moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اردوگاه کار اجباری زرتوخن‌بوش یا سرتوخن‌بوس، که با نام اردوگاه فوخت نیز شناخته می‌شود، اردوگاهی برای کار اجباری واقع در فوخت در نزدیک شهر سرتوخن‌بوس هلند بود. این اردوگاه در سال ۱۹۴۳ افتتاح شد و ۳۱٬۰۰۰ زندانی در آن نگهداری می‌شدند. ۷۴۹ زندانی در اردوگاه جان خود را از دست دادند و بقیه نیز اندکی پیش از آزادسازی اردوگاه توسط نیروهای متفقین در ۱۹۴۴ به اردوگاه‌های دیگر منتقل شدند. پس از جنگ از این اردوگاه به عنوان زندانی برای آلمانی‌ها و هلندی‌های همدست رژیم نازی استفاده شد. امروزه یک مرکز بازدیدکنندگان با نمایشگاه و بنای یادبود به یاد قربانیان آن اردوگاه وجود دارد.
در طول جنگ جهانی دوم، آلمان نازی از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ هلند را در اشغال داشت. در سال ۱۹۴۲ نازی‌ها زندانیان یهودی و سایر زندانیان را از طریق اردوگاه‌های انتقالی امرزفورت و وستربورک از هلند به اردوگاه کار اجباری آشویتس منتقل کردند، به استثنای ۸۵۰ زندانی که به اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن فرستاده شدند. P. 33. هنگامی که آن‌ها متوجه کوچک بودن امرزفورت و وستربورک به منظور اداره تعداد زیادی از زندانیان شدند، اس‌اس تصمیم گرفت که یک اردوگاه کار اجباری در فوخت در نزدیکی شهر سرتوخن‌بوس ایجاد کند.
ساخت اردوگاه در هرتزوگن‌بوش، که نام آلمانی «سرتوخن‌بوس» بود، در سال ۱۹۴۲ آغاز شد. این اردوگاه از اردوگاه‌های کار اجباری در آلمان الگوبرداری شده یود. نخستین زندانیانی که در سال ۱۹۴۳ وارد شدند، ناچار شدند ساخت اردوگاه را به پایان برسانند. این اردوگاه از ژانویه ۱۹۴۳ تا سپتامبر ۱۹۴۴ مورد استفاده قرار گرفت. در این دوره، حدود ۳۱۰۰۰ زندانی در آن نگهداری می‌شدند: از جمله یهودیان، زندانیان سیاسی، مبارزان مقاومت، کولی‌ها، شاهدان یهوه، همجنس گرایان، افراد بی خانمان، بازرگانان بازار سیاه، بزهکاران و گروگان‌ها.
به دلیل گرسنگی، بیماری و بدرفتاری، حداقل ۷۴۹ مرد، زن و کودک در این اردوگاه جان دادند. از این تعداد، ۳۲۹ نفر در محل اعدام درست در بیرون از اردوگاه به قتل رسیدند. با نزدیک شدن نیروهای متفقین به زرتوخن‌بوش، اردوگاه تخلیه شد و زندانیان به اردوگاه‌های کار اجباری در شرق منتقل شدند؛ تا ۴–۵ سپتامبر ۱۹۴۴، زنان زندانی به اردوگاه کار اجباری راونسبروک و مردان نیز به زاخسنهاوزن منتقل شدند. در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۴، نیروهای اسکاتلندی و کانادایی از واحد زرهی ۴ام ارتش کانادا، هنگ ۵ام ضد تانک پس از جنگ با نگهبان باقی‌ماندهٔ اس‌اس اردوگاه را که تقریباً کامل تخلیه شده بود آزاد کردند. حدود ۵۰۰–۶۰۰ زندانی زنده مانده بودند که قرار بود در عصر همان روز اعدام شوند، ولی با ورود نیروهای آزادیبخش از مرگ نجات پیدا کردند. حدود ۵۰۰ زندانی نیز در تلی از اجساد در نزدیکی دروازه‌ها پیدا شدند که در صبح همان روز آزادسازی اعدام شده بودند.
در نخستین سال پس از جنگ، این اردوگاه برای بازداشت آلمانی‌ها، نفرات هلندی اس‌اس، کسانی که گمان بر همدستیشان بود به همراه فرزندانشان، و جنایتکاران جنگی مورد استفاده قرار گرفت. اردوگاه در ابتدا توسط سربازان نیروهای متحد محافظت می‌شد، اما اندکی بعد توسط هلندی‌ها محافظت شد.
داوید کوکر (۱۹۲۱–۱۹۴۵)، که یک دانشجوی یهودی بود با خانواده اش در آمستردام زندگی می‌کرد تا اینکه در شب ۱۱ فوریه ۱۹۴۳ اسیر و به اردوگاه فوخت منتقل شد. در حین توقیف، او دفترچه خاطراتی نوشت که قسمتهای مختلف آن قاچاقی به بیرون از اردوگاه منتقل می‌شدند اما امروزه به شکل در دسترس است. نوشته‌های او رویدادهای ۱۱ فوریه ۱۹۴۳ تا ۸ فوریه ۱۹۴۴ را ثبت کرده‌اند. داوید در دفتر خاطرات خود شعر می‌سرود و در اردوگاه به کودکان یهودی آموزش می‌داد.
در ۲ ژوئن ۱۹۴۴، او و خانواده اش را با قطار به آشویتس-برکناو منتقل کردند. داوید این فرصت را پیدا کرد که نامه ای از قطار به بیرون پرتاب کند. خانواده او بعدها به اردوگاه گروس‌روزن (در بیلاوا) منتقل شدند. مادر و برادرش ماکس از جنگ جان سالم به در بردند، اما داوید در هنگام انتقال افراد بیمار به داخائو در سال ۱۹۴۵ درگذشت.
هلگا دین (زاده ۶ آوریل ۱۹۲۵ در آلمان – درگذشته ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳ در سوبیبور، شچچین) نویسنده یک دفترچه خاطرات بود که در سال ۲۰۰۴ یافته شد و در آن او از مشاهداتش در جریان اسکان در اردوگاه زرتوخن‌بوش می‌نویسد. پس از واپسین نوشته‌اش در دفترچه خاطرات در حوالی آغاز ژوئیه ۱۹۴۳، هلگا در سن ۱۸ سالگی به سوبیبور منتقل و در آنجا کشته شد."Shades of Anne Frank in Dutch prison camp diary." "Sydney Morning Herald", 22 October 2004.
"اف ۸" (به انگلیسی F8) در انگلیسی تلفظ شده به شکل ایمان("fate") هشتمین آلبوم استودیویی توسط گروه هوی متال آمریکایی فایو فینگر دث پانچ است که در ۲۸ فوریه سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این اولین آلبوم فایو فینگر دث پانچ است که چارلی آنگن درام نوازنده است، که به دنبال ترک جرمی اسپنسر به گروه پیوست و آخرین آلبوم گروه با جیسون هووک گیتارییست است.
تمامی آهنگ‌ها توسط زلتن بثری، جیسون هووک،
ایوان ال. مودی نوشته شده‌است
کوندان شاه (; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود.
اردوگاه کار اجباری هینزرت اردوگاهی برای کار اجباری ساخته شده توسط آلمان نازی در راینلاند-فالتس در ۳۰ کیلومتری مرز با لوکزامبورگ بود. از این اردوگاه در طول فعالیتش به منظورهای مختلفی بهره گرفته می‌شد. شهرت این اردوگاه به خاطر نقشی بود که به عنوان مرکز انتقالی تبعیدیان "شب و مه" و نیز بازداشتیان مقاومت لوکزامبورگ داشت.
در آغاز، این اردوگاه آلمانی‌هایی را دریافت می‌کرد که یا برای اورگانیتزاسیون توت کار می‌کردند یا به احکام بازپروری سبک محکوم شده بودند. با گذر زمان، زندانیان فرانسوی نیز به اردوگاه هینزرت آورده شدند. اما مهم‌ترین زندانیان اردوگاه را بازداشتیان "شب و مه" تشکیل می‌دادند که در پاریس دستگیر شده و از مه ۱۹۴۲ تا سپتامبر ۱۹۴۳ به این اردوگاه گذر داشتند. در اکتبر ۱۹۴۳ و با پیشروی نیروهای متفقین به سوی آلمان، واپسین نفرات "شب و مه" اردوگاه را ترک کردند.
اردوگاه کار اجباری هینزرت برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ برای اسکان کارگرانی که دیوار غربی را می‌ساختند گشایش یافت. با این حال، در ۱۶ اوت ۱۹۳۹ در یک آتش‌سوزی سوخت و در اکتبر ۱۹۳۹ به عنوان بازداشتگاه بازداشت و بازآموزی پلیس برای زندانیان محکوم به مجازات‌های سبک (زیر ۱۴ روز) و نیز برای آن دسته از کارگرانی که به باور نازی‌ها رفتارهای ضداجتماعی نشان داده بودند، بازسازی شد. این کارگران، که بسیاری از آنها توسط گشتاپو برمن آورده شده بودند، نه تنها در دیوار غربی، بلکه در سایر پروژه‌های زیربنایی نظامی مانند پایگاه‌های هوایی در مانهایم و ماینتس کار می‌کردند.
در ۱ ژوئیه ۱۹۴۰، این اردوگاه زیر نظر اداره بازرسی اردوگاه‌های کار اجباری قرار گرفت. پس از حمله به بلژیک، هلند، لوکزامبورگ و فرانسه در ۱۹۴۰، هینزرت همچنین به اردوگاهی برای زندانیان سیاسی از آن کشورهایی تبدیل شد که نیاز به «آلمانی‌سازی دوباره» داشتند. در ۷ فوریه ۱۹۴۲، فرماندهی اردوگاه به اداره اصلی اقتصادی و اجرایی اس‌اس (WVHA) منتقل شد. سپس اردوگاهی برای گشتاپو در منطقه لوکزامبورگ و تریر شد. تا زمان ورود اولین زندانیان شب و مه، اردوگاه تحت ساختار سازمانی سایر اردوگاه‌ها فعالیت می‌کرد و شامل بخش سیاسی، اردوگاهی برای «بازداشت و امنیت»، یک واحد پزشکی و واحدهای نگهبانی بود. پس از ورود زندانیان شب و مه، بخش سیاسی و اردوگاه «بازداشت و امنیت» تعطیل شدند.
هینزرت عمدتاً تا ۲۱ نوامبر ۱۹۴۴ و هنگامی که از لحاظ اداری با اردوگاه مرگ بوخن‌والد مرتبط شد، خودمختار بود. این اردوگاه در حمله ای هوایی در ۲۲ فوریه ۱۹۴۵ تا حدی تخریب شد، اما تا ۳ مارس همان سال و هنگامی که بسیاری از زندانیان باقی‌مانده در آن در یک راهپیمایی مرگ به هسن علیا فرستاده شدند، عملیاتی باقی ماند. این اردوگاه در ۱۷ مارس ۱۹۴۵ توسط واحدهای شناسایی لشکر ۹۴ام پیاده‌نظام کشف شد. در آن زمان تعداد انگشت شماری از زندانیان هنوز در اردوگاه باقی مانده بودند.
زندانیان اردوگاه هینزرت در شرایط بسیار سختی نگهداری می‌شدند؛ آن‌ها به‌طور منظم ضرب و شتم می‌شدند و جلسات شکنجه و اعدام در ملأ عام برگزار می‌شد تا فضای وحشت و ترس دائمی ایجاد شود.
اگرچه اکثر زندانیان هینزرت به اردوگاه‌های دیگر منتقل شده یا تا زمان آزادسازی اردوگاه در زندان نگه داشته شده بودند، اما بسیاری از آنها در هینزرت شکنجه و قتل شدند. اگرچه هینزرت تنها یک اردوگاه «انتقالی» بود، ۳۲۱ زندانی در آن کشته شدند. قربانیان اغلب مورد اصابت گلوله قرار گرفته، یا در آب خفه می‌شدند، یا با تزریق کشنده کشته می‌شدند. طبق سوابق محاکمه، نگهبانان اس‌اس نیز زندانیان را شکنجه می‌کردند، آنها را رها می‌کردند تا از بیماری یا گرسنگی بمیرند، یا آنها را جلوی سگ‌ها برای تغذیه می‌انداختند.
در سال ۱۹۴۱، دو کامیون ۷۰ اسیر جنگی شوروی را به هینزرت منتقل کردند. به زندانیان گفته شد که آنها تحت معاینه پزشکی قرار می‌گیرند، اما به آنها سم کشنده پتاسیوم سیانید تزریق شد و آن‌ها اندکی پس از آن درگذشتند. آنها را در جنگل نزدیک اردوگاه به خاک سپردند.
به دنبال اعتصاب عمومی ۱۹۴۲ لوکزامبورگ علیه اشغالگران آلمانی و بخشنامه جدیدی که جوانان لوکزامبورگی را به زور در ورماخت نام‌نویسی می‌کرد، ۲۰ نفر از اعتصاب‌کنندگان توسط گشتاپو دستگیر، به اعدام محکوم شده، و میان ۲ تا ۵ سپتامبر ۱۹۴۲ تیرباران شدند. ارنست توسن بوکسور نیز در میان آنها بود. این زندانیان سیاسی نیز در نزدیکی اردوگاه دفن کردند.
در سالهای بعد، بیش از ۳۵۰ مبارز مقاومت لوکزامبورگ توسط گشتاپو دستگیر شدند. ۵۰ تن از این مبارزان به اعدام محکوم شدند. از این ۵۰ حکم، ۲۵ مجازات اجرا شد. با این حال، از ۲۵ نفر باقیمانده، ۲۳ نفر بعدها به تلافی اقدامات مقاومت در لوکزامبورگ اعدام شدند.
تعداد دقیق قربانیان کشته شده در هینزرت ناشناخته مانده‌است. میان ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ لوکزامبورگی به هینزرت اعزام شده بودند. مقاومت ملی لوکزامبورگ ("Conseil National de la Resistance") مرگ ۳۲۱ تن، از جمله ۸۲ لوکزامبورگی را تأیید کرده‌است، اما بقایای کامل قربانیان کشته‌شده پیدا نشده‌است. در سال ۱۹۴۶، به دنبال آزادسازی اردوگاه توسط متفقین، بقایای بسیاری از قربانیان پیدا و با افتخارات کامل ملی به کشورهای مربوطه منتقل شد. آن بقایایی که به هیچ کشوری منتقل نشده بودند، در محل و در یک گورستان یادبود به خاک سپرده شدند.
اجساد قربانیان لوکزامبورگ در تاریخ ۹ تا ۱۰ مارس ۱۹۴۶ به لوکزامبورگ منتقل شدند. در طول مسیر، شهروندان برای ادای احترام در جاده‌ها صف کشیده بودند و برخی لباس راه راه زندانیان اردوگاه را بر تن داشتند. اجساد ابتدا به‌طور موقت در پلاس دارم، در مرکز شهر لوکزامبورگ، گذاشته شدند، و سپس در گورستان کلیسای جامع نوتردام دفن شدند.
مظفر علی (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل هند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین کارگردانی شده‌است.
یوآن شائو (مرگ ۲۰۲) یکی از جنگ سالاران سلسلهٔ هان در دوران پایانی حکومت این سلسله در کشور چین می‌باشد. خاندان یوآن یکی از مهم‌ترین خاندان‌های امپراتوری هان در اواخر عمر این امپراتوری بود که در چهار نسل مناصب لشکری و کشوری مهمی در اختیار داشت.
در میانهٔ دههٔ ۱۸۰ میلادی، امپراتوری هان شاهد شورش‌هایی بود که عمدتاً از جامعهٔ دهقانی آغاز شدند و هدفشان سرنگونی سلسلهٔ هان بود. «لیو هونگ» که با عنوان امپراتور لینگ خوانده می‌شد، با بی کفایتی امور مملکتی را به خواجگان سپرده بود و هیچ توجهی به خواسته‌های مردم نداشت. در نتیجه دهقان‌ها دست به شورشی زدند که به نام «شورش دستار زردها» شناخته شده و امپراتوری را تا مرز نابودی پیش برد. با وجود این مشکلات، برادر ملکه هو «هو جین» که امور لشکر امپراتوری را دست داشت، به کمک فرماندهانی چون «لو ژی» و «هوآنگفو سانگ» توانست شورشیان را شکست داده و امپراتوری را نجات دهد.
بعد از شکست شورشیان، میان هو جین و خواجگان درگیری‌هایی رخ داد. هو جین معتقد بود که وضعیت نابسامان امپراتوری نتیجهٔ بی کفایتی خواجگانی است که امور دربار را در دست گرفته‌اند. این اختلافات دو حزب مخالف را در دربار امپراتوری به وجود آورد. نخست حزب ده ملازم، که متشکل از خواجگان بود و دوم حزب هو جین، که پیروان او را شامل می‌شد و اکثراً فرماندهان نظامی بودند. مهم‌ترین پیروان هو جین، یوآن شائو و سائو سائو بودند که از نوجوانی با یکدیگر دوستی داشتند. این اختلافات، به اختلاف بر سر جانشین امپراتور لینگ انجامید. هو جین و پیروانش معتقد بودند «لیو بیان» پسر ملکه هو باید جانشین شود؛ اما خواجگان که از قدرت‌گیری هو جین در سایهٔ خواهر زاده اش هراس داشتند، نظرشان «لیو شیه» پسر بانو وانگ، صیغهٔ امپراتور لینگ بود. هو جین ابتدا می‌کوشید خواهرش را قانع کند خواجگان را از دربار اخراج کند، اما خواجگان ملکه هو را تحت فرمان خود درآورده و چنین اجازه ای به او ندادند. در نتیجهٔ مجبور شد برای سرکوب خواجگان به روش نظامی متوسل شود. با مرگ امپراتور لینگ، جنگ قدرت آغاز شد. هو جین برای تمام فرماندهان نظامی امپراتوری نامه نوشت و از ایشان دعوت کرد در سرکوب خواجگان به او ملحق شوند. سائو سائو شدیداً با این کار مخالف بود، زیرا معتقد بود این کار باعث می‌شود برنامهٔ سرکوب به گوش خواجگان برسد. او نیروی نظامی پایتخت را برای سرکوب خواجگان کافی می‌دانست، اما هو جین سائو سائو را بی‌خرد خواند و کار خودش را کرد.
طبق پیش‌بینی سائو سائو، خبر برنامه‌های هو جین به گوش خواجگان رسید. ایشان با کمک «هو میائو» برادر هو جین و ملکه، هو جین را به جلسه ای فراخواندند. یوآن شائو و سائو سائو که نسبت به این جلسه بدبین بودند، هو جین را تا قصر همراهی کردند، اما خواجگان مانع ورود آن دو شده و هو جین تنهایی قدم به قصر گذاشت. در قصر شماری آدمکش که مزدور خواجگان بودند، هو جین را محاصره کرده و وِی را به قتل رساندند. سپس سرش را بریده و به بیرون از قصر، مقابل یوآن شائو و سائو سائو پرت کردند. این دو که چنین خطری را پیش‌بینی می‌کردند، سریعاً با نیروهای خود به قصر حمله کرده و کشتار عظیمی به پا کردند. در این کشتار، تمام خواجگان جز چند تن از سرانشان (که آنها نیز حین فرار از پایتخت کشته شدند) نابود شده و شیرازهٔ قدرت ایشان فروپاشید. اما با فرار لیو بیان که آن زمان امپراتور شناخته می‌شد، و برادرش لیو شیه به بیرون از پایتخت، نتیجه طور دیگری رقم خورد.
دونگ ژو که فرمانده ای از ناحیهٔ لیانگ بود، با درخواست هو جین به پایتخت آمده و اردو زده بود. وی لیو بیان و لیو شیه را هنگام فرار پیدا کرد و به لویانگ بازگرداند. این چنین دونگ ژو توانست اعتباری کسب کرده و خود را صدراعظم جدید خواند. از نخستین اقدامات او، برکناری لیو بیان و به قدرت رساندن لیو شیه با نام «امپراتور شیان» بود. بخاطر فضای رعب و وحشتی که دونگ ژو به وجود آورده بود، هیچ‌کس جرأت مخالفت با او را نداشت، جز دینگ یوآن و یوآن شائو که شجاعانه با او مخالفت می‌کردند. دونگ ژو با نظر مشاورش، لی رو، دینگ یوآن را از طریق تطمیع پسر خوانده اش، لو بو، نابود کرد. اما بخاطر جایگاه خاندان یوآن، نتوانست چنین رفتاری با یوآن شائو داشته باشد و با یک فرمان از جانب امپراتوری، وِی را به فرمانداری ناحیهٔ «جی» فرستاد.
سال بعد، سائو سائو که یکی از معتمدان دونگ ژو شده بود، با همکاری وانگ یون، وزیر کشور، توطئه ای ریخت تا دونگ ژو را ترور کند. اما نقشهٔ او شکست خورد و تحت تعقیب قرار گرفت. سائو سائو توانست به کمک چِن گونگ، خودش را به زادگاهش رسانده تا از گزند مأموران دونگ ژو در امان باشد. سپس به کمک پدرش، جنبشی را علیه دونگ ژو آغاز کرد. به مرور زمان، فرماندهان دیگری نیز از سایر نقاط امپراتوری به سائو سائو ملحق شدند و این جنبش به یک ائتلاف بزرگ از فرماندهانی تبدیل شد که مخالف دونگ ژو بوده و خواهان برکناری او بودند. از این فرماندهان می‌توان به یوآن شائو، یوآن شو (برادر کوچکتر یوآن شائو)، سون جیان، گونگسان زان و لیو بی اشاره کرد.
سرانجام که سپاهیان سران ائتلاف برای مبارزه با دونگ ژو گرد آمدند، به پیشنهاد سائو سائو، یوآن شائو به رهبری ائتلاف برگزیده شد. ائتلاف در ابتدا پیروزی‌های بزرگی کسب کرد. ایشان موفق شدند یکی از فرماندهان دونگ ژو به نام «هوآ شیونگ» را شکست داده و پس از نابودی او، لو بو را مجبور به عقب‌نشینی کنند. اما با طرحی از جانب لی رو، دونگ ژو لویانگ را به آتش کشید و با انتقال دربار امپراتوری به چانگان، پایتخت را بدان جا منتقل کرد. این چنین سپاهیان ائتلاف در تصرف پایتخت ناکام مانده و جز شهری سوخته، چیزی نصیبشان نشد.
سائو سائو معتقد بود باید جنگ را تا نابودی کامل دونگ ژو ادامه دهند، اما یوآن شائو مخالفت کرد و به بهانهٔ خستگی سپاهیان ائتلاف، به پیش روی ایشان پایان داد. سائو سائو به تنهایی به سمت چانگان لشکر کشید و با یکی از فرماندهان دونگ ژو به نام «ژو رونگ» وارد نبرد شد. هم‌زمان در اردوی ائتلاف فاجعهٔ بزرگی رخ داد. سون جیان که مهر امپراتوری را در چاهی پیدا کرده بود، حاضر نشد آن را تحویل یوآن شائو دهد و این چنین میان ایشان درگیری به وجود آمد. سون جیان به همراه مهر، مقرّ ائتلاف را ترک کرد و به چانگشا بازگشت. یوآن شائو هم برای لیو بیائو نامه ای نوشت و از او خواست مانع سون جیان شود، که البته در این امر ناکام ماند.
از طرفی دیگر، سائو سائو شکست خورده به مقرّ ائتلاف بازگشت. این شکست، به معنای پایان کار ائتلاف و ناکامی ایشان در سرنگون کردن دونگ ژو بود. با اینکه سائو سائو شکست ائتلاف را بر گردن گرفت، اما سایر فرماندهان از جمله گونگسان زان، ناتوانی یوآن شائو در رهبری را عامل اصلی شکست ائتلاف می‌دانستند.
یوآن شائو که بار سنگین شکست ائتلاف را بر دوش می‌کشید، دنبال راهی بود تا اعتبار خود را احیا کند. از این رو به فرمانداری ناحیهٔ جی چشم دوخت. ناحیهٔ جی در شمال رود زرد قرار داشت و بسیار پهناور و حاصل خیز بود. فرماندار جی «هان فو» نام داشت که از نزدیکان خاندان امپراتوری بود و جایگاه محترمی داشت. از این رو یوآن شائو نمی‌توانست مستقیماً با او وارد جنگ شود. از این رو برای گونگسان زان نامه ای نوشت و از او خواست به اتفاق هم به جی لشکر کشی کنند. گونگسان زان که متوجه حیلهٔ یوآن شائو نبود، طبق آنچه در قرارشان آمده بود پیش از یوآن شائو سپاه خود را حرکت داد. هان فو که متوجه پیش روی گونگسان زان شد، از یوآن شائو درخواست کرد از فرمانداری در مقابل گونگسان زان دفاع کند. یوآن شائو هم به این بهانه مقرّ فرمانداری جی را اشغال نمود تا کار هان فو به پایان رسد.
گونگسان زان که به فرمانداری رسید، از یوآن شائو سهم خود از غنایم جنگی را طلب کرد. اما یوآن شائو به این بهانه که چون جنگی رخ نداده، غنایمی هم در کار نخواهد بود، از این کار سرباز زد. گونگسان زان که تازه متوجه نیرنگ یوآن شائو شده بود، خشمگین شد و به او حمله کرد. با فرماندهان توانایی چون «وِن چو» و «یان لیانگ» یوآن شائو موفق شد گونگسان زان را شکست داده و وِی را به آستانهٔ نابودی بکشاند. اما «ژائو یون» که پیش تر سربازی در سپاه یوآن شائو بود، به گونگسان زان ملحق شد و او را نجات داد. این چنین هیچ‌یک از دو طرف که به هدف خود نرسیده بودند، وارد جنگ‌هایی فرساینده شدند. در این زمان، دونگ ژو که از درگیری سران ائتلاف خوشحال بود، حکم فرمانداری ناحیهٔ جی را برای یوآن شائو و حکم فرماندهی پیش قراول سپاه امپراتوری را برای گونگسان زان صادر کرد تا به جنگ میان ایشان پایان داده و دو تن از مخالفانش را به راه خود بیاورد.
اما این برای یوآن شائو کافی نبود و او همچنان به سرزمین‌های دیگر چشم داشت. از این رو سپاهی را به فرماندهی پسر بزرگش «یوآن تان» به ناحیهٔ بِی‌های که آن زمان تحت فرمان کونگ رونگ بود، فرستاد و آنجا را هم به اشغال خود درآورد. این چنین یوآن شائو به قدرتمندترین فرمانده در سرزمین‌های شمالی تبدیل شد.
پس از کشته شدن دونگ ژو، «لی جوئه» که از پیروانش بود توانست قاتلان دونگ ژو را سرکوب کرده و کنترل دربار امپراتوری را در دست بگیرد. اما یانگ فِنگ علیه او شورید و او کنترل دربار را از دست داد. امپراتور شیان که برای در امان ماندن از درگیری میان لی جو و یانگ فِنگ، به پایتخت سابق، لویانگ، بازگشته بود، در معرض خطرات بسیاری قرار داشت. اما سائو سائو با زیرکی خود لوئویانگ را که پیش تر تنها ویرانه ای بود، تصرف کرد تا این چنین امپراتور را نجات داده و به نخست‌وزیری برگزیده شود. این برای یوآن شائو قابل قبول نبود؛ زیرا جدای از رابطهٔ دوستانهٔ میان این دو، یوآن شائو خود را از سائو سائو برتر می‌دانست و خود را برای نخست‌وزیری شایسته‌تر می‌دید.
با این حال چند سالی میان این دو صلحی شکننده برقرار بود. سائو سائو به عنوان نخست‌وزیر، با مشکلاتی چون شورش لو بو و ادعای امپراتوری جدید از جانب یوآن شو مواجه بود و فرصتی برای کشورگشایی نداشت. اما یوآن شائو توانست قلمرو خود را بسیار گسترش دهد و سپاهی بزرگ گرد آورد. سرانجام پس از سرکوب یوآن شو، لیو بی که پیش تر در خدمت نخست‌وزیر بود، به او پشت کرد و به یوآن شائو نامه ای نوشت و اعلام کرد آماده است تا به او ملحق شود. یوآن شائو که از لیو بی بابت مرگ برادرش خشمگین بود، ابتدا این پیشنهاد را نپذیرفت. اما بعد که متوجه شد این به معنای ضعیف شدن سائو سائو و قدرتمندتر شدن خودش است، لیو بی را به خدمت گرفت و علیه سائو سائو، اعلان جنگ کرد.
یوآن شائو مشاوران کاردان بسیاری چون جو شو، تیان فِنگ، ژو یو، گو تو و پانگ جی داشت، اما نمی‌توانست از ایشان هیچ بهره ای ببرد؛ زیرا ایشان همواره اختلاف نظر داشتند و چون حاضر به قبول نظر دیگری نبودند، هیچ‌گاه به توافق نمی‌رسیدند. یوآن شائو نیز به تبع آنها دچار سردرگمی می‌شد. در مقابل سائو سائو توانسته بود حلقهٔ مشاوران کارایی تشکیل دهد که در مورد مسائل مختلف تا رسیدن به یک نتیجهٔ نهایی، با یکدیگر مذاکره کرده و نظرات یکدیگر را بررسی می‌کردند. برای مثال دربارهٔ همین درگیری، نظر کونگ رونگ توقف جنگ بود، اما ژون یو اعتقاد داشت جنگ باید ادامه پیدا کند و توانست سایرین را متقاعد بسازد. اما مشاوران یوآن شائو تنها با یکدیگر جدل کرده و دشمنی می‌ورزیدند.
در جریان نبرد لیانگ، با اینکه هیچ طرف به پیروزی دست نیافت، اما سائو سائو توانست مواضع خود را تحکیم کند. این موضوع به معضلی میان مشاوران یوآن شائو تبدیل شد. هیچ‌یک حاضر به پذیرش اشتباهاتشان نبودند و تقصیر را گردن دیگری می‌انداختند. این اختلافات تا جایی پیش رفت که پانگ جی نزد یوآن شائو از تیان فِنگ بدگویی کرد و سبب مرگ او شد. ژون یو دربارهٔ پانگ جی گفته‌است: «شجاع است، اما توان پذیرش نظر سایرین را ندارد.»
پس از این نبرد، پسر سوم یوآن شائو «یوآن شانگ» سخت بیمار شد و یوآن شائو دستور توقف نبرد را داد. جو شو که توقف نبرد بخاطر بیماری یک نفر را صلاح نمی‌دانست، به یوآن شائو اعتراض کرد. اما یوآن شائو بجای پذیرش نظر مشاورش، بر او خشم گرفت و او را از خود راند. همچنین چون گوآن یو، برادر قسم خوردهٔ لیو بی، آن زمان در خدمت سائو سائو بود، لیو بی را خائن خواند و دستور اعدام او را صادر کرد. اما لیو بی توانست بگریزد و یوآن شائو فرماندهٔ توانای دیگری را هم از دست داد.
در مقابل سائو سائو با بحران‌های شدیدی روبرو بود. شمار سپاهیان یوآن شائو بیش از صد هزار تن بود، اما سپاهیان نخست‌وزیر از ثلث این هم کمتر بود. هم چنین سپاه نخست‌وزیر دیگر آذوقه‌ای برای ادامهٔ جنگ نداشت. ژون یو توانست در مدت کوتاهی از نزدیک‌ترین منابع، آذوقهٔ کافی برای کمتر از یک ماه سپاهیان سائو سائو را فراهم آورد. گو جیا هم با نهایت دقت و فراست طرح‌هایی برای این نبرد سرنوشت ساز ریخت.
با رسیدن نوامبر سال ۲۰۰، جنگ آغاز شد. شرایط به گونه‌ای بود که اگر سائو سائو شکست می‌خورد، قطعاً پایتخت را از دست داده و از نخست‌وزیری سرنگون می‌شد. با این حال سائو سائو تصمیمی برای تسلیم شدن نداشت. در مقابل یوآن شائو که اکثر مشاوران و فرماندهانش را از دست داده بود، صرفاً با اتکا به‌شمار زیاد سپاهیان قدم در میدان گذاشت. در نبرد «گوآندو» یوآن شائو شکست سختی خورد و رسوایی بزرگی در تاریخ از خود به یادگار گذاشت. اما سائو سائو پیروز شد و قدرتش به حدی رسید که تا پیش از نبرد صخره سرخ، فرمانده‌ای شکست ناپذیر شناخته می‌شد.
یوآن شائو تا دو سال پس از گوآندو زنده بود، اما ضربه‌ای که از شکست خورده بود، چنان سنگین بود که هیچ‌گاه نتوانست به بازسازی سپاه خود اقدام کند. در این شرایط، پسر بزرگ «یوآن تان» که باید قلمروی پدر را ادارهٔ می‌کرد، با سائو سائو صلح کرد و به فرمان او شد. اما پسر سوم «یوآن شانگ» این را برنتابید و علیه برادرش شورش کرد. یوآن شائو درگیری پسرانش را می‌دید، اما توان هیچ کاری نداشت. از طرف دیگر سائو سائو هم منتظر ماند تا ایشان خود سبب نابودی یکدیگر شوند. در نتیجهٔ جنگ داخلی خاندان یوآن، قدرت این خاندان از بین رفت و قلمرویشان کاملاً در اختیار سائو سائو قرار گرفت.
به فرمان سائو سائو، «بانو ژِن» که همسر پسر دوم یوآن شائو «یوآن شی» بود، پس از آنکه یوآن شی بدون خانواده‌اش از مقر خود گریخت، با پسرش «سائو پی» ازدواج کرد. نتیجهٔ این ازدواج، «سائو روی» بود؛ البته که پدر سائو روی، یوآن شی بود، زیرا سائو پی بخاطر بیماری قدرت فرزندآوری نداشت.
ابوالحسن وفایی (متولد ۱۳۱۸) پژوهشگر ایرانی و استاد مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف است. او در سال ۱۳۸۲ به‌عنوان چهره ماندگار معرفی شد. وفایی سردبیر "ساینتیا ایرانیکا" است.
دکتر عباس شفیعی (متولد ۱۳۱۴ در اصفهان) دامپزشک و ویروس‌شناس ایرانی است. او در سال ۱۳۸۴ به‌عنوان چهره ماندگار دامپزشکی معرفی شد.
او دوره دکتری دامپزشکی را در دانشگاه تهران گذراند و پس از سربازی، در تابستان ۱۳۴۰ در مؤسسه تحقیقات و سرم‌سازی رازی استخدام شد و از آن زمان تاکنون در این مؤسسه فعالیت می‌کند. دامنه فعالیت استاد او فعالیت‌هایی در مورد بیماری‌های ویروسی دام و انسان و واکسن‌های ویروسی دام و انسان شامل پایه‌گذاری تولید واکسن سرخک، واکسن فلج اطفال و واکسن سرخجه و اوریون و نیز همکاری با بخش عفونی بیمارستان‌ها در تشخیص عفونت‌های ویروسی به ویژه آنسفالیت‌های ویروسی داشته‌است.
کهکشان جسم هوگ از پیچیده‌ترین کهکشان‌ها که در صورت فلکی مار واقع شده‌است. این کهکشان در سال ۱۹۵۰ هنگامی که اخترشناس آرتور هوگ در حال مطالعهٔ این شی غیرمعمول بود دیده شد، خارج این حلقه تحت سلطهٔ ستارههای آبی روشن است، در حالیکه در نزدیکی مرکز توپی از ستارگان قرمز رنگ وجود دارد که احتمالاً خیلی قدیمی‌تر هستند. در واقع می‌توان گفت که ستارهٔ عظیمی در مرکز کهکشان قرار دارد و دیگر سیاره‌ها و ستاره‌ها به دور آن در حال گردش هستند، به همین دلیل به آن دو کهکشان نیز می‌گویند.
بین این دو، شکافی وجود دارد که کاملاً تاریک به نظر می‌رسد. این مسئله که «جسم هوک» و حلقهٔ ستارگان و گاز آن چگونه تشکیل شده، هنوز یک راز است. اما فرضیات پیدایش شامل برخورد یک کهکشان در میلیاردها سال پیش و اثر گرانشی یک نوار مرکزی است که بتازگی ناپدید شده‌است. اخیراً با استفاده از یک الگوریتم نویززدایی هوشمند مصنوعی مجدداً پردازش شده‌است. مشاهدات در طول موج رادیویی نشان می‌دهد که جسم هوگ در میلیاردها سال پیش با یک کهکشان کوچکتر ادغام نشده‌است. این شی فضایی حدود ۱۰۰ هزار سال نوری گستردگی دارد و در فاصلهٔ تقریبی ۶۰۰ میلیون سال نوری از ما واقع شده‌است. به‌طور شانسی در این تصویر در موقعیت ساعت ۷ و فاصلهٔ خالی بین کهکشان و حلقهٔ ستارگان یک کهکشان مارپیچی دیده می‌شود که در فاصله دورتری از جسم هوگ قرار دارد.
می‌توان گفت که این کهکشان به ما نشان می‌دهد که برخورد و ادغام شدن کهکشان راه شیری و آندرومدا چگونه است.
گتو ریگا منطقه مسکونی کوچکی در ریگا، لتونی، بود که توسط نازی‌ها برای اسکان یهودیان لتونی و دیگر یهودیان در جریان جنگ جهانی دوم مشخص شد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۱، نازی‌ها با بیرون کردن همه دیگر ساکنان غیریهودی محله‌های درون گتو، یهودیان را از ریگا و دیگر مناطق به درون گتو منتقل کردند. بیشتر یهودیان لتونی (حدود ۳۵۰۰۰ تن) در جریان کشتار رومبولا در ۳۰ نوامبر و ۸ دسامبر ۱۹۴۱ کشته شدند. نازی‌ها سپس تعداد زیادی از یهودیان آلمانی را به این گتو منتقل کردند. بیشتر آنها بعدها در کشتارها به قتل رسیدند.
اگرچه گتو ریگا به شکل یک گتوی کامل شناخته می‌شود، در واقعیت این گتو از چند «گتو» درون خود تشکیل شده بود. پس از کشتار رومبولا، یهودیان لتونیایی باقی‌مانده در منطقه کوچکی درون گتوی اصلی مستقر شدند. این گتو که با عنوان «گتوی کوچک» شناخته می‌شد به دو بخش مجزای مردانه و زنانه تقسیم می‌شد. بعدها با ورود یهودیان آلمانی، بخش‌های دیگری به گتوی ریگا افزوده شد که با عنوان «گتوی آلمانی» شناخته می‌شدند.Schneider, "Journey into Terror", p. 162, n.23
در ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۱، مقام‌های آلمانی تصمیم به محدودسازی یهودیان ریگا درون یک گتو گرفتند؛ همه یهودیان می‌بایست به ثبت عمومی می‌رسیدند و یودنراتی برای رسیدگی به امورشان تعیین شد.Kaufmann, "The Destruction of the Jews of Latvia", pp. 18–20 بعضی از رهبران یهودی جنبش آزادی یهود در لتونی با این تصور که عضویت در "یوندرات" می‌توانست به شرایطشان کمک کند و جایگاهشان در هنگام مذاکره با آلمانی‌ها تثبیت کند اقدام به پیوستن به آن کردند. اعضای یودنرات بر بازوی خود بازوبند بزرگ سفیدی با نشان ستاره داوود آبی رنگ داشتند که به ایشان اجازه می‌داد در پیاده‌روها راه بروند.
در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۱ دستور داده شد تا یهودیان تا ۲۵ اکتبر به منطقه مسکاواس فورشتات در ریگا منتقل شوند؛ در نتیجه، نزدیک به ۳۰۰۰۰ نفر ناچار به سکونت در ناحیه‌ای با وسعت تنها ۱۶ کوچه شدند.Michelson, Frida, "I Survived Rumbuli",
گتو توسط حصاری از سیم خاردار محصور شده بود،Angrick and Klein, "Die "Endlösung" in Riga", p. 127 و هر کسی که به حصار نزدیک می‌شد مورد اصابت گلوله توسط مأموران مراقب قرار می‌گرفت. این مأموران تحت فرماندهی رئیس پلیس دانتزیگ همچنین شب‌ها اقدام به تیراندازی تصادفی به افراد ساکن در گتو می‌کردند.Kaufmann, "The Destruction of the Jews of Latvia",
یهودیان جابجا شده تنها می‌توانستند با خود دارایی‌های کمی را به درون گتو ببرند. باقی دارایی‌های آن‌ها توسط آلمانی‌ها ضبط و توسط سازمانی که به همین منظور تشکیل شده بود "Treuhandverwaltung"، با قطار به آلمان فرستاده شدند. آلمانی‌ها همچنین چشم خود را بر سرقت دارایی‌های افراد ساکن گتو توسط مأموران مراقب و نیز سربازان آلمانی بستند، چرا که این سرقت‌ها را جبرانی برای همدستی این مأموران با آلمانی‌ها در عملیات کشتار می‌دیدند. به باور ازرگلیس، اس دی علاقه بیشتری به کشتار یهودیان داشت تا دزدیدن دارایی‌هایشان، در حالی که نیروهای فرمانداری «غیرنظامی» هینریک لوهس به عکس آن علاقه داشتند.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", pp. 344–347
پس از کشتار رومبولا، ساختار گتو عوض شد. یهودیان لتونیایی که از کشتار جان سالم به در برده بودند در محدودهٔ «گتوی کوچک» محاصره شدند که شامل دو ناحیه مردانه و زنانه می‌شد. در کنار این محدودهٔ کوچک، گتوی دیگری تشکیل شد که ساکنانش را یهودیان تبعیدی از رایش تشکیل می‌دادند. به این گتو «گتوی آلمانی» گفته می‌شد.
در سپتامبر ۱۹۴۱، آدولف هیتلر، به درخواست راینهارد هایدریش و یوزف گوبلز، دستور تبعید یهودیان آلمان به شرق را صادر کرد. از آنجا که در ابتدا مقصد برنامه‌ریزی شده، یعنی گتو مینسک، بیش از حد شلوغ بود، قطارهای بعدی برای اخراج به گتو ریگا، که خود نیز پرازدحام بود، تغییر مسیر دادند.
در ۳۰ نوامبر و ۸ و ۹ دسامبر، نازی‌ها حدود ۲۷۵۰۰ یهودی لتونی ساکن گتو را در چاله‌هایی از پیش کنده شده در جنگل رومبولا با شلیک گلوله کشتند.Angrick and Klein, "Die "Endlösung" in Riga", pp. 142–159 در آن هنگام، از گشایش «گتوی بزرگ» تنها ۳۷ روز می‌گذشت. تنها حدود ۴۵۰۰ کارگر مرد ماهر، و حدود ۵۰۰ زن که به عنوان خیاط ثبت شده بودند، از کشتار رومبولا جان سالم به در بردند.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", p. 348
نخستین قطار حامل یهودیان آلمانی با ۱۰۵۳ مسافر در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۱ از برلین به ایستگاه راه‌آهن در ریگا رسید. همه افراد در همان روز در جنگل رومبولا به قتل رسیدند.Gottwald and Schulle, "Judendeportationen", p. 121 چهار کاروان بعدی که هر یک تقریباً ۴۰۰۰ مسافر داشتند با دستور "اس‌اس-بریگادفورر" و فرمانده آینزاتس‌کماندو، فرانتس اشتالکر، در یک محوطه خالی، با عنوان اردوگاه کار اجباری یونگ‌فرنهوف، اسکان داده شدند.
اختلافی تاریخی در مورد اینکه یهودیان لتونی در رومبولا کشته شدند تا بتوان برای یهودیان رایش جا باز شود وجود داشته و مدتهاست که باعث شکل‌گیری احساسات تلخی میان بازماندگان لتونیایی و آلمانی شده‌است. شواهد در این باره روشن نیست، اما مطمئناً اخراج یهودیان رایش به گتو اندک زمانی پس از تیراندازی‌های رومبولا پیگیری شد.Ezergailis, "The Holocaust in Latvia", p. 354
اتصال انبساطی ابزاری کاربردی است که به منظور جذب ایمن انبساط و انقباض ناشی از دما، ارتعاشات، حرکت سازه به دلیل نشست زمین یا فعالیت لرزه ای، وزش باد و … به کار می‌رود.
از این اتصالات در خطوط لوله، بخش‌های مختلف ساختمان، پل‌ها، مسیرهای راه‌آهن، کشتی‌ها و سایر سازه‌ها استفاده می‌شود.
اسلب‌های بتنی و خطوط لوله به دلیل گرم یا سرد شدن ناشی از تغییرات فصلی یا سایر منابع گرما منبسط یا منقبض می‌شوند که تنش ناشی ار آن سبب ترک خوردگی سازه می‌گردد، اتصالات انبساطی به منظور مهار این تغییرات به کار می‌روند.
به عنوان یک سازه زنده متحرک، یک پل به‌طور مداوم تحت تأثیر بار وسایل نقلیه، شرایط باد، دما و… قرار دارد که به طول عمر سازه اثر می‌گذارد. اتصال انبساطی در پل‌ها که با عنوان درزهای انبساطی نیز شناخته می‌شود یکی از اجزای حیاتی هر بتن مسلح، سازه‌های فولادی و بتنی پیش تنیده و به ویژه عرشه‌های پل است که حرکت سازه ناشی از جمع شدگی، خزش، تغییرات دما و … را جذب می‌کند و به سازه اجازه می‌دهد بدون ترک خوردگی منبسط و منقبض شود. اینکه چه تعداد درز انبساط و در چه فواصلی استفاده شود به عوامل بسیاری نظیر نوع سازه، نوع زمین، مصالح استفاده شده در ساخت پل، شرایط جوی محیطی که پل در آنجا ساخته می‌شود، شکل هندسی پل و… بستگی دارد.
استفاده از اتصالات انبساطی هزینه‌های نگهداری پل را تا حد زیادی کاهش می‌دهد و همچنین سبب افزایش عمر سازه و مقاومت بیشتر آن در برابر زمین لرزه نیز می‌گردد.
از مهترین وظایف اتصال انبساطی تحمل انواع حرکت انتقالی و چرخشی دال هاست که به علل گوناگونی در پل مانند انبساط و انقباض بر اثر تغییر دما، جمع شدن یا خزش، کوتاه شدن الاستیک به دلیل از پیش تنیدگی، تغییر مکان سازه پل بر اثر بار یا عوامل دیگر رخ می‌دهد.
اتصال انبساطی در خطوط لوله که با عنوان اتصال آکاردئونی نیز شناخته می‌شود ساده‌ترین نوع اتصالات انعطاف‌پذیر است که می‌تواند حرکت‌های معمول را در تمامی جهت‌ها به‌طور همزمان دفع کند. این حرکت‌ها می‌تواند ناشی تغییرات دمایی لوله به دلیل انتقال دما از سیال جاری در آن یا دیگر منابع تغییر دما، ارتعاشات لرزه ای، وزش باد و … باشد.
عضو اصلی یک اتصال آکاردئونی یک سیلندر (Bellow) است. سیلندرها از یک سری حلقه تشکیل شده‌اند که ساختار آن‌ها برای مقاومت در برابر فشار داخلی سیستم طراحی شده‌است، اما به اندازه کافی منعطف هستند تا انحرافات محوری، جانبی و مورب را تصحیح کنند.
اتصالات آکاردئونی از تعدادی از اجزای روبرو ساخته شده‌اند که هر یک دارای یک یا چند عملکرد خاص می‌باشند: سیلندرها، پایانه‌های جوشی، فلنج‌ها، لولاها، میله‌های اتصال، واشرهای کروی، توری سیمی، عایق، پوشش داخلی، پوشش خارجی، زانویی و/یا حلقه محکم کننده یا حلقه‌های رگلاتور.
برای مهار جابجایی سیستم لوله‌ها طراح می‌تواند بین کار گذاشتن اتصال آکاردئونی یا استفاده از دیگر راه حل‌ها مانند pipe loops انتخاب کند. این روش نیاز به متریال بیشتری دارد و فضای بیشتری اشغال می‌کند و می‌تواند یک فشار اتلافی زیاد ایجاد کند؛ بنابراین استفاده از اتصال اکاردئونی به عنوان یک روش قابل اطمینان تر و با صرفه اقتصادی بیشتری نسبت به pipe loops شناخته می‌شود.
یکی از قدیمی‌ترین روش‌های جذب انبساط و انقباض در سیستم‌های لوله‌کشی که از گذشته تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته، حلقه لوپ (LOOP) می‌باشد. این
روش در حال حاضر بیشتر در لوله‌کشی‌هایی که در خاک دفن می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از هر کدام از این روش‌ها در مهار انبساط و انقباض ناشی از دما مؤثر است اما روش ایجاد حلقه دارای معایبی مانند اشغال فضای زیاد، مدت زمان بیشتر فرایند لوله‌کشی، استفاده شدن اجناس و مصالح بیشتر و در نتیجه افزایش هزینه‌ها و … است. از این رو استفاده از اتصال انبساطی همان‌طور که قبلاً ذکر شد روشی قابل اطمینان تر و به صرفه تر می‌باشد.
اتصال آکاردئونی به سه روش به لوله فلزی متصل می‌شود. اتصال جوشی، اتصال فلنج دار و اتصال دنده ای
استفاده از فلنج‌ها دومین روش پرکاربرد ایجاد اتصال پس از جوشکاری است. از مزیت‌های آن می‌توان به باز و بسته کردن راحت اشاره کرد که برای تعمیرات، سرویس و نگه داری مناسب است. استفاده از میله مهار به مهار هر چه بیشتر انقباض و انبساط خطوط لوله کمک می‌کند.
در این روش اتصال انبساطی به خطوط لوله جوش داده می‌شود و از آنجاییکه اتصال جوشی دائمی است در خطوطی به کار می‌رود که نیاز به تعمیرات و نگه داری نخواهند داشت و برای بازکردن اتصال آکاردئونی باید آن را از لوله فلزی برید.
این روش مناسب برای اتصال به خطوط گالوانیزه و رزوه ای است.
اتصالات انبساطی را از نظر جنس می‌توان به سه گروه فلزی، لاستیکی و پارچه ای تقسیم‌بندی کرد. برای انتخاب نوع این اتصالات در حالت کلی، مقدار فشار و دمای اعمال شونده به جدار داخلی لوله، نقشی اساسی و تعیین‌کننده را ایفا می‌کند.
این اتصالات دارای یک یا چند بیلوز (آکاردئون) فلزی جهت مهار تغییر طولی ناشی از تغییرات دما در لوله‌ها می‌باشد. محدوده فشار کاری این اتصالات به صورت نوعی، از فشار خلأ کامل تا حدود ۷۰ بار و محدوده دمای کاری آنها از ۲۱۵- درجه سانتیگراد تا ۱۱۰۰ + درجه می‌باشد.
اتصال انبساطی فلزی توانایی جذب و استهلاک انواع جابجایی‌های محوری، زاویه ای و جانبی را به صورت مجزا یا ترکیبی دارا می‌باشد. اتصال‌های فلزی گرانترین نوع از اتصالات انبساطی محسوب می‌گردند که قابلیت ایستادگی و تحمل در رنج وسیعی از دماها و فشارهای کاری را دارند.
اتصال‌های پارچه ای قابلیت بسیار بالایی در ایستادگی در مقابل گازهای دما بالا و خورنده دارند ولی ضعف آنها در به‌کارگیری در شرایط کاری با فشار بالا می‌باشد. ساختار اتصال‌های انبساطی پارچه ای به صورت لایه لایه می‌باشد، که به ترتیب از سمت داخل که در معرض گازهای عبوری می‌باشد (Gas Side)، به سمت بیرونی (Ambient Side)، لایه بندی می‌گردند. هر کدام از این لایه‌ها دارای مقاومت مکانیکی و دمایی و خوردگی خاصی می‌باشند که بسته به فشار، دما و خورندگی گازهای عبوری در شرایط کاری طراحی و تولید می‌گردند. این نوع اتصالات کاربردهای گسترده‌ای در اغلب صنایع از جمله، نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و … دارند.
این اتصالات برای شرایط کاری خلاء و فشارهای بالا مناسب نمی‌باشند و حداکثر می‌توانند تا فشار مثبت و منفی ۴۰۰۰± میلیمتر فشار ستون آب را تحمل نمایند.
اتصالات لاستیکی ساده‌ترین نوع اتصالات انبساطی محسوب می‌شوند. بدنه آن‌ها به‌طور کلی از سه لایه تشکیل می‌شود، پوسته اصلی (Cover)، که معمولاً از جنس لاستیک طبیعی یا سینتتیک می‌باشد، مغزی (Joint Body)، که بسته به شرایط کاری از پارچه و مفتول‌های فلزی به عنوان تقویت کننده لاستیک تشکیل می‌گردد و سومین قسمت، آستری (Lining) که از جنس لاستیک طبیعی یا سینتتیک بوده و به صورت لوله‌های بدون درز از داخل اتصال تا لبه‌های بیرونی امتداد می‌یابد.
محدوده کاری اتصال‌های لاستیکی به‌طور عموم از فشارهای وکیوم تا ۱۶ بار متغیر می‌باشد البته امکان ساخت تا فشار ۲۵ بار نیز تحت شرایط سایزی محدود نیز وجود دارد، همچنین محدوده دمایی آنها نیز به حداکثر تا ۱۶۰ درجه سانتیگراد محدود می‌گردد.
نجف دریابندری (۱۳۹۹−۱۳۰۸) کتاب‌ها و مقالات فراوانی به فارسی نوشت و ترجمه کرد.
گفتگوهای مفصّلِ دریابندری کتاب شده. گفتگوهای مختصر اینجا فهرست می‌شود:
یک سرور نام بازگشتی عمومی (که به آن عمومی DNS می‌گویند) یک سرویس سرور نامی است که رایانه‌های شبکه می‌توانند از آن برای جستجوی سیستم نام دامنه (DNS)، سیستم نامگذاری غیرمتمرکز اینترنت ، به جای یا علاوه بر سرورهای نامی که توسط آنها استفاده می‌شود، استفاده کنند. ارائه دهنده خدمات اینترنت محلی (ISP) که دستگاه‌ها به آن متصل هستند. دلایل استفاده از این خدمات عبارتند از:
اپراتورهای حل و فصل کننده DNS عمومی اغلب از افزایش حریم خصوصی به عنوان مزیت خدمات خود یاد می‌کنند. منتقدان سرویس‌های DNS عمومی احتمال جمع‌آوری اطلاعات انبوه با هدف حل و فصل عمومی را به عنوان خطر احتمالی استفاده از این سرویس‌ها ذکر کرده‌اند. اکنون چندین سرویس از سرویس‌های حمل و نقل جستجوی DNS ایمن مانند DNS over HTTPS (DoH) و DNS over TLS (DoT) پشتیبانی می‌کنند.
حل و فصل کننده‌های DNS عمومی یا توسط شرکت‌های تجاری اداره می‌شوند و خدمات خود را برای استفاده رایگان به مردم ارائه می‌دهند یا علاقه‌مندان خصوصی برای کمک به گسترش فناوری‌های جدید و حمایت از جوامع غیرانتفاعی اند.
برانکو مامولا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۹ اکتبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل یوگسلاوی بود.Profile, slobodnadalmacija.hr; accessed 19 September 2016. وی از ۵ مه ۱۹۸۲ تا ۱۵ مه ۱۹۸۸ وزیر دفاع این کشور بود.
درمان با آنتی‌بادی مونوکلونال شکلی از ایمنی درمانی است که از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال (MAB) برای اتصال تک گونه ای به برخی سلول یا پروتئینها استفاده می‌کند. هدف این است که این روش درمانی سیستم ایمنی بیمار را برای حمله به این سلولها تحریک کند. به‌طور جایگزین، در ایمنی درمانی رادیواکتیو یک دوز رادیواکتیو یک رده سلول هدف را محلی می‌کند و دوزهای شیمیایی کشنده را تحویل می‌دهد. اخیراً از آنتی‌بادی‌ها برای اتصال به مولکول‌های درگیر در تنظیم سلول تی به منظور از بین بردن مسیرهای مهاری که پاسخ سلول‌های T را مسدود می‌کنند استفاده شده‌است. این به عنوان درمان مهارکننده ایمنی شناخته می‌شود.
ایجاد یک mAb که مخصوص تقریباً هر هدف سطح خارج سلول / سلول باشد امکان‌پذیر است. تحقیقات و توسعه برای ایجاد آنتی‌بادی برای بیماری‌ها (مانند آرتریت روماتوئید، مولتیپل اسکلروزیس، بیماری آلزایمر، ابولا و انواع مختلف سرطان) در حال انجام است.
مهر دولت ژاپن یکی از مهرهای ملی و علامت (مون نشان خانوادگی) به شکل پالونیا است که در هیئت دولت ژاپن و اسناد رسمی دولت ژاپن استفاده می‌شود. در مجموع به مهرهای پالونیا در زبان ژاپنی کیریمون (桐 紋)، یا توکامون (桐 花紋) گفته می‌شود. ۵–۷ گل در یک گل‌آذین پالونیا (五七 桐، گو-شیچی (نو) کیری) به عنوان آرم رسمی نخست‌وزیر ژاپن استفاده می‌شود.
نخستین استفاده از آن که قابل تأیید است در هنگام حمله مغول به ژاپن است که این طرح در موکو شورای اکوتوبا به تصویر کشیده شده‌است. در دوره موروماچی در کتاب کنمونشو کامون (۱۴۷۰)، در قرن پانزدهم است که در این کتاب علامت‌های خانوادگی سامورایی‌های آن زمان جمع‌آوری شده‌است.
در ابتدا، این یک تاج خانوادگی بود که مخصوص خانواده شاهنشاهی همراه با تاج گل داودی بود، اما بعداً توسط شاهزادگانی مانند سنگوکو دایمیو غیر از خانواده شاهنشاهی مورد استفاده قرار گرفت و خانواده شاهنشاهی شروع به استفاده از تنها تاج گل داودی کردند.
در Tokugawa Shogunate (1603-1868)، طیف وسیعی از کاربران از افراد عادی گرفته تا سامورایی‌ها تا دایمیو بسیار زیاد بود. در میان خانواده‌های سامورایی و سامورایی، توسط ۴۷۳ خانواده، از جمله خانواده‌های واسال و daimyo از شوگانات، استفاده می‌شد. این یکی از ده تاج اصلی خانوادگی به حساب می‌آید و مخصوصاً در بین مردم عادی، گوسنگیری محبوب شد و امکان قرض دادن و قرض دادن لباس تاجی وجود داشت.
قبل از استفاده از مهر گل داودی، نشان امپراتوری ژاپن به‌طور گسترده، در ابتدا در اصل مهر پالونیا نماد خصوصی خاندان امپراتوری ژاپن دودمان یاماتو بود. از اوایل قرن شانزدهم خاندان تویوتومی، به رهبری تویوتومی هیده‌یوشی، از مهر پالونیا به عنوان نشان خاندان خود استفاده می‌کرد. پس از اصلاحات میجی، سرانجام این مهر به عنوان نشان دولت ژاپن پذیرفته شد.
اکنون این مهر هنوز به‌طور عمده توسط دولت ژاپن مورد استفاده قرار می‌گیرد، به عنوان تضاد با گل داودی نشان امپراتوری ژاپن که نشان‌دهنده امپراتور ژاپن به عنوان نماد حاکمیت دولت و اعضای آن است. خاندان امپراتوری دودمان یاماتو است.
بیش از ۱۴۰ طرح وجود دارد. رایج‌ترین آن ۵–۳ پالونیا (五 三 桐، go-san kiri) است که شامل سه برگ و یک گل‌آذین شامل ۳–۵ گل است. این طرح در آرم وزارت دادگستری و ستاد گارد امپراتوری یافت می‌شود. طبق مطالعه ای که توسط انجمن کامون ژاپن انجام شد، حدود ۷۰ درصد موارد از تاج‌های پالونیا از «مارو نی گو -سان کیری» (丸 に 五 三 桐) استفاده می‌شود، که از ۵–۳ پالونیا تشکیل می‌شود.
۵–۷ پالونیا (五七 桐، گو-شیچی (نو) کیری) توسط صاحبان قدرت استفاده شده‌است و امروزه نشان رسمی نخست‌وزیر ژاپن است.
کامیشیمو پوشاک رسمی مردانه و نوعی کیمونو است. به‌طور معمول، بلند و دنباله‌دار است. در موارد رسمی، نوازندگان سازهای سنتی ژاپن و اعضای نو (تئاتر) از کامیشیمو برای تشریفات استفاده می‌کنند.
کامیشیمو یک لباس تشریفاتی رسمی دو تکه بود که توسط سامورایی‌های دوره ادو هنگام مراسم در دربار پوشیده می‌شد. نسخه‌ای از آن که کمتر رسمی بود سامورایی‌ها به عنوان لباس روزمره در دوره موروماچی می‌پوشیدند که به مرور زمان به لباسی تشریفاتی تبدیل شد.
کامیشیمو شامل یک کیمونوی رسمی و یک ژاکت شانه پهن بدون آستین بنام «کاتاگینو» بوده‌است. هنگام حضور سامورایی‌ها در دربار آنها موظف به پوشیدن نوعی هاکامای بلند بنام «ناگا باکاما» بودند و بلندی این نوع هاکاما بحدی بود که حدود ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بر روی زمین کشیده می‌شد و به علت بلندی بیش از اندازه مانع از حرکت سریع سامورایی‌ها می‌شد و بدین طریق درباریان از حمله غافلگیرانه و سوء قصد توسط سامورایی‌هایی که در دربار حضور داشته‌اند در امان می‌ماندند.
هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»، نوع عادی. این نام به این دلیل است که هاکاما (شلوار) دارای طول عادی است در مقایسه با هاماکاهای بلند. این نوع در اصل، از زمان‌های بسیار قدیم وجود داشته‌است. این نوع هم توسط سامورایی‌ها و هم توسط مردم عادی استفاده می‌شد. مردم عادی آن را فقط در مراسم تشریفاتی می‌پوشیدند.
ناگا-کامیشیمو «کامیشیموی بلند». باافزودن طول هاکاما (شلوار) به حدود ۱٫۵ برابر نوع عادی (هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»)، و پوشیدن آن بدون بیرون گذاشتن کف پاها از هاکاما، ساخته شده‌است. ناگا-کامیشیمو بیشتر از هان‌کامکایشینو در مراسم خیلی رسمی استفاده می‌شد. طول شلوار هنگامی که برای لباس‌های صحنه کابوکی استفاده می‌شود، تقریباً نه ۱٫۵ برابر بلکه حتی دو برابر طول شلوار بلندی دارد و بر زمین کشیده می‌شد.
تسوگی کامیشیمو «غیر همرنگ» که بالاتنه و شلوار آن از یک رنگ یا یک نوع پارچه نیست. شلوار درست مانند هان‌کامکایشینو دارای طول عادی است. گفته می‌شود این نوع غیررسمی تر از یک هان‌کامکایشینو است، اما امروزه به ندرت استفاده می‌شود. در دوره ادو، مقامات کیوتو و کوگه (اشراف درباری) به‌طور روزمره از این نوع استفاده می‌کردند.
کوه مقدس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
از دیرباز برای بهبود خواص مواد از آلیاژها که به آلیاژهای آنتروپی بالا (HEA) معروف هستند، حداقل پنج عنصر اصلی با درصد اتمی تقریباً برابر وجود دارد. خواص مهمی که ترکیب این عناصر از خود نشان می‌دهد، سبب توجه گستردهٔ محققین طی چند سال گذشته شده و به سرعت در زمینه‌های مختلف تحقیقاتی و کاربردی پیشرفت داشته‌است.
ترکیب عناصر با ساختارهای FCC- BCC و HCP، آلیاژهای محلول جامد نامنظم با همان ساختار اولیه یا ترکیبی از آن‌ها را به وجود می‌آورد. بالا بودن آنتروپی، اعوجاج شدید شبکه، نفوذ آهسته و اثر کوکتل که به اثرات هسته شهرت دارند، از جمله مهم‌ترین آثار طراحی و ساخت این آلیاژها می‌باشد که باعث ایجاد خواص مطلوبی از جمله استحکام بالا، مقاومت به خوردگی بالا، مقاومت به سایش بالا و قابلیت استفاده در دمای بالا می‌شود.Wang, S. Atomic Structure Modeling of Multi-Principal-Element Alloys by the Principle of Maximum Entropy. "Entropy" 2013, "15", 5536-5548.Shuaishuai Zhu, Baosen Zhang, Xuewei Tao, Yaqiu Yu, Zhijia Zhang, Zhangzhong Wang, Bin Lu. (2020) Microstructure and Tribology Performance of Plasma-Clad Intermetallic-Reinforced CoCrFeMnNi-Based High-Entropy Alloy Composite Coatings. "Tribology Transactions" 0:0, pages 1-11.Shipman, Matt (December 10, 2014). "New 'high-entropy' alloy is as light as aluminum, as strong as titanium alloys https://phys.org/
گرچه HEAها از اوایل سال ۱۹۸۱ و ۱۹۹۶ در نظر گرفته می‌شدند و در سراسر دهه ۱۹۸۰، در 1995 ایده خود را برای راه‌های ایجاد آلیاژهای با آنتروپی بالا در ۱۹۹۵ مطرح کرد، در حالی که رانندگی از طریق Hsinchu، تایوان، حومه شهر. بلافاصله بعد از تصمیم او شروع به ایجاد این آلیاژهای خاص فلز در آزمایشگاه خود کرد. با توجه به اینکه تایوان تنها کشوری است که بیش از یک دهه در مورد این آلیاژها تحقیق می‌کند، اکثر کشورهای دیگر در اروپا، ایالات متحده و سایر نقاط جهان از توسعه HEA عقب مانده‌اند. علاقه قابل توجه تحقیقاتی از کشورهای دیگر تا زمانی که و تیم وی از دانشمندان تایوانی اولین آلیاژهای آنتروپی بالا را اختراع و ساخته‌اند که می‌تواند در برابر دما و فشارهای بسیار بالا مقاومت کند، ایجاد نشد. برنامه‌های کاربردی بالقوه شامل استفاده در پیشرفته‌ترین اتومبیل‌های مسابقه ای، فضاپیماها، زیردریایی‌ها، رآکتورهای هسته ای، هواپیماهای جت، سلاح‌های هسته ای، موشک‌های دور صوت و غیره است.
هیچ تعریفی که از نظر HEA پذیرفته شده باشد وجود ندارد. در اصل HEAها به عنوان آلیاژهایی تعریف می‌شوند که حاوی حداقل ۵ عنصر با غلظت‌های ۵ تا ۳۵ درصد اتمی هستند. تحقیقات بعدی نشان داد که این تعریف می‌تواند گسترش یابد. اتو و همکاران پیشنهاد کرد که فقط آلیاژهایی که یک محلول جامد و بدون فازهای بین فلزی تشکیل می‌دهند باید آلیاژهای با آنتروپی بالا در نظر گرفته شوند، زیرا تشکیل فازهای مرتب باعث کاهش آنتروپی سیستم می‌شود. برخی از نویسندگان آلیاژهای ۴ جز را به عنوان آلیاژهای آنتروپی بالا توصیف کرده‌اند در حالی که برخی دیگر پیشنهاد کرده‌اند که آلیاژها سایر نیازهای HEA را برآورده می‌کنند، اما فقط با ۲–۴ عنصر یا یک آنتروپی مخلوط بین R و 1.5R دارند باید آلیاژهای «آنتروپی متوسط» در نظر گرفته شود.
در طراحی آلیاژ معمولی، یک عنصر اصلی مانند آهن، مس یا آلومینیوم به دلیل خواص آن انتخاب می‌شود. سپس، مقدار کمی عناصر اضافی برای بهبود یا افزودن خصوصیات اضافه می‌شود. حتی در میان سیستم‌های آلیاژی باینری، موارد متداول استفاده از هر دو عنصر در نسبت‌های تقریباً مساوی مانند لحیم Pb - Sn وجود دارد. بنابراین، از نتایج تجربی در مورد مراحل نزدیک لبه‌های نمودارهای فاز دوتایی و گوشه‌های نمودارهای فازهای سه تایی و در مورد مراحل نزدیک به مراکز شناخته شده‌است. در سیستم‌های مرتبه بالاتر (4+ components)که نمی‌توان به راحتی در نمودار فاز ۲ بعدی نشان داد، عملاً چیزی مشخص نیست.
آلیاژهای آنتروپی بالا از طریق فاز مایع (برای نمونه ذوب قوسی)، از فاز جامد (آلیاژسازی مکانیکی، یک تکنیک حالت جامد انجام فرایند بر روی پودر که شامل جوش سرد، شکست و جوش مجدد ذرات پودری در آسیاب گلوله‌ای با انرژی بالا است)، از فاز گازی (از طریق تکنیک اسپاترینگ یا کند و پاش برای ساخت پوشش‌های مقاوم به سایش) و روش الکتروشیمیایی ساخته می‌شوند.Antil Kumar Singh, Anandh Subramaniam (2014) On the formation of disordered solid solutions in multi-component alloys, Journal of Alloys Coump
قانون فاز گیبس ، formula_1 ، می‌تواند برای تعیین حد بالا در تعداد فازهایی که در یک سیستم تعادل تشکیل می‌شود، استفاده شود. کانتور در مقاله خود در سال ۲۰۰۴، آلیاژی ۲۰ جز component ایجاد کرد که حاوی ۵ درصد درصد Mn , Cr , Fe , Co , Ni , Cu , Ag , W، Mo , Nb , Al , Cd , Sn , Pb , Bi , Zn , Ge بود، Si , Sb و Mg. در فشار ثابت، قاعده فاز برای ۲۱ مرحله در تعادل امکان‌پذیر است، اما در واقع تعداد بسیار کمتری تشکیل می‌شود. فاز غالب یک مرحله محلول جامد مکعب صورت محور بود که حاوی عمدتاً Fe , Ni , Cr , Co و Mn بود. از این نتیجه، آلیاژ FeCrMnNiCo، که فقط یک فاز محلول جامد را تشکیل می‌دهد، تولید شد.
قوانین هیوم-روتری از نظر تاریخی برای تعیین اینکه آیا یک مخلوط یک محلول جامد تشکیل می‌دهد، اعمال شده‌است. تحقیقات در مورد آلیاژهای آنتروپی بالا نشان داده‌است که در سیستم‌های چند جزئی، این قوانین تمایل دارند کمی آرام شوند. به‌طور خاص، به نظر نمی‌رسد که این قاعده که عناصر حلال و املاح باید ساختار بلوری یکسانی داشته باشند، اعمال می‌شود، زیرا Fe , Ni , Cr , Co و Mn دارای ۴ ساختار مختلف کریستالی به عنوان عناصر خالص هستند (و هنگامی که عناصر به‌طور مساوی وجود داشته باشند غلظت، هیچ تمایز معنی داری بین عناصر «حلال» و «املاح» وجود ندارد).
اثر آنتروپی بالا نشان می‌دهد که فاز محلول جامد نامنظم زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد که معمولاً هم در تعداد مول‌های برابر رخ می‌دهد، می‌تواند تثبیت گردد. اثر نفوذ آهسته بیان می‌دارد که انتقالات جنبشی برای این نوع آلیاژها نسبت به نوع رایج آن‌ها بسیار کند است که بخشی از آن به علت بالا بودن انرژی فعالسازی برای نفوذ جانشینی است و بخش دیگر آن به پدیدهٔ اتمی موضعی برمی‌گردد که نفوذ را متوقف می‌کند.
ساختار کریستالی این آلیاژها ساختارهای رایج FCC – BCC و HCP است که بخاطر متفاوت بودن اندازهٔ اتمهای تشکیل دهنده دچار تغییر شکل شدید می‌شود، که این بیانی از اثر اعوجاج شدید شبکه است. مطابق اثر کوکتل، استحکام محلول جامد آنتروپی بالا از استحکام میانگین وزن‌دار عناصر تشکیل دهنده‌اش بیشتر و بالاتر است. توجه شود که این اثر مانند سایر اثرات مطرح شده، برآمده از برهم‌کنش‌های پیچیدهٔ اتمی است.
اثرات هسته به آلیاژهای آنتروپی بالا خواص ویژه‌ای می‌بخشد که در زمینه‌های مختلف کاربردی خواهد بود. به‌طور کلی ساختار تک فاز FCC بسیار شکل‌پذیر است در حالیکه BCC به علت استحکام قابل توجه، استحکام افزایش یافته‌ای از خود نشان می‌دهد. ترکیب این دو ساختار ویژگی هردو را خواهد داشت، مادهٔ شکل‌پذیر با استحکام بالا.King, D.M. , Middleburgh, S.C. , Edwards, L. "et al." Predicting the Crystal Structure and Phase Transitions in High-Entropy Alloys. "JOM" 67, 2375–2380 (2015). https://doi.org/10.1007/s11837-015-1495-4
علاوه بر آن، بسیاری از آلیاژهای آنتروپی بالا در نتیجهٔ کاهش انرژی جنبشی ، به‌صورت استثنایی در دماهای بالا عمل می‌کنند. آن‌ها رفتار خزشی بسیار خوبی دارند چراکه بسیار پایدار و مقاوم در برابر نرم شدن حرارتی حتی در درجه‌های بسیار بالا، هستند.
با توجه به نفوذ کند این آلیاژها، از آن‌ها به عنوان پوشش‌های مانع نفوذ استفاده می‌شود. مطالعات اخیر همچنین نشان داده‌است که تعدادی از آن‌ها قادر به مقاومت در برابر طیف وسیعی از محیط‌های خورنده حتی در دماهای بالا هستند.High-entropy alloys: a critical assessment of their founding principles and future prospects Pages 183-202 | Published online: 11 May 2016 https://doi.org/10.1080/09506608.2016.1180020Journal of Alloys and Compounds
Volume 760, 5 September 2018, Pages 15-30 https://doi.org/10.1016/j.jallcom.2018.05.067
با توجه به قانون انرژی آزاد گیبس، می‌توان تعداد فازهایی که در شرایط تعادل ترمودینامیکی ایجاد می‌شوند را بدست آورد. در رابطهٔ زیر که در آن F بیانگر درجه آزادی، C تعداد عناصر اصلی تشکیل دهنده و P تعداد فازهایی که می‌تواند تشکیل شود:Microstructural development in equiatomic multicomponent alloys
Author links open overlay panelB.CantorI.T.H.ChangP.KnightA.J.B.Vincent | 31 December 2003 https://doi.org/10.1016/j.msea.2003.10.257A fracture-resistant high-entropy alloy for cryogenic applications | Science, Volume 345, Issue 6201, pp. 1153-1158 (2014) | https://ui.adsabs.harvard.edu/link_gateway/2014Sci...345.1153G/doi:10.1126/science.1254581
رویه‌های تجربی و محاسباتی نشان می‌دهد که بعد از فرایند جامدسازی، این آلیاژ از یک محلول جامد FCC تشکیل شده‌است. با وجود اینکه از نظر تئوری این آلیاژها قادر به تشکیل تعداد زیادی ساختار هستند، اما در واقعیت تنها تعدادی از آن‌ها پایدارند. آنتروپی تشکیل مانند یک عامل برای پایداری محلول جامد عمل می‌کند. یک ساختار زمانی پایدار است که تشکیل آن منجر به کاهش انرژی آزاد گیبس شود. برای اینکه یک محلول جامد قادر به تشکیل باشد، انرژی آزاد ترکیب شدن طبق معادله زیر باید منفی باشد:Otto, F. ; Yang, Y. ; Bei, H. ; George, E.P. (April 2013). "Relative effects of enthalpy and entropy on the phase stability of equiatomic high-entropy alloys" https://doi.org/10.1016/j.actamat.2013.01.042
آنتروپی مخلوط شدن با چیدمان‌های اتمی که سیستم می‌تواند داشته باشد، در ارتباط است که برای سیستم‌های چندجزئی از رابطهٔ زیر بدست می‌آید: