moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یک نظرسنجی از بیماران روانی که بارها سگ‌ها و گربه‌ها را شکنجه داده بودند،
آن‌ها دارای سطح بالایی از پرخاش نسبت به مردم هم بودند، از جمله یک بیمار که یک پسر را به قتل رسانده بود.
این یک یافته رایج است و به همین دلیل، ظلم و ستم بر جانوران، اغلب نشانۀ هشداردهنده‌ای از خشونت بالقوه نسبت به انسان‌ها به شمار می‌رود.
گراویتی راش شناخته شده در ژاپن با عنوان یک بازی ویدئویی در سبک اکشن ماجراجویی و اکشن نقش آفرینی است که توسط پروژه سایرن برای کنسول بازی دستی پلی‌استیشن ویتا ساخته شده‌است. توسط کیچیرو تویاما کارگردانی و داستان بازی توسط نائوکو ساتو نوشته شده‌است (به دلیل کارهای قبلی مانند سایلنت هیل و سایرن معروف هستند) که مکانیک اصلی بازی توانایی به دست گرفتن جاذبه و انجام حرکات منحصربه‌فرد است. گرافیک بازی به سبک هنری با نام Cel-Shaded است که از نظر تویاما پیروی کردن از روال غربی‌ها است. ساخت بازی در واقع قبل از اینکه برای پلی‌استیشن ویتا انتقال داده شود در سال ۲۰۰۸ برای کنسول پلی‌استیشن ۳ با نام گراویت (Gravité) آغاز شد. هوش مصنوعی و جلوه‌های بازی در ابتدای ساخت بسیار ساده بودند. به هر حال کارگردان گراویتی راش در نهایت به این عقیده رسید که بازی برای پلی‌استیشن ویتا مناسب‌تر است به دلیل اینکه "دستی و در دسترس است" و می‌تواند "تجربه‌ای از جهان مختلف که فراتر از یک تصویر است" را به و بازیکن به وسیله این کنسول و تکان دادن ان به بازیکن القا کند.
مکانیک کنترل جاذبه می‌تواند از طریق پرواز در آسمان (توسط کنترل گرانش از جهتی که می‌اید)، قدم زدن بر روی دیوارها، ضربه زدن محوری گرانشی برای حمله به دشمنان استفاده شود. بازیکن در ابتدا باید برای شناور شدن دکمهٔ ار (R) را فشار دهد، سپس به طرفی که می‌خواهد برود توسط تکان دادن کنسول یا انالوگ سمت راست آن را تعیین کند و بعد از آن دوباره برای فرودآمدن به آن جهتی که تعیین کرده‌است دکمهٔ (R) را باید فشار دهد تا هنگامی که به یک دیوار، کشتی متحرک یا زمین برسد. البته کت به طور دائم نمی‌تواند در هوا شناور باشد زیرا در بازی گرانی سنج (Gravity Meter) تعبیه شده‌است که مقدار محدودی دارد و اگر در مناطق بدون جاذبه قرار بگیرد از مقدار ان به تدریج کم می‌شود گرچه مقدار گرانی سنج دوباره به طور خودکار پر می‌شود. در بازی کت می‌تواند در طول مبارزاتش یا مکان‌هایی مشخص کریستال‌هایی را به دست اورد که بازیکن می‌تواند با این کریستال‌ها قدرت کت را ارتقا بدهد.
حرکت‌ها و واژگونی‌ها در سایهٔ خاصیت ژیروسکوپ پلی استیشن ویتا به خوبی انجام می‌شوند. "گراویتی راش" همچنین دارای عناصری از سبک نقش آفرینی مانند افزایش سطح، پویش، غول اخر، طولانی بودن، دنیای آزاد برای سیاحت است. در طول بازی کت می‌تواند توانایی‌های جدیدی از قبیل اصابت گرانشی (gravity strike) و قدرت جابه‌جا کردن اجسام اطراف را بدست آورد.
تویاما توضیح داده‌است که تاثیر از بازی کرک داون (Crackdown) در سیر تکامل روند بازی نقس داشته و چنین گفته‌است که "واقعاً جنبهٔ آزاد کردن مهارت و قوی‌تر شدن را دوست دارم و دستیابی به سطح بالاتری از آزادی شما را قدرتمندتر می‌کند."
داستان بازی یک داستان خیالی از شهری معلق در هوا به نام هکسویل (Hekseville) است. داستان بازی در آغاز شخصیت بازی را نشان می‌دهد، دختری به نام کت (Kat) که حافظه‌اش را از دست داده است. او سپس به طرف گربه‌ای سیاه و مرموز می‌رود و گربه به او توانایی کنترل جاذبه را می‌دهد. کت از این قدرت برای حفاظت از مردم که طوفان جاذبه انها را تهدید می‌کند و طی این اتفاق هیولاهایی با نام نوی (Nevi) ظاهر می‌شوند استفاده خواهد کرد.
بازی توسط کیچیرو تویاما کارگردانی شده‌است که در گذشته بازی‌های ترسناکی همچون سایلنت هیل و سایرن را خلق و کارگردانی کرده است. او در یک مصاحبه نقل کرد که تصور و ایدهٔ بازی برای گراویتی راش را در ده سال پیش در ذهن داشته‌است و همچنین اولین بازی بوده‌است که قبل از سایلنت هیل قصد ساختن ان را داشته‌است. او ذکر کرده‌است که در هنگام جوانی اش در مورد موبیوس (Moebius) در کمیک‌های فرانسوی (French comics) را برای ایدهٔ جهان گراویتی راش مطالعه کرده‌است و با اشاره به یکی از کتاب‌های کمیک خود در مورد "عکس‌های مردم که در اسمان معلقند" که از ان تاثیر گرفته‌است. از انیمیشن و کمیک‌های امریکایی نیز برای طراحی شخصیت الگو گرفته شده‌است. به هر حال تویاما از کاملاً ژاپنی و بومی بودن بازی برای پذیرش بهتر در بیرون از سرزمین طللوع خورشید (ژاپن) خودداری کرده‌است.
"گراویتی راش" به طور کلی امتیازات نسبتاً خوبی را دریافت کرد که شامل میانگین امتیاز ۸۳ در متاکریتیک با ۷۳ نقد و میانگین ۸۱.۹۲ در گیم رنکینگز با ۵۰ نقد است.
نور-ثانیه یا یک ثانیه نوری یکای اندازه‌گیری طول است که در اخترشناسی، مخابرات نظریه نسبیت کاربرد دارد و به فاصله‌ای که نور در یک ثانیه در شرایط خلأ طی می‌کند گفته می‌شود که برابر است با ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر.
ثانیه نوری مبنایی برای دیگر واحدهای مشابه مانند دقیقه نوری، ساعت نوری و روز نوری است که در مقالات علمی برای یکای فاصله از آن استفاده می‌کنند همچنین نانو نور (که فقط بر پایه سیستم آمریکایی و انگلیسی فوت هست) نیز بر پایه ثانیه نور تعریف می‌گردد.
سال نوری بیشترین استفاده را برای یکای مسافت‌های طولانی دارد که بر پایه سال ژولینی (اخترشناسی) (نه گاه‌شماری میلادی) تعریف می‌گردد که دقیقاً دارای ۳۶۵٫۲۵ روز هست که دقیقاً برابر با یکای ثانیه‌است.
آنا سافرونیک بازیگر و مدل ایتالیایی زاده ۴ ژانویه۱۹۸۱ در کی‌یف، اوکراین است. او در ایران پس از پخش سریال الیسا شناخته شد.
او نخستین بار در ۴ سالگی در فیلمی از الکساندر پوشکین بازی کرد. در ۷ سالگی در آکادمی ملی هنرهای نمایشی در کیف ثبت نام کرد. او سالها وقت صرف تحصیل موسیقی، آواز و رقص نمود. وی در سن ۱۳ سالگی به ایتالیا نقل مکان کرد. آنا در ۱۹۹۸ به مرحله نیمه نهایی دختر شایستهٔ ایتالیا رسید. او دوست دختر جولیو بروتی بازیگر ایتالیایی بوده است. او همچنین همسر گولیو بروتی بازیگر مرد ایتالیایی است.
مین شنی‌دار جالوت خودروی کنترل‌شونده از راه دور انفجاری طراحی شده توسط متخصصین آلمان بود.
در اواخر سال ۱۹۴۰ پس از اتمام طراحی نمونه اولیه یک تانک مینیاتوری که توسط یک مهندس معروف فرانسوی به نام آدولف کگرس انجام یافته بود، ارتش آلمان نازی به کارل فردریش ویلهلم بورگوارد مهندس و صاحب مأموریت داد تا یک نمونه از این تانک برای حمل مواد منفجره حداکثر به میزان ۵۰ کیلوگرم را طراحی نماید. کمپانی بورگوارد واقع در شهر برمن آلمان یک نمونه از این تانک را طراحی نمود که به نام مدل SDKFZ.302 مشهور شد و بعدها به جالوت تغییر نام داده شد. همچنین جالوت با تغییراتی در ساختمان و طراحی آن قادر به حمل ۶۰ کیلوگرم مواد منفجره گردید. این خودرو توسط یک کابل مشتمل بر سه سیم که با یک دسته هدایت‌کننده آن را عملیاتی می‌کرد بکار می‌افتاد. اپراتور با حرکت دادن دسته کنترل به سمت چپ یا راست خودرو را هدایت می‌کرد و دو سیم از سه سیم به به همین منظور بکار می‌رفت و سیم سوم نیز برای انفجار و فرمان انفجار کاربرد داشت. طول کابل متصل به جالوت بالغ بر ۶۵۰ متر بود و این مسافت برد عملیاتی آن محسوب می‌شد. جالوت پس از هدایت توسط اپراتور و رسیدن به هدف، با فرمان اپراتور که توسط سیم سوم ارسال می‌شد منفجر شده و هدف را نابود می‌کرد. در این انفجار خود خودرو نیز نابود می‌شد. این مسئله موجب صرف هزینه‌های زیادی برای ارتش آلمان می‌شد زیرا تولید هر جالوت هزینه‌ای معادل ۳ هزار رایشز مارک دربرداشت. مدل‌های بعدی جالوت موسوم به مدل SDKFZ.303 ساده‌تر ساخته شد و موتور آن تبدیل به موتور گازوئیلی شد و نتیجتاً هزینه تولید آن نیز کمتر شد. خودرو کنترلی جالوت از بهار سال ۱۹۴۲ در تمام جبهه توسط نیروهای آلمانی بکار گرفته شد. واحدهای ویژه پانزر و واحدهای رزمی مهندسی از این خودرو در سطح وسیعی استفاده کردند. همچنین در جریان شورش ورشو نیروهای اس اس و ورماخت از جالوت برای منهدم کردن استحکامات و سنگرهای ارتش میهنی لهستان استفاده کردند. نیروهای ارتش میهنی لهستان برای غیر عملیاتی کردن این خودرو اقدام به بریدن کابل‌های آن قبل از رسیدن به هدف می‌کردند
http://en.wikipedia.org/wiki/Goliath_tracked_mine * ویکی‌پدیای انگلیسی
http://www.centralclubs.com/goliath-tracked-mine-t91068.html
حزب سوسیالیست ترقی‌خواه ( یا از احزاب سیاسی لبنان است. رهبر کنونی این حزب ولید جنبلاط است. ایدئولوژی آن سکولار و رسماً غیر فرقه‌ای است ولی در عمل بیشتر توسط فرقه دروزی حمایت می‌شود.
اصولیون () اکثریت مسلمانان شیعه دوازده‌امامی هستند. آنان از گروه اکنون بسیار کوچک‌تر رقیب اخباریون در استفاده از "اجتهاد" برای ایجاد احکام جدید "فقه"؛ در ارزیابی حدیث برای کنارگذاشتن روایات نامعتبر؛ و در اجباری دانستن تقلید از یک "مجتهد" برای تعیین رفتار صحیح اسلامی تفاوت دارند.
اصولی گری از زمان افول اخباری گری در قرن هجدهم، مکتب مسلط در تشیع اثنی عشری بوده و هم‌اکنون در مذهب شیعه اکثریت قریب به اتفاق را تشکیل می‌دهد.
فقه امامیه یکی از مذاهب فقهی در اسلام است. این مذهب از آن رو که پیروان آن از شیعیان دوازده‌امامی‌اند به فقه شیعه و از آن رو که بسیار به گفته‌های منسوب به جعفر صادق، امام ششم شیعیان، وابسته است به فقه جعفری نیز مشهور است.
شیعه، گرایشی خاص در اسلام بر اساس یک رشته نظرات و تحلیلات کلامی و تاریخی است. حدیث ثقلین که توسط محدثین شیعه و سنی از پیامبر اسلام روایت شده و برخی دیگر از روایات از پیامبر اسلام ریشهٔ اصلی این گرایش را تشکیل داد و استدلالات کلامی و فلسفی و تاریخی آن را بعداً تقویت کرد. مکتب شیعه نظراتش در زمینه‌های مذهبی را اکثراً از رهنمودهای بزرگان و ائمه اهل بیت پیامبر الهام گرفته‌است. اختلاف اصلی دو مکتب فقهی سنی و شیعی در تلقی آن‌ها در خصوص سنت نبوی و منابع فقه است. حدیث نبوی را اهل سنت از صحابهٔ او و شیعه از خاندان وی به دست آورده‌اند. مذاهب فقهی اهل سنت پیرو نظرات فقهی چند نفر از فقهای مدینه و عراق هستند، ولی مذاهب فقهی شیعی تابع نظرات امامان اهل بیت‌اند. مکتب شیعی دوازده امامی که عمده‌ترین نحله شیعی در حال حاضر است از نظرات امامان دوازده‌گانهٔ خود به خصوص امام ششم ابو عبدالله جعفر بن محمد الصادق دنباله روی می‌کند و زین رو به آن جعفری گفته می‌شود.
منابع فقه شیعه عبارتند از قرآن، حدیث، اجماع و عقل. در مقابل اهل سنت منابع زیر را استفاده می‌کنند: قرآن، سنت، اجماع و قیاس.
منبع دوم، یعنی حدیث در مجموعه‌هایی جمع‌آوری شده و مشهورترین آن‌ها عبارتند از:
امامیه به دو مکتب «اصولی» و «اَخباری» تقسیم می‌شود. اخباریان در بدست آوردن احکام عملی به اخبار و حدیث اکتفا یا تکیه می‌کنند. در مقابل، اصولیان که در این زمینه از روش‌های استنباط اجتهادی (اصول فقه) نیز کمک می‌گیرند. این‌گونه تقابل در روش فقهی از سده‌های نخستین نیز وجود داشته‌است اما به عنوان دو مکتب در سده‌های اخیر تاحدودی مرزبندی شدند.اخباریان
این تقابل روش و نگرش در همه نحله‌های فقهی و کلامی اسلامی وجود داشته‌است که در مذهب اهل سنت به عنوان مکتب اهل حدیث (فقهای حجاز) در مقابل مکتب عقل یا قیاس یا اصحاب رأی (فقهای عراق) قرار می‌گیرند؛ که در اندیشه کلامی اهل سنت نیز به صورت مکتب اشعری (تکیه بر منقولات کلامی و ظاهر حدیث) در مقابل مکتب معتزلی (تکیه بر کلام استدلالی) جلوه گر می‌باشد. هرچند که در مذهب شیعه این تقابل بیشتر در روش فقهی به چشم می‌خورد تا اندیشه کلامی.
جدایی این دو مکتب به دوران پس از غیبت کبری بازمی‌گردد. تا پیش از آن شیعیان مسائل شرعی خود را به‌طور مستقیم از امام معصوم خود دریافت می‌کردند و احتیاجی به اجتهاد و استنباط نداشتند ولی پس از آن ناچار شدند تا خود مسائل مذهبی را دریابند. برای این کار گروهی علم اصول فقه را، به عنوان روش استنباط احکام شرعی، که نزد اهل سنت تکامل یافته بود، پذیرفتند و به اصولی معروف شدند و گروهی دیگر که آن را قبول نداشتند به اخباری معروف شدند.
از مهمترین تفاوت‌های اصولیون و اخباریون، به جز اختلاف در مورد اعتبار اصول فقه، می‌توان به این موارد اشاره کرد:
البته لازم است ذکر شود که بعضی از اخباریان قائل به صحت یا ضعف حدیث نبوده و تمام احادیث و عمل به آنان را صحیح و درست می‌دانند حتی اگر این احادیث در کتب نا معلوم باشد.
اخباریان در باب عمل به احادیث متعارض چند گونه عمل می‌کنند بعضی از از آن‌ها قائل به تخییر بوده یعنی به هر کدام از آن‌ها بخواهی عمل می‌توان کرد و بعضی قائل به ترجیح اند که در ابتدا آن را با کتاب خداوند سپس با سنت پیامبر می‌سنجند در مرحله بعد به روایتی عمل می‌کنند که مخالف عامه باشد و در مرحله آخر به راویی که بیشتر مورد اعتماد باشد عمل می‌نمایند. معمولاً کسانی که اهل تخییرند قائل به صحت تمام احادیث هستند و کسانی که قائل به ترجیح‌اند احادیث را به صحیح و ضعیف تقسیم‌بندی می‌کنند. در ضمن باید گفت که هر دو نوع اعتقاد از روایات برخاسته است.
مکتب اخباری از نظر اصول استنباط و اکتفا به قرآن و روایات به مکتب ظاهری در میان اهل سنت شباهت دارد و اصولیون شیعه نیز در بین مذاهب چهارگانه اهل سنت شباهت بیشتری به شافعیان دارند. در بین مذاهب دیگر شیعه؛ مذهب اسماعیلی از نظر فقهی شباهت بسیاری به مذهب جعفری دارد. هر چند از نظر مسائل مربوط به سیاست، حکومت و امامت اختلاف جدی با مذهب جعفری دارد. اما مذهب فقهی شیعیان زیدی بیشتر به اهل سنت و به‌ویژه حنفیان نزدیک است تا فقه جعفری.
مکتب اخباری بیشترین نفوذ را در اواخر دوره صفوی و پساصفوی با دیدگاه‌های فقهایی چون محمدامین استرآبادی و یوسف بحرانی به دست آورد اما در اواخر دوره قاجار جریان اخباری به‌شدت ضعیف شده و شیخ مرتضای انصاری (۱۲۲۴–۱۲۸۱ ه‍.ق) تفوق کامل اصولیون را بر جریان نواخباری دیکته کرد. اصولیون به‌طور کلی در زمینه مسائل حقوقی مشی آزادی‌گرایانه‌تری از اخباریون دارند، اما این تصور که همه علمای اصولی پیشرو و علمای اخباری همگی واپس‌گرایند به کلی بی‌اساس است. طبقه فعال سیاسی شیعیان نیز از بین اصولیون است و مبنای مشروعیت رهبری روح‌الله خمینی و حکومت جمهوری اسلامی که به دست او تأسیس شد وابسته به تعالیم مکتب اصولی بود. ابهام زیادی در مورد پیروی از مکاتب اخباری و اصولی در جهان شیعه امروز وجود دارد. برخی منابع تشیع ایرانی را اصولی و تشیع عراقی را اخباری معرفی کنند. برخی منابع دیگر شیعیان ایران و عراق را به‌طور کامل پیرو سیستم مرجعیت دانسته و در نتیجه آن‌ها را اصولی می‌دانند. در این دیدگاه علی سیستانی (بلندپایه‌ترین شخصیت مذهبی عراق) یک مرجع تقلید است و احکام اسلامی از طریق مراجع و مجتهدین تفسیر و به روز شده و این به معنی پیروی از مکتب اصولی است. بر اساس این دیدگاه اخباریون امروزه تنها در بحرین اکثریت دارند و در برخی مناطق دیگر خلیج فارس مثل بصره و خرمشهر هم حضور دارند. هرچند رسوبات فکری دیدگاه‌های اخباری هنوز در میان شیعیان و علمای شیعه چه در ایران و چه در سطح وسیع‌تری در عراق، هند، پاکستان و بحرین باقی مانده‌است. پس از شکست اخباریون مهمترین رقیبی که جریان اصولی تاکنون به خود دیده مکتب شیخیه است که بر پایه آموزه‌های شیخ احمد احسائی و شیخ کاظم رشتی بنیان نهاده شد. در حالی که اختلاف اصولیون و اخباریون در زمینهً «فروع دین» بود شیخیه در «اصول دین» با اصولیون اختلاف نظر داشت. امروزه یک جریان قوی شیخیه در پاکستان به حیات خود ادامه می‌دهد.Twelvers / Ithna Ashari Islamic Schools of Thought Global Security
[[رده:مذهب]
اوسِچی یا غذاهای سال نو ژاپن غذاهای سنتی ژاپنی است که در برخی از جشن‌ها به‌خصوص جشن سال نوی ژاپنی (اول ژانویه) تهیه می‌شود. ریشهٔ واژهٔ اوسِچی زبان چینی است و در ارتباط با پنج "سه‌چی‌اِ" یا بارعام عمومی است که در زمان جشن‌ها از دوره نارا (۷۹۴–۷۱۰ میلادی) در باغ کاخ امپراتور برگزار می‌شده‌است. این جشن‌های پنجگانه در دوره ادو در بین عموم مردم نیز گسترش یافت اما در ششمین سال دوره میجی انجام چنین ملاقات‌هایی با امپراتور و انجام جشن در کاخ او ملغی شد.
از خصوصیات اوسِچی اینست که در ظرف‌هایی سه طبقه و چهارگوش بنام "جوباکو" که به ظرف‌های اوبنتو (غذای همراه) شباهت دارد، تهیه می‌شود. رسم تهیه اوسِچی در هنگام سال نو از آنجا به وجود آمده‌است که در طول سه روز اول سال جدید استفاده از کوره برای تهیهٔ وعده‌های غذایی آشپزی تابو بوده‌است و به جز در هنگام پخت و پز زونی (سوپی که در داخل آن موچی (برنج) بکار می‌رود) از کوره در این مدت استفاده نمی‌شده‌است. رسم بر این است که اوسِچی قبل پایان سال گذشته تهیه شده، و پختن آن‌ها در سال جدید انجام نشود.
محمود هومن (۱۲۸۷ در تهران – مهر ۱۳۵۹ در تهران)، فیلسوف ایرانی و استاد فلسفه و مهندسی شیمی در دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت معلم و دانشگاه تبریز بود.ایران‌شناسی؛ پاره‌های ایران‌شناسی: نمونه خط دکتر محمود هومن، مجله حافظ، آذر و دی ۱۳۸۷، شماره ۵۷، ص ۶ او از اعضای فراماسونری در ایران بود.
محمود هومن سال ۱۲۸۷ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران گذراند. سپس برای تحصیل در رشته مهندسی شیمی وارد دانشکدهٔ صنعتی ایران و آلمان گردید. در سال ۱۳۱۲ تدریس شیمی معدنی و اصول تجزیه‌های شیمیایی را در گروه شیمی دانشکده فنی دانشگاه تهران آغاز کرد. از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۲ مدیریت گروه مهندسی شیمی بر عهده او بود. هومن به فرانسه رفت و از دانشگاه پاریس دکترای فلسفه گرفت.مهرزاد بروجردی، روشنفکران ایرانی و غرب، ترجمه جمشید شیرازی، تهران: انتشارات فرزان روز، ۱۳۸۴، صفحه ۳۰۴ در سال ۱۳۲۷ به تدریس "فلسفه" و "تاریخ قرون اولیه اسلامی" در دانشکده ادبیات دانشگاه تبریز اقدام کرد و پس از آن نیز در دانشگاه تربیت معلم به تدریس فلسفه پرداخت. عبدالعلی دست غیب (که کتابی هم با عنوان درس گفتارهای دکتر هومن نوشته است)،اسماعیل خویی، باقر پرهام، عبدالحسین نقیب‌زاده و صمد موحد از شاگردان او هستند. زمانی که هومن عضو «شورای هدف فرهنگ ایران» بود، گزارش اولیه رساله غربزدگی آل‌احمد را در سال ۱۳۴۰ مطالعه کرد و آل‌احمد را به مطالعهٔ کتاب ارنست یونگر آلمانی با عنوان «عبور از خط» که بحثی درباره نیهیلیسم است تشویق کرد. اما از آن‌جایی که آل‌احمد آلمانی نمی‌دانست به سراغ خود دکتر محمود هومن رفت و سه ماه تمام هفته‌ای دست کم دو روز، روزی سه ساعت نزد وی بود تا این کتاب به تقریر هومن و تحریر آل‌احمد ترجمه شد.جلال آل‌احمد، غربزدگی، تهران، انتشارات رواق، پیش درآمد کتاب. با توجه به آن‌چه که آل‌احمد در پیش‌درآمد رساله غربزدگی نوشته، هومن را باید یکی از اساتید دانشگاهی تأثیرگذار بر روشنفکری دهه ۱۳۴۰ ایران دانست، آن‌هم در دوره‌ای که ماشین‌زدگی و ضدیّت با نظم مدرن در شاخه‌هایی از فلسفه آلمانی در آثار روشنفکری ایران باب شده بود.مهرزاد بروجردی، روشنفکران ایرانی و غرب، ترجمه جمشید شیرازی، تهران: انتشارات فرزان روز، ۱۳۸۴.
او و برادرش، احمد هومن از اعضای فراماسونری در ایران بودند. اسماعیل رائین او را از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین شخصیت‌های ماسونی معاصر ایران دانسته‌است.احمدمتین دفتری -۹ میهمان فراموشخانه - روزنامه کیهان - نقل قول: «بزرگ ترین و قدرتمندترین شخصیت ماسونی ایران «دکتر محمود هومن» بود. او فراماسون درجه ۳۳ و صاحب عنوان «بزرگ فرامانروای با اختیار» در ایران بود(۵۹).» «۵۹-اسماعیل رائین، فراموشخانه وفراماسونری در ایران، جلد سوم، صص ۱۲ و ۴۵ و ۳۴۵ و۳۷۶ و.۳۸۹»
هومن می‌تواند به موارد زیر گفته شود:
کاتسودون در آشپزی ژاپنی به یکی از انواع غذاهای دون‌بوری گفته می‌شود. تونکاتسو انواع بسیاری دارد. نوع رایج آن به این صورت است که بر روی گوهان (برنج ژاپنی) یک قطعه تونکاتسو (گوشت خوک سرخ شده در روغن فراوان) همراه با تخم‌مرغ گذاشته می‌شود. برای تهیه ابتدا تونکاتسو را در مخلوطی از داشی، پیاز خورد شده، شکر و سس سویا جوشانده و سپس تخم‌مرغ بهم زده شده به این مخلوط افزوده می‌شود. برای تزئین روی غذا از سبزیجات سبز رنگ مانند میتسوبا استفاده می‌شود.
احمد هومن (۱۲۸۸ در تهران – ۱۳۷۴ در تهران) حقوق‌دان و سیاستمدار ایرانی بود. او مدتی معاون نخست‌وزیر و سرپرست وزارت دربار بود.دکتر احمد هومن دومین رئیس انتخابی کانون وکلای دادگستری ایران او برادر محمود هومن است.ایران‌شناسی؛ پاره‌های ایران‌شناسی: نمونه خط دکتر محمود هومن، مجله حافظ، آذر و دی ۱۳۸۷، شماره 57، ص 6
پدرش حاج رضا قلی خان از اصناف معتبر تهران بود. تحصیلات مقدماتی را در مدارس جدید گذراند. سپس وارد دارالفنون شد و دیپلم گرفت. بعد موفق به اخذ لیسانس از مدرسه عالی حقوق شد. مدتی در فارس مشغول دبیری بود. سپس در دادگستری استخدام شد و به صورت بورسیه، برای ادامه تحصیل به اروپا رفت. در پاریس در رشته حقوق دکترا گرفت.
در ۱۳۱۷ به ایران بازگشت. اولین شغل قضائی وی ریاست دادگاه جنحه بود. بعد به دادستانی تبریز منصوب گشت و حدود یک سال در آن سمت بود. سپس به تهران منتقل شد و مجید آهی وزیر دادگستری وقت، او را به دادستانی تهران منصوب کرد. بیش از سه سال دادستانی تهران را بر عهده داشت. پس از آن ریاست دادگاه اعاده دادرسی را بر عهده گرفت.
هومن از ۱۳۲۲ در کنار شغل قضائی به فعالیت‌های سیاسی دست زد. عضو حزب عدالت شد و سردبیری روزنامه ندای عدالت را بر عهده داشت که ارگان این حزب بود. در همان موقع به استخدام دانشگاه تهران درآمد و به تدریس حقوق روستائی در دانشکده کشاورزی پرداخت. او به همراه سرلشکر حسن ارفع، رئیس وقت ستاد ارتش و سرتیپ دیهیمی و چند افسر دیگر حزبی پایه‌گذاری کردند که فعالیت‌های ناسیونالیستی داشت.
هومن در ۱۳۲۸ به عضویت هیئت تصفیه کارمندان دولت درآمد. هیئت مزبور قریب هزار پرونده را مورد مطالعه و مداقه قرار داد و کارمندان را به سه دسته تقسیم کرد: عده‌ای ذیل بند (الف) قرار گرفتند، یعنی در دستگاه دولت وجود آن‌ها ضروری است. دسته‌ای در بند (ج) قرار داده شدند، یعنی بایستی از خدمت دولت برکنار شوند. بند دیگری نیز به نام بند (ب) وجود داشت که دولت در ابقاء یا اخراج آن‌ها مخیر بود. تصمیمات هیئت تصفیه کارمندان دولت در اوایل دوره نخست‌وزیری رزم‌آرا اعلام شد. چون اکثر رجال و نمایندگان مجلس در بند (ج) قرار داشتند، سر و صدای زیادی بلند شد. عده‌ای به طرفداری هیئت و دسته‌ای به مخالفت با لیست پرداختند. سردار فاخر حکمت، رئیس مجلس شورای ملی در لیست بند (ج) بود و بنابراین رهبری مخالفین را به عهده گرفت. سرانجام مجلس تصمیمات هیئت تصفیه را باطل کرد و در نتیجه هومن لطمه زیادی دید و چه مطبوعات و چه نمایندگان مجلس او را به باد انتقاد و افترا گرفتند، ولی در هر حال جان سالم به دربرد.
هومن در ۱۳۲۹ در کابینه علی منصور به معاونت نخست‌وزیری و ریاست تبلیغات منصوب شد. رزم‌آرا او را برکنار کرد و هومن مدتی بیکار ماند تا اینکه به معاونت وزارت دربار منصوب شد. در اسفند ماه ۱۳۲۹ که حسین علاء وزیر دربار به نخست‌وزیری منصوب شد، هومن سرپرستی وزارت دربار را بر عهده گرفت. ولی پس از بازگشت علاء به دربار، کماکان معاونت را داشت.
پس از ۱۳۳۲، هومن شغل وکالت دادگستری را در پیش گرفت. او به عنوان حقوق‌دانی برجسته ، به جامع بین‌المللی راه یافت. پس از استعفای آقا سیدهاشم وکیل، یک دوره چهار ساله ریاست کانون وکلای دادگستری را عهده‌دار بود. او در جوانی به گروه فراماسونی پیوست. نام خانوادگی هومن قبلاً «بسیجی» بود. وی در سال ۱۳۷۴ در تهران درگذشت.
کریپتوتائه‌نیا نام یک سرده از گیاهان گلدار است. این گیاه دارای ۲ گونه است که به عنوان گیاهان دارویی مصرف می‌شوند. این گیاه بومی آمریکای شمالی و شرق آسیاست و در مناطق مرطوب و سایه رشد می‌کند. طول این گیاه ۴۰ سانتیمتر است و دارای برگچه‌های سه قسمتی است. در ماه جون تا ژوئیه گل سفیدی از آن شکوفا می‌شود.
در ژاپن این گیاه میستوبا (به معنی سه برگ) نام دارد و یکی از سبزیجاتی است که در آشپزی ژاپنی بسیار مصرف می‌شود.
نوار درمانی الاستیکی که به‌طور معمول به آن "نوار کینه زیو" یا به‌طور ساده‌تر "K tape" می‌گویند یک نوار پار چه‌ای همراه با چسب اکرلیک است که به منظور درمان آسیب‌های ورزشکاران و اختلالات فیزیکی گوناگون به کار می‌رود. اولین بار یک پزشک ژاپنی دانش آموختهٔ آمریکا به نام کنزو کس در ژاپن ایده استفاده از پارچه‌های الستیک همراه با چسب را گسترش داد. پس از یک دهه از معرفی این محصول در سال ۱۹۸۰ ارتوپدیستها، کایروپرکتیست‌ها، پزشکان طب سوزنی و دیگر پزشکان در ژاپن اصلی‌ترین مصرف کننده‌های این نوارها بودند. در سال ۱۹۸۸ این چسب‌ها توسط ورزشکاران المپیکی و حرفه‌ای ژاپن مورد استفاده قرار گرفت.
آهی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
اویاکودون در آشپزی ژاپنی به یکی از انواع غذاهای دون‌بوری گفته می‌شود. برای تهیه ابتدا گوشت مرغ را در مخلوطی از داشی، پیاز خورد شده، شکر و سس سویا جوشانده و سپس تخم‌مرغ بهم زده شده به این مخلوط افزوده می‌شود. در آخر این مخلوط بر روی گوهان (برنج ژاپنی) قرار داده می‌شود. برای تزئین روی غذا از سبزیجات سبز رنگ مانند میتسوبا استفاده می‌شود.
تپپان‌یاکی در آشپزی ژاپنی به یکی از انواع غذاهایی گفته می‌شود که در تهیه آنها از تابه بدون لبه و تخت استفاده می‌شود.
چوکادون نام یکی از غذاها در آشپزی ژاپنی و به سبک دون‌بوری است. در این نوع غذا انواع مواد گوشتی و سبزیجات بر روی گوهان (برنج ژاپنی) قرار داده می‌شود. از نظر لفظی به معنای دون بوری چینی است ولی این غذا در اصل در ژاپن در دوره شووا و در یک رستوران چینی ابداع شده‌است.
طرز تهیه آن به اینصورت است که بر روی تابه روغن داغ می‌شود و گوشت خوک و انواع سبزیجات مانند پیاز، هویج، تره فرنگی، و غیره تفت داده می‌شود ممکن است میگو و ماهی مرکب (به ژاپنی ایکا) نیز به آن اضافه شود و همانطور اگر تخم کوچک پرندگان مانند تخم بلدرچین ژاپنی نیز اگر اضافه شود مناسب است و این مواد به همراه سوپ کمی پخته می‌شوند. در آخر مزهٔ آن با افزودن چاشنی تنظیم شده و پودر سیب زمینی حل شده در آب به آن اضافه می‌شود.
محلول نمکِ فسفات با خاصیت بافری (به اختصار PBS) یک محلول بافر است که معمولاً در تحقیقات زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. PBS یک محلول نمکی با پایهٔ آبی است که متشکل از سدیم کلرید، سدیم فسفات و در بعضی فرمول‌ها پتاسیم کلرید و پتاسیم فسفات می‌باشد. بافرهای گروه‌های فسفات دار کمک به ثابت ماندن pH می‌کنند. فشـار اسمـزی و غلظت‌های یونی محلول PBS تقریباً از همه نظر باید با شرایط بدن انسان یکسان باشد (هم اندازه و هم غلظت با مایع‌های بیولوژیکی بدن)
PBS به علت هم غلظت و هم نوع بودن با مواد بیولوژیکی بدن و نیز غیر سمی بودن آن برای سلول کاربردهای بسیاری دارد. از موارد استفاده از آن می‌توان به کاربرد آن در رقیق کردن مواد و شستن ظروف محیط کشت اشاره کرد. از PBS به همراه EDTA همچنین برای جدا کردن اتصال و تودهٔ سلول‌ها استفاده می‌شود. فلزهای دو ظرفیتی مانند روی با اینکه نمی‌توانند به محلول متصل شوند ولی سبب ته‌نشین شدن آن‌ها می‌شود به همین دلیل استفاده از بافر مناسب توصیه می‌شود.
روش‌های متفاوتی برای تهیهٔ PBS وجود دارد. بعضی از فرمول‌ها حاوی پتاسیم نیستند درحالی که در برخی دیگر کلسیم یا منیزیوم وجود دارد. معمولاً PBS حاوی مؤلفه‌های زیر است:
ساده‌ترین راه برای تهیهٔ محلول PBS استفاده از قرص‌های PBS بافری است. فرمول این قرص‌ها به گونه‌ای است که بتوان محلول آماده برای استفاده را طی انحلال قرص در مقدار معینی آب مقطر تهیه کرد. این قرص برای حجم‌های استاندارد ۱۰۰٬۲۰۰٬۵۰۰٬۱۰۰۰ میلی لیتر موجود می‌باشد.
اگر در کشـت سلـولی مورد استـفاده قرار گرفتـه شود، می‌توان محلول را به دو قسـمت مسـاوی تقـسیم کرده و به وسیلهٔ اتوکلاو (۲۰دقیقه، ۱۲۱ درجه سلسیوس، چرخه مایع) ضدعفونی کرد. بنابر نوع استفاده‌ای که از PBS می‌شود، ضدعفونی کردن می‌تواند ضروری نباشد.
PBS را می‌توان در دمای اتاق نگهداری کرد اما نگهداشتن در یک جای سرد ممانعت از رشد باکتری را تضمین می‌کند حتی اگر محلول ضدعفونی نشده و برای مدت طولانی نگهداری شود. به هر حال، محلول غلیظ اولیه (محلول موردنظر) ممکن است هنگامی که خنک می‌شود، ته‌نشین شود به همین دلیل، PBS باید قبل از استفاده و تا زمانی که ته‌نشینی به‌طور کامل برطرف نشده در دمای اتاق نگهداری شد.
فرودگاه بین‌المللی نیو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا IUE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۳۵ متر است. این فرودگاه در کشور نیووی قرار دارد و در ارتفاع ۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه کنستانتین بزرگ در نیش (به زبان بومی: Аеродром Ниш - Константин Велики) یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا INI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر نیش کشور صربستان قرار دارد.
فرودگاه آبی نیپاوین یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی نینوی آکوئینو (به زبان بومی: Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MNL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۷۳۷ متر است. این فرودگاه در شهر مانیل کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی نینگبو لیشه یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا NGB است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی نیمپو لیک یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نیئیجیما یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر نی‌ایجیما کشور ژاپن قرار دارد .
فرودگاه نیئیگاتا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KIJ است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۱۳۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ژاپن قرار دارد .
The following destinations are served from Niigata:
پایگاه هوایی نیدرشتتن (به زبان بومی: ) یک فرودگاه نظامی و غیرنظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۰۱۲ متر است. این فرودگاه در شهر نیدراشتتن کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۶۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نیدا یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۱۵ متر است. این فرودگاه در شهر نیدا کشور لتونی قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نیس کوت دازور (به زبان بومی: Aéroport Nice Côte d'Azur) یک فرودگاه همگانی حمل و نقل با کد یاتا NCE است که دو باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۵۷۰ متر است. این فرودگاه در شهر نیس و در جنوب کشور فرانسه قرار دارد، همچنین این فرودگاه در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نیکارو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ICR است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کوبا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه هلیکوپتر نیاکورنات یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور گرینلند قرار دارد .
فرودگاه هلیکوپتر نیاکورناآرسوک یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در کشور گرینلند قرار دارد .
فرودگاه نیاگارا فالز/نیاگارا ساوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۳۵۱ متر است. این فرودگاه در شهر نیاگارا فالز (انتاریو) کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
پایگاه هوایی انها ترانگ یک فرودگاه پایگاه نیروی هوایی است . این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد .
فرودگاه نگاری گونسا یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا NGQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۴۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور نیجریه قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۷۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نیوتاون‌اردز یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نیوکوئی کورنوال یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا NQY است . این فرودگاه در شهر کورن‌وال کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter services to and from Newquay:newquaycornwallairport.com - Flights retrieved ۱۹ ژوئن ۲۰۱۶
فرودگاه نیوکاسل یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا NCL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۲۹ متر است. این فرودگاه در شهر نیوکاسل کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۸۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter services to and from Newcastle:newcastleairport.com - Timetables retrieved ۸ ژانویه ۲۰۱۷
فرودگاه شهری نیو اولم یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ULM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۴۱ متر است. این فرودگاه در شهر نیو اولم، مینه‌سوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۰۸٫۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نیو تانگاشیما یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TNE است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور ژاپن قرار دارد .
فرودگاه نیو لوول یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نیو لیسکرد یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی اسلام‌آباد یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در شهر اسلام‌آباد کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۵۷۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آبی نیو جرمنی یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر نیو جرمنی، نوا اسکوشیا کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه بین‌المللی حَمَد فرودگاه بین‌المللی در قطر و قطب هواپیمایی ملی قطر، قطر ایرویز است. این فرودگاه در پایتخت قطر در جنوب دوحه واقع شده‌است. این فرودگاه یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۴۹۰۰ متر است. این فرودگاه مدرن از تاریخ ۲۷ می ۲۰۱۴ مرکز اصلی پروازهای قطر ایرویز شد و از این تاریخ به بعد این شرکت از فرودگاه قبلی دوحه یعنی فرودگاه بین‌المللی دوحه دیگر هیچ پروازی نداشته و همهٔ پروازهای قطر ایرویز از فرودگاه حَمَد انجام می‌شود؛ همچنین تمام پروازهای دیگر شرکت‌های خارجی که به فرودگاه قبلی دوحه پرواز داشتند به فرودگاه حَمَد انتقال داده شد. این فرودگاه به نام امیر وقت قطر، یعنی حمد بن خلیفه آل ثانی نامگذاری شده‌است. برنامه‌ریزی ساخت این فرودگاه در سال ۲۰۰۳ آغاز و ساخت و ساز فیزیکی آن نیز در سال ۲۰۰۵ شروع شد و فرودگاه بین‌المللی حمد در سال ۲۰۱۴ با ورود یک پرواز از اروپا رسماً آغاز به کار کرد. فرودگاه بین‌المللی حمد برای تأمین حجم ترافیک نامحدود و افزایش مداوم مسافران تا حجم ۶۰ میلیون مسافر طراحی شده‌است.
فرودگاه نیو چیتوز (به زبان بومی: Sapporo/New Chitose Airport) یک فرودگاه همگانی بین‌المللی مسافربری با کد یاتا CTS است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ساپورو کشور ژاپن قرار دارد .
The airport has a semicircular domestic terminal with eighteen gates, and a smaller international terminal with six gates.
Operating hours for international flights at CTS are restricted by the Japanese government in order to avoid interference with JASDF operations at the adjacent air base. As of April 2012, international flights are permitted on Tuesdays and Wednesdays from noon to 4 pm, and from 5 pm on Friday through 11:59 pm on Sunday.
فرودگاه نیو بایت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TBI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور باهاما قرار دارد .
محله هوایی نوادا پارک (به زبان بومی: Nevada County Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۲۶ متر است. این فرودگاه در شهر گرس ولی، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۶۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی نوبیبرگ (به زبان بومی: Flugplatz Neubiberg) یک فرودگاه نظامی است . این فرودگاه در شهر مونیخ کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۵۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه صحرایی نترثورپ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۵۳ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۷۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه آبی نستور فالز/ساباسکانگ بی یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر نستور فالز کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آبی نستور فالز یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر نستور فالز کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نستور فالز یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۱۱۷ متر است. این فرودگاه در شهر نستور فالز کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه نرلریت اینات (به زبان بومی: Mittarfik Nerlerit Inaat) یک فرودگاه با کد یاتا CNP است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور گرینلند قرار دارد .
روضة الشهدا (به معنی باغ شهدا) مقتلی است از حسین واعظ کاشفی دربارهٔ سرگذشت حسین بن علی و وقایع حزن‌انگیز کربلا که در ده باب و به سال ۹۰۸ هجری قمری تألیف شد. تمرکز کتاب بر روی واقعهٔ کربلاست ولی ابوابی از آن به شرح مصائب سایر انبیا و امامان شیعه پرداخته‌است. اگرچه بارها "روضة الشهدا" را اولین مقتل فارسی خوانده‌اند، شواهد حاکی از آن است که مقتل‌هایی به زبان فارسی از پیشتر موجود بوده اما هیچ کتابی از لحاظ جامعیت با آن برابری نمی‌کرد. "روضة الشهدا" در اواخر عهد تیموریان تألیف شد، زمانی که جنب‌وجوش طریقت‌های صوفی–شیعی و گرایش به تشیع در سرتاسر دنیای فارسی‌زبان از مدت‌ها پیش فزونی گرفته بود، شاه اسماعیل صفوی تبریز را فتح کرده و تشیع دوازده‌امامی را مذهب رسمی دولت خویش اعلام کرده بود، و خطر ازبکان سنی از جانب شمال شرق احساس می‌شد. در این برههٔ حساس بود که کاشفی به نوشتن "روضة الشهدا" با حمایت شاهزاده سید عبدالله میرزا همت گماشت. کتاب نیز به همو تقدیم شده‌است.
پیدایش اصطلاحات «روضه» و «روضه‌خوانی» را به این اثر و رواج آن میان اهل منبر نسبت داده‌اند. این کتاب منشأ روایی تعزیه شد و به شکل‌گیری فرهنگ عامهٔ تشیع در ایران و سایر مناطق شیعه‌نشین کمک شایانی کرد. شاعران، نویسندگان، و داستان‌سرایان متعددی از "روضة الشهدا" برای خلق آثار ادبی و هنری الهام گرفتند. امروزه برداشت عامهٔ مردم از واقعهٔ کربلا همچنان متأثر از این کتاب است. "روضة الشهدا" نقش مهمی در روند گسترش تشیع در ایران ایفا کرد. حکومت صفوی نیز در بهره‌برداری از این اثر برای قوام بخشیدن به نهضت خود فروگذاری نکرد. از سوی دیگر، "روضة الشهدا" به اندیشهٔ تشیع رنگ و بوی ایرانی بخشید.
عمدهٔ شهرت "روضة الشهدا" به دلیل عبارت‌پردازی‌های زیبای آن است. کتاب به شیوهٔ "گلستان" سعدی، با نثری مسجع و جذاب و با بهره‌گیری از عناصر داستانی نوشته شده که همین امر استقبال فراوان تودهٔ مردم از آن را در پی داشته‌است. با وجود این، بسیاری از قصه‌های کتاب از لحاظ علمی و تاریخی صحت ندارند و کتاب را باید در گونهٔ (ژانرِ) رمان تاریخی طبقه‌بندی و بیشتر بر ارزش‌های ادبی آن تأکید کرد تا ارزش‌های تاریخی‌اش. منابع مورد استفادهٔ کاشفی عمدتاً نامعتبر و نامشهور بوده‌اند و بخش‌های فراوانی از کتاب صرفاً از تخیلات نویسنده نشئت گرفته‌اند.
حسین واعظ کاشفی در ۸۴۰ ه‍.ق در سبزوار، مهم‌ترین پایگاه شیعیان در خراسان، متولد شد. پدرش واعظی شیعه بود. دوران کودکی را در سبزوار گذراند که هنوز یاد و خاطرهٔ حکومت شیعی سربداران (۸۰۸–۷۳۷ ه‍.ق) از یاد مردمان شهر نرفته بود. در جوانی برای ادامهٔ تحصیل راهی مشهد شد. در آنجا شیخ سعدالدین کاشغری را به خواب دید که او را به پیوستن به طریقت صوفی نقشبندی فرا می‌خواند. کاشفی در جستجوی شیخ، درس و مدرسه را رها کرد و به هرات رفت اما شیخ تنها چند روز پیش‌تر درگذشته بود. به عقیدهٔ عباس امانت، استاد تاریخ و مطالعات بین‌المللی در دانشگاه ییل، این رؤیای احتمالاً ساختگیِ کاشفی را می‌توان توجیهی برای ترک جامعهٔ محلی و حاشیه‌ای شیعه‌نشین زادگاهش و عزیمت به هرات، پایتخت پرآتیه و سنی‌نشین تیموریان در نظر گرفت. کاشفی با توسل به تصوف از این مرحله گذر کرد. او در هرات به حلقهٔ شیخ عبدالرحمان جامی، شاعر و صوفی پرآوازهٔ نقشبندی، درآمد و خواهرش را نیز به زنی گرفت. این رابطه راه او را برای معاشرت با مقامات تیموری، ایراد وعظ و خطابه در مراکز حساس حکومتی و فرهنگی، و تألیف ده‌ها کتاب و رساله هموار کرد. با وجود این، هیچگاه در هرات از تهمت رفض و گرایش به تشیع بری نگشت. در سبزوار هم به خاطر رابطه با مقامات تیموری، سکونت در هرات، و ترک هویت شیعی مورد طعن قرار می‌گرفت. دو بار به سمت قاضی‌القضات بیهق منصوب شد ولی هر بار اوضاع بر او چندان سخت گذشت که ترجیح داد استعفا کرده به هرات برگردد. مذهب کاشفی به‌روشنی معلوم نیست ولی به احتمال قوی با استناد به نوشته‌هایش سنی حنفی بود. شق دیگر آن است که شیعه مانده ولی تقیه کرده باشد. در این اواخر فرضیهٔ دیگری توسط رسول جعفریان، استاد تاریخ دانشگاه تهران، مطرح شده که او را از «سنیان دوازده‌امامی» دانسته‌است.
هرات در اواخر قرن نهم هجری عاری از احساسات شیعی نبود. اغلب طریقت‌های صوفی اهل بیت را گرامی می‌داشتند و نخستین حلقهٔ سلسله‌شان پس از پیامبر به علی بن ابی‌طالب می‌رسید. شور حسینی نیز در جامعه جاری بود. جامی و سایر مشایخ نقشبندیه از سنیان تفضیلی بودند یعنی بدون انکار مشروعیت خلفای راشدین، علی و خاندانش را بیشتر دوست می‌داشتند. سلطان حسین بایقرا و خانواده‌اش و بسیاری از مشایخ و علمای هرات نیز گرایش‌های شیعی داشتند. اما امیر علی‌شیر نوایی، وزیر متنفذ و ادب‌پرور تیموری، سخت دل در گرو تسنن داشت. جنب‌وجوش طریقت‌های صوفی–شیعی و به‌ویژه موفقیت‌های اخیر صفویان در غرب موجب نگرانی امیر از رشد فزایندهٔ تشیع شده بود. خطابه‌های شاه قاسم انوار (۸۳۷–۷۵۷ ه‍.ق)، شاعر صوفی‌مسلک، که به تبلیغ نهضت خداوندگاران اردبیل، شش دهه پیش از ظهور خاندان صفوی می‌پرداخت برای مقامات تیموری دردسرساز شده بود. سخنان انوار نه تنها بر دل درویشان و صوفیان و عامهٔ مردم نشسته بود، که شاهزادگان تیموری را نیز خوش آمده بود. کار چندان بالا گرفت که سرانجام او را در ۸۳۰ ه‍.ق از هرات تبعید کردند. اما این اقدامات برای جلوگیری از رشد تشیع کافی نبود. در اواخر قرن نهم هجری، در سرتاسر دنیای فارسی‌زبان از کاشغر، دهلی، سمرقند، و هرات تا شیراز، تبریز، و بورسه اقبال به طریقت‌های صوفی–شیعی با رویکرد براندازی حکومت، در حال افزایش بود.
اما در اواخر عهد تیموریان که کار دولت رو به ضعف رفته بود، خطر واقعی نه از جانب طریقت‌های صوفی–شیعی، که از جانب قبائل ازبک سنی واقع در استپ‌های آسیای میانه احساس می‌شد. خواندمیر، تاریخ‌نگار نامدار، در شرح حالش از امیر علی‌شیر نوایی موردی را مطرح می‌کند که به‌روشنی نشانگر نگرانی‌های فرایندهٔ مشایخ هرات از خطر قریب‌الوقوع ازبک‌هاست. او می‌نویسد که امیر علی‌شیر نوایی بالاخره در محرم ۹۰۶ ه‍.ق از سلطان حسین بایقرا اجازه گرفت که به سفر حج برود. اما جمعی از مشایخ و علما و اشراف و اعیان جامعه از جمله کاشفی خدمت امیر رسیده و از او خواستند:
نوایی «جهت مصلحت عباد» به این خواستهٔ آنان تن داد. اما آنقدر زنده نماند که حج گذارد؛ او تنها یک سال بعد درگذشت. مرگ نوایی ضربه‌ای عظیم بر پیکرهٔ حکومت تیموریان وارد آورد و از آن پس هرات به مدت یک دهه دچار ناامنی و آشوب شد. در سال ۹۰۵ ه‍.ق بداق‌خان، سلطان حسین را در بلخ شکست داده بود. دو سال بعد پسرش، شیبک‌خان ازبک بر سمرقند چیره شد و عملاً به حضور کجدار و مریز تیموریان در ماورای آمودریا خاتمه داد. از دست رفتن پایتخت پیشین تیموریان و فرار شاهزاده‌های تیموری به خراسان در دل مردم هرات ترس افکند. سلطان حسین در ۹۱۱ ه‍.ق درگذشت. شیبک‌خان در محرم ۹۱۲ ه‍.ق هرات را تصرف و پس از در هم شکستن مقاومت ناچیز دو پسر سلطان، سلطهٔ شیبانیان را بر مابقی خراسان تثبیت کرد. ازبکان که اجدادی مغول داشتند، برای مردم خراسان یادآور مصائب و ویرانی‌های ناشی از حملهٔ مغول بودند. همچنین آنان در تسنن تعصب می‌ورزیدند که تحمل این وضعیت برای نخبگان هرات که به مُدارا مَنِشی و تساهل تیموریان خو کرده بودند، دشوار می‌نمود.
در این برههٔ حساس بود که کاشفی در ۹۰۸ ه‍. ق، تنها دو سال پیش از مرگش، به تألیف "روضة الشهدا" همت گماشت. عباس امانت تقارن سیر وقایع تاریخی و موضوع کتاب کاشفی را صرفاً به پای اتفاق نمی‌گذارد، خاصه از این منظر که تنها اندکی پس از سلطهٔ ازبکان بر هرات که بر تسنن تأکید می‌ورزیدند، شهر در سال ۹۱۶ ه‍.ق به دست شاه اسماعیل صفوی فتح شد که در تشیع شدیداً متعصب بود و بسیار افراط می‌ورزید. به احتمال قوی در ۹۰۸ ه‍.ق یعنی یک سال پس از فتح تبریز به دست شاه اسماعیل و رسمی اعلام کردن تشیع دوازده‌امامی، کاشفی و مشایخ متمایل به تشیع در هرات از وقایع سرنوشت‌سازی که در غرب ایران رخ می‌داد باخبر بودند. "روضة الشهدا" به شاهزاده سید عبدالله میرزا تقدیم شده‌است؛ بدین معنی که او از تألیف کتاب حمایت مالی کرد. سید میرزا که خواهرزادهٔ سلطان حسین بود، دختر سلطان، مریم سلطان بَیگُم، را نیز به زنی گرفته بود لذا در امور سیاسی هرات صاحب‌نفوذ به‌شمار می‌آمد. به عقیدهٔ امانت، سید میرزا در این برهه لازم دیده بود از کاشفی برای نگارش "روضة الشهدا" حمایت کند تا بر اصل و نسب شیعی خویش تأکید ورزد و بدین وسیله بخت خود را برای جانشینی سلطان حسین در روزگاری که به راه انداختن نهضت‌های شیعی رایج و مورد پسند مردم بود افزایش دهد. این موضوع از مقدمهٔ کاشفی بر "روضة الشهدا" نیز مشهود است. کاشفی در مقدمهٔ کتابش اصل و نسب سید میرزا را هم از جانب پدر و هم از جانب مادر می‌ستاید. کاشفی نوشته‌است «با وجود علوّ نسب در سیادت . . . به سُمُوّ مرتبت در نسبت سلطنت نیز آراسته است؛ هم سیادت در نسب، هم شهریاری در حسب». کاشفی نسب پدری شاهزاده سید میرزا را به حسن بن علی، امام دوم شیعیان، و نسب مادری‌اش را به سیدان حسینی می‌رساند و در نهایت شجره‌نامهٔ تیموری مادرش را به تیمور لنگ گره می‌زند. امانت نتیجه می‌گیرد که "روضة الشهدا" با عنایت به جاه‌طلبی‌های سیاسی شاهزادهٔ تیموری و با هدف افزایش دادن نفوذ و بالا بردن وجههٔ او بین طرفداران تشیع نوشته شده‌است.
احوال سید میرزا، تا آنجا که معلوم است، مؤید چنین برنامهٔ سیاسی‌ای تنها در اواخر عهد تیموریان است. در کشاکش عداوت‌ها و رقابت‌های خانمان‌سوز اواخر سلطنت سلطان حسین بایقرا و نیز بلافاصله پس از مرگ او که نهایتاً منجر به فروپاشی تیموریان شد، سید میرزا می‌کوشید اصل و نسب شیعی خویش را برجسته کند تا حمایت قشرهای مردمیِ هرات را به دست آورد. او در سال ۹۰۶ ه‍.ق در دفاع از هرات با بدیع‌الزمان میرزا، پسر ارشد سلطان که علیه پدر شوریده بود، جنگید اما شکست خورد و به جانب اردوی سلطان گریخت. با مرگ سلطان به سال ۹۱۱ ه‍.ق آرزوی دست‌یابی به قدرت دوباره در او بیدار شد. گرچه زنان دربار من جمله همسرش، او را تحت فشار گذاشتند تا با بدیع‌الزمان میرزا بیعت کند، اما ظاهراً او نسبت به حکومت زودگذر بدیع‌الزمان اعلام وفاداری نکرد. با این وجود، سید میرزا در آخرین روزهای عمر حکومت تیموریان، تغییر عقیده داد. او از مقابل سپاهیان ازبک در هرات گریخت و به سپاه بدیع‌الزمان در مشهد پیوست اما این مقاومت با شکست تام مواجه شد. با این وجود، سید میرزا طی تلاش مذبوحانهٔ دیگری، این بار در سبزوار و به امید حمایت شیعیان این شهر از او به مقاومت علیه ازبکان برخاست که این تلاش نیز ناکام ماند و او در همان‌جا به سال ۹۱۳ ه‍.ق کشته شد.
اما به نوشتهٔ رسول جعفریان، شواهدی هست که نشان می‌دهد مجالس سوگواری در آن اعصار نه تنها در سبزوار، زادگاه کاشفی و از پایگاه‌های مهم شیعیان، بلکه در هرات، پایتخت تیموریان، نیز برگزار می‌شده‌است. کاشفی به درخواست سید میرزا، از اعیان و سادات بزرگ هرات، مأمور تهیهٔ متنی برای این مجالس شد. او کتاب‌های قدما در این باره را از جهت «جامعیت فضایل سبطین و تفاصیل احوال ایشان خالی» می‌داند و به نگارش «نسخه‌ای جامع که حالات اهل بلا، از انبیا و اصفیا و شهدا و سایر ارباب ابتلا و احوال آل عبا بر سبیل توضیح و تفصیل در وی مسطور و مذکور بُود» همت می‌گمارد. کاشفی چندین بار در مقدمهٔ کتاب متذکر می‌شود که از نقل اشعار عربی خودداری کرده چون بر شنوندهٔ فارسی‌زبان اثر نمی‌کنند که حاکی از آن است که "روضة الشهدا" از همان ابتدا به قصد خوانده‌شدن در مجالس سوگواری نگاشته شده‌است.
"روضه" یعنی باغ، چمنزار، یا مرغزار. مراد کاشفی از روضه همان ارض کربلا است که به واسطهٔ خون شهدا آبیاری شده‌است. کاشفی روضه را در معنای قبر نیز به کار برده‌است.
کتاب در ۱۰ باب و به منظور بیان چگونگی وقوع واقعهٔ کربلا نوشته شده‌است:
خاتمه‌ای نیز «در ذکر اولاد سبطین و سلسلهٔ نسب بعضی از ایشان» آمده‌است که به اجمال به زندگی سایر امامان می‌پردازد.
"روضة الشهدا" را به‌کرات اولین مقتل به زبان فارسی خوانده‌اند اما رسول جعفریان برخلاف دیگر صاحب‌نظران، آن را نخستین مقتل فارسی نمی‌داند و معتقد است خود کاشفی برای نگارش "روضة الشهدا" در کنار منابع عربی از منابع فارسی چون "مصابیح القلوب" مولی حسن شیعی سبزواری، "مقتل الشهداء" ابوالمفاخر رازی، و "نور الائمه" نیز بهره برده‌است. جعفریان از کتابی با عنوان "مقتل الشهدا" اثر نویسنده‌ای با تخلص عاصی نام می‌برد که به زبان فارسی و به سال ۸۸۷ ه‍.ق تألیف شده‌است که مقدم بر روضة الشهدا (۹۰۸ ه‍.ق) می‌باشد.
سبک و شیوهٔ نگارش "روضة الشهدا" از جانب هم متقدمان و هم متأخران تحسین شده‌است.
رسول جعفریان علت «جاودانگی» و «تأثیر شگرف» "روضة الشهدا" را، جدای از اهمیت موضوع کتاب، نثر شیوا و گیرای آن دانسته‌است. او که کاشفی را از برجسته‌ترین نثرنویسان نیمهٔ دوم قرن دهم هجری می‌خواند، معتقد است اگر "روضة الشهدا" چنین نثری نمی‌داشت و مطالبش با این درجه از فصاحت و بلاغت بیان نمی‌شد، به این درجه از موفقیت نمی‌رسید. سبک مؤلف برای روایت واقعهٔ کربلا سبک قصه‌ای–تاریخی است و «در قالب نقل‌های تاریخی محدود نمی‌ماند، گرچه هدفش نقل تاریخ است». کاشفی وقایع را به صورت داستانی تعریف می‌کند که برای تودهٔ مردم بسیار مناسب و جذاب است. او حتی چهره‌های اشخاص و جزئیات صحنه‌های نبرد را توصیف می‌کند و برای تصویرپردازی ماجرا از مفاهیم حماسی بهره می‌گیرد. نویسنده در تألیف "روضة الشهدا" از مفاهیم شهید و شهادت به‌کرات استفاده کرده‌است. به گفتهٔ جعفریان، با آنکه کاشفی از واقعهٔ کربلا برداشت سیاسی ندارد، به‌طور ناخواسته مفهوم شهادت را ترویج و ادب فارسی را از آن مشحون کرده‌است.
کاشفی در "روضة الشهدا" نثر را با نظم در هم آمیخته و در قید و بند حدود متعارف یک ژانر ادبی نمانده‌است. او نمادها و تصویرپردازی‌های رایج قالب شعری غزل را وارد اثر خود کرده‌است. غزل معمولاً از زبان یک عاشق درمانده بیان می‌شود که بهره‌اش از زندگی، انبوهی از غم و رنج بوده لذا برای بیان مضامین شور و هیجان، تأسف، و عشق بسیار کاربردی است. غزل خاصه بخاطر صنعت ایهام که بسیار مورد پسند فارسی‌زبانان است، در ادبیات مذهبی هم کاربرد پیدا کرده‌است. کاشفی نیز در زمرهٔ وقایع‌نگارانی است که از استعاره‌ها و تصاویر غزل در آثارشان استفاده کرده‌اند. ابیات زیر از زبان فاطمه صغری، دختر حسین بن علی، است که پیش از عزیمت قاسم بن حسن به میدان نبرد به عقد او درآمد: [این ازدواج حقیقت تاریخی ندارد]
برای معشوق (قاسم) از استعاره‌های گل و سرو استفاده شده‌است؛ او همچون گل خندان است و همچون سرو می‌خرامد. کاشفی در تشبیهی بدیع، قاسم را به درختی سرو در روضهٔ (=باغ) شهدا مانند کرده‌است.
محمد تقی بهار در "سبک‌شناسی"، سبک "روضة الشهدا" را تقلیدی از "گلستان" سعدی و مُلمّع به نظم و نثر فاخر می‌داند نثر "روضة الشهدا" آکنده از آرایه‌های ادبی از قبیل تشبیه، کنایه، استعاره، سجع، انواع جناس، قلب، تضاد، مراعات نظیر و . . . است به گونه‌ای که کمتر جمله‌ای در متن را می‌توان یافت که صنایع ادبی، خواه معنوی خواه لفظی، در آن به کار نرفته باشد. از آیات و احادیث و روایات فراوانی نیز در کتاب استفاده شده که نویسنده گاه آن‌ها را «با هنرمندی» در میانهٔ جملهٔ فارسی جای داده‌است.
اما ویژگی‌های ادبی کتاب تنها به ساخت‌های زبانی و عناصر زیباساز متن محدود نمی‌ماند بلکه عناصر داستان از قبیل صحنه‌پردازی، گفتگو، و توصیف نیز در آن به‌کرات به چشم می‌خورد که به وجههٔ تاریخی اثر افزوده‌است. کاشفی جزئیات صحنه‌ها را به گونه‌ای گزارش می‌کند که خواننده خود به ماجرا می‌نگرد و احوال شخصیت‌ها را به طرزی ملموس احساس می‌کند. صحنه‌پردازی نویسنده باعث شده "روضة الشهدا" زبانی تصویری داشته باشد و تاریخ را همچون نمایشی جلو چشم خواننده بازآفریند. گفتگوی شخصیت‌ها با یکدیگر در متن کتاب به خواننده کمک می‌کند تا بی‌واسطه در جهان داستان حاضر شود و حال شخصیت‌ها را از زبان خودشان بشنود و از یکنواختی متن و تک‌گویی نویسنده خسته نشود. حتی تک‌گویی‌های درونی نیز در "روضة الشهدا" دیده می‌شود یعنی گفتگو به جای آنکه بین چند نفر صورت پذیرد، در ذهن شخص واحدی تحقق می‌یابد. توصیف مکان‌ها و ویژگی‌های ظاهری و حالات روحی و روانی شخصیت‌ها به جهان داستان بُعد و فضا می‌بخشد و خواننده به کمک آن‌ها می‌پندارد که مشغول سیر و سیاحت در جهانی زنده و پویا است، نه جهانی متشکل از کلمات بی‌جان. بارزترین توصیف‌ها در "روضة الشهدا" به صحنه‌های نبرد بازمی‌گردد که کاشفی با توصیف میدان جنگ، ادوات جنگی، و کنش و رفتار جنگجویان، این صحنه‌ها را برای خواننده ملموس ساخته‌است.
مرتضی مطهری دلیل استقبال فوق‌العادهٔ اهل منبر از این کتاب را چنین ذکر می‌کند «مرثیه‌خوان‌ها که اغلب بی‌سواد بودند و به کتاب‌های عربی مراجعه نمی‌کردند همین کتاب را می‌گرفته و در مجالس از رو می‌خواندند.» اما ابوالحسن شعرانی، مصحح "روضة الشهدا"، علت روخوانی از "روضة الشهدا" توسط مرثیه‌خوان‌ها را نثر ادبی آن ذکر کرده، چون آنان می‌دانستند که «بهتر از آن نمی‌توانند تقریر کنند».
از "روضة الشهدا" در دنیای فارسی‌زبان استقبال گسترده‌ای شده و خوانندگان فراوانی داشته‌است. احمد منزوی در "فهرست نسخه‌های خطی فارسی" ۶۹ نسخه از این کتاب را شناسایی کرده که قدیمی‌ترینشان به ۹۳۹ ه‍.ق بر می‌گردد و ۲۵ تای آن‌ها در کتابخانه‌های ایران نگهداری می‌شوند. خانبابا مشار در "فهرست نسخه‌های چاپی فارسی" ۱۲ نسخهٔ سنگی از "روضة الشهدا" در قرن نوزدهم میلادی برشمرده است که اکثرشان در هند به طبع رسیده‌اند و قدیمی‌ترینشان به چاپ ۱۸۶۸ م در بمبئی بازمی‌گردد.
حسین ندایی یزدی نیشابوری در سال ۹۲۸ ه‍.ق یعنی حدوداً ۲۰ سال پس از تألیف "روضة الشهدا"، آن را در ۲۰۰۰ بیت به نظم درآورد. "روضة الشهدا" چندین بار با نام‌های مختلف به ترکی برگردانده شده‌است: "سعادت‌نامه" توسط حاجی حسن زید مؤدین در اواسط قرن دهم هجری، "حدیقة السُعَداء" توسط محمد فضولی همراه با افزودگی‌ها و اصلاحات که این ترجمه مورد تمجید گویشوران آن زبان نیز قرار گرفته‌است، و "شهدانامه" به نظم. علی عسکر خویی مشهدی آن را در سال ۱۲۴۲ ه‍.ق به ترکی آذربایجانی ترجمه کرد. شاعری با تخلص «صابر» یا «صیقلی» در سال ۱۲۱۱ ه‍.ق ترجمه‌ای از آن به ترکی آسیای‌میانه ارائه کرد که به سال ۱۹۰۵ م در قازان چاپ شد. در سال ۱۱۳۰ ه‍.ق به زبان دکنی ترجمه شد. سید میر ولی خان مونس آن را با نام "ریاض الطاهرین" در ۱۱۹۰ ه‍.ق به اردو ترجمه کرد. حیدر بخش حیدری "گلشن شهیدان" و "گل مغفرت" را در ترجمهٔ "روضة الشهدا" نوشت که دومی در ۱۲۲۷ ه‍.ق در کلکته به چاپ رسید. ترجمهٔ دیگری به اردو از آن با نام "گنج شهیدان" چاپ شده‌است. عبدالله زیور (متوفی ۱۳۶۹ ه‍.ق) آن را تحت عنوان "داستان سوزناک کربلا" به کردی منظوم درآورد.
این اثر در ۱۲۸۷ و ۱۳۳۱ ه‍.ق در لاهور، در ۱۳۰۱ ه‍.ق در بمبئی، در ۱۸۷۳ م در لکهنو، در ۱۸۹۱ م در کانپور، و در ۱۳۳۳ و ۱۳۳۴ ه‍.ش در تهران چاپ شده‌است. "روضة الشهدا" را محمد رمضانی در ۱۳۴۱ ه‍. ش، ابوالحسن شعرانی در ۱۳۴۹ ه‍. ش، محمودرضا افتخارزاده در ۱۳۸۴ ه‍. ش، حسن ذوالفقاری و علی تسنیمی در ۱۳۹۰ ه‍. ش، و علی یزدی در ۱۳۹۴ ه‍. ش تصحیح کرده‌اند.
کاشفی در نگارش "روضة الشهدا" در بیشتر مواقع و به‌ویژه در موارد حساس، منابع مورد استفاده‌اش را ذکر نکرده‌است ولی همان‌هایی را هم که ذکر کرده از نظر اعتبار و شهرت قابل تأمل‌اند. او بیشترین استفاده را از منابع نامعتبر و نامشهور کرده‌است. میرزا عبدالله اصفهانی افندی، صاحب "ریاض العلماء" و کتاب‌شناس بلندپایهٔ شیعی، می‌نویسد که این کتاب حاوی برخی روایات از کتب شیعه چون "عیون اخبار الرضا" از صدوق، "ارشاد" از مفید، "اعلام الوری" از طبرسی، و "الآل" ابن خالویه است ولی اکثر روایات، بل همگی، از کتب نامشهور و نامعتبر اخذ شده‌است. رسول جعفریان در مقاله‌ای تحت عنوان «ملا حسین واعظ کاشفی و کتاب روضة الشهداء» ۴۴ منبع مورد استفادهٔ کاشفی برای تألیف کتاب را شناسایی کرده و نام برده‌است.