moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نمونه ای از یک شارت در فلوریدا در سال 1973 رخ داد، زمانی که ساکنان آینده زمین میکوسوکی در تالاهاسی با کاروان خودرو به اورلاندو سفر کردند و آخر هفته را در دفاتر گروه برنامه ریزی King Helie در اورلاندو گذراندند (روی زمین خوابیدند) و با کارمندان خود برای توسعه برنامه های کاربری زمین کار کردند.
در برخی موارد، شارت ممکن است به طور مکرر برگزار شود، مانند شارت سالانه که توسط بخش معماری منظر و برنامه ریزی محیطی در دانشگاه ایالتی یوتا برگزار می شود. هر ماه فوریه، دانشکده با مشارکت جوامع و گروه‌های سراسر یوتا، سایتی را انتخاب می‌کند و یک طرح طراحی پنج روزه فشرده با تمرکز بر مسائل خاص در آن جامعه یا منطقه برگزار می‌کند. شارت با یک بازدید میدانی آغاز می‌شود، سپس جلسات کاری تمام روز با همراهی ذینفعان پروژه و معماران منظر داوطلب و دیگر متخصصان، با نظارت دانشجویان ارشد و فارغ‌التحصیل انجام می‌شود.
ارزش فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی سارا کولانجلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل کیتون، استنلی توچی، ایمی رایان، تیت داناوان، شونوری رامانتان، لارا بنانتی، تالیا بالسام، مارک مارون و جان اشکرافت ایفای نقش کرده‌اند.
خواهران لیمو فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی جویس چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون دایان کیتن، کارول کین، کاترین گرودی، الیوت گولد، روبن بلیدز، استل پارسونز، ریچارد لیبرتینی، آیدان کوئین و ناتان لین ایفای نقش کرده‌اند.
تخم‌کدو دانه کدو است که به عنوان آجیل، بذر، دانه روغنی یا دارو مورد استفاده دارد.
ویتامین اف، به دو روغن ضروری گفته می‌شود: امگا ۳ و امگا ۶ که در تخم کدو فراوانند. به علاوه، منبع غنی اسید اولئیک، فیبر، پروتئین و ریزمغذی‌ها و درشت مغذی‌های فراوانی است. بعلت تراکم فلز روی، دارای خواص ضدقارچی به ویژه ضدشوره سر است.
مهم‌ترین فواید:
برخی مردم، تخم کدو را باعث کرم کدو می‌دانند؛ اما قضیه دقیقاً برعکس است؛ چون کرم کدو از تخم کدو متنفر است و حاضر است از روده بیرون بیاید و بمیرد! این باعث شد که تخم کدو از سال ۱۸۶۳ تا ۱۹۳۶ در «فارماکوپه ایالات متحده» به عنوان یک ضدانگل ثبت شوند.
تور دو فرانس ۱۹۰۵ سومین دورهٔ مسابقات دوچرخه‌سواری تور دو فرانس بود که از ۹ تا ۳۰ ژوئیه توسط روزنامهٔ لوتو در فرانسه برگزار شد. پس از رد صلاحیت‌های تور دو فرانس ۱۹۰۴ تغییراتی در قوانینی برگزاری اعمال شد که مهم‌ترین آن، استفاده از امتیاز به جای زمان در رده‌بندی اصلی بود. ضمناً برای نخستین بار بخش‌های کوهستانی در مسیر تور گنجانده شد. لویی تروسلیه قهرمان تور شد.
پس از تور ۱۹۰۴ چند رکابزن از جمله چهار نفر نخست رده‌بندی اولیه، رد صلاحیت شدند. از میان آنها تنها ایپولیت اوکوتوریه در تور ۱۹۰۵ شرکت کرد. در تور ۱۹۰۴ به دلیل برگزاری بخش‌هایی از مسابقه در شب، نظارت پیوسته روی رکابزنان سخت بود و به دلیل مسیر طولانی مراحل، داوران نمی‌توانستند در همهٔ مسیر حضور داشته باشند.
بنابراین در تور ۱۹۰۵ تغییراتی برای ساده‌تر شدن نظارت ایجاد شد:
نخستین رکابزن که از خط پایان می‌گذشت، یک امتیاز کسب می‌کرد. سایر رکابزنان یک امتیاز بیش از نفر قبلی دریافت می‌کردند. به ازای هر ۵ دقیقه فاصله میان دو رکابزن، یک امتیاز بیشتر و حداکثر تا ۱۰ امتیاز به نفر بعدی داده می‌شد.
نوآوری مهم دیگر، مسیرهای کوهستانی بود. یکی از کارکنان دگرانژ‌ به نام آلفونس استنه او را به سفری در گردنه‌های بایار و بالون دالزاس برد تا دگرانژ را ترغیب به گنجاندن این گردنه‌ها در مسیر تور کند. دگرانژ پذیرفت و گفت در صورت سخت بودن سربالایی‌ها استنه مقصر است.
۷۷ نفر برای حضور در تور ثبت نام کردند. ۱۷ نفر در خط شروع قرار نگرفتند؛ بنابراین تور با حضور ۶۰ رکابزن آغاز شد. رکابزنان به صورت تیمی رقابت نمی‌کردند؛ ولی بیشتر آنها حامی مالی داشتند. دو رکابزن بلژیکی و بقیه فرانسوی بودند.
با وجود تغییر قوانین، همچنان اعتراضاتی در میان تماشاگران وجود داشت. در مرحلهٔ نخست، همهٔ رکابزنان به جز ژان-باتیست دورتینیاک به دلیل میخ‌های پخش شده در مسیر، دچار پنچری شدند. لویی تروسلیه برندهٔ این مرحله شد. او در ارتش خدمت می‌کرد و تنها به مدت ۲۴ ساعت برای شرکت در تور مرخصی داشت. پس از پیروزی در مرحلهٔ نخست، مرخصی او تا پایان تور تمدید شد. تنها ۱۵ رکابزن در بازهٔ زمانی مشخص شده مرحله را به پایان رساندند. ۱۵ رکابزن دیگر پس از زمان تعیین شده، از خط گذشتند و بقیه با قطار رسیدند. دگرانژ می‌خواست مسابقه را متوقف کند، ولی به دلیل اصرار رکابزنان نظرش تغییر کرد و همهٔ رکابزنان با اعمال جریمهٔ امتیازی امکان ادامهٔ تور را به دست آوردند.
در مرحلهٔ دوم، نخستین سربالایی بزرگ تور یعنی بالون دالزاس معرفی شد. چهار رکابزن برتر سربالایی، تروسلیه، رنه پوتیه، کورنه و اوکوتوریه بودند. نخست تروسلیه و اوکوتوریه جا ماندند و کورنه در کیلومتر پایانی عقب افتاد. در ادامهٔ مسیر اوکوتوریه توانست پوتیه را که زودتر از بقیه به رأس رسیده بود، پشت سر گذارد و برندهٔ مرحله شود. پوتیه در مرحلهٔ سوم به دلیل تاندونیت وادار به کناره‌گیری شد و تروسلیه به پیروزی رسید. مرحلهٔ چهارم شامل دو سربالایی دیگر بود و در نهایت با برتری اوکوتوریه خاتمه یافت. تروسلیه که پس از کناره‌گیری پوتیه صدرنشین بود، موقعیت خود را حفظ کرد.
مرحلهٔ پنجم با پیروزی تروسلیه پایان یافت و اوکوتوریه با فاصلهٔ امتیازی زیادی که با تروسلیه ایجاد شده بود، از ادامهٔ رقابت برای قهرمانی بازماند. تروسلیه برتری خود را تا پایان تور حفظ کرد و ضمن کسب پیروزی در ۵ مرحله، قهرمان تور نیز شد.
سامانهٔ امتیازی خوشایند برگزارکنندگان تور بود و تا تور ۱۹۱۲ فعال ماند، تا این که دوباره به سامانهٔ زمانی برگردانده شد. در تور ۱۹۵۳ برای پنجاه سالگی تور، سامانهٔ امتیازی دوباره با عنوان رده‌بندی امتیازی معرفی شد و پیراهن سبز به برندهٔ آن داده شد. این رده‌بندی هنوز فعال است.
افزوده شدن مسیرهای کوهستانی در تور نیز موفقیت‌آمیز بود. پس از ووژ در تور ۱۹۰۵ ، ماسیف سانترال در ۱۹۰۶، پیرنه در ۱۹۱۰ و آلپ در ۱۹۱۱ به مسیر تور افزوده شدند.
تروسلیه ۶۹۵۰ فرانک برای قهرمانی در تور دریافت کرد. همان شب، در حالت مستی با دوستانش قمار کرد و همهٔ پول را از دست داد. در سال‌های بعد، تروسلیه قهرمان تور نشد، ولی در ۸ مرحله به پیروزی رسید.
کشتار ۱۹ جدی ۱۳۷۹ یکاولنگ، به کشتار مردم یکاولنگ افغانستان در ۱۹ جدی ۱۳۷۹ به دست نیروهای طالبان اشاره دارد. به گزارش خبرگزاری صدای افغان (آوا) در این حادثه بیش از ۳۰۰ تن کشته شدند. در برخی گزارش‌های تحلیلی تعداد قربانیان ۳۸۰ تن ذکر شده‌است.
در این حمله نیروهای طالبان، مردان منطقه را با شیوه‌های متفاوتی کشتند آنها برخی را در منزل خود کشتند، برخی را بیرون منتقل کردند و به صورت دسته‌جمعی به گلوله بستند و برخی را در حین بازرسی به قتل رساندند. به گفته بازماندگان قربانیان این حمله، در این واقعه نیروهای طالبان پس از تصرف یکاولنگ وارد بازار آن شدند و مردم را از خانه‌هایشان بیرون نموده و در مقابل بازار به صورت دسته‌جمعی به گلوله بستند.
نیروهای طالبان پس از قتل‌عام خانه‌ها و دکان‌ها را آتش زدند و اجساد را در برف رها کردند که روزهای بعد توسط زنان دفن شدند.
در گزارش دیده‌بان حقوق بشر، (راپور شماره (۷) جلد (۱۲)) زیرعنوان (قتل‌عام هزاره‌های افغانستان) آمده‌است: کشتار دسته جمعی در یکاولنگ در تاریخ ۶ جنوری ۲۰۰۱ آغاز و به مدت چهار روز ادامه داشت، در ضمیمه الف این راپور نام ۱۲۴ نفر از کشته‌شدگان با مشخصات اسم، نام پدر و اسم قریه ذکر گردیده‌است. و در صفحه یازدهم این گزارش آمده‌است: قوماندهان حاضر در این کشتارها عبارت بودند از: ملابهزاد، قاری احمدالله غزنی وزیر امنیت طالبان، ملاعبدالستار، قوماندان نظامی منطقه هزاره‌جات، ملا عبدالله سرحدی، ملاعبدالسلام راکتی، قبلاً قوماندان اتحاد اسلامی افغانستان.
برخی از بازمانده‌گان قربانیان این کشتار، می‌گویند عبدالغنی برادر، معاون دفتر طالبان در قطر، عامل اصلی این کشتار بوده‌است. رحمت‌الله بیژن‌پور استاد دانشگاه این حادثه را ننگ و شرمندگی تاریخ خواند و گفت و اگر به خاطر این فاجعه تمام طالبان کشته شود تلافی نخواهد شد. همچنین از حکومت افغانستان خواست که روز ۱۹ جدی را به عنوان روز سیاه در تقویم رسمی افغانستان درج نماید.
در سالگرد این حمله مراسمی با حضور بازماندگان قربانیان آن در کابل برگزار می‌شود.
نیکان یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی علی سراهنگ و تهیه‌کنندگی کامران مجیدی و نویسندگی مشترک نسیم محمدی فارسانی و نسیم سیفی‌پور محصول سال ۱۴۰۲ سیمافیلم که از شبکه ۳ سیما برای ۳۰ قسمت پخش شد.
یه پرنده کوچیک قبل از پرواز، اولین چیزی که تجربه می‌کنه یه حسی شبیه به سقوطه…
فهرست هنرپیشگان عبارت‌اند از:‏
سقوط توربسل در سال ‍‍‍۱۱۵۱ زمانی رخ داد که ترک‌ها توربسل و سایر دارایی‌هایی را که ژوسلین دوم به تازگی به بیزانسی‌ها واگذار کرده بود، تصرف کردند. Nicholson, Robert Lawrence. Joscelyn III and the Fall of the Crusader States 1134-1199. Netherlands: Brill, 1973. Eydoux, Henri Paul. "Le château franc de Turbessel." Bulletin Monumental 139, no. 4 (1981): 229-232.
پس از سقوط ادسا ژوسلین دوم توربسل را پایتخت جدید خود قرار داد. Eydoux, Henri Paul. "Le château franc de Turbessel." Bulletin Monumental 139, no. 4 (1981): 229-232. او در سال ۱۱۵۰ توسط نورالدین زنگی به اسارت درآمد و همسرش بئاتریس دو سائونه مسئولیت را به دست گرفت، اما او مجبور شد توربسل و سایر دارایی‌های خود را به بیزانسی‌ها واگذار کند. Altan, Ebru. "Nur Al-Din Mahmud B. Zangi (1146-1174): One Of The Prominent Leaders Of The Struggle Against The Crusaders." Tarih Dergisi 59 (2014): 57-78.
در بهار ۱۱۵۱ نورالدین با مسعود یکم متحد شد و به سرزمین‌های بیزانس حمله کرد و تیمورتاش و قرا ارسلان به آنها پیوستند.Nicholson, Robert Lawrence. Joscelyn III and the Fall of the Crusader States 1134-1199. Netherlands: Brill, 1973. پادگان‌های بیزانسی قادر به مقاومت در برابر حملات نبودند و در نتیجه تیمورتاش اکنون در بیرا، ساموستا، کافرسود، خوروس و قالات الروم، مسعود در عینتاب و دولوک و نور الدین در اعزاز، سیروس، کراک دس شوالیرز، تل خالد، راوندان، حصن کرزین و نهرالجوز حکومت می‌کرد. همچنین توربسل، برج الریساس و کفارلاتا نیز به دست ترکان افتاد.
سیاوش مزینی
(زاده ۳ فروردین ۱۳۷۴ در تهران) بازیکن حرفه‌ای و قهرمان رشته اسنوکر اهل ایران است. مزینی که از ۹ سالگی کار خود را در رشته اسنوکر آغاز کرده، توانست در ۱۳ سالگی به عنوان قهرمانی مسابقات نوجوانان دست پیدا کند و سهمیه حضور در تیم ملی را به‌دست آورد. وی تجربه همکاری با مربیانی همچون منوچ کوتاری از هند، نیک بارو از انگلستان، دیوید رو از انگلستان و پی جی نولان از ایرلند را در کارنامه خود دارد.
مزینی که همچنان عضو تیم ملی اسنوکر ایران است، در طول ۸ سال حضورش در این تیم توانسته در مسابقات آسیایی عنوان قهرمانی را به‌دست آورد.
قرن نوزدهم () فیلم اکشن درام تاریخی هندی مالایالم- زبان، تولید سال ۲۰۲۲ است که فیلم نامه نویس و کارگردان آن ویناین می‌باشد. بازیگر اصلی سیجو ویلسن است که نقش اصلی را بر عهده داشت به همراه بازیگران کایادو لوهار، آنوپ منون، چمبان وینود خوزه، سودو نایر و سنتیل کریشنا که نقش‌های مهم را بازی کرده‌اند.
موشه بارزانی، همچنین برازانی ( ; ۱۴ ژوئن ۱۹۲۶–۲۱ آوریل ۱۹۴۷)،izkor.gov.il یک یهودی کُرد عراقی الاصل و از اعضای جنبش زیرزمینی لحی («جنگجویان آزادی اسرائیل»، با نام مستعار «باند استرن») در فلسطین قبل از دولت بود. در جریان شورش یهودیان در فلسطین، او به همراه مایر فاینشتاین، یکی دیگر از مبارزان زیرزمینی یهودی تحت حکم اعدام، اندکی قبل از اجرای حکم برنامه‌ریزی‌شده‌شان با خودکشی از طریق نارنجک مرد و امروز در اسرائیل به‌عنوان یک اولی هاگاردوم به یادگار مانده‌است.
بارزانی در بغداد و در یک خانواده کرد یهودی اهل بارزان به دنیا آمد. خانواده وی وقتی که او شش سال داشت به اورشلیم نقل مکان کردند. بارزانی در سنین پایین، ابتدا به عنوان شاگرد نجار و سپس در یک کارخانه نوشابه مشغول به کار شد.
بارزانی در سنین پایین به پیروی از برادرش به لحی پیوست. او در ابتدا عضوی از گروه جوانان لحی بود و اعلامیه‌های تبلیغاتی منتشر می‌کرد؛ اما بعداً به نیروی رزمی پیوست. او در جریان عملیات‌های خرابکارانه متعدد، مین‌گذاری برای نابود کردن وسایل نقلیه بریتانیایی و خرابکاری راه‌آهن شرکت داشت.
در ۹ مارس ۱۹۴۷، بارزانی برای ترور سرتیپ ای.پی. دیویس، یک افسر ارشد انگلیسی، با نارنجک اعزام شد. او توسط یک گشت بریتانیایی متوقف شد. او را در نزدیکی اردوگاه اشنلر، یک تأسیسات بریتانیایی در اورشلیم یافتند، یک نارنجک از جیبش پیدا کردند و سپس اقدام به دستگیری وی کردند. بارزانی در ۱۷ مارس ۱۹۴۷ در دادگاه نظامی به اتهام حمل سلاح غیرقانونی و تبانی برای قتل محاکمه و به اعدام محکوم شد.
بارزانی در حالی که در انتظار اعدام در زندان مرکزی در مجتمع روسی اورشلیم بود، با یکی از مبارزان ایرگون، مایر فاینشتاین، که او نیز به اعدام محکوم شده بود، ملاقات کرد. در ۲۱ آوریل ۱۹۴۷، اندکی قبل از اعدام‌های برنامه‌ریزی شده، آنها با یک نارنجک دست‌ساز که در داخل یک پرتقال خالی جاساز شده بود، خودکشی کردند. آن دو با نارنجک زنده‌ای که بین آنها قرار گرفته بود، یکدیگر را در آغوش گرفتند. داستان فینشتاین و بارزانی به یک داستان مشهور در صهیونیسم تبدیل شد.The Good Jailer , Yair Sheleg, Haaretz, April 12, 2007. مناخم بگین، رهبر ایرگون و بعدها نخست‌وزیر اسرائیل، طبق وصیت خود در کنار آنها در کوه زیتون به خاک سپرده شد.60 Years Later: Feinstein's Bible Returned to Family Begin Center Diary. در سال ۲۰۰۷ به مناسبت شصتمین سالگرد مرگ بارزانی، یک مراسم دولتی در موزه زندانیان زیرزمینی اورشلیم در سال ۲۰۰۷ برگزار شد.'The good jailer' returns Irgun hero's Bible 60 years later, Jerusalem Post, April 19, 2007
بلک فلش شخصیتی خیالی منتشر شده در کتاب های کمیک آمریکایی دی‌سی کامیکس است. این شخصیت برای اولین بار در "قسمت دوم فلش" #138 (ژوئن ۱۹۹۸) حضور کوتاهی داشت و بعدا در همان کمیک در شمارهٔ #141 (سپتامبر ۱۹۹۸) حضور کاملی داشت.
فلش سیاه همان نقش دث را برای کسانی که تندرو هستند ایفا می‌کند، با این تفاوت که سرعت آنها را به نگهدارنده آن برمی‌گرداند؛ یعنی اسپیدفورس. این اتفاق قبلا قبل از مرگ بری آلن و جانی کوئیک هم اتفاق افتاده بود. مکس مرکوری هم قبلا بلک فلش را وقتی که تجربه های نزدیک به مرگ داشت دیده بود.
او حتی به دنبال والی وست هم رفته بود تا او را به اسپیدفورس برگرداند، ولی در نهایت لیندا پارک را گرفت. درحالی که چیز هایی از مرگ والی وست در آینده می‌شنیدند، مکس مرکوری و جسی کوئیک قبل از رسیدن والی به موزه او را نجات دادند و به همین خاطر، همان رعد و برقی که باید به والی برخورد میکرد به لیندا پارک برخورد کرد. او بعدا برمی‌گردد که والی را تسخیر کند، و زمان را برای کسانی که راهی به اسپیدفورس ندارند متوقف می‌کند. مکس مرکوری، جی گریک و جسی کوئیک همه تلاش می‌کنند تا با پرت کردن حواس فلش سیاه، به والی کمک کنند. والی در نهایت فلش سیاه را با رفتن به پایان زمان شکست می‌دهد، جایی که مرگ هیچ معنی ندارد و باعث متلاشی شدن موجود می‌شود.
فلش سیاه بعد ها دوباره خود را به بارت آلن نشان می‌دهد وقتی فلش قدرت های خود را موقع نبرد با خلافکاران از دست می‌دهد. بخاطر دعوا با اینرتیا(یکی از نسخه های ریورس فلش، و فلش سیاه آینده) بارت کمی بعد از اینکه اینرتیا را با اینکه قدرت هایش را از دست داده است شکست میدهد، توسط خلافکار ها کشته می‌شود.
فلش سیاه دوباره بعد ها برگشت تا سمت تاریک اسپیدفورس را نشان دهد، که مسئول ضعیفی کودکان والی وست است. ارتباط او با دث فقط ارتباط هایی است که در اسپیدفورس مشاهده می‌شود. درحالی که در یکی از قسمت های کاپیتان اتم دیده می‌شود که دث، بلک ریسر و نکرون همه از یک فورس هستند، نیل گیمن (خالق دث) این ایده را قبول ندارد، و فکر می‌کند که شخصیت دث تنها الهام از مرگ است.
در آخرین بحران، والی فکر می‌کند که بلک ریسر او را گول زده و بری آلن فلش سیاه است.
یک جنازه سوخته که انگار فلش سیاه بود، در آیووا توسط دو پسر در پیدا شد.
وقتی دیوار بین فورس ها شکسته شده بود و دیگر فورس ها ول بودند، فلش سیاه فرستاده شده بود که مجرای فورس هایی که رها شده بودند را نابود کند. فلش سیاه به آزمایشگاه اسپید می‌رسد و وارد موزه فلش می‌شود، جایی که او به استیدفست یعنی چهره ی فورس استیل حمله می‌کند. هانتر زولمون(که الآن فلش بود) بری را به زمان دور می‌برد به جایی به نام (فورس همیشگی) که توسط اسپیدفورس ساخته شده بود برای فلش سیاه که دو تندرو را شکار کند و بکشد (تا بتواند اسپیدفورس را شفا ببخشد). زولمون خود را قربانی فورس دیواری می‌کند تا بالاخره اسپیدفورس را درمان کند و فلش سیاه را از کشتن استیدفست و فوِرزا منع کند، درحالی که خود زولمون سایک را کشته بود. بخاطر این قربانی، فورس همیشگی خراب شد و باعث شد که فلش سیاه در آنجا بسته باشد درحالی که بری فرار می‌کند.
دومین فلش سیاه بری آلن است بخاطر اینکه پروفسور زوم زمان را خراب کرده بود.
دومین فلش سیاه جنازه ی رستاخیز شده ی ایوبارد ثاون است که حلقه قدرت را دست کرده و عضو سپاه بلک لنترن شده بود.
من موسی هستم () فیلم کمدی هندی مالایالم-زبان، تولید سال ۲۰۲۲ است که کارگردانی آن را جیبو جیکوب بر عهده داشت. بازیگر اصلی فیلم سورش گوپی است درحالی‌که پونام بجوا و سایجو کروپ نقش‌های مکمل برجسته را بازی کرده‌اند.
فیلمبرداری اصلی در ماه آوریل ۲۰۲۲ شروع شد. این فیلم در روز ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماها اکران شد. فیلم بعد از اکران دیدگاه‌های مثبتی را دریافت کرد و همچنین نمایش موفقی از کار درآمد.
آتشین () یک فیلم درام آلمانی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی کریستین پتزولد با بازی توماس شوبرت، پائولا بیر، لنگستون اویبل و اننو تربس است. درام رابطه روی چهار نفر تمرکز دارد که در خانه تعطیلات خود در دریای بالتیک در اثر آتش‌سوزی‌های کنترل نشده جنگل به دام افتاده‌اند.
این فیلم برنده جایزه بزرگ هیئت داوران خرس نقره ای در هفتاد و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شد، جایی که اولین نمایش جهانی خود را در قرار است در ۲۰ آوریل ۲۰۲۳ در سینماها اکران شود
در یک خانه تعطیلات در دریای بالتیک نه چندان دور از اهرنشوپ در تابستان گرم و خشک، چهار جوان ملاقات می‌کنند. یک آتش‌سوزی جنگل وجود دارد و به آرامی و به‌طور نامحسوس در میان دیوارهای شعله محصور می‌شوند. به دام افتاده، آنها نزدیک تر می‌شوند و سپس میل، عشق و رابطه جنسی بر آنها چیره می‌شود.
در اکتبر ۲۰۲۰، کریستین پتزولد فیلم بعدی خود را معرفی کرد، که دربارهٔ داستان عشق همجنس گرایان است. او گفت که می‌خواهد مجموعه ای از فیلم‌ها را با الهام از عناصر کلاسیک آب، خاک، آتش و هوا بسازد. با شروع با "اوندین (فیلم ۲۰۲۰)" در سال ۲۰۲۰ کارگردانی کند.
"آتشین" اولین نمایش خود را در ۲۲ فوریه ۲۰۲۳ به عنوان بخشی از هفتاد و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در رقابت انجام داد. قرار است در ۲۰ آوریل ۲۰۲۳ در سینماها اکران شود
حمیده اسماعیل نژاد (زاده ۱ مرداد ۱۳۷۶ در سبزوار) دونده و عضو تیم ملی دو و میدانی زنان ایران است. اسماعیل نژاد در رشته سرعت از رده سنی نوجوانان، عضو تیم ملی دو و میدانی زنان ایران بوده است و در کارنامه او، کسب مدال طلا، نقره و برنز در ماده‌های صدمتر و دویست‌متر در مسابقات بین‌المللی به چشم می‌خورد. همچنین وی توانست در مسابقات دو و میدانی بین‌المللی ارزروم ترکیه، رکورد دوی صدمتر زنان ایران بشکند و بالاتر از فرزانه فصیحی، رکورد را ۱۱.۴۳ ثانيه به نام خود به‌ثبت رساند.
اسماعیل نژاد در مسابقات جایزه بزرگ دو و میدانی در بخش زنان که در تهران برگزار شد، توانست رکورد ۱۱.۲۸ ثانیه را هم به نام خود ثبت کند و بالاتر از فرزانه فصیحی به مدال طلا رسید اما رکورد این او به دلیل سرعت بیش از حد استاندارد که ۲ متر بر ثانیه بود، ثبت نشد.
او در دور مقدماتی ماده ۱۰۰ متر مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا که به میزبانی بانکوک تایلند برگزار شد، موفق شد با ثبت حد نصاب ۱۱.۳۳ ثانیه رکورد ملی را بار دیگر ارتقا بدهد.
حمیده اسماعیل نژاد در اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی
برداشت نمونه از مریخ یک ماموریت در سیاره مریخ برای جمع‌آوری نمونه‌های سنگ و خاک در ۴۳ لوله کوچک استوانه‌ای شکل از جنس تیتانیم و بازگشت آنها به زمین در سال ۲۰۳۳ است. هدف از انجام این ماموریت بررسی امکان حیات قبلی در مریخ است.
اگرچه پیشنهاد ناسا و آژانس فضایی اروپا هنوز در مرحله طراحی است، اولین مرحله جمع‌آوری نمونه‌ها در حال حاضر توسط مریخ نورد استقامت در حال اجرا است.
مریخ‌نورد استقامت پس از فرود بر روی سطح مریخ به‌طور فعال در حال جمع‌آوری نمونه از مریخ بوده‌است. این مریخ‌نورد یک لوله نمونه را در جایی که ناسا آن را اولین انبار نمونه در سیاره ای دیگر می‌نامد، قرار داده‌است. برخی از این نمونه‌ها در این انبار ممکن است توسط فضاپیمای دیگری برداشته شوند و برای تجزیه و تحلیل عمیق به زمین بازگردانده شوند.
این ماموریت شامل فضاپیماهای متعددی است که با هم کار می‌کنند تا نمونه‌ها را جمع‌آوری کرده و ایمن به زمین منتقل کنند. در این مأموریت، مریخ‌نورد استقامت وظیفه انتقال نمونه‌ها و همچنین، ذخیره آنها در انبار را بر عهده دارد. این مریخ‌نورد در مرحله اولیه، مشغول ساخت انبار در منطقه‌ای عاری از صخره و هموار به نام سه چنگال (Three Forks) خواهد بود. استفاده از نام سه چنگال اشاره به نقطه‌ای که سه آبراه دلتا به هم می‌پیوندند دارد. این دلتا، مجموعه‌ای از سنگ‌ها و رسوبات است که میلیاردها سال پیش، از تلاقی یک رودخانه مریخی و یک دریاچه دهانه‌دار، شکل گرفته‌است.
ماموریت سیاره مریخ در سال ۲۰۲۰، مریخ نورد استقامت را که نمونه‌هایی را ذخیره می‌کند تا بعداً به زمین بازگردانده شود، فرود آورد.
مریخ‌نورد استقامت در فوریه ۲۰۲۱ در دهانه جیزرو فرود آمد. این مریخ‌نورد چندین نمونه جمع‌آوری کرد و آنها را در لوله‌هایی برای بازگشت بعدی بسته‌بندی کرد. به نظر می‌رسد دهانه جیزرو یک دلتای رودخانه‌ای باستانی است که به احتمال ۳٫۷ میلیارد سال پیش محل یک دریاچه بوده‌است.
در آغاز اوت ۲۰۲۱، مریخ‌نورد استقامت اولین تلاش خود را برای جمع‌آوری نمونه با حفاری زمین به اندازه یک انگشت از سنگ مریخ انجام داد اما این تلاش موفقیت‌آمیز نبود.
پس از گذشت تقریباً یک سال مریخی (برابر با مدت زمان یک دور چرخش مریخ به دور خورشید) از عملیات علمی مریخ‌نورد استقامت و عملیات ذخیره نمونه برای ماموریت بازآوری نمونه مریخ، مریخ‌نورد استقامت وظیفه دارد ۱۰ نمونه را که از ابتدا ذخیره کرده‌است در انبار نمونه سه چنگال نگهداری کند؛ زیرا ناسا قصد دارد در نهایت آنها را به زمین بازگرداند. در صورتی که مریخ‌نورد استقامت نتواند نمونه‌های خود را تحویل دهد، این انبار به عنوان یک مکان پشتیبان عمل خواهد کرد. مریخ‌نورد استقامت نمونه‌ها را در زمین نسبتاً صاف و همواری به نام سه چنگال ذخیره می‌کند تا ناسا و سازمان فضایی اروپا بتوانند آنها را در فعالیت‌های پی در پی خود در ماموریت بازآوری نمونه مریخ بازیابی کنند.
سیستم نمونه‌گیری و ذخیره‌سازی پیچیده مریخ‌نورد استقامت تقریباً ۱ ساعت طول می‌کشد تا لوله فلزی نمونه را از داخل مریخ‌نورد رها کند.
لوله‌های نمونه در یک نقطه انباشته نمی‌شوند. لوله‌ها با فاصلهٔ ۵ تا ۱۵ متر جدا از یکدیگر در بر روی سطح مریخ قرار می‌گیرند. برای اطمینان از اینکه پهپاد مخصوص برداشت نمونه می‌تواند نمونه‌ها را بدون هیچ مشکلی بازیابی کند، این طرح بیش از دو ماه طول می‌کشد تا دقت کافی اجرا شود.
قبل و پس از اینکه مریخ‌نورد استقامت هر لوله را رها کند، کنترل‌کننده‌های ماموریت تصاویر زیادی را از دوربین مریخ‌نورد بررسی می‌کنند. تصاویر دوربین برای بررسی اطمینان از عدم غلتیدن لوله در مسیر چرخ‌های مریخ‌نورد استفاده می‌شود. آنها همچنین به دنبال این هستند تا اطمینان حاصل کنند که لوله به گونه‌ای فرود نیامده است که بر انتهای خود ایستاده باشد (هر لوله دارای یک قطعه صاف در انتهای خود به نام «دستکش» است تا برداشتن آن در ماموریت‌های آینده آسان‌تر شود). این اتفاق در کمتر از ۵ درصد مواقع در طول آزمایش با کاوشگر خوش‌بینی (دوقلوی زمینی مریخ‌نورد استقامت) رخ داد. در صورتی که این اتفاق در مریخ اتفاق بیفتد، یک سری دستورها برای مریخ‌نورد استقامت نوشته شده‌است تا با احتیاط لوله را با بخشی از برجک در انتهای بازوی رباتیک خود بکوبد تا لوله نمونه به حالت افقی در بیاید.
ماموریت برداشت نمونه از مریخ، تولید شده توسط ناسا و آزمایشگاه پیش‌رانش جت (فیلم)
سانلس اسکایز یا آسمان‌های بدون خورشید یک بازی ویدئویی نقش آفرینی است که توسط فیل‌بتر گیمز ساخته شده‌است. این بازی که تا حدی توسط یک کمپین کیک‌استارتر تأمین می‌شد، در سال ۲۰۱۷ وارد دسترسی زودهنگام شد، در ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شد و به عنوان یک بازی نقش آفرینی "ترسناک گوتیک " توصیف شده‌است. "«سانلِس اسکایز»" دنباله‌ای بر "«سانلس سی»" محصول ۲۰۱۵ است و عناصر و محیط‌های مشابهی را در خود جای داده‌است.
"سانلس اسکایز" یک بازی ویدئویی نقش آفرینی متمرکز بر اکتشاف و داستان است. بازی از زاویه دید بالا به پایین انجام می‌شود. بازیکنان از طریق یک لوکوموتیو بین‌ستاره‌ای قابل ارتقا در دنیای بازی حرکت می‌کنند و می‌توانند با روایت‌های مختلف کوتاه و طولانی تعامل داشته باشند که ممکن است پاداش‌های مثبت یا منفی داشته باشند. در حین سفر، لوکوموتیو ممکن است مجبور شود با لوکوموتیوهای دشمن یا موجودات ماورایی مبارزه کند. اگر لوکوموتیو بازیکن از بین برود یا شخصیت آنها کشته شود، آنها باید از نو شروع کنند، اما برخی از دارایی‌های شخصیت قبلی ممکن است به شخصیت بعدی منتقل شود و برخی رویدادهای داستانی کامل باقی بمانند. با هر شخصیت بازیکن، مکان‌ها در نقشه جهان دوباره چیده می‌شوند و نقشه دوباره پنهان می‌شود، این بازیکن را مجبور می‌کند تا مکان‌ها را دوباره کشف کند.
"سانلس اسکایز" در همان دنیای الهام‌گرفته از دوران ویکتوریایی به‌عنوان "فالن لندن" و "سانلس سی" می‌گذرد. داستان این بازی ده سال پس از وقایع "سانلس سی" می‌گذرد، بعد از آن که شهر زیرزمینی لندن دروازه ای به نام "افقِ مشتاق" را باز کرد و به فضای بیرونی آن دسترسی پیدا کرد، در این فضا که "بیابانِ بالا" نام دارد، ستاره‌ها موجوداتی خداگونه هستند که با نور خود اعمال قدرت می‌کنند و وحشت‌های روشن و ناگفتنی‌شان در تاریکی کمین کرده‌است. امپراتوری جدید بریتانیا به چندین ستاره گسترش یافته‌است و حتی یک ستاره مصنوعی به نام "خورشید خودکار" ساخته‌اند، ملکه ویکتوریا تخت سلطنت یک ستاره مرده را به دست گرفته و بر ویژگی‌های زمان تسلط پیدا کرده‌است. بازیکن نقش خدمه یک لوکوموتیو درحال نابود شدن را بر عهده می‌گیرد که پس از مجروح شدن کاپیتان قبلی، مقام کاپیتانی کشتی و جعبه سیاه عجیبی را به ارث می‌برد. بازیکن آزاد است تا رمز و راز جعبه را دنبال کند، به عنوان یک تاجر و ثروتمند بازنشسته شود، در جنگ بین امپراتوری و مستعمره‌های شورشی بجنگد، یا به دنبال پاسخی برای یک سؤال خطرناک باشد: چرا ستاره‌ها می‌میرند؟
این بازی در سال ۲۰۱۶ در نمایشگاه EGX معرفی شد. در فوریه ۲۰۱۷، استودیو یک کمپین سرمایه‌گذاری جمعی در کیک‌استارتر برای جمع‌آوری سرمایه موردنیاز توسعه بازی راه اندازی کرد. شرکت فیل‌بتر کل هزینه ساخت بازی را ۳۳۰۰۰۰ پوند تخمین زد. آنها یک هدف مالی تنها ۱۰۰۰۰۰ پوند تعیین کردند - آنها اینطور توضیح دادند که با استفاده از سود پروژه‌های موجودشان این شکاف مالی را می‌بندند. در این رویداد، این پروژه ۳۷۷۰۰۰ پوند جمع‌آوری کرد.
بازی بر روی موتور بازی یونیتی و پلتفرم داستانی فِیل‌بتر، StoryNexus ساخته شده‌است.
پل آرنت، مدیر عامل فیل‌بتر خاطرنشان کرد که آنها نمی‌خواستند دنباله، فقط "سانلس سی ۲" با کشتی‌های بزرگ‌تر باشد. استفاده از محیط ویکتوریایی در فضا برای آنها جذابیت داشت. تیم توسعه از آثار علمی تخیلی و عاشقانه‌های نجومی نویسندگان سی‌اس لوئیس، اچ‌جی ولز، و لی براکت به‌عنوان عوامل الهام‌بخش همراه با هنر نوو و بازی "Planescape: Torment" نام بردند.
این بازی که قرار بود در ماه مه ۲۰۱۷ با دسترسی اولیه منتشر شود و در می ۲۰۱۸ منتشر شود، برای رایانه‌های شخصی مبتنی بر لینوکس، مک‌اواس، ویندوز، در ابتدا به سپتامبر ۲۰۱۸، و سپس در نهایت به ژانویه ۲۰۱۹ به تعویق افتاد.
فیل‌بتر در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹ اعلام کرد که آخرین به‌روزرسانی برای سانلس اسکایز، "سانلس اسکایز: نسخه مستقل" خواهد بود، نسخه‌ای قطعی از این بازی که شامل تمام محتوای قبلی و چندین رویداد روایی جدید و بهبودهای گیم‌پلی است. دارندگان نسخه رایانه‌های شخصی این بازی به‌روزرسانی نسخه مستقل را به صورت رایگان دریافت می‌کنند و بازی کامل با تمامی به‌روزرسانی‌های پس از عرضه به‌طور همزمان روی پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس وان و نینتندو سوییچ منتشر می‌شود. نسخه مستقل در ابتدا قرار بود در نیمه اول سال ۲۰۲۰ منتشر شود، اما بعداً تا سپتامبر ۲۰۲۰ به تأخیر افتاد، قبل از اینکه به دلیل مشکلات عملکرد مداوم در پورت‌های کنسول، دوباره به‌طور نامحدود به تعویق بیفتد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱، فیل‌بتر اظهار داشت که اولین زمان ممکن برای انتشار نسخه مستقل مارس ۲۰۲۱ خواهد بود، اما تأکید کرد که این تاریخ قطعی نیست. در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، فِیل‌بتر تاریخ انتشار آزمایشی نسخه مستقل را برای ۱۹ مه تعیین کرد و هشدار داد که اگر فرآیندهای صدور مجوز نسخه‌های کنسولی با مشکلات غیرمنتظره‌ای مواجه شوند، ممکن است این تاریخ همچنان به تعویق بیفتد. سانلس اسکایز: نسخه مستقل در ۱۹ مه ۲۰۲۱ منتشر شد.
پس از انتشار بازی در ژانویه ۲۰۱۹، "سانلس اسکایز" توسط منتقدان مورد تحسین قرار گرفت و امتیاز متاکریتیک ۸۷ را دریافت کرد که نشان‌دهنده نظرات به «طور کلی مطلوب» است. "پی‌سی گیمر" آن را «بازی ای که به شما داستان‌های عجیب و غریب و شگفت انگیزی برای گفتن می‌دهد، حتی زمانی که به طرز وحشتناکی شکست می‌خورید» نامید، در حالی که قابلیت پخش مجدد و نوشتن بازی را ستود. با این حال، "گیم اسپات"، بازی را به دلیل داستان‌های تکراری اولیه و گیم‌پلی مبارزه‌ای جالب انتقاد کرد.
در حالی که بازی در حال توسعه بود، نامزد دریافت جایزه «نوشتن یا طراحی روایت» در جوایز دولوپ ۲۰۱۸ شد. پس از انتشار، نامزد دریافت "بهترین روایت"، "Best Original IP" و "بازی سال" در Develop:Star Awards شد. همچنین در جوایز انجمن توسعه دهندگان بازی مستقل برای «جایزه خلاقیت»، «بهترین بازی توسط یک استودیو کوچک» و «بهترین بازی نقش آفرینی»؛ در جوایز گلدن جوی‌استیک برای «بهترین داستان سرایی»، «بهترین بازی مستقل» و «بازی PC سال»؛ جوایز گیم نیویورک برای جایزه آف برادوی بهترین بازی مستقل،و در جوایز NAVGTR برای «بازی، فرانچایز نقش آفرینی» نامزد شد.
مرد () فیلم کمدی اکشن هندی تامیل-زبان، تولید سال ۲۰۱۵ است که کارگردانی آن را سوندار سی. بر عهده داشت و تهیه‌کننده آن ویشال بود که نقش اصلی را خود ویشال بازی کرد، در کنار او بازیگرانی از جمله هانیسکا موتوانی، پرابو، وایبهاو ردی، سانتانام، ساتیش، رامیا کریشنان، کیران راتود، آیشواریا، ماداوی لاتا، مدهوریما و پرادیپ راوات به ایفای نقش پرداخته‌اند.
فیلم همزمان با فستیوال پونگال، در روز ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ اکران شد.
حق پخش ماهواره‌ای فیلم به کانال سان تی‌وی فروخته شد.
نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان به این فیلم وارد شد.
پالاوی ساب‌هاش (۹ ژوئن ۱۹۸۴) هنرپیشهٔ اهل هند است. او که پیش از آغاز حرفهٔ بازیگری در زمینهٔ مدلینگ فعال بود، کار خود را با حضور در نمایشنامه‌ها، فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی مراتی آغاز کرد و بعداً در برنامه‌های تلویزیونی هندی نیز ظاهر شد. او در فیلم‌های مختلف تلوگو، کانادا، مراتی و سینهالی نیز حضور داشته‌است.
آیماق خینگان (به مغولی: ، به لاتین: Hinggan ayimaɣ، معادل سیریلیک: Хянган аймаг)(به چینی: 兴安盟، به پین‌یین: Xīng’ān Méng) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی واقع شده‌است.
نام این منطقه، برگرفته شده از رشته کوههای خینگان بزرگ در این منطقه می‌باشد.
آیماق خینگان ۱٬۴۱۶٬۹۲۹ نفر جمعیت دارد.
آیماق خینگان به دو شهر در سطح شهرستان، یک شهرستان و سه لواء به شرح زیر تقسیم شده است:
رنسانس در لهستان () که از اواخر سده ۱۵ تا سده ۱۶ میلادی به طول انجامید دوره‌ای است که به عنوان عصر طلایی فرهنگ لهستان در نظر گرفته می‌شود. تاج و تخت پادشاهی لهستان در این دوران دست دودمان یاگیلون بود که از سال ۱۵۶۹ میلادی به مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی مبدل شد. در این دوران پادشاهی لهستان که متشکل از چندین ملیت بود دورانی از رشد فرهنگی را طی یک قرن بدون جنگ (به جز درگیری‌های کوچک در مناطق کم‌جمعیت شرقی و جنوبی) تجربه کرد. اصلاحات پروتستانی به شکل صلح‌آمیزی در لهستان گسترش یافت، شرایط زندگی بهتر شد و مردم (به خصوص شلختا) ثروتمندتر شدند. ثروتمند شدن شلختا باعث شد تا در نظام سیاسی جدید قدرت بیشتری داشته باشند و دوران آزادی طلایی آغاز شود.
جنبش رنسانس که از ایتالیا نشات گرفته بود در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی به لهستان رسید. بسیاری هنرمندان و متفکران ایتالیایی که در جستجوی فرصت‌های نو به لهستان می‌آمدند از جانب اشراف و بزرگان کشور مورد احترام قرار می‌گرفتند و اندیشه‌های خود را گسترش می‌دادند. از میان این مهاجرین می‌توان به فرانچسکو فیورنتینو، سانتی گوچی، متئو گوچی، برناردو موراندو، جووانی باتیستا دیکاردو، فیلیپو بوناکورسی و خاندان‌های تاجری مانند خاندان بونر و خاندان مونته‌لوپی را نام برد. این افراد بیشتر در کراکوف که تا سال ۱۶۱۱ میلادی پایتخت لهستان بود ساکن می‌شدند.
در این دوره ارزش‌ها عصر روشنگری مانند کرامت انسان و قدرت عقل او در لهستان مورد تشویق قرار گرفتند.Michael J. Mikoś, "Polish Renaissance Literature: An Anthology". Ed. Michael J. Mikoś. Columbus, Ohio/Bloomington, Indiana: Slavica Publishers. 1995. Cultural Background آثار بسیاری از زبان‌های کهن مانند لاتین، زبان یونانی و زبان عبری یا زبان‌های دیگر مانند زبان ایتالیایی به لهستانی ترجمه شدند. دانشگاه یاگیلونیا که یکی از کهن‌ترین دانشگاه‌های جهان است بین سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۳۶ دوران طلایی خود را تجربه می‌نمود. در دهه نخست سده ۱۶ میلادی ۳۲۱۵ تن از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شدند که این آمار تا قرن ۱۸ تکرار نشد. در دوران رنسانس لهستان به دلیل حمایتی که از اندیشه می‌شد دانشمندان و متفکران بسیاری تربیت شدند. از این جمله می‌توان افراد زیر را نام برد: نیکلاس کوپرنیک که در کتاب درباره گردش اجرام آسمانی نظریه خورشیدمرکزی را بیان نمود. ماچی میخوویتا که آثارش دقیق‌ترین منبع جغرافیا و قوم‌نگاری اروپای شرقی در آن زمانه بود. ورنارد واپوفسکی که نقشه‌نگاری شناخته شده بود. مارچین کرومر که در مورد تاریخ لهستان و جغرافیای لهستان نوشت. آندری فردج مودژفسکی که فیلسوف بود. میکولایی ری که استفاده از زبان لهستانی برای شعر را محبوب کرد و جان کوچانوفسکی که در زمره مشهورترین شاعران تاریخ لهستان است.Michael J. Mikoś, "Polish Renaissance Literature: An Anthology". Ed. Michael J. Mikoś. Columbus, Ohio/Bloomington, Indiana: Slavica Publishers. 1995. Literary Background
جوانان لهستانی و به خصوص فرزندان شلختا در این ایام پس از پایان تحصیل در یکی از هزاران مدرسه، جیمنیزیوم (مدرسه) یا دانشگاه‌های موجود در لهستان مانند دانشگاه یاگیلونیا، دانشگاه ویلنیوس یا دانشگاه زامویسکی برای ادامه تحصیل به کشورهای دیگر می‌رفتند. اندیشمندان لهستانی مانند آندری فردج مودژفسکی، یوهانس دانتیسکا یا یان واسکی هم با معروف‌ترین اندیشمندان اروپا مانند تامس مور، دسیدریوس اراسموس و فیلیپ ملانشتن ارتباط مرتب داشتند. لهستان نه تنها در داد و ستد ایده‌های نو با غرب اروپا نقش داشت بلکه در گسترش فرهنگ غربی در میان اسلاوهای شرقی هم مؤثر بود. برای مثال نخستین کتاب با خط سیریلیک سال ۱۴۹۱ در کراکوف چاپ شد.
در آن دوران هنر و معماری در لهستان بسیار مورد تشویق و احترام قرار داشتند. شاه سیگیسمونت یکم پیر که در سال ۱۵۰۷ به شاهی رسید مشوق بسیاری از هنرمندان بود و طرح‌های بسیاری را به بارتولومئو بریچی سپرد. پسرش سیگیسموند دوم آگوستوس و بسیاری از اشراف آن زمان لهستان هم شوق بسیاری برای رنسانس داشتند. در سال ۱۵۷۸ صدراعظم لهستان یان زامویسکی ساخت شهر آرمانی بر اساس الگوهای رنسانس را آغاز کرد که به افتخار او زاموشچ نامیده شد. دو شهر گدانسک و کراکوف در این دوره بیشترین تأثیر را از رنسانس دریافت کردند اما در شهرهای دیگر نیز آثاری در دوره رنسانس ساخته شد.
نقاشی عصر رنسانس نیز توسط هنرمندان مهاجر به لهستان آورده شد. لوکاس کراناخ پدر، هانس دورر، هانس فون کولمباخ و مارتین کوبر از جمله این نقاشان بودند.
مرکز فرهنگ موسیقی در آن ایام اقامتگاه سلطنتی در کراکوف بود که دربار سلطنتی پذیرای بسیاری از نوازندگان خارجی و داخلی بود. عده‌ای از مشهورترین موسیقی‌دانان آن دوره لهستان عبارتند از: یان لوبلینیایی، نیکولائوس کراکووینسیس، میکولای گوموکا و واتسواف شاموتووی.
نخستین دستگاه چاپ فشاری در سال ۱۴۷۳ توسط یک آلمانی به نام کسپر اشترابه در کراکوف راه‌اندازی شد. بین سال‌های ۱۵۶۱ تا ۱۶۰۰ میلادی ۱۷ چاپخانه در لهستان بیش از ۱۲۰ عنوان کتاب را در سال منتشر می‌کردند که میانگین برای هر اثر ۵۰۰ نسخه چاپ می‌شد. اولین ترجمه کامل کتاب مقدس به لهستانی در سال ۱۵۶۱ انجام شد. استانیسواو موژنوفسکی هم نخستین کتاب دستور خط و زبان لهستانی را در سال ۱۵۵۱ منتشر نمود. در زمان رنسانس فرهنگ حاکم بر لهستان چندزبانگی بود و آثار بسیاری از نویسندگان ترکیبی از دو زبان لهستانی و لاتین (تلمیع) است.
در لهستان آن ایام ترجمه‌های گوناگونی از انجیل به لهستانی منتشر شد که معروفترینش انجیل یاکوب وویک اثر یاکوب وویک بود که در سال ۱۵۹۹ چاپ شد. اما ادبیات تنها به موضوعات مذهبی نمی‌پرداخت. اشراف لهستان آثاری را می‌پسندیدند که به ارزش‌های مادی و معنوی آن‌ها مانند سرمتی‌گرایی توجه نماید.
معماری رنسانس در لهستان را می‌توان به سه دوره تقسیم نمود.Harald Busch, Bernd Lohse, Hans Weigert, "Baukunst der Renaissance in Europa. Von Spätgotik bis zum Manierismus", Frankfurt af Main, 1960Wilfried Koch, "Style w architekturze", Warsaw 1996Tadeusz Broniewski, "Historia architektury dla wszystkich" Wydawnictwo Ossolineum, 1990Mieczysław Gębarowicz, "Studia nad dziejami kultury artystycznej późnego renesansu w Polsce", Toruń 1962 دوره نخست که از ۱۵۰۰ تا ۱۵۵۰ به طول انجامید را دوره ایتالیایی می‌نامند زیرا که در این دوره بناها را عمدتاً معمارانی که از ایتالیا و به خصوص از فلورانس آمده بودند می‌ساختند. در دوره دوم که از ۱۵۵۰ تا ۱۶۰۰ ادامه داشت معماری رنسانس تحت تأثیر هلند بود و تکلف‌گرایی نیز آغاز شد. دوره سوم که ۱۶۰۰ تا ۱۶۵۰ است تکلف‌گرایی به اوج رسید و نمونه‌های ارزنده‌ای از باروک ساخته شد.
دژ واول در سال ۱۴۹۹ میلادی آتش گرفت و شاه الکساندر یاگیلون در سال ۱۵۰۴ میلادی برنامه بازسازی آن را آغاز کرد. پس از مدتی این برنامه به بارتولومئو بریچی و بندیکت ساندومیژی سپرده شد که نتیجه کار بازسازی این دژ به صورت یک دژ با معماری رنسانسی مکتب فلورانس بود. افزون بر این دژ در سرتاسر لهستان بناهای گوناگونی براساس الگوهای رنسانس ساخته یا بازسازی می‌شدند.
کلیساهای لهستان در این دوره هنوز به صورت سنتی و متأثر از مکتب گوتیک بودند و فقط نمازخانه‌هایی که در اطراف کلیساهای بزرگ ساخته می‌شدند متأثر از معماری رنسانس بودند. دو نمونه از این کارها نمازخانه سیگسموند و کلیسای جامع واول است که هر دو توسط بریچی ساخته شدند.
در دوره دوم معماری رنسانس در لهستان بیشتر مرسوم شد. به خصوص در شمال کشور که گروه بزرگی از هنرمندان هلندی در آن حضور داشتند. در هر ناحیه از لهستان معماری رنسانسی با توجه به شرایط محلی شکل خاص خود را می‌گرفت و می‌توان آغاز تکلف‌گرایی را مشاهده نمود. سه الگوی اصلی معماری لهستان در این دوره عبارتند از: سبک ایتالیایی که بیشتر در جنوب لهستان حضور داشت. سبک هلندی که در شمال لهستان بود و سبک لوبلین-کالیش در مرکز لهستان. (نگاه کنید به رنسانس لوبلین)
دژها و شهرهای جدیدی که آن زمان در لهستان ساخته می‌شدند متأثر از طراحی رنسانسی بودند. مهم‌ترین نمونه‌های این بناها که بیشتر از ایتالیا از رنسانس شمال اروپا الگو گرفته‌اند عبارتند از: دروازه طلایی گدانسک، اسلحه‌خانه بزرگ گدانسک و تالار قدیم شهر گدانسک.
آتش‌سوزی دژ واول و انتقال پایتخت به ورشو در سال ۱۵۹۶ موجب پایان رنسانس در کراکوف و دانزیگ (گدانسک) شد. قدرت گرفتن یسوعیان و اصلاح کاتولیک هم موجب حرکت به سمت تکلف‌گرایی در معماری شد. مهم‌ترین نمونه‌های این تکلف‌گرایی در معماری لهستان خانه‌هایی است که در کاژیمیش دالنی و زاموشچ ساخته شدند.
اوربیتال ریف یک ایستگاه فضایی با مدار پایین زمین (LEO) است که توسط بلو ارجین و سیرا نوادا کورپوریشن برای فعالیت‌های فضایی تجاری و استفاده‌های گردشگری فضایی طراحی شده‌است. از بلو ارجین به عنوان «پارک تجاری با کاربری مختلط» نیز یاد شده‌است. این شرکت‌ها برنامه‌های اولیه خود را در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر کردند. این ایستگاه برای پشتیبانی از ۱۰ نفر در ۸۳۰ متر مکعب از حجم طراحی شده‌است. انتظار می‌رود این ایستگاه تا سال ۲۰۲۷ به بهره‌برداری برسد.
بلو ارجین و سیرا اسپیس با چندین شرکت و مؤسسه برای تحقق این پروژه شریک شده‌اند:
شعر روایی گونه‌ای از شعر است که یک داستان را نقل می‌کند و اغلب هم از صدای راوی و هم شخصیت‌ها استفاده می‌کند. تمام داستان معمولاً با مصراع‌های دارای وزن نوشته می‌شود. اشعار روایی نیاز به قافیه ندارند. شعرهایی که این ژانر را تشکیل می‌دهند، می‌توانند بلند یا کوتاه باشند و داستانی که به آن مربوط می‌شود، ممکن است پیچیده باشد. این نوع اشعار به‌طور معمول دراماتیک هستند؛ همراه با شخصیت‌های مختلف.Michael Meyer, "The Bedford Introduction to Literature", Bedford/St. Martin's, 2005, p2134.
جیمز فرانسیس داببینز جونیور (; – ) دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکا بود که سفارت آمریکا در کابل را پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ بازگشایی کرد.
دابینز مدتی بخش مطالعات بین‌المللی و امنیتی، انستیتوی مطالعاتی راند را برعهده داشت. او به عنوان فرستاده ویژه آمریکا برای افغانستان و پاکستان، کوزوو، بوسنی و هرزگووین، هائیتی، و سومالی برای اداره‌های باراک اوباما، جورج بوش و بیل کلینتون در چندین مأموریت مدیریت بحران و حل مشکلات دیپلماتیک خدمت کرد.
سفارت آمریکا در کابل در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۹ بسته شده بود که پس از تأسیس دولت موقت جدید در کابل بازگشایی شد. رابینز حدود ۲ سال پس از حمله آمریکا به افغانستان به عنوان کفیل سفیر ایالات متحده در کابل کار کرد. در زمان بازگشایی سفارت آمریکا در کابل در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۱ با برافراشتن همان پرچمی که در سال ۱۹۸۹ پایین آورده شده بود، گفته بود:
او در سال ۲۰۱۴ نیز به عنوان نماینده ویژه ایالات متحده برای افغانستان و پاکستان تعیین شد و در مورد وخیم شدن وضعیت امنیتی افغانستان هشدار می‌داد.
داببینز در ۳ ژوئیه ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی در واشینگتن به علت عوارض ناشی از بیماری پارکینسون درگذشت.
دابینز نویسنده کتاب «"خاطرات سرویس خارجی: پنج دهه در خط مقدم دیپلماسی آمریکایی"» و پروژه مجموعه مطالعاتی به عنوان «نقش آمریکا در ملت سازی» در کشورهای مختلف را همراه با محققان دیگر انستیو راند است.
میرزا جبار محمدزاده (؛ – ) آموزشگر، دکترای علوم تربیتی، استاد آذربایجانی (۱۹۳۷) و نماینده اولین دوره مجلس ملی نخستین جمهوری ارمنستان بود.
میرزا جبار محمدزاده ۲۰ ژانویه ۱۸۸۲ در شهر ایروان اویزد ایروان، از توابع فرمانداری ایروان در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. ابتدا به تحصیل در منزل پرداخت و سپس در دارالمعلمین ایروان درس خواند. میرزا جبار پس از فارغ‌التحصیلی از دانشسرای عالی یادشده در سال ۱۹۰۲، در یک امتحان شرکت کرده و موفق به اخذ جواز تدریس شد. از ماه سپتامبر سال ۱۹۰۲ به عنوان آموزگار در مدرسه‌ای در منطقه نهرم در نخجوان مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۰۳ در منطقه «قمرلی» و در سال ۱۹۰۴ در «ایمان‌شالی» به تدریس ادامه داد. از سال ۱۹۰۵ تا ۱ سپتامبر ۱۹۰۶ ناظم مدرسه «قمرلی» بود.
تا ۱۹ ژانویه ۱۹۱۳ به عنوان دانشیار زبان آذربایجانی در دارالمعلمین ایروان فعالیت داشت.
در ۱ سپتامبر سال ۱۹۰۶ از میرزا جبار محمدزاده دعوت شد تا در پیش‌دبستانی بنیانگذاری شده توسط «ابادالله‌بیگ مغانلینسکی» در ایروان زبان روسی و ریاضیات را تدریس کند. جنگ جهانی اول باعث شد که حکومت امپراتوری روسیه مدرسه را از شهر مرزی ایروان به آرماویر منتقل کند. میرزا جبار محمدزاده بین ۲ فوریه سال ۱۹۱۵ الی مه ۱۹۱۶ به کار خود در آنجا نیز استمرار بخشید. تا آن زمان سه کتاب تألیف شده از سوی وی به چاپ رسیده بود.
داشناک‌ها به دنبال آنکه در سال ۱۹۱۸ در ارمنستان قدرت را به دست گرفتند، مدرسه ایروان و دانشسرای عالی فوق‌الذکر را تعطیل کردند. بنابر این، میرزا جبار محمدزاده با خانواده خود به نخجوان نقل مکان کرد و در کنار اینکه به تدریس زبان‌های ترکی آذربایجانی، ترکی استانبولی و روسی در مدرسه می‌پرداخت، در دفاع از نخجوان در برابر حملات داشناک‌ها هم حضور می‌یافت.
پس از تصرف ارمنستان توسط بلشویک‌ها در سال ۱۹۲۰، میرزا جبار محمدزاده به ایروان برگشت. در اواخر همان سال از ایروان به باکو منتقل شد و مسیر تدریس را آنجا در دانشگاه‌های دولتی آذربایجان، تربیت مدرس و تعاون آذربایجان ادامه داد. علاوه بر شعرسرایی، پشوهش‌هایی در زمینه زبان‌شناسی هم انجام داده و کتابچه راهنمایی به نام «روش‌شناسی آموزش زبان آذربایجانی» به تحریر درآورد. در دهه ۱۹۲۰ بیست جلد کتاب درسی مختص مدارس ابتدایی و متوسطه به زبانهای آذربایجانی و روسی به صورت تنهایی و مشترک تدوین کرد. بعداً به عنوان رئیس یک دانشکده و دانشیار در دانشگاه تعاون آذربایجان کار کرد. در سال ۱۹۳۵ لقب‌های علمی «نامزد علوم» و پروفسور در رشته زبان و ادبیات و نیز در سال ۱۹۳۷ دکترای علوم را به دست آورد.
در جریان پاکسازی بزرگ و در اکتبر ۱۹۳۷ میرزا جبار محمدزاده و اعضای خانواده اش توسط حکومت شوروی دستگیر شدند. او در پرونده تحقیقاتی شماره ۱۲۴۹۳ مجرم شناخته و تیرباران شد. چ= همسر و دخترش تبعید شدند. در سال ۱۹۵۷ بی گناهی اش محرز و اثبات شد و پس از مرگش تبرئه شد.ref> His wife and daughter were exiled. He was acquitted in 1957 after his innocence was proven.
آیماق شیلین‌گول (به مغولی: ، به لاتین: Sili-yin Ɣool ayimaɣ، معادل سیریلیک: Шилийн Гол аймаг)(به چینی: 錫林郭勒盟، به پین‌یین: Xílínguōlè Méng) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی واقع شده‌است.
آیماق شیلین‌گول ۱٬۱۰۷٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
آیماق شیلین‌گول به در شهر در سطح شهرستان، یک شهرستان و نه لواء به شرح زیر تقسیم شده است:
بعضی از این لواءها اسامی عجیبی دارند، که اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم یکی از دارد.
بزرگراه شهید نجفی رستگار بزرگراهی در تهران در پهنه جنوبی شهر واقع شده است. این بزرگراه از بزرگراه آزادگان در محدوده غرب تقاطع بزرگراه امام علی (ع) آغاز شده و پس از عبور از شمال شهرک دولت آباد و جنوب شهرک‌های مشیریه و کاروان، در محدوده سه راه کارخانه سیمان به بزرگراه امام رضا (ع) می‌رسد. به این ترتیب مسیر بزرگراه شهید رستگار علاوه بر داشتن تقاطع‌هایی غیرهمسطح با بزرگراه آزادگان و بزرگراه امام رضا (ع) در ابتدا و انتهای مسیر، از یک تقاطع غیرهمسطح با بزرگراه امام علی (ع) نیز برخوردار است. این مسیر حدودا ۶ کیلومتری در محدوده مناطق ۱۵ و ۲۰ شهرداری تهران قرار گرفته است و نخستین تلاش‌ها برای احداث آن به اواخر سال ۱۳۸۸ برمی‌گردد.
دیو گرین کارگردان فیلم و نماهنگ آمریکایی است. او برای کارگردانی چندین موزیک ویدیو و فیلم کوتاه، به ویژه همکاری با مایلز فیشر، به خوبی شناخته شده‌است. او اولین کارگردانی خود را با فیلم از زمین به اکو در سال ۲۰۱۴ انجام داد، و سپس فیلم‌های (۲۰۱۶) و کایوت در برابر اکمی (۲۰۲۳) را کارگردانی کرد.
از زمین به اکو یک فیلم علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی دیو گرین و تهیه‌کنندگی رایان کاوانا و اندرو پانی است. چهار دوست که یک بیگانه رباتیک و تله حرکتی را در بیابان پیدا می‌کنند و به زودی توسط نیروهای خطرناکی که به دنبال آن هستند شکار می‌شوند. تا بیگانه‌ای را که بچه‌ها اسمش را «اکو» می‌گذارند برای خودشان بگیرند. این فیلم به سبک فیلم یافت شده از منظرهای مختلف، از جمله از طریق دوربین دستی، دوربین گوشی‌های هوشمند، و چشمان ربات گرفته شده‌است.
این فیلم در ابتدا توسط شرکت والت دیزنی، تحت رهبری ریچ راس، توسعه و تولید شد، اما دیزنی، که از پروژه راضی نبود، به توصیه تهیه‌کننده اندرو پانی، در سال ۲۰۱۳ حقوق توزیع را به رلتیویتی مدیا فروخت. رلتیویتی مدیا این فیلم را در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴ در ایالات متحده اکران کرد. این فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد و ۴۵٫۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.
آخرین شبی است که سه دوست دوران کودکی “اَلکس، تاک و مانچ” دور هم هستند. فردای آن روز، همگی باید از محلۀشان اسباب‌کشی می‌کردند تا راه برای ساختن بزرگراه باز شود. در تلفن‌های همراه آنان اتفاقات عجیبی می‌افتد و آنها مصمم می‌شوند که از این قضیه سر در بیاورند. همین امر باعث می‌شود که شبانه روانۀ صحرا شوند. آنها یک موجود بیگانۀ رباتیک کوچک پیدا می‌کنند که در اثر یک برخورد آسیب دیده است و …
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز ۵۰ درصد از ۱۲۸ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۳ از ۱۰ مثبت است. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۳۱ منتقد، امتیاز ۵۳ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است. تماشاگران در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط "A-" در مقیاس A + تا F دادند.
این فیلم ابتدا برای اکران در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۴ و ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ برنامه ریزی شده بود. پس از تاخیر، در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴ در سینماهای سراسر ایالات متحده اکران شد.
لواء زرد حاشیه‌دار، به مغولی لواء خوبوت‌شار (به مغولی: ، به لاتین: Köbegetü Sir-a qosiɣu، معادل سیریلیک: Хөвөөт Шар хошуу)، و یا به چینی لواء شیانگ‌خوانگ (به چینی: 镶黄旗، به پین‌یین: Xiānghuáng Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است.
نام این واحد تقسیماتی، اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم یکی از دارد.
اصطلاح عروس آلبومی به نوعی ازدواج غیابی اشاره دارد که بین کارگران مهاجر (عمدتا ژاپنی، اوکیناوا و کره‌ای) در هاوایی، ساحل غربی ایالات متحده و کانادا در اوایل قرن بیستم رواج داشت. در این روش، ازدواج صرفا از طریق توصیه‌های خانوادگی و ارسال آلبوم عکس‌های نامزدهای احتمالی صورت می‌گرفت. این پدیده، شکلی کوتاه شده از روند خواستگاری سنتی است و از جهاتی شبیه به مفهوم است.
بین سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۰، به واسطه توافق‌نامه‌ای میان دولت‌های ژاپن و ایالات متحده، ورود کارگران مهاجر ژاپنی به همراه خانواده به ایالات متحده آمریکا ممنوع بود. به همین دلیل مهاجران ژاپنی تا زمان تغییر قوانین، از روی اجبار به این روش تن داده بودند.
در اواخر قرن نوزدهم، گروهی از مردان ژاپنی، اوکیناوا و کره‌ای به عنوان نیروی کار ارزان به هاوایی سفر کردند تا در مزارع نیشکر کار کنند. برخی به کار خود در سرزمین اصلی ایالات متحده ادامه دادند. این افراد در ابتدا قصد داشتند کار مزرعه را ترک کنند و پس از چند سال یا پایان قرارداد به خانه برگردند. بین سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۹۲۴، حدود نیمی از مهاجران ژاپنی (بیش از ۱۱۳ هزار نفر) به کشورشان بازگشتند. با این حال، بسیاری از آنان پول کافی برای بازگشت به میهن‌شان را نداشتند. همچنین، در سال ۱۹۰۷، توافق شفاهی ۱۹۰۷ مهاجرت کارگران از هاوایی به سرزمین اصلی ایالات متحده را ممنوع کرد. از آنجایی که این مردان با محدودیت جابجایی مواجه شده بودند، مجبور بودند به صورت دائمی در هاوایی یا سرزمین اصلی به زندگی ادامه دهند. علاوه بر تمایل بخشی از کارگران، اجبار صاحبان مزارع در هاوایی برای ازدواج کارگران (با انگیزه ایجاد زمینه برای ماندگاری بیشتر کارگران ارزان و تقویت روحیه و کارآمدی آنان) نیز در گرایش آنان به ازدواج غیابی نقشی عمده داشت.
پس از آنکه مردان مستقر در هاوایی و سرزمین اصلی ایالات متحده برای یافتن همسر آینده‌شان، عکس‌های خود را به کشور مبدأ (ژاپن، اوکیناوا و کره) می‌فرستادند، اعضای خانواده غالباً با کمک دلالان از این عکس‌ها برای یافتن همسر مناسب برای ارسال‌کنندگان، استفاده می‌کردند. در روند ازدواج آلبومی از ازدواج سنتی الگوبرداری می‌شد و در آن تمامی آداب و رسوم یک ازدواج عادی به جز حضور داماد، رعایت می‌شد. اینگونه ازدواج‌ها در ژاپن رسمی تلقی می‌شدند، بنابراین تازه‌عروسان برای دریافت مجوزهای سفر به ایالات متحده واجد شرایط می‌شدند. با این حال، این ازدواج‌ها از سوی دولت آمریکا، معتبر شناخته نمی‌شد. به همین دلیل، پس از ورود نوعروسان به آمریکا، مراسم عروسی دسته‌جمعی در اسکله یا در هتل‌ها برگزار می‌شد.
در سال ۱۹۹۵ فیلمی به همین نام به کارگردانی کیو هاتا ساخته شد. این فیلم روایتگر ماجرای مهاجرت زنی ژاپنی به نام "ریو" به خارج از کشور است، پس از آنکه از راه دور و با تبادل عکسش با یک کارگر مزرعه در هاوایی ازدواج کرد.
رمان ، با عنوان "عروس آلبومی" (۱۹۸۷)، داستان یک زن ژاپنی به نام "هانا اومیا" را روایت می‌کند که در سال ۱۹۱۷ پس از ازدواج غیابی با روش آلبومی، با همسر جدیدش در اوکلند، کالیفرنیا زندگی می‌کند. این رمان همچنین بر تجربیات او در یک اردوگاه توقیف ژاپنی در سال ۱۹۴۳ تمرکز دارد.
قسمت پایانی مجموعه تلویزیونی ترس (۲۰۱۹)، نشان می‌دهد که "یوکو" پیش از مرگ و بازگشت به عنوان یک (در فولکلور ژاپنی، ارواحی هستند که برای زندگی پس از مرگ بازمی‌گردند)، یک عروس آلبومی بوده و سرنوشت غم‌انگیزی داشته است.
لواء آبی ساده، به مغولی لواء شولون‌خوخ (به مغولی: ، به لاتین: Siluɣun Köke qosiɣu، معادل سیریلیک: Шулуун хөх хошуу)، و یا به چینی لواء ژِنگ‌لان (به چینی: 正蓝旗، به پین‌یین: Zhènglán Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است.
لواء سفید ساده و حاشیه‌دار، به مغولی لواء شولون‌خوبوت‌چاگان (به مغولی: ، به لاتین: Siluɣun Köbegetü Čaɣan qosiɣu، معادل سیریلیک:Шулуун Хөвөөт Цагаан хошуу)، و یا به چینی لواء ژِنگ‌شیانگ‌بای (به چینی: 正镶白旗، به پین‌یین: Zhèngxiāngbái Qí) یک واحد تقسیماتی در جمهوری خلق چین است که در مغولستان داخلی، آیماق شیلین‌گول واقع شده‌است.
نام این واحد تقسیماتی، اشاره به رنگ و شمایل لواء/پرچم دو تا از دارد.
دوره متاخر مصر باستان به آخرین شکوفایی فرمانروایان بومی مصر پس از سومین دوره میانی در دودمان بیست و ششم سائیت که توسط پسامتیک یکم تأسیس شد، اشاره دارد، اما شامل زمان حکومت پارسیان هخامنشی بر مصر پس از فتح آن توسط کمبوجیه دوم در ۵۲۵ پیش از میلاد نیز می‌شود. دوره متاخر از ۶۶۴ قبل از میلاد تا ۳۳۲ پیش از میلاد وجود داشت، پس از یک دوره حکومت خارجی توسط دودمان بیست و پنجم نوبی و با دوره کوتاهی از فرمانروایی امپراتوری آشوری نو آغاز شد و پسامتیک یکم در ابتدا به عنوان دست نشانده آنها حکومت می‌کرد. این دوره با فتح شاهنشاهی ایران توسط اسکندر مقدونی و تأسیس سلسله بطلمیوسی توسط ژنرال او بطلمیوس اول سوتر، یکی از دیادوخوی‌های هلنیستی مقدونیه در شمال یونان به پایان رسید. با فتح مصر توسط یونانیان مقدونی در نیمه دوم قرن چهارم پیش از میلاد، عصر هلنیستی مصر آغاز شد.
دودمان بیست و ششم، که پس از مقر قدرتش در شهر سائیس به سلسله سائیت نیز معروف است، از سال ۶۷۲ پیش از میلاد تا سال ۵۲۵ پیش از میلاد، سلطنت کرد و متشکل از شش فرعون بود. با اتحاد مصر تحت حکمرانی پسامتیک یکم در ۶۵۶ پیش از میلاد، خود پیامد مستقیم غارت تبس توسط آشوری‌ها در ۶۶۳ پ.م. ساخت کانال از نیل تا دریای سرخ آغاز شد.
به نظر می‌رسد مصر در اوایل این دوره گسترش به خاور نزدیک داشته‌است. طیف گسترده‌ای از یافته‌های باستان‌شناسی از شام، اشغال و کنترل مصری‌ها را در دهه‌های پایانی قرن هفتم قبل از میلاد نشان می‌دهد. اینها شامل اشیاء مصری مختلف از چندین مکان، استراکا و اسنادی است که سیستم خراج/مالیات را نشان می‌دهد و شواهدی از قلعه مزاد هاشاویاهو.نفوذ مصر در مناطقی مانند کیموهو و قورامتی به منطقه فرات رسید. بعداً آنها با شکست در نبرد کرکمیش عقب رانده شدند، اگرچه به نظر می‌رسد مداخله مصر در خاور نزدیک پس از این نبرد ادامه داشته‌است.
آمازیس دوم سیاست جدیدی را دنبال کرد و منافع خود را به سوی جهان یونانی معطوف کرد. او قبرس را در زمان سلطنت خود ضمیمه کرد. در جنوب، پسامتیک دوم یک لشکرکشی نظامی بزرگ را رهبری کرد که به اعماق نوبیا بالا رسید و شکست سنگینی بر آنها وارد کرد.Psamtik II یک پاپیروس دموتیک از سلطنت آمازیس دوم (اهمسه دوم) یک سفر کوچک به نوبیا را توصیف می‌کند که شخصیت آن نامشخص است. شواهد باستان‌شناسی از وجود یک پادگان مصری در Dorginarti در نوبیای پایین در دوره سائیت وجود دارد.
یکی از کمک‌های مهم در اواخر دوره مصر باستان، پاپیروس بروکلین بود. این یک پاپیروس پزشکی با مجموعه ای از داروهای پزشکی و جادویی برای قربانیان مارگزیدگی بر اساس نوع یا علائم مار بود.
آثار هنری در این زمان نماینده فرقه‌های حیوانات و مومیایی‌های حیوانات بود. این تصویر خدای پاتایکوس را نشان می‌دهد که یک سوسک اسکاراب روی سر خود دارد، دو پرنده سر انسان را روی شانه‌های خود نگه می‌دارد، در هر دست یک مار گرفته و بالای کروکودیل‌ها ایستاده‌است.