moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تا سال ۱۶۷۸، پدرو آلمه ایدا فرماندار مستعمره پرنامبوکو، خسته از درگیری‌های طولانی مدت با پالمارس با یک شاخه زیتون به پادشاه گانگا زومبا نزدیک شد. پدرو آلمه ایدا این شرط را گذاشت که درصورت تمکین بردگان فراری پالمارس به استعمار پرتغال به آن‌ها آزادی بدهد. گانگا زومبا با این پیشنهاد موافقت کرد ولی زامبی به پرتغالی‌ها اعتماد نداشت. او از آنجا که آفریقایی‌های دیگر هنوز برده بودند این آزادی را نپذیرفت و با پادشاهی گانگا زومبا به مخالفت برخاست. زامبی که قصد ادامه مقاومت در برابر ظلم و ستم پرتغالی‌ها را داشت، پادشاه جدید پالمارس شد.
پانزده سال بعد از پادشاهی بر پالمرس، دومینگوس جرج ولهو و برناردو ویریا دو ملو فرماندهان نظامی پرتغالی کویلومبو را زیر آتش توپخانه گرفتند. در ششم فوریه سال۱۶۹۴ بعد از ۶۷ سال درگیری مستمر زامبو با مارون‌های پالمرس پرتغالی‌ها توانستند کرکا دو ماکاکو مرکز پادشاهی مارون‌ها را تخریب کنند. قبل از مرگ شاه گانگا زومبا، زامبی عزم کرده بود که برای استقلال سرزمینش بجنگد. در این مسیر، او در سال ۱۶۷۵ به عنوان فرمانده کل مارون‌ها شناخته شد. بخاطر تلاش‌های قهرمانانه ای که داشت محبوبیتش افزایش یافت. جنگجویان پالمرس توان رویارویی با توپخانه پرتغال را نداشتند، در نتیجه پادشاهی پالمرس سقوط کرد و زامبی مجروح شد.
اگر چه او کشته نشد ولی با تلاش‌هایی که داشت به مدت دو سال نبرد علیه پرتغالی‌ها را ادامه داد. او به خاطر خیانت مولاتو یک دو رگه از ساکنان کویلومبو دستگیر شد. در بیستم نوامبر سال ۱۶۹۵ سر زامبی بعد از دستگیری از تنش جدا شد. پرتغالی‌ها سر زامبی را به رسیفی منتقل کردند تا نشان دهند، بر خلاف افسانه‌های مردمی میان بردگان آفریقایی، زامبی جاودانه نیست. این عمل همچنین به عنوان یک هشدار به دیگرانی بود که می‌خواستند مانند او شجاعت داشته باشند ولی دیگر ساکنان کویلومبو صد سال دیگر در منطقه زندگی کردند.
هر سال در بیستم نوامبر در برزیل روز بیداری آفریقایی – برزیلی‌ها جشن گرفته می‌شود. این روز معنای خاصی برای برزیلی‌هایی دارد که ریشه آفریقایی دارند. آن‌ها به رشادت‌های زامبی به عنوان قهرمان و رزمنده آزادی و نماد آزادی افتخار می‌کنند. زامبی به قهرمان جنبش سیاسی آفریقایی ـ برزیلی‌ها در قرن بیستم و نیز به قهرمان ملی این کشور تبدیل شد.
استفاده از نام زامبی در فیلم های هالیوود بارها مورد اعتراض مردم برزیل قرار گرفته است.https://rasekhoon.net/media/show/1421158/%D8%B2%D8%A7%D9%85%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AAhttps://rasekhoon.net/media/show/1421158/%D8%B2%D8%A7%D9%85%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA
جنبش انقلاب متحدانه خلق‌ها (به انگلیسی: "The Peoples' United Revolutionary Movement"، به ترکی: "Halkların Birleşik Devrim" "Hareketi, HBDH") اتحادی از ده سازمان چپگرا، سوسیالیست و کمونیست انقلابی کرد و ترک در کشور ترکیه است. این اتحاد در ۱۲ مارس ۲۰۱۶ با هدف سرنگونی حکومت رجب طیب اردوغان تأسیس شد.خبرگزاری فرات: "جنبش انقلاب متحدانۀ خلق‌ها برای مبارزۀ مشترک تأسیس شد"، نوشته‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۱۶؛ بازدید در ۲۶ اوت ۲۰۱۷.
سازمان‌های زیر در کنفرانس خبری که این اتحاد موجودیت خود را اعلام کرد حضور داشتند:اخبار ترکیه: "اعلام تأسیس جنبش انقلاب متحدانۀ خلق‌ها"، نوشته‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۱۶؛ بازدید در ۲۶ اوت ۲۰۱۷.
همچنین کمیتهٔ هماهنگی پرولترهای انقلابی (پ.د. ک) نیز اعلام کرده که به این اتحاد پیوسته، و جنبش رستاخیز (ت.د. ه) نیز برای پیوستن به آن ابراز تمایل کرده‌است.
کمیتۀ فرماندهی جنبش انقلاب متحدانه خلق‌ها در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹ با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که مسئولیت دو عملیات حمله به ارتش ترکیه در روزهای ۱۸ آوریل و ۱ ژوئن که طی آن‌ها تعداد زیادی از سربازان ارتش ترکیه کشته شده‌اند، بر عهدۀ آن‌ها بوده‌است.آژانس خبری فرات: "جنبش انقلاب متحدانه خلق‌ها: انقلاب متحدانه تنها راه رهایی است" (به کُردی)، نوشته‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹؛ بازدید در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹.
کمیتۀ کردستان جنبش انقلاب متحدانه خلق‌ها در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۲۱ با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که مبارزان این گروه خط لولۀ اصلی انتقال گاز طبیعی را در مسیر دیاربکر به ماردین در نزدیکی روستای آکباگ با انجام عملیات تله‌گذاری منفجر کرده‌اند. این کمیته انگیزۀ خود از انجام این عملیات را گرامیداشت یاد «همۀ شهدای ماه مه» و مشخصاً گرامیداشت سینان درسیم از اعضای کمیتۀ رهبری این جریان و دیگر اعضایی اعلام کرد که در روز ۷ مه ۲۰۲۱ توسط نیروهای مسلح حکومت ترکیه کشته شده بودند.آژانس خبری فرات: "انفجار خط لولۀ اصلی انتقال گاز طبیعی از سوی مبارزان جنبش متحد انقلابی خلق‌ها" (به فارسی)، نوشته‌شده در ۲۵ مه ۲۰۲۱؛ بازدید در ۲۵ مه ۲۰۲۱.
ژان لوئی گزاویه فرانسوا دارلان (زادهٔ ۷ اوت ۱۸۸۱ – مرگ ۲۴ دسامبر ۱۹۴۲) دریابد و چهرهٔ سیاسی فرانسوی بود. او فرمانده ارشد نیروی دریایی فرانسه در آستانهٔ جنگ جهانی دوم بود.
پس از متارکهٔ جنگ میان آلمان نازی و فرانسه، دارلان به خدمت دولت فرانسه ویشی پرداخت و در دولت فیلیپ پتن وزیر نیروی دریایی گردید. در فوریه ۱۹۴۱ او معاون پتن و همزمان وزیر امور خارجه، وزیر کشور و وزیر دفاع ملی شد. در این زمان او را جانشین پتن می‌انگاشتند. در ۱۹۴۲ میلادی که متفقین طی عملیات مشعل در شمال آفریقا نیرو پیاده کردند، دارلان ارشدترین افسر فرانسوی در منطقه بود. میان متفقین و دارلان تفاهمی شکل گرفت که در صورت پیوستن دارلان به ایشان، متفقین هم دارلان را به عنوان فرمانده کل نیروهای فرانسوی در شمال غربی آفریقا بپذیرند؛ ولی دو ماه پس از این تفاهم دارلان به دست جوانی به نام فرنان بونیه دو لا شاپل ترور شد.
Wikipedia contributors, "François Darlan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=François_Darlan&oldid=792419164 (accessed
مالوین راسل گود (; – ) روزنامه‌نگار و خبرنگار تلویزیونی آمریکایی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مالوین راسل گود در ویرجینیا متولد شد، در سیستم مدرسه دولتی، پنسیلوانیا تحصیل کرد و از دانشگاه پیتسبرگ در سال ۱۹۳۱ فارغ‌التحصیل شد. در دوران دبیرستان و تا پنج سال پس از فارغ‌التحصیلی به مدت دوازده سال به عنوان کارگر در کارخانجات فولاد کار کرد.
او مبارزه علیه تبعیض را در شاخه‌های پیتسبرگ YMCA هدایت کرد. وی در سال ۱۹۴۸ به روزنامه "Pittsburgh Courier" پیوست و در آنجا به مدت ۱۴ سال باقی ماند.
یک سال بعد او در برنامه رادیویی با رادیو KQV شروع به کار کرد و هفته‌ای دو بار برنامه شبانه ۱۵ دقیقه‌ای را پخش کرد. به زودی او یک نمایش ۵ دقیقه‌ای روزانه در WHOD داشت، جایی که او به عنوان مدیر این ایستگاه در سال ۱۹۵۲ بود.
در سال ۱۹۶۲، او اولین خبرنگار شبکه خبری ABC و به عنوان خبرنگار سازمان ملل متحد (UN) شد. به گفته او این موقعیت را پس از جکی رابینسون بازیکن بیس بال، که اولین بازیکن سیاه در لیگ‌های بزرگ بود، دریافت کرد، نخستین مسئولیت گود شامل بحران موشکی کوبا بود؛ او در طول ساعات طولانی بحث در سازمان ملل متحد با گزارش‌های تلویزیونی و رادیویی خود، خود را متمایز کرد.
برای دو ماه در سال ۱۹۶۳، او به همراه سه نفر از همتایان خود برای انجام دوره‌های روزنامه‌نگاری برای بیش از ۱۰۰ دانشجوی آفریقایی در سمینارها به لاگوس نیجریه، آدیس آبابا، اتیوپی، و دارالسلام تانزانیا رفت.
گود عضو انجمن آلفا فی آلفا (ΑΦΑ) اولین انجمن آفریقایی‌تبار آمریکایی، برادری بود و در سال ۱۹۶۸، ترور مارتین لوتر کینگ جونیور را تحت پوشش قرار داد.
در سال ۱۹۷۱، گود اولین عضو سیاه در انجمن‌های مدیران اخبار رادیو و تلویزیون بود.
مالوین گود در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۵ در سن ۸۷ سالگی در پیتسبرگ فوت کرد.
روش پیشگیری از بارداری مبتنی بر تقویم(یا روش ریتم) به روش‌هایی گفته می‌شود که بر اساس طول چرخه قاعدگی پیشین زمان تخمک‌گذاری و باروری زن را معین می‌کند و در این دوران که احتمال بارداری وجود دارد زن و مرد از نزدیکی خودداری می‌کنند. این روش‌ها از بیماری‌های مقاربتی پیشگیری نمی‌کنند.
دوش واژینال یک روش جهت شستن واژن است. معمولاً هدف این کار برای از بین بردن بوی نامطبوع واژن شستن ترشحات قاعدگی پس از پریود و جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی و جلوگیری از بارداری پس از آمیزش جنسی انجام می‌شود. هرچند که این روش جهت پیشگیری از بارداری مؤثر نیست.https://books.google.com/books?id=dx1Kz-ezUjsC&pg=PA65#v=onepage&q&f=falseعلاوه بر آن دوش واژینال مضراتی برای سلامتی دارد و موجب مشکلاتی مانند سرطان دهانه رحم ،بیماری التهابی لگن و همین‌طور افزایش بیماری‌های آمیزشی می‌شود؛ بنابراین روش پیشنهادی سالم و مطمئنی برای پیشگیری از بارداری نیست.
اعتبار () ششمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت است. این آلبوم در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ توسط بیگ مشین رکوردز منتشر شد. سوئیفت پس از موفقیت تجاری پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، "۱۹۸۹"، (۲۰۱۴)، درگیر اختلافات با چندین چهره مشهور بود که این موضوع مورد توجه گسترده روزنامه‌نگاران تبلوید قرار گرفت. او از این رو خودش را از مطبوعات و رسانه‌های اجتماعی جدا کرد. در طول این مدت، سوئیفت به عنوان تلاشی برای اصلاح وضعیت روحی خود، "اعتبار" را با تهیه‌کنندگان جک آنتونوف، مکس مارتین و شلبک نوشت.
سوئیفت ترانه‌ها را با الهام از زندگی شخصی جلب‌توجه‌شده خود نوشت و محتوای آلبوم را در دو موضوع طبقه‌بندی کرد: یکی انتقام‌گیری تحت تأثیر شهرت و شایعات بیش از حد رسانه ای، و دیگری صلح و عشق در میان امور پر سروصدا. برخی از منتقدان آلبوم را یک اثر صمیمی دانستند که در آن سوئیفت آسیب‌پذیری درونی خود را نسبت به یک عاشق ایدئال ابراز می‌کند و خود واقعی خودش را کشف می‌کند. موسیقی این آلبوم بر پایه الکتروپاپ با یک تولید الکترونیکی تیره و سنگین همراه با سینث‌سایزرهای موج دار، ماشین درام برنامه‌ریزی شده و صدای متنوعی ساخته شده‌است. آلبوم همچنین شامل عناصر موسیقی رقص الکترونیک و سبک‌های رپی مانند هیپ هاپ و آراندبی است. سوئیفت برخلاف آلبوم‌های قبلی‌اش، "اعتبار" را از طریق مصاحبه‌های مطبوعاتی تبلیغ و پشتیبانی نکرد. پنج تک‌آهنگ از جمله تک‌آهنگ شمارهٔ یک «نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم»، تک‌آهنگ پنج‌تای برتر «... آماده‌ای؟» در ایالات متحده و شمارهٔ یک ایرپلی ایالات متحده «ظریف» از آلبوم پشتیبانی می‌کنند.
"اعتبار" چهارمین آلبوم متوالی سوئیفت بود که با فروش بیش از یک میلیون نسخه در هفته اول در بالای "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده آغاز به کار شد و همچنین در جدول‌های فروش از جمله استرالیا، کانادا و پادشاهی متحده به شمارهٔ یک رسید. "اعتبار" که پرفروش‌ترین آلبوم از یک هنرمند زن در سال ۲۰۱۷ است، ۴/۵ میلیون نسخه به فروش رساند و با پشتیبانی تور جهانی، که از ماه مه تا نوامبر ۲۰۱۸ برگزار شد، به بالاترین درآمد تور آمریکای شمالی در تمام دوره‌ها تبدیل شد. بازخورد انتقادی به "اعتبار" به‌طور کلی مثبت بود؛ منتقدان در زمینه تولید فاخر الکترونیکی و مضامین درام و انتقام اختلاف نظر داشتند، اما به‌طور کلی ترانه‌سرایی سوئیفت را، به ویژه در ترانه‌هایی که عشق و آسیب‌پذیری را بیان می‌کند، تحسین کردند. آلبوم نامزد دریافت جایزه بهترین آلبوم آواز پاپ در شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۹ شد و در فهرست بهترین آلبوم‌های دهه ۲۰۱۰ میلادی "مجله اسلنت" قرار گرفت.
تیلور سوئیفت که به‌عنوان موسیقی‌دان کانتری شناخته می‌شد، پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، "۱۹۸۹"، را در اکتبر ۲۰۱۴ منتشر کرد. با ساختار سینث-پاپ "۱۹۸۹"، سوئیفت از چشم‌انداز موسیقی کانتری تغییر رویه داد و پاپِ جریان اصلی را در پیش گرفت. این آلبوم نقدهای عموماً مثبتی گرفت و موقعیت و جایگاه سوئیفت را به یک پاپ آیکان متحول ساخت. این آلبوم ۱۰ میلیون نسخه در سطح جهانی فروخت و تور جهانی همراهِ آن، پرفروش‌ترین تور کنسرتی ۲۰۱۵ بود. تک‌آهنگ‌های این آلبوم، شامل سه تا از آن که به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده رسیدند، برای بیش از یک سال و نیم رادیوهای آمریکایی را تحت سلطهٔ خود داشتند. "بیلبورد" این وضعیت را «نوعی حضور مطلقِ فرهنگی که برای آلبوم دههٔ ۲۰۱۰ نادر است» توصیف کرد.
محبوبیت روزافزون سوئیفت با "۱۹۸۹" منجر به توجه بیشتر رسانه‌ها به او شد و آن‌ها سوالات بحث‌برانگیزی راجع به مسائل فرهنگی نژاد، جنسیت و سیاست به او تحمیل کردند. «جوخهٔ دخترانهٔ» او با دوستان سلبریتی زن که شامل مدل‌ها، بازیگران و خوانندگان بود، به‌اتهام ترویج نوعی ایدهٔ نادرست از فمینیسم با واکنش منفی مواجه شد، به‌طوری که "دیلی تلگراف" از آن به‌عنوان «زنان بسیار زیبا که زندگی‌های بسیار بی‌نقصشان را به رخ می‌کشند» یاد کرد. رسانه‌های تبلوید، روابط عاشقانهٔ کم‌دوام او با تهیه‌کنندهٔ اسکاتلندی کالوین هریس و بازیگر انگلیسی تام هیدلستون را به اطلاع عموم رساندند. همچنین خصومت دیرینه‌اش با رپر کانیه وست و چهرهٔ رسانه‌ای کیم کارداشیان بر سر ترانهٔ وست، «مشهور» که در آن ادعا می‌کند سوئیفت را به موفقیت رسانده («من اون جنده رو معروف کردم») جنجال‌برانگیز شد. به رغم آنکه سوئیفت اعلام کرد هرگز با متن این ترانه موافقت نکرده‌است، کارداشیان یک ضبط تلفنی میان سوئیفت و وست منتشر کرد که در آن سوئیفت ظاهراً به بخش دیگری از ترانه رضایت داد. در سال ۲۰۲۰ نسخهٔ کامل تماس لو رفت و ثابت شد که ضبط تلفنی به‌منظور وقوع جنجال در مورد سوئیفت اصلاح و تغییر یافته‌است.
پس از جنجال وست–کارداشیان، منتقدان سوئیفت را متظاهر و حیله‌گر قلمداد کردند، یعنی فرجامی که پس از سال‌ها از آنچه که آن‌ها به‌عنوان مانور آگاهانه برای ترویج دقیق وجههٔ عمومی‌اش می‌دیدند از میان برداشته شد. اعتبار و آوازهٔ یک‌زمانهٔ او به‌عنوان «عزیز آمریکا» که از ظاهر بی‌آلایش و مثبتش منسوب می‌شد، شروع به کم رنگ شدن کرد. این حوادث پر سر و صدا او را در معرض هشتگ آنلاین «#IsOverParty» در شبکه‌های اجتماعی قرار داد و منتقدان و مخالفان او را «مار» خطاب کردند. آن‌ها پشتیبانی عمومی از او را تحت شعاع قرار دادند؛ ستایشی که برای پیروزی در محاکمهٔ تعرض جنسی (بخشی از بحث عمومی ادامه‌دار راجع به سوءرفتار جنسی) دریافت کرد، کمترین تأثیر را در بهبود وجههٔ او داشت. سوئیفت علی‌رغم دنبال‌کنندگان فراوان، روز به روز در رسانه‌های اجتماعی کمتر ظاهر می‌شد و در میان هیاهوها، از مصاحبه با مطبوعات پرهیز کرد. او از وقفه‌ای طولانی‌مدت خبر داد و احساس کرد «مردم ممکن است نیاز به استراحتی از جانب [خودش] داشته باشند».
طی انزوا از انظار عمومی، سوئیفت "اعتبار " را به‌عنوان «سازکار دفاعی» در برابر نگاه موشکافانه رسانه‌ای فراگیر که بر او هدف‌گیری می‌کنند و نیز اقدامی به‌منظور مرمت ذهنیتش نوشت. در مصاحبه‌ای با "رولینگ استون" در سال ۲۰۱۹، سوئیفت گفت از شیوهٔ ترانه‌سرایی تک‌آهنگ سال ۲۰۱۴ «فضای خالی» متابعت شده‌است. در این ترانه، او انتقاداتی که از قرار ملاقات با «افراد بیش از حد زیاد» در دهه سوم زندگیش به او وارد شد را به سخره می‌گیرد، و "اعتبار" را از منظر شخصیت متفاوتی که دیگران عقیده داشتند خود اوست، به نگارش درآورد. اگرچه سخن‌چینی رسانه‌ای الهام‌بخش قابل توجهی بر آلبوم بود، مضامین عاشقانهٔ پرتکرار از عشق و دوستی که در سبک ترانه‌سرایی سوئیفت فراگیر بودند، دست نخورده باقی ماندند. او به خاطر آورد در میانهٔ نبردی که در ظاهر «طغیان می‌کند»، او در لحظات آرام به‌همراه عزیزانش تسلی خاطر پیدا کرد و «برای نخستین بار» از زمان آغاز حرفه‌اش، شروع به برپایی زندگی خصوصی تازه به دست آمده‌ای با شرایط خودش کرد.
سوئیفت "اعتبار" را با دو تیم تهیه کرد: یکی با جک آنتونوف و دیگری با مکس مارتین و شلبک؛ او در آلبوم "۱۹۸۹" با این سه نفر کار کرده بود. با به‌کارگیری گروه تولید کوچک‌تر در "اعتبار" نسبت به "۱۹۸۹"، سوئیفت تصور می‌کرد که آلبوم منسجم‌تر اما همچنان «به اندازهٔ کافی متنوع» خواهد بود. او مدیر اجرایی تولید آلبوم بود و تمام ۱۵ قطعهٔ آن را مشترکاً نوشت. مارتین و شلبک نه قطعه را مشترکاً نوشتند و تهیه کردند. آنتونوف شش قطعهٔ باقی‌مانده را مشترکاً نوشت و مشترکاً تهیه کرد که در تمام این شش قطعه سوئیفت یکی از تهیه‌کنندگان مشترک بود. علی پیامی، اسکار گورز و اسکار هولتر هر کدام قطعه‌ای را با مارتین و شلبک مشترکاً نوشتند و مشترکاً تهیه کردند: «... آماده‌ای؟»، «این نیز می‌گذرد…» و «رقص با دستان گره خورده‌مان». در قطعهٔ «پایان بازی»، خوانندهٔ انگلیسی اد شیرن و رپر آمریکایی فیوچر حضور دارند و در آن به آن‌ها اعتبار ترانه‌سرایی داده شده‌است.
جلسات ضبط با آنتونوف اکثراً در استودیوی خانگی او در بروکلین صورت گرفت و او چند سفر به آتلانتا و کالیفرنیا داشت تا ایده‌های سایر تهیه‌کنندگان را به کار گیرد. آنتونوف می‌خواست سوئیفت احساساتش را در زمان خاصی که «احساس کنی می‌توانی دنیا را تسخیر کنی، یا می‌توانی احساس کنی بزرگ‌ترین تکهٔ زباله‌ای هستی که تا کنون وجود داشته‌است» مجسم کند، که در نتیجه منجر به ایجاد آلبومی «بسیار جدی» می‌شود. از آن‌جایی که سوئیفت می‌خواست آلبوم را مخفیانه ضبط کند، آنتونوف کامپیوتر استودیواش را آفلاین کرد تا از فاش‌شدن اینترنتی محتمل جلوگیری شود و نسخه‌های آزمایشی را به‌محض نهایی شدن میکس و مسترینگ حذف کرد.
"اعتبار" اساساً آلبومی الکتروپاپ است. این آلبوم شامل ساختار الکترونیکی خشن و ماکسیمالیست با ضرب‌آهنگ و سازبندیِ ئی‌دی‌ام است. مشخصهٔ ملودی‌های آن، نت‌های باس، سینث‌سایزر پر جنب و جوش و ماشین‌های درام با صدای بلند و شدید است. جیمیسون کاکس، منتقد "پیچفورک"، سازهای به‌کار رفته در آلبوم را «دراپ‌های بیس مو سیخ کن، سینث جارو برقی [...]، سازهای کوبه‌ای ترپ لکنت‌کننده، کرهای همخوان سایبورگ» توصیف کرد. صدای سوئیفت به‌شدت دستکاری شده‌است، یا غیرطبیعی شده یا مولتی‌ترک. منتقدان متوجه شدند که "اعتبار" به‌صورت صوتی شدیدتر، بلندتر و تاریک‌تر از سینث-پاپ پر روح و نشاطِ آلبوم قبلی، "۱۹۸۹" است. نیل مک‌کورمیک در "دیلی تلگراف" آن را «انفجار بزرگ پرشتاب و با جسارت زیاد از پاپ تجهیز شده» پنداشت. سوئیفت آوای "اعتبار" را با تصاویری از «نمای شهر در شب‌هنگام… سازه‌های انبار قدیمی که متروک شده بودند و فضاهای کارخانه» نسبت داد.
نیمه نخست آلبوم که اساساً از قطعه‌هایی به تهیه‌کنندگی مارتین و شلبک تشکیل شده‌است، صدای نسبتاً شدیدتری دارد. چهار قطعهٔ نخست— «…آماده‌ای؟»، «پایان بازی»، «یک کار بدی کردم» و «مرا سرزنش نکن» —به‌خصوص پویا و پرخاشگرانه هستند.
سوئیفت نخست در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۷ اعلام کرد که ششمین آلبوم استودیویی خود با نام اعتبار در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ منتشر خواهد شد. آهنگ اصلی آلبوم با نام نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم روز بعد از آن منتشر شد. سوئیفت در ۲ سپتامبر دومین تک‌آهنگ آلبوم را با نام ... آماده‌ای؟ منتشر کرد. در نیمه شب ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷ سوئیفت سومین تک‌آهنگ با نام جذاب را منتشر کرد. تک‌آهنگ بعدی با نام هر چه دوست داری صدایش کن در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ همراه با لیریک ویدئو آن منتشر شد. در تاریخ ۷ نوامبر، بلومبرگ گزارش داد که این آلبوم تا قبل از انتشار در قالب‌های دیجیتال و فیزیکی قابل خرید است. چندی بعد در همان روز، سوئیفت از طریق حساب رسمی خود در شبکه‌های اجتماعی، ترک لیست آلبوم خود را منتشر کرد. اعتبار از ۱ دسامبر ۲۰۱۷ از طریق سرویس‌ها قابل استریم شد.
عنوان اشاره زیادی به متنهای این آلبوم دارد به طوری که مانند لمس شهرت و پوشش رسانه‌ای از افراد مشهور است. هنر کلاسی‌ای که سوئیفت را در پس زمینه آهنگ‌های این آلبوم توصیف می‌کند، این موضوع را تقویت می‌کند. عنوان اعتبار و شهرت در متن آهنگ‌های پایان بازی «شهرت بزرگ، من و تو شهرت بزرگی داریم» و ظریف «اعتبار من هرگز بد نشده‌است» نیز دیده می‌شود. گرگ کوت در نوشته‌اش برای شیکاگو تریبون این آلبوم را یک تغییر بزرگ دیگر در سبک موسیقی سوئیفت، اینبار در الکتروپاپ توصیف کرد. در حالی که نیل مک کورمیک از دیلی تلگراف از آن به عنوان یک پاپ عجول و سرسختانه نام برد. در حالی که راب شفیلد از رولینگ استون می‌گوید که این آلبوم برحسب سینث پاپ آلبوم قبلی سوئیفت یعنی ۱۹۸۹ ساخته شده‌است. سوئیفت می‌گوید که این آلبوم دارای خط زمانی است و با حسی که او هنگامی که بر روی آلبوم کار کرده شروع می‌شود و به حسی که حال دارد تبدیل می‌شود.
"اعتبار" در هفتهٔ نخست انتشار، دو میلیون نسخه در سرتاسر جهان فروخت. در روز نخست دسترسی، این آلبوم کمابیش ۷۰۰٬۰۰۰ نسخه در در ایالات متحده فروخت و پس از چهار روز به ۱٫۰۵ میلیون نسخه رسید. "اعتبار" به صدر جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده رسید و فروش هفتهٔ نخست آن در این کشور ۱٬۲۳۸٬۰۰۰ واحد معادل بود که شامل ۱٬۲۱۶٬۰۰۰ نسخه فروش خالص می‌شد، یعنی روی هم رفته بیش از هر آلبوم دیگری در جدول آن هفته. با این دست‌آورد، "اعتبار" سوئیفت را نخستین هنرمندی ساخت که از زمانی نیلسن سانداسکن در سال ۱۹۹۱ شروع به پیگیری فروش کرد، هر چهار آلبومش بیش از یک میلیون نسخه در یک هفته فروختند. این آلبوم چهار هفته متوالی را در صدر جدول سپری کرد، پرفروش‌ترین آلبوم ۲۰۱۷ در ایالات متحده بود، و در صدر جدول آخر سالِ ۲۰۱۸ "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) در دسامبر ۲۰۱۷ سه گواهی‌نامهٔ پلاتینی به آلبوم داد که نشانگر فروش بیش از سه میلیون واحد معادل آلبوم بود. فروش "اعتبار" در ایالات متحده تا اکتبر ۲۰۲۲ به ۲٫۴ میلیون نسخه رسید.
"اعتبار" در صدر جدول آلبوم‌ها ی بسیاری از مناطق اروپایی از جمله اتریش، هلند، نروژ، پرتغال، اسلواکی، اسپانیا و سوئیس قرار گرفت. این آلبوم در اتریش، بلژیک، دانمارک، و سوئد گواهی‌نامهٔ پلاتین دریافت کرد. در جهان انگلیسی‌زبان گسترده‌تر، این آلبوم در صدر جدول آلبوم‌های استرالیا، نیوزیلند، بریتانیا، ایرلند، و کانادا قرار گرفت. این اثر در سه کشور نخست گواهی‌نامهٔ پلاتین یا بالاتر کسب کرد، که سه گواهی‌نامهٔ پلاتین در استرالیا و چهار پلاتین در نیوزیلند بود. در آسیا و اقیانوسیه، "اعتبار" در سنگاپور گواهی‌نامهٔ پلاتین و در ژاپن طلا دریافت کرد. تا اوت ۲۰۱۹ بیش از یک میلیون واحد از این آلبوم در چین فروخته شد و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های دیجیتالی در آن‌جا بود. طبق اعلام فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (IFPI)، "اعتبار" با فروش ۴٫۵ میلیون نسخه، دومین آلبوم پرفروش جهان در سال ۲۰۱۷ بود.
به محض انتشار "اعتبار"، این آلبوم نظرات عموماً مثبتی از سوی منتقدان گرفت. این آلبوم در وبگاه نقد و بررسی متاکریتیک که نمره‌بندی همپایه‌شدهٔ برآمده از نشریات معتبر را به آلبوم اختصاص می‌دهد، بر اساس نظر ۲۸ منتقد نمرهٔ ۷۱ از ۱۰۰ را کسب کرد.
بسیاری از منتقدان علی‌رغم اینکه بار نخست آن را اثری کینه‌توزانه برداشت کردند، اشعار خصوصی و ترانه‌سرایی سوئیفت که آسیب‌پذیری و صمیمیت عمیقی به نمایش می‌گذارد را ستودند. در نقدهای سال سینکومانی در "اسلنت مگزین"، نیل مک‌کورمیک، و راب شفیلد، این منتقدان از "اعتبار" برای کاوش دیدگاه احساسی آسیب‌پذیر در پشت پردهٔ ظاهر شهرت و سلبریتی قدردانی کردند. الکسیس پتریدیس مضامین دراماتیک و الهام‌گرفته از سلبریتی را خسته‌کننده یافت اما آلبوم را «کلاس پیشرفته‌ای در ترانه‌سرایی پاپ» دربارهٔ عشق و عاشقانه دانست و آن را تحسین کرد. روشین اوکانر، منتقد "ایندیپندنت"، و کریگ جنکینز، روزنامه‌نگار والچر، هر دو "اعتبار" را ویترینی هم از جانب انتقام‌جویانه و هم از جانب آسیب‌پذیر سوئیفت پنداشتند؛ اوکانر آلبوم را بابت نشان دادن استعدادهای سوئیفت در ترسیم جزئیات احساسی «که شما به‌عنوان مخاطب نمی‌توانید» تحسین کرد. کلیتون پوردم در "ای.وی. کلاب"، با وجود استقبالِ سوئیفت از سبک‌های مدرن، بیان داشت که چطور روایت اشعار او ماهیت رمانتیک منش‌نمایش را از زمان تک‌آهنگ سال ۲۰۰۸ «داستان عشق» از دست نداده‌است.
تولید آلبوم با نقدهای ضد و نقیضی همراه بود. جف نلسون از "کانسکوئنس" در نقدی کاملاً منفی، به آلبوم امتیاز D+ داد و آن را «فاجعه» نامید. از نظر نلسون، این آلبوم نشان داد که سوئیفت سبک‌های موسیقی سیاه‌پوستان و انگلیسی بومی آفریقایی-آمریکایی را به کار گرفت که «بازتابی از یک مشکل فرهنگی گسترده‌تر» بود. برخی از تحلیل‌گران موافق بودند که تأثیرات موسیقی سیاه‌پوستان بر "اعتبار" بحث‌برانگیز و یک مورد احتمالی از ازآن‌خودسازی فرهنگی بود، اما جان کارامانیکا از آن به‌عنوان نشانه‌ای از پذیرفتن گرایش عمومی موسیقی پاپ مدرن از سوی سوئیفت استقبال کرد.
سال سینکومانی "اعتبار" را یک آلبوم پاپ خوب نامید، اما در مواردی آن را از نظر «فوت و فن خسته‌کنندهٔ تکراری ئی‌دی‌ام» ناقص یافت و جیمیسون کاکس در "پیچفورک" ابراز تاسف کرد که چطور مهارت ترانه‌سرایی سوئیفت تحت الشعاع چیزی قرار گرفت که او آن را تولیدی غیراصولی و پیش پا افتاده می‌دانست. ترنس کاولی در "بوستون گلوب" و جیسون لیپشوتز در "بیلبورد" برخی از گام‌های اشتباه در سبک‌شناسی آلبوم را شناسایی کردند اما گفتند این تجربیات ارزشمند بوده و به شنود لذت‌بخشی منجر شده‌است. مسکین فکادو در آسوشیتد پرس و کریس ویلمن در "ورایتی" از "اعتبار" به‌عنوان یک آلبوم پاپ ممتاز تمجید کردند. ویلمن تعادل میان نقاط قوت اشعار خواننده-ترانه‌سرایی و «پاپ دارای ریتم به‌روز» موسیقی جریان اصلی سوئیفت را ستود.
"اعتبار" در چند فهرست متعلق به نشریات از بهترین آلبوم‌های ۲۰۱۷ حضور یافت و در چنین فهرست‌هایی از طرف "تایم" (پنجم)، "رولینگ استون" (هفتم)، "اسلنت مگزین" (هفدهم)، "ایندیپندنت" (نوزدهم)، "کمپلکس" (بیست و ششم)، "ان‌ام‌ئی" (سی و یکم)، و "اسپین" (چهل و هشتم) رتبه‌بندی شد. در نظرخواهی منتقدان پاز اند جاپ از بهترین آلبوم‌های ۲۰۱۷ که به‌وسیلهٔ "ویلج ویس" گردآوری می‌شد، این آلبوم رتبهٔ ۷۱ از ۱۰۰ را کسب کرد. در رتبه‌بندی‌های منتقدان تکی، این آلبوم در فهرست راب شفیلد (دوم)، جان کارامانیکا (پنجم)، و میکائیل وود در "لس آنجلس تایمز" (بدون رتبه) قرار گرفت. در فهرست بهترین آلبوم‌های دههٔ ۲۰۱۰ "اسلنت مگزین" که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، "اعتبار" رتبه ۸۸ را گرفت.
در مراسم‌های جوایز که در ۲۰۱۸ برگزار شد، "اعتبار" جایزهٔ موسیقی آمریکا برای آلبوم پاپ/راک برگزیده، جایزهٔ موسیقی "بیلبورد" برای پرفروش‌ترین آلبوم، جایزهٔ لیبرا برای آلبوم تأثیرگذار مستقل و جایزهٔ گلد دیسک ژاپن برای ۳ آلبوم برتر (غرب) را برنده شد. این آلبوم نامزد جایزهٔ موسیقی ای‌آرآی‌ای برای بهترین هنرمند بین‌الملل، نامزد جایزهٔ موسیقی "بیلبورد" برای آلبوم "بیلبورد" ۲۰۰ برتر، و نامزد جایزهٔ جونو برای آلبوم بین‌الملل سال شد. در شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی که در ۲۰۱۹ برگزار شد، "اعتبار" نامزد جایزهٔ بهترین آلبوم آواز پاپ بود. بسته‌بندی و طراحی این آلبوم دو جایزه از فدراسیون تبلیغات آمریکا کسب کرد.
"اعتبار" در بحبوحهٔ انتقادات مطبوعات انتشار پیدا کرد و از سوی چندین روزنامه‌نگار به‌عنوان بازگشت دوبارهٔ سوئیفت در نظر گرفته شد. تعدادی از منتقدان انتشار آن در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را بیانیه‌ای سیاسی تفسیر کردند—در حالی که بسیاری از افراد مشهور مخالفت خودشان را با سیاست‌های جنجالی ترامپ ابراز کردند، عدم اقدامی از طرف سوئیفت در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده از سوی مطبوعات به‌عنوان پدیده‌ای تکان‌دهنده تأکید شد. نقدکنندگان سوئیفت را به کناره‌گیری و عدم درک اجتماعی نسبت به چشم‌انداز سیاسی معاصر متهم کردند؛ به‌طوری که سرمقاله‌ای در "گاردین" او را «فرستادهٔ» معیارهای ترامپ نامید. لورا اسنیپس، روزنامه‌نگار "گاردین"، سکوت سوئیفت به‌همراه جنجال‌های سلبریتی را بیان کرد و به‌طور قابل ملاحظه‌ای به جایگاه او به‌عنوان «پرنسس پاپ بی همتا» لطمه زد. گنجاندن نام سوئیفت به‌عنوان یکی از «سکوت‌شکنان» (گروهی متشکل از شش زن که سکوت خود علیه سوءرفتار جنسی را شکستند—برای جلد شخص سال "تایم" ۲۰۱۷ مورد انتقادی عده‌ای قرار گرفت که «فمینیسم بی‌وجود و انفعال سیاسی» او را حقیر شمردند. برخی دیگر "اعتبار" را نخستین ناکامی تجاری سوئیفت می‌دانستند، تا حدی به‌دلیل کاهش موفقیت آن در مقایسه با کار قبلی او، "۱۹۸۹". جین مارتینسون، دانشگاهی و روزنامه‌نگار، در دفاع از سوئیفت بیان کرد که فاصله گرفتن سوئیفت از مطبوعات نشان‌دهندهٔ اقدامات او به‌منظور تسلط بر روایت و نیز حرکتی توانمندساز برای زنان جوان بود.
با نگاهی به گذشته، منتقدان موسیقی بر این باورند که "اعتبار" از نارضایتی که در آغاز رخ داد پیشی گرفت و به مرور زمان مقبولیت خود را ثابت کرد. اندرو آنتربرگر، روزنامه‌نگار "بیلبورد"، در اوت ۲۰۱۹ نوشت؛ «با آگاهی کامل از این دو سال، که تمام واکنش‌های منفی علیه سوئیفت به‌دلیل عدم صداقت مشاهده‌شدهٔ او (و بی‌طرفی سیاسی) از بین رفت، امروزه می‌توانیم به "اعتبار" نگاهی بیندازیم که واقعاً چه بود: یک آلبوم پاپ بسیار خوب که بسیار موفق بود.» مری سیروکی در "کانسکوئنس" بیان داشت که چطور گذشت زمان ثابت کرد این آلبوم اثری با اصالت است، برخلاف برخی از نقدهای اولیه که خلاف آن را ادعا می‌کردند و معتقد بود که نظرات اولیه نشریات تحت تأثیر انتقاد مطبوعات به سوئیفت بود و امتیاز آن باید بالاتر می‌بود. جو لینچ در "بیلبورد" انتقادات اولیه را ناشی از تصورات پیش‌فرض عموم دانست که متن ترانه‌ها را نادیده گرفتند و به آلات قطعات مبتنی بر سینث‌سایزر توجه داشتند: «که مایهٔ شرمساری است، زیرا در "اعتبار"، سخنان سوئیفت عکس‌های پولاروید واضح را مستقیماً در ذهنتان حک می‌کند.» کارا ووت در "رولینگ استون" گفت "اعتبار" نخستین آلبوم سوئیفت بود که «واقعاً با هم‌عصران پاپ خود در گفتگو بود» و برخی از ترانه‌های آن را اوج هنری او معرفی کرد. به عقیدهٔ تعدادی از منتقدان، اگرچه "اعتبار" به‌اندازهٔ سایر آلبوم‌های سوئیفت محقق نیست، تجربه‌گرایی هیپ‌هاپ و ترانه‌سرایی‌های با جزئیات پیچیده آن باعث شد تا او در آثار بعدی—یعنی "فولکلور" (۲۰۲۰)، اورمور (۲۰۲۰) و "نیمه‌شب‌ها" (۲۰۲۲)—مهارت هنری خود را به دست آورد.
دیگر نظرات بیان داشتند که چطور واکنش منفی عموم طی تبلیغ "اعتبار" در تعاملات سیاسی سوئیفت پس از سال ۲۰۱۸ مؤثر واقع شد؛ او از آن زمان علناً از کاندیدهای سیاسی حمایت خود را نشان داد، از حقوق ال‌جی‌بی‌تی اعلام پشتیبانی کرد و از نژادپرستی نهادی انتقاد کرد. پویش تبلیغاتی "اعتبار"، به ویژه استفادهٔ سوئیفت از رسانه‌های اجتماعی، موضوع مقالهٔ دانشگاهی بود که بازاریابی موسیقی عامه‌پسند را به‌وسیلهٔ پژوهشگران رسانه و ارتباطات، لیندا رایان بنگتسسون و جسیکا ادلوم، تحلیل می‌کرد. آن دو استدلال کردند که "اعتبار" از نظر بازاریابی «مناسب‌ترین» انتشار است که با تکیه بر ترویج در رسانه‌های اجتماعیِ مبتنی بر طرفداران و رابطهٔ درازمدت سوئیفت با حامیانش صورت گرفت. «خاموشی موقت رسانه‌های اجتماعی» او، روالی را برای سایر ستاره‌های پاپ ایجاد کرد تا از آن الگوبرداری کنند. محقق موسیقی جدی اورگان در مورد چرخهٔ رونمایی از آلبوم اظهار نظر کرد و متذکر شد که چطور سوئیفت از «هنر پاپ به بهترین شکل» برای به‌کارگیری «شیوه‌ای که در فرهنگ عامه از او تقلید شده‌است» استفاده کرد. کارگردان سینما، جنیفر کیتین رابینسون، "اعتبار" را منبعی الهام‌بخش برای فیلم کمدی نوجوانانه‌اش "انتقام بگیر" (۲۰۲۲) عنوان کرد.
عوامل از نوشته‌ها و اطلاعات روی آلبوم اقتباس شده‌اند.
بدرالدین یک نام کوچم یا نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
برگر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ببین مرا به چه کارهایی واداشتی آهنگی است که توسط تیلور سوئیفت خواننده و آهنگساز آمریکایی ضبط شده‌است و در ۲۴ اوت ۲۰۱۷ توسط بیگ مشین رکوردز منتشر شد، به عنوان تک آهنگ اصلی از آلبوم ششم استودیویی اعتبار(۲۰۱۷) سوئیفت این آهنگ را با تهیه‌کننده خود جک آنتونوف نوشت و تهیه کرد. «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» یک آهنگ دنس پاپ، الکتروپاپ و الکتروکلاش است که دارای شعرهایی دربارهٔ وقایع مختلف است که به شهرت سوئیفت کمک می‌کند. اعضای راست گفت فرد، ریچارد فیربراس، فرد فیربراس و راب منزولی اعتبار آهنگسازی را دریافت کردند زیرا قالب آن ملودی آهنگ سال ۱۹۹۱ "من خیلی جذاب هستم" را درگیر می‌کند. پس از یک سال وقفه عمومی توسط سوئیفت منتشر شد، چندین نشریه خاطرنشان کرده‌اند که این آهنگ یکی از خاطره انگیزترین بازگشت‌های موسیقی پاپ است که توسط موزیک ویدئوی همراه آن ساخته شده‌است.
با شکستن یک رشته رکورد، «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» پنجمین تک آهنگ شماره یک سوئیفت در بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا و یکی از غالب‌ترین بازدیدهای شماره یک در تاریخ نمودار بود. بیشترین تعداد استریم را در یک روز در اسپاتیفای جمع کرد و برای سه هفته متوالی در هات ۱۰۰ قرار گرفت. همچنین به ترتیب با ۲۵۳۰۰۰ دانلود آهنگ و ۸۴٫۴ میلیون پخش استریمی، در بالای جدول فروش آهنگ‌های دیجیتال بیلبورد و پخش استریمی آهنگ‌ها نمایان شد. این آهنگ در چندین کشور جهان از جمله استرالیا، کانادا، ایرلند، ژاپن، مالزی، نیوزیلند، فیلیپین، اسکاتلند و انگلستان در اولین مقام قرار گرفت. این ترانه منتقدان موسیقی را قطبی کرد، برخی از آنها تعریف جدید سوئیفت را تحسین کردند و آن را به عنوان بازگشت شدید تحسین کردند، در حالی که دیگران از تغییر سبک ناامید شدند.
اولین بار این موسیقی ویدیویی به کارگردانی جوزف کان در جوایز موسیقی جوایز موسیقی ام تی وی ۲۰۱۷، سه روز پس از انتشار آهنگ، ارائه شد. پس از انتشار در یوتوب، این موزیک ویدیو در ۲۴ ساعت اول خود ۴۳٫۲ میلیون بازدید به دست آورد و در آن زمان رکورد بیشترین بازدید در ۲۴ ساعت اول انتشار را شکست. همچنین رکورد ۲۴ ساعته وو را که اکنون توسط تک آهنگ "من!" سوئیفت در سال ۲۰۱۹ نگهداری می‌شود، شکست. این ویدئو مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و توسط بیلبورد و رولینگ استون به عنوان یکی از بهترین موزیک ویدیوها در سال ۲۰۱۷ رتبه‌بندی شد. از ژوئیه ۲۰۱۸، «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» دارای مجوز ۴ × پلاتین توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا برای بیش از ۴ میلیون واحد در ایالات متحده است. این ترانه همچنین در استرالیا، بلژیک، کانادا، دانمارک، ایتالیا، نیوزلند، لهستان و سوئد و همچنین در برزیل دارای گواهینامه‌های پلاتین یا چند الماس هست.
اعتبارات برگرفته از یادداشت‌های روی جلد آلبوم فیزیکی "اعتبار" است.
اشنایدر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
الیس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پس از آنکه در ۲۵ اوت ۲۰۱۷ دادگاه ویژه پنج‌کولا گورو گورمت رام رحیم سینگ را به تجاوز محکوم کرد شورش شدیدی در شمال هند شکل گرفت. این شورش از پنج‌کولا شروع شد و به سایر ایالت‌های هند از جمله هاریانا، پنجاب (هند) و پایتخت دهلی نو کشیده شد. در این شورش‌ها دست کم ۳۰ نفر کشته و ۵۰۰ نفر زخمی شدند.
در ۲۵ اوت ۲۰۱۷ یک اداره بازرسی مرکزی در هند دادخواست دو مرتاض (طرفدار مؤنث) را به اعلام رای گذاشت. دادگاه رئیس این گروه مرتاضان (گروه درا ساچا سودا) به نام گورمت رام رحیم سینگ را گناهکار به جرم تجاوز تشخیص داد.
یوریک بکر (; حدوداً – ) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود. مشهورترین اثرش "یعقوب کذاب" نام دارد که دو فیلم اقتباسی از روی آن ساخته شده‌است.
او همچنین برندهٔ جایزه هاینریش مان شده‌است.
مرگ زیبا فیلمی کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی جون لانا است. در این فیلم بازیگرانی همچون پائولو بالستروس، کریستین بابلز، جوئل توره، گلادیس ریس، لوئیس آلاندیس، ابی کازینو، ایزا کالزادو، یوجین دومینگو ایفای نقش کرده‌اند.
لیزا دل ژوکوندو (؛ ۱۵ ژوئن ۱۴۷۹ – ۱۵ ژوئیه ۱۵۴۲) شناخته شده با نام اصلی "لیزا گراردینی"، "لیزا دی آنتونیو ماریا"، مشهور با نام "مونا لیزا"، یکی از اعضای فلورانس و توسکانی در ایتالیا است. شهرت نام وی به واسطهٔ پرتره مونالیزا است که توسط شوهرش به لئوناردو دا وینچی در دوران رنسانس ایتالیا سفارش داده شده بود. جزئیات بسیار کمی از زندگی لیزا شناخته شده. او متولد فلورانس بود و در جوانی با یک تاجر پارچه و ابریشم ازدواج کرد، شوهر وی بعدها به یک مقام بانفوذ محلی تبدیل گردید.البته لیزا، مادر ۵ فرزند بود و چنین به نظر می‌رسد که زندگی متوسط رو به راحت و معمولی داشته باشد. لیزا بیشتر از همسرش در قید حیات بود.
قرن‌ها پس از مرگ لیزا، تابلوی مونالیزا تبدیل به معروف‌ترین و مشهورترین تابلوی نقاشی جهان شد که بخشی مجزا از زندگی اختصاصی لیزا را به عنوان یک زن، به ثبت رساند. گمانه‌زنی‌هایی که توسط محققان صورت پذیرفته نشان داد که این اثر هنری یک نشانک جهانی و شناخته شده به عنوان یک موضوع مبدل تجاری است. در سال ۲۰۰۵ میلادی به طور قطع ثابت گردید که لیزا، همان مدل شناخته شده برای پرترهٔ مونالیزا است.
جوئل توره با نام کاملخوزه ریزالون دیلون توره (زاده ) بازیگر فیلیپینی است.
یوجین دومینگو با نام کاملیوجین روکساس دومینگو (زاده ) بازیگر فیلیپینی است.
ریچارد لیف (زاده ) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خرابکاری، جزیره کاتروت اشاره کرد.
پیر سالوادوری (زاده ) کارگردان فرانسوی است.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که پیر سالوادوری در آن‌ها کارگردان بوده‌است:
روبن میگل نونس وزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویتوریا ستوبال، والنسیا، گرانادا و لوانته اشاره کرد.
وینی روث جاد(وینی روث مک کینل) متولد ۲۹ ژانویه ۱۹۰۵ در آکسفورد ایندیانا-مرگ ۲۳ اکتبر ۱۹۹۸) در فینیکس آریزونا یک منشی پزشک بود که در اکتبر ۱۹۳۱ بخاطر علاقه به جک هلوران (یک تاجر برجسته در فینیکس)، به جرم کشتن دوستانش اگنس ان لریو و هدویگ ساموئلسون محکوم شد. قتل زمانی کشف شد که جاد اجساد مقتولین را (اعضای بدن یکی از اجساد از هم جدا شده بود) در صندوق و چمدان، توسط قطار از فینیکس به لوس آنجلس منتقل می‌کرد. به همین جهت رسانه‌ها به این پرونده نام "قتل‌های صندوقی" را داده‌اند. او بخاطر قتل لریو گناهکار شناخته شد و محکوم به مرگ شد. اما بعداً مشخص شد از لحاظ روانی سالم نیست و این حکم لغو شد. سپس در تیمارستان ایالت آریزونا (بعداً بیمارستان ایالت آریزونا نام گرفت) بستری شد. در طی سه دهه بعد، او شش بار از تیمارستان فرار کرد. آخرین تلاش وی برای قرار در دهه ۱۹۶۰ اتفاق افتاد. نهایتاً او در سال ۱۹۷۱ با عفو مشروط آزاد شد و در سال ۱۹۸۳ کاملاً از قید تعهد نیز آزادی یافت.
بخاطر پوشش شدید روزنامه‌ها و شرایط مشکوک قتل، تحقیقات و محاکمه جاد بسیار مورد توجه بود. بررسی‌ها این مسئله را مطرح می‌کرد که شاید حداقل یک فرد دیگر در قتل‌ها و/یا دفع اجساد دست داشته‌است. به‌علاوه محاکمه جاد بحث‌هایی پیرامون اعدام ایجاد کرد.Goldstein, Richard (October 27, 1998). "Winnie R. Judd, 93, Infamous As 1930's 'Trunk Murderess'". The New York Times. Retrieved January 12, 2010. Winnie Ruth Judd, who spent three decades in an Arizona state mental hospital as the notorious trunk murderess in one of the most sensational criminal cases of 1930s, died in Phoenix on Friday. She was 93.
وینی روث مک کینل در ۲۹ ژانویه ۱۹۰۵ در ایندیانا متولد شد. او در ۱۷سالگی با دکتر ویلیام سی. جاد ازدواج کرد که یک کهنه سرباز جنگ جهانی اول بود و بیش از ۲۰سال از وینی بزرگ‌تر بود. آن‌ها به مکزیکو رفتند و نام خانوادگی او «جاد» شد. دکتر به دلیل جراحات جنگی معتاد به استفاده از مورفین بود و در حفظ شغل خود مشکلاتی داشت؛ بنابراین این زوج مدام مجبور به نقل مکان و زندگی با درآمدی کم بودند. در ادامه، آن‌ها دچار مشکلاتی برای بچه دار شدن گشتند و وضعیت سلامتی وینی روث جاد نیز مسئله دار شد.
تا سال ۱۹۳۰، این زوج عمدتاً جدا از هم زندگی می‌کردند؛ اگرچه دائماً باهم ارتباط داشتند. وینی روث جاد (معروف به روث) به فینیکس آریزونا رفت تا به عنوان معلم خصوصی برای یک خانواده ثروتمند کار کند. در این زمان او با جان جی. هلوران «جک خوشحال» آشنا شد. او یک تاجر فینیکسی ۴۴ساله بود که در مسائل سیاسی و اجتماعی شهر فعالیت داشت. هلوران مردی متأهل اما هوس باز و بی بند و بار بود. جاد و هلوران رابطه‌ای دوستانه را آغاز کردند که نهایتاً منجر به رابطه‌ای نامشروع شد.
چند ماه بعد، جاد شغلی بهتر به عنوان منشی در کلینیک پزشکی گرانو در فینیکس بدست آورد. آنجا، او با اگنس ان لروی (یک تکنسین پرتو ایکس) و هم اتاقیش هدویگ ساموئلسون آشنا شد. لروی و ساموئلسون سابقاً در آلاسکا زندگی می‌کردند. آن‌ها در آلاسکا با یکدیگر دوست شدند و وقتی بیماری سل ساموئلسون پیشرفت کرد، بخاطر هوای خشک‌تر فینیکس، باهم به آنجا نقل مکان کردند. لروی و ساموئلسون با هلوران نیز رابطه‌ای دوستانه داشتند. جاد با لروی و ساموئلسون دوست شد و حتی در سال ۱۹۳۱ برای چند ماه با آن‌ها زندگی کرد. اما اختلافاتی بین جاد و دو زن دیگر ایجاد شد و جاد به آپارتمان خود بازگشت که فاصله زیادی با خانه لروی و ساموئلسون نداشت.Sharp, Harold S. , Footnotes To American History. The Scarecrow Press, Inc. Metuchen, NJ. 1977 در زمان قتل، جاد ۲۶ساله، لروی ۳۲ساله و سامولسون ۲۴ساله بودند.
طبق گزارش پلیس، در شبانگاه ۱۶ اکتبر ۱۹۳۱، لروی، ساموئلسون و جاد بر سر هلوران با یکدیگر دعوا کرده و بعد جاد، دو زن دیگر را به قتل رساند.Geringer, Joseph. "Winnie Ruth Judd: 'The Trunk Murderess' In Perspective". Women Who Kill. truTV. Retrieved 2010-01-12. شرح قانونی در طی محاکمه جاد بیان می‌کرد که نزاع بر سر مردان و رابطه بین لروی و ساموئلسون به دوستی این سه زن خدشه وارد کرد و انگیزه قتل، حسادت بود."Ruth Judd Is Declared Sane: Reveal Love and Jealousy Over Friend of Trunk Murder Victims". The Gettysburg Times. February 5, 1932. Retrieved June 30, 2010. Mrs. Judd, the witness said, named Jack Halloran, Phoenix lumber dealer and sportsman, as a man 'I love with all my heart and soul more passionately than I ever loved my husband.'
دو قربانی توسط یک اسلحه کالیبر۲۵ در خانه اجاره ایشان کشته شدند. طبق گزارش قضایی، بعد از آن جاد و همدستش جسد ساموئلسون را قطعه قطعه کردند و سر، تنه و بخش پایینی پاها را داخل یک صندوق مشکی قرار دادند. سپس بخش بالایی پاها را در یک جعبه کلاه و چمدان بژ رنگ گذاشتند. جسد لروی دست نخورده در دومین صندوق مشکی چپانده شده بود.
دو روز بعد از قتل، یعنی یکشنبه ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱، جاد با دستی باندپیچی شده (بخاطر زخم گلوله) و همراه با صندوق‌ها و چمدان‌های حاوی اجساد از ایستگاه فینیکس سوار قطار مسافربری گلدن استیت لیمیت می‌شود. او شبانه به لوس آنجلس می‌رود. صبح روز بعد و با رسیدن به نقصد در ساعت ۷، صندوق‌ها بخاطر بوی بسیار بدشان و مایعات سرازیرشده از آن‌ها مورد ظن قرار می‌گیرند. مأمور چمدان‌ها، آرتور وی. اندرسون ابتدا فکر می‌کند صندوق‌ها حاوی مواد قاچاق مثل آهوی مرده‌است؛ بنابراین می‌خواهد آن‌ها باز شوند. اما جاد بیان می‌کند که کلید چمدان‌ها را همراه خود ندارد.
برتون مک کینل، برادر جاد و دانشجوی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، بی‌خبر از جنایت یا اجساد به دنبال جاد می‌آید. جاد صندوق‌ها را رها کرده و همراه برادرش می‌رود. در حدود ساعت ۴:۳۰ عصر آن روز، اندرسون با تماس با بخش پلیس لوس آنجلس گزارش صندوق‌هایی مشکوک را می‌دهد. پلیس قفل هر صندوق را باز کرده و اجساد را کشف می‌کند. در همین زمان، برادر جاد، در جایی از لوس آنجلس از خواهرش جدا می‌شود. بعد از این جاد تا چند روز موفق به اختفا می‌شود تا اینکه جمعه بعد در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۱ در یک مرده شوی خانه خودش را تسلیم پلیس می‌کند.Bommersbach, Jana (1992). The Trunk Murderess: Winnie Ruth Judd (2003 (Poisoned Pen Press) ed.). Poisoned Pen Press. . Retrieved June 27, 2010.
ماجرای قتل‌ها تیتر اخبار سراسر کشور شده و جاد را «زن ببری» و «سلاخ بور» می‌نامند. نهایتاً، رسانه‌ها به این پرونده نام «قتل‌های صندوقی» و به جاد نام «قاتل صندوقی» را می‌دهند.
در عصر روز دوشنبه، ۱۹ اکتبر ۱۹۳۱، پلیس فینیکس ابتدا وارد خانه لروی و ساموئلسون شد. همسایه‌ها و خبرنگارها نیز اجازه ورود داشتند و صحنه جرم را برهم زدند. روز بعد، صاحب خانه روزنامه‌های آریزونا ریپابلیک و فینیکس ایونینگ گزت به مردم اطلاع داد که به ازای نفری ده سنت اجازه بازدید از خانه را دارند. در سه هفته بعد، صدها نفر از این خانه سه اتاقه بازدید کردند. در طول محاکمه، وکیل مدافع جاد اعتراض کرد و گفت «با تبلیغات روزنامه‌ها، کل جمعیت شهرستان مریکوپا از آن خانه دیدن کردند.»
پلیس ادعا کرد که دو زن در خواب کشته شده‌اند. تشک دو تخت در شب ورود پلیس، گم شده بود. بعدها یک تشک چند مایل دوتر در یک ساختمان خرابه یافت شد که هیچ خونی روی آن نبود. تشک دیگر هرگز پیدا نشد. هرگز توضیحی داده نشد که چرا یک تشک در این فاصله دور پیدا شد و چه بلایی بر سر تشک دیگر آمده‌است.
محاکمه جاد در دادگاه شهرستان ماریکوپا در ۱۹ ژانویه ۱۹۳۲، سه ماه بعد از کشف اجساد در صندوق‌ها آغاز شد. هرگز در دادگاه دربارهٔ سلاخی یکی جنازه‌ها صحبتی نشد؛ زیرا جاد تنها برای قتل لروی محاکمه شد که جسدش سالم بود و جاد هرگز برای قتل ساموئلسون محکوم نشد. ایالت بیان می‌کرد که جاد با قصد قبلی عمل کرده بود، رابطه بین سه زن در طی چند هفته خراب شده بود و آن‌ها بر سر هلوران باهم بحث داشتند. تقیب قانونی ادعا می‌کرد که خود جاد دست چپش را زخمی‌کرده بود تا بحث دفاع از خود را تقویت کند. وکیل مدافع جاد تصریح کرد که او بخاطر جنونش بی گناه است اما مسئله دفاع از خود را مطرح نکرد. جاد در دفاعیه خود نقشی عهده‌دار نشد.
در ۸ فوریه ۱۹۳۲، هیئت منصفه جاد را بخاطر قتل درجه یک لروی گناهکار اعلام کرد. درخواست تجدیدنظر موفقیت‌آمیز نبود. در ۱۷ فوریه ۱۹۳۳، قاضی اسپیکمن حکم اعدام جاد را به زندان ایالت آریزونا در فلورنس آریزونا فرستاد. اما بعد از اینکه برنامه‌ای ۱۰ روزه مسئله مشکلات روانی وی تأیید کرد، این حکم لغو شد. نهایتاً در ۲۴ آوریل ۱۹۳۳، جاد بخاطر جنون به تیمارستان ایالت آریزوناArizona State Hospital History http://www.azdhs.gov/azsh/history.htm منتقل شد.
زمانی که در طول محاکمه مشخص شد هلوران و جاد باهم رابطه‌ای نامشروع داشتند، هلوران نیز از جهت مشارکت در قتل مورد ظن قرار گرفت. در ۳۰ دسامبر ۱۹۳۲ و بعد از شهادت جدید جاد، هیئت منصفه هلوران را همدست در قتل دانست. جاد این شهادت را «تمام واقعیت» خواند."Business Man of Phoenix Indicted in Ruth Judd Case". Ellensburg Daily Record. December 30, 1932. Retrieved June 29, 2010.
دادرسی مقدماتی اتهامات هلوران در اواسط ژانویه ۱۹۳۳ برگزار شد. جاد شاهد اصلی بود. در شهادتی که تقریباً سه روز به طول انجامید، جاد با حالتی احساساتی داستانش را بازگو کرد:
جاد شهادت داد که برای بازی بریج به خانه لروی و ساموئلسون دعوت شده بود و زن چهارمی نیز آنجا بود که پیش از رسیدن جاد، رفته بود. او شهادت داد که هلوران را به زن دیگری معرفی کرد و بخاطر این مسئله، نزاعی بین آن سه درگرفت. او گفت لروی و ساموئلسون از نظر فیزیکی به وی حمله‌ور شدند و او بخاطر دفاع از خود مجبور به کشتن آن‌ها شد.Winnie Ruth Judd Sobs As Witness in Halloran Trial, Associated Press
طبق گفته‌های جاد، او کمی بعد از قتل‌ها با هلوران ملاقات می‌کند و همراه وی به خانه برمی گردد. هلوران بعد از دیدن اجساد به گاراژ رفته و با یک «صندوق بزرگ و سنگین» برمی گردد و به جاد می‌گوید مسئله را به کسی نگوید.Mrs. Ruth Judd Accuses Halloran in Trunk Murders, Gettysburg Times, Jan 18, 1933 طی بازرسی، جاد اعتراف می‌کند که دو روز بعد از قتل، دوباره جسد سلاخی شده ساموئلسون را در یک صندوق و چمدان بسته‌بندی کرده‌است.MURDER TRUNK SHIFT ADMITTED, Los Angeles Times
هلوران در دفاعیه خود شرکت نکرد. وکیل او به دادگاه گفت که داستان جاد چیزی بیش از «داستان یک انسان دیوانه» نیست و بیان کرد از آنجا که جاد شهادتی مبنی بر کشتن دو زن بخاطر دفاع از خود داده‌است، بنابراین هیچ جزمی اتفاق نیفتاده است؛ لذا نمی‌توان هلوران را بخاطر چیزی مجازات کرد. سپس درخواست رد اتهامات علیه موکلش را داد. در ۲۵ ژانویه ۱۹۳۳، قاضی هلوران را آزاد کرد و گفت بیانات این پرونده متناقض است و مجازات کردن هلوران «اقدامی بیهوده» خواهد بود.Halloran Is Freed Of Charges Made By Mrs. Ruth Judd, Ludington Gaily News, Jan 22, 1933
اگرچه هلوران ازنظر قانونی تبرئه شد، اما نهایتاً مردم فینیکس از او رویگردان شدند و در نتیجه همکاری تجاری و وضعیت اجتماعی ارزشمند خود را ازدست داد. او در سال ۱۹۳۹ در توسان آریزونا درگذشت.LDs family Search record
بعد از لغو حکم اعدام، جاد در تنها بیمارستان روانی ایالت یعنی تیمارستان ایالت آریزونا (بعداً به نام بیمارستان ایالت آریزونا درآمد) بستری شد. در بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۶۳ او شش بار از بیمارستان فرار کرد. یک بار تمام راه را تا یوما پیاده طی کرد.
او برای آخرین بار در ۸ اکتبر ۱۹۶۳ کلید در جلویی بیمارستان را بدست آورد و فرار کرد. در نهایت او به منطقه خلیج سانفرانسیسکو رفت و با نام «مارین لین» پرستار خانگی یک خانواده ثروتمند شد. اما آزادی او شش سال بیشتر طول نکشید. نهایتاً هویت وی در کالیفرنیا فاش شد و در ۱۸ اوت ۱۹۶۹ به آریزونا برگردانده شد.
جاد وکیل مدافع مشهور سن فرانسیسکو، ملوین بلی را استخدام کرد. بلی به یک وکیل آریزونایی نیاز داشت بنابراین لری دیباس را استخدام کرد.Jana Bommersbach. "Mr. Big-Shot Attorney". فرماندار آریوزنا، جک ویلیامز، با آزادی جاد موافقت کرد اما اذعان کرد که مشارکت او در این مسئله باید به عنوان راز باقی بماند. درهرحال، در روزهای آتی، بلی با یک کنفرانس خبری تماس گرفت و خبر آزادی سریع جاد را اعلام کرد. در نتیجه دیباس مجبور به اخراج بلی شد تا مانع آزادی جاد نشود. در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۱ بعد از دو سال مشاجره قانونی، جاد عفو مشروط گرفت.
جاد به استکهلم کالیفرنیا رفت. در سال ۱۹۸۳، ایالت آریزونا کاملاً او را عفو کرد؛ بدین معنا که دیگر تحت آزادی مشروط نبود. او در ۲۳ اکتبر ۱۹۹۸ در سن ۹۳سالگی و ۶۷سال بعد از تسلیم شدنش در سال ۱۹۳۱، درگذشت.
جانا بامرزباخ روزنامه‌نگار به منظور نگارش مقاله‌هایی در فینیکس نیو تایمز و یک کتاب به نام "قاتل صندوقی: وینی روث جاد" (سایمون و شوستر، ۱۹۹۲) به بررسی پرونده جاد پرداخت. به عنوان بخشی از تحقیقاتش، او با خود جاد مصاحبه کرد. بامرزباخ به این نتیجه رسید که پلیس و قانون نسبت به جاد جانبدارانه عمل کرده‌است. استنتاج‌های بامرزباخ و میزان بی‌طرفی او در ارتباط با جاد، توسط دیگر افرادی که بهمطالعه این پرونده پرداختند، زیر سؤال رفت. از جمله پسر وکیل مدافع جاد و یکی از اعضای هیئت علمی آریزونا که وی بعد از انتشار کتاب بامرزباخ، اطلاعات جدیدی دربارهٔ جاد فاش کرد.Pela, Robrt (2014-09-24). "Ruthless: A Long-Lost Confession Letter May Finally Tell the Real Story of Winnie Ruth Judd".
طبق ادعای بامرزباخ، با توجه به جمعیت کم فینیکس در سال ۱۹۳۱، هیئت پلیس فینیکس به خوبی جک هلوران را می‌شناختند و از همکاری‌ها، دوستان و معشوقه‌های وی آگاهی داشتند. به‌علاوه بعضی از افسران پلیس، قربانی‌ها را می‌شناختند. حتی عده‌ای باور داشتند که جاد کسی را نکشته (حتی در مقام دفاع از خود) اما در پی مخفی کردن اشتباهات هلوران و احتمالاً دیگران برآمدند. بعضی افراد، آزادی هلوران را برخلاف عدالت دانستند و تبرئه وی را یک پوشش سیاسی نامیدند. ماشین پکارد طوسی وی در شب قتل و نیز روز بعد در محل جرم دیده شده بود و به همدستی او اشاره می‌کرد.
طبق ادعای بامرزباخ، نشانه‌ها گویای عدم توانایی جاد در سلاخی جسد ساموئلسون بودند -کاری که طبق عکس‌های کالبدشکافی"Hedvig Samuelson autopsy photos". Retrieved 2010-07-05. با مهارت‌های پزشکی انجام شده بود که در توان جاد نبود. به‌علاوه جاد حتی از نظر جسمی توانایی بلند کردن اجساد را نداشت. بامرزباخ گفت که شاید تفنگ دیگری هم در کار بوده؛ چرا که در گزارش‌های اولیه روزنامه‌ها آمده بود لروی با گلوله‌ای با کالیبر بزرگ‌تر کشته شده بوده‌است.
با توجه به این احتمال که شخصی با مهارت‌های پزشکی جسد ساموئلسون را سلاخی کرده، بامرزباخ به پرستاری به نام ان میلر اشاره کرد که برای نگارش کتاب با وی مصاحبه داشته بود. میلر گفت زمانی که در سال ۱۹۳۶ در بیمارستان ایالت آریزونا کار می‌کرد و با جاد دوست شده بود، جاد گفته بود که شخصی به نام دکتر براون در زندان به دیدنش آمده و می‌خواسته همه چیز را اعتراف کند. بعد از اینکه میلر این قضیه را به یک وکیل فینیکس گفت، او بیان کرد «مطمئنم جاد همین را گفته‌است. دکتر براون به دفترم آمد و می‌خواست تمام ماجرا را بگوید. او برای هفته بعد قرار ملاقات داشت اما روز قبل از قرار، درگذشت». دکتر براون در ژوئن ۱۹۳۲ در اثر بیماری قلبی در سن ۴۴سالگی درگذشت.Bommersbach, Jana (2006). The Trunk Murderess: Winnie Ruth Judd. Poisoned Pen Press. . طبق گفته بامرزباخ بعضی معتقدند که شاید او در فکر خودکشی بوده‌است. بامرزباخ می‌نویسد "همان‌طور که نیویورک میرور در روز اعلام محکومیت هلوران نوشت:
در سال ۲۰۱۴ «نامه اعتراف» با دستخط جاد کشف شد که در آوریل ۱۹۳۳ برای وکیلش اچ.جی. ریچاردسون نوشته بود. این نامه به‌طور ناشناس در سال ۲۰۰۲ وقف آرشیو ایالت آریزونا شد. این مسئله سوالات جدیدی دربارهٔ این پرونده ایجاد کرد. جاد این نامه را «اولین و تنها اعتراف» خود خوانده و در آن بیان کرده که او به تنهایی در برنامه‌ریزی و اجرای قتل لروی دست داشته؛ زیرا برای جلب محبت هلوران با هم در رقابت بودند. در ادامه بیان کرد که قصد کشتن ساموئلسون را نداشته‌است. اما بعد از شلیک گلوله و مرگ لروی، ساموئلسون هراسان به صحنه قتل می‌رسد و شروع به مشاجره با جاد می‌کند. جاد نوشته که در دفع اجساد نیز همدستی نداشته و خودش جسد ساموئلسون را سلاخی کرده و هر دو جسد را در چمدان قرار داده‌است. طبق مقاله فینیکس نیو تایمز نوشته رابرت پلا، ریچاردسون، وکیل جاد، بعد از دریافت نامه آن را مخفی کرد؛ زیرا با ماهیت درخواست تجدیدنظر در تناقض بود. بعد از مرگ ریچاردسون، جاد مدام به بیوه وی نامه می‌نوشت تا نامه اعتراف را به او برگرداند؛ زیرا می‌ترسید مسئله عدم سلامت عقلیش را به خطر انداخته و مانع آزادی او از بیمارستان ایالت آریوزنا شود اما بیوه ریچاردسون آن را برنگرداند. چند سال بعد از مرگ جاد، نامه به‌طور ناشناس به آرشیو ایالت آریزونا هدیه شد.
کسانی که به مطالعه یا بررسی پرونده جاد پرداخته‌اند، بر سر تفاسیر خود از این نامه اختلاف نظر دارند. بعضی معتقدند این یک اعتراف حقیقی است اما بعضی آن را اقدامی از سوی جاد در جهت تقویت مسئله مشکلات روانیش، تبرئه هلوران یا حتی مقصر جلوه دادن هلوران می‌دانند. جی. دوایت دابکینز، یکی از نویسندگان اولین کتاب نوشته شده دربارهٔ پرونده جاد، این نامه را غیرحقیقی دانسته و آن را «یکی دیگر از اعترافات بی‌شمار جاد» می‌داند که با آن «قصد دارد هلوران را همدست خود جلوه دهد.»
ماکیتا (به ژاپنی: マキタ株式会社) در سال ۱۹۱۵ به عنوان یک شرکت خصوصی فروش و تعمیرات ابزار برقی در استان آیچی ژاپن تحت نام ماکیتا دنکی سِی ساکوشو (牧田電機製作所) توسط ماسابورو ماکیتا تأسیس شد. پس از چندین سال آزمایش و ارتقاء فناوری خود در سال ۱۹۳۵ اولین موتور ساخت خود را به اتحاد شوروی صادر کرد. در دسامبر سال ۱۹۳۸ شرکت به‌طور رسمی تحت نام شرکت برق کاری ماکیتا ثبت شد.
در سال ۱۹۴۵ ماکیتا کارخانه خود را برای اجتناب از بمباران، به شهر سومیوشی در استان آنجو جابجا کرد. در سال ۱۹۵۵ جوجیرو گوتو (後藤十次郎) بر روی صندلی ریاست شرکت تکیه زد و دو سال بعد این شرکت اولین ابزار حرف برقی خود، رنده را تولید کرد. در همین سال با تولید اولین شیار زن سیار جایگاه خود را به عنوان متخصص ابزار برقی در بازار یافت. تا پایان سال ۱۹۶۲ ارّه گرد بر و دریل نیز به ابزار تولید شده توسط این شرکت اضافه شدند. در سال ۱۹۶۹ این شرکت اولین ابزار شارژی خود را تولید کرد دریل (D۶۵۰۰). به دنبال این موفقیت ماکیتا در سال ۱۹۷۰ دفتر خود را در ایالات متحده آمریکا گشود.
ماکیتا اولین ابزار براشلس خود را برای صنایع دفاعی و هوایی در سال ۲۰۰۴ تولید کرد. این ابزار برای طول مدت کار، قدرت و سرعت بیشتر طراحی شدند به همین علت ابزار ماکیتا انتخاب خوبی برای مونتاژهای دقیق بودند. در سال ۲۰۰۹ ماکیتا این فناوری کارامد را با ابزار ۱۸ ولتی در اختیار بقیه پیمانکاران گذاشت.
شرکت ماکیتا در سال ۲۰۰۲ خط تولید محصولات ارزان قیمت خود را برای فروش در بازارهای آسیایی خارج از ژاپن تحت نام Maktec در چین راه اندازی کرد. محصولات Maktec نام برند ماکیتا را یدک می‌کشند و بنا به گفتهٔ این شرکت، Maktek با کاهش هزینه‌های تولید، محصول نهایی را با قیمتی ارزان‌تر ولی بدون هیچ افت کارایی نسبت به محصولات ماکیتا ارائه می‌کند.
تیم دوچرخه‌سواری لنیانو () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور ایتالیا بوده.
این تیم در سال ۱۹۰۶ تأسیس و در سال ۱۹۶۶ منحل شده‌است. تیم لنیانو مابین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۵۷ سیزده قهرمانی در بخش تیمی جیرو دیتالیا کسب کرده‌است.
تیم دوچرخه‌سواری بیانکی () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور ایتالیا بوده.
این تیم در سال ۱۸۹۹ تأسیس و در سال ۲۰۰۳ منحل شده‌است. تیم بیانکی سابقه ۹ قهرمانی در بخش تیمی جیرو دیتالیا را در کارنامه دارد.
در زبان‌شناسی، وارونه‌سازی به ساختارهای دستوری‌ای گفته می‌شود که در آن‌ها یک یا چند عبارت در جای معمول خود نباشند.
نظم معمول جمله در زبان فارسی به شکل "فاعل-مفعول-فعل" است، ولی وارونه‌سازی در این زبان به‌وفور مشاهده می‌شود. مثلاً:
به‌طورکلّی در انگلیسی دو گونهٔ اصلی وارونه‌سازی دیده می‌شود: "وارونه‌سازی فاعل-فعل" و "وارونه‌سازی فاعل-فعل کمکی".The use of terminology here, "subject-auxiliary inversion" and "subject–verb inversion", follows Greenbaum and Quirk (1990:410). تفاوت این دو گونه در ماهیّت فعل جمله است و این‌که آیا این فعل یک فعل کامل است یا یک فعل کمکی.
وارونه‌سازی فاعل-فعل کمکی رایج‌ترین شکل وارونه‌سازی در زبان انگلیسی است. در این ساختار فاعل و فعل کمکی جای خود را با هم عوض می‌کنند: