moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مادرش آنه کری رندولف در سال ۱۷۸۹ درگذشت. در اواخر سال ۱۷۹۰، توماس رندولف پدر در ۵۰ سالگی با گابریلا هاروی که هفده ساله و دختر جان هاروی بود، ازدواج کرد. آنها دو فرزندان داشتند، یک دختر که در کودکی درگذشت و یک پسر که نامش را توماس من رندولف (۱۷۹۲–۱۸۴۸) گذاشتند، گویی که «اولین پسرش را از ازدواج قبلی‌اش حذف می‌کرد».Annette Gordon-Reed, "The Hemingses of Monticello: An American Family", New York: W.W. Norton & Co. , 2008, p. 427 پدر رندولف در سال ۱۷۹۳ درگذشت و نابرادریش توکاهو ارث برد. رندولف به عنوان مجری وصیت‌نامه انتخاب شد، اما در کمال بهت و حیرت او، سرپرستی کودکان خردسال به او اعطا نشد.
پس از جنگ ۱۸۱۲، رندولف دچار مشکلات مالی و شخصی شد. او وارث بدهی شد. به علاوه، او به دلیل محصولات نامرغوب و قیمت پایین تنباکو عایدی چندانی نداشت. جفرسون دیگر به دنبال مشورت از او نبود و بیشتر به توماس پسر رندولف تکیه کرد. پسران او توماس و جورج بسیار به پدربزرگش جفرسون نزدیک بودند که شاید این امر در بروز اختلاف میان پدرشان و پدربزرگش نقش داشته‌است. رندولف به دلیل فقدان عقل سلیم و ناتوانی در کنترل خشم و به خاطر اعتیادش به الکل نتوانست توانایی‌های بالقوه خود را شکوفا کند. رابطه او با مارتا و فرزندانشان به دلیل مشکلات مالی و رفتارهای توهین‌آمیز او دچار مشکل شده بود.
رندولف مزارع وارینا را در سال ۱۸۲۵ به اکین خوش‌مشرب یا ایکن پطرزبورگی فروخت. مزارع ادج هیل، همراه با محصولات، ساختمان‌ها، حیوانات و بردگان آن، در سال ۱۸۲۵ ضبط رهن شد و عایدی حاصل از فروش محصولات نیز نتوانست تمام قرض‌های خانواده را بازپرداخت کند. خریداری که در طی حراجی ضبط رهن، این ملک را در ژانویه ۱۸۲۶ به تملک درآورد، پسر ارشد رندولف، توماس جفرسون رندولف بود. رندولف دیگر مالک زمین نبود که این امر بر توانایی او برای رأی دادن و تصدی سمت تأثیر گذاشت. خانواده‌اش به جای ادج هیل، انرژی خود را بر روی حفظ مانتیسلو که آن نیز در خطر مالی قرار داشت، متمرکز کرده بودند و این موضوع او را خفه‌تر کرد. هر چه بیشتر او خفه می‌شد، خانواده‌اش بیش از او فاصله می‌گرفتند.
آزادبک حسن‌بکوویچ عُمَربکف () (زاده سال ۱۹۸۲) یک سرهنگ دوم ارتش روسیه است که بر اساس گزارش‌ها ریاست تیپ ۶۴ تفنگ موتوری جداگانه را در تهاجم به اوکرایت بر عهده دارد، واحدی که مظنون به ارتکاب جنایات جنگی در کشتار بوچا اوکراین است. عمربکف توسط رسانه‌ها ""قصاب بوچا"" لقب گرفته‌است. اوموربکوف اصالتاً بوریات (اقلیت مغول روسیه) است.https://news.euro-24.com/world/139965.html در نوامبر ۲۰۲۱، او از کلیسای ارتدکس روسیه برکت دینی دریافت کرده بود.
عمربکف پس از آن که وب‌سایت روزنامه‌نگاری شهروندی اوکراینی اینفورم‌ناپالم (InformNapalm) اقدامات این افسر را افشا کرد و بسیاری از اطلاعات شخصی او را در معرض دید عموم قرار داد، برای عموم شناخته شد. به گزارش اینفورم‌ناپالم عمربک‌اف یک سرهنگ ۴۰ ساله است که در نبرد بوچا نیروهای روسی را رهبری می‌کرد. "ایندیپندنت" گفت که قادر به تأیید یا تأیید این ادعاها نیست.
رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی در ۴ آوریل ۲۰۲۲ از بوچا بازدید کرد. او سپس در مورد جنایات جنگی که گفته می‌شود توسط نیروهای روسی مرتکب شده‌اند صحبت کرد. ظاهراً نیروهای تحت فرمان عمربکف غیرنظامیان غیرمسلح را به قتل رساندند و به زنان و کودکان تجاوز کردند. پس از خروج نیروهای روسی از شهر، گورهای دسته‌جمعی کشف شد.
زلنسکی سپس خواستار تشکیل دادگاهی به سبک نورنبرگ شد تا جنایات جنگی روسیه را بررسی و محاکمه کند.
عمربکف از ۲۱ آوریل ۲۰۲۲ تحت تحریم‌های بریتانیا قرار گرفت.UK sanctions Russian generals it says have 'blood on their hands'New sanctions targeting Putin’s war leaders
مرکز اسناد حزب نازی در شهر مونیخ ()، موزه‌ای است در شهر مونیخ آلمان که به تاریخچه و پیامدهای روی کار آمدن رژیم نازی در آلمان و نقش مونیخ به عنوان "پایتخت جنبش" () می‌پردازد.
در سال ۲۰۰۵ دولت ایالت بایرن اعلام کرد که موزه در مکانی که پیشتر ساختمان براون هاوس (مرکز اصلی حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان) در آن قرار داشت ساخته خواهد شد.
ساخت ساختمان در مارس سال ۲۰۱۲ آغاز شد و موزه در ماه می ۲۰۱۵ افتتاح شد.
توماس مک‌کین (Thomas McKean) (۱۹ مارس ۱۷۳۴، ۲۴ ژوئن ۱۸۱۷)، وکیل، سیاستمدار و از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بود. وی در زمان انقلاب آمریکا در جایگاه نماینده ایالت دلاوِر در کنگره قاره‌ای حضور یافت و اساسنامه انجمن قاره‌ای، اعلامیه استقلال آمریکا و اصول کنفدراسیون به امضاء وی رسید. مک‌کین مدتی در مقام رئیس کنگره خدمت کرد. او همچنین در مقاطع زمانی مختلف به عضویت فدرالیست و دموکرات-جمهوری‌خواه درآمد. توماس مک‌کین به عنوان فرماندار ایالت دلاوِر، رئیس دادگستری پنسیلوانیا و فرماندار این ایالت نیز مشغول به کار بوده‌است. در واقع او به سبب در اختیار داشتن طیف وسیعی از مناصب دولتی بسیار شناخته شده‌است.
توماس مک‌کین در سال ۱۷۳۴ به واسطه پدر و مادرش، ویلیام مک‌کین و لِتی‌تیا فینی تابعیت پنسیلوانیا را به دست آورد. پدرش در نیولاندن میخانه‌دار بود؛ والدینش هردو از پروتستان‌های ایرلندی‌تبار بودند که در دوران کودکی از شهر کوچک بالی‌مانی واقع در ناحیه انتریم ایرلند به ایالت پنسیلوانیا آمده بودند.
نخستین همسرش مری بوردِن بود. آنها در سال ۱۷۶۳ با یکدیگر ازدواج کردند و در خیابان ۲۲ نیوکاسل واقع در ایالت دلاور سکونت گزیدند. آنها شش فرزند داشتند؛ جوزف، رابرت، الیزابت، لتی‌تیا، مری و مری. مری بوردن مک‌کین در سال ۱۷۷۳ از دنیا رفت و در کلیسای اسقفی امانوئل شهر نیوکاسل به خاک سپرده شد. لتی‌تیا مک‌کین با جورج بوکان ازدواج کرد، او مادر دریاسالار فرانکلین بوکانان بود.
سارا آرمیتاژ همسر دوم توماس مک‌کین بود. این دو در سال ۱۷۷۴ ازدواج کردند، در شمال شرق خیابان سوم و خیابان پاین در شهر فیلادلفیای پنسیلوانیا زندگی می‌کردند و صاحب چهار فرزند به نام‌های سارا، توماس، سوفیا و ماریا نیز شدند. این خانواده در کلیسای پرزبیتری نیوکاسل و همچنین نخستین کلیسای پرزبیتری فیلادلفیا عضویت داشتند. سارا، دختر مک‌کین با یک دیپلمات اسپانیایی به نام کارلوس مارتینز دی ایروخو، اولین مارکی کاسا ایروخو وصلت کرد؛ پسر آنها مارتینز دی ایروخو مک‌کین بعدها نخست‌وزیر اسپانیا شد.
با اینکه مک‌کین بیشتر در فیلادلفیا اقامت داشت ولی همچنان یکی از رهبران پرنفوذ استقلال آمریکا در دلاورِ به‌شمار می‌رفت. در کنار رید و سزار رودنی، او نیز یکی از نمایندگان دلاورِ در نخستین کنگره قاره‌ای در سال ۱۷۷۴ و دومین دوره این کنگره در سال‌های ۱۷۷۵ و ۱۷۷۶ بود.
مک‌کین با حمایت صریحش از استقلال ایالات متحده، یکی از صداهای تأثیرگذاری بود که دیگران را متقاعد می‌ساخت به جدایی آمریکا از بریتانیای کبیر رأی دهند. در ژوئن ۱۷۷۶ و هنگامی که کنگره بحث در خصوص قطعنامه استقلال را آغاز کرد، رودنی غایب بود. رید با استقلال به مخالفت پرداخت، بنابراین در هیئت نمایندگان دلاورِ و میان مک‌کین و او شکافی به وجود آمد که مانع از رأی مثبت به استقلال کشور می‌شد. مک‌کین از رودنی که در این جلسه حضور نداشت درخواست کرد تا خودش را شبانه از شهر دلاورِ به آنجا برساند و این نتیجه را تغییر بدهد. پس از اینکه در تاریخ ۲ ژوئیه رأی‌گیری به نفع استقلال انجام شد، مک‌کین در جلسه مربوط به تنظیم متن اعلامیه رسمی استقلال نیز شرکت کرد که در ۴ ژوئیه به تصویب رسید.
چند روز پس از انجام رأی‌گیری، وی کنگره را ترک کرد تا در مقام سرهنگ، فرماندهی گردان چهارم همیاران پنسیلوانیا را بر عهده بگیرد؛ این گردان یک گروه شبه‌نظامی بود که در سال ۱۷۴۷ توسط بنجامین فرانکلین پایه‌گذاری شده بود. آنها برای دفاع از نیویورک در شهر پرث امبوی ایالت نیوجرسی به ارتشبد جورج واشینگتن ملحق شدند؛ بنابراین هنگامی که در تاریخ ۲ اوت ۱۷۷۶، بیشتر امضاءکنندگان امضاء خود را ذیل اعلامیه استقلال مرقوم کردند، مک‌کین در جای دیگری حضور داشت و در دسترس نبود. در نسخه چاپی اعلامیه استقلال آمریکا که در تاریخ ۱۴ ژانویه ۱۷۷۷ سندیت یافت اثری از امضاء وی دیده نمی‌شود. از این رو گمان می‌رود که توماس مک‌کین بعد از این تاریخ و احتمالاً در حدود سال ۱۷۸۱ این اعلامیه را امضاء کرده باشد.G. S. Rowe, "McKean, Thomas". "American National Biography Online", February 2000.
مجلس شورای ایالتی دلاورِ در دوره ۱۷۷۶–۱۷۷۷ در واکنشی محافظه‌کارانه علیه حامیان استقلال آمریکا، از انتخاب دوباره مک‌کین و رودنی در کنگره قاره‌ای اکتبر ۱۷۷۶ امتناع کرد. با این حال پس از نبرد برندی‌وین و اشغال بخش‌هایی از آمریکا از سوی بریتانیا، نظرات به نحوی تغییر کرد که مک‌کین مجدداً در اکتبر ۱۷۷۷ توسط مجلس شورای ایالتی دلاورِ به کنگره فراخوانده شد. درست در همین زمان، او همواره از سوی نیروهای انگلیسی تحت تعقیب بود. به‌طوری که طی سال‌های آتی ناگزیر شد پنج مرتبه محل اقامت خانواده‌اش را تغییر دهد.Appleton's Cyclopaedia of American Biography, 1888
تا تاریخ ۱ فوریه ۱۷۸۳ وی به‌طور مستمر در خدمت کنگره بود. او همچنین در تنظیم پیش‌نویس اصول کنفدراسیون مساعدت داشت و در۱ مارس ۱۷۸۱ به تصویب آنها رأی داد. هنگامی که وضعیت نامساعد جسمی ساموئل هانتینگتون او را ناچار ساخت که در ژوئن ۱۷۸۱ از سمت ریاست کنگره استعفا دهد، مک‌کین به عنوان جانشین او انتخاب شد و از ۱۰ ژوئن تا ۴ نوامبر ۱۷۸۱ در این جایگاه خدمت کرد. البته این سمت عمدتاً تشریفاتی و عملاً فاقد هر نوع قدرت و اعتباری بود، ولی این مسئولیت مک‌کین را ملزم می‌ساخت تا حجم زیادی از مکاتبات را انجام دهد و اسناد رسمی را امضاء کند. طی دوره‌ای که تصدی این سمت بر عهده او بود، لرد کورن‌والیس ارتشبد ارتش بریتانیا در یورک‌تاون خود را تسلیم کرد و بدین‌ترتیب جنگ خاتمه یافت.Rick K. Wilson, "Congressional Dynamics: ...in the First American Congress, 1774–1789" (Stanford University Press, 1994), 76–80.
مک‌کین در سال ۱۷۸۵ عضو انجمن سین‌سیناتی پنسیلوانیا بود و بعدها نائب‌رئیس آن شد. در سال ۱۷۸۱ کالج پرینستون مدرک دکترای تخصصی حقوق را به وی اعطا کرد. در سال ۱۷۸۲ نیز کالج دارتموث مدرک افتخاری مشابهی را به مک‌کین داد و دانشگاه پنسیلونیا مدرک کارشناسی را در سال ۱۷۶۳ و مدرک دکترای تخصصی حقوق را در سال ۱۷۸۵ به او اهدا نمود. توماس مک‌کین در سال ۱۷۹۰ با همکاری استاد جان ویلسون اقدام به انتشار «تفسیرهایی بر قانون اساسی ایالات متحده آمریکا» کرد.
مک کین در فیلادلفیا درگذشت و دراولین گورستان پرزبیتری کلیسای این شهر به خاک سپرده شد. در سال ۱۸۴۳ پیکر او به قبرستان لورل هیل منتقل گشت.
علاوه بر ناحیه مک‌کین در پنسیلوانیا، مدرسه توماس مک‌کین در نیوکاسل، خیابان مک‌کین در فیلادلفیا و خوابگاه مک‌کین هال در دانشگاه دلاورِ همگی به افتخار او نام‌گذاری شده‌اند. در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نیز یک خوابگاه محصلی و یک جاده به نامش وجود دارد.
نکته جالب توجه این است که حتی نام خیابان «کیپ» در بروکلین شهر نیویورک نیز حاصل اقدامی اشتباه برای نام‌گذاری خیابانی به نام او است. در واقع بسیاری از خیابان‌های بروکلین به افتخار امضاءکنندگان اعلامیه استقلال نام‌گذاری شده‌اند و «خیابان کیپ» نیز نتیجه آن است که برنامه‌ریزان این طرح موفق نشدند نام و امضاء او را به درستی بخوانند. براساس برخی گزارش‌ها، حرف آغازین نام مک‌کین یعنی «م» با حرفی که میان نام و نام خانوادگی قرار می‌گیرد، اشتباه گرفته شده‌است و نوع نگارش مک‌کین باعث شد که حرف «ن» به‌اشتباه «پ» خوانده شود.Leonard Benardo and Jennifer Weiss, Brooklyn By Name; New York University Press, 2006
قد مک‌کین بیش از ۱۸۰ سانتی‌متر بود و معمولاً کلاه سه گوش بزرگی به سر می‌گذاشت و عصایی با سر طلایی به دست می‌گرفت. او مردی با خلق‌وخوی تند و شخصیتی سرسخت بود، «با صورتی لاغر، بینی عقابی و چشمانی نافذ». جان آدامز او را اینگونه توصیف می‌کرد: «برای من مسجل شده بود که او یکی از سه مردی است که در کنگره قاره‌ای پیش از سایر افرادی که در آنجا حضور داشتند به وضوح نتیجه کارها را می‌دید». به هرحال توماس مک‌کین به عنوان رئیس دادگستری و فرماندار پنسیلوانیا اغلب کانون توجه و بحث بود.Pine Run Farms – The McKean Estate
ماتئوس ریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سائو پائولو و اسپورتینگ لیسبون اشاره کرد.
دان‌خوری پرنده (bird feeder)، میز غذای پرنده (bird table)، یا سینی خوراکی (tray feeder)، ابزارهایی هستند که در فضای باز برای تأمین خوراک پرندگان (تغذیه پرندگان) قرار می‌گیرند. موفقیت یک دان‌خوری پرنده در جذب پرندگان به محل قرارگیری آن و انواع غذاهای ارائه شده بستگی دارد، زیرا گونه‌های مختلف ترجیح متفاوتی دارند.
بیشتر دان‌خوری‌های پرندگان دانه یا غذای پرندگان مانند ارزن، آفتابگردان (روغنی و آجیلی)، گلرنگ، دانه نایجر و دانه کلزا را برای پرندگان دانه‌خوار فراهم می‌کنند.
دان‌خوری پرنده، اغلب برای پرنده‌نگری استفاده می‌شود و بسیاری از مردم وب‌بینها را بر روی دان‌خوری‌هایی که پرندگان اغلب در آنجا جمع می‌شوند، آموزش دیده نگه می‌دارند و برخی حتی در نزدیکی دان‌خوری پرنده زندگی می‌کنند.
برونو وینیسیوس سوزا راموس که به برونو تاباتا (؛ زادهٔ ) مشهور است، بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
تاباتا در سال ۲۰۱۴، به تیم جوانان اتلتیکو مینرو پیوست. وی قبل از پیوستن به تیم جوانان اتلتیکو مینیرو، بازی در باشگاه‌های محلی Aciaria FC و Usipa را آغاز کرده‌بود.
او در سال ۲۰۱۶ با پورتیموننزه پرتغال قرارداد امضا کرد و اولین بازی حرفه‌ای خود را برای این تیم، در سگوندا لیگا مقابل باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی‌پی بی در ۶ اوت ۲۰۱۶ انجام داد.
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۰، تاباتا با قراردادی پنج ساله به باشگاه فوتبال اسپورتینگ پیوست.
ماتئوس نونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه منچستر سیتی بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشتوریل و اسپورتینگ لیسبون اشاره کرد همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده‌است.
او توسط تیته، سرمربی تیم ملی برزیل به عنوان یکی از ۹ جایگزین بازیکنان مستقر در بریتانیا، برای سه بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ برابر شیلی، آرژانتین و پرو دعوت شد. او دعوت را رد کرد، زیرا به دلیل واکسینه نبودن کامل در مقابل کووید-۱۹، باید در هنگام بازگشت قرنطینه می‌شد.
نونز که در برزیل متولد شد و تا ۱۲ سالگی در آن کشور رشد کرد، پس از دعوت شدن به تیم ملی پرتغال از سوی فرناندو سانتوس، تصمیم گرفت برای تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کند و اولین بازی ملی خود را در سال ۲۰۲۱ مقابل قطر در یک بازی دوستانه انجام داد. او اولین گل ملی خود را در ۲۲ مارس ۲۰۲۲ بعد در جریان پیروزی ۳ بر ۱ مقابل ترکیه در مرحله نیمه‌نهایی پلی آف مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۲۲، به ثمر رساند.
دیوید میلچ (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فاک" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادگار و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده‌است.
مانوئل اوگارته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که برای باشگاه فوتبال پاریسن ژرمن بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه، زیر ۲۳ سال اروگوئه و بزرگسالان اروگوئه بازی کرده‌است.
اوگارته بازیکن فعلی تیم ملی جوانان اروگوئه است. در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۹، گوستاوو فریرا، سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اروگوئه، اوگارته را در فهرست نهایی ۲۳ نفره برای مسابقات مقدماتی المپیک ۲۰۲۰ قرار داد.
در ۵ مارس ۲۰۲۱، اوگارته در فهرست مقدماتی ۳۵ نفره تیم بزرگسالان اروگوئه برای مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، مقابل آرژانتین و بولیوی قرار گرفت.با این حال، کونمبول آن مسابقات را روز بعد به دلیل نگرانی در مورد دنیاگیری کووید-۱۹ به حالت تعلیق درآورد.
او اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان در ۵ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام داد و در دقیقه ۷۰ به جای ماتیاس وسینو در جریان پیروزی ۴ بر ۲ مقابل بولیوی به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت.
آرتور کوهن (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم و کارگردان فیلم اهل سوئیس است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌است.
فیلیپ رامبی (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل پادشاهی فرانسه است.
والتر ون دن انده (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل بلژیک است.
کریستین کاریون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "به هیچ‌کس نگو"، "کریسمس مبارک" اشاره کرد.
بنجامین هرمان (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم، تهیه‌کننده تلویزیونی، و تدوین‌گر اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان برای بهترین فیلم شده‌است.
دانیل گراول (؛ زادهٔ – ) بازیگر، خواننده، بازیگر سینما و مدل اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشق در گریز"، "روز به جای شب"، "دایره عشق"، "داستان زنان و "پسر" اشاره کرد.
ژان مارک فابر (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل فرانسه است.
تینک‌فیلم () شرکت فیلم‌سازی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
سلولوید دریمز () شرکت فیلم‌سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۸۷ توسط هنگامه پناهی تأسیس شد.
کندی مارشال () شرکت فیلم‌سازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۲ توسط کاتلین کندی و فرانک مارشال تأسیس شد.
روبن ویناگره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است.
ویناگره در پنج بازی شرکت کرد و پرتغال در سال ۲۰۱۶ قهرمانی اروپا زیر ۱۷ سال در آذربایجان را پس از شکست اسپانیا در ضربات پنالتی به دست آورد.
او دو سال بعد به پرتغال برای کسب دستاورد مشابه در رده سنی زیر ۱۹ سال کمک کرد.
در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸، ویناگره برای اولین بار در ترکیب تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال قرار گرفت که در نهایت در برابر لیختن اشتاین با نتیجه ۹ بر صفر پیروز شدند.
یوجی‌سی () شرکت سرگرمی و فیلم‌سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد.
عبدالرئوف دفری (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
عادل بنشریف (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پاریس، دوستت دارم"، "یک پیامبر"، "از خدایان و انسان‌ها"، "نقطه خالی"، "شهر را بلرزان"، "سامبا"، "لندن سقوط کرده‌است" و "اسپکتر" اشاره کرد.
اولیویه پریر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "برای همسرم"، "از خدایان و انسان‌ها"، "سرنوشت احساساتی، و "بخوان لبانم را" اشاره کرد.
دورگه پرنده ، پرنده‌ای است که دو گونه متفاوت به عنوان والدین دارد. پرنده به دست آمده می‌تواند با هر ترکیبی از ویژگی‌های گونه‌های مادر، از کاملاً یکسان تا کاملاً متفاوت، ظاهر شود. معمولاً دورگه پرنده ویژگی‌های بینابین دو گونه را نشان می‌دهد. دورگه «موفق» دورگه‌ای است که نشان داده شده‌است که فرزندان بارور تولید می‌کند. بر اساس آخرین برآوردها، حدود ۱۶ درصد از همه گونه‌های پرندگان وحشی دارای دورگه‌زایی با یکدیگر شناخته شده‌اند. با در نظر گرفتن دورگه‌های اسیر، این تعداد به ۲۲ درصد افزایش می‌یابد. چندین گونه پرنده با چندین گونه دیگر دورگه می‌شوند. به عنوان نمونه، دورگه مرغابی سرسبز ("Anas platyrhynchos") با حداقل ۴۰ گونه مختلف شناخته شده‌است. پیامدهای بوم‌شناختی و تکاملی دورگه‌زایی چند گونه هنوز مشخص نیست.
اولیویه رابوردین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بچه رزماری"، "گریس موناکو"، "نیمه‌شب در پاریس"، "ربوده شده"، "ربوده شده ۲"، "از خدایان و انسان‌ها"، ""، "مادرم"، "آگوستین"، "پسران شرقی" و بندتا (۲۰۲۱) اشاره کرد.
توماس میفلین (Thomas Mifflin) (زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۷۴۴ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویه ۱۸۰۰)، تاجر، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا بود. او در سمت-های مختلفی در طول و پس از انقلاب آمریکا خدمت کرده که چندین مورد آن، او را واجد شرایط حضور در زمرهٔ پدران بنیان‌گذار قرار گیرد. وی نخستین فرماندار ایالت پنسیلوانیا میان سال‌های ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۹ بود. او همچنین آخرین رئیس پنسیلوانیا پس از بنجامین فرانکلین بود که میان سال‌های ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۰ خدمت کرد.
میفلین که در فیلادلفیا به‌دنیا آمد، پس از فارغ‌التحصیلی از کالج فیلادلفیا، تاجر شد. او پس از خدمت در مجلس ایالتی پنسیلوانیا و کنگرهٔ قاره‌ای، جایی که انجمن قاره‌ای را امضا کرده بود، به ارتش قاره‌ای ملحق شد. در طول جنگ انقلابی آمریکا، او دستیار ارتشبد جورج واشینگتن و رئیس کل کارپردازی ارتش قاره‌ای بود و به درجه سرلشکری ارتقا یافت. میفلین در سال ۱۷۸۲ به کنگره بازگشت و در سال ۱۷۸۳ به عنوان رئیس کنگرهٔ قاره‌ای انتخاب شد. او میان سال‌های ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۷ با سمت سخنران در مجلس نمایندگان پنسیلوانیا خدمت کرده و سپس از سال ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۰ رئیس شورای عالی اجرایی پنسیلوانیا شد.
میفلین نمایندهٔ مجمع فیلادلفیای سال ۱۷۸۷ بود و کنوانسیون قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را امضا کرد. او سپس کمیتهٔ نگارندهٔ قانون اساسی خود پنسیلوانیا را اداره کرده و پس از تصویب آن قانون اساسی تبدیل به نخستین فرماندار آن ایالت شد. میفلین در سال ۱۷۹۹ از سمت فرمانداری خارج شده و یک سال پس از آن چشم از جهان فروبست.
میفلین در ۱۰ ژانویه ۱۷۴۴ در فیلادلفیا واقع در ایالت فیلادلفیای چشم به جهان گشود. او فرزند جان میفلین و الیزابت بگنال بود. جد وی جان میفلین پسر (زادهٔ ۱۶۶۱ – درگذشتهٔ ۱۷۱۴) در وارمینستر، ویلتشر، انگلستان چشم به جهان گشود و در ایالت پنسیلوانیا سکونت داشت.
میفلین در سال ۱۷۶۰، از کالج فیلادلفیا (دانشگاه فیلادلفیای امروزی) فارغ‌التحصیل شده و به حرفهٔ بازرگانی ویلیام بیدل پیوست. او پس از بازگشت از یک سفر اروپایی در سال ۱۷۶۵، کسب و کار تجاری با برادرش، جورج میفلین، راه‌اندازی کرد.
میفلین در ۴ مارس سال ۱۷۶۷ با نوهٔ عمو/عمه/خاله/دایی خود، سارا موریس، ازدواج کرد. دخترشان، امیلی میفلین با جوزف هاپکینسون، پسر فرانسیس هاپکینسون ازدواج کرد. پس از مرگ سارا درسال ۱۷۹۰، امیلی میزبان پدرش و بنا بر منابع خانوادگی، چهار دختر در خانواده که «همگی بانوان زیبایی بودند» شد.Emily MifflinMcKenney, Janice E. "Women of the Constitution, Wives of the Signers," Sarah Morris Mifflin, Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, Inc. , 2013. یک منبع نشان می‌دهند که سارا «از خود فرزندی نداشت». Excerpt at
در اوایل جنگ انقلاب، میفلین کنگرهٔ قاره‌ای را ترک کرد تا در ارتش قاره‌ای خدمت کند. او با درجهٔ سروان در ارتش منصوب شد. سپس تبدیل به یکی از دستیاران ارشد جورج واشینگتن شد.
در ۱۴ اوت ۱۷۷۵، واشینگتن، میفلین را به عنوان نخستین رئیس کل کارپردازی ارتش با دستور کنگره، انتخاب کرد. گرچه گفته می‌شد که او در این شغل علی‌رغم تمایل خود به حضور در خط مقدم، بسیار موفق و مناسب است، ولی سؤالاتی در مورد عدم تأمین مناسب واشینگتن و سربازان در دره فورج مطرح شد. به این دلیل که گفته شد، او تجهیزات لازم قشون در درهٔ فورج، را انبار کرده و آنها را به بالاترین قیمت به فروش رسانده‌است. بنابر گزارش‌های، پس از آنکه واشینگتن از این موضوع مطلع شد، میفلین درخواست استعفاء از سمت رئیس کل کارپردازی ارتش داد ولی با توجه به اینکه کنگره مشکلاتی برای یافتن جایگزین برای او داشت، متقاعد شد که مسئولیت خود را ادامه دهد.
رهبری میفلین در نبرد ترنتون و نبرد پرینستون موجب ارتقای درجهٔ وی به سرتیپ تمام شد. مناظره‌ای در کنگره به وجود آمد در مورد اینکه یک ارتش ملی مناسب‌تر و کارآمدتر است یا بهتر است هر ایالت نیروی نظامی خود را حفظ کند. در نتیجهٔ این مناظره، هیئت جنگ کنگره ایجاد شد که میفلین میان سال‌های ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۸ در آن خدمت کرد. سپس او بار دیگر به ارتش ملحق شد ولی این بار به واسطهٔ انتقاداتی که به او در سمت رئیس کل کارپردازی ارتش وارد آمده بود، نقش فعال کمتری بر عهده گرفت. میفلین متهم به اختلاس شد و از تحقیقات استقبال کرد. با این حال، این موضوع هرگز ثابت نشد. او از کمیسیون خود استعفاء داد، اما کنگره حتی پس از پذیرش استعفاء او همچنان از مشاوره‌هایش استقبال می‌کرد.
پیش از استقلال آمریکا، میفلین میان سال‌های ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۶ عضو مجلس ایالتی پنسیلوانیا بود. او دو دوره در کنگره قاره‌ای از سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۵ و ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۴ خدمت کرد که مدت هفت ماه از آن میان نوامبر ۱۷۸۳ تا ژوئن ۱۷۸۴، سمت رئیس کنگره را بر عهده داشت.
مهم‌ترین وظیفهٔ میفلین به عنوان رئیس، پذیرفتن استعفاء ارتشبد جورج واشینگتن در ۲۳ دسامبر ۱۷۸۳ از طرف کنگره بود. پس از جنگ، اهمیت و جایگاه کنگره به شدت کاهش یافت تا آنجا که میفلین برای متقاعد کردن ایالات به اعزام نمایندگان‌شان به کنگره برای تصویب معاهده پاریس، کار دشواری داشت. جلسهٔ بررسی معاهدهٔ پاریس در نهایت در روز ۱۴ ژانویهٔ ۱۷۸۴ در خانه ایالت مریلند در آناپولیس تشکیل شد. میفلین همچنین توماس جفرسون را به سمت وزیر در فرانسه برگزید و دستیار سابق خود، سرهنگ جوزیا هارمار را به فرماندهی هنگ اول آمریکایی منصوب کرد.
میفلین بعدها به عنوان نماینده مجمع قانون اساسی ایالات متحده در سال ۱۷۸۷ خدمت کرد. وی از امضاءکنندگان انجمن قاره‌ای و قانون اساسی بوده‌است. او از سال‌های ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۸ در مجلس عمومی پنسیلوانیا خدمت کرد. او همچنین عضو شورای عالی اجرایی مشترک‌المنافع پنسیلوانیا بوده که در ۵ نوامبر ۱۷۸۸ به عنوان رئیس این شورا انتخاب و جایگزین بنجامین فرانکلین شد. میفلین در ۱۱ نوامبر ۱۷۸۹ مجدداً با اکثریت آرا به عنوان رئیس انتخاب شد. او ریاست کمیته‌ای را برعهده داشت که قانون اساسی ایالت ۱۷۹۰ پنسیلوانیا نوشت. این سند شورای اجرایی را منحل و یک فرماندار را جایگزین آن کرد.
میفلین در ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰ تبدیل به آخرین رئیس ایالت پنسیلوانیا و نخستین فرماندار مشترک‌المنافع شد. او تا ۱۷ دسامبر ۱۷۹۹ که توماس مک-کین جانشینش شد، مسئولیت فرمانداری را بر عهده داشت. سپس به مجلس ایالتی بازگشت و تا ماه بعد و زمان مرگش در آن مجلس خدمت نمود.
اگرچه خانوادهٔ میفلین برای چهار نسل از کوئیکرها بودند، او با پیوستن به ارتش قاره‌ای از جامعهٔ مذهبی دوستان خارج شد؛ زیرا که درگیری او با ارتش با آموزه‌های صلح طلبانهٔ آن مذهب در تضاد بودند. Citing میفلین در سال ۱۷۶۸ به عضویت جامعهٔ فلسفی آمریکا پیوست و در آنجا تحت عنوان منشی به عنوان دو سال خدمت کرد. او همچنین میان سال‌های ۱۷۷۳ تا ۱۷۹۱ متولی کالج و آکادمی فیلادلفیا (دانشگاه پنسیلوانیای امروزی) بوده که دو سال از آن یعنی از ۱۷۷۳ تا ۱۷۷۵ سمت خزانه‌دار را بر عهده داشت.
میفلین در ۲۳ ژانویه ۱۸۰۰ لنکستر، پنسیلوانیا چشم از جهان فروبست. او در کلیسای مقدس لوتری ترینیتی در لنکستر به خاک سپرده شد.
نشان تاریخی مشترک‌المنافع پنسیلوانیا در خارج از ترینیتی مقدس که در سال ۱۹۷۵ اهدا شده، یادبود توماس وارتون و میفلین، نخستین و آخرین رئیس‌جمهور پنسیلوانیا بر اساس قانون اساسی پنسیلوانیا در سال ۱۷۷۶ را گرامی می‌دارد. در آن نوشته شده‌است:
وای نات پروداکشنز () شرکت فیلم‌سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
یانیک کرگوات (؛ زادهٔ ) تدوین‌گر فیلم اهل فرانسه است.
وینسنت روتیرز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نمایندگان زن"، "نارکو"، "در آغاز"، "حالت نیلی"، "رنوآر"، "دیپان و "نوکتوراما" اشاره کرد.
آندره پائولو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
ژاک دو باشر (; – ) بازیگر اهل فرانسه بود.
اریک و نیکولا آلتمایر (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه هستند. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
توماس بیدگین (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آیملین والاد (؛ زادهٔ ) مدل (شخص) و بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سن لوران" اشاره کرد.
خوزه دشائیس (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
چارلز گیلیبرت (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است.
گونسالو ایناسیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است.
ایناسیو در آلمادا، ناحیه ستوبال به دنیا آمد و در سیکسال بزرگ شد. وقتی بزرگ شد، در هر کجای خیابان یا خانه‌اش می‌توانست فوتبال بازی می‌کرد و به‌طور منظم با پدرش به تماشای مسابقات اسپورتینگ می‌رفت.
علیرغم نداشتن الگوی خاصی، ایناسیو به دنبال تقلید از ژرمی متیو بود.
الیت ایشکان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اسب وحشی" اشاره کرد.
ایلایدا آکدوغان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
استفان فونتین (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رافائل لنگلت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "او (فیلم ۲۰۱۶)" اشاره کرد.
ویمالا پونز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "او (فیلم ۲۰۱۶)"، "در سایه زنان و "پسران وحشی" اشاره کرد.
جوناس بلوکت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "۳ روز برای کشتن"، "او"، "یتیم" و "راهبه" اشاره کرد.
جودیت مگره (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، و بازیگر تئاتر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشاق"، "جان آدامز"، "زن ضربدر هفت"، "مانورهای بزرگ"، "عاشقان مونپارناس"، "جنگ چه می‌تواند بیاورد"، "دختر سفیر"، "پنجشنبه سیاه"، "ناپلئون"، "یکسره مجنون او"، "مادام دو باری"، "چشمی برای زیبایی، و "او (فیلم ۲۰۱۶)" اشاره کرد.
ژوائو ویرجینیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال ردینگ، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
سعید بن سعید (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. از آثار وی می‌توان به بندتا (محصول ۲۰۲۱) اشاره کرد.
آرنو والوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "چارلی می‌گوید"، "دختری در قطار"، "۱۲۰ تپش در دقیقه" و "تپه‌های بهشت" اشاره کرد.
آنتوان رینارتز (؛ زادهٔ ۱۹۸۵) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بدبیاری‌های سوفی"، "۱۲۰ تپش در دقیقه"، "زندگی دوگانه، و "اوه مرسی!" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
ریکاردو اسگایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی‌پی بی، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و زیر ۲۳ سال پرتغال بازی کرده‌است.
اسگایو ۹۱ بازی ملی برای پرتغال در سطح جوانان انجام داد. او اولین انتخاب برای زیر ۲۱ سال در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۱۵ بود که به نایب قهرمانی در جمهوری چک کمک کرد.
آرنو ربوتینی (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده اهل فرانسه است.
امانوئل بوردیو (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس اهل فرانسه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ژان ویگو شده‌است.
رابرت آنتلم (; – ) شاعر و نویسنده اهل فرانسه بود.
دنیل براگانسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال و بارسلونا اسپانیا اشاره کرد.
در ۵ سپتامبر ۲۰۱۹، براگانسا اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱ سال پرتغال انجام داد، و در بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۱، در مقابل جبل الطارق در جریان پیروزی ۴ بر صفر به بازی پرداخت.او در تیم ملی ایران هم بازی کرد که مهم ترین ام می‌توان ب بازی مقابل فرانسه اشاره‌کرد ک آن بازی را ایران ۶بر۰ پیروز شد و سه گل از شش گل را پارسا جون احمدی زد و دو گل را هم دنیل براگانسا زد.
دیمین بونارد (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دانکرک"، "براساس یک داستان واقعی"، "افسر و جاسوس"، "تماس گرگ"، "بینوایان، و "فقط حیوانات" اشاره کرد.
مارتین شوالیه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "به هیچ‌کس نگو"، "بدرود، ملکه من"، "نگران نباش، حال من خوب است"، "جفرسون در پاریس" و "کودکان" اشاره کرد.
فلاویو نازینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، و زیر ۱۹ سال پرتغال بازی کرده‌است.
دورگه‌زایی در پرستودریایی‌ها به اندازه کاکایی‌ها پرتکرار نیست. با این حال، برخی از جفت‌های آمیخته ذکر شده‌است.
دورگه‌زایی بین پرستودریایی بال‌سفید و پرستودریایی سیاه از سوئد Alexandersson, H. (1979) En hybridisering mellan vitvingad tärna "Childonias leucopterus" och svarttärna "Childonias niger" på Öland 1978 "Calidris" 8: 151-53 و هلند ثبت شده‌است. Van IJzendoorn, E. J. (1980) Broedgeval van Zwarte "Childonias niger" × Witvleugelstern "C. leucopterus" "Dutch Birding" 2: 62-65 دو پرنده جوان در دریاچه Chew Valley، انگلستان، در سپتامبر ۱۹۷۸ و سپتامبر ۱۹۸۱، نیز اعتقاد بر این بود که دورگه باشند. آنها ویژگی‌های آمیخته این دو گونه را نشان دادند، به ویژه ترکیبی از یک پشت تیره (ویژگی سیاه بال‌سفید) با لکه‌های تیره در کنار سینه (ویژگی پرستودریایی سیاه که در سیاه بال‌سفید نشان داده نمی‌شود).Vinicombe, Keith (1980) Tern showing mixed characters of Black Tern and White-winged Black Tern "British Birds" 73(5): 223-25Davis, A. H. (1982) Tern showing mixed characters of Black and White-winged Black Tern "British Birds" 75(12): 579-80
نئون () شرکت فیلم‌سازی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط تیم لیگو تأسیس شد.
داریو اسوگو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال پرتغال، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، و زیر ۱۹ سال پرتغال بازی کرده‌است.
گونسالو استیوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
استیوز در سال ۲۰۲۱ از پورتو به اسپورتینگ پیوست. او به خوبی در باشگاه جدیدش درخشید و در عرض یک هفته، روبن آموریم، سرمربی تیم اصلی را به اندازه کافی تحت تأثیر قرار داد تا جایی در تمرینات تیم اول پیدا کند. پس از عملکرد خوب برای تیم اسپورتینگ B، استیوز در فهرست «نسل بعدی» گاردین برای سال ۲۰۲۱ قرار گرفت.
او اولین گل خود را برای تیم اسپورتینگ B در جریان پیروزی ۲ بر صفر مقابل کووا دا پیده به ثمر رساند.
افسونگری ۲: وسوسه یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۹۰ به کارگردانی مارک وودز با بازی چارلز سولومون، دلیا شپرد، دیوید هامب، میا ام. روئیز، جی ریچاردسون، شریل جانکی، مری شلی و فرانک وودز است. فیلمنامه توسط جیم هانسون و سال مانا نوشته شده‌است.Witchcraft II: The Temptress - Movie Reviews and Movie Ratings - TV GuideStanley, John. 2000. 2nd Edition. "Creature Feature. Berkley Boulevard این فیلم دنباله‌ای بر فیلم افسونگری (فیلم ۱۹۸۸) و پس از آن در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
چند سال پس از پایان ماجرای فیلم اول، ویلیام آدامز با والدین خوانده‌اش زندگی می‌کند و تصور می‌کند که او یک نوجوان ۱۸ ساله عادی است. او از فرزندخواندگی خود بی‌خبر است و همچنین از نیروی‌های درونی خود.
ساخت این فیلم ۸۰٫۰۰۰ دلار هزینه داشت و بیش از یک میلیون دلار برای توزیع کنندگان به دست آورد.
این فیلم در ماه می ۱۹۹۰ به صورت ویدیویی منتشر شد و در ۲۲ اکتبر ۱۹۹۷ مجدداً در قالب دیسک دی‌وی‌دی منتشر شد.
آگوستا ای. ۱۰۵ یک روتورکرافت ایتالیایی بود که توسط آگوستا طراحی شد. این طرح هرگز فراتر از مرحله نمونه اولیه توسعه داده نشد.
"بلیت توماهاوک" (به انگلیسی: A Ticket to Tomahawk ) یک فیلم کمدی موزیکال وسترن آمریکایی به کارگردانی ریچارد سیل و با بازی دن دیلی و آن باکستر است که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. این توسط کمپانی فاکس قرن بیستم منتشر شد. مرلین مونرو در یکی از نخستین نقش هایش ظاهر شد.
بانک شامل () شرکت خدمات مالی و بانکداری بحرینی است، که در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از بانک الاثمار می‌باشد.
بی‌ام‌ام‌آی () شرکت خرده‌فروشی و خدمات لجستیک بحرینی است، که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شد.
رکس پیرسون (؛ ۹ فوریه ۱۸۹۱ – ) مهندس و طراح هواپیما اهل بریتانیا بود.
فرانک هالفورد (; – ) مهندس، و خلبان اهل بریتانیا بود.
مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا در ۱۵ آوریل تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۳ در ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان برگزار شد.https://ewf.sport/2023/01/26/2023-ewf-european-championships/https://allsportdb.com/Events/2023-European-Weightlifting-Championships-14529https://olympics.com/en/sport-events/2023-ewf-weightlifting-olympic-qualifier-european-championships-yerevan/
رده‌بندی بر پایه مدال‌های بزرگ (مجموعه نتیجه)
رده‌بندی بر پایه کل مدال‌ها: «بزرگ» (مجموع نتیجه) و «کوچک» (یک‌ضرب و دوضرب)
در مجموع شرکت‌کننده ۳۲۶ از کشور ۴۰ شرکت کردند.
هولدینگ بوئینگ استرالیا یا به صورت ساده بوئینگ استرالیا بزرگترین زیرمجموعه بوئینگ در خارج از ایالات متحده است. این شرکت که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد، بر هفت شرکت تابعه کاملاً تحت مالکیت خود نظارت می‌کند و تجارت و عملیات بوئینگ را در استرالیا یکپارچه و هماهنگ می‌کند.
بوئینگ از طریق محصولات و خدمات خود نقشی مهمی در صنعت هوافضای استرالیا ایفا کرده‌است و دارای ۳۰۰۰ کارمند در ۳۸ مکان در هر ایالت و قلمرو به جز تاسمانی است. با سرمایه‌گذاری بیش از ۸۰۰ میلیون دلاری، بوئینگ تقریباً ۴۰۰ میلیون دلار درآمد از طریق صادرات محصولات و خدمات تجاری و دفاعی برای استرالیا ایجاد نموده‌است.
جورج سوتیروپولوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل استرالیا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به امریکن تاپ تیم اشاره کرد.
روبرتو سولدیچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پیتر سوبوتا (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل آلمان است. وی بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
الکساندر شلمنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لئوناردو سانتوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اوانجلیستا سانتوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
مارکو رواس (؛ زادهٔ ) جودوکار، بوکسور، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل برزیل است.
جیمی ریورا (؛ زادهٔ jimmie rivera's profile bellator.com) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ویلیام مک‌فرسون آلن (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۰۰ – ۲۸ اکتبر ۱۹۸۵ (۸۵ سال)) وکیل و تاجر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۸ مدیر کل شرکت بوئینگ بود.
سرجیو پتیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تایسون پدرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل استرالیا است.
تومه پیرس (۱۴۶۵–۱۵۲۴ یا ۱۵۴۰) داروساز پرتغالی اهل لیسبون بود.
وقتی پرتغالی‌ها برای اولین بار به آسیای جنوب شرقی رسیدند، وی سال‌های ۱۵۱۱ تا ۱۵۱۲ را در مالاکا گذراند. پس از تجربیات خود در هند اولین سفیر اروپایی بود که پس از قرن ۱۴ میلادی به چین رفت. اثر مهم او کتاب جامع شرق است.
اینورنس (به انگلیسی: Inverness) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. اینورنس ۲٫۸۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آبجوسازی انکر () شرکت نوشیدنی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۶ توسط ارنست اف. باروت تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت آبجوسازی ساپورو می‌باشد.
اکتشاف نفت میتسویی () شرکت نفت ژاپنی است، که در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت میتسویی اند کو. تأسیس شد.
جپسن (همچنین به عنوان جپسن ساندرسون شناخته می‌شود) یک شرکت آمریکایی است که اطلاعات ناوبری، ابزارهای برنامه‌ریزی عملیات، محصولات برنامه‌ریزی پرواز و نرم‌افزار را ارائه می‌دهد. نمودارهای ناوبری هوانوردی جپسن به دلیل محبوبیت آن‌ها، اغلب توسط خلبان‌ها «جپ چارتز» یا به سادگی «جپز» نامیده می‌شوند.
دفتر مرکزی جپسن در اینورنس، کلرادو،"2010 CENSUS - CENSUS BLOCK MAP: Inverness CDP, CO" اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا. Retrieved on April 7, 2015. یک مکان مختص سرشماری در شهرستان آرپهوو قرار دارد. جپسن دفاتری در نقاط مختلف جهان، از جمله نوی-ایزنبورگ (آلمان)، ماسا (ایتالیا)، کراولی (بریتانیا)، گوتنبرگ (سوئد)، کانبرا (استرالیا) و گدانسک (لهستان) دارد. این شرکت تقریباً ۳۲۰۰ کارمند دارد.Jeppesen: About Us: Today . Retrieved 2007-11-28.
انتقال به سرخ فتومتریک () تخمینی برای سرعت رکود یک جرم نجومی مانند یک کهکشان یا اختروش است که بدون اندازه‌گیری طیف آن انجام می‌شود. این تکنیک از شیدسنجی (یعنی روشنایی جسم مشاهده‌شده از طریق فیلترهای استاندارد مختلف، که هر کدام از آنها از یک باندگذر نسبتاً وسیع رنگ‌ها مانند نور قرمز، نور سبز یا نور آبی) برای تعیین انتقال به سرخ استفاده می‌کند و بنابراین از طریق قانون هابل، رسیدن به فاصلهٔ جسم مشاهده شده.
توسعهٔ این تکنیک در دههٔ ۱۹۶۰ بود،The technique was first described by Baum, W. A. : 1962, in G. C. McVittie (ed.), "Problems of extra-galactic research", p. 390, IAU Symposium No. 15 اما تا حد زیادی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با جابجایی‌های قرمز طیف‌سنجی، با استفاده از شیدسنجی برای مشاهدهٔ فرکانس (یا طول موج) خطوط طیفی مشخصه، و اندازه‌گیری تغییر این خطوط از موقعیت‌های آزمایشگاهی جایگزین شد. روش انتقال به سرخ شیدسنجی از سال ۲۰۰۰ به‌عنوان نتیجهٔ بررسی‌های بزرگ آسمان انجام شده در اواخر دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ که تعداد زیادی از اجرام کم نور با جابجایی بالا به قرمز را شناسایی کرده‌اند، دوباره به کار گرفته شده‌است، و محدودیت‌های زمانی تلسکوپ به این معنی است که تنها کسر کوچکی اینها را می‌توان با طیف‌سنجی مشاهده کرد. جابه‌جایی‌های فتومتریک در ابتدا با محاسبه داده‌های مشاهده‌شده مورد انتظار از یک طیف انتشار شناخته‌شده در طیفی از جابه‌جایی‌های قرمز تعیین شد. این تکنیک به طیف تابش ساطع شده از جسم دارای ویژگی‌های قوی است که توسط فیلترهای نسبتاً خام قابل تشخیص باشد.
ناتالکا پولتاوکا ("ناتالکا از پولتاوا") یک نمایشنامهٔ اوکراینی نوشتهٔ ایوان کوتلیارفسکی است.
اُپرا در ۲ پرده، ناتالکا پولتاوکا، آخرین اجرای برنامه‌ریزی شده توسط شرکت اپرای کی‌یف در خانهٔ اپرای ملی اوکراین به نام تاراس شوچنکو در کی‌یف، پیش از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ میلادی بود.
این نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی به زبان اوکراینی نوشته شد و اولین بار در سال ۱۸۲۱ میلادی در شهر خارکیف اجرا شد، اگرچه تا سال ۱۸۳۸ میلادی به صورت چاپی در دسترس نبود. این نمایشنامه به عنوان پایه‌ای برای اُپرت ناتالکا پولتاوکا اثر آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو بوده و همچنین تعدادی فیلم در اوکراین و خارج از کشور ساخته شده‌ است. این نمایشنامه دارای ویژگی‌های شاعرانهٔ کلاسیک است و همچنین، مطابق با روح تولد دوبارهٔ ملی اوکراین در دوره‌ای که در آن نوشته شده‌ است، و علاقۀ خاصی به زندگی مردم و دهقانان عادی اوکراین دارد. این عنصر اخیر، دلیل محبوبیت زیاد آن در اوکراین چه در زمان نگارش آن و چه در عصر حاضر، و همچنین تأثیر آن بر توسعهٔ ادبیات نمایشی اوکراین در قرن ۱۹ میلادی است.
نمایشنامه، تلاش‌ها و مصائب ناتالکا و پیتر ("پترو") را دنبال می‌کند. دلباختگان قصد ازدواج دارند. با این حال، پدر ناتالکا ازدواج را تأیید نمی‌کند، زیرا پترو به اندازهٔ کافی ثروتمند نیست که بتواند از ناتالکا به روشی که او لایق می‌داند، نگهداری کند. پترو می‌رود تا ثروت لازم را به دست آورد. در این بین، پدر ناتالکا می‌میرد، و خانواده خود را در فقر می‌گذارد؛ خانواده مجبور می‌شوند به اقامتگاه‌های دهقانان فقیر بروند. به مدت پنج سال بدون هیچ خبری از پترو، ناتالکا تسلیم خواسته‌های مادرش می‌شود و در نهایت پیشنهاد ازدواج بعدی را می‌پذیرد که اتفاقاً از سوی یک مرد مسن با مقام دولتی، اما نسبتاً ثروتمند است. پترو با مال اندکی که به دست آورده باز می‌گردد و متوجه می‌شود که معشوقش به شخص دیگری قول ازدواج داده‌ است. تنش افزایش می‌یابد تا زمانی که عاشقان بار دیگر همدل می‌شوند. از جمله شرایط تراژیک آشکارِ گرفتاری عاشق، نقش برجستهٔ طنز روستایی از مقام روسی شدهٔ دولت اوکراین است که به زبانی شکسته صحبت می‌کند و تلاش دارد به شیوه‌ای ناموفق از زبان مقامات روسی آن روز تقلید کند. در نهایت، عشق واقعی بر همه پیروز می‌شود.
این نمایشنامه به صورت فیلمی اقتباسی ساخته شد که در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۶ میلادی در اوکراین اکران شد. فیلم توسط ایوان کاوالریدزه کارگردانی شد. این فیلم اولین اقتباس از یک اُپرت تولید شده در اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. فیلم دیگری به کارگردانی واسیل آورامنکو، آمریکایی اوکراینی، یک سال بعد در ۱۴ فوریه ۱۹۳۷ میلادی در ایالات متحدهٔ آمریکا اکران شد. این اولین فیلم اوکراینی زبان بود که در ایالات متحدهٔ آمریکا تولید شد.
اگرچه اولین نسخهٔ نمایشنامه در سال ۱۸۱۹ میلادی حاوی تعدادی آهنگ فولکلور اوکراینی بود که در قسمت‌های مختلف اثر خوانده می‌شد، اما اولین اقتباس موسیقایی شناخته شده از نمایشنامه، توسط: آ. بارسیتسکی نوازندهٔ اهل خارکیف ساخته شد و در سال ۱۸۳۳ میلادی منتشر شد. نمایشنامه با بازی میخائیل شپکین در نقش ویبورنی در سال ۱۸۳۰ میلادی در مسکو با موسیقی تنظیم شده توسط: آ. گوریانوف، اول نوازندهٔ ویولن و بعدها رهبر ارکستر اجرا شد. تنظیم‌های بعدی توسط آ. یدلیچکا، ام. واسیلیف و دیگران انجام شد.
در سال ۱۸۸۹ میلادی نسخه‌ای از آهنگساز اوکراینی مایکولا لیسنکو برای اولین بار به نمایش درآمد. این نسخه تمام نسخه‌های پیشین کار را غافلگیر کرد. لیسنکو آهنگ‌های اصلی را که طولانی بودند، از نمایشنامه گرفت و همراهی ارکستر را برای این آهنگ‌ها و رقص‌های محلی در نمایشنامه نوشت. او درهم‌تنیدگی موسیقایی را با تولید موسیقی پس‌زمینه به بخش‌هایی بزرگ تبدیل کرد. آهنگ‌ها به آریا تبدیل شدند، یک اوورتور و وقفهٔ موسیقی اضافه شد که به روح نمایشنامه کوتلیاروفسکی وفادار ماند. اگرچه نسخهٔ لیسنکو معمولاً به عنوان یک اُپرت طبقه‌بندی می‌شود، اما بیشتر به یک اُپرا-کمیک نزدیک است و شامل گستره‌های طولانی دیالوگ گفتاری است.
فاکتور افزایش طول جی (Elongation factor G) و به اختصار، EF-G که از گذشته، با عنوان ترانسلوکاز شناخته می‌شود، یک عامل افزایش طول پروکاریوتی است که در ترجمه پروتئین نقش دارد. این فاکتور، به‌عنوان یک جی‌تی‌پی‌آز، حرکت (انتقال) آران‌ای حامل (tRNA) و آران‌ای پیام‌رسان (mRNA) را از طریق ریبوزوم کاتالیز می‌کند.
این فاکتور، توسط ژن "fusA" در اپرون "str" کدگذاری می‌شود و از ۷۰۴ اسید آمینه تشکیل شده‌است که ۵ دومین پروتئین را تشکیل می‌دهند که از دومین ۱ تا ۵، نامگذاری شده‌اند.
زیرواحد کوچک ریبوزوم پروکاریوتی یا زیرواحد ۳۰اِس (به انگلیسی: Prokaryotic small ribosomal subunit) زیرواحد کوچک‌تر ریبوزوم ۷۰اِس است که در پروکاریوت‌ها یافت می‌شود. این زیرواحد، مجموعه‌ای از آران‌ای ریبوزومی (rRNA) ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین است. این مجموعه، در اتصال آران‌ای حامل (tRNA) به آران‌ای پیام‌رسان (mRNA) نقش دارد. زیرواحد کوچک، مسئول اتصال و خواندن mRNA در طول ترجمه است. این زیرواحد، همراه rRNA و پروتئین‌های خود، با زیرواحد بزرگ ۵۰اِس، کمپلکس می‌شوند تا ریبوزوم پروکاریوتی کامل ۷۰اِس را در سلول‌های پروکاریوتی تشکیل دهند. ریبوزوم ۷۰اِس، سپس برای ترجمهٔ mRNA به پروتئین استفاده می‌شود. زیرواحد ۳۰اِس، بخشی جدایی‌ناپذیر از ترجمه mRNA است که سه فاکتور شروع پروکاریوتی IF-1، IF-2 و IF-3 را به یکدیگر، متصل می‌کند.
زیرواحد کوچک ریبوزومی، از آران‌ای ریبوزومی ۱۶اِس و ۱۹ پروتئین کامل تشکیل شده‌است. همچنین یک زنجیره پلی‌پپتیدی وجود دارد که از ۲۶ آمینو اسید تشکیل شده‌است. به‌طور معمول، rRNA با "H#" برچسب‌گذاری می‌شود تا عدد مارپیچ را در تصاویر، با وضوح بالا نشان دهد. پروتئین‌ها با علامت "S#" مشخص می‌شوند که پپتیدهای مختلف درگیر در تثبیت rRNA هستند. اِس۱۱ و اِچ۴۵، در نزدیکی محل اتصال Shine-Dalgarno قرار دارند که همچنین نزدیک محل اتصال IF-3 است. پروتئین‌های اِس۳، اِس۴، اِس۵ و اِس۱۲ به همراه اِچ۱۸، در نزدیکی کانالی قرار دارند که mRNA در زیرواحد ۳۰اِس حضور دارد.
زیرواحد ۳۰اِس، هدف آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند تتراسایکلین و جنتامایسین است. این آنتی‌بیوتیک‌ها به‌طور خاص، ریبوزوم‌های پروکاریوتی را هدف قرار می‌دهند، از این رو در درمان عفونت‌های باکتریایی در یوکاریوت‌ها مفید هستند. تتراسایکلین با اِچ۲۷ در زیرواحد کوچک و همچنین اتصال به A-site در زیر واحد بزرگ تعامل دارد. پورومایسین یک مهارکنندهٔ ترجمهٔ ریبوزومی است. پاکتامایسین، اتصال را در ناحیهٔ اتصال شاین-دالگارنو در زیرواحد کوچک، قطع می‌کند و در نتیجه، فعالیت را مختل می‌کند. هیگرومایسین بی همچنین با اِچ۴۴ تعامل می‌کند و حرکت و جابه‌جایی را که در طول بیوسنتز پروتئین ضروری است، مهار می‌کند.
"ترموس ترموفیلوس (Thermus thermophilus)، یک" باکتری گرم-منفی است که در طیف وسیعی از کاربردهای بیوتکنولوژیکی، از جمله به‌عنوان یک ارگانیسم مدل برای دستکاری ژنتیکی، ژنومیک ساختاری و زیست‌شناسی سیستم‌ها استفاده می‌شود. این باکتری، بسیار گرمادوست است و دمای رشد مطلوب آن، حدود است. این باکتری، در ابتدا از آب یک چاه گرمابی در یک چشمه آب‌گرم در ایزو، ژاپن جدا شد. همچنین مشخص شده‌است که این ارگانیسم در تجزیهٔ مواد آلی در مرحلهٔ ترموژنیک تهیهٔ کمپوست، مهم است. "ترموفیلوس،" به چندین سویه طبقه‌بندی می‌شود که سویه‌های HB8 و HB27 بیشترین استفاده را در محیط‌های آزمایشگاهی دارند. تجزیه و تحلیل ژنوم این سویه‌ها به‌طور مستقل در سال ۲۰۰۴ تکمیل شد.
ترموس ترموفیلوس یک باکتری گرم-منفی با غشای خارجی است که از فسفولیپیدها و لیپوپلی‌ساکاریدها تشکیل شده‌است. این باکتری همچنین دارای یک لایهٔ نازک پپتیدوگلیکان (مورئین) است، در این لایه ۲۹ موروپپتید وجود دارد که بیش از ۸۵٪ از کل لایه مورئین را تشکیل می‌دهد. ترکیب و پل‌های متقابل پپتیدی موجود در این لایهٔ مورئین، مشابه باکتری‌های گرم-مثبت است، اما مقدار، درجهٔ پیوند متقابل و طول زنجیرهٔ گلیکان به این باکتری، خواص گرم-منفی می‌دهد.
"ترموفیلوس" در ابتدا در یک چاه گرمابی در ژاپن یافت شد. این باکتری را می‌توان در انواع محیط‌های زمین‌گرمایی یافت. این باکتری‌ها به سیستم ترمیم دی‌ان‌ای دقیق‌تری نیاز دارند، زیرا دی‌ان‌ای در دماهای بالا، ناپایدار می‌شود. محتوای GC (گوانین و سیتوزین) این باکتری حدود ۶۹ درصد است که به پایداری حرارتی ژنوم این باکتری کمک می‌کند.
دو سویه پرکاربرد در محیط‌های آزمایشگاهی HB27 و HB8 هستند. سویه HB27 قادر به زندگی در محیط‌های هوازی یا بی‌هوازی است. ژنومی دارد که از یک کروموزوم اصلی (با طول ۱٫۸۹ میلیون باز) و همچنین یک مگاپلاسمید به‌نام pTT27 (با طول ۰٫۲۳ میلیون باز) تشکیل شده‌است. کروموزوم HB27 حاوی ۱۹۶۸ ژن کدکنندهٔ پروتئین است که ۲۰ درصد از این ژن‌ها، هیچ عملکرد شناخته‌شده‌ای ندارند. در حالی‌که مگاپلاسمید حاوی ۲۳۰ ژن کدکنندهٔ پروتئین است، حدود ۳۹ درصد از این ژن‌ها عملکرد شناخته‌شده‌ای ندارند.
سویه HB8 نیز یک ارگانیسم هوازی است و یک ارگانیسم مدل برای زیست‌شناسی سیستم‌ها است. این سویه، ژنومی متشکل از یک پلاسمید به نام pTT8 (با طول ۹٫۳ هزار باز)، که با یک کروموزوم (با طول ۱٫۸۵ میلیون باز) جفت شده‌است، و همچنین یک مگاپلاسمید، به‌نام pTT27 (با ۰٫۲۶ میلیون باز) دارد.
این باکتری، در زمینه‌های بیوتکنولوژی صنعتی سودمند بوده‌است زیرا منبع عالی آنزیم‌ها و به‌طور خاص، ترموزیم‌ها است. یکی از این آنزیم‌ها، دی‌ان‌ای پلیمراز rTth است. این آنزیم، یک دی‌ان‌ای پلی‌مراز گرمادوست نوترکیب مقاوم در برابر حرارت است که از ترموس ترموفیلوس، مشتق شده‌است. این آنزیم، با فعالیت بهینه در ۷۰–۸۰ درجه سانتی‌گراد، در برخی از کاربردهای واکنش زنجیره‌ای پلیمراز استفاده می‌شود. این آنزیم دارای فعالیت رونوشت‌برداری معکوس کارآمد در حضور منگنز است. نشان داده شده‌است که این پلیمراز در برابر مهارکننده‌های دی‌ان‌ای پلیمراز موجود در نمونه‌های بالینی، مقاوم است، همچنین توانایی تشخیص آران‌ای در حضور مهارکننده‌ها را دارد.
سینی چرخان () یک سینی است که روی میز یا کانتر برای کمک به توزیع غذا قرار می‌گیرد. سینی چرخان ممکن است از مواد مختلفی ساخته شوند، اما معمولاً شیشه، چوب، یا پلاستیک هستند. آنها دایره ای هستند و در مرکز یک میز قرار می‌گیرند تا به راحتی ظروف را در بین کسانی که در حال غذا خوردن هستند تقسیم کنند. اگرچه آنها در رستوران‌های چینی رایج هستند، سینی چرخان یک اختراع غربی است. به دلیل ماهیت آشپزی چینی، به خصوص دیم سام، این سینی اها هم در رستوران‌های رسمی چینی هم در سرزمین اصلی چین و هم در خارج از کشور چین رایج هستند. در چینی، آنها به عنوان 餐桌转盘 (t.نویسه‌های چینی سنتی 餐桌轉盤) پین‌یین cānzhuō zhuànpán) یا «میزهای گرامافون شام» شناخته می‌شوند.
این اصطلاح به ندرت برای میزهای گردان بسیار قدیمی به کار رفته در چرخ سفالگری و کارهای مرتبط مانند مجسمه‌سازی، مدل‌سازی، کار تعمیر و غیره استفاده می‌شود.
ترموس سرده‌ای از باکتری‌های گرمادوست و یکی از چندین سردهٔ باکتریایی متعلق به شاخهٔ "داینوکوکوتا" است. گونه‌های "ترموس" را می‌توان از سایر سرده‌های خانوادهٔ "ترمال‌ها" و همچنین تمام باکتری‌های دیگر با حضور هشت ایندل حفاظت‌شده (CSIs)، موجود در پروتئین‌هایی مانند آدنیلات کیناز و دی‌ان‌ای هلیکاز همانندسازی‌کننده و همچنین ۱۴ پروتئین حفاظت‌شده (CSPs)، متمایز کرد که به‌طور انحصاری، در اعضای این سرده مشترک هستند.
سردهٔ ترموس، شامل گونه‌های زیر است:
طبقه‌بندی پذیرفته شده در حال حاضر بر اساس فهرست نام‌های پروکاریوتی (LPSN) و بررسی آران‌ای ریبوزومی ۱۶اِس و مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی (NCBI) به‌صورت زیر است.
نکته: سویه‌هایی که در مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری (NCBI) یافت شده‌اند، اما در فهرست نام‌های پروکاریوتی با نام‌گذاری (LPSN) فهرست نشده‌اند با علامت * مشخص شده‌اند.
فریتزینگ یک ابتکار منبع باز برای توسعه نرم‌افزار CAD آماتور یا سرگرمی برای طراحی سخت‌افزار الکترونیک است تا از طراحان و هنرمندانی که آماده حرکت از آزمایش نمونه اولیه به ساخت مداری دائمی‌تر هستند، حمایت کند. این برنامه، در دانشگاه علوم کاربردی پوتسدام توسعه داده شد. فریتزینگ یک نرم‌افزار رایگان تحت مجوز GPL 3.0 یا جدیدتر، با کد منبع رایگان در گیت‌هاب که باینری آن با هزینه‌ای پولی، که توسط GPL مجاز است، در دسترس است.
سامانهٔ خنثی‌سازی لیزری مواد منفجره مبتنی بر هاموی (HMMWV Laser Ordnance Neutralization System) یا به اختصار، HLONS که معمولاً با نام زئوس شناخته می‌شود، یک سلاح لیزری حالت جامد است که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا برای خنثی کردن مین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده، پاکسازی مین‌های سطحی و وسایل انفجاری دست‌ساز (IED) استفاده می‌شود.
زئوس، از پرتو لیزر حالت جامد با ظرفیت حرارتی ۱۰ کیلووات، برای گرم کردن مهمات هدف، تا حدی استفاده می‌کند که باعث مشتعل شدن و شروع سوختن مواد منفجره شود. این شیوه، باعث وقوع یک انفجار با شدت پایین می‌شود که آسیب‌های جانبی را به حداقل می‌رساند.
این سیستم، توانایی درگیری با اهدافی از فاصله ۲۵ تا ۳۰۰ متری را تا زمانی که در خط دید قرار دارند، نشان داده‌است. سیستم زئوس می‌تواند تا ۲٬۰۰۰ بار در روز شلیک شود. زئوس با دارا بودن قابلیت "roll-on roll-off" با هواپیماهایی چون سی-۱۷ گلوبمستر و سی-۱۳۰ هرکولس قابل حمل است و همچنین دارای تأییدیهٔ حمل و جابجایی معلق، به‌وسیلهٔ هلیکوپتر است.