moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقتی اوزاکا سه ساله بود، خانواده اش از ژاپن به دره استریم، نیویورک در لانگ آیلند نقل مکان کردند تا با پدر و مادر پدرش زندگی کنند. پدر اوزاکا با تماشای مسابقه خواهران ویلیامز در اوپن فرانسه ۱۹۹۹ الهام گرفته شد که به دخترانش نحوه تنیس بازی بدهد. او که تجربه کمی به عنوان یک تنیس بازداشت، سعی در الگوبرداری از چگونگی آموزش ریچارد ویلیامز به دخترانش داشت که با وجود اینکه هرگز در این ورزش بازی نکرده‌اند، به دو بازیکن برتر جهان تبدیل شوند. فرانسوا اظهار داشت که «طرح اولیه از قبل وجود داشت. من فقط باید آن را دنبال می‌کردم»، با توجه به برنامه‌ریزی دقیق ریچارد برای دخترانش. او پس از اقامت در ایالات متحده، مربیگری نائومی و ماری را آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶، خانواده اوزاکا هنگامی که نائومی هشت یا نه ساله بود به فلوریدا نقل مکان کردند تا فرصت‌های بهتری برای آموزش داشته باشند. نائومی در زمینهای تنیس عمومی Pembroke Pines تمرین می‌کرد. هنگامی که او ۱۵ ساله بود، او با آکادمی ISP با پاتریک Tauma شروع به کار کرد. در سال ۲۰۱۴، او به آکادمی تنیس هارولد سلیمان نقل مکان کرد. وی بعداً در آکادمی تنیس ProWorld آموزش دید.
اگرچه اوزاکا در ایالات متحده بزرگ شد، والدین او تصمیم گرفتند که دخترانشان نماینده ژاپن باشند. آنها گفتند: «ما تصمیم گرفتیم که نائومی در سنین کودکی ژاپن را نمایندگی دهد. او در اوزاکا متولد شد و در خانواده ای از فرهنگ ژاپنی و هائیتی بزرگ شد. بسیار ساده، نائومی و خواهرش ماری همیشه ژاپنی را احساس کرده‌اند به طوری که تنها دلیل منطقی ما بود. این هیچ وقت تصمیمی با انگیزه مالی نبوده و هرگز تحت تأثیر هیچ فدراسیون ملی قرار نگرفته‌ایم.» این تصمیم همچنین ممکن است ناشی از عدم علاقه اتحادیه تنیس ایالات متحده (USTA) باشد نائومی هنوز یک بازیکن جوان بود. بعداً USTA در ۱۶ سالگی به نائومی این فرصت را داد تا در مرکز آموزش ملی آنها در بوکا راتون آموزش ببیند، اما او این کار را رد کرد.
اوزاکا یکی از پربازدیدترین ورزشکاران در جهان است. وی در سال ۲۰۱۹ حدود ۱۶ میلیون دلار درآمد فقط از تبلیغات کسب کرده‌است، که پس از سرنا ویلیامز که ۲۵ میلیون دلار درآمد کسب کرده‌است، مقام دوم او را در میان تمام ورزشکاران زن قرار داده‌است. سال بعد، او با درآمد ۳۷٫۴ میلیون دلار در مجموع، از جمله ۳۴ میلیون دلار تبلیغات، پردرآمدترین ورزشکار زن در تمام ادوار شد. به‌طور کلی، وی ۲۹ امین ورزشکار پردرآمد در سال ۲۰۲۰ و هشتمین ورزشکار پردرآمد در تبلیغات بود.
اوزاکا از سال ۲۰۱۶ توسط شرکت مدیریت IMG نمایندگی شده‌است. تولیدکننده تجهیزات ورزشی ژاپنی Yonex از سال ۲۰۰۸ راکت مورد نیاز وی را تهیه کرده‌است. [۱۱۸] او با راکت Yonex Ezone 98، مجهز به سیم‌های Polytour Pro 125 و Rexis 130 بازی می‌کند. نایک از سال ۲۰۱۹ اسپانسر پوشاک او شده‌است. او قبلاً به مدت چهار سال توسط آدیداس حمایت مالی شده بود.
اوزاکا یک سفیر برند در تولیدکننده خودروی ژاپنی نیسان و تولیدکننده الکترونیک ژاپنی Citizen Watch است. وی همچنین چندین شرکت ژاپنی دیگر از جمله تولیدکننده رشته فرنگی Nissin Foods، تولیدکننده لوازم آرایشی Shiseido، ایستگاه پخش Wowow و شرکت هواپیمایی All Nippon Airways (ANA) را تبلیغ می‌کند.
اوزاکا دارای یک نژاد چند قومی است، پدرش در هائیتی متولد شده و مادرش از ژاپن است. او گفته‌است، «پدر من از هائیتی است، بنابراین من در یک خانواده هائیتی در نیویورک بزرگ شدم. من با مادربزرگم زندگی می‌کردم؛ و مادر من ژاپنی است و من با فرهنگ ژاپنی نیز بزرگ شده‌ام؛ و اگر شما می‌گویید آمریکایی هستم، چون من در آمریکا زندگی می‌کردم، بله، من آمریکایی نیز هستم.» اوزاکا تصمیم گرفت در سال ۲۰۱۹ از تابعیت ایالات متحده خود چشم پوشی کند تا بتواند نماینده ژاپن در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو و همچنین مطابق با قانون ملیت ژاپن باشد که طبق آن شهروندان دو تابعیتی باید تابعیت را تا ۲۲ سالگی انتخاب کنند. اوزاکا می‌تواند ژاپنی را بفهمد، اما صحبت کردن با این زبان خیلی مطمئن نیست. وی گفته‌است، «من می‌توانم ژاپنی را بیش از آنچه که صحبت می‌کنم بفهمم.» در کنفرانس‌های مطبوعاتی، اوزاکا می‌تواند سؤالات را به زبان ژاپنی بشنود اما به‌طور معمول به آنها به انگلیسی پاسخ می‌دهد.
پیشینه اوزاکا به ویژه با توجه به اینکه وی نماینده ژاپن است، کشوری که خود را بسیار نژادی همگن می‌داند، غیر معمول است. در ژاپن از او به عنوان hāfu یاد می‌شود، به این معنی که او نیمه ژاپنی است. پدربزرگ و مادربزرگ ژاپنی او در ابتدا رابطه والدینش را قبول نمی‌کردند. این امر باعث شد که والدین وی از هوکایدو به شهر اوساکا نقل مکان کنند، جایی که او و خواهرش متولد شدند. در نتیجه، مادرش نزدیک به ۱۵ سال هیچ ارتباطی با خانواده اش نداشت و اوزاکا تا ۱۱ سالگی فرصتی برای بازگشت به ژاپن پیدا نکرد و پدربزرگ و مادربزرگش در ابتدا از پدر و مادرش برای ساختن زندگی دخترانشان در اطراف تنیس حمایت نکردند. با این حال، آنها بعداً به دنبال ناراحتی غیرمنتظره از سام استوسور در اولین تور WTA خود، از اوزاکا به عنوان یک تنیسور حمایت کردند. آن‌ها همچنین به ویژه به خاطر قهرمانی در Open US 2018 به او افتخار می‌کردند.
اوزاکا در اوایل حضور در تور WTA شخصیتی خجالتی و محفوظ داشت. مربی سابق او ساسا باجین در ابتدا با شخصیت او گیج شده بود و گفت: «من فکر کردم او کمی بیشتر یک دیو است زیرا زیاد حرف نمی‌زد. او واقعاً به چشمان کسی نگاه نمی‌کند، اما این فقط به این دلیل است که همیشه خیلی خجالتی است … آن زمان من نمی‌دانستم چه دلیلی دارد.» اوزاکا نیز بسیار صریح است و به عنوان یک شوخ‌طبع خشک به حساب می‌آید. او در طی سخنرانی پیروزی خود در سال ۲۰۱۸ ایندیان ولز، با گفتن «سلام، سلام … من نائوم هستم … آه هرگز مهم نیست» شروع کرد و بعداً متذکر شد، «این احتمالاً بدترین سخنرانی قبولی در تمام دوران خواهد بود» پس از نگرانی در مورد فراموش کردن اینکه چه کسی را تشکر کند، و به نظر می‌رسد تقریباً فراموش کند که از حریف خود داریا کساتکینا و همچنین یکی از حامیان مالی او یونکس تشکر کند. او از آن زمان تلاش کرده‌است تا بر خجالتی بودن خود غلبه کند.
اِسپلَنِیْد – تماشاخانه کنار خلیج ()، تماشاخانه اسپلنید یا اسپلنید ، مرکزی برای هنرهای نمایشی در مرکز شهر سنگاپور است که در کنار رودخانه سنگاپور قرار دارد. نام این مجموعه از پارک اسپلنید که در نزدیکی‌اش قرار دارد، گرفته شده‌است. این مجموعه دارای تالار کنسرتی با ظرفیت ۱۶۰۰ نفر و تماشاخانه‌ای برای هنرهای نمایشی با ۲۰۰۰ نفر ظرفیت است.
«شیطان پرادا می‌پوشد» () رمانی در ژانر ادبیات زنانه نوشتهٔ لورن ویزبرگر است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و به موفقیت تجاری رسید. گفته می‌شود این رمان الهام گرفته از واقعیت است.
محیا دهقانی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۷۰) هنرپیشه سینما، تلویزیون و تئاتر و اهل ایران است، او با بازی در پایتخت و نجلا به شهرت رسید.
محیا در تهران به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل رشته بازیگری است و مدرک آزاد بازیگری خود را از داریوش ارجمند دریافت کرده‌است. اولین بازی سینمایی وی در فیلم "شیار ۱۴۳" به کارگردانی نرگس آبیار است. سریال تلویزیونی «قهر و آشتی» نخستین تجربه او در تلویزیون محسوب می‌شود. او همچنین در سریال «پایتخت۴» در نقش «"سوسن"» ظاهر شد. او در فیلم سینمایی «ماجرای نیمروز» به کارگردانی محمدحسین مهدویان در نقش «"فریده"» شخصیت اصلی زن فیلم را بازی کرده‌است. وی برای بازی در فیلم کوتاه «باهر» به کارگردانی «حسن آخوندپور» موفق به دریافت جایزه «"بهترین بازیگر زن"» در نهمین جشنواره فیلم‌های ایرانی - سان‌فرانسیسکو شد. دهقانی، پس از فصل دوم مجموعه تلویزیونی نجلا و نقش‌آفرینی به عنوان نقش اول زن این سریال، بیش از پیش شناخته شد.
آکورد فرعی () در موسیقی کلاسیک و در دانش هارمونی، آکوردی است فرعی و غریبه در تنالیته که در یک گام دیاتونیک شکل می‌گیرد و به قصد ساخت پایه‌های (تونیک) جدید برای مدگردی و ایجاد هارمونی کروماتیک در موسیقی است. این شیوه در دوران قواعد مشترک رواج داشته‌است.
در گام دیاتونیک آکوردهای درجه یک (تونیک) و درجه پنج (دومینانت)، مهمترین درجات گام محسوب می‌شوند. آکورد فرعی یا ثانویه، یک آکورد ماژور و قرضی از تنالیته‌ای دیگر است که روی درجات فرعی گام ساخته می‌شود. به‌عنوان مثال در گام دو ماژور، درجۀ پنج (سل، سی، ر) را به‌عنوان پایه فرض کرده و یک آکورد دومینانت دیگر روی آن ساخته می‌شود (ر، فا دیز، لا) که به‌عنوان آکورد «دومینانت، دومینانت» یا «پنج روی پنج» (V/V) شناخته می‌شود. این آکورد را می‌توان به‌عنوان متداولترین نوع از آکوردهای فرعی دانست.
به همین ترتیب می‌توان روی دیگر درجات گام، آکوردهای نمایانِ فرعی ساخت. مانند: پنج روی دو (V/II)، پنج روی سه (V/III)، پنج روی چهار (V/IV)، پنج روی شش (V/VI)، پنج روی هفت (V/VII)
آکوردهای فرعی می‌توانند به صورت سه‌صدایی، «چهار‌صدایی» و «پنج‌صدایی» به صورت پایگی و معکوس در گام‌های مینور و ماژور مورد استفاده قرار گیرند.
ریک آلورسون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جنیفر کنت (؛ زادهٔ 1969) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و هنرپیشه اهل استرالیا است.
شناخته شده به عنوان کارگردان فیلم ترسناک بابادوک(2014)
ویوین کو (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم است.
دان ولمن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل اسرائیل است.
شومول رودنسکی (؛ ۱۹۰۲ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۹ (age 87)) هنرپیشه اهل لیتوانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عقرب"، "پرونده اودسا" و "سیلاس" اشاره کرد.
آندرا پالائورو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
آندرا در ترنتو، ایتالیا به‌دنیا آمد.
خاویر لگراند (؛ زادهٔ 1979) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، و کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خداحافظ بچه‌ها" اشاره کرد.
وارویک تورونتون () کارگردان فیلم اهل استرالیا است.
اس کریگ زالر (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، فیلم‌بردار، موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
ریتش باترا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل هند است.
دبرا گرانیک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ادواردو وینسپیر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان فیلم اهل ایتالیا است.
فعالیت وی از سال ۱۹۹۶ آغاز شده است
راس کتس (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
مایکل کخ (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تدوین‌گر، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، فیلم‌نامه‌نویس، و هنرپیشه اهل سوئیس است.
جورج لاسکی (; – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم اهل اتریش بود.
لئو میتلر (؛ ۱۸ دسامبر ۱۸۹۳ – ۱۶ مه ۱۹۵۸) نمایش‌نامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم اهل اتریش بود.
ولفگانگ گلوک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و هنرپیشه اهل اتریش است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بازی‌های مسخره" اشاره کرد.
جین بون (; – ) عکاس اهل بریتانیا بود. او به واسطه عکس‌های پرتره‌ای که از هنرمندان مشهور همچون ساموئل بکت، اورسون ولز و … گرفت شناخته می‌شود.
جین بون عکاس شاخص بریتانیایی است و بیش از هر چیز، پرتره‌هایش شهرت جهانی دارد. اوکه متولد ۱۹۲۵ است، در مدرسه هنرهای گیلفورد درس خوانده و کار حرفه‌ایش را از ۶۰ سال پیش با چاپ پرتره برتراند راسل در هفته نامه آبزرور آغاز کرد. . عکس‌های جین بون در چهار کتاب با نام‌های چشم لطیف (۱۹۸۰)، مردان مهم (۱۹۸۷)، گربه مفرد (۱۹۸۸)، چهره ها(۲۰۰۰) و بون گمنام (۲۰۰۷) منتشر شده‌است. بون در سال ۱۹۹۵ نشان افتخاری سلطنتی دریافت کرد. هنگامی که ملکه الیزابت او را «هنرمند» نامید، مؤدبانه این لقب را رد کرد و گفت:
عکس‌های جین بون معمولاً سیاه و سفید هستند و با نور طبیعی گرفته می‌شوند. شهرت بون ثبت سریع و با اطمینان از نماهای منحصربه فرد است. مشهور است که او اغلب عکس‌های خود را درست پیش از موعد نهایی، و گاهی در میان یک گفتگوی شتابزده می‌گیرد.
جنی بودینگتون (؛ ۱۹۲۲ – ۱۵ نوامبر ۲۰۱۵) فیلم‌سازی، محقق اهل استرالیا بود.
آندرس پیترسن (؛ زادهٔ ) عکاس اهل سوئد است.
آندرس پیترسن متولد ۱۹۴۴ در شهر استکهلم سوئد است. او فقط ۱۴ سال داشت که به همراه خانواده‌اش به کارل اشتاد در ورم‌لند نقل مکان کرد؛ جاِیی که با دو هنرمند به نام‌های کارین بودلاند و لارس زیوگرن آشنا شد.
او در سال ۱۹۶۱مدتی را در هامبورگ گذراند، تا آلمانی یاد بگیرد و شانس خود را در نقاشی بیازماید. در آن زمان آندرس اصلاً عکس نمی‌گرفت.
پنج سال بعد کریستر اشتروم هلم را ملاقات کرد و در مدرسة عکاسی استکهلم شاگرد او شد. اشتروم هلم نه تنها معلم او، بلکه درست نزدیکش هم بود. دوستی آن‌ها در تمام طول عمرش بر آندرس تأثیرگذار بود.
پیترسن، در سال ۱۹۶۷عکاسی را از یک کافه با نام «لمیتز» در هامبورگ نزدیک چویگ هاوس مارکت آغاز کرد، او حدود سه سال در آن‌جا عکاسی کرد و در سال ۱۹۷۰ اولین نمایشگاه انفرادی‌اش از این کافه را با عکس‌هایی که به دیوار میخ شده بودند، برگزار کرد.
برج کریستال یک آسمان‌خراش در منطقه تجارتی چهار برج مادرید، اسپانیا است که در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد. با ارتفاع نهایی ۲۴۹ متر، آن را به عنوان بلندترین ساختمان در اسپانیا با اختلاف یک متر از برج همسایه‌اش قرار داده‌است. این برج در آوریل ۲۰۰۷ چهارمین برج بلند در اتحادیه اروپا بود. این ساختمان توسط سزار پلی طراحی و توسط گروپو آسی‌اس ساخته شده‌است.Structurae database
بروس گیلدن (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است.
دوران کودکی بروس گیلدن در بروکلین به او چشم‌هایی مشتاق برای مشاهده رفتار و آداب و رسوم شهری عطا کرد. او جامعه‌شناسی خواند، اما علاقه‌اش به عکاسی هنگامی نمود پیدا کرد که فیلمی از میکل آنجلو آنتونیونی به نام آگراندیسمان را دید، سپس او در کلاس‌های شبانه شروع به فراگیری عکاسی در هنرهای تجسمی دانشکده نیویورک کرد.
کنجکاوی گیلدن در مورد شخصیت‌های قوی و خصوصیات فردی از آغاز در کارش وجود داشت. اولین پروژهٔ بزرگ او، که تا سال ۱۹۸۶ روی آن کار می‌کرد، تمرکز در جزیره «کنی»، خصوصیات جسمی، بدن‌های بدقوارهٔ چاق یا لاغر در سراسر ساحل افسانه‌ای نیویورک بود. در طی این سال‌های اولیه گیلدن همچنین در نیواورلئان در فستیوال معروف Mardi Gras عکاسی می‌کرد. سپس، در سال ۱۹۸۴، او شروع به کار در هائیتی کار کرد و پیرو شیفتگی‌اش به مکان‌های جادوگری voodoo، مراسم و اعتقادات آنجا؛ کتابش به نام هائیتی را در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد.
گیلدن به صورت گسترده‌ای به اطراف جهان سفر و نمایشگاه برگزار کرده، او جوایز متعددی از جمله، جایزه اروپایی برای عکاسی، سه هدیه ملی برای کمک هزینه تحصیلی هنر و یک کمک هزینه تحصیلی بنیاد ژاپن دریافت کرده‌است. او در نیویورک سیتی زندگی می‌کند.
توماس لویتارد (؛ زادهٔ ) عکاس اهل سوئیس است.
او به گفته خود یک عکاس خیابانی است که به شهرهای بزرگ سفر می‌کند تا زندگی خیابانی را عکاسی کند. از نظر وی در عکاسی خیابانی، دوربین فقط یک اتاق تاریک یا به عبارتی تنها یک وسیله است که لحظه را ثبت می‌کند.
باید به یاد داشت که در عکاسی خیابانی مسائلی مهمتر از اینکه با چه نوع دوربینی عکاسی می‌کنیم، مطرح است.
دان مک‌کالین یا دان مک‌کولین (؛ زادهٔ ) عکاس جنگ، روزنامه‌نگار، و عکاس اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دونالد مک کالین که در سال ۱۹۳۵ در منطقه ای فقیرنشین واقع در شمال شهر لندن و در خانواده ای فقیر به دنیا آمد بعد از گذراندن دوره خدمت ملی اش در نیروی هوایی پادشاه، وارد حرفه عکاسی شد.او که از دهه شصت تاکنون در کشورهای مختلف از سوژه های گوناگون عکاسی کرده،متخصص رویه تاریک جامعه است.فقیران، بیکاران و مطرودان اجتماع موضوع عکس‌های او هستند.او در مناطق جنگی و مصیبت زده حضور داشته و رویدادهایی نظیر جنگ ویتنام، شیوع بیماری ایدز در آفریقا و درگیری های شمال ایرلند را با دوربین عکاسی خود نگریسته است.وی با عکاسی هوایی برای نیروی هوایی پادشاهی انگلیس از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۴ میدان جنگ را در جزیره قبرس، بیافرا، ویتنام، کامبودیا، بنگلادش، السالوادور و شرق دور پوشش داد و یکی از عکاسان مطرح جنگ در تاریخ عکاسی نام گرفت.قبل از دهه ۶۰ شهرت مک کالین از صخره سخت و تصویرهایی از مناطق جنگی ویتنام، کمبودیا، السالوادور و ایرلند شمالی بود که هم اکنون بخشی از مجموعه کتاب فتوژرنالیست وی است.عکس های او در نشان دادن وحشت، چنان تأثیر گذار است که دولت تاچر او را از مسافرت با سربازان به سرزمین های فالکلند بازداشت، حقیقتی که او را به شدت افسرده کرد.مک کالین بین سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۸۴ به عنوان خبرنگار جهانی برای مجله ساندی تایم همکاری کرد که شامل نمایش بوم شناختی و فاجعه های ساخت بشر چون قربانیان اپیدمی ایدز آفریقا و مناطق جنگی، در سال ۱۹۶۸ است.او از مؤثرترین عکاسان معاصر است که سبب شده بسیاری درک دقیق‌تری از جنگ و عواقب آن داشته باشند.دان مک کالین اکثر نبردهای سرنوشت‌ساز تاریخ معاصر را به ثبت رسانده است.مک کالین که یک عکاس خود آموخته به شمار می‌رود،رشته عکاسی را از برلین شروع کرده و هفت سال بعد در ویتنام فارغ‌التحصیل شده است.عکس‌ های مک کالین از ویتنام در روزنامه‌های مهم جهان از جمله ساندی تایمز و نیویورک تایمز به چاپ رسیدند.او همیشه عکس‌ها را خودش آماده و چاپ می‌‌کرد.همه عکسهای مک کالین از جنگ سیاه و سفید است.
مک کالین برنده جایزه عکس خبری جهان (ورلد پرس فتو) و مدال طلای ورشو بوده و دوبار به عنوان عکاس سال شناخته شده است.
برج الحمراء بلندترین آسمان‌خراش در کشور کویت است. ساخت برج در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ کامل شد. این برج با ۴۱۴ متر ارتفاع بلندترین برج حکاکی بتنی در جهان و سیزدهمین ساختمان بلند جهان می‌باشد. برج در فهرست بهترین سازه‌های ۲۰۱۱ توسط مجله تایم شناخته شده است.
هنری سی‌بوهم ، (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۸۳۲ –درگذشته ۲۶ نوامبر ۱۸۹۵)تولید کنندهٔ فولاد، پرنده‌شناس و تخم‌شناس آماتور و جهانگرد اهل انگلیس بود.
هنری مسن‌ترین پسر بنجامین سی‌بوهم (۱۸۷۱–۱۷۹۸)، تاجر پشم در هورتون گرنجِ برادفورد بود. خانوادهٔ آن‌ها از شهر برادفورد در آلمان به انگلستان مهاجرت کرده بودند. مادر هنری استر ویلر (۱۸۶۴–۱۷۹۸) نوهٔ ویلیام توک بود. سی‌بوهم‌ها در انجمن دوستان فعال بودند و هنری در جامعه در یورک آموزش دید. او ابتدا در یک خواربارفروشی به عنوان دستیار کار می‌کرد اما به شفیلد رفت و در آنجا تبدیل به تولید کنندهٔ فولاد شد. او در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۸۵۹ با ماریا، دختر جرج جان هیلی که یک تاجر در منچستر بود، ازدواج کرد.
هنری در مدرسه به تاریخ طبیعی علاقه‌مند شد و به مطالعه در مورد پرندگان در اوقات فراغت و سفرهایش ادامه داد. او بسیار سفر کرد و کشورهای یونان، منطقه اسکاندیناوی، ترکیه و آفریقای جنوبی را دید. سفرهای اکتشافی او به رود ینی‌سئی در سیبری در دو تا از کتاب‌هایش "سیبری در اروپا" (۱۸۸۰) و "سیبری در آسیا" (۱۸۸۲) توصیف شده‌است، که در کتاب "پرندگان سیبری" که پس از مرگش در سال ۱۹۰۱ منتشر شد، ترکیب شده بود.
او یکی از نخستین پرنده‌شناسان اروپایی بود که سیستم سه‌گانه آمریکایی طبقه‌بندی زیرگونه‌ها را پذیرفت.
بقیه کتاب‌های چاپ شده سی‌بوهم عبارتند از:
سی‌بوهم مجموعه پوست پرندگان خود را به موزه بریتانیا واگذار کرد. آن مجموعه که در سال ۱۸۹۶ واگذار شد شامل تقریباً ۱۷٬۰۰۰ نمونه بود.
بوف ماهی‌خوار بلکیستون بزرگترین گونهٔ زندهٔ جغد، یک بوف ماهی‌خوار و زیرگروهی از بوف‌ها است که متخصص شکار در مناطق ساحلی هستند.این گونه بخشی از تیره‌ای است که با نام جغدان راستین شناخته شده‌اند که شامل بیشتر گونه‌های جغد می‌شود و بومی چین،ژاپن و شمال شرقی آسیا است. بوف ماهی خوار در جنگل‌های انبوه قدیمی و در مجاورت آبراه‌ها یا سواحل جنگلی مشاهده می‌شود. محل آشیانه‌سازی آن‌ها حفره‌های درون درختان رشدیافتهٔ قدیمی و در جوار رودخانه‌هایی است که دست‌کم، در زمستان منجمد نمی‌شوند. این گونه از جغد در زمستان‌های سرد شمالی، تنها در مواردی یافت می‌شود که جریان رودخانه به اندازه کافی سریع یا طغیان چشمه‌های آب گرم در جریان آب وجود داشته باشد. در زمستان و برای زنده‌ماندن، میزان اندکی از جریان رودخانه‌های جاری برای جغد ماهی‌خوار بلکیستن کفایت می‌کند.
بوف ماهی‌خوار بلکیستون عنوان بزرگ‌ترین گونه زنده در خانواده جغدان راستین شناخته می‌شود. یک مطالعه میدانی بر روی این گونه نشان داده که وزن نرها در حدود است در حالی که ماده‌ها، حداکثر و در حدود ۲۵٪ بزرگ‌تر هستند.Hayashi, Y. & Nishida-Umehara, C. (November 2000). "Sex ratio among fledglings of Blakiston's fish owls." (PDF) "Jpn. J. Ornithol." 49(3): 119–129 طول این جغد می‌باشد. در حال حاضر این توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت به عنوان گونه در معرض خطر معرفی گردیده‌است.
جایزه بزرگ اروپا یکی از رویدادهای فرمول یک بود که در میانه دهه ۱۹۸۰ معرفی شد و از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۲ هر سال به جز ۱۹۹۸ برگزار شد. در این سالها جایزه بزرگ اروپا در کشوری برگزار می‌شد که در همان فصل در پیستی دیگر میزبان جایزه بزرگ کشور خود بود. در سال ۲۰۱۶ یک دوره جایزه بزرگ اروپا در پیست شهری باکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد؛ ولی در فصل ۲۰۱۷ نام آن به جایزه بزرگ آذربایجان تغییر یافت.
در سالهای پیشتر، جایزه بزرگ اروپا به صورت جداگانه برگزار نمی‌شد؛ بلکه نامی افتخاری بود که به یکی از جایزه بزرگ‌های اروپایی داده می‌شد. نخستین مسابقه‌ای که به این عنوان نامیده شد، جایزه بزرگ ایتالیای ۱۹۲۳ بود که در مونزا برگزار شد و آخرین مسابقه با این نام افتخاری، جایزه بزرگ بریتانیای ۱۹۷۷ در پیست سیلورستون بود.
جایزه بزرگ اروپا به شکل عنوانی افتخاری توسط ای‌آی‌ای‌سی‌آر که سلف فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی بود، ایجاد شد. نخستین مسابقه‌ای که این عنوان را کسب کرد، جایزه بزرگ ایتالیای ۱۹۲۳ بود. در دو سال بعد به ترتیب جایزه بزرگ فرانسه و جایزه بزرگ بلژیک به این عنوان خوانده شدند. مسابقه بلژیک ۱۹۳۰ آخرین مسابقه‌ای بود که پیش از جنگ جهانی دوم، جایزه بزرگ اروپا نامیده شد.
پس از جنگ، این عنوان توسط فدراسیون بین‌المللی احیا شد و به جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۴۷ داده شد. در سی سال بعد (جز ۱۹۵۳ و ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱) عنوان میان چند کشور توزیع شد. آخرین مسابقه‌ای که این عنوان را داشت، جایزه بزرگ بریتانیای ۱۹۷۷ بود. تنها مسابقه غیر فرمول یکی که پس از جنگ جهانی دوم عنوان جایزه بزرگ اروپا را به دست آورد، جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۵۲ بود که بر اساس قوانین فرمول دو برگزار می‌شد.
در سال ۱۹۸۳ قرار بود یکی از مراحل فرمول یک در فلاشینگ میدوز در نیویورک برگزار شود. سه ماه پیش از برگزاری، مسابقه لغو شد؛ ولی مجریان پیست برندز هچ توانستند به جای آن مسابقه‌ای با عنوان جایزه بزرگ اروپا در پیست خود برگزار کنند. موفقیت این رویداد که با نبرد پرهیجان بر سر قهرمانی جهان افزایش یافته بود، باعث شد برای سال بعد نیز در تقویم قرار گیرد.
در سال ۱۹۸۴ برندز هچ میزبان جایزه بزرگ بریتانیا بود که در سال‌های زوج در این پیست برگزار می‌شد؛ بنابراین جایزه بزرگ اروپای ۱۹۸۴ به پیست نوربورگ‌رینگ منتقل شد.
در سال ۱۹۸۵ مسابقه دوباره به برندز هچ بازگشت؛ ولی در سال ۱۹۸۶ جایزه بزرگ مجارستان جایگزین آن شد.
در سال ۱۹۹۰ تاجر ثروتمند ژاپنی به نام تومونوری تسوروماکی پیست نیپون اتوپولیس را با هدف میزبانی مسابقه فرمول یک ساخت. در سال ۱۹۹۲ برنامه‌ریزی برای یک جایزه بزرگ آسیایی در سال ۱۹۹۳ به جای جایزه بزرگ مکزیک انجام شد؛ ولی این طرح شکست خورد. به جای آن، برنی اکلستون مسابقه‌ای در دونینگتون پارک را به تقویم فرمول یک اضافه کرد و به این ترتیب، جایزه بزرگ اروپا دوباره به فرمول یک بازگشت. این مسابقه تنها مسابقه فرمول یکی بود که در این پیست برگزار شد و با پیروزی آیرتون سنا به پایان رسید.
در فصل بعد، مسابقه در خرز اسپانیا برگزار شد. خرز میزبان مرحله چهاردهم فصل ۱۹۹۴ و مرحله پایانی فصل ۱۹۹۷ بود. تصادف میان میشائیل شوماخر و ژاک ویلنوو که منجر به اخراج شوماخر از مسابقات شد، در این مسابقه رخ داد. همچنین میکا هاکینن نخستین پیروزی فرمول یک خود را به دست آورد.
در سال ۱۹۸۴ برندز هچ نتوانست میزبان جایزه بزرگ اروپا باشد، بنابراین این مسابقه به پیست اصلاح شده و کوتاه شده نوربورگ‌رینگ منتقل شد. این پیست، سایه‌ای از مسیر ۲۳ کیلومتری پیشین بود و در آغاز بازگشت به فرمول یک چندان محبوب نبود.
مسابقه در سال ۱۹۹۵ به نوربورگ‌رینگ که اکنون محبوبیت خود را میان رانندگان بازیافته بود، بازگشت. در سال ۱۹۹۷ نیز خرز میزبان مسابقه شد تا جایگزین جایزه بزرگ پرتغال شود. در سال ۱۹۹۹ دوباره مسابقه به نوربورگ‌رینگ بازگشت.
تا سال ۲۰۰۷ مسابقه در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شد. در ۲۹ اوت ۲۰۰۶ اعلام شد که مسابقه از تقویم فصل ۲۰۰۷ فرمول یک حذف شده‌است. از آن پس قرار شد هر سال تنها یک جایزه بزرگ در آلمان برگزار شود که میان هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ جابجا می‌شد. البته تا مدتی نام مشخصی برای مسابقه انتخاب نشده بود و با این که قرار بود از سال ۲۰۰۷ با عنوان جایزه بزرگ آلمان برگزار شود، ولی مسابقه ۲۰۰۷ نوربورگ‌رینگ به دلیل نزاع بر سر مالکیت عنوان "جایزه بزرگ آلمان "به جایزه بزرگ اروپا تغییر نام داد.
از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ جایزه بزرگ اروپا در والنسیا برگزار می‌شد. حین برگزاری مسابقه ۲۰۰۹ والنسیا قراردادی برای ۵ مسابقه دیگر امضا کرد و با این قرارداد تا سال ۲۰۱۴ در تقویم باقی می‌ماند. با این وجود، در مارس ۲۰۱۲ اعلام شد که جایزه بزرگ اروپا در سال ۲۰۱۳ ادامه نخواهد یافت و چنین برنامه‌ریزی شد که جایزه بزرگ اسپانیا میان والنسیا و بارسلونا جابجا شود. هرچند بارسلونا مسابقه را از سال ۲۰۱۳ برای خود نگه داشت و پیست والنسیا از تقویم فرمول یک حذف شد.
در فصل ۲۰۱۶ جایزه بزرگ اروپا به تقویم فرمول یک بازگشت و در پیست شهری باکو برگزار شد. برای فصل ۲۰۱۷ نام آن به جایزه بزرگ آذربایجان تغییر کرد. به این ترتیب، جایزه بزرگ اروپا پس از یک دوره بازگشت، دوباره متوقف شد.
جسمین وارد "(به انگلیسی: Jesmyn Ward)" یک آمریکایی رمان‌نویس و یک استاد زبان انگلیسی در دانشگاه تولین است. او برای دومین رمان خود به نام نجات استخوان‌ها، برنده سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب ملی و ۲۰۱۲ جایزه Alexو همچنین در سال ۲۰۱۷ موفق به دریافت دومین جایزه کتاب ملی برای کتاب آواز اجساد بی‌گور شد. او اولین زن برنده دو جایزه کتاب ملی برای بخش داستان است.
کریس آبانی (؛ زادهٔ دسامبر ۱۹۶۶) پدیدآور، شاعر، استاد اهل نیجریه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و جایزه ادگار شده‌است.
کریستوفر آبانی شاعر، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس در دسامبر ۱۹۶۶ در نیجریه به دنیا آمد. پدرش از قوم ایگبو بود و مادرش تبار انگلیسی داشت. نخستین رمان‌اش را در ۱۹۸۵ منتشر کرد و بابت انتشارش شش ماه به زندان افتاد. پی‌رنگ این داستان مهیج سیاسی با نام Masters of the Board به کودتایی گوشه می‌زد که همان اواخر در نیجریه صورت گرفته بود و این منجر شد به محاکمه کریس جوان به اتهام تلاش برای براندازی حکومت. پس از آزادی نوشتن را ادامه داد که حاصل آن کتاب سیروکو۲ (۱۹۸۷) و البته یک سال زندان بود. این‌بار که از حبس درآمد، چندین و چند نمایش‌نامه با مضامین ضددولتی نوشت که به مدت دو سال در خیابان‌های اطراف اداره‌های دولتی اجرا می‌شدند. سومین دوره زندان با حکم اعدام نیز همراه بود؛ اما دوستان‌اش سبیل برخی مقامان را چرب کردند تا او را برهانند. بلافاصله کریس به بریتانیا کوچید و تا ۱۹۹۹ همان‌جا ماند. او که در دانشگاه دولتی ایمو در نیجریه زبان انگلیسی و مطالعات ادبی خوانده بود از کالج برک بک دانشگاه لندن نیز با مدرک کارشناسی ارشد جنسیت و فرهنگ فارغ‌التحصیل شد پس از آن به ایالات متحده نقل مکان کرد و تاکنون در همین کشور به زندگی و فعالیت خود ادامه داده‌است. آبانی در آمریکا هم تحصیلات خود را ادامه داده و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد زبان انگلیسی و دکترای ادبیات و نگارش خلاقانه از دانشگاه کارولینای جنوبی است. او در دانشگاه نورث وسترن شهر شیکاگو به تدریس مشغول است. آبانی تاکنون شش رمان کوتاه و بلند و چند مجموعهٔ شعر نوشته، که هر یک بازتابی انسانی و یگانه از وضعیت اجتماعی و سیاسی آفریقا و آفریقاییان است. آثار او به فرانسه، اسپانیایی، آلمانی، سوئدی، رومانیایی، و برخی دیگر از زبان‌های اروپایی ترجمه شده‌اند. سرزمین بخشش۳ (۲۰۰۴)، باکره شعله‌ها۴ (۲۰۰۷)، تاریخ سری لاس‌وگاس (۲۰۱۴) دیگر رمان‌های او هستند که به ویژه سرزمین بخشش جوایز ادبی پرشماری را برای آبانی به ارمغان آورد. دو رمان کوتاه او با نام‌های ابیگیل شدن ۶ (۲۰۰۶) و نغمه شبانه (۲۰۰۷) نیز با تحسین منتقدان روبه‌رو شدند. کریس آبانی تاکنون موفق به دریافت جایزه آزادی قلم انجمن پن آمریکا (۲۰۰۱)، جایزه پرینس کلاوس هلند برای ادبیات فرهنگ (۲۰۰۱)، جایزه بنیاد همینگوی (۲۰۰۵)، جایزه آزاد کتاب پن (۲۰۰۸)، جایزه ادگار (۲۰۱۴) و بسیاری جوایز و تقدیرنامه‌های ادبی دیگر شده‌است.
مانوئل آلوارز براوو (; زاده – درگذشته ) یک عکاس اهل مکزیک بود.
او اولین عکاس هنری تأثیرگذار مکزیک و مهمترین چهره عکاسی قرن بیستم آمریکای لاتین شناخته می‌شود. او در مکزیکوسیتی به‌دنیا آمد و رشد کرد. هرچند او کلاس‌های هنری آکادمی سن کارلوس را پیگیری می‌کرد، عکاسی را خود آموخت.
مانوئل آلوارز براوو در سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۹۰ به عکاسی پرداخت و اوج کار هنری او مربوط به دهه ۲۰ تا ۵۰ میلادی است.
ویژگی کاری مانوئل به عنوان یک عکاس، عکسبرداری از موضوعات عادی به شیوه‌ای آمیخته به طنز یا سوررئال بود. کارهای نخستین او تحت تأثیر اروپائیان بود، اما به زودی تحت تأثیر جنبش مورالیسم مکزیکی یا نقاشی دیواری مکزیکی و فشارهای فرهنگ عمومی و سیاستِ وقت برای بازتعریفِ هویت مکزیکی قرار گرفت. او از بکارگیری عناصر کلیشه‌ای و هنرهای زیبا در عکاسی امتناع می‌کرد.
تعداد زیادی نمایشگاه از کارهای مانوئل برپا شد و او تعداد زیادی جایزه، اغلب پس از ۱۹۷۰ کسب کرد. از جمله او برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
جری آلن (; – ) نوازنده پیانو تهیه‌کننده موسیقی، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
جفری سی. الگساندر (؛ زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۴۷)، از مشهورترین جامعه‌شناسان آمریکایی دورهٔ معاصر و از اساتید فعلی دانشگاه ییل است. او در جامعه‌شناسی رویکرد کارکردگرایی نوین را از اواسط دهه ۱۹۸۰ در مقابل کارکردگرایی ساختاری تالکوت پارسونز پایه‌گذاری کرد. الگزاندر چندین برنامهٔ پژوهشی در چهارچوب «جامعه‌شناسی فرهنگی»  (به‌عنوان رهیافتی متمایز از جامعه‌شناسی فرهنگ و مطالعات فرهنگی) را به ثمر رساند و برخی از کُدهای فرهنگی را در موضوعات مختلف ازجمله تکنولوژی کامپیوتر، سیاست‌های محیطی، پیدایش جنگ، رسوایی واترگیت و جامعه مدنی به کار گرفت.
در جامعه‌شناسی، نوکارکردگرایی بیانگر احیای اندیشه تالکوت پارسونز توسط جفری سی. الکساندر است. او نوکارکردگرایی را دارای پنج گرایش اصلی می‌داند:
در حالی که پارسونز به طور پیوسته کنشگران را مفاهیمی تحلیلی می‌نگریست، الکساندر کنش را به‌عنوان حرکت افراد انضمامی، زنده و نفس‌کش تعریف می‌کند که راه خود را در زمان و مکان طی می‌کنند. علاوه بر این، او استدلال می کند هر کنشی حاوی بعد اراده آزاد است، که به وسیله آن کارکردگرایی را گسترش می دهد تا برخی از دغدغه‌های کنش متقابل نمادین را دربرگیرد.
دو تا از مقالات پیشین او را می‌توان پیش‌آهنگی برای درگیری مستقیم‌تر او با موضوع آسیب دانست: در یکی، او نشان می دهد که هولوکاست فوراً به عنوان نشانه جهانی شر جهانی برای جوامع غربی درک نشده است. به جای آن، از طریق یک روند طولانی نقل و دلالت به این صورت ساخته شد. در مورد دوم، او نشان می‌دهد که بحران واترگیت در اصل توسط جامعه آمریکا بیشتر از یک حادثه کوچک تلقی نمی‌شد. در اینجا نیز، این حادثه باید به صورت فرهنگی روایت می‌شد و به‌عنوان به خطر انداختن ارزش‌های اصلی جامعه آمریکا ساخته می‌شد و آنچه را که ابتدا به عنوان یک تقلب پیش پا افتاده به یک رسوایی تمام عیار تبدیل می‌کرد. ادعای کلیدی هر دو مطالعه این است که حتی رویدادهایی که در حال حاضر برای جامعه مدنی عمیقاً آسیب زا هستند، ذاتاً ویرانگر نیستند، بلکه از طریق فرآیندهای فرهنگی ساخته می شوند.
به طور کلی، الکساندر «آسیب فرهنگی» را از آن چیزی متمایز می کند که در اندیشه اجتماعی «ترومای لای» می نامد. "ترومای لای" به این ایده اشاره دارد که رویدادهای خاص ذاتاً برای افرادی آسیب زا هستند که آنها را تجربه می کنند. - برای مثال، ایده آسیب در روان شناسی. با این حال، رویکرد «آسیب فرهنگی» نمی‌تواند فرض کند که هر رویدادی - به همان اندازه که ممکن است وحشتناک باشد - برای گروهی که با آن مواجه می‌شود به یک آسیب تبدیل شود. همانطور که الکساندر توضیح می دهد، «آسیب فرهنگی زمانی رخ می‌دهد که اعضای یک مجموعه احساس کنند در معرض رویدادی هولناک قرار گرفته‌اند که آثار پاک‌ناپذیری بر آگاهی گروهی آنها بر جای می‌گذارد. خاطرات آنها را برای همیشه رقم می زند و هویت آینده آنها را به شکلی اساسی و غیرقابل برگشت تغییر دهند».
والتر آبیش (؛ زادهٔ – ۲۸ مهٔ ۲۰۲۲) پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جانی ایس (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
مریلین مک کورد آدامز (; – ) فیلسوف، متخصص الهیات، و کاهن (مسیحیت) اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خورخه انریکه آدوم ( نمایش‌نامه‌نویس، مقاله‌نویس، رمان‌نویس، مترجم و شاعر اهل اکوادور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
بروس آکرمن (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه حقوق اساسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و پروفسور استرلینگ شده‌است.
رابرت اردری (; – ) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اروینگ ابلا (; – ) یک تاریخ‌نگار کانادایی بود که از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۳ به عنوان استاد دانشگاه یورک خدمت کرد. او متخصص تاریخ یهودیان در کانادا و جنبش کارگری در این کشور بود.
آبلا در ۳ ژوئیه ۲۰۲۲، یک روز پس از تولد ۸۲ سالگی‌اش درگذشت. او برای مدتی طولانی از یک بیماری نامشخص رنج می‌برد.
اندرو ابوت (؛ زادهٔ ) جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان اِی. اگنیو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه جغرافیای سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
خدای عشق فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی کی. باپایا است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، مادهوری دیکشیت، نیروپا روی، موشومی چاترجی، آریونا ایرانی، آسرانی، شاکتی کاپور، روپا گانگولی، سورش اوبروی ایفای نقش کرده‌اند.
چاپگرهای فلت بد یا چاپگرهای صفحه تخت (به انگلیسی: flatbed printer) به نوعی از چاپگر گفته می‌شود که یک صفحه ثابت مسطح دارند که هد چاپگر بر روی آن در دو جهت عرض و طول حرکت می‌کند و بر روی اجسامی که روی این صفحه قرار دارند چاپ انجام می‌دهد. به دلیل نوع طراحی این چاپگرها که چاپ کننده (هد چاپ) آزادانه بر روی صفحه حرکت می‌کند و قابلیت چاپ در ارتفاعات متفاوتی را دارد این چاپگرها قادرند بر روی طیف وسیعی از مواد مانند کاغذ، پلاستیک، پارچه، شیشه، سرامیک، فلز، چوب، شیشه و… چاپ انجام بدهند.
قابلیت تنظیم ارتفاع هد در این پرینترها باعث می‌شود که بتوان بر روی طیف وسیعی از ضخامت‌های مختلف نیز چاپ انجام داد (که البته هر پرینتر محدودیت‌ها خاص خود را دارد).
چاپگرهای دیجیتالی صفحه تخت از جوهرهایی که با اشعه فرابنفش سازگار باشند استفاده می‌کنند که بر خلاف رنگ‌های دیگر در اثر تابش اشعه یو وی دچار تصعید نمی‌شوند و از بین نمی‌روند. مزیت استفاده از این جوهرها این است که یک لامپ UV بلافاصله پس از چاپ جوهر را خشک می‌کند و به جوهر استحکام می‌بخشد و این فرایند باعث می‌شود که چاپ روی چوب، چاپ روی بوم، چاپ روی کاشی، چاپ روی پلکسی حتی چاپ روی شیشه و… امکان‌پذیر باشد.
تبلیغات محیطی پس از تلویزیون و اینترنت سومین رسانه بزرگ دنیا برای معرفی برند ها به شمار می ایند. دستگاه چاپ فلت بد توانایی چاپ بر روی مواد مختلف را دارد. هدف اصلی استفاده از این دستگاه , چاپ بر روی مواد سخت است اما با پیشرفت تکنولوژی و با استفاده از جوهر های سالونت و اکوسالونت , امکان چاپ بر روی مواد غیر منعطف رانیز دارند. پلاستیک سنگ چوب شیشه چرم وینیل و بنر موادی هستند که دستگاه چاپ فلت بد میتواند روی آنها چاپ کند. دستگاه چاپ فلت بد بوسیله کامپیوتر کنترل میشود. اپراتور در ابتدای کار طرح تبلیغاتی خود را به دستگاه میدهد و منتظر چاپ آن می ماند. دستگاه چاپ فلت بد از لامپ UV برای خشک کردن جوهر استفاده میکند و همین امر باعث میشود جوهر چاپ به سرعت خشک شده و دستگاه نیز با سرعت بیشتر و کیفیت بهتری به کار خود ادامه دهد.
هد دستگاه چاپ فلت علاوه بر 3 رنگ اصلی رنگ‌های اضافی نیز برای بهبود کیفیت چاپ دارد. همان رنگ‌های اصلی هستند با روشنایی بالاتر. علاوه بر این دستگاه چاپ صفحه تخت به رنگ سفید هم مجهز می‌باشد و همین ویژگی مزیت چاپ موضعی را به این دستگاه‌ها اضافه کرده‌است. هد رنگ سفید کمی جلوتر از بقیه هدها قرار گرفته تا قبل از چاپ شدن رنگ‌های دیگر رنگ سفید چاپ شود.
از آنجا که علت وجود دستگاه چاپ صفحه تخت چاپ بر روی اجسام است و یکی از مشخصه‌های اجسام تخت ارتفاع آنها می‌باشد طبیعی است که قابلیت تنظیم ارتفاع سطح چاپ وجود داشته باشد. دستگاه چاپ فلت بد به صورت خودکار و دستی قابلیت تنظیم ارتفاع سطح چاپ را داراست. البته در دستگاه‌های مختلف محدودیت‌های متفاوتی برای این ویژگی وجود دارد.
بیمارستان طالقانی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حمله به مقر حزب دموکرات کردستان حمله‌ای موشکی در ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ بود که طی آن نیروی هوافضای سپاه پاسداران مقر فرماندهی حزب دموکرات کردستان در
کوی‌سنجق کردستان عراق را با پرتاب ۷ موشک کوتاه‌برد زمین به زمین فاتح ۱۱۰ مورد هدف قرار داد. به گفته حزب دموکرات کردستان ۱۵ نفر از اعضای رهبری، کادرها و پیشمرگان این حزب در این حملات کشته و حدود ۴۰ نفر نیز زخمی شده‌اند که با درگذشت یکی از مجروحان پس از گذشت ۱۲ روز، شمار کشتگان به ۱۶ نفر رسید. سپاه پاسداران اعلام کرد که این حمله در پاسخ به حمله مسلحانه این گروه در تیر ۱۳۹۷ به پاسگاه مرزی قرارگاه حمزه سیدالشهدا نیروی زمینی سپاه در منطقه مریوان در استان کردستان که به کشته‌شدن ۱۰ نفر از مرزبانان منجر شده بود و در پی بی‌توجهی سران این گروه به هشدارهای مسئولین اقلیم کردستان عراق، مبنی بر عزم جمهوری اسلامی ایران برای برچیدن پایگاه‌های آنان و پایان بخشیدن به عملیات‌های مسلحانه آن‌ها در برخی مناطق مرزی غرب ایران انجام شده‌است.
در روز شنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ ستاد مرکزی حزب دموکرات کردستان در خلال برگزاری جلسه سران و رهبران این حزب مورد حمله موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت. این جلسه در محلی به نام «قلعه دموکرات» در شهرستان کوی‌سنجق در ۷۰ کیلومتری شرق اربیل، مرکز اقلیم کردستان عراق برگزار شده بود. به گفته سخنگوی این حزب حمله موشکی یک ساعت و نیم پس از شروع جلسه سران حزب انجام شد که در آن مقر حزب دموکرات کردستان و نیز مقر حزب دموکرات کردستان ایران مورد حمله قرار گرفت.سازمان حقوق بشری هنگاو: "یکی از مجروحین موشکباران مقرهای حزب دمکرات در کویه‌ جان باخت"، نوشته‌شده در ۲۸ شهریور ۱۳۹۷؛ بازدید در ۱ مهر ۱۳۹۷.
به گفته حزب دموکرات کردستان ۱۵ نفر از اعضای رهبری، کادرها و پیشمرگان این حزب در این حملات کشته و حدود ۴۰ نفر نیز زخمی شده‌اند. از جمله مصطفی مولودی دبیرکل، خالد عزیزی دبیرکل سابق و سایر اعضای هیئت سیاسی حزب که در میان زخمی شدگان هستند. همچنین ابراهیم ابراهیمی (زوه‌ای)، رحمان پیروتی، نسرین حداد، هاشم عزیزی، عثمان عثمانی و سهیلا قادری از جمله اعضای کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان بودند که در این حمله کشته شده‌اند. به گفته حسن‌زاده با توجه به ناپدیدشدن شماری از اعضای حزب، ممکن است تعداد کشته‌شدگان بیشتر از ۱۵ نفر باشد.
یکی از مجروحان این حملهٔ موشکی به نام قادر عزتی اهل مریوان معروف به‌ مامه‌ قاله‌ ریشه‌ نیز پس از گذشت ۱۲ روز از ماجرا به دلیلی جراحات وارده در بیمارستان درگذشت. با درگذشت او تعداد کشتگان حمله به ۱۶ تن رسید.سازمان حقوق بشری هنگاو: "یکی از مجروحین موشکباران مقرهای حزب دمکرات در کویه‌ جان باخت"، نوشته‌شده در ۲۸ شهریور ۱۳۹۷؛ بازدید در ۱ مهر ۱۳۹۷.
مریم کاظمی (زادهٔ ) کارگردان، نویسنده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران است.
مریم کاظمی در تهران متولد شد. او در سال ۱۳۶۵ از هنرکده آزاد هنرپیشگی تحت نظر مصطفی اسکویی فارغ‌التحصیل شد. پس از آن تحصیلات عالی خود را در دانشگاه تهران دنبال نمود و در سال ۱۳۷۲ مدرک کارگردانی و بازیگری را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت نمود. وی از سال ۱۳۷۹ تا کنون با تمرکز بر تئاتر کودک آثار متعددی را در این زمینه تولید و اجرا کرده‌است. او مؤسس و سرپرست «گروه تئاتر مستقل» می‌باشد و جوایز متعدد بازیگری، نویسندگی و طراحی از جشنواره‌های تئاتری و سینمایی را در پرونده هنری خود دارد. وی همچنین دوره کارگاه آموزش پانتومیم «ژاک لکوک زیر نظر فرانسوا لکوک و مارک پیرس، کارگاه‌های آموزشی مدیریت تئاتر توسط ویزیتینگ آرتز در ایران و کلاس‌های آموزشی مهین اسکویی (سیستم استانیسلاوسکی) را گذرانده‌است.
او در روز یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ در پی حکم قضایی مبنی بر توقیف نمایش "رؤیای شب تابستان" به همراه سعید اسدی (مدیر تئاتر شهر) بازداشت شد.
از جمله فعالیت‌های هنری مریم کاظمی می‌توان به موارد اشاره نمود: عضویت در هیئت مدیره انجمن بازیگران خانه تئاتر، عضویت در هیئت مدیره انجمن کارگردانان خانه تئاتر، نماینده انجمن بازیگران در شورای داوری خانه تئاتر، عضویت در انجمن بازیگران سینمای ایران، تدریس در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، دبیر بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان
مریم کاظمی در روز یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ در پی حکم قضایی مبنی بر توقیف نمایش «رؤیای شب تابستان» به همراه «سعید اسدی" (مدیر تئاتر شهر) به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار و بازداشت شد. علت این بازداشت٬ پخش تیزر بدون مجوز و محتوای تیزر نمایش «رؤیای شب تابستان» در شبکه‌های مجازی عنوان شد.
پس از آن اعلام شد برای آزادی این دو هنرمند وثیقه ۶ میلیاردی تعیین شده‌است که با تودیع وثیقه دوشنبه شب (۱۹ شهریور ۱۳۹۷) به همراه «سعید اسدی» آزاد شد.
به دنبال این اتفاق، خانه تئاتر ایران با انتشار بیانیه ای بازداشت هنرمندان تئاتر را محکوم کرد. در بخشی از این بیانیه که با «ما معترضیم!» آغاز شده، آمده‌است:
هئو هوانگ‌اوک، همسر امپراتور سورو، نخستین امپراتور گئومگوان گایا بود. هوانگ‌اوک همچنین نخستین ملکه گئومگوان گایا بود. او و پادشاه سورو در ۴۸ میلادی با یکدیگر ازدواج کردند و صاحب فرزندی به نام گئودئونگ وانگ (گئودئونگ گئومگوان گایا) شدند.
گئودئونگ گایا، همچنین گئودئونگ وانگ، دومین پادشاه گایا، یک کنفدراسیون از فرماندهی‌هایی در جنوب شبه‌جزیره کره بود. او پسر پادشاه سورو و همسرش ملکه هئوانگوک بود. پس از او پسرش ماپوم گئومگوان گایا بر تخت نشست.Il-yeon: "Samguk Yusa: Legends and History of the Three Kingdoms of Ancient Korea", translated by Tae-Hung Ha and Grafton K. Mintz. Book Two, page 143 + 149. Silk Pagoda (2006).
مسجد شیخ نبهان اول قدیمی‌ترین مسجد اهواز به حساب می‌آید. قدمت ساخت این مسجد به اواسط قرن ۱۱ هجری قمری بازمی‌گردد. این بنا در لیست آثار ملی ایران و زیر نظر سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خوزستان است. یکی از جاذبه‌های جالب مسجد شیخ نبهان اول، بدون مناره بودن آن است. مسجد در زمینی به مساحت ۳۰۹/۳۷ متر مربع، طول ۲۱/۱ متر، عرض ۵/۳۲ متر ارتفاع ۶/۱۵ متر ساخته شده و ۱۶ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در بنای آن از گل رس و آهک استفاده شده است.
شیخ نبهان اول، حکمران وقت اهواز بنای مسجدی در کوی اهواز قدیم فعلی، کنار رودخانه کارون که در حال حاضر به نام مسجد حاج احمد عامری معروف شده‌است را احداث کرد. این مسجد اولین مسجد اهواز است که قدمت بیش از ۳۰۰ سال دارد.
مسجد شیخ نبهان اول در محلهٔ اهواز قدیم یا عامری در ساحل شرقی رود کارون قرار دارد.
منطقه عامری یکی از محلات قدیمی شهر اهواز است که هسته اصلی شهر را تشکیل می‌داده و در منطقه اهواز قدیم قرار دارد. خانه‌های قدیمی و نخل‌های بلند و پیر، نمای زیبایی به این محله شرق کارون داده است.
«شیخ نبهان عامری» که مردی مذهبی بود و تحصیلات مکتبخانه‌ای داشت. مسجد شیخ نبهان از ۴ دیوار از جنس گل رس و آهک با سقفی حصیری و کفی خاکی تشکیل شده بود و اهالی منطقه پس از وضو گرفتن در رودخانه کارون که آن روزها تا چند متری مسجد می‌رسید، به عبادت می‌پرداختند. پس از شیخ نبهان «حاج عامر عامری» نیز در شهرهای دیگر از جمله رامهرمز چند مسجد بنا کرد.
در شبستان مسجد ۶ گنبد- که روی ستون‌هایی به ارتفاع ۹۲ سانتی متر ساخته شده‌اند - وجود دارد. حیاط مسجد دارای طاقچه‌هایی با قوس هلالی است و قوس ورودی شبستان با گل پخته به صورت آجر و کاشی با رنگ فیروزه ای و مشکی تزئین شده. محراب قوس جناقی و شبستان ۳ ورودی داردکه برای پوشش آن‌ها از تیرهایی با چوب ساج استفاده شده‌است. نازک کاری داخل بنا دوباره سازی شده و تا ارتفاع یک متر و ۲۰ سانتی‌متر از کف سنگ« ازاره »کار شده‌است. همچنین حدود ۵۰ تا ۶۰ سال قبل کف مسجد با موزاییک فرش شده، اما اسکلت کلی بنا سالم مانده‌است. از نظر دوره‌بندی این مسجد به قرون متاخر اسلامی یعنی قرون ۱۰ تا ۱۳ اختصاص دارد.
حاج احمد عامری یکی از نوادگان شیخ نبهان طی دو مرحله در سال های ١٣٣٠ و ١٣٤٧ به دلیل مجاورت با رودخانه کارون و رطوبت بیش از حد مسجد را مرمت و بازسازی کرد و در همان زمان حسینیه ای به نام خودش در کنار مسجد بنا کرد.
مأموریت مشترک انرژی تاریک یا (جی‌دی‌ای‌ام JDEM) یک کاوشگر فضایی پروژهٔ انیشتین بود که برای تمرکز پیرامون بررسی انرژی تاریک برنامه‌ریزی شده‌بود. جی‌دی‌ای‌ام با همکاری بین ناسا و وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا به‌وجود آمده‌است.
در اوت ۲۰۱۰, کمیتهٔ فیزیک و اخترشناسیِ بنیاد ملی علوم مأموریت گستردهٔ تلسکوپ نقشه‌برداری میدان باز فروسرخ یا (دبلیوفیرست WFIRST) را پیشنهاد داد؛ برنامهٔ تغییر نام یافتهٔ پیشنهادهای منحل‌شدهٔ SNAP, Destiny, ADEPT و امگا JDEM، جایگزینی که به عنوان بالاترین اولویت برای توسعه و تکمیل در حدود ۲۰۲۰ پیشنهاد شد. این تلسکوپ ۱٫۵ متری با ۱۴۴ مگاپیکسل HgCdTe آرایه سطحی فاصله کانونی، واقع در نقطهٔ لاگرانژی L2 خواهد بود. انتظار می‌رود هزینهٔ انجام این پروژه در حدود ۱٫۶ میلیارد دلار باشد.SNAP-Kent,
تلسکوپ فضایی انرژی تاریک (Destiny)Dark Energy Space Telescope
کاوشگر فضایی ابرنواختر / Supernova/Acceleration Probe (SNAP).An Integral Field Spectrograph for SNAP Supernova Identification, https://arxiv.org/ftp/astro-ph/papers/0210/0210087.pdf
کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع
"آواز اجساد بی‌گور (به انگلیسی: Sing, Unburied, Sing)" یک رمان سبک داستانی نوشته شده توسط جسمین وارد است که در سال ۲۰۱۷ توسط انتشارات پسران چارلز اسکریبنر منتشر شد. این رمان در مورد پویایی خانواده ای در شهر داستانی ای در منطقه میسیسیپی است. همچنین این رمان، نقدهای بسیار مثبتی را دریافت کرد و توسط نیویورک تایمز به عنوان یکی از ۱۰ بهترین کتاب سال ۲۰۱۷ انتخاب شد.
این کتاب سومین رمان جسمین وارد است که در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ توسط انتشارات پسران چارلز اسکریبنر منتشر شد.
گئومگوان گایا (۴۳ الی ۵۳۲)، همچنین شناخته‌شده با نام بون‌گایا (본가야, 本伽倻, "گایای اصلی")؛ یا گاراکگوک، شهرستان-ایالت حاکم بر کنفدراسیون گایا در دوره سه پادشاهی کره بود. اعتقاد بر این است که گئومگوان گایا در نزدیکی شهر امروزی گیم‌هه باشد. با رجوع به سامگوک یوسا، گئومگوان گایا از ۹ روستای متحد توسط امپراتور سورو به وجود آمد.
ویلیام آکرمن (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گریس کرولاین فولتن (زادهٔ ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۶)، هنرپیشه، رقصنده و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مجموعه تلویزیونی "استخوان‌ها" و فیلم‌های "،" "شزم!" و سقوط اشاره کرد.
جوره ( ; ) جزیره‌ای در هبریدهای داخلی اسکاتلند است. این جزیره ۳۶٬۶۹۲ هکتار مساحت دارد و در سال ۲۰۱۱ تعداد ۱۹۶ نفر ساکن داشته. در این جزیره بقایای سه اجاقی وجود دارند که حدود ۶٫۰۰۰ سال پیش ساخته شده‌اند.
اسکاتلند غیرکوهستانی یا دِ لُوْلَنْدْز () منطقه‌ای فرهنگی و تاریخی در اسکاتلند است که در جنوب و شرق این کشور قرار دارد. اسکاتلند غیرکوهستانی در تقسیمات جغرافیایی و کشوری به رسمیت شناخته نشده و مرزهای آن‌ها دقیق و به‌وضوح تعریف شده نیست.
گَلووِی () منطقه‌ای در جنوب غربی اسکاتلند است که شامل شایرهای تاریخی ویگ‌تاون‌شیرWigtownshire و کرککادبرایت‌شیرKirkcudbrightshire می‌شود. گالوی از غرب و جنوب به دریا و از شمال به تپه‌های گلووی و از شرق به رود نیث محصور می‌شود. مرز بین کرککادبرایت‌شیر و ویگ‌تاون‌شیر با رود کری معین می‌شود. این رود در طول تاریخی تغییر مسیر زیادی داشته و مرزهای این منطقه را دستخوش تغییر کرده.
گونه‌ای گاو سیاه بدون شاخ به نام گاو گالووی به نام این منطقه نامگذاری شده‌است.
"نجات استخوان‌ها (به انگلیسی: Salvage the Bones)" رمان است که در سال ۲۰۱۱ توسط جسمین وارد نوشته و توسط انتشارات بلومزبری منتشر شده‌است، و در سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب ملی را کسب کرده‌است. این رمان به بررسی وضعیت اسفبار خانواده طبقه کارگر آفریقایی-آمریکایی در می‌سی‌سی‌پی که برای رویارویی با طوفان کاترینا آماده می‌شوند، می‌پردازد.
نیمه دیگر من () کتاب خودزندگی‌نامه‌ای و آخرین اثر از نویسندهٔ آمریکایی سیدنی شلدون است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
بوف‌های ماهی‌خوار یا جغدهای ماهی‌خوار سرده‌ای از جغدان چندنیا از تیرهٔ جغدان راستین هستند که در شرق آسیا ،جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا (از جمله بخش‌هایی از اندونزی) یافت می‌شوند .گرچه از نظر تاریخی در سردهٔ بوف‌های ماهی‌خوار قرار گرفته بودند، تجزیه‌وتحلیل ژنتیکی نشان داد که بهتر است آن‌ها را‎ در سردهٔ بوف‌ها قرار داد.
چهار گونه به طور سنتی در این گروه قرار می‌گیرند:
اولْف کریسترسون (به ؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار سوئدی است که از ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲ به عنوان نخست وزیر سوئد خدمت می کند و از اکتبر سال ۲۰۱۷ رهبر حزب میانه‌رو است. او از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ از شهرستان استکهلم و از سال ۲۰۱۴ تا کنون از شهرستان سودرمانلاند نماینده ریکسداگ بوده است. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ وزیر خدمات اجتماعی بود.
کریسترسون ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲ در پی توافقی بین چهار حزب سوئدی به‌عنوان نخست‌وزیر سوئد انتخاب شد.
لوکاس تولنتینو کوئلو د لیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه وستهام یونایتد بازی می‌کند.
یک هواکش پنجره یک نوع فن می باشد که در داخل قاب یک پنجره تعبیه می گردد. هواکش های پنجره برای چندین دهه برای حفظ دمای اتاق و تهویه در داخل خانه و محل کار در بخش کوچکی از هزینه های تهویه مطبوع مرکزی استفاده می شده اند.
هواکش های پنجره برای  قرار گرفتن شدن در پنجره های باز طراحی شده اند و معمولاً دارای پنل جداشونده برای پوشش  کل پنجره می باشند . اکثر دستگاه ها یا یک هواکش بزرگ و یا دو هواکش کوچک نصب شده در کنار هم دارند.
اکثر هواکش های پنجره دو یا سه سرعت و برخی به صورت برگشت الکتریکی هستند به طوری که کاربر می تواند بین حالت ورودی و خروجی سوئیچ کند.
تولید کنندگان قابلیت هایی به مدل های خود  در طول سالها افزوده اند. برخی از هواکش ها شامل ترموستات هستند که به نوبه خود فن خاموش اگر حرارت هوا قطره به یک نقطه خاص و یا قابل تنظیم دریچه برای هدایت جریان هوا در یک جهت خاص است. هواکش های دیگر قابلیت های پیچیده الکترونیکی مانند  کنترل از راه دور، به صورت خودکار خاموش کردن تایمرو دیمر-مانند متغیر-کنترل سرعت موتور.
اکثر هواکش های پنجره ای امروزه از پلاستیک ساخته شده است. بسیاری از هواکش های قدیمی تر بیشتر از فلز از جامدات ساخته شده اند. هواکش های پنجره ای قدرتمندتر می تواند برای گردش هوا در سراسر خانه به عنوان یک کل خانه فن بکار گرفته شود.
روز آخر ژوئن یک بازی ویدئویی به سبک ماجراجویی و معمایی است که به دست کمپانی Ovosonico ساخته و games 555 آن را پخش کرده‌است. این بازی در اوت ۲۰۱۷ برای ویندوز و پلی‌استیشن ۴ انتشار یافت و مورد توجه مطلوب منتقدین قرار گرفت.
مجتمع پردازش و بازیافت زباله آرادکوه از تأسیسات دفع و بازیافت پسماندهای شهر تهران است که در بخش کهریزک شهرستان ری استان تهران واقع شده‌است. مجتمع آرادکوه در کیلومتر ۲۳ جاده قدیم تهران-قم و در جنوب کهریزک واقع شده‌است.
این مرکز روزانه به‌طور متوسط ۸۰۰۰ تن انواع پسماندهای مختلف از منابع مختلف تولید همچون مناطق ۲۲ گانه، شهرک و شهرهای اطراف، مراکز بهداشتی و درمانی، لجن و سرشاخه و … جهت امحا و دفع به این مرکز ارسال می‌شود. تأسیسات مختلفی در خصوص دفع و بازیافت پسماندهای شهر تهران در این مجتمع مشغول به فعالیت هستند که از آن جمله می‌توان به واحدهای پردازش، سایت هوادهی تولید کمپوست، واحدهای پالایش کمپوست، سامانه ریجکت‌سوز و واحد تصفیه‌خانه شیرآبه اشاره کرد.
از مرکز بازیافت زباله آرادکوه به عنوان یکی از معضلات ترافیکی کهریزک یاد کرده‌اند."مرکز بازیافت زباله «آرادکوه» یکی از معضلات ترافیکی کهریزک است". ۲۰۱۷. خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. Accessed September 10 2018. .
افزایش ظرفیت این سایت دفع زباله و همین‌طور حجم بالای زباله‌های ارسالی به آرادکوه موجب بروز مشکلات زیست‌محیطی بسیاری برای شهر تهران و محیط اطراف آن شده‌است.
علی‌رغم اتمام ظرفیت آرادکوه و وجود مشکلات عدیده برای پذیرش زباله‌های بیشتر روزانه سی هزار تن زباله به این سایت منتقل می‌شود، ارتفاع برخی از کوه‌های زباله در این سایت به شصت متر می‌رسد. این مسئله موجب بروز مشکلات بسیاری برای محیط زیست شهر تهران شده‌است.
برخی گزارش‌ها حکایت از این داشته که منشأ بوی نامطبوع تهران این سایت دفع زباله است یا دست کم در تولید این بو که از سال ۱۳۹۷ و ۹۸ مکرراً در سطح شهر احساس می‌شده نقش دارد. رئیس اداره محیط زیست شهرستان ری در سال ۹۸ اظهار کرد که حین هوادهی پشته‌های کمپوست -که بوی نامطبوعی ایجاد می‌کند- هوا در حالت سکون بوده و باد نمی‌وزید و بابت همین بوی فوق دفع نشده و به تهران و شهر ری رسیده‌است.
ماپوم گئومگوان گایا (درگذشته ۲۹۱ میلادی)، سومین پادشاه گئومگوان گایا (یکی از ایالات کنفدراسیون گایا) و پسر دومین پادشاه آن، گئودئونگ و همسرش ملکه موجونگ بود. او در سال ۲۵۹ جانشین پدرش گئودئونگ شد و پس از ماپوم پسرش گئوجیلمی به پادشاهی رسید.
او نیز مانند دیگر پادشاهان دودمان سلطنتی گئومگوان، نام خانوادگی کیم را داشت. مادر او ملکه موجونگ بود. ماپوم با ملکه هوگو که نوهٔ جو گوانگ (یک مقام بلندپایه) بود ازدواج کرد.
برج سن-ژاک () یادمانی است واقع در منطقه چهارم پاریس، خیابان دو ریولی، خیابان نیکلاس فلامل. این برج ۵۲ متری در سبک گوتیک شعله‌سان، تنها باقی‌مانده کلیسای سده شانزدهمی سن-ژاک لا بوچری (سنت جیمز قصاب‌ها) است که در ۱۷۹۷ و طی انقلاب فرانسه ویران شد و تنها برج آن باقی ماند. تزئینات و معماری باشکوه این برج، تمول اهالی محله له‌ال که قصاب بودند را نشان می‌دهد. این کلیسا از ۱۵۰۹ تا ۱۵۲۳ میلادی، در دوره فرانسوای اول و برای گرامیداشت یعقوب بزرگ‌تر ساخته شده‌است.The "Historia Caroli Magni", a "legendarium" concerning Charlemagne, pseudepigraphically ascribed to Charlemagne's contemporary Turpin, Archbishop of Reims , affirms that the church had been founded by Charlemagne. این اثر در ۱۹۹۸ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
حدود ۱۰٫۰۰۰ سال پیش یکجانشینی، و به‌تَبَعِ آن معماری، از شام و میانرودان به آنچه امروزه ایران است گسترش یافت.
جغرافیای ناهموار ایران سبب شد سکونت‌گاه‌های این سرزمین متفاوت از دشت‌های شام و میانرودان شکل بگیرند.
نخستین این سکونت‌گاه‌ها را مردمان عصر حجر در جلگهٔ خوزستان برپا داشتند که
قدیمی‌ترین نمونهٔ کاوش‌شده‌شان در ایران علی‌کُش است که در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش از خانه‌هایی تک‌اتاقی ساخته شده.
باوجوداین، عمدهٔ دانسته‌های ما در مورد معماری سکونت‌گاه‌های ایران پیش از ابداع سفال از دره‌ها و دشت‌های اطراف زاگرس مرکزی می‌آید.
یکی ازین سکونت‌گاه‌ها گنج‌دره است که نوآوری‌های معماری در آن سبب شده بود به نسبت ساخت‌وسازهای معاصر دیوارهایی نازک‌تر داشته باشد.
در شمال غربی ایران ساکنانِ حاجی‌فیروز خانه‌هایشان را به دو بخش، یکی برای نشستن و دیگری برای کار، تقسیم می‌کردند
و در جنوب شرقی، ساکنانِ تل ابلیس فضایی با کاربرد آیینی ساخته بوده‌اند.
به‌سبب خشکی و ناملایمات جغرافیایی فلات مرکزی ایران، تا پیش از ابداع سفال در این منطقه استقرارهای چندانی صورت نگرفت. تنها سکونت‌گاه شناخته‌شدهٔ منطقه از این دوران تپهٔ غربیِ سنگ چخماق است. تپهٔ شرقیِ سنگ چخماق هزار سال پس از تپهٔ غربی و پس از ابداع سفال ساخته شده و گذار از فرهنگ بدون سفال به فرهنگ با سفال را در آن می‌توان دید که مدلل بر دورهٔ تحول مهمی در مسیر تکامل مدنیت است.
سکونت‌گاه معرف جوامع نوسنگی با سفال در فلات مرکزی ایران تپهٔ زاغه است. در تپهٔ زاغه خانه‌ها به تناسب نوع فعالیت اقتصادی (کشاورزی یا دامداری) ساخته شده‌اند و به‌نظر می‌رسد نوعی نظام طبقاتی شکل گرفته بوده.
همچنین در این دوران در تپهٔ شمالی سیلک برای ساخت اتاق‌های راست‌گوشه از خشت قالبی استفاده شده که تحول مهمی در معماری به‌شمار می‌رود.