moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو طرح در این موضوع وجود دارد: لامپ‌های پنجره انتهایی و لامپ‌های پنجره جانبی. لامپ‌های پنجره انتهایی معمولاً دارای «هدف انتقال» هستند و به اندازه کافی نازک است تا به پرتو ایکس اجازه عبور از هدف را بدهد (پرتو‌های ایکس در همان جهتی که الکترون‌ها حرکت می‌کنند ساطع می‌شوند). در یک نوع پرکاربرد از لامپ‌های پنجره انتهایی، رشته در اطراف آند قرار دارد (حلقه‌ای یا حلقه‌ای شکل) و الکترون‌ها دارای یک مسیر منحنی (نیم‌دایره) هستند.
آنچه در مورد لامپ‌های پنجره جانبی خاص می‌باشد این است که از یک لنز الکترواستاتیک برای متمرکز کردن پرتو بر روی یک نقطه بسیار کوچک روی آند استفاده می‌شود. در حقیقت آند برای دفع گرما و سایش ناشی از این رگبار متمرکز الکترون‌ها طراحی شده‌است. آند دقیقاً در زاویه ۱ تا ۲۰ درجه عمود بر جریان الکترونی قرار دارد تا امکان خروج برخی از فوتون‌های پرتو ایکس را که عمود بر جهت جریان الکترونی گسیل می‌شوند را فراهم کند. آند معمولاً از تنگستن یا مولیبدن ساخته می‌شود. این لامپ دارای پنجره‌ای است که برای فرار فوتون‌های پرتو ایکس تولید شده، طراحی شده‌است.
قدرت یک لامپ کولیج معمولاً بین ۰٫۱ تا ۱۸ کیلو وات است.
مقدار قابل توجهی گرما در نقطه کانونی (منطقه‌ای که پرتوهای الکترونی که از کاتد می‌آیند به آن برخورد می‌کنند) یک آند ساکن تولید می‌شود. در عوض، یک آند چرخان به پرتو الکترونی اجازه می‌دهد تا ناحیه بزرگ‌تری از آند را جمع‌آوری کند، بنابراین، مزیت شدت بیشتر تشعشعات ساطع شده، همراه با کاهش آسیب به آند در مقایسه با حالت ساکن آن، از بین می‌رود.
دمای نقطه کانونی می‌تواند به در طول یک نوردهی برسد و مجموعه آند می‌تواند به به دنبال یک سری از نوردهی‌های بزرگ برسد. آندهای معمولی یک هدف تنگستن-رنیم بر روی یک هسته مولیبدن هستند که با گرافیت پشتیبان آن هستند. رنیم باعث انعطاف‌پذیری تنگستن و مقاومت در برابر سایش ناشی از برخورد پرتوهای الکترونی می‌شود. مولیبدن گرما را از هدف هدایت می‌کند. گرافیت ذخیره حرارتی را برای آند فراهم می‌کند و جرم دوار آند را به حداقل می‌رساند.
برخی از آزمایشات پرتو ایکس (مانند آزمایش‌های غیر مخرب و میکروتوموگرافی سه بعدی) به تصاویر با وضوح بسیار بالا نیاز دارند و بنابراین به لامپ‌های پرتو ایکس نیاز دارند که بتوانند اندازه‌های کانونی بسیار کوچک، معمولاً با قطر زیر ۵۰ میکرومتر را ایجاد کنند. این لامپ‌ها را لامپ‌های میکروفوکوس پرتو ایکس می‌نامند.
دو نوع اصلی لامپ‌های پرتو ایکس میکروفوکوس وجود دارد: لامپ‌های آند جامد و لامپ‌های آند جت فلزی.
لامپ‌های پرتو ایکس آند جامد میکروفوکوس در اصل بسیار شبیه به لامپ کولیج هستند، اما با این تمایز مهم که دقت شده‌است تا بتوان پرتو الکترونی را در نقطه‌ای بسیار کوچک روی آند متمرکز کرد. بسیاری از منابع میکروفوکوس پرتو ایکس با نقاط فوکوس در محدوده ۵ تا ۲۰ میکرومتر کار می‌کنند. اما در موارد بسیاری نقاط کوچکتر از ۱ میکرومتر ممکن است تولید شود.
نقطه ضعف اصلی لامپ‌های پرتو ایکس آند جامد میکروفوکوس، قدرت بسیار کم آنهاست. برای جلوگیری از ذوب شدن آند، چگالی توان پرتو الکترون باید کمتر از مقدار حداکثر باشد. این مقدار بسته به ماده آند در محدوده 0.4-0.8 W/μm است.D. E. Grider, A Wright, and P. K. Ausburn (1986), "Electron beam melting in microfocus x-ray tubes", J. Phys. D: Appl. Phys. 19: 2281-2292 این بدان معنی است که یک منبع میکروفوکوس آند جامد با ۱۰ میکرومتر فوکوس پرتوالکترونی می‌تواند با توانی در محدوده ۴ تا ۸ وات کار کند.
در لامپ‌های پرتو ایکس میکروفوکوس فلز جت آند، آند فلز جامد با جت فلز مایع جایگزین می‌شود که به عنوان هدف پرتو الکترونی عمل می‌کند. مزیت آند فلزی جت این است که حداکثر چگالی توان پرتو الکترون به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. مقادیر در محدوده ۳ تا 6 W/μm برای مواد آند مختلف (گالیوم و قلع) گزارش شده‌است.M. Otendal, T. Tuohimaa, U. Vogt, and H. M. Hertz (2008), "A 9 keV electron-impact liquid-gallium-jet x-ray source", Rev. Sci. Instrum. 79: 016102T. Tuohimaa, M. Otendal, and H. M. Hertz (2007), "Phase-contrast x-ray imaging with a liquid-metal-jet-anode microfocus source", Appl. Phys. Lett. 91: 074104 در مورد فوکوس پرتو الکترونی ۱۰ میکرومتر، منبع پرتوایکس میکروفوکوس آند فلزی جت ممکن است در محدوده ۳۰ تا ۶۰ وات کار کند.
مزیت اصلی افزایش سطح چگالی توان برای لامپ پرتو ایکس جت فلزی، امکان کارکردن با یک نقطه کانونی کوچکتر مثلاً حدود ۵ میکرومتر است، برای افزایش وضوح تصویر و در عین حال گرفتن سریعتر تصویر، زیرا قدرت بالاتر (۱۵–۳۰ وات) نسبت به لامپ‌های آند جامد با نقاط کانونی ۱۰ میکرومتر است.
هر لامپ خلاء که با چندین هزار ولت یا بیشتر کار می‌کند می‌تواند پرتو ایکس را به عنوان یک محصول جانبی ناخواسته تولید کند بنابراین باید مسائل ایمنی را افزایش داد. هر چه ولتاژ بالاتر باشد، تشعشع حاصله نفوذ بیشتری دارد و خطر بیشتری دارد. نمایشگرهای CRT که زمانی در تلویزیون‌های رنگی و نمایشگرهای رایانه رایج بودند، بسته به اندازه ۳–۴۰ کیلوات که آنها را به نگرانی اصلی در میان لوازم خانگی تبدیل می‌کرد. از لحاظ تاریخی، نگرانی کمتر بر روی لامپ پرتو کاتدی متمرکز شده‌است، زیرا پوشش شیشه ای ضخیم آن به چندین پوند سرب برای محافظت آغشته شده‌است نسبت به یکسو کننده‌های ولتاژ بالا (HV) و لامپ‌های تنظیم کننده ولتاژ در تلویزیون‌های قبلی. در اواخر دهه ۱۹۶۰ مشخص شد که نقص در مدار تغذیه HV برخی از تلویزیون‌های جنرال الکتریک می‌تواند ولتاژ بیش از حد بر روی لامپ تنظیم کننده ایجاد کند و باعث انتشار پرتو ایکس شود. مدل‌ها فراخوان شدند و رسوایی متعاقب آن باعث شد آژانس آمریکایی مسئول تنظیم این خطر و مرکز دستگاه‌ها و سلامت رادیولوژیک سازمان غذا و دارو (FDA)، از تمامی شرکت‌های تولیدکننده تلویزیون بخواهد مدارهایی برای جلوگیری از ولتاژ بیش از حد بر روی تلویزیون‌ها نصب کنند. خطر مرتبط با ولتاژ بیش از حد با ظهور تلویزیون‌های تمام حالت جامد که هیچ لامپ ای به جز CRT ندارند، از بین رفت. از سال ۱۹۶۹، FDA تابش پرتو ایکس تلویزیون را به ۰٫۵ میلی‌رونتگن در ساعت محدود کرده‌است. تغییر تکنولوژی صفحات نمایش از CRT به سایر فناوری‌های صفحه نمایش که در دهه ۱۹۹۰ شروع شد، باعث شد تا هیچ لامپ خلاء قادر به انتشار پرتو ایکسی درتلویزیون‌ها وجود نداشته باشد.
زبان قبچاقی مملوک، یکی از گونه‌های تاریخی زبان‌های موسوم به قبچاقی بود که در دوران فرمانروایی ممالیک بر مصر و شام استفاده می‌شد. از آنجایی که بیشتر سلاطین مملوک تنها ترکی می‌دانستند، چندین واژه‌نامه مختلف برای برقراری ارتباط بین مردم عرب‌زبان ساکن در قلمروی تحت حکومت ممالیک و طبقه حاکم ترک‌زبان نوشته شد. از زبان قبچاقی مملوک به‌عنوان یک زبان ادبی نیز استفاده می‌شد و چندین اثر از عربی و فارسی توسط ممالیک به این زبان ترجمه شد. این زبان را با خط عربی می‌نوشتند. قبچاقی مملوک پس از روی‌کارآمدن ممالیک برجی جایگاهش را از دست داد و با ترکی اوغوز جایگزین شد.
تخریب پلیمر عبارت است از کاهش خواص فیزیکی یک پلیمر، مانند استحکام که در اثر تغییر در ترکیب شیمیایی آن ایجاد می‌شود. پلیمرها و به‌ویژه پلاستیک‌ها در تمام مراحل چرخه عمر محصول خود، از جمله در هنگام تولید، استفاده، دفع در محیط زیست و بازیافت، در معرض تخریب قرار می‌گیرند. نرخ این تخریب به‌طور قابل توجهی متفاوت است. تجزیه زیستی می‌تواند چندین دهه طول بکشد، در حالی که برخی از فرآیندهای صنعتی می‌توانند یک پلیمر را در چند ساعت به‌طور کامل تجزیه کنند.
فن آوری‌هایی برای افزایش یا جلوگیری از تخریب توسعه یافته‌اند. به عنوان مثال، تثبیت کننده‌های پلیمری اطمینان حاصل می‌کنند که اقلام پلاستیکی با خواص مطلوب تولید شوند، طول عمر مفید آنها را افزایش یابد و بازیافت آنها تسهیل شود. برعکس، افزودنی‌های زیست تخریب‌پذیر با افزایش زیست تخریب‌پذیری، تخریب زباله‌های پلاستیکی را تسریع می‌کنند. برخی از حالت‌های بازیافت پلاستیک می‌تواند شامل تجزیه کامل پلیمر به مونومر یا سایر مواد شیمیایی باشد.
به‌طور کلی گرما، نور، هوا و آب مهمترین عوامل در تخریب پلیمرهای پلاستیکی هستند. بیشتر تغییرات شیمیایی اکسیداسیون و بریدگی زنجیره است که منجر به کاهش وزن مولکولی و درجه پلیمریزاسیون پلیمر می‌شوند. این تغییرات بر خواص فیزیکی مانند استحکام، چکش خواری، شاخص جریان مذاب، ظاهر و رنگ تأثیر می‌گذارد. این تغییرات خواص اغلب «سالخوردگی» نامیده می‌شود.
پلاستیک‌ها بسیار متنوع‌اند؛ با این حال چندین نوع پلیمر کالایی بر تولید جهانی غالب هستند: پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی اتیلن ترفتالات (PET, PETE)، پلی استایرن (PS)، پلی کربنات (PC)، و پلی (متیل متاکریلات) (PMMA). تخریب این مواد از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا بیشترین زباله‌های پلاستیکی را تشکیل می‌دهند.
این پلاستیک‌ها همه ترموپلاستیک هستند و احتمال در معرض تخریب قرار گرفتن آن‌ها از ترموست‌ها بیشتر است، همان‌طور که اتصال عرضی بیشتری دارند. بیشتر آن‌ها (PP, PE, PVC, PS و PMMA) پلیمرهای افزودنی با زنجیره اصلی تمام کربنی هستند که در برابر اکثر انواع تخریب مقاوم‌تر هستند. PET و PC پلیمرهای تراکمی حاوی گروه‌های کربونیل هستند که نسبت به هیدرولیز و حمله UV حساس‌تر هستند.
پلیمرهای ترموپلاستیک (چه بکر و چه بازیافتی) باید تا زمانی که مذاب شوند حرارت داده شوند تا به شکل نهایی خود درآیند و دمای فرآوری آن بین ۱۵۰ تا ۳۲۰ درجه سانتیگراد (۳۰۰ تا ۶۰۰ درجه فارنهایت) با توجه به نوع پلیمر باشد. پلیمرها در این شرایط اکسید می‌شوند، حتی در غیاب هوا، این دماها برای ایجاد تخریب حرارتی در برخی مواد کافی است. پلیمر مذاب همچنین تنش برشی قابل توجهی را در حین اکستروژن و قالب‌گیری تجربه می‌کند که برای چفت شدن زنجیره‌های پلیمری کافی است. بر خلاف بسیاری از اشکال دیگر تخریب، اثرات فرآوری مذاب به جای لایه‌های سطحی، کل پلیمر را تخریب می‌کند. این تخریب، نقاط ضعف شیمیایی را به پلیمر وارد می‌کند، به‌ویژه به شکل هیدروپراکسیدها، که به مکان‌هایی برای تخریب بیشتر در طول عمر جسم تبدیل می‌شوند.
پلیمرها اغلب در معرض بیش از یک بار فرآوری مذاب قرار می‌گیرند که می‌تواند به‌طور تجمعی باعث تخریب شود. پلاستیک بکر معمولاً برای معرفی مواد افزودنی مانند رنگ‌ها، رنگدانه‌ها و تثبیت‌کننده‌ها تحت ترکیب (مستربچینگ) قرار می‌گیرد. مواد گلوله شده تهیه شده نیز ممکن است از قبل در کوره خشک شوند تا رطوبت کمیاب قبل از ذوب نهایی و قالب‌گیری در اقلام پلاستیکی از بین برود. پلاستیکی که با ذوب مجدد ساده بازیافت می‌شود (بازیافت مکانیکی) معمولاً تخریب بیشتری نسبت به مواد تازه نشان می‌دهد و در نتیجه ممکن است خواص ضعیف تری داشته باشد.
اگرچه سطح اکسیژن در داخل تجهیزات پردازش معمولاً پایین است، نمی‌توان آن را به‌طور کامل کنار گذاشت، و اکسیداسیون حرارتی معمولاً سریعتر از تخریبی که منحصراً حرارتی است (یعنی بدون هوا) انجام می‌شود. واکنش‌ها از مکانیسم عمومی خوداکسیداسیون پیروی می‌کنند که منجر به تشکیل پراکسیدهای آلی و کربونیل‌ها می‌شود. افزودن آنتی‌اکسیدان‌ها ممکن است چنین فرآیندهایی را مهار کند.
حرارت دادن پلیمرها تا دمای کافی بالا می‌تواند باعث تغییرات شیمیایی مخرب حتی در غیاب اکسیژن شود. این تغییرات معمولاً با بریدگی زنجیره شروع می‌شوند و رادیکال‌های آزاد تولید می‌کنند که در درجه اول در عدم تناسب و اتصالات عرضی دخالت دارنند. پی وی سی حساس‌ترین پلیمر رایج از نظر حرارتی است که تخریب عمده آن در دماهای بالاتر از رخ می‌دهد؛ پلیمرهای دیگر در دماهای بالاتر تجزیه می‌شوند.
پلیمرهای مذاب، سیالات غیر نیوتنی با ویسکوزیته بالا هستند و برهمکنش بین تخریب حرارتی و مکانیکی آنها می‌تواند پیچیده باشد. در دماهای پایین، پلیمر مذاب چسبناک تر است و بیشتر در معرض تخریب مکانیکی از طریق تنش برشی است. در دماهای بالاتر ویسکوزیته کاهش می‌یابد اما تخریب حرارتی افزایش می‌یابد. اصطکاک در نقاط پرشور نیز می‌تواند باعث گرمایش موضعی شود که منجر به تخریب حرارتی اضافی می‌شود.
تخریب مکانیکی را می‌توان با افزودن روان‌کننده‌ها کاهش داد که به آنها کمک پردازش یا کمک جریان نیز می‌گویند. اینها می‌توانند اصطکاک را در برابر ماشین آلات پردازش و همچنین بین زنجیره‌های پلیمری کاهش دهند و در نتیجه ویسکوزیته مذاب را کاهش دهند. روان‌کننده‌های رایج موم‌هایی با وزن مولکولی بالا (موم پارافین، استرهای موم و غیره) یا استئارات فلزی (به عنوان مثال استئارات روی) هستند.
بیشتر اقلام پلاستیکی مانند مواد بسته‌بندی به‌طور مختصر و تنها یک بار استفاده می‌شوند. این مواد به ندرت در طول عمر خود تخریب پلیمر را تجربه می‌کنند. سایر اقلام تنها با تخریب تدریجی محیط طبیعی مواجه می‌شوند. با این حال، برخی از اقلام پلاستیکی می‌توانند عمر طولانی در محیط‌های تهاجمی داشته باشند، به ویژه در محیط‌هایی که در معرض گرما یا حملات شیمیایی طولانی مدت هستند. تخریب پلیمر می‌تواند در این موارد قابل توجه باشد و در عمل، اغلب تنها با استفاده از تثبیت کننده‌های پلیمری پیشرفته مهار می‌شود. گرما، نور، هوا و آب رایج‌ترین راه‌های تخریب هستند، اما روش‌های دیگری نیز برای تخریب وجود دارد.
پلاستیک‌ها به‌طور گسترده در ساخت اقلام الکتریکی مانند برد مدار و کابل‌های برق استفاده می‌شوند. این کاربردها می‌توانند خشن باشند و پلاستیک را در معرض ترکیبی از حملات حرارتی، شیمیایی و الکتروشیمیایی قرار دهند. بسیاری از اقلام الکتریکی مانند ترانسفورماتورها، ریزپردازنده‌ها یا کابل‌های ولتاژ بالا برای سال‌ها یا حتی دهه‌ها در دماهای بالا کار می‌کنند که منجر به اکسیداسیون حرارتی در سطح پایین اما مداوم می‌شود. این می‌تواند با تماس مستقیم با فلزات تشدید شود، که می‌تواند باعث تشکیل رادیکال‌های آزاد شود، به عنوان مثال، واکنش فنتون روی هیدروپراکسیدها. ولتاژهای بالا همچنین می‌توانند به مواد عایق مانند دی الکتریک آسیب برسانند، که از طریق درختان الکتریکی ناشی از تنش در اثر میدان الکتریکی طولانی مدت تخریب می‌شود.
جان توماس آلدردایس، (به انگلیسی: John Thomas Alderdice) زاده ۲۸ مارس ۱۹۵۵؛ شناخته شده با عناوین: بارون آلدردایس یا لرد آلدردایس، یک روانپزشک و سیاستمدار اهل ایرلند شمالی است.
لرد آلدردایس، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی رئیس مجلس ایرلند شمالی و رهبر حزب اتحاد ایرلند شمالی بوده‌است. وی از سال ۱۹۹۶ به عنوان یک لیبرال دموکرات، در مجلس اعیان بریتانیا حضور داشته‌است. مطالعات علمی وی، بیشتر روی رفتار خودآزاری بوده‌است.https://www.youtube.com/results?search_query=lord+alderdice
جان توماس آلدردایس، در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۵۵ در بالی‌منا، ایرلند شمالی به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۸ وی از دانشگاه کوئینز بلفاست در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۹۷۷ میلادی با زنی ازدواج کرد که ثمره آن ۲ پسر و یک دختر بوده‌است.
آلدردایس، از سال ۱۹۸۸ تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۰ میلادی، همزمان و در کنار فعالیت سیاسی، به عنوان روانپزشک مشاور در سرویس سلامت همگانی بریتانیا مشغول خدمت بوده‌است. همچنین وی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹ یک سری سخنرانی در دانشکده پزشکی دانشگاه کوئینز بلفاست، به انجام آورده‌است. مطالعات علمی وی، بیشتر روی رفتار خودآزاری بوده‌است.https://www.youtube.com/results?search_query=lord+alderdicehttps://www.youtube.com/results?search_query=lord+alderdice+biography
حزب اتحاد در سال ۱۹۷۰ به عنوان جایگزینی برای سیاست‌های فرقه‌گرایی تشکیل شد. آلدردایس، بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۸ در کمیته اجرایی حزب فعالیت داشت. وی سپس بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ میلادی به ریاست کمیته سیاست گذاری حزب اتحاد ارتقاء یافت و سرانجام در سال ۱۹۸۷ میلادی، درانتخابات عمومی آن سال به عنوان رهبر حزب اتحاد انتخاب شد.آلدردایس، در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۲ به نمایندگی از حزب اتحاد در مبارزات انتخابی حوزه بلفاست شرقی شرکت داشت. در سال ۱۹۸۷ وی ۳۲٫۱٪ از آرای اخذ شده را به خود اختصاص داد که تا آن زمان بالاترین آرای کسب شده حزب اتحاد، برای یک نماینده بود. لرد آلدردایس، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی رئیس مجلس ایرلند شمالی و رهبر حزب اتحاد ایرلند شمالی بوده‌است. وی از سال ۱۹۹۶ به عنوان یک لیبرال دموکرات، در مجلس اعیان بریتانیا حضور داشته‌است.
لوفوترلویر () (PF-07304814) یک داروی ضد ویروسی است که توسط شرکت فایزر ساخته شده است که به عنوان یک بازدارنده پروتئاز 3CL عمل می کند. این یک پیش‌دارو با گروه فسفات است که در درون بدن برای تولید عامل فعال PF-00835231 جدا می‌شود لوفوترلویر در آزمایش‌های بالینی انسانی برای درمان کووید ۱۹ است و فعالیت خوبی در برابر کووید ۱۹ از جمله چندین گونه گوناگون نشان می‌دهد، اما برخلاف داروی مرتبط PF-07321332 از راه خوراکی فعال نیست و باید از راه انفوزیون داخل وریدی تجویز شود. به طور کلی کاندیدای کمتر مورد علاقه برای توسعه بالینی بوده است.
تاریباویرین () تاریباویرین (rINN؛ همچنین با نام ویرامیدین، با کد ICN 3142 شناخته می‌شود) یک داروی ضد ویروسی در آزمایش‌های انسانی فاز ۳ است، اما هنوز برای استفاده دارویی تایید نشده‌است. این یک پیش‌داروی ریباویرین است که در برابر شماری از ویروس‌های دی‌ان‌ای و آران‌ای فعال است. تاریباویرین نسبت به ریباویرین هدف‌گیری کبدی بهتری دارد و به دلیل نفوذ و ذخیره کمتر در گلبول‌های قرمز، عمر کوتاه‌تری در بدن دارد. انتظار می‌رود که در نهایت داروی انتخابی برای سندرم‌های هپاتیت ویروسی باشد که ریباویرین در آنها فعال است. این‌ها شامل هپاتیت ث و شاید هپاتیت ب و تب زرد نیز می‌شود.
چارلز هوارد هینتون (۱۸۵۳ – ۳۰ آوریل ۱۹۰۷) ریاضی‌دان بریتانیایی و نویسنده آثار علمی-تخیلی با عنوان عاشقانه‌های علمی بود. او به ابعاد بالاتر به ویژه بعد چهارم علاقه داشت. او به خاطر ابداع کلمه «تسرکت» و کارش بر روی روش‌های تجسم هندسه ابعاد بالاتر شهرت دارد.
پدر هینتون، جیمز هینتون، جراح و مدافع چندهمسری بود. چارلز هینتون در بریتانیا به دنیا آمد. خواهر و برادر او شامل طراح لباس آدا نتلشیپ (۱۸۵۶–۱۹۳۲) بود.
هینتون در کالج چلتنهام در حالی که در کالج بالیول، آکسفورد تحصیل می‌کرد، تدریس می‌کرد، جایی که مدرک لیسانس خود را دریافت کرد. در سال ۱۸۷۷. از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۶، او در مدرسه اپینگهام در راتلند، جایی که هوارد کندلر، دوست ادوین ابوت ابوت نیز در آنجا تدریس می‌کرد، تدریس کرد. هینتون همچنین مدرک کارشناسی ارشد خود را از آکسفورد در سال ۱۸۸۶ دریافت کرد.
در سال ۱۸۸۰ هینتون با مری الن، دختر مری اورست بول و جورج بول، بنیانگذار منطق ریاضی ازدواج کرد. این زوج چهار فرزند داشتند: جورج (۱۸۸۲–۱۹۴۳)، اریک (*۱۸۸۴)، ویلیام (۱۸۸۶–۱۹۰۹) و سباستین (۱۸۸۷–۱۹۲۳) (مخترع ورزشگاه جنگل و پدر ویلیام و جوآن هینتون).
در سال ۱۸۸۳ او با ماد فلورانس که از او صاحب فرزندان دوقلو شده بود به نام جان ولدون مراسم ازدواج خود را برگزار کرد. او متعاقباً به دو همسری محکوم شد و سه روز را در زندان گذراند و کار خود را در اپینگهام از دست داد. پدرش جیمز هینتون از طرفداران رادیکال روابط چند همسری بود و به گفته مادر چارلز، جیمز زمانی به او گفته بود: «مسیح ناجی مردان بود، اما من ناجی زنان هستم و به او کمی هم حسادت نمی‌کنم.»
در سال ۱۸۸۷، چارلز به همراه مری الن به ژاپن نقل مکان کرد تا در یک مأموریت کار کند و سپس شغلی را به عنوان مدیر مدرسه دولتی ویکتوریا پذیرفت. در سال ۱۸۹۳ او با کشتی اس اس تاکوما به ایالات متحده سفر کرد تا در دانشگاه پرینستون به عنوان مربی ریاضیات مشغول به کار شود.
در سال ۱۸۹۷، او یک ماشین بازی بیسبال با نیروی باروت را برای تمرین ضربه زدن تیم بیسبال پرینستون طراحی کرد. این دستگاه همه‌کاره بود و می‌توانست سرعت‌های متغیر را با اندازه بریچ قابل تنظیم و شلیک توپ‌های منحنی با استفاده از دو انگشت فولادی با روکش لاستیکی در دهانه پارچ انجام دهد. او با موفقیت این دستگاه را به دانشگاه مینه سوتا معرفی کرد، جایی که هینتون تا سال ۱۹۰۰ به عنوان استادیار در آنجا کار کرد، زمانی که استعفا داد و به رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده در واشینگتن دی سی نقل مکان کرد.
هینتون در پایان عمر خود به عنوان بازرس پتنت‌های شیمیایی برای اداره ثبت اختراع ایالات متحده کار می‌کرد. او در سن ۵۴ سالگی به‌طور غیرمنتظره ای بر اثر خونریزی مغزی در ۳۰ آوریل ۱۹۰۷ در واشینگتن دی سی درگذشت. پس از مرگ ناگهانی هینتون، همسرش، مری الن، در می ۱۹۰۸ در واشینگتن دی سی، خودکشی کرد.
هینتون در مقاله ای با عنوان "بعد چهارم چیست؟" در سال ۱۸۸۰ پیشنهاد کرد که نقاطی که در سه بعد حرکت می‌کنند را می‌توان به صورت مقطع متوالی از آرایش چهار بعدی ایستا خطوطی که از یک صفحه سه بعدی عبور می‌کنند تصور کرد. که مفهوم خطوط جهان را پیش‌بینی می‌کرد. اکتشافات هینتون در فضای بالاتر، مبنای اخلاقی داشت.
هینتون استدلال می‌کند که به دست آوردن درک شهودی از فضای بالاتر مستلزم این است که ما خود را از ایده‌های راست و چپ، بالا و پایین خلاص کنیم، که در موقعیت ما به عنوان ناظر در یک جهان سه بعدی وجود دارد. هینتون این فرایند را «بیرون انداختن خود» می‌نامد، آن را با فرایند همدردی با شخص دیگر برابر می‌داند و به این معناست که این دو فرایند متقابلاً تقویت می‌شوند.
هینتون چندین کلمه جدید برای توصیف عناصر در بعد چهارم ایجاد کرد. با توجه به فرهنگ انگلیسی آکسفورد، او برای اولین بار در سال ۱۸۸۸ از کلمه «تسرکت» در کتاب خود به نام «عصر جدید تفکر» استفاده کرد. آلیسیا بول استات، خواهر شوهرش که او را در آکسفورد می‌شناخت، در زمانی که او در خارج از کشور بود، بر انتشار کتاب نظارت داشت. او همچنین کلمات کاتا (از یونانی به معنای «پایین از») و آنا (از یونانی به معنای «بالا») را برای توصیف دو جهت بعدی بعدی متضاد (یک چهارمین محور حرکت اضافی مشابه چپ-راست) اختراع کرد. (x)، بالا به پایین (y)، و جلو به عقب (z).
1. Broadbent, Lizzie (۲۱ ژانویه ۲۰۲۱). "Ada Nettleship (1856-1932)". Women Who Meant Business. Retrieved 1۳ مارس ۲۰۲۱
2.Cheltenham College Register, 1841–1889. London: Bell. ۱۸۹۰.
3.British Society for the History of Mathematics Gazetteer, Archived 16 May 2011 at the Wayback Machine
4. Batchelor, George (1994). The Life and Legacy of G. I. Taylor. Cambridge University Press. p. 7. ISBN 0-521-46121-9.
5.Smothers in Orchard in Los Angeles Times, 27 February 1909.
آنگلیکا کراوس (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
اندی جیمسون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل بریتانیا بود.
آلن وود (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود.
در اکتبر ۲۰۲۲، وود بر اثر سرطان در بیمارستان خصوصی جان فلین در تاگون، کوئینزلند، ساحل طلایی درگذشت. او ۷۹ سال داشت.
آلن مک‌کلاتچی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل بریتانیا بود.
آیمو هیلمان (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
فلزمایع یا نام‌های تجاری مجموعه‌ای از آلیاژهای فلزی آمورف هستند که توسط تیم تحقیقاتی مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا (Caltech) توسعه یافته و توسط "Liquidmetal Technologies" به بازار عرضه شده‌اند. آلیاژهای فلزمایع تعدادی از ویژگی‌های مطلوب مواد را ترکیب می‌کنند. این ویژگی‌ها شامل استحکام کششی بالا، مقاومت در برابر خوردگی عالی، ضریب بازگشت بسیار بالا و ویژگی‌های ضد سایش عالی می‌باشند. همچنین می‌توانند در فرآیندهایی مشابه ترموپلاستیک‌ها، به‌وسیلهٔ گرما شکل بگیرند. ضمناً این آلیاژها، بر خلاف نامشان، در دمای اتاق مایع نمی‌باشند.liquidmetal.com. Liquidmetal Coatings Material. Retrieved 2008-10-23
فلزمایع برای کاربردهای تجاری، مانند چوب‌های گلف، ساعت‌ها و کاور تلفن‌های همراه در سال ۲۰۰۳ معرفی شد.Herrman, J. (2010, August 17). Giz Explains: What Is Liquidmetal? Retrieved July 7, 2015.
این آلیاژ نتیجهٔ یک برنامهٔ تحقیقاتی در مورد فلزات آمورف بود که در Caltech انجام شد. این اولین آلیاژ از سری آلیاژهای آزمایشی بود که می‌توانست ساختاری بی‌شکل با سرعت خنک‌سازی نسبتاً آهسته به دست آورد. فلزات آمورف قبلاً ساخته شده بودند، اما فقط در دسته‌های کوچک، زیرا سرعت خنک‌سازی باید میلیون‌ها درجه در ثانیه باشد. برای مثال، سیم‌های آمورف را می‌توان با خاموش‌کردن جریانی از فلز ذوب‌شده روی یک دیسک در حال چرخش ساخت. از آنجایی که Vitreloy اجازه چنین سرعت خنک‌سازی کندی را می‌داد، تولید دسته‌های بزرگ‌تری از فلزات آمورف امکان‌پذیر بود. اخیراً تعدادی آلیاژ اضافی به مجموعه فلزمایع اضافه شده‌است. این آلیاژها همچنین ساختار آمورف خود را پس از گرم‌کردن مجدد مکرر حفظ می‌کنند و این ویژگی به آنها اجازه می‌دهد تا در طیف گسترده‌ای از فرآیندهای ماشینکاری سنتی استفاده شوند.
فلزمایع که توسط آتاکان پکر ساخته شده‌است، حاوی اتم‌هایی با اندازه‌های بسیار متفاوت است. آنها یک مخلوط متراکم با حجم آزاد کم را تشکیل می‌دهند. بر خلاف فلزات کریستالی، هیچ نقطهٔ ذوب آشکاری وجود ندارد که در آن ویسکوزیته به‌طور ناگهانی کاهش یابدا. Viterloy بیشتر شبیه شیشه‌های دیگر عمل می‌کند، زیرا ویسکوزیته آن به‌تدریج با افزایش دما، کاهش می‌یابد. در دمای بالا، به صورت پلاستیکی رفتار می‌کند و اجازه می‌دهد تا خواص مکانیکی تقریباً به راحتی در طول ریخته‌گری کنترل شود. ویسکوزیته از حرکت اتم‌ها به اندازه کافی، برای تشکیل یک شبکهٔ منظم جلوگیری می‌کند؛ بنابراین ماده حتی پس از شکل‌گیری توسط گرما، خواص آمورف خود را حفظ می‌کند.
آلیاژها دارای دمای نرم‌شدن نسبتاً پایینی هستند که امکان ریخته‌گری شکل‌های پیچیده را بدون نیاز به پرداخت، فراهم می‌کند. خواص مواد بلافاصله پس از ریخته‌گری، بسیار بهتر از فلزات معمولی است. معمولاً فلزات ریخته‌گری دارای خواص بدتری نسبت به فلزات آهنگری یا کارکرده هستند. آلیاژها همچنین در دماهای پایین ( برای اولین فرمولاسیون) می‌توانند قالب‌گیری شوند. حجم آزاد کم نیز باعث انقباض کم در هنگام خنک‌شدن می‌شود. به همه این دلایل، فلزمایع را می‌توان با استفاده از فرآیندهای مشابه ترموپلاستیک‌ها به شکل‌های پیچیده درآورد،Liquid metal behaves like plastic, Manufacturing Engineering, March 2003 که باعث می‌شود فلزمایع جایگزینی بالقوه برای بسیاری از کاربردهایی شود که معمولاً از پلاستیک استفاده می‌شود.
فلزات مایع به دلیل ساختار غیر کریستالی (بی‌شکل) خود، سخت‌تر از آلیاژهای تیتانیوم یا آلومینیوم با ترکیب مشابه هستند. زیرکونیوم و تیتانیومی که پایه‌های اساسی آلیاژهای فلزمایع هستند، استحکام تسلیم بیش از ۱۷۲۳ مگاپاسکال، یعنی حدوداً دو برابر استحکام آلیاژهای تیتانیوم کریستالی معمولی (Ti6Al4V ~ ۸۳۰ مگاپاسکال است) و تقریباً استحکام فولادهای با استحکام بالا و برخی مواد کامپوزیت حجیم مهندسی‌شده را به دست آوردند (استحکام کششی برای لیستی از مواد رایج را مشاهده کنید). با این حال، روش‌های ریخته‌گری اولیه، نقص‌های میکروسکوپی را معرفی کردند که مکان‌های عالی برای انتشار ترک بودند که منجر به شکننده‌بودن Viterloy مانند شیشه شد. این دسته‌های اولیه اگرچه قوی بودند، اما به راحتی در هنگام ضربه می‌شکستند. روش‌های جدیدتر ریخته‌گری، تنظیمات مخلوط‌های آلیاژی و سایر تغییرات این امر را بهبود بخشیده‌است.
نبود مرزهای دانه به استحکام تسلیم بالا (و در نتیجه انعطاف‌پذیری) نشان داده شده کمک می‌کند. در یک نمایش، یک کره فلزی که روی فولاد آمورف افتاده بود، به‌طور قابل توجهی طولانی‌تر از همان کره فلزی که روی فولاد کریستالی افتاده بود، منعکس شد.
فقدان مرز دانه در شیشه‌های فلزی، باعث می‌شود که خوردگی مرز دانه‌ای وجود نداشته باشد، که یک مشکل رایج در آلیاژهای با استحکام بالا که توسط سخت‌شدن بارش و فولادهای زنگ نزن حساس‌شده تولید می‌شوند، می‌باشد؛ بنابراین، آلیاژهای فلزمایع، هم به دلیل ساختار مکانیکی و هم به دلیل عناصر به کار رفته در آلیاژ آن، عموماً در برابر خوردگی مقاوم‌تر هستند. ترکیب سختی مکانیکی، الاستیسیته بالا و مقاومت در برابر خوردگی، فلزمایع را در برابر سایش مقاوم می‌کند.
اگرچه در دماهای بالا، تغییر شکل پلاستیک به‌راحتی رخ می‌دهد، تقریباً هیچ‌کدام در دمای اتاق، قبل از شروع شکست فاجعه‌بار رخ نمی‌دهد. این امر، کاربرد مواد را در کاربردهایی که قابلیت اطمینان به ماده در آنها حیاتی است، محدود می‌کند؛ زیرا خرابی قریب‌الوقوع مشهود نیست. این ماده همچنین مستعد خستگی فلز با رشد ترک است. یک ساختار کامپوزیت دو فاز با ماتریس آمورف و یک تقویت‌کننده فاز کریستالی دندریتی شکل‌پذیر، یا یک کامپوزیت زمینه فلزی تقویت‌شده با الیاف مواد دیگر می‌تواند این عیب را کاهش داده یا حتی از بین ببرد., Materials Today, March 2004
فلزمایع تعدادی ویژگی را ترکیب می‌کند که معمولاً در هیچ ماده‌ای یافت نمی‌شود. این باعث می‌شود آنها در طیف گسترده‌ای از کاربردهای مختلف، مفید باشند.
یکی از اولین کاربردهای تجاری فلزمایع در چوب‌های گلف ساخته‌شده توسط این شرکت بود که در آن از فلز بسیار الاستیک در قسمت‌هایی از صفحهٔ چوبی استفاده می‌شد. اینها توسط کاربران امتیاز بالایی دریافت کردند، اما بعداً محصول سقوط کرد، تا حدودی به این دلیل که نمونه‌های اولیه پس از کمتر از ۴۰ بازدید شکسته شدند. از آن زمان، فلزمایع در سایر تجهیزات ورزشی، از جمله هسته‌های توپ گلف، چوب اسکی، چوب بیسبال و سافت‌بال، و راکت‌های تنیس ظاهر شده‌است.Drivers -- Liquid Metal driver - discussion of Liquidmetal golf clubs
قابلیت ریخته‌گری و قالب‌گیری، همراه با مقاومت در برابر سایش بالا، منجر به استفاده از فلزمایع به عنوان جایگزینی برای پلاستیک در برخی کاربردها شده‌است.American Institute of Physics. "When it comes to churning out electrons, metal glass beats plastics." ScienceDaily. 28 November 2011 (accessed November 21, 2015). این روی بدنه درایوهای فلش USB مدل اخیر SanDisk "Cruzer Titanium" و همچنین خط پخش MP3 مبتنی بر فلش Sansa آنها و بدنهٔ برخی از تلفن‌های همراه مانند محصولات لوکس Vertu و سایر لوازم الکترونیکی مصرفی مقاوم استفاده شده‌است. فلزمایع در لیزر دندانی Biolase Ilase و اسکنر بارکد حلقه Socketmobile استفاده شد. فلزمایع همچنین به‌طور قابل توجهی برای ساخت ابزار اجکتور سیم کارت برخی از iPhoneهای 3G ساخت شرکت اپل که در ایالات متحده ارسال شده‌است، استفاده شده‌است. این کار توسط اپل به عنوان تمرینی برای آزمایش قابلیت استفاده از فلز انجام شد. آنها از یک سطح بدون خش، طولانی‌تر از مواد رقیب محافظت می‌کنند، در حالی که هنوز در شکل‌های پیچیده ساخته می‌شوند. همان کیفیت باعث می‌شود که از آن‌ها به عنوان پوشش‌های محافظ برای ماشین‌آلات صنعتی، از جمله لوله‌های حفاری نفت و دیگ‌های بخار لوله‌آبی نیروگاه‌ها استفاده شود.
آلیاژهای فلزمایع همچنین جایگزین تیتانیوم در کاربردهای مختلف از ابزار پزشکی و اتومبیل گرفته تا صنایع نظامی و هوافضا می‌شود. در کاربردهای نظامی، میله‌های فلزات آمورف جایگزین اورانیوم ضعیف‌شده در نفوذگرهای انرژی جنبشی می‌شوند. صفحات فلزمایع در آرایهٔ جمع‌کننده یون باد خورشیدی در کاوشگر فضایی Genesis استفاده شد.
نمایش ویدئویی زنده که خواص کشسانی فلزمایع را نشان می‌دهد
یلوه خالدار یک پرنده آبی کوچک از خانواده یلوگان است. نام علمی از اصطلاحات ونیزی برای یلوه‌های کوچک گرفته شده است.
زیستگاه زادآوری یلوه خالدار، باتلاق‌ها و بسترهای جگنی در سراسر اروپای معتدل تا غرب آسیا است. آنها در یک مکان خشک در پوشش گیاهی مرداب آشیانه می‌سازند و 6 تا 15 تخم می‌گذارند. این گونه مهاجر است و در آفریقا و پاکستان زمستان‌گذرانی می‌کند.
این پرندگان با نوک خود در گل یا آب کم عمق کاوش می‌کنند و همچنین از طریق دیدن غذا را می‌گیرند. آنها عمدتاً حشرات و آبزیان را می‌خورند.
یلوه‌های خالدار در فصل زادآوری بسیار پنهانکار هستند و بیشتر شنیده می‌شوند تا دیده شوند. آنها پرنده‌های پر سر و صدا هستند، با یک صدای شلاق مانند"، ندای هوویت، هویت متمایز" دارند. دیدن آنها در زمان مهاجرت آسانتر است.
یلوه خالدار یکی از گونه‌هایی است که "موافقت‌نامه حفاظت از پرندگان آبی مهاجر آفریقا-اوراسیا" ( AEWA ) در مورد آن اعمال می‌شود. جمعیت اروپای غربی در دهه‌های اخیر کاهش یافته است و این گونه در حال حاضر یک پرنده زادآور بسیار نادر در بریتانیای کبیر است.
محرک خطی یا عملگر خطی عملگری است که باعث ایجاد حرکت در یک خط مستقیم می‌شود و در مقابل حرکت دایره‌ای معمولی در موتور الکتریکی قرار دارد. عملگرهای خطی در ابزارهای ماشینی و ماشین آلات صنعتی، در تجهیزات جانبی کامپیوتری مانند دیسک درایوها و چاپگرها، در سوپاپ‌ها و میراگرها، و در بسیاری از مکان‌های دیگر که به حرکت خطی مورد نیاز است استفاده می‌شوند. سیلندرهای هیدرولیک یا پنوماتیک ذاتاً حرکت خطی ایجاد می‌کنند. بسیاری از مکانیسم‌های دیگر نیز به کمک یک موتور دوار حرکت خطی تولید می‌کنند.
عملگرهای خطی مکانیکی معمولاً با تبدیل حرکت چرخشی به حرکت خطی به کار می‌افتند. این تبدیل معمولاً از طریق چند نوع مکانیسم ساده انجام می‌شود:
محرک‌های هیدرولیکی یا سیلندرهای هیدرولیکی عموماً شامل یک سیلندر توخالی هستند که یک پیستون در آن قرار داده شده‌است. فشار نامتعادل اعمال شده به پیستون باعث ایجاد نیرویی می‌شود که می‌تواند یک جسم خارجی را حرکت دهد. از آنجایی که مایعات تقریباً تراکم ناپذیر هستند، یک سیلندر هیدرولیکی قادر است جابجایی خطی دقیق کنترل شده پیستون را فراهم کند. این جابجایی فقط در امتداد محور پیستون می‌باشد. یک نمونه آشنا از یک عملگر هیدرولیکی دستی، جک ماشین هیدرولیکی می‌باشد. به‌طور معمول، «عملگر هیدرولیکی» دستگاهی است که توسط یک پمپ هیدرولیک کنترل می‌شود.
عملگرهای پنوماتیکی یا سیلندرهای پنوماتیکی شبیه به عملگرهای هیدرولیکی هستند با این تفاوت که این عملگرها برای تولید نیرو به جای مایعات از هوای فشرده‌شده استفاده می‌کنند. آنها مانند پیستونی عمل می‌کنند که در آن هوا به داخل محفظه پمپ می‌شود و از طرف دیگر محفظه به بیرون رانده می‌شود. عملگرهای هوا لزوماً برای ماشین آلات سنگین و مواردی که مقادیر زیادی وزن وجود دارد استفاده نمی‌شود. یکی از دلایلی که عملگرهای خطی پنوماتیکی به انواع دیگر عملگرها ترجیح داده می‌شوند، این موضوع است که منبع تغذیه فقط یک کمپرسور هوا است. چون منبع ورودی هوا است، عملگرهای پنوماتیکی قادر هستند در بسیاری از مکان‌هایی که فعالیت مکانیکی وجود دارد، استفاده شوند. جنبه منفی عملگرهای پنوماتیکی این است که بیشتر کمپرسورهای هوا بزرگ، حجیم و بلند هستند. همچنین آن‌ها پس از نصب به سختی به مناطق دیگر منتقل می‌شوند. عملگرهای پنوماتیکی خطی معمولاً نشتی دارند و به این دلیل آنها راندمان کمتری نسبت به عملگرهای خطی مکانیکی دارند.
اثر پیزوالکتریک خاصیتی از بعضی مواد است که در آن با اعمال ولتاژ به ماده، ماده منبسط می‌شود. ولتاژهای بسیار بالا فقط منجر به انبساط‌های کوچک می‌شود. در نتیجه، عملگرهای پیزوالکتریکی می‌توانند به وضوح موقعیت بسیار خوب دست یابند، اما دامنه حرکت بسیار کوتاهی دارند. علاوه بر این، مواد پیزوالکتریک پسماندی از خود نشان می‌دهند که کنترل انبساط آنها را به شیوه ای تکرارشونده دشوار می‌کند.
عملگرهای الکترومکانیکی مانند عملگرهای مکانیکی هستند با این تفاوت که در این عملگرها دستگیره یا دسته کنترل با یک موتور الکتریکی جایگزین می‌شود. حرکت چرخشی موتور به جابجایی خطی تبدیل می‌شود. عملگرهای الکترومکانیکی همچنین ممکن است انرژی موتوری را تأمین کنند که انرژی الکتریکیرا به گشتاور مکانیکی تبدیل می‌کند. طراحی‌های بسیاری از عملگرهای خطی مدرن وجود دارد و هر شرکتی که آنها را تولید می‌کند تمایل به استفاده از روش اختصاصی خود را دارد. در ادامه توصیفی کلی از یک عملگر خطی الکترومکانیکی بسیار ساده ارائه شده‌است.
به‌طور معمول، یک موتور الکتریکی از نظر مکانیکی برای چرخاندن یک پیچ انتقال قدرت متصل می‌شود. یک پیچ انتقال قدرت دارای یک رزوه مارپیچ پیوسته‌است که در اطراف آن در امتداد طول تراشیده شده‌است (شبیه به رزوه روی یک پیچ). روی پیچ انتقال قدرت یک مهره توپی با رزوه‌های مارپیچ مربوطه رزوه می‌شود. از چرخش مهره با پیچ انتقال قدرت جلوگیری می‌شود (معمولاً مهره در قسمت غیر چرخشی بدنه عملگر قفل می‌شود). هنگامی که پیچ انتقال قدرت می‌چرخد، مهره در امتداد رزوه‌ها رانده می‌شود. جهت حرکت مهره بستگی به جهت چرخش پیچ انتقال قدرت دارد. با اتصال پیوندها به مهره، حرکت می‌تواند به جابجایی خطی قابل استفاده تبدیل شود. اکثر عملگرهای کنونی برای سرعت‌های بالا، نیروی زیاد یا مصالحه بین این دو ساخته شده‌اند. وقتی یک عملگر برای کاربرد خاصی درنظر گرفته می‌شود، مهمترین مشخصات عموماً سفر، سرعت، نیرو، دقت و طول عمر هستند. بیشتر انواع آن‌ها بر روی میراگرها یا سوپاپ‌های پروانه‌ای نصب می‌شوند."Linear Actuator Guide", Anaheim Automation, retrieved May 12, 2016"Electric Actuators ", Baelz Automatic, retrieved May 12, 2016
یک عملگر خطی که از موتورهای استاندارد استفاده می‌کند، به‌طور معمول دارای یک موتور به عنوان سیلندر جداگانه است که به یک طرف از عملگر متصل می‌شود یا موازی با عملگر است یا عمود بر آن. این موتور ممکن است به انتهای عملگر نیز وصل شود. موتور محرک از ساختار معمولی با یک محور محرک جامد ساخته شده‌است که به مهره محرک یا پیچ محرک عملگر متصل می‌شود.
عملگرهای خطی فشرده از موتورهایی با طراحی خاص استفاده می‌کنند که سعی می‌کنند موتور و عملگر را به کوچکترین شکل ممکن تبدیل.
عملگرهای پیچی خطی می‌توانند ظرفیت بارگذاری استاتیکی داشته باشند، به این معنی که زمانی که موتور متوقف می‌شود عملگر اساساً در جای خود قفل می‌شود و می‌تواند باری را تحمل کند که یا عملگر را می‌کشد یا فشار می‌دهد. این ظرفیت بار استاتیکی باعث تحرک و سرعت را افزایش می‌دهد.
تأثیرات زیست محیطی بتن، تولید و به کار بستن آن، جوانب متفاوتی دارد. با توجه به شرایط برخی تأثیرات آسیب زننده و برخی دیگر مفید هستند. یکی از اجزای اصلی بتن سیمان است که تأثیرات زیست محیطی و عمومی خود را دارد که بسیاری از آن‌ها دو مورد بتن هم صادق است.
صنعت بتن سازی از اصلی‌ترین تولیدکنندگان دی‌اکسید کربن (از قوی‌ترین گاز گلخانه ای) است.The Cement Sustainability Initiative: Our agenda for action, "World Business Council for Sustainable Development", page 20, published 1 June 2002 همچنین بتن باعث آسیب به مهم‌ترین لایه‌های بارور زمین می‌شود که لایه‌های سطحی هستند. بتن برای ساخت سطوح بسیار سخت استفاده می‌شود که موجب حرکت لایه‌های زیرین که لایه‌های سطحی خاک هستند، می‌شود و نتیجه آن فرسایش خاک، آلودگی آب و سیل است. از سوی دیگر، بتن با استفاده در سدسازی، تغییر جهت آب و انحراف جهت آب، گل و از این قبیل، از قوی‌ترین ابزارها برای کنترل سیل است. بتن روشن می‌تواند اثر جزیره گرمایی شهری را به دلیل ضریب بازتاب بالاتر کاهش دهد.گرچه، پوشش گیاهی طبیعی بسیار بهتر است. گرد و غبار بتن که با تخریب ساختمان‌ها و بلایای طبیعی ایجاد می‌شود می‌تواند از دلایل اصلی آلودگی هوا باشد. وجود بعضی از مواد در بتن، از جمله افزودنی‌های لازم ولی مضر، به دلیل وجود مواد سمی و رادیواکتیو می‌تواند باعث نگرانی‌هایی در سلامتی باشد. بتن خیس بسیار قلیایی است و باید با تجهیزات حفاظتی مناسب به کار برده شود. بازیافت بتن به دلیل آگاهی در مورد اثرات محیطی آن، قوانین جدید و نگرانی‌های اقتصادی، در حال افزایش است. از جهت دیگر، استفاده از بتن موجب کاهش استفاده از مواد ساختمانی دیگر مانند چوب شده که راه طبیعی تولید کربن است.
صنعت سیمان یکی از دو تولیدکننده اصلی دی‌اکسید کربن (CO) است که این مقدار ۸ درصد از تولید این گاز در جهان توسط انسان است از این مقدار ۵۰ درصد آن از روند شیمیایی و ۴۰ درصدش ناشی از سوختن سوخت است.The Cement Sustainability Initiative: Our agenda for action, "World Business Council for Sustainable Development", page 20, published 1 June 2002 CO تولید شده برای ساخت بتن ساختمانی (که ۱۴٪ سیمان دارد) 410 kg/m3 تخمین زده می‌شود. (تقریبا 180 kg/tonne با غلظت 2.3 g/cm3) (که کاهش پیدا می‌کند به 290 kg/m3 با ۳۰٪ خاکستر معلق جایگزین سیمان) انتشار گاز CO در تولید بتن مستقیماً بستگی به نوع سیمان استفاده شده در ترکیب بتن است. برای ساخت هر تن سیمان ۹۰۰ کیلوگرم CO تولید می‌شود که ۸۸٪ از انتشار گاز مرتبط با ترکیبات سیمان است. تولید سیمان در انتشار گازهای گلخانه ای به‌طور مستقیم در تولید دی‌اکسید کربن (هنگامی که کربنات کلسیم با گرما تجزیه می‌شود و موجب تولید آهک و دی‌اکسید کربن می‌شود)EIA – Emissions of Greenhouse Gases in the U.S. 2006-Carbon Dioxide Emissions و همچنین به دلیل استفاده از انرژی به خصوص در هنگام اشتعال سوخت‌های فسیلی، دخیل است.
یکی از حوزه‌های چرخه تولید بتن که ارزش بیان دارد این واقعیت است که بتن انرژی مصرفی بسیار کمی در واحد جرم دارد. این مسئله در درجه اول نتیجه این واقعیت است که مواد مصرف شده در تولید بتن از جمله خرده سنگ‌ها، پوزولان‌ها و آب، به راحتی در دسترس هستند و معمولاً از منابع محلی تأمین می‌شوند.Building Green. (1993). Cement and Concrete: Environmental Considerations. Retrieved 2 November 2015.http://www.wbcsdcement.org/pdf/tf2/cementconc.pdf این مطلب به این معناست که حمل و نقل تنها ۷ درصد از انرژی مصرفی برای تولید بتن را در بر می‌گیرد، در شرایطی که برای تولید سیمان این عدد ۷۰ درصد است. با مصرف انرژی 1.69 GJ/ton، بتن انرژی مصرفی کمتری در هر واحد نسبت به بیشتر مصالح ساختمان سازی از جمله چوب دارد. با این وجود ساختار بتن جرم بالایی دارد پس این مقایسه همیشه مستقیماً در تصمیم‌گیری مؤثر نیست. شایان ذکر است که این مقدار مربوط به ترکیب‌هایی برای تولید بتن است که بیش از ۲۰٪ خاکستر بادی نداشته باشند. تخمین زده می‌شود که یک درصد جایگزینی سیمان با خاکستر بادی نشان دهنده ۷٪ کمتر مصرف انرژی است. با بعضی از ترکیبات که ۸۰ درصد خاکستر بادی دارند، این امر موجب ذخیره انرژی می‌شود.
علاقه روزافزونی به کم کردن انتشار کربن در تولید بتن به خصوص به دلیل احتمال ایجاد قوانین مالیاتی برای تولید کربن، در بخش‌های آکادمیک و صنعتی وجود دارد. راه‌های متفاوتی برای کاهش انتشار پیشنهاد شده‌است.
یکی از دلایل انتشار زیاد کربن است این است که سیمان باید در دمای بسیار بالا قرار گیرد تا کلینکر تشکیل شود. یکی از عوامل اصلی این موضوع الیت (CaSiO) است که یک ماده معدنی در بتن است و ساعت‌ها بعد از ریختن خشک می‌شود و از فاکتورهای اصلی استحکام اولیه بتن است. آلیت در پروسه تشکیل کلینکر باید تا ۱۵۰۰ درجه سانتی گراد حرارت ببیند. برخی تحقیقات پیشنهاد می‌کنند که آلیت با یک ماده معدنی دیگر مانند بلیت (CaSiO) جایگزین شود. بلیت یک ماده معدنی است که الان هم در تولید بتن استفاده می‌شود و دمای برشته شدن آن ۱۲۰۰ درجه سانتی گراد است که بسیار کمتر از آلیت است. علاوه بر این، بلیت هنگامی که بتن آماده می‌شود، محکم تر است. با این وجود بلیت روزها یا ماه‌ها طول می‌کشد تا کاملاً جا بیفتد که این باعث می‌شود بتن مدت طولانی تری ضعیف باشد. تحقیقات در جریان، روی پیدا کردن افزودنی‌های ناخالص مانند منیزیم تمرکز دارد که امکان دارد روند محکم شدن و فرایند پخت را سرعت دهد. همچنین شایان توجه است در نظر بگیریم که بیلیت انرژی بیشتری برای خرد شدن نیاز دارد، که طول عمر تأثیر آن را شبیه یا حتی بیشتر از آلیت می‌کند.
رویکرد دیگر جایگزین کردن جزئی کلینکر مرسوم با انتخاب‌هایی مانند خاکستر بادی، خاکستر رسوبی و سرباره است. همه اینها فراورده‌های فرعی صنایع دیگر هستند که در غیر این صورت در گورستان زایدات دفن می‌شوند. خاکستر بادی و رسوبی از نیروگاه‌های ترموالکتریکی می‌آیند، در حالی که سرباره ضایعات کوره‌های بلند در صنعت آهن سازی است. این مواد هم مانند افزودنی‌ها کم‌کم در حال محبوب شدن هستند، به خصوص از زمانی که معلوم شد قابلیت افزایش استحکام، کم کردن چگالی و افزایش دوام بتن را دارند.
چالش اصلی برای پیاده‌سازی گسترده خاکستر بادی و سرباره می‌تواند به دلیل ریسک ساخت و ساز با تکنولوژی جدید باشد که در عمل خیلی مورد آزمایش قرار نگرفته‌است. تا زمانی که مالیات بر کربن اعمال نشود، شرکت‌ها تمایلی به امتحان ترکیبات جدید بتن را ندارند، حتی اگر باعث کاهش انتشار کربن شود. با این حال نمونه‌هایی از بتن سبز (بتن تازه) و استفاده از آن دیده می‌شود و وجود دارد. به عنوان مثال یک شرکت بتن سازی به نام Ceratech ساخت بتنی با ۹۵ درصد خاکستر بادی و ۵ درصد افزودنی‌های مایع را شروع کرده‌است. شرکت دیگری به نام I-35W Saint Anthony Falls Bridge ترکیبی فوق‌العاده از بتن ساخته که شامل ترکیبات متفاوتی از سیمان پرتلند، خاکستر بادی و سرباره با توجه به اندازه پل و مواد مورد استفاده در آن است.
علاوه بر این، تولید بتن نیازمند مقادیر زیادی آب است و تولید جهانی آن تقریباً ده درصد از مصرف جهانی آب در صنعت را شامل می‌شود. این مقدار ۱٫۷ درصد از مصرف کل آب در جهان است. تحقیقی که در سال ۲۰۱۸ در "Nature Sustainability چاپ" شد، پیش‌بینی می‌کند که تولید بتن، در آینده باعث فشار بر منابع آبی در مناطق مستعد خشکسالی می‌شود: «در سال ۲۰۵۰، ۷۵ درصد از تقاضای آب برای تولید بتن احتمالاً در مناطقی دیده می‌شود که انتظار می‌رود فشار بر منابع اب را متحمل شوند.»
کربناته شدن در بتن به شکل تشکیل کربنات کلسیم (CaCO ) طی یک فرایند شیمیایی است. سرعت این واکنش به تخلخل بتن و میزان رطوبت بستگی دارد. کربناته شدن در حفرات بتن فقط در رطوبت نسبی بین (RH) 40 تا ۹۰٪ اتفاق می‌افتد. اگر رطوبت نسبی بیشتر از ۹۰٪ باشد دی‌اکسید کربن نمی‌تواند وارد حفرات بتن شود و همچنین اگر رطوبت نسبی کمتر از ۴۰٪ باشد دی‌اکسید کربن در آب حل نمی‌شود.
در اکثر مواقع کربناته شدن بتن به دو صورت اتفاق میفتد: کربناته شدن از طریق هوازدگی و کربناته شدن در زمان اولیه.
کربناته شدن از طریق هوازدگی زمانی رخ می‌دهد که ترکیبات کلسیم با دی‌اکسید کربن موجود در هوا و آب موجود در حفرات بتن وارد واکنش می‌شوند. واکنش به شرح زیر است:
ابتدا دی‌اکسید کربن از طریق هوازدگی شیمیایی با آب موجود در حفرات بتن واکنش داده و اسید کربنیک تولید می‌شود:
اسید کربنیک → آب + دی‌اکسید کربن
سپس اسید کربنیک با کلسیم کربنات واکنش می‌دهد:
Ca(OH) + HCO → CaCO + 2HO
بی کربنات کلسیم → کربنات کلسیم + اسید کربنیک
هنگامی که هیدروکسید کلسیم (Ca(OH)) کربناته شد، جزء اصلی ژل سیمان شده هیدرات سیلیکات کلسیم (همچنین به عنوان C-S-H نشان داده شده‌است) می‌تواند کلسیم زدایی شده و به CaO آزاد شده اجازه کربناته شدن می‌دهد:
کربناته شدن در زمان اولیه، وقتی است که دی‌اکسید کربن را به بتن تازه مخلوط شده یا پس از عمل آوری اولیه اضافه می‌کنیم. که هم می‌تواند از طریق در معرض قرار گرفتن طبیعی باشد و هم با افزایش دریافت مستقیم دی‌اکسید کربن تسریع شود. گازهای دی‌اکسید کربن به کربنات‌های جامد تبدیل شده و می‌توانند برای کاهش انتشار به‌طور دائم در بتن ذخیره شوند.
واکنش کلی CO و هیدرات سیلیکات کلسیم در سیمان در سال ۱۹۷۴ به شرح زیر توصیف شده‌است:
C3S + 3 CO + HO → C-S-H + 3CaCO + 347 kJ/mol
C2S + 2 CO + HO → C-S-H + 2CaCO + 184 KJ/mol
یک شرکت کانادایی فناوری جدیدی را ثبت و تجاری کرده‌است که از نوعی کربناته شدن در زمان اولیه برای جداسازی دی‌اکسید کربن استفاده می‌کند. این روش از طریق تزریق مستقیم دی‌اکسید کربن مایع بازیافتی حاصل از فعالیت‌های صنعتی در مرحله اختلاط مرطوب بتن در طول فرایند تولید به دست می‌آید. طی این واکنش شیمیایی دی‌اکسید کربن به یک ماده معدنی تبدیل می‌شود و گازهای آلاینده گلخانه ای را از زیرساخت‌های بتنی، ساختمان‌ها، جاده‌ها و غیره برای مدت طولانی جدا می‌کند. همچنین بر اساس یک گزارش منتشر شده در مجله Cleaner Production، نویسندگان مدلی را ارائه دادند که دی‌اکسید کربن از طرفی باعث افزایش مقاومت فشاری بتن شده و از طرفی دیگر باعث کاهش ۴٫۶٪ ردپای کربن در مدت زمان مشابه شده‌است.
روشی دیگر برای جذب CO در فرایند پخت، استفاده از مخلوط دی کلسیم سیلیکات Y فاز را در مراحل عمل آوری بتن می‌باشد. استفاده از خاکستر زغال سنگ یا مواد مناسب جایگزین، از لحاظ تئوری می‌تواند انتشار CO را به زیر 0 kg/m3 برساند. در حای که مقدار برای بتن ساخته شده از سیمان پرتلند ۴۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب می‌باشد. موثرترین مزیت تولید بتن از این طریق، استفاده از گاز خروجی نیروگاه‌ها می‌باشد که می‌توان در یک محفظه ایزوله دما و رطوبت را کنترل نمود.
در اوت ۲۰۱۹ اعلام شد که CO کاهش یافته در سیمان باعث کاهش ۷۰٪ ردپای کربن در بتن پیش ساخته شده‌است. پایه این سیمان ارائه شده غالباً از ولاستونیت (CaSiO) و (3CaO·2SiO) rankinite می‌باشد در حالی که سیمان پرتلند بر پایه یآلیت (3CaO·SiO) و بلیت (2 CaO · SiO) می‌باشد.
فرایند تولید بتن، با پیوند ذرات از طریق تف جوشی فاز مایع آغاز می‌شود که به آن تراکم فاز مایع هیدروترمال (rHLPD) می‌گویند. ترکیبی از و CO در واکنش به شرایط محیطی به ذرات نفوذ کرده تا پیوندی ایجاد کنند و حاصل آن سیمان سیلیکات کلسیم غیر هیدرولیک (CSC) با آهک است. علاوه بر این در مراحل عمل آوری نهایی، تفاوت بین بتن ساخته شده با سیمان پرتلند معمولی و بتن ساخته شده با سیلیکات کلسیم گازدار (CSC-C) در واکنش بین محلول آب-دی‌اکسید کربن و خانواده ای از کلسیم سیلیکات است. عمل آوری CSC-C یک واکنش گرمازا خفیف بوده که در آن سیلیکات کلسیم کم آهک موجود در CSC با دی‌اکسید کربن موجود در آب واکنش داده و کلسیت (CaCO ) و سیلیس تولید می‌شود. مطابق واکنش‌های نشان داده شده در II و III.
II. CaO. SiO + CO → HO CaCO + SiO
III: 3CaO.2SiO + 3CO → HO 3CaCO + 2SiO
تیتانیوم دی‌اکسید یک ماده نیمه رساناست که رفتار فوتوکاتالستی از خود نشان می‌دهد و تا به حال برای از بین بردن اکسیدهای نتیروژن از جو (اتمسفر) کاربرد داشته‌است.
گونه‌های مختلف اکسید نیتروژن(NO) یعنی نیتروژن اکسید(NO) و نیتروژن دی‌اکسید(NO) گازهای اتمسفری می‌باشند
که باعث بارش باران‌های اسیدی و تشکیل دود و آلودگی می‌شوند و هردوی آن‌ها حاصل زندگی شهری هستند.
به دلیل اینکه اکسیدهای نیتروژن تنها در دمای بالا تشکیل می‌شوند، معمولاً فرآورده‌های فرعی واکنش‌های احتراقی هیدروکربن‌ها هستند. اکسیدهای نیتروژن نشان داده‌اند که علاوه بر کمک به رویدادهای آلودگی شهری باعث ایجاد طیف گسترده‌ای از اثرات نامطلوب بهداشتی و محیطی می‌شوند. این تأثیرات شامل تحریک دردها ی تنفّسی، ایجاد واکنش با سایر ترکیبات شیمیایی در اتمسفر و تشکیل دادن محصولات مضرّ مانند اوزون، نیترو ارن‌ها، رادیکال‌های نیترات و کمک به اثر گلخانه ای می‌شود. سازمان بهداشت جهانی (WHO) حد مجاز برای غلظت NO را 40ug/m3 اعلام کرده‌است. یکی از راه‌های پیشنهادی برای کاهش غلظت آلاینده‌های نیتروژن اکسید بخصوص در محیط‌های شهری استفاده از فوتوکاتالیست تیتانیوم دی‌اکسید(TiO) است. ب. تیتانیوم دی‌اکسید (به شکل پودری سفیدرنگ می‌باشد) در بتن مخلوط شده تا NO و NO را برای تشکیل نیترات اکسیده کند. در حضور نور، TiO الکترون‌ها و حفره‌هایی را تولید می‌کند که اجازه می‌دهند NO اکسید شده و به NO تبدیل شود و سپس NO با حملهٔ رادیکال هیدروکسیل به HNO (نیتریک اسید) تبدیل شود
جذب سطحی مولکول:
تولید حفره‌ها و الکترون‌ها توسط فعالیت‌های تیتانیوم دی‌اکسید:
به دام انداختن الکترون/حفره:
حمله رادیکال هیدروکسیل:
ترکیب مجدد الکترون و حفره:
e− + h+ → heat
راه دیگر برای اکسایش نیتروژن استفاده از تابش UV برای تشکیل نیتروژن تری‌اکسید (NO) می‌باشد.
در ایالات متحده، نرخ گسترش و توسعه بتن بالای ۲۵۰۰۰۰ میلیون هکتار در سال است. سلول‌های خورشیدی حساس به رنگ که در بتن جاسازی می‌شوند از جمله روش‌های پیشنهاد شده برای کاهش ردّپای کربن و انرژی در صنعت ساختمان سازی است. استفاده از سلول‌های خورشیدی حساس به رنگ که در بتن جاسازی می‌شوند امکان تولید انرژی در محل را فراهم می‌کند. در لایه بالایی یا فوقانی بتن یک لایه نازک از سلول‌های خورشیدی حسّاس به رنگ قرار می‌گیرد. سلول‌های خورشیدی حساس به رنگ به دلیل سهولت در تولید انبوه، چه از طریق چاپ رول یا رنگ آمیزی، و بازده نسبتاً بالای ۱۰ درصد جذابیت خاصی دارند. یکی از نمونه‌های تجاری شده این فرایند شرکت آلمانی Dyscret است که سلول‌های خورشیدی حساس به رنگ را تولید و در محصولات بتنی جاسازی می‌کند. فرایند آنان (شرکت آلمانی Dyscret) از یک روش پاشش اسپری برای مالیدن رنگ‌های آلی که الکریسته را روی بتن تولید می‌کند، استفاده می‌کند.
تخریب ساختمان‌ها و بلایای طبیعی مانند زلزله اغلب مقدار زیادی گرد و غبار بتن را در اتمسفر محلی آزاد می‌کنند. گرد و غبار بتن منبع اصلی آلودگی پر خطر هوا پس از زلزله بزرگ هانشین (کوبه)، شناخته شد.
وجود برخی افزودنی‌ها در بتن، از جمله افزودنی‌های مفید و ناخواسته، می‌تواند نگرانی‌هایی در مورد سلامتی ایجاد کند. عناصر رادیواکتیو طبیعی (K، U، Th و Rn) می‌توانند در غلظت‌های مختلف بسته به منبع مواد اولیه استفاده شده، در خانه‌های بتنی وجود داشته باشند. به عنوان مثال، برخی از سنگ‌ها به‌طور طبیعی رادون ساطع می‌کنند یا این که سابقاً اورانیوم در زباله‌های معدن رایج بود. همچنین ممکن است مواد سمی در نتیجهٔ آلودگی ناشی از یک حادثه هسته ای، ناخواسته مورد استفاده قرار گیرند. گرد و غبار ناشی از بتن لاشه سنگی یا بتن شکسته زمانی که تخریب یا فرو ریخته می‌شود ممکن است بسته به فرآورده‌های موجود در بتن، نگرانی‌هایی جدی برای سلامتی ایجاد کند. با این حال، تعبیه کردن مواد مضر در بتن همیشه خطرناک نیست و ممکن است حتی مفید هم باشد. در بعضی موارد، ترکیب برخی از ترکیبات مانند فلزات در فرایند آبپوشی سیمان، آنها را در حالت بی‌ضرر قرار می‌دهد و از انتشار آزادانه آن‌ها در محل‌های دیگر جلوگیری می‌کند.P.K. Mehta: Concrete technology for sustainable development – overview of essential elements, O.E. Gjorv, K. Sakai (Eds.), Concrete technology for a sustainable development in the 21st century, E&FN Spon, London (2000), pp. 83–94
جابجایی بتن خیس همیشه باید با تجهیزات محفاظتی مناسب انجام شود. به دلیل خاصیت خورندگی مخلوط سیمان و آب، تماس پوست با بتن خیس می‌تواند باعث ایجاد سوختگی شیمیایی شود. در واقع، pH آب سیمان تازه به دلیل وجود هیدروکسیدهای پتاسیم و سدیم آزاد در محلول، بسیار قلیایی است (pH ~ ۱۳٫۵). برای جلوگیری از تماس مستقیم با بتن خیس باید به درستی از چشم‌ها، دست‌ها و پاها محافظت کرد و در مواقع لازم بدون تأخیر آن‌ها را شست.
بازیافت بتن روشی رایج برای دفع کردن سازه‌های بتنی است. سابقاً به‌طور معمول زباله‌های بتنی را برای دفع به گورستان زایدات می‌بردند، اما اکنون به دلیل افزایش سطح آگاهی‌های زیست محیطی، بهبود قوانین دولتی و مزایای اقتصادی موجود، بازیافت آن در حال افزایش است.
بتن، که باید عاری از هر گونه زباله، چوب، کاغذ و سایر مواد باشد، از محل‌های تخریب جمع‌آوری شده و معمولاً همراه با آسفالت، آجر و سنگ در دستگاه خردکن قرار داده می‌شود.
جنبش اعتدال‌گرایی در ایالات متحده جنبشی برای محدودکردن مصرف الکل است. این جنبش که به علت ناموفق بودن ممنوعیت الکل از طریق متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا از سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳ میلادی، به اوج خود رسیده بود، در قرون نوزدهم و بیستم میلادی بر سیاست و جامعه آمریکایی تأثیراتی زیادی داشت. امروزه مؤسساتی وجود دارند که به ترویج علل اعتدال‌گرایی ادامه می‌دهند.
در اواخر قرن هجده و اوایل قرن نوزدهم، عوامل متعددی در فراگیری الکلیسم نقش داشتند که با آزار و اذیت همسر، خانواده، نادیده گرفتن و عدم اشتغال مزمن هم‌راه بود. آمریکایی‌های که عادت داشتند «از طلوع آفتاب تا طلوع آفتاب بعد» نوشابه‌های سبک الکلی مانند آب سیب بنوشند، آغاز کردند به مصرف الکل بیشتر و الکل‌های ثقیل و ارزان‌تری مانند رام (در دوران استعمار) و ویسکی (در دوران پس از انقلاب) را بیشتر نوشیدند. فشار عمومی برای خرید الکل ارزان و فراوان منجر به سست شدن مقررات در امر فروش الکل گردید.
جنبش اعتدال‌گرایی با مقاله ۱۷۸۴ بنجامین راش، «"پژوهشی در مورد تأثیرات ارواح آتشین بر بدن و ذهن انسان"»، که استفاده بیش از حد الکل را برای سلامت جسمی و روانی انسان مضر ارزیابی می‌کرد، متولد شد. ۲۰۰ دهقان در یک اجتماع در کانکتیکت با تأثیرپذیری از پژوهش راش، برای ممنوع قراردادن ویسکی انجمن اعتدال‌گرایی را در ۱۷۸۹ میلادی شکل دادند. انجمن‌های مشابه در ایالت ویرجینیا در سال ۱۸۰۰ و نیویارک در سال ۱۸۰۸ میلادی شکل گرفت. در طول دهه بعد، سایر مؤسسات اعتدال‌گرایی در هشت ایالت دیگر تشکیل گردید که برخی از آن‌ها مؤسسات سطح ایالتی بودند. این جنبش جوان نوشیدن معتدل یا متوسط را مجاز می‌دانست. بیشتر رهبران جنبش فعالیت‌های شان را توسعه داده و در برابر رعایت سبت و سایر مسائل اخلاقی موضع گرفتند اما تا اوایل دهه ۱۸۲۰ مبارزات داخلی سیاسی باعث توقف جنبش گردید.