moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از انتخابات سراسری ۲۰۱۰ بریتانیا که به شکست حزب کارگر انجامید، گوردون براون از سمت رهبری حزب استعفا کرد. دیوید میلیبند، اد میلیبند، اد بالز، اندی برنهم، و داین ابوت برای انتخابات رهبری حزب اعلام نامزدی کردند. در این میان دیوید میلیبند، وزیر سابق امور خارجه، که از لحاظ سیاسی در موقعیت میانه قرار داشت و از حمایت بزرگان حزب و نمایندگان پارلمان برخوردار بود، نامزد پیشتاز تلقی می‌شد. برادر جوان‌ترش، اد میلیبند، بخت کمتری برای پیروزی داشت ولی از لحاظ سیاسی در موقعیت چپ میانه قرار می‌گرفت. جایگاه بالز و برنهم در طیف سیاسی بسیار نزدیک اد میلیبند بود، و ابوت چپ‌گراترین نامزد تلقی می‌شد.
در دور اول شمارش آرا، دیوید میلیبند مطابق انتظارات بیشترین رأی را کسب کرد ولی به اکثریت مطلق آرا دست نیافت. مجموع آرای اد بالز، اندی برنهم، و داین ابوت در این دور (۲۷٫۹ درصد) از آرای اد میلیبند (۳۴٫۳ درصد) کمتر است؛ بنابراین آن‌ها در همین دور حذف و رأی‌هایشان بازتوزیع شد.
در دور دوم شمارش، آرای نامزدانی که در سمت چپ طیف سیاسی قرار می‌گرفتند بیشتر به سوی اد میلیبند جریان یافت و او با کسب اکثریت مطلق آرا برندهٔ انتخابات شد.
رأی بدیل یک نظام اکثریتی است، در نتیجه از اغلب مزایای نظام‌های اکثریتی بهره‌مند و به اغلب معایب این نوع نظام‌ها دچار است.
مهم‌ترین مزیت رأی بدیل نسبت به نظام رایج نخست‌گزینی آن است که برنده حائز اکثریت مطلق آراست، در نتیجه مشروعیت و پشتوانهٔ بیشتری را نسبت به کسانی خواهد داشت که صرفاً با کسب اکثریت نسبی وارد پارلمان شده‌اند. از این لحاظ رأی بدیل مشابه نظام دومرحله‌ای عمل می‌کند، با این تفاوت مهم که هزینه‌های گزاف دور دوم انتخابات را هم از دوش برگزارکنندگان و هم از دوش نامزدان برمی‌دارد. با وجود این، سایر مشکلات مربوط به قاعدهٔ حاکمیت اکثریت، چون اکثریت ساختگی، همچنان در روش رأی بدیل برقرار است. اکثریت ساختگی آن است که یک حزب با وجود عدم کسب اکثریت آرای مردمی در انتخابات، اکثریت کرسی‌های نمایندگی را در مجلس تصاحب کند. تنها نظام‌های تناسبی و احیاناً نیمه‌تناسبی هستند که از این عیب مبرایند.
یکی از مزایای رأی بدیل، کاهش قابل توجه معضل نامزدهای رأی‌شکن در نظام‌های دوحزبی است. نامزد رأی‌شکن نامزدی مستقل یا از احزاب کوچک است که عملاً شانسی برای پیروزی ندارد ولی با حضورش در انتخابات، نتیجهٔ نهایی را سهواً یا تعمداً به نفع یکی از دو حزب بزرگ رقم می‌زند. از معروف‌ترین نامزدهای رأی‌شکن، رالف نیدر در انتخابات جنجال‌برانگیز ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰ آمریکا است که با کسب بیش از ۲٫۷ درصد آرا، مقصر اصلی شکست ال گور از جورج بوش به زعم دموکرات‌ها بود. در واقع پس از آن انتخابات و کش‌مکش‌های فراوان آن بود که موجی از درخواست‌های تغییر در نظام انتخاباتی در شهرهای مختلف آمریکا از کالیفرنیا (در غرب) تا مین (در شرق) به راه افتاد. در روش رأی بدیل، اگر چه ممکن است نامزدهای رأی‌شکن در دور اول شمارش، رأی یکی از نامزدهای اصلی را بشکنند (تصاحب کنند)، ولی چون در دورهای بعدی شمارش سرانجام حذف و آرایشان منتقل خواهد شد، نخواهند توانست بر نتیجهٔ نهایی اثر نامتناسبی بگذارند. با وجود این، رأی بدیل مشکل شکستن آرا را به‌کلی از بین نمی‌برد، بلکه احتمال وقوعش را در عمل بسیار کاهش می‌دهد.
رأی بدیل از میزان هدررفت آرا می‌کاهد. مانند نظام دومرحله‌ای، در این روش بیش از نیمی از آرا در دور نهایی مؤثر خواهند بود. با این حال، رأی بدیل به عنوان یک نظام اکثریتی همچنان آرای زیادی را هدر می‌دهد (گاهی تا ۴۹ درصد آرا) و این در تقابل با نظام‌های تناسبی است که میزان آرای بی‌اثر در آن‌ها اغلب بین ۱۰ تا ۱۵ درصد است. رأی بدیل با مشکل آرای فرسوده نیز مواجه است. گرچه می‌توان با ترغیب (یا اجبار) رأی‌دهندگان به اولویت‌بندی همهٔ گزینه‌ها (یا هر چند تا که مجازند) از میزان فرسایش آرا به میزان قابل توجهی کاست، اما این کار باعث افزایش تعداد آرای مخدوش خواهد شد چون نفس رتبه‌بندی همهٔ نامزدان برای برخی رأی‌دهندگان دشوار است. برخی منتقدان با اشاره به میزان بالای آرای فرسوده، تضمین کسب اکثریت مطلق آرا توسط برنده در روش رأی بدیل را به چالش می‌کشند. مثلاً در انتخابات ۲۰۱۱ شهرداری سان فرانسیسکو که رأی‌دهندگان مجاز به ذکر حداکثر سه اولویت بودند، برنده در نهایت فقط ۸۴٬۴۵۷ رأی از مجموع ۱۹۷٬۲۴۲ رأی را کسب کرده‌است و ۵۲٬۵۲۴ رأی در دور نهایی فرسوده شده‌اند (برنده فقط اکثریت مطلق آرای پیش‌رونده را کسب کرده‌است). طرفداران رأی بدیل، با بهتر دانستن فرسایش آرا نسبت به غیبت رأی‌دهندگان، به اُفت شدید میزان مشارکت در دور دوم انتخابات دومرحله‌ای نسبت به دور اول اشاره می‌کنند؛ گاهی در انتخابات دو مرحله‌ای، میزان آرای برندهٔ دور دوم از بازندگان دور اول هم کمتر است. در واقع رأی بدیل ذاتاً میزان مشارکت در انتخابات را افزایش می‌دهد. این روش گزینه‌های بیشتری را در اختیار رأی‌دهندگان می‌گذارد و به آن‌ها امکان رأی‌دهی صادقانه و حمایت از نامزد محبوبشان را نیز می‌دهد و به این ترتیب حضور حداکثری پای صندوق‌های رأی را تشویق می‌کند.
یکی دیگر از مزایایی که برای رأی بدیل ذکر می‌شود، ترویج رأی‌دهی صادقانه و از بین بردن انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی است. در نظام‌های دوحزبی، بسیاری از طرفداران احزاب سوم یا نامزدهای مستقل که می‌دانند نامزد مورد نظرشان در عمل شانسی برای پیروزی ندارد، برای آنکه رأیشان هدر نرود مجبورند با اکراه به یکی از نامزدهای احزاب اصلی رأی دهند، چنانکه به گفتهٔ انجمن اصلاحات انتخاباتی، از هر پنج رأی‌دهنده در بریتانیا، یک نفر به هنگام رأی دادن «دماغش را می‌گیرد». در روش رأی بدیل، رأی‌دهندگان بدون ترس از هدر رفتن رأیشان می‌توانند نامزد محبوبشان را، فارغ از اینکه واقعاً شانسی برای پیروزی دارد یا نه، در صدر اولویت‌هایشان بنشانند، و نامزد مطلوبی را که گمان می‌کنند از شانس واقعی برای پیروزی برخوردار است در ادامهٔ اولویت‌بندی‌شان ذکر کنند. اگر نامزد محبوب حذف شد، رأیشان هدر نخواهد رفت و به نامزد مطلوب خواهد رسید. علاوه بر از بین رفتن انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی، امکان تاکتیکی رأی دادن نیز کاهش می‌یابد. رأی‌دهی تاکتیکی در روش رأی بدیل نیازمند خبرگی و ریسک‌پذیری بالاست. طرفداران نامزد "الف" برای ضرر رساندن به نامزد "ب" (نزدیک‌ترین رقیب)، مجبورند از طرفداران یک نامزد ثالث مثلاً "ج" بخواهند که "ب" را در رتبهٔ بالاتری قرار دهند (جهت سوء استفاده از نقض معیار یکنوایی). این تاکتیک خلاف عقل سلیم است و شاید جواب ندهد و پیروزی قاطعانه‌تری را نصیب "ب" کند.
روش رأی بدیل گزینه‌های متنوع‌تری را در اختیار رأی‌دهندگان می‌گذارد و چون مشکل هدررفت و شکستن آرا در آن به حادی سایر نظام‌های اکثریتی نیست، نامزدهای مستقل و احزاب کوچک، مخصوصاً زنان و رنگین‌پوستان، به خود جرئت نامزد شدن می‌دهند. از مزایای آرای منتقل‌شدنی، ایجاد امکان انباشت آرای چند نامزد روی هم است، در نتیجه نامزدانی با علایق گوناگون اما به‌اندازهٔ کافی مشابه، می‌توانند با هم جمع شوند و صاحب یک کرسی نمایندگی شوند.
همچنین این نظام به نامزدانی که بخت اندکی برای انتخاب شدن دارند، این امکان را می‌دهد که از طریق ترجیحات دوم و مابعدشان روی نتیجهٔ انتخابات تأثیر بگذارند. به همین دلیل برخی دانشمندان، مانند دونالد هورویتز، استاد علوم سیاسی دانشگاه دوک، معتقدند که این نظام انتخاباتی بهترین روش برای ترویج میانه‌روی سیاسی و اعتدال است، چون نامزدان علاوه بر جلب نظر طرفدارانشان، باید در صدد جلب اولویت دوم سایر رأی‌دهندگان نیز باشند. بنابراین نامزدان مجبورند برنامه‌ها و سیاست‌هایی را دنبال کنند که نزد اقشار وسیعی از مردم پذیرفته است، نه فقط اقشار خاصی. از این رو، کارزارهای تخریبی و سمپاشی به سوی رقبا، در نهایت به ضرر نامزد تمام خواهد شد چون او را از دریافت ترجیح دوم هواداران نامزد رقیب و رأی‌دهندگان بی‌طرف یا مردد نیز دور می‌کند. با این حال، کارزار تخریبی محو نخواهد شد چون ممکن است برخی نامزدان با هدف زمین زدن نامزد پیشتاز متحد شده باشند. در مجموع در این روش نامزدها بیشتر روی توضیح و تشریح برنامه‌ها، ارزش‌ها، و سیاست‌های خود تمرکز خواهند کرد. انتخابات استرالیا شاهدی بر این مدعاست؛ احزاب بزرگ در استرالیا قبل از برگزاری انتخابات تلاش می‌کنند با احزاب کوچک وارد معامله شوند تا اولویت‌های دوم طرفداران آن احزاب کوچک را نصیب خود کنند. بدین ترتیب نظام رأی بدیل در جهت ارتقای سیاست تعاملی و سازشکارانه مؤثر است. از آن طرف برخی دیگر، نظیر جان فرنکل، استاد دانشگاه پاسیفیک جنوبی در فیجی، معتقدند ادعای افزایش همبستگی در جوامع به‌شدت متکثر (از نظر مذهبی، قومی، نژادی، زبانی و غیره) تا حد زیادی بستگی به ساختارهای اجتماعی و جمعیتی جامعهٔ میزبان دارد. گرچه به‌کارگیری رأی‌بدیل در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در پاپوا گینهٔ نو موفق بود و همبستگی را بین اقوام گوناگون افزایش داد، اما کشور فیجی تجربهٔ رضایت‌بخشی در استفاده از آن نداشت و در نهایت آن را کنار گذاشت.
نیاز به سطحی از سواد برای رأی دادن (رتبه‌بندی نامزدان) و نیز شمارش به‌نسبت دشوار آرا از معایب کلی نظام‌های ترجیحی ذکر شده‌اند. دشواری رأی‌دهی معمولاً منجر به بالا رفتن تعداد آرای مخدوش می‌شود. در انتخابات ۱۹۹۹ فیجی که به روش رأی بدیل انجام شد، ۱۰ درصد آرا مخدوش بود. اگر شمارش آرا دستی باشد، لاجرم اعلام نتایج مدتی طول می‌کشد. برای انتخاباتی که در سطح استان یا ایالت برگزار می‌شوند، مدت جمع‌آوری و شمارش آرا شاید به چند روز برسد. با این حال، زمان لازم برای اعلام نتیجهٔ نهایی در روش رأی بدیل احتمالاً کمتر از مدت زمان لازم برای برگزاری دور دوم انتخابات در نظام‌های دومرحله‌ای است. می‌توان زمان لازم برای اعلام نتایج را با شمارش آرا با ماشین یا برگزاری انتخابات به صورت الکترونیک کاهش داد ولی همهٔ این‌ها نیازمند صرف هزینه است. چنانکه هزینهٔ برگزاری انتخابات شهرداری لندن، انتاریو در سال ۲۰۱۸ به روش رأی بدیل ۱٫۷ میلیون دلار کانادا بود، در حالی که هزینهٔ برگزاری انتخابات قبلی در سال ۲۰۱۴ به روش نخست‌گزینی ۱٫۳ میلیون دلار کانادا بود.
رأی بدیل اغلب در حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده به کار می‌رود، به همین دلیل نتایج آن نسبت به نظام‌های تناسبی متوازن و متناسب نیست. حتی گاه ممکن است نظام نخست‌گزینی نسبت به رأی بدیل، نتایج متناسب‌تری را ارائه کند. استفاده از این نظام در حوزه‌های انتخابیهٔ چندنماینده نیز نتایج مطلوبی به همراه نداشته‌است. مجلس سنای استرالیا از ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۶ از این روش در حوزه‌های انتخاباتی چندنماینده استفاده می‌کرد اما بعداً نظام انتخاباتی خود را تغییر داد.
مهم‌ترین ایرادی که ریاضی‌دانان به رأی بدیل می‌گیرند نایکنوایی آن است: اینکه ممکن است رأی بیشتر به یک نامزد به‌جای کمک به او، به ضررش تمام شود یا اینکه رأی کمتر به سودش باشد. نایکنوایی از ویژگی‌های کلی نظام‌های مرحله‌دار — اعم از واقعی و مجازی — است و مختص به رأی بدیل نمی‌باشد؛ مثلاً روش دومرحله‌ای و تک‌رأی انتقال‌پذیر نیز به این مشکل مبتلایند.
ریاضی‌دانان نظام‌های انتخاباتی را با استفاده از معیارهای انتخاباتی ارزیابی می‌کنند. معیارهای متنوعی در منابع مختلف معرفی و تشریح شده‌اند، اما روی معیارهای کندورسه، استقلال از گزینه‌های نامربوط، و یکنوایی بحث و پژوهش بیشتری شده‌است. طبق قضیهٔ عدم امکان ارو، هیچ نظام انتخاباتی دموکراتیکی وجود ندارد که در هر دو معیار کندورسه و استقلال از گزینه‌های نامربوط صدق کند و بتواند در انتخاباتی با حضور سه نامزد یا بیشتر، برنده را مشخص کند.
روش رأی بدیل معیار یکنوایی را نقض می‌کند. یکنوایی آن است که رأی باکیفیت‌تر به یک نامزد به‌جای کمک به او، به ضررش تمام شود یا اینکه رأی کم‌کیفیت‌تر به او به سودش باشد. مثال ساختگی زیر این ایراد را تبیین می‌کند.
چهار نامزد به نام‌های صنم، ماهکان، کژال، و دنیز در انتخاباتی با حضور ۲۱ رأی‌دهنده شرکت کرده‌اند. رأی‌دهندگان بر مبنای نحوهٔ اولویت‌بندی نامزدها در برگهٔ رأیشان به چهار دستهٔ «الف»، «ب»، «ج»، و «د» تقسیم شده‌اند. نحوهٔ خواندن جدول به این صورت است که مثلاً در دستهٔ «الف» ۷ رأی‌دهنده، صنم را به عنوان گزینهٔ اول، ماهکان را به عنوان گزینهٔ دوم، کژال را به عنوان گزینهٔ سوم، و دنیز را به عنوان گزینهٔ چهارم مشخص کرده‌اند. هیچ‌یک از نامزدان در شمارش دور اول، اکثریت مطلق (۱۱ رأی) را کسب نکرده‌اند. آخرین نامزد، دنیز، حذف می‌شود و هر سه رأی او به کژال می‌رسد. شمار آرای کژال به ۸ می‌رسد. هنوز هیچ‌یک از نامزدان به اکثریت مطلق نرسیده‌اند؛ در نتیجه ماهکان حذف می‌شود و همهٔ رأی‌هایش به صنم می‌رسد. شمار آرای صنم به ۱۳ می‌رسد و او برندهٔ انتخابات اعلام می‌شود. اما پیش از برگزاری جشن پیروزی توسط صنم و طرفدارانش، کژال خواهان بازشماری آرا می‌شود. در شمارش مجدد آرا مشخص می‌شود که برگه‌های رأی دستهٔ «د» به‌اشتباه چیده شده بودند. در واقع در همهٔ آن‌ها صنم به عنوان ترجیح اول ذکر شده بود. ترتیب درست آرای دستهٔ «د» در جدول خوانش ثانویه آمده است. در ابتدا این تغییر چینش موجب خوشحالی صنم و طرفدارانش می‌شود چون تعداد آرایی که او در آن‌ها به عنوان ترجیح اول ذکر شده به مقدار قابل توجهی افزایش می‌یابد. صنم در دور اول بازشماری صاحب ۱۰ رأی است و فقط به یک رأی دیگر برای تضمین پیروزی نیاز دارد. صنم پیش خود فکر می‌کند که حتماً پیروزی قاطعانه‌تری به دست خواهد آورد. اما در ادامهٔ بازشماری آرا، ورق بر می‌گردد؛ چون دنیز اصلاً رأیی نیاورده است، آخرین نامزد پس از دور اول بازشماری در واقع کژال است. کژال حذف می‌شود و ۵ رأیش به ماهکان می‌رسد و تعداد رأی‌های ماهکان را به ۱۱ می‌رساند. ماهکان برندهٔ جدید انتخابات است.
صاحب‌نظران در نفس وجود نقیصهٔ بالا متفق‌القول‌اند، اما دربارهٔ احتمال وقوع چنین سناریویی در عمل اتفاق نظر ندارند. به گفتهٔ پاتریک بردلی، مجری ارشد برگزاری انتخابات در ایرلند شمالی، طی ۲۲ سال برگزاری انتخابات در آن کشور به روش تک‌رأی انتقال‌پذیر در اندازه‌های بزرگ و کوچک، هیچ مدرک یا نشانه‌ای دال بر وقوع سناریوی بالا «در عمل» به دست نیامده است. کریسپین الارد، ریاضی‌دان بریتانیایی و عضو شورای انجمن اصلاحات انتخاباتی، در یک مطالعهٔ آماری با استفاده از داده‌های یک نظرسنجی انتخاباتی در لندن، احتمال نقض معیار یکنوایی در یک انتخابات چندبرنده به روش ترجیحی را ۰٫۰۲۵ درصد تخمین زده‌است. یعنی اگر انتخابات سراسری در بریتانیا به روش ترجیحی برگزار شود، احتمال بروز سناریوی بالا کمتر از یک مورد در هر صد سال است. برخی پژوهشگران با انجام مطالعات نظری، تخمین الارد را به چالش کشیده‌اند و احتمال بروز این نقیصه را ناچیز ندانسته‌اند. جوزف اورنستاین، از دانشکدهٔ علوم سیاسی دانشگاه میشیگان، و رابرت نورمن، از دانشکدهٔ ریاضی کالج دارتموث، با ارائهٔ یک مدل فضایی احتمال نقض معیار یکنوایی در یک انتخابات رقابتی با روش رأی بدیل و حضور سه نامزد را حول‌وحوش ۱۵ درصد برآورد کرده‌اند. آنان به این نتیجه رسیده‌اند که هرچه انتخابات رقابتی‌تر باشد، احتمال نایکنوایی بالاتر می‌رود.
روش رأی بدیل معیار برندهٔ کندورسه را نقض، ولی معیار بازندهٔ کندورسه را احراز می‌کند. برندهٔ کندورسه نامزدی است که همهٔ نامزدهای دیگر را در رقابت‌های رودررو شکست دهد، البته اگر چنین نامزدی اصلاً وجود داشته باشد. روش رأی بدیل انتخاب برندهٔ کندورسه را تضمین نمی‌کند. اگرچه کارایی کندورسه (احتمال گزیدن برندهٔ کندورسه) در رأی بدیل نسبت به نظام‌های اکثریتی رایج (مثلاً نظام نخست‌گزینی) در مجموع بالاتر است، ولی مثال‌های نقض فراوانی می‌توان یافت که این روش معیار کندورسه را نقض کرده باشد. مثلاً در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، ماهکان برندهٔ کندورسه بود چون صنم را ۱۴ به ۷، کژال را ۱۳ به ۸، و دنیز را ۱۸ به ۳ شکست می‌دهد ولی در نهایت صنم برندهٔ انتخابات شد. بازندهٔ کندورسه، نامزدی است که — در صورت وجود — از همهٔ نامزدهای دیگر در رقابت‌های دوبدو شکست می‌خورد. روش رأی بدیل تضمین می‌کند که چنین نامزدی را تحت هیچ شرایطی به عنوان برندهٔ نهایی بر نخواهد گزید. مثلاً در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، دنیز بازندهٔ کندورسه است چون از سایر نامزدها با نتیجهٔ مشابه ۱۸ به ۳ شکست می‌خورد.
رأی بدیل معیار استقلال از گزینه‌های نامربوط را هم نقض می‌کند. استقلال از گزینه‌های نامربوط یعنی آنکه اگر نامزد "الف" بر نامزد "ب" مرجح است، معرفی یا حذف نامزد نامربوط "ج" نباید "ب" را بر "الف" مرجح گرداند. در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، صنم برنده است اما اگر کژال به‌کل از انتخابات حذف شود، ماهکان برنده خواهد بود.
در حال حاضر تنها در دو کشور استرالیا و پاپوآ گینهٔ نو از روش رأی بدیل برای انتخابات مجالس قانونگذاری در سطح ملی استفاده می‌شود. در کشورهای ایرلند و هند از این روش برای انتخابات ریاست‌جمهوری استفاده می‌شود؛ در ایرلند با رأی مستقیم مردم و در هند با رأی نمایندگان مجلس. کشور فیجی سابقهٔ برگزاری انتخابات پارلمانی با روش رأی بدیل را داشته‌است.
رأی بدیل در انتخاب مقامات شهری در حداقل ده شهر آمریکا از جمله نیویورک، سان فرانسیسکو، مینیاپولیس، اوکلند، سینت پل، برکلی، پورتلند، و سان لئاندرو به کار می‌رود.
هشت نوامبر ۲۰۱۶، مردم ایالت مین با ۵۲ درصد موافقت به نظام رأی بدیل آری گفتند. مین اولین ایالت آمریکا بود که مقرر شد اعضای کنگره و نیز فرماندار و اعضای قوهٔ مقننهٔ ایالتی‌اش را از سال ۲۰۱۸ با رأی بدیل انتخاب کند. اما دیوان عالی ایالتی مین این روش را ناقض قانون اساسی ایالت دانست. نظر مشورتی و غیرالزام‌آور دیوان شامل انتخابات فدرال و مقدماتی ایالتی نمی‌شد. قوهٔ مقننه مین متممی تصویب کرد که برگزاری هرگونه انتخابات به روش رأی بدیل تا دسامبر ۲۰۲۱ به تعویق افتد و در صورت عدم اصلاح قانون اساسی ایالت تا آن زمان، قانون اولیه (برگزاری انتخابات به روش رأی بدیل) خودبخود لغو شود. حامیان رأی بدیل موفق شدند با کسب امضاهای لازم قانون جدید را تا زمان برگزاری یک همه‌پرسی در این باره معلق کنند. ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، مردم مین هم در انتخابات مقدماتی به روش رأی بدیل شرکت کردند و هم با ۵۵ درصد موافقت، بخش‌هایی از متمم تعویق که به انتخابات سراسری ایالتی مربوط نبود را لغو کردند. ۶ نوامبر ۲۰۱۸، برای اولین بار در آمریکا از روش رأی بدیل در سطح یک ایالت برای انتخاب اعضای کنگره استفاده شد. بروس پالیکوین، نامزد متصدی جمهوری‌خواه از حوزهٔ انتخابیهٔ دوم مین، که در دور اول شمارش آرا پیشتاز بود، در نهایت مغلوب جرد گلدن دموکرات شد. در پی برگزاری موفق انتخابات فدرال با رأی بدیل، قوهٔ مقننهٔ مین در ۳۰ اوت ۲۰۱۹ تصویب کرد که انتخابات مقدماتی و سراسری ریاست‌جمهوری نیز در مین به روش رأی بدیل برگزار شود.
برندگان جایزهٔ اسکار بهترین فیلم، جایزهٔ انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا برای بهترین فیلم، و جایزهٔ هوگو به روش رأی بدیل انتخاب می‌شوند. رؤسای انجمن روان‌شناسی آمریکا و انجمن علوم سیاسی آمریکا نیز به این شیوه انتخاب می‌شوند.
استرالیا از نظام رأی بدیل به صورت گسترده در سطوح ملی و ایالتی استفاده می‌کند. اعضای مجلس نمایندگان استرالیا از ۱۹۱۹ تاکنون با رأی بدیل از حوزه‌های تک‌نماینده انتخاب شده‌اند. اعضای مجلس سنای استرالیا نیز از ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۶ به همین روش ولی از حوزه‌های چندنماینده انتخاب می‌شدند. رأی بدیل اصولاً از نظام‌های انتخاباتی تک‌برنده است. استفاده از این روش در حوزه‌های چندنماینده باعث شد نتایج انتخابات به قدر کافی متناسب و عادلانه نباشند. در نتیجه کم‌کم از اهمیت و مشروعیت مجلس سنا نزد مردم و سیاستمداران استرالیا کاسته شد. در سال ۱۹۴۸ نظام انتخاباتی مجلس سنا به تک‌رأی انتقال‌پذیر تغییر پیدا کرد. اساس این روش مشابه رأی بدیل است ولی برای انتخابات چندبرنده طراحی شده‌است. از آن به بعد نتایج انتخابات سنا متناسب‌تر و عادلانه‌تر شد و این مجلس جایگاه سابق خود نزد مردم را بازیافت.
در جمهوری ایرلند از سال ۱۹۳۷ تاکنون از روش رأی بدیل برای انتخاب رئیس‌جمهور استفاده می‌شود. رئیس‌جمهور ایرلند با آرای مستقیم مردم به مدت هفت سال انتخاب می‌شود و اختیارات بسیار محدودی دارد.
از این روش برای انتخاب رهبران احزاب کارگر و لیبرال دموکرات و نیز رئیس مجلس اعیان بریتانیا و اعضای موروثی آن استفاده می‌شود.
حزب لیبرال دموکرات همواره از به‌کارگیری روش نخست‌گزینی در انتخابات سراسری بریتانیا زیان دیده‌است. سهم این حزب از کرسی‌های پارلمان کمتر از آرای مردمی کسب‌شده‌است. لیبرال دموکرات‌ها همواره خواهان استفاده از نظام تناسبی برای انتخابات بوده‌اند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۰ بریتانیا هیچ‌یک از احزاب نتوانست اکثریت مطلق آرا را به دست آورد تا به‌تنهایی دولت حاکم را تشکیل دهد. در پی مذاکرات تشکیل دولت ائتلافی، احزاب محافظه‌کار و لیبرال دموکرات توافق کردند همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی را برگزار کنند. حزب محافظه‌کار زیر بار تغییر نظام انتخاباتی به روش تناسبی نرفت، در نتیجه حزب لیبرال دموکرات به رأی بدیل رضایت داد. این در حالی است که رأی بدیل از مدت‌ها پیش در مانیفست حزب کارگر بود. در نهایت، مردم بریتانیا در همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی در ۵ مهٔ ۲۰۱۱، استفاده از روش رأی بدیل برای انتخاب نمایندگان مجلس عوام به‌جای روش نخست‌گزینی را با ۶۸ درصد مخالفت رد کردند.
جامعهٔ بوسنی و هرزگوین متکثر و به‌شدت قطبی است. نظام حکومتی این کشور از پیچیده‌ترین نظام‌ها در جهان است. مثلاً مقام ریاست‌جمهوری بوسنی و هرزگوین در واقع هیئتی سه نفره از سه قومیت مختلف کشور است: دو نفر (یک بوسنیایی و یک کروات) از نهاد فدراسیون بوسنی و هرزگوین و یک صرب از جمهوری صرب بوسنی. انتخابات ریاست‌جمهوری و دو معاون او در جمهوری صرب بوسنی به روش رأی بدیل صورت می‌گیرد. رئیس‌جمهور صرب بوسنی سوای از نمایندهٔ صرب‌ها در هیئت ریاست‌جمهوری کشور است.
پاپوآ گینهٔ نو از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ وقتی یکی از قلمروهای استرالیا محسوب می‌شد از روش رأی بدیل برای انتخابات پارلمانی‌اش استفاده می‌کرد (انتخابات ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲). اما پس از کسب استقلال در ۱۹۷۵، به نظام نخست‌گزینی روی آورد و تا سال ۲۰۰۲ به استفاده از آن ادامه داد. نظام نخست‌گزینی در پاپوآ گینهٔ نو که از لحاظ قومی و نژادی و زبانی جامعه‌ای بسیار متکثر و گونه‌گون دارد (چنانکه ۸۵۰ زبان مختلف در این کشور صحبت می‌شود) به اختلافات قومی و قبیله‌ای به‌شدت دامن زد. در نتیجه، مقامات تصمیم گرفتند که نظام انتخاباتی به همان روش قبلی رأی بدیل برگردد که با ترویج میانه‌روی و اعتدال، انسجام و وحدت را در کشور تقویت می‌کرد. انتخابات سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۲، و ۲۰۱۷ به روش رأی بدیل برگزار شد. رأی‌دهندگان مجاز بودند حداکثر سه نامزد را در برگهٔ رأی رتبه‌بندی کنند.
از سال ۲۰۱۶، شهرهای استان انتاریو مخیر شدند روش رأی بدیل را برای انتخابات شهری استفاده کنند. شهر لندن در استان انتاریو اولین (و تاکنون تنها) شهری بود که این روش را اتخاذ کرد و آن را در سال ۲۰۱۸ برای انتخاب شهردار و اعضای شورای شهر به کار بست. رهبر احزاب لیبرال، محافظه‌کار، و دموکراتیک جدید کانادا نیز با رأی بدیل انتخاب می‌شوند.
کشور فیجی از لحاظ نژادی کاملاً دوقطبی است: ۵۲ درصد جمعیت کشور را بومیان، ۴۴ درصد را هندیان، و مابقی را مهاجران چینی و اروپایی و غیره تشکیل می‌دهند. این مستعمرهٔ سابق بریتانیا، پس از کسب استقلال با تنش‌های سیاسی و قومیتی مواجه بوده‌است. بومیان فیجی قدرت را طی کودتای ۱۹۸۷ قبضه کردند ولی در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به راهکارهای مسالمت‌جویانه و مساوات‌گرایانه روی آوردند. پیشتر انتخابات در این کشور به روش نخست‌گزینی برگزار می‌شد. فیجی اولین کشوری بود که در ۱۹۹۷ رأی بدیل را در سطح ملی اختصاصاً به منظور مدیریت تنوع قومی و تعدیل تنش‌ها اتخاذ کرد. در ابتدا، نتایج انتخابات ۱۹۹۹ مجلس سفلای فیجی خوب به نظر می‌رسید و برای اولین بار در تاریخ این کشور، یک هندی به نخست‌وزیری انتخاب شد. ولی با گذشت زمان، دولت ائتلافی تضعیف شد تا اینکه سرانجام در کودتای ۲۰۰۰ توسط عده‌ای از افراط‌گرایان بومی، ساقط شد. دادگاه عالی کشور در مارس ۲۰۰۱ به برگزاری مجدد انتخابات با روش رأی بدیل حکم داد. اما این بار نتایج کاملاً وارونه شد؛ عده‌ای از افراط‌گرایان بومی به قدرت رسیدند و سهم هندی‌ها از دولت ناچیز شد. انتخابات در سال ۲۰۰۶ نیز با این روش برگزار شد. اما اواخر آن سال بار دیگر کودتا شد. روش رأی بدیل در فیجی موفق عمل نکرده بود؛ به همین خاطر، قانون اساسی در ۲۰۱۳ تغییر کرد تا انتخابات ۲۰۱۴ پارلمان جدید و تک‌مجلسی فیجی به روش تناسبی (فهرست باز) برگزار شود.
رهبر حزب کارگر هلند به روش رأی بدیل انتخاب می‌شود.
رئیس‌جمهور هند توسط مجمعی از گزینندگان متشکل از اعضای منتخب هر دو مجلس پارلمان هند (لوک سبها و راجیه سبها) و نیز اعضای منتخب مجالس سفلای هر ۲۹ ایالت هند (ودهان سبها) به اضافهٔ ۲ قلمرو دهلی و پودوچری به صورت غیرمستقیم و به روش رأی بدیل برگزیده می‌شود. در قانون اساسی هند از روش تناسبی تک‌رأی انتقال‌پذیر نام برده شده‌است اما از آنجایی که انتخابات تنها برای یک کرسی انجام می‌گیرد، تک‌رأی انتقال‌پذیر لاجرم به رأی بدیل تقلیل می‌یابد.
چهل نماینده از ۷۰ نمایندهٔ شورای مقننهٔ هنگ کنگ توسط مردم و از حوزه‌های انتخابیهٔ جغرافیایی، و ۳۰ نمایندهٔ باقی‌مانده از ۲۸ حوزهٔ انتخابیهٔ صنفی با شمار محدود اعضا انتخاب می‌شوند. نمایندگان ۴ حوزهٔ انتخابیه هئونگ یی کوک، کشاورزی و شیلات، بیمه، و ترابری که همگی کمتر از ۲۰۰ عضو دارند توسط رأی بدیل انتخاب می‌شوند. در اغلب مواقع فقط یک نفر نامزد شده و انتخاباتی صورت نمی‌گیرد. گاه دو نامزد برای کرسی رقابت می‌کنند که روش رأی بدیل در عمل با روش نخست‌گزینی یکسان خواهد شد. نامزد شدن ۳ نفر و برگزاری انتخابات به روش رأی بدیل به‌ندرت در هنگ کنگ رخ داده‌است.
استیو راسل (؛ زادهٔ ) سرباز و سیاست‌مدار بازنشسته اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی و لژیون افتخار شده است.
بی‌وای‌دی شین یک خودروی اتصال برقی دوگانه‌سوز سدان است که طراحی و توسعه آن توسط بی‌وای‌دی انجام شده است. طراحی آن تمام برقی است و قابلیت پیمایش را دارد. این خودرو در گونه خودروهای خودروی برقی دوگانه جای می‌گیرد. بی‌وای‌دی شین برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ در نمایشگاه بین‌المللی خودرو پکن بعنوان یک خودرو مفهومی معرفی شد. نام آن برگرفته از سلسله شین است. یک نسخه تمام الکتریکی از این خودرو با قابلیت پیمایش به نام بی‌وای‌دی شین ئی‌وی۳۰۰ در چین در ماه مارس سال ۲۰۱۶ معرفی شده است.
کلوبووکی و برنا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Břeclav District واقع شده‌است. کلوبووکی و برنا ۲٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
کبل یک شهرستان در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-جنوبی واقع شده‌است. کبل ۹٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۴۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلوبوکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است. کلوبوکی ۱٬۰۶۹ نفر جمعیت دارد.
کلیمکوویتسه یک شهرستان در جمهوری چک است که در Ostrava-City District واقع شده‌است. کلیمکوویتسه ۳٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ اوستراوا-تسیتی یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراوی-سیلزی واقع شده‌است. ناحیهٔ اوستراوا-تسیتی ۳۳۱٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۶٬۸۷۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ اوپاوا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراوی-سیلزی واقع شده‌است. ناحیهٔ اوپاوا ۱٬۱۱۳٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۶٬۶۵۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ اوستی ناد اورلیتسی (به لاتین: Ústí nad Orlicí District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پاردوبیتسه واقع شده‌است. ناحیهٔ اوستی ناد اورلیتسی ۱٬۲۵۸٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۷٬۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ اولومووتس (به لاتین: Olomouc District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ اولومووتس ۱٬۶۲۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۸٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ برتسلاو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ برتسلاو ۱٬۰۴۸٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۴٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ برنو-تسیتی (به لاتین: Brno-City District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ برنو-تسیتی ۲۳۰٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۹٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ بروون یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ بروون ۶۶۱٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۴۵۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ بلانسکو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ بلانسکو ۸۶۲٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ بنشوو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ بنشوو ۱٬۴۷۴٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲٬۰۸۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پاردوبیتسه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پاردوبیتسه واقع شده‌است. ناحیهٔ پاردوبیتسه ۸۸۰٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پراخاتیتسه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ پراخاتیتسه ۱٬۳۷۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پراگ-شرق یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ پراگ-شرق ۷۵۴٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۴٬۵۱۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پراگ-غرب یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ پراگ-غرب ۵۸۰٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۷٬۹۴۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پرروف (به لاتین: Přerov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ پرروف ۸۴۴٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۴٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پروستییوو (به لاتین: Prostějov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ پروستییوو ۷۷۷٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۰٬۶۷۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پریبرام (به لاتین: Příbram District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ پریبرام ۱٬۶۹۲٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۰٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پلزن-سیتی یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ پلزن-سیتی ۲۶۱٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۱٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پلزن-شمالی یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ پلزن-شمالی ۱٬۲۸۶٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳٬۰۶۱ نفر جمعیت دارد.
شهر دگندورف خواهرخواندهٔ ناحیهٔ پلزن-شمالی هست.
ناحیهٔ پلهریموو (به لاتین: Pelhřimov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه ویسوچینا واقع شده‌است. ناحیهٔ پلهریموو ۱٬۲۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پیسک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ پیسک ۱٬۱۲۶٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ تاخوو (به لاتین: Tachov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ تاخوو ۱٬۳۷۸٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ تپلیتسه (به لاتین: Teplice District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ تپلیتسه ۴۶۹٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۴٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ خوموتوو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ خوموتوو ۹۳۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ دوماژلیتسه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ دوماژلیتسه ۱٬۱۲۳٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹٬۷۴۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ راکوونیک (به لاتین: Rakovník District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ راکوونیک ۸۹۶٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۷۰۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ زلین (به لاتین: Zlín District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه زلین واقع شده‌است. ناحیهٔ زلین ۱٬۰۳۳٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۲٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ زنویمو (به لاتین: Znojmo District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ زنویمو ۱٬۵۹۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ستراکونیتسه (به لاتین: Strakonice District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ ستراکونیتسه ۱٬۳۷۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ سمیلی (به لاتین: Semily District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه لیبرتس واقع شده‌است. ناحیهٔ سمیلی ۶۹۸٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ سوکولوو (به لاتین: Sokolov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه کارلووی واری واقع شده‌است. ناحیهٔ سوکولوو ۷۵۳٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ سویتاوی (به لاتین: Svitavy District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پاردوبیتسه واقع شده‌است. ناحیهٔ سویتاوی ۱٬۳۷۸٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ شومپرک (به لاتین: Šumperk District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ شومپرک ۱٬۳۱۳٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۴٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ کاروینا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراوی-سیلزی واقع شده‌است. ناحیهٔ کاروینا ۳۵۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
ناحیهٔ کرومیریژ یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه زلین واقع شده‌است. ناحیهٔ کرومیریژ ۷۹۵٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۷٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ برنو-تسوونتری (به لاتین: Brno-Country District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ برنو-تسوونتری ۱٬۴۹۸٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۹٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ تشسکا لیپا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه لیبرتس واقع شده‌است. ناحیهٔ تشسکا لیپا ۱٬۰۷۲٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۶۶۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ خب یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه کارلووی واری واقع شده‌است. ناحیهٔ خب ۱٬۰۴۵٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ خرودیم یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پاردوبیتسه واقع شده‌است. ناحیهٔ خرودیم ۱٬۰۳۲٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹۲٫۶۲ نفر جمعیت دارد.
لاگونا دالگا () دهستانی واقع در استان لئون، اسپانیا است که طبق سرشماری درگاه ملی آمار اسپانیا در سال ۲۰۱۰، ۷۴۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه‌های جمهوری چک دومین سطح تقسیمات کشوری در جمهوری چک هستند که در درون منطقه قرار دارند و هر ناحیه به چندین بخش تقسیم می‌شود. در حال حاضر ۷۶ ناحیه در این کشور وجود دارند.
ناحیهٔ روکیتسانی (به لاتین: Rokycany District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ روکیتسانی ۵۷۵٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ریخنوف ناد کنیژنوو (به لاتین: Rychnov nad Kněžnou District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. ناحیهٔ ریخنوف ناد کنیژنوو ۹۸۱٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۶۴۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ فریدک-میستک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراوی-سیلزی واقع شده‌است. ناحیهٔ فریدک-میستک ۱٬۲۰۸٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۹٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ کارلووی واری ، به معنیِ «ناحیهٔ حمّامِ کارل»، یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه کارلووی واری واقع شده‌است. ناحیهٔ کارلووی واری ۱٬۵۱۴٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۷٬۷۸۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ کلاتووی یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پلزن واقع شده‌است. ناحیهٔ کلاتووی ۱٬۹۴۵٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ کوتنا هورا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ کوتنا هورا ۹۱۶٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ کولین یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ کولین ۷۴۳٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰٬۵۵۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان لونی یک شهرستان در جمهوری چک است که در استان اوستی ناد لابم واقع شده‌است. شهرستان لونی ۱٬۱۱۷٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸٬۲۴۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ لیبرتس یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه لیبرتس واقع شده‌است. ناحیهٔ لیبرتس ۹۸۸٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۳٬۴۵۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ملادا بولسلاو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ ملادا بولسلاو ۱٬۰۲۲٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۵٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ موست یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ موست ۴۶۷٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۴٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ میلنیک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ میلنیک ۷۰۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ نووی ییتشین (به لاتین: Nový Jičín District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراوی-سیلزی واقع شده‌است. ناحیهٔ نووی ییتشین ۸۸۱٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۱٬۸۳۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ هاولیتشکوف برود (به لاتین: Havlíčkův Brod District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه ویسوچینا واقع شده‌است. ناحیهٔ هاولیتشکوف برود ۱٬۲۶۴٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ وستین (به لاتین: Vsetín District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه زلین واقع شده‌است. ناحیهٔ وستین ۱٬۱۴۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۵٬۰۴۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ یابلونتس ناد نیسوو یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه لیبرتس واقع شده‌است. ناحیهٔ یابلونتس ناد نیسوو ۴۰۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸٬۳۸۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ییهلاوا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه ویسوچینا واقع شده‌است. ناحیهٔ ییهلاوا ۱٬۱۹۹٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ تشسکی کروملوو (به لاتین: Český Krumlov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ تشسکی کروملوو ۱٬۶۱۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ دیتشین (به لاتین: Děčín District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ دیتشین ۹۰۸٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۶٬۶۲۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ لیتومیریتسه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ لیتومیریتسه ۱٬۰۳۲٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۱٬۴۲۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ناخود یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. ناحیهٔ ناخود ۸۵۱٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ نیمبورک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ نیمبورک ۸۵۰٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵٬۶۷۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ هرادتس کرالووه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. ناحیهٔ هرادتس کرالووه ۸۹۱٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ویشکوو (به لاتین: Vyškov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه موراویای جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ ویشکوو ۸۷۶٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶٬۷۶۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ یسنیک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ یسنیک ۷۱۸٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۸۹۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ ییندریخوف هرادتس یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ ییندریخوف هرادتس ۱٬۹۴۳٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد.
ناظر ضبط موسیقی شخصی است که مراحل مختلف ضبط و میکس آثار موسیقی با هدایت و نظر او انجام می‌شود.
ناظر ضبط موسیقی حتماً باید موسیقیدان باشد. معمولاً از ابتدای ضبط یک اثر موسیقی در استودیو ضبط، ناظر ضبط حضور داشته و بر نحوه ضبط آن اثر نظارت دارد.
ناظر ضبط معمولاً از بین نوازندگان حرفه‌ای، رهبران ارکستر، یا آهنگسازان انتخاب می‌شود. گاهی آهنگساز یک قطعه موسیقی در نقش ناظر ضبط عمل کرده و اثر خود را نظارت و ضبط می‌کند. در ضبط بیشتر آثار موسیقی، آهنگساز یا تنظیم کننده در کنار ناظر ضبط، رهبر ارکستر و صدابردار در استودیو حضور دارد.
ناظر ضبط موسیقی یکی از عوامل تأثیرگذار و مهم تولید یک اثر موسیقی است که از شروع ضبط موسیقی در استودیو حضور داشته و وظایف زیر را انجام می‌دهد:
جراحی ارتوپدی یا ارتوپدی (معادل املای جراحی استخوان و مفاصل و ارتوپدی) شاخه‌ای از جراحی در رابطه با سیستم عضلانی اسکلتی است . جراحی ارتوپدی به معنی درمان اسکلتی-عضلانی تروماستون فقرات، بیماری، آسیب‌های ورزشیبا بیماری‌های دژنراتیوبا عفونتهای تومورو اختلالات مادرزادی است.
اُکادو یک سوپرمارکت آنلاین بریتانیایی است. این شرکت در ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ سهام خود را در بورس اوراق بهادار لندن عرضهٔ اوّلیّه کرد، و عضوی از شاخص فوتسی ۱۰۰ است.
اکادو در آوریل ۲۰۰۰ به وسیلهٔ جانتان فیمن، جیسون گیسینگ و تیم استینر، بانکداران بازرگانی سابق با گلدمن ساکس تأسیس شد. اکادو در ژانویه ۲۰۰۰ به عنوان یک مفهوم راه اندازی شد و در ژانویه سال ۲۰۰۲ به عنوان یک کسب و کار با همکاری Waitrose شروع به تجارت کرد. زمانی که برای اولین بار شرکت شروع به کار کرد، فیمن، گیسینگ و استینر بخش‌های مختلف کسب و کار را راه اندازی کردند.
در سپتامبر ۲۰۰۶، مایکل گرید رئیس غیر اجرایی اکادو شد، در مدت کوتاهی پس از گلدمن ساکس که به عنوان مشاوران مالی منصوب شدند، گمانه زنی‌هایی در رابطه با اسامی فهرست برای شرکت به وجود آمد. در نوامبر ۲۰۰۸ John Lewis Parthnership، مقدار ۲۹٪ از سهام خود را به صندوق بازنشستگی کارکنان خود منتقل کرد. این شرکت یک قرارداد ۵ ساله فروش با یک کسب و کار را منعقد کرد، و جایگزین قرارداد یک ساله پیشین شد. این قرارداد در ماه می ۲۰۱۰ با معامله تجاری و توزیع ۱۰ ساله جایگزین شد. پروکتر اند گمبل در همان سال ۱٪ سهام را به دست آورد. در فوریه ۲۰۱۱، صندوق بازنشستگی جان لوئیس کل سهام خود از شرکت اکادو را فروخت.
در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ اکادو اولین اپلیکیشن خود را برای آیفون منتشر کرد، که 'Ocado on the Go' نام دارد. این اپلیکیشن به کاربران این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به کامپیوتر شخصی خرید مواد غذایی خود را انجام دهند. در ۱۹ آوریل ۲۰۱۰ شرکت، اپلیکیشن را به دستگاه‌های اندروید تعمیم داد. اپلیکیشن اندروید یک سری ویژگی‌هایی دارد که اپلیکیشن اپل ندارد، مثل قابلیت کنترل اپلیکیشن با استفاده از صدا. در سال ۲۰۱۵، اکادو اولین اپلیکیشن فروشگاه موادغذایی خود برای اپل واچ را معرفی کرد.
در ژوئیه ۲۰۱۰ اکادو پس از حدس و گمان‌های بسیار، عرضه اولیه سهام بورس را پذیرفت.
محصولات اکادو شامل مواد غذایی برند سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای موریسونس، همچنین برند خود اکادو است، و یک سری از مواد غذایی شامل برندهای خاص و بقیه موارد شامل گل‌ها، اسباب بازی و مجله‌هاست. تعدادی از محصولات کارفور هم از طریق اکادو فروخته می‌شود.
از ژانویه ۲۰۱۴، اکادو مواد غذایی آنلاین را برای یکی از رقبای اصلیش سوپرمارکت‌های موریسونس ارسال می‌کند، با استفاده از شبکه انبارهای سراسر کشور اکادو برای ارسال مواد غذایی موریسونس به خریدارهای آنلاین. سفارش‌های مشتری وب سایت مواد غذایی Morrison.com از (Ocado’s Dordon Customer Fulfilment Centre (CFC در Midland با تحویل به مشتری از طریق ناوگان تحویل موریسونس انجام می‌شود. موریسونس سرمایه اولیه به مبلغ ۱۷۰ میلیون پوند را برای به دست آوردن Dordon و تجهیزات دستی مکانیکی همراه، همچنین یک مجوز و هزینه ادغام به اکادو پرداخت کرد. ۴۶ میلیون پوند بیشتر، برای توسعه Dordon به منظور جابجایی رتبه موریسونس، ادغام با سیستم‌های موریسونس و ایجاد یک شبکه از اسپیکر تحویل سرمایه‌گذاری شده بود. موریسونس هزینه‌های خدمات و کمک به توسعه و تحقیق را، سالیانه پرداخت می‌کند.
طبق گفتهٔ جز فرامپتن، مدیرعامل Interbrand و مدیر غیر اجرایی اکادو، نام 'Ocado' کلمه‌ای ساخته شده به دنبال ایجاد میوه‌ای تازه است.Mark Kleinman on marketing and the City: Can Ocado deliver more? Brand Republic, 22 September 2009
وب‌گاه رسمی اکادو
سدلیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلهریموو واقع شده‌است. سدلیتسه ۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۳ نفر جمعیت دارد و ۴۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلاتینا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه نووی ییتشین واقع شده‌است. سلاتینا ۷٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۴۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تشرمنا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه دوماژلیتسه واقع شده‌است. تشرمنا ۳٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
در نظریه گراف، یک برش یک افراز از رأس‌های یک گراف در دو مجموعه مجزا می‌باشد. هر برش یک مجموعه-برش ایجاد می‌کند که مجموعه یال‌هایی است که هر راس آن‌ها در یک افراز قرار دارد.
در یک شبکه شاره یک برش s-t یک برش است که در آن source و sink باید در مجموعه‌های مجزا باشند و مجموعه-برش آن از یال‌هایی تشکیل شده‌است که از source به سمت sink می‌روند. ظرفیت یک برش s-t برابر مجموع ظرفیت یال‌ها در مجموعه-برش است..
بوهدالتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ژدار ناد سازاووو واقع شده‌است. بوهدالتس ۸٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۵۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوهونوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ژدار ناد سازاووو واقع شده‌است. بوهونوف ۴٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زویرکوویتسه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. زویرکوویتسه ۸٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۳ نفر جمعیت دارد و ۴۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زویروتیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تابور واقع شده‌است. زویروتیتسه ۶٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۰ نفر جمعیت دارد و ۴۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زویستوو (به لاتین: Zvěstov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
زویستوویتسه (به لاتین: Zvěstovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. زویستوویتسه ۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژراویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هودونین واقع شده‌است. ژراویتسه ۶٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کبلنیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
لیپتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کولین واقع شده‌است.
لووکوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کرومیریژ واقع شده‌است. لووکوو ۱۴٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوبورا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است. اوبورا ۱۲٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۴ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوهوتین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
سدلیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
بوهوتین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه شومپرک واقع شده‌است. بوهوتین ۲٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹۱ نفر جمعیت دارد و ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تشرمنا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تروتنوف واقع شده‌است. تشرمنا ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
کوپانینی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Aš واقع شده‌است. کوپانینی ۹۴ نفر جمعیت دارد.
موکرینی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Aš واقع شده‌است. موکرینی ۵۳۰ نفر جمعیت دارد.
نبسا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Aš واقع شده‌است. نبسا ۱۳ نفر جمعیت دارد.
سیتروئن سی۴ کاکتوس یک کراس‌اور کامپکت کوچک شهری است که توسط شرکت فرانسوی سیتروئن تولید شده و در اسپانیا و برزیل مونتاژ می‌شود. تولید این خودرو از سال ۲۰۱۴ آغاز شده‌است. از اکتبر ۲۰۱۷ فیس لیفت این خودرو وارد بازار شد و در آخرین ماه‌های تولید خود به خاطر همه‌گیری ویروس کرونا با مشکل در تولید همراه شد. سی۴ کاکتوس در کلاس خودروهای کامپکت اس‌یووی جای می‌گیرد و از پلت فرم PSA PF1 بهره می‌برد و در اصل یک نسخه بر پایهٔ سیتروئن سی۳ و سیتروئن دی‌اس۳ می‌باشد.
سیتروئن سی۴ کاکتوس طراحی متمایزی نسبت به سایر رقبای خود دارد. زهواره‌ای به نام "Airbump" در نمای کناری این خودرو قرار گرفته تا از آسیب دیدن خودرو هنگام پارک جلوگیری کند. مشتری می‌تواند با سلیقه خود یکی از چهار رنگ موجود را برای این زهواره انتخاب کند. خودروی مفهومی سیتروئن کاکتوس در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آلمان ۲۰۱۳ معرفی شد که پیش نمونه‌ای از مدل تولید انبوه بود. مدل تولید انبوه سی۴ کاکتوس نیز در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۴ معرفی شد.
تولید این خودرو در آوریل ۲۰۱۴ و در خط تولید پی‌اس‌ای در ویلاورد، مادرید آغاز شد. فروش این خودرو نیز در ماه ژوئن ۲۰۱۴ و در فرانسه آغاز شد. سی۴ کاکتوس یک اس‌یووی پنج در است که در ابتدا با تیپ‌های تاچ، فیل و فلایر و با موتور بنزینی ۱٫۲ لیتری سه سیلندر خطی و موتور دیزلی ۱٫۶ لیتری چهارسیلندر خطی عرضه شد."Catalogue de la Revue Automobile 2014" p. 180.
در سال ۲۰۱۶، سه تیپ جدید به نام‌های فلایر ادیشن، ریپ کرل و دبلیو نیز به این خودرو اضافه شدند که البته تیپ دبلیو بعدها به‌دلیل فروش کم از خط تولید کنار گذاشته شد.
در اکتبر سال ۲۰۱۶، رنگ لاگون بلو از این خودرو کنار گذاشته شد و به‌جای آن رنگ ظریف‌تر بالتیک بلو برای این خودرو در دسترس قرار گرفت؛ همچنین یک قرمز تیره به نام جلی رد به رنگ‌های گوناگون این خودرو اضافه شد. در ماه مهٔ سال ۲۰۱۷، رنگ محبوب شارک گرِی جای خود را به پلاتینیوم گری داد که کمی تیره‌تر بود و در دی‌اس۴ و دیسپچ ون ۲۰۱۶ نیز به‌کار می‌رفت. در بازار ایتالیا، تیپ دبلیو به نام توتال وایت ادیشن شناخته می‌شود؛ همچنین تیپ توتال بلک ادیشن نیز برای این خودرو عرضه شده و این تیپ‌ها در برخی از بازارها OneTone نامیده می‌شوند. اگر چه ۳۰ درصد از فروش کاکتوس در بریتانیا متعلق به خودروهای سیاه با زه سیاه بود، تیپ توتال بلک ادیشن در انگلستان ارائه نشد؛ می‌توان آن را پیکربندی کرد، اما چرخ‌های براق مشکی برای مطابقت با استاندارد مورد نیاز است.
کاکتوس در استرالیا، نیوزیلند، هنگ کنگ، آفریقای جنوبی و آمریکای جنوبی فروخته شده و بنابراین این یک «خودروی جهانی» به‌شمار می‌آید. کاکتوس توسط یورو ان‌سی‌ای‌پی مورد آزمایش قرار گرفت و در آزمون ایمنی عابر پیاده امتیاز بالایی کسب کرد و با مقایسه با سایر خودروهای این کلاس، بهترین امتیاز در کلاس خود را به‌دست‌آورد. کاکتوس نخستین خودروی سواری بود که در آن کیسهٔ هوای شاگرد در پوشش سقف قرار داد و این موضوع باعث شد تا فضای محفظهٔ داشبورد آن بسیار بیشتر از خودروهای دیگر باشد.
تیپ ریپ کرل حاصل همکاری سیتروئن با یک برند گشت و گذار با همان نام است و به عنوان یک وسیله نقلیه مبتنی بر ماجراجویی به بازار عرضه شده‌است و دارای ویژگی «گریپ کنترل» است؛ به این معنی که راننده می‌تواند ماشین در حالت‌های رانندگی آسفالت، برف، گل یا یخ تنظیم کند. این کار توسط واحد کنترل الکترونیکی (ECU) انجام می‌شود که انتقال نیرو را به هر یک از چرخ‌های جلو به‌طور مستقل تنظیم می‌کند؛ بر اساس هر چرخی که در هر لحظه چسبندگی بیشتری داشته باشد. به‌جز لاستیک‌های چهار فصل گودیر تایر، تمام تغییرات دیگر صرفاً برای زیبایی است؛ از جمله طرح گرافیکی ریپ کرل و کمربند ایمنی نارنجی رنگ.
تیپ دبلیو یک مدل تمام سفید است؛ با رنگ سفید صدفی و آینه‌های جانبی، دستگیره‌های در، Airbump، میله‌های سقف و رینگ آلیاژی سفید رنگ.
سیتروئن در سال ۲۰۱۸ از مدل فیس‌لیفت شدهٔ کاکتوس پرده برداشت. سی۴ کاکتوس جدید تکنولوژی‌های بیشتری به خودرو افزوده شده‌است؛ از جمله سیستم کمک اضطراری ترمز، سیستم اخطار خروج از خط، تابلوخوان، نظارت بر نقاط کور و پارک خودکار. از این رو که سی۴ کاکتوس پس از این فیس‌لیفت در اروپا به عنوان یک خودروی هاچ‌بک (و نه یک اس‌یووی) عرضه می‌شد، Airbump در این مدل همچنان باقی مانده، اما به مقدار قابل توجهی کوچک‌تر شده.
تا قبل از فیس‌لیفت، کاکتوس اروپایی به بازارهای منتخب آمریکای جنوبی صادر می‌شد.
تا اواسط سال ۲۰۱۸، سی۴ کاکتوس فروخته شده در آمریکای جنوبی از ویلاورد اسپانیا صادر می‌شد؛ ولی از سال ۲۰۱۸، یک مدل محلی از این خودرو در پورتو ریل برزیل تولید می‌شود. این خودرو تفاوت‌های زیادی با مدل تولید شده در مادرید دارد: میله‌های سقف در آن حفظ شده؛ ولی فاصلهٔ بیشتری از سطح زمین دارد و از شیشه‌های جانبی معمولی عقب که با پایین دادن به داخل درها می‌روند، سود می‌برد. بر خلاف بازار اروپا، این خودرو در آمریکای جنوبی به‌عنوان یک اس‌یووی کوچک عرضه می‌شود. این خودرو به سرعت تبدیل به پرفروش‌ترین مدل سیتروئن در برزیل و آرژانتین شد.
با وجود توقف تولید مدل اروپایی، سیتروئن همچنان به تولید سی۴ کاکتوس در برزیل ادامه می‌دهد و آن را به کشورهای عضو بازار مشترک کشورهای آمریکای جنوبی و همچنین سایر کشورهای آمریکای جنوبی مانند کلمبیا و پرو صادر می‌کند.
برنارتیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. برنارتیتسه ۱۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوروونیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. بوروونیتسه ۳٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹ نفر جمعیت دارد.
بوکووانی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. بوکووانی ۷٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
بیستریتسه یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. بیستریتسه ۴٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد.
تشاکوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. تشاکوف ۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۴۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تشرونی ویزد (ناحیه بنشوف) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
خلبی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
خلیستوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
خلوم یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. خلوم ۴٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
خراشسانی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
تستیبور یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
هرادیشتی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
یانکوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. یانکوف ۲۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۴ نفر جمعیت دارد.
یاوورنیک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
کلادروبی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
کوزمیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
لشانی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. لشانی ۱۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱۶ نفر جمعیت دارد و ۳۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوکت یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
مارشوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. مارشوویتسه ۲۴٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲۳ نفر جمعیت دارد و ۳۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میرتیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
منیخوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
اولبراموویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. اولبراموویتسه ۲۵٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۴۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوستروف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
پاولوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
رادوشوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. رادوشوویتسه ۸٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راتایه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. راتایه ۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۹ نفر جمعیت دارد و ۴۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سازاوا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. سازاوا ۳٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
ستروهاروف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
تهوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
تومیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
ولیش یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
وراتسوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. وراتسوویتسه ۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
ورانوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. ورانوف ۹٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وشخلاپی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
ویسوکی ویزد (ناحیه بنشوف) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.