moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هایدرا ۷۰، یک راکت غیر هدایت‌شونده و پایدارشونده با باله است که قطری معادل ۷۰ میلی‌متر (۲٫۷۵ اینچ) دارد و عمدتاً در نقش هوابه‌سطح، استفاده می‌شود. این راکت می‌تواند به انواع کلاهک‌ها و در نسخه‌های جدیدتر، به سیستم‌های هدایت حملات نقطه‌ای مجهز شود. هایدرا به‌طور گسترده توسط نیروهای ایالات متحده و متحدانش استفاده می‌شود و با راکت CRV-7 کانادایی رقابت می‌کند که از نظر فیزیکی با آن قابل تعویض است.
هایدرا ۷۰ در طول جنگ‌های کره و ویتنام برای ارائهٔ پشتیبانی هوایی نزدیک به نیروهای زمینی از حدود ۲۰ گونه پرتابگر مختلف در بالگردها و هواپیماها استفاده شد. بالگردهای اواچ-۵۸ کیووا و آپاچی و همچنین یواچ-۱ ایروکوای و کبرا پرتابگر راکت هایدرا را بر روی پایلون‌های تسلیحاتی خود حمل می‌کنند...
خانوادهٔ راکت‌های هایدرا ۷۰ عملکردهای مختلفی را انجام می‌دهند. کلاهک‌های جنگی واحد و باری برای مأموریت‌های ضدتدارکات، ضدنفر و سرکوب استفاده می‌شوند.
در نیروی زمینی ایالات متحده، راکت‌های هایدرا ۷۰ از بالگردهای آپاچی با استفاده از راکت‌اندازهای ۱۹لوله‌ای ام۲۶۱ و در اواچ-۵۸ کیووا با استفاده از راکت‌اندازهای هفت‌لوله‌ای ام۲۶۰ شلیک می‌شوند. در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده، بسته به مأموریت، پرتابگرهای ام۲۶۰ یا ام۲۶۱ بر روی سوپرکبراها و وایپرها استفاده می‌شوند. ام۲۶۱ و ام۲۶۰ با موتور راکت سری اِم‌کِی ۶۶ که جایگزین سری اِم‌کِی ۴۰ شده‌است استفاده می‌شود. اِم‌کِی ۶۶ دارای وزن کاهش‌یافته‌است و رابط تنظیم فیوز از راه دور را فراهم می‌کند. هایدرا ۷۰ همچنین از بالگردهای سری یواچ-۶۰ و ای‌اچ-۶ در خدمت نیروی زمینی آمریکا شلیک شده‌اند.
بالگردهای کبرا و یواچ-۱ ایروکوای از انواع پرتابگرها از جمله پرتابگرهای راکت هفت‌لوله‌ای ام۱۵۸ و پرتابگرهای ۱۹لوله‌ای ام۲۰۰ استفاده کردند. با این‌حال، این مدل‌ها با انواع ارتقایافته در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده جایگزین شده‌اند زیرا با موتور اِم‌کِی ۶۶ سازگار نبودند. راکت‌های هایدرا ۷۰ همچنین توسط نیروی دریایی ایالات متحده و نیروی هوایی ایالات متحده استفاده می‌شود.
رایج‌ترین کلاهک برای راکت هایدرا ۷۰، کلاهک اِم۱۵۱ "10-Pounder" است که شعاع انفجار آن ۱۰ متر و شعاع تکه‌تکه شدن مرگبار آن در حدود ۵۰ متر است.
تلاش‌های متعددی برای تبدیل راکت هایدرا ۷۰ به یک مهمات هدایت‌شوندهٔ دقیق (PGM) برای تولید سلاحی با دقت بیشتر اما با هزینهٔ کمتر نسبت به سایر راکت‌های هدایت‌شونده وجود دارد:
راکت Cirit ساخت روکتسان ترکیه نیز راکتی مشابه هایدرا ۷۰ و سازگار با پرتاب‌گرهای رایج ۷۰ میلی‌متری است اما از ابتدا توسعه یافته و از اجزای هایدرا ۷۰ استفاده نمی‌کند.
باران‌های موسمی جنوب آسیا یا مونسون جنوب آسیا یکی از چندین توزیع جهانی مونسون‌ها است که شبه‌قاره هند، جایی که یکی از قدیمی‌ترین و مورد انتظارترین محل برای وقوع این پدیده آب و هوایی است را هر ساله از ژوئن تا سپتامبر تحت تأثیر قرار می‌دهد. با وجود اثرات اقتصادی بسیار مهم، این پدیده فقط تا حدی درک شده و پیش‌بینی آن بسیار دشوار است. چندین نظریه برای توضیح منشأ، فرایند، قدرت، تغییرپذیری، توزیع و ویژگی‌های کلی باران‌های موسمی ارائه شده، اما درک و پیش‌بینی‌پذیری آن هنوز در حال تکامل است.
ویژگی‌های یکتای پدیده‌های جغرافیایی شبه‌قاره هند به‌همراه عوامل اتمسفری، اقیانوسی و ژئوفیزیکی، رفتار مونسون‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. علاوه اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، به‌دلیل تأثیر بر روی کشاورزی، جانداران و اقلیم کشورهایی مانند بنگلادش، بوتان، هند، نپال، پاکستان و سری‌لانکا، باران‌های موسمی یکی از مورد انتظارترین، ردیابی‌شده‌ترین و مورد مطالعه‌ترین پدیده‌های آب و هوایی در این منطقه است. این پدیده تأثیر قابل توجهی بر رفاه کلی ساکنان منطقه دارد و حتی به آن، لقب «وزیر دارایی واقعی هند» را داده‌اند.
واژه "مونسون" از واژه عربی "موسم" گرفته شده که به‌معنای معکوس‌شدن فصلی بادها است، هرچند مونسون به‌طور کلی به عنوان سامانه‌ای از بادها با تغییر جهت فصلی شناخته می‌شود، با این حال پدیده مونسون فاقد یک تعریف منسجم و دقیق است.
پدیده مونسون در ابتدا در دریای عرب و توسط ملوانانی مشاهده شد که بین آفریقا، هند و آسیای جنوب شرقی سفر می‌کردند. این پدیده را می‌توان بر اساس گسترش آن در شبه قاره هند به دو شاخه تقسیم کرد:
از طرف دیگر، می‌توان مونسون را بر اساس جهت بادهای بارش‌زا به دو بخش تقسیم کرد:
همچنین بر پایه زمانی که بادهای باران‌آور موسمی باعث بارندگی در هند می‌شوند، مونسون را می‌توان به دو دوره دسته‌بندی کرد:
پیچیدگی مونسون‌های جنوب آسیا کاملاً درک نشده‌است و به‌همین دلیل پیش‌بینی دقیق مقدار، زمان و توزیع جغرافیایی بارش همراه با آن را دشوار می‌کند. موارد بالا، بیشترین موارد پایش‌شده از ویژگی‌های مونسون هستند که میزان دسترسی به آب در هند را برای هر سال مشخص می‌کنند.
پدیده مونسون معمولاً در مناطق حاره‌ای رخ می‌دهد و یکی از مناطقی که باران‌های موسمی تأثیر زیادی بر آن می‌گذارد، هند است. در هند پدیده مونسون یک فصل کامل را ایجاد می‌کند که در آن بادها کاملاً معکوس می‌شوند.
بارندگی نتیجه همگرایی جریان باد از خلیج بنگال و بادهای معکوس از دریای جنوبی چین است.
پدیده مونسون در ماه مه بر فراز خلیج بنگال آغاز شده و تا ژوئن به شبه‌جزیره هند می‌رسد و پس از آن بادها به سمت دریای چین جنوبی حرکت می‌کنند.
اگرچه بادهای موسمی جنوب‌غربی و شمال‌شرقی به صورت فصلی برگشت‌پذیر هستند، اما به خودی خود باعث بارش می‌شوند.
به‌طور کلی دو عنصر ضروری برای تشکیل باران عبارتند از: بادهای مرطوب و تشکیل قطرات. علاوه بر این، یکی از عوامل بارندگی (فعالیت جبهه‌ای، همرفت، اثر کوهساری) باید اتفاق بیفتد. در مورد باران‌های موسمی، علت در درجه اول اثر کوهساری ناشی از وجود ارتفاعات در مسیر وزش بادها است. موانع کوهساری باد را مجبور به صعود می‌کند و سپس بارش در سمت بادگیر ارتفاعات به دلیل سردشدن بی‌دررو و متراکم‌شدن هوای مرطوب در حال صعود رخ می‌دهد.
عوارض جغرافیایی و ناهمواری‌های یکتای شبه‌قاره هند اجازه می‌دهد همه عوامل فوق به‌طور هم‌زمان رخ دهند. ویژگی‌های مرتبط در توضیح چگونگی رخ‌دادن باران‌های موسمی به شرح زیر است:
این‌ها عوامل اصلی بارش‌های کوهساری قابل توجه در سراسر شبه‌قاره هستند.
باران‌هایی که مونسون به شبه قاره هند می‌آورد، ویژگی‌های منحصر به فردی دارد.
اصطلاح انفجار یا ترکیدن (Bursting) مونسون به تغییر ناگهانی شرایط آب و هوایی در هند اشاره دارد (معمولاً از هوای گرم و خشک گرفته تا هوای مرطوب طی مونسون جنوب غربی) که با افزایش ناگهانی میانگین بارندگی روزانه مشخص می‌شود. به‌طور مشابه، عنوان انفجار مونسون‌های شمال شرقی نیز به افزایش ناگهانی میانگین بارندگی روزانه در آن مناطق اشاره دارد.
اصطلاح "هوسبازی" (vagaries) یکی از متداول‌ترین کلماتی است که برای توصیف ماهیت نامنظم باران‌ها موسمی در روزنامه‌ها، مجلات، کتاب‌ها، درگاه‌های وب، طرح‌های بیمه و بحث‌های بودجه هند به‌کار می‌رود. در برخی از سال‌ها، باران بیش از حد می‌بارد و باعث سیل در بخش‌هایی از هند می‌شود و در برخی دیگر، باران خیلی کم می‌بارد یا اصلاً نمی‌بارد و باعث خشکسالی می‌شود. در برخی سالها، مقدار باران کافی است اما زمان آن نامناسب است. گاهی، با وجود بارندگی سالانه عادی، توزیع روزانه یا توزیع جغرافیایی باران، انحراف قابل توجهی دارد. در گذشته نه چندان دور، تغییرات بارندگی در بازه‌های زمانی کوتاه (حدود یک هفته) به گرد و غبار بیابانی بر روی دریای عرب و غرب آسیا نسبت داده می‌شد.
به‌طور معمول، می‌توان انتظار داشت که پدیده انفجار یا ترکیدن مونسون‌های جنوب‌غربی بر روی سواحل غربی هند (در نزدیکی تریواندروم) در آغاز ماه ژوئن روی دهد و تا میانه ماه ژوئیه، تمام هند را بپوشاند. خروج مونسون‌ها از هند معمولاً از ابتدای سپتامبر آغاز می‌شود و تا اوایل اکتبر به پایان می‌رسد.
انفجار یا ترکیدن مونسون‌های شمال شرقی معمولاً در حوالی ۲۰ اکتبر روی می‌دهد و فعالیت آن‌ها قبل از عقب‌نشینی حدود ۵۰ روز طول می‌کشد.
با این حال، یک مونسون بارانی لزوماً یک مونسون عادی نیست، یعنی چیزی که نزدیک به میانگین‌های آماری محاسبه‌شده در یک دوره طولانی باشد. به‌طور کلی این مفهوم پذیرفته شده‌است که یک مونسون عادی شامل تقریباً میانگین مقدار بارندگی در تمام مکان‌های جغرافیایی تحت تأثیر آن (توزیع فضایی متوسط) و در کل دوره زمانی مورد انتظار (میانگین توزیع زمانی) است. علاوه بر این، تاریخ ورود و تاریخ حرکت هر دو توده موسمی جنوب غربی و شمال شرقی باید نزدیک به میانگین تاریخ باشد. معیارهای دقیق برای مونسون‌های عادی توسط اداره هواشناسی هند با محاسبات میانگین و انحراف استاندارد هر یک از این متغیرها تعریف شده‌است.
باران‌های موسمی مهم‌ترین راه و منبع رساندن آب شیرین در شبه‌قاره هند است. به این ترتیب، این پدیده، محیط زیست (و گیاهان، جانوران و اکوسیستم‌های مرتبط)، کشاورزی، جامعه، تولید نیروی برق‌آبی و جغرافیای شبه‌قاره (مانند در دسترس‌بودن آب شیرین در پهنه‌های آبی و سطح آب زیرزمینی) را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از طریق این عوامل به‌طور گسترده در سلامت اقتصادی کشورهای تحت تأثیر نقش دارد.
باران‌های موسمی بخش‌های وسیعی از هند را از نیمه‌بیابان به علفزارهای سبز تبدیل می‌کند. عکس‌هایی را که تنها با فاصله سه ماه در گهات غربی گرفته شده‌اند را ببینید.
ماوسینرام و چراپونچی که هر دو در ایالت مگالایای هند قرار دارند، با توجه به مقدار بارندگی، به عنوان مرطوب‌ترین مکان‌های روی زمین شناخته می‌شوند، اگرچه شهرهای دیگری نیز وجود دارند که ادعاهای مشابهی دارند. این شهرها هر کدام بیش از ۱۱۰۰۰ میلی‌متر از باران‌های موسمی دریافت می‌کنند.
در هند که از لحاظ تاریخی عمدتاً اقتصاد کشاورزی داشته‌است، بخش خدمات اخیراً از نظر تولید ناخالص داخلی از بخش کشاورزی پیشی گرفته‌است. با این حال، بخش کشاورزی هنوز ۱۷ تا ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و این بخش همچنان بزرگترین کارفرمای کشور است که حدود ۶۰ درصد از مردم هند برای اشتغال و امرار معاش به آن وابسته هستند. حدود ۴۹ درصد از اراضی هند، زمین‌های کشاورزی است. اگر تالاب‌های مرتبط، مناطق دیم‌کاری و مانند آن نیز در نظر گرفته شود، این عدد به ۵۵ درصد می‌رسد. از آنجایی که بیش از نیمی از این زمین‌های کشاورزی با باران آبیاری می‌شوند، باران‌های موسمی برای کفایت غذا و کیفیت زندگی هند حیاتی است.
علیرغم پیشرفت در جایگزینی روش‌های آبیاری، وابستگی کشاورزی به باران‌های موسمی هنوز بسیار زیاد است، بنابراین، تقویم کشاورزی هند وابسته به باران‌های موسمی است و هرگونه نوسان در توزیع زمانی، توزیع مکانی یا مقدار باران‌های موسمی ممکن است منجر به سیل یا خشکسالی شود و بخش کشاورزی را متضرر کند. این امر بر بخش‌های ثانویه اقتصادی و کل اقتصاد، تورم مواد غذایی و در نتیجه کیفیت و هزینه زندگی عموم مردم اثر می‌گذارد.
اهمیت اقتصادی باران‌های موسمی توسط این جمله از پراناب موکرجی که باران موسمی «وزیر دارایی واقعی هند» است، به درستی توصیف شده‌است. یک فصل باران موسمی خوب منجر به بازده کشاورزی بهتر می‌شود، که در نتیجه باعث کاهش قیمت کالاهای غذایی ضروری شده و با کاهش واردات، تورم مواد غذایی را به‌طور کلی کاهش می‌دهد. باران‌های موسمی بهتر همچنین منجر به افزایش تولید نیروی برق آبی می‌شود. همه این عوامل دارای اثرات موجی مثبت در سراسر اقتصاد هند هستند.
اما جنبه منفی این است که وقتی باران‌های موسمی ضعیف یا ناچیز هستند، تولید محصول کم است که این امر منجر به افزایش قیمت مواد غذایی با عرضه محدود آن‌ها می‌شود. در نتیجه، دولت هند به‌طور فعال با کشاورزان و اداره هواشناسی کشور برای تولید محصولات مقاوم به خشکی بیشتر کار می‌کند.
شروع باران‌های موسمی فعالیت قارچ‌ها و باکتری‌ها را افزایش می‌دهد و عفونت‌های منتقل‌شده از طریق پشه، آب و هوا در نتیجه تغییر در اکوسیستم، شیوع بیشتری پیدا می‌کند. این عفونت‌ها شامل بیماری‌هایی مانند تب دنگی، مالاریا، وبا و سرماخوردگی است.
بروس لی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی بی. گوپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون جی. وی پراکاش کومار، کریتی کارباندا، بالا ساراوانان، رامدوس، راجندران، منصور علی خان و آناند آراج ایفای نقش کرده‌اند.
استان بنی‌عباس () استانی در الجزایر است که در سال ۲۰۱۹ ایجاد شد. این استان در صحرای الجزایر قرار دارد.
در روز چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۹ مردی ۴۵ یا ۴۲ ساله به نام شهرام روبروی محل کار همسرش (که در نزدیکی پایانه بیهقی، میدان آرژانتین واقع شده بود) در ماشین پژو ۴۰۵ یا پژو ۲۰۶ (به گفته برخی منابع) خودش در حالی که منتظر همسرش بود هدف ضربات متعدد چاقو قرار گرفت و حدود ۳۰ متر جلوتر به قتل رسید.
او معمولاً هر روز پس از اتمام کار همسرش به آنجا می‌رفت تا با هم به خانه برگردند؛ اما این بار قرار بود که به خرید و بعد به مطب دکتر بروند.
در حالی که او پشت فرمان ماشینش به انتظار همسرش نشسته بود ناگهان ۲ نفر در ماشین را باز کرده و سوار خودرو شدند. ۲ مرد با چاقو ضربات متعددی به راننده زدند و بعد از ماشین پیاده شده و به نفر سوم که سوار بر موتور منتظرشان بود ملحق شده و فرار کردند.
او با اینکه در ماشین هدف ضربات متعدد چاقو قرار گرفته بود؛ همچنان زنده بود و در ماشین را باز کرد و کمی جلوتر رفت و ضاربی که از سمت در شاگرد به او ضربات متعددی وارد کرده بود او را تعقیب کرده و به قصد کشت، هدف ضربات بیشتری قراره داده و به قتل رساند.
او جلوی کودک ۵ ساله‌اش که در صندلی‌های پشت ماشین نشسته بود؛ با ضربات متعدد چاقویی که به سینه، پهلو و گردنش وارد شده بود به قتل رسید.
او در همان لحظات به دلیل سنگینی ضربات وارد شده جان سپرد.
او راننده اسنپ بود؛ قبل از این او راننده تاکسی بود.
در ساعت ۱۴:۳۰ همان روز این جنایت به قاضی محمدجواد شفیعی بازپرس جنایی تهران اطلاع داده شد.
همسر مقتول که در صحنه حادثه حاضر بود و بی‌تابی می‌کرد گفت: "من در شرکتی حوالی میدان آرژانتین کار می‌کنم. ساعتی قبل همسرم با من تماس گرفت و گفت در نزدیکی محل کارم منتظرم است. حتی قرار شد همکارم که با ما هم مسیر بود نیز همراهمان بیاید و او را هم برسانیم. به‌همین دلیل با هم از شرکت خارج شدیم و دیدم در نزدیکی محل کارم جمعیت زیادی دور ماشین شوهرم جمع شده‌اند. نزدیک‌تر که رفتم متوجه شدم افرادی به سمت همسرم هجوم برده و این بلا را بر سر او آورده‌اند."
تحقیقات محلی و بررسی دوربین‌های مداربسته اطراف محل جنایت نشان می‌داد که متهمان ۳ نفر بوده‌اند که یکی از آن‌ها کنار موتوری منتظر مانده و کشیک می‌داده‌است. ۲ نفر دیگر نیز پیاده به سمت مرد پژو سوار که منتظر همسرش بود رفته و داخل ماشین وی نشسته و با چاقو و قمه ضرباتی به مرد پژو سوار زدند. آن‌ها بعد از قتل به سمت همدستشان رفته، سوار بر موتور شده و هر ۳ گریختند. در ادامه بررسی‌ها مشخص شد که مقتول ۴۵ساله و مدتی قبل راننده تاکسی اینترنتی بوده‌است. او اما به تازگی شغلش را تغییر داده بود اما مشخص نبود که عاملان جنایت با چه انگیزه‌ای به او حمله کرده و دست به قتل وی زده‌اند. در همان روز های نخست جسد با همان شرایط به دستور قاضی جنایی به پزشکی قانونی منتقل شد و گروهی از کارآگاهان جنایی تحقیقات برای شناسایی و دستگیری عاملان جنایت را آغاز کردند.
در ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ دو نفر از عاملان این جنایت دستگیر شدند؛ آن‌ها با دستمزد ۳۰۰ میلیون تومان توسط یک موزیسین اجیر شده بودند.
آن‌ها در هنگام انجام این جنایت ماسک بهداشتی بر صورت داشتند.
از همان روزهای اول، تحقیقات پلیس نشان می‌داد که مقتول از مدتی قبل با مردی به نام امیر یا پژمان که موزیسین است اختلاف داشته‌است.
به این ترتیب مأموران پلیس این شخص (که در برخی منابع پژمان و در منابع دیگر امیر ذکر شده‌است) را به‌طور نامحسوس تحت تعقیب قرار دادند و متوجه شدند که او دو روز قبل از حادثه با ۲ مرد قرار داشته‌است و آن‌ها را اجیر کرده‌است که این جنایت را رقم بزنند.
استان جانت () استانی در الجزایر است که در سال ۲۰۱۹ ایجاد شد. این استان در صحرای الجزایر واقع شده‌است.
پروین ملکی (زاده ۱۳۲۶، تهران) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است.
دد اور لایو گروه موسیقی انگلیسی است.
وین هاسی (زاده ) ترانه‌سرا، موسیقی‌دان انگلیسی است.
کینگ‌دوم () مخفف () نام استادیومی شهرستان کینگ، ایالت واشینگتن می‌یاشد.
استان باکو () یا منطقهٔ اقتصادی باکو یکی از ۱۴ استان آذربایجان است. این استان از غرب با استان آب‌شوران–خیزی و از شرق با دریای خزر همسایه است. این استان از ناحیهٔ شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان تشکیل شده‌است. مساحت آن و جمعیت آن در ژانویهٔ ۲۰۲۱ حدود ۲٫۳ میلیون نفر تخمین زده شده‌است.
استان باکو در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۱ به عنوان بخشی از اصلاحات تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان تأسیس شد. قلمرو آن تا قبل از سال ۲۰۲۱ بخشی از استان آب‌شوران بود.
ایریس وسیک (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر تئاتر اهل استونی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پنجاهمین دوره مسابقات جهانی تیراندازی ISSF از ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۰ تا ۱۰ اوت ۲۰۱۰ در مونیخ آلمان برگزار شد.
کریسیرادیو () یک گروه کمدی استونیایی است که هانس وورنو، پتر اویا و تارمو لیناتام تشکیل شده که از سال ۱۹۹۳ با برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی شروع به کار کرده‌اند.
پتر اویا (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و صداپیشه اهل استونی است.
وی به‌همراه گروه کریسیرادیو در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ شرکت کرده‌است.
هوانگ یونگ-هی (؛ زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۶۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در درام‌های "وقتی تو خواب بودی" و "وقتی کاملیا شکوفا می‌شود" شناخته می‌شود. او همچنین در فیلم‌هایی همچون "شاهد"، "سگ ولگرد" و "مادر" حضور پیدا کرده‌است.
مراقبت‌های ویژه فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی سیدنی لومت است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیمز اسپیدر، کیرا سجویک، هلن میرن، مارگو مارتیندال، جفری رایت، والاس شاون، آن بنکرافت، آلبرت بروکس، فیلیپ بوسکو، کلم فیور، ادوارد هرمان، هاروی اتکین، ال وکسمن، باربارا ایو هریس و کنراد کوتز ایفای نقش کرده‌اند.
عشق منطق انتقام () یک مجموعه تلویزیونی، درام و کمدی عاشقانه ترکی است، که توسط شماره نه تولید شده‌است. این سریال که بر اساس بانوی مجرد حیله‌گر کره جنوبی است، در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ از شبکه فاکس ترکیه پخش شد، در ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید و بورجو اوزبرک، ایلهان شن، بوراک یوروک و ملیسا دونگل در آن بازی می‌کنند. این مجموعه با دوبله فارسی از ام‌بی‌سی پرشیا پخش شد.
در حالی که اسرا فکر می‌کند در یکی از صبح‌های معمولش از خواب بیدار می‌شود، ناگهان خود را در محاصره اخبار اوزان، حضور او در تلویزیون و عکس‌های بزرگ او روی بیلبوردها می‌بیند. اوزان شوهر سابقش که دو سال پیش از او طلاق گرفت همه جا حضور دارد. همچنین بسیار تغییر کرده‌است. اوزان که هنگام ترک اسرا یک پنی شلیک کرد، به یک فرد کاملاً متفاوت تبدیل شده‌است. او بسیار موفق، بسیار خوش تیپ و بسیار ثروتمند است. در حالی که زندگی او به لطف برنامه رسانه اجتماعی که اوزان پیدا کرد تغییر کرد، اسرا ایستاد. قبل از اینکه اسرا بر شوک خود غلبه کند، با اوزان روبرو می‌شود. اما اوزان که آنقدر اسرا را دوست داشت که بمیرد، دیگر پیش او نیست. او مردی است سرد، متکبر، پر از خشم نسبت به اسرا…
شاهزاده رومن (رواز) ایوانوویچ باگراتیون ( ، "رومن (رواز) باگراتیونی" (1778 - 1834) یک نجیب زاده گرجی و یک ژنرال در ارتش امپراتوری روسیه بود . او که یکی از فرزندان خانواده سلطنتی گرجستان باگراتیونی بود، برادر پیوتر بگراتیون ، فرمانده برجسته روسی در طول جنگ های ناپلئونی بود.
او پسر شاهزاده ایوان الکساندرویچ باگراتیون بود.
رومن باگراتیون که در قزلیار داغستان به دنیا آمد، در ۱۳ سالگی (۱۷۹۱) در هنگ کازاک چوگوفسک به عنوان "اوریادنیک" (یک افسر پلیس کازاک) ثبت‌نام کرد. او اولین اقدام خود را در حمله روسیه به ایران به فرماندهی والرین زوبوف دید و در تسخیر دربند شرکت کرد. در سال ۱۸۰۲ او در هنگ لیب گارد هوسار به عنوان پوروچیک مأمور شد و در طول جنگ ائتلاف سوم در سال ۱۸۰۵ علیه فرانسه ناپلئونی جنگید. به درخواست برادرش، شاهزاده باگراتیون، او در سال ۱۸۰۶ وارد گرجستان شد تا با هیئتی از اشراف محلی ملاقات کند که طوماری مبنی بر ابراز نارضایتی از دولت روسیه به او ارائه کردند. باگراتیون به سرعت از گرجستان فراخوانده شد و به ارتشی که علیه فرانسوی ها در پروس عمل می کرد فرستاده شد (۱۸۰۷). ბაგრატიონი, რომან (Bagration, Roman) in: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია (Georgian Soviet Encyclopedia), Vol. 2, p. 132. Tbilisi: 1977. (in Georgian)
از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۰ او داوطلبانه در ارتش دانوب شرکت کرد و در جنگ علیه امپراتوری عثمانی شرکت کرد و در سال ۱۸۱۰ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. در طول تهاجم ناپلئون به روسیه (۱۸۱۲)، او در ارتش سوم غربی خدمت کرد و در نبردهای کوبرین ، برست و گورودچنو شرکت کرد. برای شجاعتش در نبرد باوتزن (۱۸۱۳)، او درجه سرلشکری را دریافت کرد. او سپس در محاصره درسدن ، هامبورگ و هاربورگ (۱۸۱۳-۱۸۱۴) حضور داشت.
در دهه ۱۸۲۰ در قفقاز خدمت کرد و در جنگ علیه عثمانی و ایران شرکت کرد. او در سال ۱۸۲۷ در جریان جنگ روسیه و ایران در یورش به اریوان ، یکی از شهرهای ارمنستان تحت کنترل ایران، نقش برجسته ای داشت و در سال ۱۸۲۹ به درجه سپهبدی ارتقا یافت . پس از جنگ، او در تفلیس اقامت گزید، جایی که در عمارتش نخبگان محلی رفت و آمد می‌کردند و در سال ۱۸۳۱ اولین اجرای عمومی « "وای از شوخ" »، نمایشنامه‌ای از الکساندر گریبایدوف ، که در آن باگراتیون نقش سرهنگ اسکالووزوب را بازی می‌کرد، برگزار کرد. Фундаментальная электронная библиотека "Русская литература и фольклор" (ФЭБ): Ильинский Л. "Горе от ума" на провинциальной сцене .
در سال ۱۸۳۲ باگراتیون به آبخازیا فرستاده شد و در آنجا به تب مبتلا شد و در تفلیس درگذشت (۱۸۳۴). او در کلیسای سنت دیوید، تفلیس، گرجستان به خاک سپرده شده است. Словарь русских генералов: Багратион, Роман (Реваз) Иванович
شاهزاده رومن باگریون با آنا سمیونونا ایوانووا (۱۷۹۹-۱۸۷۵) ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند:
الکساندر دمیتریویچ بالاشوف () (۱۳ ژوئیه ۱۷۷۰ در مسکو – ۸ مه ۱۸۳۷) ژنرال و دولتمرد روسی بود.
بالاشوف از یک خانواده اصیل بود. وقتی ۶ ساله شد، پدرش که مشاور و سناتور خصوصی بود، او را در هنگ پرئوبراژنسکی ثبت نام کرد، هرچند تا نوامبر ۱۷۸۱ بود که وارد سپاه پیج شد و در سال ۱۷۸۷ با درجه کامر پیج ثبت‌نام کرد. در ۹ ژانویه ۱۷۹۱ به عنوان ستوان به هنگ ایزمایلوفسکی پیوست. از سال ۱۷۹۵ او یک سرهنگ دوم در ارتش منظم بود. او در آوریل ۱۷۹۸ سرهنگ و در سال ۱۷۹۹ سرلشکر شد.
در ۲۱ ژانویه ۱۸۰۰ بالاشوف از خدمت سربازی برکنار شد، اما در نوامبر همان سال به فرمانداری کل و رئیس هنگ پادگان در تالین منصوب شد. در ۱۸۰۴ سپتامبر ۲۳ او به دلایل خانوادگی استعفا داد، اما در عرض سه ماه او به عنوان رئیس پلیس در مسکو منصوب شد. در نوامبر ۱۸۰۷ او "ژنرال کریگز-کومیسار شد" ، در ۲۹ مارس ۱۸۰۸ او جایگزین فئودور ارتل در دفتر رئیس پلیس در سن پترزبورگ شد و پس از آن حرفه او افزایش یافت.
در فوریه ۱۸۰۹ الکساندر یکم به بالاشوف درجه ژنرال آجودان را اعطا کرد و او را به فرمانداری جنگ سن پترزبورگ منصوب کرد. در مارس ۱۸۰۹ او به درجه سپهبدی ارتقا یافت. از ۱ ژانویه ۱۸۱۰ او عضو شورای ایالتی تازه تاسیس بود. در ژوئن همان سال وزیر پلیس شد.
در سال ۱۸۱۲ در جریان تهاجم ناپلئون به روسیه ، بالاشوف در ارتش خط مقدم مستقر در ویلنیوس حضور داشت. پس از عبور ارتش بزرگ از مرز در ۱۲ ژوئن ( گاه‌شماری ژولینی )، بالاشوف برای تحویل نامه امپراتور به ناپلئون اعزام شد. او در سازماندهی شبه نظامیان خلق ( Народное ополчение ) و عضو کمیته فوق العاده انتخاب فرمانده کل ارتش روسیه بود.
پس از جنگ میهنی بالاشوف در مأموریت‌های دیپلماتیک مهم شرکت داشت. بین سالهای ۱۸۱۹ و ۱۸۲۸، او به عنوان فرماندار جنگی اورل ، تولا ، ریازان ، تامبوف و ورونژ خدمت کرد. در ۲۳ سپتامبر ۱۸۳۴ بالاشوف از مقام خود استعفا داد. او در ۸ مه ۱۸۳۷ در راه خود به کرونشتات درگذشت.
سالن کنسرت آلکسلا () یک سالن اجرای کنسرت و موسیقی در تالین، استونی است. این سالن که در مابین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ ساخته شده ۱٬۸۲۹ نفر ظرفیت دارد.
مهدی جعفری‌پویا (۳۰ بهمن ۱۳۷۰) ورزشکار رشته تیراندازی تفنگ اهل زاهدان و عضو تیم ملی تیراندازی جمهوری اسلامی ایران است. وی سابقهٔ حضور در دو دوره بازی‌های آسیایی در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ را دارد.
اسپاگتی فیلیپینی اقتباسی فیلیپینی از اسپاگتی ایتالیایی با سس بولونی است. این سس کاملاً شیرین دارد که معمولاً از سس گوجه فرنگی شیرین شده با شکر قهوه ای یا کچاپ موز تهیه می‌شود. معمولاً روی آن هات داگ برش خورده یا سوسیس دودی لانگگانیسا، جینیلینگ (گوشت چرخ کرده) و پنیر رنده شده می‌ریزند. در غذاهای فیلیپینی به عنوان یک غذای راحت در نظر گرفته می‌شود. معمولاً تقریباً در هر مناسبت خاصی، به ویژه در روز تولد کودکان سرو می‌شود.
اعتقاد بر این است که قدمت این ظرف به دوره بین دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۶۰ بازمی‌گردد. در طول دوره مشترک المنافع آمریکا، کمبود ذخایر گوجه فرنگی در جنگ جهانی دوم باعث توسعه محلی کچاپ موز شد. اسپاگتی با سس بولونی توسط آمریکایی‌ها معرفی شد و به گونه ای بهینه‌سازی شد که با تمایل محلی فیلیپینی به غذاهای شیرین سازگار باشد.
تهیه اسپاگتی فیلیپینی نسبتاً ارزان و آسان است که بخشی از دلیل محبوبیت آن است. ابتدا سیر و پیاز خرد شده را در تابه بزرگی با روغن تفت می‌دهیم تا کاراملی شوند. جینیلینگ (گوشت چرخ کرده) را اضافه می‌کنیم و می‌پزیم تا قهوه ای شود. سپس هات داگ‌های برش داده شده اضافه می‌شوند، اگرچه می‌توان آن را با گوشت‌های فرآوری شده دیگر مانند سوسیس دودی لانگگانیسا، ژامبون، سوسیس وین، کوفته، کالباس، اسپم یا گوشت گاو ذرت جایگزین کرد. قبل از ریختن مخلوط سس و رب گوجه فرنگی در تابه، چند دقیقه دیگر پخته می‌شود. آب گوشت گاو، سوپ قارچ، یا شیر تبخیر شده نیز ممکن است اضافه شود. این را با کمی سس کچاپ موزی یا شکر قهوه ای شیرین کرده و با نمک و فلفل سیاه مزه دار می‌شود. سایر شیرین کننده‌های رایج عبارتند از شیر تغلیظ شده، شربت یا حتی نوشابه های گازدار. آنقدر می‌جوشانند تا به غلظت مناسب برسد. برخی از افراد از سس اسپاگتی خریداری شده در فروشگاه به عنوان پایه ای برای راحتی استفاده می‌کنند که در فیلیپین ممکن است در طعم‌های فیلیپینی فروخته شود.
رشته فرنگی پاستا اسپاگتی تقریباً همیشه در فروشگاه خریداری می‌شود. آنها معمولاً به اندازه ای پخته می‌شوند که آل دنته آن‌ها کاملاً هماهنگ باشد. ممکن است آنها را مستقیماً به سس اضافه کرده و از قبل مخلوط کرده یا به‌طور جداگانه با مقدار زیادی سس که روی آنها ریخته شده سرو شود. پنیر رنده شده یا مکعبی (معمولا چدار) قبل از سرو اضافه می‌شود، اگرچه گاهی اوقات پنیر در سس دم کرده یا روی پاستا ذوب می‌شود.
مواد دیگری که ممکن است به سس اضافه شود شامل فلفل دلمه ای قرمز و سبز و هویج ریز خرد شده‌است.
اسپاگتی فیلیپینی اهمیت فرهنگی زیادی برای فیلیپینی‌ها به عنوان یک غذای راحت دارد. تقریباً همیشه در مناسبت‌های خاص، به ویژه در روز تولد کودکان سرو می‌شود. به این ترتیب، بیشتر فیلیپینی‌ها علاقه‌ای نوستالژیک به این غذا دارند.
اسپاگتی فیلیپینی یک پیشنهاد منحصر به فرد از فست فودهای زنجیره ای در فیلیپین است. این بخشی از منوی منظم شعب فیلیپین جالیبی، مک‌دونالد، و ک اف سی و سایر موارد است.
نظرسنجی جهانی ۴۷ کشور از افکار عمومی که در ژوئن ۲۰۰۷ توسط پروژه نگرش جهانی پیو انجام شد، مخالفت قابل توجهی را با عملیات نظامی ناتو در افغانستان نشان داد. در ۲ کشور از ۴۷ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروها در افغانستان بودند - اسرائیل (۵۹٪) و کنیا (60%). از سوی دیگر، در ۴۱ کشور از ۴۷ کشور، کثرت‌ها خواستار خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند. در ۳۲ کشور از ۴۷ کشور، اکثریت خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند. اکثریت ۷ کشور از ۱۲ کشور عضو ناتو خواستار خروج نیروها در اسرع وقت بودند.
نظرسنجی ۲۴ کشوری نگرش جهانی پیو در ژوئن ۲۰۰۸ دوباره نشان داد که اکثریت در ۲۱ کشور از ۲۴ کشور خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت از افغانستان هستند. در ۳ کشور از ۲۴ کشور ایالات متحده (۵۰٪)، استرالیا (۶۰٪) و بریتانیا (۴۸٪) - افکار عمومی طرفدار حفظ نیروها در آنجا تا زمانی که وضعیت تثبیت شود، بود. از آن زمان، افکار عمومی در استرالیا و بریتانیا تغییر کرده‌است و اکثر استرالیایی‌ها و بریتانیایی‌ها هم‌اکنون می‌خواهند نیروهایشان از افغانستان به خانه بازگردانده شوند. از میان هفت کشور ناتو در این نظرسنجی، هیچ‌یک از آنها اکثریت را به نفع حفظ نیروهای ناتو در افغانستان نشان ندادند – یکی، ایالات متحده، نزدیک به اکثریت (۵۰٪) بود. از شش کشور دیگر ناتو، پنج کشور اکثریت جمعیت خود را خواستار خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت بودند.
بررسی نگرش جهانی پیو ۲۵ کشور در ژوئن۲۰۰۹ نشان داده که جنگ در افغانستان در اکثر کشورها نامحبوب بود و اکثر مردم خواهان خروج نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان هستند. نظرسنجی جهانی در سال۲۰۰۹ گزارش داد که اکثریت یا کثرت‌ها در ۱۸ کشور از ۲۵ کشور خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت هستند. (تغییرات از سال۲۰۰۸ شامل تانزانیا، آفریقای جنوبی و استرالیا بود که در این نظرسنجی جای خود را به اسرائیل، کنیا، سرزمین‌های فلسطینی و کانادا داده‌اند، و در هند و نیجریه نیز تغییراتی در نظرات ایجاد شد. در ۴ کشور از ۲۵ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروهای ناتو در افغانستان بودند - ایالات متحده (۵۷٪)، اسرائیل (۵۹٪)، کنیا (۵۶٪) و نیجریه (52%). علیرغم درخواست آمریکا از متحدان ناتو برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان، اکثریت یا کثرت مخالفت با چنین اقدامی در هر یک از کشورهای مورد بررسی ناتو وجود داشت: آلمان (۶۳٪ مخالف)، فرانسه (۶۲٪)، لهستان (۵۷٪)، کانادا (۵۵٪)، بریتانیا (۵۱٪)، اسپانیا (۵۰٪) و ترکیه (49%).
در اروپا، نظرسنجی‌ها در فرانسه، آلمان، بریتانیا و سایر کشورها نشان داد که مردم اروپا خواهان خروج نیروهایشان و صرف هزینه کمتر برای جنگ در افغانستان هستند.Afghan war exposes flaws in assumption of Nato unity
در اکتبر ۲۰۰۱، یک نظرسنجی توسط سی ان ان /گالوپ/یواس‌ای تودی نشان داد که حدود ۸۸ درصد از آمریکایی‌ها از اقدام نظامی در افغانستان حمایت می‌کنند و یک نظرسنجی توسط بررسی نشان می‌دهد که حدود ۶۵ درصد از بریتانیایی‌ها از مشارکت نیروهای بریتانیایی حمایت می‌کنند. Published July 24, 2008. از سوی دیگر، یک نظرسنجی در مقیاس بزرگ بین ۳۷ کشور از افکار جهانی که توسط گالوپ اینترنشنال در اواخر سپتامبر ۲۰۰۱ انجام شد، نشان داد که اکثریت کشورها از پاسخ قانونی، به شکل استرداد و محاکمه، به جای پاسخ نظامی. ۱۱ سپتامبر: در ۳ کشور از ۳۷ کشور مورد بررسی ایالات متحده، اسرائیل و هند اکثریت آنها طرفدار اقدام نظامی بودند. در ۳۴کشور از ۳۷کشور مورد بررسی، نظرسنجی اکثریتی را نشان داد که طرفدار اقدام نظامی نیستند: در بریتانیا (۷۵٪)، فرانسه (۶۷٪)، سوئیس (۸۷٪)، جمهوری چک (۶۴٪)، لیتوانی (لیتوانی) ۸۳٪، پاناما (۸۰٪)، مکزیک (۹۴٪) و غیره
این دوگانگی بین افکار عمومی آمریکا و بین المللی در مورد عملیات نظامی همچنان دیده می‌شود، اگرچه مخالفت با جنگ در ایالات متحده نیز در حال افزایش است. نظرسنجی گالوپ که در ۱۰ تا ۱۲ ژوئیه۲۰۰۹ انجام شد، گزارش داد که اکثریت ۶۱درصد از آمریکایی‌ها فکر نمی‌کنند که ایالات متحده در ارسال نیروهای نظامی در سال۲۰۰۱ اشتباه کرده‌است، در حالی که ۳۶درصد از آمریکایی‌ها چنین فکر می‌کنند. ۵۴درصد نیز فکر می‌کردند که اوضاع برای ایالات متحده خوب پیش می‌رود. یک نظرسنجی انگوس رید که از ۱۵تا۱۸ ژوئیه۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۵۵٪از آمریکایی‌ها از عملیات نظامی حمایت می‌کنند، در حالی که ۳۵٪ با آن مخالف هستند. ۴۹ درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کردند که کشورشان در ارسال نیروهای نظامی کار درستی انجام داده‌است. حدود نیمی، ۴۸ درصد از آمریکایی‌ها احساس می‌کردند که ایده روشنی از موضوع جنگ ندارند.Britain, Canada Differ from U.S. on Afghan War
در خارج از ایالات متحده، افکار عمومی بین المللی تا حد زیادی با جنگ مخالف بوده‌است. در نظرسنجی ۴۷ کشور در ژوئن ۲۰۰۷ از افکار عمومی جهانی، پروژه نگرش جهانی پیو مخالفت قابل توجهی با عملیات ناتو پیدا کرد. در ۴ کشور از ۴۷ کشور مورد بررسی اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروها بودند: ایالات متحده (۵۰٪)، اسرائیل (۵۹٪)، غنا (۵۰٪) و کنیا (60%). در ۴۱ کشور از ۴۷ کشور، کثرت‌ها خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت هستند. در ۳۲ کشور از ۴۷ کشور، اکثریت خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت هستند. اکثریت در ۷ کشور از ۱۲ کشور عضو ناتو می‌گویند که نیروها باید در اسرع وقت خارج شوند.
نظرسنجی ۲۴ کشوری مرکز تحقیقات پیو در ژوئن ۲۰۰۸ به‌طور مشابه نشان داد که اکثریت یا کثرت‌ها در ۲۱ کشور از ۲۴ کشور از ناتو می‌خواهند که نیروهای خود را در اسرع وقت خارج کند. در ۳ کشور از ۲۴ کشور - ایالات متحده (۵۰٪)، استرالیا (۶۰٪) و بریتانیا (۴۸٪) - افکار عمومی بیشتر به سمت حفظ نیروها در آنجا تا زمانی که وضعیت تثبیت شود متمایل شدند. پس از آن نظرسنجی، دیدگاه‌ها در بریتانیا و استرالیا نیز از افکار عمومی در ایالات متحده متفاوت شده‌است، و اکثریت در بریتانیا و استرالیا اکنون می‌خواهند که نیروهایشان از جنگ به خانه بازگردانده شوند. از میان هفت کشور ناتو که در این نظرسنجی شرکت کردند، هیچ‌یک از اکثریت موافق حفظ نیروهای ناتو تا زمانی که وضعیت تثبیت نشد، نشان ندادند - تنها ایالات متحده به اکثریت (۵۰ درصد) رسید. از شش کشور دیگر ناتو، پنج کشور اکثریت جمعیت خود را داشتند که خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت بودند: اسپانیا (۵۶٪)، فرانسه (۵۴٪)، آلمان (۵۴٪)، لهستان (۶۵٪) و ترکیه. (72%).
بررسی نگرش جهانی پیو ۲۵ کشور در ژوئن۲۰۰۹ ادامه داد که جنگ در اکثر کشورها نامحبوب است، و اکثر مردم خواهان خروج نیروهای آمریکایی و ناتو در اسرع وقت بودند. نظرسنجی جهانی در سال۲۰۰۹ گزارش داد که اکثریت یا کثرت‌ها در ۱۸کشور از ۲۵کشور خواهان خروج نیروهای ناتو از افغانستان در اسرع وقت هستند. (تغییرات از نظرسنجی سال ۲۰۰۸ شامل تانزانیا، آفریقای جنوبی و استرالیا بود که در این نظرسنجی جای خود را به اسرائیل، کنیا، سرزمین‌های فلسطینی و کانادا داده‌اند، و همچنین تغییر در نظرات در هند و نیجریه. در ۴ کشور از ۲۵ کشور اکثریتی وجود داشت که طرفدار حفظ نیروهای ناتو در افغانستان بودند - ایالات متحده (۵۷٪)، اسرائیل (۵۹٪)، کنیا (۵۶٪) و نیجریه (52%). در یکی از ۸ کشور ناتو که در این نظرسنجی شرکت داشتند - ایالات متحده - اکثریت موافق حفظ نیروهای ناتو تا زمانی که وضعیت باثبات شد، وجود داشت. علیرغم درخواست‌های مکرر آمریکا از متحدان ناتو برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان، اکثریت یا کثرت مخالفت با چنین اقدامی در تمام هفت کشور دیگر ناتو مورد بررسی قرار گرفتند: آلمان (۶۳٪ مخالف)، فرانسه (۶۲٪)، لهستان (۵۷٪) کانادا (۵۵٪)، بریتانیا (۵۱٪)، اسپانیا (۵۰٪) و ترکیه (49%).
نظرسنجی ۲۲ کشوری مرکز تحقیقات پیو که در ژوئن ۲۰۱۰ منتشر شد، مجدداً جنگ را در اکثر کشورها منفور می‌دانست. این نظرسنجی نشان داد که اکثریت یا کثرت‌ها در ۱۶ کشور از ۲۲ کشور خواهان خروج نیروهای نظامی «در اسرع وقت» هستند. یک کشور از ۲۲ کشور اکثریتی بود که از حفظ نیروها تا زمانی که وضعیت تثبیت شود (۵۷٪ در کنیا) حمایت می‌کرد.
درحالی که حمایت از جنگ همچنان در ایالات متحده و اسرائیل قوی‌ترین است،Global Citizens More Cautious About Afghan War نظرسنجی‌های اخیر نیز مخالفت رو به رشد در ایالات متحده، از جمله مخالفان اکثریت را نشان می‌دهد.
یک نظرسنجی واشینگتن پست - ای بی سی که در ۱۵ تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که فقط نیمی از آمریکایی‌ها، ۵۱ درصد، فکر می‌کنند جنگ ارزش جنگیدن را دارد، در حالی که تقریباً نیمی، ۴۵ درصد، فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن ندارد. افکار عمومی آمریکا نیز در مورد اینکه آیا ایالات متحده در حال پیشرفت قابل توجهی در جهت پیروزی در جنگ است یا خیر، اختلاف نظر دارند، به طوری که ۴۶ درصد چنین فکر می‌کنند و ۴۲ درصد نه.
یک نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱۶ تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۳ درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۴ درصد از آن حمایت می‌کنند. علاوه بر این دریافت که کثرت آمریکایی‌ها، ۳۴ درصد، به شدت با جنگ مخالف بودند، در حالی که ۲۰ درصد به شدت از آن حمایت کردند. (۱۹٪ دیگر تا حدودی با جنگ مخالف بودند، ۲۰٪ تا حدودی طرفدار آن بودند و ۳٪ نمی‌دانستند یا از پاسخ دادن خودداری می‌کردند)Associated Press – GfK poll, July 16–20, 2009
یک نظرسنجی وابسته به سی ان آن که از ۳۱ ژوئیه تا ۳ اوت ۲۰۰۹ انجام شد همچنین نشان داد که اکثر آمریکایی‌ها اکنون با جنگ مخالفند. ۵۴ درصد آمریکایی‌ها گفتند که مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۱ درصد از آن حمایت کردند.
پس از انتخابات ۲۰ اوت۲۰۰۹ در افغانستان که با فقدان گسترده امنیت و تقلب گسترده و پایان دادن به دو ماه مرگبار برای سربازان آمریکایی در جنگ ۸ساله مشخص شد، نظرسنجی سی ان ان از ۲۸ تا ۳۱اوت انجام شد. سال ۲۰۰۹ بالاترین سطح مخالفت با جنگ را ثبت کرد که نظرسنجی تاکنون دیده‌است. اکثریت ۵۷ درصد آمریکایی‌ها اکنون مخالف جنگ در افغانستان هستند، در حالی که ۴۲ درصد هنوز از آن حمایت می‌کنند.CNN – Opinion Research poll August 28–31, 2009
نظرسنجی واشینگتن پست ای بی سی نیوز که در ۱۰ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۹ انجام شد، گزارش داد:
این نظرسنجی نشان داد که کثرت ۴۲درصد از آمریکایی‌ها اکنون خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان هستند و ۲۶درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که باید نیروهای بیشتری به افغانستان اعزام شوند.
نظرسنجی سی ان آن که از ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که مخالفت آمریکا با جنگ به بالاترین حد خود رسیده‌است، در حالی که حمایت آمریکا از جنگ به پایین‌ترین حد خود رسیده‌است. اکثریت ۵۸ درصد آمریکایی‌ها اکنون مخالف جنگ هستند، در حالی که ۳۹ درصد از آن حمایت می‌کنند.
کیتینگ هالند، مدیر نظرسنجی سی ان ان، مشاهده کرد که:
او خاطرنشان کرد که حمایت از جنگ در عراق ابتدا در ژوئن۲۰۰۵ به ۳۹درصد کاهش یافت و سپس از آن زمان به‌طور کلی در حد پایین تا اواسط دهه ۳۰ باقی ماند.
نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱ تا ۵ اکتبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۷درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند که ۴درصد نسبت به ژوئیه افزایش یافته‌است، در حالی که ۴۰درصد طرفدار جنگ هستند که ۴ درصد نسبت به ژوئیه کاهش یافته‌است.AP-GfK poll conducted October 1–5, 2009
نظرسنجی سی ان آن که از ۳۰ اکتبر تا ۱ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۸٪آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۰٪ از آن حمایت می‌کنند. اکثریت ۵۶درصد از آمریکایی‌ها نیز با اعزام بیشتر نیروهای آمریکایی مخالف هستند، در حالی که ۴۲درصد موافق انجام این کار هستند.Most Americans oppose Afghanistan troop boost: poll
نظرسنجی پیو که از ۲۸ اکتبر تا ۸ نوامبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۹٪ آمریکایی‌ها با اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی مخالف هستند: ۴۰٪ از آمریکایی‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی هستند و ۱۹٪ خواهان تعداد نیروها بدون تغییر هستند..۳۲درصد از اعزام نیروهای آمریکایی بیشتر حمایت می‌کنند.
نظرسنجی گالوپ که در ۵ تا ۸ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۱ درصد آمریکایی‌ها با اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی مخالف هستند: ۴۴ درصد از آمریکایی‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی هستند و ۷ درصد خواهان حفظ این تعداد هستند.
نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۵ تا ۹ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، دوباره نشان داد که اکثریت ۵۷ درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۳۹ درصد از آن حمایت می‌کنند.Associated Press – GfK poll conducted November 5–9, 2009
نظرسنجی ای‌بی‌سی نیوز / واشینگتن پست که در ۱۲ تا ۱۵ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۲درصد آمریکایی‌ها اکنون می‌گویند که جنگ ارزش جنگیدن را ندارد، که در مقابل سؤال نظرسنجی که اولین بار در سال۲۰۰۷ پرسیده شد، یک اوج جدید است و ۴۴درصد می‌گویند. ارزش جنگیدن را دارد. اکثریت ۷۶درصد آمریکایی‌ها احساس نمی‌کنند که عقب‌نشینی خطر تروریسم را در ایالات متحده افزایش می‌دهد در حالی که ۲۳ درصد احساس می‌کنند که این امر باعث افزایش خطر تروریسم می‌شود.Majority in US see Afghan war not worth cost: poll ABC News / Washington Post poll conducted November 12–15, 2009
نظرسنجی سی ان آن که از ۱۶ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۵ درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۳ درصد از آن حمایت می‌کنند.CNN / Opinion Research poll conducted January 22–24, 2010
نظرسنجی آسوشیتدپرس که در ۱۲ تا ۱۷ ژانویه ۲۰۱۰ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۴ درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند، در حالی که ۴۳ درصد از آن حمایت می‌کنند. کثرت آمریکایی‌ها، ۳۲ درصد، «به شدت مخالف» جنگ هستند، در حالی که ۱۸ درصد «به شدت موافق» جنگ هستند. اکثریت ۵۵ درصد آمریکایی‌ها با اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی مخالف هستند، در حالی که ۴۱ درصد از انجام این کار حمایت می‌کنند. کثرت ۳۴ درصد از آمریکایی‌ها «به شدت مخالف» اعزام نیروهای بیشتر هستند، در حالی که ۱۷ درصد «به شدت موافق» این کار هستند.
نظرسنجی ای‌بی‌سی نیوز / واشینگتن پست که در ۲۲ تا ۲۵ آوریل۲۰۱۰ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۲درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن را نداشته‌است، و کثرت ۳۸درصد آمریکایی‌ها «به شدت» فکر می‌کنند که ارزش جنگیدن را نداشته‌است. ۴۵ درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگی که در حال انجام است ارزش جنگیدن را داشته‌است و ۲۶درصد آمریکایی‌ها به شدت چنین احساسی دارند.
نظرسنجی سی ان آن که در ۲۱ تا ۲۳ مه ۲۰۱۰ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۶ درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ کشورشان هستند، در حالی که ۴۲ درصد از آن حمایت می‌کنند.
نظرسنجی ای‌بی‌سی نیوز/واشینگتن پست که در ۳ تا ۶ ژوئن۲۰۱۰ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۳درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن را نداشته‌است و ۴۱درصد آمریکایی‌ها «به شدت» فکر می‌کنند که ارزش جنگیدن را نداشته‌است. ۴۴ درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگی که انجام می‌شود ارزش جنگیدن را داشته‌است، و ۲۶ درصد آمریکایی‌ها به شدت چنین احساسی دارند.
نظرسنجی ای بی سی نیوز / واشینگتن پست که از ۷ تا ۱۱ ژوئیه۲۰۱۰ انجام شد نشان داد که ۷۶درصد از آمریکایی‌ها می‌خواهند خروج نیروها را تا تابستان آینده یا زودتر آغاز کنند: ۴۵درصد طرح اوباما برای شروع خروج نیروها تا تابستان آینده را «درست» می‌دانند. ۳۱درصد دیگر خواستار شروع زودتر برداشت هستند. ۱۸درصد فکر می‌کنند که برداشت باید دیرتر شروع شود. اکثریت ۵۳درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن را نداشته‌است، با کثرت ۳۸درصد آمریکایی‌ها «به شدت» چنین احساسی دارند. این نظرسنجی گزارش داد که حمایت از جنگ در ایالات متحده به پایین‌ترین حد خود رسیده‌است: ۴۳درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن داشته‌است، که به شدت از پایان سال قبل کاهش یافته‌است، و کمترین میزان از زمان طرح سؤال در فوریه۲۰۰۷ است.
نظرسنجی سی‌بی‌اس نیوز که از ۹ تا ۱۲ ژوئیه۲۰۱۰ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۸درصد آمریکایی‌ها خواهان خروج نیروهایشان از جنگ در یک یا دو سال آینده هستند و ۳۵درصد نیز مایلند که سربازان آمریکایی بیش از دو سال دیگر بمانند.. یک سوم، ۳۳درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند تعداد زیادی از نیروهای آمریکایی باید در کمتر از یک سال خارج شوند، ۲۳درصد دیگر فکر می‌کنند که باید ظرف یک یا دو سال انجام شود، و ۲درصد خواهان خروج فوری هستند. ۲۶درصد از آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که نیروهای آمریکایی باید تا زمانی که طول می‌کشد باقی بمانند، ۷درصد فکر می‌کنند که باید دو تا پنج سال دیگر بمانند، و ۲ درصد فکر می‌کنند که باید پنج تا ده سال دیگر بمانند.
نظرسنجی سی ان آن که در ۶ تا ۱۰ اوت ۲۰۱۰ انجام شد، مخالفت مردم آمریکا با جنگ را در بالاترین حد خود نشان داد. اکثریت ۶۲ درصد از آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند که بالاترین سطح از زمان طرح سؤال در نظرسنجی در سال ۲۰۰۶ است، در حالی که ۳۷ درصد طرفدار جنگ بودند که پایین‌ترین رقم در تاریخ است.
نظرسنجی سی ان آن که در ۱۷ تا ۱۹ دسامبر۲۰۱۰ انجام شد، دوباره نشان داد که مخالفت مردم آمریکا با جنگ به بالاترین حد خود رسیده‌است. اکثریت ۶۳درصد آمریکایی‌ها مخالف جنگ هستند که بالاترین سطح از زمان طرح سؤال نظرسنجی در سال۲۰۰۶ است، در حالی که ۳۵درصد از جنگ حمایت می‌کنند، که دوباره پایین‌ترین سطح تاریخ است.CNN / Opinion Research poll was conducted December 17–19, 2010
همچنین در نظرسنجی ای بی سی نیوز و واشینگتن پست در دسامبر ۲۰۱۰، مخالفت مردم آمریکا با جنگ به بالاترین حد خود رسید. ۶۰ درصد اکثریت آمریکایی‌ها می‌گویند که جنگ ارزش جنگیدن را نداشته‌است، در حالی که ۳۴ درصد می‌گویند که دارد، یک رکورد جدید از حمایت از جنگ. عدم محبوبیت جنگ اکنون به سطحی رسیده‌است که برای جنگ در عراق دیده می‌شود. ۸۱ درصد از آمریکایی‌ها می‌خواهند خروج نیروهای نظامی آمریکا ظرف چند ماه آغاز شود - یا در تابستان ۲۰۱۱ همان‌طور که پرزیدنت اوباما وعده داده بود یا حتی زودتر از آن.
در ژانویه ۲۰۱۱، نظرسنجی یو اس ای تودی / گالوپ در ۱۴ تا ۱۶ژانویه گزارش داد که اکثریت ۷۲ درصد آمریکایی‌ها خواهان تسریع خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان - از جمله اکثریت در سه گروه سیاسی - هستند در حالی که ۲۵ درصد مخالف هستند. شایان ذکر است، کثرت آمریکایی‌ها، ۴۱ درصد، «به شدت» موافق تسریع خروج هستند، در حالی که ۶ درصد «به شدت» با انجام این کار مخالف هستند.
در مارس۲۰۱۱، نظرسنجی واشینگتن پست / ای‌بی‌سی نیوز در ۱۰ تا ۱۳مارس گزارش داد که اکثریت ۶۴درصد آمریکایی‌ها می‌گویند که جنگ دیگر ارزش جنگیدن را ندارد - بالاترین سطح مخالفت آمریکا با جنگ که با نظرسنجی اندازه‌گیری شد در حالی که ۳۱ درصد بودند که فکر می‌کردند که این پایین‌ترین سطح پشتیبانی تا به امروز است. تقریباً سه چهارم آمریکایی‌ها، یعنی ۷۳ درصد، از پرزیدنت اوباما می‌خواهند که «تعداد قابل‌توجهی» از نیروهای خود را در تابستان امسال خارج کند – در حالی که ۲۱ درصد اینطور نیستند. تقریباً نیمی از آمریکایی‌ها، ۴۹ درصد، «به شدت» فکر می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن ندارد، در حالی که ۱۷ درصد به شدت فکر می‌کنند که ارزش جنگیدن دارد.
پس از کشته شدن اسامه بن لادن، نظرسنجی یو اس آ تودی/گالوپ در ۵ تا ۸ مه۲۰۱۱ گزارش داد که اکثریت ۵۹درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که ایالات متحده کار خود را به پایان رسانده‌است و نیروهایش باید به خانه بازگردانده شوند. ۳۶ درصد مخالف بودند و هیچ‌یک از گروه‌های جمعیتی عمده اکثریتی نداشتند که طرفدار حفظ نیروهای نظامی ایالات متحده در افغانستان باشند.Poll: With bin Laden dead, is it time to end war? The USA Today / Gallup poll was conducted May 5–8, 2011.
نظرسنجی آسوشیتدپرس که در ۵ تا ۹ مه۲۰۱۱ انجام شد، گزارش داد که اکثریت ۵۹درصد از آمریکایی‌ها با جنگ مخالف هستند و ۳۲ درصد از آمریکایی‌ها به شدت با آن مخالف هستند. ۳۷درصد از آمریکایی‌ها طرفدار جنگ بودند که کمترین سطح حمایت تا به امروز است. اکثریت ۸۰درصد آمریکایی‌ها تصمیم رئیس‌جمهور باراک اوباما برای پایان دادن به تمام عملیات‌های جنگی ایالات متحده تا سال۲۰۱۴ و آغاز خروج نیروها در ماه ژوئیه را تأیید می‌کنند و ۵۲درصد نیز به شدت پایان عملیات جنگی را تأیید می‌کنند. ۱۵٪مخالف، با ۸٪ «به شدت» مخالفت کردند. اکثریت ۸۳درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که سرعت اعلام‌شده عقب‌نشینی تقریباً درست است یا خیلی کند است، در حالی که ۱۵درصد فکر می‌کنند خیلی سریع است.AP-GfK Poll – May 5th – May 9th Full Topline
نظرسنجی سی‌بی‌اس نیوز/نیویورک تایمز در ۲۴ تا ۲۸ ژوئن۲۰۱۱ گزارش داد که اکثریت ۵۸درصد آمریکایی‌ها با دخالت نظامی آمریکا در افغانستان مخالف هستند - بالاترین سطح مخالفی که تاکنون در نظرسنجی ثبت شده‌است در حالی که ۳۵درصد فکر می‌کنند که ایالات متحده در حال انجام این کار است. «کار درست» در مبارزه با جنگ آن. ۷۹درصد از آمریکایی‌ها خروج اعلام شده همه نیروهای آمریکایی تا پایان سال۲۰۱۴ را تأیید می‌کنند، در حالی که ۵۹درصد از آمریکایی‌ها خواهان خروج بیش از یک سوم از کل نیروهای آمریکایی در سال آینده، تا پایان تابستان۲۰۱۲ هستند. در مجموع، ۸۵ درصد از آمریکایی‌ها - از جمله ۷۵درصد جمهوری خواهان خروج حداقل یک سوم از نیروهای آمریکایی در سال آینده، تا پایان تابستان۲۰۱۲ هستند.
در ژانویه۲۰۱۳، گروه تحقیقات رسانه‌ها و افکار عمومی گزارش داد که اکثر آمریکایی‌ها خواهان خروج ایالات متحده از افغانستان هستند: ۳۷٪فکر می‌کنند که ایالات متحده باید نیروهای خود را به تدریج خارج کند، در حالی که ۳۰٫۲٪ می‌گویند ایالات متحده باید فوراً خارج شود.
نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در دهمین سالگرد تهاجم آمریکا منتشر شد، گزارش داد که اکثریت ۵۲ درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کنند که با توجه به هزینه‌ها در مقابل منافع برای ایالات متحده، جنگ ارزش جنگیدن را نداشته‌است، در حالی که ۴۱ درصد فکر می‌کنند که ارزش جنگیدن را داشته‌است..War and Sacrifice in the Post-9/11 Era, p.112.7 The Pew Research Center poll was conducted July 28 – September 15, 2011.
دوگانگی بین جمهوری خواهان و دموکرات‌ها نیز وجود دارد. نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱۶ تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۶۶ درصد جمهوری خواهان طرفدار جنگ هستند، در حالی که ۲۶ درصد از دموکرات‌ها موافق هستند.
نظرسنجی سی ان آن که از ۳۱ ژوئیه تا ۳ اوت ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که تقریباً دو سوم جمهوری‌خواهان از جنگ حمایت می‌کنند، در حالی که سه چهارم دموکرات‌ها مخالف جنگ هستند. کیتینگ هالند، مدیر نظرسنجی سی ان ان گفت:
یک نظرسنجی ای بی سی نیوز-واشینگتن پست که در ۱۳ تا ۱۷ اوت۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۷۸٪از جمهوری خواهان محافظه کار فکر می‌کنند جنگ ارزش جنگیدن را دارد، در حالی که ۲۲٪از دموکرات‌های لیبرال این کار را می‌کنند. ۶۵ درصد جمهوری‌خواهان محافظه‌کار نیز فکر می‌کنند که آمریکا برنده جنگ است. ۶۴ درصد از لیبرال دموکرات‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی هستند، در حالی که ۲۲ درصد از جمهوری خواهان محافظه کار این کار را انجام می‌دهند.ABC News – Washington Post poll August 13–17, 2009
نظرسنجی آی پست که در ۲۷ تا ۳۱ اوت۲۰۰۹ انجام شد، گزارش داد که ۶۶٪از دموکرات‌ها و ۶۷٪از مستقل‌ها با اعزام بیشتر نیروهای آمریکایی مخالف هستند. در یک گروه اکثریت موافق اعزام نیروهای بیشتر بودند و ۵۲درصد از جمهوریخواهان طرفدار تشدید بیشتر تنش بودند.
نظرسنجی سی ان ان که در ۲۸ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۹ انجام شد، دوباره نشان داد که بیشتر حمایت از جنگ از جانب جمهوریخواهان است. از هر ده جمهوری‌خواه هفت نفر از جنگ حمایت می‌کنند، در حالی که تقریباً سه چهارم دموکرات‌ها و ۵۷ درصد از مستقل‌ها مخالف جنگ هستند.
نظرسنجی واشینگتن پست – ای‌بی‌سی نیوز که در ۱۰تا۱۲ سپتامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۶درصد دموکرات‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی هستند، در حالی که کثرت ۳۹درصد از جمهوری‌خواهان خواهان اعزام نیروهای بیشتر به جنگ هستند. ۱۷ درصد از دموکرات‌ها از اعزام نیروهای بیشتر حمایت می‌کنند. این نظرسنجی همچنین گزارش داد که اکثریت ۵۹ درصد دموکرات‌ها فکر می‌کنند که «جنگ علیه تروریسم» بدون پیروزی می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد، در حالی که اکثریت ۶۶ درصد جمهوری‌خواهان معتقدند که برای پیروزی در «جنگ علیه تروریسم» باید در جنگ پیروز شد.
نظرسنجی سی ان آن که از ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۲۳ درصد دموکرات‌ها و ۳۹ درصد مستقل‌ها از جنگ حمایت می‌کنند، در حالی که اکثریت ۶۲ درصد جمهوری خواهان از جنگ حمایت می‌کنند. اکثریت ۷۵ درصد دموکرات‌ها مخالف جنگ هستند.Amy Goodman: U.S. must not become the evil it deplores
نظرسنجی یو اس ای تودی / گالوپ که در ۲۲ تا ۲۳ سپتامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۶۲درصد دموکرات‌ها با اعزام بیشتر نیروهای آمریکایی مخالف هستند، در حالی که اکثریت ۶۳درصد جمهوری خواهان با اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی موافق هستند. اکثریت ۵۳درصد دموکرات‌ها خواهان آغاز خروج نیروهای آمریکایی هستند، در حالی که ۲۴درصد جمهوری خواهان خواهان آغاز خروج هستند. ۳۰ درصد از دموکرات‌ها از اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی حمایت می‌کنند. تقریباً نیمی، ۴۹درصد از مستقل‌ها با اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی مخالف هستند و ۴۳درصد از مستقل‌ها نیز خواهان آغاز خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان هستند.
نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در ۱۰ تا ۱۵ سپتامبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۵۶درصد از دموکرات‌ها خواهان خروج نیروهای ناتو در اسرع وقت هستند، در حالی که در مقابل، ۷۱درصد از جمهوری‌خواهان طرفدار حفظ آنها هستند. تقریباً دو بر یک، ۵۵درصد به ۲۹درصد، جمهوری خواهان نیز فکر می‌کردند که ایالات متحده به جای از دست دادن زمین در شکست نظامی طالبان، در حال پیشرفت است. از میان دموکرات‌ها و مستقل‌ها به ترتیب ۴۶درصد و ۴۹درصد گفتند که ایالات متحده در شکست نظامی طالبان در حال از دست دادن موقعیت خود است.Pew Research Center September 10–15, 2009 poll topline
نظرسنجی آسوشیتدپرس که از ۱ تا ۵ اکتبر۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که اکثریت ۵۷درصد دموکرات‌ها مخالف اعزام نیروهای بیشتر هستند، در حالی که، از سوی دیگر، اکثریت ۶۹درصد جمهوری خواهان طرفدار اعزام نیروهای بیشتر به آنجا هستند.
نظرسنجی کلاروس که از ۱ تا ۴ اکتبر ۲۰۰۹ انجام شد، نشان داد که ۱۷ درصد از دموکرات‌ها از اعزام نیروهای بیشتر حمایت می‌کنند. اکثریت ۶۱ درصد دموکرات‌ها می‌خواهند «تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان را کاهش دهند و شروع به خروج کنند». اکثریت ۵۴ درصد جمهوری خواهان طرفدار اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی هستند. ران فاوشو، رئیس گروه تحقیقاتی کلاروس، گفت:
در نظرسنجی یو اس آ تودی/گالوپ که در ۶ اکتبر۲۰۰۹ انجام شد، ۵۹درصد از دموکرات‌ها و ۵۰درصد از مستقل‌ها با اعزام نیروهای بیشتر مخالف بودند، در حالی که ۷۳ درصد از جمهوری‌خواهان طرفدار اعزام نیروهای بیشتر بودند. نیمی، ۵۰ درصد از دموکرات‌ها می‌خواستند پرزیدنت اوباما شروع به خروج نیروهای آمریکایی کند، در حالی که ۱۸ درصد از جمهوری خواهان این را می‌خواستند.
در نظرسنجی سی‌بی‌اس نیوز که از ۵ تا ۸ اکتبر ۲۰۰۹ انجام شد، اکثریت ۵۲درصد دموکرات‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی بودند، در حالی که اکثریت ۵۷درصد جمهوری‌خواهان خواهان افزایش تعداد نیروهای آمریکایی بودند. ۲۷درصد از دموکرات‌ها از اعزام نیروهای بیشتر حمایت می‌کنند. اکثریت ۷۶درصد جمهوری خواهان فکر می‌کنند که ایالات متحده با جنگیدن در جنگ کار درستی انجام می‌دهد، در حالی که از سوی دیگر، ۴۹درصد از دموکرات‌ها معتقدند که ایالات متحده نباید درگیر این جنگ باشد.CBS News poll conducted October 5–8, 2009
در نظرسنجی ای‌بی‌سی نیوز /واشینگتن پست که از ۱۵ تا ۱۸ اکتبر۲۰۰۹ انجام شد، اکثریت ۶۰ درصد دموکرات‌ها با اعزام بیشتر نیروهای آمریکایی مخالف بودند، در حالی که اکثریت ۶۹ درصد جمهوری‌خواهان از اعزام نیروهای بیشتر حمایت کردند. ۳۶ درصد از دموکرات‌ها احساس می‌کردند که جنگ ارزش جنگیدن دارد، در حالی که ۷۱ درصد از جمهوری خواهان این کار را می‌کردند.ABC News poll conducted October 15–18, 2009
در نظرسنجی پیو که از ۲۸ اکتبر تا ۸ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، اکثریت ۷۰درصد دموکرات‌ها مخالف اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی هستند، در حالی که ۴۸ درصد از جمهوری خواهان طرفدار اعزام نیروهای بیشتر به آنجا هستند. کثرت ۵۰درصد از دموکرات‌ها خواهان کاهش تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان هستند، در حالی که ۲۵ درصد از جمهوری خواهان نیز همین کار را کردند.
در نظرسنجی گالوپ که از ۵ تا ۸ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، اکثریت ۶۶درصد دموکرات‌ها مخالف اعزام نیروهای بیشتر آمریکایی هستند، در حالی که ۶۳درصد از جمهوری خواهان خواهان اعزام نیروهای بیشتر هستند. اکثریت ۶۰درصد دموکرات‌ها از پرزیدنت اوباما می‌خواهند که در واقع شروع به کاهش تعداد نیروهای آمریکایی کند. ۲۶درصد از جمهوریخواهان خواهان آغاز کاهش نیروها بودند. گالوپ اشاره کرد:
در نظرسنجی ای‌بی‌سی نیوز / واشینگتن پست که در ۱۲ تا ۱۵ نوامبر۲۰۰۹ انجام شد، شکاف سیاسی در ایالات متحده بر سر جنگ ادامه یافت: اکثریت ۶۶درصد دموکرات‌ها می‌گویند که جنگ ارزش جنگیدن را ندارد، با تقریباً نیمی از دموکرات‌ها، ۴۸ درصد. به شدت احساس می‌کنند که جنگ ارزش جنگیدن را ندارد، در حالی که، از سوی دیگر، اکثریت ۶۰درصد جمهوری خواهان می‌گویند که ارزش جنگیدن را دارد، در حالی که ۴۳درصد جمهوری خواهان به شدت احساس می‌کنند که ارزش جنگیدن دارد.
نظرسنجی سی ان آن که در ۲۱ تا ۲۳ مه۲۰۱۰ انجام شد، خاطرنشان کرد که جنگ در میان جمهوری‌خواهان محبوبیت داشت و اکثریت دو سوم آنها طرفدار ادامه جنگ بودند. ۲۷درصد از دموکرات‌ها از جنگ حمایت کردند و در میان مستقل‌ها حمایت به ۴۰درصد کاهش یافته‌است.
نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که در ژوئن۲۰۱۰ منتشر شد همچنین به تفاوت حزبی مهم اشاره کرد و نشان داد که تقریباً دو سوم، یعنی اکثریت ۶۵درصدی جمهوری خواهان خواهان ادامه حفظ نیروهای نظامی به‌طور نامحدود در افغانستان هستند، در حالی که ۳۶ درصد از دموکرات‌ها از این امر حمایت کردند.