moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کولومیکا می‌تواند ترکیبی از لحن، ترانه و رقص باشد که برخی از قطعات ضبط شده دارای یک ردیف آواز متناوب با ردیفی از ملودی سازی هستند، در حالی که برخی دیگر کاملاً موسیقی‌سازی یا بدون کلام هستند. متن ترانه، متمایل به دوبیتی قافیه‌دار است و شامل محتوای توصیفی طنزگونه بر زندگی روزمره است. ریتم و ساختار سادۀ ۲/۴ آن، کولومیکا را بسیار سازگار می‌کند، و در متن و ملودی هزاران نسخۀ مختلف توصیفی بوده است. یک مجموعه که توسط ولدیمیر شوخویچ (Volodymyr Shukhevych) در سال ۱۹۰۵ میلادی گردآوری شد، شامل بیش از ۸۰۰۰ مورد است. اگر چه این فُرمی بسیار قدیمی است، ولی همچنان به دلیل ملودی‌های سریع، پرانرژی و هیجان‌انگیز خود، (اغلب همراه با سنکُپ)، بسیار محبوب هستند.
ابیات به سبک کولومیکا هجایی است که از دو سطر ۱۴ هجا (یا چهار سطر: ۶ + ۸ + ۶ + ۸) تشکیل شده است. این نه تنها برای کولومیکا، بلکه برای آهنگ‌های تاریخی، روزمره، تصنیف و دیگر آهنگ‌های محلی اوکراین نیز معمول است. تاراس شوچنکو نیز اغلب از این قالب استفاده می کرد.
سرود ملی اوکراین نیز با شعر کولومیکا نوشته شده بود.
روند فعال خلق و کارکرد کولومیا‌ها گواهی بر سرزندگی این گونه است.
زمانی ویژگی کولومیکا توسط فولکلورشناس مشهور، "اف. کولسا" (F. Kolessa) مشخص شده بود:
با این حال، به گفتۀ "وی، هوشوفسکی" (V. Hoshovsky) کولومیکا نوعی آهنگ است، که خود بسیار قدیمی‌تر از گونه است: در واقع ریشه‌های آن به قرن هفدهم میلادی باز می‌گردد. بر اساس کشفیات "اف. کولسا" و "وی. هوشوفسکی" که آهنگ‌هایی از نوع کولومیکا را مورد تحقیق قرار دادند، این نوع آهنگ نه تنها در غرب، بلکه در شرق اوکراین نیز گسترده بوده است. کولومیکا یکی از گونه‌های محبوب و مورد علاقه در غرب اوکراین است.
زمان پیدایش این گونه مشخص نیست. نام آن نشان‌دهندۀ محل تثبیت است: شهر کولومیا، در منطقۀ ایوانو-فرانکیفسک (منطقۀ هوتسول). کولومیا از نظر تاریخی در بین لهستانی‌ها، اوکراینی‌ها و یهودیان محبوب بوده است و همچنین در شمال شرقی اسلوونی (به عنوان رقص "کالاماجکا") معروف است. این رقص که در ابتدا محلی بود، در اواسط قرن نوزدهم میلادی در میان جمعیت شهری مناطق اطراف محبوبیت خاصی پیدا کرد.
وزن شعر کولومیکا (شامل فقط دو خط که کلمات باید در آن قرار گیرند به طوری که هر خط دارای چهارده هجا باشد) به بسط اختصار، قواعد شاعرانۀ استوار، استفادۀ اقتصادی و دقیق از استعاره‌ها کمک کرد (ویژگی‌های ذاتی در مینیاتورهای (کوچک‌سازی) هنری زبردستانه). به دلیل غنای قافیه و بیانیه‌های درونی، کولومیکاها هرگز این تصور را به وجود نمی‌آورند که یکنواخت هستند.
کولومیکاها ساختاری دو بعدی دارند: تصویر طبیعت در خط اول با قیاس یا کنتراست معنایی و عاطفیِ اندیشمندانۀ بیان شده در خط دوم، تقویت می‌شود. گاهی اوقات خط اول به عنوان یک ادویه سنتی عمل می‌کند که محتوای آن همیشه به خط بعدی مربوط نمی‌شود. بیشتر اوقات آغاز آن با «آه، فاخته پرواز کرد (طاووس، پرستو)»، «روی افسنطین بلند»، «آه، بلوط سبز» و از این قبیل تعابیر است. در آثار تمایل قابل توجهی برای اجتناب از چنین آداب و رسومی وجود دارد که با جهت‌گیری روزنامه‌نگارانۀ اکثر کولومیکاهای مدرن توضیح داده شده است.
مواردی چون: شکایت از کار اجباری، سربازی تلخ، مستمندان بی‌نان، مهاجرت اجباری، اعتراض به یغماگری دهقانان، و دعاهای سرکش در محتوای ترانه‌های کولومیکا دربارۀ گذشتۀ مردم را می‌توان شنید (بزرگترین مجموعۀ آهنگ‌ها، که دربارۀ زندگی شخصی، تجربیات، خلق و خوی آن‌ها هستند). این‌ها آثاری هستند که به اصطلاح "موضوعات جاودان" نامیده می‌شوند؛ و به همان اندازه مربوط به دوره‌های مختلف هستند. اما به راحتی می‌توان نشانه‌های گذر زمان را در آن‌ها دریافت کرد، زیرا روابط انسانی در پس زمینۀ یک زندگیِ خانوادگی و اجتماعیِ خاص توسعه می‌یابند.
توصیف شاخه‌های موضوعی گونۀ کولومیکا بسیار دشوار است، زیرا «کولومیکاها مهاجرت می‌کنند و چون مرواریدهای یک گردنبند پراکنده می‌درخشند که تنها در سامانه‌ای که آن‌ها را بر اساس محتوا متحد می‌سازد، گرد هم می‌آیند و تصویر گسترده‌ای از زندگیِ مردم مدرن ما را تشکیل می‌دهند. رنگ‌هایی، که ما به واسطۀ آن‌ها اشک‌ها و شادی‌ها و فراغت‌ها، دغدغه‌ها و سرگرمی‌ها، افکار و گونه‌های خطیر و مهم مردم خود را در تحولات و توسعۀ گوناگونشان؛ همسایگان، وضعیت اجتماعی، زندگی عمومی و فردی از گهواره تا گور، سنت‌ها و باورها، آرمان‌های اجتماعی و قومی آنان را می‌بینیم.»
دنیای زیبایی صدادار، احساسات ناب، طنزها، کنایه‌ها، مزاح‌ها (دوستانه یا حتی تاثیرگذار) مشاهدات دقیق ماهیت بومی، تعمیم‌های عمیق اجتماعی و... در کولومیکاها نمود می‌یابند.
مختصر اما بسیار واضح، زندگی روزمره و جشن‌ها را برجسته می‌سازند؛ جزئیات لباس‌های درخشان هوتسول در هم‌سرایان-کولومیکا برای رقص غوغا می‌کنند: گردنبندهایی از جواهرات مُهره‌ای، روسری‌های تبتی، دمپایی‌های پارچه‌ای، جلیقه‌ها، پیراهن‌های (ویشیوانکا) گل‌دوزی شده، کلاه‌های نمدی (کرسانیا) به قرمز چینی، کیسه‌های (سابرتاش) رنگ شده، پیش‌بندهایی (زاپاسکا) با ریسمان‌های باریک، گردنبندهای مرجانی.
اولین سوابق موجود از نمونه‌های کولومیکا به قرن هفدهم میلادی باز می‌گردد، اما شواهد مستندی از وجود آن‌ها در دوران باستان وجود دارد. این تنوع اصیل از آهنگ‌های فولکلور اوکراینی مدت‌ها است که توجه دانشمندان اسلاو را به خود جلب کرده است. از ثلث ابتدای قرن نوزدهم میلادی، ترجمه‌های کولومیکا و تحقیقات علمی دربارۀ آن‌ها در مطبوعات اوکراینی، روسی و لهستانی منتشر شده است. مطالعات جدی اختصاص داده شده به این گونه متعلق به "آی. فرانکو"، "اف. کولسا"، "وی. هناتیوک"، "ام. ژینیک"، "ام. هرینچنکو" و سایر فولکلوریست‌ها است.
"هناتیوک" به نویسندگان توصیه کرد که با استفاده از زبان بومی، وارونگی‌های مشخصۀ آن و مقایسۀ آن‌ها، خلق تصاویر بسیار هنری در کولومیا را بیاموزند. "لسیا اوکراینکا" و "ام. کوتسیوبینسکی" از ویژگی‌های ایدئولوژیک و زیبایی‌شناختی کولومیکاها بسیار تقدیر کرده‌اند. کولومیکا الهام بخش مضامین، تصاویر و انگیزه‌های بسیاری از آثار ادبی است. آن‌ها بنیان داستان‌ها و رمان‌های بسیاری به ویژه "آی. فرانکو"، "ال. مارتویچ" و "پی. کوزلانیوک" هستند.
اولین کنسرتو بلا بارتوک آهنگساز مجارستانی برای پیانو و ارکستر دارای یک ترتیب ریتمیک و ملودیک است که ساختاری متقارن دارد و دو واحد اندازه‌گیری را با هم ترکیب می‌کند که معمولاً در یک حرکت گام به گام باریک حرکت می‌کنند و اغلب از الگوهای گام موسیقایی و تکرار نُت استفاده می‌کنند. در مجارستان، این نوع ریتمیک با رقص خوک‌چران که بارتوک معتقد بود از کولومیکای اوکراینی گرفته شده است، مرتبط است. بارتوک همچنین آهنگ‌های خوک‌چران را منبع رپرتوار آهنگ محبوب کوروکز و وربونکوهای سازی (رقص استخدام) [نام این رقص از واژۀ آلمانی Werbung (تغییر به verbŭnk) به معنای: استخدام گرفته شده است که منعکس کنندۀ ریشه‌های تاریخی آن در استخدام رقصندگان و سربازان برای ارتش در قرن هجدهم میلادی است. امروزه این رقص توسط رقص محلی اجرا می‌شود.] می‌دانست، و نشان می‌دهد که این آهنگ‌ها نیز بر اساس ملودی‌های کولومیکا هستند: «حداقل وربونکوها تا حدی مشتق شده از ملودی‌های به اصطلاح رقص چوپان مجارستانی هستند که منبع آن‌ها احتمالاً ملودی‌های رقص کولومیکای اوکراینی است.» (بلا بارتوک)، «در مورد منشأ انواع رومانیاییِ انواع (ب) ۱ و (ج)، اجازه دهید دو گزینه را مشخص کنیم، با این حال، در منشاء به یک اندازه محتمل هستند. آن‌ها ممکن است مستقیماً از موسیقی وربونکوها یا کولومیکای اوکراینی سرچشمه گرفته باشند. گزینۀ دوم احتمالاً به دلیل مرز نسبتاً طولانی بین قلمرو زبانی رومانیایی و اوکراینی است.» (بلا ​​بارتوک)
بلا بارتوک به طور شهودی مسیر توسعۀ موسیقی مجارستان را اینگونه تعریف کرد:
کولومیکا اوکراینی ← آهنگ چابانیوسکا مجارستانی ← موسیقی استخدام ← آهنگ فولکلور مجارستانی جدید
ترانه‌هایی که آواز را با رقص در یک دایره ترکیب می‌کنند، اشتراک خاصی با آهنگ‌های کولومیکا دارند: "کولو" صربی، "کالامایکی" و "کاریچ‌کی" اسلوونی و اسلواکی، "دو کولوچکا" چکی، و "هورو" بلغاری.
،در آمریکای شمالی، کولومیکا در وهلۀ نخست یک رقص اجتماعی است. شرکت‌کنندگان یک دایره تشکیل می‌دهند و دستان خود را به هم می‌پیوندند. رقص با چرخاندن دایره توسط شرکت‌کنندگان آغاز می‌شود، معمولاً در خلاف جهت حرکت عقربه‌های ساعت، سپس در جهت حرکت عقربه‌های ساعت، و یا با ایجاد یک شکل مارپیچ. در ادامه، تک‌رقاصان در مرکز دایره اجرا می‌کنند.
به گفتۀ آندری ناهاچوسکی، رقصندۀ سابق حرفه‌ای صحنه، مدیر مرکز کوله برای فولکلور اوکراینی و کانادایی، و دارای کرسی هوکولاکِ فرهنگ و قوم نگاری اوکراینی در دانشگاه آلبرتا، کولومیکایی که در کانادا انجام می‌شود گونۀ جداگانه‌ای از رقص شناخته شده در اوکراین است. کولومیکای دیاسپوریک از رقص محلی روستایی قدیمی اما با تأثیر غالب از رقص صحنه، ایجاد شده است. کولومیکایی که از دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی در غربِ کانادا سرچشمه می‌گیرد، نقطۀ برجستۀ عروسی‌ها و رقص‌های اوکراینی در کانادا به حساب می‌آید: زمانی که شرکت‌کنندگانی که تجربه‌ای به عنوان رقصندۀ صحنه داشتند، ترفندهای مورد علاقه خود را انجام می‌دادند که شامل: بلند کردن، چرخش، پازدن بلند، حتی ساختن هرم انسانی می‌شد، این فرصتی بود برای افراد و گروه‌ها تا تأثیرگذارترین یا خطرناک‌ترین حرکات خود را به نمایش بگذارند تا مخاطب را سرگرم کنند و توجه آن‌ها را جلب کنند. ناهاچوسکی اشاره می‌کند که علیرغم اینکه این سنت نسبتاً جدید است، کولومیکای کانادایی نماد مهمی از فرهنگ اوکراینی در کانادا است و پویایی این نوع رقص اوکراینی به علاقه‌مندی جوانان در کانادا به حفظ فرهنگ اوکراینی کمک می‌کند.
روسلانا، موضوعات کولومیکا را از طریق آهنگ‌های پاپ محلی اجرا می‌کند.
رقص‌های مرتبط:
بالدوین شوفونیاشون (؛ ۱۹۷۸ میلادی) مشهور به بالدوین سِتا () فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، کارگردان فیلم و کارگردان تلویزیونی اهل ایسلند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شن‌های سیاه"، "زندگی در تنگ ماهی" و "بگذار سقوط کنم" اشاره نمود.
نبرد فرودگاه آنتونوف که با عنوان نبرد فرودگاه هوستومل نیز شناخته می‌شود، نبردی بود که در روزهای ۲۴ و ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ در جریان حمله روسیه به اوکراین رخ داد. در این روز، دو موج از نیروهای روسی به فرودگاه آنتونوف در هوستومل حمله کردند. موج اول متشکل از چتربازان روسی بود که در ۲۴ فوریه در این فرودگاه فرود آمدند و برای مدت کوتاهی فرودگاه را اشغال کردند اما پس از مدتی شکست خوردند. موج دوم متشکل از نیروهای زمینی روسیه بود که از بلاروس پیشروی می‌کردند و فرودگاه را پس از درگیری در ۲۵ فوریه به تصرف درآوردند.در پی عقب نشینی های روسیه در ۳ آوریل نیروهای اوکراینی کنترل این فرودگاه را به دست گرفتند.
حدود ۲۰ تا ۳۰ بالگرد روسی، از نیروهای هوابرد روسیه با هدف تصرف فرودگاه آنتونوف در هوستومل، حومه کیف، فرود آمدند. این گروه تلاش می کردند یک پل هوایی در فاصلهٔ کمتر از ۱۰ کیلومتری کیف، پایتخت اوکراین، ایجاد کنند و تجهیزات خود را در این محل مستقر کنند.
نیروهای روس ابتدا فرودگاه را پس از سه ساعت درگیری به تصرف خود درآوردند، اما یک ضد حمله اوکراینی توسط تیپ چهارم واکنش سریع گارد ملی اوکراین آغاز شد که طی آن نیروهای هوابرد روسیه در فرودگاه محاصره شدند و به گفته رهبری اوکراین منهدم شدند.
در این زمان هواپیمای آنتونوف-۲۲۵ مریا، بزرگترین هواپیمای جهان، در زمان آغاز این حمله در فرودگاه مستقر بود و ابتدا سالم‌بودن آن با وجود درگیری تایید شد. اما سه روز بعد گزارش شد که این هواپیما طی یک بمباران هوایی در آشیانه‌ای که در آن قرار داشت، منهدم شده است.
در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، نیروهای زمینی روسیه در پیشروی از بلاروس، پس از شکستن قسمتی از خطوط دفاعی اوکراین در نبرد ایوانکیف، کنترل فرودگاه را به دست گرفتند. به گفته وزارت دفاع روسیه ، در این عملیات ۲۰۰ هلیکوتر حضور داشتند و ۲۰۰ سرباز اوکراینی در جریان این نبرد کشته شدند. این درحالی است که براساس آنچه اعلام شده است، ارتش روسیه در این نبر هیچ تلفاتی نداشته است. وزارت دفاع اوکراین مدعی شده که فرودگاه به حدی آسیب دیده است که توسط نیروهای روسی مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.
املت هندی یا املت ماسالا گونه‌ای از املت است که از هند سرچشمه می‌گیرد. ترکیبات اصلی آن تخم مرغ، سبزی، گوجه فرنگی و ادویه‌جات است که در هر منطقه متفاوت است.
گاهی پنیر رنده شده روی املت می‌ریزند و همچنین ممکن است با چیزهایی مانند میگو یا مرغ با طعم کاری پر شود.Scotson-Clark, George Frederick (G.F.). "Eating Without Fears". N.L. Brown, 1923. p. 19. "An "Indian Omelette" has curried shrimps, eggs or chicken folded in it, and over it is sifted grated cheese. This is an excellent late supper dish."
املت معمولاً شامل فلفل تند و پیاز سبز چیلی ریز خرد شده (یا موسیر)، گشنیز سبز تازه ریز خرد شده، نمک و زیره است. انواع آن شامل نارگیل رنده شده، فلفل سیاه آسیاب شده، برگ کاری و گوجه فرنگی ریز خرد شده‌است.www.manjumalhi.co.uk/recipes/vegetarian/indian-omelette.html Accessed 2009-01-21. پنیر رنده شده نیز ممکن است اضافه شود. مخلوط تخم مرغ را با همزن می‌زنیم تا پف کند و سپس روی تابه می‌پزیم. معمولاً تابه را قبل از ریختن مخلوط زیاد گرم نمی‌کنند با این کار املت بلافاصله سفت نمی‌شود. اجاق گاز را معمولاً درست قبل از ریختن تخم مرغ روشن می‌کنند.
جورج فردریک اسکاتسون کلارک، نویسنده کتاب "Eating Without Fears"، آن را به عنوان «یک غذای دیرهنگام عالی» توصیف کرد.Scotson-Clark, George Frederick (G.F.). "Eating Without Fears". N.L. Brown, 1923. p. 19. "An "Indian Omelette" has curried shrimps, eggs or chicken folded in it, and over it is sifted grated cheese. This is an excellent late supper dish."
بگذار سقوط کنم () یک فیلم درام ایسلندی به کارگردانی بالدوین شوفونیاشون است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این فیلم در چهل و سومین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۸ به نمایش درآمد.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی (Negative-sense RNA viruses) گروهی از ویروس‌های مرتبط هستند که دارای ژنوم‌های تک‌رشته‌ای سوی منفی و حاوی اسید ریبونوکلئیک هستند. آن‌ها ژنوم‌هایی دارند که به‌عنوان رشته‌های مکمل عمل می‌کنند که از آن، آران‌ای پیام‌رسان توسط آنزیم ویروسی آران‌ای پلی‌مراز وابسته به آران‌ای (RDRP) سنتز می‌شود. این آنزیم در طول تکثیر ژنوم ویروسی، یک آنتی ژنوم با سوی مثبت را سنتز می‌کند که از آن به‌عنوان الگویی برای ایجاد آران‌ای با ژنوم سوی منفی استفاده می‌کند. آران‌ای ویروس‌های سوی منفی تعدادی ویژگی دیگر را نیز به اشتراک می‌گذارند: اکثر آن‌ها حاوی یک پوشش ویروسی هستند که کپسید را احاطه کرده‌است، که ژنوم ویروس را در بر می‌گیرد، ژنوم‌های این ویروس‌ها از نوع آران‌ای تک‌رشته‌ای معمولاً خطی هستند.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی، شاخه Negarnaviricota را در قلمرو "Orthornavirae" و قلمرو "ریبوویرا" تشکیل می‌دهند. آن‌ها از یک نیای مشترک که یک آران‌ای ویروس دو رشته‌ای بود، به وجود می‌آیند، و آن‌ها را خواهری از رئوویروس‌ها می‌دانند که آران‌ای ویروس‌های دورشته‌ای هستند. در داخل این شاخه، دو شاخهٔ اصلی وجود دارد که دو زیرشاخه را تشکیل می‌دهند: "هاپلوویریکوتینا"، که اعضای آن عمدتاً غیرقطعی هستند و یک آردی‌آرپی را رمزگذاری می‌کنند که کلاهک‌های روی آران‌ای پیام‌رسان را سنتز می‌کند و "Polyploviricotina"، که اعضای آن قطعه‌بندی شده‌اند و یک آردی‌آرپی را کد می‌کند که کلاهک‌ها را از آن جدا می‌کند. آران‌ای‌های پیام‌رسان میزبان در مجموع شش کلاس در این شاخه به رسمیت شناخته شده‌است.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی ارتباط نزدیکی با بندپایان دارند و می‌توانند به‌طور غیررسمی بین آن‌هایی که برای انتقال به بندپایان متکی هستند و ویروس‌هایی که از ویروس‌های بندپایان منشأ می‌گیرند اما اکنون می‌توانند بدون کمک بندپایان در مهره‌داران تکثیر شوند، تقسیم شوند. آران‌ای ویروس‌های سوی منفی برجسته بندپایان شامل ویروس تب دره ریفت و ویروس پژمردگی لکه‌دار گوجه‌فرنگی هستند. آران‌ای ویروس‌های سوی منفی قابل توجه مهره‌داران شامل ویروس ابولا، هانتاویروس‌ها، ویروس‌های آنفولانزا، ویروس تب لاسا و ویروس هاری هستند.
همه ویروس‌های Negarnaviricota، ویروس‌هایی با سوی منفی و تک‌رشته‌ای آران‌ای (اس‌اس آران‌ای) هستند. آنها دارای ژنوم‌های ساخته شده از آران‌ای هستند که به جای دو رشته‌ای، تک هستند. ژنوم آنها دارای سوی منفی است، به این معنی که آران‌ای پیام‌رسان می‌تواند به‌طور مستقیم از ژنوم توسط آنزیم ویروسی آر ان ای پلیمراز وابسته به آران‌ای (آر دی آر پی)، که آر ان ای replicase نیز نامیده می‌شود، که توسط همه ویروس‌های -اس اس آر ان ای کدگذاری می‌شود، سنتز شود. به استثنای ویروس‌های جنس "Tenuivirus" و برخی از خانواده "Chuviridae"، همه ویروس‌های −اس اس آر ان ای ژنوم‌های خطی دارند تا دایره‌ای، و ژنوم‌ها ممکن است قطعه‌بندی یا غیرقطعی باشند. همه ژنوم‌های اس اس آر ان ای حاوی تکرارهای معکوس انتهایی هستند که توالی‌های نوکلئوتیدی پالیندرومیک در هر انتهای ژنوم هستند.
همانندسازی ژنوم‌ آران‌ای ویروس‌های دورشته‌ای توسط آر دی آر پی اجرا می‌شود، که همانندسازی را با اتصال به یک توالی رهبر در انتهای ۳' (معمولاً «سه انتهای اصلی» تلفظ می‌شود) ژنوم آغاز می‌کند. سپس آر دی آر پی از ژنوم سوی منفی به عنوان الگویی برای سنتز آنتی ژنوم با حس مثبت استفاده می‌کند. هنگام تکثیر آنتی ژنوم، آر دی آر پی ابتدا به دنباله تریلر در انتهای ۳' آنتی ژنوم متصل می‌شود. پس از آن، آر دی آر پی تمام سیگنال‌های رونویسی روی آنتی ژنوم را نادیده می‌گیرد و یک کپی از ژنوم را در حالی که از آنتی ژنوم به عنوان الگو استفاده می‌کند سنتز می‌کند. همانندسازی زمانی انجام می‌شود که ژنوم داخل نوکلئوکپسید است و آر دی آر پی کپسید را آشکار می‌کند و در طول همانندسازی در طول ژنوم جابه‌جا می‌شود. همان‌طور که توالی‌های نوکلئوتیدی جدید توسط آر دی آر پی سنتز می‌شوند، پروتئین‌های کپسید مونتاژ می‌شوند و آر ان ای ویروسی تازه تکثیر شده را محصور می‌کنند.
رونویسی آران‌ای پیام‌رسان از ژنوم از همان الگوی جهتی پیروی می‌کند که تولید آنتی ژنوم است. در دنباله رهبر، آر دی آر پی یک آر ان ای پیشرو تری فسفات با ۵ 'انتها (معمولاً «پنج انتهای اول» تلفظ می‌شود) را سنتز می‌کند و در مورد زیر "شاخه Haploviricotina" ، انتهای ۵ را می‌پوشاند یا در مورد زیر شاخه. "Polyploviricotina"، کلاهکی را از آران‌ای پیام‌رسان میزبان می‌رباید و آن را به آران‌ای پیام‌رسان ویروسی متصل می‌کند تا آران‌ای پیام‌رسان توسط ریبوزوم‌های سلول میزبان ترجمه شود.
پس از پوشاندن آران‌ای پیام‌رسان، آر دی آر پی رونویسی را در سیگنال شروع ژن آغاز می‌کند و بعداً با رسیدن به سیگنال پایان ژن رونویسی را پایان می‌دهد. در پایان رونویسی، آر دی آر پی یک دم پلی آدنیله متشکل از صدها آدنین در انتهای ۳' آران‌ای پیام‌رسان را سنتز می‌کند، که ممکن است روی دنباله‌ای از اوراسیل‌ها انجام شود. پس از ساخت دم پلی (A)، آران‌ای پیام‌رسان توسط آر دی آر پی آزاد می‌شود. در ژنوم‌هایی که بیش از یک بخش قابل رونویسی را رمزگذاری می‌کنند، آر دی آر پی می‌تواند به اسکن دنبالهٔ شروع بعدی ادامه دهد تا به رونویسی ادامه دهد.
برخی از آران‌ای ویروس‌های سوی منفی امبی‌سنس هستند، به این معنی که هم رشتهٔ ژنومی منفی و هم آنتی‌ژنوم مثبت به‌طور جداگانه پروتئین‌های مختلف را کد می‌کنند. به منظور رونویسی ویروس‌های امبی‌سنس، دو دور رونویسی انجام می‌شود: اول، ام آر ان ای به‌طور مستقیم از ژنوم تولید می‌شود. دوم، آران‌ای پیام‌رسان از آنتی ژنوم ایجاد می‌شود. همه ویروس‌های ambisense دارای ساختار حلقه‌ای هستند که پس از رونویسی ام آر ان ای پروتئین، رونویسی را متوقف می‌کنند.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی حاوی یک کمپلکس ریبونوکلئوپروتئینی متشکل از ژنوم و یک آر دی آر پی متصل به هر بخش از ژنوم است که توسط یک کپسید احاطه شده‌است. کپسید از پروتئین‌هایی تشکیل شده‌است که ساختار چین خورده آنها شامل پنج مارپیچ آلفا در لوب پایانه-N (موتیف 5-H) و سه مارپیچ آلفا در لوب پایانه-C (موتیف 3-H) است. در داخل کپسید، ژنوم بین این دو نقوش قرار گرفته‌است. به استثنای خانواده "Aspiviridae"، آران‌ای ویروس‌های سوی منفی حاوی یک پوشش ویروسی خارجی هستند، نوعی غشای لیپیدی که کپسید را احاطه کرده‌است. شکل ذره ویروس که ویریون نامیده می‌شود، آران‌ای ویروس‌های سوی منفی متفاوت است و ممکن است رشته‌ای، پلئومورفیک، کروی یا لوله‌ای باشد.
تقسیم‌بندی ژنوم یک ویژگی برجسته در میان بسیاری از ویروس‌های -اس اس آر ان ای است، و ویروس‌های -اس اس آر ان ای از داشتن ژنوم با یک بخش، عادی برای اعضای راسته "مونونگاویرالس"، تا ژنوم‌هایی با ده بخش، مانند "ویروس تیلاپیا تیلاپین"، متغیر است. هیچ روند مشخصی در طول زمان وجود ندارد که تعداد بخش‌ها را تعیین کند، و به نظر می‌رسد تقسیم‌بندی ژنوم در میان آران‌ای ویروس‌های سوی منفی یک ویژگی انعطاف‌پذیر باشد زیرا به‌طور مستقل در موارد متعدد فرگشت یافته‌است. اکثر اعضای زیر "شاخه هاپلوویریکوتینا غیرقطعی" هستند، در حالی که تقسیم‌بندی در "Polyploviricotina" جهانی است.
تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی بر اساس آر دی آر پی نشان می‌دهد که آران‌ای ویروس‌های سوی منفی از یک نیای مشترک منشأ می‌گیرند و احتمالاً یک کلاد خواهر از رئوویروس‌ها هستند که ویروس‌های دی اس آر ان ای هستند. در داخل شاخه، دو شاخه واضح وجود دارد که به دو زیر شاخه اختصاص داده می‌شوند، بر این اساس که آیا آر دی آر پی یک کلاهک را روی ام آر ان ای ویروسی سنتز می‌کند یا یک کلاهک را از ام آر ان ای میزبان ربوده و آن کلاه را به ام آر ان ای ویروسی متصل می‌کند.
در این شاخه، ویروس‌های -اس اس آر ان ای که بندپایان را آلوده می‌کنند، ظاهراً پایه و اجداد سایر ویروس‌های -اس اس آر ان ای هستند. بندپایان اغلب در گروه‌های بزرگ با هم زندگی می‌کنند، که امکان انتقال آسان ویروس‌ها را فراهم می‌کند. با گذشت زمان، این باعث شده‌است که آران‌ای ویروس‌های بندپایان سطح بالایی از تنوع را به دست آورند. در حالی که بندپایان میزبان مقادیر زیادی ویروس هستند، در مورد میزان انتقال بین گونه‌ای ویروس‌های بندپایان آران‌ای ویروس‌های سوی منفی در بین بندپایان اختلاف نظر وجود دارد.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی گیاهان و مهره‌داران از نظر ژنتیکی با ویروس‌های آلوده به بندپایان مرتبط هستند. علاوه بر این، بیشتر آران‌ای ویروس‌های سوی منفی خارج از بندپایان در گونه‌هایی یافت می‌شوند که با بندپایان تعامل دارند؛ بنابراین بندپایان هم به عنوان میزبان کلیدی و هم به عنوان ناقل انتقال آران‌ای ویروس‌های سوی منفی عمل می‌کنند. از نظر انتقال، آران‌ای ویروس‌های سوی منفی غیر بندپایان را می‌توان بین ویروس‌هایی که برای انتقال به بندپایان متکی هستند و ویروس‌هایی که می‌توانند بدون کمک بندپایان در بین مهره‌داران گردش کنند، تمایز قائل شد. گروه دوم احتمالاً از اولی سرچشمه گرفته‌اند و با انتقال فقط مهره داران سازگار شده‌اند.
Negarnaviricota متعلق به قلمرو "Orthornavirae" است که شامل همه آران‌ای ویروس‌ها که آر دی آر پی را کد می‌کنند، و قلمرو "Riboviria" که شامل "Orthornavirae" و همچنین همه ویروس‌هایی است که رونوشت معکوس را در پادشاهی "Paraآر ان ایvirae رمزگذاری" می‌کنند. Negarnaviricota شامل دو زیر شاخه است که شامل شش کلاس ترکیبی است که پنج تای آن‌ها یکنواخت تا گونه‌های پایین‌تر هستند:
ویروس‌های آر ان ای رشته منفی در سیستم طبقه‌بندی بالتیمور به‌عنوان گروه V طبقه‌بندی می‌شوند، که ویروس‌ها را بر اساس نحوه تولید آران‌ای پیام‌رسان آن‌ها گروه‌بندی می‌کند و اغلب در کنار طبقه‌بندی استاندارد ویروس، که بر اساس تاریخچه تکاملی است، استفاده می‌شود؛ بنابراین گروه V و Negarnaviricota مترادف هستند.
آران‌ای ویروس‌های سوی منفی باعث بسیاری از بیماری‌های شناخته شده می‌شوند. بسیاری از اینها توسط بندپایان منتقل می‌شوند، از جمله ویروس تب دره ریفت و ویروس پژمردگی خالدار گوجه فرنگی. در میان مهره داران، خفاش‌ها و جوندگان ناقل رایج بسیاری از ویروس‌ها هستند، از جمله ویروس ابولا و ویروس هاری که توسط خفاش‌ها و سایر مهره‌داران منتقل می‌شوند، و ویروس تب لاسا و هانتاویروس‌ها که توسط جوندگان منتقل می‌شوند. ویروس آنفولانزا در بین پرندگان و پستانداران رایج است. آران‌ای ویروس‌های سوی منفی خاص انسان شامل ویروس سرخک و ویروس اوریون هستند.
بسیاری از بیماری‌های ناشی از آران‌ای ویروس‌های سوی منفی در طول تاریخ شناخته شده‌اند، از جمله عفونت هانتاویروس، سرخک و هاری. در تاریخ مدرن، برخی مانند ابولا و آنفولانزا باعث شیوع بیماری‌های مرگبار شده‌اند. ویروس استوماتیت تاولی که برای اولین بار در سال ۱۹۲۵ جدا شد و یکی از اولین ویروس‌های حیوانی مورد مطالعه قرار گرفت، زیرا می‌توان آن را در کشت‌های سلولی به خوبی مطالعه کرد، به عنوان یک آران‌ای ویروس‌های سوی منفی شناسایی شد که در آن زمان منحصربه‌فرد بود زیرا سایر آران‌ای ویروس‌ها که قبلاً شناسایی شده بودند. کشف شده سوی مثبت بودند. در اوایل قرن بیست و یکم، بیماری گاوی که توسط ویروس طاعون گاوی ایجاد می‌شود، پس از آبله که توسط یک دی‌ان‌ای ویروس ایجاد می‌شود، به دومین بیماری ریشه‌کن‌شده تبدیل شد.
در قرن بیست و یکم، متاژنومیکس ویروسی برای شناسایی ویروس‌های موجود در محیط رایج شده‌است. برای آران‌ای ویروس‌های سوی منفی، این امکان شناسایی تعداد زیادی از بی‌مهرگان، و به‌ویژه بندپایان، ویروس‌ها را فراهم کرد که به ارائه بینشی از تاریخچه تکاملی آران‌ای ویروس‌های سوی منفی کمک کرد. بر اساس تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی آر دی آر پی که نشان می‌دهد آران‌ای ویروس‌های سوی منفی از یک جد مشترک، Negarnaviricota و دو زیر شاخه آن در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده‌اند، و در قلمرو تازه تأسیس آن زمان "ریبوویریا" قرار گرفته‌اند.
سوون اولاویر گونارشون (؛ زادهٔ ۱۹۷۶ میلادی) نویسنده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایسلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شهر شیشه‌ای"، "زندگی در تنگ ماهی"، "بگذار سقوط کنم"، "عمیق" و "قوچ‌ها" اشاره کرد.
آرواره‌داران ، تباری از بندپایان که شامل زیرشاخه‌های موجود هزارپایان (هزارپا و دیگران)، سخت‌پوستان و شش‌پایان (حشرات و دیگران) است. در حال حاضر اعتقاد بر این است که آراواره‌داران گروه خواهری کلاد Arachnomorpha است که از دیگر بندپایان (گیره‌داران و تریلوبیت‌ها) تشکیل شده‌است. آرواره‌داران بزرگترین و متنوع‌ترین گروه بندپایان را تشکیل می‌دهد.
نام «Mandibulata» به فک پایین یا آرواره‌ها اشاره دارد که ویژگی برجسته بندپایان عضو آن است.
مطالعات تبارزایی مولکولی نشان می‌دهد که بندپایان زنده همان گونه که در کلادوگرام زیر نشان داده شده‌است به هم مرتبط هستند. سخت‌پوستان یک گروه تک‌تباری تشکیل نمی‌دهند زیرا حشرات و سایر شش‌پاها از درون آن‌ها تکامل یافته‌اند.
هوتسول‌ها (به انگلیسی: Hutsuls) [گاهی با تلفظ متفاوت: گوتسول‌ها (Gutsuls)]؛ (به اوکراینی: Гуцули)، (به رومی: Hutsuly)، (به روسی: Гуцулы)، (به لهستانی: Hucuł، جمع Huculi, Hucułowie)، (به رومانیایی: huțul، جمع huțuli)، (به آلمانی: Huzul، جمع Huzulen) یک گروه قومی که بخش‌هایی از غرب اوکراین و رومانی (یعنی بخش‌هایی از بوکووینا و مارامورش) را در بر می‌گیرد. آنها اغلب به‌طور رسمی و اداری به عنوان زیر گروهی از اوکراینی‌ها تعیین شده‌اند و تا حد زیادی به عنوان تشکیل دهندهٔ یک قوم اوکراینی گسترده‌تری در نظر گرفته می‌شوند.]
منشأ نام "هوتسول" نامشخص است. رایج‌ترین اشتقاقات از کلمهٔ رومانیایی برای «قانون» (ر. ک. رومی. "hoț"– «دزد»، "hoțul"– «دزد») و اسلاوی "kochul" (اوکراینی. "kochovyk" – «کوچ‌نشین») است که اشاره‌ای به سبک زندگی شبانیِ نیمه عشایری یا ساکنانی که پس از حمله مغول به کوه‌ها گریختند، دارد. از دیگر ریشه‌های پیشنهادی می‌توان به قبایل ترکیمربوط به گروه بزرگی از زبان‌های آلتایی نزدیک به آسیای مرکزی و غربی، از جمله ترکی، آذربایجانی، قزاقستانی، قرقیزی، اویغوری، ازبکی و تاتاری است. اوتسیان‌ها یا اوزیان‌ها، و حتی به نام دوک بزرگ موراویا، هتسیلا (Hetsyla)، در میان دیگر موارد اشاره کرد. همان‌طور که این نام برای اولین بار در سال ۱۸۱۶ میلادی تأیید شد، آن را منشأ اخیر و به عنوان یک نام مستعار در نظر می‌گیرند که توسط گروه‌های همسایه و نه خود هوتسول‌ها استفاده می‌شود، اگرچه برخی آن را پذیرفته‌اند. منطقه‌ای که هوتسول‌ها در آن ساکن شده‌اند به عنوان هوتسولشچینا (Hutsulshchyna) نامیده می‌شود. نام آنها همچنین در نام کوه‌های هوتسول آلپ، و هوتسول بسکید، پارک ملی هوتسولشچینا و موزهٔ ملی هوتسولشچینا و هنر مردمی پوکوتیا یافت می‌شود.
هوتسول‌ها در مناطق واقع بین جنوب شرقی از ساکنان بویکوها، پایین تا بخش شمالی بخش رومانیایی از کارپات‌ها واقع شده‌است. چندین فرضیه منشأ هوتسول‌ها را توضیح می‌دهند، با این حال، مانند همه روسین‌ها، آنها به احتمال زیاد منشأ قوم زایی متنوعی دارند. به‌طور کلی در نظر گرفته می‌شود که این افراد از نوادگان کروات‌های سفید، قبیله‌ای اسلاو که در این منطقه ساکن بودند، همچنین تیورتسی و احتمالاً اولیچ‌ها هستند که مجبور بودند خانهٔ قبلی خود را در نزدیکی رودخانهٔ بوگ جنوبی، تحت فشار پچنگ‌ها ترک کنند.
همچنین رابطه‌ای میان آن‌ها با چوپانان ولاک که بعداً از ترانسیلوانیا مهاجرت کردند، در نظر گرفته می‌شود، که به همین دلیل برخی از محققان مانند مورخ رومانیایی نیکولای یورگا (Nicolae Iorga)، استدلال کردند که هوتولی "huțuli" یا هوتانی "huțani" ولاک‌ها/رومانیایی‌ها غیرملی شده هستند.
زبان هوتسول همین‌طور گویشی از زبان اوکراینی غربی (با برخی از تأثیرات زبان لهستانی) در نظر گرفته می‌شود، همراه با گویش پوکوتیا-بوکووینا و گویش‌های لمکوها و بویکوها. از زمان الحاق مناطق غربی اوکراین، از جمله استان ایوانو-فرانکیفسک و استان چرنیوتسی و همچنین ترانسکارپاتیا به اتحاد جماهیر شوروی، آموزش اجباری فقط به زبان استاندارد ادبی اوکراینی انجام شده‌است. تنها در سال‌های اخیر تلاش‌هایی مردمی برای زنده نگه داشتن گویش سنتی هوتسول صورت گرفته‌است.
فرهنگ سنتی هوتسول اغلب با صنایع دستی رنگارنگ و پیچیدهٔ دست ساخته‌هایی چون لباس، مجسمه‌سازی، معماری، نجاری، فلزکاری (به ویژه برنج‌کاری)، قالیبافی، سفالگری، و تزئین تخم‌مرغ نشان داده می‌شود ("پیسانکا" را ببینید). این فرهنگ در کنار سایر سنت‌های هوتسول و همچنین آوازها و رقص‌های آنها، اغلب توسط کشورهای مختلفی که هوتسول‌ها در آن‌ها زندگی می‌کنند، جشن گرفته و برجسته می‌شوند.
فرهنگ هوتسول اوکراینی شباهتی به فرهنگ‌های همسایه غرب و جنوب غربی اوکراین، به ویژه لمکوها و بویکوها دارد. این گروه‌ها همچنین شباهت‌هایی با دیگر مردمان کوهستانی اسلاوی مانند گورال‌ها در لهستان و اسلواکی دارند. شباهت‌هایی نیز با برخی از فرهنگ‌های ولاک مانند والاشیاهای موراویا در جمهوری چک و همچنین برخی فرهنگ‌ها در رومانی مشاهده شده‌است. بیشتر هوتسول‌ها به کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین و کلیسای ارتدکس اوکراین تعلق دارند.
جامعهٔ هوتسول به‌طور سنتی مبتنی بر جنگل‌داری و قطع درختان و همچنین پرورش گاو و گوسفند بود. هوتسول‌ها به دلیل خلق نژاد اسب معروف به پونی هوکول اعتبار دارند. یکی از ویژگی‌های اصلی هوتسول‌ها، تبر چوپان آن‌ها (بارتکا) است، تبر کوچک با دسته‌ای بلند که هنوز هم به عنوان عصا، برای خرد کردن چوب، برای مبارزه و مراسم سنتی استفاده می‌شود. آنها اغلب با طرح‌های سنتی حکاکی روی چوب تزئین می‌شدند و از نسلی به نسل دیگر به خصوص پس از ازدواج منتقل می‌شدند. آنها از آلات موسیقی منحصر به فرد، از جمله "ترامبیتا" ("Trembita")، نوعی شیپور آلپی (Alphorn)، و همچنین انواع مختلفی از فایف (Fife) یا "سوپیلکا" ("Sopilka") [نوعی فلوت] استفاده می‌کنند که برای ایجاد ملودی‌ها و ریتم‌های محلی منحصر به فرد استفاده می‌شوند. همچنین اغلب از "دودا" ("Duda") [نوعی نی‌انبان]، "دریمبا" ("Drymba") [نوعی زنبورک]، و "سیمبالی" ("Tsymbaly") [نوعی دولسیمر چکشی] استفاده می‌کنند.
هوتسول‌ها برای بسیاری از هنرمندان مانند نویسندگانی چون: ایوان فرانکو، لسیا یوکراینکا، میخایلو کوتسیوبینسکی، واسیل استفانیک، مارکو چرمشینا، میخائیل سادووانو و استانیسلاو وینسنز، و نقاشانی مانند: کازیمیرز سیچولسکی و تئودور آکسنتوویچ (او به خاطر نقاشی پرتره‌ها و صحنه‌های ظریف زندگی هوتسول‌ها معروف است) و هالینا زوبچنکو.
فیلم «سایه‌های نیاکان فراموش‌شده»، محصول ۱۹۶۵ میلادی ساختهٔ سرگئی پاراجانف که بر اساس کتاب میخایلو کوتسیوبینسکی ساخته شده‌است، صحنه‌هایی از زندگی سنتی هوتسول‌ها را به تصویر می‌کشد. آهنگساز لودمیلا آناتولیونا یاروشفسکایا اثری برای پیانو بر اساس موسیقی محلی هوتسول ("فانتزی در تم‌های هوتسول") ساخت.
هر تابستان، روستای شِشوری در اوکراین میزبان جشنوارهٔ بین‌المللی سه روزهٔ موسیقی و هنر محلی است. دو موزهٔ مربوط به هوتسول در کولومیا، اوکراین واقع شده‌است: موزهٔ پیسانکی و موزهٔ ملی هوتسولشچینا و هنر مردمی پوکوتیا.
آواها و حرکات سنتی هوتسول توسط برندهٔ اوکراینی مسابقهٔ آواز یوروویژن ۲۰۰۴ میلادی، روسلانا لیژیچکو استفاده شد.
هوتسول‌های رومانیایی جشنوارهٔ هوتسول‌ها را در روستای مولداوا-سولیتا در شهرستان سوچِاوا برگزار می‌کنند.
پین هِدِر (یا به سادگی هدر) یا سرساز پین شکلی از اتصال دهنده الکتریکی است. سرساز پین نری شامل یک یا چند ردیف پین فلزی است که در یک پایه پلاستیکی قالب‌گیری شده‌است، و اغلب با گام یا فاصله یکنواخت بین پین ها اندازه گیری شده از مرکز به مرکز (گام) 2.54 میلی‌متر (0.1 اینچ) ازهم تولید می‌گردد؛ اگرچه فاصله‌های متعددی مانند 2، 1.27 و 1 میلی‌متر نیز در بازار موجود هستند. پینهدر های نری به دلیل سادگی مقرون به صرفه هستند. همتاهای مادگی گاهی به عنوان هدر سوکت مادگی یا سرساز سوکت مادگی شناخته می‌شوند، اگرچه انواع مختلفی از نامگذاری کانکتورهای نری و مادگی وجود دارد. از لحاظ تاریخی، سرسازها را گاهی «اتصال‌دهنده بِرگ» می‌نامند، اما سرسازها توسط بسیاری از شرکت‌ها تولید می‌شوند.
پین هدرهای پین با یک جعبه راهنمای پلاستیکی در اطراف آنها به عنوان سرساز حفاظدار یا پین هدر جعبه‌ای یا باکس هدر شناخته می‌شوند و معمولاً در ترکیب با کانکتورهای جابجایی-عایق (IDC) برای کابل‌های نواری استفاده می‌شوند. یک شکاف مربعی (زبانه) در کفپوش مانع از قراردادن کانکتور (که توسط یک «برآمدگی» در یک طرف قطبی‌شده) در مسیر اشتباه قرار می‌گیرد. برخی بدون بریدگی شکاف مربعی در دسترس هستند.
برخی از سیستم‌ها، اتصال سرساز پین را با چیزی که یکی از سوراخ‌های سوکت‌ها را پُر و مسدود می‌کند، قطبیده یا زبانه می‌زنند."USB 3.0 Header to USB 2.0 Header pinout"Lee Penrod."How to Install Front USB by Connecting Front USB Ports to a Motherboard". Quote: "One pin is blocked so that it is impossible to install improperly." یک پین از سرساز پین اشتباه (یا سرساز پین صحیح که در جهت اشتباه چرخیده‌است) به آن انسداد برخورد کرده و از اتصال نادرست جلوگیری می‌کند. سرساز پین صحیح دارای یک یا چند پین در سرساز است که برای نشان دادن یک زبانه برای سوگیری صحیح، برداشته یا بریده شده‌است.
https://parthub.ir/store/blog/9_pin-header.html?page_type=post
ترشی خردل یک غذای محبوب در آشپزی همونگ است. در لائوس به آنها پاک گات می‌گویند. این غذا به‌طور سنتی با ریختن خردل سبز تازه در یک ظرف، معمولاً یک قابلمه بزرگ، همراه با آب برنج، فلفل، نمک و سایر ادویه‌ها در صورت تمایل درست می‌شود. سپس قابلمه را معمولاً در دمای اتاق یا در یک نقطه آفتابی می‌گذارند تا تخمیر شود. بعد از چند روز ترشی خردل آماده مصرف است. در عمل مدرن، گاهی اوقات برای تسریع در آماده‌سازی ظرف، سرکه را به مخلوط اضافه می‌کنند.
مگان اولیوی (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و گزارشگر اهل ایالات متحده آمریکا است، که به‌عنوان‌ گزارشگر مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی فعالیت می‌کند. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ایوان یاکوویچ هورباچفسکی ( "ایوان یاکوویچ هورباچفسکی" ; ۵ مه ۱۸۵۴، Zarubińce - 24 مه ۱۹۴۲، پراگ) همچنین معروف به جان هورباچفسکی، یوهان هورباچفسکی یا ایوان هورباچفسکی، شیمی‌دان و سیاستمدار برجسته اتریشی با تبار اوکراینی بود.
از ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۸ در دانشگاه وین اتریش در رشته پزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۳ توسط امپراتور به استادی فوق‌العاده و در سال ۱۸۸۴ به عنوان استاد عادی دانشگاه پراگ منصوب شد و مدتی رئیس همان دانشگاه بود. او به ویژه برای مشارکت‌هایش در شیمی آلی و بیوشیمی شناخته شده‌است. او اولین کسی بود که اسید اوریک را از گلیسین در سال ۱۸۸۲ سنتز کرد. او همچنین متوجه شد که آمینو اسیدها بلوک‌های سازنده پروتئین‌ها هستند. هورباچفسکی در اتریش، چکسلواکی، مجارستان و اوکراین کار کرد. زمانی که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۸، ایوان هورباچفسکی، مشاور امپراتوری، با فرمان امپراتوری به عنوان اولین وزیر بهداشت امپراتوری منصوب شد، گویی سلطنت دوگانه در حال واکنش به آنفولانزای اسپانیایی بود.
ایسهان () شرکت لوازم آرایشی ژاپنی است، که در سال ۱۸۲۵ تأسیس شد.
ارکی ساویسار (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل استونی است.
وی که پسر ادگار ساویسار نخست‌وزیر سابق استونی است در نوامبر ۲۰۲۱ به‌عنوان وزیر محیط زیست استونی انتخاب شده است.
تووا چیکی () شرکت نرم‌افزار ژاپنی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
جامعه‌شناسی اجتماع کتابی که توسط ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) اقتصاددان و جامعه‌شناس آلمانی نوشته شده‌است.
نسخه اصلی کتاب به زبان آلمانی و پس از مرگ وبر منتشر شد ولی ترجمه‌های مختلفی به انگلیسی وجود دارد.
این متن دیدگاه‌های وبر در مورد اقتصاد، جامعه، قومیت و ملی‌گرایی را پوشش می‌دهد.Sociology of Community
توپره () شرکت لوازم خانگی ژاپنی است، که در سال ۱۹۳۵ تأسیس شد.
تایو کوگیو () شرکت ساخت‌وساز ژاپنی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
سگا تویز () شرکت اسباب‌بازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت سگا تأسیس شد.
ری-منت () شرکت اسباب‌بازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
آدم‌کش (به ) یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ با بازی نومزامو مباثا، دامینیک پرسل و بروس ویلیس (در آخرین نقش خود) است. این فیلم توسط جسی اطلس در اولین کارگردانی فیلم بلندش به نویسندگی آرون ولف ساخته شد و بر اساس فیلم کوتاه اطلس و ولف، "بگذار مثل عاشقان بمیرند" ساخته شده‌است.
"آدم‌کش" در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ به‌وسیلهٔ صبان فیلمز در سینماهای منتخب و VOD منتشر شد.
یک عملیات نظامی خصوصی به رهبری والمورا، فناوری ریزتراشه‌ای آینده‌نگر را اختراع می‌کند که ذهن یک مامور را قادر می‌سازد تا در بدن شخص دیگری ساکن شود تا ماموریت‌های مخفیانه و مرگبار را انجام دهد. اما وقتی مامور سباستین (مصطفی شاکر) در طی یک ماموریت مخفی کشته می‌شود، همسرش الکسا باید جای او را بگیرد تا مرد مسئول را به دست عدالت بسپارد.
در ۲۹ آوریل ۲۰۲۱، اعلام شد که بروس ویلیس در فیلمی بنام "Soul Assassin"، یک فیلم دلهره‌آور که در آن نومزامو امباتا و دامینیک پرسل برای بازی در آن وارد مذاکره شدند، بازی خواهد کرد. فیلمبرداری در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ در بسمر (آلاباما) آغاز شد. در جولای ۲۰۲۱، کمپانی صبان فیلمز حقوق پخش فیلم را به دست آورد. نام فیلم بعداً به "Die Like Lovers" تغییر کرد و سپس به "Assassin" تغییر داده شد.
خوش‌بال‌پولک‌داران یک بخش از بال‌پولک‌داران در زیرراسته ناهم‌رگه‌ها است.
حدود ۹۸ درصد از گونه‌های توصیف‌شده بال‌پولک‌داران متعلق به دوروزنه‌ای‌ها است.
ثورستن باخمان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آتشفشان"، "زندگی در تنگ ماهی"، "سوگند"، "مُلکِ توفان"، "و طبیعی نفس بکش"، "به‌دام‌افتاده"، "کاتلا" و "بگذار سقوط کنم" اشاره کرد.
اورماس کروس (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.
وی سابقه وزارت در وزارت امور روستایی و وزارت بهداشت و کار را دارد.
پرده‌بال‌مانان بالاراسته‌ای از حشرات است که شامل پرده‌بالان و راسته Panorpida (منقارسران، کک‌ها، دوبالان، بال‌موداران و بال‌پولک‌داران) است.Weaver J.S.I. The Evolution And Classification Of Trichoptera, With A Revision Of The Lepidostomatidae And A North American Synopsis Of This Family. Degree: Ph.D. Degree Year: 1983 Institute: Clemson University این بالاراسته عضوی از درون‌بال‌داران است و نزدیک‌ترین پیوند به راسته‌های Neuropterida و Coleopterida (قاب‌بالان و پیچیده‌بالان) است.
تیت تریک (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.Tiit Terik valitsus.ee وی در ۸ نوامبر ۲۰۲۱ به‌عنوان وزیر فرهنگ استونی انتخاب شده‌است.Minister of Culture Tiit Terik kul.ee
زندگی در تُنگ ماهی () با نام اصلی خیابان امید () فیلمی درام به کارگردانی بالدوین شوفونیاشون است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این فیلم در سی و نهمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و نمایندهٔ کشور ایسلند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار بود، اما به فهرست نهایی برگزیدگان راه نیافت.
ثوروالدور داوید کریستیانسون (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایسلند است.
وی دانش‌آموختهٔ مدرسه جولیارد است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "وزیر"، "زندگی در تنگ ماهی" و "ناگفته‌های دراکولا" اشاره نمود.
مثل داوودی وحشی یا اولین عشق من فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کیسوکه کینوشیتا است که در سال ۱۹۵۵ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به چیشو ریو اشاره کرد.
پیرمردی، مزرعه‌ای پر از گل‌های مروارید را می‌بیند و به مرور به یاد خاطرات دوران جوانی می‌افتد و از عشق حقیقی و عمیق خود در آن دوران و سرنوشتی که برای آن رقم خورد صحبت می‌کند…
برگلیوت آرنالدس (؛ زادهٔ ) نویسنده، بازیگر، مجری تلویزیون و خواننده و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایسلند است.
وی بابت ساخت نخستین بازی رایانه ای ایسلندی به نام «شخصیت‌ها» (Stafakarlarnir)، جایزه پیشگامان اودار را دریافت کرد. او بیشتر به خاطر نگارش یک کتاب پرفروش برای کودکان و کارهای تلویزیونی‌اش شناخته شده‌است. او تهیه‌کننده و مجری برنامه تلویزیونی کودکان «۲۰۰۱ شب» بود.
وی همچنین در نمایش‌نامه‌های متفاوتی ایفای نقش نموده‌است که از آن میان، می‌توان به بازی در نقش «دالی» در "جزیرهٔ شیطان"، «لوسی» در "دراکولا"، «استلا» در "اتوبوسی به نام هوس" و «سوفی» در "دنیای سوفی" اشاره نمود.
عنکبوت‌ریختان یک زیرشاخه یا کلاد بندپایان است که شامل گروه تک‌تباری است که توسط تریلوبیت‌ها، دیگر بندپایان زائده بزرگ و خانواده‌های تریلوبیت‌مانند (Helmetiidae , Xandarellidae , Naraoiidae، لیوپائیان و Tegopeltidae) تشکیل می‌شود. بحث بزرگی در مورد موقعیت عنکبوت دریایی وجود دارد که در حال حاضر تصور می‌شود در کنار گیره‌داران قرار نگیرند. عنکبوت‌ریختان به عنوان گروه خواهری سخت‌پوستان در نظر گرفته می‌شود که به‌طور فزاینده‌ای به عنوان اعضای کلاد آرواره‌داران (از جمله حشرات و هزارپایان) پذیرفته می‌شوند.
مفهوم عنکبوت‌ریختان با پیشنهادهایی مبنی بر اینکه تریلوبیت‌ها در گروه ساقه آرواره‌داران قرار می‌گیرند، به چالش کشیده شده‌است.
Arachnomorpha Lameere، 1890 [= Arachnata Paulus، 1979 ، = Palaeopoda Packard، 1903]
فولادی، روستایی در دهستان رهدار بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
پشت‌سفید، روستایی در دهستان رهدار بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
خندهٔ مرغ دریایی () فیلمی ایسلندی به کارگردانی آگوست گودموندسون است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. وقایع فیلم در هافنارفیورذور در حومهٔ ریکیاویک رخ می‌دهد. این فیلم نمایندهٔ کشور ایسلند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هفتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار بود، اما به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت.
کریستین ماریا بالدورستوتیر (؛ زادهٔ ) نویسنده و رمان‌نویس اهل ایسلند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خنده مرغ دریایی" اشاره نمود.
هوپاک (به انگلیسی: ) (به اوکراینی: гопа́к، آی‌پی‌ای (IPA): [ɦoˈpɑk]) یک رقص محلی اوکراینی است که به عنوان یک رقص مردانه که از کازاک‌های زاپوروژی سرچشمه می‌گیرد، اما بعداً توسط زوج‌ها، تک‌نوازان مرد و گروه‌های مختلط رقصندگان رقصیده شد. این اغلب به عنوان یک رقص کنسرت انفرادی توسط گروه‌های رقص آماتور و حرفه‌ای اوکراینی و همچنین سایر اجراکنندگان رقص‌های محلی اجرا می‌شود. همچنین در آثار هنری بزرگتری مانند اُپرا، باله و تئاتر گنجانده شده است.
هوپاک اغلب به عنوان "رقص ملی اوکراین" شناخته می‌شود و در کشورهای اسلاو، به ویژه روسیه، بلاروس و لهستان بسیار محبوب است. آهنگ‌های رقص فولکلور مشابهی به نام سیرمپا در لروس، یونان وجود دارد.
نام هوپاک از فعل هوپاتی (به اوکراینی: гопати) به معنای "روی یک پا جستن" و همچنین آوای تعجب (به اوکراینی: гоп) "هوپ!" گرفته شده است؛ که می‌تواند در حین پرش به عنوان حالتی از حیرت یا غافلگیری بیان شود. در نوع روسی به آن "گوپاک" نیز گفته می‌شود.
"همچنین ببینید: رقص اوکراینی"
هوپاک در زمان‌های قدیم رقص جنگی پیشوایان بُت‌پرست در نظر گرفته می‌شد که به عنوان یک عمل مقدس تلقی می‌شد، که بعداً توسط کازاک‌های زاپوروژیان سیچ در قرون شانزدهم تا هجدهم استفاده می‌شد. بنابراین، در ابتدا فقط مردان در آن شرکت می‌کردند.
هوپاک در ابتدا به عنوان یک رقص اجتماعی کازاک گسترش یافت (به اوکراینی: побyтовi танці)، و از قرن شانزدهم در سرزمین‌های اوکراین امروزی تمرین می‌شد. در حالی که نظامی‌گرایان زاپوروژیان سیچ عموماً از سرگرمی‌ها و انحراف از آموزش نظامی رُخ در هم می‌کشیدند؛ هنگامی که کازاک‌ها پس از نبرد پیروز باز می‌گشتند، چنین مقرراتی نادیده گرفته می‌شد. کوبزارها و سایر نوازندگان سازهای خود (ویولن، نی‌انبان، باندورا، سیمبالوم و فایف) را می‌نواختند و سایر شرکت‌کنندگان نیز می‌رقصیدند.
این رقص توسط کازاک‌ها اجرا می‌شد، و در محیطی کاملاً مردانه برگزار می‌شد. بیشتر به صورت جفت می‌رقصیدند. اجراکنندگان سربازان مزدور جوان، خشن و پرهیاهو و نه رقصندگان حرفه‌ای بودند. رقص آن‌ها نوعی دیالوگ است که در آن شخصیت و همچنین قدرت و شجاعت خود را نشان می‌دهند. رقصندگان کازاک در یک دایره ایستاده و حرکاتی خودسرانه را انجام می‌دادند و رفقای آن‌ها با فریاد "هوپ" و "هی!" از آن‌ها حمایت می‌کردند.
به این ترتیب، مراحل رقص اجرا شده عمدتاً بداهه بود، که بازتاب حس مردانگی، قهرمانی، سرعت و قدرت اجراکنندگان بود. مراحل نمایش داده شده شامل پرش‌های آکروباتیک (به اوکراینی: стрибки) زیادی بود. اغلب مضامین این نمایشات بازنمایی مبارزات در میدان نبرد با شمشیر، نیزه یا سایر سلاح‌های واقعی، به شیوۀ پانتومیم بود؛ زیرا اجراکننده به دشمنان نامرئی حمله می‌کند. این رقص‌ها به ریتم‌های خاصی وابسته نبودند و رقصندگان می‌توانستند در هر لحظه سرعت را تغییر دهند.
چنین رقص‌های بزمی از نظر خصوصیات با رقص‌های آیینی قدیمی (به اوکراینی: oбpядовi танці) (رقص ناهار)، مانند خُرُوود (Khorovod) (نوعی رقص دایره‌وار)، که قبلاً آثار غالب طراحی رقص در سرزمین‌های روتنی بودند، تفاوت زیادی داشت؛ وجه تمایز اصلی، جنسیت شرکت کنندگان (همه مرد) در برابر رقص‌های آیینی عمدتاً زنانه بود.
با ارتقاء وضعیت کازاک‌ها در منطقه، هوپاکی شروع به ظهور در روستاهای محدودۀ آن‌ها کرد. برخلاف رقص‌های کاملاً مردانه که در سیچ‌ها یافت می‌شود، این رقص‌ها مختلط بودند و پسران و دختران جوان با هم حرکات جشن را اجرا می‌کردند؛ در حالی که نقش اصلی توسط بازیگران مرد حفظ می‌شد. عناصر ساختاری جدید شروع به اضافه شدن به آن کردند، مانند شکل‌های دایره‌وار و جفت‌هایی که در کنار هم حرکت می‌کردند. این تحولات به احتمال زیاد از تاریخ طراحی رقص‌های آیینی در این منطقه گرفته شده است.
هیچ یک از رقص هایی که کازاک‌ها در این مدت اجرا کردند هرگز ضبط نشد. گیوم لو واسور دی بوپلان (Guillaume Le Vasseur de Beauplan) این واقعیت را ثبت کرد که کازاک‌ها به این شیوه می‌رقصیدند، و گزارش‌های تاریخی دیگر این را تأیید می‌کنند. بعدها، ایوان کوتلیارفسکی و تاراس شوچنکو، هوپاک و رقص کازاک‌ها را در آثار خود گنجانیدند. با این حال، با نابودی سیچ‌ها در قرن هجدهم، این رقص تنها در قالب مختلط روستایی خود به عنوان یک رقص بزمی زنده ماند.
پس از اینکه رقص‌های به شیوۀ هوپاک مانند در قرن هجدهم در تئاترهای رعیتی و دهقانی روی صحنه اجرا شد، گروه‌های نمایشی حرفه‌ای شروع به گنجاندن این رقص محبوب در کارنامۀ خود کردند. این اجراها فقط هوپاک را در یک اثر بزرگتر مانند اُپِرِت کوتلیارفسکی، از ناتالکا پولتاوکا گنجاند. تنها زحمات یک مجری پیشگام در یک گروه نمایشی، به نام واسیل ورخوینتس قوم‌شناس‌رقص، در اوایل قرن بیستم بود که این رقص را قادر ساخت تا به قالب فعلی خود بپیوندد. کار اولیۀ ورخوینتس مستلزم گردآوری رفتارهای روستایی معتبر در سراسر اوکراین مرکزی و ساخت رقص‌هایی بود که سنن فرهنگی اوکراین را با دقت بیشتری نشان می‌داد. با این حال، پیشرفت او نشان داد که رقص صحنه‌‌ای اوکراینی می‌تواند به عنوان یک هنر نمایشی متمایز، در قالب رقص کنسرت وجود داشته باشد. او و شاگردش واسیل آورامنکو شروع به اجرای نمایش‌هایی در سراسر غرب اوکراین کردند و گروه‌هایی از رقصندگان را در روستاهای دیگر تشکیل دادند.
در بهار ۱۹۳۵ میلادی، سازمان اتحاد-تام روابط فرهنگی با کشورهای خارجی موافقت کرد که هیأتی را به اولین جشنوارۀ بین‌المللی رقص محلی در لندن بفرستد. ورخوینتس با لئونید ژوکوف از اُپرا و بالۀ تی. شوچنکو کی‌یف و رقصندگان حرفه‌ای از خانه‌های اُپرای کی‌یف و خارکیف در ساخت سوئیتی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین کار کردند. ورخوینتس به نوبۀ خود رقصی را طراحی کرد که به "هوپاک لندن" معروف شد (به اوکراینی: лондонський гопак): این یک رقص ۳ بخشی بود که بخش اول از یک رقص مردانه تشکیل شده بود (مثل رقص اصلی کوزاک)؛ بخش دوم، بخش آهسته‌تری که فقط توسط زنان رقصیده می‌شد؛ و در نهایت بخش سوم یک پایان هیجان‌انگیز با رقصنده‌های زن و مرد که صحنه را به اشتراک می‌گذاردند. این رقص همراه با اضافه شدن ژوکوف، در آن تابستان جایزۀ اول جشنواره را از آن خود کرد. هوپاک ۳ بخشی بعداً در سپتامبر در اوکراین به عنوان بخشی از اُپرای زاپوروژیان آن‌سوی دانوب تکرار شد. قالب ۳ بخشی هوپاک متعاقباً توسط بسیاری از گروه‌های رقص محلی حرفه‌ای که در طول سال‌ها رقص خود را از هوپاک طراحی کرده‌ بودند، پذیرفته و مورد استقبال قرار گرفت.
در سال ۱۹۹۰ میلادی، بیست نفر از اعضای گروه رقص محلی دولتی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، از هم جدا شدند و "هوپاک! شرکت رقص اوکراین" را ایجاد کردند، اولین شرکت رقص حرفه‌ای مستقل اوکراین، به سرپرستی سرگئی ماکاروف.
لباس‌های مردانۀ مورد استفاده برای هوپاک (شلوار قرمز، کمربند رنگی، پیراهن گل‌دوزی، کفش با نوک تیز) یک نمود واقعی کازاک آن زمان است. شلوار شارواری که برای دوخت آن تا ۱۰ متر پارچه مصرف می‌شود، لباس جنگی کازاک‌های زاپوروژی است که نه تنها برای اسب‌سواری، بلکه برای مبارزه با پا [به اصطلاح «رزم هوپاک»] نیز مناسب است. لباس‌های زنان معمولاً لباس‌های تاریخی بخش مرکزی اوکراین (پیراهن گل‌دوزی، کرست، کفش قرمز، تاج گل با روبان) است.
هوپاک امروزی یک رقص طراحی شده است که به گونه‌ای ساخته شده است که پُر از حرکات بداهه به نظر برسد. بسیاری از بخش‌های به ظاهر بداهه شامل رقصنده‌های انفرادی، (معمولاً مردان) می‌شود که از لحاظ بصری و فنی، حرکات آکروباتیک شگفت‌انگیزی را اجرا می‌کنند. این حرکات شامل پرش و چرخش هستند و معمولاً برجسته‌ترین بخش رقص را شامل می‌شوند. یک ویژگی خاص این حرکات نشان دادن قدرت، چابکی، قهرمانی و اشراف اجرا‌کننده است. شرکت‌کنندگان دو به دو در یک دایره حرکت می‌کنند و مردان در نمایش چابکی با هم رقابت می‌کنند.
بقیۀ رقص شامل بسیاری از حرکات است که به طور هماهنگ انجام می‌شوند، (به خصوص با همراهی رقصندگان زن) زنان معمولاً قسمت اشعار موسیقی را می‌رقصند. در حالی که رقصندگان مرد معمولاً بخش‌های بداهه را انجام می‌دهند.
به دلیل سرعت و انرژی مورد نیاز برای اجرای یک هوپاک موفق، این رقص معمولاً در پایان برنامه اجرا می‌شود. مانند بسیاری از رقص‌های اوکراینی، رقصندگان، به ویژه زنان، تا پایان رقص از حرکت باز نمی‌ایستند.
در مناطق غربی اوکراین یک دایرۀ هوپاک وجود دارد که توسط گروهی، حول یک دایره اجرا می‌شود.
موسیقی هوپاک فاقد تمپو یا ملودی استاندارد است، اگرچه میزان ۲/۴ بر اکثر تنظیم‌ها غالب است. رقص قرار است حس بداهه‌پردازی را برانگیزد، بنابراین سرعت موسیقی از بخشی به بخش دیگر تغییر می‌کند و به رقصندگان اجازه می‌دهد تا خود را متمایز کنند. ملودی‌های آهنگ‌های: «هوپ، هرچانیکی من»هرچانیکی یک غذای سنتی از غذاهای اوکراینی است که به ویژه در منطقۀ لمکو محبوب است. هرچانیکی در واقع نوعی کتلت از گندم سیاه آب پز است. آن‌ها می‌توانند بدون چربی باشند، اما معمولاً حاوی گوشت چرخ کرده و چرب هستند. (به اوکراینی: Гоп, мої гречаники) و «از کی‌یف تا لوبنی» (به اوکراینی: Од Києва до Лубень) در بسیاری از تنظیم‌های هوپاک یافت می‌شوند. هوپاک‌ها معمولاً با سرعتی سریع و خشمگین به پایان می‌رسند، با برخی از مارش‌های پر شور اوکراینی؛ مانند: «سوت‌زدن کازاک‌ها» (به اوکراینی: Засвистали козаченьки).
تعدادی از آهنگسازان هوپاک را به عنوان بخشی از یک اُپرا یا باله ساخته‌اند:
رهبر اتحاد جماهیر شوروی، ژوزف استالین، جانشین نهایی خود، نیکیتا خروشچف (که رئیس حزب کمونیست در اوکراین بود) را مجبور به رقصیدن هوپاک کرد.
هوپاک به عنوان بخشی از مجموعۀ رقص‌نگاری با سوئیت "دوستی مردم" توسط رقصندگان با لباس‌های محلی اوکراینی در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ میلادی اجرا شد. این رویداد در زمین استادیوم مرکزی لنین، بر روی سکوی بزرگی در زیر مشعل المپیک که با الگوهای عامیانۀ اوکراینی رنگ‌آمیزی شده بود، اجرا شد.
در دهۀ ۲۰۰۰ میلادی، این موسیقی به طور گسترده برای رقابت‌های آنا بسونووا و ناتالیا گدونکو در جریان ژیمناستیک ریتمیک آن‌ها استفاده شده است. این دو ژیمناست ریتمیک معروف، بومی اوکراین هستند.
هوپاک همچنین در بازی ویدئویی تیم فورترس ۲، به نام ضربۀ کازوتسکی است.
"مقالۀ اصلی: رزم هوپاک"
در ۲۵ مه ۲۰۱۷ میلادی، شورای عالی اوکراین (ورخوونا رادا) در قرائت دوم، قانون ورزش ملی را تصویب کرد که بر اساس آن هوپاک رسماً به عنوان یک ورزش در اوکراین شناخته می‌شود. به گفتۀ نمایندگان، این لایحه با هدف توسعۀ احیای ملی، احیای سنت‌های ملی و فرهنگی، و آموزش میهنی است.
آگوست گودموندسون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایسلند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نانی و مانی" و "خنده مرغ دریایی" اشاره نمود.
ایمان اکبری (زادهٔ ۶ فروردین ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال پیکان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.https://www.transfermarkt.com/iman-akbari/profil/spieler/691125
وی سابقه دعوت شدن به تیم ملی فوتبال امید ایران را دارد.http://ffiri.ir/fa/news/9476/66-بازیکن-به-تیم-ملی-امید-دعوت-شدند
هاودیس هولد ثراشتراتوتیر () خواننده و بازیگر اهل ایسلند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
گروه رقص ملی اوکراینی پی. ویرسکی (به انگلیسی: P. Virsky Ukrainian National Folk Dance Ensemble) (به اوکراینی: Національний заслужений академічний ансамбль танцю України ім. П. П. Вірського) (همچنین با نام ساده ویرسکی نیز شناخته می‌شود) یک گروه رقص اوکراینی است که در خارج از اوکراین فعالیت می‌کنند، که به دلیل رویکرد خلاقانهٔ هنری خود در زمینهٔ فرم هنری قابل توجه است. این گروه در سال ۱۹۳۷ میلادی توسط پاولو ویرسکی (Pavlo Virsky) و میکولا بولوتوف (Mykola Bolotov) تأسیس شد و تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۷۵ میلادی توسط ویرسکی هدایت شد. در طول جنگ جهانی دوم، ویرسکی برای سربازان در جبهه اجرا کرد. در سال ۱۹۸۰ میلادی، میروسلاو وانتوک (Myroslav Vantukh) که از شاگردان ویرسکی بود، هدایت هنری گروه را به دست گرفت. هدف ویرسکی ایجاد رقص‌هایی بود که سنت‌های تاریخی رقص اوکراینی را دربرگیرند و همچنین رقص‌هایی نوآورانه و پیشرو باشند.
پیتر یا پیر لوزینیان نایب‌السلطنه پادشاهی قبرس و کنت اسمی و افتخاری کنت‌نشین طرابلس بود. وی پسر جیمز لوزینیان، کنت اسمی و افتخاری طرابلس، و همسرش مری بود. وی در سال ۱۴۱۵ با ایزابلا لوزینیان، شاهزاده قبرس و دختر جیمز یکم قبرس، ازدواج کرد. پیتر از ایزابلا صاحب فرزند نشد اما وی یک پسر نامشروع داشت که فوبیوس نام داشت که مارشال اسمی ارمنستان و ارباب اسمی صیدا بود.
نمیکی () شرکت خوشه‌ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
خوان تافورس یا تافورر ماجراجو و فرمانده کاتالانی در میانه قرن ۱۵ میلادی بود.
وی که صاحب یک کشتی تجاری بود، در ژوئیه ۱۴۵۷ به سواحل لارنکا در قبرس رسید، زمانی که جیمز لوزینیان، فرزند نامشروع ژان دوم قبرس، در حال فرار از پدرش بود چرا که کاخ‌دار سلطنتی را به قتل رسانده بود. خوان کشتی خود را در اختیار وی قرار داد تا با کمک آن جیمز به رودس فرار کند. وی پس از آن جیمز را در شورش علیه شارلوت، ملکه قبرس همراهی کرد و آنها موفق به فتح قبرس در سپتامبر ۱۴۵۰ شدند.