moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
موفق به کسب رتبه 80 فیلم غیر انگلیسی زبان در نظرسنجی منتقدان که بی بی سی در سال 2018 انجام داده است.
فراموش شدگان وقتی در مکزیک در سال 1950 اکران شد ، نمایش آن به دلیل واکنشهای تند مطبوعات، دولت و مخاطبان قشر طبقه بالا و متوسط ​​فقط سه روز ادامه داشت.
سرو کلانی نام درختی کهنسال در روستای کلانی در ۲۸ کیلومتری شرق کازرون و در جنگل کلانی است. این سرو با شماره ۴۱۸ در فهرست میراث ملی طبیعی کشور ثبت شده است.https://www.borna.news/بخش-فارس-82/717431-شماره-ثبت-سرو-ساله-کلانی-کازرون-ابلاغ-شد ارتفاع سرو کلانی حدود ۵۵ متر است. قدمت این سرو به حدود ۲۰۰۰۰ سال پیش می‌رسد.به گزارش کازرون نما، درخت سرو کهنسال روستای "کلانی" دهستان دشت برم بخش مرکزی شهرستان کازرون پس از تشریفات قانونی لازم به شماره ۴۱8۸ مورخ 11 دی ماه 96 در فهرست میراث طبیعی ملی کشور به ثبت رسید
پس از طی مسیر ۲۸ کیلومتر از جاده جدید کازرون به سمت شیراز، در سمت چپ جاده، جاده فرعی روستای کلانی قرار دارد. پس از طی مسیری کوتاه از این جاده به سرو کلانی می‌رسیم.
الن کاتلین پومپئو بازیگر آمریکایی و متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۶۹ است.
وی بیشتر به خاطر حضور در سریال آناتومی گری مشهور است.او در سریال آناتومی گری ایفاگر نقش دکتر مردیت گری است.در سال ۲۰۱۱ او جایگاه نهمین نفر در لیست بازیگران زن پر درآمد را به دست اورد.(با درآمدی برابر با ۷ میلیون دلار)
پامپئو در اورت ماساچوست به دنیا امد.پدر او جوزف، بازرگان بود.
الن در۹ نوامبر ۲۰۰۷ با تهیه‌کننده ی موسیقی به نام کریس لوری ازدواج کرد. شهردار نیویورک مایکل بلومبرگ شاهد قانوی این ازدواج بود.او در ۱۵ سپتامبر۲۰۰۹ صاحب دختری به نام استلا لونا شد.
پاتریک گالن دمپسی بازیگر آمریکایی و راننده
ماشین مسابقه و متولد ۱۳ ژانویه ۱۹۶۶ است.
مشهورترین نقش وی به عنوان نقش جراح مغز و اعصاب درک شپرد «مک دریمی» در آناتومی گری است که در کنار الن پومپئو (دکتر مریدیت گری) بازی می‌کند. دمپسی پس از ۱۱ فصل شخصیت را بازنشسته کرد. با بازی در تعدادی از فیلم‌ها در دهه ۱۹۸۰، از جمله نمی‌توانید عشق مرا بخرید (۱۹۸۷) و پسر عاشق (۱۹۸۹)، او موفقیت اولیه را به عنوان یک بازیگر دید. در دهه ۱۹۹۰، او بیشتر در نقش‌های کوچکتر در فیلم‌هایی، مانند شیوع (۱۹۹۵) و تلویزیون ظاهر شد. پاتریک همچنین در جیغ ۳ (۲۰۰۰) بود که در آن نقش کارآگاه مارک کینکید را ایفا کرد. وی از آن زمان در فیلم‌های دیگری از جمله افسون زده (۲۰۰۷)، روز والنتاین (۲۰۱۰)، تله کاغذی (۲۰۱۱)، (۲۰۱۱)، فرشته‌های آرواره آهنین (۲۰۰۴) و نویسندگان آزادی (۲۰۰۷) بازی کرد.
دمپسی دارای یک ماشین اسپرت و مجموعه اتومبیل پرزرق و برق است و در اوقات فراغت خود نیز از مسابقات اتومبیلرانی لذت می‌برد. وی در مسابقات اتومبیلرانی مانند ۲۴ ساعت لو مانس، رولکس ۲۴ و هم چنین در مسابقات اتومبیلرانی ورزشی دیتونا و مسابقه خارج از جاده Ensenada SCORE Baja 1000 شرکت کرده‌است. دمپسی پیش از ۲۴ ساعت حضور در لسان در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت که اگر بتواند از بازیگری «فرار کند» و در صورت تمایل می‌تواند تمام وقت خود را به ورزشگاه‌ها اختصاص دهد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که پاتریک دمپسی در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ضیاءالدین ابوالنجیب عبدالقاهر سهروردی (۴۹۰-۵۶۳) از فقیهان و از مشایخ صوفیه در سده ششم هجری بود. او آغازگر و مرکز اتصال برخی سلاسل صوفیه، از جمله سلسله سهروردیه است. رشته تصوف او به شهاب‌الدین عمر سهروردی و پس از او نیز به عزالدین محمود کاشانی (وفات ۷۳۵ هـ. ق) مؤلف "مصباح‌الهدایه و مفتاح‌الکفایه" می‌رسد. پس از مرشدش احمد غزالی او بطور رسمی آغازگر سلسله ذهبیه بود و به گونه‌ای قطب دهم این سلسله و اولین قطب غیرمشترک میان سلسله ذهبیه و سلسله مولویه و سلسله نعمت اللهیه بود.
او در سهرورد در نزدیکی زنجان متولد شد. پدر او عبدالله بن محمد بن عَمویه سهروردی، پسرش شیخ زین‌الدین بابا و شهاب‌الدین عمر سهروردی برادرزاده او بود.
از علی نبهان و گروه دیگری حدیث شنید. مدتی در مدرسه نظامیه بغداد نزد اسعد میهنی و استادان دیگر به تحصیل فقه و اصول مذهب پرداخت و سماع حدیث را نزد قاضی ابوبکر انصاری تکمیل کرد. پس از فراغت از علوم ظاهری داخل رشته تصوف شد و به تربیت و ارشاد طالبان طریقت پرداخت. او را در مذهب شافعی "امام" و در طریق تصوف "عَلَمی از اَعلام" شمرده‌اند. در علم به پایگاهی رسیده بود که او را "مُفتی عِراقین" و "قُدوه فریقین" لقب داده بودند. پس از آن که به تصوف تمایل یافت با شیخ حماد دباس و احمد غزالی مصاحبت کرد و در بغداد رباط و مدرسه‌ای ساخت و به وعظ و تذکیر و دعا و تحذیر پرداخت. دو سال نیز در مدرسه نظامیه بغداد درس داد. در تفسیر و فقه محفوظات بسیار داشت و شاگردان بسیاری از او دین و تصوف فراگرفتند. نزد خلیفه عباسی زمان بسیار مقرب بود و از این رو پناهگاه مردمی بود که از تعدیات المستنجد بالله در عذاب بودند. سرانجام در بغداد درگذشت. از آثار او "آداب المریدین"، "شرح‌الاسماء الحسنی" و "غریب‌المصابیح" را نام برده‌اند.
کارلوس برنارد بازیگر آمریکایی متولد ۱۲ اکتبر ۱۹۶۲ در اوانستون، ایلینوی می‌باشد. او بیشتر به خاطر ایفای نقش تونی آلمیدا در سریال ۲۴ شناخته شده است.
او پس از گذراندن دورهٔ دبیرستان خود به دانشگاه هنرهای زیبای سانفرانسیسکو رفت تا به یک انیماتور حرفه‌ای تبدیل شود. اما پس از گرفتن مدرک خود از دانشگاه تصمیم گرفت تا به دنبال رویای زندگی خود یعنی بازیگری برود. پس از این تصمیم شروع به مطالعه و رفتن به کلاس‌ها و شرکت‌های تئاتر در شهرهای اطراف شیکاگو (از جمله شهر Secound City) و هنرستان تئاتر سانفرانسیسکو کرد و در تعدادی تئاتر شرکت کرد. پس از مدتی موفق به دریافت جایزه بهترین کارگردانی تئاتر طرف هفته نامهٔ LA Weekly شد و در مدتی کوتاه توانست به تلویزیون راه پیدا کند.
دنیس هیزبرت (زاده ۲ ژوئن ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او فارغ‌التحصیل از آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا (AADA) است.
فانوس ماهیها ماهی‌های کوچکی هستند که در دریا‌های عمیق زندگی می‌کنند. نمونه برداری‌های عمیق نشان دادند که فانوس ماهی حدود ۶۵٪ از کل ماهیان زیست توده دریاهای عمیق را به خود اختصاص داده‌است. در حقیقت فانوس ماهیان در زمرهٔ ماهیانی هستند که بیشترین پراکنش، جمعیت و تنوع را در میان همه مهره داران دارند و نقش بوم‌شناسی مهمی را به عنوان شکار برای موجودات بزرگتر ایفا می‌کنند. زیست توده آنها حدود ۵۵۰–۶۶۰ میلیون تن برآورد شد که چندین برابر کل صید جهانی شیلات است. فانوس ماهی همچنین مسئول لایه پراکنش عمقی اقیانوس‌های جهان است. در اقیانوس منجمد جنوبی، میکتوفیده‌ها یک منبع غذایی برای کریل برای شکارچیانی از قبیل اسکوئید و شاه پنگوئن فراهم آورده‌اند. اگرچه مقدار فانوس ماهیان در حال حاضر بسیار فراوان است اما فقط تعداد اندکی فانوس ماهی تجاری شیلاتی وجود دارد: اقدامات محدودی در آفریقای جنوبی، آنتارتیکای جنوبی، و در خلیج عمان وجود دارد.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lanternfish&oldid=393074235
لئوی دوم (زادهٔ پیرامون ۴۶۷ میلادی - درگذشتهٔ ۱۰ یا ۱۷ نوامبر ۴۷۴) امپراتور روم شرقی برای چند ماه در ۴۷۴ بود.
لئوی دوم نوهٔ لئوی یکم، امپراتور وقت روم شرقی و پسر داماداش زنو بود. هنگامی که پدربزرگش بیمار شد به فکر انتخاب جانشینی برای خود افتاد. از آنجا که زنو، ایساوریایی و در بین مردم نامحبوب بود تصمیم گرفت تا نوه‌اش را به جانشینی خود برگزیند. او درابتدا عنوان سزار را به لئوی دوم اعطا نمود و او را به امپراتوری مشترک با خود برگزید و سپس او را هنگامی که ۵ یا ۶ سال بیشتر نداشت به آگوستوسی ارتقاء مقام داد. پس از آنکه لئوی یکم در ۱۸ ژانویه یا سوم فوریه ۴۷۴ درگذشت، لئوی دوم به امپراتوری روم شرقی و پدرش به امپراتوری مشترک با او رسید.
اما دوران حکومت او بیشتر از چند ماه طول نکشید و لئوی دوم به مرگ طبیعی در نوامبر همان سال درگذشت. با مرگ او تاج و تخت پادشاهی به پدرش زنو و مادرش آریادنه رسید.
باسیلیسکوس با نام کامل فلاویوس باسیلیسکوس (درگذشتهٔ ۴۷۶ یا ۴۷۷) امپراتور غاصب روم شرقی از ۴۷۵ تا ۴۷۶ بود که با کودتا علیه زنون، امپراتور وقت و گرفتن تاج و تخت از او توانست به این مقام دست یابد. او سرانجام توسط زنون از قدرت خلع و بر اثر گرسنگی در تبعید درگذشت.
باسیلیسکوس برادر ورینا، همسر لئوی یکم، امپراتور روم بود و در حدود ۴۶۴ در تراکیه، جایی که چندین بار با موفقیت بر متجاوزان غلبه کرده بود به مقام «ارشد سربازان» رسید.
در ۴۶۸ فرماندهی ناوگان عظیمی متشکل از قوای هر دو امپراتوری روم شرقی و روم غربی به منظور بیرون راندن وندال‌های تحت رهبری گایسریک از آفریقا به او داده شد. اندازهٔ این ناوگان در حدود بیش از ۱۰۰۰ کشتی که بیش از ۱۰۰ هزار نفر سرباز را به آفریقا می‌برد تخمین زده شده است. با این وجود ناتوانی باسیلیسکوس در فرماندهی این نیروی عظیم به فاجعه‌ای عظیم منجر شد. او در نزدیکی کارتاژ مورد شبیخون وندال‌ها قرار گرفت و تنها بخش کوچکی از ناوگانش موفق به فرار به سیسیل شدند.
با این حال این شکست چنان عظیم بود که تقریباً به ورشکستگی امپراتوری روم شرقی انجامید و هنگامی که باسلیسکوس به قسطنطنیه بازگشت با خشم لئوی یکم مواجه شد که با وساطتت خواهرش ورینا که همسر لئو بود از مرگ نجات یافت. او پس از این اتفاق خود را بازنشسته کرد و در هراکلیا در تراکیه اقامت گزید.
لئوی یکم در ۴۷۴ درگذشت و نوه‌اش لئوی دوم جانشین او شد. اما او نیز پس از چند ماه درگذشت و پدرش زنو به امپراتوری روم شرقی رسید. زنو فرد محبوبی نبود و همین موضوع سبب شد تا ورینا به منظور نشاندن برادرش بر تخت امپراتوری علیه او شروع به دسیسه‌چینی نماید. پس باسیلیسکوس با حمایت تئودوریک استاربو، ایلوس و خواهرزاده‌اش آرماتوس علیه زنو دست به کودتا زد و در ۹ ژانویه ۴۷۵ خود را امپراتور خواند. به دنبال این اتفاق زنو به ایسوریا فرار کرد.
باسلیسکوس به مدت ۲۰ ماه قدرت را در شرق در اختیار داشت. او همسرش آئلیا زنونیس را به آگوستا ارتقای مقام داد و پسرش مارکوس را سزار و بعدتر امپراتور مشترک با خود ساخت. او همچنین دو پسر کوچکترش لئو و زنو را نیز به مقام سزاری منصوب کرد.
اما دیری نپایید که حکومت او با مشکلاتی روبرو شد که به منفور شدن او انجامید. در اوایل حکومت باسیلیسکوس آتش‌سوزی عظیمی در قسطنطنیه روی داد که به نابودی کامل خانه‌ها، کلیساها، گنجینه‌های هنری بیشمار و کتابخانهٔ بزرگ امپراتور ژولیان که بیش از ۱۲۰ هزار جلد کتاب را در خود جای داده بود منجر شد. مورد دیگری که باعث انزجار شدید مردم از امپراتورشان شد علاقه‌مندی آشکار باسیلیسکوس به کیش مونوفیزیتیسم مسیحی بود که اهالی قسطنطنیه آن را کفرآمیز می‌دانستند زیرا این آیین اعتقاد داشت که عناصر انسانی و الهی در طبیعت مسیح جداناشدنی هستند.
از سوی دیگر باسیلیسکوس با تئودوریک استرابو که ارشد سربازانی قدرتمند بود درگیر شد زیرا او همان درجهٔ استرابو را به فرد بدنامی که فاسق امپراتریس زنونیس به‌شمار می‌رفت نیز اعطا کرده بود.
ایلوس، فرمانده‌ای ایسوریایی بود که در توطئهٔ علیه زنو دست داشت اما پس از دیدن کارهای باسیلیسکوس که در نظر او نشانهٔ حکومتی پلید بود به زنو پیوست.
زنو در ۴۷۶ همراه با لشکری به سوی قسطنطنیه حرکت کرد و آرماتوس که برای مقابله با پیشروی او به شرق فرستاده شده بود به او اجازهٔ پیشروی داد. بدین ترتیب زنو بدون اینکه با کوچکترین مقاومتی روبرو شود در اوت ۴۷۶ وارد قسطنطنیه شد. باسیلیسکوس، همسر و پسرانش برای در امان ماندن جانشان در کلیسایی پناه گرفتند و زنو به آنها اطمینان داد که اعدامشان نخواهد کرد. او سپس باسیلیسکوس و خانواده‌اش را به کاپادوکیه تبعید کرد و در آنجا آنقدر بهشان گرسنگی دادند تا بمردند.
بنای امامزاده سید اسحاق در شهر ساوه قرار دارد و در دوره سلجوقیان ساخته و دوره صفویه بازسازی شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.امامزاده سید اسحق/وب سایت جامع گردشگری ایران
این بنا دارای بقعه‌ای برج مانند است و سبک ساختمان آن مانند بناهای عصر سلجوقیان در نیمه قرن هفتم هجری قمری است که در عصر صفویه نقشه گنبد به صورت کنونی درآمده و درگاه‌های آن تنگ و کوتاه است. اهمیت این بنا به علت آجرها و کاشیهای فیروزه‌ای روی مقبره‌است که دارای خطوطی بسیار زیبا است.
ورودی اصلی به بنا، از طریق یک ایوان بسیار بلند و رفیع امکان‌پذیر است که در ضلع شمالی دارای چندین حجره است که سازنده آن این بنا را با کمی چرخش در جهت شمالی-جنوبی احداث کرده‌است.
در ایوان شمالی که اصلی‌ترین ایوان است کاشی‌های هشت گوش فیروزه‌ای خشتی سه سانتی‌متری نقش بسته شده‌است و کتیبه موجود در این ایوان زیبایی این بقعه را دو چندان کرده‌است.
گنبد خانه نیز که بر روی پلان مربع تشکیل شده‌است با شکل و ظاهر زیبا به صورت قوس عرقچین درآمده‌است که این گنبد جزء گنبدهای دوره صفویه است.
در مرکز گنبد کلمه جلاله «الله» و در اطراف آن، طرح‌های گیاهی نقش شده‌است، لوح روی قبر، ۱۲ کاشی با زمینه لاجوردی است که به خط ثلث روی آن اسم صاحب قبر را نوشته‌اند.
ایوان شرقی که روی آن با گچ پوشانیده شده‌است با رسم بندی در دو گوشه بنا احداث شده‌است.
حیاط مرکزی نیز دارای ۱۴ رواق است که از طریق شمال به آن راه دارد.
در میان بقعه امامزاده ضریحی چوبی و مشبک قرار داشته‌است (در حال حاضر ضریح جدید جایگزین ضریح قدیمی شده‌است).
در مورد نسب این امامزاده اختلاف است در بعضی منابع نسب امامزاده سید اسحاق با سه واسطه به موسی کاظم ذکر شده‌استآیین معنوی غبارروبی امامزاده سید اسحاق(ع) ساوه برگزار شد ایسنا اما بعضی منابع تاریخی همچون نزهه القلوب نوشته حمدالله مستوفی قزوینی وی را یکی از فرزندان موسی کاظم امام هفتم شیعیان دانسته‌اند.
این امامزاده در ابتدای جاده ساوه - قم در ضلع شرقی میدان سرداران ساوه قرار دارد.
پاپ فادر نام ششمین آلبوم گروه بلک کتس است که در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) توسط کمپانی کلتکس رکوردز انتشار یافت. همچنین این آلبوم دومین و آخرین آلبوم گروه بلک کتس است که با صدای کامران و هومن اجرا شد و این دو برادر پس از اجرای این آلبوم از گروه جدا شدند و دلیل کار خود را اختلاف سلیقه بیان کردند.
روستای چسکین (Cheskin) به ترکی آذربایجانی (Çeskın)
روستایی در شهرستان بوئین زهرا در استان قزوین قرار دارد.
این روستا در کیلومتر ۲۰ شهرستان بوئین زهرا - دانسفهان واقع شده و جزو شهرستان بوئین‌زهرا از توابع استان قزوین می‌باشد و دارای جاده فرعی آسفالته به طول ۸ کیلومتر می‌باشد.
این روستا (از شمال با روستای نوده) و (از جنوب با روستای یریجان) و (از غرب با روستای ینگی کهریز) و (از شرق با روستای رودک) همسایه است
باغات روستا اکثراً از درخت‌های گردو و آلوچه تشکیل شده‌است شغل مردم این روستا در گذشته کشاورزی و تولید لواشک بوده‌است که به علت خشکسالی مردم روستا به تهران مهاجرت کرده‌اند و اکثراً به انجام امور صنعتی مشغول شده و وضع مالی مناسبی دارند و امروزه افراد انگشت شماری به شغل دامداری و مرغداری مشغول به کارند.
کوههای جنوبی این روستا رامند و سردآب می باشند که در بهار مناظر زیبایی دارند و برای گردش و تفریح بخاطر داشتن چشمه های آب طبیعی و مناظر زیبا خاطره خوشی برای مسافران ایجاد می کند
مردم روستا به زبان ترکی آذربایجانی با لهجه بوئین زهرا تکلم میکنند. البته امروزه به دلیل مهاجرت های اهالی روستا به پایتخت ؛ جمعیت جوان روستا تحت آسیمیلاسیون قرار گرفته و زبان مادری خود را از یاد برده اند ، که در نتیجه اکثرا افراد قدیمی و مسن روستا به زبان ترکی اصیل صحبت میکنند.
جمعیت چسکین براساس (سرشماری سال ۱۳۹۵) ۳۸۷ نفر و ۱۳۶ خانوار بوده‌است.
مردم روستا از نظر اتنیک مردم ترک و آذربایجانی بوده و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند.
جمعیت این روستا از ۵ طایفه، مرادی، کریمی، شاه آبادی، تاتلاری و بحری تشکیل شده‌است.
دویماج _ سوجوق _ کوُپّمه(غذایی با بلغور گندم بسیار خوشمزه) _ اوزوم شیرسی
تعدادی از رسومات مختلفِ قدیمی و اصیل روستا که بیشتر در گذشته انجام میشده است عبارت اند از :1: نوباتا گیتماق رسمی (رسم چوپانی) _ 2: علوفه چینی از کوه های روستا _ 3: بایرام رسمی (رسم عید) _ 4: پای آپارماق رسمی (رسم عیدی بردن) _ 5: شال آتماق رسمی (رسم شال انداختن) _ 6: کشتی گرفتن جوانان در روز سیزده بدر _ 7: آلا کولهَ چَرشنبه (چهارشنبه سوری) _ 8: اَکین دَرمَق رسمی (رسم برداشت زمین های کشاورزی) _ 9:رامند داغین زیارتی (زیارت کوه رامند که کوهی نزدیک به روستا است و در گذشته برای مردم روستا مکان مقدسی بوده است) مردم روستا و حومه ی کوه رامند طبق روایات و شنیده ها این باور بوده اند که حضرت علی روزی با اسب خود از این کوه گذشته و از اب چشمه پایین کوه نوشیده و اسبش را به بوته ای در قله رامند بسته است ، به همین سبب مردم روستا و حومه در گذشته ، خانوادگی به زیارت کوه رفته و نذورات خود را در نزدیکی چشمه قربانی و بین اهالی و نیازمندان پخش میکردند.9 بازی آرا گشدیم
این روستا دارای برق، گاز، آب لوله‌کشی، تلفن است همچنین در سالهای اخیر ویلاهای نوساز و زیبا توسط ساکنین روستا و اقوام شهرنشین آنها ساخته شده‌است همچنین دارای چند مسجد و سوپرمارکت و دارای شورای روستایی می‌باشد. این روستا در زمان جنگ تحمیلی شهیدان زیادی را تقدیم آب و خاک این کشور نموده‌است
در شهریور ماه سال ۱۳۴۱ شمسی با وقوع زلزله مهیب بویین زهرا این روستا به شدت تخریب شد. و پس از زلزله اطاق های آجری برای هر خانوار ساخته شد که هنوز هم تعدادی از انها وجود دارد که انگلیس اطاقی نام دارد. ولی مردم پس از چند سال خانه‌های جدیدی ساختند و امروزه به یک دهکده ویلایی تبدیل شده‌است که مردم در آخر هفته‌ها و ایام تعطیلات برای تفریح وارد این روستا می‌شوند و از هوای پاک و دل‌انگیز روستا نهایت استفاده را می‌برند
نام قدیم روستا قصران بوده‌است ولی اکنون نامش چسکین است که بعضی‌ها به اشتباه به آن چسگین می‌گویند.در زبان ترکی آذربایجانی اصیل و قدیمی به (باران به همراه مه) چسکین گفته میشود که ممکن است این نامگذاری با ترک بودنه مردم روستا در ارتباط باشد. البته در گذشته‌های دور نام روستا را یک خارجی گذاشته‌است اگر نام cheskin را در موتور جستجوگر گوگل جستجو کنید متوجه می‌شوید این اسم در کشورهای زیادی استفاده شده‌است،
رسومات از کتاب کَندیمین سوزی (حرف های روستایم) اثر حاج شیخ کریم شاه آبادی روحانی قدیمی و اسبق روستا
هنر یونانی و بودایی یا هنر گنداره جلوه‌ای هنری از فرهنگ یونانی و بودایی و تلفیقی از فرهنگ یونان باستان و بوداگرایی است که در آسیای میانه در طی هزار سال، از زمان یورش اسکندر مقدونی به آسیا در سدهٔ چهارم پیش از میلاد تا حملهٔ اعراب در سدهٔ هفتم پس از میلاد رواج داشته‌است.
خاستگاه هنر یونانی و بودایی٬ دولت یونانیِ باختر (۲۵۰ پ.م-۱۳۰ پ.م.)، در افغانستان امروزی است و با روی کار آمدن دولت هندویونانی (۱۸۰ پ.م.-۱۰ پ.م) به شبه‌قارهٔ هند گسترش یافت. تلفیق هنر یونانی و بودایی، در دوران هندویونانیان و کوشانیان، و پیش از توسعه یافتن در هند، در سرزمین باستانی گنداره به اوج شکوفایی خود رسید. و ازین رو به هنر گنداره نیز معروف است. این هنر سپس در هند گسترش یافت و در هنر متهورا و بعدها در هنر هندویی امپراتوری گُپتا نفوذ یافته و به بقیهٔ جنوب‌شرقی آسیا توسعه یافت. نفوذ هنر یونانی و بودایی به آسیای میانه نیز رسید و در هنر حوزهٔ رود تاریم تأثیری عمیق گذاشت، و نهایتاً از آنجا به چین، شبه جزیرهٔ کوریا (کره) و جاپان (ژاپن) نیز نفوذ کرد.
شارل آدرین باربیه دومنار (۱۸۲۶–۱۹۰۸)، خاورشناس فرانسوی و متخصص زبان و ادبیات فارسی، عربی و ترکی.
خانواده‌اش مدت‌ها در خاورزمین اقامت داشتند، و او در ششم فوریه ۱۸۲۶ در مسیر قسطنطنیه به مارسی بر روی کشتی متولد شد. وی پس از تحصیلات در مدرسه لوئی لوگران به کلژ دوفرانس وارد شد و تحت نظر ژول مول به تحصیل زبان و ادبیات فارسی پرداخت و از شاگردان برجستهٔ او گردید. در سال ۱۸۵۲ وزارت خارجه فرانسه او را به سمت مترجم به کنسولگری اورشلیم مأمور کرد. وی در آنجا هم به فراگیری زبان‌های عربی و ترکی پرداخت. سال بعد او را همراه با هیئت کنت دو گوبینو به ایران فرستادند، و وی در مدت اقامت در تهران تحصیل زبان و ادب فارسی را نزد یکی از علمای تهران دنبال کرد و در آن هم مبرز شد.
با درگذشت پروفسور دوبو، استاد زبان ترکی مدرسه زبان‌های شرقی در پاریس، در سال ۱۸۶۳ دومنار به جای او انتخاب شد. پس از درگذشت ژول مول، استاد کرسی زبان فارسی کلژ دوفرانس، در سال ۱۸۷۵ هیئت استادان باربیه دومنار را که از شاگردان برجسته وی بود، برای تدریس زبان و ادبیات فارسی برگزید. باز با درگذشت ستانیس‌لاس گویار، استاد زبان و ادبیات عربی، در ۱۸۸۵ مجمع استادان انجمن آسیایی پاریس باربیه دومنار را به جای وی گمارد.
باربیه دومنار مدت طولانی در انجمن آسیایی پاریس تدریس می‌کرد و با نشریه انجمن همکاری داشت. از سال ۱۸۸۲ به سمت نایب رئیس انجمن انتخاب شد و در ۱۸۹۲ به جای ارنست رنان به ریاست انجمن آسیایی پاریس رسید. باربیه دومنار در سال ۱۸۷۸ به جای دو اسلان به عضویت فرهنگستان کتیبه‌ها و ادبیات انتخاب شد. وی در سال ۱۹۰۵ در کنگره جهانی خاورشناسان در الجزیره به عنوان نماینده دولت فرانسه شرکت کرد و بسیار مورد احترام خاورشناسان واقع گردید و سخنرانی او ستایش و تحسین فراوانی برانگیخت.
باربیه دومنار دانشمندی پرکار و ادیبی فرزانه بود، و پشتکار شگفت را با شجاعت ادبی و بلاغتی کم‌نظیر همراه داشت. در تاْلیف و ترجمه و تدریس صاحب سلیقه‌ای ممتاز بود، ضمن آن که در مدیریت و تدریس نیز ماهر و سخنوری مبرز بود. با این همه فروتن بود و عاشق کلاس درس، و زندگی‌اش را وقف تعلیم و تربیت شاگردانش کرده بود.
خلاصه‌ای است از معجم‌البلدان یاقوت حموی و کتاب‌های دیگر عربی و فارسی.
این کتاب از شاهکارهای ترجمه دومنار، و حاوی اطلاعات مربوط به قرون اولیه هجری، و حکایاتی دربارهٔ خلفا و تشریفات دربار آنها و تاریخ قرنهای اول اسلام و پیش از اسلام ایران و کشورهای همسایه است.
اینترنشنال نیویورک تایمز یک روزنامه انگلیسی‌زبان بین‌المللی است. این روزنامه به‌همراه روزنامه نیویورک تایمز از امکانات و روزنامه‌نگارانی مشترک برخوردار هستند، آنچنان که اینترنشنال هرالد تریبیون به‌نوعی نسخه بین‌المللی روزنامه نیویورک تایمز شناخته می‌شود. این روزنامه در ۳۵ منطقه در سراسر جهان چاپ و در بیش از ۱۸۰ کشور فروخته می‌شود. اینترنشنال نیویورک تایمز متعلق به نیویورک تایمز کمپانی است.
این روزنامه در سال ۱۸۸۷ با نام «پاریس هرالد» به‌عنوان نسخه اروپایی نیویورک هرالد توسط "جیمز گوردون بنت پسر" بنیان گذاشته شد. در سال ۱۹۱۸ پس از مرگ بنت، "فرانک اندرو مونسی" نیویورک هرالد و پاریس هرالد را خرید. مونسی در سال ۱۹۲۴ این دو روزنامه را به نیویورک تریبیون فروخت و پاریس هرالد به پاریس هرالد تریبیون و نیویورک هرالد به نیویورک هرالد تریبیون تغییر نام دادند. در سال ۱۹۵۹ "جان ویتنی" بازرگان و سفیر ایالات متحده در بریتانیا، نیویورک هرالد تریبیون و نسخه اروپایی آن را خرید. در سال ۱۹۶۶ نیویورک هرالد تریبیون بسته شد ولی خانواده ویتنی نسخه اروپایی و فرانسوی روزنامه را حفظ کردند. در دسامبر ۱۹۶۶ روزنامه واشینگتن پست یکی از مالکان این روزنامه شد. در مه ۱۹۶۷ روزنامه نیویورک تایمز نیز به دیگر مالکان پاریس هرالد تریبون پیوست که در نتیجه این روزنامه به اینترنشنال هرالد تریبیون تغییر نام داد.
این روزنامه تیتر یک ندارد و صفحه نخست آن کاملاً بین‌المللی و شامل موضوعاتی مختلف است. اینترنشنال هرالد تریبیون با ده روزنامه بین‌المللی دیگر روابط حرفه‌ای دارد.
شهر الکساندروپولیس در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۵٬۱۸۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
رَشک یا حسادت یا غبطه ، احساسی است که هنگام کمبود نسبت به ویژگی، دستاورد یا داشته‌های برتر فردی دیگر روی می‌دهد و فرد حسود یا می‌خواهد که آن را داشته باشد یا آن‌که می‌خواهد دیگری آن را نداشته باشد.
باید توجه داشت واژه ی Envy در زبان انگلیسی با واژه ی Jealousy از لحاظ مفهوم متفاوت است. برای آشنایی با مفهوم Jealousy به مقاله احساس مالکیت مراجعه شود.
در بعد سیاسی، ضربه‌ای که جوامع در حال توسعه و توسعه یافته متحمّل می‌شوند از حسادت کلان است.
شدّت تأثیرات به حدّی است که شاکلهٔ اقتصادی و سیاسی و اجتماعی جوامع را می‌شکند و روابط سیاسی نامناسب را شکل می‌دهد و شاهد این مدّعا وضع اسفباری است که گریبان‌گیر سیاست داخلی و خارجی ما شده‌است.
روحیات هر ملّت هر چه باشد، فرهنگ و تمدّنشان هر چه قدر غنی‌تر باشد باز گرفتار این رذیله می‌شوند چه در ابعاد فردی و چه اجتماعی.
در مناسبات سیاسی و روابط بین‌الملل چه در دوره‌های باستان و چه دوران جدید حسادت از عوامل اصلی ایجاد روابط بوده و هست.
در دوره معاصر تاریخ ایران به خصوص دوره قاجار که رقابت قدرت‌های استعماری شدّت گرفته بود، شاهد حسادت حاکمان استعمار نسبت به کشور استعماری دیگر هستیم.
در دوره جدید رابطهٔ آمریکا با دیگر کشورها براساس اصل رقابت با روسیه به خصوص، و دیگر کشورها عموماً، استوار است.
دولت انگلستان که هند را مستعمره خود کرده بود ترس فزاینده‌ای از نفوذ دیگر قدرت‌ها در ایران داشت زیرا ایران، گذرگاه و پل ارتباطی برای دستیابی به هند بود.
با این شرایط اگر کشور ثالثی با ایران معاهده می‌بست انگلستان هم به دنبال امتیازی برای فرد بود یا تلاش می‌کرد امتیاز به دست آمدهٔ قدرت دیگر را لغو کند .(بااعمال فشار بر حکومت مرکزی ایران) هم‌اکنون در دوران پس از انقلاب اسلامی نیز در داخل ایران شاهد رقابت‌های ناشی از حسادت هستیم، بازتاب این تفکّر سیاسی، فشار بر مردم است و تاوانش را عموم مردم به خصوص قشر ضعیف و متوسط می‌پردازند و نفعش را بازاریان و سوداگران می‌برند.
از منظر عمومی حسادت گروهی وسعت اختیارات یافته‌است، به‌طوری‌که توجّه عموم و خصوص در به‌کارگیری این صفت رذیله افزون شده‌است.
تشکیل احزاب و داد اختیاراتِ به ظاهر قانونی به آن‌ها زمینهٔ مناسبی را برای حسادت فراهم کرده‌است و در قانون احزاب راهکار و مادّه قانونی مبنی بر نظارت خاص بر این رذیلهٔ اجتماعی وجود ندارد.
زیرساخت‌های اجتماعی و فرهنگی و مذهبی ما بسیار غنی است امّا منفعت طلبی‌های فردی و در معنای
گستردهٔ آن، گروهی مانع به روز و شکوفا شدن این زیر ساخت شده‌است.
ضعف اخلاق در جامعه و عدم رسیدگی به احوالات درون گروهی سازمان‌ها و جریان‌های سیاسی، اقتصادی و… فاجعه اخلاقی به بار آورده‌است و حسد بانام و شکل اسلامی یعنی رقابت حزبی، به خورد دیگران می‌رود و مردم جامعه ناچار به پذیرش و حداقل کنار آمدن با آن هستند.http://30b.org/979
فرض بر این است که حسادت، یک هیجان است.Aristotle, Rhetoric, Bk II, Chapter 10 که البته برخی می‌گویند که یک هیجان صرف نیست؛ زیرا بنا بر باور این عده، هیجان‌ها طیف بزرگ‌تری از احساسات را در برمی‌گیرند. با این حال، هیجان‌ها سندرمی از افکار، احساسات، انگیزش‌ها و جنبش‌های بدنی هستند که در سطح ناخودآگاه ذهن، به هم متصل می‌شوند، طوری‌که یک اپیزود هیجانی خاص، آن‌طور که در ناخودآگاه وارد شده، جلوه‌گر و احساس نمی‌شود. بلکه ممکن است به چیزی متفاوت تبدیل شود؛ مثلاً وقتی عناصر غم با خشم در سطح ناخودآگاه با یکدیگر ترکیب می‌شوند، بروز آن در سطح رفتار (هیجان رفتار) به شکل حسادت خواهد بود. البته، خطوط ویژه‌ای از سندرم هیجانی حسادت هنوز مورد بحث است. اما آنچه که از منظر روانشناسی فلسفی و هیجان‌رفتاری، قابل تفسیر است، حسادت شامل یک فرد حسود است (موضوع) و جزء دیگر آن کسی است که مورد حسادت واقع می‌شود (رقیب)- که رقیب می‌تواند، شخص یا گروه هم باشد. داشتنِ چیزی یا داشتن ظرفیت یا صفتی که برای رقیب به عنوان «خوب» مطرح می‌شود، در اینجا، ملاک تعریف خواهد بود. البته داشتن آن چیز، امکان دارد که تنها بخشی از دارایی‌های شخص باشد (مانند جواهرات گرانبها، یا بهترین بازیکن جهان بودن) یا چیزی باشد که به آسانی دو برابر شده‌است. گاهی اوقات البته، شاید حتی به منفعت، شادی یا برخی حالتها و وضعیت‌های روانی که به (رقیب) نسبت داده می‌شود، باشد حتی اگر از نظر فیزیکی بین آن دو تفاوتی در آنچه که مورد حسادت قرار می‌گیرد، وجود نداشته باشد.
بسیاری از فیلسوفانی که به دنبال تعریف حسادت هستند، آن را نوعی احساس سرخوردگی می‌دانند که در شخصی که حسادت می‌ورزد، قابل تشخیص است، به این صورت که حسود می‌گوید: «من خوب نیستم». بسیاری، نه همه، بر این باورند که حسادت شامل میلی است به این‌که گفته شود: «من خوب نیستم و البته رقیب هم خوب نیست». حسادت در بسیاری از موارد علامت یا نمونه‌ای از تمایل انسان است به مقایسه کردن رفاه یا خوشی خود نسبت به دیگری یا دیگران. با در نظر گرفتن این‌که از نظر او یا دیگران «خوب بودن»، چگونه تعریف شود. تعریف مؤثر از حسادت این است که: «حسادت، دردی است نسبت به خوشبختی دیگران» و از منظر هیجان‌رفتار، غم و خشمی است نسبت به اهدافی که دیگران دست یافته‌اند و فرد حسود به آن دست نیافته‌است.
حسادت گرایشی است از روی ناراحتی و غم نسبت به خوشی دیگران، ولو این‌که از رفاه آن شخص و خوشی او نکاهد. این بی‌میلی و اکراه نسبت به دیدن خوشی خود، که بسیار در سایه قرار گرفته‌است، نسبت به دیگران وابسته به آن است که به صورت متعارف، ما زندگی آسوده را چگونه برای خود، تعریف کرده باشیم و این بینش نه به دلیل ارزش ذاتی و درونی آن از خوشی خودمان است، بلکه به این دلیل است که با دیگران مقایسه‌اش می‌کنیم. جهت حسادت دست کم برحسب آرزوهای کسی است که با خراب کردن و درهم ریختن خوشبختی دیگران میسر می‌شود. حسادت شهوتی (تمایلی است شدید و عصبی) که تنفر و کینه‌جویی کسی را به کسی که مستحق چیزی است که به دست آورده و به آن دست یافته‌است، نشان می‌دهد.Stanford Encyclopedia of Philosophy
در زبان معمولی، تمایل به این است که حسادت و دلواپسی از دست دادن را با هم یکی بدانند، اما توافق فلسفی بر این است که آن‌ها، دو هیجان جداگانه‌اند.Adam Smith, The Theory of Moral Sentiments, p. 244 هنگامی که از نظر زبانی، گفته می‌شود که کسی دچار "دلواپسی از دست دادن" است، شنیده می‌شود که او بر این باور است که، آن شخص دیگر خوب است و نگران است که نکند او را از دست بدهد. هم "حسادت" و هم "دلواپسی از دست دادن" دارای ۳ جزء هستند: یک شخص، یک رقیب و یک تعلق (یا چیزی که در تملک رقیب وجود دارد، متعلق به اوست و او به آن دست یافته‌است). البته، این تشابه، سطحی است و بین آن‌ها یک تفاوت بنیادین وجود دارد. شخصی که به رقیب حسادت می‌ورزد، بر «تعلق» یا دارایی رقیب متمرکز است، اما فردی که دچار "دلواپسی از دست دادن" است، بر روی «رقیب» متمرکز است و می‌ترسد که او را از دست بدهد یا ترس از دست دادن دارد. جایگاه مورد حسادت در رشک بردن و حسادت، "درارتباط با رقیب" است اما جایگاه حسادت فردی که دچار "دلواپسی از دست دادن" است، خود "رقیب" است. تفاوت دیگر، مابین فرد حسود و کسی که دچار دلواپسی از دست دادن است، آن است که: برای فرد "حسود"، وقتی متعلقات از "رقیب" او به کسی دیگر داده شود، او به آن فرد دیگر رشک می‌ورزد و نسبت به رقیب احساسی ندارد. در واقع "رقیب قابل عوض شدن است نه متعلقات او". و اگر این دارایی‌ها توسط کسی دیگر مورد استفاده قرار گیرد، ناراحت می‌شود؛ ولی رقیب نمی‌تواند او را ناراحت کند. اما کسی که دچار "دلواپسی از دست دادن"است، در مسیر دیگری است، زیرا مسئلهٔ او "خود رقیب" است و نه تعلقات او. از این رو شاید بتوان گفت که رشک، "حسادتی خوش‌خیم" است و دلواپسی از دست دادن، "حسادتی بدخیم و مرضی" است که حتی چنین فردی، در صورتی که احساس کند که دیگر رقیب در تملک او نیست یا به او بی‌توجه است، در فکر نابود کردن او برآید. چنان‌که در حسادت‌های عشقی و روابط عاطفی مرضی در شکل‌های "«هذیان خیانت»"، چنین امری بسیار به وقوع پیوسته‌است.هیجان رفتار و تن گفتار، تألیف محمود امیری‌نیا، فرودین 1393، نشر آراسته، صفحۀ 249،
همچنین ممکن است حسادت از احساس عزت نفس پایین فرد ناشی شود که باعث مقایسهٔ اجتماعی نسبت به بالا خواهد شد که تصویر شخصی فرد را تهدید می‌کند: فرد دیگری چیزی دارد که فرد حسود داشتن آن را مهم تصور می‌کند. حسادت احساسی است که بیش از همه خود شخص را آزار می‌دهد.
پروفسور رولف هوبل می‌گوید که: «حسادت وقتی به وجود می‌آید که شخص احساس کند آن‌چه دارد، کم‌تر از آن چیزی است که باید داشته باشد. هیچ چیزی وجود ندارد که باعث حسادت نشود، مادی یا غیر مادی، من می‌توانم به سرنوشت یک نفر یا به کسی که برنده یک جایزه شده حسودی کنم، ولی به‌طور کلی وقتی انسان حسودی می‌کند که آن‌چه که دیگری دارد برایش ارزش داشته باشد؛ مثلاً من که حوصله جمع‌آوری تمبر را ندارم به کسی که این کار را می‌کند حسودی نخواهم کرد.»
حسادت در هر جامعه معنی خاصی دارد. در هر جامعه‌ای، داشتن چیز به‌خصوصی که در آن جامعه ارزش جلوه می‌کند، موجب حسادت می‌شود. در جامعه امروز حتی آگهی‌های تلویزیون سعی می‌کنند با توجه به این ضعف بشری مردم را به سوی استفاده از یک کالای به‌خصوص یا انجام عملی تشویق کنند. جامعه سرمایه‌دار از حسادت مردم جهت منفعت بیشتر استفاده می‌کند، زیرا حسادت یک انگیزه‌ است و باعث جاه‌طلبی و افزایش انرژی می‌شود.
حسادت در واقع به خاطر خانه بزرگ‌تر، اتومبیل سریع تر و زیبایی بیشتر نیست، بلکه انسان به‌خاطر این که شخص به علت داشتن چیزی مورد احترام واقع می‌شود، حسادت می‌ورزد.
حسود هیچ وقت فکر نمی‌کند آن فردی که بیشتر دارد حتماً خیلی سخت‌تر کار کرده، او گمان می‌کند که هر موقعیت بهتری، چه از نظر روانی یا مالی قیمتی دارد که شخص حسود هرگز حاضر به پرداخت آن نیست.
اکثر افراد حسود فکر می‌کنند که حق آنان ضایع شده و آن‌ها کمتر از دیگری به حقشان رسیده‌اند. حسودانی که می‌پذیرند دیگری حقش بوده که بیشتر بهره ببرد، رنج بیشتری می‌کشند. این حسودان سعی می‌کنند با یک رفتار خشونت‌آمیز به فرد مورد حسادتشان حمله کنند؛ یعنی آن‌ها با تمام قوا عملی انجام می‌دهند که طرف مقابل از امکانات بهتری که دارد لذت نبرده و به این وسیله هر آن‌چه باعث یادآوری عدم موفقیت او می‌شود نابود می‌کنند. این افراد، محبوب دیگران نیستند و معمولاً چهره واقعی خود را نشان نمی‌دهند و همیشه تظاهر می‌کنند که دیگری را تحسین می‌کنند، ولی در واقع بسیار رنج می‌کشند.
حسادت یک احساس مطلق نیست، بلکه مخلوطی است از خشونت و شکست. خشونتی که حسود احساس می‌کند مانع از رنج بیش‌تر او از شکست می‌شود.
اگر شخص حسود جلوی خشونتش را بگیرد بیشتر از شکست رنج می‌کشد. چنین شخصی متوجه می‌شود که اگر او تمام قدرتش را هم به کار ببرد به حق دیگری نخواهد رسید. به همین دلیل فرد دچار افسردگی شدید و فلج‌کننده‌ای می‌شود؛ زیرا از خودش سؤال نمی‌کند که به چه وسیله‌ای فرد مورد نظر به خوشبختی رسیده‌است.
در کتاب مقدس مسیحیت، حسادت تحت عنوان «گناه مرگ‌آور» آمده ولی در واقع واکنش طبیعی انسان جهت جلوگیری و ممانعت از افسردگی است.
حسادت هیچ دلیل بیولوژی ندارد بلکه به مرور زمان و در اثر تجربیاتی که شخص حسود در زندگی به دست می‌آورد، شکل می‌گیرد. معمولاً شخصیت حسود در اثر شناخت فردی غلط گسترش می‌یابد. این افراد در محیطی بزرگ شده‌اند که انجام خواسته‌های دیگران مهم‌تر از خواسته و علاقه فردی خودشان بوده و آن‌ها هیچ وقت موقعیتی نداشتند که به دنبال علائق و استعدادهای فردی خودشان بروند و بفهمند از چه کار و فعالیتی بیشتر لذت می‌برند.
این انسان‌ها احساس می‌کنند فقط وقتی خواسته‌های دیگران را کامل انجام دهند مورد قبول مردم می‌باشند. این افراد معمولاً بیشتر اوقات دروغ می‌گویند و مرتباً به دنبال این هستند کاری کنند که بدان وسیله رضایت دیگران را کسب کنند.
خوشبختی و رضایت همیشگی در هر جامعه‌ای در مقایسه با وضعیت موجود افراد آن جامعه صورت می‌گیرد؛ زیرا بشر با همین مقایسه اجتماعی زندگی می‌کند و اسیر انتظارات اجتماعی خود می‌باشد.
هر انسانی باید سعی کند استعداد و امکانات فردی خودش را بیابد؛ زیرا شخص حسود کسی است که خیلی کم در مورد خودش می‌داند و در حقیقت هیچ اطلاعی از توانائی‌های خودش ندارد و به همین دلیل زندگی اش را بر اساس یک شخصیت غلط برنامه‌ریزی کرده و خود را با گروهی مقایسه می‌کند که به طبقه اجتماعی دیگری تعلق دارند و با ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی متفاوتی زندگی می‌کنند که شخص حسود هرگز نمی‌تواند خودش را به آن‌ها برساند. به همین دلیل و به احتمال زیاد، شخص تبدیل به یک حسود عصبانی یا افسرده می‌شود.
نکته مهم این است که شخص، حسادت را پذیرفته، به خودش دروغ نگوید و سعی کند نقطه‌ای بین ایده‌آل و واقعیت بیابد و در زندگی خود توازن به وجود آورد. در حقیقت باید پذیرفت که هیچ انسانی قدرت این را ندارد که عدالت واقعی را در جامعه به وجود آورد و کلاً حسادت در اثر تجربه بی عدالتی در جامعه ایجاد می‌شود. معمولاً برای حسودان این سؤال پیش می‌آید که بر چه اساسی گروهی بیشتر از دیگران دارند و بر اساس چه قانون اجتماعی این تقسیم انجام شده، اگر جامعه‌ای حسادت را به عنوان یک واکنش طبیعی انسانی در مقابل بی عدالتی‌های اجتماعی ببیند می‌تواند جوابی هم برای سؤال بالا بیابد. اما متأسفانه حسادت در جامعه واکنشی ناپسند و ناخوشایند محسوب می‌شود و کمتر کسی راحت در مورد آن حرف می‌زند.
حسادت همیشه وجود دارد حتی اگر سرمایه‌های موجود در جامعه را به‌طور مساوی بین مردم تقسیم کنند؛ زیرا اگر شخصی همان سرمایه مشابه را به کمک هوش و درایت خویش بیشتر کند و خوشبخت تر و راحت‌تر باشد مورد حسادت دیگران قرار می‌گیرد.
رولف هوبل معتقد است فقط اگر خوشبختی و آزادی را در دنیا به‌طور مساوی تقسیم کنند دیگر حسادتی وجود نخواهد داشت، زیرا هر جا که تفاوتی وجود دارد در حقیقت ریشه حسادت کاشته شده‌است.
او می‌گوید از آنجا که بشر همیشه سعی دارد خودش را بهتر از دیگران نشان دهد و تمام سعی و کوشش او در پی ثابت کردن این است که او غیر از دیگری است و خود را در همین تفاوت می‌شناسد، به هیچ وجه مایل نیست که دیگری بیشتر از او داشته باشد؛ زیرا این باعث خجالت و شرمندگی او می‌شود. به همین دلیل حسادت یک همراه دائمی انسان بوده و بدین وسیله انسان می‌تواند بین فردیت و جمعیت بالانس به وجود آورد.
برخی از مطالعات برای رهایی از چنگال حسادت توصیه هایی مطرح کرده اند ؛
۱ـ تمرکز خود را بر نکات مثبت زندگی خود معطوف سازید.
۲ـ به خودتان گوشزد کنید که هیچ‌کس از همه‌چیز برخوردار نیست، بنابراین از مقایسه کردن زندگی خود با دیگران دست بردارید.
۳ـ از افرادی که بر حسب عادت برای چیزهای اشتباه ارزش قائل هستند، دوری کنید
۴ـ با افراد قدردان وقت بگذرانید
۵– در نظر داشته باشید که بازاریاب‌ها معمولا آتش‌بیارِ معرکه هستند!
۶– موفقیت دیگران را جشن بگیرید
۷– سخاوتمند باشید
حسادت در مرحله نابودکننده آن بسیار خطرناک است و آن را نباید ساده گرفت، در هر جامعه و در هر گروه اجتماعی بهتر است انسان سعی کند افراد حسود را آرام کند و با آن‌ها به طریقی کنار بیاید. یا حداقل سعی کند با آن‌ها مواجه نشود؛ ولی متأسفانه این روش در بسیاری از موارد مانند فامیل و همکار امکان‌پذیر نیست. بنابراین شخص مورد حسادت باید سعی کند از آنچه که دارد مقداری به دیگری ببخشد و تا حدودی باعث آرامش نسبی و کاهش خشونت او گردد یا با گفتن مشکلات خود، آتش درون قلب حسود را کمتر کند یا برعکس، خود آدم حسود برای آرامش درونی بگوید: فلانی ویلا دارد و ماشین بنز ولی چه فایده! بچه‌های او معتاد هستند. همین افکار و واکنش‌ها در روابط افراد ایجاد توازن می‌کند.
در واقع بهترین موقعیت را کسانی دارند که با زحمت و مشقت زیاد به مال و ثروت می‌رسند، این گروه هیچ مشکلی با افراد حسود ندارند؛ و در نهایت باید گفت کسانی که با کمبودهای خود کنار بیایند، می‌توانند به آرامش و آسایش برسند.
بسکی ممکن است به یکی از موارد زیر داشته باشد:
نیویورک هرالد یک روزنامه آمریکایی با گستره توزیع بالا بود. مقر اصلی این روزنامه در شهر نیویورک بود و بین سال‌های ۱۸۳۵ تا ۱۹۲۴ چاپ و منتشر می‌شد.
این روزنامه نخستین بار در ۶ مه ۱۸۳۵ توسط جیمز گوردون بنت پدر، منتشر شد. نیویورک هرالد در سال ۱۸۴۵عامه‌پسندترین و سودآورترین روزنامه ایالات متحده بود. در سال ۱۸۶۱، به شمارگان ۸۴٬۰۰۰ نسخه رسید. در سال ۱۸۸۷ نسخه اروپایی نیویورک هرالد توسط جیمز گوردون بنت پسر با نام «پاریس هرالد» در پاریس تأسیس شد. در سال ۱۹۲۴، نیویورک هرالد به نیویورک تریبیون رقیب کوچکتر فروخته شد و به نیویورک هرالد تریبیون تغییر نام یافت.
دیدیه لاک‌وود (زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۵۶ - درگذشته ۱۸ فوریه ۲۰۱۸) نوازندهٔ ویلون جاز اهل فرانسه بود.
لاک‌وود به خاطر استفاده از آمپلی‌فایرهای الکتریکی و آزمودن صداهای گوناگون با ویلون الکتریک شناخته می‌شد. او پیش از آن‌که به انتشار آثار شخصی‌اش بپردازد در گروه پراگرسیو/جَز فیوژن ماگما ساز می‌زد. لاک‌وود در سال ۱۹۸۴ اولین آلبوم شخصی‌اش با نام "دنیای نو" را منتشر کرد و از آن زمان به این سو بیش از ۲۰ آلبوم دیگر منتشر کرد.
او در نوازندگی از دیگر ویلونیست فیوژن ژان-لوک پونتی تأثیر گرفت. لاک‌وود پس از آن‌که آلبوم "" را شنید به ویلون الکتریک روی‌آورد. استفان گراپلی دیگر نوازندهٔ فرانسوی‌ست که لاک‌وود از او تأثیر گرفته‌است. در سال ۲۰۰۰ لاک‌وود آلبومی را برای ادای احترام به گراپلی منتشر کرد، گرچه در آن آلبوم فقط یک قطعه از ساخته‌های گراپلی وجود داشت.
به عقیده اسلام عالم ذر یا روز اَلَست، زمانی است که خدا پیمانی از انسان برای گواهی دادن بر یگانگی خود گرفته‌است.آیه ۱۷۲، سوره اعراف، قرآن
در آیه ۱۷۲ سوره اعراف به پیمان خداوند از انسان در عالم ذر اشاره شده‌است:
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِن بَنِی آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَیٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قَالُوا بَلَیٰ شَهِدْنَا أَن تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هٰذَا غَافِلِینَ
و (به یاد آر) هنگامی را که پروردگارت از صلب بنی‌آدم نسلشان را پدیدآورد، و آنان را (در ارتباط با پروردگاری خود) بر خودشان گواه گرفت و فرمود:(آیا من پروردگار شما نیستم؟ انسان‌ها با توجه به وابستگی وجودشان و وجود همه موجودات به پروردگاری و ربوبیّت حق گفتند: آری، گواهی دادیم.
پس اقرار به پروردگاری خود را در این دنیا از شما گرفتیم تا روز قیامت نگویید: "ما از این (حقیقت آشکار و روشن) بی‌خبر بودیم)
در واقع زمانی که شما در عالم ذر احضار میشوید از شما پیمانی گرفته میشود که اعم از سرنوشت و دین و حتی ...
در قرآن، سخن از پیمانی عظیم که خداوند از انسانها گرفته‌است به میان آمده.
قرآن: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ. «پس به یادآور زمانی را که پروردگارت از پشت فرندان آدم، ذریه آنها را بر گرفت و آنان را گواه بر خویشتن ساخت و گفت: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری، گواهی می‌دهیم. برای اینکه در روز رستاخیز نگویید ما از این غافل بودیم.»المیزان نوشته سید محمد حسین طباطبایی، چاپ پنجم، مؤسسه اعلمی، بیروت، ج۸، ص۳۰۶-سوره اعراف، آیه۱۷۲-سوره اعراف، آیه۱۰۲-سوره حدید، آیه ۸-تفسیر نمونه، زیر نظر ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب، ج۲۳، ص۳۱۷ و ج۶، ص۲۷۶
به این دلیل که در این آیه سخن از ذریه که به معنی فرزندان خردسال است به میان آمده، این آیه را ذر نامیده‌اند و به خاطر کلمه اَلَست به پیمان الست معروف شده‌است.منشور جاوید، جعفر سبحانی، چاپ فرهنگ، اصفهان، ج ۲، ص ۶۳
برخی این گونه بیان می‌دارند که:
جعفر صادق امام ششم شیعیان نیز در این رابطه گفته‌است:
بنا بر این بیان، مراد از عالم ذر همان فطرت انسانی است. انسانهای بدوی و متکامل در این احساس مشترکند که همه بنده و خداوند پروردگار آنها است و انسانها هرگز از این پیمان و شناخت غافل نبوده و نیستند.المیزان، ج۸، ص۳۰۸- فطرت، مرتضی مطهری، چاپ دوم، انتشارات صدرا، ص۱۸۱-تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۵۵
برخی دیگر همچون محمد حسین طباطبایی نظریه خویش را این گونه بیان می‌کند:
در برخی از روایات اسلامی، این پیمان را به فطرت مربوط می‌دانند و مرتبط بودن این پیمان با فطرت را یکی از پایه‌های این پیمان قلمداد می‌کنند.بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، چاپ دوم، مؤسسه الوفاء، بیروت، ج۳، ص۲۷۶
فلاویوس هونوریوس (زادهٔ ۹ سپتامبر ۳۸۴ - درگذشتهٔ ۱۵ اوت ۴۲۳) امپراتور روم غربی از ۳۹۳ تا ۴۲۳ بود. او یکی از ضعیفترین امپراتوران روم بود و به‌هنگام حملهٔ ویزیگوتهای تحت فرمان آلاریک یکم به رم در ۴۱۰ به راونا فرار کرد.
هونوریوس پسر کوچک امپراتور تئودوسیوس یکم و برادر آرکادیوس بود که در ۲۳ ژانویهٔ ۳۹۳ و با دریافت عنوان آگوستوس از سوی پدرش در قسطنطنیه به امپراتوری مشترک با او برگزیده شد. تئودوسیوس در ۳۹۵ درگذشت و امپراتوری روم که از زمان والنتینیان تقریباً به دوپاره تقسیم شده بود اما هنوز به‌صورت سرزمینی واحد اداره می‌شد کاملاً به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد و دو برادر به‌طور مستقل امپراتور هر یک از دو بخش شدند، آرکادیوس امپراتور روم شرقی شد و هونوریوس به امپراتوری روم غربی رسید.
هونوریوس به هنگام نشستن بر تخت امپراتوری تنها ۱۲ سال داشت و به همین سبب پدرش فردی را مشخص کرده بود تا به‌جای امپراتور خردسال به ادارهٔ امور حکومتی بپردازد. آن شخص فلاویوس استیلیکو، ارشد سربازان و فردی توانا با تبار دوگانهٔ نیمه رومی و نیمه وندال بود که با سِرِنا، عموزادهٔ تئودوسیوس ازدواج کرده بود. بدین ترتیب در نیمهٔ نخست دوران فرمانروایی هونوریوس از ۳۹۵ تا ۴۰۸ قدرت عملاً در دستان استیلیکو قرار داشت. هونوریوس جوان در ۳۹۵ با ماریا، دختر استیلیکو ازدواج کرد و پس از مرگ او با خواهر کوچکترش ترمانتیا وصلت نمود. اما این ازدواج پس از اعدام استیلیکو در ۴۰۸ به اتهام خیانت به جدایی انجامید.
در ۳۹۷ یکی از فرماندهان ارتش در آفریقا به نام گیلدو علیه امپراتوری روم غربی و به نفع آرکادیوس در روم شرقی دست به شورش زد. آفریقا در آن زمان بخشی از روم غربی و تأمین کنندهٔ غلات آن سرزمین بود که در نتیجهٔ این شورش بیم آن می‌رفت که این ذخیرهٔ غذایی در دستان نیمهٔ شرقی قرار گیرد. استیلیکو در پشت این شورش اوتروپیوس، یکی از مقامات روم شرقی را می‌دید اما به‌جای وارد شدن به جنگی آشکار با او توانست از طریق راه‌های دیپلماتیک، مقدمات برکناری و تبعید اوتروپیوس را در ۳۹۹ فراهم آورد و همزمان شورش گیلدو را سرکوب و آفریقا را به امپراتوری باختری بازگرداند.
در ۴۰۳ ایتالیا در خطر حملهٔ ویزیگوت‌هایی قرار گرفت که ادوکسیا، همسر آرکادیوس و نایب‌السطنهٔ روم شرقی، توجهشان را از یورش به قسطنطیه به سوی غرب منحرف کرده بود. استالیکو برای مقابله با آن‌ها تمامی نیروهای مستقر در راین، بریتانیا و هرکجای دیگری که امکانش بود را فراخواند و توانست جلوی پیشروی ویزیگوت‌ها را گرفته و از ایتالیا بیرونشان راند. به دنبال این اتفاق هونوریوس در ۴۰۴ تصمیم گرفت تا اقامتگاه خود را از مدیولانوم (میلان امروزی) به راونا که دارای امنیت بیشتری بود منتقل سازد. با این وجود ایتالیا همچنان در وضعیتی ناامن به‌سر می‌برد و ویزیگوت‌ها که در طول چند سال گذشته توانسته بودند از نواحی میانی دانوب عبور کنند، در ۴۰۵ و با رهبری راداگایسوس از کوه‌های آلپ گذشته و به سوی ایتالیا سرازیر شدند. اما استیلیکو باردیگر توانست با شکست نیروهای مهاجم امپراتوری را نجات دهد.
در ۴۰۶ گروه عظیمی از وندال‌ها، آلامانیها، آلانها، سوئبیها و بورگوندیها از رودخانهٔ یخ‌زدهٔ راین گذشتند و با ویران‌سازی هرآنچه که در مسیرشان بود وارد گل شدند و موگونتیاکوم (ماینز امروزی) و ترویری (تریر امروزی) را به اشغال خود درآوردند. این تهاجم گسترده سبب شد تا استیلیکو که در فکر حمله به روم شرقی بود برای مقابله با بربرها وارد عمل شود. اما در همین زمان نیروهای مستقر در بریتانیا سر به شورش برداشتند و پس از یک سری خونریزی بر سر انتخاب امپراتور سرانجام کنستانتین سوم قدرت را در دست گرفت. طولی نکشید که بخش‌هایی از گل و اسپانیا نیز به او پیوستند.
استیلیکو که راه چاره‌ای نمی‌دید تصمیم گرفت تا برای نجات امپراتوری با آلاریک و ویزیگوت‌ها وارد معامله شده و با پول تطمیعشان نماید. آن‌ها درخواست ۴ هزار پاوند طلا کردند اما سنا حاضر نبود این مبلغ را بپردازد و استیلیکو آن‌ها را مجبور به انجام این کار کرد. سناتورها که از این تحت فشار قرار گرفتن ناراضی بودند در برابر او جبهه گرفته و تصمیم به سرنگونی استیلیکو گرفتند. دیری نپایید که استیلیکو متهم به همدستی با آلاریک و توطئه برای براندازی هونوریوس به‌منظور بر تخت نشاندن پسر خودش اوکریوس شد. پس از این اتهام سپاهیان تطمیع‌شدهٔ استیلیکو در تیکینوم (پاویای امروزی) علیه او شوریدند و استیلیکو خود را در ۴۰۸ در راونا به امپراتور تسلیم نمود و در همان سال اعدام شد.
اعدام استیلیکو اقدامی فاجعه‌بار بود و منجر به پیوستن بسیاری از سربازان ژرمنی‌تبار او به آلاریک شد تا به دست رومیان کشته نشوند. آلاریک نیز که با مرگ استیلیکو امیدی به دریافت رشوهٔ پیشنهادی او نداشت به سوی رم لشکر کشید و رومیان تنها با پرداخت مبلغ کثیر دیگری توانستند جلوی پیشروی او را بگیرند. اما اردوگاه آلاریک در ۴۱۰ مورد حملهٔ ساروس، یکی دیگر از رهبران ویزیگوت‌ها قرار گرفت و آلاریک که او را دشمن خود می‌دانست گمان برد که هنوریوس در این کار دست داشته‌است. پس بدون توجه به مذاکرات صورت گرفته بین دو طرف بار دیگر به سوی رم لشکر کشید. عمال او که در شهر حضور داشتند دروازه‌ها را در ۲۴ اوت ۴۱۰ بر روی آلاریک گشوده و ویزیگوت‌ها تا ۳ روز به غارت شهر پرداختند. آلاریک سپس آئلیا گالا پلاچیدیا، خواهر ناتنی و ۲۰ سالهٔ هونوریوس را با خود برد و برای فتح آفریقا به سوی جنوب ایتالیا حرکت کرد اما پیش از عملی کردن نقشه‌اش در کنسنتیا درگذشت.
در این میان هونوریوس که بار دیگر به راونا گریخته بود تنها از آنجا نظاره‌گر این بود که چگونه فرماندهان وفادارش در سال‌های آتی، شورشیان و غاصبانی همچون پریسکوس آتالوس، ماکسیموس و یووینوس را سرکوب و برکنار می‌کنند.
در ۴۱۱ فرماندهٔ توانایی به نام فلاویوس کنستانتیوس به مقام ارشد سربازان هونوریوس رسید تا جای خالی استیلیکو را پر نماید. او سپس در همان سال توانست کنستانتین سوم، امپراتور خودخواندهٔ گل و بریتانیا را که حکومتش رو به زوال بود شکست داده و او را سرنگون سازد. او سپس در ۴۱۲ به ایتالیا بازگشت و توانست ویزیگوت‌های تحت رهبری آتولف، برادر آلاریک را با موفقیت از ایتالیا به سوی گل بیرون راند.
اما در همین زمان فردی به نام یووینوس در گل ادعای امپراتوری کرد و به دنبال او در ۴۱۳ هراکلیانوس، کنت آفریقا که ناوگان عظیمی را هم فراهم آورده بود خود را امپراتور خواند و به سوی ایتالیا حرکت کرد. با این وجود او به سختی شکست خورده دستگیر و اعدام شد. پس از آن کنستانتیوس با آتولف وارد معامله شد تا یوونیوس را سرکوب نماید چرا که رومیان خود در آن زمان نمی‌توانستند مستقیماً در گل وارد عمل شوند. برای معامله با بورگوندی‌های قدرتمند متحد یوونیوس نیز به آن‌ها حق داشتن پادشاهی خودشان به صورت هم‌پیمان با روم در داخل خاک امپراتوری داده شد تا به عنوان متحدان امپراتور عمل کنند.
با این وجود خواهر امپراتور هنوز در دست ویزیگوت‌ها بود و قرار شد که او را در ازای دریافت ذرت برای سربازان به روم پس بدهند. اما ذخیرهٔ ناچیز امپراتوری جوابگوی خواستهٔ ویزیگوت‌ها نبود و آتولف در ۴۱۴ با گالا پلاچیدیا ازدواج کرد. او سپس فردی به نام پریسکوس آتالوس را به عنوان امپراتور دست‌نشانده خود در گل منصوب نمود. به‌دنبال این حرکت کنستانتیوس به گل حمله کرد، آتالوس را دستگیر و آتولف را مجبور به عقب‌نشینی به اسپانیا نمود. آتولف در ۴۱۵ به قتل رسید و جانشینش والیا با رم مصالحه کرده و گالا پلاچیدا را به آن‌ها بازگرداند. او در بازگشتش با بی‌میلی به همسری کنستانتیوس درآمد.
کارهای کنستانتیوس سبب شد تا امپراتوری غربی از نابودی کامل نجات یابد و هونوریوس به پاداش آن او را در ۴۲۱ به امپراتوری مشترک با خود برگزید و عنوان آگوستوس را به او و آگوستا را به همسرش اعطا نمود. اما تئودوسیوس دوم، امپراتور روم شرقی هیچ‌کدام از این ارتقای مقام‌ها را به رسمیت نشناخت زیرا بیم آن داشت قدرت گرفتن کنستانتیوس که اینک با نام کنستانتیوس سوم شناخته می‌شد باعث بروز جنگ بین دو نیمهٔ شرقی و غربی شود. با این وجود دوران فرمانروایی کنستانتیوس چندان طولانی نبود و ۷ ماه پس از برتخت نشستنش درگذشت.
پس از مرگ کنستانتیوس، هونورویوس که همیشه نسبت به خواهر ناتنی خود احساس علاقه می‌کرد شروع به نزدیکی به گالا پلاچیدیا و نوازش و در آغوش گرفتن او در انظار عمومی کرد. این موضوع نه‌تنها خشم عمومی را برانگیخت بلکه باعث شد تا خواهرش از او دوری گزیده و سرانجام در ۴۲۳ همراه با دو فرزندش به قسطنطنیه فرار کند.
هونوریوس در همان سال بیمار شد و در ۱۵ اوت ۴۲۳ درگذشت. پس از او والنتینیان سوم، پسر کنستانتیوس سوم به عنوان امپراتور جدید روم غربی در ۴۲۵ بر تخت نشست.
وی بیشتر به خاطر حضور در سریال آناتومی گری مشهور است.
او در این سریال نقش جورج اومالی را ایفا میکرد
کیت والش بازیگر آمریکایی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش دکتر آدیسون مونتگومری در سریال "آناتومی گری" و "درمانگاه خصوصی" مشهور است.از دیگر فیلم‌های معروفی که او در آن بازی کرده می‌توان به "لگدزنان و جیغ‌کشان" و "تاج فرشته‌ها" اشاره کردد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که کیت والش در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ماناکور شهری کوچک در جزیره مایورکا در دریای مدیترانه می‌باشد.
میانگین دمای این شهر حدود ۱۶ تا ۱۷ درجه سانتی گراد می‌باشد و حدود ۲۰٪ از مساحت آن پوشیده از جنگل می‌باشد و حدود ۲۵۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
نیمف در اساطیر یونانی و روم باستان به الهه‌های طبیعت گفته می‌شد که در یک سرزمین خاص وجود داشتند. "نیمف‌ها"، همیشه در شکل دوشیزگان باکره و جوان و آمادهٔ برای ازدواج توصیف می‌شدند و همراهان همیشگی خدایانی همچون ارتمیس، هرمس، اپولون و پن بوده‌اند.
"نیمف" در جهان اساطیری یونان به موجوداتی زیبا و افسون‌گر گفته می‌شود که با چهره و قامت یک دختر زیبا در کرانهٔ رودها و همین‌طور در جنگل‌ها به‌سر می‌بردند و با زیبایی خیره‌کننده و دل‌ربایی و عشوه‌گری‌هایشان قادر به سحر و جادو کردن انسان‌ها بودند. با گذشت زمان در ادبیات قرن نوزدهم این مفهوم به تعبیر "زن – کودک" (به آلمانی: Kindfrau) = تلفظ "کیندفرآ" به‌معنای زن‌بچه (زن بچه‌صورت) تعبیر شد. این توصیف در واقع در مورد دختران نوبالغ و زنان نوباوه و جوان مورد استفاده قرار می‌گرفت. زنانی که به یکسان از زیبایی زنانه و از معصومیت کودکی بهره‌مند بودند و به‌دلیل زیبایی و به‌خصوص و معصومیت آن‌ها، مردان میان‌سال را شیفتهٔ خویش می‌ساختند.
نیمف‌ها، به‌طور دائمی و مکرر هدف ساتیرها قرار می‌گرفتند. آن‌ها در کوه‌ها و کوهستان‌ها، درخت‌زارها و بیشه‌ها، و باغ‌ها و جنگل‌ها، و همین‌طور در چشمه‌ها و رودخانه‌ها زندگی می‌کردند، و همچنین درخت‌ها و دره‌ها، و نیز سرداب‌ها و غار و مغاره‌های سرد از جمله زیستگاه‌های آنان به‌شمار می‌رفت. نیمف‌ها، به‌طور معمول با خدایان والا و بلندمرتبه نیز همراهی داشتند؛ از جمله آرتمیس و اپولون و حتی خدایان عیاشی و خوش‌گذرانی همچون دیونیسوس که ایزد شراب بود، و همچنین خدایان روستایی مانند پن و هرمس، از جمله ایزدان برتری بودند که نیمف‌ها با آنان همراه بودند.
ازدواج یک نیمف با یک ریش‌سفید قوم یا یک رئیس قبیله، اغلب به‌عنوان یکی از سنت‌ها و نمادهای مردمان محسوب می‌شد و به‌طرز بی‌وقفه‌ای در ریشه‌شناسی اسطوره‌های یونانی تکرار می‌گردد؛ و به پادشاهان باستانی و تبارنامه آنان نیز اعتبار و اقتدار می‌بخشد.
در روایاتی دیگر نیمف‌ها را دختران زئوس دانسته‌اند. از جمله مشهورترین نیمف‌ها، ملیا و نایاد بودند که در چشمه‌ها و جویبارها زندگی می‌کردند. البته نیمف‌های دیگری مانند نرئید، دریاد و اوکئانیدها هم وجود داشته‌اند که محل زندگی آن‌ها در دریاها بوده‌است.
"نیمف‌ها" زنان جوان و جذابی بودند و معشوق‌های بسیار زیادی داشتند. از جمله پن، پریاپوس، ساتیر و کسانی که مثل آن‌ها در طبیعت زندگی می‌کردند. و حتی خدایان بلند‌پایه که تحت‌تأثیر زیبایی آن‌ها قرار می‌گرفتند، از جمله آپولون، هرمس، دیونیسوس که معشوق آن‌ها بودند. آن‌ها گاه پسران جوان را جستجو می‌کردند، که نمونه آن افسانهٔ هولاس است. "نیمف‌ها" به‌خاطر زیبایی خیره‌کننده هولاس جوان، او را از هرکول دزدیده و با خود به اعماق چشمه بردند.
سامانه قطارهای تندرو شیکاگو یا متروی شیکاگو (که با نام‌های "دِ اِل" و "اِل" نیز در آمریکا مشهور است) به مجموعه‌ای از قطارهای تندرو و مسیرهای تجهیز شده که در شهر شیکاگو و مناطقی که در همسایگی شهر واقع شده‌اند، اطلاق می‌شود.
مدیریت مترو شیکاگو با شرکت سی تی اِی است. شرکت سی تی اِی مجری طرح‌های حمل ونقل عمومی در ایالت ایلینوی و شهر شیکاگو می‌باشد. این سامانه قطارهای شهری از نظر طول مسیر، بعد از متروی نیویورک، دومین و از نظر ازدحام و تعداد مسافر، بعد از متروی نیویورک و واشنگتن، سومین مترو در کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
متروی شیکاگو یکی از چهار سامانه ترابری شهری بزرگ آمریکاست که در برخی از بخش‌های آن، خدمات رسانی به صورت بیست و چهار ساعته ارائه می‌شود. خطوط قدیمی متروی شیکاگو در سال ۱۸۹۲ آغاز به کار کرده است که از لحاظ قدمت متروها در آمریکای شمالی و جنوبی، بعد از متروی نیویورک جایگاه دوم را به خود اختصاص داده است. متروی شیکاگو با وجود تراکم شهری بالا، توانایی زیادی در مدیریت سامانه حمل و نقل شهری دارد و از این لحاظ مشهور می‌باشد. متروی شیکاگو شامل هشت خط و یک حلقه میدانی مرکزی است که به صورت الگو ترسیمی پره (خطوط مترو) و چرخ دنده (حلقه میدانی مرکزی) طراحی شده است. متروی شیکاگو به دلیل داشتن خطوط هوایی (سامانه ریل‌های هوایی) گسترده درون شهری، موسوم به "اِلوِیتِد رِیل وِی" به "شیکاگو اِل" مشهور است. این مترو دارای ۹۰٫۸ کیلومتر قطار هوایی، ۵۶٫۳ کیلومتر قطار زمینی و ۱۸٫۳ کیلومتر قطار زیر زمینی است. به‌طور متوسط ۶۵۸٫۵۲۴ نفر در روزهای کاری هفته، ۴۱۹٫۲۵۸ نفر هر شنبه و ۳۱۵٫۲۴۰ نفر هر یکشنبه از متروی شیکاگو استفاده می‌کنند.