moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نوروزبل (به گیلکی: نؤرۊزبل) جشن آغاز سال نو و اولین ماه گیلانی یا جشن آغاز سال نو گاه‌شماری دیلمی است. جشن نوروزبل در نیمه مرداد هر سال یعنی وسط تابستان (قلب الاسد) بین ۱۳ تا ۱۷ مرداد برگزار می‌شود. تفاوت سال خورشیدی رسمی کشور با سال خورشیدی گیلان باستان در این است که در تقویم ملی جانب اعتدال شب و روز، گرما و سرما یا به اصطلاح اعتدال بهاری گرفته شده ولی در تقویم بومی و گیلانی ما جانب انقلاب تابستانی یعنی اوج گرما، طول روز و کوتاهی شب و آغاز فرود آن گرفته شده است، همان طور که در تقویم میلادی، جانب انقلاب زمستانی یعنی اوج سرما و بلندی شب و کوتاهی روز و فرود آن در نظر گرفته شده است.محمدتقی پوراحمد جکتاجی، ویژه‌نامه نوروزبل، صفحه ۱۰
رسم است شب پیش از آغاز سال به استقبال سال نو می‌روند و تلی از آتش می‌افروزند که آن را "نوروزبل" یعنی شعله فروزان آتش نوروزی می‌گویند و ترانه‌هایی در ستایش شعله‌های بلند آتش نوروزی می‌خوانند. شعری که در گرداگرد آتش به شکل گروهی خوانده می‌شود:تقویم دیلمی - ورگ
عبدالرحمان عمادی معتقد است که در شب نوروزبل زمین نفس سرد خود را بیرون می‌دهد. در کتاب بلوغ الارب آمده است که در زمان ساسانیان در شب اول نوروز در بغداد آتش می‌افروختند.بلوغ الارب، جلد ۱، صفحه ۳۸۶
آتش افروختن در حقیقت یک نوع اطلاع رسانی و اعلام موجودیت هست. گالشان اشکور و دیلمان در غروب اسفندارما برابر با آغازین شب "نوروزماه" که تقریباً برابر با ۱۵ مردادماه خورشیدی است، بر فراز تپه‌ای هیزم گرد می‌آورند و آن را به آتش می کشند و سپس در پیرامون "نوروزبل" شادی‌کنان، با ساز و آواز می‌خوانند و رقص و پایکوبی می‌کنند و نوروز را به همدیگر شادباش می‌گویند و تنقلاتی از جمله کشک که از فراورده‌های خودشان می باشند بهره می‌جویند.
فرض‌پور ماچیانی، ویژه‌نامه نوروزبل، ۱۹ نوروزبل در لغت به معنی آتش نوروزی است.نوروز بل؛ آئین تحویل سال نوی دیلمی - خبرگزاری مهرنوروز باستانی گیلان - گیل خبر
حسن یگانه چاکلی در مورد تاریخچه برگزاری جشن "نوروزبل" در چهل سال گذشته می‌گوید:
پس از حدود سه دهه وقفه، جشن"نوروزبل" به همت نشریه فرهنگی - پژوهشی "گیله وا" به صورت خودجوش برای نخستین بار در سال ۱۳۸۵ در روستای ملکوت (روستا) شهرستان املش برگزار گردید. از سال ۱۳۸۶ برای برگزاری این جشن، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان همکاری خود را آغاز نمود. دومین و سومین "جشن نوروزبل" نیز در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ همچنان در روستای ملکوت برگزار شد. چهارمین دوره جشن " نوروزبل " در سال ۱۳۸۸ در دیلمان برگزار شد. پس از آن به صورت متناوب و جسته گریخته که با محدویت‌هایی همراه بود در چند نقطه شهرستان‌های املش، لنگرود و سیاهکل از جمله خصیل دشت، هلودشت و دیلمان در بیشتر مواقع به صورت خودجوش و مردمی و در برخی از موارد با پشتیباتی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان برگزار گردید.
برای آغاز سال ۱۵۹۲ دیلمی و گیلانی در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۹۷ جشن "نوروزبل" به صورت رسمی و با حضور بسیاری از مردم و فرهیختگان گیلانی و غیرگیلانی برای نخستین بار در روستای چاکل اشکور شهرستان رودسر برگزار گردید. عکاسان و خبرنگارانی از رسانه‌های گیلان، مازندران و تهران و شبکه‌های تلویزیونی سراسری و محلی از جمله شبکه پرس تی‌وی، شبکه مستند و شبکه باران آن را پوشش خبری دادند.
«نوروزبَل»
خاطر نوروز بَل، بر خاک «چاکًل» آمدیم
در جوار ِ گُلرخان ، پابوس ِ بلبل آمدیم
آن قدر سر تا قدم چون باد جلد و تیزرو
گوئیا که حیدر و راکب به دُلدُل آمدیم
گرچه مثل غنچه عمری وا نشد لبهای ما،
لاجَرم در این چمن، لبخنده چون گل آمدیم
تشنه ای بودیم و اندر حسرت ِ مستی ِ ناب
بعد عمری بر در ِ میخانه و مُل آمدیم
آنقدر بی خود ز خود از دیدن ِ یاران ِ مهر
کز حد ِ مستانگی برتر ز الکُل آمدیم!
ساقیا، ما را عطش بر ساغر ِ لبهای تو
لب بِنه بر لب، که بی صبر و تحمل آمدیم
کار ِ دنیا را به اَهلش وا نهادیم و به عشق
در پی ِ دل، جمله بی فکر و تأمُل آمدیم
روزکی گر اَرزدم از زندگی، امروز بود
مابقی را جمله در رنج و تغافُل آمدیم
مُرده یکسر رسم و آئین ِ اَهورایی ما
رو سِیه از اینهمه جهل و تعلل آمدیم
رسم ِ تازی آمد و آئین ما را در گرفت
بی نصیب و مانده در عین ِ تزلزل آمدیم
ما ز رسم غیر ِ خود بیزار و از فرهنگشان
خسته از هر تفرقه، بهر تعامل آمدیم
«اشکور»، ما را ببخش از سستی و نسیان که ما
با دلی نادِم به امّید ِ تقبُل آمدیم
«خور دِتاوه»،«شیلان»و «نوروز بَل» آیین ماست
بهر احیاءِ همین ها ، ما به «چاکل» آمدیم
بارالها ده تداوم رسم اجدادی مان
چونکه ما «گالش کوتَن»، بهر تسلسل آمدیم
گر تمام شاعران، نامی ز شعر گیلکند؛
غم مخور «مهران» که ما میر ِتغُزل آمدیم!
مهران اکبری قاضی‌چاکی
۵ نوروز ماه ۱۵۹۱ گالشی
برابر با ۲۱ اَمرداد ۱۳۹۷ خورشیدی
ریشه‌یابی افسانه‌های روستایی: بیشتر افسانه‌ها ریشه در ناشناخته‌ها دارند. وقتی انسان قدرت شناخت تمام اشکال خلقتی را ندارد که در پیرامونش وجود دارد، اقدام به ساخت قصه و‌ افسانه بر اساس سلیقه، فرهنگ بومی و دانش خود می‌نماید. افسانه‌سرایی گاه سرپوشی است بر ترس‌های درونِ ما و گاه سبب ایجاد رُعب با اَغراض گوناگون در پیرامون افراد صورت می‌گیرد. وجود غول‌، جن‌، پری، بختک، بوم‌گرد، نفت‌خیک، دوال‌پا، گیلم‌گوش و مردآزما نیز از همین دسته‌است.
در اغلب روستاهای اشکور و همچنین کوهپایه‌های گیلان، بختک با نام محلی "سرخُوس" جسم سنگینی است که روی آدم قرار می‌گیرد و راه مجاری تنفسی را مسدود می‌کند. بیشتر مردم با تکیه بر باور سنتی و عدم آگاهی از تنگی نفس به سبب مشکلات تنفسی و یا کمبود اکسیژن به هنگام تنفس که البته ریشه در علم داشته، از خوابیدن زیر درخت گردو اِبا داشتند زیرا باور داشتند مکان بختک یا سرخُوس لابلای شاخه‌های درخت گردو است ولی به بیان علمی چون برگ‌های درخت گردو جاذب قدرتمند اکسیژن بوده، در نتیجه با جذبِ تمام اکسیژنِ محدوده خود و آزادسازی گاز کربنیک، سبب ایجاد حالت خفگی در انسان خوابیده می‌شود. خانه‌های کاهگلی و کوچک مسقّف به چوب و کاهگل نیز به سبب عدم دسترسی اکسیژن برای کسانی که دچار تنگی مجاری تنفسی بودند ایجاد حالت خفگی می‌نمود و شخصی که چنین حالتی را تجربه کرده و عموماً نیز در خواب اتفاق می‌افتاد، می‌پنداشت که کسی و یا جسم سنگینی سبب مشکل در تنفس او شده‌است. البته کسانی نیز برای بختک یا سرخوش اَشکالی را متصور شده‌اند که در طول زمان در ذهن شنوندگان نهادینه شده‌است.
در سال‌های دور به سبب نبود برق در روستاها و روشنایی کافی، هر سایه و یا جنبنده‌ای به فراخور شجاعت بیننده، احساس و ادراک می‌شد. هر کس جنبنده یا جسمی را به هنگام تاریکی درپشت‌بام‌هایً کاهگلی می‌دید جهت توجیه ترس خود نامی بر آن می‌نهاده. به مرور این موجودات خیالی و ترس‌آور، در داستان‌ها وافسانه‌ها راه پیدا کرده و پرورش یافته‌اند و به فراخور تخیل گوینده یا شنونده دارای شناسنامه‌های ذهنی شده‌اند. مردم ساده زیست روستایی نیز از این نماد تخیلی برای ترساندن کودکان جهت بیرون نماندن از خانه و یا زود خوابیدن استفاده کرده‌اند. به نظر می‌رسد دلیلی براثبات وجود و قطعیٓت حضور هیچ موجود غیرزمینی درمیان مردم و دیدن آن توسط اشخاص مختلف قابل ارائه نیست ولی نمی‌توان از کنار باورهای عامیانه بی‌تفاوت داشت جون ریشه در سال‌های متمادی زیست مردم دارد زیرا هر نمادی برگرفته از واقعه‌ای هست که برای کسی از ناحیه‌ای خاص و به شکلی خاص‌تر رُخ داده است.
در اشکور به جُغد، کوربی، مرغ حق و مرغ شب می‌گویند. مرغ حق مانند جغد هست ولی با تفاوت بسیار. این پرنده شب‌ها بطور برعکس از شاخه درختان آویزان می‌شود و صدایش شبیه حق حق هست که با فاصله می‌خواند. در داستان‌های عامیانه، برخی از مردم کوهستان‌های گیلان باور دارند که کوربی به سبب از دست دادن معشوقه‌اش مرتب او را صدا می‌زند و به علت گریه زیاد، کور شده است. چشمان کوربی بصورتی با پرهای ظریف پوشانده شده است که تداعی کننده چشم نداشتن این پرنده زیبا است. با وجود باور افسانه‌ای نسبت به نابینایی جغد این حیوان از بینایی فوق‌العاده‌ای برخوردار است و به آسانی زیست بوم خود را برای یافتن شکار کنترل می‌نماید. برخی هم بر این باورند که نام مرغ حق برگرفته از صدای شب هنگام جغد (کوربی) است که مدام صدا می‌زند: هو هو هو... جغد یا کوربی در میان شاخ و بال درختان جنگلی یا ‌باغ‌های روستاییان و بیشتر در نقاط دور از دسترس انسان لانه‌ می‌سازد و از پرندگان کوچک‌تر و خزندگان تغذیه می‌نماید.
در باورها، نفت‌خیک هیولایی ترسیم می‌شود که فاقد دست و پا است، در شیب‌ها غل می‌خورد و خود را به رهگذران می‌کوبد. به ادعای راویان، در زمان برخورد، این هیولا، خنده‌ای وحشتناک می‌کند و در لابلای خنده‌اش به قربانی خود می‌گوید: آیا تاکنون چنین چیزی را دیده بودی یا نه؟ اگر قربانی در پاسخ تعلل کند و عین جمله او را بلند ادا نکند، ممکن است کُشته شود. راویان می‌گویند در پاسخ نفت‌خیک باید لگدی محکم به آن هیولا زد و گفت: آیا تاکنون چنین چیزی را دیده بودی یا نه؟ همچنین تصور می‌شود به سبب بزرگی شکمش، توانایی بلعیدن یکصد کودک را بطور همزمان داراست و این قدرت، بر ترس شنونده نوپا می‌افزاید. این موجود خیالی همانند شکم یا چیزی شبیه بشکه‌ای مدوّر و پُر از نفت، نمود عینی‌تری در روستاهای گیلان بویژه اشکور دارد. وجود مناظر خاص مانند اشکال مختلف درختان، سنگ‌ها، صخره‌ها و نیز موجودات اهلی یا وحشی سرگردان در داخل یا پیرامون روستا، که در شب به شکلی غیرواقعی دیده می‌شوند، سبب شکل‌گیری افسانه نفت‌خیک با جثّه‌ای بزرگ شده است. برخی از روستاییان مدعی هستند با این موجود روبرو شده‌ و حتی آن را لمس کرده‌اند. این موجود حاصل تخیٓل جمعی از افکار ساده روستایی هست که برای هر ناشناخته‌ای افسانه‌ای می‌ساختند و افسانه‌ها پس از زمانی رنگ و لعاب به خود گرفته و جای پای محکمی در زندگی انسان باز کرده‌اند. شاید ترسناک‌ترین موجود برای ترساندن کودکان، نفت‌خیک باشد چون عدم وجود دست و پا، گرد بودن و در شیب بودن خانه‌های روستایی، باورپذیری و احتمال برخورد با چنین هیولایی را در ذهن ساده‌اندیشانه کودکان تقویت می‌کند.
در اشکور بجز مردآزما (غیرانسانی که بیشتر در سرزمین‌های کُردنشین وارد قصه‌ها و افسانه‌ها شده) و گلیم‌گوش (که حاصل تخیلات کوچ‌نشینان عشایر است) از بقیه مظاهر به وفور، برای ترساندن کودکان استفاده می‌شده‌است. حتی در داستان‌های عامیانه روستایی، کسانی مدعی دیدن این موجودات فرازمینی یا غیرانسانی بوده‌اند. در اشکور و برخی از مناطقِ قشلاقی گیلان به دوال‌پا، یَه‌لنگ گفته می‌شود. موجودی که تنها یک پا دارد و از هیکلی چند متری برخوردار است. یه‌لنگ با همان یک پای خود در هر گام، حدود یکصد متر مسیر را می‌پیماید. برخی از چوپانان جنگل‌نشین روستاهای قشلاقی گیلان و ییلاقی اشکور مدعی روبرو شدن با یه‌لنگ شده‌اند. به گمان من بازی نور و سایه بر اثر برافروختن آتش در میان جنگل و ایجاد سایه‌های هراس‌انگیز درختان سبب پیدایش چنین موجود فراقدرتی شده‌است.
پژوهش، تدوین و نگارش: زهرا فتح‌الهی پرشه (ریسن): تیر ماه ۱۳۹۷
برخی از نویسندگان و شاعران اشکوری:
پژوهش، تدوین و نگارش: زهرا فتح‌الهی پرشه (ریسن): بهمن ماه ۱۳۹۷
گیلکی واجه‌ئان
حرف چ
حرف د
حرف س
رعنا دختر حسن و صراحی در سال ۱۲۸۵ در خانه سرک در اشکور گیلان متولد شد. او خواهری بنام طلعت و دو برادر به نام میرزا احمد و پهلوان داشت. والدین او در روستاهای خانه سرک (خونه‌سر) ییلاق و قشلاق در لوسرای یا گوسفندگویه (گوسندگو) بخش رحیم‌آباد دامداری داشت. در نوجوانی و در مسیر کوچ، برای جوانی به نام نوروز در نظر گرفته شد. رعنا، نوروز ساده‌لوح و شیرین عقل را نپسندید ولی به دستور کبلایی عشور کدخدای لشکان به عقد نوروز درآورده شد. رعنا برای رهایی از وضعی که کدخدا ایجاد کرده بود، از سرگالش هادی سورچانی کمک خواست ولی برخی به امر پدر نوروز، هادی را به شدت کتک زدند. هادی با حمایت چند نفر از جمله فردی بنام کُردآقاجان، گندمزارهای ضاربان را به آتش کشید. از سوی دیگر بستگان داماد با کمک اربابان شوییل و کلایه (رودسر) و نیز نیروی قزاق، در شهریور ۱۳۰۴ هادی را با دسیسه شخصی به نام عبدالله دستگیر و با بریدن پاشنه پاهایش، او را از کوهی نزدیک لشکان پرت کرده و کُشتند. سپس کُردآقاجان به ضرب گلوله قزاقان در حوالی کلرود کُشته شد. رعنا نیز علیرغم میلش با دلی پُر آه و چشمانی اشکبار دستگیر و به دستور کدخدا به منزل نوروز برده شد. پس از ۵ سال آنان صاحب دختری (به نام کافیه یا صغری یا معصومه) شدند. رعنا در ۲۶ سالگی در شهریور ۱۳۱۱ دق‌مرگ شد. مزار آنان در اشکور است. با همکاری جمعی از اشکوری‌ها در ۷ شهریور ۱۳۹۸ بر مزار کُردآقاجان در کلرود، هادی در کلایه و رعنا در کشایه سنگ یادبودی نصب شد.
اگرچه خفته در خاکی، هنوزم شوخ و رعنایی
که بدخواه تو منفور و تو خود محبوب دلهایی
مگر «هادی سورچانی»، نبوده یار تو «رعنا»؟!
چرا پس در «کشایه» تو، نشستی کنج تنهایی؟!
مگر تو از اساطیر و اکابر نیستی بانو؟
چرا پس سهمت از عالم، فقط گردیده رسوایی؟!
به سویت سیل تهمت ها، نود سالی سرازیرست
مگر یا رب! نباشد از پس امروز، فردایی؟
مزار بی نشان تو، چو تیری بر دلم بنشست
نمانده بر دل ِ ریشم، برای ِ آمدن پایی
دل سنگ هم به رحم آرد، غریبی ِ تو در موطن
خداوندا مخواه از من، دگر صبر و شکیبایی
پس از هشتاد و اندی سال، مزارت را بوَد سنگی
که گویی تازه بنمودند، تو را کشف و شناسایی!
نه تنها تو که هم «هادی» و هم «کُردآقجان» هستید
غریب اشکور لیکن، شهیر ِ شهر شیدایی
کشایه مدفن «رعنا»، کلایه مرقد «هادی»
کلرود «کوردآقجان» را، کنام ِ شیر صحرایی
شما قربانی عشق و وفا در اشکور هستید
ز خون«هادی» و «آقجان»، به سرخی گشته دریایی
به راه عشق نه برگردد شما را پای ِدل هرگز
جهانی گر نماید باز به صولت لشگر آرایی
نهادی حکم اربابی، به زیر پایِ دل آسان
بنازم این تهَوُر را، که سر بر عرش می سایی
تو را کنج قفس دادند، از پرواز و پر، پروا
تو پَر وا کردی و چون باز ، نبودت ترس و پروایی
بدان لبهای مِیگونت، قدِ خُم، خَم شد از مستی
زنَد «روح القدُس» زانو، بدان زلفِ چلیپایی
تو تا مرگ جهان زنده، به خاک اشکور هستی
که تا احیا کنی دل را، به انفاس ِ مسیحایی
به راه اشکور «مهران»، نشست با دیدۀ حسرت
به امیدی که «رعنا» جان، ز راه رفته بازآیی
سراینده: مهران اکبری قاضی چاکسایه روشن زندگی رعنا: دختر اشکور اثر کامران باباخانی لشکانی
صدف‌های قلمی نام یک تیره از زیررده باله‌ای‌شکلان است.این نوع صدف ها در طبقه بندی علمی جانوران در شاخه نرم تنان و در رده دوکفه ای ها قرار می گیرند.برخی از گونه های این نوع صدف ارزش غذایی دارند.
الگوریتم دی–استوت–وارن یا به اختصار DSW یک روش مؤثر برای متوازن کردن درخت جستجوی دودویی است، که در آن ارتفاع درخت را تا (O(log n کاهش می‌دهد، در حالی که n تعداد کل رأس‌ها ست. بر خلاف یک درخت جستجوی دودویی خود-متوازن این کار را تدریجاً در هر کدام از مراحل انجام نمی‌دهد، بلکه در دوره‌های معین عملیات را انجام می‌دهد، به نحوی که هزینه کل می‌تواند به تمام مراحل انجام شده سرشکن شود. این الگوریتم توسط Quentin F. Stout و Bette Warren در مقاله‌ای با عنوان Tree Rebalancing in Optimal Time and Space در سال ۱۹۸۶ طراحی شد که براساس یک تحقیق انجام شده توسط Colin Day در سال ۱۹۷۶ بود.
زمان اجرا این الگوریتم خطی ست (یعنی از مرتبه (O(nاست). الگوریتم اصلی طراحی شده توسط Day، متراکم‌ترین درخت ممکن را تولید می‌کند: تمام سطرهای درخت کامل هستند به جز سطر آخر.ولی این اصلاح توسط Stout/Warren یک درخت دودویی کامل تولید می‌کند. به عبارت دیگر یک درخت که در آن پایین‌ترین سطح از سمت چپ به راست کاملاً پر شده‌است. این یک تبدیل خوب است در صورتی که معلوم باشد درج دیگری در درخت انجام نمی‌شود.
اخیر ا مقاله‌ای در سال ۲۰۰۲ که توسط Timothy J. Rolfe تألیف شده‌است که بعد از مدت زیادی توجهات را به الگوریتم DSW جلب کرده‌است. نام گذاری بر اساس عنوان یک بخش از "6.7.1: The DSW Algorithm" در کتاب Data Structures and Algorithms in C++ (انتشارات PWS در صفحات ۱۷۳-۱۷۵) نوشته شدهٔ Adam Drozdek، انجام شده‌است. Rolfe دو مزیت اصلی برای آن ذکر می‌کند: "در موقعیت‌هایی که یک درخت جستجوی دودویی کامل در ابتدای مراحل تولید میشود که این درخت با دسترسی به وارسی تکه‌های گوناگون برای بقیه مراحل پردازش دنبال می‌شود" و بعدی اینکه "از لحاظ آموزشی در مباحث ساختمان داده و ریاضیات گسسته،پیشرفت خوبی در زمینه ی درخت های خودمتوازن برای چرخش درخت های دودویی ارائه میدهد. "
نگارین‌واران نام یک راسته از رده دوکفه‌ای‌ها است.
در اسرائیل بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ هزارنفر کُرد زندگی می‌کنند.Kurdish jewish community in israel سابقه روابط کُردها با یهودیان به بیش از دو هزار سال برمیگردد، یهودیان کُردها را به عنوان یک هم پیمان استراتژیک و قابل اعتماد در منطقه عنوان کرده‌اند.
در سال ۱۹۴۸ میلادی با شکل‌گیری کشور اسرائیل فعالیت‌های آژانس یهود نیز با کُردها شروع شد به‌خصوص با کُردهای عراق، روابط و ارتباط جدی کُردها با اسرائیل از آنجایی آغاز شد که در ماه اوت ۱۹۳۱ رئون شیلوه از طرف دیوید بن گورین نفر دوم گروه صهیونیست‌های دنیا مأمور شد که برای جمع‌آوری اطلاعات در ارتباط با بافت جمعیتی و سیاسی خاورمیانه برای دولت یهود به عراق رود.در آنجا بود که رئون شیلوه با بررسی باورها و فرهنگ و ژنتیک کردها اولین بار نظریه یکسان بودن اجداد و ژنتیک کردها و یهودیان را مطرح کرد
در بحران عراق و حمله داعش به این کشور در سال ۲۰۱۴، مقامات اسرائیلی خصوصاً بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل رسماً از استقلال کُردها و تشکیل کشور کُردستان حمایت کرد.
ارتش اسرائیل نیروهای نظامی اقلیم کرستان عراق را آموزش داده است. همچنین از زمان اشغال عراق توسط آمریکا اسرائیلی‌ها در اقلیم کردستان فعال بوده‌اند.
روزنامهٔ هاآرتص مقاله‌ای دربارهٔ رابطهٔ ژنتیکی یهودیان و کردها منتشر کرده‌است؛ براساس ادعای این مقاله، طی پژوهش‌هایی که در دانشگاه عبری اورشلیم صورت‌گرفته‌است، کردها و یهودی‌ها از نظر ژنتیک بیشترین شباهت را به هم دارند و اجداد یکسان آن‌ها در جنوب شرقی ترکیه و شمال عراق زندگی می‌کرده‌اند.
گفته می‌شود اقلیم کردستان در سال ۲۰۱۴ به اسرائیل نفت فروخته است. مقام‌های اقلیم کردستان در این رابطه گفته‌اند که فروش نفت به اسرائیل مشکلی ندارد چرا که به تثبت استقلال اقلیم کردستان و درآمدزایی آن‌ها کمک می‌کند.
رئون شیلوه که در طی سه سال مأموریتش در عراق، برای برقراری ارتباط و شناسایی مناطق کردنشین به عنوان یک اقلیت غیره عرب که تحت لوای یک کشور عرب زندگی می‌کردند و درگیری میان آن‌ها آشکار بود، از کُردها به عنوان یک متحد مناسب برای دولت یهود نام برد.
رهبران اسرائیل که بخشی از آن‌ها کُرد می‌باشند، براساس یک سری فاکتورهای موجود و مستند، همچون همزیستی مسالمت آمیز یهودیان و کُردها با سابقه‌ای بیش از دو هزار سال در کنار هم که وابستگی و پیوند عمیق و دیرینه‌ای که به لحاظ نژادی و فرهنگی را بین آن‌ها به وجود آورده باعث گذشته تا رهبران سیاسی کشور اسرائیل، کُردها را به عنوان یک هم پیمان استراتژیکی قابل اعتماد در منطقه به حساب آورده و بخش قابل توجهی از استراتژی سیاست خارجی خود را به آن اختصاص دهند.
یهودیان با کمک به کُردها در اداره مناطق خود و تضعیف اعراب به‌خصوص در عراق و سوریه، حساب ویژه‌ای در برقراری ارتباط با کُردها باز نموده و توانسته‌اند آن‌ها را به موفقیت‌های ارزشمندی برسانند.
اسحاق بن تسفیه نخست وزیر دوم دولت اسرائیل در رابطه با کُردها می‌گوید:
یهودیان در دوازده مکان بزرگ در کردستان سکونت گزیدند که به شرح زیر است:
سلیمانیه، زاخو، موصل، نصیبین، اورقه، اربیل، کرکوک، ارومیه، بوکان، نقریه، تشرقیله و عمادیه
یهودیان ساکن کردستان که ایام تلخ و شیرین فراوانی را پشت سر گذاشتند، توانستند روحانیان، اندیشمندان و خام خام‌هایی تحویل جامعه بدهند.
شیمون پرز معاون وقت وزارت دفاع در اوت ۱۹۶۵ میلادی با کامران علی بدرخان از رهبران کرد که در دهه ۱۹۴۰–۱۹۵۰ روابط پنهانی با اسرائیلی‌ها داشت جهت تضعیف اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی پیشنهاد کمک به اقلیت‌های قومی در کشورهای خاورمیانه که راس آن‌ها کُردها بودن، ارائه نمود.
صدف‌های نگارین نام یک تیره از راسته نگارین‌واران است.
رودصدف‌سانان نام یک راسته از رده دوکفه‌ای‌ها است.
صدف‌های سیاه رودخانه‌ای نام یک تیره از راسته رودصدف‌سانان است.
رودمرواریدصدفان نام یک تیره از راسته رودصدف‌سانان است.
صدف مروارید آب شیرین نام یک سرده از تیره رودمرواریدصدفان است.
سامسونگ گلکسی تب ٣ ۸٫۰ هم‌چنین شناخته‌شده تحت عنوان گلکسی تب ۸ اینچی یک تبلت معرفی‌شده در فوریه سال ۲۰۱۳ از سوی کمپانی سامسونگ الکترونیکس است.
مشخصه‌های مهم گلکسی تب ۸٫۰ شامل نمایشگر ۸ اینچ با تفکیک‌پذیری ۱۲۸۰ در ۸۰۰ پیکسل و تراکم پیکسل ۱۸۹ پیکسل در هر اینچ، چیپ‌ست اگزینوس ۴۲۱۲ با پردازنده دوتایی هسته‌ای آرم کورتکس-ای۹ در فرکانس ۱٫۶ گیگاهرتز، حافظه موقت رم ۱٫۵ گیگابایت، حافظه داخلی ۱۶ یا ۳۲ گیگابایت به‌علاوه درگاه مایکرواس‌دی برای ارتقا حافظه و دوربین‌های ۵ مگاپیکسلی در پشت و ۱٫۳ مگاپیکسل می‌شود.
صدف مروارید آب شیرین نام یک گونه از سرده صدف مروارید آب شیرین است.
صدف‌های حلقه‌ای نام یک راسته از زیررده ناجوردندانگان است.
محله سیچان یکی از محله‌های قدیم اصفهان است که مردم زمان قدیم در آنجا به دامپروری و کشاورزی مشغول بودند.
این محله جزو محلات جنوبی رودخانه زاینده رود می‌باشد و در واقع از دهاتی است که به شهر اصفهان اتصال یافته‌است که به علت قرار گرفتن در موقعیتی خوب از لحاظ جغرافیایی تبدیل به محله‌ای خوب در اصفهان شده است. از لحاظ تاریخی سیچان دهی بود در جنوب زاینده رود و با ده حسین‌آباد همسایه. شاه عباس اراضی جنوب زاینده رود را که درست در شمال این ده واقع شده بود ظاهراً تا حد خود رودخانه، هنگامی که ارامنه را از ارمنستان به اصفهان کوچانید به آن‌ها بخشید و فرمان‌هایی صادر کرد تا ارمنیان در این اراضی مستقر شوند. این اراضی شامل سه ده مارنان، قینان و سیچان بود و این هرسه با توسعه شهر اصفهان به انضمام جلفا که ارمنیان ساخته‌اند یکی ازمحلات معتبر اصفهان به‌شمار آمد.http://isfahan.ir/ShowPage.aspx?page_=dorsaetoolsarea&lang=1&tempname=maheleha5&sub=19&PageID=105&PageIDF=130
جابری انصاری این قسمت را جزءِ بهترین محلات اصفهان از لحاظ آب و هوا ذکر می‌کند. واژه سیچان از سه جزءِ سی + چ + ان تشکیل شده‌ است. کلمه سی تلفظ دیگری است از زی که از مصدر زیستن آمده‌است؛ و طبیعی‌ترین انتخاب نام برای محل زندگی و زیست گاه آدمیان است؛ و پسوند ان را برای نسبت و کثرت به کارمی برند؛ بنابراین سیچان به معنی محل زیست است؛ و از باب تسمیه حال و محل این نام را به خود گرفته‌است. سیچان به معنای موش در زبان ترکی نسبتی با وجه تسمیهٔ این محله ندارد.
از این محله نیز بزرگانی برخاسته‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان اشاره کرد به محمدعلی کشاورز و عبدالله بن محمدعلی سیچانی از خوشنویسان خط نستعلیق که در سال ۱۰۹۵هـ. ق می‌زیسته‌است آقا عبدالمولی با تخلص شعری سیچانی اصفهانی که از شعرای معاصر شیخ علی حزین و از سادات بوده و در علوم عربی دست داشته و خط شکسته را درست می‌نوشت.
سوخت هواپیما نوع خاصی از سوخت‌های نفتی است که برای تولید نیرو در هواپیماها، هلیکوپترها و دیگر هواگردها استفاده می‌شود. سوخت‌های هواپیما معمولاً نسبت به سوخت‌هایی که در کاربردهای کمتر حساس مثل ترابری جاده‌ای یا ایجاد گرما استفاده می‌شوند، از کیفیت بالاتری برخوردار هستند.
بیشتر سوخت‌های هواپیما انواع با کیفیتی از بنزین سفید(هژیر) هستند که معمولاً افزودنی‌هایی برای جلوگیرری از خوردگی، زنگ زدن، انجماد و اشتعال در دمای بالا، به آن‌ها اضافه می‌شود.
سوخت‌های هواپیما به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:
زندان قدیمی اومئو یک زندان قدیمی و سابق در شهر اومئو، سوئد است.
این زندان در سال ۱۸۵۹ شروع به ساخت و در سال ۱۸۶۲ ساخت آن به پایان رسیده است اما استفاده از آن از سال ۱۸۶۱ شروع شده است و تا سال ۱۹۸۱ مورد استفاده قرار میگرفته است اما در سال ۱۹۹۲ این بنا به یکی از آثار ملی سوئد تبدیل شد و در سال ۱۹۸۷ و دهه ۱۹۹۰ مورد استفاده چند گروه تئاتر و در سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۸ به عنوان هتل استفاده شده بوده است.
گرون الد یک سازه شیشه‌ای در شهر اومئو، سوئد است.
این سازه که به رنگ سبز است در سال ۱۹۷۰ مقابل ایستگاه مرکزی اومئو ساخته شده و طول آن ۹ متر می‌باشد. این اثر هنری توسط ویک لیندستراند ساخته شده و از سازهای شیشه‌ای بزرگ جهان محسوب می‌شود.
توتالفوشوارت خویس‌سنتروم به اختصار SkyddC یک نیروی نظامی در کشور سوئد است که مخصوص دفاع ش‌م‌پ‌ه ایجاد شده است.
این نیروی نظامی در سال ۱۹۵۳ راه‌اندازی شده و مقر آن در شهر اومئو می‌باشد.
استاد تمساح نام کاریکاتوری است از نیک‌آهنگ کوثر که در سال ۱۳۷۸ توسط روزنامهٔ آزاد منتشر شد و در آن تمساحی به‌نام «استاد تمساح» نشان داده شده بود که در حال له کردن یک روزنامه‌نگار میان دُمش بود و هم‌زمان برای او اشک تمساح می‌ریخت. پس از انتشار کاریکاتور شباهت کلمه‌های «تمساح» و «مصباح» خشم طرفداران محمدتقی مصباح یزدی که مریدانش او را «استاد مصباح» خطاب می‌کردند برانگیخت. فردای آن روز مدیر مسئول و کاریکاتوریست روزنامه در نامه‌های جداگانه از چاپ این کاریکاتور عذرخواهی کردند؛ ولی انتشار کاریکاتور، شدیداً مورد انتقاد و اعتراض گروهی که خود را جمعی از طلاب و فضلای قم می‌نامیدند، قرار گرفت. نیک‌آهنگ کوثر به حکم دادستانی تهران به‌مدت ۶ روز در بازداشت بود و پس از ترک ایران برایش حکم غیابی ۴ ماه حبس صادر شد. او تا زمان حضورش در ایران بارها احضار شد و از سوی طرفداران مصباح به قتل تهدید شد.
سایت مشرق کاریکاتور «استاد تمساح» را «تخریب چهرهٔ مصباح یزدی» دانسته‌است.
در ۷ بهمن ۱۳۷۸ اظهارات جنجال‌برانگیزی توسط روزنامهٔ اصلاح‌طلب صبح امروز انتشار یافت که در آن مصباح یزدی تعدادی از روزنامه‌ها و مراکز فرهنگی را متهم نموده بود که از یکی از کشورهای رقیب ایران دلار دریافت کرده‌اند. این روزنامه از قول وی نقل کرده بود که: «رئیس سابق سازمان سیا با چمدانی پر از دلار برای پرداخت به برخی از روزنامه‌ها و مراکز فرهنگی وارد ایران شده‌است.» این مطلب تیتر اول بسیاری از روزنامه‌های اصلاح‌طلب را در روز یکشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۷۸ به خود اختصاص داده بود. هر چند این نقل قول توسط برخی تکذیب شد، ولی بازتاب وسیعی در میان مطبوعات داشت به گونه‌ای که تا مدت‌ها و حتی تا چند سال بعد از آن اذهان عمومی را به خود مشغول کرده بود، و کاریکاتور موسوم به استاد تمساح چند روز بعد از نشر اخبار مربوط منتشر گردید.
بنظر می‌رسد کاریکاتور «استاد تمساح» با اعتراضاتی که از سوی حزب‌اللهی‌ها علیه آزادی بیان به راه افتاد، نه تنها به یکی از فیگورهای ماندگار نیک‌آهنگ کوثر تبدیل شد بلکه در افکار عمومی نیز مصباح و ملایان بیش از پیش مترادف تمساح و حرف‌ها و اشک‌های دروغین معرفی کرده‌است.
تعداد زیادی در مسجد اعظم قم در اعتراض به انتشار این کاریکاتور دست به تحصن زدند. تحصن کنندگان تأکید داشتند: «تحصن ما آرام و بدون تشنج است و در صورت دستور مقام معظم رهبری یا مراجع عظام، تحصن را لغو خواهیم کرد.» این تحصن در نهایت با ابلاغ دستور شفاهی سید علی خامنه‌ای رهبر نظام توسط علی مشکینی پایان یافت.
ردوسل یک منطقه مسکونی کوچک در منطقه شهری اومئو، سوئد است.
این منطقه حدود ۱۰۰ نفر جمعیت دارد و تا شهر اومئو ۳۸ کیلومتر فاصله دارد، همچنین مساحت آن ۰.۲۰ کیلومتر مربع است.
دوریس در اساطیر یونانی، حوری دریا و یکی از اوکئانیدها، دختر تیتان اوکئانوس و تتیس (که هر دو آن‌ها ایزدان دریا هستند) و همسر نرئوس، برادر ناتنی خود بود.نوشته ماریسا مونتانز . آخرین ویرایش در ۴ فوریه ۱۹۹۹ او از همسر خود صاحب پنجاه دختر زیبا که با نام نرئیدها شناخته می‌شوند، شد. دوریس همچنین خواهر بسیاری از حوری‌های نام‌دار دریایی از جمله آمفیتریت، کالوپسو، استوکس و توخه بود.دوریس در اساطیر یونان. نوشته شده در ۱۲ مه ۲۰۰۸
مدرسه کسب‌وکار اومئو یک مرکز آموزشی مخصوص کسب‌وکار و اقتصاد وابسته به دانشگاه اومئو می‌باشد.
این مرکز آموزشی در سال ۱۹۸۹ میلادی تأسیس شده و دارای ۲۰۰۰ دانشجو می‌باشد.
دا کاپو پرس شرکت انتشارات آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در کمبریج، ماساچوست قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۶۴ میلادی بعنوان ناشر کتاب‌های موسیقی، و بعنوان بخشی از اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا تأسیس شد. تا سال ۲۰۰۹ میلادی دفاتر فرعی در نیویورک، فیلادلفیا، پنسیلوانیا و امری ویل، کالیفرنیا داشت. دا کاپو پرس تا سال ۲۰۰۸ میلادی بیش از ۲٫۵ میلیون دلار فروش خالص داشته‌است."Global Duns Market Identifiers", April 28, 2009, Dun & Bradstreet, Inc.
دا کاپو پرس اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی به یک ناشر تجاری همگانی تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹ میلادی، شرکت پس از فروخته‌شدن اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا به ولترز کلوور، به پرسئوس بوکس گروپ فروخته شد. در دهه آخر، تولیدش بیشتر شامل عناوین غیر داستانی، جلدهای سخت و کاغذی، تمرکز روی تاریخچه، موسیقی، هنرهای نمایشی، ورزش، و فرهنگ عامه‌پسند می‌شد. در سال ۲۰۰۳ میلادی، لایف‌لانگ بوکس بعنوان بخش بهداشت و سلامت زیر نظر دا کاپو پرس تأسیس شد. لایف‌لانگ بوکس روی موضوعات سلامت چون بارداری، فرزندپروری، تناسب اندام، و روابط شخصی تمرکز می‌کند. هنگامی که مارلو و شرکت در سال ۲۰۰۷ میلادی بخشی از این بخش شد، دامنه لایف‌لانگ بوکس گسترده شد تا سری‌های "انقلاب تازه گلوکز" و عناوین مختلف دیابت، و نیز کتاب‌های آشپزی سالم، روان‌شناسی، رشد فردی، و مسائل جنسی را شامل شود.
در سال ۲۰۰۹ میلادی، شرکت بخش علمی کتاب "رویاهای جت‌پک" را به رایگان روی اینترنت قرار داد.Staff (13 January 2009) "Jetpack Book Leaves Out Science Part" "Gawker" (a Newstex publication)
آلدولاز آنزیمی است از گروه لیازها که یک واکنش آلدول (ایجاد یک آلدول) یا عکس آن (جداسازی یک آلدول) را به انجام می‌رساند. این کلمه معمولاً به هر نوعی از فروکتوز-بیس فسفات آلدولاز اشاره می‌کند، اما هم چنین می‌تواند به آنزیم‌های دیگر، مانند آنی که سیالیک اسید را ایجاد می‌کند اشاره کند.
در مسیر امبدن – میرهوف آنزیم آلدولاز، پیوند میان کربن‌های ۳ و ۴ در فروکتوز ۱٬۶-بیس‌فسفات را شکسته و این آن را به دو تریوز متفاوت تجزیه می‌کند.
در ریزپردازنده‌های سری اینتل ۸۰۳۸۶ و به بعد، مد ۸۰۸۶ مجازی (که با نام‌های مد حقیقی مجازی، مد V86 یا VM86 نیز شناخته می‌شود) اجازه می‌دهد برنامه‌های نگاشته شده برای مد حقیقی (به طور مثال برنامه‌های نگاشته شده برای سیستم عامل )، که توانایی اجرا در مد محافظت شده را ندارند، اجرا شوند. در این مد می‌توان با مجازی سازی سخت‌افزاری، چندین پردازنده ۸۰۸۶ را بر روی یک چیپ ۳۸۶ شبیه‌سازی کرد.
مد VM86 جهت آدرس‌دهی از ساختار قطعه‌بندی حافظه استفاده می‌کند. این مد برای شبیه‌سازی مد حقیقی، درست همانند مد حقیقی یک فضای آدرس‌دهی ۲۰-بیتی خطی ایجاد می‌کند، اما حافظه ایجاد شده، همچون حافظه‌های مد محافظت‌شده، با روش صفحه‌بندی مدیریت می‌شوند.
مد VM86 جهت اجرای برخی برنامه‌های DOS در سیستم عامل‌های اواس/۲، ویندوز 9x/ویندوز ام‌ای و بعد تر در ماشین مجازی DOS استفاده گشت. علاوه بر این SCO UNIX در Merge و لینوکس در dosemu از این مد بهره می‌جویند. ویندوزهای بر پایه NT جهت اجرای برنامه‌های DOS از مد VM86 در زیر سامانه NTVDM استفاده می‌کنند.
تشخیص قرار داشتن در یکی از مدهای ۸۰۸۶ مجازی یا حقیقی، برای یک برنامه نگاشته شده برای مد حقیقی می‌تواند مفید باشد. برای رسیدن به این هدف، می‌توان در یک برنامه مد حقیقی، بخش ابتدایی ثبات CR0 را با استفاده از دستور SMSW بررسی کرد. بیت PE از این ثبات نشانگر فعال یا غیرفعال بودن مد محافظت‌شده است؛ بنابراین درصورتی که برنامه در مد ۸۰۸۶ مجازی اجراشده باشد، این بیت فعال است. چراکه مد ۸۰۸۶ مجازی درون مد محافظت‌شده اجرا می‌شود. تکه کد زیر این رهیافت را با زبان ماشین، بازگو می‌کند:
یک گلوکورونید ، که هم چنین گلوکورونوزید نیز نامیده می‌شود، به هر ترکیبی گفته می‌شود که از اتصال گلوکورونیک اسید به ترکیبی دیگر از طریق پیوند گلیکوزیدی ایجاد شودمثل هیلارونیک اسید (hyaluronic acid).."The American Heritage Medical Dictionary", 2007, Houghton Mifflin Company گلوکورونیدها متعلق به گلیکوزیدها هستند.
گلوکورونیداسیون، تبدیل ترکیبات شیمیایی به گلوکورونیدها، روشی است که حیوانات از آن برای کمک به دفع مواد سمی، داروها یا دیگر ترکیباتی که نمی‌توانند به عنوان منبع انرژی به کار برده شوند، استفاده می‌کنند. گلوکورونیک اسید از طریق یک پیوند گلیکوزیدیک به ماده متصل می‌شود، و گلوکورونید حاصله، که انحلال پذیری در آب بسیار بالاتری از مادهٔ اصلی دارد، در نهایت از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.
آنزیم‌هایی که پیوند گلیکوزیدی یک گلوکورونید را می‌شکنند گلوکورونیداز نامیده می‌شوند.
ایرباس سی‌سی-۱۵۰ پولاریس هواپیمایی طراحی شده بر اساس ایرباس ای۳۱۰ است که توسط شرکت ایرباس و به عنوان یک هواپیمایی ترابری و سوخت‌رسان برای نیروی هوایی سلطنتی کانادا ساخته شده‌است.
«پسری به نا سو» () شعری از شل سیلورستاین است که توسط جانی کش اجرا و مشهور شد. «کش» در زمان اوجش این آهنگ به صورت زنده اجرا کرد. این آهنگ بخشی از آلبومِ «زندان ایالتی سن کوئینتین» است که در ۲۴ فوریه ۱۹۶۹ عرضه شد. این آهنگ که بخشی از کنسرتی است که «کش» در تلویزیون اجرا کرد. صوت این اجرا نیز بعداً در در آلبوم در سن‌کوئینتین منتشر شد. همچنین «کش» این آهنگ را بار دیگر در مدیسون اسکوار گاردن در دسامبر همان سال اجرا کرد. «پسری به نام سو» (یا پسری که سو نام گرفت) به بیلبورد ۱۰۰ راه یافت و تنها آهنگی از جانی کش است که به ۱۰ آهنگِ تکیِ برتر دست یافت و سه هفته در رتبهٔ دوم باقی ماند. این آهنگ برترین آهنگ سبک کانتری بیلبورد و آهنگ برترِ سبک بزرگسال در سال ۱۹۶۹ بود
«شل سیلوراستاین» نیز در همان سال تک‌اهنگی به همین نام را منتشر کرد. این آهنگ تحتِ آلبومِ «پسری به نام سو (و سایر آهنگ‌های کانتریش)» تحتِ تهیه‌کنندگی «چت آتکینز» و «فلتون جارویس» منتشر شد. (1969 Shel Silverstein album)http://dmdb.org/discographies/shel.disco.html Shel Silverstein discography
آهنگ داستان مرد جوانی را روایت می‌کند که سفری را برای انتقام از پدرش آغاز می‌کند. پدری که وی را در ۳ سالگی ترک کرده و تنها یادگارش نامی است که برای باقی عمر پسرک روی او گذاشته: «سو». نامی دخترانه که مرد جوان را در زندگی‌اش دچار مشکل کرده. وی توسط سایرین مورد تمسخر و اذیت و آزار کسانی که در سفر وی را می‌بیند، قرار می‌گیرد. به همین دلیل وی با دشواری، بدی بزرگ شده‌است. وی به دلیل شرم از نامش، دائماً جایش را عوض می‌کند. با عصبانیتی که از مشکلات و بی‌احترامی‌هایی که دیده سوگند می‌خورد که پدرش را بیابد و وی را به خاطر «نام مزخرف» ی که رویش گذاشته، بکشد.
«سو» پدرش را در میخانه‌ایی در گاتلینبرگ، تنسی، در میانه‌های تابستان، می‌یابد. پیش می‌رود و می‌گوید: «اسم من سو است! چطور تونستی؟ حالا باید بمیری!» پس از این فریاد خشمگینانه، وی را در در میخانه به خیابان گلی بیرون می‌اندازد. بعد از کت‌کاری این دو، پدرِ سو اقرار می‌کند که از سر عشق به فرزند نامشروعش این نام را به وی داده چراکه می‌دانسته نمی‌تواند پیش وی بماند، برای همین این اسم را روی وی گذاشته تا قوی بار بیاید. بعد از این موضوع، سو پدرش را می‌بخشد و با هم رفیق می‌شوند. «سو» با این درسی آموخت، آهنگ را این گونه به پایان می‌برد که نامِ پسرش را «بیل یا جورج یا هر کوفتِ دیگری بذارم، به جز سو! هنوز از این اسم متنفرم!».
این آهمگ دارای قافیه‌بندی نامعمولِ «A-A-A-B-C-C» دارد و شبیه سبکِ «گفتگومانند» از تاکینگ بلوز است."پسری به نام سو", YouTube.com
شل سیلوراستاین هستهٔ مرکزی این آهنگ را از طنزگویی به نام جین شپرد الهام گرفته‌است. چراکه وی نیز اغلب به خاطر نام زنانه‌اش مورد تمسخر قرار می‌گرفت.Bergmann, Eugene B. : "Excelsior, You Fathead! The Art and Enigma of Jean Shepherd", 2005.
عنوان نیز از دادستانی به نام سو کی هیکز از مدیسونویلی، تنسی گرفته شده‌است. وی پس از مرگ مادرش در زمان تولد وی، به یادش «سو» نام گرفت."Johnny Cash Is Indebted to a Judge Named Sue." "The New York Times", July 12, 1970, p. 66.
«جانی کش» در زندگی‌نامه‌اش که به قلم خود نوشته، بیان کرده‌است که وی متن این آهنگ را تازه دریافت کرده بود و یکی-دوبار از رویش خوانده بود.
در فیلمیِ «سوینگرز» یکی از شخصیت‌های نامِ «سو» داشت. در توضیحش به دیگری گفت: «پدرم یکی از طرفداران جانی کش بود». همچنین در آهنگ‌هایِ «یک دقیقه داغ» و «استادیون آرکادیوم» اثر «فلفل‌های قرمز سوزان» از این آهنگ یاد شده‌است.
در قسمتِ «پسری به نام سو» از مجموعهٔ آزمایشگاه دکستر «مندراک» به یاد می‌آورد که پدر و مادر هیپی‌اش وی را در بچگی «سوزان» نامیده بودند و وی بعدها از طریق علم متوجه پسر بودنش می‌شود.
آهنگِ «خلبانان معبد سنگی» در مصرع دومش از «پسری به نام سو» یاد می‌کند.
ادبیات مادی به مجموعه‌ای از نوشته‌ها و روایت‌های شفاهی به زبان مادی و یا مربوط به فرهنگ مردم ماد گفته می‌شود. از زبان مادی که در غرب و شمال غرب ایران رایج بوده‌است، اثر مکتوبی در دست نیست اما از اشاراتی که در نوشته‌های مورخان یونانی نظیر کتسیاس، دینون و هرودوت به داستان‌ها، قصه‌ها و اشعار این دوره شده‌است، رد ادبیات روایی و سینه به سینه این دوره را می‌توان پی گرفت.
آثنئوسAthenaeus می‌نویسد که خنیاگران با اوراد خود دلاوری‌های کوروش و جنگ‌های او را با آستیاگ پیش‌گویی می‌کردند. سپس از قول دینون می‌نویسد: هنگامی که آستیاگ با دوستانش به جشن و شادمانی می‌پرداخت، مردی به نام اَنگارِس،Angares که مشهورترین خنیاگران بود، احضار شد و داستانهای منظوم معمول را با آواز خواند. در پایان گفت که دَدی ترسناک تر از گراز وحشی در باتلاق‌ها رها شده‌است و اگر بر همسایگان مسلط شود، دیری نگذرد که هیچ دشمنی هماورد او نباشد. چون آستیاگ از خنیاگر پرسید: این چه ددی است؟ خنیاگر جواب داد: «کوروش پارسی». همچنین دینون می‌نویسد که کوروش در خواب دید که خورشید در پیش پای او بود. سه بار کوشید تا آن را با دست بگیرد، ولی موفق نشد، زیرا خورشید سُر می‌خورد و می‌گریخت. مغان برای او پیش‌گویی کردند که سه بار گریختن خورشید به معنای سلطنت سی ساله وی خواهد بود و چنین نیز شد.
کتزیاس (پزشک مخصوص اردشیر دوم) در کتاب خود "پرسیکا" (که در اوایل سده چهارم پیش از میلاد نوشته‌است) نمونه‌ای از داستان‌های حماسی مادی را که منجر به برقراری استیلای مادها شده، بیان کرده‌است. او در این کتاب، افسانه‌های مادی دیگری نیز نقل کرده که دارای شیوه و سبک حماسی و حتی نزدیک به سبک شاهنامه است. برای نمونه از داستان پارسوندس پارسی، اسارت او به دست حاکم بابل، نَنَروس و ماجرای رهایی او می‌توان نام برد. نَنروس حاکم بابل، این سپهسالار و کمانگیر دلیر ایرانی را به مدت هفت سال، به لباس زنان، در شبستان خود زندانی کرد، تا آنکه پارسوندس به یاری یکی از هم‌پیمان‌هایش آزاد شد و به کادوسیان (طالشان عهد باستان) پناه برد و آن‌ها او را به شاهی برگزیدند.
افسانه اربق، ویران‌کننده شهر نینوا و به گفته کتسیاس بنیانگذار شاهنشاهی ماد، نیز نمونه‌ای دیگر از این‌گونه روایت‌ها است.
شائول شاکد، استاد دانشگاه ایرانی‌شناس دانشگاه عبری اورشلیم، می‌نویسد که قطعاً کتاب توبیت، بن‌مایه‌ای ایرانی (مادی) دارد، گرچه برخی از خاورشناس‌ها در این موضوع شک دارند، ولی می‌توان با قاطعیت گفت که پشت‌زمینه این داستان به اسطوره‌های ایرانی اشاره دارد.شاکد، ۱۳۸۹، ص ۵۹
ترجمه مقاله انگلیسی:
زبان پارسی باستان، نیای زبان فارسی امروز، زبان قوم پارس بوده‌است که پس از ورود به ایران در جنوب غربی آن (استان فارس کنونی) ساکن شدند و شاهنشاهی بزرگ هخامنشی را در ۵۵۰ ق. م. بنیاد نهادند. به نظر می‌رسد که زبان پارسی باستان به صورت مکتوب جز در کتیبه‌های شاهان هخامنشی، در جاهای دیگری به کار نرفته‌است. آنچه در کتیبه‌ها ذکر شده، مطالب مربوط به حکومت و سیاست است اما از گفته‌های نویسندگان یونانی معلوم می‌شود که ادبیات حماسی به زبان پارسی باستان به صورت روایی و شفاهی، وجود داشته‌است. افزون بر آن شروو کتیبه‌های پارسی باستان را نیز متأثر از مضمون‌ها و ساختارهای این ادبیات حماسی روایی می‌داند.
کتیبه‌های فارسی باستان به خط میخی از نظر تاریخی و زبان‌شناسی اسناد بسیار پرارزشی به‌شمار می‌روند، ولی از جهت ادبی از اهمیت اندکی برخوردارند. در این کتیبه‌ها جملات غالباً کوتاه و موجز و ساده‌اند و عیناً در قسمت‌های مختلف همان کتیبه یا کتیبه‌های دیگر تکرار می‌شوند و کتیبه‌های پس از داریوش غالباً استنتاخ گونه یا التقاطی از کتیبه‌های این پادشاه است. کتیبه‌های فارسی باستان طبعاً عاری از تخیلات ادبی و صور خیال هستند. کتیبه‌های داریوش قدیم‌ترین اسناد مکتوب ایرانی است که در زمان تألیف به نگارش در آمده‌است. این کتیبه‌ها، به‌جز برخی از کتیبه‌های کوتاهی که در بعضی ساختمان‌ها به عنوان یادبود بنای آن‌ها نگاشته شده، از نظر ساختمان و محتوا دارای سبک خاصی است. نخست مقدمه‌ای آمده‌است، پس از آن موضوع اصلی کتیبه و سپس خاتمه می‌یابد.
داریوش در مقدمه قدیمی‌ترین کتیبه خود (بیستون) نخست به معرفی خود می‌پردازد. در بعضی کتیبه‌های دیگر نظیر همین مقدمه دیده می‌شود. اما در برخی دیگر مانند دو کتیبه نقش رستم (DNa,Dnb) مقدمه با ستایش اهوره‌مزدا آغاز می‌گردد. خاتمه کتیبه‌ها غالباً در ستایش اهوره‌مزدا به همراه این درخواست است که داریوش را حمایت کند و آنچه او کرده و ساخته است، بپاید.
در چهار کتیبه (بیستون، تخت جمشید DSe، شوش DSe و نقش رستم DNa) متن اصلی با برشماری کشورهای شاهنشاهی که فرمان بردار داریوش بوده‌اند، آغاز می‌شود. در کتیبه بیستون پس از شمارش کشورها، داریوش به ذکر وقایعی که در آغاز دوره سلطنت وی اتفاق افتاده است و عاملین آن‌ها یاد می‌کند و سپس از خوانندگان می‌خواهد که آنچه که وی کرده‌است، برای همه آشکار کنند و کتیبه او را محفوظ دارند. در پایان، شش همکار خود را نام می‌برد که در غلبه بر گئومات او را یاری کرده‌اند و از شاه‌های آینده می‌خواهد که آن‌ها و خانواده‌شان را حمایت کنند. در کتیبه تخت جمشید (DPd) فقط از کشور پارس که دارای اسب‌های نیک و مردان نیک است، یاد می‌کند و در کتیبه سوئز بحث از فتح مصر است و کندن ترعه‌ای که نیل را به دریای سرخ پیون می‌دهد. از میان کتیبه‌هایی که برای یابود بنای ساختمان نگاشته شده، کتیبه داریوش در شوش (DPf) قابل ذکر است.
آنچه در کتیبه‌ها ذکر شده، اصولاً مطلب مربوط به سیاست و حکومت است. اما از قول نویسندگان یونانی معلوم می‌شود که در فارسی باستان ادبیات حماسی نیز احتمالاً به صورت شفاهی وجود داشته‌است. استرابو نقل می‌کند که معلم‌های فرزندهای پارسی عادت داشتند که تعلیمات خود را با افسانه‌هایی که مضمون آنها، شرح اعمال خدایان و مردان بزرگ بود، بیامیزد. احتمالاً در دوره هخامنشیان، علاوه بر اسناد بایگانی دولتی، مجموعه‌ای از روایات حماسی همانند خدای نامه پهلوی یا شاهنامه، به صورت شفاهی یا گونه‌ای مختلف، وجود داشته‌است که نویسندگان یونانی از آن‌ها استفاده کرده‌اند. روایت مربوط به کوروش، که هرودوت آن‌ها را نقل کرده، مانند این داستا که شاه را سگی در کودکی پرورده بود، احتمالاً متعلق به این حلقه روایات است. همچنین شباهت‌هایی میان جزئیات بعضی داستان‌های مربوط به کودکی کوروش با داستان‌های دیگر ایرانی دیده می‌شود: داستان خوابی که حاکی از برافتادن سلسله‌ای و روی کار آمدن سلسله دیگر است (داستان ضحاک، افراسیاب، اردشیر)، دستور کشتن کودک نوزاد که به اجرا در نمی‌آید (داستان کیخسرو)، سر راه یا بر آب نهادن کودک (داستان کیقباد، دارا)، پروروش کوروش در میان شبان‌ها یا مردم‌هایی از این قبیل (داستان فریدون، کیخسرو، دارا، اردشیر)، دایگی کوتک توسط یک حیوان (داستان فریدون، زال) و ظهور آثار بزرگی و هوشمندی کودک در هنگام بازی و ورزش (داستان کیخسرو و اردشیر و شاپور). همچنین داستان‌های بردیا، در روایت‌های یونانی، افسانه وار حکایت شده‌است. داستان حیله فداکارانه زوپیروسZopyrus نیز از روایت‌های حماسی هخامنشیان بوده‌است. بر طبق این داستان که هرودوت نقل کرده‌است، هنگامی که داریوش اول از فتح بابل ناامید شده بود، یکی از درباریانش به نان زوپیروس داوطلبانه گوش و بینی خود را برید و موی خود را تراشید و تن خود را با تازیانه مجروح کرد، گویی که مکافات جنایت کاران را دیده است. سپس به سپاه دشمن گریخت و وانمود کرد که از ظلم داریوش به پناهندگی آمده‌است و پس از جلب اعتماد آنان، بر طبق نقشه‌ای پیش‌بینی شده، دروازه‌های بابل را بر داریوش گشود. نظیر این داستان را در روایت اخشنوار، شاه هیاطله، و پیروز، شاه ساسانی نیز می‌یابیم. افسانه‌های کوروش و نیز داستان بردیای دروغین، آنگونه که کتزیاس بازگو کرده، از داستان‌های حماسی یا افسانه‌های رایج میان مردم گرفته شده‌است.
این عبارت گزنفون، در واقع اشاره‌ای ضمنی به ادامه سنت خنیاگری و شکوفایی آن در دوره هخامنشیان است. جشن‌هایی که برای کوروش اجرا می شده، همراه با «داستان و سرود» بوده‌است و این داستان‌ها که گویا بخشی از سنت زنده بوده‌اند، بعدها تأثیر عمیقی بر کارنامه اردشیر بابکان گذاشته‌اند. حتی احتمال دارد که داستان مادی زریادرس و اُداتیس نیز اطریق سنت خنیاگری هخامنشی، از نابودی در امان مانده باشد.
هرودوت از منابع پارسی به عنوان ماخذ اطلاعات تاریخی خود یاد می‌کند. اما نباید تصوری کرد مطالبی که هرودوت دربارهٔ زندگی کوروش (به عنوان یکی از چهار روایت رایج) نقل می‌کند، به دست نویسنده‌ای پارسی نوشته شده‌است، بلکه بیشتر احتمال دارد، هرودوت اطلاعاتش ار از طریق داستان‌های رایج در میان مردم کسب کرده باشد. داستان‌هایی که توسط افرادی (احتمالاً همان قوال‌های حرفهای) نقل و روایت می شده‌است و این افراد افزون بر تکیه بر شنیده‌ها، خاطرات شخصی و آشنایی با حماسه ایرانی به اسناد و نوشته‌های شاهی و مطالبی که در بایگانی شاهی نگهداری می شده، نیز دسترسی داشته‌اند.
نویسندگان تاریخ ایران از یونانیان، (هرودوت، کتزیاس، ...) تا دوران اسلامی باید از چنین سنت‌هایی بهره جسته باشند. از این رو اعتبار نوشته آن‌ها بستگی به زمان و شخصی دارد که این آگاهی‌ها را از او کسب کرده‌اند، یعنی خواه در آغاز زنجیره انتقال سینه به سینه یا زمانی دیتر، خواه از صاحبان اسناد رسمی یا از داستان گویان حرفه‌ای و غیر حرفها ای. برای نمونه، مغایرت‌هایی میان گزارش‌های هرودوت و کتزیاس دربارهٔ دوران هخامنشی مشاهد می‌شود که به یقین ناشی از گوناگونی منابع آنان است. معمولاً منابع مورد استفاده هرودوت رسمی تر و حرفه‌ای تر از منابع کتزیاس تلقی شده‌است.
به نظر کریستن‌سن در دوره هخامنشیان، افزون بر اسناد بایگانی دولتی، مجموعه‌ای از روایت‌های حماسی با گونه‌های مختلف و با عنوان «سالنامه‌های شاهی» تقریباً مترادف با خدای نامه پهلوی وجود داشته‌است. احتمالاً این سالنامه به شیوه آثار ادبی پرداخته شده بود و مجموعه آن‌ها نوعی ادبیات داستانی محسوب می‌شد. با توجه به هماهنگی و یکسانی نسبی در آثار داستانی تمام دوره‌های کهن ایرانی می‌توان فرض کرد که سالنامه‌های شاهی، به نظر یا نثر، تنها مشتمل بر وقایع پادشاهی نبوده و خاطره‌های کهن تاریخی ایران غربی و مادی را نیز دربر داشته‌است.
بررسی تاریخ تطور نظم و نثر حماسی ایران از یشت‌ها تا شاهنامه حکایت از یکنواختی و هماهنگی در تکوین حماسه ملت ایران طی سده‌های طولانی دارد و با مطالعه گزارش‌های مورخان یونانی دربارهٔ مادها و پارس‌ها می‌توان دریافت که ماخذ بخش بزرگی از این روایت‌ها، اشعار حماسی ملی است. برای نمونه گزنفون به یکی از ویژگی‌های مشهور حماسه باستانی ایرانی یعنی انجام نیایش و قربانی برای ایزدان گوناگون به منظور کسب پیروزی و درخواست آیفت (به معنی «نیاز، نذر، مراد، لطف، کامیابی» است) اشاره می‌کند: «کوروش نخست برای سرور خدایان و سپس برای ایردان دیگر یزشن برد» یا «کوروش برای سرور خدایان و سپس از بهر خدایان دیگر قربانی کرد».
گزنفون آورده است که: موجودی مینوی، در خواب بر کوروش سالخورده ظاهر شد و او را آگاهی داد که خود را از بهر سفری که در پیش است آماده کند، زیرا زمان آن رسیده که ناگزیر باید زندگی این جهان را ترک گوید و به پیشگاه ایزدان بشتابد. پس کوروش به رسم دیرین ایزدان را پزشن برد و نیایش کرد و از آنان این ایفت بخواست که فرزندان، همسر، یاران و کشور او را برکت دهند و چنان کنند که به سان حات شایسته‌ای که از آن برخوردارش کرده بودند، مرگ و فرجامش نیز نیکو بود. به روز سوم کوروش دو پسر خود کمبوجیه و تنوکسارTanaoxare و نیز ندیمان و بزرگان کشور را پیش خواند و آنان را به سخنان نیک اندرز داد و کمبوجیه را جانشین خود تعیین کرد و سپرد که تنکسار، شهربان ماد، ارمنستان و سرزمین کادوسیان باشد.
این صحنه یادآور آخرین روزهای زندگی کیخسرو در شاهنامه است. این شاه بزرگ نیز هفت شبانه روز به نماز و نیایش می‌پردازد و آنگاه سروش پیام‌آور ایزدان در خواب بر او ظاهر شده، آگاهش می‌سازد که زندگی او در این جهان به پایان رسیده‌است. پس از آن کیخسرو مردمان را از وصایا و آخرین اندرزهای خود آگاه می‌سازد و بزرگان کشور را به بخشش‌ها می‌نوازد و لهراسب را به جانشینی بر می‌گزیند و با زنان و پردگیان وداع می‌کند. نمی‌توان چنان انگاشت که افسانه کوروش و کیخسرو، هیچ گونه ارتباطی با یکدیگر ندارند. در موردی که مذکور افتاد، تنها مشابهت و یکسانی ترکیب و ساختمان افسانه شاهان نمونه در طی قرون و اعصار ساخته و پرداخته شده‌اند جلب توجه می‌کند.
در اینجا مشکل حایز اهمین این است که آیا این ادبیات رایج به صورت مکتوب درآمده بود یا نه؟ کریستن‌سن گمان می‌کند که به واسطه سنت کهن نگارش در تمدن و فرهنگ بابلی که مادها و پارس‌ها وارث آن بودند، این داستان و اشعار عامیانه در عهد هخامنشیان نیز به گویش رایج ایران باختری و به خط آرامی به رشته تحریر در آمده‌اند.
روایت کتزیاس از تاریخ کوروش و کمبوجیه داستان‌هایی منقول از حماسه ایرانی است که نشانه‌هایی از آن را در "کوروش نامه" نیز می‌توان یافت. برای تکمیل سیاهه داستان‌های پارسی و شاید مادی باید از دو کتاب استر و اندرز اَحیقر نام برد. کتاب استر که افسانه‌ای یهودی و متعلق به دوران خشایارشا است، به صورت غیرمستقیم، ماخذی درخور توجه دربارهٔ تاریخ تمدن هخامنشی به‌شمار می‌آید. داستان احیقر که در آشور به وقع پیوسته و از دیرباز در آسیا شهرت داشته‌است، مشابهت‌هایی با داستان بزرگمهر دارد و احتمالاً دارای اصل ایرانی است.
کتزیاس به هنگام بازگویی داستان بردیای دروغین مسایل تاریخی را در زمینه‌ای حماسی و داستانی پرداخته و گسترش داده است. نام‌های تاریخی به بوته فراموشی افتاده است. بردیای حقیقی در روایت مورخ یونانی با لقب حماسی تنووزرکهTanyoxarkes «دارای تن بزرگ» معرفی شده و چنان‌که در شاهنامه نیز رستم لقب تهمتن دارد. مغ یا بردیای دروغین اسفندداتSfendadates نام دارد ولی نباید فراموش کرد که او جز نام هیچ گونه وجه اشتراکی با اسفندیار پسر گشتاسب ندرد. شباهت عجیب بین مغ و شاهزاده حقیقی موضوع یکی از جالب‌ترین زمینه‌های داستانی شده که در آن کسی به جای کس دیگری مشتبه می‌شود. اسفنددات، مغ دروغین، برای انتقام از تنووزرکه (بردیای راستین) - که او را گوشمالی داده بود - در پیشگاه کمبوجیه او را به توطئه و شورش علیه شاه متهم می‌کند و برای اثبات ادعای خود از شاه می‌خواهد که برادر را به دربار بخواند و گوشزد می‌کند که او هرگز فرمان شاه را گردن نخواهد نهاد. کمبوجیه تنووزرکه را به دربار می‌خواند و او به علت گرفتاری‌های زیاد عذر می‌آورد.
داریوش شاه می‌گوید: اینست آنچه من کردم، پس از آنکه شاه شدم. کمبوجیه نامی، پسر کوروش، از خاندان ما در این کشور شاه بود. کمبوجیه برادری از یک پدر و یک مادر به نام بردیا داشت. کمبوجیه برادر خود بردیا را در نهان کشت. مردم آگاه نشدند که کمبوجیه به مصر رفت. پس از آن کمبوجیه به مصر رفت. وقتی در مصر بود، فساد در میان مردم راه یافت و فتنه و نافرمانی در پارس و ماد و دیگر کشورها بسیار شد. آنگاه مغی به نام گئوماتَه از کوه «ارکدریش» برخاست. و به دروغ به مردمان چنین گفت: «من بردیا فرزند کوروش و برادر کمبوجیه هستم». مردمان سخن او را باور کردند و با او هم پیمان شدند و بر کمبوجیه شوریدند. گئوماتَه به نام بردیا بر تخت نشست. کمبوجیه نیز در مصر به دست خویش کشته شد.
داریوش شاه می‌گوید: نه در پارس و نه در ماد و نه در خاندان ما کسی نبود که بتواند شهریاری را از چنگ گئوماتَه مغ بیرون کند. مردم سخت ترسان بودند، زیرا گئوماتَه بسیاری از کسانی را که بردیا را از پیش می‌شناختند می‌کشت، چرا که می‌ترسید مبادا دریابند او بردیا فرزند کوروش نیست. هیچ‌کس جرئت نداشت دربارهٔ گئوماتَه مغ سخنی بگوید، تا من فرا رسیدم. آنگاه من از هرمزد یاری خواستم. هرمزد مرا یاری داد. ده روز از ماه «باغیادیش» (از ماه‌های هخامنشی) گذشته بود که من با سپاهی اندک گئوماتَه مغ و یاران نزدیک او را کشتم. در کشور ماد در کوهی از ناحیه نسا بود که گئوماتَه و یارانش را از پا در آوردم و فرمانروایی را از ایشان گرفتم و به درخواست هرمزد شاه شدم. مرا هرمزد شهریاری داد.
ادبیات سکایی به مجموعه‌ای از نوشته‌ها گفته می‌شود که به زبان سکایی نوشته شده باشد. سکاها طایفه‌های ایرانی بودند که در دو سوی دریای خزر، دشت‌های جنوب روسیه و ماوراءالنهر می‌زیستند و از زبان آن‌ها در دوره باستان هیچ اثر مکتوبی در دست نیست.
هرودوت افسانه‌هایی دربارهٔ اصل و منشأ سکاها از زبان خودشان نقل می‌کند و می‌نویسد آن‌ها خود را جوان‌ترین ملت جهان می‌دانند. این افسانه‌ها بسیار جذاب و خواندنی‌اند. او افسانه‌هایی نیز دربارهٔ مردان یک چشم (=اریم اسپی) و گریفین‌های محافظ طلا نقل می‌کند. هرودوت می‌نویسد که سکاها دارای طبعی شاعرانه‌اند. صور خیال و ذوق شاعرانه در توصیف آن‌ها از دانه‌های برف دیده می‌شود. سکاها دانه‌های برف را به پرتشبیه می‌کنند.
احتمال دارد که داستان رستم، پهلوان نامی شاهنامه، که فقط در منابع سغدی و فارسی زبان شناخته است، یکی از داستان‌های حماسی سکایی باشد. داستان رستم که در قطعه مکشوف در تو هوانگ به زبان سغدی ثبت شده، با حلقه داستان‌های رستم که فردوسی در شاهنامه نقل کرده‌است، تفاوت‌هایی دارد. این تفاوت‌ها نشان دهنده آن است که در ایران شرقی حلقه جداگانه‌ای از افسانه‌های مربوط به رستم در دوران پیش از اسلام وجود داشته‌است. نولدکه و گروهی از ایران‌شناس‌ها افسانه رستم را متعلق به سنت ادبی بومی پیش - سکایی زرنگ (سیستان) می‌دانند و به نظر آن‌ها هنگام هجوم سکاها به زرنگ و رخج، سرزمینی که به نام آن‌ها سکستان، سگستان، سیستان نامیده می‌شود، این افسانه در آن سرزمین رواج داشته و به همراه سکاها به سیستان نیامده است. بهتر است این افسانه به صورت داستانی دیده شود که به شخصیتی خاص، افسانه‌ای یا تاریخی، تعلق ندارد. به نظر شروو، رستم چهره جنگجوی حماسی هند و اروپایی را ارائه می‌کند که با عمری دراز محافظ سلسله‌های فرمانرواست و هرگز خود و اعقابش به تاج و تخت دست نمی‌یابد و خویشکاری اصلی‌اش تاج بخشی است. او با سنجش رستم و پیشمه به این نتیجه می‌رسد که این دو، چهره اصلی و مرکزی سنت ادبی حماسی-روایی هند و ایرانی اند و از سنتی متقدم تر، یعنی از نمونه نخستین هندواروپایی نشئت یافته‌اند. از این رو در طرح کلی شخصیت و نیز در جزئیات بسیاری با یکدیگر متناظرند.
در میراث ادبی درخور توجه و غنای داستان‌های حماسی زبانی آسی که تا آغاز سده نوزدهم میلادی به صورت روایی و سینه به سینه نقل و حفظ می‌شده است، می‌توان پاره‌ای مفاهیم و مضمون شاعرانه سکایی را پی گرفت. بازتاب برخی عادات و رسوم سکاها را، که هرودوت شگفت و غیرعادی دانسته است، در افسانه‌های دور و دراز نَرت یا در فرهنگ عامه آسی می‌توان مشاهده کرد. این آداب و رسوم شامل نوشیدن خون نخستین انسانی است که یک سکا در جنگ می‌کشد یا استفاده از حوله‌ها و پوستین‌هایی است که از پوست سر دشمنان تهیه می‌شده است.
بعدها خاطره‌ای اسطوره‌ای همراه با دلالت جادویی یا دینی از این آداب و رسوم غیرمعمول در داستان‌های عامیانه زبان آسی مشاهده می‌شود. بدیهی است تمامی افسانه‌هایی را که داستان گویان آسی زبان نقل می‌کنند یا در حلقه داستان‌های نَرت آمده‌است، نمی‌توان به خلاقیت سکاهای باستانی نسبت داد. اما بن مایه‌های اصلی حلقه داستانی نَرت، یعنی آیی نهای مربوط به پرستش مردگان، این نظر را تقویت می‌کند که اساساً با موضوع‌ها و مضمون‌های میراث ادبی روایی سکایی باستان سر و کار داردیم که در عین حال در ادوار مختلف داستان‌هایی فرعی را از منابع گوناگون اخذ کرده‌است.
سوخت گازی گونه‌ای از سوخت است که به حالت گازی می‌باشد. از جمله شناخته شده‌ترین سوخت‌های گازی عبارت اند از :
رودخانه دیزج (یا رودخانه بازار) رودخانه‌ای در منطقه شهر قزوین است. این رودخانه از بالای دهکده الولک از کوه سلطان ویس و کوه اله تر سرچشمه می‌گیرد و بعد از پیوستن چشمه سار‌های الولک به آن به سمت روستای نیاق می‌رود. در امتداد مسیر، این رودخانه دو شاخه شده، یک شاخه آن به سمت روستای زرشک رفته و یک شاخه آن به داخل شهر سرازیر می‌شود. این رودخانه در گذشته از نزدیکی بازار قزوین عبور می‌کرد و به همین علت به رودخانه بازار مشهور شده‌است؛ بعدها به علت جلوگیری از ورود زباله و خاکروبه مسیر آن را به سمت دروازه رشت تغییر دادند و در مسیر قبلی خیابان مولوی را احداث کردند. این رودخانه باغات جنوبی شهر را در بهار سیراب می‌کند. رودخانه دیزج در بهار پر آب است ولی در تابستان خشک می‌شود. در گذشته، در مسیر این رودخانه ۱۴ آسیاب قرار داشت که نیمی از آرد شهر را تأمین می‌کرد.
یک میلیون راه برای مردن در غرب فیلمی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ می‌باشد که با تهیه‌کنندگی و کارگردانی و حتی نویسندگی ست مک‌فارلن در ژانر کمدی و وسترن ساخته شده‌است.
این فیلم با هنرنمایی خود ست مک‌فارلن و بازیگرانی به نامی چون شارلیز ترون و لیام نیسون و آماندا سایفرد و سارا سیلورمن و نیل پاتریک هریس و جیوانی ریبیسی می‌باشد.