moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد بیان می‌کند که ریشه‌شناسی این واژه دقیقاً مشخص نیست، اما این واژه احتمالاً با تعدادی از کلمات آلمانی با معانی مربوط به جذاب، مالش و رابطه جنسی هم‌ریشه است. همچنین احتمال اشتقاق از یک واژه فرانسوی قدیمی که به معنای «گول‌زدن» است نیز در نظر گرفته شده‌است."Fuck." "OED Online". Draft Revision, June 2008. Oxford University Press. Accessed 26 August 2008 OED.com http://public.oed.com/the-oed-today/recent-updates-to-the-oed/previous-updates/march-2008-update/
طبق مطالعات دکتر پاول بوث در سال ۲۰۱۵، اولین استفاده از این واژه با معنای کنونی به حدود سال ۱۳۱۰ میلادی در چستر انگلستان بازمی‌گردد.
در سال ۱۹۷۱، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت که نمایش عمومی واژه فاک تحت متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا محافظت می‌شود و نمی‌توان آن را جرم برشمرد."403 U.S. 15" (1971)
خودنگاره در آینه محدب ، تابلویی نقاشی ار هنرمند ایتالیایی اواخر دوران رنسانس، پارمیجانینو است که در موزه ای در شهر وین اتریش نگهداری می‌گردد.
این تابلو که با ابعاد ۲۴٫۴ سانتی‌متر به صورت رنگ روغن روی چوب کار شده در سال ۱۵۲۴ میلادی خلق شده‌است.
کارناوال ونیز هرساله حدود اوایل فوریه در شهر ونیز ایتالیا برگزار می‌شود که از قدیمی‌ترین و مشهورترین جشن‌های جهان است و هر سال ۵۸ روز پیش از عید پاک (دو جمعه پیش از سه‌شنبه اعتراف) آغاز به کار می‌کند.
فلسفه استفاده از ماسکهای خاص در این کارناوال، به از بین بردن اختلاف ظاهری بین طبقات غنی و فقیر باز می‌گردد و همچنین فرصتی هم برای دست انداختن مقامات و قدرتمندان جامعه ایجاد می‌کند. ایتالیایی‌ها مثلی دارند که می‌گوید: "در زمان کارناوال هر نوع شوخی روا است!"http://www.bbc.co.uk/persian/interactivity/2012/02/120222_userphoto_venice_babak.shtml
این مراسم که در حدود زمانی فستیوال ماه روزه‌داری کلیسای کاتولیک رم و در واقع جشنهایی است که قبل از این ماه و چند روز مانده به روز چهارشنبه توبه یا چهارشنبه خاکستری انجام می‌شود.
قدیمی‌ترین مدرکی که در آن از کارناوال ونیز یاد شده به سال ۱۰۹۴ میلادی بازمی‌گردد و بنابر تصور عامه مردم، کارناوال ونیز از جشن سالیانه پیروزی دوک ویتاله میچیلی دوم بر اولریش دوم از تره ون فرمانروای آکوئیلیا در ۱۱۶۲ سرچشمه گرفته‌است.http://www.aftabir.com/articles/view/art_culture/culture/c5c1202656957p1.php/تاریخچه-ماسکهای-کارناوال-ونیز
ماسک سازان از جایگاه ویژه ای در جامعه برخوردار بودند، قانون خود و صنف خود را داشتند.
شواهد کمتری در مورد انگیزه اولین ماسک استفاده شده در ونیز وجود دارد. یک دانشمند استدلال می‌کند که پوشاندن صورت در انظار عمومی پاسخی منحصر به فرد ونیزی به یکی از سفت و سخت‌ترین سلسله مراتب طبقاتی در تاریخ اروپا بود. در طول کارناوال، قوانین جمع‌آوری به حالت تعلیق درآمد، و افراد می‌توانستند به جای آنچه طبق قانون برای حرفه و طبقه اجتماعی آنها وضع شده بود، مطابق میل خود لباس بپوشند.
اولین منابع مستند ذکر شده در مورد استفاده از ماسک در ونیز را می‌توان در قرن سیزدهم یافت.Janet Sethre, The souls of Venice, 2003. Page 132. شورای عالی پرتاب تخم مرغ معطر را برای افراد نقاب دار جرم دانست. این ovi odoriferi پوسته‌های تخم مرغ بود که معمولاً با عطر گلاب پر می‌شد و توسط مردان جوان به طرف دوستانشان یا زنان جوانی که آنها تحسین می‌کردند پرتاب می‌شد. با این حال، در برخی موارد، تخمها با جوهر یا مواد آسیب رسان دیگر پر می‌شدند. قمار در ملا public عام معمولاً غیرقانونی بود، مگر در کارناوال. این سند حکم می‌کند که افراد نقاب دار قمار ممنوع است.
قانون دیگری در سال ۱۳۳۹ ونیزی‌ها را از پوشیدن لباس مبدل مبتذل و بازدید از صومعه سرای ماسک پوش منع می‌کند. این قانون همچنین نقاشی صورت، یا پوشیدن ریش یا کلاه گیس‌های کاذب را ممنوع کرده‌است.
در اواخر جمهوری، استفاده از ماسک در زندگی روزمره به شدت محدود شد. در قرن هجدهم، از ۲۶ دسامبر فقط حدود سه ماه محدود شد. ماسکها به‌طور سنتی با مهره‌های تزئینی رنگی پوشیده می‌شدند.
کارناوال جدید ونیز به مدت ۱۱ روز می‌باشد که از دو جمعه قبل از روز سه‌شنبه اعتراف (قبل از چهارشنبه خاکستر) آغاز می‌شود، روز سه‌شنبه به اوج خود می‌رسد. این تاریخ هرسال تغییر می‌کند و زمان برگزاری آن در سال‌های گذشته به شرح زیر است:
در این کارناوال مرسوم است که یک زن و مرد لباس و ماسک مشابهی داشته باشند و مانند شخصیت‌های تمثیلی لباس بپوشند و در گذشته خیابان‌های ونیز پر از کسانی بود که ماسک بر چهره داشتند و نمی‌شد تفاوتی میان نجیب زادگان و افراد معمولی جامعه گذاشت.
محمدعلی غزنوی معروف به مدرس افغانی یا آیت‌الله محمدعلی مدرس افغانی (متولد ۱۲۸۴ در قریهٔ خاربید المیتو، ولسوالی جاغوری، ولایت غزنی - ۱۳۶۵ در قم) مجتهد و فقیه برجستهٔ شیعه از هزاره‌های اهل افغانستان و استاد سطوح عالی ادبیات و نحو در حوزه علمیه قم بود. وی از استادان نجف همچون سید ابوالحسن اصفهانی، محمد علی کاظمی خراسانی و محمدحسین نائینی و نیز سید ابوالقاسم خویی اجازه‌نامه‌های متعدد داشتجایگاه علامه آیت‌الله العظمی شیخ محمد علی مدرس افغانی، در جوامع اسلامی.
هم‌چنین ایشان از جمله متأثرانِ از سبک و سیاق روش ادبی استاد برجسته‌اش ادیب نیشابوری محسوب می‌شود.
او در ابتدا به شیخ محمدعلی غزنوی معروف بود و پس از آن که در سال ۱۳۰۴ به حوزه علمیه نجف رفت، با تلاش‌های خود، لقب مدرس به او داده شد. مدرس افغانی، پس از حدود بیست سال تحصیل و تحقیق، در سال ۱۳۱۸ با توصیه سید ابوالحسن اصفهانی به افغانستان برگشت: «من در حالی که روحانی جوان بودم از نجف اشرف به دستور سید ابوالحسن اصفهانی مرجع تقلید وقت، به افغانستان رفته و در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی در خاک اجدادی ام اقامت گزیدم و مدرسه‌ای بنا نهادم و مشغول تدریس و تربیت طلاب شدم.» محمداسحاق فیاض، از علما و مراجع طراز اولِ نجف اشرف، داماد و شاگرد علامه مدرس افغانی می‌باشد. هم‌چنین استادان برجسته ایی همچون محمدعلی کوشا در علوم بلاغی، بدیع و ادبیات متأثر از وی می‌باشند.
مدرس از مجتهدان به نام و مراجع تقلید معروف حوزهٔ علمیه نجف اجازه‌نامه اجتهاد داشت. مطالب و نکات موجود در آن‌ها به خوبی مقام رفیع دانشی وی را در علوم اسلامی نشان می‌دهد. محمد علی کاظمی در اجازه‌نامه خود نوشته‌است: جناب عالم فاضل، مهذب کامل و پاک و مورد اعتماد، شیخ محمد علی غزنوی از جمله کسانی است که عمرش را صرف تحصیل علوم شرعیه کرده‌است؛ در حالی که تحصیل او با بحث و فحص، کوشش، تلاش و اجتهاد همراه بوده‌است، او در محضر علما حاضر شد و از آن‌ها با فهم و تدبر استفاده کرده بحمدالله به مرتبه اجتهاد رسیده و مورد وثوق و اعتماد است.
اجازه‌نامه فوق که به تأیید سید ابوالحسن اصفهانی رسیده در تاریخ یازدهم جمادی‌الاول ۱۳۶۴ صادر شده‌است و خراسانی در اجازه‌نامه دیگری مقام ارجمند علمی علامه را بیشتر ارج نهاده او را از اقرانش پیشگام شمرده‌است.
خویی در اجازه‌نامه خویش علامه مدرس را دانشمند فاضل، ادیب کامل، عماد علمای اعلام و برگزیدهٔ فضلای کرام دانسته‌است.جایگاه علامه الحاج شیخ محمد علی مدرس افغانی، در جوامع اسلامی
مدرس افغانی در ۵ شهریور سال ۱۳۶۵ش در ۸۱ سالگی در قم از دنیا رفت و در آرامگاه باغ بهشت در مقبره خانوادگی سید محمدصادق روحانی به خاک سپرده شد.
گفت‌آواز بخشی از اپرا است که به صورت مکالمه آوازی و خطابه‌مانند بیان می‌شود. گفت‌آواز در سیر نمایش نقشی پیش‌برنده دارد و رخدادهای جاری داستان را به‌سرعت و به گونه‌ای موجز بیان می‌کند.
آهنگسازان اپرا، اغلب پیش از ارائه آریا از یک گفت‌آواز، یعنی خطی آوازی که ریتم و اُفت و خیزهای زیر و بم در آن گفتارگونه است، بهره می‌گیرند. در یک گفت‌آواز، واژه‌ها به تندی ولی شمرده ادا می‌شود و اغلب چندین واژه با زیر و بم یکسان خوانده می‌شود. به‌طور معمول، در گفت‌آواز برای هر هجای کلام فقط یک نت به‌کار می‌رود - بر خلاف آریا که در آن ممکن است یک هجای کلام کشیده ادا شده و نت‌های بسیاری بر آن خوانده شود.
گفت‌آواز غالباً پیش از آریا قرار می‌گیرد و تابع میزان‌های موسیقی نیست. در اپرای ایتالیایی گفت‌آواز در حقیقت رابط بین دو آریاست.
یکای گرمایی بریتانیا یکای سنتی گرما است که برابر ۱۰۵۵ ژول انرژی می‌باشد. یکای SI نوین برای انرژی گرمایی ژول (J) است. به عنوان مقدار گرمای لازم برای افزایش دمای یک پوند آب به میزان یک درجه فارنهایت تعریف می‌شود. همچنین بخشی از یکاهای مرسوم ایالات متحده است.In a short note, Woledge notes that the actual technical term "British thermal unit" apparently originated in the United States, and was subsequently adopted in Great Britain. See
در حالی که واحدهای گرما اغلب توسط واحدهای انرژی در کارهای علمی جایگزین می‌شوند، هنوز هم در برخی زمینه‌ها استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، در ایالات متحده قیمت گاز طبیعی به دلار به ازای هر مقدار گاز طبیعی ذکر می‌شود که در صورت سوزاندن، ۱ میلیون بی‌تی‌یو انرژی گرمایی می‌دهد.The BTU used in American natural gas pricing is "the amount of heat required to raise the temperature of 1 avoirdupois pound of pure water from 58.5 degrees Fahrenheit to 59.5 degrees Fahrenheit at a constant pressure of 14.73 pounds per square inch." See
بی‌تی‌یو در ابتدا به عنوان مقدار گرمای مورد نیاز برای افزایش دمای ۱ پوند سنگینی آب مایع به میزان ۱ درجه فارنهایت در فشار ثابت یک واحد اتمسفر تعریف شد. تعاریف مختلفی از بی‌تی‌یو وجود دارد که کمی متفاوت هستند. این نشان دهنده این واقعیت است که تغییر دمای یک توده آب به دلیل افزودن مقدار خاصی از گرما (محاسبه شده بر حسب واحد انرژی، معمولاً ژول) کمی به دمای اولیه آب بستگی دارد. همان‌طور که در جدول زیر مشاهده می‌شود، تعاریف بی‌تی‌یو بر اساس دماهای مختلف آب تا ۰٫۵٪ متفاوت است.
جعفر خرسندی، (۱۲۸۳–۱۳۵۲) از شاعران برجسته شهر بروجرد و نوازنده تار و ویولن بود. او برادر ناتنی ابوالقاسم لاهوتی و از شاگردان ابوالحسن صبا و روح‌الله خالقی بود.
وی در سال ۱۳۴۳ ریاست اداره فرهنگ و هنر بروجرد را به عهده گرفت و تلاشهای بسیاری برای ارتقا سطح فرهنگ و هنر شهر بروجرد انجام داد.
از آثار او می‌توان به دیوان اشعار استاد جعفر خرسندی
اشاره کرد..
از وی اشعاری در زمینه‌های گوناگون از جمله مناجات نامه، نوروزیه و بهاریه، مدح و ثنای اهل بیت، غزلیات عاشقانه، پند و اندرز و اشعاری به زبان محلی بروجردی و لری به یادگار مانده‌است، از نکات برجسته در شعر وی طبع روان و اثرگذار شاعر است. تخلص او در اشعارش
""خرسندی"" می‌باشد.
جعفر خرسندی در سال ۱۲۸۳ خورشیدی در شهرستان بروجرد به دنیا آمد، در جوانی به همراه خانواده به کرمانشاه رفت و در همان‌جا اقامت گزید. پس از فوت پدر و با ازدواج مجدد مادر، با ابوالقاسم لاهوتی (شاعر و مشروطه خواه بزرگ ایرانی) برادر شد و در محضر وی به کسب علم و سواد و رموز شاعری پرداخت. همنشینی با برادر ناتنی، استعداد و طبع شاعری را در او بارور کرد.
در جوانی اهل سیر و سفر بود و سفرهایی به عراق و دیگر مناطق مرزی داشت.
او در این دوران تجارب بسیار اندوخت و بعضی از این خاطرات را در شعرهایش منعکس کرده‌است.
وی چند صباحی در شهر سنندج اقامت گزید و در آنجا صاحب ۲ فرزند شد.
علاقه وافر وی به موسیقی اصیل ایرانی او را به تهران کشاند و در هنرستان موسیقی ملی نزد اساتیدی چون ابوالحسن صبا و روح‌الله خالقی هنر آموخت و در سازهای مختلف مثل تار و ویولن تبحر یافت.
پس از دورهٔ هنر آموزی به استخدام اداره آموزش پرورش بروجرد درآمد و به شغل مقدس آموزگاری مشغول شد و همزمان ریاست اداره فرهنگ و هنر بروجرد را بعهده گرفت و پایه‌گذار موسیقی در مدارس شهر بروجرد شد.
روحیه هنرمندانهٔ ایشان سرانجام خود را در قالب شعر نشان داد و ایشان در کنار نواختن تار به سرودن شعر مشغول شد.
به طوری که کم‌کم نواختن ساز را کنار گذاشت و تمام وقت خود را صرف سرودن شعر نمود.
ایشان با شعرای زمان خودش از جمله حزین بروجردی که چندین جلد دیوان اشعار از ایشان باقی‌مانده‌است. ارتباط نزدیک و همیشگی داشت و همواره از تجارب یکدیگر در زمینه شعری بهره می‌بردند و گاهی با دیگر شعرای شهر مثل آقای شریعتی گفت و شنود شعری داشت.
او در انجمن شعرای بروجرد حضوری فعال داشت و اشعار خود را غالباً در آنجا بیان می‌نمود.
هنگامی که به سرودن اشعار سیاسی خود در آنجا پرداخت. از طرف سازمان امنیت مورد بازخواست و تهدید قرار گرفت و از وی خواسته شد که آن اشعار را هرگز در جایی دیگر بیان ننماید.
این اولین بار نبود که مورد بازجویی قرار می‌گرفت، چندی قبل به خاطر برادر ناتنی اش ابوالقاسم لاهوتی، که فرماندهی قیام تبریز را در سال ۱۳۰۰ در آذربایجان به عهده داشت از طرف حکومت مورد بازخواست قرار گرفته بود.
او در کنار روحیه شاعرانه‌اش بسیار مقید و پایبند به مقدسات مذهبی خود بود و با حساسیت خاصی تکالیف دینی فرزندانش را به آنها گوشزد می‌کرد.
وجود همسر وی که از یک خانواده معروف و عالم بروجردی ملقب به "آقا برار" که دوست و همنشین سید حسین طباطبایی بروجردی بود، بر اعتقاد مذهبی او افزود، که این روحیه مذهبی را در اشعاری که در باب اهل بیت سروده‌است می‌توان مشاهده کرد.
زندگی او در سال ۱۳۵۲ بر اثر سرطان به پایان رسید و در شهرستان بروجرد به خاک سپرده شد.
دیوان اشعار جعفر خرسندی توسط فرزندان وی در سال ۱۳۸۳ به چاپ رسید و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تهران ۳۰۰ جلد از این کتاب را خریداری نموده و به کتابخانه‌های بزرگ کشور فرستاد.
در همان سال رادیو بروجرد اقدام به پخش ویژه برنامه معرفی وی و اشعارش نمود و بار دیگر یاد او را در اذهان مردم بروجرد زنده گردانید.
مهدی یراحی (زادهٔ ۲۳ آبان ۱۳۶۰)، خواننده، آهنگ‌ساز و زندانی سیاسی اهل ایران است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۷ آغاز کرد. مهدی یراحی برندهٔ جایزهٔ باربد در سی و سومین دوره از جشنوارهٔ موسیقی فجر در سال ۱۳۹۶ برای آلبوم آینه قدی شده‌است.
مهدی یراحی از دی ۱۳۹۷ توسط وزارت ارشاد و صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران (به‌دلیل پوشیدن یونیفورم کارگران بازداشت‌شده اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان در کنسرت و انتشار نماهنگ انتقادی پاره‌سنگ) ممنوع از کار و ممنوع‌التصویر شد. پس از گذشت شش ماه و رفع ممنوعیت از کار در ۲۶ تیر ۱۳۹۸، بار دیگر در بهمن ۱۳۹۸ پس از تقدیم اجرای یکی از آثار خود به کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران (قطعهٔ وداع بعد از رفتن) و همچنین سخنان اعتراض‌آمیزش طی کنسرت‌های اهواز و کرج ممنوع‌الفعالیت شد. وی در مرداد ۱۴۰۱ و در پی پخش اعترافات اجباری سپیده رشنو از صداوسیما اعلام کرد صداوسیما دیگر اجازهٔ پخش هیچ‌یک از آثار او را ندارد.
وی در دوازدهم مهرماه سال ۱۴۰۱ ترانهٔ «سرود زن» را به حمایت از اعتراضات مردم در پی مرگ مهسا امینی منتشر کرد. سرود زن دومین اثر منتشرشده توسط یراحی در حمایت از خیزش انقلابی ۱۴۰۱ مردم ایران است، او ۲۹ شهریور همین سال اثر «قفس بس» را با ترانه‌ای از شهیار قنبری منتشر کرده بود. همچنین سومین آهنگ او در پی حمایت از خیزش انقلابی ۱۴۰۱ اثر «سرود زندگی» است.
در ۳ شهریور ۱۴۰۲ یراحی ترانه اعتراضی جدید خود به نام روسریتو را منتشر کرد، این اثر در حمایت از زنانی است که با پیوستن به جنبش زن زندگی آزادی، روسری از سر برمی‌دارند و مخالفت خود با حجاب اجباری در ایران را نشان می‌دهند. به دستور دادستان تهران مهدی یراحی به اتهام انتشار روسریتو بازداشت شد.
مهدی یراحی ۲۳ آبان ۱۳۶۰ در اهواز متولد شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۹ (در پی مهاجرت به تهران) آغاز کرد؛ اما پیش از آن در سن ۱۰سالگی هم‌زمان با شرکت در مسابقات و فعالیت‌های فرهنگی دوران تحصیل در زادگاهش اهواز، به موسیقی کلاسیک غربی گرایش پیدا کرد. پس از پایان تحصیلات دورهٔ راهنمایی در سال ۱۳۷۶ به آموختن تئوری موسیقی نزد «علی کسرائی» (به قول او تنها معلم موسیقی‌اش) پرداخت و ضمن آن به‌طور آزاد و خودآموز نواختن سازهای پیانو و گیتار را فرا گرفت. مهدی یراحی در سال ۱۳۹۰، نخستین آلبوم رسمی خود را با عنوان منو رها کن منتشر کرد. او پیش از شهرت در عرصهٔ خوانندگی طی ده سال برای بسیاری از خوانندگان از جمله داریوش اقبالی و… در مقام آهنگساز ظاهر شد و در ادامه با اجرای تیتراژ برنامهٔ شب شیشه‌ای به‌عنوان خواننده به شهرت رسید. تا به حال ۴ آلبوم با نام‌های: منو رها کن ۱۳۹۰، امپراتور ۱۳۹۲، مثل مجسمه ۱۳۹۴، آینه قدی ۱۳۹۵ و دو مجموعه به نام‌های: سه‌گانهٔ اجتماعی اول ۱۳۹۷، سه‌گانهٔ اجتماعی دوم ۱۳۹۹ و تعداد قابل‌توجهی تک‌آهنگ عاشقانه و اجتماعی به زبان‌های فارسی و عربی از او منتشر شده‌است. در گذر زمان روند فعالیت هنری یراحی و محتوای آثارش بیش از پیش تحت تأثیر وقایع (عموماً تلخِ) اجتماعی دههٔ ۹۰ شمسی ایران قرار گرفت و همین مسئله طی این سال‌ها باعث بروز ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های طولانی‌مدت کاری و برخوردهای قهری قضایی متعدد برای او گردید. مهدی یراحی هنوز هم از هرگونه فعالیت هنری در ایران ممنوع است.
مهدی یراحی در طول فعالیت‌های خود با ممنوعیت‌هایی مواجه شده‌است که به برخی از این موارد در زیر اشاره شده‌است:
مهدی یراحی در ۶ شهریور ۱۴۰۲ با دستور دادستان تهران پس از خواندن ترانهٔ «روسریتو» در محل سکونتش در تهران دستگیر شد. وکیلِ یراحی اعلام کرد که پیشتر ۳ پرونده با اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به واسطه ترانه‌های اعتراضی‌اش در حمایت از کارگران و اعتراضات مردمی تشکیل شده بود.
محسن چاوشی در صفحه اینستاگرامش از مهدی یراحی دفاع کرد و دستگیری یراحی را محکوم کرد. کاوه آفاق نیز در صفحه شخصی اینستگرام خود به بازداشت مهدی یراحی واکنش نشان داد.بدنبالِ‌ این واکنشِ، روزنامه‌ی کیهان پیامی انتقادی از عملکردِ‌ چاوشی در این خصوص نوشت. ترانه علیدوستی، بازیگر با انتشار یک استوری به حواشی بازداشت مهدی یراحی، خواننده پاپ واکنش نشان داد و نوشت: هنر اعتراضی حق هنرمند است. مهدی یراحی را آزاد کنید.مسعود شجاعی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران نیز، در یک استوری اینستاگرامی از مهدی یراحی حمایت کرد.یک نویسنده نیز پس از بازداشت مهدی یراحی نوشت «مهدی یراحی علاوه بر ایران‌دوستی، مهری به مردم عزیز عرب هم دارد. می‌دانید که زادگاهش خوزستان است؛ سرزمین فرزندان عربمان. مهدی یراحی خوب بلد است جزء و کل ایران را دوست داشته باشد.»مازیار لرستانی در واکنش به دستگیری مهدی یراحی در پیج اینستاگرام خود نوشت که برای آزادی یراحی نذر کرده است.
انتشار عکس‌های مهدی یراحی در هنگام بازداشت با اعتراض وکلا و مخاطبان روبه‌رو شده‌است. یکی از وکلا به روزنامه شرق گفت که منتشرکننده عکس مهدی یراحی به استناد ماده ۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری مجرم است؛ جرم افشای اسرار شغلی و حرفه‌ای. قوه قضائیه ایران در واکنش به انتشار عکس منتشر شده از مهدی یراحی حین بازداشت به صورت تلویحی بدون ذکر نام وی طی اطلاعیه‌ای نوشت که طی هفته‌های گذشته تصاویری از لحظه بازداشت برخی متهمان در بعضی رسانه‌ها و فضای مجازی منتشر شده که انتشار آن‌ها عمدتا بدون هماهنگی قضایی صورت گرفته است.
پس از آن رسانه‌ها نسبت به واکنشِ قوه قضائیه نوشتند که «چرا دستگاه قضایی در برخورد با تخلف ضابطان در انتشار عکس دستگیری مهدی یراحی کوتاهی می کند؟» روزنامه هم میهن در گزارشی به این مسئله پرداخت و به نقل از دو حقوقدان نوشت که «به نظر می‌رسد که انتشار این عکس‌ها برای ایجاد ارعاب و قدرت‌نمایی بوده است اگرچه بیش از آن، نشان‌دهنده ضعف است و موجب برانگیخته شدن همدلی در قبال مهدی یراحی در فضای مجازی شده است.» اعتماد آنلاین نیز در یکی از خبرهایش تیترِ «وقتی آقای مامور متهم می‌شود» را در واکنش به انتشار عکسِ مهدی یراحی منتشر کرد.
یراحی در طولِ بازداشت در دیدار با وکیلش بر پیگیری قانونی ضابطینی که هنگام بازداشت، حقوق وی را رعایت نکرده‌اند تاکید کرده است.
۲۵ مهر ۱۴۰۲ زهرا مینویی، وکیل مهدی یراحی در شبکه اجتماعی از آزادی مهدی یراحی با قید وثیقه خبر داد.
سال ۱۳۹۳، مهدی یراحی با ملودی و سبک خاص خودش اذان را اجرا و منتشر کرد که از پربازدیدترین آثار او به‌شمار می‌آید. این اثر بازتاب‌هایی در خارج از ایران نیز به همراه داشت. در فروردین ۱۳۹۹ ویدئویی از رجب طیب اردوغان در شبکه‌های اجتماعی ترکیه منتشر شد که به اذان مهدی یراحی گوش می‌داد. محمد حدید، میلیونر آمریکایی در صفحه اینستاگرامش این اجرا را تحسین کرد و نوشت: «نیازی به توضیح نیست. یک صدای زیبا که به عبادت فرا می‌خواند. مهدی یراحی صدای یک فرشته». اریک آبیدال (بازیکن سابق بارسلونا و از مدیران فعلی باشگاه)، فرنچ مونتانا (رپر مشهور آمریکایی مراکشی)، سیبل جان (خواننده اهل ترکیه)، دیدا دیافات (قهرمان تای کیک بوکسینگ جهان) از دیگر چهره‌هایی بودند که با انتشار اذان مهدی یراحی در صفحه شخصی خود مورد توجه کاربران و رسانه‌ها قرار گرفتند. نشریه لبنانی رصیف ۲۲ در مطلبی با عنوان «از ترکیه تا آمریکا را با نوای دلنشین اذانش درنوردید، درحالی‌که در وطن خودش صدایی ممنوعه است. آری، سخن از هنرمند و خوانندهٔ ایرانی مهدی یراحی است» به بازخوردهای جهانی اذان مهدی یراحی پرداخت و به ممنوع‌الفعالیتی او در کشورش به سبب نگرش و فعالیت‌های اجتماعی او اشاره کرد که حتی موجب شد صداوسیما در حین پخش خبر انتشار اذان در صفحه بازیکن مشهور فوتبال از اعلام نام خوانندهٔ اذان یعنی مهدی یراحی خودداری کند.
اجرای قطعهٔ موسیقی تیتراژ فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» به کارگردانی محمدرضا خردمندان، به عنوان دومین همکاری در یک پروژه سینمایی و بازی در موزیک ویدئوی اختصاصی این فیلم به کارگردانی سپهر وکیلی در مدت کوتاهی به پربازدیدترین قطعه در اپلیکیشن رادیو جوان تبدیل شد.
یراحی قطعهٔ «نفس» را برای فیلم سینمایی «نفس» ساختهٔ نرگس آبیار خواند که در کم‌تر از دو روز ۳ میلیون بار دانلود و شنیده شد. همچنین فیلم سینمایی «نفس»، نماینده ایران در اسکار ۲۰۱۸ شد و فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» هم در فهرست اولیهٔ معرفی به اسکار قرار گرفت.
مهدی یراحی دو ماه قبل از انتشار آلبوم دوم، کنسرت‌های خود را آغاز نمود.
دیدگاه‌های لیبرترین در خصوص انقلاب دربرگیرندهٔ دیدگاههای لیبرترینهای مختلف در خصوص مطلوبیت تغییر بنیادین در قدرت یا ساختارهای سازمانی در یک زمان نسبتاً کم است. اهداف انقلابی لیبرترین اغلب دربرگیرندهٔ انحلال حکومتهای کنونی، خلق حکومتهای جدید در اقیانوس و حتی لغو همه حکومتهاست.
موری راتبارد، معتقد است اقناع گروههای حاکم و دریافت کنندگان بذل و بخشش آن در خصوص شرارتشان غیرممکن خواهد بود.
نیروی هوایی پادشاهی تایلند در سال ۱۹۱۳ به عنوان یکی از نخستین نیروهای هوایی آسیا برپا گردید. این نیرو در چندین نبرد بزرگ و کوچک درگیر بوده‌است. در خلال جنگ ویتنام نیروی هوایی تایلند با تجهیزات نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا پشتیبانی می‌شد.
در فوریهٔ ۱۹۱۱ خلبان بلژیکی کارل ون دن بورن برای نخستین بار هواپیمایی را در سیام در میدان سوارکاری ساپاثوم به نمایش گذاشت. مقامات سیامی تحت تأثیر این اختراع قرار گرفته و در ۲۸ فوریه ۱۹۱۲ سه افسر را برای آموزش خلبانی به فرانسه که در آن زمان مرکز توسعه هوانوردی بود گسیل داشتند. پس از یادگیری پرواز هر سه افسر در نوامبر ۱۹۱۳ با هشت هواپیما (چهار برِگه و چهار نیوپر ۴) به سیام بازگشتند. در مارس سال بعد آنها از فرودگاه ساپاثوم به دن موانگ منتقل شدند.
وزارت دفاع کادر پروازی را زیر نظر دپارتمان کل بازرسی مهندسی ارتش گذاشت. پرنس پوراچاترا، فرماندهٔ مهندسان ارتش و برادرش پرنس چاکرابونگسه بووانات در توسعهٔ خدمات هواناوبری پادشاهی سیام که در سال ۱۹۱۹ این نام بر آن گذاشته شد نقش داشتند. در سال ۱۹۳۷ این نهاد به عنوان یک خدمات مستقل به نام نیروی هوایی پادشاهی سیام تغییر نام پیدا کرد، ولی قدرت گرفتن گروه قومی تای باعث شد که این نام تا سال ۱۹۳۹ بیشتر به کار نرود و از این تاریخ نام نیروی هوایی پادشاهی تایلند بر آن گذاشته شد. در خلال جنگ فرانسه و تایلند نیروی هوایی تایلند چندین پیروزی هوایی در برابر نیروی هوایی فرانسهُ ویشی داشت. در خلال جنگ جهانی دوم نیروی هوایی تایلند ارتش تایلند را در سال ۱۹۴۲ هنگام اشغال ایالت‌های "شان" برمه پشتیبانی می‌کرد. برمه در آن زمان متحد ژاپنی‌ها بود. نیروی هوایی تایلند از بانکوک در برابر پرواز هواپیماهای متحدین در دوره‌های بعدی جنگ دفاع می‌کرد. برخی از پرسنل نیروی هوایی تایلند به مقاومت در برابر ژاپنی‌ها کمک می‌کردند. پس از جنگ جهانی دوم نیروی هوایی تایلند سه فروند سی-۴۷ را برای پشتیبانی از سازمان ملل در جنگ کره فرستاد. خلبان سی-۴۷ در جنگ ویتنام نیز به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوستند. در امتداد مرزها نیروی هوایی تایلند عملیات بسیاری علیه نیروهای کمونیست مانند بان نام تا در لائوس انجام داد. همچنین درگیری‌هایی با نیرویهای ویتنام در طول مرز تایلند و کامبوج داشت. پس از دوران جنگ سرد نیروی هوایی تایلند در عملیات پشت مرزی ۹۶۳۱ در طول مرز تایلند-برمه در سال ۱۹۹۹ شرکت کرده و در خارج کردن اتباع خارجی از کامبوج در خلال شورش‌های پنوم پن سال ۲۰۰۳ نقش داشت.
سیام کاپ از سال ۲۰۱۷ هر ساله به میزبانی نیروی هوایی پادشاهی تایلند در بانکوک برگزار می‌شود. این مسابقات بیش از ۴۰۰ مبارز از بیش از ۵۰ کشور را برای رقابت دورهم جمع می‌کند.
به صورت خلاصه مجازی‌سازی شبکه را می‌توان به عنوان تکنیک‌هایی برای جداسازی منابع شبکه و محاسباتی، برای واگذاری آن‌ها به یک شبکه مجازی (منطقی)، برای همساز کردن چندین شبکه مجازی قابل برنامه‌ریزی و مستقل، دانست.virtualization as foundation for enabling new network architectures
در این شکل از مجازی‌سازی همه سخت افزارها و نرم‌افزارها درون یک شبکه مجازی به عنوان مجموعه‌ای واحد از منابع ظاهر می‌شود. شکل‌های دیگری از مجازی‌سازی شبکه نیز بدین صورت وجود دارد که پارتیشن‌های مجزا شدهٔ منطقی شبکه، تحت یک زیرساخت فیزیکی مشترک، ایجاد شود. با چنین پارتیشن بندی منطقی، شبکه‌های مجازی ناهمگن چندگانه می‌توانند هم‌زمان تحت یک زیرساخت اشتراکی هم زیستی داشته باشند.White Paper on NetworkVirtualization برای رسیدن به این هدف می‌توان از نرم‌افزارها و سرویس‌هایی که اجازه می‌دهند رسانه‌های ذخیره‌سازی و پهنای باند و برنامه‌های کاربردی و دیگر منابع شبکه به اشتراک گذاشته شوند، استفاده نمود. این تکنولوژی متدهایی شبیه به فرایند مجازی‌سازی که توسط ماشین مجازی برای شبیه‌سازی کامپیوتر فیزیکی استفاده می‌شود، را به کار می‌گیرد.Is Network Virtualization?
مجازی‌سازی شبکه دستاوردی برای غلبه بر استخوانی شدن و آسان‌سازی گسترش خدمات برای اینترنت در آینده است.Network Virtualization for a Future Internet, Panagiotis Papadimitriou و یک تکنولوژی سودمند جهت دست یابی به بهره‌برداری بهتر از زیرساخت برحسب استفاده دوباره از یک منبع فیزیکی یا منطقی برای چندین شبکهٔ متفاوت یا متراکم کردن چندین منبع برای کسب توانایی و سودمندی بیشتر. این منابع همان اجزا شبکه همانند مسیریاب‌ها و سوئیچ‌ها و میزبان‌ها، ماشین‌های مجازی و... هستند. از این رو مجازی‌سازی شبکه هزینه کلی را بوسیله اشتراک‌گذاری منابع شبکه کاهش می‌دهد.
محصول نهایی مجازی‌سازی شبکه، شبکهٔ مجازی است.Network Virtualization and Virtual Networks شبکه‌های مجازی، شبکه منطقی جداگانه تحت یک زیرساخت مشترک، هستند و هریک از شبکه‌های مجازی می‌تواند کاربران، شبکه‌های مجازی منطقی و سرویس‌هایی همانند شبکه‌هایی با زیرساخت اشتراکی غیر مجازی، ارائه کند. مجازی‌سازی شبکه یک مفهوم کاملاً جدید نیست بلکه آن در اندازه‌های محدود به عنوان شبکه‌های مجازی محلی (VLANs) قبلاً مورد استفاده قرار گرفته‌است.
مجازی‌سازی شبکه بر روی سازمان در همه سطوح تأثیرگذار است: برنامه‌های کاربردی، ماشین‌های دسکتاپ،;کارگزارها(سرور)ها و منابع ذخیره‌سازی و چارچوب‌های اصلی. محیط فناوری اطلاعات به‌طور فزاینده‌ای نامتمرکز است، تعداد کارگزارهای مختلف و جداگانه، ایستگاه‌های کاری، نسخه‌های نرم‌افزاری و دیگر دارایی‌های فناوری اطلاعات به صورت پویا در حال رشد است. این نظام سبب ایجاد یک محیط دارای سودمندی پایین، عملکرد پایین، و هزینه‌های انرژی و تجهیزات افزایشی می‌شود. مجازی‌سازی شبکه سیستم عامل و برنامه‌های کاربردی را از لایه فیزیکی جدا می‌کند، و اجازه می‌دهد که سیستم‌های عامل بر روی یک کارگزار اجرا شود و دسکتاپ‌ها به عنوان یک ماشین مجازی در مراکز داده امن اجرا می‌شود.
یک سیستم رایانه‌ای مجازی با نام «ماشین مجازی» (Virtual Machine: VM) شناخته می‌شود: یک بسته نرم‌افزاری کاملا مجزا با یک سیستم عامل و برنامه‌های کاربردی داخل آن. هر ماشین مجازی خودکفا (Self-Contained) کاملا از ماشین‌های مجازی دیگر مستقل است. قراردادن چندین ماشین مجازی بر روی یک رایانه امکان اجرای چندین سیستم عامل و نرم‌افزار را بر روی تنها یک سرور فیزیکی یا «میزبان (host)» ایجاد می‌کند.
یک لایه‌ی باریک نرم‌افزاری به اسم «هایپروایزر (Hypervisor)» بین ماشین‌های مجازی و میزبان قرار گرفته و به صورت پویا منابع رایانشی را بر حسب نیاز هر یک از ماشین‌های مجازی به آن‌ها اختصاص می‌دهد.
اگرچه ارائه‌ی سرویس‌های مجازی روی زیرساخت ابری بسیار رایج است، نباید این دو فناوری را با هم اشتباه گرفت. مجازی‌سازی، استفاده از مجموعه‌ای از سرویس‌های نرم‌افزاری است که محیط‌هایی رایانه‌ای مستقل از زیرساخت فیزیکی ایجاد می‌کند، در حالی که رایانش ابری سرویسی است که بر اساس تقاضا، منابع رایانشی مشترک را (نرم‌افزار و/یا داده) از طریق اینترنت فراهم می‌کند. مجازی سازی
شیمی محیط زیست شاخه‌ای از دانش بنیادین شیمی است که به بررسی پدیده‌های شیمیایی و زیست‌شیمیایی طبیعی می‌پردازد. به دلیل نزدیکی این دانش به شیمی خاک، شیمی آب و شیمی جو، آن را در دستهٔ شیمی تجزیه طبقه‌بندی می‌کنند.
تصفیه آب، فرایندهای زیست‌شیمیایی موجودات زنده میکروسکوپی، آلودگی هوا، آلاینده‌های طبیعی و مصنوعی مهمترین موضوعات مطالعه در شیمی محیط زیست به‌شمار می‌روند.
اندازه‌گیری شیمیایی شامل کیفیت آب، اکسیژن مورد نیاز شیمیایی، اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی، کل مواد جامد محلول، پی‌اچ، مواد مغذی (نیترات و فسفر)، فلز سنگین، مواد شیمیایی خاک، (شامل مس، روی، کادمیم، سرب، جیوه) و آفت‌کشها.
پس‌نمایش نمایشی کوتاه و اغلب کمدی است که پس از نمایش اصلی اجرا می‌شودمجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.و پایان‌بخش یک شب‌نشینی تئاتری است.
اجرای پس‌نمایش در قالب‌های پانتومیم، اپرا، یا لودگی از سبک‌های محبوب تئاتری در سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی بود. هدف از پس‌نمایش، تلطیف فضا پس از اجرای نمایشنامه‌های پنج‌بخشی اندوهگین بود.
روش خوراک فرشته روش ویژه‌ای است که هیچ نوع چربی در آن به کار نمی‌رود و تنها عامل برآمدن کیک، سفیده تخم مرغ زده می‌باشد. کیک‌هایی که با این روش تهیه می‌شود بافت بسیار پوک و لطیفی دارد.
خانه کوچک یک آلبوم از حبیب محبیان است که در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) منتشر شد دارای هشت اثر میباشد .اطلاعات آلبوم "خانه کوچک" در freedb ، بازبینی در پانزدهم بهمن ۱۳۹۱.بی‌بی‌سی فارسی - مرد تنهای شب ، منتشر شده در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۲، بازبینی در سوم فوریه ۲۰۱۳.
به پیروی از سخنان فرزند استاد حبیب ، ( محمد محبیان ) تمامی تنظیم هایی که به نام ( لو واروژان ) ثبت شده است ، تماما از تنظیم ها و اَرِنژمانت های « خود حبیب » بوده است ...
« لو واروژان » از دوستانِ صمیمی و از همکاران حبیب بود و در واقع لو واروژان استودیو ضبط موسیقی داشت و کار صدابرداری و از نوازندگانِ آهنگ های حبیب بود ، و به خواسته خود حبیب نام تنظیم کننده را در کاور های آلبوم ها به نام لو واروژان نگاشته شد
پُلِ دُختَر از سازه‌های دوره ساسانیان است که بر بقایای پلی قدیمی‌تر که متعلق به دوران هخامنشیان است بر روی رودخانه کشکان ساخته شده‌است. برخی دلیل نام‌گذاری آن را به پل دختر را منتسب دانستن پل به نام ایزد بانو آناهیتا می‌دانند. این پل تاریخی در ورودی شهری به همین نام در جنوب استان لرستان قرار دارد و بنای آن در قرن چهارم هجری قمری مورد مرمت قرار گرفته‌است اما هم‌اکنون تنها یک دهانه از طاق‌های آن برجا مانده و جاده شماره ۳۷ از زیر آن عبور می‌کند. این پل بی تردید در مسیر ارتباطی بین شهرهای شاپورخواست و جندی شاپور قرار داشته و از اهمیت راهبردی برخوردار بوده‌است.
ارتفاع تنها طاق برجای مانده پل ۱۸ متر از سطح آسفالت جاده و ۳۰ متر از آب رودخانه و عرض آن ۱۱٬۳۰ متر است. جهت پل شرقی، غربی و طول آن ۲۷۰ متر است. این اثر تاریخی به شماره ۱۶۷۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سازه‌ی این پل به همراه پل کشکان در سیل ۱۳۹۸ دچار آسیب شدند.
لودگی ممکن است به این موارد اشاره داشته باشد:
پل‌دختر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
در زیر فهرستی از پرچم‌های گذشته و امروز کشور آلمان آورده شده‌است.
بازی‌های پان‌ارمنی () یک رویداد ورزشی انفرادی و تیمی مختص ارامنه دنیا می‌باشد که میان ارمنیان کشور ارمنستان و سایر ارامنه ساکن در کشورهای دیگر دنیا در ایروان پایتخت ارمنستان برگزار می‌شود.
شرایط حضور در مسابقات پان‌ارمنی به کشور شرکت کنندگان بستگی ندارد بلکه می‌بایست شرکت کنندگان در مسابقه از تبار ارمنی برخوردار باشند.
ایده برگزاری مسابقات پان‌ارمنی برای نخستین بار توسط دیپلمات شوروی به نام آشوت ملیک شهنازاریان به وجود آمد، زمانی که وی در برازاویل پایتخت جمهوری کنگو که برای مسابقات کشورهای آفریقایی در سال ۱۹۶۵ آماده می‌شد حضور داشت، جرقهٔ چنین فکری برای ارامنه به فکر شهنازاریان زده شد اما از آنجا که ارمنستان زیرنظر شوروی بود طرح چنین مسابقاتی تا استقلال ارمنستان به سال ۱۹۹۱ به طول انجامید.
در نشست مؤسسین در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۹۷ در ایروان، کمیته جهانی از بازی‌های پان‌ارمنی (WCPAG)، با کمک اتحادیه‌های سنتی ارمنی خارج از کشور و سازمان فرهنگی ورزشی ایرانی ارمنی «آرارات» تأسیس شده‌است. نمایندگان سازمان‌های دولتی و عمومی ارمنستان، قره باغ و همچنین جوامع ارامنه از ایران، آرژانتین، ترکیه، استرالیا، آلمان، کانادا، قبرس، فرانسه و… کشورهای عضو این مسابقات شدند.
امروز، WCPAG یک سازمان غیردولتی است، که سازمان‌های بین‌المللی با همکاری کمیته بین‌المللی المپیک (IOC)، یونسکو، شورای اروپا و واحد بین‌المللی ورزش در توسعه ورزش در ارمنستان کمک می‌کنند.
بازی‌های پان‌ارمنی در انواع ورزش‌های فردی و تیمی در میان ورزشکاران از جمهوری ارمنستان و ورزشکاران دارای‌تبار ارمنی از کشورهای دیگر است. شرکت کنندگان از اقصی نقاط جهان در مسابقات تحت عنوان شهرشان شرکت می‌کنند. هیئت‌های شرکت‌کننده در ابتدا از ۶۲ شهر شامل ۲۳ کشور بودند که در آخرین دوره این مسابقات حدود ۳۲۰۰ ورزشکار از ۱۲۵ کشور حضور داشتند. ورزش‌های بازی‌های پان‌ارمنی را به‌طور عمده فوتبال، مینی فوتبال، بسکتبال، والیبال، شنا، بدمینتون، تنیس، تنیس روی میز، شطرنج و دو و میدانی تشکیل می‌دهد.
در آخرین دوره المپیک ارامنه ۳۵۰ ورزشکار ایرانی از شهرهای تهران، اصفهان، تبریز، ارومیه و روستای گردآباد شرکت کرده بودند که در این میان سهم هیئت تهران با ۱۶۰ نفر بیشتر از دیگران بود.
ورزشکاران ارامنه ایران در آخرین دوره المپیک ارامنه جهان در سال ۲۰۱۱ با کسب ۵ مدال طلا ۱ مدال نقره و ۴ مدال برنز بعد از کشور میزبان به عنوان نایب قهرمانی نائل آمدند.
تیم ارومیه نیز کاپ اخلاق مسابقات را از آن خود کرد.
https://web.archive.org/web/20181022050034/http://panarmeniangames.am/hy/
آبرکرامبی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶۳ نفر بوده‌است.
آدامز شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۷ نفر بوده‌است.
آلمو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷ نفر بوده‌است.
الکساندر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۳ نفر بوده‌است.
آلیس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰ نفر بوده‌است.
المونت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۲ نفر بوده‌است.
السن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۵ نفر بوده‌است.
امبروز شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶ نفر بوده‌است.
امنیا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۴ نفر بوده‌است.
امیدون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
آناموس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۷ نفر بوده‌است.
انتا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۲ نفر بوده‌است.
انتلر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷ نفر بوده‌است.
اردوچ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۷ نفر بوده‌است.
ارگوسویل شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۵ نفر بوده‌است.
آرنگارد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۵ نفر بوده‌است.
آرتور شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۷ نفر بوده‌است.
اشلی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۴۹ نفر بوده‌است.
اوبرن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸ نفر بوده‌است.
ایر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۷ نفر بوده‌است.
بالفور شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶ نفر بوده‌است.که اکنون رو به افزایش است.
بالتا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۵ نفر بوده‌است.
بانتری شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴ نفر بوده‌است.
بارنی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲ نفر بوده‌است.
بارتون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
باتگیت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳ نفر بوده‌است.
بیچ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۱۹ نفر بوده‌است.
بلکورت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۷۸ نفر بوده‌است.
بلفیلد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰۰ نفر بوده‌است.
بنیدیکت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶ نفر بوده‌است.
بیلی وست صداپیشه نامدار آمریکایی است. صدای شخصیت‌هایی به مانند ملوان زبل و باگزبانی از او است. صدای چندین شخصیت از سریال‌های فیوچراما و نمایش رن و استیمپی از وی هست.
برگن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷ نفر بوده‌است.
برلین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۴ نفر بوده‌است.
برتولد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۵۴ نفر بوده‌است.
بیولا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۱۲۱ نفر بوده‌است.
بینفورد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۳ نفر بوده‌است.
بیسب شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۶ نفر بوده‌است.
بلانچارد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶ نفر بوده‌است.
بوتیناو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۲۱۱ نفر بوده‌است.
بووبلس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۶ نفر بوده‌است.
بوودون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۱ نفر بوده‌است.
بوومن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۵۰ نفر بوده‌است.
بردک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱ نفر بوده‌است.
برایروود شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۳ نفر بوده‌است.
برینسماد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۵ نفر بوده‌است.
براکیت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷ نفر بوده‌است.
بروکتر پارک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰ نفر بوده‌است.
بیوکانان شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۰ نفر بوده‌است.
بیوسایرس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷ نفر بوده‌است.
بوفالو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۸ نفر بوده‌است.
بورلینگتون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۶۰ نفر بوده‌است.
بیوت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۸ نفر بوده‌است.
بوکستون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۲۳ نفر بوده‌است.
کالدونیا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۹ نفر بوده‌است.
کلیو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲ نفر بوده‌است.
کلوین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
کندو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۱۱۵ نفر بوده‌است.
کنن بل شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷۵ نفر بوده‌است.
کانتون سیتی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۵ نفر بوده‌است.
کرپیو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۷ نفر بوده‌است.
کرینگتون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۶۵ نفر بوده‌است.
کارسون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹۳ نفر بوده‌است.
کسلتون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۲۹ نفر بوده‌است.
کتی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳ نفر بوده‌است.
کولیر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۰۲ نفر بوده‌است.
کییوگا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷ نفر بوده‌است.
سنتر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷۱ نفر بوده‌است.
کریستین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۰ نفر بوده‌است.
چارچس فری شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲ نفر بوده‌است.
کلیولند شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۳ نفر بوده‌است.
کلیفرد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴ نفر بوده‌است.
کوگسول شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۹ نفر بوده‌است.
کولهاربور شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۹ نفر بوده‌است.
کوولفکس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۱ نفر بوده‌است.
کلمبوس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۳ نفر بوده‌است.
کانوی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳ نفر بوده‌است.
کوپرزتاون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۸۴ نفر بوده‌است.
کورتنای شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۵ نفر بوده‌است.
کراری شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۲ نفر بوده‌است.
کرزبی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۷۰ نفر بوده‌است.
کریستال شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۸ نفر بوده‌است.
داهلن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸ نفر بوده‌است.
دونپورت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵۲ نفر بوده‌است.
داوسون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۱ نفر بوده‌است.
دازی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۴ نفر بوده‌است.
دیرینگ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۸ نفر بوده‌است.
دا لامر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰ نفر بوده‌است.
دنهوف شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
دی لک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۴ نفر بوده‌است.
دول لیک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۱۴۱ نفر بوده‌است.
دیکی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۲ نفر بوده‌است.
دیکینسن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۷٬۷۸۷ نفر بوده‌است.
داج شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷ نفر بوده‌است.
دانیبروک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۹ نفر بوده‌است.
داگلس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴ نفر بوده‌است.
دریک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۷۵ نفر بوده‌است.
دریتن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲۴ نفر بوده‌است.
دریسکول شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲ نفر بوده‌است.
دون اسنتر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۶ نفر بوده‌است.
دونسیته شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷۳ نفر بوده‌است.
دوایت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲ نفر بوده‌است.
ایست دونسیته شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰۰ نفر بوده‌است.
ایست فرویو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶ نفر بوده‌است.
ادگلی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۶۳ نفر بوده‌است.
ادنبرگ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹۶ نفر بوده‌است.
ادمور شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۲ نفر بوده‌است.
اگلاند شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸ نفر بوده‌است.
الجین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴۲ نفر بوده‌است.
الندال شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۹۴ نفر بوده‌است.
الیات شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵ نفر بوده‌است.
امدن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۹ نفر بوده‌است.
امرادو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱۴ نفر بوده‌است.
اندرلین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۸۶ نفر بوده‌است.
انگلوال شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰ نفر بوده‌است.
اپینگ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۰ نفر بوده‌است.
ایری شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰ نفر بوده‌است.
ازمند شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۰ نفر بوده‌است.
فایردال شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۸ نفر بوده‌است.
فیرمانت شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۶۷ نفر بوده‌است.
فسندن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۹ نفر بوده‌است.
فینگال شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۷ نفر بوده‌است.
فینلی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۵ نفر بوده‌است.
فلشر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۲ نفر بوده‌است.
فلاکستون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶ نفر بوده‌است.
فربز شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳ نفر بوده‌است.
فوردویل شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۲ نفر بوده‌است.
فریست ریور شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۵ نفر بوده‌است.
فرمن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰۴ نفر بوده‌است.
فرت رنسم شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷ نفر بوده‌است.
فرت توتن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۴۳ نفر بوده‌است.
فورتونا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲ نفر بوده‌است.
فرت یاتس شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۴ نفر بوده‌است.
فر بر ویلیج شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۱۷ نفر بوده‌است.
فوکسهولم شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۵ نفر بوده‌است.
فردونیا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶ نفر بوده‌است.
فرانتیر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۴ نفر بوده‌است.
فولرتن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۴ نفر بوده‌است.
گاکل شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۰ نفر بوده‌است.
گیلزبرگ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۸ نفر بوده‌است.
گاردینا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹ نفر بوده‌است.
گاردنر شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۴ نفر بوده‌است.
گرسن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۵۳ نفر بوده‌است.
گاسکوین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶ نفر بوده‌است.
گیلبی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۷ نفر بوده‌است.
گلدستون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۹ نفر بوده‌است.
گلنبورن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۸۰ نفر بوده‌است.
گلنفیلد شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۱ نفر بوده‌است.
گلن ولین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰۷ نفر بوده‌است.
گولدن ولی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۲ نفر بوده‌است.
گولوا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۱ نفر بوده‌است.
گودریچ شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۸ نفر بوده‌است.
گریس سیتی شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۳ نفر بوده‌است.
گرافتن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۲۸۴ نفر بوده‌است.
گرند فرک شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲٬۸۳۸ نفر بوده‌است.
گراندین شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۷۳ نفر بوده‌است.
گرانو شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷ نفر بوده‌است.