moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رفعت هاشم‌پور، فعالیت به عنوان سرپرست گویندگان را نیز از سال ۱۳۵۳ در تلویزیون آغاز کرد و تا سال‌های پس از انقلاب از جمله با فیلم «چوپانان کویر» (ساختۀ حسین محجوب) که نخستین فعالیت سینمایی مستقل او به عنوان سرپرست گویندگان بود، ادامه داد. وی همچنین به عنوان سرپرست گویندگان در برخی مجموعه‌های تلویزیونی نیز فعال بود که از مهم‌ترین فعالیت‌هایش در این زمینه، مدیریت دوبلاژ سریال پر بینندۀ «قصه‌های جزیره» در اواسط دهۀ هفتاد خورشیدی بود. در این سریال خود او ابتدا به‌جای نقش دیگری حرف می‌زد، اما در ادامه ترجیح داد که به‌جای شخصیت "هتی کینگ" (با نقش‌آفرینی جکی باروز) حرف بزند که این نقش‌گویی او نیز بسیار مورد توجه قرار گرفت.جزيره‌ای با صداهای ماندگار: درباره دوبله سریال قصه‌های جزیره، نیروان غنی‌پور، روزنامه جام‌جم، اسفند ۱۳۸۷
دیگر فعالیت او در اواخر دوران کاریش، گویندگی در فیلم «راه رفتن مرد مرده» به‌جای سوزان ساراندون بود که در ایران با نام «آخرین گام‌های یک محکوم به مرگ» (که نام رمانی می‌باشد که فیلم از روی آن تهیه شده‌است) نمایش داده شد.
وی در زمینۀ گویندگی فیلم‌های مستند هم تسلط خود را به نمایش گذاشته‌است.
رفعت هاشم‌پور از اواخر دهۀ هفتاد به بعد رفته رفته به ندرت گویندگی می‌کرد و در عوض بیشتر به آموزش دوبله به هنرجویان جوان پرداخت. وی در دههٔ ۱۳۸۰ سریال «پادشاهان قصرهای پوشالی» را مدیریت کرد كه با كارآموزان و دوبلورهای تازه‌كار دوبله شد. وی بعد از اعتصاب گویندگان در سال ۱۳۸۴، بنا به دلایل شخصی و در اقدامی خودخواسته از دوبله کناره‌گیری کرد. زاغول! دیگر بر نمی‌گردم: گفتگو با سعید مظفری، روزنامه نصف جهان، خرداد ۱۳۹۷
رفعت هاشم‌پور جمعه ۶ اسفند ۱۴۰۰ براثر کهولت سن در کرج درگذشت. جلال مقامی، همسر وی، با انتشار تصویری از او در صفحه شخصی اینستاگرامشان، خبر درگذشت وی را تأیید کرد.
از نمونه گویندگی‌های شاخص رفعت هاشم‌پور می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:ماهنامه سینمایی فیلم، کتاب سال سینمای ایران، ویژه دوبله به فارسی، اسفند ۱۳۸۴تاریخچه کامل دوبله به فارسی در ایران، احمد ژیرافر، انتشارات کتاب کوله پشتیبزرگان سینمای جهان با صدای بزرگان دوبلاژ ایران، میثم تراب‌علی، خانه تاریخ و تصویر ابریشمی
منتازین
منتازین در حساسیت و خارش گلو، سرفه و به عنوان ضد نفخ بکار می‌رود.
قرص منتازین حاوی عصاره‌ها و اسانس‌های زیر می‌باشد :اسانس نعناع، اسانس رازیانه و عصاره شیرین بیان. روغن‌های فرار موجود در قرص منتازین با داشتن اثرات ضد اسپاسم و کاهش تونوس اسفنکتر تحتانی مری موجب تسهیل خروج گازها از معده می‌شود.
منتول موجود در اسانس نعناع در غلظتهای کم به‌طور انتخابی انتهای اعصاب حسی مربوط به سرما را تحریک کرده بنابراین باعث احساس سرما می‌شود به علاوه دارای اثرات ضد درد موضعی نیز می‌باشد. این اثر می‌تواند علت مصرف آن به عنوان ضد سرفه باشد.
همچنین ترکیبات موجود در شیرین بیان دارای اثرات نرم‌کننده و خلط‌آور می‌باشند.
به دلیل وجود اسانس نعناع در این فرآورده احتمال بروز واکنش‌های آلرژیک در افراد حساس وجود دارد
مصرف طولانی مدت این فرآورده ممکن است سبب بروز اثرات شبه مینرا لو کورتیکوییدی شیرین بیان (احتباس آب و سدیم، افزایش دفع پتاسیم) گردد.
افشانه یا اسپری آسم یکی از اشکال مصرف دارو می‌باشد که دارو به شکل گاز استنشاق می‌شود. معمولاً این داروها به صورت مایع تحت فشار در ظرف تولید می‌شوند که در صورت نیاز به داخل بینی یا ریه وارد می‌شوند. چون این داروها به صورت موضعی مصرف می‌شوند اثرات سیستمیک کمتری دارند لذا تولید و استفاده از این شکل دارویی رو به گسترش است.
معمولترین داروهایی که به این شکل تولید می‌شوند داروهای تنفسی مانند افشانه سالبوتامول و اسپری فلوتیکازون هستند یا داروهای موضعی مانند افشانه لیدوکائین.
دانشمندان در تلاش اند تا استفاده از برخی مواد شیمیایی زیان‌آور به شکل افشانه ممنوع شود. آن‌ها معتقدند که مواد شیمیایی درون این قوطی‌ها مانند کلروفلورو کربن به تدریج لایه ازون را از بین خواهد برد.
قطره چشم یکی از شکل‌های استفاده دارو است و دارو به شکل مایع مصرف و معمولاً این داروها به صورت مایع تولید می شوند که در صورت نیاز به داخل چشم یا گوش وارد می‌شوند. چون این داروها به صورت موضعی مصرف می‌شوند اثرات نظام‌مند کمتری دارند. معمولاً ظروف این داروها خود قطره چکان دارند.
معمولترین داروهایی که به این شکل تولید می‌شوند داروهای آنتی‌بیوتیک مانند قطره کلرامفنیکل و قطره سیپروفلوکساسین هستند.
قطره چشم، شکل مایع دارویی استریل به صورت حلال یا سوسپانسیون است که برای معالجه بیماری‌های چشم انسان یا حیوان استفاده می‌شود.
ممکن است قطره چشم برای معالجه عفونت، آب سیاه، حساسیت و چشم خشک مصرف شود.
برای بطرف کردن خشکی چشم با نظر پزشک، خیلی کاربرد دارد.
قطره های چشمی بنابر کاربردهایی که دارند به چند نوع تقسیم می شوند:
1- قطره های ضد احتقان
2- قطره های ضد التهاب
3- قطره های ضد آلرژی
4- قطره های آنتی بیوتیک چشمی
5- قطره درمان گلوکوم (آب سیاه)
6- قطره های کورتونی
7- قطره های چند منظوره
قطره چشم به وسیلهٔ کارخانهٔ داروسازی و داروخانه تولید می‌شود. قطره چشم محلول آبی یا روغنی است که حاوی مواد دارویی، شیمیایی و مواد ضد میکروب است. لازم است که فشار اسمزی و اسیدیته این نوع شکل دوایی با اشک برابر باشد. در داروخانه، داروسازان قطره چشم را در محیط ویژه‌ای می‌سازند.
در این محیط، هنگام تولید قطره، هوا استریل می‌شود و آلودگی میکروبی به هیچ عنوان ممکن نیست.
موادی است که کیفیت، فشار اسمزی و اسیدیته محلول چشمی را بهتر می‌کند.
هر دارویی که به چشم انسان وارد می‌شود باید عاری از میکروب باشد. به این دلیل ماده ضد میکروب به محلول چشمی اضافه می‌شود که پس از بازکردن درظرف محتوی قطره، محلول چشمی را از حملهٔ میکروب‌ها حفظ کند.
قطره بینی و قطره گوش شکل مایع دارویی به صورت پیوند ملکولی، یونی، محلول، نامیزه و سوسپانسیون است که برای معالجه حساسیت، عفونت یا پاک کردن بینی و گوش مصرف می‌شود. این گونه قطره‌ها می‌توانند حاوی مواد ضد میکروب باشند که پس از بازکردن ظرف محتوی قطره زمان مصرف محلول دارویی طولانی می‌شود.
می‌تواند بجز آب از محلول الکل، گلیسیرین و روغن اصلی برای ساختن قطره بینی استفاده بشود. روغن‌های پارافینی و کتانی برای ساختن قطره بینی به کار نمی‌روند.
روغن‌ها بهترین حلال برای ساختن قطره گوش هستند.
لیدل شرکت خرده‌فروشی و فروشگاه‌های زنجیره‌ای آلمانی است، که دفتر مرکزی آن در شهر نکازاولم، بادن-وورتمبرگ قرار دارد و مالک شبکه‌ای از ۱۱ هزار شعبه در ۲۰ کشور جهان می‌باشد.
شرکت لیدل در سال ۱۹۳۰ توسط یکی از اعضای خانوادهٔ شوارتز پایه‌گذاری شد. یوزف شوارتز، لیدل را، کم‌کم از یک عمده‌فروشی میوه، تبدیل به فروشگاه مواد غذایی کرد.
پس از به کار افتادن لیدل، پسر یوزف شوارتز، دیتر شوارتز در سال ۱۹۷۳ اولین سوپرمارکت تخفیفی خود را، در لودویگس هافن در خیابان مونده‌هایمر تأسیس نمود. در حال حاضر، کلاوس گریگ، هدایت مؤسسه لیدل را، به عهده دارد.
شمار کارکنان شرکت لیدل بیش از ۱۵۰٫۰۰۰ نفر است، که در سراسر جهان، فعالیت می‌کنند و در حدود ۵۰٫۰۰۰ نفر از آنها، در کشور آلمان مستقر می‌باشند.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lidl&action=edit&section=10
اف‌ام‌آرآی یا تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی مشهور به fmri نام نوعی روش تصویربرداری در ام آر آی است.
در این روش تصاویری متناوب از مغز در حال فعالیت و سپس در حال استراحت گرفته می‌شود و از یکدیگر به‌طور دیجیتالی (بکمک نرم‌افزارهایی همانند اف اس ال) تفریق می‌گردند، که حاصل این پردازش عملکرد مغزی در اثر تغییرات جریان خونی در مغز را از لحاظ فیزیولوژیکی نشان می‌دهد."MRI at a Glance". Catherine Westbrook. Blackwell Publishing. 2002. pp.43
سه روش تصویربرداری در fMRI غالباً DWI، بولد، و Perfusion می‌باشند. در تمام این روش‌ها عموماً از دنباله پالسی از نوع EPI استفاده می‌گردد.
تاریخچهٔ تصویربرداری عصبی در دهه ۱۹۰۰ با یک روش که pneumoencephalography نامیده شد، آغاز شد. این فرایند شامل خشک کردن مایع مغزی نخاعی از اطراف مغز و جایگزینی آن با هوا، اکسیژن یا هلیوم ست، این عمل تفاوت چگالی نسبی مغز و اطراف آن را باعث می‌شود و از این طریق درتصویربرداری با استفاده از x-ray، مغز بهتر نمایش داده می‌شود. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ روش‌های MRI و CT وارد عرصهٔ تصویربردای مغز شدند. تکنولوژی‌های جدید MRI و CT به طرز قابل توجهی ایمن تر بودند و جزئیات بیشتری را در اختیار محققان قرار می‌دادند. نسل بعدی اسکن‌های مورد استفاده برای مغز SPECT و PET بودند که به دانشمندان اجازه می‌دادند عملکرد مغز را بررسی کنند، زیرا برخلاف روش‌های MRI و CT این روش‌ها می‌توانند اطلاعاتی بیشتر از چند تصویر استاتیک از مغز ایجاد کنند. با ترکیبی از روش‌های MRI و PET و همین‌طور SPECT، دانشمندان قادر شدند که روش دیگری به نام functional MRI را ایجاد کنند که می‌توانست دری مستقیم به سوی مشاهده فعالیت‌های شناختی باز کند. در کنار fMRI امروزه از Electroencephalograph و همچنین از الکترودهایی که در مغز و به صورت تهاجمی قرار داده می‌شوند نیز برای برررسی نحوهٔ فعالیت آن استفاده می‌شود، که هر کدام مزایا و معایبی دارند.
fMRI یک نوع تخصصی شده ازاسکن‌های MRI است که پاسخ‌های همودینامیکی (تغییرات در جریان خون) مرتبط با فعالیت‌های عصبی در مغز یا نخاع انسان یا دیگر حیوانات را اندازه‌گیری می‌کند. همان‌طور که پیش تر گفته شد fMRI یکی از جدیدترین ابزراها در تصویربرداری عصبی است. در دهه ۱۹۹۰، fMRI به دلیل غیرتهاجمی بودن، عدم قرارگرفتن در معرض تشعشعات و همین‌طور دسترسی نسبتاً گسترده تبدیل به یک روش غالب در تصویربرداری از مغز شد. امروزه روش‌های fMRI به‌طور غیر کمی استفاده می‌شوند، در این راستا متخصصین علوم اعصاب بیشتر به محل فعالیت مغزی علاقه‌مندند تا مقدار دامنهٔ فعالیت آن؛ بنابراین معمولاً سؤالی که در رابطه با تصاویر fMRI مطرح است این است که یک ناحیه تا چه حد فعال است یا فعالیت آن در مقایسه با نواحی دیگر چگونه است. در کاربردهای کلینیکی fMRI، مقدار مطلق دامنهٔ فعالیت مغز به یک محرک خاص می‌تواند حاوی اطلاعات مهمی باشد و همین عاملی است جهت روی آوردن به سمت کمی‌سازی اطلاعات در تصاویر fMRI. ولی این مورد به راحتی عملی نمی‌شود، زیرا از طرفی اصول فیزیکی fMRI که اندازه‌گیری می‌شوند پیچیده هستند و از سوی دیگر کاملاً شناخته شده نیستند.Filler, AG: The history, development, and impact of computed imaging in neurological diagnosis and neurosurgery: CT, MRI, DTI: Nature Precedings DOI: 10.1038/npre.2009.3267.5
این ایده که جریان خون مغزی(CBF)می‌تواند فعالیت‌های عصبی را منعکس کند با آزمایش‌های Roy وSherrington در سال ۱۸۹۰ شروع شد. این مفهوم پایهٔ تمام تکنیک‌های تصویربرداری امروزی است که براساس همودینامیک از مغز انجام می‌شود. تغییرات جریان خون و میزان اکسیژن خون مغز (همراه با هم همودینامیک نامیده می‌شوند) که به خوبی با فعالیت‌های عصبی مرتبط هستند. افزایش محلی CBF می‌تواند مستقیماً مرتبط با فعالیت الکتریکی باشد، زیرا متابولیسم گلوکز و تغییرات CBF به خوبی کوپل هستند.Raichle ME, Circulatory and metabolic correlates of brain function in normal humans. Handbook of Physiology-The Nervous System. Bethesda: American Physiological Society; 1987. p 643-674 بنابراین، اندازه‌گیری تغییرات CBF ایجاد شده توسط یک محرک می‌تواند برای نگاشتن عملکرد مغز استفاده شود. از آنجاییکه نرخ متابولیک مغزی گلوکز (CMRglu) و تغییرات CBF کوپل هستند، به نظر می‌رسد نرخ متابولیک مغزی اکسیژن (CMRO2) و تغییرات CBF نیز کوپل هستند. بر اساس اندازه‌گیری‌های CBF و CMRO2 توسط PET نشان داده شد که میزان افزایش در افزایش CBF به میزان افزایش در CMRO2 برتری دارد. در نتیجه، یک عدم تطبیق بین تغییرات CMRO2 و CBF باعث افزایش سطح اکسیژن خون در سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها می‌شود، که یک پارامتر جدید را (علاوه بر CBF) برای نگاشتن فعالیت‌های مغز معرفی می‌کند. BOLD یک کنتراست MRI از دی اکسی هموگلوبین خون است؛ که برای اولین بار توسط Ogawa و همکارانش در آزمایشگاه Bell دانشگاه AT&T در سال ۱۹۹۰ کشف شد.Ogawa S, Lee T-M, Nayak AS, and Glynn P. Oxygenation-sensitive contrast in magnetic resonance image of rodent brain at high magnetic fields. Magn Reson Med 1990; 14: 68-78
کنتراست BOLD وابسته به تغییرات دی اکسی هموگلوبین(dHb) خون است، که به عنوان یک ماده کنتراست پارامغناطیس درونی عمل می‌کند؛ بنابراین، تغییر در میزان غلظت dHb محلی در مغز نماینده‌ای از میزان شدت سیگنال MRI خوهد بود. روش تصویربرداری BOLD به دلیل حساسیت بالا و اجراسادهٔ آن به‌طور وسیعی استفاده می‌شود. اما سیگنال BOLD به پارامترهای آناتومیکی، فیزیولوژیکی و تصویربرداری وابسته است و تفسیر آن با توجه به پارامترهای فیزیولوژیک به صورت کیفی و نیمه کمی است؛ بنابراین، مقایسه نتایج ازمایشگاه‌های مختلف با میدان‌های مغناطیسی مختلف، با هم مشکل است. در مقابل تغییرات CBF نیز توسط MRI قابل اندازه‌گیری است و چون سیگنال‌های fMRI وابسته به یک پارامتر فیزیولوزیک است، تفسیر کمی آن سر راست تر است.
مغز نیز مانند دیگر ارگان‌های بدن به مقدار ثابتی از اکسیژن برای استفاده در متابولیسم گلوکز نیاز دارد. این مقدار اکسیژن با عناصری در خون که هموگلوبین نامیده می‌شود تولید می‌شوند. تقریباً از سال ۱۹۳۵ نشان دادند که خواص مغناطیسی هموگلوبین به مقدار اکسیژنی که حمل می‌کند بستگی دارد. این وابستگی باعث شده‌است که بتوان با استفاده از MRI ازمیزان فعالیت مغز آگاهی پیدا کرد.Pauling L, and Coryell CD. The magnetic properties and structure of hemoglobin, oxyhemoglobin and carbonmonoxyhemoglobin. Proc Natl Acad Sci USA 1936; 22: 210-216.
واکنش‌های بیوشیمی که پیام‌های عصبی را از طریق پتانسیل عمل و نیز نوروترنسمیترها منتقل می‌کنند، همگی به انرژی نیاز دارند. این انرژی در فرم ATP است، که از گلوکز و در حین فرایند اکسید و فسفری شدن در چرخهٔ kreb تأمین می‌شود.
با هیدرولیز شدن ATP به ADP، انرژی آزاد می‌شود، که می‌تواند باعث به راه اندازی واکنش‌های شیمیایی شود. ایجاد ATP از ADP با فرایندهای اکسیدشدن و فسفری شدن بر اساس نیاز بدن مراقبت می‌شود، بنابراین میزان ذخیره انرژی همواره ثابت می‌ماند. می‌توان گفت سرعت واکنش عمدتاً وابسته به مقدار ADP موجود است. به این معنی است که نرخ مصرف اکسیژن از طریق فرایندهای اکسیدشدن و فسفری شدن یک معیار خوب برای اندازه‌گیری انرژی استفاده شده در آن ناحیه است.
اکسیژن مورد نیاز برای متابولیسم در خون تولید می‌شود. از آنجایی که اکسیژن در خون انحلال پذیری خوبی ندارد، پروتیینی به نام هموگلوبین در خون وجود دارد که از قضا به خوبی هم با اکسیژن باند می‌شود. بخش جالب توجه در مورد هموگلوبین وجود اتم‌های آهن در آن است، که در یک ساختار ارگانیک باند شده‌است و رنگ خون هم به دلیل همین اتم هاست. وقتی اکسیژن با هموگلوبین ترکیب می‌شود، به آن اکسی هموگلوبین و زمانی‌که اکسیژنی با آن ترکیب نشده‌است داکسی هموگلوبین گفته می‌شود.
جهت تأمین میزان انرژی زیادی که برای فعالیت‌های مغز لازم است، میزان اکسیژن و خون ارسالی به مغز بالاست. با اینکه مغز تنها ۲٪ از وزن بدن را دارد، نرخ مصرف اکسیژن در آن ۲۰٪ است و جریان خون آن ۱۵٪ کل مقدار موجود است. جریان خون به ماده خاکستری، که یک ناحیهٔ پر از سیناپس است، ۱۰ برابر مادهٔ سفید مغز در واحد حجم است. درک ضعیفی از نحوه تنظیم جریان خون محلی وجود دارد، اما می‌دانیم که فعالیت‌های الکتریکی محلی باعث افزایش سریع انتخابی جریان خون در آن ناحیه می‌شود.
افزایش موضعی در فعالیت عصبی در مغز منجر به اتساع عروق خونی و افزایش جریانCBF می‌شود. افزایش غلظت پتاسیم داخل سلولی به عنوان عاملی که سبب گشاد شدن سرخرگ‌های مغز می‌شود شناخته شده‌است. مطالعات اخیر پیشنهاد کرده‌اند که آزاد شدن پتاسیم توسط نورون‌های فعال از درون سلول‌های گلیا astrocyte منتقل شده و از پایه‌های انتهایی این سلول‌ها به روی رگ‌های خونی آزاد می‌شود. نتایج شبیه‌سازی‌های کامپیوتری دینامیک پتاسیم در مغز بیان‌کنندهٔ این است که آزاد شدن پتاسیم از پایه‌های انتهایی astrocyteها باعث بالا رفتن غلظت پتاسیم با سرعت زیاد و سطوح بالاتری از انتشار پتاسیم از طریق فضای خارج سلولی است، خصوصاً زمانی که محل افزایش پتاسیم از دیواره رگ در فاصلهٔ دورتری قرار دارد. بر اساس این یافته‌ها، فرض می‌شود آزاد شدن پتاسیم از پایه‌های انتهایی Astrocyteها نقش مهمی در تنظیم جریان خون مغزی منطقه‌ای در پاسخ به تغییرات در فعالیت‌های عصبی ایفا می‌کند.Functional MRI: Methods and Applications, Stuart clare, Submitted to the University of Nottingham for the degree of Doctor of Philosophy October 1997
محققان سیگنال BOLD را با هر دو سیگنال‌های بدست آمده از الکترودهای کاشته شده (در مغز میمون) و سیگنال‌های میدان پتانسیل (که میدان‌های الکتریکی یا مغناطیسی از فعالیت مغز است و خارج از جمجمه اندازه‌گیری می‌شود) از EEG و MEG، مقایسه و بررسی کرده‌اند. میدان پتانسیل محلی، که شامل هر دو فعالیت‌های پس سیناپسی نورونی و پردازش‌های نورونی داخلی است، بهتر می‌تواند پاسخ BOLD را پیش‌بینی کند؛ بنابراین کنتراست BOLD غالباً ورودی به نورون هاست و کمتر مرتبط به خروجی آتش نورون‌ها. در انسان‌ها، الکترودها را فقط می‌توان در بیمارانی که نیاز به جراحی برای درمان دارند کار گذاشت، اما شواهد رابطه مشابهی را حداقل برای قشر بینایی و شنوایی نشان داده‌اند. شناسایی مکان‌های فعال شده توسط BOLD fMRI در نواحی قشری (نواحی سطحی مغز) بر حسب نگاشت کارکردی براساس CBF در تصاویر PET است. برخی نواحی که اندازه آن‌ها فقط چند میلی‌متر است، نظیر lateral geniculate nucleus (LGN) در تالاموس که تصاویر مشاهده شده توسط چشم‌ها را به قشر بینایی رله می‌کند، نشان داده شده که سیگنال BOLD درستی را زمانی‌که به آن ورودی بینایی می‌دهند، ایجاد می‌کند. نواحی همسایه نظیر pulvinar nucleus که برای چنین تکلیفی تحریک نشده‌اند، رزولوشن میلی‌متری را برای گسترش فضایی پاسخ BOLD، حداقل در هسته‌های تالاموس بیان می‌کند.
با این حال، سیگنال BOLD قادر نیست شبکه‌های فعال فیدبک و جلوسو را در یک ناحیه از هم تمییز دهد؛ کندی پاسخ رگ‌ها به این معنی است که سیگنال نهایی نسخه جمع شده تمام شبکه‌های ناحیه است؛ جریان خون در حالیکه فرایند پیش می‌رود در حال جنبش ناگهانی نیست. هم چنین، هر دوی ورودی‌های مهاری و تحریکی به نورون از نورون‌های دیگر جمع می‌شوند و در ایجاد سیگنال BOLD نقش دارند؛ و در داخل یک نورون امکان دارد که همدیگر را از بین ببرند.
دامنه سیگنال BOLD لزوماً شکل آن را تحت تأثیر نمی‌گذارد. دامنه بالاتر سیگنال در فعالیت‌های قویتر و شدیدتر نورونی دیده می‌شود، اما در همان ناحی می‌تواند جهش اندکی داشته باشد وو به عنوان سیگنال ضعیف شناخته شود. هم چنین، دامنه سیگنال لزوماً نحوه رفتار را منعکس نمی‌کند. یک تکلیف شناختی پیجیده ممکن است در ابتدا سیگنالی با دامنه بزرگ ایجاد کند که در ارتباط با عملکرد خوب باشد، اما در حالیکه سوژه در انجام آن مهارت پیدا می‌کند، ممکن است دامنه سیگنال کاهش پدا کند در حالیکه عملکرد در همان سطح قبلی است. این اتفاق انتظار می‌رود که به دلیل نورون‌های رهبر با بازده بالا مغز باشد که تکلیف را انجام می‌دهند و مصرف انرژی و هزینه اضافی را کم کنند. پاسخ BOLD از نواحی مغزی را نمی‌توان حتی برای یک تکلیف به‌طور مستقیم مقایسه کرد، زیرا چگالی نورون‌ها و مشخصه میزان مصرف خون در مغز ثابت نیست. با این حال، اغلب پاسخ BOLD سوژه‌ها برای یک ناحیه مغزی و یک تکلیف با هم مقایسه می‌شود.BOLD reflecting internal/input neuron processing, and amplitude independence of shape are both described by Huettel, Song & McCarthy (2009, pp. 209–210); LGN, PVN,and somatosensory cortex references are from Kim et al. (2000, pp. 109–110); issues with comparing BOLD response across subjects and regions are covered in pp. 107–109.
کشف اثر BOLD سبب شد گروه‌های زیادی جهت نگاشت فعالیت‌های مغز از این روش استفاده کنند. در بخش مقدمه راجع به اولین مطالعات fMRI صحبت شد. مراجع متعدد دیگری از مطالعات اولیه fMRI را می‌توان در مرور مقالات در این موضوع دید.
برای مطالعه عملکرد مغز با استفاده از fMRI لازم است که از مغز به‌طورمتناوب تصویر گرفته شود، در حالیکه سوژه تحریک می‌شود یا نیاز هست که یک تکلیف را انجام دهد. موفقیت آزمون به سه جنبه بشتگی دارد؛ دنباله‌های مورد استفاده، طراحی نمونه تحریک و روشی که داده آنالیز می‌شود. دامنه میدان استاتیک به کار رفته برای مقدار تغییرات سیگنال بدست آمده از فعالیت حیاتی است. دلیل این است که تفاوت susceptibility ناهمفازی بزرگتری را در میدان‌های قوی تر دارد. مطالعات fMRI اولیه در میدان‌های با شدت ۱٫۵ تسلا انجام می‌شدند، اما امروزه از میدان‌هایی با شدت ۳ یا ۴ تسلا استفاده می‌شود. با افزایش شدت میدان استاتیک دامنه سیگنال BOLD سریع تر از نویز سیستم افزایش پیدا می‌کند، بنابراین به نظر می‌رسد که میدان قوی تر مورد نظر است، اما کیفیت تصویر در میدان‌های بالا کاهش پیدا می‌کند.Cohen, M.S. and Bookheimer, S. Y. (1994) Localization of Brain Function using Magnetic Resonance Imaging. Trends in Neuroscience 17,268-277.
مهمترین جنبه دنباله تصویربرداری این است که تصویری با وزن T2* ایجاد کند، برای این منظور عموماً gradient echo استفاده می‌شود، اما دنباله‌های spin echo به دلیل اثرات انتشارمی توانند کنتراست BOLD را نمایش دهند. تعداد زیادی از محققان از دنباله EPI استفاده می‌کنند، زیرا سرعت بالای آن باعث می‌شود پاسخ فعالیت را به تحریک‌های کوتاه بتوان شناسایی کرد و نیز EPI جهت برطرف‌سازی آرتیفکت از جسم در حال حرکت مفید است.
مقدار وزن دهی T2* در تصویر به زمان‌های اکو TE بستگی دارد. اگر TE خیلی کوتاه باشد، تفاوت اندکی بین منحنی T2* در وضعیت فعال و وضعیت استراحت وجود دارد. اما اگر TE خیلی بزرگ باشد هیچ سیگنالی از هیچ از یک دو وضعیت وجود ندارد. برای بدست آوردن بیشترین تغییرات سیگنال برای یک ناحیه با یک مقدار مشخص T2*، می‌توان نشان داد که مقدار بهینه زمان اکو برابر مقدار T2* مقدار بافت است.
کنتراست به نویز در سیگنال BOLD به اندازه وکسل و نیز ضخامت قطعه بستگی دارد. وکسل‌های کوچکتر به دلیل کمتر بودن اسپین‌ها در آن، سیگنال کمتری دارند، اما وکسل‌های بزرگتر هم می‌توند کنتراست به نویز را کاهش دهند، زیرا اثر حجم جزئی نیز وارد می‌شود. این اتفاق زمانی می‌افتد که تغییرات سیگنال در حین فعالیت از یک ناحیهٔ کوچک در داخل وکسل ناشی شود.Le, T. H and Hu, X. (1996) Retrospective Estimation and Correction of Physiological Artifacts in fMRI by Direct Extraction of Physiological Activity from MR Data. Magn. Reson. Med. 35,290-298.
در حین اسکن تعدادی از اثرات فیزیولوژیک وجود دارند که می‌توانند نتیجه را تحت تأثیر قرار دهند. مثلاً تپش قلب، تنفس و حرکات عمومی فرد. با تمامی این مشکلات می‌توان به دو صورت مواجه شد، در حین زمان اسکن یا در پیش پردازش تصویر که روش دوم با اقبال بیشتری مواجه است[۳۵]. حرکات فرد می‌تواند باعث کاهش کنتراست نویز در تصاویر fMRI شود و در صورتی که هم‌زمان با تحریک باشد، آرتیفکت‌هایی را در نگاشت ایجاد می‌کند. این مشکل غالباً با محدود کردن سر فرد یا با استفاده از الگوریتم‌های ثبت در پیش پردازش اصلاح می‌شود.
یکی دیگر از آرتیفکت‌های fMRI سیگنالی است که از رگ‌های تخلیه می‌آید. از آنجایی که تصویربرداری gradient echo به قطر رگ‌ها از چند میکرومتر تا چند میلی‌متر حساس است، فهم تفاوت بین سیگنال رسیده از بافت و رگ‌ها دشوار است، که می‌تواند در مکانی دورتر از ناحیهٔ فعال باشد. همچنین همزمانی تحریک و خونی که وارد قطعه مورد تصویربرداری می‌شود، مشکل زاست. یک راه کاهش سیگنال رسیده از رگ‌های بزرگ استفاده از دنبالهٔ spin echo است. این دنباله فقط به اثرات T2 حساس است و ناهمفازی ناشی از BOLD را در رگ‌های بزرگ نادیده می‌گیرد. استفاده از دنباله‌های spin echo باعث می‌شود در بافت واقعی سیگنال BOLD کاهش پیدا کند، غالباً بهتر است یک دسته جدا از تصاویر که به رگ‌های بزرگ حساس هستند بدست آورده و از این برای پذیرش یا در سیگنال استفاده کرد.
انتخاب پارامترهای بهینه برای fMRI همواره قابل مصالحه بوده‌است، و غالباً وابسته است به آنچه که در دسترس است تا آنچه که مطلوب است.Hykin, J. , Bowtell, R. , Mansfield, P. , Glover, P. , Coxon, R. , Worthington, B. and Blumhardt, L. (1994) Functional Brain Imaging using EPI at 3T. Magma 2,347-349.
درست به اندازه‌ای که انتخاب پارمترها برای تصویربرداری برای یک آزمایش موفق مهم است، طراحی نمونه تحریک نیز مهم است. تجربیات زیادی از EEG و PET موجود می‌باشد، اما به دلیل اینکه fMRI رزلوشن مکانی بین این دو روش دارد دیدگاه تازه‌ای باید به کار رود. موضوعات زیادی در طراحی نمونه وجود دارد، که در اینجا یک مرور مختصر خواهیم داشت.
آزمایش‌های اولیه fMRI بیشتر در فرم مطالعات PET بودند، یعنی دسته‌ای از تصاویر در حالت استراحت گو سپس یک دسته از حالت فعالیت گرفته می‌شوند، و تفاضل یک دسته از دیگری گرفته می‌شود. اما به دلیل اینکه کنتراست BOLD از شروع و نزول ان (در بازه زمانی جند ثانیه) نسبتاً سریع است، این امکان وجود دارد که بازه زمانی را برای رخدادهای کوتاه مدت تری که معمولاً اتفاق می‌افتند دنبال کرد.
رایج‌ترین الگوی تحریک epochهای منظم تحریک و استراحت است، معمولاً با عناوین on و off نامگذاری می‌شود. طول این epochها بایستی به اندازهٔ کافی بلند باشد تا بتواند با پاسخ همودینامیک را تطبیق یابد بنابراین مقدار ۸ و غالباً ۱۶ ثانیه انتخاب می‌شود. این epochها تا زمانی‌که کنتراست به نویز کافی برای شناسایی پاسخ فعالیت ایجاد شود ادامه پیدا می‌کند. اما زمان کلی آزمایشگاهی باید تا حدی باشد که فرد می‌تواند به راحتی و بدون حرکت در وضعیت ثبت باقی بماند و نیز تعداد نقاط داده‌ای که برای بدست آوردن کنتراست به نویز کافی نیاز است. غالباً محدودیت‌های تکنیکی برای زمان آزمایش وجود دارد و امکان خوگرفتن فرد به تحریک و در نتیجه کاهش کنتراست به نویز با گذشت زمان وجود دارد.
به جای epochهایی از تحریک، می‌توان از یک رخداد واحد به عنوان تحریک استفاده کرد، بیشتر شبیه به آنچه در EEG و MEG می‌بینیم. باز هم به دلیل پاسخ همودینامیک، بایستی این رخداد به بازه‌های زمانی طولانی‌تر از آنچه در EEG نیاز داریم باشد، اما چون این نوع اعمال تحریک یک مزیت عمده‌ای دارد و آن این سات که می‌توان زمانبندی نسبی برای جداسازی فعالیت در بخش‌های مختلف مغز را داشت. یکی از مضرات نمونه تک رخداد این است که برای بدست آوردن کنتراست به نویز کافی در مقایسه با همتای دیگر آن که بر اساس epoch هاست، به زمان بیشتری نیاز دارد.
انتخاب تحریک بسیار حیاتی است، به عنوان مثال، فعال‌سازی قشر بینایی سر راست است، اما برای تعیین نواحی که مسئول تشخیص و تمییز رنگ‌ها هستند این کار بسیار سخت است. به‌طور ایده‌آل طراحی eochهای on و off در حالیکه تنها یک تفاوت درست و مشخص بین آن‌ها وجود داردکه فقط ان قسمت‌های مغز را که مسئول تکلیف مشخص شده هستند فعال می‌کند. این کار همیشه قابل انجام شدن نیست و معمولاً یک دسته از آزمایش‌ها بایستی انجام شود. به عنوان مثال برای پیدا کردن نواحی که در تکلیف A دخیل هستند، یک آزمایش که تکالیف A و B را دارد انجام می‌شود و یک آزمایش که فقط شامل B است. نواحی که در تکلیف A درگیر هستند حتمالا آن‌هایی هستند که در آزمایش اول فعال شده و در آمایش دوم فعال نشده‌اند. اینتئوری با فرض خطی بودن سیستم است، که فرض رستی نیست، یا حداقل موارد به حساب نیامده‌ای برای تفاوت بین دو نمونه وجود دارد، که می‌تواند نتیجه را تحت تأثیر قرار دهد.
مشکل عمدهٔ دیگری که در حین کار با رخدادهای شناختی نظیر حافظه پیش می‌آید، این است که باید تحریک بینایی همراه باشد، یا اینکه پاسخ فرد نیاز است که غالباً با فعالیت‌های حرکتی همراه می‌شود. این مشکل نیز از طریق قرار دادن دوره‌های off یا انجام آزمایش دیگری که شامل همان تحریکات این بار منهای فعالیت شناختی خاص در آزمایش قبل است، جبران کرد. به‌طور جایگزین تحریک می‌تواند به گونهٔ متفاوتی ارائه شود، به عنوان مثال به صورت شنیداریریال و پاسخ نیز به صورت زبانی ارائه می‌شود و بدین صورت می‌توان فرض کرد که ان نواحی مشترک بین هر دو نوع تحریک ارائه شده مسئول تکلیف شناختی مدنظر هستند.
تحریکات کمی وجود دارند که در آزمایشات fMRI به سختی اجرا می‌شوند. یک مورد واضح ان تحریک شنوایی است. اسکنرهای تصویربرداری سریع معمولاً نویز زیادی در حین فعالیت ایجاد می‌کنند. خصوصاً اگر از دنباله EPI استفاده شود. گرچه نشانه‌های صوتی شنیده می‌شوند، اما به وضوح و رسایی نشانه‌های بینایی قابل تشخیص نیستند و از طرفی هم تشخیص فعالیت در قشر ابتدایی شنوایی بسیار سخت است زیرا هم در حین بازهٔ on و هم off اصوات زیادی وجود دارد. پاسخ دادن فرد به صورت شفاهی نیز مکل زاست، زیرا این عمل غالباً با حرکت سر همراه است، که می‌تواند هم‌زمان شود با تحریک. تمام حرکت‌های پاسخ باید کوچک و آهسته باشد تا حرکت سر در حین اسکن کاهش پیدا کند.
در آزمایش نیاز داریم که فرد مورد آزمایش به خوبی از دستورالعمل چیروی کند، و تمام مدت اسکن به سورت خوابیده باقی‌مانده و تمرکز داشته باشد. بسیاری از تحریکات فعالیت بهتری نشان می‌دهند اگر پاسخ ساخته شود. می‌توان موارد بسیار دیگری راجع به یک طراحی مناسب نمونه بیان کرد، در حالیکه موارد متعدد دیگری نیز باید فهمیده شوند، در هرصورت برای هر آزمایش جدید نیاز است که بررسی‌هایی به دقت صورت گیرد.
1-block design2 -event related
در طراحی block design بلوک‌ها با توجه به ملاحظات زمانی طول آزمایش، و ملاحظات سیگنال به نویز دستگاه MRI مورد استفاده انجام می‌گیرد. نمونه‌ای از این آزمایش، آزمایش finger-tapping است که در آن شخص مادامیکه علامت خاصی را روی صفحه نمایش می‌بیند انگشتان خود را باز و بسته می‌کند و این کار را تکرار می‌کند تا زمانی‌که علامت مذکور از روی صفحه حذف شده و شخص باید تا دیدن علامت بعدی استراحت کند. در طراحی event-related مدت زمان وچود یک تحریک کوتاه است (در حد چند ثانیه) و هر تحریک به منزله وقوع یک event تلقی می‌شود. در این نوع طراحی فرض بر این است که پاسخ ضربهٔ سیستم همودینامیک یک تابع خوشرفتار است. از میان event هائی که به‌طور مرتب و متوالی اتفاق می‌افتد شخص باید وقوع event خاصی (که event هدف نامیده می‌شود) را تشخیص داده و عکس‌العملی را نشان دهد. به عنوان نمونه‌ای از طراحی event-related می‌توان به فعالیت کلاسیک oddall بینائی اشاره کرد. در این آزمایش شخص در فواصل زمانی منظم (مثلاً هر ۲ ثانیه یکبار) تصاویری را روی صفحهٔ نمایش می‌بیند. این تصاویر دو دسته هستند: تصویر استاندارد که در اکثر eventها اتفاق می‌افتد؛ و تصویر هدف که به ندرت نشان داده می‌شود. از شخص خواسته می‌شود که با هر بار دیدن تصویر هدف دکمه‌ای را فشار دهد یا اینکه تعداد تصاویر هدف را بشمارد</Pedro A. Rodriguez, Tülay Adali, Vince D. Calhoun: Complex-valued analysis and visualization of fMRI data for event-related and block-design paradigms. MLSP 2012: 1-6>
تصاویر با کیفیت بالا تنها در صورتی که سوژه در حین فرایند تصویربرداری کاملاً ساکن باشد و نفسش را هم نگه داشته باشد، در صورتی که به او گفته باشند، حاصل می‌شود. اگر عصبی، گیج یا درد شدیدی داشته باشید، ممکن است دراز کشیدن داخل دستگاه در حین تصویربرداری کاری بسیار مشکل باشد.
فردی که خیلی درشت اندام باشد هم نمی‌تاوند سوژه دستگاه‌های MRI باشد. وجود دستگاه‌های کاشت شده در بدن یا دیگر اشیا فلزی تصویربرداری واضح را دشوار می‌سازد. حرکت بیمار هم می‌تواند باعث همان اثر شود.
MRI برای بیمارانی که به شدت آسیب دیده‌اند پیشنهاد نمی‌شود. این مورد به این خاطر است که بسیاری از دستگاه‌های traction و بسیاری از تجهیزات حیاتی باید از نواحی تصویربرداری دور نگه‌داشته شوند. علاوه بر این، fMRI بیش از دیگر روش‌های تصویربرداری زمانبر است (به ظور معمول CT, و تصویربرداری با اشعه X) و نتایج هم ممکن است بلافاصله در دسترس به خصوص در وضعیتی که فرد دچار ضربه شده‌است.
با وجود اینکه تاکنون شاهدی دال بر خطرناک بودن تصویربرداری تشدید مغناطیسی بر روی جنین گزارش نشده‌است، اما معمولاً به زنان باردار پیشنهاد می‌شود که در بررسی‌های fMRI شرکت نکنند، مگر با تجوز پزشک و به مقاصد پزشکی.
MRI غالباً از دیگر روش‌های تصویربرداری علاوه بر زمان طولانی‌تر هزینه بیشتری هم دارد. fMRI هنوز یک روش در حالت پیشرفت و بهبود استو با وجود اینکه به نظر می‌رسد برای پیدا کردن محل فعالیت‌های مغزی بسیار مناسب تر از دیگر روش هاست، روی هم رفته تجربه کمتری در مورد fMRI نسبت به دیگر روش‌های MRI در دست است. ممکن است پزشک برای تصمیم‌گیری در موارد حساس علاوه بر fMRI دیگر تست‌های مرتبط را هم تجویز کند (نظیر، جراحی مغزی).
نظیر هر روش دیگری، fMRI دارای مزایا و معایبی است و برای مفید بودن آن، آزمایش‌هایی که از آن استفاده می‌کنند باید به دقت طراحی شوند و باید به سوی بیشینه‌سازی نقاط قوت و کمینه کردن نقاط ضعف آن باشند.
در این روش سیگنال‌های مغزی بدون در معرض خطر یونیزه شدن ثبت می‌شود که در روش‌های دیگر مانند CT و PET اجتناب ناپذیر است.
دارای رزولوشن مکانی بالا، به‌طور نوعی ۵–۳ میلی‌متر.
با استفاده از این روش می‌توان از تمام نواحی مغزی سیگنال ثبت کرد، برخلاف EEG یا MEG که حول وحوش نواحی سطحی قشری هستند.Non-invasiveness and non-ionization of fMRI are from Huettel, Song & McCarthy (2009, p. 4) and Logothetis (2008); spatial resolution is covered in Kim et al. (2000) and by Carr, Rissman & Wagner (2010) for the Medial Temporal Lobe; that fMRI covers more than the cortex is from Ilmoniemi & Aronen (2000, p. 454).
سیگنال‌های BOLD یک روش غیرمستقیم اندازه‌گیری فعالیت‌های عصبی است و همان‌طور که قبلاً گفته شد، می‌تواند تحت تأثیر پارامترهایی غیر از تظاهرات آزمایش باشد.
سیگنال‌های BOLD به شدت در ارتباط با ورودی داده شده به یک ناحیه هستند تا خروجی آن؛ بنابراین ممکن است که سیگنال BOLD در یک ناحیه داده شده وجود داشته باشد حتی اگر فعالیتی نباشد.
این روش رزولوشن زمانی اندکی دارد. پیک پاسخ BOLD تقریباً ۵ ثانیه بعد از شروع آتش نورون‌ها در یک ناحیه است. با وجود اینکه حضور تحریک‌های درلایه‌ای می‌تواند رزولوشن زمانی را افزایش دهد، هم‌زمان سبب کاهش نقاط داده‌های جمع شده می‌شود.
پاسخ BLOD می‌تواند متأثر از فاکتورهای بسیاری باشد، نظیر بیماری‌ها، تسکین، عصبانیت، داروهایی که رگ‌های خونی را گشاد می‌کند و همچنین توجه.
با وجود هیچ اثر طولانی مدت مضری برای میدان مغناطیسی ایستا بر روی بافت‌های بیولوژیکی شناخته نشده‌است، می‌تواند از طریق کشیدن اجسام سنگین فلزی و پرتاب آن‌ها سبب آسیب‌هایی شود.
شایع‌ترین خطر برای افرادی که تست fMRI می‌دهند ترس از محیط بسته است. جلسات اسکن باعث می‌شود که فرد در معرض نویزهای صوتی ناشی از سیم پیج‌های گرادیان باشد. سوییچ کردن گرادیان‌ها باعث القای جریان در بدن می‌شود که می‌تواند سبب سوزش عصب‌ها شود. دستگاه‌های پزشکی کار گذاشته شده در بدن نظیر ضربان سازها ممکن است به دلیل همان جریان‌ها دچار اختلال عملکرد شوند. میدان فرکانس رادیویی تحریک سیم پیج‌ها می‌تاند سبب گرم شدن بدن شود و در افرادی که تب، دیابت یا مشکلات گردش خون دارند باید به دقت این امکان تحت نظر باشد. سوختگی‌های موضعی ناشی از داغ شدن فلزات گردنبندها و جواهرات نیز خطر آفرین است.A description of how neuromodulation affects the BOLD response is in the supplemental section of the review article by Logothetis (2008, p. S7–S8); disease, sedation, and anxiety as influencing BOLD is from Bulte (2006, p. 48). The projectile effect is described by Huettel, Song & McCarthy (2009, p. 44), claustrophobia as a problem is in p. 53, and other risks in pp. 50–52
از داده‌ها و تصاویر fMRI می‌توان در زمینه‌های مختلفی که نیاز به بررسی عملکرد مغز داریم استفاده کرد. این تصاویر در حوزهٔ نوروساینس به شدت مورد توجه هستند و عمدتاً جهت بررسی ویافتن نحوهٔ ارائهٔ یک فعالیت شناختی در مغز مورد استفاده قرار می‌گیرد، علاوه بر این جهت مدلسازی فعالیت‌های شناختی و نیز بررسی برخی بیمار ی‌های مغزی و عصبی نیز مورد توجه بسیار است. البته در حوزهای تشخیصی و کلینیکی نیز از fMRI غالباً استفاده می‌شود، که در ادامه نمونه‌هایی از کاربردها بیان شده‌است.
از جمله کاربردهای fMRI در زمینه‌های تحقیقاتی نیز می‌توان موارد زیر را نام برد
در دهه‌های ابتدایی ورود fMRI به عرصه تصویربرداری عصبی، این روش تأثیر بزرگی بر روی روش مطالعه عملکرد مغز توسط محققان علوم اعصاب داشت. امروزه، تعدادی از این کارها وارد حوزه‌های کلینیکی شده‌اند. چنین به نظر می‌رسد که این انتقال در دهه بعدی با شتاب بیشتری صورت گیرد. بی شک قبل از اینکه fMRI کلینیکی با تمام پتانسیل آن شناخته و به کار برده شود باید مسائل زیادی حل شوند تا بتوان از طریق آن نشان‌های دقیق قابل اعتماد فعالیت‌های الکتریکی را دریافت. با این وجود، احتمال شناسایی و درمان بیماری و فواید آن باعث تلاش در جهت تبدیل fMRI به یک ابزار کلینیکی شده‌است.
عانات کام (زاده ۱۹۸۷) روزنامه‌نگار اسراییلی است که در فاصله سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ در طول ۲ سال خدمت خود در ارتش اسراییل و کار در دفتر فرمانده سپاه مرکز ارتش اسرائیل، دو هزار سند مهم و محرمانه و حتی دستورها فوق محرمانه فرماندهی ارتش اسرائیل را کپی کرده تا در اختیار رسانه‌ها قرار بدهد.
او پس از پایان سربازی، این اسناد را ابتدا به خبرنگار نظامی روزنامه یدیعوت آخرونوت می‌دهد تا از آن استفاده کند، اما آن خبرنگار با وقوف به اهمیت و فوق محرمانه بودن سندها ترجیح می‌دهد که پای خود را وارد ماجرایی چنین عظیم نکند، اما در عین حال این موضوع را با نهادهای امنیتی اسرائیل نیز در میان نمی‌گذارد.
او سرانجام به آوری بلاو، خبرنگار تازه‌کار روزنامه هاآرتص، مراجعه می‌کند و همه اسناد را بر روی دیسکی کوچک به او می‌دهد. روزنامه هاآرتص در نوامبر سال ۲۰۰۸ گزارش‌هایی از آقای بلاو را، از جمله در مورد دستورها محرمانه ستاد کل ارتش اسرائیل، منتشر کرد.
این رویداد در طول این مدت در اسراییل مخفی مانده بود اما سر انجام با فشار شدید روزنامه‌نگاران اسرائیل برای انتشار ماجرا یک قاضی زن اسرائیلی اجازه داد که ماجرا در اسرائیل نیز علنی شود.
نهادهای امنیتی اسرائیل با وقوف به حقیقی بودن جزئیات این سوءقصدها تعقیب ماجرا را آغاز می‌کنند، و آوری بلاو برخلاف عرف روزنامه‌نگاری که نباید منبع خبری را لو داد، برای شباک، تشکیلات امنیتی اسرائیل، فاش می‌کند.
شباک می‌گوید که آقای بلاو متعهد شده‌است که دیسک مابقی سندهای دیگر را نیز تحویل دهد و هیچ کپی برای خود نگه ندارد اماآقای بلاو در ماه‌های اخیر به لندن گریخته و تلاش‌های نهادهای امنیتی و حقوقی اسرائیل برای بازگرداندن او ناکام مانده‌است.
به گفته رئیس شاباک، اسناد مزبور از جمله شامل آرایش نیروهای نظامی اسرائیل، فعالیت‌های نهادهای اطلاعاتی اسرائیل و جنگ‌افزارهای کشور است، و افشای احتمالی آن‌ها یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها برای موجودیت اسرائیل خواهد بود.
در پی علنی شدن موضوع در اسراییل والدین عانات کام مدعی‌اند که دخترشان قصد لطمه زدن به امنیت اسرائیل را نداشته و استدلال می‌کنند که او تنها به روزنامه‌های اسرائیل مراجعه کرده، وگرنه می‌توانست اسناد را به شوهر خواهرش که خبرنگار واشینگتن پست در اسرائیل است بدهد.
اما دادستانی اسرائیل با تأکید بر این که کپی کردن دو هزار سند محرمانه و فوق محرمانه و اصرار بر انتشار آن‌ها نشان از عزم راسخ عانات کام برای لطمه زدن به امنیت اسرائیل داشته، این دختر ۲۳ ساله را به «جاسوسی» متهم کرده‌است.
ارتش اسرائیل می‌گوید که ازپس از این ماجرا، که ازدو سال پیش مقامات امنیتی اسرائیل بوی آن را شنیدند، سندهای مهم و به ویژه مدارک محرمانه و فوق محرمانه، کدگذاری هائی شده که اگرهرکسی حتی خود کسانی که سند متعلق به آن‌ها بوده درصدد کپی کردن کامپیوتری، چاپ یا انتقال آن برآیند، مشخص خواهد شد.
اما نگرانی اصلی مقامات اسرائیل از ۱۹۵۰ سندی است که آوری بلاو با خود به لندن برده‌است. (او ۵۰ سند را پس داده‌است و با اجازه خود آقای بلاو، در ملاقات پائیز گذشته او با شباک، مسوولان شباک، کامپیوتردستی اش را شکستند و کامپیوتر نو دیگری به او دادند).
به گفتهٔ ارتش اسراییل این یکی از جدی‌ترین بحران‌هایی است که امنیت اسراییل را در دههٔ اخیر تهدید می‌کند.
خودبرجسته‌نما نوعی تصویر برجسته‌نما است که طراحی آن به گونه‌ای است که خطای دیدی در مغز انسان ایجاد می‌کند تا وی تصویری دوبعدی را به صورت سه‌بعدی ببیند.
ساده‌ترین گونهٔ خودبرجسته‌نما شامل الگوهایی است که به صورت افقی تکرار شده‌اند و هنگامی که این الگوها با حاشیهٔ مناسب دیده شوند طوری به نظر می‌رسند که گویی در رو یا زیر پس‌زمینهٔ تصویر شناور هستند
در سال ۱۹۷۰ م. ماسایوکی ایشو هنرمند ژاپنی با ستفاده از چهار نوار موازی به هم پیوسته از الگوهای تصادفی نخستین استریوگرام تک تصویری یا اتواستریوگرام (همان چیزی که ما تصویر سه بعدی جادویی می‌نامیم) را پدید آورد. در ۱۹۷۴ م. یک سویسی این کار را با شش نوار کرد. هنر این دو تن بیش از هر چیز در این بود که با استفاده از دست و بدون دخالت رایانه ظرافت‌های نهفته در این تصاویر را پدید می‌آوردند. در سال ۱۹۷۹ م پروفسور کریستوفر تایلر روانشناس انگلیسی با استفاده از امکانات رایانه‌ای و همکاری کلارک مائورین برنامه نویس تصاویری از این دست پدید آورد
در سال ۱۹۹۱ م یک آلمانی با تولید تصاویر متنوعی از این دست این امر را به سوی تجاری شدن سوق داد و از آن پس پوسترها و مجالت و کتاب‌های بی‌شماری از این دست چاپ شدند.
امروزه استریوگرام‌ها به‌طور کلی علاوه بر. سرگرمی مصارف جدیدی نیز پیدا کرده‌است تکنیک در جغرافی، هواشناسی و مصارف نظامی افراد را در درک بهتر ناهمواری‌های محیطی یاری می‌دهد. در زیست شناسی و شیمی برای درک ساختارهای ذره بینی سلولی و مولکولی کاربرد دارد. در علم پزشکی نیز پزشکان با کمک این شیوه در تحقیقات خود بر روی سرخرگ‌ها نتایج موفقیت آمیزی گرفته‌اند. هرچند که اتواستریوگرام‌ها یا ژرف نماهایی از این دست که در آن‌ها موضوع سه بعدی‌سازی با نقش زمینه هیچ ارتباط منطقی ندارد بیشتر برای سرگرمی استفاده می‌شوند. مزیت بزرگ آن‌ها در این است که آشکارسازی حجم نهفته در دل آن‌ها با چشم غیر مسلح و بدون دخالت هیچ دستگاه خارجی و تنها با تغییر دادن حالت نگاه امکان‌پذیر است.
برای تماشا ابتدا باید توانایی دوتا دیدن یک شی را داشت. برای مثال، اگر کسی انگشت خود را بالا بیاورید و به جای آن، جایی پشت انگشت را نگاه کند، از انگشت خود دو تصویر می‌بیند. در این حالت، عملاً هر یک از چشم‌ها از انگشت تصویری ساخته‌است که بر هم منطبق نیستند و به همین علت دو تصویر دیده می‌شود.
برای تماشای تصاویر استریوگرام، کافی است همین کار روی یکی از آن‌ها انجام گیرد. به آن تصویر به گونه‌ای که دو تصویر دیده شود نگاه شود. در این نوع تصاویر معمولاً تکه‌های تکراری وجود دارد. کافی ست دو تکهٔ تکراری متوالی را در دو تصویر تشکیل شده روی هم منطبق نمود. پس از کمی کمی مکث در این حالت، شبه سه بعدی تشکیل خواهد شد.
می‌دانیم که دو چشم ما از دو جایگاه مختلف جهان را می‌نگرند و هنگام مشاهده یک شیء هر دو بدان خیره می‌شوند. تشخیص فاصله نقطه مورد مشاهده از چشم در حالت کلی به‌طور ناخودآگاه بر اساس زاویه میل دو چشم به یکدیگر مشخص می‌شود. در حالتی که امتداد دو نگاه با یکدیگر موازی باشند و یکدیگر را در دوردست‌ها قطع کنند، مغز تشخیص فاصله دور را می‌دهد. هر چه دو چشم به یکدیگر نزدیک شوند، و هرچه زاویه بین دو امتداد نگاه بیشتر شود، نقطه برهم نهی دو چشم که محل قرار گرفتن شیء مورد مشاهده‌است، به چشم نزدیک تر می‌شود. بنابراین مغز از تفاوت‌های جزئی دو تصویری که به دو چشم می‌رسد حجم واقعی اشیاء و فواصل نسبی آن‌ها را از چشم درک می‌کند. این همان حقیقت کلیدی است که در ژرف نماها و همهٔ اشکال گوناگون استریوگرام‌ها به کار رفته‌است.
ملفالان
رده درمانی: داروهای آلکیله کننده درمان نئوپلاسم .
ملفالان در درمان کارسینومای تخمدان، پستان، بیضه و میلوم مولتیپل مصرف می‌شود.
ملفالان داروی گروه‌آلکیله‌کننده‌است و در چرخه سلولی به‌طور غیراختصاصی اثر می‌کند. اثر این‌دارو عمدتاً مربوط به ایجاد اتصال بین دو رشته مولکولی DNA و RNA و مهارساخت پروتئین است. همچنین تا حدی‌دارای فعالیت کاهنده ایمنی نیز می‌باشد.
نوتروپنی، عفونت، انقباض راه‌های هوایی ( برونکواسپاسم)، بدخیمی ثانویه وکاهش پلاکتهای خون از عوارض شایع‌این دارو است. سمیت کبدی، پنومونیت، فیبروز ریه، آنافیلاکسی و حساسیت مفرط نیز ممکن است.
ازدواج مِسیار، نوعی ازدواج در فقه اسلامی اهل سنت است که در آن زن و مرد در عقد ازدواج، شرطی را قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند و از برخی حقوق و تکالیف خود صرف نظر می‌‌کنند. از جمله این حقوق: نفقه، زندگی مشترک، تعیین مسکن توسط شوهر و حق قسم (برابری در هم‌ بستری هنگام چندزنی) است. در واقع ازدواج مسیار، شبیه ازدواج موقت است که در نکاح مِسیار، معمولا زن و شوهر جدا زندگی می‌کنند.
این ازدواج بیشتر در بین عرب‌هایِ اهل سنتِ ساکن کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس، جوانانی که امکان آغاز زندگی مستقل‌ ندارند، مردانی که بدون همسر خود به مسافرت رفته‌‌اند، زنان مطلقه یا بیوه‌هایی که تمایل به زندگی مشترک ندارند، دیده‌ می‌‌شود.
ازدواج مِسیار با انتقاداتی نیز روبه‌رو است. منتقدان این نوع ازدواج، آن را غیر اخلاقی و نوعی کلاهبرداری برای لذت‌‌جویی جنسی می‌‌دانند. این مسئله در سال‌‌های‌ اخیر مورد بحث فقه‌ها و حقوق‌ دانان اهل‌ سنت قرار گرفته‌ است. برخی فقه‌ها آن را حرام اعلام کرده‌اند و معتقدند شرط‌‌هایی چون عدم پرداخت نفقه و حق مبیت (تأمین محل اسکان زن) خلاف مقتضای ذات ازدواج است؛ درحالی‌که برخی دیگر معتقدند این ازدواج تمام شرایط یک ازدواج صحیح را دارد و منعی در آن نیست.
فقهای اهل‌سنت ازدواج مسیار را باطل و موجب فساد در جامعه می‌‌دانند؛ اما به دلایل مختلف و شرایط حاکم بر جامعه، در کشورهای منطقۀ خاورمیانه رایج‌‌ است.
ازدواج مسیار یک نوع از ازدواج است که در برخی جوامع مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این نوع از ازدواج، یک مرد و یک زن با توافق پیش از ازدواج با هم ازدواج می‌کنند، اما معمولاً بدون تشکیل خانواده یا زندگی مشترک. این نوع ازدواج به‌طور اصطلاحی برای ازدواج‌هایی استفاده می‌شود که به‌طور قانونی و در چارچوب مذهبی و اجتماعی انجام می‌شوند، اما به دلایلی مانند عدم توانایی تشکیل خانواده یا محدودیت‌های اجتماعی، زندگی مشترک برقرار نمی‌شود. این مسئله در برخی جوامع منجر به بحث‌ها و نظرات متفاوتی شده است.
در مورد ریشهٔ واژه "مِسیار" و معنای آن نظرات مختلفی مطرح شده‌است. برخی گفته‌اند مِسیار در زبان عامیانهٔ اهالی نجد عربستان به معنای دیدار روزانه است و وجه تسمیه این ازدواج آن است که «شوهر غالبا در دیدارهای روزانه به دیدن زوجه می‌آید، شبیه دیدار از همسایه‌ها». برخی معتقدند مِسیار از "سیر" گرفته‌شده و به مردی گفته می‌‌شود که در مسیر سفر خود با زنی ازدواج می‌‌کند. یوسف قرضاوی در این مورد می‌نویسد: «مِسیار کلمه‌‌ای است که در خلیج فارس رواج یافته و شاید به معنای مرور به زوجه یا سیر به وی است و ازدواجی‌ست که در آن زندگی دائمی و مَبیت نیست.»اهل تسنن و ازدواج مسیار ایشان مِسیار را صیغهٔ مبالغه از ریشهٔ "سیر" می‌‌دانند که توصیف‌گر وضعیت مردی است که بسیار سیر می‌‌کند و این نام را بر این نوع ازدواج نهاده‌‌اند چون «در آن التزامی به حقوق زوجیت وجود ندارد و مرد در این ازدواج حالت مرد سیّاری را دارد که خود را ملتزم به حقوقی که ازدواج مقتضی آن است مانند نفقه و مَبیت نمی‌‌داند.»
برخی هم گفته‌اند: مِسیار واژه‌ای در لهجهٔ بادیه‌نشینان عرب است که در اینجا به معنای «سیر به سوی زوجه و خوشحال نمودن وی است.»
باید ازدواج مسیار را پدیده‌‌ای جدید توصیف کرد که عرب‌های سنی‌ مذهب ساکن حاشیهٔ خلیج فارس و برخی مناطق مانند منطقهٔ تمیم عربستان، آن را ابداع کردند؛ اما عده‌ای دیگر آن را دارای سابقهٔ تاریخی می‌‌دانند و به نوعی ازدواج؛ که ابن قدامه در کتاب "مغنی" توصیف کرده، استناد می‌کنند: «مردی که در ازدواج با زنی شرط نماید در هر هفته یک شب نزد وی باشد یا در ازدواج دیگری شرط کند که در هر ماه پنج یا ده درهم به زوجه نفقه بدهد یا شرط نماید روزهای مشخصی از ماه به ملاقات وی رود.»برخی هم آن را به "ازدواج نهاریات و لیلیات" (روزانه یا شبانه) تشبیه می‌‌کنند که فقهای قدیمی در مورد آن بحث کرده و در مورد صحت یا بطلان آن اختلاف داشتند، در ازدواج نهاریات یا لیلیات «مرد با زنی ازدواج می‌‌کند که شب در خارج از منزل کار می‌‌کند و روز نزد شوهر می‌‌رود یا روز کار می‌‌کند و شب به منزل نزد شوهر می‌‌رود.»
ازدواج مسیار در میان مسلمانان منتقدان بسیاری دارد؛ برخی آن را غیراخلاقی، در تضاد با ارزش‌‌های اسلامی، ناقض حقوق زنان و شأن خانواده و حتی نوعی روسپی‌گری قانونی می‌‌دانند؛ حتی در عربستان سعودی که این ازدواج بیشتر رایج است، بیشتر زنان به ازدواج مسیار رغبتی‌ ندارند. ‘Misyar marriage’ hot topic in Saudi Arabia Michel Hoebink, 2007, Radio NetherlandsMisyar Marriage — a Marvel or Misery? Somayya Jabarti, Arab News, 2005
ازدواج مسیار معمولا با متعه مقایسه می‌‌شود. شروط رایج در ازدواج مسیار مثل گذشتن از حق نفقه، حق هم‌بستری و مانند آن‌‌ها، آن را از بعضی جهات به متعه شبیه می‌‌کند. با این حال، ازدواج مسیار باید شرایط اصلی ازدواج دائم نزد اهل سنت را داشته باشد و همین‌‌ها آن را از متعه، که در فقه سنی‌ها نیست، متمایز می‌کند. مهم‌ترین تفاوت این دو در دائم بودن ازدواج مسیار است که جز با طلاق یا فسخ نکاح پایان نمی‌‌پذیرد، اما متعه محدود به زمان معینی است و با انتهای مدت خودبه‌خود به پایان می‌‌رسد. همچنین در ازدواج مسیار، زن و شوهر از یکدیگر ارث می‌‌برند. عدم تعیین مهریه، عقد را باطل نمی‌‌کند و حضور دو شاهد در هنگام عقد لازم است و مرد حداکثر چهار زن را می‌‌تواند در یک زمان به ازدواج خود درآورد. در حالی که در ازدواج موقت ارث نیست، مهریه حتما باید تعیین شود، حضور شاهد ضروری نیست و محدودیتی در تعداد آن نیز وجود ندارد.
ملیسان
رده درمانی: داروهای گیاهی .
اشکال دارویی: ژل موضعی
ژل ملیسان به عنوان ضد ویروس در درمان تبخال بکارمی‌رود.
عصاره بادرنجبویه دارای ترکیبات مؤثری یا خاصیت متوقف‌کننده فعالیت ویروس هریس (عامل ایجاد تب خال) می‌باشد.
متوکاربامول
رده درمانی: شل‌کننده ماهیچه اسکلتی از گروه کاربامات‌ها که همچنین با نام تجاری روباکسین نیز شناخته می‌شود. توجه شود که ازین دارو برای تسکین دردهای موضعی و گاهی درد کمرِ بسیار کم، تجویز می‌شود. و برای گروه مادران باردار در رده C دسته‌بندی می‌شود.
داروی کمکی در اختلالات دردناک حاد عضلانی اسکلتی، کمردرد و کزاز.
قرص متوکاربامول، به دو اندازه ۵۰۰ میلی‌گرم و ۱۰۰۰ میلی‌گرم وجود دارد. این دارو به عنوان درمان کمکی همراه با دیگر اقدامات مانند استراحت و فیزیوتراپی، برای تخفیف اسپاسم عضلانی همراه با بیماری‌های حاد و دردناک عضلانی- استخوانی و نیز به عنوان شل‌کننده عضلات مصرف می‌شود. متوکاربامول جزو خانواده دارویی Skeletal muscle relaxant می‌باشد.
آمپول متوکاربامول به صورت ویال ۱۰ سی سی می‌باشد که در زمان تزریق در دو سرنگ ۵ سی سی و در دو ران توسط پرستار به صورت عضلانی تزریق می‌گردد. در صورت تجویز تزریق به صورت وریدی باید حتماً در مرکز درمانی مجهز و تحت نظر پزشک و رقیق شده در سرم تزریق انجام شود
متوکاربامول به‌طور عمده بر روی سیستم عصبی مرکزی اثر کرده و به‌طور مستقیم بر روی عضلات اسکلتی اثر نمی‌کند. اثر شل‌کنندگی عضلاتی این دارو ممکن است ناشی از تضعیف CNS باشد.
برخی از تداخل‌های دارویی که ممکن است ایجاد شوند به شرح زیر هستند:
مصرف همزمان با سایر داروهای مضعف CNS از جمله الکل، مخدرها، داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگیهای سه حلقه ای و داروهای ضد سایکوز، ممکن است باعث بروز اثرات اضافی مضعف CNS شود. در صورت مصرف همزمان، باید از مصرف بیش از حد آن‌ها خودداری نمود.
مصرف متوکاربامول توسط بیماران مبتلا به میاستنی گراویس که داروهای ضد کولین استراز مصرف می‌کنند، می‌تواند باعث بروز ضعف شدید گردد.
در ضمن عملکرد این دارو با الکل دچار اختلال می‌شود.
برخی از عوارض جانبی این دارو که در حین مصرف باید مد نظر قرار گیرند:
توجه: در صورت بروز حساسیت مفرط، بثورات پوستی یا حملات تشنجی، باید مصرف دارو قطع شود.
متوپرولول
رده درمانی: بتا بلوکر.
این دارو به صورت خوراکی قرص و آمپول درون وریدی ارائه می‌شود. میزان مصرف آن معمولاً دو بار در روز است. یک نوع از این دارو با رهاسازی تأخیری نیز وجود دارد که روزی یکبار باید استفاده شود. متوپرولول به صورت قرص‌هایی ترکیبی با هیدروکلروتیازید نیز تولید می‌شود.
متوپرولول که در میان سایر اسامی تحت عنوان تجاری لوپرسور به بازار عرضه می‌شود، یک داروی گیرنده انتخابی بلوک کننده بتا می‌باشد. متوپرولول در درمان آنژین صدری مزمن، کنترل فشارخون بالا و پیشگیری از آنفارکتوس مجدد میوکارد، تپش بیش از حد قلب و پیشگیری مشکلات قلبی پس از آنفارکتوس مصرف می‌شود. برای پیشگیری از سردردهای میگرنی هم مناسب است..همچنین برای درمان لرزش ناشی از مصرف لیتیم از این دارو استفاده می شود.برای درمان پرخاشگری نیز در مطالعات موثر شناخته شده است.این دارو بر حافظه یادگیری و مهارت های حافظه ای اثری ندارد.به علت اثر لیپوفیلی بالا داری اثرات محیطی و مرکزی قوی است.
بلوک‌کننده اختصاصی گیرنده‌های بتا یک سمپاتیک که بیشتر در سلول‌های قلب دیده می‌شود.
عوارض جانبی شایع دارو عبارتند از مشکلات خواب احساس خستگی مفرط (پزشکی)، احساس غش، برادی کاردی علامتی (سرگیجه)، اسپاسم برونش (اشکال درتنفس)، نارسایی احتقانی قلب (تورم اندام‌های تحتانی، تنگی نفس)، افسردگی و کاهش گردش خون محیطی (سردی دست‌هاو پاها)، اختلالات خواب، تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و دردهای شکمی. مصرف دوز بالای دارو ممکن است منجر به مسمومیت شود. احتمال خطر مصرف دارو در زنان باردار وجود دارد. به نظر می‌رسد مصرف دارو در زمان شیردهی منعی نداشته باشد. استفاده از دارو در کسانی که مشکلات کبدی یا آسم دارند نیاز به احتیاط بیشتری دارد. توقف مصرف دارو باید به آهستگی صورت بگیرد تا از خطرات بعدی برای سلامت جلوگیری شود.
متوپرولول اولین بار در سال ۱۹۶۹ ساخته شد. این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی به عنوان مهم‌ترین داروی مورد نیاز در سیستم بهداشت اولیه قرار دارد. این دارو به صورت یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۳، متوپرولول نوزدهمین داروی پر تجویز در ایالات متحده بود.
متوپرولول در برادی‌کاردی، فشار خون دیاستولیک کمتر از 100 میلی متر جیوه و نیز در دوران بارداری منع مصرف دارد. همچنین این دارو نباید در بیماران مبتلا به نارسایی قلب استفاده شود. همچنین مصرف متوپرولول در بیماران مبتلا به دیابت شیرین و مشکلات حاد تنفسی باید با احتیاط همراه باشد.
متورفولول حاوی استریو سنتور است و شامل دو انانتیمر است. این یک مخلوط راسمیک است، یعنی یک ترکیب ۱: ۱ از (R) - و (S) شکل:Rote Liste Service GmbH (Hrsg.): "Rote Liste 2017 – Arzneimittelverzeichnis für Deutschland (einschließlich EU-Zulassungen und bestimmter Medizinprodukte)". Rote Liste Service GmbH, Frankfurt/Main, 2017, Aufl. 57, , S. 200.
هرگاه در یک قرارداد، انجام یا خودداری از انجام کاری یا انتقال چیزی یا نتیجۀ یک عمل حقوقی از سوی شخص یا اشخاصی, به نفع شخص یا اشخاص دیگر تعیین شود و این تعیین, ناشی از همان رضایتی باشد که به وجود آورندۀ همان قرارداد هم باشد, انجام یا خودداری از انجام کاری یا انتقال چیزی یا نتیجه ی یک عمل حقوقی که در قرارداد تعیین شده است, شرط ضمن عقد نام دارد.
نام ژنریک: متفورمین
رده درمانی: داروهای ضد دیابت.
متفورمین به عنوان کاهنده قند خون در درمان دیابت نوع دو به کار می‌رود. متفورمین در اختلال متابولیسم کربوهیدرات و درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز تجویز می‌شود. افرادی که دیابت نوع دوم دارند، سطح قند خونشان بالاتر از حد نرمال است. متفورمین دیابت را درمان نمی‌کند، بلکه کمک می‌کند تا سطح قند خون در رِنج نرمال بماند.
مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می‌کند ولی مقدار مصرف معمول این دارو به شرح زیر می‌باشد:
بزرگسالان: در صورت مصرف متفورمین تنها: در ابتدا ۵۰۰ میلیگرم معادل یک قرص دو بار در روز همراه صبحانه و ناهار سپس در صورتی‌که نیاز باشد پزشک در طول هفته دوز دارو را افزایش می‌دهد و به مقدار ۵۰۰ یا ۸۵۰ میلیگرم دو یا سه بار در روز همراه غذا می‌رساند.
متفورمین همراه با سایر داروهای کاهنده قند: پزشک دوز هر دارو را اندازه‌گیری می‌کند.
متفورمین همراه با انسولین: ابتدا ۵۰۰ میلیگرم یک بار در روز سپس پزشک در صورت نیاز دوز دارو را افزایش می‌دهد.
کودکان بالای ۱۰ سال: ۵۰۰ میلیگرم دو بار در روز همراه صبحانه و عصرانه و در صورت نیاز پزشک دوز دارو را افزایش می‌دهد.
کودکان زیر ۱۰ سال: مقدار داروی مورد نیاز توسط پزشک تعیین می‌شود.
متفورمین به دسته ای از داروها تعلق دارد به نام بیگوآنید این دسته دارویی در واقع به شیوه مشابه عمل می‌کنند. متفورمین در این دسته میزان گلوکز ساخته شده توسط کبد را کاهش می‌دهد و در نتیجه میزان جذب گلوکز بدن را کم می‌کند، و اثر انسولین بر بدن را بالا می‌برد. انسولین هورمونی است که از پانکراس ترشح می شود و به بدن کمک می‌کند تا قند اضافی خون را حذف کند. این امر باعث کاهش سطح قند خون می‌شود.