moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
داستان در زمان حال و در لس آنجلس می‌گذرد. میا، دختری جوان و مشتاقِ بازیگری است که در کافی‌شاپ کمپانی برادران وارنر به عنوان باریستا مشغول به کار است و در فاصله‌های زمانی آزمون‌های بازیگری خود به بازیگرهای هالیوود قهوه لاته می‌دهد. سباستین نیز نوازنده پیانوی جاز است که فعلاً با نواختن موسیقی در کافه‌های دلگیر سرمی‌کند و از طرف خواهرش لورا تحت فشار برای ازدواج قرار گرفته‌است. میا و سباستین هنگام رانندگی در یک بزرگراه شلوغ در لس آنجلس به هم برخورد می‌کنند و کارشان به مشاجره می‌کشد. بعد از این اتفاق، میا به آزمون بازیگری خود می‌رود اما آزمون با موفقیت پیش نرفته و او خسته و ناراحت به خانه برمی‌گردد. هم‌خانه‌های میا با اصرار او را به یک مهمانی کریسمس می‌برند. بعد از مهمانی، میا که ماشین خود را به خاطر توقف در پارک ممنوع از دست داده پیاده به خانه برمی‌گردد. در راه بازگشت، او صدای زیبای پیانو را از درون کافه‌ای می‌شنود. میا وارد کافه شده و در کمال تعجب می‌بیند که پیانیست کسی نیست جز سباستین. سباستین به خاطر نواختن این قطعه که برخلاف سلیقه رئیس بدخلق کافه بنام بیل بوده‌است، اخراج می‌شود. میا به سمت سباستین می‌رود تا با او حرف بزند اما سباستین به او تنه زده و رد می‌شود.
مدتی بعد در یک مهمانی، میا بازهم به‌طور اتفاقی سباستین را در میان یک گروه موسیقی می‌بیند و برای همین جلو می‌رود و درخواست آهنگ "من فرار کردم"I Ran را می‌دهد و خودش هم با آهنگ شروع به درآوردن ادا برای سباستین می‌کند. بعد از این اتفاق، سباستین به سراغ میا می‌رود و گفتگویی سرشار از طعنه و کنایه بین آن‌ها شکل می‌گیرد. در راه بازگشت از مهمانی، میا و سباستین با هم همراه می‌شوند و به فراز شهر لس آنجلس رفته و برای هم آواز می‌خوانند و می‌رقصند.
روز بعد سباستین به محل کار میا می‌رود و آن‌ها مدت زیادی با هم دربارهٔ رویاهایشان صحبت می‌کنند. میا می‌گوید از بچگی عاشق سینما شده و می‌خواهد بازیگر شود و سباستین هم از عشقش به موسیقی جاز می‌گوید و اینکه می‌خواهد کافه‌ای مخصوص جاز در شهر باز کند. بعد از این گفتگو، گوشی میا زنگ می‌خورد و به او خبر می‌دهند که باید در یک آزمون بازیگری دیگر شرکت کند. او این کار را می‌کند اما آزمونش باز هم خراب می‌شود و او عصبانی به خانه بازمی‌گردد. در خانه، نامزد میا که گرِگ نام دارد او را به یک شام دورهمی به همراه برادرش که تازه از سفر برگشته دعوت می‌کند. میا بدون هیچ رغبتی به شام می‌رود اما وقتی یاد قرارش با سباستین می‌افتد سریع رستوران را ترک می‌کند و به طرف سینما می‌رود جایی که سباستین منتظر او است. میا و سباستین به تماشای فیلم "شورش بی‌دلیل" می‌نشینند و سپس به طرف رصدخانه گریفیتس حرکت می‌کنند. عشق میا و سباستین در این مکان به اوج خود می‌رسد و آن‌ها در رؤیای خود مشغول رقصیدن در ستاره‌ها می‌شوند.
رابطه میا و سباستین ادامه پیدا می‌کند. میا که از رد شدن‌های متعدد در آزمون‌های بازیگری خسته شده، خودش شروع به نوشتن نمایش‌نامه می‌کند. سباستین نیز همچنان در کافه‌ها پیانو می‌زند. بیکاری و فشارهای زندگی مشترک با میا، بالاخره سباستین را راضی می‌کند که علی‌رغم میل شخصی‌اش به پیشنهاد کار دوست قدیمی‌اش بنام کیث جواب مثبت دهد و او و گروهش را همراهی کند. وارد شدن سباستین به این گروه ابتدا اتفاق خوبی به نظر می‌رسد اما به مرور او را از میا دور می‌کند. تورهای متعدد گروه و میل به دیده شدن سباستین باعث می‌شود که بحث بین او و میا بالا بگیرد و مهمانی شامشان خراب شود. میا، سباستین را ترک می‌کند و به خانه پدرش بازمی‌گردد.
مدتی از این جدایی و انزوا می‌گذرد تا اینکه مدیر برنامه یک کارگردان مشهور از طریق سباستین به میا خبر می‌دهد که می‌خواهد از او برای فیلمش تست بگیرد. میا ابتدا راضی نمی‌شود اما با اصرار سباستین قبول می‌کند در آزمون شرکت کند. میا در آزمون بازیگری سنگ تمام می‌گذرد و با خواندن آهنگی غمناک توجه کارگردان را جذب می‌کند. بعد از آزمون، سباستین به میا می‌گوید که وقتی او این نقش را بگیرد باید همه چیز، از جمله سباستین را فدای آن کند زیرا این رؤیایی است که او همواره به دنبال آن بوده‌است.
پنج سال می‌گذرد. میا تبدیل به بازیگری بزرگ شده و با مردی ازدواج کرده و یک دختر دارد و سباستین هم به رؤیای خودش رسیده و کلوپ جازی را در شهر باز کرده که با موفقیت رو به رو شده‌است. یک شب که میا به همراه همسرش برای خوش‌گذرانی به بیرون رفته‌است سر از کافه سباستین درمیاورد. سباستین با دیدن میا در میان جمعیت دچار بهت شده و سپس به سراغ پیانو می‌رود و قطعه عاشقانه "میا و سباستین" را می‌نوازد و با همین آهنگ در رؤیای زیبایی غرق می‌شود. رؤیایی که در آن او و میا با هم ازدواج کرده و بچه دار شده‌اند و هردو به موفقیت‌های زیادی در شغل دلخواهشان رسیده‌اند. بعد از پایان قطعه، میا بلند می‌شود که از کافه بیرون برود اما در آخرین لحظه نگاهی به سباستین می‌اندازد و هردو لبخند تلخی به هم می‌زنند. میا کافه را به همراه همسرش ترک می‌کند و سباستین نیز مشغول نواختن پیانو می‌شود.
دیمین شزل به عنوان یک درامر، به آثار موزیکال علاقه‌مند بود. ایدهٔ او این بود که حس و حال فیلم‌های موزیکال قدیمی را بگیرد و آن را با زندگی واقعی ترکیب کند که کارها در آن معمولاً آنطور که دوست داریم، پیش نمی‌رود. شزل فیلم‌نامه "لا لا لند" را در سال ۲۰۱۰ نوشت، زمانی که به نظر می‌رسید جایی در صنعت سینما نداشته باشد. شزل در دوران تحصیل خود در دانشگاه هاروارد با جاستین هورویتز هم‌اتاقی شد و دوستیش با او شکل گرفت. او ایدهٔ خود را با هورویتز در میان گذاشت و این دو به کمک هم توانستند تصویر کلی از چیزی که در ذهن دارند را بسازند. شزل دوست داشت که فیلم نگاهی با احترام به اشخاصی داشته باشد که به لس آنجلس می‌آیند تا رویاهای خود را دنبال کنند. شزل و هورویتز به عنوان پروژه پایان‌نامه ارشد خود در دانشگاه، یک فیلم سیاه و سفید موزیکال با نام "گای و مدلین روی نیمکت پارک" ساختند. شزل از آثار کلاسیکی همچون "مردی با دوربین فیلم‌برداری" و "منهتن" الهام گرفت تا بتواند نگاه واقعی و همراه با احترام به شهر را در فیلم خود بازسازی کند. بعد از فارغ‌التحصیلی، شزل و هورویتز هردو به لس آنجلس رفتند و به نوشتن فیلم‌نامه ادامه دادند. شزل در بازنویسی خود چند تغییر در داستان ایجاد کرد که مهم‌ترین آن، تغییر محل وقوع داستان از بوستون به لس آنجلس بود.
شزل ابتدا قصد داشت تا عناصر جذاب شهرهایی همچون پاریس و سان فرانسیسکو را در لس آنجلس بازسازی کند اما به جای آن تصمیم گرفت تا بر روی عناصری تمرکز کند که لس آنجلس را از دیگر شهرها متمایز می‌کرد: ترافیک، شلوغی و پرزرق و برق بودن شهر و آسمان لس آنجلس از این دست ویژگی‌ها بودند. شزل برای طراحی لحن و سبک اجرای صحنه‌های رقص مبتنی بر جاز فیلم از آثار ژاک دمی و به خصوص دو فیلم "چترهای شربورگ" و "دختران جوان راشفورد"The Young Girls of Rochefort الهام گرفت. شزل همچنین برای خلق فضای بصری فیلم از آثار موزیکال کلاسیک همچون "آواز در باران"، "واگن دسته موزیک" و "یک آمریکایی در پاریس" الهام گرفت. شزل دربارهٔ الهام گرفتن از فیلم "یک آمریکایی در پاریس" گفته‌است: «"یک آمریکایی در پاریس" فیلمی است که ما را در خود حل می‌کند. یک نمونه عالی برای اینکه بفهمیم بعضی از آن موزیکال‌های قدیمی با چه جسارتی ساخته می‌شدند.» شزل دربارهٔ شباهت برخی از ویژگی‌ها و خصوصاً طراحی کاراکترها به آثار موزیکال قبلی خود همچون "ویپلش"، اینگونه توضیح داده‌است: «"ویپلش" و "لا لا لند" هردو دربارهٔ تقلا کردن و تلاش برای تبدیل شدن به یک هنرمند بزرگ و رسیدن به رؤیا هستند که نیاز هر انسانی است. به نظرم تفاوت این دو این است که "لا لا لند" در این مورد کمی عصبانی‌تر است.»
شزل اعلام کرده‌است که هم "لا لا لند" و هم در "ویپلش" از تجربیاتی که در مسیر تبدیل شدن به یک کارگردان در هالیوود طی کرده، الهام گرفته‌است. شزل می‌گوید ایدهٔ اصلی "لا لا لند" از تصمیم او برای ترک ساحل شرقی آمریکا و آمدنش به لس آنجلس برای دنبال کردن رؤیای شخصی‌اش، شکل گرفته‌است: «با شور و شوق بسیار و تصورهای رؤیایی از لس آنجلس، به این شهر آمدم اما وقتی به آن رسیدم تنها چیزی که دیدم بزرگراه‌ها و مراکز خرید بودند.»
بعد از تکمیل فیلم‌نامه، شزل به دنبال تهیه‌کننده‌ای برای ساخت فیلم گشت اما هیچ استودیویی حاضر نبود تا بر روی یک فیلم موزیکال اورجینال امروزی که هیچ آهنگ معروفی در آن وجود ندارد سرمایه‌گذاری کند. خصوصاً اینکه موسیقی مطرح شده در فیلم قرار بود موسیقی جاز باشد (سبکی که باعث شد بعداً هالیوود ریپورتر این فیلم را یک گونه «رو به انقراض» بنامد). این وضعیت تا سال‌ها ادامه داشت. شزل در این باره می‌گوید: «از آنجا که من و جاستین (هورویتز) در آن زمان افراد مشهوری نبودیم، سرمایه‌گذران نسبت به پتانسیل موجود در فیلم دچار شک می‌شدند و حاضر نبودند تا بر روی ما ریسک کنند.» دوستان شزل او را به دو تهیه‌کننده فیلم نسبتاً تازه‌کار معرفی کردند: جردن هوروویتس و فرد برگرFred Berger شزل فیلم‌نامه را برای این دو فرستاد. هوروویتس و برگر از داستان خوششان آمد اما استودیویی که قرار بود با پروژه همکاری کند اعلام کرد که به شرط چند تغییر در فیلم‌نامه، بودجه‌ای ۱ میلیون دلاری برای ساخت فیلم را در اختیار شزل قرار می‌دهد. تغییرات درخواستی استودیو این‌ها بودند: شخصیت مرد قصه به جای یک پیانیست جاز، یک ستاره موسیقی راک باشد، شروع پیچیده فیلم که روایت غیرخطی دارد باید جای خود را به یک شروع ساده‌تر با روایت خطی بدهد و پایان تلخ و شیرین فیلم باید به یک پایان خوش برای دو کاراکتر اصلی تغییر کند. شزل به درخواست استودیو مبنی بر این تغییرات جواب منفی داد: «عاقلانه‌ترین کار ممکن را کردم، پیش از آنکه فیلمم را نابود کنند آن را برداشتم و از آن مکان دور شدم.»
شزل که از ساخت "لا لا لند" تاحدودی ناامید شده بود، نوشتن فیلم‌نامه جدیدی را آغاز کرد: "ویپلش". او تصمیم گرفت تا برپایه تجربیاتی که در هنرستان به عنوان یک هنرجوی موسیقی پشت سرگذاشته، داستانی بنویسد و آن را بسازد. شزل معتقد بود که مفهوم ساده‌تر این فیلم و نیازش به بودجهٔ کم باعث می‌شود تا سرمایه‌گذاری بر روی آن از دید یک تهیه‌کننده ریسک کمتری داشته باشد. بعد از آنکه "ویپلش" در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۴ مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت، شزل دوباره تلاش‌های خود برای آنکه "لا لا لند" را به سینما بیاورد، آغاز کرد. حدود یک سال بعد و پس از آنکه "ویپلش" در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار نامزد پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد و توانست ۵۰ میلیون دلار در گیشه بفروشد (که باتوجه به بودجه ناچیز ۳ میلیون دلاریش، فروش خوبی بود)، شزل سرانجام توانست تا توجه استودیوها را برای ساخت فیلمش جذب کند.
سرانجام بعد از گذشت پنج سال از نوشته شدن فیلم‌نامه، سامیت انترتینمنت و شرکت بلک لیبل مدیاBlack Label Media با همکاری مارک پلت، تصمیم گرفتند بودجه لازم را برای ساخت "لا لا لند"، در اختیار شزل قرار بدهند. آن‌ها تحت تأثیر موفقیت‌های تجاری و انتقادی "ویپلش" قرار گرفته بودند. یکی از تهیه‌کنندگان لاینزگیت فیلمز به نام پاتریک واکسبرگرPatrick Wachsberger که پیش‌تر در سری فیلم‌های "استپ آپ" با "سامیت انترتینمنت" همکاری کرده بود، شزل را تحت فشار قرار داد تا بودجه فیلم را بالا ببرد زیرا معتقد بود آثار موزیکال بزرگ نمی‌توانند با بودجه پایین ساخته شوند.
مایلز تلر و اما واتسون نخستین انتخاب‌های شزل برای بازی در نقش سباستین و میا بودند. در واقع، در متن اصلی فیلم‌نامه که دیمین شزل آن را نوشته بود، میا و سباستین سن کمی داشتند. با این حال، اما واتسون پیشنهاد بازی در فیلم را رد کرد و ترجیح داد تا در فیلم موزیکال "دیو و دلبر" بازی کند. تلر نیز که پیش‌تر سابقه همکاری با شزل را در "ویپلش" داشت به خاطر طولانی شدن مراحل پیش تولید از بازی در فیلم کنار گذاشته شد. شزل تصمیم گرفت تا بدون تغییر چندانی در فیلم‌نامه، بازیگران بزرگسال برای نقش‌های اصلی انتخاب کند و سن شخصیت‌ها را کمی بالاتر ببرد. اما در نهایت با این تغییر سن، شزل مجبور شد یکی از اصلی‌ترین محورهای داستانی را نیز تغییر دهد و شخصیت‌ها را از نوجوانان تازه‌وارد به لس آنجلس که به دنبال موفقیت هستند به آدم‌های بزرگی تبدیل کند که تجربه چندسال زندگی در این شهر را داشته و سخت تلاش می‌کنند تا رؤیای قدیمی خود را به حقیقت بدل کنند. بعد از گزینه‌های مختلف، رایان گاسلینگ برای بازی در نقش سباستین انتخاب شد. او برای اینکه در فیلم بازی کند، پیشنهاد حضور در نقش دیو در فیلم "دیو و دلبر" را رد کرد.
بعد از مدتی، اما استون برای بازی در نقش میا انتخاب شد. استون اعلام کرده بود از وقتی در سن هشت سالگی به تماشای تئاتر موزیکال "بینوایان" نشسته بود، به آثار موزیکال علاقه پیدا کرد. او در این باره می‌گوید: «بازی کردن در یک فیلم موزیکال و غرق شدن در آهنگ و موسیقی همواره یکی از مهم‌ترین رویاهای من بود.» او از فیلم مشهور "روشنایی‌های شهر" ساخته چارلی چاپلین به عنوان یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌اش که از آن برای ایفای نقش الهام گرفته بود، نام برد. استون در دوران کودکی آموزش رقص گروهی دیده بود و همچنین به مدت یک سال به کلاس‌های یادگیری رقص باله می‌رفت. به گفته استون، او بسیار با شخصیت میا احساس همدردی می‌کرده‌است: «وقتی پانزده سال داشتم با مادرم به لس آنجلس آمدیم. از همان موقع در آزمون‌های مختلف بازیگری شرکت می‌کردم اما در بیشتر آن‌ها وقتی هنوز یک خط دیالوگ هم بر زبان نیاورده بودم از گفتن ادامه جمله منع می‌شدم.» استون بر اساس تجربیات خود یک طرح کلی برای شخصیت میا نوشت که بعضی از آن‌ها به فیلم اضافه نیز شدند. رد شدن پیاپی میا در آزمون بازیگری یکی از آن‌ها بود.
شزل نخستین بار اما استون را در نمایش موزیکال "کاباره"Cabaret ملاقات کرد. این نمایش در سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی راب مارشال در برادوی به روی صحنه رفت. شزل و هورویتز که هردو برای تماشای نمایش به آنجا رفته بودند تحت تأثیر بازی اما استون قرار گرفته بودند که آن شب با وجود سرماخوردگی، به روی صحنه رفته بود. سپس شزل و استون در نیویورک باهم دیدار کردند. در آن زمان شزل مشغول انجام مراحل پیش تولید فیلم بود. استون که متوجه شد شزل از اجرای او در نمایش "کاباره" خوشش آمده، اعتماد به نفس بیشتری برای بازی در فیلم پیدا کرد. شزل فهرستی از فیلم‌های موزیکال که در نوشتن "لا لا لند" از آن‌ها الهام گرفته بود را به استون داد که در صدر آن‌ها فیلم "چترهای شربورگ" قرار داشت. استون همه آن‌ها را دید و سعی کرد از آثار موزیکال کلاسیک در کار خود الهام بگیرد زیرا این مسئله برای شزل بسیار اهمیت داشت.
رایان گاسلینگ در فیلم در نقش یک پیانیست سبک جاز به اسم سباستین ظاهر شده‌است. گاسلینگ نیز همچون استون از بسیاری از خاطره‌ها و تجاربی که در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره سینما کسب کرده بود، برای نزدیک شدن به نقش استفاده کرد. گاسلینگ تعریف می‌کند که در زمان جوانی برای آزمون بازیگری نزد یک تهیه‌کننده رفته بود اما هنگامی که مشغول تست دادن برای یک صحنه گریه‌دار بود، ناگهان تلفن تهیه‌کننده زنگ خورد و او بی اعتنا به گاسلینگ و بازیش تلفن را جواب داد. این خاطره در فیلم به عنوان یکی از سکانس‌های آزمون هنرپیشگی کاراکتر میا استفاده شد. شزل برای پیشنهاد دادن این نقش به گاسلینگ، او را در یک رستوران در نزدیکی هالیوود هیلز ملاقات کرد. گاسلینگ آن زمان مشغول آماده شدن برای بازی در فیلم "رکود بزرگ" بود. او فیلم‌نامه را خواند و بازی در فیلم را پذیرفت.
اما استون و رایان گاسلینگ پیش از "لا لا لند" در دو فیلم "دیوانه‌وار، احمقانه، عشق" و "جوخه گانگستر" هم‌بازی شده بودند و در هردوی این فیلم‌ها نیز در نقش یک زوج عاشق ظاهر شده‌اند. شزل در پاسخ به این سؤال که آیا نگران تکراری بودن زوج گاسلینگ و استون در فیلم بوده یا نه، گفته: «من عاشق این ایدهٔ هالیوود قدیم بودم که یک زوج هنری را در چندین فیلم تکرار می‌کردند. اما و رایان برای من یادآور اسپنسر تریسی و کاترین هپبورن، هامفری بوگارت و لورن باکال، و ویلیام پاول و میرنا لوی بودند.» استون و گاسلینگ هردو برای بازی در فیلم آموزش رقص و آواز خواندن دیدند تا بتوانند خودشان بدون بدل در صحنه‌های موزیکال بازی کنند.
به غیر از استون و گاسلینگ که بازی در نقش‌های اصلی را برعهده دارند، بازیگرانی همچون جی.کی. سیمونز، جان لجند، سونویا میزونو، جسیکا راث، فین ویتراک، رزمری دویت و میگن فی در فیلم ظاهر شده‌اند. سیمونز بعد از "ویپلش" دومین همکاری خود را با شزل تجربه کرد. جان لجند نیز برای بازی در این فیلم، گیتار زدن آموخت. کار انتخاب بازیگران از ژوئیه تا اوت ۲۰۱۵ طول کشید.
مندی مور وظیفه طراحی سکانس‌های رقص و آموزش به بازیگران را برعهده داشت. تمرینات رقص در سالن تمرین مور که در لس آنجلس قرار داشت، برگزار می‌شد. این تمرینات که از مه ۲۰۱۵ آغاز شده بود، سه الی چهارماه به طول انجامید. گاسلینگ و استون به غیر از تمرینات مشترک، هیچگاه با هم در یک اتاق نبودند. گاسلینگ در یک اتاق جدا پیانو زدن تمرین می‌کرد و استون نیز به همراه مور در یک اتاق دیگر آموزش رقص می‌دید. از آن‌جا که سکانس‌های رقص میا بیشتر از سباستین بود، در نتیجه استون مجبور شد بیشتر از گاسلینگ در این زمینه فعالیت کند. گاسلینگ که پیش از این تجربه خاصی در پیانو زدن نداشت، مجبور بود که این کار را یاد بگیرد زیرا شزل نمی‌خواست در سکانس‌های پیانو زدن سباستین از بدل استفاده کند. در آخر هم گاسلینگ خودش در تمامی سکانس‌ها بازی کرد و قطعات را نواخت. مور معتقد بود که احساس موجود در رقص از تکنیک آن، بیشتر اهمیت دارد. استون این مسئله را تأیید می‌کند و می‌گوید در سکانس‌هایی همچون رقص میا و سباستین بر فراز شهر لس آنجلس، این نکته اهمیت بیشتری داشت. شزل برای کمک به بازیگران و عوامل فیلم و برای اینکه آن‌ها بتوانند هرچه بیشتر با فضای فیلم آشنا شوند، هر هفته یکی از فیلم‌های کلاسیک مورد علاقه خود همچون "کلاه سیلندری"، "آواز در باران" و "شب‌های عیاشی" را برای آن‌ها پخش می‌کرد.
شزل از همان ابتدا قصد داشت تا تمامی سکانس‌های موزیکال فیلم را به صورت سکانس‌پلان و بدون کات، ضبط کند. شزل تحت تأثیر آثار دهه ۳۰ "فرد آستر" و "جینجر راجرز" چنین تصمیمی گرفت. شزل قصد داشت برای شبیه‌سازی تصاویر عریض فیلم با موزیکال‌های دهه ۵۰، فیلم را با قالب آنامورفیک "سینمااسکوپ"CinemaScope فیلم‌برداری کند که این المان از آثار موزیکالی همچون "این هوا همیشه صاف است"It's Always Fair Weather الهام گرفته شده‌است. از آنجا که لنزهای "سینما اسکوپ" دیگر در دسترس نیست، شزل مجبور شد با لنزهای مخصوصی از دوربین‌های "پاناویژن"Panavision این تصاویر را بازسازی کند.
شزل می‌خواست تا شهر لس آنجلس در فیلم دارای هویت باشد. او گفته‌است: «یک ویژگی شاعرانه در لس آنجلس وجود دارد که من همیشه به آن فکر می‌کنم. من عقیده دارم که این شهری است که توسط افرادی با رویاهای غیرواقعی ساخته شده‌است. افرادی که همه چیز خود را برای این کار از دست داده‌اند.» کار فیلم‌برداری به‌طور رسمی از ۱۰ اوت ۲۰۱۵ در لس آنجلس آغاز شد. فیلم در ۶۰ لوکیشن مختلف در لس آنجلس ضبط شد. ایستگاه راه‌آهن انجلز فلایت،Angels Flight هالیوود هیلز، خیابان کلرادو،Colorado Street سالن سینمای ریالتو،Rialto Theatre ساوت پاسادنا، استودیو برادران وارنر، سالن نمایش هومر لاکلین،Homer Laughlin ساحل هرموسا، کافه لایت هاوس،Lighthouse Cafe هتل شاتو مومنتChateau Marmont Hotel و برج‌های واتسWatts Towers از جمله لوکیشن‌های فیلم‌برداری بودند. فیلم‌برداری فیلم بعد از ۴۰ روز و در اواسط سپتامبر ۲۰۱۵ به پایان رسید.
سکانس آغازین فیلم با ترانه یک روز آفتابی دیگر، نخستین سکانسی بود که ضبط شد. این سکانس در اتوبانی واقع در جنوب لس آنجلس در دو روز پشت سرهم و با حضور بیش از ۱۰۰ رقصنده فیلم‌برداری شد. شزل قصد داشت با این صحنه خاص، عظمت و بزرگی شهر لس آنجلس را برای بیننده آشکار کند. در ابتدا قرار بود تا این سکانس در یک جاده صاف ساخته شود اما شزل تصمیم گرفت آن را در یک جاده تبادلی جلوی دوربین ببرد تا بهتر بتواند مفهوم "شهر" را از همان ابتدا برای بیننده جای بیندازد. طراح صحنه فیلم، دوید وسکوDavid Wasco دربارهٔ این سکانس گفته: «واقعاً می‌ترسیدم که کسی هنگام کار سقوط کند یا بمیرد. هرچه باشد ما همه بخش‌های بزرگراه را نبسته بودیم.» شزل این سکانس را با سکانس جاده زرد آجری در فیلم کلاسیک "جادوگر شهر از" مقایسه می‌کند. شزل دوست داشت از عناصر "لس آنجلس قدیم"Old LA در فیلم استفاده کند اما چیزی که او را با مشکل مواجه کرد، این بود که بسیاری از آثار قدیمی و به جا مانده از لس آنجلس یا از بین رفته بودند یا اینکه دیگر کارکرد نداشتند. برای مثال، ایستگاه قطار انجلز فلایت که در سال ۱۹۰۱ ساخته شده‌است، در هنگام ساخت فیلم تعطیل بود. این ایستگاه که شامل یک قطار کابلی می‌باشد در سال ۲۰۱۳ و بعد از یک سانحه از دسترس خارج شد و تلاش برای تعمیر و ساخت آن نیز به جایی نرسید. با این حال شزل و گروهش موفق شدند اجازه یک روز فیلم‌برداری را در آن بگیرند.
شخصیت میا در یک کافی شاپ کار می‌کند که در استودیو برادران وارنر قرار دارد. شزل این استودیو را انتخاب کرد زیرا در آن تعداد بسیار زیادی آثار و نشان‌های تاریخی از سینمای هالیوود وجود دارد. به غیر از عناصر اصلی موجود در استودیو، طراح صحنه فیلم، دوید وسکو به همراه شزل چندین پوستر جعلی از آثار کلاسیک نیز در فضای صحنه قرار دادند. شزل حتی برای تعدادی از این پوسترها، عنوان فیلم نیز انتخاب کرد. برای مثال در یکی از پوسترهای جعلی که مربوط به یک فیلم موزیکال دهه ۳۰ بود از عنوان "گای و مدلین روی نیمکت پارک" استفاده شد که نام نخستین فیلم خود دیمین شزل است.
برای فیلم‌برداری سکانس "یک شب عاشقانه" که یک صحنه موزیکال است که در آن میا و سباستین بر فراز شهر لس آنجلس می‌رقصند، فقط ۶ دقیقه زمان وجود داشت. شزل می‌خواست این صحنه رنگ خاصی داشته باشد و برای همین این سکانس در طی دو روز و در هشت برداشت و در فاصله زمانی شش دقیقه‌ای غروب آفتاب فیلم‌برداری شد. استون تعریف می‌کند که وقتی او و رایان گاسلینگ بالاخره توانستند این سکانس را بدون اشتباه بازی کنند، گروه پشت صحنه از شدت خوش‌حالی «منفجر» شد. از آن‌جایی که گاسلینگ و استون رقصنده حرفه‌ای نبودند، در هنگام اجرای این صحنه که حاوی یک رقص پیچیده و سخت است دچار اشتباه می‌شدند. به خصوص اینکه قرار بود این سکانس به صورت تک‌برداشت گرفته شود و هر اشتباه آن‌ها کل صحنه را خراب می‌کرد. با این حال گفته می‌شود که شزل علی‌رغم اشتباهات گاسلینگ و استون نسبت به آن‌ها رفتار دلسوزانه داشت و به خاطر کم تجربه بودن آن‌ها، اشتباهاتشان را نادیده می‌گرفته‌است. استون در جریان این سکانس یک بار از روی نیمکت افتاد اما از آنجا که مشکلی به وجود نیامده بود بلند شد و به بازی کردن ادامه داد.
سکانس دعوای میا و سباستین هنگام شام عاشقانه آن‌ها، سکانسی بود که بارها بازنویسی شد زیرا از اهمیت بالایی برای شزل برخوردار بود. گاسلینگ و استون به شزل در نوشتن دیالوگ‌های این صحنه کمک کردند. هر سه آن‌ها به این نتیجه رسیده بودند که در فیلمی پر از عناصر فانتزی، این سکانس باید یکی از واقعی‌ترین صحنه‌های ممکن باشد.
شزل وظیفه تدوین فیلم را برعهده تام کراس گذاشت که پیش‌تر در "ویپلش" با او کار کرده بود. کراس به خاطر تدوین "ویپلش" برنده جایزه اسکار شده بود. شزل و کراس نزدیک به یک سال برای تدوین فیلم وقت صرف کردند. دلیل طولانی شدن این کار نیز حساسیت این دو در خلق درست لحن فیلم بود.
موسیقی "لا لا لند" به وسیله دوست و هم‌اتاقی شزل در دانشگاه هاروارد، یعنی جاستین هورویتز ساخته شده‌است. هورویتز کسی است شزل ابتدا ایدهٔ "لا لا لند" را برای او مطرح کرد. بعد از "گای و مدلین روی نیمکت پارک" و "ویپلش"، این سومین همکاری مشترک بین شزل و هورویتز محسوب می‌شود. همه ترانه‌ها و شعرهای "لا لا لند" توسط بنژ پاسکBenj Pasek و جاستین پلJustin Paul سروده شد. تنها ترانه‌ای که این دو در ساختش دخالتی نداشتند، ترانه "آغاز یک آتش" بود که توسط جان لجند، ماریوس دوریس و جاستین هورویتز ساخته شده‌است. آلبوم موسیقی "لا لا لند" در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ از سوی اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد که ترکیبی از موسیقی ساخته شده توسط هورویتز و ترانه‌های فیلم بود. آلبوم موسیقی فیلم با استقبال بسیار بالایی از سوی منتقدان و تماشاگران همراه بود و به خصوص دو ترانه شهر ستاره‌ها و آزمون (احمق‌هایی که رؤیایی دارند) مورد ستایش قرار گرفت. هورویتز، پاسک و پائول با هم به خاطر موسیقی و ترانه‌های فیلم برنده جایزه اسکار شدند.
نخستین نمایش "لا لا لند" در ۳۱ اوت ۲۰۱۶ و در طی جشنواره فیلم ونیز بود. فیلم با استقبال بسیار بالای منتقدان همراه شد و در پایان اولین نمایش با ده دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران همراه بود. بعد از نمایش موفقیت‌آمیز در ونیز، "لا لا لند" در جشنواره فیلم تلیوراید و جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو اکران شد که بازهم با بازخوردهایی مثبت و موفقیت‌آمیز همراه بود. "لا لا لند" همچنین در جشنواره فیلم لندن و فستیوال فیلم ویرجیناVirginia Film Festival نیز به‌روی پرده رفت.
"لا لا لند" ابتدا قرار بود در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ اکران شود. در مارس ۲۰۱۶ اعلام شد که تاریخ اکران فیلم تغییر کرده‌است. "لا لا لند" ابتدا به صورت محدود از ۲ دسامبر ۲۰۱۶ به روی پرده رفت و سپس اکران گسترده خود را از تاریخ ۱۶ دسامبر آغاز کرد. بعدها مشخص شد که این تغییر برنامه به دلیل درخواست شزل صورت گرفته‌است. شزل احساس می‌کرد که اکران فیلم در میانه سال مناسب نیست. او می‌خواست اولین رونمایی از "لا لا لند" در یک جشنواره معتبر سینمایی در حضور منتقدان باشد تا فیلم شانس فصل جوایز را از دست ندهد. بدین ترتیب فیلم با پنج ماه تأخیر نسبت به زمان اولیه، اکران عمومی شد. لاینزگیت که مسئولیت اکران فیلم را برعهده داشت، ابتدا در تاریخ ۹ دسامبر، فیلم را تنها در ۵ سالن سینما اکران کرد که این تعداد در تاریخ ۱۶ دسامبر به ۲۰۰ سالن سینما رسید. فیلم اکران جهانی خود در اروپا و دیگر نقاط جهان را از تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۷ آغاز کرد. یک هفته بعد از پخش جهانی، فیلم اکران خود را به صورت آی‌مکس در سینماهایی محدود آغاز کرد.
نسخه دیجیتال "لا لا لند" بر روی دی‌وی‌دی در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ پخش شد و نسخه دیسک بلو-ری و بلو-ری اچ‌دیHD Blu-ray نیز به همراه پشت صحنه و مراحل مختلف ساخت فیلم در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ در دردسترس عموم قرار گرفت.
"لا لا لند" ۱۵۱٫۱ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۲۹۵ میلیون دلار نیز در دیگر نقاط جهان فروش کرد و جمع فروشش را به ۴۴۶٫۱ میلیون دلار رساند در حالی که تنها ۳۰ میلیون دلار خرج ساختنش شده بود. "ددلاین.کام" در مقاله ای اعلام کرد که فیلم ۶۸٫۲۵ میلیون دلار سود خالص برای سازندگانش به ارمغان آورده که "لا لا لند" را در فهرست ۲۰ فیلم سودآور سال ۲۰۱۶ قرار می‌دهد.
"لا لا لند" اکران خود را به صورت محدود و در ۵ سالن سینما در لس آنجلس و نیویورک از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ آغاز کرد. فیلم در این اکران محدود موفق شد ۸۸۱٬۱۰۷ هزار دلار فروش کند؛ یعنی به‌طور میانگین، فیلم ۱۷۶٬۲۲۱ هزار دلار در هر روز بلیط فروخته‌است که آن را تبدیل به بهترین میانگین فروش در سال ۲۰۱۶ کرده‌است. فروش خوب فیلم در اکران محدود خود باعث شد تا تعداد سینماهای آن به ۲۰۰ عدد افزایش پیدا کند. فیلم در هفته دوم خود ۳۶۶٪ افزایش فروش داشت و موفق شد ۴٫۱ میلیون دلار فروخته و در رتبه هفتم جدول باکس آفیس بایستد. در هفته سوم، فیلم بالاخره اکران گسترده خود را شروع کرد و ۷۳۴ سالن سینما به سانس‌های نمایش آن اضافه شد. "لا لا لند" موفق شد در آخر هفته که مصادف با تعطیلات کریسمس بود، ۹٫۲ میلیون دلار دیگر به حساب خود اضافه کند و در رتبه هشتم باکس آفیس قرار بگیرد. بعد از درخشش فیلم در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب و کسب هفت جایزه، کنجکاوی عمومی نسبت به آن زیاد شد و باعث شد تعداد سالن‌های نمایش آن به ۱٬۵۱۵ افزایش پیدا کند. "لا لا لند" هفته پنجم خود را با فروش ۱۰ میلیون دلاری و قرار گرفتن در رتبه پنج باکس آفیس به اتمام رساند. فیلم در هفته ششم خود با یک رشد فروش ناگهانی مواجه شد و ۱۶٫۹ میلیون دلار بلیط فروخت و پشت سر فیلم "اشخاص پنهان" در رتبه دوم باکس آفیس جا گرفت. بعد از اعلام خبر نامزد شدن فیلم در ۱۴ رشته در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار، تعداد سالن‌های نمایش فیلم بازهم افزایش پیدا کرد و به ۳٬۱۳۶ سالن رسید. فیلم، این هفته را با فروش ۱۲٫۱ میلیون دلاری به پایان رساند. یک هفته مانده به مراسم اسکار، فیلم ۴٫۶ میلیون دلار فروش کرد و در هفته بعد از مراسم، ۳ میلیون دیگر به حساب خود اضافه کرد.
"لا لا لند" با استقبال گسترده منتقدان همراه بود و در زمینه‌های کارگردانی، فیلم‌نامه، تیم بازیگری، موسیقی و شیمی رابطه بین استون و گاسلینگ مورد تحسین قرار گرفت. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۹۱٪ منتقدان نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشته‌اند که این درصد از روی ۴۱۴ نقد به‌دست آمده و در مجموع امتیاز ۸٫۷/۱۰ را نصیب فیلم می‌کند. در جمع‌بندی منتقدان راتن تومیتوز آمده‌است: «"لا لا لند" با یک کارگردانی حقیقتاً هیجان انگیز، بازی‌های قدرتمند و احساساتی که نمی‌توان در برابرش مقاومت کرد، موفق می‌شود تا یک زندگی جدید به یک ژانر قدیمی بدهد.» متاکریتیک نیز بر پایه ۵۳ نقد، میانگین نمره ۹۳ از ۱۰۰ را به فیلم داد که به معنای «تحسین همگانی»universal acclaim است. راتن تومیتوز و متاکریتیک به ترتیب، "لا لا لند" را سومین و ششمین فیلم برتر سال ۲۰۱۶ معرفی کردند. سینماسکور به فیلم درجه خوب «A–» داد. وبگاه پست ترکPostTrak گزارش کرد ۸۱٪ تماشاگران نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشته و ۹۳٪ آن‌ها، دیدن فیلم را به دیگران توصیه می‌کنند.
پیتر ترورس در مجله "رولینگ استون" به فیلم چهار ستاره کامل داد. او فیلم را یک «معجزه تازه» دانست و در بخشی از نقد خود نوشت: «گاسلینگ و استون از هر نظر معرکه‌اند. گرچه انصافاً این دو بازیگر شهودی به اندازه مثلاً فرد استر یا جینجر راجرز در عالم ژانر موزیکال زاده نشده‌اند اما تمنای میا و سباستین برای بیان خویش در قالبی تغزلی را فوق‌العاده زنده و احساس برانگیز جلوه می‌دهند. این دو بازیگر واقعاً سنگ تمام می‌گذارند. گاسلینگ با فیلم‌های عاشقانه قبلی‌اش همچون "دفترچه خاطرات" و "ولنتاین غمگین" باعث شده همیشه این تصور را داشته باشیم که از پس هر کاری بر می‌آید. اما استون تابناک است. او به‌طور غریزی دریافته که نقش عمری خود را پیدا کرده و از هرچه دارد برای آن مایه می‌گذارد. به صلاح خود آکادمی است که کار استون، شزل، گاسلینگ و فیلم باشکوهشان را با ملاطفتی اسکاری بر صدر نشانند.» ترورس همچنین "لا لا لند" را فیلم مورد علاقه خود در سال ۲۰۱۶ دانست. مایکل فیلیپس از "شیکاگو تریبون" نظر بسیار مثبتی دربارهٔ فیلم داشت. او سکانس افتتاحیه فیلم و بازی استون را ستود و دربارهٔ آن نوشت: «هنرنمایی استون، خودش دلیل کافی برای تماشای "لا لا لند" می‌باشد» فیلیپس نسبت به عملکرد گاسلینگ در صحنه‌های رقص و همچنین ریتم سکانس‌های میانی فیلم انتقاداتی داشت اما با این حال چهار ستاره کامل را به فیلم داد و آن را اینگونه توصیف کرد: «"لا لا لند" لذت بخش‌ترین و جدی‌ترین سرگرمی سال است.» ای. او. اسکات در "نیویورک تایمز" نقدی ستایش‌آمیز دربارهٔ فیلم منتشر کرد و در بخشی از آن نوشت: «دیمین شزل کاری غیرممکن انجام داده‌است، "لا لا لند" هم فیلمی رؤیایی و خوش‌رنگ است و هم یک درام عاشقانه درجه یک.» پیتر بردشاو در "گاردین" به فیلم پنج ستاره کامل داد آن را «شاهکاری درخشان و موزیکالی رؤیایی» توصیف کرد. تام چریتیTom Charity در "سایت‌اندساوند" علاوه بر دادن امتیاز کامل به فیلم، مهارت کارگردانی دیمین شزل را ستود و نوشت: «دیمین شزل موفق شده با مهارتی مثال زدنی یک فیلم کمیاب و خالص بسازد که هم رمانس خوبی دارد و هم کمدی را به خوبی در خود حل می‌کند. "لا لا لند" با آن رنگ‌های جنون‌آمیز آبی و زرد و سبزش درست مثل یک شعر حماسی عاشقانه می‌ماند.» جیمز براردینلی در "ریل ویوز" به فیلم ۳/۵ ستاره از ۴ داد و نوشت: «دیمین شزل نمی‌خواهد صرفاً داستانی تعریف کند (که این کار را می‌کند). نمی‌خواهد صرفاً مخاطبش را مسحور کند (البته این کار را انجام می‌دهد). نمی‌خواهد برای تأثیرگذار کردن داستانش به حس نوستالژی اتکا کند (گرچه این حس نقش مهمی در فیلم دارد). "لا لا لند" صرفاً برترین موزیکال سینمایی از گذشته دور تا کنون نیست بلکه به احتمال زیاد برترین موزیکال سینمایی از هر نوعی در تاریخ سینماست. بله! این فیلمی است شورانگیز تر از "شیکاگوی" راب مارشال و "بی‌نوایان" تام هوپر. لا لا لند فیلمی بی نقص است.» تای برTy Burr در مقاله طولانی در بوستون گلوب دربارهٔ تأثیر و تجربه دیدن فیلم توسط تماشاگران نوشت: «فیلم در بین لحظات تلخ و شیرین زیاد دررفت‌وآمد است و گنجینه‌ای است از چیزهایی که دیگر فراموش شده‌اند. حرف‌های مشتاقانه سباستین در کلوپ شبانه دربارهٔ جاز و نجات آن از مرگ، به نظر می‌رسد صحبت‌هایی برای کارگردانش باشد اما در آخر فیلم متوجه می‌شویم آن حرف‌ها به‌طور مستقیم خود ما را نشانه رفته‌است.»
فیلم به خاطر تصویری که از جاز و شخصیت‌های رنگین‌پوست داستان نشان داد مورد انتقاد قرار گرفت. کلی لاولرKelly Lawler در یواس‌ای تودی نوشت: «گاسلینگ در فیلم، نقش مردی سفیدپوست را دارد که می‌خواهد جاز را نجات دهد. باتوجه به تلاش‌های او و موفقیت آخرش بدون هیچ کمکی، اینگونه به نظر می‌رسد این نجات دهنده سفیدپوست تنها گزینه نجات این موسیقی سنتی متعلق به سیاه پوستان است.» روبی لات لویناRuby Lott-Lavigna در وایرد،Wired آنا سیلمنAnna Silman در نیویورکر و آیرا مدیسونIra Madison هرکدام در نوشته‌هایی نسبت به وجود عناصر نژادپرستانه در فیلم انتقاد کردند. یکی از مهم‌ترین انتقادات نسبت به شخصیت کیث، نزدیک‌ترین دوست سباستین بود که به عنوان فردی سیاهپوست باعث جدایی دو قهرمان داستان می‌شود. رکس ریدRex Reed در نیویورک آبزرور نظر منفی دربارهٔ فیلم داشت. او "لا لا لند" را یک تقلید بد از عناصر موزیکال‌های کلاسیک هالیوودی می‌داند و دربارهٔ آن نوشته‌است: «فیلم از میانه می‌میرد و کارگردان جاه‌طلب فیلم، دیمین شزل با هیچ حقه‌ای نمی‌تواند به پیکر نیمه‌جان آن زندگی ببخشد.» منتقد ساوت چاینا مورنینگ پست نیز در نوشته‌ای فیلم را اثری «کسل کننده» دانست و نوشت: «بین شخصیت گاسلینگ و استون تفاوت چندانی وجود ندارد تا آن‌ها را وارد چالش کند. هردو رویاپرداز هستند، هردو پرتلاش هستند و هردو نیز آواز می‌خوانند و هردو خسته‌کننده هستند.»
در هفتادمین دوره جوایز بفتا، فیلم در یازده رشته نامزد دریافت جایزه شد، بیشتر از هر فیلم دیگری در سال ۲۰۱۶. فیلم ۵ جایزه بفتا برد: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم‌برداری و بهترین موسیقی فیلم.
در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب، "لا لا لند" در هفت رشته نامزد کسب جایزه شد: جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه، بهترین موسیقی متن و بهترین ترانه غیراقتباسی (شهر ستاره‌ها). فیلم توانست هر هفت جایزه را به‌دست آورد که "لا لا لند" را تبدیل به موفق‌ترین فیلم در تاریخ جوایز گلدن گلوب می‌کند.
"لا لا لند" در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار، در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و رکورد شکست. پیش از این، فقط دو فیلم "همه‌چیز درباره ایو" و "تایتانیک" به این رکورد دست پیدا کرده بودند. فیلم شش جایزه اسکار برد: بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم‌برداری، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه و بهترین ترانه ("شهر ستاره‌ها"). دیگر رشته‌هایی که فیلم در آن‌ها نامزد جایزه شده بود عبارتند از: بهترین فیلم، بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی، بهترین تدوین، بهترین میکس صدا، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین طراحی لباس و بهترین ترانه ("آزمون (احمق‌هایی که رؤیایی دارند)").
در حین برگزاری مراسم و هنگام اعلام جایزه اسکار بهترین فیلم، وارن بیتی و فی داناوی که اعلام کنندگان جایزه بودند، "لا لا لند" را به عنوان بهترین فیلم معرفی کردند. پس از آنکه عوامل فیلم برای دریافت جایزه خود به روی سن آمدند، ناگهان اعلام شد که اشتباهی رخ داده‌است و برنده این جایزه، فیلم "مهتاب" بوده‌است. سپس عوامل فیلم جایزه خود را پس دادند و عوامل فیلم "مهتاب" به روی سن آمدند و جوایز خود را تحویل گرفتند. طبق گفته‌ها، احتمالاً به صورت اشتباهی کاغذی که در آن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن به اما استون برای فیلم "لا لا لند" اهداء شده بود، به وارن بیتی و فی داناوی تحویل داده شده بود.
اصطلاح "لا لا لند" اغلب در اشاره به شهر لس آنجلس و هالیوود به واسطه سبک زندگی پر زرق و برق و پر از بریز و بپاش در این شهر بکار می‌رود.U.S. City Monikers , Tagline Guru website, accessed January 5, 2008 در برخی از منابع فارسی‌زبان، کلمه "لا لا لند" با عنوان "سرزمین رؤیایی" ترجمه شده‌است.
زوتوپیا (که از ترکیب دو واژه zoo به معنای باغ وحش و کلمه یونانی Utopia به معنای آرمان‌شهر به وجود آمده) یک پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی آمریکایی اکران شده در ژانر کمدی و ماجراجویی، به کارگردانی بایرون هاوارد، ریچ مور و جرید بوش است. این فیلم توسط والت دیزنی پیکچرز تهیه شده‌است که به عنوان پنجاه و پنجمین فیلم پویانمایی در فهرست والت دیزنی به حساب می‌آید. از صداپیشگان این فیلم می‌توان به جنیفر گودوین، جیسون بیتمن، ادریس البا و شکیرا اشاره کرد. "زوتوپیا" توسط والت دیزنی پیکچرز در ۴ مارس ۲۰۱۶ در ایالات متحده اکران شد.
در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ در جشنواره فیلم‌های پویانمایی بروکسل در بلژیک این فیلم برگزیده شد و در ۴ مارس همان سال به صورت قالب‌های دو بعدی و دیجیتال سه بعدی انتشار گسترده آن در ایالات متحده انجام شد. در ترانهٔ پایانی این پویانمایی به نام «همه‌چیز را امتحان کن» با صدای شکیرا نامزد دریافت جایزه بهترین ترانه برای رسانه دیداری در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی شد. فروش این فیلم در سال ۲۰۱۶ در گیشه‌های کشورهای مختلف در حدود یک میلیارد دلار بود و چهارمین فیلم پرفروش در آن سال شد.
ماجرای انیمیشن زوتوپیا از این قرار است که خرگوشی چابک و زرنگی به نام جودی هاپس بالاخره بعد از تلاش های فراوان توانست در آزمون ورودی اداره پلیس با نمره ای عالی قبول شود. اما به دلیل اینکه جثه کوچکی که در مقایسه با دیگر افسران پلیس دارد برای ماموریت ساده ای در شهر فرستاده می شود و در این میان به موضوع مشکوکی برمی خورد؛ با روباهی به نام نیک آشنا می شود. جودی به وسیله مدرکی که از نیک در دست داشت او را مجبور کرد تا برای پی بردن به مسئله مهمی که در شهر اتفاق افتاده بود به او کمک کند. آنها به کمک هم توانستند مدارکی زیادی را جمع آوری و مشکل شهر را حل کنند.آنها در نهایت دوستان خوبی برای هم می شوند.
این پویانمایی موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار و بهترین فیلم پویانمایی در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب شد.
برنار بوفه (؛ – ) نقاش و طراح اکسپرسیونیست اهل فرانسه و عضو گروه ضدآبسترهٔ «مرد شاهد» (L'homme Témoin) بود.
او که اواخر عمرش از پارکینسون رنج می‌برد و ازکارافتاده شده بود، سال ۱۹۹۹ با کیسه پلاستیکی خود را خفه کرد.
سعید نجفی اسداللهی (زادهٔ ۱۳۱۸ شمسی در بغداد) استاد بازنشسته گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبائی است. او فرزند احمد نجفی مؤسس «دارالعلوم العربیة» (در تهران) و نواده «اسدالله تُستَری» مالک مقابیس و «جعفر کبیر» (کاشف الغطاء) است. نجفی از رهبران دینی و سیاسی در عراق بود، که پس از تبعید به وطن (در سال ۱۳۱۹ شمسی) با کنار گذاشتن فعالیت‌های سیاسی، فقط به فعالیت‌های مذهبی پرداخت. هرچند یکی از علمای تراز اول تهران به حساب می‌آمد، سال ۱۳۲۶ شمسی با کاستن از فعالیت‌های مستقیم مذهبی، به تأسیس «دارالعلوم العربیة» در شمال تهران اقدام کرد که در واقع نخستین قدم (پس از قرن‌های متوالی)، برای شناساندن زبان عربی به عنوان یک زبان زنده و پویا به ایرانیان فارسی‌زبان بود. «احمد نجفی» امام جماعت مسجد محله پامنار تهران بودبا تاریخ شفاهی معاصر پرچم ایران و با روشنفکران و اندیشمندان وقت خود در مسجد جلسات قرآن پژوهشی برگزار می‌کرد. استاد نجفی اسداللهی از سال ۱۳۳۰ شمسی در این مؤسسه عملاً به امر تعلیم و تعلم پرداخت (و همچنان ادامه دارد). او که بیش از سنین نوجوانی خود را به امر تدریس پرداخته و ارتباط مستقیم با طبقات مختلف دانشجویان و علم آموزان برقرار کرده‌است، همواره این طریق را وسیله‌ای برای تهذیب اخلاقی و نفسانی شاگردان خویش قرار داده و معتقد است، انسان می‌تواند با رفتار و کردار خود (مخصوصا اگر معلم واقعی باشد) از بدترین‌ها بهترین‌ها را بسازد؛ لذا افرادی که در طول این شش دهه مستقیم یا غیرمستقیم از محضر استاد بهره برده‌اند، بین هر جمعی قرار گیرند، در رفتار و گفتار و عقاید و افکار به‌طور محسوس با دیگران تفاوت دارند. سعید نجفی ریاست گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی را برعهده داشت.خبرگزاری ایسناخبرگزاری ایسنا همچنین، به مدت سالیان دراز رئیس گروه زبان و ادبیات عربی این دانشگاه بود. وی همکار علامه دهخدا در امر تدوین لغتنامه دهخدا بود.[ پدیا- لغت‌نامه_دهخدا و همچنان در مؤسسه لغت نامه دهخدا در حال فعالیت و پژوهش است. نجفی آموزش زبان و ادبیات عربی را از سال ۱۳۳۰ ه‍.ش در مؤسسه «دارالعلوم العربیه» در تهران آغاز کرد. وی سال ۱۳۴۸ ه‍.ش تدریس این زبان را در مدرسه عالی ترجمه آغاز کرد. پس از مدتی مدرسه مزبور در «مجتمع دانشگاهی ادبیات و علوم انسانی» و مدتی بعد نیز این مجتمع در دانشگاه علامه طباطبائی ادغام شد، اما استاد نجفی پیوسته در حال تدریس و تهذیب اخلاقی شاگردان خود با اهتمام روزافزون است که البته اقتضای سنی ایشان اجازه نمی‌دهد که مثل قبل به این امر بپردازند.
تحصیلات ابتدایی را از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۰ در مدارس امیر معزی، ادب و امیدی تهران سپری کرد. دوره متوسطه را در دبیرستان علمیه تهران به سال ۱۳۳۱ آغاز و سال ۱۳۳۶ به سرانجام رساند. او همواره در تحصیلات خود در مؤسسه دارالعلوم العربیه حاضر می‌شد و در محضر پدر به آموزش زبان عربی و علوم انسانی می‌پرداخت.
علامه نجفی تحصیلات دانشگاهی را در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران آغاز کرد و تا مقطع دکتری آن را ادامه داد و سال ۱۳۴۲ در مقطع دکتری در این رشته از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد.
از استادان سعید نجفی اسداللهی می‌توان به چهره‌های شاخص و شهیر ادبیات ایران‌زمین چون علامه دهخدا، محمد معین، بدیع الزمان فروزانفر، جلال الدین همایی، ذبیح‌الله صفا اشاره کرد.
از هم دوره‌ای‌ها و همکاران نجفی می‌توان به اشخاص برجسته و نام‌آوری چون علامه دهخداّ، محمد معین، سید جعفر شهیدی، حسن انوریّّ، علی اشرف صادقی، شهیدان باهنر و بهشتی اشاره کرد.
بیشتر کسانی که در نیم قرن اخیر با انگیزه‌های مختلف با زبان و ادبیات عربی آشنا شده و به آموزش و تدریس آن پرداخته‌اند، مستقیم یا غیر مستقیم از شاگردان علامه سعید نجفی اسداللهی هستند.
(۷ صفحه - از ۳۵ تا ۴۱)
سیسیل دی‌لوئیس (زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۰۴ - مرگ ۲۲ می ۱۹۷۲) شاعر، رمان‌نویس بریتانیایی بود. وی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۲ میلادی ملک‌الشعرای بریتانیا بود.
زاده شده در بالینتبرت ایرلند است؛ و آثارش را با نام مستعار نیکلاس بلیک Nicholas Blake منتشر ساخته است.
از پرها تا آهن، دیداری از ایتالیا، کرم مرگ، کوی مغناطیس، امیدی برای شعر، وقت رقصیدن، انقلاب در نویسندگی، دیو باید بمیرد
فاستر یک فیلم کمدی درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی و نویسندگی جاناتان نیومن است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی کولت، یوان گریفید، هیلی میل، ریچارد ای گرانت، ان رید و دیزی بامونت ایفای نقش کرده‌اند.
کورتنی گینس (زاده ۲۲ اوت ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سریع‌تر، نمی‌توانید عشق مرا بخرید و حومه‌نشین‌ها اشاره کرد.
اینسامنیاک گیمز یک شرکت توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی آمریکایی است که در ۲۸ فوریه ۱۹۹۴، توسط تد پرایس در بربنک، کالیفرنیا و با عنوان اولیهٔ «اکستریم سافتور» تأسیس شد، و یکسال بعد به "اینسامنیاک گیمز" تغییر نام داد. این شرکت سازندهٔ بازی‌های ویدئویی مختلفی برای کنسول‌های پلی‌استیشن، پلی‌استیشن ۲، پلی‌استیشن ۳، پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس ۳۶۰، ایکس‌باکس وان و سیستم‌عامل‌های مختلف است. در نمایشگاه گیمزکام ۲۰۱۹ رسماً اعلام شد که این استودیو به استودیوهای پلی‌استیشن پیوسته‌است.
اولین عنوان این شرکت در سال ۱۹۹۶، با نام «دیسراپتور» برای کنسول پلی‌استیشن ۱ بود که فروش ناچیزش تقریباً منجر به ورشکستگی شرکت شد. دومین پروژه "اینسامنیاک" بازی "اسپایرو و دراگون" بود که موفقیت‌های این بازی باعث ساخت دو دنباله برای آن شد. "اینسامنیاک" سپس شروع به ساخت فرنچایز جدیدی با عنوان "رچت و کلنک" برای کنسول پلی‌استیشن ۲ نمود. این شرکت همچنین مجموعه بازی‌های "رزیستنس" را برای کنسول پلی‌استیشن ۳ ساخته‌است. اولین بازی چندسکویی آن‌ها، برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ در سال ۲۰۱۳، با نام «فیوز» بود. در سال ۲۰۱۸، عنوان موفق "مرد عنکبوتی" را برای کنسول پلی‌استیشن ۴ عرضه کرد، که دنبالهٔ آن نیز به نام " "در نوامبر ۲۰۲۰ برای کنسول پلی‌استیشن ۴ و همچنین به عنوان بازی زمان عرضه برای کنسول پلی‌استیشن ۵ منتشر شد.
همچنين نسخه دوم مرد عنکبوتی در اکتبر ۲۰۲۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۵ منتشر شد
دنیل وایلی (زاده ۱۹۷۰) بازیگر استرالیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم های مهلت گالیپولی ، خلوتگاه، رومپر استومپر، اسپاتسوود، عروسی موریل اشاره کرد.
ریس ویکفیلد (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر استرالیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خلوتگاه و خانه و دوری اشاره کرد.
ناوگروه شرق آسیای آلمان (آلمانی: Kreuzergeschwader یا Ostasiengeschwader) یک ناوگروه از نیروی دریایی امپراطوری آلمان بود که از اواسط دهۀ ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۴ به‌طور عمده در اقیانوس آرام فعالیت می کرد. این ناوگروه، تنها ناوگروه مستقل فرامرزی آلمان بود.
پویا نوروزی نژاد (زادهٔ تیر ۱۳۷۳، اردبیل) بازیکن هندبال ایرانی است که در پست پخش در باشگاه و تیم ملی هندبال ایران بازی می‌کند.
نوروزی نژاد در مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۵ عضو تیم ملی هندبال ایران بود. هم‌چنین در مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۱۶ شرکت کرد که در میانهٔ مسابقات به دلیل شکستگی دست، از همراهی تیم بازماند. تعدادی از دانش‌آموزان شهر فردوس (که نوروزی نژاد عضو تیم منیزیم این شهر است) در حمایت از نوروزی نژاد دست خود را گچ گرفتند.
علیرضا فیروزجا (زادهٔ ۲۸ خرداد ۱۳۸۲) استادبزرگ شطرنج است، که از ماه ژوئیه ۲۰۲۱ با پرچم فرانسه در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند. وی در ۹ آوریل ۲۰۱۸ به درجهٔ استاد بزرگی رسید. او در سن ۱۶ سال و ۱ ماه؛ تبدیل به دومین بازیکن جوان در تاریخ شطرنج شد (پس از وی یی) که به ریتینگ ۲۷۰۰ دست پیدا کرده‌اند. و سپس در سن ۱۸ سال و ۵ ماه؛ جوانترین بازیکن تاریخ شطرنج جهان شد (با شکستن رکورد ماگنوس کارلسن) که به ریتینگ ۲۸۰۰ دست پیدا کرده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۱، وی با قهرمانی در رقابتهای موفق شد جواز ورود به مسابقات کاندیداتوری شطرنج جهان در سال ۲۰۲۲ را کسب کند.نابغه ایرانی در راه قهرمانی جهان وی در ژوئن ۲۰۲۲، در رده سوم شطرنج جهان و در رده نخست شطرنج جوانان جهان قرار دارد.
وی در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۷ قهرمان قهرمان شطرنج ایران شد. ستاره ایرانی الاصل شطرنج جهان با ریتینگ ۲۹۰۴ در صدر برترین بازیکنان جهان در شطرنج بلیتس قرار گرفت. فیروزجا در حالی با ریتینگ خیره کننده ۲۹۰۴ در رتبه نخست جهان قرار گرفته که هیچ بازیکن دیگری حتی قهرمان جهان ریتینگ بالای ۲۹۰۰ در بلیتس ندارد. پیش از این ناکامورا با اندکی اختلاف نسبت به فیروزجا در صدر قرار داشت اما با از دست دادن ۲۵ واحد ریتینگ، به رده دوم نزول کرد تا فیروزجا ۱۹ ساله صدرنشین شود
در دسامبر ۲۰۱۹ و پس از عدم اعزام تیم ملی ایران به رقابت‌های قهرمانی شطرنج سریع و رعد آسا جهان برای جلوگیری از رویارویی برابر رقیبان اسرائیلی، فیروزجا اعلام کرد که دیگر زیر پرچم ایران و با نام این کشور در مسابقات شرکت نمی‌کند.https://www.khabaronline.ir/news/1336071/فیروزجا-چرا-از-زیر-پرچم-ایران-خارج-شدhttps://www.khabaronline.ir/news/1732133/بمب-ورزش-ایران-ترکید-ورود-ملی-پوش-معروف-به-دنیای-مد-و-فشنhttps://www.pishkhan.com/news/248217
مهرداد پهلوان زاده، رئیس سابق فدراسیون شطرنج در مصاحبه ای در ۱۲ بهمن ۱۳۹۸ (۲۰۲۰ میلادی) گفت: علیرضا فیروزجا همراه با خانواده خود مهاجرت کرده‌است. او در حال حاضر در فرانسه زندگی می‌کند. فیروزجا قصد داشت در ابتدا برای ایران بازی کند، اما شورای برون مرزی (یک نهاد سیاسی که برخلاف منشور المپیک و به صورت غیرقانونی خروج ورزشکاران ایرانی را مدیریت می‌کند) تشخیص داد که وی نمی‌تواند با پرچم ایران بازی کند و بنابراین فیروزجا مجبور به تغییر پرچم خود شد. با این حال باید گفت وی هر زمان که بخواهد می‌تواند به ایران بازگردد و با تغییر پرچم خود به ایران، برای این کشور بازی کند.https://www.imna.ir/news/407859/فیروزجا-می-خواست-برای-ایران-بازی-کند-شورای-برون-مرزی-نگذاشت
علیرضا فیروزجا ۲۸ خرداد ۱۳۸۲ در بابل زاده شد. وی در ۸ سالگی شطرنج را آغاز کرد.
وی در سال ۱۳۹۸ همراه با پدرش ایران را ترک کرد و پس از آن در کشور فرانسه زندگی می‌کند.
فیروزجا در ردهٔ سنی زیر ۱۲ سال در رقابت‌های شطرنج قهرمانی جوانان آسیا در سال ۲۰۱۵ توانست نشان طلا را به دست بیاورد."Asian Youth Chess Championships 2015 – Winners". Chessdom. 2015-08-11."Asian Youth Chess Championship-2015 (Under-12 Open)". "chess-results.com". او در سال ۲۰۱۶ قهرمان مسابقات قهرمانی ایران شد. وی با کسب امتیاز ۸/۱۱ (۶=۰–۵+)، یک امتیاز کامل از نزدیک‌ترین رقیب‌اش پیش افتاد، و با ۱۲ سال سن تبدیل به جوان‌ترین فردی شد که تا به حال این عنوان را به دست آورده‌است. همچنین در سال ۲۰۱۶، وی درجهٔ استاد بین‌المللی (IM) را از فدراسیون بین‌المللی شطرنج (فیده) دریافت نمود."List of titles approved by General Assembly in Baku, Azerbaijan". FIDE. 2016-09-20.
در فوریه ۲۰۱۸، وی در رقابت‌های آزاد آئروفلوت (Aeroflot Open) در روسیه شرکت کرد و با قرار گرفتن در ردهٔ ۴۰ بین ۹۲ شرکت‌کننده، و کسب امتیاز ۹/½۴ (۵=۲–۲+) و به دست آوردن آخرین نرم مورد نیاز خود برای رسیدن به عنوان استادبزرگی (GM) به کار خود پایان داد. وی در آوریل ۲۰۱۸ عنوان استادبزرگی خود را از فیده دریافت کرد."List of titles approved by the 2018 1st quarter PB in Minsk, Belarus". FIDE. 2018-04-09. از ۲۶ ژوئیه تا ۴ اوت، فیروزجا به عنوان نمایندهٔ ایران در جام ملت‌های آسیا شرکت کرد که در همدان برگزار شد. ایران در هر سه رویداد آزاد قهرمان شد و فیروزجا با کسب امتیاز ۶/۷ برترین عملکرد شخصی بین تمام شرکت‌کنندگان در بخش شطرنج کلاسیک را به نام خود به ثبت رساند.
در چهل و سومین المپیاد شطرنج، وی در تختهٔ چهارم بازی کرد، و امتیاز ۸/۱۱ (۴=۱–۶+) به دست آورد. وی در المپیاد جهانی شطرنج جوانان زیر ۱۶ سال، که از ۲۵ نوامبر تا ۲ دسامبر برگزار شد، با کسب امتیاز ۸/۹ (۲۷۳۶PR ؛۲=۰–۷+) موفق به کسب نشان طلا در بخش انفرادی شد.
در مسابقات قهرمانی شطرنج سریع جهان ۲۰۱۸ که در سن پترزبورگ انجام شد، فیروزجا در آوردگاه بازیکنان با کلاس جهانی با قرارگرفتن در ردهٔ ششم و پایین‌تر از دانیل دوبوف، شهریار ممدیاروف، هیکارو ناکامورا، ولادیسلاو میخایلوویچ آرتمیف و ماگنوس کارلسن به کار خود پایان داد.
وی که به عنوان نفر ۱۶۹ در بین ۲۰۶ شرکت‌کننده، کار خود را آغاز کرده‌بود در پایان با کسب امتیاز ۱۰/۱۵ (۴=۳–۸+) و رتبه‌بندی عملکرد ۲۸۴۸، پس از دوبوف قهرمان، بهترین عملکرد را به ثبت رساند.
در رقابت‌های قهرمانی شطرنج رعدآسا جهان، فیروزجا با کسب امتیاز ۱۲/۲۱ (۴=۷–۱۰+) در مکان ۴۲ در بین ۱۵۰ شطرنج‌باز قرار گرفت. او در پایان دور هفتم با ۷/½۶ پیشتاز مسابقات بود اما پس از باخت به کارلسن، قهرمان مسابقات، در دور هشتم، شکل نتایج او تغییر کرد و دیگر نتوانست روند مثبت خود را که در ۷ رقابت نخست داشت، به دست بیاورد.
فیروزجا در سال ۲۰۱۹ برای بار دوم قهرمان شطرنج ایران شد و با کسب امتیاز ۹/۱۱ (۴=۰–۷+) و بدون شکست توانست نفر نخست مسابقات شود.
در مارس ۲۰۱۹، او با تیم ایران در مسابقات قهرمانی شطرنج تیمی جهان شرکت کرد. وی در تیم ایران امتیاز ۷/۹ (۲=۱–۶+) کسب کرد و ایران در بین ده تیم، جایگاه ششم مسابقات را کسب کرد.
سپس در مارس او در سومین دورهٔ مسترز شارجه شرکت کرد و درحالی که جایگاهش در طول رقابت‌ها بین جایگاه‌های یکم تا هفتم تغییر می‌کرد، پس از انجام بازی نهم و پایانی با کسب امتیاز ۷/۹ (۴=۰–۵+) در جایگاه چهارم قرار گرفت. در پایان ارنستو اینارکیف به عنوان نخست رقابت‌ها رسید.Inarkiev claims Sharjah Masters Chess crown. "The Gulf Today".
در آوریل، فیروزجا در مسابقات شطرنج سریع Chess.com به رقابت پرداخت و در دور یک‌چهارم نهایی به هیکارو ناکامورا، قهرمان بازی‌ها باخت و از دور رقابت‌ها کنار رفت.Nakamura Wins Chess.com Bullet Championship Chess.com
سپس در آوریل، فیروزجا پس از کنستانتین لوپولسکو از رومانی با کسب ۶ برد و یک باخت و دو تساوی (۲=۱–۶+) و کسب ۷ امتیاز از ۹ امتیاز ممکن (۷/۹) در جایگاه دوم سی و چهارمین دورهٔ مسابقات آزاد ریکیاویک ایسلند قرار گرفت. وی در روز استراحت این رقابت‌ها در مسابقات شطرنج بابی فیشر اروپایی با امتیاز ۸/۹ که با کسب ۷ پیروزی و دو تساوی (۲=۰–۷+) به دست آمد قهرمان شد.
فیروزجا در مسابقات شطرنج آزاد گرنکه، که از ۱۸ تا ۲۲ آوریل برگزار شد، به رقابت پرداخت. او در دو بازی نخست خود صاحب برتری شد اما از بازی مقابل استاد بزرگ شطرنج اسرائیل اُر برونستین در دور سوم خودداری کرد، و بدین ترتیب این بازی برگزار نشد. فیروزجا سپس در دور چهارم مقابل آنتونیا زاگنفوس دارای ریتینگ ۱۹۴۵ شکست خورد و با پیروزی در پنج رقابت بعدی با امتیاز نهایی ۷ از ۹ (۷/۹) در رتبهٔ ۲۷ مسابقات قرار گرفت.
در ماه مه، فیروزجا در رویداد قهرمانی شطرنج سرعتی جوانان جهان ۲۰۱۹ در یک رقابت آنلاین شطرنج رعدآسا و سریع، به میزبانی Chess.com با استاد بزرگ کشور پرو، خوزه مارتینز-آلکانتارا به رقابت پرداخت. علیرضا توانست این بازی را نتیجهٔ کلی ۱۸ بر ۷ پیروز شود. سپس در ماه مه، او در مسابقات شطرنج سریع و رعدآسا فرانسه که در لو بلان-منیل برگزار می‌شد، شرکت کرد. او با شکست دادن آلبرتو دیوید ایتالیایی در دیدار پایانی، عنوان نخست این رویداد سریع را به دست آورد.
در ماه ژوئن، فیروزجا در هجدهمین دورهٔ شطرنج قهرمانی آسیا که از ۶ تا ۱۶ ژوئن در شینگتای به انجام رسید، شرکت کرد. او این مسابقات را با کسب امتیاز ۶/۹ (۲=۲–۵+) در مکان ششم به پایان رساند. با این‌که تنها پنج نفر برتر برای حضور در مسابقات جام جهانی شطرنج ۲۰۱۹ انتخاب می‌شدند، اما فیروزجا برای حضور در مسابقات جام جهانی شطرنج ۲۰۱۹ صعود کرد چرا که لی کوانگ لیم، نفر نخست مسابقات و رینات جومابایف، نفر پنجم مسابقات، پیش از این در رویدادهای پیشین توانسته بودند جواز حضور در جام جهانی ۲۰۱۹ را به دست بیاورند.Le Quang Liem Wins Asian Continental Chess Championship Chess.com
او سپس در بخش شطرنج رعدآسا که در روز پایانی رقابت‌ها برگزار گردید، با کسب امتیاز ۶٫۵ از ۹ امتیاز ممکن (۹/½۶) در جایگاه چهارم جای گرفت. وی ۶ برد، دو باخت و یک تساوی (۱=۲–۶+) کسب کرد.
فیروزجا از ۱۷ تا ۲۸ ژوئیه به عنوان نمایندهٔ تاتوان در سوپر لیگ ترکیه شرکت کرد. او در این مسابقات امتیاز ۱۳/½۱۱ (۳=۰–۱۰+) کسب کرد و توانست ریتینگ خود را به ۲۷۰۲ رساند و با رسیدن به این ریتینگ علیرضا نخستین ایرانی شد که به ریتینگ ۲۷۰۰ یا بالاتر رسیده‌است. همچنین با رسیدن به این رکورد، وی جوان‌ترین سوپر استادبزرگ حال حاضر جهان شد.
در جام جهانی شطرنج در ماه سپتامبر، فیروزجا در دورهای نخست و دوم به ترتیب آرمان پاشیکیان و دانیل دوبوف را شکست داد و بدین ترتیب فیروزجا به نخستین بازیکن ایرانی تبدیل شد که به دور سوم جام جهانی شطرنج رسیده‌است. وی در دور سوم برابر دینگ لیرن، استاد بزرگ شطرنج چین و بخت نخست قهرمانی قرار گرفت و در دو بازی شطرنج کلاسیک با حریف خود به تساوی رسید اما هر دو بازی سریع را از دست داد و از رقابت‌ها حذف شد.
در ۲۷ دسامبر علیرضا فیروزجا اعلام کرد که دیگر زیر نظر فدراسیون شطرنج ایران بازی نخواهد کرد. این تصمیم وی پس از کناره‌گیری تیم ایران از شرکت در رقابت‌های قهرمانی شطرنج سریع و رعدآسا جهان ۲۰۱۹ به منظور پیشگیری از بازی نمایندگان این کشور با اسرائیلی‌ها گرفته شد. در عوض فیروزجا با مجوز فدراسیون بین‌المللی شطرنج (فیده)، به عنوان نمایندهٔ این نهاد به رقابت پرداخت. علیرضا از ۲۶ تا ۲۸ دسامبر در مسابقات قهرمانی شطرنج سریع جهان که در مسکو برگزار می‌شد، به رقابت پرداخت. او با کسب امتیاز ۱۵/½۱۰ (۵=۲–۸+) توانست به عنوان نائب قهرمانی جهان برسد. فیروزجا در این مسابقات توانست هیکارو ناکامورا استاد بزرگ آمریکایی و نفر نخست شطرنج رعدآسا جهان را شکست بدهد اما برابر ماگنوس کارلسن باخت. او در پایان با یک امتیاز کمتر از قهرمان رقابت‌ها، ماگنوس کارلسن دوم شد و نخستین سوپر استادبزرگ زادهٔ-ایران شد که در تاریخ این مسابقات توانسته‌است روی سکو برود. در مسابقات قهرمانی شطرنج رعدآسا جهان که از ۲۹ تا ۳۰ دسامبر انجام شد، فیروزجا با ۱۲ پیروزی و ۶ باخت و ۳ تساوی (۳=۶–۱۲+)، ۱۳٫۵ امتیاز از ۲۱ امتیاز ممکن کسب کرد (۲۱/½۱۳) و به رتبهٔ ششم دست یافت.