moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
Leydon, Joe. (1993). "Ley Lines". Variety Movie Reviews, 11-11.
Canadian Filmmakers Distribution Centre. (n.d.). "Patricia Gruben". Retrieved from CFMDC: http://www.cfmdc.org/user/8956
خانهٔ مجیدنیا؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان آخوند خراسانی ۲۰، پلاک ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانهٔ داوری؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان خسروی، کوچهٔ پاساژ خیام، پلاک ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانهٔ محمدی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان نواب صفوی، خیابان عباسقلی‌خان، کوچهٔ محمدیه، کوچهٔ شهید رکابی، پلاک ۹۹ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مزار خواجه زمانی؛ نام مزاری تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مشهد، روستای شرشر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
۱۵ دسامبر ۲۰۱۹
چهلمین جوایز انجمن منتقدان فیلم بوستون تقدیر از بهترین‌های فیلم‌سازی در سال ۲۰۱۹ بود و در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۹ برگذار شد.
میراث جهانی در دانمارک شامل ۸ اثر فرهنگی و ۳ اثر طبیعی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. دانمارک این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی دانمارک دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
نخستین سایتی که در دانمارک فهرست شد سنگ‌های یلینگ بود که در هجدهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در سال ۱۹۹۴ در پوکت، تایلند برگزار شد فهرست شد. دیگر سایت‌ها در سال‌های ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ فهرست شدند. تا سال ۲۰۲۳، ۱۱ سایت میراث جهانی در دانمارک وجود دارد که شامل ۸ سایت فرهنگی و ۳ سایت طبیعی هستند و همچنین ۴ اثر در فهرست آزمایشی قرار دارند. سه سایت به نام‌های کوجاتا، جزیره نیپیسات و آبدره ایلولیسات در گرینلند واقع شده‌اند که یک منطقه خودمختار در پادشاهی دانمارک است.
هشت سایت در دانمارک فرهنگی و سه سایت طبیعی هستند. سایت طبیعی دریای وادن با آلمان و هلند مشترک است. در سال ۲۰۱۴، بخش دانمارکی دریا به میراث که در سال ۲۰۰۹ فهرست شده بود افزوده شد.
علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. ، دانمارک چهار مکان در فهرست آزمایشی خود دارد.
خانهٔ براتی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان نواب صفوی، کوچهٔ حسنقلی، پلاک ۴۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ساختمان مطب دکتر ضیائی؛ نام ساختمانی تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، تقاطع خیابان ارگ و خسروی، ضلع شمالی خیابان خسروی، پلاک ۲۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نمای خانهٔ آقای درایتی؛ نام نمای خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان شهدا، خیابان توحید، نبش کوچهٔ ازغدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه بنی‌هاشمی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان دانشگاه، دانشگاهی ۱۵، پلاک‌های ۲۸ و ۲۹۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
روپرت ویکتور اوپناور (زاده ۳ فوریه ۱۹۱۰ در بورگستال، تیرول جنوبی، درگذشت ۱۹۶۹) شیمیدان اتریشی بود. او در سال ۱۹۳۴ دکترای خود را از مؤسسه فناوری فدرال زوریخ دریافت کرد. اکسایش اوپناور در شیمی آلی که طی آن الکل‌های نوع دوم به کتون‌ها تبدیل می‌شوند توسط وی کشف و نامگذاری شد.
دیکگونیه یک روستا در ناحیه Kgatleng در بوتسوانا است. این روستا در ۴۰ کیلومتری شمال غربی موچودی واقع شده‌است و دارای یک مدرسه ابتدایی است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ ،۴۳۱ نفر بوده‌است.
خانهٔ دختر ملک؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان آخوند خراسانی، کوچهٔ فروغ، پلاک ۱۹۹ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بهمن ریحانی فرماندهٔ سپاه نبی اکرم کرمانشاه است. او در ۲۰ خرداد ۱۳۹۳ بر اساس حکم محمدعلی جعفری، فرمانده وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مراسمی با حضور حسین سلامی، جانشین وقت فرماندهٔ کل سپاه پاسدارن، به فرماندهی سپاه نبی اکرم استان کرمانشاه منصوب شد. ریحانی با توجه به اختیارات و موقعیت خود در مقام فرمانده سپاه نبی اکرم استان کرمانشاه و عضو شورای تأمین این استان، نقش تعیین‌کننده‌ای در ‌کمک به آسیب دیدگان زلزله سال ۹۶ سرپلذهاب داشته‌است. بهمن ریحانی در ۲۱ آذر ۱۴۰۱ به دلیل نقض فاحش حقوق بشر در ایران در فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا قرار گرفت.
ریحانی پیش از تصدی فرماندهی سپاه پاسدارن کرمانشاه، از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ جانشین فرمانده سپاه نبی اکرم استان کرمانشاه بود. او پیش از آن نیز به عنوان فرمانده منطقه‌ای مقاومت بسیج استان کرمانشاه فعالیت می‌کرد.
بهمن ریحانی در اسفند ۱۳۹۹ از سوی علی خامنه‌ای، فرمانده کل قوای جمهوری اسلامی به درجهٔ سرتیپ تمامی ارتقا یافت.
در جریان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، نیروهای امنیتی شهروندان را هدف تیراندازی مستقیم قرار دادند. به گزارش رویترز این اعتراضات ۱۵۰۰ کشته برجای گذاشت. سازمان عفو بین‌الملل با انتشار گزارشی هویت ۷۰۰ تن از جانباختگان اعتراضات آبان را احراز کرد.بر اساس این گزارش، در جریان سرکوب این اعتراضات در استان کرمانشاه دستکم ۹۲ تن جان باخته‌اند. ریحانی در همایش تجلیل از جهادگران بسیجی استان کرمانشاه با «اغتشاشگر» خواندن معترضان گفته بود «غائله با هوشیاری نیروهای بسیج ظرف ۴۸ ساعت جمع شد.» او همچنین در نشستی خبری که به مناسبت هفته بسیج در دفتر فرماندهی سپاه نبی اکرم استان کرمانشاه برگزار شد، معترضان آبان را «اغتشاشگر و آشوبگر» خواند و مدعی شد که بازداشت‌شدگان اعتراف کرده‌اند «از سوی دشمنان برای تخریب اموال عمومی و مردمی سازماندهی شده‌اند.» ریحانی از «بازداشت و شناسایی اکثر لیدرهای» اعتراضات آبان خبر داد.
همزمان با اعدام دو جوان بازداشت شده در خیزش سراسری ۱۴۰۱ ایران با حکم دادگاه‌های جمهوری اسلامی بهمن ریحانی به همراه ۱۹ شخص حقیقی دیگر و سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی، به‌دلیل نقض فاحش حقوق بشر در روز ۲۱ آذر ۱۴۰۱ در فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا قرار داد.
خانهٔ الستی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، خیابان پاسداران، پاسداران ۵، پلاک ۹۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانهٔ فولادی؛ نام خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان امام رضا، پلاک ۱۵۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سرسرای ورودی خانهٔ امیر فخریان؛ نام سرسرای خانه‌ای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان طبرسی، کوچهٔ محراب، کوچهٔ طلایی، بن‌بست اول، سمت راست، پلاک ۳۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جزیره نیپیسات یک جزیره کوچک و غیرمسکونی در شهرداری ققاتا در گرینلند است.
جزیره نیپیسات ۱۵ کیلومتری جنوب سیسیمیوت در تنگه دیویس قرار دارد.
ققاتا () یک شهرداری در غرب گرینلند است که از ۱ ژانویه ۲۰۰۹ تاکنون فعالیت دارد. این شهرداری پس از مکانش در مرکز غربی کشور نام‌گذاری شده‌است. در ژانویه ۲۰۲۰، جمعیت آن ۹٬۳۷۸ تن بوده‌است. مرکز اداری شهرداری سیسیمیوت است.
مک‌اواس مانتری () (نسخه ۱۲٫۰) هجدهمین انتشار بزرگ و انتشار فعلی سیستم عامل مک‌اواس از شرکت اپل برای کامپیوترهای مکینتاش است که در کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان اپل در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۱ رونمایی شد و در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱ به‌طور عمومی عرضه شد.
مک‌اواس مانتری پشتیبانی از مک‌های مختلف منتشر شده از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ از جمله تمام مک‌های دارای پردازنده گرافیکی انویدیا را متوقف کرده‌است. مانتری روی تمام مک‌های مجهز به سامانه روی تراشه‌های اپل و همچنین مدل‌های زیر مجهز به CPU اینتل کار می‌کند:
آنتونی پورتانتینو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
ویاچسلاو تیشچنکو (; – ) دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
افسوس که او یک فاحشه است (؛ در ایتالیا به عنوان خداحافظ برادر بی‌رحم ) یک فیلم درام-عاشقانه ایتالیایی از سال ۱۹۷۱ به کارگردانی جوزپه پاترونی گریفی است. در این فیلم بازیگرانی از جمله شارلوت رمپلینگ، اولیور توبیاس و فابیو تستی حضور دارند. این فیلم بر اساس یک تراژدی با همین نام اثر جان فورد پایه‌گذاری شده‌است. موسیقی متن آن را انیو موریکونه انجام داده‌است.
در شهر منتووا در طول رنسانس ایتالیا جیووانی، فرزند یک مرد مالک، برای تحصیل به خارج فرستاده می‌شود و هرگز خواهرش آنابلا را که چند سال از او کوچکتر است ندیده‌است. پس از ده سال جدایی، آنابلا که حالا بزرگ و زیبا شده، با برادرش برای اولین بار به عنوان نوجوانان ملاقات می‌کند. خواهر و برادر جوان بلافاصله جذب یکدیگر می‌شوند و نمی‌توانند جلوی عاشق‌نشدن به یکدیگر را بگیرند. این دو برای مدتی با احساساتشان مبارزه می‌کنند اما سرانجام به صورت پنهانی شروع به یک رابطهٔ مخفی می‌کنند و آنابلا حامله می‌شود. جیووانی ویلای پدرش را ترک می‌کند و آنابلا پیشنهاد ازدواج خواستگارش سورانزو، یک فرد ثروتمند نجیب، را می‌پذیرد. پس از آنکه سورانزو درمی‌یابد که هدف یک فریب شده، نقشه‌ای را برای یک انتقام‌جویی خونین برنامه‌ریزی می‌کند.
مارکو جوستی، منتقد ایتالیایی فیلم می‌نویسد که رمپلینگ تا جایی که می‌تواند لباس‌هایش را درمی‌آورد، اما این فیزیک بدنی فابیو تستی است که تحسین‌برانگیز است: همیشه برهنه و اغلب در اوج باسنش قاب می‌شود، که باعث خجالت تماشاگران می‌شود. گیوستی دیدن باسن پشمالو و بزرگ تستی را روی پرده سینمای وردی در جنوا به خوبی به یاد می‌آورد. با این حال، تئو مورا گیوستی و انریکو قزی را «مجبور» کرد تا آن را در تئاتر دل آرچیولتو در جنوا به صحنه ببرند. جوستی نقش سورانزو، شخصیت تستی را بازی کرد. او از آن زمان هیچ اجرای تئاتری انجام نداده‌است.
این فیلم دو نامزدی جایزه روبان نقره‌ای را برای بهترین فیلمبرداری (ویتوریو استورارو) و بهترین طراحی تولید (ماریو سرولی) دریافت کرد.
اکسایش اوپناور، که به نام روپرت ویکتور اوپناور نامگذاری شده است، یک روش ملایم برای اکسایش انتخابی الکل‌های نوع دوم به کتون‌ها است.
این واکنش برعکس کاهش میروین–پوندورف–ورلی است. الکل با آلومینیوم ایزوپروپوکسید در استون اضافی اکسید می شود. به این ترتیب تعادل به سمت محصول تغییر می کند.
اکسایش برای الکل های نوع دوم بسیار انتخابی است و سایر گروه‌های عاملی حساس مانند آمین‌ها و سولفیدها را اکسید نمی کند. اگرچه الکل‌های نوع اول را می توان تحت شرایط اوپناور اکسید کرد، الکل‌های نوع اول به ندرت با این روش اکسید می شوند و دلیل آن تراکم آلدولی رقابتی محصولات آلدهیدی است. اکسایش اوپناور هنوز برای اکسایش بسترهای حساس به اسید استفاده می شود. این روش تا حد زیادی با روش های اکسایش مبتنی بر کرومات‌ها (مانند پیریدینیوم کلروکرومات) یا دی‌متیل سولفوکسید (مثلاً اکسایش سوورن) یا اکسایش دس–مارتین جایگزین شده است و دلیل آن استفاده از واکنشگرهای نسبتاً ملایم و غیر سمی (مثلاً واکنش در مخلوط استون/بنزن) در این واکنش‌ها است. اکسایش اوپناور معمولاً در فرآیندهای مختلف صنعتی مانند سنتز استروئیدها، هورمون‌ها، آلکالوئیدها، ترپن‌ها و دیگر ترکیبات استفاده می شود.
در مرحله اول این سازوکار، الکل (۱) با آلومینیوم کوئوردینه می شود و یک کمپلکس (۳) تشکیل می دهد، سپس در مرحله دوم توسط یک یون آلکوکسید (۴) پروتون‌زدایی می شود و یک آلکوکسید حد واسط تولید می کند (۵). در مرحله سوم، هم استون اکسیدان (۷) و هم الکل بستر به آلومینیوم متصل می شوند. استون با آلومینیوم کوئوردینه می شود که آن را برای انتقال هیدرید از آلکوکسید فعال می کند. هیدریدِ کاتالیز شده با آلومینیوم، از کربن آلفای الکل به کربنِ کربونیلِ استون، طی یک حالت حالت گذار شش عضوی جابجا می شود (۸). کتون مورد نظر (۹) پس از انتقال هیدرید تشکیل می شود.
یکی از مزایای اکسایش اوپناور استفاده از واکنشگرهای نسبتاً ارزان و غیر سمی است. شرایط واکنش ملایم و آرام است زیرا بسترها معمولاً در مخلوط‌های استون/بنزن گرم می‌شوند. یکی دیگر از مزایای اکسایش اوپناور که آن را بر سایر روش های اکسایش مانند پیریدینیوم کلروکرومات (PCC) و پریدینان دس–مارتین منحصر به فرد می کند این است که الکل های نوع دوم بسیار سریعتر از الکل های نوع اول اکسید می شوند، بنابراین می توان به نوعی شیمی گزینی دست یافت. علاوه بر این، هیچ اکسایش بیش از حدی بر روی آلدهیدها که منجر به تبدیل آن‌ها به کربوکسیلیک اسید شوند، صورت نمی گیرد. این بر خلاف روش های اکسایش دیگر مانند اکسایش جونز است.
در واکنش وتشتاین-اوپناور که توسط وتشتاین در سال ۱۹۴۵ کشف شد، استروئیدهای Δ۵-۳β-هیدروکسی با بنزوکینون به عنوان گیرنده هیدروژن، به Δ۴٬۶-۳-کتواستروئید، اکسید می شوند. این واکنش از این جهت مفید است که تهیه یک مرحله ای Δ۴٬۶-۳-کتواستروئیدها را امکان‌پذیر می سازد.
در اصلاح وودوارد، وودوارد پتاسیم ترت-بوتواکسید را جایگزین آلومینیوم آلکوکسید کرد. اصلاح وودوارد که اکسایش اوپناور-وودوارد نیز نامیده می شود، زمانی استفاده می شود که گروه‌های الکلی خاصی تحت شرایط استاندارد واکنش اوپناور اکسید نمی شوند. به عنوان مثال، وودوارد از پتاسیم ترت-بوتواکسید و بنزوفنون برای اکسایش کینین به کینینون استفاده کرد، زیرا سیستم کاتالیزوری آلومینیوم سنتی به دلیل کمپلکسی که از کوئوردینه شدن نیتروژنِ باز لوئیسی با مرکز آلومینیوم تشکیل شده بود، نتوانست کینین را اکسید کند.
چندین کاتالیزور آلومینیوم آلکوکسید اصلاح شده نیز گزارش شده است. به عنوان مثال، یک کاتالیزور آلومینیوم بسیار فعال توسط ماروکا و همکارانش گزارش شد که در اکسایش کاروِال به کاروون (عضو یک خانواده از مواد شیمیایی به نام ترپنوئیدها) با بازده عالی (۹۴٪) استفاده شده است.
در اصلاح دیگری کاتالیزور تری‌متیل‌آلومینیوم و آلدهید ۳-نیتروبنزآلدهید به عنوان اکسیدان استفاده می شود، به عنوان مثال، در اکسایش ایزوبورنئول به کافور.
اکسایش اوپناور برای تهیه داروهای ضد درد در صنعت داروسازی مانند مورفین و کدئین استفاده می شود. به عنوان مثال، کدئینون با اکسایش اوپناور کدئین تهیه می شود.
همچنین این واکنش برای سنتز هورمون‌ها استفاده می شود. پروژسترون با اکسایش اوپناور پرگننولون تهیه می شود.
نسخه ای از اکسایش اوپناور با تغغیراتی جزئی برای سنتز مشتقات استروئیدی استفاده می شود. به عنوان مثال، یک نسخه کاتالیزوری کارآمد از اکسایش اوپناور که از یک کاتالیزور روتنیم استفاده می کند برای اکسایش استروئیدهای ۳β-هیدروکسی ۵-غیراشباع به مشتق ۴-ان-۳-اون مربوطه توسعه یافته است.
اکسایش اوپناور در سنتز لاکتون‌ها از ۴٬۱ و ۵٬۱ دی‌الها نیز استفاده می شود.
واکنش جانبی متداول در اکسایش اوپناور، تراکم آلدولی کاتالیز شده با باز محصول آلدهیدی است، که دارای هیدروژن‌های α بوده و منجر به تشکیل β-هیدروکسی آلدهیدها یا ß،α-آلدهیدهای غیراشباع می شوند.
واکنش جانبی دیگر واکنش تیشچنکوی محصولات آلدهیدی بدون هیدروژن α است، اما با استفاده از حلال‌های انیدروز می‌توان از آن جلوگیری کرد. یکی دیگر از واکنش‌های جانبی عمومی، مهاجرت پیوند دوگانه در طول اکسایش بسترهای الکل اللی است.
تصادف اتوبوس ۲۰۲۱ بلغارستان () در ۲۳ نوامبر، ساعت ۰۲:۰۰ به وقت محلی رخ داد، یک اتوبوس مقدونیه شمالی در غرب بلغارستان تصادف کرد و آتش گرفت. این حادثه در بزرگراه استروما در نزدیکی روستای بوسنک در جنوب غربی صوفیه رخ داد. پنجاه مسافر و دو راننده در اتوبوس بودند. ۴۶ نفر از جمله ۱۲ کودک در این تصادف جان باختند. هفت مسافر دیگر دچار سوختگی شدند اما جان سالم به در بردند. در حال حاضر این مرگبارترین تصادف جاده‌ای در تاریخ بلغارستان است.
بر اساس داده های کمیسیون اروپا، بلغارستان در سال ۲۰۱۹ دومین میزان مرگ و میر تصادفات جاده ای را در اروپا داشته است. پس از این حادثه، شهردار شهر مجاور پرنیک به رسانه های محلی گفت که بزرگراه در وضعیت نامناسبی قرار دارد و تصادفات در این منطقه مکرر است.
آزمایش تغییر مسیر دوگانهٔ سیارک یا دارت () مأموریتی فضایی از ناسا با هدف آزمایش روشی برای پرهیز از برخورد سیارک در برابر اجرام نزدیک به زمین است. این کاوشگر در اصل یک کاوشگر فضایی را به سیارک دوگانه دیدیموس خواهد کوبید تا آزمایش کند که آیا اثر جنبشی یک برخورد فضاپیما می‌تواند با موفقیت یک سیارک را در مسیر برخورد با زمین منحرف کند یا خیر.
"دارت" یک پروژهٔ مشترک بین ناسا و آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز (APL) است که توسط دفتر هماهنگی دفاع سیاره‌ای ناسا اداره می‌شود و چندین آزمایشگاه و دفترهای ناسا پشتیبانی فنی را ارائه می‌دهند. شرکای بین‌المللی، مانند آژانس فضایی اروپا، ایتالیا و ژاپن، در پروژه‌های مرتبط یا بعدی مشارکت دارند. در اوت ۲۰۱۸، ناسا این پروژه را برای شروع مرحلهٔ نهایی طراحی و مونتاژ تأیید کرد. این پرتاب برای ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱، در ساعت ۰۶:۲۰ UTC برنامه‌ریزی شد و برخورد آن برای ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ در ساعت ۲۳:۱۴ UTC تعیین شده‌بود.
در ابتدا، آژانس فضایی اروپا (ESA) و ناسا هرکدام برنامه‌های مستقلی برای مأموریت‌هایی به‌منظور آزمایش استراتژی‌های انحراف سیارک داشتند تا اینکه در سال ۲۰۱۵ آنها به یک همکاری مشترک به نام شامل دو پرتاب فضاپیمای جداگانه که از یاری هم بهره می‌گیرند، رسیدند.AIDA DART Home page at APLDART at Applied Physics Laboratory Johns Hopkins University
بر اساس این پیشنهاد، فضاپیمای اروپاییِ AIM، در دسامبر ۲۰۲۰ و "دارت" در ژوئیه ۲۰۲۱ پرتاب می‌شدند. AIM به مطالعهٔ ترکیب آن سیارک و قمری که به دور سیارک بزرگ‌تر می‌چرخید می‌پردازد. "دارت" سپس در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، در طول نزدیک شدن به زمین، به صورت برخوردی بر قمر سیارک ضربه می‌زند. AIM می‌بایست قدرت سیارک، یژگی‌های فیزیکی سطح و ساختار درونی سیارک را مورد مطالعه قرار دهد و همچنین تأثیر آن برخورد را بر مدار سیارک به دور سیارک بزرگ‌تر اندازه‌گیری کند.
این روش اجتناب از برخورد سیارک قبلاً یک بار برای هدف کاملاً متفاوت (تجزیه و تحلیل ساختار و ترکیب یک دنباله‌دار) توسط فضاپیمای ضربه‌ای کاوشگر فضایی برخورد ژرف ۳۷۲ کیلوگرمی (۸۲۰ پوند) ناسا اجرا شده‌بود. در برخورد، ۱۹ گیگا ژول انرژی (معادل ۴٫۸ تن تی‌ان‌تی) آزاد شد، حفره‌ای به عرض ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت) حفر کرد و حضیض دنباله‌دار تمپل ۱ را کاهش داد. ۱ در ۱۰ متر (۳۳ فوت)، تغییر مدار به اندازه ۱۰ سانتی‌متر (۳٫۹ اینچ) و تغییر سرعت ۰٫۰۰۰۱ میلی‌متر بر ثانیه (۰٫۰۱۴ اینچ در ساعت) پس از برخورد با دنباله‌دار با سرعت ۱۰٫۲ کیلومتر بر ثانیه (۶٫۳ مایل) /ثانیه) در ۴ ژوئیه ۲۰۰۵.; ; ;
با لغو مدارگرد AIM، سپس مأموریت فضایی هرا جایگزین آن شد، تا وضعیت سیارک را چهار سال پس از برخورد "دارت" مشاهده کند. سپس اثرات ضربه "دارت" به‌صورت زنده از تلسکوپ‌های زمینی و رادار نظارت شود.
در ژوئن ۲۰۱۷، ناسا گذشتن از مرحلهٔ توسعه مفهومی به مرحلهٔ طراحی اولیه را تصویب کرد، و در اوت ۲۰۱۸ ناسا این پروژه را برای شروع مرحله طراحی و مونتاژ نهایی تأیید کرد.Asteroid-deflection mission passes key development milestone 7 September 2018
در ۱۱ آوریل ۲۰۱۹، ناسا اعلام کرد که از فالکون ۹ اسپیس اکس برای پرتاب "دارت" استفاده خواهد شد.
دارت ضربه‌زنی به وزن ۶۱۰ کیلوگرم (۱۳۴۰ پوند) است٬ که هیچ محمولهٔ علمی دیگری جز حسگر خورشیدی ردیاب ستاره و دوربین ۲۰ سانتی‌متری (۷٫۹ اینچی) (دوربین شناسایی دیدیموس و سیارک برای ناوبری نوری) ندارد. ناوبری - دراکو بر اساس تصویرگر شناسایی دوربرد (LORRI) در فضاپیمای نیوهورایزنز برای پشتیبانی از ناوبری مستقل برای زدن ضربه به قمر کوچک سیارک؛ در مرکز آن، صورت گرفته‌است.
تخمین زده می‌شود که ضربه ۵۰۰ کیلوگرمی (۱۱۰۰ پوند)DART: Home page at APL DART Spacecraft APL 2017 "دارت" با سرعت ۶٫۶ کیلومتر بر ثانیه (۴٫۱ مایل بر ثانیه) تغییر سرعتی در حدود ۰٫۴ میلی‌متر بر ثانیه را سبب می‌شود که منجر به تغییر کوچکی در مسیر منظومه سیارکی می‌شود، اما با گذشت زمان، منجر به تغییر مسیر بزرگی می‌شود."Course corrector" Adam Hadhazy "Aerospace America" October 2017 ضربه مرکز شکل دیمورفوس را هدف قرار خواهد داد و باید تناوب مداری را که در حال حاضر ۱۱٫۹۲ ساعت است، تقریباً ۱۰ دقیقه کاهش دهد.NASA Pushes Through With Asteroid Deflection Mission That Could One Day Save Earth "The Inquisitr" 5 July 2017در طول میلیون‌ها کیلومتر، تغییر مسیر تجمعی خطر برخورد سیارکی که قبلاً به زمین متوجه شده بود را از بین می‌برد.DART at Applied Physics Laboratory Johns Hopkins University
فضاپیما باید در جهت مخالف حرکت سیارک به دیمورفوس برخورد می‌کرد. تغییر سرعت واقعی و تغییر مداری در در لحظهٔ برخورد از قبل دانسته نیست و به توپوگرافی و ترکیب سطح بستگی دارد. انتظار بر این است که در پی این برخورد، سرعت مداری دیمورفوس اندکی کاهش یابد و کاهش شعاع مدار آن را به دور دیدیموس باعث شود. مسیر دیدیموس نیز اصلاح شود، اما به نسبت کاهش یابد، زیرا جرم دیمورفوس بسیار کمتر از دیدیموس است. یک اثر «افزایش تکانه» قابل پیش‌بینی ضعیف وجود دارد که دلیل آن سهم تکانه پس زدگی از پرتاب ضربه است. تکانه نهایی منتقل شده به بزرگ‌ترین قطعه باقی مانده از سیارک می‌تواند تا ۳ تا ۵ برابر شتاب برخورد باشد، و به دست آوردن اندازه‌گیری‌های دقیق از تأثیرها، که به اصلاح مدل‌های چنین برخوردهایی کمک می‌کند، یکی از اهداف اصلی این مأموریت است.
تلسکوپ فضایی هابل، تلسکوپ فضایی جیمز وب و رصدخانه زمینی اتلس، دامنهٔ ستون مواد به بیرون پرتاب شده از برخورد "دارت" را شناسایی کردند. برآوردهای اولیه از تغییرات در دوره مدار دودویی در عرض یک هفته و نیز داده‌های منتشر شده توسط لیچیاکیوب مورد انتظار است. علم مأموریت دارت به نظارت دقیق زمینی بر مدار دیمورفوس در روزها و ماه‌های بعدی بستگی دارد. دیمورفوس برای تقریباً هر ناظری کوچکتر از آن است که بتواند مستقیماً آن را ببیند، اما هندسهٔ مداری آن به گونه‌ای است که در هر مدار یک بار از دیدیموس عبور می‌کند و نیمی از مدار بعد از پشت آن عبور می‌کند، بنابراین هر ناظری که بتواند سیستم دیدیموس را تشخیص دهد، سیستم دیدیموس را خواهد دید. با عبور دو بدنه کم نور می‌شود و دوباره روشن می‌شود. این برخورد برای لحظه ای برنامه‌ریزی شده بود که فاصله بین دیدیموس و زمین به حداقل رسیده‌است و به بسیاری از تلسکوپ‌ها اجازه می‌دهد تا از مکان‌های زیادی رصد کنند. این سیارک تا سال ۲۰۲۳ نزدیک به مخالف خواهد بود و در ارتفاعات آسمان شب قابل مشاهده خواهد بود.https://www.patreon.com/posts/dart-impact-on-72349462?utm_medium=social&utm_source=twitter&utm_campaign=postshare_creator تشخیص تغییر در مدار دیمورفوس به دور دیدیموس توسط تلسکوپ‌های نوری انجام می‌شود که خسوف‌های متقابل این دو جسم را از طریق نورسنجی روی جفت دیمورفوس-دیدیموس تماشا می‌کنند.
چند سال بعد، یک شناسایی و ارزیابی دقیق توسط فضاپیمایی به نام هرا انجام خواهد شد که موافقت به انجام آن توسط ESA در نوامبر ۲۰۱۹ تأیید شد و قرار است در دسامبر ۲۰۲۶ به آنجا برسد.Hera mission is approved as ESA receives biggest ever budget Kerry Hebden "Room Space Journal" 29 November 2019
در یک پروژه مشترک، آژانس فضایی اروپا در حال توسعه هرا است که فضاپیمایی است که در سال ۲۰۲۴ به سوی دیدیموس پرتاب خواهد شد و در سال ۲۰۲۷The Juventas CubeSat in Support of ESA's Hera Mission to the Asteroid Didymos. Hannah R. Goldberg, Özgür Karatekin, Birgit Ritter, Alain Herique, Paolo Tortora, Claudiu Prioroc, Borja Garcia Gutierrez, Paolo Martino, Ian Carnelli. 33rd Annual AIAA/USU Conference on Small Satellites. (۵ سال پس از برخورد دارت) به آن خواهد رسید، تا یک شناسایی و ارزیابی دقیق بر روی آن انجام دهد. هرا دو تاسواره میلانی CubeSats، و تاسواره جونتاس (Juventas) را با خود حمل خواهد کرد.
تئاتر کاک‌پیت تئاتری در لندن بود که از ۱۶۱۶ تا حدود ۱۶۶۵ فعالیت داشت. این اولین تالاری بود که در نزدیکی دروری لین بنا شده بود. این تئاتر پس از خسارت در ۱۶۱۷، به فینیکس نامگذاری شد.
تعریف واژهٔ «Cockpit» (کاک‌پیت) در اینجا با «کابین خلبان» تفاوت دارد. در انگلیسی این واژه از دو واژهٔ «Cock» (خروس) و «Pit» (حفره، گودال) ساخته شده‌است و به مکانی اشاره می‌کند که در آن جنگ خروس‌ها انجام می‌شد. ساختمان اصلی این تئاتر در همچنان مکانی قرار داشت و ساختمانی گرد با سقف بلند با قطری حدود بود که تحت امر هنری هشتم حدود ۱۵۳۰–۱۵۳۲ به عنوان بخشی از یک کامپلکس بازی ساخته شده بود. سوابق نشان دهندهٔ یک ترمیم عمده در ۱۵۸۱–۱۵۸۲ و بازسازی در ۱۵۸۹–۱۵۹۰، ۱۶۰۲–۱۶۰۳ و ۱۶۰۸–۱۶۰۹ (دومی تحت نظارت جان بست، «کاک‌مستر» به هنری فردریک شاهزاده ولز پادشاه جیمز اول پسر ارشد و وارث).Gurr and Orrell, p. 142.
تیم ملی فوتبال زنان کلمبیا نماینده فوتبال زنان کلمبیا در ردهٔ ملی است. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال کلمبیا اداره می‌شود و یکی از اعضای کونمبول است. این تیم همکنون در ردهٔ ۲۵ام فیفا قرار دارد و دوبار موفق به حضور در جام جهانی در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ شده‌است.
تیم ملی فوتبال زنان کلمبیا یکی از تیمهای ملی است که دارای رده بالای فیفا بیین تیمهای آمریکای جنوبی است و سومین تیم بین تیمهای این قاره در کنار آرژانتین و برزیل است که موفق به حضور در جام جهانی فوتبال زنان و المپیک شده‌است. تیم ملی فوتبال زنان کلمبیا نخستین تیم در بین تیمهای اسپانیایی زبان بود که توانست از مرحلهٔ گروهی رقابتهای جام جهانی فوتبال زنان (در سال ۲۰۱۵) به مرحله حذفی یکشانزدهم صعود کند. تیم ملی فوتبال زنان کلمبیا از سال ۱۹۹۸ به بعد در تمامی دوره‌های کوپا آمریکا شرکت داشته‌است و در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ نایب قهرمان این رقابتها شده‌است.
خوله بنت منظور، زنی از قبیله فزاریه است که با حسن مجتبی، دومین امام شیعیان امامیه ازدواج کرده‌است. منابع برای او پیش از حسن، همسری به نام محمد بن طلحه را گزارش کرده‌اند که از او صاحب فرزند بوده و پس از آنکه شوهرش در جنگ جمل کشته شده‌است، به عقد حسن مجتبی درامده‌است. از او برای حسن مجتبی دو فرزند با نام‌های حسن مثنی و حسین اثرم یاد کرده‌اند. بیشتر منابع تنها نام حسن را به عنوان فرزند او از حسن مجتبی گزارش می‌کنند. در خصوص چگونگی ازدواج او با حسن مجتبی نیز اختلافی در گزارش‌های منابع دیده می‌شود.
خوله بنت منظور بن زبان فزازیه، از ، امام دوم شیعیان امامیه است. ابن عساکر در "تاریخ مدینه دمشق"، نام کامل او را خوله بنت منظور بن زبان بن سیار بن عمرو بن جابر بن عقیل بن هلال بن سمی بن مازن بن فزاره بن ذبیان بن بغیض بن ریث بن غطفان دانسته‌است و او را اهل قبیله فزاره گزارش می‌کند. در همین منبع مادرش ملکیه بنت خارجه بن سنان بن ابی حارثه بن نشبه بن غیظ بن مره بن عوف بن سعد بن ذبیان دانسته شده‌است. منابع او را یک ام ولد گزارش کرده‌اند و بدین‌ترتیب، او کنیزی بوده‌است که حسن مجتبی از او صاحب فرزند شده‌است. برای خوله دو فرزند به نام‌های حسن - ملقب به حسن مثنی- و حسین -ملقب به اثرم- گزارش شده‌است. یکی از فرزندان او در واقعه کربلا، در همراهی با حسین بن علی، دچار زخم شده و از اسیران مجروح کربلا بود. او پیش از حسن مجتبی همسر محمد بن طلحه بوده‌است و از او صاحب فرزندانی به نام‌های قاسم، داود و ام قاسم شده‌است. برای او فرزند دیگری به نام ابراهیم از محمد بن طلحه نیز گزارش شده‌است که خراج‌دار کوفه بوده‌است.
در ماجرای ازدواج او با حسن آورده‌اند که او همسر محمد بن طلحه بود و پس از کشته شدن محمد در جنگ جمل، همسرش خوله به اسارت سپاهیان علی بن ابی‌طالب درآمد. خوله به عنوان کنیز به حسن مجتبی سپرده شد و حسن با او ازدواج کرد؛ چندی بعد پدر خوله به نزد حسن آمده و دخترش را مطالبه کرد و حسن مجتبی با درخواست او موافقت کرده و خوله را به او سپرد. در میانه راه خوله، پدرش را بابت ممانعت او از رسیدن به نوه پیامبر اسلام شماتت کرد و پدرش به او توصیه کرد که اگر خواستنی باشد، به دنبالش خواهند آمد. چندی نگذشت تا حسن مجتبی به همراه حسین بن علی و عبدالله بن جعفر، به نزد طلحه آمدند و از او خوله را طلب کردند و پدر خوله با ازدواج حسن و خوله اعلان رضایت کرد.
حسینیه سوهانک، یکی از حسینیه‌های قدیمی تهران است که قدمت آن به دوران صفوی باز می‌گردد. متراژ حدودی این حسینیه ۱۰۰۰ متر مربع تخمین زده شده‌است و بنای آن به سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۵ مجددا تجدید بنا شده‌است.
حسینیه سوهانک، حسینیه‌ای قدیمی واقع در منطقه سوهانک تهران، واقع در خیابان سلمان، کوچه سپاهی، کوچه بهار است. به باور اهالی منطقه، پیشینه این حسینیه به دوران صفویه باز می‌گردد. بنای این حسینیه از خشت و گل بوده‌است و سقف آن از جنس چادر گزارش شده‌است. بعدها سقفی به شکل شیروانی جایگزین سقف قدیمی چادری شده‌است. این حسینیه به سبک تکیه نیاوران بنا شده‌است و دارای چندین طاق‌نما می‌باشد. بنای این حسینیه بین سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۵ هجری شمسی به طور کامل از بین رفت و مجددا توسط خیران محله سوهانک، مجدد تجدید بنا شد. بر اساس گزارش "دانشنامه تهران"، در تاریخ ۱۳۸۹ ه.ش این حسینیه دارای زیربنایی به مساحت حدودی ۱۰۰۰ متر مربع می‌باشد که در دو طبقه ساخته شده‌است. این حسینی دارای گنبدی نقره‌ای رنگ و نمایی زیباست. این حسینیه به جهت قرار گرفتن در بلندی، از تمامی زوایای منطقه قابل مشاهده است. برای زیبایی حسینیه، فضای داخلی و گنبد حسینیه سوهانک، کاشی‌کاری شده‌است.
حسینیه از جهت برگزاری مراسمات مذهبی خصوصا در ایام عزاداری در محرم و صفر، فعال می‌باشد. آشپزخانه این مجموعه به متراژ حدودی ۳۰۰ متر مربع است که بنابر گزارش‌ها در روز عاشورا در چندین نوبت، پذیرای پنج هزار مهمان می‌باشد. این حسینیه دارای دو ورودی است که ورودی اصلی آن نبش کوچه بهار و ورودی دوم، در کوچه حسینیه واقع شده‌است و تنها در روزای پر ازدحام برای تردد مهمانان باز خواهد شد. در داخل این حسینینه، مکانی به عنوان نمایشگاه اشیاء قدیمی تهیه شده‌است که اقلامی همچون کلاه‌خود، گرز و شمشیر در آن نگهداری می‌شود این وسایل پیشتر در مراسمات تعزیه خوانی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. این حسینه هر ساله در منطقه، مراسم تعزی خوانی برگزار می‌کند و پنج‌شنب شب‌های هر هفته، مراسمات مذهبی ثابت دارد. برگزاری نماز جماعت از جمله فعالیت‌های این حسینیه است.
میرزا حیدرعلی ثُرَیّا تِهْرانی، از شاعران ایرانی عهد قاجار است ک به ثریا و مجد متخلص بوده‌است. از او با لقب مجدالادبا یاد می‌شده‌است. او در دربار قاجاری، مدتی را به تعلیم زنان از جمله دختر ناصرالدین شاه گذرانده‌است. تاریخ ولادت او را ۱۲۵۰ و تاریخ درگذشت او را ۱۳۱۸ شمسی گزارش کرده‌اند. از وی آثاری چند گزارش شده‌است.
میرزا حیدرعلی ثریا تهرانی، از شاعران و ادیبان و خوشنویسان در عصر ناصرالدین شاه قاجار بوداست که به ثریا متخلص بود و به مجدالادبا لقب داشت. گاهی اوقات را مجد نیز تخلص می‌داد. وی به سال ۱۲۵۰ هجری شمسی به دنیا آمداست. محل ولادتش را کرمانشاه گزارش کرده‌اند. وی تحصیلاتش را در کرمانشاه آغاز کرده و در همان‌جا نیز به پایان رسانید. پس از فارغ‌التحصیلی به تهران مراجعت کرد و نزد سید صادق طباطبایی، به اشتغال پرداخت. احتمالاً شغل او در این دوران، محرری احکام شرعی بوده‌است. او توانست به دربار قاجار راه پیدا کند و مدت معلمی بانوان حرم به ویژه فرح السلطنه - یکی از دختران ناصرالدین شاه - را عهده‌دار گردد. او سرانجام به سال ۱۳۱۸ هجری شمسی در تهران درگذشت.
ثریا تهرانی، در دوران حیات خویش، با شاعران و سخنوران همزمان خویش، مناظره و مطالیبه بسیار داشت. در دوران او، شاعر دیگری به نام محمدحسین تهرانی بود که تخلص خود را ثریا انتخاب کرده بود؛ در همین موضوع حیدرعلی و محمدحسین تهرانی، مشاجراتی داشته‌اند که متنی از آن گزارش شده‌است.
برای وی آثاری چند گزارش شده‌است، کتاب "خیرالکلام فی مدائح الکرام"، در مدح ائمه شیعیان امامی از جمله آثار اوست. او ماده تاریخ‌هایی نیز دربارهٔ عالمان دوره ناصری دارد و دیوان اشعاری از او به سال ۱۳۱۲ و ۱۳۲۸ ه‍.ش به چاپ رسیده‌است. او همچنین دیباچه‌ای بر "دیوان محیط قمی" دارد و دیباچه دیگری بر "افتخارنامه حیدری" نوشته‌است. از او دو دیباچه دیگر بر کتاب‌های "حقایق المناقب و اشارات الحسینیه" از عنقا طالقانی و همین‌طور "مثنوی مولوی" گزارش شده‌است. اثر او در زمینه خوشنویسی، "الغدیریه" است.
پل گئورگ ادلر فون رننکمپف ( ; - ۱ آوریل ۱۹۱۸)، در انگلیسی معروف به Paul von Rennenkampf، نجیب‌زاده آلمانی اهل بالتیک، دولتمرد و ژنرال ارتش امپراتوری روسیه بود که در خط ابتدایی جبهه شرقی فرماندهی ارتش اول روسیه در حمله به پروس شرقی در جنگ جهانی اول را بر عهده داشت. وی همچنین به عنوان آخرین فرمانده منطقه نظامی ویلنا خدمت کرد.
رننکمپف به عنوان یک فرمانده سواره نظام تأثیرگذار در دوران شورش مشت‌زن‌ها و جنگ روسیه و ژاپن شهرت یافت. وی همچنین، گروهی که وظیفه سرکوب جمهوری چیتا را طی انقلاب ۱۹۰۵ روسیه بر عهده داشت، رهبری کرد که این امر باعث ارتقا بیشتر وی شد. با آغاز جنگ جهانی اول رننکمپف فرمانده ناحیه نظامی ویلنا بود که از نیروهایش برای تشکیل ارتش اول روسیه که تحت فرماندهی وی درآمده بود، استفاده شد. او ارتش اول روسیه را در حمله به پروس شرقی هدایت کرد و در اواخر اوت ۱۹۱۴ پیروزی زودهنگامی را در گومبینن بدست آورد، اما پس از شکست در تاننبرگ، دریاچه‌های ماسورین و وچ از فرماندهی برکنار شد، اگرچه بعدها با توجه به تحقیق رسمی انجام شده، از اتهام اشتباه انجام شده در شکست ارتش روسیه در نبرد وچ بی گناه شناخته شد. رننکمپف در جریان ترور سرخ در سال ۱۹۱۸ توسط بلشویک‌ها در تاگانروگ مورد اصابت گلوله قرار گرفته و به قتل رسید.
در آغاز جنگ جهانی اول، رننکمپف تحت فرماندهی کل قوای روسیه ژنرال یاکوف ژیلینسکی، به عنوان فرمانده ارتش اول روسیه در جبهه شمال غربی منصوب شد. در ۷ آگوست ۱۹۱۴، رننکمپف و نیروهایش از شرق وارد پروس شرقی شدند. هنگامی که ارتش هشتم آلمان، به دستور ژنرال ماکسیمیلیان فون پریتویتس، عقب‌نشینی نمود؛ شکافی بین ارتش روسیه ایجاد شد. با بهره‌گیری از این امر، لشکر اول سلطنتی آلمان، به فرماندهی ژنرال هرمان فون فرانسوا، در نبرد استالوپنن با انجام ضدحمله در جبهه شرقی جنگ را آغاز کرد. اگرچه این یک پیروزی برای آلمان‌ها بود، اما بمباران توپخانه روسیه حملات آلمان را متوقف کرد و باعث شد ژنرال فرانسوا به شهر گومبینن عقب‌نشینی کند. پس از این اتفاق، رننکمپف به پیشروی خود ادامه داد و ارتش هشتم آلمان را که تحت فرماندهی ژنرال پریتویتس بود در نبرد گومبنن شکست داد. اما به دلیل ارزیابی نادرستی که بعدها توسط ژنرال ژیلینسکی انجام شد، پیروزی در گومبینن ارزش خود را از دست داد. پس از نبرد گومبینن، ژنرال ژلینسکی به رننکمپف دستور داد تا حمله ای علیه قلب پروس شرقی، کونیگسببرگ را آغاز کند، اما ارتش وی به دلیل اشتباهی که ژنرال ژیلینسکی مرتکب شد، نتوانست به ارتش دوم روسیه که تحت فرماندهی ژنرال الکساندر سامسنوف بود؛ بپیوندد. در نتیجه، ارتش هشتم آلمان تحت فرماندهی جدید، ژنرال (بعدها فیلد مارشال) پاول فون هیندنبورگ، با شکاف ایجاد شده بین دو ارتش اول و دوم روسیه، ارتش دوم را در حوالی آلنشتاین (طی نبرد تاننبرگ) محاصره و تقریباً نابود کرد. هنگامی که ژنرال سامسنوف ناامید درخواست‌های خود را برای کمک ارسال کرد، رننکمپف به جای اینکه بلافاصله پاسخ دهد و برای کمک به سامسنوف به سمت جنوب حرکت کند، تقریباً به‌طور کامل درخواست کمک را نادیده گرفت، و سرانجام در حالی او و افرادش بسیار کندتر از آنچه که انتظار می‌رفت حرکت به سمت جنوب را آغاز نمودند (احتمالاً به دلیل رقابت شخصی بین رننکمپف و سامسنوف) که کمک به ارتش دوم دیگر دیر شده بود. این یکی از دلایل اصلی شکست ارتش دوم روسیه در نبرد تاننبرگ بود. پس از این نبرد، ژنرال سامسنوف به دلیل سرافکندگی ناشی از شکست، دست به خودکشی زد.
پس از نابودی ارتش دوم روسیه در نبرد تاننبرگ، ارتش تحت فرماندهی رننکمپ در استحکامات دفاعی دیما، لاوا و منطقه دریاچه‌ای ماسوریان مستقر شد. در ۷ سپتامبر، اولین نبرد دریاچه‌های ماسوریان آغاز شد، در حالی که آلمان‌ها با یک گروهان قدرتمند به جناح چپ ارتش یکم روسیه حمله کردند، ژنرال ژیلینسکی قول داد که از رننکمپف حمایت کرده و تجهیزات و آذوقه مورد نیاز ارتش او را فراهم کند. در نتیجه، ارتش یکم مجبور شد با عجله عقب‌نشینی کند. سپاه دوم ارتش به رهبری ژنرال ولادیمیر اسلیوسارنکو مقاومت ناامیدانه‌ای انجام داد، و خود رننکمپف نیز که همه سواران، اندوخته‌ها و نیروها را که همه از جناح راست به جناح چپ سپاه بیستم ارتش منتقل کرد تا از محاصره روس‌ها توسط ژنرال هیندنبورگ جلوگیری کند. در ۱۵ سپتامبر، او ماهرانه افراد خود را از محاصره بیرون کشید و پشت منطقه نِمان عقب‌نشینی کرد و تمام نیروهای باقیمانده خود را نجات داد. پس از این ناکامی، علی‌رغم تمام تلاشی ژنرال ژیلینسکی برای مقصر نشان دادن رننکمپف در این شکست، ژیلینسکی برکنار شد و ژنرال نیکولای روزسکی جایگزین وی شد.
در اواسط ماه نوامبر در وچ، به دلیل بلاتکلیفی و اشتباهات روزسکی، ارتش یکم نتوانست مانع از فرار نیروهای ذخیره XXV ژنرال راینهارد فون شفر بویدل از محاصره شود. پس از این اتفاق درگیری شدیدی بین رننکمپف و روزسکی درگرفت و رننکمپف از دفتر فرماندهی اخراج شد. اقدامات وی در طول نبرد موضوع کمیسیون ویژه ای تحت فرماندهی ژنرال پیتر فون بارانف قرار گرفت، وی حتی به دلیل داشتن نژاد آلمانی به جرم خیانت محاکمه شد و در اوایل اکتبر ۱۹۱۵ با لباس رسمی و مستمری اخراج شد. پس از آن، وی در پتروگراد ماند و تا زمان کودتای بلشویکی در کنار همسرش ورا دوران بازنشستگی خود را گذراند با این حال، زندگی او در دوران بازنشستگی بسیار ناراحت‌کننده بود، زیرا علی‌رغم این که او به دروغ به خیانت متهم شده بود، در سراسر روسیه در همه خیابان‌ها و مکان‌های عمومی، مردم به او توهین می‌کردند. حتی آلمانی‌های بالتیک نیز او را به خیانت متهم کردند، به گفته ورا، آلمانی‌های بالتیک او را «میهن‌پرست روس» و «روس دوست مخوف» می‌نامیدند. همه این وقایع رننکمپ را به یک رنج عمیق دچار کرد.Rennenkampf Pavel Karlovich: last paragraph of the passage
رننکمپف بلافاصله پس از انقلاب فوریه دستگیر شد، زیرا بسیاری از انقلابیون نقش او را در سرکوب جمهوری چیتا در سال ۱۹۰۵ به یاد داشتند. وی سپس توسط کمیسیون تحقیقات فوق‌العاده جمهوری روسیه مورد بازجویی قرار گرفت، هرچند او به هیچ جرمی متهم نبود.
رننکمپف پس از انقلاب اکتبر دوباره دستگیر شد و مانند بسیاری دیگر از مقامات روسیه تزاری در قلعه پیتر و پل زندانی شد. وی پس از مدت کوتاهی به دلیل وخامت حال آزاد شد. پس از آن، او به همراه چند ژنرال تزاری دیگر به جنوب به تاگانروگ، زادگاه همسرش رفت و تحت عنوان تاجری به نام اسموکونیکف زندگی کرد. پس از تصرف شهر توسط ارتش سرخ، رننکمپف با لباس مبدل و با استفاده از یک اسم یونانی به نام مندوساکیس ناپدید شد، اما توسط ارتش سرخ ردیابی و شناسایی شد، پس از دستگیری، به دستور فرمانده کل ارتش سرخ ولادمیر آنتونف افسینکو به مقر بلشویک‌ها برده شد. پس از ورود، به او که ژنرال سابق ارتش امپراتوری روسیه تزاری بود، علاوه بر نادیده گرفته شدن حکم اعدام، فرماندهی در ارتش سرخ پیشنهاد شد. رننکمپف با رد این پیشنهاد، از پیوستن به بلشویک‌ها و خیانت به سرزمین مادری خودداری کرد و گفت:
من پیر هستم. چیزی از زندگی من نمانده و برای نجات جانم برخلاف اصولی که دارم عمل نکرده و دست به خیانت نمی‌زنم. به من ارتشی مسلح بدهید و من در برابر آلمان‌ها خواهم جنگید اما شما ارتشی ندارید. رهبری آنچه شما ارتش می‌نامید کشاندن مردم به جنگ و در نتیجه سلاخی و کشتار آن‌هاست. من چنین مسئولیتی را بر عهده نخواهم گرفت.
در آن زمان، آلمان‌ها هم مانند لژیون چکسلواکی و ارتش سفید آنتون دنیکین در حال پیشروی به سمت تاگانروگ بودند. در نتیجه، رننکمپف به نزدیکی خطوط راه‌آهن که از ایستگاه مارتسوو به بالتیک حرکت می‌کرد، برده شد. در بدو ورود، رننکمپف مجبور شد قبر خود را حفر کند و قبل از اصابت گلوله به شقیقه‌اش با چاقو مجروح شد.
ناک‌اوت سیتی () یک بازی بازی اکشن چندنفره می‌باشد که توسط الکترونیک آرتس برای مایکروسافت ویندوز، نینتندو سوئیچ، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این بازی یک بازی تیم محور می‌باشد که قانون آن مشابه وسطی می‌باشد. برنده بازی تیمی می‌باشد که با توپ بتواند تمامی اعضای تیم مقابل را ناک‌اوت کند. این بازی با نقدهای مثبتی رو به رو شد و توانست نامزد بهترین بازی چند نفره در جوایز بازی ۲۰۲۱ باشد.
ساختمان ادارهٔ دارایی؛ نام ساختمانی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان شهدا، خیابان امام خمینی، سه راه جم، ادارهٔ دارایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ساختمان شهرداری مشهد؛ نام ساختمانی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، ضلع جنوبی میدان شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گیسا بایبوردی (زاده ۱۲ شهریور ۱۳۸۰- تهران) عضو تیم ملی تیراندازی با کمان ایران است. او در رشتهٔ کامپوند فعالیت می‌کند.
او که از سن ۱۰ سالگی تیروکمان را شروع کرد، توانست از ۱۳ سالگی به تیم ملی دعوت شود و عناوین متعددی را به‌دست‌آورد.
در سال ۲۰۱۵ او نخستین مدال جهانی تیروکمان ایران در رده سنی نوجوانان را کسب کرد.مسابقات جهانی تیراندازی با کمان نوجوانان/ آرژانتین؛ مدال برنز بر گردن گیسا بایبوردی، همشهری‌آنلاین، ۱۵ مهر ۱۳۹۶. از افتخارات دیگر او می‌توان به کسب مدال برنز کامپوند تیمی در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۱۷، و مدال نقره کامپوند تیمی ومدال برنز کامپوند میکس تیمی مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ اشاره کرد.
بانک ملی مرکزی؛ نام بانکی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ پهلوی دوم است و در شهرستان مشهد، شهر مشهد، میدان شهدا، خیابان امام خمینی، نرسیده به خیابان ثبت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بقعهٔ سیدعبدالله برزش‌آباد؛ نام بقعه‌ای تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ صفوی است و در شهرستان مشهد، شرق روستای برزش‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آب‌انبار طرق؛ نام آب‌انباری تاریخی مربوط به دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، شهرک طرق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۰۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام کوشک مهدی؛ نام حمامی تاریخی مربوط به اواخر دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، روستای کوشک مهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام اسحاق‌خان؛ نام حمامی تاریخی مربوط به اوایل دورهٔ قاجار است و در شهرستان مشهد، روستای شریف‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۲۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام پیوه ژن؛ نام حمامی تاریخی مربوط به دورهٔ صفوی است و در شهرستان مشهد، روستای پیوه ژن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آبدره ایلولیسات () یک آبدره در غرب گرینلند است. این آبدره ۲۵۰ کیلومتری شمال مدار شمالگان و ۴۰ کیلومتری یخسار گرینلند در جنوب شهر ایلولیسات قرار دارد. آبدره ایلولیسات توسط یونسکو در سال ۲۰۰۴ به عنوان یک میراث جهانی یونسکو اعلام شد.
شورش خوست (به )، که بنام قیام ۱۹۲۴ منگل، سرکشی خوست یا سرکشی منگل نیز یاد می‌گردد، قیامی بود بر علیه اصلاحات شاه امان‌الله خان در جهت غربی‌سازی و مدرن‌سازی افغانستان. این قیام در ولایت جنوبی افغانستان آغاز گردیده و از مارس ۱۹۲۴ میلادی تا ژانویه ۱۹۲۵ میلادی ادامه یافت. نخست قبیله منگل جنگ را آغاز نمودند و سپس قبیله‌های سلیمان‌خیل، علی‌خیل، زازی، زدران و احمدزی به آن‌ها پیوستند. بعد از کشته شدن در حدود ۱۴٬۰۰۰ افغان، این قیام بالاخره در جنوری ۱۹۲۵ سرکوب گردید.
این نخستین جنگی بود که قوای هوائی افغان در آن اشتراک کردند.
شهر خوست قبل از ۱۹۴۲ دو بار شورش کرده بود: شورش اولی در سال‌های ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۷ رخ داد و در این شورش قبیله‌های خوست‌وال و وزیری علیه حکومت دوست‌محمدخان مبارزه کردند. شورش دومی در ۱۹۱۲ میلادی به وقوع پیوست و در این شورش قبیله‌های منگل، زدران و غلجایی در مقابل «غارت‌گری و زورگویی» حاکم محلی مبارزه نمودند و جهان داد خان با حکومت حبیب‌الله خان به مخالفت برخاست.
عواملی فراوانی در عقب شورش ۱۹۲۴ نهفته بود، شامل اصلاحات غرب‌گرایانه از سوی شاه افغانستان امان‌الله خان، وی قانونی را تحت عنوان «نظام‌نامه» در ۱۹۲۳ میلادی ترویج نمود که در آن آزادی بیشتری به زنان داده شد و به دولت این اجازه را داد تا برخی مسائل دیگر که به عنوان مشکلات خانوادگی پنداشته می‌شد و پیش از آن از سوی بزرگان دینی حل می‌گردید را تنظیم نماید، قانونی جدید تصویب شد که در آن رفت و آمد قبیله‌های شرقی به اطراف خط دیورند محدود می‌گردید وضع محدودیت‌ها برای داشتن چند زن به‌طور هم‌زمان، لغو ازدواج زیر سن، وضع مالیات بر دارایی، اعمال «گستاخانه، بی‌باکانه و فریب‌کارانه» ولسوال‌ها، حاکمان و افسران نظامی، رشوه خواری وزراء، قضات و مأمورین، نادیده گرفتن التماس‌های «نیازمندان»، افزایش مالیات گمرکی، خدمت اجباری عسکری و سایر مقرراتی که به هدف «اختتام بخشیدن به درگیری و خشونت» وضع شده بودند.
آن‌گونه که تاریخ‌نگار معاصر افغانستان فیض محمد کاتب بیان می‌کند، علت مستقیم این شورش در نزاعی نهفته بود که یک مرد از قبیله منگل ادعا نمود با زنی از دوران کودکی نامزد است. برخی دشمنان این مرد به نزد والی ولایت شرقی بنام امرالدین و قاضی حکومت عبدالله که مشهور به "ملای لنگ" یا "پیر لنگ" بود رفتند و با ادعای آن مرد مخالفت نمودند. امرالدین با دریافت رضایت نامزد ادعای این مرد را باطل دانست، با این حال، ملا عبدالله که رشوه دریافت کرده بود بیان کرد که این خانم هنوز نامزد وی است و شکایت نمود که باطل کردن این ادعا شریعت را نقض می‌کند، اما شکایت وی نادیده گرفته شد و این کار ملا را تحریک کرد تا شورش را راه اندازد.
شهر خوست، که از خزان ۱۹۲۳ میلادی اعتراض‌های در آن جریان داشت، در اواسط مارس ۱۹۲۴ میلادی شاهد یک شورش باز علیه حکومت بود که توسط ملا عبدالله رهبری می‌گردید. ملا عبدالله با روی‌آوردن به ننگ پشتونی، تحریک‌ها و وعده بهشت به مؤمنین باورمند موفق شد تا تمامی قبیله‌های ولایت جنوبی را علیه حکومت به قیام وادارد. حکومت در اوایل، این قیام را خیلی جدی نمی‌گرفت اما تا اواخر مارس ۱۹۲۴ حکومت در نهایت به جدیت اوضاع پی‌برد.
تا اواسط ماه آپریل تقریباً تمامی باشنده‌گان ولایت جنوبی به شورش ملحق شدند. در جریان همین‌ماه، نیروهای وفادار به شاه امان‌الله توانستند شورشیان را مغلوب سازند، اما نتوانستند آن‌ها را منهدم نمایند. سپس قبیله‌های علی خیل و سلیمان‌خیل به این شورش ملحق شدند. شورشیان در ۲۲ آپریل توانستند، موفقیت یک ارتش دولتی را کمین بزنند و تلفات سنگینی به آن‌ها وارد کنند، اما خود نیز ۲۰ کشته به‌جا گذاشتند. جنگی بی نتیجهٔ دیگری که در ۲۷ آپریل میان شورشی‌ها و حکومت صورت گرفت منتج به ۶۰ نفر تلفات از جانب شورشیان و ۷ کشته و ۲۷ مجروح از جانب دولت گردید. حکومت افغان پس از گسترش شورش یک هیئت حکومتی به قبیله‌ها فرستاد تا استدلال نمایند که اصلاحات امان‌الله خان در تناقض با اوامر شریعت نیست، اما این مذاکرات نیز بی‌ثمر پایان یافت. جنگ دیگری میان حکومت و شورشیان رخ داد که حکومت ادعا نمود در این جنگ ۱۱۷ شورشی کشته و ۳۶۵ تن آن‌ها مجروح گردیده و از جانب حکومت تنها ۱۷ تن کشته و ۲۷ نفر زخمی شده‌است، هرچند این آمار از سوی ناظرین بیرونی غیرقابل اعتماد گفته شد.
در اوج این شورش، شاه امان‌الله یک گردهمآیی با مشارکت حدوداً ۱۰۰۰ نفر از بزرگان قبیله و علماء که بنام "لویه جرگه" یاد می‌شود را تدویر کرد، به این امید که این جرگه به سیاست‌های وی مشروعیت بخشیده و ادعاهای مذهبی ملا را خاموش سازد. آنچه باعث تعجب وی شد این بود که اکثریت علماء که در لویه جرگه اشتراک کرده بودند تقاضا نمودند تا این پالیسی‌ها ابطال گردد، که در نهایت شاه امان‌الله از روی مجبوریت برخی پالیسی‌های خود را ابطال کرد و مذاکرات را در اوایل جون آغاز نمود. گفت‌گوهای صلح در ۲۰ جون از هم پاشید و جنگ چهار روز بعد از سرگرفته شد.
عبدالکریم که پسر شاه قبلی افغانستان بود و در ۱۸۷۹ مجبور به تبعید شده بود در ماه جولای از مرز راج بریتانیا وارد افغانستان شد تا رهبری گروه شورشی را در دست گرفته و به تخت پادشاهی افغانستان برسد. قبایل شورشی تا اواخر آن ماه توانسته بودند خط ارتباطی میان کابل و گردیز را قطع نموده و تا انتهای جنوبی دره لوگر پیشروی نمایند. ملا عبدالله در این زمان صرفاً نقش مشاور را داشته و رهبری شورش را عبدالکریم به عهده گرفته بود. جنگی که در ۱۳ جولای رخ داد باعث کشته شدن ۲۵۰ نظامی ارتش شاهی گردید. در ۲ آگوست یک نیروی کوچک دولتی شکست داده شده و مدت کوتاهی بعد از آن یک نیروی بزرگ‌تر نابود گردید.
حبیب‌الله کلکانی که شاه بعدی افغانستان بود نیز در این جنگ مبارزه کرد. وی در این زمان در ارتش شاهی «قطعه نمونه» با افتخار خدمت می‌کرد. با این وجود، وی در یک‌وقت نامعلوم قطعه عسکری خود را ترک کرد و پس از کارکردن در پشاور به پاراچنار (در مرز افغانستان) رفت، که وی در آن‌جا دست‌گیر شده و به یازده ماه زندان محکوم شد.
علی احمد خان، کسی که قبلاً در مذاکرات بحث‌انگیز پیمان ۱۹۱۹ افغانستان و انگلیس که به جنگ سوم افغان و انگلیس پایان بخشید نقش رهبری را داشت، قبایل خوگیانی و شینواری را صف آرایی نمود تا بتواند شورش را سرکوب کند.
شورش تا خزان ۱۹۲۴ به اوج خود رسیده بود.
شاه امان‌الله در ۱۱ آگوست ۱۹۲۴ بر علیه شورشی‌ها جنگ مقدس اعلام کرد. نیروی‌های شورشی در ۲۵ آگوست توانستند به کلنگار حمله موفقیت‌آمیزی نموده و ۲ گردان نیروهای دولتی را نابود سازند. جنگ‌های سنگینی هم‌چنین از ۲۳ تا ۲۶ آگوست در ولایات جنوبی رخ داد و چهار روز بعد ۱۵۰۰ نیرو تحت فرماندهی میر ضمیر خان به دولت تسلیم شدند. نیروی ضمیر خان در ۱۶–۱۷ سپتمبر موفق شدند شورشی‌ها را به‌طور سنگینی شکست دهند و با متقبل شدن ۱۰۰ کشته از طرف خود ۴۰۰ تا ۵۰۰ شورشی را از بین ببرند. این شکست قبیله احمدزایی را واداشت تا از شورش دست بردارد. نیروهای دولتی در ۱۸ تا ۲۱ سپتامبر با ۳۰۰۰ نیروی شورشی که متشکل از قبایل سلیمان‌خیل، منگل و زدران بود وارد جنگ شد. شورشی‌ها در ماه اکتوبر توانستند یک گروه نظامی افغان که اعزام شده بودند را از بین ببرند و ظاهراً معلوم می‌شد که شورشی‌ها به سمت کابل در حرکت هستند. یک حمله ناگهانی در ۹–۱۰ نوامبر از سوی نیروی شورشی که بالغ به ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر بود باعث ۵۰ تا ۶۰ نفر تلفات در نیروهای دولتی شد. در نهایت این شورش به تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۲۵ با زندانی و اعدام ۴۰ رهبر شورشی سرکوب گردید. عبدالکریم از دستگیری فرا نموده و به راج بریتانیا گریخت. تام لانسفورد علت شکست شورشی‌ها را در پیشرفته بودن تجهیزات و آموزش نظامی ارتش شاهی می‌داند. اما لوئی دوپری علت شکست شورشی‌ها را در فروش ۲ فروند هواپیمای جنگ جهانی اول از سوی بریتانیا به افغانستان می‌داند و می‌گوید که این هوا پیماها «تأثیرات سودمندی بر نیروهای قبایلی داشتند، چون هر زمان که نیروهای شورشی بیرون می‌شدند مورد بمباران و شلیک‌های مسلسل هوا پیما قرار می‌گرفتند».
در طول مدتی که این شورش ادامه داشت و به گفته فیض‌محمد کاتب شورشی که «به بسیار سختی» سرکوب گردید، ۱۴٬۰۰۰ نفر هلاک شد و دولت افغانستان ۵ میلیون یورو از عایدات دولتی خود را از دست داد. هرچند شورشی ناموفق بود، اما توانست چندین اصلاحات شاه را تا ۱۹۲۸ به تأخیر اندازد.
متعاقب شکست شورش خوست، قیام‌های دیگری از جانب قوم منگل آغاز شد. ۱۵۱۵ مرد اعدام شدند، ۶۰۰ زن در روی زمین به کابل کشانده شدند و ۳۰۰۰ خانه سوزانده شده و به زمین هم‌وار گردید. بنای یادبود خوست برای تجلیل از «ظفر دانش بر جهل» در چوک مرکزی کابل ساخته شد.
از نظر وسیم راجا، «شورش خوست از دو جهت مهم بود. اول این‌که این شورش ضعف ارتش دولتی افغان را برملا ساخت و نشان داد که این ارتش آموزش اندک دیده بودند، معاش بسیار پایین داشتند و غمگین‌آور این‌که امکانات صحی نداشتند. دوم این‌که، نارضایتی فزایندهٔ در میان افسران پیرتر که جای آن‌ها را مردان جوان تحصیل یافته در اروپا گرفته بود، وجود داشت. این‌ها عمیقاً بیان‌گر این حقیقت است که برنامه‌های گوناگون مدرن‌سازی منابع مالی نحیف شاه را خالی کرده بود تا بتواند هزینه‌های ارتش را تأمین کند. این شورش باعث شروع چند پارچگی و تضعیف حکومت‌داری در کشور، به‌ویژه در ولایات شده و روند توسعه غیر منظم در افغانستان را برملا ساخت. اتکای شاه امان‌الله بر قبایل جهت خاموش کردن شورش تنها به قدرت قابل توجه قبلی آن‌ها افزود.
حکومت افغانستان در جریان این شورش رهبران آن را به عنوان خائن و خدمت‌گذار منافع بریتانیا معرفی کرد و این‌که کمپاین علیه شورشی‌ها به عنوان دفاع از افغانستان در مقابل نفوذ بریتانیا انجام می‌شد. هرچند در راج بریتانیا معمولاً شک برین بود که اتحاد جماهیر شوروی به شورشی‌ها کمک‌های مالی و اسلحه را فراهم می‌کند و هم‌زمان اتحاد شوروی بریتانیا را متهم می‌کرد. سنزیل نوید می‌نویسد که علاوه بر ادعاهای مورخین و رسانه‌های معاصر افغانستان مبنی بر دخالت بریتانیا، «نه گزارش‌های رسانه‌ها و نه مورخین افغان دلایل قانع کننده برین نظریه ارایه نمی‌کنند». وب سایت کتاب‌خانه بریتانیا ادعا دارد که بریتانیا از حکومت افغانستان حمایت کرد.
ای‌اس‌پی‌ان + یا ای‌اس‌پی‌ان پلاس (به انگلیسی: ESPN+) یک سرویس OTT آمریکایی است که متعلق به توزیع رسانه و سرگرمی دیزنی با مشارکت شرکت ای‌اس‌پی‌ان که خود یک سرمایه گذاری مشترک بین شرکت والت دیزنی و ارتباطات هرست است. این سرویس یکی از سه برند اصلی پخش اشتراکی دیزنی در ایالات متحده، در کنار هولو و دیزنی پلاس است.
پپرمینت یک فیلم انتقام‌جویانه، اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی پی‌یر مورل است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر گارنر، جان اورتیز، جان گلگر، جونیور، خوان پابلو رابا، تایسون ریتر، اینی ایلانزا، پل جیمز، کایلی فلمینگ، جان بوید و مایکل ماسلی ایفای نقش کرده‌اند. فیلم داستان مادری را دنبال می‌کند که در تلاش برای انتقام از کارتل مواد مخدری است که دختر و شوهرش را به قتل رساندند.
این فیلم در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد. فروش جهانی آن به ۵۳ میلیون دلار رسید و به‌طور کلی نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرد، اما بازخوردهای مثبت بیشتری از سوی تماشاگران دریافت کرد. این فیلم در سال ۲۰۲۰ در نتفلیکس و همچنین پلتفرم‌های دیگر منتشر شد.
داستان این فیلم در رابطه با یک مادر فداکار است که بعد از مشکلات فراوان دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و حال می‌خواهد از افرادی که به او لطمه زده‌اند انتقام بگیرد تا روح خانواده‌اش در آرامش باشد. اما…
عنوان فیلم، «نعناع فلفلی»، هم به طعم بستنی‌ای اشاره دارد که دختر شخصیت قبل از مرگش می‌خورد و هم به نام مستعار نهایی که او هنگام شروع جنگ صلیبی خود گرفته بود.
فیلمبرداری در محل در کالیفرنیا بیش از پنجاه روز انجام شد.