moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آنافیلاکسی یا بیش‌دفاعی یک واکنش آلرژیک جدی و تهدید کننده حیات است که به‌طور ناگهانی آغاز می‌شود و می‌تواند منجر به مرگ گردد. آنافیلاکسی معمولاً با علایمی همچون ضایعات جلدی، خارش، تورم گلو و افت فشار خون همراه است. دلایل معمول آنافیلاکسی شامل نیش حشرات، مواد غذایی و داروهاست. یکی از داروهای ایجاد کنندۀ آن هپارین است، درصورت مصرف زیاد منجر به مرگ می‌شود. همچنین زدن پنی سیلین هم می‌تواند در فرد این حالت را ایجاد کند.
آنافیلاکسی به دلیل ترشح واسطه پروتئین از انواع به خصوصی از گلبول‌های سفید خون اتفاق می‌افتد. واسطه این پروتئین‌ها می‌توانند یک واکنش آلرژیک را آغاز کنند یا واکنش را تشدید نمایند. علت ترشح این پروتئین‌ها می‌تواند یا واکنش دستگاه ایمنی باشد یا دلیل دیگری که به دستگاه ایمنی مربوط نیست. آنافیلاکسی بر اساس علائم و نشانه‌ها در فرد تشخیص داده می‌شود. درمان اولیه تزریق اپی نفرین (آدرنالین) است که در بعضی مواقع با سایر داروها ترکیب می‌شود.
در سراسر جهان ۲–۰٫۰۵٪ از مردم جهان آنافیلاکسی را در مقاطعی از زندگی خود تجربه می‌کنند. کلمه آنافیلاکسی از کلمه‌های یونانی ἀνά ana «درمقابل»، و φύλαξις phylaxis «محافظت»، گرفته شده‌است.
آنافیلاکسی معمولاً علائم بسیار متفاوتی را ظرف چند دقیقه یا ساعت ایجاد می‌کند. اگر علت آنافیلاکسی ماده‌ای باشد که مستقیماً به بدن و جریان خون وارد شده‌است (درون وریدی)، علائم آنافیلاکسی به‌طور متوسط بین ۵ تا ۳۰ دقیقه ظاهر می‌شوند. زمان متوسط ۲ ساعت خواهد بود اگر علت غذایی باشد که فرد مصرف کرده‌است. رایج‌ترین قسمت‌هایی که درگیر می‌شوند عبارتند از:
معمولاً دو مورد یا بیشتر از این سیستم‌ها درگیر می‌شوند.
علائم معمولاً شامل برآمدگی‌هایی روی پوست (کهیر)، خارش، صورت و پوست سرخ (برافروختگی)، یا لب‌های متورم است. افرادی که دچار ورم زیر پوستی (آنژیوادم) شده‌اند، ممکن است به جای خارش احساس سوختگی داشته باشند. تا ۲۰٪ موارد ممکن است زبان یا حلق فرد متورم شود. دیگر علائم شامل آبریزش بینی و تورم غشای مخاطی روی سطح چشم و پلک (کونژنکتیویت) است. پوست ممکن است به دلیل کمبود اکسیژن به رنگ آبی دربیاید (سیانوز).
علائم تنفسی شامل تنگی نفس، تنفس دشوار و همراه با صدای خس خس، یا تنفس دشوار و با صدای بلند (همراه با سوت) است. تنفس با صدای خس خس معمولاً به دلیل اسپاسم ماهیچه‌های پایینی راه تنفسی (ماهیچه‌های برونش) است. تنفس همراه با صدای سوت به علت تورم قسمت‌های بالایی راه تنفسی است، که باعث تنگی راه‌های تنفسی می‌شود. گرفتگی صدا، درد هنگام بلعیدن، و سرفه نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
عروق قلبی ممکن است به دلیل آزادسازی هیستامین از سلول‌های مشخصی در قلب، به‌طور ناگهانی منقبض شوند. (اسپاسم عروق کرونر) این اتفاق مانع از جریان خون به قلب می‌شود، و ممکن است باعث مرگ سلول‌های قلبی شود (آنفارکتوس میوکارد)، یا ضربان قلب ممکن است خیلی تند، یا خیلی کند گردد (دیس ریتمی قلبی)، یا ممکن است قلب از تپش باز بماند (ایست قلبی). . افرادی که از پیش مشکل قلبی دارند بیشتر در معرض خطرات قلبی ناشی از آنافیلاکسی هستند. در حالی که ضربان قلب شدید به دلیل فشار خون پایین بیشتر رایج است، ۱۰٪ از افرادی که از انافیلاکسی رنج می‌برند ممکن است ضربان قلب پایین (برادی کاردی) با فشار خون پایین داشته باشند. (ترکیب ضربان قلب پایین و فشار خون پایین رفلکس بزول یاریش نامیده می‌شود) فرد به دلیل افت فشار خون ممکن است دچار سرگیجه و بی هوشی شود. این افت فشار خون به دلیل گشاد شدن عروق خونی (شوک توزیعی) یا به دلیل نارسایی بطن‌های قلب باشد (شوک کاردیوژنیک). در موارد محدودی، فشار خون بسیار پایین می‌تواند از علائم آنافیلاکسی باشد.
علائم معده و روده شامل درد کرامپی شکم، اسهال، و تهوع است. فرد ممکن است دچار افکار پریشان شود و کنترل مثانه خود را از دست بدهد، و دردی را در ناحیه لگن حس کند که شبیه به گرفتگی عضلات رحم است. گشاد شدن رگ‌های خونی در اطراف مغز ممکن است منجر به سردرد شود. همچنین فرد ممکن است احساس اضطراب کند یا تصور کند به زودی خواهد مرد.
آنافیلاکسی می‌تواند با واکنش بدن به اکثر مواد خارجی ایجاد شود. محرک‌های رایج شامل سم گزش و نیش حشرات، غذا، و دارو است. در خردسالان و نوجوانان غذا رایج‌ترین محرک است. در بزرگسالان داروها، و گزیدگی و نیش حشرات رایج تر است. عللی که کمتر رایج هستند عبارت اند از فاکتورهای فیزیکی، عوامل بیولوژیک (مایع منی)، لاتکس، تغییرات هورمونی، افزاینده‌های خوراکی (مانند رنگ‌های خوراکی و مونو سدیم گلوتامات) و داروهایی که برای پوست مورد استعمال قرار می‌گیرند (داروهای موضعی). تمرین بدنی و دما (چه سرما یا گرما)، می‌توانداز طریق تحریک سلول‌های بافتی مشخصی (ماست سل‌ها) که ماده شیمیایی ایجادکننده واکنش آلرژیک را ترشح می‌کنند، باعث بروز آنافیلاکسی شود. آنافیلاکسی که علت آن ورزش باشد معمولاً به خوردن غذاهای مشخصی نیز مربوط می‌شود. اگر آنافیلاکسی زمانی اتفاق بیفتد که فرد در حال دریافت داروی بیهوشی است، رایج‌ترین علت آن داروهای مشخصی است که برای ایجاد فلج به کار می‌روند (عوامل بازدارنده عضلات عصبی)، آنتی‌بیوتیک‌ها و لاتکس. در ۵۰–۳۲٪ موارد علت مشخص نیست (آنافیلاکسی ایدیوپاتیک).
بسیاری از غذاها می‌توانند باعث بروز آنافیلاکسی شوند، حتی اگر غذایی برای اولین بار خورده شود. در فرهنگ‌های غربی رایج‌ترین علت، خوردن یا در تماس بودن با بادام زمینی، گندم، مغزهای درختی و صدف دارها، ماهی، شیر و تخم مرغ است. در خاورمیانه، کنجد یک ماده غذایی رایج محرک است. در آسیا، گندم و نخود معمولاً باعث بروز آنافیلاکسی می‌شود. موارد شدید معمولاً با خوردن غذا بروز می‌کند، , اما برخی از افراد زمانی که ماده غذایی با قسمتی از بدن آن‌ها تماس پیدا می‌کند، واکنش شدیدی نشان می‌دهند. خردسالان می‌توانند بر آلرژی خود چیره شوند. در سن ۱۶ سالگی، ۸۰٪ خردسالان با آنافیلاکسی نسبت به شیر و تخم مرغ و ۲۰٪ با آنافیلاکسی منحصر به بادام زمینی می‌توانند این غذاها را بدون مشکل مصرف کنند.
هر دارویی ممکن است منجر به آنافیلاکسی شود. رایج‌ترین آن‌ها آنتی‌بیوتیک‌های بتا لاکتام (مانند پنی سیلین)، آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) است. اگر فردی به یکی از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) آلرژی داشته باشد، می‌تواند از نوع دیگری از این دارو بدون تحریک بروز آنافیلاکسی مصرف کند. دیگر علت‌های رایج بروز آنافیلاکسی شیمی درمانی، واکسن‌ها، پروتامین (موجود در اسپرم) و داروهای گیاهی را شامل می‌شود. برخی از داروها مانند وانکومایسین، مورفین، و داروهایی که برای واضح تر شدن عکس‌های اشعه ایکس مصرف می‌شوند (رادیوکنتراست زاها) با صدمه زدن به سلول‌های مشخصی در بافت‌ها و تحریک آن‌ها به آزادسازی هیستامین (دگرانولاسیون مست سل‌ها) موجب آنافیلاکسی می‌گردند.
فراوانی یک واکنش به یک دارو تا اندازه‌ای به این بستگی دارد که این دارو هر چند وقت یکبار به افراد داده می‌شود و تا اندازه‌ای نیز به این مسئله که دارو چگونه در بدن کار می‌کند. آنافیلاکسی نسبت به پنیسیلین یا سفالوسپورین‌ها تنها بعد از پیوند آن‌ها به پروتئین‌های درون بدن اتفاق می‌افتد، و برخی راحت‌تر از سایرین پیوند ایجاد می‌کنند. آنافیلاکسی نسبت به پنیسیلین بین هر ۲۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ نفر دریافت‌کننده پنیسیلین، تنها در یک نفر اتفاق می‌افتد. مرگ در کمتر از یک مورد در هر ۵۰٫۰۰۰ نفر دریافت‌کننده اتفاق می‌افتد. آنافیلاکسی نسبت به آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) در حدود یک مورد در هر ۵۰٫۰۰۰ نفر اتفاق می‌افتد. اگر کسی به پنیسیلین‌ها واکنش نشان دهد، خطر واکنش وی به سفالوسپورین بیشتر می‌شود، اما همچنان این ریسک کم‌تر از یک در ۱۰۰۰ است. داروهای قدیمی تر که برای بهبود تصاویر اشعه ایکس استعمال می‌شد (رادیوکانتراست زاها) در ۱٪ موارد منجر به واکنش می‌شد. در داروهای جدید، مقدار کمتر از ماده رادیوکانتراست زای اوسمولار (Osmolar radiocontrast) منجر به واکنش در ۰٫۰۴٪ موارد می‌شود.
سم نیش و گزیدگی حشراتی مانند زنبور عسل و زنبور بدون عسل (هایمنوپترا) یا سن‌ها (تریاتومینا) ممکن است منجر به آنافیلاکسی شود. اگر فردی واکنش به سمی در گذشته نشان داده‌است، و اگر این واکنش از واکنش منطقه‌ای اطراف محل نیش فراتر بوده‌است، با خطر بیشتر بروز آنافیلاکسی در آینده مواجه هستند. اگرچه نیمی از افرادی که در اثر آنافیلاکسی جان خود را از دست می‌دهند پیش تر هیچ واکنش گسترده‌ای (سیستماتیک) نداشته‌اند.
افراد با بیماری‌های آتوپیک نظیر آسم، اگزما، یا رینیت در معرض خطر بیشتر ابتلاء به آنافیلاکسی نسبت به غذا، لاتکس، و عوامل رادیوکانتراست زا هستند. این افراد کمتر در خطر ابتدا به آنافیلاکسی نسبت به داروهای تزریقی و نیش حشرات هستند. یک بررسی در خردسالان مبتلا به آنافیلاکسی نشان داد که ۶۰٪ آن‌ها سابقه بیماری‌های آتوپیک را داشته‌اند. بیش از ۹۰٪ خردسالانی که به دلیل ابتلاء به آنافیلاکسی جان خود را از دست داده‌اند مبتلا به آسم بوده‌اند. افرادی که به اختلال‌های ناشی از مست سل بیش از اندازه در بافت‌های خود (ماستوسیتوز) دچار هستند یا مست سل‌های بیشتری دارند، در معرض خطر بیشتری هستند. هرچه فاصله زمانی بین آخرین تماس با عاملی که منجر به واکنش شده‌است طولانی‌تر باشد، خطر واکنش جدید کم‌تر خواهد بود.
آنافیلاکسی واکنش آلرژیک بسیار شدیدی است که ناگهانی شروع می‌شود و بسیاری از قسمت‌های بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علت آن ترشح واسطه‌های التهابی و سیتوکاین‌ها از مست سل‌ها و بازوفیل‌ها است. ترشح آن‌ها به علت یک واکنش سیستم دفاعی است، اما با آسیب به این سلول‌ها نیز ایجاد می‌شود که مربوط به پاسخ ایمنی نیست.
زمانی که علت بروز آنافیلاکسی یک پاسخ ایمنی است، ایمنوگلوبین E (IgE) به ماده خارجی که باعث شروع واکنش شده‌است متصل می‌شود (پادتن). ترکیب اتصال IgE به پادتن، گیرنده‌های FcεRI را روی ماست سل‌ها و بازوفیل‌ها فعال می‌کند. ماست سل‌ها و بازوفیل‌ها با ترشح واسطه‌های التهابی مانند هیستامین واکنش نشان می‌دهند. این واسطه‌ها انقباض عضلات صاف برونش را بیشتر می‌کنند و باعث می‌شوند رگ‌های خونی گشادتر شوند (تأخیر خون شاهرگ)، ترشح مایع از رگ‌های خونی بیشتر می‌شود، و عملکرد ماهیچه‌های قلب را کاهش می‌دهد. همچنین یک واکنش ایمنی‌شناسی وجود دارد که به IgE مربوط نیست، اما مشخص نیست که این واکنش در انسان رخ می‌دهد یا خیر.
هنگامی که ناشی از یک پاسخ ایمنی نیست، واکنش ناشی از عاملی است که مستقیماً به مست سل‌ها و بازوفیل هاآسیب می‌رساند و موجب می‌شود هیستامین و مواد دیگری آزاد کنند که معمولاً با یک واکنش آلرژیک همراه هستند (دگرانولاسیون). عامل‌هایی که می‌تواند به این سلول‌ها آسیب برسانند، کنتراست زا برای اشعه ایکس، مواد افیونی (اپیوئیدها)، دما (گرم یا سرد)، و ارتعاش است.
آنافیلاکسی به کمک یافته‌های پزشکی و بالینی قابل تشخیص است. هرگاه یکی از سه مورد زیر ظرف چند دقیقه یا ساعت پس از تماس با ماده آلرژی زا رخ دهد به احتمال زیاد فرد دچار آنافیلاکسی است:
اگر شخصی واکنش بدی به گزیدگی حشرات و یک دارو نشان دهد، آزمایش‌های خون برای ترایپتیس یا هیستامین (که از مست سل‌ها آزاد شده‌است) می‌تواند در تشخیص آنافیلاکسی مؤثر باشد. هرچند این آزمایش‌ها در مواردی که عامل آلرژی غذا است یا شخص فشار خون نرمال دارد چندان مؤثر نیستند، و نمی‌توانند مانع تشخیص آنافیلاکسی شوند.
آنافیلاکسی به سه نوع اصلی تقسیم می‌شود. شوک آنافیلاکسی زمانی اتفاق می‌افتد که رگ‌های خونی در بیشتر قسمت‌های بدن گشادتر می‌شوند (گشادسازی عروقی سیستماتیک)، که منجر به فشار خون پایینی می‌شود که ۳۰٪ از فشار خون نرمال یک آدم پایین‌تر یا ۳۰٪ پایین‌تر از مقدارهای استاندارد است. آنافیلاکسی دومرحله‌ای زمانی تشخیص داده می‌شود که علائم بین ۷۲–۱ ساعت برگردند حتی درصورتی که فرد تماس جدیدی با ماده آلرژی زایی که حساسیت اولیه را به وجود آورد نداشته باشد. برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که ۲۰٪ موارد آنافیلاکسی دومرحله‌ای هستند. علائم معمولاً ظرف ۸ ساعت بازمی‌گردند. واکنش دوم به همان شیوه‌ای درمان می‌شود که آنافیلاکسی اصلی درمان می‌شود. شوکِ شبه آنافیلاکتیک یا واکنش‌های آنافیلاکسی اسامی قدیمی آنافیلاکسی هستند که علت آن واکنش آلرژیک نیست بلکه علت آن آسیب مستقیم به مست سل‌ها است (گرانولاسیون مست سل‌ها). برخی توصیه می‌کنند که از اسامی قدیمی دیگر نباید استفاده کرد.
تست آلرژی ممکن است به تعیین اینکه چه چیز باعث آنافیلاکسی فرد شده‌است کمک کند. تست آلرژی پوستی (مانند پچ تست) برای غذاها و سموم مشخصی موجود است. آزمایش خون برای پادتن‌های (آنتی‌بادی) خاص جهت تأیید آلرژی‌های حاصل از شیر، تخم مرغ، بادام زمینی، مغزهای درختی، و ماهی مؤثر است. تست‌های پوستی می‌توانند آلرژی به پنی‌سیلین را تأیید کنند، اما برای داروهای دیگر تست پوستی وجود ندارد. آنافیلاکسی غیرایمنی تنها با بررسی سابقه فرد یا با قرار دادن وی در معرض ماده آلرژی زایی که ممکن است باعث بروز واکنش در گذشته شده باشد، تشخیص داده می‌شود. هیچ آزمایش پوست و خونی برای آنافیلاکسی غیرایمنی وجود ندارد.
گاهی تشخیص آنافیلاکسی از آسم، بیهوشی ناشی از کمبود اکسیژن (سنکپ) و حملات پنیک دشوار است. معمولاً افرادی که آسم دارند، خارش، و علائم معده و روده را ندارند. زمانی که فردی بیهوش می‌شود، پوست رنگ پریده و بدون جوش است. پوست فردی که دچار حمله پنیک شده‌است ممکن است برافروخته شود، اما کهیر ندارد. موارد دیگری که ممکن است علائمی مشابه داشته باشند عبارت اند از مسمومیت غذایی ناشی از ماهی فاسد (سارم، scombroidosis) و عفونت‌های ناشی از انگل‌های معین (انیزاکیازیس، anisakiasis).
برای پیشگیری از آنافیلاکسی توصیه می‌شود از آنچه که در گذشته باعث بروز واکنش شده‌است دوری شود. زمانیکه این کار ممکن نیست، ممکن است درمان‌هایی وجود داشته باشد که بدن را از واکنش به ماده آلرژی زای معلوم بازدارد. (حساسیت زدایی) مداوای سیستم ایمنی (ایمن درمانی) با خانواده غشاء بالان، در حساسیت زدایی ۹۰–۸۰٪ بزرگسالان و ۹۸٪ خردسالان علیه آلرژی به زنبورهای عسل، زنبورها (بدون عسل)، زنبور سرخ، زنبورهای ژاکت زرد و مورچه‌های آتشین مفید است ایمن درمانی دهانی می‌تواند در حساسیت زدایی برخی افراد نسبت به غذاهای معینی نظیر شیر، تخم مرغ، مغزهای آجیلی و بادام زمینی مؤثر باشد، اما این درمان‌ها گاهی عوارض جانبی بدی به همراه دارند. حساسیت زدایی برای بسیاری از داروها نیز ممکن است، با این حال اغلب مردم باید به سادگی، از مصرف داروی مشکل ساز اجتناب کنند. برای کسانی که نسبت به لاتکس آلرژی دارند مهم است که از غذاهایی با ترکیبی مشابه با آنچه پاسخ ایمنی ایجاد کرده‌است دوری کنند (غداهایی با آلرژی متقاطع) از جمله آواکادو، موز، و سیب زمینی.
آنافیلاکسی یک وضعیت اضطراری پزشکی است که به اقدامات نجات بخشی مانند کنترل راه‌های تنفسی، اکسیژن اضافی، حجم زیاد مایعات داخل وریدی، و نظارت دقیق احتیاج دارد. اپی نفرین درمانی است که در میان سایر روش‌ها ارجحیت دارد، علاوه بر اپی نفرین، آنتی هسیتامین و استروئید نیز معمولاً استفاده می‌شود. زمانی که فرد به حالت نرمال بازمی‌گردد باید بین ۲ تا ۲۴ ساعت در بیمارستان تحت نظر باشد تا از عدم بازگشت علائم اطمینان حاصل شود، چرا که علائم در صورتی که فرد دچار آنافیلاکسی دو مرحله‌ای شده باشد برگشت می‌کنند.
اپی نفرین (آدرنالین) درمان اصلی آنافیلاکسی است. هیچ دلیلی برای اینکه از آن استفاده نشود وجود ندارد. (بدون موارد منع مصرف قطعی) توصیه می‌شود محلول اپی نفرین به ماهیچه قدامی – خارجی ران به محض ظن به آنافیلاکسی تزریق شود. اگر فرد به درمان خوب پاسخ ندهد، تزریق باید هر ۵ تا ۱۵ دقیقه تکرار شود. دوز دوم در ۱۶ تا ۳۵٪ موارد لازم است. در موارد محدودی بیش از دو دوز لازم می‌شود. تزریق درون ماهیچه (استعمال درون عضلانی) از تزریق زیر پوست (استعمال زیرپوستی) که آهسته‌تر جذب می‌شود، بهتر است. مشکلات جزئی ناشی از اپی نفرین شامل لرزش، اضطراب، سردرد و تپش قلب است.
ممکن است اپی نفرین در مورد افرادی که از بتا بلاکرها مصرف می‌کنند جواب ندهد. در این شرایط، اگر اپی نفرین مؤثر نیست، گلوکان درون وریدی می‌تواند مورد استعمال قرار گیرد. گلوکان مکانیزم عملی دارد که شامل گیرنده‌های بتا نمی‌شود.
اگر لازم باشد، اپی نفرین را می‌توان به صورت محلول رقیق، به درون رگ (تزریق درون وریدی) تزریق کرد. با این حال تزریق اپی نفرین به صورت درون وریدی می‌تواند منجر به ضربان نامنظم قلب (دیس ریتمی) و حملات قلبی (آنفارکتوس میوکارد) شود).
تزریق کننده‌های خودکار اپی نفرین که به افراد اجازه تزریق به ماهیچه‌های خودشان را می‌دهد معمولاً در دو دوز موجود هستند، یکی برای بزرگسالان که وزنی بیش از ۲۵ کیلوگرم دارند و دیگری برای خردسالان که بین ۱۰ تا ۲۵ کیلوگرم وزن دارند. مقدار تزریق زیرجلدی اپی نفرین (نه به صورت تزریق کننده‌های خودکار) می‌بایست حتماً طبق دستور پزشک یا تیم درمانی صورت گیرد.
علاوه بر اپی نفرین، معمولاً از آنتی هیستامین‌ها استفاده می‌شود. بر اساس استدلال‌های نظری چنین پذیرفته شده بود که آنتی هیستامین‌ها مؤثر هستند، اما در واقع شواهد کمی در مورد اینکه آنتی هیستامین‌ها در درمان آنافیلاکسی مؤثر است، وجود دارد. در بررسی ۲۰۰۷ کوکرن هیچ تحقیق با کیفیتی برای توصیه آنتی هیستامین‌ها پیدا نشد. آنتی هیستامین‌ها بر روی تجمع مایعات و اسپاسم‌های راه تنفسی مؤثر نیستند. کورتیکواستروئیدها هم احتمالاً چندان فرقی نمی‌کنند اگر فرد دچار آنافیلاکسی شده باشد. از آن‌ها با امید کاهش خطر آنافیلاکسی دومرحله‌ای استفاده می‌شود، اما آن‌ها در پیشگیری از آنافیلاکسی‌های بعدی بی تأثیر هستند. سالبوتامول که از طریق دستگاه تنفس (نبولایزر) وارد می‌شود می‌تواند در زمانی که اپی نفرین علائم برونکواسپاسم را از بین نمی‌برد مفید باشد. متیلن بلو برای افرادی که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند استفاده شده‌است چرا که عضلات صاف را آزاد می‌کند.
به افرادی که در معرض خطر آنافیلاکسی هستند توصیه می‌شود یک «برنامه عملی دقیق آلرژی» داشته باشند. والدین باید مدرسه را در مورد آلرژی فرزندشان و اقدامات ضروری در صورت وقوع یک وضعیت اضطراری آنافیلاکتیک، در جریان بگذارند. برنامه عملی دقیق اغلب شامل استفاده از تزریق کننده‌های خودکار اپی نفرین، توصیه به بستن دستبند هشدار پزشکی، و توصیه‌هایی در مورد چگونگی اجتناب از محرک هاست. برای برخی محرک‌ها، درمان برای کاهش حساسیت بدن در مقابل ماده‌ای که باعث واکنش آلرژیک شده‌است (ایمن درمانی ماده آلرژی زا) موجود است. این نوع روش درمانی ممکن است مانع بازگشت‌های بعدی آنافیلاکسی شود. یک دوره چندساله حساسیت زدایی زیرپوستی در مقابل حشرات گزنده مفید است، در حالی که حساسیت زدایی دهانی برای بسیاری از غذاها مؤثر می‌باشد.
چنانچه دلیل بیماری شناخته شده باشد، احتمال زیادی برای بهبودی وجود دارد و فرد به سرعت درمان می‌شود. حتی اگر دلیل بیماری شناخته شده نباشد، چنانچه دارو برای متوقف کردن واکنش در دسترس باشد، فرد معمولاً بهبودی خوبی حاصل می‌کند. اگر مرگ رخ دهد، اغلب یا ناشی از یک دلیل تنفسی (معمولاً بسته شدن مسیر جریان هوا) است یا یک دلیل قلبی عروقی (شوک). آنافیلاکسی در ۲۰٪ ۰٫۷– موارد منجر به مرگ می‌شود. برخی از مرگ‌ها ظرف چند دقیقه اتفاق افتاده‌است. افرادی که دچار آنافیلاکسی ناشی از تمرینات بدنی هستند، معمولاً نتایج خوبی دارند، و با افزایش سن، بازگشت‌های کمتر و کم شدت تری خواهند داشت.
میزان بروز آنافیلاکسی ۴–۵ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال است، با ریسک مادام العمر ۰٫۵٪–2%.
به نظر می‌رسد مقادیر در حال افزایش است. تعداد افراد دچار آنافیلاکسی در دهه ۸۰ تقریباً سالانه ۲۰ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود، در حالی که در دهه ۹۰ این میزان سالانه ۵۰ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. این افزایش ظاهراً در درجه اول مربوط به آنافیلاکسی ناشی از مواد غذایی است. ریسک آنافیلاکسی در جوانان و خانم‌ها بسیار زیاد است.
درحال حاضر، سالانه ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر (۲٫۴ در میلیون) در آمریکا، ۲۰ نفر (۰٫۳۳ در میلیون) در انگلستان، و ۱۵ نفر (۰٫۶۴ در میلیون) در استرالیا بر اثر آنافیلاکسی جان خود را از دست می‌دهند. نرخ مرگ و میر در بین دهه‌های ۱۹۷۰ و ۲۰۰۰ کاهش یافته‌است. در استرالیا، مرگ‌های ناشی از آنافیلاکسی مربوط به مواد غذایی، عمدتاً در میان زنان اتفاق می‌افتد درحالی که مرگ‌های ناشی از نیش حشرات اغلب در میان مردان به وقوع می‌پیوندد. مرگ در اثر آنافیلاکسی بیشتر ناشی از داروهاست.
لغت «آنافیلاکس» را «چارلز ریچت» در سال ۱۹۰۲ ابداع کرد، سپس این لغت به «آنافیلاکسی» به دلیل تلفظ بهتر آن، تغییر کرد. بعدها چارلز ریچت در سال ۱۹۱۳ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را به دلیل تحقیقاتش در مورد آنافیلاکسی دریافت کرد. اما خود واکنش از زمان‌های بسیار قدیم گزارش شده‌است. این لغت از زبان یونانی، و کلمه‌های یونانی ἀνά ana «درمقابل»، و φύλαξις phylaxis «محافظت»، گرفته شده‌است.
تلاش‌هایی در حال انجام است تا اپی نفرینی تهیه شود که بتوان از آن در زیر زبان (اپی نفرین زیرزبانی) برای درمان آنافیلاکسی، استفاده کرد. تزریق زیرپوستی آنتی‌بادی آنتی IgE اومالیزوماب (omalizumab) به عنوان راهی برای پیشگیری از بازگشت در حال بررسی است، اما استفاده از آن هنوز توصیه نمی‌شود.
آمیلوئیدوز نام گروهی از بیماری‌ها است که با رسوب پروتئین‌های فیبریلی غیرطبیعی (آمیلوئید) در بافت‌ها و اعضای سراسر بدن مشخص می‌شود.
آمیلوئیدوز، بیماری است که در آن پروتئین‌های آمیلوئید در اندام‌ها و بافت‌ها انباشته می‌شوند. پروتئینی، آمیلوئید تلقی می‌شود که بر اثر تغییر ساختار سه بعدی آن، حالت توده‌ای و نامحلول، مشابه با صفحه بتا به خود بگیرد.
آمیلوئیدوز می‌تواند ناشی از علل متفاوتی باشد. از علل آمیلوئیدوز اولیه تولید غیرطبیعی ایمونوگلوبولین‌ها است. آمیلوئیدوز ثانویه در میلوم مولتیپل، آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده، تب مدیترانه‌ای خانوادگی دیده می‌شود. آمیلوئیدوز ثانویه در بیماری‌های عفونی مزمن مانند جذام و سل نیز دیده می‌شود.
آمیلوئیدوز فامیلی یک بیماری اتوزومال غالب است. آمیلوئیدوز پیری شایعترین علت کاردیومیوپاتی آمیلوئید در افراد مسن است. یکی از علائم این بیماری پارستزی (گزگز و مور مور شدن) انتهاهای اندام‌ها ناشی از نوروپاتی متابولیک است.
http://www.medicinenet.com/amyloidosis/article.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Amyloidosis
آندومتریوز یا نابه‌جایی آستر رحم به حالتی گفته می‌شود که یاخته‌های مشابه با یاخته‌های آستر رحم در بیرون از رحم رشد کنند. نام‌های دیگر این وضعیت آندومتروز و اندومتروز است.
این حالت زمانی رخ می‌دهد که غدد آستری (آندومتریال) و بسترهٔ رحم در بیرون از آستر رحم (آندومتر) و ماهیچه زهدان رشد کنند. لگن شایع‌ترین محل آندومتریوز است. در این بیماری بافت آستر (مخاط رحم) پرکار در بیرون از محل اصلی (رحم) پایه‌ریزی می‌شود. این بافت در تمام بافت‌های بدن به جز طحال ممکن‌است به‌وجود آید، ولی رایج‌ترین محل پدید آمدن آن و در ۵۰ درصد موارد، لگن است که در این قسمت، تخمدان‌ها (حدود ۴۰ درصد موارد) بیش از دیگر اندام‌ها گرفتار اندومتریوز می‌شوند؛ بنابراین همزمان با قاعدگی این نقاط خونریزی می‌کنند که در نتیجه دشواری‌های فراوانی برای فرد به‌وجود می‌آید. رایج‌ترین عوارض درد موقع عادت ماهانه، نازایی و دردهای مزمن لگنی است.
از نشانه‌های آندومتریوز، درد لگنی، قاعدگی دردناک، آمیزش دردناک و نازایی است. درمان پزشکی بر پایه حاملگی (پروژستین‌ها به تنهایی یا ترکیب با استروژن‌ها) یا یائسگی کاذب (مانند آگونیست‌های GnRh یا دانازول) می‌باشد.
درمان مصرف مسکن‌های قوی یا جراحی دربرگیرنده برداشتن ضایعه یا سوزاندن آن است. به طورکلی شیوع اندومتریوز مشخص نیست، ولی متخصصین آن را ۱–۱۰ درصد پیش‌بینی می‌کنند. همچنین سن رایج ابتلا به این بیماری بیشتر ۲۵ تا ۴۰سالگی است. اندومتریوز عامل ۵ تا ۳۵ درصد موارد نازایی در زنان است.
در آندومتریوز بافت‌های همانند رحم در جاهایی از بدن بیرون از رحم رشد می‌کنند. این بافت‌های نابجا می‌شود به نام تومور خوش‌خیم، گره بافتی یا بافت کاشته‌شده مورد اشاره قرار گیرند.
آندومتریوز جزو آن دسته از بیماری‌هایی است که علت اصلی آن شناخته شده نیست و در واقع یک بافت به نام آندومتر در داخل حفره رحم است که جنین بر روی آن رشد می‌کند و در هر قاعدگی تخریب شده و با اتمام خونریزی مجدداً رشد می‌کند. بافت آستر رحم در بیماران آندومتریوز به‌طور نابجا در نقاط مختلف لگن و شکم کاشته می‌شود و رشد می‌کند. این بیماری می‌تواند نقاط مختلف لگن و شکم و حتی بافت ریه را درگیر کند. درگیری تخمدان سبب ایجاد کیست شکلاتی یا آندومتریوما می‌شود. درگیری در رباط‌های نگهدارنده رحمی در پشت رحم و در روده بزرگ و در روی لوله‌های میزنای که ادرار را از کلیه به مثانه منتقل می‌کند، می‌تواند ایجاد شود. این نقاط به دلیل نفوذ عمقی بافت نابه‌جای آستر رحم به زیر چادرینه شکم درگیر آندومتریوز می‌شوند و درد شدید لگنی ایجاد می‌کنند.پادمهر، رؤیا: «نقش «آندومتریوز» در باروری زنان/ بیماری که دیر شناخته می‌شود». ۲۰۱۸. خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. Accessed February 24 2020. .
از عوارض این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
وجود بافت کاشته شده روی تخمدان می‌تواند باعث ایجاد کیست‌های بزرگ و توده‌های لگنی به نام آندومتریوما شود.
اولین اقدام در تشخیص نابه‌جایی آستر رحم گرفتن شرح حال دقیق از بیماران عنوان کرد و گفت: پرسش در مورد نظم قاعدگی، لکه بینی قبل از قاعدگی، لکه بینی بعد قاعدگی، دردهای لگنی در حول وحوش قاعدگی و شدت آنها، سابقه کیست تخمدانی در خود بیمار و بستگان بیمار مهم است.
رئیس کلینیک اندومتریوز مرکز درمان ناباروری ابن سینا در ایران با بیان اینکه آندومتریوز معمولاً خانم‌های در سنین بین ۱۵ تا ۴۹ سال را درگیر می‌کند، گفت: «حداقل ۲ میلیون نفر در کشور مبتلا به اندومتریوز هستند.» او گفت: «اگر درد قاعدگی در حدی است که درمان‌های معمول ضد درد جواب نمی‌دهد، افراد حتماً باید به پزشک متخصص آندومتریوز مراجعه کنند.» او افزود: «سونوگرافی نیز می‌تواند برای تشخیص به خصوص زمانی که آندومتریوز تخمدان‌ها را درگیر کرده‌است، مؤثر باشد. اما تشخیص نهایی و قطعی با لاپاراسکوپی است.»
نوشته شده در ترجمه شده در http://familydoctor.ir/fa/page/2021
آمیبیاز بیماری گوارشی است که عامل ایجاد آن انتاموبا هیستولیتیکا است. انتقال بیماری مدفوعی دهانی است و اکثر افراد آلوده شده (%۹۰) بیماری واضحی ندارند. شایعترین علامت بیماری اسهال خونی و دل پیچه است.
محل زندگی انگل این بیماری در دیواره و مجرا روده بزرگ، به ویژه در ناحیه کورروده، خم‌روده و راست‌روده است.
معمولاً درآزمایش مدفوع، دیدن انگل یا تخم آن به تشخیص کمک می‌کند. درمان جبران آب و الکترولیت در فاز حاد اسهال و مصرف طولانی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند مترونیدازول است. رعایت بهداشت فردی و دفع صحیح فاضلاب برای جلوگیری از انتشار بیماری ضروری است.
آمیب می‌تواند با سوراخ کردن جدار روده خود را به جریان خون رسانده و از این طریق به اعضاء دیگر رفته و باعث ایجاد آبسه آمیبی در این اعضاء شود. کبد شایعترین مکان برای ایجاد آبسه آمیبی است ولی به ندرت این آبسه‌ها در ریه یا مغز نیزایجاد می‌شوند.
بلیزارد انترتینمنت یک شرکت طراحی و تولید بازی‌های رایانه‌ای است که مقر آن در ارواین، کالیفرنیا در آمریکا واقع شده‌است. این شرکت که یکی از زیرمجموعه‌های اکتیویژن بلیزارد است تا به‌حال بازی‌های موفق و پرطرفداری مانند دیابلو (شیطان)، وارکرفت (هنر نبرد) و استارکرفت را تهیه و به بازار عرضه کرده‌است. کلیه بازی‌های این شرکت در صدر پرفروش‌ترین‌ها قرار داشته‌اند و همگی جایزه‌هایی چند کسب کرده‌اند.
شرکت بلیزارد انترتینمنت در سال ۱۹۹۱ با جدا شدن از شرکت اکتیویژن بلیزاردActivision Blizzard ابتدا با نام سیلیکون اند سینپسSilicon & Synapse در ایروین کالیفرنیا توسط آلن آدهامAllen Adham به‌عنوان رئیس، مایکل مورهایمMichael Morhaime در مقام مدیر عامل و فرانک پیرسFrank Pearce به‌عنوان معاون اجرایی رئیس، تأسیس شد.
با نام‌گذاری بلیزارد انترتینمنت در سال ۱۹۹۴، این شرکت به سرعت یکی از محبوب‌ترین و مورد احترام‌ترین سازندگان بازی‌های کامپیوتری شد. با تمرکز بر ایجاد بازی‌های خوب با طراحی عالی و با قابلیت سرگرمی بالا، بلیزارد از آغاز صاحب یک شهرت بی‌نظیر برای کیفیت عالی محصولاتش شد.
این شرکت توسط مایکروسافت در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲ به مبلغ ۶۸.۷ میلیارد دلار خریداری کرد.
سری اورواچ
همچنین این شرکت اولین بازی در سبک شوتر اول شخص خود را با نام اورواچ (OverWatch) در می سال ۲۰۱۶ روانه بازار کرد که باعث موفقیت تجاری زیادی برای بلیزارد شد. نسخه دوم این بازی در اکتبر سال ۲۰۲۲ وارد بازار شد.
پیش‌طرح یا اسکچ اولین طرح یا طرح هنری خیلی صافی که ویژگی‌های اصلی یک اثر را نشان می‌دهد.sketch , on Oxford Dictionariesσχέδιος , Henry George Liddell, Robert Scott, "A Greek-English Lexicon", on Perseus
در برخی رشته‌های هنری مانند طراحی صنعتی، معماری و نقاشی و حتی طراحی وب و طراحی نرم‌افزار کاربردی موبایل (به‌طور کلی طراحی رابط کاربری)، به معنای طراحی سریع یا طراحی اولیه‌است. در پیش‌طرح از جزئیات صرف نظر می‌شود و کلیات موضوع به صورت غیر دقیق نشان داده می‌شود. برای اجرای پیش‌طرح فقط از یک رنگ استفاده می‌شود. نمونه کامل تر پیش‌طرح که در آن از رنگ نیز استفاده می‌شود و پاره ای از جزئیات نیز نشان داده شده‌اند "راندو" خوانده می‌شود.
در پیش‌طرح طرح اولیه معمولا به صورت سریع و غالباً دست آزاد ترسیم می‌شود. برخلاف کروکی که بر اساس واقعیت است پیش‌طرح زاییده فکر و تخیلات معمار است و در واقع فکر و اندیشه روی کاغذ است. طرح کشیده شده در پیش‌طرح معمولاً با رنگ یا وسایل ترسیمی راندو می‌شود. راندو یک رسانه یا یک عامل ارتباط است. ارتباط اجزای طرح با هم، با زمینه، طراح، کارفرما یا دیگر عوامل درگیر در ساخت. راندو را می‌توان ابزاری برای طراحی‌های خلاقانه دانست.
از پیش طرح با عنوان اتود زدن نیز یاد می‌شود.
التهاب مغز یا انسفالیت
شایع‌ترین نوع آن انسفالیت ویروسی می‌باشد. ویروس خود را از طریق خون به مغز می‌رساند و در عملکرد آن اختلال ایجاد می‌کند در بیماریهای سیفلیس، هاری و مالاریا نیز احتمال آنسفالیت وجود دارد. انسفالیت چون از بیماری‌های ثانویه ویروسی می‌باشد می‌تواند رده‌های مختلفی داشته باشد و از عدم تعادل در راه رفتن تا کما و مرگ را در پی خواهد داشت. برای مثال در نوزادان ویروس هرپس سیمپلکس باعث ایجاد تبخال می‌گردد یا ویروسی که در آبله مرغان به مغز می‌رسد می‌تواند فقط کمی عدم تعادل در راه رفتن را در پی داشته باشد.
در بزرگسالان مبتلا به آنسفالیت با شروع حاد آن تب، سردرد، گیجی و گاهی تشنج دیده می‌شود. کودکان کوچکتر یا نوزادان دچار زودرنجی، کم یا بی‌اشتهایی و تب می‌شوند. معاینات عصبی معمولاً یک فرد خواب آلود یا گیج را نشان می‌دهد. سفتی گردن به دلیل تحریک مننژهای پوشاننده مغز، نشان دهنده این است که بیمار یا مننژیت یا مننژوانسفالیت دارد.
شناسایی عوامل پیش آگهی ضعیف شامل ادم مغزی، بحران صرعی و ترومبوسیتوپنی است. در مقابل، نوار مغزی طبیعی در مراحل اولیه تشخیص با نرخ بالایی از بقا همراه است.
کلید زنده ماندن از آنسفالیت، تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر علت زمینه ای است. تیمی از متخصصان که با هم کار می کنند یک عامل مهم در مراقبت بهینه است.
بیماران انسفالیت ممکن است نیاز به ماندن در ICU داشته باشند تا ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی بتوانند تشنج، تورم مغز، نارسایی تنفسی یا تغییرات ریتم قلب را تماشا کنند.
یک داروی ایدئال برای درمان عفونت مغزی باید کوچک، نسبتاً لیپوفیلک در pH ۷٫۴، دارای سطح پایین اتصال به پروتئین پلاسما، حجم توزیع لیتر در کیلوگرم، میل ترکیبی قوی نسبت به اتصال با پروتیین پی‌جی‌پی یا سایر پمپ‌های خروجی افلوکس در سطح سد خونی مغزی را نداشته باشد. برخی از داروها مانند ایزونیازید، پیرازینامید، لینزولید، مترونیدازول، فلوکونازول و برخی فلوروکینولون‌هانفوذ خوبی به سد خونی مغزی دارند.
درمان (که مبتنی بر مراقبت‌های حمایتی است) به شرح زیر است:
آنسفالیت همراه با مننژیت به عنوان مننگوآنسفالیت شناخته می‌شود، در حالی که آنسفالیت با درگیری نخاع به عنوان شناخته می‌شود. این کلمه از یونانی باستان «ἐγκέφαλος»، «"enképhalos»" «مغز»، ساخته شده از ἐν، "en"، «در» و «κεφαλή»، «"kephalé»"، «سر» و پسوند پزشکی «"-itis»" «التهاب» ساخته شده.The word seems to have had a meaning of “lithic imitation of the human brain” at first, according to the "Trésor de la langue française informatisé" (cf. the article on “encéphalite” ). The first use in the medical sense is attested from the early 19th century in French (J. Capuron, "Nouveau dictionnaire de médecine, chirurgie…", 1806), and from 1843 in English respectively (cf. the article “encephalitis” in the "Online Etymology Dictionary"). Retrieved 11 March 2017.
آفْت دهان یک بیماری شایع در دهان است که ضایعات دردناک نِکروتیک در مخاط دهان، زبان و لثه به بار می‌آورَد. علت آن ناشناخته است ولی ممکن است خودایمنی باشد.
این ضایعات یک دوره ده تا چهارده روزه باقی می‌مانند و خود به خود از بین می‌روند. در بیشتر موارد، این علائم عودکننده هستند.
شیوع آفْت در جوامع مختلف از ۶٪ تا ۶۶٪ گزارش شده و متوسط شیوع آن ۲۰٪ است. در زن‌ها برتری نسبی دارد. آفْت، یک عفونت ویروسی نیست و قابلیت سرایت هم ندارد، اما عامل ژنتیک در بروز آن بسیار مؤثر است.
دورهٔ آن حدود یک ماه است و اغلب پس از آن بدون درمان هم بهبود می‌یابد. درمان آن اغلب علامتی است و برای رفع آن بیشتر از دهان‌شویه یا قطره استفاده می‌شود.
اِتیولوژیِ آفْتِ عودکنندهٔ دهانی دقیقاً مشخص نیست، اما مواردی به‌عنوان علل زمینه‌ساز برای آن معرفی شده‌اند؛ مانند زمینهٔ ارثی، استرس، اختلالات آسیب‌شناختی (ایمونولوژیک)، عوامل هورمونی، کمبودهای تغذیه‌ای و نقایص خونی، سیگار و کمبود ویتامین c وحساسیت‌های غذایی.
آفْت در سه شکل عمده وجود دارد که شایع‌ترین آن‌ها آفْت‌های کوچک (مینور) با شیوع ۸۰٪ و آفْت‌های بزرگ (ماژور) با شیوع حدود ۱۰٪، و ۱۰٪ بقیه نیز به‌صورت تبخال‌شکل دیده می‌شود. علائم آفْت محدود به دهان هستند و بیمار علائم عمومی (مانند تب) ندارد. علامت اصلی درد یا سوزش در محل آفْت است. ممکن است درد با بعضی غذاها و آشامیدنی‌ها (مانند اسیدها) تشدید شود.
جوش لثه یا آبسه‌ نیز می تواند ناشی از آفت باشد. اگر فرد مبتلا به بیماری لثه باشد یا اخیراً تحت درمان دندانپزشکی قرار گرفته باشد، خطر ابتلا به جوش بیشتر است.
با بهبود زخم، درد نیز کاهش می‌یابد.
شکایت بیماران درد شدیدی است که با اندازه دانه‌های سفیدی که در دهان شان ایجاد شده، تناسبی ندارد. به لحاظ دردناک بودن، در برخی موارد با تبخال اشتباه می‌شود اما حقیقت این است که تبخال (عفونت هرپس) با سفیدک (آفت) تفاوت دارد.
البته علت مشخصی برای آفت ثابت نشده‌است ولی عوامل زیر در تحریک و ایجاد آن دخیل هستند:
ارث، استرس، خستگی، بیماری، صدمه ناشی از گازگرفتن ناگهانی، تغییرات هورمونی، قاعدگی در خانم‌ها، کاهش وزن شدید، حساسیت‌های تغذیه‌ای، ماده کف‌کننده موجود درخمیر دندان‌ها وکمبود ویتامین ب ۱۲، اسید فولیک،
و البته به احتمال زیاد یکی دیگر از عوامل به وجود آورنده آفت دهانی پایین آمدن میزان شاخص pt و inr در بیماران مبتلا به کمبود فاکتور پنج یا همان لیدن می‌باشد.
طبق تحقیقات آفت جزوه نشانه‌های کرونا نیست.و فقط بثورات دهان (جوش‌های ریز قرمز) جز نشانه‌های کرونا هستند
آفْت خودبه‌خود خوب می‌شود و معمولاً نیازی به درمان ندارد. برای آفْت اگر درمانی صورت بگیرد معمولاً به‌منظور کاستن از درد و التهاب و استرس و جلوگیری از اضافه‌شدن عفونت ثانویه به آن است.
رایج‌ترین درمان‌هایی که در این خصوص توصیه می‌شود شامل موارد زیر هستند:
کمبود عنصر روی در افراد مبتلا به آفْت عودکننده گزارش شده‌است.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3467416 استفادهٔ منظم از نخ دندان و مسواک، مصرف ویتامین ب، حفظ بهداشت دهان و استفاده از دهان‌شویه‌های مناسب و آب‌نمک از بروز این بیماری جلوگیری می‌کند.
توصیه می‌شود افرادی که مرتباً و به تعداد زیاد آفْت می‌زنند یا آفْت آن‌ها بزرگ بوده و التیام آن‌ها زمان زیادی طول می‌کشد، جهت شناسایی عامل و بیماری‌های زمینه‌ایِ مستعدکننده تحت معاینات و آزمایش‌های کامل‌تری قرارگیرند.
اپیدیدیمیت به التهاب مجاری اپیدیدیم (روخاگ) در دستگاه تناسلی مردانه گفته می‌شود . اغلب علت عفونی (مانند باکتری‌های گرم منفی یا کلامیدیا) دارد که به درمان آنتی بیوتیک جواب می‌دهد.
در معاینه گاه اپیدیدیم سفت و متورم می‌شود یا مثلاً در اپیدیدیمیت سلی مانند دانه‌های تسبیح می‌باشد. درمان بسته به عامل بیماری دارد و با کمک آنتی بیوتیک می‌باشد .
تب، درد در ناحیه کیسه بیضه، بزرگ شدن و دردناک شدن بیضه، التهاب پیشراه که باعث سوزش هنگام ادرار می‌شود.
یکی از عوارض ممکن یبوست می‌باشد، چون اجابت مزاج باعث درد و سوزش می‌شود. عقیمی و عفونت پیشراه نیز یکی دیگر از عوارض این بیماری می‌باشد.
تا حد امکان از وصل کردن سوندهای ادراری خودداری شود. در روابط جنسی از کاندوم استفاده شود و از بی بند و باری پرهیز شودhttp://www.webmd.com/men/epididymitis-directory ترجمه شده در http://familydoctor.ir/fa/page/2050
تنظیم آب و الکترولیت‌های بدن نقش بسیار مهمی در عملکرد صحیح سلول‌ها دارد و اختلال آن‌ها می‌تواند بسیار خطرناک و حتی کشنده باشد. یون‌های متعددی مانند هیدروژن (PH)، سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفات، منیزیم، آهن و … در خون قابل اندازه‌گیری هستند.
اندام‌های متعددی در تنظیم آب و الکترولیت‌ها دخیل هستند مانند کلیه، ریه، دستگاه گوارش، غدد عرق و … البته بخش مهمی از تنظیم آب و الکترولیت‌ها در بدن توسط کلیه انجام می‌گیرد.
اختلالات آب و الکترولیت به معنی افزایش یا کاهش اسیدها و الکترولیت‌های مایع میان‌بافتی و خون هستند. از جمله اختلالات الکترولیتی هیپوناترمی، هایپرناترمی، هایپرکالمی و هیپوکالمی، اسیدوز و آلکالوز می‌باشند.
علاوه بر کلیه عملکرد سایر دستگاه‌ها نیز در تنظیم آب و الکترولیت بدن مؤثر است؛ مثلاً در موارد تنفس سریع (به دلیل صعود به ارتفاعات یا مسمومیت با آسپیرین) ما آلکالوز داریم یا در اسهال و استفراغ شدید ما اسیدوز، هیپوکالمی و اختلال آب و الکترولیت داریم.
تست‌های تشخیص اولیه شامل برررسی گازهای خون و الکترولیت‌ها هستند.
۱- گازهای خون: شامل گروهی از تست‌ها است که با همدیگر انجام می‌شوند. PO2 (میزان اکسیژن موجود در خون) و PCO2 (میزان دی‌اکسیدکربن موجود در خون)، که بعد از اندازه‌گیری این دو گاز، میزان بیکربنات (HCO3) خون محاسبه می‌شود.
۲- الکترولیت‌ها: اندازه‌گیری چهار عنصر شامل Na (سدیم)، K (پتاسیم)، CL (کلراید) و بیکربنات (HCO3)، سطح مایعات بدن، غلظت الکترولیت‌ها و بالانس اسید و باز همه با هم مرتبط هستند و هرگونه افزایش یا کاهش هر یک از این چهار عنصر بر روی تعادل PH مؤثر می‌باشد.
علائم این اختلال با یکدیگر متفاوت بوده و درمان بستگی به نوع اختلال دارد.
اسیدوز
تعادل اسید - باز
آلکالوز
برج ساعت یک نوع برج است که معمولاً در چهار جهت آن ساعت تعبیه شده‌است. معمولاً در کنار ساختمان‌های مهم شهری یا در مراکز شهرها از این نوع برج‌ها ساتفاده می‌شده‌است.
سیستم مکانیکی موجود در این ساعت‌ها با نام turret clock شناخته می‌شود که سر ساعت‌های خاصی (معمولاً هر ساعت) ناقوس برج شروع به نواختن می‌کرد و زمان را اعلام می‌نمود. یکی از مشهورترین‌های آن ساعت بیگ بن در لندن است.
قاسم رفعتی (۱۳۲۴)، خواننده و ردیف‌دان اهل ایران است.
قاسم رفعتی در سال ۱۳۲۴، در تهران به دنیا آمد. فراگیری موسیقی را از ۱۲ سالگی آغاز کرد و نزد مسعود حسنخانی رفت و مدت چهار سال به فراگیری گوشه‌ها و مقام‌های آواز ایرانی پرداخت. وی برای گسترش آموخته‌هایش، نزد محمود کریمی معلم و مربی آواز رفت و در این کلاس که وابسته به اداره هنرهای زیبای کشور بود، حدود ۷ سال تحصیل نمود. جد قاسم رفعتی، «محمد صادق» متخلص به (رفعت سمنانی) صاحب دیوان شعر بوده و پدر او نیز از صدای شیوایی برخوردار بوده‌است.
او نخستین برنامهٔ هنری خود را در برنامه «شما و رادیو» که در صبح جمعه‌ها پخش می‌شد اجرا کرد و سپس در برنامه‌های متعدد و گوناگون رادیو و تلویزیون شرکت کرد. وی از سال ۱۳۵۹ نزد محمدرضا شجریان رفت و زیر نظر او به تحقیقات در زمینهٔ دوره عالی آواز پرداخت.
قاسم رفعتی حدود بیست آهنگ خوانده که سازنده آن‌ها هنرمندانی چون: حسین یوسف زمانی، حسن یوسف زمانی، مهیار فیروزبخت، حسین فرهادپور، همایون خرم و محمد عبدالصمدی بوده‌اند.
یکی از آثار مشهور وی آواز «سحرگهان» است که سال‌های متمادی در ماه رمضان از رادیو و تلویزیون ایران پخش می‌شود.
کرئون ، در اسطوره‌های یونان، پادشاه تب است.
وی هنگامی که لایوس پادشاه تب و شوهر یوکاسته توسط فرزند خود اودیپ کشته شد، به پادشاهی رسید. پس از آن شهر تب دچار مشکلات فراوانی از جانب سفینکس شد، این هیولا از جوانان شهر معما می‌پرسید و چون جواب نمی‌گرفت آن‌ها را می‌کشت. اودیپ توانست این مشکل را حل کند و سفینکس را از بین ببرد، کرئون به عنوان پاداش او را در حکومت شریک کرد و یوکاسته را به همسریش درآورد.
در جنگ مخالفان هفت‌گانه تب فرزندان اودیپ، پولونیکس و اتئوکلس با هم جنگیدند و یکدیگر را به قتل رساندند، کرئون تدفین پولونیکس را که علیه تب جنگیده بود ممنوع کرد. اما آنتیگونه از این فرمان سرپیچی کرد و برادرش را به خاک سپرد. کرئون وی را به جرم نافرمانی زنده به گور کرد. هایمون شوهر آنتیگونه که فرزند کرئون بود از غم خود را کشت.
کرئون در حمله کولوس (اسطوره یونانی) به تب کشته شد.
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد ماهشهر واحدی دانشگاهی در ماهشهر است که در سال ۱۳۸۰ بر مبنای قراردادی میان پتروشیمی و دانشگاه صنعتی امیرکبیر پدید آمد. این واحد هم‌اکنون دارای ۳۰۰ دانشجو اعم از کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا در رشته‌های مربوط به شیمی می‌باشد (پلیمر، پتروشیمی، عمران محیط زیست و…) از دستاوردهای این دانشکده کسب رتبه در مسابقات کمیکار، ارائهٔ مقالات متعدد حول صنعت پتروشیمی، ایجاد محیطی مناسب بین صنعت و دانشگاه، و غیره می‌باشد. با توجه به ارتباط مداوم دانشجویان این واحد با شرکت‌های صنایع پتروشیمی واقع در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر از این واحد با عنوان قطب صنعتی مهندسی شیمی و پلیمر در ایران یاد می‌شود و دانشجویان این واحد از نخبگان حوزه صنعت پتروشیمی در ایران به‌شمار می‌آیند.
اختلالات خواب مانند زیاد یا کم خوابیدن، پریدن از خواب، نرفتن به مرحله خواب عمیق و سخت به خواب رفتن است. این اختلالات می‌تواند ناشی از بیماریهای روانپزشکی مانند اضطراب، بیماریهای سیستم تنفسی (خرناس)، یا به عنوان نوعی بیماری سالمندان باشد.
از مهم‌ترین اختلالات خواب، بی‌خوابی و فلج خواب یا بختک است.
خواب، دو فاز یا مرحله دارد: مرحله حرکات سریع چشم (Rapid Eye Movement) و مرحله بدون حرکات سریع چشم (Non REM). خواب در مرحله REM یا خواب همراه با رؤیا (Dream Sleep)، آن مرحله از خواب است که در آن مغز فعال است؛ NREM مرحله آرام یا پر آسایش خواب است. مراحل خواب از NREM به REM به‌طور پیوسته تکرار می‌شوند. هر چرخه خواب حدود ۹۰ دقیقه به طول می‌انجامد و ۴ تا ۶ بار در طول یک خواب ۷ یا ۸ ساعته تکرار می‌شود.
اختلالات رایج خواب با الگوی خواب غیرطبیعی را بدون توجه به عامل ایجادکننده می‌توان به این شکل تقسیم‌بندی کرد:
اختلالات خواب بر اساس طبقه بندی بین المللی به شش دسته اصلی تقسیم می شود که عبارتند از:
بی خوابی یا اینسومنیا
اختلالات ریتم چرخه خواب و بیداری
پرخوابی یا هایپرسومنیا
خواب پریشی یا پاراسومنیا
اختلالات حرکتی مرتبط با خواب
اختلالات تنفسی مرتبط با خواب
جهت بررسی اختلالات خواب می توان از آزمون‌های تشخیصی نظیر پلی سومنوگرافی استفاده نمود.
اما برای تشخیص اختلالات خواب در اکثر موارد نیاز به آزمون‌های اضافه‌تری وجود ندارد و عموماً بر اساس شرح حال بالینی و یا با استفاده از پرسشنامه‌های مخصوص متناسب با گروه سنی فرد تشخیص داده می‌شود. به عنوان مثال برای گروه سنی ۱ تا ۵ سال از پرسشنامه خواب کودکان تیساید می‌توان استفاده نمود.
شامل ۱۰ مورد است که الگوهای خواب مربوط به اختلالات شروع و حفظ خواب را اندازه‌گیری می کنند. به منظور شناسایی مشکلات خواب که ماندگار هستند، به جای مشکلاتی که گذرا هستند، پاسخ به اقلام بر اساس الگوی رفتار در طول یک دوره ۳ ماهه است. از یک مقیاس رتبه‌بندی ۵ امتیازی استفاده می شود به طوری که می‌توان مشکلات خفیف‌تر و همچنین شدیدتری را تشخیص داد. برای به دست آوردن نمره کل، تنها ۹ مورد اول در نظر گرفته می‌شود که در نتیجه نمره اختلال خواب تجمعی است که در محدوده ۰ تا ۳۶ خواهد بود. نمره کل بر روی پرسشنامه نشان دهنده شدت مسئله است (نمرات بالاتر نشان دهنده شدت بیشتر است).
پرسشنامه خواب کودکان تیساید
بی سی پی ال یک زبان برنامه‌نویسی کامپیوتری است که توسط Martin Richards از دانشگاه کمبریج (Cambridge) در سال ۱۹۶۶ طراحی شد.
بی سی پی ال در ابتدا با هدف نوشتن کامپایلر برای سایر زبانها طراحی شده بود، هم‌اکنون استفاده از بی سی پی ال معمول نمی‌باشد. اما هنوز تأثیر آن به خاطر زبان B احساس می‌شود، زبانی که زبان برنامه نویسی C روی آن پایه‌گذاری شده‌است.
زالیhttps://avanmedical.com/زالی-چیست؟/http://www.fardislab.com/fa/ژنتیک/دانشنامه/بیماری-پروانه-ای/https://jamejamonline.ir/fa/news/1212865/هر-آنچه-باید-از-زال-ها-بدانیدhttps://gardeshia.ir/post/هر-آنچه-باید-از-مشکلات-زال-ها-8956https://cytogenome.ir/articles/زالی-یا-آلبینیسم/ یا آلبینیسم ، نوعی بیماری ژنتیکی از نوع اتوزوم مغلوب است که به دلیل نقص همراه تولد یک آنزیم، تیروزین به ملانین تبدیل نمی‌شود و در پسران شایع‌تر است. عدم توان تولید رنگدانه ملانین سبب می‌شود که رنگ پوست بیمار سفید باشد. تا کنون هفت نوع زالی شناسایی شده‌است که در شایع‌ترین نوع آن (OCA2) بیمار پوستی روشن (به همراه اندکی ملانین)، رنگ مویی بین طلایی تا قرمز تیره، و همچنین رنگ چشمی روشن (آبی، سبز، خاکستری و …) دارد. به شخص یا جانداری که آلبینیسم دارد، زال (آلبینو) می‌گویند. در پرندگان و جانوران نیز به این حالت زالی و به آن جاندار زال گفته می‌شود.
رنگ چشم افراد دارای بیماری ژنتیکی آلبینیسم، قرمز، صورتی یا بنفش به نظر می‌رسد.
واژۀ "زالی" از واژۀ "زال" گرفته شده و به معنی سفیدی سفید، سفیدی بیش از حد یا سفیدی پوست است.https://lamtakam.com/dictionaries/azad/184761/%D8%B2%D8%A7%D9%84%DB%8C زال در پارسی به معنای سپیدمو است. وی پسر سام و پدر رستم است. زال دارای موی سپید بود و به همین دلیل، سام از تولد وی نگران بود. از این رو، او را در پای البرز کوه که سیمرغ بر آن آشیان داشت رها کرد. سیمرغ نوزاد را یافت و به آشیانه خود برد و بزرگ کرد. از این پس، سیمرغ تا پایان زندگی یاور زال و پسرش رستم بود.
واژۀ آلبینیسم نیز از واژۀ لاتین albus، به معنی «سفید» گرفته شده‌است.
به دلیل ژن مغلوب و شناخته شده‌است که همه مهره‌داران از جمله انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخلاف انسان، جانوران دیگر دارای رنگدانه‌های متعددی هستند و برای آنها، زالی به عنوان یک بیماری ارثی در نظر گرفته می‌شود که با نبود ملانین به ویژه در چشم‌ها، پوست، مو، پوسته‌ها، پرها یا کوتیکول مشخص می‌شود.
بروز زالی ممکن است پیامدهای ناخواسته و ناپسندی بر زندگی فردی،https://www.hamshahrionline.ir/news/709989/زندگی-پر-رنج-دختران-زال-آلبینوها-امنیت-روانی-ندارند نگرانی از تولد نوزاد زالhttps://www.ninisite.com/discussion/topic/7103950/زال-شدن-نوزاد و نیز بر روابط اجتماعی شخص دچار زالی تأثیر بگذارد.https://www.khabaronline.ir/news/701672/حق-خواهی-سپیدمویان-زال-های-ایرانی-از-مشکلات-زندگی-با-بیماری
آسیت یا آب‌آوردگی شکم به تجمع مایع در حفره صفاقی گفته می‌شود. از نظر بالینی وقتی آسیت قابل تشخیص است که حجم مایع بیش از ۵۰۰ سی سی باشد. آب‌آوردگی شکم دلایل گوناگونی از جمله بیماری‌های کبدی مانند سیروز و متاستاز و سرطان‌های گوارشی و نیز مسدود شدن سیاهرگ کبدی در "نشانگان باد-کیاری" می‌تواند داشته باشد. تشخیص دقیق به وسیلهٔ پاراسنتز و آزمایش خون و نیز با ماتیته جابجا شونده در دَق و سونوگرافی قابل انجام است.
گرادیان بالای آلبومین نشان‌دهنده افزایش فشار سیاهرگ باب کبدی (ورید باب) است.
درمان اولیه با محدودیت سدیم در غذا، محدودیت مایعات، داروهای ادرارآور مانند اسپیرونولاکتون و فوروزماید است. در آب‌آوردگی مقاوم گاه به تخلیه مکرر آب‌آوردگی یا ایجاد شانت داخل صفاقی و آناستوموز سیاهرگ باب به ورید اجوف تحتانی می‌پردازند.
در کشورهای توسعه یافته، شایع‌ترین علت، سیروز کبدی است. علل دیگر عبارتند از: سرطان، نارسایی قلبی، سل، پانکراتیت و انسداد ورید کبدی. در سیروز، مکانیزم پایه، فشار خون بالا در سیستم پورتال و اختلال در عملکرد عروق خونی است. تشخیص معمولاً بر اساس معاینه همراه با سونوگرافی یا CT اسکن می‌شود.
آسیت‌های خفیف به سختی قابل تشخیص هستند، اما آسیت‌های شدید معمولاً منجر به اتساع شکم می‌شود. افراد مبتلا به آسیت به‌طور کلی از فشار فزاینده شکم و همچنین تنگی نفس به دلیل ضعف مکانیکی در دیافراگم شکایت می‌کنند.
آسیت با معاینه فیزیکی شکم با برآمدگی قابل توجه پهلوها در فرد خوابیده به پشت (flank bulging)، تغییر صدای دق (shifting dullness) (تفاوت در صدای دق در پهلوها که در هنگام چرخش شخص تغییر مکان می‌یابد) تشخیص داده می‌شود؛ یا در آسیت‌های شدید با تست (fluid thrill یا fluid wave) (ضربه زدن یا فشار دادن از یک طرف باعث ایجاد اثر موج مانند از طریق مایعات می‌شود که ممکنست در طرف مقابل شکم احساس شود).
سایر علائم آسیت ممکن است به دلیل علت زمینه‌ای آن وجود داشته باشند؛ به عنوان مثال، در فشار خون بالای پورت (احتمالاً به دلیل سیروز یا فیبروز کبد) افراد ممکن است از تورم ساق، کبودی، ژنیکوماستی، هماتمز یا اختلالات روانی ناشی از انسفالوپاتی شکایت کنند. کسانی که به دلیل ابتلا به سرطان (کارسینوم صفاقی) مبتلا به آسیت هستند ممکن است خستگی مزمن یا کاهش وزن را ذکر کنند. کسانی که به دلیل نارسایی قلبی آسیت دارند ممکن است از تنگی نفس و همچنین خس خس (ویزینگ) و عدم تحمل فعالیت نیز رنج ببرند.
عوارض ممکن است شامل پریتونیت باکتریایی خودبخود (SBP)، سندرم کبدی-کلیوی و ترومبوز باشد. ترومبوز ورید پورتال و ترومبوز ورید طحال- شامل لخته شدن خون روی ورید پورتال کبدی یا واریس‌های مرتبط با ورید طحال است- می‌تواند منجر به فشار خون بالا در ورید پورتال و کاهش جریان خون شود. وقتی فرد مبتلا به سیروز کبدی از ترومبوز رنج می‌برد، انجام پیوند کبد ممکن نیست، مگر اینکه ترومبوز بسیار جزئی باشد.
به‌طور معمول، شمارش کامل خون (CBC)، الکترولیت‌ها، آنزیمهای کبدی و فاکتورهای انعقادی باید بررسی شوند. اکثر متخصصان توصیه می‌کنند در صورت جدید بودن آسیت یا در صورت بستری شدن فرد مبتلا به آسیت در بیمارستان، پاراسنتز تشخیصی انجام شود. سپس مایع، از نظر ظاهر کلی، سطح پروتئین و آلبومین و شمارش گلبول‌های قرمز و سفید بررسی می‌شود. اقدامات بیشتر در صورت وجود اندیکاسیون انجام می‌شوند، از قبیل ارزیابی میکروبیولوژیک، رنگ آمیزی گرم و سیتوپاتولوژی.
بلع به عمل فروبردن غذا از دهان به معده گفته می‌شود. عمل بلع با پیشرفت لقمهٔ جویده‌شده به داخل حلق دهانی خَلْفی توسط زبان آغاز می‌شود. نرم‌کام، عضلات حنجره، اپیگلوت و حلق و اسفنکتر فوقانی مری همه باید هماهنگ عمل کنند تا غذا بدون آسپیراسیون وارد مری شود.
همچنین اوباریدن در فارسی دری و پهلوی، به‌معنای بلعیدن است که هم‌اکنون نیز در برخی گویش‌ها رایج است.
فردی که در بلع مایعات و جامدات یا هر دو دچار ناتوانی می‌شود، مبتلا به دیسفاژی یا اختلال بلع است. این ناتوانی ممکن است به صورت کامل یا نسبی بروز کند.
عمل بلع به‌طور طبیعی شامل مراحل زیر است:
بیمار اولین کسی است، که اختلال بلع را تشخیص داده و وجود مشکل را اعلام می‌کند. در مورد کودکان مبتلا به اختلال بلع، مشکلات جویدن و بلعیدن از جانب والدین گزارش می‌شوند.
کاهش یا ازبین رفتن رفلکس سرفه یکی از علائم است. از آنجا که سرفه زدن. پاسخ دفاعی حنجره به جلوگیری از ورود غذا به ریه‌هاست، بنابراین فقدان این رفلکس، بیمار را در بروز آسپیراسیون (ورود مواد غذایی به ریه‌ها) قرار می‌دهد.
یکی دیگر از علائم، باقی ماندن غذا در دهان یا حلق بعد از بلع است. بعضی از بیماران از کاهش ترشحات بزاق شکایت دارند که در این صورت ذرات خشک غذا بدون تغییر در لایه‌های دهانی گیر می‌کنند به جای این‌که با بزاق ترکیب شوند.
کما یا اغما به نوعی از کاهش هوشیاری گفته می‌شود که شخص به محرک‌های بیرونی و تحریک دردناک واکنش نشان نداده یا واکنش ضعیف نشان می‌دهد. علل آن شامل بیماری‌های عفونی مانند مننژیت، سکته مغزی، افت شدید فشار خون، کمای دیابتی، کمای اورمیک، آسیب های تروماتیک (ضربه به سر)، آسیب های هیپوکسیک و… است.
سطح هشیاری با مقیاس کمای گلاسکو (GCS) از سه تا پانزده ارزیابی می‌شود، به طوری که GCS مساوی ۱۵ یعنی انسان کاملاً هشیار و آگاه، حد فاصل بین ۱۵ تا ۸ به معنای اختلال در هشیاری و از ۸ به پایین کما محسوب می‌شود. همچنین از ۶ به پایین را کمای عمیق نامیده و GCS مساوی ۳ به معنای عمیق‌ترین سطح کما است.
در کمای عمیق به دلیل عدم تنفس ارادی، بیمار به دستگاه تنفس مصنوعی (ونتیلاتور) با مد تهویه اجباری متصل می‌شود. هرچند در کماهای سطحی نیز بیمار نیازمند حمایت تنفسی است اما ممکن است به مد اجباری نیازی نباشد.
واژه کما (به یونانی: κώμα) از زبان یونانی وارد زبان‌های اروپایی و فارسی شده‌است. واژه کما به معنی خواب عمیق است.
الیزه کورنه (متولد ۲۲ ژانویهٰ ۱۹۹۰ در نیس فرانسه)، یک تنیسور زن حرفه‌ای از فرانسه است. او در تاریخ ۱۶ فوریهٰ ۲۰۰۹ به بالاترین رتبهٰ خود، ۱۱، رسید. کورنه در رقابت‌های جونیور نیز سابقه‌ای گسترده دارد و برندهٰ تک‌نفره دختران ۲۰۰۷ در رولاند گاروس شده است. او هم‌چنین تنها عنوان دبلیوتی‌ای خود را در سال ۲۰۰۸ در بوداپست کسب کرد.
http://www.sonyericssonwtatour.com/page/Player/Info/0,12781~11402,00.html
آندوکاردیت یا التهاب درون‌شامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (اِندوکارد) و دریچه‌ها می‌باشد. اندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک است.
خستگی و ضعف، تب، لرز و تعریق زیاد خصوصاً در شب، کاهش وزن، وجود صدای غیرطبیعی در قلب، تنگی نفس، تند یا نامنظم شدن ضربان قلب است.
بیمارانی که بیماری دریچه‌ای قلب یا دریچه مصنوعی یا بیماری مادرزادی قلب دارند در صورت وجود باکتری در خون (باکتریمی) در معرض ابتلا به اِندوکاردیت هستند؛ لذا باید آنتی‌بیوتیک پیشگیری‌کننده (پروفیلاکتیک) دریافت کنند، به خصوص هنگام بیماری و دندانپزشکی. به ندرت افراد با قلب طبیعی نیز دچار اِندوکاردیت می‌شوند.
قارچها نیز می‌توانند عامل اِندوکاردیت باشند.
درمان آندوکاردیت عفونی آنتی‌بیوتیک طولانی مدت و اغلب وریدی است.
بیماری پریودنتال و بیماری‌های قلبی
مطالعات مختلفی نشان داده‌است که بیماری پریودنتال با بیماری‌های قلبی در ارتباط است اما تاکنون مطالعه‌ای مبنی بر اثبات رابطه علت و معلولی بیماری پریودنتال با بیماری‌های قلبی منتشر نشده‌است. اثبات این رابطه به دلیل شباهت عوامل خطر بیماری‌های قلبی و بیماری لثه، مشکل است. برخی عوامل خطر مشترک این دو بیماری عبارتند از:
مصرف سیگار
تغذیه نامناسب
جنسیت (مذکر)
تحقیقات نشان داده‌است که بیماری‌های پریودنتال خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد. محققان بر این باورند که التهاب ایجاد شده ناشی از بیماری پریودنتال می‌تواند عامل این ارتباط باشد. همچنین بیماری پریودنتال می‌تواند شرایط بیماری قلبی را بدتر کند. افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماری اندوکاردیت عفونی قرار دارند باید قبل از درمان‌های دندانپزشکی، آنتی‌بیوتیک مصرف کنند. تعیین این شرایط و تجویز آنتی‌بیوتیک توسط پریودنتیست و متخصص قلب انجام می‌شود.
ورود میکروب به خون و رسیدن به قلب از طریق جریان خون می تواند باعث آندوکاردیت شود.
در این میان، معمولاً سیستم ایمنی بدن به مقابله با باکتری های مضری که وارد جریان خون شده اند میپردازد. با این حال ، باکتری هایی که در دهان ، گلو یا سایر قسمت های بدن مانند پوست یا روده زندگی می کنند ، گاهی اوقات در شرایط مناسب می توانند باعث آندوکاردیت شوند.
باکتری ها ، قارچ ها و سایر میکروب هایی که باعث آندوکاردیت می شوند. از طریق موارد زیر وارد جریان خون شوند:
بهداشت نامناسب دهان
کاتتر : باکتری ها می توانند از طریق یک لوله نازک وارد بدن شوند که گاهی پزشکان از آن برای تزریق یا خارج کردن مایعات از بدن (کاتتر) استفاده می کنند. این احتمال وجود دارد که اگر کاتتر برای مدت زمان طولانی در محل خود باشد، احتمال ورود باکتری به خون افزایش می یابد. به عنوان مثال در دیالیز.
استفاده از سوزن ها و سرنگ های آلوده به‌ویژه در افرادی که از داروهای وریدی غیرقانونی مانند هروئین یا کوکائین استفاده می کنند: غالباً ، افرادی که از این نوع داروها استفاده می کنند به سوزن یا سرنگ تمیز و بلا استفاده دسترسی ندارند.
از سایر ریسک فاکتورهای آندوکاردیت میتوان به سن بالا، داشتن بیماری های دریچه ایی قلب و داشتن تاریخچه قبلی آندوکاردیت نیز اشاره کرد.
رعایت بهداشت دهان و دندان و انجام مراقبت های منظم دندانپزشکی می تواند به کاهش خطر تجمع باکتریها در دهان و ورود به جریان خون کمک کند.
همچنین خودداری از فعالیت های زیر بسیار کمک کننده است.
پیرسینگ بدن
تزریق داخل وریدی
هر گونه فعالیتی که منجر به ورود میکروب میشود