moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این فلات از نظر زمین‌شناسی تا حد زیادی همگن است و بیشتر بر روی سازندهای سنگ آهکی قرار گرفته‌است و رسوبات ترا روسا نیز در این دنباله وجود دارد.Marino Maggetti, Bruno Messiga, " Geomaterials in Cultural Heritage" (2006), p. 51 سنگ‌ها عمدتاً آهکی از دوران کرتاسه هستند، به طوری که چشم‌اندازهای کرتاسه‌ای زیادی در این منطقه یافت می‌شود، مانند گودال‌ها و غارها. بزرگ‌ترین دولین‌ها در نزدیکی آلتامورا، گراوینا و مولفتا قرار دارند.Dragos Gheorghiu, "Early Farmers, Late Foragers, and Ceramic Traditions" (2009), p. 97 در نزدیکی کاستلانا گروته غارهای کاستلانا قرار دارند که مهمترین آنها در منطقه آپولیا هستند. بلندترین نقطه این فلات مونته کاچیا با ارتفاع ۶۷۹ متر است.
تامی کالدول (متولد ۱۱ اوت ۱۹۷۸) یک صخره‌نورد آمریکایی است که در صخره‌نوردی ورزشی، سنگ نوردی سنتی سخت، صخره‌نوردی سرعتی دیواره بزرگ و صخره‌نوردی آزاد با دیواره بزرگ موفق شده‌است. کالدول اولین کسی است که صعود آزاد را از چندین مسیر کوه ال کاپیتان در پارک ملی یوسمیتی انجام داد
در سال ۲۰۱۵، "نشنال جئوگرافیک" کالدول را «به‌طور مسلم بهترین صخره‌نورد روی زمین» نامید.
کالدول و کوهنوردان دیگر، بت رودن، جان دیکی و جیسون اسمیت در اوت ۲۰۰۰ به مدت شش روز توسط شورشیان قرقیزستان گروگان گرفته شدند. کالدول وقتی با یکی از گروگان گیران به نام روانشان شریپوف تنها شد، او را از صخره هل داد و متعاقباً نزد سربازان دولتی گریخت. آنها بعداً فهمیدند که شریپوف از سقوط جان سالم به در برده‌است. کتابی در مورد این گروگان‌گیری با نام ""بر فراز لبه: داستان واقعی ربوده شدن و فرار چهار کوهنورد آمریکایی در کوه‌های آسیای مرکزی"" توسط گرگ چایلد نوشته شده‌است. و سال بعد مقاله ای در ادامه آن با عنوان "بازگشت از لبه" در مجله Outside منتشر شد. همچنین کالدول یک سخنرانی ضبط شده با نام «چگونه گروگان شدن و از دست دادن انگشت او را به یک کوهنورد بهتر تبدیل کرد» دربارهٔ این واقعه منتشر کرد.
کیم کیونگ-نام (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "" اشاره کرد.
کلیساهای صخره ای در منطقه ماترا که عمدتاً در اوایل قرون وسطی تأسیس شده‌اند، ساختمان‌هایی هستند که روی صخره ساخته شده‌اند و در طول زمان دستخوش دگرگونی‌های مختلف کاربری شدند و به خانه یا پناهگاه حیوانات تبدیل شدند. آنها شاهد مهمی از حضور جوامع راهبان بندیکتین، لومبارد و بیزانس هستند. کلیساهای صخره ای اغلب حاوی نقاشی‌های دیواری و عناصر مجسمه‌ای هستند که علاوه بر عملکرد تزئینی، تفکر و نیایش را برانگیخته است.
در قرون وسطی جوامع کوچکی از مردم غیر روحانی و راهبانی که از نواحی کاپادوکیه،In Cappadocia vi sono numerose chiese rupestri, anche con vasti cicli affrescati, come quelle di Göreme. ارمنستان، سوریه و آسیای صغیر مهاجرت کرده بودند، پس از تغییر کاربری آنها به این غارها پناه بردند که تبدیل به محل عبادت با تزئینات بیزانسی شدند. نقاشی‌های دیواری، آنها را با هنر و فرهنگ شرقی در کل منطقه غنی می‌کند.Maria Antonella Siepe e Antonello Di Gennaro, "I Sassi di Matera", ed. Giannatelli, Matera, 2016, pag. 8
نبرد دوم پانی‌پت به تاریخ ۵ نوامبر ۱۵۵۶ میلادی میان پادشاه هندو به‌نام هیمو و نیروهای امپراتوری مغول، جلال الدین محمد اکبر رخ داد. هیمو چند هفته قبل شهرهای دهلی و آگره را پس از مغلوب نمودن نیروهای مغول به رهبری تاردی بیگ‌خان در جنگ دهلی، تصرف نموده و خود را طی یک تاج‌گذاری در پورانا کویلا در دهلی راجا ویکرامادیتا اعلام کرده بود. اکبر و محافظ وی بایرام خان پس از این‌که از شکست آگره و دهلی آگاه شدند، به سوی پانی‌پت حرکت کردند تا قلمرو از دست رفته را پس بگیرند. دو ارتش در منطقه پانی‌پت و در فاصله نه چندان دور از محل نبرد اول پانی‌پت که در ۱۵۲۶ رخ داده بود، به مصاف هم رفتند.
هیمو و نیروهای وی به لحاظ تعداد قوا برتری داشتند. با این حال، هیمو درست در وسط جنگ بر اثر تیری که خورده بود مجروح شده و از هوش رفت. نیروهای وی با دیدن افتادن رهبر شان دچار وحشت شده و از هم پاشیدند. هیمو که بی‌هوش بود و با مرگ دست و پنجه نرم می‌کرد، دستگیر گردیده و متعاقباً با فرمان اکبر توسط بایرام خان سر زده شد و نبرد با پیروزی قاطع مغول به پایان رسید.
نصرالدین همایون که جانشین بابر، مؤسس امپراتوری مغول بود، میراث خود را از دست داد و شیر شاه سوری وی را از هندوستان متواری ساخت، سوری سپس امپراطوری سور را در ۱۵۴۰ میلادی تأسیس کرد. دهلی و آگره در دست شیر شاه افتاد، اما وی چندی بعد در ۱۵۴۵ میلادی در کلنجار وفات کرد. پسر جوان‌تر وی به‌نام اسلام شاه سوری جانشین وی شد که یک حاکم توان‌مند بود. با این وجود، هنگام مرگ وی در ۱۵۵۴ میلادی، امپراتوری سوری درگیر جنگ‌های جانشینی گردیده و با شورش و از دست دادن ولایات دچار گردید. همایون از این اختلافات استفاده نمود تا آنچه را از دست داده بود مجدداً تصرف نماید و مغول‌ها به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۱۵۵۵ سکندر شاه سوری را مغلوب نموده و نهایتاً دوباره کنترل دهلی و آگره را در دست گرفتند.
جانشین برحق اسلام شاه که پسر دوازده ساله وی به ‌نام فیروز خان بود، توسط مربی‌اش به قتل رسید، مربی وی که عادل شاه سوری نام داشت بر تخت نشست. اما، حاکم جدید به‌جای اداره امور دولت بیشتر به خوش‌گذرانی علاقه‌مند بود. اداره امور بیشتر به هیمو محول شده بود، هیمو یک همکار قدیمی شیرشاه سوری از ریواری بود، وی که با شرایط متواضع بزرگ شده بود، هم به عنوان وزیر عادل شاه و هم به عنوان جنرال ارتش سوری خدمت می‌کرد. زمانی که همایون در ۲۷ ژانویه ۱۵۵۶ وفات کرد، او در بنگال بود. مرگ امپراتور مغول فرصتی ایده‌آل را برای هیمو فراهم کرد تا مغول‌ها را شکست داده و قلمرو از دست رفته را پس گیرد.
هیمو حملات شدید را از بنگال آغاز نموده و مغول‌ها را از مناطق بایانا، ایتاوا، بهارتانا، بیدونا، لکنا، سمبال، کالپی و نارنول بیرون کرد. حاکم آگره که از تهاجم قریب‌الوقوع هیمو خبردار شد، بلافاصله شهر را تخلیه نموده و بدون هیچ مبارزه‌ای از شهر فرار کرد. هیمو با تعقیب نمودن حاکم آگره به تغلق‌آباد که قریه‌ای در اطراف دهلی است رسید، وی در آنجا به نیروهای حاکم دهلی مغول به‌نام تاردی بیگ خان حمله نموده و وی را در جنگ تغلق‌آباد مغلوب کرد. وی تنها پس از یک روز جنگ به تاریخ ۷ اکتبر ۱۵۵۶ دهلی را در تصرف خود درآورد و با اخذ عنوان ویکرامادیتا (یا بیکرام‌جیت) ادعای سلطنت نمود.
پس از شنیدن خبر فاجعه‌آمیز از تغلق‌آباد، جانشین همایون که پسر ۱۳ ساله وی، جلال الدین محمد اکبر بود، همراه با محافظ خود به‌نام بایرام خان به سوی دهلی شتافت. از بخت بلند، علی قلی خان شایبانی (بعداً مشهور به خانِ زمان) که از قبل با ۱۰٬۰۰۰ سواره نظام قدرت‌مند به عنوان پیش قراول فرستاده شده بود، شانس خود را آزمایش نموده و بر توپ‌خانه‌های هیمو که توسط محافظین ضعیف انتقال داده می‌شدند حمله کرد. وی به آسانی توانست تمامی توپ‌خانه‌ها را از افغان‌ها که سلاح‌ها را رها نموده و بدون هیچ جنگی فرار کردند، بگیرد. این امر قرار بود بهای سنگینی به هیمو در پی داشته باشد.
ارتش مغول به تاریخ ۵ نوامبر ۱۵۵۶ با ارتش هیمو در میدان جنگ تاریخی پانی‌پت روبرو شد. اکبر و بایرام خان در عقب قوا و هشت مایل دورتر از میدان جنگ باقی ماندند.
ارتش مغول با علی قلی خان شایبانی و ۱۰٬۰۰۰ سواره نظام‌ش در مرکز رهبری می‌شد، سکندر خان اوزبیک در جناح راست و عبدالله خان اوزبیک در جناح چپ قرار داشتند. نیروهای طلیعه‌دار توسط حسین قلی بیگ و شاه قلی مهرمان رهبری می‌گردید و شامل گروه ترک‌های تحت رهبری بایرام خان نیز می‌گردید.
ارتش هیمو از نظر تعداد برتری داشت و نیروهای وی شامل ۳۰٬۰۰۰ سواره نظام قدرت‌مند متشکل از اسب سواران افغان و به تعداد نزدیک به ۵۰۰ فیل بود. هر فیل جنگی با صفحه‌های زرهی محافظت شده و بر بر آن‌ها تفنگ‌داران و کمانداران قرار داشتند. هیمو شخصاً ارتش خود را در جنگ رهبری می‌کرد و بر بالای فیلی که "هاوای" نام داشت نشسته بود. جناح چپ وی توسط خواهرزاده‌ش به‌نام رامیا و جناح چپ ارتش وی توسط شادی خان کاکر هدایت می‌شد. ارتش وی یک نیروی مجرب و با اعتماد به نفس بود و هیمو تا آن زمان در ۲۲ جنگ، از بنگال تا پنجاب، برنده شده بود. اما در این جنگ، هیمو هیچ توپ‌خانه‌ای نداشت.
هیمو تهاجم را شروع کرد و فیل‌های خود را به جناح‌های راست و چپ ارتش مغول رها کرد. آن عده از سربازانی که از لگام گسیختگی فیل‌ها فرار می‌کردند، به‌جای این که عقب‌نشینی کنند، تصمیم می‌گرفتند تا به جناح‌های ارتش رفته و به طلیعه داران سواره نظام هیمو حمله کنند و با توانایی برتری که در کمان‌داری داشتند آن‌ها را از بین ببرند. نیروهای مرکزی مغول نیز پیشروی نموده و در نزدیکی یک آب‌کند تنگ و عمیق در حالت دفاعی موقعیت گرفتند. نه فیل‌های و نه سواره نظام هیمو قادر نبودند از این دره تنگ عبور نموده و خود را به دشمن برسانند، نیروهای هیمو در این زمان در معرض سلاح‌های که از جانب مغول پرتاب می‌شد قرار داشتند. هم‌زمان، سواره نظام مغول با اسب‌های تند شان توانسته بودند راه خود را به پهلوها و عقب دشمن که افغان‌ها قرار داشتند باز نموده و فیل‌ها را هدف بگیرند، این نیروهای مغول یا بر پاهای این حیوانات بزرگ ضربه می‌زدند یا راکب آن را از بین می‌بردند. هیمو مجبور شد فیل‌های خود را به عقب براند و حمله افغان‌ها آرام‌تر شد.
علی قلی خان که متوجه کاهش حمله افغان‌ها شد، سواره نظام خود را به بیرون رهبری نموده و نیروهای افغان را محاصره نموده و بر مرکز آن‌ها از عقب حمله کرد. هیمو که میدان جنگ را از هوده خود از بالا نظارت می‌کرد، بی‌درنگ به سوی این نیروها شتاب نمود تا ضد حمله نماید. حتی پس از این‌که افتادن شادی خان کاکر و یاور توانای دیگر خود بهاگوان داس را دید، باز هم به ضد حمله‌ها علیه مغول‌ها ادامه داد و هر کسی که فیل وی را به چالش می‌کشید زیر پا می‌کرد. هرچند این جنگ بی‌نهایت پرستیز بود، اما ظاهراً میدان جنگ در حال چرخش به نفع هیمو بود. هر دو جناح ارتش مغول به عقب رانده شده بودند و هیمو گروه فیل‌ها و سواره نظام خود را به پیش راند تا مرکز آن‌ها را در هم بشکند. دقیق در همین موقع، هیمو که احتمالاً در نوک پیروزی قرار داشت با یک تیری اتفاقی از نیروهای مغول که در چشم وی اصابت کرد، مجروح شد و بی‌هوش بر زمین افتاد. نیروهای وی که این صحنه زمین‌خوردن وی را دیدند دچار وحشت شدند، تشکیلات نظامی را شکستند و فرار کردند. هیمو مغلوب این جنگ شد؛ ۵٬۰۰۰ مرده در میدان جنگ افتاده بودند و تعداد زیادی دیگر هنگام فرار کشته شدند.
فیلی که هیموی زخمی و نیمه‌جان را با خود می‌برد، بعد از چند ساعت و پس از پایان جنگ توسط مغول دستگیر گردیده و به نیروگاه مغول برده شد. بایرام خان از شاه ۱۳ ساله خواست تا هیمو را سر بزند، اما وی شمشیر گرفتن در مقابل یک مرد مرده را رد کرد. اکبر قانع کرده شد که با شمشیر خود سر هیمو را لمس نموده و بعداً بایرام خان او را اعدام کرد. سر هیمو به کابل فرستاده شد تا در خارج دروازه دهلی آویزان شود و جسد وی نیز در دروازه‌ای در پورانا کویلا، دهلی، جای که وی در ۶ اکتبر تاج‌گذاری نموده بود، برای عبرت دیگران آویزان شد. چندین حامی و بستگان هیمو از دم تیغ گذرانده شد و یک مناره چندی بعد برپا شد. نقاشی این مناره یکی از ۵۶ نقاشی معروف زندگی اکبر در نسخه اکبرنامه است. یک مناره یادبود هیمو نیز در نقطه‌ای که وی در پانی‌پت سر زده شده بود، نصب شد. از این مناره به نام سمادی ستالِ هیمو یاد می‌گردد.
با درگذشت هیمو، اقبال عادل شاه نیز به سوی بدتر شدن تغییر جهت داد. وی توسط خذر خان که پسر محمد خان سور از بنگال بود در آوریل ۱۵۵۷ میلادی مغلوب و کشته شد. غنیمت‌های جنگی، جنگ پانی‌پت شامل ۱۲۰ فیل هیمو نیز می‌شد، حرکت مخرب این فیل‌ها در میدان جنگ به حدی مغول‌ها را تحت تأثیر قرار داد که به زودی آن‌ها به بخش مهمی از استراتژی نظامی مغول مبدل شدند.
بناهای تاریخی اولیه مسیحی راونا یک سایت سریالی است که از ۷ دسامبر ۱۹۹۶ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی گنجانده شده‌است. این مکان شامل هشت بنای تاریخی مقبره گالا پلاسیدیا، غسل تعمید نئونی، غسل تعمید آریان، کلیسای کوچک اسقف اعظم، کلیسای سنت آپولینار نووو، مقبره سان تئودوریکا، ویتال و کلیسای سنت آپولینار در کلاس است که قدمت آنها به قرن پنجم و ششم بازمی‌گردد.
پیازا گرانده میدان اصلی مودنا است که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد. پیازا گرانده با کلیسای جامع و برج مدنی شهر از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ایتالیا توسط یونسکو قرار گرفته‌است.
این میدان در ضلع جنوبی کلیسای جامع واقع شده‌است که با برج ناقوس گیرلاندینا یک مجموعه تاریخی را تشکیل می‌دهد که به عنوان میراث جهانی اعلام شده‌است. در ضلع شرقی میدان، Palazzo Comunale قرار دارد، ساختمانی متعلق به قرن هفدهم با طاق‌هایی که ساختمان‌های باستانی قرون وسطایی شهرداری و راجیونه را یکپارچه می‌کرد.
شهرهای سبک باروک وال دی نوتو در جنوب شرقی سیسیل یک سایت سریالی هستند که در سال ۲۰۰۲ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی گنجانده شده‌است که شامل هشت جامعه شهری است (کالتاجرونه، میلیتلو، کاتانیا، مودیکا، نوتو، پالاتسولو آکریده، راگوسا و شیکلیاست. این شهرها به سبک یکپارچه و قابل تشخیص اواخر باروک بازسازی شدند که هنوز هم مشخصه آنها می‌باشد.
سایت مونته سن جورجو (منطقه کوهستانی) یک گروه از کوه‌های کوچک است که بین کانتون تیچینو در سوئیس و استان وارسه در لومباردی (ایتالیا) قرار دارد که از نظر زمین‌شناسی توسط سنگ‌های مزوزوئیک تشکیل شده‌است که با محتوای فسیلی بالا در وضعیت عالی حفاظتی مشخص می‌شود. این محل فسیل‌دار نام خود را از بزرگترین قله منطقه، مونته سن جورجو گرفته‌است که در قلمرو سوئیس واقع شده‌است. یافته‌های دیرینه‌شناسی در توالی رسوبی کربنات مارنی تریاس میانی، که در آن حداقل شش سطح فسیلی اصلی شناسایی شده‌اند، که هر کدام به نوبه خود می‌توانند به نواحی با انجمن‌های جانوری متفاوت تقسیم شوند، که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.Monte San Giorgio - UNESCO World Heritage Centre
وینیفرد ادگرتون مریل (Winifred Edgerton Merrill) (24 سپتامبر ۱۸۶۲ – ۶ سپتامبر ۱۹۵۱)، در ریپون، ویسکانسین متولد شد. وی نخستین زنی بود که از دانشگاه کلمبیا مدرک لیسانس گرفت و نخستین زن آمریکایی بود که در رشته ریاضی دکترای خود را به‌دست‌آورد.Kelly, S. E. and Rozner, S. A. (2012) "Winifred Edgerton Merrill: "She Opened the Door"", NAMS 59(4), 504-512. دانشگاه کلمبیا در ۱۸۸۶ میلادی درجه علمی دکترا را با امتیاز عالی و با رأی موافق تمامی اعضای هیئت به وی اعطاء نمود، وی قبل از آن یک بار رد شده بود.
وینیفرد هارنگ ادگرتون به تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۸۶۲ در ریپون، ویسکانسین متولد شد. او تنها دختر کلارا و ایمیت ادگرتون بود، کسی که ظاهراً به اندازه کافی توانایی داشت تا برای وی یک رصدخانه بسازد. وی لیسانس خود را در سال ۱۸۸۳ میلادی در رشته بی.ای. (B.A) از کالج ولزلی به‌دست آورده و برای مدتی در مدرسه سیلوانیوس ریید مشغول تدریس شد. وی به اشتیاق خود به ستاره‌شناسی ادامه داده و در ۱۸۸۳ میلادی به‌طور مستقل از داده‌های رصدخانه هاروارد استفاده می‌کرد تا مدار دنباله‌دار پانز-بروکس را محاسبه کند. پس از آن وی از دانشگاه کلمبیا درخواست اجازه کرد تا از تلسکوپ آن‌ها استفاده کند. در ۴ فوریه ۱۸۸۴ اعضای هیئت موافقت کرده و او را یک مورد «استثنائی» عنوان نمودند، در همان حال به او هشدار دادند تا «دانشجویان مرد را اخلال نکند». وی ملزم بود تا به عنوان معاون آزمایش‌گاه برای رئیس رصدخانه کار کند.
وی در دانشگاه کلمبیا به آموزش ریاضی و ستاره‌شناسی پرداخت، در آن زمان دانشگاه کلمبیا یک نهاد کاملاً مردانه بود. استادان وی شامل پروفسور جان کروم ریس، پروفسور جی. هوارد وان امرینج و پروفسور ویلیام گای پک بود. زمانی که وی بار اول برای دریافت مدرک درخواست کرد، از طرف اعضای هیئت رد شد، اما بعداً رئیس دانشگاه فریدریک ای. پی بارنارد به وی مشاوره داد تا به‌طور انفرادی با اعضای هیئت صحبت کند. در جلسه بعدی، مدرک دکترا با درجه عالی و اتفاق آرای اعضا در سال ۱۸۸۶ میلادی از دانشگاه کلمبیا به او اعطاء شد. رساله دکترای وی «انتگرال‌های چندگانه و تفسیر هندسی آن‌ها با هندسه دکارتی، در سه خطی‌ها و سه وجهی‌ها، در مماسی‌ها، در چهارتایی‌ها و در هندسه مدرن؛ تفسیرهای تحلیلی آن‌ها در نظریه معادلات با استفاده از دترمینان‌ها، ثوابت و کوواریان‌ها به عنوان ابزار تحقیق» بود.
ماری ویلیامز می‌نویسد که «اعطای این مدرک تحصیلی، برجسته‌ترین رخداد جشن پایان تحصیلی ۱۸۸۶ کلمبیا بود. براساس گزارش‌های روزنامه، زمانی که دیپلم به وی داده شد، دانشجویان خوش لباس که در محوطه دانشگاه بودند برای دو دقیقه کامل به تشویق‌ها و کف زدن‌های خود ادامه دادند».
وینیفرد پس از فارغ‌التحصیلی از کلمبیا برای چندین سال به تدریس ریاضی در نهادهای گوناگون ادامه داد. سمت پروفسور ریاضی در کالج ولزلی برای او پیشنهاد شد، اما وی به دلیل برنامه‌های که برای ازدواج با فریدریک مریل در ۱۸۸۷ داشت، این پیشنهاد را رد کرد. مریل هم که فارغ‌التحصیل کلمبیا بود (۱۸۸۵؛ دکترا، ۱۸۹۰ میلادی) زمین‌شناس ایالات نیویورک گردیده (۱۸۹۹ – ۱۹۰۴ میلادی) و سپس رئیس موزه ایالت نیویورک گماشته شد. آن‌ها چهار فرزند داشتند.
مریل نیز عضو کمیته‌ای بود که برای بنیان‌گذاری کالج بارنارد در ۱۸۸۹ میلادی توسط دانشگاه کلمبیا دادخوای کرد. این کالج به نخستین نهاد سکولار نیویورک مبدل شد که به زنان مدرک هنرهای آزاد اعطاء می‌کرد.
وینیفرد ادگرتون مِریل در ۱۹۰۶ میلادی مدرسه آکسمیر برای دختران را بنیان گذاشته و تا ۱۹۲۸ میلادی هدایت آن را بر عهده داشت، پس از آن وی مدرسه را در آنجا بسته نموده و به شهر نیویورک منتقل کرد.
وی در مورد آموزش مقاله می‌نوشت و سخنرانی می‌کرد، همچنین عضو هیئت امنای کالج ولزلی بود. وی در سال ۱۹۱۹ میلادی سیستمی را برای «ترجمه» نشانه‌ها به موسیقی منتشر کرد. وی در اواخر زندگی خود (۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ میلادی) به عنوان کتاب‌دار در هوتل باربیزون در شهر نیویورک کار کرد.
در پنجاهمین سالروز گرامی‌داشت از فراغت وی از کالج ولزلی، تصویری از وینیفرد ادگرتون مِریل به دانشگاه کلمبیا هدیه داده شده و حالا این تصویر در یکی از تعمیرهای آکادمیک، با کتیبه «او دروازه را باز کرد»، آویخته شده‌است.
گورستان‌های اتروسکی در استان ویتربو، ایتالیا قرار دارند. این گورستان‌ها نشان دهنده انواع مختلف شیوه‌های تدفین از قرن نهم تا یکم قبل از میلاد و شاهد دستاوردهای فرهنگ اتروسکی هستند که طی نه قرن، اولین تمدن شهری را در شمال مدیترانه ایجاد کردند. برخی از مقبره در صخره تراشیده شده‌اند. بسیاری از آنها روی دیوارهای خود حکاکی و برخی دیگر نقاشی‌های دیواری با کیفیت فوق‌العاده دارند. گورستان نزدیک سروتری، معروف به بندتاچا، حاوی هزاران مقبره است که در طرحی شبیه شهر، با خیابان‌ها، میدان‌های کوچک و محله‌ها سازماندهی شده‌اند. گورستان تارکینیا که به مونتروتزی نیز معروف است، حاوی ۶۰۰۰ گور بریده شده در صخره است. این شهر به خاطر ۲۰۰ مقبره نقاشی شده اش که قدیمی‌ترین آنها مربوط به قرن هفتم قبل از میلاد است، مشهور است.
از آنجایی که اتروسک‌ها به زندگی پس از مرگ فکر می‌کردند، مقبره به عنوان یک خانه جدید، مجهز به "مجموعه ای" از لباس‌ها، زیور آلات، اشیاء روزمره، مواد غذایی و نوشیدنی که متوفی استفاده می‌کرد، در نظر گرفته می‌شد.Mario Torelli,"Storia degli Etruschi", Bari, Editori Laterza, 1984,pp. 87 - 90. بنابراین می‌توان مقبره را از جنبه‌ای، حتی اگر جزئی یا فقط کنایه از خانه، الگوبرداری کرد و آن را با اثاثیه و شاید نقاشی دیواری با صحنه‌هایی از زندگی روزمره یا مهم‌ترین لحظات آن روی دیوارها ساخت.Per definizione è il complesso degli oggetti che costituiscono l'arredamento di una casa, di un ufficio o di una scuola. In archeologia è l'insieme dei reperti di uno scavo.
شهر صنعتی ایوریا در منطقه پیمونت واقع شده‌است و به عنوان محل آزمایش اولیوتی، تولیدکننده ماشین‌های تحریر، ماشین حساب مکانیکی و کامپیوترهای اداری توسعه یافته‌است. این مکان شامل یک کارخانه بزرگ و ساختمان‌هایی است که برای خدمات اداری و خدمات اجتماعی و همچنین واحدهای مسکونی طراحی شده‌اند. این مجموعه معماری که توسط شهرسازان و معماران برجسته ایتالیایی، عمدتاً بین دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ طراحی شده‌است، ایده‌های جنبش جامعه (Movimento Comunità) را منعکس می‌کند و یک دیدگاه مدرن از رابطه بین تولید صنعتی و معماری را بیان می‌کند.
این شهر با نام "شهر صنعتی قرن بیستم" در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. تاریخ ثبت آن در فهرست به ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ برمی‌گردد و در چهل و دومین جلسه کمیته میراث جهانی که در ژوئن همان سال در بحرین برگزار شد، اعلام شد. مرزهای منطقه سایت در سال ۲۰۲۱ دستخوش تغییرات جزئی شد. این پنجاه و چهارمین سایت ایتالیایی یونسکو است.
شهر صنعتی بین سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ توسط آدریانو اولیوتی برای شرکتی اولیوتی ساخته شد.
سایت از ساختمان‌های زیر تشکیل شده‌است:
کورت فریکه (۸ نوامبر ۱۸۸۹ – ۲ مه ۱۹۴۵) دریاسالار کریگسمارینه (نیروی دریایی) آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم بود و به دلیل خدمات خود صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود.
فریکه در ۱ آوریل ۱۹۱۰ وارد دانشکده افسری نیروی دریایی امپراتوری آلمان (کایزرلیشه مارینه) شد. او در دوران دانشجویی در دانشکده افسری در کشتی "اس‌ام‌اس هرتا" خدمت کرد و از آکادمی نیروی دریایی مورویک فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی او در رزم‌ناو "اس‌ام‌اس مولتکه" خدمت کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه ناوبانی ارتقا یافت. در طول جنگ جهانی اول، در نبرد داگر بانک حضور داشت. سال ۱۹۱۶ به درجه ناوبان یکمی ارتقا یافت و برای خدمت به قایق‌های اژدرافکن G101 و G103 منتقل شد. در ۷ مارس ۱۹۱۸ او به عنوان نایب فرمانده قایق‌های اژدرافکن به خدمت گرفته شد و تا پایان جنگ در این سمت باقی ماند.
پس از جنگ در اداره مرکزی نیروی دریایی آلمان به عنوان آجودان فرمانده کل نیروی دریایی خدمت کرد. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ در ناوگروه ۱ خدمت کرد و در آن ناوگروه فرماندهی ناوشکن‌های T139 و T148 را بر عهده گرفت. سپتامبر ۱۹۲۴، به عنوان افسر گروهان در یک یگان پدافند ساحلی خدمت کرد. در سال ۱۹۲۸ به درجه ناوسروان ارتقا یافت. سه سال به عنوان آجودان به وزیر رایشسور خدمت کرد.
در سال ۱۹۲۹ فرماندهی نیمی از اسکادران قایق‌های اژدرافکن را بر عهده گرفت. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۱ او فرمانده کشتی ناوگان قایق‌های اژدرافکن I شد. در سال ۱۹۳۳ او فرمانده کل قایق‌های اژدرافکن شد. فریکه در ۱ آوریل ۱۹۳۴ به درجه فریگاتن کاپیتن (نوعی درجه نظامی در نیروی دریایی آلمان که معادل ناخدا سوم می‌باشد) ارتقا یافت. فریکه سپس با درجه سرهنگی (ناخدا) به عنوان رئیس ستاد بازرسی ناوشکن و جنگ‌افزار مین منصوب شد. او از اکتبر ۱۹۳۶ تا سپتامبر ۱۹۳۷ در آکادمی ورماخت خدمت کرد. پس از این پست آکادمیک، فریکه در فرماندهی عالی نیروی دریایی به عنوان رئیس بخش عملیات فرماندهی جنگ‌های دریایی مشغول به کار شد. در ۳۰ آوریل ۱۹۳۹ فریکه افسر رابط فرمانده کل نیروی هوایی آلمان (هرمان گورینگ) شد..
پس از آغاز جنگ جهانی دوم، در ۱ نوامبر ۱۹۳۹ به درجه دریابانی دست یافت و در ۱ ژوئن ۱۹۴۱ به درجه دریاسالاری ارتقا یافت. از ۱۳ ژوئن ۱۹۴۱ تا ۲۰ فوریه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس ستاد فرماندهی جنگ‌های دریایی مشغول به کار بود. فریکه که در ۱ آوریل ۱۹۴۲ به عنوان دریابدی ارتقا یافته بود، به عنوان فرمانده کل ناوگان دریایی آلمان در جنوب منصوب شد. ماه دسامبر ۱۹۴۴ در فوررریزرو قرار داده شد. در ۲ می ۱۹۴۵ در جریان نبرد برلین کشته شد.
سو هیو-ریم (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کره جنوبی است.
فعالیت‌های سیا در سوریه از زمان تأسیس این آژانس در سال۱۹۴۷ شامل تلاش‌های کودتا و توطئه‌های ترور، و در سال‌های اخیر، تحویل‌های فوق‌العاده، حمله شبه‌نظامی، و تأمین مالی و آموزش نظامی نیروهای مخالف دولت فعلی بوده‌است.
در ۳۰ مارس ۱۹۴۹، سرهنگ ارتش سوریه، حسنی الزعیم، در یک کودتای بدون خونریزی، قدرت را از رئیس‌جمهور شکری القواتلی گرفت. ادعاهای «بسیار بحث‌برانگیز» وجود دارد مبنی بر اینکه هیئت آمریکایی در سوریه به ریاست جیمز هیو کیلی جونیور و سیا کودتا را مهندسی کردند. دستیار وابسته نظامی (و افسر مخفی سیا) استفان جی مید، که چندین هفته قبل از کودتا با سرهنگ زعیم آشنا شد و در دوران کوتاه زعیم در قدرت، «معتمد اصلی غربی» او به حساب می‌آمد. به عنوان کودتا معمار همراه با سیا توصیف دمشق رئیس ایستگاه شده‌است. مایلز کوپلند جونیور کوپلند بعد چندین کتاب با «حساب فوق‌العاده دقیق از عملیات سیا در، در میان کشورهای دیگر، سوریه، مصر و ایران»، که به عنوان «یکی از افشاگرانه‌ترین مجموعه نوشته‌های یک افسر اطلاعاتی سابق ایالات متحده که تاکنون منتشر شده‌است.» با این حال، خاطرات کوپلند از کیفیت ادبی قوی برخوردار است و دارای تزیینات بسیاری است که سنجش دقت تاریخی وقایعی را که او توصیف می‌کند دشوار می‌کند. علاوه بر این، روایت کوپلند از کودتای سوریه در زندگی‌نامه۱۹۸۹ بازی‌باز": اعترافات عامل اصلی سیاسی سیا" "با نسخه قبلی ارائه‌شده در بازی ملل: بی‌اخلاقی سیاست‌های قدرت" در سال۱۹۶۹ در تضاد است.
در "بازی ملل"، کوپلند پیشنهاد کرد که سوریه به عنوان اولین مستعمره سابق در جهان عرب که به استقلال سیاسی کامل از اروپا دست یافته‌است در واشینگتن به عنوان آزمایشی برای "ظرفیت آمریکا برای اعمال نفوذ دموکراتیک بر کشورهای عربی" تلقی می‌شود. به گفته کوپلند، سیا تلاش کرد تا انتخابات پارلمانی سوریه در ژوئیه۱۹۴۷ را که با تقلب، فرقه گرایی و مداخله کشورهای همسایه عراق و ماوراءالنهر خدشه دار شد، «پلیس» کند. هنگامی که این انتخابات "یک دولت ضعیف و اقلیت" را تحت رهبری قواتلی ایجاد کرد که ثبات آن با شکست سوریه در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ زیر سؤال رفت کیلی و سایر مقامات ایالات متحده نگران شدند که "سوریه در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد، که می‌توانست حزب کمونیست سوریه یا دیگر "رادیکال ها" (مانند حزب بعث و اخوان المسلمین) را قدرتمند کند. در نتیجه، کیلی در معرض یک کودتای نظامی "به عنوان راهی برای محافظت" قرار گرفت. چشم‌انداز بلندمدت دموکراسی در کشور.» به دستور کیلی، کوپلند نوشت، مید «به‌طور سیستماتیک دوستی با زعیم ایجاد کرد."ایده یک کودتا" را به او پیشنهاد کرد و به او توصیه کرد که چگونه آن را انجام دهد، و او را از طریق مقدمات پیچیده در زمینه‌سازی برای آن راهنمایی کرد.»
با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد که زعیم نیاز چندانی به تشویق ایالات متحده نداشته‌است. به گفته وابسته نظامی بریتانیا در سوریه، زعیم از مارس۱۹۴۷ بیش از یک سال قبل از معرفی به مید در فکر کودتا بوده‌است. ۳۰نوامبر۱۹۴۸. اندکی قبل از کودتا، زعیم تلاش کرد تا با تهیه فهرستی از افراد، از جمله کیلی، که ظاهراً «اهداف ترور کمونیستی» بودند، همدردی غرب را جلب کند، اما مقامات آمریکایی در این مورد تردید داشتند. در حالی که زعیم مستقیماً به مید از کودتای آتی در ۳و۷مارس اطلاع داد، ایالات متحده تنها قدرت خارجی مورد اطلاع نبود: زعیم در همان زمان به مقامات انگلیسی اطلاع داد. زعیم در گفتگوهای خود با مید، برنامه سیاسی مترقی خود برای سوریه (از جمله اصلاحات ارضی) و همچنین برنامه‌های خود برای مقابله با تهدید کمونیستی را تشریح کرد و به این نتیجه رسید که «تنها راه برای شروع مردم سوریه در مسیر رسیدن به آن وجود دارد. پیشرفت و دموکراسی: با شلاق." زعیم در گفتگو با انگلیسی‌ها لحن متفاوتی داشت و به این دلیل که می‌خواهد روابط دوستانه‌تری با متحدان اصلی بریتانیا در منطقه عراق و ماوراءالنهر برقرار کند. در "گیم پلیر"، کوپلند جزئیات جدیدی در مورد کمک آمریکا به طرح زعیم ارائه کرد و توضیح داد که مید تأسیسات خاصی را شناسایی کرده‌است که باید برای اطمینان از موفقیت کودتا ضبط می‌شدند. با این حال، کوپلند همچنین اذعان کرد که زعیم به تنهایی این توطئه را آغاز کرده‌است: "این نمایش حسنی در تمام طول مسیر بود." داگلاس لیتل خاطرنشان می‌کند که جورج سی مک گی، دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده، در ماه مارس از دمشق دیدن کرد،"ظاهراً برای بحث در مورد اسکان مجدد آوارگان فلسطینی اما احتمالاً برای اجازه دادن به حمایت ایالات متحده از زعیم." در مقابل، اندرو راتمل این فرضیه را «صرفاً حدس و گمان» توصیف می‌کند. cf. زمانی که زعیم به قدرت رسید، تعدادی از سیاست‌ها را به اجرا گذاشت که به نفع ایالات متحده بود: او ساخت خط لوله ترانس عربی در خاک سوریه را تصویب کرد (که در پارلمان سوریه متوقف شده بود)، حزب کمونیست را ممنوع کرد، و با اسرائیل آتش بس امضا کرد.
سیا برای سرنگونی دولت سوریه برنامه‌ریزی کرد زیرا با ضد کمونیسم غربی همکاری نمی‌کرد.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 85. "The short-sightedness of the neutralist government lay perhaps in its inability to perceive that its neutralism would lead to John Foster Dulles attempting to overthrow it. Syria was not behaving like Washington thought a Third World government should. For one thing, it was the only state in the area to refuse all US economic or military assistance. [...] Another difficulty posed by Syria was that, although its governments of recent years had been more or less conservative and had refrained from unpleasant leftist habits like nationalizing American-owned companies, US officials—suffering from what might be called anti-communist paranoia or being victims of their own propaganda—consistently saw the most ominous handwritings on the walls." در اوایل سال ۱۹۵۶، این طرح ابتدا استفاده از ارتش عراق را خواستار شد. سپس تمرکز خود را به عوامل داخل سوریه معطوف کرد.Saunders, "The United States and Arab Nationalism" (1996), p. 50.
ویلبر کرین ایولند، عضو شورای امنیت ملی، آرچیبالد روزولت از مقامات سیا و میخائیل بی ایلیان، وزیر سابق سوریه، در ۱ ژوئیه۱۹۵۶ در دمشق ملاقات کردند تا در مورد تسلط «ضد کمونیستی» مورد حمایت ایالات متحده بر این کشور گفتگو کنند.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 86. آنها طرحی را تهیه کردند که قرار بود در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۶ اجرایی شود که در آن ارتش باید اجرا شودکنترل دمشق، حلب، حمص و حماه را به دست بگیرید. پست‌های مرزی اردن، عراق و لبنان نیز برای بستن مرزهای سوریه تصرف می‌شد تا زمانی که ایستگاه‌های رادیویی اعلام کردند که دولت جدیدی تحت رهبری سرهنگ کابانی که واحدهای زرهی را در مواضع کلیدی در سرتاسر دمشق قرار می‌دهد، به دست گرفته‌است. زمانی که کنترل برقرار شد، ایلیان به غیرنظامیانی که انتخاب کرده بود اطلاع می‌داد که قرار است دولت جدیدی تشکیل دهند، اما برای جلوگیری از افشای اطلاعات، تا یک هفته قبل از کودتا به هیچ‌یک از آنها گفته نشد.Blum, "Killing Hope" (1995), pp. 86–87.سیا از این طرح (معروف به "عملیات مبارزه") با ۵۰۰۰۰۰ پوند سوریه (به ارزش حدود ۱۶۷۰۰۰دلار) و وعده حمایت از دولت جدید حمایت کرد.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 87. اگرچه جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه علناً با کودتا مخالفت کرد، اما به‌طور خصوصی با سیا مشورت کرده بود و این طرح را به رئیس‌جمهور آیزنهاور توصیه کرده بود.Saunders, "The United States and Arab Nationalism" (1996), p. 49.
این طرح به مدت پنج روز به تعویق افتاد و در این مدت بحران سوئز اتفاق افتاد. ایلیان به ایولند گفت که نمی‌تواند در خلال جنگ تجاوزکارانه اسرائیل موفق به سرنگونی دولت سوریه شود.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 87. در۳۱اکتبر، جان فاستر دالس به برادرش آلن دالس، مدیر سیا اطلاع داد: «مردم ما احساس می‌کنند که شرایط به گونه ای است که تلاش برای از بین بردن آن اشتباه است.» ایولند حدس می‌زد که این تصادف توسط انگلیسی‌ها طراحی شده بود تا انتقاد ایالات متحده از حمله به مصر را خنثی کند.Saunders, "The United States and Arab Nationalism" (1996), p. 51.
آلن دالس به ارسال گزارش در مورد خطرات کمونیسم در سوریه ادامه داد.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 87. سیا برای کودتای دیگری برنامه‌ریزی کرد که با نام رمز «عملیات واپن» و توسط کرمیت روزولت سازماندهی شد. افسران ارتش سوریه در انتظار پرداخت شدند.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 88. "But the coup was exposed before it ever got off the ground. Syrian army officers who had been assigned major roles in the operation walked into the office of Syria's head of intelligence, Colonel Sarraj, turned in their bribe money and named the CIA officers who had paid them. Liet. Col. Robert Molloy, the American army attaché, Francis Jeton, a career CIA officer, officially Vice Consul at the US Embassy, and the legendary Howard Stone, with the title Second Secretary for Political Affairs, were all declared "personae non-gratae" and expelled from the country in August. Col. Molloy was determined in leave Syria in style. As his car approached the Lebanese border, he ran his Syrian motorcycle escort off the road and shouted to the fallen rider that 'Colonel Sarraj and his commie friends' should be told that Molloy would 'beat the shit out of them with one hand tied behind is back if they ever crossed his path again.'" طبق گزارش‌ها، رشوه‌ها بالغ بر ۳٬۰۰۰٬۰۰۰دلار بوده‌است.John Prados, "Safe for Democracy: The Secret Wars of the CIA"; Chicago: Ivan R. Dee (Rowman & Littlefield), 2006; p. .
زمانی که برخی از این افسران این طرح را به سرویس اطلاعاتی سوریه فاش کردند، کودتا شکست خورد. آنها پول رشوه سیا را تحویل دادند و افسرانی را که مناقصه کرده بودند شناسایی کردند. رابرت مولوی، فرانسیس جتون و هوارد ای. «راکی» استون همگی اخراج شدند.Blum, "Killing Hope" (1995), p. 88. "But the coup was exposed before it ever got off the ground. Syrian army officers who had been assigned major roles in the operation walked into the office of Syria's head of intelligence, Colonel Sarraj, turned in their bribe money and named the CIA officers who had paid them. Liet. Col. Robert Molloy, the American army attaché, Francis Jeton, a career CIA officer, officially Vice Consul at the US Embassy, and the legendary Howard Stone, with the title Second Secretary for Political Affairs, were all declared "personae non-gratae" and expelled from the country in August. Col. Molloy was determined in leave Syria in style. As his car approached the Lebanese border, he ran his Syrian motorcycle escort off the road and shouted to the fallen rider that 'Colonel Sarraj and his commie friends' should be told that Molloy would 'beat the shit out of them with one hand tied behind is back if they ever crossed his path again.'"John Prados, "Safe for Democracy: The Secret Wars of the CIA"; Chicago: Ivan R. Dee (Rowman & Littlefield), 2006; p. . وزارت امور خارجه آمریکا اتهامات سوریه مبنی بر تلاش برای کودتا را رد کرد، سفیر سوریه در آمریکا را ممنوع کرد و سفیر خود را از سوریه خارج کرد."نیویورک تایمز" از ادعای دولت ایالات متحده حمایت کرد و پیشنهاد کرد که این داستان برای اهداف سیاسی ساخته شده‌است.Blum, "Killing Hope" (1995), pp. 88–89.Stephen Dorril, "MI6: Inside the Covert World of Her Majesty's Secret Intelligence Service"; New York: Touchstone, 2000; p. .
پس از افشای کودتا، دولت و رسانه‌های ایالات متحده شروع به توصیف سوریه به عنوان "ماهواره شوروی" کردند. یک گزارش اطلاعاتی حاکی از آن بود که اتحاد جماهیر شوروی «بیش از ۱۲۳میگ» به کشور تحویل داده‌است. گزارشگر کنت لاو بعداً گفت که "در واقع "بیش از ۱۲۳میگ" وجود نداشت. هیچکدام نبودند." در سپتامبر۱۹۵۷، ایالات متحده ناوگانی را در دریای مدیترانه مستقر کرد، چندین همسایه سوریه را مسلح کرد و ترکیه را تشویق کرد که ۵۰۰۰۰سرباز را در مرز خود مستقر کند. وزیر امور خارجه جان فاستر دالس پیشنهاد کرد که ایالات متحده به دنبال استناد به "دکترین آیزنهاور" برای مقابله به مثل در برابر تحریکات است و این قصد بعداً در یک گزارش نظامی تأیید شد. هیچ کشور عربی سوریه را به عنوان یک تحریک کننده توصیف نمی‌کند و این استقرارهای نظامی پس گرفته شد.Blum, "Killing Hope" (1995), pp. 90–91.Ben Fenton, "Macmillan backed Syria assassination plot: Documents show White House and No 10 conspired over oil-fuelled invasion plan"; "The Guardian", 26 September 2003.
اسناد صریح سپتامبر۱۹۵۷ نشان می‌دهد که نقشه ای، از جمله همکاری با سرویس اطلاعاتی بریتانیا MI6 در یک طرح، برای ترور سه مقام سوری در دمشق. این اهداف عبارت بودند از: عبدالحمید السراج، رئیس اطلاعات نظامی. عفیف البزری، رئیس ستاد ارتش؛ و خالد باکداش، رهبر حزب کمونیست سوریه همگی از چهره‌هایی که از افشای «توطئه آمریکایی» از نظر سیاسی سود برده‌اند.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), p. 404. جزئیات این توطئه توسط «گزارش گروه کاری» که در سال۲۰۰۳ در میان اسناد وزیر دفاع بریتانیا دانکن سندیس فاش شد:هنگامیکه تصمیم سیاسی برای ادامه ناآرامی‌های داخلی در سوریه گرفته شد، سیا آماده می‌شود وSIS [MI6] تلاش خواهد کرد تا خرابکاری‌های جزئی و کودتای اصلی را درسوریه از طریق تماس با افراد انجام دهداین دو سرویس باید در صورت لزوم با هم مشورت کنند تا از هر گونه تداخل یا تداخل در فعالیت‌های یکدیگر جلوگیری شود. حوادث نباید در دمشق متمرکز شوند. عملیات نباید زیاده روی شود؛ و تا حد امکان باید مراقب بود تا از وادار کردن رهبران کلیدی رژیم سوریه به اتخاذ تدابیر حفاظت شخصی اضافی جلوگیری شوددر «طرح ترجیحی» که توسط گزارش گروه کاری تهیه شده‌است، آژانس‌های اطلاعاتی ایالات متحده و بریتانیا بودجه «کمیته سوریه آزاد» را تأمین می‌کنند و به گروه‌های شبه نظامی ازجمله اخوان المسلمین تسلیحات می‌رسانند. سوریه به عنوان حامی توطئه‌ها، خرابکاری‌ها و خشونت علیه دولت‌های همسایه ظاهر خواهد شد.Ben Fenton, "Macmillan backed Syria assassination plot: Documents show White House and No 10 conspired over oil-fuelled invasion plan"; "The Guardian", 26 September 2003.این تحریکات به عنوان بهانه ای برای تهاجم خارجی به رهبری پادشاهی عراق خواهد بود.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), pp. 405–406.
درگزارش گروه کاری آمده‌است که «غالغه کردن در اهمیت "جنبه‌های جنگ روانی" رزمایش کنونی غیرممکن است»، به این معنی که لازم است مردم در سوریه، عراق، اردن، لبنان و مصر متقاعد شوند که وضعیت اضطراری وجود دارد. در دست بود فرستنده‌های رادیویی مستقر شدند و سیا آماده فرستادن مشاوران به کشورهای متحد شد.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), p. 407. این طرح به سرعت توسعه یافت و از عناصر کودتای۱۹۵۴ سیا در گواتمالا و همچنین اقدامات آن در ایران در سال۱۹۵۳ مجدداً استفاده شد.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), p. 406.
«طرح ترجیحی» پس از تجدید تعامل دیپلماتیک توسط عربستان سعودی و عراق و به دنبال آن حمایت نظامی مستقیم از سوریه از سوی مصر، لغو شد و جنگ منطقه ای را بعید به نظر می‌رساند.Ben Fenton, "Macmillan backed Syria assassination plot: Documents show White House and No 10 conspired over oil-fuelled invasion plan"; "The Guardian", 26 September 2003.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), p. 410. با این حال، گروه کاری سوریه الگویی را برای سایر مداخلات سیا ارائه کرد که بلافاصله در اندونزی انجام شد.Jones, "The 'Preferred Plan'" (2004), pp. 411–412.
سیا از سوریه به عنوان پایگاه غیرقانونی عملیات برای شکنجه به اصطلاح «بازداشت‌شدگان ارواح» استفاده کرد، به عنوان بخشی از برنامه‌ای که به عنوان تحویل فوق‌العاده شناخته می‌شود. این برنامه در اواسط دهه۱۹۹۰ تأسیس شد و در دهه۲۰۰۰ گسترش یافت.
یکی از اهداف این برنامه، ماهر عرار، سوری الاصل کانادایی، در نیویورک بازداشت و به سوریه فرستاده شد و در آنجا مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت. از عرار، یک مهندس مخابرات که از سال ۱۹۹۱ یک شهروند کانادایی است، خواسته شد تا به ارتباط خود با القاعده و اردوگاه‌های آموزشی تروریستی در افغانستان اعتراف کند. آرار بیش از یک سال برگزار شد. پس از آزادی از دولت آمریکا شکایت کرد. به گفته یک قاضی آمریکایی (و توسط بازرسان کانادایی تأیید شده‌است):Glenn Greenwald, "A court decision that reflects what type of country the U.S. is: Even when government officials purposely subject an innocent person to brutal torture, they enjoy full immunity." "Salon", 3 November 2009.عرار در ۱۲روز اول بازداشت در سوریه به مدت ۱۸ساعت در روز مورد بازجویی قرار می‌گرفت و مورد شکنجه‌های جسمی و روانی قرار می‌گرفت. او را با کابل برق به ضخامت دو اینچ به کف دست، باسن و کمرش زدند. اسیرکنندگان او همچنین با مشت‌های خود او را به شکم، صورت و پشت گردنش زدند. او متحمل درد طاقت‌فرسا شد و از اسیرکنندگانش درخواست کرد که دست از کار بکشند، اما آنها این کار را نکردند. او را در اتاقی قرار دادند که صدای فریادهای شکنجه‌های دیگر زندانیان را می‌شنید و به او گفتند که او را نیز روی صندلی ستون فقرات می‌گذارند و برای ضرب و شتم به صورت وارونه در یک «لاستیک» آویزان می‌کنند و تحت فشار قرار می‌دهند. به شوک الکتریکی عرار برای اینکه کمتر در معرض شکنجه قرار گیرد، از جمله به دروغ اعتراف کرد که با تروریست‌ها درافغانستان آموزش دیده‌است، حتی اگر هرگز به افغانستان نرفته و هرگز در فعالیت‌های تروریستی شرکت نداشته‌استعرار مدعی است که بازجویی وی در سوریه توسط مقامات آمریکایی هماهنگ و برنامه‌ریزی شده بود و آنها پرونده ای حاوی سوالات خاص را برای سوری‌ها ارسال کردند. به عنوان شاهدی بر این، عرار خاطرنشان می‌کند که بازجویی‌ها در ایالات متحده و سوریه حاوی سؤالات یکسانی بود، از جمله سؤالی خاص در مورد رابطه او با یک فرد خاص تحت تعقیب تروریسم. در مقابل، مقامات سوری تمام اطلاعات استخراج شده از عرار را به مقامات آمریکایی ارائه کردند. شاکی به بیانیه یکی از مقامات سوری استناد می‌کند که علناً اعلام کرده‌است که دولت سوریه اطلاعاتی را که از عرار استخراج کرده با ایالات متحده به اشتراک گذاشته‌است. به شکایت قبلی مراجعه کنید. (۲۱ ژانویه۲۰۰۴ رونوشت سی بی اس ۶۰دقیقه:"سال او در جهنم")ایالات متحده در ابتدا از" امتیاز اسرار دولتی" استفاده کرد. به هر حال، زمانی که مراحل قانونی شروع شد، وزارت دادگستری اشکرافت به دلیل این استدلال که عرار در واقع یکی از اعضای القاعده است مورد تمسخر قرار گرفت.Jennifer Gould Keil, "Lawyer scolded for linking Arar to Al Qaeda: Former U.S. attorney general John Ashcroft's defence lawyer called Canadian Maher Arar "clearly and unequivocally a member of Al Qaeda" yesterday – prompting guffaws from hundreds in a packed courtroom, including three incredulous judges"; "Toronto Star", 10 November 2007.دولت کانادا از آرار عذرخواهی کرده‌است اما ایالات متحده به اشتباه خود اعتراف نکرده‌است.Glenn Greenwald, "A court decision that reflects what type of country the U.S. is: Even when government officials purposely subject an innocent person to brutal torture, they enjoy full immunity." "Salon", 3 November 2009.
استفان گری، روزنامه‌نگار، ۸نفر دیگر را که از طرف سازمان سیا در همان زندان («شعبه فلسطین») در سوریه شکنجه شده بودند، شناسایی کرد. سیا یک تاجر آلمانی به نام محمد حیدر زمار را زندانی کرد و از مراکش به زندان سوریه منتقل کرد. آنها متعاقباً به مقامات اطلاعاتی آلمان این فرصت را دادند که سؤالات خود را برای زمار ارسال کنند و ازآلمان خواستند که نقض حقوق بشر سوریه را به دلیل همکاری در جنگ علیه تروریسم نادیده بگیرد.Vivienne Walt, "Inside the CIA's Secret Prisons Program"; "Time", 13 October 2006.
بر اساس گزارشی در سال۲۰۱۳ توسط بنیاد جامعه باز، سوریه یکی از «متداول‌ترین مقاصد مظنونان تجاوز شده» تحت این برنامه بود.Ian Cobain, "CIA rendition: more than a quarter of countries 'offered covert support': Report finds at least 54 countries co-operated with global kidnap, detention and torture operation mounted after 9/11 attacks"; "The Guardian", 5 February 2013. رابرت بائر، مأمور سابق سیا، این سیاست را به "نیو استیتسمن توضیح داد": «اگر می‌خواهید شکنجه شوند، آنها را به سوریه بفرستید. اگر می‌خواهی کسی ناپدید شود - دیگر هرگز او را نبینی - او را به مصر بفرست."Extraordinary rendition: a backstory: Used since the Reagan era, extraordinary rendition was stepped up after 9/11 to extract intelligence from suspected terrorists"; "The Guardian", 31 August 2011.
در روز یکشنبه، ۲۶ اکتبر ۲۰۰۸، سیا یک حمله شبه نظامی به شهر سکریه در شرق سوریه انجام داد."به گفته خبرنگاران نیویورک تایمز"، این حمله شامل «حدود دوجین کماندوی آمریکایی در هلیکوپترهای مجهز بلک هاوک» بود. آمریکا اعلام کرد که یک عراقی را که از آن سوی مرز سوریه به شورشیان کمک می‌کرد، کشته‌است.Eric Schmitt & Thom Shanker, "Officials Say U.S. Killed an Iraqi in Raid in Syria"; "New York Times", 27 October 2008.Eric Schmitt & Graham Bowley, "Syria Orders American School Closed"; "New York Times", 28 October 2008.
سوریه آمریکا را به ارتکاب «تجاوز تروریستی» متهم کرد و گفت که هشت غیرنظامی کشته شده‌اند. ایالات متحده پاسخ داد که تمام افرادی که در این حمله کشته شدند «شبه نظامی» بودند.Eric Schmitt & Thom Shanker, "Officials Say U.S. Killed an Iraqi in Raid in Syria"; "New York Times", 27 October 2008. دولت سوریه در واکنش به این اقدام، یک مرکز فرهنگی آمریکایی و مدرسه جامعه دمشق تحت حمایت ایالات متحده را تعطیل کرد.Eric Schmitt & Graham Bowley, "Syria Orders American School Closed"; "New York Times", 28 October 2008. این حادثه همچنین منجر به تظاهرات گسترده‌ای در دمشق شد که در آن معترضان از این حمله انتقاد کردند. (دولت سوریه از این تظاهرات حمایت کرد اما پلیس ضد شورش را برای محافظت از ساختمان‌های ایالات متحده در برابر تظاهرکنندگان خشمگین مستقر کرد)"Syrian riot police encircle U.S. embassy as thousands protest raid: U.S. closes embassy in Damascus ahead of mass demonstration against raid near Iraqi border"; "USA Today", 30 October 2008.
به دنبال این حمله،"تایمز" وجود یک دستور نظامی مخفی در سال۲۰۰۴ را فاش کرد که به اقدامات سیا و نیروهای ویژه در ۱۵ تا ۲۰ کشور از جمله سوریه اجازه می‌داد. مقامات آمریکایی اذعان کردند که از سال ۲۰۰۴ حملات دیگری را در سوریه انجام داده‌اند، اما جزئیاتی ارائه نکردند.Eric Schmitt and Mark Mazzetti, "Secret Order Lets U.S. Raid Al Qaeda"; "New York Times", 9 November 2008.Ewen MacAskill, "US forces staged more than a dozen foreign raids against al-Qaida: Former CIA official lifts lid on secret anti-terror operations"; "The Guardian", 10 November 2008.
در سال۲۰۱۱ جنگ داخلی در سوریه آغاز شد. ویکی لیکس گزارش داد که دولت ایالات متحده از سال۲۰۰۶ به‌طور مخفیانه به گروه‌های مخالف سوری، عمدتاً جنبش عدالت و توسعه در سوریه مستقر در لندن و یک شبکه تلویزیونی ماهواره ای مرتبط با بارادا تی وی کمک مالی می‌کند. گفته می‌شود که تیم‌های بخش فعالیت‌های ویژه در جریان قیام به سوریه اعزام شده‌اند تا گروه‌های شورشی، رهبری و مسیرهای تدارکاتی احتمالی را مشخص کنند.
تحت حمایت عملیات تیمبر سیکامور و سایر فعالیت‌های مخفیانه، ماموران سیا و نیروهای عملیات ویژه ایالات متحده نزدیک به ۱۰۰۰۰ جنگجوی شورشی را با هزینه ۱دلار آموزش داده و مسلح کرده‌اند. میلیارد دراوایل سپتامبر ۲۰۱۳، رئیس‌جمهور باراک اوباما به سناتورهای آمریکایی گفت که سیا اولین عنصر شورشی ۵۰ نفره را آموزش داده‌است و آنها وارد سوریه شده‌اند. استقرار این واحد و تهیه تسلیحات ممکن است اولین اقدام ملموس برای حمایت از زمانی باشد که ایالات متحده اعلام کرد که کمک به مخالفان را آغاز خواهد کرد.
امتناع اوباما از تسلیح یا آموزش مستقیم شورشیان سوری قبل از سال۲۰۱۳، و رد طرح کلی سال۲۰۱۲ برای "مداخله سیا در سوریه" که توسط دیوید پترائوس، رئیس وقت سیا پیشنهاد شده بود، به این دلیل بود که او معتقد بود که نمونه‌های قبلی از حمایت سیا از شورش‌ها به ندرت ناشی می‌شود."خوب کار کرد." برنامه‌ای که او در نهایت تصویب کرد،"نه" برای حمایت کافی از شورشیان برای دستیابی به پیروزی، بلکه برای ایجاد بن‌بستی طراحی شده بود که منجر به حل و فصل جنگ داخلی سوریه از طریق مذاکره شود که مقامات آمریکایی تصور می‌کردند که شامل استعفای بشار اسدرئیس‌جمهور سوریه نیز می‌شود. سیا ۱۰۰۰۰شورشی «در اردن و ترکیه» را در تأسیساتی که با همکاری دولت‌های اردن و ترکیه اداره می‌شد آموزش داد، اما ممنوعیت‌های شدیدی برای ایالات متحده یا متحدانش برای وارد کردن «طبقه‌های خاصی از تسلیحات» (مانند سامانه پدافند هوایی همراه)در درگیری اعمال شد. به دلیل ترس از دستگیر شدن آنها توسط تروریست‌ها علیرغم این واقعیت که همه شورشیان مورد حمایت سیا برای ارتباط احتمالی با افراط گرایان"بازرسی"می‌شوند. اسد در خطر سرنگونی بود تا اینکه مداخله نظامی روسیه در سوریه در سال۲۰۱۵ مسیر جنگ را تغییر داد و باعث ایجاد شکاف در دولت اوباما بین مقاماتی مانند جان او. برنان، رئیس سیا و اشتون کارتر وزیر دفاع شد که از "دوبرابر کردن قدرت" حمایت می‌کرد. در مورد این برنامه و مخالفانی از جمله دنیس مک‌دوناف، رئیس کارکنان کاخ سفید و جان کری، وزیر امور خارجه که ابراز تردید کردند که تشدید نقش سیا می‌تواند بدون تحمیل «پاسخ نامتقارن روسیه»بنتایج معناداری دست یابد. در پس زمینه محاصره "بخش‌های تحت کنترل شورشیان" شهر حلب توسط هواپیماهای روسی و سوری، در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶به اوباما توسط شورای امنیت ملی خود"طرحB"برای"ارائه سلاح‌های ضدهوایی سوار بر کامیون" ارائه شد. که می‌تواند به واحدهای شورشی کمک کند، اما پنهان کردن و استفاده از آن در برابر هواپیماهای غیرنظامی برای گروه‌های تروریستی دشوار است». اوباما از تصمیم‌گیری در این مورد امتناع کرد و این احتمال را مطرح کرد که "ده‌ها هزار جنگجوی تحت حمایت سیا به دنبال متحدان قابل اعتمادتری خواهند بود و ایالات متحده اهرم فشار خود را بر شرکای منطقه ای که تاکنون از ارائه بیشتر خودداری کرده‌اند، از دست خواهد داد. سلاح‌های خطرناک برای مخالفان اسد. به دنبال مداخله روسیه، مقامات ارشد ایالات متحده شروع به تأکید بر"مبارزه با دولت اسلامی[داعش]به جای علیه دولت اسد کردند"، اما حامیان برنامه سیا "با این منطق مخالفند و می‌گویند که دولت اسلامی را نمی‌توان ریشه کن کرد."تا زمانی که دولت جدید پدیدار قادر به کنترل قلمرو گروه تروریستی در رقه و جاهای دیگر،"و"[ارتش آزاد سوریه] تنها وسیله نقلیه به دنبال این اهداف باقی مانده‌است."در مقابل، «یکی از مقامات ارشد آمریکایی گفت که زمان آن رسیده‌است که نگاهی «بی‌رحمانه» به این موضوع داشته باشیم که آیا جنگنده‌های تحت حمایت آژانس هنوز می‌توانند میانه‌رو در نظر گرفته شوند و آیا این برنامه می‌تواند چیزی فراتر از افزودن به کشتار در سوریه انجام دهد یا خیر. این برنامه چه شده‌است وتاریخ چگونه این تلاش را ثبت خواهد کرد؟"پس از اینکه تلاش آشکار ۵۰۰میلیون دلاری وزارت دفاع برای آموزش هزاران سوری برای مبارزه با داعش فاش شد که تا سپتامبر۲۰۱۵ تنها «چهار یا پنج» جنگجوی فعال تولید کرده‌است، عمدتاً به این دلیل که اکثریت قریب به اتفاق نیروهای بالقوه اسد را دشمن اصلی خود می‌دانستند. که باعث تمسخر گسترده کنگره شد ارتش ایالات متحده شروع به پرتاب تجهیزات مرگبار به سازمان‌های شورشی تأسیس کرد. به زودی گزارش‌هایی مبنی بر نبرد «یگان‌های مسلح سیا و واحدهای مسلح پنتاگون» با یکدیگر منتشر شد.
در حالی که برنامه وزارت دفاع برای کمک به شورشیان عمدتاً کرد که در حال مبارزه با داعش هستند ادامه خواهد داشت، در ژوئیه۲۰۱۷ فاش شد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا دستور داده‌است که حمایت سیا از شورشیان ضد اسد «قطع» شود، اقدامی که برخی مقامات آمریکایی آن را به عنوان اقدامی توصیف کردند. «امتیاز بزرگ» به روسیه.به گفته دیوید ایگناتیوس، که در "واشینگتن پست می" نویسد، در حالی که برنامه سیا در نهایت در هدف خود برای برکناری اسد از قدرت شکست خورد، به سختی "بی چکمه" بود: "این برنامه صدها میلیون دلار به ده‌ها گروه شبه نظامی تزریق کرد. یک مقام آگاه تخمین می‌زند که جنگجویان تحت حمایت سیا ممکن است ۱۰۰۰۰سرباز سوری و متحدانشان را در چهار سال گذشته کشته یا زخمی کرده باشند.»
طی مصاحبه ای با "وال استریت ژورنال" در ژوئیه۲۰۱۷، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا ادعا کرد که بسیاری از تسلیحات ارائه شده توسط سیا به دست «القاعده» رسیده‌است، که اغلب در کنار شورشیان مورد حمایت سیا می‌جنگند.Trump Eyes Tax-Code Overhaul, With Emphasis on Middle-Class Break
در دسامبر۲۰۱۸،دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد که نیروهای آمریکایی درگیر در نبرد با دولت اسلامی (داعش) در شمال شرق سوریه به‌سرعت خارج خواهند شد. تصمیم غافلگیرکننده ترامپ، سیاست واشینگتن در خاورمیانه را تغییر داد. این امر به جاه طلبی‌ها و نگرانی‌های بازیگران محلی و منطقه ای که بر سر شکل آینده سوریه رقابت می‌کنند دامن زد. برخی از کارشناسان پیشنهاد کردند که پرزیدنت ترامپ می‌تواند با استفاده از مرکز فعالیت‌های ویژه سیا، خسارات ناشی از خروج نیروهای نظامی آمریکا از سوریه را کاهش دهد.
در سال۲۰۱۹، ایالات متحده نیروهای شمالی باقیمانده خود را تغییر مکان داد و راه را برای حمله ترکیه به شمال سوریه در اکتبر۲۰۱۹ باز کرد. این تهاجم برای متحدان کرد آمریکا مضر بود.
در ۱۲ آبان ۱۴۰۰ سپاه پاسداران ایران ادعا کرد تلاش نیروی دریایی آمریکا برای توقیف نفت ایران را بی نتیجه کرده است. این ادعا توسط پنتاگون رد شد. آمریکا ادعا کرد فقط نظاره گر بوده است و هیچ دخالتی در این اتفاق نداشته است.
در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۰ نیروی سپاه پاسداران ایران ادعا کرد: آمریکا یک نفتکش حامل نفت ایران را در آب های دریای عمان متوقف کردند و با انتقال نفت آن به یک نفتکش دیگر، آن را به سوی مقصدی نامعلوم هدایت کردند.
در ادامه این ادعا گفته شد که نیروهای سپاه با یک عملیات هلی برن بر روی عرشه نفتکش آن را به سمت آب های ایران هدایت کردند. اما نیروهای ارتش آمریکا با استفاده از چندین فروند بالگرد و ناو جنگی به تعقیب نفتکش پرداختند که ناکام ماندند.
در ادامه پنتاگون در رابطه با ادعا سپاه پاسداران ایران گفت هیچ تلاشی از سوی نیروی های دریایی آمریکا برای توقیف چیزی وجود نداشت. او مدعی شد ایران ماه گذشته تلاش کرد یک نفتکش با پرچم ویتنام توقیف کند و آمریکا فقط برای نظارت آنجا حضور داشته است.در ادامه پنتاگون مدعی شد اگر تصرفی بوده باشد، از سوی ایران انجام شده است. سفارت ویتنام در واشنگتن پاسخی در این باره منتشر نکرد.
بعد از ادعا پنتاگون سپاه اقدام به انتشار فیلم های درگیری در رسانه کرد. بر طبق گزارش ها، نفتکش حامل نفت ایران چهارم مهرماه در بندرعباس پهلو گرفت.
پس از خروج یکجانبه آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۵، آمریکا صادرات نفت ایران را شامل تحریم قرار داد. با این حال ایران با صادرات نفت و بنزین به کشورهایی مانند چین، ونزوئلا، سوریه و لبنان و... همچنان به صادرات نفت ادامه میدهد. آمارها نشان می دهد که صادرات ایران در پس از انتخابات نوامبر آمریکا به شدت افزایش یافته است.
در آگوست ۲۰۲۰، آمریکا اعلام کرد: چهار کشتی حامل سوخت ایران به مقصد ونزوئلا را توقیف کرد و وارد تگزاس کرده است. آمریکا این اقدام را در راستای توقف دور زدن تحریم های آمریکا به وسیله ایران توصیف کرد. به نقل از رویترز منابع حقوقی پیشتر به این خبرگزاری گفته بودند که از نظر حقوقی این محموله ها تا زمانی که در آب های سرزمینی آمریکا قرار نگرفته باشند، قابل توقیف نیستند.
در این ماجرا وال استریت ژورنال اواخر روز جمعه ادعا کرد که تهدیدهای ایالات متحده مبنی بر اقدام قانونی و تحریم، باعث شد مالکان کشتی های یونانی سوخت ایران را به دولت ایالات متحده تسلیم کنند.هزینه سوخت قبلا توسط ونزوئلا پرداخت شده بود.
سفیر ایران در ونزوئلا این ادعا را دروغ بزرگ خواند و در توییتر خود نوشت: نه کشتی ها ایرانی هستند و نه مالک آنها و نه محموله آنها ارتباطی با ایران دارد.
حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، این حادثه را «تحقیر امپراتوری رو به زوال» دانست. وی این حادثه به عنوان یک رویداد تاریخی در کنار سایر تاریخ‌های بزرگ تاریخ ثبت خواهد شد.
علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه، در توضیحات خود گفت که بر اساس ارزیابی های قبلی خود، آمریکا "برای یک عملیات بزرگ آماده شده بودند."
همچنین او ادعای مقامات آمریکایی را نادرست خواند و گفت: با توجه به اینکه فاصله ناوهای آمریکایی با شناورها و نیروهای ایرانی کمتر از 98 فوت بود، اگر فقط می خواستند اوضاع را رصد کنند، می توانستند از فاصله دورتری این کار را انجام دهند یا از هواپیماهای بدون سرنشین استفاده کنید.
جان کربی، سخنگوی پنتاگون ادعای ایران را رد کرد. او ادعا کرد تنها تصرفی که انجام شد توسط ایران بود.
جولیو ماگیوره (زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که به عنوان هافبک برای باشگاه فوتبال سالرنیتانا بازی می‌کند.