moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو تلاش برای مقابله با تفوق سنا انجام گرفتند که ناموفق بودند امّا به شهرت رسیدند. اینان کوینتوس کایکیلیوس متلوس نپوس، یک تریبون مردم، و ژولیوس سزار، که در آن زمان منصب پرایتوری داشت، بودند.Sumner, G. V. "Cicero, Pompeius, and Rullus" (1966). Transactions and proceedings of the American Philological Association. Vol. 97. pp. 573.Mitchell, T. N. "Cicero, Pompey and the Rise of the First Triumvirate" (1973). Traditio. Vol. 29. pp. 2–8. این امر محبوبیت سزار را افزایش داد و کمکی بود برای پایه‌ریزی تریوم‌ویرات اول در سه سال بعد توسط خودش. چهارمین مرتبه هم با جنگ داخلی سزار بود، زمانی که سزار از ۴۹ق. م تا زمانی که در ۴۴ق. م ترور شد، قدرت را در دست داشت. سزار برای حکومت خود متکی به پشتیبانی توده‌ها بود.Pelling, Christopher. "Plutarch and Roman Politics" in "Past Perspectives: Studies in Greek and Roman Historical Writing. Papers Presented at a Conference in Leeds, 6–8 April 1983" (Cambridge University Press, 1986). pp. 159–16, 165–169.Plutarch ("Parallel Lives, the Life of Caesar") is very concerned to explain Julius Caesar's rise to tyranny. From the beginning, Caesar is the champion and the favorite of the Roman "demos". When they support him, he rises, but when he loses their favor he falls too.Cassius Dio (36.43.3) noted that Julius Caesar "courted the good-will of the multitude, observing how much stronger they were than the senate".Millar, Fergus. "The Crowd in Rome in the Late Republic" (University of Michigan Press, 2002). pp. 75–76 "et passim".Taylor, Lily Ross. "Party Politics in the Age of Caesar" (University of California Press, 1949). p. 93 "et passim".Brunt, Peter. "The Fall of the Roman Republic and Related Essays" (Oxford University Press, 1988). pp. 1–92.Yavetz, Zvi. "The Popularity of Julius Caesar" in "Plebs and Princeps" (Transaction, 1988). pp. 38–57; 45 ("Such was Caesar's policy: consolidation based on a body of supporters as heterogenous in class as possible, among them the "plebs urbana"").Mouritsen, Henrik. "Plebs and Politics in the Late Roman Republic" (Cambridge University Press, 2001). pp. 1, 9, "et passim".Baehr, Petter R. . (Transaction Publishers, 1998).On the paradox of "Caesarism" (i.e. the combination of popular support and tyranny),
. favoring the people
. Tiberius Sempronius Gracchus & Gaius Sempronius Gracchus
. grain dole
. Ager publicus
. plebiscites
. Lucius Saturninus
. Publius Clodius Pulcher
. Gaius Norbanus
. Plebeian Council
. Sertorian war
. Liberators' civil war
. به انگلیسی: first Triumvirate، به ایتالیایی: Primo triumvirato
. Quintus Caecilius Metellus Nepos
فیروزه بیگم ؛ ؛ (۲۸ ژوئیه ۱۹۳۰–۹ سپتامبر ۲۰۱۴) خواننده موسیقی نازرول (Nazrul Geeti) اهل بنگلادش بود.Obituary, thedailystar.net; accessed 4 May 2015. وی در سال ۱۹۷۹ توسط دولت بنگلادش جایزه روز استقلال را دریافت کرد.
«مدال طلای یادبود فیروزه بیگم» از سال ۲۰۱۶ توسط دانشگاه داکا معرفی شد. دریافت کننده این مدال هر سال توسط هیئت داوران از بین هنرمندان شناخته شدهٔ موسیقی ملی انتخاب می‌شود.
در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۸، گوگل تولد ۸۸ سالگی فیروزه بیگم را با گوگل دودل بزرگداشت.
مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا نهادی پژوهشی در تهران است که با هدف کمک به زندگی سالم و شایسته برای کودکان خردسال و ایجاد فرصت‌های مناسب رشد همه‌جانبه برای آن‌ها فعالیت می‌کند. این نهاد در سال ۱۳۷۳ تأسیس شد.
مدیریت این مؤسسه را ناصر یوسفی بر عهده دارد.
فعالیت اصلی مؤسسه، پژوهش در حوزهٔ آموزش کودکان خردسال و برنامه‌های رشد و تکامل کودکان خردسال است. مؤسسه کودکان دنیا از سال ۷۵ تا کنون به راه‌اندازی مهدهای روستایی و برگزاری جلسات آموزشی برای مربیان این مهدها پرداخته‌است. فعالیت‌های دیگر این مؤسسه عبارت‌اند از: گسترش فرهنگ ایرانی و آشنایی کودکان با آن، راه‌اندازی مهدهایی در اردوگاه‌های مهاجرین، برگزاری دوره‌های آموزش مربی کودک، برگزاری دوره‌های قصه‌گویی، قصه‌گویی در مهدها، اجرای خیمه‌شب‌بازی، مربیان سیار، احداث کتابخانه در مناطق مختلف، راه‌اندازی مهد در حاشیه شهرهایی مانند زاهدان، مواظبت از کودکان در بلایای طبیعی مثلاً مراقبت سازمان‌یافته از کودکان خردسال در زلزله بم، بررسی اسباب بازی‌های کودکان، اشاعهٔ فرهنگ صلح بین کودکان، تدوین بیانیه فرهنگ صلح و تشکیل شورای گسترش فرهنگ صلح، توزیع اسباب‌بازی و کتاب برای آوارگان افغان در جنگ آمریکا در سال ۱۳۷۹، ایجاد موزه‌های خانگی و عینی‌کردن میراث فرهنگی در قالب این موزه‌ها، جمع‌آوری عروسک‌های روستایی با تأکید بر فرهنگ بومی کشور، تأسیس خانه قصه و افسانه، آماده‌سازی منابع، کتاب، جزوه و فیلم‌های آموزشی، برای مربیان، مدیران، کارشناسان آموزشی و والدین، و تجهیز و راه‌اندازی انواع مراکز مراقبت و آموزش کودکان در سراسر ایران. برگزاری نمایش‌گاه عروسک‌های افسانه‌ی ماه‌پیشانی با فراخوان و گردآوری آثار هنرمندان از سراسر ایران
مؤسسه کودکان دنیا در سال ۱۳۸۰ برندهٔ چهارمین دورهٔ جایزهٔ ترویج علم برای «ایجاد تحول در نگرش جامعه نسبت به رشد،تکامل و آموزش و پرورش کودکان پیش از دبستان در سراسر ایران» شد.
مؤسسه همچنین در سال ۱۳۹۰ به جایزه آسترید لیندگرن (۲۰۱۲) معرفی شد و کاندیدای جایزه فرهنگ صلح یونسکو در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۵ بود.
وبلن می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
الهیات دفاعی (به انگلیسی ) شاخه‌ای از الهیات مسیحی است که هدف آن فراهم کردن زمینه ای منطقی برای ایمان مسیحی و دفاع از آن در برابر نقدها با افشای نقایص در جهان بینی‌های دیگر است. تبلیغات مسیحیان طی قرن‌ها اشکال مختلفی را به خود اختصاص داده‌است، از رسالت حواریون عیسی مسیح از جمله پطرس رسول، یوحنای رسول و پائولس رسول شروع می‌شود و از بوئورگانوس و آگوستین عبور می‌کند تا عصر حاضر، که نویسندگان و متفکّران مسیحی متعدد سرشناسی از جمله ، پروفسور جان لنوکس، کلایو استیپلز لوئیس، دکتر ، دکتر جوردن پترسون، با استناد به استدلال‌های فلسفی و تاریخی و نظریات علمی، کتاب ها و آثار ادبی بارز و مطرحی در ارائۀ شناحت صحیح از خدا و دین مسیحیت بر جای گذاشته اند.
در ادامۀ این مقاله، به انتقادهای مطرح شده در صفحه نقد کتاب مقدس پاسخ داده شده است.
در کتاب مقدس بسیاری از قسمت‌های دفاع مقدس مسیحی وجود دارد. کتاب اشعیا (۱: ۱۸) شامل دعوت خداوند است: "بیا، ما بحث خواهیم کرد." و پظرس رسول در اولین پیام خود (۳: ۱۵) می‌گوید: "همیشه آماده باشید تا به هرکسی که از شما می‌پرسد در مورد دلیل امید که در درون شما است، پاسخ قانع کننده‌ای بدهید." اعمال رسولان (۱۷:۱۷) به عنوان مثال پائولس رسول ذکر می‌کند که عادت داشت "علاوه بر آرووپاگوس، به یهودیان و نمازگزاران در کنیسه و هر کس که هر روز آنها را در میدان شهر ملاقات می‌کرد"، ذکر کند. مسیحیان این عبارات را به عنوان انگیزه‌ای برای ایجاد دفاعی به منظور فراهم آوردن دلایل غیر مسیحیان برای اتخاذ ایمان مسیحی یا تقویت ایمان مسیحیان امروزی استفاده کرده‌اند.
علاوه بر این، مزمور ۱۹: ۱ می‌گوید: «آسمان‌ها از جلال خدا سخن می‌گویند، و کشتی از کار دست‌های او گفته می‌شود.» همان‌طور که روم ۱:۲۰ می‌گوید، وجود خدا «از زمان خلقت جهان آشکار است، همان‌طور که ذهن آن را از طریق موجودات درک می‌کنند، به طوری که مردم بدون بهانه ای بدست می‌آیند.» مسیحیان این بخش‌ها را با استدلال‌های منطقی برای وجود یک خالق، مانند شواهد کیهان‌شناسی (کیهانی) و تلولوژیکی (تل) پیوند می‌دادند.
تورات (در انگلیسی Torah و یا در زبان لاتین Pentateuch به معنای 5-گانه) در زبان عبری به معنی شریعت و قانون می باشد که به مجموعۀ پنج کتاب "پیدایش، خروج، لاویان، اعداد و تثنیه" اطلاق می گردد. یهودیان و مسیحیان به صورت سنتی، قدّیس موسی را نگارندۀ این 5 کتاب (تورات) می دانند.
اینکه افرادی در بین مورخان هستند که معتقدند قدّیس موسی نگارندۀ تورات (5 کتاب پیدایش، خروج، لاویان، اعداد، تثنیه) نیست، به خودی خود موضوعی را ثابت کند. همانطور که می دانیم، امروزه تعداد زیادی از مورّخان اساساً باور دارند که قدّیس "موسی" شخصیت افسانه ای است و وجود واقعی نداشته است، بلکه ساختۀ نگارندگان یهودی بوده است، اما این موضوع نمی تواند به تنهایی معیار قضاوت باشد، در مورد اینکه آیا شخصیت موسی شخصیتی افسانه ای است یا شخصیتی تاریخی. چرا که مورخان دیگری نیز هستند که موسی شخصیتی تاریخی است و نگارندۀ تورات ( 5 کتاب پیدایش، خروج، لاویان، اعداد، تثنیه).
در مقابل، یهودیان و مسیحیان به طور سنتی همواره بر اساس اشارات موجود در کتاب مقدس، بر این باور بوده اند که قدّیس موسی نگارندۀ حقیقی تورات (5 کتاب پیدایش، خروج، لاویان، اعداد، تثنیه) است. به نظر می رسد عیسی مسیح نیز قدّیس موسی را نگارندۀ تورات خوانده باشد. باید توجه داشت که امروزه پس از کشف نسخه های قُمران در سال 1947 با قطعیت می دانیم که تورات (5 کتاب پیدایش، خروج، لاویان، اعداد، تثنیه) در زمان عیسی مسیح، همان کتبی هستند که امروزه در دسترس هستند. در نتیجه یهودیان و مسیحیان به صورت سنتی قایل به نگارش تورات توسط قدّیس موسی هستند. با این وجود، مسیحیان، هیچگاه نسبت به سوالاتی همچون "چگونه ممکن است قدّیس موسی وفات خود را در تورات کتابت کرده باشد؟" بی تفاوت نبوده اند و نظریه های متفاوتی مطرح کرده اند. بخشی از مسیحیان معتقدند، همان خدایی که قوم اسرائیل را از میان رود/دریا به طرز معجزه آسایی از مصر خارج کرد، وقایع آینده (از جمله شرح درگذشت قدیس موسی) را به او آشکار ساخت و موسی آن ها را به کتابت در آورد. بخش دیگری از مسیحیان باور دارند، آیات پایانی تورات را قدّیس یوشع بن نون به فرمان خداوند، پس از در گذشت قدّیس موسی، نگاشت و به این ترتیب نگارش کتاب تورات بسته شده و به اتمام رسید.
به این ترتیب، مسیحیان باور دارند (بر خلاف آنچه در صفحۀ نقد کتاب مقدس گفته شده)، تورات (5 کتاب پیدایش، خروج، لاویان، اعداد، تثنیه) کتابی است که الهام شده از روح خداوند و کلام خداست.
در این بخش به موارد مطرح شده در صفحۀ نقد کتاب مقدس پاسخ داده شده است.
باید دقت شود که ادبیات نوشتاری و بیان در مجموعه کتاب های عهد قدیم، و از جمله در مهم ترین آن ها، یعنی تورات، ادبیات استعاری است. عباراتی همچون "دست راست خدا"، "خیمۀ خدا"، "حضور خدا بر صندوق عهد"، "حضور خداوند در ستون ابر و آتش" یا "آشکار شدن خداوند بر موسی پیامبر در بوتۀ سوزان" همواره به معنی آشکار شدن و حضور جلال خداوند است و نه حضور فیزیکی و محدود شدن خداوند.
در تایید نکات فوق، سلیمان پیامبر می فرماید: ""و کیست که قادر باشد برای او خانه ای بنا کند، وقتی آسمان ها و فلک الافلاک قادر نیستند گنجایش او را داشته باشند؟ و من کیستم تا برای او خانه ای بنا کنم، مگر آنکه برای سوزاندن بخور در حضور او باشد؟""
اشعیای پیامبر چنین می نویسد: ""بنابراین خداوند می فرماید: آسمان عرش من و زمین پای انداز من است، چه خانه ای برای من بنا خواهید کرد یا چه جایی برای آسایش من خواهد بود؟ تمام این ها را دست من ساخته است و تمام این ها از آن من است""
همچنین در کتاب اعمال رسولان مسیح، قدیس استیفان چنین می گوید: ""باری تعالی (خداوند) در خانۀ ساخت دست انسان ساکن نمی شود، همان طور که -خداوند از طریق اشعیای- نبی گفته است: آسمان عرش من و زمین پای انداز من است، چه خانه ای برای من بنا خواهید کرد یا چه جایی برای آسایش من خواهد بود؟ مگر دست من همۀ این ها را نساخته"؟"
تورات در روایت آفرینش جهان، پس از اتمام دوران آفرینش، چنین می گوید: ""پس خدا روز هفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود زیرا که در آن استراحت کرد (=آرام گرفت) از همهٔ کار خود که خدا آفرید و ساخت. سپس خداوند روز هفتم را متبارک خوانده و تقدیس نمود، زیرا او -باری تعالی- در آن -روز- استراحت کرد (=آرام گرفت) از تمام گار خود، که خدا آفریده و ساخته بود""
در وهلۀ اول باید به نحوۀ ترجمه و فهم متن توجه داشت. طبق الهیات و آموزۀ کتب عهدقدیم، خستگی برای خداوند وجود ندارد. اشعیای نبی در عهد قدیم در کتاب خود چنین نوشته است: ""آیا این را نمی دانی؟ آیا این را نشنیده ای؟ خداوند خدای ابدیّت است. او کرنه های زمین را می آفریند. او درمانده نمی گردد و خسته نمی شود. هوشمندی او را کاوش نتوان کرد""
از سوی دیگر، واژۀ عبری ای که در روایت خلقت جهان در تورات به کار رفته و در متن فوق با "استراحت کردن = آرام گرفتن" به فارسی ترجمه شده، در واقع واژۀ عبری "شَبات" است که معنی دقیق آن "عقب کشیدن، به معنی توقف از انجام یک فعل" است. این فعل به معنای "نگاه داشتن"، "برپا داشتن" و یا "آرام گرفتن" نیز به کار برده می شود.
همچنین باید توجه داشت، که تورات روایت خلقت جهان در هفت روز (روز نه لزوماً به معنای 24 ساعت) را به عنوان الگویی، برای تعریف هفتۀ کاری برای انسان ترسیم می کند. بدین ترتیب شخص و یا جامعۀ مومن به آفریدگار، باید در ازای شش روز کاری، یک روز برای استراحت و توقف فعالیت کاری در نظر بگیرد، که در آن تمامی انسان ها، زن و مرد، جوان یا پیر، غلام یا آزاد، بومی یا غریب و حتی حیوانات و احشام، حق استراحت و بازیابی قوای خود را دارند.
معرفت نیک و بد در روایت خلقت انسان در بخش پیدایش کتاب تورات، به معنای تشخیص خوب و بد در صحبت های عادی و عامیانه و روزمره نیست. تورات در این روایت، در پی آشکار کردن این موضوع و پاسخ دادن به این سوال است که: جهانی که خدا آن را در آغاز نیک آفرید، به چه دلیل دچار شر و بدی شده است؟
روایت تورات برای پاسخ به این سوال، سعی در تفهیم سه نکته به خواننده است:
باید دقت داشت که "معرفت نیک از بد" در این روایت به معنی "علم و دانش" نیست. همینطور نهی انسان از خوردن از "میوۀ درخت شناخت نیک از بد" به معنی نهی انسان از "علم و دانش" نیست. علم و دانش توانایی ای است که خداوند خود آن را پیش تر به انسان داده بود، در زمانی که خداوند انسان را در باغ عدن برای "کار کردن" قرار داده بود. مراد از "شناخت نیک از بد"، آگاهی انسان به این موضوع است که انسان متوجه شد که امکان گرفتن تصمیمی غیر از تصمیم خوب را دارد. و بدین ترتیب انسان، خوب (تصمیم خوب = تصمیمی که در راستای ارادۀ الهی باشد) را از بد (تصمیم بد= تصمیمی که در راستای ارادۀ الهی نباشد) را شناخت و از معصومیت آغازین و کودکانه خارج شد. همانطور که در روایت بیان شده، انسان که از آغاز برهنه آفریده شده بود، آن را بد نمی دانست و از برهنگی سو استفاده نمی کرد، اما پس از اینکه از درخت "تشخیص نیک از بد" خورد، برهنگی خود را زشت دانست، چرا که حال دیگر می دانست که می توان از برهنگی سو استفاده کرد.
یک اصل در کتاب مقدس، این است که پروردگار دروغ نمی گوید و سخن او مطمئن و قابل اعتماد است.
در اینجا باید توجه داشت، که "مرگ" و "تولد" در کتاب مقدس، جدای از مفهوم رایج، به معنای معنوی -فاصله گرفتن از خدا و یا پذیرفتن دعوت خدا- نیز هست. برای نمونه، در مورد "تولد"، در انجیل یوحنا، در گفت و گوی بین عیسی مسیح و یک روحانی یهودی به نام نیقودیموس، دربارۀ "تولد معنوی انسان" مکتوب است:
همچنین مرگ نیز در روایت خلقت انسان در تورات، به معنای "مرگ روحانی انسان" به کار برده شده. در بخش عهدجدید از کتاب مقدس چنین آمده:
همچنین، در کتاب حزقیال نبی چنین مکتوب است:
به وضوح می توان دید، که "مرگ" و "زندگی" در کتاب مقدس، علاوه بر معنای حیات و مرگ جسمی، به معنای حیات و مرگ معنوی و روح انسان نیز هست. به این ترتیب، "گناه انسان (آدم و حوا)" و نافرمانی او از فرمان خالق خود، که به "بیرون شدن او از باغ عدن" منجر شد، به منزلۀ "مرگ" او است. در نتیجه مبرهن است که خداوند خطاب به انسان (آدم و حوا) دروغ یا سخن نادرست نگفته است و کتاب مقدس دروغ گویی را به خداوند نسبت نمی دهد.
همان طور که در دو بند بالا اشاره شد، شیطان در کتاب مقدس باعث وسوسۀ انسان (آدم و حوا) و سو استفادۀ انسان (آدم و حوا) از قدرت اختیار خود شد. خوردن از میوۀ "درخت معرفت نیک از بد"، در این روایت نمادین، باعث گشوده شدن چشم انسان (آدم و حوا) به این واقعیت بود، که این امکان وجود دارد، که انسان "بدی" و "شر" را با استفاده از قدرت اختیار خود ببیند (= بر آن آگاهی یابد، آن را تشخیص دهد) و در جهت آن گام بردارد. به عبارت دیگر، انسان (آدم و حوا) متوجه شد که می توان در دنیایی که خداوند آن را نیک آفرید، می توان بدی و شر در آن ایجاد کرد و در جهت آن گام برداشت. به این ترتیب انسان معصومیت آغازین خود را از دست داد و در نتیجۀ این عمل خود، از باغ عدن بیرون شد. این بیرون رفتن از باغ عدن و دنیای نیک خداوند، به مثابه مرگ انسان (آدم و حوا) به معتای روحانی است.
بنابراین روشن است که روایت کتاب مقدس در باب خلقت انسان، هیچ صفت مثبتی برای شیطان به دست نمی دهد.
همان طور که در بندهای بالا اشاره شد، در بخش های مختلف کتاب مقدس، از عبارات استعاری برای بیان منظور استفاده شده است. هرچند بسیار اشتباه خواهد بود اگر این عبارات را به معنای تحت اللفظی آن ها در نظر بگیریم.
باید اشاره کرد، که راه رفتن و یا سکونت خداوند با مردم ایمان دار، نشان گر "نزدیک بودن به خداوند" و "حضور روح خداوند بین مردم ایمان دار" است، نه به معنای حضور جسمانی و فیزیکی آن. "راه رفتن با خداوند" و "طریق پیمودن بر اساس فرامین خداوند" عبارتی است که در کتاب مقدس بارها به کار برده شده است.
در این باره می توان به آیات ذیل توجه کرد:
همان طور که از ارجاع های بالا بر می آید، "راه رفتن خدا"، "سکونت خدا" و یا به صورت کلی، عبارت "راه رفتن"، به معنای "معیّت و همراهی" است، نه راه رفتن به معنای فیزیکی آن. تورات این مطلب را به خواننده در قالب روایتِ پیدایشِ آغازینِ انسان می رساند، که بشر (آدم و حوا)، قبل از گناه اولیۀ خود، همراهی و معیّت خالق خود را در باغ عدن داشت. بشر پس از پا گذاشتن به دنیایی که با قدرت اختیار خود، به سوی گناه قدم بر می دارد، این "قدم زدن با خدا" و یا "همراهی و معیت خداوند" از دست رفت. از آن پس، همواره این "قدم زدن با خداوند" به یک هدف و آرزو برای انسان حقیقت طلب تبدیل شده است.
متن کتب عهدقدیم و عهدجدید، و به ویژه عهدقدیم، به دنبال ترسیم یک گفت و گو میان خدا و انسان است. سوالی که خداوند در تورات خطاب به انسان (آدم و حوا) مطرح می کند، نشان گر ندانستن و عدم اطلاع نیست. در تورات دو مرتبه پرسش مشابه دیگری نیز از سوی خداوند خطاب به قائن (قابیل) مطرح می شود، پس از آن که برادر خود، هابیل را به قتل رساند:
همان طور که در نقل فوق از تورات، مشهود است، این پرسش از سوی خدا خطاب به قائن، نشان دهندۀ عدم علم خدا به عمل قائن نیست. خداوند می دانست که قائن مرتکب قتل برادر خود شده است. با این حال این سوال از قائن، نشان دهندۀ این است که خداوند در مقام قاضی و عالِم به پیدا و پنهان، به شخص گنهکار این فرصت را می دهد، تا خود نزد خدا به گناه خود اعتراف کند. وقتی قائن با سرکشی و تکبّر در مقابل خداوند، واقعیت را انکار می کند، خداوند خود گناه او را آشکار می سازد.
به طریق مشابه، خداوند پس از گناه آغازین انسان (آدم و حوا)، از او سوال می کند. در ضمن این سوال، دو موضوع بیان می شود:
کتاب مقدس در خصوص علم نامحدود خداوند چنین می فرماید:
روایت مذکور در کتاب مقدس در صدد بیان این مطلب است، که انسان، پس از خوردن از میوۀ "درخت شناخت نیک از بد"، به این موضوع پی برد، که می تواند از "قدرت اختیار" خود سوءاستفاده کند و در جهتی خلاف ارادۀ خداوند قدم بردارد. به این معنا که انسان پس از آفرینش جهان توسط خداوند، که حهانی تماماً نیک بود، مفهوم خوب و بد را تعریف کرد، و پس از آن، در مقاطع مختلف را راستای "بدی" گام برداشت. برای نمونه، "عریان بودن" که قبل از تشخیص نیک از بد، به خودی خود "بد" نبود، انسان "بد" بودن را به "عریان بودن" نسبت داد، و می دانست که می توان از "عریان بودن" سوءاستفاده کرد، به همین جهت برای جلوگیری از این سوءاستفاده، به استفاده از پوشش یا لباس روی آورد.
به صورت خلاصه:
ابتدا اشاره به این نکته لازم است که در کتاب های عهد قدیم و عهد جدید، بارها به علم مطلق خداوند اشاره شده. به عنوان مثال در اشاره به علم مطلق و پیش دانی خداوند چنین مکتوب است:
پس اینکه "خدا از عواقب خلقتش خبر نداشته" نقد کاملاً نادرست و ساده انگارانه است.
اما در خصوص "محزون گردیدن خدا و پشیمانی از خلقت" باید به ادبیات کتاب مقدس توجه کرد. همان طور که در پاسخ به انتقادات قبلی نیز مطرح شد، متن کتاب مقدس، یه متن ادبی است، به ویژه در بخش پیدایش از کتاب تورات. در بخش های مختلف کتاب مقدس، از عبارات استعاری برای بیان منظور استفاده شده است. هرچند بسیار اشتباه خواهد بود اگر این عبارات را به معنای تحت اللفظی آن ها در نظر بگیریم. بخش پیدایش از کتاب تورات، روایت رابطۀ خداوند به عنوان خالق و انسان به عنوان مخلوق را در قالب واژه ها و عباراتی که نمایان گر احساس محبت و یا غم است به زبان انسانی بیان می کند. در نتیحه نه فقط در کتاب مقدس و تورات، بلکه ایمان داران به خدا، برای بیان یا توصیف یک عمل از سوی خداوند، همواره از "زبان انسانی" استفاده می کنند. مثلاً اینکه "خداوند از انسان خشنود می گردد" یا "خداوند از اعمال نادرست انسان ناراحت می گردد". اینها همه عباراتی هستن به زبان انسانی، که به معنای فلسفی نباید آن ها را درک کرد، بلکه به عنوان عباراتی که برای انسان قابل فهم هستند.
به همین ترتیب اینکه "خداوند از آفرینش انسان محزون گردید و از آفریدۀ خود پشیمان شد" به معنای عدم علم خداوند به آینده نیست، بلکه نشان گر این است که انسان، با سوءاستفاده از قدرت اختیاز و اعمال خود، خداوند را "آزرده خاطر کرد"، "رنجاند" یا "خداوند را از خود نا امید کرد". می دانیم که حتی همۀ این عبارات، کلماتی است که خداوند در کتاب خود، برای توصیف خود به طور قابل درک و فهم و به زبان انسان ها است، تا خواننده بتواند تصوری از "حس" در این روایت داشته باشد. به طور خلاصه هدف متن تورات بیان این است:
خداوند انسان را دوست داشت (و دارد)، اما انسان آن طور که باید، به خداوند پاسخ شایسته و در خور نداد و با بی اعتنایی به محبت خداوند و سرپیچی از او (خداوند)، او را از خود رنجاند.
روایت مذکور که در کتاب تورات بیان شده، به هیچ وجه یک روایت تحت اللفظی برای نشان دادن زور و قدرت جسمی نیست. چهره های مطرحی از مسیحیت و یهودیت نیز اشاره کرده اند که این مبارزه یک "رؤیا" یا حالت روحی ای بوده که یعقوب آن را تجربه کرده است.
ابتدا مختصراً می پردازیم به اینکه این روایت در بارۀ چه موضوعی است. باید توجه داشت، روایت "کُشتی" یا "مبارزۀ یعقوب با خدا"، در میانۀ بازگویی روایت "آماده شدن یعقوب برای روبرو شدن با برادرش عیسو"، پس از بیست سال جدایی میان این دو برادر است. در میانۀ بازگوی واقعۀ رویارویی یعقوب با برادرش، که یعقوب انتظار داشت با جنگ و خونریزی همراه باشد، تورات احوال یعقوب را از شبِ قبل از ملاقاتِ دو برادر شرح می دهد. در این شب، یعقوب تمام خانواده و احشام خود را از رود اُردن گذرانده بود، و خودش به عنوان نفر آخر در سمت دیگر رود اُردن باقی مانده بود و "هیچکس دیگری همراهش نبود".
حال می پردازیم به روایت مورد انتقاد "کُشتی" یا "مبارزۀ یعقوب با خدا". همچنان که در بالاتر اشاره شد، به عقیدۀ چهره های مطرح مسیحی و یهودی، مبارزۀ مورد بحث، یک مبارزۀ عرفانی است، و نه مبارزۀ فیزیکی. تورات بیان می کند که در آن شب، یک "مَرد" با یعقوب مبارزه کرد. قابل توجه است که تورات از یک "مَرد" نام می برد. اطلاع بیشتری به دست نمی دهد. حتی پس از مبارزه نیز آن مَرد نام خود را به یعقوب نمی گوید. اما براساس گفتۀ یعقوب که ""...خداوند را رو در رو دیدم و حیاتم محفوظ ماند..."" می توان دریافت که آن "مَرد" دربردارندۀ تجلّی ظهور خداوند بوده است، هرچند نه به معنای تجسم خدا که بت پرستان به آن معتقد بوده اند، بلکه تجلی قدرت خداوند در قالب یک "مَرد". همانند آن آتشی که در بوتۀ سوزان نشان گر حضور تجلی خدا در مواجۀ با موسی نبی بود. تورات در مواقع مختلفی از حضور تجلی خداوند در قالب یک "فرشته" یا یک "انسان" یا "آتش"، "طوفان" و غیره، به عنوان مظهر حضور خداوند، به صورتی که برای حواس شش گانۀ بشری قابل درک باشد، نام برده است. اما نکته ای که باید توجه داشت، این است که تورات این موارد فقط به عنوان مظهری برای حضور قدرت و تجلّی حضور او نام می برد و نه همچون تجسمی و "خودِ واقعیِ خدا" که بت پرستان به آن قائل بودند. زیرا خداوند در تورات به موسی نبی می فرماید " "نمی توانی رویِ مَرا ببینی، زیرا انسان نمی تواند مرا ببیند و زنده بماند"". اما در ادامه، خداوند به موسی نبی ""جلال"" یا ""تجلی حضور"" و یا ""تجلی قدرت"" خود را نشان می دهد. همچنین در کتاب هوشع نبی در کتاب مقدس نیز به روایت مبارزۀ یعقوب اشاره شده است، که می فرماید: ""با فرشته زورآزمایی کرد و بر او چیره شد، گریست و از او التماس کرد"". پس در مجموع این موضوع آشکار است، که در روایت مورد بحث، تورات هرگز خداوند را همچون خدایان محدود و تجسمی بت پرستان توصیف نمی کند، بلکه صرفاً از حضور جلال خدا در قالب یک "مَرد" یا به عبارت دیگر "فرشته" سخن آمده.
در کتاب مقدس، چه در بخش عهدقدیم، چه در بخش عهد جدید، خداوند خدا، پروردگار و خالق یکتای واحد، خود را به طُرُق مختلف خود را بر انسان آشکار و قابل درک ساخته و می سازد. مسیحیان -و همچنین محققان متن کتاب مقدس-، بر اساس متن کتاب مقدس، به این نتیجه می رسند، که با وجود اینکه عبارت "تثلیث" در کتاب مقدس ذکر نشده، اما متن و آیات تعریف و مفهوم "تثلیث" را بیان می کند. لذا مسیحیان تثلیث خدای یکتا را به هیچ وجه نادرست نمی دانند، بلکه توصیفی است که پروردگار از خود در کتاب خود به انسان داده است.
بدون شک توصیف خداوند -همچنین تثلیث خدای یگانه- در یک متن کوتاه ممکن نیست، با این وجود چند نکته مهم قابل اشاره است:
==> در نهایت این شناختی است که عیسی مسیح، که خود "کلمۀ خدا" و "تجلی خداوند" است، از پروردگار قادر مطلق یکتا، خالق جهان در انجیل می دهد: ""پس بروید و جهانیان را شاگردان سازید، و آنان را به نام پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید"". نکتۀ قابل توجه در این آیۀ انجیل این است که، مسیح به تعمید به "نام (Name) پدر و پسر و روح القدس" فرمان می دهد، نه به "نام های (Names)" که اشاره ای بر یگانگی خداوند در عین تثلیث خداوند است.
انتقاد مطرح شده، ناشی از نگاه بسیار سطحی به کتاب اِرمیا، باب 20، آیۀ 7 است، چرا که اِرمیای نبی به الهام از روح خدا، در این آیات به سبب سختی ها و شکنجه های ناشی از پیامبری خود با خالق خود درد دل می کند، در عین حالی که خداوند را دوست دارد و در نهایت به او توکل می کند، چرا که اِرمیای نبی در ادامۀ همین آیۀ 7، به الهام از روح القدس، در آیۀ 11 تا 13 از توکّل و عشق خود به خداوند، می نویسد و خالق خود را ستایش می کند. پیام این بخش از کلام خدا از زبان اِرمیای نبی، نشان دادن این موضوع به مخاطب است که هر شخصی حتی اگر نبی خدا هم باشد، در هنگام قدم برداشتن در راه خدا، ممکن است به چنان سختی هایی برخورد کند، که گاهی جانش به سطوح می آید و در پیشگاه خداوند و به حالت گریستن می خواهد تا از او شکایت کند، در حالی که در فکر و دل خودش خدا را دوست دارد، و در مقابل، خداوند درددل این شخص خداپرست درستکار را به هیچ وجه به دیدۀ بدی نمی بیند. این بخش از کتاب اِرمیای نبی و حتی کلّ کتاب مراثی اِرمیا، این پیام را به مخاطب می رساند، که خداوند درددل های انسان درستکار را در اوج سختی و حتی گریستن و شکایت از خدا را در قالب راز و نیاز با صبوری می شنود و اجازۀ گشودن درد دل را به انسان های پاک دل می دهد و از آن آزرده نمی شود، و بلکه خداوند از انسان می خواهد، تا انسان حتی در اوج سختی خود، با خداوند درددل کند و حتی از وضعیت مشقّت بار خود در نزد خدا شکایت کند، در حالی که در نهایت باز مجدداً پس از خالی کردن دل خود، به خداوند توکّل کند.
در نگاه دیگر، عبارت "فریفته شدن" در کتاب اِرمیای نبی، می تواند به معنای فریفته شدن و عشق آن نبی، به خداوند و رنج کشیدن برای خداوند باشد، چرا که این نبی به الهام از روح القدس چنین می نویسد: ""[با خود] گفتم: دیگر از او -خدا- ذکری به میان نخواهم آورد و دیگر به نام او سخن نخواهم گفت، اما آن در دلم همچون آتشی سوزان بود، محبوس در استخوان هایم، از خودداری خسته شدم و دیگر قادر به آن نخواهم بود"". برای اِرمیای نبی، هرچند پیامبری و نبوت باعث رنج و زحمت جسم اوست، اما از محبت و عشق به خدا، نمی تواند سکوت کند و با وجود تمام شکایت ها و سختی ها، کلام خدا همچون آتشی در استخوان است و نمی تواند آن را به مردم نگوید و از بیان کلام خدا بین مردم خودداری کند.
منبع معرفی شده در مقالۀ نقد کتاب مقدس نادرست و ناقص است.
در خصوص کالبد انسانی گرفتن "خدا" و یا "کلمۀ خدا" که در انجیل یوحنا، باب 1، آیۀ 1، مراجعه کنید به توضیحات موجود در بند بالاتر تحت عنوان "در پاسخ به بیان تثلیث". قابل ذکر است که باور مسیحیان بر اینکه خداوند در جسم عیسی مسیح، که همان معبد و یا خانۀ مقدس خداست، برگرفته از تعالیم انجیل است که حضور خداوند در جسم عیسی، آن خانه و یا معبد را با ذکر نام دیگر عیسی بیان می کند: نام دیگر عیسی، عمانوئیل است که در زبان عبری یعنی: خدا با ما. این نام را اِشعیای نبی در کتاب خود نیز برای مسیح ذکر می کند.
اما در خصوص یکی شدن خداوند و یا ساکن شدن روح پاک خداوند -روح القدس- که خود خداوند است، در وجود انسان های با ایمان و صادق، احتمالاً منظور عشای ربانی ذکر شده در انجیل است، که این نمادی است که مسیحیان انتقادی به آن وارد نمی دانند، بلکه آن را نشانۀ وحدت و یکپارچگی قلمداد می کنند و با شستن پای یکدیگر، که نشانۀ خضوع و خدمت به یکدیگر است، از فرمان خدا پیروی می کنند.
در بخش عهدقدیم از کتاب مقدس، اعتیاد به الکل و میگساری و مستی غیر قابل کنترل جزو اعمال نادرست و مذموم خوانده شده و در بخش عهدجدید صراحتاً حرام اعلام شد ، امّا استفادۀ کنترل شده از الکل منعی ندارد. درنتیجه مسیحیان انتقادی به معجزۀ "تبدیل آب به شراب" توسط عیسی مسیح وارد نمی دانند.
نکتۀ اول اینکه، لوط در کتاب مقدس هیچگاه به عنوان "پیامبر" یا "نبی" معرفی نشده است، بلکه صرفاً به عنوان شخصی که نسبت به شرایط زمانی و فرهنگی حاکم در محل زندگی خود موضع صحیح تری داشت و به همین دلیل کتاب مقدس او را درستکار می خواند و آن طور که خداوند از زبان پطرس رسول می فرماید، لوط "... "هر روز با دیدن و شنیدن بی اخلاقی آنان آزرده می شد"" و احتمالاً اهالی شهر خود را به خاطر همجنس باز بودن سرزنش می کرده، طوری که مردم شهر سدوم - آن طور که خداوند در تورات می فرماید- می گفتند ""[لوط] مثل یک داور (قاضی) رفتار می کند"". لوط در مقیاس با اصول اخلاقی ارائه شده در یهودیت و مسیحیت که قرن ها بعد ظهور کردند به هیچ وجه شخص ایده آلی نبود. هنگامی که فرشتگان خداوند به ظاهرِ دو مَرد به خانۀ لوط آمده بودند، تا او و اهالی خانۀ او را دربارۀ بلا و مجازاتی که خداوند بر شهر سدوم و عموره خواهد آورد با خبر سازند، اهالی شهر -به قصد تجاور و همجنس گرایی- بر در خانۀ لوط آمدند و از لوط خواستند تا مهمانان خود را به دست اهالی شهر بسپارد. لوط از این نظر که در مقابل خواستۀ آنان ایستادگی کرد، کار درستی کرد، اما راه چاره ای که با خود اندیشید، پیشنهاد داد تا دختران باکرۀ خود را به دست آنان بسپارد. این راه حل اخلاقی درستی نبود و خداوند در هیچ جایی از کتاب مقدس این راه حل او را به هیچ وجه تایید نمی کند، بلکه صرفاً بیان شده که لوط چه کاری کرد. این البته آخرین اشتباه لوط نبود، بلکه او بعدها در حالت مستی اجازه داد تا دخترانش با او همبستر شوند که از نظر اخلاقی در یهودیت و مسیحیت کار غیراخلاقی ای به حساب می آید، طوری که حتی رابطۀ جنسی با بستگان دورتر همچون نَوه حرام اعلام می شود.
بله، آن طور که در صفحۀ نقد کتاب مقدس گفته شده، لوط مرتکب زنا با محارم شد، اما باید توجه کرد که لوط پیامبر خدا نبوده، بلکه صرفاً از این جهت که همجنس گرایی اهالی شهر ساکن در آن برایش آزار دهنده بود و پیام فرشتگان خدا را پذیرفت، که به دلیل دعای ابراهیم پیامبر نزد لوط آمده بودند، از این جهت او -نسبت به شرایط زمانی و فرهنگی- درستکار خوانده شده است.
تفاسیر متفاوتی در مورد ساختن گوسالۀ طلایی وجود دارد. با این حال یک تفسیر/احتمال این است که هارون (برادرِ موسی نبی) بت را احتمالاً تحت اجبار و یا شاید حتی تهدید ساخته باشد. این احتمال از آن جا تقویت می شود که هارون در پاسخ به موسی نبی، که از او پرسید ""این قوم بر تو چه کرده بودند، که گناهی عظیم بر ایشان وارد ساختی؟"" به موسی نبی چنین پاسخ می دهد: ""خشم سرورم برافروخته نشود. تو خودت می دانی که این قوم به بدی گرایش دارند. به من گفتند برای ما خدایی بساز تا در مقابل ما حرکت کند، زیرا این موسی، مَردی که ما را از مصر بیرون آورده، نمی دانیم چه بر سر او آمده"". همچنین در ادامۀ روایت ماجرا مکتوب است، که هارون "افسار امّت اسرائیل را رها کرده" بود. این احتمال وجود دارد که هارون از این جهت خطا کرده باشد که به خاطر تهدید و یا حتی شاید حفظ جان خود، اسرائیلیان را از پرستش گوساله منع نکرده بود، لیکن در هر صورت هارون نبود که داوطلبانه گوسالۀ طلایی را ساخت. با این حال هارون نیز به همین دلیل مورد خشم خداوند قرار گرفت که با دعای بخشش موسی نبی، خداوند از گناه هارون/کوتاهیِ هارون در مسئولیتِ خود در خصوص ""اَفسار زدن"" به قوم اسرائیل گذشت کرد. همچنین مکتوب است، که هنگامی که موسی نبی پس از بازگشت از کوه سینا و دیدن گوسالۀ طلایی، پیش از مجازات الهی، یک فرصت توبه به امّت اسرائیل می دهد، قومِ لاوی (یکی از دوازده سبط اسرائیل) جزو توبه کنندگان هستند (هارون نیز جزو قوم لاوی بود).
داود، بر اساس کتاب مقدس، پادشاه اسرائیل و پیامبر بود. با این وجود، او در یک مرحله از زندگی خود مرتکب لغزش و گناه بزرگ زنا شد. این گناه او را خداوند با فرستادن پیامبر دیگر، به نام ناتان نبی به او نمایاند. داود هرچند توبه قلبی کرد، اما در هر صورت تبعات این گناه در نهایت منجر به از بین رفتن حکومت اسرائیل شد. توبۀ داود نبی، توبۀ صادقانه بود، هرچند که لغزش و گناه وی بسیار بزرگ بود. باید توجه داشت، داود نبی، با اینکه پادشاه بود و هیچکس او را بابت اعمالش بازخواست نمی کرد، امّا وقتی صدای خداوند را از زبان ناتان نبی شنید، بدون تکبّر، معترف به گناه بزرگ خود شد و توبه کرد.
آموزه ای که می توان از این روایت تاریخی فراگرفت، این است که انسان، هرچقدر هم در گذشتۀ خود بر طبق فرامین خداوند راه رفته باشد، امّا لغزش در هر لحظه در کمین اوست، همچون یهودای اسخریوطی، که ابتدا منتخب عیسی مسیح و جزو حواریون او بود، امّا به مسیح خیانت ورزید. با این تفاوت که داود نبی، با وجود لغزش بسیار بزرگ خود، از گناه خود توبه قلبی کرد.
آن طور که از آموزۀ کتاب مقدس و به خصوص در انجیل و تعالیم عیسی مسیح برمی آید، احکام خداوند برای انسان ها در طول زمان متفاوت بوده است. مستی و مصرف بیش از حد الکل در مسیحیت صراحتاً جزو اعمال نادرست خوانده شد، اما تا قبل از آن منعی بر آن وجود نداشت. در یک مورد قابل توجه، ازدواجِ یعقوب با راحیل و لیه بود، که خواهر یکدیگر بودند. ازدواج هم زمان با دو خواهر هرچند از زمان شریعت یهود به بعد در کتاب مقدس حرام خوانده شد اما پیش از آن ظاهراً منع دینی بر آن وجود نداشت. به همین ترتیب، نوح نیز (که بسیار پیش تر از یعقوب و ابراهیم می زیست) در کتاب مقدس مردی درستکار نسبت به هم عصرانِ خود و دعوت کننده انسان ها به عدالت است. اما باید توجه کرد، که پیامبر بودن نوح، با استفاده از الکل تناقضی ندارد، چرا که خداوند منعی برای استفادۀ متعادل از شراب قرار نداده است.
حال آن که دو نکته را باید در نظر داشت:
فهرست خان‌های زندیه فهرست افرادی از طایفه زند است که در سال‌های ۱۷۵۱ تا ۱۷۹۴ میلادی بر بخش‌های گسترده‌ای از ایران حکم راندند. کریم‌خان زند نخستین خان این دودمان تقریباً بر سراسر ایران حکم رانی کرد اما از تاج گذاری و خود را شاه خواندن اجتناب ورزید و در عوض خود را وکیل الرعایا نامید. خان‌های بعدی این دودمان نیز به پیروی از وی خود را تنها خان نامیدند و هرگز از عنوان شاه استفاده نکردند.
مجله مالکیت معنوی اروپا (EIPR) یک بررسی قانونی ماهانه است که از سال ۱۹۷۸ توسط سویت و ماکسول (اکنون بخشی از تامسون رویترز منتشر شده‌است، که شامل حقوق بین‌المللی مالکیت فکری است. سردبیر عمومی آن از بدو تأسیس ۱۹۷۸ تاکنون هیو برت بوده‌است."European Intellectual Property Review 2000".
اولین شماره‌های EIPR، برای اکتبر تا دسامبر ۱۹۷۸، شماره گذاری نشده‌است. جلد ۱ با ژانویه ۱۹۷۹ آغاز می‌شود. ناشر اولیه آن ESC Publishing. بود، متعاقباً توسط سویت و ماکسول. که بعداً تامسون رویترز آن را بدست آورد.European Intellectual Property Review.
زبان‌های چینی شاخه اصلی خانواده زبان‌های چینی-تبتی را تشکیل می‌دهند. غالباً مطرح می‌شود که بین زبان‌های چینی و سایر اعضای خانواده (زبان‌های تبتی-برمه‌ای) اختلاف اساسی وجود دارد، اما این نظر توسط تعداد فزاینده‌ای از محققان رد می‌شود. زبان‌های بای، که طبقه‌بندی آنها دشوار است، ممکن است شاخه ای جداشده از چینی کهن و جزئی از خانواده زبان‌های چینی باشد. states "Bái … may form a constituent of Sinitic, albeit one heavily influenced by Lolo–Burmese."
تعداد سخنوران شاخه‌های اصلی زبانهای چینی، برگرفته از آمار یا تخمین (۲۰۱۹) و گردشده:https://www.ethnologue.com/https://glottolog.org/glottolog/familyhttps://www.ethnologue.com/subgroups/chinese
دسته‌بندی سنتی و گویشی زبان‌های چینی مبتنی بر سیر تکامل دسته‌های صدای چینی میانه است. برای دسته‌بندی، تحقیقات و مقایسه‌های کمی انجام شده‌است (روش معمول برای بازسازی روابط بین زبان‌ها) و در مورد میزان فهم متقابل بین زبان‌ها اطلاعات کمی موجود است. حتی در دسته‌بندی گویش‌ها نیز در مورد جزییات اختلاف وجود دارد. استقرار سه سرگروه جدید هوی، جین و پینگ در دهه ۱۹۸۰، با وجود اینکه پینگ شامل ۲ و هوی ۶ زبان بود، نمونه‌ای از این اختلافات است.
اعتقاد بر این است که زبان‌های مین همانند بای مستقیماً از چینی کهن ریشه گرفته‌اند. از شواهد این دسته‌بندی این است که همه زبان‌های چینی به جز مین می‌توانند در ساختار کی‌یون، یک واژه‌نامه قرن هفتمی، قرار بگیرند. با این حال، این دیدگاه به‌طور جهانی پذیرفته نیست.
مجله حقوق و فناوری هند یک مجله حقوقی است که سالانه مورد ررسی و داوری همتا قرار می‌گیرد که توسط کانون وکلا در دانشکده حقوق ملی دانشگاه هند (بنگلور، هند) منتشر شده‌است.
این مجله در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد و اولین و تنها مجله حقوقی هند است که به رابط بین قانون و فناوری می‌پردازد. این مجله در رتبه ششم در لیست مجله‌های برتر قانون در هند قرار دارد.Washington and Lee School of Law, 'Law Journal Rankings', accessible at https://managementtools4.wlu.edu/LawJournals/ این مجله مقالات، یادداشت‌ها و بررسی‌های کتاب را در مورد مباحث حقوقی پیرامون حقوق فناوری به‌طور کلی، از جمله تجارت الکترونیکی، جرایم سایبری، بیوتکنولوژی، بیوتیک، قانون رقابت، برون سپاری، سیاست‌های عمومی مرتبط، موضوعات مربوط به مالکیت معنوی ناشی از فناوری، ارتباطات از راه دور منتشر می‌کند. علاوه بر موارد فوق، این مجله همچنین برای پژوهش‌هایی و سرمقاله‌هایی به اساتید دانشگاهی برای پروژه‌هایی که در حال حاضر در آن مشغول هستند، ارائه می‌دهد.'About - Indian Journal of Law and Technology', accessible at http://ijlt.in/index.php/about/
در هندسه، خم پئانو اولین خم فضا پرکن است که جوزپه پئانو در سال ۱۸۹۰ آن را کشف کرد. این خم تابعی پوشا و پیوسته از بازهٔ واحد به توی مربع واحد است. البته این تابع یک‌به‌یک نیست. پئانو ساخت این منحنی را از نتیجهٔ اولیه کانتور الهام گرفت مبنی بر اینکه دو مجموعهٔ مربع واحد و بازهٔ واحد، کاردینالیتی یکسانی دارند. به خاطر این نمونه، برخی نویسندگان از عبارت «خم پئانو» برای اشاره به هر منحنی فضا پرکنی استفاده می‌کنند..
خم پیانو را می‌توان با طی کردن مراحلی ساخت، که در مرحلهٔ "i"ام مجموعه ای از مربع‌ها به نام "S" و مجموعه ای از مرکز مربع‌ها به نام "P" ساخته می‌شود. برای شروع، "S" از مربع واحد تشکیل شده‌است، و "P" فقط شامل یک عضو یعنی مرکز آن است.
در مرحلهٔ "i" ام هر مربعِ مجموعهٔ "S" به نُه مربع کوچکتر برابر افراز می‌شود، و مرکز آن مربع با تعدادی نقطه که مراکز نُه مربع جدید هستند جایگزین می‌شود. این توالی با گروه‌بندی نُه مربع به سه ستون، مرتب کردن مراکز در هر ستون و سپس مرتب کردن ستون‌ها از ضلع مربع به ضلع دیگر، به گونه ای که فاصله بین هر جفت متوالی از نقاط برابر با طول ضلع مربع‌های کوچک شود. چهار دستور العمل برای گذشتن از مرکز مربع‌ها وجود دارد:
از میان این چهار دستور العمل، آن یکی که برای مربع مورد نظر انتخاب می‌شود طوریست که فاصله بین نقطه اول در دستور العمل و ماقبل آن در "P" نیز با طول ضلع مربع‌های کوچک برابر شود. اگر "c" اولین نقطه در دستور العمل آن باشد، آنگاه اولین دستور العمل از چهار مورد بالا برای عبور از نُه مرکز جایگزین "c" انتخاب می‌شود..
منحنی پئانو حد خم گذرنده از مرکز مربع‌ها است، وقتی "i" به بی‌نهایت میل کند.
در تعریف منحنی پئانو می‌توان برای اجرای برخی از مراحل به جای هر ستون مربع با مراکز هر ردیف سه مربع انجام داد. این تفاوت در انتخاب‌ها انواع مختلفی خم پئانو ایجاد می‌کند..
خم هیلبرت نوع ساده‌تر خم پئانو با همان ایدهٔ تقسیم مربع‌ها است ولی با این تفاوت که در منحنی هیلبرت به جای تقسیم هر مربع به نُه مربع به چهار مربع تقسیم می‌شود.
دانشنامه بین‌المللی حقوق تطبیقی، تحت نظر انجمن بین‌المللی مطالعات حقوقی در هفده جلد و توسط گروهی از برجسته‌ترین حقوقدانان دنیا تدوین و به زبان انگلیسی منتشر شده‌است. هر جلد مشتمل بر چندین مجلد و فصل است. در این کتاب مباحث متنوعی از حقوق از جمله حقوق بین‌الملل خصوصی، حقوق کار، حقوق مسئولیت مدنی، آیین دادرسی مدنی به شیوه ای تطبیقی مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
بخش‌هایی از این دانشنامه نیز به زبان فارسی ترجمه شده‌است.
مجله شرکت‌ها و ورشکستگی یک ژورنال دانشگاهی دوماهه انگلیسی زبان با تفسیر و تحلیل در مورد قانون ورشکستگی داخلی و بین‌المللی و قانون بازسازی است.
هیئت تحریریه متشکل از وکلای متبحر و آکادمیک است و توسط یک هیئت حقوقی مشارکت کننده، شرکتهای حسابداری و سازمانهایی که محتوا را ارائه می‌دهند پشتیبانی می‌شود.
مجله شامل ویژگی‌ها و مقالات در مورد موضوعات فنی و عملی است؛ و یک بخش ویژگی‌های بین‌المللی نویسنده در «در عمل» تیم عبارتند از وکلاء در فرشفیلدز بروکهاس درینجر، در نورتون رز فولبرایت، دیکینسون دیز، و ویژگی‌های توسط کی‌پی‌ام‌جی.
بخش ویژگی‌های بین‌المللی از Slaughter و May , Denton Wilde Sapte , Lovells و Begbies Traynor همکاری دارد.
بخش‌های منظم همچنین شامل موارد زیر است:
این ژورنال در اصل تحت عنوان "قانون و عمل در مورد ورشکستگی" (ILP) توسط فرانک کاس و شرکت در ژانویه / فوریه ۱۹۸۵ چاپ شد. در سال ۱۹۹۱، این مجله به توللی (ناشر) فروخته شد و از طریق یک سری ادغام‌ها در سال ۲۰۰۳ به بخشی از لکسیس‌نکسیس تبدیل شد. لکسیس‌نکسیس متعلق به رید الزویر است.
کارولین سویین در ماه مه ۲۰۰۷ به عنوان سردبیر منصوب شد. این ژورنال در ژانویه سال ۲۰۰۸ با عنوان "نجات شرکت‌ها و ورشکستگی" مجدداً راه اندازی شد.
سیاست قرض-تله یا وام-تله گونه‌ای از رفتار سیاسی در روابط دو جانبه میان کشورها است که در آن کشور وام‌دهنده با قصد منفی به کشور دیگر وام می‌دهد. کشور وام‌دهنده از عمد به کشور وام‌گیرنده وام‌های فراوانی می‌دهد با این هدف که پس از ناتوانی کشور وام‌گیرنده در بازپرداخت وام‌ها از سوی کشور وام‌دهنده امتیازات سیاسی و اقتصادی مورد نظرش را استخراج کند. شرایط وام‌ها معمولاً به اطلاع عموم نمی‌رسند و پول وام داده شده بیشتر برای پرداخت به پیمان‌کارهای خود کشور وام دهنده استفاده می‌شود. هر چند این اصطلاح برای وام دادن‌های کشورهای بسیاری و حتی صندوق بین‌المللی پول استفاده شده‌است اما اکنون این عمل بیشتر با وام‌های دولت جمهوری خلق چین مربوط می‌شود. توافق‌های دو جانبه چین به ویژه وام کالاهای این کشور به کشورهای در حال توسعه در راستای سیاست یک کمربند یک راه (راه ابریشم جدید) این ارتباط را تقویت کرده‌اند.
اصطلاح «دیپلماسی قرض-تله» توسط دانشگاه برهما چلانی هند در اوایل سال ۲۰۱۷ مطرح شد و در سال‌های اخیر به‌طور گسترده‌ای برای ادعای سیاست‌های وام‌دهی چین مورد استفاده قرار گرفته‌است، هرچند واقعیت ادعاها علیه چین توسط نهادهای دانشگاهی متعددی از جمله گروه رودیم مورد انتقاد قرار گرفته‌است. چتم هاوس و دانشگاه پرینستون، که اظهار داشته‌اند که روایت دیپلماسی تله بدهی در زمینه سرمایه‌گذاری‌های چین درست نیست.
این اصطلاح نخستین مرتبه توسط براهما چلانی برای تعریف وام‌هایی استفاده شد که چین به کشورهای فقیر می‌دهد. شرایط بازپرداخت این وام‌ها بسیار سخت هستند و پس از ناتوانی کشورهای وام گیرنده در بازپرداخت وام‌ها چین این کشورها را مجبور می‌کند که دارایی‌ها و امتیازات استراتژیک‌شان را به پکن واگذار کنند. این اصطلاح نخستین بار در ۲۰۱۷ استفاده شد و پس از آن به‌سرعت در میان رسانه‌ها، حلقه‌های اطلاعاتی و دولت‌های غربی مورد استفاده قرار گرفت.
در اواخر ۲۰۱۳ چین پروژه یک کمربند یک راه را راه‌اندازی کرد. این کشور در راستای این طرح در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ به کشورهای خواهان توسعه زیرساخت‌هایشان در مجموع ۱۲۰ میلیارد دلار وام داد. بر اساس بخش‌هایی از قراردادهای چین با این کشورها این زیرساخت‌ها به وسیله خود شرکت‌های چینی ساخته می‌شوند. بیشتر این کشورها پیش از این رابطه اقتصادی خاصی با چین نداشتند و این وام‌ها موقعیت‌های کاری فراوانی برای شرکت‌های چینی فراهم کرد. معمولاً شرایط این وام‌ها مبهم و نامشخص هستند و نحوه بازپرداخت آن‌ها به گونه‌ای است که نارضایتی کشور وام گیرنده را به همراه دارد و در دراز مدت برای کشور وام‌گیرنده تنها بدهی به همراه می‌آورد.
ایران در بهار ۲۰۲۰ با چین برنامه همکاری به امضا رساند که طی چینی‌های در بازه زمانی ۲۵ ساله‌ای معادل ۲۸۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار در صنعت نفت ایران، شرکت ملی صادرات گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، زیرساخت‌های ایران و همکاری امنیتی و فرهنگی و قضایی ایران سرمایه‌گذاری می‌کنند. این مذاکرات ابتدا به شکل محرمانه‌ای میان دو کشور انجام شدند و سپس در رسانه‌های بین‌المللی و در ادامه در رسانه‌های ایرانی جزئیات و بخش‌های از قرارداد منتشر شد. از سوی منتقدین این برنامه، این برنامه نمونه‌ای دیگر از دیپلماسی تله بدهی چین خوانده شد و هدف چین نه کمک به ایران در توسعه زیرساخت‌هایش بلکه توسعه قدرت چین در منطقه و دستیابی چین به اهداف سیاسی و اقتصادی‌اش خوانده شد و چین ایران را به دید یک مشتری می‌بیند نه به دید یک همکار.
پاکستان در ۲۰۱۵ با چین طرحی به نام دالان اقتصادی پاکستان–چین را به امضا رساند. این طرح ارزشی معادل ۶۲ میلیارد دلار دارد و شامل بخش‌های همچون ساخت شبکه‌های ترابری مدرن، ساخت نیروگاه‌های انرژی و ایجاد مناطق ویژهٔ اقتصادی است. اما هزینه بالای برق برای شهروندان پاکستانی باعث شد تا دولت پاکستان کمیته‌ای را به ریاست عمران خان نخست‌وزیر این کشور شکل دهد تا دلایل این امر را بررسی کند. با بررسی‌های این کمیته مشخص شد شرکت‌های چینی درگیر در ساخت نیروگاه‌های برق هزینه‌های تولید را به‌طور ساختگی افزایش می‌دهند. در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ دولت پاکستان خواستار مذاکره مجدد در مورد شرایط بازپرداخت وام‌های چینی شد و شرکت‌های چینی را متهم به ایجاد ساختگی تورم در هزینه‌های طرح‌ها کرد.
در بلوچستان پاکستان شهروندان چینی برای کار در پروژه‌های طرح دالان اقتصادی مهاجرت گسترده‌ای داشتند. بر اساس گزارش منتشر شده توسط فدراسیون اتاق‌های بازرگانی و صنعت پاکستان در دسامبر ۲۰۱۶، اگر مهاجرت شهروندان چینی با همین نرخ ادامه یابد در ۲۰۴۸ شمار چینی‌ها از بلوچ‌ها در بلوچستان پاکستان بیشتر می‌شود.
بنگلادش و چین قراردادهایی برای توسعه زیرساخت‌های بنگلادش به ارزش ۳٫۶ میلیارد دلار در ۲۰۱۸ امضا کردند. این قراردادها از همان نخست نگرانی‌هایی را از سوی بنگلادشی‌ها به همراه داشت. بنگلادش مدتی بعد بخش‌هایی از این قراردادها همچون قرارداد ساخت نیروگاه‌های برق را به دلایلی همچون فساد شرکت‌های چینی، هزینه‌های بالای ساخت و نگرانی‌های محیط زیستی لغو کرد.
منتقدان وام‌هایی که توسط بانک اکزیم چین به دولت سریلانکا برای ساخت بندر ماگامپورا ماهیندا راجاپاکسا اعطا شده را نمونه موردی دیپلماسی وام تله نامیده‌اند. ارزش این قرارداد ۳۶۱ میلیون دلار بود که ۸۵٪ آن توسط بانک اکزیم چین با نرخ سود سالیانه ۶٫۳٪ تأمین شد. شرکت‌های دولتی چینی سینوهایدرو و شرکت مهندسی بندر چین به وسیله دولت سریلانکا به کار گرفته شدند تا بندر ماگامپورا را بسازند. دولت سریلانکا در بازپرداخت این وام ناموفق بود و به همین دلیل طی یک قرارداد اجاره ۹۹ ساله این بندر به شرکت دولتی چینی چاینا مرچنس واگذار شد.
چین شریک اقتصادی بسیاری از کشورهای آفریقایی شده که این امر باعث تأثیرگذاری شدید چین بر جنبه‌های فراوانی از روابط بین‌المللی قاره آفریقا شده‌است. این تأثیرگذاری به حدی رسیده که در رسانه‌ها از حضور چین در آفریقا با عنوان امپریالیسم چین در آفریقا یاد می‌شود.
در زمان ریاست جمهوری جاکایا کی‌کوته تانزانیا یک قرارداد ۱۰ میلیارد دلاری با چین بست تا شرکت‌های چینی بندر ام‌بگانی کریک در باگامویو را بسازند. در آوریل ۲۰۲۰، جان ماگوفولی، رئیس‌جمهور جدید تانزانیا این قرارداد را لغو کرد و گفت «تنها یک آدم مست می‌تواند چنین شرایطی را بپذیرد». از جمله‌بندهای این قرارداد این بود که شرکت‌های چینی از پرداخت مالیات و هزینه‌های جاری معاف بودند. بر اساس شرایط این وام چینی‌ها به عنوان گارانتی وام باید به مدت ۳۰ سال این بندر را در اختیار خود می‌داشتند و دولت تانزانیا حق پرسش در مورد نحوه استفاده چینی‌ها از این بندر در این مدت را نداشت.
جیبوتی از چین وام گرفت تا بنادر استراتژیک خود را توسعه دهد. بدهی‌های جیبوتی به چین در مجموع ۷۷٪ از کل بدهی خارجی این کشور را شامل می‌شود که خود معادل ۸۰ درصد تولید ناخالص داخلی جیبوتی است. در ۲۰۱۷ نخستین پایگاه نظامی چین در خارج از مرزهای این کشور در جیبوتی به راه افتاد.
در فاصله ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ کنیا از چین در مجموع ۹٫۸ میلیارد دلار وام گرفت. بدهی به چین در مجموع ۷۲٪ از کل بدهی خارجی کنیا را شامل می‌شود. چین تا ۲۰۲۰ بودجه گسترده‌ای معادل ۶٫۵ میلیارد دلار در اختیار کنیا گذاشت تا ریل استاندارد مومباسا–نایروبی را تکمیل کند. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ دادگاه استیناف در کنیا یک وام ۳٫۲ میلیارد دلاری از چین برای ساخت خط‌های راه‌آهن در کنیا توسط شرکت‌های چینی را غیرقانونی اعلام کرد.
در دسامبر ۲۰۱۸ دولت کنیا تا آستانه اعلام ناتوانی در بازپرداخت اقساط وام‌های چین برای ساخت بندر مومباسا پیش رفت. این عمل می‌توانست باعث شود تا کنیا کنترل این بندر را به چین واگذار کند. به دنبال این اتفاق در رسانه‌های کنیایی این سؤال مطرح شد که آیا وام گرفتن از چین در ازای از دست رفتن حاکمیت ملی کنیا بر سرزمینش ارزشش را دارد و آیا کنیا به موردی دیگر همچون سریلانکا تبدیل می‌شود یا نه؟
از مجموع ۸٫۷ میلیون دلار بدهی خارجی زامبیا ۷٫۴ میلیون دلار آن به چین است که با در نظر گرفتن اقتصاد کوچک این کشور آفریقایی این بدهی مبلغ بسیار بالایی‌ست. در ۲۰۱۸ بحثی در میان قانون‌گذاران زامبیایی مطرح شد مبنی بر این‌که وام‌های چینی با شرایط بازپرداخت سخت و بی‌ملاحظه حاکمیت ملی این کشور را به خطر می‌اندازد و در سپتامبر همان سال مذاکراتی بین چین و زامبیا انجام شد تا دولت زامبیا کنترل زسکو، شرکت برق دولتی زامبیا، را تماماً به چین واگذار کند.
مجله حقوق بین‌الملل واشینگتن یک بررسی قانون سه ساله است که توسط دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن منتشر شده‌است."Pacific Rim Law & Policy Journal." "Ulrich's Periodical Directory". Retrieved on January 23, 2012. توسط چکیده علمی کمبریج، خدمات اطلاعاتی ابسکو، جستجوی علمی کامل، پروکوئست، وستلاو انتزاع و نمایه می‌شود.
"مجله حقوق بین‌الملل واشینگتن" (که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده‌است ")" (که قبلاً "مجله" "حقوق و سیاست اقیانوس آرام") در ضمن تقویت تحولات دانشجویی، بورسیه‌های مربوط به حقوق خارجی، تطبیقی و بین‌المللی را منتشر می‌کند. برای برجسته سازی چشم‌اندازهای جهانی، ژورنال محتوا را منتشر نمی‌کند که به ایده‌ها یا رویکردهای ایالات متحده امتیاز دهد. این "ژورنال" علاقه خاصی به منطقه حاشیه اقیانوس آرام دارد و به‌طور فعال با مرکز حقوق آسیا دانشگاه واشنگتن همکاری می‌کند. این مجله که سالانه سه بار منتشر می‌شود، شامل تجزیه و تحلیل موضوعات حقوقی و سیاسی توسط محققان معتبر بین‌المللی در موضوعاتی مانند قانون اساسی، حقوق بشر، حاکمیت شرکتها، ضد انحصار، مالکیت معنوی و قانون محیط زیست است. ژورنال هم به صورت چاپی و هم به صورت آنلاین در دسترس است.https://www.law.washington.edu/Students/Journals/
موضوعات تحت پوشش این مجله شامل قانون ضد انحصار، قانون اساسی، حاکمیت شرکت‌ها، قانون محیط زیست، حقوق مالکیت معنوی و قانون حقوق بشر است. این ژورنال مباحث مربوط به حقوق بین‌الملل، تطبیقی و حقوق بین‌الملل را با توجه ویژه به شرق آسیا، اقیانوسیه، روسیه و آسیای جنوب شرقی در بر می‌گیرد. علاوه بر این، این ژورنال مباحث مربوط به کشورهای آمریکای مرکزی و جنوبی را در بر می‌گیرد که همچنین به اقیانوس آرام و آبهای بین‌المللی در آن منطقه ارتباط دارد. توسط دانشجویان حقوق ویرایش می‌شود."About." "Pacific Rim Law & Policy Journal". Retrieved on January 24, 2012."REA's Authoritative Guide to Law Schools". Research and Education Association, 1997. p. 384. Retrieved on Google Books on January 24, 2012. , .
این ژورنال توسط دن فنو هندرسون"About." "Pacific Rim Law & Policy Journal". Retrieved on January 24, 2012. تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ با عنوان "مجله حقوق و سیاست Pacific Rim"، با انتشار"Pacific Rim Law & Policy Journal." "Ulrich's Periodical Directory". Retrieved on January 23, 2012. عنوان، در سال ۲۰۱۴ شروع به انتشار کرد.
مجله اروپایی حقوق بین‌الملل یک مجله حقوقی سه‌ماهه است که حقوق بین‌الملل را با ترکیبی از رویکردهای نظری و عملی پوشش می‌دهد. همچنین، روابط بین حقوق بین‌الملل و حقوق اتحادیه اروپا را پوشش می‌دهد. این مجله در سال ۱۹۹۰ توسط گروهی از محققان مستقر در انستیتوی دانشگاه اروپا،"European Journal of International Law" دانشگاه‌های فلورانس و مونیخ، دانشگاه پانتئون-آسا و دانشکده حقوق میشیگان تأسیس شد.
این مجله ارتباط نزدیکی با انجمن حقوق بین‌الملل اروپا (ESIL) دارد. اعضای ESIL مشترکاً در مجله مشترک می‌شوند.
اکنون فقط به زبان انگلیسی منتشر می‌شود.EJIL Archive. محتوای جدید برای مشترکین محفوظ است، اما پس از ۱۲ ماه امکان دسترسی آزاد خواهد داشت. متن کامل مقاله اصلی و کلیه مقاله‌ها و بررسی‌های کتاب سال جاری نیز به‌صورت آنلاین قابل دسترسی است."European Journal of International Law"
این مجله توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده‌است و سردبیر آن سارا MH MH نوون (مرکز حقوق بین‌الملل لاوتراپت) و جوزف هه ویلر (دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک) هستند. سالنامه چهار بار منتشر می‌شود.
براساس گزارش "ژورنال استناد"، "گزارش" این ژورنال از ضریب تأثیر ۱٫۰۱۱ در سال ۲۰۱۴ برخوردار است، آن را در رتبه ۵۱ از ۱۴۰ ژورنال در دسته «قانون» و ۲۹ از ۸۵ ژورنال در رده «روابط بین‌الملل» قرار داده‌است. از ابتدای سال ۲۰۱۸، ۲۸ جلد مجله منتشر شده‌است.
عارف اونور سایلاک بازیگر، فیلمساز و کارگردان ترک است. وی به مدت شش سال همسر طوبا بویوک‌اوستون بود و از او دو دختر دوقلو دارد.
در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱، سایلاک با بازیگر ترکیه‌ای طوبا بویوک‌اوستون در پاریس فرانسه ازدواج کرد. در ژانویه ۲۰۱۲، همسرش دختران دوقلو، مایا و توپراک را به دنیا آورد. این زوج در ۵ ژوئن ۲۰۱۷ طلاق گرفتند.
خطوط سفید یک سریال در ژانر هیجان انگیز رمز و راز انگلیسی-اسپانیایی است که توسط الکس پینا ساخته شده‌است. فصل اول ۱۰ قسمتی در ۱۵ مه ۲۰۲۰ در شبکه نتفلیکس منتشر شد.
جسد یک دی جی افسانه ای منچستر بیست سال پس از ناپدید شدن مرموز او از ایبیزا کشف می‌شود. هنگامی که خواهرش به جزیره زیبای اسپانیا بازمی‌گردد تا دریابد چه اتفاقی افتاده‌است، بررسی‌هایش او را به دنیای هیجان کلوپ‌های رقص، دروغ و پنهان‌کاری، سوق می‌دهد و او را با طرف‌های تاریک تر شخصیت خودش روبرو می‌کند.
در اکتبر ۲۰۱۶ اعلام شد نتفلیکس دستور ساخت یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی کارگردان "دزدی پول"، آلکس پینا را داده‌است. در ژوئن ۲۰۱۹، لارا هادوک، Marta Milans، خوان دیه‌گو بوتو، Nuno Lopes، دنیل میز، لاورنس فاکس و آنجلا گریفین به بازیگران این مجموعه پیوستند.
"خطوط سفید" در ۱۵ مه ۲۰۲۰ در نتفلیکس منتشر شد.
ادوبی انیمیت یک نرم‌افزار پویانمایی رایانه‌ای توسعه یافته توسط شرکت ادوبی است. این نرم‌افزار برای طراحی گرافیک برداری و تولید انیمیشن برای برنامه تلویزیونی، رسانه اینترنتی، وبگاه، برنامه کاربردی وب، برنامه‌های غنی اینترنتی و بازی ویدئویی استفاده می‌شود.
فرمان یک سریال تلویزیونی درام و ترسناک کانادایی-آمریکایی که توسط دنیس هیتون ساخته شده‌است. این سریال در ۷ مارس ۲۰۱۹ در شبکه نتفلیکس منتشر شد.The Order (@theorder) Instagram - This isn't your average college experience. The Order, coming to Netflix on March 7th. بازیگران اصلی این سریال جیک مانلی، سارا گری، مت فروئر، سام ترمل، کاترین ایزابل و مکس مارتینی هستند. فصل اول پس از انتشار، نظرات مثبتی را دریافت کرد.