moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گرچه استعمار پیشینهٔ کهن دارد، اما تاریخ مفهوم جدید آن از قرن‌های شانزدهم و هفدهم آغاز می‌شود. تاریخ استعمار را از دورهٔ باستان تاکنون می‌توان به چهار دوره بخش کرد. سه دوره اول، مجموعاً تحت عنوان استعمار کهن قرار می‌گیرند:
استعمار دورهٔ باستان نخستین دوره از استعمار در سطح جهان است. تاریخ استعمارگری با دست‌اندازی فنیقی‌ها بر کرانه‌های دریای مدیترانه آغاز می‌شود.
دومین دوره از روند استعمارگری در سطح جهان در قرن‌های ۱۵ و ۱۶ اتفاق افتاد. مستعمره‌های ایتالیایی به دوره‌ای از تاریخ استعمار که مرکز آن مدیترانه بود پایان داد، و از آن پس تاریخ استعمار بر محور اقیانوس‌های اطلس-هند، و سپس اقیانوس آرام گشته‌است. از این دوره‌است که نفوذ اروپا در دنیای غیر اروپایی گسترش می‌یابد. کشف قارهٔ آمریکا دولت‌های بزرگ اروپایی (اسپانیا، پرتغال، فرانسه، انگلستان، هلند) را برانگیخت که به تصرف سرزمین‌های تازه یافتهٔ آن قاره بپردازند و این سرآغاز استعمار جدید و تشکیل امپراتوری نو است.دانشنامهٔ سیاسی- داریوش آشوری-نشر مروارید- چاپ شانزدهم ۱۳۸۷- ص۲۹
امپراتوری اسپانیا در آمریکای مرکزی و جنوبی در اوایل سدهٔ شانزدهم وسعت گرفت و دولت پرتغال که برزیل را تصرف کرده بود، به کرانهٔ غربی چشم داشت. از این زمان فرانسه، انگلستان و هلند هم به پیروی از اسپانیا و پرتغال وارد میدان شدند، و در آمریکای شمالی، جزایر هند غربی، کرانه‌های آفریقا و آسیا چندین مستعمره و ماندگان تجارتی برای خود فراهم کردند. اگرچه به دنبال آنان دانمارکی‌ها و سوئدی‌ها هم در این موج گسترش‌گری و استعمارگری شرکت جستند، اما در سده‌های هفدهم و هجدهم دولت‌های اروپای غربی پیشگام استعمار بودند. در این دوره، انگیزه‌های استعمار بیشتر همان انگیزه‌های دوره‌های پیشین بود یعنی دست یافتن به منابع تازه یا گسترش داد و ستد بازرگانی، ولی حادثه‌جویی و فشار مذهبی و سیاسی هم در مهاجرت اروپاییان و تشکیل مستعمره‌ها بی‌اثر نبود.
پس از آن دورهٔ جنگ‌های استعماری آغاز شد و چند جنگ بین دولت‌های اروپایی سبب دست به دست گشتن مستعمره‌ها شد. هلند بر سر جزایر سپیک بر پرتغال چیره شد، انگلستان برای چنگ انداختن بر بازرگانی کرانه‌های آفریقا و هند با فرانسه از در جنگ درآمد، و سرانجام، مستعمره‌های فرانسه در کاندان و برخی جزایر هند غربی زیر نظارت انگلستان قرار گرفت. قرن هفدهم دورهٔ رشد شتابان سیاست استعماری بود و دو عامل در پیروزی‌های دولت‌‌های استعمارگر نقش عمده و سرنوشت‌ساز یافت، یکی قدرت نیروی دریایی برای از بین بردن رقیبان، و دیگری، تولید یا فرام کردن کالاهای صنعتی برای حمل به مستعمره‌ها با کشتی. اسپانیای قرن هفدهم این هر دو را نداشت و هلند یارای رقابت با فرانسه و انگلستان را نداشت، و در نتیجه این دو دولت سرآمد دولت‌های استعمارگر شدند. این دوره از تاریخ استعمار در اواخر قرن هجدهم به پایان رسید.
سومین دورهٔ استعمارگری در جهان، در سده‌های نوزدهم و بیستم اتفاق افتاد. رشد داد و ستد اقتصادی به انقلاب صنعتی انجامید و بنیاد اقتصادی و سیاسی کشورهای استعمارگر را دیگرگون کرد و کار بهره‌کشی از منابع مستعمره‌ها بیش از پیش بالا گرفت و این سرزمین‌ها مبدل به منابع مادهٔ خام برای صنایع کشورهای صنعتی و بازار فراورده‌های آن‌ها شدند. دورهٔ انقلاب‌های اروپایی با موج آزادی‌خواهی مستعمره‌ها همراه شد. ایالات متحد آمریکا (مستعمرهٔ پیشین انگلستان در آمریکای شمالی) در این راه پیشگام شد، و به دنبال آن انقلاب‌ها و نهضت‌های آزادی‌خواه در آمریکای مرکزی و جنوبی، که استعمار اسپانیا و پرتغال آن‌ها را ویرانه کرده بود، درگرفت.
سال‌های نخست سده نوزدهم با توسعهٔ مستعمره‌های بریتانیا در کانادا و ایجاد مستعمره‌های جدید در استرالیا، آفریقای جنوبی و زلاندنو قرین بود. مهاجرت‌های بزرگی که در ساهای میانهٔ این قرن رخ داد و افزایش تقاضای انگلستان صنعتی برای مواد غذایی و مواد خام این مستعمره‌ها را به صورت دومینیون‌های بزرگی دراورد که دولت‌هایشان نیمه‌استقلالی داشتند. در همان زمان منافع بازرگانی بریتانیا سبب توسعهٔ نظارت این دولت بر نواحی استوایی و تأسیس «مستعمرات فرمانگزار» زیر نظارت و ادارهٔ وزارت مستعمرات انگلستان شد.دانشنامهٔ سیاسی- داریوش آشوری-نشر مروارید- چاپ شانزدهم ۱۳۸۷- ص۲۹
در ربع آخر قرن نوزدهم، بر اثر رشد صنعت و سرمایه‌داری، بار دیگر رقابت‌ها و مبارزه‌های بین‌المللی استعماری اوج گرفت و در نتیجه، دامنهٔ نفوذ فرانسه به شمال آفریقا کشیده شد و این دولت قسمت‌های بزرگی از آفریقای شمالی را زیر سلطه و نظارت خود درآورد. به دنبال فرانسه، اسپانیا و ایتالیا و هم دامنهٔ نفوذ خود را تا آن حدود گسترش دادند. آلمان در پایان قرن نوزدهم وارد کشاکش‌های استعماری شد و با ورود این دولت به میدان، تقسیم سرزمین‌های آفریقایی بین دولت‌های استعمارگر همه‌گیر شد و سرانجام، انواع تازه‌ای از مستعمره با عنوان تحت‌الحمایه و حوزهٔ نفوذ پیدا شد. کشاکش بر سر جزایر اقیانوس آرام و برپا کردن قرارگاه‌های تجارتی در چین، که با رخدادهای اخیر همراه شد، ایالات متحد آمریکا را به عنوان یک دولت استعمارگر جدید در صحنهٔ کشاکش‌های استعماری پدیدار کرد. جنگ جهانی اول تقسیم مستعمره‌ها را متعادل‌تر کرد و در عین حال، نوع جدیدی از مستعمره را به انواع پیشین افزود و آن «سرزمین زیرسرپرستی» بود. پیدایش نهضت‌های ملی در آسیا و آفریقا، به ویژه پس از جنگ جهانی دوم، به سروری استعماری اروپا بر بسیاری از سرزمین‌های این دو قاره پایان داد و امروز، جز چند منطقهٔ کوچک در این دو قاره، مستعمره به معنای قدیم آن وجود ندارد.
استعمار نو، مفهومی است که به روش‌هایی گفته می‌شود که پس از دوران استعمار کهن، برای تسلط اقتصادی و سیاسی بر کشورها و بهره گرفتن از آن‌ها به‌کار گرفته می‌شود.
هاکلبری فین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره نماید:
آسمانهٔ تخت، سایه‌بانی معمولاً پارچه‌ای است که بر بالای تختگاه‌های شاهان و بر بالای برخی تابوت‌های قدیسان ساخته می‌شد.
در دوره‌های بعد، در معماری ساختمان‌های مذهبی و غیره، آسمانه‌های تخت را از جنس‌های سفت و حتی بتنی نیز می‌ساختند. آسمانه‌های سفت که بر بالای محراب‌های کلیساها قرار می‌گیرند را «آسمانه محراب»ciborium می‌نامند.
Peter K. Thornton, Authentic Decor: the Domestic Interior 1620-1920, (London, 1985) and Seventeenth-Century Interior Decoration in England, France and Holland, (New Haven & London, 1981).
کاکاشی هاتاکه یک شخصیت خیالی در مجموعه مانگا و انیمه "ناروتو" که توسط ماساشی کیشیموتو خلق شده‌است. در داستان سری اول، "کاکاشی" مربی و رهبری تیم ۷ که شامل شخصیت‌های کلیدی این سری، یعنی ناروتو اوزوماکی، ساسوکه اوچیها و ساکورا هارونو هستند را بر عهده دارد. او در ابتدا به مانند یک آدم سرد و بی‌احساس به تصویر کشیده می‌شد، اما با جلوتر رفتن داستان وفاداری او نسبت دوستان و شاگردانش بیشتر آشکارا شد. نام خانوادگی او "Hatake" به معنی کشتزار و "Kakashi" به معنی مترسک است.
"کاکاشی" در ابتدا به مانند یک آدم تنبل و غیرقابل اعتماد به تصویر کشیده می‌شد، اگرچه او یک نینجای ماهر و استثنایی بود، او در کودکی بسیار زیرک بود و توانست رتبه چونین را در سن ۶ سالگی بدست بیاورد و در ۱۳ سالگی تبدیل به یک جونین شد. پدر او ساکومو هاتاکه ملقب به نیش سفید کونوها(Konoha no Shiroi Kiba) و یک نینجای نابغه در کنار سانین‌های افسانه‌ای بود (شاگردان مشهور هوکاگهٔ سوم: اوروچیمارو، جیرایا و سوناده).
داستان حاشیه‌ای کاکاشی در قسمت ۲۳۹ با نام گیدن ۱: مأموریت آغاز! شروع می‌شود. در این قسمت به معرفی اعضای دیگر تیم گنین کاکاشی می‌پردازد که امتحان پایانی چونین را در مانگا به تصویر می‌کشد. مربی که مسئولیت تیم کاکاشی را به عهده داشت هوکاگه چهارم بود و اعضای تیم او شامل رین، دختری که یک نینجای پزشک بود و اوبیتو اوچیها. داستان از شبی که کاکاشی در حال تبدیل شدن به یک جونین و رهبر تیم است شروع می‌شود و مأموریت در وسط نبرد بین سنگ پنهان و برگ پنهان شروع می‌شود.
"کاکاشی" در اوایل مجموعه چندین بار به اوبیتو اشاره می‌کند، او یکی از اعضای خاندان اوچیها است، اما برخلاف اعضای دیگر خاندان اوچیها مانند ساسوکه و ایتاچی، اوبیتو در اخلاق و رفتار و حتی قابلیت‌های نینجایی بسیار به ناروتو شباهت داشت. در ابتدا اوبیتو قابلیت شارینگان را نداشت. او توانست در قسمت ۲۴۲ شارینگان را فعال کند. داستان حاشیه‌ای همچنین دربارهٔ چگونگی به وجود آمدن زخم چشم چپ کاکاشی نیز توضیح می‌دهد. در قسمت ۲۴۲ مانگا، زخم چشم چپ کاکاشی در حین مبارزه با نینجای سنگی به وجود می‌آید. کاکاشی نینجای سنگی را شناسایی کرده و به اعضای تیم خود اعلام خطر می‌کند، اوبیتو اوچیها که بسیار کند واکنش نشان می‌داد، کاکاشی خود را جلوی او پرتاب کرد تا او را از کونای دشمن نجات دهد و نتیجه آن زخمی بود که بر روی چشم چپ او ایجاد شد و چشم او را نابینا کرد.
در قسمت ۲۴۳ که مأموریت نجات رین از دست نینجای سنگی ادامه داشت، اوبیتو کاکاشی را از زیر سنگ در حال افتادن به کنار انداخت و تمامی قسمت راست بدنش در زیر سنگ خرد شدند و شکستند، زخم‌های او مرگبار بودند. اوبیتو شارینگان چپ خود را به کاکاشی پیشنهاد کرد که به عنوان آخرین هدیه جایگزین چشم کور شده خود کند، البته ابیتو نمرد و بعدها داستانش معلوم میشود. رین به‌طور موفقیت آمیزی چشم چپ اوبیتو را با چشم بلااستفاده کاکاشی تعویض نمود. چشم شارینگان اوبیتو تنها دارای دو توموء "Tomoe" بود، اما کاکاشی بعدها موفق شد آن را به مرحله سوم ببرد. "هاتاکه کاکاشی" در قسمت ۲۱۴ برای نجات جان شاگردش ساکورا هارونو مجبور شد با ساسوکه اوچیها به مبارزه بپردازد. کاکاشی در قسمت ۳۴۲ و ۳۴۳ با اتفاقی باورنکردنی روبرو می‌شود که آن هم دیدن دوباره اوبیتو، دوست دوران کودکی‌اش است که جان خود را از دست داده بود. پس از مبارزه‌ای طولانی بین اوبیتو که حالا به یکی از شخصیت‌های منفی سری در کنار مادارا اوچیها تبدیل شده بود، و وارد جنگ با تمام نینجاهای پنج کشور می‌شود. در انتها او توسط حرف‌های ناروتو و گذشته‌هایش دوباره به شخصیت سابق خود بازگشته و در کنار کاکاشی به مقابله با مادارا اوچیها می‌پردازد. پس از اتمام جنگ، کاکاشی به عنوان هوکاگه انتخاب می‌شود، اما بعد از گذشت چندین سال که دیگر پیر شده‌است، جای خود را به شاگردش ناروتو اوزوماکی می‌دهد.
ذَنب قیطِس شمالی یا آیوتا نهنگ (Iota Ceti) از ستاره‌های صورت فلکی نهنگ است.
گُلسار شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ ، استان البرز در ایران است.
این شهر پیش از این سیف‌آباد نام داشت. این شهر از ادغام روستاهای سیف آباد ، پل کردان و سید محله ایجاد شده‌است.
گلسار در سال ۱۳۹۵ دارای ۱۳٬۷۴۵ نفر جمعیت و ۴۱۰۳ خانوار بوده و جز مناطق صنعتی بخش مرکزی می باشد. شرکت‌های ماموت، تک ماکارون، اجاق گاز پادیسان و گارنیت در این شهر قرار داردروزنامه جمهوری اسلامی ، بازدید: مه ۲۰۱۱.
خبرگزاری فارس: تغییر نام شهر سیف‌آباد به گلسار در استان البرز. بازدید: مه ۲۰۱۱.
رقص کثیف نام فیلمی عاشقانه و محصول ۱۹۸۷ است که فیلمنامه آن را النور برگستاین نوشته و امیل آردولینو آن را کارگردانی کرده‌است. بازیگران اصلی فیلم پاتریک سوویزی و جنیفر گری هستند.
این فیلم نسبتاً با بودجه کمی ساخته شد اما فروش بسیار خوبی داشت. تا سال ۲۰۰۹ بیش از ۲۱۴،۰۰۰،۰۰۰ دلار در سرتاسر جهان فروش کرد و همچنین اولین فیلمی بود که بیش از یک میلیون نسخه از آن در شبکه‌های ویدویی به فروش رسید. این فیلم برنده اسکار بهترین موسیقی متن نیز شد.
فرانسیس بی بی هوسمن دختر نوجوان هفده ساله‌ای است که در تابستان ۱۹۶۳ برای گردش و مسافرت به همراه خانواده‌اش به شمال نیویورک می‌روند. پدرش یک دکتر است و از بی بی انتظار دارد که به دانشگاه برود و با یک دکتر ازدواج کند. بی بی با یک مربی رقص به نام جانی آشنا می‌شود. رقاصه‌ای که با جان می‌رقصد حامله می‌شود و از کار بازمی‌ماند. بی بی بدون آگاهی خانواده‌اش آمادگی خود را برای رقص اعلام می‌کند تا با این‌کار به‌آن‌ها کمک کند. جانی می‌پذیرد. از آن روز جانی مربی رقص بی بی می‌شود و تمام وقت با او کار می‌کند. کم‌کم بین آنها عشقی به‌وجود می‌آید. بی بی می‌ترسد آن را با پدرش در میان بگذارد. زیرا به‌طور قطع پدرش حاضر نمی‌شود دخترش با یک مربی رقص ازدواج کند.
در ابتدا قرار بود بیلی زین در نقش جانی بازی کند اما بعد به دلیل اینکه نتوانست به خوبی برقصد نقش به پاتریک سوویزی سپرده شد. این نقش به وال کیلمر هم پیشنهاد شده بود، اما وی نقش را رد کرد.
جنیفر گری در زمان بازی در فیلم ۲۷ ساله بود و ۱۰ سال بزرگتر از نقش بی بی بود. موسیقی او مثل باد است در اصل برای فیلم دیگری نوشته شده بود اما در این فیلم از آن استفاده شد. رقص پاتریک سویزی و جنیفر گری در صحنه عشق همان رقصی بود که آن‌ها برای تست روی سالن نمایش انجام داده بودند.
صحنه‌ای که جانی و بی بی، تمرین رقص می‌کنند و جانی دست خود را به سمت زیر بغل بی بی پایین می‌آورد و بی بی می‌خندد جزو سکانس فیلم نیست. جنیفر گری واقعاً غلغلکش آمد و خندید. ناکامی وی از انجام این حرکت واقعی بود. بعداً از این صحنه در فیلم استفاده شد.
انلیل ندین آپلی پادشاه بابل در ۱۱۰۳ تا ۱۱۰۰ پیش از میلاد بود که بیشتر با نام انلیل ندین آهه شناخته می‌شد. وی پسر نبوکدنصر یکم بود.
کتاب تمثیل و محاضره یکی از آثارِ مهمِ ابی منصور عبدالملک ثعالبی نیشابوری است
که به زبان عربی نوشته شده و موضوع آن ضرب‌المثل‌های عربی است.
این اثر از شاهکارهای وی به شمار می‌رود. او این کتاب را در چهار فصل نوشته و به قابوس بن وشمگیر هدیه کرده‌است.
کورت زاکس (۱۸۸۱، برلین - ۱۹۵۹، نیویورک) موسیقی‌شناس آلمانی بود که بیشترین فعالیتش در زمینهٔ تاریخ سازهای موسیقی بود و نتیجهٔ تحقیقات مشترک او و هورن‌بوستل به ایجاد نظامی برای رده‌بندی سازهای موسیقی به نام رده‌بندی هورن‌بوستل-زاکس انجامید.
کُردهایِ خُراسان بخشی از مردم کرد ایران‌اند که پراکنش آنان در منطقه شمال خراسان است. این منطقه با نام کردخانه یا خُراسانِ کُردیهِدکتر محمد حسین پاپلی یزدی کوچ نشینی در شمال خراسان ص 80(در مورد حوزه سکونتی کردهای خراسان به عنوان کردستان یاد کرده)تاریخ مختصر اعراب جنوب خراسان (عربخانه) شناخته می‌شود. زبان مردم این منطقه کردی کرمانجی و دین آنان اسلام شیعه است.The tribes of Khorasan Kurds
جمعیت کردهای خراسان با استناد به برخی از آمارهای تا دو میلیون نفر برآورد می‌ شود.The Kurds of Khorasan'Abbas-'Ali Madih Iran & the Caucasus Vol. 11, No. 1 (2007), pp.11-31The Kurds: A Concise History And Fact Book First -by Mehrdad Izady
این منطقه در شمال خراسان در ایران قرار گرفته‌است. این اقوام شامل حدود ۲۲ ایل یا طوایف مهم کردی است. اکنون این منطقه با توجه به تقسیمات سیاسی ایران جزئی از استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی و گلستان به حساب می‌آید. شهرهای حاشیه رودخانه اترک به ترتیب قوچان، فاروج، شیروان، بجنورد و آشخانه و در دیگر قسمت‌ها درگز، اسفراین، کلات و چناران دارای اقوام کرد می‌باشند. بیشترین جمعیت کردنشین در شهرهای بجنورد، قوچان، شیروان، فاروج و اسفراین و درگز می‌باشند.
در استان خراسان شمالی بیش از 50 درصدشماره کتابشناسی ملی:۲۸۷۹۷۳۹ طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان خراسان شمالی/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۲-۴۷-۶۶۲۷-۶۰۰-۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-موسسه انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۱ *وضعیت ظاهری:۳۰۲ ص:جدول (بخش رنگی)، نمودار (بخش رنگی) و در استان خراسان رضوی 10 درصد از جمعیت را کردها تشکیل می‌دهند که یکی از گروهای قومی این استان‌اند. اینان شیعه مذهب هستند. حدوداً ۲۲ قبیله مهم و ۱۲۲ گروه از این قومیت در خراسان ساکن‌اند. کردهای خراسان از شاخه کورمانجها هستند و به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند. یکی از عمده ویژگی‌های قوم کرمانج خراسان شمالی که افراد این قوم را از دیگر اقوام ممتاز می‌کرده پوشش مردان و زنان این قوم بوده‌است که اکنون تنها به عنوان زینت به کار برده می‌شود. تنها بعضاً این پوشش اصیل کرمانجی در میان زنان عشایر، آن هم زنان مسن‌تر، دیده می‌شود و گاه نیز اهالی خطه خراسان شمالی در مجالس جشن و شادی اقدام به پوشیدن لباس‌های کرمانجی می‌کنند.
از زمان درگذشت آخرین ایلخان زعفرانلو در سال ۱۳۳۹، جامعه کوچ نشینی کردهای خراسان عملاً یک پیکر بدون سر است و نه دستگاهی با سلسله مراتب معین دارد و نه رئیسی که همه از وی اطاعت کنند … درحالی که حداقل به مدت دو قرن، اداره و رهبری جامعه کرد خراسان به عهده دستگاهی با سلسله مراتب مشخص بود که در راس آن یک یا دو ایلخان قرار داشت که یکی از آن‌ها در شهر قوچان (فرهاد خان توپکانلو، علی محمد خان توپکانلو) و دیگری در بجنورد و گاهی نیز در شیروان مستقر بودند؛ ولی امروزه روابط بین طوایف و حتی بین محله‌های یک طایفه به حداقل خود رسیده‌است.
اما از چند دهه پیش امنیت منطقه توسط دولت مرکزی تأمین می‌شود و ژاندارم‌ها کوچ نشینان را خلع سلاح نموده و خصومت‌ها و ستیزها را خاموش کرده‌اند.حرکت تاریخی کرد به خراسان، کلیم‌الله توحدی، جلد اول، دوم و پنجم.خراسان شمالی، دکتر یوسف متولی حقیقیسفرنامه فریزر، نوشته جمیز بیلی فریزرنادر صاحبقران، کلیم‌الله توحدیپایان‌نامه آقای چمبریکتاب مطلع الشمس منطقه شمال خراسان در زمان سلطان حسین بین ایلات مختلف کرد.
عروسی کردهای خراسان امروز فراتر از عروسی‌های رایج است و عملاً به جشن بزرگ و همایش فرهنگی در منطقه تبدیل شده‌است. حضور جمعیت از شهرهای مختلف، هنرنمایی هنرمندان گوناگون، تجلیل از سرآمدان موسیقی وفرهنگ منطقه در برخی عروسی‌ها حضور زنان با لباس زیبا و رنگارنگ محلی، شعر خوانی شاعران محلی و توجه ویژه به استفاده از نمادهای بومی-محلی در تزیین جایگاه و محیط عروسی و بهره‌گیری از سنت‌های نیک شه واش (شادباش) و دیگر آیین‌های عروسی سبب شده‌است که هر عروسی به یک جنگ بزرگ فرهنگی و هنری منطقه تبدیل شود و سی دی این عروسی‌ها در کوتاهترین زمان و در سطح وسیعی مورد استفاده خانواده‌ها قرار گیرد و گاه یک عروسی سنتب فراتر از یک شهر و استان مورد استقبال قرار گرفته‌است.
در قدیم عروسی‌های کردی سه شبانه روز و بنا به برخی نظرها و نوشته‌ها از جمله کتاب رامشگران شمال خراسان هفت شبانه روز به طول می‌انجامیده.
به علت تغییر شرایط زندگی بیشتر عروسی‌های کردی در یک شبانه روز برگزار می‌شوند.کتاب دیار و دوتار اسماعیل حسین پور ص 138ر ک به؛ علی عاقل … عروسی کردهای خراسان، ماهنامه مهاباد، ش 66 ص 63آمد تیگرس، نامزدی و عروسی در فرهنگ کرمانجی کردها، ص 27
موسیقی کردی خراسان که سراسر شمال خراسان، یعنی از سرخس تا شمال گنبد کاووس (از مشرق به مغرب) و از باجگیران و درگز تا نیشابور و سبزوار (شمال به جنوب) را در بر می‌گیرد، از اصالت و ویژگی خاصی برخوردار است. گاهی شنونده را به اوج عرفان و معنویات و عالم ملکوتی سیر می‌دهد. زمانی در غم، هجران و سوز و گداز، اشک چشم شنونده را سرازیر می‌کند و زمانی، به اوج شادی، رقص و پایکوبی وامی‌دارد. این اصالت و گستردگی، از تاریخ پر فراز و نشیب و سرزمین‌های پست و بلند، کوهستان‌ها، جلگه‌ها، کوچ‌ها و جابجایی و برخورد با اقوام و ملل مختلف، طبیعت و آبشارها، نغمه پرندگان و…نشأت گرفته‌است.
موسیقی کردی خراسان چهار جنبه دارد:۱-دینی ۲-رزمی ۳-بزمی ۴- سوگی. هر یک از این چهار اصل نیز به مقام‌ها، آهنگ‌ها و شاخه‌های متعددی تقسیم می‌گردد.
سازهای زهی رایج در میان کردهای خراسان عبارتند از: کمانچه، دوتار، شش‌تار، تنبور (که چهار سیم دارد و اکنون در بین کردهای غرب کشور، معمول است).
سازهای بادی که در میان کردهای خراسان رواج داشته‌است و دارد عبارتند:۱-کرنای ۲-سرنا ۳-شاخ نفیر ۴-نی هفت بند ۵-دوزله (قوشمه) ۶-نای نوازان می‌باشد.برمکیان به پروفسور رعبدالرزاق کانپویخمسه نظامیرساله موسیقی بهجت الروح ـ عبدالمؤمن بن صفی الدین ارموی، با مقدمه هـ.ل. رابینوبنگرید به آلبوم موسیقی شمال خراسان، از انتشارات حوزه هنری، سال 1370 و نیز کتاب هفت اورنگ و غیرهنسخه خطی ابن غریبمطالعات کردی ج 1 شماره 4 سال سوم، تابستان 1365 ، انتشارات بنیاد کرد در پاریسسفرنامه ناصرالدین شاه به خراسان سال 1300قمری به خط میرزا رضا کلهر، چاپ تهران، سال 1361حرکت تاریخی کرد به خراسان ـ کلیم ا… توحیدی جلد 1، چاپ مشهد، 1371، ص452سرزمین و مردم قوچان ـ دفتر سوم، محمد جابانی، چاپ مشهد، سال 1375، ص 70مهرو، سیاوش؛ شعر کرمانجی در موسیقی کرمانجی خراسان، انتشارات جهانی، چ اول، بجنورد سال 1389حمید نجف زاده، روانشناسی رنگ‌ها در فرهنگ کرمانجی، فلصنامه کوچ، ص 18
لباس زن کرمانج خراسان شمالی ترکیبی از گراس (goras)، شیلوار، کله (kolle)و نظامی است. بالاتنه که در اصطلاح کرمانجی «گراس» نامیده می‌شود و دامن که در اصطلاح کردی «پارچه» و «شیلوار» نامیده می‌شود، دو قسمت اصلی لباس کرمانجی هستند. بالاتنه لباس، «گراس» نامیده می‌شود که پیراهنی ساده‌است و یقه خاصی ندارد. «کله» پوششی است از جنس پارچه مخمل که بر روی گراس پوشیده می‌شود. برای کله از پارچه مخمل با رنگ‌های تند و گرم مثل قرمز و سبز و بنفش استفاده می‌شود. این لباس با سکه‌های تزیینی که در اصطلاح کرمانجی «دراو» نامیده می‌شود با تعبیه حلقه بر روی سکه، تزیین می‌شود. سکه‌های متعدد بر روی کله، هنگام راه رفتن، صدایی موزون تولید می‌کند. به حاشیه یقه، جیب‌ها و سر آستین‌های کله، نوارهایی زیگزاگ با رنگ‌های تند، دوخته می‌شود.
زن کرمانج برای پوشش سر از (پشمی) که امروز به روسری موسوم است و شالی مخصوص استفاده می‌کند، این سرپوش‌ها حتی روی چهره زن به جز چشمان را می‌پوشاند.رشیدی ـ اکرم، آشنایی با جاذبه‌های بجنورد، روزنامه اطلاعات، 26 اردیبهشت 1383صادقی ـ مرتضی، ماتیکان مانه و سملقان، انتشارات مهردامون، بهمن 1383کتاب “پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان” تحقیق و پژوهش خانم “سارا وطن دوست
ابوالعباس ایرانشهری یا حکیم ایرانشهری فیلسوف، ریاضی‌دان، طبیعی‌دان و ستاره‌شناسDaryoush Kargar and EIr, "IRĀNŠAHRI" in Encyclopaedia Iranica. Accessed via online in Nov, 2010 at: ایرانیHenry Corbin, "The voyage and the messenger: Iran and philosophy", North Atlantic Books, 1998. pg 72. قرن نهم میلادی بود. وی در شهر نیشابور متولد شد که همچنین به نام ایرانشهر نیز شناخته می‌شود و از همین رو وی نام ایرانشهری گرفته‌است.وی پیش از ابوریحان بیرونی، در قرن‌های سوم و چهارم می‌زیست. بیرونی در مواضعی از تحقیق ما للهند از ایرانشهری نام برده‌است و در ابتدای آن، در مقام انتقاد از کسانی که رای و افکار ادیان دیگر را گزارش کرده‌اند، می‌گوید ایرانشهری تنها کسی است که در گزارش و نقل آراء آن‌ها جانب بی غرضی را رعایت کرده‌است. او بر آراء یهود و نصارا و مضامین کتب مقدس آن‌ها چیرگی داشته و از مانویت فراوان سخن گفته‌است؛ اما اطلاعات او دربارهٔ هندی‌ها ناچیز بوده‌است. بیرونی می‌گوید ابوالعباس ایرانشهری به هیچ‌یک از ادیان متدین نبود و خود دین تازه‌ای ابداع کرده بود و مردم را به آن فرامی خواند.
بر پایه منابع سنتی وی اولین فردی است که پس از ظهور اسلام در گستره جهان اسلام با فلسفه در ارتباط بود.Seyyed Hossain Nasr, "Philosophy and Cosomology," in Fryed, ed. , The Cambridge History of Iran, pp 421. Quote: "the first person mentioned in traditional sources as having devoted himself to philosophy in the Islamic period is Abu'l-Abbas Iranshahri, who flourished in the 3rd/9th century.."
او را استاد و معلم محمد زکریای رازی دانسته‌اند.ناصر خسرو در کتاب زادالمسافرین او و رازی را از اصحاب هیولی معرفی می‌کند اما اندیشه‌های فلسفی وی را با وجود کفرآمیز بودن بر رازی رجحان می‌دهد. وی[ناصرخسرو] در بحث مکان، ایرانشهری را یکی از معتقدان به قدم مکان می‌شمرد و دربارهٔ او می‌افزاید که در کتاب‌های جلیل و اثیر و غیر آن‌ها آراء فلسفی را به زبان دینی بیان کرده‌است و مردم را به دین حق و معرفت توحید برانگیخته است و دربارهٔ او این‌گونه می‌نویسد:«و از آن قول‌های نیکو که ایرانشهری گفته‌است یکی اندر باب قدیمی مکان است که گفته‌است مکان قدرت ظاهر خدای است و دلیل بر درستی این قول آن آورده‌است که قدرت خدای آن باشد که مقدورات اندر او باشد و مقدورات این اجسام مصور است که اندر مکان است و چون اجسام مصور که مقدورات است از مکان بیرون نیستند درست شد که خلأ یعنی مکان مطلق قدرت خدای است قدرتی ظاهر که همه مقدورات اندر اویند و زشت کردن محمد زکریا مر این قول نیکو را نه چنان است که گفت است قدیم پنج است که همیشه بودند و همیشه باشند: یکی خدای و دیگر نفس و سه دیگر هیولا و چهارم مکان و پنجم زمان و زشتگوی تر از آن که باشد که مر خالق را با مخلوق اندر یک جنس شمرد، تعالی الله عما یقول الظالمون علواً کبیراً»ابوالمعالی محمد الحسینی العلوی در بیان الادیان اعتقاد دارد که ایرانشهری خود را پیامبری می‌دانست و کتابی به زبان فارسی داشت که ادعا می‌کرد به وسیله یک فرشته به نام "هستی" برای جایگزینی با قرآن به او وحی شده‌است. او پیرو هیچ دین زمان خود نبود. وی چندین کتاب به زبان‌های فارسی و عربی نگاشته‌است که برخی از آن‌ها توسط بیرونی و ناصرخسرو ذکر شده‌اند اما هیچ‌کدام از آن‌ها در دسترس نیست. وی[ابوالمعالی] در مقام گزارش از مدعیان خدایی و پیامبری آورده‌است:«اخبار ایرانشهری: این مرد محمدبن محمد الایرانشهری بود و دعوی نبوت کرد در عجم و چیزی جمع کرد که به پارسی بود و گفت این وحی است که به من آمده‌است به جای قرآن به زبان فرشته که نام او هستی است همچنان که حضرت محمد صل الله علیه و اله و سلم رسول عرب بود من رسول عجمم… و مذهب او آن بود که همه شریعت‌ها یکی بیش نیست و این همه خلاف‌های قوم و امتان به پیغمبر بیرون آوردند به غرض خود و چندین کتاب و رسالت به تازی و پارسی تصنیف کرد و بعضی مردم با او یار شدند و آخر هلاک شد.»ناصرخسرو و ابوالمعالی، دو داوری ظاهراً متناقض دربارهٔ ایرانشهری دارند: در حالی که ناصر خسرو او را داعی به دین حق و معرفت توحید خوانده‌است، ابوالمعالی او را متنبی و مدعی پیامبری دانسته‌است؛ اما باید به خاطر داشت که ابوالمعالی افکار ناصر خسرو را نیز رد کرده و او را ملعون خوانده‌است شاید بشود گفت ایرانشهری نیز مانند ناصر خسرو اعتقادات شیعی و باطنی داشته و به همین دلیل توسط متعصبین اهل تسنن تکفیر و به الحاد متهم شده‌است. از این رو می‌توان حدس زد که ناصر خسرو و ایرانشهری قرابت‌های فکری داشته‌اند، اما چنان‌که دیدیم قول ابوریحان بیرونی که گفته‌است ایرانشهری به هیچ دینی مؤمن نبود و خود دین تازه‌ای تأسیس کرده بود، مؤید قول ابوالمعالی علوی است. از ایرانشهری هیچ کتابی برجا نمانده و آراء او نیز کاملاً فراموش شده‌است. شاید دلیل این امر، دگراندیشی اعتقادی و کلامی وی بوده‌است.
ایبْت‌آباد (به اردو: ایبٹ آباد، به انگلیسی: Abbottabad) شهری است واقع در ایالت مرزی شمال غربی با نام اصلی خیبر پختونخوا در پاکستان.
این شهر در دره اورَش و در ۱۱۵ کیلومتری شمال خاوری اسلام‌آباد و ۱۵۰ کیلومتری شرق پیشاور قرار دارد و بلندای آن از سطح دریا ۱۲۱۱ متر تا ۱۲۶۰ متر است.
ایبت‌آباد در پاکستان به خاطر هوای دلپذیر و نهادهای آموزشی و ارتشی باکیفیت معروف است.
این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی شهرت یافت زیرا در ۲ ماه مه آن سال باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده اعلام کرد که اسامه بن‌لادن رهبر گروه تروریستی القاعده در ویلایی در این شهر در همان روز توسط نیروهای آمریکایی کشته شده‌است.
شهر ایبت‌آباد در زمان فرمانروایی بریتانیا بر هند، مقر بخش هزاره بود. این شهر به نام سرگرد جیمز ابوت نامیده شده که در ژانویه ۱۸۵۳ این شهر و بخش را بنیاد گذاشت.
شهر ایبت‌آباد در اوایل سده بیستم یک قرارگاه مهم نظامی و آسایشگاه ارتش شد. در ژوئن ۱۹۴۸ سازمان صلیب سرخ بریتانیا، برای درمان هزاران زخمی درگیری‌های مرزی کشمیر، بیمارستانی در ایبت‌آباد گشود.
در ۸ اکتبر ۲۰۰۵ زمین‌لرزه کشمیر بسیاری از ساختمان‌های قدیمی شهر ایبت‌آباد را ویران کرد.
ورزشگاه المپیک تورین ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال تورینو در شهر تورین ایتالیا می باشد.
ترک‌های خراسانی بخشی از مردمان ترک‌تبار ساکن خراسان که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه در ترکمنستان و فراتر از آمور دریا با استناد به دانشنامه ایرانیکا در حدود یک تا دو میلیون نفر است. نادر شاه افشار از ایل افشار خراسان موسس سلسله افشاریه نیز متعلق به این گروه قومی است.
آنان در شهرستان­ها، شهرها، و روستاهای مختلف استان­های خراسان شمالی، خراسان رضوی، همچنین بخش کالپوش استان سمنان، استان گلستان و شرق استان مازندران بصورت پراکنده و در کنار دیگر اقوام ایرانی زندگی می­کنند.
استایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترک‌های خراسانی را بازمانده ترکانی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند.Vladimir Ivanov, "Further notes on gypsies in Persia", J[R]ASB, new series, vol.16, no.7.1920
فرای و صاییلی (ص ۳۱۵) تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراءالنهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده‌اند.Richard N. Frye and A. M. Sayili, "The Turks in Khurasan and Transoxania at the time of the Arab conquest", The Moslem world, XXXV, no.4 (Oct.1945)
در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز دربارهٔ حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده‌است.ابن‌حوقل، ص 419اصطخری، ص 253 به نظر یوهانسون (۱۹۹۸، ص ۳۲۵)، قسمت اعظم ترکهای ایران از اخلاف سلجوقیان‌اند. سلجوقیان از قبایل غز بودند و ترکهای خراسان در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب می‌شوند.idem, "Irano-Turkic", in Turkic-Iranian contact areas: historical and linguistic aspects, ed. Lars Johanson and Christiane Bulut, Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 2006
ترک‌های خراسان را گردهارد دورفر از نسل ترکان سلجوقی می‌داند. اگر چه قبل از سلجوقیان گروهی دیگر از ترکان اغوز در زمان سلطان محمود غزنوی به خراسان کوچ کردند ولی انبوه ترکان با فرزندان سلجوق یعنی طغرل و چاغری به خراسان آمدند.
بعدها با آمدن ترکان اّیغور همراه به علت حمله مغول ها به ترکستان به سمت ایران آمدند همچ بعد از قرن ۱۶ میلادی در اثر سیل ترکمانان با آنان کم و بیش مخلوط شدند.سیری در تاریخ زبان و لهجه‌های ترکی. دکتر جواد هیئتGerhard Doerfer, "Iran'da Turkler", Turk dili, no.431 (Kasim 1987
سیدعلی میرنیا طبق تحقیقات خود در کتاب «پژوهشی در شناخت ایل­‌ها و طایفه‌­های عشایری خراسان» زمان ورود هریک از ایل­های ترک را در دوره­های مختلف چنین بیان کرده است:
اما آنچه که به وضوح دیده می­شود این است که در بین مردم ترک ساکن خراسان، نام این ایل­ها زیاد مطرح نبوده و بیش­تر خود را به عنوان ترک خراسان می­شناسند.
در خراسان به دلیل ورود ترک‌ها در تاریخ‌های مختلف، ایل‌ها و طوایف متعددی وجود دارد. بر اساس منطقه‌ای و شهری به قرار زیر می‌باشد:
مروی(موری)ها
منابع تاریخی زمان مهاجرت نخستین گروه‌های ایل افشار به خراسان را در آغاز دورهٔ صفوی گزارش می‌دهند. استرآبادی در جهانگشای نادری به مهاجرت ایل قرقلو از آذربایجان به خراسان در زمان شاه اسماعیل اول، و سکنی گزیدن آن ایل در شمال خراسان اشاره می‌کند و می‌نویسد: نواحی سرچشمه میاب کوبکان در کوهستانهای جنوبی محال ابیورد ییلاق، و اتک، شمالی‌ترین ناحیه کوبکان یا کوپکان، و دستجرد و درّه جَز (درگز) قشلاق طایفه‌های ایل افشار بود.جهانگشای نادری. ص 26-27نیز نک: لاکهارت، نادرشاه، 17مینورسکی، 9؛ قدوسی، 15
برخی طایفه‌های کنونی افشار ساکن در خراسان:
اِمبِرْلو یا ایمرلو، ارشلو ، بغایری،اوتانلو، اَیَدلو، ایمانلو (معروف به عبدالملکی)، پاپالو، تکللو یا تَکه‌لو، زَنگانلو، سَروَرلو، قِرقلو یا قِرخِلو یاد کرده‌اند که در نواحی دره گز خراسان پراکنده‌اند.(نک: میرنیا، ۲۵ به بعد) اوبرلینگ به نقل از بروگ به اقامت برخی طایفه‌های افشار در جنوب بجنورد، فاروج، شیروان، قوچان، و نواحی میان سبزوار و نیشابور (خوشاب، بخش سرولایت,طوایف سبزی،بیات) اشاره می‌کند.
زبان گالو از زبان‌های هندواروپایی از شاخه اوییل محسوب می‌شود که در کشور فرانسه توسط اقلیتی سی هزار نفری در منطقه نرماندی تکلم می‌شود.این زبان تحت نفوذ زبان فرانسوی در حال فراموشی می‌باشد.در یک ایستگاه محلی مترو در منطقه رن تابلوهای دوزبانه فرانسه و گالو را نصب کرده‌اند. اگرچه زبان گالو در آن منطقه چندان رایج نیست اما زمانی در دوره تاریخی در منطقه رن گفتگو می‌شده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Gallo_language
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال پارما در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان سن اونژه از زبان‌های هندواروپایی و شاخه زبان‌های اوییل است که توسط اقلیت کوچکی در منطقه شارنت کشور فرانسه بدان تکلم می‌شود.اگرچه این زبان در سطح وسیعی مورد استفاده مردم نیست اما هنوز در برخی نمایش‌ها و مجلات و رادیوها از آن استفاده می‌شود.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال رجینا در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان نورماندی زبانی هندواروپایی از شاخه زبان‌های اوییل است که در کشورهای فرانسه، انگلستان، کانادا جمعیت اندکی بدان تکلم می‌کنند.این زبان در گذشته رواج گسترده ای داشته‌است اما هم‌اکنون در برابر زبان‌های فرانسه و انگلیسی بشدت عقب نشینی کرده‌است.منطقه اصلی رواج این زبان منطقه نورماندی در کشور فرانسه می‌باشد .که در آن ناحیه اگرچه جایگاه زبان رسمی ندارد اما به عنوان زبان محلی و منطقه ای پذیرفته شده‌است.چند دانشکده در منطقه یادشده آموزشهایی به این زبان انجام میدهند.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال تارانتو اسپرت در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان پیکاردی زبانی هندواروپایی از شاخه زبان‌های اوییل است که در کشورهای فرانسه و بلژیک در حدود هفتصد هزار تن گویشور دارد. این زبان در بین گویشوران خود نام‌های متفاوتی دارد که از آن جمله می‌توان به چتی، چتیمی، روچی و پاتوآ اشاره نمود. این زبان در مدارس فرانسه آموزش داده نمی‌شود و کاربردش در محاورات دوستانه و بین اعضای خانواده محدود شده‌است. زبان پیکارد اگرچه امروزه کاربرد نوشتاری چندانی ندارد و در محاورات بکار گرفته می‌شود اما دارای ادبیات مکتوب حاوی شعر، ترانه و کتب طنز می‌باشد.
زبان پوتوی زبانی هندواروپایی از شاخه زبان‌های رومی است که جمعیت بسیار اندکی در فرانسه بدان تکلم می‌کنند.این زبان از زبان‌های اوییل محسوب می‌شود.قدیمترین اثر مکتوب بدست آمده به این زبان به سده سیزدهم میلادی باز میگردد.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال برشا در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
نام این ورزشگاه یعنی ماریو ریگامونتی، به افتخار مدافع تیم تورینوی بزرگ که همگی در حادثه سقوط هواپیمای این تیم کشته شدند برای این ورزشگاه انتخاب شد. ماریو ریگامونتی متولد شهر برشا و بازیکن سابق تیم برشا بوده است.
عرب‌های خراسان گروهی از اعراب مهاجر در منطقهٔ خراسان هستند که از نگاه تاریخی بیشتر در جنوب و مرکز استان‌های خراسان ساکن شده‌اند و به دو دسته تقسیم می‌شوند:
این افراد بازماندگانی از عرب‌های مهاجری که در سده‌های اولیه اسلامی به ایران آمده‌اند می‌باشند.
سخن وری به زبان عربی، در آن منطقه گویای بودن آنان است. گروهی از عرب‌های خراسان ایرانیان عراق (پیش از صدام یا پس از اشغال عراق) می‌باشند.
در خصوص پیشینهٔ عربی‌های خراسان دو نظر وجود دارد:
در منابع تاریخی ذکر شده‌است که در سال ۵۲ هجری قمری زیاد بن ابی سفیان، ربیع بن زیاد حارثی را به سردرمداری امارت خراسان منصوب کرد و به همراه وی پنجاه هزار سپاهی را با خانواده‌هایشان روانهٔ خراسان کرد.
حضور عرب‌ها به صورت اسکان گروهی حدود دویست سال قدمت دارد و بزرگ‌ترین اسکان عرب‌ها در منطقهٔ عربخانه بوده‌است که جمعیتی از عرب‌های دامدار بوده‌اند و از جنوب ایران به این مناطق آمده بودند. عرب‌های مسلمان به دلخواه یا به اجبار در این ناحیه ساکن شدند. مثلاً در سال ۱۱۴۷ه‍. ق و در زمان حکومت نادرشاه افشار، طهماسب قلی خان جلایر سردار سپاه نادر، پس از سرکوب عرب‌های بنادر جنوبی ایران، باعث کوچ آنان از راه کرمان به خراسان شد. مؤلف نادرنامه می‌نویسد:
بنابراین دو مقطع مهم در تاریخ استقرار عرب‌های خراسان وجود داشته‌است. یکی در دورهٔ خلفای اموی و عباسی و دیگری در دورهٔ حکومت نادرشاه افشار. زمان حکومت نادرشاه در حقیقت دورهٔ تکوین قدرت و اقتدار عرب‌ها در خراسان است که شرح اقدامات و اعمال آن‌ها در بسیاری از منابع تاریخی به تفصیل، نگاشته شده‌است.
پس از فتح خراسان و مرکز آن ابرشهر (نیشابور) مهاجرت عرب‌ها از عراق، شام و حجاز به منطقهٔ خراسان آغاز شد. این امر تا پیش از حملهٔ غزها و مغولان ادامه داشت.
امروزه جمعیت بزرگی از عرب‌ها در خراسان مستقر می باشند.Khorasan has a large Arab population http://www.iranicaonline.org/articles/arab-iv
برخلاف شمال خراسان که تمامی عرب‌های ساکن در آن، طی دو یا سه سدهٔ اخیر و در اثر فشارهای سیاسی یا حوادث ناگوار طبیعی، در آن جا سکونت گزیده‌اند، بیشتر عرب‌های جنوب استان بازماندگان مهاجرینی هستند که در سده‌های اولیهٔ حکومت اسلامی به ناحیه آمده‌اند و با رشد جمعیت در طی زمان و اضافه شدن مهاجرین جدید، تعداد آن‌ها در ناحیه زیاد تر شده‌است.
خاندان خُزیمه علم یا خاندان علم، حکمرانان عرب تباری بودند که قرن‌های متمادی، در منطقهٔ قهستان شرقی- بیرجند، زیرکوه و سیستان حکمرانی می‌کردند. در میان با نفوذترین افراد این طایفه می‌توان از اسماعیل خان عرب خزیمه حاکم قاینات و سردار نادر شاه افشار، امیر علم خان اول حاکم قرینات و سردار لشکر نادرشاه و مدعی پادشاهی پس از وی، امیر علم خان سوم حاکم قاینات و سیستان و ملقب به امیر تومان از طرف ناصر الدین شاه قاجار، امیر اسماعیل خان شوکت الملک اول حاکم قاینات، امیر محمد محتشم خان رئیس ایل عرب خزیمه، امیر محمد ابراهیم خان علم شوکت الملک دوم حاکم قاینات و امیر اسدالله علم نخست‌وزیر و وزیر دربار نام برد.دانستنیهای بیرجند، شهرداری بیرجند.
امروزه در هیچ جای خراسان جمعیت قابل مشاهدهٔ عرب بومی وجود ندارد و معاودان و مهاجرین عراقی نیز همانند سایر مردم لباس می‌پوشند. تنها جمعیت قابل ملاحظهٔ «عرب» مهاجران جنگ با عراق بودند که در شهرک شهید بهشتی نزدیک فرودگاه نظامی مشهد اسکان داشتند؛ و بیشتر زنان لباس بومی خود را حفظ کردند.
جمعیت عربخانه در سال ۱۳۶۸ کمتر از دو هزار نفر بود که نیمی از آن‌ها مکرانی و سیستانی و فارس و نیمی هم عرب‌تبار بودند. مردم عربخانه لباس‌هایی شبیه به بلوچی و سیستانی می‌پوشند و هیچ سابقه‌ای از چفیهٔ عربی در کل منطقه وجود ندارد. (سفرنامهٔ گریگور)
قالی بافی در میان زنان بعضی قبایل عرب جنوب خراسان به شکل فرش و قالیچه بافی رواج دارد. این قالیچه‌ها در مناطق جنوبی استان خراسان (خراسان جنوبی) به صورت ذهنی باف بوده و در ابعاد کوچک تولید می‌شوند. زنان قالیباف عرب خراسانی نظیر سایر زنان عشایر ایران از دار زمینی زمینی استفاده می‌کنند که با شیوه چله‌کشی ترکی چله‌کشی شده‌است. این قالیچه‌ها دارای بافتی درشت و پرزهای بلند می‌باشند و با دو پود ضخیم بافته می‌شوند. نخ چله و پود قالی از جنس پنبه و نخ پرز از جنس پشم می‌باشد که غالباً با رنگ‌های جوهری یا ترکیبی از رنگ‌های جوهری و گیاهی با استفاده از دندانه رنگرزی شده‌اند. مهم‌ترین طرح‌های رایج شامل لچک و ترنج، ترنج و ترنج و محرمات می‌باشد. قالیچه‌های نمازی با تصاویر نمازگزاران، شتر، مسجد و درخت از طرح‌های مشهور اقوام عرب رمضانی می‌باشد.
By Éva Ágnes Csató, Bo Isaksson, Carina Jahani.Page ۱۶۲
سفرنامه مک گریگور ترجمه و چاپ آستان قدس رضوی ۱۳۷۰
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال آولینو در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال آنکونا در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان فریولی زبانی هندواروپایی از گروه زبان‌های ایتالیک است که به گویشی از زبان رتی-رومانی می‌باشد و حدود هشتصد هزار تن در ایتالیا بدان تکلم می‌کنند. قدیمیترین آثار ادبی مکتوب در دست از این زبان به سده سیزدهم میلادی بازمی‌گردد. این زبان هیچگاه جایگاه یک زبان رسمی را پیدا نکرد چرا که در منطقه رواج این زبان زبان رسمی و نوشتار و مذهب به ترتیب ببه زبان لاتین، زبان ونتی و ایتالیایی محدود بوده‌است. واژگان این زبان تحت تأثیر زبان ایتالیایی قرار داشته‌اند اما تأثیراتی از ورود واژگان آلمانی و اسلاوی نیز در این زبان مشاهده می‌شود.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال فوجیا در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
لادین یک سلسله گویش از زبان رتی-رومانی از شاخه زبان‌های رومی است که در کشور ایتالیا و منطقه ترنتینو در نواحی شمالی هم مرز با سوییس در حدود سی هزار تن گویشور دارد. در سال ۲۰۰۱ حدود هفده هزار تن از مردم ترنتینو زبان مادری خود را لادین معرفی کردند.این زبان نباید با زبان لادینو که یک زبان رومی دیگر است و به زبان یهودی-اسپانیایی نیز شهرت دارد اشتباه گرفته شود.این گویش نزدیکی زیادی با زبان رومانش یکی از چهار زبان رسمی سوییس در خود دارد.
عرب‌ها در ترکیه یکی از اقوام ساکن این کشورند که بین ۴ تا ۶ درصد (۵ میلیون نفر) از جمعیت ۸۳ میلیون نفری کشور ترکیه را تشکیل می‌دهند. ترکیه به دلایل سیاسی از سرشماری اقوام در سرشماری‌های خود از ۱۹۶۵ میلادی به بعد خودداری کرده‌است.
بعضی از عرب‌ها در ترکیه سابقهٔ حضور قدیمی تری نسبت به قبایل ترک که از آسیای میانه و صحرای گوبی به ترکیه امروزی مهاجرت کردند، دارند. این عرب‌ها در جنوب شرق ترکیه ساکن شدند که این منطقه به نام قبیلهٔ بکر ابن وائل دیار بکر نامگذاری شد. این قبیله از حدود ماردین تا کوه طور و حتی جزیرهٔ ابن عمر متمرکز شدند که این مناطق در واقع مثلث بین عراق و ترکیه و سوریه می‌باشد.
عرب‌های ترک در استان‌های ختای، استانبول، ماردین، مرسین، شرناق، شانلی‌اورفا، آدانا و باتمان سکونت دارند. منطقهٔ اسکندرون سوریه با اکثریت قبایل عربی ساکن در آن هم در سال ۱۹۳۹ از سوریه جدا و به ترکیه ضمیمه شد و تا به الان قبایل بدوی در دو طرف مرز این دو کشور زندگی می‌کنند. سوریه همچنان آن را بخشی از خاک خود می‌داند.
دولت ترکیه با اجبار تعلیم زبان ترکی و بر کل اقلیت‌ها از جمله عرب‌های ترکیه و حتی تغییر نام‌های مناطق سکونت از عربی به ترکی خواهان از بین بردن فرهنگ این مردم می‌باشد با این وجود اکثر عرب‌ها در این مناطق هنوز به زبان مادری سخن می‌گویند ولی زبانی که با ورود لغات ترکی در حال تغییر می‌باشد.
عقد نامهٔ ازدواج سندی است که به موجب آن شرایط پیوند زناشویی بین دو نفر که به‌طور معمول مرد و زن هستند، در آن نوشته می‌گردد. عقد ازدواج بدون سندهای متداول هم جنبهٔ شرعی و دینی دارد. در دین اسلام صرف داشتن شاهد و نوشتن در برگه‌ای و امضای دو طرف عقد و شهود کفایت می‌کند.
در گذشته در برخی از دوره‌ها به سند ازدواج، نکاح‌نامه گفته می‌شد. واژه نکاح در اصل عربی به معنی عمل جنسی است که در فقه اسلامی معنای ازدواج پیدا کرده‌است.
کشف سند ازدواج به شکل سنگ نگاره در حدود ۱٬۳۵۰ پیش از میلاد در بوگازکوی (Boḡazköy) واقع در آناتولی، با ذکر نام پادشاه هیتی و حاکم تمدن میتانی که فرمانروایان سرزمین‌هایی هستند که مردم در آنجا به الهه‌های هندی-ایرانی میترا-وارونا، ایندرا و اشوین‌ها متوسل می‌شوند و آنها را می‌پرستند. این سند ظاهراً رسیدن موجی از اقوام هندو-ایرانی را به شمال غرب ایران تصدیق می‌کند.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
تا سال ۱۴۰۰ عقدنامه ازدواج در ایران به صورت دفترچه‌ای صادر می‌شد، اما کانون سردفتران ازدواج و طلاق با انتشار تصاویری از عقدنامه‌های جدید اعلام کرد که به زودی سندهای ازدواج در ایران به صورت تک برگی و الکترونیک صادر می‌شود.
هم‌باشی (انگلیسی: "cohabitation") یا زندگی مشترک بدون ازدواج یا از دیدگاه برخی دیگر ازدواج سفید، وضعیتی است که زن و مرد با هم زندگی می‌کنند، رابطهٔ جنسی دارند و همچنین کارهای مربوط به خانواده بر دوش هر دو نفر است، ولی بسته به تعریف، از نظر قانون، عرف یا شرع زن و شوهر «رسمی» محسوب نمی‌شوند.
هم‌باشی با دیگر اشکال قانونی، شرعی و عرفی زندگی مشترک بدون ثبت رسمی از جمله ازدواج حقوق مشترک، نکاح معاطاتی، نکاح عرفی و اتحاد مدنی تفاوت دارد.
برخی منابع «هم‌باشی» (cohabitation) را به معنای «ازدواج سفید» و برقراری رابطه جنسی بدون ثبت پیوند ازدواج در نظر گرفته‌اند."ازدواج سفید" چیست؟
ازدواج مدنی نوعی ازدواج است که در نهادهای دولتی مربوطه یا سازمان‌های دینی ثبت نمی‌شود. امروزه براساس ازدواج مدنی، زن و مرد با هم زندگی می‌کنند و کارهای مربوط به خانواده بر دوش هر دو نفر است ولی از نظر قانون زن و شوهر «رسمی» محسوب نمی‌شوند.
بر اساس تعریف دیگر، هم‌باشی موقعی که دو فرد مجرد از دو جنس متفاوت قبل از ازدواج با هم زندگی می‌کنند، اتفاق می‌افتد. این برای افرادی است که، به تعهد اجتماعی و شخصی که ازدواج لازم دارد تمایل ندارند.
در تعریف دیگر، هم‌باشی نوعی از زندگی است که به زندگی زناشویی بدون ازدواج معروف است، که در آن دختر و پسر بدون ازدواج رسمی باهم زندگی می‌کنند. این پدیده یک شیوه جایگزین برای ازدواج است که در غرب با عنوان زندگی زناشویی بدون ازدواج (Cohabitation) نیز شناخته شده‌است
و در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکایی رواج دارد. بدین صورت که رابطه دختر و پسر بدون هیچ توافق مشخص و رسمی صورت می‌پذیرد.
ازدواج‌های دائمی که طرفین پس از جاری شدن صیغه عقد برای ثبت آن در دفاتر ثبت اسناد رسمی اقدام نکنند به لحاظ شرعی، معتبر هستند اما قانونی نیستند و برای زوج مجازات در پی دارد. در ماده (۲۰) قانون حمایت از خانواده ۱۳۹۱ ثبت نکاح دائم در دفاتر اسناد رسمی ازدواج یا ازدواج و طلاق الزامی است و در ماده (۲۱) ثبت نکاح موقت در یکی از شرایط باردار شدن زوجه، توافق طرفین و شرط ضمن عقد الزامی است. با توجه به اینکه از یک سو عدم ثبت ازدواج موقت در ماده (۶۴۵) قانون مجازات اسلامی جرم انگاری نشده‌است و از سوی دیگر شرط تحقق رابطه نامشروع موضوع ماده (۶۳۷) این قانون، عدم علقه زوجیت بین زن و مرد است، در صورتی که دادگاه وجود علقه زوجیت را بر اساس اظهار طرفین برقرار بداند، ازدواج معتبر است و رابطه جنسی مشمول حکم رابطه نامشروع نخواهد بود.
ازدواج شرعی یک زن ایرانی با مرد بیگانه نیز غیرقانونی محسوب می‌شود و ضرورت دارد قبل از ازدواج به وزارت کشور مراجعه و مجوز لازم برای ثبت این ازدواج اخذ شود؛ تنها در این صورت است که زنی که با مرد بیگانه ازدواج کرده، پس از ازدواج از حقوق قانونی برخوردار خواهد بود و با معضل بدون شناسنامه ماندن فرزندانش مواجه نخواهد شد.
ازدواج مدنی
نوعی ازدواج است که در نهادهای دولتی مربوطه یا سازمان‌های دینی ثبت نمی‌شود. امروزه براساس ازدواج مدنی زن و مرد با هم زندگی می‌کنند و کارهای مربوط به خانواده بر دوش هر دو نفر است ولی از نظر قانون زن و شوهر رسمی محسوب نمی‌شوند.
بر اساس تعریف، زندگی زناشویی بدون ازدواج موقعی که دو فرد مجرد از دو جنس متفاوت قبل از ازدواج با هم زندگی می‌کنند، اتفاق می‌افتد. این برای افرادی است که، به تعهد اجتماعی و شخصی که ازدواج لازم دارد تمایل ندارند.
در تعریف دیگر، این نوعی از زندگی است که به زندگی زناشویی بدون ازدواج معروف است، که در آن دختر و پسر بدون ازدواج رسمی باهم زندگی می‌کنند.
یک شیوه جایگزین برای ازدواج که در غرب با عنوان زندگی زناشویی بدون ازدواج(Cohabitation) نیز شناخته شده‌است
که در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکایی رواج دارد.
در این رابطه دختر و پسر بدون هیچ توافق مشخص و رسمی وارد یک رابطه می‌شوند.
در فنلاند زندگی مشترک بدون ازدواج با زندگی مشترک همراه با ثبت رسمی ازدواج تفاوت‌هایی دارد که برخی از آن‌ها به‌شرح ذیل می‌باشند:
در حال حاضر این نوع نگاه به روابط مرد و زن موافقان و مخالفان زیادی دارد و رواج زندگی زناشویی بدون ازدواج در کشوری با شاخصه‌های فرهنگی اسلامی، به عقیدهٔ برخی نگران کننده است.
فاصله میان رسیدن به بلوغ جنسی و تشکیل خانواده زوجینی، هر روز بیشتر می‌شود. به عنوان مثال اگر سن رسیدن به بلوغ جنسی و سن ازدواج را بر اساس آمارهای موجود به ترتیب ۱۳ و ۲۸ سال بگیریم، به یک شکاف ۱۵ ساله میان رسیدن به بلوغ جنسی و ازدواج خواهیم رسید. شیوع پدیده زندگی زناشویی بدون ازدواج نیز نتیجهٔ همین شکاف ۱۵ ساله است.
در زندگی زناشویی بدون ازدواج یکی از آسیب‌های جدی مربوط به نوع زندگی مخفیانه‌ای است که افراد مجبور خواهند بود از اجتماع و خانواده در پیش بگیرند این موضوع بار روانی زیادی را در بلند مدت بر دختر و پسر خواهد داشت.
آنهایی که دارای زندگی زناشویی بدون ازدواج هستند، اغلب این دشوار است که این افراد رازشان را حفظ کنند. آن‌ها مجبورند پشت سرهم دروغ بگویند تا حقیقت مشخص نشود.
جنبه منفی ازدواج مدنی بچه‌های مشترک هستند. البته بچه‌ها در این نوع زندگی می‌توانند باعث تقویت خانواده باشند، مهم نیست خانواده رسمی یا غیررسمی باشد. در عین حال کودکان حاصل از ازدواج سفید در جوامعی چون ایران بیشترین لطمه را خواهند خورد؛ زیرا این ازدواج در جایی ثبت نمی‌شود و سرنوشت آنان پس از تولد مشخص نیست و از حقوق اجتماعی مانند تحصیل و داشتن شناسنامه محروم شده و از والدین طبیعی خود ارثی نخواهند برد.
این افراد توجیه می‌کنند که هزینه ازدواج چه از لحاظ فردی و چه اجتماعی بسیار گسترده‌است و اگر یک زندگی رسمی آغاز شود امکان بازگشت به دوران مجردی بسیار سخت است.
جوان امروزین اکنون جز ازدواج و تشکیل خانواده، اهداف دیگری نیز در سر دارد و احتمال می‌دهد که مسئولیت‌های پس از ازدواج، میان او و رؤیاهایش فاصله بیندازد. فرد چنین گمان می‌کند که تعهدات زناشویی، بال‌های بلندپروازی او را کوتاه می‌کند و تلاش برای تأمین معیشت را جایگزینش خواهد کرد.
نیمی از زوج‌ها در غرب گزارش کرده‌اند که قبل از ازدواج با هم همخانه بوده‌اند.
کلیسای انگلیستان نیز برای اولین بار اعلام کرد زوج‌هایی که پیش از اینکه ازدواج کنند بچه دار شده‌اند برای ازدواج رسمی به کلیسا بیایند.از بارداری پیش از ازدواج تا ازدواج پس از تولد فرزند + آمار - مشرق نیوز | mashreghnews.ir
نیمی از زوج‌ها در غرب پیش از ازدواج هم‌خانه بودند اکنون، زندگی بدون ازدواج، به مرحله‌ای عادی در روند آشنایی دو فرد تبدیل شده‌است.
از نظر موافقان اولین مزیت این نوعی زندگی مشترک «عشق» است. از نظر آن‌ها وقتی عاشقان دیگر نمی‌توانند بدون یکدیگر زندگی کنند، اینجا ازدواج مدنی چارهٔ خوبی است لذا هر دو نفر آگاهانه تصمیم می‌گیرند تا با هم زندگی کنند نه اینکه یکی به خاطر خواستهٔ دیگری خودش را قربانی کند.
عامه نیز بر این عقیده‌اند که هم‌خانگی به عنوان یک دوره امتحان برای مشاهده اینکه آیا رابطه خوب عمل می‌کند یا نه، مفید است.
و هم‌خانگی به عنوان یک فرهنگ معرفی می‌شود.
دختر و پسر از ابتدا با هدف آشنایی و برقراری رابطه‌ای برای شناخت و با تکیه به این جمله که تا زیر یک سقف زندگی نکنیم شناختی پیدا نمی‌شود وارد رابطه هم‌خانگی می‌شوند.
اما با این وجود بر خلاف باور عامه هم‌خانگی پیش از ازدواج نمی‌تواند دلیلی برای استحکام خانواده در آینده باشد. مطالعات روی آمارها نشان می‌دهد ازدواج‌هایی که زوج قبل از آن با هم دارای زندگی زناشویی بدون ازدواج بوده‌اند نسبت به ازدواج‌هایی که زوج چنین سابقه‌ای نداشته‌اند، بیش از ۵۰ درصد بیشتر با خطر طلاق مواجه است. و معمولاً کسانی که ازدواج‌های دوم و سوم را تجربه می‌کنند رابطه چندان خوشبخت‌تر و موفق‌تری را کسب نمی‌کنند.
امروزه هم‌خانگی شیوه‌ای برای جایگزینی ازدواج یا آغازی برای ازدواج در غرب شناخته شده‌است؛ البته با توجه به آمارها برای مثبت بودن کارایی هم‌خانگی، تردیدهای فراوانی وجود دارد. در تحقیقاتی که در غرب موجود است ثابت شده در زندگی‌های هم‌خانگی سوء استفاده طرفین بیشتر اتفاق می‌افتد
تحقیقات زیادی دریافته‌اند که حملات جسمی در بین زوج‌های دارای زندگی زناشویی بدون ازدواج، نسبت به زوج‌هایی ازدواج کرده‌اند بسیار رایج‌تر و شدیدتر است.
جامعه آمریکا افراد را ترغیب می‌کند تا بر حال متمرکز شوند و برای امروز زندگی کنند؛ اما ازدواج رسمی نشانه تأکید بر آینده است.
این احتمال وجود دارد که افزایش زندگی زناشویی بدون ازدواج دختران و پسران تهرانی در نهایت به یک فرهنگ تبدیل شود؛ هرچند این مسئله در فرهنگ ایرانی با مخالفت‌های فراوانی روبه‌رو است.
یکی از مسائلی که باید در زندگی زناشویی بدون ازدواج به آن توجه کرد این است که در این رابطه دختر و پسر بدون هیچ توافق مشخص و رسمی وارد یک رابطه می‌شوند. موضوعاتی همچون حمایت مالی والدین و احساس گناه در مورد عمل کردن، برخلاف آرزوهای آن‌ها نیز در زندگی این افراد وجود دارد. از دست دادن حمایت والدین یک ترس اساسی برای زوج‌های دارای زندگی زناشویی بدون ازدواج است. مسئلهٔ دیگر در رابطه با زندگی زناشویی بدون ازدواج اینست که، اگر بعد از چند ماه زندگی مشترک پسر دختر را رها کند و برود، این دختر شانس کمتری برای یک ازدواج مناسب خواهد داشت.
امروزه، زندگی بدون ازدواج یکی از شیوه‌های رایج زندگی در غرب است. بیش از دوسوم زوج‌های آمریکایی پیش از ازدواج رسمی، مدتی را بدون ازدواج با یکدیگر زیر یک سقف می‌گذرانند. در سال ۱۹۹۴، حدود ۳/۷ میلیون زوج آمریکایی بدون ازدواج با یکدیگر زندگی می‌کردند و نزدیک به اواخر دهه ۱۹۹۰، حداقل ۵۰ تا ۶۰ درصد زوج‌ها حداقل پیش از ازدواج رسمی، مدتی را بدون ازدواج با یکدیگر می‌گذراندند. تحقیقات نشان می‌دهد هم‌خانگی در ۴۰ سال اخیر در کشورهای غربی ناگهان افزایش یافته‌است. بر اساس آمارهای سرشماری، تعداد زوج‌های هم‌خانه در سال ۱۹۶۰ در آمریکا، ۴۳۹ هزار نفر بود. در سال ۲۰۰۰، برآورد شده‌است که در حدود پنج میلیون و ۵۰۰ هزار نفر هم‌خانه هستند. نیمی از زوج‌هایی که سرانجام ازدواج می‌کنند گزارش کرده‌اند که قبل از ازدواج با هم همخانه بوده‌اند. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ تولدهای این چنینی در آمریکا ۴۰۰٪ افزایش یافته‌است. در ابتدای قرن ۲۱ از هر دو کودک آمریکایی یکی در این نوع رابطه به دنیا می‌آید،
در آمریکا نسبت به سال‌های گذشته تعداد کودکان متولد شده از زوج‌های ازدواج نکرده، شش برابر شده، به طوری که تقریباً
امروزه ۳۳٪ نوزادان به مادران ازدواج نکرده تعلق دارند،
این در حالی است که تا پیش از ۱۹۷۰، زندگی بدون ازدواج در ایالات متحده غیرقانونی بود. طبق آمار آمریکا، تعداد زوج‌های ازدواج‌نکرده‌ای که با یکدیگر زندگی کرده‌اند، از ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ ده برابر شد و اکنون، زندگی بدون ازدواج، به مرحله‌ای عادی در روند آشنایی دو فرد تبدیل شده‌است. مشکلات مالی، محک زدن رابطه، آشنایی بیشتر و عدم اعتقاد به ازدواج می‌توانند دلایل زندگی مشترک بدون ازدواج باشند. هزینه بالای اجاره یا خرید مسکن و عدم تناسب دخل و خرج که در دوران معاصر بسیار برجسته است، می‌تواند دلیلی عمده برای زندگی بدون ازدواج باشد.
هفت تا ۹ درصد از استرالیایی‌های بزرگسال در این دسته قرار می‌گیرند. یک میلیون و هفت صد هزار تن از زن و شوهرهای آمریکایی این سبک زندگی را انتخاب کرده‌اند و تعدادشان رو به افزایش است. در بریتانیا بیش از ده درصد کل زوج‌ها به این شیوه از زندگی مشترک روی آورده‌اند. نتایج یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۱۰ در فرانسه نشان می‌دهد که تقریباً هشت درصد از افراد ۱۸ تا ۷۹ ساله، یعنی ۳، ۸ میلیون نفر، تصمیم گرفته‌اند با هم باشند ولی جدای از هم زندگی کنند. طبق آمار دیگر هم خانگی یک زن و مرد – بدون ازدواج رسمی – در دوره‌ای ۳۸ ساله از ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۸ رشد ۱۰۰۰ درصدی داشته‌است.
در حدود ۴۰ درصد از زوج‌های هم‌خانه در آمریکا بدون آنکه به ازدواج برسند از هم جدا می‌شوند. نیمی از این افراد در طول زندگی چندین هم‌خانه داشته‌اند.
در دی‌ماه ۱۳۹۱، مرتضی طلایی، رئیس وقت کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران در گفتگو با ایلنا، از افزایش زندگی مجردی دانشجویی در شهر تهران در محلات شمال شهر خبر داد. هنوز آمار رسمی در این بخش اعلام نشده‌است.
علی عباس علوان یک شخصیت دانشگاهی در عراق می باشد که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ ریاست دانشگاه بصره را به عهده داشت.
ابی اشوه پادشاه بابل از ۱۷۱٢ تا ۱۶۸۴ پیش از میلاد می‌باشد. وی جانشین پدرش سامسو-ایلونا و نوه حمورابی پادشاه مشهور بابلی بود.
کنلتون شهری در پری کانتی، ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است. این شهر مجاور رودخانه اوهایو قرار گرفته است.
کنلتون در موقعیت قرار گرفته است. این شهر مساحتی در حدود ۴ کیلومتر مربع دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۱٬۵۶۳ نفر اعلام شد.
فرایند تولید نرم‌افزار که با عنوان «چرخهٔ حیات تولید نرم‌افزار» نیز شناخته می‌شود، ساختاری است که روی توسعه و تولید محصولات نرم‌افزاری اعمال می‌شود. عبارت‌های مشابهی چون «چرخهٔ حیات نرم‌افزار» و «فرایند نرم‌افزار» در این رابطه استفاده می‌شود. الگوهای گوناگونی نظیر فرایندهای خاص وجود دارند که هر کدام خط مشی مختص (آن فرایندها) برای انجام کارها و فعالیت‌های متنوع در طول فرایندها را مشخص می‌کنند. برخی عنوان می‌کنند که «طرح چرخهٔ حیات» یک عبارت بسیار عمومی بوده و «فرایند تولید نرم‌افزار» عبارت تخصصی‌تر است. برای مثال خیلی از فرایندهای تولید نرم‌افزار ویژه‌ای هستند که خود زیر مجموعه چرخهٔ حیات مارپیچ به‌شمار می‌روند.
از مهم‌ترین کارها در تولید نرم‌افزار استخراج نیازمندی‌ها یا تحلیل نیازمندی‌های آن سامانه است. مشتریان عمومی معمولاً تصور مفهومی، انتزاعی و مبهمی از نتیجه نهایی خواسته‌هایشان دارند و نمی‌دانند به درستی نرم‌افزار مورد نظرشان چه کاری باید انجام دهد. در این مرحله نیازمندی‌های ناتمام، پیچیده و مبهم، و حتی متضاد توسط مهندسان نرم‌افزار ماهر شناسایی می‌شوند. در این برهه تکه نرم‌افزارهای آماده، تجربه‌شده و فعال ممکن است برای پایین آوردن ریسک (و مشکلات) نیازمندی‌ها کمک کنند. نخست نیازمندی‌های عمومی از کاربران جمع‌آوری شده و دامنه توسعه و تولید نرم‌افزار که باید تولید شود شناسایی و تحلیل می‌شود، سپس مستندات به صورت شفاف نوشته می‌شوند. معمولاً به این مستند، مستند دامنه یا محدوده سامانه گفته می‌شود.