moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کینگ برخی اوقات به افراد شعبده‌باز یا شک‌گرای علمی مانند جیمز رندی اجازه می‌داد تا در مورد روانپزشکان بحث کنند. کینگ در برنامه آوریل ۲۰۰۵ میزبان میزگردی در مورد دیدگاه‌های معتقد به انجیل مسیحی، کاتولیک، یهودی، مسلمان و ملحد دربارهٔ زندگی پس از مرگ بود. کینگ همچنین موضوعاتی در مورد بشقاب پرنده‌ها و موجودات فرازمینی را مطرح می‌کرد که در آن افراد مؤمن را در برابر افراد بدبین قرار می‌داد.
استودیوی لری کینگ لایو دارای یک پشت صحنه بزرگ رنگی نقشه جهان با علامت تجاری کینگ در آن نقش بسته، یک میکروفون آرسی‌ای (مطابق چک لیست دستورالعمل)، و روی میز یک میکروفون یک پایه برای گرفتن صداهای اطراف قرار دارد، چرا که کینگ و مهمانانش از میکروفون‌های یقه ای استفاده می‌کنند.
وقتی کینگ در برنامه غایب بود، مصاحبه‌کنندگان دیگری جایگزین او شدند.
فرانسوی‌سازی بروکسل (فرانسوی: Francisation de Bruxelles، هلندی: Verfransing van Brussel) به فرایندی گفته می‌شود که باعث شده در طی دو سده گذشته این شهر در اصل هلندی‌زبان به شهری با اکثریت فرانسوی‌زبان تبدیل شود. علت اصلی این انتقال، همگون‌سازی سریع و در عین حال اجباری جمعیت فلاندری بود که با مهاجرت از فرانسه و والونی تقویت شد.
ظهور فرانسوی در زندگی عمومی به تدریج از اواخر سده هجدهم آغاز شد و این فرایند با استقلال بلژیک و اعلام بروکسل به پایتختی و در پی آن افزایش جمعیت، شتاب گرفت. هلندی - که معیارسازی آن در بلژیک هنوز بسیار ضعیف بود - نمی‌توانست با فرانسوی، که زبان انحصاری دادگاه، دولت، ارتش، آموزش، فرهنگ عالی و رسانه‌ها بود، رقابت کند. ارزش و ارج زبان فرانسوی چنان در جهان بالا بود که پس از سال ۱۸۸۰، و به ویژه پس از پایان سده، میزان دانستن فرانسوی در میان هلندی‌زبانان به طرز چشمگیری افزایش یافت.
اگرچه بیشینه جمعیت تا نیمه دوم سده بیستم دوزبانه بودند، گویش بومی هلندی به نام برابانتی اغلب دیگر از نسلی به نسل دیگر منتقل نمی‌شد، که این رخداد منجر به افزایش فرانسوی‌زبانان یک‌زبانه از سال ۱۹۱۰ به بعد شد. این تغییر زبان پس از دهه ۱۹۶۰ ضعیف شد، زیرا مرز زبانی ثابت، هلندی به عنوان یک زبان رسمی تأیید و مرکز ثقل اقتصادی نیز به سمت شمال و فلاندر منتقل شده بود.
با این حال، با ادامه ورود مهاجران و ظهور بروکسل به عنوان مرکز سیاست بین‌الملل پس از جنگ، موقعیت نسبی هلندی‌ها همچنان رو به زوال است. همزمان با گسترش منطقه شهری بروکسل، بسیاری از شهرداری‌های هلندی‌زبان حاشیه بروکسل نیز عمدتاً فرانسوی‌زبان شدند. این پدیده امپریالیسم فرهنگی گسترش فرانسوی‌سازی (که توسط مخالفان آن «لکه نفتی» نامیده می‌شود)، غالباً با نگرش پست‌پنداری هلندی‌ها توسط برخی از جوامع فرانسوی‌زبان یک‌زبانه همراه است و به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در سیاست و گفتمان عمومی بلژیک تبدیل شده‌است.
کاروانسرای گهکم مربوط به دوره صفویه است و در روستای گهکم ، بخش مرکزی، شهرستان حاجی آباد، استان هرمزگان واقع شده است. این اثر در تاریخ نهم بهمن ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بروکسل‌سازی در برنامه‌ریزی شهری به معنای ساخت بی‌رویه و غافلانه ساختمان‌های مدرن بلندمرتبه در محله‌های آرام است و به عنوان واژه‌ای برای «توسعه و بازتوسعه شهری تصادفی» تبدیل شده‌است.
این مفهوم در هر جایی که توسعه آن از الگوی توسعه بی‌رویه بروکسل در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ پیروی می‌کند، استفاده می‌شود. عدم وجود مقررات منطقه‌بندی و رویکرد سله-فر مقامات شهری در برنامه‌ریزی شهری بروکسل باعث این رخداد شد.
منهتن‌سازی نوواژه‌ای است که برای توصیف ساخت بسیاری ساختمان بلند یا متراکم در یک منطقه که شکل و شخصیت یک شهر را به چیزی شبیه به منهتن (متراکم‌ترین منطقه شهر نیویورک) تبدیل می‌کند، استفاده می‌شود. این واژه در اصل توسط منتقدان ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در سان فرانسیسکو ساخته شد که ادعا می‌کردند آسمان خراش‌ها می‌توانند منظره خلیج و تپه‌های اطراف را مسدود کنند. این پدیده با برنامه‌ریزی دقیق شهری به مرور پذیرفته شد. این اصطلاح همچنین به عنوان واژه باب روز برای توسعه‌های متراکم در لاس وگاس،Las Vegas High Rise Condo Magazine - High Rise, Midrise, and Loft Projects لس آنجلس، دبی،. و میامی در اوایل دهه ۲۰۰۰ و دوباره در دهه ۲۰۱۰ مورد استفاده قرار گرفت. مثال دیگر توسعه بسیار زیاد تورنتو از سال ۲۰۰۷ و همچنین توسعه سریع آسمان خراش‌ها در هنگ کنگ از دهه ۱۹۹۰ است که در نهایت به شهر اجازه داد آسمان خراش‌های بیشتری نسبت به نیویورک داشته باشد. این اصطلاح حتی در بسیاری از شهرهای کوچکتر ایالات متحده که از قرن بیست و یکم شاهد افزایش چشمگیر ساختمان‌های بلند اجاره‌ای در مرکز شهر بوده‌اند نیز به کار رفته‌است. با این وجود، این شهرها مجبورند تعداد جمعیت خود را چندین برابر کنند تا با تراکم جمعیت منهتن مطابقت داشته باشد، اگرچه این یک مقایسه مغرضانه میان یک شهر و یک منطقه است، زیرا حتی چهار بخش دیگر شهر نیویورک نیز مجبورند برای تطابق تراکم جمعیتشان با تراکم کنونی منهتن، تقریباً سه برابر جمعیت داشته باشند.
رز بمبئی (به انگلیسی: Bombay Rose) یک فیلم انیمیشن هندی محصول سال ۲۰۱۹ به نویسندگی و کارگردانی گیتانجالی رائو است. این فیلم در بخش سینمای معاصر جهان در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این فیلم داستان عاشق شدن یک فروشنده گل را دنبال می‌کند. این انیمیشن با فریم به فریم نقاشی شده در رایانه ساخته شده و با ۶۰ هنرمند ۱۸ ماه به طول انجامیده‌است. اوایل برنامه‌ریزی برای اکران در ۴ دسامبر ۲۰۲۰ از نتفلیکس، این فیلم در سال ۲۰۲۱ روی پلتفرم منتشر می‌شود.
عقیم‌سازی اجباری یا عقیم‌سازی جبری () اصطلاحی است در رابطه با هر گونه برنامه‌ریزی‌های جابرانه و هدفمند برای عقیم‌سازی افراد مختلف توسط دولت‌های حاکم. چندین کشور در اوایل قرن بیستم برنامه‌های عقیم‌سازی اجباری را اجرا کرده‌اند.Webster University, Forced Sterilization. Retrieved on August 30, 2014. هرچند چنین برنامه‌هایی در بیشتر کشورهای جهان غیر قانونی اعلام شده است، با این همه، موارد عقیم‌سازی اجباری همچنین ادامه دارد.
جهان چهارم افزونه‌ای از الگوی سه جهانی است که برای اشاره به این موارد استفاده می‌شود:
این اصطلاح در میان همه تحلیلگران پذیرفته نشده‌است. با این حال، «جهان چهارم» نیز در ارتباط با الگوی سه جهان برای اشاره به سایر نقاط جهان استفاده می‌شود.
کنت فن کانیتز (سپتامبر ۱۸۴۲ - ژانویه ۱۹۲۲) نظامی آلمانی و وابسته نظامی آلمان در تهران در زمان جنگ اول جهانی بود.
فرزند امیل کارل فردیناند گراف فون کانیتز (۱۸۰۷–۱۸۷۷) و شارلوت فون سیدو (۱۸۲۰–۱۸۶۸) بود.
برادر بزرگتر او، هانس گراف فون کانیتز، عضو مجلس نمایندگان پروس و برادر کوچکتر او، الکساندر کارل ریچارد گراف فون کانیتز، که از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۸ عضو مجلس اعیان پروس بود. وی در دانشگاه برلین و دانشگاه هایدلبرگ که در آن عضو سپاه ساکسو-بروسیا بود، در رشته حقوق تحصیل کرد.
ستوان در هنگ یکم گارد اژدها و سپس در Zieten Hussars بود.
در جنگ‌های ۱۸۶۶ و ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۱ شرکت داشت و سپس از نبرد بازنشسته شد.
وی از ۲۷ دسامبر ۱۸۶۶ به عنوان دستیار اردو نزد ژنرال شاهزاده فردریش کارل پروس خدمت کرد.
از ۲۲ آوریل ۱۸۷۰ تا زمان مرگ شاهزاده فردریش کارل در سال ۱۸۸۵، فون کانیتز مارشال دربار وی بود.
سپس به عنوان مارشال دربار پسرش شاهزاده فردریش لئوپولد پروسی خدمت کرد.
در ۱۹ مارس ۱۸۸۶، او به عنوان رئیس تشریفات منصوب شد و تا ۱۲ ژوئن ۱۸۸۹ مشغول خدمت شد و از آنجا مرخص شد.
کنت فون کانیتز در دربار سلطنتی امپراتور آلمان و پادشاه پروس ویلهلم دوم معاون عالی و معاون تشریفات بود.
از سال ۱۸۹۳ تا استعفا در ۱۴ مارس ۱۸۹۴، عضو حزب محافظه کار آلمان در رایشتاگ آلمان برای مناطق Schlochau , Flatow و Marienwerder بود.
کنت فون کانیتز در حالی که به عنوان وابسته نظامی در سفارت امپراتوری آلمان در تهران در طول جنگ جهانی اول خدمت می‌کرد، مشغول جمع کردن واحدهای طرفدار آلمان برای جنگ در خاورمیانه بود.
در سال ۱۹۱۶ در شهر کنگاور فرمانده نیرویی بود که نزدیک بود با نیروهای روس تحت فرماندهی ژنرال نیکولای باراتوف روبرو گردد.
قبل از اینکه وارد درگیری با نیروهای روسی در کنگاور شود از مرکز توسط کلنل بپ فرمان بازگشت به وی ارسال گردید.
در ۱۶ ژانویه ۱۹۱۶ فن کانیتز پس از اینکه در قریه قرانکنلو میانه کنگاور نامه ای به کلنکل بپ و نامه دومی به دکتر ایلبرگ رئیس هلال احمر مبنی بر تصمیم بر خودکشی خود ارسال می‌کند ناپدید می‌گردد.
تورِمولینوس ۷۳ () یک فیلم کمدی اسپانیایی-دانمارکی به کارگردانی پابلو برگر است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
در مکانیک سیالات، به جریان همزمان مواد، با دو یا چند فاز ترمودینامیکی، جریان چند فازی (به انگلیسی: Multiphase flow ) می‌گویند. جریان چند فازی، در بسیاری از فرایندها و سیستم‌های پیشرفته مانند پمپ‌های حفاری، توربین‌ها، کاغذ سازی و پلاستیک سازی دیده می‌شود و همینطور در بسیاری از فرایندهای طبیعی نقش دارد. فازهای مختلف میتوانند از یک جزء شیمیایی (مثل جریان آب و بخار آب) و یا چند جزء شیمیایی (مثل جریان آب و روغن) تشکیل شده‌باشند.اگر یک فاز، منطقه‌ای پیوسته از یک فضا را اشغال کند، به آن «فاز پیوسته» می‌گویند و اگر یک فاز، مناطق جدا از هم فضایی را اشغال کند، به آن «فاز پراکنده» گفته می‌شود. فاز پیوسته می‌تواند گاز یا مایع باشد و فاز پراکنده می‌تواند جامد، مایع و یا گاز باشد.
دو شکل عمومی وجود دارد؛ «جریان‌های پراکنده ("disperse" flows)» و «جریان‌های غیر امتزاجی("separated" flows)». در حالت اول، قطره‌ها و حباب‌هایی به صورت پراکنده در یک فاز پیوسته توزیع شده اند و در حالت دوم، چندین جریان پیوسته در کنار هم قرار گرفته‌اند و به وسیله مرزهایی از هم جدا شده‌اند.
مطالعات در رابطه با جریان‌های چند فازی بسیار به پیشرفت علم مکانیک سیالات و ترمودینامیک ارتباط دارد. کشف مهم اولیه توسط ارشمیدس (۲۵۰ سال قبل از میلاد) و با کشف قوانین شناوری که به اصل ارشمیدس معروف است، انجام شد. از این اصل در مدل‌سازی جریان‌های چند فاز استفاده می‌شود.
در اواسط قرن ۲۰، پیشرفت‌هایی در فرایند جوشش هسته‌ای حاصل شد و اولین مدل‌های افت فشار دو فاز شکل گرفتند. به طور خاص، دو دانشمند به نام‌های لکارت و مارتینلی (۱۹۴۹)، مدلی برای افت فشار اصطکاکی در جریان افقی دو فاز غیر امتزاجی، ارائه دادند و پارامتری را تعریف کرد که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، کارهای فشرده در زمینه‌های هوافضا و هسته‌ای، باعث مطالعات بیشتر در زمینه جریان‌های دو فاز شد. در سال ۱۹۵۸ یکی از اولین مطالعات سیستماتیک در رابطه با جریان‌های دو فاز توسط دانشمند اهل شوروی انجام شد. در سال ۱۹۶۵، بیکر، مطالعاتی درباره رژیم‌های جریان عمودی انجام داد.
از ۱۹۷۰ به بعد، به دلیل افزایش وابستگی اقتصاد جهانی به نفت، جریان چند فازی به ویژه در صنعت نفت مورد مطالعه قرار گرفت.
در دهه ۱۹۸۰ میلادی، شاهد مدل‌سازی‌های دیگری از جریان‌های چند فاز، در لوله‌های با قطر و شیب‌های مختلف، در فشار و جریان‌های متفاوت بودیم. پیشرفت در قدرت محاسباتی در دهه ۱۹۹۰، امکان استفاده از تکنیک‌های مدل‌سازی پیچیده را برای جریان چند فاز را فراهم کرد و جریان‌هایی که قبلاً به یک بُعد محدود شده بودند، به شکل سه‌بُعدی مورد بررسی قرار گرفتند.
در دهه ۱۹۹۰، پروژه‌های توسعه فناوری اندازه گیری جریان‌های چند فاز (MFM)، برای اندازه‌گیری سرعت جریان فاز منفرد، ظاهر شدند. انگیزه پشت این فناوری، کاهش مورد انتظار تولید از میادین نفتی دریای شمال بود. شرکت‌های نفتی که نمونه‌های اولیه شامل (BP، Texaco، MFMS ) را ایجاد کرده بودند، اکنون همه‌گیر شده اند.
جریان‌های چند فازی، به طور منظم در بسیاری از پدیده‌های طبیعی رخ می‌دهند و همچنین در صنایع مختلف، نقش حیاتی دارند.
انتقال رسوب در رودخانه‌ها، به وسیله جریان چند فازی رخ می‌دهد. به شکلی که در آن ذرات معلق به عنوان یک فاز دوم پراکنده که با فاز مایع مداوم برهم کنش دارد، رفتار می‌کند.
نمونه‌ای از جریان چند فاز در مقیاس کوچکتر می‌تواند در ساختارهای متخلخل باشد. در مدل‌سازی ساختار متخلخل، می‌توان با استفاده از قانون دارسی، سرعت حجمی جریان را در محیط‌های متخلخل، محاسبه کرد. به طور مثال می‌توان سرعت جریان آب زیرزمینی را با این روش محاسبه کرد.
مثال‌هایی از جریان چند فازی در بدن موجودات زنده وجود دارد. به عنوان مثال، جریان خون، یک جریان چند فازی است که در آن گلبول‌های قرمز، فاز جامد و پلاسما، فاز مایع را تشکیل می‌دهد. همچنین جریان چند فازی می‌تواند در روده وجود داشته باشد که در آن ذرات غذا، فاز جامد و آب، فاز مایع را تشکیل می‌دهند.
نمونه‌های دیگری از جریان‌های چند فازی در طبیعت، در تصاویر زیر نشان داده شده است.
تعداد بسیار زیادی از فرایندهای فناوری، شامل جریان چند فاز است. یک نمونه متداول از جریان چند فاز در صنعت، بستر سیال است. این دستگاه شامل ترکیبی از جامد و مایع است که در آن، به شکل سیال حرکت می‌کند. مثال‌های دیگری از وجود جریان چند فاز در صنعت، شامل جریان حباب‌دار در رآکتورهای هسته ای، جریان گاز و ذرات معلق در رآکتورهای احتراق و جریان سوسپانسیون فیبر در صنعت کاغذ است.
در صنعت نفت و گاز، جریان چند فازی، اغلب به معنای جریان همزمان نفت، آب و گاز است. در مهندسی نفت، سیال حفاری از فاز جامد-گاز تشکیل شده است. علاوه بر این، نفت خام در حین جریان در خطوط لوله، یک جریان سه فاز گاز-نفت-آب است.
برنده فیلمی محصول سال ۱۹۸۲ و به کارگردانی گوویند نیهلانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، ریکا، آمریش پوری، کونال کاپور، سوپریا پاتاک و اوم پوری ایفای نقش کرده‌اند.
فینال لیگا پوکال ۲۰۰۵ رقابتی برای تعیین قهرمان مسابقات لیگا پوکال ۲۰۰۵، نهمین دوره از این رقابت‌ها بود.
این بازی به تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۵ و با میزبانی ورزشگاه زنترال اشتادیون در شهر لایپزیگ برگزار شد. شالکه ۰۴ با پیروزی ۱–۰ مقابل اشتوتگارت در این بازی، نخستین عنوان قهرمانی خود در این رقابت‌ها را کسب کرد.
دولت اغوز یبغو یک دولت ترکی بود که توسط ترکان اوغوز در سال ۷۶۶ میلادی تأسیس شد و از لحاظ جغرافیایی در منطقه ای بین سواحل دریای خزر و آرال واقع شده بود. قبایل اوغوز در سرزمین وسیعی شامل قزاقستان امروزی و منطقه دریای آرال، دره سیردریا، دامنه کوهستان قره‌داغ، حاشیه رودخانه چو و کوهستان تین شان را حکمرانی کردند.
ریشه‌شناسی نام «اوغوز» بارها در ادبیات تاریخی و فلسفی مورد بحث قرار گرفته‌است. این اصطلاح احتمالاً به معنای «قبایل» یا «اتحادیه قبیله‌ای» است و سپس می‌تواند به یک اسم قومی جمعی تبدیل شود. غُز یا اوغوز کنفدراسیون یا مجموعه از مردمان تُرک است. سنگ‌نبشته اورخون که تُرکمانان اولیه را توصیف می‌کند، احتمالاً به اغوز اشاره دارد.
اولین مرجعی که از دولت اغوز یاد کرده‌است، مورخ و جغرافی‌دان عرب یعنی یعقوبی است که جنگهای ترکان اغوز علیه کیمک‌ها و قرلق‌ها را ذکر است. ابن الفقیه، جغرافی‌دان دیگر گزارش داده که اوغوزها بهمراه کیمیکها و توغوز اوغوزها «پادشاهان» منطقه بودند و در میان تُرکان احترام داشتند.
جغرافی‌دانان عرب قرن دهم مانند مسعودی و شریف ادریسی از شهری در اوغوز به نام ینگی‌کند یاد می‌کنند، دو منبع (ابن رسته و ابن حوقل) حتی آن را پایتخت اوغوز یبغو می‌نامند. از اوایل دهه ۱۹۲۰، شرق‌شناس وی.وی. بارتولد این شهر را به عنوان مکان تاریخی ینگی‌کنت معرفی کرد.
طبق گفته محمود کاشغری (قرن یازدهم میلادی)، کنفدراسیون اغوز از ۲۴ قبیله تشکیل شده بود که ۱۲ قبیله آنها بوزاُخ (به معنای تیرهای خاکستری) و ۱۲ قبیله اوچ‌اُخ (به معنی سه قبیله یا تیرهای سه‌گانه) جناح بوزاُخ از موقعیت ممتازی برخوردار بود. نویسندگان بعدی، به ویژه ابوطاهر مروزی، حدود ۱۲ قبیله را توصیف می‌کنند. اختلاف بین منابع احتمالاً در نتیجه تقسیم ترکان اغوز به دو بخش است، بوزاُخ و اوچ‌اُخ به ترتیب متعلق به جناح راست و جناح چپ ارتش آنها بود.
آن‌ها به زبان ترکی صحبت می‌کردند.
انتخاب شخصی فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی آدور گوپالاکریشنان است. در این فیلم بازیگرانی همچون مادو، شارادا، آدور باوانی، کی.پی.ای.سی. لالیتا، تیکوریسی سوکوماران نایر و بارات گوپی ایفای نقش کرده‌اند.
پروژه جاشوا (به انگلیسی: Joshua Project) سازمانی مسیحی مستقر در کلوگو رادو اسپرینگز ایالات متحده است که تلاش می‌کند کار سازمان‌های تبلیغی را برای برجسته ساختن گروه‌های قومی جهان با کمترین پیروان مسیحی انجیلی هماهنگ کند. این سازمان برای انجام این کار، داده‌های قوم‌شناسی را برای پشتیبانی از مبلغین مسیحی حفظ می‌کند.
سامسونگ گلکسی اس۲۱ () یک مجموعه از تلفن‌های هوشمند مبتنی بر اندروید از سری سامسونگ گلکسی اس هستند که توسط سامسونگ الکترونیک طراحی، توسعه و به بازار ارائه می‌شود. این اسمارت‌فون‌ها جانشین سری سامسونگ گلکسی اس۲۰ هستند و در رویداد "Galaxy Unpacked" سامسونگ در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ معرفی شدند.
شرکت سامسونگ در ساخت گلکسی اس۲۱ اولترا از فناوری هوش مصنوعی بهره برده‌است. استفاده از این فناوری نه‌تنها موجب افزایش سرعت پردازنده این گوشی شده، بلکه تفاوت‌های مشهودی را در بخش دوربین آن رقم زده‌است. به عنوان مثال این گوشی هنگام عکس‌برداری، با تکیه بر فناوری هوش مصنوعی، پیشنهادهایی برای قاب‌بندی بهتر و ترکیب عکس به شما می‌دهد.
نسخهٔ «فن ادیشن» این گوشی توسط سامسونگ در نمایشگاه بین‌المللی سی‌ئی‌اس و در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۲۲ معرفی شد. این نسخه ابتدا قرار بود در اکتبر ۲۰۲۱ عرضه شود، اما کمبود جهانی تراشه عرضهٔ آن را تا ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ به عقب انداخت.
در ۹ فوریه ۲۰۲۲، سری سامسونگ گلکسی اس۲۲ به‌عنوان جانشین این سری توسط سامسونگ معرفی شد.
فران سلاک (متولد ۱۴ ژوئن 1929) مردی کروات است که به خوش شانسی شهرت دارد و اغلب او را به عنوان بدشانس‌ترین مرد جهان خطاب می‌کنند.
تجربیات نزدیک به مرگ سلاک در ژانویه ۱۹۶۲ آغاز شد، زمانی که او در یک تنگه سرد و بارانی سوار قطار بود و قطار از ریل خارج شد و در رودخانه سقوط کرد. در حالی که ۱۷ مسافر دیگر غرق شدند، فردی ناشناس سلاک را نجات داد. سلاک دچار شکستگی دست و سرمازدگی شد. سال بعد، هنگام اولین و تنها پروازش با هواپیما، او به دلیل نقص درب هواپیما و بازشدن آن به بیرون پرتاب شده و بر روی انبار کاه افتاد. سقوط هواپیما باعث کشته شدن ۱۹ نفر شد.PlaneCrashInfo.com listing for all crashes worldwide in 1963Bureau of Aircraft Accidents Archives search for crashes in Croatia in 1963 Aviation Safety Network search for all plane crashes in Croatia سه سال پس از آن، در سال ۱۹۶۶، اتوبوسی که وی در آن سوار بود از جاده خارج شد و به داخل رودخانه رفت و چهار مسافر غرق شدند. سلاک با چند بریدگی و کبودی به ساحل شنا کرد.
در سال ۱۹۷۰ اتومبیل وی هنگام رانندگی آتش گرفت و او توانست قبل از منفجر شدن مخزن سوخت از آن خارج شود. سه سال بعد، در یک حادثه رانندگی دیگر، موتور ماشین او به دلیل مشکل پمپ سوخت با روغن داغ پر و باعث شعله‌ور شدن شعله‌های آتش از دریچه‌های هوا شد. در این حادثه موهای سلاک کاملاً سوخت، اما جز این صدمه ای ندید. در سال ۱۹۹۵، او در زاگرب با یک اتوبوس تصادف کرد، اما فقط جراحات جزئی برداشته است. در سال ۱۹۹۶ وی برای جلوگیری از برخورد شدید با کامیون سازمان ملل متحد در پیچ کوه، به سمت گاردریل تغییر مسیر داد؛ با بازشدن درب ماشین به بیرون رانده شد (کمربند ایمنی نداشت) توانست خود را به درختی آویزان نگه دارد و شاهد سقوط ماشین خود به یک تنگه شد.
در سال ۲۰۰۳، دو روز پس از ۷۳ سالگی، سلاک برنده قرعه کشیآی به ارزش ۹۰۰۰۰۰ یورو (۱٬۱۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا) (۷۰۲٬۹۲۰ پوند) شد. با این برد، او برای پنجمین بار نیز ازدواج کرد. او با این پول دو خانه و یک قایق خرید. در سال ۲۰۱۰ پس از تصمیم به داشتن یک سبک زندگی صرفه جویانه تصمیم گرفت بیشتر پول باقیمانده را به اقوام و دوستانش بدهد.
دنیاگیری کووید-۱۹ در امارات متحده عربی بخشی از دنیاگیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در جهان است. اولین مورد تأیید شده در این کشور در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰ در شهر دبی اعلام شد.
امارات اولین کشور در خاورمیانه بود که یک مورد تأیید شده به کرونا را گزارش داده بوده.Turak, Natasha (29 January 2020). First Middle East cases of coronavirus confirmed in the UAE "CNBC.com." Retrieved 19 March 2020.
آلکسی لایهو با نام کامل مارککو اولا الکسی لایهو (؛ زادهٔ -درگذشته ) گیتاریست، آهنگساز و خواننده فنلاندی بود. او بیشتر به عنوان گیتاریست اصلی، خواننده اصلی و عضو بنیانگذار گروه ملودیک دث متال چیلدرن آو بادم شناخته می‌شود، و همچنین با گروه‌هایی همچون Sinergy ،The Local Band ،Kylähullut همکاری می‌کرد. پس از فروپاشی چیلدرن آو بادوم در سال ۲۰۱۹، او به همراه دانیل فریبورگ گیتاریست دوم چیلدرن آو بادوم، گروه بادوم افتر میدنایت (Bodom After Midnight) را در سال ۲۰۲۰ تأسیس کرد.
در ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، خبر درگذشت او از صفحات اجتماعی او منتشر شد. دلیل و حتی تاریخ دقیق مرگ او اعلام نشد ولی این‌طور عنوان شد که در سال‌های آخر زندگی از بیماری بلندمدتی رنج می‌برده‌است.
لایهو در سال ۲۰۰۲ با کیمبرلی گاس، بنیانگذار و خوانندهٔ گروه پاور متال سینرجی که سال‌ها پیش از آن با یکدیگر ارتباط عاطفی داشتند ازدواج کرد. این دو در سال ۲۰۰۴ از یکدیگر جدا شدند ولی رابطهٔ دوستانه را با هم نگه داشتند. او سپس رابطه ای را با کریستن مالدرینگ مدیر برنامهٔ گروه اسلیر آغاز کرد. در سال ۲۰۱۶ با کلی رایت وارد رابطه شد که منجر به ازدواج آن‌ها در سال ۲۰۱۷ شد. پس از مرگ لایهو مشخص شد که کیمبرلی گاس و لایهو هیچ موقع از یکدیگر طلاق نگرفته بودند و ازدواج او با کلی رایت فاقد اعتبار بوده‌است. در پی افشا شدن این موضوع توسط رسانه‌های فنلاندی، کشمکش‌های لفظی‌ای بین خانوادهٔ لایهو و کیمبرلی گاس رخ داد که واکنش کیمبرلی گاس را به همراه داشت و او با انتشار دو پست در صفحهٔ تازه تأسیس اینستاگرامی‌اش که طبق گفتهٔ خودش به دلیل گرامیداشت یاد و خاطرهٔ لایهو تأسیس کرده بود، به اتهاماتی که از طرف خانوادهٔ لایهو به خصوص کلی رایت به او زده شده بود پاسخ داد. به این شکل تمامی دارایی‌های لایهو به بیوه قانونی او، کیمبرلی گاس رسید.
«آبی و خاکستری» ترانه‌ای از گروه پسرانهٔ کره‌ای بی‌تی‌اس، از پنجمین آلبوم استودیویی کره‌ای‌زبان "بودن" (۲۰۲۰) است. این ترانه که در ابتدا به هدف قرار گرفتن در میکس‌تیپ انفرادی وی نوشته شده‌بود، در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰، به‌عنوان سومین قطعهٔ "بودن" منتشر شد. این قطعه پاپ بالادی آهسته و لطیف استکه متن آن از افسردگی، خستگی، اضطراب و تنهایی ناشی از پاندمی می‌گوید.
«آبی و خاکستری» در مجموع نقدهای مثبتی را از منتقدین موسیقی دریافت کرد و به‌خاطر آسیب‌پذیری، ساخت و اجرای بی‌تی‌اس مورد تحسین واقع شد. برخی از منتقدین از آن به‌عنوان قطعهٔ برجستهٔ "بودن" یاد کردند. این ترانه از لحاظ تجاری، یکی از قطعات موفق آلبوم بود و در رتبهٔ ۱۳ ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده و رتبهٔ نه ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" جای گرفت و پرفروش‌ترین ترانهٔ جهان در آن هفته بود. این قطعه همچنین در جداول ۱۰ کشور از جمله مجارستان و کرهٔ جنوبی وارد شد.
«آبی و خاکستری» در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده، سیزدهم شد. این ترانه در هفتهٔ نخست انتشار، بیش از ۶۹٬۰۰۰ واحد در ایالات متحده فروخت و به دومین ترانهٔ پرفروش هفتهٔ ۵ دسامبر ۲۰۲۰ تبدیل شد و پس از «زندگی ادامه دارد» بی‌تی‌اس قرار گرفت. همچنین در هر دو جدول فروش ترانه‌های دیجیتال ایالات متحده و فروش ترانه‌های دیجیتال ملل دوم شد. این ترانه در کانادا، در رتبهٔ ۶۴ ۱۰۰ آهنگ داغ کانادا و پنج جدول فروش ترانه‌های دیجیتال قرار گرفت. «آبی و خاکستری» در بریتانیا، در جایگاه ۶۶ جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و پس از «زندگی ادامه دارد» و «دینامیت»، سومین ترانهٔ آلبوم بود که وارد این جدول شد. این قطعه در جدول تک‌آهنگ‌های مستقل بریتانیا نهم و در جدول تک‌آهنگ‌های ایرلند هفتاد و ششم شد. در کرهٔ جنوبی، در رتبهٔ ششم ۱۰۰ آهنگ داغ کی-پاپ "بیلبورد" و رتبهٔ ۲۴ جدول دیجیتال گائون جای گرفت. این ترانه در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ژاپن نود و هشتم شد و در هفتهٔ بعد به رتبهٔ ۵۲ صعود کرد. همچنین در پنج رتبهٔ نخست جداول مالزی و سنگاپور قرار گرفت.
«آبی و خاکستری» در ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد"، با ۲۶٫۸ میلیون استریم و فروش جهانی ۸۷٬۰۰۰ واحد، به پرفروش‌ترین ترانهٔ هفته تبدیل شد. این سومین ترانه از بی‌تی‌اس و سومین ترانه از "بودن" بود که در ۱۰ رتبهٔ اول این جدول جای گرفت. این قطعه همچنین در جدول جهانی "بیلبورد" به‌استثنای ایالات متحده، پانزدهم شد.
جزئیات برگرفته از تیدال و یادداشت‌های "بودن" است.
سوابق حقوق بشر ترکمنستان مورد انتقاد شدید کشورهای مختلف و دانشمندان جهان قرار گرفته‌است. در زمینه حکومت رئیس‌جمهور ساپارمورات نیازوف استانداردها در آموزش و بهداشت به‌طور چشمگیری کاهش یافت.
از دسامبر ۲۰۰۶، تحت دولت رئیس‌جمهور قربانقلی بردیموهامدو، هیچ پیشرفت قابل توجهی در مورد حقوق بشر و آزادی مدنی توسط سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر مشاهده نشده‌است.
تصمیم دولت ترکمنستان برای لغو توافق‌نامه تابعیت دوگانه با روسیه در سال ۲۰۰۳ باعث شد هزاران روس به دلیل از دست دادن اموال خود، ترکمنستان را ترک کنند. گفته می‌شود بسیاری از کسانی که «وحشت زده» فرار می‌کنند از گرفتار شدن در کشوری می‌ترسیدند که به دلیل نقض حقوق بشر مورد انتقاد گسترده قرار گرفته و محدودیت‌های شدیدی در سفرهای خارجی برای شهروندان خود اعمال کرده‌است.
قصاب‌های سبز (؛ ) یک فیلم کمدی دانمارکی به کارگردانی آندرس توماس ینسن است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
ویلبر می‌خواهد خودش را بکشد () یک فیلم اسکاتلندی-دانمارکی به کارگردانی لونه شِـرفی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
مهاجرت سیاره‌ای ()، یا حضور یک سیاره در منظومه‌ای که در آن شکل نگرفته، هنگامی اتفاق می‌افتد که یک سیاره یا یک پیکر آسمانی دیگر در مدار یک ستاره در حال تعامل با یک دیسک گازی یا خرده‌سیاره‌ای باشد و در نتیجه پارامترهای مداری آن به ویژه محور نیمه بزرگ آن تغییر کند. مهاجرت سیاره‌ای محتمل‌ترین توضیح برای "مشتری‌های داغ" است: سیاره‌های فراخورشیدی با توده‌های جووی اما مدار چند روزه. نظریه عمومی پذیرفته شده تشکیل سیاره از یک دیسک پیش سیاره‌ای پیش‌بینی می‌کند که چنین سیاره‌هایی نمی‌توانند آنقدر نزدیک به ستاره‌هایشان تشکیل شوند، زیرا جرم کافی در چنین شعاع‌های کوچکی وجود ندارد و درجه حرارت بیش از حد بالا است تا امکان تشکیل سیاره‌های کوچک و یخی را فراهم کند.
همچنین مشخص شده که سیاره‌ها با جرم زمینی ممکن است در معرض مهاجرت سریع به داخل قرار بگیرند اگر که دیسک گازی هنوز موجود باشد. اگر این سیاره‌ها از طریق مکانیزم تجمع هسته تشکیل شوند، این ممکن است بر تشکیل هسته‌های سیاره‌های غول‌پیکر (که جرم آنها از مرتبه ۱۰ جرم زمین است) تأثیر بگذارد.
مشاهده می‌شود که طول عمر دیسک‌های گازی پروتئو سیاره در اطراف ستاره‌های جوان چند میلیون سال است. اگر در حالی که گاز همچنان وجود دارد، سیارات با جرم‌های تقریباً جرم زمین یا بیشتر از آن شکل بگیرند، سیارات می‌توانند حرکت زاویه ای با گاز اطراف آن را در صفحه اولیه سیاره مبادله کنند تا مدار آنها به تدریج تغییر کند. اگرچه حس مهاجرت به‌طور معمول در دیسک‌های همدما به صورت محلی وجود دارد، اما مهاجرت به خارج ممکن است در دیسک‌هایی که دارای شیب آنتروپی هستند رخ دهد.
تا ابد عاشقت هستم () یک فیلم درام دانمارکی به کارگردانی سوزان بیر است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مس میکلسن، نیکولای لی کاس، پاپریکا استین، و سونیا ریختر اشاره کرد.
پیتر اولبک ینسن (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم و مدیر اجرایی تولید اهل دانمارک است. او کارگردان دانمارکی لارس فون تریه یک شرکت تهیه فیلم به نام زنتروپا تأسیس کردند که فیلم‌های گوناگونی را تاکنون تهیه و تولید کرده‌است؛ که از آن میان می‌توان به "داگویل"، "رقصنده در تاریکی"، "پنج مانع" و "بعد از عروسی" اشاره کرد.
از دیگر فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تا ابد عاشقت هستم"، "غایب" و "اروپا" اشاره نمود.
اردوگاه جاکُوو اردوگاهی توقیفی برای یهودیان و به میزانی کمتر صرب‌ها، زنان و کودکان در شهر جاکوو در دولت مستقل کرواسی (NDH) بود که میان دسامبر ۱۹۴۱ و ژوئیه ۱۹۴۲، در جریان جنگ جهانی دوم فعالیت داشت.
این اردوگاه در محل آسیاب آردسازی رها شده‌ای تأسیس شد که زمانی توسط اسقف اعظم کاتولیک روم از جاکوو-اوسییک استفاده می‌شد و در ابتدا توسط جامعه یهودی به صورت خودمختار اداره می‌شد. نخستین زندانیان اردوگاه در ۲ دسامبر سال ۱۹۴۱ وارد آن شدند. در اوایل سال ۱۹۴۲، اردوگاه شیوع تب حصبه را تجربه کرد که با ورود تبعیدیان یهودی از اسلوونی تشدید شد. اوستاشه که جنبش حاکم بر NDH بود سپس کنترل مستقیم اردوگاه را بر عهده گرفت و در نتیجه آن بسیاری از بازداشت‌شدگان تحت شکنجه، تجاوز و تحقیر قرار گرفتند. در اواسط ماه مه، وزارت بهداشت NDH دستور داد اردوگاه تعطیل شود. میان ۱۵ ژوئن و ۷ ژوئیه ۱۹۴۲، ۲۴۰۰–۳۲۰۰ زندانی به اردوگاه کار اجباری یاسنواتس منتقل شده و در آنجا کشته شدند. در طول عملیات اردوگاه، تا ۳۸۰۰ زن و کودک در این اردوگاه تحت مراقبت قرار گرفتند و کمینه ۵۶۹ زن و کودک درگذشتند، اگرچه این رقم ممکن است به ۸۰۰ تن نیز برسد.
در سال ۱۹۴۵، مقامات جدید یوگسلاوی کمونیست اقدام به نبش قبر در محوطه پیشین اردوگاه جاکوو کردند. در سپتامبر ۱۹۵۲، اتحادیه جوامع یهودی یوگسلاوی از بنای یادبود قربانیان اردوگاه رونمایی کرد. به دنبال استقلال کرواسی از جمهوری یوگسلاوی، اردوگاه پیشین به جایگاه سوخت تبدیل شد. مراسم یادبودی هر ساله در این مکان و همچنین در یک گورستان مجاور که اجساد بازداشت‌شدگان در آنجا دفن شده‌اند، برگزار می‌شود. این گورستان از این نظر منحصر به فرد است که تنها مکان دفن در اروپا است که در آن قربانیان هولوکاست با نام و نام خانوادگی خود دفن شده‌اند، و نه تنها با شماره زندان خود. در سال ۲۰۱۳، تندیسی با عنوان «صلح در بهشت»، توسط مجسمه‌ساز اسرائیلی کروات‌تبار، دینا مرحاو، برای بزرگداشت کسانی که در این اردوگاه نگهداری می‌شدند، در جاکوو رونمایی شد.
جاکوو واقع در حدود ۱۹۷ کیلومتری جنوب شرقی زاگرب، مقر اسقف اعظم کاتولیک روم از جاکوو-اوسییک بود و پیش و در طی جنگ جهانی دوم، مکان یکی از بزرگترین جوامع آلمانی‌تبار کرواسی به‌شمار می‌رفت . در نوامبر ۱۹۴۱، دو رهبر ارشد جامعه یهودی محلی، دراگوتین روزنبرگ و الکساندر کلاین، توانستند رئیس دفتر یهودیان سرویس نظارت اوستاشه ، ویلکو کوهنل، را متقاعد به گشایش یک اردوگاه برای پناهندگان در جاکوو کنند. در اواخر ماه نوامبر، پلیس اوسییک به جامعه یهودیان این شهر دستور داد ظرف ۵ روز برای ۲۰۰۰ زن و کودک یهودی جا پیدا کنند. در حالی که زنان و کودکان به جاکوو تبعید می‌شدند، مردان یهودی باید به بزرگترین اردوگاه کار اجباری NDH، یعنی یاسنواتس تبعید می‌شدند. جوانان یهودی محلی به سرعت یک آسیاب آردساز رها شده ۴۰ طبقه‌ای با طول ۴۰ متر را که پیشتر توسط اسقف اعظم مورد استفاده قرار گرفته بود، به یک اردوگاه پناهجویان برای اسکان زنان و کودکان تبدیل کردند. سپس چندین ساختمان اطراف به اردوگاه افزوده شدند.
در ۲ دسامبر، ۱۸۰۰ زن و کودک یهودی و پنجاه زن صرب بوسنیایی به اردوگاه رسیدند. بیشتر آنها از سارایوو بودند، اما دیگرانی نیز از زاگرب، پژگا، پاکراتس، اسلاونسکی برد و برود، نوا گرادیشکا، زنیتسا و تراونیک حضور داشتند. در ۸ دسامبر، جامعه یهودیان در سارایوو درخواست کرد که به جوامع یهودی در سارایوو، زاگرب و اوسییک اجازه داده شود کمک‌هایی برای پشتیبانی از جمعیت غیرنظامی اردوگاه‌های یاسنواتس، لوبورگراد و جاکوو ارائه دهند. ده روز بعد، دفتر یهودی UNS اجازه داد پول‌هایی که توسط جوامع یهودی جمع شده بود به بازداشت‌شدگان در این اردوگاه‌ها داده شوند. در طی بازداشت، بازداشت‌شدگان ناچار به انجام کارهای دستی بودند. کارگاه‌های سرامیک و چرم در درون اردوگاه تأسیس شدند، و در آن‌ها بیشتر زنان بازداشتی بزرگسال کار می‌کردند. حدود ۴۰۰ زن ناچار به کارهای کشاورزی در کشتزارها و زمین‌های اطراف اردوگاه شدند. یک مهد کودک برای کودکان ترتیب داده شد.
درون اردوگاه شرایط بهداشتی نامناسبی وجود داشت. در طول چند ماه نخست وجود خود، اردوگاه توسط دو یا سه افسر پلیس به فرماندهی دراگوتین مایر نگهبانی می‌شد. پلیس‌ها به بازداشت‌شدگان اجازه دادند اردوگاه را برای خرید کالاهای ضروری در شهر، بازدید از بیمارستان در اوسییک و تماس با بستگان و دوستانشان ترک کنند. اگرچه بازداشت‌شدگان مجاز به خرید دارو و سم دفع آفت سیکلون ب برای ضد عفونی کردن بودند، اما قیمت آن‌ها برای زندانیان توسط اوستاشه بالا برده می‌شد.
در اوایل ۱۹۴۲، حصبه در اردوگاه شیوع پیدا کرد. افراد محلی نامدار، به ویژه اسقف اعظم جاکوو ، انتان آکشاموویچ، نگران گسترش شیوع این بیماری در بیرن از اردوگاه شدند. در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۲، مقامات یک گروه پزشکی را به جاکوو فرستادند، و گروه شرایط زندگی غیرانسانی را که زندانیان تحت آن قرار داشتند، مورد توجه قرار داد و توصیه کرد که مقدار و کیفیت تجهیزات پزشکی اختصاص یافته به اردوگاه افزایش یابد. برای اصلاح اوضاع، اما، اقدامی صورت نگرفت. در نتیجه تعداد کمی از زندانیان به بیمارستان‌ها منتقل شدند. تقریباً در همان هنگام، مقامات محلی خواستار انتقال اردوگاه به مکانی دورتر از شهر برای جلوگیری از همه‌گیری شدند، اما از آنجا که به تازگی دستگیری و اخراج یهودیان اسلوونی آغاز شده بود، UNS تلاش کرد اردوگاه را گسترش دهد. این اخراج‌ها منجر به افزایش تعداد اعزامی‌ها به اردوگاه تا فوریه شدند. کاروانی شامل ۱۱۱۶ زن، از استارا گرادیشکا، در ۲۴ فوریه ۱۹۴۲ وارد جاکوو شد. در این هنگام، اردوگاه حدود ۳۰۰۰ تبعیدی را در خود جای داده بود، و حدود یک چهارم آنها کودکان زیر ۱۴ سال بودند. از ۱۰۷۳ زن و کودک که میان ۲۶ فوریه و ۶ مارس ۱۹۴۲ وارد جاکوو شدند، ۲۷۴ تن - یا چیزی بیش از یک چهارم آنها - از اهالی زاگرب بودند.
افزایش زیاد تعداد بازداشت‌شدگان به سرعت همه‌گیری حصبه را بدتر کرد. به گفته چندین نویسنده ، انتقال زنان و کودکان از استارا گرادیشکا به جاکوو به شکل عمدی به منظور گسترش بیشتر بیماری در میان بازداشت‌شدگان جاکوو انجام شد. در مارس ۱۹۴۲، ۶۳۱ تن از زندانیان در بیمارستان بستری شدند، ۲۱۹ تن دیگر نیز آلوده شدند و ۱۳۱ تن درگذشتند. در پاسخ به این همه‌گیری، مقامات و جامعه محلی یهودی توافق کردند که برخی از کودکان یهودی را که از این اردوگاه نگهداری می‌شدند، برای مراقبت به پیش خانواده‌های محلی یهودی بفرستند. به عنوان بخشی از این طرح، همه کودکان یهودی زیر ده سال می‌بایست اردوگاه را ترک می‌کردند.
مقامات جامعه یهودی اردوگاه را تا ۲۹ مارس ۱۹۴۲ اداره می‌کردند. در اواسط آوریل ۱۹۴۲، اوستاشه کنترل مستقیم اردوگاه را با دسته‌ای نظامی که از یاسنواتس به رهبری یوزو ماتییویچ آورده شده بود، بر عهده گرفت. برخی از این نگهبانان جدید، محل‌هایی برای زندگی را در روستاهای مجاور ایجاد کردند و برخی دیگر در محل اردوگاه زندگی می‌کردند. نگهبانان جدید اردوگاه اطمینان حاصل کردند که بر خلاف گذشته، هیچ‌یک از بازداشت‌شدگان نتوانند محل اردوگاه را ترک کنند، یا قادر به برقراری ارتباط با جهان بیرون باشند. پس از آن، کلیه بسته‌های کمکی ارسالی توسط اوستاشه توقیف می‌شد و از افراد بازداشت‌شده اغلب دزدی می‌شد. گرسنگی در اردوگاه شایع شد؛ جیره روزانه به دو یا سه سیب زمینی به ازای هر نفر کاهش یافت. بسیاری از بازداشت‌شدگان مورد تجاوز و شکنجه قرار می‌گرفتند. اگرچه هیچ کشتار سیستماتیکی در اردوگاه رخ نداد، بازداشت‌شدگان به‌طور مرتب مورد آزار و تحقیر قرار می‌گرفتند و چندین قتل نیز رخ داد. در یک مورد، نیروهای اوستاشه با انداختن قرص نان به سوی کودکان گرسنه خود را سرگرم کردند. هنگامی که کودکان برای برداشتن نان جلو آمدند، نیروها سگ‌های گرسنه خود را روی آن‌ها رها کرد. به گفته یکی از شاهدان عینی، پس از اینکه سگی تکه‌ای از گوشت یکی از کودکان را پاره کرد، یکی از نیروهای اوستاشه کودک و سگ را به درون یک انبار کشاند و در را به رویشان قفل کرد. در حالی که کودک جیغ می‌کشید، نیروهای اوستاشه با آکاردئون می‌رقصید.
تا ماه مه، حدود ۸۰۰ زندانی از حصبه کشته شدند، و بیماری روزانه میان پنج تا شش زندانی را به کام مرگ می‌کشاند. ۷۰۰ تن دیگر از زندانیان به بیماری‌های دیگری مبتلا شدند. در این مرحله، اردوگاه به معضلی برای اوستاشه تبدیل شده بود. در ۱۸ مه ۱۹۴۲، وزارت بهداشت کرواسی از اداره نظم عمومی و امنیت درخواست کرد اردوگاه را ظرف یک ماه برچیند. این پیام شخصاً توسط وزیر بهداشت، ایوو پتریچ، به RAVSIGUR منتقل شد، وی پیشنهاد «جابجایی» یا «تعطیلی» اردوگاه را همراه با تهیه «غذای بهتر و بیشتر برای زندانیان» ارائه داد. علی‌رغم پیشنهادهای پتریچ، RAVSIGUR تصمیم گرفت که کشتن همه بازداشت‌شدگان گزینه بهتری است. در پی آن، جامعه یهودیان زاگرب پیشنهاد کمک به بازسازی اردوگاه را داد، اما مقامات پیشنهاد آنها را رد کردند زیرا پیشتر تصمیم به برچیدن آن را گرفته بودند.
میان ۱۵ ژوئن و ۷ ژوئیه، ۲۴۰۰–۳۲۰۰ زندانی از جاکوو به یاسنواتس منتقل شدند. عملیات تحت نظارت ستوان یوزو ماتکوویچ صورت گرفت. برای چندین روز، زندانیان در واگن‌های قفل شده در ریل‌های قطار بیرون از اردوگاه رها شدند و در نتیجه بسیاری از آن‌ها از گرما، تشنگی و گرسنگی مردند. کسانی که از این مصیبت جان سالم به در بردند از واگن‌های راه‌آهن بیرون آورده شده و پس از گذر از رود ساوا به قتل رسیدند. سپس اجساد آنها توسط کارگران برده کولی، که سپس خود نیز کشته شدند، به درون رود ساوا انداخته شدند. جامعه یهودیان در زاگرب که از سرنوشت آنها بی‌خبر بودند، از ۷ ژوئیه تا ۱۴ ژوئیه حدود ۱۲۰ بسته غذایی برای بازداشت‌شدگان پیشین جاکوو به یاسنواتس فرستادند. در سپتامبر ۱۹۴۲، اعضای جامعه یهودیان زاگرب به اینکه بازداشت‌شدگان کشته شده باشند شک بردند، ولی هنگامی که از اوستاشه درباره‌شان پرسش کردند، مقامات اوستاشه تنها پاسخ می‌دادند که بازداشت‌شدگان به یاسنواتس منتقل شده‌اند.
در طول دوره فعالیت خود، اردوگاه جاکوو حدود ۳۸۰۰ غیرنظامی را در خود جای داده بود. در اوت ۱۹۴۲، حدود ۱۲۰۰ یهودی از اوسییک تبعید شدند، و تنها ۴۰ تا ۵۰ کودک یهودی که از اردوگاه جاکوو برای فرزندخواندگی آورده شدنه بودند، باقی ماندند. بسیاری از این کودکان بعدها به اسپلیت، در منطقه اشغالی ایتالیا، فرار کردند. به گفته ید وشم، حدود ۲۵٬۰۰۰ یهودی در طی هولوکاست در دولت مستقل کرواسی کشته شدند. در سال ۱۹۴۵، مقامات یوگسلاوی اقدام به نبش قبر در محوطه پیشین اردوگاه کردند. یک سال بعد، مدیر پیشین اردوگاه کار اجباری یاسنواتس، میروسلاو فیلیپوویچ، در مورد کشته شدن بازداشت‌شدگان جاکوو در یاسنواتس در ژوئیه ۱۹۴۲ شهادت داد.
در سپتامبر ۱۹۵۲، اتحادیه جوامع یهودی یوگسلاوی از پنج بنای یادبود قربانیان هولوکاست در بلگراد، زاگرب، سارایوو، نووی ساد و جاکوو رونمایی کرد. به دنبال استقلال کرواسی از یوگسلاوی، اردوگاه پیشین به جایگاه سوخت تبدیل شد. مراسم یادبودی هر ساله در نخستین یکشنبه ماه ژوئن در این محل برگزار می‌شود. این بزرگداشت همچنین شامل گورستان مجاور می‌شود که در آن بازداشت‌شدگان درگذشته اردوگاه دفن شده‌اند. این گورستان از این جهت منحصر به فرد است که تنها مکان دفن در اروپا است که در آن قربانیان هولوکاست با نام و نام خانوادگی خود، و نه تنها شماره زندانشان، دفن شده‌اند. ۵۶۹ قربانی اردوگاه در این گورستان دفن شده‌اند. بر این اساس، تاریخ‌دانان ینس هوپ و الکساندر کورب نتیجه گرفتند که نرخ مرگ و میر در اردوگاه حدود ۱۹ درصد بوده‌است. در ژوئن ۲۰۱۳، تندیسی با عنوان «صلح در بهشت»، توسط مجسمه‌ساز اسرائیلی، متولد کرواسی، دینا مرحاو، به مناسبت بزرگداشت کسانی که در این اردوگاه نگهداری می‌شدند، در جاکوو رونمایی شد.
ویبکه ویندلو (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شاه زنده است"، "تا ابد عاشقت هستم"، "پخمه‌ها"، "رقصنده در تاریکی"، "مندرلی" و "در زندگیم" اشاره نمود.
هات‌هِد گیمز () یک استودیو توسعه دهنده مستقل بازی ویدیوئی کانادایی است که در ونکوور، بریتیش کلمبیا و کانادا مستقر است. این استودیو در سال ۲۰۰۶ توسط استیو بوکسکا، ولاد سرالدی و جوئل دی یانگ تأسیس شد که هر سه در گذشته در رادیکال اینترتینمنت استخدام شده بودند. با این حال، بوکسکا دوباره در سال ۲۰۰۷ شرکت را ترک کرد. در ۱۰ مارس ۲۰۰۹، یان ویلکینسون، که از زمان تأسیس آن در ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸ رئیس و مدیر اجرایی رادیکال اینترتیمنت بود، به جای کرالدی، رئیس و مدیر اجرایی هات هد گیمز شد. به نوبه خود، کرالدی مدیر توسعه بازی استودیو شد، در حالی که دی‌یانگ از سمت مدیر عامل خود به مدیر فناوری بازی منتقل شد.
ویدور (به دانمارکی: Hvidovre Kommune) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در استان هوودستادن واقع شده‌است.
ویدور ۲۲٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۴۱۶ نفر جمعیت دارد.
شهرهای بخش سولنتونا و ردووتووه خواهرخوانده‌های ویدور هستند.
زنتروپا () یک شرکت دانمارکی تهیه و تولید فیلم است که در سال ۱۹۹۲ میلادی، توسط لارس فون تریه و پیتر اولبک ینسن برپا شد. این شرکت نامش را از شرکت راه‌آهن زنتروپا در فیلم "اروپا" می‌گیرد که سرآغاز همکاری فون تریه با ینسن بود.
این شرکت بیش از ۷۰ فیلم بلند تهیه نموده و شهرتش به سبب ایجاد سبک و جنبش دگما ۹۵ است.
از فیلم‌های تهیه‌شده توسط این شرکت می‌توان به "خانه‌ای که جک ساخت"، "رستگاری"، "شکار"، "نیمفومانیاک"، "یک رابطه سلطنتی"، "آنچه ما نیاز داریم عشق است"، "حس بی‌نقص"، "مالیخولیا"، ""، "در یک دنیای بهتر"، "ماموت"، "ضدمسیح"، "پژواک"، "همه‌چیز درباره آنا"، "مندرلی"، "برادران"، "پنج مانع"، "داگویل"، "رقصنده در تاریکی"، "زبان ایتالیایی برای مبتدی‌ها"، "کنستانتس"، "شکستن امواج" و "پان" اشاره کرد.
ویدور (به دانمارکی: Hvidovre) یک شهر و منطقهٔ مسکونی در کمون ویدور در دانمارک است که در حومه شهر کپنهاگ (در حدود ۱۰ کیلومتری جنوب غربی آن) واقع شده‌است.
ویدور ۲۲٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد. در سال ۱۹۲۹ میلادی، یک شمشیر ۳۵۰۰ ساله از عصر برنز در کنده‌کاری‌های این شهر به‌دست آمد. در ماه مه ۱۹۴۵ میلادی، تنها چند روز پیش از پایان جنگ جهانی دوم، یک درگیری مسلحانهٔ خیابانی میان نیروهای جنبش مقاومت دانمارک و پلیس افتخاری دست‌نشاندهٔ آلمان نازی در خیابان‌های این شهر درگرفت. در دانمارک، این شهر به سبب افتخارات ورزشی‌اش به‌ویژه در فوتبال شهرت دارد و زادگاه دنیل اگر، توماس کالنبرگ، مایکل کرون-دلی و یانیک وسترگارد است. باشگاه فوتبال این شهر، برندهٔ جام حذفی فوتبال دانمارک در سال ۱۹۸۰ شد. در سال ۱۹۶۷، باشگاه فوتبال این شهر، به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت و قهرمان پیشین آن بازل را شکست داد. دفتر مرکزی شرکت فیلم‌سازی زنتروپا در این شهر واقع شده است.
هیس مجموعه تلویزیونی کره جنوبی محصول سال ۲۰۲۰ با بازیگری هوانگ جونگ-مین و یونآ بر اساس رمان هشدار سکوت اثر یونگ جین یانگ است. این سریال نخستین‌بار در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۲۰ از شبکه جی‌تی‌بی‌سی پخش شد.
سریال کره‌ای "هیس" یک درام اداری دربارهٔ خبرنگاران روزنامه‌ها و مبارزات روزمره آن‌ها و همچنین مشکلات و معضلات اخلاقی‌است که هرلحظه امکان دارد، به سبب شغلی که دارند، برایشان پیش بیاید.
هوانگ جونگ-مین در نقش نقش هان جون هیوک
یونآ در نقش لی جی سو
سون بیونگ هو در نقش نا یونگ
کیم جه چول در نقش پارک میونگ هوان
یو سان در نقش یانگ یون کیونگ
یونگ جون به عنوان چوی کیونگ وو
لی جی هون در نقش یون سانگ گیو
کیم وون هی در نقش یونگ سه جون
پارک هو سان در نقش اوم سونگ هان
لی سونگ جون در نقش کیم گی ه‌ها
چوی کانگ سو در نقش جو دونگ ووک
کیونگ سو جین در نقش اوه سو یون
من سونگ جائی در نقش کانگ جو آن
لی سونگ وو در نقش هونگ گیو تائه
من دینا هستم () یک فیلم درام نروژی-سوئدی-دانمارکی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. این فیلم یکی از موفق‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای نروژ محسوب می‌شود.
کوتاه و بلند () با نام انگلیسی تکونش بده () یک فیلم کمدی رمانتیک و درام دانمارکی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
این فیلم در مورد زوج همجنس گرا یورگن و جیکوب است که در یک شراکت شاد زندگی می کنند. جیکوب از یورگن می خواهد که با او ازدواج کند و او با خوشحالی می پذیرد. با این حال، جیکوب عاشق کارولین زنی می شود که اتفاقاً با تام، برادر یورگنس ازدواج کرده است. جیکوب پاره شده است زیرا هم یورگن و هم کارولین را می خواهد. جیکوب کارولین را باردار می کند و می خواهد کار درست را با ازدواج با او انجام دهد. جیکوب فقط برای مدت طولانی می تواند مخفی بماند.
اریک کرس (؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۲) فیلم‌بردار اهل دانمارک است. پدر او فرانسوی و مادرش دانمارکی است و خودش در زوریخ به‌دنیا آمده‌است.
کلاوس بوندام (؛ زادهٔ ) بازیگر و سیاستمدار اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک انسان به‌تمام معنا"، "جشن"، "واپسین سرود میفونه"، "دنیای مُـنا" و "کوتاه و بلند" اشاره کرد.
هلا جوف (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم اهل دانمارک است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. پدر هلا یک اشراف‌زادهٔ گامبیایی از «خاندان جوف» و مادرش دانمارکی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بزرگترین قهرمانان"، "کوتاه و بلند"، "شب انتخابات" و "کنستانتس" اشاره کرد.
لینه بورلوم (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شکستن امواج"، "پخمه‌ها"، "رقصنده در تاریکی"، "داگویل"، "مندرلی"، "خیزش والهالا"، "فقط خدا می‌بخشد" و "شیطان نئونی" اشاره نمود.
پوزی پاور () یک شرکت فیلم‌سازی و از زیرمجموعه‌های شرکت زنتروپا متعلق به کارگردان نامدار دانمارکی لارس فون تریه است که هدفش تولید فیلم‌های پورنوگرافی هاردکور ویژهٔ بانوان است. این شرکت، تنها کمپانی فیلم‌سازی جریان اصلی است که به‌طور آشکار اقدام به تولید فیلم پورنو نمود. ایدهٔ اولیهٔ برپایی این شرکت متعلق به لینه بورلوم بود که مدیریت آنرا نیز بر عهده دارد.
از جمله فیلم‌های تولید شده توسط این شرکت، می‌توان به "کنستانتس" اشاره کرد.
کنود وسترسکوف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مواد فروش ۲" و "کنستانتس" اشاره کرد.
پیتر پیتر (؛ زادهٔ ) خواننده و گیتارنواز اهل دانمارک است.
هتل بروکسل یک هتل چهار ستاره است که در بروکسل کشور بلژیک قرار دارد که توسط گروه هتل‌داری سوئدی پاندوکس اداره می‌شود. ساختمان هتل توسط هتل‌های هیلتون بروکسل در سال ۱۹۶۹ افتتاح شد. شرکت پاندوکس این ساختمان را در سپتامبر ۲۰۱۰ خریداری کرد و مدیریت آن را در فوریه ۲۰۱۱ بر عهده گرفت و بازسازی کامل ۲۷ طبقه را آغاز کرد. بازسازی پس از یک دوره دو ساله به پایان رسید.
این هتل در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یکی از نخستین هتل‌های بین‌المللی در بروکسل ساخته شد. در آن زمان ساختمان‌ها در محله واترلو با معماری نئوکلاسیک و یا معماری احیای رنسانس ساخته شده بود. در مارس ۲۰۱۴ باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و همراهان وی ۲۸۳ اتاق را برای اقامت در شهر بروکسل در این هتل و یک هتل دیگر اجاره کردند.
اوله بورندال (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تلویزیونی و بازیگر اهل دانمارک بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "تقلید"، "من دینا هستم" و "تسخیر" اشاره کرد.
هله فاورالید (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بازسازی"، "جنایت" و "کنستانتس" اشاره کرد.
اوله کریستیان مدسن (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل دانمارک است.
بنت فاورسکو وید (؛ – ) با نام مستعار و رمز فلامن (به معنی شعله) یک مبارز و از اعضای جنبش مقاومت دانمارکی‌ها در جنگ جهانی دوم بود.
هری ترومن به وی و هم‌رزمش یورن اوئن اشمیت پس از مرگشان، «نشان آزادی ایالات متحده آمریکا» را اهدا نمود.
چیساکا تاکافوسا، چیساکا هیوبو ; – سامورایی، کارو (سامورایی) در قلمروی یونه‌زاوا در خدمت خاندان اوئه‌سوگی دوره ادو اهل ژاپن بود. اگرچه او پیش از وقایع چهل و هفت رونین درگذشت، اما در گزارش‌های داستانی ظاهر می‌شود، از جمله دای چوشینگورا ۱۹۷۱ با بازی توشیرو میفونه. او همچنین در مجموعه تلویزیونی تایگا، گنروکو ریوران در سال ۱۹۹۹ ظاهر می‌شود.
یورن اوئن اشمیت (؛ – ) با نام مستعار و رمز سیترونن (به معنی لیموترش) یک مبارز و اعضای جنبش مقاومت دانمارک در جنگ جهانی دوم بود.
هری ترومن به وی و هم‌رزمش بنت فاورسکو وید پس از مرگشان، «نشان آزادی ایالات متحده آمریکا» را اهدا نمود.
کورین این، اُوایشی ریکو ; – ، 大石りく همسر رهبر چهل و هفت رونین، اُوایشی یُوشیئو در دوره ادو اهل ژاپن بود. او در وقایع چهل و هفت رونین و در گزارش‌های داستانی ظاهر می‌شود، از جمله دای چوشینگورا ۱۹۷۱ با بازی توشیرو میفونه در نقش اُوایشی یُوشیئو.
او دختر ارشد یک کارو (سامورایی)، در ولایت تاجیما، قلمروی تویوئوکا بود. در سال ۱۶۸۷ با کارو (سامورایی) قلمروی آکو اُوایشی ازدواج کرد. سال ۱۶۸۸ نخستین پسرش اُوایشی یُوشیکانه، سال ۱۶۹۰ دختر ارشدش اُوایشی کو (مرگ ۱۷۰۴)، سال ۱۶۹۱ پسر دومش اُوایشی ماچینوشین (مرگ ۱۷۰۹)، سال ۱۶۹۹ دومین دخترش اُوایشی روری را به دنیا آورد.
پس از سپوکوی آسانو ناگانوری، قلعه آکو در ماه پنجم به شوگون سالاری واگذار شد. در حالی که یوشیئو در حال انجام کار بر روی کارهای باقیمانده تحویل قلعه بود، ریکو و سه فرزندش برای مدتی به خانه پدری او بازگشتند. پس از آن شوهرش در یاماشینا، کیوتو محلی برای اقامت اجاره کرد و او نیز در اوایل ماه هفتم از سال ۱۷۰۱ به همسرش در کیوتو پیوست. در طی زندگی این زوج در کیوتو، ریکو دوباره باردار شد. با این حال، همان‌طور که یوشیئو در حال پیشبرد حمله انتقام و گفتگوهای مخفیانه با دیگر رونین‌ها بود، به علت اینکه در پیوندنامه برای حفظ محرمانگی اصل «با همسر و فرزندان صحبت نکنید» آمده بود و می‌خواست احتیاط لازم برای حفظ اطلاعات را به عمل بیاورد، پسر ارشدش را که به رونین‌ها پیوسته بود را نزد خود نگه داشت و در روز پانزدهم از ماه چهارم سال ۱۷۰۲ بقیه خانواده را به خانه پدری ریکو فرستاد. بعلاوه، با توجه به جلوگیری از گریبانگیر شدن مجازات به خانواده اش، از ریکو طلاق گرفت. در ۵ ژوئیه، ریکو اُوایشی دایسابورو، پسر سوم خانواده را به دنیا آورد.
در سپتامبر ۱۷۱۳ وقتی دایسابورو ۱۲ سال داشت به همراه مادر و خواهر بزرگترش روری، به هیروشیما نقل مکان کرد و هم اندازه املاک پدرش ۱۵۰۰ ککو به وی دارایی اهدا شد. همچنین دختر دومش با آسانو نائومیچی از خاندان آسانو ازدواج کرد.
ریکو در سن ۶۸ سالگی در هیروشیما درگذشت.
آگوادا فنیکس () یک منطقه تقریباً ویرانهٔ بزرگ و بازمانده از تمدن مایا، متعلق به دوران پیشاکلمبی در ایالت تاباسکو کشور مکزیک است که در مجاورت مرز گواتمالا قرار دارد. این سایت که متعلق به دوران پیشا کلاسیک تمدن مایا است تقریباً به صورت اتفاقی و بر اساس بررسی اکتشافی هوایی و به واسطهٔ نقشه‌برداری لیزری در سال ۲۰۲۰ کشف و اعلام شد. آگوادا فنیکس به شکل تپه‌ای مسطح است با طول تقریبی ۱ مایل و ارتفاع میان ۳۳ تا ۵۰ پا که به عنوان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین مکان تشریفاتی مایاها شناخته می‌شود. این بنای یادبود با مصالح عمده‌ای مثل خاک رس ساخته‌شده‌است و اعتقاد بر این است که از حدود ۱۰۰۰ و احتمالاً ۸۰۰ قبل از میلاد ساخته شده‌است.
بقایای آگوادا فنیکس در ژوئن سال ۲۰۲۰ توسط تاکشی اینوماتا، باستان‌شناس دانشگاه آریزونا اعلام شد. تیم وی ازسال ۲۰۱۷ به عنوان بخشی تحقیقاتی با نام "پروژه باستان‌شناسی اوسماسینتای میانه" در این منطقه به فعالیت می‌پرداخت. این مکان در نزدیکی رودخانه سن پدرو و در شما شرقی تاباسکو واقع شده‌است. ابتدا نقشه‌برداری‌های هوایی انجام و سپس حفاری‌ها آغاز شد و در نتیجه، یافته‌هایی از جمله سفال‌ها و تبرهای ساخته شده از یشم کشف‌شد.
محققان چنین حدس می‌زنند که این سکوی بزرگ به واسطهٔ کار جمعی ساخته‌شده‌است که همین موضوع، اهمیت کار گروهی را در توسعه اولیه تمدن مایا به خوبی نشان می‌دهد. ۹ مسیر دست‌یابی (گونه‌ای بزرگراه) عظیم و چندین مخزن از اجزای کلی سازه هستند که در حال‌حاضر، بخشی از آن جنگلی است.
مجموعه آثار هنرهای اسلامی خلیلی ناصر داوود خلیلی گردآوری
این مجموعه از آثار هنر اسلامی را 20 سال پیش آغاز کرد. او می خواست مجموعه ای پرتعداد از بهترین آثاری که تصویرگر فرهنگ جهان اسلام باشد، جمع آوری کند. وی با هدف تقویت درک جهانیان از هنر اسلامی به این مهم دست زد . در کنار این مجموعه دست به تالیف کتاب ده جلدی برای معرفی این آثار زد که در برگیرنده ی توضیحات آموزشی دقیق و تصاویر زیبا بوده و با نگاهی تاریخی ، ارزیابی جامعی از این آثار ارائه می دهد. درباره این نمونه های هنری، مطالعات علمی بسیاری صورت گرفته و از روی همه ی دست نوشته ها نسخه برداری شده است. برنامه هایی در حال بررسی است تا موزه ای مخصوص هنر اسلامی ساخته شود. محلی که نهایتاً این مجموعه را نیز در خود جای خواهد داد. دکتر خلیلی در دانشگاه لندن صاحب کرسی هنر و باستان شناسی اسلامی و در دانشگاه آکسفورد عضو هیئت تحقیق هنر اسلامی است. همچنین او را به پاس داشت فعالیت های تحقیقاتی و نقش مؤثرش در این زمینه، به عضویت افتخاری دانشگاه لندن پذیرفته‌اند .
مجموعه شخصی ناصر خلیلی بزرگ ترین و جامع ترین مجموعه ی اختصاص یافته به دست نوشته های قرآنی است.
نگارش نمونه های این مجموعه، که کتابت قرآن را از قرن اول تا چهاردهم ه.ق به طور کامل معرفی می کند
در سرزمین هایی است که از اسپانیا تا هندوستان را در برمی گیرد.
بخشی از آثار به دست نوشته های قرآنی اختصاص یافته و مربوط به قرون چهارم تا هشتم ه.ق است. در میان 56 نمونه این جلد، آثار پراهمیتی جای گرفته و دست نوشته هایی چون قسمت از یک قرآن، که در قرن ششم ه.ق در عراق با طلا کتابت شده، نسخه ای از معدود دست نوشته های برجای مانده از والنسیای اسپانیا در همان دوره و نیز جدیدترین قرآن مانده از نسخه ای مربوط به هندوستان قرار دارد. از مهم ترین و ارزنده ترین نسخه های این مجموعه بخشی از یک قرآن سی قسمتی است که یاقوت مستعصمی ـ بزرگترین خوشنویس اسلامی در اواخر قرون وسطی ـ کتابت کرده است. قسمتهای دیگری از همین قرآن در کتاب خانه های ترکیه و دوبلین نگه داری می شود، اما امتیاز نمونه ی مجموعه خلیلی در این است که قرآن های والنسیا، هند و یاقوت مستعصمی، ارکان مطالعات نوین ما در فهرست نگاری تشریحی بوده است. دیگر آثار به خوش نویس اهل موصل در قرن هشتم علی بن محمد الحسینی و دست نوشته هایی که در شیراز دوران اینجوها و ال مظفر نگه داری می شد اختصاص یافته است.
این مجموعه به قدری ارزشمند بود که مجله فربز تیتر زد : صاحب ایرانی تبار بزرگترین مجموعه خصوصی هنرهای اسلامی به جمع میلیاردرهای جهان پیوست.
از ارزشمندترین آثار موجود در مجموعه خلیلی می‌توان به بشقاب های سرامیک با خط کوفی از نیشابور، یک پارچه زربافت ابریشمی از دوران ایلخانی در ایران، یک کره فلزی سماوی یا آسمانی از قرن هفتم هجری که صور فلکی گوناگون روی آن حکاکی شده و موقعیت هزار و بیست چهار ستاره روی آن نقره کوب شده است و همچنین بخش هایی از کتاب جامع التواریخ، نوشته خواجه رشید الدین فضل الله همدانی وزیر ایلخانی اشاره کرد . بخش های موجود از کتاب جامع التواریخ در مجموعه خلیلی، بخشی از قدیمی ترین نسخه عربی این کتاب است که با نقاشی تزیین شده است.
هلفدان ئی (؛ زادهٔ ) آهنگساز، موسیقی‌دان و تهیه‌کننده موسیقی اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "وثیقه"، "قتل شبه‌عمد"، "ارث" و "دنیای منا" اشاره نمود.
دنیای مُنا () یک فیلم کمدی دانمارکی به کارگردانی یوناس المر است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
سعید بریاتسکی (؛ ۱۰ فوریه ۱۹۸۲ – ۲ مارس ۲۰۱۰) رهبر نظامی اسلام‌گرا در قفقاز شمالی، روسیه بود. وی با استفاده از یوتیوب به نشر افکار اسلام رادیکالی می‌پرداخت.[Russian 'Bin Laden' killed by Moscow's special forces", Andrew Osborn, Moscow, The Telegraph, 7:11 pm, March 7, 2010, webpage: Tel-3272]
نورهای سوسوزننده () یک فیلم کمدی دانمارکی به کارگردانی آندرس توماس ینسن است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم در سال ۲۰۰۱ برندهٔ جایزه روبرت شد.
کیم ماگنوسون (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم و کارگردان فیلم اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هلیم"، "شب انتخابات"، "کافه هکتور" و "نورهای سوسوزننده" اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه (۱۹۹۹) شده‌است.
بنت فابریک (؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده پیانو اهل دانمارک بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مسابقه بزرگ در پینچ‌کلیف" و "نورهای سوسوزننده" اشاره نمود.
شب انتخابات () یک فیلم کوتاه کمدی دانمارکی به کارگردانی آندرس توماس ینسن است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.
این فیلم در هفتاد و یکمین دوره جوایز اسکار در سال ۱۹۹۹ میلادی، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه شد.
کاشت بافت گیاهی به دسته‌ای از شیوه‌های نگهداری یا پرورش یاخته‌ها، بافت‌ها یا اندام‌های گیاهی گفته می‌شود که با هدف تولید و پرورش گیاه با اهداف پژوهشی یا تجاری و در شرایط کاملاً گندزدایی‌شده و بر یک بستر کاشت با ترکیب شناخته‌شده‌ای از مواد مغذی انجام می‌شود. از این روش به گستردگی برای تولید مثل رویشی یک گیاه به کار می‌رود که با نام ریزازدیادی نیز شناخته می‌شود. شیوه‌هایِ مختلفِ کاشت بافت گیاهی می‌تواند مزایای خاصی نسبت به شیوه‌های ازدیاد سنتی داشته باشد. برای نمونه: