moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بسیاری از بازی‌های ماجراجویی از یک لیست مدیریت آیتم‌ها استفاده می‌کنند که به شیوهٔ خاص گیم‌پلی آن نمایش داده می‌شود. بازیکنان فقط قادر به برداشتن برخی اشیا در بازی هستند، بنابراین بازیکن همواره باید داند اشیایی که می‌تواند بردارد مهم هستند. چون بدون دانستن این بازیکنان با مشکل روبرو خواهند شد و ممکن است که آیتم مهمی را از دست بدهند. پس با دانستن این موضوع آن‌ها در هر مرحله برای یافتن آیتم‌ها به تکاپو خواهند افتاد. در بازیهایی که از شیوهٔ اشاره و کلیک استفاده می‌کنند، بازیکنان اغلب اوقات به یک جستجوی قاعده‌مند مشغول می‌شوند که به عنوان شکار پیکسل شناخته می‌شود. این بازی‌ها توسط آیتم‌های مشخص شده (های‌لایت شده) یا تغییر حالت نشانگر موس بر روی آیتم‌ها، مهم بودن آن آیتم را به بازیکن الغا می‌کنند. برخی آیتم‌ها دارای خصیصه‌هایی هستند که غالباً در بازی‌های ماجراجویی گوناگون از آن‌ها زیاد استفاده می‌شود. دو نمونه در این زمینه طناب و اهرم هستند. اما برخی آیتم‌ها به عنوان موانع حرکتی استفاده می‌شوند، ولی وجود بعضی موقعیت‌های نامعقول بازیکن را از هدف اصلی دور می‌کند. بسیاری از معماها در این نوع بازی‌ها شامل جمع‌آوری و استفاده از آیتم‌هایی است که در لیست موجود است. بازیکنان باید بتوانند تکنیک‌های فکری را به موازات دانشی که از جهان بیرون دارند بکار ببرند. برای مثال با وصل کردن یک تکه از تیوب لاستیکی بر روی یک خنجر می‌توانیم یک قلاب سنگ بسازیم، لازمه ساخت چنین چیزی این است که بازیکن بداند تیوب لاستیکی قابلیت کششی دارد. ممکن است بازیکنان نیاز پیدا کنند که آیتم‌های درون لیست موجودی‌شان را دوره‌ای طولانی به همراه خود حمل کنند تا زمانی که آن‌ها مفید واقع شوند، بنابراین در بازی‌های ماجراجویی معمول است که حافظهٔ بازیکنان مورد آزمایش قرار بگیرد طوری‌که مثلاً باید قسمتی از اطلاعات مربوط به اوایل بازی را برای پیروز شدن در قسمتی دیگر، بیاد داشته باشند. ندرتاً زمانی هم برای حل معماها در نظر گرفته می‌شود و بازیکن تحت فشار باید توانایی سریع اندیشیدن را داشته باشد.
بازی‌های ماجراجویی تجربه‌ای تک‌نفره و تا حد زیادی داستان‌محور هستند. بازی‌های ماجراجویی بیشتر از هر سبک دیگری به داستان وابسته هستند و زمینهٔ این را دارند که بازیکن بازی تک‌نفره را تجربه کند. آن‌ها اغلب در محیطی غوطه‌ور در جهانی فانتزی جریان دارند، و تلاش دارند تا در هر قسمت نسبت به قسمت قبل تغییر ایجاد کنند و با ایجاد تازگی و چیزهای نو بازیکن را به ادامه بازی علاقه‌مند سازند. کمدی یک موضوع معمول است، و در این بازی‌هایی با این موضوع اغلب واکنش‌هایی کمدی در زمانی که بازیکنان قصد انجام عملی مضحک یا ناممکن را دارند صورت می‌گیرد. از آنجایی که بازی‌های ماجراجویی بر محور داستان و تکامل کاراکتر در طول آن روایت می‌شوند اغلب این نمایش ادبی از شخص و احساساتش بازخورد بهتری نسبت به قدرت و توانایی جدید در سبک گیم‌پلی آن‌ها را دارد. بازیکن اغلب به محض شروع بازی باید جستجویی را آغازکند، یا نیاز به حل‌کردن یک معما دارد یا در موقعیتی است که در مورد آن خیلی‌کم اطلاعات دارد. این گونه داستان‌های اسرارآمیز به طراحان اجازه می‌دهد تا پیرامون چیزی بگردند که ارنست آدامز از آن به «مسئله فراموشی» یاد می‌کند، یعنی وقتی که بازیکنان کنترل بازیگر اصلی بازی را در دست می‌گیرند و بازی را شروع می‌کنند در حالی‌که دانش و تجربه‌ای در مورد آن ندارند. در نوع داستان-حادثه‌ای بازیکن با گره گشودن از معماها و به انجام رساندن کامل رقابت‌ها به پیش می‌رود، اما در داستان‌های روایت محوری که از اجزای مکانیکی در آن کمتر استفاده شده، ممکن است عناصر داستان هم برای پیشرفت به کمک بازیکن بشتابند.
بازی‌های ماجراجویی عموماً خط داستانی قوی دارند و دیالوگ در آن نقش عمده‌ای دارد که برای تأثیرپذیری بیشتر از دیالوگ یا گفتگوی ضبط شده توسط صداپیشگان استفاده می‌شود. در این ژانر برای انتخاب نمایش دیالوگ‌ها از روشی استفاده می‌شود که به "ساختار درختی مکالمه" معروف است. بازیکنان می‌توانند با انتخاب یک خط دیالوگ از پیش نوشته شده از منوی دیالوگ‌ها، کاراکتر دیگری را که قادر به کنترل آن نیستند مورد خطاب قرار دهند که باعث می‌شود تا کاراکتر هم در پاسخ دیالوگی بگوید. این گفتگوها اغلب به صورت یک "ساختار درختی" طراحی می‌شوند که بازیکنان تصمیم می‌گیرند بین شاخه‌های دیالوگ کدام یک را دنبال کنند. اگرچه همیشه تعداد محدودی شاخه برای دنبال کردن وجود دارند. در برخی بازی‌های ماجراجویی این حق انتخاب‌ها یکی بعد از دیگری فعال می‌شود. گفتگو با کاراکترها می‌تواند راهنمایی برای چگونگی حل معماها باشد. بازیکن باید از کاراکتر بخواهد تا در مورد آنچه می‌خواهد با او همکاری کند.. بقیه مکالمات نتیجه‌هایی مانند آشکار کردن یک راز با ارزش را در پی‌خواهد داشت که بازیکن عهده‌دار آن می‌شود. کاراکترها ممکن است اغلب ملزم باشند تا رازی را فاش کنند، یا اینکه در میان گفتگو بواسطهٔ گرفتن چیزی که برایشان منفعت دارند، مطلبی را بیان کنند.
هدف اصلی در یک بازی ماجراجویی تکمیل جستجویی از پیش‌تعیین‌شده‌است. در بازی‌های ماجراجویی ابتدایی اغلب هدف امتیاز گرفتن هم وجود داشت و در برخی مثل "زورک"، بازیکن یک سلسله مراتب تعیین شده را طی می‌کرد و به طبع آن یک توصیف‌کنندهٔ متنی امتیاز را نمایش می‌داد. با گرفتن امتیاز بیشتر توسط بازیکن اهداف دیگری برای او طرح می‌شد و یک نمودار پیشرفت طی می‌شد.
شرایط باختن در نخستین بازی‌های ماجراجویی، از بازی‌های نزدیک به سبک اکشن الگو گرفته بود که همانا مرگ بازیکن بود. این موضوع در بازی‌های ماجراجویی بحث‌انگیز شد، چرا که در این‌جا دشمنان به وضوح دیگر سبک‌ها قابل شناسایی نیستند. هم‌اکنون بسیاری از توسعه‌دهندگان این سبک از این کار دوری می‌کنند یا قبل از خطری که منجر به مرگ کاراکتر می‌شود به بازیکن خبر می‌دهند. برخی از بازی‌های ماجراجویی اولیه بازیکن را در موقعیتی به دام می‌انداختند که بازیکن از پس عبور از آن برنمی‌آمد و بدون پیروزی در آن هم بازی به اتمام نمی‌رسید. مثلاً بازی ماجراجویی متنی "راهنمای مسافرت مجانی به گالاکسی" از شرکت اینفوکام مورد انتقاد بوده‌است بخاطر جایی از سناریوی ابتدای بازی که در صورت کوتاهی در برداشتن کپه‌ای از نامه‌های ناخواسته، در مراحل جلوتر از ادامهٔ بازی توسط بازیکن ممانعت به‌عمل می‌آید.
سبک ماجراجویی متنی که اغلب به داستان‌های تعاملی شناخته می‌شود، داستان بازی را توسط عبارات متنی بیان می‌کند و بازیکن را برای انجام دستورالعمل‌ها راهنمایی می‌کند. از نمونه‌های اولیه این سبک می‌توان به "خانهٔ وحشت هیوگو " و بازی‌های"اسکات آدامز" اشاره کرد که از یک تجزیه‌گر فعل و صفت استفاده می‌کردند که دستورالعمل‌ها را تفسیر می‌کرد؛ این به بازیکن اجازه می‌داد تا به‌طور اساسی با اشیا در تعامل باشد، به‌طور مثال با تایپ " کلیدها را بگیر" یا "در را باز کن". بازی‌های ماجراجویی متنی اخیر و داستان‌های تعاملی مدرن می‌توانند جملات بسیار پیچیده‌تر را تفسیر کنند.
ماجراجویی اشاره و کلیکی سبکی از بازی است که در آن بازیکن شخصیت خود را با استفاده از اشاره و کلیک به وسیله موس یا هر دستگاه دارای اشاره گر کنترل می‌کند. در این سبک از بازی ماجراجویی، اطلاعات در مورد محیط بازی توسط گرافیک به بازیکن انتقال داده می‌شود. این سبک برای یک بازیکن در بازی، با استفاده از عمل‌هایی مانند "نگاه کردن" به اطراف، این امکان را به وجود می‌آورد که داستان بازی را در راه‌های مختلف ادامه دهد. در اکثر این نوع بازی‌ها، بازیکن با استفاده از اشاره‌گر ماوس، شروع به گشتن اشیاء متفاوت می‌کند.
استری
ماینکرفت
میراث هاگوارتز
تبعیض قیمت وقتی رخ می‌دهد که کالایی مشابه با قیمت‌های متفاوت (نسبت به هزینهٔ نهایی تولید کالا) به مشتریان مختلف به فروش می‌رسد (استیگلرhttp://en.wikipedia.org/wiki/George_Stigler ۱۹۸۷). برای مثال کتاب با جلد گالینگور هزینهٔ نهایی چند برابری نسبت به کتاب با جلد شومیز ندارد ولی قیمت آن گاهی تا چند برابر قیمت کتاب با جلد شومیز است.
تبعیض قیمت عموماً در قیمت بالاتری دریافت کند.
مرتب کردن مشتریان در ساده‌ترین حالت، بر اساس ویژگی‌های ظاهری مانند سن یا جنسیت قابل انجام است. جوانان در مقایسه با مردان میان سال، درآمد قابل توجهی ندارند بنابراین تمایل به پرداخت آن‌ها برای طیف گسترده‌ای از کالاها کمتر است. در شرایط پیچیده‌تر، بنگاه بر اساس زمان یا مکان خرید الگوی قیمتی اتخاذ می‌کند تا هر مشتری، قیمتی متناسب با حداکثر تمایل به پرداخت خود را انتخاب کند.
برای جلوگیری از بازفروش کالا نیز روش‌های متعددی موجود است. اغلب هزینه‌های فروش مجدد کالا به قیمت بالاتر مانع از آن می‌شود که آربیتراژ صورت بگیرد. در مورد کالاهایی که در مکان‌های مختلف، مثلاً کشورهای مختلف، با قیمت‌های متفاوت به فروش می‌رسند این هزینه می‌تواند شامل هزینهٔ حمل کالا به بازار با قیمت بالاتر، عوارض گمرکی یا مالیات باشد. بسیاری خدمات فقط برای خریدار قابل استفاده هستند و نمی‌توان آن‌ها را مجدداً به فروش رساند. خدمات حمل و نقل که در آن بلیط به نام افراد صادر می‌شود نمونه‌ای از این دست است. گاهی بنگاه‌ها در قرارداد فروش کالا، فروش مجدد را برای خریدار ممنوع می‌کنند. برخی فروشندگان نیز نمونه‌های اصلاح شده‌ای از کالا را عرضه می‌کنند که برای مشتریان با تمایل به پرداخت بالا جذابیت ندارند. ویرایش‌های دانشجویی نرم‌افزارها با قابلیت‌های محدود شده به درد شرکت‌ها و کاربران حرفه‌ای نمی‌خورد.
در ادبیات سنتی اقتصاد، اولین بار پیگوhttp://en.wikipedia.org/wiki/Arthur_Cecil_Pigou در سال ۱۹۲۰ تبعیض قیمت نوع اوّل، تبعیض قیمت نوع دوم و تبعیض قیمت نوع سوم را از هم تفکیک کرد. در سال‌های اخیر به ویژه بعد از پژوهش‌های شاپیرو و واریانhttp://en.wikipedia.org/wiki/Hal_Varian در سال ۱۹۹۸، این شیوه‌های قیمت گذاری به ترتیب با نام قیمت‌گذاری شخصی، قیمت‌گذاری منو و قیمت‌گذاری گروهی نیز شناخته شده‌اند.
در تبعیض قیمت نوع اوّل یا تبعیض قیمت کامل، انحصارگر برای هر واحد از کالا قیمتی برابر حد اکثر تمایل به پرداخت مصرف‌کننده را از وی اخذ می‌کند. انحصارگر تبعیض گذار نوع اوّل، برای فروش یک واحد بیشتر از کالا نیازی به تغییر قیمت واحدهای فروخته شدهٔ قبلی ندارد، لذا منحنی سود نهایی انحصارگر تبعیض گذار نوع اوّل، برابر منحنی تقاضا خواهد بود. انحصارگر تبعیض گذار تا نقطه‌ای تولید خواهد کرد که درآمد نهایی تولید آخرین واحد کالا (که در اینجا برابر قیمت است) برابر هزینهٔ نهایی تولید آن واحد کالا باشد. این میزان تولید دقیقاً برابر میزان تولید در بازار رقابتی است و قیمت آخرین واحد کالای فروخته شده توسط انحصارگر تبعیض گذار نوع اوّل نیز برابر قیمت بازار رقابتی خواهد بود.
یکی از روش‌های پیاده‌سازی تبعیض قیمت نوع اوّل استفاده از حراج است. فرایند حراج باعث می‌شود مشتریان یک کالا بیشترین تمایل به پرداخت را پیشنهاد دهند. حراج اغلب خرید و فروش کالاهای آنتیک یا خاص را تداعی می‌کند ولی امروزه بنگاه‌هایی مانند eBayeBay - New & used electronics, cars, apparel, collectibles, sporting goods & more at low prices و AmazonAmazon.com: Online Shopping for Electronics, Apparel, Computers, Books, DVDs & more به کمک فناوری فضای مجازی فرایند حراج را حتی در مورد کالاهای مورد استفادهٔ روزمره نیز پیاده می‌کنند.
روش دیگر استفاده از تعرفهٔ دو قسمتی است. در این روش، ابتدا مشتریان مبلغی به عنوان آبونمان پرداخت می‌کنند. سپس بنگاه برای استفاده از هر واحد کالا، قیمت ثابتی دریافت می‌کند. مثال‌هایی از این نوع شیوهٔ قیمت‌گذاری، پارکینگ‌های شبانه‌روزی، خدمات تلفن، اینترنت، تلویزیون کابلی، شهربازی‌ها، انواع باشگاه‌های ورزشی یا امثال آن هستند. با فرض مشابه بودن تقاضای مصرف‌کنندگان، انحصارگر با قرار دادن قیمت مصرف برابر هزینهٔ نهایی تولید، به میزان مصرف حداکثر کنندهٔ مازاد رفاه مصرف‌کننده کالا می‌فروشد. سپس با قرار دادن آبونمان برابر کل مازاد رفاه مصرف‌کننده، تمام آن را به صورت سود از آن خود می‌کند. در این حالت مصرف‌کننده نسبت به مصرف و عدم مصرف بی‌تفاوت است و با کاهش ناچیز آبونمان، می‌توان وی را به مصرف ترغیب کرد.
در تبعیض قیمت نوع دوم یا قیمت‌گذاری غیر خطی، مشتری با یک الگوی قیمت غیر خطی رو به رو است. قیمت واحد کالا بسته به تعداد کالایی که مشتری خریداری می‌کند برای وی تغییر می‌کند؛ ولی هر مشتری با الگوی قیمتی مشابهی روبه رو خواهد بود. آشناترین مثال این نوع تبعیض قیمت تخفیف روی قیمت کالا در خرید فلّه‌است. پژوهش دقیق تر در مورد تبعیض قیمت نوع دوم و استخراج الگوی قیمت بهینه اولین بار توسط اسپنس در سال ۱۹۷۶ انجام شد.
در ساده‌ترین مدل تبعیض قیمت نوع دوم، بنگاه با دو گونه مشتری مشتری کم مصرف و مشتری پر مصرف رو به روست. در هر قیمتی، تقاضای مشتری پرمصرف بیشتر از تقاضای مشتری کم مصرف است. برای این حالت بنگاه کالا را در ۲ قالب عرضه می‌کند. قالب اول یک واحد کالا و قالب دوم یک بسته شامل تعدای از کالا با تخفیف روی قیمت آن است. دم دست‌ترین مثال، یک بطری آب معدنی در مقابل یک بسته یا جعبه آب معدنی، یک جعبه دستمال کاغذی در مقابل یک بستهٔ چهارتایی دستمال کاغذی، یک بطری نوشابه تک نفره در مقابل یک بطری نوشابه خانواده و… است.
برای اینکه هر دو مشتری خرید کنند، قیمت باید به گونه‌ای تنظیم شود که مازاد رفاه هر مشتری بزرگتر یا برابر مبلغی باشد که برای کالا می‌پردازد. این قید، شرط مشارکت در بازار است.
قیمت گذاری باید به گونه‌ای باشد که هر مشتری قالب کالای مناسب خود را انتخاب کند و قیمت آن قالب کالا را پرداخت نماید. یعنی مازاد رفاه مشتری کم مصرف از خرید یک بطری آب معدنی و پرداخت قیمت یک بطری بیشتر از مازاد رفاه وی از خرید یک جعبه آب معدنی و پرداخت قیمت شش آب معدنی با تخفیف باشد و متناظر با آن مازاد رفاه مشتری پرمصرف از خرید یک جعبه آب معدنی و پرداخت قیمت شش آب معدنی با تخفیف بیشتر از مازاد خرید پنج بطری یا کمتر آب معدنی بدون تخفیف باشد. به این قیدها شرایط خود انتخابی می‌گویند.
قیمت گذاری غیر خطی در شرایطی کاربرد دارد که هیچ ویژگی قابل مشاهده‌ای برای تشخیص مشتری کم مصرف از مشتری پر مصرف، و در نتیجه اعمال تبعیض قیمت نوع اوّل یا سوم، وجود نداشته باشد. الگوی قیمتی به گونه‌ای تنظیم می‌شود که مشتریان با انتخاب خود، کم مصرف یا پر مصرف بودن خود را آشکار کنند.
تبعیض قیمت نوع سوم یا قیمت‌گذاری گروهی، شامل پرداخت قیمت‌های متفاوت توسط گروه‌های مختلف مشتریان است. هر مشتری در هر گروه قیمت ثابتی برای خرید هر واحد اضافی کالا می‌پردازد ولی این قیمت در بین گروه‌های مختلف، متفاوت است. این نوع تبعیض قیمت، متداول‌ترین نوع تبعیض قیمت است. تخفیف‌هایی که از سوی بنگاه‌ها به گروه‌های مختلف اجتماعی داده می‌شود مصداق‌های تبعیض قیمت نوع سوم هستند. مثالی‌هایی از این نوع تبعیض قیمت، تخفیف‌های دانشجویی یا بازنشستگی است. صورت دیگری از تبعیض قیمت نوع سوم، قیمت‌های مختلف برای ایام مختلف هفته یا ساعات مختلف روز است.
تبعیض قیمت نوع سوم را می‌توان به صورت تفکیک کردن چند بازار با تقاضای متفاوت مدل کرد. در هر یک از بازارها بنگاه مانند یک انحصارگر غیر تبعیض گذار عمل می‌کند و سود خود را حداکثر می‌نماید.کشش تقاضا در بازاری که مشتریان کم مصرف تر را در خود جای می‌دهد بیشتر است و تقاضای مشتریان حساسیت بیشتری به تغییرات قیمت دارد. در این بازار بنگاه برای افزایش سود، قیمت خود را نسبت به بازار مشتریان پرمصرف کاهش می‌دهد.
ورای مسئلهٔ تحلیل تبعیض قیمت و حد اکثر سازی سود از منظر بنگاه، سؤالی اساسی که برای اقتصاددانان مطرح است اثرات انواع تبعیض قیمت بر سطح رفاه جامعه در مقایسه با بازار انحصاری بدون تبعیض قیمت است. کدام نوع از تبعیض قیمت چه اثرات رفاهی برای جامعه دربردارد؟ بر این اساس سیاست گذاران باید کدام نوع از تبعیض قیمت را مورد تشویق و کدام نوع را مورد پیگرد قرار دهند و ممنوع کنند؟
تبعیض قیمت نوع اوّل، رفاهی معادل بازار رقابتی با شرایط مشابه، تولید می‌کند. در بازار رقابتی مصرف‌کنندگان از تفاوت قیمت رقابتی (که برابر هزینهٔ نهایی تولید است) و حداکثر تمایل به پرداخت، تحت عنوان مازاد مصرف‌کننده بهره‌مند می‌شوند در حالی که انحصارگر تبعیض گذار نوع اوّل، با اخذ حداکثر تمایل به پرداخت از هر واحد مصرف، مازاد مصرف‌کننده را به صورت سود اقتصادی از آن خود می‌کند. در مقایسه با سطح تولید و رفاه اجتماعی انحصارگر معمولی، تبعیض قیمت نوع اوّل باعث افزایش سطح رفاه جامعه می‌شود، اگرچه توزیع رفاه به نفع انحصارگر تغییر می‌کند.
اثرات رفاهی تبعیض قیمت نوع دوم در مقایسه با انحصارگر معمولی نامشخص است. در صورت ممنوع شدن تبعیض قیمت نوع دوم، انحصارگر باید قیمت ثابتی در هر تعداد واحد خرید دریافت کند. این بدان معنی است که یا تخفیف در تعداد خرید بیشتر حذف خواهد شد یا در تعداد خرید کم نیز کالا با تخفیف عرضه می‌گردد. در حالت اوّل، قیمت افزایش یافته و مقدار تقاضا و به تبع آن رفاه اجتماعی کاهش پیدا خواهد کرد. در حالت دوم، ممکن است انحصارگر برای جلوگیری از مهاجرت مشتریان پر مصرف به بازار مشتریان کم مصرف، ارائهٔ کالا در قالب مشتریان کم مصرف را متوقف کند. در این صورت مشتریان کم مصرف از بازار بیرون می‌روند و سطح رفاه کاهش پیدا خواهد کرد. البته اگر مهاجرت مشتریان پر مصرف به حدی نباشد که انحصارگر بازار کالا در قالب مشتریان کم مصرف را تعطیل کند، مقدار تقاضای مشتریان کم مصرف در اثر کاهش قیمت افزایش می‌یابد و سطح رفاه افزایش خواهد یافت.
اعمال تبعیض قیمت نوع سوم نیز ممکن است به افزایش یا کاهش رفاه در مقایسه با انحصارگر معمولی منجر شود. فرض کنید بنگاه فقط با دو بازار کم کشش و پر کشش رو به رو است. اگر هزینهٔ نهایی تولید در محدوده‌ای باشد که قبل از تبعیض قیمت، انحصارگر فقط به مشتریان پر مصرف کالا بفروشد، ولی بعد از تبعیض قیمت، علاوه بر مشتریان پر مصرف، به مشتریان کم مصرف نیز با قیمت پایین‌تر کالا فروخته شود، کالای تولیدی در کل افزایش پیدا کرده‌است و سطح رفاه در اثر تبعیض قیمت افزایش خواهد یافت. اگر هزینهٔ نهایی تولید به حدی پایین باشد که قبل از تبعیض قیمت، مشتریان پر مصرف و کم مصرف تواماً کالا خریداری کنند، بعد از تبعیض قیمت، انحصارگر در بازار مشتریان پر مصرف و کم کشش، قیمت را افزایش خواهد داد تا سود را افزایش دهد. در نتیجه تعدادی از مشتریان پر مصرف کالا را نخواهند خرید، سطح تولید کاهش می‌یابد و در نتیجه سطح رفاه نیز کاهش خواهند یافت.
تبعیض قیمت سال‌ها فرایندی مظنون به غیرقانونی بودن تلقی شده‌است. البته دغدغه‌های قانون‌گذاران در این زمینه با دغدغه‌های اقتصاد دانان متفاوت است. اولین تلاش برای غیرقانونی اعلام کردن تبعیض قیمت در ایالات متحده آمریکا، قانون کلیتونhttp://en.wikipedia.org/wiki/Clayton_Act سال ۱۹۱۴ میلادی است. مقصود نمایندگان کنگره در این قانون بیشتر محدود کردن قیمت گذاری مخرب بود تا محدود کردن خود تبعیض قیمت. هدف قانون حفاظت از کسب و کارهای محلی در مقابل توزیع کننده‌های بزرگ‌تر بود که کالا را با قیمتی کمتر از هزینهٔ نهایی تولید می‌فروختند. در سال ۱۹۳۶ نیز قانون مشابهی با نام قانون رابینسون-پَتمنhttp://en.wikipedia.org/wiki/Robinson-Patman_Act از تصویب کنگره گذشت. ماهیت این قوانین، اغلب شامل تبعیض قیمت نوع دوم می‌شود ولی در عمل به دلیل تعریف نامفهوم تبعیض قیمت در نص قانون، موارد چندانی به صدور حکم علیه تبعیض قیمت منجر نشده‌است.
در اساطیر یونان، پری یرز یا پری یریس (به یونانی: Περιήρης)، فرزند آئولوس و شوهر گورگوفونه بود. او پدر لئوکیپوس و آفارئوس محسوب می‌شد. پری یرز اغلب با شوهر دوم گورگوفونه که اوئبالوس بود، اشتباه گرفته می‌شود. (در برخی داستان‌ها، وی پسر پری یرز معرفی شده‌است) گورگوفونه از ازدواج خود با اوئبالوس مادر تیندارئوس، هیپپوکون و ایکاریوس محسوب می‌شد.
ازدواج سیاسی، ازدواجی است که صرفاً بر پایه عشق و علاقه دوطرف صورت نگرفته بلکه شاید اصلاً صحبت از علاقه درمیان نباشد و بیشتر جهت ایجاد یا تحکیم روابط بین دو گروه یا شخصیت سیاسی و با اهداف از پیش تعیین شده انجام پذیرد. دانشنامه سیاسی - داریوش آشوری
در اساطیر یونان، آفارئوس (Ἀφαρεύς)، فرزند گورگوفونه و پری یرز بود. وی شوهر آرنه و پدر لینکئوس و آیداس محسوب می‌شد.
آرنه به عنوان نام خانوادگی ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
به عنوان یک نام ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
در اساطیر یونان، آیداس (به زبان یونان باستان: Ἴδας Ídas) پسر آفارئوس و آرنه و برادر لینکئوس بود. او و برادرش لینکئوس، عاشق هیلاریا و فوئبه بودند و به خاطر آنها با خواستگاران رقیب خود، کاستور و پولیدئوکس مبارزه کردند. مبارزه‌ای که به قتل برادر فانی، که همان کاستور بود، منجر گردید.
آیداس همچنین یکی از آرگونات‌ها و از جمله شرکت کنندگان در شکار گراز کالیدونیان به شمار می‌آمد. ضمناً او بود که مارپسسا را ربود. در حالیکه آپولو نیز به او متمایل بود، امّا زئوس وی را وادار کرد که دختر مورد نظر خویش را برگزیند. آیداس [از مارپسسا] دختری به نام کلئوپاترا آلسیون داشت.
علوم حاشیه‌ای به شاخه‌ای از دانش گفته می‌شود که نه جزو علوم دقیقه و نه از علوم غریبه هستند.
برخی این علوم را به‌نوعی تلاش علم برای نزدیکی به حوزهٔ متافیزیک به مفهوم غیرافلاطونی می‌دانند.پارادایم علم:پارهٔ دایمِ مذهب؟، نشریهٔ الکترونیکی توسعهٔ علمی ایران.
هم‌چنین برخی این علوم را روش‌هایی فکری و فرهنگی می‌دانند که توسط سیستم‌های علمی غالب در حاشیه قرار گرفته‌اند.دیرینه‌شناسی علوم انسانی در گفتار پسااستعماری ، مسلم عباسی و مسعود آریایی‌نیا، فصل‌نامهٔ تحقیقات فرهنگی، دورهٔ دوم، شمارهٔ ۶، تابستان ۱۳۸۸، صفحهٔ ۱۹۲.
گاهی واژهٔ «علوم حاشیه‌ای» به جای شبه علم به کار برده می‌شود.
سریال پرطرفدار فرینج محصول شبکهٔ تلویزیونی فاکس که از سال ۲۰۰۸ پخش آن آغاز شده به موضوع علوم حاشیه‌ای می‌پردازد.
از حاشیه به متن وبلاگ پوریا ناظمی؛ روزنامه نگار علمی
علیت معکوس به هر کدام از پدیده‌هایِ فرضی یا فرایندهایی می‌گویند که علیت را معکوس می‌کند و اجازه می‌دهد که یک معلول، پیش از روی دادنِ علت‌اش، اتفاق بیفتد.
علیتِ معکوس، در اصل، آزمایشی فکری در فلسفهٔ ذهن است که با استفاده از عنصرهایِ علمِ فیزیک، تلاش می‌کند این سؤال را بررسی کند که: آیا آینده، می‌تواند حال را تحتِ تأثیر قرار دهد و آیا حال می‌تواند بر رویِ گذشته تأثیرگذار باشد؟ همچنین ملاحظه‌هایِ فلسفیِ سفر در زمان نیز، گاهی به موضوع‌هایی چون علیتِ معکوس اشاره می‌کنند، هر چند که سفر به گذشته، دقیقاً هم‌معنایِ با علیتِ معکوس نیست.
نظریه‌هایِ فیزیکیِ مجازِ کمی وجود دارند که گاهی، به گونه‌ای تفسیر می‌شوند که علیتِ معکوس از آن برداشت می‌شود. این بخشی از فیزیک پنداشته نمی‌شود، چرا که در فیزیک، تمایزِ بینِ علت و معلول، در بنیادی‌ترین سطح، بررسی نمی‌شود.
اگرچه تلاشِ فلسفی برایِ درکِ علیت، از زمانِ ارسطو و بحث‌هایِ او دربارهٔ علت‌هایِ چهارگانه آغاز می‌شود، این ایده که پیکانِ زمان، امکانِ برعکس شدن دارد، ایده‌ای به مراتب جدیدتر است. در حقیقت، علیتِ معکوس مدتی طولانی به عنوانِ ایده‌ای در ذات خود-متناقض پنداشته می‌شد، زیرا آن‌گونه که در فیلسوفِ قرنِ ۱۸مِ میلادی، دیوید هیوم بحث کرده‌است، زمانی که دو رویدادِ مرتبط با هم را بررسی می‌کنیم، علت، بنابه تعریف، آن رویدادی است که مقدم بر معلول است.
به‌علاوه، تواناییِ تأثیر گذاشتن بر گذشته، می‌تواند به آن ختم شود که علت‌ها، توسطِ معلول‌هایِ‌شان خنثی شوند و چنین چیزی یک پارادوکسِ فیزیکی همچون پارادوکسِ شناخته‌شدهٔ پدربزرگ را به وجود می‌آورد.
اما در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، مایکل دامت، در مخالفت با چنین دیدگاه‌هایی برخاست و بیان کرد که هیچ مشکلِ فلسفی‌ای وجود نخواهد داشت اگر معلول‌ها بر علت‌شان مقدم شوند. این ادعا، توسطِ آنتونی فلو و بعداً توسطِ ماکس بلک به چالش کشیده شد. «استدلال حیله» که بلک، آن را مطرح می‌کند، می‌گوید که علیتِ معکوس امکان‌پذیر نیست، چرا که ناظرِ خارجیِ معلول، می‌تواند پس از مشاهده‌یِ روی دادنِ معلول، مداخله کند و از پیش آمدنِ علتِ آن در آینده جلوگیری کند، پس، آن اتفاق هیچ‌گاه نباید روی داده باشد. یک بحثِ پیچیده‌تر دربارهٔ اینکه چه‌طور خواستِ آزاد می‌تواند به این بحث مرتبط شود، توسطِ بلک مطرح می‌شود که آن را می‌توان در قالبِ پارادوکس نیوکامب مشاهده کرد. فیلسوفان ذات‌باور، پیشنهادهایِ دیگری را مطرح کرده‌اند، مثلاً وجودِ «قدرت‌هایِ عِلی اصیل در طبیعت» یا با برانگیختن نگرانی‌ها، در رابطه با نقشِ استقرا در نظریه‌هایِ علی.
بحث‌هایِ فلسفیِ جدید در این زمینه، معمولاً با همراه کردنِ جنبه‌هایی از فیزیکِ مدرن صورت می‌گیرد، به عنوانِ مثال با کمک گرفتن از ذره‌ی فرضیِ تاکیون و برخی جنبه‌هایِ مستقل-از-زمان در مکانیک کوانتومی. جان فای، از دانشگاهِ کپنهاگ استدلال کرده‌است که اعتراض‌هایِ منطقی نسبت به سفر در زمان در بعدِ ماکروسکوپی، لزوماً به این معنا نیست که علیتِ معکوس در اندرکنش‌هایِ دیگر بعدها هم امکان‌پذیر نیست. حتی اگر چنین اثرهایی امکان‌پذیر هم باشند، باز هم ممکن است که نتیجه‌هایی که ما می‌بینیم، متفاوت با آنچه که در علیتِ معمولی می‌بینیم، نباشند.
فیزیک کنونی به‌طور کلی از علیت معکوس حمایت نمی‌کند. اگرچه بعضی از نظریه‌ها از نظر تئوری به ذرات یا اطلاعات اجازه می‌دهند که در زمان به عقب بازگردند. این نظریات توسط دانشمندان برجسته مطرح شده‌اند و توسط برخی در جامعه علمی معنی‌دار در نظر گرفته شده‌اند.
کلئوپاترا آلسیون (به زبان یونان باستان: Κλεοπάτρη Ἀλκυόνη Kleopátrē Alkuónē) دختر آیداس و مارپسسا و همسر ملیئاگر بود. وقتی که شوهر او بدست آپولو کشته شد، وی با غم و اندوه در گذشت.
جاوهٔ شرقی () یکی از استان‌های اندونزی است.
این استان در بخش شرقی جزیرهٔ جاوه واقع شده و شامل جزیرهٔ مادورا و جزایری که در سمت شرقی آن قرار گرفته‌اند و نیز جزایر باوین می‌شود.
سورابایا پایتخت و مرکز اداری جاوهٔ شرقی، دومین شهر بزرگ اندونزی محسوب می‌شود. این شهر هم‌چنین یکی از مهم‌ترین مراکز صنعتی و بندری در سطح کشور به‌شمار می‌رود.
عمده‌ترین گروه‌های قومی ساکن در جاوهٔ شرقی به ترتیب، جاوهای‌ها با ۷۹ درصد، مادورها با ۱۸ درصد، اوسینگ‌ها با ۱ درصد و چینی‌ها با ۱ درصد هستند. زبان‌های جاوه‌ای، مادورایی و اندونزیایی از مهم‌ترین زبان‌های رایج در این استان محسوب می‌شود.
از لحاظ ترکیب مذهبی نیز مسلمانان با ۹۶٫۳ درصد، مسیحیان با ۲٫۶ درصد، هندوها با ۰٫۶ درصد، بوداییها با ۰٫۴ درصد، کجاون‌ها و هم‌چنین بومیان از عمده‌ترین گروه‌های مذهبی ساکن در جاوهٔ شرقی به‌شمار می‌روند.
زبان جاوه‌ای () یکی از زبان‌های رایج در بخش‌های مرکزی و شرقی جزیرهٔ جاوه در اندونزی است. علاوه بر این مناطق، بسیاری از گویشوران این زبان در سواحل شمالی جاوهٔ غربی ساکن هستند. زبان جاوه‌ای زبان مادری بیش از ۷۵٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر در جهان است.
جاوه‌ای یکی از زبان‌های آسترونزیایی است ولی به هیچ‌یک از این زبان‌ها نزدیک نیست و به همین دلیل دسته‌بندی آن سخت است. نزدیک‌ترین زبان‌ها بدان زبان‌های همسایه یعنی سوندایی، مادورایی و بالیایی هستند. بیشتر سخنوران جاوه‌ای برای ارتباط با اندونزیایی‌های غیرجاوه‌ای‌زبان و اهداف رسمی و تجاری به اندونزیایی (گونهٔ معیار مالایی رایج در اندونزی) نیز سخن می‌گویند.
گویشوران جاوه‌ای در مالزی (ساحل غربی ایالات سلانگور و جوهور) و سنگاپور نیز یافت می‌شوند. جاوه‌ای همچنان در میان جوامع مهاجر جاوه‌ای‌تبار در سورینام، سری‌لانکا و کالدونیای جدید نیز تکلم می‌شود.
تاریخ زبان جاوه‌ای را می‌توان به دو دوره مجزا تقسیم کرد: جاوه‌ای باستان و جاوه‌ای نوین.
نخستین اثر مکتوب به جاوه‌ای باستان مربوط به کتیبه سوکابومی مربوط به سال ۸۰۴ پس از میلاد می‌شود. این زبان بین قرن ۹ تا ۱۵ در جاوه رایج بود و گاه بدان "کاوی" (Kawi) نیز گفته می‌شود که به معنای «شعری» و «ادبی» است؛ زیرا این زبان بیشتر به صورت شعر نوشته می‌شد.
سامانه نوشتاری این زبان مشتق از الفبای پالاوای هند بود. نزدیک به نیمی از واژگان یافت‌شده در ادبیات جاوه‌ای باستان دارای ریشه سانسکریت هستند و همچنین این زبان دارای حجم زیادی از وام‌واژگان زبان‌های همسایه در ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا است.
گاه به نوشته‌های جاوه‌ای باستان از قرن ۱۴ به بعد در بالی «جاوه‌ای میانه» گفته می‌شود. هر دو گونه جاوه‌ای باستان و میانه از اوایل قرن شانزدهم دیگر به‌طور گسترده در جاوه استفاده نمی‌شوند. با این حال، آثار قدیمی جاوه و سنت شعری همچنان در بالی حفظ می‌شود، و از این گونه برای اهداف مذهبی نیز استفاده می‌شود.
جاوه‌ای نوین در قرن شانزدهم همزمان با گسترش اسلام در جاوه پدید آمد. در ابتدا، گونهٔ ادبی جاوه‌ای نوین بر پایه گویش ساحل شمالی (نخستین جایی که اسلام رایج شده بود) پدیدار و از الفبای عربی نیز برای نوشتن جاوه‌ای استفاده شد.
با ظهور سلطان‌نشین مارتارام در قرن هفدهم، گویش سرزمینی جاوه‌ای به صورت گونهٔ ادبی درآمد. گونه‌های رایج در سوراکارتا و یوگیاکارتا پایه این گویش را تشکیل دادند و این گویش بعدها نیز پایهٔ جاوه‌ای نوین معیار را تشکیل داد. ویژگی دیگری که در دوران مارتارام پدید آمد ظهور سطح‌های زبانی "نگوکو" و "کراما" بود که در جاوه‌ای باستان ناشناخته بودند.
نخستین کتاب‌های به زبان جاوه‌ای در دهه ۱۸۳۰ به الفبای جاوه‌ای چاپ شدند و بعدها الفبای لاتین برای جاوه‌ای معرفی شد. از اواسط قرن نوزدهم، جاوه‌ای در روزنامه‌ها و سفرنامه‌ها و بعداً نیز رمان‌ها، داستان‌های کوتاه و همچنین شعرهای آزاد مورد استفاده قرار گرفت. امروزه از جاوه‌ای در بسیاری از رسانه‌ها و کتاب‌ها استفاده می‌شود و همچنین این زبان در مدارس مناطق جاوه‌ای‌نشین تدریس می‌شود. از گونه‌های جاوه‌ای نوین که از قرن ۲۰ به بعد استفاده می‌شود، گاهی اوقات به عنوان «جاوه‌ای امروزی» یاد می‌شود.
جاوه‌ای در یوگیاکارتا، جاوه مرکزی و شرقی و همچنین ساحل شمالی جاوه غربی و بانتن تکلم می‌شود. این زبان همچنین توسط مردم مهاجر جاوه‌ای در سرتاسر اندونزی، به ویژه در استان‌های لامپونگ، جامبی و سوماترای شمالی، صحبت می‌شود. در سورینام، جاوه‌ای زبان جوامع مهاجر جاوه‌ای‌تبار است که در دوران استعمار هلند در قرن نوزدهم بدانجا مهاجرت کرده‌اند. این زبان همچنین نقش زبان ادبی را در مادورا، بالی، لومبوک، و منطقه سوندای جاوه غربی نیز ایفا می‌کرده‌است. جاوه‌ای همچنین زبان اداری پالم‌بانگ و سوماترای جنوبی تا زمان جایگزینی آن با هلندی در اواخر قرن هجدهم نیز بوده‌است.
جاوه‌ای دهمین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنگویان بومی و بزرگترین زبان بدون وضعیت رسمی در جهان است. حدود ۱۰۰ میلیون نفر جاوه‌ای را می‌فهمند و بدان صحبت می‌کنند. حداقل ۴۵٪ از جمعیت اندونزی یا اصالتا جاوه‌ای هستند یا در ماطقی با بیشینه جمعیت جاوه‌ای‌زبان زندگی می‌کنند. از سال ۱۹۴۵ همه رئیس‌جمهورهای اندونزیایی دارای ریشه جاوه‌ای بوده‌اند. به همین دلیل زبان جاوه‌ای نفوذ عمیقی روی اندونزیایی، زبان رسمی کشور، دارد.
جاوه‌ای، همچون بیشتر زبان‌های آسترونزیایی یک زبان پیوندی است که در آن کلمات پایه با استفاده گسترده از وندها تغییر پیدا می‌کنند.
ترتیب اجزای جمله در جاوه‌ای به صورت نهاد-فعل-مفعول است با این حال در جاوه‌ای باستان گاهی فعل-نهاد-مفعول و فعل-مفعول-نهاد نیز کاربرد داشته‌است. حتی در جاوه‌ای نوین نیز می‌توان جمله‌های کهن را با استفاده از ساختار فعل-نهاد-مفعول ساخت.
فعل‌ها در جاوه‌ای برای شخص یا شمار جمع بسته نمی‌شوند. در این زبان هیچ زمان دستوری وجود ندارد و زمان با کلمات کمکی همچون «دیروز»، «قبلاً» و غیره بیان می‌شود. در جاوه‌ای یک سامانه پیچیده از شناسه‌های فعلی برای بیان تفاوت فاعل و مفعول وجود دارد. در جاوه‌ای نوین، حرف تعریف از بین می‌رود و در صورت لزوم معرفه بودن اسم با روش‌های دیگر بیان می‌شود.
جاوه‌ای واژگانی گوناگون و بسیاری دارد و بسیاری از وام‌واژه‌های آن دارای برابرهای اصیل آسترونزیایی هستند. سانسکریت تأثیر عمیق و ماندگاری بر جاوه‌ای گذاشته‌است. فرهنگ لغت "جاوه‌ای باستان-انگلیسی" شامل تقریباً ۲۵٬۵۰۰ مدخل است که بیش از ۱۲٬۶۰۰ مورد آن از زبان سانسکریت وام گرفته شده‌اند. اگرچه این تعداد واژه سانسکریت در زبان روزمره کاربرد ندارند، اما نشان می‌دهند که وام‌واژه‌های سانسکریت در متون رسمی تا چه حد پذیرفته شده‌است. در یک اثر ادبی معمولی جاوه‌ای باستان، حدود ۲۵٪ از واژگان از سانسکریت است. در بسیاری از نام‌های شخصی جاوه‌ای نیز ریشه‌های سانسکریت را به وضوح قابل تشخیص هستند.
هنوز هم واژگان سانسکریت بسیار کاربرد دارند. گویشوران امروزی به واژگان جاوه‌ای باستان و سانسکریت "کاوی" (به معنای "ادبی") می‌گوبند؛ اما واژگان "کاوی" از عربی نیز هستند. زبان‌های هلندی و مالایی نیز در آن مؤثر هستند ولی هیچ‌یک در جاوه‌ای به اندازه سانسکریت تأثیرگذار نبوده‌اند.
جاوه‌ای امروزی سه گویش اصلی به نام‌های جاوه‌ای مرکزی، جاوه‌ای شرقی و جاوه‌ای غربی دارد. این سه گویش یک زنجیره گویشی را از شمال بانتن در غربی‌ترین نقطه جاوه تا بانیووانگی در شرقی‌ترین نقشه جزیره می‌سازند. همه گویش‌های جاوه‌ای کمابیش دارای فهم متقابل نسبت به هم هستند. تفاوت گویش‌ها در درجه اول در تلفظ است، ولی در واژگان نیز تفاوت‌هایی وجود دارد.
جاوه‌ای سورینامی تا حدودی متفاوت با جاوه‌ای اندونزیایی است. در این گویش بین گفتار رسمی و غیررسمی تفاوت‌های زیادی وجود دارد. جاوه‌ای سورینامی واژه‌های بسیاری را از زبان‌های هلندی، اسرانان، هندی و اندونزیایی وام گرفته‌است. تأثیر اندونزیایی را که در سورینام صحبت نمی‌شود می‌توان به سفارت اندونزی و معلمان اسلامی اندونزی حاضر در سورینام و همچنین محبوبیت فیلم‌های اندونزیایی نسبت داد.
جاوه‌ای معیار در زمان سلطان‌نشین‌های یوگیاکارتا و سوراکارتا بر پایه گویش جاوه‌ای مرکزی ایجاد شد و به عنوان پایهٔ نوشتار جاوه‌ای نوین درآمد. در جاوه‌ای معیار دو سطح برای احترام وجود دارد، سطح پایین به نام "نگوکو" و سطح بالا به نام "کراما". دیگر گویش‌های جاوه‌ای دارای دو سطح نیستند.
تمایز این‌ دو سطح‌ بیشتر واژگانی‌ است‌ و شامل‌ واژه‌های‌ کامل‌ و برخی‌ وندها می‌شود. تنها تمایز نحوی‌ آن‌ است‌ که‌ جمله‌های امری فقط‌ در سطح‌ پایین دیده‌ می‌شود و در موارد دیگر، جملات‌ امری‌ به‌ صورت‌ جملات‌ درخواستی‌ هستند. هرچه‌ روابط‌ گویندگان‌ رسمی‌تر باشد، صورت‌ کرامای‌ بیشتری‌ به‌کار می‌رود و رفتارهای‌ غیرزبانی‌ آنها نیز تعریف‌شده‌تر می‌باشد. نگوکو بنیادی‌ترین‌ و خودمانی‌ترین‌ سطح‌ زبان‌ است‌ که‌ برای‌ سخن‌ گفتن‌ با خود، گفتگو در هنگام‌ خشم‌، یا به‌ هنگام‌ صحبت‌ با دوستان‌ صمیمی‌ یا کسانی‌ در هر رتبه اجتماعی‌ پایین‌تر به‌کار می‌رود. هر کدام از این سطح‌ها خود دارای سه زیرگروه هستند و علاوه بر آن‌ها، سطحی میانه به نام "مادیا" نیز وجود دارد.
واج‌های جاوه‌ای نوین معیار در زیر نشان داده شده‌اند:
جاوه‌ای امروزه با الفبای لاتین، خط جاوه‌ای و خط عربی نوشته می‌شود.Van der Molen (1983:VII-VIII). جاوه‌ای به‌طور سنتی به خط جاوه‌ای نوشته می‌شود هرچند امروزه الفبای لاتین در نوشتار غالب است. با این حال خط جاوه‌ای به عنوان بخشی از درس اجباری جاوه‌ای در مقاطع ابتدایی تا دبیرستان در یوگیاکارتا، جاوه مرکزی و شرقی تدریس می‌شود. خط جاوه‌ای یک آبوگیدا است و بیست حرف دارد. کهن‌ترین نوشتار به خط جاوه‌ای مربوط به یک سند حقوقی در سال ۸۰۴ میلادی است. نام دیگر این خط "کاراکان" است.
الفبای لاتین جاوه‌ای در سال ۱۹۲۶ بر پایه الفبای هلندی معرفی شد و در سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ اصلاحاتی روی آن انجام شد شد. این الفبا تا حد زیادی جایگزین خط جاوه‌ای شده‌است. استفاده از الفبای عربی موسوم به الفبای پگون از قرن پانزدهم برای شعر و متون مذهبی (اسلامی) به ویژه برای تفسیر قرآن آغاز شد. امروزه این خط دیگر کاربرد چندانی ندارد.
حروف الفبای جاوه‌ای به شرح زیرند:
حروف الفبای لاتین جاوه‌ای به شرح زیرند:
جاوه‌ای در سرتاسر اندونزی، کشورهای همسایه در جنوب شرق آسیا، هلند، سورینام، کالدونیای جدید و سایر کشورها سخن گفته می‌شود. بیشتر تمرکز گویشوران در خود جزیره جاوه، و در استان همسایه لامپونگ در سوماترا است.
طبق سرشماری سال ۱۹۸۰، از جمعیت ۱۴۷٬۴۹۰٬۲۹۸ نفری اندونزی، جاوه‌ای تقریباً در ۴۳٪ از خانوارهای به‌طور روزانه استفاده می‌شد. با این حساب در آن زمان بیش از ۶۰ میلیون نفر به زبان جاوه‌ای صحبت می‌کردند.According to James J. Fox and Peter Gardiner (Wurm and Hattori, 1983). حداقل یک سوم جمعیت جاکارتا از نژاد جاوه‌ای هستند و بنابرین یا به جاوه‌ای سخن می‌گویند یا بدان آشنایی دارند.
در سورینام (مستعمره سابق هلند) در آمریکای جنوبی، تقریباً ۱۵٪ از جمعیت حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر از نژاد جاوه‌ای هستند، در این میان ۷۵٬۰۰۰ نفر نیز به زبان جاوه ای صحبت می‌کنند.
جاوه‌ای می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تبادل لینک یا تبادل پیوند فرایندی است که در آن مدیران دو وبگاه به صورت تعاملی لینک یا پیوند سایت‌های همدیگر را در سایت‌های خود قرار می‌دهند. قرار دادن پیوند در وبگاه‌های مختلف اگر به شیوه درست و پیشنهادی موتورهای جستجو صورت گیرد، منجر به افزایش لینک ورودی گوگل و ب‌لینک آن سایت می‌انجامد. تعداد بک‌لینک‌های بیشتر در نهایت رتبه وبگاه در گوگل را که بر اساس فاکتورهای متفاوتی از یک تا صد سنجیده می‌شود، افزایش می‌دهد (پیج اتوریی و دامین اتوریتی).
ممکن است تبادل لینک با سایت‌هایی که دامین اتوریتی (ارزش دامنه) کمتری دارند با پرداخت وجه به وب‌گاهی که رتبه بالاتری دارد انجام شود؛ اما بیشتر اوقات تبادل لینک رایگان است. معمولاً تعداد هر چه بیشتر بک‌لینک‌ها در سایت‌های دیگر حتی اگر از نظر افزایش ترافیک انسانی مؤثر نباشد، باعث خواهد شد تعداد بیشتری از ربات‌های کاوشگر گوگل از لینک‌های متفاوت وارد یک سایت شوند و این باعث خواهد شد که اطلاعاتی که در سایت قرار می‌گیرد، خیلی سریع‌تر از زمان معمول وارد موتور جستجوی گوگل شود (ایندکس شود) و حتی این زمان به چند ساعت یا چند دقیقه کاهش یابد. به این معنی که تا مطلبی در سایت قرار داده می‌شود چند دقیقه بعد مطالب در گوگل قابل جستجو خواهد بود. البته اگر بک‌لینک دریافتی از سایت‌های تبادل لینک فالو باشد و اگر لینک نوفالو باشد، یعنی اینکه آن سایت به موتورهای جستجوگری مثل گوگل اعلام کرده که درون این لینک نوفالو خزش نکنند و رتبه سایتی که لینک نوفالو گرفته‌است هیچ تغییری نمی‌کند.
مزایای تبادل لینک عبارت اند از:
و به‌طور کلی بهبود سئو سایت
فرایند تبادل لینک می‌تواند به صورت دستی یا خودکار انجام شود. در حالت دستی، دارندگان وب‌سایت همدیگر با هم به توافق می‌رسند که تبادل لینک رایگان داشته باشند و لینک همدیگر را در وبگاه قرار دهند.
در حالت خودکار، سایتی که رتبه بالاتری دارد، معمولاً از برنامه‌های تحت وب استفاده می‌کند و ابتدا از وب‌مستر سایت دیگر تقاضا می‌کند که لینک را در سایت خود قرار دهد. پس از این عمل، شخص می‌تواند لینک خود را در سایت دیگر قرار دهد. معمولاً در این فرایند اگر یکی از طرفین لینک را از سایت خود حذف کند، سایتی به صورت خودکار تبادل لینک کرده‌است، طی چند ساعت به صورت خودکار لینک طرف مقابل را از سایت حذف خواهد کرد.
نوع جدید تبادل لینک، موسوم به تبادل لینک سه‌طرفه نیز در بین صاحبان پایگاه‌های اینترنتی شناخته شده‌است. در این نوع تبادل لینک، سایت «الف» لینک سایت «ب» را قرار می‌دهد و سایت «ب» لینک سایت «ج» را و سایت «ج» نیز لینک سایت «الف» را در سایت خود قرار می‌دهد. همان‌طور که ملاحظه می‌شود لینک‌ها در هیچ‌ یک از سایت‌ها به صورت تبادل دو طرفه نیست و این امر باعث می‌شود گوگل این نوع تبادل لینک را مانند تبادل لینک معمولی یا دوطرفه تقلبی نخواند و امتیاز بیشتری به لینک‌ها بدهد و خطر امتیاز منفی کاهش پیدا کند.
روش صحیح تبادل لینک، روش تبادل لینک سه‌طرفه بدون حلقه است. در این روش وبگاه الف به وبگاه ب و وبگاه ب به وبگاه ج لینک می‌دهند. در نتیجه حلقه‌ای به وجود نمی‌آید و رنک گوگل نیز به‌طور کامل انتقال می‌یابد و دامین اتوریتی و پیج اتوریتی صفحه لینک گرفته شده افزایش می‌یابد.
بهتر است تعریفی از تبادل لینک دو‌طرفه و سه‌طرفه داشته باشیم:
تبادل لینک اتوماتیک رایگان دو.طرفه یعنی چه؟
فرض کنید الف و ب هر کدام سایت یا وبلاگ باشند.
تبادل لینک اتوماتیک رایگان دو‌طرفه یعنی مدیر الف به ب بک‌لینک رایگان می‌دهد (لینک ب را در سایت یا وبلاگ خودش قرار می‌دهد در مقابل ب (که معمولا صفحه اختصاص یافته به تبادل لینک است) نیز به الف بک‌لینک رایگان اتوماتیک می‌دهد(لینک الف را به طور اتوماتیک در صفحه اش قرار می‌دهد) و اینگونه الف و ب با هم تبادل لینک اتوماتیک رایگان دو‌طرفه دارند.
تبادل لینک اتوماتیک رایگان سه‌طرفه یعنی چه؟
فرض کنید الف و ب و ج هر کدام سایت یا وبلاگ باشند.
تبادل لینک اتوماتیک رایگان سه.طرفه یعنی مدیر الف به ج بک‌لینک می‌دهد (لینک ج را در سایت یا وبلاگ خودش قرار می‌دهد) در مقابل ب (که معمولا صفحه اختصاص یافته به تبادل لینک است) نیز به الف بک‌لینک رایگان اتوماتیک می‌دهد (لینک الف را به طور اتوماتیک در خودش قرار می‌دهد) و اینگونه الف و ب و ج با هم تبادل لینک رایگان اتوماتیک یا تبادل بک‌لینک رایگان اتوماتیک دارند.
تبادل لینک سه‌طرفه نوعی تبادل لینک رایگان صورت گرفته میان سه سایت به جای دو سایت است. تبادل لینکی که امروز در بین مدیران سایت‌ها بسیار رایج است بیشتر از نوع تبادل لینک سه‌طرفه رایگان است.
اگرچه منافع زیادی برای تبادل لینک رایگان در سئو در نظر گرفته شده‌است، ولی باید به این نکته توجه داشت که موتورهای جستجو فکر نخواهند کرد که این دسته لینک‌ها طبیعی هستند. این تبادل لینک سه‌طرفه باشد این مشکل حل خواهد شد.
در حالی که دادن بک‌لینک به سایت‌های دیگر به یکی از ویژگی‌های جدا‌نشدنی دنیای اینترنت تبدیل شده‌است و این فضای مجازی هم در واقع با میلیون‌ها لینک شکل گرفته‌است. ایجاد شبکه‌های پویا و تبادل لینک‌های بیش از اندازه، می‌تواند سبب شود که سایت‌ها به مزارع لینک تبدیل شوند.
در ایران برای تهیه لینک عموماً از شیوه تبادل لینک، ریپورتاژ آگهی و ارسال کامنت استفاده می‌کنند؛ که در این میان ریپورتاژ آگهی شیوه مؤثرتر و بی‌خطر‌تری به‌شمار می‌رود.
اخلاق کاربردی در حقیقت زیر مجموعهٔ اخلاق هنجاری است.به تعبیر دیگر، اخلاق کاربردی همان اخلاق هنجاری است، البته در حوزه‌های خاصی از زندگی فردی و اجتماعی.
اخلاق کاربردی در حقیقت درصدد آن است که کاربرد و اعمال منظم و منطقی نظریهٔ اخلاقی را در حوزهٔ مسائل اخلاقی خاص نشان دهد.مباحثی مانند اخلاق دانش اندوزی و علم اندوزی، اخلاق پژوهش،اخلاق نقد ،اخلاق گفتگو ، اخلاق محیط زیست ،اخلاق سیاست ،اخلاق جنسی، اخلاق همسرداری، اخلاق معیشت را می‌توان از مباحث مربوط به اخلاق کاربردی به‌شمار آورد.
اخلاق کاربردی شامل اخلاق حرفه ای هم می‌شود.منظور از اخلاق حرفه ای، تامل دربارهٔ ابعاد اخلاق مسائل و موضوعاتی است که به مشاغل خاصی مربوط می‌شود.مانند اخلاق پزشکی، اخلاق تجارت، اخلاق روزنامه‌نگاری و امثال آن.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت اخلاق کاربردی، عبارت است از کاربرد و تطبیق استدلال‌ها، اصول، ارزش‌ها و ایده آل‌های اخلاقی دربارهٔ رفتارهای اخلاقی، اعم از رفتارهای فردی و اجتماعی، با توجه ویژه به معضلات و تعارضات اخلاقی.هدف از این نوع پژوهش نیز ارزش‌گذاری و ارزیابی اخلاقی و در نتیجه پذیرش یا انکار آن خط مشی‌ها ورفتارها است.
بنابراین، هر یک از مکاتب اخلاقی، دارای اخلاق کاربردی خاص خود است.برای نمونه، اخلاق کاربردی پذیرفتهٔ مکتب سودگرایی، قدرت گرایی یا قرارداد گرایی، با اخلاق کاربردی پذیرفته مکتب اخلاقی اسلام کاملاً متفاوت است.زیرا هر مکتبی بر اساس اصول و ضوابط اخلاقی خود به بررسی احکام اخلاقی در موارد خاص و ارائهٔ راه حل برای موارد تعارض وظایف می پردازند.
آیین زندگی(اخلاق کاربردی)/احمد حسین شریفی۱۳۸۶
اخلاق کاربردی، مصطفی ملکیان، 1389
راجر فدرر در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۶-۳، ۲-۶، ۷-۶ (۱)، ۶-۱ در برابر آندره آغاسی پیروز شد تا به قهرمانی آزاد آمریکای ۲۰۰۵ در بخش تک‌نفرهٔ مردان برسد.
۳۲ تنیسور قرارگرفته در سیدبندی در زیر آمده‌اند. راجر فدرر قهرمان است و در مقابل نام سایر تنیسورها، مرحلهٔ حذف‌شدن آمده است.
قانون لنز یکی از قوانین مهم در الکترومغناطیس است که به اندرکُنِش میدان مغناطیسی القاگر و میدان مغناطیسی القاشده می‌پردازد. بر اساس این قانون، جهت جریان القاشده همواره به‌گونه‌ای است که میدان مغناطیسی حاصل از آن بر خلاف جهت میدان القاگر است. این قانون را می‌توان نمونه‌ای از قانون سوم نیوتن نیز دانست.
پس از پیشنهاد قانون القای فارادی از سوی فارادی. هاینریش لنز ، دانشمند آلمانی-روسی، قانون معروف خود را که به قانون لنز معروف است پیش نهاد.قانون لنز دانشنامه رشد او نتیجه آزمایش‌های خود را اولین بار در ۲۹ نوامبر ۱۸۳۳ در آکادمی علمی سنت پترزبورگ اعلام کرد.Annalen der Physik به انگلیسی
بر اساس قانون القای فارادی، اگر شار مغناطیسی گذرنده از یک سیم‌پیچ متغیر باشد (تغییر در اندازه یا جهت)، اختلاف پتانسیل الکتریکی در حلقه پدید می‌آید (القاء می‌شود)؛ که با رابطه زیر بیان می‌شود.
این اختلاف پتانسیل باعث جاری شدن جریانی در حلقه می‌شود. جریان گذرنده از سیم‌پیچ باعث میدان مغناطیسی در اطراف آن می‌شود که با رابطه زیر بیان می‌شود.
از سوی دیگر، میدان مغناطیسی اولیه (مولد شار)، نیرویی بر سیم‌پیچ وارد می‌کند که برابر است با
دو میدان مغناطیسی در معادلات بالا نقش دارند؛ میدان القاکننده که اختلاف پتانسیلی در دو سر حلقه پدید می‌آورد و، میدانی که در اثر جریان در سیم‌پیچ پدید آمده‌است. این دو میدان همواره در خلاف جهت هم هستند. این پدیده را قانون لنز می‌خوانند.
با توجه به قانون لنز می‌توان جهت جریان القاشده را تعیین کرد.
- ویدیوی آموزشی قانون لنز به زبان فارسی در «کلاس درس»: https://web.archive.org/web/20120425224616/http://kelasedars.org/?p=474
سِوِروس سیبُخت (نام سیبخت فارسی است) در نصیبین زاده شد و در ۶۲۲ میلادی درگذشت. در حوالی نیمهٴ سدهٴ هفتم میلادی در قن - نشره برآمد. فیلسوف، دانشمند. شروحی بر آثار ارسطو نوشت (آنالوطیقای اول، عبارت [= باری ارمیناس]. اسقف دیر قن - نشره (یا کن‌نصره، بر کرانهٴ فرات علیا) که تحت رهبری او در آن ایام مرکز عمدهٴ معارف یونانی در شام غربی شد. او دربارهٴ موضوعات جغرافیایی و نجومی آثاری نوشت (بروج، کسوف و خسوف)؛ رسالهٴ او در باب اسطرلاب مسطح (تألیف پیش از ۶۶۰) منحصراً مبتنی بر مآخذ یونانی است. در اثر دیگری (در ۶۶۲) به نه رقم (هندی) اشاره می‌کند که ارزش آنها را او خود کاملاً دریافته است. این نخستین اشاره به ارقام هندی در خارج از این کشور است. او را می‌توان یکی از کارگزارانی دانست که معلومات یونانی راجع به اسطرلاب، و معلومات هندی دربارهٴ اعداد به توسط او به عرب‌ها رسید. او اعلام کرد، علم نمی‌تواند در انحصار هیچ ملتی باشد، بلکه جنبهٴ بین‌المللی دارد.
ابواسحاق ابراهیم (بن محمد) بن حبیب بن سمرة بن جندب بغدادی فزاری ریاضی‌دان مترجم و منجم دوره عباسی و معاصر مأمون بود. تاریخ وفاتش را بغدادی به نقل از معجم البلدان سال ۱۸۸ هجری قمری یاد کرده‌است.
در ۷۳–۷۷۲ میلادی خلیفه منصور وی را مأمور کرد تا رساله نجومی سدهانت را از سانسکریت به عربی ترجمه کند. بعدها خوارزمی اقدام به تصحیح این ترجمه نمود و تلاشهای خوارزمی و الکندی و تنی چند از ریاضیدانان مسلمان باعث انتقال سیستم اعداد هندی و تصحیح و تبدیل آن اعداد به اعداد امروزی شد که در شرق و غرب عالم استفاده می‌شوند.
همچنین این ترجمه از کتاب سدهانت که کتاب نجوم هندی نیز بود راه را برای کشفیات نجومی دیگر دانشمندان مسلمان باز کرد.
وی با شرکت در کار ترجمه کتاب سند هند از بانیان ورود سیستم اعداد هندی به خلافت عباسی و در نهایت رسیدن به سرتاسر خاورمیانه و اروپا و آمریکا بوده‌است.
وی و پسرش محمد ابن ابراهیم فزاری از مترجمین نهضت ترجمه و از دانشمندان دارالحکمه بوده‌اند.
پسر او محمد نخستین کسی است که در عصر اسلامی اسطرلاب را مدرج و تکمیل کرده شرح داده و بکار برده‌است.بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۶۵
قسمت‌هایی از آثار مختلف باقی‌مانده از وی گردآوری و توسط د. پینگری به زبان انگلیسی ترجمه و شرح داده شده‌است.«اِبْراهیمِ بْنِ حَبیب» . در "دانشنامهٔ ایران". مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. بازبینی‌شده در ۱۰ فروردین ۱۳۹۱.
ماشاءالله یک عبارت اسلامی و از اصطلاحات رایج در فرهنگ اسلامی و عموماً در میان مردم کشورهای اسلامی است به معنی‌ "آنچه خدا خواست، اتفاق افتاد". گوینده با این عبارت بیان می‌کند که آنچه انجام شده یا به دست آمده، با کمک خداوند صورت گرفت است. این عبارت برای ابراز قدردانی یا خوشحالی‌ نسبت به یک واقعه یا یک شخص در زمان ذکر آن موضوع به کار می‌رود. این عبارت همچنین در جوامع اسلامی کاربرد "دفع خطر" دارد و اینکه گوینده با بیان آن، چیزی یا کسی‌ را که مشخصه مطلوبی دارد، از شر بدی‌ها به خداوند می‌سپارد.
(وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَوَلَدًا)- سوره الكهف 39
تو چرا هنگامي كه وارد باغت شدي نگفتي اين نعمتي است كه خدا خواسته؟ قوت (و نيروئي) جز از ناحيه خدا نيست، اما اگر مي بيني من از نظر مال و فرزند از تو كمترم (مطلب مهمي نيست)
نوبخت شخصیت ایرانی سده دوم هجری و نیای خاندان نوبختی است. وی منجم منصور، خلیفه عباسی، بود. او در ابتدا زرتشتی بود و سپس مسلمان شد.خاندان نوبختی، عباس زریاب
جرجیس بن جبریل بن بختیشوع پزشک مسیحی (نسطوری) ایرانی که تا ۷۶۵ - ۷۶۶ میلادی در خدمت بیمارستان جندی‌شاپور بود، در آن هنگام منصور خلیفهٔ عباسی او را به بغداد خواند؛ او در ۷۶۹ - ۷۷۰ به جندی‌شاپور بازگشت و در ۷۷۱ درگذشت.؛ او نخستین پزشکی است که از یک خانواده‌ی بزرگ از پزشکان می‌شناسیم (یعنی خانوادهٴ بختیشوع). افراد آن با عده‌ی زیادی از خلفای عباسی مربوط بودند و در قرون هشتم و نهم میلادی بر طب تأثیر عمیقی گذاشتند. اقامت او در بغداد همراه با دو تن از شاگردانش، نشانه‌ی آغاز فعالیت علمی عظیمی بود. گویند او نخستین کسی بود که به درخواست خلیفه آثار طبی را به عربی ترجمه کرد.
ابو یحیی بن البطریق (فعال در سالهای میلادی ۷۹۶–۸۰۶) محقق سوری و پیشگام در ترجمه متون یونانی باستان به عربی بود، وی یکی از چهره‌های مهم اولیه در انتقال آثار کلاسیک بود. او آثار مهم پزشکی جالینوس و بقراط و تترابیبلوس بطلمیوس را برای خلیفه منصور ترجمه کرد
روش بطریق ترکیبی از ترجمه مستقیم کلمه به کلمه و وارد کردن کلمات یونانی باستان به عربی بود.
اثر مهم اون کتاب سر الاسرار در علم سیاست است که در قرن ۱۲ میلادی به لاتین ترجمه شد و "Secretum Secretorum" ("راز اسرار ") نامیده شد.
کتاب طیف وسیعی از موضوعات را شامل می‌شود، از جمله سیاست، اخلاق، فیزیولوژی، طالع بینی، کیمیاگری، جادو و پزشکی.
ریشه‌های کتاب نامشخص است. اگرچه بطریق در نوشته عربی مدعی است که از یونانی به سریانی و از سریانی به عربی ترجمه شده‌است ولی هیچ نسخه یونانی از آن یافت نشده‌است.
بنیامین بن موسی نهاوندی (به عبری:בנימין אלנהאונדי) پزشک یهودی ایرانی در پایان سدهٴ هشتم و آغاز سدهٴ نهم میلادی در نهاوند ایران برآمد. او اساس قرائیم را که عنان ابن داوود آغاز کرده بود (نیمهٴ دوم سدهٴ هشتم) با تأکید بر ارزش تفکر آزاد تکمیل کرد. تحقیق یک وظیفه‌است، و خطاهایی که بر اثر تحقیق روی می‌دهد تولید گناه نمی‌کند. او شروحی بر عهد عتیق، غالباً به زبان عربی نوشت؛ آثاری هم به زبان عبری تألیف کرد. وی را از بزرگ‌ترین عالمان یهودیت قرائی در قرون وسطا می دانند.
کتابی نوشته یحی ابن بطریق در قرن نهم میلادی كه به اندرزهای ارسطو به اسکندر مقدونی معروف بود و ترجمه آن در اروپا از قرن ۱۳ تا ۱۶ میلادی جزو پرخواننده ترین کتابها بود. موضوع کتاب اندرزهایی در زمینه کشورداری ، اخلاق ، علم النفس (روانشناسی) ، طالع بینی ، کیمیاگری ، جادو و پزشکی است.
این متن به زودی در خلافت غربی اسلام معروف شد و اشاره‌ای بدان در عقدالفرید ابن عبدربه در قرن دهم میلادی دیده می‌شود.
نیز یکی از پرخواننده ترین متون در قرون وسطی بود. در دوران بازیابی ارسطو قرن ۱۲ ، خوانندگان این اثر را از آثار اصلی ارسطو میدانستند.
راجر بیکن ، محقق انگلیسی قرن ۱۳ بیشتر از معاصران خود به آن استناد کرده و حتی نسخه خطی ویرایش شده با مقدمه و یادداشت های خود را تهیه کرده است. حتی برخی از دانشمندان قرن بیستم مانند استیل ادعا میکنند تماس بیکن با این کتاب او را به سمت علم تجربی سوق داده است
توجه دانشمندان به کتاب در حدود سال ۱۵۵۰ کاهش یافت ، اما علاقه مندی تا به امروز در بین دانشجویان ادامه دارد. امروزه محققان آن را دریچه ای به سوی زندگی فکری قرون وسطایی می دانند: که از آن در زمینه های مختلف علمی استفاده می شد و نقشی در مجادلات علمی آن روز داشت.
در ۱۲۴۳ میلادی که فیلیپ آنرا به لاتین ترجمه کرد اروپا در تاریکی جهالت و تعصبات بسر میبرد و از ارسطو بجز نامی از دوردست چیزی نمیدانستند چون کلیه آثار او از میان رفته بود و نسخه های موجود در انحصار واتیکان بود. یکباره انتشار خطی این کتاب به عنوان نصایح ارسطو باعث شد که پرخواننده ترین اثر در بین اقلیت کتابخوان بگردد.
مطالعه این کتاب دید روشنی از چگونگی تفکر و روش زندگی اندیشمندان ایرانی و مسلمان یکهزار سال قبل به ما میدهد.
اینک عموماً تصدیق می‌شود، که هر چند اصل این اثر مبتنی بر مآخذ یونانی است، ولی خود آن یونانی نیست، بلکه عربی یا سریانی است. یعنی، متنی که به عنوان ترجمه از زبان یونانی ارائه شده، بیشتر احتمال دارد که یک تألیف باشد.
ممکن است از التقاط افکار ایرانی و سریانی در سده‌های هفتم تا نهم میلادی منشأ گرفته باشد، بدین‌ترتیب احتمال دارد که متن اصلی آن به زبان سریانی بوده باشد، ولی تاکنون نسخهٴ سریانی آن به دست نیامده‌است.
۱۲۴۳ فیلیپ طرابلسی نسخه‌ای از آن را در انطاکیه یافت به زبان لاتین ترجمه کرد
یوآنز اسپانیایی آن را به لاتین ترجمه کرد
۱۲۰۰ یهودای حَرِزی به زبان عبری
۱۵۰۱ ترجمه لاتین آلکساندر آشیلینی بولونیایی
۱۲۸۰-۱۲۹۰ ترجمهٴ انگلیسی - نورمانی دومینیکن ایرلندی جئوفری واترفوردی (متوفی در ۱۳۰۰)
ترجمهٴ فلاماندی یا کوب فان مایرلانت (۱۲۳۵ - حدود ۱۲۹۱)
۱۲۵۷ ترجمه‌ لاتین راجر بیکن
۱۵۲۸ ترجمه انگلیسی ۱۵۲۸ روبرت کوپلند بر اساس نسخه لاتین فیلیپ طرابلسی
کتاب در نهایت به چک ، روسی ، کرواتی ، هلندی ، آلمانی ، ایسلندی ، انگلیسی ، آراگونی ، کاتالان ، اسپانیایی ، پرتغالی ، فرانسوی ، ایتالیایی و ولزی ترجمه شد.
محمد، احمد و حسن سه پسر موسی بن شاکر خراسانی که از دانشمندان و مهندسان ایرانی و مسلمان قرن سوم هجری (قرن نهم میلادی) و از پیشروان نهضت ترجمه بوده‌اند.
ایشان اختراعات زیادی در مهندسی مکانیک سیالات و خودکارسازی داشته‌اند که بعدها توسط دانشمندان اروپایی مورد اقتباس قرار گرفته‌است.
محمد محقق و مترجم اقلیدس و کتاب مجسطی بطلمیوس بوده و منطق نیز می‌دانسته‌است. احمد در مکانیک و حسن در هندسه وارد بوده‌اند.
احمد اولین مخترع حلقه فیدبک و چندین نوع سوپاپ بوده‌است که در کتاب الحیل شرح داده شده‌اند.
پس از مرگ پدر شهردار بغداد آنها را برای تربیت به یحیی بن ابی منصور رئیس دارالحکمه سپرد.
در دارالحکمه با یادگیری زبان یونانی در ترجمه آثار یونانی به عربی شرکت کردند.
آنها پس از مرگ مأمون به کار تحت حکومتهای معتصم، واثق و متوکل ادامه دادند.
در زمان حکومت واثق و متوکل رقابت‌های داخلی در بیت الحکمه پدید آمد. در یک موقع، بنی موسی با الکندی دشمن شدند و در تعقیب او توسط متوکل نقش داشت.
آنها بعدها توسط متوکل برای ساختن کانال شهر جعفریه به کار گرفته شدند.
تألیفات ریاضی، نجومی، و مکانیکی متعددی بدیشان منسوب است، مهم‌ترینشان کتاب الفرسطون، کتاب مساحةالاءکر و قِسمةالزوایا بثلاثة اقسام متساویة و وضع مقدار بین المقدارین لتتوالی علی قسمة واحدة می‌باشد.
تثلیث سینماتیکی زاویه و ترسیم بیضی به طریق معروف به باغبانی در کتاب الشکل المدور المستطیل (به وسیلهٔ یک ریسمان متصل به دو کانون) از ابداعات ایشان است.
بسیاری از امور ساخت و مهندسی به ایشان ارجاع می‌شد که از آن میان به نظارت آنها بر حفر بعضی از نهرهای بزرگ چون نهر جعفریه و نهر عمودابن منجّم در نزدیکی بصره می‌توان اشاره کرد.
ابن خرداذبه (ص ۱۰۶) و مسعودی (ص ۱۳۴) می‌نویسند که واثق، خلیفة عباسی، محمدبن موسی را برای تحقیق دربارة اصحاب کهف به سرزمین روم اعزام کرد.
مقدسی (ص ۲۷۷) روایت می‌کند که واثق محمد بن موسی را برای تحقیق دربارة دیوار ذی القرنین یا سد یأجوج و مأجوج به خزران فرستاد.
دیوار ذوالقرنین یا دیوار گرگان گفته شده این دیوار در ناحیه دریای خزر ایجاد شده و هدف آن سد کردن اقوام ترک و مغول از یورش به ایران بوده‌است. بقایای دیوار هنوز در شهر دربند موجود هستند.
ارثیه هنگفت پدر به این برادران کمک کرد تا حامی مالی بسیاری از مترجمان شوند و از ثروت خود مبالغ زیادی به مترجمان حقوق پرداخت می‌کردند. به این ترتیب ایشان از شخصیتهای مهم نهضت ترجمه می‌باشند.
آنها برای یافتن متون سفرهایی به غرب انجام دادند که در یکی از این سفرها، محمد ریاضیدان و مترجم معروف ثابت بن قره را ملاقات و به خدمت گرفت. در مقطعی دیگر حنین بن اسحاق و حبیش‌بن حسن نیز بخشی از تیم آنها شدند.
حقوق ماهیانه یک مترجم یونانی به عربی تا حدود ۵۰۰ دینار ذکر شده که معادل امروزی حقوق یک مهندس ارشد است. اگر تلاش این برادران نبود، بسیاری از متون یونانی از بین می‌رفت و فراموش می‌شد.
یونانیان حجم و مساحت را به‌طور نسبی بیان می‌کردند درصورتیکه بنو موسی واحدهای اندازه‌گیری مساحت و محیط و حجم بکار می‌بردند که ثابت می‌کند آنها فقط مترجم و دنباله روی یونانیان نبودند.
محمد رصدخانه ای در دارالتاج در نزدیکی دجله می‌سازد و در آنجا به تحقیقات نجومی خود می‌پردازد.