moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از چندی دولت امپراتوری آلمان دسته‌ای از دانشمندان خود را سه بار پیاپی به آنجا فرستاد. در ۱۹۰۲ گروهی به ریاست «گرونودل» با اعانه فرهنگستان علوم مونیخ در سال ۱۹۰۴ گروه دیگری به ریاست «فن لو کوک» به سرپرستی فرهنگستان برلن و در ۱۹۰۵ گروه سومی به ریاست گرونودل و عضویت فن لو کوک به آنجا رفتند. سرانجام گروه دیگری از فرانسه به ریاست پول پلیو مأمور این کار شد و نتایج مهمتری بدست آمد. از آن جمله در غاری در «تون-هوانگ» یک جایگاه پنهانی کشف کردند و طومارهای خطی بسیار گرانبها در آن جا یافتند که اکنون در کتابخانه پاریس است.
در میان اسنادی که بدست آمده شماری نوشته‌های مانوی است که کارل زالمان دانشمند سرشناس روسی و "ف.و.ک. مولر دانشمند آلمانی نوشته‌های فارسی دری آن و رادلف عالم روسی و فن لو کوک عالم آلمانی نوشته‌های ترکی آن‌ها را با رنج فراوان خوانده‌اند. در میان نوشته‌های ترکی، کتابی دربارهٔ اعتراف به گناه در دین مانی هست که باستان‌شناس سرشناس مجار "سر اورل استاین" که بیشتر در هندوستان می‌زیسته به دست آورده و رادلف و فن لو کوک تدریجاً آن را خواند. این کتاب به «خواس توانیفت» شناخته می‌شود. در میان طومارهایی که در توئن هوانگ بدست آورده‌اند و مسافران اروپایی نتوانسته‌اند با خود ببرند و دولت چین آن‌ها را به پکن برده و در کتابخانه مخصوصی نگهداری می‌کند طومار بزرگ و تقریباً کاملی هست که شاوان و پلیو دانشمندان فرانسوی پی بردند که این طومار یکی از کتاب‌های مانوی است. آنها تفسیر آنرا در مجله آسیایی پاریس منتشر کردند. اسناد دیگری به زبان پارسی باستان و سغدی و چینی است.سرچشمه تصوف در ایران، سعید نفیسی، چاپ فروغی، ۱۳۴۳، صص ۹۰–۹۳
تاکنون تلاش چندین باره اویغورها برای استقلال از چین، بی‌نتیجه مانده‌است. دولت چین تلاش کرده آنها را تروریست بنامد."Oracle bones: a journey between China's past and present". Peter Hessler. Publisher HarperCollins, 2006 pp.438
اویغورها دوبار در سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۴ با کمک ژوزف استالین موفق شدند استقلال خود را پس بگیرند و خود را «جمهوری یکم ترکستان شرقی» بنامند. اما چین، با استفاده از عِرق مذهبی مسلمانان خودش که آن‌ها هم اویغورها را کافر می‌پنداشتند استقلال جمهوری ترکستان شرقی را در هم کوبید.
دومین جمهوری مستقل ترکستان شرقی هم به همین سرنوشت دچار شد. با این تفاوت که این بار میان جامعه اویغور که بخشی طرفدار شوروی و بخشی هوادار ترکیه بودند اختلاف افتاد و در این اختلافات، این چین بود که کنترل منطقه اویغورنشین را در دست گرفت و از سال ۱۹۴۹ تا کنون با مشت آهنین بر آن حکومت کرده‌است.
حکومت مرکزی چین مدعی است دست نامرئی ترکیه و روسیه است که می‌خواهد بخشی از آنچه را چین متعلق به خودش می‌داند زیر نفوذ بگیردند. در مقابل، اویغورها با نگاهی به تمدن و گذشته و تفاوت‌های چشمگیری که میان شیوه زندگی، سنت‌ها و اعتقاداتشان با چین وجود دارد و این که چین از دید آنها دولتی است که در گذشته‌ای نه چندان دور قلمروشان را غصب کرده، ترجیح می‌دهند حتی در ازای مماشات با روسیه و ترکیه، خود را از زیر یوغ چین که در تلاش برای از میان بردن هویت تاریخی و قومی آنها است خود را از اردوگاه‌های شستشوی مغزی و کار اجباری چین رها کرده با حیثیت انسانی به زندگیشان ادامه دهند.
حکومت چین در سرکوب مسلمانان اویغور بسیار فعال بوده‌است؛ به‌طوری‌که از ۹۳۸ مدرسه زبان عربی که در سال ۱۹۸۹ مشغول به کار بودند آخرین مدرسه این گروه در ۱۹۹۶ توسط دولت چین تعطیل شد. در سال ۲۰۰۵ نیز ۳۷ دانش‌آموز به جرم آموختن اسلام در کلاس‌های آموزشی اسلام دستگیر شدند و دانشجویان به جرم اَعمال دینی از دانشگاه‌ها اخراج شدند. کارمندانی که نماز می‌خوانند از سر کار اخراج شده، امامان جمعه ۲۳۰۰۰ مسجد این ناحیه مجبورند نام و شمار نمازگزاران مساجد خود را به مقامات دولتی گزارش بدهند. گزارش‌ها حتی حاکی است که مسلمانان اویغور بیشتر تحت فشارند تا نوشیدنی الکلی بنوشند و در روزهای ماه رمضان غذا صرف کنند. سازمان عفو بین‌الملل معتقد است که ۵۰۰ اویغور از ۱۹۸۵ تاکنون به جرم «استقلال طلبی» اعدام شده‌اند."Religious Freedom in the World". Paul A. Marshall. Rowman & Littlefield, 2007. pp.132
در تجمع مسالمت‌آمیز مردم شهر اورومچی در ژوئیه ۲۰۰۹ به بهانه عدم رعایت حقوق اویغورها در دادگاه‌های چین، شمار کشته‌شدگان این حوادث بیش از ۱۴۰ تن و شمار مجروحان ۸۲۸ تن اعلام شد. حکومت چین مدعی است که مسئولیت این حوادث بر عهده کنگره جهانی اویغور و رهبر آن ربیعه قدیر است که در خارج از چین فعالیت می‌کند. در آن هنگام هیچ‌یک از اعضای سازمان کنفرانس اسلامی (از جمله سازمان‌های دولتی جمهوری اسلامی ایرانروایت معصومه ابتکار از مسلمانان چین و انقلاب مخملی:BBC فارسی - ایران - معصومه ابتکار و شباهت حوادث اخیر ایران و چین) سخنی از اقلیت مسلمان اویغور که محور این اعتراضات هستند به میان نیاورده‌اند.الجزیره
سین‌کیانگ یا ایغورستان (به چینی: 新疆، به اویغوری: شینجاڭ) نام بزرگ‌ترین استان در کشور چین است که درگذشته ترکستان چین یا ترکستان خاوری نام داشت.CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Turkestan اورومچی، مرکز استان سین‌کیانگ و کاشغر از شهرهای بزرگ این ناحیه است. نژاد غالب مردم این منطقه، ایغور است که از اقوام ترک‌تبار محسوب می‌شوند و به زبان اویغوری سخن می‌کنند. به دلیل استقلال این ناحیه با نام‌های جمهوری اسلامی ترکستان شرقی اول و جمهوری دوم ترکستان شرقی در گذشته و فعالیت جنبش استقلال ترکستان شرقی، در نتیجه چین نگران استقلال دوبارهٔ این منطقه است.
این منطقه که در شمال غرب چین قرار دارد. استانی خودمختار است که در مسیر راه‌های ارتباطی مهم چین با کشورهای دیگر در غرب آسیا و اروپا (درگذشته جاده ابریشم) قرار گرفته‌است. سین کیانگ بزرگ‌ترین استان چین است و در مرکز سرزمین‌های وسیع در میانه اوراسیا قرار گرفته‌است. سین‌کیانگ در حدود یک ششم کل مساحت جمهوری خلق چین را در بر می‌گیرد. سین کیانگ از نظر منابع طبیعی بسیار غنی است و نفت فقط یکی از منابع مهم آن به‌شمار می‌آید. این استان پهناور با کشورهای مغولستان، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان و افغانستان دارای مرز مشترک است. از شهرهای مهم سین‌کیانگ که ۱٫۶ میلیون کیلومتر مربع مساحت دارد می‌توان اورومچی، کاشغر، تورفان، کارامی، یینینگ، و شیهزی را نام برد.
منطقه سین کیانگ پیش از سکونت اقوام ترک، سرزمینی بود که اقوام سکایی وسایر قبایل ترک افغانستان تبار. در کتب تاریخی از سکونت شاخه‌هایی از اقوام ترک در منطقه سین کیانگ نام برده شده که برخی از آنان دارای حکومت‌های محلی نیز بوده‌اند که رواج زبان ترکی از آثار ماندگار فرهنگ قدیم در منطقه به‌شمار می‌آید. عبور جاده ابریشم نیز از این منطقه موجب شده نژادهای گوناگونی با فرهنگ‌های مختلف در آن ساکن شوند.
در اثر افزایش تعداد مهاجرین، جمعیت قبایل ترک تبار رو به افزایش گذاشت و کم‌کم اکثریت جمعیت شدند، در قرن نهم (۸۴۰ میلادی) به علت بروز قحطی و خشکسالی و بحران اجتماعی در فلات مغولستان، تعداد زیادی از مغول‌ها از محل سکونت خود مهاجرت و به سرزمین سین کیانگ وارد شدند که از اختلاط مهاجرین و سایر اقوام ترک با ساکنان بومی (سکاها) نژاد جدیدی به وجود آمد که بعدها به اویغورها معروف شدند. تهیه شده در بنیاد سعدی.
نقاشی‌ها و آثار کشف شده از قبرستان باستانی شهر گائوچانگ و اجساد مومیایی کشف شده از واحه‌های حوضه تاریم که هم‌اکنون در موزه تاریخی شهر اورومچی مرکز سین کیانگ نگهداری می‌شود، و همچنین سکه‌های فراوان دوره‌های مختلف ساسانی که از این منطقه کشف شده و آثار بر جای مانده از آیین مانوی و زرتشتی در منطقه سین کیانگ به ویژه در غار هزار بودای تورفان و غار دون هوان حکایت از حضور فرهنگ‌های بودایی و آریایی در این منطقه دارد.شناخت‌نامه زبان فارسی، تهیه شده در بنیاد سعدی
در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم میلادی و همزمان با حاکمیت سلسله سامانیان (۹۹۹–۸۴۰) اسلام در منطقه سین کیانگ گسترش یافت و مردم اویغور زبان به آیین اسلام گرویدند.
در اوایل قرن نوزدهم در میان طومارهای مکشوفه تورفان، تعدادی متون مانوی و اسنادی هم به زبان‌های پارسی میانه، سغدی و چینی کشف شد. دانشمند آلمانی متون زبان‌های آریایی که در این منطقه کشف شده بود را با سختی بسیار خواند.http://manuscripts.ir/ar/center-news/3717-طومارهای-مکشوفه-تورفان
مردم این ناحیه از اقوام متعددی منجمله هان، اویغور، مردم قزاق، مردم قرقیز، مردم هویی، مغول‌ها، مردم شیبه، ترک‌های ایلی تاجیک‌ها تشکیل یافته‌اند.
بر اساس اسناد و مدارک تاریخی، منطقه سین کیانگ قبل از سکونت مهاجران مغول سرزمینی بوده که اقوام و قبیله‌هایی مانند سکاها و سغدها با گویش زبان‌های شرق خراسان (زبان‌های خراسان شرقی) در آن زندگی می‌کردند. در کتاب‌های تاریخی از حضور گروه‌هایی از اقوام آریایی در منطقه سین کیانگ نام برده شده‌است. برخی از آنان حکومت محلی نیز داشتند که رواج زبان سغدی از نشانه‌های پایدار فرهنگ آریاییان قدیم در این سرزمین به‌شمار می‌آید. همچنین گذر جاده ابریشم از این منطقه سبب شده نژادهای گوناگون با فرهنگ‌های مختلف در آن ساکن شوند و هم زیستی مسالمت آمیزی داشته باشند که تجمع فرهنگ‌های متنوع آسیایی بر غنای فرهنگی آن افزوده‌است و در این بین زبان و فرهنگ آریایی به دلیل سابقه طولانی و توسعه خود حرف اول را می‌زده‌است. در سال ۸۴۰ میلادی به دلیل قحطی و خشکسالی و بحران اجتماعی در مغولستان، بسیاری از مغول‌ها به سین کیانگ مهاجرت کردند. از اختلاط مهاجران و سایر اقوام ترک با ساکنان بومی یعنی سکاها و آریایی‌ها نژاد جدیدی به وجود آمد که بعدها به اویغورها معروف شدند. در اثر افزایش تعداد مهاجران، جمعیت قبایل آریایی و خراسانی که به زبان‌های شرقی خراسان صحبت می‌کردند، کاهش یافت و به تدریج در جمعیت غالب، دچار همگون‌سازی فرهنگی شدند.https://www.tabnak.ir/fa/news/54817/جایگاه-تاریخی-زبان-و-ادب-فارسی-در-سین-کیانگhttp://www.bbc.com/persian/world/2014/09/140906_ea_safar_abdullah_interview
این ایالت یکی از نظامی‌ترین مناطق است که آزار مسلمانان چین توسط محدودیت‌های شدید در حوزه مذهب اجرا می‌شود. در سین کیانگ، ریش بلند برای مردان جوان ممنوع است و زنان نیز حق ندارند نقاب بر چهره بگذارند و صورتشان را بپوشانند."چین نام‌های اسلامی برای کودکان را در ایالت سین کیانگ ممنوع اعلام کرد | رادیو زمانه". 2017. رادیو زمانه. Accessed June 19 2018. .
در سال ۲۰۰۹ میلادی در سین کیانگ اعتراضات بزرگ قومیتی رخ داد که با مداخله پلیس و مرگ ۱۹۷ نفر و زخمی شدن ۱۶۰۰ نفر دیگر پایان یافت. یک بار دیگر سین کیانگ در سال ۲۰۱۳ میلادی شاهد بروز شورش‌هایی بود که بر اثر آن ۲۷ نفر از جمله ۱۰ نفر از شورشیان کشته شدند."تلاش دولت چین برای وحدت اقوام در منطقه مسلمان نشین سین کیانگ". 2018. خبرگزاری جمهوری اسلامی. Accessed June 19 2018. .
انگیزهٔ خشونت در این منطقه، درگیری‌های مستمر میان اویغورها و چینی‌های «هان» است. بسیاری از اویغورها معتقدند که چینی‌های هان در مورد آنان تبعیض اعمال می‌کنند؛ ولی در مقابل، دولت چین گروه‌های اویغور را به تلاش‌های جدایی‌طلبانه متهم می‌کند. دولت چین همچنین اسلام‌گرایان پاکستان را متهم می‌کند که باعث تحریک مسلمانان اویغور و فعالیت‌های تروریستی در این منطقه می‌شوند.(www.dw.com), Deutsche. 2018. "دولت چین: اسلام‌گرایان پاکستان مسئول خشونت‌ها در ایالت سین‌کیانگ هستند | DW | 03.08.2011". DW.COM. Accessed June 19 2018. .
به گفتهٔ فعالان حقوق بشر، دولت چین ۷۰ درصد منطقهٔ قدیمی شهر کاشغر را که اویغورها در آن زندگی می‌کنند ویران ساخته تا ساختار و ترکیب جمعیتی شهر را دگرگون کند. پیش‌تر در مناطق اویغورنشین، بیش از ۳۰۰۰ دوربین ویدیویی نصب شده بود.(www.dw.com), Deutsche. 2018. "دولت چین: اسلام‌گرایان پاکستان مسئول خشونت‌ها در ایالت سین‌کیانگ هستند | DW | 03.08.2011". DW.COM. Accessed June 19 2018. .
منطقهٔ خودمختار سین کیانگ به لحاظ منابع معدنی، تولید کشاورزی و برخی صنایع تأثیرگذار اهمیت فراوانی در اقتصاد چین و جهان دارد. بیش از ۴۰ درصد پلی سیلیکون جهان، یک چهارم رب گوجه فرنگی جهان، یک پنجم پنبه جهان، ۱۵ درصد رازک جهان و حدود یک دهم گردو، فلفل و ریون جهان در سین‌کیانگ تولید می‌شود. این منطقه ۹ درصد از ذخایر بریلیوم جهان را دارد و بزرگ‌ترین سازندهٔ توربین بادی در چین به‌شمار می‌آید که ۱۳ درصد از تولید جهانی را تأمین می‌کند.روزنامۀ ایران‌آنلاین: "فضاسازی آمریکا برای انزوای چین"، نوشته‌شده در ۹ تیر ۱۴۰۱؛ بازدید در ۲۲ تیر ۱۴۰۱.
بامیه یکی از شیرینی‌های خاورمیانه است. همچنین در بسیاری از کشورها به عنوان تولومبا () نیز شناخته می‌شود چون این دسر در غذاهای سرزمین شام از امپراتوری عثمانی سرچشمه گرفته‌است و هنوز هم در مناطق امپراتوری سابق باقی مانده‌است. این شیرینی یک خمیر سرخ شده در شربت است و اغلب با زولبیا جفت می‌گردد. مسلمانان ایرانی غالباً از بامیه و زولبیا در ماه رمضان هنگام افطار برای باز نمودن روزه خود استفاده می‌کنند.
از مواد اولیه این نوع شیرینی می‌توان به نشاسته، آب و خمیرمایه اشاره کرد که بعد از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. سپس از تخم مرغ برای پف کردن بامیه استفاده می‌شود که البته این روش به تازگی به کار می‌رود و در گذشته کاربردی نداشته‌است؛ این تنها تفاوت میان بامیه قدیم با حال است. هنگامی که بامیه آماده شد آن را در شربت قوام‌یافته می‌اندازند تا شیره را به خود جذب کند.
لیلتین یکی از روستاهای بخش امام حسن شهرستان دیلم استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد وبر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱۶نفر (۸۷خانوار) می‌باشد.
لیلتین دهی کوچک در مسیر راه گناوه به دیلم و در سمت چپ جاده گناوه به طرف دیلم با جمعیتی اندک است. گویش اهالی بیشتر لهجه لری است. فارسی هم صحبت می‌کنند.
لیلتین روستایی غریب و تنها در زمینی نیمه بارور است. شغل اکثر ساکنین ده، دامپروری و کشاورزی بویژه کشت گندم و جو و سبزی است. مرغداری محدود نیز در بین آن‌ها دیده می‌شود. آب آشامیدنی از چاه‌هایی که در خود ده حفر می‌کردند تأمین می‌شد و از لحاظ آب در مضیقه نبودند. زمستان‌ها هم از ذخیرهٔ آب باران در خمره و وسایل دیگر استفاده می‌نمودند. فصل زمستان زمان خرمی و سرسبزی ده بود. در این روستا میدان طبیعی بزرگی وجود دارد به نام کهباد که زیستگاهی موقت برای پرندگان مهاجر فصلی و گیاهان است. روستائیان، ساحل یا خور محل را زهر یا ظهر می‌نامند.
از بازی‌های محلی این روستا می‌توان به چوکلی، خرمن چندمن و هفت‌سنگ اشاره کرد.
قلعه خان روستا در قدیم در قسمت جنوبی ده و با فاصله قرار داشت. دو در اصلی یکی به سمت شمال و دیگر به طرف شرق داشت که در واقع مجلسی و میهمان‌خانه خان بشمار می‌آمد.
از سال ۱۳۳۰ به بعد ده مسجد نداشت و زمان سوگواری یا مراسم عروسی در سمت شمال ساختمان مدرسه که فضایی باز و غیر مسکونی بود چادر بزرگی برپا می‌کردند و مراسم در آن محل برگزار می‌شد.
سرود ملی عراق، موطنی (به فارسی «میهن من») نام دارد. این سرود در سال ۱۹۳۴ توسط ابراهیم طوقان نوشته شد و با سرود دوران رژیم بعث سابق متفاوت است.
دولت قَتَبان از حکومت‌های باستانی عرب‌های جنوبی واقع در یمن بوده‌است.http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Qataban&oldid=432518683Qatabanian - Encyclopedia
این دولت در جنوب غربی سرزمین یمن و جنوب دولت " سبا " و مشرق ربع الخالی و در نزدیکی حضرموت قرار داشته‌است.
پایتخت دولت قتبان شهر (تمنع) یا " تمنا " که در وادی بیحان واقع است بوده که در نزدیکی (باب‌المندب) قرار داشته که اکنون بنام " کحلان " معروف است.
مملکت قتبان در جنوب دولت معین و شمال حضرموت واقع و تا نزدیک سواحل اقیانوس هند ممتد و شاید قسمتی از سواحل اقصای جنوب غربی را نیز شامل بود.
این مملکت یکی از دول عمده متمدن عربستان جنوبی بوده وخاک سلطنت قدیم اوسان (یا قسمت اعظم آن) هم که در جنوب غربی آن واقع و شهر معروفش دثینه جزو این مملکت بود و همچنین نواحی که مملکت حِمیر و قلمرو خداوندان قصر و قلعه ریدان " ظفار کنونی در سلطان نشین عمان در آنجا بر پاشد.
آغاز تاریخ این دولت هم از سبا قدیمتر و با دولت معین معاصر است یا قدری بعد از ابتدای این دولت اخیر است وانقراض آن در سده دوم پیش از میلاد و به ظن قوی در حدود ۱۱۵ پیش از میلاد که مبدأ تاریخ دوره جدیدی در مملکت سبا است می‌باشد.
گلازر از کاشفین عمده آثار یمن صورت قریب صد فقره کتیبه قتبانی را بدست آورده و از آنها نام بیست پادشاه قتبان
را پیدا کرده است.
ولی قبل از دوره سلاطین دوره فرمانروایان کاهن بود که به مکرب (با ضم میم) با مکرب (با فتح میم) معروف بودند و نام هشت نفر از آنان نیز بدست آمده است.
قتبان قبل از اقتدار دولت سبا مملکتی قوی و نخست متحد دولت معین بود و با دولت سبا جنگ کرد ولی بعدها متحد دولت سبا شده و متفقاً دولت معین را منقرض ساخته و باتفاق دولت حضرموت هرسه بر ضد دولت اوسان جنگیده و او را مغلوب ساختند.
پایتخت مملکت تمنع " با کسر تاء وسکون میم و فتح نون " در جنوب شرقی مأرب پایتخت سبا واقع بوده و در تعیین نقطه تحقیقی آن بحث زیاد شده و بعقیده بعضی کحلان حالیه است؛ و از شهرهای عمده آن ناجیه (یانجیه) بود که مؤرخین رومی از آن سخن می‌راندند.
Socio-Political Conflict in the Qatabanian Kingdom? (A preliminary re-interpretation of the Qatabanic inscription R ۳۵۶۶). Proceedings of the Seminar for Arabian Studies ۲۷ (۱۹۹۷): ۱۴۱–۱۵۸.
جهان عرب یا کشورهای عربی شامل ۲۲ کشور عربی (۱۰ کشور آفریقایی و ۱۲ کشور آسیایی) اتحادیهٔ کشورهای عرب هستند. جمعیت ۴۰۰٬۸۷۰٬۶۰۸ و وسعت آن‌ها ۱۳٬۱۳۰٬۶۹۵ کیلومتر مربع است که هشتاد درصد آن یعنی ۱۰٬۵۰۴٬۵۵۶ کیلومتر مربع بیابان و بقیهٔ آن حدود ۲٬۶۲۶٬۱۳۹ کیلومتر مربع نیمه‌بیابانی و نسبتاً خشک است.http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/country_profiles/1550797.stmhttps://prezi.com/6whezbuslkpk/natural-features-of-the-arab-world/
۲۳ کشور زیر عربی را زبان رسمی خود می‌انگارند؛ در این میان عضویت کشورهای جمهوری دموکراتیک عربی صحرا، فلسطین، سودان جنوبی و عراق همواره مورد اعتراض و بحث بوده‌است. در کشورهایی مثل مراکش، موریتانی، الجزایر و مصر زبان مادری بخشی از مردم عربی نیست. (زبان آمازیغ است)
فهرست کشورهایی که زبان عربی زبان رسمی (یا یکی از زبان‌های رسمی) آن‌ها است، شامل کشورهای:
۱- : ۴۰٬۲۲۳٬۰۰۰ نفر.
۲- : ۱۷٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر.
۳- : ۶٬۸۵۰٬۰۰۰ نفر.
۴- : ۱۰٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر.
۵- : ۳۴٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر(۲۲میلیون نفر بومی _۱۲میلیون نفر خارجی).
۶- : ۱۶۰۰۰۰۰ نفر.
۷- : ۲۹۵۰۰۰۰ نفر.
۸- : ۱۰۰۰۰۰۰۰ نفر (فقط یازده درصد جمعیت بومی).
۹- : ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر.
۱۰- : ۲۹٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر.
۱۱- : ۴٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر.
۱۲- : ۱۰۲٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر.
۱۳- : ۶٬۸۷۱٬۰۰۰ نفر.
۱۴- : ۱۱٬۸۱۹٬۰۰۰ نفر.
۱۵- : ۴۳٬۸۵۱٬۰۰۰ نفر.
۱۶- : ۳۷٬۱۰۰٬۰۰۰ نفر.
۱۷- : ۴٬۶۵۰٬۰۰۰ نفر.
۱۸- : ۵۶٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر.
۱۹- :۱۱٬۰۰۰٬۰۰۲ نفر.
۲۰- : ۸۷۰٬۰۰۰ نفر.
۲۱- : ۱۵٬۸۹۳٬۰۰۰ نفر.
۲۲- : ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر.
از ۲۲ کشور عربی، ۸ کشور بیش از یک زبان رسمی (افزون‌بر عربی) دارند و ۱۹ کشور هم افزون بر زبان‌های رسمی، زبان‌های مهم و پرگویشور دیگری هم دارند.
کشورهای عربی در طول تاریخ کمتر توانسته‌اند موفقیتی سیاسی و نظامی را از آن خود کنند. این کشورها اغلب در مواجه با چالش‌های منطقه‌ای پیش رو از رقیبان خود شکست خورده‌اند. مهم‌ترین چالش‌های سیاسی و نظامی اعراب، مقابله با ایران، اسرائیل و امپراتوری عثمانی بوده‌است که مصداق آن‌ها نیز جنگ ایران و عراق و نزاع اعراب و اسرائیل و اشغال غالب کشورهای عرب خاورمیانه توسط ارتش امپراتوری عثمانی در خلال جنگ جهانی اول بوده که به گواه تاریخ در همهٔ این منازعات، اعراب بازندهٔ جنگ بوده‌اند.
یکی از دلایل ضعف کشورهای عربی در مقابل همسایگان خود، عدم اتحاد با یکدیگر بوده‌است. جمال عبدناصر شخصی بود که سعی داشت اتحاد میان اعراب را عملی سازد که موفق به این کار نشد. دلیل دیگر نبود عزم جدی اعراب برای قدرتمند شدن در منطقهٔ آسیای غربی را می‌توان در ترجیح دادن آن‌ها به پناه بردن به زیر سایهٔ پیروزی‌هایشان در زمان دوران طلایی اسلام دانست. همچنین دلیل دیگر را می‌توان در بی‌اعتمادی آن‌ها به یکدیگر در احترام گذاشتن به مرزهای سیاسی یکدیگر دانست.
تعداد کتاب‌هایی که هر ساله در کل جهان عرب به عربی ترجمه می‌شود یک-پنجم تعداد کتاب‌هایی است که هرساله توسط یونانیان به یونانی ترجمه می‌شود.The Arab world, Waking from its sleep, in: The Economist, Jul 23rd 2009، بازدید: اوت ۲۰۰۹.
تقریبا" نیمی از ازدواج ها در جهان عرب ازدواج فامیلی است.https://journals.openedition.org/cy/3731?lang=en
بالکان منطقه‌ای و شبه جزیره‌ای جغرافیایی در جنوب شرقی اروپا با تعاریف مختلف جغرافیایی و تاریخی است. این منطقه نام خود را از کوه‌های بالکان گرفته‌است که در سراسر بلغارستان امتداد دارند. شبه جزیره بالکان از شمال غربی با دریای آدریاتیک، از جنوب غربی به دریای ایونی، از جنوب به دریای اژه، از شرق به تنگه‌های ترکیه و از شمال شرقی به دریای سیاه همسایه است. مرز شمالی شبه جزیره به گونه‌های مختلفی تعریف شده‌است. بلندترین نقطه بالکان کوه مصلی با ارتفاع ۲۹۲۵ متر (۹۵۹۶ فوت) در رشته کوه ریلا، بلغارستان است.
کشورهای دربرگیرندهٔ خاک بالکان عبارتند از:Wikipedia contributors, "Balkans," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Balkans&oldid=182668612 (accessed January 9, 2008)
پهنهٔ منطقهٔ بالکان ۷۲۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن بیش از ۶۰ میلیون نفر است.
نام بالکان از رشته کوه بالکان گرفته شده که از مرکز بلغارستان تا بخش شرقی صربستان کشیده شده‌است. باور بر این است این رشته کوه نیز نام خود را از زبان ترکی گرفته‌است. در ترکی «بالکان» به معنی رشته‌کوه‌های پوشیده از درخت است و باید زمانی که قبایل ترک در سدهٔ ۱۱ و ۱۲ میلادی به این ناحیه وارد شدند، اطلاق شده باشد. این نام هنوز در آسیای مرکزی در رشته‌کوه‌های بلخان و استان بلخان در ترکمنستان حفظ شده‌است.
انقلاب بالکان علیه حکومت امپراتوری عثمانی از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۷ میلادی صورت گرفت، در نتیجه یوگسلاوی و بلغارستان استقلال خود را بدست آوردند.
شبه‌جزیرهٔ بالکان واقع در جنوب‌شرقی اروپا و شمال‌غربی کشور ترکیه و جنوب‌غربی روسیه است. شبه‌جزیرهٔ بالکان با دریای آدریاتیک در شمال غربی، دریای یونان در جنوب غربی، دریای اژه در جنوب و جنوب شرقی و دریای سیاه در شرق و شمال شرقی احاطه شده‌است. مرز شمالی شبه‌جزیره به‌طور متفاوت تعریف شده و معمولاً گفته می‌شود که شبه‌جزیره بالکان در شمال توسط کوه‌های آلپ مرزبندی شده‌است. بالاترین نقطهٔ بالکان <bdi>قلهٔ مصلی با</bdi> ۲٬۹۲۵ متر (۹٬۵۹۶ فوت) ارتفاع در کوه <bdi>ریلا</bdi> است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دارای چند کشور دیگر شد. امروزه کشورهای این شبه‌جزیره عبارت است از:
آلبانی، یونان، کوزوو، بلغارستان، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، اسلوونی، مقدونیه، صربستان، مونته‌نگرو، رومانی و ترکیه (بخش اروپایی).
این شبه جزیره دارای اقوامی با زبان‌های عمدتاً هندواروپایی همچون مقدونی، رومانیایی، بلغاری، اسلوونیایی، صربی، آلبانیایی، کرواتی، بوسنیایی، ترکی و یونانی است.
شبه‌جزیره بالکان دارای وسعتی به اندازهٔ ۷۲۸ هزار کیلومتر مربع است.
مساحت هر یک از کشورهای شبه‌جزیره بالکان عبارتند از:
۱. یونان ۱۳۱ هزار کیلومتر مربع
۲. آلبانی ۲۸ هزار کیلومتر مربع
۳. بلغارستان ۱۱۰ هزار کیلومتر مربع
۴. کوزوو ۱۰ هزار کیلومتر مربع
۵. بوسنی و هرزگوین ۵۱ هزار کیلومتر مربع
۶. کرواسی ۵۶ هزار کیلومتر مربع
۷. اسلوونی ۲۰ هزار کیلومتر مربع
۸. مقدونیه ۲۸ هزار کیلومتر مربع
۹. صربستان ۸۸ هزار کیلومتر مربع
۱۰ مونته‌نگرو ۱۳ هزار کیلومتر مربع
۱۱. مجارستان ۹۳ هزار کیلومتر مربع
۱۲. رومانی ۲۳۸ هزار کیلومتر مربع؛ که بزرگ‌ترین کشور شبه‌جزیره بالکان است.
۱۳. ترکیه (بخش اروپایی)
رودهای گوناگوننیل، درازترین رود جهانرود آمازون، رود بزرگ در جنگل‌های آمازونیانگ‌تسه درازترین رود آسیا
رود، آبی است روان که از به هم پیوستن آب چند چشمه در دره‌های کوهستانی به وجود آمده و جریان می‌یابد تا به دشت‌ها، دریاچه‌ها یا دریاها و اقیانوس‌ها بریزد.
رودخانه، به بستر و مسیر حرکت «رود» گفته می‌شود که معمولاً عبارت «رودخانه» با «رود» اشتباه می‌شود و به جای آن استفاده می‌شود.http://www.vajehyab.com/dehkhoda/رودخانه رودخانه‌ها معمولاً در نخستین مرحله در پای کوه‌ها، تشکیل مخروط افکنه‌ها را داده و پس از طی مسیری با انباشت مواد آبرفتی خود به توسعهٔ دشت‌ها کمک می‌کنند.
رود یا رودخانه که در زبان پهلوی هم رود گفته می‌شود، آبی است روان که از به هم پیوستن آب چند چشمه در دره‌های کوهستانی به وجود آمده و جریان می‌یابد تا به دشت‌ها، دریاچه‌ها و یا دریاها و اقیانوس‌ها بریزد. رودخانه‌ها معمولاً در اولین مرحله در پایکوهها، تشکیل مخروط افکنه‌ها را داده و پس از طی مسیری با انباشت مواد آبرفتی خود به توسعه دشتها کمک می‌کنند . گاه در برخی از رودهای بزرگ در طی مسیر طولانی که دارند، به پیچان رودها ( مئاند ) برخورد می‌کنیم که در اثر شیب کم زمین به وجود می‌آیند. در ادامه زمانی که رود به مصب (محلی که رود به دریا می‌ریزد) می‌رسد، در دهانهٔ خود دلتا را تشکیل می‌دهد. بنابر این مخروط افکنه‌ها در پایکوهها و دلتاها در دهانه رود (مصب) به وجود می‌آیند.
در پارسی میانه هم به آن رود گفته می‌شد. رود را نباید با رودخانه اشتباه گرفت.
الگوی برخی از رودهای بزرگ در طی مسیر طولانی خود پیچان رودی (مئاندر) ای است. پیچان رودها در اثر شیب کم، تغییرات دینامیکی جریان و رسوبگذاری شکل می‌گیرند. در ادامهٔ زمانی که رود به مصب (محلی که رود به دریا می‌ریزد) می‌رسد، در دهانهٔ خود دلتا را تشکیل می‌دهد؛ بنابراین مخروط افکنه‌ها در پای کوه‌ها و به دور از تغییرات دینامیک دریا شکل می‌گیرند. اما دلتاها در دهانهٔ رودهای منتهی به خط ساحلی (مصب) به وجود می‌آیند. قاعده دلتاها اغلب تحت تأثیر حرکات آب دریا است و لندفرمهایی مانند خور، تالاب، پیکان ساحلی و سدهای ماسه‌ای شکل می‌گیرد. این لندفرمها وجه اصلی تمایز بین دلتا و مخروط افکنه به‌شمار می‌روند.
به حجم آبی که در واحد زمان از مقطع عرضی یک رودخانه عبور می‌کند «دبی» رود گفته می‌شود که معمولاً آن را به متر مکعب در ثانیه بیان می‌کنند. مقدار دبی در واقع برابر است با حاصل‌ضرب سرعت جریان آب در سطح مقطع رودخانه. دبی یک رودخانه در طول سال تغییر می‌کند و معمولاً در فصل بهار، به علت ذوب یخ و زیاد شدن بارندگی و جاری شدن سیلاب، افزایش می‌یابد. در ایام گرما سال دبی رودخانه به حداقل می‌رسد.
برای اندازه‌گیری دبی جریان‌هایی مانند رودخانه، قنات و چشمه، راه‌های مختلفی وجود دارد ولی معمولیترین آن‌ها استفاده از «پروانهٔ آبی» است. تعیین دبی عامل مهم در بررسی‌های آب‌شناسی از جمله برآورد زمان پر شدن یک سد یا مخزن، تعیین احتمال وقوع سیل جهت طراحی سازه‌های مهارکننده و ارزیابی میزان فرسایش سطحی است.
رودهای نیل، آمازون، یانگتسه، می‌سی‌سی‌پی، هوانگهو، آمودریا و مکونگ جزو طولانی‌ترین رودهای جهان هستند.
کارون، سفیدرود و زاینده‌رود.
اَروَندرود یا شَط العَرَب رودی پهناور در مرز ایران و عراق است، که از پیوستن رودهای دجله، فرات و سپس کارون پدید آمده‌است.
دجله و فرات پیش از پیوستن به کارون در شهر قرنه در ۳۷۵ کیلومتری جنوب بغداد به هم می‌پیوندند. درازای اروندرود از قرنه تا ریزشگاه آن در خلیج فارس ۱۹۰ کیلومتر است. ریزشگاه اروندرود در میان شهر ایرانی اروندکنار و شهر عراقی فاو است. بصره، خرمشهر، آبادان، خسروآباد و فاو از جمله بندرهای مهم این آبراه هستند که نقش چشمگیری در رونق بازرگانی منطقه دارند.
ایران و عراق پیشینه درگیری‌های دیرپا بر سر مالکیت و حق به‌کارگیری از این رودخانه دارند. این درگیری‌ها پیشینه‌ای ۴۰۰ ساله دارد و از زمان همجواری امپراطوری عثمانی با مرزهای غربی ایران آغاز شده‌است. در طول این مدت قراردادهای بیشماری برای چگونگی بهره‌برداری از رودخانه میان دو کشور به امضاء رسیده‌است. مهم‌ترین این پیمان‌ها پیمان ۱۹۷۵ الجزایر می‌باشد که بخشی از آن دربارهٔ تعیین مرز رودخانه‌است.بررسی تاریخی اختلاف ایران و عراق در مورد اروند رود "روزنامه جام جم" این قرارداد تا امروز پابرجا مانده‌است.
هم‌اکنون ۸۱ کیلومتر از ۱۷۵ کیلومتر طول اروندرود – از محل پیوستن نهر خین به این رودخانه تا مصب آن در خلیج فارس – مرز مشترک ایران و عراق به‌شمار می‌آید. عرض اروند رود بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ متر و عمق آن بین نه تا پانزده متر در نوسان است و هنگام جزر و مد آب، تغییر می‌یابد و در عین حال برای کشتیرانی مناسب است.
اروند عرضی متغیر بین ۴۰۰ متر تا ۱۰۰۰ متر و عمقی تا حدود ۱۸ متر دارد. جریان آب رودخانه اروند از دو رودخانه دجله و فرات در خاک عراق سرچشمه گرفته و رودخانه کارون نیز بداخل آن می‌ریزد. حرکت آب از شمال به طرف جنوب است که به خلیج فارس منتهی می‌گردد. آب رودخانه اروند که از دریا تأثیر می‌پذیرد، عمدتاً دارای دو حرکت جزر (کاهش ارتفاع آب و حرکت آن به طرف خلیج) و مد (افزایش ارتفاع آب و حرکت آن از دریا به سمت رودخانه) می‌باشد که مجموعاً در طول شبانه روز، چهار بار تکرار می‌گردد. ارتفاع آب در عمیق‌ترین قسمت رودخانه به ۲۵ متر می‌رسد و اختلاف ارتفاع آب در پایین‌ترین حالت جزر و بالاترین حالت مد به ۵/۳ متر می‌رسید.
وضعیت کرانه‌های ایران و عراق در اروند به دلیل رسوبات حاصل از جریان آب متغیر است چنانچه در سال ۴۸ منجر به تغییر حدود مرزی ایران و عراق شد. این تغییرات در ساحل رودخانه وضعیتی مخالف همه به‌وجود آورده‌است. بدین معنا که در آنجایی که ساحل ایران محکم است ساحل عراق سست می‌باشد و متقابلاً آنجایی که ساحل ایران سست است، ساحل عراق محکم است.
در بخشی از قسمت‌های منطقه، زمین آن باتلاقی است چنانچه بیشترین قسمت آن در حاشیه جنوبی جاده ام‌القصر از جزایر حجام تا رأس‌البیشه و منطقه جنوبی آن به سمت خلیج فارس به همین وضع می‌باشد که عرض منطقه باتلاقی آن در بعضی مناطق به ۴ کیلومتر می‌رسد.
بنادر ایرانی خرمشهر و آبادان و همچنین بزرگترین بندر عراق یعنی بصره در کناره‌های رودخانه واقع شده‌اند. چون این رودخانه بین دو کشور مشترک است از این‌رو بر پایه قوانین بین‌المللی هر دو کشور دارای حقوق یکسان بر رودخانه بوده و شیوه تعیین خط مرز بر رودخانه‌های مرزی یا به روش خط فرض مقسم المیاه (خط فرض منصف وسط رودخانه) یا اگر قابل کشتیرانی باشد مرز مشترک به روش تالوِگ می‌باشد که به معنای خط‌القعر قابل کشتیرانی درحالت جزر کامل می‌باشد.
در قسمتی از اروندرود که در نزدیکی پیوندگاه این رود به رود کارون قرار دارد چندین جزیره کوچک در میانهٔ اروندرود شکل گرفته به نام‌های: صالحیه، بوارین، ام‌الطویل، بلجانیه، ام‌البابی، و ام‌الرصاص."عملیات کربلای ۵ یکی از ارزنده‌ترین تجارب نظامی سپاه پاسداران | پایگاه خبری و اطلاع رسانی آران مغان پارس آباد". 2018. Aranmoghan.Ir. Accessed September 25 2018. http://aranmoghan.ir/news/11364 .
در ساحل رودخانه اروند پوششی از «چولان» (بوته‌های بلند) و «نی» وجود دارد که هر چه رودخانه به سمت دهانه اروند نزدیکتر می‌شود عمق چولان آن افزایش می‌یابد. همچنین در قسمت‌های پیچ‌دار رودخانه، آن قسمت از ساحل که فشار اصلی آب به آن وارد می‌شود، فاقد پوشش‌های ساحلی است. در ساحل، ارتفاع چولان‌ها حداکثر ۵/۱ متر و ارتفاع نیزارها ۳ الی ۴ متر است به گونه‌ای که نفر پیاده به راحتی می‌تواند در میان آن خود را مخفی کند. عمدتاً زمین این قسمت‌ها سست بوده و بسختی قابل تردد است به گونه‌ای که در برخی از مواقع انسان تا زانو در گل فرومی‌رود.
گذشته از چولان و نیزار، نخلستان بزرگی در ساحل ایران و عراق که عمق آن بین ۲ تا ۵ کیلومتر متغیر است وجود دارد. این نخل‌ها، به وسیلهٔ کانال و نهرهای مصنوعی عمود بر اروند، در حالت مد آبیاری می‌شوند. همچنین زمین اطراف نخلستان‌ها اغلب سست می‌باشد و تنها در مناطقی که زمین از سختی لازم برخوردار بوده جاده احداث شده‌است.
در جغرافیای دوره اسلامی شط العرب را بحر می‌نامیدند گاهی به نام «بحر عذب (گوارا)» و گاهی «بحر بصره» و نیز گاهی «دجلة العوراء»؛ اما شط العرب واژه‌ای است که در نزهة القلوب به کار رفته‌است. تمامی این نام‌ها مربوط به دوره پس از پیروزی مسلمانان بر نواحی یاد شده‌است.
اروندرود در شاهنامه چند بار بکار رفته که در آن فردوسی به رودخانه‌ دجله اشاره دارد و زبان پارسی را زبان پهلوانی(اشاره به زبان پهلوی یا پارسی میانه دارد) می‌نامد:فریدون به خورشید بر برد سر ماجرا به زمان قبل از حمله مسلمانان از عربستان به میان‌رودان برمی‌گردد که در میانرودان، بت‌پرستان حکومت می‌کردند. در آن فریدون شاه ایران، به همراه دو برادرش کیانوش و بَرمایه (که به اشتباه پُرمایه خوانده شده) از مرز اروندرود می‌گذرد و به سرزمین بت‌پرستان در میان‌رودان حمله می‌کند.
و همچنین:فرخ زاد هر مزد با آب چشم
در نزهت القلوب تألیف حمدالله مستوفی (قرن هشتم هجری) آمده‌است: «... چندانکه در عمود شط دجله چندان آب نمی‌ماند که کشتی تواند رفت و در زیر دیه مطاره فواضل این آبها و آب فرات از بطایح بیرون می‌آید و آب‌هایی که از خوزستان در می‌رسد با آن جمع گشته شط العرب می‌شود و در زیر بصره به دریای فارس می‌ریزد و طول این رود سیصد فرسنگ باشد. فرس آن را اروند رود خواند چنان‌که فردوسی می‌گوید در شاهنامه:حمدالله مستوفی قزوینی: نزهت القلوب (بخش سوم)، تصحیح گای لسترنج، چاپ بریل، لیدن، ۱۹۱۳
در بعضی منابع جغرافیایی بعد از اسلام گاهی اوقات توصیف «اروند» بر رود کارون دلالت دارد و در مواردی بر این رودخانه.
در اوستا اگرچه از نام خلیج فارس به‌طور صریح نام برده نشده اما در مهریشت در مبحث مهر یا میترا اشاره‌ای نیز به «اروندرود» شده‌است که در آن دوره «ارونگ» یا «آرنگ» گفته می‌شده‌است و چنین آمده:
اروند واژه‌ای پارسی میانه است به معنی بزرگ و شکوه و در دوره باستان به همه طول رود دجله و اروندرود امروزی گفته می‌شد. اگر اروند را با تلفظ اوروند بخوانیم معنی آب رونده یا رودخانه معنی می‌دهد. نام دجله نیز عربی‌شده تیگره پارسی باستان است که تیگره نیز صورت کهن همان واژه تیز است.
همچنین نام این رودخانه در مجله نشنال جئوگرافیک شط العرب ثبت شده‌استIraq map.pdf
گفتن نام اروندرود به این رودخانه از اواخر دورهٔ پهلوی شروع شده و پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ادامه یافته‌است.SHATT al-ARAB (ŠAṬṬ al-ʿARAB), at http://www.iranicaonline.org/articles/shatt-al-arab
اروند رود در مرز ایران و عراق واقع شده و تعیین محل دقیق مرز در این منطقه از دیرباز مورد اختلاف ایران و همسایه غربی خود بوده‌است و اختلاف مرزی اصلی منجر به جنگ ایران و عراق هم بود. دولت عراق و پیش از آن دولت عثمانی اروندرود را از آب‌های داخلی کشور خود دانسته و مرز دو کشور را در ساحل شرقی این رودخانه می‌دانستند. در قرارداد سال ۱۹۱۳ قسطنطنیه بین ایران و عثمانی ساحل شرقی اروندرود مرز دو کشور تعیین شده و عراق هم از این قراداد حمایت می‌کرد اما ایران معتقد بود که اروندرود یک رودخانه مرزی است و بر اساس عرف بین‌المللی مرز دو کشور را خط تالوگ یعنی عمیق‌ترین قسمت رودخانه می‌دانست. دو کشور یک بار در سال ۱۹۳۴ اختلاف خود را به جامعه ملل ارجاع دادند اما توافقی حاصل نشد. در سال ۱۹۳۷ نخستین معاهده مرزی دو کشور به امضاء رسید. بر اساس این قرارداد مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط تالوگ مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. اما هر دو کشور از این قرارداد ناراضی بودند، عراق معتقد بود ایران از شرایط داخلی سیاسی نابسامان این کشور در آن زمان برای بهبود وضعیت خود در مذاکرات سود جسته‌است. ایران هم از این قرارداد ناراضی بود و در دهه ۱۹۶۰ آن را فسخ کرده و خواستار مذاکرات برای تعیین خط مرزی جدید شد و در همین راستا با حمایت از شورشیان کرد در شمال عراق این کشور را تحت فشار گذاشت. نهایتاً در سال ۱۹۷۵ در معاهده الجزایر با میانجی‌گری رئیس‌جمهور الجزایر بین محمدرضا پهلوی و صدام حسین، عراق خواسته‌های ایران در زمینه اروند رود را پذیرفت و خط تالوگ برای نخستین بار مرز رسمی دو کشور در این رودخانه شد و ایران هم در ازای آن تعهد کرد که به حمایت از شورشیان کرد پایان دهد. اما پنج سال بعد و پنج روز پیش از آغاز جنگ صدام حسین این قرارداد را فسخ کرده و مدعی شد این پیمان به دلیل عدم رعایت مفاد آن از سوی ایران اعتبار خود را از دست داده‌است.Saskia M. Gieling, “IRAQ vii. IRAN-IRAQ WAR,” Encyclopaedia Iranica, Online Edition,December 15, 2006, available at http://www.iranicaonline.org/articles/iraq-vii-iran-iraq-war
تاکنون چندین قرارداد بین ایران و عثمانی و بعد ایران و عراق در این زمینه منعقد شده که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
در جریان این مذاکرات که ۴ سال بین ایران و عثمانی بطول انجامید و با میانجی گری دولت‌های روسیه و انگلیس صورت پذیرفت، با درایت امیر کبیر حق حاکمیت ایران بر خرمشهر و آزادی کشتیرانی در اروند رود توسط عثمانیان پذیرفته شد. دولت عثمانی در پایان مذاکرات شروطی را تحت عنوان «ایضاحات چهارگانه» به قرار داد افزود که حق حاکمیت
مشترک ایران بر اروند رود را از بین می‌برد. علی‌رغم آنکه دولت‌های روسیه و عثمانی فشار فراوانی به طرفداری از عثمانی به حکومت ایران وارد کردند اما محمدشاه قاجار و نماینده ایران در مذاکرات (امیر کبیر) هیچ‌گاه شروط عثمانی را نپذیرفتند؛ و بر حق حاکمیت و کشتیرانی مشترک در اروند رود تأکید داشتند.http://ensani.ir/fa/article/11415/محمدشاه-قاجار-و-عهدنامه-ارزروم-دوم
در بخشی از قرار داد پیرامون اروند رود آمده‌است:https://www.hamshahrionline.ir/news/165539/آشنایی-با-عهدنامه-ارزنه-الروم
پس از جنگ جهانی اول که بر اساس معاهده سور تمام سرزمینهای عربی عثمانی از وی گرفته شد و بخش‌های عمده آن در اختیار انگلیس قرار گرفت.
دولت انگلیس عراق را تا ۱۳۱۱ تحت‌الحمایه خود درآورده و در سال ۱۳۰۰ شمسی به خاندان هاشمی که متحدشان بودند سپردند. اختلافات مرزی دو کشور با حمایت انگلیس که هم عراق را پیش از آن تحت‌الحمایه خود داشت سبب امضای عهدنامه مرزی بین دو کشور شد که به جدایی اروند از ایران انجامید. بر اساس این عهدنامه که در سال ۱۳۱۶ به تصویب رسید حق حاکمیت ایران بر اروند رود پس از ۱۰۰ سال مقاومت ایران از بین رفت. حق کشتیرانی ایران نیز به پنج کیلومتر آب‌های مقابل آبادان تا خط تالوگ محدود شد.https://www.mashreghnews.ir/news/930627/بخشش-اروند-رود-به-عراق-توسط-رضاخان ظاهراً در این باره بین وزارت خارجه ایران و دربار اختلاف بوده‌است و دربار رضا شاه با فشار انگلیسی‌ها این قرار را تأیید کرد.http://ir-psri.com/show.php?Page=ViewArticle&ArticleID=254&SP=Farsihttp://pahlaviha.pchi.ir/show.php?page=contents&id=14195http://22bahman.ir/show.php?page=post&id=7959
دولت عراق و پیش از آن دولت عثمانی اروندرود را از آب‌های داخلی کشور خود دانسته و مرز دو کشور را در ساحل شرقی این رودخانه می‌دانستند. در قرارداد سال ۱۹۱۳ قسطنطنیه بین ایران و عثمانی ساحل شرقی اروندرود مرز دو کشور تعیین شده و عراق هم از این قراداد حمایت می‌کرد اما ایران معتقد بود که اروندرود یک رودخانه مرزی است و بر اساس عرف بین‌المللی مرز دو کشور را خط تالوگ یعنی عمیق‌ترین قسمت رودخانه می‌دانست. دو کشور یک بار در سال ۱۹۳۴ اختلاف خود را به جامعه ملل ارجاع دادند اما توافقی حاصل نشد. در سال ۱۹۳۷ نخستین معاهده مرزی دو کشور به امضاء رسید. بر اساس این قرارداد مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط تالوگ مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. اما هر دو کشور از این قرارداد ناراضی بودند، عراق معتقد بود ایران از شرایط داخلی سیاسی نابسامان این کشور در آن زمان برای بهبود وضعیت خود در مذاکرات سود جسته‌است. ایران هم از این قرارداد ناراضی بود و در دهه ۱۹۶۰ آن را فسخ کرده و خواستار مذاکرات برای تعیین خط مرزی جدید شد و در همین راستا با حمایت از شورشیان کرد در شمال عراق این کشور را تحت فشار گذاشت. نهایتاً در سال ۱۹۷۵ در معاهده الجزایر با میانجی‌گری رئیس‌جمهور الجزایر بین محمدرضا پهلوی و صدام حسین، عراق خواسته‌های ایران در زمینه اروند رود را پذیرفت و خط تالوگ برای نخستین بار مرز رسمی دو کشور در این رودخانه شد و ایران هم در ازای آن تعهد کرد که به حمایت از شورشیان کرد پایان دهد. اما پنج سال بعد و پنج روز پیش از آغاز جنگ صدام حسین این قرارداد را فسخ کرده و مدعی شد این پیمان به دلیل عدم رعایت مفاد آن از سوی ایران اعتبار خود را از دست داده‌است.
صدام در ۲۳ مرداد ۱۳۶۹ در نامه ای به هاشمی رفسنجانی، رئیس‌جمهور وقت ایران اعلام کرد؛ تمام شرایط ایران را برای برقراری صلح میان دو کشور ایران و عراق - از جمله قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر – عقب‌نشینی نیروهای عراقی از ۲۴۰۰ کیلومتر اراضی اشغال شده ایران و بازگشت به مرزهای بین‌المللی و آزادی اسیران ایرانی رسماً پذیرفته‌است.https://www.farsnews.ir/news/13920918000468/صدام-چگونه-قراردادی-را-که-پاره-کرد-پذیرفت او در پایان‌نامه خود به هاشمی یادآور می‌شود: «با این تصمیم ما، دیگر همه چیز روشن شده و بدین ترتیب همه آنچه را که می‌خواستید و بر آن تکیه می‌کردید تحقق می‌یابد و دیگر اقدامی جز مبادله اسناد باقی نمی‌ماند.» نیروهای عراق بلافاصله خاک ایران را ترک کردند و رادیو «صوت الجماهیر» عراق پیام صدام حسین را مبنی بر پذیرش مجدد قرارداد الجزایر و ترک مخاصمه با ایران قرائت کرد. اتفاقی که باعث شد ایران رسماً به صدام اعلام کند پذیرای نمایندگان آن کشور در تهران است. مدتی بعد هواپیمای عراقی در فرودگاه مهرآباد تهران به زمین نشست و مقامات ایران به استقبال مقامات عراقی رفتند.
در سفر رئیس‌جمهور ایران به عراق در سال ۱۳۹۸ طرفین توافقی را برای لایروبی اروند رود و خارج کردن کشتی‌های مغروقه امضا کردند که حدود ۱ میلیارد دلار برای طرفین هزینه دارد. عراق تمام شروط سیاسی را در این پروژه کنار گذاشت. با مذاکرات صورت گرفته سهم ایران از لایروبی از ۹۰ میلیون متر مکعب به ۱۱ میلیون متر مکعب کاهش یافت.https://www.farsnews.ir/news/13980409000570/جزئیات-تازه-توافق-ایران-و-عراق-برای-لایروبی-اروند-پیش‌بینی-هزینه-یک
جمعیت شهرهای استان خوزستان بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵.
https://www.amar.org.ir/%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%81%D9%88%D8%B3-%D9%88-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%86/%D9%86%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%AC-%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C/%D8%AC%D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%81%DA%A9%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%82%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-1395
فیشورسیلانت (Fissure sealant) یا شیارپوش یکی از مواد مورد استفاده در دندان‌پزشکی می‌باشد. سیلانت‌ها از مواد پلاستیکی بی‌رنگ یا به رنگ سفید ساخته شده‌اند و برای محافظت سطوح دندان‌هایی که دارای شیارهای عمیق و منافذ می‌باشند، به‌خصوص برای سطح جونده دندان‌های خلفی که بیشترین پوسیدگی‌ها در آن‌ها یافت می‌شوند، بکار می‌روند. بعبارت دیگر سیلانت‌ها از پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کنند.
درمان فیشورسیلانت یا شیار پوش یکی از درمانهای پیشگیری در دندانپزشکی محسوب می‌گردد که به کمک مواد شیار پوش انجام می‌شود. شایع‌ترین سیلانت‌ها بر پایهٔ رزین Bis-GMA (بیس فنول A-گلیسیدیل متاکریلات) بوده و لایت کیور می‌باشند. همچنین برخی از محصولات سلف کیور نیز در دسترس هستند. ترکیب شیمیایی سیلانت Bis-GMA مشابه رزین کامپوزیت‌هایی است. تفاوت اصلی آن‌ها در این است که سیلانت‌ها، سیال‌تر بوده و درنتیجه بهتر می‌تواند به داخل پیت‌ها، فیشورها و نواحی اچ شده نفوذ کرده و گیر بیشتری داشته باشد. رزین Bis-GMA ویسکوز با تزریق یک رقیق‌کننده مانند تری اتیلن گلیکول دی متاکریلات یک رزین با ویسکوزیته کم و روان‌تر تولید می‌کند.
یک ماده جایگزین و مشابه اولیگومری، اورتان دی متاکریلات می‌باشد. بعضی از مواد از ترکیب دو ماده با بیس رزینی ایجاد شده‌اند. برای افزایش سفتی و بهبود مقاومت در برابر سایش، ذرات فیلر از جنس سیلیکای دود شده یا گلاس‌های غیر آلی سایلن‌شده اضافه می‌شوند تا کامپوزیتی با ویسکوزیته کم ایجاد شود.
این عمل برای هر دندان حدود ده دقیقه طول می‌کشد و بدون درد است. در ابتدا دندان با استفاده از یک محلول از پیش تهیه شده، تمیز و خشک می‌شود و پس از آن به وسیله برس پلاک دندانها و میکروب‌ها از روی سطح دندان برداشته می‌شوند. سپس فیشورسیلانت مایع را بر روی سطح دندان می‌ریزند و با نور فرابنفش آن را خشک می‌کنند.
با استفاده از فیشورسیلانت شیارهای عمیق روی سطح جونده دندان پر می‌شوند، غذا و میکروب‌ها در این شیارها گیر نخواهند کرد و کودک شما در آینده دردی را در دندان‌های خود تحمل نخواهد کرد.
دلتای اُوکاوانگو واقع در کشور آفریقایی بوتسوانا بزرگ‌ترین دلتای درون‌سرزمینی جهان است.
این دلتا با ۱۳ هزار کیلومتر مربع مساحت از مجموعهٔ درهم‌پیچیده‌ای از تالاب‌ها، نهرها و جزیره‌ها تشکیل شده و به همین خاطر به آن لقب «رودی که هیچ‌وقت به دریا نمی‌رسد» داده‌اند.
در آب‌های این دلتا گردشگران با ماکورو (کانوهایی با تنه درخت) سفر می‌کنند.
مکتب اصفهان (سده یازدهم تا آغاز سده سیزدهم هـ .ق.) یکی از مکاتب معماری و شهرسازی ایرانی است.
با انقراض حکومت مغولان، رشد مذهب شیعه نخست با نهضت سربداران شروع شد و سپس با استقرار دولت صفوی به بار نشست. حکومت صفوی با تکیه بر مفاهیم عرفانی از سویی، و تکیه بر تعابیر و تفاسیر شریعت از دیدگاه مذهب شیعه از سویی دیگر، موفق شد تا پایگاه اجتماعی بسیار گسترده‌ای را در پهنه‌ای وسیع به دست آورد و بدین‌سان متمرکزترین دولت ایرانی دوره اسلامی را بعد از دولت قاهر ساسانی شکل دهد.
دولت صفوی بنا به سنتهای کهن، سازماندهی، راه‌اندازی و ایجاد تأسیسات و تجهیزات زیرساختی را بر عهده گرفت و رشد این تأسیسات، رونق شهرگرایی و شهرنشینی را نیز به دنبال داشت. در این دوره مفهوم شهر مجدداً ابداع شد و شهر ترکیبی بود از فعالیتهای کشاورزی، صنعتی و بازرگانی، در عین حال مقر دیوانی و حضور دولت نیز به شمار می‌آمد.
در این دوره، جمع‌بندی ماهرانه از هنر، معماری و شهرسازی روزگاران کهن به گونه‌ای بود که خود سبک جدیدی را در این عرصه‌ها سبب گردید (حبیبی، 1374).
سبک اصفهان، تحقق آرمانشهر دولت صفوی، شهر ـ قدرت، شهر ـ نمایش، شهر ـ بازار، شهرـ سرمایه و شهر ـ ایوان بود. علاوه بر اینها، شهر در مکتب اصفهان با منطقه تحت نفوذ ارتباط مستقیم و دو سویه داشت، از اینرو شهر ـ منطقه نیز بود.
ویژگیهای کالبدی شهرهای مکتب اصفهان را می‌توان به اختصار به صورت زیر بیان کرد:
یک محور جدید و وسیع شهری (چهارباغ) که تا این زمان در شهرسازی و شهر ایرانی سابقه نداشت طراحی شد.
میدانی وسیع و گسترده با تعریفی روشن و صریح در شهرها ایجاد شد که در اطراف آن گرمابه، مسجد و مدرسه، خانقاه و مسجد، آب‌انبار و بازارچه و امثال آن، وجود داشت.
برای اولین بار منطقه‌بندی شهری معنا پیدا کرد.
مجموعه‌های شهری جدید در کنار شهرهای کهن به عنوان یک دستورالعمل در همه جا به کار گرفته شد و بدین طریق مهر و نشان مکتب اصفهان را بر شهرهای موجود وارد کرد.
هر مجموعه زیستی (شهر یا روستا) از این پس دارای یک میدان یا مرکز ثقل شد و عناصر اصلی حکومتی و دیوانی، دینی و اقتصادی در کنار آن قرار گرفتند.
طراحی مجموعه شهری و نه بنای منفرد معماری بنیان نهاده شد.
شهرسازی مکتب اصفهان ویژگیهای دیگری را نیز همچون سلسله مراتب فضایی، تعادل و توازن، فضای انسانی و مردم‌وار، فقدان نقطه گریز، وحدت در عین کثرت و کثرت در عین وحدت و ویژگیهایی از این قبیل را دارا بود. (حبیبی، 1374)
تعویذ یا حرز یا بلاگردان به دعایی گفته می‌شود که به گردن آویخته یا به جیب می‌اندازند. در بعضی موارد همانند «حرز امام جواد» تعویذ به بازوی راست، بسته می‌شود.
بلاگردان وسیله یا دعایی که باعث دوری شر از کسی شود. مثلاً در ترکیه نظرقربانی به‌طور وسیعی برای جلوگیری از چشم زخم استفاده می‌شود. در میان بسیاری اقوام از دیرباز باور به جن و موجودات افسانه‌ای آسیب‌رسان رواج داشته و برای احساس امنیت در قبال آن‌ها برخی افراد ورد و ذکرهایی را نوشته و با خود همراه می‌کنند که به این وردها و نوشته‌ها تعویذ گفته می‌شود. گاه نیز برای دفع شر، گوهر، تکه سنگ، نگاره، تندیس، سکه، آویزه، انگشتر، گیاه یا جانور هم به کار می‌رود. واژه عوذه یعنی چیز یا کسی که به آن پناه برده شود، و «تعویذ» یعنی در پناه درآوردن.
تعویذ در معنی به جای جادو و سحر نیز استفاده می‌شود امروزه با پیشرفت تکنولوژی و علم، کتب بسیاری که در زمینه انواع تعویذات و طلسمات از ایجاد عشق علاقه در افراد نسبت به فرد خاصی یا اجبار افراد به کار خاصی از مسافرت گرفته تا خرید یا فروش یا دوستی و دشمنی همچنین در زمینه‌های منفی و پلید از جدایی انداختن بین زن و شوهر بستن خواب یا بخت یا شاش بند کردن و حتی صدمه جانی زدن و کشتن افراد نگاشته شده‌است. از انواع کتب علوم غریبه می‌توان به طمطم هندی و مرجان جادو، مجموعه کتب میرداماد کبیر و … اشاره کرد.
همچنین، کتاب سحر و کلید رهایی از آن اثر حجت الاسلام سعید صدری نیز که نشر جمکران آن را منتشر کرده است، در خور توجه می‌باشد.
بلاگردان در فرهنگ فارسی معین به صورت زیر تعریف شده‌است: «(بَ. گَ) [ ع . ] (ص فا) ۱ - دفع کنندة بلا. ۲ - حافظ. ۳ - چیزی که بلا را از آدمی دور گرداند، صدقه، قربانی»http://www.vajehyab.com/moein/بلاگردان
روش‌های دیگر بلاگردانی در ایران لال شیش؛ چوب بلاگردان، تیر آرش می‌باشد.
Wikipedia contributors, "Amulet," Wikipedia, The Free Encyclopedia,http://telesm66.com, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Amulet&oldid=207831077
آخوندَک عنوانی‌ست که به هر یک از حشرات راسته آخوندک‌سانان (Mantodea) گفته می‌شود. این راسته از حشرات شامل ۲۴۰۰ گونه، ۴۳۰ سرده و ۱۵ خانواده می‌شود. آخوندک‌های معمولی حشراتی هستند سبزفام، ملخ‌وش، باریک و کشیده با پاهای دراز، سر بزرگ و دو جفت بال. بیشتر آخوندک‌ها در مناطق گرمسیری زیست می‌کنند و برخی نیز در مناطق معتدل سکونت دارند.
آخوندک هنگامی که آرام می‌ایستد پاهای جلویی خود را مانند دو دست به سمت جلو نگه می‌دارد که این رفتار همانند نیایش است، به همین علت در زبان انگلیسی به آنها praying mantis به معنی «نیایشگر» گفته می‌شود. آن را در زبان فارسی "آخوندک" و در بسیاری از زبان‌های اروپایی، Mantis و Mantodea یا مانند آن می‌خوانند؛ چون که Mantis واژه‌ای در زبان یونانی به معنای پیامبر است. برای تأکید بر این معنا در زبان انگلیسی، گاه نام این جانور را با صفت «نیایشگر» همراه و آن را Praying Mantis می‌خوانند.
آخوندک‌ها پاهای بلند جلویی خود را مانند دو دست به سمت جلو نگه می‌دارد که برای رفتار تغذیه‌ای و گاهی نیز برای رفتار ضدشکارگری به کار می‌رود.
یکی از رفتار جالب در آخوندک‌ها این است که فرد ماده پس از انجام جفت‌گیری، جنس مخالف خود را شکار و از آن تغذیه می‌کند. برخی از انواع آخوندک قادرند سر خود را در زاویه‌ای ۱۸۰ درجه به اطراف بچرخاند. بیشتر انواع این حشرات در لابه‌لای شاخ و برگ درختان زندگی می‌کنند و برای فریب طعمه‌ها، خود را به شکل شاخه‌ای کوچک درمی‌آورند. آخوندک‌ها چون حشرات زیان‌آور برای کشاورزی و باغداری را شکار می‌کنند، برای این پیشه‌ها سودمند هستند.
خون‌شناسی یا هماتولوژی به مطالعه یاخته‌های خونی، انعقاد خون و فرایند خون‌سازی و درمان و پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با خون می‌پردازد. این علم مقدار و ساختمان و عمل سلول‌های خونی، پیش‌سازهای سلول‌های خونی در مغز استخوان، ساختارهای شیمیایی پلاسما و عمل پلاکت‌ها و پروتئین‌هایی که در سیستم انعقادی دخالت دارند را بررسی می‌کند. از جمله بیماری‌های هموفیلی، آنمی، لخته شدن خون، سایر اختلالات خون‌ریزی و سرطان‌های خون مانند لنفوم در این دسته قرار دارند. آنالیز آزمایشگاهی خون اغلب توسط پزشک یا کارشناس ارشد آزمایشگاه انجام می‌شود.
هماتولوژی در اصل مطالعه اختلالات خونی و خون است. هماتولوژیست ها و هماتوپاتولوژیست ها ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی بسیار آموزش دیده‌ای هستند که در بیماری های خون و اجزای خون تخصص دارند. در حالی که بخش عمده ای از زمان متخصص هماتولوژی صرف ارائه مراقبت های بالینی مستقیم به بیماران می شود، کار تشخیصی در آزمایشگاه نیز بخش مهمی از کار آن‌ها است.
هماتولوژی با رشته‌های مختلف پزشکی و علوم پایه از جمله ایمنی‌شناسی، ژنتیک مولکولی، ژنتیک پزشکی و انسانی ارتباط نزدیک دارد.
این رشته در ایران به چندین روش قابل فراگیری است: یک: در مقطع کارشناسی ارشد و دکترای هماتولوژی، با تاکید بر فرایندهای ارزیابی و تشخیصی در آزمایشگاه و تحقیقات پیرامون آن. دو: در مقطع فوق تخصص هماتولوژی و آنکولوژی (که پس از کسب تخصص داخلی است) با تاکید بر تشخیص و درمان بالینی بیماران.
همچنین در طب سنتی و پزشکی جایگزین (alternative medicine) نظریه‌هایی درباره‌ی تاثیر گروه خونی بر مزاج فرد و همچنین امکان تدوین برنامه‌ی غذایی بر مبنای گروه خونی فرد وجود دارد که البته نیاز به بررسی بیشتر جهت تایید یا رد دارد.
آنالایزرهای هماتولوژی برای انجام شمارش کامل خون (CBC)، که معمولاً اولین آزمایشی است که توسط پزشکان برای تعیین وضعیت سلامت عمومی بیمار درخواست می‌شود، استفاده می‌شود.[5] شمارش کامل خون شامل گلبول های قرمز (RBC)، گلبول های سفید (WBC)، هموگلوبین و تعداد پلاکت ها و همچنین سطح هماتوکریت است. تجزیه و تحلیل های دیگر عبارتند از:
رژیم غذایی گروه خونی
دنبال کردن رژیم غذایی گروه خونی به شما کمک می کند تا کاملا سلامت باشید و مواد غذایی مناسب گروه خون خود را که همخوان با بیولوژیتان است بدست آورید.
گروه خون O
قدیمی ترین گروه خون که پایه تمام گروه های خونی می باشد و نمایانگر اوج تکامل در زنجیره غذایی انسان با سیستم ایمنی قوی است.
ظهورظهور آن به حدود 42 هزار سال قبل در آفریقا برمی گردد.
گروه خونی A
اولین مهاجران که مجبور به کوچ و سازگاری با تغذیه و زندگی کشاورزی می شدند . با شخصیتی همکار و اجتماعی و سازگار در مکان های پر جمعیت
ظهور در عصر نوسنگی حدود 17 تا 27 هزار سال قبل در آسیا و خاورمیانه
گروه خونی B
گروهی که برای سازگاری با اقلیم جدید به وجود آمده اند و نشانگر نیاز طبیعت به توازن بین فکر و سیستم ایمنی هستند.
ظهور در 12 تا 17 هزار سال قبل در ارتفاعات هیمالیا
گروه خونی AB
ادغامی از گروه خون A سازگار و همکار و گروه خون B خشن و متوازن هستند.
ظهور از ادغام گروه خون A و مغول های دارنده گروه خون B حدود 10 تا 12 قرن پیش
بانکِ خون مخزنی است که در آن انواع گوناگون گروه‌های خونی اهداشده را پس‌انداز کرده‌اند تا هرگاه بیماری به خون نیاز پیدا کرد، بی‌درنگ از آن بر گیرند. در بسیاری از بیمارستان‌ها بانک خون وجود دارد. افراد تندرست همواره خون خود را در اختیار این بانک قرار می‌دهند تا پس‌اندازهای مصرف شده دایماً جایگزین شود؛ معمولاً خون را در دمای پایین نگهداری میکنند و برای جلوگیری از انعقاد خون کامل به ان سیترات می افزایند تا یون کلسیم جذب شود.
سرهنگ ، پزشک ارتش آمریکا، اولین بانک خون را در سال ۱۹۱۷ تأسیس و از سیترات سدیم برای جلوگیری از انعقاد خون استفاده کرد.دوازده نکته شگفت انگیز درباره جنگ جهانی اول، بی‌بی‌سی فارسی
کلسیم یون پتاسیم
سولاوِسی (Sulawesi) یکی از جزایر بزرگ کشور اندونزی است.
این جزیره یازدهمین جزیره بزرگ جهان است و ۱۷۴٫۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
در غرب آن بورنئو، در شمال آن فیلیپین، در خاور آن جزایر ملوک و در جنوب آن فلورس و جزیره تیمور قرار دارد.
منطقه مرکزی سولاوسی بسیار کوهستانی است به طوری که ساحل‌نشینان آن رفت‌وآمد از راه دریا را به تماس زمینی ترجیح می‌دهند.
این جزیره به شش استان گورونتالو، سولاوسی باختری، سولاوسی جنوبی، سولاوسی مرکزی، سولاوسی جنوبی و سولاوسی شمالی بخش شده‌است.
بزرگ‌ترین شهرهای آن ماکاسار، در کرانه جنوب باختری و مانادو، واقع در نوک شمالی جزیره، هستند.
ماکاسار مرکز استان سولاوسی جنوبی کشور اندونزی است. نام این شهر طی سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۹ میلادی اوجونگ پاندانگ بود.
مساحت آن ۱۷۵٫۷۷ کیلومتر مربع و جمعیتش ۱٫۲۵ میلیون نفر است.
نخستین کوچ‌نشینان اروپایی در این منطقه، ملوانان پرتغالی بودند. در آغاز سدهٔ شانزدهم، ماکاسار کانون اصلی بازرگانی در اندونزی خاوری بود و به سرعت تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین شهرها در جزایر جنوب شرق آسیا شد.
پادشاهان ماکاسار سیاست بازرگانی آزاد را در پیش گرفتند و از کوشش هلندی‌ها برای در انحصار گرفتن بازرگانی جلوگیری کردند.
گُذَرنامه یا پاسپورت یکی از مدارک شناسایی رسمی است که از سوی دولت‌ها برای شهروندانشان صادر می‌شود. با این مدرک دولت مربوطه از دیگر دولت‌ها اجازه می‌خواهد تا به شهروندان مربوطه اجازهٔ گذر یا ورود به خاک آن کشورها را بدهند. به اجازه‌ای که به این منظور از دیگر دولت‌ها گرفته می‌شود، روادید یا ویزا گفته می‌شود.
در قدیم به گذرنامه «تَذکَرهٔ مُرور» گفته می‌شد.
گذرنامه از یک سو مجوز خروج فردی است که دارای تابعیت سیاست داخلی آن کشور است و از سوی دیگر، تضمین‌کنندهٔ امنیت و حقوق مسافر در قلمرو دیگر کشورها به معنی پذیرش آن از سوی کشور مبدأ است. این موضوع، تابع قدرت سیاسی و بین‌المللی کشور صادرکنندهٔ گذرنامه است.
اگر کشوری بخواهد می‌تواند به فرد بدون گذرنامه نیز اجازهٔ ورود به آن کشور یا مسافرت با شرکت هواپیمایی دولتی آن کشور را بدهد.
بر پایهٔ مادهٔ ۱ قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ۱۳۵۰، گذرنامه سندی است که از طرف مقامات دارای صلاحیت مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران به خارج یا اقامت در خارج از کشور یا مسافرت از خارج به ایران داده می‌شود.