moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از ژانویه ۱۹۹۷، او به اتاق خبر "Informativos Telecinco" در کاتالونیا رفت. یک سال بعد، در سال ۱۹۹۸، او مجری و سردبیر "Informativos Telecinco Cataluña" در ساعات صبح و ظهر شد. وی برنامه‌های ویژه ای چون انتخابات و دیگر رویدادهای مهم را اجرا می‌کرد و مجری مناظره‌های سیاسی در انتخابات منطقه ای بود.
پدرت را ناامید نکن (سیاره، 2021).
شیمی نفرت (سیاره، 2018).
من یک هیولا نیستم (سیاره، 2017).
چیواس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مانتری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مونتری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تو مرد جالبی هستی یا مرد جذاب فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی ماروتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانی و لاوانیا تریپاتی ایفای نقش کرده‌اند.
اداراوون که با نام تجاری Radicava فروخته می شود، دارویی است که برای درمان سکته مغزی و اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) استفاده می شود. این دارو از طریق وریدی و به شکل خوراکی تجویز می شود.
شایع ترین عوارض جانبی شامل کبودی (کوفتگی)، مشکلات راه رفتن (اختلال در راه رفتن) و سردرد است.
مکانیسم اثر اداراوون هنوز ناشناخته است. این دارو به عنوان یک آنتی‌اکسیدان شناخته شده است و استرس اکسیداتیو بخشی از فرآیندی است که موجب مرگ نورون‌ها در افراد مبتلا به ALS می شود.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) آن را یک داروی First-in-class می داند.
توماس اندرسون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
گاتهام یا مرده نمی‌تواند دروغ بگوید فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی لوید فونویل است. در این فیلم بازیگرانی همچون تامی لی جونز، ویرجینیا مادسن، کالین بروس، کوین ژار و فردریک فورست ایفای نقش کرده‌اند.
جفری جندریک(زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵) یک بازیکن والیبال اهل آمریکا است. او ۴ سال در دانشگاه لویولا بازی و تحصیل کرد. او عضوی از تیم ملی آمریکا، برنده مدال برنز قهرمانی جهان ۲۰۱۸، جام جهانی ۲۰۱۹ و لیگ ملت‌های ۲۰۱۸ است. در سطح باشگاهی حرفه ای، او برای تیم PlusLiga , LUK Lublin بازی می‌کند.
اولو لانویا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
یان لتسار (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است. وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ وزیر کشاورزی استونی بود.
کاترین لینده (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، هنرمند و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
مارت-اولاو نیکلوس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
آردو اویاسالو (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
اوا پرناسته (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، روان‌شناس و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
منفجر شده فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی استیون هاپکینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون جف بریجز، تامی لی جونز، لوید بریجز، فارست ویتاکر، سوزی آمیس، جان فین، روبن سانتیاگو-هادسون، کوبا گودینگ جونیور و مایک استار ایفای نقش کرده‌اند.
ایلمار پرتلپوئگ (; – ) اسکی‌باز، اقتصاددان، سیاستمدار، دانشمند رایانه و نماینده مجلس اهل استونی بود.Eesti spordi biograafiline leksikon
رالف آر. پاروه (; – ) مجری رادیو، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
مادر اندروید یا قیام ربات‌های مرگبار یک فیلم علمی تخیلی و پسا-آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی و نویسندگی ماتسون تاملین با بازی کلویی گریس مورتس، آلجی اسمیت و رائول کاستیلو است. این فیلم داستان یک زن باردار و دوست پسرش را روایت می‌کند که در میان تسخیر هوش مصنوعی سعی می‌کنند به یک بوستون مستحکم برسند. این فیلم در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ از شبکه هولو منتشر شد.
کلوئی گریس مورتز قرار است در پروژه میراماکس به عنوان جورجیا بازی کند که به همراه دوست پسرش سام برای فرار از کشورشان که درگیر جنگی غیرمنتظره با هوش مصنوعی است به یک سفر خائنانه می‌رود. روزهای دور از ورود اولین فرزندشان این زن و شوهر باید با امید به رسیدن به ایمنی قبل از زایمان با قلعه‌ای برای قیام اندروید روبرو شوند…
فیلمبرداری اصلی در سپتامبر ۲۰۲۰ در ماساچوست شروع شد و تا نوامبر همان سال ادامه داشت.
در ۱۰ مارس ۲۰۲۱، هولو حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده به دست آورد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. نتفلیکس حقوق پخش بین‌المللی فیلم را به دست آورد و در ۷ ژانویه ۲۰۲۲ در تمام مناطق دیگر منتشر شد.
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۳۰ منتقد دارای امتیاز ۳۳ درصد با میانگین امتیاز ۴٫۹ از ۱۰ ارزیابی شده‌است. اجماع منتقدان این وب‌سایت می‌گوید: «مادر اندروید از محدودیت‌های بودجه‌ای خود در سطح بصری فراتر می‌رود -- متأسفانه، این درام علمی تخیلی در زمینه داستان‌گویی کمتر موفق است.» در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، به مادر اختصاص داد. مادر اندروید امتیاز ۴۳ از ۱۰۰، بر اساس ۱۲ منتقد، نشان دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است.
لنا ویلسون از نیویورک تایمز اظهار داشت که این فیلم اگرچه داستان «طنین عاطفی» با سازندگان فیلم دارد، اما با اشاره به موقعیت واقعی زندگی که بر اساس آن ساخته شده بود، اجرای آن «آنطور که تصور می‌شود فوری یا وحشتناک نبود».
توری جیمز دیفالکو (انگلیسی: Torey James DeFalco؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۹۷) یک بازیکن والیبال اهل آمریکا است. او عضوی از تیم ملی آمریکا، شرکت کننده در بازی‌های المپیک توکیو ۲۰۲۰ بود. در سطح باشگاهی حرفه ای، او برای تیم‌های پلاس لیگا، باشگاه والیبال آسیکو رسوویا ژشوف بازی می‌کند.
دیفالکو چهار سال والیبال در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لانگ بیچ بازی کرد. در حالی که در LBSU بود، در هر چهار سال (۲۰۱۶–۲۰۱۹) به فینال چهار NCAA رسید و دو بار قهرمان NCAA (2018، ۲۰۱۹) شد. او دو بار بهترین بازیکن سال AVCA (2017، ۲۰۱۹)، بازیکن تازه‌وارد سال AVCA (2016) و چهار بار یک تیم اول AVCA در آمریکا (۲۰۱۶–۲۰۱۹) شد. او به عنوان برجسته‌ترین بازیکن مسابقات قهرمانی NCAA 2019 انتخاب شد و همچنین سه بار به تیم تمام تورنمنت‌های NCAA معرفی شد (۲۰۱۶، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹). دیفالکو در رشته ساخت و تولید تحصیل کرده‌است.
در ژوئن ۲۰۱۹، دیفالکو اولین قرارداد حرفه ای والیبال خود را با تیم ایتالیایی Volley Callipoامضا کرد. برای فصل ۲۰۲۱–۲۲، او به باشگاه والیبال ایندیکپل آزتس اولشتین پیوست.
بیکن بوقلمون گوشتی است که از بوقلمون خرد شده، فرم گرفته، پخته شده و دودی تهیه می‌شود که معمولاً به عنوان جایگزینی کم چرب برای بیکن گوشت خوک به بازار عرضه می‌شود. همچنین ممکن است به عنوان جایگزینی برای بیکن استفاده شود که در آن محدودیت‌های مذهبی در مصرف گوشت خوک (به عنوان مثال حلال و کوشر) مصرف محصولات گوشت خوک را ممنوع می‌کند.
بیکن بوقلمون را می‌توان با سرخ کردن در ماهیتابه یا سرخ کردنی سرخ کرد. بیکن بوقلمون پخته شده از گوشت تیره می‌تواند ۹۰ درصد بدون چربی باشد. می‌توان آن را مانند بیکن (مانند ساندویچ BLT) استفاده کرد،Gold, Amanda (October 22, 2008). "One turkey bacon stands out in the flock". "San Francisco Chronicle". Retrieved 2022-05-17. اما محتوای کم چربی بیکن بوقلمون به این معنی است که در حین پختن چروک نمی‌شود و تمایل به چسبیدن به ماهیتابه دارد، بنابراین سرخ کردن عمیق گزینه ای سریعتر و کاربردی تر است.
بیکن بوقلمون نسبت به بیکن گوشت خوک از نظر چربی و کالری کمتری دارد، اما میزان چربی کمتر آن باعث می‌شود در برخی موارد، مانند کباب کردن، نامناسب باشد. به آن «فیکن» نیز می‌گویند که ادغام دو واژه «جعلی» و «بیکن» است. به عنوان جایگزینی با چربی کمتر، در اوایل دهه ۹۰ در آمریکا محبوب شد.
بیکن بوقلمون جایگزینی برای افرادی است که به دلایل مذهبی یا رژیم غذایی گوشت خوک نمی‌خورند. گوشت خوک برای مسلمانان حرام (نه حلال) و برای یهودیان تریف (نه کوشر) است. هنگامی که Beautiful Brands International، یک شرکت از تولسا، اوکلاهاما، قراردادی را با یک شرکت عربستانی برای افتتاح ۱۲۰ مکان در هشت کشور خاورمیانه امضا کرد، آنها مجبور شدند در دستور العمل‌های خود در کافه Camille's Sidewalk، بیکن گوشت خوک را با بیکن بوقلمون حلال جایگزین کنند؛ زیرا شئونات اسلامی مصرف گوشت خوک و غیر حلال را ممنوع کرده‌است.
دو نوار بیکن بوقلمون باتربال حاوی ۳ گرم چربی و ۵۰ کالری (۳۲ درصد آن از چربی)؛ بیکن بوقلمون از لویی ریچ و مستر ترکیه حاوی ۵ و ۴ است گرم چربی، به ترتیب، در هر دو برش. در مقایسه، دو نوار بیکن معمولی گوشت خوک به‌طور متوسط حاوی ۷ عدد است گرم چربی اندرو اسمیت، در ""، خاطرنشان می‌کند که محصولات بوقلمون (از جمله بیکن بوقلمون) به‌طور متوسط دو برابر بیشتر از محصولات گوشت خوکی که جایگزین سدیم می‌شوند، دارند.
سوپ سیب سوپی است که با استفاده از سیب به عنوان ماده اولیه تهیه می‌شود. سیب‌ها را می‌توان پوره، برش یا آب‌پز کرد و به‌طور کامل استفاده کرد. از پیاز، هویج، شقاقل و کدو تنبل در برخی از آماده‌سازی‌ها استفاده می‌شود. برخی از دستور العمل‌ها از آب مرغ یا سبزیجات یا آب گوشت استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از آب یا سیب استفاده می‌کنند. طبق ذائقه می‌توان مواد دیگری مانند دارچین، آب لیمو، شکر، زنجبیل، پودر کاری، نمک و فلفل را اضافه کرد. گاهی به عنوان پیش غذا سرو می‌شود.
همان‌طور که در اوایل دهه ۱۹۰۰ در ایالات متحده اتفاق افتاد، سوپ سیب به عنوان یک غذا برای غذا دادن به بیماران استفاده می‌شد.
چیپس لوبیا چیپسی است که با استفاده از لوبیا به عنوان ماده اولیه تهیه می‌شود. چیپس لوبیا در مقایسه با چیپس ذرت و سیب زمینی فیبر و پروتئین بیشتری دارد. چیپس لوبیا ممکن است از انواع لوبیا و برنج مانند برنج قهوه ای، , لوبیا چیتی، لوبیا سیاه و لوبیا سفید تهیه شود.برخی از چیپس‌های لوبیا با استفاده از لوبیا سبز تهیه می‌شوند. آنها ممکن است از خمیر لوبیا که بخارپز شده، برش داده شده و سرخ شده تهیه شوند. آنها ممکن است به عنوان یک میان‌وعده مصرف شوند و ممکن است با انواع دیپ همراه باشند.
چیپس لوبیا ممکن است سرخ شده یا پخته شود، و ممکن است چاشنی شود. در یک روش آماده‌سازی از لوبیاهای پوست کنده و خیس شده استفاده می‌شود که با روغن نباتی، نمک و یک عامل غلیظ کننده مخلوط می‌شوند. با استفاده از این روش، مخلوط به صورت خمیر در می‌آید که سپس بخارپز می‌شود و پس از آن خمیر برش داده می‌شود و تکه‌ها سرخ می‌شوند.
چیپس لوبیا سبز را می‌توان مخلوط با روغن زیتون و چاشنی‌ها تهیه کرد که روی یک تابه قرار داده و تا زمانی که ترد شوند، پخته می‌شوند. آنها ممکن است با خشک کردن انجمادی لوبیا سبز تهیه شوند که سپس در خلاء سرخ می‌شوند. در هر اونس (۳۰ ز) سرو، چیپس لوبیا سبز حاوی ۱۳۰ کالری، ۴٫۵ گرم چربی و ۵ گرم فیبر است.
برخی از شرکت‌ها در ایالات متحده چیپس‌های لوبیا را برای خرید مصرف‌کننده، در طعم‌های مختلف، با مارک‌هایی از جمله Beanfields Bean Chips, The Good Bean, Inc. و Beanitos به تولید انبوه می‌رسانند. چیپس لوبیا تولید شده توسط The Good Bean, Inc. با لوبیا، سیب زمینی شیرین و کینوآ تهیه می‌شود.
قانون تجارت برده مصوب ۱۸۰۷، که رسماً قانون لغو تجارت برده خوانده می‌شود، قانون مصوب مجلس بریتانیا بود که تجارت برده در امپراتوری بریتانیا را ممنوع می‌کرد. اگرچه این قانون عمل برده‌داری را لغو نکرد، اما بریتانیا را تشویق کرد تا سایر کشورها را تحت فشار قرار دهد تا تجارت برده را لغو کنند.
بسیاری از حامیان کارزار ضدّ برده‌داری گمان می‌کردند که این قانون به برده‌داری پایان خواهد داد."Mar 2, 1807: Congress abolishes the African slave trade", This Day in History. برده‌داری در خاک انگلیس، مبنایی در قوانین این کشور نداشت و این موضوع در سال ۱۷۷۲ در حکم صادرشده برای «پرونده سامرست» هم تأیید شده بود، اما برده‌داری کماکان در بخش اعظم امپراتوری بریتانیا قانونی باقی ماند تا آنکه در سال ۱۸۳۳ با تصویب قانون لغو برده‌داری برای همیشه لغو گردید.
چنان‌که مارتین مردیت، مورخ بریتانیایی، نوشته‌است: «در دهه ۱۷۹۱ تا ۱۸۰۰ میلادی، کشتی‌های بریتانیایی حدود ۱۳۴۰ سفر از این سو به آن سوی اقیانوس اطلس انجام دادند و نزدیک به ۴۰۰٬۰۰۰ برده را جابه‌جا کردند. بین سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۷، کشتی‌های بریتانیایی ۲۶۶٬۰۰۰ برده دیگر را حمل کردند. تجارت برده، یکی از سودآورترین کسب‌وکارهای بریتانیا بود».
در سال ۱۷۸۷، گروهی از مسیحیان پروتستان اونجلیکال انگلیس با کوئیکرها متحد شدند و کمیته لغو تجارت برده را تشکیل دادند تا بتوانند مخالفت مشترک خود با برده‌داری و تجارت برده را پیگیری کنند. کوئیکرها از دیرباز برده‌داری را امری ضداخلاقی و آفتی برای بشریت می‌دانستند. تا سال ۱۸۰۷، گروه‌های حامی لغو برده‌داری در بریتانیا توانسته بودند تعداد زیادی از نمایندگان همفکر خود در پارلمان بریتانیا را جلب کنند و جناح تأثیرگذاری در پارلمان بسازند. آنها در اوج موفقیت خود ۳۵ تا ۴۰ کرسی پارلمان را در اختیار داشتند. اعضای این ائتلاف به نام «قدیسان» (Saints) شناخته می‌شدند و رهبری آنها برعهده مشهورترین مخالف برده‌داری در بریتانیا یعنی ویلیام ویلبرفورس بود. ویلبرفورس در سال ۱۷۸۷، پس از خواندن شواهد و مدارکی که توماس کلارکسون علیه تجارت برده جمع‌آوری کرده بود، تصمیم گرفت این کارزار لغو برده‌داری را به‌طور جدی پیگیری کند.William Wilberforce (1759–1833) این نمایندگان پارلمان به خدمات و مشورت‌های حقوقی جیمز استیون (برادرزن ویلبرفورس) هم دسترسی داشتند. اغلب آنها مبارزه شخصی‌شان با برده‌داری را نوعی جنگ صلیبی به دستور خداوند تلقی می‌کردند. در روز یکشنبه ۲۸ اکتبر ۱۷۸۷، ویلبرفورس در دفتر خاطراتش نوشت: «خداوند متعال دو هدف بزرگ را پیش روی من قرار داده‌است، محو برده‌داری و اصلاح رسوم».
در ۲ آوریل ۱۷۹۲، ویلبرفورس طرحی را در مجلس عوام بریتانیا مطرح کرد که مقرر می‌داشت «تجارتی که توسط اتباع بریتانیا به منظور به‌دست‌آوردن برده در سواحل آفریقا انجام می‌شود باید لغو گردد». او در سال ۱۷۹۱ طرح مشابهی را در مجلس مطرح کرده بود که با ۱۶۳ رأی مخالف و ۸۸ رأی مخالف به شکست انجامیده بود. هنری دونداس در آن رأی‌گیری حضور نداشت اما وقتی در سال ۱۷۹۲ این طرح دوباره پیش روی نمایندگان مجلس قرار گرفت، دونداس طوماری از طرف ساکنان ادینبرا ارائه کرد که حمایت آنان از لغو برده‌داری را نشان می‌داد."The Debate on a Motion for the Abolition of the Slave-trade, in the House of Commons, on Monday the Second of April, 1792, Reported in Detail", Great Britain, Parliament, House of Commons, p. 1
https://books.google.ca/books?id=MQJcAAAAQAAJ&pg=PP3#v=onepage&q&f=false او سپس موافقت اصولی خود با پیشنهاد ویلبرفورس را تأیید کرد و گفت: «نظر من همواره مخالف با تجارت برده بوده‌است». با این حال، او استدلال کرد که رأی‌گیری برای لغو فوری تجارت برده بی‌اثر خواهد بود چون نمی‌تواند از این امر جلوگیری کند که تاجران کشورهای دیگر فوراً وارد بازی شده و جای خالی تاجران بریتانیایی را در این تجارت پر کنند. او اعتقاد داشت که «این تجارت باید در نهایت لغو گردد، اما با اقدامات معتدل»."The Debate on a Motion for the Abolition of the Slave-trade on Monday the 2nd of April 1792", ("supra") pp. 94–102 او پیشنهاد کرد طرح ویلبرفورس برای لغو برده‌داری اصلاح شده و کلمه «تدریجی» به آن اضافه گردد که این اصلاحیه با ۱۹۲ رأی موافق و ۱۲۵ رأی مخالف به تصویب رسید. پس از آن، طرح اصلاح‌شده ویلبرفورس با ۲۳۰ رأی موافق و ۸۵ رأی مخالف تصویب شد. دونداس اصرار داشت که لغو تجارت برده، باید وابسته به کسب حمایت قانونگذاران مستعمره‌نشین‌های هند غربی و اجرایی‌شدن قوانین مربوط به بهبود وضع بردگان باشد. در مقابل، طرفداران لغو برده‌داری استدلال می‌کردند که قانونگذاران هند غربی هرگز حاضر به حمایت از چنین اقداماتی نخواهند شد و وابسته‌کردن لغو تجارت برده به اجرای اصلاحات استعماری، این هدف را تا زمان نامعلومی به تأخیر خواهد انداخت.
سه هفته پس از رأی‌گیری، دونداس پیش‌نویس چند مصوبه را در مجلس مطرح کرد که برنامه‌ای برای لغو تدریجی تجارت برده تا پایان سال ۱۷۹۹ ارائه می‌کرد. او در آن زمان به مجلس گفت که اجرای فوری لغو تجارت برده باعث می‌شود تاجران و زمین‌داران هند غربی، تجارت برده را «به شیوه‌ای متفاوت و از مجاری دیگر» ادامه دهند."Cobbett's Parliamentary History" - volume 29: Comprising the period from the twenty-second of March 1791, to the thirteenth of December 1792, p. 1203. Source: Bodleian Libraries. او استدلال می‌کرد که «اگر کمیته با زمان پیشنهادی موافقت کند، ممکن است تجارت برده لغو شود؛ اما برعکس، اگر این نظر رعایت نشود، حتی فرزندان متولدنشده آنها هم شاهد پایان این تجارت نخواهند بود».Cobbett's Parliamentary History, Vol 29 (supra) at p. 1268 https://digital.bodleian.ox.ac.uk/inquire/p/51ac0037-8501-495e-abdd-715e4cfda55a در نهایت نمایندگان مجلس به پایان تجارت برده تا پایان سال ۱۷۹۶ رأی مثبت دادند و دو پیشنهاد دیگر مبنی بر پایان تجارت برده تا سال ۱۷۹۵ و ۱۷۹۴ رأی نیاورد."Cobbett's Parliamentary History," Vol 29 ("supra") at p. 1293 https://digital.bodleian.ox.ac.uk/inquire/p/f774affa-febd-4543-b2b2-0912c976e00aBy way of contrast, see Pennsylvania's 1780 abolition legislation, "An" "Act for the Gradual Abolition of Slavery" مجلس سپس مصوبات پیشنهادی دونداس را اصلاح کرد و سال هدف را به ۱۷۹۶ تغییر داد."Cobbett's Parliamentary History, (supra)" at p. 1293 https://digital.bodleian.ox.ac.uk/inquire/p/f774affa-febd-4543-b2b2-0912c976e00a این طرح و مصوبه‌ها در مجلس اعیان بریتانیا به تأیید نرسیدند و مجلس اعلام کرد که تصمیم‌گیری دربارهٔ آنها را به جلسه مورخ ۵ ژوئن ۱۷۹۲ موکول می‌کند اما هرگز به بررسی آنها نپرداخت.
به دلیل موقعیت متزلزل کابینه لرد گرنویل، تعداد طرفداران کارزار لغو تجارت برده افزایش یافت. گرنویل شخصاً رهبری مبارزه برای تصویب این قانون در مجلس اعیان را به دست گرفت و در مجلس عوام هم وزیر امور خارجه او، لرد هاویک (چارلز گری، بعدها ارل گری) این هدف را رهبری می‌کرد. رویدادهای دیگری هم در این ماجرا دخیل بودند از جمله تصویب مصوبه‌های اتحاد ۱۸۰۰ که ۱۰۰ نماینده ایرلندی را وارد پارلمان کرد و اغلب آنها طرفدار لغو تجارت برده بودند."The 1807 Act and its effects", The Abolition Project. پیش‌نویس قانون اولین بار در ژانویه ۱۸۰۷ تقدیم پارلمان و در ۱۰ فوریه ۱۸۰۷ تقدیم مجلس عوام شد. در ۲۳ فوریه ۱۸۰۷، بیست سال پس از آغاز این جنگ صلیبی به دست ویلبرفورس، او و همراهانش پاداش خود را با پیروزی گرفتند. پس از بحثی که ده ساعت به طول انجامید، مجلس با دومین ویراست قانون لغو تجارت برده در اقیانوس اطلس موافقت کرد و این قانون با اکثریت خیره‌کننده ۲۸۳ رأی موافق در مقابل ۱۶ رأی مخالف به تصویب رسید. این قانون در ۲۵ مارس ۱۸۰۷ به توشیح ملوکانه رسید"Parliament abolishes the slave trade", Parliament and the British Slave Trade. و در ۱ مه ۱۸۰۷ لازم‌الاجرا شد. با این حال، یک کشتی تجارت برده به نام "Kitty's Amelia" مجوزهای لازم را در ۲۷ آوریل دریافت کرده بود و توانست در ۲۷ ژوئیه سفر خود را به‌طور قانونی آغاز کند. این آخرین سفر یک کشتی بریتانیایی برای تجارت برده بود.BBC: "Abolition of Transatlantic Slave Trade"
تمامی این ماجراها در پس‌زمینه جنگ ائتلاف چهارم اتفاق افتاد. در آخرین ماه‌های سال ۱۸۰۶، ناپلئون بناپارت پیروزی بزرگی به دست آورد. او قدرت نظامی پروس را در هم شکست، وارد پایتخت این کشور یعنی برلین شد و با صدور فرمان برلین، نظام محاصره قاره‌ای را به اجرا گذاشت. هدف علنی این نظام محاصره، تضعیف اقتصاد بریتانیا از طریق بستن مرزهای تحت کنترل فرانسه به روی تجارت با بریتانیا بود.Schroeder, "The Transformation of European Politics 1763–1848" (1994) pp 305–310 در اصل، انقلاب فرانسه برده‌داری را ملغی کرده بود اما ناپلئون، علیرغم آنکه مدعی تدوام میراث انقلاب بود، در سال ۱۸۰۲ گامی واپس‌گرایانه برداشت و برده‌داری را به مستعمرات فرانسه بازگرداند؛ بنابراین بریتانیا می‌توانست با لغو برده‌داری، دست‌کم موضع اخلاقی برتری نسبت به دشمن فرانسوی خود داشته باشد.
پارلمان کانادای علیا در آمریکای شمالی بریتانیا (کانادای امروز) قانون ممنوعیت برده‌داری را در ۱۷۹۳ تصویب کرد. این کشور بردگانی را که به انتخاب خود یا به اجبار به آنجا مهاجرت کرده بودند و همچنین فرزندان زنان برده که به سن ۲۵ سالگی رسیده بودند را آزاد اعلام کرد اما بردگان ساکن این کشور را آزاد نکرد. در سال ۱۸۰۵ شورای خصوصی بریتانیا دستوری صادر کرد که به موجب آن، واردات بردگانی که از فرانسه و هلند گرفته شده بودند، به مستعمرات بریتانیا محدود می‌شد. پس از تصویب قانون ۱۸۰۷، بریتانیا از نفوذ دیپلماتیک خود برای تحت فشار قرار دادن سایر کشورها برای پایان‌دادن به فعالیت در تجارت برده استفاده کرد. با امضای معاهده انگلیس-پرتغال در سال ۱۸۱۰، پادشاهی پرتغال موافقت کرد که تجارت برده به مستعمراتش را محدود کند. پیرو امضای معاهده انگلیس-سوئد در سال ۱۸۱۳، سوئد تجارت برده را در کشور خود ممنوع کرد. با امضای پیمان پاریس در سال ۱۸۱۴، فرانسه با بریتانیا توافق کرد که تجارت برده «مغایر اصول عدالت طبیعی» است و پذیرفت که مشارکت خود در تجارت برده را ظرف پنج سال لغو کند. پس از امضای معاهده انگلیس-هلند در سال ۱۸۱۴، هلند تجارت برده را غیرقانونی اعلام کرد و معاهده ۱۸۱۷ بین انگلیس و اسپانیا هم اسپانیا را فرامی‌خواند تا تجارت برده خود را تا سال ۱۸۲۰ از میان بردارد.
ایالات متحده آمریکا قانون ممنوعیت واردات برده را در ۲ مارس ۱۸۰۷، تقریباً همزمان با بریتانیا، به تصویب رساند. البته آمریکا به موجب این قانون فقط تجارت برده در اقیانوس اطلس را لغو می‌کرد و تجارت برده در داخل آمریکا را تغییری نداد. در همین حال، لغو تجارت بین‌المللی برده از سوی آمریکا منجر به ایجاد بازار تجارت برده در سواحل شرقی ایالات متحده شده بود. بند ۱ از بخش ۹ ماده ۱ قانون اساسی آمریکا، تعطیلی تجارت برده را تا ۲۰ سال بعد از تصویب قانون اساسی یعنی تا سال ۱۸۰۸ ممنوع کرده بود. قانون ممنوعیت واردات برده یک سال زودتر از این موعد یعنی در ۱۸۰۷ تصویب شد و با توجه به پایان‌گرفتن انگیزه‌های اقتصادی تجارت برده، از یکسو تجارت برده و از سوی دیگر اتحاد جریان‌های سیاسی علیه تجارت برده، شدت گرفت.
این قانون برای ناخداهای کشتی که به تجارت برده ادامه می‌دادند جریمه‌هایی در نظر گرفته بود. به ازای هر یک برده، ناخدای کشتی می‌توانست تا سقف ۱۰۰ پوند جریمه شود. ناخداها گاهی با دیدن کشتی‌های نیروی دریایی بریتانیا، بردگان را به دریا می‌ریختند تا جریمه نشوند."1807 Abolition of Slavery Act", Spartacus Educational. نیروی دریایی بریتانیا که در آن زمان دریاهای جهان را تحت کنترل خود داشت، در سال ۱۸۰۸ «اسکادران آفریقای غربی» را ایجاد کرد که در سواحل غرب آفریقا گشت می‌زدند، و بین سال‌های ۱۸۰۸ تا ۱۸۶۰ این اسکادران حدود ۱۶۰۰ کشتی حمل برده را توقیف و ۱۵۰٬۰۰۰ هزار آفریقایی اسیر در این کشتی‌ها را آزاد کردند.Jo Loosemore, "Sailing against slavery", BBC – Devon, 24 September 2014. نیروی دریایی بریتانیا اعلام کرد که با کشتی‌های مخصوص حمل‌ونقل برده مانند کشتی دزدان دریایی رفتار خواهد کرد. بریتانیا همچنین با بیش از ۵۰ حاکم آفریقایی معاهداتی علیه برده‌داری امضا کرد.The West African Squadron and slave trade
در دهه ۱۸۶۰، گزارش‌های دیوید لیوینگستون از جنایت‌هایی که در جریان تجارت برده توسط اعراب در شرق آفریقا رخ می‌داد، توجه عموم را در بریتانیا برانگیخت و به جنبش لغو برده‌داری جان تازه‌ای بخشید. نیروی دریایی بریتانیا در طول دهه ۱۸۷۰ کوشید تا «این تجارت شنیع» در شرق آفریقا را سرکوب کند، به ویژه در زنگبار. در سال ۱۸۹۰، بریتانیا کنترل جزیره مهم و استراتژیک هلیگولند در دریای شمال را بهآلمان واگذار کرد و در ازای آن کنترل زنگبار را گرفت تا علاوه بر اهداف دیگر، ممنوعیت تجارت برده در این منطقه را اجرایی کند.Welcome to Encyclopædia Britannica's Guide to Black HistoryThe Blood of a Nation of Slaves in Stone Town
آیوالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سنان‌پاشا واقع شده‌است.
بندانگشتی یا تامبلینا (به ) یک افسانه ادبی نوشته‌ شده توسط نویسنده دانمارکی هانس کریستیان اندرسن است که برای اولین بار در ۱۶ دسامبر ۱۸۳۵ در کپنهاگ، دانمارک منتشر شد."Eventyr, fortalte for Børn". Første Samling. Andet Hefte. 1835. Märchen, erzählt für Kinder. Neue Sammlung. Zweites Heft. C.A. Reitzel: Kopenhagen 1835.
زنی بچه می‌خواهد و از یک جادوگر پیر کمک می‌خواهد. او یک دانه جو جادویی از او دریافت می‌کند که آن را در یک گلدان می‌کارد. گلی از آن می‌روید که در شکوفه آن دختر کوچکی است که بلندتر از یک انگشت شست نیست و به همین دلیل به آن
«تامبلینا» می‌گویند.
یک شب، تامبلینا در تخت پوست گردوی خود خوابیده‌است، یک وزغ پیر به اتاق می‌پرد و تامبلینا را به دریاچه می‌رباید، زیرا وزغ در تامبلینا یک عروس مناسب برای پسر وزغ احمق و زشت خود می‌بیند. ماهی‌های دوست داشتنی، پد سوسن را که تامبلینا روی آن گیر کرده‌است، می‌جوند.
بنابراین او روی برگ که توسط پروانه‌ای کشیده می‌شود، رها می‌شود. یک خروس در طول راه عاشق تامبلینا می‌شود، اما وقتی سایر خروس‌ها تامبلینا را زشت صدا می‌کنند، او را رها می‌کند. زمستان در راه است و تامبلینا در حال گرسنگی و یخ زدن است. او در پریشانی خود از یک موش صحرایی مسن پناه می‌خواهد که با مهربانی می‌پذیرد. تامبلینا در ازای سفر و اسکان، باید خانه موش صحرایی را تمیز نگه دارد و در غروب‌های طولانی زمستان برای او داستان تعریف کند. تامبلینا یک پرستو یخ زده را پیدا می‌کند و به او شیر می‌دهد تا سالم بماند. همسایه، یک خال ثروتمند و به‌طور طبیعی کور، اغلب به ملاقات می‌آید و در نهایت دست بند انگشتی را می‌خواهد. تامبلینا در پشت پرستو به یک کشور گرم فرار می‌کند.
او در آنجا شاهزاده ای بالدار را می‌یابد که جثه خود را در تخت گلی در یک گل جذاب می‌کند و با او ازدواج می‌کند. شوهرش به او یک جفت بال می‌دهد و نام جدیدی به او می‌دهد: مایا. حالا هر دو می‌توانند از گلی به گل دیگر پرواز کنند.
اندرسن دو قسمت از اولین مجموعه داستان‌های پریان خود را در سال ۱۸۳۵ منتشر کرد، اولی در ماه مه و دومی در دسامبر. «بندانگشتی» اولین بار در قسمت دسامبر توسط کالیفرنیا رایتزل در ۱۶ دسامبر ۱۸۳۵ در کپنهاگ منتشر شد. بندانگشتی اولین داستان کتابچه بود که شامل دو داستان دیگر بود: «پسر شیطان» و «همسفر». این داستان در نسخه‌های جمع‌آوری شده آثار اندرسن در سالهای ۱۸۵۰ و ۱۸۶۳ دوباره منتشر شد.
اولین نقد هفت داستان ۱۸۳۵ تا سال ۱۸۳۶ ظاهر نشد و منتقدان دانمارکی مشتاق نبودند. سبک غیررسمی و پرحرفی قصه‌ها و بی‌اخلاقی آن‌ها در ادبیات کودک نامناسب تلقی می‌شد. با این حال، یکی از منتقدان تصدیق کرد که «بندانگشتی» «لذت‌انگیزترین افسانه‌ای است که می‌توانید آرزو کنید».
منتقدان اندرسن را تشویق نکردند. یک مجله ادبی هرگز به داستان‌ها اشاره نکرد، در حالی که مجله دیگری به اندرسن توصیه کرد که وقت خود را برای نوشتن افسانه‌ها تلف نکند. یکی از منتقدان اظهار داشت که اندرسن «فرم معمولی از آن نوع شعر را نداشت و مدل‌ها را مطالعه نمی‌کرد». اندرسن احساس کرد که بر خلاف تصورات از پیش تعیین شده آن‌ها در مورد اینکه یک افسانه باید باشد کار می‌کند و به رمان‌نویسی بازگشت و معتقد بود که این خواست واقعی اوست. واکنش انتقادی به داستان‌های ۱۸۳۵ آنقدر تند بود که او یک سال تمام منتظر ماند تا «پری دریایی کوچولو» و «لباس جدید پادشاه» را در سومین و آخرین قسمت از «قصه‌های پریان برای کودکان» منتشر کند.
متانفرین‌ها () گروهی از مولکول‌ها هستند که از متانفرین و نورمتانفرین تشکیل شده‌اند.
مقاله‌ای در مجله انجمن پزشکی آمریکا در سال ۲۰۰۲ میلادی، نشان داد که اندازه‌گیری سطوح متانفرین بدون پلاسما بهترین ابزار در تشخیص فئوکروموسیتوما که یک نئوپلاسم مدولاری آدرنال است می‌باشد. Free full text with registration
جین الیزابت هاجسون (; – ) پزشک متخصص زایمان، و پزشک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی حرفه‌ای ۵۰ ساله هاجسون بر ارائه مراقبت‌های بهداشتی باروری به زنان، از جمله سقط جنین متمرکز بود. او کلینیک خود را در سنت پل، مینه‌سوتا افتتاح کرد و مرکز بهداشت زنان Duluth را تأسیس کرد. هاجسون افزون بر ارائه مراقبت‌های پزشکی به زنان، مدافع حقوق زنان نیز بود و قوانین ایالتی را که دسترسی به سقط جنین را محدود می‌کرد به چالش می‌کشید. او تنها فردی است که تاکنون در ایالات متحده آمریکا به دلیل انجام سقط جنین در بیمارستان محکوم شده است.
حوزه علمیه کربلا از حوزه‌های علمیه شیعه در کشور عراق می‌باشد. با تأسیس شهر کربلا بر اثر سکونت شیعیان در کنار حرم امام حسین، عالمان دینی به مرور در این شهر سکنی گزیدند و مدارس دینی ساخته شدند. کربلا پس از قیام حسین بن علی همواره مورد توجه شیعه بوده‌است. با افزونی شمار زائران برخی در کنار آرامگاه سیدالشهدا سکنی گزیدند و شهر کربلا رونق گرفت. همچنین کربلا پذیرای عالمان و دانشجویان علوم دینی از کشورهای مختلف گشت.سید کباری، حوزه‌های علمیه شیعه در گستره جهان، ص۲۵۶
نخستین دوره از حوزه علمیه کربلا به عصر امامان شیعه می‌رسد که در آن دوره برخی از راویان حدیث به تربیت شاگرد اقدام کرده‌اند این دوره تا غیبت کبری ادامه داشت. عبدالله بن جعفر حمیری از شاگردان و علی النقی و حسن عسکری و از نخستین کسانی است که در حوزه علمیه کربلا به تربیت شاگرد همت گمارده‌است. بنا بر نقل شیخ طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارای هفده کتاب بود که تنها یک اثر او به دست ما رسیده‌است.سید کباری، حوزه‌های علمیه شیعه در گستره جهان، ص۲۵۶
دوره دوم حوزه علمیه کربلا پس از غیبت کبری آغاز گردید و تا قرن یازدهم هجری امتداد یافت.
احمد بن علی نجاشی از شاگردان آقای مفید و از اساتید سید مرتضی و طوسی از بزرگان علمای بغداد است که در شهرهایی چون نجف، کوفه، سامرا، بصره و کربلا به آموزش فقه، حدیث، رجال، تاریخ و ادب پرداخته است. کتاب رجال او از مشهورترین کتب رجالی شیعه است.
ابن حمزه طوسی که از بزرگان فقه شیعه در قرن ششم هجری است در این شهر به خاک سپرده شده و به احتمالی در کربلا حوزه درس داشته است. سید فخار موسوی از فقهای شیعه در قرن هفتم هجری است که نخست در شهر حله سپس در بغداد، کربلا، نجف، کوفه و دیگر نقاط عراق به تحصیل علوم دینی پرداخت.
سیدبن طاووس از دیگر دانشمندان شیعی است که سه سال از تحصیلات خود را در حوزه عملیه کربلا سپری کرده است. شهید اول از دیگر علمایی است که در حوزه کربلا به تحصیل پرداخته است و ابن خازن حائری در کربلا ریاست علمی را عهده‌دار بود.
در دو قرن یازدهم و دوازدهم عللی از جمله روی کار آمدن صفویان و جو علمی حاکم بر حرمین شریفین، دست به دست هم داد تا مکتب اخباری رواج یابد و مکتب اصولی را تحت الشعاع قرار دهد.سید کباری، حوزه‌های علمیه شیعه در گستره جهان، ص۲۶۲
از علمای قرن یازدهم هجری در حوزه کربلا شیخ ملا محمدکاظم طالقانی قزوینی می‌باشد. پس از سقوط اصفهان در سال ۱۱۳۵ق و از هم پاشیدن دولت صفویان به دست گروهی از افاغنه هجرت علما و مجتهدین به کربلا فزونی یافت و عصر طلایی حوزه کربلا آغاز گردید. سید نصرالله حائری معروف به مدرس الطف از علمای این دوره می‌باشد. اجازات اکثر علمای قرن دوازده و سیزده مستقیم یا بدون واسطه به او منتهی می‌شود.دائره المعارف تشیع، ج ۱۴، ص۷
پس از سقوط اصفهان و شروع نا امنی در ایران، علما به حوزه کربلا سرازیر شدند، مکتب کربلا، اصولی بود اما مشرب اکثر مهاجران ایرانی اخباری بود به همین خاطر حوزه کربلا به دو شاخه اخباری با رهبری شیخ یوسف بحرانی و اصولی با رهبری وحید بهبهانی تقسیم گردید. در نهایت مکتب اصولیان به رهبری وحید بهبهانی پیروز شد. او شاگردان زیادی تربیت کرد و آنها را به سایر حوزه‌های علمی شیعه گسیل داشت تا مکتب اصولی او را تعمیم دهند. پس از وفات وحید بهبهانی ریاست حوزه کربلا به عهده فرزندش، سید محمد مهدی بحرالعلوم و میرزا مهدی شهرستانی افتاد.دائره المعارف تشیع، ج ۱۴، ص۸۷ در زمان سید محمد مهدی بحرالعلوم مرکزیت تدریس از کربلا به نجف منتقل گردید.مظفر، تاریخ شیعه، ص۱۶۷
پس از فرزند وحید بهبهانی، سید محمد مهدی بحرالعلوم و میرزا مهدی شهرستانی کرسی تدریس منحصر به سیدعلی طباطبائی شد. پس از وفات سیدعلی طباطبائی مرجعیت به فرزندش سید محمد مجاهد رسید.دائره المعارف تشیع، ج ۱۴، ص۸و۷ با مهاجرت سید محمد مجاهد به ایران و شرکت در جنگ ایران و روس حوزه درسش تعطیل شد و به دنبال آن از رونق حوزه علمیه کربلا کاسته شد.سید کباری، حوزه‌های علمیه شیعه در گستره جهان، ص۲۶۹-۲۶۸
سومایلا کوناره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است که در لیگ ملی جبل الطارق در پست هافبک بازی می کند.
اَلِکسانْدْرْ-آنتونَن تاشه (به فرانسوی: Alexandre-Antonin Taché) (۲۳ ژوئیه ۱۸۲۳–۲۲ ژوئن ۱۸۹۴) اسقف کانادایی و فرانسوی‌زبان بود که در استعمار شمال باختری کانادا نقش داشت.
الکساندر-آنتونن تاشه به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۱۸۲۳ در فرازرویل (امروزه ریوییر-دو-لو) به دنیا آمد. او فرزند سوم از پنج فرزند خانواده بود. پدرش، شارل تاشه، بازرگان بود و به تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۸۲۶، زمانی که الکساندر-آنتونن تنها دو سال داشت، از دنیا رفت؛ بنابراین مادرش تصمیم گرفت که فرازرویل را به مقصد بوشرویل ترک کند و در میان راه، بزرگ‌ترین فرزندش را در کاموراسکا بگذارد.
پس از تحصیل در حوزه علمیهٔ سن-اییسنت و سپس در حوزه عملیه بزرگ سن-سولپیس شهر مونترال، او به کارآموزی مأموران تبلیغ مذهبی در لونگوی درآمد. در ۲۱ سالگی، به شمال باختری کانادا رهسپار شد؛ در آن زمان هنوز شماس یاور بود. در رود قرمز و به تاریخ ۲ اکتبر ۱۸۴۵، او با فرمان عالیجناب پروونشر به عضویت مبلغان مذهبی مریم پاکزاد درآمد. به سال ۱۸۴۸، پدرْ تاشه یک دوندهٔ جنگل و اهل مِتی به نام فرانسوآ بانلیو (۱۷۷۱–۱۸۷۲) را غسل تعمید داد.
تا زمانی که اسقف‌هایِ استانِ کلیساییِ کِبِک، با رای کاهن بزرگ، او را به سِمَت معاون عالیجناب پروونشر منصوب کردند، او به مدت شش سال در مأموریت‌های مذهبیِ رود قرمز برای بومیان آنجا آیین مسیحی را تبلیغ می‌کرد، از جمله در سن-ژان-باتیست در ایلَ‌لَ‌کروس، جایی که او به عنوان کشیش همراه عالیجناب لافلش خدمت می‌کرد.
او به تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۸۵۰ و در زمانی که هنوز ۲۷ سال داشت، توسط پاپ پیوس نهم به درجهٔ اسقفی منصوب شد. سپس به فرانسه رفت تا با دستان عالیجناب دومازنو، اسقف مارسی، کسوت‌بخشی شود. او به تاریخ ۲۳ نوامبر ۱۸۵۱ و در کلیسای جامع ویویه، به عنوان اسقف آرات و یاور اسقف سنت بانیفیس، تقدیس شد. عالیجناب تاشه پس از مراسم کسوت‌بخشی به رم رفت.
او در ۲۷ ژوئن ۱۸۵۲ به رود قرمز بازگشت، و در ۷ ژوئن ۱۸۵۳ اسقف سنت بانیفیس شد؛ ولی از آنجا که او در مأموریت در جایی دور از اسقف‌نشین بود، تا ۵ نوامبر ۱۸۵۴ رسماً اختیار قلمروی اسقفی را در دست نگرفت. در سال ۱۸۵۶ برای پیدا کردن یک همیار به رم سفر کرد. در سال ۱۸۶۱ برای بار سوم به شهر مقدس رفت تا برای تقسیم قلمروی اسقفی خود و ایجاد معاونت حواری رودخانه مکنزی درخواست کند.
در سفر دیگری به سال ۱۸۶۷ برای شرکت در مراسم بزرگی که در رم برگزار می‌شد، او برای مأموریت‌های مذهبی ساسکاچوان درخواست بخش‌بندی جدیدی در اسقف‌نشین سنت بانیفیس کرد. این بخش‌بندی، که در اصل به رسمیت شناخته شده بود، پس از سال‌ها در ۲۲ نوامبر ۱۸۷۱ و با ایجاد اسقف نشین سنت‌آلبرت انجام شد که نخستین اسقف آن عالیجناب گراندن بود.
در اکتبر ۱۸۶۹، او برای شرکت در شورای واتیکان باری دیگر به رم رفت. در ژانویه ۱۸۷۰ به قلمروی اسقفی خود بازگشت تا، به درخواست دولت اتاوا، شورش رودخانه سرخ را آرام کند. در ۲۲ سپتامبر ۱۸۷۱ سراسقف سنت‌بانیفیس شد. او به تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۸۹۴ و در سن هفتادسالگی، در سنت‌بانیفیس از دنیا رفت.
رینگ پیستون یک حلقه تقسیم فلزی است که به قطر بیرونی پیستون در موتور احتراق داخلی یا موتور بخار متصل می‌شود.
وظایف اصلی رینگ‌های پیستون در موتورها عبارتند از:
رینگ‌های پیستون برای آب‌بندی شکاف بین پیستون و دیواره سیلندر طراحی شده‌اند. اگر این شکاف خیلی کم بود، انبساط حرارتی پیستون می‌تواند به معنای گیرکردن پیستون در سیلندر باشد و باعث آسیب جدی به موتور شود. از طرف دیگر، یک شکاف بزرگ باعث آب‌بندی ناکافی رینگ‌های پیستون در مقابل دیواره‌های سیلندر می‌شود و در نتیجه فشار بیش از حد (گازهای حاصل از احتراق وارد میل لنگ می‌شود) و فشار کمتری به سیلندر وارد می‌شود و توان خروجی موتور را کاهش می‌دهد.
حرکت لغزشی رینگ پیستون در داخل دیواره سیلندر باعث تلفات اصطکاک موتور می‌شود. اصطکاک ناشی از رینگ‌های پیستون تقریباً ۲۴٪ از کل تلفات اصطکاک مکانیکی برای موتور است؛ بنابراین طراحی رینگ‌های پیستون سازشی بین به حداقل رساندن اصطکاک در حین دستیابی به آب‌بندی خوب و طول عمر قابل قبول است.
روانکاری رینگ‌های پیستون دشوار است و نیروی محرکه ای برای بهبود کیفیت روغن موتور بوده‌است. روغن باید در دمای بالا و شرایط سخت با تماس لغزشی با سرعت بالا دوام بیاورد. روانکاری به ویژه دشوار است زیرا حلقه‌ها به جای چرخش مداوم (مانند یک ژورنال یاتاقان) حرکت نوسانی دارند. در محدوده حرکت پیستون، رینگ متوقف می‌شود و جهت را برعکس می‌کند. این امر اثر طبیعی گوه روغن یاتاقان هیدرودینامیکی را مختل می‌کند و کارایی روانکاری را کاهش می‌دهد.
رینگ‌ها نیز برای افزایش نیروی تماس و حفظ مهر و موم نزدیک فنر می‌شوند. نیروی فنر یا توسط سفتی خود رینگ یا توسط یک فنر جداگانه در پشت حلقه آب‌بند تأمین می‌شود.
مهم است که رینگ‌ها آزادانه در شیارهای خود در داخل پیستون شناور باشند تا بتوانند با سیلندر در تماس باشند. حلقه‌های اتصال در پیستون، معمولاً به دلیل تجمع محصولات احتراق یا تجزیه روغن روان‌کننده، می‌تواند باعث از کار افتادن موتور شود و یکی از دلایل رایج خرابی موتورهای دیزلی است.
دنی تورس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که هم‌کنون در سی‌اف اینترسیتی در پست مهاجم بازی می‌کند.
تورس متولد کاکزا، بخش کوندینامارکا، در سال ۲۰۰۵ در سن ۱۵ سالگی به مجموعه جوانان باشگاه فوتبال سانتا فه پیوست.
آلفرد دِتلِف فریتز کال (۱۸ فوریه ۱۸۷۷ - نوامبر ۱۹۴۶) یک معلم مدرسه‌ی آلمانی بود که در میان‌سالی به میکروسکوپی روی آورد و به مرجعی پیشرو در زمینه‌ی پروتوزوآی مژک‌دار تبدیل شد. در اوج فعالیت علمی‌اش که ۹ سال به طول انجامید، او ۱۸۰۰ صفحه مقاله پژوهشی منتشر کرد. در این میان او ۱۷ خانواده جدید مژک‌داران، ۵۷ جنس و حدود ۷۰۰ گونه جدید را توصیف کرد. طی فعالیت کوتاهش به عنوان یک پروتوزوآ شناس، او تقریباً تمامی گونه‌های مژک‌دار شناخته‌شده در زمان خودش را بازتعریف و مشخص کرد و یک طبقه‌بندی تاکسونومیکی از آن‌ها ارائه داد که همچنان از اعتبار برخوردار است.
ایندانتادول () (CHF-3381، V-3381) دارویی است که پیش‌تر به عنوان یک ضد تشنج و محافظت کننده عصبی مورد بررسی قرار می‌گرفت و اکنون برای درمان دردهای عصبی و سرفه مزمن در اروپا توسط شرکت‌های Vernalis و Chies در حال توسعه است. به عنوان یک مهارکننده رقابتی، برگشت‌پذیر و غیرانتخابی مونوآمین اکسیداز، و به‌عنوان یک آنتاگونیست گیرنده NMDA با میل ترکیبی پایین و غیررقابتی عمل می‌کند. یک مطالعه آزمایشی ایندانتادول برای سرفه مزمن در اکتبر ۲۰۰۹ آغاز شد و در آوریل ۲۰۱۰ نتوانست به اثربخشی قابل توجهی در درد نوروپاتیک در آزمایش‌های بالینی فاز IIb دست یابد.
هات داگ میشیگان، رد هات میشیگان، یا به زبان ساده «میشیگان»، یک هات داگ بخارپز تمام گوشت گاو روی یک نان بخارپز شده با سس گوشتی است که به‌طور کلی به عنوان «سس میشیگان» شناخته می‌شود، و یک غذای مخصوص در اطراف پلاتس بورگ، نیویورک است.
در مورد منشأ هات داگ میشیگان اتفاق نظر وجود ندارد، که طبق برخی منابع از آن درآمد زایی نمی‌کردند. اولا و گارث اوتیس که اولین غرفه میشیگان را در پلاتس بورگ نیویورک در سال ۱۹۲۷ افتتاح کردند، اصالتاً اهل میشیگان بودند.
به گفته گوردی لیتل، ستون نویس "پرس-جمهوری‌خواه"، یک آگهی روزنامه برای میشیگان‌های اوتیس در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. لیتل میشیگان را «یک مؤسسه فرهنگی» می‌نامد.
به گفته "Serious Eats"، دستور تهیه سس ممکن است در میشیگان باشد، اما «شباهت کمی به سس هات داگ جزیره کانی، بدون فراورده‌های فرعی و تقریباً طعم یونانی دارد، اگرچه بافت آن شبیه سس فلینت است.»
سس‌ها متنوع هستند. برخی از آنها می‌توانند بر پایه گوجه فرنگی باشند و ممکن است حاوی سرکه، شکر قهوه ای و ترکیبی از ادویه جات باشند. برخی دیگر حاوی گوجه فرنگی نیستند و فقط بر پایه چاشنی‌ها هستند. از همبرگر استفاده می‌کند و حاوی تکه‌های بزرگ گوشت نیست. علاوه بر سس، روی هات داگ ممکن است پیاز و خردل زرد نیز اضافه شود. برخلاف قیمه های سینسیناتی، هیچ پنیری به عنوان رویه هات داگ استفاده نمی‌شود. در بسیاری از موارد، مشتریان می‌توانند سوسیس‌های خود را با پیاز زیر گوشت سفارش دهند. اصطلاح برای این دستور «دفن کردن» هات داگ است.
امیرسعید ایروانی (زاده ۲۳ مهر ۱۳۳۷ در کرمانشاه) دیپلمات ایرانی است که به عنوان سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد فعالیت می‌کند. او یک‌سال پس از شروع کاری دولت سیزدهم به این سمت منصوب شد.
وی پیشتر کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در عراق بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱ به عنوان معاون علی شمخانی در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی فعالیت می‌کرد.
پارژیلین () (نام تجاری Eutonyl) یک داروی مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAO)-B انتخابی برگشت ناپذیر است (IC50 برای MAO-A 0.01152 میکرومول در لیتر و برای MAO-B 0.00820 میکرومول در لیتر است و در ایالات متحده وارد بازار شد) در بریتانیا توسط ابوت در سال ۱۹۶۳ به عنوان یک داروی ضد فشار خون با نام تجاری "Eutonyl". این دارو یکی از چندین مهارکننده MAO بود که در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد، از جمله نیالامید، ایزوکاربوکسازید، فنلزین و ترانیل سیپرومین.Edward Shorter, A historical dictionary of psychiatry. Oxford University Press, Inc 2005. William M. Wardell and Louis Lasagna. Regulation Drug Development (Evaluative Studies 21) American Enterprise Institute (1975) Council on Drugs New Drugs and Developments in Therapeutics: Pargyline Hydrochloride (Eutonyl) JAMA. 1963;184(11):887. doi:10.1001/jama.1963.03700240079013.FDA Eutonyl in the Drugs@FDA Database Accessed July 19, 2014 افزون بر عملکرد آن به عنوان یک MAOI، مشخص شده است که پارژیلین با میل ترکیبی بالایی به گیرنده ایمیدازولین I2 (یک سایت آلوستریک روی آنزیم MAO) متصل می‌شود.
ایمنی خودرو مطالعه و تمرین طراحی، ساخت، تجهیزات و مقررات برای به حداقل رساندن وقوع و پیامدهای تصادفات ترافیکی با وسایل نقلیه موتوری است. ایمنی ترافیک جاده به‌طور گسترده‌تری شامل طراحی جاده می‌شود.
یکی از اولین مطالعات رسمی دانشگاهی در زمینه بهبود ایمنی وسایل نقلیه موتوری توسط آزمایشگاه هوانوردی کورنل () در بوفالو، نیویورک انجام شد. نتیجه اصلی گزارش گسترده آنها اهمیت حیاتی کمربند ایمنی و داشبوردهای پوشیده شده‌است.Making the Death Seat Safer "Popular Science" July 1950 با این حال، ناقل اصلی مرگ و میر و جراحات مرتبط با ترافیک، وزن و سرعت نامتناسب خودروها می‌باشند و نه عابران پیاده.
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، ۸۰ درصد خودروهای فروخته شده در جهان با استانداردهای اصلی ایمنی مطابقت ندارند. تنها ۴۰ کشور مجموعه کاملی از هفت مقررات مهم ایمنی خودرو را پذیرفته‌اند.
در ایالات متحده، هر ۸ دقیقه یک عابر پیاده توسط یک وسیله نقلیه موتوری مجروح می‌شود و احتمال کشته شدن سرنشینان آن در تصادف یک وسیله نقلیه موتوری در هر گردش، ۱٫۵ برابر بیشتر است.
بهبود در طراحی جاده‌ها و وسایل نقلیه موتوری به‌طور پیوسته میزان جراحات و مرگ و میر را در همه کشورهای جهان اول کاهش داده‌است. با این وجود، تصادفات رانندگی علت اصلی مرگ و میر ناشی از جراحات است که در مجموع ۱٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۰۴، یا ۲۵٪ از کل همه علل‌های تصادف تخمین زده می‌شود.
نزدیک به دو سوم از کشته شدگان توسط خودروها عابران پیاده هستند. تئوری جبران ریسک () در استدلال علیه وسایل ایمنی، مقررات و اصلاحات وسایل نقلیه علیرغم اثربخشی نجات جان افراد مورد استفاده قرار گرفته‌است.
ائتلاف‌هایی برای ارتقای ایمنی جاده‌ها و خودروها، مانند با هم برای جاده‌های ایمن Together for Safer Roads (TSR)، شرکت‌های بخش خصوصی جهانی را در سراسر صنایع گرد هم می‌آورد تا در بهبود ایمنی جاده‌ها همکاری کنند. TSR دانش، داده‌ها، فناوری و شبکه‌های جهانی اعضا را گرد هم می‌آورد تا بر پنج حوزه ایمنی جاده‌ای تمرکز کند که در سطح جهانی و در جوامع محلی تأثیرگذار خواهد بود.
روند رو به رشد وسایل خودران عمدتاً ناشی از حرکت به سمت خودروی خودران است که هم به مسائل اصلی ایمنی موجود می‌پردازد و هم مسائل جدیدی را ایجاد می‌کند. انتظار می‌رود خودروی خودران با حذف خطرناک‌ترین عنصر یعنی راننده، ایمن تر از وسایل نقلیه موجود باشد. مرکز اینترنت و جامعه در دانشکده حقوق استنفورد ادعا می‌کند که "حدود نود درصد تصادفات وسایل نقلیه موتوری حداقل تا حدی ناشی از خطای انسانی است ". اما در حالی که استانداردهای ایمنی مانند ایمنی مورد نیاز را مشخص می‌کند، هنوز هم نشان دادن ایمنی قابل قبول بر دوش صنعت است.
تصادفات جاده ای ناشی از کار علت اصلی مرگ و میر ناشی از صدمات تروماتیک در محل کار ایالات متحده است. تصادفات جاده‌ای بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ میلادی حدود ۱۲۰۰۰ مورد مرگ را به خود اختصاص دادند. مرگ و میر و جراحات ناشی از این تصادفات جاده ای علاوه بر تلفات آنها در انسان، منجر به افزایش هزینه برای کارفرمایان و از دست دادن بهره‌وری می‌شود. رانندگان کامیون نسبت به کارگران سایر مشاغل میزان مرگ و میر بالاتری را تحمل می‌کنند، اما نگرانی در مورد ایمنی وسایل نقلیه موتوری در محل کار به مواردی که در اطراف کار کامیون‌های بزرگ وجود دارد محدود نمی‌شود. کارگران خارج از صنعت حمل‌ونقل موتوری به‌طور معمول وسایل نقلیه متعلق به شرکت را برای تحویل، تماس‌های فروش و تعمیر، بازدید از مشتری و غیره اداره می‌کنند. در این موارد، کارفرمایی که وسیله نقلیه را ارائه می‌کند، عموماً نقش عمده‌ای در تنظیم سیاست ایمنی، نگهداری و آموزش بازی می‌کند. در رانندگی غیر شغلی، رانندگان جوان به ویژه در معرض خطر هستند. در محل کار، ۴۵ درصد از تمام صدمات کشنده به کارگران زیر ۱۸ سال بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ میلادی در ایالات متحده ناشی از حوادث حمل و نقل بوده.
اصطلاحات «فعال» و «غیرفعال» اصطلاحات ساده اما مهم در دنیای ایمنی خودرو هستند. «ایمنی فعال» برای اشاره به فناوری کمک به جلوگیری از تصادف و «ایمنی غیرفعال» به اجزای خودرو (عمدتاً کیسه‌های هوا، کمربند ایمنی و ساختار فیزیکی خودرو) است که به محافظت از سرنشینان در هنگام تصادف کمک می‌کند.
سیستم‌ها و دستگاه‌های جلوگیری از تصادف به راننده کمک می‌کنند - و به‌طور فزاینده‌ای به خود وسیله نقلیه کمک می‌کنند تا از تصادف جلوگیری کند. این دسته شامل:
یکی از زیرمجموعه‌های پیشگیری از تصادف، سیستم‌های "کمک راننده" هستند که به راننده کمک می‌کنند تا موانع را شناسایی کرده و خودرو را کنترل کند. سیستم‌های کمک راننده عبارتند از:
هنگامی که تصادف قریب‌الوقوع است یا واقعاً اتفاق می‌افتد، سیستم‌ها و دستگاه‌های حفاظت از تصادف از صدمات جلوگیری می‌کنند یا از شدت آن می‌کاهند. تحقیقات زیادی با استفاده از آدمک‌های آزمایش تصادف انسانی انجام شده‌است.
بقای پس از تصادف، شانس زنده ماندن رانندگان و مسافران از تصادف پس از وقوع آن است. فناوری مانند Advanced Automatic Collision Notification می‌تواند به‌طور خودکار با خدمات اضطراری تماس گرفته و اطلاعات مربوط به برخورد خودرو را ارسال کند.
خودروها برای عابران پیاده بسیار خطرناک تر از رانندگان و مسافران هستند. دو سوم از ۱٫۳ میلیون مرگ و میر سالانه ناشی از خودرو عابران پیاده هستند. حداقل از اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، توجه ای به طراحی وسیله نقلیه در رابطه با ایمنی عابران پیاده در تصادفات اتومبیل و عابر پیاده شده‌است. پیشنهادها در اروپا مستلزم این است که خودروهایی که در آنجا فروخته می‌شوند دارای حداقل/حداکثر ارتفاع کاپوت باشند. از سال ۲۰۰۶ میلادی، استفاده از " "، یک طراحی دکوری در خودروهای 4x4 و SUV، در اتحادیه اروپا غیرقانونی شد و قبل تر از سال ۲۰۰۲ میلادی ساخت خودروهای جدیدی با این قابلیت ممنوع بوده.
وسایل نقلیه مجهز به انواع چراغ‌ها و بازتابنده‌ها هستند تا حضور، موقعیت، عرض، طول و جهت حرکت خود را مشخص کنند و همچنین قصد و اقدامات راننده را به سایر رانندگان منتقل کنند. اینها شامل چراغ‌های جلو و عقب خودرو، چراغ‌های نشانگر جانبی و بازتابنده‌ها، چراغ‌های راهنما، لامپ‌های توقف (ترمز) و لامپ‌های دنده عقب و حرکت معکوس می‌شوند. اتوبوس‌های مدرسه و کامیون‌های نیمه سنگین در آمریکای شمالی باید نوارهای بازتابنده‌ای را داشته باشند که حاشیه‌های کناری و عقبی وسیله نقلیه را مشخص می‌کند و در شب بیشتر نمایان می‌شود.
لامپ‌های چراغ روز در کشورهای شمال اروپا از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، در کانادا از سال ۱۹۹۰ میلادی، و در سراسر اتحادیه اروپا از ۷ فوریه ۲۰۱۱ میلادی مورد نیاز بوده‌اند.
مقاله ای در سال ۲۰۰۴ میلادی در مورد رابطه بین رنگ خودرو و ایمنی بیان کرد که هیچ مطالعه قبلی از نظر علمی قطعی نبوده‌است. از آن زمان، یک مطالعه سوئدی نشان داد که خودروهای صورتی کمترین و خودروهای مشکی بیشترین تصادفات را داشته‌اند (Land transport NZ 2005). در اوکلند نیوزلند، یک مطالعه نشان داد که میزان آسیب جدی در اتومبیل‌های نقره‌ای به میزان قابل‌توجهی کمتر و در اتومبیل‌های قهوه‌ای، مشکی و سبز بالاتر است. مطالعه رنگ خودرو، که توسط مرکز تحقیقات تصادفات دانشگاه موناش (MUARC) انجام شد و در سال ۲۰۰۷ میلادی منتشر شد، ۸۵۵۲۵۸ تصادف را که بین سال‌های ۱۹۸۷ میلادی تا ۲۰۰۴ میلادی در ایالت ویکتوریا استرالیا و ایالات‌های غربی استرالیا رخ داد و منجر به جراحت یا یدک‌کش شدن وسیله نقلیه شد را تجزیه و تحلیل کرد. این مطالعه خطر را بر اساس شرایط نوری مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. این نشان داد که در نور روز، خودروهای مشکی ۱۲ درصد بیشتر از سفید درگیر تصادف هستند، پس از آن خودروهای خاکستری با ۱۱ درصد، خودروهای نقره ای با ۱۰ درصد و خودروهای قرمز و آبی با ۷ درصد، و هیچ رنگی نبود که به‌طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر از ماشین‌های سفید خطرناک باشد. در سپیده دم یا غروب، نسبت ریسک برای خودروهای سیاه رنگ به احتمال ۴۷ درصد بیشتر از رنگ سفید و برای خودروهای نقره ای به ۱۵ درصد افزایش یافت. در ساعت‌های تاریکی، تنها خودروهای قرمز و نقره‌ای به‌ترتیب ۱۰ و ۸ درصد به‌طور قابل‌توجهی خطرناک‌تر از سفید بودند.
بسیاری از اختراعات و ایده‌های مختلف که ممکن است در مورد ایمنی خودرو عملی بوده یا نباشند، ارائه شده‌اند، اما هرگز به یک خودروی تولیدی راه پیدا نکردند. چنین مواردی شامل صندلی راننده در وسط (برای اینکه دید بهتری به فرد بدهد) (به استثنای سوپر ماشین مک لارن F1) و فرمان همانند کنترل دسته بازی است.
علیرغم پیشرفت‌های تکنولوژیکی، سالانه حدود ۳۴۰۰۰ نفر در ایالات متحده جان خود را از تصادفات دست می‌دهند اگرچه نرخ مرگ و میر به ازای هر وسیله نقلیه ثبت شده و به ازای هر مسافت طی شده توسط وسیله نقلیه به‌طور پیوسته از زمان ظهور مقررات قابل توجه خودرو و راننده کاهش یافته‌است و تعداد خام تلفات به‌طور کلی به‌دلیل عملکرد افزایش جمعیت و وسایل نقلیه بیشتر در جاده‌ها افزایش می‌یابد. با این حال، افزایش شدید قیمت سوخت و تغییرات مرتبط رفتاری رانندگان، تلفات بزرگراهی سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ را در ایالات متحده به زیر تعداد تلفات سال ۱۹۶۱ کاهش داد. دعواهای قضایی در مبارزه برای الزام خودروهای ایمن تر نیز نقش اساسی داشته‌اند.
ایمنی همچنین یک مسئله بزرگ در اتحادیه اروپا (EU 28) با ۲۵۲۴۹ کشته و حدود ۱۳۰۰۰۰ جراحات جدی به ترتیب در سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۷ بوده‌است. به‌طور کلی، بین سال‌های ۲۰۰۱ میلادی تا ۲۰۱۸ میلادی، تقریباً ۵۰ درصد کاهش مرگ و میر جاده‌ای در اتحادیه اروپا از ۵۵۰۹۲ نفر در سال ۲۰۰۱ به رقم کنونی ۲۵۲۴۹ نفر کاهش یافته‌است. از نظر میلیون‌ها نفر زندگی کننده و شهروند، در سال ۲۰۱۸، میانگین اتحادیه اروپا این بود که ۴۹ نفر در هر میلیون نفر در جاده‌ها جان خود را از دست دادند. رومانی بدترین ارقام را در این زمینه داشت و در سال ۲۰۱۸ میلادی، ۹۶ نفر از یک میلیون نفر در جاده‌ها جان خود را از دست دادند، بلژیک با میانگین ۵۲ مرگ در میلیون نفر و بریتانیا با ۲۸ نفر بهترین امتیاز را به خود اختصاص داد.
در سال ۱۹۹۶ میلادی، ایالات متحده حدود ۲ مرگ در هر ۱۰۰۰۰ وسیله نقلیه موتوری داشت، در مقایسه با ۱٫۹ در آلمان، ۲٫۶ در فرانسه و ۱٫۵ در بریتانیا. در سال ۱۹۹۸ میلادی، ۳۴۲۱ تصادف مرگبار در بریتانیا رخ داد که کمترین تصادف از سال ۱۹۲۶ بوده‌است."UK Road deaths fall to record low", BBC News, September 9, 1999. در سال ۲۰۱۰ میلادی این تعداد به ۱۸۵۷ کاهش یافت و به طرح جایگزینی خودروهای فرسوده آن کشور در ۲۰۰۹–۲۰۱۰ نسبت داده شد.
پیشتازی ایمنی ترافیک قابل توجهی که ایالات متحده از دهه ۱۹۶۰ میلادی از آن برخوردار بود، تا سال ۲۰۰۲ میلادی به‌طور قابل توجهی کاهش یافت، و رشد و بهبود آماری ایالات متحده در جایگاه شانزدهم پس از استرالیا، اتریش، کانادا، دانمارک، فنلاند، آلمان، بریتانیا، ایسلند، ژاپن، لوکزامبورگ، هلند، نیوزلند، نروژ، سوئد و سوئیس از نظر مرگ و میر در هر هزار وسیله نقلیه عقب بود. ایالات متحده همچنین در هر ۱۰۰ میلیون مایل طی شده توسط وسیله نقلیه از رتبه اول به رتبه دهم سقوط کرد.
ایمنی حمل و نقل در ایالات متحده توسط آژانس‌های مختلف نظارت می‌شود.
داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط دولت، مانند سیستم گزارش‌دهی تجزیه و تحلیل مرگ‌ومیر ایالات متحده، نشان می‌دهد که سایر کشورها در طول زمان به بهبود عملکرد ایمنی بیشتر از آنچه در ایالات متحده دست یافته‌اند، دست یافته‌اند:
در دوران بارداری، زنان باید به درستی از کمربند ایمنی و کیسه هوا استفاده کنند. یک مطالعه دانشگاه میشیگان نشان داد که «زنان باردار بدون محدودیت در خودرو یا به‌طور نامناسب محدود شده نسبت به زنان باردار که به درستی مهار شده‌اند، ۵٫۷ برابر بیشتر احتمال دارد که عواقب نامطلوب جنینی ناشی از تصادف را داشته باشند.» اگر کمربندهای ایمنی به اندازه کافی بلند نیستند، لوازم جانبی از سازنده خودرو یا یک تأمین کننده پس از فروش در دسترس هستند.
کودکان چالش‌های مهمی در مهندسی و تولید وسایل نقلیه ایمن دارند، زیرا اکثر کودکان به‌طور قابل توجهی کوچکتر و سبک‌تر از اکثر بزرگسالان هستند. بعلاوه، کودکانی که به اندازه بزرگسالان کوچک نیستند، هنوز یک سیستم اسکلتی توسعه نیافته دارند. این بدان معناست که سیستم‌های نگهدارنده خودرو مانند کیسه‌های هوا و کمربند ایمنی، به دور از مؤثر بودن، اگر برای مهار کودکان خردسال استفاده شوند، خطرناک هستند. با توجه به این موضوع، بسیاری از متخصصان پزشکی و حوزه‌های قضایی توصیه یا الزام می‌کنند که کودکان زیر سن، قد و/یا وزن خاص در صورت لزوم در صندلی کودک و/یا در صندلی عقب سوار شوند.
مقررات ECE اروپا دربارهٔ کودکان زیر ۱۵۰ سانتی‌متر حکم می‌کند که صندلی کودک مناسب با وزن آنها باید استفاده شود. هر کشور انطباق‌های خود را از این مقررات دارد. به عنوان مثال، در بریتانیا، کودکان باید تا ۱۳۵ سانتی‌متری با صندلی کودک سفر کنند یا به سن ۱۲ سالگی برسند. به عنوان مثال دیگر، در اتریش، راننده وسایل نقلیه مسافربری مسئولیت افراد کمتر از ۱۵۰ سانتی‌متر و زیر ۱۴ سال را در مورد صندلی ایمنی مناسب کودک بعهده دارد. علاوه بر این، کودکان زیر ۳ سال مجاز به سوار شدن در وسیله نقلیه سواری بدون «سیستم امنیتی» (که در عمل به این معنی است که وسیله نقلیه به هیچ گونه کمربند ایمنی یا سیستم فنی مانند ایزوفیکس مجهز نیست) نیستند، در حالی که کودکان بین ۳ تا ۱۴ سال باید روی صندلی عقب سوار شوند.
در سوئد یک بزرگسال یا کودک کمتر از ۱۴۰ سانتی‌متر قانوناً حق سوار شدن در مکانی با کیسه هوا فعال در جلویش را ندارد.
اکثر متخصصان پزشکی و مهندسان بیومکانیک موافقند که کودکان زیر دو سال اگر با صندلی کودک رو به عقب سفر کنند بسیار ایمن تر هستند.
قفل‌های ایمنی کودک و کنترل‌های قفل شیشه برقی کنترل شده توسط راننده از باز کردن درها و پنجره‌ها از داخل وسیله نقلیه توسط کودکان جلوگیری می‌کند.
اگر کودکان خیلی کوچک در ماشین پارک شده بدون مراقبت رها شوند، چه عمداً یا به دلیل غیبت، ممکن است در اثر گرما یا سرما از دچار مرگ شوند. در سال ۲۰۰۴ میلادی، NHTSA ایالات متحده ۲۵ مرگ و میر در سال را در میان کودکانی که در ماشین‌های داغ رها می‌شوند را تخمین زده.
در انگلستان، گواهینامه رانندگی کامل را می‌توان در سن ۱۷ سالگی داشت، و اکثر مناطق در ایالات متحده گواهینامه رانندگی کامل را در سن ۱۶ سالگی صادر می‌کنند و همه آنها در محدوده ۱۴ تا ۱۸ سالگی هستند. رانندگان نوجوان علاوه بر اینکه نسبتاً بی تجربه هستند، در مقایسه با رانندگان بزرگسال از نظر شناختی نیز نابالغ هستند. این ترکیب منجر به نرخ تصادف نسبتاً بالایی در بین این جمعیت می‌شود.
در برخی مناطق، وسایل نقلیه رانندگاه تازه‌کار باید دارای یک علامت هشدار باشد تا به سایر رانندگان هشدار دهد که وسیله نقلیه توسط یک راننده بی‌تجربه و دانش‌آموز هدایت می‌شود و این فرصت را به آنها می‌دهد تا محتاط‌تر باشند و سایر رانندگان تشویق می‌شوند که به تازه‌کارها آزادی عمل بیشتری بدهند. در نیوجرسی ایالات متحده قانون «Kyleigh» بیان می‌کند که رانندگان نوجوان باید یک برچسب بر روی وسیله نقلیه خود داشته باشند.