moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یوزف بویس (به ) (زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک هنرمندhttp://d-nb.info/gnd/118510460/about/html اهل آلمان بود.
او اثر هنری را به عنوان یک "مجسمه اجتماعی" که همه در آن مشارکت دارند در نظر می گرفت و معتقد بود که هدف هنر "تاثیر گذاشتن بر آدم ها و فعال کردن روابط حس های بینایی و شنوایی و تبدیل این حواس به یک اصل قابلیت برای کار"هست.
بویس در ابتدا تصمیم داشت که پزشک متخصص کودکان شود اما با شروع جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی آلمان پیوست و آموزش خلبانی دید.هواپیمای او در سال 1943 در کریمه(اوکراین)سقوط کرد.تاتار ها بدن نیمه جانش را چند روزی در پیه و نمد گرم نگه داشتند.سرانجام سربازان گشت آلمانی او را یافتند و به بیمارستان نظامی منتقل کردند(این واقعه بعدابه شکل های مختلف در کار هنری او انعکاس یافت).
پس از جنگ در آکادمی هنر دوسلدورف آموزش دید و به مطالعه در زمینه های ادبی و علمی و فلسفی پرداخت. و در سال 1950 نخستین بار مجسمه هایش را به نمایش گذاشت.
چو یوان (؛ زاده: ۳۴۰ قبل از میلاد، درگذشتهٔ ۲۷۸ پس از میلاد) شاعر و دولتمرد برجسته چینی که به دلیل میهن‌پرستی و نقش برجسته‌اش در تبیین شعر و نثر کلاسیک چین مشهور است.
بن اوکری (؛ زاده ) یک نویسنده اهل نیجریه است.
اثر درخشان این نویسنده به نام «راه گرسنگان» توسط جلال بایرام در ایران ترجمه شده و انتشارات نیلوفر آن را منتشر کرده است.
بن اکری از کودکی در انگلستان زندگی کرده و فقط چندسالی که برای تحصیل به نیجریه رفته، در آن کشور زندگی نکرده است. گرچه نویسنده همان‌ دوران جنگ داخلی را یکی از منابع الهامش برای نوشتن این رمان می‌داند. اکری درباره‌ی نگارش این اثر می‌گوید: این کتاب را نوشتم تا دوباره معنایی برای خود بسازم. این کتاب را نوشتم تا بتوانم زندگی کنم. او را یک نویسنده‌ی پیشرو و پست‌مدرن و دنبال‌کننده‌ی سبک داستان‌نویسی سلمان رشدی و گابریل گارسیا مارکز می‌دانند. این کتاب سومین رمان اوست که در سال 1991 منتشر شد و جایزه‌ی من‌بوکر آن سال را از آن خود کرد. درواقع او با 21 سال سن، جوان‌ترین نویسنده‌ای است که این جایزه را دریافت کرده است.
راوی رمان راه گرسنگان پسرکی خردسال است، شخصیتی اساطیری به نام «آبیکو» در فرهنگ یوروبایی در آفریقا. این کودک اثیری هربار در همان سال‌های خردسالی می‌میرد تا دوباره در زمان دیگری متولد شود. کودک آبیکوی این رمان نامش «آزارو» است و در چندمین تولدش بار دیگر به دنیای مادی آمده است و زندگی‌اش را روایت می‌کند. آزارو هم کودک است و هم شاهد سال‌ها زندگی و مرگ مردمان، هم تجربه‌ی قرون را دارد و هم نگاه شگفت‌زده‌ی یک کودک به زندگی. او با خانواده‌اش در محله‌ای فقیرنشین زندگی می‌کند. پدر آزارو یک کارگر بسیار فقیر است. آن‌ها در تأمین نیازهای روزمره‌ی خود مشکل دارند. پدر می‌خواهد مشت‌زن بشود و در مبارزه‌های غیرقانونی شرکت کند تا پولی به دست بیاورد. سیاست‌مدارها می‌خواهند منطقه را تصرف کنند و به اهالی رشوه بدهند تا رأی آن‌ها را با خود داشته باشند. جالب است بدانید که این رمان منبع الهام گروه موسیقی رادیوهد در آهنگ «روح خیابان» بوده است.
سن خاویر شهری در ساحل شرقی رود اروگوئه واقع در غرب کشور اروگوئه است. این شهر توسط مهاجران روس در سال ۱۹۱۳ میلادی بنا شد.
گروهی متشکل از ۳۰۰ خانواده روس در ۲۷ ژوئیه ۱۹۱۳ در این شهر ساکن شدند."Primera colonia rusa en Uruguay festeja 90 años (archived)" (in Spanish). De Norte A Sur. 2003. Retrieved 5 September 2012. آنها عضو گروه روس نواسرائیل بودند که برای آزادی مذهب که تزارها از آنها سلب کرده بودند به این مکان آمده بودند. رهبر آنها بیاسیلیو لوبکوف به دلیل نافرمانی مذهبی زندانی شده بود. این مهاجران گل آفتاب گردان و روش‌های پیشرفتهٔ زراعت را به اروگوئه معرفی کردند. آنها اولین کارخانه تولید روغن آفتاب‌گردان در اروگوئه را ساختند."Homage to the old Russian settlers of San Javier". EL PAIS. 28 July 2013. (Spanish)
در دوران دیکتاتوری نظامی اروگوئه، ساکنین روس دستگیر شدند، چرا که ارتش هر یک از آنها را به صورت بالقوه علاقه‌مند به کمونیسم می‌دانست. تعداد زیادی از سکنه دیگر به زبان روسی سخن نگفتند و بیشتر کتاب‌های روسی از بین رفتند. مرکز فرهنگی ماکسیم گورکی که در آن مراسم موسیقی، رقص و دیگر فعالیت‌های فرهنگی برگزار می‌شد بسته شد و لباس‌های رقص سنتی آتش زده شدند. در سال ۱۹۸۴، این شهر به خاطر اعدام ولادمیر روسلیک، پزشکِ روسی-اروگوئه‌ای که ابتدا شکنجه و سپس اعدام شد به شهرت رسید. برای برخی او یک قهرمان و نماد مبارزه در اروگوئه است.
با بازگشت دموکراسی در سال ۱۹۸۹، مرکز فرهنگی ماکسیم گورکی بازگشایی شد. گروه رقص کالینکا که جوایز بسیاری را در مسابقات اروگوئه برده‌است از این مرکز به پا خواسته‌اند. ساکنان سن خاویر به پاسداری از سنت‌های خود، از جمله غذای محلی، رقص، و موسیقی افتخار می‌کنند. آنها در روز ۲۷ ژوئیه که روز استقرار آنها در سن خوزه است را جشن می‌گیرند.
ایوان کانکار (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، شاعر، و کنشگری اهل اسلوونی بود.
کانکار به عنوان یکی از بنیان گذاران مدرنیسم در ادبیات اسلوونی شناخته شده است.
فرانس پرشرن (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر، و وکیل اهل اسلوونی بود.
یک سروده ایو به نام «نوش!» اساس متن سرود ملی اسلوونی قرار گرفته است.
کینگزلی آمیس (، زاده - درگذشته ) شاعر، رمان‌نویس، منتقد و آموزگار اهل انگلستان بود. وی، در طول دوران نویسندگی خویش، بیش از بیست رمان، شش کتاب شعر و تعداد زیادی داستان کوتاه و نمایشنامه رادیویی و تلویزیونی نوشت. زندگی‌نامه‌نویسش زاکری لیدر، وی را طنزپردازترین نویسنده انگلیسی‌زبان نیمه دوم قرن بیستم توصیف کرده‌است.در سال ۲۰۰۸ روزنامه تایمز نام آمیس را در رتبه نهم جدول پنجاه نویسنده بزرگ بریتانیایی از سال ۱۹۴۵ قرار داد.
کورنی چوکوفسکی (؛ زاده درگذشته ) یک نویسندهhttp://d-nb.info/gnd/118802895/about/html اهل روسیه بود.
نیکلای کارامزین (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، مورخ،شاعر و منتقد اهل روسیه بود.
کنث التون "کن" کیسی (؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۵ - درگذشته ۱۰ نوامبر ۲۰۰۱) یک داستان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نیکولای نکراسوف (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر، و نویسنده اهل روسیه بود.
ایدیت وارتون (زاده ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۶۲ - درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۳۷) یک نویسندهٔ داستان کوتاه، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به خاطر رمان "عصر بی‌گناهی" نخستین زنی شد که جایزه پولیتزر برای داستان را گرفت.
کارن بلیکسن (به دانمارکی: Karen von Blixen-Finecke؛ زاده ۱۷ آوریل ۱۸۸۵ – درگذشته ) نویسنده اهل دانمارک بود.
جان میلینگتون سینگ (؛ زاده درگذشته ) یک نمایش‌نامه‌نویس، سفرنامه نویس، شاعر و گردآورندهٔ افسانه‌های قدیمی اهل ایرلند بود. او یکی از چهره‌های کلیدی در «جنبش احیای ادبی ایرلند» بود و در تأسیس «» نیز نقش عمده‌ای داشت. شهرت عمدهٔ او برای نمایشنامه‌اش «دلاور سرزمین‌های غرب» است که در طی اولین اجرایش باعث درگرفتن شورشی در شهر دوبلین پایتخت ایرلند شد.
او اگرچند از خانواده‌ای انگلیسی-ایرلندی است اما نوشته‌هایش اغلب دربارهٔ روستاییان کاتولیک ایرلندی است که در نظر او دیدی پاگانیستی نسبت به دنیا دارند.
سینگ از بیماری لنفوم هاجکین رنج می‌برد که نوعی سرطان است و در آن دوره غیرقابل درمان بود. او چند هفته بعد از سی و هشتمین تولدش، در حالیکه مشغول نوشتن نمایشنامهٔ «دیردرای اندوه» بود، فوت کرد.
سینگ در راتفارنهام، در دوبلین، در سال ۱۸۷۱، در شانزدهم ماه آوریل به دنیا آمد. او آخرین پسر در بین هشت بچه بود. خانوادهٔ او پروتستان بودند، پدرش وکیل بود و از خانواده‌ای ملاک می‌آمد، پدرش بزرگش نیز آموزگار بود و در ملک خودش مدرسه‌ای را احداث کرده بود.
پدر او آبله گرفت و در سال ۱۸۷۲، وقتی چهل و نه ساله بود فوت کرد. مادرش آن‌ها را به خانه‌ای که کنار خانهٔ مادر خودش بود نقل مکان داد. سینگ اگرچه اغلب بیمار بود، اما دوران کودکی خوشی را در آن خانه گذراند.
سینگ در مدرسه‌های دوبلین و برای تحصیل کرد، در آکادمی رویال موسیقی ایرلند، پیانو، فلوت ویولن، کنترپوآن و تئوری موسیقی یادگرفت بعد، به اروپا رفت که تحصیل موسیقی کند، اما بعد نظرش را تغییر داد و تصمیم گرفت روی ادبیات تمرکز کند.https://www.britannica.com/biography/J-M-Synge او شاگردی بااستعداد بود و در سال ۱۸۹۱ کنترپوآن بورسیه دریافت کرد. سینگ در سال ۱۸۸۹ وارد دانشگاه ترینیتی دوبلین شد. در سال ۱۸۹۲ لیسانس گرفت، او زبان ایرلندی و عبری مطالعه کرد و در آن واحد در «اینکشنت کنسرت رومز» نوازندگی می‌کرد. او به کلوب «ناتورالیست‌های دوبلین» پیوست و آثار داروین را مطالعه کرد. بعدها حس ملی‌گرایی اش بیشتر شد و به تاریخ ایرلند و جزایر آران علاقه‌مند شد و یک سال عضو «آیریش لیگ» شد. بعد، این گروه را ترک کرد چون با ایده‌های شبه نظامی آن‌ها مخالف بود. در سال ۱۸۹۳، اولین شعرش را که تحت تأثیر آثار وردزورث بود به چاپ رساند.
بعد از فارغ‌التحصیلی، تصمیم گرفت به آلمان برود و دنبال حرفهٔ نوازندگی اش را بگیرد، او به کوبلنس و وورتسبورگ رفت، اما به دلیل خجالتی بودن اجرای عمومی را دوست نداشت و به توانایی اش هم تردید داشت، به این دلایل، دوباره موسیقی را رها کرد و به ایرلند برگشت تا روی کارهای ادبی تمرکز کند. یک سال بعد، یعنی در ۱۸۹۴، رفت به پاریس، تا در دانشگاه سوربن، ادبیات و زبان بخواند.
در طی تعطیلاتش در دوبلین، دختری به نام چری ماتسون را ملاقات کرد که عضو گروه بود. چری از دوستان یکی از اقوام سینگ بود، جان عاشق او شد و دو بار از او درخواست ازدواج کرد که چری هر دو بار، او را، به دلیل تفاوت‌های مذهبی که با هم داشتند رد کرد. این موضوع بسیار بر سینگ تأثیر گذاشت طوری‌که سعی می‌کرد بیشتر زمانش را در خارج از ایرلند بگذراند.
سینگ در ۱۸۹۶ به ایتالیا رفت، اواخر همان سال، ویلیام باتلر ییتس را ملاقات کرد، ییتس او را تشویق کرد که مدتی را در جزایر آران بگذراند، بعد، برگردد دوبلین و خود را وقف کارهای خلاقانه بکند. همان سال او با لیدی آگوستا گرگوری، ییتس و یکی شدند تا «انجمن تئاتر ملی ایرلند» را پایه بگذارند. همین انجمن، بعداً، تئاتر ابی را باز کرد. او در این زمان برای روزنامه‌ها نقد ادبی نوشت، شعر سرود و در درس‌های استاد ادبیات سلت، ، در دانشگاه سوربن شرکت کرد.
سینگ در سال ۱۸۹۷، از اولین دورهٔ بیماری خود رنج برد. تابستان آن سال و پنج تابستان بعدی را در جزیرهٔ آران گذراند و داستان‌ها و حکایات محلی را جمع‌آوری کرد و روی زبان محلی ایرلندی خود کار کرد. تابستان‌ها به جزیرهٔ آران می‌رفت و بقیهٔ سال را در پاریس و سوربن می‌گذراند. در این دوره اولین نمایشنامه اش، وقتی ماه غروب کرد، را نوشت و آن را به لیدی گرگوری فرستاد، لیدی گرگوری نمایشنامه را رد کرد. (این نمایشنامه بعدها، در مجموعه کارهایش چاپ شد.)
اولین نوشتهٔ او در مورد جزیرهٔ آران کتابی مانند سفرنامه بود به نام «جزیرهٔ آران» با تصاویری که ویلیام باتلر ییتش کشیده بود، سینگ این کتاب را اولین اثر خود قلمداد می‌کرد. لیدی گرگوری به او پیشنهاد داد اسامی مکان‌ها را بردارد و به جایش به کتاب داستان‌های محلی اضافه کند، سینگ این پیشنهاد را رد کرد چون دلش می‌خواست کتاب حالت واقع گرایانه اش را حفظ کند. سینگ می خواست تأکید کند، که ایرلندی‌ها در زیر عقاید کاتولیکشان، هنوز به ایده‌های پاگانیستی اجدادشان باور دارند.
در ۱۹۰۲، سایهٔ سینهٔ کوه و سواران دریا را نوشته بود. در سال ۱۹۰۳ به لندن نقل مکان کرد. با تأیید لیدی گرگوری، سایهٔ سینهٔ کوه در اکتبر ۱۹۰۳ اجرا شد. در اجرا، سینگ وسایل صحنه را از خود جزیرهٔ آران آورد، و زبان نمایش هم کاملاً ایرلند محلی بود، سینگ اعتقاد داشت که اگر روی این زبان کار نشود از بین خواهد رفت. منتقدان این نمایش را به این دلیل که زن ایرلندی داخل نمایش به شوهرش خیانت می‌کند به باد انتقاد گرفتند و ملی‌گراها هم از «سواران دریا» انتقاد کردند و اعتقاد داشتند سینگ زیادی روی روستاییان ایرلندی تأکید می‌کند و تصویر درستی از دینداری ایرلندی‌ها نشان نمی‌دهد.
بعد، عروسی کولی را نوشت اما خیلی تمایلی برای اجرایش نداشت چون این نمایش صحنه‌ای دارد که در آن کشیشی را در کیسه‌ای انداخته‌اند و سینگ به ناشرش نوشت که: «این صحنه به مذاق خیلی از دوستانمان خوش نخواهد آمد.»
در تئاتر ابی، به مشاور ادبی و بعد کارگردان بدل شد. سپس، چشمهٔ قدیسان را نوشت، که در ۱۹۰۵ در تئاتر ابی و در ۱۹۰۶ در برلین اجرا شد.
در ۱۹۰۷، دلاور سرزمین‌های غرب، اجرا شد. این نمایشنامه یک کمدی است که دربارهٔ پسری است که ادعا می‌کند پدرش را کشته است. این تم، باعث شد بخش‌هایی از جامعهٔ ایرلند به خشم بیایند. روزنامه‌ها آن را توهینی به روستاییان ایرلندی دانستند، آرتور گریفیت تئاتر ابی را به انگیزه‌های سیاسی متهم کرد. عده‌ای شورش کردند و باعث شد پردهٔ سوم نمایش به صورت نمایش صامت اجرا شود. ییتس از اسکاتلند برگشت تا با جمعیت صحبت کند و کمی بعد، روزنامه‌ها از مردم انتقاد کردند و طرف تئاتر ابی را گرفتند.
ییتس در اعتراضی که به نمایش «گاوآهن و ستارگان» اثر اوکیسی شد، مردم را خطاب قرار داد و گفت: «باز آبروی خودتان را بردید. ایا دارید دوباره طلوع نبوغ سرشار ایرلندی را جشن می‌گیرید؟»
سینگ در سال 1907، با یکی از هنرپیشه‌های تئاتر ابی که نام هنری اش بود نامزد کرد.
در مارس 1909، در بیمارستانی در دوبلین، در سن 38 سالگی درگذشت و در همان شهر دفن شد. در آوریل همان سال، مجموعه اشعارش با پیشگفتاری از ییتس چاپ شد. ییتس و نامزد سینگ، مری انیل، با هم، نمایش نیمه تمام سینگ، یعنی دیردرای اندوه، را کامل کردند. این نمایش در ژانویهٔ 1910، در تئاتر ابی اجرا شد. مری انیل در این نمایش، نقش دیردرا را بازی کرد.
جان میسفیلد، که سینگ را می‌شناخت، می‌گفت که او شخصیت عجیبی دارد که بیشتر به خاطر وضع سلامتی ضعیف و بیماری اش است. آدم وقتی او را می‌بیند حس می‌کند که او مردی محتضر است که وحشیانه به زندگی چنگ می اندازد.
نمایشنامه‌های او به تئاتر ابی استایل خاصی دادند و بعدها، در تربیت هنرپیشه‌ها بسیار مورد استفاده قرار گرفتند از آن جا که در آن‌ها نقش‌های روستایی و زندگی روستایی به تصویر کشیده می‌شود. نویسنده‌های بسیاری مانند ، ، لنکس رابینسون، سبک خود را وامدار سینگ هستند.
، منتقد، اولین شخصی بود که اعلام کرد، ساموئل بکت، بسیار وامدار سینگ است. بکت در جوانی از بیننده‌های پروپاقرص تئاتر ابی بود و ییتس، سینگ و اوکیسی را بسیار تحسین می‌کرد. مرسیر اعلام می‌کند که شخصیت‌های سینگ، که در میان آن‌ها بسیار دوره گردها و کولی‌ها و گدایان هستند، در آثار بکت نیز یافت می‌شوند.
، رمانی دارد به نام «روح» (2010) که بر مبنای رابطهٔ میان سینگ و نامزدش نوشته شده‌است.
ارنشتو مارتنز (؛ زاده ) یک است.
شری مک کوی (؛ زاده ۱ مارس ۱۹۵۹) یک دانشمند اهل American است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
نیتین نوهریا () یک مهندس شیمی اهل آمریکا است.
جرج ماکسول ریچارد (؛ زاده – درگذشته ۸ ژانویه ۲۰۱۸) یک سیاست‌مدار اهل ترینیداد و توباگو بود. وی چهارمین رئیس‌جمهور این کشور بود.
تراگوت سندمیر (؛ زاده ۱۵ سپتامبر ۱۸۵۴ درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل سوئیس بود.
ایان پاتریک تری (؛ زاده ) یک برنده آمریکایی تلویزیون واقع‌نما Big Brother 14 در سال ۲۰۱۲ است.
ابوالمفاخر رازی شاعر پارسی گوی دورهٔ سلجوقی و هم دورهٔ محمد بن ملک شاه و پسرش مسعود می‌باشد. اطلاعات زیادی از زندگی او در دست نیست. او در نیمهٔ اول سدهٔ ششم قمری در ری می زیسته است. دولت شاه سمرقندی او را اندیشمندی کامل و ادیبی فاضل شمرده است. و از او با عنوان استاد الشعرا یاد کرده است.http://lib.eshia.ir/23022/6/2565
او در مدح امام علی موسی الرضا چند قصیدهٔ مصنوع دارد.
ملا حسین واعظ کاشفی این اشعار را از او در کتاب روضه الشهدا نقل کرده است:روضه الشهدا، ذکر شهادت عبدالله بن حسن علیهما السلام با سه تن از غلامان
قصیدهٔ بال مرصع از قصاید معروف اوست:
آیزیک ولپرت (؛ زاده ۵ ژوئن ۱۹۲۳ - درگذشته ۱ ژانویه ۲۰۰۶) یک دانشمند بود.
کنستانتین کاراتئودوری (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه ریاضیات اهل آلمان بود.
پیر دوهم (؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دانhttp://d-nb.info/gnd/118681141/about/html اهل فرانسه بود.
مقناد ساها (؛ زاده – درگذشته ) اخترفیزیک‌دان اهل هند بود.
جان اسمیتون (زاده ۸ ژوئن ۱۷۲۴ درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۷۹۲) یک مهندس عمران اهل انگلستان بود.
او دارای آثار زیادی در زمینهٔ مهندسی عمران می‌باشد و در دنیا او را به عنوان پدر مهندسی عمران می‌شناسند.
وی چندین پل، کانال، بندرگاه و فانوس دریایی طراحی نموده‌است. جان اسمیتون از پیشگامان استفاده از «آهک هیدراته» در بتن بوده و از سنگریزه و پودر آجر به عنوان مصالح دانه ای نیز استفاده نمود. از برجسته‌ترین اثر او می‌توان به ساخت فانوس دریایی بر روی صخره‌های ادی استون نام برد که در محلی با امواج سهمگین و طوفان‌های شدید قرارگرفته است.
قبل از این فانوس دریایی، دو فانوس دیگر در این محل ساخته شد که توسط طوفان از بین رفت.
گئورگ ارنست اشتال (؛ زاده ۲۲ اکتبر ۱۶۵۹ - درگذشته ۲۴ مه ۱۷۳۴) یک شیمی‌دان، فیزیک‌دان و فیلسوف اهل آلمان بود.
او نظریهٔ فلوژیستون را دربارهٔ سوختن و فرایندهای زیستیِ مرتبطی مانند تنفس، تخمیر و فاسدشدن، گسترش داد. اشتال در شهر آنسباخ در دوک‌نشین فرانکونیا زاده شد و در دانشگاه یِنا پزشکی خواند. پس از فراغت از تحصیل، از ۱۶۸۴ تا ۱۶۸۷ م در همان دانشگاه تدریس کرد و سپس پزشک دربار دوکِ ساکسن ـ وایمار شد. او در ۱۶۹۴ م به استادی پزشکی در دانشگاه نوبنیاد هاله رسید و تا ۱۷۱۶ م در این سمت ماند. اشتال از ۱۷۱۶ م تا هنگام مرگ، پزشک شخصی فریدریش (فردریک) ویلهِلم یکم، شاه پروس، در برلین بود.
میرتل باچلدر (؛ زاده ۱۳ مارس ۱۹۰۸ درگذشته ) یک دانشمند در زمینه فلزشناسی و پرتوشیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خیابان راز فیلمی سیاه و سفید ساخته جان استرجس در سال ۱۹۵۰ است. خیابان راز در ژانر فیلم نوآر ساخته شده‌است. این فیلم در شهر بوستون فیلمبرداری شده‌است. این فیلم اولین فیلم هالیوودی بود که در بوستون فیلمبرداری می‌شد. Book excerpt: Sherman, Paul. 'Mystery Street', book excerpt, March 30, 2008. Accessed: August 17, 2013.
دختری بلوند به نام ویوین که در یک نوشکده در بوستون کار می‌کند یک ارتشی مست را متقاعد می‌کند تا ماشینش را از او قرض بگیرد. در حالی که ارتشی در صندلی مسافر نشسته است ویوین به سمت دماغه کاد رانندگی می‌کنند. هنگامی که ارتشی متوجه می‌شود که فرسنگ‌ها از بوستون دور شده‌است از ویوین می‌خواهد که او را به بوستون برگرداند. در عوض، ویوین او را فریب می‌دهد و ماشین او را می‌دزدد. ویوین سپس با مردی مرموز آشنا می‌شود و آن مرد ویوین را به قتل می‌رساند. ارتشی که به اداره پلیس رفته بود، از ترس اینکه همسرش از وجود ویوین مطلع شود، ماجرا را بدون ویوین گزارش می‌دهد. ماهها بعد جسد ویوین در اطراف ساحل پیدا می‌شود. پلیس به دنبال قاتل می‌گردد و در این مسیر افراد بسیاری متهم به قتل می‌شوند تا در نهایت قاتل اصلی را پیدا می‌کنند.
این فیلم در آمریکا ۴۲۹۰۰۰ دلار و خارج از آمریکا ۳۴۶۰۰۰ دلار فروخت که با توجه به بودجه ۷۳۰۰۰۰ دلاری منجر به زیان ۲۸۴۰۰۰ دلاری این فیلم شد.The Eddie Mannix Ledger, Los Angeles: Margaret Herrick Library, Center for Motion Picture Study.
لئونارد اشپیگل گاس نویسنده فیلم نامه این فیلم در بخش فیلم نامه اسکار در سال ۱۹۵۱ نامزد دریافت اسکار شد.
لسلس بارنت (؛ زاده درگذشته ) یک زیست شناس اهل بریتانیا بود.
آنجلا بلچر (؛ زاده ) یک دانشمند مواد، مهندس بیولوژیک و استاد مهندسی بیولوژیکی و علوم مواد جیمز میسون در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده است.DMSE - Faculty - Angela Belcher. Massachusetts Institute of Technology.
ایرینا بلتسکایا (؛ زاده ) یک مخترع و شیمی‌دان اهل روسیه در زمینه شیمی آلی فلزی است.
کارولین آر. برتوزی (؛ زاده ) یک شیمی‌دان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. او صاحب کرسی آن تی و رابرت ام. بَس در واحد علوم و علوم انسانی دانشگاه استنفورد است. برتوزی موفق شده‌است که جایزه نابغه مک‌آرتور را در ۳۳ سالگی کسب کند.
برتوزی به همراه مورتن ملدال و کارل شارپلس موفق به دریافت جایزه نوبل سال ۲۰۲۲ میلادی برای توسعه کلیک شیمی و شیمی بیواورتوگونال شد.
صفحه رسمی برتوزی
لئونورا بیلگر (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند بود.
هازل بیشوپ (؛ زاده ۱۷ اوت ۱۹۰۶ درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل American بود.
لوسی اورست بول (؛ زاده ۵ اوت ۱۸۶۲ درگذشته ) یک دانشمند در زمینه شیمی و داروسازی بود.
کاکایی صخره‌نشین (نام علمی: "Rissa") نام یک سرده از تیره کاکاییان است.
راشل فولر بران (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه شیمی آلی و باکتری‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کاکایی پاسرخ (نام علمی: "Rissa brevirostris") نام یک گونه از سرده کاکایی صخره‌نشین است.
اما پری کار (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه طیف سنجی مرئی-فرابنفش بود.
بانکسیا (نام علمی: "Banksia") نام یک سرده از راسته چنارسانان است.
انجیر هندی (نام علمی: "Urostigma") نام یک زیرسرده از راسته گل‌سرخ‌سانان است.
از گونه‌های مهم آن انجیر بنگالی است.
در سرود ملی بنگلادش از این نام برده شده است
ماهارانی چاکراورتی (؛ زاده ۱۹۳۷ - درگذشته ۲۰۱۵) یک زیست‌شناس و زیست‌شیمی‌دان و شیمی‌دان اهل هند بود.
باب‌تیزیا (نام علمی: "Baptisia") نام یک سرده از تیره باقلائیان است.
موز یا موسا نام یک سرده از راسته زنجبیل‌سانان است.
مایکل چانگ (؛ زاده ۱ مارس ۱۹۷۷) یک دانشمند است.
نانسی تی. چانگ (؛ زاده ) یک دانشمند است.
آبی‌ماهی (نام علمی: "Pomatomus saltatrix") نام یک گونه از راسته سوف‌ماهی‌سانان است.
رازبوراها یا راسبوراها یک سرده از ماهی‌ها و از خانواده کپورماهیان است. آنها بومی زیستگاه‌های آب شیرین در جنوب و جنوب شرق آسیا و همچنین جنوب شرقی چین هستند. یک گونه منفرد، "به نام رازبورای گرلاچی"، تنها گونه قدیمی شناخته شده‌است که ظاهراً خاستگاه آن آفریقا و کشور کامرون است، اما در این خصوص نظری قطعی وجود ندارد. اندازه آنها کوچک و حداکثر تا رشد می‌کنند، اگرچه اندازه بیشتر گونه‌ها از تجاوز نمی‌کند. بسیاری از آنها یک نوار افقی تیره دارند.
چندین گونه از رازبوراها در آکواریوم نگهداری می‌شوند. نام رازبورا به عنوان یک نام عمومی برای بسیاری از گونه‌های رازبوراها به کار می‌رود مانند رازبورای دم‌قرمز، رازبورای اسپی، رازبورای دم‌قیچی، رازبورای خال‌چشمی، رازبورای رنگی‌پوش و رازبورای درخشان.Marelius, Charlotte (January 2014). Rasboras—Where do they come from? Showfish, Newsletter of COAST, a Tropical Fish Club in Southern California January 2014. Pp. 1—14.
به استناد پایگاه داده ماهی، ۸۴ گونه شناخته‌شده در این سرده هستند. البته این تا حدی با فهرست کاتالوگ ماهی‌ها متفاوت است. برخی دیگر (که در زیر فهرست نشده‌اند) به عنوان گونه‌های معتبر شناخته می‌شوند.
عاصمه کاترجی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاستمدار، شیمی‌دان و گیاه‌شناس اهل هند بود.
کواسیا (نام علمی: "Quassia") نام یک سرده از تیره عرعریان است.
زردگلو (نام علمی: "Geothlypis") نام یک سرده از راسته گنجشک‌سانان است.
میلدرد کوهن (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه بیوشیمی فیزیکی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ودسیا (نام علمی: "Woodsia") نام یک سرده از subkingdom آوندداران است.
جنیفر داودنا ( زاده ۱۹۶۴) زیست‌شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. او از سال ۱۹۹۷ پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاورد هیوز بوده‌است. او در سال ۲۰۲۰ به همراه امانوئل شرپانتیه به دلیل «فراهم کردن روشی برای ویرایش ژنوم» یا توسعه ویرایش ژن کریسپر برندهٔ جایزه نوبل شیمی شد.
داودنا برای کارهای اساسی و رهبری خود در زمینه ویرایش ژنوم با واسطه CRISPR چهره برجسته ای در آنچه "انقلاب CRISPR" نامیده می‌شود بوده‌است. در سال ۲۰۱۲، داودنا و امانوئل شرپانتیه اولین کسانی بودند که پیشنهاد کردند CRISPR-Cas9 (آنزیم‌های باکتری‌هایی که ایمنی میکروبی را کنترل می‌کنند) برای ویرایش قابل برنامه‌ریزی ژنوم‌ها استفاده شود،Jennifer A. Doudna and Samuel H. Sternberg. "A Crack in Creation: Gene Editing and the Unthinkable Power to Control Evolution." Houghton Mifflin Harcourt, 2017. که اکنون به عنوان یکی از مهمترین کشفیات در تاریخ زیست‌شناسی شناخته شده‌است.
داودنا کمک‌های اساسی در بیوشیمی و ژنتیک انجام داده و جوایز و فلوشیپ‌های معتبر بسیاری را دریافت کرده‌است، از جمله جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۲۰، با امانوئل شرپانتیه، برای توسعه روش ویرایش ژنوم جایزه 2000 Alan T. Waterman برای تحقیق در مورد ساختار مشخص شده توسط کریستالوگرافی اشعه ایکس یک ریبوزیم، و جایزه دستیابی به موفقیت ۲۰۱۵ در علوم زندگی برای فناوری ویرایش ژنوم CRISPR-Cas9 (با شرپانتیه). وی یکی از دریافت کنندگان جایزه گروبر در ژنتیک (۲۰۱۵)، جایزه بین‌المللی کانادا جایزه گاردینر (۲۰۱۶)، و جایزه ژاپن (۲۰۱۷) بوده‌است.
در خارج از جامعه علمی، وی به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد با نفوذ در سال ۲۰۱۵ (با شرپانتیه) معرفی شده‌است.King, Mary-Claire. "Time 100 Most Influential People: Emmanuelle Charpentier & Jennifer Doudna". Time. April 16. 2015. Web. December 25, 2016. در سال ۲۰۱۷ او نویسنده اصلی کتاب "شکافی در آفرینش: ویرایش ژن و قدرت تصور ناپذیر برای کنترل تکامل بود، موردی نادر از گزارش اول شخص از یک پیشرفت بزرگ علمی، که هدف آن عموم مردم بود، که بلافاصله به دنبال کشف منتشر شد.
داودنا در سال ۱۹۸۵ لیسانسش را در رشته شیمی از کالج پومونا گرفت، و در رشته زیست‌شیمی پی‌اچ‌دیاش را از دانشگاه هاروارد با پژوهش روی ریبوزیم و زیر نظر جک ژوستاک گرفت. او فوق‌دکترایش را با راهنمایی توماس چک و از دانشگاه کلرادو بولدر گرفت.
هلن دایر (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند بود.
الیزابت جی. فینلر (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
بداهه خوانی و بداهه نوازی نام آلبومی با نوازندگی سه تار بهداد بابایی و آواز ایرج بسطامی است. در این آلبوم که در آواز اصفهان و دستگاه شور اجرا شده، از اشعار حافظ، سعدی، نظامی گنجوی، کریم فکور، محمدابراهیم جعفری، بیژن ترقی و باباطاهر استفاده شده است. در این آلبوم تصنیف خوشه چین (آهنگ سازی روح‌الله خالقی) و تصنیف یار بیگانه نواز (آهنگ سازی اکبر محسنی) اجرا شده است.گوش دادن به آلبوم بداهه‌خوانی و بداهه‌نوازی - ایرج بسطامی ، سایت جوان امروز.
کریم فکور
محمدابراهیم جعفری
بیژن ترقی
ماری پیترز فایزر (؛ زاده درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ژوانا فولر (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
هلن مورای فری (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱ مهٔ ۲۰۲۱) یک دانشمند در زمینه شیمی و اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایدا فروند (؛ زاده ۱ مارس ۱۸۶۳ درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل استرالیا بود.
او به‌خاطر تأثیرش بر تدریس علوم، به‌ویژه آموزش زنان و دختران، شهرت دارد. او دو کتاب درسی کلیدی شیمی نوشت و ایده پخت کیک های جدول تناوبی و همچنین اختراع لوله اندازه گیری گاز که به نام او نامگذاری شد را اختراع کرد.
لویز گیبلین (؛ زاده درگذشته ) یک بود.
ماری ال. گود (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ماریانا گرونبرگ-ماناگو (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه اهل فرانسه بود.
آنا جی. هریسون (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دارلین سی. هافمن (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی هسته‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کلارا ایمرواهر (؛ زاده درگذشته ) یک شیمی‌دان یهودی تبار آلمانی بود.
ایمرواهر اولین شیمی‌دان زن آلمانی بود که در دانشکده شیمی مدرک رسمی دریافت کرد. همچنین به عنوان یک صلح طلب و همچنین فعال حقوق زنان شناخته شده است.Germans rediscover First World War heroine in new TV drama The Telegraph, 29 May 2014Quelle Datum Konversion: Rainer Volk in: "Der Erste Weltkrieg – Clara Immerwahr: Späte Ikone für den Frieden." SWR2 Wissen |SWR2 extra, Audiofeature. Min 6:46.
ایمرواهر در سال ۱۹۰۱ با فریتس هابر (برنده جایزه نوبل شیمی ) ازدواج نمود، و در ۲ مهٔ ۱۹۱۵ پس از مخالفت های طولانی با اقدامات همسرش، و روشهای سرکوبگر او در طراحی و ساخت سلاحهای کشتار جمعی، و شرکت در جنایت جنگی، بعلت خودکشی درگذشت.
ایمرواهر در مزرعه Polkendorff در نزدیکی وروتسواف (سپس در شرق پروس ، در حال حاضر به عنوان وروتسواف ، در غرب لهستان شناخته می شود) متولد شد. مزرعه Polkendorff همان جایی است که پدرش، که او نیز یک شیمیدان بود، کود مصنوعی شیمیایی در بخش کشاورزی را با موفقیت آزمایش کرد.Rainer Volk in: "Der Erste Weltkrieg – Clara Immerwahr: Späte Ikone für den Frieden." SWR2 Wissen |SWR2 extra: Audiofeature, Min 3:15 – 3:36 Zitat der Biografin Gerit von Leitner.
کلارا جوانترین دختر والدین یهودی، شیمیدان فیلیپیان ایمرواهر و همسرش آنا (née Krohn) بود. و در مزرعه با سه خواهرش بزرگتر، الی، رز و پل بزرگ شد.
در سال ۱۸۹۰، که مادرش بعلت ابتلا به بیماری سرطان فوت کرد، در حالی که الی و همسرش در مزرعه ماندند، کلارا با پدرش به وروتسواف رفت.Clara Immerwahr profile, jwa.org; accessed 27 April 2015.
ایمرواهر تا سال ۱۹۰۰ در دانشگاه وروتسواف تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در رشته شیمی تحت نظر ریچارد آبگ و با نوشتن پایان نامه ای تحت عنوان "(مشارکت در حلالیت کمی از محلولهای محلول جیوه، مس، سرب، کادمیم و روی)" دریافت کرد.
او اولین شیمی‌دان زن آلمانی بود که مدرک دکترای خود را در دانشکده شیمی ، در دانشگاه وروتسواف دریافت کرد.
کلارا در سال ۱۹۰۱ ، یعنی چهار سال پس از اینکه در سال ۱۸۹۷ به مسیحیت گروید، با فریتس هابر (برنده جایزه نوبل شیمی ) ازدواج کرد.
با توجه به انتظارات اجتماعی آن زمان از یک زن متاهل ، او مجبور به ماندن در خانه و عدم فعالیت اجتماعی و تحقیقاتی بود.
او در این زمان، به به کار تحقیقاتی همسرش و ترجمه برخی از مقالات خود را به زبان انگلیسی، بدون اینکه نامی از خود در مقالاتش ذکر کند، کمک کرد.
تنها ثمره این ازدواج، هرمان هابر(۱۹۴۶-۱۹۰۲) بود که در ۱ ژوئن ۱۹۰۲ بدنیا آمد.
ایمرواهر از شرایط زندگی خود نارضایتی عمیقی داشت و در نزد دوستانش گفته بود که:
همیشه این نگرش من بوده است که زندگی فقط درصورتی ارزش زندگی کردن را دارد که
انسان از همه توانایی های فردی خود استفاده کامل کرده و تجربیات و سطح دانش خود را بیازماید و یک زندگی انسانی داشته باشد.
من به همین انگیزه، تصمیم گرفتم که در آن زمان ازدواج کنم ...
زندگی ای که کلارا خود را از آن بیرون کشید، بسیار ساده و مختصر بود ...
او به دلیل مخالفت با روش سرکوبگر فریتس بود که بعنوان یک شخصیت بی ادعا، با خودکشی درگذشت.
در طی جنگ جهانی اول، فریتس هابر حمایت شدیدی از تلاش نظامی ارتش آلمان کرد و همچنین نقش مهمی در توسعه سلاح های کشتار جمعی شیمیایی (به خصوص گازهای سمی) ایفا کرد.
ایمرواهر علیه تحقیقات شوهرش و همچنین علیه "انحراف آرمان های علم" و " نشانه ای از برانگیختن، فساد نظم و انضباط و کشتار مردم بیگناه که بینش های جدیدی را در زندگی به ارمغان آورد، اعتراض نمود و همیشه مخالف سرسخت نوع تحقیقات همسرش، که منجر به جنایت جنگی شد، بود.
مدت کوتاهی پس از بازگشت هابر از بلژیک، ایمرواهر با استفاده از تپانچه نظامی هابر، به ناحیه قفسه سینه خود شلیک کرد و در ۲ می ۱۹۱۵، او در آغوش پسرش فوت کرد.
صبح روز بعد از مرگ او، هابر پس از اولین حمله با گازهای شیمیایی به روس ها ، جبهه شرقی را ترک کرد.
خودکشی او تا مدتها در تاریکی و ابهام باقی ماند.
شصت روز پس از مرگ او، تنها روزنامه محلی "Grunewald-Zeitung" گزارش داد که "همسر دکتر فریتس هابر ، که در حال حاضر در جبهه است، در دالم با شلیک گلوله، به زندگی خود پایان داده است. این روزنامه، دلایل این عمل کلارا را صرفاً یک نارضایتی ناشناخته اعلام کرد.
شواهدی از کالبد شکافی جسد وجود ندارد. شرایط ضعیف مستند مرگ او منجر به بحث و گفتگو قابل توجهی در مورد دلایل مرگ او شده است.
خاکستر کلارا ایمرواهر از دالم به شهر بازل واقع در سوئیس منتقل شده و همراه با هابر ، پس از مرگ او در ۱۹۳۴ به خاک سپرده شد.
پس از آن، هرمان هابر پسرش به ایالات متحده مهاجرت کرد، جایی که او ، قبلاً در سال ۱۹۴۶ خودکشی کرده بود.Dietrich Stoltzenberg: "Fritz Haber: Chemiker, Nobelpreisträger, Deutscher, Jude: eine Biographie." Weinheim 1998.H.P. Albarelli, "A Terrible Mistake: The Murder of Frank Olson and the CIA's Secret Cold War Experiments" , July 1, 2009; , pg 37.
فریتز هابر (۱۹۲۱-۲۰۰۴)، فرزند فریتز هابر و همسر دومش، شارلوت، فریتز هاپر (Lutz)، فریتز هاپر (۱۹۲۱-۲۰۰۴) کتابی درباره سموم خطرناک استفاده شده در بمبهای شیمیایی کشتار جمعی (۱۹۸۶) منتشر کردند.
تعدادی از آثار نمایشنامه ای از زندگی کلارا ایمرواهر الهام گرفته شده تا رابطه فریتس و کلارا را مود نقد و بررسی قرار دهند.
آن کیسلینگ (؛ زاده ) یک زیست‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
استفانی لوئیز کولک (؛ زاده ) یک شیمی‌دان در زمینه شیمی آلی و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لئونارد اشپیگل گاس (۲۶ نوامبر ۱۹۰۸ - ۱۵ فوریه ۱۹۸۵) تهیه‌کننده و فیلم نامه‌نویس آمریکایی متولد بروکلین، نیویورک است. اولین فیلم نامه را برای فیلم سلام خواهر به کارگردانی اریش فون اشتروهایم در سال ۱۹۳۳ ساخت. ولی در سال ۱۹۴۲ فیلم نامه خیابان بزرگ، در سال ۱۹۴۹ من عروس نر جنگ بودم، در سال ۱۹۵۷ ده هزار تخت خواب، و در سال ۱۹۶۲ کولی را نوشت. وی در سال ۱۹۳۸ در یونیورسال استودیوز به کار مشغول شد. او سرهنگ ارتش آمریکا نیز بود. اشپیگل گاس برای ۱۱ فیلم که یکی از جایزه‌های اسکار را برده بودند فیلم نامه نوشت، و برای فیلم خیابان راز نیز نامزد دریافت اسکار شد. خواهر وی بویلا راث نویسنده سخنرانی‌های فرانکلین دلانو روزولت و آدالی استیونسن بود. اشپیگل گاس در سال ۱۹۸۵ در لس آنجلس درگذشت.
کاتلین لونسدال (؛ زاده – درگذشته ) یک دانشمند در زمینه بلورنگاری اهل ایرلند بود.
او بخاطر توسعه روش‌های بلورنگاری به کمک اشعه ایکس شهرت دارد. کارهای آزمایشگاهی او مشخص کرد پیوندهای کربن در ملوکول بنزن اندازه مساوی دارند و زاویه پیوندها حلقه داخلی برابر ۱۲۰ درجه است. او تأثیر به سزایی در شیمی آلی داشت. او اولین زنی است که برای عضویت در آکادمی علوم سلطنتی لندن انتخاب شد.
اولیویا لوم (؛ زاده ) یک شیمی‌دان اهل سنگاپور است.
رزماری مورای (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار بود. او در تأسیس نیو هال، کمبریج، که اکنون کالج موری ادواردز، کمبریج است، نقش بسزایی داشت و اولین زنی بود که سمت معاونت دانشگاه کمبریج را برعهده گرفت.
دانا نلسون (؛ زاده ۱۹۵۴) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل ایالات متحده آمریکا است.
شه‌مار (نام علمی: "Lampropeltis") نام یک سرده از تیره قمچه‌ماران است.
پائولین نیومن (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار است.
آگنس پوکلز (؛ زاده درگذشته ) یک شیمی‌دان و فیزیک‌دان اهل آلمان بود.
دارشان رانگاناتان (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند اهل هند بود.
رناتا ریسفلد (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل اسرائیل است.
الن سوالو ریچاردز (؛ زاده ۳ دسامبر ۱۸۴۲ درگذشته ۳۰ مارس ۱۹۱۱) یک شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارول وی. رابینسون (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی‌دان اهل بریتانیای کبیر است.
ایدا رولف (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شیمی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کاتسوکو ساروهاشی (؛ زاده ۲۲ مارس ۱۹۲۰ درگذشته ) دانشمند در زمینه زمین‌شیمی اهل ژاپن بود.
ماکسین سینگر (؛ زاده ) زیست شناس و مدیر علوم مولکولی آمریکایی است.او برای کمک‌های خود به حل کد ژنتیکی شناخته شده‌است،او نقش خود را در بحث اخلاقی و قانونی در تکنیک دی ان ای نوترکیب (از جمله سازمان کنفرانس اسیلومار در دی ان ای نوترکیب)، و رهبری او از موسسه کارنگی واشنگتن ایفا کرده‌است.
کامالا سوهونی (؛ زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۱۲ – درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۹۸)Profile of Kamala Sohonie یک دانشمند در زمینه زیست‌شیمی اهل هند بود.
سوزان سولومون (؛ زاده ۱۹۵۶) یک شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
هرتا اسپونر (به ؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۸۹۵ — درگذشتهٔ ) یک شیمی‌دان و فیزیک‌دان اهل آلمان بود که به ارتقاء مکانیک کوانتومی کمک کرد او اولین استاد زن در دانشکدهٔ فیزیک دانشگاه دوک بود.
پس از به قدرت رسیدن هیتلر و حزب نازی در آلمان در سال ۱۹۳۳، به دلیل اقدامات این حزب علیه زنان در دانشگاه‌ها، او و دو فیزیک‌دان آلمانی زن دیگر لیزه مایتنر و هدویگ کون مجبور به ترک آلمان شدند. هرتا مدتی به نروژ و دانشگاه اسلو رفت و پس از مدتی در سال ۱۹۳۶ به آمریکا مهاجرت کرد و به مقام استادی دانشگاه دوک رسید. او در این دانشگاه به اولین استاد زن بدل شد و تا زمان مرگش (۱۹۶۸) در آنجا تدریس می‌کرد.
هلا مهتار گروهی از مسلمانان سنی مذهب ساکن راجستان هند هستند.People of India Rajasthan Volume XXXVIII Part One edited by B.K Lavania, D. K Samanta, S K Mandal & N.N Vyas pages 422 to 425 Popular Prakashan هلا مهتار گروهی رفته گر هستند که مدعی هستند در گذشته دور از شبه جزیره عربستان به این مکان مهاجرت کرده‌اند. آنها به لهجه‌ای از زبان هندی به نام هادوتی سخن می‌گویند. بنابر اقوال تاریخی آنها در اصل عضو طبقه بهنگی هندوها بوده‌اند که به اسلام گرویده‌اند. اعضای هلا مهتار صرفاً با خود اعضای این گروه می‌توانند ازدواج کنند و ازدواج با خویشاوندان نزدیک بین آنها مرسوم است. شغل آنها به صورت سنتی رفته گری بوده است. تعداد زیادی از آنها توسط شهرداری‌ها برای همین کار به استخدام در آمده‌اند. این گروه سنی مذهب هستند ولی باورهای محلی و قومی خود را دارا هستند.
جین استافورد (؛ زاده ۱ مارس ۱۸۹۹ درگذشته ۱ مارس ۱۹۹۱) یک روزنامه‌نگار شیمی‌دان و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ماریا تِلکِش (؛ زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۰۰ درگذشته ۲ دسامبر ۱۹۹۵) یک فیزیک‌دان و مخترع اهل مجارستان بود که روی انرژی خورشیدی کار کرد.
او در موسسه فناوری ماساچوست بر روی ذخیره انرژی خورشید با استفاده از سدیم سولفیت کار کرد. در طول جنگ جهانی دوم ابزار تقطیر با انرژی خورشیدی ساخت که جان تعداد زیادی خلبان و ملوان را نجات داد. هدف او تولید ابزاری برای استفاده در مناطق روستایی فقیر و مناطق خشک بود.
او بیش از بیست اختراع ثبت کرده است.
جیولیانا کاوالیری تسورو (؛ زاده ۱ ژوئن ۱۹۲۱ درگذشته ) یک مخترع آمریکایی متولد ایتالیا بود.
او یک شیمیدان آلی با بیش از ۱۲۵ اختراع ثبت شده در ایالات متحده بود و کمک‌های زیادی به صنعت الیاف و نساجی کرد، از جمله ساخت پارچه‌های ضد حریق.
جولیانا در سال ۱۹۲۱ در ونیز در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. پدرش، جینو کاوالیری، یک شرکت بیمه را مدیریت می‌کرد و زمانی که جولیانا تنها دوازده سال داشت درگذشت. در سال ۱۹۳۸، پس از اتمام تحصیلات دبیرستانی، به دلیل انتشار قوانین نژادی فاشیستی، از دسترسی به سیستم دانشگاهی ایتالیا محروم شد. او ابتدا به سوئیس و سپس در سال ۱۹۳۹ به ایالات متحده نقل مکان کرد.George Carpetto, "Giuliana Cavaglieri Tesoro." In "Italian Americans on the Twentieth Century", ed. George Carpetto and Diane M. Evanac. Tampa, FL: Loggia Press, 1999, p.372.
در ایالات متحده به او اجازه ورود به دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه ییل داده شد. اون این دوره را در زمان بی‌سابقه ای به پایان رساند. در سال ۱۹۴۳، در سن ۲۱ سالگی، کاوالیری دکترای خود را در رشته شیمی الی دریافت کرد. و در همان سال با ویکتور تسورو ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند شد.George Carpetto, "Giuliana Cavaglieri Tesoro." In "Italian Americans on the Twentieth Century", ed. George Carpetto and Diane M. Evanac. Tampa, FL: Loggia Press, 1999, p.372.
جولیانا پس از ازدواج، تابستان‌ها برای شرکت شیمی کالیکو کار می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۴۴ به‌عنوان یک شیمیدان تحقیقاتی در شرکت نفت و شیمی اونیکس مشغول به کار شد. در اینجا او در سال ۱۹۴۶ به عنوان رئیس بخش سنتز آلی، در سال ۱۹۵۵ دستیار مدیر تحقیقات و در سال ۱۹۵۷ به عنوان معاون مدیر ارتقاء یافت. او سپس به عنوان دستیار مدیر تحقیقات ارگانیک برای JP Stevens & Company منصوب شد و اواخر به مدت دو سال به پژوهشکده نساجی رفت. در سال ۱۹۶۹، او سمت شیمیدان ارشد در صنایع برلینگتون را پذیرفت و در سال ۱۹۷۱ به عنوان مدیر تحقیقات شیمیایی منصوب شد.
فعالیت‌های جولیانا در فرآوری نساجی و ترکیبات آلی، عملکرد نساجی را برای مصرف‌کنندگان روزمره و همچنین کارایی سیستم‌های تولیدی را بهبود بخشید. او الیاف مقاوم در برابر شعله را ابداع کرد، روش‌هایی را برای جلوگیری از تجمع ساکن در الیاف مصنوعی طراحی کرد، خواص پرس دائمی بهبود یافته را برای منسوجات ایجاد کرد.
او عضو چندین کمیته آکادمی ملی علوم و شورای تحقیقات ملی در مورد مواد سمی و ایمنی آتش بود. کمیته‌های دیگری که او بخشی از آنها بود عبارتند از: انجمن فیبر، مؤسس/رئیس در سال ۱۹۷۴، انجمن شیمی آمریکا، انجمن شیمی‌دانان و رنگ‌شناسان نساجی آمریکا، مؤسسه شیمی‌دانان آمریکا، و انجمن آپیشبرد علوم آمریکا.
در سال ۱۹۶۳، تسورو مدال اولنی از انجمن شیمی‌دانان و رنگ‌شناسان نساجی آمریکا را دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۸ نیز جایزه دستاوردهای انجمن زنان مهندس را دریافت کرد.
فهرست جزئی از اختراعات جولیانا تسورو
آلیس وای. تینگ (؛ زاده ) یک دانشمند است.
آیهان اولوبلن (؛ زاده - درگذشت ٢٩ نوامبر ٢٠٢٠ یک دانشمند در زمینه شیمی تجزیه اهل ترکیه است.
ژوان اس. والنتین (؛ زاده ۱ مارس ۱۹۴۵) یک دانشمند در زمینه زیست‌شیمی است. در حال حاضر والنتین مشغول بررسی نقش فلزات واسطه، متالوآنزیم‌ها و استرس اکسیداتیو در سلامتی می‌باشد. مهمترین تخصص او آنیون سوپراکسید و آنزیم عملکردی آن از سال ۱۹۸۰ است. او از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵ به عنوان دستیار ویراستار مجله شیمی معدنی فعالیت می‌کرد و از سال ۱۹۹۴ به عنوان سردبیر حساب‌های تحقیقات شیمیایی فعالیت می‌کرد. او به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد.
کارن وترهاهن (؛ زاده – درگذشته ) یک دانشمند و استاد شیمی در کالج دارتموث نیوهمپشایر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در اثر تماس بسیار کوتاه با دی متیل جیوه و مسمومیت ناشی از آن در سن ۴۸ سالگی درگذشت.
ام. کریستینا وایت (؛ زاده ) یک شیمی‌دان است.
السی ویداوسون (؛ زاده درگذشته ) رژیم شناس و متخصص تغذیه اهل بریتانیا بود.
لزلی یلولس (؛ زاده ) یک دانشمند و شیمیدان معدنی بریتانیایی است که در زمینه طیف الکتروشیمی، واکنش‌های انتقال الکترون و تشدید پارامغناطیسی الکترون (EPR) تحقیق می‌کند. یلولس همچنین به عنوان رئیس انجمن سلطنتی شیمی ۲۰۱۲–۲۰۱۴ انتخاب شد و اولین زنی بود که این نقش را بر عهده گرفت.RSC News, August 2012, pp 12–13 "Lesley Yellowlees"
دیمیتری آلکسیف لژسوار اهل اتحادیه جماهیر شوروی بود که در دهه ۱۹۸۰ میلادی به رقابت می‌پرداخت. او در سال ۱۹۸۵ مدال برنز را در مسابقات دوگانه مردان در جام جهانی لژسواری در اوبرهوف، آلمان شرقی از آن خود نمود.
بنجامین هسیاو (؛ زاده ) یک دانشمند است. وی در تایوان چشم به جهان گشوده است و در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.
اشلی فینک (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
کوین مک‌هیل (؛ زاده ) یک خواننده، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم بویچویر و گلی اشاره کرد. وی علناً همجنس‌گراست.
مایک اومالی (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بخور، عبادت کن، عشق بورز، ملاقات دیو، چپاندن قوطی‌حلبی و آر.آی.پی.دی اشاره کرد.
کورد پل اوراستریت (؛ زاده ) یک خواننده، هنرپیشه، و خواننده-ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
امبر رایلی (؛ زاده ) یک خواننده، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اقبال طبا (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل پاکستان است.
یاسپر فورد (به انگلیسی: Jasper Fforde) متولد ۱۱ ژانویه ۱۹۶۱ نویسنده بریتانیایی است. اولین رمان او با نام «ماجرای ایر» در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. فورد برای سری داستان‌های ترزدی نکس اش معروف است. او یک سری دیگر با نام جرم شیرخوارگاه و رمان‌های مستقل با نام‌های آخرین اژدهاکش و سایه‌های خاکستری دارد.
او فرزند جان استندیش فورد از مقامات بالای بانک انگلستان است.
گلیم بیجار کردستان بافته‌هایی که به عنوان بیجار است مربوط به خود شهر و چهل روستای اطراف آن است. البته تعدادی ازگلیم‌های بیجار مانند گلیم سنه اما با رنگ‌های تند و پشم زبر بافته می‌شوند.
از دیگر خصوصیات گلیم‌های بیجار این است که حالتی انفرادی تر و متمایز تری دارند و دارای بافت‌های چاکدار پشمین وتارهای نخی است.
نکتهٔ مهمی که وجود دارد که گلیم‌های بیجار را به راحتی نمی‌توان از سایر گلیم‌های غرب وشمال غربی کردستان مانند شاهسون، تشخیص داد.
اما ویژگی قابل تمایز گلیم‌های بیجار حیوانات دو سر و ترنجهای کلونی شکل است، که از ویژگی‌های خاص کار تزیینی کردها، مخصوصا در کیف هاست.
این گلیم‌ها در گذشته به عنوان کادو و جهاز عروسان جوان بافته می‌شد. طرح‌های حیوانی که در این گلیم‌ها به کار می‌رود به دلیل تأکید بر اهمیت گله‌های گوسفندان یا بزها به عنوان ثروتی قابل حمل بوده‌است.
جل اسب کیف‌های بیجار به روش پیچ بافت بافته می‌شوند. در کارهای تزیینی چون در همه از روش تابیدن پشم مشابه استفاده می‌کنند به راحتی نمی‌توانیم کاربیجار را از قبایل دیگر تشخیص دهیم.
نکته‌ای دیگر که پیچ بافت هاست جزئیات طرح و حاشیه‌ها بسیار شبیه گلیم‌های شاهسون است.
بیجار در لغت (به معنای ترکیبی از گروه‌های مختلف) است، شهری تجاری در حاشیه کردستان است.
لایباخ گروه موسیقی اسلووانیایی پیشرو در ژانر اینداستریال است. این گروه در سال ۱۹۸۰ در تربولیه اسلوونی که در آن زمان عضو یوگسلاوی بود شکل گرفت. لایباخ نامی آلمانی شهر لیوبلیانا (پایتخت اسلوونی) است که در زمان اشغال آن شهر توسط نازی‌ها استفاده می‌شد. گروه موسیقی رامشتاین الهام گرفتن از این گروه موسیقی را تأیید کرده‌اند. در پاسخ به این سؤال که رامشتاین از کارهای آن‌ها دزدی کرده‌اند پاسخ دادند "لایباخ به اصالت اعتقادی ندارد بنابراین آنها چیز زیادی از من نمی‌توانستند بدزدند. آنها به خود اجازه می‌دهند که از کار ما بهره بگیرند که این کاملاً امری مقبول است. ما خوشحال هستیم که آنها موفق شدیم چرا که بار دیگر نشان داده شد که کپی از یک اثر به لحاظ تجاری از اصل آن بسیار موفق تر عمل می‌کند. به نظر ما رامشتیان، لایباخ برای نوجوانان است و لایباخ رامشتیان برای بزرگسالان است."
این گروه موسیقی موضوع مستندهایی از جمله پیش‌بینی‌های آتش به کارگردانی مایکل بنسون بوده‌است. آن‌ها یکی از موسیقی‌های فیلم مرد عنکبوتی را که در سال ۲۰۰۲ ساخته شده‌است اجرا کردند.http://www.imdb.com/title/tt0145487/soundtrack
گروه لایباخ بارها به خاطر لباس‌های نظامی و زیبایی‌شناسی متعلق به افکار حامی تمامیت خواهی متهم به گرایش‌های افراطی چپ و راست سیاسی شده‌است. آن‌ها همچنین متهم به عضویت در گروههای نوملی گرا شده‌اند. در پاسخ به این اتهامات آن‌ها با جوابی دوپلهو پاسخ داده‌اند "ما همانقدر فاشیست هستیم که هیتلر نقاش بود"http://www.mtv.com/artists/laibach/biography/
آنها موسیقی‌های باخ، واگنر، و موسیقی‌های دیگری همچون خدا نگهدار ملکه باد را در کارهای خود مورد توجه قرار می‌دهند و برای ایجاد محتوا در موسیقی خود مورد بهره قرار می‌دهند.http://www.laibach.org/
سیاتل ساندرز وومن یک تیم فوتبال زنان است که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد. این تیم یکی از اعضای لیگ برتر زنان آمریکا (دابلیو لیگ) است و به عنوان یک باشگاه در وسترن دیویژن است. ورزشگاه خانگی آنها استارفایر اسپورتس واقع در تاکویلا، واشینگتن است و در ۶ مایلی جنوب سیاتل، واشینگتن قرار دارد. رنگهای اصلی این باشگاه سبز و سفید هستند. این تیم همسان تیم مردان سیاتل ساندرز در ام‌ال اس است. یکی از مالکان این تیم مایک جنینگز است.
استئوسارکوما یا به نوعی از رشد نئوپلاسم بدخیم بافت استخوانی اشاره می‌کند. منشا این نوع سرطان سلولهای مزانشیمال استخوان هستند لذا سارکوم نامیده میشود.
استئوسارکوم در دهه‌های دوم و سوم زندگی رخ میدهد و در مردان شایعتر است. شایعترین ناحیه درگیر اطراف زانو (ابتدای درشت نی و انتهای استخوان ران) است ، سپس اطراف مفصل ران و شانه (استخوان بازو). این سارکوم بدخیم‌تر از کندروسارکوم است. یافته‌های رادیوگرافی عبارتند از تخریب استخوان و کلسیفیکاسیون مجدد با زاویهٔ ۹۰ درجه نسبت به کورتکس استخوان، که در رادیوگرافی به‌صورت نمای شاخص 'طلوع خورشید' (sun-burst) دیده میشود. متاستاز از راه خون به ریه شایع است.
درمان عبارت است از برداشتن موضعی و رادیکال ضایعه و در صورت نیاز شیمی درمانی با داروهایی مانند سیس پلاتین ، دوکسورابیسین ، مسنا ، سیکلوفسفامید و داکتینومایسین .
ملیه روستایی با نام رسمی انارک در استان ایلام است.
نام کوهی در منطقه ملیه است. این کوه شهرت زیادی دارد و همه شهرت آن به خاطر سروده‌های غلامرضا ارکوازی است. در سال‌های گذشته هم فیلمی با این عنوان ساخته شد.
زرافه (سرده) (نام علمی: "Giraffa") نام یک سرده از تیره زرافگان است.
آب‌بازنشخوارکنندگان (نام علمی: "Cetruminantia") نام یک زیرراسته از کلاد آب‌بازجفت‌سمان است.
گندراسو (سرده) (نام علمی: "Mephitis") نام یک سرده از تیره گندراسو است.
رودک (سرده) (نام علمی: "Meles") نام یک سرده از زیرخانواده گورکن است.
سمور نیلگیری (نام علمی: "Martes gwatkinsii") نام یک گونه از سرده سمور است.
گربه‌زبادیان ماداگاسکاری (نام علمی: "Euplerinae") نام یک زیرخانواده از تیره گربه‌زبادان ماداگاسکار است.
غاری راستین (نام علمی: "Speothos") نام یک سرده از تیره سگان است.
فک خزپوش استرالزی (نام علمی: "Arctocephalus forsteri") نام یک گونه از سرده خرس‌سرها است.
آنیمش چاکراورتی (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه کمپلکس شیمیایی اهل هند است.
آلوواتینگال دواسی جمیس (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی نظری اهل هند است.
شریدهار راماچاندرا گادره (؛ زاده ) یک شیمیدان، شیمی محاسباتی، شیمی نظری، و شیمی کوانتومی اهل هند است.
دباشیس موخرجه (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی و شیمی نظری اهل هند است.
سی. ان. آر. راو (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل هند است.
گاریکاپاتی ناراهاری ساستری (؛ زاده ۱ مارس ۱۹۶۶) یک دانشمند در زمینه شیمی و شیمی نظری اهل هند است.
جیک شیرز (زاده ۳ اکتبر ۱۹۷۸) خواننده و آهنگساز آمریکایی است که بیشتر برای فعالیت در گروه سیزر سیسترز شناخته می‌شود.
جیک شیرز علناً همجنس‌گراست.
برهنگی در فیلم به عریان شدن یا پوشیدن لباسی که در فرهنگ عامه، عریان خوانده می‌شود، در فیلم‌های سینمایی گفته می‌شود (ممکن است آنچه در فرهنگ عامه عریان خوانده می‌شود، کم لباس پوشیدن باشد).
نخستین فیلم‌هایی که شامل برهنگی می‌شدند، فیلم‌های اروتیک اولیه بودند. تولید چنین فیلم‌هایی تقریباً بعد از اختراع سینما آغاز شد. اولین فیلمی که در ان صحنه برهنه شبیه‌سازی شده بود، پس از مهمانی رقص سال ۱۸۹۷ و به کارگردانی ژرژ ملیس است که در آن، همسر آینده کارگردان زیرپوش تنگی می‌پوشد تا برهنگی را شبیه‌سازی کند. دو تن از پیشگامان چنین آثار اروتیکی، اوژن پیرو و آلبرت کیرشنر بودند. کیرشنر چنین فیلم‌هایی را برای پیرو کارگردانی می‌کرد. در فیلم ۷دقیقه ای مخمصه داماد محصول سال ۱۸۹۹، لویی ویلی در دستشویی عریان می‌شود.Abel, Richard (2005).)Encyclopedia of early cinema. Taylor & Francis. p. 518. ISBN 978-0-415-23440-5. Retrieved 30 July 2012. دیگر فیلم سازان فرانسوی نیز به این نتیجه رسیدند که چنین فیلم‌هایی می‌توانند سودآور باشند.Bottomore, Stephen (1996). Stephen Herbert; Luke McKernan (eds.). "Léar (Albert Kirchner)". Who's Who of Victorian Cinema. British Film Institute. Retrieved 15 October 2006.
در اتریش، یوهان شوارزر به دنبال این بود که سلطه فیلم‌های اروتیک فرانسوی را بشکند. او شرکت سترن-فیلم را تأسیس کرد و بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱، ۵۲فیلم اروتیک ساخت که در تمام آن‌ها زنان جوان کاملاً عریان می‌شدند. این فیلم‌ها شب‌ها در سالن‌های سینمای مردانه نمایش داده می‌شدند و تحت عنوان آثار اروتیک و هنری از آن‌ها یاد می‌شد؛ ولی در سال ۱۹۱۱ مسئولان سانسور، شرکت سترن را منحل و فیلم‌هایش را نابود کردند.Michael Achenbach, Paolo Caneppele, Ernst Kieninger: Projektionen der Sehnsucht: Saturn, die erotischen Anfänge der österreichischen Kinematografie. Filmarchiv Austria, Wien 2000, ISBN 3-901932-04-6. درهرحال کپی نیمی از این آثار دست افراد بود. آرشیو فیلم اتریش ۴ مورد از کارهای شوارزر را در سایت گنجینه‌های فیلم اروپا دارد: حمام شن (۱۹۰۶)، ممنوعیت حمام (۱۹۰۶)، خدمتکار تنها (۱۹۰۸) و عکاس (۱۹۰۸)."Johann Schwarzer films on the Europa Film Treasures site". europafilmtreasures.eu. Archived from the original on 21 August 2012.
در سال ۱۹۱۱، کارگردانی ایتالیایی، فرانسسکو برتولینی، فیلم "جهنم دانته" را ساخت که تقریباً اقتباسی از شعر حماسی دانته به اسم کمدی الهی بود. در تصویرسازی ارواح جهنم، دائماً مردان و زنان عریان نشان داده می‌شوند (ازجمله صحنه‌هایی از برهنگی جلوی نقش اول مرد). شرکت آمریکایی فاکس فیلم نیز در سال ۱۹۲۴ فیلمی با همین عنوان ساخت که شامل گروه‌های برهنه و صحنه‌های شلاق زنی می‌شد.
گفته می‌شود فیلم صامت "الهام" محصول سال ۱۹۱۵، نخستین فیلم آمریکایی است که در آن بازیگر اصلی عریان می‌شود."IMDB Bio of Audrey Munson". IMDB.com. Retrieved 26 November 2008. در این فیلم یک مدل هنری با بازی آدری مانسون سر کار برهنه می‌شود. مانسون دوباره در یک نقش مشابه در فیلم خلوص محصول سال ۱۹۱۶ عریان شد. نکته این که وجود داشت این بود که نیازی نبود مانسون حرکت کند و تنها پشت و سینه‌هایش نشان داده می‌شدند. ستاره شنای استرالیایی، آنت کلرمن در یک نقش فعال در فیلم دختر خدایان محصول سال ۱۹۱۶ کاملاً عریان شد. در این اثر، اگرچه فیلمبرداری از جلو انجام شده ولی بیشتر قسمت‌های بدن کلرمن با موهای بلندش پوشیده شده‌است.Robertson, James Crighton (1993). The Hidden Cinema: British Film Censorship in Action, 1913-1975. Routledge. pp. 9–10. ISBN 0-415-09034-2. تا پیش از سال ۱۹۱۲ کلرمن در چندین فیلم گمشده ظاهر شده بود ولی مشخص نیست در آن‌ها نیز عریان شده بود یا نه. تصور می‌شد چند فیلم او از سال ۱۹۱۰ گم شده‌اند ولی آن‌ها را در استرالیا پیدا کردند.
در اوایل دوره فیلم‌های صامت و فیلم‌های صدادار شامل صحنه‌های برهنه می‌شدند و زنان عریان را در بافت‌های تاریخی یا مذهبی نشان می‌دادند. یکی از آن‌ها نفاق (۱۹۱۵) به کارگردانی لوییس وبر بود که در آن، مارگارت ادواردز در نقش شبح عریان ظاهر می‌شد. صحنه‌های مربوط به او با استفاده از دنباله‌های نوردهی دوگانه ساخته شده بود که به او حالتی شبح وار می‌بخشید. در سال ۱۹۱۷، فاکس فیلم پرخرج کلئوپاترا را ساخت که در آن، ثیدا بارا چندین لباس باز پوشید. گوردون گریفیت در فیلم تارزان فرزند گوریل‌ها (۱۹۱۸)، به‌صورت عریان نقش کودکی تارزان را بازی کرد. او اولین کودکی بود که برهنه در فیلم‌ها ظاهر شد. نیل شیپمن در فیلم کانادایی بازگشت به کشور خدا (۱۹۱۹) برهنه شد. فاکس در سال ۱۹۲۱ فیلم ملکه سبا را با بازی بتی بلایت ساخت. بلایت ۲۸ لباس شفاف مختلف پوشید ولی در فیلم عریان به نظر می‌رسد. بعلاوه در فیلم یتیمان طوفان (۱۹۲۱، دقیقه ۴۳) به کارگردانی دی. دابلیو گریفیت در لحظه کوتاهی با استفاده از برهنگی، فساد اخلاقی اشراف فرانسوی نشان داده می‌شود.
دخترت در امان است (۱۹۲۷)یکی از اولین فیلم‌های استثماری است که برهنگی دارد. این فیلم با تلفیق مستندهای پزشکی و صحنه‌های برهنگی مربوط به ده ۱۹۰۰، سعی دارد خطرات بیماری‌های آمیزشی، برده داری سفیدپوستان و فحشا را نشان دهد. در فیلم هولا (۱۹۲۷) نیز کلارا بو در یک صحنه، در حمام برهنه می‌شود.
موضوعات کوتاه استثماری (۳ تا ۱۵دقیقه) با صحنه‌های کمدی و برهنگی نیز در دوره فیلم‌های صامت تولید شدند. چند مورد هنوز هم در دسترس هستند؛ ازجمله "دختران ممنوعه" (۱۳دقیقه، ۱۹۲۷) به کارگردانی عکاس برجسته آلبرت آرتور الن، "دختر فیلم نامه هالیوود" (۳دقیقه، ۱۹۲۸) و "عمو سی و آژیرها" (۸دقیقه، ۱۹۲۸). این فیلم‌ها پیشگامان آثار کمدی «برهنه» بودند که در اواخر دهه ۱۹۵۰ تولید شدند. سال‌ها بعد زمانی که کد هیز ایجاد شد، این فیلم‌ها به شدت مستهجن درنظر گرفته شدند و اکثراً گم شده‌اند.
در فرانسه در دهه ۱۹۲۰، ژوزفین بیکر بدون لباس در فیلم‌های کوتاه می‌رقصید. در سال ۱۹۲۲ فیلم صامت و ترسناک سوئدی/دانمارکی هکسان شامل صحنه‌های برهنگی، شکنجه و انحراف جنسی می‌شد. نمایش آن در آمریکا ممنوع شد و پیش از اکران در دیگر کشورها، باید آن را ویراست می‌کردند. در فیلم روسیه ای مردی با دوربین فیلمبرداری محصول سال ۱۹۲۹ و به کارگردانی ژیگا ورتوف، برهنگی در بافت برهنه گرایی وجود دارد و شامل زایمان طبیعی می‌شود.
جشنواره زیبایی به مسابقاتی گفته می‌شود که بر پایه زیبایی فیزیکی شرکت‌کنندگان به آنها امتیاز داده می‌شود و بیشترین امتیازآور، برنده و ملکه زیبایی خوانده می‌شود، اگر چه به عواملی مانند هوش و استعداد نیز امتیاز داده می‌شود. در مسابقه زیبایی مردان، بادی بیلدینگ اهمیت پیدا می‌کند.
منتقدان می‌گویند که اینگونه مسابقات به جامعه این پیام را می‌دهند که زنان باید بر پایه ظاهر بدنی خود مورد قضاوت قرار گیرند یا انجام رژیم‌های غذایی شرکت کنندگان به آنها آسیب جسمی می‌رساند.