moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ودانتا در پس مظاهر متغیر اسم‌ها (Nama) و صورت‌ها (Rupa) که کثرات را تشکیل می‌دهند، حقیقت واحدی که مبنای عالم صغیر و کبیر است می‌یابد، به این حقیقت واحد، بر حسب آنکه در سطح عالم صغیر یا عالم کبیر ظاهر شده باشد، به ترتیب نام آتمان و برهمن داده و این دو را از هم متمایز نمی‌داند.
ودانتا در کاوش و تحقق مبدأ عالم به مفهوم هستی (sat) اکتفا نمی‌کند، بلکه در نظر این مکتب ذات نامتناهی برهمن مافوق هستی و محیط به آن است و به منزله یک نوع عدم و نیستی (asat) است که به هیچ صفتی موصوف نیست، بدین معنی که به کمیت و کیفیت آن را وصف نتوان کرد.
این عدم که ظلمت و تاریکی محض ماورای روشنائی است و حکمای اسلامی نور سیاهش نامیده‌اند، نیرگونا برهمن (Nirguna Brahman)
یعنی برهمن عاری و منزه از هر صفت و کیفیت و سلب تمام صفات ثبوتیه و حتی صفات سلبیه و تنزیهی است.
اوپانیشاد می‌گوید: این برهمن نه بزرگ است و نه کوچک، نه بلند است و نه کوتاه.Brhad. Up. III, 8, 8
شانکارا، نیرگونا برهمن (Nirguna) را، برهمن خنثی که عاری از هرگونه صفت و کیفیت بوده و مقام ذات است می‌داند.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد دوم، تألیف داریوش شایگان
http://www.veda.harekrsna.cz/encyclopedia/vedicsystem.htm
تفنگ گونه‌ای سلاح گرم دستی و انفرادی است.
تفنگ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرگی بابیکوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تاجیکستان است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
علا العثمانی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده‌است.
مصطفی شلوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
حبیب دلاجی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل تونس بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
نورا نصری (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل تونس است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده‌است.
الفه الشارنی (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۸۰) تیرانداز زن اهل تونس است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ شرکت کرده‌است.
یاسمین الریمی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل یمن است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده‌است.
چارلز فرانسیس «دیکن» آدامز سوم (Charles Francis "Deacon" Adams III) (زادهٔ ۲ اوت ۱۸۶۶ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۵۴)، وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ به عنوان چهل و چهارمین وزیر نیروی دریایی ایالات متحده در دورهٔ ریاست‌جمهوری هربرت هوور خدمت کرد. او کاپیتان قایق رزولوت بود که در سال ۱۹۲۰ جام مسابقات قایق‌سواری آمریکا را از آن خود کرد.
آدامز در سال ۱۸۸۸ از کالج هاروارد و در سال ۱۸۹۲ از مدرسه حقوق هاروارد فارغ‌التحصیل شد. آدامز پس از فعالیت به عنوان وکیل و سپس تاجر، در سال ۱۸۹۶، شهردار کوئینزی شد، هرچند سال بعد به این سمت انتخاب نشد. او در سال ۱۸۹۹ با فرانسیس لاورینگ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شدند. او در سال ۱۹۰۳ به کنگره پیشنهاد داد که کشتی USS کانستیتوشن تعمیر و بازسازی شود. آرزوی آدامز در سال ۱۹۰۷ برآورده شد، زمانی که کنگره با اختصاص بودجه به این کار، بار دیگر، کشتی را در دسترس عموم قرار داد. آدامز یک زمانی، کارمند ۴۳ شرکت از جمله شرکت سهامی هاروارد بود. او سپس در سال ۱۹۲۹، وزیر نیروی دریایی شد. آدامز برای بالا بردن درک جامعه از نقش ضروری نیروی دریایی در امور بین‌الملل و حفظ قدرت و کارایی نیروی دریایی در دوران رکود بزرگ، سرسختانه تلاش کرد. او در معاهدهٔ دریایی لندن در سال ۱۹۳۰ خدمت و در آنجا با موفقیت، اصول برابری نیروی دریایی ایالات متحده با بریتانیا را حفظ کرد. آدامز در سال ۱۹۳۳ از سمت خود بازنشسته شد. رئیس‌جمهور هوور خاطرنشان کرد که اگر آدامز را از ابتدای دوران ریاست‌جمهوری خود می‌شناخت، او را وزیر امور خارجه می‌کرد.
چارلز فرانسیس آدامز سوم در ۲ اوت ۱۸۶۶ در کوئینزی، ایالت ماساچوست چشم به جهان گشود. والدینش فرانسیس «فنی» کادوالدر کرونینشیلد و جان کوئینزی آدامز دوم بودند.Lint, Gregg L. , Taylor, C. James, et al. "The Adams Papers: Papers of John Adams, October 1782 - May 1783". Harvard: The Belknap Press, Vol. 14, p. xlii, Boston: Harvard University Press, 2008.
آدامز در سال ۱۸۸۸ از کالج هاروارد فارغ‌التحصیل شد. او عضو انجمن اخوت دلتا کاپا اپسیلون (شعبهٔ آلفا) بود. او بعدها در سال ۱۸۹۲، از مدرسه حقوق هاروارد فارغ‌التحصیل شد.Adams, Henry, Levenson, J. C. , Massachusetts Historical Society, et al. "The Letters of Henry Adams, Volumes 4 – 6, 1892–1918." Cambridge: Harvard University Press, 1989, pp. xxxvi – xxxvii.
آدامز پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه حقوق و قبولی در آزمون وکالت در سال ۱۸۹۳، ابتدا به حرفهٔ وکالت مشغول و سپس وارد تجارت شد. او از سال ۱۸۹۶ تا ۱۸۹۷، شهردار کوئینزی، ایالت ماساچوست بود.
در سال ۱۹۰۳، زمانی که آدامز رئیس انجمن تاریخی ماساچوست بود، به کنگره پیشنهاد داد که کشتی معروف یواس‌اس کانستیتوشن تعمیر گشته و به خدمت بازگردد. ازاین رو، کنگره برای بازسازی کشتی کانستیتوشن، بودجه‌ای را در نظر گرفت و در سال ۱۹۰۷، آن را به صورت علنی افتتاح کرد.
در سال ۱۹۱۶، مجلس قانونگذاری و حوزهٔ انتخابیهٔ ماساچوست، با درخواست کنوانسیون قانون اساسی موافقت کرد. در سال ۱۹۱۷، آدامز به عنوان نمایندهٔ کل ایالت به عضویت کنوانسیون قانون اساسی ماساچوست درآمد.
آدامز یک زمانی، کارمند ۴۳ شرکت، از جمله چندین بانک و بسیاری از شرکت‌های بزرگ کشور مانند شرکت راه‌آهن نیویورک، نیوهیون و هارتفورد، شرکت راه‌آهن یونین پاسیفیک و شرکت سهامی هاروارد بود.
آدامز در ۵ مارس ۱۹۲۹ از سوی رئیس‌جمهور هربرت هوور به عنوان وزیر نیروی دریایی منصوب شد. او برای بالا بردن درک جامعه از نقش ضروری نیروی دریایی در امور بین‌الملل و حفظ قدرت و کارایی نیروی دریایی در دوران رکود بزرگ، سرسختانه تلاش کرد. او در معاهدهٔ دریایی لندن در سال ۱۹۳۰ خدمت و در آنجا با موفقیت، اصول برابری نیروی دریایی ایالات متحده با بریتانیا را حفظ کرد. هوور در خاطرات خود بیان کرد که اگر با آدامز در ابتدای دوران ریاست جمهوری خود آشنا شده بود، او را وزیر امور خارجه می‌کرد. آدامز در ۴ مارس ۱۹۳۳ از سمت خود بازنشسته شد.
آدامز خیلی پیشتر از تصویب اصلاحیهٔ بیست و دوم قانون اساسی آمریکا، حامی دوره‌های محدود ریاست‌جمهوری بود. او همچنین حامی این موضوع بود که رؤسای جمهور باید ملزم شوند که احزاب سیاسی را کنار بگذارند و اینکه پس از پایان دوران ریاست‌جمهوری، باید به اعتبار مقام خود، عضو سنای ایالات متحده شوند.
در سال ۱۹۲۰، آدامز کاپیتان قایق رزولوت بود که جام مسابقات قایق‌سواری آمریکا را از آن خود کرد و طولی نکشید که به «رئیس سکانداران آمریکایی» معروف شد. نام آدامز، پس از مرگش، در سال ۱۹۹۳، در تالار مشاهیر جام آمریکا قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹، او جام پادشاه، جام آستور، و جام پیوریتن، سه جام محبوب مسابقات قایق‌رانی داخلی را در یک فصل از مسابقات از آن خود کرد.
در سال ۱۹۲۹ او به عضویت انجمن پسران انقلاب آمریکا در ناحیهٔ کلمبیا درآمد. شمارهٔ عضویت ملی او ۴۸۹۵۲ بود.Sons of the American Revolution Applications. http://www.ancestry.com او همچنین عضو افتخاری انجمن دریایی ایالات متحده بود. در سال ۱۹۳۲ او به عضویت آکادمی علوم و هنر آمریکا درآمد.
چارلز فرانسیس آدامز سوم از خاندان آدامز بود که در این خاندان دو رئیس‌جمهور وجود داشت. او پسر جان کوئینزی آدامز دوم، فرزند ارشد چارلز فرانسیس آدامز سینیور، و پسر نوهٔ ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، جان کوئینزی آدامز، و نبیرهٔ دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده، جان آدامز بود. مادرش فنی کرونینشیلد، نوهٔ وزیر نیروی دریایی ایالات متحده، بنجامین ویلیامز کرونینشیلد بود.Browning, Charles Henry. Americans of Royal Descent: A Collection of Genealogies of American Families Whose Lineage is traced to the Legitimate Issue of Kings. Philadelphia: Porter & Costes, 1891, ed. 2, pp. 68 – 69. آدامز همچنین با تفاوت دو نسل، سومین پسر عموی اوتیس نورکراس، نوزدهمین شهردار بوستون بود. هر دو از نسل چهارم پدرجدشان، جوزف آدامز بودند. اوتیس از همسر اولش مری [چاپین] و چارلز از همسر دومش هانا [باس].Cutter, William Richard and Adams, William Frederick. Genealogical and Personal Memoirs Relating to the Families of the State of Massachusetts. New York: Lewis Historical Publishing. Co, Vol. 1, 1910, p. 541 – 545.
چارلز فرانسیس آدامز جونیور، عموی چارلز فرانسیس آدامز سوم بود، نه پدرش. این فرضیهٔ اشتباه معمولاً به خاطر توالی پی در پی اسامی ایجاد می‌شود. چارلز فرانسیس آدامز جونیور، ۵ فرزند داشت که سه فرزند اولش دختر بودند که این موضوع روشن می‌کند که چرا برادرش، جان کوئینزی آدامز دوم این امتیاز را به دست آورد که پسر اولش را همنام برادرش نامگذاری کند. پسران چارلز جونیور که دوقلو بودند، در سال ۱۸۷۵ به دنیا آمدند.
در ۳ آوریل ۱۸۹۹، آدامز با فرانسیس لاورینگ (درگذشتهٔ ۱۹۵۶)، دختر نمایندهٔ ایالات متحده ویلیام سی لاورینگ (زادهٔ ۱۸۳۵ – درگذشتهٔ ۱۹۱۰)،Marquis Who's Who, Inc. "Who Was Who in American History, the Military". Chicago: Marquis Who's Who, 1975. P. 2 در کلیسای اسقفی سنت جان در واشینگتن دی‌سی ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند شدند:
آدامز در ۱۱ ژوئن ۱۹۵۴ درگذشت و در ۱۳ ژوئن ۱۹۵۴، در قبرستان مونت ولستون در کوئینزی، ایالت ماساچوست به خاک سپرده شد. اموالش، به ارزش ۱۹۲۰۰۰ دلار در سال ۱۹۵۴، به همسرش رسید.
در سال ۱۸۹۹، آدامز در کنکورد، ایالت ماساچوست، در زمینی که سابقاً متعلق به عمویش، چارلز فرانسیس آدامز جونیور بود، خانه و ملک خانوادگیش را بنا نهاد. این خانه که به کوه ورنون شهرت دارد، به مدت ۱۲۰ سال پابرجا بود تا اینکه کمی بعد از روز کریسمس ۲۰۱۹، در اثر آتش‌سوزی از بین رفت.
به احترام آدامز، جایزهٔ یادمان چارلز فرانسیس آدامز برای مسابقات قایق‌رانی تعیین و ناوشکن نیروی دریایی یواس‌اس چارلز فرانسیس آدامز به افتخار او نامگذاری شد.
آنتونیو دی بندتو (; – ) رمان‌نویس، نویسنده داستان کوتاه، و روزنامه‌نگار اهل آرژانتین بود.
ظاهر العریانی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است.
سیف بن فطیس (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است.
خالد الکعبی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است.
جمعه آل مکتوم (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است.
سعید بن مکتوم بن راشد آل مکتوم (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی است.
نبیل عبدالتحلق (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل امارات متحده عربی بود.
محصولات ساخته شده از مواد مختلف را می‌توان با استفاده از فرآیندهایی بازیافت کرد.
ذرات بتن جمع‌آوری شده از محل‌های تخریب، همراه با آسفالت، آجر، خاک و سنگ‌ها از طریق یک دستگاه خرد کن خرد می‌شود. قطعات کوچکتر بتن به عنوان سنگ ریزه برای پروژه‌های ساختمانی جدید استفاده می‌شود. بتن بازیافتی خرد شده نیز می‌تواند به عنوان سنگ‌دانه خشک بتن جدید درصورتی که فاقد آلاینده باشد استفاده شود. این امر نیاز به کندن سنگ‌های دیگر را کاهش می‌دهد که به نوبه خود درختان و زیستگاه را نجات می‌دهد.
آسفالت شامل تخته آسفالتی را می‌توان ذوب و تا حدی بازیافت کرد. جاده‌های آسفالت سنگ‌فرش شده همچنین می‌توانند بازیافت شوند و اکنون بازار فعالی برای بازیافت آسفالت در کشورهای توسعه یافته وجود دارد.[۱] این شامل اسکالپینگ‌های آسفالتی است که هنگام تراشیدن جاده‌ها قبل از ریختن سطح جدید ایجاد می‌شود.
زیرا تا ۱۷ درصد از محصولات گچ در طی مراحل ساخت و نصب هدر می‌رود. تخته دیواری (استرالیا و سایرین)، گچ تخته، Gyp (نیوزیلند)، دیوار خشک (ایالات متحده آمریکا) یا گچ تخته (بریتانیا و ایرلند) اغلب دوباره استفاده نمی‌شود و دفع آن می‌تواند مشکل ساز شود. برخی از محل‌های دفن زباله، تخلیه گچ را به دلیل تمایل به تولید حجم زیادی از گاز سولفید هیدروژن ممنوع کرده‌اند. برخی از تولیدکنندگان، تخته‌های دیواری زباله را از محل‌های ساخت و ساز پس می‌گیرند و آن‌ها را به تخته‌های دیواری جدید بازیافت می‌کنند. ضایعات گچ حاصل از فعالیت‌های جدید ساخت‌وساز، تخریب و نوسازی را می‌توان از طریق فرآیندهای مکانیکی به گچ بازیافتی تبدیل کرد و گچ بازیافتی به‌دست‌آمده می‌تواند جایگزین گچ بکر در صنعت گچ شود. برخی از دلایل بازیافت این زباله‌ها عبارتند از:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32008L0098:EN:NOT Retrieved 16 December 2013. بازیافت باید به بازیافت و دفن زباله ترجیح داده شود.
آجرهای دست نخوده حاصل از تخریب را می‌توان تمیز و مجدداً استفاده کرد.
وجود تنوع و اندازه باتری‌ها بازیافت آنها را دشوار می‌کند.[۵]ابتدا باید آنها را به دسته‌بندی‌های مشابه تقسیم‌بندی کرد. هر نوع نیاز به فرایند بازیافت جداگانه ای دارد. علاوه بر این، باتری‌های قدیمی حاوی جیوه و کادمیم هستند. که باید با احتیاط از آنها استفاده کرد، به دلیل آسیب‌های زیست‌محیطی آنها، دفع صحیح باتری‌های استفاده شده در بسیاری از مناطق الزامی است، متأسفانه اجرای این دستور کار دشواری است.[۶]
بازیافت باتری‌های سرب-اسید مانند باتری‌های مورد استفاده در خودروها، نسبتاً آسان است و بسیاری از مناطق قوانینی دارند که فروشندگان را ملزم به پذیرش محصولات استفاده شده می‌کند. در ایالت متحده نرخ بازیافت ۹۰٪ است و باتری‌های جدید حاوی ۸۰٪ مواد بازیافتی هستند.[۶]
ژاپن، کویت، آمریکا، کانادا، فرانسه، هلند، آلمان، اتریش، بلژیک، سوئد، بریتانیا و ایرلند همگی فعالانه برنامه‌های بازیافت باتری را تشویق می‌کنند.[۳][۴][۷][۸] در سال ۲۰۰۶، اتحادیه اروپا دستورالعمل باتری را تصویب کرد که یکی از اهداف آن افزایش نرخ بازیافت باتری است. دستورالعمل اتحادیه اروپا می‌گوید. حداقل ۲۵٪ از تمام باتری‌های استفاده شده اتحاده اروپا باید تا سال ۲۰۱۲ جمع‌آوری شود و تا سال ۲۰۱۶ به کمتر از ۴۵درصد افزایش یابد، که حداقل ۵۰٪ از آنها باید بازیافت شوند.[۸]
زباله‌های آشپزخانه، باغ و سایر زباله‌های قابل بازیافت را می‌توان به مواد مفیدی از جمله کود تبدیل شود. این فرایند به باکتری‌های هوازی طبیعی اجازه می‌دهد تا زباله‌ها را به خاک حاصلخیز تجزیه کنند. بسیاری از کمپوست سازی در مقیاس خانگی انجام می‌شود. اما برنامه‌های جمع‌آوری زباله سبز شهری نیز وجود دارد. این برنامه‌ها می‌توانند بودجه خود را با فروش خاک سطحه تولید شده تکمیل کنند.[پیوند وب نوشت]
بازیافت الکترونیکی بازیافت یا استفاده مجدد از رایانه یا سایر وسایل الکترونیکی است. هم شامل یافتن کاربرد دیگری برای مواد (مانند اهدا به خیریه)، و هم برچیدن سیستم‌هایی است که امکان استخراج ایمن مواد تشکیل‌دهنده را برای استفاده مجدد در محصولات دیگر فراهم می‌کند. دور ریختن مستقیم تجهیزات الکتریکی - مانند رایانه‌های قدیمی و تلفن‌های همراه در بسیاری از مناطق مانند بریتانیا، بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا، ژاپن، ایرلند، آلمان و هلند به دلیل محتویات سمی برخی از اجزاء ممنوع است. فرایند بازیافت با جداسازی مکانیکی فلزات، پلاستیک‌ها و بردهای مدار موجود در دستگاه کار می‌کند. هنگامی که این کار در مقیاس بزرگ در یک کارخانه بازیافت زباله الکترونیکی انجام می‌شود، بازیابی قطعات می‌تواند مقرون به صرفه باشد.
از آنجایی که کارتریج‌های چاپگر سازنده اصلی اغلب گران هستند، تقاضا برای گزینه‌های ارزان‌تر به عنوان گزینه سوم وجود دارد. اینها شامل جوهر فروخته شده به صورت فله، کیت‌های شارژ مجدد کارتریج، ماشین‌هایی در فروشگاه‌هایی است که به‌طور خودکار کارتریج‌ها را دوباره پر می‌کنند، کارتریج‌های تولید مجدد و کارتریج‌های ساخته شده توسط یک نهاد شرکتی غیر از سازنده اصلی. مصرف‌کنندگان می‌توانند کارتریج‌های جوهر را خودشان با یک کیت پر کنند، یا می‌توانند کارتریج را به یک پرکننده یا تولیدکنندهٔ مجدد ببرند تا جوهر دوباره به کارتریج پمپ شود. PC World گزارش می‌دهد که کارتریج‌های شارژ شده دارای نرخ خرابی بالاتری هستند، صفحات کمتری را نسبت به کارتریج‌های جدید چاپ می‌کنند و مشکلات بیشتری را در صفحه نشان می‌دهند، مانند رگه‌شدن، پیچ‌شدن، و پخش رنگ.
طیف وسیعی از فلزات در مصارف تجاری و خانگی، بازارهای بازیافت را در اکثر کشورهای توسعه یافته به خوبی توسعه داده‌اند. بازیافت خانگی معمولاً برای آهن و فولاد، آلومینیوم و به ویژه قوطی‌های نوشیدنی و غذا در دسترس است. علاوه بر این، فلزات ساختمانی مانند مس، روی و سرب به راحتی از طریق شرکت‌های تخصصی قابل بازیافت هستند. در انگلستان، اینها معمولاً یا فروشندگان ضایعات تخصصی یا ماشین شکن هستند. سایر فلزات موجود در مقادیر کمتر در جریان زباله‌های خانگی مانند قلع و کروم نیز از فلزی که در سیستم بازیافت قرار می‌گیرد استخراج می‌شوند اما به ندرت از جریان زباله عمومی بازیافت می‌شوند.
رنگ یک مورد قابل بازیافت است. رنگ لاتکس در اکثر کشورها در کارخانه جمع‌آوری می‌شود و به کارخانه‌های بازیافت رنگ ارسال می‌شود.
کاغذ و روزنامه را می‌توان با تبدیل آن به خمیر و ترکیب آن با خمیر چوب‌های تازه برداشت شده بازیافت کرد. از آنجایی که فرایند بازیافت باعث از بین رفتن الیاف کاغذ می‌شود، هر بار که کاغذ بازیافت می‌شود کیفیت آن کاهش می‌یابد. این بدان معنی است که یا باید درصد بیشتری از الیاف جدید اضافه شود، یا کاغذ به محصولات با کیفیت پایین‌تر تبدیل شود. هر نوع نوشته یا رنگی روی کاغذ باید ابتدا با جوهرزدایی پاک شود، که همچنین پرکننده‌ها، رس‌ها و قطعات الیاف را از بین می‌برد.
مکزیک، آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و ژاپن همگی کاغذ بازیافت می‌کنند و بسیاری از طرح‌های دولتی و خصوصی در این کشورها اجرا می‌شوند. در سال ۲۰۰۴ نرخ بازیافت کاغذ در اروپا ۵۴٫۶ درصد یا بود. نرخ بازیافت در اروپا در سال ۲۰۰۷ به ۶۴٫۵٪ ۳ رسید، که تأیید می‌کند که صنعت در مسیر دستیابی به هدف داوطلبانه ۶۶٪ خود تا سال ۲۰۱۰ است.
در بسیاری از کشورها بازار فروش مجدد لباس‌های دست دوم فعال است. منسوجات وارد شده به جریان دوچرخه‌سواری مجدد توسط کارگران دسته‌بندی شده و به لباس‌ها و کفش‌هایی با کیفیت خوب تفکیک می‌شوند که می‌توانند دوباره استفاده یا پوشیده شوند. بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی منسوجات مستعمل را از کشورهای توسعه یافته به عنوان کمک مالی به کشورهای جهان سوم جمع‌آوری می‌کنند. این عمل بازیافت تشویق می‌شود زیرا به کاهش ضایعات ناخواسته کمک می‌کند و در عین حال لباس برای افراد نیازمند فراهم می‌کند. منسوجات آسیب‌دیده برای ساخت پارچه‌های پاک‌کن صنعتی و برای استفاده در تولید کاغذ با کیفیت بالا یا مواد مناسب برای احیای الیاف و محصولات پرکننده، بیشتر به درجه‌بندی طبقه‌بندی می‌شوند. کارخانه‌های احیای الیاف، منسوجات را بر اساس نوع و رنگ فیبر مرتب می‌کنند. بسته به کاربرد نهایی نخ‌های بازیافتی، منسوجات را به الیاف \"بدشکلی\" خرد می‌کنند و با سایر الیاف انتخابی مخلوط می‌شوند.
در آمریکای شمالی، زباله‌های معدن را می‌توان در جاده‌های پوشیده از برف برای بهبود کشش استفاده کرد، به عنوان شن، مصالح ساختمانی، عمدتاً برای راه‌آهن، ساخت بزرگراه و تولید بتن. سرباره کوره و تا حدی سرباره زغال سنگ به جای سنگریزه در ساخت و ساز و راه‌آهن در انگلستان استفاده شده‌است. کلینکر، سرباره، خاکستر بادی و در برخی موارد خاکستر همگی در طول تاریخ در مکان‌هایی مانند بخش‌های صنعتی یورکشایر و ولز جنوبی برای ساخت مسیرهای خاکستر خانگی استفاده شده‌اند.
جایزه بفتای بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان () هر ساله توسط آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا اهدا می‌شود. این جایزه برای اولین‌ بار در سی و ششمین دوره جوایز بفتا با قدردانی از فیلم‌های سال ۱۹۸۲ اهدا شد.BAFTA Award for Best Film Not in the English Language (1982-2021)
چستر بلیس بوولز (Chester Bliss Bowles) (۵ آوریل ۱۹۰۱ – ۲۵ مه ۱۹۸۶)، دیپلمات و سفیر آمریکا، فرماندار ایالت کنتیکت، عضو کنگره و از مؤسسین بنگاه تبلیغاتی بزرگی بنام «"بنتون و بوولز"» که اکنون بخشی از شرکت تبلیغاتی گروه پوبلیسیز است، بود. بوولز به‌خاطر تأثیرگذاریش در سیاست خارجی آمریکا در جریان سال‌های جنگ سرد مشهور است، زمانی‌که تأکید ورزید که کمک‌های اقتصادی به جهان سوم بهترین ابزار برای مقابله با کمونیسم و حتی مهم‌تر از همه ایجاد نظام جهانی صلح‌آمیز است. در جریان جنگ دوم جهانی، به عنوان رئیس ادارهٔ مدیریت قیمت و کنترل تعیین قیمت‌های مصرف‌کننده در واشینگتن سمت بلندی را به‌عهده داشت. اندک زمانی پس از جنگ، رئیس ادارهٔ ثبات اقتصادی بود، اما در قسمت کنترل مشکلات فراوانی داشت. بوولز پس از ورود به سیاست ایالت، از سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۵۱، یک دوره به عنوان فرماندار ایالت کنتیکت خدمت کرد. وی برنامه‌های لیبرال در آموزش و مسکن سازی را ترویج کرد اما در انتخابات مجدد با عقب‌گرد محافظه‌کارانه شکست خورد.
بوولز به‌عنوان سفیر در هند، رابطهٔ خوبی با نخست‌وزیر جواهر لعل نهرو، رهبر نوظهور جنبش عدم تعهد، برقرار کرد. بوولز صنعتی شدن سریع اقتصادی را در هند ترویج کرد و مرتباً از واشینگتن درخواست نمود تا از لحاظ مالی آن را کمک نماید. اما واشینگتن از بی‌طرفی هند و محدودیت بودجه به برنامه‌های سوادآموزی و بهداشت، خشمگین شد. بوولز در جریان سال‌های حکومت آیزنهاور یعنی از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۶۰، اپوزیسیون لیبرال دموکرات را سازماندهی کرد و به عنوان مشاور سیاست خارجی آدلای استیونسون و جان اف. کندی خدمت کرد. وی در جایگاه معاون وزیر امور خارجه قرار داشت که وی را قادر ساخت تا روشن‌فکران و فعالین لیبرال را در سفارت‌خانه‌های آمریکا بکار گمارد. با وجودی‌که لیبرالیسم بوولز برای کندی بسیار نیرومند ثابت شد، کندی در سال ۱۹۶۱ وی را در یک شغل اسمی به عنوان سفیر سیار در جهان سوم تنزل داد. کندی او را دوباره از سال ۱۹۶۲ تا ۱۰۶۹ به عنوان سفیر در هند گماشت و بوولز در بهبود محصولات کشاورزی و مبارزه با قحطی محلی در هند کمک کرد.Bruce W. Jentleson and Thomas G. Paterson, eds. "Encyclopedia of US foreign relations." (1997) 1:168-69.
چستر بوولز در شهر اسپرینگفیلد ایالت ماساچوست در خانوادهٔ چارلز آلن بوولز و نیلای سیوور (هارس)، متولد شد. آن‌ها یک خانوادهٔ قدیمی یانکی بودند. ساموئل بوولز، پدربزرگ بوولز، به‌عنوان سردبیر روزنامهٔ جمهوری‌خواه اسپرینگفیلد، سخنگوی برجستهٔ حزب جمهوری‌خواه بود. پدرش به‌عنوان یکی از فروشندگان صنعت خمیرهٔ چوب، زندگی متوسطی به خود ساخته بود. والدین چستر جمهوری‌خواهان فوق‌العاده محافظه کار بودند و از دولت بزرگ تنفر و هراس داشتند. با این همه، دیدگاه سیاسی چستر، زیادتر توسط عمه‌اش، استندیش بالدوین که یک شخص سوسیالیست، صلح‌جو، دوست نورمن توماس و رهبر جنبش‌های اولیهٔ حقوق مدنی سیاه‌پوستان بود، شکل گرفت. استندیش بالدوین، چستر را تشویق کرد تا عمیقاً در رشته سیاست، حقوق مدنی و روابط بین‌الملل مطالعه کند. چستر در مدرسهٔ خصوصی نخبگان – مدرسهٔ چوات (چوات رزماری هال فعلی) واقع والینگفورد ایالت کنتیکت درس خواند و در سال ۱۹۱۹ فارغ شد. چستر در مدرسهٔ علمی شفیلد در دانشگاه ییل نام‌نویسی کرد و در سال ۱۹۲۴ مدرک کارشناسی علوم را از این دانشگاه بدست آورد. دهه‌ها بعد، چستر سال‌های تحصیل در دانشگاه ییل را «به‌عنوان یک دورهٔ کار دشوار، سراسیمگی و فرصت‌های از دست رفته یادآوری می‌کرد… فکر کردن در مورد هرچیزی در داخل یا در خارج کالج، یک امر نامتعارف بود».Chester Bowles, "Promises to Keep" (1971) pp. 15–18, quoting page 17.
بوولز پس از فراغت و کار به عنوان گزارشگر روزنامه اسپرینگفیلد ایالت ماساچوست متعلق به خانواده‌اش، در یک سمت پائین رتبه در کنسولگری ایالات متحده در شهر شانگهای به کار آغاز کرد اما به دلیل بیماری پدرش به زودی به ایالات متحده برگشت.Howard B. Schaffer, "Chester Bowles: New Dealer in the Cold War," (1993) pp 7–12.
بوولز در بدل ۲۵ دلار در هفته، در شرکت باتن که یک بنگاه تبلیغاتی در شهر نیویورک سیتی بود و بعداً به شرکت باتن، بارتون، دورستن و اوزبورن (BBDO) بزرگترین بنگاه تبلیغاتی در ایالات متحده تبدیل شد، به عنوان نویسندهٔ اعلانات تبلیغاتی مشغول به کار شد. بوولز همراه با ویلیام بنتون، همکار خود در شرکت باتن، شرکت بنگاه تبلیغاتی «بنتون و بوولز» را تأسیس کردند. علیرغم شرایط دشوار اقتصادی ناشی از رکود بزرگ در اواسط دههٔ ۱۹۳۰، بنگاه تبلیغاتی «بنتون و بوولز»، یک شرکت چند میلیون دلاری بود. شرکت «بنتون و بوولز» درامه رادیویی ایجاد کردند و برنامه‌های تخصصی را برای گروه‌های جمعیتی شنونده ارائه کرد. این کار برای شرکت «بنتون و بوولز» این زمینه را فراهم ساخت که کمپین تبلیغاتی خود را به هدف معرفی تولیدات مشتریان شان به مخاطبان رادیویی مورد نظر، ایجاد نماید.
روزنامهٔ نیویورک تایمز، حرفهٔ بوولز به عنوان مسئول تبلیغات را «درخشان» یاد کرد. بوولز و شریک بازرگانیش، آقای بنتون، با شرکت‌های بزرگ آمریکایی از جمله شرکت جنرال فودز، شرکت پروکتر اند گمبل و بریستول مایرز، به عنوان مشتریان تبلیغاتی شرکت «بنتون و بوولز» قرارداد امضا کرد. بوولز در سال ۱۹۳۶، رئیس هیئت {شرکت} تعیین شد. براساس گزارش‌ها تا سال ۱۹۴۱، این شرکت سالانه بیش از ۲۵۰۰۰۰ دلار نفع بدست می‌آورد. بوولز سهم خود در شرکت «بنتون و بوولز» را در بدل سود بسیار زیاد به فروش رسانید. وی یک ملیونر چند میلیون دلاری شد و با ترک دنیای بازرگانی در ۴۰ سالگی، رؤیای خود را به واقعیت تبدیل کرد. بوولز به کار روزمره چندان علاقه نداشت و در خود زندگی‌نامه اش می‌گوید:
بوولز به‌خاطر حمایت قوی از سیاست‌های داخلی نیو دیل دولت روزولت، در چندین ابتکارات و برنامه‌های سیاست کلیدی با النور روزولت، بانوی نخست، همکاری نزدیک داشت و همزمان با آن به شغل خود در شرکت «بنتون و بوولز» ادامه می‌داد.
بوولز در ابتداء با دخالت ایالات متحده در جنگ دوم جهانی مخالفت ورزید و با گروه مخالف تحت نام کمیتهٔ اول آمریکا پیوست. زمانی‌که در ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ ایالات متحده وارد جنگ دوم جهانی شد، تلاش کرد تا به نیروهای دریایی بپیوند اما به دلایل بهداشتی رد شد.
بوولز بعداً در سال ۱۹۴۲ به عنوان مدیر سهیمه‌بندی ایالت کنتیکت، مشغول به کار شد. در اواخر همان سال رئیس ایالتی و سپس مدیر اداره قیمت شد. در سال ۱۹۴۳ توسط رئیس‌جمهور روزولت، سرپرست اداره قیمت تعیین شد و الی سال ۱۹۴۶ در این سمت خدمت کرد. بوولز در تلاش برای کاهش تورم و تضمین این‌که خانواده‌های مستمند برای نیازمندهای زندگی‌شان قیمت بالاتری را پیشنهاد نمی‌کنند، نقش عمده‌ای در سهمیه‌بندی کالاهای مصرفی و تعیین قیمت‌ها داشت. بوولز به عنوان یکی از اعضای هیئت تولیدات جنگی هیئت نفتی جنگ خدمت کرد.
بوولز در سال ۱۹۴۶، رئیس اداره ثبات اقتصادی منصوب شد و رئیس هیئت ثبات اقتصادی رئیس‌جمهور هری اس. ترومن شد. در همان سال در انتخابات نامزدی سمت فرمانداری حزب دموکرات ایالت کنتیکت کاندید کرد اما موفق نشد. همچنین درسال ۱۹۴۶، یکی از نمایندگان آمریکا در نخستین کنفرانس سازمان اقتصادی، آموزشی و فرهنگی سازمان ملل متحد (UNESCO) در پاریس بود. بوولز در سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸، به عنوان دستیار خاص تریگوه لی، دبیرکل سازمان ملل متحد خدمت کرد. در جریان این سال‌ها، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در لیک ساکسس ایالت نیویورک در لانگ آیلند تشکیل جلسه داد، زیرا ساختمان سازمان ملل متحد در منهتن تکمیل نشده بود. وی از سال ۱۹۴۸ تا سال ۱۹۵۱، به عنوان رئیس بین‌الملل درخواست تجدید نظر کودکان سازمان ملل متحد، با سازمان ملل متحده به کار خود ادامه داد.
بوولز در سال ۱۹۴۸ با شکست دادن جیمز سی. شانون، فرماندار ایالت کنتیکت انتخاب شد و یک دوره خدمت کرد که در جریان این مدت، قانون پایان دادن به تبعیض نژادی در گارد ملی ایالتی را تصویب کرد.
شعله عدسی زمانی اتفاق می‌افتد که نور در سیستم عدسی پراکنده یا شعله‌ور می‌شود. این اتفاق در اکثر مواقع در اثر نور شدید، و گاهی نیز به سبب وجود یک عنصر نامطلوب در تصویر ایجاد می‌شود. این اتفاق بر اثر پراکندگی نور در مکانیسم تصویربرداری و توسط خود سیستم اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال از طریق بازتاب داخلی و که ناشی از کیفیت پایین مواد تشکیل دهنده عدسی اتفاق می‌افتد. دستگاه‌هایی مانند عدسی زوم که تعداد زیادی از عناصر تشکیل دهنده را شامل می‌شود، بیشتر به مشکل شعله عدسی برمی‌خورند؛ زیرا رابط‌های بیشتری دارند و احتمال پراکندگی داخلی نور در آنها بیشتر است. این مکانیسم‌ها با مکانیسم تولید تصویر متمرکز، که به پرتوهای ناشی از شکست نور از خود سوژه بستگی دارد، متفاوت است.
دو نوع شعله عدسی وجود دارد: مصنوعات قابل مشاهده، و تابش خیره کننده در تصویر. تابش خیره کننده باعث می‌شود تصویر «شسته شده» به نظر برسد و دلیل آن کاهش کنتراست و اشباع رنگ (افزودن نور به نواحی تاریک تصویر و افزودن رنگ سفید به مناطق اشباع شده و کاهش اشباع آن‌ها) است. مصنوعات معمولاً ظاهری مشابه دیافراگم دارد و زمانی تشکیل می‌شوند که مسیر نوری عبوری از عدسی شامل یک یا چند بازتاب از سطوح مختلف لنز باشد.
اصولاً شعله عدسی توسط منابع نوری بسیار روشن ایجاد می‌شود و معمولاً هنگام هدف‌گیری به سمت خورشید (زمانی که خورشید در قاب است یا لنز به سمت خورشید است) اتفاق می‌افتد. در این گونه موارد شعله عدسی با استفاده از آفتابگیر عدسی یا با ایجاد سایه مصنوعی کاهش می‌یابد. برای سیستم‌های نوری با کیفیت خوب و برای اکثر تصاویر (که نور روشنی به لنز نمی‌تابد)، شعله‌ور شدن یک اثر ثانویه است که به‌طور گسترده در سراسر تصویر پخش می‌شود و بنابراین قابل مشاهده نیست، اگرچه کنتراست را کاهش می‌دهد.
توزیع فضایی شعله عدسی معمولاً به صورت چندین ستاره، حلقه یا دایره در که در یک راستا قرار دارند و در سراسر تصویر کشیده شده‌اند ظاهر می‌شود. الگوهای شعله عدسی معمولاً به‌طور گسترده در سراسر صحنه پخش می‌شوند و با حرکت دوربین نسبت به منابع نور، مکان شان تغییر می‌کند، در امتداد خط واصل لنز و نور قرار می‌گیرند و زمانی که دوربین از منبع نوری فاصله می‌گیرد کم‌کم محو می‌شوند تا جایی که دیپر شعله ای ایجاد نمی‌کند. توزیع فضایی معمول در شعله به شکل دریچه ای که تصویر تشکیل شده از آن عبور کرده بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر لنز دارای دیافراگم ۶ پره باشد، شعله ممکن است الگوی شش ضلعی داشته باشد.
در چشم انسان نیز یک چنین پراکندگی نوری داخلی وجود دارد و در هنگام مشاهده نورهای بسیار روشن یا سطوح بسیار بازتابنده، به شکل تابش نامطلوب ظاهر می‌شود. در برخی موقعیت‌ها، مژه‌ها نیز می‌توانند بی‌نظمی‌هایی مانند شعله ایجاد کنند، گرچه از نظر فنی این آثار را می‌توان پراش در نظر گرفت.
هنگامی که یک منبع نور روشن به لنز می‌تابد اما در میدان دید آن نیست، شعله عدسی به صورت مهٔ ظاهر می‌شود که تصویر را شسته و کنتراست را کاهش می‌دهد. با ایجاد سایه برای عدسی توسط می‌توان از این امر جلوگیری کرد. در استودیوها، یا مجموعه ای از را می‌توان به منبع نور وصل کرد تا از تابیدن مستقیم نور به دوربین جلوگیری کند. به علاوه می‌توان یک سری از فیلترها را به لنز دوربین متصل کرد که شعله عدسی را به حداقل برساند؛ این روش برای عکاسان فضای باز مفید است.
در سینماتوگرافی آنالوگ، هنگام استفاده از لنز آنامورفیک، شعله عدسی می‌تواند خود را به صورت خطوط افقی نشان دهد. این اثر را می‌توان در چراغ‌های جلوی اتومبیل‌ها در صحنه‌های تاریک مشاهده کرد و ممکن است به عنوان بخشی از «نگاه فیلم» مورد نظر متبادر شود.
از شعله عدسی به‌طور خاص به منظور القای حس درام استفاده می‌شود. شعله عدسی زمانی مفید است که به ترکیب تصویر مصنوعی یا اصلاح شده اضافه شود و حس واقع گرایی را القا کند. به این معنی که تصویر، یک عکس اصلی ویرایش نشده از یک صحنه «زندگی واقعی» است در صورتی که درواقعا چنین چیزی نیست.
به هر دوی این دلایل (که دلالت بر واقع گرایی و/یا درام دارد) شعله عدسی مصنوعی یک اثر متداول در برنامه‌های ویرایش گرافیکی مختلف به حساب می‌آید. اگرچه استفاده از آن بدین منظور محل اختلاف بین طراحان گرافیک حرفه ای است. شعله عدسی یکی از اولین جلوه‌های ویژه ای بود که برای گرافیک کامپیوتری ساخته شد زیرا می‌توان آن را با استفاده از وسایل نسبتاً ساده ایجاد کرد. افکت‌های شعله‌مانند اولیه، به‌عنوان مثال در بازی‌های رایانه‌ای و ویدیویی، می‌توانند با استفاده از ستارگان ثابت یا متحرک، حلقه‌ها و بافت‌های دیسکی که بر اساس موقعیت منبع نور جابه‌جا می‌شوند، به دست آیند. تکنیک‌های رندر پیچیده‌تر بر اساس ردیابی پرتو یا توسعه یافته‌اند.
سینماگران هالیوود معمولاً از شعله لنز اجتناب می‌کردند، اما هنگام فیلمبرداری "Easy Rider" (1969)، هریسون آرنولد مجبور شد ماشین دوربین را برای گروه آری خود به گونه ای تغییر دهد، که در تصویربرداری اثر رد موتور سیکلت در منظره‌های جنوب غربی ایالات متحده شعله‌های لنز متعدد ایجاد شود.
جی جی آبرامز کارگردان با هدف قرار دادن منابع نوری قدرتمند خارج از دوربین به سمت لنز، شعله‌های لنز متعددی را به فیلم‌های خود "پیشتازان فضا" (۲۰۰۹) و "سوپر ۸" (۲۰۱۱) اضافه کرد.
دیوید بوید، مدیر فیلمبرداری مجموعه علمی تخیلی "فایرفلای"، به قدری طالب این سبک بود (به تلویزیون دهه ۱۹۷۰ بازمی‌گردد)، که لنزهای پیشرفته ای را که شعله عدسی را کاهش می‌دادند را پس فرستاد و از لنزهای ارزان‌تر استفاده کرد.Whedon, "Firefly: the complete series: "Serenity" commentary"
استفاده از فیلترهای عکاسی می‌تواند باعث شعله عدسی، به ویژه ارواح نورهای روشن (تحت ) شود.Filter Flare , Paul van Walree 2003–2010 این را می‌توان با استفاده نکردن از فیلتر از بین برد، و با استفاده از فیلترهای با کیفیت بالاتر یا دیافراگم باریکتر کاهش داد.
یکی از انواع شعله، مختص دوربین‌های دیجیتال است. با تابش خورشید بر روی یک عدسی محافظت نشده، گروهی از رنگین کمان‌های کوچک تشکیل می‌شوند. این مصنوع در اثر پراش داخلی حسگر تصویر ایجاد می‌شود که مانند یک توری پراش عمل می‌کند. بر خلاف شعله واقعی لنز، این آرتیفکت در چشمی دوربین دیجیتال SLR قابل مشاهده نیست و اجتناب از آن را دشوارتر می‌کند.
مالیات کربن مالیاتی است که بر انتشار کربن مورد نیاز برای تولید کالاها و خدمات اخذ می‌شود. مالیات‌های کربن برای قابل مشاهده کردن هزینه‌های اجتماعی «پنهان» انتشار کربن است، که در غیر این صورت فقط به روش‌های غیرمستقیم مانند رویدادهای آب و هوایی شدیدتر احساس می‌شود. به این ترتیب، آنها برای کاهش دی‌اکسید کربن (CO 2) انتشار گازهای گلخانه‌ای با افزایش قیمت سوخت‌های فسیلی که هنگام سوزاندن آنها را منتشر می‌کنند. این امر هم تقاضا برای چنین کالاها و خدماتی را که تولید گازهای گلخانه‌ای بالایی دارند کاهش می‌دهد و هم انگیزه ای برای تلاش برای کاهش مصرف کربن در آنها ایجاد می‌کند. در ساده‌ترین شکل آن، مالیات کربن تنها انتشار CO2 را پوشش می‌دهد. با این حال، آنها همچنین می‌توانند سایر گازهای گلخانه‌ای مانند متان یا اکسید نیتروژن را با مالیات بر انتشار گازهای گلخانه‌ای بر اساس پتانسیل گرمایش جهانی معادل CO2 پوشش دهند. هنگامی که یک سوخت هیدروکربنی مانند زغال سنگ، نفت یا گاز طبیعی می‌سوزد، بیشتر یا تمام کربن آن به CO تبدیل می‌شود. ۲. انتشار گازهای گلخانه ای باعث تغییرات آب و هوایی می‌شود که به محیط زیست و سلامت انسان آسیب می‌رساند.
تحقیقات نشان می‌دهد که مالیات کربن به‌طور مؤثری انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش می‌دهد. بسیاری از اقتصاددانان استدلال می‌کنند که مالیات کربن کارآمدترین (کمترین هزینه) راه برای مقابله با تغییرات آب و هوایی است. هفتاد و هفت کشور و بیش از ۱۰۰ شهر متعهد شده‌اند تا سال ۲۰۵۰ به انتشار خالص صفر برسند. از سال ۲۰۱۹، مالیات کربن در ۲۵ کشور اجرا شده یا برنامه‌ریزی شده‌است،
به خودی خود، مالیات کربن معمولاً مضر است، زیرا خانوارهای کم درآمد تمایل دارند نسبت بیشتری از درآمد خود را صرف کالاها و خدمات سنگین آلاینده مانند حمل و نقل کنند تا خانوارهای با درآمد بالاتر. برای اینکه آنها را مترقی تر کنند، سیاست گذاران می‌توانند با کاهش مالیات بر درآمد یا ارائه تخفیف، درآمد حاصل از مالیات کربن را بین گروه‌های کم درآمد توزیع کنند، سپس به عنوان بخشی از سیاست تغییر آب و هوا، ابتکار سیاست کلی را می‌توان به عنوان کربن نام برد. کارمزد و سود سهام، به جای مالیات.
دی‌اکسید کربن یکی از چندین گازهای گلخانه‌ای به دام افتاده‌است (سایر موارد عبارتند از متان به عنوان یک نتیجه از فعالیت‌های انسانی ساطع می‌شود. این اجماع علمی این است که انتشار گازهای گلخانه‌ایناشی از انسان اولیه است علت گرم شدن کره زمین،Letter to U.S. Senators from 18 scientific organizations, by Alan I. Leshner (Executive Director, American Association for the Advancement of Science), Keith Sietter (Executive Director, American Meteorological Society), Douglas N. Arnold (President, Society for Industrial and Applied Mathematics), "et al". , 21 October 2009 و اینکه دی‌اکسید کربن مهمترین گازهای گلخانه ای انسان زا است.
مالیات کربن نوعی مالیات بر آلودگی است
در تئوری اقتصادی، آلودگی به عنوان یک اثر خارجی منفی در نظر گرفته می‌شود، یک اثر منفی بر شخص ثالثی که مستقیماً در معامله دخالت ندارد و نوعی شکست بازار است.
تغییرات درگیر حاشیه‌ای هستند و اندازه عوامل خارجی آنقدر کوچک فرض می‌شود که اقتصاد را مخدوش نکند. ادعا می‌شود که تغییرات آب و هوایی منجر به تغییرات فاجعه آمیز می‌شود.
نشت کربن زمانی رخ که مقررات انتشار گازهای گلخانه‌ای در یک کشور/بخش، این انتشارات را به مکان‌های دیگری که مقررات کمتری دارند، سوق دهد.
بر اساس یک مطالعه، تأثیرات نشت کوتاه مدت باید در مقابل اثرات بلند مدت قضاوت شود. به عنوان مثال، سیاستی که مالیات کربن را فقط در کشورهای توسعه یافته تعیین می‌کند، ممکن است باعث انتشار گازهای گلخانه‌ای به کشورهای در حال افزایش باشد. این می‌تواند به کشورهای در حال توسعه اجازه دهد تا نفت یا گاز را جایگزین زغال سنگ کنند و انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهند.
تعدیل مالیات بر مرزها، تعرفه‌ها و ممنوع شدن‌های تجاری برای تشویق کشورها به وضع مالیات بر کربن پیشنهاد شده‌است.
تعدیل‌های مالیاتی مرزی انتشار گازهای گلخانه‌ای قابل انتساب به واردات از کشورهای بدون قیمت کربن را جبران می‌کند.
دو مالیات مرتبط، مالیات بر انتشار و مالیات بر انرژی هستند. مالیات بر انتشار گازهای گلخانه‌ای، انتشار دهنده‌های منفرد را ملزم می‌کند که برای هر تن گاز گلخانه‌ای، هزینه، هزینه یا مالیات بپردازند،
مالیات کربن کاهش مصرف سوخت را تشویق می‌کند، اما کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مانند جذب و ذخیره کربن را تشویق نمی‌کند.
مالیات بر سوخت و مالیات کربن، همکاری خودروها را تشویق می‌کند. کارپول به کاهش زمان رفت و آمد، کاهش نرخ تصادفات رانندگی، افزایش پس‌انداز شخصی و بهبود کیفیت زندگی کمک می‌کند. معایب شامل هزینه اجرای قانون، افزایش توقف پلیس است.
بسیاری از کشورها به‌طور مستقیم بر سوخت مالیات می‌دهند. برای مثال،
در حالی که مالیات مستقیم سیگنال روشنی را به مصرف‌کننده می‌فرستد، کارایی آن چالش‌برانگیز است.
طراحی مالیات کربن شامل دو عامل اصلی است: سطح مالیات و استفاده از درآمد. اولی بر اساس هزینه اجتماعی کربن (SCC) است، که تلاش می‌کند هزینه عددی اثرات خارجی آلودگی کربن را محاسبه کند. عدد دقیق موضوع بحث در محافل زیست‌محیطی و سیاست گذاری است. SCC بالاتر با ارزیابی بالاتر هزینه‌های آلودگی کربن بر جامعه مطابقت دارد.
استفاده از درآمد یکی دیگر از موضوعات مورد بحث در پیشنهادات مالیات بر کربن است. یک دولت ممکن است از درآمد برای افزایش هزینه‌های اختیاری خود یا رفع کسری بودجه استفاده کند. برای جلوگیری از این امر و افزایش محبوبیت مالیات بر کربن ممکن است دولت مالیات کربن را خنثی کند. این کار می‌تواند با کاهش مالیات متناسب با سطح مالیات کربن یا بازگشت مالیات کربن به شهروندان به عنوان سود سهام انجام شود.
تحقیقات نشان می‌دهد که مالیات کربن به‌طور مؤثر انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می‌دهد.
یک مطالعه نشان داد که مالیات کربن سوئد با موفقیت انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از حمل و نقل را تا ۱۱ درصد کاهش داد.مطالعه سال ۲۰۲۰ دربارهٔ مالیات کربن در دموکراسی‌های ثروتمند نشان داد که مالیات کربن رشد اقتصادی را محدود نکرده‌است.
تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که در غیاب افزایش مزایای اجتماعی و اعتبارات مالیاتی، مالیات کربن بیشتر از خانواده‌های ثروتمند به خانواده‌های فقیر ضربه می‌زند.
وزیر دارایی آفریقای جنوبی، پروین گوردان، برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ مالیات کربن را اعلام کرد که قرار بود در سال ۲۰۱۵ آغاز. پس از تاخیرهای متعدد، سرانجام این مالیات در سال ۲۰۱۹ تصویب شد و قرار است در سال ۲۰۲۲ اجرایی شود.
اگرچه مالیاتی که دولت زیمبابوه آن را «مالیات کربن» می‌نامد وجود دارد، شباهت بیشتری به تعرفه یا مالیات بر سوخت دارد.
در فوریه ۲۰۲۱، دولت در عوض یک طرح تجارت کربن راه اندازی کرد.
در آن مالیات کربن بر واحدهای تولیدکننده انتشار کربن که تأثیر منفی بر محیط زیست دارد اعمال می‌شود. بر اساس قانون ۷/۲۰۲۱، وضع مالیات کربن با تمرکز بر دو طرح خاص یعنی طرح مالیات بر کربن (سرپوش و مالیات) و طرح تجارت کربن (سرپوش و تجارت) انجام خواهد شد.
هند به‌طور مستقیم بر انتشار کربن مالیات نمی‌گیرد، اما از سال ۲۰۱۰ این کشور مالیات بر زغال سنگ تولید داخلی و زغال سنگ وارداتی دارد که بیش از نیمی از تولید برق آن را تأمین می‌کند.
ژاپن به‌طور مستقیم بر انتشار کربن مالیات نمی‌گیرد،
زیرا این امر به اقتصاد آسیب می‌رساند که در حال حاضر یکی از کارآمدترین اقتصادهای جهان است. " گروه‌های صنعتی شامل بخش‌های نفت، سیمان، کاغذ، مواد شیمیایی، گاز، برق، خودروسازی و الکترونیک و فناوری اطلاعات بودند.
در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴، گزارشی تخمین زد که طرح استرالیا انتشار کربن را تا ۱۷ میلیون تن کاهش داده‌است. این مالیات به‌طور قابل توجهی به کاهش آلودگی ناشی از بخش برق کمک کرد.
در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴، قوانین لغو را از طریق سنا تصویب کرد و استرالیا اولین کشوری بود که مالیات کربن را لغو کرد.
نیوزلند مالیات کربن ندارد. در عوض، این کشور کربن را از طریق طرح تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای نیوزیلند، که توسط قانون اصلاحیه تغییرات آب و هوایی (تجارت انتشارات) در سال ۲۰۰۸ تصویب شد، قیمت‌گذاری می‌کند.
در اروپا، بسیاری از کشورها مالیات بر انرژی یا مالیات بر انرژی را تا حدی بر اساس محتوای کربن وضع کرده‌اند.. هیچ نتوانسته‌اند مالیات کربن یکسانی را برای سوخت در همه بخش‌ها وضع کنند.
از سال ۲۰۰۲، نرخ استاندارد مالیات کربن از سال ۱۹۹۶ به به ازای هر تن ، معادل تقریباً ۱۳ یورو یا . نرخ بین در هر تن نفت به به ازای هر تن گاز طبیعی و ۰ برای انرژی‌های تجدید پذیر غیرقابل احتراق. نرخ برق در هر تن یا ۱۰ اوره در هر کیلووات ساعت، معادل یا ۰۱۷ در هر کیلووات ساعت. این مالیات برای همه مصرف‌کنندگان انرژی اعمال می‌شود
اصلاح مالیات زیست‌محیطی آلمان در سال ۱۹۹۹ تصویب شد. پس از آن، این قانون در سال ۲۰۰۰ و در سال ۲۰۰۳ اصلاح شد. این قانون مالیات بر سوخت و سوخت‌های فسیلی را افزایش داد و پایه مالیات بر انرژی را پایه‌ریزی کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، دولت آلمان با مالیات کربن ۲۵ یورویی به ازای هر تن برای شرکت‌های نفت و گاز موافقت کرد. این قانون در ژانویه ۲۰۲۱ اجرایی خواهد شد. این مالیات تا سال ۲۰۲۵ به ۵۵ یورو در هر تن افزایش خواهد یافت.
در ژانویه ۱۹۹۱، سوئد مالیات CO کرون را تصویب کرد ۲۵۰ در ۱۰۰۰ کیلوگرم (۴۰ دلار در آن زمان، یا یورو ۲۷ به نرخ فعلی) در مورد استفاده از نفت، زغال سنگ، گاز طبیعی، گاز مایع، بنزین و سوخت هواپیمایی مورد استفاده در سفرهای داخلی. کاربران صنعتی نیمی از نرخ را پرداخت کردند (بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۷، ۲۵٪) و صنایع ترجیحی مانند باغبانی تجاری، معدن، تولید و خمیر و کاغذ به‌طور کامل معاف شدند. در نتیجه، این مالیات تنها حدود ۴۰ درصد از انتشار کربن سوئد را پوشش می‌دهد. نرخ به کرون افزایش یافت ۳۶۵ (۶۰ دلار) در سال 1997 و SEK 930 در سال 2007.
در ژانویه ۲۰۰۸، سوئیس مالیات تشویقی را بر تمام سوخت‌های هیدروکربنی، مگر اینکه برای انرژی استفاده شود، اعمال کرد. سوخت بنزین و دیزل تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. این یک مالیات تشویقی است زیرا برای ترویج استفاده اقتصادی از سوخت‌های هیدروکربنی طراحی شده‌است. مبلغ مالیات CHF است در هر تن ، معادل CHF 0.03 در هر لیتر روغن گرمایش ( در هر گالن) و CHF 0.025 در هر متر مکعب گاز طبیعی ( در هر متر مکعب). سوئیس ترجیح می‌دهد به اقدامات و اقدامات داوطلبانه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تکیه کند. در صورت ناکافی بودن اقدامات داوطلبانه، قانون مالیات CO را الزامی کرد. در سال ۲۰۰۵، دولت فدرال تصمیم گرفت که اقدامات بیشتری برای برآورده کردن تعهدات پروتکل کیوتو در مورد کاهش ۸ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای کمتر از سطوح ۱۹۹۰ بین سال‌های ۲۰۰۸ و 2012 نیاز است. در سال ۲۰۰۷، مالیات توسط شورای فدرال سوئیس تصویب شد و در سال ۲۰۰۸ اجرایی. در سال ۲۰۱۰، بالاترین نرخ مالیات ۳۶ فرانک فرانک به ازای هر تن (34.20 دلار آمریکا در هر تن ) بود.
بریتانیا در حال حاضر مالیات کربن ندارد.
از سپتامبر ۲۰۲۰، هفت استان از سیزده استان و منطقه کانادا از مالیات فدرال کربن استفاده می‌کنند، در حالی که سه استان برنامه‌های مالیات کربن خود را توسعه داده‌اند.
کبک اولین استانی بود که مالیات کربن را وضع کرد. این مالیات قرار بود از اول اکتبر ۲۰۰۷ بر تولیدکنندگان انرژی تحمیل شود و درآمد جمع‌آوری شده برای برنامه‌های بهره‌وری انرژی مصرف شود.
مالیات ملی کربن در ایالات متحده بارها پیشنهاد شده‌است، اما هرگز تصویب نشده‌است.
در سال ۲۰۰۶، ایالت کالیفرنیا AB-32 (قانون راه حل‌های گرمایش جهانی ۲۰۰۶) را تصویب کرد، که کالیفرنیا را ملزم به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می‌کند.
بسیاری از شرکت‌ها "قیمت داخلی بر روی کربن" را محاسبه می‌کنند. شرکت‌ها از این قیمت داخلی برای ارزیابی ریسک پروژه‌های آینده در تصمیمات سرمایه‌گذاری خود استفاده می‌کنند.
گرگ مانکیو، رئیس شورای مشاوران اقتصادی در دولت جورج دبلیو بوش، مشاور اقتصادی میت رامنی برای مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۲ وی و استاد اقتصاد در دانشگاه هاروارد از سال ۱۹۸۵، حداقل از سال ۱۹۹۹ از افزایش مالیات کربن/نفت دفاع کرده‌است.Gas Tax Now! First Principles, Greg Mankiw, "Fortune", 24 May 1999. در سال ۲۰۰۶، او باشگاه اقتصاددانان پیگو را تأسیس کرد که از مالیات‌های پیگووی حمایت می‌کردند، مالیات کربن در میان آنها. در مانیفست این باشگاه آمده‌است: «مالیات بیشتر بر بنزین، شاید به عنوان بخشی از مالیات کربن گسترده تر، مستقیم‌ترین و کم تهاجمی‌ترین سیاست برای رسیدگی به نگرانی‌های زیست محیطی باشد.»The Pigou Club Manifesto , Greg Mankiw, 20 October 2006.
به گفته لورا دآندریا تایسون، اقتصاددان، «زیبایی مالیات بر کربن، سادگی مبتنی بر بازار آن است. اقتصاددانان از زمان آدام اسمیت اصرار داشتند که قیمت‌ها تا حد زیادی کارآمدترین راه برای هدایت تصمیمات تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان است.
در ژانویه ۲۰۱۹، اقتصاددانان بیانیه ای را در "وال استریت ژورنال منتشر" کردند و خواستار مالیات بر کربن شدند و آن را به عنوان «مقرون به صرفه‌ترین اهرم برای کاهش انتشار کربن در مقیاس و سرعت لازم» توصیف کردند. در اکتبر ۲۰۲۱، بیش از ۳۶۰۰ اقتصاددان آمریکایی، از جمله ۲۸ برنده جایزه نوبل، این بیانیه را امضا کردند.
یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۸ از اقتصاددانان برجسته نشان داد که ۵۸٪ از اقتصاددانان مورد بررسی با این ادعا موافق بودند که «مالیات کربن راه بهتری برای اجرای سیاست‌های آب و هوایی نسبت به سقف و تجارت است»، ۳۱٪ اظهار داشتند که نظری ندارند یا اینکه چنین است. نامشخص است، اما هیچ‌یک از پاسخ دهندگان مخالفت نکردند.
در یک مطالعه مروری، فیشر "و همکاران." به این نتیجه رسیدند که انتخاب بین یک سیستم سهمیه (سرپوش) بین‌المللی یا مالیات بین‌المللی کربن مبهم باقی مانده‌است. لو "و همکاران". (۲۰۱۲) مالیات کربن، تجارت انتشار و مقررات فرمان و کنترل را در سطح صنعت مقایسه کرد و به این نتیجه رسید که مکانیسم‌های مبتنی بر بازار در دستیابی به اهداف انتشار بدون تأثیر بر تولید صنعتی، بهتر از استانداردهای انتشار عمل می‌کنند.
«آمدم ای شاه پناهم بده» که به نام «در این قطعه از بهشت» هم شناخته می‌شود، تصنیفی دربارهٔ علی بن موسی الرضا است. خوانندهٔ اثر محمدعلی کریم‌خانی و آهنگساز آن آریا عظیمی‌نژاد هستند. شعر این قطعه نیز توسط حبیب‌الله چایچیان سروده شده‌است. به گفته خبرگزاری مهر این موسیقی به یکی از پرطرفدارترین موسیقی‌های تولید شده در این زمینه تبدیل شده‌است.
شعر این قطعه اثر حبیب‌الله چایچیان (متخلص به «حسان») است. او ماجرای سرودن شعر را اینطور روایت کرده‌است که برای زیارت حرم امام رضا با مادر بیمارش به مشهد می‌رود تا او را به آخرین آرزویش برساند؛ اما به علت ازدحام جمعیت موفق به رسیدن به ضریح نمی‌شوند. چایچیان تلاش می‌کند مادرش را از رسیدن به ضریح منصرف کند ولی وی اصرار می‌کند. در این موقعیت چایچیان این شعر را می‌سراید و وقتی به قسمت تخلص شعر می‌رسد، می‌بیند که مادرش خود را به ضریح رسانیده‌است. چایچیان دربارهٔ این شعر می‌گوید:«این شعر در حقیقت زبان حال مادرم در آخرین لحظات عمرش است».
آریا عظیمی نژاد موسیقیدان و نوازنده معروف ایرانی که سابقه کار هایی مانند میم مثل مادر را در کارنامه خود دارد به آهنگسازی این تصنیف پرداخت است. وی متولد سال ۱۳۵۲ در شهر تهران می باشد و تاکنون در فیلم ها و سریال های زیادی به ساخت آهنگ پرداخته است. محمد علی کریمخانی مداح معاصر این قطعه را خوانده است وی توسط محمد اصفهانی خواننده معروف برای اجرای این قطعه به آریا عظیمی نژاد معرفی شد. پیش از این سابقه ضبط استودیویی نداشته و به مداحی سنتی می‌پرداخته است.
کریمخانی تولید اثر را این‌طور توضیح می‌دهد که:برای تهیه این کار به علی بن موسی رضا توسل کردیم و کار را به صاحبش سپردیم، حدود چهار ساعت زمان برد تا این قطعه که شامل سه بیت است، آماده شود. البته حدود پنج یا شش بیت را خواندم اما همین سه بیت انتخاب شد. مدام می‌خواندیم ولی کار درستی تهیه نمی‌شد و خودمان را راضی نمی‌کرد. من که دلگیر شده بودم از اینکه تلاشم به نتیجه نمی‌رسید، گفتم برویم، شاید لیاقت این کار را نداریم. ناگهان حسی به من دست داد که نمی‌توانم آن لحظه را توصیف کنم، حسی غریب بود که متوجه شدم شاید اگر بار دیگر تلاش کنیم، تلاش ما به نتیجه برسد، عظیمی‌نژاد را صدا زدم، شروع کردیم. اگر به‌خاطر داشته باشید من ابتدای شعر گفتم «آمده‌ام» و بار دیگر برگشته‌ام و شعر را تکرار کرده‌ام که: «آمدم ای شاه...»، عظیمی‌نژاد دلش نمی‌آمد همان «آمده‌ام» از ابتدای شعر را حذف کند، معتقد بود هرچند با شعر هماهنگ و جور نیست ولی تأثیری دارد که نباید نادیده گرفته شود، حس‌وحالی در همان خواندن آن لحظات بود که شعر را اثرگذار کرد.
این قطعه در سال ۱۳۸۶ ساخته شد و در سال ۱۳۸۹ با پخش از صدا و سیمای ایران به شهرت عمومی رسید. از زمان انتشار آن تاکنون، به مناسبت تولد یا وفات علی بن موسی الرضا از رسانه‌های صوتی و تصویری پخش می‌شود.
حبیب‌الله چایچیان متخلص به «حسان» شاعر این قطعه باشد. به گفته ایسنا «حسان» از جمله تاثیرگذارترین شاعران آئینی معاصر بوده است که بارها از سوی سید علی خامنه‌ای مورد تحسین قرار گرفته بود. تنها سه بیت زیر در تصنیف اجرا شده‌است که مصراع نخست هم به صورت «آمده‌ام، آمدم ای شاه پناهم بده» خوانده می‌شود.
درپوش یا کلاهک لنز از لنزهای دوربین عکاسی و دوربین فیلمبرداری در برابر خط و خش و تماس های جزئی محافظت می کند. درپوش های لنز به طور استاندارد با اکثر دوربین ها و لنزها عرضه می شوند. برخی از تلفن های همراه دوربین دار دارای درپوش لنز هستند، مانند سونی اریکسون دبلیو۸۰۰ ، سونی اریکسون کا۷۵۰و سونی اریکسون کا۵۵۰ .
ایمن ترین درپوش لنز، درپوش لنز پیچی فلزی است زیرا که نمی تواند به طور تصادفی از لنز جدا شود. اگرچه برداشتن درپوش پیچ‌دار برای گرفتن عکس نسبت به درپوش لنز استاندارد به زمان بیشتری احتیاج دارد، اما از پلاستیک محکم‌تر است و بنابراین ویژگی حفاظت بیشتری دارد.
برخی از دوربین‌ها (عمدتاً دوربین‌های فشرده کوچک) دارای درپوش اتوماتیک لنز هستند که با روشن شدن دوربین باز می‌شود و غالباً از تیغه‌های پلاستیکی تشکیل شده اند. بنابراین در برابر آسیب ها کم محافظت می‌کنند.
درپوش های عدسی اصطکاکی نیز وجود دارد، ولی بسیار نادر هستند.
درپوش لنز میتواند با یک بند به دوربین متصل شود تا از گم شدن آن جلوگیری کند.
به غیر از درپوش لنز، درپوش‌های پشتی و درپوش‌های بدنه نیز وجود دارد، این در پوش ها در دوربین‌های لنز قابل تعویض استفاده می‌شوند و امکان محافظت از عناصر پشتی لنز، دریچه و سنسور دوربین در هنگام انبار کردن را فراهم می‌کنند.
آلبرتو مدا ؛ (زادهٔ میلادی) یک مهندس متمرکز بر طراحی است، متولد ترمتزینا، در استان کومو، ایتالیا. او در سال ۱۹۶۹ میلادی با مدرک مهندسی مکانیک از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۷۳ میلادی او مدیر فنی کارتل بود، مسئول بخش توسعهٔ پروژه‌های مبلمان و تجهیزات آزمایشگاهی پلاستیک.
در سال ۱۹۷۹ میلادی او به عنوان یک طراح صنعتی مستقل برای شرکت‌های مختلف کار کرد: آلفا رومئو آوتو، آلیاس، آلسی، عربیا–فینلاند، چینلی، کولومبو دیزاین، برویتا گاجیا، ژیشه‌دوکو، ایده‌آل استاندارد، لوچه‌پلان، لوگران، ماندرینا داک، امرون جاپان، فیلیپس، اولیوتی، ویترا و غیره.
آلبرتو مدا از مهندسی وارد طراحی شد و علاوه بر دغدغه‌های رسمی، ذهنی عملگرا و توجه به جزئیات در مواد و فرایند تولید را به همراه آورد. این پس‌زمینهٔ علمی-کاربردی، امضاء قابل تشخیص مدا از سادگی ظریف را شکل داده‌است، طرح‌هایی که هم‌زمان از نظر فرم مدرن و هم از نظر احساسی ارگانیک هستند. این پیچیدگی فردی بود که توجه رولف فهلباوم، رئیس شرکت سازنده سوئیسی ویترا را به خود جلب کرد و حدود ۲۰ سال پیش به مهندس ایتالیایی سفارش داد تا یک صندلی طراحی کند؛ بنابراین، همکاری آن‌ها آغاز شد که تا به امروز ادامه دارد، و منجر به برخی از به یاد ماندنی‌ترین محصولات صندلی و از جمله مداپرو و جدیدترین طرح از سال ۲۰۰۵ میلادی، مداپال شد.
«کرآتیویتالیا» (توکیو، ۱۹۹۰)؛ یک نمایش انفرادی در گالری طراحی ماتزویا گینزا (توکیو، ۱۹۹۰)؛ هجدهمین تری‌یناله، بخش «سبکی» از «باغ اشیاء» (میلان، ۱۹۹۲)؛ «تجارت مؤلف» (سیه‌نا، ۱۹۹۳)، «مواد جهش یافته در طراحی معاصر» در ام‌اُ‌ام‌ای (نیویورک، ۱۹۹۵)؛ «مدا-ریتزاتو» در گالری بینن (آمستردام، ۱۹۹۶)؛ طراح سال، نمایش انفرادی در نمایشگاه مبلمان (پاریس، ۱۹۹)؛ «ایتالیا و ژاپن: طراحی به عنوان یک سبک زندگی» (یوکوهاما، کوبه، ۲۰۰۱) طراحی و ذهن الاستیک در ام‌اُ‌ام‌ای (نیویورک، ۲۰۰۸)؛ تری‌یناله دی میلانو طراحی ایتالیایی فراتر از بحران – ۲۰۱۴ جوانان – فضای دوموس، (میلان، ۲۰۱۵)؛ باهاوس#تمام‌طراحی‌آن‌است. موزهٔ طراحی ویترا (۲۰۱۵).
از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ میلادی مدرس فن‌آوری صنعتی در آکادمی دوموس؛ سمینارها در سمپوزیوم طراحی بین‌المللی در فوکوئی، در کارگاه طراحی کوئست در اوساکا و در مرکز طراحی در توکیو؛ از سال ۱۹۹۵ میلادی مدرس در دانشگاه پلی‌تکنیک میلان «دورهٔ مدرک طراحی صنعتی» با یک آزمایشگاه طراحی؛ از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ میلادی عضو هیئت مدیره آزمایشگاه‌طراحی برمرهافن؛ از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی مدرس دانشگاه آی‌یوای‌وی در ونیز با کارگاه‌های طراحی؛ از سال ۲۰۱۶ میلادی عضو کمیتهٔ علمی بنیاد پلی‌تکنیک میلان؛ چندین سخنرانی و سمینار مانند شیکاگو، سنت لوئیس در دانشگاه واشینگتن، استکهلم، میامی، سن پائولو، تایپه، اولم، استانبول، تورنتو، مکزیک، هنگ کنگ، فلورانس، اسلو، استانبول، لوزان، سئول و شیکاگو.
۱۹۸۹ میلادی، «پرگار طلا» برای «چراغ لولا» (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۴ میلادی، «پرگار طلا» برای چراغ‌های «متروپولی» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۰۸ میلادی، «پرگار طلا» برای «چراغ میکس» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۱ میلادی، «پرگار طلا» برای «میز ساج» (آلیاس)؛ ۲۰۱۶ میلادی، «پرگار طلا» برای «پنل آکوستیک فلپ» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۸ میلادی، «پرگار طلا» برای «پرده-رادیاتور اوریگامی» (تیوبز)؛ ۲۰۰۵ میلادی، «طراح عالیرتبه سلطنتی برای صنعت» برای «لوندرا آراس‌ای»؛ ۲۰۰۷ میلادی، «جایزه:ایندکس» برای «بطری خورشیدی»؛ ۱۹۹۲ میلادی، «دیزاین پلاس» برای «چراغ تیتانیا» (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۴ میلادی، «جایزه طراحی اروپا»، (لوچه‌پلان)؛ ۱۹۹۵ میلادی، «طراحی انجمن صنعتی» برای «چراغ‌های خانوادهٔ هانوفر یوان‌آی – ایکس»؛ ۱۹۹۶ میلادی، «طراحی انجمن صنعتی» برای «چراغ گیره‌ای هانوفر تیتانیا»؛ ۱۹۹۷ میلادی، «طراحی خوب، جایزهٔ طلا–ژاپن» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۱۹۹۸ میلادی، «بررسی طراحی آی.دی. (بهترین رده)» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۱۹۹۹ میلادی، «طراح سال» (نمایشگاه مبلمان پاریس)؛ ۲۰۰۰ میلادی، «جایزهٔ طراحی محصول فدرال» برای «صندلی مِدا» (ویترا)؛ ۲۰۰۱ میلادی، «جایزهٔ طراحی خوب شیکاگو» برای «پارچ آب آتنائوم» (عربیا)؛ ۲۰۰۲ میلادی، «جایزهٔ رد دات» برای «چاقوها» (ایتالادیزاین فینلاند)؛ ۲۰۰۶ میلادی، «دیزاین پلاس» و «نور آینده» برای «چراغ میکس» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۲ میلادی، «بهترین – دیزاین پلاس در هر اتووات» (لوچه‌پلان)؛ ۲۰۱۴ میلادی، «بهترین‌های نئوکان (ایالات متحدهٔ آمریکا) مدال جایزهٔ نقره‌ای» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۵ میلادی، «مدال جایزهٔ طراحی آلمانی» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۶ میلادی، مدال جوایز دیزاین‌یوروپا (ای‌یوآی‌پی‌اُ)» (کایمی بروتی)؛ ۲۰۱۶ میلادی، «جایزهٔ طراحی خوب شیکاگو» برای «اوریگامی آتنائوم» (تیوبز)؛ ۲۰۱۷ میلادی، «رد دات» برای «قاب ۵۲» (آلیاس)؛ ۲۰۱۸ میلادی، «رد دات، بهترینِ بهترین‌ها» برای «چراغ آلدین» (کارتل).
برخی از محصولات بخشی از مجموعهٔ دائمی موزهٔ هنرهای مدرن تویاما هستند و از سال ۱۹۹۴ میلادی موزهٔ هنر مدرن نیویورک در مجموعهٔ طراحی خود، صندلی «نور نور» (۱۹۸۷)، صندلی «نور نرم» (۱۹۸۹)، «قاب‌بلند» (۱۹۹۱) تولیدی آلیاس، و چراغ «روشن -خاموش» تولید لوچه‌پلان (۱۹۸۸) را گنجانده‌است.
آلبرتو مدا در میلان کار و زندگی می‌کند.