moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تراپیست-۱ () که 2MASS J23062928-۰۵۰۲۲۸۵ نیز نامیده می‌شود، یک ستارهٔ کوتولهٔ فراسرد است که در فاصلهٔ ۴۰٫۷ سال نوری (۱۲٫۵ پارسک) از زمین است و درجه حرارت سطحی آن ۲٬۵۶۶ کلوین (۲٬۲۹۳ °C) است. جرم این ستارهٔ کوچک ۹ درصد جرم خورشید است و در مقیاس ستاره‌ای اندکی پرجرم‌تر از مشتری به‌شمار می‌رود. برآورد سنی این منظومه و ۷ سیاره فراخورشیدی تأیید در مدار آن ۷٫۶ بیلیون سال است که از منظومهٔ شمسی مسن‌تر است. این ستاره در راستای صورت فلکی دلو قرار دارد و بسیار کم‌سو است.
تیمی از اخترشناسان در مؤسسهٔ اخترفیزیک و ژئوفیزیک دانشگاه لیژ بلژیک با استفاده از تلسکوپ تراپیست در رصدخانهٔ لاسیا واقع در بیابان آتاکامای شیلی به رصد این ستاره و سیارات واقع در مدار آن پرداختند. آن‌ها با استفاده از روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی سه سیاره در اندازهٔ زمین را کشف کردند که به دور این ستاره گردش می‌کنند. رصدهای این تیم از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۵ انجام شد و یافته‌های آن در مهٔ ۲۰۱۶ در نشریهٔ نیچر منتشر گردید. این سیاره‌ها هنگام عبور از مقابل قرص ستارهٔ مادر خود باعث کاهش نوری اندکی در منحنی نوری آن می‌شدند. اخترشناسان به دلیل جذابیتی که این گذر سه‌گانه داشت به ادامهٔ رصدها و مطالعات خود از این منظومه ادامه دادند که همین ابزاری برای کشف این سیاره‌ها را فراهم آورد. قرار گرفتن مداری این سیاره‌ها در زاویه‌ای که از دید ناظر زمینی آن‌ها در هر دور مداری از مقابل قرص ستارهٔ مادر خود عبور می‌کنند به دانشمندان اجازه داد تا با کمک روش معروف به گذر و بررسی منحنی نوری این سیاره‌ها نه‌تنها به وجود آن‌ها پی ببرند بلکه بتوانند تخمینی از ابعاد، مدار و حتی ترکیبات تشکیل‌دهندهٔ این سیاره‌ها به دست آورند.
در ۲۲ فوریه ۲۰۱۷ اخترشناسان خبر کشف چهار سیاره دیگر در مدار تراپیست-۱ را اعلام کردند. بدین ترتیب تعداد سیاره‌ها در مدار این ستاره به هفت سیاره رسید. اکنون وجود ۷ سیاره را در اطراف آن ستاره تراپیست-۱ تأیید شده که سه سیاره در کمربند حیات آن قرار دارند. البته این احتمال وجود دارد که هر هفت سیاره در کمربند حیات ستاره واقع شده باشند.
این هفت سیاره به ترتیب فاصله به نام‌های TRAPPIST-1 و با اندیس‌های f ,e ،d ,c ،b و h نام‌گذاری شده‌اند.
براساس این مطالعات معلوم شده‌است که حداقل شش مورد از این سیاره‌ها هم از نظر اندازه و هم از نظر آب و هوایی شرایطی مشابه زمین ما دارند. بر اساس یافته‌های این گروه همه سیاره‌های کشف‌شده در این منظومه از نظر ابعاد قابل‌مقایسه با سیاره زمین و زهره یا اندکی کوچک‌تر از این دو هستند. از سوی دیگر بررسی چگالی آن‌ها نشان می‌دهد که حداقل شش سیاره نزدیک‌تر به ستاره مادر، به احتمال زیاد ساختار سنگی دارند. این منظومه فراخورشیدی نه‌تنها تاکنون پرتعدادترین منظومه دارای سیاره‌های با ابعاد زمین است که همزمان میزبان پرتعدادترین سیاره‌هایی است که در کمربند حیات یک ستاره قرارگرفته‌اند. این امکان وجود دارد که این سیاره‌ها که بر سطح خود میزبان اقیانوس‌هایی از آب مایع باشد. اتفاقی که شانس وجود و رشد حیات در آن‌ها را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.
تراپیست-۱ به دلایل متعددی برای اخترشناسان دارای اهمیت است. اول اینکه ۷ سیاره تقریباً هم‌اندازه با زمین دارد که به دور ستاره می‌چرخند و سه تای آن‌ها، در کمربند حیات واقع شده‌اند. همچنین این کوتوله قرمز فراسرد، فقط ۴۰ سال نوری با ما فاصله دارد و همین هم مطالعه روی آن را ساده‌تر می‌کند. حتی احتمال می‌رود آب هم در این منظومه پیدا شود. حالا که تلسکوپ فضایی جیمز وب روی آن نشانه رفته‌است؛ دانشمندان می‌توانند صحت این موضوع را بررسی کنند. الیویا لیم، یکی از مدیران پروه JWST دراین‌باره می‌گوید:ما روی ۴ سیاره در این منظومه زوم کرده‌ایم و می‌خواهیم ببینیم که سیارات تراپیست1 g , c، b و h اتمسفر دارند یا خیر؟ برای این منظور، روی شناسایی ویژگی‌های مولکولی؛ نظیر دی‌اکسید کربن، آب و اُزون در مسیر گذر آن‌ها متمرکز شده‌ایم.نتایج این تحقیقات نه تنها جزئیات بیشتری از تراپیست-۱ و سیارات آن به ما ارائه می‌دهد؛ بلکه توانایی ما را برای حدس‌های آگاهانه دربارهٔ وجود حیات در سایر منظومه‌های فراخورشیدی، افزایش می‌دهد؛ مثلاً اگر دریابیم که سیارات سنگی نزدیک‌تر به خورشید، از اتمسفر تهی شده‌اند؛ می‌توانیم این را به سایر منظومه‌ها تعمیم داده و تعداد کاندیداهای میزبانی از حیات را کاهش دهیم. به گفتهٔ یکی دیگر از محققان این پروژه، جیکوب لاستیگ-ییگر:این منظومه، فرصتی را برای تست مفهوم کمربند حیات در خارج از منظومه شمسی فراهم کرده‌است. تراپیست-۱ خیلی با خورشید فرق می‌کند و سیارات بسیار نزدیک به آن هستند. پس احتمالاً هنگام مطالعه روی آن‌ها، با غافلگیری‌های زیادی مواجه خواهیم شد و درک این سورپرایزها، می‌تواند مرزهای علم سیاره‌شناسی را جابه‌جا کند.
وام و سود در یهودیت موضوعی پیچیده و دارای جزئیات است. الفاظ زبان عبری کتاب مقدس برای بهره "نشخ" (), به معنای لفظی "گاز (گرفتگی)", و "مربیت/تربیت" () هستند، که مشخصاً به عواید وام دهندگان اشاره دارند؛ منظور از "نشخ" سودیست که از پول وام داده شده، پیش از اعطای آن به وام گیرنده به عنوان هزینه از آن کم می‌شود در حالیکه "مربیت/تربیت" به سودی اشاره دارد که به مبلغی افزوده می‌شود که قرار است بازپرداخته شود."Peake's commentary on the Bible" واژهٔ "مربیت/تربیت", که به نوعی از سود که امروزه به کار می‌رود نزدیک تر است بعدها در عبری مدرن تبدیل به "ریبیت" () شد. این واژه مشابه واژه زبان عربی "ربا" است که در قرآن به کار رفته است.
تورات و تلمود سفارش می‌کنند وام وام‌هایی داده شود که سود در آن درگیر نباشد؛ ولی طبق هلاخا (شریعت یهود) دادن وام‌های بدون سود فقط به دیگر یهودیان لازم است. مجاز است به غیر یهودیان وام‌های با سود پرداخت شود. سودگرفتن در کتاب حزقیال در زمرهٔ بدترینِ گناهان طبقه‌بندی شده،, و بر اساس هلاخا ممنوع است. تلمود به محکوم کردن سود در حزقیال مشخصاً اشاره کرده،"Baba Metzia" 61b که در آن حزقیال از این کار اعلام بیزاری می‌کند و به طور استعاری رباخواران را همچون کسانی به تصویر می‌کشد که خون می‌ریزند.
دوبرکیتز (Döberkitz) یک مکان در شرق منطقه زاکسن بواتزن است و از سال ۱۹۹۹ متعلق به شهر منطقه بواتزن بوده است.
این محل حدود شش کیلومتری غرب مرکز شهرستان بواتزن واقع شده است. منطقه پر از تپه است و برای کشاورزی استفاده می‌شود. Döberkitz در دره بروک کوچک، که جریان به آب به سمت غرب بلند واقع شده است.
دو قله نزدیک در هر دو طرف از دره واقع شده است. Hussitenberg با ۲۴۳ متر و شرق و Hennersberg با ۲۴۸ متر در جنوب شرقی روستا.
در وهله اول در ۱۴۶۶ به عنوان Debreckwitz اشاره شده است.
کشاورزی ایران در دوره قاجار نام یک کتاب به زبان انگلیسی است. این کتاب اثر ویلم فلور، اهل هلند و متخصص در «رشته اقتصاد توسعه» و «جامعه‌شناسی غیرغربی» است. این کتاب چاپ واشینگتن، دی.سی. در ایالات متحده آمریکا می‌باشد.http://psi203.cankaya.edu.tr/uploads/files/Gilbar,%20The%20Opening%20Up%20of%20Qajar%20Iran%20(1986).pdfhttps://etudesrurales.revues.org/3076 این کتاب توسط شهرام غلامی در انتشارات علمی فرهنگی به چاپ رسیده است.
در این کتاب به روش‌های زراعت، آبیاری و کاشت بذرها، پرورش چهارپایان، جنگلداری و ماهیگیری در دوره قاجار پرداخته‌می‌شود و تولید محصولات کشاورزی ایران در این دوره، از برنج، جو و گندم و دیگر محصولات خوراکی تا تریاک و تنباکو به تفصیل شرح داده‌می‌شوند؛ و بالاخره زندگی روستائیان از خورد و خوراک تا لباس آنها شرح داده‌می‌شود.
- فصل اول؛ آیا قاجاریه اقتصاد را رشد داده یا دچار رکود است؟
- فصل دوم؛ تغییرات ساختاری در بخش کشاورزی.
- فصل سوم؛ جغرافیا، خاک و آب و هوا.
- فصل چهارم؛ ارتباط شهر و روستا.
- فصل پنجم؛ الگو و تغییرات در مالکیت زمین، که به انواع مالکیت زمین، سهم داشتن در محصول، اجاره ثابت، و اجاره کارگر می‌پردازد.
- فصل ششم؛ سازمان روستا و مقام‌های رسمی آن؛ کدخدا، پاکار، میرآب، مباشر.
- فصل هفتم؛ موقعیت دهقانان؛ تصرف زمین، رعیت؛ خوش‌نشین؛ کارگر روزمزد؛ اشراف دهکده؛ کولی‌ها؛ خانه‌بدوش؛ آزاد در جابجایی؛ برده؛ جنسیت؛ بدهی.
- فصل هشتم؛ جمعیت روستایی یکجانشین.
- فصل نهم؛ شرایط زندگی روستایی؛ مسکن، پوشاک، خوراک، فقر.
- فصل چهاردهم؛ غلات؛ گندم، جو، و دیگر دانه‌ها، برنج.
- فصل پانزدهم؛ میوه‌ها و خشکبار.
- فصل شانزدهم؛ سبزیجات و حبوبات.
- فصل هفدهم؛ الیاف؛ ابریشم، پشم، کتان، کنف، بزرک.
- فصل هجدهم؛ گیاهان با مواد افزوده؛ تریاک، تنباکو، چای.
- فصل نوزدهم؛ سقز
- فصل بیستم؛ گیاهان رنگرزی
- فصل بیست و یکم؛ بذرهای روغنی
- فصل بیست و دوم؛ ادویه‌ها
- فصل بیست و سوم؛ گلاب.
- فصل بیست و چهارم؛ چهارپایان؛ گاو، گاومیش، گوسفند، بز، اسب، قاطر، ماکیان.
- فصل بیست و پنجم؛ علوفه و گیاهان مراتع
- فصل بیست و ششم؛ محصولات لبنی.
- فصل بیست و هفتم؛ سفالگری، حصیربافی، لوله سازی، کفاشی، ساخت الیاف، فرش بافی، رنگرزی و …
- فصل بیست و هشتم؛ شیلات
- فصل بیست و نهم؛ جنگلداری.
در کتابخانه و مرکز اسناد بنیاد ایران شناسی، این کتاب به زبان انگلیسی در دسترس همگان می‌باشد.
بارد کمان‌دار یک انسان در رمان هابیت به خط جی. آر. آر. تالکین است. بارد اهل لیک تاون (شهر دریاچه) است و نژاد او به فرمانروایان دیل بازمی‌گردد. او موفق می‌شود اسماگ را بکشد و خود پادشاه دیل می‌شود. شخصیت بارد احتمالاً از ویگلاف در شعر آنگلوساکسون بیوولف گرفته شده است.
جد بارد، گیریون نام داشت که فرمانروای دیل بود و به دست اسماگ کشته شد. این رویداد دو سده پیش از رویدادهای رمان هابیت در دورهٔ سوم اتفاق می‌افتد. بارد فرماندهٔ کمانداران اسگاروت (شهر دریاچه) است. او فردی بلندقامت با موهای مشکی است.Tolkien 1937, Chapter XIV. وقتی اژدها به شهر یورش می‌برد بارد آخرین کمانداری است که جلوی او می‌ایستد. در هنگام پرتاب تیر به اسماگ یک پرنده با بارد حرف می‌زند و نقطه ضعف زرهٔ اسماگ را که در زیر سمت چپ سینه اش قرار داشت به او نشان می‌دهد.
بارد برای ۳۳ سال بر شهر فرمانروایی می‌کند و پس از او پسرش بِین در ۲۹۷۷ و پس از او نوه اش براند در ۳۰۰۷ پادشاهی را در دست می‌گیرند.Tolkien 1955, pp. 1082—1098, Appendix II.
ولادیمیر یوگرافوویچ تاتلین (به انگلیسی: Vladimir Yevgraphovich Tatlin; ؛ – ) یک نقاش و معمار اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او همراه با کازیمیر ماله‌ویچ از مهم‌ترین شخصیت‌های آوانگارد جنبش هنری اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۲۰ به‌شمار می‌رود و بعدها به مهم‌ترین هنرمند در جنبش ساخت‌گرایی یا کنستراکتیویسم تبدیل شد. او معروف‌ترین طراحی خود برای برج غول‌پیکر «یادمان انترناسیونال سوم» که بیشتر به عنوان «"برج تاتلین"» "شناخته شده" را در سال ۱۹۱۹ آغاز کرد. and Fleming, J. (2009) "A World History of Art". 7th edn.
تاتلین در خارکف متولد شد. پدر او یک مهندس راه آهن و مادرش یک شاعر بود. مادر ولادمیر دو سال پس از تولد وی درگذشت و پدرش پس از زمان کوتاهی از مرگ همسر دوباره ازدواج کرد. ولادمیر هنگامی‌که بیش از ۱۸ سال نداشت از خانه فرار کرد تا دریانورد شود. او به عنوان یک تاجر دریانورد در دانشکده افسری تحصیل کرد و مدتی را در خارج از کشور گذراند. تاتلین در سال ۱۹۰۴ پس از نخستین سفر دریایی خود به مصر که تا پایان عمر از آن به نیکی یاد می‌کرد، به میهن بازگشت و اندکی بعد به مدرسه هنری «پنزا» وارد شد. در این مدرسه بود که او به عنوان شاگردی با استعداد و دارای معلومات شناخته شد. او همچنین به عنوان یک خواننده در اوکراین و یک نوازنده حرفه‌ای باندورا در خارج از کشور کار کرد.http://en.uartlib.org/exclusive/tatlin-graye-na-banduri/
تاتلین به سال ۱۹۱۰ به مسکو رفت و کار حرفه‌ای او در هنر به عنوان یک نقاش شمایل در مسکو با حضور در مدرسه نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری مسکو آغاز شد. او در یک آتلیه مشترک با «الکساندر وسنین» مشغول به کار شد. یک سال بعد دلیل این که می‌خواست به عنوان نقاشی غیر وابسته و به صورتی انفرادی شروع به کار کند مدرسه را ترک نمود و بلافاصله بعد از آن کارهای خود را در نمایشگاه «اتحادیه هنرمندان روسیه» فرستاد. در این نمایشگاه بیشتر محصلین مدارس مسکو کارهای خود را به تماشا می‌گذاشتند.
در سال ۱۹۱۷ به وسیله لاریونف اولین مرحله کار خود را با هنرمندان پیشرو آغاز نمود بدین ترتیب که یازده تابلو از کارهای خود را به نمایشگاه اتحادیه جوانان فرستاد. کارهای او شامل طراحی از اجسام بیجان بود که تحت تأثیری از هنرمندان قرار داشت و همچنین شامل تعدادی طرح از دریا بود.
تاتلین برای طراحی "بنای یادمان انترناسیونال سوم" "که" به نام برج تاتلین نیز شناخته می‌شود به عنوان یک معمار به شهرت رسید. برنامه‌ریزی این طرح از سال ۱۹۱۹ آغاز شد. این بنای یادبود قرار بود برج بلندی از آهن، شیشه و فولاد باشد که به مراتب بلندتر از برج ایفل در پاریس ساخته شود. این برج بنا بود با ۱۳۰۰ فوت ارتفاع (تقریباً معادل ۴۰۰ متر) یک سوم از ایفل بلندتر باشد. در این طرح یک جفت ساختار آهنی و فولادی مارپیچی، سه بلوک ساختمان را با پنجره‌های شیشه‌ای که در سرعت‌های مختلف می‌چرخیدند را در بر می‌گیرند این سه ساختار متحرک یکی به شکل یک مکعب با یک بار گردش در سال؛ دومین به شکل یک هرم یک بار در ماه؛ و سومین یک استوانه یک بار در روز پیش‌بینی شده بود. به دلیل مشکلات مالی و اجرایی این برج هرگز ساخته نشد. (1995) "History of Art". 5th edn.
تاتلین همچنین به عنوان پدر هنر ساخت‌گرایی در اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب شناخته می‌شود. آثار "ضد برجسته"، سازه‌های سه‌بعدی ساخته شده از چوب و فلز برخی آثار قرار داده شده در گوشه ("گوشه ضد برجسته") و دیگر آثار بیشتر معرف این جنبه کاری اوست.Boersma, Linda S. (1994) "The Last Futurist Exhibition of Painting: 0,10". مجسمههای تاتلین به منظور زیر سؤال بردن ایده‌های سنتی هنر بود، هر چند او به عنوان یک ساخت‌گرا توجه خود را به اعتراض به بسیاری از جنبش و ایده‌های هنری معطوف کرد. هنرمندان زیادی تحت تأثیر ساخت‌گرایی برجسته او بودند نظیر: ورورا ستپنووا، الکساندر رودچنکو، با مانوئل رودن سمینارو، خواکین تورس گارسیا، لاسلو موهولی ناگی، آنتوان پوزنر و نائوم گابو.
اگرچه تاتلین و مالویچ در آغاز فعالیت حرفه‌ای خود همکار بودند اما در زمان «نمایشگاه ۰/۰۱» در سال ۱۹۱۵ (بسیار پیش از پدید آمدن سبک ساخت‌گرایی)، و همچنین نمایشگاهی به نام «آخرین نمایشگاه فوتوریست» اختلاف‌هایی شدید و آشکار داشتند، ظاهراً مالویچ در آنجا کارهایی بیش از آثار والاگرایی به نمایش گذاشت. این منجر شد تا مالویچ ایده‌های خود را در شهر ویتبسک توسعه بیشتری بدهد، جایی که مدرسه‌ای به نام UNOVIS (قهرمانان هنر نو) را بنیاد نهاد؛ و ابتدا در سمت استادیاری و سپس استادی به تدریس پرداخت.
تاتلین همچنین وقت خود را به مطالعاتی در زمینه لباس، اشیاء، مبلمان و موضوعات دیگر اختصاص می‌داد. او در واپسین سال‌های عمرش، تحقیق دربارهٔ پرواز پرندگان را آغاز کرد و تصمیم داشت پرواز را به عنوان یکی از بزرگترین رویاهای انسان را دنبال کند. او شروع به طراحی هواپیمای بی‌موتور کرد. این هواپیما به نام «لتاتلین» (که ترکیبی بود از اسم تاتلین و پرواز) خوانده شد. نمونه یا مدل ساخته شده از این هواپیما به وسیله تاتلین کلاً از چوب بود و نزدیکی زیادی به فرم‌های طبیعی داشت. تاتلین برای پیشرفت کار خود حشرات را در جعبه‌هایی پرورش می‌داد و هنگامی که به اندازه کافی رشد کرده بودند. آنها را در معرض باد قرار می‌داد و واکنش آنها را نسبت به وزش باد و گشودن بالهایشان و پروازشان را بررسی و مطالعه می‌نمود. مدل ساخته شده هواپیمای بی‌موتور او دقیقاً منطبق با ساختمان بدن یک حشره در حال پرواز است. این تجربه جدیدی بود که در هنر روسیه انجام گرفت.
تاتلین در ۳۱ مه ۱۹۵۳ در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
ویگلاف (در زبان انگلیسی باستان، Wīġlāf، با تلفظ: "ویلاف") نام یک شخصیت در حماسهٔ انگلوساکسون بیوولف است. او فردی است که به خدمت شاه، بیوولف در می‌آید.
فیلم بئوولف در رابطه با همین شخصیت ساخته شده است.
یعقوب دانشدوست ( – ) معمار، مرمت‌گر بناها و محوطه‌های تاریخی، پژوهشگر، نویسنده، و کارشناس باغ ایرانی بود.
یعقوب دانشدوست در سال ۱۳۱۷ در شهر تبریز زاده شد و از سه سالگی با خانواده‌اش در شهر مشهد ساکن شد. او تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه تهران با کارشناسی ارشد معماری و دکترای شهرسازی به پایان رساند. یعقوب دانشدوست با معماری سنتی ایران و باغ‌های ایرانی آشنا بود و تلاش می‌کرد با استفاده از آن ارزش‌ها یک سبک معماری مدرن ایرانی پدید آورد.
در آغاز کار، دانشدوست بخش‌های مهمی از مجموعه گنج‌علی خان در کرمان و سپس تَرَک‌های گنبد طلای حرم امام رضا را مرمت نمود. سپس نظارت بر مرمت بناهای تاریخی استان خراسان را بر عهده گرفت؛ از آن جمله مدرسه خرگرد، رباط شرف، مسجد گوهرشاد، مسجد شاه مشهد، مدرسه دو در، مدرسه پریزاد، مدرسه میرزا جعفر، مصلی پایین خیابان مشهد، گنبد سبز مشهد، کاخ خورشید کلات، مسجد کبود گنبد کلات، مزار شیخ احمد جام، مزار مولانا زین‌الدین ابوبکر تایبادی، میل اخنجان، مسجد ملک زوزن، مسجد جامع فردوس، مرمت آرامگاه عطار واحیای باغ آن، مسجد جامع نیشابور، قدمگاه، امامزاده محروق نیشابور، هارونیه، مقبره و منار ایاز، مزار خواجه ربیع، مقبره بابا لقمان سرخس، مسجد جامع گناباد، میل رادکان، منار خسروگرد سبزوار، مسجد جامع قاین هستند.
وی تا سال چهارم انقلاب اسلامی به عنوان رئیس دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی دراستان خراسان مشغول کار بود و پس از آن همکاری با سازمان میراث فرهنگی و نظارت عالیه بر بناها را ادامه داد.
دانشدوست سال‌ها عضو ایکوموس بود و در کنگره‌های متعدد معماری و باغ سازی در ایران و خارج از کشور حضور فعال داشت.
یعقوب دانشدوست همراه با مرمت بناهای تاریخی، بناهای مدرن بی‌شماری را سازگار با معماری مدرن ایرانی، طراحی و اجرا نموده است که مهم‌ترین آن‌ها بیمارستان آریا، بنای یادمان میدان آزادی (به سوی نور)، بنای یادمان میدان راه‌آهن (همیشه به سوی او)، بنای یادمان همای رحمت، بنای یادمان والفجر، تهیه نقشه‌های معماری و اجرایی خانه علم و کیهان نمای شهر مشهد هستند. وی همچنین بناهای مسکونی بسیاری در مشهد طراحی واجرا نموده است. طراحی و اجرای باغ آرامگاه فردوسی با طرح باغ ایرانی و آرامگاه کلنل محمدتقی پسیان در مجموعه آرامگاه نادر از دیگر کارهای اوست.
دانشدوست به کار پژوهش و نوشتن کتاب نیز مشغول بود که حاصل آن سه کتاب با نام کلی "طبس شهری که بود" با زیر عنوان‌های: "باغ‌های طبس"، "بناهای تاریخی طبس" (برگزیده بهترین کتاب معماری سال ۱۳۷۹) و "شهرسازی و معماری طبس" بودند. کتاب‌های "ارزش‌های فرهنگی طوس و آرامگاه فردوسی" و "پیدایش باغ آسمانی ایران" در سال ۱۳۹۴ (به فارسی و انگلیسی) و نوشتار فیلمی در مورد هنر کاشی‌کاری ایرانی (با سرمایه اداره اوقاف خراسان) از جمله کارهای دیگر او هستند. یعقوب دانشدوست مقالات بسیاری درباره معماری نوشته که از آن میان می‌توان به مجموعه مقالات «معماری ایرانی در سخن چهار نسل از معماران صاحب نظر» در مجله آبادی اشاره کرد.
یعقوب دانشدوست در سال ۱۳۹۲ لوح و تندیس تقدیر از رئیس‌جمهور دریافت نمود.
او در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ به خاطر کوشش‌های فرهنگی بسیار، مفتخر به دریافت لوح و نشان فردوسی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شد.
در سال ۱۳۹۷ نیزبه عنوان یکی از چهره‌های ماندگار ایران، کاشی ماندگار دریافت کرد.
میدان نفتی تایبر () از میدان‌های نفتی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۲۰۰۹ در خلیج مکزیک کشف شد. این میدان به‌طور مشترک متعلق به بی‌پی، پتروبراس و کونوکو فیلیپس می‌باشد.
تاریخچه مالی-مالیاتی ایران از صفویه تا پایان قاجاریه کتابی است به قلم ویلم فلور و با برگردان مرتضی کاظمی یزدی، که توسط نشر تاریخ ایران، در سال ۱۳۹۴ منتشر شده‌است.https://www.adinehbook.com/gp/product/9646082939
وضع مداخل و مخارج قریب به ۴۲۵ سال از تاریخ ایران در این کتاب مورد بررسی قرارگرفته‌است؛ از سال ۱۳۴۴ – ۹۰۶ق/۱۹۲۵–۱۵۰۰م دوران صفویه، افشاریه، زندیه و قاجاریه می‌پردازد.http://www.isna.ir/news/95021307631/نگاهی-به-مالیات-در-ایران-از-صفویه-تا-پایان-قاجاریه
احسان یارشاطر در مقدمه کتاب اشاره نموده‌است که ویلم فلور با دقت و روشن‌بینی وضعیت اقتصادی ایران را شرح داده و تحلیل کرده‌است.کتاب در ده فصل درباره مدیریت زمین در روستاها، مدیریت اراضی وقفی، خالصه و موات و نیز مالیات و باج از سوی حکومت مرکزی سخن می‌گوید.
دریاچه‌شاهان () نام یک کلاد از بریده‌مهرگان است.
سفت‌مهره‌ریختان () نام یک کلاد از بریده‌مهرگان است. این کلاد شامل بالاخانواده پایه‌گذارخزنده‌واران است و گروه متنوع‌تر سفت‌مهرگان را نیز دربر می‌گیرد.
ابوسهل خجندی وزیر غزنویان در قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی بود. او در پیشگاه سلطان ابراهیم بن مسعود (۴۵۱–۴۹۲ هجری/ ۱۰۵۹–۱۰۹۹ میلادی) به عنوان وزیر دوم خدمت می‌کرد و جانشین ابوبکر بن ابی صالح شد که احتمالاً در بخش آغازین حکومت خدمت کرده بود. همهٔ آن چه از پیشینهٔ او می‌دانیم این است که از زمان سلطان مسعود یکم غزنوی منشی دیوان بوده است. او از زمانی نامعین از لطف پادشاه افتاد و دستگیر شد و به دستور سلطان کور گردید.
دیوید جان مایلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل جمهوری ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کورک سیتی، ساندرلند، هال سیتی، ردینگ و کاونتری سیتی اشاره کرد.
دریل مایکل مورفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لوتون تاون، هارو بورو، ساندرلند، شفیلد ونزدی، ایپسویچ تاون، سلتیک، نیوکاسل یونایتد، ناتینگهام فارست و بولتون واندررز اشاره کرد.
استیون جود کوین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سنت پاتریک اتلتیک، شفیلد یونایتد، میلتون کینز دونز، روترهام یونایتد، هال سیتی، ردینگ، برتون آلبیون و منزفیلد تاون اشاره کرد.
درن ادوارد اندرو رندولف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به چارلتون اتلتیک، ولینگ یونایتد، و آکرینگتون استنلی، جیلینگام، بری، هرفورد یونایتد، مادرول، بیرمنگام سیتی، وستهام یونایتد و میدلزبرو اشاره کرد.
ریچارد جان کیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استوک سیتی، بریستول سیتی، وایکام واندررز، هادرسفیلد تاون، کارلایل یونایتد، چلتنهام تاون، کاونتری سیتی، دربی کانتی و میلتون کینز دونز اشاره کرد.
ماری مورو (زاده ۱۸ فوریه ۱۹۷۴) بازیگر و مدل آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم چیره‌دستی اشاره کرد.
ماری مورو در شهر میامی ایالت فلوریدا متولد شد. او در کودکی بازیگری در تئاتر را با هدف جمع‌آوری پول برای دانش‌آموزان فقیر آغاز کرد. مورو با تحصیل در مدرسه هنر تیش وابسته به دانشگاه نیویورک٬ تخصص خود در زمینه رقص و تئاتر را کسب کرد.
ماری مورو برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ با بازی در نقش "وندی مالو" در برنامه تلویزیونی معروفی به نام بی‌واچ در تلویزیون ظاهر شد.
او همچنین در فیلم‌های و امنیت ملی ایفای نقش کرده است.
مورو در سال ۱۹۹۴ با تاجری به نام "کارل جانسون" ازدواج کرد ولی در سال ۱۹۹۷ از او جدا شد. او دارای ۲ فرزند پسر است.
ماری علاوه بر بازیگری٬ به عنوان مشاور املاک در لس آنجلس٬ کالیفرنیا مشغول به کار است.
جایزه‌های نوبل جوایزی هستند که سالانه توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد، آکادمی سوئد، مؤسسهٔ کارولینْسکا، و کمیتهٔ نوبل نروژ به افرادی که مشارکت‌های مهمی در شیمی، فیزیک، ادبیات، فیزیولوژی و پزشکی و اقتصاد داشته باشند اهدا می‌شوند. جایزهٔ نوبل اقتصاد در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل بنیان‌گذاری شد. او در وصیت‌نامه‌اش ذکر کرد که این جایزه توسط بنیاد نوبل داده شود. جایزهٔ نوبل اقتصاد یا «جایزهٔ بانک مرکزی سوئد» برای یادبود آلفرد نوبل در ۱۹۶۸ توسط بانک مرکزی سوئد برای مشارکت‌های قابل توجه در امر اقتصاد بنا نهاده شد.
هر جایزه را کمیتهٔ خاصی اهدا می‌کند: فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد جایزه‌های فیزیک و شیمی و اقتصاد، آکادمی سوئد جایزهٔ ادبیات، مؤسسهٔ کارولینْسکا جایزهٔ نوبل فیزیولوژی و پزشکی، و کمیتهٔ نوبل نروژ جایزهٔ صلح را اهدا می‌کنند. هر برنده، یک مدال، دیپلم افتخار و مقداری جایزهٔ نقدی ـ که میزان آن هر ساله متفاوت است ـ دریافت می‌کند.
تا سال ۲۰۱۵، جایزهٔ نوبل به ۸۲۲ مرد، ۴۸ زن و ۲۶ سازمان رسید. از میان زنان، ۱۷ تن جایزهٔ صلح، ۱۴ زن جایزهٔ ادبیات ۱۲ تن جایزهٔ فیزیولوژی و پزشکی، ۴ زن جایزهٔ شیمی، ۳ زن جایزهٔ فیزیک، و یک زن جایزهٔ اقتصاد را دریافت کرده‌اند. نخستین زنی که جایزهٔ نوبل را دریافت کرد ماری کوری بود که موفق شد به همراه همسرش پیر کوری و آنری بکرل در سال ۱۹۰۳ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کند. ماری کوری در سال ۱۹۱۱ نیز جایزهٔ شیمی نوبل را دریافت کرد و به تنها زنی تبدیل شد که برندهٔ ۲ جایزهٔ نوبل شده‌است. ایرن ژولیو-کوری، دختر ماری کوری، نیز در ۱۹۳۵ جایزهٔ نوبل شیمی را برد و این دو تنها مادر و دختری هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده‌اند. سال ۲۰۰۹ سالی بود که بیشترین جایزهٔ نوبل را برای زنان به ارمغان آورد، به طوری که در آن سال ۵ زن موفق به کسب این جایزه شدند. دانا استریکلند و فرانسیس آرنولد و نادیا مراد آخرین زنانی هستند که جایزهٔ نوبل را دریافت کرده‌اند.
مایکل بافر (زاده ۲ فوریه ۱۹۴۴) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به "چیره‌دستی" و "" اشاره کرد.
کاترینا ایمونز کورکووا (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳) تیرانداز اهل جمهوری چک است که تاکنون سه مدال المپیک کسب کرده‌است. او در المپیک ۲۰۰۴ آتن مدال برنز و در المپیک ۲۰۰۸ پکن مدال طلای تفنگ بادی ۱۰ متر را به دست آورد. او در المپیک پکن توانست مدال نقرهٔ تفنگ سه وضعیت را نیز کسب کند.
افزون بر مدال‌های المپیک، ایمونز مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۰۲ و مدال نقرهٔ ۲۰۰۶ را نیز در تفنگ بادی به دست آورد.
ایمونز در سال ۲۰۰۴ در المپیک آتن در دو مادهٔ تفنگ بادی ۱۰ متر و سه وضعیت ۵۰ متر شرکت کرد. در تفنگ بادی، در مرحلهٔ مقدماتی سوم شد و به فینال راه یافت. در فینال نیز به مقام سوم رسید و مدال برنز را به دست آورد. در تفنگ سه وضعیت، در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۲۷ را کسب کرد و به فینال نرسید.
در المپیک پکن در سال ۲۰۰۸ نیز ایمونز در دو ماده حضور داشت. در مرحلهٔ مقدماتی تفنگ بادی، امتیاز ۴۰۰ را به دست آورد و در صدر ایستاد. همچنین با این امتیاز، رکورد المپیک را شکست و با رکورد جهان برابری کرد. در فینال نیز با امتیاز ۵۰۳٫۵ رکورد تازه‌ای برای فینال المپیک ثبت کرد و نخستین مدال طلای المپیک پکن را به گردن آویخت. در تفنگ سه وضعیت نیز با ششم شدن در مرحلهٔ مقدماتی به فینال راه یافت و در نهایت، مدال نقره را کسب کرد.
ایمونز در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز شرکت کرد؛ ولی موفقیتی به دست نیاورد. در تفنگ بادی در مرحلهٔ مقدماتی هشتم شد و در فینال، به مقام چهارم رسید. در تفنگ سه وضعیت نیز در مرحلهٔ مقدماتی رتبهٔ ۳۲ را کسب کرد.
در مسابقات قهرمانی جهان نیز ایمونز توانست دو مدال در تفنگ بادی به دست آورد. در سال ۲۰۰۲ در لاختی به مدال طلا دست یافت و در سال ۲۰۰۶ در زاگرب مدال نقره را به گردن آویخت.
کاترینا با متیو ایمونز تیرانداز المپیکی آمریکایی ازدواج کرده‌است.European Shooting Page آنان در المپیک ۲۰۰۴ آتن با یکدیگر آشنا شدند و در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷ در پلزن ازدواج کردند. آنان در مرکز تمرین المپیکی کلرادو اسپرینگز زندگی و تمرین می‌کنند. جولی نخستین دختر آن‌ها در سال ۲۰۰۹ به دنیا آمد. آنان دو فرزند دیگر به نام‌های مارتین هنری و اما دارند.
سپاه فانوس سبز یک سازمان خیالی نظامی/پلیسی بین کهکشانی در سری کمیک‌های منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. آن‌ها به عنوان نژادی نامیرا، در سیارهٔ اُوآ ساکن هستند و در دوردست‌ترین مناطق دنیای دی‌سی به نگهبانی و گشت‌زنی می‌پردازند. قدمت "سپاه فانوس سبز" به سه میلیارد سال می‌رسد، و آن‌ها در طی قرن‌ها از درگیری‌های متعدد داخلی و خارجی جان سالم به در بردند. در حال حاضر عملیات آن‌ها به طور مساوی در میان ۳۶۰۰ ناحیه در جهان تقسیم شده است، و ۷۲۰۲ عضو دارد که اغلب به عنوان گرین لانترن شناخته می‌شوند، یعنی دو فانوس برای هر ناحیه به غیر از بخش ۲۸۱۴ که از چهار عضو تشکیل شده است. تمام اعضای فانوس سبز دارای حلقهٔ قدرت هستند، سلاحی که به آن‌ها اعطا شده و با استفاده از آن و بر اساس خودلگامی، به صاحب حلقه توانایی‌های باورنکردنی داده می‌شود.
کمیته نوبل نروژ () کمیته‌ای است که هر ساله به نمایندگی از آلفرد نوبل و بنا به وصیت وی، برندهٔ جایزه نوبل صلح را مشخص می‌کند.Heffermehl, 2008: pp. 15–17
شیطان در لباس آبی فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کارل فرانکلین است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، تام سایزمور، جنیفر بیلز، دان چیدل، مائوری چایکین، آلبر هال، لیزا نیکول کارسون و ال اسکات کالدول ایفای نقش کرده‌اند.
در ریاضیات مجموع‌یابی (با نماد یونانی سیگما: Σ) جمعی از دنباله اعداد است.
همسر واعظ فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی پنی مارشال است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، ویتنی هیوستون، کورتنی بی. ونس، گرگوری هاینز، جنیفر لوئیس، لرتا دیواین، لایونل ریچی، سیسی هیوستون و آدام آلکسی-ماله ایفای نقش کرده‌اند.
تنتوکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تنریاکو و قبل از اووا قرار داشت و از اکتبر ۹۵۷ تا فوریه ۹۶۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور موراکامی حکمران ژاپن بود.
آلوی ژاپنیhttps://www.magiran.com/paper/2260574 یا آلوی چینی ، که عموماً آلو نامیده می‌شود، درختی کوچک و برگریز و بومی کشور چین است. این درخت الان در باغهای میوه کشور کره، ژاپن، ایالات متحده و استرالیا هم رشد می‌کند.
آلوی ژاپنی نباید با پرونوس مومه، گونه‌ای آلو که در چین، ژاپن، کره و ویتنام پرورش داده می‌شود، اشتباه گرفته شود. درخت دیگری، بوته گیلاس شرقی، هم علی‌رغم مشابهت نام لاتین‌اش به آلوی ژاپنی گونهٔ جداگانه‌ای است. پرورش‌دهنده گیاه لوتر بوربانک برای آمیزش این گونه‌ها با آلوی ژاپنی خیلی کار کرد و چندین رقم بدست آورد.
آلوی ژاپنی تا ارتفاع ده متر رشد می‌کند، و جوانه‌های قهوه‌ای رنگ متمایل به قرمز دارد. برگها ۶ الی ۱۲ سانتیمتر طول و ۲ تا ۲٫۵ سانتیمتر پهنا و حاشیه دندانه‌دار دارند. گل‌ها اوایل بهار تولید می‌شوند و ۲ سانتیمتر قطر و ۵ گلبرگ سفید دارند.
میوه شفتی است که ۴ الی ۷ سانتیمتر قطر و گوشت صورتی متمایل به زردی دارد. آنرا می‌توان تابستان برداشت کرد. زمانی که کاملاً رسید می‌توان آن را به صورت خام خورد.
در چین غذاهای قندی هم که با شکر، نمک و شیرین‌بیان طعم‌دار شده‌اند به صورت بسته‌بندی شده به فروش می‌رسند. در ژاپن از آن برای طعم‌دار کردن لیکور و نیمه‌رسیده استفاده می‌شود؛ و آن را sumomo shu/すもも酒 می‌نامند. در چین لیکوری هست که از میوه‌ها ساخته می‌شود. برای دیگر استفاده‌های این میوه و گونه‌های مشابه را ببینید.
میوه‌ها هم در طب سنتی چین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نام این گونه‌ها از کلمه لاتین به معنی بید گرفته شده‌است.
انواع مختلفی از گونه آلوی ژاپنی که تعدادی از آنها گونه‌های ترکیبی هستند در کشور چین کاشته می‌شوند. آلوی ژاپنی در ژاپن و کره هم به صورت گسترده‌ای کاشته می‌شود. آلوی Tam Hoa مشهورترین گونه این آلو در ویتنام است که در شهر Bắc Hà در استان لائو کای کاشته می‌شود.
در نیمه پایانی قرن نوزدهم ارقام زیادی از گونه‌ها در ژاپن تولید شده و به ایالات متحده معرفی شدند؛ و در آنجا پرورش‌دهندگان ارقام بسیار زیادی را تولید کردند که میوه‌های بزرگتری داشتند. بسیاری از این گونه‌های آمریکایی به کشورهای دیگر صادر شدند، از جمله به خود ژاپن منشأ اجدادی‌شان بازگشتند.
بیشتر آلوهای تازه‌ای که در سوپرمارکت‌های کشورهای آمریکای شمالی فروخته می‌شوند از ارقام آلوی ژاپنی هستند. آنها در مقیاس‌های وسیعی در کشورهای دیگر کاشته می‌شوند، برای مثال، آنها بر صنعت میوه شفت استرالیای غربی تسلط دارند.
اووا ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تنتوکو و قبل از کوهو قرار داشت و از فوریه ۹۶۱ تا اوت ۹۶۴ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور موراکامی حکمران ژاپن بود.
بوسه فرانسوی به بوسه‌ای که در آن زبان بوسه کننده زبان یا لب شخص دیگر را لمس می‌کند گفته می‌شود.
بوسه فرانسوی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
او بازی را برد فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی اسپایک لی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، ری آلن، میلا یوویچ، جان تورتورو، جیم براون، هیل هارپر، زلدا هریس، ند بیتی، بیل نون، لونت مک‌کی، کیم دایرکتور، لئونارد رابرتس ایفای نقش کرده‌اند.
فیلیپ جیمز ادوین «جیم» پیبلس (; متولد ۲۵ آوریل ۱۹۳۵) یک فیزیکدان نظری و کیهان‌شناس آمریکایی-کانادایی است. او اکنون استاد بازنشسته علوم پایه در دانشگاه پرینستون است. او به عنوان یکی از کیهان شناسان نظری پیشرو در جهان از سال ۱۹۷۰ محسوب می‌شود. پیبلس سهم بزرگی در زمینه‌هایی مانند هسته‌زایی، ماده تاریک، تابش زمینه کیهانی و تشکیل ساختار داشته‌است. او همچنان نویسنده سه کتاب درسی استاندار و معتبر فیزیک کیهان‌شناسی، ۱۹۷۱(به انگلیسی:Physical Cosmology)؛ ساختار مقیاس بزرگ از جهان، ۱۹۸۰(به انگلیسی:Large Scale Structure of the Universe)؛ اصول فیزیک کیهان‌شناسی، ۱۹۹۳(به انگلیسی:Principles of Physical Cosmology) می‌باشد.
در سال ۲۰۱۹ بخاطر کشف‌های نظری در کیهان‌شناسی فیزیکی (physical cosmology) موفق به دریافت نیمی از جایزه نوبل فیزیک گردید.
موزه هنر استونی () مجموعه‌ای از پنج موزه در تالین، استونی است.
این موزه‌ها شامل کاخ کادریورگ، موزه کومو، موزه میکل، کلیسای سنت نیکولا و موزه آدامسون-اریک می‌شود. موزه هنر استونی در سال ۱۹۱۹ میلادی در کاخ کادریورگ تأسیس شده و در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ گسترش پیدا کرده است.
راهنمای آمیزش جنسی به کتاب یا کتابچه‌ای گفته می‌شود که در آن آمیزش جنسی یا سکس آموزش داده می‌شود. در راهنماهای سکس همچنین نصایحی پیرامون پیشگیری از بارداری، آمیزش جنسی امن و ارتباط عاشقانه نیز ممکن است وجود داشته باشد.
در دوران یونانی-رومی، یک راهنمای سکس توسط فیلائِنیس، احتمالاً در عصر هلنیستی (قرن ۱ تا۳ پیش از میلاد) نوشته شد. این کتاب که در بین برخی گروه‌ها شهرت یافته بود، به عنوان منبع الهام‌بخشی برای کتاب اووید' به نام "آرس آماتوریا" (نوشته احتمالاً قرن ۳ پیش از میلاد) که نمی از آن راهنمای سکس و نیم دیگر راهنمای عشق‌ورزی است، درآمد.
"کاما سوترا" اثر واتسیایانا، که گفته می‌شود بین قرون ۱ تا ۶ میلادی نگاشته شده‌است، به خوبی به عنوان یک راهنمای سکس شناخته شده‌است و این در حالی است که تنها بخش کوچکی از متن آن به‌طور مستقیم با سکس در ارتباط است. واتسیایانا این کتاب را بر پایه کاماشاسترا یا "قوانین عشق" که به قرن هفتم پیش از میلاد بازمی‌گردد، نگاشت. این کتاب متأثر از هنجارهای پدرسالارانه جامعه شمال هند، یعنی روزگار و جایی که واتسیایانا در آن می‌زیست، است. اهمیت امروزی این کتاب در نشان دادن جنب‌های رواشناسانه و دید عمیق نویسنده در رابطه با آمیزش جنسی و عشق و همچنین، ساختارمندی در بیان دیدگاه‌های نویسنده نهفته است. وی گونه‌های متفاوت مرد و زن را توصیف کرده و توصیه‌هایی در زمینه جفت‌یابی مناسب و نحوه‌های عشق‌ورزی ارائه می‌کند.
کاماسوترا برای شهرنشینان ثروتمند، و نه توده مردم یا تانتراها (شاخه‌ای از معتقدان بودیسم)، نوشته شده‌است. ۳۰۰ سال پس از شهرت این کتاب، برخی از شیوه‌های آمیزش جنسی معرفی شده در آن توسط تانتراها مورد بازتفسیر قرار گرفت. از آنجایی که تانترا در واقع گونه‌ای علم همه‌جانبه حسی-روانی است، برخی شیوه‌های آمیزش جنسی می‌بایست به صورت روحانی دوباره تفسیر می‌شدند.
در قرون وسطی نیز آثاری در رابطه با عشق‌ورزی، همچون آثار از بین رفته الفانتیس، کنستانتین آفریقایی، "آنانگا رانگا" نوشته قرن ۱۲، مجموعه‌آثار محرک هندو و "باغ معطر برای تفریح روح" به زبان عربی نوشته شیخ نفزاوی به قرن ۱۶ میلادی به وجود آمدند. نخستین راهنمای سکس در قرون وسطی که در آن شیوه‌های آمیزش جنسی توصیف شده‌است، "آینه جماع" نام دارد که یک اثر اروپایی است. کنستانتین آفریقایی نیز یک یپمان‌نامه در رابطه با مسائل جنسی به نام "لیبره دو کویتو" نوشته است. پزشک و نویسنده یهودی قرون وسطایی، موسی بن میمون نیز اثر مشابهی با نام "پیمان‌های هم‌زیستی" دارد.
با وجود آنکه راهنماهای سکس در فرهنگ‌های ملل دیگر از زمان‌های دور وجود داشته‌اند، اما در فرهنگ کشورهای غربی، انتشار چنین مطالبی برای مدت طولانی ممنوع بوده‌است. در دنیای غرب هرآنچه اطلاعات پیرامون آمیزش جنسی وجود داشته، یا به صورت بی‌پرده در پورنوگرافی بوده یا در کتاب‌های پزشکی که بیش‌تر مربوط به بیماری‌های جنسی و تَن‌کَردشناسی (فیزیولوژی) سکس هستند، وجود داشته‌است. پزشکان غربی تا بدانجا پیش رفتند که بی‌پرده مطالبی دربارهٔ اندام‌های جنسی و کارکِردهای آن‌ها در کتاب‌هایشان به زبان لاتین می‌نوشتند که بدین سبب بوده که عوام نتوانند از مفاهیم آن سر در بیاورند. (برای اطلاعات بیش‌تر در این زمینه، ریچارد فن کرافت-ابینگ را بنگرید).
با این حال برخی از آثار برگردان شده از مشرق‌زمین همچون کتاب "باغ معطر" بین شمار کمی دست به دست می‌شده‌است.
در سال‌های پایانی قرن ۱۹، ایدا کرَداک، در رابطه با جنسیت در انسان و روابط جنسی سالم و محترمانه میان زوج‌های ازدواج کرده، کتابچه‌های مهمی منتشر کرد. برخی از آثار وی عبارتند از "شب زفاف" و "زندگی زناشویی درست". در ۱۹۱۸، ماری استوپس کتاب "عشق در ازدواج" را منتشر کرد که با وجود محدودیت‌های آن زمان در توصیف رفتارهای جنسی، یک انقلاب در این زمینه به شمار می‌آمد.
تئودور ولدیک ون دو ولده نیز اثری زیر عنوان "Het volkomen huwelijk" "(ازدواج عالی)" را در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد که در کشورهای هلند، آلمان، سوئد و استونی به شهرت رسید. در آلمان، کتاب "Die vollkommene Ehe" که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد، با وجود آنکه در فهرست کتاب‌های ممنوعه توسط کلیسای کاتولیک رم قرار گرفت، به چاپ چهل و دوم رسید. در سوئد نیز کتاب "Det
fulländade äktenskapet" نیز با وجود آنکه تا ۱۹۶۰ هنوز برای جوانان مناسب دانسته نمی‌شد، بسیار مورد توجه مردم قرار گرفت. به انگلیسی
نیز کتاب "ازدواج ایده‌آل: فلسفه و فن آن" ۴۲ دو بار از ۱۹۳۰ تجدید چاپ شد و در ۱۹۶۵ و ۲۰۰۰ نیز ویراست‌های نوینی از آن منتشر شد.
اثر دیوید رویدن به نام "هرآنچه می‌خواستید راجع به سکس بدانید اما از پرسیدنش می‌ترسیدید" که به سال ۱۹۶۹ منتشر شد، نخستین راهنمای سکسی بود که به صورت گسترده وارد فرهنگ عوام دهه ۱۹۶۰ شد. با وجود آنکه در این کتاب هیچ تصویر بی‌پرده‌ای از اعمال یا اندام‌های جنسی چاپ نشده‌است، توصیف‌های ارائه شده در آن در رابطه با اعمال جنسی، بسیار جزئی و واضح هستند و به پرسش‌ها و سوء تفاهم‌های فراوانی که شخص رویدن توسط پدر و مادرش با آن‌ها مواجه شده بود، پاسخ داده شده‌است. به‌طور مثال رویدن به جای ترکیب «تحریک آلت تناسلی زن» از «تحریک چوچوله» بهره برد تا بتواند به درستی مسئله ارگاسم زنان را توصیف کند.
"لذت سکس" نوشته دکتر الکس کامفورت، نخستین راهنمای مصور سکس بود که انتشار پیدا کرد. پس از آن کتاب "لذت سکس با هم‌جنس مرد" و "لذت سکس با هم‌جنس زن" منتشر شدند. در دهه ۱۹۷۰ ورود این کتاب‌ها به کتاب‌فروشی‌ها، راه را برای انتشار هرچه بیش‌تر راهنماهای سکس در غرب گشود. از همین روی، بی‌شماری راهنماهای آمیزش جنسی هم‌اکنون در بازار هست.
یکی از مشهورترین این راهنماها که نخستین بار به سال ۱۹۹۶ زیر عنوان "راهنمای قوام دادن به آن!" نوشته پاول جونایدز منتشر شد، اکنون در چاپ هفتم قرار دارد و جوایز بی‌شماری برنده و به ۱۲ زبان زنده دنیا برگردان شده‌است..
بخش سیجوال یکی از بخش‌های شهرستان ترکمن در استان گلستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش سیجوال ۱۲۴۳۳ نفر بوده‌است.
بخش سیجوال از دو دهستان تشکیل شده‌است:
بخش طسوج یکی از بخش‌های شهرستان کوار در استان فارس ایران است. شهر طسوج مرکز این بخش است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش طسوج ۲۳۱۵۹ نفر (۶۰۸۰ خانوار) بوده است.
بخش طسوج از دو دهستان تشکیل شده‌است:
شهرها: طسوج
بخش قره کهریز یکی از بخش‌های شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.مرکز این بخش شهر شهباز(شازند) است . از روستاهای این بخش میتوان به : چناس ، عمارت ، باغ برآفتاب ، حصار محمدیه و موچان (شازند) اشاره کرد .
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش قره کهریز ۱۹۱۲۰ نفر بوده‌است.
زبان مردم شهر لری میباشد
بخش قره کهریز از دو دهستان تشکیل شده‌است:
بخش کوهسارات یکی از بخش‌های شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش کوهسارات ۱۵۷۴۵ نفر بوده‌است.
بخش کوهسارات از دو دهستان تشکیل شده‌است:
شهرها:دوزین
بخش گلدشت یکی از بخش‌های شهرستان گمیشان در استان گلستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش گلدشت ۳۰۹۰۰ نفر بوده‌است.
بخش گلدشت از دو دهستان تشکیل شده‌است:
شهرها:سیمین شهر
مونته‌بوئنو (به ایتالیایی: Montebuono) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
مونته‌بوئنو ۱۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش گوهران، یکی از بخش‌های شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان ایران است. مرکز این بخش، شهر گوهران است.
شهر: گوهران
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش گوهران برابر با (۱۴٬۱۴۹ نفر بوده‌است.
پیانفی (به ایتالیایی: Pianfei) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
پیانفی ۱۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش گهرباران یکی از بخش‌های شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش گهرباران ۱۴٬۷۵۰ نفر بوده‌است.
بخش گهرباران از دو دهستان تشکیل شده‌است:
مدولاگو (به ایتالیایی: Medolago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است.
مدولاگو ۳٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اینوریگو (به ایتالیایی: Inverigo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده‌است.
اینوریگو ۱۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۲۰۹ نفر جمعیت دارد و ۲۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لورنسکوگ (به لاتین: Lørenskog) یک شهرداری در نروژ است که در آکرشوس واقع شده‌است.
لورنسکوگ ۷۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۳٬۳۰۸ نفر جمعیت دارد.
شهر تابی، سوئد خواهرخواندهٔ لورنسکوگ هست.
بخش لوه یکی از بخش‌های شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش لوه ۱۵۶۱۲ نفر بوده‌است.
بخش لوه از دو دهستان و یک شهر تشکیل شده‌است:
شهر:صادق‌آباد (گالیکش)
بخش مرکزی شهرستان خرامه یکی از بخش‌های شهرستان خرامه در استان فارس ایران است. شهر خرامه مرکز این بخش و معزآباد جابری و خیرآباد دیگر شهرهای تابع این بخش هستند.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی خرامه ۴۱،۱۱۰ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خرامه از سه دهستان تشکیل شده‌است:
لاویانو (به ایتالیایی: Laviano) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
لاویانو ۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
لاورو (به ایتالیایی: Lauro) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
لاورو ۱۱٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۴۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاترا (به ایتالیایی: Latera) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان ویتربو واقع شده‌است.
لاترا ۲۲٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تی‌آرتی ورلد کانال انگلیسی زبان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه است که وظیفهٔ پخش اخبار ترکیه، جهان و منطقه به زبان انگلیسی را بر عهده دارد و در سال ۲۰۱۵ راه اندازی شده‌است.https://www.ft.com/content/cd5d7f46-e77c-11e5-a09b-1f8b0d268c39https://www.asiasat.com/what-we-do/our-customers/trt-world
بخش مرکزی شهرستان ریگان یکی از بخش‌های شهرستان ریگان در استان کرمان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ریگان ۴۶۱۵۰ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ریگان از دو دهستان تشکیل شده‌است:
موزه کومو () یک موزه هنر در تالین، استونی است.
این موزه که بخشی از موزه هنر استونی است در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده و بزرگترین موزه در این کشور و از بزرگترین موزه‌ها در اروپای شمالی محسوب می‌شود. موزه کومو شامل آثار مشاغل ۱۹۴۰–۱۹۹۱ میلادی و همچنین تابلوهای نقاشی در سبک واقع‌گرایی سوسیالیستی، هنر نوگرا و هنر معاصر است.
بخش مرکزی شهرستان عباس‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان عباس‌آباد در استان مازندران ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان عباس‌آباد ۲۵٫۴۳۶ نفر (۸٫۴۴۷خانوار) بوده‌است.http://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
بخش مرکزی شهرستان عباس‌آباد متشکل از دو دهستان و یک شهر است:
کولبین سیگپورسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آزد، آژاکس، نانت، گالاتاسرای و ای‌آی‌کی اشاره کرد.
بخش مرکزی شهرستان فریدون‌کنار یکی از بخش‌های شهرستان فریدون‌کنار در استان مازندران ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فریدون‌کنار ۴۴۸۱۴ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان فریدون‌کنار از دو دهستان تشکیل شده‌است:
بخش مرکزی شهرستان گرمه یکی از بخش‌های شهرستان گرمه در استان خراسان شمالی ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان گرمه ۲۴۵۹۹ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان گرمه از دو دهستان تشکیل شده‌است:
بخش مرکزی شهرستان گمیشان یکی از بخش‌های شهرستان گمیشان در استان گلستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان گمیشان ۳۲۵۴۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان گمیشان از دو دهستان تشکیل شده‌است:
شهرها:گمیشان
کورون ونوستا (به ایتالیایی: Curon Venosta) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
کورون ونوستا ۲۱۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر هشینگن خواهرخواندهٔ کورون ونوستا هست.
بخش مرکزی شهرستان میاندورود یکی از بخش‌های شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان میان‌دورود ۴۰٬۳۰۳ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان میان‌دورود از سه دهستان تشکیل شده‌است:
گلورنتسا (به ایتالیایی: Glorenza) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
گلورنتسا ۱۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۸۷۶ نفر جمعیت دارد و ۹۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان هویزه یکی از بخش‌های شهرستان هویزه در استان خوزستان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان هویزه ۲۵۲۵۲ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان هویزه از دو دهستان تشکیل شده‌است:
نیتسا دی سیسیلیا (به ایتالیایی: Nizza di Sicilia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مسینا واقع شده‌است.
نیتسا دی سیسیلیا ۱۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۱۵ نفر جمعیت دارد.
رانتسو (به ایتالیایی: Ranzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایمپریا واقع شده‌است.
رانتسو ۱۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۴۶ نفر جمعیت دارد.
دختران گیلمور () یک سریال تلویزیونی کمدی-درام آمریکایی بود که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ پخش می‌شد.ستارگان اصلی این سریال لورن گراهام، الکسیز بلدل و ملیسا مک‌کارتی بودند.
داستان در مورد روزهای معمولی از زندگی مادر و دختری در یک شهر کوچک اطراف نیویورک است. ماجرای شادبودن‌ها و غمگین‌شدن‌ها، نیازها و تلاش‌ها، موفق‌شدن‌ها و گاهی هم شکست‌خوردن‌ها. مادر ۳۲ ساله است و دختری ۱۶ ساله دارد. کابوس او در زندگی این است که دخترش اشتباهات او را تکرار کند و تمامی توان خود را در جلوگیری از این موضوع می‌کند...
یانیک تروسدیل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دختران گیلمور اشاره کرد.
اربتسو (به ایتالیایی: Erbezzo) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده‌است.
اربتسو ۳۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاسامارسیانو (به ایتالیایی: Casamarciano) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
کاسامارسیانو ۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای جیبلینا و سن پائولو بل سیتو خواهرخوانده‌های کاسامارسیانو هستند.
سن پائولو بل سیتو (به ایتالیایی: San Paolo Bel Sito) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
سن پائولو بل سیتو ۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۴۶ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر کاسامارسیانو خواهرخواندهٔ سن پائولو بل سیتو هست.
موزه میکل () یک موزه هنری در تالین، استونی است.
این موزه که جزئی از موزه هنر استونی است در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده و دارای مجموعه‌هایی از هنری غربی، آثار سرامیکی، ظروف چینی و نقاشی‌های جمع‌آوری شده توسط یوهانس میکل می‌باشد.
موزه میکل شامل ۶۰۰ اثر هنری است که تمرکز آن بر روی آثار قرن ۱۶ تا ۱۹ میلادی مخصوصاً عصر طلایی نقاشی هلند است، بخشی از مجموعه این موزه آثار آلبرشت دورر، لوکاس کراناخ پدر، رامبرانت، کلود لورین و یاکوب وان روئیزدال است.
کالابریتو (به ایتالیایی: Calabritto) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
کالابریتو ۵۰٫۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۶۷ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن بارتولومئو این گولدو (به ایتالیایی: San Bartolomeo in Galdo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
سن بارتولومئو این گولدو ۸۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد و ۵۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Ripa Teatina و فراتسانو خواهرخوانده‌های سن بارتولومئو این گولدو هستند.
بیسینیانو (به ایتالیایی: Bisignano) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
بیسینیانو ۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر گروتافراتا خواهرخواندهٔ بیسینیانو هست.
مونته‌فالکو (به ایتالیایی: Montefalco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
مونته‌فالکو ۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Sainte-Eulalie خواهرخواندهٔ مونته‌فالکو هست.
بتولا (به ایتالیایی: Bettola) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان پیاچنزا واقع شده‌است.
بتولا ۱۲۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد و ۳۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مونتزامبانو (به ایتالیایی: Monzambano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان منتووا واقع شده‌است.
مونتزامبانو ۲۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۲۱ نفر جمعیت دارد.
بالسورانو (به ایتالیایی: Balsorano) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
بالسورانو ۵۷٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد و ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سینیا (به ایتالیایی: Signa) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
سینیا ۱۸٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۸۰۹ نفر جمعیت دارد و ۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Maromme, Oberdrauburg, Longobucco و تیفاریتی خواهرخوانده‌های سینیا هستند.
سستولا (به ایتالیایی: Sestola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
سستولا ۵۲٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.
سیلاندرو (به ایتالیایی: Silandro) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
سیلاندرو ۱۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد و ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Böhl-Iggelheim و Sankt Anton am Arlberg خواهرخوانده‌های سیلاندرو هستند.
تنو (به ایتالیایی: Tenno) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
تنو ۲۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۲۳ نفر جمعیت دارد و ۴۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سارنتینو (به ایتالیایی: Sarentino) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
سارنتینو ۳۰۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد و ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر اشملتس خواهرخواندهٔ سارنتینو هست.
انگورک گونه‌ای از گلدریا که بومی شمال‌شرقی آمریکای شمالی از نیوفاندلند در غرب تا منیوبا در شمال شرقی و آلاباما در جنوب است.Germplasm Resources Information Network: "Gaultheria procumbens" این گیاه عضوی از تیره خلنگیان است.
انگورک درختچهای کوچک و کم رشد است که معمولاً ارتفاع آن به ۱۰ الی ۱۵ سانتیمتر می‌رسد. برگها همیشه سبز، بیضوی تخم‌مرغی شکل هستند ۲ الی ۵ سانتیمتر طول و ۱ الی ۲ سانتیمتر عرض و بوی مشخص متیل سالیسیلات دارند. گلها به شکل زنگ و طول ۵ میلیمتر، سفید، به طور انفرادی یا به صورت گل‌آذین خوشه‌ای رشد می‌کنند. میوه شبیه-سته در واقع کپسول خشکی است که کاسبرگهاییYü-Liang Chou 1952. Floral morphology of three species of "Gaultheria:" Contributions from the Hull Botanical Laboratory. "Botanical Gazette" 114:198–221 First page free به قطر ۶ الی ۹ میلیمتر دور آن را احاطه کرده است.
این گیاه توسط قبایل مختلف بومیان آمریکا به عنوان دارو استفاده شده است.
بخش مهران یکی از بخش‌های شهرستان بندر لنگه به مرکزیت شهرلمزان در استان هرمزگان ایران است.
بخشدار مهران دارای حدود ۴۵ روستا می باشد که روستاهای کنخ ، دژگان و پدل از بزرگترین روستاهای آن محسوب می شوند
سال تاسیس: ۱۳۹۱
بخشداران این بخش به ترتیب:فوادمرادزاده، آقای صحراگرد،محبوب دریا،فاروق رمضانیو در حال حاضر محمداسفندمر می‌باشند.از افراد مشهور این بخش می توان به مرحوم ابراهیم خواجه ای،مرحوم محمد خواجه،عیسی برزه عبدالله خیده اشاره نمود
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مهران ۱۸۶۶۲ نفر بوده‌است.
بخش مهران از دو دهستان تشکیل شده‌است:
سن پروسپرو (به ایتالیایی: San Prospero) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
سن پروسپرو ۳۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۴۳ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان مینیاتو (به ایتالیایی: San Miniato) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان پیزا واقع شده‌است.
سان مینیاتو ۱۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۸٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای بیت‌لحم، آواگادوگو، سیی (بلژیک)، Villeneuve-lès-Avignon, Polignano a Mare و Boujdour خواهرخوانده‌های سان مینیاتو هستند.
آدامسون-اریک (; – ) یک نقاش اهل استونی بود.
نام اصلی وی اریک کارل هیو آدامسون بود که در شهر تارتو به دنیا آمد، او چهارمین فرزند یان و آنا آدامسون بود، وی پس از گذراندن تحصیلات در استونی برای ادامه تحصیل به برلین و سپس به پاریس مهاجرت کرد، آدامسون در ژوئن و ژوئیه ۱۹۲۸ به همراه ادوارد ویرالت و کریستیان تدر یک نمایشگاه هنری در شهر تالین راه‌اندازی کردند
برینو (به ایتالیایی: Brienno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده‌است.
برینو ۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۴۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن بندتو دی مارسی (به ایتالیایی: San Benedetto dei Marsi) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
سن بندتو دی مارسی ۲۵٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۱۲ نفر جمعیت دارد و ۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر کورینالدو خواهرخواندهٔ سن بندتو دی مارسی هست.
ریوفردو (به ایتالیایی: Riofreddo) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان رم واقع شده‌است.
ریوفردو ۱۲٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۸۶۸ نفر جمعیت دارد و ۷۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Domokos خواهرخواندهٔ ریوفردو هست.
راگونیا (به ایتالیایی: Ragogna) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
راگونیا ۲۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
خسرو نامی برای مردان است.
خسرو همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: