moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ابتدایی‌ترین برهمکنش نور-ماده این است که پرتو نور از سطح اجسام پراکنده می‌شود (اتم، مولکول، nanobeam و غیره). در پراکندگی نور کشسان، همیشه فرکانس نور فرودی با فرکانس نور خروجی یکسان است formula_1. پراکندگی نور ناکشسان، در مقابل، همراه با برانگیختگی یا وابرانگیختگی اجسام همراه خواهد بود (به عنوان مثال ممکن است گذارهایی بین ترازهای داخلی اتم رخ دهد). ابا این حال، مستقل از جزئیات الکترونیکی داخلی اتم‌ها یا مولکول‌ها، همیشه ممکن است پراکندگی رامان بر اساس ارتعاش‌های مکانیکی اجسام وجود داشته باشد:
که در آن formula_3.
اگر هر دو این فرایندها (پراکندگی استوکس و پاد استوکس) با آهنگ برابر رخ دهند، ارتعاش‌ها صرفاً جسم را گرم می‌کنند. اما ممکن است با استفاده از یک کاواک اپتیکی فرایند استوکس متوقف شود. این اصل سیستم اپتومکانیکی پایه ای را نشان می‌دهد: یک کاواک نوری راه اندازی شده توسط لیزر با ارتعاش‌های مکانیکی یک جسم جفت شده‌است. این تنظیم بسیار کلی است. هدف از کاواک انتخاب فرکانس‌های اپتیکی (به عنوان مثال، فرونشانی فرایند استوکس) افزایش تشدیدی شدت نور و افزایش حساسیت به ارتعاش‌های مکانیکی است. این سیستم جنبه‌های دو طرفه برهمکنش بین نور و مکانیک را نشان می‌دهد. این بر خلاف انبرک نوری، شبکه نوری یا ارتعاش طیف‌سنجی ارتعاشی است که در آن‌ها میدان نور مکانیک را کنترل می‌کند (یا بالعکس) اما حلقه بسته نشده‌است.
اِما دومان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مانکن و هنرمند رقص اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لیمو لیمای عزیز"، "دروغ‌گوهای کوچک زیبا"، "خباثت ذاتی"، "آکواریوس"، و "با استعداد" اشاره کرد.
جیلیان زینسر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وحشی‌ها" و "۹۰۲۱۰" اشاره کرد.
هانا مِـی لی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آوازخوان حرفه‌ای"، "آوازخوان حرفه‌ای ۲ و "آوازخوان حرفه‌ای ۳" اشاره کرد.
معکوس () در تئوری موسیقی به تغییر وضعیتِ فواصل نت‌ها، آکورد و ملودی اشاره می‌کند.
جابجایی دو نت موسیقی غیر هم‌نام را معکوس آن فاصله می‌نامند. مثلاً اگر نت «دو» در پایه و نت «می» در بالای آن قرار گرفته باشد «فاصلۀ سوم» تشکیل می‌شود و در صورتی که نتِ پایه «می» و نتِ «دو» بالای آن باشد، «فاصلۀ ششم» شکل می‌گیرد و این دو فاصله، معکوس یکدیگرند.
در تئوری موسیقی در هر فاصلۀ بین دو نت، یک نام معکوس وجود دارد و کیفیت آن‌ها بدین شرح است :
هر گاه یک نت در فاصلۀ اکتاو قرار گیرد، «فاصله مکمل» به دست می‌آید.
نام‌گذاری معکوسِ فواصل عبارتند از:
معکوس در آکوردها، رابطۀ بین آن‌ها با بخش باس را تعیین می‌کند. یک آکورد در سه وضعیتِ: پایگی، معکوس اول و معکوس دوم قرار می‌گیرد. به همین ترتیب یک نت هم در سه وضعیت قرار گرفته و «نقش» آن در وضعیت تغییریافتۀ آکورد متفاوت است.
مثال‌ها از نقشِ یک آکورد و یک نت در سه وضعیت مختلف :
در کنترپوان معکوس، جابجایی دو ملودی که همزمان اجرا می‌شوند و با همان فاصله‌ها در بخش پایینی یا بالایی صدا، تکرار و جابجا می‌شوند.
در این مثال دو ملودی به صورت کنترپوان حرکت می‌کنند و در تکرار، بخش بالا به پایین منتقل شده و در «کلید فا» اجرا می‌شود.
معکوسِ ملودی عبارت است از یک ملودی داده شده که در تکرار، با رعایتِ دقیق فاصله‌ها ولی به صورت معکوس، وارونه و معکوس وارونه وارد می‌شود. در معکوسِ ملودی می‌توان از فاصلۀ هم‌صدا، سوم و یا بیشتر شروع کرد. به همین ترتیب در روشِ «موسیقی دوازده‌نغمه‌ای» نیز از یک سری ردیف داده شده به ترتیب در انواع معکوس‌ها استفاده می‌شود.
کارگر یقه‌آبی () در بسیاری کشورها کارگری است که به انجام کارهای یدی مشغول است. کارهای مربوط به یقه‌آبی می‌توانند به ساخت، معدن‌کاری، تخلیه فاضلاب، کار در زندان، صنعت نساجی، ماهیگیری تجاری، فراوری مواد خوراکی، صنعت نفت، مدیریت پسماند و بازیافت، ساخت‌وساز، مکانیکی، اورهال، انبارداری، آتش‌نشانی، نصب فنی و بسیاری انواع کارهای فیزیکی به صورت ماهرانه یا بدون مهارت باشد. کارهای یقه‌آبی اغلب ساختن یا تعمیر چیزی به صورت فیزیکی است.
در مقابل، کارگر یقه‌سفید معمولاً در محیط اداری مشغول به کار است و بیشتر پشت یک کامپیوتر یا میز نشسته است. نوع سوم کار به کارگران خدماتی (یقهٔ صورتی) مربوط است که کارشان در ارتباط با مشتری، سرگرمی، فروشندگی و دیگر کارهای خدماتی است. بسیاری از شغل‌ها ترکیبی از سه گونهٔ آبی، سفید و صورتی است.
کارگر یقه‌آبی معمولاً به صورت ساعتی دستمزد می‌گیرد با این‌همه در بعضی کارها، دستمزد به صورت پروژه‌ای یا حقوق پرداخت می‌شود. گستره وسیعی از شکل پرداخت دستمزد وجود دارد و بسته به زمینه کاری، تخصص و تجربه، متفاوت است.
هارلی کوئین اسمیت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختر جرسی"، "جی و باب ساکت پاتک می‌زنند"، "سوپرگرل" و "عاج فیل" اشاره کرد.
هارلی کوئین اسمیت در رد بنک، نیوجرسی، به عنوان دختر کوین اسمیت، بازیگر، و روزنامه نگار جنیفر شوالباک اسمیت، متولد شد. نام او برگرفته از شخصیت همنام بتمن است.
اسمیت اولین ایفا خود را در فیلم پدرش، "جی و باب ساکت پاتک می‌زنند"، با به تصویر کشیدن دوران کدودکی باب ساکت، انجام داد. در سال ۲۰۰۴ او در نقش تریسی کوللی در فیلم درام "دختر جرسی" حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۱۶ او در کنار دوست خود، لی‌لی-رُز دپ دختر ونسا پارادی و جانی دپ فیلم "یوگا هوزرز" ایفای نقش کرد.
گرگ‌های شب () یک باشگاه موتور سواری در کشور روسیه می‌باشد.
این باشگاه از طرفداران موسیقی راک و علاقه‌مندان موتور سیکلت تشکیل شد که به‌طور غیرقانونی در مسکو از سال‌های ۱۹۸۳ در زمان شوروی سابق کنسرت موسیقی راک برگزار می‌کردند. (نگاه کنید به سانسور در اتحاد جماهیر شوروی) در سال ۱۹۸۹، این باشگاه غیررسمی، در دوران پروستریکای اتحاد جماهیر شوروی به نام "گرگ‌های شب" رسماً تثبیت شد و بدین ترتیب"گرگ‌های شب" به عنوان اولین باشگاه موتور سواری شوروی سابق شناخته می‌شود. در آغاز سال ۲۰۱۸ گرگهای شب، در کشورهای روسیه، اوکراین، لتونی، آلمان، بلغارستان، رومانی، صربستان، استرالیا، اسلواکی، بلاروس، فیلیپین، بوسنی و هرزگوین، جمهوری صرب بوسنی، مونته‌نگرو، جمهوری چک و مقدونیه شعبه دارد. الکساندر Zaldostanov (شناخته شده به عنوان "جراح") در سال۱۹۸۹ رهبر باشگاه شد.
این باشگاه مجری برگزاری بسیاری از کلوب‌ها و کنسرتهای راک در روسیه می‌باشد. همچنین این باشگاه سالن‌های تتوی متعددی در روسیه ایجاد کرده و از بنیان‌گذاران کنوانسیون تتوی مسکو در روسیه است. در سال ۱۹۹۵ آن‌ها خط تولید لباس"Wolf Wear" و فروشگاه‌های زنجیره‌ای "Wolf Engineering" را پایه‌گذاری کردند که در این فروشگاه‌ها متخصصان مکانیک موتورسیکلت را از سرتاسر روسیه جمع‌آوری کرده‌اند. همچنین به توسعه Wolf-اورال (Волк-Урал)، نوعی موتور سیکلت، همراه با تولیدکننده قلمرو کوهستانی-اورال پرداخته‌اند. آن‌ها معمولاً سوار موتور هارلی Davidsonsمی‌شوند. همچنین مجری برگزاری "Wolf Racing" (مسابقهٔ موتور سیکلت‌ها) که در سال ۲۰۰۱ بنیان نهاده شد می‌باشند.
یک عضو از گرگ‌های شب به نام Valery Bely به خاطر اختلاف با گروه رقیب گرگ‌های شب، «باشگاه سه جاده»، در نوامبر ۲۰۱۲ هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. رهبر چچن، رمضان قدیروف در اوت ۲۰۱۴ به این گروه پیوست.
این باشگاه به مدت زیادی در امور سیاسی و اجتماعی روسیه و مسائل مربوط به جوانان حضوری فعال داشته‌است ایجاد ارتباط با کرملین و برقراری دوستی با پوتین از جمله کارهای این گروه است. آن‌ها هم چنین در جریان شبه جزیره کریمه به دولت روسیه کمک کرده‌اند و سربازان گمنام روسی را برای کمک به مخالفان اوکراین به آنجا انتقال داده‌اند و در کنار شرکت آستانه جنگ برای روسیه جنگیده‌اند. آن‌ها همچنین در فعالیت‌های کلیسای ارتدوکس روسیه شرکت می‌کنند و پایگاه‌هایی برای «زیارت موتورسواران» کلیسای ارتدوکس روسیه تشکیل داده‌اند.
هدر لیند (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ویرانی"، "دلبر آمریکا" و "امپراتوری بوردواک" اشاره کرد.
آزادی پرستش دومین نقاشی رنگ روغن از مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" اثر نورمن راکول است. این مجموعه براساس اهداف آزادی‌های چهارگانهٔ اعلام‌شده توسط فرانکلین روزولت، سی‌ودومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در سخنرانی وضعیت کشور آمریکا که در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ در برابر کنگره آمریکا ایراد شده، کشیده شده‌است. راکول این نقاشی و "آزادی بیان" را موفق‌ترین آثار این مجموعه دانسته‌است. "آزادی پرستش" در شماره ۲۷ فوریه ۱۹۴۳ مجله "ستردی ایونینگ پست" و به همراه جستاری از ویل دورانت منتشر شده‌است.
نقاشی راکول دومین تلاش او برای به‌تصویر کشیدن آزادی پرستش بود. او در نسخه اول، یک یهودی را در حال اصلاح به دست یک پیرایشگر سیاه‌پوست پروتستان و یک کشیش کاتولیک را که منتظر نوبتش بود، نشان می‌داد. از آن‌جایی‌که مقصود راکول نشان دادن تحمل مذهبی بود، او احساس کرد ترکیب‌بندی اولیه این منظور را نمی‌رساند. راکول در نسخه دوم مشخصات هشت صورت را در فضایی نسبتاً کم نشان می‌دهد؛ حالت‌های مختلف این افراد، نماینده مردمی با عقاید مذهبی گوناگون در وقت نیایش است. اغلب منتقدان، با وجود به‌تصویر درنیامدن همه ادیان در نقاشی و وجود احساسات غیرهنری در آن، این نقاشی را تحسین کرده و جزو بهترین نقاشی‌های این مجموعه دانسته‌اند.
"آزادی پرستش" دومین نقاشی از مجموعه نقاشی رنگ روغن اثر نورمن راکول با نام "آزادی‌های چهارگانه" است. این آثار از سخنرانی وضعیت کشور آمریکا که فرانکلین دلانو روزولت در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ برابر کنگره هفتادوهفتم ایراد کرد، الهام گرفته‌است. این سخنرانی به سخنرانی آزادی‌های چهارگانه مشهور شده‌است. از این آزادی‌ها، تنها از دو آزادی بیان و مذهب در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا یاد شده‌است. موضوع آزادی‌های چهارگانه بعدتر به بیانیه کشورهای متفق در جنگ جهانی دوم، موسوم به منشور آتلانتیک، راه یافت و بخشی از منشور سازمان ملل متحد شد. این مجموعه نقاشی‌ها به همراه جستارهایی از نویسندگان برجسته طی چهار هفته متوالی در "ستردی ایونینگ پست" منتشر شد: "آزادی بیان" (۲۰ فوریه)، "آزادی پرستش" (۲۷ فوریه)، "آزادی از فقر" (۶ مارس) و "آزادی از ترس" (۱۳ مارس). بن هیبس، سردبیر "پست"، برای نوشتن جستار همراه "آزادی پرستش"، ویل دورانت را برگزید که نویسنده‌ای پرفروش بود و در اوج شهرت قرار داشت. در آن زمان، دورانت به همراه همسرش، آریل دورانت روی جلد دهم کتاب "تاریخ تمدن" کار می‌کرد. دورانت همین‌طور دربارهٔ فلسفه و تاریخ سخنرانی می‌کرد. نهایتاً پوستر نقاشی‌های این مجموعه به صورتی وسیع منتشر و به ابزاری در دست دولت ایالات متحده برای فروش اوراق قرضه جنگی برای تأمین هزینه‌های شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم مبدل شد.
این نقاشی مشخصات هشت سر را در فضایی نسبتاً کم نشان می‌دهد. حالت‌های مختلف این افراد، نماینده مردمی با عقاید مذهبی گوناگون در وقت نیایش است. به‌خصوص سه صورت در پایین اثر (از راست به چپ): مردی که سرش پوشانده شده و کتابی مذهبی در دست دارد، یهودی است، زن مسن که پروتستان است و زن جوان‌تر با صورتی روشن که رزاری به دست دارد کاتولیک است. راکول اظهار داشت که احساس می‌کند اهمیت دست‌ها برای بیان یک داستان، فقط نسبت به سر در درجه دوم اهمیت قرار می‌گیرد. او با توجه به "آزادی پرستش" گفت «من برای انتقال پیام نیمی از تصویر، که امید داشتم منتقل شود، فقط به دست‌ها متکی بودم.» تلاش‌های گسترده راکول روی این اثر به این خاطر بود که او اعتقاد داشت مذهب «موضوع بسیار ظریفی است و آزار رساندن به احساسات افراد کار سختی نیست.»
این اثر عموماً به روشنی می‌گراید و اغلب در تکثیر، تیره‌تر می‌شود چراکه نقاش از ترکیب کمرنگ خاکستری‌ها، کِرِم‌ها و قهوه‌ای‌ها استفاده کرده‌است. ضخامت رنگ پیاده‌شده روی اثر کم است و همین باعث شده بافت بوم به تصویر منتقل شود.
در ۱۹۶۶، راکول برای نشان دادن علاقه و تحسین‌اش نسبت به جان اف. کندی، در تصویرسازی داستانی در مجله لوک با عنوان «میراث برجسته جی‌اف‌کی»، از "آزادی پرستش" استفاده‌کرد. این تصویرسازی، کندی را در هیئتی شبیه به صورت‌های حاضر در "آزادی پرستش" و در میان داوطلبان سپاه صلح نشان می‌داد.
نسخه اولیه این نقاشی یک آرایشگاه را نشان می‌دهد با مشتریانی از مذهب‌ها و نژادهای مختلف که منتظرند نوبت‌شان شود. ابعاد این نسخه بود و با تکنیک رنگ روغن روی بوم، تحمل را به عنوان «مبنای تنوع مذهبی در دموکراسی» نشان می‌داد. تصویر، یک یهودی را در حال اصلاح به دست یک پیرایشگر سیاه‌پوست پروتستان نشان می‌دهد و یک کشیش کاتولیک را که منتظر است نوبتش بشود. مشکل نقاشی این بود که در آن افراد از مذهب‌ها و نژادهای مختلف به راحتی قابل تشخیص بودند، در حالی‌که در مورد این که فردی از یک مذهب خاص چه شکلی است، توافق کمی وجود دارد. با این‌حال، همراه تلاش او برای واضح شدن کیش و نژاد شخصیت‌ها، او، به‌خصوص در مورد شخصیت‌های غیرمذهبی، خودش را در حال اغراقی بیش‌ازحد و اهانت‌آمیز یافت؛ مرد یهودی شبیه کلیشه‌های سامی از آب درآمده، مشتری سفیدپوست شیک‌وپیک نشان داده شده و به تن مرد سیاه‌پوست لباس کارگری پوشانده شده بود و او چنان سرگرم کار بود که انگار نقاش بخواهد به نمایندگی از دولت صحبت کند. مقصود راکول، نشان دادن تحمل مذهبی بود اما او احساس کرد ترکیب‌بندی اولیه این منظور را نمی‌رساند.
در ژوئن ۱۹۴۲، بن هیبس، سردبیر "پست"، حامی طرح‌های راکول شد و به او دو ماه فرصت داد تا آثارش را تکمیل کند. با رسیدن اکتبر، "پست" از پیشرفت راکول روی "آزادی‌های چهارگانه" نگران شد و ویراستار هنری‌شان را برای ارزیابی به آرلینگتون ورمانت فرستاد. در آن زمان راکول روی "آزادی پرستش"، دومین اثرش در مجموعه کار می‌کرد. راکول دو ماه (اکتبر و بیشتر نوامبر ۱۹۴۲) روی این اثر کار کرد که از عبارت «هریک براساس فرمان وجدان خودش» الهام گرفته بود. همسایه‌های راکول در آرلینگتون ورمانت برای این نقاشی مدل شدند؛ از جمله رز هویت، زنی که سه‌ماهه باردار بود و موهایش را بالای سرش به‌هم بافته بود و با یک رزاری در دست، نقش یک کاتولیک را به نمایش می‌گذاشت، درحالی‌که در واقع یک پروتستان از کلیسای اسقفی بود. دیگر مدل‌های اثر عبارت بودند از خانم هرینگتون، نجار راکول والتر اسکوایرز، همسرش کلارا اسکوایرز (لبه سمت راست)، وینفیلد سیکوی و جیم مارتین (در مرکز). نسخه نهایی راکول به سرنخ‌های بصری دیگری از جمله تسبیح (رزاری) و کتاب مقدس تکیه‌داشت. در این اثر نیایش‌گران سیاه‌پوست در کناره‌ها قرار داشتند. این شکل از جاگذاری باعث شد "پست" که تاکنون سیاه‌پوستان را در صفحات خود برجسته نکرده‌بود، با مشکل مواجه نشود. راکول گفته این تنوع نژادی را با ترسیم «پنهانی» چهره زن سیاه‌پوست در بالای اثر ایجاد کرده‌است. مرد فینه‌به‌سرِ پایین نقاشی نیز برای مورد آزار قرار گرفتن بیش از حد «خارجی» به نظر می‌رسد.
سردبیر "پست"، بن هیبس گفته‌است دو نقاشی "آزادی بیان" و "پرستش" «برای من اسناد بشری بزرگی هستند در قالب رنگ و بوم. به اعتقاد من، یک تصویر بزرگ، تصویری است که میلیون‌ها نفر از مردم را تکان می‌دهد و الهام‌بخش‌شان می‌شود. "آزادی‌های چهارگانه" این کار را کرده و می‌کند.» والت دیزنی نیز نوشته‌است: «گمان می‌کنم آزادی‌های چهارگانهٔ شما عالی هستند. من به‌خصوص آزادی پرستش را دوست دارم و ترکیب‌بندی و نمادگرایی نهفته در آن را.» راکول معتقد بود "آزادی بیان" و "آزادی پرستش" بهترین آثار این مجموعه بهترین هستند. لورا کلاریج نوشته‌است که عبارت الهام‌بخش «هریک براساس فرمان وجدان خودش» جمله‌ای «شعاری است که به تکثری رهنمون می‌شود که از اندیشه‌های خود راکول در مورد دین نشأت می‌گیرد و منبع احتمالی‌اش عبارتی است از "سیزده گفتار دربارهٔ ایمان" اثر جوزف اسمیت.» در واقع راکول مرتباً از همکارانش در مورد منبع احتمالی این گفته سؤال کرده بود اما تا زمانی که مجموعه نقاشی‌ها منتشر شدند، چیزی در مورد اسمیت به او گفته‌نشد. عبارت «هریک براساس فرمان وجدان خودش» (یا جملات مشابه آن) در سده هجدهم در بسیاری از قانون‌های اساسی ایالت‌های آمریکا استفاده شده‌بود.
بررسی انتقادی نقاشی نشان می‌دهد که پیروان برخی ادیان و مذاهب خاص از اینکه در نقاشی "آزادی پرستش" به نمایش درنیامده‌اند، ناامید شده‌اند.
کلاریج معتقد است
کلاریج چنین اظهار داشت که نسخهٔ اولیه، «تمیز، به‌صورت قابل ملاحظه‌ای پراکنده و در مقابل محتوای متراکم روایت، متعادل بود. حتی در مرحلهٔ اولیهٔ طراحی، به شکل زیبایی رنگ شده بود.» موری و مک‌کیب نویسندگان کتاب "چهار آزادی نورمن راکول" متذکر شده‌اند که این اثر یک واگرایی از "سبک داستان‌گویی" راکول است که به آن مشهور است. دبورا سولومون این نقاشی را رضایت‌بخش‌ترین اثر این مجموعه می‌داند؛ چنان‌که او حس می‌کند پر و تا حدی «آموزنده» است. مورین هارت هنسی نگهدار ارشد موزه نورمن راکول و آن ناتسون به ابعاد نقاشی توجه کرده‌اند که فقط دست‌ها و سرها را در نیایش‌گران به شکلی نفاق‌افکن نشان می‌دهد. بروس کول از "وال‌استریت جورنال" گفته‌است که «نقاشی شبح‌گونه راکول از صورت‌ها و دست‌های در حال نیایش، بی‌روح و بدون هیچ‌گونه پیام واقعی دربارهٔ آزادی مذهبی است. این به خاطر این است که ایمان، مانند نبود ترس و فقدان نیاز، اساساً خصوصی، شخصی، غیرمستقیم و غیرقابل انکار است.»
پنه‌لوپه آلن (؛ زادهٔ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خط باریک سرخ"، "بعدازظهر سگی"، "پنجره اتاق خواب"، "مترسک"، "در جستجوی ریچارد"، "جنگ در خانه" و "اوه! چه جنگ دوستداشتنی" اشاره کرد.
ناتاشا پاری (; – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رومئو و ژولیت"، "مرد تاریکی"، "اوه! چه جنگ دوستداشتنی، و "ملاقات با مردمان برجسته" اشاره کرد.
آنتونی آینلی (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر هو" و "نیکلاس نیکلبی" اشاره کرد.
جس وایکسلر () یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "همسر خوب"، "دندان‌ها"، "گم شدن الانور ریگبی"، "منهتن کوچک"، "پول" و "چهره عشق" اشاره کرد.
کارول گرای (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آفریقای جنوبی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دوئل در غروب آفتاب" اشاره کرد.
وینستون جوان () فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای به کارگردانی ریچارد اتنبرا است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
آتش‌سوزی‌های ۲۰۱۸ جنگل آتیک از روز یکشنبه ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۸ در نواحی جنگلی نقاط مختلف این کشور و به‌طور مشخص دو جنگل بزرگ اطراف آتن رخ داده‌است. این آتش‌سوزی‌های جنگل دست‌کم ۸۱ کشته و ۱۸۷ مجروح برجای گذاشته‌است. دولت یونان سه روز عزای عمومی اعلام کرده‌است.
از روز یکشنبه ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۸ آتش‌سوزی‌های جنگل مهیبی در نقاط مختلف یونان، و در جنگل‌های شمال، شرق و غرب یونان رخ داده‌است. از جمله شهرهایی که این آتش‌سوزی آنها را دربر گرفته‌است شهر بندری رافینا، شهر ماتی در مجاورت شهر رافینا که به‌طور کامل ویران شده‌است
این آتش‌سوزی در روز سه شنبه ۲۴ ژوئیه به‌طور کامل مهار شده‌است.
در این آتش‌سوزی‌های جنگل دست‌کم ۸۱ تن کشته و ۱۸۷ تن زخمی شده‌اند که حال ۱۱ تن از آنان وخیم است. در شهر مرکز ساحتی و ساحلی ماتی بسیاری از قربانیان در خانه‌ها یا اتومبیل‌های خود غافلگیر شده و در میان آتش‌گیر افتادند.
الکسیس سیپراس، نخست‌وزیر یونان سفر خود به بوسنی و هرزگوین را نیمه کاره رها کرد و برای کنترل اوضاع کشور و نظارت از آن به یونان بازگشت. وی از ارتش خواسته‌است که در مهار آتش‌سوزی‌های جنگل و کمک به مردم همکاری کند و کمک‌های بیشتری از استان‌های مجاور خواسته‌است. وی سه روز عزای عمومی در این کشور اعلام کرد.
جغد خاکستری () یک فیلم در ژانر زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی ریچارد اتنبرا است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
این فیلم گوشه‌هایی از شخصیت و اواخر زندگی جغد خاکستری و آشنایی او با یک زن از نژاد سرخپوست موهاک به نام آناهارو (Anahareo) را روایت می‌کند.
مردی انگلیسی به نام آرچی بلانی، به دلیل شیفتگی به طبیعت وحش، در ۱۷ سالگی به کانادا می‌رود. او ادعا می‌کند یک سرخ‌پوست دو رگه از قبیله آپاچی است و نام «جغد خاکستری» را برای خود می‌گزیند و مثل مردم سرخ‌پوست زندگی می‌کند. آرچی با یک دختر سرخپوست واقعی به نام آناهارو آشنا می‌شود. آناهارو یا پونی که با خشونت مخالف است سبب می‌شود آرچی به یک طرفدار محیط زیست تبدیل شود و یک کتاب دربارهٔ طبیعت وحشی کانادا بنویسد. آرچی شهرتی جهانی می‌یابد، اما کسانی که هویت واقعی او را می‌دانند، برایش دردسر ایجاد می‌کنند.
فیلم «جغد خاکستری» در دی ۱۳۷۹ در چند سینما در ایران به نمایش درآمد.https://www.isna.ir/news/7910-00894/بنياد-سينمايي-فارابي-پنج-فيلم-جديد-خارجي-در-آينده-نزديك-به-روي
این فیلم در تابستان ۱۳۸۰ توسط بنیاد سینمایی فارابی از طریق «موسسه هنرهای تصویری حوزه هنری» با زبان اصلی و زیرنویس فارسی پخش شد.
همچنین در پاییز یا زمستان ۱۳۸۲ به صورت دوبله فارسی از شبکه یک سیما در برنامه «سینما یک» پخش شد.http://jamejamonline.ir/sima/668593205503984711/جغد-خاکستري-به-شبکه-اول-پرواز-مي-کند که در آن سعید مظفری به جای پیرس برازنان بازیگر نقش آرچی صبحت کرد.
این دوبله توسط شبکه نمایش در دهه ۱۳۹۰ بازپخش شد.
ویلیام نیکلسون (، زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۴۸) یک فیلم‌نامه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و رمان‌نویس بریتانیایی است.
او دو بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است. نمایشنامه‌ی "بحران" وی توسط انتشارات آبان به ترجمه مهدی موسوی و هانیه رجبی به چاپ رسیده است.
استفانی کُل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر مارتین" و "جغد خاکستری" اشاره کرد.
شعبده‌بازی () فیلمی در ژانر ترسناک و وحشت روان‌شناختی به کارگردانی ریچارد اتنبرا است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
آزادی از فقر، تصویر شکرگزاری یا من برای کریسمس خانه خواهم بود سومین نقاشی رنگ روغن از مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" اثر هنرمند آمریکایی، نورمن راکول است. این نقاشی از سخنرانی وضعیت کشور آمریکا که در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ توسط فرانکلین روزولت در برابر کنگره ایالات متحده آمریکا ایراد شد و به سخنرانی آزادی‌های چهارگانه شناخته می‌شود الهام گرفته‌است.
این نقاشی در نوامبر ۱۹۴۲ تکمیل شد و در شماره ۶ مارس ۱۹۴۳ مجله "ستردی ایونینگ پُست" منتشر شد. همه افرادی که در نقاشی دیده می‌شوند از اقوام و دوستان راکول در آرلینگتون ورمانت هستند. راکول از همه آن‌ها به صورت جداگانه عکس‌برداری کرد و از این عکس‌ها برای پدیدآوردن اثرش بهره برد. این اثر، گروهی از افراد را ترسیم کرده که برای خوردن ناهار روز تعطیل دور میز ناهارخوری گردآمده‌اند. استفاده راکول از رسوم روز شکرگزاری در اثر، باعث شده تا اثر به‌طور جداگانه به نمادی از تعطیلی روز شکرگزاری و گرد هم آمدن همه اعضای خانواده، تبدیل شود. نشریه "پُست" این نقاشی را با همراهی جستاری از کارلوس بلوسان منتشر کرد. جستار بلوسان به نمایندگی از کسانی که به جای دشواری‌های سیاسی-اجتماعی خارجی، متحمل سختی‌های اقتصادی-اجتماعی داخلی می‌شدند سخن می‌گفت و همین مسئله او را برجسته کرد.
این نقاشی خاستگاه طیف گسترده‌ای از اقتباس‌ها از جمله پَرُدی (نقیضه) و استفاده‌های دیگری مانند جلد کتاب "نورمن راکول، تصویرساز" در سال ۱۹۴۶ بوده‌است. اگرچه این تصویر در ایالات متحده آمریکا محبوب بود و چنین ماند در اروپا که گرفتار جنگ جهانی دوم بود و روزگار سختی را می‌گذراند باعث اعتراضاتی شد. از دید هنری، این اثر نمونه تحسین‌شده‌ای از غلبه بر چالش استفاده از رنگ سفید روی رنگ سفید است و یکی از پرآوازه‌ترین آثار راکول به حساب می‌آید.
"آزادی از فقر" سومین نقاشی از مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" اثر نورمن راکول است. این نقاشی از سخنرانی وضعیت کشور آمریکا که فرانکلین روزولت در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ در برابر کنگره هفتادوهفتم آمریکا ایراد کرد و بعداً به آزادی‌های چهارگانه شناخته می‌شود الهام گرفته‌است. روزولت، در طول فعالیت‌های سیاسی‌اش از جنبش حقوق بشر دفاع می‌کرد. او در این سخنرانی که همزمان با جنگ جهانی دوم و در هنگام اشغال بیشتر سرزمین‌های اروپای غربی به دست آلمان نازی ایراد می‌شد خطاب به کنگره از شهروندان آمریکایی خواست تا از تلاش‌های جنگی به روش‌های گوناگون پشتیبانی کنند. او گفت که آینده‌ای بهتر را متصور است که مبتنی بر «آزادی‌های چهارگانه» است: آزادی بیان، آزادی پرستش، آزادی از فقر و آزادی از ترس. در اوایل دهه ۱۹۴۰ (میلادی) آزادی‌های چهارگانه‌ای که روزولت مطرح کرد برای بسیاری هنوز مبهم و انتزاعی به نظر می‌آمدند. اما دولت‌مردان از آن‌ها برای تقویت میهن‌دوستی استفاده کردند. سخنرانی روزولت به این علت پرآوازه است که «ویژگی‌های عینی جنگ را مشخص کرده و دیدگاه امیدوارانه او را به جهان پس از جنگ آشکار می‌کند.» سخنرانی او به آگاه شدن کنگره و ملت از وضعیت وخیم جنگی که آن‌ها را به خود می‌خواند کمک کرد و هدف‌های ایدئولوژیک از درگیری‌های مسلحانه لازم را بیان کرد و از کنگره و ملت می‌خواست که به این آزادی‌های چهارگانه باور داشته باشند.
موضوع آزادی‌های چهارگانه بعدتر به بیانیهٔ جنگ جهانی دوم کشورهای متفق، به نام منشور آتلانتیک راه یافت و بخشی از منشور ملل متحد شد. راکول نیز بر همین اساس یک مجموعه نقاشی کشید که موضوع هر کدامشان یکی از این آزادی‌ها بود. این مجموعه نقاشی‌ها: "آزادی بیان" (۲۰ فوریه)، "آزادی پرستش" (۲۷ فوریه)، "آزادی از فقر" (۶ مارس) و "آزادی از ترس" (۱۳ مارس) به همراه جستارهایی از نویسندگان برجسته، طی چهار هفته متوالی در "ستردی ایونینگ پست" منتشر شدند. نهایتاً پوستر نقاشی‌های این مجموعه به‌طور گسترده منتشر شد و به ابزاری در دست دولت ایالات متحده برای فروش اوراق قرضه جنگی مبدل شد.
نورمن راکول (۳ فوریه ۱۸۹۴ – ۸ نوامبر ۱۹۸۷) نویسنده، نقاش و تصویرگر آمریکایی بود. آثار او به خاطر انعکاس دادن فرهنگ و هنر آمریکایی به شکل گسترده‌ای در ایالات متحده آمریکا محبوب بود و خریدار داشت. بیشتر شهرت راکول به خاطر بیش از پنج‌دهه تصویرسازی برای جلد مجله "ستردی ایونینگ پست" است. راکول بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ که تاریخ طراحی جلد یادبود جان اف. کندی است برای مجله "ستردی ایونینگ پست" ۳۲۲ جلد طراحی کرد که از جمله پرمخاطب‌ترین مجلات آمریکایی به حساب می‌آید.
جلدهایی که راکول طراحی کرده‌است زوایای انسانی تلاش‌های جنگی آمریکا را برجسته کردند. این تصاویر پشتیبان تلاش برای گسترش اوراق قرضه جنگی بودند و زنان را به کار و مردان را به نام‌نویسی در ارتش تشویق می‌کردند. تصویرهای او موضوعاتی چون میهن‌دوستی، شور، تغییر نقش‌های معین جنسیتی، همبستگی، عشق، کار، اجتماع و خانواده را به خدمت گرفته‌اند. راکول به عنوان تصویرگر مجله در طول جنگ، طرح‌هایی شبیه آثار وینسلو هومر، تصویرگر مجله "هارپرز ویکلی" در طول جنگ داخلی آمریکا می‌کشید. به نظر می‌رسد که نقاشی‌های چهارگانه راکول بر پذیرفته‌شدن آزادی‌های چهارگانه روزولت به عنوان یک هدف، مؤثر بوده‌است.
راکول شخصیتی غیرسیاسی شناخته‌می‌شد که با این وجود از «تحمل تفاوت‌ها، حسن نیت، مهربانی و آزادی‌هایی که روزولت تقسیم‌بندی کرده‌بود» حمایت می‌کرد. او بر این باور بود که آزادی‌هایی که روزولت به آن‌ها رهنمون شده، ارزش مبارزه دارند و بنابراین جدا از "آزادی‌های چهارگانه"، مشارکت‌های زیادی در زمینه فعالیت‌های تبلیغی جنگی انجام داد. او به صورت گسترده برای خلق شخصیت خیالی و ایدئال دوران جنگ خود "ویلی گیلیس" و تصویرگری "رزی پرچ‌کن" شناخته شده‌است. برخی از دیگر آثار دوران جنگ او به نام شناخته‌می‌شوند مانند "اخبار جنگ" و "سرباز به‌خانه‌بازگشته". او همین‌طور مسئول تشویق حمایت‌های فردی از جنگ از طریق خلق پوسترهایی چون "سریع به‌خانه‌برگشتن" (۱۹۴۳) نیز بوده‌است.
ولادیمیر نابوکوف در مورد او گفته که تکنیک درخشان راکول در خدمت کارهای پیش‌پاافتاده و کم‌ارزش قرار گرفته بود و در کتابش "پنین" گفته سالوادور دالی برادر دوقلوی راکول بود که در کودکی توسط کولی‌ها ربوده‌شد. منتقدان راکول را به جای هنرمند، تصویرساز می‌نامیدند؛ نامی که برای خود راکول اهمیتی نداشت چراکه خودش هم خود را تصویرگر می‌خواند.
"آزادی از فقر" یک نقاشی رنگ روغن روی بوم در اندازه‌های است. موزه نورمن راکول این اثر را یک تصویرسازی مکمل برای متن "ستردی ایونینگ پست" خوانده با این قید که تصویر همچنان دارای بیان بصری مستقلی نیز هست.
این نقاشی مادری با پیش‌بند را نشان می‌دهد که یک بوقلمون کباب‌شده را جلوی خانواده‌ای متشکل از چندین نسل می‌گذارد. نقاشی عملاً ارزش‌های خانوادگی ایدئال راکول را نمایش می‌دهد؛ پدر با علاقه و تأیید از رأس میز که عنصر مرکزی نقاشی نیز هست، به این لحظه نگاه می‌کند. به گفته لنی بنت رومیزی چین‌خورده نشان می‌دهد که این موقعیتی ویژه است تا «آنچه داریم را با آن‌ها که دوست‌شان می‌داریم، تقسیم کنیم.» روی میز ظرفی از میوه، کرفس، خیارشور و چیزی که به نظر سس کرنبری می‌رسد، وجود دارد. به گفته ریچارد هالپرن یک ظرف نقره دربسته هم روی میز هست که به صورت سنتی داخلش سیب‌زمینی می‌گذارند اما بنت این ظرف را ظرف دربستهٔ کسرول توصیف می‌کند. کارد و چنگال‌ها کمتر از نمایش سفید پارچهٔ کتان رومیزی، بشقاب‌های سفید و لیوان‌های پر از آب، برجسته شده‌اند. افراد حاضر در نقاشی هنوز شروع به خوردن غذا نکرده‌اند و نقاشی، تقابل بشقاب‌های خالی و فضای خالی میان آن‌ها با تصاویر فراوانی و وفور بیش‌ازاندازه را نشان می‌دهد.
در میانه ژوئن ۱۹۴۱ راکول طرح‌های اولیه از نقاشی‌های "آزادی‌های چهارگانه" را که با زغال کشیده بود به هیئت اداره اطلاعات جنگ ایالات متحده ارائه کرد. کارهای او از سوی یک مقام رسمی رد شد که گفته‌بود «در جنگ قبلی شما تصویرگران پوسترها را طراحی کردید. در این جنگ قصد داریم از هنرمندان هنرهای زیبا، یعنی هنرمندان واقعی، استفاده کنیم.» بااین‌همه، سردبیر "ستردی ایونینگ پست"، بن هیبس ظرفیت این مجموعه را دریافت و راکول را تشویق کرد تا آن‌ها را فوراً آماده کند. در اوایل پاییز همان‌سال، نویسندگانِ جستارهای همراه این نقاشی‌ها، نوشته‌های‌شان را تحویل دادند. نگرانی راکول این بود که جستار بلوسان برای "آزادی از فقر" با نقاشی هماهنگی ندارد. در میانهٔ نوامبر، هیبس برای راکول نامه نوشت و از او خواست کار سوم را به همان صورت سابق انجام دهد و طرح را عوض نکند. هیبس نگرانی راکول را بی‌مورد خواند و برایش توضیح داد که تنها کافی است تصویرسازی و جستار عنوان یکسانی داشته باشند و اتحاد موضوعی ضروری نیست. او راکول را با این هشدار که به‌زودی چاپ چهاررنگ از سوی دولت ممنوع ممنوع می‌شود و مجله مجبور خواهد شد کار را به صورت دورنگ چاپ کند، تحت فشار گذاشت.
در ۱۹۴۲ راکول تصمیم گرفت تا از همسایه‌هایش به عنوان مدل نقاشی‌های مجموعه استفاده‌کند. او در "آزادی از فقر" از اتاق نشیمن خودش برای مکان نقاشی استفاده کرد و از همسایگانش به عنوان منتقد، مشاور و مدل بهره برد. راکول برای این نقاشی از آشپزش در حالی که بوقلمون را برای روز شکرگزاری ۱۹۴۲ روی میز می‌گذاشت، عکس گرفت. به گفتهٔ خودش، راکول بوقلمون را همان‌روز نقاشی کرد و برخلاف "آزادی بیان" و "پرستش"، اجرای این نقاشی برایش دشوار نبود. همسر راکول، مری، به همراه آشپز خانواده، خانم تادئوس ویتن، که در حال گذاشتن بوقلمون کبابی روی میز است، در نقاشی حضور دارند. از ۹ فرد بزرگسال و دو کودکی که در نقاشی به تصویر درآمده‌اند، در استودیوی راکول عکس‌برداری شد و راکول بعدتر نقاشی‌شان را کشید. مدل‌ها (به صورت ساعت‌گرد از ویتن) عبارتند از لستر براش، فلورنس لیندسی، نانسی مادر راکول، جیم مارتین، آقای ویتن، مری راکول، چارلز لیندسی و فرزندان هوسینگتن. جیم مارتین در هر چهار نقاشی مجموعه حضور دارد. شرلی هوسینگتن دختری که در انتهای میز نشسته در آن زمان شش‌سال داشت.
پس از این‌که مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" در "ستردی ایونینگ پست" به چاپ رسید، مجله تصمیم گرفت نسخه‌هایی از مجموعه را برای فروش به عموم عرضه کند و در نهایت ۲۵٬۰۰۰ سفارش دریافت کرد. علاوه‌براین، هیئت اداره اطلاعات جنگ ایالات متحده که شش ماه پیش از آن از به‌کار گرفتن راکول برای کشیدن "آزادی‌های چهارگانه" امتناع کرده بود، ۲٬۵ میلیون نسخه از این مجموعه را برای استفاده در اوراق قرضه جنگی در ۱۹۴۳ درخواست کرد.
راکول این نقاشی را تحت مالکیت مجموعه‌ای درآورد که بعدها تبدیل به موزه نورمن راکول در استوکبریج، ماساچوست شد و هم‌اکنون این نقاشی بخشی از مجموعهٔ دائمی آن موزه به حساب می‌آید. راکول از ۱۹۵۳ تا زمان مرگش در ۱۹۷۸ در استوکبریج زندگی می‌کرد.
"آزادی از فقر" یکی از بهترین کارهای راکول به‌حساب می‌آید و بیشتر از سه نقاشی دیگر این مجموعه در کتاب‌های هنری دیده‌شده و با بررسی انتقادی و تفسیر مواجه شده‌است. براساس گفته لیندا روزنکراتس که این نقاشی را با کارت‌های کریسمس "هالمارک" مقایسه کرده، بااین‌که همه اشارات به این نقاشی با هدف نشان‌دادن میهن‌پرستی در دوران جنگ ارائه شده‌اند، "آزادی از فقر" نماد «کنارهم‌بودن خانواده، صلح و وفور و فراوانی» شده‌است و چنان اثری در اجتماع آمریکا گذاشته که به «شکرگزاری نورمن راکول» مشهور شده‌است.
نقاشی با تزریق کردن نوستالژی به موضوع آمریکاییِ جشن گرفتن تعطیلات، نشان می‌دهد اختصاصی به روز شکرگزاری ندارد و از همین‌رو گاهی "من برای کریسمس خانه خواهم بود" نیز نامیده می‌شود. فراوانی و وحدت در نقاشی نشان می‌دهد که امید شورمندانه‌ای به یک دنیای پس از جنگ وجود دارد.
به گفته امی دمپسی نویسنده، نقاشی‌های راکول در طول جنگ سرد، ارزش‌های سنتی آمریکایی را با نشان‌دادن آمریکایی‌ها به‌عنوان مردمانی آزاد و موفق، تصدیق کرد. به نظر می‌رسد آثار راکول را در میان جنبش‌های هنری و سبک‌ها بتوان در سبک منطقه‌گرایی طبقه‌بندی کرد. آثار راکول گاهی نسخه‌ای ایدئال از گذشته روستایی و کشاورزی آمریکا به دست می‌دهند. خود راکول، واقع‌گرایی‌اش را چنین خلاصه می‌کرد: «من زندگی را چنان‌که دوست دارم باشد، نقاشی می‌کنم.»
با وجود خوشبینی عمومی راکول، او در مورد به‌تصویر کشیدن چنین بوقلمون بزرگی درحالی که اروپا در اثر تلاطم جنگ جهانی دوم «گرسنگی می‌کشید، تاراج می‌شد و مردمش آواره می‌شدند»، دچار شک شده بود. راکول اشاره‌کرد که این نقاشی در اروپا محبوب نبود: «اروپایی‌ها به نحوی این نقاشی را تحقیر کردند به این خاطر که میزی که تا این حد از غذا انباشته شده، آزادی از نیاز را نشان نمی‌دهد بلکه نمایشگر فراوانی بیش‌ازحد است.» خارج از ایالات متحده همه این فراوانی را بیش‌ازحد می‌دانستند. بااین‌همه ریچارد هالپرن می‌گوید نقاشی نه‌تنها وفور بیش‌ازحد را نشان می‌دهد، بلکه نشان‌دهنده «خانواده، امنیت و آرامش» نیز هست و چنین اظهارعقیده می‌کند که «فراوانی بیش‌ازاندازه به جای به‌اندازه‌بودن، پاسخ درست به نیاز و فقر است.» او تغذیهٔ احساسی عرضه‌شده در تصویر را موازی با تغذیه با غذا در نقاشی می‌داند، چراکه تصویر به شکل قابل‌توجهی مخاطب را به خود می‌خواند. بااین‌حال، راکول با به‌تصویر درآوردن میزی با بشقاب‌های خالی، ظروف و رومیزی کتانی سفید، ممکن است به خاستگاه پیوریتنی روز شکرگزاری اشاره داشته باشد.
برای منتقد هنر، رابرت هیوز، این نقاشی موضوعاتی چون پیوستگی خانوادگی، سادگی، فضیلت و وفور بدون زیاده‌روی را به سبک پیوریتن‌ها نشان می‌دهد، چنان‌که برای نوشیدن، نوشیدنی ساده‌ای چون آب برگزیده شده‌است.
لیزابث کوهن تاریخ‌دان می‌گوید راکول به جای نشان دادن کارگری در حال کار یا دولت‌مردی در حال حمایت از گرسنگان و بی‌خانمان‌ها، یک خانواده را در حال برگزاری جشن در فضای خصوصی خانه نشان می‌دهد و با این کار، می‌گوید تضمین این آزادی، مساوی مسئولیت‌پذیری دولت‌مردان در قبال جامعه یا محصول مشارکت توده‌ها در اقتصاد مصرفی، نیست.
یکی از عناصر قابل‌توجه و از نظر هنری، چالش‌برانگیز نقاشی راکول، استفاده از رنگ سفید روی رنگ سفید است: بشقاب‌های سفید روی رومیزی سفید قرارگرفته‌اند. منتقد هنری دبورا سولومون این استفاده را «یکی از جاه‌طلبانه‌ترین نقش‌آفرینی‌های سفید علیه سفید از زمان خلق "" اثر جیمز مک‌نیل ویسلر خوانده‌است.» سولومون بعدتر این اثر را «مرحله تازه‌ای از واقع‌گرایی توصیفی می‌خواند. بااین‌همه نقاشی پُر و شلوغ به‌نظر نمی‌رسد؛ مرکز نقاشی باز و باروح است. قسمت‌های وسیعی از سفیدی نقاشی به‌زیبایی چهره افراد را دربرگرفته است.»
جیم مارتین پایین و راست نقاشی قرار دارد و نگاه موذی و فروتنی به بیننده انداخته‌است. او بیانگر جهانی کوچک از کل لحظه‌ای است که هیچ‌کس برای تشکر از رسم سنتی ناهار روز شکرگزاری وجود ندارد. سولومون این نگاه را جدا از نقاشی‌های دیگر روز شکرگزاری می‌یابد که در آن، افراد حاضر در حالت سنتی نیایش (شکرگزاری) دست‌هایشان را بالا یا پایین نمی‌برند. او این نگاه را نمونه‌ای از رفتار آمریکایی با سنت‌ها می‌داند که هم ناشی از تقدیس سنت است و هم غیررسمی است.
دیوید براون الهی‌دان، قدردانی را معنای ضمنی نقاشی می‌داند درحالی‌که کنث بندینر راکول را متوجه شام آخر عیسی مسیح دانسته‌است و چشم‌انداز نقاشی را بازتابی از تفسیر تینتورتو از شام آخر را می‌داند.
"آزادی از فقر" به عنوان بخشی از مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" به همراه جستاری از کارلوس بلوسان در مجله "ستردی ایونینگ پُست" منتشر شد. جستار بلوسان به نمایندگی از کسانی که به جای دشواری‌های سیاسی-اجتماعی خارجی، متحمل سختی‌های اقتصادی-اجتماعی داخلی می‌شدند، سخن می‌گفت و همین مسئله او را برجسته کرد.این جستار یکی از قابل‌توجه‌ترین آثار نویسنده محسوب شده و با "خوشه‌های خشم" اثر جان استاین‌بک مقایسه می‌شود. بلوسان سی‌ساله که مهاجری فیلیپینی و کارگر بود، زندگی را به شکلی تجربه کرده بود که با نسخه‌ای که نقاشی راکول عرضه می‌کرد، سازگاری نداشت؛ بلوسان در آن زمان نویسنده‌ای ناشناخته بود و مجبور بود به عنوان یک کارگر مهاجر، با عوض کردن شغل‌های متفاوت، گذران زندگی کند. ویراستاران "پست" با سفارش جستار به بلوسان او را از فقر مهاجرت خلاص کردند. بلوسان در خلال جنگ جهانی دوم و هنگامی به شهرت رسید که کشور مشترک‌المنافع فیلیپین، که در آن روزگار قلمرو ایالات متحده به حساب می‌آمد، به دست ژاپن اشغال شد. بسیاری از آمریکایی‌ها، بلوسان را پس از آن جستار شناختند. نسخهٔ‌اصلی جستار بلوسان را مجلهٔ "پست" گم کرد و بلوسان که رونوشت کاربنی از آن نداشت، تنها توانست پیش‌نویس آن را در باری در تاکوما بیابد.
"آزادی از فقر" در گذشته کمابیش در فلسفه‌های استاندارد لیبرال جهان غرب بیش از سه آزادی دیگر (بیان، ترس و پرستش) مطرح شده بود؛ این آزادی، آزادی اقتصادی را به عنوان یک آرمان اجتماعی به ارمغان آورده‌بود. بلوسان در جستارش، با پیشنهاد دادن این‌که آمریکایی‌ها «باتوجه به نیازها و توانایی‌هایشان، فرصت‌های برابر برای خدمت به خود و دیگران» داشته باشند و انعکاسی است از این گفته کارل مارکس که «از هرکس براساس توانایی‌هایش، به هرکس براساس نیازهایش»، آزادی منفی (آزادی از) را یک آزادی مثبت تلقی می‌کند. در بند آخر جستار، عبارت «آمریکایی که ما دوست داریم ببینیم، تنها فیزیکی نیست بلکه دنیایی روحانی و عقلانی است»، آمریکایی برابری‌طلب را توصیف می‌کند. جستار بلوسان با بیانی که شبیه به لحن استاین‌بک در آثاری چون "خوشه‌های خشم" است، از جانب کسانی سخن می‌گوید که در دموکراسی کاپیتالیست برای زنده ماندن مبارزه می‌کنند، و نوشته‌ای «تکان‌دهنده و برّان» در مقابله با پشت صحنهٔ مهمانیِ فراوانیِ راکول به‌حساب می‌آید. جستار بلوسان این مسئله را مطرح می‌کند که تا زمانی که شهروندان تعهداتی به دولت دارند، دولت هم وظیفه دارد سطح اولیه‌ای از معاش را برای آن‌ها فراهم آورد. بلوسان این مورد را مطرح کرد که نیو دیل (برنامهٔ اقتصادی و اجتماعی فرانکلین روزولت) همچنان‌که ضروریات زندگی آمریکایی‌ها را تضمین نکرده، تاکنون آزادی از فقر و نیاز را نیز مفروض ندانسته‌است.
مراسم عقد بتسی () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی آلن آلدا است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
یک زندگی جدید () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی آلن آلدا است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد.
چهار فصل () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و کمدی-درام به کارگردانی آلن آلدا است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
گوانتانامرا () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا و خوان کارلوس تابیو است. از بازیگران آن می‌توان به خورخه پروگوریا اشاره کرد.
نامه‌هایی از پارک () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد.
جولیت گولیا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ورونیکا مارس"، "سی‌اس‌آی"، "هانا مونتانا"، "کدبانوهای وامانده"، "دو مرد و نصفی"، "درمانگاه خصوصی"، "گارفیلد"، "مثل آب خوردن" و "دوجینش ارزان‌تر است ۲" اشاره کرد.
خاطرات توسعه‌نیافتگی () فیلمی کوبایی به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
دوازده صندلی () فیلمی در ژانر درام و کمدی به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد.
این فیلم بر اساس رمانی روسی ساخته شده است. رمان روسی با همین عنوان «دوازده صندلی»، تاکنون بیش از 17 بار این رمان به فیلم سینمایی تبدیل شده است. کتاب دوازده صندلی یکی از مشهورترین کتاب‌های طنز در روسیه است. این رمان، که توسط ایلیا ایلف و یوگنی پتروف نوشته شده، با داستانی پرکشش و با طنزی عمیق به شوروی بعد از انقلاب اکتبر می‌پردازد. کتاب دوازده صندلی به حدی در میان مردم روسیه محبوب است که برخی از جملات و تکیه‌کلام‌های شخصیت اصلی آن به ضرب‌المثل تبدیل شده است.
ولگا ولگا () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی گریگوری الکساندرف است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لیوبف ارلووا و ایگور ایلینسکی اشاره کرد.
آزادی از ترس آخرین نقاشی رنگ روغن از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" اثر هنرمند آمریکایی، نورمن راکول است. این مجموعه براساس اهداف سخنرانی چهارگانهٔ فرانکلین روزولت که تحت عنوان سخنرانی وضعیت کشور آمریکا در ۶ ژانویهٔ ۱۹۴۱ در برابر کنگرهٔ آمریکا ایراد شده، کشیده شده‌است. این اثر در شمارهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۳ مجلهٔ "ستردی ایونینگ پست" و با همراهی جستاری از استیون وینسنت بنت منتشر شد. این نقاشی اغلب به این صورت توصیف می‌شود که هم‌زمان با تهاجم بلیتس (حملهٔ هوایی آلمان نازی به بریتانیای کبیر) در آن‌سوی اقیانوس اطلس، کودکان آمریکایی با همراهی والدین‌شان به رخت‌خواب می‌روند.
"آزادی از ترس" چهارمین نقاشی رنگ و روغن مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" اثر نورمن راکول است. این نقاشی از سخنرانی فرانکلین روزولت و مشهور به آزادی‌های چهارگانه، که در ۶ ژانویهٔ ۱۹۴۱ در برابر کنگرهٔ هفتادوهفتم آمریکا ایراد شده، الهام گرفته‌است. در اوایل دههٔ ۱۹۴۰، آزادی‌های چهارگانه‌ای که روزولت مطرح کرد، برای بسیاری هنوز مبهم و انتزاعی به‌نظر می‌آمد، اما دولت‌مردان از آن‌ها برای تقویت میهن‌دوستی استفاده کردند. موضوع آزادی‌های چهارگانه بعدتر به بیانیهٔ جنگ جهانی دوم کشورهای متفق، منشور آتلانتیک، راه یافت و بخشی از منشور سازمان ملل متحد شد. این مجموعه نقاشی‌ها به همراه جستارهایی از نویسندگان برجسته، طی چهار هفتهٔ متوالی، در "ستردی ایونینگ پست" منتشر شد: "آزادی بیان" (۲۰ فوریه)، "آزادی پرستش" (۲۷ فوریه)، "آزادی از فقر" (۶ مارس) و "آزادی از ترس" (۱۳ مارس). نهایتاً پوستر نقاشی‌های این مجموعه به صورتی وسیع منتشر و به ابزاری در دست دولت ایالات متحده برای فروش اوراق قرضه جنگی مبدل شد.
بلیتس دوره‌ای از بمباران راهبردی پایدار بریتانیا به دست آلمان در طول جنگ جهانی دوم بود. بین ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تا ۲۱ مهٔ ۱۹۴۱، شانزده شهر انگلستان تحت حمله‌های هوایی بزرگ قرار گرفتند. از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰، لندن به مدت ۵۷ شب متوالی به دست نیروی هوایی آلمان نازی بمباران شد. در مجموع، در طول دورهٔ بلیتس بیش از یک میلیون خانه در لندن آسیب دید یا نابود شد و بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر از افراد غیرنظامی کشته شدند که تقریباً نیمی از آن‌ها در لندن بودند.
این نقاشی تنها نقاشی از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" است که پیش از مأمور شدن راکول به کشیدن این مجموعه، کشیده شده‌است. این نقاشی در اصل برای به‌تصویر درآوردن نبرد بریتانیا کشیده شد، اما تا زمان انتشار در "ستردی ایونینگ پست"، منتشر نشده بود. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نقاشی‌های چهارگانهٔ راکول را پس از انتشارشان در ۱۹۴۳، در سراسر کشور به نمایش گذاشت. در مجموع این نمایش‌ها بیش از ۱۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار اوراق قرضه جنگی فروخته شد. این نقاشی‌ها به صورت تمبر یادبود نیز منتشر شدند و در طول این نمایش‌ها به فروش رسیدند.
نقاشی کودکانی را نشان می‌دهد که در آرامش در رخت‌خواب‌شان، فارغ از غوغای جهان، خوابیده‌اند و والدین‌شان به آن‌ها نگاه می‌کنند. مادرشان رویشان را می‌کشد، درحالی‌که پدرشان روزنامه‌ای در دست دارد که خبر از وحشت از جنگی در حال گسترش می‌دهد. بااین‌همه، پدر، توجهش، به‌جای تیترهای هشداردهنده، به فرزندانش است. از نگاهی دیگر، کودکان پیش‌تر خوابیده‌اند و والدین، پیش از آن‌که به رخت‌خواب بروند، به آن‌ها که در تختی مشترک خوابیده‌اند، سرکشی می‌کنند. پدر به عنوان «ناظر کلاسیک راکول» ظاهر می‌شود و نقش تماشاگر را در نقاشی ایفا می‌کند. از آن‌جایی که او عینکش را نیز در دست دارد، می‌توان فهمید که او خواندن روزنامهٔ "بنینگتون بنر" را به پایان رسانده‌است. تیتر روزنامهٔ «بمباران… اصابت وحشت» خوانده می‌شود که به بمباران بلیتس اشاره دارد. در پس‌زمینه راهرویی روشن و راه‌پله‌ای که به طبقهٔ پایین راه دارد، دیده می‌شود.
به گفتهٔ راکول، که اهمیت چندانی برای این اثر قائل نبود، این اثر «براساس ایده‌ای نسبتاً کوته‌نظرانه بنا شده بود. نقاشی در طول بمباران لندن می‌خواست بگوید: خدا را شکر که ما می‌توانیم کودکان‌مان را با احساس امنیت به رخت‌خواب ببریم و می‌دانیم که آن‌ها در طول شب کشته نخواهند شد.»
مدل‌های نقاشی عبارتند از جیم مارتین، خانم ادگار لورنس (دوروتی) و دو فرزندِ والتر اسکوایرز (نجّارِ نورمن راکول) هستند که همگی، همسایه‌های راکول در آرلینگتون ورمانت بودند. بنا به درخواست راکول، روزنامهٔ "بننینگتون بنر" نسخه‌ای ساختگی برای این نقاشی تهیه کرد. "آزادی از ترس" در شمارهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۳ مجلهٔ "ستردی ایونینگ پست" و به همراه جستاری از استیون وینسنت بنت به عنوان بخشی از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" منتشر شد. استیون بنت (شاعر و رمان‌نویس) اتفاقاً در همان روز انتشار نقاشی و جستار درگذشت.
این نقاشی گاهی بیش‌ازحد صمیمی توصیف شده‌است؛ هم چیدمان وسایل و هم نورپردازی اثر در ایجاد این صمیمیت سهیم هستند. دبورا سولومون این صحنه را دارای «احساسی چون فضایی فرانسوی با حسی دوست‌داشتنی از هنر سطح‌بالا» دانسته‌است. بروس کول از "وال‌استریت جورنال" گفته‌است «این‌گونه ارجاع به جنگ، از آن‌جا که اشارهٔ خاصی به ترس یا برنامهٔ خلع سلاح روزولت نمی‌کند، بسیار ویژه است. تنها کاری که راکول نکرده این است که دست‌هایش را دور این فضای انتزاعیِ باروح نگرفته‌است.»
تانیا () یک فیلم به کارگردانی گریگوری الکساندرف است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لیوبف ارلووا و یوگنی سامویلوف اشاره کرد.
گروه C جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ که مسابقاتش از ۷ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹ برگزار خواهد شد.این گروه شامل تیم‌های کره جنوبی، چین، قرقیزستان و فیلیپین می‌باشد.دو تیم برتر این گروه و احتمالاً تیم سوم این گروه (در صورتی که در رتبه‌بندی تیم‌های سوم بین چهار تیم برتر قرار گیرد)، به مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی راه می‌یابند.
<section begin=c1/><section end=c1/>
<section begin=c2/><section end=c2/>
<section begin=c3/><section end=c3/>
<section begin=c4/><section end=c4/>
<section begin=c5/><section end=c5/>
<section begin=c6/><section end=c6/>
کیتی لوز (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، صداپیشه و کارگردان نمایش اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رسوایی"، شغل، سوپر هشت، رالف خرابکار، عوارض جانبی، منجمد، ۶ ابرقهرمان، زوتوپیا، ، اشاره کرد.
محفل محافظ و خیرخواهانه اِلْکس () یا لژ الکس محفلی برادری است که در ۱۸۶۸ به عنوان کلوبی اجتماعی در نیویورک تأسیس شد. مقر این محفل امروزه در شیکاگو قرار دارد و یکی از محفل‌های برادری راهبر در آمریکا به‌حساب می‌آید و نزدیک به یک میلیون عضو دارد.
این محفل از ابتدا محفلی برای سفیدپوستان بوده‌است. در اوایل دهه ۱۹۷۰ این سیاست محفل و پس از سرباززدن محفل از پذیرش آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای استفاده از کلوب باعث گشایش پرونده‌هایی در دادگاه‌ها شد. در تقریباً تمام موارد پس از این‌که کسی از غذا خوردن و گذراندن اوقات فراغت در کلوب سرباززد، بند مربوط به پذیرش «فقط سفیدپوستان» به آزادی عضویت عموم تغییر کرد. این بند (فقط سفیدپوستان) در ۱۹۷۶ در لژ بزرگ محفل لغو شد با این قید که اگر زمانی قانون اجازه داد، دوباره برگردد.
الکس به صورت سنتی محفلی مردانه است و برخلاف دیگر محفل‌های برادری، پس از تصویب قانونی در دهه ۱۹۷۰ که می‌گفت «محفل هیچ شعبه‌ای ندارد و عضویت در آن، هیچ مزیت و تضمینی به بار نمی‌آورد و هیچ بخش مجزایی ندارد»، هیچ‌گاه بخش رسمی زنان نداشته‌است.Schmidt, Alvin J. "Fraternal Organizations" Westport, CT; Greenwood Press p.109
خلیله علی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همسر سابق محمد علی کلی و دارای کمربند مشکی دان ۳ در کاراته است و پدر و مادرش از اعضای جنبش امت اسلام بودند.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سندرم چین" اشاره نمود.Internet Movie Database
لورا کایوت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دشمن ملت"، "اکنون مرا می‌بینی"، "جنگوی زنجیرگسسته"، ""، "بیل را بکش بخش ۲"، "لافت"، "جا مانده"، "جاهای تاریک"، "دوستان" و "مگی" اشاره کرد.
مری کاستا (؛ زادهٔ ) یک خواننده اپرا و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "زیبای خفته" اشاره نمود.
هوکّه یکی از خاندان‌های ژاپنی بود که از خاندان فوجی‌وارا منشعب شده بود.
خاندان توسایامائوچی یکی از خاندان‌های ژاپنی بود که قلمروی آن در ولایت توسا در جزیره شیکوکو بود. در سال ۱۶۰۰ این منطقه به یامائوچی کاتسوتویو یکی از ملازمان توکوگاوا ایه‌یاسو اهدا شد. این خاندان تا سال ۱۸۶۸ در ولایت توسا زندگی می‌کردند.
آرش رکنی (زاده ۲۲ اسفند ۱۳۷۲) موسیقی‌دان و نوازنده پیانو ایرانی ساکن کشور آلمان است.
آرش در ایران دوره‌های ارف و پیانو را در آموزشگاه‌های موسیقی گذراند، سپس در هنرستان موسیقی تهران ادامه تحصیل داد. سپس برای ادامه تحصیل به کشور ارمنستان رفت. آرش رکنی در ادامه موفق به کسب بورسیه دانشگاه لایپزیک آلمان شد.او همراه با ارکسترهای معتبر دنیا بر روی صحنه‌های بسیاری به نواختن پیانو پرداخته و جوایز بین‌المللی متعددی را کسب کرده‌است.
خوار (;local Chakavian dialect: "Hvor" or "For", , , ) یک جزیره متعلق به کشور کرواسی در دریای آدریاتیک است.
این جزیره ۲۹۷٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت، ۶۸ کیلومتر طول و در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۱۰۳ نفر جمعیت داشته‌است.
یوشیدا تویو ؛ – ) سامورایی اهل قلمروی توسا در ژاپن بود. گوتو شوجیرو برادرزاده وی بود. در سال ۱۸۵۳، تویو توسط یامائوچی تویوشیگه رهبر قلمروی توسا منصوب شد تا این دامنه فئودالی را اصلاح و مدرن سازی کند.
او در ۶ ماه می سال ۱۸۶۲ توسط سه عضو حزب محافظه کار به نام توزا کیننوتو ترور شد.
سِنت‌کیرای یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه تیساکچکه‎ واقع شده‌است. سنت‌کیرای ۱۰۱٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۷ نفر جمعیت دارد.
سنت‌کیرای‌سابادیا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه وسپرم واقع شده‌است. سنت‌کیرای‌سابادیا ۲۲٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
سنتگات یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سیگت‌وار واقع شده‌است.
سنت‌گال یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه وسپرم واقع شده‌است. سنت‌گال ۹۴٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۴۷ نفر جمعیت دارد.
سنت‌گالوشکِر یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده‌است. سنت‌گالوشکِر ۲۷٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۵ نفر جمعیت دارد.
سنت‌دْیْوردْیْ‌وار یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کست‌هی واقع شده‌است. سنت‌دیوردی‌وار ۱۱٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۴ نفر جمعیت دارد.
سنت‌دْیْوردْیْ‌‌وولدی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه لنتی واقع شده‌است. سنت‌دیوردی‌‌وولدی ۲۹٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
سِنت‌لاسلو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سیگت‌وار واقع شده‌است. سنت‌لاسلو ۸۵۰ نفر جمعیت دارد.
سِنت‌لورینتس شهری در مجارستان است که در ناحیه سنت‌لورینتسی واقع شده‌است و ۲۷٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۰۶۰ نفر جمعیت دارد.
سنت‌لورینتس‌کاتا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه نادی‌کاتا واقع شده‌است. سنت‌لورینتس‌کاتا ۲۰٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
سنت‌لیسلو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در زالا واقع شده‌است.
سنت‌مارتون‌کاتا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه نادی‌کاتا واقع شده‌است. سنت‌مارتون‌کاتا ۵۲٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد.
سنت‌مارگیت‌فالوا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در زالا واقع شده‌است.
سنت‌یاکاب‌فا یک شهرداری در مجارستان است که در وسپرم واقع شده‌است. سنت‌یاکاب‌فا ۵٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
سنت‌ایشتوان یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است. سنت‌ایشتوان ۵۱٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۱۷ نفر جمعیت دارد.
سنت‌ایشتوان‌باکشا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است.
سنته یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه رتشاگ واقع شده‌است. سنته ۷٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۵ نفر جمعیت دارد.
سنت‌ایمره‌فالوا یک شهرداری در مجارستان است که در وسپرم واقع شده‌است. سنت‌ایمره‌فالوا ۱۰٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۱ نفر جمعیت دارد.
سندرو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه ادلنی واقع شده‌است. سندرو ۵۳٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
سندرولاد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه ادلنی واقع شده‌است.
سنده‌هِی یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه رتشاگ واقع شده‌است. سنده‌هی ۱۰٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
سنیر یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه مارتسالی واقع شده‌است. سنیر ۲۰٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۴ نفر جمعیت دارد.
تایسی هوکان در اواخر دوره ادو در ۹ نوامبر ۱۸۶۷ به بازپس‌گیری قدرت از پانزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو و انتقال آن به امپراتور میجی اشاره دارد.
در اکتبر سال ۱۸۶۷ دایمیوی ولایت توسا راهی میانه برای مسئله سازمان سیاسی کشور ژاپن ارائه کرد که به «پیشنهاد توسا» معروف است. این پیشنهاد دایر بر کناره‌گیری شوگون به نفع شورای دایمیوها که زیر نظر امپراتور باشد، بود. بدین ترتیب قدرت سیاسی شوگون به امپراتور اعاده می‌شد اما رئیس خاندان توکوگاوا اراضی تیولی خود را نگه می‌داشت و به جای رهبری نظامی و سیاسی کشور مقام نخست‌وزیری را دارا می‌شد. یوشینوبو این پیشنهاد را در ماه نوامبر همان سال پذیرفت.
سوتسه یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه کورمند واقع شده‌است. سوتسه ۱۸٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
سودلیگت یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه واتس واقع شده‌است. سودلیگت ۷٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
سورگالماتوش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده‌است. سورگالماتوش ۱۰٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
سورنی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سیگت‌وار واقع شده‌است.
سوروشاد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه تاب واقع شده‌است. سوروشاد ۶٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴ نفر جمعیت دارد.
سوکد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه پچ واقع شده‌است.
سوکه‌دِنچ یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه مارتسالی واقع شده‌است. سوکه‌دنچ ۱۸٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
سِنا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده‌است. سن ۲۶٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۰ نفر جمعیت دارد.
سور یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه موهاچ واقع شده‌است.
سوکویا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه سوب واقع شده‌است. سوکویا ۵۹٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
سوگلیگت یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه ادلنی واقع شده‌است. سوگلیگت ۳۴٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۱ نفر جمعیت دارد.
سوتس یک شهرداری در مجارستان است که در وسپرم واقع شده‌است. سوتس ۷٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۵ نفر جمعیت دارد.
سود یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه واتس واقع شده‌است. سود ۱۴٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
سوکه یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه پچ واقع شده‌است.