moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پگی زینا نخستین فعالیت خوانندگی خود را در سال ۱۹۹۵ و با ارائه آلبومی با عنوان خود او (آلبوم پگی زینا) آغاز نمود. وی تاکنون تعداد ده آلبوم استودیویی منتشر کرده‌است و جزو شاخصترین و محبوبترین هنرمندان در صنعت موسیقی یونانی شناخته می‌شود. در تاریخ ۱۴ مارس سال ۲۰۱۰ و در طی رتبه بندی انجام شده در تلویزیون آلفا، پگی زینا در میان تمامی هنرمندان محبوب زن که در سرتاسر دوران ضبط موسیقی در کشورش حضور داشته‌اند، (یعنی از سال ۱۹۶۰ تاکنون)، رتبه ۲۴ را بدست آورد. وی در مجموع بالغ بر نه عدد (پنج تا در دوره زمانی حاضر) ترانه ضبط شده با نشان برنز و دو ضبط طلایی داشته‌است.
از معروفترین آثار او، ترانه Ena به معنای "یگانه" می باشد، که در آلبومی به همین نام انتشار یافته است.
پگی زینا (به یونانی: Πέγκυ Ζήνα) عنوان نخستین آلبوم اجرا شده توسط هنرمند محبوب یونانی، پگی زینا می‌باشد، که در ماه اکتبر سال ۱۹۹۵ توسط شرکت بی. ام. جی یونان (Bertelsmann Music Group) منتشر شد و عنوان خواننده اثر بدان داده شد. این آلبوم مشتمل بر نخستین ترانه شاخص و مشهور این هنرمند است که در مورد عنوان این ترانه اختلاف نظر وجود دارد. عنوان این ترانه: «An Pas Me Alli Tha Sou Spaso To Kefali» می‌باشد که ترجمه آن این است: "اگر با زن دیگری بری، می‌زنم سرتو می‌شکونم!؟"
سونار یا "ناوبری و فاصله‌یابی صوتی"، دستگاه ردیاب زیردریایی است که طرز کار آن استفاده از انتشار امواج صوتی است.سیستم سونار hupaa.comHackmann, Willem. "Seek & Strike: Sonar, anti-submarine warfare and the Royal Navy 1914-54." London: Her Majesty's Stationery Office, 1984. علاوه بر ردیابی، این روش معمولاً به منظور ناوبری و ارتباط با دیگر یگان‌های شناور و زیرآبی نیز به کار می‌رود.
خفاشها به منظور حرکت کردن و تعیین مسیر و شکار حشرات به‌عنوان غذا در تاریکی مطلق، یک سامانه با قدمت بیش از ۶۰ میلیون ساله دارند که بر هر سامانه ناوبری که تاکنون به وسیلهٔ فناوری تولیدشده برتری دارد. با فریاد زدن در فرکانس‌های فراصوت (معمولاً بالای ۲۰ کیلوهرتز) خفاش‌ها می‌توانند صداهای منعکس‌شده از اشیاء اطرافشان را تشخیص دهند و آن‌ها را به صورت «تصویر صوتی» تفسیر کنند. این خیلی موضوع پیچیده‌ای است که آن‌ها می‌توانند در سرعت‌های بالا پرواز کنند و در مسیرشان از همه موانع اجتناب کنند، آن‌ها حتی می‌توانند حشرات کوچک را از چند متری تشخیص دهند.
بانگ‌ها و صداهای مافوق صوتی که در حنجره خفاش‌ها تولید می‌شوند برای محیط اطرافشان مناسب است و برای پیدا کردن غذا کارآمد و دقیق است. این بدان معنی است که انواع مختلفی از مکان‌یابی‌ها را با استفاده از انعکس صداها مطابق با مقتضیات زیستگاه‌های متفاوتی که دارند انجام می دهند. (مکان‌یابی با استفاده از انعکاس صدا عبارت از یک دستگاه حسی در جانوران مشخصی مثل خفاش‌ها و دلفین‌ها است. بر اساس این سامانه آن‌ها معمولاً صداهایی از خودشان خارج می‌کنند و و انعکاس این صداها را برای تعیین مسیر و فاصله اشیا تفسیر می‌کنند) سپس خفاش‌ها این صداهای مافوق صوت را به شنیداری تبدیل می‌کنند.
ریمینی شهری است متوسط با جمعیت ۱۴۲۰۰۰ نفربر پایه سرشماری سال ۲۰۰۸ در شمال شرقی ایتالیا.
این شهر در منطقه امیلیا-رومانیا ایتالیا واقع است.
این شهر مرکز استان ریمینی است.
ریمینی در ساحل دریای آدریاتیک قرار گرفته‌است.
این شهر از پاتوق‌های ساحلی مشهور اروپا است که به میامی اروپا نیز معروف است. ریمینی با ۱۵ کیلومتر ساحل شنی و تعداد زیادی رستوران، دیسکو، هتل و مشروب فروشی جاذبه‌های گردشگری زیادی دارد.
شمال آسیا یا آسیای شمالی، منطقه‌ای در شمال جغرافیایی جهان واقع در قاره آسیا است که تنها شامل بخش آسیایی کشور روسیه می‌باشد.
جنگ زمستان یک درگیری نظامی بین شوروی و فنلاند بود. تهاجم شوروی در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ یعنی ۳ ماه پس از آغاز جنگ جهانی دوم صورت گرفت. این جنگ در ۱۳ مارس ۱۹۴۰ با امضای پیمان‌نامه صلح مسکو پایان پذیرفت. روز ۱۴ دسامبر ۱۹۳۹ جامعه ملل ضمن غیرقانونی خواندن تجاوز شوروی به فنلاند، این کشور را از عضویت خود اخراج کرد.
فنلاند تا اوایل سده نوزدهم یکی از استان‌های امپراتوری سوئد به حساب می‌آمد. پس از وقوع چندین جنگ بین دو طرف، در نهایت سال ۱۸۰۹ بر طبق پیمان هامینا، فنلاند به عنوان یک دوک‌نشین خودمختار به امپراتوری روسیه ملحق شد. در ابتدای دوران خودمختاری فنلاند مسیر پرسرعت توسعه را طی نمود. این امر با اصلاحاتی که از جانب الکساندر دوم، امپراتور روسیه به وقوع پیوست، شتاب بیشتری در زمینه‌های مختلف به خود گرفت و فنلاند در جریان آن توانست در نهایت نیروهای مسلح خود را داشته باشد. از اوایل سده بیستم جنبش استقلال‌طلبانه در فنلاند شروع به تجلی کرد که با سرکوب‌گری روس‌ها و انحلال نیروهای مسلح آن مواجه گشت. از این رو فنلاندی‌ها اقدام به تشکیل گروه داوطلبان شبه‌نظامی مخفی به کمک آلمانی‌ها نمودند. از این نیروها در جریان جنگ جهانی اول در جبهه شرقی علیه امپراتوری روسیه و بعدها در تشکیل مجدد نیروهای مسلح فنلاند استفاده شد.
پس از شکست امپراتوری روسیه در جنگ جهانی اول و روی کار آمدن کمونیست‌ها در این کشور، ماه دسامبر سال ۱۹۱۷ استقلال فنلاند توسط سنای آن اعلام شد. تا پایان همان ماه دولت ولادیمیر لنین در روسیه شوروی که درگیر جنگ داخلی بود و توان سلطه بر این منطقه را نداشت، نیز به امید بازگشت مختارانه آن به کنترل روس‌ها، استقلال فنلاند را به رسمیت شناخت. بلافاصله پس از استقلال درگیری مسلحانه هواداران کمونیسم موسوم به «سرخ‌ها» به کمک نیروهای روس حاضر در این کشور و مخالفان آن موسوم به «سفیدها» درگرفت که جنگ داخلی فنلاند نامیده شد. این جنگ در نهایت با دخالت آلمانی‌ها و شکست کمونیست‌ها به پایان رسید.
احساسات و اقدامات ضد کمونیستی اثر تعیین‌کننده‌ای بر تحولات سیاسی و اجتماعی فنلاند در دوره میان‌دوجنگ داشت. یکی از مهم‌ترین سرمنشأهای این احساسات روس‌هراسی عمیقی بود که در جامعه فنلاند ریشه دوانده بود؛ به وجهی که این مسئله برابر با وطن‌پرستی تلقی می‌گشت. در طرف دیگر، ملی‌گرایان فنلاندی همواره رؤیای یک‌پارچه‌سازی سرزمین‌های فنلاندی نژاد اراضی همسایه را در سر داشتند. پس از استقلال این جنبش پشتیبانی سیاسی و مقبولیت کسب کرد. با این حال قدرت‌های خارجی از جمله آلمان و بریتانیا، برای حفظ آرامش منطقه و جلوگیری از قدرت گرفتن این کشور، به برنامه‌های توسعه‌طلبانه ملی‌گرایان فنلاندی برای تسخیر کارلیا معترض و با آن مخالف بودند. به هر صورت نیروهای داوطلب فنلاندی بهار سال ۱۹۱۸ سه بار کارلیا را مورد هجوم قرار دادند اما در نهایت به نتیجه‌ای نرسیدند. با وجود میل برخی به ادامه این گونه تهاجمات، فنلاند و روسیه شوروی نهایتاً روز ۱۴ اکتبر سال ۱۹۲۰ با امضای پیمان تارتو، مرز بین دو کشور را مشخصاً تعیین نمودند. بدین شکل دولت فنلاند ماه اکتبر سال ۱۹۲۱ رسماً درخواست علنی دریافت کمک از طرف شورشی‌های ناحیه کارلیا را رد کرد. با این حال روابط دو طرف همچنان سرد باقی ماند.
مرز فنلاند و شوروی در فاصله چند ده کیلومتری از لنینگراد قرار داشت. سال ۱۹۳۸ کنسول‌گری شوروی نگرانی خود از تهاجم برنامه‌ریزی‌شده آلمان از طریق فلاند را با دولت فنلاند در میان گذاشت. از این کشور خواسته شد جلوی این اقدام آلمانی‌ها را بگیرد و به شوروی اجازه دخالت نظامی مستقیم بدهد. هیچ توافقی حاصل نشد اما فنلاند وعده داد از حاکمیت ارضی خود محافظت کند و به نیروهای هیچ کشوری اجازه عبور از خاک خود را ندهد. شوروی سال ۱۹۳۹ دو بار دیگر خواسته‌های خود را تکرار کرد. در نهایت به فنلاند پیشنهاد شد با دریافت نواحی رپولا و پورایاروی در نواحی شمال‌تر کارلیا که طبق پیمان تارتو به این کشور تعلق نگرفته بود، چند جزیره با موقعیت راهبردی در خلیج فنلاند از جمله سورساری، لاوانساری، تیتاساری و سِیسکاری را به شوروی بسپارد. شوروی همچنین خواهان عقب کشیده شدن مرز به سمت غرب تا جزایر کویْویستو بود. فنلاند انتظار تغییرات مرزی بسیار کمتری را داشت. مارشال کارل مانرهیم، فرمانده کل نیروهای دفاعی فنلاند با اشاره به ناتوانی کشورش در دفاع از این جزایر، از این پیشنهاد پشتیبانی می‌کرد. به هر صورت دولت فنلاند با تأکید بر حفظ استقلال و یک‌پارچگی کشور، با آن مخالف کرد.
شوروی ماه اوت سال ۱۹۳۹ پیمان مولوتوف-ریبنتروپ را با آلمان به امضا رساند. این توافق به شکل رسمی یک معاهده عدم تعرض بین طرفین بود اما در مفاد سری آن تمامی اروپای شرقی را بین آن‌ها تقسیم می‌کرد. بر این اساس فنلاند و مناطق دیگری به شوروی تعلق گرفت. در پی آغاز جنگ جهانی دوم با تهاجم آلمان به لهستان، شوروی نیز میانه ماه سپتامبر به شرق لهستان حمله برد و آن را به اشغال خود درآورد. شوروی سپس شروع به فشار آوردن بر دیگر کشورها برای دستیابی به سرزمین‌های مشخص‌شده در پیمان با آلمان کرد. کشورهای حوزه دریای بالتیک نخستین قربانی این اقدامات بودند.
با افزایش تنش‌ها در اروپا، فنلاند بیش از پیش احساس خطر می‌کرد. فنلاند آخرین امید خود برای دوری از جنگ را به ایجاد یک اتحادیه بین کشورهای اسکاندیناوی، مخصوصا دریافت کمک از سوئد، گره زد. به هر صورت این امیدها هنگامی که سوئد پائیز سال ۱۹۳۹ زیر فشار شوروی و آلمان اعلام کرد نیروهای نظامی خود را در درگیری‌های آینده کشورهای دیگر دخیل نخواهد کرد، نقش بر آب شد. در این میان عده‌ای در فنلاند همچنان به پیمان‌های بین‌المللی پیشین به‌ویژه پیمان عدم تعرضی که سال ۱۹۳۴ با شوروی امضا شده بود، امید داشتند.
فنلاند با به‌کارگیری صدها داوطلب شروع به احداث استحکامات دفاعی جدیدی در مرز شرقی خود کرد. تا پایان ماه نوامبر سال ۱۹۳۹ چندین مانع ضد تانک و حدود ۱۵۰ پناهگاه بتنی در طول بخش‌های کلیدی این مواضع دفاعی موسوم به خط مانرهیم بنا گردید.
روز ۵ اکتبر سال ۱۹۳۹ نمایندگان فنلاند به منظور مذاکره در ارتباط با اعطای امتیازات مشابه ارضی به شوروی و انعقاد یک پیمان صلح دو طرفه به مسکو رفتند. پایه مذاکرات همچنان معاوضه اراضی و اجاره دادن نقاط راهبردی از طرف فنلاند به شوروی بود. مجددا از فنلاند خواسته شد در صورت جنگ مستقیما از شوروی پشتیبانی کند. استالین به مانرهیم گفت که امکان ندارد فنلاند بی‌طرفف بماند چرا که قدرت‌های بزرگ این اجازه را به آن نخواهند داد. در همین حال آلمان نیز از فنلاند خواست به خواسته شوروی سر نهد؛ در غیر این صورت حمایتی از جانب آلمان دریافت نخواهد کرد. با این حال، بیشتر مردم فنلاند با چنین سازش‌هایی که ناقض تمامیت ارضی کشورشان بود، مخالف بودند. در نهایت فنلاند برخلاف کشورهای بالتیک، حاضر به پذیرش خواسته‌های شوروی نشد. بدین شکل مذاکرات روز ۱۳ نوامبر به شکست انجامید. به هر صورت شوروی از پیش تصمیم به استفاده از زور برای دستیابی به این خواسته‌ها گرفته بود.
شوروی از چند سال پیش از آغاز درگیری شروع به احداث خطوط فرعی راه‌آهن از خط اصلی مورمانسک به سمت مرز فنلاند در غرب کرده بود. بخش‌های کلیدی این خطوط به طرف کوسامو، سووموسالمی، کوهمو و لیئکسا تمرکز داشت. شوروی از همان زمان به صورت آشکاری در حال آماده‌سازی برای تهاجم بود؛ چرا که این خطوط آهن در نواحی با جمعیت بسیار اندک، هیچ هدفی جز انتقال نیرو و تجهیزات نمی‌توانست داشته باشد. به هر صورت تصمیم نهایی برای تهاجم به فنلاند اواخر ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ گرفته شد.
پس از آن که طرح محتاطانه‌تر ارتشبد بوریس شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ، توسط استالین رد شد، برنامه‌ریزی برای تهاجم شوروی به فنلاند توسط ارتشبد کیریل مرتسکوف، فرمانده منطقه نظامی لنینگرد شوروی صورت پذیرفت. مرتسکوف مبنا را بر این نهاده بود که فنلاندی‌ها مقاومت جدی چندانی نشان نخواهند داد و برتری عددی مطلق شوروی در هر صورت آن‌ها را در هم خواهد شکست.
ارتش هفتم قدرتمندترین ارتش میدانی شوروی از میان چهار ارتشی بود که در این جنگ به‌کار گرفته می‌شد. این ارتش موظف به شکستن مواضع دفاعی خط مانرهیم در باریکه کارلیا بود. ارتش هشتم شوروی مأمور به حرکت از جانب شرقی دریاچه لادوگا، چرخش به سمت جنوب غربی از شمال این دریاچه و محاصره کردن مدافعان خط مانرهیم شد. ارتش نهم شوروی که در اراضی شمالی‌تر مستقر بود و دفاع ضعیف بخش مرکزی خط مقدم فنلاندی‌ها را در مقابل داشت، می‌بایست از این قسمت به طرف اولو در کرانه خلیج بوتنیا در غرب فنلاند، پیش می‌رفت و این کشور را به دو نیم می‌کرد. ارتش چهاردهم شوروی که در غرب مورمانسک قرار داشت، نیز مسئول تصرف پتسامو و اشغال شمال فنلاند شد تا از رسیدن کمک خارجی به این کشور از طریق نروژ و سوئد جلوگیری شود.
ترکیب یگان‌های ارتش سرخ در جنگ زمستان (نوامبر ۱۹۳۹):
فنلاند حاضر بود در مورد مبادله سرزمینی مذاکره کند اما حاضر به فدا کردن حاکمیتش با واگذاری یک پایگاه نظامی به شوروی نبود. استالین بر واگذاری این پایگاه اصرار می‌ورزید. فنلاندی‌ها ناگزیر استحکامات مرزی با شوروی به طول ۱۴۰ کیلومتر را تحکیم کردند. این خط مرزی به نام خط مانرهایم، به افتخار «کارل گوستاو مانرهایم» فرمانده وقت نیروهای دفاعی فنلاند که به‌خاطر افتخاراتش در جنگ‌های داخلی سال ۱۹۱۷ میلادی با نیروهای بلشویک شناخته می‌شد؛ نام‌گذاری شده بود.
سرانجام، استالین بدون این که اعلان جنگ کند، دستور حمله به این کشور را صادر کرد و جنگ زمستان آغاز شد.
در روز ۳۰ نوامبر سال ۱۹۳۹ میلادی نیروهای ارتش سرخ با ۴۰۰ هزار سرباز، ۱۵۰۰ هواگرد و ۱۵۰۰ تانک به خاک فنلاند حمله کردند. این در حالی بود که فنلاند در مجموع ۲۶۵ هزار سرباز، ۲۷۰ هواگرد و ۲۶ تانک داشت. علی‌رغم عدم توازن قوا و گستردگی جنگ از خلیج فنلاند تا اقیانوس منجمد شمالی ارتش سرخ نتوانست مقاومت فنلاندی‌های را در استحکامات مرزی در هم بشکند و حتی در مناطق شمالی‌تر شکست‌های سختی متحمل شد. تانک‌های ارتش سرخ مکرراً بدون شناسایی کافی و با پشتیبانی ناچیز توپخانه و پیاده‌نظام به‌کارگرفته می‌شدند. این مسئله آن‌ها را به شدت در مقابل توپ‌های ضدتانک و گروه‌های ضدتانک پیاده‌نظام به خوبی استتارشده فنلاندی آسیب‌پذیر می‌کرد.
سرانجام، ارتش سرخ با میزان تلفات شدیداً بالا توانست بخش‌های از شرق و شمال فنلاند را تصرف کند و در روز ۱۲ مارس سال ۱۹۴۰ با این کشور پیمان صلح را امضا کرد و جنگ زمستان خاتمه یافت.
در نتیجهٔ این صلح‌نامه مناطق کارلیا، سالا و ریباچی از فنلاند به شوروی واگذار شد.
این جنگ بهای گزافی برای استالین داشت زیرا آلمان با نقاط ضعف ارتش سرخ از جمله فرماندهی بی‌تدبیرانه آن و ضعف روحیه سربازان شوروی آشنا شد و هنگام حمله به شوروی در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ میلادی، از این اطلاعات بهره برد.
یگانه عنوان هشتمین آلبوم استودیویی پگی زینا خوانندهٔ اهل یونان است. این آلبوم که در استودیو دیوژنس ضبط شده، در ۸ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط شرکت "مینوس ای.ام. آی" (Minos EMI) که مشهورترین شرکت ناشر موسیقی در یونان است، منتشر شد. "یگانه" در اوت ۲۰۰۷ به همراه تک‌آهنگ «Μυστικό» ("Mystiko"، «راز»)، دوباره در یک آلبوم جداگانه بسته‌بندی شده و به نام نسخه جدید یگانه به بازار آمده‌است.
مشهورترین ترانهٔ آلبوم، قطعهٔ سوزناک و غم‌انگیز یگانه است که شعر آن دربارهٔ یک عشق ابدی است.
"Ena"
Irthes sti zoi esy
ki o dromos mou allou m'odigi
na kano mia kenouria arxi de fovame
Piso afino oti pona
ke pao opou theli i kardia
me xeria enomena sfixta perpatame
Ena tha 'maste gia panta emis
de tha mas xorisi kanis kardia mou
ena ke mazi tha pame makria
s' ola ta taxidia esy konta mou
An tolmas ola dika sou tha ginoun
ekina pou toso aganas
An tolmas opou thelmisis ke opou zitisis
sto telos tha pas
ena tha 'maste gia panta emis
tou erota finale ki arxi
sou dino ke psixi ke kormi s'agkaliazo
Krata me gia panta edo
sta xeria sou limani na bro
sta matia sou ton kosmo ego na kitazo
Ena ke mazi tha pame makria
همان‌طور که گفته شد، ترانه "ena" یا "یگانه" یک عشق همیشگی و همراه با سوز و گداز خیلی زیاد و منحصر به فرد را توصیف می‌کند. این ترجمه بخشی از متن ترانه است:
من نمی‌ترسم
من همه چیزهای آزاردهنده رو ترک می‌کنم
و به هرجایی می رم که قلبم می خواد
با دستای سخت بسته شده
ما عبور می‌کنیم
یگانه!
ما همیشه با هم خواهیم بود
هیچ‌کس نمی تونه ما رو از هم جدا کنه
قلبم!
ما به دور دست‌ها خواهیم رفت
و در همه این سفرها
تو کنار منی
و اگه شهامت داشته باشی
همه اون چیزایی رو که خیلی دوست داری، مال تو میشن
اگه شهامت داشته باشی
تو به آخر جایی که می خوای می‌رسی،
جایی که تو در جستجوش بودی
یگانگی ایتالیا جنبشی سیاسی اجتماعی بود، که طی آن، دولت‌های مختلف شبه‌جزیره ایتالیا با نام دولت ایتالیا در سدهٔ نوزدهم گرد هم آمدند، و یکی شدند. در مورد زمان دقیق آغاز این فرایند توافقی وجود ندارد، اما بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که یگانگی ایتالیا با کنگره وین در سال ۱۸۱۵ میلادی آغاز شد، و با تأسیس پادشاهی ایتالیا در ۱۸۶۱، و سپس تغییر پایتخت به رُم در ۱۸۷۱، خاتمه یافت.
سرزمین‌های ایتالیایی در پی سقوط امپراتوری روم غربی به حکومت‌های فئودالی تجزیه شدند، که در رأس هریک از آنان یک شهریار قرار داشت.
گرچه زمینهٔ اجتماعی و فکری ملی‌گرایی در این نواحی به قرن هجدهم بازمی‌گردد، بیداری ملی و برانگیخته‌شدن احساسات ضدخارجی در این نواحی با فتوحات ناپلئون آغاز شد. ناپلئون در ۱۸ می ۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه خواند، و یک سال بعد در ۱۷ مارس ۱۸۰۵ عنوان پادشاهی ایتالیا را به آن افزود. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵ و بنابر تصمیمات کنگره وین، سرزمین‌های ایتالیایی بین قدرت‌های اروپایی؛ و به‌ویژه شهریاران اتریشی، تقسیم شدند.
اولین قیام مردمی ایتالیا در ۱۸۰۷ و در دوران حکومت ناپلئون بود که انجمن سری ؛ زغال‌ساز شورشی برای مقابله با حکومت فرانسوی‌ها انجام دادند. این انجمن در ۱۸۲۰ نیز با همکاری انجمن سری فراماسونری پس از انتشار قانون اساسی ایتالیا، راه‌پیمایی‌هایی علیه حاکمان اتریشی انجام دادند؛ که از سوی نیروهای اتریشی سرکوب شدند.
در دهه ۱۸۳۰ نیز شورش‌های پرشماری در نواحی مختلف ایتالیا شکل گرفت؛ که با آنکه سرکوب می‌شد، به‌تدریج برنامه‌های مشترک را به هم پیوند می‌داد. یکی از کسانی که نقش مهمی در هماهنگی این شورش‌ها داشتند، جوزپه ماتزینی بود. ماتزینی، مؤسس انجمن سری "ایتالیای جوان"La Giovine Italia بود، و هدف خود را برقراری رژیم جمهوری و اتحاد ایتالیا اعلام کرده بود.
انقلاب وین ۱۸۴۸، که موجب برکناری مترنیخ شد، جایگاه اتریش را چنان تضعیف کرد که این کشور دیگر نتوانست جنبش‌های ملی ایتالیایی‌ها را به‌راحتی سرکوب کند.
پادشاهی ساردنی که قانون اساسی ایتالیا را پذیرفته و با پرچم سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز اتحاد ایتالیا تبدیل شد. پادشاه ساردنی، ویکتور امانوئل دوم به همراه وزیرش کاوور وحدت ایتالیا را در برنامه خود قرار دادند. کاوور در ۱۸۵۷ با تأسیس جمعیت وحدت ملی میان طرفداران وحدت ایتالیا در تبعید و داخل ارتباط برقرار کرد و توانست سرنوشت ایتالیا را به سرنوشت اروپا گره بزند. از این تاریخ نهضت اتحاد ایتالیا که تا آن زمان تحت آرمان‌گرایی ماتزینی قرار داشت تحت هدایت واقع‌بینانه کاوور قرار گرفت.
شرکت ساردنی در جنگ کریمه به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی فایده عملی نداشت موجب شرکت این کشور در کنگره پاریس و قرارگرفتن در صف کشورهای لیبرال شد. کاوور برای عملی‌کردن وحدت ایتالیا به پشتیبانی بریتانیا و فرانسه امیدوار بود. با دانستن اینکه پشتیبانی بریتانیا از شکل سیاسی فراتر نخواهد رفت، کاوور به کمک نظامی فرانسه چشم دوخت و ناپلئون سوم را مناسب‌ترین پشتیبان یافت.
در ۱۸۵۸ در ملاقات کاوور با ناپلئون سوم قرار شد فرانسه لمباردی و جمهوری ونتو را از اتریش گرفته و در ازای آن ساوُی و نیس به فرانسه واگذار شوند. در نتیجه وقتی در ۱۸۵۹ اتریش به ساردنی اعلام جنگ داد ناپلئون طرف ساردنی را گرفت. نیروهای فرانسه و ساردنی در ۴ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد مگنتا پیروزی چشمگیری به دست آوردند و اتریش را مجبور به تخلیه لمباردی کردند؛ ولی در ۲۲ ژوئن ۱۸۵۹ در نبرد سولفورینو، پس از کشته شدن چهل هزار فرانسوی لوئی ناپلئون مجبور به پذیرش آتش‌بس شد.
طبق معاهده نهایی بین ناپلئون سوم و امپراتور اتریش فرانسیس جوزف در نوامبر ۱۸۵۹ در ویلافرانکا اتریش لمباردی را به ساردنی واگذار کرد. این نخستین گام در اتحاد ایتالیا بود.
کاوور که از شدت علاقه لوئی ناپلئون به ساوُی و نیس اطلاع داشت پیشنهاد کرد که به جای جمهوری ونتو فرانسه شاهزاده نشین‌های جنوبی را در ازای ساوی و نیس به ساردنی واگذار کند.
در ژانویه ۱۸۶۰ شاهزاده‌نشین‌های توسکانی، پارما، مودِنا، و رمانا و در پایان همین سال ناپل، مارش و امبری به ساردنی ملحق شدند. پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ اعلام موجودیت کرد.
جنگ اتریش و پروس در ۱۸۶۶ فرصت دیگری برای پادشاهی ایتالیا (ساردنی سابق) بود که علیه اتریش وارد جنگ شوند. اتریش در این جنگ شکست خود و از یک قدرت بزرگ به سطح یک قدرت متوسط سقوط کرد. اتریش از ناپلئون سوم تقاضای وساطت کرد تا از حمله بیشتر پروس در امان بماند. لوئی ناپلئون با این شرط که اتریش جمهوری ونتو را به ایتالیا واگذار کند وساطت را پذیرفت. به این ترتیب در ۱۸۶۶ جمهوری ونتو به مرکزیت ونیز با آرای عمومی مردم به پادشاهی ایتالیا ملحق شد.
ناپلئون سوم که خود یکی از بانیان وحدت ایتالیا بود ازین پس به سدی در برابر وحدت کامل تبدیل شد. وی که از حمایت کاتولیک‌های فرانسه برخوردار بود برای راضی کردن آنها از قدرت سیاسی پاپ حمایت می‌کرد و مانع پیروزی گاریبالدی در حمله ۱۸۶۷ به رم شد.
تا اینکه در حمله پروس به فرانسه در ۱۸۷۰، ناپلئون مجبور شد نیروهایی که از ۱۸۴۹ در رم باقی مانده بود برای مقابله با پروس فراخواند. بلافاصله پس از شکست فرانسه در سدان و اسارت لوئی ناپلئون، ایتالیایی‌ها به رم حمله کرده و این شهر را بدون مقاومت اشغال کردند.
با تصویب الحاق سرزمین‌های موسوم به سرزمین‌های پاپی به ایتالیا از طریق مراجعه به آرای عمومی مردم این شهرها، رم در اول اوت ۱۸۷۱ به عنوان پایتخت جدید ایتالیای متحد شناخته شد.
گُل‌بال یک ورزش تیمی ویژه نابینایان است که میان دو تیم برگزار می‌شود و هر تیم توپ را به طرف دروازه تیم دیگر پرتاب می‌کند. تیم مقابل با شنیدن صدای حرکت توپ جهت آن را تشخیص داده و می‌کوشد از ورود آن به دروازه خود جلوگیری کند.انوری، حسن: فرهنگ روز سخن، تهران: سخن، ۱۳۸۳. ص۱۰۲۶.‎
این ورزش در سال ۱۹۴۶ توسط دو نفر به نام‌های هانتس لورِنتسِنHanz Lorenzen از اتریش و سِپ رایندلهSepp Reindle از آلمان برای بازپروری سربازان نابیناشده در جنگ جهانی دوم طراحی شد و از سال ۱۹۷۶ در بازی‌های پارالمپیک تورنتو شرکت داده شد.
در این بازی، که دو نیمهٔ ده‌دقیقه‌ای دارد، چشمان همهٔ بازیکنان بسته است. در هر تیم سه نفر در زمین حاضرند که در نزدیکیِ دروازهٔ خودی مستقرند و باید سعی کنند توپ را با دست به درون دروازهٔ تیم مقابل بیندازند.
طول زمین گل‌بال ۱۹ متر در ۹ متر (۱۹٫۷ در ۹٫۸ یارد) است.
دروازه‌ها در عرضِ زمین قرار دارند.International Blind Sports Federation: Goalball Rules Section 1.2.1
توپِ گلبال ۱٫۲۵ کیلوگرم (حدود ۲٫۷۶ پوند) وزن دارد. دارای هشت سوراخ یا گودی است و توپ موقعِ حرکت صدا می‌دهد. قطر توپ حدود ۲۵ سانت و محیط آن ۷۵ سانتی‌متر (حدود ۳۰ اینچ) است.International Blind Sports Federation: Goalball Rules Section 1.2.2
خلیفه (در معنای لغوی، پشت سر، جانشین) شخص نخست و پادشاه یک خلافت به‌شمار می‌رود. این واژه، عنوان و لقبی است که در قانون جوامع اسلامی یا شریعت به رهبر امت اسلامی داده می‌شود. این واژه از ریشهٔ خَلف می‌آید و به معنای جانشین یا نماینده است. به نخستین خلفای مسلمانان خلیفه رسول‌الله (جانشین پیامبر خدا) می‌گفتند. مسلمانان همچنین به خلیفه، امیرالمؤمنین، امام الامه، امام مؤمنین و در زبان گفتگو و مکالمه رهبر مسلمین نیز می‌گویند. پس از خلفای راشدین این عنوان توسط امویان، عباسیان، فاطمیان، عثمانی و آل سعود نیز استفاده گردید.
واژه «خلیفه» چندین بار در قرآن به معنای «جانشین» (ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی) به کار رفته‌است از جمله آیه ۳۰ سوره بقره، آیه ۶۹ سوره اعراف، آیه ۱۴ سوره یونس و آیه ۶۲ سوره نمل. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌گوید در آیه ۳۰ سوره بقره نوع انسان به عنوان خلیفه خدا بر روی زمین معرفی شده‌است. در زبان عربی نیز از ریشه «خ-ل-ف» به معنای فرزند تازه متولد شده‌ای که الهه‌ای او را جانشین پدر تازه درگذشته اش قرار داده، یافت می‌شود. این معنا با مفهوم قرآنی خلیفه نیز موافقت دارد که در آن تنها خداوند است که کسی را به جانشینی برگزیده، تعیین کرده، منصوب کرده و گمارده‌است و در همه موارد با فعل «جَعَلَ» به کار برده شده‌است. با این حال هیچ‌یک از این موارد به امور سیاسی ارتباط نداشته‌است.
نخستین کاربرد فعلی از ریشه «خ-ل-ف» در اشاره به امور سیاسی در متون عربی پادشاهی عربستان جنوبی وابسته به حبشه مشابه با واژه قرآنی «استَخلَفَ» می‌باشد. «استَخلَفَ» به معنای «نیابت» و «قائم مقامی» در سیره محمد نیز به کار رفته‌است و برای مواردی است که وی شخصی را با اختیارات محدود در غیاب خود در مدینه می‌گماشت تا مراقب امور باشد.
اصطلاح «خلیفه» در اسناد دست اول مربوط به دوره خلافت راشدین یافت می‌شود و به رسیدی به دو زبان عربی-یونانی در سال ۶۴۳، اواخر خلافت عمر، مربوط می‌گردد. در برخی اسناد مالی این دوره تعبیر «خلیفه» به چشم می‌خورد. اما در خصوص کاربرد خلیفه در معنای سیاسی آن اختلاف وجود دارد. پیش از اسلام حاکمان و شاهان عرب از عنوان ملک یا عناوین دیگر از این ریشه استفاده می‌کردند. ویلفرد مادلونگ و برخی دیگر از اسلام پژوهان می‌گویند عنوان «خلیفه رسول‌الله» به معنای جانشین پیامبر خدا را نخستین بار ابوبکر، برای خود به کار برد و اعلام کرد که به عنوان خلیفه قصد تبعیت از سیاست‌ها و اقدامات محمد را دارد. و نظر پاتریشیا کرون و برخی دیگر آن است که این اصطلاح «خلیفه الله» به معنای «قائم مقام خدا» بوده‌است. اما به نوشته وداد کادی و آرام شاهین در دانشنامه اندیشه سیاسی اسلام پرینستون، بعید است ابوبکر لقبی را برای خود استفاده کرده باشد و احتمالاً منابع متأخر در اوایل دوره عباسیان این موضوع را جعل کرده‌اند تا نشان دهند تعبیر «خلیفه»، که بعداً رواج یافت، خلاصه‌ای از «خلیفه رسول‌الله» بوده‌است، نه «خلیفه الله».
برخی نویسندگان نظیر پاتریشیا کرون و ویلفرد مادلونگ می‌گویند عثمان نخستین بار لقب «خلیفه الله» را برای خود به کار برد و بعداً همه خلفای اموی آن را به صورت عنوان رسمی رئیس حکومت به کار گرفتند. در مقابل وداد کادی و آرام شاهین می‌گویند مواردی که لقب «خلیفه الله» برای عثمان به کار رفته‌است، بعداً در دوره امویان جعل شده‌است. گلدزیهر و بسیاری در پی او «خلیفه الله» را به معنای «جانشین خدا» (successor or vicegerent of God) ترجمه کرده‌اند. به نوشته کرون و مارتین هیندز خلیفه در اینجا به معنای «قائم مقام خدا» (Deputy of God) می‌باشد و نه «جانشین خدا». به نظر کرون و هیندز وقتی در آن دوران، وقتی واژه «خلیفه» به تنهایی به کار می‌رفت به معنای «خلیفه الله» بود و نه «خلیفه رسول‌الله» چنین عنوانی بیانگر اقتدار دینی شدیدی است. اما وداد کادی و آرام شاهین با بررسی زمینه فرهنگی کاربرد اصطلاح «خلیفه الله» در زبان عربی و نیز قرآن می‌گویند که معنای آن «جانشین گمارده شده از سوی خدا» “replacement or successor placed by (the agency of) God,” بوده‌است و نه «جانشین یا قائم مقام خدا»(“vicegerent or deputy of God. ”) یعنی این اصطلاح به معنای آن بوده که خدا این حاکمیت را تصویب و از مشروعیت آن حمایت کرده‌است. به این ترتیب، در ایدئولوژی سیاسی متاخر امویان برای مشروعیت بخشی به حاکم از تعبیر «خلیفه الله» استفاده شده‌است و به معنای آن است که خلافت را نیز همچون نبوت توسط خداوند برای اشخاصی جعل شده‌است.
اما تاریخ پژوهان متفق‌القولند هنگامی که شخص خلیفه به‌طور خاص مورد خطاب قرار می‌گرفت از لقب «امیرالمؤمنین» استفاده می‌گردید. امیرالمؤمنین در لغت به معنی «امر کننده و فرمان دهنده به مؤمنان» است. شیعیان معتقدند این لقب در زمان محمد برای علی به کار می‌رفته‌است ولی اهل سنت عقیده دارد بعد از درگذشت محمد، عمر اولین خلیفه‌ای بود که لقب امیرالمؤمنین را برای خود به کار برد. به نوشته تاریخ پژوهان این لقب را نخستین بار توسط عمر به کار گرفته شد. شیعیان دوازده امامی لقب و عنوان امیرالمؤمنین را منحصر به علی می‌دانند و حتی آن را برای سایر امامان خود هم جایز نمی‌دانند (مگر در حال تقیه که به کاربردن این لقب برای غیر از علی بن ابیطالب هم گاهی به کار رفته‌است). دلیل شیعیان بر این امر این است که محمد این لقب را برای علی به کار برده و دیگران را از نامگذاری بدان نهی کرده‌است. اما شیعیان اسماعیلیه آن لقب را برای خلفای فاطمی نیز استفاده می‌کنند و زیدیه آن را برای هر امامی علوی که امامتش را با جنگ بنیان نهاده استفاده می‌کنند.Gibb, H.A.R.. " Amīr al-Muʾminīn." Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Brill Online , 2012.
همچنین شیعیان و دیگر هواداران علی که مخالف عثمان و بنی امیه بودند، از کاربرد عنوان خلیفه برای رهبران سیاسی خود اجتناب می‌کردند و به جای آن از تعبیر امام یا امیرالمؤمنین استفاده می‌کردند؛ و تعبیر امیرالمؤمنین را صرفاً برای علی و نه هیچ حاکم دیگری به کار می‌بردند.
به علاوه نخستین بار کاربرد «خلافت» به عنوان یک نهاد سیاسی در زمان هشام بن عبدالملک رخ داد. عبارت «خلافت» در اصطلاح هم شخص «خلیفه»، هم نهاد سیاسی قانونی حکومت بر مسلمانان، هم به دوران این حکومت و هم به حوزه تحت حکومت شامل قلمرو و اتباع حکومت گفته می‌شد. البته این تنها یا اصلی‌ترین اصطلاحی نبوده‌است که برای اشاره به نهاد دولت در جامعه اسلامی به کار می‌رفته‌است. بسیاری از نویسندگان اصطلاحات «امام» و «امامت» را به جای «خلیفه» و «خلافت» به کار می‌بردند و جوامع غیرمسلمانان نیز به خصوص در سده نخست از این اصطلاح برای اشاره به دولت مسلمان استفاده نمی‌کرده‌اند. به هر حال، در منابع سده‌های نخستین اسلام، اصطلاحات خلیفه، امام و امیرالمؤمنین می‌توانست به جای هم به کار رود، اما در حدیث و فقه، اصطلاح امام مرجح بود. اما نویسندگان مسیحی عرب زبان در اشاره به حاکم مسلمان یا غیرمسلمان از اصطلاح ملک استفاده می‌کردند. نهاد خلافت بتدریج در خلال زمان تحول یافت و بالاخره در اوایل دوره عباسیان در نیمه دوم سده هشتم میلادی، در قالب یک مفهوم اصطلاحی به معنای «جانشینی پیامبر در شئون سیاسی» تثبیت شد و هر چند خلیفه اسما ادعای حاکمیت بر تمام قلمرو مسلمانان را داشت، تعداد کمی از خلفا توانستند این حاکمیت را عملاً بر همه مناطق و مردم مسلمان اعمال کنند. خلیفه فقط در دوران اولیه اسلام قدرت واقعی سیاسی را در اختیار داشت و بعداً به یک مهره سیاسی در اختیار فرماندهان نظامی و مقامات اداری تبدیل شد. نه تنها اصطلاح خلافت در طول زمان متحول شد، بلکه خود نهاد خلافت نیز در خلال زمان بسیار تغییر کرد.
کاربرد اصطلاح «راشدون» به معنای «هدایت شده» برای چهار خلیفه نخستین به اوائل دوره عباسیان مربوط می‌شود. در این دوره بر اساس حدیثی از محمد که در جوامع روایی اهل سنت نقل شده‌است، او دوره خلافت پس از خود را تا ۳۰ سال پیش گویی کرده‌است و بعد از آن را سلطنت نامیده‌است. بر این اساس، اهل سنت چهار خلیفه نخست تا پایان سال ۴۰ هجری را خلفای راشدون نامیدند و آن‌ها را جانشین پیامبر دانستند. اما مسلمانانی که خلافت برخی از این چهار خلیفه را نامشروع می‌دانند از کاربرد این اصطلاح اجتناب می‌کنند.
ماتیلدا یکی از آثار پرطرفدار رولد دال، نویسندهٔ انگلیسی است.
ماتیلدا دختر کوچکی است که مورد توجه خانواده و والدینش نیست. پدرش او را یک ابله می‌داند. ماتیلدا هم برای انتقام از پدرش دست به چه کارها که نمی‌زند! خانواده‌اش او را به دبستان می‌فرستند. او با معلم جدیدش خانم هانی دوست می‌شود و به خاطر قدرت جادویی‌اش خانم ترانچبال، مدیر مدرسه و خالهٔ خانم هانی را فراری می‌دهد. در آخر خانواده‌اش به اسپانیا فرار می‌کنند و او با خانم هانی زندگی می‌کند.
افسانه آه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی و تهیه‌کنندگی رضا بانکی، تهمینه میلانی و مهدی احمدی گرکانی محصول سال ۱۳۶۹ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
بیوه‌ای ثروتمند اما افسرده به شدت احساس پوچی می‌کند و قصد خودکشی دارد. وی در گذشته بین یک خواستگار ثروتمند و یک خواستگار هنرمند، مرد ثروتمند را ترجیح داده‌است و…
فیلم افسانه آه در جشنواره‌های زیر حضور داشته‌است.جشنواره‌های فیلم افسانه آه
آناستازیا مایو یک بازیگر پورنوی اسپانیایی است.
بچه‌های طلاق فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی و تهیه‌کنندگی رضا بانکی و مهدی احمدی گرکانی ساخته سال ۱۳۶۸ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
جهانبخش سلطانی، مهشید افشارزاده، پوراندخت مهیمن، آرزو احمدی، شهلا ریاحی، حمیده خیرآبادی، علی پویان، حسین کاربخش، جعفری بزرگی و ملیحه اکبری و نیما بانکی در این فیلم هنرنمایی کردند و امیر حسین بی ریا خوانندگی و آهنگسازی تیتراژ این فیلم را بر عهده داشت .
یک دانشجوی رشتهٔ سینما به نام فرشته، مربی خصوصی دختر نوجوانی است به نام عاطفه، که والدینش متارکه کرده‌اند. فرشته که در جست و جوی موضوعی است برای پایان‌نامهٔ تحصیلی خود در می‌یابد که …
فیلم "بچه‌های طلاق" در هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین فیلم را دریافت کرده‌است.جوایز اهدا شده در جشنواره فیلم فجر ـ دوره هشتم
همچنین این در جشنواره‌های زیر حضور داشته‌است.جشنواره‌های فیلم بچه‌های طلاق
علومِ مقدّماتی یا مقدّمات یا فنون متحرر یا هنر آزاد (به انگلیسی liberal arts) در اروپای قرون وسطی به هفت علمی گفته می‌شد که محصلان در همهٔ رشته‌ها باید به یادگیری آن‌ها اهتمام می‌ورزیدند.
در سدهٔ پنجم میلادی بنا به تعریف مارتیانوس کاپلا علوم مقدماتی شامل دستور زبان، علم جدل، علم بلاغت، هندسه، حساب، نجوم و موسیقی می‌شد.
در دانشگاه‌های قرون وسطی در مغرب زمین، علوم مقدماتی شامل موارد زیر بودند:
علوم سه‌گانه (Trivium)
علوم چهارگانه (Quadrivium)
ویکی پیدیا به زبان انگلیسی درباره علوم مقدماتی
سلما دی نورا یک بازیگر پورنوی اسپانیایی است. وی کار خود را در دسامبر ۲۰۰۳ آغاز کرد.
قضیه FWL از کنار هم قرار دان حرف اول نامهای سه اقتصاددان به نام‌های Frederick V. Waugh، Ragnar Frisch و Michael C. Lovell نامگذاری شده‌است.
این قضیه در ارتباط با یکی از خصوصیات مفید تخمین زدن حداقل مربعات معمولی (OLS) می‌باشد، که در اقتصادسنجی دارای کاربردهای فراوان می‌باشد.
برای ارائه این قضیه مدل رگرسیون زیر را در نظر بگیرید:
می توان ماتریس formula_2 را به دو ماتریس formula_3 و formula_4 تفکیک کرد که در حالت کلی با هم متعامد نمی‌باشند،
در این حالت رگرسیون (۱) را می‌توان به فرم زیر بازنویسی کرد:
که در آن formula_3 و formula_4 به ترتیب ماتریس‌هایی از مرتبه formula_8 و formula_9 می‌باشند.
با ضرب ماتریس formula_10 در طرفین رگرسیون بالا ماتریس formula_3 حذف می‌شود چون:
آنگاه خواهیم داشت:
این رگرسیون، رگرسیون FWL نامیده شده‌است.
۱. formula_15 تخمین زده شده در مدل (۳) با formula_15 تخمین زده شده برای مدل (۲) یکسان خواهد بود.
۲. پسماندها نیز در دو مدل (۳) و (۲)یکسان می‌باشند.
نتیجه گیری:
هرگاه در یک مدل اقتصادسنجی که شامل دو مجموعه متغیر توضیح دهنده مانند مدل (۲) باشد، که در آن ماتریس‌های formula_3 و formula_4 به گونه‌ای باشند که نسبت به هم متعامد باشند، حذف یکی از آن‌ها در مدل تأثیری بر تخمین ضریب دیگری نخواهد گذاشت.
بنابراین در حالت کلی اگر formula_3 و formula_4 نسبت به هم متعامد نباشند برای به دست آوردن یکی از ضرایب، می‌توان از قضیه FWL به شرح بالا استفاده کرد.
پوستر (انگلیسی: poster) یا دیوارکوب، که به آن اعلان، آفیش و پلاکات نیز می‌گویند، صفحات کاغذی در ابعاد تقریباً بزرگ هستند که بر روی آن‌ها نوشته‌ها، طرح‌ها، نقاشی‌ها و نظایر آن چاپ می‌شوند. پوسترها به منظور نصب شدن بر روی دیوارها یا دیگر سطوح عمودی تعبیه شده‌اند. پوسترهای معمولی از نقاشی و نوشته تشکیل شده‌اند اما ممکن است یک پوستر دارای نقاشی محض یا صرفاً نوشته باشد. پوسترها ممکن است برای جلب توجه یا اطلاع‌رسانی بر روی دیوارها و دیگر مکان‌های تبلیغاتی چسبانده شوند. اهداف پوسترها چند منظوره است، یک پوستر ممکن است برای تبلیغات باشد یا برای تکثیر یک اثر هنری با هدف اقتصادی و فرهنگی و فروش ارزان قیمت از آن استفاده می‌شود. از پوسترها برای امور آموزشی نیز استفاده می‌شود.
پوستر (Poster) واژه‌ای انگلیسی می‌باشد و در فارسی اعلان نام‌گذاری شده‌است. واژه دیگری که برای این مفهوم در ایران تا حدودی رایج است: واژه فرانسوی: آفیش (Offiche)، واژه آلمانی: پلاکات (Plakat)، که به آن بوکلت (booklet) نیز می‌گویند.
در اواخر قرن نوزدهم، پوسترهای دو نقاش فرانسوی (ژول شره) و (تولوز لوترک) تأثیر چشمگیری بر روند طراحی پوستر داشته‌اند. بعضی به ژول شره لقب «پدر پوستر» را داده‌اند. پوسترهای لوترک، بر اساس قدرت او در طراحی و شناخت رنگ و مهارتش در لیتوگرافی و نیز تأثیرپذیری از باسمه‌های ژاپنی بنا گردیده و اگر چه بیش از ۳۰ پوستر از او بر جای نمانده‌است، ولی همین آثار معدود تأثیر زیادی بر هنر پوسترسازی داشته و برای بسیاری از هنرمندان راه‌گشا بوده‌است.
پوستر در اوایل قرن بیستم، به ویژه در شهر پاریس رسانه‌ای شناخته شده و موفق بود و بسیاری از هنرمندان طراح پوستر گرد آمده‌بودند. رنگ‌های شاد و زنده پوستر، برای عامهٔ مردم جذاب و دوست داشتنی بود و گاهی شبانه پوسترها را که به تعداد محدود و برای نصب در گذرگاه‌های عمومی به شیوه لیتوگرافی تکثیر می‌شد، از دیوارها برمی‌داشتند و در منزل خود نصب یا نگهداری می‌کردند و امروزه بعضی از این پوسترها در موزه‌ها و مجموعه‌های شخصی یافت می‌شوند. پیشرفت‌های فنی لیتوگرافی (چاپ سنگی) در آغاز قرن بیستم، کیفیت پوسترها را متحول نمود و طراحان با جسارت کافی از زمینه‌های تخت رنگی در آثار خود استفاده می‌کردند.
راه آهن ملی ژاپن شبکه راه آهن ملی ژاپن در سال های ۱۹۴۹ - ۱۹۸۷ بود. دلیل منحل شدن آن بدهی ۳۰ تریلیون ینی آن بود.
اسکیپی کانگوروی بوته زار مجموعه تلویزیونی محصول استرالیا است که از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸ تولید شد و در تلویزیون بسیاری از کشورهای جهان، از جمله ایران، پخش شده‌است. این مجموعه کودکانه شرح ماجراهای یک کانگوروی شجاع (اسکیپی)، صاحب نوجوان او و جنگلبانان پارک ملی واراتا در دافیز فورست، نیوساوت ولز است.
این مجموعه در سه فصل و مجموعاً در نود و یک قسمت تولید شد. جان مک‌کالوم سازنده این مجموعه در سال ۲۰۱۰ درگذشت.
حفیظ‌الله شریعتی سحر به‌طور مختصر حفیظ شریعتی (زاده ۱۳۵۷ (خورشیدی)، جاغوری - غزنی)برگرفته از وبلاگ شخصیhttp://shear-sapid.blogfa.com/دکتر شریعتی شاعر، مترجم، ٰ روزنامه‌نگار و زبان‌شناس افغانستانی است.
حفیظ شریعتی در سال ۱۳۵۷ (خورشیدی) در جاغوری ولایت غزنی متولد شد.مصاحبه با رادیو بی‌بی‌سی ۱۳۸۷ او پس از تکمیل دوره راهنمایی به کویتهٔ پاکستان مهاجرت کرد؛ همرا با درس در حوزه علمیه دیپلم انسانی گرفت. پس از آن از دانشکده هنر دانشگاه بلوچستان پاکستان لیسانس هنر دریافت کرد. سپس به ایران آمد و همرا با کار در آهنگری و ساختمانی در تهران، در دانشگاه علامه طباطبایی کارشناسی و کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری خواند. وی درس خوانده ادبیات و زبان‌شناسی در مقطع دکتری است. حوزه علاقمندی اش همواره ادبیات، مطالعات زبان‌شناسی، نقاشی و کاریکاتور بوده‌است. در این مورد وی در چند نمایشگاه.(نمایشگاهی شانه‌های برفی پامیر، قزوین:۱۳۷۹)(کویته: ۱۳۷۵) فردی و جمعی نقاشی شرکت کرده‌است.
او بیش از ده سال است که به سرودن شعر، ترجمهٔ شعر و مطالعات ادبی، فرهنگی، اجتماعی و فرهنگ شفاهی مردم هزاره مشغول است. پایان نام؟ دکتری وی (توصیف و بررسی گویش هزارگی) بر اساس نظریه رده‌شناسی است که حفیظ آن را در پنج فصل گردآورده‌است و نخستین مطالعات جدی زبان‌شناسی در این گویش است. از وی هفت مجموعه شعر:حدیث سپیده، در آستانه باران، گریه‌های مریم مصلوب، از روی دست زلیخا، کابوس‌های رنگی، شب عریان از بام خانه‌ام می‌گذرد، دلگیرتر از ابرهای چوم بهار و یک مجموعه شعر ترجمه از زبان اردو و انگلیسی (آیینه در آیینه) که به شعرهای بانو ممتاز رینو اختصاص دارد، بانو ممتاز رینو شاعر کلاسیک سرای بنگلادش است که اکنون در آمریکا به سر می‌برد؛ و همین‌طور (پراکنده‌های در باد) جستاری در فرهنگ شفاهی هزاره‌های غزنی و (اوسانه‌های مادرم) که حفیظ چهل و شش افسانه از مردم هزاره را گردآوری، بازنویسی کرده‌است، (افغانستان در غربت) گزیده ادبیات معاصر افغانستان و جلد اول فرهنگ شفاهی مردم هزاره از کتاب‌های چاب شده وی است.در یک گفتگو با تلویزیون طلوع:۱۳۸۹ سحر جلد دوم فرهنگ شفاهی مردم هزاره، رسانه‌های کوچک غربت، تمام شب را به خاطر تو تور می‌انداختم (شعر کوتا) و بررسی دوبیتی‌های هزارگی را در دست چاب دارد.
از وی چندین مقاله و در حوزه مطالعات مردم‌شناسی و فرهنگ شفاهی، رسانه‌ها، مسایل اجتماعی، زبان‌شناسی و نقد ادبی در نشریه‌های داخلی و خارجی به چاب رسیده‌است. شریعتی با زبان‌های فارسی، انگلیسی، اردو، عربی و پشتو آشناست. وی استاد دانشگاه ابن سینا در کابل است.
قابل یادآوری است که آقای شریعتی در حال حاضر در ناوری زندگی می‌کند. وی در گفتگویی با مهدی جاغوری دلیل ترک افغانستان را عدم احساس امنیت عنوان می کند.
همچنین از وی چندین مقاله و در حوزه مطالعات مردم‌شناسی و فرهنگ شفاهی، رسانه‌ها، مسایل اجتماعی، زبان‌شناسی و نقد ادبی در نشریه‌های داخلی((فصلنامه‌های دردری، خط سوم، فرخار، روایت، (شماره های۴-۳-۵-۳)) و خارجی به چاب رسیده‌است.
حفیظ الله شریعتی رسانه‌های کوچک غربت، تمام شب را به خاطر تو تور می‌انداختم (شعر کوتا) و بررسی دوبیتی‌های هزارگی را در دست چاب دارد.در یک گفت و گو با تلویزیون نگاه:۱۳۸۹در یک برنامه فرهنگی
وی همکار همیشگی رادیو دری به عنوان کارشناس و چهار سال در رادیو فرهنگ به عنوان نویسنده و گوینده همکاری داشته‌است. اکنون برای سایت‌های جمهوری سکوت، مردم هزاره، غرجستان،(وبسایت خبری تحلیلی http://ghurjistan.com/archives/غرجستان) کابل پرس(وبسایت خبری تحلیلی http://www.kabulpress.org//کابل پرس) و… می‌نویسد. وی استاد داشگاه ابن سینا در کابل است.
حفیظ الله شریعتی سحر تا کنون (با رادیو بی‌بی‌سی،با رادیو بی‌بی‌سی:۱۳۸۷–۱۳۸۳ رادیو فرهنگ،مصاحبه با رادیو فرهنگ:۱۳۸۴ تلویزیون ایران شبکه دو:)مصاحبه با شبک دو و یک سیمای جمهوری اسلامی ایران در یک برنامه فرهنگی:۱۳۸۷ تلویزیون یک و تلویزیون نگاه و تلویزیون طلوع و تلویزیون راه فردا)گفت و گوی دکتر حفیظ الله شریعتی با تلویزیونهای افغانستان:طلوع، نگاه، راه فردا:۱۳۸۹ مصاحبه و گفت و گوی فرهنگی انجام داده‌است.
مشمشه بیماری باکتریایی واگیردار و خطرناکی است که بیشتر در تک‌سمی‌ها مشاهده می‌گردد. این بیماری بسیار کشنده در اسبها بیشتر دیده شده و از بیماری‌های مشترک انسان و دام است. در این بیماری درصورت مشاهده علائم بالینی که بیشتر «زخم‌های ستاره‌ای شکل ناحیه سوراخ‌های بینی» در تک‌سمی‌ها می‌باشد؛ بایستی فوراً معدوم‌سازی صورت گرفته تا از احتمال انتقال آن به انسان یا سایر حیوانات جلوگیری به عمل آید.
عامل بیماری باکتری گرم منفی، غیر متحرک، فاقد کپسول و بدون اسپور است که در گذشته به نام سودوموناس مالئی (Pseudomonas mallei) شناخته می‌شد که اکنون بورخولدریا مالئی (Burkholderia mallei) نیز نامیده می‌شود.
سودومناس مالئی یک انگل اجباری بوده که به سادگی با نور، گرما و ضدعفونی‌کننده‌های معمولی از بین می‌رود و بنظر نمی‌رسد در جاهای آلوده بیش از شش هفته زنده بماند. اسب‌ها، قاطرها و الاغ‌ها از گونه‌های معمول درگیر می‌باشند.
جانورانی که از تغذیه بدی برخوردارند یا در جای نامناسب نگهداری می‌شوند از حساسیت بیشتری برخوردارند.
انسان نیز در زمره جانداران حساس به این عامل عفونی است که بیشتر موارد بیماری منجر به مرگ می‌شود. جانوران آلوده یا حاملینی که در ظاهر تندرست بوده و از بیماری جان سالم به در برده‌اند، از عمده‌ترین منابع آلودگی به‌شمار می‌آیند.
روش انتشار آلودگی بدین صورت است که آسیب‌ها و ضایعات ناشی از باکتری در ناحیه شش‌ها (آبسه مانند) پاره شده و عامل بیماری به درون برونشیول‌ها راه یافته و باعث عفونی شدن راه‌های تنفسی بالایی می‌گردد که با دفع شدن ارگانیسم (باکتری مولد) از بینی و دهان امکان انتشار و انتقال آن فراهم خواهد شد.
انتشار بیماری بیشتر از راه بلع مواد غذائی آلوده با منشأ ذکر شده اتفاق می‌افتد که در این زمینه آبشخورهای مشترک و آلوده نقش به سزایی خواهند داشت.
تماس مستقیم با پوست آلوده و وسایل تیمار (مانند غشو) اگر چه می‌تواند خطر آفرین باشد لیکن گاهی ایجاد بیماری پیشرونده می‌نماید. همچنین انتشار بیماری از راه استنشاقی نیز می‌تواند اتفاق بیفتد ولی این شکل آلودگی در شرایط طبیعی بسیار نادر می‌باشد.
مشمشه هم‌اکنون در کشورهای آمریکای شمالی ریشه کن شده‌است ولی مناطقی از جهان از جمله آسیای صغیر، آسیا و آفریقا همچنان آلوده هستند. از آنجا که به تازگی پرورش و نگهداری اسب به ویژه به صورت متراکم رو به پیشرفت است و جابجایی دام‌ها در این شرایط بیش از گذشته و به مقاصد گوناگون صورت می‌گیرد، بروز و گسترش بیماری مشمشه در این جمعیت‌ها دور از انتظار نخواهد بود. در چنین شرایطی میزان مرگ و میر ناشی از بیماری بسیار بالا خواهد رفت و در شمار کمی از حیواناتی که به ظاهر بهبود می‌یابند (حاملین) عامل بیماری هم چنان وجود دارد و البته گاهی دامهای آلوده بهبودی کامل می‌یابند.
گوشتخوارانی مانند شیر هم با خوردن گوشت آلوده به بیماری دچار شوند. همچنین آلودگی در گوسفند و بز نیز دیده شده‌است. با وجودی که انسان‌ها به بیماری خیلی حساس نیستند ولی از راه جراحات پوستی ممکن است به فرم گرانولوماتوز و پیمی بیماری دچار شوند. مرگ ومیر موردی از میزان بالائی برخوردار است.
به‌طور کلی اسبدارها که در ارتباط مستقیم و تنگاتنگ با اسب‌ها هستند و به ویژه دامپزشکانی که بدون دقت عمل لازم اقدام به کالبد گشایی حیوانات آلوده می‌کنند، در برابر خطر قرار دارند.
هجوم جرم بیشتر از راه دیواره روده اتفاق افتاده و رخداد بیماری یا به گونه سپتی سمی (شکل حاد بیماری) یا به گونه باکتریمی (شکل مزمن بیماری) اتفاق می‌افتد. عامل بیماری همواره در ریه جایگزین شده ولی پوست و مخاط بینی نیز در زمره اندام‌های درگیر قرار دارند. ممکن است دیگر احشاء نیز محل پایه‌ریزی ندول‌های تیپیک گردند.
نشانه‌هایی که در مرحله پایانی بیماری دیده می‌شود، بیشتر مربوط به برونکوپنومونیا بوده و مرگ در موارد تیپیک بیماری به دلیل آنوکسی آنوکسیا پیش می‌آید.
فرم حاد بیماری: تب بالا، سرفه، آبریزش بینی همراه با گسترش سریع زخم‌هایی روی مخاط بینی و همچنین ندولهایی بر روی پوست قسمت زیرین دست‌ها یا شکم بروز می‌نماید. مرگ در اثر سپتیسمی (ورود میکروب به خون) ظرف چند روز اتفاق می‌افتد.
فرم مزمن بیماری: در این فرم از بیماری نشانه‌های بالینی به اندام‌های مبتلا که دچار ضایعات شده‌اند، بستگی خواهد داشت. هنگامی که موضعی شدن اصلی در ریه اتفاق بیفتد سرفه مزمن، تنفس دردناک و خونریزی‌های مکرر از بینی اتفاق خواهد افتاد. اشکال مزمن پوستی و بینی بیشتر با هم اتفاق می‌افتند. ضایعات مربوط به بینی بر روی قسمت‌های زیرین دیواره میانی و قسمت غضروفی میانی شکل می‌گیرند. ضایعات ذکر شده نخست به صورت ندولهائی باقطر یک سانتیمتر بوده که کم‌کم زخمی شده و نهایتاً به یکدیگر متصل می‌شوند. در مراحل نخستین تراوش‌های بینی به گونه سروزی بوده که ممکن است یک طرفی باشد ولی بعداً به شکل چرکی و سرانجام به شکل خون آلود در می‌آیند که معمولاً همراه با بزرگ شدن غدد لنفاوی زیر فکی خواهد بود.
شکل پوستی بیماری (سراجه یا FARCY) با پیدایش ندول‌های زیر پوستی (به قطر ۱۲ سانتیمتر) تشخیص داده می‌شود که به سرعت سر باز کرده و دارای تراوش‌های چرکی به رنگ عسل تیره (قهوه‌ای) خواهد شد. در برخی موارد ضایعات عمقی‌تر بوده و تراوش از راه فیستول‌های ایجاد شده خارج می‌شود.
رگ‌های لنفی به صورت فیبروزی، قطور و شعاعی از ضایعات خارج شده و با همدیگر ارتباط می‌یابند. گره‌های لنفاوی زه کشی‌کننده ناحیه، درگیر شده و ممکن است تراوش‌های غیرطبیعی داشته باشند.
عمده ناحیه درگیری ضایعات پوستی، قسمت میانی مفصل خرگوشی است ولی این گونه ضایعات در هر قسمت از بدن می‌تواند ایجاد شود.
جانوران درگیر با فرم مزمن بیماری عمدتاً تا چندین ماه بیمار بوده و پی در پی بهبودی رانشان می‌دهند ولی سرانجام یا از پادر آمده یا با یک بهبود ظاهری به عنوان موارد پنهان باقی می‌مانند.
یافته‌های کالبد گشایی: اگرچه هر گونه کالبد گشایی لاشه دام مبتلا به مشمشه به دلیل خطرات احتمالی توصیه نمی‌شود لیکن علایم بیماری در کالبد گشائی به قرار زیر است:
در شکل حاد بیماری خونریزی‌های پتشی فراگیر در تمام اندام‌ها مشاهده می‌گردد که همراه با برونکوپنومونی نزله‌ای شدید و بزرگی عقده‌های لنفاوی برونشیال است. در شکل مزمن به صورت معمول ضایعات در ریه‌ها به شکل ندول‌های ارزنی همانند آنچه در سل ارزنی دیده می‌شود، در تمام بافت ریه پخش و پراکنده می‌باشند. ضایعات و زخم‌ها روی مجاری تنفسی بالایی به ویژه مخاط بینی وجود داشته و با وسعت کمتری در مخاط لارنکس، نای و برونشیت‌ها دیده می‌شود. ندول‌ها و زخم‌ها در پوست و در زیر پوست (به گونه گسترش یافته) هم می‌توانند وجود داشته باشد.
عقده‌های لنفاوی که مسئول زه کشی اندام‌های در گیر هستند، بیشتر دربرگیرنده کانون‌های چرکی و عروق لنفی هم دارای ضایعات یکسان هستند. کانون‌های نکروتیک همچنین می‌توانند در دیگر اندام‌های داخلی نیز وجود داشته باشند. گهگاهی اکتینو مایسس پیوژنز به همراه پزودوموناس مالئی از بافت‌های آلوده جدا شده‌اند.
قطعی‌ترین راه تشخیص هر بیماری جداسازی عامل بیماری است. در شکل حاد بیماری مشمشه جداسازی پزودو مناس مالئی از بافت‌های آلوده کار چندان دشواری نیست. این باکتری از رشد کمابیش آهسته و خوبی بر روی بیشتر محیط‌های کشت آزمایشگاهی برخوردار است که می‌توان سرعت رشد آن را با افزودن گلیسرول و خون دفیبرینه اسب افزایش داد که در این صورت در کشت بلاد آگار پس از دو روز کلنی هائی به شکل دایره ای، کوچک و به رنگ قهوه‌ای خاکستری ایجاد خواهد شد.
پزودوموناس مالئی، باکتری گرم منفی فاقد حرکت و از دید فعالیت‌های بیوشیمیائی بسیار ناتوان است که همین ویژگی‌ها آن را از پزودوموناس پزودومالئی عامل ملیوئیدوز تفریق می‌نماید.
جداسازی جرم از مواردی که درگیر اشکال مزمن و پنهان مشمشه می‌باشند، به سادگی میسر نبوده و در چنین حالاتی می‌بایست از تستهایی مانند آزمون‌های آلرژیک به منظور تشخیص بهره جست. مهم‌ترین و اصلی‌ترین روش تشخیص بیماری، آزمایش آلرژیک با تزریق میان‌پوستی در پلک پائین با مایه مالئین است.
آزمایش یاد شده از حساسیت و ویژگی کمابیش بالایی برخوردار است. مایه مالئین به کار گرفته شده از پادگنی که از کشت باکتری مشمشه در محیط کشت بویون گلیسرینه بدست می‌آید، گرفته می‌شود که تزریق در حیوان تندرست بی‌ضرر بوده ولی در حیوانات آلوده (راکتور) باعث تورم و تراوش چرک از گوشه چشم می‌گردد.
دوز تزریقی آن ۱/۰ میلی‌لیتر بوده که از محلول رقیق شده آن با آب فنیکه پنج در هزار که در این حالت به نام مالئین فنیکه گفته می‌شود استفاده می‌گردد. برای انجام آزمایش پس از مقید کردن حیوان به طریق لواشه زدن لب بالا یا گوش با یک دست، پلک پائین را در میان انگشتان شصت و سبابه ثابت نموده و همانند تزریق میان جلدی توبرکولین، تزریق تک دوزی انجام خواهد گرفت.
توجه: باید یادآوری گردد به دنبال تزریق مالئین از هر گونه تمرین‌های آموزشی استرس‌زا جداً خودداری گردد. زمان قرائت ۴۸ ساعت پس از تزریق است هرچند در مواردی ممکن است واکنش مثبت حتی در کمتر از ۴۸ ساعت مشاهده گردد. آزمایش و قرائت باید در روز و و در مجاور نور کافی و هوای روشن انجام گیرد و زمان قرائت از ۴۸ ساعت تجاوز ننماید. آزمایش به جز در مواقع اضطراری در فضای سرپوشیده انجام گرفته و دام تا زمان قرائت تحت آن شرایط نگهداری گردد.
متأسفانه این بیماری واکسن و روش پیشگیری از راه ایمن‌سازی ندارد و اهم روش‌های مهار بیماری بر این پایه اند:
- رعایت شرایط قرنطینه‌ای کامل و پیشگیری از هر گونه رفت‌وآمد بدون ضابطه دام. منظور دامی است که پیشینه آن از لحاظ سلامتی دقیقاً مشخص نیست. گفتنی است که هم‌اکنون همگی اسب‌هایی که توسط کارشناسان سازمان دامپزشکی کشور مورد آزمایش مالئین قرار گرفته‌اند دارای برگه گواهی سلامت مدت دار هستند که در آن وضعیت سلامتی دام کاملاً مشخص شده‌است.
- انجام آزمایش مالئین به صورت روتین به فاصله هر ۳ هفته تا هنگامی که جمعیت دلخواه در ۳ آزمایش پیاپی هیچگونه موردی از واکنش مثبت یا مشکوک نداشته باشد.
- جداسازی و معدوم سازی هرچه سریعتر دام‌های رآکتور که بدین منظور اقدامات بهداشتی زیر باید به دنبال تشخیص دام رآکتور انجام گیرد:
۱ - وسایل انفرادی و تیمار دام دچار به طورکلی سوزانده و معدوم شود.
۲ - پس از سوزاندن و دفن بهداشتی فضولات و کود، جایگاه اسب با مواد ضدعفونی‌کننده گند زدایی شده (مناسبترین ضدعفونی‌کننده سود سوزآور است) و حداقل به مدت ۶ هفته بدون استفاده بماند.
نوک‌اُردَکی یا اُرنی‌تُرَنک یا پلاتی‌پوس ، جانوری است پستاندار از ردهٔ پستانداران، راستهٔ تک‌سوراخ‌سانان (Monotremata) و خانوادهٔ نوک‌اردکیان (Ornithorhynchidae) که در جنوب خاوری استرالیا و جزیرهٔ تاسمانی در کنار نهرها و رودها زندگی می‌کند. درازای این جانور از نوک تا دم به ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر می‌رسد. وزنش یک تا دو کیلوگرم است. بدنش پوشیده از موی کوتاه، نرم و قهوه‌ای‌رنگ و دمی پهن دارد. نوک پهن و به‌شکل نوک مرغابی است. لبهٔ جلویی نوک این جانور دارای عصب‌های حساسی است که در یافتن غذا به جانور کمک می‌کند. غذای نوک‌اردکی شامل کرم‌ها، حشره‌ها، نرم‌تنان، خرچنگ‌های ریز و برخی دیگر از جانوران آبزی است.
این جانور نوکی شبیه به نوک اردک دارد و به همین دلیل، نوک‌اردکی نامیده می‌شود. دارای پاهای پره‌دار است و تخم نیز می‌گذارد؛ ولی با همه این ویژگی‌ها با اردک خویشاوندی ندارد چون پرنده نیست، زیرا به‌جای دو پا، چهار پا، و به‌جای پر، مو دارد. نوک‌اردکی در حالت وحشی فقط در استرالیا و جزیرهٔ تاسمانی یافت می‌شود. سال‌ها بود که حتی در باغ وحش‌های کشورهای دیگر نیز پیدا نمی‌شد. نوک‌اردکی جانوری گوشه‌گیر است و نگهداری و مراقبت از آن آسان نیست. برخی از نخستین ماندگاران در استرالیا، پوست چند تا از آن‌ها را برای دانشمندان انگلستان فرستادند. دانشمندان ابتدا خیال کردند که این ماندگاران به‌قصد شوخی نوک پرنده‌ای را به پوست پستانداری وصل کرده‌اند. در استرالیا زمانی پیش از حال حاضر، تعداد نوک‌اردکی‌ها زیاد بود اما بسیاری از آن‌ها را به خاطر پوستشان کشته شدند. اکنون قوانینی برای حفاظت آن‌ها وضع شده‌است. نوک‌اردکی بیشتر وقت خود را در آب به سر می‌برد و شناگر و غواص توانمندی است. از کرم و خرچنگ خاردار و سایر جانوران کوچک تغذیه می‌کند. آن‌ها بر کناره‌های رودها و جویبارهایی که در آنجا زندگی می‌کنند، دالان‌های درازی برای لانهٔ خود حفر می‌کنند. نوک‌اردکیِ ماده هر بار فقط یک یا دو تخم می‌گذارد. با آنکه تقریباً ۶۰ سانتی‌متر طول دارد، تخمش بسیار کوچک است و از دو و نیم سانتیمتر درازتر نیست. البته نوزادی که از تخم بیرون می‌آید، کوچک است؛ ولی با سرعت زیاد رشد می‌کنند و مانند نوزاد سایر پستانداران از پستان مادر شیر می‌خورند. زمانی که نوزادان خیلی کوچکند، مادر در زمان شیر دادن آنها را با دمش بی‌حرکت نگه می‌دارد.موریس پارکر، برتا: فرهنگنامه پارکر، جلد اول. تهران: شرکت سهامی کتابهای جیبی با همکاری مؤسسه انتشارات فرانکلین. ترجمه و تنظیم و نگارش زیر نظر رضا اقصی. چاپ اول ۱۳۴۶. (در مالکیت عمومی به خاطر قدمت). مدخل ارنی ترنگ.
نوک‌اردکی بالغ دندان ندارد و غذایش را به‌کمک نوک سفتش خرد می‌کند و می‌خورد. نوک‌اردکی نر بزرگ‌تر از نوک‌اردکی ماده است و پاهای عقبی آن هر کدام یک خار دارند که به یک کیسهٔ زهر متصل است. نوک‌اردکی ماده در بهار یک تا سه تخم می‌گذارد، قطر هر تخم ۲ سانتی‌متر است و پوستی سفید و چرم‌مانند دارد. حیوان ماده معمولاً ۷ تا ۱۰ روز روی تخم‌ها می‌خوابد. نوزاد نوک‌اردکی به‌کمک دندانی که در فک بالا دارد، پوستهٔ تخم را پاره می‌کند. برهنه و نابینا و ناتوان زاده می‌شوند و سه سانتی‌متر طول دارد و از شیری که از سوراخ‌های شکم مادر تراوش می‌شود، تغذیه می‌کند. عمر نوک‌اردکی‌ها حدود ۱۰ سال است. چنگال‌ها در پاهای عقبی مجهز به زهری هستند که در صورت برخورد اثر دردناکی دارند. این جانور مانند موش کور، در تونل‌هایی که می‌کند زندگی می‌کند، با این تفاوت که یک سوی این تونل‌ها به آب منتهی می‌شود. دو یا سه تخم را در انتهای لانه می‌گذارد که چسبناک و نرم هستند. نوزادان پس از خروج از تخم، با لیس زدن خز مادر شیری را که از آن تراوش می‌شود می‌خورند.رازها و شگفتی‌های طبیعت در جهان جانوران نویسندگان: کارن گومن و میتر امری ترجمه به فارسی محمد رضا غفاری در طول تکامل جانوران بسیاری از مهره‌داران معدهٔ خود را از دست داده‌اند. نوک اردکی یا پلاتیپوس نیز معده ندارد، و نزدیک‌ترین خویشاوندانش، اکیدنهٔ خاردار، نیز معده ندارد.نداشتن معده در نوک‌اردکی
نوک‌اردکی چشمانی تیزبین دارد، اما آن‌ها را فقط زمانی که در خشکی یا روی آب است، باز می‌کند. این جانور در زیر آب به حس لامسه‌اش یا حس ویژه‌ای که به‌کمک آن پالس‌های ضعیفِ الکتریکیِ ساطع‌شده از صید را ردیابی می‌کند، تکیه دارد.کد ژنتیکی پلاتیپوس گشوده شد، وبگاه بی‌بی‌سی فارسی
این جانور متعلق به یکی از شاخه‌های اولیهٔ خانوادهٔ پستانداران است و مانند آن‌ها پوشیده از خز (کرک) است و شیر می‌دهد، با این حال مانند خزندگان و پرندگان تخم می‌گذارد. پژوهشگران می‌گویند که این ترکیب منحصربه‌فرد از ویژگی‌های ناهمگون، در دی‌ان‌ای نوک‌اردکی نیز دیده می‌شود.کد ژنتیکی پلاتیپوس گشوده شد، وبگاه بی‌بی‌سی فارسی
فیلیپیکوس امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۷۱۱ تا ۷۱۳ بود.
نام واقعی فیلیپیکوس، باردانس و پدرش نیکِفُروس، نجیب‌زاده‌ای ارمنی‌تبار از اهالی پرگامون بود.