moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این تالارها به وسیله شارل لبران بر اساس طراحی ایتالیایی مزین شد. (وی دوست و همکار پیترو دو کورتونا معمار ایتالیایی و طراح کاخ پیتی در فلورانس بود) برای طراحی سقف تالارها از نقاشی‌های زیبایی استفاده شد. به نظر آندره فلبین طرح‌هایی انتخاب شد که به اعمال قهرمانانه لویی چهاردهم همخوانی داشته باشد. در این نقاشی‌ها از شخصیت‌هایی همچون آگوست و اسکندر بهره گرفته شد؛ مثلاً در تالار آپولون طرحی از آگوست بود که در آن وی در حال ساخت دروازه مزنوس بود این نقاشی اشاره به ساخت دروازه لاروش به دستور لویی چهاردهم داشت یا در تالار مرکور تصویری از اسکندر در حال ساخت کتابخانه عظیم اسکندریه نقش بسته بود که اشاره به ساخت کتابخانه سلطنتی توسط لویی چهاردهم داشت.
تالارها به وسیله مبلمان نقره آراسته شدند ولی این مبلمان طی جنگ آگزبورگ در سال ۱۶۸۹ به دستور لویی چهاردهم برای تأمین بخشی از هزینه جنگ ذوب و به سکه تبدیل شدند.
اما این طراحی صورت گرفته توسط لویی لووا دیری نپایید. به این شکل که طبقه‌ای بر کاخ افزوده شد و تراسی برای آن ساخته شد که آپارتمان‌های شاه و ملکه را به هم متصل می‌کرد. با این تغییرات سالن‌های ژوپیتر، ساترن و ونوس تغییر شکل یافتند. تالارهای ونوس، ساترن و ژوپیتر به سالن آیینه‌ها تبدیل شد. سالنی نیز در قسمت پشت تراس طراحی شد که ونوس نام گرفت. از وسایل و دکورهای تالار اولیه برای تزیین تالار ونوس ثانویه استفاده شد.
از سال افتتاح تا پایان سلطنت لویی چهاردهم از تالارها به شکل اختصاصی استفاده می‌شد:
این بخش در طول تاریخ خود منزلگاه سه ملکه فرانسه بوده‌است: ماری ترز همسر لویی چهاردهم، ماری لسزِسزیسکا همسر لویی پانزدهم و ماری آنتوانت همسر لویی شانزدهم
پس از طراحی این آپارتمان توسط لویی لووا این آپارتمان شامل هفت سالن بود که متقارن با آپارتمان شاه بود:
همان‌طور که طراحی سقف تالارهای آپارتمان شاه از اعمال قهرمانانه لویی چهاردهم الهام گرفته و از شخصیت‌های تاریخی استفاده شده بود در آپارتمان ملکه نیز از این قبیل تصاویر متناسب با دکوراسیون اتاق بهره گرفته شد.
بعدها برای ساخت تالار آینه بخشی از آپارتمان ملکه تغییر یافت. با این تغییرات تالارها به شکل زیر درآمدند:
این تالارها تقریباً تا زمان ماری آنتوانت همین شکل را داشت تا اینکه وی دستور تغییر شکل آن را داد و این سالن‌ها به شکلی که امروز می‌بینیم درآمدند:
چند سکانس آخر فیلم پروفشنال ژان پل بلموندو، در ساختمان و محوطه باغ این کاخ فیلمبرداری شده‌است
ورسای دارای بزرگ‌ترین مجموعه باغ‌ها و فضای سبزی است که تا کنون در جهان ساخته شده‌است. در میان این باغ‌ها، آبراه‌ها، حوض‌ها، فواره‌ها و مجسمه‌های زیبایی طراحی شده‌اند. طراحی تمام این قسمت‌ها توسط آندره لونتر صورت گرفته‌است. طراحی فضای سبز به شکلی است که نمای بسیار وسیع و بی‌انتهایی را به ذهن می‌آورد. باغ‌ها نیز در قسمت جنوبی کاخ قرار گرفته‌اند که نمای فوق‌العاده‌ای را از ایوان کاخ سلطنتی فراهم می‌کند. تمامی این فضا بر دو سوی کانال محوری ورسای قرار گرفته‌اند. در چهار سوی این کانال نیز فواره‌ها و استخرهای عظیمی پدید آمده‌اند که بعضی از آنها نظیر استخر آپولون یا استخر لاتونا شهرت جهانی دارند.
علاوه بر کاخ سلطنتی کاخ‌ها و عمارت‌های دیگری نیز در محوطه ورسای ساخته شده‌اند که از معروفترین آن‌ها می‌توان از گراند تریانون و پتیت تریانون نام برد.
با توجه به عظمت، شکوه و وسعت کاخ ورسای هزینه نگهداری این کاخ بسیار بالا بود هرگز رقم دقیق آن توسط کوبرگ، خزانه‌دار لویی چهاردهم، فاش نشد، اما به‌طوری‌که طی یک برآورد گفته می‌شود که حدود ۲۵٪ درآمد ملی فرانسه در آن زمان صرف فراهم‌کردن هزینهٔ زندگی شاه در این کاخ می‌شد.
در طی تحقیقات امروزی، هزینهٔ ساخت ساختمان‌های این کاخ بالغ بر ۲ میلیارد دلار و قیمت طلا و نقرهٔ به‌کاررفته در این کاخ بر اساس قیمت طلا و نقره در سال ۲۰۰۶، به حدود ۶۰۰ میلیارد دلار می‌رسد. به همین خاطر تعدادی از تاریخ‌نگاران زندگی در ورسای را زندگی طلایی نامیده‌اند. پس از انقلاب فرانسه این کاخ توسط انقلابیون اشغال شد و تمامی اثاثیهٔ آن به نفع انقلاب مصادره و در حراجی‌های اروپا و آمریکا به فروش رسید.
بناها و کاخ‌های زیادی در جهان از ورسای الهام گرفته‌اند. شاید کمتر بنایی در جهان در طول تاریخ به این حد مورد تقلید و الهام قرار گرفته‌باشد از جمله این مکان‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
آپاران (به ارمنی: Ապարան) یک شهر در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
این شهر تا سال ۱۹۳۵ باش‌آپاران نام داشت.
این شهر محل نبرد مهمی به نام نبرد باش‌آپاران بود که در ۲۱ مه ۱۹۱۸ میان ترکان عثمانی و ارمنیان درگرفت.
در آن تاریخ ترکان عثمانی به نخستین جمهوری ارمنستان حمله کردند که نتیجه جنگ به نفع نیروهای ارمنی تمام شد.
یادمان بزرگی برای این نبرد در شمال شهر آپاران ساخته شده‌است.
آپاران ۳٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
جمعیت آپاران از ارمنی‌ها و کردها تشکیل شده‌است.
این گاهشمار جمعیت آپاران از سال ۱۸۳۱ میلادی نمایش می‌دهد:
آرامگاه ژنرال درو از دیگر نقاط دیدنی این شهر است.
ال. کی. شرمن مهندس آمریکائی بود که برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ میلادی مفهوم هیدروگراف واحد را ارائه کرد.
برحسب تعریف او هیدروگراف واحد (UH) هیدروگرافی است که ارتفاع رواناب در آن به اندازه یک واحد طول باشد.
لامپ فِلورِسِنت یا لامپ مهتابی، نوعی لامپ بخار جیوهتخلیه در گاز کم‌فشار با استفاده از ویژگی فلورسانس است.
شیوه تولید نور در این لامپ، این‌گونه است که ولتاژ اعمال‌ شده به دو سر لامپ، باعث داغ‌ شدن گاز آرگون یا نئون درون آن می‌شود. در نتیجه، جیوه، که به مقدار اندک درون لامپ و در دو طرف آن قرار دارد، بخار می‌شود. از سوی دیگر، گذر جریان برق از های ولتاژ دو رشته (فیلامان، Filament) درون لامپ، باعث گرم‌ شدن آن‌ها می‌شود. این رشته‌ها، با ماده‌ای پوشانده‌ شده‌اند که در اثر گرم‌ شدن و بر اساس پدیدۀ تِرمُویونیک، از خود، الکترون آزاد می‌کند. این الکترون‌ ها به اتم‌های بخار جیوه برخورد کرده، الکترون‌های آن‌ها را تحریک می‌کنند. این تحریک، گذرا ست، به‌ گونه‌ای‌ که الکترون‌های بخار جیوه، به حالت پیش از تحریک خود بازگشته، و اتم‌های بخار جیوه، پرتو فرابنفش آزاد می‌کنند. با برخورد پرتو فرابنفش به لایه فسفر که سطح درون لامپ را پوشانده، فسفر می‌درخشد و نور تقریباً سفید تولید می‌کند.
در واقع، تحریک بخار جیوه منجر به یک فرایند زنجیره ایِ تولیدِ یون می‌شود، که حاصل آن پلاسمایی است که از خود پرتو فرابنفش می‌پراکند. سپس ماده فلورسنت (فسفر)، این پرتو را به نور تبدیل می‌کند.
اولین مدل از لامپ های فلورسنت که تولید آن نقطه آغاز تولید لامپ های کم مصرف نیز بود، در سال ۱۸۹۰ و توسط پیتر کوپر هیویت اختراع شد.
از این محصول در بسیاری از مکان ها مانند سالن های عکاسی استفاده می شد. پس از چند سال لامپ های بخاری فشار بالا نیز به بازار عرضه شدند. لامپ های مهتابی نیز در سال ۱۹۳۸ تولید شدند.
در ابتدا بایست ولتاژی در حدود 10 ولت به
رشته های دو سر لامپ اعمال شود تا جیوه دو سر لامپ به صورت کامل بخار شود.
سپس با اعمال ولتاژ بسیار بالا ( از 300 ولت تا 2000 ولت) به دو سر مهتابی، گاز نجیب داخل لولهٔ مهتابی (اغلب آرگون)، داغ و یونیزه شود تا قوس الکتریکی در لوله فراهم شود. بعد از یونیزه شدن، نیاز به ولتاژ 40 الی 150 ولت برای روشن ماندن لامپ
لازم است.در مهتابی‌های کوچک تولید قوس دشوار نیست، اما در لامپ‌های ۲۰۰۰ وات به بالا این کار نیاز به ولتاژ قابل ملاحظه‌ای است. در مهتابی‌های کوچک از استارتر یا راه‌انداز استفاده می‌شود.
سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر (به‌اختصار سازمان پیکار) نام یکی از سازمان‌های سیاسی مارکسیست-لنینیست با مشی چریکی و مخالف حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی در سال‌های دهه ۱۳۵۰ است. این سازمان تا سال ۱۳۶۱ پرچمدار اصلی مائوئیسم و استالینیسم در ایران به شمار می رفت. این سازمان از دل مجاهدین خلق برآمد. در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۵۷ سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر اعلام موجودیت نمود و این اعلام موجودیت توسط اعلامیه معروف «پیش به سوی تشکیل هسته‌های مسلح خلق» اعلام شد. قبل از آن به «مجاهدین مارکسیست» معروف بودند. تقی شهرام بنیانگذار و رهبر اولیه این گروه تا هنگام دستگیری اش بود. پیکار در میان تمام گروه های کمونیستی ایرانی فعال در آن زمان «افراطی ترین» به حساب می آمد.
پس از سقوط نظام پادشاهی، پیکار به مخالفت با جمهوری اسلامی بلند شد، زیرا این نظام را همچنان امپریالیستی می دانستند که حتی در مورد مردم فلسطین کم کاری می کند. آنها شوروی را به نیز به دلیل استفاده از امکانات مالی آمریکا، سوسیال-امپریالیستی و به دور از سوسیالیسم می دانستند. از شعارهای اصلی این گروه که در نشریاتشان منتشر میشد «مرگ بر امپریالیسم آمریکا، دشمن اصلی خلقهای ایران»، «پیش به سوی اتحاد طبقه کارگر»، «برقرار باد جمهوری دموکراتیک خلق» و «حق تعیین سرنوشت، حق مسلم خلق هاست» بود.
پیکار از درگیری کردها در دهه شصت حمایت می کرد و با کومله ائتلافی تاکتیکی داشت و مانند آنها حزب دمکرات کردستان ایران را یک «حزب بورژوازی» می دانست.
مرگ بهرام آرام، مغز متفکر نظامی مجاهدین مارکسیست، در مهر ۱۳۵۵، تأثیر مخربی بر سازمان داشت. در سال ۱۳۵۶ رهبر گروه، تقی شهرام، ایران را ترک کرد و رهبری را به جواد قائدی واگذار کرد و بعد از مدتی او هم به خارج رفت و شورایی ۱۲ نفره به پاریس رفتند که شهرام و جواد را از ریاست خلع کنند. از جلسه پاریس اطلاعات زیادی در دست نیست. اسامی این افراد به این شرح است: علیرضا سپاسی اشتیانی، حسین احمدی روحانی، احمد علی روحانی، مسعود جیگاره‌ای، بهجت مهرآبادی، قاسم عابدینی، مسعود پورکریم، محمد کوچک آقا نمازی، شهرام محمدیان باجگیران، مهدی فیروزکوهی، و بهرام و سلیم که دو تای آخر اسم مستعار است و نه نفر اول توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند.
در سال ۱۳۵۴. ش، گروهی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله تقی شهرام، بهرام آرام و وحید افراخته به این نتیجه رسیدند که باید ایدئولوژی سازمان از اسلام به مارکسیسم تغییر یابد. با مخالفت بخش دیگری از سازمان مجاهدین با این اعتقاد، درگیری‌هایی میان اعضای معتقد به ایدئولوژی اسلامی و گروه مارکسیست رخ داد که در جریان آن تعدادی از طرفین کشته شدند.
سازمان در نخستین اطلاعیه علنی پیرامون تغییر مواضع ایدئولوژیک خود نوشت:
" در آغاز گمان می‌کردیم می‌توانیم مارکسیسم و اسلام را ترکیب دهیم و فلسفه جبر تاریخ را بدون ماتریالیسم و دیالکتیک بپذیریم. اینک دریافتیم که چنین پنداری نا ممکن است… ما مارکسیسم را انتخاب کردیم زیرا راه درست و واقعی برای رها ساختن طبقه کارگر زیر سلطه است.
در نهایت این درگیری‌ها منجر به جدایی گروه مارکسیست از سازمان شد. بخش زیادی از این گروه پس از انقلاب با نام سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر فعالیت خود را ادامه دادند. سایر اعضای سرشناس پیکار عبارتند از: علیرضا سپاسی آشتیانی، حسین روحانی، تراب حق‌شناس، پوران بازرگان، محسن فاضل، قاسم عابدینی، ابراهیم نظری، حسن آلاد پوش، افخم احمدی. مرگ بهرام آرام، مغز متفکر نظامی مجاهدین مارکسیست، در مهر ۱۳۵۵، تأثیر مخربی بر سازمان داشت.
پیکار از سال ۱۳۵۷ تا هنگام فروپاشی اش در اوایل سال ۱۳۶۱، پرچمدار اصلی مائوئیسم و استالینیسم در ایران بود. این سازمان با رد اصلاحات پس از مائو در چین، دشمن افراطی چین و شوروی بود. آمریکا را دشمن اصلی جنبش انقلابی ایران می‌دانست، اتحاد شوروی را یک قدرت سوسیال امپریالیستی می‌نامید. پیکار با رد الگوهای چین و شوروی، هیچ کشوری را سرمشق و الهام بخش خود نمی‌دید، و به استقلال اقتصادی پایبند بود. جریان و گروه طوفان و حزب کارگران و دهقانان را که طرفدار آلبانی بودند به تمسخر می‌گرفت و آنها را حزب دو طبقه معرفی می‌کرد. دیدگاه مائو را از نظر تئوری، خصوصاً تئوری‌های تضاد و تکامل مائو را احترام می‌گذاشت، ولی اعتقادی به تئوری سه جهان نداشت و آن را زمینه مماشات چین با آمریکا می‌دانست. با تروریسم شدیداً مخالف بود و فقط به انقلاب از طریق توده‌ها و در نهایت انقلاب مسلحانه اعتقاد داشت.
سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر بعد از انقلاب ۵۷ تبدیل به یکی از سازمان‌های سیاسی چپ شد. این سازمان جزو اولین گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی بود که توسط نظام حاکم سرکوب شده و اکثر اعضای آن اعدام یا کشته شدند. از سازمانهای جانبی این سازمان می‌توان سازمان دانشجویان و دانش آموزان هوادار پیکار را نام برد که به آن اصطلاحاً دال دال می‌گفتند. سازمان پیکار نشریه‌ای منتشر می‌کرد به نام پیکار. این نشریه تا خرداد سال ۶۰ که چاپخانه سازمان پیکار لو رفت، به شکلی منظم منتشر می‌شد. بعد از وقایع سال ۶۰ و مشخصا دستگیری بخشی از کمیته مرکزی و کادرهای بالای این سازمان، انتشار نشریه نیز متوقف شد و جمع کوچکی از این سازمان که خود را «پیکار کمونیست» می‌نامیدند نشریه‌ای هم با همین نام منتشر کردند. این جمع بعداً در اواخر سال ۶۱ به کومله و اتحاد مبارزان کمونیست پیوستند و حزب کمونیست ایران را تشکیل دادند.
پیکار در نخستین روزهای انقلاب، گرایشی به جناح لیبرال اسلامی از خود نشان داد، اما به زودی سیاست خود را به مقابله با کل جمهوری اسلامی تغییر داد. پس از بحران خرداد ۱۳۶۰، سیاست سازمان از دشمنی با جمهوری اسلامی به حمایت از لیبرال‌های اسلامی تغییر یافت. نتیجه این سیاست، شکاف درونی بود. سه جناح شکل گرفت: جناح اول از خط مشی تازه (حمایت از لیبرال‌های اسلامی) دفاع می‌کرد. جناح دوم که خود را خط انقلابی می‌خواند رهبری را به انحراف از راست متهم می‌کرد. جناح سوم که از ادامه سیاست پیشین حمایت می‌کرد، خواهان تشکیل کمیسیونی برای عزل رهبری فعلی و تجدید سازمان شد.
پیکار و تعدادی هسته‌ها و سازمان‌های مائوئیستی دیگر، به عنوان پرچمداران مائوئیسم در ایران، در اردیبهشت ۱۳۵۸، در تهران یک کنفرانس وحدت برگزار کردند. هدف این کنفرانس، اتحاد گروه‌های مائوئیستی در یک جبهه واحد علیه جمهوری اسلامی و سایر گروه‌های مارکسیستی بود. سازمان کومله و اتحادیه کمونیست‌های ایران از شرکت کنندگان دراین کنفرانس بودند.
مجاهدین مارکسیست از سایر گروه‌ها، به ویژه سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، خواستند که برای تشکیل یک جبهه متحد خلق به آن‌ها بپیوندند. فداییان در مورد تصفیه‌های درونی سکوت کردند، اما بر سر جبهه خلق پیشنهادی مجاهدین مارکسیست پیشنهاد آن‌ها را رد کردند.
در اواخر سال ۶۲ کومله و اتحاد مبارزان کمونیست متحد شدند و حزب کمونیست ایران را تشکیل دادند. بخش کوچکی از سازمان پیکار که بعد از ضربات سال ۶۰ با نام پیکار کمونیست فعالیت می‌کردند، به این جریان پیوستند.
روندسازی سیل (Flood routing) آن است که اگر مشخصات هیدروگراف را در نقطه‌ای از رودخانه داشته باشیم چگونه از روی آن بتوانیم هیدروگراف را در نقطه‌ای دیگر در پائین دست تخمین بزنیم.
مسلماً هیدروگراف‌های این دو نقطه مشابه نخواهند بود زیرا خصوصیات مسیری که آب از آن گذشته یا در آن جریان دارد شکل هیدروگراف را تغییر می‌دهد.
موسسه ملی تصویربرداری زیست‌پزشکی و مهندسی زیست مشهور به NIBIB، یکی از اعضای موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا (مشهور به NIH) می‌باشد.
وظیفه این مرکز فدرال رهبری و نظارت بر تحقیقات علوم و فناوری تصویرگیری زیستی-پزشکی می‌باشد.
دفاتر این مؤسسه که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد در جنوب ایالت مریلند واقع گردیده‌است.
در سال ۲۰۰۸ بودجه این پژوهشگاه دولتی بیش از ۳۰۰ میلیون دلار بود. ریاست کل سازمان بر عهده دکتر رودریک پتیگرو (Roderic I. Pettigrew) می‌باشد.
کوئِنتین جِروم تارانتینو (؛ زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۶۳) فیلم‌ساز، مؤلف و بازیگر آمریکایی است. محتوای خشونت‌آمیز برخوردار از سبک، دیالوگ‌های مفصل شامل به‌کار بردن چشمگیر فحاشی، و نیز ارجاعات به فرهنگ مردمی، از مشخصه‌های فیلم‌های او هستند.
تارانتینو از همان ابتدا به هنر و صنعت سینما علاقه بسیاری داشت؛ وی در زمانی که مشغول یادگیری بازیگری بود، در یک مرکز اجاره فیلم (ویدئو کلوب) مشغول به کار بوده‌است. فعالیت تارانتینو در دهه ۱۹۸۰ و زمانی که فیلم آماتوری "تولد بهترین دوستم" را به نگارش درآورد و کارگردانی کرد، آغاز شد. نمایشنامه همین فیلم بود که پایه‌های شکل‌گیری نمایشنامه بعدی‌اش، یعنی "عشق حقیقی" را شکل داد. در اوایل دهه ۱۹۹۰ تارانتینو کار خود را به عنوان فیلم‌ساز مستقل آغاز کرد و فیلم "سگ‌های انباری" را ساخت. فارغ از نوع فیلم، مجله "امپایر" این فیلم را «خارق‌العاده‌ترین فیلم مستقل تمام اعصار» نامید. پیشرفت تارانتینو با ساخت فیلم بعدیش، "داستان عامه‌پسند"، در سال ۱۹۹۴ سرعت بیشتری به خود گرفت. این فیلم از نظر تجاری توانست موفقیت بسیاری کسب کند. این فیلم را نیز یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ می‌دانند. فیلم بعدیش نیز فیلم "جکی براون" بود که از روی یک رمان ساخته شده بود.
فیلم بعدی تارانتینو، فیلم مشهور "بیل را بکش" بود که در دو قسمت "بخش ۱" و "بخش ۲" (یکی در اواخر ۲۰۰۳ و دیگری در اوایل ۲۰۰۴) منتشر شد. این فیلم‌ها به‌نوعی حاوی هنرهای رزمی ژاپنی و روح فیلم‌های وسترن اسپاگتی در خود بودند. فیلم بعدی‌اش "ضد مرگ" نام داشت و سپس شروع به ساخت فیلم مشهور دیگرش، "حرامزاده‌های لعنتی" شد. این فیلم بر اساس داستانی تخیلی در دوران جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد و بسیار مورد توجه منتقدان قرار گرفت. "جنگوی آزادشده" در سال ۲۰۱۲ منتشر شد که روایت‌گر دوران برده‌داری آمریکا است. جنگوی آزادشده پرفروش‌ترین فیلم تارانتینو به نسبت سایر فیلم‌هایش است و موفق به فروشی بالای ۴۲۵ میلیون دلاری شد. فیلم بعدی او "هشت نفرت‌انگیز" است که در دسامبر ۲۰۱۵ به روی پردهٔ سینما رفت.
برای شناخت سینمای تارانتینو باید به دو نکته اساسی که بنیان‌های زیبایی‌شناسی فیلم‌های او عملاً از آن‌ها ریشه می‌گیرد، توجه کرد؛ اول خصلت‌های دوره‌ای که فیلم‌های او در آن ساخته و اکران شده‌اند و دوم زندگی او. به‌طور کلی سینمای تارانتینو را نقطه تقاطع دو خط می‌دانند؛ اولی خط فیلم نوآر کلاسیک و دومی خط فیلم‌های جریان‌ساز داستانی و عامه‌پسند. او هنر خود را با تجربه و کار به‌دست آورده و تحصیلات دانشگاهی خاصی ندارد.
کوئینتین تارانتینو متولد شهر ناکسویل در ایالت تنسی آمریکاست. وی فرزند بازیگر و نوازنده موسیقی، تونی تارانتینو و کانی مک‌هیو، یک پرستار، است. وی یک برادر ناتنی کوچک‌تر از خودش به نام ران دارد. پدر وی از تبار ایتالیایی‌ها و مادرش از تبار ایرلندی‌های ساکن آمریکاست. پدر و مادر کوئینتین پیش از تولدش از هم جدا شدند و او توسط مادرش بزرگ شد. طبق گفته‌های خود تارانتینو، مادرش مدتی وارد رابطه‌ای با قهرمان بسکتبال، ویلت چمبرلین، شده بود.
تارانتینو به همراه مادرش ابتدا به محله تورانس و بعد به هاربر سیتی، در لس آنجلس نقل مکان می‌کنند و در همین دوره بود که وی وارد کلاس‌های نمایش می‌شود. او تا دوران دبیرستانش در همین شهر ساکن بوده و در نهایت در سن ۱۵ سالگی تصمیم می‌گیرد برای شرکت کردن تمام‌وقت در کلاس‌های بازیگری، تحصیل در مدرسه را ترک کند.
تارانتینو به عنوان کارگردان، نمایشنامه‌نویس، هنرپیشه و تهیه‌کننده شاید یکی از برجسته‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین استعدادهایی بود که در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی در صنعت سینما پدیدار شد. برخلاف نسل قبلی فیلم‌سازان آمریکایی، تارانتینو هنر خود را با تجربه و کار به‌دست آورده بود و تحصیلات دانشگاهی خاصی در این زمینه نداشت. شاید به همین دلیل بود که توانست سبک جدید و مستقلی را در صنعت سینما ایجاد کند. فیلم‌های او تریلرهای (فیلم‌های هیجانی) بودند که هوش و ذکاوت خاصی در آن‌ها به کار رفته بود و مکالمات منحصربه‌فرد در آن‌ها خودنمایی می‌کرد و البته خشونت هم جزء جدایی‌ناپذیر این فیلم‌ها بود.
تارانتینو در ابتدا کار خود را با هنرپیشگی آغاز کرد که نقش‌های کوچکی بودند. او مدتی در آرشیو فیلم ساحل منهتن (واقع در ایالت کالیفرنیا) کار می‌کرد و در همین زمان دوره‌های آموزشی را هم در زمینهٔ سینما گذراند. وی در زمینه نوشتن کتاب هم فعال است و به تازگی کتاب غیر داستانی "سینما گمانه‌زنی" را به رشته تحریر درآورده است.
در مدتی که او در سواحل منهتن کار می‌کرد، شروع به نوشتن یک فیلم‌نامه به نام "عشق حقیقی" کرد و آن را در سال ۱۹۸۷ تکمیل کرد. تارانتینو به همراه همکار خود راجر آوری (که او هم بعدها کارگردان شد) به دنبال سرمایه‌گذار می‌گشتند تا فیلم‌نامه را تبدیل به فیلم کنند. بعد از سال‌ها چانه زنی و جواب رد شنیدن او تصمیم گرفت فیلم‌نامه خود یا همان "عشق حقیقی" را بفروشد. "عشق حقیقی" بعد از چند بار دست به دست گشتن به دست کارگردان معروف تونی اسکات افتاد.
در مدتی که تارانتینو به دنبال سرمایه‌گذار می‌گشت فیلم‌نامه "قاتلین بالفطره" را نوشت. او بار دیگر توان رفتن به دنبال سرمایه‌گذار را نداشت و فیلم‌نامه را به شریکش، رند واسلر داد. سپس، پولی را که از فیلم‌نامه "عشق حقیقی" به‌دست آورده بود، برای هزینه‌های پیش تولید فیلم "سگ‌های انباری" خرج کرد. بعد از اینکه هاروی کیتل حاضر شد در این فیلم بازی کند شرکت "لایو اینترتینمنت" سرمایه‌گذاری روی این فیلم را قبول کرد. این فیلم در فستیوال ساندنس سال ۱۹۹۲ بر سر زبان‌ها افتاد. در حالیکه طرفداران و منتقدان زیادی از تارانتینو تمجید کردند ولی افراد زیادی هم علیه او قلم زدند. در سال ۱۹۹۳، تارانتینو فیلم‌نامه بعدی خود را به نام "داستان عامه‌پسند" نوشت و آن را کارگردانی کرد. این فیلم سیر داستانی سه جنایت در هم‌تنیده را بیان می‌کرد و فیلم پرهزینهٔ "عشق حقیقی" تونی اسکات هم در همان سال اکران شد.
در سال ۱۹۹۴ تارانتینو از یک چهره تازه‌کار به فردی مشهور تبدیل شده بود. فیلم "داستان عامه‌پسند" جایزهٔ نخل طلا را در فستیوال فیلم کن به دست آورد و در آن زمان تارانتینو مورد توجه مطبوعات قرار گرفت. قبل از نمایش فیلم در ماه اکتبر، الیور استون نسخه‌ای از "قاتلین بالفطره" را روانهٔ سینماها کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. تارانتینو مدتی از سینما فاصله گرفت تا بتواند روی فیلم‌نامه بعدی خود تمرکز کند. فیلم "داستان عامه‌پسند" برایش ۸ میلیون دلار درآمد داشت. این فیلم در نهایت، موفق به کسب درآمدی معادل ۱۰۰ میلیون دلار شد و در بسیاری از شهرهای آمریکا در صدر جدول فروش بود. "داستان عامه‌پسند" همچنین نامزد دریافت شش اسکار شد که شامل بهترین تصویر سازی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه (برای تارانتینو و آوری)، بهترین هنرپیشه (جان تراولتا)، بهترین بازیگر مرد نقش دوم (ساموئل ال جکسون) و بهترین نقش دوم زن (اوما تورمن) می‌شد. بعد از این موفقیت تارانتینو در برنامه‌ها و مصاحبه‌های مختلف تلویزیونی دعوت می‌شد و در صدر توجهات قرار داشت. در اوایل سال ۱۹۹۵ میلادی تارانتینو یک قسمت از "چهار اتاق" را کارگردانی کرد.
تارانتینو همچنین در سال ۱۹۹۵ نقش کوتاهی در فیلم دسپرادو بازی کرده‌است.
تارانتینو در نیمه بعدی دهه ۹۰ نقش چند چهره‌ای خود را به عنوان هنرپیشه، کارگردان، نویسندهٔ فیلم‌نامه و تهیه‌کننده ادامه داد. در سال ۱۹۹۶ برای فیلم "از گرگ و میش تا سحر" فیلم‌نامه نوشت و تهیه‌کنندگی آن را به عهده گرفت.
او افتخارات و تحسین‌های گذشته را با فیلم "جکی براون" به عنوان نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان تکرار کرد؛ و در این فیلم با بازیگر افسانه‌ای ساموئل ال جکسون همکاری داشت و این همکاری در رسانه‌ها جنجال زیادی به پا کرد چون ساموئل در آن دوره درخواست‌های بزرگی را به عنوان بازیگر رد کرده بود تا در فیلم تارانتینو بازی کند. در سال ۱۹۹۷ تارانتینو در مستند "حد نهایی" شرکت کرد که برای فیلم "از گرگ و میش تا سحر" ساخته شده بود. سال بعد هم کار خود را با ایفای نقش در فیلم "'گفته خدا" گذراند و در سال ۱۹۹۹ دوباره پشت دوربین قرار گرفت. تا قسمت بعدی فیلم "از گرگ و میش تا سحر" را با نام "پول خون تگزاس" بسازد.
اواخر سال ۲۰۰۳ میلادی او چهارمین کار خود را با نام "بیل را بکش" ساخت و چون داستان آن برای یک فیلم بسیار طولانی بود آن را به دو قسمت "بیل را بکش بخش ۱" و "بیل را بکش بخش ۲" تبدیل کردند. در قسمت اول فیلم، هنرپیشه زن اوما تورمن در نقش یک آدمکش به نام عروس ظاهر می‌شود. در این فیلم تلفیقی از سینمای شرقی و آمریکایی که همه چیز در آن به افراط کشیده شده‌است را می‌توان مشاهده کرد. خشونت بی‌رحمانه جزء جدایی‌ناپذیر این فیلم است و به نظر می‌رسد که دیالوگ شخصیت‌های فیلم سعی دارد آن را از یک انتقام ساده به یک داستان حماسی تبدیل کنند. قسمت دوم این فیلم نیز در اوایل سال بعد یعنی ۲۰۰۴ منتشر شد.
در سال ۲۰۰۵ تارانتینو کارگردانی فیلم "شهر گناه" را به عهده گرفت تا فیلم‌سازی دیجیتال را (به عنوان یک کارگردان میهمان) تجربه کند. وی در ادامه فعالیت حرفه‌ای خود، فیلم‌هایی چون "ضد مرگ" و "حرامزاده‌های لعنتی" را ساخت و موفق به دریافت جوایز متعددی گردید.
در سال ۲۰۱۱ تارانتینو کار روی فیلم "جنگوی آزادشده" را شروع کرد. این فیلم در خصوص انتقام گرفتن یک برده سیاه‌پوست در منطقه جنوب آمریکا است که در سال ۱۸۵۸ اتفاق می‌افتد. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ روی پرده سینماها رفت. در طی مصاحبه‌ایی که با خبر شبکه ۴ تلویزیون انجام داد، از وی در خصوص ارتباط فیلم‌های حاوی تصاویر خشونت‌بار با واقعهٔ تیراندازی دبستان سندی هوک سؤال شد که وی نسبت به این پرسش بسیار عصبی و گلایه‌مند شد.
در نوامبر ۲۰۱۳ بود که تارانتینو عنوان کرد در حال کار روی فیلم جدیدش است و این فیلم نیز در ژانر وسترن خواهد بود؛ البته در ادامه گفت که این فیلم ارتباطی با "جنگوی آزادشده" ندارد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۴ مشخص شد که نام فیلم «هشت نقرت‌انگیز» (The Hateful Eight) خواهد بود و قرار بود تولید فیلم در تابستان ۲۰۱۴ شروع شود اما چندی بعد، محتوای کامل نمایش‌نامه به بیرون درز کرده و تارانتینو را از ساخت آن منصرف کرد. قرار بود وی نمایش‌نامه را به جای فیلم، به شکل یک رمان در کتابی منتشر کند. در ۱۹ آوریل، تارانتینو به شکل عمومی کمی در مورد نمایش‌نامه لو رفته‌اش صحبت کرد و عنوان داشت که در حال نوشتن مطالب جدیدی بود؛ اما به شکل دقیق‌تری در این خصوص توضیحی نداد. در ۲۸ مه ۲۰۱۴ تارانتینو گفت که دیگر آرام شده و قرار است تولید اثر پیشینش، «هشت نفرت‌انگیز» را در ماه نوامبر در وایومینگ آغاز کند. بازیگران فیلم شامل این افراد است: ساموئل ال. جکسون، بروس درن، والتون گوگینس، تیم راث، مایکل مدسن، کرت راسل، جیمز رمار، جیمز پارکس، امبر تامبلین، دنیس منوشت و زویی بل. احتمالاً نیز فیلم در سال ۲۰۱۵ برای اکران آماده خواهد شد. با تغییر برنامه، فیلم‌برداری این فیلم قرار شد در اوایل ۲۰۱۵ آغاز شود.
خودروی شورلت ملیبوی متعلق به تارانتینو که در سر صحنهٔ فیلم "داستان عامه‌پسند" در سال ۱۹۹۴ از وی سرقت شده بود، در سال ۲۰۱۳ پیدا شد.
تارانتینو برخلاف سایرین، بر این گمان است که خشونت موجود در فیلم‌ها هیچ تأثیری بر خشونت در دنیای واقعی ندارد. در سال ۲۰۱۲ و طی مصاحبه‌ای در مورد حادثه تیراندازی دبستان سندی هوک وی پاسخ داد که مسئله اسلحه مشکلی است که «به برنامه کنترل اسلحه و سلامت ذهنی افراد مرتبط است». وی همچنین ادامه داد که گفتن اینکه این تیراندازی الهام گرفته شده از فیلم‌ها است، نوعی بی‌احترامی به قربانیان این تیراندازی است.
در سال ۲۰۱۳ و درهنگام مصاحبه با کانال خبر ۴ بریتانیا، در پاسخ به این سؤال که «چرا شما این‌قدر قاطع منکرِ هر نوع ارتباط بین خشونتِ استفاده از اسلحه در فیلم‌ها و دنیای واقعی هستید»، پاسخ داد: «من سؤال شما را رد می‌کنم. بنده برده نیستم و شما هم ارباب من نیستید. به شما هیچ ارتباطی ندارد که من در این مورد چه فکری می‌کنم. طی ۲۰ سال گذشته من بارها و بارها در مورد خودم صحبت کردم و دیگر از توضیح دادن مجدد در مورد خود برای بارهای دیگر خودداری می‌کنم.»
وی در بیشتر فیلم‌های اش معنویت و خشونت را در هم می‌آمیزد.
اسپایک لی، از کارگردانان سیاه‌پوست آمریکا، با انتقاد از تارانتینو این موضوع را مطرح کرد که وی در فیلم‌هایش از اصطلاحات نژادپرستانه همچون کاکاسیاه زیاد استفاده می‌کند. تارانتینو با حضور در برنامه‌ای تلویزیونی، این پاسخ را به او داد:
ساموئل جکسون که به عنوان بازیگر در فیلم هردو کارگردان ظاهر شده، از عقاید تارانتینو حمایت می‌کند. وی در مصاحبه‌ای که در جشنواره فیلم برلین انجام داد، گفت که «گمان نمی‌کنم که این واژه در متن فیلم توهین‌آمیز باشد. هنرمندان سیاه‌پوست فکر می‌کنند که فقط آن‌ها حق استفاده از این الفاظ را دارند که این نوعی زورگویی است.»
در ژانویه ۲۰۱۴ تارانتینو علیه یک شرکت رسانه‌ای آمریکایی به عنوان ناقض قانون کپی‌رایت شکایت می‌کند. این شرکت رسانه‌ای متهم است که نمایش‌نامه ۱۴۶ صفحه‌ای تارانتینو را به شکل عمومی منتشر کرده‌است. طبق گفته‌های تارانتینو، این نمایش‌نامه فقط در اختیار ۶ شخصی بود که او کاملاً به آن‌ها اعتماد دارد. در حالی که پس از لو رفتن فیلم‌نامه "هشت نفرت‌انگیز" کوئینتین تارانتینو اعلام کرده بود این پروژه را کنار خواهد گذاشت اما با تغییر عقیده این کارگردان، این فیلم را ساخت و در کلرادوی آمریکا فیلم‌برداری شد.
موسیقی در فیلم‌هایی که تارانتینو کارگردانی آن‌ها را انجام داده از جایگاه بالایی برخوردار است. خود تارانتینو در این مورد می‌گوید که در اتاق خوابش در حالی که به موسیقی گوش می‌دهد، صحنه‌های فیلم‌هایش را که با ریتم آن آهنگ سازگار است، خلق می‌کند.
او در فیلم‌سازی از سرجو لئونه، ماریو باوا، برایان دی پالما، هاوارد هاکس، ژان-لوک گدار، ساموئل فولر، مارتین اسکورسیزی، المور لئونارد، ژان-پیر ملویل، سرجو کوربوچی، جک هیل، ریچارد پریور، دیوید مامیت، چانگ چه، و داگلاس سیرک تأثیر گرفت.
در سال ۲۰۱۲ و در مجله "سایت اند سوند" تارانتینو نام ۱۰ فیلم برتر مورد علاقه‌اش را نام برد. این فیلم‌ها شامل این موارد بود: "اینک آخرالزمان"، "تحمل خبرهای بد"، "کری"، "ژولیده و مغشوش"، "فرار بزرگ"، "منشی همه‌کاره او"، "آرواره‌ها"، "دوشیزگان زیبا در نوبت"، "طوفان چرخنده"، "ساحر"، "راننده تاکسی" و "خوب، بد، زشت". وی همچنین از طرفداران فیلم "به‌هم ریختن" به کارگردانی برایان دی پالما است. این طرفداری به حدی بود که بازیگر اصلی این فیلم (جان تراولتا) را برای بازی فیلم خودش ("داستان عامه‌پسند") دعوت به همکاری می‌کند. در سال ۲۰۰۷ تارانتینو همچنین با اظهار نظر در خصوص فیلم "آپوکالیپتو" می‌گوید که این فیلم یک شاهکار و احتمالاً بهترین فیلم آن سال بوده‌است.
استیو بوشمی، از بازیگران سرشناس سینما، دربارهٔ سبک فیلم‌سازی تارانتینو می‌گوید که سبک وی نوعی انفجار انرژی ولی در عین حال متمرکز است. بابت همین سبک است که وی در سرتاسر جهان به چهره‌ای سرشناس تبدیل شده‌است. سبک فیلم‌سازی وی به نوعی است که حس خنده مخاطب را در زمان دیدن صحنه‌ای که خنده‌دار نیست تحریک می‌کند که البته خود تارانتینو در این خصوص می‌گوید فیلم‌هایش همگی درام هستند و هیچ‌کدام در ژانر کمدی نیستند.
طی نظرسنجی‌ای در سال ۲۰۱۳ که از مراکز آکادمیک گرفته شد، نظر افراد را در خصوص اینکه طی ۵ سال گذشته، نام کدام یک از افراد زیر در پایان‌نامه‌ها و مقالات بیشتر از بقیه ذکر شده‌است؟ نتیجه نظرسنجی برتری نام تارانتینو را در مقابل افرادی چون کریستوفر نولان، آلفرد هیچکاک، مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ نشان می‌داد.
تارانتینو برای چند بار مختلف با هنرمندانی چون میرا سوروینو، آلیسون آندرس، سوفیا کوپولا، جولی دریفوس، دیدم ارول، مارگارت چو و کیتی گریفین وارد رابطه‌های عاشقانه‌ای شده‌است. البته گفته می‌شود وی با اوما تورمن، از بازیگرانی که در فیلم بیل را بکش با وی همکاری کرده‌است نیز رابطه داشته‌است. اما تارانتینو در طول این مدت به این موضوع تأکید دارد که رابطه‌هایی که داشته همگی از نوع عشق افلاطونی بوده. وی گفته «نمی‌گویم که هیچ‌وقت ازدواج نخواهم کرد یا اینکه زیر ۶۰ سالگی باید پدر شوم؛ ولی من انتخابم را کرده‌ام که تنها در این راهم باشم. چون وقت فیلم ساختن دارم.»
تارانتینو دارای تمایلات فتیش پا یا فوت فتیش است. تارانتینو در سال ۲۰۱۸ با دنیلا پیک ازدواج کرد.
از دوستان صمیمی تارانتینو می‌توان به رابرت رودریگز اشاره کرد که تارانتینو از وی به عنوان برادرش یاد می‌کند. دیگر دوستان صمیمی وی شامل: فیونا اپل، الی روث، پل توماس آندرسن، کوین اسمیت و هاروی کایتل.
گفته می‌شود تارانتینو قرار است در سن ۶۰ سالگی خود را بازنشسته کند و تمام‌وقت مشغول نوشتن رمان شود. وی همچنین از منتقدان دیجیتالی شدن سینما است. وی اظهار داشته: «اگر به جایی برسیم که حتی دیگر نشود فیلم ۳۵میلی‌متری را در سینما پخش کرد، مطمئناً زودتر از ۶۰ سالگی بازنشسته خواهم شد.». گفته می‌شود وی در سال ۲۰۱۰ یک سینما را در شهر لس آنجلس خریداری کرده و گفته که تا زمانی که من زنده و پولدار هستم، این سینما فیلم‌های ۳۵میلی‌متری پخش خواهد کرد.
موسسه ملی قلب، شش، و خون ایالات متحده آمریکا مشهور به NHLBI، یکی از اعضای موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا (مشهور به NIH) می‌باشد.
وظیفه این مرکز فدرال رهبری و نظارت بر تحقیقات علوم و فناوری در حیطه قلب، شش، و خون می‌باشد.
دفاتر این موسسه که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد در جنوب ایالت مریلند واقع گردیده است.
در سال ۲۰۰۶ بودجه این موسسه تحقیقات دولتی بیش از ۲٫۸۹ میلیارد دلار بود.
ریاست کل سازمان بر عهده گری گیبسونز می‌باشد.
نویز یا نوفه به معنی آلودگی صوتی است، اما در علوم و مهندسی، به سیگنالی ناخواسته گفته می‌شود که بر سیگنال‌های دیگر اثر نامطلوب می‌گذارد، مثلاً با اضافه شدن به آن‌ها شکلِ آن‌ها را تغییر می‌دهد، و در نتیجه باعث اختلال می‌شود.
در علوم و مهندسی انواع گوناگون نویز تعریف می‌شود که تعریف دقیق آن‌ها در کاربردهای مختلف، لزوماً یکسان نیست.
نویز، ذاتاً ماهیّتی تصادفی یا اتفاقی دارد، بنابراین در بررسی و مشخص‌کردن آن از مفاهیم آمار و احتمال استفاده می‌شود.
برای مثال، نویزِ تصویر اغلب بر روی مؤلفه‌های فرکانس‌بالا در تصویر اثر می‌گذارد. دامنهٔ طیف توان نویز، که طیف وینِر هم نامیده می‌شود، همان واریانس نویز (formula_1) است. طیف توانِ نویزِ تصویر، تابعی از بسامد فضایی است.
گرما باعث افزایش جنبش اتفاقی الکترون‌ها شده و منجر به تولید سیگنال الکتریکی نسبتاً ضعیفی می‌شود که نوفه گرمایی نام دارد. این سیگنال ضعیف می‌تواند بر سیگنال‌های دیگر اثر گذاشته و آنها را تغییر دهد.
موتورهای درون‌سوز مانند موتور خودرو که در آنها از جرقهٔ شمع خودرو برای احتراق استفاده می‌شود، قطع و وصل شدن ولتاژ سر شمع‌ها در دلکوی خودرو، یا موتور الکتریکی وسیله‌های خانگی، منابعی برای تولید نویز القایی هستند (هر چند ماهیت این نویزها لزوماً یکسان نیست). این وسیله‌ها مانند یک فرستنده عمل می‌کنند و می‌توانند نویز ارسال کنند، و هر دستگاه برقی یا الکترونیکی دیگری (مانند رادیوی خودرو) که در نزدیکی این منابع نویز قرار گرفته‌است، این نویز را دریافت می‌کند. کابل برق فشار قوی یا رعد و برق نیز نویزٔ القایی ایجاد می‌کنند.
هم‌شنوی اثر میدان‌های مغناطیسی یک کابل بر روی خود کابل است. این نویز گاهی القاء متقابل نیز نامیده می‌شود.
قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنیت نام قطعنامه‌ای است مربوط به پروندهٔ هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران که در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ (میلادی)، (برابر با ۴ فروردین ۱۳۸۶) با رأی موافق تمامی پانزده عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد، به تصویب رسید.
در قطعنامه ۱۷۴۷ که به اتفاق آرا تمامی اعضای دائمی و غیردائمی شورای امنیت به تصویب رسید، از تمامی کشورهای جهان خواسته شده‌است تا فعالیت خود با شرکت‌های ایرانی را که در زمینه انرژی هسته‌ای فعالیت دارند، محدود کنند. همچنین ممنوعیت صادرات و واردات سلاح‌های سنگین به ایران نیز از دیگر موارد صادره در این قطعنامه است.
همچنین شورای امنیت به جمهوری اسلامی ایران ۶۰ روز مهلت داد تا با تبعیت از این قطعنامه و در خواست‌های قطعنامه ۱۷۳۷ که پیش از آن تصویب شده بود، به فعالیت‌های «حساس اتمی» خود، از جمله غنی‌سازی اورانیوم پایان دهد.گام بعدی جامعه جهانی پس از تحریم‌های بی‌نتیجه ("بی‌بی‌سی فارسی")
در ضمیمه قطعنامه اسامی نهادها و افراد تحت تحریم به شرح زیر آمده‌است.23 نهاد و 27 شخصیت حقیقی در ایران مورد تحریم‌های مالی و مسافرتی قرار گرفتند وبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
علی‌رغم این که روش آزمون فراصوت دارای مزایای زیادی است و می‌تواند به لحاظ نظری عیوب بسیار کوچک را تشخیص دهد، اما در عمل به علت وجود نویز قدرت تشخیص این روش بسیار پایین‌تر از مقادیر نظری است. نکته حائز اهمیت آن است که امروزه با وجود ترنسدیوسرهای با حساسیت‌های بالا که در این آزمون‌ها استفاده می‌شود، نمی‌توان انتظار بهبود قابل توجهی به لحاظ سخت‌افزاری در این زمینه داشت. در واقع برخلاف بسیاری از آزمون‌های دیگر در این روش محدودیت نه بر روی سخت‌افزار بلکه بر روی روش‌های مورد استفاده در پردازش سیگنال‌های فراصوت می‌باشد A. Sinclair, An analysis of ultrasonic frequency response for flaw detection: a technique review, Materials Evaluation 43 6, pp. 879–883, 1989.
فیوچرشاپ فروشگاه زنجیره‌ای فعال در زمینه لوازم خانگی، تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی در کشور کانادا است. این شرکت زنجیره‌ای، متعلق به بست بای بوده و دارای بیش از ۱۳۰ شعبه در استان‌های مختلف کاناداست و بیش از چهارده هزار کارمند در آن اشتغال دارند.
حسن خسروشاهی کانادایی ایرانی تبار در سال ۱۹۸۲ این شرکت را تأسیس نمود.
پیوند کووالانسی (به انگلیسی: Covalent bond) یا رابطه اشتراکی یا بند هم‌ارزا یک نوع رابطه شیمیایی در شیمی است. در ترکیب یونی، اتم‌ها با از دست دادن یا گرفتن الکترون، مدار بیرونی خود را پر می‌کنند. اما در رابطه اشتراکی (کووالانسی) اتم‌ها می‌توانند با اشتراک الکترون‌ها مدار خودشان را پر کنند و به آرایش هشت‌تایی پایدار گاز نجیب بعد از خودشان برسند. پیوند کووالانسی بین نافلزات مشابه یا غیرمشابه با اشتراک الکترون‌های مدار آخر انجام می‌شود؛(البته دارای استثنا است پیوند بین آمونیوم نافلزی با نافلزات از نوع پیوند یونی میباشند). پیوند کووالانسی را با خط راست نشان می‌دهند و در هر پیوند(۲)الکترون شرکت دارند. پیوند کووالانسی می‌تواند《یک‌گانه، دوگانه یا سه‌گانه》باشد. موادی که پیوند کووالانسی دارند در هیچ شرایطی برق را عبور نمی‌دهند؛ البته گرافیت از این قضیه مستثنی است. موادی که پیوند کووالانسی دارند نقطه جوش و ذوب پایین‌تری نسبت به موادی با پیوند یونی دارند و بین آن‌ها هر کدام که جرم مولکولی بیشتری دارد دارای نقطه جوش و ذوب بالاتری است. به جز هیدروژن در بقیه اتم‌ها مجموع الکترون‌های پیوند و غیر پیوندی در لایه ظرفیت باید هشتایی باشد. تمام گازها، قندها، الکل‌ها، پلیمرها، سوخت‌ها و آب پیوند کووالانسی دارند. پیوند کووالانسی نیروی جاذبه بسیار قوی دارد که اتم‌ها را به شدت کنار هم نگه می‌دارد، به همین خاطر به ترکیب مولکولی معروفند. البته شایان ذکر است که آب فراوان‌ترین ترکیب مولکولی است که به سه حالت جامد مایع وگاز یافت می‌شود. نام دیگر این پیوند اشتراکی نیز است.
پیوند کووالانسی در اثر نیروی جاذبهٔ الکتریکی به وجود می‌آید؛ به طور مثال هنگامی که دو اتم هیدروژن به هم نزدیک می‌شوند، جاذبهٔ الکتریکی بین آن‌ها ایجاد می‌شود و دو اتم با هم‌رسانی یک جفت الکترون کنار هم می‌مانند. پیوند کووالانسی اغلب بین دو اتم نافلز است؛ مثلاً یک اتم کربن با چهار اتم هیدروژن چهار پیوند کووالانسی در یک مولکول به وجود می‌آورند که به متان معروف است.
بر اساس نظریه لوویس، پیوند کووالانسی نتیجه اشتراک یک جفت الکترون (=دو الکترون) بین دو اتم است. بر این اساس، الکترون‌های مشترک توسط هسته هر دو اتم جذب می‌شوند و مانند چسب، منجر می‌شوند که دو هسته نزدیک به هم بمانند و اتم‌ها به هم پیوند (اتصال) یابند. طبق نظریه لوویس، اتم هر عنصر تا جایی پیوند برقرار می‌کند که جمع الکترون‌های پیوندی (=الکترون‌های مشترک) و الکترون‌های نا پیوندی آخرین لایه الکترونی‌اش برابر با ۸ شود (مشابه گازهای نجیب؛ به جز هیدروژن که همانند هلیم، و فقط دارای ۲ الکترون می‌شود). این قاعده به قاعده هشت‌تایی (هشتایی) یا همان اوکتت (Octet) معروف است.Chemistry; Charles E. Mortimer; 6th Edition; Chapter8
پس از ارائه معادلات مربوط به مکانیک کوانتوم و پیدایش شیمی کوانتوم، نگاه تازه‌ای به پیوند کووالانسی شکل گرفت. طبق توصیف کوانتومی، پیوند کووالانسی نتیجه برهم‌کنش دو اوربیتال اتمی است که نتیجه‌اش ایجاد اوربیتال‌های مولکولی می‌باشد. بر این اساس، الکترون‌هایی که در اتم‌ها و درون اوربیتال مولکولی‌ها بوده‌اند؛ پس از برقراری پیوند هم باید درون اوربیتال‌هایی باشند که متعلق به کل مولکول هستند و بدین ترتیب الکترون‌های پیوندی در فضای گسترده‌ای اطراف دو یا چند هسته گردش می‌کنند و از این طریق، کل ساختار را به هم متصل نگه می‌دارند.Chemistry; Charles E. Mortimer; 6th Edition; Chapter9
اگر الکترون‌های پیوند کووالانسی به شکل متقارن بین دو هسته گردش کنند، می‌گوییم یک پیوند کووالانسی غیرقطبی داریم؛ اما اگر الکترون‌ها بیش‌تر وقت خود را نزدیک به یکی از هسته‌ها باشند (به‌طور میانگین به یک هسته نزدیک‌تر و از یک هسته دورتر باشند)، می‌گوییم پیوند کووالانسی قطبی داریم؛ بدین معنی که یک سمت تجمع بار منفی داریم و سمت دیگر کمی از بار منفی خالی شده‌است.
بر اساس شکل‌گیری پیوندهای کووالانسی قطبی و غیرقطبی، پائولینگ مفهوم الکترونگاتیوی را شکل داد.
در بسیاری موارد، بیش از دو الکترون بین دو هسته به‌طور مشترک قرار می‌گیرند؛ مثلاً در مولکول اکسیژن، ۴ الکترون (۲ جفت الکترون) بین اتم‌های اکسیژن مشترک هستند. در مولکول نیتروژن هم ۳ جفت الکترون مشترک بین دو اتم وجود دارد. در اصطلاح گفته می‌شود پیوند بین اکسیژن‌ها در مولکول اکسیژن از نوع پیوند دوگانه و پیوند بین نیتروژن‌ها در مولکول نیتروژن از نوع پیوند کووالانسی سه‌گانه است.
در موارد اندکی هم پیوند کووالانسی چهارگانه دیده شده‌است.
فاصلهٔ بین اتم‌های متصل به هم را طول پیوند می‌گویند. هر چه طول پیوند کمتر باشد، انرژی آن بیشتر است. انرژی پیوند، انرژی لازم برای غلبه بر نیروی جاذبهٔ بین اتم‌هاست و واحد آن کیلو ژول بر مول (kJ/mol) است. پیوندهای چندگانه نسبت به پیوندهای ساده (یگانه) بین همان اتم‌ها، دارای طول پیوند کم‌تر و انرژی پیوند بیش‌تر هستند. به طور نمونه، پیوند بین اتم‌های کربن در اتان، اتِن و اتین به ترتیب از نوع ساده، دوگانه و سه‌گانه است. در نتیجه طول پیوند کربن-کربن از اتان به اتین کاهش می‌یابد و انرژی پیوند زیاد می‌شود.Organic Chemistry; Morrison & Boyd; 6th Edition; Chapters3, 8 and 12
نقطهٔ ذوب و جوش جامدهای مولکولی (مثل آب) خیلی پایین‌تر از ترکیبات یونی است. اکثر این ترکیب‌ها نارسانای برق هستند. جامدهای کووالانسی (نظیر الماس) به دلیل ساختار یک‌پارچه، نقطه ذوب و جوش بسیار بالایی دارند.
شیمی دوم دبیرستان و
علوم سوم راهنمایی (مبتکران)
کتاب شیمی عمومی نوشته مسعود رفیعی زاده
پیوند فلزی (Metallic bonding) نوعی از پیوند های شیمیایی بین اتمی است که میان فلزات دیده می‌شود. چون فلزات نمی‌توانند پیوند کووالانسی برقرار کنند، در یک گروه هشت‌تایی قرار می‌گیرند و الکترون در آن‌ها به راحتی حرکت می‌کند. فلزهایی مانند لیتیم، سدیم و آهن این‌گونه اند.
در فلزات ما مراکز اتم ها را به صورت هسته هایی با بار مثبت در نظر می گیریم که در کنار یکدیگر واقع شده اند. این هسته های مثبت، الکترون های لایه ظرفیت خود را به صورت آزادانه در بین کلیه اتم ها رها می کنند و به این ترتیب توده ای از الکترون های آزاد مابین اتم ها جریان می یابد که به آن ابر الکترونی (دریای الکترونی) گفته می شود.
لذا اتم های یک فلز در الکترون های ظرفیت همدیگر شریک می باشند، این الکترون ها با یون به خصوصی پیوند برقرار نمی کنند، بلکه در سطوح معین انرژی بین یون های مثبت فلز آزادانه حرکت می کنند. یون های مثبت فلزی بعلت وجود نیروی جاذبه بین خود و ابر الکترونی در کنار همدیگر قرار می گیرند. می توان گفت که پیوند فلزی همان پیوند کووالانسی است که بین تعداد اتم های بیشماری برقرار می شود.
سید جواد رضویان (زادهٔ ۶ مرداد ۱۳۵۳) بازیگر و کارگردان ایرانی است.
جواد رضویان از پدری یزدی و مادری قمی در شهر قم به دنیا آمد. او به‌طور اتفاقی وارد رشته بازیگری شد. سید جواد رضویان در سال اول دانشگاه با مهران غفوریان، امیر غفارمنش و بیژن بنفشه‌خواه همکلاس بود و به کمک آن‌ها وارد این رشته شده‌است. سید جواد رضویان از سال ۱۳۷۳ در عرصه بازیگری مشغول به کار شده‌است. او با مجموعه سیب خنده به تلویزیون آمد؛ ولی با مجموعه طنز پاورچین به کارگردانی مهران مدیری به موفقیت رسید و در جایزه بزرگ مجدداً به کارگردانی مهران مدیری این موفقیت را تکرار کرد. بازی او در سریال در حاشیه ۱ و درحاشیه ۲ به کارگردانی مهران مدیری باعث محبوبیت بیش از پیش جواد رضویان شد. جواد رضویان یکی دو تجربه کارگردانی هم از جمله ۰۲۱ داشته که البته نتوانست در این زمینه موفقیت‌هایی که در عرصه بازیگری به‌دست آورده بود را تکرار کند. وی تاکنون در چند تله فیلم نیز بازی کرده و تا به حال چند آلبوم نیز بیرون داده‌است که آخرین آن کار آن با نام لحاف دوزی است. وی تنها یک فرزند دختر به نام یامین رضویان دارد.
جواد رضویان، شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۴ در آخرین روز سال ۱۳۹۴ پس از آنکه به عنوان یکی از سه بازیگر برگزیده برنامه سه ستاره معرفی شد با بغض اعلام کرد که دیگر در تلویزیون کار نخواهد کرد و برای همیشه خداحافظی کرد.
اما مدتی پس از این ماجرا در مجموعه همسایه‌ها و ۰۲۱ به ایفای نقش پرداخت و دوباره به تلویزیون برگشت.
بخش مرکزی شهرستان اسفراین یکی از بخش‌های شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان اسفراین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۱۲۸۳ نفر بوده است.
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان بام و صفی‌آباد در استان خراسان شمالی ایران است. مرکز این بخش، شهر صفی‌آباد است.
شهر: صفی‌آباد
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بام و صفی‌آباد برابر با ۹٬۹۸۵ نفر بوده‌است.
بخش گرمخان یکی از بخش‌های شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش گرمخان شهرستان بجنورد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۸۴۳۲ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان بجنورد یکی از بخش‌های شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بجنورد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۴۲۸۵۷ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان جاجرم یکی از بخش‌های شهرستان جاجرم در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: گرمه جاجرم و درق.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان جاجرم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۰۵۴۸ نفر بوده‌است.
بخش جلگه شوقان یکی از بخش‌های شهرستان جاجرم در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: شوقان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جلگه شوقان شهرستان جاجرم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۰۳۴ نفر بوده‌است.
بخش جلگه سنخواست یکی از بخش‌های شهرستان جاجرم در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر سنخواست و روستاهای مختلفی مثل اندقان، کرف، خراشا، جربت، ملاویس و دربند در این بخش، تات‌نشین هستند.
شهرها: سنخواست
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جلگه سنخواست شهرستان جاجرم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۹۰۱ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان شیروان یکی از بخش‌های شهرستان شیروان در استان خراسان شمالی ایران است. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: شیروان ، زیارت؛خانلق
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان شیروان در سال ۱۳۸۵ برابر با۳۰۰۰۰نفر بوده است .
بخش سرحد یکی از بخش‌های شهرستان شیروان در استان خراسان شمالی ایران است اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ..
شهر: لوجلی
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سرحد شهرستان شیروان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶۱۳۲ نفر بوده است .
بخش مرکزی شهرستان فاروج یکی از بخش‌های شهرستان فاروج در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فاروج در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۱۳۴ نفر بوده است.
بخش خبوشان به مرکزیت شهر تیتکانلو یکی از بخش‌های شهرستان فاروج در استان خراسان شمالی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش خبوشان شهرستان فاروج در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۳۴۰ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان سملقان، یکی از بخش‌های شهرستان سملقان در استان خراسان شمالی ایران است. مرکز این بخش، شهر آشخانه است.
شهر: آشخانه
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سملقان برابر با ۵۳٬۱۱۰ نفر بوده‌است.
بخش سِمِلقان، یکی از بخش‌های شهرستان سملقان در استان خراسان شمالی ایران است. مرکز این بخش، شهر قاضی است.
شهرها: آوا و قاضی
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش سملقان برابر با ۲۱٬۳۷۸ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان بیرجند یکی از بخش‌های شهرستان بیرجند در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بیرجند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹۶،۸۲۴ نفر بوده است.
شهرها: بیرجند
بخش مرکزی شهرستان خوسف یکی از بخش‌های شهرستان خوسف در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
این بخش از شمال به شهرستان سرایان، از شرق به شهرستان بیرجند، از جنوب به شهرستان نهبندان و از غرب به شهرستان طبس محدود می‌شود.
شهرها: خوسف، محمدشهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش خوسف شهرستان خوسف در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۴،۹۲۲ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان درمیان یکی از بخش‌های شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان درمیان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۱۴۰۹ نفر بوده است.
بخش گزیک یکی از بخش‌های شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش گزیک شهرستان درمیان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۰۸۹ نفر بوده است.
بخش قهستان یکی از بخش‌های شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش قهستان شهرستان درمیان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۲۹۵ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان سربیشه یکی از بخش‌های شهرستان سربیشه در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سربیشه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۵،۷۸۸ نفر بوده است.
بخش مود یکی از بخش‌های شهرستان سربیشه در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مود شهرستان سربیشه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱،۸۰۳ نفر بوده است.
شهر مود
بخش مرکزی شهرستان قائنات یکی از بخش‌های شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. مرکز بخش شهر قائن می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان قائنات در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۴٬۹۴۰ نفر بوده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این بخش ۷۰٬۶۸۶ نفر (در ۱۹۴۳۲ خانوار) بوده‌است.
بخش سده یکی از بخش‌های شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. مرکز آن آرین شهر می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سده شهرستان قائنات در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹٬۳۳۷ نفر بوده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش ۲۲٬۴۷۳ نفر (در ۶۰۳۴ خانوار) بوده‌است.
بخش زهان یکی از بخش‌های شهرستان زیرکوه در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
دهستان افین و دهستان زهان است. همچنین این بخش تنها دارای یک شهر به‌اسم زهان است. مهم‌ترین روستاهای بخش زهان عبارتند از: افین، زردان، شیرگ و کبودان.
بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زهان شهرستان زیرکوه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۲۲۷۹ نفر بوده‌است
بخش نیمبلوک یکی از بخش‌های شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. مرکز آن شهر خضری دشت‌بیاض می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش ۱۹٬۷۹۱ نفر (در ۶٬۰۸۷ خانوار) بوده است.
خضری دشت بیاض
نیمبلوک (اسلام آباد)
کرغند
بخش مرکزی شهرستان زیرکوه یکی از بخش‌های شهرستان زیرکوه در استان خراسان جنوبی است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. مرکز این بخش شهر حاجی‌آباد می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان زیر کوه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶٫۲۰۳ نفر بوده که از این میزان ۱۶۹۵۱ نفر باسواد بوده‌اند.
این بخش در شرق شهرستان قائنات واقع شده‌است و دارای دو دهستان به نامهای دهستان زیرکوه به مرکزیت حاجی‌آباد و دهستان پترگان به مرکزیت شاهرخت می‌باشد. مساحت آن ۶٫۴۲۸ کیلومتر مربع و فاصله مرکز بخش تا مرز ۸۵ کیلومتر است.
این بخش از طریق دهستان پترگان ۱۱۶ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد و بازارچه مرزی یزدان در این منطقه واقع است. تمامی مرز مشترک را دشت تشکیل می‌دهد.
از پدیده‌های مهم جغرافیایی این بخش می‌توان از دَقّ پِترِگان نام برد.
اقلیم: دشت و کوهستان
جاهای دیدنی:
طبعت زیبای روستای پیشبر، آبیز
نوع آب‌وهوا: نیمه گرمسیری متوسط
میزان بارندگی: ۱۵۰ میلی‌متر
بیشینهٔ دما: ۳۸ درجه سانتیگراد
کمینهٔ دما: ۱۰- درجه سانتیگراد
آموزش و پرورش :
بهداشت ودرمان:
تعداد پزشکان عمومی: ۵ نفر
بخش مرکزی شهرستان نهبندان یکی از بخش‌های شهرستان نهبندان در استان خراسان جنوبی ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: نهبندان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نهبندان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۵۲۵۲ نفر بوده است.
بخش شوسف یکی از بخش های شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش ۱۲٬۴۳۹ نفر (در ۳٬۷۲۶ خانوار) بوده‌است.
شهرها: شوسف
سکینه قاسمی مشهور به پری بُلنده ، کارگر جنسی ایرانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و به آتش کشیده شدن محلهٔ شهر نو، دستگیر و در ۲۱ تیر ۱۳۵۸ به اتهام «فساد فی‌الارض»، همراه با ۲ کارگر جنسی دیگر اعدام شد. در ادبیات معاصر و فرهنگ عامه نیز چند بار به وی و سرنوشت او اشاره شده‌است. از پری بلنده، اشرف چهارچشم و ثریا ترکه به عنوان نخستین زنانی یاد می‌شود که پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ اعدام شده‌اند.اخبار روز: "پری بلنده"، نوشتۀ مهدی اصلانی، نوشته‌شده در ۱۹ تیر ۱۳۹۹؛ بازدید در ۲۲ تیر ۱۳۹۹.
اطلاعات دقیقی از زندگی او در دسترس نیست. طبق بعضی از منابع متولد قزوین بود و در محلهٔ شهرنو در تهران کارگری جنسی می‌کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و با غیرقانونی شدن کارگری جنسی و به آتش کشیده شدنمحکومان دادگاه‌های انقلاب اسلامی به روایت تصویر، "بی‌بی‌سی فارسی" خانه‌های محلهٔ شهرنو و دستگیری بعضی از کارگران جنسی، به جرم دایر کردن روسپی‌خانه و کارگری جنسی در دادگاه انقلاب محاکمه و به حکم قاضی شرع، به اعدام محکوم شد. طبق گزارش‌های رسمی در ساعت ۱ بامداد روز ۲۱ تیر ۱۳۵۸ همراه با دو کارگر جنسی دیگر اعدام شد.
ظاهراً به دلیل داشتن قد بلند، ابتدا به «پری قد بلنده» و بعدها به «پری بلنده» شهرت پیدا کرد.به عبارت دیگر: گفتگو با علیرضا نوری‌زاده، "بی‌بی‌سی فارسی"
طبق آنچه در خاطرات یکی از زندانیان سیاسی قبل از انقلاب منتشر شده‌است. پری بلنده در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲ در زندان قصر در بخش جنحه و جنایی بوده‌است. عاطفه جعفری که عضو سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و در خانهٔ تیمی دستگیرشده بود در خاطرات زندان‌اش می‌نویسد:جعفری ۷۹
سکینه قاسمی در ۲۱ تیر ۱۳۵۸ همراه با دو کارگر جنسی دیگر اعدام شد.
روزنامهٔ "کیهان" پنج‌شنبه ۲۱ تیر ۱۳۵۸ در تیتر درشتی نوشته‌است: «"به‌حکم دادگاه انقلاب اسلامی ۳ زن و ۴ مرد تیرباران شدند"» در تیتر کوچک‌تر این خبر آمده‌است: «اسامی زنان اعدام شده: پری بلنده، ثریا ترکه و اشرف چهارچشم بود»روزنامه کیهان ۵۶۱ عکسی از پری بلنده با چادر زیر این خبر چاپ شده‌است. در صفحهٔ دوم ستون پنج شرح کامل‌تری آمده‌است و بخشی از حکم دادگاه هم نوشته شده‌است.
هیچ اطلاع یا گزارشی در مورد چگونگی محاکمه و دفاعیات متهم و نحوهٔ بازداشت ارائه نشده‌است. در گزارش کوتاه روزنامهٔ "کیهان"، که تنها منبع رسمی موجود است، آمده‌است که وی در «شعبه اول دادگاه انقلاب» محاکمه شد.
طبق گزارش روزنامه کیهان صدور حکم در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی تهران پس از چندین جلسهٔ رسیدگی سری به پرونده صورت گرفته‌است. بخشی از حکم صادره در این گزارش آمده‌است:
«... به‌جرم یک عمر فحشا و فساد و خرید و فروش دختران خردسال و زنان گول‌خورده و اغفال‌شده و دائر کردن مراکز فحشا و عشرت‌کده‌های مختلف که موجب انحراف نسل جوان این مملکت گردیده‌اید مفسدفی‌الارض شناخته شده به اعدام محکوم می‌گردد…»روزنامه کیهان ۵۶۲