moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شمس آقاجانی در دهه ۷۰ به همراه چهره‌هایی مانند بهزاد خواجات، علی عبدالرضایی، حافظ موسوی، رضا چایچی، مهرداد فلاح، رویا تفتی، رزا جمالی، پگاه احمدی، ابوالفضل پاشا، فریاد شیری، مهرنوش قربانعلی و بهزاد زرین پور، شعر این دهه را به خوبی و با درخشش نمایندگی می‌کرد. آقاجانی همچنین در حوزه تئوری شعر یکی از فعالان این حوزه بود و مانند براهنی جزو کسانی است که در دو وجه فعالیت ادبی خود را دنبال می کند: یعنی هم نقد می نویسد و شعر خودش و دیگران را تئوریزه می کند و هم می سراید. زبان شعری آقاجانی زبانی ساده و در عین حال چند ساحتی و چند ظرفیتی است. با شنیدن و خواندن قطعات شعرش می توان به سادگی به این مفهوم سرراست رسید. یکی از مهم‌ترین کتاب‌های او که از قضا در دهه ۹۰ در حوزه تئوری شعر مطرح بود «سخن رمز دهان» است که مورد توجه منتقدان قرار گرفت و بارها خوانده شد.نخستین مجموعه این شاعر با عنوان «مخاطب اجباری» در سال ۱۳۷۷ توسط نشر خیام به بازار عرضه شد و از طرف هیئت داوران کانون شعر فراپویان به عنوان یکی از سه اثر برگزیده دهه هفتاد معرفی شد.
1- مخاطب اجباری (مجموعه‌شعر)/ نشر خیام/ ۱۳۷۷ (چاپ دوم و بعد: انتشارات بوتیمار/ ۱۳۹۳)
2-  شکل‌های ناتمامی (تئوری و نقد ادبی)/ نشر ویستار/ ۱۳۸۴
3- گزارش ناگزیری (مجموعه‌شعر)/ انتشارات بوتیمار/ ۱۳۹۱ (چاپ دوم: انتشارات بوتیمار/ ۱۳۹۳)
4-  سخنِ رمزِ دهان: جلد اول (تئوری و نقد ادبی)/ انتشارات سرزمین اهورایی/ ۱۳۹۲ (چاپ دوم: آماده‌ی انتشار)
5-  راوی دوم شخص (مجموعه‌شعر)/ انتشارات بوتیمار/ ۱۳۹۴
6- چرا آخرین درنا بازمی‌گردد (و متن‌هایی برای مطالعه‌ی بیش‌تر) (مجموعه‌شعر)/ انتشارات بوتیمار/ ۱۳۹۵
7- درس‌های ادبی (تئوری و نقد ادبی)/ انتشارات مانیاهنر/ ۱۳۹۹
8-  سخنِ رمزِ دهان: جلد دوم (تئوری و نقد ادبی)/ انتشارات سرزمین اهورایی/ ۱۳۹۹
9- براهنی و نظریه‌ی «زبانیت» (تئوری و نقد ادبی)/ نشر آفتاب (نروژ)/ ۱۴۰۰ خورشیدی (۲۰۲۱ میلادی)
داویدکا ( ""دیوید کوچک"" یا ""ساخته شده توسط داوود"") یک خمپاره دست‌ساز اسرائیلی بود که در طی جنگ فلسطین ۱۹۴۷–۱۹۴۹ در صفد و اورشلیم استفاده شد. بمب‌های آن بسیار پر سر و صدا، اما بسیار کم دقت و بیشتر برای ترساندن مخالفان استفاده شده‌است. آنها به ویژه در ترساندن سربازان عرب و غیرنظامیان مفید بودند. اسماً به عنوان خمپاره ۳ اینچی(۷۶٫۲ میلی‌متر) طبقه‌بندی می‌شود؛ اگرچه بمب به‌طور قابل توجهی بزرگتر بود.
لیتل دیوید یا دیوید کوچک نام مستعار خمپاره‌ای با کالیبر ۳۶ اینچی (۹۱۴ میلی‌متری) آمریکایی بود که برای شکستن خط زیگفرید طراحی شد و سپس برای آزمایش بمب‌های هوایی در طول جنگ جهانی دوم استفاده شد. این اسلحه از همان کالیبر ، ساخت۱۸۵۷، استفاده می‌کند و از بزرگ‌ترین تفنگ‌هایی است که تا کنون ساخته شده‌است، کالیبر آن بزرگ‌تر از هر دو تفنگ رِیلی هویتزر گوستاو و Dora است که بودند. retrieved 22 February 2013
خمپاره مالِت یک خمپاره پرتاب گلوله بریتانیایی قرن نوزدهمی بود که برای جنگ کریمه ساخته شد، اما هرگز در جنگ استفاده نشد.
این خمپاره توسط رابرت مالت طراحی و در بخش های جداگانه ساخته شده است تا حمل و نقل آن راحت تر باشد.
رابرت مالِت برای اولین بار طراحی خود را در سال 1854 عمومی کرد پاسخ کمی از سوی مقامات دریافت شد تا اینکه مالت در مارس 1855 به نخست وزیر وقت لرد پالمرستون نامه نوشتو از او خواست دستور ساخت دو خمپاره طرح مالت را بدهد.
شرکت آهن‌سازی و کشتی‌سازی تیمز این قرارداد را با قیمت هر خمپاره 4300 پوند برنده شد. ورشکستگی شرکت منجر به تقسیم کار بین سه شرکت شد که موفق شدند خمپاره‌ها را در ماه مه 1857 تحویل دهند
آزمایش در ۱۹ اکتبر ۱۸۵۷میلادی با آزمایش های بیشتر در ۱۸ دسامبر ۱۸۵۷میلادی، ۲۱ ژوئیه ۱۸۵۸، و ۲۸ ژوئیه ۱۸۵۸ آغاز شد. هر آزمایش با آسیب خمپاره به پایان رسید. در مجموع 19 گلوله با سرعتی در حدود چهار گلوله در ساعت شلیک شد.
وزن خرج ، بین بود. . در آزمایش با شلیک کرد و خرج را به فاصله با زمان پرواز ۲۳ ثانیه شلیک کرد.
هر دو خمپاره در مجموعه رویال آرموریز ، موزه ملی اسلحه و زره بریتانیا قرار دارند.
اسلحه مورد استفاده برای آزمایش به توپخانه سلطنتی امانت داده شده است و در جاده ریپازیتوری ، روبروی پایگاه ارتش در وولویچ قرار دارد، در حالی که اسلحه شلیک نشده در رویال آرموریز فورت نلسون در نزدیکی پورتسموث به نمایش گذاشته شده است.
منطقه تجارت آزاد قاره آفریقا (به انگلیسی:African Continental Free Trade Area با سرواژه: AfCFTA) یک منطقه تجارت آزاد است که بیشتر آفریقا را در بر می‌گیرد. این منطقه در سال ۲۰۱۸ میلادی و توسط توافقنامه تجارت آزاد قاره آفریقا (به انگلیسی:African Continental Free Trade Agreement) که دارای ۴۳ عضو و ۱۱ امضاکننده دیگر است ایجاد شد. این منطقه بزرگ‌ترین منطقه تجارت آزاد از نظر تعداد کشورهای عضو، پس از سازمان تجارت جهانی، و بزرگ‌ترین منطقه از نظر جمعیتی و مقیاس جغرافیایی است. این منطقه شامل ۱٫۳ میلیارد نفر می‌باشد.
مذهبی صورتی اصطلاحی است که بخشی از مقام‌ها و طرفداران نظام جمهوری اسلامی ایران به کسانی که از نظر مذهبی «تساهل و تسامح» دارند یا به عبارتی مذهبی «دو آتیشه» نیستند گفته می‌شود که با افراد غیر مذهبی نیز همزیستی و روابط نزدیکی دارند.
لیلا نقدی پری (زاده ۱۳۵۲) مدیر هنری، سینماگر ، طراح صحنه و طراح لباس اهل ایران و عضو هیئت مدیره انجمن طراحان فیلم سینمای ایران ایران است. وی همسر مجید برزگر کارگردان مطرح سینمای ایران است. نقدی پری در جریان سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی
توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد.
او فعالیت در زمینه طراحی لباس را در سال ۱۳۷۶ شروع کرده و از فیلم هایی که در آن به عنوان بازیگر حاضر بوده میتوان به راه رفتن در مه اشاره کرد.
مسابقات کشتی ۷۹ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بود، در ۲۶ و ۲۷ شهریور (۱۷ و ۱۸ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
مسابقات کشتی ۹۲ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بود، در ۲۶ و ۲۷ شهریور (۱۷ و ۱۸ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
سگا مگانت ()، که با نام نت ورک سیستم () نیز شناخته می‌شود، یک سرویس آنلاین برای مگا درایو در ژاپن بود که بعداً در برزیل نیز راه‌اندازی شد. مگانت با استفاده از دسترسی به اینترنت از طریق تلفن، اولین سرویس بازی چندنفرهٔ آنلاین سگا بود و به‌شکل پرداخت برای بازی کار می‌کرد. این سیستم به‌واسطهٔ استفاده از یک وسیلهٔ جانبی به نام مگا مودم عمل می‌کرد و چندین عنوان بازی منحصر به فرد را برای بارگیری در اختیار کاربر قرار می‌داد که تعدادی از آن‌ها را می‌شد به‌صورت رقابتی با دوستان انجام داد. علاوه بر این، مگانت دارای فناوری و تجهیزاتی مشترک با خدمات عمومی‌تری مانند مگا انسر که برای امور بانکی استفاده می‌شد نیز بود. اگرچه این سامانه با نام تغییریافتهٔ «تله-جنسیس» به آمریکای شمالی نیز معرفی شد، اما هرگز در آن منطقه راه‌اندازی نشد. سرویس مگانت در نهایت عمر کوتاهی داشت و فعالیت آن تقریباً یک سال پس از راه‌اندازی متوقف شد، اما به‌عنوان پیش‌درآمدی برای سرویس‌های سگا چنل و ایکس‌بند در نظر گرفته می‌شود که جایگاه خود را به سرویس‌های بازی آنلاین برای کنسول‌های بازی ویدئویی داد. بازخوردهایی که نگاه به گذشته دارند، تلاش سگا برای معرفی بازی‌های آنلاین را ستایش می‌کنند، اما در عین حال این سرویس را به‌دلیل مشکلات محاسباتی و نیز کمبود عناوین در دسترس مورد انتقاد قرار می‌دهند.
کنسول ۱۶ بیتی سگا که مگا درایو نام داشت، در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۸ در ژاپن عرضه شد، اما عرضهٔ آن تحت‌الشعاع انتشار "برادران سوپر ماریو ۳" توسط نینتندو یک هفته پیش از عرضه قرار گرفت. پوشش رسانه‌ای مثبت در مجلات "فامیتسو" و "بیپ!" به این سرویس در کسب دنبال‌کنندگان بیشتر کمک کرد، اما در سال اول سگا تنها توانست ۴۰۰٬۰۰۰ واحد از این کنسول را به فروش برساند. سگا به‌منظور جلب مخاطبان بیشتر کار بر روی یک سرویس اینترنتی مشابه آنچه نینتندو با "مودم فمی‌کام" برای ان‌ئی‌اس انجام داده بود را آغاز کرد.
دسترسی به سرویس مگانت، که در ۳ نوامبر ۱۹۹۰ در ژاپن با هزینهٔ ۱۲۸۰۰ ین (تقریباً ۱۰۰ دلار آمریکا) برای تجهیزات، و نیز ۸۰۰ ین هزینهٔ اضافی ماهانه عرضه شد، از طریق دستگاه جانبی مگا مودم میسر شد که به پورت ۹ پین ئی‌اکس‌تی در پشت کنسول متصل می‌شد. یک کابل از این مودم به یک کانکتور دو پورت وصل می‌شد و سپس این کانکتور نیز به یک خط تلفن متصل می‌شد. درون بسته‌بندی مگا مودم یک کارتریج نیز وجود داشت که امکان دسترسی به کتابخانهٔ بازی مگانت را فراهم می‌کرد. تقریباً شش عنوان هنگام عرضهٔ سرویس در دسترس کاربران قرار گرفته بود. این مودم دارای سرعت اتصال تا ۱۲۰۰ بیت بر ثانیه بود. سرویس مگانت در آمریکای شمالی نیز در ژانویهٔ ۱۹۹۰ تحت نام «تله-جنسیس» در نمایشگاه زمستانی محصولات الکترونیکی مصرفی (CES زمستانی) رونمایی شده بود و تبلیغاتی نیز در نشریاتی مانند "الکترونیک گیمینگ مانثلی" برای آن انجام شده بود، اما هرگز در آن منطقه راه‌اندازی نشد.
سگا در قالب تلاش دیگری برای افزایش مخاطبان مگا درایو در ژاپن، در سال ۱۹۹۰ سامانه‌ای با نام مگا انسر را که برای استفادهٔ بانک ناگویا در ژاپن طراحی شده بود، معرفی کرد. این سامانه که در قالب یک سامانهٔ یکپارچه شامل مگا درایو، مگا مودم، کارتریج مگا انسر و صفحه‌کلید بسته‌بندی شده بود، امکان انجام تراکنش‌هایی مانند استعلام موجودی، نقل و انتقالات مالی و دسترسی به اطلاعات وام را فراهم می‌کرد. این دستگاه در ابتدا با قیمت ۳۴٬۰۰۰ ین به‌همراه کنسول خانگی، و نسخه‌ای دیگر از آن به‌همراه یک چاپگر اضافی به قیمت ۷۲٬۸۰۰ ین به فروش می‌رسید.
با توجه به تعداد کم عناوین بازی در دسترس در این سامانه، قیمت بسیار بالا، و عدم موفقیت مگا درایو در ژاپن، سامانهٔ مگانت به یک شکست تجاری تبدیل شد. تا سال ۱۹۹۲، دستگاه جانبی مگا مودم را می‌شد در ارزان‌فروشی‌ها و فروشگاه‌های دارای تخفیف با قیمتی پایین‌تر پیدا کرد و در نسخهٔ بازسازی‌شدهٔ مگا درایو که در سال ۱۹۹۳ عرضه شد، پورت ۹ پین ئی‌اکس‌تی به‌کلی حذف شد و امکان اتصال این مدل جدید از دستگاه به سرویس مگانت نیز سلب شد.
در سال ۱۹۹۵، سرویس اینترنتی مگانت در برزیل راه‌اندازی شد. تمرکز اصلی این سرویس در آن منطقه ارائهٔ خدمات ایمیل بود، اگرچه تا سال ۱۹۹۶ این سرویس قابلیت بازی چندنفرهٔ آنلاین به‌همراه ویژگی‌های چت را دارا بود. یک محصول بانکداری خانگی مشابه مگا انسر نیز در این منطقه عرضه شد. سخت‌افزار و سرویس مگانت از سوی تکتوی، توزیع‌کنندهٔ سگا در آن منطقه، عرضه می‌شد.
سرویس مگانت از کتابخانهٔ عناوین اختصاصی خود استفاده می‌کرد که مستقل از کتابخانه جنسیس بود. بسیاری از این بازی‌ها هرگز در نسخهٔ کارتریج منتشر نشدند. با این حال، عنوان‌های "ستون‌ها"، "فلیکی"، "هزارتوی مرگبار"، و "تدی بوی بلوز" هرکدام بعدها در نسخه‌های کارتریجی نیز عرضه شدند. چندین مورد از بازی‌های مگانت نیز بعداً در سری "گیم نو کانزوم" که در ژاپن به‌طور انحصاری برای مگا-سی‌دی منتشر شد، ظاهر شدند. بیشتر بازی‌های این سرویس به‌دلیل محدودیت‌های سرعت اتصال به اینترنت در آن زمان، کوچک بودند هر بازی در حدود ۱۲۹ کیلوبایت حجم داشت. تخمین زده می‌شد که بارگیری بازی‌ها به حدود پنج تا هشت دقیقه زمان نیاز داشته باشد.
تمامی بازی‌های مگانت از طریق کتابخانهٔ بازی سگا و از طریق مودم مگانت در دسترس بودند. با توجه به مشکلات مربوط به هزینه‌هایی که کاربران در مصافت‌های دور از طریق استفاده از خطوط تلفن متحمل می‌شدند، و نیز تأخیر چندثانیه‌ای در بین دستورها، تنها دو بازی "تل-تل استادیوم" و "تل-تل ماهجونگ" دارای قابلیت بازی رقابتی بودند و باقی بازی‌ها برای بازی تک‌نفره از طریق بارگیری بازی در دسترس قرار داشتند. به‌دلیل عدم تمایل سگا به انتشار این سرویس در آمریکای شمالی، توسعه‌دهندگان شخص ثالث در آن منطقه تمایلی به سرمایه‌گذاری در توسعهٔ بازی‌های مخصوص مگانت نداشتند. این موضوع باعث شد تا تعداد عناوین ساخته‌شده برای این سرویس بسیار کم باشد.
بازخوردهای گذشته‌نگر در مورد سرویس سگا مگانت متنوع بوده‌است و به ستایش ابتکار اولیهٔ توسعهٔ بازی‌های آنلاین برای کنسول‌های ویدیویی پرداخته‌اند، اما همزمان اجرای آن از طریق استفاده از خطوط تلفن و مشکلات سگا در زمینهٔ عدم وجود توسعه‌دهنده برای این سرویس را مورد انتقاد قرار داده‌اند. آدام ردسل از آی‌جی‌ان به تفسیر ویژگی‌های اصلی این سرویس پرداخته‌است و علیرغم اینکه مگانت فقط دارای چند عنوان بازی محدود بوده‌است، گفته‌است که «این برای سال ۱۹۹۰ به‌شدت چشمگیر است». او همچنین به تأثیر سگا بر توسعهٔ بازی‌های آنلاین با استفاده از مگانت به‌عنوان نخستین تلاش این شرکت در این زمینه اشاره می‌کند، و از سگا چنل، جانشین مگانت، نیز با عنوان کمکی به گسترش اینترنت پهن‌باند یاد می‌کند.
شبکه خطوط تلفنی که مگانت بر بستر آن کار می‌کرد، به‌دلیل مشکلات محاسباتی آن در بازی‌های آنلاین مورد انتقاد قرار گرفته‌است. به گزارش "الکترونیک گیمینگ مانثلی"، «با وجود اینکه مودم تله‌جنسیس معرفی شده‌است، اما هنوز در دسترس نیست و مفید بودن واقعی دستگاهی که فقط برای بازی با دوستان از طریق خطوط تلفن استفاده می‌شود، مورد تردید است (هر دو به این مودم نیاز دارند، خطوط تلفن باید پاک باشند، صورتحساب تلفن در صورت تماس از راه دور مشکل‌ساز می‌شود و غیره)» همان مشکلاتی که موجب گرفتاری و مشکلات مگانت در زمینهٔ استفاده از خطوط تلفن برای اتصال به اینترنت شده بود، بعداً و با راه‌اندازی سرویس ایکس‌بند از سوی کاتاپولت انترتینمنت در سال ۱۹۹۴، گریبان‌گیر این سرویس نیز شد.
کن هوروویتز از سگا-۱۶ با اشاره به این که «شرکت‌ها بیشتر تمایل داشتند که پیش از آن که خود را درگیر کنند، منتظر تأیید تأیید عرضهٔ آن بمانند. خودشان، و همان‌طور که زمان نشان داده‌است، و به گواه زمان، شرکت‌های کمی در انتظار بودند تا توسعه [بازی‌ها] را زیر سایهٔ رویکرد «صبر کن و ببین» از سوی سگا پیش ببرند»، به عدم تمایل سگا به راه‌اندازی این سرویس در آمریکای شمالی تحت عنوان یکی از دلایل کمبود عناوین آن اشاره می‌کند. هوروویتز در ادامه این موضوع را به‌عنوان مشکلی که سگا دوباره با ۳۲ایکس در سال ۱۹۹۴ با آن روبرو شد، مورد انتقاد قرار داده و گفته‌است: «تاریخ تنها پنج سال بعد با سخت‌ترین رفتارها تکرار شد. انتظارات سگا مبنی بر دریافت حمایت از اشخاص ثالث برای چیزی که خود اشتیاق چندانی به آن نداشت، کاملاً غیرواقعی بود و در نهایت به این معنی بود که هیچ بازی در خط قرار نخواهد گرفت.» هیدکی ساتو، رئیس سابق بخش تحقیق و توسعهٔ سخت‌افزار کنسول سگا گفته‌است که سگا از فروش مگا مودم پول کمی به دست آورد، اما از این تجربه درس‌هایی آموخت تا از فرصت‌های آینده برای توسعهٔ شبکه‌ای برای سگا ساترن استفاده کند.
پرداخت برای بازی () که گاهی به اختصار P2P نیز نامیده می‌شود، عبارتی است که برای موقعیت‌های مختلفی استفاده می‌شود که در آن برای دریافت خدمات یا کسب امتیاز شرکت در فعالیت‌هایی خاص پول پرداخت می‌شود. وجه مشترک همهٔ اشکال پرداخت برای بازی این است که شخص باید برای «وارد شدن به بازی» پول پرداخت کند، که اغلب با فعالیت‌های مشابه در زمینه‌های ورزشی مقایسه می‌شود.
مَزدَیَسنا (آیین زرتشتی) قدیمی‌ترین دین باقی‌مانده در ایران است. این دین در اواسط هزاره دوم پیش از میلاد پدید آمد و به‌تدریج در سراسر ایران گسترش یافت و سرانجام در سده ششم پیش از میلاد در شاهنشاهی هخامنشی به دین رسمی تبدیل شد. این دین هنوز در جوامع کوچکی که عمدتاً در ایران و هند کنونی قرار دارند تا به امروز باقی مانده‌است. به زرتشتیان هند، پارسی می‌گویند.
بر پایه سرشماری رسمی ایران، در سال ۲۰۱۱، تعداد زرتشتیان در کشور ۲۵٬۲۷۱ نفر بوده‌است، اما برخی از حساب‌های غیررسمی ارقام بالاتری را بیان می‌کنند.
مزدیسنا یا آیین زرتشتی را به زرتشت پیامبر نسبت می‌دهند که در زبان اوستایی "زَرَثوشترَه" نامیده می‌شود و دین به نام اوست. ظاهراً زرتشت کسی بود که این دین را در اواسط هزاره دوم پیش از میلاد پایه‌گذاری کرد. در دوران معاصر، گفته می‌شود که مزدیسنا دینی است که پیروان آن خدای واحدی به نام اهورامزدا که خیر الهی است را می‌پرستند. او موجودات مقدسی مانند ایزدان مشخص و نیز پدیده‌های طبیعی را در کنار خود دارد. در مقابل، تجسمی از شر نیز وجود دارد که می‌خواهد بی‌نظمی و ویرانی بیاورد. این شر در زبان اوستایی به شکل "اَنگِرِه‌مَینیو" و در زبان فارسی میانه به شکل اهریمن آمده‌است.
به نظر می‌رسد باور به خدای خوب و بد بخشی از یک دین دوگانه‌باور است. از این رو، مزدیسنا را می‌توان دینی دوگانه‌باور یا چندخدایی دانست. با این حال، مقاومت و مخالفت زیادی در برابر این دیدگاه وجود دارد. پژوهشگران معاصر کوشیده‌اند که مزدیسنا را دینی یکتاپرستی و حتی تنها دین یکتاپرستی با ریشه هند و اروپایی بدانند. حتی با وجود این‌که امروزه این اصطلاحات به وفور استفاده می‌شوند، هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که این اصطلاحات در دوران باستان شناخته‌شده بوده‌اند و خود زرتشتیان نیز حداقل تا اوایل دوره اسلامی، برچسبی بر دین خود نگذاشتند.
دلیل این موضوع آن است که اسناد مکتوب قدیمی زیادی در مورد مزدیسنا وجود ندارد. به عنوان مثال هیچ گزارش مکتوب بی‌طرفانه‌ای از زمان زرتشت وجود ندارد. به نظر می‌رسد اولین اشاره‌های مکتوب بازمانده به زرتشت (از غیر ایرانیان) مربوط به نویسندگان یونانی باشد. زرتشت و نخستین پیروانش مردمان ایرانی‌تباری بودند که بین عصر برنز و عصر آهن (حدود ۱۲۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد) زندگی می‌کردند.مری بویس ""Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices""
زمان مهاجرت مردمان ایرانی‌تبار به ایران عمدتاً از طریق سوابق و منابع آشوری قابل تخمین است. هرودوت نیز یکی از قبیله‌های پادشاهی ماد را به یاد می‌آورد که به عنوان «مغ» شناخته شده و شامل بسیاری از روحانیون دینی می‌شده که هم به مادها و هم به پارسیان خدمت می‌کردند. مشخص است که در زمان پادشاهی مادها (حدود ۶۱۲ پیش از میلاد)، دین زرتشتی هم در منطقه پارس (پایتخت بعدی ایران) و هم در نواحی شرقی ایران تثبیت شده بود.
اروپایی‌ها زمانی که به کاوش در جهان پرداختند و به ایران رفتند، آیین زرتشتی را در ایران «کشف» کردند. این رویداد در جایی در قرن هفدهم میلادی اتفاق افتاد. حضور و نفوذ اروپایی‌ها فراتر از سلسله‌های پادشاهی در ایران است. زمانی که اروپایی‌ها به ایران رسیدند، احساس خوبی نسبت به این سرزمین داشتند، زیرا گوناگونی فرهنگی ایران را در جاهای دیگری که دیده بودند، پیدا نکرده بودند. اروپایی‌ها در ابتدا چیز زیادی از دین زرتشت نمی‌دانستند، اما شیفتگی اروپاییان به این سرزمین و دین، تبدیل به مطالعه آکادمیک مشرق زمین شد.
اروپایی‌ها رابطه و سابقه خوبی با دین اسلام که در آن زمان دین غالب منطقه بود، نداشتند. با این حال، مزدیسنا یک دین پیش از اسلام است که باقی مانده‌است، بنابراین این امر مطالعه آن را برای اروپایی‌ها جذاب کرد. نخستین محققان اروپایی که در ایران به پژوهش دربارهٔ آیین زرتشتی پرداختند، عمدتاً از دین مسیحیت بودند. دین مسیحیت از نظر اروپایی‌ها، دین یکتاپرستی و برتر دیده می‌شود. از آنجایی که اروپایی‌ها شیفته دین زرتشتی در ایران بودند و نسبت به آن دید مثبت داشتند، نخستین کسانی بودند که سعی کردند این دین را با مفاهیمی که می‌دانستند، مانند یکتاپرستی، برچسب بزنند.
خود زرتشتیان نیز احتمالاً درگیر مطالعات دینی خود بودند؛ زیرا می‌دانیم که بر پایه دانش‌پژوهی مدرن، مطالعات شرق‌شناسی در انزوا و به‌تنهایی ظهور نکرده‌است. در واقع، این مطالعات حاصل تعامل و تبادل فکری بین علما و افرادی است که آن را مطالعه می‌کنند؛ بنابراین، این احتمال وجود دارد که زرتشتیان نیز ایده‌های مربوط به دین خود را شکل داده باشند. این مطالعات اولیه، دیدگاه‌های ما در مورد آیین زرتشتی در ایران را تعیین کرده‌است. بحث و مطالعه در مورد منشأ و ماهیت آیین زرتشتی چه در مطالعات غربی و چه در ایران هنوز ادامه دارد.
ایرانیان به رهبری کوروش بزرگ با شکست دادن سلسله مادها در سال ۵۴۹ پیش از میلاد، دومین سلسله و دومین شاهنشاهی ایرانی را تأسیس کردند. با گسترش امپراتوری ایرانیان، آیین زرتشتی به مورخان یونانی مانند زانتوس، اودوکسوس کنیدوسی و ارسطو معرفی شد که هر کدام تاریخ متفاوتی از زندگی زرتشت می‌دهند، اما طبیعتاً او را پیامبر ایرانی می‌دانستند و وی را «استاد مغ‌ها» می‌نامیدند.مری بویس ""Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices""
اگرچه از زمان کوروش بزرگ کتیبه ای در مورد دین او باقی نمانده‌است، ولی محراب‌های آتش یافت شده در پاسارگاد، و همچنین این واقعیت که او دخترش را به نام ملکه ویشتاسپ (حامی زرتشت)، آتوسا نامید، نشان می‌دهد که او واقعاً یک زرتشتی بوده‌است.
گفته می‌شود که در زمان داریوش بزرگ (۵۴۹ پیش از میلاد – ۴۸۵/۴۸۶ پیش از میلاد)، دین امپراتوری هخامنشی، زرتشتی بوده‌است. این ادعا به دلیل یکی از کتیبه‌های داریوش بزرگ (سنگ‌نوشته داریوش یکم در نقش رستم) است که به شرح زیر است:
همین امر موجب این باور می‌شود که مزدیسنا قدیمی‌ترین دین ایران است. مهم‌تر از آن، این نکته است که مزدیسنا دین اصیل ایرانی است. با این حال، به‌جز کتیبه بالا، لزوماً هیچ مفهوم یا مدرکی برای این اظهارات وجود ندارد.
تخت جمشید یا پارسه، یکی از چهار پایتخت شاهنشاهی هخامنشی بود که توسط داریوش بزرگ و خشایارشا ساخته شد. تخت جمشید شهر باشکوهی بود که در جهان به عنوان «ثروتمندترین شهر زیر آفتاب» شناخته می‌شد. این شهر همچنین پایتخت تجاری خاور نزدیک بود.
یکی از کاربردهای اصلی تخت جمشید، میزبانی نوروز، جشن باستانی زرتشتیان بود. از این رو هر سال نمایندگانی از هر کشوری که تحت فرمانروایی ایران بود، هدایایی به تخت جمشید می‌آوردند تا وفاداری خود را به شاه و شاهنشاهی هخامنشی نشان دهند.
شاهنشاهی ساسانی (۶۵۱–۲۲۴ پس از میلاد) مزدیسنا را به عنوان دین رسمی اعلام و احیای دینی مزدیسنا را ترویج کرد. ساسانیان در طول چند سده فرمانروایی بر قفقاز، با تلاش برای ترویج دین زرتشتی، به موفقیت‌های چشمگیری در آن منطقه دست یافتند و مزدیسنا آیین مهم و برجسته‌ای در قفقاز پیش از مسیحیت (به‌ویژه در جمهوری آذربایجان امروزی) بود.
به دلیل پیوندهای مسیحیت با امپراتوری روم که از زمان شاهنشاهی اشکانی رقیب اصلی ایران بود، ساسانیان به مسیحیت رومی بدگمان بودند، و پس از پادشاهی کنستانتین بزرگ، گاهی پیروان آن را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند. دولت ساسانی با رعایای ارمنی در نبرد آوارایر (۴۵۱ پس از میلاد) درگیر شد و آن‌ها را به‌طور رسمی از کلیسای روم جدا کرد. اما ساسانیان مسیحیت کلیسای نسطوری ایران را تحمل می‌کردند یا حتی گاهی از آن حمایت می‌کردند. پذیرش مسیحیت در گرجستان (پادشاهی ایبری) باعث زوال آرام و تدریجی مزدیسنا در آن‌جا شد،Dr Stephen H Rapp Jr. "The Sasanian World through Georgian Eyes: Caucasia and the Iranian Commonwealth in Late Antique Georgian Literature" Ashgate Publishing, Ltd. , 28 September 2014. p 160 اما در اواخر سده پنجم پس از میلاد، هنوز به‌طور گسترده‌ای به عنوان چیزی شبیه به یک دین تثبیت‌شده دوم پرستش می‌شد.Ronald Grigor Suny. "The Making of the Georgian Nation" انتشارات دانشگاه ایندیانا، 1994 p 22Roger Rosen, Jeffrey Jay Foxx. "The Georgian Republic, Volume 1992" Passport Books, 1992 p 34
مانی پیامبری ایرانی با ریشه اشکانی اصیل بود که آیین مانوی را پایه‌گذاری کرد که حاوی بسیاری از عناصر زرتشتی و همچنین گنوسیسم بود. با این حال، مانی، تجربه زندگی روی زمین توسط انسان‌ها را با رنج و بدبختی می‌دانست که در تضاد با دیدگاه زرتشتی بود که زندگی را از راه شادی جشن می‌گرفت.
مانی توسطشاپور یکم پادشاه ساسانی با مهربانی مورد استقبال قرار گرفت و سال‌های زیادی را در دربار او گذراند و در تمام دوران سلطنت شاپور در آنجا محافظت شد. اما مانی به زبان سریانی که یک زبانی سامی است می‌نوشت و تمام آثار او باید توسط پیروانش به زبان فارسی میانه ترجمه می‌شد که نام برترین خدای مانی را زروان ترجمه کرده و او را پدر اورمزدمری بویس، ""Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices"": "Under the early Sassanians" (اهورامزدا) خدای خرد، خدای اصلی دین زرتشتی نامیدند.
اگرچه منشأ زرتشتی زروانی نامشخص است، ولی این آیین در دوره ساسانیان بود که مورد استقبال گسترده قرار گرفت و بسیاری از شاهنشاهان ساسانی نیز حداقل تا حدی زروانی بودند. آیین زروانی در دوران ساسانیان از مجوزهای سلطنتی برخوردار بود، اما هیچ اثری از آن پس از سده دهم میلادی باقی نمانده‌است.
آیین زروانی برخلاف مزدیسنا، اهورامزدا را نه آفریننده ماورایی، بلکه یکی از دو ایزد مساوی اما متضاد و زیر سلطه زروان می‌داند. باور مرکزی آیین زروانی، "اهورامزدا" (فارسی میانه: اورمزد) و "اَنگِرِه‌مَینیو" (اهریمن) را برادران دوقلویی ساخت که تا به حال با هم وجود داشته‌اند.
گزارش‌های غیرزرتشتی از باورهای نوعاً زروانی اولین آثار زرتشتی بود که به غرب رسید و محققان اروپایی را گمراه کرد تا به این نتیجه برسند که دین زرتشتی یک ایمان دوگانه‌باور است.
آیین مزدیسنایی زروانی را نباید با استفاده آیین مانوی از نام زروان در متون پارسی میانه برای نشان‌دادن ایزد نور آیین مانوی اشتباه گرفت. خود مانی (احتمالا به دلایل سیاسی) در "شاپورگان" خود که به حامی خود شاپور دوم تقدیم کرد، این مناسک را معرفی کرده بود. در دوره زمانی باقی‌مانده از پادشاهی ساسانی، مانویان یک اقلیت تحت تعقیب بودند و مانی نیز توسط بهرام اول به اعدام محکوم شد.
دودمان شیعه‌مذهب صفوی جامعه زرتشتیان که زمانی جامعه پر جنب و جوش بود را ویران کرد. صفویان طبق سیاست رسمی خود می‌خواستند همه به مذهب شیعه بپیوندند و صدها هزار زرتشتی و سایر اقلیت‌هایی که امتناع کردند را کشتند. در نتیجه، اکثر زرتشتیان راهی هند شدند و فقط حدود ۲۰ درصد جمعیت زرتشتی در ایران باقی مانده بودند که اکثر آن‌ها نیز در اواخر قرن نوزدهم مجبور به مهاجرت شدند زیرا سلسله قاجار محدودیت‌های بیشتری را بر آنها تحمیل کرد.
در زمان حکومت دودمان قاجار، آزار مذهبی زرتشتیان بیداد می‌کرد. با توجه به افزایش ارتباط با نیکوکاران با نفوذ زرتشتی هند مانند مانکجی لیمجی هاتریا، بسیاری از زرتشتیان ایران را به مقصد هند ترک کردند و در آنجا دومین جامعه بزرگ زرتشتیان هند را به نام ایرانی‌ها تشکیل دادند.
«ریشه‌ها ریشه‌های خون‌آلود» ترانه‌ای از گروه هوی متال سپولترا است که در فوریهٔ ۱۹۹۶ در قالب تک‌آهنگ اصلی ششمین آلبوم آن‌ها با نام "ریشه‌ها" منتشر شد. این قطعه آهنگ امضای سپولترا به‌شمار می‌آید.
شعر «ریشه‌های خون‌آلود» به مفاهیمی هم‌چون هویت فرهنگی، غرور و مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی اجتماعی می‌پردازد. در تنظیم «ریشه‌های خون‌آلود» از سازهای کوبه‌ای بومیان آمازون استفاده شده‌است. به گفتهٔ مکس کاوالرا اعضای گروه در مراحل ساخت و ضبط ترانه این ایده را داشتند که تصویری پُرمایه از جایی که آمده بودند را نشان دهند. راس رابینسون که تهیه‌کنندهٔ این اثر بود سال‌ها بعد به عنوان «پدرخواندهٔ نو متال» شهرت پیدا کرد.
اشعار «ریشه‌های خون‌آلود» اغلب به عنوان «بزرگداشت رگ و ریشهٔ برزیلی سپولترا و رد امپریالیسم فرهنگی غرب» تفسیر می‌شوند. کلمهٔ «ریشه‌ها» به ارتباط گروه با سرزمین و فرهنگ اجدادی‌شان و همچنین به ریشه‌های خود موسیقی متال اشاره دارد. کلمهٔ «خون‌آلود» حاکی از مبارزه‌ای خشونت‌آمیز برای احیای این ریشه‌ها و دفاع از آن‌ها در برابر نیروهای تحمیل‌گر گلوبالیزاسیون و یک‌دست‌سازی جوامع است.
مکس کاوالرا در مصاحبه‌ای با مجلهٔ گیتار ورلد توضیح داده که «این آهنگ دربارهٔ این است که چگونه باید به ریشه‌ها، فرهنگ خود بچسبیم. قسمت خونین یعنی باید برایش بجنگیم، اگر لازم شد باید برایش بمیریم. این یک سرود برای همهٔ آن مردمانی در سراسر جهان است که برای زنده نگه داشتن فرهنگ‌شان، برای زنده نگه داشتن سُنت‌هایشان تلاش می‌کنند».
سگا چَنِل () یک سرویس بازی آنلاین متوقف‌شده‌است که توسط سگا برای کنسول بازی ویدئویی سگا جنسیس توسعه یافته و به‌عنوان یک سیستم تحویل محتوا عمل می‌کند. سگا چنل که در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴ راه‌اندازی شد، توسط تی‌سی‌آی و تایم وارنر کیبل از طریق سرویس تلویزیون کابلی و از طریق کابل کواکسیال در اختیار عموم قرار گرفت. این سرویس یک سرویس پرداختی بود که از طریق آن مشتریان می‌توانستند به‌صورت آنلاین به بازی‌های جنسیس دسترسی داشته باشند، دموهای بازی‌ها را امتحان کنند و کدهای تقلب آن‌ها را دریافت کنند. تا ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۸، سگا چنل سه سال پس از عرضهٔ کنسول نسل بعدی سگا با نام سگا ساترن فعال کرد. اگرچه سگا چنل به‌دلیل راه‌اندازی ضعیف و هزینهٔ اشتراک بالا مورد انتقاد قرار گرفته‌است، اما به‌دلیل نوآوری‌هایش در محتوای قابل بارگیری و تأثیر آن بر سرویس‌های بازی آنلاین مورد تحسین قرار گرفته‌است.
سگا جنسیس که با نام مگا درایو در سال ۱۹۸۸ در ژاپن، در سال ۱۹۸۹ در آمریکای شمالی و در سال ۱۹۹۰ با همین نام در اروپا و سایر مناطق عرضه شد، به‌عنوان نقطهٔ ورود سگا به دوران ۱۶ بیتی کنسول‌های بازی ویدئویی در نظر گرفته می‌شود.
در سال ۱۹۹۰، سگا نخستین سرویس مبتنی بر اینترنت خود با نام سگا مگانت را برای جنسیس در ژاپن معرفی کرد. این سرویس که از طریق یک کارتریج و یک وسیلهٔ جانبی به نام مگا مودم کار می‌کرد، به دارندگان مگا درایو اجازه می‌داد ۱۷ عنوان بازی را به صورت آنلاین انجام دهند. نسخهٔ آمریکای شمالی این سرویس با نام «تله-جنسیس» نیز معرفی شد، اما هرگز در آن منطقه راه‌اندازی نشد. سامانهٔ دیگر مبتنی بر تلفن سگا با نام مگا انسر، مگا درایو ژاپنی را به یک پایانهٔ بانکداری آنلاین تبدیل کرد. به‌دلیل تعداد کم بازی‌های موجود در بستر مگانت، قیمت بالا و عدم موفقیت مگا درایو در ژاپن، این سامانه به یک شکست تجاری تبدیل شد. در سال ۱۹۹۲، دستگاه جانبی مگا مودم را می‌شد با قیمت پایین‌تری در فروشگاه‌های ارائه‌دهندهٔ تخفیف و ارزان‌فروشی‌ها یافت و در نسخهٔ بازسازی‌شدهٔ مگا درایو که در سال ۱۹۹۳ عرضه شد، پورت ۹ پین ئی‌اکس‌تی حذف شد و امکان اتصال به سرویس مگانت نیز از آن سلب شد.
در آوریل ۱۹۹۳، سگا سرویس سگا چنل را معرفی کرد که از خدمات تلویزیون کابلی برای ارائهٔ محتوا استفاده می‌کرد. آزمایش سراسری در ایالات متحده در ماه ژوئن آغاز شد، و راه‌اندازی این سرویس نیز در دسامبر آغاز شد، پس از آن و در سال ۱۹۹۴ این سرویس به‌طور کامل در سراسر ایالات متحده نیز فعال شد. تا ژوئن ۱۹۹۴، ۲۱ شرکت کابلی برای ارائهٔ خدمات سگا چنل به مخاطبان خود ثبت‌نام کردند. هزینه‌های این سرویس در ایالات متحده بسته به مکان متفاوت بود، اما این هزینه تقریباً برابر با ۱۵ دلار آمریکا به‌علاوهٔ هزینهٔ فعال‌سازی ۲۵ دلاری بود، که شامل مبدل نیز می‌شد. سگا چنل در اواخر سال ۱۹۹۵ با هزینهٔ ماهانهٔ حدود ۱۹ دلار کانادا در کانادا نیز راه‌اندازی شد. در طول مراحل برنامه‌ریزی این سرویس، سگا به‌دنبال سرمایه‌گذاری در بازار اجاره‌ای بود که با کرایه دادن سگا سی‌دی از طریق شرکت بلاکباستر ویدئو تا حدی موفقیتی نسبی را تجربه کرد و به‌دنبال پایه‌گذاری بازی‌ها و دموهای این سرویس برای فروش کارتریج‌های بیشتر بود.
در اوایل سال ۱۹۹۵، هایائو ناکایاما، مدیرعامل سگا، توسعهٔ سگا جنسیس و افزونه‌های آن، سگا سی‌دی و سگا ۳۲ایکس را پایان داد. این تصمیم برای حمایت از سگا ساترن اتخاذ شد که قبلاً در ژاپن منتشر شده بود. این باعث شد که سگا چنل همزمان با سقوط فروش جنسیس در بازار منتشر شود. سگا چنل در دوران اوج خود بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ مشترک داشت، اما در سال ۱۹۹۷ و دو سال پس از تغییر تمرکز ناکایاما از جنسیس به ساترن، این تعداد به ۲۳۰٬۰۰۰ مشترک کاهش یافت. اگرچه سگا به گزینه‌هایی برای ارائهٔ این سرویس به رایانه‌های شخصی نظر داشت، اما افزایش مودم‌های کابلی و بازی‌های اینترنتی تقاضا برای چنین سرویسی را از بین برد. در اواخر نوامبر ۱۹۹۷ اعلام شد که سگا چنل در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ بسته خواهد شد، اما در نهایت این سرویس برای یک ماه دیگر فعال ماند و نهایتاً فعالیت آن در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۸ متوقف شد.
مالکان کنسول جنسیس پس از خرید اولیه و پرداخت هزینهٔ فعال‌سازی، مبدلی را دریافت می‌کردند که در جای کارتریج کنسول قرار می‌گرفت. این مبدل کنسول را با استفاده از یک کابل کواکسیال خروجی در پشت کارتریج به یک سیم تلویزیون کابلی وصل می‌کرد راه‌اندازی کنسول جنسیس پس از نصب مبدل سگا چنل فعال باعث می‌شد که منوی اصلی سرویس بارگیری شود؛ فرایندی که تقریباً ۳۰ ثانیه طول می‌کشید. از آنجا، گیمرها می‌توانستند به محتوایی که می‌خواهند بازی کنند دسترسی داشته باشند و آن را در سیستم خود بارگیری کنند. فرایند بارگیری ممکن بود برای هر بازی تا چند دقیقه طول بکشد. این داده‌ها در حافظهٔ رم ۴ مگابایتی مبدل بارگیری می‌شدند و با خاموش شدن سامانه نیز از این حافظه حذف می‌شدند.
برنامه‌نویسی و انتقال سرویس ماهانهٔ سگا چنل با تشکیل یک تیم تولید در سگا آغاز شد که هر ماه محتوا را جمع‌آوری می‌کرد و آن را روی یک سی‌دی-رام بارگذاری می‌کرد. سپس این داده‌ها را به ایستگاه ماهواره‌ای تی‌سی‌آی، واقع در دنور، کلرادو ارسال می‌کرد. از این ایستگاه، سیگنال از طریق ماهوارهٔ گلکسی ۷ هیوز کامیونیکیشنز ارسال می‌شد که برای ارائه‌دهندگان سرویس تلویزیون کابلی محلی در بسامد قابل بارگذاری، و در بسامد قابل بارگیری بود. با این حال، در کانادا و در سرتاسر آمریکای جنوبی و اروپا، به نفع بارگذاری مستقیم از سی‌دی-رام سگا چنل از طریق یک سرشبکهٔ تلویزیون کابلی از مرحلهٔ انتقال ماهواره‌ای به‌طور کلی صرف نظر می‌شد. برای اینکه سیگنال به درستی کار کند، باید بدون نویز می‌بود تا از وقفه در بارگیری جلوگیری شود. برای اطمینان از عدم وجود مشکل، ارائه‌دهندگان سرویس کابلی مجبور بودند سیگنال پخش خود را «تمیز» کنند.
سرویس سگا چنل میزبان حداکثر ۵۰ بازی جنسیس در هر زمان بود. عناوین در دسترس در هر ماه تغییر می‌کردند؛ با این حال، برخی از به‌روزرسانی‌ها به صورت هفتگی اتفاق می‌افتاد. در سال ۱۹۹۷، سگا تعداد بازی‌های میزبانی‌شده به‌صورت هم‌زمان را به ۷۰ عنوان و بسامد به‌روزرسانی‌ها را به دو هفته یکبار تغییر داد. بازی‌های این سرویس شامل عناوینی مانند "سونیک و ناکلز"، "قهرمانان ابدی" و "غارتگر فضایی ۲" می‌شد که توسط سگا توسعه یافته بودند؛ علاوه بر این، عناوین توسعه‌یافته توسط دارندگان مجوز سگا، مانند "بابزی ۲" و "علاءالدین" نیز در دسترس بودند. برخی از این بازی‌ها مانند "ابرمبارز خیابانی ۲" در مقایسه با نسخهٔ کارتریجی خود محتوای کمتری داشتند تا بتوانند با حافظهٔ مبدل سازگار شوند. سگا چنل همچنین میزبان بازی‌هایی در برخی از مناطقی بود که نسخهٔ کارتریج نداشتند. از جملهٔ این بازی‌ها می‌توان به "پالس‌من"، ""، و "سرباز بیگانه" اشاره کرد که در آمریکای شمالی در این سرویس میزبانی می‌شدند. این سرویس همچنین دموی بازی‌های آینده مانند "خشم کهنه" را ارائه می‌داد. اگرچه بازی‌ها و دموها به‌طور منظم تغییر می‌کردند، اما دسته‌بندی‌هایی که بازی‌ها در آن‌ها قرار می‌گرفتند ثابت ماندند و تغییری نکردند. با در نظر داشتن کنترل‌های والدین، همهٔ بازی‌های این سرویس رتبه‌بندی متناسب خود را از شورای رتبه‌بندی بازی‌های ویدئویی دریافت کردند. این سرویس همچنین حاوی یک سیستم قفل بود که به والدین اجازه می‌داد برای دسترسی به محتوای دارای رتبه‌بندی بزرگسالان، یک رمز عبور تنظیم کنند.
علاوه بر بازی‌ها و دموها، سگا چنل قابلیت‌های دیگری نیز داشت. کدهای تقلب و همچنین نکات بازی‌ها مستقیماً از شبکه قابل دسترسی بودند. این سرویس همچنین میزبان مسابقاتی مانند تبلیغ با "تریپل پلی ۹۶" الکترونیک آرتس و رویدادی در سال ۱۹۹۵ که در آن به بازیکنانی که "خشم کهنه" را در یک دورهٔ کوتاه ۲۴ ساعته همزمان با در دسترس بودن نسخهٔ کامل بازی، به پایان می‌رساندند، یک شمارهٔ تلفن برای تماس داده می‌شد و آن‌ها را واجد شرایط کسب جایزه می‌کرد.
سگا چنل در طول عمر خود یکی از جایزه‌های «بهترین چیزهای جدید» را در سال ۱۹۹۴ از "پاپیولار ساینس" دریافت کرد. به همین ترتیب، یک نظرسنجی انجام‌شده در اوت ۱۹۹۵ توسط "اسپورتس ایلاستریتد" نشان داد که احتمال خرید اشتراک سگا چنل از سوی کودکان بین ۹ تا ۱۳ سال پنج برابر بیشتر از احتمال خرید سگا ساترن، نینتندو ۶۴ یا پلی‌استیشن در راه بازار بوده‌است. این سرویس بعداً تا ۲۵۰٬۰۰۰ مشترک نیز کسب کرد. با این حال، سگا پیش‌بینی کرده بود که سگا چنل تا پایان سال اول فعالیت خود بیش از یک میلیون مشترک داشته باشد و این سرویس را برای بیش از ۲۰ میلیون خانوار در دسترس قرار داده بود.
بازخوردهای گذشته‌نگر پیرامون سگا چنل، نوآوری و نقش آن در توسعهٔ بازی‌های آنلاین را ستایش می‌کنند، اما از هزینه‌های بالای اشتراک و زمان ورود آن به بازار انتقاد می‌کنند. آدام ردسل، نویسندهٔ آی‌جی‌ان اشاره کرده‌است که چگونه سگا چنل باعث شد بسیاری از شرکت‌های کابلی سیگنال‌های پخش خود را پاکسازی کنند و با ذکر این که «... این واقعیت که شما در حال حاضر از اینترنت پهن‌باند لذت می‌برید، می‌تواند به لطف سگا باشد»، به نقش این سرویس در توسعهٔ اینترنت پرسرعت نیز اشاره کرده‌است. لوی بوکانن که او نیز برای آی‌جی‌ان می‌نویسد، به سگا چنل به‌همراه نقش آن در توسعهٔ بازی‌های مدرن و خدمات ارائهٔ محتوا، مانند ایکس‌باکس لایو آرکید و پلی‌استیشن نتورک اشاره کرده و گفته‌است: «سگا و کل صنعت درس‌های مهمی از سگا چنل آموختند. همان‌طور که از سرویس سگانت دریم‌کست مشخص است، سگا همچنان به ایدهٔ دانلود و [بازی] آنلاین متعهد بوده‌است… همچنین می‌توانید دی‌ان‌ای سرویس‌های اولیه مانند سگا چنل را در پورتال‌های مدرن مانند ایکس‌بی‌ال‌ای و پی‌اس‌ان مشاهده کنید که دموها در حال حاضر جزئی اصلی از آن‌ها هستند.» کارکنان یوگو نتورکز نیز از سگا چنل با عنوان گامی مهم در توسعهٔ هر دو سرویس مذکور یاد می‌کنند.
کن هوروویتز از سگا-۱۶ از زمان‌بندی ضعیف سگا برای راه‌اندازی سگا چنل و نیز قیمت بالای اشتراک آن انتقاد کرده‌است. به گفتهٔ هوروویتز، «چه کسی ۱۳ دلار در ماه برای بازی کردن یک سیستم در حال مرگ خرج می‌کند؟ این اشتباه هولناک (یکی از اشتباهات متعدد سگا اینترپرایز) باعث شد که خرده‌فروشان موجودی سیستم‌های خود را کنار بگذارند و بدین ترتیب سرنوشت سگا چنل را یک‌بار برای همیشه رقم بزنند.» بوکانن نیز همین احساسات را تکرار می‌کند و می‌گوید: «شاید اگر سگا چنل زودتر در چرخهٔ عمر کنسول منتشر می‌شد—جنسیس که در سال ۱۹۸۹ در آمریکا عرضه شد—احتمالاً اوضاع به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد. از این گذشته، این سرویس به دلیل پیشرفت در زمینهٔ بازی و فناوری مورد توجه قرار گرفت.» یوگو نیز به پتانسیل‌هایی اشاره می‌کند که سگا چنل می‌توانست با صرف زمان بیشتر در توسعه در زمینهٔ بازی‌های چندنفرهٔ رقابتی داشته باشد، و بیان می‌کند: «اگر سگا چنل کمی زودتر در طول عمر جنسیس عرضه شده بود، در معرض دید بسیار بیشتری قرار می‌گرفت و شاید بازی آنلاین برای بازی‌هایی که می‌توانستند مستقیماً برای این سرویس توسعه داده شوند، امکان‌پذیر می‌بود.»
عوض شهابی‌فر سرتیپ‌دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که از فرماندهان ارشد نیروی قدس محسوب می‌شود.
وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق از نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد. او پس از جنگ در جایگاه‌هایی چون جانشین تیپ‌های ۴۸ فتح، ۴۴ قمر بنی‌هاشم، ۵۷ ابوالفضل و ۴۲ قدر، همچنین فرمانده لشکر ۴ بعثت فعالیت نمود.
شهابی‌فر از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ فرمانده تیپ ۴۸ فتح بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰ به‌عنوان فرمانده سپاه فتح کهگیلویه و بویراحمد فعالیت می‌کرد. وی در سال ۱۳۹۱ به نیروی قدس منتقل شد و دوره‌هایی فرماندهی قرارگاه محمد رسول‌الله سوریه و محورهای عملیاتی عراق علیه داعش و جبهه النصره را برعهده داشت. او به‌علت عملکردش در جنگ داخلی سوریه نشان فتح دریافت کرد.
ور چو (متولد ۲۶ مارس ۱۹۷۷) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر تایوانی است. چو اولین آلبوم خود را "در" سال ۱۹۹۹ منتشر کرد که بیش از یک میلیون نسخه در فروخت. همراه با استفانی سان، الوا هسیائو و جولین تسای، چو به عنوان یکی از چهار دیوای آینده موسیقی ماندوپاپ در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ در نظر گرفته شد. او تا به امروز ۷ آلبوم استودیویی منتشر کرده‌است. وی سابقه بازی در فیلم "بزرگ‌ترین سوء تفاهم و سریال کارگران را دارد."
مندی وونگ چی من (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۸۲) یک بازیگر هنگ کنگی است که با TVB قرارداد دارد.
مندی وانگ که در هنگ کنگ به دنیا آمد، در خانواده ای تک والد بزرگ شد. وونگ به رقص بسیار علاقه دارد و از سال‌های نوجوانی تمرین می‌کند. او همچنین درجه ۸ را در پیانو کسب کرده بود. او یک خواهر بزرگتر به نام کتی وانگ دارد که متخصص سابق زبان انگلیسی در مرکز آموزشی کینگز گلوری بود. مادر آنها صاحب یک بوتیک لوازم آرایشی در وان چای است.
وونگ حرفه بازیگری خود را با شرکت در مسابقه زیبایی دوشیزه هنگ کنگ ۲۰۰۷ آغاز کرد، جایی که او در بین ۵ فینالیست برتر قرار گرفت. او با بازی خود در درام‌های "L'Escargot" و شکست بقراط در سال ۲۰۱۲ به شهرت رسید و جایزه بهترین هنرمند زن را در جوایز سالگرد TVB در سال ۲۰۱۲ به دست آورد. در سال ۲۰۱۸، وونگ برای بازی خود در کمدی "سه نفری"، تحسین منتقدان را به دست آورد، و جوایز بازیگر زن مورد علاقه TVB را در مالزی و سنگاپور در جشن سالگرد ۵۱ سالگی TVB 2018 به دست آورد. Mingpao OL 20-11-2018
میر محمد هاشم بیگ فزونی استرآبادی نویسنده فارسی‌زبان در سدۀ یازدهم قمری بود. او بخشی از زندگی خود را مشغول مسافرت در سرزمین‌های هند، ایران و عرب بود و سرانجام دیده‌ها و شنیده‌هایش را در قالب کتابی به نام "بُحیره" گردآوری کرده‌است که در دو بخش تاریخ‌نگاری و عجایب‌نگاری در فصل‌های گوناگون نوشته شده‌است.
مجتبی پارساپور (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۸۰) بازیکن فوتسال اهل ایران است که در حال حاضر برای تیم باشگاه فوتسال مس سونگون و تیم ملی ایران بازی می‌کند.
پارساپور فوتسال را از شهر زادگاهش، مشهد، آغاز کرد و نخستین بار همراه با باشگاه چیپس کامل مشهد حضور در لیگ برتر را تجربه کرد و پس از درخشش در تیم ملی فوتسال زیر ۲۰ سال ایران مورد توجه باشگاه شهید منصوری قرچک قرار گرفت و به این تیم پیوست. وی در ادامه به تیم مس سونگون آذربایجان پیوست و ضمن کسب عنوان قهرمانی با این تیم، به عنوان بهترین بازیکن جوان فصل ۱۴۰۱ لیگ برتر ایران برگزیده شد.
وی در سال ۱۴۰۱ توسط وحید شمسایی به اردوی تیم ملی فوتسال ایران دعوت شد و در سال ۱۴۰۲ نیز همراه با تیم ملی ایران نایب قهرمانی مسابقات دوستانه برزیل شد؛ وی در دیدار پایانی این رقابت‌ها از گلزنان ایران مقابل تیم ملی برزیل بود.
ام عیسی بنت موسی هادی شاهدخت عباسی، دختر خلیفه عباسی هادی، برادرزاده هارون الرشید و همسر اول هفتمین خلیفه عباسی مأمون بود.
تاریخ‌نگاری اتیوپیEthiopian historiography دربردارنده منابع بومی و بیگانه مشتمل بر منظومات باستان، سده‌های میانه، اوایل مدرنیته و مدرن نگارش تاریخ اتیوپی است. ریشه‌های نوشته‌های تاریخی اتیوپی را می‌توان در پادشاهی باستانی آکسوم (حدود ۹۴۰ – حدود ۱۰۰ سال پس از میلاد) جستجو کرد. این متون اولیه به خط اتیوپیایی گعز یا الفبای یونانی نوشته شده‌بودند و شامل انواع مدیوم‌ها مانند نسخه‌های خطی، کتیبه‌های سنگ‌نبشته بر روی لوح ستون‌های یادبود و ابلیسک‌هایی بودند که رویدادهای معاصر را مستندنگاری می‌کردند. نگاشتن تاریخ در اوایل دودمان سلیمان (۱۲۷۰–۱۹۷۴) به یک ژانر ثابت در ادبیات اتیوپی تبدیل شد. در این دوره، تاریخ‌های مکتوب معمولاً به شکل زندگی‌نامه‌های سلطنتی و رویدادنامه دودمانی بود که با ادبیات هاژیوگرافیک و تاریخ‌های جهانی، در قالب سالنامه تکمیل می‌شد. اساطیر مسیحی به‌دلیل آثاری مانند "کبرا ناگاست"Kebra Nagast; ክብረ ነገሥት ارتدکس، به محور تاریخ‌نگاری قرون وسطی اتیوپی تبدیل شدند. این امر عقاید تبارشناسی حاکمان دودمان سلیمانی اتیوپی را استحکام بخشید که ادعا می‌کردند از نوادگان سلیمان، پادشاه افسانه‌ای اسرائیل هستند.
ادبیات تاریخ‌نگاری اتیوپی به‌طور سنتی تحت سلطه الهیات مسیحی و گاه‌شماری کتاب مقدس بوده‌است. همچنین تأثیر قابل توجهی از عناصر مسلمان، بت‌پرست و خارجی از درون شاخ آفریقا و فراتر از آن وجود داشت. روابط دیپلماتیک با جهان مسیحیت در دوران روم و در زمان اولین پادشاه مسیحی اتیوپی، ایزانای آکسوم، در قرن چهارم پس از میلاد برقرار شد و در اواخر قرون وسطی با سفر و بازگشت سفارتخانه‌ها به اروپای قرون وسطی تجدید گشت. وقایع‌نگاران اروپای قرون وسطی با تکیه بر میراث نوشته‌های تاریخی یونان و روم باستان در مورد اتیوپی، تلاش‌هایی برای توصیف اتیوپی، مردم آن و ایمان مذهبی در ارتباط با اسطوره یوحنای کشیش انجام دادند که به‌عنوان متحدی بالقوه علیه قدرت‌های اسلامی شناخته می‌شد. تاریخ اتیوپی و مردمان آن در آثار تاریخ‌نگاری اسلامی قرون وسطی، دانشنامه‌های چینی، ادبیات سفر و تاریخ‌های رسمی نیز نامبرده شده‌است.
در طول قرن شانزدهم و شروع دوره مدرنیته اولیه، اتحادهای نظامی با امپراتوری پرتغال ایجاد شد، مبلغان کاتولیک یسوعی نیز وارد گشته و جنگ طولانی با دشمنان اسلامی از جمله سلطنت عدل، امپراتوری عثمانی و مردم چندخداپرست اورومو، امنیت امپراتوری اتیوپی را به خطر انداخت. این اتصالات و درگیری‌ها الهام‌بخش آثار قوم‌نگاری توسط نویسندگانی مانند باهریBahrey; ባሕርይ بودند که در عرف تاریخ‌نگاری موجود نهادینه شده و دیدگاه بسیطی را در وقایع‌نامه‌های تاریخی برای جایگاه اتیوپی در جهان تشجیع می‌کردند. هیئت‌های یسوعی پدرو پائز (۱۵۶۴–۱۶۲۲) و مانوئل دی آلمیداManuel de Almeida (۱۵۸۰–۱۶۴۶) نیز تاریخ اتیوپی را نگاشتند، اما در میان کشیشان یسوعی هند پرتغالی به‌صورت دست‌نویس باقی ماند و تا دوران مدرن در غرب منتشر نشد.
تاریخ‌نگاری نوین اتیوپی به‌صورت محلی توسط بومیان اتیوپیایی و همچنین مورخان خارجی مانند هیوب لودولفHiob Ludolf توسعه یافت. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد دوره‌ای بود که روش‌های تاریخ‌نگاری غربی با شیوه‌های سنت‌گرایانه معرفی و ترکیب شدند و توسط آثاری مانند آثار هیرای ولدی سلاسیHeruy Wolde Selassie; ብላቴን ጌታ ኅሩይ ወልደ ሥላሴ (۱۸۷۸–۱۹۳۸) تجسم یافتند. این ترتیب از آن زمان رویکردهای جدیدی را در مطالعه گذشته کشور توسعه داده و برخی دیدگاه‌های سنتی سامی را که گاهی به اندازه پیوندهای سنتی اتیوپی با خاورمیانه رایج بوده‌اند، مورد انتقاد قرار داده‌است. تاریخ‌نگاری مارکسیستی و مطالعات آفریقایی نیز نقش مهمی در توسعه این زمینه داشته‌اند. از قرن بیستم، مورخان توجه بیشتری به مسائل طبقه، جنسیت و قومیت نشان داده‌اند. رسومات مربوط به دیگر جمعیت‌های آفروآسیایی نیز اهمیت بیشتری یافته‌اند و تحلیل‌های ادبی، زبان‌شناختی و باستان‌شناسی درک نقش آن‌ها را در جامعه تاریخی اتیوپی تغییر شکل می‌دهد. تاریخ‌نگاری قرن بیستم عمدتاً بر بحران حبشه در ۱۹۳۵ و جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی متمرکز بود، از سویی دیگر پیروزی اتیوپیایی‌ها بر پادشاهی ایتالیا طی نبرد آدوا در ۱۸۹۶ نقش عمده‌ای در ادبیات تاریخ‌نگاری این دو کشور پس از جنگ اول ایتالیا و اتیوپی ایفا کرد.
نگاشتن و دست‌خط در قرن پنجم پیش از میلاد به‌وسیله خط باستانی عربستان جنوبی به اتیوپی وارد شد. خط سامی جنوبی به‌عنوان پایه و اساسی برای ایجاد خط گعز اتیوپی عمل کرد که قدیمی‌ترین شواهد آن در ماتارا، اریتره یافت شد و به قرن دوم پس از میلاد برمی‌گردد. با این حال، در قرن اول پس از میلاد، "رهنامه دریای اریتره" رومی اثبات می‌کند که حاکم محلی آدولیس می‌توانست به یونانی صحبت کند و بنویسد. این استقبال از هلنی‌سازی را می‌توان در ضرب سکه‌های واحد پول آکسوم نیز یافت که در آن افسانه‌ها درست مانند ضرب سکه‌های یونان باستان، معمولاً به زبان یونانی نوشته می‌شدند.
ریشه‌های رسوم تاریخ‌نگاری در اتیوپی به دوره آکسوم (حدود ۱۰۰ – حدود ۹۴۰ سال پس از میلاد) بازمی‌گردد و در متون سنگ‌نبشته‌ای یافت می‌شود که پادشاهان برای بازگویی اعمال سلطنت و خاندان سلطنتی خود دستور به نگارش آن‌ها داده‌اند. آن‌ها به سبک خودزیستنامه‌ای و به خط بومی گعز، الفبای یونانی یا هر دوی آن بر روی سنگ‌نماها، تخت‌ها و ابلیسک‌ها نوشته شده‌اند و در گستره جغرافیایی وسیعی که شامل سودان، اریتره و اتیوپی است، نگهداری می‌شوند. این اسناد در یادبود فرمانروای معاصر یا نجیب‌زادگان و اعضای نخبه جامعه، رویدادهای تاریخی مختلفی مانند لشکرکشی نظامی، مأموریت‌های دیپلماتیک و اقدامات بشردوستانه را ثبت می‌کنند. به‌عنوان مثال، سنگ‌نبشته‌ای که در قرن چهارم توسط ایزانای آکسوم ساخته شده‌است، دستاوردهای او در نبرد و گسترش قلمرو در شاخ آفریقا را به یادگار می‌گذارد، در حالی‌که "بنای یادبود آدولیت"Monumentum Adulitanum که بر روی تختی در آدولیس، اریتره حک شده‌است، توضیحاتی از فتوحات کالب آکسومKaleb of Axum; ንጉሥ ካሌብ ጻድቅ; Ἅγιος Ἐλεσβαᾶς در طول قرن ششم و در منطقه دریای سرخ و بخش‌هایی از جمله شبه‌جزیره عربستان را نشان می‌دهد. بدیهی است که چنین متونی بر سنگ‌نبشته فرمانروایان بعدی آکسومی که هنوز سرزمین‌های عربی از دست‌رفته خود را بخشی از قلمرو خود می‌دانستند، تأثیر گذاشته‌است.
تاریخ کهن مسیحی تیرانیوس روفینوس، تفسیر لاتین و اتساع اثر یوسبیوس در حدود سال ۴۰۲ در تاریخ‌نگاری رومی، گزارشی از تغییر مذهب مسیحیان اتیوپی (باعنوان «در آن سو» شناخته‌می‌شود) توسط مبلغ فرومنتیوس اهل تیر ارائه می‌دهد. مفاد آن توضیح می‌دهد که فرومنتیوس به‌منظور تکمیل این وظیفه توسط آتاناسیوس اسکندریه (۲۹۸–۳۷۳) به مقام اسقفی منصوب شد که به احتمال زیاد پس از ۳۴۶ در سومین دوره تصدی به‌عنوان اسقف اسکندریه بوده‌است. این مأموریت مطمئناً پیش از ۳۵۷ انجام شد، زمانی‌که آتاناسیوس خلع و ژرژ کاپادوکیهGeorge of Cappadocia; Γεώργιος ό Καππάδοκης جایگزین آن گشت و مجبور به فرار شد و در طی نامه‌ای پوزش‌خواهانه به کنستانتیوس دوم (ح. ۳۳۷–۳۶۱) امپراتور روم نوشت که نامه امپراتوری روم به دربار سلطنتی آکسوم، به‌طور تصادفی محفوظ ماند. کنستانتیوس دوم در این نامه به دو «ستمگر» اتیوپی، آیزاناس و سازاناس خطاب می‌کند که بی‌تردید ایزانا و برادرش سایازانا یا سازانان، یک فرمانده نظامی هستند. همچنین در این نامه اشاره‌شده که فرمانروای آکسوم پیش‌تر یک پادشاه مسیحی بوده‌است. از سنگ‌نبشته‌های اولیه دوران سلطنت ایزانا مشخص است که او زمانی چندخداپرست بوده‌است، چراکه مجسمه‌های برنزی، نقره‌ای و طلایی آرس، خدای جنگ یونان را بنا کرده‌بود. اما سنگ‌نبشته‌های دوگانه یونانی و گعزی به سبک سبایی بر روی سنگ ایزانا که به یاد فتوحات ایزانا بر پادشاهی کوش (واقع در نوبه، به عبارت دیگر سودان امروزی) نگاشته‌شد، به گرویدن او به مسیحیت اشاره می‌کند.
کوسماس انديكوبليوتسCosmas Indicopleustes راهب اهل روم شرقی در قرن ششم و بازرگان سابق که "توپوگرافی مسیحی" (که در آن شرح می‌دهد که تجارت اقیانوس هند تا چین پیش می‌رود) را نوشت، از شهر بندری آدولیس، آکسوم بازدید کرد و گزارش‌های شاهدان عینی را در کتاب خود برشمرد. او به رونوشت یک سنگ‌نبشته یونانی پرداخت که جزئیات سلطنت یک فرمانروای چندخداپرست آکسوم در اوایل قرن سوم را نشان می‌داد و در آن فرمانروا یک ناوگان دریایی را از طریق دریای سرخ برای تسخیر سبایی‌ها در منطقه یمن کنونی همراه با سایر بخش‌های غرب عربستان فرستاده‌بود. متون باستانی سبایی‌های یمن تأیید می‌کند که این فرمانروای آکسوم گادارا بود که با پادشاهان سبایی متحد شد و کنترل غرب یمن را تا زمان بیرون شدن از جنوب غربی عربستان توسط فرمانروای حمیر، شمر یهرعش (ح. حدود ۲۶۵ – حدود ۲۸۷) به‌دست داشت. تنها از روی سنگ‌نبشته‌های سبایی و حمیری است که نام چندین پادشاه و شاهزاده آکسوم پس از گادارا، از جمله پادشاهان آزاباʽDBH; ʽAzaba; ʽAdhebah; عزيبا و داتاواسDTWNS; Datawnas را می‌دانیم. سنگ‌نبشته‌های پادشاه ایزانا از تخت‌های سنگی حکاکی‌شده در نزدیکی کنیسه بانو مریم صهیون در آکسوم (سکوهایی که هنوز وجود دارند) یاد می‌کنند، همین‌طور کوسماس نیز یک سنگ یادبود و تخت مرمر سفید را در آدولیس تشریح کرد که هر دو با سگ‌نبشته‌های یونانی پوشیده شده‌بودند.
گذشته از سنگ‌نبشته، تاریخ‌نگاری آکسوم شامل آیین متن دست‌نویس نیز می‌شود. برخی از کهن‌ترین نسخه‌های خطی تذهیب‌شده اتیوپی شامل ترجمه‌هایی از انجیل به زبان گعز هستند، مانند انجیل‌های گاریما که بین قرن‌های چهارم و هفتم به تقلید از سبک هنر دست‌نویس بیزانسی نوشته شده‌اند. مجموعه آکسوم حاوی نسخه کهن گعز است که گاه‌شماری را برای مناطق اسقف‌نشین و مقرهای اسقفی کلیسای ارتدکس قبطی اسکندریه در مصر روم ارائه می‌کند و بین قرن‌های پنجم و هفتم جمع‌آوری شده‌است. این متون نشان می‌دهد که چگونه آکسومی‌ها از دریچه باریک گاه‌شمار مسیحی به تاریخ می‌نگریستند، اما تاریخ‌نگاری اولیه آن‌ها احتمالاً تحت تأثیر آثار غیرمسیحی، مانند آثار پادشاهی کوش، سلسله بطلمیوسی مصر هلنیستی و یهودیان یمنی پادشاهی حمیر نیز بوده‌است.
زلیموو (به لاتین: Zelimovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یوماشوو (به لاتین: Yumashevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یولوک (به لاتین: Yuluk) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یارمحمدوو (به لاتین: Yarmukhametovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یاراتوو (به لاتین: Yaratovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یانزیگیتوو (به لاتین: Yanzigitovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یانگازینو (به لاتین: Yangazino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنیایکبایوو (به لاتین: Verkhneyaikbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنتاولیکایوو (به لاتین: Verkhnetavlykayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنمامبتوو (به لاتین: Verkhnemambetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنتاگیروو (به لاتین: Verkhnetagirovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنه ادریسوو (به لاتین: Verkhneidrisovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اورگازا (به لاتین: Urgaza) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اومتبایوو (به لاتین: Umetbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
گادلبایوو (به لاتین: Gadelbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
گالیوو (به لاتین: Galeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایشبردا (به لاتین: Ishberda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایشی (به لاتین: Ishey) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایشمحمدوو (به لاتین: Ishmukhametovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایشمورزینو (به لاتین: Ishmurzino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اسلاموو (به لاتین: Islamovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایسیانبتوو (به لاتین: Isyanbetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایسیانوو (به لاتین: Isyanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کرپوستنوی زیلایر (به لاتین: Krepostnoy Zilair) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
مسابقات کشتی ۶۵ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بود، در ۲۷ و ۲۸ شهریور (۱۸ و ۱۹ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
کاریشکینو (به لاتین: Karyshkino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
درونیا کوژواوودا (به لاتین: Derevnya Kozhzavoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بایمورزینو (به لاتین: Baymurzino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بکشوو (به لاتین: Bekeshevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بتریا (به لاتین: Beterya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بیلیالوو (به لاتین: Bilyalovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بوگاچیوو (به لاتین: Bogachyovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بولشباسایوو (به لاتین: Bolshebasayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بورانبایوو (به لاتین: Buranbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بورزیان-یلگا (به لاتین: Burzyan-Yelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ساکمار (به لاتین: Sakmar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ساکسای (به لاتین: Saksay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
سایگافار (به لاتین: Saygafar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
سمیونوو (به لاتین: Semyonovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نیژنیایکبایوو (به لاتین: Nizhneyaikbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نیژنتاولیکایوو (به لاتین: Nizhnetavlykayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نیژنتاگیروو (به لاتین: Nizhnetagirovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نیژنه ادریسوو (به لاتین: Nizhneidrisovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نیگاماتوو (به لاتین: Nigamatovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
موناسیپوو (به لاتین: Munasipovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
باختیگاریوو (به لاتین: Bakhtigareyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.