moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سلطان تکش خوارزمشاه در اواخر عمر در تلافی ترور خواجه نظام الملک به قلاع قهستان و ترشیز لشکر کشید و در همان اثنا از دنیا رفت. سلطان محمد هنگامی‌که به جانشینی پدر نشست سفرایی خدمت اسماعیلیان فرستاد مبنی بر صلح «چون ارباب ترشیز به سر حالت وقوف نیافتند بسیار خدمت‌ها کردند و بر صد هزار دینار دیگر مواضعه نهادند و ملک قطب‌الدین از آنجا بازگشت.» سلطان محمد در زمان سلطنت نیز، با توجه به مشکلات داخلی و خارجی فرصت ادامه سیاست پدر در مقابل اسماعیلیان را نداشت. سال ۶۰۷ قمری / ۱۲۱۰ میلادی با مرگ حسن دوم، پسر وی جلال‌الدین حسن سوم به قدرت رسید. او با اعلام مخالفت و معاندت با اعتقادات پدران خویش،مبنی بر اجرای نظریه قیامت به لغو آن پرداخت و قوانین شرعی را پس از ۴۷ سال تعلیق مجدداً در سرزمین‌های تحت خلافت اسماعیلیان مستقر کرد. جلال‌الدین در پی اجرای این سیاست، سفرایی نزد خلیفه بغداد، سلطان محمد خوارزمشاه، ملوک و امیران عراق و دیگر نواحی گسیل داشت و بنابر تصریح منابع؛ از آنجا که او در زمان حیات پدر نیز علایمی دال بر نارضایتی از عقاید و اعمال پدر و دعوت قیامت از خود بروز داده بود، سخنان وی را پذیرفتند، چنان‌که خلیفه عباسی نیز به اسلام آوردن او حکم داد و فتوایی در این رابطه به نواحی مختلف قلمرو اسلامی صادر کرد. جلال‌الدین پس از قبول مذهب جدید و در حقیقت با پشت کردن به اندیشه و اعتقاد قیامت تا مدت‌ها به نام سلطان محمد خوارزمشاه خطبه خواند. او همچنین در راستای اجرای اصلاحات مذهبی خویش دستور داد تا فرائض دینی از سوی مسلمانان مجدداً انجام پذیرد. پس از چندی سیاست اسماعیلیان در برخورد با خوارزمشاهیان به تیرگی گرایید، چنان‌که جلال‌الدین نه تنها اقدام به حذف نام سلطان از خطبه کرد بلکه به منظور وارد آوردن ضربات بیشتری بر دستگاه حکومت خوارزمشاه به حمایت و پشتیبانی اتابک اوزبک در مقابله و رویارویی با حاکم منصوب شده او بر عراق عجم پرداخت و از طرق مختلف موجبات آزار و دشمنی با او را فراهم آورد. سرچشمه این دشمنی مقدم داشتن کاروان و علم اسماعیلیان در مراسم حج بر کاروان خاندان و فرستادگان سلطان محمد خوارزمشاه که در این زمان بزرگ‌ترین نیروی سرزمین‌های شرقی خلافت به حساب می‌آمد، بود؛ که بلوای بزرگ سیاسی و کدورت شدیدی میان سلطان محمد و جلال‌الدین به وجود آورد. به دنبال این دشمنی جلال‌الدین حسن با اتابک آذربایجان و اران، دست دوستی و اتحاد داد. پس از مدتی خود شخصاً به آذربایجان رفت و یک سال و نیم آنجا اقامت کرد؛ کاری که از جانب هیچ‌یک از امامان اسماعیلی انجام نگرفته بود.
جلال‌الدین پس از این دشمنی آشکار با خوارزمشاه که عده‌ای آن را ناشی از تدبیر خلیفه الناصر عباسی می‌دانند. به تثبیت بیشتر با دربار خلافت پرداخت. در پایان قرن ششم و آغاز قرن هفتم، تغییرات سیاسی بزرگی در سرزمین‌های شرقی دنیای اسلام روی داد. حکومت سلاجقه عراق از بین رفت و قدرت جدیدی در شرق به نام خوارزمشاهیان پدید آمد که در ابتدا همراه با دستگاه خلافت و پس از آن در تعارض آن حرکت کردند. با توجه به این اوضاع، جلال‌الدین در پی ایجاد روابط دوستانه با قدرت برتر جهان اسلام بوده‌است که زمانی این قدرت به دست خوارزمشاه زمانی دیگر به دست خلیفه عباسی و سپس به دست مغولان افتاد و بنابر تصریح منابع، جلال‌الدین حسن اولین فردی بود که از داخل کشور نزد چنگیز نمایندگانی فرستاده و اظهار ایلی و متابعت کرده‌است. حتی بعد از فوت سلطان محمد روابطی هم با سلطان جلال الدین برقرار کرد اما هنگامی که کار مغول بالا گرفت از این رابطه دست کشید.
سیاست خوارزمشاهیان تا قبل از سلطان محمد با ترکان سیاست تهاجمی نبوده‌است و فعالیت آن‌ها در این این منطقه بیشتر جنبه دفاعی داشته‌است، پس از ظهور چنگیزخان و متحد کردن قبایل ترک و مغول و فراری دادن نایمان‌ها از موطن خودشان به سمت ماوراءالنهر بر نگرانی‌های سلطان راجع به مغولان افزود؛ و موجب شد پس از شکست در اسدآباد به سرعت به گرگانج بازگردد و از آنجا به سمت پایتخت دوم خود یعنی سمرقند برود که مراقب تغییرات اوضاع در مرزهای ماوراءالنهر باشد. چنگیز خان پس از به زیر سلطه درآوردن قبایل متفرق و متعدد ترک و مغول در مغولستان و پیروزی بر آلتون خان، به تابعیت درآوردن امپراتوری ختایی، پیروزی بر فرمانروای تنغوت، به اطاعت درآوردن فرمانروای اویغور «ایدی قوت» و ایلات دیگر تصمیم به لشکرکشی به قلمرو نایمان‌ها را گرفت. او لشکری به فرماندهی جبه برای رویارویی با نایمان‌ها فرستاد. جبه سردار مشهور مغول در سال ۶۱۴ قمری / ۱۲۱۷ میلادی توانست سپاه نایمان‌ها را شکست دهد و کوچلک خان را در حوالی «ساریق گول» دستگیر و به قتل برساند. با افزوده‌شدن قلمرو نایمان‌ها به حوزه تحت نفوذ چنگیز خان، این حکومت با سرزمین‌های تابعه سلطان محمد خوارزمشاه همسایه و مجاور گردید.
هم‌زمان با وحدت مغولستان به دست چنگیز و پیروزی‌های او بر قلمروهای همجوار؛ سلطان محمد خوارزمشاه نیز موفق شده‌بود، حوزه نفوذ خود را از شرق تا «بش بالیغ» در قلب آسیای مرکزی و از غرب تا نزدیکی بغداد و در جنوب تا عمان گسترش دهد. او که در سال ۶۱۲ قمری / ۱۲۱۵ میلادی برای جنگ با قبایل قرقیز و قبچاق، با دسته‌ای از لشکریان مغول به فرماندهی جوجی برخورد کرد. بنابر روایت شهاب الدین زیدری نسوی ، جوجی با وجود سپاهیان بسیاری که به همراه داشت، تمایلی به رویارویی با سلطان خوارزمشاه نشان نداد؛ اما سلطان محمد با این توجیه که تمام کفار در نظر او دشمن هستند، به جنگ با جوجی پرداخت. این رویارویی تا شب ادامه یافت، اما نتیجه‌ای عاید طرفین نشد؛ شب مغول‌ها بدون این که روشنایی خیمه‌های خود را خاموش کنند، آرام از اردوگاه عقب نشستند. این محاربه اولین برخورد دو قدرت مغول و خوارزمشاه بود، اگرچه در آن برهه از زمان در مناسبات بین دو قدرت سیاسی تأثیر سوئی به جای نگذاشت اما منشأ تیرگی روابط آن‌ها در سال‌های آتی از سویی و بیم خوارزمشاه از مغولان از سوی دیگر بود. علاوه بر آن مهارت جنگی که مغولان در این جنگ به نبرد «قراقوم» معروف شده‌بود تأثیر روانی عمیقی بر سلطان و امیران سپاه خوارزمشاهی گذاشت پیامد مهم‌تر این جنگ آگاهی چنگیزخان از رقیب غربی خود بود که او را متوجه قدرت عالم اسلام کرد. سلطان محمد که بعد از رهایی از همسایگانش در آرزوی تصرف پکن و زیر نفوذ درآوردن سرزمین ثروتمند چین بود اطلاع یافت که چنگیز خان چین را به تصرف درآورده است. بنابر روایت جوزجانی در طبقات ناصری، سلطان برای تحقیق صحت و سقم این خبر هیئتی به ریاست بهاءالدین رازی به پکن فرستاد ولی از آنجا که فرستادن چنین هیئتی را فقط جوزجانی روایت کرده‌است محل تردید است. نمایندگان سلطان به حدود پکن، پایتخت سلسله کین که در این زمان به دست مغولان افتاده بود، رسیدند. چنگیزخان نمایندگان سلطان را به احترام پذیرفت و به آنان گفت: «به سلطان محمد بگویید که من پادشاه آفتاب برآمدن و تو پادشاه آفتاب فرو شدن، میان ما عهد مودت و محبت و صلح مستحکم شد و از طرفین تجار و کاروان‌ها بیایند و بروند و ظرایف و بضاعت که در ولایت من باشد بر تو آرند، و آن بلاد تو همین حکم دارد.» چنگیز خان این هیئت را همراه هدایای بسیار نزد سلطان برگرداند. رشید الدین فضل‌الله و نسوی از آمدن گروهی از تجار به ریاست محمود خوارزمی، علی خواجه بخاری و یوسف انزاری از سوی خان مغول نزد سلطان محمد خبر می‌دهند. رشیدالدین پیغام خان مغول را این چنین نقل می‌کند:
در این پیام، از یک طرف چنگیز خان خود را قدرتمند، صاحب چین و سرزمینش را معدن سپاه معرفی می‌کند و از طرفی دیگر سلطان را پسر خود خوانده بود که این خطاب به نوعی سلطان را زیر دست او قرار می‌داد و سلطان از این نکته رنجید به علاوه که این پیام ثابت می‌کند که چنگیز خان در این زمان قصد حمله به غرب را ندارد. به صورت پنهانی با محمود خوارزمی فرستاده چنگیز صحبت کرد تا اطلاعات دقیق‌تری از قدرت چنگیز خان به دست آورد و وقتی محمود خوارزمی رنجش سلطان را از نامه چنگیز خان دید با سیاست و تدبیر سلطان را آرام کرد و او را تشویق به صلح نمود و روابط تجاری بین ترکستان و ایران همانگونه که چنگیز خان می‌خواست؛ برقرار شد.
پس از عقد عهدنامه، جمع کثیری از بازرگانان مغول، ۴۵۰ الی ۵۰۰ نفر، با مقدار هنگفتی کالای گرانبها از مغولستان به عزم ماوراءالنهر حرکت نمودند. این هیئت که یک هیئت سیاسی - تجاری بود تحت رهبری فردی به نام «اوکونا» قرار داشت به علاوه که تعدادی از تجار هندی نیز در این هیئت حضور داشتند. افراد کاروان را امیر اترار، اینالجیق یا اینالجیق (غایر خان)، متوقف کرد و پس از مصادره اموال، همه آنان، جز یک تن را به قتل رساند، دربارهٔ علت این اقدام غایر خان، مورخان متفاوت نوشته‌اند: بنابر روایت رشیدالدین فضل‌الله و جوینی چون کاروانیان شرط ادب را نسبت به اینالجیق معمول نداشتند، او متغیرش شد و آن‌ها را کشت. گویا که یکی از بازرگانان که قبلاً غایر خان را می‌شناخته‌است او را با نام اصلی‌اش یعنی، ینال خان صدا می‌زند. جوزجانی در این باره می‌نویسد: والی اترار با کسب اجازه از خوارزمشاه، ایلچیان را به همراه تجار به طمع ثروت آن‌ها به قتل رسانید. اما به روایت شهاب الدین نسوی و معین الدین جوینی مؤلف کتاب نگارستان ، غایرخان این گروه را به جرم جاسوسی دستگیر نمود و به سلطان نوشت «جمعی از دشت قبچاق در لباس تجار بدین سرحد آمده‌اند و غرضشان نه سوداگری است، بل جاسوسی و خبرگیری است.» تمامی مورخان به جز نسوی دربارهٔ عکس‌العمل سلطان نوشته‌اند که او بدون غور و تفحص در این خبر دستور قتل کاروانیان را صادر کرد.
به اعتقاد برخی از پژوهشگران دلیل این اقدام سلطان رشد بدبینی نسبت به قدرت‌های خارجی پس از کشف نامه‌های خلیفه در خزانه غوریان بود این بدبینی باعث شد که سلطان بی هیچ تفحص و تحقیقی کاروان تجاری مغول را از دم تیغ بگذراند. نسوی در ادامه می‌نویسد: «غایر خان از این نوع ترهات بر آن بیچارگان بست تا سلطان فرمود که ایشان را احتیاط باید کردن و از حقیقت حال پرسیدن، بر این رخصت همه را بگرفت و بعد از آن خبر و اثر ایشان ناپدید گشت.» اما در پاسخ به این سؤال که آیا این هیئت واقعاً به قصد تجارت آمده بودند؟ باید گفت:از آنجا که تجارت در نزد چنگیز خان اهمیت ویژه‌ای داشت و او درصدد ایجاد روابط تجاری با حکومت‌های همسایه بود، می‌توان انگاشت که این هیئت به قصد تجارت آمده بودند؛ اما آنچه مسلم است چنگیز خان از این اقدام هدف دیگری را نیز دنبال می‌کرد که همانا به دست آوردن اطلاعات از اوضاع داخلی حکومت خوارزمشاهیان بود که بر سر جاده تجاری ابریشم قرار داشت؛ چنگیز خان شرق این جاده را تحت نظارت خود داشت اما قسمت غرب آن که مبادلات تجاری مغولان را با خاورمیانه میسر می‌ساخت، در شمال ایران بود که یا با مذاکره یا با جنگ باید تحت سلطه خان مغول درمی‌آمد. به هر صورت چنگیز خان بعد از این اقدام سلطان به جای این که در صدد انتقام برآید نماینده دیگری به نشانه اعتراض به سمت ایران روان کرد و از او مجازات مسببین این جنایت را خواست. بدو چنین پیام داد: اما روایت ابن اثیر متفاوت است او می‌گوید: «در این هنگام نماینده چنگیز خان آمده بود تا سلطان را تهدید کند و به وی بگوید: شما یاران و بازرگانان مرا کشتید و دارایی مرا از ایشان گرفتید. آماده جنگ باشید خوارزمشاه بعد از شنیدن این پیام دستور داد که نماینده چنگیز خان را بکشند و ریش همراهان او را بتراشند» نسوی معتقد بود که تحویل ندادن غایر خان به خاطر پشتیبانی ترکان خاتون مادر سلطان از او بود. اما در حقیقت تسلیم کردن اتباع یک قدرت به قدرت دیگر نشانه‌ای از ضعف سلطان و موجب عقب‌نشینی او در برابر چنگیز خان و افزایش طمع او می‌شد. اما قتل این هیئت تمام راه‌های مسالمت آمیز را پایان داد زیرا در نزد مغولان کشتن سفیر که مصونیت تقدس‌آمیز داشت گناه بسیار بزرگی بود. سلطان پس از این ماجرا هنگامی که باخبر شد خان مغول درصدد حمله به ایران است و سپاه او منظم و قدرتمند و ماهر هستند به فکر چاره افتاد پس به منظور آمادگی جنگی به شور و مشورت پرداخت. او ابتدا نظر شهاب الدین خیوقی عالم دینی را جویا شد و شهاب‌الدین پیشنهاد داد که که لشکریان را از شهرهای اطراف جمع‌آوری کنند و حکم جهاد دهند تا همه مسلمانان یکپارچه در مقابل مغول بایستند و در کنار سیحون اردو بزنند و منتظر حمله مغول باشند. اما فرماندهان نظامی سلطان معتقد بودند باید دشمن را به داخل کشید سپس از بین برد که سلطان نظر فرماندهان نظامی خود را پذیرفت و با دستان خود دروازه ایران را به سوی مغولان گشود. مردم مسلمان قسمت‌های شرقی ایران برایشان تفاوتی نمی‌کرد زیر نظر مغولان بیگانه باشند یا خوارزمیان بیگانه در نتیجه انگیزه‌ای برای مقابله با تهاجم مغولان نداشتند و مقاومت‌هایی که صورت می‌گرفت کوچک و محدود به برخی شهرها بود.
چنگیز خان در سال ۶۱۵ قمری / ۱۲۱۸ میلادی از مغولستان به سمت ایران حرکت کرد و در مرز ترکستان حکام بیش بالیغ و آلمابلیغ به وی پیوستند سپس با رسیدن به ترکستان شرقی که قبلاً سردارانش فتح کرده‌بودند رهسپار شهر اُترار شد. چنگیز خان در رجب سال ۶۱۶ قمری / ۱۲۱۹ میلادی به همراه قشونی که با بارتلد تعداد آن را بین صد و پنجاه هزار تا دویست هزار می‌داند. به شهر اُترار رسید. پیش از رسیدن چنگیز خان، سلطان محمد با سپردن ماوارءالنهر به دست حکام خود از رود جیحون گذشته بود و به سمت غرب در حال فرار بود. او پنجاه هزار نفر سپاهی غیر ایرانی را به غایر خان داده‌بود که با جنگجویان خوارزمی سپاهی برای مقابله تشکیل دهند. با رسیدن لشکر مغول، غایرخان پنج ماه جنگید و مقابله کرد تا سرانجام تمام افرادش کشته شدند پس شهر به تصرف دشمن درآمد و به دستور چنگیز خان،غایر خان به زجر تمام کشته شد. این اولین قدم خان بزرگ برای دستیابی به سلطان محمد خوارزمشاه بود. چگونگی جنگ‌های چنگیز خان ثابت می‌کند که هدف او نه دستیابی به ایران و غارت و قتل‌عام مردم است بلکه هدف دستیابی به شخص محمد خوارزمشاه و انتقام از اوست. پس سپاهیانش را به چند دسته تقسیم کرد و به شهرهای متفاوت فرستاد تا راه بازگشت به خوارزمشاه بسته شود. او بخشی از سپاه را به فرماندهی اُگتای و جغتای مامور فتح اُترار کرد و پسر دیگرش، جوجی را به سمت جند و آن سوی سیحون فرستاد و خود به همراه تولی به سمت بخارا حرکت کرد.
پس از اُترار نوبت به شهر کوچک سُنقاق رسید که مانعی بر سر راه شهر جُند بود. پس طبق رسوم مغولی، بازرگانی ایرانی به نام حسن حاجی را به شهر فرستادند تا از اهالی آن ایلی بگیرد یعنی از آن‌ها تابعیت بگیرد مردم شهر نیز پس از کنکاش در باب موضوع به این نتیجه رسیدند که مسلمانی که اطاعت کافر را کند مسلمان نیست پس مقاومت کردند و سفیر مغولان را کشتند پس مغولان نیز به انتقام سفیر اهالی را قتل‌عام کردند و حکومت سُنقاق پس از فتح به پسر حسن حاجی رسید. حاکم خوارزمی شهر جُند به هنگام رسیدن مغولان از شهر گریخت و مغولان به سرپرستی جوجی پسر چنگیز شهر را بدون خونریزی فتح کردند؛ و فقط به غارت خانه‌ها پرداختند و علی خواجه سمرقندی به حکمرانی آن منصوب شد پس از جند مغولان از سیحون گذشتند به سرعت به اولین شهر مهم ماوراءالنهر یعنی بناکت (فلاکت) رسیدند.
سه تن از فرماندهان چنگیز وظیفه فتح شهر بناکت را به عهده گرفتند و به سرعت موفق شدند؛ سپس آن‌ها شهر خجند را نیز فتح کردند. رهبر مدافعین شهر خجند مردی به نام تیمور ملک (فرمانده ارتش سلطان محمد) بود. او و سپاهیانش در برابر مغولان از خود مقاومت بسیار نشان دادند اما موفق نشدند ولی تیمور توانست با اندکی از سپاهیانش فرار کند و به خوارزم برود و با باقی‌مانده سپاه خوارزمشاه متحد شود و چندین عملیات نظامی در دفاع از حمله مغول انجام دهد اما سرانجام به علت عدم اتحاد داخلی فرماندهان خوارزمشاه هیچ یک از این تلاش‌ها راه به جایی نبرد. پس از فتح خجند به شهر زَرنوق رسیدند که مردم زرنوق اطاعت مغول را پذیرفتند و از قتل و غارت در امان ماندند. در سال ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی سپاه چنگیز خان با خشونت شهر نور را فتح کرد و به شهر بخارا رسید. بخارا از مراکز بزرگ ماوراءالنهر بود و از تمام لحاظ سرآمد شهرها به حساب می‌آمد به خصوص از لحاظ دینی که مرکز تجمع بزرگان طراز اول دین بود. فرمانده خوارزمی بخارا نیز راه هم مقامش در جند را ادامه می‌دهد و مردم شهر در برابر مغولان مقاومت کردند. فتح این شهر را خود چنگیز به همراه پسر کوچکش تولی انجام داد. منابع از تخریب شهر به ویژه مسجد آن و هتک حرمت از کتاب مقدس و علمای دین خبر می‌دهند. چنگیز خان پس از فتح بخارا از بزرگان بخارا درخواست کرد که تمام آلات نقره‌ای را که سلطان محمد از کاروان مغولی اُترار گرفته بود به او باز پس دهند که این اشیاء متعلق به مغولان است. پس از بخارا نوبت به سمرقند رسید. فرماندهی کل سپاه سمرقند به عهده برادر ترکان خاتون بود که قبلاً سلطان محمد ۱۱۰ هزار سپاهی در اختیار وی گذاشته بود پس از شروع جنگ فرمانده نیروهای خوارزمی که دشمن را قدرتمند دیده بود با این بهانه که با مغولان هم‌نژاد است دست از جنگ کشید ولی مردم هم چنان به مقاوت پرداختند سرانجام پس از ده روز مقاومت شکسته شد و قاضی و شیخ‌الاسلام شهر به نزد چنگیز رفت و برای خود و ائمه و وابستگان‌ها امان گرفت او بسیاری از افراد ایل ترکان خاتون و خوارزمیان را کشت و مسجد سمرقند را که به عظمت و شکوه معروف بود نابود کرد؛ پس از این کل ماوراءالنهر به تصرف درآمد
پس از سمرقند تقریباً تمام ماوراءالنهر فتح شده بود. حالا طبق برنامه از پیش تعیین شده چنگیز خان نوبت به پایتخت رسید. سلطان و خانواده‌اش پیش از این زمان پایتخت را ترک کرده‌بودند و اداره آن به دست خویشان ترکان خاتون بود. سپاه اُگتای و جغتای به همراه سپاه جوجی وظیفه فتح پایتخت را بر عهده گرفتند و گرگانج که در آن زمان از مراکز علم و ادب بود و کتاب‌خانه و مدارس بزرگی داشت. مردمان گرگانج تسلیم سپاه مهاجم نشدند و به مدت شش ماه در برابر مغولان ایستادگی کردند سرانجام گرگانج فتح شد و مردم آن به انتقام از سلطان‌شان قتل‌عام شدند. سپاه مغول به انتقام تلفاتی که در گرگانج داد سد ساحل رود آمو دریا را ویران کرد و شهر را غرق آب نمودند.
ترکان خاتون به هنگام فرار به همراه دیگر زنان دربار، خزائن سلطان محمد را نیز با خود برد و قبل از حرکت دستور داد حکام ایرانی را که در زندان سلطان به سر می‌برند؛ از دم تیغ بگذرانند. ترکان خاتون به امید راه‌های صعب‌العبور جنگلی به قلعه ایلال در مازندران پناه برد ولی طولی نکشید که مغولان قلعه را محاصره کردند. به علت آن که در آن منطقه خشکسالی رخ داده‌بود و خبری از بران نبود مخازن آب خالی بود و ترکان خاتون چاره‌ای جز تسلیم شدن در برابر قشون مغول را نداشت. مغولان تمام پسران سلطان را کشتند و زنان و دختران او بین فرماندهان مغول تقسیم شدند و ترکان خاتون را به اسارت گرفتند و در اردوی چنگیز باقی گذاشتند تا از پس ماندهٔ غذاها ارتزاق کند و با ذلت تمام در اسارت در مغولستان به مرگ طبیعی درگذشت.
در سال ۶۱۸ قمری / ۱۲۲۱ میلادی تولی مامور فتح خراسان شد و شهرهای نیشابور، مرو، بیهق، ابیورد و هرات را اشغال کرد. او شهر توس و مشهد کنونی را نیز ویران کرد و تمام ساکنین روستای کلات نادری را کشت پس از آن شهرهای ترمذ و نخشب نیز به دست سپاه مغول افتاد و اهالی آن‌ها قتل‌عام شدند. درنیشابور تولی به انتقام قتل داماد چنگیز و پایداری مردم همگی را قتل‌عام کرد. طرفداران جلال الدین که مقاومت می‌کردند بخشوده شدند و بلخ و ولایات جوزجانان فتح شدند و به شهر طالقان رسیدند که به آن طالقان خراسان می‌گفتند که ده ماه مقاومت کرد و سرانجام تولی به کمک باقی برادرانش توانست آنجا را فتح کند. سال بعد نوبت بامیان رسید که طی محاصره شهر مُوتُوجن، پسر جغتای و نوهٔ محبوب چنگیز، به دست یکی از اهالی بامیان کشته شد که چنگیز به خاطر کشته شدن نوه‎اش، تمام موجودات زنده بامیان را کشت. مغولان شهر به شهر در ایران پیش می‌آمدند و به دنبال سلطان محمد بودند و به هر شهری که می‌رسیدند سلطان چندی پیش از آنجا گریخته بود و این موجب تضعیف روحیه فرماندهان می‌شد؛ در نتیجه هیچ شور و انگیزه‌ای برای مقابله با مغول در میان مردم وجود نداشت. سپس به شهر غزنین رسیدند و موفق نشدند مانع فرار جلال‌الدین به هند شوند./
سلطان محمد خوارزمشاه پس از آغاز تهاجم چنگیز در اواخر سال ۶۱۶ قمری / ۱۲۲۰ میلادی از ماوراءالنهر به سمت خراسان و شهر بلخ رفت تا از انتقام چنگیز در امان بماند. هنگامی که سلطان عزم رفتن به هندوستان را داشت وزیر پسرش رکن الدین غور سانچی او را دعوت به عراق می‌کند که این دعوت عقیده سلطان را تغییر می‌دهد در همین اثنا چنگیز بر بخارا و سمرقند چیره می‌شود و اوضاع بر سلطان از آنچه که بود نیز سخت‌تر می‌گردد چرا که در عرض کمتر از یک سال بیشتر از نیمی از سپاه او توسط دشمن نابود شده‌بود و تعقیب مداوم سلطان توسط چنگیز باعث شد سلطان موفق نشود نیرویی جمع کند. پس از تصرف سمرقند توسط سپاه مغول، سلطان با توطئه قتل خودش توسط خویشاوندان مادری مورد تهدید قرار گرفت و بیش از بیش ناامید شد بالاخره چنگیز خان دو تن از فرماندهان خود یعنی جبه و سوبوتای را مأمور دستگیری سلطان کرد و آنان با مقاومت مردم در خراسان رو به رو شدند و سلطان نیز به فرار به سمت عراق ادامه داد. جبه و سوبوتای به دنبال سلطان محمد شهر به شهر حرکت می‌کردند؛ در شهر ری ابتدا حنفیان را کشتند و سپس شافعیان را و شهر را اشغال کردند و به دنبال رد خوارزمشاه از هم جدا شدند سوبوتای به سمت قزوین رفت و در هفتم شعبان ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی آنجا را فتح کرد و جبه به سمت همدان رفت و آنجا را تصرف کرد البته هر دو شهر سال بعد پس از مرگ سلطان محمد نیز دوباره فتح شدند. همچنین شهرهای مازندران نیز در راه تعقیب سلطان ویران شدند. به محض رسیدن سلطان به عراق مطلع شد که سواران مغول به دنبال او هستند پس به قلعه فرزین در راه همدان به اصفهان پناه برد. در سال ۶۱۷ قمری / ۱۲۲۰ میلادی سلطان که به هیچ عنوان حاضر به رویارویی با مغولان نبود به صورت ناگهانی به محاصره مغولان درآمد و رکن‌الدین با سی هزار نفر به سمت پدر آمد و سلطان توانست به سختی از این مهلکه جان به در ببرد و به صعب العبورترین منطقه مازندران یعنی اسپیدار پناهنده شد اما مغولان هم چنان به دنبال سلطان بودند. پس با مشورت همراهان جزیره آبسکون انتخاب شد تا سلطان به آنجا پناه برد. هنگامی که سلطان به جزیره رسید از لحاظ جسمی بسیار ضعیف شده‌بود و از ناحیه سینه و ریه احساس درد می‌کرد. سلطان چهار ماه در جزیره آبسکون زندگی کرد؛ در این مدت سه تن از پسرانش یعنی جلال الدین و آق شاه و ولیعهد اوزلاغ شاه همراه پدرشان بودند. او در همین دوران بود که جلال الدین را که پسر بزرگ‌تر و لایق‌تری برای اداره امور بود به جای اوزلاغ شاه که به اجبار مادرش او را انتخاب کرده بود، منصوب کرد و در شوال ۶۱۷ قمری / دسامبر ۱۲۲۰ میلادی درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. مدتی بعد جلال الدین استخوان‌های پدرش را به قلعه اردهن در ری منتقل کرد که توسط مغولان نبش قبر شد و سوزانده شد.
قضاوت دربارهٔ شخصیت‌های تاریخی کار مشکلی است و علاءالدین محمد خوارزمشاه از این قاعده مستثنی نیست. شیرین بیانی در کتاب مغول و حکومت ایلخانی در ایران دربارهٔ او می‌نویسد:
عموماً منابع سلطان محمد را مردی مغرور می‌دانند که به فتوحات و موفقیت‌هایی که داشت افتخار می‌کرده‌است. البته سلطان را مردی عالم و فاضل نیز می‌دانند که خود علوم دین خوانده بود. منابع از ضعف و اطاعت سلطان مقتدر و جهان‌گشای در مقابل مادر نیز سخن می‌گویند و این را یکی از دلایل اصلی ضعف حکومت خوارزمشاهیان می‌دانند اما از همه این‌ها گذشته نمی‌شود نبوغ نظامی سلطان را در بسیاری از جنگ‌هایش دست کم گرفت او به تنهایی در مدت زمان سلطنت خود سلسله غوریان و قراخانیان و قراختاییان را حذف کرد و در مقابل خلافت عباسی از خود مقاومت نشان داد و علاوه بر آن که خود به فارسی شعر می‌سرود دربار او از شاعران و نویسندگان حمایت می‌کرده منابع تاریخی او را مردی با اراده و جاه‌طلب می‌دانند که علی‌رغم شوکت ظاهری از لحاظ روانی ضعیف بود. بعضی از مورخان او را مردی بی سیاست و بی‌تدبیر می‌دانند که با تصمیم‌گیری‌های نادرست خود باعث شد که چنگیز خان مغول به ایران حمله کند
منابع اسامی زیر را جزو فرزندان سلطان محمد خوارزمشاه می‌دانند:
دربارهٔ دختران سلطان و همسران او اطلاع زیادی از منابع به دست نیامده از همسران او معروف‌ترین آن‌ها مادر جلال‌الدین آی چیکاک است که به سبب دشمنی که با ترکان خاتون داشت مشهور شده‌است و قاعدتاً باید همسر اول سلطان باشد سپس مادر ازلغ شاه و آق سلطان که از خویشاوندان ترکان خاتون بوده‌اند و نام او در منابع نیامده است. از دختران سلطان محمد خوارزمشاه نام خان سلطان بیشتر در منابع تکرار شده‌است که ابتدا به ازدواج عثمان خان حاکم سمرقند درآمد. پس از اختلافاتی که پدرش با شوهرش پیدا کرد او جانب پدر را گرفت و شوهر را به تیغ سپاهیان خوارزمشاهی واگذار کرد. او پس از حمله مغولان به همسری یکی از فرزندان چنگیز درآمد و سعی کرد در این موقعیت به سلطنت برادرش کمک کند پس مخفیانه جلال‌الدین را از احوال مغولان آگاه می‌کرد. وی پس از مرگ شوهرش نیز ارج و قرب خود را در بین مغولان حفظ کرد. دیگری نام ایشی خاتون است که توسط برادرش غیاث‌الدین به ازدواج یغان طاِیسی درآمد که شرح آن را گفتیم.
اردوگاه البص () برای پناهندگان فلسطینی در ۱٫۵ کیلومتری جنوب شهر صور واقع در استان لبنان جنوبی قرار دارد.
اردوگاه البص ابتدا توسط دولت فرانسه در سال ۱۹۳۹ برای پناهندگان ارمنی که از ارمنستان می‌آمدند، ساخته شد. در سال ۱۹۴۸، به پناهندگان فلسطین که از الجلیل می‌آمدند اختصاص داده شد و پناهندگان فلسطینی و ارمنی‌ها به آن منطقه منتقل شدند.
محوطه اردوگاه البص حدود ۰٫۸ کیلومتر مربع است. شمار فلسطینیان در اردوگاه ثبت شده در پرونده آژانس کمک‌رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) حدود ۱۰ هزار نفر است که اکثر آنها از روستاها و شهرهای شمال فلسطین مانند رودخانه، ام‌الفرج، الزعب، میر، دامون، کافکارنا، الجش و حیف هستند.
ساکنان اردوگاه معمولاً در کشاورزی و ساخت فصلی کار می‌کنند. ساکنان اردوگاه در خانه‌های آجری بتونی زندگی می‌کنند، که بعضی از آنها توسط پناهندگان ساخته شده‌اند. سیستم‌های زهکشی آب و فاضلاب بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ بازسازی شد.
اما الیزابت اسمیت (حدود ۱۸۴۳–۴ آوریل ۱۸۸۸) فاحشه‌ای بود که اواخر قرن ۱۹ در لندن به قتل رسید. مرگ او اولین مورد از قتل‌های وایت‌چپل بود و احتمالاً او قربانی قاتل سریالی جک قاتل است اگرچه نویسندگان معاصر این قضیه را قبول ندارند.
زندگی اسمیت تا پیش از قتلش در سال ۱۸۸۸ مرموزانه است. فایل‌های پلیس در طول تحقیقات جمع شدند ولی اکثر آن‌ها قبل از انتقال به دفتر سوابق عمومی گم شده بودند. در مدارک باقی مانده، بازرس ادموند رید به «یک پسر و دختر» از او اشاره می‌کند که در ناحیه فینزبوری پارک زندگی می‌کردند. کارآگاه والتر دو بعداً نوشت:
"گذشته او حتی برای دوستان نزدیکش هم مانند کتابی بسته بود. او فقط به بقیه می‌گفت که بیوه است و بیش از ده سال پیش شوهرش را ترک کرده‌است و از تمام تعلقاتش دل کنده‌است.
اطلاعاتی دربارهٔ اما اسمیت نشان می‌دهد که زمانی زندگی آسوده و خوبی داشته‌است. برخلاف افراد نوعش، نوعی فرهنگ در طرز حرف زدنش دیده می‌شد.
یک بار از اما پرسیدند چرا کاملاً از تعلقات زندگیش دست شسته او محتاطانه گفت آن‌ها الان هم مثل گذشته هیچ چیزی را درک نمی‌کنند. من باید به طریقی زندگی کنم."Dew, quoted in Connell, pp. 7–8
در زمان مرگش در سال ۱۸۸۸ او در خانه ای کرایه ای در خیابان ۱۸جورج در ایست اند لندن زندگی می‌کرد. او در ساعات اولیه سه شنبه ۳ آوریل ۱۸۸۸ شدیداً در حوزه خیابان اوزبورن و خیابان بریک‌لین مورد حمله وایتچپل قرار گرفته بود. او از آن حمله جان سالم بدر برد و با اینکه مجروح بود، خودش را به خانه اش رساند. اما به صاحب خانه مری راسل گفت که دو یا سه مرد به او حمله کردند که یکیشان نوجوان بود. خانم راسل و یکی دیگر از مستاجرین به نام انی لی، اسمیت را به بیمارستان لندن بردند و یک جراح به نام جورج هزلیپ به او رسیدگی کرد. او به کما رفت و روز بعد ساعت ۹صبح مرد. تحقیقات پزشکب مشخص کرد جسمی ضخیم درون واژن او قرار گرفته بوده و پرده صفاقش را از هم دریده‌است. تا روز ۶ آوریل پلیس از حادثه اطلاع نداشت. گزارش مرگ حکم به قتل توسط فرد یا افرادی ناشناس داد.
محقق ارشد وست مسئولیت پرونده را به دست ادموند رید داد. رید در گزارشش اشاره کرد که لباس‌های اما آن چنان کثیف و پاره بود که معلوم نبود این پارگی‌ها جدید بوده یا قدیمی. والتر دو بعد گفت:
"مانند تمام پرونده‌های قتل در این کشور، هرچقدر هم که قربانی‌ها فقیر و منزوی باشند، پلیس تمام تلاشش را کرد تا قاتلین اما اسمیت را پیدا کند. تمام جاهای برای یافتن سرنخ بررسی شد. از صدها نفر بازجویی شد."Dew, Walter (1938), I Caught Crippen, London: Blackie and Son, quoted in Connell, pp. 8–9
اسمیت توصیف خوبی از مردانی که به او حمله کرده بودند ارائه نکرد و هیچ شاهدی نیز پاپیش نگذاشت. تحقیقات بی‌نتیجه بود و قاتل یا قاتلین هرگز گیر نیفتادند.
این پرونده را اولین مورد از یازده قتل وایتچپل می‌دانند. اگرچه رسانه‌ها مرگ اما را به قتل‌های بعدی منتسب به جک قاتل، نسبت دادند اما این احتمال کم است. به جز والتر دو که گفت فکر می‌کند اسمیت اولین قربانی جک قاتل بوده، پلیس گمان می‌برد که قتل او کار یک گروه جنایتکار بوده‌است. اسمیت یا نمی‌خواسته یا نتوانسته مهاجمین را توصیف کند چون از انتقام آن‌ها می‌ترسیده‌است. فاحشه‌ها اغلب توسط گروه‌های خرابکار مدیریت می‌شدند و شاید رئیسش به عنوان تنبیه یا ارعاب به او حمله کرده بوده‌است.Marriott, pp. 5–7
ناتالیا کنپ لوا (به انگلیسی: Natalia Konopleva) یک زن روسی بود که در سال ۱۹۷۶ شطرنج روسی و روسی را بر عهده داشت.
ناتالیا کنپ لوا اولین موفقیت در مسابقات قهرمانی شطرنج دختران اتحاد جماهیر شوروی را به دست آورد: ۱۹۵۹–۱؛ ۱۹۶۰ - دوم و سوم؛ ۱۹۶۱ - ۱ - ۲، ۱۹۶۲ - مکان‌های دوم و سوم. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، ناتالیا کنپ لوا از بازیگران برجسته شطرنج در اتحاد جماهیر شوروی بود. او برنده مسابقات قهرمانی شطرنج زنان زنان (۱۹۶۴) و مسابقات قهرمانی شطرنج زنان شهر مسکو (۱۹۷۰) شد. او عضو تیم مسکو بود که دو بار برنده مسابقات قهرمانی شطرنج تیم‌های شوروی (۱۹۶۳، ۱۹۶۷) شد. همچنین در سال ۱۹۶۴، تیم شطرنج تیم تیم اتحاد جماهیر شوروی را به دست آورد. ناتالیا کنپ لوا هشت بار در مسابقات قهرمانی زنان اتحاد جماهیر شوروی شرکت کرد. بهترین نتایج آن: ۱۹۶۷ و ۱۹۷۲ - دوم و چهارم؛ ۱۹۶۹–۴؛ ۱۹۷۰ - مکان‌های ۳ در مسابقات شطرنج بین‌المللی زنان، او جایگاه اول را در (۱۹۶۵) به دست آورد. مکان دوم در مسکو؛ مکان دوم و سوم در سوفیا (۱۹۷۰) و تفلیس (۱۹۷۳) مشترک است. در سال ۱۹۷۰، ناتالیا کنپ لوا عنوان «فید استاد بین‌المللی زنان» (شگفت‌انگیز) را کسب کرد، اما در سال ۱۹۷۶ - عنوان مادر بزرگ زن (شگفت‌انگیز). ناتالیا کنپ لوا دو بار در مسابقات بین‌المللی مسابقات قهرمانی جهان شطرنج زنان شرکت کرد و هر بار او کمی کمتر از رفتن به مسابقات کاندیدان بود.
با این حال، عدم ورود به مسابقات انتخابات سال ۱۹۷۴، یک ضربه وحشتناک برای زنان جوان، با استعداد، اما بسیار عاطفی شد. ناتالیا کنپ لوا تا به حال فرسودگی ذهنی، او متوقف شطرنج برای ده سال، تنها به قهرمانان شطرنج در ۱۹۸۰ بازگشت. پس از سقوط پرده آهن، او در مسابقات شطرنج در آلمان، مجارستان، جمهوری چک بازی کرد. اما بهترین سال‌های او گذشته‌است و او در نهایت شطرنج را ترک کرد. در آخرین سالهای زندگی او یکی از آپارتمان‌های مسکو خود را زندگی کرد و بعد از مرگ یخ زده. جنازه یخ زده او به سردخانه (spartsmyen) روسیه بردند.
اقتصاد خانه () یک رشته تحصیلی است که با اقتصاد و مدیریت خانه، خانواده و جامعه در ارتباط است. این ارتباط با افراد، خانواده‌ها، جوامع و محیط زیستی که در آن زندگی می‌کنند، مرتبط می‌باشد. این رشته نخستین بار در پی جنبش اقتصاد خانه توسط الن سوالو ریچاردز آغاز شد، او اولین زنی بود که در مؤسسه فناوری ماساچوست حضور داشت. وی اولین معلم زن در ایالات متحده بود.
من غول می‌کشم () فیلمی در ژانر خیال‌پردازی و مهیج به کارگردانی آندرس والتر است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مدیسون ولف، ایموجن پوتس، سیدنی وید و زویی سالدانا اشاره کرد.
یک روز ، باربارا با سوفیا ملاقات می کند ، که فقط از لیدز ، انگلیس به منطقه نقل مکان کرد . سوفیا ابراز علاقه می کند تا باربارا را بشناسد ، اما باربارا در ابتدا دور می ماند.
درگیری باربارا و گروهی از قلدرها به رهبری تیلور با تماس گرفتن توسط باربارا توسط روانشناس مدرسه ، خانم موله قطع می شود. باربارا به طور ناگهانی جلسه بعدی را ترک کرد و اعلام کرد که صحبت های آنها او را از آمادگی برای نبرد با یک غول منصرف می کند. بعداً ، باربارا افسانه های غول های بزرگ را برای سوفیا توضیح داد. او نشان می دهد سوفیا طعمه و تله او را به فریب و دام غول ایجاد شده، و او می گوید در مورد جادویی موزیک ، کوکلس که او در کیف دستی خود را نگه می دارد. او همچنین به سوفیا در مورد هاربینگرز ، موجوداتی شبح مانند که وقتی غول نزدیک وجود دارد ، به او هشدار می دهند ، می گوید.
باربارا پس از بازداشت توسط مدیر به جرم توهین به معلم ، سوفیا را با خود به دنبال شکار یک غول می برد. سوفیا شروع به تردید در ادعاهای باربارا در مورد غول ها می کند.
آندرس والتر (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه‌کننده اهل دانمارک است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تئاتر ملی مجارستان یک سالن نمایش در شهر بوداپست، مجارستان است. این تئاتر که در سال ۱۸۳۲ بنیان‌گذاری شده در سال ۲۰۰۲ نوسازی شده‌است، تئاتر ملی ۶۱۹ نفر ظرفیت دارد.
تئاتر ملی ایسلند () یک سالن نمایش در شهر ریکیاویک، ایسلند است.
این تئاتر که در سال ۱۹۵۰ ساخته شده دارای ۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
اردوگاه الدهیشه () یک اردوگاه پناهندگان فلسطینی است که در جنوب بیت لحم در کرانه غربی واقع شده‌است. مساحت کمپ ۱٫۵ کیلومترمربع است. طبق گزارش دفتر مرکزی آمار فلسطین در اواسط سال ۲۰۰۶، جمعیت این اردوگاه ۹۳۹۹ نفر بود.
اردوگاه به عنوان یک اردوگاه موقت برای ۳۴۰۰ پناهنده فلسطینی تأسیس شد که در اصل از ۴۵ روستای غرب بیت‌المقدس و الخلیل بود که در طول جنگ ۱۹۴۸ خانه‌هایشان را ترک کردند. در ابتدا پناهندگان در چادر زندگی می‌کردند اما در حال حاضر در خانه‌ها زندگی می‌کنند. کمبود آب در تابستان وجود دارد.Dheisheh refugee camp profile UNRWA
اردوگاه الدهیشه در سال ۱۹۴۹ در مساحتی برابر با ۴۳۰ هزار مترمربع در داخل بیت لحم در کرانه غربی تأسیس شد. ساکنان روستا در بیش از ۴۵ روستای غرب بیت‌المقدس و هبرون زندگی می‌کنند. الدهیشه یکی از اردوگاه‌های موقت بود که یک راه حل موقت بشردوستانه برای مسکن پناهندگان فلسطینی بود. در پایان دهه ۱۹۵۰، آژانس کمک‌رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) شروع به ساخت واحدهای مسکونی ساده کرد: یک اتاق ۱۰ مترمربع، یک سقف فلزی و یک طبقه بتونی. در طول سالها، پناهندگان خانه‌های بیشتری را توسط UNRWA ساخته‌اند.
در جریان اولین خیزش، ارتش اسرائیل یک حصار امنیتی در اطراف اردوگاه و یک میدان فلزی در ورودی اصلی را برای جلوگیری از پرتاب سنگ‌ها در وسایل نقلیه اسرائیل که در جاده اصلی اورشلیم-هبرون قرار داشت، ساختند. این دیوار تا سال ۱۹۹۵ زمانی که اردوگاه تحت کنترل دولت فلسطین قرار گرفت باقی مانده بود.
در سال ۱۹۹۵، ساکنان اردوگاه کمیته اردوگاه را تشکیل دادند که اکنون کمیته فعال در کمپ‌های پناهندگان کرانه باختری است.
در سال ۱۹۹۷، UNRWA یک مدرسه دخترانه جدید تأسیس کرد و از سوی آژانس کمک بین‌المللی ایالت متحده کمک‌های مالی دریافت کرد.
شهر مونتاتیر خواهرخواندهٔ اردوگاه الدهیشه هست.
موسیقی مقامی نوعی از موسیقی است که بر اساس مقام طبقه‌بندی شده باشد.
موسیقی مقامی ممکن است اشاره به یکی از انواع زیر باشد:
استوارت ریردان (؛ زادهٔ ) مدل و بازیکن سابق راگبی اهل بریتانیا است.
تئاتر اَبی () یک سالن نمایش در شهر دوبلین، ایرلند جنوبی است.
این تئاتر که در سال ۱۹۰۴ ساخته شده دارای ۴۹۲ نفر ظرفیت می‌باشد.
گمشده در فضا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
من احساس زیبایی می‌کنم یک فیلم کمدی آمریکایی است که ۲۰ آوریل ۲۰۱۸ عرضه شد. ایمی شومر میشل ویلیامز و امیلی راتایکوفسکی از بازیگران آن هستند.
این فیلم نقدهای متنوعی از جانب منتقدین دریافت کرد که آنرا نامتعهد به لحن داستان توصیف کرده‌اند.
رنی برت زنی معمولی است که دچار احساس ناامنی و کمبود اعتماد به نفس می‌شود. یک روز معمولی از خواب بیدار می‌شود در حالی که در وجودش اعتماد به نفس زیادی احساس می‌کند. با این که ظاهرش تغییری نکرده حس می‌کند که زیباترین زن دنیاست و می‌خواهد بدون ترس و شاد زندگی کند.
فیلم متهم شده‌است که بدون آنکه اشاره کند شباهت‌هایی به فیلم دیگری به سال ۱۹۴۵ دارد. از دیگر نقدها به فیلم راجع به تحقیر بدن است. به این نقد پاسخ‌هایی داده‌اند.
خواجه عبدالصمد شیرازی همچنین معروف به عبدالصمد شیرین قلم، نقاش قرن ۱۶ میلادی اهل ایران بود که به امپراتوری گورکانی هند مهاجرت کرد. او از پایه‌گذاران مکتب نگارگری گورکانی بود و بعدها چندین مقام و منصب درباری دریافت کرد. دوران فعالیت عبدالصمد در دربار گورکانی از ۱۵۵۰ تا ۱۵۹۵، نسبتاً به خوبی ثبت شده‌است و تعدادی زیادی از آثار این دوره به او منسوب است. در سال ۱۵۷۲ او سرپرست کارگاه سلطنتی اکبر کبیر شد و «در این دوره بود که مکتب گورکانی به به بلوغ رسید.»Grove
اخیراً برخی از تاریخدانان مانند باربارا برند او را همان میرزا علی دیگر نقاش ایرانی می‌دانند که آثار تا زمانِ رفتن عبدالصمد به دربار گورکانی امضا شده‌است.Brend, 213
شکل چیزها نام یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی نیل لابیت محصول ۲۰۰۳ است.
موضوع فیلم دربارهٔ یک دانشجوی رشته هنر دبیرستان است که به لطف دوست دختر جدیدش توانست در زندگی تغییر کند و ترسو بودن را به کنار بگذارد. اما این ظاهر قضیه است…
فرانسیسکو «فران» سول اورتیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به رئال مادرید سی، ویارئال، ویلم دوم و دینامو کیف اشاره کرد.
سفر دراز روز در شب نام یک فیلم درام چینی به کارگردانی بی گان محصول ۲۰۱۸ است. این فیلم برای رقابت در بخش نوعی نگاه هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد.
واوت وخهورست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که به صورت قرضی برای باشگاه هوفنهایم بازی می‌کند.
بیورن مارش یونسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لولیتانو و باشگاه فوتبال لیتکس لووچ اشاره کرد.
عبّاس یاری (متولد ۱۳۳۰ در اراک) منتقد و نویسنده سینماست.
یاری از سال ۱۴۰۰ به همراه هوشنگ گلمکانی، مجله سینمایی فیلم امروز را تاسیس و به عنوان رییس شورای سیاست گذاری و تحریره این مجله تخصصی سینمایی مشغول به کار است.
یاری دانش‌آموخته رشته فیلمبرداری در دانشکده سینما است. او فعالیت خود را به شکل حرفه‌ای با خبرنگاری در روزنامه‌های صبح امروز، تهران مصور و کیهان آغاز کرد.
ماجرای شکل‌گیری مجله فیلم امروز با حضور او و دیگر همکاران بارها در سینما تبدیل به فیلم مستند شده‌ است که کایه دو فیلم یکی از آنهاست.
بی‌یرموسا، سیوداد رئال () یک ناحیهٔ شهری در استان سیوداد رئال در بخش خودمختار کاستیا-لامانچا در کشور اسپانیاست.
مجموعه دریاچه‌های «لاگوناس دِ روئیدِرا» در این حوزهٔ این شهرداری واقع شده‌اند.
میگل مورایتا (؛ – ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "توپ‌های سان سباستین" اشاره نمود.
لائورا مانیا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و نویسنده اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آزادی‌خواهان"، "دوستت دارم، احمق" و "دوبرمن" اشاره کرد.
آندرس بیسنته گومس (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "آزادی‌خواهان"، "تورنته، مأمور خرفت قانون" و "" اشاره نمود.
کیکه مائی‌یو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به «"بزهای فروید"» با هنرنمایی تریستان اوجوا و همچنین "تورو" اشاره نمود.
خواکین لوئیس رومِـرو مارچنت (؛ ۲۶ اوت ۱۹۲۱ – ۱۶ اوت ۲۰۱۲) یک نویسنده، کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"دادگاه عدالت"» (۱۹۵۳) اشاره نمود.
ایستگاه راه آهن ورامین () در شمال شهر ورامین در استان تهران واقع شده است و راه‌آهن ایران مالک آن است.
خوزه لوئیس سائنس د ئردیا (؛ ۱۰ آوریل ۱۹۱۱ – ۴ نوامبر ۱۹۹۲) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"ده تفنگ آماده"» (۱۹۵۹) اشاره نمود که به بخش مسابقهٔ نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین راه یافت.
توبی یانگ (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است.
نینا رین (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش اهل بریتانیا است.
الکس اسکارو (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس اهل بریتانیا است.
گونسالو لوپس-گایگو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، تدوین‌گر، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "قبر باز" اشاره نموده.
خائیمه کامینو (؛ – ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"زمستان بلند"» اشاره نمود.
آمان یک مکان خیالی در رشته‌افسانه‌های تالکین است که به آن سرزمین‌های نامیرا یا همواره زنده، یا قلمروی مبارک نیز می‌گویند. آمان سرزمین والار و سه خانوادهٔ بزرگ الف‌ها: وانیار، برخی از نولدور و برخی از تلری است.
آمان قاره ای است که در غرب دور سرزمین میانی در آن سوی اقیانوس بلگائر واقع شده‌است. جزیرهٔ تول ارسئا درست در ساحل شرقی آن جای دارد. در پایان دورهٔ دوم، آمان از سطح زمین ناپدید شد و به قلمروی دیگر پیوست که دیگر با ابزارهای معمول سفر، امکان رفتن به آنجا وجود ندارد.
"الدامار" به معنی «سرزمین الف‌ها» است که منطقه ای ساحلی در آمان است و توسط الف‌ها بنا نهاده شده‌است.Kept in a folder labelled "Phan, Mbar, Bal and other Elvish etymologies", published in "Parma Eldalamberon", n°17. الدامار بخشی از والینور بود. معنی واژه ای آن، «سرزمین والار» است. در رمان هابیت به آن فائری گفته می‌شود. در این منطقه جنگل‌های خوبی وجود دارد.
گسترهٔ الدامار روشن نیست اما فاصلهٔ میان خلیج الدامار و کوهستان پلوری چند ده مایل است.
"کالاکیریا" (به زبان کوئنیا: "Calacirya") به معنی شکاف روشن، گذرگاهی در کوهستان پلوری است. کالاکیریا در شمال تانیکتیل جایی که شهر الفی تیریون بر روی تپهٔ تونا بنا شده، قرار دارد. پس از آنکه والینور پنهان شدند، این راه خروج را نگه داشتند. والار می‌خواستند کل کوهستان را ببندند و آن را تبدیل به یک منطقهٔ بسته کنند اما الف‌ها و حتی وانیار نیاز به تنفس هوای بیرون داشتند از این رو کالاکیریا را باز نگه داشتند همچنین آنها نمی‌خواستند به‌طور کامل وانیار و نولدور را از تلری در ساحل جدا کنند.
در عبارت شکاف روشن، منظور از روشن، نوری است که از دو درخت وارد شکاف می‌شده و به فرای جهان می‌رسیده، دو درخت پیش از خورشید و ماه و غیر از ستارگان تنها منبع نورانی بودند.
تیریون شهر نولدور (و در دوره ای شهر وانیار) است که در بالای تپهٔ تونا ساخته شده‌است و رو به دو درخت قرار دارد. این شهر یک میدان مرکزی در بالای تپه داشت و برجی که میندون الدالیوا نام داشت و از ساحل دیده می‌شد.
در زبان کوئنیا به معنی قوی آسمان، شهر اصلی تلری در ساحل شرقی والینور است. این شهر در شمال و شرق تیریون میان کالاکیریا و آرامان در شمال الدامار قرار داشت. این شهر از سنگ ساخته شده بود و سطح آن از مرواریدهایی که تلری از دریاها صید کرده بودند و گوهرهایی که نولدور بدست آورده بودند، پوشانده شده بود.
برج اولوه برادر تینگول در این شهر قرار داشت.
خوزه آنتونیو نیبس کُنده (؛ – ) یک کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گاوآهن" اشاره نمود.
رافائل رومرو مارچنت (؛ زادهٔ ۳ مه ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۳ فوریه ۲۰۲۰)https://www.elperiodico.com/es/ocio-y-cultura/20200213/muere-rafael-romero-marchent-cine-western-espana-7847403 یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دن کیشوت"، "یک گلوله کافی است" و "میهمانی ادامه دارد" اشاره کرد.
خوانما باخو اویوآ (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"بال‌های پروانه"» (۱۹۹۱) اشاره نمود.
خوزه لوئیس گِـرین ( زادهٔ ۱۹۶۰ میلادی) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "در شهر سیلویا" اشاره نمود.
خوزه رامون لاراس (؛ ۱۹۲۹ – ۲۰۱۳) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "نشانه بیماری" اشاره نمود که یکی از فیلم‌های بخش مسابقهٔ جشنواره فیلم کن ۱۹۷۴ بود.
سیمون لوی (؛ زادهٔ ) دانشمند عصب‌شناس انگلیسی-آمریکایی است. او برای مطالعات خود دربارهٔ ساختار مغز و گرایش جنسی شناخته شده‌است.
او در ۲۸ اوت ۱۹۴۳ در آکسفورد، انگلستان به دنیا آمد. او آشکارا همجنسگرا است.
گرینلند (به انگلیسی: Greenland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان راکینگهام، نیوهمپشایر واقع شده‌است. گرینلند ۳۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میگل آلبالادخو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"آسمان فراخ"» و «"شب اول زندگی‌ام"» اشاره نمود.
خوان پیکر سیمون (؛ – ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "تکه‌ها" اشاره نمود.
پـِـرا پورتابیا (; ؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. وی بیشتر در ژانر فیلم‌های تجربی یا مستند فعالیت داشته‌است.
از فیلم‌ها وی می‌توان به «"پل ورشو"»، «"نوکتورن ۲۹"» و «"شام"» اشاره نمود.
تونی کُماس (؛ زادهٔ ۱۹۷۱ میلادی) یک کارگردان فیلم اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"ایندیانا"» اشاره نمود.
کول هان () شرکت کالای لوکس آمریکایی است، که در زمینه تولید کفش و محصولات چرمی فعالیت می‌کند. شرکت کول هان در سال ۱۹۲۸ توسط ترافتون کول و ادی هان در شهر شیکاگو، ایلینوی تأسیس شد و هم‌اکنون مالکیت آن در اختیار شرکت ایپکس پارتنرز می‌باشد.
جان یااورسکی (Jan Godzimir Jaworski) متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۰۳ در سانکی شهرستان گوستنگن کشور لهستان، مرگ در تاریخ ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ در استارگارت اشچچینسکی.
جان یااورسکی فرزند یک فروشنده قارچ به نام Michal بود. جان در سال ۱۹۳۰ وارد دانشگاه ورشو شد و در سال ۱۹۳۶ در مؤسسه شرق ورشو با تخصص علوم دینی فارغ‌التحصیل شد.
در سال‌های ۱۹۳۴ – ۱۹۳۶ کارمند کنسولگری لهستان در هاربین بود. او در مدت تهاجم آلمان به لهستان در مقابل آلمان جنگید و در طول اشغال لهستان توسط آلمان برای رهایی لهستان از اشغال تلاش کرد تا کودتا کند.
وی پس از مشارکت در شورش ورشو، در اردوگاه جنگ در یک بیمارستان در هامرشتاین باقی ماند. در حال حمل و نقل توسط بمب‌افکن‌های متحدین بمباران شد و در ایستگاه استارگارت اشچچینسکی جان داد.
بگذار زندگی کند فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی راجش ستهی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جکی شروف، سانجی دات، فرح، انوپم کهیر، آمریش پوری، شاکتی کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
میرزا غیاث بیگ (اواسط قرن شانزدهم – ۱۶۲۲) یا اعتمادالسلطنه آگهی الدوله سیاست مدار ایرانی دربار گورکانیان بود. او در تهران به دنیا آمد و به هند رفت. در دوران اکبر به خزانه داری کابل گمارده شد.
پس از ازدواج دخترش نور جهان با جهانگیرشاه که پس از این ازدواج نقش بی‌سابقه و نیرومندی به عنوان ملکه دربار امپراتوری جهانگیر در اداره کل امور حکومت داشت که همین‌طور با مرور زمان به شریک امپراتوری شوهر خود تبدیل شد، میرزا غیاث در طول سلطنت جهانگیر بعد از ازدواج دخترش از سال ۱۶۱۱ تا ۱۶۲۲ بخاطر قدرت دخترش مقامش در دربار بالاتر رفت و به مقام صدراعظمی دربار گورکانیان دست یافت.
اوکادا کیسوکه (; – ) بیستمین نخست وزیر ژاپن، سیاست‌مدار، و پرسنل نظامی اهل ژاپن بود.
بدهی خون فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی موکول اس. آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینود کانا، سانجی دات، راجینیکانت، دیمپل کاپادیا، سانجیتا بجلانی ایفای نقش کرده‌اند.
مینا بازار ( ، ) نوعی بازار ویژه برای فروش اقلام و جمع‌آوری پول برای امور خیریه و سازمان‌های غیرانتفاعی است. همچنین اشاره به تعدادی از مراکز خرید و فروشگاه‌های خرده فروشی امروزی نیز دارد.
در دوران گورکانیان مینا بازار با نام "خوش روز" ("روز شادی") هم شناخته می‌شد که منحصراً برای زنان برگزار می‌شد در حالی که امپراتور و چند تن از شاهزادگان تنها مردان حاضر بودند.Mukherjee, Soma (2001). p. 80.Eraly, Abraham (2007). "The Mughal World: Life in India's Last Golden Age". Penguin Books India. . p. 70.
بازار به مدت ۵ تا ۸ روز در طول نوروز جشن گرفته می‌شد. همایون برای اولین بار این بازارها را سازماندهی کرد اما اکبر و جانشینان او آن را گسترش دادند. بازار رو به عموم بسته بود، در حالی که زنان حرم‌سرا، زنان راجپوت، همسران و دختران نجیب‌زادگان دربار هر یک در غرفه‌های خود پارچه، جواهرات، صنایع دستی و غیره می‌فروختند. تنها امپراتور، شاهزادگان و برخی از اشراف اجازه ورود به این بازار برای خرید کالا را داشتند که معمولاً با قیمت‌های بالا به فروش می‌رسیدند. درآمد حاصل برای امور خیریه صرف می‌شد.Mukherjee, Soma (2001). pp. 102-103.
در هند، مینا بازار، اشاره، به بازار معروف باغ قیصر در شهر لکنو در اوده دارد. این بازار مورد استفاده زنان ساکن در باغ قیصر بود.
ماندانا اصلانی (زاده ۱۳۴۱) بازیگر سینما و تلویزیون ایران است.
وی فارغ‌التحصیل کارگردانی از دانشکده صدا و سیما در سال ۱۳۶۸ بوده‌است. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۶۷ و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۷ با فیلم نار و نی به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر آغاز کرد.
دو سرمست فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی اجی کاشیاپ است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، چانکی پاندی، سونام، شلیپا شیرودکار ایفای نقش کرده‌اند.
خاندان باخ از خانواده‌های مهم تاریخ موسیقی به‌شمار می‌رود. در طول نزدیک به ۲۰۰ سال، بیش از ۵۰ نوازنده و شماری آهنگساز مشهور از اعضای این خاندان بوده‌اند. مشهورترینِ آنان یوهان سباستیان باخ آدرینا کاریلف باخ
بخشی از شجره‌نامه خاندان باخ در زیر آمده است.https://en.wikipedia.org/wiki/Bach_family#Family_tree
خیابان فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی ماهش بات است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، پوجا بات، دیپاک تیجوری، شاداشیو آمرپورکار، نیلیما عظیم ایفای نقش کرده‌اند. خیابان با نگاهی به فیلم راننده تاکسی (۱۹۷۶) ساخته شده‌است.
ادامه این فیلم در سال ۲۰۲۰ با عنوان خیابان ۲ اکران شد.
راوی یک راننده جوان و پریشان است که به‌طور مداوم رانندگی می‌کند تا گذشته تلخ خود را فراموش کند. یک شب وی به‌طور اتفاقی با پوجا آشنا شده و به او دل می‌بندد. پدر پوجا بخاطر مشکلات مالی او را به یک فاحشه خانه می‌فروشد که رئیس آنجا فردی بنام ماهارانی است. راوی به اتفاق دوستانش سعی می‌کنند تا پوجا را از چنگ ماهارانی نجات دهند ولی ماهارانی تمام آنها را یک به یک می‌کشد و راوی متوجه می‌شود که او همان کسی است که چند سال پیش خواهرش را کشته و…
قربانی خودش را نشان می‌دهد فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی راج ان. سیپی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، پونام دیلون، پادمینی کولاپوری، شاکتی کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
اسپبد یا آسپبد (برگرفته از فارسی میانه: *aspa-pati-) به عنوان فرمانده سواره نظام یک درجه باستانی نظامی بود که در ارتش اشکانی و ساسانی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ضریب شکل جنبه‌ای از طراحی سخت‌افزار است که اندازه، شکل و دیگر مشخصات فیزیکی قطعات به خصوص در لوازم الکترونیکی مصرفی و بسته‌بندی الکترونیکی را تعریف و تشریح می‌کند. ضریب شکل ممکن است نشان‌دهندهٔ کلاس گسترده‌ای از قطعات با اندازهٔ مشابه یا فقط توصیف یک استاندارد خاص باشد.
با کوچک و کوچکتر شدن سخت‌افزار‌های الکترونیکی برمبنای قانون مور و الگوهای مرتبط با آن، امکان دسترسی به ضریب شکل‌های بیش از پیش کوچکتر میسر می‌شود. این قاعده بر روی پیشرفت‌های خاص فن‌آورانه، مانند پی‌سی‌آی اکس‌پرس، به شدت مصداق داشته، هرچند سرعت کوچکتر شدن ضریب شکل در طول تاریخ نسبت به سرعت کوچک شدن خود قطعات الکترونیکی کندتر بوده‌است. استانداردسازی ضریب شکل‌ها برای سازگاری تولید سخت‌افزار بین تولیدکنندگان مختلف یک امر الزامی و حیاتی است.
ضریب شکل‌های کوچکتر باعث استفاده بهینه از فضای محدود، انعطاف‌پذیری بیشتر در هنگام قرار دادن قطعات در داخل یک مجموعه بزرگتر، کاهش استفاده از مواد و سهولت بیشتر در حمل و نقل و استفاده می‌شوند. اما درعوض به‌طور معمول متحمل هزینهٔ بیشتر در طراحی، ساخت و تولید و تعمیر و نگهداری در طول چرخه حیات مهندسی محصول می‌شوند و و توسعه پذیری کمتری نسبت به ضریب شکل‌های بزرگتر دارند. به ویژه در طراحی ضریب شکل‌های کوچکتر برای کامپیوتر و تجهیزات شبکه باید ملاحظات مربوط به سرد کردن وسیله نیز مد نظر قرار بگیرند. نگهداری و تعمیر توسط کاربر نهایی در دستگاه‌های الکترونیکی دارای ضریب شکل‌های کوچک مانند گوشی‌های تلفن همراه اغلب امکان‌پذیر نیست و ممکن است توسط سازنده جزو بندهای نقض وارانتی لحاظ گردد، این قبیل دستگاه‌ها اگر خراب شوند نیاز به سرویس حرفه‌ای دارند یا غیرقابل تعمیر بوده و باید تعویض شوند.
شامل مجموعه ای از استانداردهای صنعتی برای مادربرد‌ها، تعیین ابعاد، منابع قدرت، قرار دادن سوراخ‌ها و پورت‌ها و پارامترهای دیگر می‌شوند. انواع دیگر از ضریب شکل‌ها برای کامپیوتر عبارتند از:
مادر مخوف نام یک فیلم درام گرجستانی به کارگردانی آنا اوروشادزه محصول ۲۰۱۷ است.
«مادر مخوف» اولین فیلم بلند او محسوب می‌شود که به‌عنوان نماینده گرجستان برای رقابت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان به نودمین دوره جوایز اسکار معرفی شد اما جزو نامزدان اصلی قرار نگرفت.
این فیلم داستان یک زنِ خانه‌دار ۵۰ ساله تفلیسی به نام مانانا را روایت می‌کند که در کشمکشی سخت و طاقت‌فرسا، باید میان حفظ زندگی خانوادگی‌اش در جامعه مردسالار گرجستان و شور و عشق همیشگی‌اش برای نویسندگی که سال‌هاست آن را سرکوب کرده، یکی را انتخاب کند. علی‌رغم خواسته‌های همسر و سه فرزندش، و تنها با تشویق یک ناشر محلی که خود را در نقش ویراستار به او معرفی می‌کند (و در نظر دارد تا کتابی را که او در حال حاضر مشغول به نوشتن آن است، به یک شاهکار تبدیل کند)، مانانا درگیر یک مسیر پُرپیچ‌وخم هنری می‌شود. او خود را به‌طور کامل، هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی، وقف به ثمر نشستنِ کتابش می‌کند و تمام وظایفش به‌عنوان یک مادر را به دست فراموشی می‌سپارد. زمانی که او سرانجام تصمیم می‌گیرد رمانش را برای خانواده‌اش بخواند، مشخص می‌شود که مانانا از نوشتن برای تسکینِ ناامیدی‌ها و ناکامی‌هایش استفاده می‌کرده‌است؛ با آشکار شدن این موضوع، هرج‌ومرجی به پا می‌شود.
فیلیپ کترل (; – ) روزنامه‌نگار اهل نیوزیلند بود.
کمیته مبارزه با تروریسم شورای امنیت سازمان ملل متحد () کمیته ضد تروریسم مکمل ساختار شورای امنیت سازمان ملل است.
به دنبال حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده آمریکا، قطعنامه ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آراء به تصویب رسید تا به موجب آن همه کشورها به جلب حمایت از نامشروع کردن فعالیت‌های تروریستی ملزم شوند. هرگونه حمایت مالی و دادن پناهگاه امن به تروریست‌ها مردود دانسته شد و خواستار به اشتراک گذاشتن اطلاعات مربوط به طرح‌های حملات تروریستی توسط گروه‌ها گردید.
همزمان با تصویب قطعنامه مبنی بر تشکیل کمیته مبارزه با تروریسم، ۱۵کشور عضو آن شدند تا نظارت بر اجرای قطعنامه را بر عهده گیرند، این درحالی است که هدف نهایی کمیته افزایش توانایی کشورها در مبارزه با تروریسم بود، نه تشکیل نهادی برای درست کردن فهرستی از گروه‌ها یا افراد تروریست و تحریم آنها.Counter-Terrorism Committee درعین حال کمیته مبارزه با تروریسم شورای امنیت سازمان ملل متحد ظرفیت دخالت مستقیم در اجرای امور ندارد بلکه نقش واسطی بین کشورها یا گروه‌هایی که توانمندی مناسبی برای مبارزه با تروریسم دارند یا کسانی که به چنین کمک‌هایی نیازمندند ایفا می‌کند.The Security Council. From the Cold War to the 21st Century. David Malone. Rienne Publishers. 2004
برای احیای عملکرد کمیته، شورای امنیت در ۲۰۰۴ قطعنامه ۱۵۳۵ شورای امنیت را به منظور اداره امور اجرایی کمیته ضد تروریسم تصویب کرد. هدف از تصویب این قطعنامه دادن مشاوره کارشناسی در کلیه زمینه‌هایی بود تا این کمیته بتواند پاسخگوی قطعنامه ۱۳۷۳ باشد. هدف تسهیل کمک‌های تکنیکی به کشورها و نیز ارتقاء سطح همکاری و هماهنگی نزدیکتر سازمان‌های داخلی سازمان ملل متحد بود.