moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
داستان فیلم دربارهٔ یک روانی افسرده‌است که دانشجوی رشته نقاشی یک آموزشکده می‌باشد و قصد دارد مانند کریستال لوور نقاش (کسیکه در ۱۸ سالگی تصمیم گرفته بود که در ۲۱ سالگی همه نقاشی‌هایش را بسوزاند و خودکشی کند) می‌خواهد دست به خودکشی بزند و این میان دکتر سام فاستر می‌خواهد او را از این عمل بازدارد و دوست دخترش لایلا که خود نیز قبلاً قصد خودکشی داشته به او کمک می‌کند. در قسمتی از فیلم وقتی روان‌پزشک یعنی دکتر فاستر دست مریض خود هنری لتام را می‌بیند و جای سوختگی‌ها را می‌بیند می‌گوید چرا اینجوری شده و هنری می‌گوید دارم خودم را آماده آتش جهنم می‌کنم.
ناپلئون در حال عبور از گذرگاه سنت برنارد یا ناپلئون در حال عبور از آلپ اثری است در سبک نئوکلاسیک از ژاک لوئی داوید که در سال ۱۸۰۰ میلادی، با تکنیک رنگ روغن بر روی بوم خلق شد.
این اسب ایرانی هدیه فتحعلیشاه به ناپلئون بود و نامش جهان پیما بود.
داوید در طول سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۳ پنج نسخه از این تابلو را نقاشی کرد که با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند. ردای ناپلئون در نسخهٔ اصلی (۲۶۰ × ۲۲۱ سانتی‌متر) نارنجی است. اسب ابلق (سفید و سیاه) است و تسمهٔ دور شکم اسب قرمز کمرنگ می‌باشد. همچنین چهره ناپلئون نسبتاً جوان نقاشی شده است. امضای آن بدین صورت است: L. DAVID YEAR IX
در نسخهٔ موجود در کاخ شارلوتنبورگ آلمان (۲۶۰ × ۲۲۶ سانتی‌متر) ناپلئون ردایی قرمز رنگ به تن دارد و سوار بر اسبی فندقی است. تسمهٔ زیر شکم اسب خاکستری می‌باشد و خبری از تسمهٔ دور گردن اسب نیست. ناپلئون لبخند نامحسوسی بر لب دارد و رگه‌هایی از برف نیز بر روی زمین دیده می‌شود. این تابلو بدینگونه امضا شده است: L.DAVID YEAR IX
در نخستین نسخهٔ موجود در کاخ ورسای (۲۷۲ × ۲۳۲ سانتی‌متر) اسب خاکستری خالدار است. تسمه زیر شکم اسب نیز آبی می‌باشد. منظره تیره‌تر و ناپلئون عبوس‌تر می‌باشد. این نسخه امضا نشده است.
نسخه کاخ بلودر وین (۲۶۴ × ۲۳۲ سانتی‌متر) تقریباً مشابه نسخه اول کاخ ورسای است با این تفاوات که امضای J.L.DAVID L.ANNO X را بر خود دارد.
در دومین نسخه کاخ ورسای (۲۶۷ × ۲۳۰ سانتی‌متر) اسب سیاه و سفید و تسمه زیر شکمش قرمز است. ردای ناپلئون قرمز-نارنجی و یقه‌اش مشکی است. پوشش دور کمر ناپلئون آبی کمرنگ است. همچنین وی در این تابلو پیرتر دیده می‌شود و موهایش کمتر است. مانند تابلوی شارلوتنبورگ لبخند نامحسوسی بر لب دارد. به نظر می‌آید که این نسخه پس از ۱۸۰۴ تکمیل شده است. امضای L.DAVID بر روی آن وجود دارد.
گدازآور به آن دسته از مواد اولیه‌ای گفته می‌شود که در صنعت سرامیک برای کاهش نقطه ذوب بدنه یا لعاب مورد استفاده قرار می‌گیرند. این مواد در دماهای بالا در هنگام پخت، باعث ایجاد فازهای با نقطه ذوب پایین می‌شوند و در هنگام سرد شدن باعث ایجاد فاز شیشه در بدنه سرامیکی می‌شوند.رحیمی و متین، ۱۳۶۸، ص ۱۱۹
پیشینه ورود اسلام به قزاقستان به سده ۸ میلادی باز می‌گردد. زمانی در دوره حکومت عباسیان و حکومت تانگ در چین، که گسترش اسلام از آندلس رو به آسیای میانه و ترکستان نهاده بود.
در سده ۱۹ میلادی، اسلام در قزاقستان رشد سریعی داشت، چون تزارهای روس بر این تصور بودند که با قبول اسلام از طرف قبیله‌ها، آن‌ها به هم نزدیک شده و تمدن واحدی ایجاد می‌کنند؛ پس در پذیرش اسلام از سوی آنان محدودیت قائل نشدند. البته برخلاف تصور روس‌ها، نفوذ اسلام در مردم قزاق آنان را به صورت اقوامی ظلم‌ستیز درآورد و آن‌ها در مقابل روسها به شورش و مقاومت برخاستند. بعدها که روس‌ها که متوجه قدرت سیاسی مسلمانان توسط قزاق‌ها شدند، ساخت مساجد را سخت نموده و تبلیغات مسیحی را در این جمهوری گسترش دادند.سید حسین نصر. "مدخل اسلام". دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۷-، جلد ۸، ص ۵۸۵ - ۵۸۳
امروزه بیشتر جمعیت قزاقستان را مسلمانان سنی حنفی مذهب تشکیل می‌دهند. قزاق‌ها که حدود ۶۰٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند و ازبکها، تاتارها و اویغورها که در مجموع کمتر از ۱۰٪ جمعیت قزاقستان را شامل می‌شوند به‌طور تاریخی حنفی مذهب بوده‌اند. دیگر مذاهب اسلامی که کمتر از یک درصد جمعیت این کشور را شامل می‌شوند عبارتند از سنیان شافعی (عمدتاً چچنی‌ها)، شیعیان، پیروان فرقه‌های صوفیه و احمدیه. بیشترین تمرکز مسلمانان در نواحی جنوبی کشور در مرز ازبکستان است. در حال حاضر ۲.۰۳۸ مسجد در این کشور وجود دارد که اکثر آن‌ها عضو انجمن روحانی مسلمانان قزاقستان»، یک سازمان ملی با پیوندهای نزدیک با حکومت قراقستان، می‌باشند. فقط حدود ۷۰ مسجد عضو این انجمن نیستند.
«رؤیا دیدن» () ترانهٔ شمارهٔ یک چهارمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی بلاندی، "با آهنگ بخور"، است و به عنوان تک‌آهنگ اصلی از آلبوم، هم در ایالات متحده و هم در بریتانیا عرضه شد و در جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبهٔ دو رسید. این آهنگ را دبی هری و کریس استین، گروه اصلی ترانه‌سرایی بلاندی، نوشتند.
UK 7" (CHS 2359, سپتامبر ۱۹۷۹)
US 7" (CHS 2379, سپتامبر ۱۹۷۹)
اسمشینگ پامپکینز از این ترانه در باکس-ست سال ۱۹۹۶ خود، هواپیما در ارتفاع بالا پرواز می‌کند، تقلید کردند. نوازندهٔ بیس، D'Arcy Wretzky، و خواننده، بیلی کورگن، کارهای صدایی را در این ترانه تقسیم کردند. نسخهٔ تقلیدی، ضرب‌آهنگی متفاوت داشت، که بسیار کند بود و برجای‌ماندهٔ هیپ-هاپ.
پوزیز، از این ترانه در یک اجرای رادیویی زنده تقلید کردند. نسخهٔ آن‌ها در باکس-ست سال ۲۰۰۰ آن‌ها، «حداقل در پایان»، وجود دارد.
یو لا تنگو از این ترانه در آلبوم چند هنرمندی سال ۱۹۹۲ با عنوان "آزادی انتخاب تو: آهنگ‌های موفق موج نو دیروز آن‌طور که به وسیلهٔ ستارگان امروز اجرا شده‌اند".
امی اسپیس از این ترانه در آلبوم سال ۲۰۰۶ خود، "آهنگ‌ها برای خیابان روشن"، در سبک کانتری تقلید کرد.
غفور جهانی (زاده ۲۸ خرداد ۱۳۳۰ در بندرانزلی) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
وی فوتبال را در بندر انزلی و از محله‌ نویر کولیور شروع کرد که از آنجا بازیکنان بزرگی چون سیروس قایقران، علی نیاکانی و عزیز اسپندار هم به فوتبال ایران معرفی شدند.
در نوجوانی به عضویت تیم نوجوانان منتخب بندرانزلی درآمد و از این راه ابتدا به تیم ملی نوجوانان درآمد. در ادامه وی به عضویت تیم‌های ملی جوانان، امید و در نهایت تیم ملی ایران درآمد.
در آن زمان فوتبال ایران به صورت باشگاهی نبود و به صورت منتخب استان‌ها بود. در سال ۱۳۴۹ تیم منتخب گیلان با داشتن غفور جهانی قهرمان ایران شد. او پس از درخشش در باشگاه ملوان بندر انزلی و کسب عنوان آقای گل ایران به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد.
در مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۸ توانست با گلزنی به تیم ملی فوتبال استرالیا، همراه تیم ملی ایران برای نخستین بار به جام جهانی فوتبال راه پیدا کند. تیم ملی فوتبال ایران، با بازی و گل‌های غفور جهانی توانست به جام جهانی آرژانتین برود. وی به همراه ملوان هم افتخاراتی چون قهرمانی جام حذفی را بدست آورد و یکسال بعد از جام جهانی از فوتبال خداحافظی کرد.
غفور جهانی چندی بعد باشگاه استقلال انزلی را بنیان‌گذاری کرد. با جدا شدن غفور جهانی چند نفر دیگر از بازیکنان ملوان از جمله محمود پیشگاه هادیان، رضا ویشگاهی، قاسم سلطان زاده، رمضان احمد پور و نصرت ایراندوست هر کدام به عللی ملوان را ترک کردند.
غفور جهانی کارمند بازنشسته گمرک ایران است و هم‌اکنون مربیگری تیم‌های محلی بندرانزلی را برعهده دارد.
اوج درخشش این بازیکن به دهه پنجاه خورشیدی برمی گردد که وی در باشگاه ملوان بندر انزلی در نقش مهاجم بازی می‌کرد. با راهیابی به تیم ملی، شهرت و محبوبیت وی در سطح کشور گسترش یافت. غفور جهانی که از وی با عنوان شیر گیلان یاد می‌شد
زننده گل به استرالیا غفور نبود بلکه روشن بود
تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند ، اثری است در سبک نئوکلاسیک از ژاک لوئی داوید که در سال ۱۷۸۹ میلادی، با رنگ روغن بر روی کاغذ کانواس خلق شد.
هم‌اکنون این تابلو، تحت مالکیت موزه لوور قرار دارد.
این اثر در زمان خودش جنجال زیادی آفرید. پیش از افتتاح سالن (پاریس) (نمایشگاه رسمی زیر نظر دولت فرانسه)، انقلاب فرانسه آغاز شده بود. مجلس ملی برپا شده و باستیل سقوط کرده بود. دربار نمی‌خواست تبلیغات باعث تحریک مردم شود، بنابراین تمام آثار قبل از نمایش باید بازبینی می‌شدند. به همین دلیل، مقامات پرتره‌ای را که داوید از لاوازیه، شیمی‌دان، فیزیک‌دان و عضو فعال ژاکوبین‌ها کشیده بود ممنوع کرده بودند. وقتی روزنامه‌ها گزارش دادند که دولت به تابلوی «تبرداران برای بروتوس جسد پسرانش را می‌آورند» اجازه نمایش نمی‌دهد، مردم خشمگین شدند و دربار مجبور به تسلیم شد و تابلو به کمک دانشجویان هنر در نمایشگاه قرار گرفت.
این نقاشی لوکیوس یونیوس بروتوس، نخستین کنسول و بانی جمهوری روم، را نشان می‌دهد که عزادار پسرانش است. ماجرا از این قرار بود که پسران بروتوس توطئه‌ای برای براندازی جمهوری و احیای سلطنت ترتیب داده بودند. در نتیجه، پدرشان برای حفاظت از جمهوری دستور مرگ آنها را صادر کرد. بنابراین، بروتوس قهرمان دفاع از جمهوری بود.
در سمت راست اثر مادر دو دخترش را در آغوش گرفته و خدمتکار سوگوار در گوشه دیده می‌شود. در سمت چپ بروتوس، تنها و متفکر، بر روی نشسته است. اما می‌داند بهترین کار را برای کشورش انجام داده‌است. کل اثر نماد جمهوری خواهان بود و در آن دوران معنای ویژه‌ای داشت.
به کمک سایه روشن بین بروتوس و خانواده اش فاصله ایجاد شده، در حالی که تمام خانواده و حتی خدمتکار بی تاب و سوگوار هستند، بروتوس آرام نشسته‌است و حتی به جسد بی سر فرزندش نگاه هم نمی‌کند. اما نگاهی به پاها، که روی هم قلاب شده‌اند، و انگشتان منقبض شده‌اش نشان می‌دهد که بروتوس چندان هم آرام نیست.
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Lictors_Bring_to_Brutus_the_Bodies_of_His_Sons
توکسیکولوژی یا سم‌شناسی (به انگلیسی: Toxicology) شاخه‌ای از علوم شیمی، زیست‌شناسی، پزشکی و بهداشت است که به بررسی مواد شیمیایی مضر، سموم، داروها، مواد مخدر و اثرات زیان‌آور آن‌ها بر موجودات زنده می‌پردازد. در عین حال، سم‌شناسی را علم شناخت سموم و شیوه مبارزه با آن‌ها نیز تعریف کرده‌اند. سمومی که از مسیرهای مختلف وارد بدن موجود زنده می‌شود می‌تواند باعث ایجاد تغییراتی در عملکرد زیستی ارگان یا بافت هدف در موجود زنده شود که این تغییرات در علم سم‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در سم‌شناسی، علوم بیوشیمی و فارماکولوژی کاربرد فراوان دارد.
اولین اطلاعات سم‌شناسی مربوط به انسان‌های اولیه است به گونه‌ای که برای شکار، قتل و ترور از سم حیوانات و عصارهٔ گیاهان استفاده می‌کردند. ابرس پاپیروس (به انگلیسی: Ebers Papyrus) (حدود ۱۵۵۰ سال پیش از میلاد) اطلاعاتی دربارهٔ بعضی از سموم شناخته‌شده جمع‌آوری کرده بود؛ این سموم، شامل شوکران (سم کشنده یونانی‌ها)، ریشهٔ تاج الملوک (سم نیزه چینی‌ها)، تریاک (که هم به عنوان سم و هم پادزهر استفاده می‌شد) و بعضی از فلزات مانند سرب، مس و آنتیموان می‌شدند. دسقیروطوس (به انگلیسی: Dioscorides) پزشک یونانی در زمان امپراتوری روم اولین تلاش را برای دسته‌بندی سموم انجام داد که در آن به تشریح این سموم پرداخت؛ گر چه این تقسیم‌بندی، تنها تا قرن ۱۶ میلادی به‌عنوان یک معیار به حساب می‌آمد، هنوز هم آن را به‌عنوان یک ملاک خوب برای تقسیم‌بندی سموم می‌دانند. بقراط (حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد) بعضی از سموم و اصول سم‌شناسی را برای درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار داد. شناخته‌شده‌ترین شخصی که از سم برای کشتنش استفاده شده سقراط (۴۷۰–۳۹۹ قبل از میلاد) است.
پیش از رنسانس دست‌نوشته‌هایی از میموندیس، شامل توضیحاتی از اثرات درمانی سمومِ به‌دست‌آمده از حشرات، مارها و سگ‌های وحشی بر جا مانده‌است. بقراط پیش از میموندیس دربارهٔ تأخیر جذب مواد سمی ناشی از خوردن شیر، کره و سرشیر صحبت کرده بود. در اوایل رنسانس، مواد سمی به‌عنوان یک عنصر کلیدی وارد عرصهٔ سیاست شد به گونه‌ای که از مواد سمی در مجامع سیاسی برای از بین بردن افراد با هدف‌های خاصی استفاده می‌شد؛ در این زمینه، اطلاعاتی از فلوریدا و و نیز ایتالیا وجود دارد که استفاده از مواد سمی را در عرصه‌های سیاسی را اثبات می‌کند.
یکی از افراد برجسته در تاریخ علم و پزشکی در دوران پس از رنسانس، مردی به نام پاراسلوس (۱۴۹۳–۱۵۴۱)(به انگلیسی: Paracelsus) است. جملهٔ پاراسلوس دربارهٔ مواد سمی، علم سم‌شناسی را بنیان نهاد.
همهٔ مواد، سمی هستند و هیچ چیز وجود ندارد که خاصیت سمی نداشته باشد، تنها میزان دُوز است که باعث ایجاد تفاوت بین یک مادهٔ سمی و دارو می‌شود.
به وضوح، مشخص است که رویکرد پاراسلوس باعث ایجاد یک مکتب جدید در علم شد. پاراسلوس بنیان‌گذار چهار اصل مهم بود که هنوز هم مورد استناد است:
۱-آزمایش‌ها یکی از ضروریات دربارهٔ پاسخ موجود زنده به یک مادهٔ شیمیایی است.
۲-همیشه باید بین خصوصیات درمانی و سمی یک مادهٔ سمی تفاوت قائل شد.
۳-بعضی از خواص مواد سمی، قابل تشخیص نیستند مگر با تغییر میزان دوز ماده سمی که تنها ملاک برای طبقه‌بندی مواد شیمیایی اثرات سمی یا درمانی آن‌ها است.
اصول ارائه‌شده توسط پاراسلوس قاعده‌ای شد تا با آن، مقدار مشخصی از داروها را برای درمان سفلیس تجویز کنند. با آغاز قرن نوزدهم، انقلابی در صنعت و سیاست روی داد؛ مواد شیمیایی آلی به مقدار کمی در بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۲۵ میلادی فسژن و گاز خردل تولید شد؛ این دو گاز شیمیایی در جنگ جهانی اول به‌کار رفت و بعد از آن در قرن بیستم و در جنگ ایران و عراق استفاده شد. در سال ۱۸۸۰ بیش از ۱۰٬۰۰۰ نوع ترکیب آلی ساخته شد. برای تعیین اثرات سمی بِالقوهٔ مواد شیمیایی تولیدشده، علم سم‌شناسی پایه‌گذاری شد. استفاده روزافزون از مواد شیمیایی و بروز اثرات آن، باعث ایجاد مانعی در مقابل انقلاب صنعتی شد که به‌منظور جلوگیری از آن، قوانینی برای آن، در ابتدا در آلمان (۱۸۸۳) و بعد در انگلستان (۱۸۹۷) و ایالات متحده (۱۹۱۰) وضع شد. آزمایش‌های سم‌شناسی باعث ایجاد رشد در تولید مواد شیمیایی آلی و نیز رشد سریع صنعت در قرن نوزدهم شد.سم‌شناسی صنعتی، علی‌رضا حاجی‌قاسم‌خان، تهران: نشر برای فردا، ۱۳۸۵، بخش مقدمه و تعاریف، صفحهٔ ۱۰
مگیندی (۱۷۸۳–۱۸۸۵) اورفیلا (۱۷۸۷–۱۸۵۳) و برنارد (۱۸۱۳–۱۸۷۸) بنیان‌گذاران علم داروشناسی و آزمایش‌های درمانی در سم‌شناسی شغلی بودند.
اورفیلا که تبار اسپانیایی داشت و در دانشگاه پاریس کار می‌کرد، به‌عنوان «پدر علم سم‌شناسی مدرن» شناخته می‌شود. او به‌طور مشخص، سم‌شناسی را توصیف و از سایر علوم مجزا کرد. وی در سال ۱۸۱۵ اولین کتاب خود دربارهٔ سم‌شناسی را منتشر کرد.Toxicology The Basic Science of Poisons، ص ۳
سم‌شناسی در قرن نوزدهم میلادی توسعه چشم‌گیری داشت؛ دلیل این پیشرفت را می‌توان جنگ جهانی دوم دانست. در این دوران، تولید داروها، حشره‌کش‌ها، مواد سمی جهش‌زا، الیاف مصنوعی و مواد شیمیایی صنعتی، افزایش یافت؛ در واقع، این دوران را می‌توان دوران آغاز توسعهٔ سم‌شناسی دانست.
امروزه علم سم‌شناسی به عنوان یک علم مجزا از سایر علوم به بررسی اثرات مواد سمی بر روی انسان و سایر موجودات می‌پردازد.
پس از حملات شیمیایی در دوره جنگ ایران و عراق، سم‌شناسی بالینی و مسمومیت با عوامل شیمیایی جنگی، مورد توجه ویژه‌ای قرار گرفت؛ پزشک سم‌شناسی که از ابتدای بمباران شیمیایی، علاوه بر درمان مجروحان به آموزش و پژوهش در این زمینه پرداخت پروفسور مهدی بلالی مود بود.
سم: سم یا زهر به ماده‌ای گفته می‌شود که از یک راه مشخص یا راه‌های گوناگون، در مقادیری معین، باعث اختلال یا توقف فعل و انفعالات حیاتی بدن، به‌طور موقت یا دائم می‌شود.
مسمومیت: عبارت است از به‌هم‌خوردن تعادل فیزیولوژیک، جسمی یا روانی موجود زنده که در اثر ورود ماده خارجی سمی یا تماس با آن از راه‌های گوناگون، رخ می‌دهد. بروز مسمومیت با ظاهرشدن علائم خاص آن نوع از مسمومیت، همراه است و شدت آن، به نوع ماده سمی، مقدار آن و طول مدت تماس بستگی دارد.
مسمومیت‌ها از جهت ماهیت، دو دسته‌اند:
در مسمومیت حاد، ماده سمی در زمانی کوتاه و به مقدار نسبتاً زیاد با فرد تماس پیدا می‌کند؛ علائم و عوارض مسمومیت حاد، اغلب شدید بوده و درصورت عدم درمان، ممکن است باعث مرگ شود.
در مسمومیت مزمن، معمولاً ماده سمی به مقدار اندک و در نوبت‌های متعدد و در زمانی طولانی، وارد بدن می‌شود و علائم آن به کندی و پس از گذشت زمان طولانی ظاهر می‌گردد.
مسمومیت‌ها را از جهت علت بروز، به گونه‌های زیر نیز تقسیم می‌شوند:
در واقع، مقدار سمی که قادر است ۵۰٪ حیوانات مورد آزمایش را بکشد.
برای مثال اگر غلظت گاز ناشی از متیل بروماید در فضا به ۱۰۰ تا ۲۰۰ ppm برسد چند ساعت تنفس از آن، موجب مسمومیت شدید شده و ممکن است باعث مرگ انسان شود.
LD50 سم د.د. ت برای موش‌های بزرگ که از راه دهان ml/Kg 250 است.
LD50 دیازینون، برابر ۱۰۰ تا ۱۵۰ mg/Kg است؛ LD50 مالا تیون برابر ۱۰۰۰ تا ۳۵۰۰ mg/Kg می‌باشد.
LD50 سوین برابر ۳۰۷ mg/Kg است.
اگر غلظت گاز ناشی از قرص فوستوکسین در فضا به ۲۰۰۰ ppm در هوا برسد در مدتی کوتاهی می‌تواند انسان را بکشد.
تقسیم‌بندی سموم بر مبنای درجه سمیت:
بالاترین دوزی که باعث بروز عوارض خطرناک نشود.
سم‌شناسی تجزیه ای روش تشخیص، شناسایی و اندازه‌گیری ترکیبات خارجی در نمونه‌های بیولوژیک و محیط (به‌وسیله انتقال نمونهٔ محیطی به آزمایشگاه سم‌شناسی) است. روش تجزیه‌ای برای تحلیل و ارزیابی طیف بسیار گسترده‌ای از ترکیبات شیمیایی از قبیل مواد شیمیایی صنعتی مختلف، آفت‌کش‌ها، مواد دارویی، مواد مخدر و مواد سمی طبیعی… کاربرد دارد.
یکی از تکنیک‌های کاربردی در این شاخه از سم‌شناسی می‌توان به تکنیک‌های طیف‌سنجی مانند طیف‌سنجی UV-Vis و جذب و نشر اتمی نام برد. از دستگاه‌های جداسازی نیز-که به‌عنوان روش‌های استاندارد برای برخی از مواد استفاده می‌شود-می‌توان به کروماتوگرافی گازی یا مایع با عملکرد بالا (HPLC) اشاره نمود.
سم‌شناسی تجزیه‌ای می‌تواند در تشخیص، مدیریت، پیش‌آگهی و پیشگیری از مسمومیت کمک کند. آزمایشگاه سم‌شناسی تجزیه‌ای می‌تواند طیف وسیعی از میزان تماس و استفاده از مواد شیمیایی را آنالیز نماید (مثل حوادث شیمیایی، نظارت بر دارودرمانی، تجزیه و تحلیل پزشکی قانونی و نظارت بر مواد مخدر)؛ همچنین در تعیین خواص فارماکوکینتیک و تاکسیکوکینتیک مواد دارویی یا اثربخشی درمان جدید نقش دارد.
به دلیل گسترش روزافزون علم سم‌شناسی بعد از جنگ جهانی دوم، شاخه‌های مختلفی از این علم، منشعب شده‌است؛ این تقسیم‌بندی برای سهولت در بیان مفاهیم در قالب‌هایی مشخص انجام شده‌است و بستگی به کاربرد این علم در مسایل و علوم مورد نظر دارد.
به‌طور کلی، سم‌شناسی به شاخه‌های زیر تقسیم می‌شود:
متخصصان سم‌شناسی با انجام آزمایش‌های گوناگون سعی در تعیین اثرات مواد سمی بر روی انسان و سایر موجودات زنده دارند. آزمایش‌های تحقیقاتی سلولی (ملکولی) و بیوشیمی سم‌شناسی به‌منظور بررسی مکانیسم اثرات مواد سمی و نیز اثرات حاصل از آن‌ها بر روی سیستم عصبی (ایمنی)... صورت می‌گیرد. آزمایش‌ها در این زمینه اکثراً بر روی موجودات آزمایشگاهی صورت می‌گیرد؛ به همین دلیل، متخصصان، مقدار مشخصی از یک مادهٔ سمی را از طریق خوراکی، استنشاق یا پوست، وارد بدن موجود زنده می‌کنند و سپس به بررسی اثرات زیان‌آور ناشی از آن بر روی بدن موجود زنده می‌پردازند و از این راه، سعی در تعمیم اثرات این مواد بر انسان دارند؛ البته این مورد، یکی از موارد دستیابی به اطلاعات سم‌شناسی است.
مسمومیت یک مشکل مهم بهداشت عمومی در جهان است. با توجه به اطلاعات WHO، تخمین زده شده‌است که در سال ۲۰۰۴ میلادی تعداد ۳۴۶٫۰۰۰ نفر در سراسر جهان بر اثر مسمومیت عمدی، جان خود را از دست داده‌اند. از این مرگ‌ها ۹۱٪ در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ داده‌است؛ در همان سال، مسمومیت ناخواسته باعث از دست دادن بیش از ۷٫۴ میلیون سال از سال‌های زندگی سالم (بار بیماری یا DALYs) شده‌است.
مصرف در دوره حاملگی: گروه B
موارد منع مصرف از نظر سم‌شناسی دارویی: در افرادی که وابستگی شدید به مخدرها دارند با احتیاط استفاده شود.
از نظر سم‌شناسی دارویی: عوارض جانبی: تهوع، استفراغ، اختلال تمرکز و حواس، بی‌اشتهایی، تغییرات فشار خون.
توجهات: این دارو اغلب در مراکز اورژانس و بیمارستانی تزریق می‌شود.
عوارض جانبی از نظر سم‌شناسی دارویی:
خواب‌آلودگی روز بعد از مصرف، گیجی، آتاکسی (به‌خصوص در افراد مسن)، فراموشی، وابستگی، تحریک‌پذیری غیرعادی و در برخی موارد، سردرد، سرگیجه، افت فشار خون، افزایش ترشحات بزاق، کرامپ و درد در ناحیه شکم، بثورات جلدی، اختلال بینایی، تغییر در میل جنسی، احتباس ادرار، افت قوای ذهنی، خواب‌آلودگی شدید، تکلم نامفهوم، کندی ضربان قلب، تنگی نفس، نداشتن تعادل، گلودرد، تب، لرز، کبودی یا خون‌ریزی غیرعادی، زخم‌های دهانی، زردی پوست یا چشمان، از دست رفتن حافظه، بی‌خوابی، اضطراب یا تحریک‌پذیری.
موارد احتیاط از نظر سم‌شناسی دارویی: در صورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرف دیازپام، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به دیازپام، بنزودیازپین‌های دیگر یا هرگونه ماده غذایی، رنگ‌های خوراکی یا نگه‌دارنده‌ها.
سرب، فلزی سمی است که به پیوندهای عصبی مخصوصاً بچه‌ها آسیب رسانده و موجب بیماری‌های خونی و مغزی می‌شود.
میزان حداقل ۵ میکروگرم سرب در هر دسی‌لیتر خون کودکان، سبب اثرات سوء بر بهره هوشی خواهد شد و این اثرات با افزایش تماس با سرب و نیز افزایش غلظت خونی سرب، بیشتر خواهد یافت. تماس با سرب در کودکان می‌تواند منجر به اختلال تمرکز و پرخاشگری شود.
نشانه‌های مسمومیت با سرب: دل‌درد و قولنج شدید شکمی، یبوست، درد مفاصل زانو و مچ و آرنج و شانه و کمر، سردرد، خستگی، بی‌قراری و بی‌اشتهایی.
نشانه‌های مسمومیت حاد: بی‌اشتهایی، تحریک‌پذیری، استفراغ، انسفالوپاتی حاد، آتاکسی، استفراغ مقاوم، لتارژی، تشنج و اغما.
نشانه‌های مسمومیت مزمن: تورم لثه با خطوط آبی روی لثه‌ها، احساس طعم فلزی در دهان، ترومبوز عروق مغزی و انسفالوپاتی ناشی از آن، کاهش حافظه و قدرت یادگیری، پایین آمدن سطح هوشی، اختلالات رفتاری، لرزش، قولنج روده‌ای، درد عضلانی، افزایش فشار خون، کم‌خونی، کاهش تعداد اسپرم و ناباروری.
هر ساله تماس با سرب در کودکان، منجر به افزایش تقریبی ۶۰۰٫۰۰۰ مورد ناتوانی مغزی جدید در جهان می‌گردد.
در منازل قدیمی-که چهل سال یا بیشتر از ساخت آن می‌گذرد-رنگ‌های استفاده‌شده و پوسته‌شده در دیوارها و چارچوب‌ها و لوله‌های آب، اصلی‌ترین منبع مسمومیت با سرب است.
کودکان زیر ۵ سال و زنان باردار، دو گروه اصلی در معرض خطر در اثر تماس با سرب هستند.
از سوختن هر لیتر بنزین سرب‌دار، ۰٫۳۲ گرم سرب وارد هوا می‌شود که ۱۰٪ آن، روی سطح خیابان‌ها ریخته می‌شود و به‌طور متوسط، یک اتومبیل در حدود ۱ کیلوگرم در سال از خود، سرب خارج می‌کند.
غلظت سرب در خون ساکنان شهرها بیشتر از حاشیه شهرها و بیشتر از روستاها است.
کودکان نسبت به صدمات ناشی از مسمومیت عصبی بر اثر سرب، بسیار حساس هستند و گاهی صدمات عصبی ناشی از سرب در کودکان، برطرف‌شدنی نیست.
به‌منظور سنجش سرب در خون افراد شاغل در صنعت-که با سرب تماس دارند-آزمایش خون باید به‌طور مرتب انجام شود.
تماس با سرب، تقریباً عامل ۰٫۶٪ از بیماری‌هایی است که در کل جهان و خصوصاً در کشورهای در حال توسعه گزارش می‌شود.
در سال‌های اخیر، موارد متعددی از مرگ معتادانی که بر اثر تریاک تقلیب‌شده با سرب، مسموم شده‌اند گزارش شده‌است.
تماس با مقادیر بالای سرب در زنان باردار می‌تواند منجر به سقط جنین، مرده‌زایی، زایمان زودرس و تولد نوزاد کم‌وزن و حتی ناقص شود.
ساخت لوله و مخازن آب، تهیه پوشش سقف‌ها، حلبی، مفتول، روکش کابل برق‌رسانی، مهمات و اسلحه‌سازی، شیشه‌سازی، پلاستیک‌سازی، باتری‌سازی، لاستیک‌سازی، آلیاژهای فلزی، رنگ‌سازی، کبریت‌سازی، صنایع شیمیایی، اتاقک سربی، منابع تبخیر، آفت‌کش‌ها، سوخت اتومبیل، حروف چاپ، اتصالات و مواد پرکننده دندان…
منابع طبیعی: سنگ‌ها، خاک، آب، هوا و گیاهان.
منابع غیرطبیعی: دودکش‌ها، فاضلاب کارخانجات صنعتی، اگزوز اتومبیل، بنزین سرب‌دار.
منابع شغلی: کار در باتری‌سازی، جوشکاری، لحیم‌کاری، تراشکاری، لوله‌بُری، ریخته‌گری، کوزه‌گری، رنگ‌سازی، نقاشی، جواهرسازی، صنایع نظامی، چاپخانه، پمپ بنزین
منابع غیرشغلی: استفاده از ظروف سربی، شراب خانگی، داروهای گیاهی حاوی سرب، مواد آرایشی حاوی سرب، ظروف شیشه‌ای کریستال دارای سرب (در مصارف روزمره خانگی)، ظروف سرامیک با لعاب سربی (لعاب آبی‌رنگ)، استعمال سیگار.
غذای آماده داخل قوطی، نوشیدنی سرد (در بطری شیشه‌ای)، انتقال سرب از طریق شیر مادر، آب و هوا و خاک آلوده به سرب، به دهان بردن رشته‌های پلاستیکی، دست و اجسام مختلف.
کودکان ۴ تا ۵ برابر، بیشتر از بزرگ‌سالان، سرب محیط را جذب می‌کنند.
به پنج دلیل، عوارض تماس با سرب در کودکان بیش از بزرگسالان است:
۱-میزان دریافت سرب بر حسب واحد وزن بدن در کودکان بیشتر است.
۲-گرد و غبار بیشتری توسط کودکان بلعیده می‌شود.
۳-میزان جذب سرب از دستگاه گوارش کودکان بیشتر است.
۴-سد خونی–مغزی کودکان هنوز تکامل پیدا نکرده‌است.
۵-اثرات سیستم عصبی در کودکان با مقادیر کمتری نسبت به بزرگ‌سالان بروز می‌نماید.
اصلی‌ترین عوارض سوء سرب در تکامل سیستم عصبی و نیز بهره هوشی کودکان بروز می‌نماید.
منشأ اصلی این سموم، اسید فسفریک است. عناصر تشکیل‌دهنده حشره‌کش‌های این دسته، عبارتتند از: کربن، هیدروژن، اکسیژن و فسفر. برخی از آن‌ها نیز دارای عناصری دیگر، مانند کلر، برم و گوگرد هستند. در سموم فسفره Z می‌تواند اکسیژن یا گوگرد باشد؛ اگر گوگرد باشد، ترکیب حاصل تیوآت یا تیونات نام می‌گیرد و اگر گوگرد به جای یکی از اکسیژن‌های متصل به هیدروژن قرار بگیرد، ترکیب حاصل را رل تیولات می‌گویند. چنانچه به جای گوگرد در تیولات، نیتروژن قرار گیرد، ترکیب آمیدات خواهد بود. X گجروه ترک‌کننده است که می‌تواند هالوژن، سیانید، تیوسیانات… باشد. R1 و R2 گروه‌های الکیل (R-) یا الکوکسی (-O-R) می‌باشد. اگر استخلاف‌های R1 و R2، هر دو از یک ماهیت یعنی هر دو، دهنده الکترون یا هر دو، کشنده الکترون باشند، در این صورت، ترکیب یک حشره‌کش است؛ ولی اگر از نظر دهندگی و کشندگی الکترون، از دو ماهیت متفاوت باشند، ترکیب یک گاز جنگی است. گروه‌های الکیل، دهنده الکترون، و گروه‌های الکوکسی، کشنده الکترون هستند؛ بنابراین با نگاهی ساده به فرمول ساختمانی ارگانوفسفره‌ها می‌توان کاربرد آن را تشخیص داد.
نخستین بار، آلمانی‌ها در جنگ جهانی دوم، از ترکیبات آلی فسفره، به عنوان گاز جنگی استفاده گردند؛ این گازها به نام گازهای عصبی شناخته شده‌اند.
مهم‌ترین و معمول‌ترین راه تماس صنعتی با سم‌های آلی فسفره، آلودگی‌ها و تماس‌های اتفاقی، پوست است و بیشتر ترکیباتی که در این دسته، جا می‌گیرند، به سرعت و به آسانی از راه پوست جذب می‌شوند. دومین راه تماس عمده، از راه استنشاق است. سم‌های آلی فسفره، به‌طور کلی، دارای فشار بخار پایین هستند و در برخی گونه‌های آن‌ها-مانند پاراتیون که در کشاورزی استفاده می‌شود-مسمومیت‌هایی تا حد مرگ در اثر تماس‌های شدید کوتاه‌مدت مشاهده شده‌است. مسمومیت از راه دستگاه گوارش نمی‌تواند در بهداشت حرفه‌ای مطرح شود؛ اما گاهی ممکن است ماده سمی به دلیل رعایت‌نکردن اصول بهداشتی، در هنگام سم‌پاشی یا تولید، خورده شود و از این راه، مسمومیت ایجاد شود.
عمل سموم فسفره آلی در بدن، بی‌اثر کردن آنزیم‌های کولین استراز است؛ سموم آلی فسفره با این آنزیم‌ها ترکیب شده و آن‌ها را از فعالیت، بازمی‌دارند؛ این ترکیب با اغلب این سموم، برگشت‌پذیر بوده و در اثر درمان‌های مناسب، سموم مزبور از آنزیم‌ها جدا شده و آن‌ها را-در حالی که قادر به انجام فعالیت فیزیولوژیک خود هستند-آزاد می‌گذارند؛ البته سرعت ترکیب‌شدن آن‌ها و ثبات ترکیب حاصل، با نوع سم آلی فسفره ارتباط دارد. کلین‌استرازها-که عمل فیزیولوژیک آن‌ها بی‌اثر کردن استیل کلین در بدن است-به دو دسته کلین استراز اصلی یا نسجی (شامل کلین استراز موجود در دستگاه عصبی و گلبول‌ها) و کولین استراز فرعی یا کلین استراز سرمی تقسیم می‌شوند. از بین رفتن ۷۵ درصد کلین استراز اصلی، سبب مرگ می‌گردد؛ در حالی که کلین استرازهای سرمی ارزش کمتری دارند. سموم فسفره آلی، روی هر دو نوع کلین استراز، اثر می‌کنند.
کلین‌استرازها-که از دسته موکوپروتیدها و شبیه آلفاگلبولین‌ها می‌باشند-در نسج‌ها درست شده و در سرم خون ریخته می‌شوند؛ مقدار این آنزیم‌ها در یک شخص، ثابت بوده و به سن و زمان و فصل، بستگی ندارد.
فعالیت کلین استرازی زنان از مردان کمتر بوده و در دوران قاعدگی و سه ماه اول آبستنی، کمبود آن مشهود است. کلین‌استرازها-که در مجاورت سطح سلولی و رشته‌های عصبی قرار دارند-عمل فیزیولوژیک خود یعنی خنثی‌کردن اثر استیل کلین را با هیدرولیز کردن آن و نیز گرفتن ریشه استیل از ماده مزبور انجام می‌دهند؛ جسم حاصل، خود به نوبت در مجاورت آب، هیدرولیز شده و به کلین استراز و اسید استیک تبدیل می‌گردد؛ بدین ترتیب، مجدداً کلین استراز فعال به‌دست می‌آید که با یک مولکول اسید استیک نیز همراه است. پس در عمل، حاصل هیدرولیز استیل کلین، تولید اسید استیک می‌باشد و در نتیجه، مقدار اسید استیک موجود در خون یا ادرار با مقدار کلین استرازها بستگی داشته و معرف فعالیت آن‌هاست.
استیل کلین، نوروهورمونی است که واسطه شیمیایی دستگاه عصبی پاراسمپاتیک شناخته شده و علاوه بر این دستگاه، در سیناپس‌های پیش‌عقده‌ای سمپاتیک و دستگاه عصبی مرکزی نیز فعالیت دارد.
به‌طور کلی، سموم آلی فسفره، کلین استرازهای بدن را از فعالیت بازمی‌دارند و در نتیجه، استیل کلین، هیدرولیز نشده و در بدن، تجمع پیدا می‌کند و مسمومیت حاصل، در واقع، نتیجه تأثیر استیل کلین جمع‌شده در بدن به مقدار زیاد و خارج از حد فیزیولوژیک آن می‌باشد.
مهار کولین استراز توسط ترکیبات ارگانوفسفره، باعث تشکیل استیل کولین و در پی آن، تحریک شدید اعصاب می‌گردد. واکنش مهار کولین استراز، بسته به نوع ترکیب ارگانوفسفره، ممکن است برگشت‌پذیر یا برگشت‌ناپذیر باشد. تفاوت نوع استیل کولین استراز در بافت‌های مختلف بدن، مانند پلاسما و اعصاب، موجب تفاوت در شیوه مهار آن‌ها توسط ترکیبات ارگانوفسفره می‌شود. مهار کل استیل کولین استراز موجود در بدن، دارای درجاتی است که در پستانداران، مهار آن تا ۵۰٪، موجب بروز اثرات سمی و تا ۸۰–۹۰٪، منجر به مرگ می‌شود. نوع مکانیزم سمیت ترکیبات ارگانوفسفره، بستگی به میزان شباهت آن‌ها به سوبستراهای طبیعی استیل کولین دارد؛ بنابراین ترکیبات ارگانوفسفره همچنین می‌تواند برای آنزیم در حکم یک سوبسترا باشد. ماده حاصله برخلاف استیل کولین، اتصال خود را با جایگاه فعال آنزیم حفظ نموده و کمپلکس به‌دست‌آمده، در صورت هیدرولیز شدن، به آهستگی هیدرولیز می‌گردد؛ اما چنانچه ترکیبات ارگانوفسفره، باعث مهار برگشت‌ناپذیر آنزیم‌ها شوند این آنزیم‌ها باید دوباره ساخته شوند.
مالاتیون، خود، سوبسترای کولین استراز نمی‌باشد؛ بلکه این ماده باید ابتدا بر اثر متابولیسم به مالاکسون تبدیل شود. متابولیسم مالاتیون در حشرات سریعاً انجام می‌شود؛ اما در پستانداران، مسیر هیدرولیز، ارجح از مسیر متابولیسم بوده و موجب دفع سریع دی‌اسید از بدن می‌گردد. تفاوت مسیر واکنش در حشرات و پستانداران، اساس مسمومیت انتخابی به‌شمار می‌آید.
انواع مختلف سموم فسفره آلی عبارتند از: مالاتیون Malathion، درتون Demeton، دیازینون Diazinon، دی کلروس Dichlorvos، موینفوس Mebinphos، دیپترکس Dipetrex، گوزاتیون Gusathion، فنتیون، تمفوس، پاراتیون Parathion، نالد، بایتکس، TEPP و DDVP(Dichlorovous)... که در اینجا توضیح کوتاهی دربارهٔ برخی آن‌ها ارائه می‌شود:
مالاتیون
حشره‌کشی مایع، روغنی و به رنگ زرد تا قهوه‌ای تیره است؛ دارای کمترین سم در میان جداشَونده‌های آلی فسفره است و به‌عنوان آفت‌کش در طیفی گسترده در کشاورزی استفاده می‌شود و نیز در برنامه‌های مبارزه با حشرات و بندپایان، به ویژه مالاریا و شپش سر و بدن انسان به کار می‌رود. TLV-TWA مالاتیون در هوا، برابر با ۱ میلی‌گرم در متر مکعب است.
پاراتیون مایعی است به رنگ زرد قهوه‌ای که در آب، تقریباً غیرمحلول و در بیشتر حلال‌های آلی، محلول می‌باشد. پاراتیون، سردسته حشره‌کش‌های آلی فسفره است که همه آن‌ها املاح آلی اسدی فسفریک یا مشتقات آن هستند و خاصیت مشترک همه آن‌ها مهار کردن آنزیم‌های کلین استراز در بدن است و چون تا کنون حشرات و کرم‌هایی که برای دفع آن‌ها از این سموم استفاده شده، در برابر آن‌ها مقاومتی از خود بروز نداده‌اند، این گروه حشره‌کش‌ها به‌طور وسیعی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
پاراتیون از نظر شیمیایی، تیوفسفات دودی اتیل پارانیتروفنیل بوده و به نام‌های دیگری همچون: فسفرنو Fosferno، فولیدول Folidol، مورفوس Morpjhis، تویوفوس Thiophos و سولفوس Sulphos... نیز مشهور است. اراتیون، جزء گروه ارگانوفسفره‌هایی است که از نظر L.D.50 در گروه پایین‌تر از mg/kg50 قرار دارد و فوق‌العاده سمی و حداکثر مجاز آن، mg/m3 1/۰ بوده و مقدار خطرناک آن، ۱/۰ گرم و مقدار کشنده آن برای انسان بالغ با وزن متوسط، بین ۵/۱ تا ۲ گرم است. TLV-TWA پاراتیون در هوا، برابر با ۰۵/۰ میلی‌گرم در متر مکعب است.
مسمومیت با پاراتیون، معمولاً در بین کارگران تهیه‌کننده سموم در کارخانه‌ها، کارگران سم‌پاشی و مصرف‌کنندگان مواد سم‌پاشی‌شده یا خوراکی‌ها و وسایل آلوده پیش می‌آید؛ گاهی نیز افراد به قصد خودکشی از این سم استفاده می‌کنند. در حال حاضر در ایران، بیشتر کشاورزان مصرف‌کننده سموم به‌دلیل نداشتن اطلاع صحیح از چگونگی مصرف و سمیت آن و نیز کسانی که به قصد خودکشی آن را می‌خورند در معرض خطر قرار دارند. مسمومیت ممکن است به دلیل نفوذ سم از راه پوست یا (در کارگران…) از راه تنفس و نیز از راه دستگاه گوارش در کسانی که به قصد خودکشی آن را می‌خوراند تولید شود؛ در هر حال، وارد شدن سم در بدن از راه خون به دستگاه عصبی رسیده و باعث مسمومیت می‌شود.
به‌طور کلی، پاراتیون از هر راهی که وارد بدن شود، بسته به غلظت سم وارده، می‌تواند عوارضی همچون: سریع‌شدن تنفس، سرگیجه، کند شدن نبض، سردرد، درد سینه و شکم، اسهال و عرق فراوان، تنگ شدن مردمک چشم و بی‌حرکتی، تشنج خفیف به شکل تکان‌های عضلانی، اختلالات بینایی، اغما و حتی مرگ را در پی داشته باشد.
پارا آکسون، صدهزاربرابر قوی‌تر از پاراتیون است. در بدن حشره، گوگرد سریعاً با اکسیژن تعویض می‌شود؛ ولی در بدن انسان برای این تعویض، زمان زیادی لازم است؛ از این رو به جای پارااکسون برای مبارزه با حشرات، از پاراتیون استفاده می‌شود.
اخیراً مصرف حشره‌کش‌های اورگانوکلرین به‌دلیل پایداری و ترس از اثرات درازمدت آت‌ها کاهش یافته‌است. عدم مصرف د.د. ت، بیشتر به دلیل بازتاب محیطی آن بر حیات وحش است تا اثرگذاری سمیِ ظاهراً ناچیز آن بر انسان. ترکیبات اورگانوفسفره-که جایگزین حشره‌کش‌های اورگانو کلرین شدند-گرچه دارای پایداری کمتری بودند؛ اما میزان سم آن‌ها در پستانداران، بیشتر و شاید صدبرابر ترکیبات اورگانوکلرین است؛ برای مثال، ترکیبات اورگانوفسفره، دلیل اصلی مسمومیت کارگران کشاورز در کالیفرنیا می‌باشد.
امروزه ترکیبات اورگانوفسفره بسیاری با شیوه عملکرد یکسان و سم‌زایی مشابه وجود دارند که به‌عنوان حشره‌کش به‌کار می‌روند؛ همان‌طور که قبلاً اشاره شد، ترکیبات ارگانوفسفره، سمی‌تر هستند و بیشتر از آفت‌کش‌های نوع ارگانوکلرین، باعث بیماری یا مرگ انسان‌ها می‌شوند. پاراتیون-که اولین بار در سال ۱۹۴۴ ساخته شد-یکی از پرمصرف‌ترین حشره‌کش‌های ارگانوفسفره بود که برخی از مهم‌ترین مسمومیت‌های گروهی به‌ثبت‌رسیده (جدول شماره ۱) و احتمالاً بسیاری از مسمومیت‌ها را به آن، نسبت می‌دهند.
پاراتیون در پستانداران، مسمومیت‌های شدیدی ایجاد می‌کند و به همین دلیل در موارد خاص، ترکیبات ارگانوفسفره‌ای با سمیت کمتر را جایگزین پاراتیون می‌نمایند؛ یکی از این نوع حشره‌کش‌ها مالاتیون است که به دلیل تفاوت شیوه متابولیسمش در حشرات و پستانداران، دارای دامنه اثرگذاری محدودتری نسبت به پاراتیون است؛ به هرحال، اثر ترکیبات ارگانوفسفره از نظر کیفی، مشابه یکدیگرند به‌طوری‌که این ترکیبات را می‌توان یکجا مورد بررسی قرار داد.
تعداد این حشره‌کش‌ها فوق‌العاده زیاد بوده و از آن‌ها در کشاورزی و برای دفع حشرات و کرم‌ها استفاده می‌شود؛ بعضی از آن‌ها مانند پاراتیون، از راه تماس و برخی دیگر، مانند دمتون، از راه داخلی (خوراکی)، اثر سمی خود را اِعمال می‌کنند. از حشره‌کش‌های فسفردار آلی برای سم‌پاشی درختان میوه، گیاهان تزیینی، چمن، مزارع کشت پنبه و حتی برای نابودی پشه و مگس و پارازیت‌های حیوانات و پرندگان نیز استفاده می‌کنند.
متأسفانه این مواد، روی انسان، اثر سمی شدیدی دارند و در اوایل استفاده از آن‌ها-که هنوز تدابیر حفاظتی کافی به کار نمی‌رفت-موارد مسمومیت زیادی دیده می‌شد. این سموم، نه تنها ممکن است که از راه خوراکی وارد بدن شده و باعث مسمومیت شوند، بلکه از راه تنفس و پوست سالم نیز وارد بدن می‌شوند؛ به علاوه، آستانه سمیت آن‌ها فاصله زیادی با آستانه کشندگی ندارد و در نتیجه، مسمومیت‌های خطرناک به سرعت و سهولت، پیش می‌آید.
دیازینون
دیازینون، ترکیبی است که دارای اثر حشره‌کشی و قارچ‌کشی طیف گسترده‌ای است؛ خالص آن، مایعی روغنی و بی‌رنگ است و یکی از کاربردهای آن، کنترل سوسک‌ها و به ویژه گونه‌هایی است که در برابر حشره‌کش‌های کلره، مقاوم هستند. این ماده در کشاورزی نیز مصرف دارد. TLV-TWA دیازینون در هوا، برابر با ۰۱/۰ میلی‌گرم در متر مکعب است.
مطالعه سمیت نانومواد است؛ به دلیل اثرات سایز کوانتومی و مساحت سطح بالا نسبت به حجم، نانومواد، دارای خواص بی‌نظیری در مقایسه با ذرات بزرگ‌تر هستند.قاسم عموعابدینی و دیگران، سم‌شناسی نانوذرات سم‌شناسی نانوذرات در ارتباط با مطالعه و کاربرد سمیت نانومواد است؛ این مواد اگرچه هنگامی که از مواد خنثایی مانند طلا ساخته شده باشند، در مقیاس نانومتر، بسیار فعال هستند. مطالعات سم‌شناختی در پی آن است که مشخص کند چگونه و تا چه میزان، این خواص، تهدیدی برای محیط‌زیست و دیگران هستند
در سال ۲۰۰۴ میلادی دونالدسون و همکارانش نظریه جدیدی را به جهان سم‌شناسی معرفی کردند: ذرات در اندازه نانو، رفتارشان نسبت به ذرات مشابه دانه‌درشت‌تر به حدی متفاوت است که زیرگروه جدیدی از علم سم‌شناسی را باید به بررسی آن‌ها اختصاص داد. آنان نام این زیرگروه را «سم‌شناسی نانومواد» گذاشتند؛ این نام در سال بعد، در پژوهش‌های اوبردورستر و همکارانش در مقاله‌ای با نام «سم‌شناسی نانومواد؛ علمی نوظهور در نتیجه بررسی ذرات ریز» از حمایت بیشتری برخوردار شد. از زمان انتشار نخستین مقاله دونالدسون و همکارانش سم‌شناسی نانومواد به‌عنوان زمینه‌ای پژوهشی، جایگاه ویژه خود را به‌دست آورده‌است.
خطر تنفس ذرات دود یا بخارهای فلزی ریز میکروسکوپی، از زمان‌های گذشته، مورد بررسی قرارگرفته‌است؛ اما تنها از اواخر دهه ۱۹۸۰ است که محققان، بررسی ساختاری و نظام‌مند اپرهای اندازه ذره را در محدوده مقیاس نانومتر (در حدود ۱ تا ۱۰۰ نانومتر) روی بهداشت و سلامت افراد آغاز کردند. زمان زیادی از کشف نانو لوله‌های کربنی نگذشته بود که نگرانی‌هایی دربارهٔ مسائل و خطرهای احتمالی برای بهداشت و سلامتی افراد در اثر تنفس الیاف در اندازه نانو، به وجود آمد. دهه پس از ۱۹۹۰، دوره‌ای بود که دانش اپیدمیولوژی برای نخستین بار، روابط پنهانی تنفس ذرات بسیار ریز و بیماری‌های سیستم تنفسی و قلبی را کشف کرد البته با این فرض که ذرات بسیار ریز در مقیاس نانومتر، باعث برخی از بیماری‌ها و پیامدهای مشاهده‌شده هستند.
در سال ۲۰۰۴ انجمن سلطنتی و آکادمی سلطنتی مهندسی انگلستان گزارشی بسیار اثرگذار راجع به پیشرفت‌های آینده دربارهٔ فرصت‌ها و عدم اطمینان به زمینه‌های کاربردی فناوری نانو منتشر کردند؛ نگرانی اساسی‌ای که در این گزارش مطرح شده بود، مسئله نبود سندی دربارهٔ خطرهای نانوذرات و نانولوله‌ها برای سلامتی و بهداشت افراد بود که موجب ایجاد عدم اطمینان فراوانی نسبت به این فناوری شده‌است.
فناوری نانو وابسته است به استفاده و کاربرد ویژگی‌های مربوط به اندازه مواد در مقیاس نانومتر که این ویژگی‌ها در برخی موارد، شامل نمایان‌شدن اثرهای کوانتومی مخصوص نانوذرات است.
نانوذرات می‌توانند رفتار بیولوژیکی بی‌نظیری از خود نشان دهند و حتی در زمانی که خصوصیات فیزیکی و شیمیایی نسبت به ذرات مشابه درشت‌تر، بی‌تغییر باقی می‌مانند نیز می‌توان چنین رفتار بیولوژیکی متفاوتی را مشاهده کرد؛ برای مثال، موادی هستند که اندازه ذره در مقیاس نانومتر، به آن، توانایی عبور یا امکان غلبه بر سدهایی را می‌دهد که برای درشت‌دانه‌تر، نفوذناپذیر هستند. بررسی‌های انجام‌شده-که بیانگر توانمندی نانوذرات در عبور از عصب بویایی و رسیدن به مغر جوندگان هستند، مثال بی‌نظیری از رفتارهایی بر پایه اندازه ذره است که پیش از این، برای ذرات دانه‌درشت‌تر مشاهده نشده بود؛ اما با درنظرگرفتن این فرض که بسیاری از فرایندهای بیولوژیکی در مقیاس نانو رخ می‌دهند، فرصت‌های فراوان دیگری برای نانوذرات مهندسی‌شده با اندازه دقیق، وجود دارد تا با عملکردهای طبیعی بیولوژیکی تداخل کنند.
انستیتو واشنگتن برای سیاست خاورنزدیک (WINEP-Washington Institute for Near East Policy) اندیشکده مستقر در واشینگتن‌دی. سی پایتخت ایالات متحده آمریکا است، که تمرکز آن بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در خاور نزدیک است. انستیتو واشنگتن که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شده،"About Us." Washington Institute for Near East Policy. 13 February 2012. در بیانیه مأموریت خود می‌گوید «در پی پیشبرد درکی متوازن و واقع گرایانه از منافع آمریکا در کشورهای خاورمیانه و ترویج سیاست‌هایی است که از منافع آمریکا در این کشورها حفاظت کند.». در حال حاضر متخصصان بخش ایران این انستیتو مهدی خلجی، پاتریک کلاسون،باربارا ای. لیف، مایکل آیزنستات، مایکل سینگ و کاترین باوئر هستند .
انستیتو در سال ۱۹۸۵ توسط مارتین ایندک، معاون سابق پژوهشی مدیران آیپک (کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل) بنیان گذارده شد.
در هیئت مشاوران این مرکز اسامی مذکور در صحنه سیاسی آمریکا مانند وارن کریستوفر، الکساندر هیگ، رابرت مک فارلین، جورج شولتز و ریچارد پرل به چشم می‌خورد و پال ولفوویتز نیز پس از پیوستن به کاخ سفید به ناچار از سمت خود در این فکرانباره استعفاء داد.
در کتاب لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا دو استاد برجسته آمریکایی والت و میرشایمر از این مؤسسه در واشینگتن به عنوان یکی از ارکان اصلی و با نفوذ لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا در کنار فکرانباره‌های بزرگ دیگر: موسسه انترپرایز آمریکا، موسسه بروکینگز، بنیاد هریتج، مؤسسه هادسن (وابسته به شرکت رند) و جینسا نام می‌برند.
در مطالعه‌ای به سال ۲۰۱۴ از سوی مؤسسه لادر دانشگاه پنسیلوانیا، مؤسسه واشینگتن در میان ۶۰ اندیشکده در سطح جهان از نظر داشتن «بهترین برنامه پژوهشی میان رشته‌ای در اندیشکده‌ها» و «اندیشکده‌های دارای بهترین برنامه‌های خط مشی محور عمومی» در رتبه ۴۲ام قرار گرفت.
این سازمان به دلیل داشتن پیوندهای قوی با گروه لابیگر حامی اسرائیلی کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل و به این دلیل که توسط یک کارمند سابق ایپک تأسیس شده مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
رشید خالدی استاد فلسطینی-آمریکایی و اداره‌کننده مؤسسه خاورمیانه دانشگاه کلمبیا در گفتگویی با "الجزیره" در دسامبر سال ۲۰۰۳ به تندی از مؤسسه واشینگتن انتقاد کرد و گفت که «سرسخت‌ترین دشمن عرب‌ها و مسلمانان» است و آن «مهمترین ابزار پروپاگاندای صهیونیسم در ایالات متحده» توصیف کرد.From Washington Al Jazeera, December 11, 2003. (Arabic only) در پاسخ، مارتین کرامر، دبیر "فصلنامه خاور میانه" و از اعضای پیوستهٔ مدعو این مؤسسه از این گروه دفاع کرده و گفت «توسط آمریکایی‌ها اداره می‌شود، و صرفاً از منابع آمریکایی بودجه می‌پذیرد،» و این که «شرم آور» است که خالدی عرب‌هایی را که مدعو مؤسسه واشینگتن بوده‌اند به عنوان «ساده‌لوحانی سرگردان» محکوم می‌کند."Columbia's Radical Caravan" by Martin Kramer, "New York Sun", January 6, 2004.
جان مرشهایمر، از استادان علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو، و استیون والت رئیس مدرسه کندی هاروارد دانشگاه هاروارد، مؤسسه را «بخشی از هسته» لابی اسرائیل در آمریکا می‌خوانند. مرسهایمر و والت در تبیین این گروه در کتابشان "لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا" می‌نویسند، «با این که مؤسسه واشینگتن پیوندهایش با اسرائیل را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و مدعیست که نقطه نظری متوازن و واقع گرایانه در خصوص مسایل خاور میانه ارائه می‌دهد، این‌طور نیست. فی الواقع این مؤسسه را کسانی تأمین بودجه و اداره می‌کنند که عمیقاً به پیشبرد برنامهٔ اسرائیل متعهدند… بسیاری از کارکنانش دانشورانی مبرز یا مقامات سابق باتجربه‌اند، ولی در خصوص بیشتر مسایل خاورمیانه ناظران بیطرفی نیستند و در دیدگاه‌های درون صفوف مؤسسه تنوع اندکی وجود دارد.»
اعضای مؤسسه در پاسخ کتاب مرسهایمر و والت را به دلایل گوناگون مورد انتقاد قرار داده‌اند و به این که «هیچ مصاحبه با مقامات حکومتی فعلی یا سابق در خصوص اثرگذاری لابی بر سیاست خارجی را نگنجانده‌اند،» این واقعیت که «نه تنها رابطه آمریکا و اسرائیل دینی برای هیچ‌یک نبوده (ادعای اصلی کتاب)،» حداقل تا حدی، «به عنوان وزنه تعادل‌آور برای رادیکالیسم» گنجینه‌ای برای حکومت‌های عرب بوده، و این که «سیاست‌های خارجی را رهبران و وقایع، و نه لابی‌ها» شکل می‌دهنداشاره کرده‌اند.
محمدمهدی فولادوند (۱ دی ۱۲۹۹ - ۱۵ مرداد ۱۳۸۷)http://portal.anhar.ir/node/21005/?ref=sbttl#gsc.tab=0 استاد الهیات دانشگاه تهران و از مترجمان قرآن و "نهج‌البلاغه" و "صحیفهٔ سجادیه" به زبان فارسی بود.
محمدمهدی فولادوند فرزند محمدحسن فولادوند در سال ۱۲۹۹ خورشیدی در اراک متولد شد. در شهریور ۱۳۲۹ عازم پاریس شد و مدت چهارده سال در آنجا تحصیل کرد. فولادوند در این مدت در دانشگاه سوربن به تحصیل در رشتهٔ ادبیات، هنر، فلسفه و زبان‌شناسی عرب پرداخت. رسالهٔ دکتری وی پیرامون «عمر خیام» بود که بعدها به چاپ رسانید.
وی در آبان ۱۹۶۴ به تهران بازگشت و در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی، از جمله دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران و دانشگاه امام صادق دروسی چون فلسفه، زیباشناسی، زبان فرانسه، تاریخ مذاهب و فرهنگ ایران را تدریس کرد. فولادوند نزدیک ۳۰ جلد کتاب به فارسی و فرانسه منتشر کرده‌است. وی در روز ۱۵ مرداد ۱۳۸۷ درگذشت.
شهرت فولادوند بیشتر به‌سبب ترجمهٔ او از قرآن بود. وی در سال ۱۳۴۵ جزوه‌ای به نام «گل‌هایی از قرآن» را در تهران منتشر کرد، در حالی که به‌جز ترجمهٔ مهدی الهی قمشه‌ای و ابوالقاسم پاینده ترجمه فارسی دیگری از قرآن در دسترس نبود. این جزوه مورد اقبال قرار گرفت و این استقبال تا آنجا بود که محمدعلی جمال‌زاده نامه‌ای در تجلیل مترجم نوشت و از وی خواست تا این کار را تا پایان قرآن ادامه دهد.
فولادوند به دو زبان فارسی و فرانسه شعر می‌گفت. دیوان اشعار فارسی وی به ۲۰ هزار بیت و اشعار فرانسهٔ او به ۷۰۰ صفحه بالغ می‌شود. تخلص او در اشعار فارسی‌اش «مهدا» بود.
از وی آثار تألیفی و به‌ویژه ترجمه‌ای فراوانی باقی مانده‌است.
محمدمهدی فولادوند رباعیات خیام را از فارسی به فرانسه ترجمه کرده‌است. محمدجواد کمالی در کتاب «کتابشناسی ادبیات فارسی در زبان فرانسه» علاوه بر درج اطلاعات مربوط به چاپ‌های مختلف این ترجمه، نمونه‌هایی از ترجمهٔ او را در کنار ترجمه‌های مترجمان فرانسوی از رباعیات خیام آورده است.کتابشناسی ادبیات فارسی در زبان فرانسه، انتشارات سخن گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ۱۳۹۳، ص ۱۹۲؛ http://kamali.mshdiau.ac.ir/Bibliographie%20francaise%20de%20la%20litterature%20persan.pdf برخی از دیگر ترجمه‌های فولادوند عبارت‌اند از: قرآن، نهج‌البلاغه، اقتصادنا محمدباقر صدر و المنقذ من الضلال (رهایی از گمراهی) غزالی به زبان فارسی.
وی همچنین مترجم دعای کمیل به فرانسه است.
از دیگر ترجمه‌های او می‌توان به "مادام بواری" اثر گوستاو فلوبر اشاره کرد.
"* "نخستین درس از زیباشناسی"
ترجمه قرآن به زبان فارسی توسط فولادوند در سال ۱۳۷۳ توسط دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی با ویرایش محمدرضا انصاری و سید مهدی برهانی منتشر شده‌است.
بهاءالدین خرمشاهی در توصیف ترجمهٔ فولادوند می‌نویسد: «بدون اغراق ترجمه فولادوند از بهترین ترجمه‌های موجود به زبان فارسی است».خرمشاهی، بهاء الدین، "سیر بی سلوک"، ص۳۴۳"دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی"، ص۱۶۰۴. ترجمه فولادوند ترجمه‌ای است به فارسی امروزی و بدون گرایش‌های خاص افراطی است، یعنی نه فارسی‌گرایی مفرط دارد نه عربی‌گرایی مفرط. علاوه بر این یکی از ویژگی‌های کم‌نظیر ترجمه حاضر ارائهٔ یک ترجمه آهنگین در سوره‌های مکی انتهای قرآن است.
محمدعلی کوشا قرآن پژوه و منتقدِ ترجمه‌های ممتاز قرآن، ویژگی‌های ترجمه فولادوند را این گونه برمی شمارد:
منطق کوانتومی در فیزیک ریاضی و مکانیک کوانتومی به مجموعهٔ قواعد و دستورهایی گفته می‌شود، که به هنگام استدلال پیرامون گزاره‌های در بر دارندهٔ اصول مربوط به نظریه کوانتومی کاربرد پیدا می‌کنند.
بر خلاف منطق گزاره ای، در منطق کوانتومی خاصیت توزیع پذیری
یک اصل نیست.
برای مثال گزاره‌های p ,q و r را در نظر بگیرید:
تکانش ذره در بازه [۰/۱۷ و ۰] است = p
مکان ذره در بازه [۱ و ۱-] است = q
مکان ذره در بازه [۳ و ۱] است = r
اینجا با در نظر گرفتن مقدار ثابت پلانک برابر ۱ (در یک سیستم واحد فرضی) و اصل عدم قطعیت حاصل از آن (ΔxΔρ ≥ ۰/۵) برای جمله (p ∧ (r ∨ q داریم ۰/۵ ≤ ΔxΔρ = ۴ × ۰/۱۷ = ۰/۶۸
که نتیجه می‌دهد: درست = (p ∧ (r ∨ q
در حالی که برای جمله(p ∧ q) ∨ (p ∧ r) داریم
که نتیجه می‌دهد: نادرست = (p ∧ q) ∨ (p ∧ r)
عَهدیه (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۲۸ در تهران) از خوانندگان موسیقی اصیل ایرانی است. او از سال ۱۹۷۶ تا کنون همراه با خانواده اش در مادرید، اسپانیا زندگی می‌کند. عهدیه بدیعی فامیلی کامل او است.
عَهدیه بدیعی در سال ۱۳۲۸ در تهران متولد شد. و همچنین پدرش اهل روستای سهزاب توابع شهرستان سراب است از سن پنج شش سالگی در گردهمایی هایِ خانوادگی می‌خواند. سر انجام با تشویق، راهنمایی و پشتکار مادرش در سنّ ۸ سالگی به رادیو ایران و برنامهٔ کودک راه پیدا کرد. در آن زمان خوانندگان برنامهٔ کودک آهنگ‌های خوانندگان بزرگتر را می‌خواندند ولی اشعار آن‌ها عوض شده و مناسب با حال و هوای بچه‌ها سروده می‌شد.
در حدود ۲۰۰ ترانه برای بچه‌ها خواند. ارکستر برنامهٔ کودک که او را همراهی می‌کرد، از بهترین و هنرمندترین افراد تشکیل شده بود که به‌طور رایگان و صرفاً به خاطر عشق به این برنامه همکاری می‌کردند. از جمله سورِن، آهنگساز که چند ساز مختلف را به خوبی می‌نواخت: ویلن، بانجو ماندولین، پیانو و آکوردئون. واروژان که معمولاً کنترباس می‌نواخت و در موسیقی پاپ دستی داشت. منوچهر بیگلری که نوازه ترومپت بود. آندرانیک پیانست و نیکُل الوندی نوازنده جاز به‌شمار می‌آمد.
دختران نیکُل یعنی آلیس و بلّا هم از خوانندگان خوب برنامهٔ کودک بودند و همچنین سیما بینا که قدیمی تر از عهدیه بود. مادر عهدیه نه تنها همیشه همراه و راهنمای او بود بلکه اشعار ترانه‌های عهدیه را برای برنامهٔ کودک می‌سرود. رئیس برنامهٔ کودک در آن زمان داوود پیرنیا بود که برنامه‌های کلاسیک گل‌ها نیز به ابتکار و سرپرستی ایشان تهیه می‌شد. داوود پیرنیا از همان موقع به عهدیه می‌گفت که وقتی بزرگتر شد در برنامه‌های گل‌ها خواهد خواند و همین‌طور هم شد یعنی اوّلین برنامهٔ گل‌ها (شاخه گل شمارهٔ ۳۲۸) را در سنّ ۱۴ سالگی اجرا کرد. از همان سنّ ۱۳ – ۱۴ سالگی در برنامهٔ دیگری هم بنام جوانان شروع به خواندن کرد و تقریباً ۳۰ ترانه برای این برنامه خواند.
همزمان با کارهای هنری تحصیلات خود را نیز دنبال می‌کرد. در دورهٔ دانشگاه، در رشتهٔ حسابداری با لیسانس فارغ‌التحصیل شد. در ضمن در کلاس‌های خصوصی موسیقی به فراگیری سُلفژ (نُت خوانی) موفّق شد. معلّم سُلفژِ او علی رهبری بود. دانستن نُت و نوشتن و خواندن آن در کار هنری برای او کمک مؤثّری بود.
از کارهای چشم گیر او همکاری با سینمای ایران بود که از سنین نوجوانی صدایش با چهره‌های درخشان در فیلم‌های فارسی، از جمله: فروزان، پوری بنایی، آذر شیوا، کتایون، فرانک میرقهّاری، فریبا خاتمی، جمیله، مرجان، شهناز تهرانی، شورانگیز طباطبایی و… همراه می‌شد.
۱۹ ساله بود که به عنوان یکی از بهترین خواننده‌های رادیو ایران، در فستیوال بین‌المللی شیراز، بنام جشن هنر شیراز، شرکت کرد. این فستیوال را فرح پهلوی، شهبانوی ایران، برگزار کرده بود که بعضی از هنرمندان جهودص دنیا از جمله یهودی منوهین نیز در آن شرکت داشتند. از سوی برنامهٔ گلهای رادیو ایران عهدیه و آقای عبدالوهّاب شهیدی برگزیده شدند تا در آن فستیوال هنری در شیراز برنامه‌هایی اجرا کنند. برنامه‌های ایرانی در حافظیه و سعدیه که برای این فستیوال مجهّز و آماده شده بودند اجرا می‌شدند.
پس از پایان تحصیلات دانشگاهی به مدّت ۲ سال در سپاه دانش دختران با درجهٔ افسری به انجام نظام وظیفه پرداخت ولی همزمان با تحصیلات دانشگاهی و دورهٔ سپاهی دانش همچنان فعّالیتهای هنری اش را حتی در همان سالها هم با پشتکار فراوان پیگیری می‌کرد.
برنامه‌های گلها در رادیو ملی ایران که در دستگاه‌های موسیقی کلاسیک ایران که همواره با ارکستر انجام می‌شد و کار سنگینی بود، و نیز تولید ترانه‌های مختلف پاپ رادیویی، یا ترانه‌های فیلمهای فارسی که از همه بیشتر زمان و انرژی و توجه و تمرکز را به خود اختصاص می‌داد.
در سال ۱۳۵۵ دو سال پیش از انقلاب به اسپانیا رفت و کمی پس از آن ازدواج کرد و دارای چهار فرزند (۳ دختر و ۱ پسر) شد. عهدیه از سال ۱۹۷۶ تا اکنون، بهمراه با خانواده اش در مادرید، اسپانیا به‌سر می‌برد.
بگفتهٔ خودش، وی ۵۵ ترانه در دستگهای موسیقی ایرانی برای برنامه‌های گلها و نزدیک به ۳۰۰ ترانه در سبکهای گوناگون برای رادیو ایران اجرا کرد و نیز بیش از ۷۰۰ ترانه برای فیلمهای فارسی (بستگی به داستان فیلمها) در سبکهای بسیاری خواند که تا امروز نام عهدیه را برای نسلهای کنونی همچنان آشنا و زنده نگاه داشته‌اند. عهدیه در دوران فعّالیتهای هنری اش هیچگاه در مجلسهای خصوصی و کاباره‌های تهران برنامه اجرا نکرد.
بیشتر آهنگسازان و ترانه‌سرایان بنام و سرشناس رادیو تلویزیون ملی ایران با عهدیه همکاری داشتند. آهنگسازانی چون جواد معروفی، مهدی خالدی، همایون خرّم، انوشیروان روحانی، عطاءالله خرّم، حسن یوسف زمانی، حسین واثقی، جواد لشگری، منوچهر لشگری، حسین صمدی، اکبر مُحسنی، امیر پازوکی، فرهاد فخرالدّینی، عماد رام، گودرزی؛ و از شاعران و ترانه‌سرایان: رهی مُعیّری، سیمین بهبهانی، بیژن ترّقی، هما میرافشار، رحیم معینی کرمانشاهی، ابوالقاسم حالت، تورج نگهبان، هدایت‌الله نیرسینا، رضا شمسا، محمدعلی شیرازی، مسعود هوشمند، کریم فکور، سعید دبیری، نظام فاطمی، بهادر یگانه، جعفر پورهاشمی، منوچهر معین‌افشار، لعبت والا، امان منطقی را می‌توان نام برد.
کنسرتهایی از طرف رادیو ایران در کشورهای گوناگون برگزار می‌شد که عهدیه نیز بارها در آنها به هنرنمایی پرداخت به‌ویژه در کشورهایی که بسیاری از دانشجویان ایرانی را پذیرا بودند مانند ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی، لبنان و افغانستان.
مردم کشورهای همسایه ایران مانند افغانستان و تاجیکستان نیز عهدیه رااز راه تماشای فیلمهای فارسی می‌شناختند و ترانه‌های او را بسیار دوست داشته و دارند.
از ترانه‌های ماندگار و خاطره انگیز عهدیه:
عاشق شدم من، فرشته‌ها، همچون گذشته‌ها، خاطرخواه، اوستا کریم، عشقی که زندگیمه، بیا بیا، نور خدا، کیمیای محبت، ایران، امروز و فردا، شهزادهٔ رؤیاها، کولی، مرا رها کن، قر تو کمرم فراونه، خونهٔ خاله، چشم چرون، شوهر شوهر، بی تو هرگز، دامن کوه بلند، سرنوشت، الحذر، … و بسیاری ترانه‌های دیگر که هنوز بر صفحه‌های گرامافون و نوارهای کاست در خانه‌های مردم و نیز وبسایتهای اینترنتی و نیز یوتیوب طنین افکن‌اند و خواستگاران فراوانی دارند.
آقا خوشگله
با من از عشق بگو
بی تو می‌میرم
چراغ بندر
اوستا کریم
حیرون
شیرین لب یار
از ایران می‌گویم
تروآ (به یونانی: Τροία, Troia، همچنین Ίλιον, Ilion; Latin: Trōia, Īlium؛ به هیتی: Wilusa یا Truwisa) نام شهری باستانی در ترکیه امروزی است. تروآ مهاجرنشینی یونانی بود که در محل آناتولی واقع بود.
هاینریش شلیمان، باستان‌شناس آلمانی، به سال ۱۸۷۰ به حفاری در محل پرداخت و چندین شهر بنا شده بر روی یکدیگر یافت. گمان می‌رود شهری که تروآی ۸ نام گرفته محل رخداد جنگ تروآ نقل شده در حماسهٔ ایلیاد اثر هومر باشد.
سرده روستایی در دهستان سیارستاق ییلاقی بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر استان گیلان
سرده همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرده یکی از هشت طبقهٔ آرایه‌شناختی در طبقه‌بندی علمی جانداران است.
سَردِه روستایی است در وُلُسوالی اندر در ولایت غزنی افغانستان.کوکچه‌پرس
این روستا زادگاه کیهان‌نورد افغانی عبدالاحد مُهمَند است.
راغب اصفهانی در «"المفردات"» می‌گوید: «رأی به معنی عقیده ای است که ظنّ و گمان در آن غلبه دارد.»راغب صفهانی، المفردات، تحت واژه رأی تفسیر به رای یعنی تفسیر قرآن بر خلاف موازین علم لغت و ادبیات عرب و فهم اهل زبان و تطبیق دادن آن بر پندارها و خیالات باطل و تمایلات شخصی و گروهی،مکارم شیرازی، ظوابط تفسیر قرآن و خطرات تفسیر به رأی،http://www.hawzah.net/per/q/do.asp?a=QCC11.HTM یعنی تفسیری که در آن مفسر آیات قرآن را بر اساس نظر و عقیده خویش تفسیر نماید.
یکی از معانی «تفسیر به رأی» این است که مفهوم جمله ای را آنچنان‌که قواعد ادبی و لغت اقتضاء می‌کند، بپذیریم ولی در تطبیق آن بر مصادیق، مرتکب تحریف شویم؛ و چیزی که مصداق آن نیست، بر طبق سلیقه شخصی خود مصداق آن قرار دهیماجتناب از تفسیر به رأی،http://www.quran-defa.ir/content/view/271/56/
احادیثی در نهی از تفسیر به رأی در کتب حدیث و تفسیر از پیامبر اسلام و امامان وارد شده‌است؛ مانند: (من فسر القرآن برآیه فلیتبواء مقعده من النار) هر کسی که قرآن را با رأی خویش تفسیر نماید پس جایگاه خود در آتش را آماده نماید.
تفسیر سوسیالیستی از سوره ناس: بگو پناه می‌برم به سررشته دار مردم، زمامدار مردم، ایدئال مردم (جامعه سوسیالیست مدنی)، از شر نظام افسونگر که در سینه مردمان می‌دمد،