moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
زبور یک سیستم نگارش در بود که در کنار مسند به کار می‌رفت. تفاوت این دو خط این است که مسند برای مستندسازی اتفاقات تاریخی و در همان حال زبور برای نوشتار مذهبی یا ثبت ارتباطات روزمره میان یمنی‌های باستان به کار می‌رفت. نوشته‌های زبور را می‌توان در پالیمپسست‌های از جنس پاپیروس یا کتیبه‌های ساخته شده از برگ نخل پیدا کرد.S. Horovitz, "Koranische Untersuchungen", p. 70Jacques Ryckmans, "Inscribed Old South Arabian sticks and palm-leaf stalks: An introduction and a paleographical approach", p. 127
الفبای عربستانی جنوبی در اکتبر ۲۰۰۹ و همزمان با انتشار نسخه ۵٫۲ یونی‌کد اضافه شد.
بلاک یونی‌کدی مربوطه، که عربستانی جنوبی قدیمی نامیده می‌شود، U+10A60 تا U+10A7F است.
دقت کنید که کد U+10A7D هم نماینده عدد یک و هم نماینده جداکننده واژگان است.
آبل پوسه (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۳۴ در کوردوبای آرژانتین) از دیپلمات‌ها و نویسندگان آرژانتین است.
دومین رمان او به نام دهان ببر (La boca del Tigre) معروفیت یافت.
ویکی‌پدیای اسپانیایی، نسخهٔ ۲ مه ۲۰۰۷.
سال ۱۳۶۷ هجری خورشیدی سالی است.
سرآغاز آن دوشنبه ۱ فروردین ۱۳۶۷ خورشیدی برابر با ۲۱ مارس ۱۹۸۸ میلادی (مطابق ۲ شعبان ۱۴۰۸ قمری قراردادی) و لحظهٔ تحویل آن، ساعت ۱۳:۰۸:۵۶ روز یکشنبه ۳۰ اسفند ۱۳۶۶ خورشیدی برابر با ۲۰ مارس ۱۹۸۸ میلادی (مطابق ۱ شعبان ۱۴۰۸ قمری قراردادی) به وقت ایران بود.
این مسجد در وسط محلهٔ «البلوکیه» واقع می‌باشد. بنیانگذاری آن توسط شخصی به نام حاجی غیاث
بوده‌است. در سده سزده هم هجری قمری بنیان مسجد مذکور پایان یافته‌است. این مسجد چند بار مرمت شده‌است، و آخرین تعمیر و بازسازی آن در سال ۱۴۱۰ هجری قمری بوده‌است، هنگامی که مسجد در حال ویران و سقوط رسیده بود، توسط سلطان العلماء شیخ الاسلام محمد علی خالدی مسجد از اساس کنده و کاملاً باسازی نمود. این مسجد دارای یک شبستان بزرگ زمستانی می‌باشد. ستونهای مسجد با گچ بری‌های زیبا و برجسته تزئین شده‌است.
سال ۱۳۵۸ هجری خورشیدی، سالی کبیسه است.
Bitblt (یا Bit blit یا Blitting) یک عملگر گرافیکی رایانه‌است که که چندین الگوی را btmap با هم بر روی یک «raster operator» ادغام شده‌است .(=سیستمی که دستورات نرم‌افزار را به تصویر یا صفحه کامل ترجمه می‌کند که بعد توسط چاپگر، چاپ می‌شود؛ یا :گرافیکی که تصاویر آن روی خطوطی در صفحه نمایش با صفحه ساخته می‌شوند)
اسم BitBLT از حروف اول دستورالعملی که برای کامپیوترهای زیراکس آلتو نوشته شده بود؛ اقتباس شده‌است: «Bit Block Transfer».
این عملگر توسط Diana Merry کارمند شرکت زیراکس پارک برای Smalltalk-۷۲؛ سیستم‌عامل شرکت زیراکس نوشت شد. Dan Ingalls برای سیستم Smalltalk ۷۴ یک نسخهٔ دوباره طراحی شده در ریزبرنامه‌سازی انجام داد. گسترش سریع روش‌های متفاوت برای عملگرهای bit blit یک کلید بود که برای پیشرفت در نمایش گرافیک کاراکتری در رایانه‌ها؛ و برای استفاده از bitmap garaphic در همه چیز. ماشین‌هایی که روی گرافیک سنگین دو بعدی تکیه کرده بودند (مانند کنسول‌های بازی) همراه با یک چیپ مخصوص به نام biltter وارد بازار شدند.
یک استغادهٔ کلاسیک به طور طبیعی به نطر رسیدن اشیاء شفاف کوچک در روی پس زمینه است. این معمولاً امکان‌پذیر نیست تا در میان هر پیکسلی عبور کند و بفهمد که آن نیاز دارد تا نمایش داده شود؛ این کار احتیاج به صرف سرعت دارد.
کریتیویسم یا خلاق‌گرایی نام یک مکتب هنری است که بر روی خلاقیت خارج یا داخل حیطه هنجارشناسی هنر تاکید دارد. هنرمند خلاق‌گرا با فراموش کردن گذشته هنر، دست به خلق آثاری نو و تازه با توجیهات هنری می‌‌زند. پس از رواج کپی کردن آثار هنری، این مکتب ارزش دوبارهٔ هنر ناب و خلاقانه را به دنیای هنر بازگرداند. هنرمند در این مکتب براساس دیده‌ها و با برداشت از هر هنری در قالب خلاقیت محض، اثر خود را خلق می‌کند.
اثبات‌گرایی منطقی یا پوزیتیویسم منطقی نوعی از پوزیتیویسم جدید است که اثبات‌گرایی را می‌پذیرد. پوزیتیویسم منطقی نظریه‌ای است معرفت‌شناسانه که تجربه‌گرایی قوی -که عبارت است از این رأی که منشأ همهٔ شناخت‌ها حواس تجربی است- را با منطق ریاضی ترکیب می‌کند، و معتقد است که درستی هر گزارهٔ علمی صادق باید قابل اثبات باشد. اثبات‌گرایی منطقی به‌طور جدایی‌ناپذیر با مدل قانونی عام برای تبیین علمی گره خورده‌است. پوزیتیویسم منطقی که دیدگاه حلقهٔ وین به‌شمار می‌رفت گونه‌ای از فلسفه تحلیلی است که در فلسفهٔ انگلیسی-آمریکایی به ویژه از ۱۹۳۰ تا دههٔ ۱۹۶۰ حکم‌فرما بود. از چهره‌های مشهور این نگرش می‌توان به رودلف کارناپ و صاحبنظران جدیدتری چون مایکل فریدمن اشاره کرد.
سفارت آمریکا در تهران تنها نمایندگی سیاسی ایالات متحده آمریکا در ایران تا قبل از ماجرای اشغال سفارت آمریکا بود. لانهٔ جاسوسی نامیست که بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و اشغال سفارت آمریکا در تهران بر روی این سفارت قرار داده‌شد. امروزه این بنا با نام «موزهٔ ۱۳ آبان» برای تماشای علاقه‌مندان در دسترس عموم است.
هم‌اکنون سفارت سوئیس در تهران، مسئولیت حفاظت منافع آمریکا در ایران را بر عهده دارد.
این سفارت در تقاطع خیابان‌های مفتح و طالقانی در زمینی به مساحت ۴۴ هزار متر مربع قرار دارد.
معمار ساختمان این سفارت، که در ساخته گردید، شخصی بنام "وان در گراکت" بود که سفارت آمریکا در آنکارا را نیز طراحی کرده بود. طرح ساختمان به دلیل شباهت به طرح دبیرستان‌های آمریکایی در دهه و آمریکا، توسط کارکنان آن «هندرسون‌های» لقب گرفت. «هندرسون‌های» در انگلیسی آمریکایی عامیانه بمعنای «دبیرستان هندرسون»، و لوی هندرسون نام سفیر آمریکا در سال در زمان پس از ساخت آن بود."The architecture of diplomacy: building America's embassies
ADST-DACOR diplomats and diplomacy series. " Jane C. Loeffler. Publisher Princeton Architectural Press, 1998. pp.56
امروزه ساختمان‌های جدید در داخل محوطه سفارت ایجاد شده و بیشتر ساختمان‌های سفارت تغییر کاربری داده‌اند. ساختمان دوطبقه محل زندگی سفیر آمریکا به محلی دست‌نخورده و متروکه تبدیل شده‌است. برخی از ساختمان‌های قسمت شمالی سفارت تبدیل به سالن‌های ورزشی شده‌اند. یکی از ساختمان‌های نیمه جنوبی سفارت نیز به کتابفروشی تبدیل شده‌است. بر روی دیوارهای سفارت نیز شعارنویسی‌هایی با مضامین مرتبط با انقلاب ایران و نفی آمریکا دیده می‌شود.اطلاعات جالب درباره سفارت آمریکا در تهران "دیپلماسی ایرانی"
در زمان جنگ ایران و عراق این مجموعه به سپاه پاسداران واگذار شد و از جمله مراکز آموزشی نظامیان جنگ بود. امروزه به عنوان ساختمان مرکزی بسیج دانشجویی کشور می‌باشد.
در ایران سفارت آمریکا به تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۵۸ توسط دانشجویان پیرو خط امام اشغال شد و از آن پس سفارت آمریکا را با نام لانه جاسوسی نامیدند.
در حال حاضر سفارت سوئیس مسئولیت حفاظت از منافع آمریکا در ایران را بر عهده دارد. دولت آمریکا در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۱ اقدام به تأسیس سفارتخانه مجازی آمریکا در تهران بر روی اینترنت کرد.راه اندازی سفارتخانه مجازی آمریکا در ایران در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۰ سفارت مجازی ایالات متحده آمریکا به دو زبان فارسی و انگلیسی آغاز به کار کرد. یک روز پس از راه‌اندازی «سفارت‌خانه مجازی آمریکا در تهران»، این سایت اینترنتی در ایران مسدود شد. خبرگزاری مجلس ایران ایجاد این سفارت‌خانه اینترنتی را «فریبکاری جدید شیطان بزرگ» خواند.
در سال‌های بعد از انقلاب ۱۳۵۷، دیوارهای آجری اطراف سفارت پیشین آمریکا به دلیل نقاشی‌های دیواری ضد آمریکایی مورد توجه بوده‌اند. طرح این دیوارنگاره‌ها در زمان‌های مختلف با توجه به مناقشه‌های در جریان حکومت ایران و آمریکا تغییر کرده‌است.
در سال ۱۳۹۲ همزمان با مذاکرات اتمی ایران با ۱+۵ طرحی که «صداقت آمریکایی» نام داشت بر دیوار سفارت آمریکا نقش بست. این طرح که در اصل توسط مؤسسهٔ اوج وابسته به سپاه پاسداران طراحی شده‌بود حاوی این پیام بود که مذاکره با آمریکا بی‌فایده است چون آن‌ها صداقت ندارند.
در سال ۱۳۹۸ و چند روز پیش از فرا رسیدن سالگرد اشغال سفارت، با حضور حسین سلامی فرماندهٔ کل سپاه از نقاشی‌های جدید این دیوارها رونمایی شد. تصاویری از یک مجسمهٔ فروپاشیده آزادی، یک پهپاد آمریکایی که در حال غرق شدن در دریایی از خون است، گل حمید استیلی به تیم فوتبال آمریکا که در آن توپ فوتبال به شکل مشت گره‌کرده درآمده و طرح‌هایی با لوگوی کمپانی‌های مشهور آمریکائی نظیر مک‌دونالد، والت دیزنی، لاکهید مارتین از جمله دیوارنگاره‌های جدید هستند.
بیلیشت شهری است در کشور آلبانی. این شهر که در ۹ کیلومتری مرز یونان قرار دارد مرکز استان دِوول است.
جمعیت بیلیشت در حدود ۱۲ هزار نفر است و باشگاه فوتبال آن بیلیشت اسپورتی نام دارد.
آمفوتر یا دوخصلتی ماده‌ای است که می‌تواند در واکنش با باز به عنوان اسید و با اسید به عنوان باز شرکت کند.
همچنین می‌تواند در مقابل تغییرات جزئی اسید و باز مقاومت کند. آمفوتر مولکول یا یون است.
به‌طور مثال: آب در مقابل هیدروکلریک اسید به عنوان باز رفتار می‌کند و می‌تواند پروتون آن را بپذیرد، و در مقابل یک باز (مانند آمونیاک) می‌تواند نقش اسیدی را بازی کند و پروتون خود را به آمونیاک بدهد و می‌تواند یک آمفوتر باشد.
برای نمونه آمینواسید‌ها، پروتئین‌ها و خون آمفوتر هستند. همچنین اکسید شماری از فلزها (مانند روی، آلومینیوم، سرب، قلع و بریلیم) و بیشتر شبه‌فلزها ویژگی آمفوتری دارند. مثال Al2O3
برای نمونه اکسید روی، بسته به پی‌اچ محلول، خاصیت متفاوتی از خود نشان می‌دهد.
از این ویژگی می‌توان برای جدا کردن کاتیونهای گوناگون مانند جداکردن روی از منگنز بهره برد
آمفوتر
علی‌اکبر شیرودی (زادهٔ ۲۵ دی ۱۳۳۴ – درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۶۰) سروان بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که در جنگ ایران و عراق در عملیات بازی دراز کشته شد و پیشتر او به دلیل سرکوب شورش ۱۳۵۹–۱۳۵۷ کردها در ایران معروف بود. او موفقیت های زیادی در جنگ ایران و عراق را به دست آورد و از برترین خلبانان اوایل جنگ بود.
علی‌اکبر قربان شیرودی در روز ۲۵ دی ۱۳۳۴ در روستای بالاشیرود، شهر شیرود، استان مازندران زاده شد. او بعد از اتمام دورهٔ ابتدایی، در یکی از دبیرستان‌های تهران ثبت نام کرد و تا مقطع دیپلم ادامه تحصیل داد.
شیرودی در سال ۱۳۵۱ به دورهٔ مقدماتی آموزش خلبانی وارد شد و پس از مدتی برای گذراندن دورهٔ کامل به پادگان هوانیروز اصفهان منتقل گردید. با اتمام دوره خلبانی بالگرد جنگنده بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا به استخدام ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. در این ایام با احمد کشوری، که از هم استانی‌هایش نیز بود، آشنا شد. در درگیری‌های ۱۳۵۹–۱۳۵۷ کردستان و در ۲۴ سالگی به‌عنوان فرمانده خلبانان هوانیروز انتخاب شد. شیرودی در جنگ پاوه نیز نقش تعیین‌کننده‌ای درگرفتن این شهر ایفا کرد. با شروع جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به منطقهٔ کرمانشاه رفت و در روز اول جنگ، در طول ۱۲ ساعت پرواز، چندین عملیات را راهبری کرد و به همین علت در ۸ مهر ۱۳۵۹ از ستوانیار سوم خلبان به درجهٔ سروانی ارتقا یافت.
آخرین حضور شیرودی در عملیات بازی دراز دشت ذهاب صورت گرفت. خلبان‌یار احمد آرش، که به همراه شیرودی در این عملیات پروازی شرکت داشت، در مورد چگونگی کشته شدن وی می‌گوید: در آخرین نبرد هم جانانه جنگید و بعد از آنکه چهارمین تانک دشمن را زدیم ناگهان گلوله یکی از تانک‌های عراقی به هلی‌کوپتر ما اصابت کرد. زمین و آسمان دور سر ما چرخیدند. در همان حال شیرودی که مجروح شده بود با مسلسل به تانکی که شلیک کرده بود نشانه رفت و آن منهدم کرد. من بی‌هوش شدم و چون به هوش آمدم، دیدم از هلی‌کوپتر بیرون افتاده؛ بین تانکهای خودی و دشمن سقوط کرده بودیم. او را صدا زدم اکبر اکبر! اما جوابی نداد. در همان لحظه اول شهید شده بود. گلوله از پشت کتف اصابت کرده و از جلوی سینه‌اش خارج شده بود. با تن زخمی به راه افتادم، لحظاتی بعد هلی‌کوپتری برای نجات ما آمد و مرا به بیمارستان پادگان آورد.
پیکر شیرودی در محوطه امامزاده حسین شهر شیرود تنکابن به خاک سپرده شد. از وی ۲ فرزند به نام عادله و ابوذر از همسر دوم که در هنگام کشته شدنش ۴ ساله و یک‌ساله بودند و آناهیتا که فرزند ارشد اوست از همسر اول به یادگار مانده‌است.
در تیرماه ۱۳۸۹، احداث یادمان وی در منطقهٔ بازی دراز در کرمانشاه آغاز شد. بنای یادبودی نیز در شهر تنکابن برای بزرگداشت وی احداث گردیده‌است.
داستان زایش زرتشت یک داستان اسطوره‌ای است.
داستان زایش زرتشت هنگامی به اسطوره وارد شد که در گذر زمان و در اثر از میان رفتن منابع تاریخی در مورد زرتشت، پیروان و مورخانِ پس از وی در بررسی دقیق هویت زرتشت دچار اشتباه شدند. هنوز تاریخ دقیق زایش وی در پرده‌ای از ابهام قرار دارد و اختلاف نظر مورخان تا چند هزار سال است. همچنین نمی‌توان آن را به دیدِ معجزه نگاه کرد؛ چرا که بنا به تعالیم زرتشتی معجزه در مزدیسنا وجود ندارد.
در مورد سال زاده شدن زرتشت چند تاریخِ متفاوت در نوشتارهای مورخین دیده می‌شود: ۶۶۰ پیش از میلاد ،۱۷۶۸ پیش از میلاد و ۶۶۰۰ پیش از میلاد.
از دیدگاه زرتشتیان، زاده شدن زرتشت بدین گونه بوده:
شش هزار سال از آنروز که اهریمن به جنگ با هرمزد آغاز کرده بود گذشته بود و در این مدت، اهریمن دو بار با (آفات و دیوان و تاریکی و بیماری و درد و نیاز و خشم و دروغ) به جهان هورمزد کمین زده و آب و خاک و گیاه و حیوان و مردم را آزار کرده بود. در سه هزار سال سوم، هورمزد برای رهایی ازین آفت‌ها، زرتشت را به این گیتی فرستاد و دین و آیینهای خود را به او سپرد تا مردمان را به سوی نیکی راهبری کند و جهان را به راستی و پاکی و آبادانی از شر و بدیِ اهریمن آزاد گرداند تا پیروزی هورمزد به انجام برسد. در پایان آن سه هزار سال، (رستاخیز) خواهد شد و بدی و زشتی و ناپاکی از میان برخواهد خاست و دست اهریمن تا ابد از دامان آفریدگان اهورامزدا کوتاه خواهد شد و جهان، پاک و فرِ نخستین را باز خواهد یافت.
بنابر گفتارهای زرتشتی، برای زادن زرتشت سه چیز از جهان بالا بهم پیوست: نخست، فرهٔ زرتشت که فروغ و شکوه ایزدی بود، دوم روان بود و سوم، تن. اینک بهترست به تشریح هریک ازین سه عنصر و چگونگی همگون شدن آن‌ها برای زایش زرتشت پرداخته شود.
فرهٔ زرتشت را اهورا مزدا از «روشنایی بیکران» که در «سپهر ششم» بود بنا کرد و از آنجا به خورشید و از آنجا به ماه و از آنجا به سپهر ستارگان که در زیر سپهر ماه بود، فرود آورد. از «سپهر ستارگان»، فرهٔ زرتشت به آتشگاه خاندان «فِراهیم روان زُیش» فرود آمد. از آن پس، آتشگاه فراهیم بدون نیازمندی به چوب و هیمه، پیوسته و با فروغ بسیار می‌سوخت. فراهیم نیای زرتشت شد و فرهٔ زرتشت از آتشگاه خانه در وجود زن فراهیم که فرزندی را آبستن بود داخل شد. پس از چندی زن فراهیم دختری به دنیا آورد که نامش را «دغدوا» یا «دغدو» گذاردند. دغدوا همچون دیگر کودکان رشد می‌کرد و چون فرهٔ ایزدی را در وجود خود داشت چون چراغ می‌درخشید و نور می‌پراکند.
از دیگر سو، اهریمنان که از زادن زرتشت بیم داشتند، وسیله انگیختند تا فراهیم و دیگر مردمان گمان کنند که دغدوا از این‌رو آنچنان می‌درخشد که با جادوگران راه دارد. پس فراهیم فریب خورد و دغدوا را از خانه و قبیلهٔ خویش راند. دغدوا در مسیر آوارگی خود به قبیلهٔ «سپیتمان» رسید و در خانهٔ سرور قبیله فرود آمد. پس از چندی دغدو با «پوروشَسپ»، فرزند رئیس قبیله ازدواج کرد. بدین گونه بود که فرهٔ زرتشت از خاندان فراهیم به خاندان سپیتمان و پوروشسپ، پدر زرتشت رسید.
روان زرتشت را هورمزد بگونهٔ «ایزدان بهشتی» آفرید. پیش از آنکه زرتشت به جهان زیرین بیاید، روان وی در جهان بالا می‌زیست. چون زمان زادن زردشت رسید «بهمن» و «اردیبهشت» از ایزدان مینوی و یاوران هورمزد، ساقهٔ بلند و زیبایی از گیاه «هَوم» را از سپهر ششم که جایگاه روشنایی بیکران است، برگرفتند و بزمین فرود آمدند و آن را بر سر درختی که دو مرغ برآن آشیانه داشتند فرود آوردند.
«مار» ی به آشیانه راه یافت و چوجهٔ مرغان را فرو برد. آنگاه ساقهٔ هوم، مار را کشت و مرغکان را رهایی بخشید. آنگاه روزی پوروشسپ که تازه دغدوا را بزنی گرفته بود در پی گله به چراگاه رفت. در راه، بهمن و اردیبهشت بر او آشکار شدند و او را بسوی درختی که ساقهٔ هوم برآن بود رهبری کردند. پوروشسپ بیاری این دو مهین-فرشته، ساقهٔ مقدس را بدست آورد و آن را بخانه برد و بزن خویش سپرد تا آن را نگاه دارد.
گوهرِ تن اشو زرتشت از «آب و گیاه» بدست «خرداد» و «امرداد»، دو ایزد دیگر از یاوران هورمزد ساخته شد. پس خرداد و امرداد در آسمان، ابر انگیختند و باران فروانی بر زمین بارید. چارپایان و مردمان شاد شدند و گیاهان، تازه و خرم گردیدند. مایهٔ تن زرتشت، که خرداد و امرداد در باران نشانده بودندش، با قطرات باران بزمین رسید و در دل گیاه جای گرفت.
آنگاه پوروشسپ به‌راهنمایی خرداد و امرداد، شش گاو پرمایه برداشت و به چراگاه برد. گاوان از گیاهانی که مایهٔ تن زرتشت در آن‌ها بود خوردند. بزودی پستانهای گاوان پرشیر شد و مایهٔ تن زرتشت به شیر آن‌ها آمیخت. پوروشسپ گاوان را بخانه برد و به دغدو سپردشان تا آن‌ها را بدوشد. آنگاه زن و شوی اش، ساقهٔ گیاه مقدس هوم را که بیاری بهمن و اردیبهشت بدست آورده بودند، نرم کردند و در شیر آمیختند و از آن خوردند.
بدین گونه؛ روان زرتشت و مایهٔ تن وی در وجود دغدوا با فرهٔ زرتشت گرد آمد و پس از چندی زرتشت برای راهبری دین و آیین هورمزد در ششم فروردینگان از مادرش دغدوا در کنار دریای چیچست زاده شد.
محمود فرشچیان (زادهٔ ۴ بهمن ۱۳۰۸) نقاش ایرانی است. او برای ساخت آثار با مضامین شیعی شهرت دارد. برخی از آثار او توسط وزیران امور خارجهٔ ایران (کمال خرازی و محمدجواد ظریف) به عنوان هدیه به سفرا و وزرای کشورهای خارجی اهدا شده‌است.تصاویر : ظریف و همسرش در رونمایی آثار فرشچیان خبرگزاری انتخاب آثار او در بسیاری از شهرهای جهان مانند پاریس، نیویورک، و شیکاگو به نمایش گذاشته شده‌است. در سال ۱۳۹۳، نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر به وی اهدا شد.
پدر محمود فرشچیان که نماینده فرش اصفهان بود، او را به کارگاه نقاشی میرزا آقا امامی برد و امامی به استعداد فرشچیان در زمینه نقاشی پی برد. فرشچیان پس از آموزش نزد او و عیسی بهادری و دانش‌آموختگی از مدرسه هنرهای زیبای اصفهان، برای گذراندن دوره هنرستان هنرهای زیبا به اروپا سفر کرد و چندین سال به مطالعهٔ آثار هنرمندان غربی در موزه‌ها پرداخت. بنا بر گفته خودش، در اروپا اول کسی بود که با بسته‌ای از کتاب و قلم وارد موزه می‌شد و آخر از همه از موزه خارج می‌شد.
پس از بازگشت به ایران، فرشچیان کار خود را در اداره کل هنرهای زیبای تهران آغاز کرد و به مدیریت اداره ملی و استادی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزیده شد. محمود فرشچیان، هم‌اکنون در نیوجرسی آمریکا ساکن است و سفرهای دوره‌ای و فصلی به ایران دارد.
پس از مرگ پابلو پیکاسو، روزنامه اطلاعات در ۲۰ فروردین ۱۳۵۲ از بزرگان نقاشی ایران شامل بهجت صدر، امین‌الله رضایی، محمود فرشچیان، معصومه سیحون، فرامرز پیلارام و ایران درودی دعوت کرد و گفته‌های آن‌ها را در ویژه‌نامه خود منتشر نمود.
فیلم مستندی نیز با عنوان عشق‌پرداز به کارگردانی حمید کاویانی و با حضور عزت‌الله انتظامی، پرویز پورحسینی و با صدای زیبا بروفه در نکوداشت او ساخته شده‌است که در آیین رونمایی کتاب پنجم او به نمایش درآمد.BBC فارسی - ایران - سی خرداد، یک ۲۸ مرداد دیگر
محمود فرشچیان سه فرزند به نام‌های علی‌مراد، لیلا و فاطمه دارد. علی‌مراد فرشچیان در ایالت فلوریدا آمریکا مشغول طبابت می‌باشد و لیلا در شغل تحلیلگر رفتار در ایالت نیوجرسی ساکن است و فاطمه فرزند دیگر محمود فرشچیان که دندانپزشک بود در دهه ۶۰ به سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست و سال ۱۳۶۷ در عملیات فروغ جاویدان کشته شد.http://en.wikipedia.org/wiki/Faršciyân
امبرتو بالدینی، استاد فقید تاریخ هنر و رئیس دانشگاه بین‌المللی هنر فلورانس ایتالیا معتقد بود برای دریافت باطنی یا درونی کار فرشچیان دیدی ژرف‌نگر لازم است و صبری زمان‌گیر؛ و فرشچیان در حوزه نقاشی ایرانی یک نقطهٔ عطف و پدیده‌ای شگرف به‌شمار می‌آید.
از فرشچیان نقل شده که چون از امام هشتم شیعیان برای دست معیوبش شفا گرفت خادم افتخاری حرم وی شده‌است.کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی ۱۳۷۴، دفتر نشر معارف انقلاب، چاپ اول ۱۳۹۷، خاطرات یکشنبه ۱۲ تیر، صفحهٔ ۲۷۶
استاد منیژه آرمین در کتاب «کیمیاگران نقش _‌زندگی‌نامه داستانی هفت نقاش » مطالب جالبی دربارهٔ زندگی استاد گرانقدر خویش نوشته است .
فرشچیان بنیان‌گذار مکتب خود در نقاشی ایرانی است که پایبند به شکل کلاسیک همراه با استفاده از تکنیک‌های جدید برای توسعه دامنه نقاشی ایرانی است. او به این شکل هنر، روح جدیدی بخشید و آن را از رابطه همزیستی تاریخ با شعر و ادبیات تغذیه کرد تا استقلالی به این هنر بدهد که پیش از آن کمتر داشت. نقاشی‌های قدرتمند و نوآورانه او پویا و گسترده و پر از جنب و جوش هستند، با تلفیقی جذاب از عناصر سنتی و مدرن، که ترکیبات سبک منحصر به فرد او در نقاشی هستند. برخی از توانایی‌های او احساس فوق‌العاده خلاقیت، نقوش متحرک، خلقت فضای‌های گرد و منحنی، خطوط نرم و قدرتمند، و خلقت رنگ‌های مواج هستند. آثار فرشچیان یک ترکیب دل‌انگیز از اصالت و نوآوری است. آثار او از شعر کلاسیک، ادبیات فارسی، قرآن، کتاب‌های مقدس مسیحیان و یهودیان، و همچنین تخیل عمیق خود او تأثیر گرفته‌است.
فرشچیان نقش مهمی در معرفی هنر ایران به صحنه بین‌المللی هنر ایفا کرده‌است. او دعوت شد تا در دانشگاه‌های متعدد و مؤسسات هنری صحبت کند. شش کتاب و مقالات متعددی در مورد آثار وی منتشر شده‌است.http://en.wikipedia.org/wiki/Mahmoud_Farshchian
موزه محمود فرشچیان که بیش از ۵۰ اثر از او را در خود جای داده‌است سال ۱۳۸۰ در مجموعه ۱۱۰ هکتاری کاخ سعد آباد افتتاح شد.
در ۳۰ مهر ۱۳۹۷ دانشگاه محمود فرشچیان با عنوان کامل «دانشگاه هنرهای اسلامی-ایرانی استاد فرشچیان» به‌عنوان زیر مجموعهٔ دانشگاه آزاد اسلامی افتتاح شد.http://fiiau.iau.ac.irhttp://www.iribnews.ir/fa/news/2259819و همین حالا هم در حال فعالیت زیر نظر دانشگاه آزاد اسلامی است
منارجنبان یکی از آثار تاریخی اصفهان است. این بنا در حقیقت بقعه‌ای است که بر مزار شیخی زاهد و عابد به نام «عمو عبدالله کارلادانی» که در ذیحجه سال ۷۱٦ هجری قمری وفات یافته ساخته شده است. در آغاز تنها ایوانی بوده است که بعدها دو منارهٔ معروف منارجنبان را به ساختمان آن افزوده‌اند. بنابر این بی‌شک ساختمان ایوان و مناره‌ها پس از سال ۷۱٦ هجری قمری آغاز شده و به انجام رسیده است. منارجنبان قبلاً بر سر راه اصفهان به نجف‌آباد در روستایی به نام کارلادان قرار داشت که اکنون دیگر یکی از محلات شهر اصفهان است. نکته قابل توجه دربارهٔ این بنای تاریخی این است که با حرکت دادن یک مناره، مناره دیگر نیز به حرکت و جنب و جوش می‌آید و لازم است ذکر شود هر مناره دارای پهنای نه متری و بلندای هفده متری می‌باشد. کاشیهایی لاجوردی و فیروزه‌ای زینت‌بخش این بناست و بر مزار آن روحانی زاهد و عابد قطعه سنگی مرمری قرار داده اند که سورۀ یس از قرآن کریم حاشیه آن را زینت داده است. کتیبه‌های دیگری نیز در این آرامگاه هست که از آن جمله کتیبه‌ای بر سنگ مرمر بالای سنگ اصلی است که از عمو عبدالله به عنوان یک مرد پرهیزگار و زاهد نام می‌برد و تاریخ وفات او را نیز ذکر می کند. تاریخی که بر فراز سنگ عمو عبدالله نوشته شده‌است سال ۷۱۶ هجری را نشان می‌دهد که در دوره سلطان محمد خدابنده الجایتو ایلخان مسلمان است.
درباره منارجنبان:
در ایران برخی مناره‌ها قابلیت تکان خوردن را دارند که به اصطلاح به آن‌ها منارجُنبان می‌گویند. از معروفترین منارجنبان‌های ایران یکی در اصفهان و دیگری در شهرستان اردکان و در بخش خرانق( یزد )واقع شده‌اند تاریخی که بر فراز سنگ عمو عبدالله نوشته شده‌است سال ۷۱۶ هجری را نشان می‌دهد که در دوره سلطان محمد خدابنده الجایتو ایلخان مسلمان است.[۲]
مسجد جامع نیشابور (شهر کهن) نیز منارهای جنبان داشته‌است. ابوعبدالله حاکم دربارهٔ منارهای جنبان مسجد جامع نیشابور (شهر کهن) نوشته‌است:
در گذشته منارجنبان از شهر جدا و در دهکده‌ای به نام «کارلادان» قرار داشت؛ ولی امروزه این محل و بنا جزو اصفهان است و در نزدیکی محلی به نام نصرآباد (اصفهان) قرار دارد. این ساختمان با کاشی‌های لاجوردی رنگ به شکل ستاره چهارپر و اشکال دیگری به شکل کثیرالاضلاع فیروزه‌ای رنگ زینت یافته‌است.
این بنا به صورت یک بقعه و دو مناره‌است که بر روی مزار عمو عبدالله کارلادانی (عمو عبدالله بن محمود صقلابی)نظری به ایران و خلیج فارس. اسمعیل نوری زاده بوشهری. چاپ احتمالاً حدود سال ۱۳۲۴ خورشیدی. از پارسایان نامآور سده هشتم هجری بنا شده و سنگ قبر آن مورخ به سال ۷۱۶ هجری، هم‌زمان با اواخر پادشاهی محمد خدابنده الجایتو، ایلخان مسلمان مغول است.
شهرت منارجنبان اصفهان از دیرباز به این خاطر بوده است که هر گاه یکی از مناره‌های طرفین ایوان بنا را می‌جنبانده‌اند، این حرکت به منارهٔ دیگر هم منتقل می‌شده است. ارتفاع ایوان مقبره عمو عبدالله از سطح زمین بقعه ۱۰ متر و ارتفاع هر یک از دو مناره ۷/۵ متر است. در این ایوان مزار عمو عبدالله قرار دارد و راه صعود به بام و مناره‌ها نیز به وسیله درگاه کوچکی است که با پلکانی مارپیچ به بام مربوط می‌شود. اما چیزی که این بنای کوچک با عرض نه متر و طول هر مناره؛ هفده متر را معروف کرده، تکان خوردن آن است. یعنی با تکان دادن یکی از مناره‌ها مناره دیگر و کل ساختمان نیز تکان می‌خورد. ایوان منارجنبان یکی از آثار تک‌ایوانی دوران ایلخانی است که به سبک مغول ساخته شده؛ ولی شکل مناره‌ها نشان می‌دهد که آن‌ها را اواخر دوره صفویه به ایوان اضافه کرده‌اند. دلیل حرکت این بنا مدت هاست برای دانشمندان سؤال بوده و بسیاری هنوز هم می‌گویند هیچ دلیل منطقی ای برای این حرکت وجود ندارد. اما نکته مهم این است که منارجنبان در دنیا تنها بنایی نیست که این به این صورت حرکت می‌کند. در عراق و عربستان هم چنین بناهایی یافت می‌شود. به هر حال منطقی‌ترین علتی که برای تکان خوردن مناره‌ها می‌تواند وجود داشته باشد، پدیده فیزیکی تشدید یا اثر رزنانس است. چون مناره‌ها سبک و کاملاً مشابه هستند، تکان خوردن یکی روی دیگری اثر می‌گذارد. جهانگردانی که به نقاط مختلف دنیا سفر کرده‌اند در مشاهدات خود مناره هائی را معرفی کرده‌اند که در نقاط دیگر جهان همین خصوصیت را داشته‌اند. اما قدر مسلم اینکه منارجنبان اصفهان وجه تمایزی با سایر مناره‌های متحرک دارد و آن این است که گذشته از حرکت مناره‌ها سایر قسمت‌های بنا نیز حرکت می‌کند.
این ساختمان با کاشی‌های لاجوردی رنگ به شکل ستاره چهار پر و اشکال دیگری به شکل کثیر الاضلاع فیروزه‌ای رنگ زینت یافته‌است. حمید شاهین پور، سرپرست کمیته پژوهشی انجمن فناوری‌های بومی ایران، تصمیم گرفت علت ارتعاشات این بنا را با فرمول‌های دینامیکی پیدا کند. پژوهش شاهین پور با تمام فرمول‌های پیچیده و آزمایشگاهی اش منجر به رسیدن به این نتیجه شد که: «هنگامی که دو نخ مشابه با طول مساوی داشته باشیم و انتهای این نخ‌ها را به یک نخ افقی ببندیم دو آونگ کاملاً مشابه حاصل می‌شود. حال اگر یکی از نخ‌ها به نوسان در آید دیگری هم شروع به نوسان می‌کند. اما اگر یکی از نخها بلندتر شود در صورت نوسان، نخ دیگر دچار نوسان نمی‌شود. حال اگر وزن یکی با دیگری متفاوت باشد باز هم نوسان یکی منجر به اختلال در نوسان دیگری می‌شود. بر همین اساس می‌توان نتیجه گرفت که، ارتعاش یک مناره می‌تواند به مناره‌های بعدی هم منتقل شود.» پیش از شاهین پور افرادی دیگری هم دربارهٔ منارجنبان کار کرده‌اند اما تاکنون کسی، کار آزمایشگاهی روی این بنا انجام نداده بود. شاهین پور تمام منارجنبان‌های ساخته شده در دنیا را متعلق به فرهنگ ایرانی اسلامی می‌داند. جالب است بدانید منار جنبان‌های دنیا در یک دوره زمانی سی ساله دوره تیموریان ساخته شده‌اند.پلان و تصاویر منارجنبان
گُلد کوست (به معنی "ساحل طلایی") یک شهر ساحلی در ایالت کوئینزلند استرالیاست. این شهر که بر کرانه‌های زرین اقیانوس آرام بنا گردیده، بیشتر به عنوان یک مقصد گردشگری در استرالیا شناخته می‌شود و دارای تعداد زیادی مراکز تفریحی نظیر پارک‌های آبی، پلاژهای مجهز، مراکز خرید و هتل‌های لوکس می‌باشد.
گلد کوست یکی از شهرهای اقماری بریزبن به‌شمار می‌رود؛ به طوریکه تنها ۴۲ کیلومتر تا مرکز شهر بریزبن فاصله دارد.
گلد کوست در جنوب شرقی‌ترین نقطه ایالت کوئینزلند، در نزدیکی مرز ایالت نیو ساوث ولز و در منطقهٔ کلانشهری کوئینزلند جنوب شرق قرار گرفته‌است.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۶، این شهر ۶۳۸۰۹۰ نفر جمعیت داشته‌است. گلد کوست ششمین شهر پرجمعیت استرالیا و دومین شهر بزرگ ایالت کوئینزلند می‌باشد.
گلد کوست به خاطر داشتن سواحل ماسه‌ای طلایی رنگش، سلسله آسمانخراش‌های مرتفعی که در نوار ساحلی کشیده شده‌است و نیز امواج خروشان اقیانوس که مناسب ورزش موج‌سواری است، به یک شهر توریستی در استرالیا تبدیل شده‌است.
سواحل گلد کوست با مساحت بیش از ۷۰ کیلومتر مربع از زیباترین ومعروف‌ترین سواحل استرالیا و جهان به‌شمار می‌رود. گفته می‌شود این سواحل در ۳۰۰ روز سال آفتابی‌اند. یکی از مشهورترین سواحل گلد کوست سرفرز پردایس (بهشت موج‌سواران) نام دارد که به دلیل داشتن موج‌های بلند اقیانوس در بیشتر روزهای سال، امکان موج‌سواری حرفه‌ای و تفننی را برای علاقه‌مندان این رشته فراهم می‌کند.
گلد کوست از روزگاران قدیم زیستگاه بومیان استرالیا بوده‌است اما رشد شهرنشینی در آن به نیمه‌های قرن بیستم بر می‌گردد که به دلیل جاذبه‌های گردشی و طبیعی زیاد، به مرکز تفریحی مرفهین بریزبن تبدیل شد و با فروش املاک و ساختن برجهای بلند، به شهرت و رشد فراوانی دست یافت.
گلد کوست از شرق به اقیانوس آرام، از غرب به «رشته کوه‌های بزرگ جدا کننده»، از جنوب به ایالت نیو ساوت ولز و از شمال به بریزبن محدود می‌شود.
این شهر در ساحل اقیانوس آرام بنا شده و به همین دلیل درازای آن در امتداد شمال به جنوب بسیار بیشتر از عرض آن می‌باشد.
ناحیه گلد کوست در سال ۲۰۰۶ بیش از نیم میلیون نفر جمعیت داشته‌است که با این حساب دومین شهر بزرگ کوئینزلند و ششمین شهر بزرگ استرالیا به حساب می‌آید.
آب و هوای گلد کوست نیمه‌گرمسیری مرطوب است و تابستان‌های داغ و مرطوب و زمستان‌هایی خنک دارد.
شامل پارکهای موضوعی:
دانشگاه باند که اولین دانشگاه خصوصی و غیرانتفاعی در استرالیا است در این شهر قرار دارد.
نوئمانتون‌آن‌سوآ(IPA: /ˈnɔrməntən ən ˈsɔr/) (که بومیان آن را نوئمانتون می‌نامند) روستایی در جنوب نوتینگهامشیر در انگلستان است که نزدیک رود سوآر می‌باشد.
سکنه این روستا در سرشماری ۱۸۸۱، ۳۲۲ نفر بوده‌است و اکنون احتمالاً ۴۰۰ تا ۵۰۰ نفر در آن ساکنند.
نیوآمستردام ، مستعمرهٔ هلندی‌ها در دنیای تازه کشف شده بود که نیوآمستردام نامیده می‌شد. هلندی‌ها در سال ۱۶۲۶ جزیره منهتن را از سرخ‌پوستان به قیمت ۲۴ دلار (۶۰ گیلدر هلند حدود ۱٫۱۰۰ دلار در سال ۲۰۱۲)According to a calculation by the پژوهشکده بین‌المللی تاریخ اجتماعی, Amsterdam at International Institute of Social History, Amsterdam, Netherlands خریداری کردند و مستعمرهٔ خود را در آنجا تأسیس کردند. در سال ۱۶۶۴ انگلیسی‌ها در جنگ با هلندی‌ها این مستعمره را اشغال و نام آن را به نیویورک تغییر دادند.
این قسمت از امپراتوری هلند سدهٔ ۱۷ در نوک جنوبی جزیرهٔ منهتن، به عنوان مقر دولت استعماری در «هلند جدید» در ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکای امروز تأسیس شد.
تغییر نام نیو آمستردام در ۸ سپتامبر ۱۶۶۴ به افتخارِ دوک یورک و سپس، جیمز دوم پادشاه انگلستان، که به نام او انگلیسی‌ها آن را تسخیر کرده بودند صورت گرفت. در سال ۱۶۶۷ هلند در ازای واگذاری کنترل جزایر ادویه از ادعای خود بر این شهر و بقیهٔ مستعمره صرف‌نظر کردند.
کمربند انجیل یا نوار انجیلپایگاه اطلاع‌رسانی حوزه آمریکا واژه ای است غیر رسمی که اشاره بر نواحی جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا و ساکنین محافظه کار و پروتستان‌های مسیحی آن دارد. امروزه این واژه حتی از این تعریف فراتر رفته و رنگ و بوی فرهنگی و سیاسی به خود گرفته.
کمربند انجیلی ناحیه‌ای فرضی است که ایالت‌های جنوبی ایالات متحده آمریکا را از ایالت‌های لیبرال همچون منطقه نیوانگلند و سواحل غربی آمریکا جدا می‌کند. این منطقه عمدتاً سنتی روستایی و پایبند به ارزش‌های دینی و خانوادگی است. مخالفت با سقط جنین و همجنسگرایی در این منطقه قوی است و هنوز نشانه‌های تبعیض نژادی علیه سیاهپوستان دیده می‌شود.
به لحاظ تاریخی رشد نگرش‌های لیبرالیستی در دوران حکومت جان کندی و لیندون جانسون تحت عنوان جامعه بزرگ و همچنین برنامه‌های جسورانه بیل کلینتون نظیر آزادی همجنسگرایی در ارتش به ظهور هویت دینی ایالت‌های جنوبی افزود. البته در این منطقه گرایش‌های افراطی همچون اعتقاد به جنگ آخرالزمانی و معجزه هزاره بروز کرده‌است. از این رو در منطقه کمربند انجیلی ارتباط قوی میان بنیادگرایان مسیحی و مسیحیان صهیونی به وجود آمده‌است.
ایالاتی که غالباً عضو کمربند انجیلی به حساب آورده می‌شوند عبارت‌اند از:
بر اساس برخی از اعتقادات اسلامی، مهدی و مسیح زمانی ظهور می‌کنند که در آخرالزمان جنگی ویرانگر جهان را در معرض نابودی قرار می‌دهد و آنان برای ایجاد صلح و برگرداندن آرامش به دنیا ظهور می‌کنند. این جنگ میان دجال و یاران مهدی به تعداد ۳۱۳نفر به راه خواهد افتاد که نتیجۀ نهایی آن پیروزی سربازان الهی است. مهدوی مسیحی اعتقاد دارند که این جنگ از سرزمین موعود مکه زمانی شروع می‌شود که در آن یهودیان، مسجد الاقصی را ویران کرده و به جای آن ستارۀ داوود را ساخته‌ باشند. در این جنگ یهودیان به دست سربازان مهدی نابود خواهند شد و مسجد الاقصی بازسازی می‌شود و کلمه الله در بالای مسجد الاقصی به جای ماه و ستاره گذاشته می‌شود و جهان از پلیدی‌ها پاک می‌گردد. بر اساس این نگرش، کمک به مسیحیان برای نابودی یهودیان به یک وظیفه دینی برای بنیادگرایان مهدوی بدل می‌شود.
گرین هال سل، " تدارک جنگ بزرگ "، حسین اسدی، (مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، اصفهان ،۱۳۹۰) چاپ اول
سلامت از روستاهای شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی است. این روستا در غرب این شهرستان و در منطقه ایل گورک قرار دارد. واژه «سلامت» برگرفته از واژه سلامتی و تندرستی است.
این روستا واقع در ۴۰ کیلومتری شهر بوکان قرار دارد. روستای سلامت یکی از مناطق کوهستانی استان آذربایجان غربی می‌باشد زبان مردم این روستا کردی سورانی مکریانی است. این روستا یکی از تاریخی‌ترین روستاهای بوکان است و منطقه‌ای می‌باشد که آثاری از عصر ماد و مانا در آن پیدا شده‌است.
جمعیت این روستا طبق سر شماری سال ۱۳۸۶ برابر ۷۳۴ نفر بوده‌است. پیش مردم این روستا کشاورزی و دامپروری است و در فصل زمستان به قالی بافی مشغول هستند. نام برخی از مناطق باستانی روستا عبارتند از:
نومحافظه‌کاری (که به‌طور مخفف به آن نئوکان (به انگلیسی: "Neocon") گفته می‌شود) جنبشی سیاسیست که در آمریکا در دههٔ ۱۹۶۰ در میان دمکرات‌هایی متولد شد که از سیاست داخلی و خصوصاً خارجی این حزب سرخورده شده بودند. بسیاری از پیروان آن در جریان دولت‌های جمهوریخواه دهه‌های ۷۰، ۸۰، ۹۰ و ۲۰۰۰ مشهور شدند. اوج اثرگذاری نومحافظه‌کاری در دولت‌های جرج دبلیو بوش، جرج هربرت واکر بوش و تونی بلر بود، که آن‌ها نقش عمده‌ای در پیشبرد و برنامه‌ریزی برای اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ ایفا کردند. نومحافظه کاران برجستهٔ دولت بوش عبارت بودند از پال ولفوویتز، جان بولتون، الیت ابرمز، ریچارد پرل، و پل برمر. مقامات ارشدی چون معاون رئیس جمهور دیک چینی و وزیر دفاع دونالد رامسفلد، با این که خود را نومحافظه کار نمی‌دانستند به دقت به مشاوران نومحافظه کار در زمینهٔ سیاست خارجی، مخصوصاً در زمینهٔ اسرائیل، ترویج دمکراسی در خاورمیانه، و استفاده از قوای نظامی آمریکا به منظور دستیابی به این اهداف، گوش فرا می‌دادند. نومحافظه کاران در کاخ سفید باراک اوباما نیز دارای نفوذ بودند و نومحافظه کاری هنوز تیری در ترکش هر دو حزب باقی مانده‌است.Alexandra Homolar-Riechmann, "The moral purpose of US power: neoconservatism in the age of Obama." "Contemporary Politics" 15.2 (2009): 179-196. abstractRobert Singh, "Neoconservatism in the age of Obama,"" in Inderjeet Parmar and Linda B. Miller, eds. , "Obama and the World: New Directions in US Foreign Policy" (Routledge 2014) pp 29-40
بیانیه پروژه قرن آمریکایی جدید که در ژوئن ۱۹۹۷ منتشر شد انجیل محافظه کاران نوین در ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌آید.
از میان بلند پایه‌ترین استادان سال‌های ۱۹۶۰ باید از دو تن نام برد، نخست آلن بلوم که پیرو فیلسوف یهودی آلمانی تبار لئو اشتراوس بود و دیگری آلبرت وهلستتر که استاد ریاضی و کارشناسی استراتژی نظامی بود.
محافظه کاران نو، نامی که چندان هم برازنده آن‌ها نیست، همچنین هیچ ربطی به کسانی که خواهان تضمین نظم مستقرند ندارند. آن‌ها تقریباً همه ویژگی‌های محافظه کاری سیاسی به معنای رایج در اروپا را رد می‌کنند. یکی از آن‌ها یعنی فرانسیس فوکویاما که به لطف رساله اش به نام «پایان تاریخ» مشهور شد با اطمینان می‌گوید: «نومحافظه کاران به هیچ روی نمی‌خواهند از نظم امور به گونه‌ای که هست یعنی مبتنی بر پایگان، سنت و بینشی بدبینانه به سرشت آدمی، دفاع کنند.»
پیش از پیدایش رسمی محافظه کاری نوین، پیوند سرراستی میان آلبرت وهلستتر و لئو اشتروس (که در سال ۱۹۷۳ درگذشت) وجود نداشت. اما کسانی در شبکه محافظه کاران نو میان آموزش‌های این دو پل زدند هر چند که زمینه پژوهش آنان از بنیاد متفاوت بود.
فلسفه اشتروس از رهگذر شبکه‌ها و روابط استاد _ شاگردی (آلن بلوم، پل ولفوویتز، ویلیام کریستول و...) همچون شالوده تئوریک محافظه کاری نوین به کار رفت. اشتروس عملاً چیزی دربارهٔ مسائل سیاسی روز یا روابط بین‌المللی ننوشته‌است. نوشته‌های او را به سبب دشواری عالمانه اش در زمینه متن‌های کلاسیک یونانی یا نوشتارهای مسیحی، یهودی و اسلامی بسیار می‌خوانند و او را بیشتر به این عنوان می‌شناسند. افزون بر این او را به سبب توانمندی روش تفسیرش بسیار بزرگ می‌دارند.
برای محافظه کاری نو بر اتصال دو اندیشه موجود در نظریه استروس استوار است:نخستین، به تجربه شخصی او مربوط می‌شود. او که در جوانی شاهد زوال جمهوری وایمار زیر ضربه‌های همسو و خردکننده کمونیست‌ها و نازی‌ها بود چنین نتیجه گرفت که هر آینه دموکراسی ضعیف بماند و از ایستادگی در برابر جباریت حتی با دست یازی به زور سر باز زند هیچ شانسی برای پذیراندن خود ندارند. استروس در پیشگفتار نقد دین از نظر اسپینوزا نوشت: «جمهوری وایمار ناتوان بود و تنها در یک مورد از خود قدرت و بزرگی نشان داد. منظور واکنش شدیدش نسبت به قتل وزیر امور خارجه یهودی اش والتر رانتو در سال ۱۹۲۲ است. این جمهوری در مجموع عدالت بی‌بهره از زور یا عدالت ناتوان از دست یازی به زور را به نمایش گذاشت.»
نو محافظه کاران می‌خواهند به وضع موجود و همرایی سست بنیاد پایان بخشند. آنان به نقش سیاست در تغییر و دگرگونسازی امور باور دارند. در مورد امور داخلی آمریکا اینان انتقاد به دولت رفاه بخش را آغاز کرده‌اند که به عنوان دستاورد ریاست جمهوری‌های دموکرات (کندی و جانسون) و جمهوریخواه (نیکسون)، پایشان در حل مسائل اجتماعی می‌لنگد. در مورد سیاست خارجی، اینان در سال‌های ۱۹۷۰ به سیاست تنش زدایی انتقاد می‌کردند و می‌گفتند که چنین سیاستی بیشتر به سود شوروی تمام می‌شود تا غرب. نومحافظه کاران تراز نامه رهبران سال‌های ۱۹۶۰ را به باد انتقاد می‌گرفتند و با واقع بینی دیپلماتیک هنری کیسینجر مخالفت می‌ورزیدند.
ایروینگ کریستول و نورمن پودهورتز بنیادگذاران گاهنامه کومانتری، دو تن از پدرخوانده‌های نیویورکی محافظه کاران نو از جناح چپ بودند. آن‌ها همچنین بیانگر بدگمانی به چپ دوره کمونیسم شوروی به‌شمار می‌آیند.
در سال‌های ۱۹۷۰هانری جکسون سناتور دموکرات ایالت واشینگتن (که در سال ۱۹۸۳ درگذشت) توافقنامه‌های خلع سلاح هسته‌ای را به باد انتقاد گرفت و در این راستا نسلی از جوانان علاقه‌مند به مسائل استراتژیک را تربیت کرد که در میان آن‌ها می‌توان از ریچارد پرل و ویلیام کریستول نام برد که در آن سال‌های آلن بلوم را دنبال کرده‌اند.
ریچارد پرل، هم در دستگاه دولتی و هم بیرون آن با پل ولفوویتز برخورد کرد هر دوی آنان برای کنت آدلمن (یکی دیگر از خوارشمارندگان سیاست تنش زدایی) یا با چارلز فایر بنکس معاون وزارت امور خارجه کار کردند. در زمینه استراتژیک رهبر فکری شان آلبرت وهلستتر پژوهشگر در راند کورپوریشن و مشاور پنتاگون بود. وهلستتر را (که در سال ۱۹۹۷ درگذشت) باید یکی از پدران آموزه هسته‌ای آمریکا دانست. در حقیقت، باید او را آغازگر به پرسش بردن آموزه سنتی «ویرانگری حتمی متقابل» MADدانست که بنیاد نظریه انصراف به‌شمار می‌رفت.
بر پایه این تئوری چون که دو بلوک از توانایی آسیب‌رسانی جبران‌ناپذیر به یکدیگر برخوردار هستند مسئولان در آتش‌افروزی تردید می‌ورزند. از دید وهلستتر و شاگردانش MAD هم غیراخلاقی شمرده می‌شد (به سبب ویرانی‌هایی که بر سر مردمان غیرنظامی می‌آورد) و هم ناکارآمد (به این دلیل که به خنثی‌سازی دو جانبه زرادخانه‌های هسته‌ای می‌انجامید) از آنجا که هیچ دولتمدار خردمند و به هررو هیچ رئیس جمهور آمریکا تصمیم به «خودکشی متقابل» نخواهد گرفت وهلستتر طرح «انصراف تدریجی» یعنی پذیرش جنگ‌های محدود را پیش نهاد همراه با کاربرد جنگ‌افزارهای هسته‌ای تاکتیکی و سلاح‌های «هوشمند» با دقت بسیار که بتوانند به تجهیزات نظامی دشمن حمله برند. وی همچنین از سیاست کنترل سلاح‌های هسته‌ای که هماهنگ با مسکو پیش می‌رفت انتقاد می‌کرد زیرا به نظرش چنین می‌آمد که این سیاست جلوی آفرینندگی تکنولوژیکی ایالات متحده را می‌گیرد تا تعادل ساختگی با اتحاد شوروی را حفظ کند.
رونالد ریگان که طرح «ابتکار دفاع استراتژیک» SDI (که به نام جنگ ستارگان مشهور شد) را پیش نهاد از سخنان او تأثیر پذیرفته بود. این طرح را باید پدر طرح دفاع ملی موشکی دانست که شاگردان وهلستتر پیشنهاد کرده‌اند. اینان از سرسخت‌ترین مخالفان پیمان منع تولید موشک‌های ضد موشک ABM شمرده می‌شوند و بر این باورند که این موافقتنامه جلوی توسعه سیستم دفاعی ایالات متحده را می‌گیرد.
الیوت آبرامز مسئول خاورمیانه در شورای ملی امنیت کاخ سفید و دوگلاس فیث یکی از معاونان سابق وزارت دفاع نیز از چهره‌های سرشناس محافظه کاران نوین هستند. همه اینان در پشتیبانی بی‌قید و شرط از سیاست دولت اسرائیل، هر حکومتی که در اورشلیم بر سر کار باشد، هم رای‌اند.
دو دوره ریاست جمهوری ریگان (۱۹۸۱ و ۱۹۸۵) به شماری از آنان فرصت داده شد تا نخستین مسئولیت‌های حکومتی را تجربه کنند. در روند چندین سال، اینان روشنفکران میانه و چپ میانه دموکرات را به حاشیه راندند و توانستند پایگاه برتر را در جاهایی اشغال کنند که در آن‌ها ایده‌هایی که چندی بعد بر صحنه‌هایی سیاسی چیرگی می‌یابند پرورده می‌شوند.
«گاهنامه‌ها»، مانند نشنال ریویو، کمانتری، نیو ریپابلیک (که زمانی آندریو سولیوان، جوان «پیرو استروس»، آن را اداره می‌کرد)
هفته نامه ویکلی استاندارد (متعلق به گروه مردوک که شبکه تلویزیونی فاکس نیوز (Fox News) اش پخش روایت عامه فهم اندیشه‌های محافظه کارانه نو را به عهده دارد)
«صفحات ویژه مقاله‌ها در روزنامه‌ها» مانند صفحات وال استریت ژورنال (که زیر مسئولیت رابرت بارتلی بی پروا نظریه جنگ طلبانه نومحافه کاران را می‌پراکند)
«انستیتوهای پژوهشی» یا جرگه‌های اندیشه ورزی معروف، مانند هادسن اینستیتوت، هری تیج فوندیشن یا آمریکن انترپرایز اینستیتوت
همچنین برخی «خانواده‌ها»، مانند ویلیام کریستول (پسر اروینگ کریستول) که مدیریت ویکلی استاندارد را به عهده دارد، یکی از پسران نورمن پود هورتز در دستگاه ریگان کار کرده‌است، دانیل پاپیز (پسر ریچارد پاپیز یهودی لهستانی که در سال ۱۹۳۹ به آمریکا کوچید و به استادی دانشگاه هاروارد رسید و یکی از بزرگ‌ترین انتقادگران کمونیسم شوروی به‌شمار می‌رفت) که اسلامیسم را توتالیتاریسم نوین و تهدیدکننده غرب می‌داند.
تمیجان از روستاهای تاریخی بخش مرکزی شهرستان رودسر در استان گیلان است. پل خشتی تمیجان در این روستا قرار دارد.
تمیجان از دو کلمه تیم و جان تشکیل شده‌است، "تیم" به معنای کاروانسرا و "جان" که در زبان پهلوی ساسانی "گان" بوده -پسوند مکان- است؛ بنابراین "تیمجان"-"تیمگان" به معنی "کاروانسراً یاًمحل کاروان" می‌باشد. علت این نام گذاری آن است که این محل روزگاری دراز بر سر راه چهار راه بازرگانی شرق و غرب و شمال و جنوب منطقه ساحلی دریای خزر و کوهستانی البرز قرار داشت و فرودگاه کاروانیان و تیم‌ها بوده‌است.حسن کریمی تمیجانی/ تاریخ رانکوه به مرکزیت تمیجان/انتشارات آن/ آبان 82
اهالی این روستا به گویش گیلکی شرق گیلان و به لهجه رودسری، صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان چینی‌جان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۳ نفر (۱۶۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بنای اولیه مسجد جامع تمیجان مربوط به دوره صفویه است که در دوره‌های بعد تغییراتی در آن صورت گرفته‌است. پوشش چوبی مسجد بر روی تیر جمال میانی و آن هم بر روی فیلپایی با مقطع ستاره شکل قرار گرفته‌است. صحن مسجد به دو قسمت اصلی تقسیم شده‌است.
قسمتی که مخصوص زنان است با چوب بنا شده و سطح آن حدود دو متر بالاتر از کف اصلی مسجد قرار دارد بر بالای طاقنماهای اطراف مسجد، گچبری‌های قدیمی دیده می‌شود و محرابی در طرف قبله قرار دارد.
در این مسجد، سنگ نوشته مرمرینی وجود دارد که براساس مفاد آن در سال ۱۰۷۵ هجری قمری حوض، لاکه و مناری در مسجد ساخته شده‌است که تنها آثار حوض و لاکه آن پیداست. با توجه به این کتیبه می‌توان یقین داشت که مسجد قبل از این تاریخ وجود داشته‌است.
<mapframe latitude="37.122549" longitude="50.249405" zoom="14" width="200" height="100" align="center" />این پل خشتی در ۶ کیلومتری جنوب غربی رودسر در استان گیلان، بر روی رودخانه تمیجان احداث شده‌است. گر چه کتیبه و سنگ بنا یا یادبود دگر در آن وجود ندارد، ولی از نوع طاق‌ها (طاق‌های جناقی) و مصالح بکار رفته در آن می‌توان این پل را به دوره صفوی نسبت داد.
بنا به دست نوشته های عام، احداث این پل به زمان حکومت بهزاد بیگ بر گیلان (مصادف با ٩٧۰ الی ۱۰۰۰ هجری شمسی) است.
بدنه و پاهای پل آجری است، ولی کف پل سنگ‌فرش است و دارای چهار دهانه بزرگ می‌باشد. دهانه‌های کوچک‌تری نیز در طرفین این دهانه‌ها وجود دارد. طول پل ۶۰ متر و عرض آن ۵ متر است. در بدنه پل چند اتاق که طاق آنها به شیوهٔ ماهرانه‌ای ساخته شده وجود دارد. این طاق‌ها احتمالاً محل اتراق رهگذران و کاروانیان در ایام بارندگی بوده‌است.در دو طرف عرض پل نیز جان‌پناهی آجری به بلندی ۵۰ سانتی متر ساخته شده تا از افتادن افراد و چهارپایان جلوگیری شود.
پل خشتی تمیجان در فهرست آثار ملی کشور با شماره ۱۱۲۵ به ثبت رسیده‌است.
خلیفه محله از روستاهای بخش مرکزی شهرستان رودسر در استان گیلان در شمال ایران واقع شده‌است.
خلیفه محله، غربی‌ترین روستای جلگه‌ای شهرستان رودسر، از توابع بخش مرکزی رودسر و به دلیل مجاورت آن با شلمان رود، دارای معدن بزرگ شن و ماسه می‌باشد.
خلیفه محله، تغییر شکل یافته خاله محله و خاله (خَلِه) در واژگان گویش گیلکی به معنی رود و رودخانه می‌باشد. به عبارتی: خلیفه محله، مکانی است که رود در آن جریان دارد و البته رودخانه شلمان رود که از کوه‌های ناتشکوه املش در البرز شمالی سرچشمه می‌گیرد، پس از طی مسافتی، از ضلع غربی این روستا عبور کرده و در نهایت به دریای خزر می‌ریزد.
مردمان آن به گویش گیلکی شرق گیلان و به لهجه شلمانی صحبت می‌کنند.
به واسطه طبیعت دل‌انگیز و افسونگر این آبادی، نام گلستان محله نیز بر آن گفته می‌شود.
در سال‌های اخیر به دلیل مهاجرت عمده روستاییان به شهرها، اکنون جمعیت خلیفه محله به کمتر از ۵۰۰ نفر کاهش یافته‌است.
عمده محصولات کشاورزی آن: برنج، سبزیجات و حبوبات ومرکبات و صیفی جات وچای و پرورش کرم ابریشم می‌باشد
ماهیگیری از شلمان رود، تا دو دههٔ پیش، منبع درآمد و غذایی عمدهٔ اهالی بود.
وزارت دادگستری یکی از وزارت‌خانه‌های ایران است. به موجب اصل یکصد و شصتم قانون اساسی این وزارت‌خانه «مسئولیت کلیه مسائل مربوط به روابط قوه قضائیه با قوه مجریه و قوه مقننه را بر عهده دارد و از میان کسانی که رئیس قوه قضائیه به رئیس‌جمهور پیشنهاد می‌کند انتخاب می‌گردد.» وزیر دادگستری تنها وزیری است که برای انتخاب به این سمت، نیازمند کسب اعتماد رؤسای هر سه قوه است.
رئیس قوه قضائیه می‌تواند اختیارات تام مالی و اداری و نیز اختیارات استخدامی غیر قضات را به وزیر دادگستری تفویض کند. در این صورت وزیر دادگستری دارای همان اختیارات و وظایفی خواهد بود که در قوانین برای وزرا به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی پیش‌بینی می‌شود.
این وزارت‌خانه علاوه بر هماهنگی بین سه قوه، وظایف چندگانه دیگری دارد که «اقدام در جهت احقاق حقوق شهروندان ایرانی مقیم خارج از کشور و معاضدت حقوقی به اتباع ایرانی مقیم سایر کشورهای جهان، پاسخ به استعلامات حقوقی دستگاه‌ها و مدیریت امور پرداخت دیه از بیت‌المال حمایت از قربانیان جرم و مجرمین جرایم غیرعمد» بخشی از آن‌ها را در برمی‌گیرد. و وظیفهٔ خلع‌ید و رفع تصرف از اراضی ملی نیز بخشی از مسئولیت‌هایی است که بر عهدهٔ دادگستری شهرستان‌هاست؛https://dadgostari-es.eadl.ir/اخبار/آرشیو-اخبار/articleType/ArticleView/articleId/150253 و دادگستری باید بر زمینه‌هایی همچون خلع‌ید، رفع تصرف از اراضی ملی، مطالبه خسارت و، چرای بدون رعایت مقررات قانونی و تخریبِ اراضی ملی نظارت کند.
وزارت دادگستری جمهوری اسلامی ایران چهار معاونت با عنوان‌های حقوق بشر و امور بین‌الملل، حقوق مالکیت فکری، حقوقی و امور مجلس، و توسعه مدیریت و پشتیبانی دارد. مرجع ملی کنوانسیون مبارزه با فساد از واحدهای مستقل این وزارت‌خانه است و مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک نیز از سال ۱۳۸۸ زیرمجموعه وزارت دادگستری قرار گرفت.
لیگ ملی هاکی یا ان‌اچ‌ال (در انگلیسی: NHL) مخفف کلمه نشنال هاکی لیگ، نام لیگ برتر هاکی روی یخ مردان در آمریکای شمالی است که تیمهای شرکت‌کننده در آن از کشورهای کانادا و آمریکا می‌باشند. ان اچ ال تنها لیگ برتر هاکی روی یخ در جهان است و یکی از مهم‌ترین لیگهای معظم ورزشی در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. لیگ ملی هاکی دارای جام حذفی‌ای با نام استنلی کاپ با جام استنلی می‌باشد که این مسابقات از جذابترین و پربیننده‌ترین بازیهای ورزشی در آمریکای شمالی به‌شمار می‌آید.
سی تیم شرکت‌کننده در مسابقات ان اچ ال به دو کنفرانس (همایش) شرق و غرب، به صورت پانزده تیمی تقسیم می‌شوند. پس از آن پانزده تیم حاضر در هر کنفرانس به سه دسته یا دیویژن پنج تیمی بر حسب موقعیت مکانی شان تقسیم می‌شوند. نهایتاً هشت تیم برتر از هر کنفرانس به جام حذفی استنلی کاپ می‌رسند که در آنجا به صورت ضربدری باید با یکدیگر دیدار کنند و برنده چهار بازی از نهایتاً هفت بازی به مرحله بعدی سعود خواهد کرد. نهایتاً یک تیم از تمامی تیمهای شرکت‌کننده برنده جام استنلی می‌شود و افتخار آن را برای همیشه در تاریخ باشگاه خود ثبت می‌کند.
عملیات پنجهٔ عقاب در ایران، معروف به عملیات طبس؛ نام عملیاتی نظامی بود که توسط نیروی دلتای نیروی زمینی ایالات متحده در ۵ اردیبهشت ۱۳۵۹ برای آزادسازی آمریکایی‌های گروگان گرفته‌شده در سفارت ایالات متحده در تهران انجام شد. این عملیات، نخستین تجربهٔ عملیاتی نیروی دلتا بود.
در پی ناکامی دولت ایالات متحده آمریکا در اعمال فشار سیاسی و اقتصادی برای آزادی گروگان‌های آمریکایی در تهران که توسط گروهی به نام دانشجویان پیرو خط امام گروگان گرفته شده بودند، جیمی کارتر، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، دستور انجام عملیات آزادسازی را صادر کرد.
طی این عملیات، ۶ هواپیما و ۸ بالگرد نیروهای مسلح آمریکا برای آزادی ۵۳ گروگان در تهران، وارد حریم هوایی ایران شدند. در حین این عملیات، ۳ بالگرد دچار نقص فنی شده و در نهایت، عملیات با کشته شدن ۸ نفر در نزدیکی طبس و برخورد یک هواپیمای سی-۱۳۰ و یک بالگرد سی‌اچ-۵۳ و باقی‌ماندن ۵ بالگرد سی‌اچ-۵۳ در ایران به پایان رسید. نیروهای آمریکایی با ۵ هواپیمای باقی‌مانده، خود را به ناو هواپیمابر نیمیتز و جزیرهٔ مصیره در عمان، رساندند.
در ایران، پس از شکست عملیات نیروهای آمریکایی، گروگان‌های آمریکایی به مکان‌های مختلفی برده شدند تا امکان انجام عملیات‌هایی از این دست در آینده دشوارتر شود. در روزهای پس از عملیات پنجهٔ عقاب، نیروی هوایی ایران تجهیزات سانحه دیده به‌جا ماندهٔ آمریکایی را مورد هدف قرار داد که طی آن، فرماندهٔ وقت سپاه یزد که در محل حضور داشت، کشته شد. این حوادث باعث افزایش سوءظن به فرماندهان نیروهای هوایی و ستاد ارتش شد و هر دو در کمتر از دو ماه بعد، از سمت‌های خود برکنار شدند. در ایالات متحده، جیمی کارتر به‌دنبال شکست در حل بحران گروگان‌گیری، در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۰ از رقیب خود رونالد ریگان شکست خورد. سرانجام، گروگان‌های آمریکایی تنها دقایقی بعد از سوگند ریاست‌جمهوری ریگان آزاد شدند.
در ۴ نوامبر ۱۹۷۹، پنجاه و دو دیپلمات و شهروند آمریکایی در سفارت ایالات متحده در تهران توسط گروهی از دانشجویان ایرانی موسوم به دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، هواداران پرشور انقلاب ۱۳۵۷، گروگان گرفته شدند. جیمی کارتر، رئیس‌جمهور آمریکا، گروگان‌گیری را اقدامی «باج‌خواهانه» و گروگان‌ها را «قربانیان تروریسم و هرج و مرج» خواند. اما از سوی انقلابیون در ایران به‌عنوان اقدامی علیه ایالات متحده و نفوذ آن در ایران، تلقی می‌شد. کارتر پس از شکست مذاکرات آزادسازی گروگان‌ها، در آوریل ۱۹۸۰ به وزارت امور خارجه ایالات متحده دستور داد تا روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کند.
سایروس ونس، وزیر خارجه وقت آمریکا، مخالف این عملیات نظامی بود که توسط زبیگنیف برژینسکی، مشاور امنیت ملی آمریکا ارائه شده بود. سایروس ونس، که در آن هنگام بیمار بود از ۱۰ آوریل برای تعطیلاتی طولانی به فلوریدا رفته بود. در روز جمعه ۱۱ آوریل، برژینسکی، مشاور امنیت ملی، جلسهٔ تازه‌ای را برای بررسی عملیات نجات آغاز نمود. وارن کریستوفر، معاون وزیر، بدون اطلاع سایروس ونس در جلسه شرکت نموده بود. بعدها سایروس ونس با «شیطان» خواندن برژینسکی از سمت وزیر خارجه استعفا داد.
برژینسکی می‌گوید:روز ۱ آوریل (۱۳ فروردین) جیمی کارتر از من خواستار تشکیل جلسهٔ اضطراری شورای امنیت ملی شد و گفت که به‌نظر وی، زمان اقدام فرا رسیده‌است. کارتر جلسهٔ یاد شده را با این سخنان آغاز کرد: به نظرم امکان خلاصی گروگان‌ها بسیار بعید به نظر می‌رسد و ما بایستی حاکمیت خود را اعمال کنیم و حالا وقت آن است که عمل مناسب انجام پذیرد و جدول زمانی آن هم تهیه شود؛ و ادامه داد: «ما باید برای آزادی گروگان‌ها وارد عمل شویم و عملیات، باید در اولین فرصت ممکن آغاز شود.»در این جلسه، کارتر انجام این عملیات را با نام رمز "عملیات پنجهٔ عقاب،" تأیید کرد"." کارتر همچنین به برنامه‌ریزی برای انجام یک حملهٔ هوایی تنبیهی همزمان ادامه داد، اما انجام آن عملیات، در ۲۳ آوریل، یک روز پیش از آغاز عملیات نجات، لغو شد"." | Britannica: Operation Eagle Claw rescue mission: 1980
برنامه‌ریزی برای یک مأموریت نجات احتمالی در ۶ نوامبر، دو روز پس از گروگان‌گیری آغاز شد. فرماندهی مشترک عملیات بر عهدهٔ سپهبد جیمز بی. واوت بود که به وادی قانا در مصر فرستاده شد و مستقیماً به رئیس‌جمهور ایالات متحده گزارش می‌داد. سرهنگ جیمز اچ. کایلی از نیروی هوایی ایالات متحده به‌عنوان فرماندهٔ میدانی عملیات هوایی و سرهنگ چارلز آلوین بکویت از دلتا فورس به‌عنوان فرماندهٔ میدانی عملیات زمینی، به ژنرال واوت گزارش می‌دادند.
گروهی شبه‌نظامی متعلق به مرکز فعالیت‌های ویژهٔ سازمان سی‌آی‌اِی که توسط افسر بازنشستهٔ نیروی ویژهٔ ارتش، ریچارد جی. میدو در تهران هدایت می‌شد، دو مأموریت داشت: کسب اطلاعات دربارهٔ گروگان‌ها و محوطهٔ سفارت و انتقال نیروهای دلتا از نزدیکی شهر گرمسار (صحرای ۲) به محوطه‌ای نزدیک به سفارت ایالات متحده در تهران. در واقع مهم‌ترین اطلاعات، از طریق آشپز سفارت که توسط دانشجویان آزاد شده بود به‌دست آمد. گروگان‌ها در محوطهٔ سفارت و ۶ تن از آن‌ها در ساختمان وزارت امور خارجه ایران، نگهداری می‌شدند.
در روز ۳۱ مارس، سه هفته قبل از عملیات، یک تیم کنترل نبرد نیروی هوایی آمریکا، به فرماندهی سرگرد جان تی کری جونیور، با یک فروند توئین اوتر (یک نوع هواپیمای دو ملخهٔ کوچک) به منطقهٔ شروع عملیات در نزدیکی طبس در استان خراسان (امروزه بخشی از استان خراسان جنوبی است) رفتند. آن‌ها نام این منطقه را «صحرای ۱» می‌گذارند. آن‌ها به همراهی جیم راین و کلاود باد مک‌بروم به‌صورت مخفیانه برای ارزیابی محلِ فرودِ هواپیماهای سی-۱۳۰ رفته بودند. کری توانست با موفقیت به ارزیابی زمین برای باند فرود بپردازد و روشنایی مادون قرمز کنترل از راه دور را برای تشخیص باند فرود نصب نماید. او همچنین از زمین فرود نمونه‌برداری کرد تا استقامت زمین کویر را برای فرود هواپیماها ارزیابی کند.
عملیات، شامل طرحی پیچیده بود و در دو شب اجرا می‌شد. در شب اول، قرار بود هواپیماها از ۱۰۰ کیلومتری غرب چابهار وارد حریم هوایی ایران شده و از مسیر دشت لوت به منطقهٔ «صحرای ۱» () بروند. «صحرای ۱» نامی بود که آمریکایی‌ها برای نقطهٔ فرود هواپیماهایشان در ۶۰ کیلومتر جنوب غربی شهر طبس انتخاب کرده بودند. آن‌ها باید در ابتدا «صحرای ۱» را امن می‌کردند و سپس نزدیک به ۶٬۰۰۰ گالون سوخت هواپیما که توسط ۳ فروند هواپیماهای ئی‌سی-۱۳۰ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به محل حمل آورده می‌شد را در آن‌جا نگه‌داری کنند. سه هواپیمای لاکهید ئی‌سی-۱۳۰ (با رمز: رپابلیک ۴، ۵ و ۶) مسئولیت حمل تجهیزات عملیات را به محل «صحرای ۱» برعهده داشتند. همچنین سه هواپیمای لاکهید ام‌سی-۱۳۰ (با رمز: دراگن ۱، ۲ و ۳) مسئولیت حمل نیروهای دلتا را به این منطقه داشتند. این سه هواپیما، در مجموع حامل ۱۳۲ تکاور و نیروی دلتا بودند.