moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
"و در پایان نیز روز دوشنبه، ۱۸ مه ۲۰۰۹ (۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۸)، تلویزیون دولتی سری‌لانکا به نقل از منابع نظامی این کشور گزارش کرد که مقاومت شورشیان مسلح تامیل که در محاصره نیروهای دولتی بودند به‌طور کامل در هم شکسته و ولوپیلای پرابهاکاران، رهبر سازمان ببرهای آزادیبخش تامیل ایلام، در جریان این نبرد نهایی کشته شده‌است. "
جنگ‌های داخلی سری‌لانکا یکی از طولانی‌ترین جنگ‌های داخلی تاریخ معاصر بود که از سال ۱۹۷۲ آغاز شد و بالاخره در ماه مه ۲۰۰۹ بعد از شکست جدایی‌طلبان تامیل به پایان رسید. سازمان ملل می‌گوید دست‌کم ۱۰۰ هزار نفر در این جنگ‌ها کشته و صدها هزار نفر دیگر مجروح یا بی‌خانمان شده‌اند.دویچه‌وله فارسی: ۲۳ مارس ۲۰۱۲.
شکل‌گیری مقاومت تامیل یا «ببرهای تامیل» با خواست آن‌ها برای تشکیل یک دولت مستقل در شمال این کشور همراه بود. پاسخ دولت، اعدام‌های قانونی، شکنجه، ناپدید شدن‌ها و استفاده از بمب‌های خوشه‌ای و سلاح‌های شیمیایی علیه آن‌ها بوده‌است. در پاسخ، ببرها هم دست به خشونت‌هایی مانند بمب‌گذاری‌های انتحاری و آدم‌ربایی زدند.
ببرهای تامیل قوی‌ترین و پیشرفته‌ترین جنبش ضد دولتی در دنیا به‌شمار می‌آمدند. آن‌ها می‌توانستند با هواپیما به مواضع دولتی حمله کنند، ماهواره‌ها را مورد هجوم الکترونیک قرار داده از کار بیندازند، و توانایی زیادی در جنگ‌های چریکی داشتند. ببرهای تامیل علاوه بر بعد نظامی در بعد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز برای خود تشکیلات مهمی دست وپا کرده بودند. سازمان سیاسی آن‌ها توانسته بود شبه دولتی برای خود درست کنند و در بعد اقتصادی هم بانک‌ها و نهادهای اقتصادی آن‌ها در شهرها و مناطق تحت سلطه‌شان فعال بود. رادیو، تلویزیون و مدارس تحت نظر رهبران ببرها نیز تا آخرین روز به حیات خود ادامه داد.
مقام‌های سریلانکا می‌گویند ۱۱ هزار عضو پیشین شورشیان تامیل را در اردوگاه‌های بازپروری قرار داده و ۶۳۰ نفر دیگر را در این برنامه‌ها قرار خواهند داد. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ اجازه ورود به این اردوگاه‌ها را ندارد و برخی از دولت‌ها و طرفداران حقوق بشر از این برنامه‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند. اما دولت سریلانکا مدعی است این برنامه‌ها موفقیت‌آمیز بوده‌اند.بی بی‌سی فارسی: ۲۰۱۲.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد پروفسور حسابی تفرش نام یک مکان آموزش عالی در شهر تفرش واقع در استان مرکزی ایران است.
این دانشگاه در بخش غربی شهر تفرش و در زمین‌های مشرف به معین‌آباد تأسیس شده‌است. محیط سرسبز و آرام ارائه گردیده در این دانشگاه از نقاط مثبت بارز این دانشگاه می‌باشد.
مهندسی عمران سازه
مهندسی معماری
مدیریت بازرگانی
مدیریت اجرایی
مهندسی عمران نقشه‌برداری
مهندسی برق الکترونیک
مهندسی کامپیوتر نرم‌افزار
روانشناسی - روانشناسی عمومی
علوم تربیتی
علوم اقتصادی
مدیریت امور بانکی
ریاضی صنعتی
علمی کاربردی - نرم‌افزار کامپیوتر - کاردانی
کاردانی فنی برق الکترونیک
کاردانی فنی برق مخابرات
کاردانی عمران ساختمانهای بتنی
کاردانی عمران کارهای عمومی ساختمان
کاردانی معماری
کاردانی تربیت بدنی
کاردانی اموربانکی
کاردانی حسابداری
بیش از چهل استاد در گروهای مختلف فنی و مهندسی، علوم پایه، علوم انسانی و دروس عمومی در رشته‌های موجود با تحصیلات فوق لیسانس و دکترا از تهران، قم و تفرش در این دانشکده مشغول تدریس می‌باشند.
شخصیت «سیاه» یکی از شخصیت‌های نمایشنامه‌های شادی‌آور قدیمی ایرانی است. مطمئنا سیاه از بازمانده‌های اقوام تیره رنگ ماقبل آریایی نیست. احتمال دارد که در دوره یکپارچگی قلمروی اسلامی که آمد و رفت تاجران تا سواحل آفریقا هم می‌کشید پای تعدادی از مزدوران و بازرگانان سیاه به این طرف باز شده باشد. در اواخر دهم هجری پرتقالیها نیز برای ساختن استحکاماتشان در جنوب گروهی برده از کرانه‌های حبشه و زنگبار به سواحل خلیج فارس آورده‌اند. اما مهم‌تر و قدیمی تر از همه این است که کولیهای دربدر آسیایی و خصوصاً هندی چه پیش از اسلام و چه بعد از آن، چه خرد خرد چه دسته جمعی، هر چند یکبار به این طرف رو می‌کرده‌اند. اینها در سراسر ایران پراکنده بوده‌اند، و دوره‌گردی، مطربی، رقص و تقلید جزء ذاتشان بوده‌است.
از عصر مغولها به اینطرف سیاه را در نقاشیها به صورت خادم مجلس طرب، کارگر، ملاح و سرانجام به هیئت عمله طرب می‌بینیم. در نمایشهای شادی‌آور ایرانی که اصل کولی دارد، سیاه بی شک یک کولی است، منتهی بازیگر که برای خنده دار شدن در همه چیز غلو می‌کند صورت او را هم به کمک دوده سیاه - یعنی تیره‌تر از آنچه هست - می‌کند. همچنان که لهجه او را تا سر حد مبالغه پیش می‌برد.
سیاه را تا مدت‌ها جزء دسته‌های دوره‌گرد «نوروزی خوان»، «میر نوروزی» و نظایر آن می‌بینیم که با نامهای چندی چون «فیروز» یا آتش‌افروز و غیره با بزک و گاهی با صورتک می‌خواند و می‌رقصد و مسخرگی می‌کند. از این راه است که به تقلید وارد می‌شود و خصوصاً در قصه‌هایی که اساس آن‌ها تمسخر لهجه و ظاهر افراد است جایی پیدا می‌کند. در اوایل قاجاریه گرچه سیاه مورد علاقه مردم است و در اغلب نمایشها ظاهر می‌شود ولی هنوز شخصیت نمونه این نمایشها نیست و مشخصات روانی و سنتی خود را به‌طور کامل بدست نیاورده است.
اما سیاه در قالب کامل شده خود غلام و نوکری بود که هجو می‌کرد و مسخره می‌کرد در عین زیرکی، سادگی و گاهی صرحت همراه با ترس. با وجود ظاهر مضحک مسخره اش، گاهی از عمق وجود او سخنان دردآلود و تلخی بیرون می‌ریخت که خنده را به زهر خند بدل می‌کرد.
سیاه آدمی بود نسبت به اربابش از طرفی وفادار و از طرفی عصبانی. عصبانی به خاطر ضعفهای اخلاقی ارباب، یا به دلیل فاصله صوری و هم طبقاتی که بین آن‌ها بود و سیاه با همه گونه فداکاری که می‌کرد کوشش به ترمیم و از میان برداشتن این فاصله داشت ولی ارباب خودبین با خود بینی اش بهر حال این فاصله را حفظ می‌کرد و او را همیشه به چشم غلام می‌دید. این کشمکش بی‌نتیجه درونی بود که سیاه را عقده دار کرده بود و همین بود که موذیگری‌ها و رندیهای او را توجیه می‌کرد، زیرا او گاه - اگر نه عصیان - لااقل خرابکاریهایی در کار ارباب می‌کرد چنان‌که فرمانهای او را به کار نمی‌بست یا نافرمانی و تجاهل می‌کرد، صحنه‌هایی که ارباب برای انجام کاری فوری عجله و اصرار داشت و سیاه در برابر خونسردی و انکار، و ارباب سعی می‌کرد با فریادهای اربابانه خود او را بترساند و سیاه با موذیگری خود را به نفهمی می‌زد معمولاً از خنده دارترین صحنه‌های این‌گونه نمایشها بود. سیاه که موفق نشده بود مناسبات ارباب و نوکری را تبدیل به مناسبات دوستانه کند، در واقع با اعمالی نظیر این گونه انتقام از اربابش می‌گرفت.
به نظر می‌رسد که برخی قراینتعزیه و خصوصاً تعزیه مضحک در ایجاد شخصیت نهایی سیاه بی تأثیر نبوده‌است. در تعزیه هم «قنبر» غلام حبشی علی سیاه است و نسبت به ارباب خود وفادار و فداکار. در تعزیه تکه‌های مربوط به قنبر بسیار مضحک است، او هم بذله گو و شوخ و رند است و هر بار که دستوری می‌رسد چند بار آن را نشنیده می‌گیرد و هر بار که برای کاری می‌رود چند بار از نیمه راه بر می‌گردد و چنین می‌نمایاند که دستور را فراموش کرده و آمده‌است باز بپرسد تا مطمئن شود. تمام مایه‌های سیاه تخت حوضی در قنبر هست به اضافه این نشانه که در تعدادی از نمایشهای تخت حوضی نام سیاه نمایش قنبر است. از طرفی دیگر تقلید که در این دوره در جست و جوی داستان‌های تازه‌ای برای بازی است حتی به اقتباس از داستان‌های خیمه شب بازی پرداخت، خصوصیات سیاه خیمه شب بازی مانند تحرک فراوان و بی بند و باری و رندی و حتی صراحت زننده او را هم عیناً به تقلید وارد کرد.
رأس خیرات نام روستایی است از توابع شهرستان القریات ( ولایة القریات ) یکی از شهرستان‌های استان مسقط در کشور پادشاهی عمان. مساحت رأس الخیرات در حدود ۸۳۰ کیلومتر مربع است. این روستا در کرانهٔ
شرقی خلیج عمان، و از سمت مغرب ولایت دماء والطائیین واقع می‌باشد.
جمعیت روستای رأس الخیرات در حدود ۱۸۶ نفر (۲۵خانوار) می‌باشد. شغل مردم روستا کشاورزی و دامداری است، و از راه زراعت وتجارت امرار معاش می‌کنند. گروهی از مردم روستا از راه
ماهی‌گیری گذران زندگی می‌کنند.
الکساندر رودریگس دا سیلوا (؛ زادهٔ ) که عموماً با نام الکساندر پاتو شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم نوک بازی می‌کند.
وی که طی سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷ برای اینترناسیونال بازی کرد در اوت ۲۰۰۷ قراردادی را با تیم میلان امضا کرد. پاتو در ژانویه ۲۰۱۳ طی یک قرارداد چهار ساله به ارزش پانزده میلیون یورو به کورینتیانس برزیل پیوست. پاتو در این تیم پیراهن شمارهٔ هفت را می‌پوشد. او در نیم فصل ۱۶–۲۰۱۵ به‌طور قرضی به چلسی پیوست. او در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ با قرار دادی چهار ساله به صورت رسمی به ویارئال پیوست. وی در فصل نقل و انتقالات زمستانی سال ۲۰۱۷ به تیانجین چوانجیان پیوست.http://www.varzesh3.com/news/1391954
او فوتسال را از ۳ سالگی در شهر محل تولدش آغاز کرد. به زودی تواناییش در تمام ایالت جنوب برزیل پارانا شناخته شد بعد از تشویق شدن به وسیله بسیاری از مربیانش او در نوجوانی به پورتو الگره رفت تا برای بازی در گرمیو (تیم محبوب دوران کودکیش) اقدام کند اما به هر حال خانواده‌اش تصمیم گرفتند که او برای اینترناسیونال بازی کند. در سال ۲۰۰۱ در ۱۱ سالگی به همراه ۸۳ نوجوان دیگر که همانند او می‌خواستند در تیم اول اینترناسینال نامی برای خود دست و پا کنند، به آنجا منتقل شد.
بعد از قراردادی که درآمد سالانه وی را از ۳۰۰۰ به ۲۵۰۰۰ دلار می‌رساند و مدت حضورش را تا ۲۰۰۹ افزایش می‌داد و مبلغ آزادی او (مبلغی که به ازای حق رضایت نامه داده می‌شود) به ۲۳ میلیون دلار رسید پاتو بالاخره برای شروع کردن بازی در لیگ برزیل آماده شناخته شد.
در اولین بازی او در تیم اصلی در ۱۷ سالگی او تیمش را در برد ۴–۱ برابر پالمیراس کمک کرد (در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶). او سه پاس گل و یک گل در آن بازی داشت. عملکرد او نظرها را به سمتش جلب کرد و پیشبینی‌ها و مقایسه‌ها را با دیگر سوپراستار برزیلی رونالدینیو به وجود آورد.
پاتو اولین گل اینترناسیونال در جام باشگاه‌های جهان را در ۱۳ دسامبر در نیمه نهایی برابر الاهلی قاهره به ثمر رساند که تیمش را در کسب پیروزی ۲–۱ یاری کرد و به فینال مسابقات رساند. او در نیمه دوم به خاطر مصدومیت پای راست تعویض شد و جانشین او گل دوم و پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند.
قبل از بازی تیمش برابر بارسلونا در بازی نهایی ستاره برزیلی بارسلونا رونالدینیو او را بازیکنی قابل توجه در فوتبال برزیل معرفی کرد. او در آن بازی درخشان نبود و قبل از اینکه تیمش توسط آدریانو گابیرو گل برتری را به ثمر برساند و سبب قهرمانی بشود تعویض شد.
او تیم برزیل را در قهرمانی آمریکای جنوبی ۲۰۰۷ در پاراگوئه یاری کرد؛ که سبب صعود برزیل به مسابقات جهانی زیر ۲۰ سال در کانادا و المپیک ۲۰۰۸ پکن شد. او بهترین گلزن برزیل در این تورنمنت با ۵ گل زده بود.
پاتو با باشگاه‌های بزرگ زیادی از جمله میلان، بنفیکا، یووه، اینتر، لیورپول، چلسی و آرسنال در ارتباط بود.
میلان رسماً جذب پاتو را در ۲ اوت ۲۰۰۷ اعلام کرد. مبلغ قرارداد او کمترین میزان ذکر شده در قرارداد او با اینترناسیونال بود ۲۰ میلیون دلار(۱۴٫۷ میلیو یورو).
او در سال ۲۰۰۸ به تیم ملی بزرگسالان برزیل دعوت شد و تا به حال برای کشورش ۱۰ گل به ثمر رسانده‌است. او یکی از چهار گل زده‌اش را به تیم ملی فوتبال ایران زده‌است.
همچنین او در مجله وردساکر در سال ۲۰۰۷ بهترین بازیکن زیر ۲۰ سال جهان انتخاب شد.ویکی‌پدیای انگلیسی
قصر نویْ‌شُوانشتاین قصری است متعلق به قرن نوزدهم میلادی در جنوب استان باواریا در جنوب کشور آلمان که توسط پادشاه وقت باوریا (بایرن) به نام لودویگ دوم (بایرن) ساخته شد. این قصر هم‌اکنون یکی از محبوب‌ترین نقاط گردشگری در کشور آلمان است.
جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۲۵خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
دارای ۲۵ خانوار و در حدود ۱۱۵ نفر جمعیت می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
پروتاکتینیوم عنصر ۹۱ با معادل انگلیسی Protactinium و نماد: Pa است.
این عنصر رادیو اکتیو به سال ۱۹۱۷ توسط هان و لیزه مایتنر و به‌طور جداگانه در سال ۱۹۱۸ توسط سادی و کرنستون کشف شد. این عنصر را سرچشمه آکتینیم می‌دانند که توسط نشر ذره آلفا تولید می‌شود. ابتدا به پیشنهاد اسفتن مایر و به افتخار مایتنر قرار بود نام آن «لیزونیوم» یا «لیزوتونیوم» نامیده شود.
پروتاکتینیم یعنی نخستین اکتینیم (نام یونانی protos به معنی اصلی، نخستین است)
جامد بلوری با جلای نقره‌ای، عنصری رادیواکتیو با عدد اتمی ۹۱ عضو سری اکتینید. جرم اتمی ۲۳۱٫۰۳۵۹ ظرفیت‌ها ۴ و ۵ دارای سیزده ایزوتوپ ناپایدار است که دوتای آن به‌طور طبیعی یافت می‌شوند. سخت و سفید است، نقطه ذوب نزدیک ۱۶۰۰ درجه. برای مقاصد تجاری بسیار کمیاب است. با هالوژنٰ‌ها ترکیب‌های مختلفی می‌دهد.
ماده رادیواکتیو به شدت سمی است.
پروتاکتینیم در همه کانی‌های اورانیوم یافت می‌شود. حدود ۳۴۰ میلی‌گرم از یک تن استخراج می‌شود. پروتاکتینیم ممکن است با تابش توریم-۲۳۰ ایجاد شود. تصفیه و جداسازی آن به کمک تبادلگر یونی و روش‌های استخراج حلال انجام می‌گیرد. ایزوتوپ طویل العمر آن پروتاکتینیم-۲۳۱ با تابش آلفا تباهی می‌باد و دارای نیم عمری در حدود ۳۳۰۰۰ سال است. پروتاکتینیم ممکن است به صورت فلویورید پروتاکتینیم دی پتاسیم یا اکسید پروتاکتینیم ته‌نشین شود. این فلز را می‌توان به کمک احیای PaF با باریم یا با گرما دادن PaF در خلأ تهیه کرد.
دارای ۱۸ خانوار و در حدود ۲۰۵ نفر جمعیت می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
المعمری، بن معتوق، سالم ،.(«عمان ۹۲») چاپ مسقط سال میلادی۱۹۹۲ میلادی. به (عربی).
دارای ۳۶ خانوار و در حدود ۲۷۵ نفر جمعیت می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی و ماهی گیری است. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
پیشهٔ مردم این روستا کشاورزی است وباغ‌های مرکبات و نخل خرما در روستا فراوان است. ومنتوجات مختلف کشاورزی مانند: انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، نارنج، باضافه خربزه، خیار، هندوانه، انبه، نخل خرما، گوآوا، لوز، بادام، پاپای، موز، خیار و دیگر درخت‌های صیفی وشتوی می‌کارند.
عبدالصمد عدل قاجار یا عبدالصمد کامبخش (۱۲۸۲ شمسی – آبان ماه ۱۳۵۰) با نام مستعار عبدالصمد قنبری و شاهزاده سرخ فعال سیاسی چپ و از از بنیان‌گذاران حزب توده ایران بود. او در زمان جنگ جهانی اول برای تحصیل راهی امپراتوری روسیه شد و از شرکت کنندگان در انقلاب روسیه (۱۹۱۷) بود. او همچنین از بنیان‌گذاران کمینترن به نمایندگی از ایران، بنیان‌گذار و سازمانده مقاومت در ایران در زمان جنگ جهانی دوم، امکان تشکیل کنفرانس تهران و حفاظت از آن را برعهده داشت و در پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم علیه نیروهای محور فاشیست نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد.
عبدالصمد کامبخش در اسفند ۱۳۲۲ با هفت هزار و هفتصد و هفتاد و نه رای به نمایندگی مردم قزوین به دوره چهاردهم مجلس شورای ملی راه یافت.
عبدالصمد میرزا عدل قاجار فرزند کامران میرزا عدل‌الملک حکمران قزوین و مادرش یک شاهزاده قفقازی بود. او سال ۱۳۰۴ با اختر کیانوری ازدواج کرد. کامبخش و اختر کیانوری یک فرزند بنام ایرج کیا داماد عنایت‌الله رضا داشتند. پس از درگذشت والدین ایرج کیا (محمد علی کیانوری و خدیجه کیانوری، برادر و دختر عموی اختر کیانوری) در خردسالی وی تحت قیومیت و در تهران و در مهاجرت باکو، مسکو و لایپزیک در خانه آنها بعنوان فرزند زندگی می‌کرد.
دوره اول: از خردسالی به مدرسه نظامی روسی-قزاقی فرستاده شد. به این خاطر این او در جوانی به سه زبان فارسی، آذری و روسی همانند زبان مادری مسلط بود.
دوره دوم: افسر نوجوان عبدالصمد عدل قاجار درچهارده سالگی (سال ۱۹۱۵) برای ادامه تحصیل در زمان درگیری روسیه در جنگ جهانی اول به امپراتوری روسیه فرستاده شد. دو سال بعد در زمان تحصیل او انقلاب روسیه (۱۹۱۷) شروع شد.
دوره سوم: در سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸) از طرف دولت برای تحصیل مهندسی هواپیما به شوروی اعزام شد و به هنگام امتحان ورودی در دانشگاه شاگرد اول شد. در سال ۱۳۰۱۱ (۱۹۳۲) پس از احراز مقام اول در امتحانات، به میهن بازگشت و در ارتش با رتبه ستوان دومی وارد خدمت شد. با آن که افسر جوانی بود، به علت آن که در رشته خود در ایران آن روز یگانه بود او را به فرماندهی مدرسه مکانیک ارتش گماردند. فرماندهی مانورهای هوایی و بمباران‌ها و عملیات دیگر هوایی با او بود.
دوره چهارم: او بعدها زبان المانی را به خوبی در زمان مهاجرت در جمهوری دمکراتیک آلمان آموخت. در دوران مهاجرت ابتدا در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و سپس جمهوری دمکراتیک آلمان تحصیلات عالیه خود را این بار در رشته تاریخ تاریخ نوین تا گرفتن دکتری به پایان رساند و از رساله نامزدی علوم دربارهٔ حزب توده ایران دفاع کرد و این در حالی بود که یکبار نیز در رشته علم اقتصاد تا مرز پایان دوره دکترای این رشته پیش رفته بود.
کامبخش از خود آرشیو نسبتاً غنی باقی گذاشته متضمن مستخرجات جراید، کوپورها، اسناد چاپ شده، یادداشت‌ها، کتب، رسالات و مطبوعات حزبی و غیره. ما از این آرشیو تمام آن اسنادی را که از جهت روشن کردن بخشی از تاریخ حزب سزاوار انتشار است.
عبدالصمد کامبخش فرزند شاهزاده کامران میرزا عدل الممالک (عدل قاجار) در سال ۱۲۸۲ شمسی در شهر قزوین تولد یافت. چهارده ساله بود (سال ۱۹۱۵) که در زمان جنگ جهانی اول که روسیه هم درگیر ان بود رسید و ۱۶ ساله بود که شاهد انقلاب روسیه (۱۹۱۷) شد و همراه سایر افسران جوان روسیه در ان شرکت داشت.
پس از بازگشت از روسیه بعد از انقلاب و درگیر جنگ داخلی در سال‌های ۱۳۰۳–۱۳۰۲ (۱۹۲۴–۱۹۲۳) عضو جمعیت آزادیخواهان قزوین و انجمن پرورش قزوین شد که در زمان خود دو کانون مترقی بودند.
آشنائی با زبان و ادبیات روسی از اوان کودکی کامبخش را به این زبان مسلط ساخته بود چنان‌که آنرا همتای زبام مادریش می‌دانست و بدین زبان با چیرگی سخن می‌گفت و می‌نوشت. در سال ۱۲۹۸ کامبخش بار اول از روسیه به ایران برگشت و طی سالهای ۱۳۰۲–۱۳۰۳ (۱۹۲۴–۱۹۲۳) کامبخش گام در جادهٔ فعالیت سیاسی نهاد. بهمراه پدرش از بنیانگذاران جمعیت آزادیخواهان قزوین و انجمن پرورش بود. در سال ۱۳۰۷(۱۹۲۸) از طرف دولت ایران برای تحصیل مهندسی هواپیما به شوروی اعزام شد.
در همین سال به اتهام داشتن افکار سیاسی و در واقع به آن دلیل که در اتحاد شوروی تحصیل کرده بود بازداشت شد. یک سال و نیم در زندان دژبان ماند و سپس از زندان آزاد و از ارتش اخراج شد.
در سال ۱۳۱۳ از طرف انترناسیونال سوم کمونیستی کمینترن تجدید تأسیس حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰) که در سال ۱۳۱۰–۱۳۱۱ و پس از شکست جمهوری گیلان زیرضربات پلیس متلاشی شده بود، به او واگذار شد.
کامبخش نماینده کمینترن در جهت تأسیس حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰) به همراه سرهنگ عزت‌الله سیامک این سازمان را به صورت غیر متمرکز احیاء کردند. بدین شکل که بخش عملیاتی- نظامی آن مستقل از بخش ترویجی ـ تبلیغی باقی ماند و هیچ‌یک از یاد شده‌ها اطلاعات خود را با دیگری در میان نگذاشتند و حتی سرهنگ عزت‌الله سیامک را نه ارانی و دیگر اعضای ۵۲ نفر جز کامبخش نماینده کمینترن اساساً ندیده و نمی‌شناختند.
در اردیبهشت ۱۳۱۶ سازمان حزب به چنگ پلیس افتاد. ۵۲ تن و کامبخش از اعضا این سازمان بازداشت شدند، ولی سرهنگ سیامک که با کامبخش در ارتباط بود و مستقل از بخش ترویجی فعالیت می‌کرد شناخته نشد و کامبخش نیز در بازجوئی‌های خود دربارهٔ این بخش از فعالیت‌های سازمانی خویش مهر سکوت بر لب زد. در سال ۱۳۱۷ محاکمه ۵۳ نفر در دادگاه جنائی تهران تحت ریاست سرهنگ حسینقلی وحید آغاز شد و شاهزاده سرخ ایران در این دادگاه به ده سال حبس محکوم شد.
در سال ۱۳۱۸ از زندان تهران به زندان بوشهر تبعید شد و ۱۵ ماه را در شرایط بسیار دشوار در این زندان به سر برد. در همین زندان بشدت بیمار شد و اگر رژیم رضاخان سقوط نکرده و درهای زندان‌ها باز نشده بود، او زنده از زندان بیرون نمی‌آمد. سقوط رژیم دیکتاتوری رضاخان و بازشدن فضای خفقان‌آور سیاسی، هوای تازه را به او نیز در زندان بوشهر رساند و از تنگی نفسی که گرفتار آن شده بود موقتاً نجات یافت.
در آبان ۱۳۲۰ زیر فشار حضور ارتش متفقین در ایران کامبخش نیز از زندان آزاد شد و در بنیانگذاری «حزب توده ایران» سهیم شد. در اسفند ۱۳۲۲ کامبخش از قزوین نماینده مجلس چهاردهم و در فراکسیون ۸ نفری حزب توده ایران در مجلس جای گرفت. در۱۰ مرداد ۱۳۲۳ در نخستین کنگره حزب توده ایران کامبخش به عضویت کمیته مرکزی حزب انتخاب شد. در سال ۱۳۲۳ او با بهره‌گیری از مناسباتی که با نظامیان میهن دوست و آزادیخواه در درون ارتش داشت و با کمک سرهنگ سیامک سازمان نظامی را سازمان داد. کامبخش در تأسیس سازمان نظامی حزب توده ایران استعداد خویش در امر سازماندهی را به نمایش گذاشت. [[پرونده:Fotothek df roe-neg 0006370 021 Sowjetischer Ehrenhain.jpg|بندانگشتی|چپ|395px| هرسال چندین بار مراسم باشکوهی در ان مجموعه برگزار می‌شد. سنگ یادبود عبدالصمد کامبخش در سال ۱۹۹۴ در روند خروج [[ارتش سرخ]] از [[آلمان]] ([[ارتش روسیه]] در ان زمان) از بنای یادبود مجزا و همراه به [[روسیه]] انتقال داده شد. حضور او در مجلس برای محافل دربار شاهنشاهی به اندازه کافی رنج‌آور بود که برای یورش به وی، منتظر آگاهی از نقش وی در سازمان نظامی حزب توده ایران نشدند.
پس از سرکوب جنبش آذربایجان کامبخش با تعقیب دائمی روبرو شد. بیش از همه، وزیر جنگ وقت سپهبد [[حاج‌علی رزم‌آرا]] و رکن دو ارتش در پی او بودند. حلقه محاصره او چنان تنگ شد که چاره‌ای جز خارج کردن او از کشور باقی نماند.
به دستور حزب در دی ماه ۱۳۲۵ از ایران خارج و در و مهاجرت به [[باکو]] [[آذربایجان]] [[اتحاد شوروی]] وقت مهاجر شد.
پنجم اردیبهشت ۱۳۲۷ در دومین کنگره حزب توده ایران کامبخش با آنکه نتوانست در کنگره حضور یابد، به‌طور غیابی بار دیگر به عضویت کمیته مرکزی حزب انتخاب شد. در ۲۶ تیرماه ۱۳۳۶ در چهارمین پلنوم کمیته مرکزی که پس از کودتا و در مهاجرت تشکیل شد، کامبخش به عضویت هیئت اجرائیه و دبیری کمیته مرکزی حزب انتخاب شد و تا پایان عمر در این سمت باقی ماند.
پلنوم دهم (فروردین ۱۳۴۱) کمیته مرکزی حزب، کامبخش را به عنوان یکی از اعضا سه‌گانه «بوروی موقت» و پلنوم (۱۲ خرداد ۱۳۴۷) او را به عنوان یکی از اعضا هیئت اجرائیه و هیئت دبیران کمیته مرکزی انتخاب کرد. در پلنوم‌های ۱۳ و ۱۴ کمیته مرکزی نیز در همین سمت‌ها باقی ماند و در تدوین برنامه، انتخاب شعارهای مرحله‌ای حزب توده ایران نقش تعیین‌کننده ایفا کرد. شعار «جبهه واحد ضد دیکتاتوری» و طرح برنامه سال ۱۳۵۰ حزب توده ایران که در پلنوم ۱۵ و در سال ۱۳۵۲ تصویب شد نیز از جمله یادگارهای او و نشان دهنده بینش کامبخش است.
تمامی روز قبل از وفات در درگیریهای درونی شدید هیئت سیاسی حزب توده تلف شده بود. شب قبل درگذشت از بدحالی جسمی و ناراحتی قلبی و انزجار و نفرت و ناامیدی نسبت به حزب توده با همسرش و برادر همسرش صحبت می‌کرده.
در صبح چهارشنبه ۱۹ آبان ماه ۱۳۵۰ (۱۰ نوامبر ۱۹۷۱) پس از سال‌ها بیماری از دوران زندان بوشهر و دشواری تنگی نفس و سکته قلبی اول در سن ۶۸ سالگی در شهر [[لایپزیگ]] [[جمهوری دمکراتیک آلمان]] لیبرمن اشتراسه در اثر [[سکته قلبی]] درگذشت.
به نظر من بی‌شک کامبخش در حزب کمونیست شوروی عضو بود و به احتمال نزدیک به یقین با سازمان‌های اطلاعاتی آن کشور ارتباط داشت. فعالی مانند کامبخش اصولاً به فعالیت سیاسی از منظر ملی اعتقاد چندانی نداشت، برای وی مبارزه بین [[سوسیالیسم]] و [[سرمایه‌داری]] در بعد جهانی معنی داشت و بنابراین او در درجه اول عضو آن «ارتش بین‌المللی» بود که به آن «کمپ سوسیالیسم» نام نهاده بودند، احساسات او برای مردم ایران، برای [[عدالت اجتماعی]] و برای مبارزه با [[سرمایه‌داری]] و [[امپریالیسم]]، همگی از زاویه دیدگاه بالا مطرح بود؛ بنابراین او «عاملیت شوروی» را الزاماً پدیده منفی نمی‌دانست اگر این وابستگی به پیشرفت برنامه سوسیالیسم کمک می‌کرد.روزنامه ایران- [[مازیار بهروز]] - ۰۷ دی ۱۳۹۲
[[انور خامه‌ای]] دربارهٔ کامبخش می‌گوید: در آن دو سالی که من با کامبخش ارتباط تشکیلاتی داشتم تقریباً هیچ چیز دربارهٔ او نمی‌دانستم نه اسم، نه آدرس، نه محل کار، نه شغل، نه درجه تحصیلات، نه تخصص، نه سوابق مبارزه سیاسی… یک چیز را تشخیص داده بودم و آن اینکه این آدم از قماش دیگری غیر از دکتر ارانی و دوستان او مانند اسکندری و علوی و ملکی و غیره است…انور خامه‌ای، خاطرات سیاسی، تهران: گفتار، علم، 1372
مهمترین نقش و خدمت شناخته شده عبدالصمد کامبخش از نگاه شرق عبارتند از:
[[رده:۵۳ نفر]]
[[رده:اعضای حزب توده ایران]]
[[رده:اعضای شاخه نظامی حزب توده]]
[[رده:اعضای کمیته مرکزی حزب توده ایران]]
[[رده:افسران نیروی هوایی شاهنشاهی ایران]]
[[رده:اهالی قزوین|کامبخش، عبدالصمد]]
[[رده:خلبانان اهل ایران]]
[[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه دولتی مسکو]]
[[رده:درگذشتگان ۱۳۵۰]]
[[رده:درگذشتگان ۱۹۷۱ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۲۸۲|کامبخش، عبدالصمد]]
[[رده:زادگان ۱۹۰۲ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۰۳ (میلادی)]]
[[رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایران]]
[[رده:قاجاریان]]
[[رده:نمایندگان دوره چهاردهم مجلس شورای ملی]]
[[رده:نمایندگان قزوین در مجلس شورای ملی]]
توزیع گاما یکی از توزیع‌های احتمالی پیوسته است و دارای دو پارامتر مقیاس "θ"، و پارامتر شکل "k" می‌باشد. اگر "k" عددی طبیعی باشد آنگاه توزیع گاما معادل است با مجموع "k" متغیر تصادفی با توزیع نمایی با پارامتر formula_11.
تابع چگالی احتمال به صورت زیر محاسبه می شود:
که در آن formula_13 تابع گاما، "θ" پارامتر مقیاس، و "k" پارامتر شکل می‌باشند.
تابع گاما، انتگرالی همگراست و مقدار آن برابر با عددی مثبت است:
هرگاه k (پارامتر شکل) یک عدد صحیح و مثبت چون n باشد، می‌توان از توزیع گاما برای تخمین زدن مدت‌زمان لازم برای روی‌دادن n پیشامد استفاده نمود.
اگر formula_15 اگر n متغیر دو به دو مستقل از هم باشند، آنگاه:
در نتیجه توزیع گاما بی‌نهایت تقسیم‌پذیر است.
هرگاه k=۱ شود، حالت خاصی از توزیع گاما به وجود می‌آید که توزیع نمایی نامیده می‌شود.
به ازای k=2 نیز توزیع گاما برابر توزیع رایلی میشود.
توزیع بتا، توزیع احتمال پیوسته‌ای است که بر بازه [۱و۰] تعریف می‌گردد و به توزیع گاما مرتبط می‌باشد.توزیع بتا دارای دو پارامتر آزاد است که این دو پارامتر شامل formula_9 و formula_10 می‌شوند.تابع چگالی احتمال این توزیع در زیر آورده‌شده ‌است.
توزیع‌ بتا نقش مهمی در تئوری آماره ترتیبی دارد.نتیجه بدین‌گونه است که توزیع kمین کوچک‌ترین مقدار از یک فضای نمونه nتایی از یک توزیع یکنواخت پیوسته معادل با یک توزیع بتا می‌باشد.نتیجه به صورت زیر خلاصه می‌گردد.
موجک یک نوسان موج‌مانند با دامنه‌ای است که از صفر شروع می‌گردد، افزایش می‌یابد و سپس به صفر تقلیل می‌یابد.به‌طور معمول موجک‌ها را می‌توان به عنوان نوسان مختصری که به سرعت در حال فروپاشی هستند تجسم کرد.موجک‌ها می‌توانند برای استخراج اطلاعات از انواع مختلف داده استفاده گردند.از جمله این داده‌ها می‌توان به سیگنال‌ها و تصاویر صوتی اشاره نمود.به این ترتیب، موجک‌ها با این هدف ساخته می‌شوند تا ویژگی‌های خاصی داشته باشند که آن‌ها را قادر به پردازش سیگنال سازد.نکته‌ای که موجک‌ها را برجسته می‌سازد این است که آن‌ها هم در زمان و هم در فرکانس موضعی می‌باشند در حالی که تبدیل استاندارد فوریه تنها در فرکانس موضعی است.بنابراین، تبدیل استاندارد فوریه فقط برای فرایندهای ثابت قابل استفاده است در حالی که موجک‌ها برای فرآیندهای غیرثابت نیز قابل استفاده می‌باشند.موجک‌ها را می‌توان بر اساس توزیع‌ بتا ساخت.موجک ساخته‌شده توسط توزیع‌ بتا را می‌توان به عنوان یک طیف نرم از موج‌های هار مشاهده کرد که شکل آن با دو پارامتر α و β مشخص می‌گردد.
یکی از مهم‌ترین کاربردهای توزیع بتا استفاده از آن در آنالیز آماری بیزی توزیع دوجمله‌ای است.درواقع توزیع بتا به عنوان یک مدل برای احتمال موفقیت یک توزیع دوجمله‌ای استفاده می‌گردد،به این صورت که توزیع‌ بتا به عنوان یک توزیع پیشین یا پسین برای آنالیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اگر X از توزیع بتا پیروی نماید آنگاه با استفاده از تبدیل (T = X/(1-X به توزیعی با چگالی‌احتمال زیر دست می‌یابیم.
این توزیع یک فرم استاندارد از توزیع پیرسون نوع ۶ که گاهی اوقات به نام توزیع بتاپریم شناخته می‌شود می‌باشد.
اگر formula_25با این فرض که formula_9, formula_10 مقادیر صحیح مثبتی هستند که جمع این دو برابر با مقدار ثابت s می‌باشد(formula_28).با این فرض formula_9مقادیر 1 تا s-1 را می‌تواند به خود اختصاص دهد. تابع چگالی احتمال X با فرض‌های ذکر از رابطه زیر به دست می‌آید.
این توزیع شرطی از توزیع یکنواخت پیوسته پیروی می‌نماید.اگر شروط ذکرشده در بالا برقرار باشند.
دریای رگبارها (به لاتین: Mare Imbrium) یکی از دریاوارهای کره ماه است.
دریای رگبارها در اثر روان شدن گدازه‌ها به درون یک گودال برخوردی پدید آمده‌است. این گودال، خود در اثر برخورد یک جسم بسیار عظیم به سطح ماه در گذشته‌های دور پدید آمده‌است.
دریاوارهای ماه سطح هموارتری نسبت به دیگر آبگیروارهای ماه دارند زیرا گدازه واردشده به آن‌ها بسیاری از ناهمواری‌ها را پوشانده‌است. ولی سطح دریای رگبارها به همواری اولیه خود نیست زیرا رخدادهای بعدی ناهمواری‌هایی در آن به وجود آورده‌است.
دریای رگبارها ۱۱۲۳ کیلومتر قطر دارد و بزرگ‌ترین آبگیروار پس از اقیانوس توفان‌ها است.
دریای رگبارها همچنین بزرگ‌ترین دریاوار پدیدآمده در یک حوضه برخوردی است.
آپولو ۱۵ در منطقه جنوب غربی دریای رگبارها، در نزدیکی کوه‌های آپنین فرود آمد.
تِنِریفِه یا تِنِریف یکی از جزیره‌های اسپانیا است. جزیرهٔ تِنِریفِه بزرگ‌ترین جزیره از هفت جزیره‌ای است که مجموعهٔ جزایر قناری را تشکیل می‌دهند. جزایر قناری در اقیانوس اطلس در مقابل کرانه‌های آفریقا قرار دارند. جمعیت تِنِریفِه در سال ۲۰۰۶ برابر با ۸۵۲٬۹۴۵ نفر سرشماری شده‌است.
پایتخت این جزیره سانتا کروس د تِنِریفِه بوده و همچنین این شهرستان پایتخت جزایر قناری است. یکی دیگر از شهرستان‌های مهم این جزیره سان کریستبال د لا لاگونا است، که از سال ۱۹۹۹ جزو میراث جهانی یونسکو به‌شمار می‌رود. این شهرستان سکونت‌گاه اسقف کاتولیک محلی و خانه اسقف تنریفه است.
کندلاریا مرکز زیارتی کاتولیک شهرستان در این مجمع‌الجزایر است، چرا که در این مکان کلیسای ویرجین از کندلاریا است که مکان حامی مقدس در جزایر قناری است.
پارک ملی تِیدِه از سال ۲۰۰۷ جزو میراث جهانی یونسکو است. آتشفشان تِیدِه مرتفع‌ترین آتشفشان در اسپانیا و سومین آتشفشان مرتفع در جهان است، این آتشفشان ۳۷۱۸ متر از سطح دریا و ۷۵۰۰ متر از کف اقیانوس ارتفاع دارد.
همچنین حادثه هوایی برخورد دو بوئینگ ۷۴۷ متعلق به کی ال ام و پان امریکن ورلد ایرویز که با کشته شدن ۵۸۳ مسافر، مرگبارترین سانحه هوایی تاریخ هوانوردی نام گرفته، در فرودگاه تنریف شمالی به وقوع پیوسته‌است.
اسلکر یا تنبل فیلم مستقل اثرگذاری ساخته شده به سال ۱۹۹۱ است. فیلم که توسط ریچارد لینکلیتر کارگردانی شده، داستان زندگی گروهی بی‌هدف و بی‌انگیزه را به صورت سریالی روایت می‌کند. دوربین هیچ‌گاه در طول فیلم بر روی یک داستان نمی‌ماند و پس از چند لحظه دور شده و به روی داستان کوتاه دیگری زوم می‌کند. این فیلم به همراه چند فیلم دیگر در زمان خود، آغازگر سینمای مستقل دهه ۹۰ آمریکا شد.
این فیلم که استفاده از کلمه اسلکر به معنی امروزی اش را تثبیت کرد، این ایده را مطرح کرد که کار بی ارزش و افسرده کننده است و انسان را به رستگاری نمی رساند. شخصیتهای این فیلم سبک های زندگی متفاوتی دارند و به روشهای مختلفی صحبت می کنند و در هرصورت به وجدان کاری می تازند. یک شخصیت می گفت: من بد زندگی می کنم اما مجبور نیستم براش کار کنم. این فیلم با این که نقش تعیین کننده ای در تبیین اخلاق اسلکرها در اوایل دهه 1990 میلادی داشت، در مورد کار موضع مشخصی ارایه نداد.
فرهنگسرای ابن‌سینا در ناحیه ۷ شهرداری منطقه ۲ تهران و در محله شهرک غرب واقع شده‌است.
فرهنگسرای ابن سینا که در سال ۱۳۷۳ توسط شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران راه‌اندازی شده دارای یک سالن آمفی‌تئاتر (سینما) و نگارخانه با ظرفیت ۵۰–۶۰ اثر هنری است.
از بهمن ماه سال ۱۳۷۹ نام این مرکز به «فرهنگسرای قانون» تغییر یافت اما در سال ۱۳۸۵ دوباره به فرهنگسرای ابن‌سینا تغییر نام پیدا کرد.
فعالیت‌های فرهنگسرای ابن سینادر این دوره به دو بخش تقسیم می‌شد که بخش نخست آن در زمینه فعالیت‌های عمومی و منطقه‌ای شامل دوره‌های آموزشی فرهنگی هنری، مهارت‌های حرفه ای، اجرای نمایش کودک و بزرگسال، موسیقی، فیلم، برگزاری جشنواره‌های فرهنگی هنری، تشکیل کانون‌های داوطلب، برگزاری کنفرانس‌هاو همایش‌های مختلف، اجرای برنامه‌های مناسبتی مذهبی، علمی و فرهنگی، ویژه برنامه‌های فصلی، برگزاری نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی بود.
در بخش دوم، فعالیت‌های فرهنگسرا شامل اقدامات فرا منطقه‌ای است که شامل پاسخگویی به نیاز شهروندان در خصوص مسایل حقوقی، برپایی کارگاه‌های آموزشی شهروندی، برگزاری همایش‌ها، میزگردهای تخصصی، چاپ نشریه، برگزاری مشاوره‌های حقوقی بود. این فرهنگسرا مجدداً در سال ۱۳۸۵ به فرهنگسرای ابن سینا تغییر نام داد و در هر دو بخش یاد شده در حال ارائه خدمات به شهروندان منطقه دو و شهر تهران است.
بخش کودک مهم‌ترین بخش این فرهنگسرا است. در حال حاضر روزانه سه نمایش کودک در سه نوبت در این فرهنگسرا به روی صحنه می‌رود. گروه‌های اجرای نمایش کودک در فرهنگسرای ابن سینا از بهترین گروه‌های تئاتر کودک کشور هستند. این نمایش‌ها پس از تأیید اداره کل هنرهای نمایشی و کارشناسان هنری فرهنگسرای ابن سینا در سالن آمفی تئاتر این فرهنگسرااجرا می‌شوند. در حال حاضر فرهنگسرای ابن سینا کانون تئاتر کودک در شهر تهران می‌باشد و هر روز استقبال از تاترهای کودک در این فرهنگسرا بیشتر می‌شود. این در حالی است که در دو سال گذشته بهای بلیت تئاتر در این فرهنگسرا افزایش پیدا نکرده‌است. تاترهای کودک همه روز در سه سانس ۱۶، ۱۷:۳۰ و ۱۹ به روی صحنه می‌رود. همچنین این تاترها صبح‌ها ویژه مدارس و مهدهای کودک با هماهنگی قبلی اجرا می‌شوند.
برگزاری شب شعر کودک، برگزاری کارگاه‌های تخصصی ویژه کودکان و نوجوانان و کلاس‌های آموزشی برای این گروه سنی از برنامه‌های دیگران فرهنگسرای ابن سینا می‌باشد.
یکی از پرمخاطب‌ترین بخش‌های فرهنگسرای ابن سینا بخش آموزش این فرهنگسرا است. این بخش با هدف ارائه خدمات آموزشی به شهروندان محترم ایجاد شده و همه روزه به تعداد بسیار از شهروندان خدمت رسانی می‌کند.
در حال حاضر کلاس‌های چون هنرهای موسیقی، هنرهای خانگی و آشپزی، کلاس‌های کامپیوتر، دوره‌های آموزش زبان، دوره‌های ادبی، دوره‌های آموزش علوم قرآنی، هنرهای تجسمی، هنرهای صناعی و سنتی، آموزش مهارت‌های زندگی و آموزش عمومی کودک در این فرهنگسرا برگزار می‌شود.
برپایی کلاس‌ها در زمان‌های مختلف برای استفاده هر چه بیشتر شهروندان، به‌کارگیری اساتید مجرب، استفاده از لوازم کمک آموزشی، ارائه مدرک معتبر و فضایی امن، سالم و شاداب از ویژگی‌های کلاس‌های آموزشی این فرهنگسرا است.
مدیریت فرهنگی هنری منطقه دو دارای ۶ زیر مجموعه به شرح زیر است:
خانه فرهنگ زنجان در خیابان آزادی، خیابان بهبودی، نرسیده به چهارراه نصرت، کوچه شهید حسین شکاری پلاک ۴ واقع شده‌است.
این مجموعه دارای چهار طبقه و به مساحت ۳۸۴ مترمربع است که در سال ۱۳۹۳ افتتاح شده‌است.
هدف از تأسیس این مرکز فرهنگی بهینه کردن و هدف بخشی به اوقات فراغت، تقویت برنامه‌های دینی در قالب فعالیت‌های فرهنگی و هنری، تغییر بینش‌های نادرست و تقویت بینش اسلامی و ایرانی و هویت بخشی می‌باشد.
برنامه‌های مختلف فرهنگی هنری، آموزش‌های علمی، هنری و شهروندی، پیش دبستانی، مهدکودک و خانه کودک از دیگران فعالیت‌های خانه فرهنگ زنجان است.
خانه فرهنگ نصر در کوی گیشا (کوی نصر) خیابان چهارم، پلاک ۱۶ واقع شده‌است. این مرکز ۱۵۰ متر مربع است که در سال ۱۳۷۶ تأسیس شده‌است.
عمده فعالیت خانه فرهنگ نصر در زمینه فعالیت‌های عمومی و محله‌ای شامل دوره‌های مختلف آموزشی، فرهنگی و هنری کسب مهارت‌های حرفه‌ای، تورهای گردشگری و اردوهای بازدید از اماکن تاریخی و فرهنگی، تشکیل کانون‌های داوطلب، اجرای برنامه‌های مناسبتی اعم از مذهبی، علمی و فرهنگی، ویژه برنامه‌های تابستانی، برگزاری نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی می‌باشد.
برنامه‌های مختلف فرهنگی هنری، آموزش‌های علمی، هنری و شهروندی، پیش دبستانی، مهدکودک و خانه کودک از دیگر فعالیت‌های خانه فرهنگ نصر است.
کتابخانه مولانا در شهرک قدس، بلوار شهید دادمان، کوی بهارستان، مجتمع تجاری سپهر طبقه واقع شده‌است. مساحت این کتابخانه ۳۸۵ متر مربع شامل سالن مطالعه، مخزن کتابخانه و کتب مرجع، بخش کودکان، نشریات، امانت و فضای اداری است.
کتابخانه مولانا با۲۹۰۰۰ جلد کتاب در حوزه فرهنگ کتاب و کتاب خوانی و برگزاری مسابقات کتاب خوانی فعالیت می‌کند.
کتابخانه پرواز واقع درسعادت آباد، بالاتر از چهارراه سرو، میدان بهرود، ضلع شمال غربی پارک پرواز می‌باشد. مساحت کتابخانه ۴۰۰ متر مربع است، بالغ بر ۱۲۰۰۰ جلد کتاب دارد و در حوزه فرهنگ کتاب و کتاب خوانی و برگزاری مسابقات کتاب خوانی فعالیت می‌کند.
کتابخانه علامه طرشتی ده واقع در خیابان آزادی، روبه روی خیابان استاد معین، خیابان شهید اکبری، بوستان شهدای طرشت می‌باشد. مساحت کتابخانه ۵۰۰ مترمربع است و در سال ۱۳۷۴ تأسیس شده‌است، بالغ بر ۱۷ هزار جلد کتاب دارد و از عمده فعالیت‌های این مرکز می‌توان به اجرای برنامه‌هایی در راستای اشاعه فرهنگ کتاب و کتابخوانی و اجرای برنامه‌های فرهنگی هنری مانند نشست‌های آموزشی، مسابقات کتابخوانی، اردو هاو بازدید از اماکن فرهنگی هنری و برنامه‌های ویژه فصل تابستان اشاره کرد.
کتابخانه سعادت واقع در سعادت آباد، بالاتر از میدان کاج، انتهای خیابان عبقری دوم، پارک شقایق واقع شده‌است. مساحت کتابخانه ۲۸۵ مترمربع است و در سال ۱۳۸۶ تأسیس گردیده‌است، بالغ بر ۱۴۰۰۰ جلد کتاب دارد و در حوزه فرهنگ کتاب و کتاب خوانی و برگزاری مسابقات کتاب خوانی فعالیت می‌کند.
تهران، شهرک قدس - فاز ۱ - خیابان ایران زمین شمالی - روبروی باغ خوردین
مجتبی جباری (زادهٔ ۲۶ خرداد ۱۳۶۲، رباط کریم اصالتاً اردبیلی«مراسم یادبود درگذشت پدر مجتبی جباری در اردبیل برگزار می‌شود»، خبرگزاری فارس، ۲ تیر ۱۳۸۷.«مراسم یادبود پدر مجتبی جباری در اردبیل برگزار شد »، ایرنا، ۵ تیر ۱۳۸۷.) بازیکن پیشین فوتبال اهل ایران است. وی از استعدادهای پرورش‌یافته جوانان باشگاه استقلال تهران به‌شمار می‌رود.
او هم‌اکنون هدایت تیم فوتبال نیروی زمینی را بر عهده دارد. همچنین جباری پس از خسرو حیدری با دادن ۵۴ پاس گل دومین پاسور برتر تاریخ باشگاه فوتبال استقلال تهران است.تأیید خبر فوتبالی/ جباری رسماً هدایت نیروی زمینی را به عهده گرفت
جباری تاکنون ۳۱ بازی برای تیم ملی فوتبال ایران انجام داده‌است و موفق به زدن ۳ گل شده‌است و وی ۱۴ پاس گل نیز در تیم ملی داده‌است؛ که از لحاظ پاس گل آماری فوق‌العاده برایش محسوب می‌شود
وی در هر سه بازی حساس آخر مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ به صورت فیکس حضور مثبت داشت وی به همراه تیم ملی کشورمان در خرداد ۱۳۹۱ موفق به صعود جام جهانی ۲۰۱۴ شد.
همچنین وی در فروردین ماه سال ۱۳۹۳ برای همیشه از تیم ملی ایران خداحافظی کرد.
وی بخاطر مصدومیت خیلی از بازی‌ها را از دست داده‌است و اگر مصدومیت‌های بیش از حد گریبان گیرش نمی‌شد بازی‌های ملی بیشتری در کارنامه‌اش داشت.
وی به همراه آندرانیک تیموریان از استعدادهای پرورش‌یافته جوانان باشگاه استقلال تهران به‌شمار می‌روند که در لیگ ۱۱ هر دوی آنان بار دیگر در تیم بزرگسالان استقلال تهران به نقش‌آفرینی پرداختند.
جباری فوتبال را از جوانان راه‌آهن و زیرنظر سرمربی وقت آن آغاز کرد. وی با بازی‌های قابل قبولی که انجام داد توانست نظر احدی مربی وقت جوانان استقلال را به خود معطوف کند و راهی باشگاه استقلال شود.
رشد جباری در فوتبال از همان سال آغاز شد. اولین بازی جباری برای استقلال در برابر تیم لشکر ۳۰ گرگان از سری بازی‌های جام حذفی ایران در فصل ۸۱–۱۳۸۰ در ورزشگاه آزادی شهر گرگان رقم خورد جباری در دقیقه ۴۶ به جای یداله اکبری وارد بازی شد. در پایان فصل و به دلیل مشمول بودن نظام وظیفه، وی برای گذراندن خدمت سربازی راهی تیم بزرگسالان ابومسلم خراسان شد. جباری در تیم ابومسلم توانست خود را به شهرت برساند و به تیم ملی دعوت شود.
در پایان فصل ۸۳–۸۴ مجتبی جباری به تیم استقلال تهران بازگشت و در همان فصل به همراه استقلال قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران شد.
در پایان فصل ۹۱–۹۲ مجتبی جباری به دلیل اختلاف با علی فتح‌الله‌زاده خویی مدیر عامل استقلال از باشگاه کنار گذاشته شد.جباری از فهرست استقلال کنار گذاشته شد سایت خبری ایران-ایران، ۳۰ خرداد ۱۳۹۲ وی در نشستی با محمدرضا رحیمی، مدیرعامل باشگاه سپاهان اصفهان، توافق کرد به این تیم اصفهانی بپیوندد.«مبارکه-سپاهان-پیوست مجتبی جباری به فولاد مبارکه سپاهان پیوست»، وبگاه رسمی باشگاه سپاهان اصفهان، ۱۵ تیر ۱۳۹۲.«۸ شاکی پاسخ بیانیه باشگاه را این‌گونه داد/ مجتبی جباری به سپاهان رفت»، خبر آنلاین، ۱۵ تیر ۱۳۹۲.
جباری پس از پیوستن به سپاهان در دیدار استقلال و سپاهان در هفته دوم لیگ برتر ۹۲–۹۳ مورد تشویق هواداران استقلال قرار گرفت.فنایی: برای فحاشی به داور متاسفمحاشیه دیدار استقلال و سپاهان ۳ این درحالی بود که امیر قلعه نوعی سرمربی وقت تیم استقلال از هواداران درخواست کرده بود تا به وی بی‌احترامی صورت نگیرد. جباری عنوان کرده بود بعد از ۹ سال بازی در استقلال، بازی در تیم دیگری برایش قابل تحمل نبوده‌است.جباری معرفی شد/ از ۸ استقلال تا ۸۸ الاهلی "ایرنا"
پس از مصدومیت فریدون زندی، بازیکن ایرانی تیم الاهلی قطر که مقابل تیم المعیذر رخ داد، مسئولان باشگاه الاهلی مذاکرات خود را با مجتبی جباری بازیکن ایرانی تیم سپاهان آغاز کردند و در نهایت با این بازیکن تا پایان فصل به توافق رسیدند.
جباری که در ابتدای فصل در سپاهان بازی می‌کرد بعد از گذشت چند هفته از حضور در تمرینات این تیم خودداری کرد و به تهران بازگشت. مسئولان باشگاه الاهلی همچنین با باشگاه سپاهان مذاکراتی داشتند و در نهایت موفق شدند رضایت این باشگاه را برای انتقال جباری در آخرین ساعات و پیش از بسته شدن سیستم نقل و انتقالات لیگ قطر جلب کنند. او با قراردادی ۳ ساله به ارزش یک میلیون و هفتصد هزار دلار جایگزین فریدون زندی هافبک ایرانی-آلمانی الاهلی قطر شد که در تاریخ ششم مهرماه ۱۳۹۲ دچار یک آسیب دیدگی شدید از ناحیه ساق پا شده بود.
در نهایت در تاریخ ۹ تیر ماه ۱۳۹۶ مجتبی جباری پس از چهار فصل دوری از باشگاه استقلال با امضای قراردادی دو ساله به این تیم بازگشت.http://www.varzesh3.com/news/1424455/مجتبی-جباری-به-استقلال-پیوست پس از عدم بازی طولانی مدت برای تیم استقلال، این بازیکن از تیم کنار گذاشته‌شد.
مجتبی جباری به دلیل مصدومیت‌هایی در طول دوران فوتبال حرفه‌ای ملی و باشگاهی از میدان‌های ورزشی مهمی به دور مانده‌است. یکی از مهم‌ترین مصدومیت‌های وی در اردوی سوئیس - جایی که تیم ملی فوتبال ایران برای مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ آماده می‌شد - در جریان یک دیدار دوستانه بود، که منجر به مصدومیت وی از ناحیه منیسک خارجی زانوی پای راست شد. در نتیجه، وی این رویداد بزرگ ورزشی را از دست داد.«مجتبی جباری جام جهانی را از دست داد/ دو ماه استراحت اجباری برای هافبک تیم ملی»، خبرگزاری مهر، تهران:۱۸:۰۸، ۱۳۸۵/۰۲/۲۲
در تابستان ۱۳۹۲ مجتبی جباری سرمایه‌گذار ایرانی فیلم "وقت داریم حالا"ی عبدالرضا کاهانی شد تا اولین حضور خود در سینما را ثبت کند. وی که علاقه اش به هنر و ادبیات او را از دیگر فوتبالیست‌ها متمایز می‌کرد به واسطه رفاقت با عبدالرضا کاهانی که او نیز علاقه فراوانی به فوتبال دارد و پایش به دنیا سینما باز شد. این فیلم به عنوان اولین اثر هنری در کارنامه جباری ثبت خواهد شد.
تلسکوپ بزرگ دوچشمی (در انگلیسی: Large Binocular Telescope) یا به اختصار تبد که در انگلیسی ال‌بی‌تی (LBT) گفته می‌شود، در فهرست بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های جهان، بزرگ‌ترین و قوی‌ترین تلسکوپ نوری (انعکاسی) ساخته شده‌است که در ارتفاع سطح زمین قرار دارد. این تلسکوپ در کوه گراهام، از رشته کوه‌های پینالئو ایالت آریزونای آمریکا قرار گرفته‌است و به عنوان بخشی از پروژه رصدخانه بین‌المللی کوه گراهام تحت عنوان لوسیفر شناخته می‌شود. تلسکوپ ال‌بی‌تی دارای یک تلسکوپ دوچشمی است و به اخترشناسان امکان خواهد داد تا کیهان را با جزئیات بیشتر و در اعماق ژرف‌تری جستجو کنند. برخلاف اکثر تلسکوپ‌های امروزی که حاوی یک آینه برای جمع‌آوری نور هستند، این تلسکوپ دوچشمی، متشکل از دو آینه عریض ۸٫۴ متری با فاصله کانونی ۱۴/۴ متر است.
قدرت تصویربرداری تلسکوپ ال‌بی‌تی در حدود ۱۰ برابر بهتر و واضح‌تر از تصاویر ارسالی از تلسکوپ فضایی هابل است. برای ساخت تلسکوپ ال‌بی‌تی حدود ۱۲۰ میلیون دلار آمریکا هزینه شده و عملی شدن طرح آن به دلیل مشکلات خاص در طراحی ابزار و تجهیزات اپتیکی و ساخت آن در حدود ۲۰ سال طول کشیده‌است. دانشگاه آریزونا اداره این تلسکوپ را بر عهده دارد. ال‌بی‌تی در اصل، به عنوان پروژه کلمبوس نامگذاری شد که پروژه‌ای مشترک میان اعضای مؤسسه ملی اخترفیزیک ایتالیا (INAF)، دانشگاه آریزونا، دانشگاه مینه‌سوتا، دانشگاه نوتردام، دانشگاه ویرجینیا و همین‌طور اینستیتوی اخترشناسی ماکس پلانک آلمان و انستیتوی فیزیک فرازمینی ماکس پلانک بود.
ایوان الکساندرویچ گنچاروف (به روسی: Гончаров, Иван Александрович) (۱۸ ژوئن ۱۸۱۲ سیبری - ۲۷ سپتامبر ۱۸۹۱) نویسنده اهل روسیه بود که به خاطر رمان آبلوموف شناخته می‌شود.
ایوان الکساندروویچ گنچاروف ۱۸ ژوئن ۱۸۱۲ در سیبری به دنیا آمد. والدینش از طبقه تجار بودند و کودکی نویسنده در خانه سنگی بزرگ گنچاروف‌ها واقع در مرکز شهر با ساختمان‌های بی‌شمار سپری شد. گنچاروف به یاد دوران کودکی و خانه پدریش، اتوبیوگرافی «در میهن» را نوشت. او هفت سال داشت که پدرش را از دست داد و پدرخوانده‌اش نیکلای نیکلایویچ ترگوبف نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت درونی و سرنوشت وی ایفا کرد. تحصیلات ابتدایی را در منزل تحت نظارت ترگوبف و سپس در پانسیون خصوصی گذراند. در ده سالگی به اصرار مادرش، جهت تحصیل در آموزشگاه بازرگانی به مسکو فرستاده شد. وی در طول هشت سال آموزشگاه، روزهای سخت و یکنواختی را سپری کرد. او بسیار مطالعه می‌کرد و به خواندن آثار ادبی نویسندگان و شاعرانی چون کارامزین، درژاوین و دمیتریف علاقه بسیاری داشت. «یوگنی آنگین» پوشکین تأثیر شگرفی بر وی گذاشت طوری‌که حس احترام و تحسین در مقابل نام پوشکین را تا آخر عمرش حفظ کرد. در این زمان بود که تحصیل در آموزشگاه برایش غیرممکن شد و توانست مادرش را متقاعد سازد که تحصیل در آن آموزشگاه را کنار بگذارد. در هجده سالگی، زمان آن فرا رسیده بود که به دنبال خواسته و علاقه شخصی‌اش برود. شوق نوشتن، علاقه به علوم انسانی به خصوص آثار هنری باعث شد که در دانشکده زبان و ترجمه دانشگاه مسکو تحصیل را آغاز کند. دانشگاه، دیدگاه گنچاروف نسبت به زندگی، مردم و خودش را تغییر داد.
در سال ۱۸۳۴ پس از اتمام دانشگاه به زادگاه خود نزد خانواده‌اش بازگشت. پس از یازده ماه اقامت در سیبری به سنت پترزبورگ رفت و تصمیم گرفت که با دستان خود و بدون کمک هیچ شخصی آینده خود را بسازد. به عنوان مترجم مکاتبات خارجی در بخش بازرگانی وزارت دارایی مشغول به کار شد. ضمن کار، به مطالعه آثار ادبی و پرداختن به علایق شخصی‌اش نیز اشتغال داشت. در پترزبورگ با خانواده مایکوف آشنا شد و به عنوان معلم فرزندان آن‌ها به آنجا راه یافت این خانه مرکز فرهنگی و جالب توجه پترزبورگ بود که تقریباً هرروزه نویسندگان، موسیقی‌دانان و نقاشان مشهور در آن جمع بودند. از همین جاست که فعالیت ادبی جدی گنچاروف آغاز می‌شود. سال‌های دهه ۴۰ آغاز شکوفایی خلاقیت او به‌شمار می‌رود. آشنایی با ویساریون بلینسکی منتقد بزرگ روسی تأثیر زیادی در روند شکوفایی خلاقیت ادبی وی داشت طوری‌که خود گنچاروف بارها به آن اشاره داشته‌است. در بهار ۱۸۴۷ رمان «داستان معمولی» او در صفحات مجله «معاصر» چاپ می‌شود، گنچاروف رمانش را «داستان معمولی» نامید چون که به تیپیک بودن جریانات بیان شده در این اثر تأکید داشت. «داستان معمولی» گنچاروف را اغلب با «آرزوهای بر باد رفته» اثر انوره دو بالزاک مقایسه کرده‌اند که احتمالاً گنچاروف از وی الهام گرفته‌است.
ازسال ۱۸۵۲ گنچاروف به مدت دو سال و نیم به مأموریت کاری رفت و به کشورهای انگلستان، آفریقای جنوبی، اندونزی، ژاپن، چین، فیلیپین و بسیاری از جزیره‌ها و مجمع‌الجزایرهای کوچک اقیانوس‌های آتلانتیک، هند و آرام سفر کرد و در سیزدهم فوریه ۱۸۵۵ به پترزبورگ بازگشت. پس از بازگشت، مجموعه شرح سفرهایش به نام "کشتی پالاس" (۱۸۵۵–۱۸۵۷) را که "خاطرات روزانه نویسنده" بود جمع‌آوری کرد. پس از سفر، گنچاروف تغییر شغل داده و در اداره سانسور تزاری مشغول کار شده و در سال ۱۸۶۷ بازنشسته شد. در سال ۱۸۵۹ رمان "آبلوموف" گنچاروف منتشر شد. در این سال، برای نخستین بار در روسیه واژه "ابلوموفیسم" رایج شد. گنچاروف از طریق بیان سرنوشت قهرمان اصلی رمان جدیدش قصد داشت یک پدیده اجتماعی را نشان دهد. انتشار "آبلوموف" با موفقیت و شهرت فراوانی همراه بود و گنچاروف را در زمرهٔ یکی از برجسته‌ترین نویسندگان روس قرار داد. بلینسکی در مقاله "اوبلومف‌گرایی چیست؟" این رمان را شاهکار گنچاروف و نخستین شکایت از نظم اجتماعی حاکم روس دانست نامید. ایوان تورگنیف می‌گوید: «تا زمانی که حتی یک روس زنده است، آبلوموف هم در یادها زنده است.». پس از "ابلوموف" شروع به نگارش رمان جدیدی به نام "پرتگاه" کرد. مشغله شغلی مانع کار نوشتن می‌شد اما پس از بازنشستگی از اداره سانسور، گنچاروف کار ادامه رمان را به‌طور جدی آغاز کرد. گنچاروف روزی دربارهٔ این رمان گفت: "این کودک قلب من است" او بیست سال تمام برای این کار زحمت کشید و زمانی که به آخر کار نزدیک می‌شد دچار یک نوع بی‌تفاوتی شد و به نظرش رسید که دیگر توان به پایان رساندن این اثر عظیم را ندارد. بعدها در جای دیگری گنچاروف می‌نویسد که بخش سوم رمان را تمام کرده‌است و در نهایت رمان به صورت یک کتاب سه قسمتی به پایان می‌رسد. هر یک از رمان‌های گنچاروف بیانگر دوره مشخصی از توسعه تاریخ روسیه است؛ برای دوره اول، تیپ الکساندر آدویف (داستان معمولی)، دوره دوم آبلوموف (آبلوموف) و دوره سوم رایسکی (پرتگاه) مشخص شده‌اند. تمامی این سیماها، عناصر تشکیل‌دهنده تصویر جامع عصری هستند که لغوکننده اصول سرواژند.
«پرتگاه» آخرین اثر برجسته گنچاروف است. پس از پایان این کار، زندگی او بسیار سخت شد، بیماری، تنهایی، و در نهایت افسردگی روحی به سراغ نویسنده آمد. هر سه رمان گنچاروف به توصیف دوران قبل از رفرم روسیه می‌پرداخت دورانی که نویسنده خوب می‌شناخت و درک می‌کرد، جریاناتی که در سال‌های بعد طبق پیشگویی شخصی نویسنده اتفاق افتادند او آن‌ها را با تمام وجود حس می‌کرد اما نه توان فیزیکی آن را داشت که سنگینی بار این آگاهی را تحمل کند و نه توان درک روحی آن.
در ۱۸۴۷ او نخستین رمانش "یک داستان معمولی" را به چاپ می‌رساند. یک سال پس از آن، بخش‌هایی از شاهکار خود به نام آبلوموف را می‌نویسد. اما ده سال طول می‌کشد تا نوشتن تمامی اثر را به آخر برساند. در ۱۸۶۹، آخرین کتابش "سیلاب" را می‌نویسد که مضمون آن روند و سیر پوچ‌گرایی است.
به گفته تولستوی، آبلوموف اثر در خور و بسیار ممتازی است، به نظر داستایوفسکی این اثر " از ذهنی پویا سرچشمه گرفته‌است ". "ابلومف"، قهرمان کتاب، همچون فاوست یا دن ژوان اسطوره‌ای در ادبیات روسیه شمرده می‌شود. "ابلومف"، این ارباب‌زاده بیکاره، در فرهنگ روسیه نمودی از انسان تن‌پرور و فرومایه است که رؤیاهایش را فدای رخوت و خوابی عمیق می‌کند که بر سرتاسر لحظات زندگانیش سایه افکنده‌است.
۲۰۰۷
ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (در انگلیسی: United States Fifth Fleet) یک ناوگان فعال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که مسئولیت حفظ منافع آمریکا در خلیج فارس، دریای عمان، دریای سرخ، خلیج عدن و بخش‌هایی از اقیانوس هند را بر عهده دارد.
مرکز کنونی ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در کشور بحرین قرار دارد و فرماندهی آن بر عهده دریادار ساموئل پاپارو است.
۱۹۶۸ میلادی.
اوت:
سپتامبر:
دسامبر:
تاریخ نامشخص
برنامه‌ریزی فضایی یا آمایش سرزمین ، در سیستم حرفه‌ای امروزی و دانشگاهی ایران تنها به برنامه‌ریزی فضایی در مقیاس ملّی و منطقه‌ای گفته می‌شود.
در واقع و در سیستم حرفه‌ای جهانی، بخشی از مفهوم کلّی برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای به شمار می‌رود.
آمایش سرزمین به روش‌ها و رویکردهای استفاده شده توسط بخش خصوصی و عمومی به منظور اثرگذاری بر توزیع جمعیت و فعالیت‌ها در فضاهای با مقیاس‌های گوناگون اشاره دارد.
تنظیم رابطه بین انسان و فعالیت‌های انسان در فضا به منظور بهره‌برداری منطقی از همه امکانات در جهت بهبود وضعیت مادی و معنوی جامعه بر پایۀ ارزش‌های اعتقادی پیشینۀ فرهنگی یا ابزار علم و تجربه در طول زمان است که جزئی از جغرافیا به شمار می‌رود.
آمایش سرزمین، شامل برنامه‌ریزی و سازمان دادن به نحوهٔ اشغال فضا، تعیین محل زندگی انسان‌ها، محل فعالیت و تجهیزات و کنش‌های بین عوامل گوناگون نظام اجتماعی- اقتصادی است. این رشته برنامه‌ریزی کلان نیروهای اقتصادی، طبیعی و انسانی را مدنظر دارد.
در برنامه‌ریزی نوین بسیاری از کشورها، برنامه‌ریزی فضایی در جهت توسعه پایدار می‌تواند نیازهای دیگری از جمله مسائل دفاعی را برطرف نماید. در واقع آمایش دفاعی در کشوری مانند ایران استفاده از امکانات و تجهیزات طبیعی و غیرطبیعی در جهت ایجاد موانعی برای بازدارندگی از حملات دشمن می‌باشد به گونه‌ای که در زمان صلح نیز بتوان از آن‌ها در راستای مسائل توسعه پایدار استفاده نمود. از جمله مثال‌های این نوع برنامه‌ریزی می‌توان به ایجاد دریاچه بزرگ ماهی توسط صدام در جنگ ۸ساله و استفاده از آن هم در جهت تولید و پرورش ماهی و نیز مانعی برای عبور نیروهای ایرانی نام برد.کربلای 5 به روایت پنتاگون، ;کاربرد دریاچه ماهی عراق.
دادگاه ملی اسپانیا (در اسپانیولی: Audiencia Nacional de España، تلفظ: اودینسیا ناسیونال ده اسپانیا) دادگاه عالی کشور اسپانیا است که مقر آن در شهر مادرید قرار دارد.
بالتازار گارسون، از قاضی‌های معروف دادگاه عالی است.
جریان مستقیم ولتاژ بالایا اچ‌وی‌دی‌سی یک سیستم انتقال انرژی الکتریکی با ولتاژ بالا و جریان مستقیم است که بر خلاف سیستم‌های رایج‌تر جریان متناوب از جریان مستقیم برای انتقال برق استفاده می‌کند. این روش راهی نوین برای انتقال انرژی الکتریکی در مقیاس‌های کلان است و در این زمینه جایگزین خوبی در مقابل روش سنتی (استفاده از جریان متناوب) به‌شمار می‌رود. فناوری ساخت این نوع سیستم به دهه ۱۹۳۰ میلادی در سوئد بازمی‌گردد. از اولین خطوط ساخته شده با این تکنولوژی می‌توان خط انتقال بین مسکو و کاشیرا در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۱ میلادی و سیستم انتقال ۱۰ تا ۲۰ مگاواتی واقع در سوئد را نام برد که در سال ۱۹۵۴ میلادی به بهره‌برداری رسید.
بزرگ‌ترین خط انتقال اچ‌وی‌دی‌سی در حال حاضر خط انتقال اینگا-شابا با ظرفیت انتقال ۶۰۰ مگاوات و با طول حدود ۱۷۰۰ کیلومتر در کنگو واقع شده. این خط انتقال سد اینگا را به معدن مس شابا متصل می‌کند.
اولین روش برای انتقال انرژی الکتریکی با جریان مستقیم توسط یک مهندس سوئیسی با نام رن تئوری ارائه شد. در این سیستم با سری کردن ژنراتورها و در نتیجه جمع جبری ولتاژهای تولیدی ولتاژ افزایش می‌یافت. هر ژنراتور در جریان ثابت می‌توانست انرژی الکتریکی تا ولتاژ ۵۰۰۰ ولت تولید کنند. بعضی از ژنراتورها دارای دو ردیف کلکتور بودند تا ولتاژ وارده بر روی هر کلکتور را کاهش دهند. این سیستم در سال ۱۸۸۹ میلادی در ایتالیا به وسیله شرکت "Acquedotto de Ferrari-Galliera" مورد استفاده قرار گرفت. در این خط انتقال توانی برابر ۶۳۰ کیلووات با ولتاژ ۱۴ کیلوولت تا مسافت ۱۲۰کیلومتر منتقل می‌شد. سیستم "Moutiers-Lyon" با همان مکانیزم به وسیله هشت ژنراتور متصل شده با دو ردیف کلکتور می‌توانست ولتاژ را تا ۱۵۰ کیلوولت افزایش دهد. این سیستم از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۳۶ مورد استفاده قرار گرفت. دیگر سیستم‌های از این دست نیز تا دهه ۱۹۳۰ مورد استفاده قرار می‌گرفتند. عیب این سیستم‌ها در این بود که ماشین‌های گردان (مولدها و مبدل‌های گردان) به تعمیر و نگهداری زیادی نیاز داشتند و در ضمن تلفات در این ماشین‌ها زیاد بود. استفاده از ماشین‌های مشابه دیگر نیز تا اواسط قرن بیستم ادامه داشت، ولی با موفقیت کمی همراه بود.
یکی از روش‌هایی که برای کاهش ولتاژ مستقیم گرفته شده از خطوط انتقال مورد آزمایش قرار گرفت، استفاده از ولتاژ برای شارژ کردن باتری‌های سری بود. پس از شارژ شدن باتری‌ها در حالت سری آن‌ها را در حالت موازی به هم اتصال می‌دادند و از آن‌ها برای تغذیه بارها استفاده می‌کردند. با این حال از این روش فقط در دو طرح انتقال استفاده شد چراکه این روش به دلیل محدودیت ظرفیت باتری‌ها، مشکلات مربوط به تغییر وضعیت باتری‌ها از سری به موازی و پسماند انرژی در هر سیکل شارژ و دشارژ در باتری‌ها اصلاً اقتصادی نبود.
در طول سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ رفته رفته امکان استفاده از شبکه‌های کنترل شده به وسیله لامپ‌های قوس جیوه فراهم آمد. در ۱۹۴۱ در یک شبکه ۶۰ مگاوات به طول ۱۱۵ کیلومتر از لامپ‌های جیوه استفاده شد. این شبکه که یک شبکه کابلی برای تغذیه شهر برلین بود هرگز به بهره‌برداری نرسید چراکه در ۱۹۴۵ با فروپاشی آلمان نازی طرح نیمه‌کاره رها شد. توجیه استفاده از خطوط زیرزمینی دیده نشدن آن‌ها در حملات هوایی بود. با پایان یافتن جنگ جهانی دوم این طرح توجیه نظامی خود را از دست داد، تجهیزات و تأسیسات طرح نیز به شوروی برده شد و در آنجا مورد استفاده قرار گرفت.