moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هیده‌یوشی با عصبانیت که خواسته‌های وی کاملاً نادیده گرفته شده، در سال ۱۵۹۷ سربازان را به کره فرستاد، و باعث حمله دوم شد. هدف از حمله دوم فتح نبود بلکه به دست آوردن تسلط بر چهار ایالت در جنوب کره بود. در طی حمله دوم قتل‌عام مردم کره، بریدن بینی و گوش و فرستادن اسیران جنگی کره به اجبار به ژاپن، ظلم وحشتناکی به مردم کره وارد کرد. با این حال، مقاومت طرف‌های مینگ و کره ای قوی بود و بیشتر سربازان ژاپنی که به کره جنوبی حمله کردند، در خط ساحلی کره میخکوب شدند. در همین حال، با مرگ هیده‌یوشی در اوت ۱۵۹۸، ارتش ژاپن شروع به عقب‌نشینی از کره کرد و در نوامبر همان سال، جنگ هفت ساله پس از عقب‌نشینی کامل ژاپن پایان یافت.
هسته این ارتش تعداد زیادی سامورایی بودند که سواران و سربازانی نمونه بودند، افرادی که سال‌های طولانی جنگ داخلی آنها را بسیار جنگ آزموده کرده بود. باقی این ارتش را سربازانی که بیشتر محلی‌های ولایت‌های گوناگون بودند تشکیل می‌داد. این ارتش به خوبی آموزش دیده بود و به توپ و تفنگ‌های فتیله‌ای و شمشیرهای بلند مجهز شده بود و البته توسط فرماندهانی لایق فرماندهی می‌شد. این فرماندهان در واقع دایمیوهای ولایت‌های گوناگون بودند که سوگند وفاداری به هیده‌یوشی خورده بودند. سامورایی‌های توکوگاوا ایه‌یاسو در واقع هرگز در تهاجم به کره شرکت نکردند. هر چند، خود ایه‌یاسو به عنوان یک مشاور نظامی به دستور هیده‌یوشی به کیوشو احضار شد. ایه‌یاسو پس از احضار به همراه نیروهایش در کیوشو، به عنوان سربازان ذخیره جهت لشکرکشی به کره برای پنج سال باقی ماندند.
قبل از جنگ
سال ۱۵۹۲:
سال ۱۵۹۳:
سال ۱۵۹۴
سال ۱۵۹۶
سال ۱۵۹۷:
سال ۱۵۹۸:
پیونه سیستو ایغولو امیرمیا () بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در پست وینگر برای سلتاویگو در لا لیگا بازی می‌کند.
وی متولد کامپالا در اوگاندا است، زمانی که تنها دوماهه بود به دانمارک مهاجرت می‌کنند. سیستو در سال ۲۰۰۲ در سن هفت سالگی به تیم‌های پایهٔ تیونگ ملحق شد.
رابرت چارلبویز (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۴۴) نویسنده، هنرمند ،آهنگساز ، بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در یک نابغه، دو شریک و یک ساده‌دل اشاره کرد.
کمیته بین‌المللی بازی جوانمردانه و با نام کوتاه شده CIFP، یک ارگان غیرانتفاعی و غیردولتی است که در خدمت ترویج روحیه ورزشکاری در رقابت‌های بین‌المللی می‌باشد. جوایزی به صورت سالیانه از سوی این کمیته به ورزشکارانی که بازی‌های جوانمردانه انجام می‌دهند یا به ترویج آن کمک می‌کنند، اعطا می‌نماید. مراسم اعطای جوایز این کمیته در فرانسه برگزار می‌شود و از طریق تلویزیون در اروپا پخش می‌گردد.Feldman, Jay (1994-02-07). The World's Fairest. "Sports Illustrated". Retrieved on 2010-01-19.
کمیته بین‌المللی بازی جوانمردانه در سال ۱۹۶۳ در کشور فرانسه پایه‌گذاری شده‌است و این کمیته عضو یونسکو، انجمن مطبوعات بین‌المللی ورزش، شورای بین‌المللی علوم ورزشی و تربیت بدنی، فیفا، فیبا، فیلا و راگبی جهانی می‌باشد.History . CIFP. Retrieved on 2010-01-19.Structure . CIFP. Retrieved on 2010-01-19.
اولین جایزه این کمیته دو سال بعد از تأسیس به ایوجینیو مانتی یک ورزشکار سورتمه سواری اهل ایتالیا اعطا شد. کمک مانتی در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۴ به تونی ویش ورزشکار اهل بریتانیا، باعث کسب مدال طلای آن دوره از مسابقات توسط تونی شده بود.Seeking nominations for World Fair Play Awards . AIPS. Retrieved on 2010-01-19.
ابن حِجَّةُ حُمَوی (۱۳۶۷-۱۴۳۴) شاعر و مؤلف شامی بود.
نسب کامل او «ابوالمحاسن تقی‌الدین ابوبکر بن علی بن عبدالله حُمَوی أزراری» ذکر شده‌است. نسبتِ أزراری (دکمه‌فروشی) بدین سبب گرفته که در جوانی دکمه‌فروش بوده‌است. در حماة به‌سال ۱۳۶۷/ ۷۶۷ق زاده شد. در دانش‌جویی بسیار جابجا شد، در موصل، دمشق و قاهره درس خواند. در این اثنا، دوستیِ چند تن از ادیبانِ هم‌روزگارش را کسب کرد. در یکی از بازگشتن‌هایش به دمشق، به سال ۱۳۹۰/ ۷۹۱ق، سلطان ظاهر برقوق دمشق را محاصره کرد، سپس ابن حجة به ابن مکانس در این باره نامه‌ای شیوا نوشت.
در روزگار سلطان مؤید سیف‌الدین محمودی، ابن حجه به دیوان انشا درآمد. ناصرالدین محمد بارزی، او را به سِمَتِ «متولی کتابت أمانة السر» (متولی رازداری‌نویسی) گماشت. پس از درگذشت بارزی، ابن حجة به حماة بازگشت (۸۳۰ قمری) و در ۱۵ آوریل ۱۴۳۴/ ۲۵ شعبان ۸۳۷ همان‌جا درگذشت.
مرسیا () یکی از پادشاهی‌های آنگلو-ساکسون بود. نام مرسیا در زبان انگلیسی باستان "Mierce" یا "Myrce" به معنی «مرز مردم» می‌باشد.
این پادشاهی در محور دره رودخانه ترنت و انشعابات آن، یعنی منطقه‌ای که در حال حاضر به عنوان میدلندز انگلستان شناخته می‌شود، وجود داشته.Roach & Hartman, eds. (1997) "English Pronouncing Dictionary", 15th edition. پایتخت این پادشاهی در شهر تموورث بود.
برترین حاکم مرسیا اوفا نام داشت. وی تعیین مرز بین مرسیا و پادشاهی ولز را انجام داد و عصر طلایی مرسیا را شکل داد. نیکلاس بروکس معتقدست که «تا پیش از قرن نهم مرسیا مقاومترین حکومت آنگلوساکسون بوده»؛ p.159 و برخی از مورخان مانند سر فرانک استنتون باور دارند که در دوران اوفا انگلستان به وحدت رسید و تمام مناطق تحت امر مرسیا بود.
مرسیا در ابتدا یک حکومت مشرک و پگانیست بود، اما "پادشاه پیدا" در حدود سال ۶۵۶ میلادی مسیحیت را به صورت پایدار تبدیل به دین رسمی کشور کرد. در اواخر قرن هفتم اسقف‌نشین مرسیا تأسیس شد و در سال ۶۵۶ بود که اولین اسقف اعزامی در مرسیا مستقر گشت و قلمرو دینی مرسیا چندین بار دست‌خوش تغییراتی گشت.
ریچارد یورک، سومین دوک یورک مشهور به ریچارد پلانتاژنه، رهبر و نجیب‌زادهٔ انگلیسی است. وی نوه بزرگ پادشاه ادوارد سوم از طریق پدر و از طرف مادر نیز از سومین نسل خاندان پادشاهی بود. ریچارد املاک بسیار وسیعی را به ارث برده بود و دفاتر دولتی مختلفی را در ایرلند، فرانسه و انگلستان داشت. در دوران دیوانگی پادشاه هنری ششم، به عنوان نیابت سلطنت نائل گردید. هر چند، بعدها با همسر هنری، مارگارت آنژو و سایر همراهان وی بر سر تصاحب تاج و تخت درگیر شد. ریچارد یورک به عنوان عاملی مهم در تحولات سیاسی اواسط قرن پانزدهم انگلستان و یکی از علل عمدهٔ جنگ رزها شناخته می‌شود. وی در نهایت، اقدام به گرفتن تاج و تخت نمود هر چند، در ادامه منصرف و توافق به عمل آمد که بعد از مرگ پادشاه هنری به این مقام دست یابد اما تنها چند هفته پس از برقرار شدن چنین قراردادی در نبرد کشته شد. اگرچه ریچارد بشخصه پادشاه نشد، اما پدر دو پادشاه به نام‌های ادوارد چهارم و ریچارد سوم بود.
ریچارد پلانتاژنه، سومین دوک یورک در ۲۱ سپتامبر ۱۴۱۱ متولد شد. او فرزند ریچارد کانزبرگ، سومین ارل کمبریج بود. مادر وی، آن مورتیمر، دختر راجر مورتیمر، چهارمین ارل مارچ و همسرش النور هولاند بود. آن مورتیمر نوهٔ بزرگ لیونل آنتورپ، دومین فرزند باقی‌مانده از پادشاه ادوارد سوم محسوب می‌گردید. اعضای خانوادهٔ وی بعدها و به دلیل حق اولویت نخستین فرزند، وارثان پادشاه گردیدند.
گاز گرفتن رفتاری است که با باز و بسته شدن آرواره همراه است و در بسیاری از حیوانات مشاهده می‌شود. این رفتار علاوه بر انسان، به‌وسیلهٔ خزندگان، ماهی‌ها، پستانداران و دوزیستان نیز انجام می‌شود. همچنین بندپایان نیز قادر به گاز گرفتن هستند. گرچه گاز گرفتن رفتاری فیزیکی و با حمله‌ور شدن همراه است، اما اقدام یا واکنشی معمول در حیوانات به منظور غذا خوردن، حمل اشیا، نرم کردن و آماده کردن غذا برای بچه‌ها، جدا کردن انگل‌‌ها از سطح پوست، جدا کردن دانه‌های گیاهان چسبیده به پوست یا مو، خاراندن خود، و تیمار کردن دیگر حیوانات و نیز دفاع است. گاز گرفتن سگ به‌خصوص در کودکان بسیار معمول و هدف اغلب موارد نیز صورت است.
کورنتا ژان () یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مهاجم برای موناکو در لوشامپیونه بازی می‌کند.
وی در فصل ۱۵–۲۰۱۴ به همراه تیم تروا، قهرمان لیگ ۲ فرانسه شده‌است.
آندری ایوان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال یونیورسیتاتا کرایووا در لیگ برتر فوتبال رومانی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است. وی نخستین بازی ملی خود برای تیم ملی بزرگسالان رومانی را در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ در بازی دوستانه مقابل ایتالیا انجام داد.
بوِرلی ویتفیلد (؛ – ) شناگر اهل استرالیا در رشتهٔ شنای قورباغه بود.
او قهرمان المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بود و در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۴ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ماریلیا (به پرتغالی: Marília) یک شهر و شهرستان برزیل در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است.
ماریلیا ۲۳۲٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۶۶۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
لوکاس رافائل آرائوژو لیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک هجومی برای پالمیراس در سری آ برزیل بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به، اینترناسیونال و سانتوس اشاره کرد.
ابن خطیب داریا (۱۳۴۴م-۱۴۰۷) (نسب کامل» جمال‌الدین ابوالمعالی ابوعبدالله محمد بن احمد بن سلیمان بن یعقوب انصاری نیشابوری دمشقی)، لغوی، فقیه، شاعر شامی بود. نام او محمد بن احمد بود و از روی شهرت پدرش که خطیبِ داریا بود، به ابنِ خطیب داریا مشهور گشت.
گوستاو اینگوال (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست مهاجم برای گوتبورگ در لیگ برتر فوتبال سوئد بازی می‌کند.
کردهای کانادا جمعیت کرد تبار مهاجر یا متولد کانادا هستند.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، جمعیت کردهای کانادا ۱۱٬۶۸۵ نفر می‌باشد.
جامعه کردها در کانادا بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶ کانادا ۱۶٬۳۱۵ نفر است که از این میان کردهای عراق بزرگترین گروه کردها در کانادا را تشکیل می‌دهند و بیشتر از تعداد کردهای ترکیه، ایران و سوریه است.
در کانادا، مهاجرت کردها عمدتاً نتیجه جنگ ایران و عراق، جنگ خلیج فارس و جنگ داخلی سوریه بود. بنابراین، بسیاری از کردهای عراق به دلیل جنگ مداوم و سرکوب کردها و شیعیان توسط دولت عراق به کانادا مهاجرت کردند.. بسیاری از کردها در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد کانادا شدند که اکثر آنها پناهجویانی بودند که توسط دولت کانادا اسکان داده شدند. با این حال، تعداد کمتری از آنها نیز در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به کانادا مهاجرت کردند.
مانند همه کانادایی‌هایی که اهل غرب آسیا هستند، کردهای کانادا نیز بدون توجه به ظاهرشان از نظر قانونی به‌عنوان اقلیت قابل مشاهده تعریف می‌شوند.
ابن مکانس (۱۳۴۵-۱۴۰۷) (نسب کامل:فخرالدین ابوالفرج عبدالرحمن بن عبدالرزاق بن ابراهیم بن مکانس مصری قبطی‌اصل) مقام‌دار دیوانی، شاعر و ادیب مصری قبطی‌اصل بود.
ابن مکانس در ۱ مه ۱۳۴۵م/ ۱۹ ذی‌الحجه ۷۴۵ق در قاهره به دنیا آمد. پدرش از کاتبان دیوانی بود، و او در این فضا پرورش یافت. در بیست سالگی مسلمان شد و در دیوان انشاء خدمت گزارد. به ادبیات بسیار گرایش پیدا کرد، در ۷ نوامبر ۱۴۰۷/ ۱۲ ذی‌الحجه ۷۹۴ق آنگاه که برای وزارت به قاهره فراخوانده شد، در راه در بلبیس به او سم خوراندند و درگذشت.
اولجان چالیان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در پست مهاجم برای چای‌کار ریزه‌اسپور در سوپر لیگ فوتبال ترکیه بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به غازی عینتاب‌اسپور، گالاتاسرای و قیصریه‌اسپور اشاره کرد.
ازکیل پونسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم برای اسپارتاک مسکو بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیولز اولد بویز، رم و گرانادا، لیل، آ.ا. ک آتن و اسپارتاک مسکو اشاره کرد.
سوفی شدر (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست هنری اهل آلمان است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز پارالل ناهم‌سطح در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
آرتور ماریانو (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست هنری اهل برزیل است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز حرکات زمینی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
زوزن؛ یکی از ولایت‌های دوازده‌گانه ربع نیشابور خراسان؛ مرکز این ولایت، زوزن نام داشته است. جغرافیدانان و تاریخنگاران، ولایت زوزن را منطقه‌ای گسترده میان نیشابور و هرات دانسته‌اند که محدثان و شاعران عربی‌سرای بسیاری از آن برخاسته‌اند و به همین خاطر به آنجا لقب «بصره صغیره» یا «بصره کوچک» داده‌اند. ولایت زوزن را در جغرافیای امروز، با بخش جلگه زوزن از توابع شهرستان خواف و حدی از پیرامون آن در استان خراسان رضوی ایران مطابقت داده‌اند.
زوزن؛ از ولایت‌های ربع نیشابور؛ یاقوت حموی، از وجود آتشکده‌ای در ناحیه زوزن خبر می‌دهد که علت نامگذاری زوزن نیز به آن وابسته است.
زوزن، در کتاب تاریخ الحاکم، در شمار ولایت‌های دوازده‌گانه نیشابور، و دربارهٔ آن آمده است: ولایت زوزن، عمارات (عمارت‌ها) و علماء آن مستغنی (بی‌نیاز) از بیان. محمد مقدسی در احسن‌التقاسیم، نیشابور را به دوازده ولایت (بشت، بیهق، کویان (جوین)، جاجرم، اسفراین، استوا، اسفند، جام، باخرز، خواف، زاوه و رخ)، سه خزانه (طوس، نسا، ابیورد)، یک قصر (بوزجان) و یک دار (زوزن) دسته‌بندی نموده و دربارهٔ دار (= خانه، سرای) زوزن نوشته است: دار یا شهرکی بزرگ است در چهل فرسنگی مرکز (نیشابور)، آباد است و پر از جولاهگان و لباده دوزانست. یاقوت حموی، زوزن را کوره (ناحیه) ای وسیع میان هرات و نیشابور معرفی نموده که از توابع نیشابور است. در معجم‌البلدان، شمار قریه‌ها (روستاها) ی این ولایت را صدو بیست و چهار آورده است.
یاقوت حموی، به نقل از بیهقی، زوزن را نام ولایتی دانسته که قصبه (شهر مرکزی) آن به همین نام ‌‌زوزن است. از شهر زوزن، آثاری هنوز باقی است؛ از جمله مسجدی بسیار کهن احتمالاً قرن ششم هجری. از محصولات ولایت زوزن، به کرباس، ابریشم، روناس، صنعت پشم‌بافی و همچنین به موقعیت خوب تجاری و بازرگانی این منطقه، که با قاین و سلومک و فرجرد ارتباط داشته، اشاره نموده‌اند. عده بسیاری از شاعران و ادیبان عربی‌سرای خراسان، از ناحیه زوزن برخاسته‌اند و به همین دلیل آنجا را «بصره صغیره» یا «بصره کوچک» می‌خوانده‌اند. در تاریخ نیشابور الحاکم، از عالمان و بزرگان منسوب به زوزن، همچون
در معجم‌البلدان نیز نام سه تن از محدثان و شاعران زوزن اشاره شده است ؛
گرگوری جیمز راترفورد (؛ زادهٔ ) یک دونده اهل بریتانیا است که در رشتهٔ پرش طول فعالیت می‌کند. راترفورد در مسابقات المپیک ۲۰۱۲ به مدال طلا و در المپیک ۲۰۱۶ به مدال برنز پرش طول دست یافت. او هم‌چنین در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵ مدال طلا را کسب کرد.
سکیگاهارا، گیفو (به لاتین: Sekigahara, Gifu) یک شهر در ژاپن است که در استان گیفو واقع شده‌است.
سکیگاهارا ۷٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
موری تروموتو (۱۵۵۳ – ۱۶۲۵) یکی از دایمیوهای (امیران محلی) ژاپن بود. او پسر موری تاکاموتو و جانشین و نوهٔ موری موتوناری بزرگ بود. او یک بار با اودا نوبوناگا جنگید اما در نهایت در برابر او شکست خورد. در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) او در لشکرکشی تویوتومی هیده‌یوشی شرکت داشت و قلعه هیروشیما را بنا کرد. بدین ترتیب او را می‌توان مؤسس شهر هیروشیما دانست. در اوج قدرت خود در اواخر قرن شانزدهم، تروموتو ۱٫۲ میلیون ککو را کنترل می‌کرد. در نبرد سکیگاهارا او به عنوان فرمانده کل در برابر توکوگاوا ایه‌یاسو قرار گرفت، اما در صحنه نبرد سکیگاهارا حضور نداشت. تروموتو در روز جنگ در قلعه اوساکا بود.
حمله تویوتومی هیده‌یوشی به خاندان موری به دستور اودا نوبوناگا انجام شده بود. هیده‌یوشی از اودا نوبوناگا درخواست کمک می‌کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا آکچی میتسوهیده را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن‌ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در معبد هوننو در کیوتو توقف کردند. نیمه‌شب ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید.
در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در حادثه معبد هوننو هیده‌یوشی توانست قاصد آکچی میتسوهیده را دستگیر کند. این قاصد به منظور دادن خبر مرگ نوبوناگا و جلب حمایت خاندان موری فرستاده شده بود. هیده‌یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به این محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری شیمیزو مونه‌هارو ارباب قلعه تاکاماتسو با خاندان موری صلح کند.
پس از مرگ اودا نوبوناگا در حادثه معبد هوننو، احتمالاً با سخاوت آشکار هیده‌یوشی بسیار خشنود شد، تروموتو موافقت کرد، صلح کند و به هیده‌یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به آکچی میتسوهیده رسانده و وی را قبل از کسان دیگر شکست دهد.
هر چند که خاندان موری پس از کشف حقیقت عصبانی شده باشند، آنها آتش‌بس را نشکستند و با گذشت زمان به نزدیکترین حامیان هیده‌یوشی تبدیل شدند. در سال ۱۵۸۳ او خدمتگزار تویوتومی هیده‌یوشی شد. تروموتو در حمله به شیکوکو (۱۵۵۸) و لشکرکشی کیوشو (۱۵۸۷) دو سردار خود (معروف به دو رودخانه، کوبایاکاوا تاکاکاگه و کیکاوا موتوهارو) را برای هدایت نیروها برای هیده‌یوشی فرستاد. وی کشتی‌هایی را برای کمک به هیده‌یوشی در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) فرستاد. هنگامی که هیده‌یوشی به کره حمله کرد (تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)) در سال ۱۵۹۲، تروموتو خود یک «لشکر» از سربازان را در آنجا هدایت کرد، اگرچه به نظر می‌رسد بیشتر اوقات او صرف جنگ با پارتیزان‌های کره شده‌است.
پس از مرگ هیده‌یوشی، وی عضوی از شورای گوتایرو بود که توسط هیده‌یوشی منصوب شده بود.
در بهار سال ۱۶۰۰ ایه‌یاسو آگاه شد که اوئسوگی کاگه‌کاتسو یکی از اعضای شورای حکومتی به قلمروی خود در شمال ژاپن برگشته و در حال تدارک نظامی و جمع‌آوری سامورایی‌هاست. او از اوئسوگی کاگه‌کاتسو خواست که جهت توضیح نزد او بیاید اما کاگه‌کاتسو نه تنها به امر او اعتنایی نکرد بلکه در جواب توکوگاوا نامه‌ای انتقادآمیز ارسال کرد. این برای ایه‌یاسو به معنای اعلام جنگ بود. در ژوئن ۱۶۰۰ ایه‌یاسو و نیروهایش برای جنگ با خاندان اوئسوگی به سمت آیزو در شمال ژاپن حرکت کردند. از زمان ورود ایه‌یاسو به قلعه اوساکا در سپتامبر سال قبل، رژیم تویوتومی توسط ایه‌یاسو اداره می‌شد و تروموتو چاره ای جز توافق برای این لشکرکشی نداشت. با این وجود، اعتقاد بر این است که تروموتو به شدت با اوئسوگی کاگه‌کاتسو برای حل مسئله حمله به ایشیدا میتسوناری توسط هفت شو با یکدیگر ارتباط و پیوند داشتند.
در ۱۶ ژوئن، ایه‌یاسو با سپاه خود به طرف آیزو رفت، اما اندکی قبل تروموتو به هیروشیما بازگشت. تروموتو کیکاوا هیروایه و آنکوکوجی اکی را به میدان جنگ فرستاد، اما آنکوکوجی اکی با ایشیدا میتسوناری و اوتانی یوشیتسوگو دیدار کرد و تصمیم گرفت علیه ایه‌یاسو وارد عمل شود.
در ژوئیه، سرانجام ایشیدا میتسوناری نیروهایش را جمع‌آوری کرد. در این زمان، ایشیدا میتسوناری طبق پیشنهاد اوتانی یوشیتسوگو مقام رهبری جنگ را به عهده نگرفت، او تروموتو را که فکر می‌کرد به اندازه ایه‌یاسو توانایی دارد، به عنوان فرمانده کل ارتش غربی انتخاب کرد. تروموتو نیز توسط آنکوکوجی اکی متقاعد شد و انتصاب خود را بدون مشورت با اعضای خاندان موری یا ملازمان ارشد به عنوان فرمانده کل پذیرفت. در نامه ای به تاریخ ۱۲ ژوئیه، سه عضو گو-بوگیو (به هیئتی پنج نفره گفته می‌شود که به همراه هیئت پنج نفره گوتایرو پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی زمام امور کشور ژاپن را در دست گرفتند): مائدا گنئی، ناتسوکا ماساایه و ماشیتا ناگاموری از تروموتو خواستند که به اوساکا بیاید.
در ۱۵ ژوئیه، تروموتو به محض دریافت نامه از شورای گو-بوگیو از هیروشیما خارج شد و در ۱۹ ژوئیه وارد قلعه اوساکا شد. مطابق مطالب دفتر خاطرات گیئن（۱۵۵۸–۱۶۲۶ راهب سانبو-این، معبد فرعی معبد دایگو، در روز ۱۹ ژوئیه، نیروهای تروموتو ۶۰٬۰۰۰ نفر بودند. دو روز قبل از آن، در روز هفدهم، موری هیده‌موتو دفتر کار ایه‌یاسو در قلعه اوساکا را اشغال کرد و مسئول امور در غیبت ایه‌یاسو را از این قلعه اخراج کرد. این یکی از مهم‌ترین اقدامات برنامه ارتش غربی برای جلوگیری از حرکت نیروهای توکوگاوا به طرف اوساکا جهت به دست آوردن تویوتومی هیده‌یوری بود، اما این عملی نبود که موری هیده‌موتو بتواند بدون دستور تروموتو انجام دهد، بلکه تروموتو قبل از روز هفدهم که در قلعه اوساکا مستقر شد به هیده‌موتو چنین دستورالعملی داده بوده‌است.
پس از ورود به قلعه اوساکا، تروموتو توسط ژنرال‌های مختلف به عنوان فرمانده کل ارتش غرب معرفی شد و فرماندهی ارتش متحد را بر عهده داشت. با این حال، او تا پایان جنگ در سکیگاهارا قلعه اوساکا را ترک نکرد.
تروموتو، موری هیده‌موتو، کیکاوا هیروایه و آنکوکوجی اکی را به میدان جنگ فرستاد و ارتش موری به قلعه اوتسو در ولایت اومی حمله کردند و سپس در ۱۰ سپتامبر در تپه نانگو در سکیگاهارا مستقر شد. از طرف دیگر، ایه‌یاسو نیز در اول همان ماه ادو را ترک کرد، به غرب رفت و در ۱۲ ام به گیفو رسید.
هنگام اقامت در قلعه اوساکا، تروموتو برای جلوگیری از حرکت ایه‌یاسو به سمت غرب، نیروهایی را به تپه نانگو فرستاد و اطلاعاتی دربارهٔ بیگانگان جمع کرد. شایعات جدایی در میان فرماندهان ارتش غربی به گوش می‌رسید و تروموتو گزارش‌هایی را از آنکوکوجی اکی دریافت کرده‌است. با این حال، به تروموتو نیز اطلاع داده شد که کوبایاکاوا هیده‌آکی با ارتش شرقی مخفیانه در تماس است، اما تروموتو تا پایان نتوانست اقدامی در این باره انجام دهد.
از طرف دیگر، کیکاوا هیروایه، که تصمیم به شکست ارتش غربی گرفته بود، از طریق کورودا ناگاماسا در مورد تضمین مالکیت اراضی خاندان موری با سپاه شرقی مذاکره کرد. سپس، در ۱۴ سپتامبر، هوندا تاداکاتسو و ای نائوماسا نامه ای را به کیکاوا هیروایه و فوکوبارا هیروتوشی دادند که نوشته بود قول می‌دهند که "ایه‌یاسو از تروموتو غافل نخواهد شد و همه اراضی وی را حفظ خواهد کرد. در این زمان گفته می‌شود که کیکاوا هیروایه بدون مشورت با ژنرال‌های دیگر خاندان موری توافق پنهانی کرده‌است.
در ۱۵ سپتامبر، نیروهای غرب و شرق در سکیگاهارا درگیر شدند، اما خیانت کوبایاکاوا هیده‌آکی و کیکاوا هیروایه ارتش غربی را شکست داد و جنگ در یک روز به پایان رسید. ارتش بزرگ خاندان موری، که در تپه نانگو مستقر شده بود، توسط کیکاوا هیروایه متوقف شده، بنابراین چاره ای جز کناره‌گیری و رفتن به اوساکا بدون جنگ با ارتش شرق نبود. ارتش خاندان موری که عقب‌نشینی کرد، وارد قلعه اوساکا، جایی که تروموتو بود، نشد بلکه در شهر اوساکا مستقر شد.
وقتی خبر شکست ارتش غربی به اوساکا رسید، بحث در مورد ادامه جنگ یا صلح در میان ژنرال‌ها در قلعه اوساکا درگرفت. تروموتو هیده یوری را در اختیار داشت و در گزینه جنگ می‌توانست از قلعه اوساکا استفاده کند. علاوه بر این، تعداد زیادی از نیروهای خاندان موری بودند که بدون آسیب به اوساکا بازگشتند زیرا بسیاری از نیروهای این خاندان در جنگ اصلی شرکت نکرده بودند.
ایه‌یاسو دو روز پس از پیروزی در جنگ، در روز هفدهم نامه ای به تروموتو فرستاد و امیدوار نشان داد که رابطه خوبی بین این دو برقرار شود و از او خواست که قلعه اوساکا را ترک کند. تروموتو نیز همچنین در تاریخ نوزدهم پاسخی برای ایه‌یاسو ارسال کرد و از او پرسید برای اراضی او چه اتفاقی خواهد افتاد. در نامه استناد به تاریخ ۲۲ سپتامبر، تروموتو اظهار داشت که به شرط حفظ اراضی تحت اختیارش از قلعه اوساکا خارج خواهد شد.
سپس، در تاریخ ۲۵ سپتامبر، هنگامی که تروموتو نامه تأیید حفظ قلمروی خود دریافت کرد و بدون اعتنا بر توصیه موری هیده‌موتو، تاچیبانا مونه‌شیگه و شیمازو یوشی هیرو که به ادامه جنگ اصرار داشتند از قلعه اوساکا خارج شد و وارد عمارت خاندان موری در کیزو شد.
اعتقاد بر این است که وی یک ژنرال کمتر از حد متوسط در داخل و خارج از میدان جنگ بود، زیرا فاقد انگیزه و اراده بود. او بلافاصله پس از سکیگاهارا به ایه‌یاسو تسلیم شد و باعث شد بازنشسته شود. اعتقاد بر این است که اگر او در نبرد سکیگاهارا می‌جنگیدو یا تویوتومی هیده‌یوری را به میدان جنگ می‌آورد، توکوگاوا ایه‌یاسو شکست می‌خورد. با این حال، او قلمروی خود را به خوبی مدیریت کرد و خاندان موری را حتی زمانی که قلمروی او به یک سوم کاهش یافته بود با موفقیت در کنار هم نگه داشت.
جرالد جِی ساسمن (متولد ۸ فوریه ۱۹۴۷) استاد کرسی پاناسونیک در رشته مهندسی برق در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) است. او مدارک کارشناسی و دکترای ریاضیات خود را در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ از دانشگاه MIT دریافت کرد. ساسمن از سال ۱۹۶۴ در پژوهش‌های هوش مصنوعی در ام‌آی‌تی شرکت داشته است. پژوهش‌های او عمدتاً بر صورت‌بندی و خودکارسازی استراتژی‌های حل مسئله مورد استفاده دانشمندان و مهندسان به منظور بهبود شیوه‌های آموزشی در علم و مهندسی متمرکز بوده است. ساسمن همچنین در زمینه‌های زبان‌های برنامه‌نویسی، معماری کامپیوتر و یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس (VLSI) فعالیت کرده است.
ساسمن (همراه با هارولد ابلسن و جولی ساسمن) از نویسندگان کتاب درسی مقدماتی علوم کامپیوتر "ساختار و تفسیر برنامه‌های کامپیوتری" است. این کتاب برای چند دهه در مؤسسه فناوری ماساچوست تدریس شده و به چندین زبان نیز ترجمه شده است.
ساسمن در جنبش نرم‌افزار آزاد هم فعال بوده است. از فعالیت‌های او در این جنبش انتشار اسکیم ام‌آی‌تی/گنو به عنوان یک نرم‌افزار آزاد است. او همچنین عضو هیئت مدیرهٔ بنیاد نرم‌افزار آزاد است.
ساسمن به خاطر دستاوردهایش در آموزش علوم رایانه جایزه کارل کارلستورم ای‌سی‌ام برای آموزگاران برجسته را در سال ۱۹۹۰ دریافت کرده است. او هم‌چنین برنده جایزه ۱۹۹۱ عمار بوز برای تدریس است.
ساسمن، هارولد ابلسون و ریچارد استالمن تنها اعضای بنیانگذار بنیاد نرم‌افزار آزاد هستند که هنوز هم در هیئت مدیره این بنیاد فعال هستند.
جاستین راس (؛ زادهٔ ) یک گلف‌باز اهل بریتانیا است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا گلف مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
لشکرکشی کیوشو بخشی از لشکرکشی‌های تویوتومی هیده‌یوشی به هدف تسلط بر تمامی ژاپن بود. این لشکرکشی در پایان دوره سن‌گوکو رخ داد. پس از تسلط پیدا کردن بر بیشتر نواحی هونشو پس از حمله شیکوکو (۱۵۸۵) در سال در ۱۵۸۶ میلادی هیده‌یوشی توجه خود را مناطق جنوبی‌تر جزایر اصلی ژاپن، یعنی کیوشو معطوف کرد.
جنگ‌های بسیاری در طی چند سال جنگ داخلی بین دایمیوهای کیوشو درگرفته بود و تا سال ۱۵۸۷ خاندان شیمازو از ولایت ساتسوما قدرت اصلی جزیره بود. در سال ۱۵۸۶، این خاندان از برنامه‌های تویوتومی هیده‌یوشی برای حمله باخبر شدند، و دست از محاصره خود، در قلعه تاچیبانا برداشته و بخش عمده ای از نیروهای خود را به ولایت هیگو برگرداندند، در حالی که بقیه در ولایت بونگو اقامت داشتند. در آنجا، آنها قلعه فونای را از خاندان اوتومو تصرف کردند و آماده حمله هیده‌یوشی شدند.
خاندان اوتومو توسط ارتش‌های تحت فرماندهی سنگوکو هیده‌هیسا، چوسوکابه موتوچیکا و سوگو ماسایاسو، اربابان اصلی شیکوکو که سال قبل توسط هیده‌یوشی شکست خورده بودند و بنابراین به او پیوسته بودند، پشتیبانی می‌شد. اگرچه در نهایت ولایت بونگو به دست خاندان شیمازو افتاد. سنگوکو هیده‌هیسا و چوسوکابه موتوچیکا این رویداد را به تأخیر انداختند، و آنها را در آماده‌سازی برای ورود ارتش‌های هیده‌یوشی و خاندان موری، متحد دیگر هیده‌یوشی، تضعیف کردند.
تویوتومی هیده‌ناگا، برادر ناتنی هیده‌یوشی، در جنوب ولایت بونگو وارد شد و در سال ۱۵۸۷ به خاندان شیمازو در تاکاجو، در ساحل شرقی کیوشو حمله کرد. در همین حال، هیده‌یوشی نیروهای خود را به یک مسیر غربی تر برد و به قلعه گنجاکو حمله کرد. قلعه ای در ولایت چیکوزن، که توسط خاندان آکیزوکی رهبری می‌شد. در اواخر همان سال، دو برادر در استان زادگاه خاندان شیمازو، ولایت ساتسوما دیدار کردند تا به قلعه اصلی آنان در کاگوشیما حمله کنند. سرانجام، خود کاگوشیما مورد حمله قرار نگرفت؛ و خاندان شیمازو تسلیم شد، و هیده‌یوشی منطقه جنوب ژاپن را ترک کرد تا توجه خود را به خاندان هوجوی اخیر در منطقه کانتو، آخرین خاندان اصلی مخالف با خویش برگرداند.
هیده‌یوشی دهه ۱۵۹۰ در بسیاری از حملات خود به کره (کشور) از کیوشو استفاده کرد.
۱۵۸۶
۱۵۸۷
فریدریش پولاک (۲۲ مه ۱۸۹۴–۱۶ دسامبر ۱۹۷۰) فیلسوف و دانشمند علوم اجتماعی آلمانی بود. پولاک یکی از بنیانگذاران مؤسسه تحقیقات اجتماعی در فرانکفورت و از اعضای مکتب فرانکفورت و یکی از چهره‌های نظریه‌های نئو مارکسیستی به شمار می‌رود.
ال‌سی وایکیکی () یک شرکت تولیدکننده پوشاک در ترکیه است. این شرکت دارای بیش از ۶۸۳ فروشگاه در ۳۲ کشور است. این مجموعه در سال ۲۰۱۳ به عنوان "تحسین برانگیزترین شرکت در عرصه پوشاک" انتخاب شد.وب‌سایت فروشگاه اینترنتی ال‌سی وایکیکی برای کشورها و زبان‌های مختلف همچون انگلیسی، عربی، ترکی، روسی و آلمانی در دسترس میباشد.
گستون رودریگو پریرو لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست هافبک هجومی برای کالیاری در سری آ بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ناسیونال، پی‌اس‌وی آیندهوون و کالیاری اشاره کرد.
تاکومی مینامینو (؛ زادهٔ ) یک فوتبالیست اهل ژاپن است که در پست هافبک هجومی و وینگر برای تیم موناکو در لیگ ۱ بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سرزو اوساکا و ردبول سالزبورگ اشاره کرد.
لیورپول:
مالکوم فیلیپه سیلوا د اولیویرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال الهلال در لیگ حرفه‌ای عربستان و تیم ملی برزیل بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کورینتیانس، بوردو، بارسلونا و زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد.
وی در سال ۲۰۲۳ با باشگاه الهلال به نائب قهرمانی جام باشگاه های عرب دست یافت.
لالیگا: ۲۰۱۹
کایل کریستوفر لَرین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است که در پست مهاجم یا وینگر چپ برای باشگاه فوتبال مایورکا و تیم ملی فوتبال کانادا بازی می‌کند.
لوکا یوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه میلان بازی می‌کند.
وی فوتبالش را از ستاره سرخ بلگراد شروع کرد و به دلیل عملکرد خوبش به تیم بنفیکا پیوست. در بنفیکا بازی‌های خوبی را به نمایش نگذاشت و به‌طور قرضی به آینتراخت فرانکفورت رفت؛ او در فرانکفورت فوق‌العاده بود و به‌طور رسمی به این تیم پیوست. اما عملکرد فوق‌العاده او اجازه نداد که در فرانکفورت ادامه دهد و به رئال مادرید پیوست در تیم رئال خیلی فرصت بازی به او نرسید و نتوانست بازی خود را به نمایش بگذارد و به‌طور قرضی به فرانکفورت بازگشت اما لوکا اون لوکا یوویچ همیشه نبود.
سوپر لیگ فوتبال صربستان: ۲۰۱۵–۲۰۱۶
لیگ برتر فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶–۲۰۱۷
جام حذفی فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶–۲۰۱۷
سوپر جام فوتبال پرتغال: ۲۰۱۶
جام حذفی فوتبال آلمان: ۲۰۱۸
لالیگا: ۲۰۱۹–۲۰۲۰، ۲۰۲۱–۲۰۲۲
سوپر جام فوتبال اسپانیا: ۲۰۱۹، ۲۰۲۱
لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۲۱–۲۰۲۲
کوپا ایتالیا: ۲۳–۲۰۲۲ نایب قهرمان
لیگ کنفرانس اروپا: ۲۳–۲۰۲۲ نایب قهرمان
لوکا یوویچ سابقه بازی در تیم‌های ملی زیر ۱۶ سال صربستان، زیر ۱۷ سال صربستان، زیر ۱۸ سال صربستان، زیر ۱۹ سال صربستان، زیر ۲۰ سال صربستان، زیر ۲۱ سال صربستان را دارد.
فابیان کانچلارا (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ویکتوریا پندلتون (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل بریتانیا است.
او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ توانست مدال طلا بگیرد.
مر دیبابا (؛ زادهٔ ) یک دونده ماراتن اهل اتیوپی است. او در المپیک ریو مدال برنز گرفت.
ماساشی ابینوما (؛ زادهٔ ) یک جودوکار اهل ژاپن است. او در المپیک ریو مدال برنز گرفت.
الکس ادمندسون (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
امیر قاسمی‌مُنجِزی (زاده ۱۳۶۶ در مسجدسلیمان) کشتی‌گیر فرنگی‌کار در وزن ۱۳۰ کیلوگرم تیم ملی ایران و دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا در سنگین وزن کشتی فرنگی است.او توانست در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۱۶، سهمیه المپیک را در وزن ۱۳۰ کیلوگرم کسب کند، اما بنابر تصمیم کادر فنی تیم ملی کشتی و شخص محمد بنا، سرمربی تیم، از ترکیب تیم برای اعزام به المپیک خط خورد و بشیر باباجان‌زاده جانشین او شد.نام امیر قاسمی منجزی از مسافران ریو خط خورد/ پسر خوزستان پیروز واقعی تو هستی<قاسمی: مادرم به خاطر خط خوردنم ۳ روز بستری بود/ فکر کردم «بنا» شوخی می‌کند! - خبرگزاری تسنیم
وی در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم قهرمان آسیا شد.
امیر قاسمی‌منجزی، توانست در رقابت‌های جهانی گزینشی المپیک ۲۰۱۶ در اولان باتور (مغولستان)، مدال طلا را به دست بیاورد و سهمیه المپیک را کسب کند.کشتی گزینشی المپیک - مغولستان؛ امیر قاسمی منجزی صاحب مدال طلا شد قاسمی منجزی به مدال طلا رسیدانتقاد شدید مربی خوزستانی از تصمیم محمد بنا
امیر قاسمی‌منجزی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ در وزن ۱۳۰ کیلوگرم پنجم شد و سهمیه المپیک را کسب کرد.
امیر قاسمی‌منجزی پس از استراحت در دور مقدماتی موفق شده بود حریفانی از ازبکستان و قزاقستان را شکست دهد. منجزی در دیدار فینال کشتی فرنگی قهرمانی آسیا به مصاف مرات رامانوف از قرقیزستان رفت و با ضربه فنی پیروز شد و به قهرمانی رسید.
قاسمی منجزی در دور اول با نتیجه ۲ بر ۱ مورات رامونوف دارنده مدال نقره آسیا از قرقیزستان را مغلوب کرد. وی در دور بعد و در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۸ بر صفر مین سئوک کیم دارنده مدال برنز جهان و بازی‌های آسیایی از کره جنوبی را از پیش رو برداشت و به دیدار فینال راه یافت. منجزی در دیدار فینال وزن ۱۳۰ کیلوگرم در مقابل مومن جان عبدالله‌یف قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ از ازبکستان قرار گرفت و با نتیجه ۳ بر ۲ به پیروزی رسید.
در وزن ۱۳۰ کیلوگرم امیر قاسمی منجزی در دور نخست با نتیجه ۳ بر یک از سد استفان دیوید از چک گذشت وی در دور بعد مقابل سرگی سمینوف قهرمان جهان و دارنده مدال برنز المپیک از روسیه با نتیجه ۶ بر ۴ به پیروزی دست یافت. وی در دور سوم و در مرحله یک چهارم نهایی مومن جان عبدالله‌یف قهرمان بازی‌های آسیایی از ازبکستان را با نتیجه ۳ بر یک مغلوب کرد و ضمن کسب سهمیه المپیک به مرحله نیمه نهایی راه یافت. قاسمی در این مرحله مقابل اسکار پینو دارنده مدال برنز جهان از کوبا با نتیجه ۶ بر ۲ مغلوب شد و به دیدار رده بندی رفت. قاسمی منجزی در این دیدار مقابل هیکی نابی از استونی دارنده مدال‌های نقره المپیک و طلا، نقره و برنز جهان قرار گرفت و با نتیجه ۸ بر صفر سه اخطاره شد و به عنوان پنجم رسید.
زوزن ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
شرایط انسانی یا وضع بشر (به انگلیسی: the human condition) ویژگی‌های کلیدی حوادث و موقعیت‌هایی است که برای موجودیت انسان الزامی هستند مانند تولد، رشد، عواطف، آرمان‌ها، مناقشات و مرگ."human condition" entry at Wiktionary موضوع شرایط انسانی بسیار گسترده‌است و در ادامه به تجزیه و تحلیل دیدگاه‌های بسیاری منتهی می‌شود از جمله دیدگاه‌هایی در دین، فلسفه، تاریخ، هنر، ادبیات، انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و زیست‌شناسی.
شرایط انسانی به عنوان یک اصطلاح ادبی به‌طور معمول در زمینه‌های پرابهامی چون معنای زندگی یا نگرانی‌های اخلاقی استفاده می‌شود.The human condition in literature
استفاده قابل توجه از واژه «شرایط انسانی» (به انگلیسی: the human condition) را می‌توان در عنوان رمان شرایط انسانی اثر آندره مالرو، نقاشی شرایط انسانی اثر رنه ماگریت، کتاب شرایط انسانی اثر هانا آرنت در زمینه فلسفه سیاسی و فیلم سه‌گانه شرایط انسانی اثر ماساکی کوبایاشی مشاهده کرد."Ningen no joken" trilogy: , ,
تامیرات تولا (؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۹۱) یک دونده دو استقامت اهل اتیوپی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال دو ۱۰۰۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کردو
وضع بشر ؛ معمولاً به دو تابلوی نقاشی رنگ روغن مشابه اشاره می‌کند که اثر رنه ماگریت نقاش سورئالیست بلژیکی هستند. یکی در سال ۱۹۳۳ به پایان رسید که در مجموعه گالری ملی هنر در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. و دومی در سال ۱۹۳۵ تکمیل شد و اکنون بخشی از مجموعه سیمون سپریر در ژنو سوئیس است.Paquetهای مارسل "Magritte."
تعدادی طراحی نیز به همین نام وجود دارد که یکی از آن‌ها که در موزه هنر کلیولند نگهداری می‌شود.موزه هنر کلیولند - شرایط انسانی
دیوید سامانز اوکامپو (؛ ۱۸۶۶ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۷) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از مارس تا دسامبر ۱۹۳۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
آوگوستو لگوئیا (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۸ تا سپتامبر ۱۹۱۲ و دوباره از ژوئیه ۱۹۱۹ تا اوت ۱۹۳۰ رئیس‌جمهور این کشور بود.
گیلرمو بیلینگورست (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۵۱ – ۲۸ ژوئن ۱۹۱۵) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۱۲ تا فوریه ۱۹۱۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوزه پاردو باردا (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۴ تا سپتامبر ۱۹۰۸ و دوباره از اوت ۱۹۱۵ تا ژوئیه ۱۹۱۹ رئیس‌جمهور این کشور بود.
مانوئل کاندامو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۹۰۳ تا مه ۱۹۰۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
ادواردو لوپز دی رومانیا (؛ ۱۹ مارس ۱۸۴۷ – ۲۶ مه ۱۹۱۲) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۹۹ تا سپتامبر ۱۹۰۳ رئیس‌جمهور این کشور بود.
نیکولاس دی پیرولا (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۹۵ تا سپتامبر ۱۸۹۹ رئیس‌جمهور این کشور بود.
شبلی شُمَیِّل (۱۸۵۳-۱۹۱۴) پزشک لبنانی بود که به مصر کوچ کرد. در مصر، مجلهٔ «شفاء» را بنیانگذاری کرد (۱۸۸۶–۱۸۹۱)؛ دربارهٔ نظریهٔ تکامل داروین پژوهش کرد، شرحی بر آن نوشت و این نظریه را به جهان عرب شناساند.
آندرس آولینو کاسرس (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و در سه دوره از اکتبر ۱۸۸۳ تا دسامبر ۱۸۸۵، از ژوئن ۱۸۸۶ تا اوت ۱۸۹۰ و از اوت ۱۸۹۴ تا مارس ۱۸۹۵ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوستینیانو بورگونیو (؛ ۵ سپتامبر ۱۸۳۶ – ) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از آوریل تا اوت ۱۸۹۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
رمیگیو مورالس برمودز (؛ ۳۰ سپتامبر ۱۸۳۶ – ۱ آوریل ۱۸۹۴) یک سیاست‌مدار اهل پرو و از اوت ۱۸۹۰ تا آوریل ۱۸۹۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
لیزاردو مونترو فلورس (؛ زاده ۲۷ مه ۱۸۳۲ – درگذشته ۵ فوریه ۱۹۰۵)Profile of Lizardo Montero Flores یک سیاست‌مدار اهل پرو و از سپتامبر ۱۸۸۱ تا اکتبر ۱۸۸۳ رئیس‌جمهور این کشور بود.
مُنیر بعلبکی (۱۹۱۸–۱۹۹۹) دانشنامه‌نویس، زبان‌شناس، روزنامه‌نگار، مترجم، ناشر و دانشگاهی لبنانی پُراثر بود. برجسته‌ترین اثر او دانشنامهٔ المَورِد است که با شمارگان بالایی بازچاپ شده‌است.
سالوادور لورل (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از فوریه تا مارس ۱۹۸۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
مانوئل روخاس (; – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از مه ۱۹۴۶ تا آوریل ۱۹۴۸ رئیس‌جمهور این کشور بود.
مانوئل کوئزون (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از نوامبر ۱۹۳۵ تا اوت ۱۹۴۴ رئیس‌جمهور این کشور بود.
سرجیو اوسمنیا (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از اوت ۱۹۴۴ تا مه ۱۹۴۶ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوزه لورل (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از اکتبر ۱۹۴۳ تا اوت ۱۹۴۵ رئیس‌جمهور این کشور بود.
الپیدیو کوئیرینو (؛ – ) یک سیاست‌مدار با گرایش لیبرال اهل فیلیپین و از آوریل ۱۹۴۸ تا دسامبر ۱۹۵۳ رئیس‌جمهور این کشور (جمهوری سوم فیلیپین) بود.
وی در ۲۹ فوریه ۱۹۵۶ بر اثر حمله قلبی در کزون سیتی فیلیپین درگذشت.
رامون مگسیسی (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل فیلیپین و از دسامبر ۱۹۵۳ تا هنگام مرگش بر اثر سانحه هوایی در ۱۷ مارس ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود. وی اولین رئیس‌جمهور این کشور است که در قرن بیستم متولد شده‌است.
کارلوس گارسیا (; – ) یک سیاست‌مدار، معلم، سخنور، شاعر و وکیل اهل فیلیپین و از مارس ۱۹۵۷ تا دسامبر ۱۹۶۱ رئیس‌جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود.
جشنوارهٔ بین‌المللی ادینبورگ ، جشنوارهٔ سالانهٔ هنرهای نمایشی در ادینبورگ، اسکاتلند است که در مدت بیش از سه هفته در ماه اوت همه ساله در این شهر برگزار می‌شود. با دعوتی که از سوی مدیر جشنواره صورت می‌گیرد، این جشنواره بین‌المللی: نوازندگان رده‌های بالای موسیقی (به ویژه موسیقی کلاسیک)، تئاتر، اپرا و رقص را از سراسر جهان برای اجرای هنرهایشان در این شهر گرد هم جمع می‌کند. این جشنواره همچنین میزبان یک سری از هنرهای تجسمی نمایشگاه‌ها، گفتگوها، و کارگاه‌های آموزشی-هنری است.
ایدهٔ بنیادگذاری یک جشنواره با هدف «ارائهٔ جایگاهی برای شکوفاسازی روح انسان» و غنی‌سازی زندگی فرهنگیِ اسکاتلند، بریتانیا و اروپا، در پی پایان جنگ جهانی دوم ریشه گرفت. ایدهٔ ایجاد یک جشنواره بین‌المللی در انگلستان برای اولین بار توسط رودولف بینگ، مدیر کل جشنوارهٔ اپرای گلَیندبُرن، و آدری مَیلدمِی (همسر جان کریستی) در اثنای یک تور زمان جنگ و اجرای اپرای گدا؛ محصولی که در مقیاس کوچکی توسط گلَیندبُرن تولید شده بود، متصور شد.Fifield, Christopher. Ibbs and Tillett: The Rise and Fall of a Musical Empire. Ashgate, 2005: p. 263
تمرکز اولین جشنواره بیشتر به موسیقی کلاسیک قرار داشت، و حضور برجستهٔ کنسرت ارکستر فیلارمونیک وین، و پیوستن مجدد این ارکستر با رهبر پیشین خود برونو والتر در این جشنواره بود که پس از اشغال میهنش توسط نازی‌ها اروپا را ترک کرده بود.Bruce, Festival in the North (1975), p. 20. تمایل ارتش بریتانیا به حضور خود در طول دوره جشنواره و به نمایش گذاشتن توانایی‌های نمایشی منجر به اجرای مستقل اولین «تاتوی نظامی ادینبورگ» شد که شامل صحنه‌های نمایش نواختن نی‌انبان و رقص، در سال ۱۹۵۰ بود. این رویداد اکنون به صورت سالانه درآمده و به عنوان بخشی جدایی ناپذیر و رسمی این جشنواره در نظر گرفته می‌شود، هر چند که همچنان به‌طور جداگانه و مستقل برگزار شود.Bruce, Festival in the North (1975), p. 31.
سالن‌های اصلی جشنواره عبارتند از:
ادینبورو پِلی‌هاوس با گنجایش ۳۰۵۹ نفر
اشر هاوس با گنجایش ۲۳۰۰ نفر
فستیوال تئاتر با گنجایش ۱۸۰۰ نفر
کینگز تئاتر با گنجایش ۱۳۰۰ نفر
کوینز هال با گنجایش ۹۲۰ نفر
رویال لیسیوم تئاتر با گنجایش ۶۵۰ نفر
هاب با گنجایش ۴۲۰ نفر
http://www.eif.co.uk/ وبگاه اینترنتی جشن‌وارهٔ بین‌المللی ادینبورگ
http://www.edinburghfestivalcity.com/ راهنمای همهٔ ۱۲ جشنواره‌ای که در ادینبورو برپا می‌شود Official Festivals Guide to all 12 festivals that take place in Edinburgh
بلا روزنفلد شاگال ( زاده: ۱۸۹۵ ویتبسک – درگذشت: ۲ سپتامبر ۱۹۴۴ در ایالت نیویورک) همسر مارک شاگال و یک نویسنده است. او موضوع بسیاری از نقاشی‌های شاگال از جمله «"بلا با یقه سفید"» در سال ۱۹۱۷ است.
دیوسدادو ماکاپاگال (؛ – ) یک اقتصاددان اهل فیلیپین و از دسامبر ۱۹۶۱ تا دسامبر ۱۹۶۵ رئیس‌جمهور جمهوری سوم فیلیپین بود.
وی پدر گلوریا آرویو، سیاست‌مدار فیلیپینی است که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ رئیس‌جمهور این کشور بود.
سانه ویفرس (؛ زادهٔ ) یک ژیمناست اهل هلند است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا چوب موازنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
نَضر بن شُمَیل مازِنی (۷۴۰-۸۱۹) نحوی و محدث عربی ایرانی مروی بود. نزد خلیل فراهیدی در بصره نحو آموخت، با مأمون در مرو همنشین بود.
زادهٔ ۷۴۰/ ۱۲۲ق در مرو است. نحو را نزد خلیل بن احمد در بصره فراگرفت. با مأمون در مرو همنشین بود و حکایت‌ها و نکته‌هایی از این رابطه بیان کرده‌است. در ۸۱۹/ ۲۰۳ق در مرو درگذشت.
صباح شریعتی (زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۹) کشتی‌گیر ایرانی‌تبار کشور جمهوری آذربایجان است که در دستهٔ فوق سنگین کشتی فرنگی مسابقه می‌دهد. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۱۶ ریو و نیز دارندهٔ دو مدال نقره و برنز در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ است.
او در دسته ۱۳۰ کیلوگرم بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ با حضور بزرگانی چون میخایین لوپز کوبایی و رضا کایالپ ترکیه‌ای مدال برنز را کسب کرد.
شریعتی در سال ۲۰۱۶ میلادی در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۱۳۰ کیلو حاضر بود که در مسابقه اول رابی اسمیت از آمریکا را شکست داد اما در دور بعد از رضا کایالپ کشتی‌گیر ترکیه شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در اولین مسابقه شانس مجدد اروین کارابالو از ونزوئلا را شکست داد و به دیدار رده‌بندی راه یافت. وی در دیدار رده‌بندی ادوارد پوپ کشتی‌گیر آلمانی را شکست داد و مدال برنز را به دست آورد.
صفحه اینستاگرام صباح شریعتی ( http://www.instagram.com/irani.lion/)
مروی (منسوب به مرو) یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
فؤاد صَرّوف (۱۹۰۰-۱۹۸۵) دانشمند و ادیب لبنانی بود. ویراستار مجلات "المقتطف" (۱۹۲۷–۱۹۴۴)، "المختار" (۱۹۴۷–۱۹۴۷)، "الأبحاث" (۱۹۵۹–۱۹۶۶) بود. ..
مصطفی غَلایینی (۱۸۸۶–۱۹۴۴) ادیب و زبان‌شناس عربی، نویسنده و شاعر لبنانی بود که چندی نیز به قضاوت و روزنامه‌نگاری پرداخت.
در بیروت تحصیلات خود را آغاز نمود و سپس در مصر شاگرد شیخ محمد عبده (سال ۱۳۲۰ هجری) گردید؛ و به مدت ۲ سال مجله نبراس را در بیروت منتشر کرد و سپس بعنوان استاد عربی در در مدرسه سلطانیه استخدام گردید؛ و بعنوان مدرس ارتش چهارم عثمانی در جنگ جهانی اول انتخاب شد. سپس به بیروت برگشت و بعنوان معلم به کار خود ادامه داد.
بعد از جنگ مدتی در دمشق اقامت داشت و بعنوان سرباز در ارتش عربی وارد شد. بعد از بازگشت به بیروت به اتهام شرکت در قتل (اسعد بیک) مدیری در وزارت کشور وقت (۱۹۲۲) بازداشت شد. بعد از آزادی به شرق اردن عزیمت کرد در آنجا امیر اردن (شریف عبدالله) وی را جهت آموزش فرزندانش گماشت. بعد از مدتی منصرف و به بیروت بازگشت و در آنجا به عنوان رئیس مجلس اسلامی و قاضی شرع منصوب گردید.
از کتاب‌های وی می‌توان به:
احمد سامح خالدی (۱۸۹۵ -۱۹۵۱) ادیب و آموزشگر لبنانی فلسطینی‌اصل بود. در دانشگاه آمریکایی بیروت، داروسازی، اقتصاد و پرورش درس داد و در ۱۹۲۵ مدیر دانشکدهٔ عربی قدس منصوب شد. او را پدر آموزش نوین فلسطین می‌دانند.
تپانچه برقی یا تِیزِر اسلحه‌ای دستی است که با پرتاب دو سوزن به سوی فرد روبرویی و اعمال شوک الکتریکی موجب فلج ماهیچه‌ای او می‌شود.
این اسلحه به عنوان سلاح غیرکشنده در نیروهای پلیس بسیاری از کشورها برای دستگیری مظنونین استفاده می‌شود. با این حال گزارش‌های متعددی از مرگ بر اثر ایست قلبی ناشی از تپانچه برقی خبرساز شده‌اند.http://www.bbc.com/persian/sport/2016/08/160815_l51_atkinson_villa_deid
وَدیع بُستانی (۱۸۸۶-۱۹۵۴) ادیب، شاعر و مترجم لبنانی بود. بسیار سفر می‌کرد؛ به مصر، بریتانیا، هند و یمن رفت. بیشتر در فلسطین اقامت داشت.
بهاءالدین زُهَیْر (۲۶ فوریه ۱۱۸۶، مکه - ۱ نوامبر ۱۲۵۸، قاهره) نثرنویس و شاعر عربی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود.
نسب او «ابوالفضل زهیر بن محمد بن علی یحیی مُهَلَّبی» ذکر شده. در ۲۶ فوریه ۱۱۸۶/ ۵ ذی‌الحجه ۵۸۱ در نخله، نزدیکی مکه زاده شد. سپس همراه خانواده‌اش به قوص، مصر کوچیدند. آنجا علوم حدیث، فقه و ادبیات خواند. بهاءالدین در قوص، زندگی ادبی و علمی را خود را با کسب معاش از شعر آغاز کرد. در سال ۱۲۲۴/ ۶۲۱ به قاهره رفت و به دربار ایوبی پیوست. در نابلس نیز بماند. اما در ۶۳۹ به مصر بازگشت و لقب «الصاحب» از ملک صالح گرفت. پس از درگذشت ملک صالح در ۶۴۷ احوال او دگرگون شد و در خانه‌اش عزلت گزید.
بهاءالدین زهیر در قحطی بزرگ مصر که از ۲۴ شوال ۶۵۶ آغاز شد و تا مدت‌ها پیوسته بود، بیمار شد. سپس در ۴ ذی‌القعده ۶۵۶ درگذشت.
جعفر روح‌بخش عینی (۱۳۱۷ مشهد - ۸ اردیبهشت ۱۳۷۵) از نقاشان مکتب سقاخانه در نقاشی معاصر ایران بود.
جعفر روح‌بخش عینی در مشهد متولد شد. پدرش از مهاجران ولایت خوارزم در کشور ازبکستان بود که بعد از انقلاب بلشویکی به ایران آمده بود و در ضمن نسبتی هم با خاندان صدرالدین عینی داشت که از نام خانوادگی‌اش هم برمی‌آید.
روح‌بخش از همان دوران نوجوانی علاقه خود را به هنر نشان داد و پس از گرفتن دیپلم از هنرستان، وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته نقاشی تزئینی و معماری داخلی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تحصیل کرد.
پیش از آغاز فعالیت جدی خود در زمینه نقاشی، مینیاتور را تجربه کرد. این موضوع سال‌ها بعد در کارهای این هنرمند نمود داشت. او از شاگردان حسین بهزاد بود. آشنایی او با هنر سنتی ایران و مینیاتور تأثیر خود را در طول عمر هنری این هنرمند گذاشت و باعث شد کارهای او از حال و هوای هنر اصیل ایرانی برخوردار باشند.
در اوایل دهه ۵۰ برای سه سال به فرانسه رفت تا به تجربیاتش در زمینه هنرهای تزئینی بیفزاید. کارهای او در فرانسه نیز مورد استقبال بسیاری از هنرمندان و هنر دوستان قرار گرفت، به‌طوری که یک سرمایه دار هنری به نام مک، در منطقه سن پل دو وانس، در نزدیکی شهر نیس، رسماً از او دعوت کرد تا در این مرکز به کار بپردازد. روح‌بخش در این مرکز به کارهایی چون حجاری، چاپ دستی و گراورسازی نیز پرداخت و با هنرمندانی مشهور چون خوآن میرو، مارک شاگال و ژرژ براک، که در همین مکان سکونت داشتند، آشنا شد.
جعفر روح‌بخش با شروع انقلاب به ایران برگشت و در شمال کشور ساکن شد. حضور او در طبیعت زیبای این منطقه بر نقاشی‌های روحبخش تأثیرگذار بود.
او در دهه ۶۰ در دانشگاه به تدریس چاپ‌های دستی برای رشته‌های گرافیک و نقاشی پرداخت.
از آثار این هنرمند نمایشگاه‌های بسیاری برگزار شده است. برگزاری نمایشگاه‌های متعدد در گالری بروجنی، گالری نگار، گالری مس، موزهٔ ایران باستان، گالری لوترک و گالری تهران، گالری گراند پاریس، انتشارات کتاب‌سرا و موزه هنرهای معاصر از فعالیت‌های این هنرمند به شمار می‌رود.
جعفر روحبخش را یکی از چهره‌های شاخص مکتب سقاخانه می‌دانند.
ویژگی بارز این هنرمند فعالیت در هنر سنتی و انتزاعی بود. به گفته بسیاری از کارشناسان هنری تجربه او از هنر سنتی و اصیل ایرانی در جوانی باعث شده بود حتی کارهای انتزاعی و آبستره این هنرمند نیز رگه‌هایی از نقاشی سنتی ایران را دارا باشند. او همچنین در کارهایش از نقوش پارچه‌های قدیمی الهام می‌گرفت.
خود او دربارهٔ هنرش گفته است: «من در نقاشی به آنچه می‌آفرینم، هرگز نمی‌اندیشم. نمی‌دانم القای اندیشه به وسیله رنگ و بوم یعنی چه! من از نقاشی لذت می‌برم. در نقاشی تولد می‌یابم. در کار خود به نتیجه نمی‌اندیشم. حاصل کار نتیجه را نشان می‌دهد. برخی از بینندگان آثارم می‌گویند: تابلوها خیلی زیبا هستند، آرامش می‌دهند؛ در این شرایطی که بعضی از ماشینیسم و سایر مظاهر تمدن امروزی دم می‌زنند، آدم در این تابلوها یک نوع امیدوار بودن و پویایی حس می‌کند؛ خوب، رسیدن به یک نوع زیبایی، که از نظر تکنیک و هماهنگی با تحولات سبکی تا آن حد موفق باشد و بتواند بیننده امروز را این چنین برانگیزاند، می‌تواند هدف آفرینش هنری باشد.»
روح‌بخش حدفاصل دو طبع متفاوت در نقاشی ایران می‌باشد، پلی میان نقاشی سقاخانه و انتزاع. در هر زمانی و در هر مکانی می‌توانست ابزار کار خود را فراهم کند. گاهی رنگ و قلم مو دوستان صمیمی‌اش بودند گاهی رنگ‌های چاپ و کاغذ گلاسه و گاهی مس‌های سرخ.
شاید چیزی که روح‌بخش را از دیگر هنرمندان هم‌دوره اش متمایز می‌کند این است که او با جسارت کامل در عمل و سخن، تاثیرپذیری خود را می‌پذیرفت و ابراز می‌کرد. وی در تمام طول عمرش اذعان داشت که از همه‌چیز و همه‌کس متأثر است و خود را در آن تاثیرپذیری حل می‌کرد. کاری که خیلی از هنرمندان همچون پیکاسو انجام می‌دادند؛ تأثیر می‌پذیرفتند اما مغلوب نمی‌شدند. او نیز در یک دوره، تاثیرپذیری را آغاز می‌کند و آن زمانی است که به یک پختگی در مورد کار خود می‌رسد.
روحبخش در آغاز دهه ۷۰ چشمانش را که در معرض نابینایی بودند به عمل جراحی پیوند قرنیه سپرد. در آن سال‌ها با وجود آسیب دیدن چشم‌هایش باز هم به مطالعه و خلق آثار هنری می‌پرداخت.
جعفر روحبخش در هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۵ درگذشت.
آرتم هاروتیونیان ( زاده ۱۳ اوت ۱۹۹۰) یک بوکسور ارمنی‌تبار اهل آلمان است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به رقابت پرداخت.
ولادیمیر مارگاریان ()یک بوکسور اهل ارمنستان می‌باشد که در رویداد در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به رقابت پرداخت.
سیمون مارتیروسیان (; زاده در هایکاشن) وزنه‌بردار اهل ارمنستان است
مارتیروسیان در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴ برنده مدال طلا شد. وی قهرمانی وزنه‌برداری اروپا در سال‌های ۲۰۱۹ در باتومی، گرجستان و ۲۰۱۷ در اسپلیت، کرواسی برنده مدال طلا و در سال ۲۰۱۶ برنده مدال برنز شد. مارتیروسیان نماینده ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در وزن ۱۰۵ کیلوگرم بود. وی در حرکت یک‌ضرب ۱۹۰ و در دوضرب ۲۲۷ کیلوگرم در مجموع ۴۱۷ وزنه را بالای سر برد و برنده مدال نقره شد.
وی هم‌اکنون رکورددار مجموع جهان در وزن ۱۰۹ کیلوگرم است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره در المپیک توکیو ۲۰۲۰ اشاره نمود.
۲۰۱۲ بخارست (۹۴)
۲۰۱۳ لیتوانی + ۹۴ کیلوگرم
۲۰۱۴ لیماسول ۱۰۵ کیلوگرم
«دیگه با هم حرف نمی‌زنیم» ترانه‌ای ضبط شده توسط چارلی پوث خواننده آمریکایی از نخستین آلبومش به نام ناین ترک نایت منتشر شده در سال ۲۰۱۶ است. سلنا گومز نیز در این ترانه به عنوان مهمان همخوانی می‌کند.
این ترانه به رتبه نه در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده رسید و به دومین تک‌آهنگ برتر برتر پوث و ششمین تک‌آهنگ برتر گومز در این جدول تبدیل شد. همچنین در بیش از ۲۰ کشور جهان به ۱۰ رتبه برتر رسیده‌است و در ایتالیا، لبنان، صربستان و رومانی به رتبه اول رسید.این آهنگ توسط خوانندگان دیگری کاور شده است، مانند اعضای بی تی اس.
چارلی پوت از نحوهٔ شکل‌گیری همکاری‌اش در این آهنگ با سلنا گومز در مصاحبه‌ای با بیلبورد این‌طور بیان کرد که ما برای اولین بار به واسطهٔ تیلور سویفت پس از مراسم ام‌تی‌دی یکدیگر را ملاقات کردیم. فکر می‌کنم که همان‌جا بود که گفتم «یک‌وقت باید یک کاری بکنیم». من این حرف را تقریباً به تمام افرادی که با آنها ملاقات می‌کنم می‌زنم.
فکر می‌کنم حدوداً یک چهار ماهی گذشته بود که موقعیت این کار آن هم به شکلی عجیبی جور شد. دموی آهنگ We Don't Talk Anymore را که کاملاً توسط خودم اجرا شده بود از طریق FaceTime برایش ارسال کردم. بعدِ شنیدن دمو گفت که به آهنگ علاقه‌مند است و تحتِ تأثیر آن قرار گرفته. من هم گفتم که این کار را می‌توانیم دوتایی انجام بدهیم. اکثر افراد به نوعی با مضمون عاطفی این آهنگ هم‌ذات‌پنداری می‌کنند و برای خودم و سلنا هم این امر صادق بود، که همین امر اتفاقاً باعث شد که موقع اجرا خیلی واقعی و صادقانه از آب در بیاید.
سلنا در لاس وگاس بود و از همان‌جا خودش را به خانه اجاره‌ای من آن در موقع در هالیوود هیلز رساند. حدودهای ساعت ۲ صبح رسید و بخشی را که مربوط به خودش بود در یک کابین ضبط موقت در کمد دیواری ضبط کرد. اصلاً و ابداً وضعیت جالبی نبود. من صبح روز بعد می‌بایست می‌رفتم لندن؛ یک خُرده هم خمار بودم چون تازه از یک پارتی برگشته بودم. اما چاره‌ای نبود و همان شب می‌بایست همه صداها را ضبط می‌کردم. انجام یک چنین کارهایی ساعت ۵ صبح واقعاً خیلی چالش‌برانگیز و مشکل بود. اما وقتی روز بعد از خواب بیدار شدم و به کار گوش کردم حس کردم که واقعاً ارزشش را داشته. چون واقعاً صدای سلنا عالی شده بود.موضوع جالب این است که طرفداران میگویند که خود چارلی و سلنا در همین حالت وی دونت تاک انیمور هستند!"Charlie Puth Recalls Recording With Selena Gomez in a Closet, Liam Payne's Weird Studio Habits & More Duet Details", Billboard, Retrieved
نمی‌توانم جلوی احساسم را بگیرم! ترانه ایست که جاستین تیمبرلیک خواننده و ترانه سرای آمریکایی برای فیلم در شرف اکران ترول‌ها ضبط کرده است. از نظر موسیقی این ترانه به‌سبکِ سول پاپ و دیسکو پاپ با تأثیرات فانک است. تیمبرلیک اولین بار در مسابقات یوروویژن سال ۲۰۱۶ به اجرای تلویزیونی این آهنگ پرداخت.
آغوان گریگوریان ( زاده ۱۱ فوریه ۱۹۶۹ در گیومری) وزنه‌برداری بازنشسته اهل ارمنستان است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در وزن ۹۶ کیلوگرم به رقابت پرداخت. گریگوریان همچنین اولین پرچم‌دار ارمنستان در بازی‌های المپیک بوده‌است. وی هم‌اکنون در شهر ویکتوریا استرالیا سمت مربیگری باشگاه فینیکس را برعهد دارد.
شارل آنگران (؛ – ) یک نقاش اهل فرانسه بود. وی که یکی از نقاشان سبک نودریافتگری به شمار می‌رود، یکی از اعضای مهم گروه‌های پیشروی هنری پاریس در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ بود
هایکاشن (به ارمنی: Հայկաշեն) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. هایکاشن در ۴۰ کیلومتری جنوب شرق آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده‌است.
هایکاشن ۱٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
شهرستان لژه () یکی از ۱۲ شهرستان کشور آلبانی است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۳۴٬۰۲۷ تن جمعیت داشته و مساحت آن ۱۶۲۰ کیلومترمربع بوده‌است. از نظر مذهبی، اکثریت مردم این شهرستان با ۷۲٫۳۸ درصد، مسیحی کاتولیک هستند و اقلیتی ۱۴٫۸۱ درصدی نیز مسلمان‌اند. از نظر قومی نیز، آلبانیایی‌ها در اکثریت‌اند. شهر لژه مرکز این شهرستان است.
تا سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان لژه به ۳ ناحیه تقسیم می‌شد: ناحیه کوربین، ناحیه لژه و ناحیه میردیته. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در زمینهٔ تقسیمات اداری، این شهرستان شامل ۳ شهرداری شد: کوربین، لژه و میردیته. تعداد روستاهای این شهرستان نیز ۱۷۵ روستا است. شهرستان لژه پیش از سال ۲۰۱۵ میلادی، دارای ۲۱ شهرداری به‌شرح زیر بود:
شهرداری‌های ذکرشده، مجموعاً دارای حدود ۱۷۵ شهرک و روستا هستند.
براساس آخرین سرشماری ملی آلبانی در سال ۲۰۱۱ میلادی، این شهرستان ۱۳۴٬۰۲۷ نفر جمعیت داشت و تراکم جمعیتی آن نیز ۸۳/کیلومتر مربع (۲۱۰/پا) بوده‌است. ترکیب جمعیتی افراد شمارش‌شده بر اساس گروه‌های قومی، به شرح زیر است:
مجموعاً ۱۴٬۸۱ درصد از جمعیت این شهر مسلمان، ۷۲٬۳۸ درصد پیرو کلیسای کاتولیک، ۰٬۲۵ درصد پیرو کلیسای ارتدوکس آلبانی، ۰٬۰۶ درصد پیرو کلیسای پروتستان و ۰٬۰۱ درصد نیز پیرو دیگر کلیساهای مسیحی هستند. ۱٬۰۹ درصد مؤمنان بدون دین و ۰٬۱۳ درصد خداناباور هستند. ۸ درصد نیز عقیده‌شان را ابراز نکردند.
شهرستان لژه دارای ۷ کرسی از ۱۴۰ کرسی پارلمان آلبانی است که برای دوره‌ای ۴ ساله انتخاب می‌شوند.
ناحیه کوربین (به لاتین: Kurbin District) یک منطقهٔ مسکونی در آلبانی است که در شهرستان لژه واقع شده‌است.