moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعد از بازدید از چشمه‌ها و موزه‌ها میتوانید به کاخ آبی فیروزه نیز سری بزنید که از بسیار زیبا و منحصر به فرد میباشد. کاخ فیروزه درست در ناحیه‌ای قرار دارد که پارک آب معدنی وجود دارد. آن چیز که باعث میشود این کاخ بسیار مورد توجه ایرانیان واقع شود این میباشد که در سال ۱۸۹۲ توسط سفر ایران ساخته شده است. معماری کاخ فیروزه تلفیق و ترکیبی است از معماری سنتی ایرانی، گرجی و حتی اروپایی.
پارک آب معدنی (Mineral Water Park) : به محض ورود به پارک ممکن است احساس مدرن بودن به پارک را داشته باشید، اما اشتباه نکنید، چرا که این پارک در میان قرن ۱۹ میلادی ساخته شده است. بیشتر بازدیدکنندگان پارک به منظور پر کردن شیشه هایشان از آب های گرم معدنی، به این مکان زیبا می آیند. در پارک ۴ شیر آب یا همان فلکه آب برای این منظور تعبیه شده است. این شیرهای آب در نزدیکی اولین چاه کشف شده در شهر قرار دارند. در پارک آب معدنی، چندین مجسمه و آبشار برای بازدید وجود دارند.
فیروزه از زیباترین بناهای تاریخی شهر بورجومی است که در ورودی پارک آب معدنی قرار گرفته است. این کاخ در سال ۱۸۹۲ توسط سفیر ایران ساخته شد. این اثر یک بنای تاریخی فرهنگی خاص است. ساختمان ترکیبی از سازه های ایرانی، گرجستانی و اروپایی است.
کاخ رومانف قرن ۱۹ ساخته شد. درون کاخ تبدیل به نمایشگاهی شده است که شامل اجناس یونیکی مانند: میزی که ناپلئون به رومانوف هدیه داد، مبل هایی که هدیه پادشاه ایران بود و میز دست سازی که پیتر امپراطوری روسیه نوشته هایی رویش هک شده است. یک میز بیلیارد نیز در اتاق مخصوص بازی وجود دارد.
هنگام ورود به پارک ممکن است احساس مدرن بودن به شما دست بدهد اما اشتباه نکنید. این پارک در میان قرن ۱۹ میلادی ساخته شده است. بیشتر بازدید کنندگان پارک به اینجا می آیند تا بطری هایشان را پر از آب های گرم معدنی کنند. در پارک چهار شیر آب بدین منظور تعبیه شده است. این شیرها در نزدیکی اولین چاه کشف شده در شهر قرار دارند. در پارک چندین مجسمه و آبشار نیز برای دیدن وجود دارند.
شهرت اصلی شهر بورجومی به خاطر داشتن چندین چشمه آب معنی است که در فصل بهار پراز آب می شوند. آب معدنی معروف بورجومی که خواص درمانی نیز دارد به بیش از سی کشور جهان صادر می شود. اما آب های معدنی تنها دلیل سفر به این شهر نیستند بلکه محل قرار گرفتن آن بی نهایت زیباست. جنگل هایی سرسبز با درختان کاج سر به فلک کشیده که کوه های قفقاز دور آن ها، پیچیده شده اند.
ساختمان موزه به سبک گوتیک در سال ۱۸۹۰ ساخته شده است. درون موزه می توانید مجموعه ای از سلاح های برنزی مربوط به سال ها پیش از میلاد مسیح را ببینید. همچنین مجموعه عظیمی از سکه های رایج از قرن ۵ قبل از میلاد تا قرن ۱۰ میلادی، وسایل شخصی ساکنین خانه رومانف ها ظروف اروپایی و شرقی، اسلحه، نقاشی و آثار گرافیک را در کنار نمونه ای از دیدنی های طبیعی مانند فسیل درختان ببینید.
موزه تاریخ محلی (Museum Of Local History) : ساختمان موزه به سبک گوتیک، در سال ۱۸۹۰ بنا شده است. درون موزه می توانید مجموعه ای از سلاح های برنزی مرتبط با سال ها قبل از میلاد مسیح را مشاهده کنید. همچنین مجموعه عظیمی از سکه های رایج از قرن ۵ قبل از میلاد الی قرن ۱۰ میلادی، وسایل شخصی ساکنین خانه رومانف ها ظروف اروپایی و شرقی، اسلحه، آثار گرافیکی و نقاشی را در کنار نمونه ای از جاذبه های طبیعی، همانند فسیل درختان ببینید.
صومعه زارما (Zarma Monastery) : کلیسا و برج ناقوس زارما در قرن ۱۳ میلادی ساخته شده اند و متعلق به مسیحیان اورتودوکس قرون وسطی هستند. این امکان یکی از مهمترین نهادهای تاریخی در توسعه علمی فرهنگی منطقه است. نمای صومعه دارای دکوراسیون کاملی است و داخل آن تماماً نقاشی شده است. به غیر از نقاشی های مذهبی، چندین نقاشی پرتره از خانواده ژاکیل در قرن ۱۴ میلادی در این مکان وجود دارد. بعد از فتح منطقه توسط عثمانی ها در قرن ۱۶ میلادی، این صومعه متروکه و تقریباً نابود شد و تا اوایل قرن بیستم این وضعیت ادامه پیدا کرد. تا اینکه صومعه بازسازی شد. به هر حال برخی از ویژگی های منحصربه فرد و خاص آن در این اتفاقات و طی این جریانات از بین رفتند.
قلعه گرجی (Gogia’s Castle) : این قلعه که در شمال غربی شهر بورجومی قرار دارد و حوالی قرن ۱۴ میلادی ساخته شده است، متعلق به حکمرانان بورجومی لردهای فتودالی بوده است. این بنای تاریخی و بسیار زیبا امروزه Gogia Avalishvili نام دارد که از نام حکمرانان بورجومی لردهای فتودالی گرفته شده است.
یرم اس. تولوکیان (; زاده – درگذشته ) دانشمند در زمینه بود. استاد مهندسی مکانیک و مدیر مرکز تحقیقات فیزیک خورشیدی (در حال حاضر به عنوان CINDAS شناخته می‌شود) این داده‌ها در دانشگاه پردو در غرب لافایت، ایندیانا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و منحنی آنها در هزاران مواد ترکیب شده‌است. اهمیت داشتن داده‌ها در یک دیاگرام ریشه‌یابی شده‌است. تولوکیان در جهان باعنوان مخترع فیزیک حرارتی شناخته می‌شود ونام او مترادف با موضوعات مربوط به به ترموفیزیک است
حیوان‌هراسی یا زوفوبیا رده ای از هراس‌های ویژه از جانوران خاص،Nandor Fodor, Frank Gaynor, "Freud: Dictionary of Psychoanalysis", 2004: (initial publ. 1950), article "Zoophobia, infantile", pp. 205-206 یا ترس غیرمنطقی یا به صورت ساده‌تر نفرت از جانوران غیر انسان است. برای نمونه می‌توان به عنکبوت‌هراسی، ترس از پرندگان یا زنبورها اشاره کرد (فهرست هراس‌ها).
زیگموند فروید گفته‌است که ترس از حیوانات یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها در میان کودکان است. حیوان‌هراسی مربوط به جانوران خطرناک یا ترسناک نیست برای نمونه ترس از گرگ، دینگو یا کایوت در ردهٔ حیوان‌هراسی قرار نمی‌گیرد.
بنای آزادسازی صلح‌آمیز تبت () واقع در میدان پوتالا در شهر لهاسا در منطقه خودگردان تبت و خارج از بناهای تحت حمایت میراث جهانی است.Décision-25COM X.B-Ensemble historique du Palais du Potala, Lhasa (extension pour inclure la zone de Norbulingka (Chine)), 2001:
این بنا برای یادبود آنچه چین نام آنرا آزادسازی صلح‌آمیز تبت توسط ارتش آزادی‌بخش خلق می‌نامد، یعنی اخراج «نیروهای امپریالیستی» از تبت و متحد کردن سرزمین اصلی چین و همچنین توسعه اجتماعی و اقتصادی تبت از آن به بعد، ساخته شده‌است.Pour Zhu Weiqun, directeur adjoint permanent du Département de Travail du Front uni du Comité central du Parti communiste chinois (PCC), " la Libération pacifique du Tibet a achevé la libération et l'unification de la Chine continentale et constitué une victoire sur les forces impérialistes et quelques membres de l'élite tibétaine qui voulaient arracher le Tibet à la Chine " (source: Peaceful Liberation Ushers in a New Era , "Beijing Review", July 25, 2011:
این بنا که توسط استاد کیکانگ از دانشگاه جنوب شرقی ۳ طراحی شده، به ارتفاع ۳۷ متر و کاملاً از بتن ساخته شده‌است و طرحی نمادین از قله کومولونگما (قله اورست) می‌باشد. اسم این بنا به زبان سنتی توسط رئیس‌جمهور اسبق جیانگ زمین نوشته شده و نوشته دیگری در باب اخراج نیروهای امپریالیستی از تبت در سال ۱۹۵۱ و پیشرفتهای اجتماعی و اقتصادی بعد از آن سخن می‌گوید. Introduction to the Tibet's Peaceful Liberation Monument .
سنگ اول این بنا در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۱ توسط هو جینتائو معاون رئیس‌جمهوری خلق چین در آن دوران گذاشته شده‌است. پرده‌برداری از این بنا در تاریخ ۲۲ می ۲۰۰۲ صورت گرفت. Monument to Tibet Peaceful Liberation Unveiled , "China Tibet Tourism Bureau", 21-12-2007:
در همان تاریخ، دولت در تبعید تبت اعلام کرد که این بنا «علیرغم مخالفت مردم تبت» ساخته شده و یادآور «تحقیر یومیه مردم تبت» می‌باشد. به گفته کیت ساندرز مدیر روابط عمومی انجمن فعالیتهای بین‌المللی برای تبت، ساخت این بنا در منطقه‌ای به این حساسی بیانگر اراده ارسال پیامی قوی از دستگاه حکومتی چین در این منطقه به مردم تبت می‌باشد. Monument Erected to Commemorate Tibet Liberation, "peopledaily.com.cn", Thursday, May 23, 2002:
سرینگ وئزر شاعر و نویسنده چینی با اصلیت تبتی می‌گوید این بنا که وی آنرا یک موشک می‌خواند، می‌خواهد «نمادی از قله اورست» باشد ولی به هیچ عنوان نمادی از زیبایی نیست (...) سربازانی که از این میدان حفاظت به عمل می‌آورند هشدار معنی‌دارتری هستند که اوضاع آشفته کنونی پوتالا و تبت را تشدید می‌کند.
جایزه مرکز پزشکی آلبانی برای پژوهش‌های پزشکی و بیوپزشکی ()Albany Medical Center Prize دومین جایزهٔ پزشکی ارائه‌شده در ایالات متحده آمریکا به‌لحاظ ارزش مالی است که در زمینهٔ تحقیقات پزشکی توسط مرکز پزشکی آلبانی واقع در شهر آلبانی، نیویورک اهدا می‌شود. در سرتاسر جهان نیز، این جایزهٔ از لحاظ مالی، چهارمین جایزهٔ ارزشمند است (پس از جایزه بریکترو در علوم زیستی به مبلغ $۳ میلیون دلار، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی به مبلغ $۱٫۲ میلیون دلار و جایزه شا به مبلغ $۱ میلیون دلار).Shaw Prize in Life Science and Medicine
این جایزهٔ $۵۰۰٬۰۰۰ دلاری، همه ساله به دانشمندان، پزشکان یا گروه‌هایی اعطا می‌شود که کارهایشان منجر به پیشرفت قابل‌توجه در حوزه‌های سلامت و تحقیقات پزشکی و بهبود رسیدگی به بیماران شده باشد.
بنیان‌گذار این جایزه که اهدای آن از سال ۲۰۰۱ میلادی آغاز شد، بازرگان و نیکوکار آمریکایی موریس سیلورمن بود.
جایزه پرل مایستر گرینگارد () جایزه‌ای است که از سال ۲۰۰۴ میلادیDreifus, Claudia, "He Turned His Nobel Into a Prize for Women," "New York Times". Retrieved on September 26, 2006. توسط دانشگاه راکفلر به بانوان زیست‌شناس اهدا می‌شود.Pearl Meister Greengard Prize website , The Rockefeller University.
بنیان‌گذار این جایزه پال گرینگارد و همسرش اورزولا فون رایدینگسوارد بودند که آنرا جهت گرامیداشت مادرِ پال گرینگارد، «پرل مایستر گرینگارد» که هنگام بدنیا آوردن او درگذشته بود، بدین نام نامگذاری کردند.
مبلغ این جایزهٔ $۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکاست (پیش‌تر $۵۰٬۰۰۰ بود) که به زنان زیست‌شناس برجسته اختصاص دارد چرا که پال گرینگارد معتقد بود «بانوان هنوز، جوایز و افتخاراتی متناسب با دستاوردهایشان نمی‌گیرند».
دو تن از دریافت‌کنندگان این جایزهٔ کارول گریدر و الیزابت بلک‌برن بعدها موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شدند.
ایندیا تودی (به معنی هند امروز) یک مجلهٔ خبری دوهفتگی به زبان انگلیسی. و نیز یک کانال تلویزیونی خبری است.
"ایندیا تودی" در سال ۱۹۷۵، توسط ویدیا ویلاس پوریی (Vidya Vilas Purie) دارندهٔ مطبوعات تامپسون هند (Thompson Press)، همراه با دخترش مادو تِرَهان به عنوان سردبیر، و پسرش آرون پوریی به عنوان ناشر آن، تأسیس شد.Bhandare, Namita. "70's: The decade of innocence" ."Hindustan Times". Retrieved 29 July 2012. در حال حاضر، "ایندیا تودی" به زبان‌های هندی، کانارا، تامیل، مالایالام و تلوگو نیز انتشار می‌یابد. همچنین کانال «خبرهای هند امروز» در ۲۲ مهٔ ۲۰۱۵ راه اندازی شده‌است.
در اکتبر سال ۲۰۱۷، آرون پیوری، سرپرستی و کنترل «گروه ایندیا تودی» را به دخترش، کالی پوریی، واگذار کرد.
مخاطبان اصلی "ایندیا تودی"، نخست خوانندگان خارجی هستند. این مجله می‌کوشد با نشان‌دادن تغییرات انجام شده پیش‌فرض‌های موجود در مورد هند را در اذهان خارجیان تغییر دهد. این مجله اخبار سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، علمی، هنری و غیره را، در هر دو سطح ملی و بین‌المللی پوشش می‌دهد. نوشته‌های کارشناسان در این زمینه‌ها، مجله را موفق به جذب گستردهٔ خوانندگان و کسب شهرت جدی برای خود کرده‌است.↑ a b c d et e (en) Arnold P. Kaminsky et Roger D. Long (dir.), India Today: An Encyclopedia of Life in the Republic, vol. 1, ABC-CLIO, 2011, 864 p. (ISBN 978-0-313-37463-0, lire en ligne [archive]), p. 347-348
این مجله هنگام راه‌اندازی با انتشار ۵۰۰۰ نسخه کار خود را آغاز کرد و شمارگان آن در سال‌های ۲۰۰۰ به بیش از یک میلیون نسخه رسید. در سال ۲۰۰۹، نسخهٔ انگلیسی "ایندیا تودی" توسط (Readership India)؛ سازمان نظرسنجی خوانندگان هند (IRS)، بزرگ‌ترین مؤسسهٔ تحقیق در زمینهٔ مطالعهٔ خوانندگان مستمر، به عنوان پرخواننده‌ترین نشریهٔ هفتگی در هند خوانده شد.
جایزه ویلیام اَلن () که توسط انجمن ژنتیک انسانی ایالات متحده آمریکا اهدا می‌شود، جایزه‌ای است که جهت گرامیداشت ویلیام اَلن (۱۹۴۳–۱۸۸۱) بنیان نهاده شد. او یکی از نخستین پزشکانی بود که پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ ژنتیک انسان انجام داد.
این جایزهٔ هر سال برای ارج‌نهادن به مشارکت‌های علمی تأثیرگذار در زمینهٔ ژنتیک انسانی اعطا می‌شود و مبلغ آن $۲۵٬۰۰۰ دلار آمریکاست که به همراه یک مدال حکاکی‌شده در همایش سالیانهٔ این انجمن به دانشمندان و پژوهشگران این حوزه اهدا می‌شود.
ویلیام اَلن (؛ ۱۸۸۱ – ۱۹۴۳) یک پزشک و متخصص ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او مطالعات پیشگامانه‌ای در زمینهٔ ژنتیک انسانی و بیماری‌های ارثی انجام داد و نخستین دورهٔ تدریس ژنتیک را در «دانشکدهٔ پزشکی بومن گِری» پایه‌گذاری کرد که اینک بخشی از «مرکز پزشکی بپتیست در دانشگاه وِیک فارست» است.
او همچنین سرپرستی نخستین برنامهٔ ملی پژوهشی ژنتیک را در ایالات متحده آمریکا به عهده داشت که بودجه آن توسط بنیاد کارنگی تأمین شده بود.
جایزه ویلیام الن نام خود را از او می‌گیرد که همه‌ساله توسط انجمن ژنتیک انسانی ایالات متحده آمریکا به دانشمندان برجستهٔ این حوزه اهدا می‌شود.
پادشاه یا امپراتور یا هوآنگدی (به چینی: 皇帝) یک عبارت سکولار برای منصب امپراتورهای چین است که از دوران دودمان کین در ۲۲۱ پیش از میلاد تا کناره‌گیری پویی در ۱۹۱۲ میلادی پس از انقلاب شین‌های و تشکیل جمهوری چین برای شاهان استفاده می‌شد. این عنوان دو بازگشت در جریان شکست انقلاب و تشکیل دوبارهٔ پادشاهی چین (۱۹۱۶-۱۹۱۵) داشت. عبارت مقدس برای شاهان چینی، 天子 به معنی "فرزند آسمان" بود. عبارتی که بسیار کهن تر از شاه چین است، عبارتی است که به دودمان ژو بازمی‌گردد و آن "فرمانروای هرآنچه زیر آسمان" است. البته در واقعیت هیچ شاهی در چین قدرت مطلق نبود با این حال این عبارت کاربرد فراوانی داشت.
پادشاهانی که از یک خانواده بودند در ردهٔ یک دودمان قرار می‌گرفتند (فهرست دودمان‌های تاریخ چین). بیشتر فرمانروایان چین به عنوان عضوی از قوم هان دانسته می‌شدند. در دوران فرمانروایی دودمان یوآن و چینگ، کشور عملاً با افرادی از به ترتیب قومهای مغول و منچو هدایت می‌شد؛ که این نشان می‌دهد این کشور توسط افرادی نااهل آن فرمانروایی می‌شدند اما پژوهشهای اخیر می‌گوید که روابط سیاسی و خونی در این دودمان‌ها بسیار پیچیده‌تر بوده‌است.Sinicization vs. Manchuness: The Success of Manchu Rule به هر حال این پادشاهان به کنفسیوس‌گرایی باور داشتند.
در دوران دودمان ژو، زمینداران چینی در محدودهٔ زمین‌های خودشان به آنها گُنگ (公) گفته می‌شد با بالا رفتن قدرت دودمان ژو و شانگ آنها ترجیح دادند این نام را به صورت کلی برای خودشان بکار برند. در ۲۲۱ پیش از میلاد پس از آنکه شاه استان کین بر مدعیان پیرامون پیروز شد عنوان تازه ای برای خود برگزید چون او فرمانروایی فراتر از زمین‌هایی شده بود که پیشتر داشت؛ او نام شی هوآنگدی، نخستین امپراتور را برگزید. پیش از آن "هوآنگ" (皇) و "دی" (帝) عنوان‌های هشت فرمانروای اساطیر چین یا چین باستان بودند. در اساطیر گفته شده بود که سه شهریار (سه هوآنگ) چین باستان کسانی بودند که از سوی خدا آمده بودند و آسمان را آفریده بودند یا نخستین انسان را از رُس ساخته بودند و پنج امپراتور یا پنج "دی"، دستاوردهای فرهنگی داشتند مانند کشاورزی، دوزندگی، موسیقی، ستاره‌شناسی و … در سه سدهٔ پیش از میلاد این دو عنوان هوآنگ و دی هرگز با هم بکار برده نشده بودند. در گذشته تصور این بود که نامی که شاه برگزیده به معنی "پادشاه مقدس" است اما امروزه بر این باورند که مفهوم نام او "حاکمیت دینی" بوده‌است.Nadeau, Randall L. "The Wiley-Blackwell Companion to Chinese Religions", pp. 54 ff. John Wiley & Sons (Chichester), 2012. Accessed 22 December 2013.
پادشاهی دودمان یوآن و چینگ از راه یورش به سرزمین چین بدست آمده بود با این حال آنها از روش نامگذاری سنتی پیروی کردند و عنوان‌های چینی ("هوآنگدی") را برگزیدند. در نتیجه قوبلای خان هم شاه چین به‌شمار می‌رفت و هم خاقان مغول.
شمار شاهان چین از دودمان کین تا دودمان چینگ، ۵۵۷ شاه است که شمار فرمانرواهای محلی نیز در نظر گرفته شده‌است. افرادی همچون یوان شو، لی زیچنگ و هوآنگ چائو نیز خود را شاه و فرزند آسمان نامیدند و تلاش کردند پادشاهی موجود را سرنگون کنند. از جمله شاهان بیشتر شناخته شدهٔ چین می‌توان به چین شی هوانگ از دودمان چین، گائوزو و وو از دودمان هان، تای‌زونگ از دودمان تانگ، قوبلای خان از یوآن، هونگ‌وو از دودمان مینگ و کانگ‌شی از دودمان چینگ اشاره کرد."看版圖學中國歷史", p.5, Publisher: Chung Hwa Book Company, Year: 2006, Author: 陸運高, .
فرمان شاه باید بی درنگ اجرا می‌شد و نام او نامی مقدس بود. او بالاتر از همهٔ مردم، خانواده و افراد برگزیدهٔ کشور بود و حتی نزدیک ترین‌ها به او باید با او با احترام کامل صحبت می‌کردند. بااینکه میزان قدرت در دودمانی گوناگون، متفاوت بود با این حال در همهٔ آنها یکه‌سالاری و پادشاهی مطلقه برقرار بود. تنها در دوران دودمان سانگ بود که قدرت شاه به شدت زیر سایهٔ قدرت صدراعظم، کم شده بود.
در چین همیشه قدرت از پدر به فرزند منتقل می‌شد درنتیجه زیاد پیش می‌آمد که پادشاهان، خردسال باشند از این رو قدرت زیادی به دست ملکهٔ مادر می‌افتاد و او به عنوان نایب‌السلطنه قدرت را به دست می‌گرفت.
فهرست پادشاهان چین
دودمان کین
هوآنگ چائو (۸۳۵ تا ۱۳ ژوئیه ۸۸۴) یک قاچاقچی، سرباز و شورشی بود که بیشتر به عنوان سرکردهٔ شورشیانی که باعث ضعف شدید دودمان تانگ شدند، شناخته می‌شود.
هوآنگ پیش از پیوستن به شورشیان وانگ شیانژی (اواسط دههٔ ۸۷۰)، قاچاقچی نمک بود. او پس از پیوستن به شورشیان و تقسیم قدرت با آنها، گوانگ‌ژو را محاصره کرد. در ۸۸۱، سپاهیانش پایتخت چانگ‌آن را گرفتند و شیزونگ از تانگ، شاه وقت را مجبور به فرار کردند. هوآنگ خود را شاه چی خواند اما ارتش تانگ به فرماندهی شاتوئو او را شکست داد و با شکست‌های پی در پی او را راهی بیابان کرد. هوآنگ توسط برادرزاده اش لین یان کشته شد.
دودمان تنگ، تأسیس سال ۶۱۸ میلادی، دوران طلایی خود را تمام کرده بود و در سرازیری سرنگونی افتاده بود، سرآغاز آن در شورش ان لوشان به رهبری فرماندهٔ سغد، ان لوشان بود. پس از آنکه ارتش شاهی توانست شورشیان را شکست دهد، قدرت ارتش‌های محلی بالا رفت اما هرچه قدرت شان بیشتر می‌شد نظم و هماهنگی شان کمتر می‌شد و البته خشم و نفرت مردم از دولت وقت بیشتر می‌شد این خشم منجر به چندین شورش در میانهٔ سدهٔ ۹ ام میلادی شد. کشاورزان، پرداخت کننده‌های مالیات و تاجرانی که فقیر شده بودند به همراه قاچاق شدید نمک، باعث ایجاد دورهٔ نفرت و شورش ضد حکومت شد. وانگ شیانژی و هوآنگ چائو دو مورد از رهبران مهم شورش‌ها در این دوره بودند.See, e.g. , in general, Bo Yang, "Outline of Chinese History" (中國人史綱), vol. 2.
اینکه هوآنگ زادهٔ چه روزی است در دسترس نیست تنها روشن است که اهل هزه (شاندونگ) است. خاندان او نسل در نسل تاجر نمک بودند و از راه قاچاق نمک ثروتمند شده بودند. هوآنگ خودش در سوارکاری، تیراندازی، شمشیرزنی و حتی ادبیات مهارت داشت. او از ثروتش استفاده کرد تا افراد را به خدمت خود درآورد. او دست کم یک برادر بزرگتر و شش برادر کوچکتر از خودش داشت."New Book of Tang", . او پی در پی در آزمون‌های ورود به دولت شرکت می‌کرد اما هر بار رد می‌شد تا اینکه در نهایت ترجیح داد از راه شورش در برابر دودمان تانگ به قدرت برسد."Zizhi Tongjian", .
از هوآنگ چائو چندین شعر به جای مانده‌است که حتی در برخی از آنها احساساتی همچون خشم و بی رحمی دیده می‌شود. او از زبان شعر استفاده می‌کند تا میزان آمادگی و خشم خود را به شورشیان و مخالفان نشان دهد؛ در فیلم چینی نفرین گل طلایی محصول ۲۰۰۶ از یکی از شعرها و جملات او استفاده شده‌است. هونگ‌وو مؤسس دودمان مینگ (۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴) نیز شعری همانند آن سروده‌است.
«سلام صبحگاهی» نام قطعه‌ای موسیقی است که حسن کسائی، نوازندهٔ شهیر ساز نی آن را در دستگاه چهارگاه ساخته‌است. رادیوی سراسری ایران مدت‌ها این قطعه را در صبح پخش می‌کرد.
کسایی که خود اهل اصفهان است در خاطره‌ای تعریف کرده که در زمانی که ۱۹ یا ۲۹ سال سن داشته، در بازار اصفهان با مردی برخورد کرده که مورد احترام بازاریان بوده و هر زمان کسی به او سلام می‌کرد با آهنگ و ضرب‌آهنگ خاصی به آن‌ها «سلام علیکم» می‌گفته‌است که این آهنگ و ضرب‌آهنگ را کسایی در چند نت ابتدایی قطعه‌اش به کار برده‌است. کسایی این قطعه را ابتدا "پل خواجو" نامید (همنام پلی در اصفهان) و بعدها نامش را به «سلام صبحگاهی» تغییر داد. کسائی خودش این قطعه را برای رادیو ضبط کرد. همچنین این قطعه بعدها در آلبوم "صبحگاهی" اثر حسین علیزاده با سازبندی و ارکستراسیونی حجیم اجرا و منتشر شد؛ در این آلبوم، عبدالنقی افشارنیا نوازندهٔ نی بود و قطعه را اجرا کرد.
محمد امین عندلیب طرزی شاعر پارسی گوی افغانستان است. وی فرزند غلام‌محمد طرزی و برادر محمود طرزی است. با وجود عمر کوتاه وی دارای یک دیوان اشعار است. وی از گردانندگان سراج الاخبار بود و در اشعارش عندلیب تخلص می‌کرد. این دیوان اشعار در اسفند سال ۱۳۸۸ به کوشش ننگیالی طرزی و عبدالغفور آرزو توسط نشر میوند در کابل بازنشر شد.
جودومستر عنوان سه شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده جو گیل و طراح فرانک مک‌لاکلین خلق شده‌است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۴ از "سری نبرد ویژه" از انتشارات چارلتون کامیکس (نوامبر ۱۹۶۵) معرفی شد. جودومستر با اسم رمز هدلی «ریپ» جَگِر، گروهبان نیروی زمینی ایالات متحده در جنگ جهانی دوم بود. او جان دختر رئیس جزیره‌ای در اقیانوس آرام را از دست تک‌تیرانداز ژاپنی نجات داد، و در عوض در آنجا به او هنر رزمی جودو آموزش داده شد.
تجسم مؤنث جودومستر به نام سونیا ساتو، در شمارهٔ ۱۰۰ از مجموعه "پرندگان شکاری" (۲۰۰۷) در کنار بیگ باردا و من‌هانتر حضور پیدا کرد که هر سه آن‌ها توسط اوراکل برای حمله به یک زندان مکزیکی استخدام شده بودند. برای مطابقت با ماهیت گروه پرندگان شکاری، این جودومستر بر خلاف دیگران یک زن است.
دینگ لیرِن (؛ زادهٔ ) استادبزرگ شطرنج اهل چین و قهرمان سه دوره مسابقات کشوری چین و همچنین قهرمان حال حاضر جهان است. او صاحب رکورد ۲۹ پیروزی و ۷۱ تساوی بدون شکست بین اوت ۲۰۱۷ تا نوامبر ۲۰۱۸ است که طولانی‌ترین روند بی‌شکستی در بالاترین سطح شطرنج به‌شمار می‌رفت تا این که این رکورد در سال ۲۰۱۹ توسط مگنوس کارلسن نروژی شکسته شد. وی در می۲۰۲۳، به مقام قهرمانی جهان دست یافت.
او در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۳ با شکست دادن یان نپومنیاشی در نبردی دشوار توانست به قهرمانی مگنوس کارلسن در مسابقات قهرمانی جهان پایان دهد.
گاهشماری خوارزمی، یکی از گاهشماری‌های رایج طی قرون میانه در آسیای مرکزی بود که ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه خود به آن اشاره کرده‌است. اهالی خوارزم در آپسال(=اول سال)ها و آپماه(=اول ماه) با سغدیان یکسان و با ایرانیان دربارهٔ آنها یکسان نیستند. سبب همین امر، آغازگر تابستان نزد آنها، آغاز ناوسارچی باشد؛ و جشن‌هایی در آن وجود دارد که آنها را به دوره پیش از اسلام اطلاق می‌دادند بدین سبب این جشن‌ها را با شکوه برگزار می‌کردند. همچنین تصور می‌کردند که خدا، آنها را به بزرگداشت این جشن‌ها فرمان داده‌است. آنان روزهایی دیگر داشتند که از آنها استفاده می‌کردند که از پیشینیان خود گرفته‌اند. اکنون از زرتشتیان آنان، چیزی جز تفکرات باقی نمانده، که این هم از مرزهای آن کیش عبور نکرده؛ تنها به شناخت برون دیدهای آن، بدون هیچ جستجویی از حقایق و معانی آن، بسنده و کفایت کرده‌است. چنان‌که تنها جشن‌های آن با شناخت دوری آنها از هم و نه در جایگاه‌های آنها __ که منسوب به ماهاست __ برگزار گردیده‌است. اما روزهاشان و جشن‌های آنان که وابستگی به دین ایشان ندارد، به این شکل است:
پس از ماه‌ها، خوارزمیان جشن‌هایی دارند، که در حال‌های دینشان به آنها نیازمند هستند، که شش جشن است:
ته جاده () یک فیلم کمدی-درام کالت به کارگردانی آرام آواکیان محصول سال ۱۹۷۰ است که برندهٔ جایزهٔ پلنگ طلایی جشنواره فیلم لوکارنو شده‌است.
خانه درختی ۱۳ طبقه کتابی منتشر شده در سال ۲۰۱۱ است. این کتاب را اندی گریفیتس نوشته و تری دنتون آن را تصویرگری کرده‌است. این کتاب ماجرای دو دوست به نام تری و اندی است که باهم ماجراهای جالبی را رقم می‌زنند. اندی کتاب‌هایشان را می‌نویسد و تری نقاشی می‌کشد. آن دو در یک خانه درختی محیرالعقول که در هر کتاب به آن ۱۳ طبقه اضافه می‌شوند، زندگی می‌کنند. آن‌ها یک دوست به نام جیل دارند که با حیوانات زیادی در یک کلبه در جنگل زندگی می‌کند. ناشر کتاب‌هایی که اندی و تری در داستان می‌نویسند، انتشاراتی به نام انتشارات غول دماغ است و مدیر آن، آقای غول دماغ، همیشه در صفحات ۳۲٬۳۰یا۳۴داستان به اندی و تری زنگ می‌زند تا مهلت تحویل کتاب را به یاد اندی و تری بیاندازد؛ که اگر خیلی عصبانی شود دماغش می‌ترکد. آنها از سبزیجات متنفرند و مارشمالو دوست دارند.
خانه درختی ۱۳ طبقه در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه Australian Book Industry Award شد.
این کتاب در ایران توسط انتشارات هوپا منتشر شد.
انتهای جاده ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آوارگی فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی موهیت سوری است. در این فیلم بازیگرانی همچون عمران هاشمی، شریا سارن، مرینالینی شارما، اشوتوش رانا، اشیش ویدیارتی، پوراب کهلی، شان اپرای ایفای نقش کرده‌اند.
مرینالینی شارما (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۷) بازیگر بالیوود و مدل هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آوارگی و زوج شکن اشاره کرد.
شارما اهل دهلی نو بود.
آکاش توسار (زاده ۲۴ فوریه ۱۹۹۴) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وحشی، گله و داستان شهوت اشاره کرد.
زندگی به مثابه بیماری آمیزشی مرگبار () یک فیلم درام به کارگردانی کشیشتف زانوسی محصول سال ۲۰۰۰ است. از بازیگران آن می‌توان به زبیگنیف زاپاشیه‌ویچ، کریستیانا یاندا، و یژی راجیویوویچ اشاره کرد.
شرادها داس (زاده ) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آریا ۲، ناگاوالی، عزیزم، لاهور و به عشق تو قسم می‌خورم اشاره کرد.
کورش صالحی تخاسمی معروف به کوروکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن دوتا ۲ ایرانی_آلمانی است.. او تا به حال بیش از ۴ میلیون دلار درآمد داشته‌است.
اولین حضور او در مسابقات اینترنشنال با تیم mousesports بود . کوروکی سابقه حضور در 10 مسابقه اینترنشنال دوتا2 را دارد. او تنها بازیکنی است که تمام کاراکترهای بازی را حداقل در یک بازی رسمی بازی کرده است. او تا بعد از اینترنشنال 2019 در تیم liquid حاضر بود.
روبیک قاسمی-نوبخت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، اشاره کرد.
برادر بزرگتر روبیک، سباستین نیز فوتبالیست است.
سباستین قاسمی-نوبخت (؛ زادهٔ ) ورزشکار فوتبال اهل آلمان است.
برادر کوچکتر سباستین، روبیک نیز فوتبالیست است.
آنو مهتا بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آریا اشاره کرد.
دیو و دلبر () یک فیلم فانتزی درام به کارگردانی ژان کوکتو محصول سال ۱۹۴۶ است که از آثار کلاسیک سینمای فرانسه به‌شمار می‌رود. از بازیگران آن می‌توان به ژوزت دی، ژان ماره، میشل اوکلر و میلا پارلی اشاره کرد.
ژوزِت دی (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "دیو و دلبر" (۱۹۴۶) و "لوکرتزیا بورجیا" (۱۹۳۵) اشاره کرد. او در ۳۶ سالگی ازدواج کرد و به طور ناگهانی از هنرپیشگی کناره گرفت.
پاوان کالیان (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کدام مسیر اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که پاوان کالیان در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
گابریل-سوزان دو ویلنوو (; – ) نویسنده اهل فرانسه بود. او نویسندهٔ نخستین نسخهٔ به‌جامانده از افسانهٔ "دیو و دلبر" در سال ۱۷۴۰ میلادی است.
گابریل سوزان دو ویلنوو در پاریس به دنیا آمد و درگذشت. او به یک خانواده قدرتمند پروتستان از لاروشل تعلق داشت و از نوادگان آموس باربات، همتای فرانسه و معاون اداره کل املاک در سال 1614 بود. برادرش، ژان آموس، در سال 1610 شهردار لاروشل شد. یکی دیگر از بستگان، ژان. باربات (1655-1712)، کاشف اولیه آفریقای غربی و دریای کارائیب بود و به عنوان مامور در کشتی های برده کار می کرد. او پس از اینکه لوئی چهاردهم فرمان نانت را در سال 1685 لغو کرد، برای فرار از آزار و اذیت پروتستان ها به انگلستان مهاجرت کرد، مجلات سفر خود را به زبان های فرانسوی و انگلیسی منتشر کرد.[3]
در سال 1706، گابریل سوزان با ژان باپتیست گالون دو ویلنوو، یکی از اعضای خانواده اشرافی از پوآتو ازدواج کرد. در عرض شش ماه پس از ازدواج آنها، او درخواست جدایی دارایی از شوهرش را که قبلاً بسیاری از ارث مشترک قابل توجه آنها را هدر داده بود، کرد. یک دختر به دنیا آمد، اما هیچ گزارشی نشان نمی دهد که آیا او زنده مانده است. در سال 1711، گابریل سوزان در سن 26 سالگی بیوه شد. او دارایی خود را از دست داد و مجبور شد برای تأمین هزینه زندگی خود به دنبال کار باشد. سرانجام به پاریس بازگشت و در آنجا با پروسپر ژولیوت د کربیلون یا کربیلون پر، مشهورترین نویسنده تراژدی آن دوره آشنا شد. این احتمال وجود دارد که او در اوایل دهه 1730 زندگی مشترک با کربیلون پره را آغاز کرد، اگرچه اولین تاریخ مستند آن سال 1748 است. او تا زمان مرگش در سال 1755 نزد او ماند و در انجام وظایفش به عنوان سانسور ادبی سلطنتی به او کمک کرد، بنابراین او آگاه شد. درباره ذائقه ادبی خوانندگان پاریسی.
جایزه یادبود آلن دی. اِمیل از سال ۱۹۷۷ (میلادی) هر سال از سوی فدراسیون بین‌المللی فضانوردی در کنگره بین‌المللی فضانوردی داده می‌شود.
این جایزه برای همکاری برجسته در زمینه‌های علوم فضایی، فناوری فضایی، فضاپزشکی، یا حقوق فضایی داده می‌شود. این همکاری می‌تواند مشارکت بیش از یک کشور باشد و/یا که امکان همکاری بیشتر در زمینه فضانوردی را فراهم آورد.
این جایزه شامل یک گواهی سپاسگزاری و دستمزد بخشیده شده از سوی خانواده آلن اِمیل می‌شود.
وصیت‌نامهٔ اورفه () یک فیلم فانتزی درام به کارگردانی ژان کوکتو محصول سال ۱۹۶۰است که آخرین فیلم از "سه‌گانهٔ اورفه" پس از "خون یک شاعر" (۱۹۳۲) و "اورفه" (۱۹۵۰) به‌شمار می‌رود.
روزجهانی دوستی یک روز برای بزرگداشت و جشن گرفتن دوستی است.
در سال ۲۰۱۱، سازمان ملل متحد با هدف گسترش دوستی میان مردم جهان، کشورها، و فرهنگ‌های مختلف، روز ۱۳ ژانویه (۲۵ دی) را به نام روز جهانی دوستی معرفی کرد.
پیش از سازمان ملل متحد، اولین بار، جویس هال، مؤسس کارت‌های تبریک هالمارک در سال ۱۹۳۰، روز ۲ اوت را به عنوان روز دوستی معرفی کرد تا مردم بتوانند با ارسال کارت تبریک، مراتب دوستی خود را به یکدیگر ابراز کنند. سپس در سال ۱۹۹۸، نین عنان، (همسر کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد) شخصیت کارتونی وینی پوه را به عنوان سفیر دوستی در جهان، معرفی کرد. این مناسبت با همکاری سازمان ملل و شرکت والت دیزنی و به میزبانی کتی لی گیفورد، برگزار شد.
بسیاری از دوستان در این روز برای یکدیگر هدیه و کارت ارسال می‌کنند. دستبندهای دوستی در هند، نپال، بنگلادش و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی طرفدارهای زیادی دارد. با گسترش شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از افراد این روز را به صورت آنلاین جشن می‌گیرند. در حال حاضر، روز دوستی در جهان (به جای ۳۰ ژوئیه) بیشتر ۲ اوت برگزار می‌شود. با این حال، ۲۷ ژوئیه سال ۲۰۱۱، طی شصتمین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ۳۰ ژوئیه به عنوان روز جهانی "دوستی"، نام‌گذاری شد.
آن پنینگتون (; – ) هنرپیشه، خواننده و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود که از ستاره‌های برادوی در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ به‌شمار می‌رفت.
محمدتقی سعیدی (زاده ۱۳۳۱ - محله ولاشان از توابع شهر اصفهان) موسیقیدان، خواننده و نوازندهٔ سنتی ایرانی است. او از شاگردان تاج اصفهانی و حسن کسایی و از چهره‌های شاخص مکتب اصفهان به‌شمار می‌رود.
سعیدی در روستای ولاشان اصفهان به دنیا آمد. فعالیت خود را در زمینهٔ هنر از سن ۸ سالگی و با خواندن در مراسم تعزیه آغاز کرد و از ۱۲ سالگی تحت آموزش‌های موسیقی تاج اصفهانی قرار گرفت.
بنا به شغل پدری، دوران دبستان را در شیراز گذراند و سپس در خمینی شهر و بعد مجدداً در اصفهان مشغول به تحصیل شد.
او که در مدرسهٔ عالی کوروش اصفهان حسابداری خوانده‌است، آموزش‌های موسیقی را از کودکی و نزد نیم تاج اصفهانی آغاز کرده بود.
اما فراخوان رادیو و تلویزیون مرکز اصفهان برای جذب هنرجو در سال ۱۳۵۲ نقطهٔ عطفی در زندگی او بود. این دوره موجب بهره‌مندی او از کلاس‌های آواز تاج اصفهانی شد. آشنایی با حسن کسایی نیز دیگر مزیت این دوره برای سعیدی بود و باعث شد او از سال ۱۳۵۳ تا پایان عمر حسن کسایی از شاگردان او باقی بماند.
سعیدی هم‌چنین در دوران فعالیت هنری خود، از شاگردان جلیل شهناز نیز بوده است و از آموزش‌های حبیب الله بدیعی، احمد عبادی و نعمت الله ستوده نیز بهره برده و با آنان به اجرای آثاری پرداخته است.
او از سال ۱۳۶۴ در هنرستان هنرهای زیبا فعالیت داشت و در سالهای ۶۵ و ۶۶ نیز در صدا و سیمای مرکز اصفهان مشغول به تدریس بود. پس از آن با وقفه در موسسه نغمه گشایش که زیر نظر حسن کسایی و فرزندش بود فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد که تا کنون ادامه داشته است.
او هم‌چنین در زمینهٔ تدریس خصوصی موسیقی نیز فعالیت داشته و شاگردان زیادی را تربیت کرده است که از جمله آنها میتوان به برادران سعیدی، امیرمسعود امیری ،احد جنگ زاده و محمدرضا کلانتری اشاره کرد.
سعیدی را بیشتر با سبک اصفهان می‌شناسند. او بیش از ۴۰ سال در این مکتب فعالیت داشته است. اجراهای او اغلب در رادیو و تلویزیون و نیز ضبط خصوصی بوده است.
او علاوه بر مکتب اصفهان، با سبک‌های دیگری نیز آشنایی دارد و پژوهش‌هایی نیز در زمینهٔ موسیقی فولکلور بختیاری دارد.
محمدتقی سعیدی از گذشته با سازهای موسیقی ایرانی نیز آشنایی داشته و تار، سه تار و تنبک را نزد افرادی همچون حسن کسایی آموخته‌است. امروز نیز ضمن نواختن آثار سنتی، به تدریس این سازها مشغول است.
سعیدی تا کنون اجراهای صحنه‌ای بسیاری داشته است که از جمله آن‌ها می‌توان به اجراهای او در تهران با گروه تاج در سال‌های ۹۳ و ۹۶ اشاره کرد.
او هم‌چنین در سال ۶۹ به همراه حسن کسایی و جلیل شهناز در تور رادیوهای بین‌المللی اروپا به اجرای برنامه پرداخته‌است.
در تابستان سال ۹۶ و در پی ماجراهایی که در زمینهٔ جلوگیری از کنسرت خوانندگان در سراسر کشور ایجاد شد، او از جمله کسانی بود که با امضای نامه‌ای خطاب به وزارت ارشاد اعتراض خود را به این موضوع نشان داد.
سعیدی که از پیشکسوتان فرهنگ و هنر اصفهان به شمار می‌رود تا کنون در پروژه‌های مرتبط دیگری نیز حضور داشته است که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به مستند «گوشه‌های اصفهان» و «بوی فروردین» اشاره کرد.
سازمان جهانی توالت یک سازمان غیرانتفاعی جهانی مستقر در سنگاپور است که در جهت بهبود شرایط بهداشتی و توالت‌ها در سراسر جهان تلاش می‌کند.
در سال۲۰۱۳، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، روز جهانی توالت را یک روز رسمی اعلام کرد.
این سازمان در سال ۲۰۰۱ توسط با ۱۵ عضو توسط جک سیم تأسیس شد و اکنون به ۱۵۱ عضو در ۵۳ کشور افزایش یافته‌است. همه این اعضا برای ارائه راه حل‌های بهداشتی پایدار در سراسر جهان تلاش می‌کنند.
مدال فضانوردی فرانک جی. مالینا از سال ۱۹۸۶ (میلادی) هر سال از سوی فدراسیون بین‌المللی فضانوردی در کنگره بین‌المللی فضانوردی داده می‌شود.
مدال فضانوردی فرانک جی. مالینا به آموزگاری داده می‌شود که نشان دهد بیشترین استفاده را از منابع در دسترس خود، برای پیشرفت و گسترش پژوهش‌های فضانوردی و علوم فضایی مرتبط با آن کرده است.
مدال فضانوردی فرانک جی. مالینا شامل مدال یادبود مالینا و گواهی سپاسگزاری می‌شود. هزینه مدال توسط شرکت آیروجت و اداره مدال‌های انستیتو آمریکایی هوانوردی و فضانوردی تامین می‌شود.
ستیز اولیه مسلمانان و مکیان به سلسله‌هایی از یورش‌ها که در آن پیامبر اسلام محمد و صحابه اش شرکت داشتند اشاره دارد. یورش‌ها به‌طور کلی تهاجمی (آفندی) بودند و برای جمع‌آوری اطلاعات یا غصب کالاهای تجاری کاروان‌های تأمین مالی شده توسط قریش انجام شدند. توسط محمد این یورش‌ها برای تضعیف اقتصاد مکه در نظر گرفته شدند. پیروانش همچنین فقیر شده بودند. محمد یک سنت عربی را مبنی بر این که یک نفر به خویشاوند و عشیره خودی حمله نکند با کاروان‌زنی شکست. مسلمانان حس کردند که یورش‌ها موجه است و خدا به آنان اجازه دفاع در برابر آزار مسلمانان توسط مکیان را داده‌است.Welch, "Muhammad", Encyclopedia of IslamSee:
پیروان محمد پس از گریز از آزار در مکه و هجرت با محمد به مدینه، از فقر رنج می‌بردند. آزاردهندگان مکی آن‌ها، ثروتشان را غصب کردند و متعلقاتشان در مکه جای ماند.John Esposito, "Islam", Expanded edition, Oxford University Press, p.4-5
جایزه لویجی جی. ناپولیتانو از سال ۱۹۹۳ (میلادی) هر سال از سوی فدراسیون بین‌المللی فضانوردی در کنگره بین‌المللی فضانوردی داده می‌شود.
این جایزه به کسی داده می‌شود که سن او زیر ۳۰ سال است و تلاش چشمگیری برای پیشرفت دانش هوافضا کرده و مقاله علمی در کنگره بین‌المللی فضانوردی داده است.
هزینه جایزه لویجی جی. ناپولیتانو از سوی خانواده ناپولیتانو تامین می‌شود و شامل مدال یادبود ناپولیتانو و گواهی سپاسگزاری می‌شود. لویجی جراردو ناپولیتانو یک مهندس، دانشمند و استاد بود.
فرهنگستان بین‌المللی کیهان‌نوردی هزینه جایزه کتاب لویجی ناپولیتانو را که سالانه داده می‌شود می‌پردازد.
دیوانگانی چند () یک فیلم مستقل آمریکایی در ژانر کمدی سیاه ترسناک به کارگردانی جان واترز محصول سال ۱۹۷۰ میلادی است. جان واترز بیشتر کارهای فیلم مانند آهنگسازی، فیلمبرداری، نویسندگی، تدوین و کارگردانی را یک‌تنه انجام داد.
عنوان فیلم به فیلمی قدیمی‌تر به نام "دوهزار دیوانه!" (۱۹۶۴) از هرشل گوردون لویس ارجاع می‌دهد.
دوهزار دیوانه () یک فیلم ترسناکِ اسپلَتِر به کارگردانی هرشل گوردون لویس محصول سال ۱۹۶۴ است. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام کروین و کانی میسون اشاره کرد.
در حومه و داخل شهرکرمان دو قلعه باستانی وجود دارد که هردو «قلعه دختر» نام دارند. یکی قلعه ای است که از گل ساخته شده و در ارتفاعات ما بین خیابان زریسف و کوه مسجد صاحب الزمان بنا شده‌است.دیگری قلعه ای است سنگی که در ده کیلومتری شمال شهر و در سمت چپ راهی که به شهر زرند می‌رود واقع شده‌است.
قلعه دختر دوم در آکس قلعه دختر اول قرار دارد. هرگاه دشمن ازین راه به کرمان حمله می‌کرد، از این قلعه با برافروختن آتش، ساکنان قلعه دختر را خبر می‌کردند.
در شمال شهر کرمان صخره ای سر به آسمان کشیده و قلعه دختر دوم بر قله این صخره بنا شده‌است.صخره ای که قلعه بر فرازش ساخته شده‌است در حدود چهارصد متر بلندی دارد و سطح بام آن بیش از بیست هکتار است.
تنها راه بام صخره از تنگه باریکی است که در سایه انداز شمالی صخره می‌باشد . ظاهراً تنها راه رسیدن به محل قلعه از این تنگه است به همین مناسبت در دامنه صخره، استحکامات و دیوار و برج‌های مفصلی جهت محافظت مدخل تنگه ساخته شده‌است.
طول دیوارهای محافظ مدخل تنگه نزدیک به نیم کیلومتراست و عرض پی سنگی آن از دو متربیشتراست.تا ارتفاع دو متر جرز را از سنگ بنا کرده‌اند و بر روی آن دیوار خشتی و گلی قطوری ساخته‌اند. یکی از ویژگی‌های این قسمت از قلعه طاق نماهائی است که دورتا دورمحوطه را فرا گرفته و همه آن‌ها در واقع پنجره‌های باز و بدون در می‌باشد .درداخل این محوطه بسیار وسیع آثارچند عمارت کوچک گلی دیده می‌شود.
دروازه محوطه رو به شمال باز می‌شود و خرابه‌های برج‌های محافظ هنوز پابرجا است و محل دروازه را دقیقاً مشخص می‌کند.شیب محوطه محصور در برج و باروی مدخل قلعه زیاد و تند است و بعد از چند دقیقه راه رفتن شمرده بمدخل تنگه می‌رسید. از این جا دید قسمتی از دیوارها و استحکامات اصلی قلعه شروع می‌شود.
دو برج طویل که آثاریکی از آن‌ها با بیست متر ارتفاع هنوز وجود دارد،دو طرف مدخل تنگه را محافظت می نموده است.از این دو برج فقط دو «واشدگاه» به صورت و دایره باقی مانده است.بلافاصله بعد از این دو واشدگاه تنگه بدل بشکافی می‌شود که صعود ازآن فقط با سبک صعود از ته چاه ممکن است.ازهمین جا ابتدای ساختمان پله عظیم چند صد متری و با عرض گاهی سه یا چهار مترشروع می‌شود.درحدود پنجاه مترارتفاع بالاتر پله کان به کلی فرو ریخته و راه قطعه شده‌است.بایستی با سرانگشتان دست و پا چند متری ازدیوار سنگی تقریباً عمودی بالا رفت و آنگاه به آرامی از روی سنگی صاف و لغزنده بدست راست خزید و بازچند متری با نوک انگشتان دست و پا بالا رفت،آنگاه بقایای پله کان دوباره پیدا می‌شود و بقیه راه مثل آب خوردن سهل و ساده است.شیب پله کان معقول و حساب شده‌است. بعد از چند دقیقه دو راهی پیدا می‌شود که یک راه آن ادامه پله کان است و دیگری «پاتاقی»است که به طورمتوسط دو متر عرض دارد و طولش از نیم کیلومتر زیادتر است. دراینجا هم باقی مانده برج‌های محافظ دیده می‌شود.
اگر در پاتاق بین پنجاه الی صد متر پیش برویم منظره جالب و دیدنی قسمتی از برج و باروی واقع درسایه انداز شمالی صخره دیده می‌شود که وسعت آن حیرت انگیز است. پله کان چند دقیقه دیگر ادامه می یابد، ناگهان دیوار سنگی حجیمی راه را قطع می‌کند این دیوار،جدا یکی از ده‌ها مخزن بزرگ آب قلعه است. در قلعه، مخازن آب متعدد بنا شده‌است که ظرفیت بعضی از آن‌ها چند صد هزار لیتر آب است. اگرارتفاع خاکی که در سمت راست این دیوار وجود دارد بالا روید بعد از چند لحظه وارد قلعه می‌شوید.
صخره را به دو قسمت سایه اندازجنوبی و سایه اندازشمالی می‌توان تقسیم نمود. پهنای سایه اندازجنوبی صخره از سایه انداز شمالی کمتراست.سایه انداز شمالی از دو دره موازی ساخته شده‌است.دراین دره‌ها که بزرگترآن‌ها را دره الف و کوچکتر آن‌ها را دره ب خواهیم خواند آثار ساختمانی جالبی وجود دارد.بر فراز یالی که این دو دره را از هم جدا می‌کند آثار چند مجموعه ساختمانی دیده می‌شود آثار باستانی موجود در قلعه را به طریق زیر می‌توان درجه بندی نمود.
1-برج و بارو و استحکامات 2-ابنیه مسکونی 3- مخازن آب
محیط برج و بارو و استحکامات قلعه که به علت طبیعی صخره به صورت دایره کاملی است بیشترازسه کیلومتراست.دراغلب نقاط دیوار صخره به صورت سطح استوانه است.
دیوارها و برج‌ها همه از سنگ و ملاط بنا شده‌اند و در ساختن آن‌ها هیچگونه سر هم بندی و اهمال نشده‌است.دردره الف بر لب پرتگاه و کنارآخرین مخزن آب که به شکل دایره است بنای سنگی عظیمی باقی مانده است که ازنظرسطح و حجم دست کم از نمای جنوبی عمارت موزه ایران باستان در تهران ندارد.کسانی که با سبک معماری و ساختمانی بناهای سنگی درکوهستان‌های ایران آشنا می‌باشد از درجه دقت و ظرافتی که در ساختمان این بنا بکار رفته تعجب می‌کنند.انحنای ملایم و متناسبی که به زوایای جرزها داده‌اند به بنا حالتی مجسمه وار داده است.
شاید علت این همه توجه و دقت به این بنا آن بوده‌است که نزدیک به هفتاد درصد از مخازن آب قلعه دراین دره واقع شده‌است. انبوه سفال شکسته که درنزدیک این بنا و در جوار مخزن آب دایره شکل دیده می‌شود می‌تواند قرینه این مطلب باشد که محل تقسیم آب آشامیدنی دراین نقطه بوده‌است.
در محیط چند صد هکتاری قلعه،ده‌ها مجموعه ساختمانی وجود دارد که مساحت زیر بنای بعضی از آن‌ها به چند هزار مترمربع می‌رسد.یکی از این مجموعه‌ها که بر روی یال مابین دره الف و ب قرار داد بیشترازدویست متر طول و بیست متر عرض دارد. در مرتفع‌ترین نقطه صخره که هم به سایه‌اند ازشمالی و هم به سایه‌اند از جنوبی مسلط است مجموعه ساختمانی بنا شده‌است که محوراصلی آن بارگاهی است به طول سی و شش متر و عرض 10/20 متر و دو طرف این بارگاه را اتاق‌های متعدد با ابعاد معقول فرا گرفته‌است.
راهروهای متناسب و مستقیم،جرزهای ظریف و باریک سنگی حکایت از سلیقه و چیره دستی سازندگان و ساکنان قلعه می‌کند.سقف ساختمان‌ها بدون استثنا فرو ریخته است.چه ابنیه مسکونی باشد و چه مخازن آب.اما دو ردیف فرو رفتگی‌های منظم که در کف بارگاه فوق‌الذکردیده می‌شود شاید جای ستون‌هائی بوده‌است که سقف این سالن چهارصدمتری را نگاه می‌داشته‌است پهنای راهروهای این ساختمان و وسعت اتاق‌های آن و طبع شکوهمند بنا می‌تواند قرینه ای باشد بر مورد استفاده این بنا.
در بر جنوبی همین ساختمان جای پی پله کانی که هم عریض بوده‌است و هم طویل باقی مانده است.پله کان منتهی به واشدگاهی می‌شود که در جنوب آن آثارکوشک زیبا و کوچکی و برجا مانده است. این کوشک نه تنها استحکامات مخصوص خودش را داشته بلکه مخزن آب مخصوصی هم در جوارآن بنا شده‌است.
در بناهای سنگی ملاط گل و آهک مصرف کرده‌اند.و با آنکه خشکه چینی نموده‌اند ساختمان طویل واقع بریال دره الف و ب خشکه چینی نشده‌است.اما مجموعه ساختمانی که در رأس قله ساخته شده با ملاط گل و آهک است.بناهائی که خشکه چینی است از نظر استحکام و ظرافت به هیچ وجه دست کم از ساختمان‌هائی که با ملاط ساخته شده‌اند ندارد.اما گذراندن زمستان در این ساختمان‌های پرازسوزکار آسانی نبوده‌است. این مطلب به علاوه شکل بازارچه مانند ساختمان مزبورمی تواند قرینه ای باشد که از این بناها استفاده انبار و غیره می‌شده‌است.
حیرت انگیزترین پدیده موجود در قلعه مخازن و آب‌انبارهای قلعه است.تعداد این مخازن و آب‌انبارها پیش از ده است.در سایه انداز شمالی قلعه مخزن‌های بزرگتر و متعددتری دیده می‌شوند تا در سایه انداز جنوبی.
در جنوب قلعه لااقل چهارمخزن دیده می‌شود که یکی از آن‌ها واقعاً شگفت انگیز است. این مخزن که در واقع به صخره آویزان است نزدیک به سی متری عمق دارد و پهنای آن بیش ازبیست و پنج متراست. کسانی که در ساختن این مخزن دست به کار بوده‌اند دل شیر داشته‌اند. دیواری بر سر پرتگاهی مهیب که چند صد متر عمق دارد از سنگ ساخته‌اند که صدها تن آب را در خود جای می‌داده است.
مجموع ظرفیت مخازن آب قلعه به تحقیق از ده میلیون لیتر زیادتراست.ظاهراً این مخازن با آب باران پر می‌شده‌اند درصد از مخازن آب در دره‌های الف و ب ساخته شده‌اند.
در دره الف پنج مخزن وجود دارد که مرتفع ترنی آن‌ها با ابعاد 27 در 5 /13 در 7 متر ظرفیتی نزدیک به دو و نیم میلیون لیتر دارد.
دیوارآب نگهداری این مخزن که سیل بند هم هست از آجرساخته شده و هشت ستون عظیم با مقطع چهارمترمربع آن را نگهداری می‌کرده‌اند.ستون‌ها هنوز هفته یا هشت متر خارج از گل و لای کف مخزن پدیداراست. در ساختن دیواری آجری نهایت دقت و مهارت بکاررفته و دیوار که بالا می آید در سه نوبت ازقطرآن کاسته می‌شود. رعایت نکات دقیق مربوط به مقاومت مصالح ساختمان و فشارآب حکایت از سطح فرهنگ و دانش سازندگان مخزن می‌کند.بلافاصله بعد از این سیل بند مسقف،مخزنی دیگر به شکل ذوذنقه وجود دارد که سقف آن را هم هشت ستون قطورحمل می‌کرده‌است.
این دو مخزن شمالی و جنوبی هستند اما بلافاصله بعد از آن‌ها دو مخزن شرقی و غربی وجود دارد که طول یکی از آن‌ها سی متر و دیگری 25 متربا پهنای هفت متر می‌باشد . این دو مخزن هم مسقف بوده‌اند.اما روشن است که به علت پهنای کم نیازی به ستون نداشته‌اند. مخزن بعدی که پنجمین مخزن واقع دراین دره و آخرین آن‌ها می‌باشد درست لب پرتگاه است و خود از دو انبار دایره شکل تشکیل می‌شود.در دره ب سه مخزن تقریباً به همین شکل و اندازه دیده می‌شود. در ساختن دیوار درونی مخزن‌ها آجرهای 30 سانتیمتر کار کرده و روی آن را ملاط ساروج گرفته‌اند. دره الف را یا طاقی که قبلاً ذکرآن آمد به تنگه مدخل دره و پله کان اصلی مربوط می‌سازد طول این پاتاق در حدود نیم کیلومتراست و در وسط آن، رو به شمال غاری وجود دارد.که ظاهراً چند طبقه است.یک طرف این پاتاق دیوار صاف و غیرقابل عبور صخره است و طرف دیگر آن پرتگاهی با عمق صدها متر، عبورازاین به کسانی که از گذرگاه باریک و مرتفع وحشت دارند توصیه نمی‌شود.
توماس لانگمن (۱۶۹۹ – ۱۸ ژوئن ۱۷۵۵) یک ناشر انگلیسی بود که انتشارات لانگمن را بنیان گذاشت.
لانگمن در بریستول به‌دنیا آمد. پدرش ازیکیل لانگمن و مادرش همسر دوم ازیکیل، سارا بود. او در سال ۱۷۳۱ با دختر جان اسبورن، ماری اسبورن ازدواج کرد و در ۱۸ ژوئن ۱۷۵۵ بدون‌فرزند (ظاهراً) درگذشت.
اسماعیل بخشی (زادهٔ ۲۸ خرداد ۱۳۶۲ در دزفول) فعال کارگری، نمایندهٔ شورای مستقل کارگری در سندیکای کارگران هفت‌تپه و زندانی سیاسی سابق اهل ایران است. او همراه با سپیده قلیان در جریان اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان بازداشت شد. بخشی و قلیان نقش به‌سزایی در سازمان‌دهی اعتراضات کارگران هفت‌تپه علیه خصوصی‌سازی شرکت و طرح مطالبهٔ مدیریت شورایی داشتند. بازداشت او اعتراضات دیگر کارگران را در پی داشت.
اسماعیل بخشی از اعضای هیئت مؤسس سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه است که در سال ۱۳۹۷ نماینده کارگران این شرکت شد. از طرف دیگر، با گسترش تجمعات صنفی مربوط به درخواست حقوق معوقه کارگران به تناوب نام او بر سر زبان‌ها افتاد. از آن پس، ویدئوهای بسیاری با سخنان او منتشر شد.
بخشی در شهریور ۱۳۹۷ در مصاحبه‌ای اختصاصی با "رسانه میدان" گفت سابقه اعتراضات کارگری در شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه به بیش از ده سال پیش از آن برمی‌گردد. در سال ۱۳۹۷ اعتراضات کارگران این شرکت شدت یافت؛ به شکلی که همه کارگران آن دست به اعتصاب سراسری می‌زدند. او نمایندگی این کارگران و سخنگویی برای سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه را عهده‌دار شد. بخشی واگذاری نادرست این شرکت به بخش خصوصی را از دلایل اصلی اعتراضات مداوم کارگران این شرکت عنوان کرد. به باور او، کارفرمایانی که به عنوان بخش خصوصی به این شرکت آمدند، «هیچ دانش اقتصادی و شناخت تجربی» نسبت به محصول نیشکر نداشتند. به‌اعتقاد بخشی، تصمیم‌گیری‌های آن‌ها بدون انسجام عمل و ثبات بوده و کارفرمایان از کارگران سوءاستفاده می‌کردند.
اواخر سال ۱۴۰۱، اسماعیل بخشی همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند.
در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۹۶ خبرگزاری ایلنا گزارش داد که یکی از کارگران بخش کشاورزی مجتمع نیشکر هفت‌تپه مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت. در این تاریخ فعالان کارگری تأیید کردند که اسماعیل بخشی از نمایندگان کارگران "شرکت نیشکر هفت‌تپه" هدف این حمله بوده‌است. این حادثه شامگاه روز دوشنبه ۲۵ دی ماه حوالی ساعت پنج و سی دقیقه، زمانی رخ داد که وی به همراه سایر همکارانش از کارخانه در شهر شوش راهی منزلش در شهر دزفول بود. او لحظاتی پس از پیاده‌شدن از اتومبیل سرویس شرکت، مورد حمله افراد ناشناس قرار می‌گیرد. سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه اعلام کرد که این افراد، نقاب بر صورت داشتند و از دو دستگاه اتومبیل استفاده می‌کردند. در این حادثه بخشی از ناحیه کتف دچار آسیب‌دیدگی شد. سپس روابط عمومی شرکت هفت تپه صحت این حمله را تأیید کرد. همچنین در روزهای پیش از آن ویدیوهای سخنرانی بخشی در سطح وسیعی در رسانه‌ها مورد انتشار و توجه قرار گرفته بود.
اسماعیل بخشی یکشنبه ۲۷ آبان همزمان با چهاردهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر هفت‌تپه، به‌همراه مسلم آرمند، فعال کارگری دیگر این مجتمع و سپیده قلیان، فعال مدنی بازداشت شد.
بازداشت این کارگران در چهاردهمین روز اعتراض کارگران هفت‌تپه در آبان ۱۳۹۷ صورت گرفت. پس از انتشار ادعاها پیرامون بازداشت اسماعیل بخشی، «نماینده کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه» و دو نفر دیگر، "استاندار خوزستان" بازداشت چهار نفر را در ارتباط با این اعتراضات تأیید کرد. اگرچه او از این بازداشت شدگان نامی نبرد، اما "سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه" روز یکشنبه ۲۷ آبان، خبر داد که اسماعیل بخشی، از نمایندگان کارگری این واحد صنعتی به همراه "مسلم آرمند"، یکی دیگر از نمایندگان کارگری و یک خبرنگار زن بازداشت و به اداره امنیت شهرستان شوش منتقل شدند.
در تاریخ ۳ آذر ۱۳۹۷ اعتراضات کارگران معترض "نیشکر هفت‌تپه" وارد بیستمین روز متوالی خود شد. آن‌ها در این روز دست به برگزاری راهپیمایی زدند. مسیر این راهپیمایی از مقر فرمانداری شوش به سمت "میدان معلم" این شهر بود. علی‌رغم آزادی دیگر کارگران معترض، اسماعیل بخشی از نمایندگان اصلی کارگران معترض و یک خبرنگار زن تا این تاریخ از زندان آزاد نشدند. کارگران بازداشت شده پس از مدتی با قرار وثیقه یا کفالت از زندان آزاد شدند، اما بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان - فعال مدنی - همچنان ادامه یافت. اگرچه در آن زمان اعلام شده بود که اسماعیل بخشی هم به همراه بقیه کارگران آزاد می‌شود، اما کمی بعد برخی رسانه‌ها خبر دادند او به دلیل ممانعت اداره اطلاعات شهر شوش از زندان آزاد نشده‌است. وزارت کار و امور اجتماعی ایران، اتهام بخشی را «امنیتی» خواند، و اعلام کرد که قادر نیست برای آزادی او کاری بکند. "شرکت نیشکر هفت‌تپه" در زمان حکومت پهلوی بنا شد. یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های صنعتی استان خوزستان به‌شمار می‌رفت و تا دهه ۹۰ خورشیدی زیرمجموعه دولت بود. در سال ۱۳۹۴ با پیش‌پرداخت ۶ میلیارد تومان به دو شرکت خصوصی، این شرکت توسط سازمان خصوصی‌سازی به بخش خصوصی واگذار شد. کارگران این شرکت معتقدند که مشکلات صنفی آنان پس از واگذاری به بخش خصوصی شدت یافت.
همچنین با وجود تأکید دادگستری بر برخورداری حق متهم از «تمام حقوق قانونی»، آخرین گزارش‌ها حاکی از این بودند که اسماعیل بخشی از حق برخوردار شدن از وکیل مدافع محروم مانده‌است. همچنین اجازه داشتن ملاقاتی را نیز به بخشی نداند و او تنها از طریق تماس تلفنی با خانواده‌اش ارتباط دارد. در روز یکشنبه ۱۳ آذر گزارش‌ها حاکی از آن بود که اجازه ملاقات به خانواده بخشی و سپیده قلیان داده شد. در تاریخ ۱۹ آذر خبرگزاری هرانا گزارش داد درحالی که بیست و دو روز از بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان می‌گذرد، خانواده این دو زندانی پس از ملاقات یکشنبه هفته گذشته و اطلاع از ضرب و شتم فرزندانشان، هیچ تماسی از جانب آن‌ها نداشته و علی‌رغم پیگیری‌های مکرر آن‌ها و وکیلشان پاسخی از سمت مسئولین دریافت نکرده‌اند.
در روز یک‌شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۷ کارگران شرکت فولاد اهواز در راهپیمایی اعتراضی خود ضمن سر دادن شعارهایی اعتراض خود را به ادامه بازداشت اسماعیل بخشی ابراز کردند. گروهی از مردم و دانشجویان نیز در این اعتراضات حضور داشتند. این بیست و سومین روز اعتصاب کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز و هفدهمین روز تجمع کارگران در مقابل استانداری خوزستان بود. گروهی از این معترضان با سردادن شعارهایی خواهان آزادی اسماعیل بخشی شدند که یکشنبه ۲۷ آبان همزمان با چهاردهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر هفت‌تپه، همراه با چند کارگر دیگر بازداشت شد. آن‌ها شعارهایی در حمایت از بخشی سردادنند. «کارگر زندانی آزاد باید گردد» و «کارگر هفت‌تپه آزاد باید گردد» از جمله شعارهایی بودند که این معترضان در اعلام همبستگی با بخشی سردادند. همچنین در این رابطه "میثم آل‌مهدی"، نماینده کارگران معترض "گروه فولاد ملی"، در این راهپیمایی سخنرانی کرد.
محمود صادقی نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی، در تاریخ ۹ آذر به بازداشت اسماعیل بخشی واکنش نشان داد. او ضمن اشاره به اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی - مبنی بر آزادی تظاهرات بدون حمل سلاح - خواستار آزادی این زندانی شد. صادقی تجمعات را حق قانونی کارگران دانست و خواستار پرهیز حکومت از «برخورد امنیتی» با معترضان شد.
«اسماعیل رو گرفتن، ما همه بخشی هستیم» از شعارهایی بود که کارگران معترض هفت‌تپه در اعتراضات خود به قصد پشتیبانی از آزادی او سر دادند.
در تاریخ ۸ آذر ۱۳۹۷ برخی منابع خبری گزارش دادند که بخشی مورد شکنجه قرار گرفته‌است. بر اساس این گزارش‌ها، پس از اینکه بخشی دچار خون‌ریزی شدید معده می‌شود، نیروهای امنیتی او را به یکی از بیمارستان‌های امنیتی منتقل و بستری می‌کنند. برخی منابع احتمال می‌دهند که اسماعیل بخشی در "بیمارستان شهید بقایی وابسته به سپاه پاسداران" در اهواز بستری شده‌است. او در اثر شدت این جراحات به این بیمارستان منتقل شد. همچنین این گزارش‌ها حاکی از این بود که صورت اسماعیل بخشی، در اثر ضرب و شتم مأموران، متورم و کبود شده‌است. "کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری ایران" روز پنج‌شنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ اعلام کرد: «اسماعیل بخشی را چنان زیر فشار و شکنجه قرار داده‌اند که به علت خونریزی معده مجبور شده‌اند او را به بیمارستانی امنیتی (احتمالاً بیمارستان تحت مدیریت سپاه) منتقل و بستری کنند.»
در واکنش به این خبر، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در طی صدور یک اطلاعیه خبر شکنجه بخشی را «موثق» خواند و آن را محکوم کرد. این سندیکای کارگری در این اطلاعیه از مقامات خواستار آزادی اسماعیل بخشی و منع هر نوع شکنجه او شد. این نهاد کارگری، در این اطلاعیه خود ضمن اینکه اعتصاب و اعتراض کارگران را «حق مسلم» آنان دانسته، تأکید کرده که هیچ کارگری نباید به دلیل اعتصاب صنفی بازداشت، مورد ضرب و شتم، آزار، تعقیب یا شکنجه قرار گیرد. در این اطلاعیه مورخ ۹ آذر ۱۳۹۷ آمده‌است:
بلافاصله پس از آزادی‌بخشی، اخباری دربارهٔ جزئیات مربوط به شکنجه او در توئیتر منتشر شد. شاهد علوی، روزنامه‌نگار در این رابطه مصاحبه‌ای با یکی از بستگان بخشی انجام داد و فایل صوتی آن را در فضای مجازی منتشر کرد. در این مصاحبه از قول این خویشاوند ادعا می‌شود که بخشی هدف عمل شکنجه به وسیله ضرب و شتم شدید بوده‌است. بر اساس این گفته‌ها این ضرب و شتم‌ها با باتوم صورت گرفت و بخشی از ناحیه بیضه‌گاه دچار ضرب‌دیدگی شد؛ به شکلی که به سختی قادر به نشستن بود. این روزنامه‌نگار افزود که در زندان به او داروهای آرام بخش و اعصاب تجویز و تزریق می‌شده که منجر به تهوم‌زایی می‌شوند.