moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بودیچ در ۱۷۹۵ میلادی نخستین سفر از چهار سفر طولانی خود در کشتی را به عنوان منشی کشتی و نویسنده ناخدای کشتی آغاز نموده و به دریا رفت. وی در پنجمین سفر دریایی طولانی خود به عنوان ناخدا و نیمه مالک کشتی به دریا رفت. وی پس از این سفر خود، در ۱۸۰۳ به سیلم بازگشت تا مطالعات ریاضی خود را از سر گرفته و وارد تجارت بیمه شود. یکی از خانه‌های وی در سیلم بنام خانه ناتانیل بودیچ هنوز هم پابرجا بوده و در سال ۲۰۰۰ مرمت کاری شد. این خانه به عنوان نشان تاریخی ملی مشخص شده‌است.
بودیچ در ۱۷۹۸ با الیزابت بوردمن ازدواج کرد، اما خانم وی هفت ماه بعد وفات کرد. بودیچ در ۱۸۰۰ میلادی بار دیگر با خواهرزاده خود ماری «پولی» انگرسول بودیچ (۱۷۸۱–۱۸۳۴) ازدواج کرد. آن‌ها ۲ دختر و ۶ پسر داشتند، از جمله هنری انگرسول بودیچ. هنری پکرنگ بودیچ و چارلز پکرنگ بودیچ از جمله نوه‌های وی بودند.
در ۱۸۰۲ میلادی کتاب خود با عنوان «"ناوبر عملی آمریکایی"» را برای نخستین بار منتشر کرد. دانشگاه هاروارد در همین سال به بودیچ یک درجه تحصیلی افتخاری اعطا نمود.
بودیچ در ۱۸۰۴ میلادی نخستین بیم‌سنج بیمه در ایالات متحده بوده و رئیس شرکت «بیمه آتش‌سوزی و دریایی اسکس در شهر سیلم» بود. این شرکت تحت رهبری وی علی‌رغم شرایط سخت سیاسی و جنگ ۱۸۱۲ به شکوفایی رسید.
کارهای بودیچ در عرصه ریاضی و ستاره‌شناسی در جریان این زمان جایگاه قابل‌توجهی برای وی کسب کرد، از جمله انتخاب شدن در آکادمی هنر و علوم آمریکا در ۱۷۹۹ میلادی و جامعه فیلسوفان آمریکا در ۱۸۰۹ میلادی. در سال ۱۸۰۶ میلادی به او ریاست بخش ریاضیات و فیزیک دانشگاه هاروارد پیشنهاد شد، اما وی این پیشنهاد را رد نمود. مقاله‌ای در ۱۸۰۴ میلادی پیرامون مشاهدات وی از مهتاب به نشر رسید و در ۱۸۰۶ میلادی چارت‌های دریایی چندین لنگرگاه از جمله لنگرگاه سیلم را منتشر کرد. پس از آن نشریات علمی آغاز شد، از جمله مطالعه در مورد انفجار شهاب‌واره (۱۸۰۷ میلادی)، سه مقاله در مورد مدارها و دنباله‌دار (۱۸۱۵، ۱۸۱۸، ۱۸۲۰) و مطالعه در مورد منحنی لیساژو که از حرکت یک آونگ معلق در دو نقطه ایجاد می‌شود (۱۸۱۵).
دانشگاه هاروارد در سال ۱۸۱۶ میلادی به ناتانیل بودیچ یک دکترای افتخاری قانون را اعطاء کرد.Thornton, Tamara Pkakins, "Nathaniel Bowditch: Brief life of a mathematician and businessman: 1773-1839", "Harvard Magazine", July-August 2016.
علاوه بر هاوارد، آکادمی نظامی ایالات متحده و دانشگاه ویرجینیا نیز ریاست بخش ریاضیات را به بودیچ پیشنهاد نمودند. باز هم بودیچ این پیشنهادها را نپذیرفت، شاید (در مورد دانشگاه ویرجینیا) به این خاطر که ۲٬۰۰۰ دلار حقوق پیشنهاد شده ثلث میزان حقوقی بود که وی به عنوان رئیس شرکت بیمه دریافت می‌کرد.
بودیچ ترجمه چهار جلد اول کتاب «رساله مکانیک آسمانی» اثر لاپلاس را تا ۱۸۱۸ میلادی تکمیل کرد. با این حال، نشر این کار به احتمال زیاد به علت هزینه آن برای چندین سال به تأخیر افتاد. به هر حال وی در همکاری با بنجامین پرس، کار روی آن را ادامه داده و تفسیرهای بیشتری به آن اضافه نمود که در نهایت طول آن دوبرابر شد.
شهرت بین‌المللی بودیچ تا سال ۱۸۱۹ میلادی به حدی گسترش یافته بود، که وی به عنوان عضو انجمن‌های سلطنتی ادینبورگ و لندن و همچنین آکادمی سلطنتی ایرلند انتخاب شد.
بودیج در ۱۸۲۳ میلادی شرکت بیمه آتش‌سوزی و دریایی اسیکس را رها کرد، تا به عنوان بیم‌سنج در شرکت بیمه زندگی بیمارستان ماساچوت در بوستون خدمت کند. وی در این شرکت جدید در سمت «مدیر پول» (نوعی مدیریت سرمایه‌گذاری) خدمت می‌کرد و کسانی را که برای خود سرمایه از دریا به‌دست آورده بودند، راهنمایی می‌نمود تا سرمایه خود را به ساخت و ساز سوق دهند. شهرهایی مانند لوول در نتیجه کار وی به شکوفایی رسید.
زمانی‌که بودیچ از سیلم به بوستون نقل مکان کرد، حدوداً بیش از ۲٬۵۰۰ جلد کتاب، ۱۰۰ عدد نقشه و چارت و ۲۹ جلد دست نوشته خود را نیز انتقال داد.
بودیچ در جریان مدتی که در دریا بود، شدیداً علاقه‌مند به ریاضیاتی شد که در هدایت کشتی از طریق ستاره‌ها به‌کار می‌رفت. وی در اوایل از ناوبر جان همیلتون مور که در لندن چاپ شده بود، استفاده می‌کرد و گفته می‌شد که این ناوبر اشتباهاتی دارد. بودیچ برای این‌که جدول‌های دقیق را در دست داشته و بر مبنای آن کار نماید، تمامی جدول‌های مور را دوباره محاسبه نمود و آن‌ها را مجدداً تنظیم و گسترش داد. وی با ناشر آمریکایی این اثر که ادموند بلانت نام داشت تماس گرفت، ناشر نیز از وی درخواست نمود تا هنگام سفر پنجم خود چاپ سوم را تصحیح و بازنگری نماید. این کار به حدی مفصل بود که بودیچ تصمیم گرفت، خود در این رابطه یک کتاب بنویسد و در «یادداشتی در کتاب نوشت، چیزی نیست که نتوانم به خدمه‌ها یاد بدهم». گفته می‌شود که در این سفر تمامی مردان از ۱۲ خدمه کشتی شامل آشپز کشتی این شایستگی را پیدا کردند تا مشاهدات ماه را محاسبه نموده و موقعیت دقیق کشتی را مشخص نمایند.
بلانت در ۱۸۰۲ میلادی نخستین نسخه ناوبر عملی آمریکایی اثر بودیچ را به چاپ رساند و این اثر به معیار صنعت حمل و نقل کشتی برای یک و نیم‌قرن بعدی در نیم‌کره غربی مبدل شد. نسخه جدید شامل چندین راه حل برای مسئله مثلثات کروی بود، که یک مسئله جدید بوده و همچنین حاوی چندین فرمول و جدول برای ناوبری بود. اداره هایدروگرافیک ایالات متحده در ۱۸۶۶ میلادی حق‌نشر آن را خریداری نموده و از آن زمان به بعد این کتاب همواره به چاپ رسید و به‌طور منظم بازنگری می‌گردد تا بروز نگهداشته شود. تأثیرگذاری بودیچ در ناوبری عملی آمریکایی آنچنان عمیق بود که دریانوردان امروزه آن را فقط "بودیچ" می‌نامند. افسران دانشجوی نیروی دریایی قبل از تأسیس آکادمی دریایی ایالات متحده از این اثر با عنوان «بودیچ بی-نقص» یاد می‌کردند.
بودیچ در ۱۸۳۸ میلادی بر اثر سرطان معده در بوستون وفات کرد. وی در ارام‌گاه ماونت اوبرن به خاک سپرده شد، جای‌که یک بنای یادبود برای وی از طریق اعانه مردمی ساخته شد.
این تندیس نخستین، تندیس برنز به اندازه شخص زنده بود که در آمریکا ساخته شد. این تندیس اثر مجسمه‌ساز پرآوازه رابرت بال هاگز بود.
مدح زیر توسط اجتماع دریایی سیلم در مورد وی نوشته شد:
پسر بودیچ به‌نام دکتر اچ.آی. بودیچ در دهه‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی «کتابخانه بودیچ» در اوتیس پلیس در شهرستان مالی بوستون را مدیریت می‌کرد.The history of the Boston medical library. Priv. print. by the Plimpton Press, 1918 این کتابخانه «برای ساکنین بوستون یا شهرهای هم‌جوار آن رایگان بود. … این کتابخانه ناتانیل بودیچ فقید است و صرفاً دارای منابع علمی می‌باشد».Boston Directory. 1856 خانواده وی در ۱۸۵۸ میلادی مجموعه وی را که «اکثراً حاوی کارها در بخش ریاضیات و ستاره‌شناسی بود» به کتابخانه عامه بوستون دادند.Hand-book for readers in the Boston public library. 1890
تاتو وانهانن، (۱۷ آوریل ۱۹۲۹–۲۲ اوت ۲۰۱۵)، دانشمند علوم سیاسی، جامعه‌شناس و نویسنده فنلاندی بود.
او استاد علوم سیاسی در دانشگاه تامپره فنلاند بود. وانهانن با ریچارد لین نویسنده کتبی چون نابرابری جهانی (۲۰۰۶)، تضادهای قومی (۱۹۹۹) و تعدادی کتاب دیگر بودند.
وانهانن پس از مطالعه زیست‌شناسی فرگشتی ادوارد ویلسون به زیست‌شناسی تکاملی علاقه نشان داد و بعدها در حرفه‌اش دربارهٔ هوش و نابرابری نوشت. او از به‌کارگیری روش‌های تکاملی و ژنتیکی در علوم اجتماعی حمایت کرد؛ با این حال، بیشتر کارهای آکادمیک او به دموکراسی‌سازی می‌پرداخت که با روش‌های مقایسه‌ای بین‌المللی مطالعه کرده بود. وانهانن به خاطر شاخصِ دموکرات بودنش، شناخته شده بود.
تاتو وانهانن با آنی تیهونن ازدواج کرد و صاحب سه پسر شد. یکی از پسرانش، ماتی وانهانن، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ نخست‌وزیر فنلاند بود.
کنوانسیون آینده اتحادیه اروپا، یک کنوانسیون اروپایی و نهادی است که توسط شورای اروپا در دسامبر ۲۰۰۱ و در نتیجه بیانیه لاکن تأسیس شد.
هدف این کنوانسیون با الهام از کنوانسیون فیلادلفیا که منجر به تصویب قانون اساسی فدرال ایالات متحده شد، تهیه پیش نویس قانون اساسی برای اتحادیه اروپا بود تا شورا آن را نهایی و تصویب کند. کنوانسیون کار خود را در ژوئیه ۲۰۰۳ با پیش نویس معاهده خود برای ایجاد عهدنامه تدوین قانون اساسی اتحادیه اروپا به پایان رساند.
شهاب‌سنگ مریخی () صخره‌ای است که در سیارهٔ مریخ تشکیل شده، در اثر برخوردی از سیاره به بیرون پرتاب شده و پیش از فرود به عنوان شهاب‌سنگ روی زمین، فضای میان‌سیاره‌ای را طی کرده و به زمین رسیده‌است. تا سپتامبر ۲۰۲۰، ۲۷۷ شهاب‌سنگ به عنوان مریخ طبقه‌بندی شده بوده‌اند؛ که کمتر از نیم درصد از ۷۲۰۰۰ شهاب‌سنگ طبقه‌بندی شده تا آن زمان است.
سه گروه از شهاب‌سنگ‌های مریخی وجود دارد: شرگوتیت‌ها، نخلیت‌ها و شاسینگنیت‌ها که در مجموع به عنوان شهاب‌سنگ‌های اس‌ان‌سی SNC شناخته می‌شوند. چندین شهاب‌سنگ مریخی دیگر گروه‌بندی نشده‌اند.
این شهاب‌سنگ‌ها به مریخی تعبیر می‌شوند زیرا دارای ترکیبات عنصری و ایزوتوپی هستند که شبیه سنگ‌ها و گازهای جوی در مریخ است که توسط فضاپیماهای در حال گردش، کاوشگرهای سطحی و مریخ نوردها اندازه‌گیری شده‌اند. این اصطلاح شامل شهاب سنگ‌های یافت شده در مریخ، مانند سنگ سپر حرارتی نمی‌شود.
مجله شخصیت و تفاوت‌های فردی، یک مجله علمی دانشگاهی است که ۱۶ بار در سال توسط الزویر منتشر می شود.
این مجله در سال ۱۹۸۰ تاسیس شد و مجله‌ی رسمی انجمن بین المللی برای مطالعه تفاوت‌های فردی است.
سردبیر نشریه دونالد ساکلوفسکه است. ویراستاران قبلی شامل فیلیپ ای. ورنون و سیبیل بی. جی. آیزنک هستند. سردبیر موسس مجله شخصیت و تفاوت‌های فردی، هانس یورگن آیزنک بود.
این مجله، تفاوت‌های فردی را که به طور گسترده تصور می شود، با مقالاتی در زمینه روانشناسی اجتماعی، فرآیندها، شخصیت، هوش، جنبه های خاص طبیعت انسان مانند خلاقیت، و پرخاشگری و همچنین کاربردهای بالینی، اقتصادی و منابع انسانی پوشش می دهد. مقالات اغلب از تکنیک‌هایی مانند مدل‌سازی معادلات ساختاری و تحلیل روان‌سنجی مقیاس‌ها یا رویکردهای ژنتیک رفتاری و روان‌شناسی فرگشتی استفاده می‌کنند.
تینا کاراپتیان (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی، و رقصنده روی یخ اهل ارمنستان-کانادا است.
آناستازیا گربنکینا (؛ زادهٔ در مسکو}) رقصنده روی یخ اهل روسیه-ارمنستان است.
تیفانی هایدن (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی، و رقصنده روی یخ اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است.
کسنیا سمتاننکو (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی، و رقصنده روی یخ اهل ارمنستان است.
یرجانیک آبگاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار، جنگجوی آزادی، خاورشناس و دانشمند اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۸ فوریه ۱۹۴۰ در آرگل به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی در ۷ مه ۲۰۲۰ در سن ۸۰ سالگی در درگذشت.
گریگور یرمی آواگیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک استاد دانشگاه، اقتصاددان، جغرافیدان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۸ در گروزنی به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۴ دسامبر ۲۰۰۵ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
آرمناک ماناسری آرمناکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار، کنشگر و فرد نظامی اهل ارمنستان بود که از تاریخ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۱ دسامبر ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد وی در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ در سن ۴۳ سالگی در جریان تیراندازی مجلس ملی جمهوری ارمنستان در ایروان کشته شد.
آغاسی آرشاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و اقتصاددان اهل ارمنستان است که از تاریخ - تا تاریخ ۲۰۰۳ نمایندگی دوره‌های اول تا سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
ساموئل وُلودیایی گئورگیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار، لغت‌شناس و ویراستار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲ اکتبر ۱۹۴۸ در زارینجا، شهرستان تالین به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی از اعضای کمیته قره‌باغ بود. وی در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۴ در سن ۶۵ سالگی در ایروان درگذشت.
زاروهی روبنی آرئوشاتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، لغت‌شناس و روزنام‌نگار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد.
ولادیمیر سارگسی داربینیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار حقوق‌دان و تاریخ‌نگار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی پیشتر از تاریخ دسامبر ۱۹۶۸ تا تاریخ سپتامبر ۱۹۷۴ سمت وزیر امور داخلی ارمنستان شوروی را برعهده داشت.
در ۱۰ آوریل ۱۹۳۱ در آچاجور شهرستان ایجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آرارات دوینی گومتسیان (؛ زادهٔ ) یک آموزگار، سیاستمدار، دیپلمات و اقتصاددان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲ فوریهٔ ۱۹۴۸ در گیومری به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین در سال ۲۰۰۹ عنوان شهروند افتخاری گیومری به وی اعطا شده‌است.
استپان بارسقیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ نمایندگی دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی از تاریه ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ استاندار استان گغارکونیک بود.
در ۱۸ آوریل ۱۹۵۸ در واردنیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ در سن ۶۱ سالگی در درگذشت.
واهرام واغیناکی باغداساریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ نمایندگی نماینده دوره‌های اول، دوم، سوم، پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۱ در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
آنژلا باکونتس (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و کارگردان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۷ اکتبر ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
جما گورگنی آنانیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و کارشناس آموزش و پروش اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۹ ژوئن ۱۹۳۱ در ایجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
بلبل سرخاکستری عضوی از خانواده بلبلان است. این گونه بومی گات غربی در جنوب غربی هند است و از جنوب گوا تا تامیل نادو تا ارتفاعات 1200 متر یافت می‌شود. در نیزارها یا بیشه‌های متراکم در نزدیکی رودخانه‌ها و مناطق باتلاقی در داخل جنگل‌ها یافت می‌شود. آنها یک صدای متمایز دارند که حضور آنها را در داخل پوشش گیاهی متراکم که در آن به سختی قابل تشخیص است نشان می‌دهد.
جایزه ادبی فنلاند (به فنلاندی: Finlandia-palkinto) یک جایزه ادبی در فنلاند است که توسط بنیاد کتاب فنلاند اعطا می‌شود. این جایزه از سال ۱۹۸۴ هر ساله با مبلغ ۳۰۰۰۰ یورو در سه بخش به نویسندگان بهترین رمان فنلاندی، کتاب کودک و کتاب غیرداستانی اهدا می‌شود. آثار ارسال شده برای نامزدی ممکن است به زبان فنلاندی یا زبان سوئدی باشند و همچنین آثاری به زبان‌های دیگر نیز ممکن است در نظر گرفته شوند.
سعید کریمی (متولد ۱۳۵۹) بازیگر ایرانی است. شهرت او بیشتر برای نقش بازیگری‌اش در مجموعه تلویزیونی "بچه‌مهندس" است.
کریمی از دوران نوجوانی بازیگری تئاتر انجام می‌داد و در سال ۱۳۷۸ با اینکه در دبیرستان رشته ریاضی فیزیک می‌خواند، در کنکور هنر شرکت کرد و در رشته تئاتر در دانشگاه پذیرفته شد. از همان سال وارد گروه‌های حرفه‌ای تئاتر شد و بازیگری دغدغه اصلی زندگی‌اش بود. در همان مقطع که وارد گروه‌های حرفه‌ای تئاتر شد، در چند فیلم کوتاه به عنوان بازیگر و دستیار کارگردان همکاری کرد، اما به صورت حرفه‌ای و رسمی از سال ۱۳۷۹ با شاگردی یدالله صمدی وارد سینما شد و به عنوان دستیارِ صمدی فعالیت می‌کرد.
او در سال ۱۳۹۰ با بنفشه صمدی ازدواج کرد و پسری به‌نام آروند دارد.
چاهات خانا (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلمی با نام فیلم اشاره کرد.
آدولف هونلاین (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۸۸۱ – درگذشته ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲) نظامی آلمانی و از مقامات حزب نازی (NSDAP) بود. او از سال ۱۹۳۱ تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۲"،"رهبر (کورپسفیوقه) سپاه موتور سوسیالیست ملی بود. این سپاه مسئول هماهنگی استفاده از وسائل نقلیه موتوری اهدایی حزب به اعضای آن و همچنین آموزش مهارت‌های رانندگی بود.
هونلاین در نویشتتلاین، فرانکونیای علیا، متولد شد. او در سال ۱۹۰۶ با همسرش پائولا (نی دویملینگ) ازدواج کرد. این زوج صاحب سه دختر شدند که یکی از آنها در کودکی درگذشت. او در جنگ جهانی اول حضور داشت و طی آن به درجه سرگردی دست یافت. همچنین به دلیل خدمات در جنگ نشان صلیب آهنین درجه دو و درجه یک به او اعطا شد. پس از جنگ جهانی اول، از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ به عنوان فرمانده گروهان در "فرایکور" خدمت کرد. او اولین بار در سال ۱۹۱۹ در پادگان هنگ گارد محافظتی باواریا سخنرانی آدولف هیتلر را شنید. او تا سال ۱۹۲۳ در گروه ملی‌گرای یهود ستیز ارنست روم، به نام بوند رایش‌کریگس‌فلاگه (انجمن پرچم جنگ امپراتوری)، عضو بود.
او در نوامبر ۱۹۲۳ در کودتای آبجوفروشی (کودتای مونیخ) - تلاش ناموفق هیتلر و حزب نازی (NSDAP) برای به دست گرفتن قدرت در مونیخ - شرکت داشت. او از نوامبر ۱۹۲۳ تا مارس ۱۹۲۴ در زندان اشتادلهایم، نویدک و لندسبرگ در بازداشت بوده مورد بازجویی قرار گرفت. "او در مارس ۱۹۲۴ از رایشسویر" اخراج شد و به دلیل ایفای نقش در کودتای ناموفق مونیخ به شش ماه حبس در زندان لندسبرگ محکوم شد و در آن‌جا به هیتلر و افراد دیگری که در کودتا نقش داشتند؛ پیوست. این رویداد مسیر زندگی سیاسی هونلاین را تغییر داد و او پس از آزادی از زندان به درجات بالایی در حزب نازی رسید. او در سال ۱۹۳۰ به‌طور رسمی به حزب نازی پیوست و در اشتوم‌آبتایلونگ (اس آ) خدمت کرد. ارنست روم در سال ۱۹۳۲ او را به عنوان "اس‌آ - اوبرگقوپن‌فیوقه" منصوب کرد و در سال ۱۹۲۷ هونلاین رئیس بخش مهندسی خودرو اس‌آ بود.
هونلاین سپس به رهبری سپاه موتور سوسیالیست ملی (NSAK) منصوب شد که قرار بود به عنوان یک سپاه موتوری به اس‌آ خدمت کند. پس از آن، به پیشنهاد هونلاین این سپاه به نیروی موتور سوسیالیست ملی (NSKK) تغییر نام داد. تغییر نام در ۱ مه ۱۹۳۱ رسمی شد. این تشکیلات کوچکترین ارگان شبه نظامی حزب نازی بود و همچنین سیستم رتبه‌بندی ویژه خود را داشت. تحت رهبری هونلاین، اعضای NSKK به سرعت افزایش یافت و پس از جذب اعضای تمامی باشگاه‌های خصوصی موتور آلمان، اعضای آن از ۳۰۰۰۰ نفر در آوریل ۱۹۳۳ به ۳۵۰۰۰۰ نفر در سپتامبر ۱۹۳۳ رسید. تا سال ۱۹۳۹، ۵۰۰۰۰۰ نفر به عضویت NSKK درآمدند.
هدف اولیه سپاه آموزش اعضای خود در زمینه مهارت‌های رانندگی و انتقال مقامات و اعضای حزب نازی و اس‌آ بود. همه رانندگان اتومبیل‌های مسابقه‌ای ملزم به عضویت در NSKK بودند. هونلاین اغلب در مسابقات جایزه بزرگ آلمان جام‌ها را تقدیم می‌کرد و مطمئن می‌شد که پرچم و علایم نازی‌ها همه جا بخصوص روی سکوی قهرمانی حضور داشته باشد. از سال ۱۹۳۵ به بعد، NSKK برنامه‌های آموزشی خود را برای خدمه پانزروافه (خدمه تانک‌های ارتش آلمان) و رانندگان ارتش آلمان نیز به اجرا درآورد. بدین ترتیب هاینز گودیریان به دلیل رابطه‌ای که با هونلاین داشت؛ توانست از آموزش رانندگان تانک‌ها و کامیون‌های نسل جدید آلمان اطمینان حاصل کند؛ در نتیجه نزدیک به ۱۸۷۰۰۰ نفر از آن‌ها در سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ توسط NSKK تحت آموزش قرار گرفتند.
هونلاین از ۳۰ آوریل سال ۱۹۳۳ تا زمان مرگش در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ در مونیخ، به عنوان کورپسفیوقه در NSKK خدمت کرد. علاوه بر این، در ۸ سپتامبر سال ۱۹۳۸ به عنوان "رایش‌سلایتر" دست یافت که دومین رتبه سیاسی در حزب نازی بود. او پس از مرگ بالاترین نشان حزب، نشان آلمانی را در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۲ دریافت کرد.
ممتاز سورکار (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم شکلات تلخ اشاره کرد.
یادگیری فعال «روشی از یادگیری است که در آن دانش‌آموزان به‌طور فعال یا تجربی در فرایند یادگیری مشارکت دارند و همچنین سطوح مختلفی از یادگیری فعال، بستگی به مشارکت دانش‌آموز دارد». بیان می‌کنند که «دانش‌آموزان زمانی [در یادگیری فعال] شرکت می‌کنند که علاوه بر گوش دادن غیرفعال، کاری را انجام دهند». در گزارشی از انجمن مطالعه آموزش عالی (ASHE)، نویسندگان روش‌های مختلفی را برای ترویج یادگیری فعال مورد بحث قرار می‌دهند. آنها به ادبیاتی اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد دانش آموزان برای یادگیری باید بیشتر از گوش دادن، عملی را انجام دهند. آنها باید بخوانند، بنویسند، بحث کنند و در حل مسائل مشارکت داشته باشند. این فرایند به سه حوزه یادگیری به نام دانش، مهارت و نگرش (KSA) مربوط می‌شود. این طبقه‌بندی رفتارهای یادگیری را می‌توان به عنوان «اهداف فرایند یادگیری» در نظر گرفت. به‌طور خاص، دانش‌آموزان باید در کارهای تفکر مرتبه بالاتری مانند تجزیه و تحلیل، ترکیب و ارزشیابی شرکت کنند.
چک سینه‌زرد یکی از پرندگان آوازخوان بزرگ آمریکای شمالی، تنها عضو خانوادۀ "چک سینه‌زرد" است. یکبار عضو خانوادۀ چرخ‌ریسک‌نمایان بود اما در سال 2017 انجمن پرنده‌شناسی آمریکا، آن را به خانواده‌ای جداگانه جابجا کرد اما جایگیری این خانواده هنوز حل نشده است. ن
دویکو خینچاگوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، و باشگاه فوتبال کراسنودار-۲۰۰۰ اشاره کرد.
آندری چوخلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مینسک، باشگاه فوتبال نمان گرودنو، باشگاه فوتبال اورال یکاترینبورگ، باشگاه فوتبال آرارات ایروان، باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال کاونو ژالگیریس، باشگاه فوتبال داریدا رایون مینسک، باشگاه فوتبال ویتبسک، و باشگاه فوتبال دینامو مینسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلاروس و بلاروس بازی کرده‌است.
آندری پیشنیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتبسک اشاره کرد.
آنتون پوتسیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال ولگا نیژنی نووگورود، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال فرایبورگ، و باشگاه فوتبال دینامو مینسک اشاره کرد.
اگور فیلیپنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال مکابی تل آویو، باشگاه فوتبال باته بوریسف، باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک، و باشگاه فوتبال مالاگا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Belarus national under-17 football team, Belarus national under-19 football team، زیر ۲۱ سال بلاروس، و بلاروس بازی کرده‌است.
وادیسلاو موروزوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داینامو برست اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلاروس بازی کرده‌است.
میکولا پاولوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال داینامو برست، و باشگاه فوتبال دینامو مینسک اشاره کرد.
اولکساندر سواتوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
میودراگ دژودوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مونته‌نگرو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایرتیش پاولودار و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد.
ویتالی برزوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شریف تیراسپول، باشگاه فوتبال ونتسپیلس، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال داینامو برست اشاره کرد.
در رایانش، یک لایه انتزاعی یا یک سطح انتزاعی راهی برای پنهان کردن جزئیات کاری یک زیرسیستم است که امکان تفکیک دغدغه‌ها را برای تسهیل هم‌کنش‌پذیری و نرم‌افزار چندسکویی فراهم می‌کند. نمونه‌هایی برای مدل‌های نرم‌افزاری که از لایه‌های انتزاعی استفاده می‌کنند عبارتند از مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز برای پروتکل ارتباطات، اوپن‌جی‌ال و کتابخانه‌های گرافیکی.
در علوم رایانه، یک لایه انتزاعی، کلیت بخشی از یک مدل مفهومی یا الگوریتم است، بدون نیاز به پیاده‌سازی خاص. این تعمیم‌ها ناشی از شباهت‌های بسیار هستند که این شباهت‌ها به بهترین وجه توسط مدل‌هایی که شباهت‌های موجود در پیاده‌سازی‌های مختلف را بیان می‌کنند، محصور می‌شوند. ساده‌سازی که توسط یک لایه انتزاعی خوب ارائه شده امکان استفاده مجدد و آسان را با اضافه کردن یک مفهوم یا الگوی طراحی مفید فراهم می‌کند تا موقعیت‌هایی که باید به دقت اعمال شوند، به سرعت شناسایی شوند.
یک لایه در صورتی که به لایه دیگری بستگی جفتگری (دانش رایانه) داشته باشد، آن لایه بالای آن در نظر گرفته می‌شود. هر لایه می‌تواند بدون لایه‌های بالای آن وجود داشته باشد وبه لایه‌های زیر برای عملکرد مناسب نیاز دارد. لایه‌های انتزاعی مکرراً می‌توانند در سلسله مراتبی از سطوح انتزاعی تشکیل شوند. مدل مک‌اواس شامل هفت لایه انتزاعی است. هر لایه از این مدل بخش متفاوتی از نیازهای ارتباطات دیجیتال را در بر می‌گیرد و آدرس دهی می‌کند و در نتیجه پیچیدگی راه حل‌های مهندسی مرتبط را کاهش می‌دهد.
جمله معروف دیوید ویلر این است که «همه مشکلات در علوم کامپیوتر را می‌توان از راه غیر مستقیم حل کرد». و این جمله معمولاً به عمد اشتباه نقل می‌شود و «انتزاع» جایگزین «غیر مستقیم» می‌شود. همچنین گاهی اوقات این جمله به اشتباه به باتلر لامپسون نسبت داده می‌شود. نتیجه‌گیری کولین هنی این است: «... به غیر از مشکل لایه‌های غیرمستقیم و زیاد.»
در معماری کامپیوتر، یک سیستم کامپیوتری معمولاً متشکل از چندین سطح انتزاعی مانند:
منطق قابل برنامه‌ریزی اغلب بخشی از سخت‌افزار در نظر گرفته می‌شود، در حالی که گاهی اوقات تعاریف منطقی به عنوان بخشی از نرم‌افزار یا سیستم عامل دستگاه دیده می‌شود. سیستم عامل ممکن است فقط شامل نرم‌افزارهای سطح پایین باشد، در صورتی که می‌تواند شامل همه نرم‌افزارها، از جمله سیستم‌عامل و برنامه‌های کاربردی نیز باشد. لایه‌های نرم‌افزار را می‌توان به لایه‌های انتزاعی سخت‌افزار، درایورهای فیزیکی و منطقی دستگاه، مخازن مانند فایل‌های سیستم، هسته‌های سیستم عامل، میان‌افزار، برنامه‌ها و موارد دیگر تقسیم کرد. تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از زبان‌های برنامه‌نویسی سطح پایین باشد مانند وی‌اچ‌دی‌ال، کد ماشین، زبان اسمبلی به زبان کامپایل شونده، مفسر و زبان اسکریپت‌نویسی.
در سیستم عامل یونیکس، بیشتر عملیات ورودی و خروجی به عنوان جریان بایت‌ها یی در نظر گرفته می‌شوند که از یک دستگاه خوانده می‌شوند یا روی یک دستگاه نوشته می‌شوند. این مدل جریان بایت برای I/O فایل، سوکت I/O و ترمینال I/O برای ایجاد استقلال در دستگاه استفاده می‌شود. برای خواندن و نوشتن در سطح برنامه یک دستگاه، برنامه یک تابع را برای باز کردن دستگاه فراخوانی می‌کند که این دستگاه ممکن است یک دستگاه واقعی مانند یک ترمینال یا یک دستگاه مجازی مانند یک پورت شبکه یا یک فایل در یک سیستم فایل باشد. ویژگی‌های فیزیکی دستگاه توسط سیستم عامل مشخص می‌شود که یک رابط انتزاعی را که به برنامه‌نویس اجازه می‌دهد تا بایت‌ها را از دستگاه بخواند و در دستگاه بنویسد ارائه می‌دهد. سپس سیستم عامل تبدیل نهایی مورد نیاز برای خواندن و نوشتن جریان بایت‌ها در دستگاه را انجام می‌دهد.
اکثر کتابخانه‌های گرافیکی مانند OpenGL یک مدل دستگاه گرافیکی انتزاعی را به عنوان رابط ارائه می‌دهند. کتابخانه مسئول ترجمه دستورات ارائه شده توسط برنامه‌نویس به دستورات قابل فهم برای دستگاه است که برای ترسیم عناصر و اشیاء گرافیکی به آن نیاز دارد. دستورات قابل فهم برای دستگاهی مانند یک پلاتر با دستورات دستگاه برای مانیتور لامپ پرتوی کاتدی متفاوت است، اما کتابخانه گرافیکی جزئیات وابسته به دستگاه و پیاده‌سازی را با ارائه یک رابط انتزاعی که مجموعه ای از موارد اولیه را ارائه می‌دهد و برای ترسیم اشیاء گرافیکی مفید هستند، پنهان می‌کند.
ابوالحسین بَجکَم ماکانی () که به بجکم یا بچکم معروف بود، فرماندهٔ نظامی ترک و از مقامات خلافت عباسی بود. بجکم سابقاً جزء "غلمانان" خاندان زیاری بود و پس از به قتل رساندن مرداویج زیاری در ۹۳۵ میلادی (۳۲۳ هجری)، به درگاه خلیفه پناه برد. در زمان تصدی پنج ساله خود در دادگاه خلافت در بغداد، به او عنوان "امیرالامرا" داده شد و توانست تسلط خود بر خلفا، راضی و المتقی، تحکیم نماید و به قدرت مطلق قلمرو ایشان تبدیل شود. بجکم در طول دوران حکومتش توسط مخالفان مختلفی از جمله "امیرالامرا" محمد بن رائق، حاکم بصره ابوعبدالله البریدی و خاندان آل بویه به چالش کشیده شد، اما او تا زمان مرگش موفق گردید کنترل مرزهایش را حفظ کند. او در سال ۹۴۱، مدت کوتاهی پس از به خلافت رسیدن متقی، توسط گروهی از کردها در جریان یک سفر شکار، به قتل رسید. بجکم هم به خاطر حکومت مستحکم و هم به خاطر حمایت از روشنفکران بغداد که به او احترام می‌گذاشتند و در مواردی با او دوست می‌شدند، شهرت داشت. مرگ او منجر به خلأ در قدرت مرکزی خلافت شد و در نتیجه، یک دورهٔ کوتاه بی‌ثباتی و نزاع در بغداد رخ داد.
نام «بَجْکَم» از ریشهٔ زبان‌های ایرانی است که وارد ترکی شده و به صورت «بچکم» (Bäčkäm)، به معنای دم اسب یا غژگاو است. در عین حال، معانی دیگری چون تیرکمان، نشان و پرچم برای آن ذکر شده‌است. بجکم پسوند "نسب" خود را برای مدتی، ابتدا از روی نام ماکان کاکی (ماکانی) و سپس از نام ابن رائق (رائقی) برگزید.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)Canard (1960), pp. 866–867
جزئیات زندگی نخستین بجکم مشخص نیست. او ترک بود و کار خود را به عنوان یکی از "غلمانان" (غلامان نظامی معمولاً ترک‌تبار) نزد بوعلی عارض آغاز کرد؛زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹) بوعلی عارض وزیر جنگِ سردار دیلمی، ماکان بن کاکی، در طبرستان و دیلمان بود و پس از مدتی تمامی "غلمانان" خود، از جمله بجکم را، به ماکان هدیه کرد. ماکان به تربیت و تعلیم بجکم جوان پرداخت؛ آنچنان که بجکم با برگزیدن نام او به عنوان "نسب" خود، قدردانیش نسبت به ماکان را نشان داد.Canard (1960), pp. 866–867
پس از شکست ماکان از مرداویج (مؤسس سلسله زیاریان) مناطق دیلم، جبال و طبرستان تحت سیطرهٔ زیاریان درآمد و بسیاری از غلمان‌های ماکان به خدمت مرداویج درآمدند. Canard (1960), pp. 866–867 مرداویج با غلمانان خود بدرفتاری می‌کرد، و در نتیجه غلمانان ترک او را در ژانویه ۹۳۵ (۳۲۳ هجری قمری) در اصفهان به قتل رساندند؛ عملی که احتمالاً بجکم در آن شریک بوده‌است. Nagel (1990), pp. 578–586 به نظر می‌رسد بجکم و دیگر سران ترک لشکر مرداویج، در توطئهٔ قتل او، با خلیفه الراضی بالله همکاری کرده‌اند.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹) به‌هرترتیب، پس از مرگ مرداویج، اکثر غلمان‌ها از خدمت آل زیار سر باز زدند. بجکم و افسر همکارش، توزون، رهبری گروه بزرگی از غلمان‌ها را بر عهده گرفتند و پس از ارائه خدمات خود به حسن بن هارون، والی جدید جبل، به دربار خلافت عباسیان در بغداد رفتند.Busse (1975), p. 256 در ابتدا، دربار خلیفه خدمت آن‌ها را بر خود نپذیرفت زیرا که "محافظان حُجَریه"، که گارد حفاظتی خلیفه بودند، به امتیازها و برتری غلمانان حسودی می‌کردند و از نزدیک شدن آنان به خلیفه واهمه داشتند؛ اما در نهایت ترکان موفق شدند به خدمت محمد بن رائق، فرماندار بصره و واسط در جنوب عراق عرب، درآیند. بجکم که از آن پس به نام "بجکم رائقی" شناخته می‌شد، نیروی نظامی بزرگی را تحت فرمان خود ایجاد کرد که از پیروانش و همچنین ترکان و دیلمی‌های دیگری که از جبال فراخوانده شده بودند، تشکیل می‌شد.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)
در اوایل نوامبر ۹۳۶ میلادی برابر با ۳۲۴ قمری، خلیفه الراضی ( م) به ابن رائق عنوان تازه ایجاد شدهٔ "امیرالامرا" بخشید، و اینچنین عملاً کنترل مطلق بر قلمرو خلافت به او اعطا گردید. این امر واکنش فرمانداران استان‌های مختلف و نیز گروه‌های ذی‌نفع قدرتمند در بغداد، مانند محافظان خلیفه، را برانگیخت. در مقابل آن‌ها، ابن رائق بجکم و لشکریان ترک او را به کار گرفت. او با کمک ترکان موفق شد "واحدهای محافظان حجریه" و ساجی را شکست دهد و پس از آن، در فوریه ۹۳۷ میلادی (۳۲۵ قمری)، بجکم را به عنوان "صاحب الشرطه" (رئیس شهربانی) و فرماندار استان‌های شرقی منصوب کرد.Canard (1960), pp. 866–867Muir (1924), p. 569زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)
جنگ با استاندار جاه‌طلب اهواز، ابوعبدالله البریدی که هدفش جانشینی ابن رائق بود، بسیار دشوارتر و طولانی‌تر از دیگر رقیبان بود.Canard (1960), pp. 866–867 خاندان بریدیان یا آل بریدی، اصالتاً بصره‌ای بودند و قبل از این که موفق به اعمال نفوذ در خوزستان شوند، در نقش‌های مختلف به عنوان مقامات درباری به عباسیان خدمت کرده‌بودند.Nagel (1990), pp. 578–586 خود ابن رائق با لشکریانش شکست خورد و مجبور شد بصره را به بریدی بسپارد، اما بجکم با به دست آوردن دو پیروزی بزرگ، علی‌رغم تلفات زیاد، بر اوضاع مسلط شد و کمک کرد تا ابن رائق بر خوزستان فائق آید. البریدی که تحت فشار قرار گرفته بود، برای کمک خواستن از همسایه قدرتمندش، حاکم آل بویه در فارس، علی بن بویه، متوسل شد. احمد بن بویه، برادر علی، به سرعت خوزستان را تصرف کرد و ابن رائق پذیرفت که قول دهد که در صورت بازپس‌گیری خوزستان توسط بجکم، این استان را به عنوان یک قلمرو مستقل به رسمیت بشناسد. در ۳۲۶ ق (۹۳۸ م)، بجکم در ارجان از احمد بویی که به دستور برادرش علی، به یاری ابوعبدالله بریدی برخاسته بود، شکست خورد و به اهواز گریخت و پس از سقوط عسکر مکرم به دست سپاه بوییان، به واسط عقب‌نشینی کرد. اما تدریجاً بین احمد بویی و ابوعبدالله بریدی اختلاف افتاد و بجکم با استفاده از موقعیت، در تسخیر شوش و جندی‌شاپور توفیق یافت.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)
بجکم با نادیده گرفتن دستور ابن رائق برای بازگشت از خوزستان، در واسط ماند و شروع به توطئه برای خلع قدرت ابن رائق کرد. برای این منظور، بجکم شروع به جستجو برای یافتن متحد خود کرد: به بریدیان جایگاه والی واسط را پیشنهاد داد و از طریق وزیر سابق، ابن مقله، که می‌خواست از ابن رائق به خاطر کنار گذاشتنش و مصادره اموالش انتقام بگیرد، مخفیانه توانست حمایت خلیفه الراضی را از شورشش کسب کند.Canard (1960), pp. 866–867Mottahedeh (2001), p. 92 در سپتامبر ۹۳۸ (ذیقعدهٔ ۳۲۶)، بجکم نام ابن رائق را از پرچم‌ها و سپرهای ارتش خود زدود و پسوند «رائقی» را از نام خود حذف کرد و سپاهیانش را از واسط به بغداد برد. ابن رائق با ویران کردن سدهای بزرگ رود نهروان و ایجاد سیل در دشت، تلاش کرد تا مانع از پیشروی بجکم شود، اما ارتش بجکم بدون روبرو شدن با هیچ مقاومتی، در ۱۲ یا ۱۳ ذیقعده، وارد پایتخت عباسیان شدند و الراضی بلافاصله عنوان امیرالامرای ابن رائق را به او سپرد.Muir (1924), p. 569زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)
علی‌رغم تنزل مقام الراضی به یک نقش تشریفاتی، رابطهٔ بین خلیفه و بجکم قوی بود؛ طوری که الراضی بجکم را به دلیل نظم و انضباط خشنش ستود و از وی به عنوان «حامی» یاد کرد. الراضی از احترام بجکم به مقام خلیفه قدردانی کرده و قول حمایت از امیرالامرا را داد.Mottahedeh (2001), p. 92
در اکتبر و نوامبر ۹۳۸ (محرم ۳۲۷)، بجکم و خلیفه علیه امیر بانفوذ حمدانیان در موصل، حسن بن عبدالله، لشکر آراستند؛ حسن حمدانی از آشفتگی در عراق استفاده کرده بود و خراج خود را به پایتخت نپرداخت. اگرچه ارتش بجکم موصل را تصرف کرد، حسن قبل از او به دورترین نقاط قلمروش گریخت، جایی که نیروهای بجکم او را بیهوده تعقیب می‌کردند. در این بین، مردم محلی از حضور سپاهیان خلیفه رنجیده‌خاطر شدند و جنگ چریکی علیه آن‌ها به راه انداختند. در همین حال، ابن رائق از غیبت بجکم برای به دست گرفتن کنترل مجدد بغداد استفاده کرد و در رأس یک نیروی قرمطی به آن شهر لشکرکشی کرد. این تحولات بجکم را وادار به مذاکره با رقبای خود کرد: حمدانیان در ازای پرداخت مالیات معوقه به جایگاه پیشین خود بازگردانده شدند و ابن رائق به گرفتن حُکم فرمانداری بر استان‌های طریق الفرات، دیار مضر، قنسرین و العواصم‎، که آل اخشید از مصر مدعی آن بودند، رضایت داد. به این ترتیب بجکم و خلیفه توانستند در فوریه ۹۳۹ به بغداد بازگردند.Canard (1960), pp. 866–867Muir (1924), pp. 569–570
بجکم، پس از تثبیت کنترل خود بر بغداد، به فکر رویارویی با تهدید ناشی از قدرت گرفتن آل بویه افتاد. به همین منظور، در سال ۹۴۰ میلادی (۳۲۸ ق)، روابط خود را با آل برید در بصره تقویت کرد و با تحویل واسط، همان‌طور که قبلاً توافق شده بود، ابوعبدالله البریدی را به عنوان وزیر دربار عباسی منصوب کرد (البته او در واسط ماند و به دربار بغداد نیامد). سرانجام هم بجکم با یکی از دختران البریدی ازدواج کرد تا پیوند مستحکم شود.Canard (1960), pp. 866–867زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹) هیچ‌یک از طرفین واقعاً به طرف مقابل اعتماد نکرد - گفته می‌شود که بجکم پدرشوهرش را یک دسیسه‌گر متعصب دانسته و درباره‌اش گفته که: «عمامه او نه سر یک مرد را، بلکه سر یک شیطان را پوشانده‌است» - اما این پیمان باعث شد تا صلحی شکننده وجود داشته باشد که با استفاده از آن، بجکم بر عراق غلبه یابد.
موفقیت بجکم در برابر آل بویه متفاوت بود: واسط از حمله بویه نجات یافت و بریدی‌ها لشکرکشی موفقی را در شوش رهبری کردند، اما لشکرکشیشان به جبال توسط سومین برادر آل بویه، حسن، سرکوب شد.Canard (1960), pp. 866–867 با این حال، اتحاد بجکم با بریدی‌ها به سرعت از هم پاشید، زیرا البریدی همچنان جاه‌طلبی خود را برای نشستن جای او، حفظ کرد و بجکم از این موضوع آگاه بود. در اواخر اوت ۹۴۰، بجکم البریدی را از وزیری برکنار کرد و به واسط حمله کرد که بریدیان بدون مقاومت شکست خوردند. در این میان، بغداد در آشوب بود؛ زیرا خشونت مذهبی به امری عادی تبدیل شده بود و اعضای متعصب مکتب حنبلی عقاید خود را بر عموم مردم تحمیل می‌کردند.Muir (1924), pp. 570–571
در دسامبر ۹۴۰، الراضی درگذشت.Canard (1960), pp. 866–867Qaddūmī (1996), p. 191 بجکم در واسط ماند، اما منشی خود (ابوعبدالله کوفی) را برای تشکیل شورایی از اشراف و بزرگان عباسی به بغداد فرستاد که المتقی ()، برادر الراضی، را به عنوان خلیفه برگزیدند.Muir (1924), p. 572 انتخاب المتقی، در واقع به خواست بجکم صورت گرفته بود.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹) بجکم همچنین برده‌ای به نام تاکینک را برای تهیه اقلام مختلف از جمله دُرِّ یتیم (مرواریدی ارزشمند) به قصر خلیفه متوفی، در "دارالسلطنه" فرستاد.Shalem (1997), p. 43 او همچنین سه کنیز را از کاخ الرضی برای خود برداشت که آواز خواندن آن‌ها را در دیدارهای قبلی خود با خلیفه پسندیده بود.
از اولین اقدامات المتقی در مقام خلیفه، تأیید بجکم به عنوان "امیرالامرا بود". علی‌رغم حمایت ظاهری المتقی از بجکم، او همچنان با مخالفت فرمانداران نیمه‌خودگردان استان‌های پیرامونش، از جمله بریدیان، مواجه بود.Muir (1924), p. 572
بجکم در اوایل بهار ۹۴۱ (۳۲۹ ق)، لشکرکشی دیگری را علیه البریدی آغاز کرد. فرمانده او، توزون، ابتدا توسط بریدیان شکست خورد، پس از آن بجکم خود واسط را ترک کرد تا به میدان کارزار برود. اما در راه پیوستن به ارتش توزون، به او اطلاع دادند که فرمانده‌اش به پیروزی بزرگی بر بریدیان دست یافت و تصمیم گرفت به واسط بازگردد. در ۲۱ آوریل ۹۴۱، به همراه خدم و حشم خود در حال رفتن به شکار بود، که با گروهی از راهزنان کُرد مواجه شدند. در یک درگیری کوتاه، یکی از کردها با نیزهٔ خود از پشت به بجکم ضربه زد و او به قتل رسید.Canard (1960), pp. 866–867Muir (1924), p. 572
مرگ غیرمنتظرهٔ بجکم در بغداد خلاء قدرت ایجاد کرد و اختلافات بین دیلمی‌ها و تُرک‌ها باعث شد که نیروها به بریدیان شکست‌خورده بپیوندند.Muir (1924), p. 572 البریدی با کمک این لشکر توانست به واسط و بغداد حمله کرده و این شهرها را به تصرف خود درآورد، اما در پی غصب قدرت با هرج و مرج روبرو شد و وقتی کنترل از دستش خارج شد، بگریخت. یکی از رهبران دیلمی به نام کورانکیج، توانست از بی‌نظمی و خلأ استفاده کرده و عملاً بر شهر بغداد تسلط یابد، اما او حکومت ظالمانه‌ای را بر اهالی شهر تحمیل کرد و المتقی در این شرایط بغرنج از امیرالامرای سابق، ابن رائق، درخواست کمک کرد.
ابن رائق دوباره به سرعت به بغداد بازگشت و ادارهٔ شهر را به دست گرفت، اما نتوانست آشفتگی سیاسی را متوقف کند. بار دیگر، البریدی شهر را تصرف کرد و ابن رائق به همراه خلیفه به موصل گریخت و از آنجا حاکمان حمدانی تلاش موفقیت‌آمیزی را برای بازگرداندن آن‌ها آغاز کردند. امیر حسن حمدانی، پس از آن که دستور به قتل ابن رائق داد، عنوان امیرالامرا را تصاحب نموده و لقب ناصرالدوله را از خلیفه دریافت کرد. در سال ۹۴۳، توزون، یکی از افسران بجکم، بر پایه قدرت نظامی توانست حمدانیان را مجبور به عقب‌نشینی به موصل کند. سال بعد، توزون خلیفه المتقی را اسیر و کور کرد و خود را امیرالامرا معرفی نمود"." سپس برادر خلیفه، المستکفی (ح. ۹۴۴–۹۴۶)، به عنوان جانشین وی منصوب شد. رقابت‌ها برای تصرف درگاه خلیفه تا سال ۹۴۵ ادامه داشت و در این زمان، آل بویه به رهبری احمد بن بویه بغداد را گرفتند و احمد با لقب معزالدوله منصب امیرالامرا گرفته و خلافت را دست‌نشاندهٔ خود کرد. این هنگام، کنترل بلامنازع آل بویه بر بغداد و عراق آغاز شد و تا زمان سلجوقیان در دهه ۱۰۵۰ میلادی ادامه یافت.Muir (1924), pp. 572–580
با این که بجکم در ابتدا برده بود، ولی توانایی صحبت به زبان عربی را داشت. (اگر چه او به گزارش منابع، از ترس اشتباه صحبت کردن، حتی‌المقدور عربی حرف نمی‌زد) او از احترام روشنفکران و مشاهیر زمانه همچون صولی و سنان بن ثابت، برخوردار بود. در نوشته‌های آن‌ها به صورت اجمالی، از شخصیت بجکم نوشتارهایی مانده‌است. به نظر محقق ماریوس کانارد، بجکم «طمع قدرت و پول داشت؛ او برای رسیدن به اهداف خود از توسل به تقلب و نیرنگ، فساد و شکنجه دریغ نمی‌کرد. او گاهی ظالم بود، گرچه شجاعتش افسانه‌ای بود، و شخصیتش بیشتر از ابن رائق سرراست بود». بجکم همچنین برای رفاه رعایای خود کوشا بود و به ویژه اهالی واسط یاد او را گرامی می‌داشتند.Canard (1960), pp. 866–867
روزبه زرین‌کوب نیز در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی نوشته‌است: «بجکم بسیار مال‌دوست، بود، چنان‌که پس از مرگ الراضی و پیش از برگزیدن المتقی به خلافت، وی فرش و مقداری از اشیاء گرانبهای دیگر را از کاخ خلافت ربود. المتقی نیز پس از مرگ بجکم، کاخ و اموال او را تصاحب کرد. بجکم نه تنها اموال بسیاری را در کاخ خود پنهان کرده بود، بلکه بخشی از گنجینهٔ خویش را نیز در بیابان مدفون ساخته بود. به قولی، پس از مرگش، گنج‌های مدفون او، گم شد. بجکم، جویای قدرت و شهرت بود. وی در روزگار الراضی، به ضرب سکه‌های زر و سیم دست زد که بر یک روی آن، تصویر بجکم را در لباس نظامی و بر روی دیگر، او را در حال تفکر نشان می‌داد. در عین حال، بجکم عنوان «مولی امیرالمؤمنین» را برای خود به کار می‌برد.» زرین‌کوب در ادامه به روایاتی از زیرکی و هشیاری بجکم اشاره کرده و برای نمونه از یک پیروزی نظامی او تنها با ۲۹۰ تن در برابر سپاهی ۱۰ هزار نفری نقل کرده‌است.زرین‌کوب (۲۰ خرداد ۱۳۹۹)
دستت را به من بده یا همسری اجاره کن (عنوان کاری بین‌المللی)(به ; ) یک فیلم کمدی رمانتیک فرانسوی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی اریک لارتیگاو بر اساس ایده‌ای از آلن شابا است. در این فیلم شارلوت گنسبور، آلن شابا و برنادت لفو به ایفای نقش پرداخته‌اند. این سومین همکاری گنسبور و شابا بعد از خوشبختی تا ابد (۲۰۰۴) و"The Science of Sleep" (2006) است. این فیلم توسط یک فیلم هندی به زبان تلوگو با نام "Manmadhudu 2" باز سازی شده‌است که در اوت ۲۰۱۹ منتشر شد.
این فیلم که در ۱ نوامبر ۲۰۰۶ در فرانسه اکران شد، مستقیماً به رتبه ۱ باکس آفیس رسید و بیش از یک میلیون بلیط فروخت.In France, box office is based on the number of tickets sold این فیلم شش هفته متوالی را در ۱۰ فیلم برتر باکس آفیس سپری کرد. تا ۱۹ دسامبر، این فیلم به مرز ۳ میلیون بلیط فروخته شده رسید. این فیلم در نهایت بیش از ۳٫۵ میلیون بلیط فروخت و دومین فیلم موفق سال ۲۰۰۷ در باکس آفیس فرانسه شد.
هار (همچنین Hávi ؛ در اساطیر نورس قدیم به معنی بالا) و هر ( در اسکاندیناوی قدیم : به معنی یک چشم آمده است) که این نام ها از جمله نام های اودین است. در کتاب نثر ادا Hár ("بالا") به عنوان یکی از چهره های سه گانه افسانه ای (در کنار Jafnhárr "برابر بالا" و Þriði "سوم") نشان می دهد که به سوالات پرسیده شده توسط گانگلری پاسخ می دهد.
نام "Hár" در زبان نورس باستان / ایسلندی به معنای "بالا" یا "یگانۀ بالا" است. که سر منشأ آن از شکل پیشین نورس "*hauhaʀ می باشد". در شعر "ادیک Hávamál" (آواز های Hávi)، اودین نام Hávi "را" به عنوان گونه‌ای از نام "Hár برگزیده است" . بر اساس فهرست موجود در "Völuspá" ("پیشگویی از Völva ")، "Hár" همچنین نام یک کوتوله دورف به شمار میرود.
منشا نام "Hárr" نامشخص است. ; تعدادی از محققان، از جمله Jan de Vries ، EOG Turville-Petre و Vladimir Orel نظریه خویش را ارائه داشته و این نام را به عنوان "یک چشم" ترجمه کنند. این کلمه ممکن است استخراجی از زبان نیا-نورس باشد که فرم بازسازی باز سازی شده آن "Haiha-hariʀ" میشود، به معنی ( 'قهرمان یک چشم')، که ترکیبی از کلمه "haihaz" از زبان نیار ژرمنی (پروتو-ژرمنی) است. کلمه "* haihaz معنی یک چشم بوده که میتوانید برای معلومات بیشتر مراجعه کنید به" (هایه "های" گوتیک "یک چشم"). ; ; ; در منشا پروتو-هندو اروپایی نیز "caecus که در" لاتین به معنی ("کور") است و در زبان ایرلندی قدیمی "caech به معنی" ("یک چشم") پیشنهاد شده است. از سوی دیگر معنی "Hárr به (موجوی هولناک با موهای خاکستری و ریش ) ترجمه شده است" و یا به عنوان یک شکل صفت برای تکواژه "HAR که معنی آن" ( 'بالا یکی') است، تعریف گردیده است.
در "گیلفاگینینگ" (به معنی فریبنده "گیلفی")، شاه گیلفی ، به شکل مرد کهن سالی به اسم گانگلری، برای بازدید از مکان خدایان آسگارد Ásgard ظاهر میشود. اما آسیریا اِزیر (یکی از خدایان) که سفر او را پیش‌بینی نموده بود، یک مکان خیالی و غیر واقعی برای او میسازد طوری که گیلفی فکر می‌کند به سالن بزرگی می‌رسد که در آنجا با سه فرد مهم چون Hár ("بالا")، Jafnhárr ("به یک اندازه بلند") و ( 'سوم') مقاقات میکند. سپس گانگلری از این سه فرد مهم سوالاتی در رابطه به هویت خدایان یا پیدایش و بوجود آمد کیهان می پرسد. پاسخ ها به سوالات شاه گیلفی معمولاً توسط Hár و بعضی اوقات با تاکید و افزودن بعضی موارد از جانب Jafnhárr یا Þriði ارائه شد. سرانجام گانگلری (شاه گیلفی) در مورد راگناروک (پایان جهان یا فرجام خدایان و یا نبرد پایانی) و عواقب آن می پرسد، سپس صدایی بلند میشنود و ناگهان سالن ناپدید می شود.
نوعی دیگر از Hár, "Hávi", در شعر "Hávamál" به معنی (سرود عالی‌جناب) به چشم میخورد که ( «کلمات Hávi به معنی [اعلی یا یگانه والا مقام]» به عنوان یکی از نام های اودین ظاهر میشود .
ابو شجاع کورانکیج بن فارادی فرمانده نظامی دیلمی بود که مدتی کوتاه، در سال ۹۴۱ میلادی، خود را امیرالامرای خلافت عباسی نامید.
کورانکیج یک فرمانده دیلمی بود که در ارتش ابوعبدالله البریدی خدمت می‌کرد و ۳۱ ماه مه ۹۴۱ بغداد در اسیر بود. در ۲۷ ژوئن، سربازان ارتش بریدی شورش کردند؛ دیلمی‌های این ارتش کورانکیج را به عنوان رهبر خود انتخاب کردند و تاکیناک به عنوان رهبر گروه رقیب که تُرک بودند، انتخاب شد. کورانکیج و تاکینک با یکدیگر همکاری کردند و به نیروهای خود پیوستند تا به البریدی حمله کنند و گنجینه‌هایی را که البریدی جمع‌آوری کرده بود، غارت کنند. ترک‌ها توانستند با بریدن پل بین شرق و غرب بغداد، خود را نجات دهند و به سرعت شهر را ترک کنند. با پیوستن مردم به شورش ارتشیان، جنگ تمام شد.
با رفتن البریدی، در ۳ ژوئیه کورانکیج بدون رقیب در شهر ماند و از خلیفه ناتوان عباسی، المتقی، عنوان امیرالامرا دریافت کرد. در همان شب، تاکیناک دستگیر و غرق شد. کورانکیج ابوالفرج بن عبدالرحمن آل اصفهانی را به عنوان وزیر خارجه خود ("کاتب")، و علی بن عیسی بن الجراح و برادرش عبدالرحمن را به عنوان سران دولت، اما بدون عنوان وزیر، منصوب کرد. اما این ترتیب دیری نپایید؛ در عرض چند روز، برادران بنی الجراح برکنار شدند و ابو اسحاق محمد بن احمد القراریتی وزیر شد. در حالی که البریدی نیروهای جدیدی را جمع‌آوری کرده بود و از پایگاه خود در بصره به واسط آمد، کورانکیج نیروهای خود را تحت فرماندهی دیلمی دیگری، به نام اسپهان، برای مقابله با آن‌ها فرستاد. بریدیان با خبر نزدیک شدن اسپهان، واسط را ترک کردند و به بصره عقب‌نشینی کردند.
در این میان، سربازان تُرکی که بغداد را ترک می‌کردند، به یکی از "امیرالامراهای" سابق، محمد بن رائق، که به سوریه گریخته بود، پیوستند ابن رائق نامه‌ای از خلیفه متقی دریافت کرد که از وی دعوت می‌کرد به پایتخت عباسیان بازگردد. هنگامی که کورانکیج خبر لشکرکشی ابن رائق به بغداد را دریافت کرد، اسپهان را از واسط بازخواست و اینچنین واسط به دست بریدیان بازگشت. در ۲۲ اوت نیز وزیر القراریطی را عزل کرد و ابوجعفر محمد بن قاسم الکرخی را جایگزین وی کرد.
با نزدیک شدن ابن رائق به بغداد، کورانکیج از شهر خارج شد و عازم عکبرا شد. دو سپاه چند روز با هم جنگیدند، اما ابن رائق نتوانست پیروز شود. با این وجود، در ۲۳ اوت، گروهی از سپاه ابن رائق به فرماندهی ابن مقاتل وارد بغداد شدند و دو روز بعد، بخش اعظم سپاه ابن رائق، و کورانکیج یک روز بعد به دنبال آن وارد بغداد شدند. گویا کورانکیج و افرادش حریف خود را تحقیر می‌کردند و گفته می‌شود که خود ابن رائق نیز در فکر بازگشت به سوریه بوده‌است. اما در درگیری که در خود شهر رخ داد، عده‌ای از افراد ابن رائق موفق شدند از پشت به دیلمیان حمله کنند. دیلمی‌ها وحشت کردند و پراکنده شدند، زیرا مردم نیز به آن‌ها حمله می‌کردند. کورانکیج مخفی شد و جانشینی ابن رائق محفوظ ماند. در ۲۲ سپتامبر، ابن رائق بازماندگان دیلمی را اعدام کرد، و روز بعد، او را به "امیرالامرایی" منصوب کردند. کورانکیج کشف و در کاخ زندانی شد.
وقتی بریدیان تحت سرکردگی ابوالقاسم حسین البریدی بغداد را در ماه مارس ۹۴۲ فتح کردند، کورانکیج همچنان در زندان به سر می‌برد. ابوالحسین او را نزد برادرش به بصره فرستاد و پس از آن چیزی از کورانکیج در دست نیست.
رابرت اودونگکارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است.
جوزف اوشایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است.
تیموتی اوانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است.
موروشید جوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوگاندا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Uganda national under-20 football team, Uganda national under-23 football team، و اوگاندا بازی کرده‌است.
بویس موگابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
بازگنجشک نیکوباری یک گونه پرنده شکاری از خانواده بازان است. این گونه بومزاد جزایر نیکوبار هند است. دو زیرگونه وجود دارد، نژاد نمادین که در Car Nicobar در شمال مجمع الجزایر یافت می‌شود و "A. b. obsoletus" ، از کاتچال و کامورتا در بخش مرکزی نیکوبار. نمونه موزه‌ای که در اصل به این گونه از جزیره گریت نیکوبار نسبت داده شده بود، بعداً مشخص شد که یک بازگنجشک بسرا بود که اشتباه شناسایی شده بود.
"سیکلید پروانه‌ای آفریقایی نام یک ماهی از سرده‌ای از ماهیان و از خانواده سیکلیدها است که تنها دارای یک تک‌گونه با نام علمی "Anomalochromis thomasi" یا همان سیکلید پروانه‌ای آفریقایی است.
این ماهی یک سیکلید کوچک به طول حدود است. زیستگاه طبیعی این سیکلید عمدتاً رودها و نهرهای کوچک در کشورهای سیرالئون، لیبریا و گینه است. این ماهی معمولاً در آبهایی با مقدار کمی اسیدی و غنی از اکسیژن با دیگر سرده‌های سیکلیدهای غرب آفریقا مانند "گوهرماهی" و "کریب رنگین کمانی" یافت می‌شوند.
این گونه در نهرهای جنگلی قهوه‌ای رنگ، که سایه گیاهان انبوه آویزان روی آب افتاده است، آبی که به شدت با تانن‌های مواد آلی در حال پوسیدگی آغشته و آمیخته‌شده و مانند چای به رنگ قهوه‌ای می‌شود، یافت می‌شود."Anomalochromis thomasi (BOULENGER, 1915) African Butterfly Cichlid". در این جریان‌ها دمای آب می‌تواند در فصل خشک به برسد. این ماهی می‌تواند زمانی که در استرس است یا در صورت بروز اختلال در شرایط فیزیکی آب خود را در گل‌ولایی گاهی به عمق ۳۰ سانتیمتر دفن کند. آنها جفت‌هایی را تشکیل می‌دهند که در زیرلایه‌های زیرین تخم‌ریزی می‌کنند. این جفت‌ها دارای قلمرو هستند، ماده محل تخم‌گذاری را روی یک برگ یا سنگ مسطح انتخاب می‌کند که خود به همراه جنس نر آن را تمیز می‌کنند و پس از تخم‌گذاری عمدتاً توسط جنس ماده مراقبت می‌شود، اگرچه نر هم گاهی به او در این کار کمک می‌کند. پس از بیرون آمدن از تخم، بچه‌ها به یکی از چند گودال ایجادشده در بستر توسط والدین انتقال داده می‌شوند. بچه‌ها پس در ۷۲ ساعت بعد از تولد، تا زمانی که موفق به شنای آزاد شوند، به تعدادی از این گودال‌ها منتقل می‌شوند.
نام خاص این گونه به افتخار تکنسین انگلیسی آبزیان W. Thomas (متولد ۱۹۶۵)، نامگذاری شده‌است.
بازگنجشک ماداگاسکاری یک گونه از پرندگان شکاری از خانواده بازان است.
این گونه بومزاد ماداگاسکار است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های دشت مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، ساوانای خشک و بوته‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
این ممکن است یک زیرگونه از قرقی (بازگنجشک اوراسیا) "(A. nisus)" و بازگنجشک سینه‌حنایی "(A. rufiventris)" (فرگوسن-لیس و کریستی 2001).
بازگنجشک بریتای نو یک گونه پرنده شکاری در گونه‌های تهدیدشده است. این گونه بومزاد در دو جزیره پاپوآ گینه نو بریتانیای نو و ایرلند جدید است. حتی در سال ۱۹۳۴، ارنست مایر، در بررسی زندگی پرندگان کوهستانی در طول اکتشاف در دریای جنوبی ویتنی، بازگنجشک بریتانیای نو را بسیار نادر تشخیص داد.Mayr, E. : "Birds Collected During the Whitney South Sea Expedition.
«ترانهٔ آنی» آهنگی عاشقانه است که جان دنور آن را برای اولین همسرش آنی مارتِل سروده‌است. این قطعه اولین بار در قالب تک‌آهنگی از آلبوم "بازگشت به خانه" (۱۹۷۴) منتشر شد.
«ترانهٔ آنی» که میلت اوکان تهیه‌کننده‌اش بود فروشی بیش از یک میلیون نسخه داشت و به یکی از بزرگترین موفقیت‌های دنور تبدیل شد. این اثر در تابستان ۱۹۷۴ برای دو هفتهٔ متوالی صدرنشین جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شد و سه هفته هم شمارهٔ ۱ جدول معاصر بزرگسالان بیلبورد بود. تک‌آهنگ در زمان انتشارش در بریتانیا هم صدرنشین آفیشال چارتس شد.
در سال ۱۹۷۸ جیمز گال‌وی نسخه‌ای اینسترومنتال از «ترانهٔ آنی» را ضبط کرد که سومین تک‌آهنگ پرفروش روز بریتانیا شد. در سال ۱۹۹۴ دنور در مصاحبه‌ای با ذکر این‌که «ترانهٔ آنی هنوز هم یکی از بهترین آهنگ‌های سال‌های اخیر است» این‌که هیچ‌کس به جز جیمز گال‌وی آن را ضبط نکرده را «مایهٔ شرمساری» دانست.
این قطعه یکی از آثار محبوب برای مراسم عروسی است. به نوشتهٔ مجلهٔ پیپل «ترانهٔ آنی» احتمالاً مشهورترین بالاد عاشقانه‌ای است که جان دنور نوشته‌است.
دِنوِر در سال ۱۹۶۷ با عشق دوران دانشگاهش، آنی مارتل ازدواج کرد و این پیش از آن بود که به یک سوپراستار تبدیل شود. او «ترانهٔ آنی» را در سال ۱۹۷۰ و زمانی که مشغول اسکی در ارتفاعات اسپن، کلرادو بود نوشت. به گفتهٔ خودش زمانی که به انتهای سراشیبی رسید، احساس کرد در طبیعت اطرافش غوطه‌ور شده، به همسرش (که تازه با هم آشتی کرده بودند) فکر کرد و حدوداً ۱۰ دقیقه طول کشید تا «ترانهٔ آنی» سروده شود.