moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اورال یکاترینبورگ، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
دنیس لوکاشوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
دنیس هالیدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین، Crimean Tatars national football team، و اوکراین بازی کرده‌است.
دوروفیوا (؛ – ) خواننده، طراح مد، بازیگر، مجری، طراح، مجری تلویزیون، و یوتیوبر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دوریان رودنیتسکی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
دیانا بایوا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
دیانا سادوونیکوا (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال اهل اوکراین است.
دیانا میژریتسکا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
دیانا وارینسکا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
دیمیترو پارفنف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال خیمکی، باشگاه فوتبال آرسنال تولا، و باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه اشاره کرد.
دیمیترو ترومنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
دیمیترو تیپوشکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال ینی‌سئی کراسنویارسک، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال موردوویا سارانسک، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، و باشگاه فوتبال سوکول ساراتوف اشاره کرد.
دیمیترو کوزمین (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اوکراین است.
دیمیترو یاکوونکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال کاماز نابرژنیه چلنی، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آتیراو، باشگاه فوتبال ژمچوژینا-سوچی، و باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه اشاره کرد.
دیوید نوکوسکی (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل امپراتوری روسیه بود.
رایسا ندشکاوسکا (؛ زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۴۳) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
رجینا تورنکو (؛ زادهٔ ) خواننده و سخنران اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رزا سارکیسیان (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، نمایشگاه‌گردان اهل اوکراین است.
رستم خودژاموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
روستیسلاف سوانیدزه (؛ – ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین بود.
روسلان اوتورچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
روسلان بیدنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دینامو سمرقند، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
روسلان ساوچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری اهل اوکراین است.
روسلانا کاریچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال اهل اوکراین است.
روسیا (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی‌دان، رهبری، هنرمند اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
روکولانا (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۲۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رومن بابووال (; – ) شاعر اهل اوکراین بود.
رومن توروفسکی-ساوچوک (؛ زادهٔ ) نقاش، آهنگساز، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.
رومن کوخار (; – ) نویسنده، و شاعر اهل اوکراین بود.
رومن کودلیک (؛ – ) منتقد ادبی، و شاعر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
رومن کوزلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
رومن ماکسیمیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آتیراو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک، و باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد.
رومن هورکو (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اوکراین است.
رینا میلوسروا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
زویا دوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
زیگیسموند زارمبا (; – ) آهنگساز اهل امپراتوری روسیه بود.
ژانا کولودوب (; – ) آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ژانا لوزومیرسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
ژنیا واسیل‌کیفسکا (; – ) نویسنده اهل اوکراین بود.
ساموئل میکاپر (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، و نوازنده پیانو اهل امپراتوری روسیه بود.
سایمون بخارف (; – ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سباستین سبول (؛ – ) نویسنده اهل اوکراین بود.
سباستین فلشتیا (; – ) آهنگساز، و کشیش اهل لهستان بود.
سرکان اتاسی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل ترکیه است.
سرگئی اسکوبون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل اوکراین است.
سرگئی پولتوراتسکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سرگئی پولوشکاک (؛ زادهٔ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل اوکراین است.
سرگئی کورمیلتسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال الیستا، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
سرگئی یوفروف (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل روسیه است.
سرگوی کوچرف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و پویانما اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سرگی چبوتارنکو (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم، و کارگردان فیلم اهل اوکراین است.
سرگی شوارتسوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
سرگی گوربنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
سرهی اتلکین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال بوآویشتا اشاره کرد.
سرهی اسنیتکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، و باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار اشاره کرد.
سرهی باشتان (; – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، و مربی موسیقی اهل اوکراین بود.
سرهی بولبات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، و باشگاه فوتبال شاختار دونتسک اشاره کرد.
سرهی بولتسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
سرهی بیژنار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال آق‌تپه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
سرهی پاولوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
سرهی پرخون (; – ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شریف تیراسپول، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، و باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
سرهی پوپوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد.
سرهی پوهودین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال هاپوئل تل آویو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال شوروی و اوکراین بازی کرده‌است.
سرهی ترتایک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا و باشگاه فوتبال بیتار اورشلیم اشاره کرد.
سرهی تکاچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
سرهی تواستوپلت (; – ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
سرهی توریانسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال زیمبرو کیشیناو، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد.
سرهی دمچوک (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اوکراین است.
سرهی دنیلوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال خیمکی، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
سرهی دیریااوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد.
سرهی زادوروژنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود و باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
سرهی زاکارلیکا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
سرهی سربرننیکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کلوب بروژ اشاره کرد.
سرهی سیموننکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال بنیادکار، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی‌قفقاز اشاره کرد.
سرهی شرباکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Soviet Union national under-18 football team، زیر ۲۱ سال شوروی، اوکراین، زیر ۲۱ سال روسیه، و Sport-Express بازی کرده‌است.
سرهی شمتووالنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال شریف تیراسپول، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال شوروی، شوروی، و اوکراین بازی کرده‌است.
سرهی طاهروف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین است.
سرهی فدوروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
سرهی کانداوروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سالگیروش، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، و باشگاه فوتبال بنفیکا اشاره کرد.
سرهی کراوچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال قره‌باغ، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
سرهی کلیپ پرت (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
سرهی کونووالوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پوهانگ استیلرز، باشگاه فوتبال بیتار اورشلیم، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کشله اشاره کرد.
سرهی کووالتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
سرهی کووالیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
سرهی لژانتسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
سرهی لیشچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
سرهی ماتوخین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف اشاره کرد.
سرهی ماجرارا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
سرهی میاکوشکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال اوبولون-برووار کیف، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
سرهی میزین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
سرهی ناهورنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال گوانگ‌ژو سیتی، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال جیانگسو، باشگاه فوتبال شاندونگ تایشان، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
سرهی والیایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد.
سرهی یسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال نوبهار نمنگان، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
سوتلانا ایسچنکو (؛ زادهٔ ) شاعر، ترجمه کننده، بازیگر، آموزگار، هنرمند اهل کانادا است.
سوتلانا پلووینکا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
سوتلانا سولیم (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
سوفیا تاراسووا (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.او عضو گروه نو ویرگوس است.
سویاتوسلاف میخیلیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دیترویت پیستونز و لس آنجلس لیکرز اشاره کرد.
سویاتوسلاو سمنوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سویاتوسلاو لونویف (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اوکراین است.
سویتانا ازارووا (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سویتانا پروکوپووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
سویتانا سامولیک (؛ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ 1 مدال برنز شده‌است.
سویتلانا زلوپوکینا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
سویتلای کوپچیکووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سیچیلیو ماردین (; – ) کارگردان نمایش، و تولیدکننده تئاتر اهل آرژانتین بود.
سیمون ارانوویچ (; – ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا، جایزه دولتی اتحاد شوروی، و هنرمند مردمی روسیه شده‌است.
سیمون گودزنکو (؛ – ) شاعر، و روزنامه‌نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از مسکو و مدال تسخیر بوداپست شده‌است.
سیموویچ رومی (; – ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
سیمیون پکالیتسکی (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اوکراین است.
صادر صنون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
لویو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
صوفیا زنچنکو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل اوکراین است.
فلیکس کریوین (; – ) نویسنده، شاعر، فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
مالکا لاکر (؛ ۱۸۸۷ – ۱۹۹۰) شاعر اهل اسرائیل بود.
کاتارینا لوتسنکو (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
کاترینا ایستومینا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
کاترینا پاولنکو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاترینا پولونینا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
کاترینا چیپورا (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش اهل اوکراین است.
کاترینا دنیسنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
کاترینا دوروگوبوزوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
کاترینا زاواتسکا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
کاترینا دیکیدژی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
کاترینا ژیدکوا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
کاترینا کالیتکو (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر، و مترجم اهل اوکراین است.
کاتی یا کولد (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کارملا تسپکولنکو (؛ زادهٔ ) مربی موسیقی، و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
کارینا سیدورک (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
کاستانیتن دانکوویچ (؛ – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، مربی موسیقی، نوازنده پیانو، و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه ملی شوچنکو، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده‌است.
کامیلا کونوتاپ (؛ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ 2 مدال طلا و 3 مدال نقره شده‌است.
کریستینا انتونیچاک (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
کریستینا پانچیشکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
کریستینا کریپنا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
کریستینا موشماکنسکا-نظر (; – ) آهنگساز، و مربی موسیقی اهل لهستان بود.
شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی (به لاتین: Karabudakhkentsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
کسنیا میشینا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اوکراین است.
کلاودیا ستودننیکووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
کلیم پولیشچوک (; – ) نویسنده، شاعر، و روزنامه‌نگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
کنستانتیتی ویلنسکی (؛ زادهٔ ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، مربی موسیقی، و موزیسین جاز اهل لهستان است.
کنستانتین انیکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
کنستانتین ملادزه (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل گرجستان است.
کورنیلو اوتیانوویچ (; – ) نقاش، و شاعر اهل اتریش-مجارستان بود.
کوستیانتین پیلیف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین است.
کوستیا لئونتویچ (؛ زادهٔ ) آهنگساز، موسیقی‌دان، گیتارنواز، تهیه‌کننده موسیقی اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کوستیلتین بالابانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
کیریو فسنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ایندیانا پیسرز و یوتا جاز اشاره کرد.
کیریو کووالچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال زیمبرو کیشیناو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال اورداباسی اشاره کرد.
کیریو ناتیازکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
گئورگی دروزد (؛ – ) بازیگر اهل اوکراین بود.
گالینا باکشیوا (؛ – ) تنیس‌باز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
گالینا گریگوریوا (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل استونی است.
گانا ایلیسوتسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
گانا پوزنخیرنکو (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
گانا خلیستونوا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
گانا لیسینیوفا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
گریگوری الچوسکی (؛ – ) آهنگساز، و خواننده اهل امپراتوری روسیه بود.
گریگوریج خژنیاک (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
گنادی کاتسوو (؛ زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۵۶) شاعر، نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
گنیا دسنی (; – ) بازیگر اهل امپراتوری روسیه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ویلیام تل"، "پلنگ سیاه" اشاره کرد.
لئو پورتنوف (; – ) آهنگساز، و آموزگار اهل اوکراین بود.
لئون زوکرت (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل کانادا بود.
لئونید خلیبوف (؛ – ) شاعر، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه بود.
لئونید ویشاسلاوسکی (؛ – ) مترجم، شاعر، منتقد ادبی، و نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز شده‌است.
لئونید هرابوفسکی (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و مربی موسیقی اهل اوکراین است.
لاریسا خورولت (؛ زادهٔ – ۱۲ آوریل ۲۰۲۲) بازیگر، نمایشنامه‌نویس و سیاستمدار و مدیر فرهنگی و معلم آکادمیک اوکراینی بود. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰ در تئاتر ملی درام آکادمیک ایوان فرانکو بازی کرد. او از اوت ۱۹۹۱ به عنوان وزیر فرهنگ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی اوکراین خدمت کرد و پس از استقلال اوکراین در اواخر همان سال، تا سال ۱۹۹۲ در این سمت بود. وی همچنین مدیریت فرهنگی، خدمات دیپلماتیک و تدریس دانشگاهی را برعهده داشت.
لاریسا ماتویوا (؛ زادهٔ ) شاعر، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، ترجمه اهل اوکراین است.
لز پودرویانسکی (؛ زادهٔ ) نقاش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
لس تانیوک (؛ – ) کارگردان نمایش، سیاستمدار، و کارگردان فیلم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آرچیبالد منزیس (Archibald Menzies) (زاده ۱۵ مارس ۱۷۵۴ – درگذشت ۱۵ فوریه ۱۸۴۲)، جراح، گیاه‌شناس و طبیعت‌گرای اهل اسکاتلند بود. او سال‌های زیادی را در دریا گذرانده و با نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا، بازرگانان خصوصی و سفر اکتشافی وانکووَر خدمت نمود. بر اساس یادداشت‌ها، او نخستین اروپایی بود که به قله‌کوه آتش‌فشانی هاوایی، ماونا لوا صعود نمود و همچنین نخستین اروپایی بود که درخت معمای میمون را به انگلستان معرفی کرد.
مِنزیس در ایستر استیکس (یا استایکس) در بخش کلیسایی ویم در پرتشر، اسکاتلند به‌دنیا آمد.Birth (or Baptism) Record held in the General Registers of Scotland, 1754 Births in the Parish of Weem in the County of Perth, Reference 398/0010 0104 هنگامی که او با برادر بزرگتر خود ویلیام در باغ‌های گیاه‌شناختی شاهی کار می‌کرد، توجه دکتر جان هوپ که استاد گیاه‌شناسی در دانشگاه ادینبرو بود را به خود جلب نموده و هوپ او را تشویق نمود تا در رشته پزشکی در این دانشگاه درس بخواند. پس از کسب مدرک جراحی، مِنزیس به عنوان معاون یک پزشک در کرناروون، ولز خدمت نموده و پس از آن به عنوان معاون جراح به نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا در کشتی HMS "نانساچ" پیوست. هرچند مِنزیس در نبرد سنتیز (۱۲ آوریل ۱۷۸۲) حضور داشت، اما در دوره صلح او در ایستگاه هالیفاکس در نوا اسکوشیا خدمت می‌کرد.
در ۱۷۸۶ میلادی، مِنزیس به عنوان جراح در کشتی پرنیس آف ولز (تحت فرماندهی کاپیتان جیمز کولنیت) گماشته شد، این کشتی بخشی از سفر دریایی تجارت خز بود که دماغه هورن را دور نموده و به‌سوی قسمت شمالی اقیانوس آرام می‌رفت. این کشتی، در همراهی با کشتی "پرنسس رویال" (تحت فرماندهی کاپیتان دنکن) چندین بار از آمریکای شمالی، چین و هاوایی (جزایر ساندویچ) بازدید نمود؛ در این سفر دریایی، مِنزیس تعداد زیادی گیاهان جدید گردآوری نموده و همچنین اقدامات لازم را انجام داد تا هیچ‌یک از خدمه‌ها بر اثر ابتلا بیماری وفات نکند. منزیس در ۱۷۸۹ میلادی به بریتانیای کبیر برگشت. او در ۱۷۹۰ میلادی به عنوان عضو انجمن لینه‌ای لندن انتخاب شد.
در ۱۷۹۰ میلادی، مِنزیس به عنوان طبیعت‌گرا انتخاب شد تا کاپیتان جرج وانکوور را در سفر دریایی اطراف دنیای وی در کشتی اچ‌ام‌اس دیسکاوری همراهی نماید.
در ۱۷۹۴ میلادی، هنگامی کشتی دیسکاوری یکی از سه زمستان را در هاوایی سپری می‌کرد، مِنزیس همراه با ستوان ژوزف بنکر و دو مرد دیگر، نخستین صعود ثبت شده به موکائوویویو، بلندترین نقطه کوه ماونا لوا، را به انجام رساندند. مِنزیس با استفاده از یک فشارسنج سیار، ارتفاع این کوه را ۱۳٬۵۶۴ فوت (۴٬۱۳۴ متر) سنجش کرد، در حالیکه امروزه ارتفاع آن ۱۳٬۶۷۹ فوت (۴٬۱۶۹ متر) دانسته می‌شود.
چهل سال بعد یک اروپایی دیگر، مرد اسکاتلندی به‌نام دیوید داگلاس در ۲۹ ژانویه ۱۸۳۴ به این قله صعود نمود.
در ۱۷۹۵ میلادی، زمانی که مِنزیس با نایب‌السلطنه شیلی غذا میل می‌کرد، دانه‌های کاج شیلی، درخت معمای میمون، به عنوان دسر به وی سرو شد. او توانست چند بذر این درخت را در جیب خود نگهدارد و هنگامی که به اروپا بازمی‌گشت آنها را در کشتی رویانید و با پنج نهال سالم که در انگلستان برای اولین بار دیده می‌شد، به انگلستان بازگشت. کاج شیلی که معروف به معمای میمون بود، به یکی از درختان محبوب باغ‌های رسمی در قرن نوزدهم میلادی مبدل شد.
پس از این سفر اکتشافی، مِنزیس در هند غربی با نیروی دریایی خدمت کرد. او در ۱۷۹۹ میلادی مدرک پزشک معالج (M.D.) را از دانشگاه آبردین کسب نمود. پس از بازنشسته شدن از نیروی دریایی، او به عنوان پزشک و جراح در ناتینگ هیل، لندن مشغول خدمت شد. پس از درگذشت آیلمر بورکی لامبرت، او سرپرست جامعه لینه‌ای لندن شد.
همسر مِنزیس در ۱۸۳۶ میلادی وفات کرد. آنها هیچ فرزندی نداشتند. مِنزیس در ۱۵ فوریه ۱۸۴۲ در لندن درگذشت و گورستان کنسال گرین به خاک سپرده شد.
نام مِنزیس از طریق نام‌های علمی چندین گیاهی که او کشف نمود گرامی داشته می‌شود، از جمله مِنزیسیا، گونه‌ای از درختچه در خانواده خلنگیان و صنوبر داگلاس، Pseudotsuga menziesii که مرغوب‌ترین درخت تجارتی در مناطق غربی آمریکای شمالی است.C. Michael Hogan (2008) "Douglas-fir: Pseudotsuga menziesii", globalTwitcher.com, ed. Nicklas Strõmberg پاسیفیک مادرون که یک درخت همیشه‌سبز و بزرگترین نوع خلنگیان است، توسط فریدریش پورش به افتخار او به‌نام Arbutus menziesii نامگذاری شد.
چنانچه توسط الکساندر مک‌کینزی در جریان دیدارش از جزیره بنزنس، چندی پس بازدید کشتی وانکوور از آن منطقه، ثبت شده‌است، «جزیره بنزیس» که شکل تغییر یافته زبانی توسط مردمان نوکسالک اهل منطقه بیلا کولای سواحل مرکزی بریتیش کلمبیا است، نیز به افتخار مِنزیس نام‌گذاری شده‌است.
کوره راه آیناپو که مِنزیس برای صعود به ماونا لوا از آن استفاده کرد نیز معروف به «کوره راه مِنزیس» است. یکی از خیابان‌های اصلی در حومه مجلس قانون‌گذاری بریتیش کلمبیا در ویکتوریا (بریتیش کلمبیا) نیز به‌نام جاده مِنزیس نام‌گذاری شده‌است.
بسیاری از نمونه‌هایی که توسط مِنزیس گردآوری شده بودند در کیو گاردنز لندن غرس شده‌اند. او همچنین ۱۱۲ کلکسیون مجزای صنایع دستی را با خود به لندن آورده بود که حالا در موزه بریتانیا نگهداری می‌شوند. فهرست جامع این کلکسیون‌ها تا ۱۹۵۱ میلادی به چاپ نرسیده بود.
هنگام مراجعه به‌نام گیاه‌شناسی، کوته‌نوشت معیاری مِنزیس (Menzies) اشاره به این شخص به عنوان نویسنده دارد.
لس سردیوک (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "تاراس بولبا" اشاره کرد.
لس کورباس (؛ – ) کارگردان نمایش اهل اتریش-مجارستان بود.
لسیا دیچکو (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و مربی موسیقی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
لسیا کریویتسکا (؛ – ) بازیگر اهل اوکراین بود.
دمیترو لیپوتسف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
دنیپرووا چایکا (; – ) نویسنده اهل اوکراین بود.
دنیس کوشناروف (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، و کارگردان فیلم اهل اوکراین است.
روسلان برلاکوف (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اوکراین است. روسلان در پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ به عنوان بخشی از تیم شنا اوکراین شرکت کرد. او در هر دو ماده ۵۰ متر و ۱۰۰ متر آزاد مدال برنز گرفت. او همچنین در ۱۰۰ متر کرال پشت پنجم، در ۲۰۰ متر مختلط چهارم شد و بخشی از تیم 4x100 متر مختلط اوکراین بود که چهارم شد.
بنجامین لوئیس اولالی دو بونویل (Benjamin Louis Eulalie de Bonneville) (زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۷۹۶ – درگذشتهٔ ۱۲ ژوئن ۱۸۷۸)، افسر ارتش ایالات متحده آمریکا، تاجر خز و کاوشگر در غرب ایالات متحده آمریکا بود. وی به دلیل سفرهایش به سرزمین اورگان و حوضهٔ بزرگ و به‌طور خاص برای بخش‌های درخشانی از مسیر اورگن، شناخته می‌شود.
بونویل در طول عمر خود، به‌خاطر یک گزارش از سفرهایش در غرب که توسط واشینگتن اروینگ نوشته شد، مشهور شد.
بنجامین در نزدیکی پاریس، کشور فرانسه چشم به جهان گشود. او فرزند ناشر فرانسوی به نام نیکولاس بونویل و همسرش، مارگریت برازیر بود. در سال ۱۸۰۳ و زمانی که بنجامین ۷ سال داشت، به همراه خانواده‌اش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند. هزینهٔ سفر آنها توسط توماس پین پرداخت شد. پین در فرانسه همراه با خانوادهٔ بونویل زندگی می‌کرد و پدرخوانده بنجامین و دو برادرش لوئیس و توماس بود. پین در وصیت‌نامه خود بخش عمده‌ای از دارایی خود را به مارگریت واگذار کرد که تا زمان مرگ او در سال ۱۸۰۹ از وی مراقبت می‌کرد. ارثیه‌ای که مارگریت دریافت کرد شامل یک زمین زراعی در نیو راشل، نیویورک به مساحت صد هکتار فرنگی (۴۰٫۵ هکتار) بود که او و فرزندانش در آنجا سکوت داشتند و تحصیل کردند.
بونویل در سال ۱۸۱۳ توانست در آکادمی نظامی ایالات متحده آمریکا در وست پوینت، نیویورک پذیرفته شود. او تنها پس از دو سال از این آکادمی فارغ‌التحصیل شد و سپس حکم خدمت در توپ‌خانه سبک را با درجه افتخاری (نظامی) ستوان دوم، دریافت کرد. او سال‌های ابتدایی حرفه‌اش را در نیو انگلند، می‌سی‌سی‌پی و فورت اسمیت در منطقهٔ آرکانزاس خدمت کرد.
در سال ۱۸۲۴، بونویل به فورت گیبسن، اکلاهما در منطقهٔ بومیان آمریکایی اعزام شد و به درجهٔ سروان ارتقا یافت. در سفر به فرانسه، او مهمان ژیلبر دو موتیه دو لافایت بود.
بونویل برای تحقق خواسته و علاقه‌اش برای جستجو و کشف سرزمین‌های غربی از ارتشبد الکساندر مکمب درخواست مرخصی از ارتش کرد با این هدف که بتواند در میان بومیان آمریکایی سرزمین اورگان که تحت حاکمیت مشترک آمریکا و بریتانیا بود، تحقیق و شناسایی کند. به‌طور قابل ملاحظه‌ای توسط شرکت هادسونز بی هدایت می‌شد. مکمب با درخواست مرخصی بیست و شش ماههٔ وی از اوت ۱۸۳۱ تا اکتبر ۱۸۳۳، موافقت کرد و به او دستور داد تا تمام اطلاعاتی که ممکن بود برای دولت مفید باشد را جمع‌آوری کرده و همراه خود بیاورد.Ontko, Gale. "Thunder Over the Ochoco," Volume I: "The Gathering Storm", Bend, OR: Maverick Publications, Inc. , 1997
بونویل ازدواج کرد و با همسرش صاحب یک دختر شد. همسر نخست و دخترش هر دو از دنیا رفتند. ولی او تا بعد از بازنشستگی از ارتش در سال ۱۸۶۶ دوباره ازدواج نکرد. بونویل سپس در فورت اسمیت (آرکانزاس) مستقر شد سپس با سو نیس ازدواج کرد."History" , The Bonneville House, accessed 3 September 2011
سفری که به عنوان بزرگترین دستاورد زندگی بونویل شناخته می‌شود در ماه مه سال ۱۸۳۲ آغاز شد. در این سفر بونویل با صد و ده مرد شامل ناتانیل جارویس وایت و ستوان میدانی مایکل سر و جوزف واکر میزوری را ترک کرد. حامی مالی این سفر دریایی، جان جیکوب آستور رقیب شرکت هادسونز بی بود. آنها در اوت به رود گرین (رود کلرادو) رسیده و پست تجارت خز در آنجا ساخته و نام آن را فورت بونویل گذاشتند. مردان کوهستان آن را «فورت بیخود» نامیدند و هیچ وقت برای تجارت استفاده نشد.
او همچنین گروهی از مردان به رهبری جو واکر را برای کاوش دریاچه نمک یوتا و یافتن راهی زمینی به کالیفرنیا، فرستاد. نظرات زیادی پیرامون انگیزهٔ بونویل برای فرستادن واکر به کالیفرنیا وجود دارد. بعضی مورخین گمان می‌کنند که بونویل قصد داشته تا مقدمات تهاجم احتمالی ارتش ایالات متحده آمریکا به کالیفرنیا که در آن زمان بخشی از مکزیک بود را فراهم کند.
در تابستان سال ۱۸۳۳، بونویل با قصد تجارت با شوشونی‌ها به محدودهٔ رودخانهٔ ویند که در وایومینگ امروزی واقع شده، رفت.
او پس از گذران ابتدای زمستان در فورت بونویل، در ژانویه ۱۸۳۴ با هدف رسیدن به دره ویلامت به سمت غرب حرکت کرد.
آنها در ۴ مارس ۱۸۳۴، به فورت نز پرکس، پایگاه مرزی شرکت خلیج هادسون در محل تلاقی رودخانه والا والا با کلمبیا رسیدند. فرماندهٔ اچ بی سی فورت، پیر پامبرون از او استقبال کرد ولی حاضر به معامله با وی نشد.
در ماه ژوئیه بونویل سفر دیگری به غرب انجام داد و مصمم بود تا با شرکت هادسونز بی معامله کند. او این بار مسیر آسانتری رادر میان کوه‌های آبی دنبال کرد که در این مسیر دوباره با ناتانیل وایت ملاقات کرد و در امتداد رود گرند راند اردو زد. در همین زمان او و مردانش برای غذا و تجهیزات درمانده شده بودند. این بار در فورت نز پرکس پمبرن دست رد به درخواست آنها زد. به جای بازگشت سریع به سمت شرق، بونویل و مردانش سفر خود را در کلمبیا به سمت جنوب و فورت ونکوور ادامه دادند.
بونویل زمستان ۱۸۳۴–۱۸۳۵ را در کنار شوشونی‌ها در امتداد شمال رودخانهٔ بر گذارند و در آوریل ۱۸۳۵ سفر بازگشت خود به میزوری را آغاز کرد. او در ماه اوت به ایندیپندنس، میزوری رسید و متوجه شد که اگرچه نامهٔ درخواست تمدید او رسیده‌است، اما به مکمب تحویل داده نشده‌است. در همین میان، حکم او لغو کند.
بونویل به امید بازیابی حکم کاری خود به شرق سفر کرد. در مسیر خود به سوی واشینگتن دی‌سی در نیویورک توقف کرد و از او توسط دوستش جان جیکوب آستور استفبال شد و پذیرایی به عمل آمد. بونویل زمانی که نزد آستور اقامت داشت، با واشینگتن ایروینگ ملاقات کرد. بونویل، داستان‌هایی برای اروینگ تعریف کرد، داستان‌هایی از سفرها و ماجراجویی‌هایش که او قصد داشت در کتابی که بر روی آن کار می‌کرد، گردآوری کند.
یک یا دو ماه بعد اروینگ در واشینگتن که بونویل در آنجا زندگی می‌کرد، او را دوباره ملاقات کرد. بونویل در نوشتن ماجراجویی‌هایش دچار مشکل شده بود. هر دوی آنها توافق کردند که در ازای مبلغ ۱۰۰۰ دلار (۲۳۵۶۷ دلار در سال ۲۰۲۰) بونویل یادداشت‌ها و نقشه‌هایش را در اختیار اروینگ بگذارد تا ایروینگ بتواند از آنها به عنوان پایه سومین کتاب «وسترن» خود استفاده کند. نتیجهٔ این توافق انتشار کتاب ماجراجویی‌های کاپتان بونویل در سال ۱۸۳۷ بود.
دوارتی پاچکو پریرا (Duarte Pacheco Pereira) (حدود ۱۴۶۰ – ۱۵۳۳ میلادی)،"Revista de História", ed. 69-70 (1967), p. 513. Eurípedes Simões de Paula, Universidade de São Paulo. Departamento de História, Sociedade de Estudos Históricos (Brazil) کسی که شاعر کاموئس از وی به عنوان آشیل پرتغالی یاد کرده است،Luís de Camões, in "" (first printed in 1572)، Canto X، 12:"E canta como lá se embarcariaEm Belém o remédio deste dano,Sem saber o que em si ao mar traria,O grão Pacheco, Aquiles Lusitano.O peso sentirão, quando entraria,O curvo lenho e o férvido Oceano,Quando mais n' água os troncos que gemeremContra sua natureza se meterem."Translation by Robert Ffrench Duff, in "The Lusiad of Camoens translated into English Spencerian verse" (1880)، p. 365:"She sang how in his ship a man would goFrom Belem to avenge the cruel shame.The weight it bears the ocean shall not know,That great Pacheco who shall justly claimOf Portuguese Achilles' glorious name;When he embarks, the surging waves his weightShall feel, and all the vessel's beams and frameShall groan oppressed beneath the burthen great,And in the water sink below its usual state."Manuel Mira "The forgotten Portuguese" (1998)، p. 153 ناخدا، سرباز، کاوشگر و نقشه‌نگار پرتغالی بود. او از طریق اقیانوس اطلس مرکزی و غرب دماغه سبز پرتغال و در امتداد ساحل آفریقای غربی به هند سفر کرد. دستاوردهای او در حوزه‌های جنگ استراتژیک، اکتشاف، ریاضیات و ستاره‌شناسی در سطح استثنائی بود.
پاچکو پریرا فرزند جاوُو پاچکو ایزابیل پریرا بود.Portuguese historian Armando Cortesão asserts that Duarte Pacheco was the son of Gonçalo Pacheco, a treasurer of the Casa de Ceuta, who famously outfitted the slave-raiding fleet of Dinis Eanes de Grã that devastated the Bay of Arguin in 1444/45. See Armando Cortesão (1931) "Subsídios para a história do Descobrimento de Cabo Verde e Guiné", "Boletim da Agencia Geral das Colonias", No. 75, as reprinted in 1975, "Esparsos", vol. 1, Coimbra.p.10 در ایام جوانی، او به عنوان نوچه خصوصی پادشاه پرتغال خدمت کرد. در ۱۴۷۵ میلادی، زمانی که او با کسب افتخارات آموزش‌های خود را تکمیل نمود، خود پادشاه یک بورسیه آموزشی به وی اعطاء کرد. بعدها در ۱۴۸۸ میلادی، او به اکتشاف ساحل غربی آفریقا رفت. اعضای سفر اکتشافی او مریض شده و کشتی خود را از دست دادند. زمانی که بارتولومئو دیاس از سفر اکتشافی دماغه امید نیک بازگشت می‌کرد، زندگی پاچکو پریرا را در جزیره پرنسیپ در خلیج گینه نجات داد.
دانشی که او از سفر اکتشافی دیاس و همچنین از سفرهای اکتشافی خودش به‌دست‌آورد، او را به سمت جغرافی‌دان رسمی پادشاه پرتغال رساند. در ۱۹۴۹ میلادی، او پیمان تردسییاس را که از سوی پاپ تأیید شده و دنیای غیر مسیحی را میان پرتغال و اسپانیا تقسیم نمود، امضاء کرد.
دوارتی پاچکو پریرا در سال ۱۵۰۳ میلادی به عنوان ناخدای کشتی ایسپیریتو سانتو، یکی از سه کشتی در ناوگان تحت رهبری آلفونسو دو آلبوکرکه، رهسپار هند شد. در ۱۵۰۴ میلادی، او به عنوان مسئول دفاع از کوچین، منطقه تحت‌الحمایه پرتغال در هندوستان، گماشته شد تا با یک سری حملاتی که میان ماه‌های مارس و ژوئیه ۱۵۰۴ از سوی ساموتیری، حاکم کالیکوت انجام می‌شد، مقابله نماید. (به نبرد کوچین (۱۵۰۴ میلادی مراجعه نمایید). او که تنها ۱۵۰ سرباز پرتغالی و تعداد اندکی نیروهای کمکی از مردمان محلی مالابرها در خدمت داشت، تعداد نیروهای کوچین در مقابل ارتش ۶۰٬۰۰۰ نفری ساموتیری، از لحاظ تعداد قوا بیش از حد کم بود. با این همه، دوارتی پایچیکو با موضوع‌گیری ماهرانه، قهرمانی‌های افراد و شانس زیاد توانست در مقابل حملات پنج‌ماهه مقاومت نماید تا اینکه ساموتیری سرافکنده شده و نیروهای خود را در نهایت بازگرداند. فرزند او لیسوارتی (یا سوسارتی) سهم برازنده‌ای در این جنگ داشت.
دوارتی پاچکو یک کمک تسلیحاتی از سوی تریمومپارا راجای کوچین دریافت نمود تا در دفاع از کوچکین از آن استفاده نماید و همچنین هنگام بازگشت به لیسبون در ۱۵۰۵ میلادی، از سوی شاه مانوئل یکم پرتغال با افتخارات و جشن‌های مردمی استقبال گردید.
دفتر خاطرات او (۱۵۰۶ میلادی) که در بایگانی ملی پرتغال (تورو دو تومبو) نگهداری می‌شود، احتمالاً نخستین سند اروپایی است که تصدیق می‌نماید، شامپانزه‌ها اسباب ابتدایی خود را می‌سازند.
دوارتی پاچکو پریرا که از کتاب de situ orbis پمپونیوس ملا الهام گرفته بود، در میان سال‌های ۱۵۰۵ تا ۱۵۰۸ میلادی کتابی را تحت عنوان Esmeraldo de situ orbis نوشت، کتابی که به عنوان یکی از نخستین کارهای علمی بزرگ توصیف گردیده و «در مور آنچه در محیط تازه کشف شده مشاهده و تجربه شده بود، گزارش می‌داد». این کتاب که هرگز تکمیل نشد تا سال ۱۸۲۹ میلادی به چاپ نرسید، احتمالاً به علت اینکه از ارایه اطلاعات در مورد تجارت با ارزش پرتغال در گینه به دیگران خودداری صورت گیرد.Selin, Helaine, ed. , "Mathematics across cultures: the history of non-western mathematics" Springer (31 Oct 2000) p.86John Donnelly Fage, "A Commentary on Duarte Pacheco Pereira's Account of the Lower Guinea Coastlands in His "Esmeraldo de Situ Orbis," and on Some Other Early Accounts" "History in Africa", Vol. 7 (1980), pp. 47-80
(گمانه‌زنی‌های زیادی در مورد عنوان «esmeraldo» این کتاب وجود دارد. برخی از گمانه‌زنی‌های پیشنهاد شده این است که این نام اشاره به زمرد سبز در دریا دارد؛ اینکه esmeraldo ترکیبی از نام‌های «ایمانوئل» (گرفته شده از نام شاه پرتغال، مانوئل یکم) و «ادواردوس» (گرفته شده از نام دوارتی پاچکو) است؛ اینکه esmeraldo ممکن است نام (یا نام خودمانی) کشتی باشد که دوارتی پاچکو با آن به هند رفته‌است؛ اینکه esmeraldo یک واژه دستبرد شده از واژه اسپانیایی esmerado (به معنی «راهنما») است؛ اینکه در زبان مالایالم، سنگ زمرد را به‌نام پاکی (pache) یا پاکیک (pachec) می‌گویند و از این‌رو Esmeraldo جناسی از نام خود وی است (بنابرین، نام کتاب در واقع «Pacheco's De Situ Orbis» است).Barradas de Carvalho (1964), A decifração de um enigma: o título “Esmeraldo de Situ Orbis”, "Revista de história" 28(58):339–348.M. Newitt, (2010) "The Portuguese in West Africa, 1415-1670: A documentary history". Cambridge, UK: Cambridge University Press, p.44
دوارتی پاچکو پریرا احتمالاً یکی از نخستین اروپایی‌های پیشا مدرن بود که رابطه میان جذر و مد و اهلّه‌های ماه را به‌طور علمی مطالعه نموده و به‌طور دقیق زمان‌بندی جذر و مدها را یادداشت می‌کرد، کاری که نقشی مهمی در جریان جنگ کوچین داشت. گفته می‌شود که پاچکو نخستین کسی بود که رابطه جذر و مد با مهتاب را ملاحظه نموده و قواعدی را برای پیش‌بینی جذر و مد با دیدن به اهلّه‌های قمر ایجاد نمود. او همچنین با استفاده از داده‌های که جمع‌آوری کرده بود مشاهدات ستاره‌شناختی را بهبود بخشید (به‌طور چشم‌گیر، میانگین انحراف روزانه ماه از خورشید) و سنجش‌های دریایی دقیقی را انجام داد تا توسط دریانوردان پرتغالی در آینده مورد استفاده قرار گیرند. Title; Conquerors, Author: Roger Crowley, Publisher: Random House; 1st edition, Page: 157-160 year: 2015Mathew, K.N. (1988) History of the Portuguese Navigation in India. New Delhi: Mittal.
در ۱۵۰۸ میلادی، به دوارتی پاچکو از جانب شاه پرتغال وظیفه سپرده شد تا کشتی خصوصی جنگی موندراگون-فرانسوی را که میان آزور و ساحل پرتغال فعالیت نموده و به کشتی‌های که از هند پرتغالی می‌آمدند حمله می‌کردند، فراری دهد. دوارتی پاچکو در ۱۵۰۹ میلادی موندراگون را از دماغه فینیستیر دور نموده و پس از شکست دادن، دستگیر نمود.
در اواخر زندگی، زمانی که او دور از پایتخت مشغول حکومت در سائو خورخه دا مینا بود، دشمنان‌اش او را در محکمه متهم به دزدی و فساد نمودند. او به پایتخت فراخوانده شده و برای مدت کوتاهی به زندان افکنده شد تا اینکه او پس از رفع اتهامات از سوی تخت پادشاهی بی‌گناه اعلام شد. اما تخریب این اتهامات ماندگار بود، چون او حکومت، ثروت و تأثیرگذاری خود را از دست داد. هرچند شاه پرتغال، ژوآئو دوم محافظت خود را بی‌گناه اعلام کرد، اما چندی بعد وفات نموده و شاهی جایگزین وی شده بود که به دوارتی پاچکو ارزشی قایل نبود. دوارتی پاچکو به عنوان نوچه شاه پیشین خدمت نموده بود و برای شاه مانئول نیز یک خدمتگار بالا مقام بود. دوری او از لیسبون و موفقیت‌های که او کسب کرده بود، به این معنی بود که دشمنانی زیادی خارج از کشور برای خود ساخته بود و در پایتخت دوستانی معدود داشت تا از او دفاع نمایند. او در یک حالت تنهایی و تهی‌دستی درگذشت.
براساس یادداشت یکی از مهم‌ترین زندگی‌نامه‌نگارهای او، مورخ پرتغالی جواکیوم باراداس دی کاروالهو که در دهه ۱۹۶۰ میلادی در برزیل در تبعید زندگی می‌کرد، دوارتی پاچکو یک نابغه و همتراز با لئوناردو داوینچی بود. با پیش‌بینی بیش از دو قرن، این کیهان‌شناس توانست ارزش درجه قوس نصف‌النهار را تنها با حاشیه اشتباه ۴ درصد محاسبه نماید، این درحالیست که میزان حاشیه اشتباه در آن زمان میان ۷ و ۱۵ درصد بود.Universidade de São Paulo, Departamento de História, Sociedade de Estudos Históricos (Brazil), "Revista de História" (1965), ed. 61-64, p. 350
پیشنهادهایی نیز وجود دارد که دوارتی پاچکو پریرا ممکن است سواحل مارانیائو، پارا و جزیره ماراژو و دهانه رود آمازون را در ۱۴۹۸ میلادی کشف نموده باشد، با این حساب اکتشاف او پیش از سفرهای اکتشافی آمریگو وسپوچی در ۱۴۹۹ میلادی، سفر اکتشافی ویسنت یانیز پینزون در ژانویه ۱۵۰۰ میلادی، سفر اکتشافی دیگو دی لیپی در فوریه ۱۵۰۰ میلادی و سفر اکتشافی کابرال در آوریل ۱۵۰۰ انجام شده و در این صورت او نخستین کاوشگر اروپایی منطقه‌ای بود که حالا موسوم به برزیل است.
ویلیام ارنست پاول گیلز (William Ernest Powell Giles) (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۸۳۵ – درگذشت ۱۳ نوامبر ۱۸۹۷)، معروف به ارنست گیلز، کاوشگری استرالیایی بود که پنج سفر اکتشافی بزرگ را به مناطقی از استرالیای جنوبی و استرالیای غربی رهبری کرد.Louis Green, 'Giles, Ernest (1835–1897)', "Australian Dictionary of Biography", Volume 4, Melbourne University Press, 1972, pp 246–247. Retrieved 22 November 2008
ارنست گیلز در بریستول، انگلستان چشم به جهان گشود. او پسر ارشد ویلیام گیلز (زادهٔ حدود ۱۷۹۵ – درگذشتهٔ ۲۸ مه ۱۸۶۰)، بازرگان و جین الیزابت گیلز، با نام دوشیزگی پاول (زادهٔ حدود ۱۸۰۴ – درگذشتهٔ ۱۵ مارس ۱۸۷۹) بود. اوضاع خانواده‌شان خوب بود تا زمانی که در تنگنا قرار گرفتند و به استرالیا مهاجرت کردند. ویلیام گیلز تا سال ۱۸۵۰ در آدلاید شمالی و تا سال ۱۸۵۳ در ملبورن زندگی کرد. ویلیام بعدها به استخدام گمرک اچ. ام در ویکتوریا درآمد و همسرش مدرسهٔ دخترانهٔ موفقی در زمان مستعمره تأسیس کرد. It is hard to substantiate the reference to a girls' school. Gertrude Halley was largely educated at the Presbyterian Ladies' College. The reference to the family's arrival after 1860 is hard to explain.
گیلز در مدرسهٔ بیمارستان مسیح در نیوگیت، لندن تحصیل کرد. در سال ۱۸۵۰، در ۱۵ سالگی، به استرالیا مهاجرت کرد و به والدینش در آدلاید پیوست. در سال ۱۸۵۲، گیلز به نواحی زرخیز ویکتوریا رفت، سپس کارمند ادارهٔ پُست در ملبورن و بعدها کارمند دادگاه شهرستان شد. طولی نکشید که گیلز از زندگی شهری خسته شد و به کشور قبلی خود بازگشت و به عنوان یک بوشمن تجربیات ارزشمندی را به دست آورد. در سال ۱۸۶۵، او سفری اکتشافی به شمال‌غرب رودخانهٔ دارلینگ در رشته کوه یانکانیا داشت و در آنجا در جستجوی زمین‌هایی بود که قابلیت کشت کنف را داشته باشند، زیرا در آن زمان ماده‌ای ارزشمند برای ساخت طناب بود.
گیلز تا سال ۱۸۷۲، زمانی که با دو مرد دیگر، چمبرز پیلار در قلمرو شمالی را ترک می‌کرد، قصد سفر اکتشافی سازمان یافته‌ای را نداشت و در ۲۲ اوت، سرزمین‌های ناشناختهٔ زیادی را به سمت شمال‌غرب و غرب طی کرد. آن‌ها طی سفر خود به دریاچهٔ آمادئوس رسیدند که مسیرشان را مسدود کرده بود و از آنجاییکه اسب‌های‌شان ضعیف شده بودند، مجبور شدند به رودخانهٔ فینکه و سپس به شارلوت واترز و آدلاید بازگردند، جاییکه گیلز، در ژانویه ۱۸۷۳ وارد آنجا شد. گیلز این سفر اکتشافی خود را نافرجام تلقی کرد، هرچند با توجه به تعداد و تجهیزات گروهش، عملکرد خوبی به‌شمار می‌رفت.
با کمک‌های مالی دوست گیلز، بارون وون مولر، شرایط دومین سفر اکتشافی مهیا شد.
گیلز، اولین فرد اروپایی بود که صخره‌های سنگی به نام اولگاس که امروزه رسماً با نام کاتا جوتا/کوه اولگا شناخته می‌شوند، دریاچهٔ آمادئوس را دید. او می‌خواست به احترام حامی خود، بارون فردیناند وون مولر، نام آن‌ها را به ترتیب کوه مولر و دریاچهٔ فردیناند بنامد، هرچند مولر او را مجاب کرد که نام آن‌ها را به افتخار پادشاه آمادئوس از اسپانیا و ملکه اولگا از وورتمبرگ نام‌گذاری کند. ظاهراً گیلز اولورو (معروف به صخرهٔ آیرز) را پیدا کرد، اما کاوشگر رقیب، ویلیام گوس، زودتر مدعی این اکتشاف شد.
در اوایل سال ۱۸۷۵، گیلز خاطرات خود را با عنوان سفرهای جغرافیایی به صورت عمومی، در استرالیای مرکزی آمادهٔ انتشار کرد و در ۱۳ مارس ۱۸۷۵، با کمک سخاوتمندانهٔ سر توماس الدر، سومین سفر اکتشافی خود را آغاز کرد. سرزمین‌ها هرچقدر از خلیج فاولر به سمت شمال می‌رفتند، بایرتر می‌شدند. گیلز از همان راهی که آمده بود، بازگشت و به سمت شرق رفت، در نهایت با دور زدن ساحل شمالی دریاچهٔ تورنس به ایستگاه الدر در بلتانا رسید.
در بلتانا مقدمات سفر چهارم گیلز فراهم شد و او به همراه تیتکنز، ستوانش و کاروانی از شترها، در ۶ می، سفر خود را آغاز کردند. ساربان افغان، ماهومت صالح که دو سال پیش، گروه اکتشافی پیتر واربرتون به استرالیای غربی را همراهی کرده بود، کنترل و سرپرستی کاروان را برعهده داشت. آن‌ها در ۲۳ می به پورت آگوستا رسیدند و پس از طی مسیری به سمت شمال و گذر از دریاچه‌ها، در کل، مسیری به سمت غرب را دنبال کردند. در این سفر آن‌ها با خود آب حمل می‌کردند، از این رو، گروه از جستجوی مداوم آب برای اسب‌ها که در سفرهای پیشین موجب مشکلات زیادی شده بودند، خلاص شد. در اواخر سپتامبر، آن‌ها بیش از ۳۲۳ مایل (۵۲۰ کیلومتر) را در ۱۷ روز بدون یافتن آب طی کردند، سپس در ۲۵ سپتامبر، مردی بومی معروف به تامی، منبع آبی را در گودالی کوچک در میان تپه‌های شنی در چشمهٔ ملکه ویکتوریا پیدا کرد و گروه نجات یافت. پس از ۹ روز استراحت، در ۶ اکتبر، گروه، سفر خود را از سر گرفت و همچنان به سمت غرب حرکت کردند. ده روز بعد، گروه اکتشافی مورد حملهٔ تعداد زیادی از بومیان قرار گرفت و گیلز به آن‌ها شلیک کرد. در ۴ نوامبر، آن‌ها با دامداری سفیدپوست در اردوگاه توترا، در شرق بیندی بیندی استرالیای غربی مواجه شدند. مسیر آن‌ها از غرب به سمت ایستگاه والبینگ و سپس به سمت جنوب غربی بود و در ۱۱ نوامبر، به نیو نورسیا رسیدند و در آنجا مورد استقبال اسقف سالوادو قرار گرفتند. در ۱۷ نوامبر ۱۸۷۵، گروه به گیلفورد و سپس روز بعد به پرت رسید، جاییکه با استقبالی پرشور مواجه شدند.
گیلز به مدت دو ماه در پرت ماند. تیتکنز و جس یانگ، یکی دیگر از اعضای گروه اکتشافی، از طریق دریا به آدلاید بازگشتند و در ۱۳ ژانویه ۱۸۷۶، گیلز سفر بازگشت (پنجمین سفر اکتشافی) را آغاز کرد که مسیر آن نسبت به سفر آخر به شمال، حدوداً ۴۰۰ مایل (۶۴۰ کیلومتر) بیشتر بود. آن‌ها در سپتامبر ۱۸۷۶، پس از سفری سودمند که در طی آن به ارزش شترها پی‌برده بودند، به آدلاید رسیدند.
گیلز از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۹ به عنوان تقسیم کنندهٔ زمین در منطقهٔ غربی ویکتوریا کار کرد.
در سال ۱۸۸۰، او مقاله‌ای با نام وقایع یک سفر اکتشافی از یاد رفته که گزارشی از دومین و سومین سفر اکتشافی‌اش بود را منتشر کرد. سپس در سال ۱۸۸۹، کتاب استرالیا دو بار پیموده شد: داستانی از سفر اکتشافی را در دو جلد ارزشمند منتشر کرد. این کتاب دربارهٔ پنجمین سفر اکتشافی او بود. او سفرهای جزئی دیگری هم داشت و سال‌های آخر عمرش را به عنوان کارمند در دفتر بازرس معادن در کولگاردی گذراند، جاییکه دانش و اطلاعات ارزشمندش از سرزمین‌های داخلی کشور، همیشه در اختیار کاوشگران بود. گیلز در سال ۱۸۸۰، مدال طلای حامیان انجمن جغرافیای سلطنتی را دریافت کرد و پادشاه ویتوریو امانوئل دوم او را به عنوان (شوالیه نشان تاج ایتالیا) برگزید.
در آن زمان، علی‌رغم اکتشافات او، دولت‌های مختلف استرالیا به محض اتمام کارهایش، دستاوردهای او را نادیده گرفتند و از فعالیت‌های او حمایت نکردند یا به او پاداش مالی ندادند. فرماندار سر ویلیام جرویس در ۱۱ اکتبر ۱۸۸۱ ادعا کرد: «به من اطلاع داده شده‌است که او قمار می‌کند و همیشه، کاملاً هوشیار نیست».
گیلز پس از تحمل دورهٔ کوتاه ناخوشی، در ۱۳ نوامبر ۱۸۹۷، بر اثر ذات الریه در خانهٔ برادرزادهٔ خود در کولگاردی درگذشت و در گورستان کولگاردی به خاک سپرده شد. او ازدواج نکرده بود. در آن زمان گزارش شد:
در سال ۱۹۷۶، به افتخار او، پرتره‌اش توسط پُست استرالیا روی تمبر پُستی قرار گرفت.
کوه گیلز، سومین کوه مرتفع در سرزمین شمالی؛ دریاچهٔ گیلز، در ۱۶۰ کیلومتری (۱۰۰ مایل) شمال شهر سادرن کراس، استرالیای غربی و ایستگاه هواشناسی گیلز، در نزدیکی مرز استرالیای غربی و استرالیای جنوبی، به‌نام او نام‌گذاری شده‌اند.
کریستوفر گیلز که هیچ نسبتی با گیلز نداشت (زادهٔ حدود ۱۸۴۱ - درگذشتهٔ ۱۹۱۷) در سفرهای اکتشافی سال‌های ۱۸۷۲–۱۸۷۳ و ۱۸۷۳–۱۸۷۴ به گیلز در جمع‌آوری گیاهانی برای وون مولر در منطقهٔ شارلوت واترز کمک کرد.
فاطمه سیاه (به ترکی: Kara Fatima Khanum; به کردی: Fata Reş) فرمانده زن ایلات کرد در قهرمان‌مرعش واقع در جنوب شرقی ترکیه امروزی بود. او در قرن نوزدهم می‌زیسته اما تاریخ تولدش دقیقاً معلوم نیست. شوهر او بزرگ ایل بود که توسط عثمانی‌ها دستگیر شده بود و فاطمه سیاه برای اثبات وفاداری خود به دولت عثمانی یگانی از کردها را در جنگ کریمه شخصاً فرماندهی کرد.
براساس نوشته‌های یکی از تاریخ‌نگاران محلی قهرمان‌مرعش فاطمه سیاه لقب زنی به نام آسیه خانم از آندیرلین است که در جنگ کریمه شرکت داشت. روزنامه اخبار مصور لندن در ۲۲ آوریل ۱۸۵۴ در مقاله‌ای طولانی با تصویرسازی تمام صفحه به او پرداخت و بسیار از او تجلیل نمود. در آن تصویر فاطمه سیاه به همراه تعداد زیادی سوار ایلیاتی در استانبول دیده می‌شود.
فاطمه سیاه در ابتدا جنگ کریمه به همراه ۳۰۰ سوار به استانبول آمد تا «به دیدار پادشاه برود، حمایت و آمادگی همکاری خود را ابراز کند». یک آلمانی که آنروز حضور داشت او را ظاهری همچون مردان ترسیم نموده‌است. با این حال تاریخ دقیق ورود فاطمه سیاه به استانبول مشخص نیست اما میشل گانتر می‌گوید که او احتمالاً در جنگ ۱۸۷۷ روسیه و عثمانی حضور داشته‌است.
شیکاگو تریبون در سال ۱۸۸۷ فاطمه سیاه را زن جنگجو ترسناک کردستان خوانده که دولت عثمانی ماهانه مواجبش را می‌دهد. ظاهر او را نیز بلند، کشیده با صورتی قهوه‌ای و عقاب‌مانند توصیف کرده که گونه‌هایش به رنگ کاغذ پوستی است و جای زخم‌های زیادی بر صورتش وجود دارد. لباس‌هایی پرهیبت می‌پوشد که او را مانند مردی ۴۰ ساله نشان می‌دهد.
فرنائو د لورونها (Fernão de Loronha) (زادهٔ حدود ۱۴۷۰ میلادی یا پیشتر – حدود ۱۵۴۰ میلادی)، کسی که اسمش در گذر زمان به فرناندو د نورونها (Fernando de Noronha) یا فرناندو دلا روگنا (Fernando della Rogna) از نظر زبانی تغییر نموده‌است، یک بازرگان پرتغالی قرن شانزدهم میلادی اهل لیسبون بود که اصالت یهودی داشت. او نخستین دارنده-منشور (۱۵۰۲–۱۵۱۲)، نخستین سالار پرتغال (donatary captain) در برزیل و حامی تعداد زیادی از سفرهای اکتشافی برون-مرزی پرتغال بود. مجمع‌الجزایر فرناندو د نورونها در نزدیکی کرانه برزیل که توسط یکی از سفرهای اکتشافی وی کشف گردیده و در ۱۵۰۴ میلادی به عنوان زمین فئودالی به لورونها و وارثین وی اعطاء گردید، به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.