moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقتی به کرواسی برگشت، با استقبال خوب مردم روبرو شد و علاوه بر حضور در برنامه‌های مختلف تلویزیونی، مصاحبه‌های فراوانی نیز داشت. بعد مدت کوتاهی اولین آلبومش Gestures که شامل قطعه‌هایی از پیانوی معاصر کرواسی بود، ضبط کرد. "Gestures" به یکی از فروش‌های سریع رکوردهای کلاسیک در کرواسی تبدیل شد و ماراویتسا به مراسم تقدیم جوایز Porin، که معمولاً کمتر به هنرمندان کلاسیک افتخار این کار داده می‌شود، دعوت شد.
به زودی ماراویتسا توسط موسیقیدان، نویسنده و مدیر تونچی هولییچ،Tonči Huljić که چند اثر را برای گروه باند (ابهام‌زدایی) نوشته بود، به مدیر اپرا و کنسرت بریتانیایی مل بوشMel Bush که دنبال پیانیست بود، معرفی شد. مل بوش هم به پتانسیل‌های ماراویتسا پی برد. گروه بریتانیایی EMI به کارهای ماراویتسا علاقه‌مند شد و آلبوم نوازنده پیانو (The Piano Player)، که در آن فرصت تازه‌ای به هندل و چاپین داده شد، در راه بود. از زمان انتشار این آلبوم در سال ۲۰۰۳، این آلبوم موفقیت زیادی مخصوصاً در آسیا داشته که از آن جمله موفقیت طلای کشورهای سنگاپور، مالزی، اندونزی، و چین و هم چنین پلاتین از تایوان و کرواسی و پلاتین مضاعف از هنگ کنگ را به خود اختصاص داد. هم چنین در چارت بین‌المللی HMV پاپ هنگ کنگ، به مدت ۱۲ هفته متوالی در صدر بود.
ماراویتسا در چندین مراسم بین‌المللی و جوایز ام تی وی نیز اجرا داشته. تصویر او و جذبه اش باعث حمایت‌هایی از سراسر دنیا از جمله American Express و کارخانجات اتومبیل‌سازی شورلت و ب‌ام‌و شد.
طبق سایت Boxup.com خواننده ادموند لئونگEdmond Leung که تحت تأثیر اجرایش از ترانه "Claudine" ماراویتسا قرار گرفته بود، از وی اجازه خواست تا لیریکی به زبان کانتنی (اهل چین) برای ترانه اضافه کنند. بعد از مدتی کوتاه در سال ۲۰۰۴، با همکاری همدیگر قطعه‌ای با نام «Xin Wang Ai» («به عشق اعتماد کن») را ساختند.
۲. ویکی‌پدیای انگلیسی
بتی فریدان (زاده ۴ فوریه ۱۹۲۱ – مرگ ۴ فوریه ۲۰۰۶) نویسنده و فعال اجتماعی فمینیست آمریکایی بود. فریدان از پایه‌گذاران موج دومویکی انگلیسی جنبش زنان در آمریکا است.پاملا آبوت و کلر والاس
کتاب "رمز و راز زنانه" او در سال ۱۹۶۳ از نخستین کتاب‌هایی است که مسایل زندگی شخصی زنان را از حوزهٔ خصوصی به حوزهٔ عمومی وارد کرده و به موضوعی سیاسی تبدیل کرد. این کتاب از متون کلاسیک فمینیسم محسوب می‌شود. منظور فریدان از اصطلاح «رمز و راز» اشاره به «مشکلی بود که نامی نداشت». این اثر اضطراب و افسردگی پنهان زنان سفید طبقه متوسط دهه ۱۹۵۰ آمریکا را عیان می‌کرد که به عنوان زنان خانه‌دار و مصرف‌کننده‌های بدون درآمد تجربه می‌کردند.مگی هام
چاپ این کتاب موجب تشکیل انجمن ملی زنان آمریکا (NOW) شد که با داشتن فریدان در راس آن بزرگ‌ترین سازمان زنان در آمریکا شد. فعالیت این سازمان در راستای برابری حقوقی زنان در آموزش، خانواده، و در برابر قانون است.
فریدان فمینیست لیبرال شمرده می‌شود (که خود آن را "فمینیسم غالب" می‌نامد).گلینیس کار
فریدان با نام بتی نائومی گلدستین در سال ۱۹۲۱ در ایلینوی به دنیا آمد. پدر او هری گلدستین و مادر او میریام (هورویتز) نام داشت. خانواده او از نسل یهودیان روسیه و مجارستان بودند. پدر او مغازه جواهر فروشی داشت و میریام در روزنامه کار می‌کرد.
در جوانی فریدان در حلقه‌های مارکسیست و یهودی فعال بود. او در نوشته‌های خود گفته‌است که دارای شوقی برای مبارزه با بی‌عدالتی بود و یهودی‌ستیزی او را آزار می‌داد.
او به کالج زنانه اسمیت در سال ۱۹۳۸ رفت. او در روزنامه به کار اشتغال پیدا کرد و در مخالفت با جنگ مقالاتی نوشت. او در سال ۱۹۴۲ با مدرک روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد.
او در نوشته‌های خود اشاره کرده‌است که در زمان کودکی با همجنسگرایی بسیار مشکل داشت. او معتقد است که جنبش زنان به جنبش همجنسگرایان بی‌ارتباط است.
وی معتقد است زنان باید در سقط جنین آزاد باشند. او جنبش نارال را در زمانی که سازمان والدشدن برنامه‌ریزی شده از سقط جنین طرفداری نمی‌کرد ایجاد کرد. او بارها به خاطر طرفداری از سقط جنین به مرگ تهدید شد و سخنان او در بسیاری از دانشگاه‌های لغو گردید.
او معتقد است جنبش زنان نباید جلوگیر آزادی بیان در رابطه با تولید فیلمهای پورنوگرافی باشد. او معتقد است که با اینکه او صنعت پورنوگرافی را ضد زن می‌داند ولیکن دلیلی برای ممنوع کردن آن وجود ندارد.
( المَنصاف )، دهستانی است در منصاف به عربی ناحیهٔ (قلعه حصن)، در عزلهٔ (بنی سعد)، در قضاء الجوف، از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود (۱۹ خانوار) و (۶۵۵) نفر می‌باشد.
( المَنصُورة )، دهستانی است در منصوره به عربی سمت مغرب قلعهٔ (حصن الدُملُّوه)، در ناحیهٔ (طغنکین)، در عزلهٔ (الأیوبی)، از توابع استان اِب در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود (۱۸ خانوار) و (۴۳۳) نفر می‌باشد.
جمعیت این دهستان در حدود (۲۳ خانوار) و (۳۸۹۱) نفر می‌باشد.
جمعیت این دهستان در حدود (۱۹ خانوار) و (۵۸۸) نفر می‌باشد.
جمعیت این دهستان در حدود (۲۰ خانوار) و (۴۱۰۰) نفر می‌باشد.
ارتباط فرانسوی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سولفات آمونیوم نام آیوپاک آن ammonium tetraoxosulfate (VI) می‌باشد . آمونیوم سولفات یک نمک معدنی با مصارف صنعتی است. مهم‌ترین مصرف آن به عنوان کود کشاورزی می‌باشد , و شامل 21 درصد نیتروژن و 24 درصد سولفور است.
فرمول شیمیایی : (NH)SO)
- مصرف اولیه سولفات آمونیوم به عنوان کود کشاورزی برای خاک‌های قلیایی است. یون آمونیوم در خاک آزاد شده و مقدار محدودی اسید تولید می‌کند. کاهش میزان pH خاک, موجب تأمین نیتروژن مورد نیاز برای رشد گیاه می‌شود. مهم‌ترین مشکل استفاده از آمونیوم سولفات در کمبود نیتروژن آن نسبت به نیترات آمونیوم است که موجب افزایش هزینه‌های حمل و نقل می‌شود.
- همچنین از این ترکیب در کشاورزی به عنوان اسپری کمکی برای حشره کش ها, قارچ کش‌ها و علف کش‌های محلول در آب استفاده می‌شود.
- برای تولید سایر نمک‌های آمونیوم مخصوصا پرسولفات آمونیوم مصرف می‌شود.
- آمونیوم سولفات به عنوان یک نگهدارنده چوب استفاده می‌شده‌است. اما امروزه بدلیل ایجاد خورندگی در فلزات کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فاروق یکم پسر فؤاد یکم و از نوادگان محمدعلی پاشا است. وی پادشاه ماقبل آخر مصر از خاندان محمد علی بود که جد اعلایش آن را در پی یک حکم انتصاب دربار عثمانی بدست آورده بود.فوزیه. خسرو معتضد. البرز. ۱۳۷۵
وی به عنوان اعلی‌حضرت سلطنتی فاروق بن فؤاد، شاهزادهٔ موروثی مصر و سودان، در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۲۰ (گویمادها اول، ۱۳۳۸ در سال‌های مسلمان) در کاخ عابدین، قاهره، فرزند ارشد سلطان فؤاد یکم (بعداً پادشاه فؤاد اول) همسر دوم او، نازلی صبری زاده شد.
نژاد او شامل ۱۰/۱۶ چرکسی (دو طرفه)، ۳/۱۶ ترکی (دو طرفه)، ۲/۱۶ فرانسوی (مادری) و ۱/۱۶ آلبانیایی (پدری) تبار بود. فاروق همیشه به میراث آلبانیایی خود افتخار می‌کرد و به عنوان پادشاه، توسط ۳۰ محافظ آلبانیایی محافظت می‌شد زیرا آلبانیایی‌ها را تنها افرادی می‌دانست که می‌توانست به آن‌ها اعتماد کند. فاروق علی‌رغم اصالت آلبانیایی خاندانش، به‌طور مشترک با سایر اعضای نخبهٔ عثمانی مصر خون چرکسی بیشتری در او بود، زیرا محمدعلی بزرگ و جانشینان او علاقه به کنیزان چرکسی خود داشتند، که یکی از با ارزش‌ترین دارایی‌های یک مقام عثمانی بود.
فاروق در کودکی مادربزرگ خود، زنی با یک بازو را ملاقات کرد. زبان‌های اول فاروق ترکی و فرانسوی (زبان‌های نخبگان مصری) بود، و او همیشه خود را مصری می‌دانست تا عرب، و علاقه‌ای به ملی‌گرایی عرب نداشت جز راهی برای افزایش قدرت مصر در خاورمیانه. تا پیش از انقلاب ۱۹۵۲، اشرافیت تورکو-چرکس کمتر از ۱٪ از جمعیت را تشکیل می‌داد، اما ۳/۴ از تمام زمین‌های کشاورزی مصر را در اختیار داشت. مصر تحت حکومت خاندان محمدعلی با شدیدترین نابرابری در درآمد در جهان مشخص می‌شد زیرا ثروتمندان در مصر تمایل داشتند که بسیار ثروتمند باشند در حالی که فقرا تمایل زیادی به فقر داشتند.
وی سه روز بعد از کودتای ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ مجبور به استعفا از سلطنت به نفع پسر شش‌ماهه‌اش فؤاد شد.http://en.wikipedia.org/wiki/Farouk_of_Egypt دوران سلطنت فؤاد دوم هم تنها یازده ماه بود و بعد از آن نظام سلطنتی در مصر حذف و جمهوری اعلام شد.
او سرانجام در ۱۸ مارس ۱۹۶۵ در رم بر اثر عارضهٔ قلبی درگذشت. مرگ او در سن ۴۵ سالگی در غربت و تنهایی به‌وقوع پیوست.
خواهر او فوزیه مدتی همسر محمدرضاشاه پهلوی آخرین شاه ایران بود.
مجموعهٔ "الملک فاروق" که به زندگی او می‌پردازد در مصر ساخته شد که در روزهای ماه رمضان سال ۲۰۰۷ از تلویزیون مصر پخش شد.
نبرد رود پلاته نخستین درگیری ناوگان‌های بریتانیا و آلمان نازی در جنگ جهانی دوم است.
گراف‌اشپی یکی از سه رزم‌ناو کوچک آلمان در اقیانوس اطلس جنوبی به کشتی‌های تجاری بریتانیا حمله کرد و ۹ کشتی بازرگانی به گنجایش کل پنجاه هزار تن را در آب فرو برد. سه رزم‌ناو آژاکس و اگستر (بریتانیا) و آشیل (زلاندنو) به گراف‌اشپی حمله کردند و آسیب سختی به آن وارد آوردند. دریادار هنری هاروود فرماندهی عملیات رزم‌ناوهای بریتانیا را بر دوش داشت. گراف‌اشپی به ناچار به اروگوئه و به رود پلاته پناهنده شد و تنها ۷۲ ساعت زمان داشت تا کرانه اروگوئه را ترک گوید ولی چون کرانه در گرداگرد ناوگان بریتانیا بود، هیتلر به ناخدا لانگسدورف دستور داد گراف‌اشپی را به زیر آب فرو برد. لانگسدورف در پی آن، خودکشی کرد.
در ۱۴ دسامبر نازی‌ها خبر پیروزی بزرگ دریایی آلمان را به دنیا اعلام کردند و گوبلز از یک پیروزی بزرگ سخن گفت ولی با روشن شدن جریان، بزرگ‌دریابد رایدر از سوی هیتلر نکوهش گردید و گفته شد که لانگسدورف به هر روی قهرمانانه رفتار کرده‌است. در بریتانیا نیز مطبوعات و رسانه‌های خبری، پیروزی ناوگان انگلستان را بسی بیش از آنچه بود جلوه دادند. جورج ششم افزون بر دیدار از آژاکس و اگستر فرماندهی عملیات را مورد سرکشی قرار داد و شهردار لندن در ۲۳ فوریه ۱۹۴۰م به فراخور ورود دو ناو یاد شده بزمی برپا کرد.
نفت در نقطه اوج به مرحله زمانی گفته می‌شود که استخراج نفت به حداکثر میزان خود می‌رسد و در نتیجه پس از این مرحله میزان تولید نفتی که وارد بازار فروش می‌شود کاهش پیدا می‌کند.
در سال ۱۹۵۶ ام‌کینگ هوبرت نظریه‌ای به نام نظریه نفت در نقطه اوج را ارائه داد که در آن اشباع استخراج نفت از منابع نفتی در آمریکا را بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ پیش‌بینی کرد. مطابق این نظریه که مبتنی بر یک نمودار لجستیکی بود میزان تولید دریک منبع با ذخایر محدود به‌طور کلی از یک توزیع نرمال متقارن مبتنی بر محدودیت در استخراج و فشار بازار پیروی می‌کند. اصلاحاتی بر مدل لجستیکی این نظریه برای کاربرد عملی آن صورت گرفت ولی به‌طور کلی در انواع مختلف این اصلاحات صورت گرفته، موضوع توقف در افزایش تولید و کاهش عرضه ثابت می‌باشد.
یکی از راههای مقابله با این پدیده استفاده مجدد از محصولات نفتی و نگاه داری و استفاده درست از ذخایر نفتی می‌باشد.
تقاضا برای نفت از عوامل تأثیرگذار بر رسیدن نفت در نقطه اوج می‌باشد.در بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ رشد میزان مصرف سالیانه نفت خام در جهان ۱٫۷۶٪ در هرسال بود که بیشترین میزان افزایش مربوط به سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ با رشد ۳٫۴٪ می‌باشد. قسمت اعظم این افزایش تقاضا مربوط به بخش ترابری می‌باشد."World oil demand 'to rise by ۳۷٪' وبگاه بی بی سی به علت افزایش استفاده از وسایل نقلیه شخصی بخش ترابری سهم اصلی را در رشد تقاضا برای نفت را تشکیل می‌دهد. به‌طوری‌که این بخش در سال ۲۰۰۶ تقریبأ ۶۸٫۹٪ میزان تقاضا در ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌داد."Domestic Demand for Refined Petroleum Products by Sector وبگاه اداره حمل ونقل آمریکا
با وجود آنکه بیشترین رشد تقاضا برای نفت خام از سوی کشورهای در حال توسعه می‌باشد،"International Petroleum (Oil) Consumption Data ایالات متحده آمریکا بزرگترین مصرف‌کننده نفت خام در جهان می‌باشد."BP Statistical Review of Energy - ۲۰۰۸ در بین کشورهای در حال توسعه چین و هند به علت رشد صنایع و رشد شهرنشینی بالاترین میزان رشد تقاضا برای نفت را به خود اختصاص داده‌اند و پیش‌بینی می‌شود که به بزرگترین مصرف‌کننده نفت تبدیل شوند.Oil price 'may hit $۲۰۰ a barrel' وبگاه بی بی سی
ذخایر نفت از لحاظ بهره‌برداری به سه قسمت ثابت شده، احتمالی و امکان‌پذیر تقسیم می‌شوند. ذخایر ثابت شده به ذخایری گفته می‌شود که که بین ۹۰ تا ۹۵ در صد تضمین وجود مقدار مشخصی از نفت خام در آن‌ها باشد. در ذخایر محتمل ذخایری درای ۵۰ درصد و در ذخایر امکان‌پذیر بین ۵ تا ۱۰ در صد احتمال وجود نفت می‌باشد.UK Oil Reserves and Estimated Ultimate Recovery ۲۰۰۷ Department of Business Enterprise and Business Reform فناوری‌های امروزی امکان استخراج نفت تا حدود ۴۰ درصد کل نفت موجود در آن را فراهم می‌آورد.The Breaking Point وبگاه نیویورک تایمز
افزایش قیمت نفت باعث افزایش میزان استخراج نفت برای جبران کمبود نفت می‌شود که به نوبه خود به علت احتیاج فناوری‌های جدید برای استخراج در مناطق با عمق بیشتر و نیاز بیشتر به مته‌های استخراجی باعث افزایش قیمت فولاد می‌شود."Briefing: Exxon increases budget for oil exploration وبگاه اینترنشنال هرالد تریبیون
سنگسار ثریا م. نام فیلم درام محصول سال ۲۰۰۸ ایالات متحده آمریکا به کارگردانی سیروس نورسته است. این فیلم براساس رمانی به همین نام (سنگسار ثریا مISBN 1-55970-233-8) (۱۹۹۴) نوشته فریدون صاحب جمعFereydoun SAHEBJAM , nevisandeh, gozareshgare jahani, tarikhdan, diplomat در مورد سنگسار شدن ثریا منوچهری، ساخته شده که داستان آن در ۱۹۸۶ و در راستای نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران و سنگسار در ایران اتفاق می‌افتد.
داستان فیلم از اینجا شروع می‌شود که روزنامه‌نگاری فرانسوی در سفرش به روستایی(احتمال داده میشود کوهپایه کرمان) می‌رسد و اتومبیلش را برای تعمیر به هاشم، مکانیک روستا می‌دهد. توقف روزنامه‌نگار فرانسوی در روستا فرصتی است تا او با یک ماجرای هولناک مواجه شود؛ زنی به نام زهرا به محض دیدن روزنامه‌نگار او را به خانه خود دعوت می‌کند و از او می‌خواهد پای حرف‌هایش بنشیند. از این نقطه فیلم وارد یک فلش بک می‌شود و داستان در گذشته روایت می‌شود و خواهر زاده زهرا «ثریا» در مرکز این ماجرا قرار دارد.
شوهر ثریا که یک زندان بان است قصد تجدید فراش دارد اما چون توانایی پرداخت هزینه هر دو زن را ندارد به ثریا پیشنهاد طلاق می‌دهد، ثریا وقتی حق و حقوقش را مطالبه می‌کند مرد نمی‌پذیرد و با کدخدا و روحانی ده تبانی می‌کند، نقشه از این قرار است که ثریا را به خانه هاشم برای کلفتی می‌فرستند، مردی که زنش را از دست داده و به همراه فرزند ناشنوایش زندگی می‌کند و این ویژگی‌ها موقعیت را برای متهم شدن ثریا به رابطه با هاشم فراهم می‌کند.
شوهر ثریا با همدستی کدخدا و ملای ده به زن بی گناه اتهاماتی را نسبت می‌دهند که در نهایت به سنگسار شدن ثریا منجر می‌شود.
شهره آغداشلو در نقش زهرا و جیمز کاویزل -بازیگر فیلم‌های خط باریک قرمز و مصائب مسیح - در نقش خبرنگار فرانسوی ظاهر شده‌ است.
فیلمنامه این فیلم بر اساس رمانی از فریدون صاحب جمع است و آن را سیروس نورسته به همراه همسرش بتسی گیفن نورسته نوشته‌است. تهیه‌کننده فیلم، کمپانی ام‌پاورپیکچرز است.
نورسته در مصاحبه‌ای گفت، فیلم سنگسار ثریا میم را در منطقه خاورمیانه ساخته، اما به کشور آن اشاره‌ای نکرد. به گفته آغداشلو فیلم در اردن فیلمبرداری شده‌ است.مصاحبه آغداشلو با تویس اسمایلی در شبکه پی بی اس، اول ژانویه ۲۰۰۹. لینک
سیروس نورسته فارغ‌التحصیل سینما از دانشگاه یو.اس. سی آمریکاست و سابقه بیست سال فعالیت تلویزیونی و سینمایی دارد و فیلم سنگسار ثریا م. نخستین فیلم سینمایی اوست. بتسی گیفن نورسته فارغ‌التحصیل فیلمنامه‌نویسی از دانشگاه میامی است.
علاوه بر شهره آغداشلو و جیم کاویزل، پرویز صیاد، ویدا قهرمانی، نوید نگهبان، علی پورتاش و محمد یزدانی نیز در این فیلم بازی دارند. نقش ثریا را مژان مارنو ایفا می‌کند.
دیالوگ‌های فیلم بیشتر به زبان فارسی است و با زیرنویس انگلیسی پخش جهانی می‌شود.
جیمز چارلز "جیم" لهرر (زاده ۱۹ مه ۱۹۳۴ – درگذشته ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰)https://www.nytimes.com/2020/01/23/business/media/jim-lehrer-dead.html از شخصیت‌های مشهور تلویزیونی آمریکا بود.
وی مجری شبانگاهی برنامه تلویزیونی ساعت خبری با جیم لهررThe NewsHour with Jim Lehrer از شبکه سرتاسری پی بی اس می‌باشد (که برنده جایزه امی می‌باشد).Online NewsHour: About Us | Jim Lehrer | PBS
لهرر که در تگزاس بزرگ شد، دانش‌آموخته دانشگاه میزوری در کلمبیا است.
ساعت خبری با جیم لهرر نام برنامه تلویزیونی شبانگاهی آمریکایی با مجری‌گری جیم لهرر است.
این برنامه از ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۵ تاکنون از شبکهٔ پی بی اس پخش می‌شود.
فقیت (در عربی: الفقیت ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است.
جمعیت آن ۶۵ نفر (۷ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
شغل وپیشهٔ مردم این روستا ماهی‌گیری است، و تعداد محدودی نیز از مردم روستا در کارهای دولتی اشتغال دارند.
موشک سویفت ("به انگلیسی:swift")، موشکی است هوا به زمین و با هدایت لیزری.
سویفت ضدزره است و برای انهدام تانک ها و خودروهای زرهی بکار می‌رود. هدایت این موشک نیمه فعال و لیزری است و دارای قدرت نفوذ در زره، به اندازه ۶۵۰ میلی متر می‌باشد.
وادی عبادله (در عربی: وادی الَعبَادلة ) روستایی کوهستانی کوچکی در پایهٔ کوه (العبادل) یا (کوه العبدول)، در کنارهٔ دره (العبادلة) از ناحیهٔ شمال، از توابع شهر دبا الفجیره در امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است.
جمعیت آن ۸۳ نفر (۹ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
بیشتر مردم این روستای کوهستانی دامدار هستند.
ارچوان (به تالشی: Ərçon یا Arçin، به لاتین: Ərçivan) یا ارجوان یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است.""Astara rayonunun Ərçivan kəndinə qəsəbə statusunun verilməsi haqqında"" Azərbaycan Respublikasının 11 dekabr 2012-ci il tarixli Qanunu
ارچوان ۸۰۸۴ نفر جمعیت دارد.
ارچوان در ۶.۶ کیلومتری شهر آستارا و در ۳۳۰ کیلومتری شهر باکو واقع شده‌است. این شهر مابین آستارا و لنکران قرار داشته و جاده الت-آستارا از میان این روستا می‌گذرد.
"ارچ" و "وان" دو واژه تالشی و به‌ترتیب به‌معنای "آسیاب" و "آبادی" هستند و معنای کلی ارچوان به‌صورت "آبادی آسیاب‌ها" است.”Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti”. İki cilddə. I cild. Bakı, “Şərq-Qərb”, 2007, səh.61
در اواخر امپراتوری سلجوقی، شخصی به نام «نصرت‌الدین ابوالمظفر اسپهبد کیا لواشیر» حیات داشته که خاقانی، چندین شعر در ستایش آزادگی او سروده و در عزای درگذشت ناگهانی او، مرثیه‌سرایی کرده‌است. وی در این مرثیه، خداحافظی خود را به شندان و ارچوان گفته‌است که به ترتیب نام‌های قلعه‌ای باستانی در آستارا و روستایی در نزدیکی آستارا است.
آب و هوای این روستا در تابستان خشک و گرم و دارای فصل زمستان‌های معتدل است. ارچوان در دامنه کوه‌های تالش و درون یک دشت و در امتداد جنگل‌های هیرکانی واقع شده‌است. رودخانه ارچوان از میان این روستا جریان می یابد و به‌سوی دریای کاسپین می‌رود.
شغل‌های اصلی مردم ارچوان عبارتند از: پرورش سبزیجات، شالیکاری، باغداری مرکبات، زنبورداری و دامپروری.
دکل رله رادیو تلویزیونی در رایون آستارا در این ناحیه‌است که به صورت T شکل از جاده مرزی آستارا اردبیل در خاک ایران هم قابل رویت است.
تالشی به لهجه عنبرانی و ترکی آذربایجانی.
اعشاصه (در عربی: أعَشاصَة ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است.
جمعیت آن ۷۴ نفر (۶ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
از شمال الغرفه، از جنوب صمبرید، از مغرب عکامیه و از سمت مشرق به مهلب محدود می‌گردد.
"الیزر الی" ویزل زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۸الی ویزل در دانشنامه بریتانیکا در رومانی - درگذشته ۲ ژوئیه ۲۰۱۶ در ایالات متحده آمریکا) نویسنده، فعال سیاسی، برنده جایزه صلح نوبل و استاد یهودی و از بازماندگان هولوکاست بود. او از سال ۱۹۹۸ تا پایان زندگی‌اش سفیر صلح سازمان ملل، در موضوع حقوق بشر بود.http://outreach.un.org/mop/
ویزل در سپتامبر ۱۹۲۸ میلادی در شهرک سیغه (سیگتو مرمتسیه) از منطقه ترانسیلوانی رومانی در سرحدات مجارستان در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. پدر و مادرش مغازه کوچکی داشتند و خانواده آنها علاوه بر او شامل سه دختر دیگر نیز می‌شد.
آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ میلادی با الحاق اتریش به خاک آلمان و حمله این کشور به چکسلواکی و لهستان، دنیا را به جنگ خونینی کشاند که به کشتار دستجمعی یهودیان منجر شد. تنفر هیتلر، نازی‌ها و متحدان آنها نسبت به اقوام دیگر بخصوص یهودیان در حدی بود که بنا بر محاسبات موثق بیش از شش میلیون یهودی و میلیونها مخالف سیاسی، کولی و اقلیت‌های ملی در اردوگاه‌های اجباری یا کوره‌های آدم سوزی جان خود را از دست دادند.
در سال ۱۹۴۰ میلادی شهرک زادگاه ویزل به قلمرو مجارستان درآمد و در سال ۱۹۴۴ یهودیان کشورهای تحت اشغال آلمان نازی و متحدانش در اردوگاه دستجمعی بیرکناو متمرکز شدند. در اینجا مادر و یکی از خواهران ویزل به بهانه «مفید نبودن» و «به درد کار نخوردن» جان خود را در کوره‌های آدم سوزی از دست دادند. او که جوانی شانزده ساله بود به همراه پدرش به اردوگاه آشویتس، بزرگترین اردوگاه در غرب کراکوف در خاک لهستان، نزدیک مرز آلمان فرستاده شدند. این مجموعه شامل سه اردوگاه اصلی برای نسل‌کشی برنامه‌ریزی و ساخته شده بود که بزرگترین کوره‌های آدم سوزی در حل نهایی مسئله یهود را در بر می‌گرفت.
در ژانویه سال ۱۹۴۵ میلادی ارتش سرخ به دنبال ضد حمله خود به سرعت به آشویتس نزدیک می‌شد. نازی‌ها با عجله اسیرانی که هنوز قابل استفاده بودند را به اردوگاه دیگر در خاک آلمان منتقل کردند. ویزل و پدرش به اردوگاه بوخنوالد در آلمان شرقی، در هشت کیلومتری وایمار، در میان جنگل‌های چنار فرستاده شدند. در اینجا ویزل پدرش را نیز از دست داد.
بعد از جنگ جهانی دوم و آزادی از اردوگاه، ویزل که هنوز ۱۸ ساله نشده بود، به پرورشگاهی در فرانسه فرستاده شد. در اینجا به دنبال علاقه شدید به فلسفه و علوم انسانی در سال ‍۱۹۴۸ در دانشگاه سوربن نام‌نویسی کرد و به شغل روزنامه‌نگاری پرداخت. سپس در سال ۱۹۶۳ به آمریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه بوستون به تدریس علوم انسانی مشغول شد. میان سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ رهبری انجمن هولوکاست، ریاست جمهوری آمریکا در واشنگتن را به عهده گرفت.
ویزل بخاطر آثارش دربارهٔ هولوکاست در سال ۱۹۸۵ جایزه مدال طلای کنگره آمریکا و در سال ۱۹۸۶ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
او یکی از بازماندگان هولوکاست بود که تجربهٔ شخصی خود را در تمام آثارش مشتمل بر بیش از شصت کتاب منعکس کرد. برجسته‌ترین آن‌ها شب نام دارد که خاطرات مستقیم او از دوران هولناک اردوگاه‌ها است. ویزل در سال ۱۹۹۲ میلادی مدال آزادی ریاست جمهوری آمریکا را دریافت کرد.
در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۰۹ میلادی و در روز افتتاح کنفرانس دوربان ۲، الی ویزل به همراه تعدادی از دانشجویان و فعالان حقوق بشر یهودی، به اعتراض به محمود احمدی‌نژاد پرداختند.آشویتدپرس و یاهونیوزاخلال در سخنرانی احمدی‌نژاد در نشست دوربان، بی‌بی‌سی فارسی الی ویزل، در ۲ ژوئیه ۲۰۱۶ در سن ۸۷ سالگی در نیوریورک سیتی درگذشت.
مراسم تشیع پیکر الی ویزل، برنده جایزه صلح نوبل و بازمانده آشویتس و مدافع نامدار قربانیان جنایت علیه بشریت در کنیسه‌ای در نیویورک برگزار شد.
الی ویزل، طی ۸۸ سالی که زندگی کرد، ۵۹ کتاب اعم از رمان، داستان، خاطرات، پژوهش، تحقیق و … نوشت که در اینجا به تعدادی از آنها اشاره می‌شود.سایت بنیاد الی ویزل به آدرس eliewieselfoundation.org
اوحله (در عربی: أَوحَلَة ) روستایی است کوهستانی، تهٔ دره (أوحله) و در پایهٔ زنجیرهٔ کوه حجر واقع شده‌است، و از توابع شهر دبا الفجیره از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است.
شغل مردم این روستا، و کشاورزی، و دامداری و تجارت است.
جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۱۱ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
ریش‌قرمز فیلمی ژاپنی محصول ۱۹۶۵ و به کارگردانی آکیرا کوروساوا است که به رابطهٔ میان دکتر یک شهر و افراد زیردست او می‌پردازد. فیلم بر اساس داستان کوتاهی از شوگوئورو یاماموتو ساخته شده‌است. رمان "آزردگان و تحقیرشدگان" اثر فیودور داستایفسکی منبع الهامی برای ساخت شخصیت اوتویو بوده‌است که توسط ریش‌قرمز از فاحشه‌خانه‌ای نجات پیدا می‌کند. "ریش‌قرمز" نگاهی به مشکلات اجتماعی و نابرابری و بی‌عدالتی دارد و به دو موضوع موردعلاقهٔ کوروساوا، یعنی انسان‌گرایی و اگزیستانسیالیسم، نیز می‌پردازد.
"ریش‌قرمز" آخرین فیلم از شانزده فیلمی بود که کوروساوا و توشیرو میفونه در آن با هم همکاری داشتند. تریو نوگامی، که برای مدتی طولانی مشاور کوروساوا در فیلمنامه‌نویسی بوده‌است، در خاطرات خود می‌گوید که هیدئو اوگانی فیلمنامه‌نویس به کوروساوا گفته بود که تمام نقش‌پردازی میفونه در "ریش‌قرمز" اشتباه بوده‌است. بااینکه نویسندهٔ رمان "ریش‌قرمز" از فیلم تمجید کرده بود و فیلم را نمونه‌ای کامل خوانده بود، اما ناگومی می‌گوید که نظر اوگانی باعث شد که کوروساوا برای اولین بار به مهارت و قدرت میفونه شک کند، و این اتفاق باعث شد که کوروساوا و میفونه دیگر هیچ‌گاه با هم همکاری نداشته باشند.
"ریش‌قرمز" همچنین آخرین فیلم سیاه‌وسفید کوروساوا هم محسوب می‌شود. همچنین تنها فیلم کوروساوا است که در آن صحنه‌ای از بدن برهنه وجود دارد.
بصیره (در عربی: الَبصیرَة ) روستای کوهستانی از توابع شهر دبا الفجیره از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است. این روستا در فاصلهٔ ۵۵ کیلومتری شمال شهر فجیره واقع شده‌است. روستا در وسط سلسله کوه‌های سر بفلک کشیدهٔ کوه حجر واقع می‌باشد. از مشهوترین قبیله‌های عرب ساکنان روستا قبیلهٔ الشحی وجمع آن (شحوح) هستند.
جمعیت آن ۲۵۶ نفر (۱۷ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
پیشه مردم روستا کشاورزی، دامداری و تجارت است. همچنین مردم روستا از کوه‌های محیط روستا عسل جمع می‌کنند و در بازار روستا می‌فروشند. در این روستا باغ‌های مرکبات ومیوه‌های گوناگون ومزارع نخل خرما فراوان است. اطراف روستا جنگلی از درخت سلم و سمر، کُنار، کِرت، کُور و کُوهِنگ احاطه نموده‌است.
موشک کرمران ("kormoran AS34")، موشکی هوابه‌سطح است که برای اهداف سطحی و دریایی ساخته شده‌است. کرمران در هواپیمای تورنادو و اف-۱۰۴سی قابل به‌کارگیری، حمل و پرتاب است.
مهندس عباس سحاب، (زادهٔ ۳ دی ۱۳۰۰ در روستای فم در شهرستان تفرش – درگذشته ۱۴ فروردین ۱۳۷۹ خورشیدی در تهران)، جغرافی‌دان و نقشه‌نگار (کارتوگراف) برجستهٔ ایرانی است. از او به عنوان بنیان‌گذار دانش نقشه‌نگاری به شیوهٔ نوین در ایران یاد می‌شود. عباس سحاب همچنین بنیان‌گذار مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب است.
عباس سحاب در سوم دی ۱۳۰۰ در شهرستان تفرش متولد شد. او تنها پسر ابوالقاسم سحاب از دانشمندان عصر خود بود که شمار تألیفاتش به بیش از ۷۰ جلد می‌رسد. در هنگام تولد، پدرش ابوالقاسم سحاب، رئیسِ معارف ولایت ثلاث (ملایر، نهاوند، تویسرکان) و مقیم نهاوند بود. عباس سحاب نخستین فرزند پسر ابوالقاسم سحاب پس از نُه دختر بود.
عباس سحاب در چهارسالگی به تشویق پدرش به مکتب درس ملاحسین شاهمیری رفت و مدت سه سال شاگردی کرد. در هفت سالگی برای ادامهٔ تحصیل وارد مدرسه کمالیه شد. سپس برای ادامهٔ تحصیلات متوسطه به مدرسه‌های ابن سینا و علمیه رفت. در این مدارس ذوق و استعداد سرشار وی به جغرافیا نمایان شد و تحت راهنمایی‌های پدر و آموزگاران بیشتر اوقات خود را در تهیه نقشه‌های جغرافیایی گذراند. نمونه‌ای از کار نقشه‌نگاری وی در دوره دبیرستان «نقشه کشور فرانسه» است که در ۱۳ سالگی ترسیم کرده و اکنون در آرشیو مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب نگهداری می‌شود. در همین دوره دبیرستان، اولین نقشه تهران را بعد از شش ماه کار و تلاش به خط لاتین تهیه کرد.
سحاب به دلیل علاقهٔ وافر به دانش جغرافیا در سال ۱۳۱۵ به همراه پدر سنگ بنای نخستین مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی خصوصی ایران را گذاشت. وی برای تهیه نقشه‌های مناطق گوناگون ایران به بیش از سی هزار شهر و روستا سفر کرد. وی در سال ۱۳۳۴ با همکاری مؤسسهٔ کلمبوس آلمان، نخستین کره جغرافیایی را به خط و زبان فارسی تولید کرد.
عباس سحاب مؤلف، نقشه‌نگار و ناشر صدها اطلس و نقشهٔ جغرافیایی از شهرها و استان‌های ایران، کشورهای خاورمیانه، خلیج فارس و دودمان‌های تاریخی ایران است. او با ابداع سبکی نوین در طراحی و ترسیم نقشه‌های جغرافیایی به عنوان یکی از نقشه‌نگاران صاحب سبک در دنیا مطرح شد.
عباس سحاب از کودکی عاشق هنر بود. خوب نقاشی می‌کرد و تابلوهای بسیاری از او به یادگار مانده‌است.
از دیگر آثار ارزشمند او تألیف و تدوین اطلس چهارده قرن هنر اسلامی به دو زبان فارسی و انگلیسی در ۲۰ مجلد می‌باشد. تألیف این مجموعه با حمایت یونسکو در زمان حیات او در طول بیش از سی سال ادامه داشت و برای گردآوری منابع و تکمیل آن به ۳۲ کشور جهان سفر کرد، اما متأسفانه به انجام نرسید. تنها جلد دوم آن تحت عنوان «هنر خوشنویسی، از آغاز تا امروز» به دو زبان فارسی و انگلیسی در سال ۱۳۸۱ خورشیدی چاپ و منتشر شد.
مطالعه، پژوهش و گردآوری اسناد تاریخی و جغرافیائی خلیج فارس برای مقابله با سازندگان اسامی جعلی و اثبات حقانیت ایرانیان و اصالت نام این آبراه همیشه ایرانی از سال‌های دههٔ ۴۰ خورشیدی تا پایان حیات از دغدغه‌های سحاب بود. وی با تشکیل نخستین نمایشگاه اسناد تاریخی و جغرافیائی خلیج فارس در سال ۱۳۴۵ در محل کافهٔ شهرداری تهران و تدوین و انتشار چند مجلد اطلس به زبان‌های فارسی، عربی و انگلیسی و شرکت در مجامع علمی داخل و خارج کشور و تشکیل نمایشگاه‌ها در این زمینه اهتمام کرد.
مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب که حاصل کار و تلاش سه نسل خاندان سحاب است، یادگار سحاب به عنوان نخستین مؤسسهٔ جغرافیائی بخش خصوصی در خاورمیانه است. پس از درگذشت وی، این نهاد بزرگ فرهنگی، با نزدیک به ۸۰ سال فعالیت در زمینهٔ نقشه نگاری، توسط فرزند ارشدش، محمدرضا سحاب (نسل سوم خاندان سحاب) با همکاری همسر و فرزندانش که نسل چهارم این خاندان می‌باشند اداره می‌شود و علی‌رغم سختی‌ها و مسائل و مشکلات مالی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
عباس سحاب افزون بر مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب، "کتابخانهٔ جغرافیایی سحاب" را نیز به یادگار گذاشته‌است. بنیان این کتابخانه تخصصی را پدرش ابوالقاسم سحاب گذاشت اما او با گردآوری منابع فراوان از سراسر جهان در جهت هرچه غنی‌ترکردن آن کوشید. این کتابخانه تخصصی هم‌اکنون دارای چندین هزار جلد کتاب و تقریباً به همین اندازه نشریات ادواری در زمینهٔ جغرافیا و نیز بیش از ۸۰ هزار قطعه نقشه از ایران و جهان است. پس از درگذشت سحاب نیز علی‌رغم کمبود جا و فضای لازم، با تلاش مدیر و کارکنان مؤسسه همواره اطلس‌ها، نقشه‌ها و دیگر منابع جدید از سراسر جهان تهیه و به این کتابخانه تخصصی اضافه می‌شود.
عباس سحاب در ۱۴ فروردین ۱۳۷۹ درگذشت و در قطعه هنرمندان و دانشمندان ایران در گورستان بهشت‌زهرا (تهران) به خاک سپرده شد.
فهرست روزنامه‌های جمهوری آذربایجانAzərbaycan respublikası hər gün obiri gündən daha çox irəli gedir və gazetecileri və gazeteleridə irəli gedir ki bu iş hər bir azərbaycanlını söyündürür
(( روزنامه زنگه زورون سئسی ))
لپانتو خلیجی در یونان است و شهری در آنجا نیز به همین نام خوانده می‌شده‌است.
نیروی دریایی عثمانی
روستایی از توابع شهرستان دیواندره در استان کردستان است. طبق آمار سرشماری ابتدای سال ۱۳۸۳ روستاهای شهرستان دیواندره در این روستا ۴۴ خانواده و مجموعاً ۲۴۴ نفر زندگی می‌کنند.
قدمت این روستا به حدود ۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. نادرشاه افشار در سفر خود به مولان آباد خرخره برای زیات قرآن تاریخی شیخ حسن مولان آباد از این روستا عبور کرده‌است.
این روستا در چهل و پنج کیلومتری شهرستان دیواندره و در ۱۰ کیلومتری کوه چهل چشمه قرار دارد.
این روستا زادگاه ماموستاملا عبدالقادر زاهدی عارف و اندیشمندان مذهبی کردستان می‌باشد.
سایت فرمانداری شهرستان دیواندره
حلاه (در عربی: الَحلاة ) روستایی است کوهستانی، در کنارهٔ دره (وادی حام) و در پایهٔ زنجیرهٔ کوه حجر واقع شده‌است، و از توابع شهر دبا الفجیره از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است.
جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۱۱ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند.
در این منطقه حتی در روزهای تابستان نیز باران می‌بارد، این باران موسمی در لهجهٔ محلی اماراتی به ( امطار الروایحة ) معروف است. بارش باران در این موسم و در این منطقهٔ کوهستانی و در فصل گرما نقش مؤثری روی درختان فواکه وباغ‌ها دارد وبر رشد آن‌ها می‌افزاید. جنگلهای انبوه از درخت‌های کوهستانی مانند
کُنار، کُور و سمر، سلم، کِرت و کُوهِنگ اطراف روستا احاطه نموده‌است.
باضافهٔ کشاورزی و دامپروی و دامداری، عده‌ای از ساکنان نیز صنایع دستی مانند: خنجر سازی، کوزه گری پیشه گرفته‌اند.
شیخ ابوالحسن شاذلی (نام کامل: "أبوالحسن علی بن عبدالله بن عبدالجبار المغربی")، مؤسس و قطب اول فرقه شاذلیه از مسلمانان اهل تصوف است. نسب او به حسن مجتبی می‌رسید.
ابوالحسن شاذلی در غماره در نزدیکی سبته در شمال مراکش، در خانواده‌ای دهقان، زاده شد. وی مذهب مالکی داشت و برای تحصیل علوم رایج و جستجوی معرفت پا در راه سفر گذاشت. ابوالحسن در قله جَبَلُ العَلَم نزدیک شهر تطوان عزلت پیشه کرد. او در جوانی در نزد عبدالسلام بن مشیش شاگردی نمود، تعالیم شیخ مشیش در زندگانی شاذلی تأثیر زیادی داشت. او به اشارت شیخ عبدالاسلام به ناحیه‌ای در تونس که شاذلی نامیده می‌شد سفر کرد و به سبب اقامت در آن ناحیه به شاذلی شهرت یافت. وی در شاذلی مراحل سلوک را پیمود و به ترویج تعالیم صوفیه همت گمارد. طریقه او در مغرب رواج پذیرفت و شمار زیادی از مردم و عده ای از خانواده سلطان به این طریقه تمایل پیدا کردند.
در سال ۶۴۲ق وی به همراه پیروانش از مغرب به اسکندریه رفت و در محلی که سلطان ایوب بدو بخشیده بود اقامت گزید. طریقه ابوالحسن شاذلی در مصر با اقبال زیادی روبرو شد و شمار فراوانی از اهل علم و صاحبان منصب و طبقات مختلف مردم به حلقه پیروان آن پیوستند. او همچنین سفری کوتاه به اسپانیا داشت تا این که سرانجام در اسکندریه ساکن شد. شاذلی در اسکندریه ازدواج کرد و صاحب فرزندان شد. در این زمان شاذلی در اسکندریه و قاهره شاگردان و مریدان بسیاری داشت که از طبقات مختلف مردم بودند.
او در سال ۱۲۵۸ میلادی معادل با ۶۵۶ قمری در صحرای عیذاب مصر در نزدیکی دریای سرخ در حالی که در مسیر حج بود درگذشت.
مهم‌ترین مریدان شاذلی ابوالعباس مرسی بود که پس از او قطب طریقت شاذلیه گردید. شاذلی در عمر خود، کتابی ننوشت بلکه گفت کتاب‌های من اصحاب من هستند.
تعالیم ابوالحسن شاذلی با مبانی سنت اول انطباق دارد. غایت و موضوع اصلی در مبانی عرفانی شاذلیه معرفت الهی است. تعالیم شاذلیه بیشتر مبتنی بر انجام معاملات و به جا آوردن آدابی است که سالک را به معرفت و توحید می‌رساند. این تعالیم کاملاً با احکام شریعت موافق است و روحیه بی اعتنایی به دنیا را در میان آنان ترویج می‌کند. اوراد و اذکار در معاملات آنان نقش مهمی داشته‌است. به رغم ترویج مشی زاهدانه در میان شاذلیه تعالیم آن‌ها موجب نمی‌شد که آن‌ها راه انزوا در پیش گیرند و خود را از جامعه و قشرها مردم متمایز سازند یا با پوشیدن لباسهایی خاص خود را نشان دار سازند. آن‌ها مانند دیگران در فعالیت‌های اجتماعی شرکت می‌کردند و هر یک متناسب با توانایی و علاقه خود پیشه و حرفه‌ای را برمی‌گزیدند.
شاذلی پیش از سال ۶۵۶ق یکی از پیروان خود به نام ابوالعباس مُرسی را به جانشینی خود برگزید. ابوالعباس نیز کتاب و رساله ای تألیف نکرد و از خود هیچ تألیفی بر جای نگذاشت.
ابن عطاءالله اسکندری یکی از مریدان ابوالعباس مرسی بود که در ترویج مشرب ابوالحسن شاذلی بسیار کوشید. وی نخستین کسی بود که به عنوان پیر طریقه شاذلیه دست به تألیفات متعددی زد و آثار متنوعی برجای گذاشت.
مشرب عرفانی ابوالحسن بر دو رکن استوار بود: ذکر و توحید.
تعالیم، آداب و معاملات آن‌ها با طریقه‌های دیگر مانند قادریه و سهروردیه تفاوتهایی داشت. برخلاف آن سلسله‌های عرفانی، آن‌ها می‌کوشیدند با عامه مردم بیامیزند و وجه ممیز و مشخصی نسبت به آن‌ها نداشته باشند. بدین سبب پیروان این طریقه خرقه بر تن نمی‌پوشیدند و لوازم و نشانه‌هایی که دیگر طریقه‌ها برای متمایز شدن از عامه مردم با خود همراه می‌کردند در میان پیروان شاذلیه جایی نداشت. لباس آنان مانند لباس دیگر مسلمانان بود. آن‌ها پایبند بودند که با دسترنج خود امرار معاش می‌کنند و بار زندگی خود را بر دوش دیگران قرار ندهند. در واقع پیروان این طریقه اعتقاد داشتند با حضور فعال در جامعه و پذیرفتن مسئولیتهای اجتماعی و در پیش گرفتن پیشه‌های مختلف می‌توان زندگی معنوی را نیز جستجو کرد. بدین سبب از نظر آن‌ها کسانی می‌توانستند سیر استکمالی را طی کنند و مراحل و منازل سلوک را بپیمایند که از پیکره جامعه و متن مردم جدا نشوند و با نشانه‌های ظاهری از سایر مردم ممتاز نگردند.
از دو طریق مشرب عرفانی ابوالحسن شاذلی را به شیخ شعیب ابومدین مغربی می‌رسانند: یکی از طریق محمد بن حرازم و ابو محمد صالح بن بنصار؛ و دیگری به واسطه عبدالاسلام مشیش، عبدالرحمان العطار الزیات و عبدالقادر گیلانی. از طریق انتساب از طریق دوم در بعضی از تذکره‌ها طریقه شاذلیه را قادریه شاذلیه هم خوانده‌اند.
شاذلیه در دو ره‌های بعد انشعابات زیادی پیدا کرد. وفائیه، حنفیه، جذولیه، ناصریه، عیسویه، تهامیه، درقاویه از جمله شاخه‌هایی است که از طریقه اصلی شاذلیه شکل گرفتند و هریک ضمن پیوند با اصل خود، در ناحیه و منطقه ای رواج پذیرفتند.
حویر (در عربی: الَحوَیر ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است. این روستای در پایهٔ کوه (شمس) در رشتهٔ کوه حجر واقع شده‌است.
جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۱۴ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی ودامداری است، حدود ۵۰۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد.
موزه مردم‌شناسی، یکی از موزه‌های استان تهران است. این موزه که در سال ۱۳۱۴ بنیاد گردید، شامل آثار مربوط به مردم شهرستان‌های گوناگون ایران در دوره قاجاریه و معاصر می‌باشد. در سال ۱۳۴۷ موزه مردم‌شناسی از محل سابق به کاخ ابیض در مجموعه کاخ گلستان انتقال داده شد. این موزه دارای کارگاه‌های خطاطی، عکاسی، مجسمه‌سازی، نجاری و نیز کتابخانه، قرائت خانه، سالن سخنرانی و چهل و هفت غرفه مربوط به آثار گردآوری‌شده از سراسر ایران است. آثار موزه به شیوه موضوعی طبقه‌بندی شده و به نمایش درآمده‌اند. این موزه در میدان ۱۵ خرداد داخل محوطه کاخ گلستان واقع شده‌است.
این کاخ یکی از کاخ‌های زیبای واقع در مجموعهٔ کاخ گلستان (در میدان ارگ تهران) است که امروزه به عنوان موزهٔ مردم‌شناسی مورد بازدید عموم قرار می‌گیرد.
در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه، شاه سلطان عبدالحمید، پادشاه عثمانی مقداری اثاثیه ارزشمند و گرانبها برای شاه ایران فرستاده چون در آن هنگام تقریباً همه کاخها و تالارهای سلطنتی با تابلوها و اثاثیه متعدد پر و آراسته شده بود، از این رو ناصرالدین شاه تصمیم گرفت که در گوشه جنوب غربی محوطه کاخ گلستان، که سابقاً محل کلاه فرنگی یا برج آغامحمدخانی بود، کاخ جدیدی بنا کند و هدایای سلطان را در آن جای دهد.
این بنا به علت سفیدی رنگ نمای ساختمان، که به شیوه بناهای قرن ۱۸ اروپا گچ‌بری و نماسازی شده بود و نیز به سبب آنکه پله‌ها سراسری کاخ مرمر سفید رگه‌دار بود، کاخ ابیض نامیده می‌شد. کاخ ابیض از همان ابتدای بنای خود به جلسه های هیئت دولت اختصاص یافت. جلسه ها تا سال ۱۳۳۳ شمسی، در این کاخ و در تالار سلطان عبدالحمید تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۴۴ به سبب تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی در ضلع غربی و نیز طبقه پایین ساختمان تغییراتی به وجود آمد و از سال ۱۳۴۷ تا به امروز به موزه مردم‌شناسی تبدیل شد.
در پنجره‌هایی که در این عمارت بکار رفته، به سبب تأثیر معماری اروپایی نقشها ساده شده و از خطوط منحنی استفاده شده و به گره خورشیدی نام‌گذاری شده؛ ولی درب ورودی کاخ کاملاً طبق نقوش هندسی معماری قاجار ساخته شده که از گره هشت مشبک در زمینه نیم‌دایره استفاده شده‌است.
همان طور که گفته شد در معماری کاخ از سبک اروپایی الهام گرفته شده است و نوع طراحی که برای پنجره های کاخ به کار رفته است گویای همین موضوع است زیرا طرح پنجره ها ساده و خطوط منحنی در آن ها به کار رفته است که نام این طرح گره خورشیدی است ولی با تمام این اوصاف در طرح در اصلی کاخ از سبک معماری قاجار استفاده شده است و از طرح گره هشت مشبک در زمینه نیم دایره به کار برده شده است.معماری آن شباهت زیادی به شمس العماره دارد و با نگاه به ساختمان این عمارت می توان شمس العماره را تجسم کرد
روایت شده است که شخص ناصرالدین شاه نقشه کاخ را طراحی کرده است و به گونه ای اندازه های دیوارهای تالار بزرگ کاخ را طراحی کرده است که متناسب با اندازه بزرگترین فرشی باشد که سلطان عبدالحمید به او هدیه داده است و پس از پایان ساخت کاخ با دستوراتی که خود ناصرالدین شاه برای تزیین تالار داده است به تالاری زیبا و مناسب برای پذیرایی از پادشاهان مبدل می شود.
که این تزیین ها شامل تابلو هایی می شود که شاه در سفر های خود به کشور های اروپایی به عنوان یادگاری دریافت می کرده است و یا بعد از سفر برای شاه فرستاده شده بودند و نقوش روی تابلو ها تصاویری از پادشاهان و ملکه های کشور های دیگر بوده است و نقاشی ها از نوع رنگ و روغن بوده اند.
آل کاکویه یا کاکویان دودمانی از امرای دیلمی (باوندیان) بودند که در دوره فروپاشی آن‌ها در باختر ایران روی کار آمدند و در برابر قدرت سلجوقی استقلال خویش را از دست دادند و به صورت امرای تابع آن‌ها درآمدند.
بنیادگزار این دولت، ابوجعفر محمد بن رستم دشمنزیار ملقب به علاءالدوله محمد نامدار به ابن کاکویه است. کاکویه واژه‌ای فارسی و به معنای دایی است زیرا پدر علاءالدوله، دایی مجدالدوله دیلمی و به گفتاری دایی مادر او بود. نام پدر علاءالدوله در سکه‌ها، «دشمنزار» ثبت شده، ولی تاریخ نویسان آن را «دشمنزیار» نوشته‌اند و به گمان بسیار دشمنزار و کاکویه به یک شخص یعنی همان پدر علاءالدوله اطلاق می‌شده‌است.رستم دشمن زیار بن مرزبان باوندی خال مجدالدوله دیلمی در شهریارکوه فرمان روایی می‌کرد قابوس بن وشمگیر امیرزیاری اسپهبدشهریاربن شروین باوندی رابرای نبرد با رستم بن مرزبان روانه کرد اسپهبد شهریار رستم بن مرزبان را بشکست ودرآن نواحی خطبه به نام شمس المعالی امیر زیاری خواند
تاختن‌های ترکان غز وضع سیاسی ایران را به کلی دگرگون ساخت و کاکویان را مانند دیگر نیروهای دیلمی به حالت دفاعی درآورد. هنگامی که ابن‌کاکویه در سال ۴۳۳ق(۱۰۴۱م) مرد و پسرش فرامرز در اصفهان به جای او نشست ولی ناچار شد دستیابی سلجوقیان را به رسمیت بشناسد.
حکومت آل کاکویه به سه بخش تقسیم می‌شود:
۱. نخست؛ دوران تثبیت که با حکومت ابوجعفر محمد بن رستم دشمنزیار شروع و تا سقوط آل بویه ادامه می‌یابد. در این زمان، علاءالدوله توانست مشروعیت خود را از سمت خلیفه، القادر بالله دریافت کند و پایه‌های حکومت خود را تثبیت کند. علاء الدوله نیز بعد از دریافت منشور، نام خلیفه را بروی سکه‌هایش آورد. طی سال‌های اولیه حکومت وی، صرف جمع‌آوری سپاه برای گسترش فتوحات بود برای مثال می‌توان به همکاری علاءالدوله با فرهاد بن مردآویج برای تصرف و تسلط بر همدان اشاره کرد.
وی سرانجام با دختر مشرف الدوله دیلمی ازدواج کرد که با این اقدام توانست همدان را برای خود تثبیت کند.
بعد از فروپاشی آل بویه و چیرگی غزنویان بر ری و ناحیه جبال (سرزمین ماد)، ابوالجعفر خود را تابع سلطان محمود غزنوی اعلام کرد و توانست حکومت اصفهان و ری حفظ کند.
۲. دوره دوم؛ دوران حفظ حکومت که بعد از علاءالدوله شروع و تا حکومت ۲ پسرش، ابوکالیجار گرشاسب و ابومنصور فرامرز، ادامه می‌یابد. در سال ۴۲۱ هجری، مسعود غزنوی به کاکویان حمله کرد و توانست ابتدا همدان و سپس اصفهان را تصرف کند.
دلایل این حمله را می‌توان از زمان علاءالدوله بررسی کرد. بعد از مرگ محمود، مسعود به حکومت غزنویان رسید، در این زمان خلیفه نامه‌ای را به مسعود مبنی بر شفاعت کاکویان فرستاد و مسعود قبول کرد که حکومت کاکویان در قسمت مرکزی ایران حفظ کند ولی علاءالدوله با فرهاد بن مردآویج علیه او شورید و در آخر مجبور شد اصفهان را به صورت اقطاع به مسعود غزنوی دهد. بعد از سقوط غزنویان و به قدرت رسیدن سلجوقیان که هم‌زمان با ابومنصور فرامرز بود، طغرل حکومت وی را تأیید کرد ولی اتحاد ابومنصور با ابوکالیجار دیلمی، پیمان وی را با طغرل از بین برد و هم‌زمان ابوکالیجار با طغرل صلح کرد بنابراین ابومنصور تنها ماند و نتوانست در مقابل حمله طغرل به اصفهان کاری انجام دهد، پس اصفهان سقوط کرد و در آخر، ابومنصور فرامرز از حکومت اصفهان برکنار شد و به حکومت یزد و ابرکوه رسید.
۳. دوره سوم؛ دوران ضعف و در آخر سقوط آل کاکویه. در ابتدای این دوره، ابومنصور فرامرز وارد یزد شده و به آبادانی آن دیار پرداختند از جمله ساخت حصار و بارویی به دور شهر، مسجد، کتابخانه و مدرسه.
بعداز ابومنصور، نوادگان وی به قدرت رسیدند که توانستند در یزد آثاری از خود به جا بگذارند که بسیار ارزنده بودند ولی سرانجام قدرت خود را در سال ۵۱۳ یا ۵۱۹ هجری در برابر سلجوقیان در زمان گرشاسب دوم از دست دادند.
ابتدا ابوجعفر محمد بن رستم دشمنزیار که در سال ۳۹۸ توسط سیدخاتون، عمه خود، به حکومت اصفهان رسید و ۳۵ سال بر اصفهان و همدان حکومت کرد. وی ۵ فرزند داشت؛ فرامرز، گرشاسب، دشمنزیار، ابوصرب و یک دختر داشت. بعد از وی ابومنصور فرامرز با کش و قوس‌های فراوان به حکومت رسید و ابوکالیجار گرشاسب به حکومت همدان رسید و بعد از فتح اصفهان بدست طغرل، حکومت وی به یزد منتقل شد. بعد از ابومنصور، ابوکالیجار گرشاسب به حکومت رسید و بعد از وی، مؤیدالدوله ابومنصور علی بن فرامرز به حکومت رسید و با یکی از دختران خاندان سلجوقی ازدواج کرد ولی سرانجام در جنگی کشته شد.
در وصف وی شعری سروده شده‌است:
پنجمین حاکم از این دودمان، گرشاسب دوم است که توانست برای مدتی حکومت کند.
این خاندان در آبادانی شهر یزد بسیار کوشیدند و خدمات ارزنده برای این دیار انجام دادند.
. تاریخ طبرستان، ابن اسفندیار
خلوت کریمخانی در گوشه شمال غربی محوطه کاخ گلستان قرار دارد و دیوار به دیوار تالار سلام است. خلوت کریمخانی بنایی سر پوشیده و ستون‌دار به‌صورت ایوان سه دهنه می‌باشد. در مرکز ساختمان آن حوضی ساخته شده است و پیشتر از این آب قنات شاه از میانه حوض می‌جوشیده‌است،که فعلا از آن آب خروشان خبری نیست!! دو اثر هنری در خلوت کریمخانی وجود دارد که یکی سنگ مزار ناصرالدین شاه و دیگری تخت فتحعلی شاه می‌باشد.
این بنا ظاهرآ در سال ۱۱۷۳ هجری قمری و در زمان کریم‌خان زند احداث گردیده و در زمان ناصرالدین شاه، که بنای جدید تالار سلام ساخته می شده‌است، قسمت اعظم آن تخریب گردیده و امروزه تنها بخشی از آن باقی‌مانده‌است.
خلوت کریم خانی یا جلوخان یکی از بناهای دوران کریم خان می‌باشد. این محل راه عبوراز اندرون و باغ گلستان به دیوانخانه و تالار تخت مرمر بود؛ ولی در زمان ناصرالدین شاه به سبب تغییر وضع ساختمانها آن معبر مسدود گردید.
در این محل نیز یک تخت مرمرین قرار دارد که بسیار کوچکتر و ساده‌تر از تخت مرمر اصلی است. معروف است که ناصرالدین شاه این گوشه کاخ گلستان را بسیار دوست داشته و اغلب در این محل خلوت می کرده و قلیان می‌کشیده.خلوت کریمخانی وبگاه کاخ گلستانخلوت کریم خانی وبگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایرانخلوت کریم خانی دانشنامه ایرانیکا
سنگ قبر ناصرالدین شاه در خلوت کریمخانی نگهداری می‌شود. این سنگ پس از انقلاب ۱۳۵۷ از روی قبر ناصرالدین شاه در شهر ری برچیده گردید و به این محل نقل مکان داده شد. جنس سنگ از نوع مرمر می‌باشد. بر روی سنگ قبر تصویر تمام قد ناصر الدین شاه تراشیده شده است. ابعاد سنگ قبر ۵۰×۱۳۱×۲۴۹ سانتی‌متر می‌باشد. استاد عباس‌قلی حجار سازنده سنگ قبر است که نامش در زیر سنگ ذکر شده است.تنهاحجاری نقش شاهان بر سنگ قبر در خلوت کریم‌خانی خبرگزاری میراث فرهنگی"commons.wikimedia.org" [File:Khalvate karimkhani (3).JPG https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Khalvate_karimkhani_(3).JPG]
در خلوت کریمخانی تختی موجود است که متعلق به فتحعلی شاه قاجار بوده است. این تخت در راستای اصلاح و تغییرات در معماری کاخ گلستان در زمان ناصرالدین شاه از محل اصلیش برداشته شد. در زمان محمدرضا شاه این تخت به خلوت کریمخانی منتقل گردید.
رحیب (در عربی: الَرحیب ) روستای کوچکی از توابع شهر دبا الفجیره در نوار ساحلی کرانهٔ دریای عمان از توابع امارت فجیره از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است. این روستای در پایهٔ رشتهٔ کوه حجر واقع شده‌است.
جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۹ خانوار) می‌باشند که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم روستا کشاورزی ودامداری است، حدود ۳۰۰ اصله نخل خرما در روستا وجود دارد. بعضی از مردم روستا نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
ادوارد جِنِر (زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۷۴۹ _ درگذشتهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۲۳) یک دامپزشک انگلیسی بود که کاربرد واقعی واکسیناسیون را کشف کرد. او را همچنین پدر ایمنی‌شناسی می‌دانند، و گفته می‌شود کار او بیش از هر کس دیگری جان انسان‌ها را نجات داده‌است.
ادوارد در ۱۷ ماه مهٔ ۱۷۴۹ در برکلی به‌عنوان هشتمین فرزند خانواده زاده شد. به علت موقعیت پدرش توانست از تحصیلات ابتدایی خوبی برخوردار شود و از چهارده‌سالگی به مدت هشت سال تحت تعالیم یکی از جراحان بود. در سال ۱۷۷۰ به بیمارستان سنت جورج رفت و تحت تعالیم جراح جان هانتر قرار گرفت. وی به‌همراه دوستانش حلقه‌ای را بعدها تشکیل دادند که به خواندن مقالات پزشکی و چاپ آنان همت می‌گماشت.
ادوارد جنر در کودکی شنیده بود که شیردوشان پس از ابتلا به آبلهٔ گاوی هرگز به بیماری آبله مبتلا نمی‌شوند. پس از اینکه جنر پزشک شد و با بیماران آبله مواجه شد به بی‌فایده بودن تلاش‌هایش برای درمان این بیماری پی برد. او تحقیق کرد و دریافت شیردوشان تقریباً هرگز، حتی وقتی از مبتلایان به آبله پرستاری می‌کنند، دچار آبله نمی‌شوند. به فکرش رسید که آبله گاوی را به افراد تلقیح کند، و آنها را از ابتلا به بیماری مرگبارتر آبله مصون سازد.
هرچند در سال‌های قبل نیز کارهای پراکنده‌ای در خصوص واکسن انجام شده بود، ولی اولین بار وی در ۱۴ می ۱۷۹۶ پسری هشت‌ساله به نام جیمز فیلیپ (پسر باغبانشان) را در برابر بیماری آبلهٔ گاوی واکسینه کرد. این بیماری مانند بیماری آبله ولی کم‌خطرتر از آن است. پس از آنکه جنر میکروب بیماری آبله را به آن پسر تزریق کرد، چون واکسن آبلهٔ گاوی در وی مصونیت ایجاد کرده بود، به بیماری آبله مبتلا نگردید.
امروزه بسیاری از مردم جهان خود را در برابر بیماری‌های مختلف واکسینه می‌کنند.
روئال اِنگِلبِرت گراونینگ آمونسن[ˈɾu:ɑl ˈɑmʉnsən] (زادهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۸۷۲ – مرگ ۱۸ ژوئن ۱۹۲۸) جستجوگر نروژی دو قطب شمال و جنوب بود. او نخستین سفر اکتشافی قطب جنوب را میان سال‌های ۱۹۱۰–۱۲ رهبری نمود و همچنین نخستین کسی است که به هر دو قطب شمال و جنوب رسید. آمونسن را نخستین کسی می‌دانند که گذرگاه شمال غربی را درنوردید. او در کنار مردانی چون داگلاس موسن، رابرت فالکون اسکات و ارنست شکلتون یکی از رهبران اصلی دورهٔ اکتشافات قهرمانانهٔ قطب جنوب بود.
روئال آمونسن در سال ۱۹۱۰ میلادی به سمت قطب شمال حرکت کرد و تصمیم داشت اولین کسی باشد که به آن جا می‌رسد، اما این تصمیم را به تعویق انداخت چرا که یک آمریکایی به نام رابرت پری پیش از اقدام او، مدعی شد که به آن جا رسیده‌است. بعدها ادعای "پری" در رسیدن به محل دقیق قطب شمال رد شد. این کاشف نروژی سپس تصمیم گرفت به قطب جنوب برود. آمونسن در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ اولین کسی بود که وارد قطب جنوب شد. گروه اکتشافی کاپیتان اسکات یک ماه پس از وی وارد آن منطقه شد. او همچنین به سال ۱۹۲۶ با تیم اکتشافی خود، نخستین شخصی شد که با هواپیما از روی قطب شمال گذشت. آمونسن در ژوئن ۱۹۲۸ در طی یک عملیات نجات نوبیل با هواپیما عازم شد و ناپدید گشت.آمونسن اولین کسی بود که با گروه خود با کشتی هوایی از اقیانوس منجمد شمالی عبور کرد .
آمونسن در خانواده‌ای کشتی‌دار و ناخدا در بورگه نروژ زاده‌شد. پدرش ینس آمونسن بود و او فرزند چهارم خانواده بود. مادرش کوشید تا او را از پیشهٔ خانوادگیش -دریانوردی- دور نگاه‌دارد و او تا زمان مرگ مادرش یعنی تا ۲۱ سالگی از پرداختن به این کار پرهیز کرد. در این زمان دانشگاه پزشکی را رهاکرد و به دریانوردی پرداخت.
او میان سال‌های ۱۸۹۷–۱۸۹۹ یکی از هموندان گروه بلژیکی گسیل داشته به قطب جنوب بود. این گروه اعزامی را آدرین دوژرلاش رهبری می‌کرد و نخستین سفر زمستانی به قطب جنوب بود. کشتی آن‌ها در یخ گیر کرد و دشواری‌هایی همچون دچارشدن به بیماری اسکوربوت را برای خدمه‌اش پدید آورد ولی تجربه سودمندی را به آمونسن بخشید.
در ۱۹۰۳ آمونسن با کامیابی گذرگاه شمال غربی –میان دو اقیانوس اطلس و آرام را پیمود. آمونسن در روند این سفر از مردمان بومی نتسیلیک آموزه‌هایی را برای زندگی در قطب آموخت، برای نمونه بهره‌برداری از سگ‌های سورتمه. در ۱۹۰۵ و هنگامی که او در آلاسکا بود خبر استقلال نروژ از سوئد را شنید و گزارش کامیابی‌هایش را برای پادشاه تازهٔ نروژ هاکون هفتم فرستاد.
از آن او در اندیشه سفر به قطب شمال بود که شنید فردریک کوک و رابرت پری عزم گشودن آن نقطه را دارند؛ پس به سوی قطب جنوب تغییر مسیر داد. او در این سفر سوار بر کشتی فرَم بود. در ۳ ژوئن۱۹۱۰ از اسلو بیرون‌زد. وی و مردانش در ۱۴ ژانویه ۱۹۱۱ به جزیره یخی راس رسیدند و نخستین اردوگاه خود را به نام فرمهایم بنیاد نهادند. سپس آمونسن مردانش را از پوشیدن پوشاک پشمی سنگین بازداشت و به جای آن به آن‌ها پوستین‌هایی همانند پوشش اسکیموها پوشاند. ایشان همچنین از سورتمه و اسکی بهره بردند و نیز در ۸۰٬۸۱ و ۸۲ درجهٔ جنوبی، یعنی در راه حرکتشان به سوی قطب جنوب، انبارهای آذوقه‌ای برپا ساختند. تیم او دربرگیرنده اولاف بیالاند، هلمر هانسن، اسوره هاسل، اسکار ویستینگ و خود وی بود. ایشان با ۴ سورتمه و ۲۵ سگ به راه افتادند. آن‌ها پس از ۴ روز بالاروی در ۲۱ نوامبر به لبهٔ پشتهٔ قطبی رسیدند. آمونسن چنین برنامه ریخته بود که در میان راه سگ‌هایی را برای داشتن گوشت تازه کشته و بخورند. در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ گروه پنج‌تنه به همراه ۱۶ سگ به نقطهٔ قطبی رسید. آن‌ها ۳۵ روز پیش از گروه رابرت فالکون اسکات –که هماوردشان در این نبرد بودند- به قطب جنوب رسیده‌بودند. آمونسن اردوگاه قطبی خویش را پولهایم (به معنای خانهٔ قطب) نام‌نهاد. وی همچنین فلات جنوبگان را نیز به نام پادشاه کشورش فلات شاه هاکون هفتم خواند. گروه در ۲۵ ژانویه۱۹۱۲ با ۱۱ سگ به فرمهایم بازگشت. کامیابی او در ۷ مارس۱۹۱۲ هنگامی که او به هوبارت در استرالیا رسید انتشار یافت. دریایی در اقیانوس منجمد جنوبی به افتخار این فتح دریای آموندسن نامیده می‌شود.
در ۱۹۲۵ او به دستیاری لینکلن الزورت و خلبان هیالمار ریزر لارسن و سه عضو دیگر با دو هواپیما دست به پیمایش عرض شمالی در جایی که مایل‌ها دور از رادار بود زدند.
در ۱۹۲۶ تیم آمونسن با هواپیمایی ساخته اومبرتو نوبیل از روی قطب شمال گذشتند. ایشان از اسپیتس‌برگن در ۱۱ مه ۱۹۲۶ برخاستند و دو روز پس از آن در آلاسکا بر زمین فرودآمدند.
روئال آمونسن در ۱۸ ژوئن ۱۹۲۸ در هنگام انجام یک عملیات نجات ناپدید شد و پیکرش هیچ‌گاه یافت نشد. گویا هواپیمای او در مه دریای بارنتز گیرافتاده و آنگاه سرنگون شده‌بوده است.روز کشف قطب جنوب که چهاردم سپتامبر بود به روز بزرگداشت آمونسن تبدیل شد و دو دقیقه سکوت در کل کشور نروژ برقرار گردید .
قانون حمایت از خانواده به قوانین مربوط به ازدواج، طلاق و سایر قوانین خانواده در قانون اساسی ایران پرداخته‌است. قانون حمایت از خانواده ایران یک بار در سال ۱۳۴۶ تصویب شد و بار دیگر در سال ۱۳۵۳ ارتقا یافت.ساناساریان، الیز؛ ص.۱۴۶ تا ۱۵۳
این قانون که در دوره محمدرضا پهلوی تصویب شده بود، چند هفته پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران لغو شد. قانون حمایت خانواده اولین قانون لغو شده توسط دفتر آیت‌الله خمینی بود. لغو این قانون کمابیش با بی‌توجهی و توجیه نیروهای انقلابی و روشنفکران مواجه شد، هرچند که در تظاهرات ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ اشاراتی نیز به این اقدام شد.نامداری
یکی از قوانین مربوط به خانواده "تعدد زوجات" یا "چندزنی" است. قانون حمایت از خانواده ۱۳۴۶ به استناد قرآن شرط عدالت را برای چندزنی منظور کرد. تا پیش از تصویب این قانون در سال ۱۳۴۶ مردان حق داشتند ۴ همسر و تعداد نامحدودی زن صیغه‌ای داشته باشند. اما در این قانون مرد موظف شد برای ازدواج مجدد از دادگاه اجازه بگیرد. دادگاه نیز باید در مورد او و توانایی مالی‌اش تحقیق می‌کرد و در موقع مناسب با زن نخست وی تماس می‌گرفت و از او نیز تحقیق می‌کرد. به این ترتیب ازدواج مجدد بدون اجازه دادگاه جرم کیفری محسوب می‌شد.
قانون حمایت از خانوادهٔ سال ۱۳۵۳ ضمن حفظ قانون قبلی، شرایط سخت‌تری برای تعدد زوجات ایجاد کرد. در این قانون «رضایت زن یِکُم» نیز شرطی لازم برای ازدواج مجدد قرار گرفت. این قانون استثناهایی داشت، همانند رضایت زنی که نمی‌توانست بچه‌دار شود یا نمی‌توانست با همسرش آمیزش جنسی برقرار کند، شرط نبود ولی زن حق داشت به دلیل اینک شوهرش زن دوم گرفته‌است تقاضای طلاق دهد.