moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مؤسسان این پادشاهی از پادشاهی ماپونگوبوه در اوایل قرن ۱۳ میلادی واقع در جنوب آفریقا به زیمبابوه کوچ کردند.
پادشاهی زیمبابوه تجارت طلا و عاج از سرزمین‌های همجوار به ساحل جنوب شرقی آفریقا را کنترل می‌کرد. در بازارهای این پادشاهی، کالاهای عربی و آسیایی نیز یافت می‌شد.
میکال یک روستا در ایران است که در شهرستان سیاهکل استان گیلان واقع شده‌است. میکال ۴۵۶ نفر جمعیت دارد.
بودیان یا ساکنان دهکدهٔ «بودو» واقع در مرز میان بابل و عیلام که تیگلت پیلسر سوم آن را در سال - ۷۴۵ پ.م. - مسخر کرد. اگر این نکتهٔ صحیح باشد، این خود دربارهٔ مقرّ قبیلهٔ بودیانکه یکی از شش قبیلهٔ مذکور در تألیف هرودوت می‌باشد را در اقصای غرب کشور ماد تا اندازه‌ای راهنمایی می‌کند. مع‌هذا بیشتر احتمال می‌رود که در این مورد عنوان قبیله از نام دهکده مشتق شده‌باشد. اطلاعات دربارهٔ سایر قبایل اتحادیه قبایل ماد بیش از این نیست.
مهاجران را به نام قبیله یا زادگاه‌شان نیز می‌نامند. مثلاً ایللی لیان، ناکّابیان، دونی‌ئیان، بیلی‌یان، بانی‌تیان، سانگیلیان، بودی‌ئیان و ساکنان دهکدهٔ بابلی نرگال ایلو اینا ماتی. در میان این‌ها بودی‌ئیان ممکن است با قبیلهٔ مادی بودیان تطابق داشته‌باشد.
هرودوت از شش قبیلهٔ کشور ماد یاد می‌کند ولی ممکن است وی در زمانیکه «پادشاهی ماد» استقرار و بسط یافته بود این قبایل را ذکر کرده باشد. اما اتحادیه قبایل ماد که قبل از تأسیس پادشاهی ماد تشکیل شد اعضای آن فقط می‌توانست از یک گروه قومی کوچک با منطقهٔ محدود جغرافیایی، تحت عنوان مادای بوده باشد.
بودیان
پارتاکنیان
استروخاتیان
آریزانتیان
قبایل مزبور که هرودوت ذکر می‌کند در سطح وسیعی از فلات ایران ساکن بودند، پارتاکن‌ها در ناحیهٔ اصفهان کنونی مستقر شده و مغان که یک قبیله محسوب می‌شدند احتمالاً در ناحیهٔ ری یا آذربایجان سکونت داشتند و آریزانت‌ها را نیز همان قوم آریا محسوب می‌دارند. سایر قبایل هم تاکنون محل اسقرارشان معیّن نیست؛ ولی قبایل خالص مادای که در اتحادیه قبایل ماد که قبل از تأسیس پادشاهی ماد وجود داشتند، نمی‌توانستند در سطح وسیعی از فلات ایران گسترده باشند.
نایل جمیز هوران (متولد شده با نام نایل جیمز هوران ، زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳) یک خواننده ایرلندی از گروه پسرانه انگلیسی–ایرلندی وان دایرکشن بود، او کار خوانندگی تکی را از سال ۲۰۱۶ آغاز کرد.
او در مولینگار،ایرلند به دنیا آمد. مادر وی مائورا هوران گالاگر و پدرش بابی هوران نام دارد. او یک برادر بزرگ‌تر با نام گرِگ هوران دارد. پدر و مادر وی زمانی که او پنج سال داشت، از یکدیگر جدا شدند؛ بنابراین او و برادرش گرگ، یک سال با مادرشان زندگی کردند. بعد از گذراندن یک سال جدایی از پدرشان، تصمیم گرفتند با او زندگی کنند. او در یازده سالگی به خود اموزش داد که چطور گیتاری را بنوازد که مطعلق به برادرش بود .
در نوجوانی، در هنگام جمع‌آوری کمک‌های مالی برای تیم فوتبال محلی، در مرکز هنرهای مولینگار اجرا کرد.
== زندگی شخصی
به گفته‌ی خود نایل هوران او دوست ندارد فضای مجازی از زندگی خصوصی او اطلاعات زیادی داشت باشد و همین دلیل شده است که از کم شایعه ترین سلبریتی ها باشد به همین دليل اکنون فندوم سگ‌های هوران یا لاورز اطلاعی زیادی از شریک زندگی او ندارند(Amelia woolley)
در سال ۲۰۱۰، در شانزده سالگی، هوران در فصل هفتم ایکس فاکتور شرکت کرد و آهنگ So Sick از Ne-Yo را خواند. هوران از بین سه داور، دو نظر مثبت گرفت؛ و رأی آخر او توسط کیتی پری که داور مهمان بود مشخص شد. کیتی پری رضایت خود را اعلام کرد و همچنین از هوران خواست تا پشیمانش نکند.
هوران در Bootcamp آهنگ Champagne Supernova را خواند، اما نتوانست به گروه پسران صعود کند.
اما توسط داور مهمان، نیکل شرزینگر، هوران و دیگر اعضای وان دایرکشن در استادیو Wembley به عنوان گروه به خانه داوران راه پیدا کردند.
نام گروه توسط هری استایلز عضو دیگر این گروه گذاشته شد. آن‌ها در خانه سایمن کاول که مربی آن‌ها بود آهنگ Torn را خواندند. آن‌ها در نهایت به اجراهای زنده در ایکس فاکتور راه پیدا کردند اما در هفتهٔ نهایی سوم شدند. در این مدت آن‌ها طرفداران بسیاری در سراسر انگلستان بدست آوردند.
آن‌ها آهنگ Forever Young را برای بردشان در ایکس فاکتور حاضر کرده بودند که موفق به انتشار رسمی آن نشدند. اما مدتی بعد این آهنگ در سطح اینترنت لو رفت. چندی بعد آن‌ها با با سایکو ریکوردز که برای کاول است قرار داد بستند.
اعضای وان دایرکشن پس از امضای قرار داد، شروع به ضبط اولین آلبوم خود در ژانویه سال ۲۰۱۱ در لس آنجلس کردند. اولین آهنگ آن‌ها با عنوان What makes you beautiful در سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شد. این آهنگ در چندین کشور شماره یک شده‌است. در نوامبر همان سال، اولین آلبوم گروه "Up All Night" در ایرلند و انگلیس منتشر شد و به ترتیب به شماره یک و شماره دو در نمودار رسید. این آلبوم در مارس ۲۰۱۲ به صورت بین‌المللی منتشر شد و وان دایرکشن اولین گروه بریتانیا شد که اولین آلبوم آنها به شماره یک در ایالات متحده رسید.
در نوامبر ۲۰۱۲ آلبوم Take me home دومین آلبوم این گروه منتشر شد. این آلبوم در سی و پنج کشور به شماره یک رسید.
سومین آلبوم استودیویی گروه، Midnight Memories، در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. این آلبوم پرفروش‌ترین آلبوم در سراسر جهان در سال ۲۰۱۳ با ۴ میلیون نسخه فروخته شده‌است.
در نوامبر ۲۰۱۴، وان دایرکشن چهارمین آلبوم خود با نام چهار را منتشر کرد.
در نوامبر ۲۰۱۵، Made in the A.M، پنجمین آلبوم آنها منتشر شد. این آلبوم در کشورهای مختلف از جمله انگلیس به شماره یک رسید، در حالی که در بیلبورد ایالات متحده به شماره دو رسید. پس از انتشار این آلبوم، این گروه با یک وقفه نامعلوم روبرو شد.
در سپتامبر سال ۲۰۱۶، اعلام شد که نایل هوران یک قرارداد انفرادی با Capitol Records امضا کرده‌است. در ۲۹ سپتامبر سال ۲۰۱۶، هوران اولین آهنگ انفرادی خود "This town" را منتشر کرد. این آهنگ به شماره نه در جدول UK Singles و به شماره بیست در US Billboard Hot 100 رسیده‌است.
در سال ۲۰۱۷ هوران دومین تک آهنگ سولوی خود به نام slow hands را منتشر کرد. همچنین این آهنگ در فهرست ده آهنگ تاپ بریتانیا و فهرست بیست آهنگ تاپ آمریکا قرار گرفت. آلبوم Flicker در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر شد و در ایرلند و هلند به شماره یک رسید. در سال ۲۰۱۸ او تور جهانی خود برای آلبوم Flicker را برگزار کرد.
همچنین در فوریه سال ۲۰۱۶، از مودست گلف، یک شرکت مدیریت گلف که هوران به همراه مارک مک دونل و ایان واتس تأسیس کردند، رونمایی شد.
در سپتامبر ۲۰۱۹، هوران اظهار کرد که او در حال کار بر روی آلبوم استودیویی دوم خود با Greg Kurstin است که با تصنیفی تحت عنوان «یه کم منو دوست داشته باش» به او کمک کرد. تک آهنگ اصلی آلبوم، با عنوان از دیدنت خوشوقتم، در ۴ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. در تاریخ ۳۰ اکتبر، هوران اعلام کرد که تور این آلبوم در سال ۲۰۲۰ آغاز خواهد شد. دومین تک آلبوم او با نام «یه کم منو دوست داشته باش» در شش دسامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. در هفت فوریه ۲۰۲۰ ، هوران سومین تک آلبوم را منتشر کرد ، "No Judgement (بی قضاوت)" همراه با نشان دادن عنوان آلبوم به عنوان "Heartbreak Weather" و اعلام ۱۳ مارس ۲۰۲۰ به عنوان تاریخ انتشار.
Heartbreak Weather با بازخورد مثبت منتقدان منتشر شد و در جزو در ۲۰۰ برتر بیلبورد ایالات متحده و شماره یک در نمودار آلبوم‌های انگلستان ظاهر شد. او به دلیل نگرانی ناشی از همه گیری ویروس کرونا، تور بعدی را لغو کرد.
لیام جیمز پین (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۹۳) خوانندهٔ انگلیسی است. او به‌عنوان یکی از اعضای بوی بند وان دایرکشن به شهرت رسیده‌است. او فعالیت خود را در ۲۰۰۸ هنگام تست برای مجموعهٔ استعدادیابی بریتانیایی "ایکس فاکتور" آغاز کرد. بعد از اینکه در رقابت حذف شد، او دوباره در سال ۲۰۱۰ تست داد و با چهار شرکت‌کنندهٔ دیگر در یک گروه قرار گرفت که در نهایت وان دایرکشن تشکیل داده شد. این گروه تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین گروه‌های پسرانهٔ تاریخ شده‌است.
پین بعد از وقفه وان دایرکشن، قراردادی را با ریپابلیک رکوردز در آمریکای شمالی امضا کرد. او بیش از ۱۸ میلیون نسخه از تک‌آهنگ‌هایش را تنها در دو سال پس از وان دایرکشن فروخته‌است و بیش از ۳٫۹ میلیارد استریم دارد.
پین سه هفته زودتر از زمان مشخص شده به دنیا آمد. یکی از کلیه‌های او دچار مشکل شد و او یک کلیه داشت. تا اینکه در آزمایشی که در تاریخ ۷ اوت ۲۰۱۲ مشخص شد که کلیه دیگر او نیز سالم است. مادر او کارن پین و پدرش جیوف پین نام دارد. او سه خواهر با نام‌های روث پین و نیکلا پین و ادلاین پین دارد.
وی برای اولین بار در سال ۲۰۰۸ در اکس فکتور شرکت کرد اما در خانه داوران با قرار سایمن کاول به خاطر سنش قبول نشد. اما کاول به او گفت تا دو سال دیگر دوباره بازگردد. او در سال ۲۰۱۰ در فصل هفتم اکس فکتور دوباره شرکت کرد و آهنگ Cry Me A River را خواند. وی در Bootcamp مانند دیگر اعضای گروه وان دایرکشن ناموفق شد؛ اما توسط داور مهمان، نیکل شرزینگر، پین و دیگر اعضای وان دایرکشن در استادیو Wembley به عنوان گروه به خانه داوران راه پیدا کردند.
نام گروه توسط هری استایلز عضو دیگر این گروه گذاشته شد. آن‌ها در خانه سایمن کاول که مربی آن‌ها بود آهنگ Torn را خواندند. آن‌ها در نهایت به اجراهای زنده در اکس فکتور راه پیدا کردند اما در هفتهٔ نهایی سوم شدند. در این مدت آن‌ها طرفداران بسیاری در سراسر انگلستان بدست آوردند.
آن‌ها آهنگ Forever Young را برای بردشان در اکس فکتور حاضر کرده بودند که موفق به انتشار رسمی آن نشدند. اما مدتی بعد این آهنگ در سطح اینترنت لو رفت. چندی بعد آن‌ها با با سایکو ریکوردز که برای کاول است قرار داد بستند.
وان دایرکشن در مدیا به موفقیت بسیار چشم‌گیری رسیده بود. آن‌ها آلبوم اول خود با اسم همه شب بیدار را در سال ۲۰۱۱ و آلبوم دوم خود را با اسم مرا به خانه ببر در سال ۲۰۱۲ منتشر کردند. آلبوم سوم آن‌ها با اسم خاطرات شبانه در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. آن‌ها رکوردهای بسیاری را شکستند. در سال ۲۰۱۳ موزیک ویدئو best song ever که از همین آلبوم بود جایزه مراسم جوایز بریت را از آن خود کرد. آن‌ها در مراسم جوایز موسیقی آمریکا سال ۲۰۱۳ نیز دو جایزه را از آن خود کردند.
چهارمین آلبوم آن‌ها به نام چهار منتشر شد. این گروه به عنوان یک گروه بریتانیایی در آمریکا ۳۰ میلیون بدست آوردند از طریق موزیک‌های خود که این توسط منیجمنت آن‌ها Modest اعلام شد.
پین و دیگر اعضای گروه در سال ۲۰۱۲ در قسمتی از سریال آی کارلی ظاهر شدند. آن‌ها همچنین در سال ۲۰۱۳ در مستند «این ماییم» با بازی خودشان ظاهر شدند؛ که این فیلم در اواخر سال ۲۰۱۳ به بازار آمد و فروش آن توجه چشمگیری داشت. آلبوم پنجم آن‌ها به نام ساخته‌شده در بامداد منتشر شد.
لیام پین همچنین به عنوان خودش در قسمت ۱۹ فصل ۱۴ مجموعهٔ تلویزیونی مرد خانواده ظاهر شد.
یام یا Yellow dog Updater Modified یا Yellow dog Update Manager که به اختصار به آن YUM گفته می‌شود، یک نرم‌افزار کاربردی
متن باز می‌باشد که برای مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری سازگار با RPM در سیستم‌عامل لینوکس استفاده می‌شود. این نرم‌افزار توسط Seth Vidal و گروهی از برنامه‌نویسان داوطلب تولید شد و تحت لیسانس گنو (GNU) منتشر گشت. این پروژه هم‌اکنون به عنوان قسمتی از پروژه لینوکس دوک از دانشگاه دوک نگهداری می‌شود. علی‌رغم اینکه YUM یک ابزار مبتنی بر خط فرمان می‌باشد، ابزار متفاوتی که برای آن رابط گرافیکی کاربر ایجاد می‌کند نیز تولید شده‌اند. از جمله این ابزار می‌توان pup، یام و یام را نام برد.
پادشاهی والنسیا (۱۲۳۱ - ۱۳۴۹) در سواحل شرقی شبه جزیره ایبری واقع بود و یکی از بخش‌های مهم پادشاهی آراگون محسوب می‌گشت. زمانی که در قرن ۱۵ میلادی، آراگون و کاستیل به هم پیوستند، والنسیا تبدیل به یکی از بخش‌های پادشاهی اسپانیا شد.
پادشاهی والنسیا رسماً در ۱۲۳۸ میلادی تأسیس شد؛ زمانی که، این قسمت از خاک آندلس در جریان جنگ‌های میان مورها و مسیحیان اسپانیا ، به‌دست مسیحیان افتاد. این پادشاهی در ۱۷۰۷ میلادی توسط فیلیپ پنجم اسپانیا، از حالت یک پادشاهی بیرون آمد.
فدراسیون فوتبال سنگاپور نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در سنگاپور است. این نهاد در سال ۱۸۹۲ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است , و ادعا می شود که قدیمی ترین فدراسیون فوتبال آسیاست.نام این ارگان قیب از نام فعلی، فدراسیون فوتبال آماتور سنگاپور بوده است.این نهاد مسئول مدیریت و پیشرفت فوتبال در تمام رده ها در سنگاپور است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ زین‌الدین بن نوردین می‌باشد.
فدراسیون فوتبال سوریه نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در سوریه است. این نهاد در سال ۱۹۳۶ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهده حاتم غائب می‌باشد.
فدراسیون فوتبال چین تایپه نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در تایوان است. این نهاد در سال ۱۹۳۶ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ لو چی تسونگ می‌باشد.
فدراسیون فوتبال تاجیکستان نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در تاجیکستان است. این نهاد در سال ۱۹۳۶ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ رستم امامعلی می‌باشد.
فدراسیون فوتبال تیمور شرقی نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در تیمور شرقی است. این نهاد در سال ۲۰۰۲ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ ایگاس آلوز می‌باشد.
فدراسیون فوتبال ترکمنستان نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در ترکمنستان است. این نهاد در سال ۱۹۹۲ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ ارسلان آینظروف می‌باشد.
فدراسیون فوتبال ویتنام نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در ویتنام است. این نهاد در سال ۱۹۶۲ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ گون ترانگ هی می‌باشد.
اتحادیه فوتبال یمن نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در یمن است. این نهاد در سال ۱۹۶۲ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ احمد صالح العیسی می‌باشد.
فدراسیون فوتبال سریلانکا نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در سریلانکا است. این نهاد در سال ۱۹۳۹ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ هارلی سیلور می‌باشد.
نبرد صحرای غربی در صحرای بزرگ آفریقا در کشورهای مصر و لیبی که جبهه اصلی نبرد شمال آفریقا در جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ رخ داد.
نبرد در آفریقای شمالی هنگامی آغاز شد که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۰ ارتش دهم ایتالیا به رهبری مارشال رودولفو گراتزیانی از پایگاه‌های خود در لیبی به نیروهای بریتانیایی در غرب مصر (که تعدادشان کمتر بود) حمله کرد چرا که موسولینی به هیتلر قول داده بود که مصر را تسخیر کند. تشکیلات نامرتب فاشیست‌ها و نبودن روحیه قوی نزد سربازان آن‌ها بریتانیا را قادر ساخت که تا رسیدن قوای کمکی مقاومت نمایند.
هیتلر به موسولینی پیشنهاد کمک در شمال آفریقا را نمود که با استقبال موسولینی مواجه گردید. در ۱۲ فوریه ۱۹۴۱، ژنرال آلمانی، اروین رومل وارد لیبی شد تا فرماندهی سربازانی را که برای تقویت متحدین ایتالیایی آلمان فرستاده شده بودند بر عهده گیرد. واحدهای آلمانی به سرعت گسترش یافته و به شکل یک سپاه درآمدند و به «سپاه آلمان در آفریقا» یا سپاه آفریقا شهرت پیدا کردند.
ارتش هشتم بریتانیا (شامل سربازانی از انگلیس، استرالیا، هند، آفریقای جنوبی، نیوزلند و فرانسه آزاد) - که از نو سازمان یافته بود- با بهره‌گیری از تغییر مسیر منابع مادی و انسانی از آفریقای شمالی به جبهه شرق در اروپا در تابستان و پاییز، طی عملیات معروف به «جنگجوی صلیبی» به مواضع رومل حمله کرد. بریتانیایی‌ها بعد از شکست‌های زودهنگام، ارتش قدرت‌های محور را به لیبی عقب راندند، پادگان واقع در توبروک (طبرق) را آزاد کردند و رومل را مجبور کردند تا در ۶ ژانویه ۱۹۴۲ به العقیله (در مرز استانهای لیبیایی سیرنایکا و تریپولیتانیا) عقب‌نشینی کند.
توانایی آلمانی‌ها در انتقال منابع به آفریقای شمالی بعد از تثبیت کردن جبهه شرقی در ژانویه ۱۹۴۲ و تغییر مسیر منابع بریتانیا برای مقابله با تهدید نیروهای ژاپن در اقیانوس آرام بعد از ۷ دسامبر ۱۹۴۱، به رومل این امکان را داد تا حمله دیگری را در ۲۱ ژانویه آغاز کند. طی دو هفته، سربازان محور به الغزاله در غرب توبروک رسیدند. در ۲۶ ماه مه ۱۹۴۲، سربازان آلمانی و ایتالیایی دست به حمله دیگری به نام «ونیزیا» زدند و توانستند توبروک را محاصره و نیروهای متفقین را به مرز مصر عقب برانند. در ۲۱ ژوئن، توبروک سقوط کرد و نیروهای رومل بریتانیایی‌ها را تا مصر دنبال کردند. هیتلر برای قدردانی از او به وی درجه فیلد مارشالی داد.
فیلد مارشال اروین رومل تنها رهبر نظامی در جنگ جهانی دوم بود که نه تنها ایده‌آل افراد زیر امرش بود بلکه شدیداً مورد ستایش دشمنانش نیز بود، وینستون چرچیل از او به عنوان ژنرالی بزرگ چنین یاد کرد: «تحرک و جرئت او در شمال آفریقا، فجایع هولناکی را بر ما وارد کرد.»
لیدل هارت از او به عنوان یک نابغه نظامی یاد کرد که در شمال آفریقا به عنوان قهرمانی برای سربازان ارتش بریتانیا که با او می‌جنگیدند درآمده بود. او اضافه می‌کند در طول قرنها تاریخ جنگ در مقایسه با وی تنها ناپلئون چنین تأثیری بر روی وی داشته‌است.
در ۳۰ اوت ۱۹۴۲، محور آخرین حمله خود در صحرای غرب را انجام دادند. در ۳ سپتامبر، بریتانیایی‌ها واحدهای محور را در نبرد علم الهلفا - درست در جنوب العالمین- متوقف کردند. مونتگومری بعد از جمع‌آوری سربازان و تجهیزات - از جمله تانکهای جدید آمریکایی- در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۲ به نیروهای رومل در العالمین حمله کرد. ده روز بعد، نیروهای محور مجبور به عقب‌نشینی شدند. نبرد العلمین جایی است مسیر جنگ جهانی دوم بر می‌گردد متفقین از نیرویی مدافع به نیرویی مهاجم تبدیل می‌شوند. (در اصطلاح نظامی از حالت پدافند به آفند درآمدند)
دبیرستان امام خمینی، ممکن است به یکی از موارد زیر مربوط باشد:
بی‌اِچ‌پی که پیش‌تر با نام بی‌اچ‌پی بیلیتون شناخته می‌شد، شرکت صنایع شیمیایی و معدنی استرالیایی چندملیتی است، که به‌عنوان بزرگترین شرکت معادن و فلزات جهان شناخته می‌شود. این شرکت در زمینه استخراج سنگ‌آهن و زغال‌سنگ، تولید و فروش آلومینیوم، فولاد، منگنز و اورانیوم، الماس، طلا و نقره، همچنین تولید و عرضه فرآورده‌های نفتی فعالیت می‌کند.
ریشه‌های تأسیس این شرکت به سال ۱۸۶۰ و راه‌اندازی شرکت هلندی بیلیتون بازمی‌گردد، شاخه دیگر این شرکت نیز در سال ۱۸۸۵ تحت عنوان بی‌اچ‌پی، در استرالیا تأسیس شد. فرم کنونی این گروه صنعتی، در پی ادغام این دو شرکت در سال ۲۰۰۱ شکل گرفت. دفتر مرکزی بی‌اچ‌پی در شهر ملبورن مستقر می‌باشد. بی‌اچ‌پی از ماه فوریه ۲۰۱۱ به‌عنوان سومین شرکت بزرگ جهان از نظر میزان ارزش بازار سرمایه شناخته می‌شود.http://www.abc.net.au/news/stories/2007/08/22/2012367.htmhttp://english.kompas.com/read/2011/02/17/08374358/Bigger.than.Microsoft
شرکت بی‌اچ‌پی در سال ۲۰۰۱ درپی ادغام شرکت استرالیایی بی‌اچ‌پی با شرکت بریتانیایی بیلیتون تأسیس شد. نتیجه این ادغام یک شرکت دوملیتی، با اسم‌های یکسان و دو دفتر مرکزی در لندن و ملبورن بود.
شرکت بیلیتون از تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۸۶۰ با مشارکت شماری از سرمایه‌گذاران هلندی، کار خود را در هلند آغاز نمود. دو ماه بعد، شرکت معدن رایتس را خریداری و آن را به جزایر «تین ریچ» منتقل کرد. همچنین شرکت اندونزیایی «آرشیپلاگو» در سواحل شرقی سوماترا را تصاحب نمود.
ریشه‌های تأسیس شرکت بی‌اچ‌پی نیز به سال ۱۸۸۵ بازمی‌گردد، که این شرکت در معادن شهر «بروکن هیل» در قسمت غربی «نیو ساوت ولز» استرالیا مشغول به اکتشاف و استخراج سرب و نقره بود.
در سال ۱۹۱۵ بی‌اچ‌پی اقدام به تولید فولاد کرد، که عملیات اولیه آن در نیوکاسل استرالیا انجام می‌شد و درپی آغاز این پروژه عظیم، دفتر اصلی آن به شهر آدلاید در جنوب استرالیا نقل مکان کرد.
تجارت اولیه شرکت بیلیتون، شامل ذوب قلع و سرب در هلند بود، که در دهه ۱۹۴۰ با استخراج بوکسیت از معادن اندونزی و سورینام ادامه یافت.
شرکت بی‌اچ‌پی در دهه ۱۹۶۰ شروع به اکتشاف نفت در تنگه باس و در بخش دریا کرد و موفقیت‌هایی نیز به دست آورد. به همین دلیل شروع به انجام پروژه‌های استخراج نفت، همچنین استخراج معادن در مناطق فراساحلی نمود. یکی از این پروژه‌ها، استخراج معدن اوکی تدی کوپر در پاپوا، گینه نو بود. این شرکت به دلیل تخریب محیط زیست در جریان عملیات حفاری که در این مکان انجام داده بود، از جانب ساکنان بومی مورد بازخواست قرار گرفت و ترجیح داد، این منطقه را رها کند و به جای آن، جانشین شرکت‌های اسکوندیا در معادن شیلی و شرکت معدن نقره اکاتی، در شمال کانادا گردید. در دهه ۱۹۷۰ شرکت رویال داچ شل اقدام به خریداری شرکت بیلیتون نمود و با مدیریت شل رشد آن تسریع پیدا کرد.
کوره ذوب قلع و سرب در آرنهایم، هلند، در دهه ۱۹۹۰ متوقف شد. در سال ۱۹۹۴ شرکت آفریقایی «جنکور» قسمت معدنی بیلیتون را خریداری کرد، ولی این مالکیت در سال ۱۹۹۷ به پایان رسید و بیلیتون به‌عنوان یکی از شرکت‌های برتر بریتانیایی، در لیست ۱۰۰ شرکت بزرگ آن کشور جای گرفت.
در اواخر دهه ۱۹۹۰ و بعد از آن، شرکت بیلیتون رشد قابل ملاحظه‌ای را تجربه کرد و عملیات مختلفی، از ذوب آلومینیوم در آفریقای جنوبی و موزامبیک، همچنین استخراج نیکل در استرالیا و کلمبیا گرفته، تا معادن فلزات آمریکای جنوبی، کانادا و آفریقای جنوبی و به دنبال آن، معادن زغال سنگ استرالیا، کلمبیا و آفریقای جنوبی و استخراج آلومینیوم، تیتانیوم و سایر فلزات از معادن این کشورها را انجام داد.
ناکارآمدی دپارتمان فولاد شرکت بی‌اچ‌پی موجب بسته شدن درب کارخانه‌های آن، در سال ۱۹۹۹ شد. فولادهای تولیدی شرکت نیز در سال ۲۰۰۰ توسط وان‌استیل خریداری شدند. یک سال بعد، ادغام دو شرکت بی‌اچ‌پی و بیلیتون انجام گرفت و بزرگ‌ترین شرکت معدنی جهان را تشکیل داد.
در ماه مارس ۲۰۰۵ بی‌اچ‌پی از پیشنهاد ۳٫۷ میلیارد دلاری خود برای خرید شرکت دبلیوام‌سی ریزورس خبر داد. این شرکت که مالک معادن طلا، مس و اورانیوم، «المپیک دام» در جنوب استرالیا، معادن نیکل در غرب استرالیا و کوئینزلند و یک کارخانه تولید کود در کوئینزلند بود، در ۱۷ ژوئن آن سال موافقت خود را با فروش ۹۰٪ از سهام اعلام کرد و خرید نهایی در ماه اوت همان سال انجام گرفت.
در ۸ نوامبر ۲۰۰۷ شرکت بی‌اچ‌پی تمایل خود را برای خرید شرکت ریو تینتو اعلام کرد، که این پیشنهاد با مخالفت سهامداران ریو تینتو روبه‌رو شد. در ماه فوریه سال ۲۰۰۸ نیز بی‌اچ‌پی بار دیگر رقم پیشنهادی خود را افزایش داد، که این مذاکرات به دلیل شروع بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ در آن زمان متوقف شد.
در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۰۸ ارزش سهام این شرکت پس از خرید مقدار زیادی از سهام آن توسط شرکت «چینالکو» به ۴۹ میلیارد دلار استرالیا رسید. در ۱۵ نوامبر آن سال، بی‌اچ‌پی با اعلام اینکه ریسک سهامداران ریو تینتو به دلیل بحران مالی افزایش خواهد یافت، پیشنهاد ۶۶ میلیارد دلاری خود را برای خرید ریو تینتو اعلام کرد.
بی‌اچ‌پی در ژانویه ۲۰۱۰ شرکت «آتاباسکا پتاس» را به مبلغ ۳۲۰ میلیون دلار خریداری کرد و نشریه اکونومیست اعلام نمود که این شرکت تا سال ۲۰۲۰ می‌تواند حدود ۱۵٪0 از نیاز جهانی پتاس را برآورده کند.
در ماه اوت سال ۲۰۱۱ نیز بی‌اچ‌پی توانست شرکت پتاس ساسکاچوان را با مبلغ ۴۰ میلیارد دلار تصاحب کند. این اقدام پس از پیشنهاد اولیه این شرکت که مورد مخالفت طرف مقابل قرار گرفت، صورت پذیرفت. بیلیتون با این کار تنوع فعالیت‌های خود را از منابعی که حساسیت زیادی به قیمت کربن دارند، مانند زغال سنگ، نفت و سنگ آهن، دور کرد، تا کمتر در معرض این خطر باشد.
این شرکت اکنون بیش از ۴۶ هزار کارمند در نقاط مختلف جهان دارد و در سال ۲۰۱۱ میلادی با درآمدی بالغ بر ۷۲ میلیارد دلار، سود خالصی افزون بر ۱۵ میلیارد دلار را از آن خود کرد.
بیلیتون شرکت بریتانیایی استخراج معدن است، که شکل‌گیری هسته اولیه آن، به سال ۱۸۶۰ بازمی‌گردد. در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۸۶۰ اولین جلسه هیئت مدیره این شرکت، در «هتل گروت کیزرهوف» شهر لاهه، هلند تشکیل شد و اساسنامه آن، تصویب گردید.http://www.bhpbilliton.com/bb/aboutUs/companyOverview/ourHistory/billitonHistory.jsp
دو ماه بعد، این شرکت امتیاز استخراج قلع، در مجمع‌الجزایر هند شرقی هلند، واقع در سواحل شرقی سوماترا را، به‌دست‌آورد.http://www.bhpbilliton.com/bb/aboutUs/companyOverview/ourHistory
در دهه ۱۹۴۰ میلادی شرکت بیلیتون، به دنبال گرفتن امتیاز استخراج از «معدن بوکسیت»، واقع در اندونزی و سورینام به عنوان بزرگترین تولیدکننده قلع و سرب در کشور هلند انتخاب گردید.
در سال ۱۹۷۰ رویال داچ شل، شرکت بیلیتون را خریداری نمود و پس از آن، دامنه رشد این شرکت، با شتاب بیشتری ادامه پیدا کرد. در دهه ۱۹۹۰ میلادی کارخانجات ذوب قلع و سرب بیلیتون، در شهر آرنهم، هلند تعطیل شد.
در سراسر دهه ۱۹۹۰ میلادی و پس از آن، تا زمان ادغام، شرکت بیلیتون همواره رشد قابل توجهی را تجربه کرد. به عنوان نمونه می‌توان به کارخانه‌های ذوب آلومینیوم در آفریقای جنوبی و موزامبیک، استخراج نیکل در استرالیا و کلمبیا، معادن فلزات پایه در آمریکای جنوبی، کانادا و آفریقای جنوبی، معادن زغال سنگ در استرالیا، کلمبیا و آفریقا، معادن استخراج آلومینیوم در برزیل، سورینام، استرالیا و معادن تیتانیم، کارخانجات فولادسازی و سایت‌های استخراج مواد معدنی در آفریقای جنوبی اشاره نمود.
بی‌اچ‌پی، که مختصرشده «بروکن هیل پراپرتی» است و به‌نام بی‌اچ‌پی شناخته می‌شود.http://findarticles.com/p/articles/mi_qa5382/is_199808/ai_n21426068 این شرکت در سال ۱۸۸۵ در بروکن هیل، واقع در نیو ساوت ولز، استرالیا تأسیس شد. اولین فعالیت این شرکت، به استخراج نقره و سرب در معادن غرب نیو ساوت ولز، استرالیا بازمی‌گردد.http://www.gabr.net.au/biogs/ABE0041b.htm سهام گروه بی‌اچ‌پی در تاریخ ۱۰ اوت ۱۸۸۵ به صورت شناور اعلام شد.
در سال ۱۹۱۵ این شرکت اقدام به راه‌اندازی یک کارخانه فولادسازی در شهر نیوکاسل، نیو ساوت ولز نمود. سپس دفتر مرکزی خود را از بروکن هیل، به نیوکاسل منتقل کرد و در عمل تمرکز خود را بر تولید فولاد گذاشت.
در دهه ۱۹۶۰ میلادی شرکت بی‌اچ‌پی، بخش نفت خود را راه‌اندازی کرد و پس از اکتشاف نفت در تنگه باس، تمرکز بیشتری بر روی فعالیت‌های بخش نفت این شرکت انجام گرفت.http://www.dpi.vic.gov.au/dpi/nrenmp.nsf/linkview/e1969d9710f16de2ca256ec8000b159884b1bca6986b5725ca256f56001a2d7f
شرکت بی‌اچ‌پی فعالیت در انواع پروژه‌های دریایی را در دهه ۱۹۷۰ میلادی آغاز نمود.http://www.encyclopedia.com/doc/1G1-18322244.html این شرکت در دهه ۱۹۸۰ اقدام به خریداری ۵۷٫۵٪ درصد از «معدن اسکوندیا» کرد، که یکی از بزرگترین معادن مس دنیا محسوب می‌شود و در کشور شیلی قرار دارد.http://www.pwnhc.ca/timeline/index_winIFix.asp
شرکت بی‌اچ‌پی در دهه ۱۹۹۰ میلادی معدن الماس اکاتی را بدست آورد. این معدن در شمال کانادا واقع می‌باشد.
بی‌اچ‌پی در سال ۲۰۰۱ از طریق ادغام شرکت بی‌اچ‌پی استرالیا و شرکت بیلیتون، که یک شرکت انگلیسی-هلندی بود، تأسیس شد.
سپس این شرکت به دو شرکت بریتانیایی و استرالیایی تقسیم شد. این شرکت‌ها عبارتند از:
بی‌اچ‌پی لیمیتد، بلافاصله پس از ادغام دو شرکت؛ بی‌اچ‌پی و بیلیتون، در شهر ملبورن، استرالیا ثبت گردید
سپس این شرکت، در فهرست اولیه بازار بورس اوراق بهادار استرالیا ذکر گردید. در حال حاضر این شرکت، بزرگترین شرکت استرالیا، از نظر میزان ارزش بازار سرمایه محسوب می‌شود.
بی‌اچ‌پی پی‌ال‌سی، بازوی بریتانیایی شرکت بی‌اچ‌پی، در سال ۲۰۰۱، در شهر لندن ثبت شد.
سهام این شرکت، در فهرست اولیه بازار بورس لندن ذکر شده‌است. شرکت بی‌اچ‌پی پی‌ال‌سی همچنین، جزئی از فهرست اف‌تی‌اس‌ای ۱۰۰ به‌شمار می‌آید.
در حال حاضر، ارزش بازار سرمایه این شرکت معادل ۳۹٫۶ £ میلیارد پوند است. در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱، شرکت بی‌اچ‌پی پی‌ال‌سی، در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های فهرست‌شده در بازار بورس لندن، قرار گرفت.http://www.stockchallenge.co.uk/ftse.php
بی‌اچ‌پی دامنه گسترده‌ای از عملیات استخراج و فرآوری را، در ۲۵ کشور جهان اجرا می‌نماید. شمار کارکنان شرکت بی‌اچ‌پی در سال ۲۰۱۲ بیش از ۴۱٬۰۰۰ نفر اعلام شده‌است.
شرکت بی‌اچ‌پی دارای ده واحد عملیاتی اصلی است، که هر یک از آنها، دارای شعبه‌ها و زیرمجموعه‌های مستقل می‌باشند. واحدهای این شرکت عبارتند از:
شرکت بی‌اچ‌پی در طول سال مالی ۲۰۱۰ میلادی، معادل ۱۵۸٬۵۶ میلیون بشکه نفت خام تولید نمود. در سال ۲۰۱۱ این شرکت ۶۰۰ هزار تن آلومینیوم، ۲ میلیون تن آلومینا و ۱۳٬۹ میلیون تن هیدروکسید آلومینیوم تولید کرده‌است.
بی‌اچ‌پی همچنین در این سال، برابر ۵۰۰ هزار تن مس، ۷۰۰ هزار تن نیکل و ۸۰٫۶ میلیون تن سنگ آهن تولید نموده‌است.
شرکت بی‌اچ‌پی در سال ۲۰۱۱ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۴۹ از فهرست بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان، قرار گرفت. این شرکت، در آمار سالیانه که توسط مجله فوربس منتشر می‌شود، در میان بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان، از نظر میزان فروش؛ در رتبه ۹۳، بر پایه میزان سود؛ رتبه ۸، از نظر مجموع دارایی‌ها؛ رتبه ۲۳۶ و از لحاظ ارزش بازار سرمایه؛ در رتبه ۱۱۶ جای گرفت.
ارزش بازار سرمایه بی‌اچ‌پی در سال ۲۰۱۲، معادل ۱۸۷٬۵۳ میلیارد دلار اعلام شده‌است.
در تاریخ ۲۳ مارس ۲۰۱۰ این شرکت به صورت کامل مالک معدن پتاس آتاباسکا شد. در ژوئیه ۲۰۱۱، بی‌اچ‌پی شرکت پتروهاک انرژی را به‌دست‌آورد و در سپتامبر همان سال، واحد قراردادی پیلبرا لیتون هولدینگ را خریداری نمود.
تولیدات شرکت بی‌اچ‌پی در سال مالی ۲۰۱۰ به‌شرح زیر می‌باشد: معادل ۱۵۸٬۵۶ میلیون بشکه نفت خام، برابر ۶۰۰ هزار تن آلومینیوم، ۲ میلیون تن آلومینا و ۱۳٬۹ میلیون تن هیدروکسید آلومینیوم، ۵۰۰ هزار تن مس، ۷۰۰ هزار تن نیکل و ۸۰٫۶ میلیون تن سنگ آهن.
لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ سی و دومین دورهٔ مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا و یازدهمین دوره تحت عنوان لیگ قهرمانان آسیا که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار شد.
تیم گوانگ‌ژو اورگراند نماینده چین برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و همچنین به مسابقات جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۳ راه پیدا کرد.
تیم‌های صعودکننده از هر کشور از مرحله گروهی به مرحله حذفی به شرح زیر است:
!colspan=5|منطقه غرب
!colspan=5|منطقه شرق
نرم‌افزار ایستگاه کاری وی‌ام‌ویر یک نرم‌افزار سودمند برای کسانی است که به داشتن چندین سیستم عامل یا نرم‌افزار به‌گونه هم‌زمان (و البته انگاری) نیاز دارند. با سوار کردن این نرم‌افزار بر روی سیستم عامل بنیادی این توانایی به دست می‌آید تا از راه انگارسازی سخت‌افزار و امکانات ویژهٔ وی‌ام‌ویر به نصب چند سیستم عامل پرداخت.
نکتهٔ چشمگیر دربارهٔ وی‌ام‌ویر این است که سخت‌افزارهای انگاری ساخته شده در هر یک از سیستم عامل‌ها دارای ویژگی‌های یکسان می‌باشند اما به‌گونه آزاد رفتار می‌کنند. بخش‌هایی همچو ویر و هارد دیسک هر یک در محیط جداگانه کار کرده و کارت شبکه این توانایی را دارد که با دیگر کارت‌های شبکه انگاری و حتی شبکه ی فیزیکی پیوند بر قرار کند. از این رو، این نرم‌افزار ابزاری سودمندی برای دوستداران به دانش شبکه نیز خواهد بود.
VMware، برای گسترش دهندگان نرم‌افزارها، رهبران شبکه (Administrators) و کسانی برنامه‌ریزی شده‌است که می‌خواهند در ساختار نرم‌افزاریشان دگرگونی بنیادی بدهند. وی‌ام‌ویر گسترش دهندگان نرم‌افزار را توانا می‌سازد تا پیچیده‌ترین برنامه‌های تحت شبکه را که در ویندوزهای مایکروسافت، Linux, Mac OS و غیره پیاده‌سازی می‌شوند را روی تنها یک رایانه یکه پیاده‌سازی کنند.
این نرم‌افزار با هزاران کاربر در سراسر جهان، کارایی را در آفریدن نرم‌افزارها بهبود می‌بخشد، هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، نرمش و انعطاف‌پذیری را بالا می‌برد و راه امن تری برای پاسخ گرفتن از برنامه‌ها را در دسترس ما می‌گذارد. سوار کردن وی‌ام‌ویر روی رایانه‌های رومیزی، نخستین گام برای فرستادن ساختار IT پدید آمده به یک ساختار انگاری است. با ایستگاه کاری وی‌ام‌ویر جز ساده کردن پردازش گسترش، تست نرم‌افزار و شتاب دادن به گسترش برنامه‌های کاربردی، سازگاری برنامه‌های کاربردی و پیاده‌سازی عملی فرستادن از یک سیستم عامل به سیستم عامل دیگر را بیمه می‌کند و توانایی آزمایش این که آیا این جابجایی و جایگزینی سیستم عامل، زیانی برای شبکه یا دیگر نرم‌افزارهای کاربردی در حال کار دارد یا خیر را نمایان می‌سازد. وی‌ام‌ویر دارای ویژگی‌هایی زیر می‌باشد:
سومین انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان برای انتخابات رئیس‌جمهور و معاون اول و دوم او در دو دور در فروردین و خرداد ۱۳۹۳ برگزار گشت که به موجب آن محمداشرف غنی پیروز انتخابات اعلام گردید. طبق توافق ملی قرار شد غنی رئیس‌جمهور و و شخصی با پیشنهاد عبدالله عبدالله رئیس اجرایی شود و پس از دو سال و با ویرایش قانون اساسی به نخست‌وزیری ارتقا یابد.
این انتخابات با مخالفت گسترده و اتهام تقلب از سوی عبدالله همراه شده‌بود و او نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت.
در نهایت و بعد از چند ماه کشمکش و توافق‌های گوناگون سرانجام با بازشماری آرا و با پادرمیانی حامد کرزی رئیس‌جمهور و شخصیت‌های جهادی عبدالله و غنی توافق کردند که برنده رئیس‌جمهور شود و فرد پیشنهادی نامزد رقیب با موافقت او رئیس اجرایی شود و پس از دو سال به نخست‌وزیری تغییر یابد.
دور نخست هم‌زمان با انتخابات شوراهای ولایتی (استانی) در تاریخ ۱۶ فروردین در سراسر افغانستان برگزار شد که از میان ۸ نامزد عبدالله با ۴۵٪ و غنی با ۳۲٪ آرا به دور دوم رفتند؛ در این دور زلمی رسول و عبدرب رسول سیاف سوم و چهارم شدند. از میان ۱۱ نامزد سه تن کناره‌گیری کرده‌بودند. از ۷ میلیون شرکت‌کننده حدود ۶۴ درصد رای‌دهندگان مرد و ۳۶ درصد زن بودند.
در دور دوم بسیاری از مقامات و کاندیداهای انتخاباتی از عبدالله حمایت کردند، از جمله زلمی رسول و تیم انتخابات رسول سیاف و نیز رئیس مجلس نمایندگان و مجلس سنا. رسول سیاف سردار عبدالرشید دوستم را برای معاون اولی در کنار خود داشت. این دور انتخابات در ۲۴ خرداد برگزار شد.
نقش قوم‌ها در انتخابات بسیار مؤثر بود. عبدالله تاجیک و غنی پشتون است و رای او در استان‌ها براساس ترکیب قومی مشهود بود. همچنین ازبک‌ها و ترکمن‌ها به‌دلیل همیاری دوستم با غنی طرفدار غنی بودند.
طالبان این انتخابات را تحریم کرده و حملات متعددی را در روزهای قبل از انتخابات و در طول انتخابات ترتیب داد و در برخی مناطق که طالبان قدرت بیشتری دارند اصلاً انتخابات برگزار نشد. با این وجود برگزاری دور نخست این انتخابات بسیار رضایت‌بخش‌تر از انتخابات سال ۸۸ بود که تنها ۳۸ درصد افراد واجدان شرایط در آن شرکت کردند و با گزارش‌های متعددی از تقلب انتخاباتی همراه بود.Early Tallies Indicating Afghan Vote a Success New York Times
اما دور دوم اوضاع فرق می‌کرد. طبق نتیجهٔ کمیسیون مستقل انتخابات یک میلیون بیش از دور نخست در انتخابات شرکت کرده‌بودند. در میانهٔ شمارش آرا که رای غنی از عبدالله پیش بود، عبدالله با اعلام تقلب و درخواست مداخلهٔ سازمان ملل ارتباط خود با کمیسیون مستقل انتخابات را قطع کرد. او مدارکی را منتشر ساخت که باعث شد برخی مقامات بلندپایهٔ کمیسیون انتخابات استعفا کنند. پس از اعلام نتیجهٔ ابتدایی و پیروزی غنی با اختلاف ۱۳٪، عبدالله نتیجه را نپذیرفت و خود را پیروز قطعی انتخابات خواند و اعلام کرد زیر بار تقلب نخواهد رفت. سازمان ملل خواسته‌بود که رای‌های تقلبی از رای‌های پاک جدا شوند. رئیس کمیسیون انتخابات نیز تقلب را تأیید کرد و گفت که رای‌های تقلبی را جدا خواهند کرد. در حالی که عبدالله گفته ۲٫۵ میلیون رای ساختگی است.
با توافق دو نامزد با مشارکت جان کری وزیر وقت امور خارجه آمریکا قرار شد رای‌ها با هماهنگی دو ستاد بازشماری شود و رای‌های ناپاک جدا شود و توافقنامه‌ای ملی برای تقسیم قدرت انجام شد. در میانهٔ بازشماری روند اختلاف‌ها بالا گرفت، غنی از تقسیم قدرت در صورت پیروزی سر باز زد و ستاد عبدالله از روند بازشماری رای‌ها کناره گرفت.
سرانجام با پادرمیانی کرزی و سران جهادی به تاریخ ۳۰ سنبله (شهریور) ۱۳۹۳ عبدالله و غنی توافق‌نامه‌ای امضا کردند که برندهٔ انتخابات رئیس‌جمهور و رئیس شورای وزیران باشد و کسی که نامزد رقیب پیشنهاد کرده به فرمان او «رئیس اجرایی» و رئیس هیئت وزیران شود. تا دو سال بعد نیز لویه جرگه تشکیل جلسه داده قانون اساسی را ویرایش و سمت نخست‌وزیری افزوده شود و رئیس اجرایی نخست‌وزیر گردد. پست‌های کلیدی نیز نصف نصف میان دو نامزد تقسیم می‌شود. چند ساعت پس نیز کمیسیون مستقل انتخابات اشرف غنی را پیروز انتخابات اعلام کرد. البته تعداد رای‌های نهایی نامزدان اعلام نشد.
شمار نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان به یازده نفر می‌رسید. هر یک از این نامزدان دو معاون داشتند که طبق قانون اساسی باید هنگام نامزد شدن ایشان را اعلام می‌کردند.
بین ۲۲ نامزد پست معاونت ریاست جمهوری سه نفرشان زن بودند.
براساس قانون اساسی افغانستان معاونان ریاست جمهوری باید تبعه افغانستان، مسلمان و متولد از والدین افغان باشند، تابعیت کشور دیگری را نداشته باشند و چهل ساله بوده و دادگاه صالح آنان را به جرم ارتکاب جرایم ضد بشری، جنایت یا محرومیت از حقوق مدنی محکوم نکرده باشد.
در این انتخابات، محمد خان و محمد محقق، معاونان اول و دوم عبدالله بودند.در این انتخابات حزب اسلامی به رهبری عبدالهادی ارغنده‌وال، حزب وحدت اسلامی مردم، یک بخش عمده حزب جمعیت اسلامی و چند نهاد و برخی از شخصیت‌های پرنفوذ سیاسی از عبدالله حمایت می‌کنند.
عبدالله نامزد مورد حمایت جمعیت اسلامی افغانستان معرفی شد.
یک روز پیش از آغاز رسمی مبارزات انتخاباتی در افغانستان، مقامات در هرات گفتند دو تن از اعضای ستاد مبارزات انتخاباتی عبدالله عبدالله یکی در شهر هرات هدف تیراندازی قرار گرفته و کشته شدند. فاضل سنگچارکی، یکی از سخنگویان ستاد انتخاباتی عبدالله به خبرگزاری فرانسه گفت: «من می‌توانم تأیید کنم که افراد مسلح، دکتر همدرد را که قرار بود ریاست ستاد مبارزات انتخاباتی ما را در هرات به عهده داشته باشد، همراه با یکی دیگر از اعضای تیم شب امروز در هرات به قتل رساندند.»
فرید احمد فضلی وکاظمیه محقق معاونان اول و دوم محمدداوود سلطان‌زوی بودند.
او در دور قبلی مجلس نمایندگان افغانستان با عنوان وکیل ولایت غزنی به این مجلس راه یافت و در سمت رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان کار کرد.
اما پس از آنکه نتوانست وارد مجلس دوم شود، گردانندگی یک برنامه بحث‌محور به نام «داوود سلطان‌زوی» را در تلویزیون خصوصی طلوع بر عهده گرفت.
سلطان‌زوی در سال‌های اخیر با عنوان صاحب‌نظر، حضور پررنگی در رسانه‌های داخلی و بین‌المللی داشته‌است.
عبدالرشید دوستم و غلام سرور دانش، معاونان اول و دوم غنی در انتخابات بودند.
غنی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۳ خورشیدی به کابینه حکومت منتخب راه نیافت و به ریاست دانشگاه کابل منصوب شد. او پس از دو سال کار از این مقام کناره گرفت و به یکی از منتقدان حکومت کرزی بدل شد.
او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۹ با حامد کرزی رئیس‌جمهوری کنونی رقابت کرد، اما رأی چندانی به دست نیاورد. کرزی، غنی را در دور دوم ریاست جمهوری خود مسئول برنامه انتقال مسئولیت امنیتی از نیروهای خارجی به نیروهای امنیتی داخلی کرد و قرار بود این برنامه تا زمان خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان در سال ۱۳۹۴ به پایان برسد.
علی احمد جلالی رئیس نهاد اجتماعی لویه جرگه با حمایت از غنی نوشت: ما از عمل و برنامه‌های انتخاباتی دکتر محمداشرف غنی حمایت می‌کنیم و در برنامه‌های کاریشان همکاری‌های جدی را با ایشان خواهیم کرد.
احمدضیاء مسعود و حبیبه سرابی، معاونان اول و دوم زلمی رسول در انتخابات بودند.
رسول در دوازده سال پیش از این انتخابات از افراد نزدیک به حامد کرزی در ارگ ریاست‌جمهوری بوده و در بیشتر سفرهای مهم حامد کرزی را همراهی می‌کرد.
در ژانویه ۲۰۱۰ حامد کرزی رئیس‌جمهوری افغانستان او را نامزد سمت وزارت خارجه این کشور کرد و به شورای ملی افغانستان معرفی کرد که با اکثریت آرای اعضای حاضر مجلس وزیر امور خارجه افغانستان شد.
عنایت الله عنایت و محمدعلی نبی‌زاده، معاونان اول و دوم قطب‌الدین هلال در انتخابات ریاست‌جمهوری بودند.
او در بخش‌های نظامی و مهندسی ساختمانی درس خوانده و مدتی را در وزارت دفاع افغانستان کار کرده‌است.
سیدحسین عالمی بلخی و محمدهاشم زارع، معاونان اول و دوم گل آغا شیرزی در انتخابات ریاست جمهوری بودند.
شیرزی در سال ۲۰۰۴ به عنوان والی ننگرهار در شرق افغانستان تعیین شد. او در این سمت فعالیت‌هایی در عرصه بازسازی ولایت ننگرهار کرد. این فعالیت‌ها در حدی بود که شیرزی به «بولدوزر» معروف شد.
اسماعیل خان و عبدالوهاب عرفان از شخصیت‌های سابق جهادی به عنوان معاونان اول و دوم عبدالرب رسول سیاف برگزیده شدند.
به دنبال سقوط طالبان سیاف به کابل برگشت و در نقش‌های گوناگونی در ایجاد ساختارهای جدید قدرت در این کشور نقش بازی کرد. او در لویه جرگه اضطراری و قانون اساسی شرکت کرد و بعداً هم با عنوان نماینده مردم کابل به پارلمان افغانستان راه یافت. سیاف یک دانشگاه خصوصی نیز به نام «دعوت» در کابل ایجاد کرد.
جنرال خداداد، وزیر پیشین مبارزه با مواد مخدر افغانستان و صفیه صدیقی، عضو سابق مجلس نمایندگان، معاونان اول و دوم هدایت امین ارسلا بودند.
او در دوران ریاست جمهوری حامد کرزی در دولت‌های موقت و انتقالی افغانستان عضویت داشت. در دور قبلی انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در جایگاه نامزد انتخابات ریاست جمهوری این کشور با حامد کرزی رقابت کرد، ولی با کسب کمتر از سه هزار رأی در ردیف سی‌ام قرار گرفت.
عبدالقیوم کرزی برادر حامد کرزی رئیس‌جمهور افغانستان هرچند گفته‌بود کناره‌گیری نخواهد کرد، نیمهٔ اسفند (حوت) به نفع زلمی رسول کناره‌گیری کرد. حامد کرزی با استقبال از تصمیم برادرش گفت که خود او را به کناره‌گیری تشویق کرده‌است و این کار احتمال دخالت‌های خارجی را می‌کاهد. او گفت که حمایت برادرش از زلمی رسول تصمیمی شخصی بوده‌است.
کرزی، وحیدالله شهرانی و ابراهیم قاسمی را معاونان اول و دوم خود در انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرده‌بود. قیوم کرزی با عنوان نماینده مردم قندهار به مجلس نمایندگان راه یافت، ولی به دنبال غیبت طولانی از مجلس و اعتراض شماری از اعضای مجلس به این غیبت، از عضویت در مجلس نمایندگان استعفا کرد.
عبدالرحیم وردک که جزو نامزدان تأیید صلاحیت‌شده بود، ۲۵ اسفند (حوت) از انتخابات کنار رفت. او دلیل کناره‌گیری‌اش را اعلام نکرد.
شاه عبدالاحد افضلی و سیدحسین انوری معاونان وی درانتخابات بودند.
وردک در یک سال پیش از انتخابات در مقام مشاور ارشد دفاعی و اصلاحات نظامی حامد کرزی کار کرد و قبل از ثبت نام برای نامزدی انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان از این سمت استعفا کرد.
جنرال وردک در سال ۲۰۰۴ بعد از انتخابات ریاست جمهوری، از سوی حامد کرزی، رئیس‌جمهوری افغانستان به سمت وزیر دفاع افغانستان منصوب شد. او در سپتامبر ۲۰۱۲، بعد از استیضاح پارلمان رد صلاحیت شد و بعد از آن به کارش در وزارت دفاع پایان داد.
محمدنادر نعیم ۶ فروردین (حمل) به نفع زلمی رسول کناره‌گیری کرد.
نعیم، تاج محمد اکبر و عزیزالله پیام را که هر دو افراد کمتر شناخته شده در عرصه سیاسی افغانستان هستند، با عنوان معاونان اول و دوم خود در انتخابات معرفی کرده‌بود.
نعیم در سال ۲۰۰۳ و پس از فروپاشی طالبان به افغانستان بازگشت و در همکاری با ظاهرشاه که آن زمان لقب بابای ملت را کسب کرده بود، در موقف‌های مختلف دولتی کار کرد. با این حال، نادر نعیم در بیشتر از ده سال اخیر عمدتاً دور از فضای سیاسی در بخش‌های تجاری فعال بوده‌است. اما او در سال ۲۰۱۳ و قبل از ثبت نام با عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، به عنوان رئیس حرکتی به نام تحریک صدای مردم انتخاب شد.
بر اساس نتیجهٔ انتخابات عبدالله عبدالله و محمداشرف غنی به دور دوم رفتند. طبق قانون نامزد پیروز در دور نخست باید اکثریت مطلق آرا را به دست آورد یعنی نیمی از آرا. عبدالله ۴۵٪ و غنی ۳۲٪ رای آورده‌بودند.
طبق نتیجهٔ نهایی غنی با ۵۶٪ آرا برندهٔ انتخابات اعلام شد.
به تاریخ ۲۱ ثور (اردیبهشت) زلمی رسول که در دور نخست با ۱۲٪ رای در جایگاه سوم قرار گرفته‌بود پس از اعلام اولیهٔ نتیجهٔ نهایی و پیش از اعلام قطعی از عبدالله حمایت کرد. البته هنوز احمد ضیا مسعود معاون نخست وی و نیز عبدالقیوم کرزی حامی سرشناس او در انتخابات در برابر اقدام رسول موضعی نگرفته بودند.
البته جمیل کرزی رئیس حزب همبستگی ملی جوانان دیگر برادر حامد کرزی از او اعلام حمایت کرد. نیز محمود کرزی برادر دیگر وی.
همچنین گل آغا شیرزی نیز به گروه انتخاباتی عبدالله پیوست.
۱۳ جوزا (خرداد) نیز رسول سیاف رسماً از عبدالله حمایت کرد.
عبدالرئوف ابراهیمی رئیس مجلس نمایندگان و فضل هادی مسلمیار رئیس مجلس سنا نیز از عبدالله حمایت کردند.
هدایت امین ارسلا دیگر نامزد انتخابات نیز از عبدالله حمایت کرد.
داوود سلطان زوی دیگر نامزد انتخابات با پیوستن به گروه غنی از او حمایت کرد.
اولین مناظره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری را تلویزیون خصوصی طلوع برگزار کرد. اشرف غنی احمدزی، عبدالله عبدالله، زلمی رسول، عبدالرحیم وردک و عبدالقیوم کرزی از شرکت کنندگان این مناظره بودند.
در مدت ۹۰ دقیقه مناظره نامزدها برنامه خود را دربارهٔ امنیت و سیاست داخلی افغانستان بیان کردند. آنان در آغاز برای مدت ۱٫۳۰ دقیقه فرصت داشتند که دیدگاه کلی خود را ابراز کنند؛ ولی این مناظره میان مردم و صاحب نظران افغان واکنش‌های متفاوتی در پی داشت که تعدادی از آنان نبود برنامه مشخص در این مناظره را از مشکلات نامزدهای ریاست جمهوری می‌دانستند. خیلی‌ها این نامزدها را کپی حامد کرزی رئیس‌جمهور وقت افغانستان می‌دانستند و شعار آنان را دربارهٔ مبارزه با فساد اداری یک طنز سیاسی بیش نمی‌دانستند.
کنفرانس ملی نسوان و انتخابات با حضور ۲۰۰ زن از سراسر افغانستان، سه شنبه ۱۵ دلو ۱۳۹۳ در کابل آغاز به کار کرد. هوسی وردک معاون این مؤسسه گفت که زنان در این کنفرانس مشکلات خود را با مقامات دولتی و نامزدان ریاست جمهوری مطرح خواهند کرد. او گفت مسئولان این نهاد پیش از این نیز کنفرانس‌هایی را در ولایت‌های شمالی و جنوبی افغانستان راه‌اندازی کرده و با زنان در مورد مشکلاتشان صحبت کرده‌اند.
انتخابات در دو دور برگزار گردید. در دور نخست عبدالله اکثر نسبی رای‌ها را به دست آورد و به همراه غنی به دور دوم راه یافت. اما دور دوم اعلام شد عبدالله از او شکست خورد. وی نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت و ادعا کرد که در انتخابات تقلب گسترده صورت گرفته‌است. نورستانی رئیس کمیسیون مستقل انتخابات تقلب را تأیید کرد.
انتخابات در از ساعت ۷ صبح آغاز شده با یک ساعت تمدید تا ۱۷ انجام یافت.
در برخی شعبه‌ها کمبود برگ رای گزارش شد.
در انتخابات هر رای‌دهنده بایست از پیش کارت رای‌دهی می‌گرفت. هنگام رای دادن کارت را با سوراخ کردن باطل کرده انگشت رای‌دهنده با دو رنگی مخصوص و ماندگارتر یکی شفاف و یکی نامریی رنگی می‌شود تا از تقلب جلوگیری شود.
نتیجهٔ اولیهٔ قرار بود ۸ ثور (اردیبهشت) و نتیجهٔ نهایی قرار بود ۲۳ ثور اعلام شود.
انتخابات از ساعت ۷ به تاریخ ۲۴ جوزا آغاز گشت و تا ساعت ۱۶ ادامه داشت.
پیش از انتخابات طالبان مردم رای‌دهنده را تهدید کرده‌بود. با این حال حضور مردم گسترده گزارش شد به حدی که برگهٔ رای در برخی ولایت‌ها تمام شد.
محمداشرف غنی احمدزی پیروز انتخابات اعلام شد ولی تعداد نهایی رای‌ها اعلام نشد.
ستاد عبدالله عبدالله اعلام کرد که در دور دوم انتخابات تقلبی گسترده صورت گرفته‌است. وی پیش از اعلام نتایج در میانهٔ شمارش رای‌ها ارتباطش با کمیسیون انتخابات را قطع کرد و خواستار میانجیگری سازمان ملل و نظارت ٱن بر انتخابات شد که کرزی این پیشنهاد را پذیرفت.
او برای تأیید مدعای خود مدرک‌هایی نیز منتشر کرد، از جمله صدایی ضبط‌شده از گفتگوی تلفنی «ضیاءالحق امرخیل» رئیس دبیرخانهٔ کمیسیون انتخابات با کارگزاران محلی که نشان‌دهندهٔ تقلب در انتخابات بود، و فیلمی که نشان می‌داد تعدادی نظامیان در اتاقی مشغول پر کردن برگه‌های رای برای غنی هستند.
امرخیل در پی انتشار این نوار دوم سرطان (تیر) از سمت خود استعفا کرد. عبدالله در واکنش بدین استعفا گفت که مسئول تقلب در انتخابات باید در برابر قانون پاسخ‌گو باشد. در پی این اتفاق طرفداران عبدالله در کابل تظاهرات کردند.
«کای آیده» که در سال ۱۳۸۸ نمایندهٔ ویژهٔ سازمان ملل در افغانستان برای نظارت بر انتخابات بود اعلام کرد که در این انتخابات تقلب بسیار بیشتری صورت گرفته‌است. توماس جانسون یک پژوهشگر ارشد آمریکایی در مرکز مطالعات راهبردی افغانستان نیز بعدها مدعی شد که محمد اشرف غنی با مهندسی انتخابات به ریاست جمهوری رسیده‌است. وی مدعی شده بود که اشرف غنی در دور نخست انتخابات از مناطقی که آراء کمی بدست آورده بود، در دور دوم به‌طور باورنکردنی به نفع وی دستکاری شده بود. در تحلیلی داده‌های مرکز رأی‌گیری نشان می‌دهد که در ۶۰۶ مرکز اشرف غنی توانسته‌است که ۱۰۰ درصد آراء را کسب کند و در ۹۰۰ مرکز دیگر تقریباً تمامی آراء به نفع غنی ریخته شده بود. وی همچنین در گزارش خود تأکید می‌کند که از نظر ریاضی و با توجه به داده‌های دموگرافیکی افغانستان و نتایج ۴۶ در برابر ۳۲ درصد دور نخست انتخابات پیروزی اشرف غنی ناممکن بود، کارشناسان برتر تحلیل آماری در ایالات متحده با استفاده از هر مدل کامپیوتری رایج برای تحلیل رأی‌گیری و انتخابات عبدالله عبدالله را پیروز انتخابات می‌دانند. به در انتخابات گذشته نیز پس از بازشماری رای‌ها و رسیدگی به شکایت‌ها مشخص شد کرزی که رقیب عبدالله بوده‌است کمی پایین‌تر از نیم رای آورده‌است و انتخابات باید به دور دوم برود، که البته با کناره‌گیری عبدالله دور دوم برگزار نشد.
سازمان ملل خواستار جداسازی رای‌های باطله و تقلبی از رای‌های پاک شد. رحمت‌الله نبیل رئیس پیشین اداره امنیت ملی افغانستان بعدها در برنامه تلویزیونی که از شبکه طلوع پخش می‌شد، مدعی شد که توافق‌هایی بین حامد کرزی و محمد اشرف غنی صورت گرفته بود. در دوره دوم ریاست جمهوری حامد کرزی کمیسیون انتقال مسئولیت‌های امنیتی از نیروهای بین‌المللی به نیروهای امنیتی داخلی به منظور فراهم کردن فرصت کمپین انتخاباتی برای یک کاندید خاص تشکیل شد. همچنین در زمان برگزاری این انتخابات یک ماشین چاپ کارت رأی دهی (جعلی) در منزل یکی از مقامات بالا رتبه در دولت وحدت ملی به ریاست جمهوری محمد اشرف غنی قرار داده شده بود.
غنی ادعا کرد که جای اعتراضی برای عبدالله نمانده‌است.
در حالی که عبدالله ادعا کرده‌است که در انتخابات دو و نیم میلیون رای تقلبی درست شده‌است. طبق نتایج اعلامی کمیسیون انتخابات مشارکت در دور دوم یک میلیون افزایش داشته‌است.
احمد یوسف نورستانی رئیس کمیسیون مستقل انتخابات که با پنج روز تأخیر نتیجهٔ انتخابات را در ۱۶ سرطان اعلام می‌کرد، تقلب در دوم را تأیید کرد. عبدالله نتیجهٔ انتخابات را نپذیرفت. ستاد او این را کودتایی علیه رای مردم خواند. فردای اعلام نتایج انتخابات، در تجمع بزرگ هوادرانش در کابل خود را پیروز قطعی انتخابات خواند و گفت که هرگز زیر بار تقلب نخواهد کرد. وی گفت که دنبال تجزیهٔ افغانستان و جنگ داخلی نیست و افغانستانی واحد و باعزت می‌خواهد.
عبدالله گفت که حکومتی موازی تشکیل خواهد داد. کرزی اعلام کرد که نتیجهٔ نهایی برنده را مشخص خواهد کرد. غنی نیز طرفین را به گفتگو فراخوانده و گفته‌است که کار به حکومت موازی نخواهد کشید.
حتی معاون عبدالله پیشنهاد تشکیل دولت انتقالی را داد.
در ۲۱ سرطان دو نامزد با پادرمیانی کری وزیر خارجهٔ آمریکا توافق کردند که با نظارت جامعهٔ جهانی و سازمان ملل و ستادهای انتخاباتی هر دو نامزد همهٔ رای‌ها بازشماری شود و نتیجه هرچه شد بپذیرند و سپس دولت وحدت ملی تشکیل دهند. نامزدان از کرزی خواستند تا پایان بازشماری رای‌ها تحلیف را عقب بیندازد. غنی گفت: «من و برادرم داکتر عبدالله توافق کردیم که هر رای، زیر نظر جامعهٔ جهانی، به صورت شفاف بررسی شود و ما دو این توان را داریم که اختلاف‌ها را کنار بگذاریم و برای آیندهٔ مردم افغانستان کار کنیم.»
کرزی از این توافق استقبال کرد. عبدالله نیز از حامیانش خواست که به اعتراض‌های خیابانی پایان دهند
بازشماری با تأخیر ۲۶ سرطان آغاز شد که سه هفته ادامه داشت.
بر اساس آنچه رسانه‌ها از توافق غنی و عبدالله منتشر کردند، تغییر ساختار نظام از ریاستی به مجلس‌محوری، تعدیل قانون‌اساسی، ایجاد سمت رئیس اجرایی و تبدیل آن به نخست‌وزیر از مهم‌ترین بندهای این توافق‌نامه به‌شمار می‌رفت. رئیس‌جمهور آیندهٔ افغانستان موظف بود تا لویه جرگه را برای تعدیل قانون‌اساسی افغانستان فراخوانده ظرف ۲ سال آینده مقام نخست‌وزیری را رسمی ایجاد کند. گزینش مقام‌های کلیدی امنیت ملی و نهادهای اقتصادی حکومت وحدت ملی را با در نظرداشت اصل برابری و تساوی، رئیس‌جمهور و اپوزیسیون (گروه بازنده) شکل می‌دهند. نیز گماشتن و برداشتن در وزارت‌خانه‌ها و سمت‌های کلیدی در سطح ولایت‌ها، با در نظرداشت اصل نمایندگی عادلانه از سوی رئیس‌جمهور با مشورت اپوزیسیون خواهد بود. به منظور توانمندسازی مردم و در نظرداشت پیش‌شرط‌های صلح و ثبات امنیت، رشد اقتصادی، حاکمیت قانون، عدالت، «حکومت وحدت ملی» باید ایجاد اصلاحات فراگیر را در اولویت خود قرار دهد. حکومت وحدت ملی تعهد می‌کرد که در مدت یک سال با رفع نارسایی‌های انتخابات گذشته اصلاحات بنیادینی را در نظام انتخاباتی افغانستان به میان می‌آورد. دیگر اینکه تا زمانی که مقام نخست‌وزیری بر بنیاد قانون‌اساسی ایجاد شود، همهٔ وظیفهٔ نخست‌وزیر را مقام رئیس اجرایی خواهد کرد؛ این مقام به فرمان رئیس‌جمهور ایجاد شده رئیس اجرایی به انتخاب نامزد بازنده (اپوزیسیون) تعیین خواهد شد. رئیس‌جمهور مکلف به ایجاد اپوزیسیون خواهد بود اما رهبر اپوزیسیون را تیم بازنده برخواهد گزید. در نهایت رئیس‌جمهور تعهد می‌کرد که نهادهای کلیدی امنیتی را حداقل ۳ ماه بی‌تغییر و به حالت کنونی نگه دارد.
عبدالله با اشاره به افزایش شایعات در صفحه‌های اجتماعی مبنی بر اینکه وی با غنی کنار آمده‌است، این را رد کرد و گفت که هیچ معامله‌گری‌ای در این انتخابات صورت نگرفته‌است.
پس از مدتی اختلاف میان عبدالله و غنی بالا گرفت. غنی اعلام کرد که در صورت پیروزی تقسیم قدرت نخواهد کرد، ستاد عبدالله نیز از روند بازشماری رای‌ها خارج شد و سپس ستاد غنی نیز چنین کرد.
سرانجام با پادرمیانی حامد کرزی رئیس‌جمهور و سران جهادی افغان، توافقی ملی میان دو نامزد بسته شد. بدین صورت که برندهٔ انتخابات رئیس‌جمهور و رئیس شورای وزیران شود و با موافقت و فرمان او فردی که نامزد رقیب پیشنهاد می‌کند رئیس اجرایی گماشته شود و ریاست هیئت وزیران را بر عهده گیرد. سمت‌های کلیدی اجرایی و قضایی نیز نیز مساوی میان هر دو تیم بخش شود.
توافق رسمی در ۳۰ سنبله (شهریور) امضا شد و چند ساعت پس از آن نیز کمیسیون مستقل افغانستان محمداشرف غنی احمدزی پیروز انتخابات اعلام کرد.
مفاد توافق‌نامه چنین است:
به نوشته نظامی تایمز؛ این نتیجه احتمال حضور طولانی‌مدت نظامیان آمریکایی در افغانستان را بسیار افزایش داده‌است چرا که هر دو کاندیدای پیشتاز بارها اعلام کرده‌اند که در صورت انتخاب شدن با آمریکا توافقنامه امنیتی امضا خواهند کرد. بر اساس این توافقنامه که دولت آمریکا خواستار امضای آن شده، حداکثر ده هزار سرباز آمریکایی تا یک دهه دیگر در افغانستان باقی خواهند ماند. حامد کرزای سرسختانه با این موضوع مخالفت کرده بود و این موضوع مشکلات لجستیکی فراوانی را برای نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان ایجاد کرده‌است. اما شکست سنگین نزدیک‌ترین متحد کرزی یعنی زلمی رسول نگرانی آمریکایی‌ها در مورد باقی ماندن قدرت در دستان کرزی را از میان برداشته‌است.Afghanistan election results increase chance U.S. will stay Military Times
گمانه‌زنی‌هایی هم در مورد حمایت کشورهای خارجی از برخی کاندیداها مطرح است. روزنامه کیهان معتقد است اشرف غنی احمدزی در این انتخابات نامزد موردعلاقه و حمایت غرب و آمریکا و زلمی رسول نامزد موردنظر حامد کرزی رئیس‌جمهور وقت افغانستان بوده‌اند. همچنین به گفته ذاکر حسین ارشاد دانشکده علوم سیاسی دانشگاه ابن سینا کابل؛ صحبت‌های حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران دربارهٔ اعتدال در جشن نوروزی که در افغانستان برگزار شد برای بسیاری این شک و شبهه را به وجود آورد که روحانی قصد دارد از زلمی رسول حمایت کند چرا که رسول نیز با شعار اعتدال وارد رقابت انتخابات شده‌است. وی همچنین معتقد است امضا نکردن توافقنامه امنیتی توسط کرزی صرفاً یک رفتار فرصت‌طلبانه سیاسی بوده‌است تا از این موضوع به عنوان یک کارت بازی در انتخابات ریاست‌جمهوری استفاده کند.حضور طالبان به باز تولید نکبت سیاسی منجر می‌شود/ اعتدال راهگشای حل مشکلات افغانستان پیام نو
به نوشته روزنامه ۸ صبح؛ پایین بودن رای عبدالله در ولایات پشتون‌نشین و پایین بودن رای اشرف غنی در ولایات غیر پشتون‌نشین نشان داده که تعصبات قومی همچنان نقش مهمی در انتخاب‌های سیاسی مردم افغانستان دارد. نقش ژنرال دوستم در کشاندن آرا ازبک‌ها به سوی اشرف غنی و نقش محمد محقق درآوردن رای هزاره‌ها به سمت عبدالله نیز از دیگر عواملیست که نقش تعیین‌کننده مسائل قومیتی را در این انتخابات برجسته می‌کند. این در حالیست که حامد کرزی در دو انتخابات قبلی موفقیت بسیار بیشتری در زمینه به دست آوردن آرای قومیت‌های مختلف داشت.عبدالله و اشرف غنی قربانی بی‌اعتمادی قومی روزنامه ۸ صبح، سلیم آزاد، ۲۷ حمل ۱۳۹۳
۱۹ سرطان حامیان عبدالله و فردایش حامیان غنی در هرات تظاهرات کردند.
جان کری وزیر خارجهٔ آمریکا به افغانستان سفر کرد و با دو طرف و نیز کرزی دیدار کرد. کرزی گفت که زمان تحلیف رئیس‌جمهور تغییر نخواهد کرد. آمریکا تهدید کرده‌است که در صورت اقدام‌های فراقانونی کمک‌های خود به افغانستان را خواهد گسست.
آخرین بار پیشنهاد بازشماری ۸هزار محل رای‌دهی از ۲۲هزار محل را سازمان ملل پیشنهاد کرده‌بود و با موافقت غنی و کرزی روبه‌رو شده‌بود که ستاد عبدالله خواستار بازشماری ۱۱هزار محل شده‌است.