moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در کتاب "جشن‌های یونانیان باستان" شرحی از مراسم و آداب این جشن‌ها آمده‌است و ذکر شده در جشن آتش پایکوبی می‌کردند و باده می‌نوشیدند و قربانی کرده و در آتش می‌افکندند. توماس هاید نیز در کتاب تحقیق دربارهٔ دین‌های ایرانی، دربارهٔ جشن‌های آتش و همانندی آن با جشن‌های آتشی که در اروپا شایع بوده، تحقیقاتی کرده و جشن سده را با جشن شب دوازدهم در انگلستان مقایسه کرده‌است. در این جشن مردم در بلندی کوه‌ها و بام‌ها آتش افروخته و پایان شدت سرما و نزدیکی بهار را جشن می‌گرفتند و جشن همراه با شادی و پایکوبی فراوان بود. در غالب این جشن‌های آتش تصاویری از دیوان و عناصر شر و فساد را نقاشی یا تندیس کرده و در آتش می‌افکندند، بدین کنایت و تمثیل که نیروی اهریمنی و شیطانی بکاهد و نابود شود. ابوریحان بیرونی به نحوهٔ برگزاری یکی از این جشن‌ها اشاره کرده‌است «سده آبان روز است از بهمن ماه و آن روز دهم بود و اندر شبش که میان روز دهم است و میان روز یازدهم آتش‌ها زنند و و برگرد آن شراب خورند و شادی کنند و نیز گروهی از آن بگذرند تا به سوزانیدن جانوران بپردازند.» از جمله جشن‌های آتش که هنوز در ایران باقی‌مانده، جشن چهارشنبه سوری و جشن سده است. از جشن‌های آتش که فراموش شده، باید از جشن آذرگان درنهم ماه آذر و جشن شهریورگان در روز چهارم ماه شهریور نام برد.
تا زمان زرتشت روش آیینی آریایی‌ها طبیعت‌پرستی محض بود و به مظاهر طبیعت جنبهٔ خدایی بخشیده و به پرستش‌شان مبادرت می‌کردند و این خدایان را دیو می‌نامیدند. احترام به گیاهان و درختان و به‌طور کلی تمام رستنی‌ها و جانوران سودمند برای جهان هستی، در میان ایرانیان رسم بوده‌است. حتی برگزاری مراسم مخصوص به منظور ستایش از رستنی‌ها را باید به آیین عیلامیان باستان نسبت داد و ایرانیان قدیم در این خصوص روش مشترکی با اقوام همسایه خود داشته‌اند. در عهد باستان شکستن درختان و آسیب رساندن به رستنی‌ها و حتی جدا کردن میوه‌های نارس از درخت، خطایی نابخشودنی به‌شمار می‌آمد و ایرانیان باستان عقیده داشتند که اگر کسی درخت بزرگ میوه و پرشاخ و برگی را بیفکند یا شاخه‌های آن را بشکند، در همان سال یکی از خویشاوندان خود را از دست خواهد داد. سرو یکی از درختانی است که در عهد باستان جنبهٔ روحانیت و دوام فوق‌العاده داشته‌است و کاج و بلوط نیز در زمره درختان پرارج بوده و به‌ویژه درخت انار در اعتقادهای عهد باستان از نظر دینی و پزشکی مورد استفاده بوده‌است..
از وحدت و اجتماع معنوی مزداپرستی شرق و غرب ایران اطلاعات دقیقی در دست نیست. پس از زرتشت اندیشه‌ها و اعتقادات کهن ایرانیان به آیین زرتشت راه یافت و آیین زرتشتی یا مزدیسنا که آمیخته‌ای از عقاید ایرانی و بومی بود، پا گرفت. به‌تدریج این آیین تازه انباشته از اعتقاداتی گشت که زرتشت عمری با آن‌ها جنگیده بود. علت این امر را باید در گسترش آیین زرتشت جست. آن آیین که در آغاز به میان برگزیدگان قوم راه یافته‌بود، به‌زودی به میان تودهٔ مردمی رفت که با آیین کهن و دین پدران خویش خوی گرفته‌بودند. آیین کهن هندوایرانی با عقاید و آیین‌های غیرآریایی بومی در طی سده‌هایی چند درآمیخته بود و در میان مردم پایگاهی استوار داشت. مردم دین تازه را پذیرفتند اما برای بسیاری از ایشان، مفاهیم ژرف و نوآوری‌های یکتاپرستانهٔ آن قابل درک نبود و بدین روی آوردند که پس از زرتشت امشاسپندان که همان جلوه‌های خداوند در گات‌ها هستند، به صورت فرشتگان مقرب درمی‌آیند و ایزدان دیرین ایرانی که مطرود زرتشت بودند، از نو به دین او راه می‌یابند.
در نظر زرتشتیان خدا خیر مطلق است و چون اساساً مخالف بدی است، نمی‌تواند هیچ گونه ارتباطی با آن داشته‌باشد و در سراسر تاریخ در ستیز زندگی و مرگ با بدی درگیر است. خدا سرچشمهٔ همهٔ خوبی‌هاست. شر واقعیت دارد اما نیرویی است که در پی نابودی و فساد و آلودگی است و مرگ و بیماری و فقر و گناه همگی کار شیطان است که در صدد نابودی جهان ایزدی است. خدا وجودی خردگراست و برای هرچه می‌کند دلیلی دارد. خدا جهان را آفریده‌است که یاور او در نبرد با شر باشد. جهان می‌تواند آوردگاه میان خوب و بد باشد اما ذاتاً نیک است و مشخصات آفرینندهٔ خود را که نظم و هماهنگی است، می‌نمایاند. انکار بنیان نیک جهان مادی یکی از بزرگ‌ترین گناهانی است که یک زرتشتی می‌تواند مرتکب شود.
اگر جهان به خدا تعلق دارد، پس رهبانیت یا زهد و کناره‌گیری از آن گناه است. اگر مشخصهٔ خدا آفرینندگی و افزایش بخشی است، پس وظیفهٔ دینی آدمیان کار برای افزایش آفرینش خوب از طریق کشاورزی و پیشه‌وری و ازدواج است. تجرد گناه است زیرا مانع آفرینش خوب است. سقط جنین و هم‌جنس‌گرایی نیز گناه به‌شمار می‌روند، زیرا این اعمال به گونه‌ای مؤثر مانع تحقق هدف واقعی که همان افزایش آفرینش خوب است، می‌شوند. انسان از پنج عنصر اما به صورت واحدی تشکیل شده‌است: روان، جان (اساس زندگی)، فروشی (خود آسمانی او)، وجدان و تن؛ بنابراین سلامت روانی و جسمی همراه هم هستند. این طرز تفکر که با فشار آوردن به بدن می‌توان به پیشرفت معنوی رسید، در دین مزدیسنا مردود شمرده‌می‌شود. از آنجا که دنیای مادی به خدا تعلق دارد موفقیت مادی که شرافتمندانه و بدون آزار رسانیدن به دیگران به دست آید و با بخشندگی همراه باشد، کمکی است به پیشرفت معنوی و نه مانعی برای آن. برخلاف بسیاری از مکتب‌ها اندیشه‌گرای آیین هندو، دین زرتشتی دارای اخلاق عملی است. تن‌پروری از آن اهریمن است و کار نمک زندگانی است. بدون کار زندگی بیهوده و بی‌فایده است. اهریمن بود که جهان را دچار فقر و بدبختی کرد، بنابراین برداشت این دین از زندگی برداشتی شادمانه است. در روزی از ماه که به خدا اختصاص دارد، یعنی روز هرمز، روز اول ماه به مؤمنان اندرز می‌دهند که «می خور و خوش باش» البته به همان نسبت عیاشی و مستی و هرزگی نیز مذموم است زیرا همه باید تحت فرمان اعتدال آرمانی باشند. انسان که مخلوق بزرگ و متعلق به خداست، هدف خاص حمله‌های شر است و وظیفهٔ مؤمنان این است که بر این حمله‌ها غلبه یابند. در یکی از اندرزنامه‌های پهلوی به نام اندرز پوریوتکیشان آمده‌است:
در ادوار قدیم تاریخ دینی ایران باستان روحانیان آیین‌های گوناگون مغ نامیده شده‌اند. مغان ماد و مغان مجوسی جز از مغان میترا بوده‌اند. مغان میترایی به موجب گات‌ها همان کَرَپَن‌ها هستند.
دربارهٔ مغان جای سخن بسیار است، برخی عقیده دارند که برخلاف رأی هرودوت که مغان را طایفه‌ای از طوایف مادی معرفی می‌کند، این مغان طایفه‌ای نبوده‌اند، بلکه اینان افرادی بوده‌اند روحانی و طبقه‌ای محدود که انجام امور مذهبی به وسیلهٔ آنان صورت می‌گرفته‌است و بعدها بر اثر گسترش قدرت مذهبی‌ای که یافتند، طبقهٔ مقتدری را تشکیل دادند. اینان کاهنان آیین‌های کهن بودند که بعد از دوران اصلاح زرتشت، این طبقهٔ مقتدر برای حفظ منافع طبقاتی خود و همچنین استفاده از جریان تازه‌ای که بوی موفقیت از آن به مشام می‌رسید، و زنده نگاه داشتن آیین آریایی قدیم در کنار اصلاحات، خود را هواخوهان زرتشت نشان دادند و به این وسیله بود که موقعیت خودشان را حفظ نمودند، و هم اینان بودند که به هنگام مقتضی، عناصر قدیم را دگرباره وارد آیین تازه کردند، و چون دارای نفوذ مذهبی بین مردم بودند، در کارشان توفیق حاصل کردند و دینی را که زرتشت آورده بود و اصلاحات عمیق او را کم‌کم از مسیر و جریان اصلی خارج کرده و روشی را که بیشتر سودشان در آن بود، به پا کردند. توسط مغان دین زرتشت تغییر یافت و بازگشتی شد به خرافات و روش‌هایی بسیار پیچیده و دست و پاگیر که در جامعهٔ ایرانی اثراتی ناگوار نهاد.
وندیداد یا کتاب شرایع و احکام مزدیسنان بخشی از اوستاست. بخش عمده‌ای از وندیداد راجع است به مغان پیش از زمان زرتشت، اقوام و مردم بومی ایران زمین و آریایی‌های مقدم بر زمان زرتشت که برای شناخت و دریافت قسمتی از باورها و مذاهب پیش از زرتشت بکار می‌آید. وندیداد به وسیله یا نظارت مستقیم مغان تدوین شده و بیشتر مطالب آن در ارتباط با قوانین و احکام مردگان است. بیشتر عناوین و بندهایی که به عنوان اساس و رئوس دینی در وندیداد شمرده شده‌اند، در دین اصیل یا آن‌ها رد شده یا درباره‌شان هیچ اشاره‌ای نیست. هر چند که در مواردی موضوع‌های مشابه با دیگر منابع زرتشتی نیز در آن به چشم می‌خورد. برای مثال به موجب بند نهم از فرگرد نخست وندیداد، سوگواری و گریه و زاری آفریدهٔ اهریمن به‌شمار آمده‌است. در یَسنای هفتاد و یکم بند ۱۷، سوتکَرنَسک یا نخستین نسک از اوستای زمان ساسانی، ارداویراف‌نامه فصل شانزدهم، رساله مینوی خرد فرگرد ۴۳ بند ۲۹، سد در نثر بند ۹۶ و روایات داراب هرمزدیار و جاهای دیگر نیز همین نکوهیدگی گریه و مویه و سوگواری ملاحظه می‌شود.
در آغاز فرگرد هیجدهم وندیداد اعتراض مغان به دیگر روحانیان دین زرتشتی آمده‌است که احکام را رعایت نمی‌کنند و چنین برمی‌آید که بین روحانیان معتقد و راستین زرتشتی و مغان تعارض وجود داشته‌است. از دیدگاه مغان یک روحانی خوب، کسی است که کاملاً به اجرای آداب و رسوم دقیق طهارت، تسخیر جن و پری و دیو، کشتن حشرات و جانوران موذی، پاک کردن وجود آدمی از تسلط دیو، بستن پَنام به روی بینی و دهان، خواندن اوراد و افسون‌های مغانه ضد دیوان، آداب و روش فراهم کردن هوم، بستن و درست نگاه داشتن شاخه‌های برسم، آداب صحیح قربانی و زدن درست شرعی و به قاعدهٔ شلاق و تازیانهٔ گناهکاران، وارد و آگاه و بی‌گذشت و بی‌اشتباه باشد.
در پایان فرگردهای شانزدهم و هفدهم آمده‌است در تن همهٔ مردمی که از آیین مغان، یعنی قانون ضد دیو پیروی نکنند یا بدان شک بیاورند، دیو دروج حلول کرده و ناپاک‌شان می‌کند. این کسان که مغان و احکامشان را به حقیقت و راستی باور ندارند، نجس و دیوزده و لاجرم مستحق مرگ هستند. بر اساس چنین فتوا و حکمی از سوی مغان در دوران ساسانی بسیاری از مردم و پیروان دین‌های دیگر قتل‌عام می‌شدند. بر اساس فرگرد ۸ بند ۱۳ یکی از رسوم و آیین‌های ویژهٔ مغان موبد این بود که ازدواج خودی را فقط جایز می‌دانستند و هر چه که پیوند ازدواج نزدیک‌تر بود، پسندیده‌تر به‌شمار می‌رفت. در ادبیات ویژهٔ وندیداد گفتگوی زرتشت با اهورامزدا، سبک و شیوه مطلوب مغان در مطرح کردن مضامین دینی است. مغان اساس اندیشه‌ها و معتقدات خود را جهت ضمانت اجرایی و رسمیت بخشیدن به آنها، در این گفتگوها می‌گنجاندند. در فرگرد نوزدهم وندیداد آمده‌است، «زرتشت از اهورامزدا می‌پرسد چگونه مؤمنان را از دیو، از اهریمن، از نجاست در امان نگاه دارم و مرد و زن پارسا را چگونه تطهیر کنم؟ پاسخ اهورامزدا آداب و روش تطهیر است که در پایان با اهدای صدقات به مغان تمام می‌شود.» موبدان درگرفتن صدقات بس حریص بودند و آن را از فرایض قرار داده بودند و این کاری بود که زرتشت با آن مخالفت بود.
راجع به تمدن مادها اطلاعات مبسوطی در دست نیست یکی از دلایل آن این است که شاهان مادی برخلاف شاهان هخامنشی حجاری‌های مهم و کتیبه‌هایی از خود برجا نگذاشته‌اند یا هنوز کشف نشده‌است که بتوان راجع به زبان و خط و معتقدات و صنایع و چیزهای دیگر آن‌ها اطلاعاتی به دست آورد.
مغان گروه روحانی دولت کهن ماد بودند. چنین بنظر می‌رسد که دین ماد باستان یک دین ابتدایی مزدایی باشد. در ماد یک مزداپرست را "مَزْدَیزنَه" (mazdayazna) می‌خواندند که از صورت اوستایی آن "مَزْدیسنَه" (mazdayasna) آشکارا جدا می‌شود. آنان در دیرین‌ترین زمان، مجموعه‌ای از خدایان را که با آریایی‌ها میتانی همانندگی بسیار باید داشته‌باشند، می‌پرستیدند. در فهرست نام خدایان که در کتابخانهٔ آشوربنیپال (۶۸۸ تا ۶۲۶ قبل از میلاد) یافت شده‌است، خدایان ماد هم به چشم می‌خورند. در یک فهرست واژهٔ میترا و در فهرست دیگر اَسَرَمَزاش که آن را باید با اَسوَره‌مَزداس که خود صورت اصلی آریایی اهورامزدا است یکی بدانیم. این دو نام برترین خدایان مادها بودند.
مغان پیش از دین زرتشتی دارای بررسی‌هایی دربارهٔ زمان به گونهٔ تکامل یافتهٔ آن بودند که ظاهراً درون مایهٔ دین ایشان را می‌ساخت. خدایان زمان در صورت ابتدایی خود در همه جا در دین‌های ابتدایی دیده می‌شوند و غالباً جای ویژه‌ای در میان خدایان ندارند. این‌ها خدایان سرنوشت و خدایان ابتدایی مرگ هستند ولی خدای زمانی که در ماد پرستش می‌شد، بالاترین خدا بود. نام خدای زمان در زبان‌های ایرانی میانه زروان یا زوروان است. معنای اصلی این واژه زمان است. آیین زروانی دین مغان مادی پیش از فرارسیدن دین زرتشت بود. آیین زروانی صورتی از دین مزدایی است ولی مسلماً جزئی از آیین زرتشت نیست. کشتن خرفستران در وندیداد آمده‌است. از این عمل کشتن خرفستران می‌توان استنباط کرد که مغان به نوعی جهان شر قایل بودند و در نتیجه محتملاً به اصل ثنویت، باور داشتند و این مورد دیگری است که در آن باورهای مغان ماد هم با دین پارسی و هم با آیین زرتشتی ناسازگار است. تئوپمپوس مورخ یونانی صریحاً گواهی می‌دهد که مغان برای اهریمن قربانی‌هایی پیشکش می‌کردند. برای اهریمن قربانی کردن به هر بهانه‌ای که باشد، نزد یک زرتشتی راستین سنت‌گرا کاری سخت نکوهیده و گناهی نابخشودنی است. اینکه این آیین از آنِ دین کهن مغان بوده‌است، قطعی است. بنونیست به درستی و بحق این آیین را یک آیین زروانی می‌داند. رسم اهدای هدایا، قربانی، دعا و تضرع، ستایش و نیایش برای خدایان شر آفرین و اهریمنی برای جلوگیری از خشم آنان در بین بسیاری از اقوام و مردم جهان مرسوم بوده‌است ولی در آیین زرتشت عقیده بر آن است که بایستی با زشتی، پلیدی و اهریمنان جنگید و آنان را زبون و منهزم کرد اما در دوران پس از زرتشت نوعی ثنویت محتوم و مطلق به موجب باورهای آیین زروانی و میترایی و مزدیسنایی پسین جای‌گزین این اعتقاد زرتشت شد و در اوستای نوین، بخش یشت‌ها، مراسم عبادی، ستایش، انجام قربانی، اهدای نذرها و نثارها برای اهریمن گنجانده شده‌است. مغان بر روی تغییرات بعدی دین زرتشت و رواج دوبارهٔ اندیشهٔ دو منشأیی بودن جهان نقش مهمی داشتند.‏
هنریک ساموئل نیبرگ نوشته‌است، در مورد اینکه از چه زمانی تبلیغ آیین زرتشت در ری، پایگاه مرکزی مغان آغاز به فعالیت کرد، قرائن و شواهد روشنی موجود نیست. گمان می‌رود که دیرترین هنگام برای این رویداد هنگام بنیادگذاری دولت هخامنشیان بوده باشد. دیاکونوف عقیده دارد که تا اواسط قرن ششم قبل از میلاد در مشرق ماد یعنی در ری اوستای کهن پذیرفته شده بود و از آنجا تعلیمات آن همراه با تغییراتی در غرب ایران گسترش یافت. به نوشتهٔ آرتور کریستن سن در زمان داریوش بزرگ و خشایارشا قوم ماد زرتشتی بودند و مغان، مردانِ دینی و روحانی هخامنشیان بودند لیکن شاهنشاهان هخامنشی بر دین زرتشتی نبودند و از یک نوع مزداپرستی غیر زرتشتی پیروی می‌کردند.
عبدالحسین زرین‌کوب نوشته‌است، انتساب مغان به دین زرتشتی در اوایل دوران هخامنشی سندی ندارد و اینکه در اوستا جز یکبار آن هم در بخش‌های نسبتاً متأخر از روحانیان به عنوان مغان ذکری نشده‌است، فرض ارتباط آن‌ها را با دین زرتشتی مشکوک بلکه نامقبول می‌کند خاصه که از عقاید و آداب آن‌ها نیز آنچه در روایات هرودوت و اخبار هست، ارتباط آن‌ها را با دین زرتشتی کمتر محتمل نشان می‌دهد. در دوران هخامنشی نه مغان دین زرتشتی داشتند و نه خانوادهٔ سلطنتی و با توجه به نقشی که مغان در اجرای مراسم مذهبی پارسی‌ها داشتند و با در نظر گرفتن این نکته که آیین خاندان هخامنشی ممکن نیست با عقاید طبقات عامه طوایف پارسی مغایرت واقعی داشته‌باشد، پیداست که درین ادوار هنوز دین زرتشتی در بین پارسی‌ها نفوذ نداشته‌است. اینکه هرودوت خاطر نشان می‌کند بدون حضور مغ در بین قوم هیچ‌گونه مناسک و آداب مذهبی انجام نمی‌شده‌است، نشان می‌دهد که در بین طوایف ماد و پارس و خاندان سلطنت هخامنشی آیین واحدی وجود داشته‌است که در آن اهورامزدا همچون خدای بزرگ و میترا و آناهیتا همچون خدایان دیگر با آداب و تشریفاتی که نزد هر دو قوم پارس و ماد تحت نظارت مغ‌ها انجام می‌شده‌است، مورد نیایش بوده‌اند.
با وجود دستاوردهای حاصل از مطالعات ژرف و مداوم در رشته‌های باستان‌شناسی، زبان‌شناسی تطبیقی، زبان‌شناسی تاریخی مردم‌شناسی و تاریخ و غیره هنوز در مورد مذهب هخامنشیان اختلاف نظر وجود دارد. به‌طور کلی این نظرات را می‌توان در سه گروه قرار داد.
برخی از پژوهشگران، مانند آلبرت اومستد، ویل دورانت، هرتل و جورج کامرون این دید سنتی را که زمان زندگی زرتشت مابین سال‌های ۶۶۰ تا ۵۸۲ پیش از میلاد بوده را، قبول دارند و پدر داریوش بزرگ، ویشتاسپ را همان کوی ویشتاسپ پشتیبان زرتشت می‌پندارند. به اعتقاد این پژوهشگران، داریوش یک زرتشتی نو دین بوده‌است و این دین را به عنوان دین دولتی در کشور نوپای خود رواج داده‌است؛ بنابراین نظریه زرتشت هم‌زمان با کوروش بزرگ بنیان‌گذار شاهنشاهی هخامنشی می‌زیسته‌است و همچنین زرتشت شورش‌ها و رویدادهای واژگون‌گر سال ۵۲۲ پیش از میلاد را به چشم دیده‌بوده و چندی پس از آن درگذشته‌است.
کسانی مانند مری بویس که به تفکیک دقیق تعالیم گات‌ها یعنی آموزه‌های خود زرتشت با اوستای نو و حتی آیین کهن آریایی اعتقادی ندارند، هخامنشیان را به‌طور کلی پیرو زرتشت می‌دانند. اما برخی دیگر از محققان مانند دیاکونوف تأکید دارند که پادشاهان هخامنشی پیرو اوستای نو بودند.
برخی از پژوهشگران مانند بنونیست، مهرداد بهار، نیبرگ، گیرشمن و زرین‌کوب معتقدند که پادشاهان هخامنشی خود پیرو کیش کهن آریایی و چند خداپرستی با اعتقاد به برتری کامل یکی از خدایان بودند. هرچند ممکن است که مردم در قلمرو حاکمیت آن‌ها به تدریج دین زرتشت را پذیرفته باشند.
هنریک ساموئل نیبرگ ایرانشناس سوئدی، گفتگو و نظرات پیرامون زرتشتی بودن هخامنشیان را مملو از تعصب و خرافات حزبی میان دانشمندان عصر خویش دانسته و از این مباحث به عنوان یکی از دردناکترین و گمراه‌کننده‌ترین گفتگوهایی که تاکنون در علوم انسانی روی داده، یاد کرده‌است. نیبرگ عقیده دارد که در ساخت‌های بنیادین آیین هخامنشیان هیچ‌یک از ویژگی‌های اساسی آیین زرتشت دیده نمی‌شود.
نیبرگ می‌نویسد، زمینهٔ بنیادین دین هخامنشیان، آیین کهن آریایی بود اما در دین آن‌ها نوآفرینی در آیین کهن دیده می‌شود و دین آنان چیزی نو در تاریخ دین ایرانی و آریاییست. این سومین سازمان دینی بزرگ در کنار مهرپرستی و آیین زروانی مغان مادی، قبل از گسترش دین زرتشت است، روح این دین بیش از همه به مهرپرستی نزدیک بود. از خصوصیات آن این بود که هیچ روح پیامبرانه‌ای —به هر گونهٔ قابل تصور از مفهوم پیامبر— تأثیر خود را در این دین به جای نگذاشته بود. این آیین یک دین سیاسی بود که از سوی شاهان بزرگ و برای شاهان بزرگ آفریده شد. مفهوم‌های بنیادین این دین بدین صورت باز شناخته‌می‌شوند که اهورامزدا خدای آسمانی بر همه چیز توانا و دانا و آفرینندهٔ آسمان و زمین به صورت خداوندی برتر از همهٔ خدایان دیگر قرار گرفته‌است و پادشاه نمایندهٔ پیدای اهورامزدا در روی زمین است. او دارندهٔ داد اهورامزدا است و این در شخص فرمانروا جسمانیت پیدا می‌کند. این داد مقیاس است برای نظم کشوری و اخلاق رعیت، این داد ضامن یک زندگی خوشبختانهٔ زمینی و پذیرفته شدن میان ارواح نیاکان پدران پس از مرگ است. این دین یک دین پرتوان ابتدایی بود. یونانیان از ستودن آن درنگ نمی‌کنند. این دین با ساختمان بسیار سادهٔ خود تأثیر بی‌اندازه قابل توجه‌ای در سراسر نقاطی که تحت نفوذ شاهنشاهی هخامنشی بود، گذاشته‌بود.
برخی از پژوهشگران مانند محمد داندامایف و واسیلی آبایف پادشاهان نیمهٔ اول دورهٔ هخامنشی به ویژه کوروش و داریوش یکم را پیرو زرتشت نمی‌دانند اما پادشاهان بعدی، به خصوص اردشیر دوم به بعد را پیرو زرتشت می‌دانند.
یکی از پایه‌های این استدلال اینست که تقویم زرتشتی به ابتکار پارسیان و در اواخر دورهٔ هخامنشی به وجود آمده‌است و مدرکی برای زرتشتی بودن هخامنشیان به‌شمار می‌رود. هنریک ساموئل نیبرگ نوشته‌است، تقویم زرتشتی که برای کاربرد رسمی در سال ۴۸۵ پیش از میلاد باید اعلام شده‌باشد، کهن‌ترین سند تاریخ‌دار دین زرتشتی در غرب ایران است.
در مورد زمان رواج این نوع تقویم بین محققان اختلاف نظر وجود دارد و نظریهٔ رواج این تقویم در دوران هخامنشی مورد توافق برخی دیگر از دانشمندان قرار نگرفته‌است. گروه اخیر چنین استدلال می‌کنند که اگر این تقویم در این دوره تنظیم شده‌باشد، باید نام‌ها به صورت فارسی باستان ترجمه شوند، درحالی‌که نام‌های شهریور و مهر صورت فارسی باستان ندارند و برخی از نام‌ها مانند فروردین و اردیبهشت و خرداد صرفاً زرتشتی هستند. این گروه از دانشمندان معتقدند که این تقویم ابتدا در ایران شرقی مورد قبول قرار گرفته و اجرا می‌شده و سپس در دورهٔ اشکانیان و به‌طور تقریبی در قرن اول میلادی در ایران غربی نفوذ کرده‌است.
زرین کوب دربارهٔ تقویم زرتشتی نوشته‌است، احتمال دارد هخامنشی‌ها بعد از آشنایی با گاه‌شماری مصری چون درصدد اصلاح و هماهنگ‌کردن تقویم امپراتوری بوده‌اند، تقویم معمول خود را که بیشتر رنگ بابلی داشته‌است، کنار نهاده‌اند و در عین آنکه اصول محاسبهٔ خود را از مصر اخذ کرده‌اند، نام ماه‌ها را از ولایات شرقی که تقویم‌شان زرتشتی بوده‌است، گرفته‌اند. این کار با روح تسامح اداری و با سیاست‌مدارا و سازش هخامنشیان توافق دارد البته این وام‌گیری بهیچوجه مستلزم گرایش به آیین رایچ در نواحی شرقی ایران که زرتشتی بوده‌اند، را نشان نمی‌دهد، منتهی گاه‌شماری آن نواحی چون رنگ دینی داشت، بیشتر می‌توانست با سلیقه و روح ایرانیان شرقی و غربی که به هر حال خدایان واحدی را می‌پرستیدند، سازگار باشد.
بدون شک هیچ سندی در دست نیست که پادشاهان هخامنشی خود را خدا خوانده باشند. در سنگ‌نبشته‌های هخامنشی نه تنها به زرتشت بلکه به هیچ مطلب دیگری که بتواند این سنگ‌نبشته‌ها را رنگ زرتشتی دهد، اشاره نشده‌است.
در سنگ‌نبشته بیستون داریوش به روشنی گوید که «به خواست اهورامزدا من شاه هستم، اهورامزدا نیرو را به من سپرد.» (بند پنجم) این سنگ‌نبشته آگاهی‌های نه چندان زیادی در مورد مسائل دینی آن زمان به ما می‌دهد. این سؤال مطرح است که آیا دینی که در این سنگ‌نبشته بازگو شده از گونهٔ دین زرتشتی است؟ گروهی از دانشمندان چون گئو ویدن‌گرن، هارله، فریدریش فون اشپیگل، دارمستتر، جیمز هوپ مولتن، کریستن سن، بنونیست، هنریک ساموئل نیبرگ و آنتوان میه (با احتیاط بسیار) آن را دین زرتشتی ندانسته‌اند؛ و بالعکس برخی دانشمندان نظیر نولدکه، کارل فریدریش گلدنر و تا اندازه‌ای فردیناند یوستی و بیش از همه یوهانس هرتل و هرتسفلد آن را دین زرتشتی دانسته‌اند.
آنچه میان گاهان زرتشت و کتیبه‌های هخامنشی مشترک است، نام اهورامزدا و وجود دیوان و دو اصل ارته و دروغ است. اما دین گاهانی زرتشت دینی یکتاپرست است و در آن جز اهورامزدا خدایی نیست در حالی که در این کتیبه‌ها علاوه بر اهورامزدا از خدایان هم یاد می‌شود یعنی هنوز اهورامزدا به صورت خدایی یکتا در نیامده است، هر چند که خدایی متعال است.
در کتیبه‌های هخامنشی دو عصر دیده می‌شود. یکی دوره‌ای است که به اواخر قرن پنجم پیش از میلاد ختم می‌شود و در این بخش با وجود یاد کردن از دیگر خدایان عملاً جز نام اهورامزدا از نام دیگر خدایان نشانی نیست و دورهٔ دیگر از عصر اردشیر دوم شروع می‌شود که در کتیبه‌ها علاوه بر ذکر نام اهورامزدا از میترا و آناهیتا و گاه فقط از مهر نام رفته‌است. اردشیر دوم در طی چند کتیبه برای اولین بار نام میترا و آناهیتا را نیز در ردیف نام اهورامزدا ذکر می‌کند و ازین هر سه خدا برای حفظ خود، پادشاهی خود و کارهای خود یاری می‌جوید. برخی از محققان این امر را نشان از تأثیر بابل و آناتولی در آیین ایرانیان می‌دانند.
عبدالحسین زرین‌کوب در این‌باره نظر دیگری دارد، او می‌نویسد، بدون شک ذکر نام خدایی جز اهورامزدا، در کتیبه‌ها تازگی دارد اما نمی‌توان آن را حاکی از وقوع بدعت در عقاید دینی عصر شمرد. توسل اردشیر به آناهیتا و میترا شاید به‌خاطر وقایعی باشد که در زندگی شخصی اردشیر اتفاق افتادند و سبب شدند که اردشیر نسبت به این دو، همچون دو معبود که شخص او را تحت حفظ و حمایت خود دارند، بنگرد.در حرم آناهیتا بود که اردشیر از سوء قصد برادرش کوروش کوچک جان سالم بدر برد و از نظر عقاید آن عصر این نجات یافتن نشانهٔ حمایت ایزدی آناهیتا در حق وی تلقی می‌شد، چنان‌که شکست نهایی کوروش کوچک به رغم قول و قرارهای خود بعد از مراجعت به آسیای صغیر پیمان خود را نقض کرد و بر ضد اردشیر لشکر کشید، چنان‌که در چنین احوالی مرسوم بود، این شکست نهایی به خشم و انتقام میترا خدای عهد و پیمان منسوب شد و اردشیر شکست کوروش و قتل او را همچون حمایتی از میترا در حق خویش تلقی کرد.
دانشمندان همواره در مورد معنی و مفهوم نگارهٔ نماد پیکر بالدار که امروزه در ایران به نام نماد فروهر شناخته می‌شود اختلاف نظر داشتند. در بسیاری از نوشته‌های علمی این نماد را اهورامزدا می‌دانند، اما در آیین مزدیسنا اهورامزدا انتزاعی است و هیچ تصویری برای او قائل نیستند. نماد پیکر بالدار در فرهنگ خاورمیانه و در تمدن مصر، سوریه، آشور تاریخی طولانی دارد و قبل از هخامنشیان در این مناطق استفاده می‌شده‌است. گمان می‌رود که اولین شاهان هخامنشی که بین‌النهرین را فتح کردند، تصویرهای تزئینی بابل و آشور و از جمله نماد پیکر بالدار را برای هنر یادبودی خود، اقتباس کرده باشند. این نماد از آغاز نماد پادشاهی الهی یا لطف الهی برفراز سر شاه بود و در هزارهٔ دوم پیش از میلاد از مصر باستان به شرق آمد. نامیدن این نماد به عنوان نماد فروهر به قرن نوزدهم میلادی برمی‌گردد و مدرکی دال بر اینکه این نماد وابسته به دین زرتشتی باشد، وجود ندارد.
آشنایی ما با باورهای ایرانی از راه اوستاست. به سبب فقدان آگاهی‌های تاریخی هنوز نمی‌توان از روی تفسیر و گزارش اوستا زمان و محل نشئت آیین زرتشت را به‌طور دقیق تعیین کرد یا از چگونگی گسترش آیین مزدیسنا در ایران باستان آگاه شد. در این موارد بحث و تردید بسیار است. در این ناآگاهی آثار نویسندگان یونانی و رومی و قراین و شواهد نوشته‌های آنان کمک به‌شمار می‌رود. با تمام کوششی که در تنظیم و بررسی این نوشته‌ها صورت گرفته، گاه تعبیرات و گزارش‌ها در مواردی مهم و اساسی با یکدیگر متناقض است. در این تناقض عامل زمان و مکان نقش مؤثری دارد. باورهای ایرانی در پهنای یک شاهنشاهی بزرگ و در طول قرون متمادی با تاریخی پرماجرا دستخوش تغییراتی شده و دگرگونی‌های فراوانی را پذیرفته‌است. این نکته را باید در نظر داشت که مورد گسترش آیین زرتشتی در زمان باستان اغراق شده‌است، به احتمال زیاد آیین زرتشت در آغاز یک نهضت محلی در ایران شرقی بوده‌است که هنوز مرزهای آن مشخص نشده‌است. این آیین نو با مقاومت و مقابلهٔ شدید کیش‌های رایج مواجه شد و برای مدتی دراز نتوانست به برتری و چیرگی کامل برسد و چون گسترش یافت، دگرگون شد. آیین زرتشت با آیین‌هایی که در پی انداختن آن‌ها برخاسته بود، درآمیخت و مزدیسنا به گونه‌ای بسیار متفاوت در ایران انتشار یافت.
پس از زرتشت هنگامی‌که آیین او از شرق به سرزمین ماد راه پیدا کرد، روحانیون یا مغان ماد در اصول ساده و بی‌آلایش زرتشت تغییراتی دادند و در قالب اصول فقهی خشک و خسته کننده دستورهای دینی را برای زندگی مؤمنین وضع کردند. هدف زردشت این بود که صفای قدیمی مذهب را تجدید کند و آیین مزداپرستی را از خرافات و اعتقاد به جادوگری و نفوذ ارواح خبیث پاک گرداند. به‌طورکلی آیین زرتشت در ابتدا عامل پیشرفت و ترقی بود. دراین آیین فعالیت‌های کشاورزی تأکید و توصیه شده و مردم به زندگی دهقانی و کار و کوشش و حمایت به حیوانات اهلی و مفید تشویق شده‌اند. آیین زرتشت در آغاز بیشتر جنبهٔ مادی داشته و اثری از عرفان در آن دیده نمی‌شد ولی این دین نیز به مانند دیگر ادیان جهان دستخوش حوادث تاریخ شده‌است و پیشوایان مذهبی بنا بر مصلحت خود به تدریج بر آیین زرتشت اصول و فروع و احکام بسیاری تدوین کردند به طوریکه مردم از گهواره تا گور اسیر مقررات دینی شدند.
س. گ.ل. ل نام داستان کوتاهی از صادق هدایت است که اولین بار در مجموعهٔ "سایه‌روشن" در سال ۱۳۱۲ به چاپ رسید. مجموعهٔ "سایه‌روشن" شامل شش داستان دیگر به نام‌های زنی که مردش را گم کرد، عروسک پشت پرده، آفرینگان، شب‌های ورامین، آخرین لبخند و پدران آدم است. در این داستان نویسنده با تخیل خود به تصویر جهان آینده و فرجام آن پرداخته‌است. آینده‌ای که در آن هرچه عقاید و مذاهب مختلف وعده می‌داد، علوم به صورت عملی درآورده است. داستان حول دو شخص هنرمند با افکار و عقیده‌های مختلف به نام سوسن و تد می‌چرخد.
تی‌اچ‌کیو یک شرکت توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی آمریکایی واقع در آگورا هیلز، کالیفرنیا است. زمینه کار این شرکت توسعه محصولات کنسول بازی، کنسول بازی دستی، دستگاه‌های بی‌سیم و رایانه‌های شخصی است.
از بازی های معروف منتشر شده توسط این شرکت می‌توان به: Saints Row ، Frontlines ، the Red Faction، MX vs. ATV،, Company of Heroese و WWE اشاره کرد.
این شرکت در دسامبر سال ۲۰۱۲ میلادی پس از اعلام ورشکستگی از ادامه فعالیت باز ماند و در نهایت در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳ به مالکی دیگر فروخته شد اما نام شرکت توسط مالک عوض نشد و در سیاست های اقتصادی خود پا بر جا ماند.http://en.wikipedia.org/wiki/THQ
برون‌اُستواژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹.، ضریع، پریوست یا پریوستئوم پرده یا لایه‌ای مانند پارچه است که روی استخوان‌های بدن کشیده شده و به آن چسبیده است. این پرده، غشایی رشته‌ای است که تنۀ استخوان‌های‏ دراز را می‌پوشاند.
برون‌است بیرونی‌ترین پرده استخوان و غشائی است دارای رگ‌های بسیار که بلافاصله بروی استخوان چسبیده است. این غشا در مفاصل حرکتی که با غضروف مفصلی پوشانده شده‌اند، وجود ندارد.
برون‌است پرده قابل انعطافی از بافت همبند است که روی استخوان را پوشانده است. این پرده رگ‌های خونی زیادی دارد. تعدادی از این رگ‌های خونی از برون‌است به داخل تنه استخوان نفوذ می‌کنند.
پرده برون‌است شامل دو لایه است: لایه بیرونی شامل کلاژن I و فیبروبلاست و لایه درونی دارای مزانشیم و سلول‌های پهن. کلاژن رشته‌هایی به نام رشته‌های شارپی به درون می‌فرستد تا سیستم‌های هاورس را به شکل منظم و متصل بهم حفظ کند. مزانشیم در مواقع ضروری سلول‌های اجدادی استخوان را می‌سازد و سپس استئوبلاستها از تغییر این سلول‌ها به وجود می‌آیِند تا استخوان‌سازی صورت گیرد.
اتصال لایه برون‌استی به دیافیز (قسمت وسط استخوان‌های بلند) در بچه‌ها شل و سست است و به دنبال شکستگی استخوان، خون ناشی از شکستگی به سرعت بین پریوست و استخوان جمع شده و این دو را به راحتی از هم دور می‌کند. این خون به سرعت تبدیل به کال استخوانی می‌شود. به همین علت کال استخوانی در شکستگی‌های بچه‌ها حتی در شکستگی‌های بدون جابجایی وجود داشته و بزرگ‌تر از بالغین است.روزنامه پزشکی ایران. بازدید: ژوئیه ۲۰۱۴.
اینترسْکوپ رکوردز یک شرکت آمریکایی نشر آثار موسیقی است که در سال ۱۹۹۰ توسط جیمی آیوین و تد فیلد بنیان‌گذاشته شد.
اِل‌اِم‌اِف‌اِی‌اُ یک گروه الکترو هاپ آمریکایی هستند که از دو دی‌جی و رپر به نام‌های رِدفو (نام اصلی: استفان کندال گوردی، متولد ۳ سپتامبر ۱۹۷۵) و اِسکای بلو (نام اصلی: اِسکای‌لِر هوستن گوردی، متولد ۲۳ اوت ۱۹۸۶) تشکیل شده‌است. ردفو عموی اسکای بلو است.
ردفو و اسکای بلو به ترتیب، پسر و نوهٔ بری گوردی، یکی از بزرگ‌ترین افراد در صنعت موسیقی و مؤسس شرکت نشر موسیقی موتاون رکوردز هستند. این گروه در سال ۲۰۰۶ در شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا آغاز به کار کرد.
اِل‌اِم‌اِف‌اِی‌اُ تحت تأثیر طیف گسترده‌ای از هنرمندان برجسته همانند توپاک شکور، جیمز براون و مایکل جکسون و گروه‌های برجستهٔ راک همانند بیتلز و لد زپلین قرار دارد. همچنین هر دوی آن‌ها از هواداران سرسخت مایکل جکسون هستند و بیشتر حرکات رقص خودشان را از مایکل تقلید می‌کنند.. یوتوب. قابل ذکر است که ردفو به صورت قانونی برادر پیشین جرمین جکسون (برادر بزرگ‌تر مایکل جکسون) و عموی پسر جرمین جکسون است.
موضوعات اشعار و آهنگ‌های این گروه بیشتر دربارهٔ مهمانی‌ها، پارتی‌ها و مشروب‌خواری است. از مهم‌ترین آهنگ‌های این گروه «Gettin Over You» به همراه دیوید گتا و فرگی و آهنگ «سرود پارتی راک» و آهنگ «من سکسی هستم و خودم می‌دانم» بود که در بسیاری از کشورهای جهان شماره یک شد؛ ولی در حال حاضر این گروه جدا از هم مشغول به کار هستند.
سازهای ابداعی شجریان مجموعه‌ای از سازهای جدید دست‌ساز محمدرضا شجریان شامل: صراحی، شاه‌صراحی، صراحی آلتو، بم‌صراحی، شهرآشوب، شهرآشوب آلتو، بم‌ساز، شهنواز، شهبانگ، کرشمه، باربد، تندر، ساغر، سبو سوپرانو، دل و دل آلتو، دل و دل سوپرانو و پرهیب است که در دو مرحله معرفی شد. اولین نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان در اردیبهشت ۱۳۹۰ و دومین نمایشگاه در شهریور ۱۳۹۲ به کوشش مؤسسه فرهنگی هنری دل‌آواز در خانه هنرمندان برگزار شد.
در نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان که در اردیبهشت سال ۱۳۹۰ برگزار گردید، در این نمایشگاه ۱۴ ساز ابداعی و ۱۰ سنتور در اندازه‌های مختلف عرضه شد. سازهای به نمایش درآمده عبارت بودند از:
«سنتور آزمایشی و تحقیقاتی» (سال ۱۳۶۸، چوپ توت)، «سنتور سل‌کوک»، «سنتور فاکوک»، «سنتور می‌کوک»، «سنتور سی‌کوک»، «سنتور دوکوک سوپرانو»، «تندر» (۱۴ خرک، سل کوک بم)، «ارغنون» (۲۳ خرک، سوپرانو)، «سبو» (جایگاه صدای کمانچه)، «شهرآشوب» (جایگاه صدای کمانچه)، «شهر آشوب آلتو» (جایگاه صدای آلتو، یک چهارم بم‌تر)، «شهنواز» (جایگاه صدای ویلنسل)، «شهبانگ» (جایگاه صدای کنترباس)، «کرشمه» (جایگاه صدای تار)، «ساغر» (جایگاه صدای تار و رباب آلتو)، «باربد» (جایگاه صدای بربط)، «صراحی» (جایگاه صدای کمانچه)، «صراحی آلتو» (جایگاه صدای آلتو، یک چهارم بم‌تر)، «بم صراحی» (جایگاه صدای ویولنسل)، «شاه صراحی» (جایگاه صدای کنترباس)
تعداد زیادی از این سازها قبلاً در کنسرت‌های محمدرضا شجریان، در خارج و داخل از ایران به وسیلهٔ نوازندگان گروه شهناز به کار گرفته شده بودند. محمدرضا شجریان، در هنگام برپایی نمایشگاه، در خصوص ضرورت ایجاد نوآوری در موسیقی ایران گفت:
او همچنین اضافه کرد:
نخستین نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان از تاریخ ۱۹ اردیبهشت تا ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ در خانهٔ هنرمندان ایران ادامه پیدا کرد. همچنین دومین نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان از ۲۲ تا ۲۸ شهریور ۱۳۹۲ در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در نخستین واکنش‌ها، گروهی محمدرضا شجریان را تحسین نمودند و عده‌ای نیز از او انتقاد کردند. از آن جمله می‌توان به نظرات حسین علیزاده و محمدرضا لطفی اشاره نمود:
حسین علیزاده که در اواخر سال ۱۳۸۹ تور کنسرت‌های بداهه‌نوازی خود در ایران را برگزار می‌کرد، در جریان برگزاری یکی از کنفرانس‌های مطبوعاتی‌اش، انتقاداتی را متوجه سازهای ابداعی شجریان وارد کرد. انتقاداتی که هر چند برای نخستین بار گفته نمی‌شد، اما این بار این او بود که دیدگاهش را دربارهٔ سازهای ابداعی بیان می‌کرد. علیزاده با بیان اینکه با تغییر شکل ظاهری سازها، اتفاق تازه‌ای در موسیقی ایران نمی‌افتد، ابراز داشت:
محمدرضا لطفی، با بیان انتقاداتی که بیشتر بیانگر تمایز بین نوآوری و زیبایی ظاهری ساز بود، مواردی را متوجه سازهای ابداعی شجریان کرد. وی در مقاله‌ای گفت:
حدود نیمی از نوازنده‌های گروه شهناز، از این سازها با تصمیم محمدرضا شجریان و مجید درخشانی بهره می‌جویند. کنسرتی که محمدرضا شجریان با گروه شهناز در لندن برگزار کرد، به گمان بسیاری از دوستداران موسیقی یکی از نمونه‌های صدادهی دیگر گونه با بهره‌گیری از سازهای ابداعی بود تا جایی که مجید درخشانی سرپرست گروه شهناز نیز این کنسرت را یکی از موفق‌ترین کنسرت‌های گروه شهناز در این امر می‌داند. همین‌طور کنسرت گروه شهناز در دبی نیز یکی از اجراهای دیگرگونهٔ این گروه در ارایهٔ سازهای ابداعی بود.وب‌سایت شجریانی‌ها - سه‌سال تجربهٔ سازهای ابداعی استاد شجریان هم چنین شجریان در مجموعه رنگ‌های تعالی که به همراه نوازندگانی از برخی کشورهای جهان اجرا کرده بود از سازهای ابداعی اش استفاده کرد.
موجَنگ استودیوز یک شرکت توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی سوئدی واقع در استکهلم، سوئد است که توسط طراح مستقل بازی‌های ویدئویی، مارکوس پرسون در سال ۲۰۰۹ با نام موجنگ اسپسیفیکیشنز برای توسعه و انتشار بازی ویدئویی در سبک سندباکس و بقا با نام "ماینکرفت" تأسیس شد. این استودیو نام خود را از سرمایه‌گذاری قبلی بازی ویدئویی که پرسون دو سال قبل ترک کرده بود، به نام «Code Club AB» به ارث برد. پس از انتشار بازی، پرسون در همکاری با جیکوب پورسر، در اواخر سال ۲۰۱۰ این تجارت را با نام موجنگ اِی‌بی تلفیق کرد.
با تمایل به ادامهٔ بازی، پرسون پیشنهاد فروش سهم خود در موجنگ را داد و شرکت در نوامبر ۲۰۱۴ توسط مایکروسافت خریداری شد. پرسون، پورسر و مَنِه متعاقباً موجنگ را ترک کردند و جوناس مارتنسون جایگزین منه شد. در مهٔ ۲۰۲۰، موجنگ به موجنگ استودیو تغییر نام داد.
سیمفای ، وب‌گاهی آلمانی برای شنیدن برخط موسیقی می‌باشد. این وب‌گاه در اوایل مه سال ۲۰۱۰ تأسیس شد. ترانه‌های این وب‌گاه به دو بخش رایگان و برتر تقسیم شده‌است که برای شنیدن ترانه‌های برتر نیاز به پرداخت حق عضویت ماهیانه است. این وب‌گاه بدون عضویت هم تعدادی ترانه را به صورت رایگان پخش می‌کند ولی با عضویت می‌توانید از نرم‌افزار کاربری آن رو رایانهٔ شخصی استفاده کنید. شنیدن ترانه‌ها هم‌اکنون فقط در کشورهای آلمان، سوییس و اتریش ممکن است. امکان اسکروبل با وب‌گاه لست.اف‌ام هم در وب‌گاه و هم در نرم‌افزار کاربری موجود است.
کاربران به دو گروه کاربر رایگان و برتر تبدیل می‌شوند که که کاربر برتر باید ماهیانه ۱۰ یورو حق عضویت بپردازد. کاربران برتر می‌توانند از تمامی کتابخانهٔ موسیقی استفاده کنند. همچنین می‌توانند ترانه‌ها را به صورت آفلاین روی رایانهٔ شخصی و تلفن همراه بشوند و نرم‌افزارهای مخصوص تلفن همراه را دریافت کنند.
نرم‌افزار کاربری برای رایانه‌های شخصی و گوشی‌های نسل جدید تلفن همراه مانند آیفون یا اندروید موجود است. نرم‌افزار رایانه‌های شخصی بدون پرداخت حق عضویت و به صورت رایگان در دسترس است و با استفاده از سکوی ادوبی ایر نوشته شده‌است. این نرم‌افزار از گنو/لینوکس، مک‌اواس و ویندوز به صورت کامل پشتیبانی می‌کند.
طبق اطلاعات موجود در وب‌گاه این کتابخانه شامل ۸–۹ میلیون ترانه قابل شنیدن است که از این تعداد ترانه‌های سونی بی‌ام‌جی، یونیورسال و ای‌ام‌ای رایگان برای شنیدن هستند و برای شنیدن ترانه‌های گروه همکار وارنر موزیک باید عضو برتر باشید.
در اوت ۲۰۱۰ ویگاه مخصوص سوییس و در مارس ۲۰۱۱ وب‌گاه اتریش این شرکت راه‌اندازی شد که امکان شنیدن ترانه‌ها را در این دو کشور می‌داد.
این شرکت در اوایل سال ۲۰۱۱ برای افزایش استفاده از نرم‌افزارهای تلفن همراه خود با شرکت مخابراتی او۲ قراردادی را امضا کرد که طی آن خریدران سیم‌کارت‌های او۲ با اینترنت نامحدود یک ماه کاربری برتر سیمفای را نیز به صورت رایگان دریافت می‌کردند.
چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم نام رمانی ایرانی به قلم زویا پیرزاد است که توسط نشر مرکز به چاپ رسیده است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و تا کنون صد شصت بار تجدید چاپ شده است.
داستان در دهه ۱۳۴۰ در محله بوارده آبادان رخ می‌دهد. راوی این داستان, زنی ارمنی است به نام `کلاریس آیوازیان` که در این داستان، از روابط خانوادگی خویش، فرزندان دو قلو و دنیای عاطفی آنها و از همسایه‌هایی سخن می‌گوید که اینک در آبادان ـ در خانه‌های سازمانی ـ زندگی می‌کنند. تلاش برای انس گرفتن با محیط، بن مایه دیگر این داستان است.
موضوع اصلی این داستان یکنواختی زندگی یک زن خانه دار و خستگی از این روند و دل بستن به مرد همسایه ای که فکر می کند دنیای بهتری برای او به ارمغان خواهد آورد، میباشد و در موازات آن گریزی زده می شود به اوضاع سیاسی آن موقع و تفکرات اجتماعی مردم آن سالها.
این کتاب تا کنون چند جایزه معتبر ادبی را در ایران به خود اختصاص داده است. جایزه ادبی یلدا، جایزه بهترین رمان سال بنیاد گلشیری و جایزه کتاب سال از جمله این جوایز است.
فرانکلین لوئیس ترجمهٔ انگلیسی آن را با عنوان Things We Left Unsaid در سال ۲۰۱۲ منتشر کرد.Review: 'Things We Left Unsaid' (archive)
کریستوفر بالای ترجمه فرانسوی آن را با عنوان c'est moi qui éteins les lumières در سال 2006 منتشر کرده است.
سایه‌روشن نام مجموعه داستان کوتاهی از صادق هدایت است که در سال ۱۳۱۲ برای اولین بار به چاپ رسید.
این مجموعه داستان شامل هفت داستان کوتاه به نام‌های زیر است:
سلاف فواخرجی بازیگری سوری است که در تاریخ (۲۷ ژوئن ۱۹۷۴) در شهر لاذقیه متولد شد.
او در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی زیادی حاضر شد و جوائز بسیاری در جشنواره‌ های مختلف بدست آورد.
میریم عطاءالله بازیگری و خواننده سوری است که در شهر دیر عطیه متولد شد. او با شرکت در برنامه استارآکادمی به شهرت رسید. پس از آن به تلویزیون و سپس به سینمای سوریه پا گذاشت.
مهیار خضور بازیگری سوری است که در تاریخ (۱۰ اکتبر ۱۹۸۳) متولد شد. او که فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای نمایشی شهر دمشق است تا کنون در چندین سریال من‌جمله سریال مشهور باب الحاره حضور داشته است.
پورجوادی شاید به این موارد اشاره کند:
مها المصری بازیگری سوری است که در تاریخ (۱۶ مارس ۱۹۵۴) در شهر دمشق متولد شد. او که خواهر سلمی المصری دیگر بازیگر مشهور سوریه است تا کنون در چندین سریال، نمایش و فیلم سینمایی حضور داشته‌است.
مها الصالح بازیگر و کارگردان سوری است که در تاریخ (۱۰ آوریل ۱۹۴۵) در شهر لاذقیه متولد شد و در تاریخ (۱۴ ژوئن ۲۰۰۸) در اثر یک بیماری لاعلاج درگذشت.
ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، ورزشگاه نیسان یک ورزشگاه فوتبال در یوکوهاما٬ استان کاناگاوا٬ ژاپن است.
ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما یکی از مکانهای برگزاری بازی های جام جهانی ۲۰۰۲ بود. و مسابقات زیر را برگزار کرده
منی واصف بازیگر سوری عراقی الاصل است که در سال ۱۹۴۲ میلادی از پدری کرد و مسلمان و مادر مسیحی، در شهر دمشق متولد شد او در سال ۲۰۰۲ میلادی بعنوان سفیر حسن نیت سازمان ملل برگزیده شد.
ملک مرقده بازیگر سوری ست که از دانشکده عالی هنرهای نمایشی شهر دمشق فارغ‌التحصیل گشته و در سریال‌های متعددی حضور پیدا کرد لیکن به دلیل علاقه فراوان به دوبلاژ، بازیگری را رها نموده و بعنوان یک دوبلور فعالیت خود را ادامه داد.
مکسیم خلیل بازیگر سوری ست که در تاریخ ۷ نوامبر ۱۹۷۸ در شهر دمشق متولد شد و در سریال‌های متعددی حضور پیدا کرد.
معن عبد الحق بازیگر سوری که در نقش یک جاسوس فرانسه که خود را به کوری زده‌است در سریال مشهور باب الحاره ظاهر شد و بخش بسیاری از شهرت خود را مدیون همین نقش است.
حسن خان شاهرخی hasan khan shahrokhi معروف به حسن خان مصور یکی از مشهورترین طراحان فرش ایران است که تحولی در طراحی فرش کرمان و ایران ایجاد کرده و سبکی نو را در این هنر سنتی و با ارزش ایرانی به یادگار گذاشته‌است؛ که در سال ۱۲۴۷ شمسی چشم به جهان گشود.
حسن خان شاهرخی هنرمندی نقاش، ریاضیدان، منجمی قابل و صاحب کمال بود که نه تنها به عنوان استاد بزرگ طراحی فرش مطرح بوده بلکه در خلق و آفرینش مینیاتور، قلمدان، طراحی تذهیب و ساخت گل و مرغ در کرمان دستی داشته و شاهکارهایی خلق کرده‌است.صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بیشتر محققان، شروع طراحی قالی را در کرمان مرهون خاندان مشهور «شاهرخی» می‌دانند از جمله هنرمندانی مثل احمدخان و پسرایشان حسین خان شاهرخی. پدر حسن خان، محسن خان، پیشکسوت نقاشان قالی کرمان به کار نقاشی مینیاتور قلمدان، اشتغال داشت. او که ابداع کننده شیوه و سبک نقطه زنی است، با طرح اولین نقش قالی تا آخر عمر قلم از کف ننهاد و حسن خان پسر و شاگرد او و معلم ثانی نقاشان قالی کرمان در طول زندگی پربارش بیش از هزاران نقش قالی را ابداع کرد.سایت قالیکدهسایت سازمان بازرگانی استان کرمان
حسن خان دارای دو فرزند پسر بنام‌های هاشم خان ومحمدعلی خان بود. هاشم خان از پرمایه‌ترین طراحان فرش کرمان بود که مدتی در شرکت سهامی فرش کرمان به کار مشغول بود و بعد از آن به ریاست شرکت فرش منطقه جوپار منصوب شد. محمدعلی خان فرزند دوم حسن خان از دیگر طراحان بزرگ کرمان بودکه وارث کارهای ناتمام پدرمحسوب می‌شد وی قلمدان‌هایی که پدر ساخت و آن‌ها را به آخر نرسانده بود، به اتمام رساند ایشان به جز طراحی و نقاشی قالی ستاره‌شناس و منجمی بود که متأسفانه کسی جز افراد خانواده اش آگاهی بر این موضوع نداشت. (اطلاعت شخصی)
از جمله فرش‌های طراحی شده به وسیله حسن خان شاهرخی می‌توان از فرشی با طرح تصویر داستانی با ابعاد ۸۹/۴× ۲۷/۳ متر از شهر کرمان نام برد که حدود سال ۱۳۹۰هـ. ش بافته شده بافنده این فرش استاد علی کرمانی می‌باشد و تعداد ۷۴۰۰ گره در دسیمتر مربع دارد. این فرش صرف نظر از محتوای داستان‌های آن به خودی خود زیبا و نفیس است با ظرافت بافته شده و به علت نازک بودن آن فرش کاغذی نیز می‌نامند طرح حاشیه پایین فرش با حاشیه بالا همانند است ولی رنگ آمیزی آن دارای تفاوت بسیاری است. در حاشیه و متن این فرش حدود ۲۲۰ انسان و حیوان طراحی شده‌است و یکی دیگر از فرش‌ها با طرح مشاهیر و سلاطین در ابعاد ۳۰/۵ ×۴۰/۳ متر با تعداد ۹۲۰۰ گره در دسیمتر مربع که حدود سال ۱۲۹۰ ه. ش در کرمان بافته شده‌است و در متن فرش تصاویر ۱۰۹ تن از پادشاهان ایران و ۵۴ تن از مشاهیر جهان و ۱۶ تصویر از حجاری‌های مربوط به هخامنشی و ساسانی برای طراحی متن و حاشیه این فرش در اوایل حکومت احمد شاه قاجار وجود دارد و طراحی و رنگ‌آمیزی زیورآلات، تاج، پوشاک سلاطین در سطح فرش با مهارت فوق‌العاده انجام پذیرفته‌است و این فرش در نوع خود بی‌نظیر است.
یکی دیگر از فرش‌ها با طرح تصویر ایلیاتی و به بافندگی استاد محمد بن جعفر در ابعاد ۰۸/۳ × ۸۶/۱ در کرمان با تعداد ۱۲۰۰۰ گره در دسیمتر مربع که حدود سال ۱۳۰۰ ه. ش بافته شده‌است؛ بنابراین گزارش متن و حاشیه مملو از تصاویر گوناگون مربوط به زندگی عشایر ایران می‌باشد مانند:تغذیه دام‌ها، دوشین شیر، تهیه لبنیات، جمع‌آوری هیزم و... زنان زحمتکش ایل به نحوی زیبا در این فرش تصویر شده‌اند که هر بیننده‌ای به نقش خلاق و محوری زنان در ایل پی می‌بردسایت اخبار نمایشگاه‌ها
تعدادی از فرش هائی که با نقش‌های حسن خان بافته شده در موزه‌های مختلف کرمان، تهران و دیگر نقاط جهان نگهداری می‌شود.
آرامگاه حسن خان در قبرستان سید حسین در شرق کرمان است. روی سنگ قبر او این شعر سعدی حک شده‌است:
باصبر بسیار بباید پدر پیر فلک را| تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید
فیلم مستندی با عنوان حسن خان شاهرخی به نویسندگی و کارگردانی مجید فدایی ساخته شده که با حضور کارشناسان هنری، به زندگی و معرفی آثار حسن خان می‌پردازد.
سایه‌روشن اصطلاحی فنی در نقاشی است. همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
امیلی جردن آسمنت (زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۲) خواننده، بازیگر و ترانه‌سرای آمریکایی است.
امیلی از همان دوران کودکی در بسیاری از فیلمها بازیگری کرده و پس از حضور در برنامه‌های تلویزیونی به شهرت رسید و سپس به کانال دیزنی قرارداد بست.
از کارهای شاخص او بازی در مجموعه "هانا مونتانا" قابل اشاره است.
او همچنین در فیلم‌های "ادوارد فادواپر دروغ مصلحت‌آمیزی بزرگی گفت"، و بازی کرده است.
کو جون-یوپ مشهور به «دی‌جی کو» (زادهٔ ۱۹۶۹ سپتامبر ۱۱) است. او یکی از خوانندگان و دی‌جی‌های کرهٔ جنوبی است.
دی جی کو در سال ۸۴:۱۹۸۵ وارد دبیرستان کونیکا ام شده و در سال ۱۹۸۸ فارغ التحصیل شد. او همچنین در این مدرسه خوانندگی و تئاتر بازی می‌کرد وبرندهٔ نفر اول تئاتر در این دبیرستان شد. او در دانشگاه Kyungnam تحصیل کرده است.
پختن مواد غذایی به‌سیخ‌کشیده‌شده بر روی زغال داغ یا میله‌های برقی را باربیکیو یا کباب کردن سیخی می‌نامند.
به‌طور کل باربیکیو روشی از روش‌های پخت است که از قرار دادن مواد غذایی عمدتاً گوشت بر روی حرارت یا آتش و معمولاً در فضای باز ایجاد می‌شود. در روش باربیکیو از زغال، چوب، اجاق گاز برقی و گازی به عنوان منبع تأمین حرارت استفاده می‌کنند. معمولاً گوشت پیش از قرار گرفتن در باربیکیو باید در ماده‌ای مثل آبلیمو و نظایر آن خوابانده شود یا اینکه لایه‌ای از موادی خاص مثل ادویه‌جات گوناگون یا سس بر روی آن کشیده شود.
با توجه به اهمیت حفظ ارزش‌های مواد غذایی در روند پخت‌وپز، امروزه انواع روش‌های پخت سالم و جدید مورد استفاده قرار می‌گیرد. منقل، گریل و باربیکیو از جمله لوازم خانگی هستند که که انواع و ابعاد مختلف طراحی و تولید شده‌اند و به راحتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
منقل، گریل و باربیکیوی برقی یا ساده، برای پخت انواع غذای کبابی به خصوص مرغ، ماهی و گوشت کارایی خواهند داشت.
منقل‌ها در حقیقت نوع ساده باربیکیو هستند که در سه نوع ساده، برقی و تابشی در دسترس می‌باشند. منقل و کباب پز برقی و کباب پز تابشی نسبت به نوع ساده استفاده راحت تری داشته و راحت‌تر تمیز می‌شوند، ضمن اینکه از تولید زباله ، دود و بوی بد در هنگام کباب و گریل کردن جلوگیری می‌کند. منبع تأمین حرارت در منقل و باربیکیوها معمولاً زغال، حرارت ایجاد شده با انرژی برق و یا گاز می‌باشد که بسته به طراحی محصول استفاده می‌شود. باربیکیوها در طرح ها، رنگ‌ها و ابعاد مختلفی توسط سازندگان لوازم خانگی عرضه می‌شوند مانند: باربیکیو ذغالی، باربیکیو سنگی، باربیکیو آجری، باربیکیو دیواری، باربیکیو گازی(کباب پز تابشی) که می توان بسته به فضای مورد نظر و ظرفیت مورد انتظار خود، مناسب‌ترین مورد را انتخاب کنند.
گریل کردن نوعی از پخت گوشت روی توری فلزی را شامل می‌شود که از ارتباط مستقیم ماده غذایی با حرارت جلوگیری و باعث پخت استاندارد و سالم گوشت می‌شود. با استفاده از گریل به روغن در پخت گوشت نیازی نخواهد بود و علاوه بر سلامت بیشتر غذا، طعم و عطر مواد اولیه نیز حفظ خواهند شد.
غذاخوری‌ای که غذاهای کبابی بسیار متنوعی را به روش باربیکیو ارائه می‌کند کبابخانهبرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. barbecue restaurant می‌نامند.
روش دیگری برای تهیه کباب، پختن غذا بر روی توری کباب‌پز با استفاده از حرارت تابشی (استفاده از پز تابشی) است که به آن کباب کردن شبکه‌ای grilling می‌گویند. محلی که برای تهیهٔ کباب شبکه‌ای استفاده می‌شود کباب‌پزخانه grill-room نام دارد.
رود این یکی از رود‌های مهم اروپا است که از کشورهای سوئیس و آلمان و اتریش می‌گذرد؛ و مهمترین شاخهٔ رود دانوب است طول این رود تقریباً ۵۰۰ کیلومتر می باشد.
آرام جان نام آلبومی است با صدای محمدرضا شجریان و گروه آوا که در مایهٔ افشاری اجرا شده است. این آلبوم حاصل اجرای زنده در وین در پاییز سال ۱۳۷۷ است.
دلم دلم دلم، ربودی، به که گویم یار
غمم غمم غمم نخوردی، ز چه جویم یار
سرو روانم، آرام جانم، بی تو نمانم، دردت به جانم
گر یار من برافکند
عالم به هم بر می‌زند
"(شکسته قفقاز به عنوان درآمد)"
خبرت خراب‌تر کرد جراحت جدایی"
چه کنند، چه کنند اگر تحمل نکنند زیر دستان
چه کنند اگر تحمل نکنند زیر دستان
"(رهاب و شور)"
نه قدرت که با وی نشینم
شده است آفت عقل و دینم
کار عشقم چه بالا گرفته
جای عقل عشقت یکجا گرفته
آفت تن، فتنه جان
‫ترک چشمت، نیزه پنهان
خانه دل به یغما گرفته
سوزم از سوز دل ریش
گریم از دست بداندیش
گریه راه تماشا گرفته
"(بوسلیک افشاری (نوعی درآمد افشاری))"
مکن سرگشته آن دل را که دست آموز غم کردی
"(اشاره به جامه دران و نیشابور)"
قلم بر بی دلان گفتی نخواهم راند و هم راندی
"(اشاره به رهاب)"
بدم گفتی و خرسندم عفاک الله نکو گفتی
"(قرایی)"
عنایت با من اولی تر که تا دیدم جفا دیدم
"(قرایی رهاب)"
غنیمت دان اگر روزی به شادی در رسی ای دل
"(رهاب فرود به شور)"
شب غم‌های سعدی را مگر هنگام روز آمد
دوش، دوش، دوش که آن مه‌لقا، خوش‌ادا، باصفا، باوفا
از برم آمد و بنشست، برده دین و دلم از دست
باز، باز، باز مرا سوی خود، می‌کشد، می‌برد، می‌زند
با دو چشم، با دو چشم مست، ابرویش، ابرویش پیوست
آتش اندر دلم بر زد جانم ای دل
سوخت همه خرمنم، یکسره جان و تنم
بیش از این ظلم بی‌حد مکن
دوش که آن گرد، گرد گنبد مینا
تند، تند، تند و غضبناک، سخت و سرکش و توسن
روی سپیدش، برابر مه گردون
لعبت شیرین، ترش اگر که ننشیند
کلام: قصاید. دیوان قاآنی
از کفم رها، جانم، شد قرار دل
دل به هر کجا، جانم، رفت و برنگشت
خون دل بریخت، جانم، از دو چشم من
بعد از این ضرر، جانم، ابلهم اگر
رود ماین () یکی از رود های واقع در کشور آلمان است که طول آن ۵۲۴ کیلومتر است.که از ایالت های هسن و بادن-وورتمبرگ و بایرن می‌گذرد و در نهایت به رود راين می پیوندد.
تُرَیس نامی از ریشهٔ عربی برای نامیدن دو ستاره است:
تُرَیس یا رو کشتیدم نام ستاره‌ای در صورت فلکی کشتیدم است.r Puppis این ستاره در طیف خود حاوی فلزاتی چون روی، زیرکونیوم و باریم است و در رده‌بندی ستارگان، در کلاس آ قرار می‌گیرد.Chemical Abundance Analysis of Rho Puppis Stars قدر مطلق این ستاره ۱٫۴۱ و قدر ظاهری آن ۲٫۸۳ است و از این جهت، سومین ستارهٔ پرنور در صورت فلکی کشتی‌دم است. فاصلهٔ این ستاره تا زمین ۶۳ سال نوری است.Tureis
خشم مقدس هشتمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی متالِ آمریکایی،متالیکا، است که در ۵ ژوئن سال ۲۰۰۳ بوسیلهٔ الکترا رکوردز عرضه شد.
این آلبوم با فاصله‌ای تقریباً شش ساله از آلبوم قبل گروه، ری‌لود، انتشار یافت و آخرین آلبومی است که به وسیلهٔ اکترا رکوردز منتشر می‌شود.
انتشارِ خشم مقدس قرار بود در ۱۰ ژوئن انجام شود، اما این پنج روز زودتر بوسیلهٔ شبکه‌های اشتراک‌گذاری به صورت غیرمجاز منتشر شد.
این آلبوم تنها آلبوم متالیکا است که در آن از تک نوازی گیتار سولو استفاده نشده است
این آلبوم آخرین همکاری باب راک به عنوان تهیه‌کننده با گروه‌است، کسی که در پنجمین آلبوم گروه، بلک آلبوم، با گروه اولین همکاری‌اش را انجام داده بود.
خشم مقدس اولین آلبومِ متلیکا بعد از عروسک‌گردان است که در آن بیسیستِ گروه، جیسون نیوستد، حضور ندارد. جیسون گروه را پیش از آغاز فصل‌های ضبط ترک کرد و از باب به طور موقت به جای او استفاده شد تا یک عضو دائمی پیدا شود. بعد از آلبوم گروه در ۱۹۸۸،... و عدالت برای همه (آلبوم)، خشم مقدس اولین آلبومِ گروه‌است که ترانه‌ای همنامِ آلبوم دارد.
الیکایی (به مازندرانی: اَلیکایی) نام ایل بزرگی از قوم طبری است که درمناطق ساری، بهشهر ،گلوگاه، آمل، نوشهر،نور، چالوس، مرزن آباد ،شهمیرزاد،مجن، گرمسار، آرادان، ورامین، پیشوا، پاکدشت، فیروزکوه، دماوند، شمیرانات وساوجبلاغ زندگی می‌کنند. این ایل تبری‌تبار در قدیم به صورت عشایری زندگی می‌کردند. این دسته از مردمان طبری خود را اَلیکایی می‌نامند.
الیکایی‌ها که عمدتاً در اوایل قرن حاضر در روستاهای دشت گرمسار اسکان یافته‌اند، بنیان روستاهای متعدد از جمله فروان، عدل آباد، نورالدین آباد، ده پیران، حاجی‌آباد، سهرابخانی، کهن تل (گندل)، احمدآباد، حسین‌آباد کردها، غیاث آباد (نوده خالصه) را نهادند. بخشی از جمعیت الیکائی نیز شهرنشین شده و در شهرهای گرمسار و آرادان یا شهرهای خارج از شهرستان مانند تهران به سر می‌برند.
در حال حاضر مهم‌ترین گروه عشایری شهرستان گرمسار را الیکایی‌ها تشکیل می‌دهند، که براساس سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده (تیرماه ۱۳۷۷) ۲۷۵ خانوار با جمعیت ۱۲۵۵ نفر به زندگی نیمه کوچ نشینی می‌پردازند. ییلاق آن‌ها شامل ارتفاعات شمال گرمسار معروف به گیلور و مناطق ییلاقی گدوک، فیروزکوه و دماوند (کوه پایه‌های قبل دماوند ،پلور، سد لار، حصاربن وزون، چال چال، گل زرد، زرد پشته، ورارو، مناطق سرسبز و زیبای بخش ارجمند در فیروزکوه) در استان تهران و قشلاق آن‌ها حواشی کویر شرق و غرب گرمسار است. الیکایی‌های مازندران نیز در مناطق چالوس و نوشهر در مناطق لاشک و کجور حضور دارند. منشأ این ایل روستای الیکا در استان مازندران مرز بین استان تهران و استان مازندران می‌باشد.
فرش دستباف الیکایی بخاطر دار قالی خوابیده منحصر به فرد می‌باشد.نوع کوچ در ایل الیکایی گرمساری از دشت به کوه (عمودی) است.
"ایل الیکایی"، مهم‌ترین گروه عشایر کوچنده شهرستان‌های آرادان و گرمسار را تشکیل می‌دهند و بیشترین جمعیت را دارند. در تیرماه ۱۳۸۷ تعداد ۳۴۸ خانوار با جمعیت ۱۵۴۳ نفر از آنان به زندگی نیمه کوچ‌نشینی می‌پردازند.
الیکایی‌ها از قوم تبری می‌باشند که ریشه در قوم باستانی تپور دارند که گروهی از تپورها در شمال قومس (سمنان) سکونت داشتند.
بطلمیوس(۹۰–۱۶۸ میلادی) در کتاب ۶، فصل ۲، بخش ۶ از جغرافیای خود که دربارهٔ سرزمین ماد هست، از تیره دیگری از قوم تپور یاد کرده که در شمال قومس (choromithrena) و منطقه الیماس (helymais) تا سرچشمه رود چرینداس (charindas river) (رودخانه چرینداس در شرق مازندران واقع شده‌است) در سرزمین ماد ساکن بودند. بطلمیوس می‌نویسد سرزمین قومس (choromithrena) تا پارت ادامه می‌یابد و در شمال آن الیمایس (helymais) هست، از آنجا تا سرچمشه‌های رودخانه چرینداس (charindas) مناطقی هستند که تپوری‌ها (tapuri) ساکن هستند.after which is the choromithrena region which extends even to parthia, on the north of which is helymais, from which to the source of the charindas river are the regions the tapuri inhabit. Ptolemy (6.2.6)
الیکایی‌های گرمسار به طوایف قندالی یا غندالی، شاه حسینی، عاشوری، ابولی یا ابوالی، قنبری، کاشانی، گیلوری با کلوری، گلینی، گوبازی، قاسمی، کریمی، علی بیگی، مؤمنی، ذوالفقاری، قشقایی، بلوچی و جاویدی تقسیم می‌شوند.الیکایی‌های مجن به طوایف گلی، گلدسته، سلطانی، سهرابی، شهابی، رستمی، برزگر، بهزادی، باقری، ملکی، نوشک، هخامنش، گرایلی، ملک، بهرام پور، پهلوری، ابرسجی، جعفری، بسطامی، ابراهیمی، اکبری، اصغری، خلیلی، کوهی، دامغانی، سلیمانی، سلمانی، شعبانی، صادقی، صفری، علمشاهی، علیخانی، غریب، کریمی، کامکار، کردی، کریمیان، کوهساری، مهدوی، مرادی، سروی، اسماعیلی، مهرپور، ملک پور، نیکان، نصیری، ناصری، نیاکان، یوسفی، عاشور، یعقوبی و وفادوست تقسیم می‌شوند.الیکایی‌های فیروزکوه غندالی و ایلکاهستند و در ورامین الیکایی‌ها با شهرت علیکاهی شناخته شده‌اند. در روستای آهار واقع در رودبار قصران شمیران تهران نیز یکی از طوایف الیکایی سکونت دارند.