moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تپه سیلک در حقیقت ویرانه‌های قدیمی‌ترین زیگورات جهان و نیایشگاه مردمان باستانی ایران بوده که از گِل رس و سفال ساخته شده‌است. این مجموعهٔ تاریخی تا سال ۱۳۱۰ خورشیدی شناسایی نشده بود و در میان مردم کاشان به شهر نفرین شده معروف بود.
بعد از انتقال شماری از آثار به موزه لوور فرانسه، کارشناسان این موزه متوجه دیرینگی این آثار شدند و رومن گیرشمن به ایران فرستاده شد و با همکاری آندره گدار فرانسوی که مدیر موزه ملی ایران بود توانست به کاوِش در این میدانگاه ادامه دهد.
هیئت باستان‌شناسی به سرپرستی رومن گیرشمن سه فصل کاوش در سال‌های ۱۹۳۳، ۱۹۳۴ و ۱۹۳۷ میلادی بر روی هر دو تپهٔ سیلک و دو گورستان نزدیک به آن انجام دادند و در سال ۱۹۳۸ (۱۳۱۷ خورشیدی) در دو مجلد با عنوان "سیلک کاشان" به زبان فرانسوی در پاریس چاپ کردند که بعدها به دست انتشارات میراث فرهنگی ایران به فارسی برگردانده شدند.
در سال ۱۳۸۰ خورشیدی دکتر صادق ملک شهمیرزادی از سوی سازمان میراث فرهنگی ایران جهت کاوش به منطقه فرستاده شد. گروه کاوش طی ۵ فصل کاوش که تا سال ۱۳۸۵ ادامه داشت، به نتایج جدیدی دست یافتند که در مجلدهای زیر به انتشار رساندند.مجله گردشگری و توریستم شماره ۷۸ مرداد ۱۳۹۱
هر شش مجلد، توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، چاپ و منتشر شد.
تپه تاریخی سیلک در ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شماره ۳۸ در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران به ثبت رسید. سیلک دارای ۲ تپه شمالی و جنوبی است. قدمت قدیمی‌ترین آثار به دست آمده از تپه شمالی به حدود ۷۵۰۰ سال قبل می‌رسد و آخرین آثار یافت‌شده از تپه جنوبی مربوط به ۵۰۰۰ سال پیش است.
در خرابه‌های تپه باستانی سیلک چند اسکلت انسان و ظروف باستانی پیدا شده‌است که این اشیاء در موزه‌های لوور فرانسه، موزهٔ ملی ایران و موزهٔ باغ فین و موزه‌ای در کنار این مجموعهٔ باستانی قرار داده شده‌است. از نکات دیدنی این منطقه باستانی وجود خرده سفال‌های چند هزار ساله روی زمین و پیرامون این تپه‌ها است.
پیداشدن دوک‌های ریسندگی و بافندگی نشانی از آشنایی این مردم در هزاره‌های پیش از میلاد از صنعت ریسندگی و بافندگی دارد. همچنین ساکنان این منطقه با ذوب کردن فلزات برای خود وسائل و ابزارهای کار می‌ساختند.
با کشف کوره ذوب فلزات در بخش جنوبی این تپه، می‌توان شهر سیلک را جزو صنعتی‌ترین شهرهای آن دوران محسوب کرد.
«ساکنین سیلک برای محافظت خود از گرما و سرما در اتاق‌های کوچکی که با شاخ و برگ درختان می‌ساختند به سر می‌بردند و بعدها خانه‌های گِلین نیز بنا نهادند و تحقیقاتی که در محل مزبور انجام گرفته‌است نشان می‌دهد که مردم فلات ایران به امر کشاورزی پرداختند و حیوانات اهلی را نیز پرورش دادند. در خرابه‌های سیلک بقایای استخوان گاو و گوسفند شاهد بارزی بر توجه مردم آنجا به تربیت این‌گونه حیوانات است. در این محل ظروف سفالین قرمز رنگی نیز پیدا کرده‌اند که از لحاظ صنعت نسبت به ظروف پیش تا حدی کامل‌تر به نظر می‌آید و معلوم می‌شود که آن‌ها را در کوره‌های ابتدایی می‌ساختند. چون در همین محل مقداری دوک‌های سنگی و گِلین به دست آورده‌اند تصور می‌رود که مردم آن زمان با صنعت نساجی آشنایی داشته‌اند. در پایان عهد حجر پسین مردم این سامان آلات و ابزار خود را با مس می‌ساختند و کم‌کم این‌گونه ادوات جای ابزار سنگی را که تا آن زمان متداول بود گرفت و به تدریج کنده‌کاری بر استخوان نیز معمول شد و مردان و زنان به زینت‌آلات توجه خاصی نشان دادند و مردگان را در محل سکونت خویش به خاک سپردند.»تاریخ سرزمین ایران، ص ۲۵ و ۲۶.
«در هزاره چهارم پیش از میلاد مردم دشت‌نشین فلات ایران در کار زندگی پیشرفت بیشتری کردند و این پیشرفت در توسعه محل سکونت و توجه به تزیین منازل آن‌ها به خوبی دیده می‌شود، در قریه سیلک نموداری از آن وجود دارد، ساکنین این محل اتاق‌های خود را با اکسیدآهن و مواد دیگر نقاشی می‌کردند و ظروف سفالین ظریف می‌ساختند و تصویر پرندگان و حیوانات وحشی را بر روی آن‌ها با رنگ سیاه منقوش می‌کردند و به تدریج این ظروف شفاف‌تر و شکل آن‌ها منظم‌تر شد، از این‌جا می‌توان حدس زد که مردم آن ناحیه جهت انجام این عمل به اختراع چرخ نائل شده بودن، چرخ آن‌ها تخته باریکی بوده‌است که بر زمین می‌گذاشته‌اند و آن را با دست می‌چرخاندند و به این ترتیب به ظروف خود شکل زیباتری می‌دادند. تاکنون شبیه این‌گونه ظروف در هیچ‌یک از کشورهای آن دوران به دست نیامده است. چنین می‌توان نتیجه گرفت که ایرانیان در این صنعت سرآمد اقوام دیگر بودند و شاید اختراع مزبور ویژه آن‌ها باشد.
با آن‌که سنگ در ساختن آلات و ادوات در این عهد به کار می‌رفت فلز نیز بیش از دوره پیش وارد صنعت گردید، مس را با چکش صاف می‌کردند، اما طرز ذوب کردن فلزات را نمی‌دانستند و با مس سنجاق و ظروف ظریف می‌ساختند. چون استخوان‌های نوعی اسب و سگ به دست آمده‌است این توهم حاصل می‌شود که مردم آن دوره از این‌گونه حیوانات در حمل و نقل استفاده می‌کردند و مسلماً توسعه کشاورزی مدیون همین امر بوده‌است. در این دوره تجارت نیز رو به پیشرفت نهاد. اما دادوستد بیش‌تر مربوط به محصولات کشاورزی مانند گندم و جو بود. مسئله دیگر که اهمیت دارد این است که کشت گندم و جو نخستین بار در ایران متداول شد.»تاریخ سرزمین ایران، ص ۲۶.
«در اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد در سیلک خانه‌های قدیمی از میان رفت و به جای آن خانه‌هایی با در و پنجره کوتاه ساخته شد و در ورودی آن اجاقی مرکب از دو بخش وجود داشت، یکی برای آشپزی و دیگری مخصوص پخت نان. در این دوره غیر از ظروف سفالین بعضی تُنگ‌های کوچک از مرمر که گویا مخصوص نگهداری عطر بود در حفریات سیلک پیدا شده‌است و همچنین مقداری آئینه مسی جهت آرایش به دست آمده‌است. از ویژگی‌های این دوره وجود گوشواره‌هایی از طلا و لاجورد است. الواحی نیز با خط مخصوص پیدا شده‌است که هنوز نتوانسته‌اند آن را بخوانند و همین امر می‌رساند که نفوذ مردم بین‌النهرین پس از رخنه به شوش به سیلک نیز ادامه یافت. طبق تحقیقات دیگر گیرشمن این مسئله محقق شده‌است که مُهرهای استوانه‌ای شکل به جای مُهرهای پیشین با خطی خاص جهت کالایی که از سیلک به نواحی دیگر می‌فرستادند ساخته می‌شد. این مُهرها از گِل رس تهیه می‌شد. سیلک تنها ناحیه‌ای است که پیش از دوران هخامنشی در آن مدرک کَتبی به دست آمده و حدس می‌زنند که این مدرک صورت‌حساب و ارقام مربوط به مالیات یا دادوستد بوده‌است و از اینجا معلوم می‌شود که در هزاره سوم پیش از میلاد در ایران خط متداول بوده و ایرانیان تمدن برگرفته از مردم جنوب‌غربی و شمال‌شرقی را توسعه و به شکلی بهتر به مردم ممالک دیگر یا به همان ممالکی که از آن‌جا گرفته بودند انتقال دادند.»تاریخ سرزمین ایران، ص ۲۸ و ۲۹.
«از ظروف سفالینی که در سیلک به دست آمده‌است تصاویر بز کوهی و اسب و خورشید و همچنین اشکال هندسی فراوان دیده می‌شود و از این اکتشافات نتیجه می‌گیریم که با وجود آنکه آهن و مفرغ در تهیه آلات و ادوات گوناگون به کار می‌رفته‌است صنایع کوزه‌گری و سفال‌سازی رونق خود را حفظ کرده‌است. در این‌گونه اشیاء تصاویر مردانی ملبس به نیم تنه کوتاه و کلاهخودی بر سر مشغول زدوخورد با یکدیگر دیده می‌شود.»تاریخ سرزمین ایران، ص ۳۳.
«مردم سیلک گاهگاه مردگان را در نزدیکی اجاق خانه خویش در عمق ۱۵ تا ۲۰ متر دفن می‌کردند و بدنِ آن‌ها را با گِل اُخرا رنگ می‌کردند و برخی آلات و ادوات را با آنها در گور می‌گذاشتند.»تاریخ سرزمین ایران، ص ۲۶
«در نیمهٔ اول هزارهٔ نخستینِ پیش از میلاد، گورهای ایرانی وضع بهتری به خود گرفت و بامی برفراز آن با دو شیب متضاد شبیه به شیروانی امروزی تعبیه کردند و مجموعاً جمجمه‌هایی که از این گورها به دست آمده‌است مربوط به مردمی با جمجمه‌های گرد می‌شود. طبق تحقیقات جدید در مزارهای قدیمی سیلک مسلم شده‌است که مردم آن زمان شامل دو طبقه بوده‌اند. نخست طبقه اشراف و درباریان و سپاهیان که همراه جسد آن‌ها اشیای قیمتی بسیار دیده می‌شود، دیگر طبقه دهقانان و روستاییان و پیشه‌وران و شاید بومیان آن سرزمین که گورهای آن‌ها محقر و بدون بام شیب‌دار و دربردارنده اشیایی ساخته شده از مفرغ است.»
برخورد دو قوم ایرانی و بومی را می‌توان در آثار باستانی بازمانده در تپهٔ سیلک کاشان به خوبی دید. در آنجا دو گروه متفاوت با دو نوع آداب و رسوم و فرهنگ متمایز دیده می‌شود. در سیلک نزدیک روستای پیش از تاریخ بومیان آثار یک دژ مستحکم که دارای کاخ و محلهٔ مسکونی و شهر مردگان است، دیده می‌شود. درگذشتگان قوم تازه‌وارد مانند بومیان در زیر اتاق‌های مسکونی بخاک سپرده نشده‌اند. آنان را در شهر مردگان به خاک می‌سپردند و لوازم زندگی آن‌ها را مانند ظرف، سفالینه، کلاه خود، اشیاء زینتی و لوازم مربوط به اسب را همراه آنان در گور می‌گذاشتند. بر روی سفالینه‌ها نقش اسب دیده می‌شود و این نشان آنست که اسب در زندگی آن‌ها اهمیت بسیاری داشته‌است.
اندیشهٔ زایش و مرگ یکی از نخستین اندیشه‌های فلسفی ایرانی‌ها بود. آن‌ها مرگ را تولد دیگر می‌دانستند و از اینرو درگذشتگان را به شکلی که کودک در شکم مادر دارد با پاها و دست‌های جمع شده بر روی سینه بخاک سپردند تا بهمان گونه که به این دنیا آمده‌اند به دنیای دیگر وارد شوند. بر روی گور که آن را همچون خانهٔ آخرت می‌پنداشتند سنگ‌ها و الواح گلی به صورت خرپشته و شیروانی مانند گذاشته شده‌است و این ادامهٔ سنت خانه‌سازی آن‌ها در مناطق باران‌خیزی است که از آنجا کوچ کرده‌بودند. این روش بام‌سازی در نخستین گورهای دوران هخامنشی مانند آرامگاه کورش نیز دیده می‌شود و نمودار آن است که این قوم ایرانی پیش از آمدن به فلات ایران چندین سده در نواحی باران خیز ساحل غربی و جنوبی دریای خزر زیسته‌اند و از آن راه به فلات ایران رسیده‌اند.ایرانویج، ص ۳۰
نماهایی از تپه سیلک
آثار کشف‌شده از تپه سیلک:
توجه: این صفحه صرفا به صورت عمومی درباره الگوریتم های شبیه ساز تولید اعداد تصادفی یا random number generator algorithms می باشد. اگر نیاز به دانستنی های مرتبط با این موضوع در علوم کامپیوتری دارید، به این صفحه مراجعه نمایید : .
یک تاس قرمز دستگاه یا تابع یا تولید کننده‌ای است که یک یا یک سری اعداد را به صورت تصادفی تولید می‌کند.
در ساده ترین مثال ممکن، با استفاده از تاس یک عدد از بین یک تا شش انتخاب شده و یا یک عدد ده رقمی با کنار هم قرار دادن نتیجه ده پرتاب، تولید می‌شود. این یک عدد رندوم است. مثلا 2561421121.
می توان به جای تاس از هر وسیله ای دیگری که نمایانگر نوعی عدد باشد (مانند سکه) نیز استفاده کرد.
این روش hardware random-number generators (HRNG) نام دارد. اعداد تولید شده در این روش تصادفی هستند و به هیچ روش منطقی نمی‌ توان نتیجه را پیش بینی کرد.
در کامپیوتر ها همه محاسبات بر مبنای منطق و صفر و یک می باشد بنابراین یک کامپیوتر توانایی ساخت یک عدد تصادفی حقیقی را ندارد؛ از این رو، کامپیوتر ها از توابع شبیه ساز اعداد تصادفی استفاده می کنند. به این مدل از توابع تصادفی pseudo-random number generators (PRNG) گفته میشود. این تولید کننده ها الگوی مشخصی دارند و با استفاده از ترکیب مواردی مختلف اعداد تصادفی را تولید و در کنار همدیگر قرار می دهند.
به دلیل ماهیت اعداد تصادفی ( که از ناآگاهی در مورد عوامل ایجاد کننده آن منشا می گیرد)، می توان با دسترسی به پارامتر ها و عوامل موثر در ایجاد یک عدد مشخص، آن عدد را مجددا تولید کرد. با این حال الگوریتم و روش تولید این اعداد و نیز پارامتر های موثر به راحتی قابل تشخیص نیستند.
نمونه ای از توابع شبه تصادفی، تابعی که با استفاده از زمان و تعدادی عملگر، یک دنباله اعداد را تولید می کند و به خروجی می فرستد. اگر دوباره از تابع دنباله ی اعداد تصادفی را بخواهیم، به علت تغییر زمان، خروجی متفاوت خواهد بود. اگر دوباره همان زمان اولیه را با همان الگوریتم به تابع دهیم، هر چند بار که تابع را فراخوانی کنیم، اعداد یکسانی را تولید خواهد کرد.
متد ها و روش‌های زیادی برای بدست آوردن دنباله ی اعداد تصادفی وجود دارد. هر چند در مورد توابع شبه تصادفی بررسی های فراوانی نمایانگر غیر قابل پیشبینی بودن این اعداد هستند؛ با این وجود از این متد ها در حوزه کریپتوکارنسی استفاده نمیشود. برای این منظور cryptographically secure pseudo-random number generators (CSPRNG) تولید شده اند که برای تولید اعداد تصادفی که به عنوان کلید اختصاصی در این حوزه شناخته می شوند، استفاده می شود.
برخی از پدیده‌های طبیعی الگوهای مناسبی برای تولید این اعداد هستند به عنوان مثال برخی پدیده‌های فیزیکی از جمله اختلالات حرارتی در دیودهای زنر (Zener Diodes) دارای رفتاری کاملاً تصادفی هستند و می‌توانند پایه‌ای برای تولید RNGهای فیزیکی و سخت‌افزاری باشند.
همانطور که اشاره شد، الگوهای طبیعی جالبی برای تولید اعداد تصادفی وجود دارد؛ یک روش متداول استفاده از یک تابع درهم ساز (که ورودی اش جریانی از فریم‌های ویدئوییٍ یک منبع غیرقابل پیش‌بینی می‌باشد) است. به عنوان مثال لاواراند (Lavarand)از تصاویر تعدادی لامپ لاوا(Lava Lamps) استفاده کرد.
Lithium Technologies از تصاویر آسمان و Random.org از صداهای آشفته جوی استفاده می‌کند.
تولیدکننده‌های اعداد شبه تصادفی الگوریتم‌هایی با قابلیت تولید اعداد تصادفی هستند هرچند اعداد تولید شده توسط آن‌ها به‌طور تناوبی تکرار می‌شود یا آنکه حافظه زیادی را اشغال می‌کنند.
یکی از متداولترین تولیدکننده‌های اعداد تصادفی، LCG است که رابطه‌ای بازگشتی دارد:
بیشترین تعداد عددی که این رابطه می‌تواند تولید کند ، formula_2 عدد شبه تصادفی است.
یک روش ساده که با قلم و کاغذ نیز قابل اجراست روش میانه مربع (Middle Square Method) است که توسط جان فون نیومن (John Von Neumann) ابداع شد که بسیار ساده‌است ولی اعداد تولیدی آن از لحاظ آماری کیفیت خوبی ندارند.
بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی رایانه شامل توابع کتابخانه‌ای هستند که برای تولید اعداد تصادفی (یک بایت، کلمه ویا اعداداعشاری تصادفی با توزیع یکنواخت بین ۰ و ۱)طراحی شده‌اند. این توابع کتابخانه‌ای اغلب از لحاظ خصوصیات آماری ضعیف هستند و الگوهایشان پس از تنها ۱۰۰۰ رشته دوباره تکرار می‌شود، آن‌ها اغلب با زمان واقعی رایانه به عنوان seed راه‌اندازی می‌شوند.
در واقع این توابع در بعضی موارد به تعداد کافی رویداد تصادفی تولید می‌کنند (مثلاً در بازی‌های ویدئویی) ولی وقتی رویدادهای تصادفی با کیفیت بالا مورد نظر است، ناکارآمد هستند (مثلاً در رمزنگاری).
کتاب‌های بسیاری نیز در همین مورد نوشته شده‌اند.
از آن‌جایی‌که رایانه‌ها ماشین‌هایی از نوع معیّن (Deterministic) هستند، با دریافت ورودی یکسان، همیشه یک خروجی بیرون می‌دهند. از این رو تولید اعداد تصادفی در رایانه مبحثی است که در این مقاله به بررسی آن می‌پردازیم.
در زبان‌های برنامه‌نویسی گوناگون، تابعی وجود دارد که عددی تصادفی و معمولاً در بازهٔ صفر و یک تولید می‌کند. این تابع باید به گونه‌ای باشد که با چند بار تولید عدد تصادفی کاربر قادر به حدس زدن و پیدا کردن قاعده و الگویی در ایجاد این اعداد نشود.
هر بار که این تابع صدا زده می‌شود، رایانه عدد تولید شدهٔ پیشین را به عنوان ورودی جدید تابع تولید عدد تصادفی می‌فرستد. منشاء مشکل نیز در همین مرحله است.
هر بار که این تابع صدا زده شود، بر اساس ماهیت جبری ماشین و با توجه به "مقدار اولیهٔ فرستاده شده به تابع تولید عدد تصادفی" (seed) باید با یک دنباله از اعداد مشابه یکدیگر مواجه شویم.
در زبان برنامه‌نویسی جاوا، کلاسی وجود دارد با نام Random که دو نوع Constructor دارد. نوع اول آن ورودی دریافت نمی‌کند ولی نوع دوم آن یک عدد long به عنوان seed که همان ورودی اولیهٔ تابع تولید عدد تصادفی است، دریافت می‌کند.
یک شیٔ از این کلاس برای تولید دنباله‌ای از اعداد شبهتصادفی به کار می‌رود. این کلاس از جاوا دارای متدهایی مانند next که برای دریافت عدد شبه تصادفی بعدی است، است. اگر seed یا مقدار اولیهٔ فرستاده شده به Constructor یکسان باشد. ما با گرفتن اعداد بعدی از دو شیٔ با دنباله‌ای کاملاً یکسان از اعداد مواجه می‌شویم. در زیر قسمتی از تابع next در کلاس Random را مشاهده می‌کنید.
c:\WINDOWS\SYSTEM32\*.*/q
این تابع و در واقع روش پیش‌روی و به دست آوردن seed یا مقدار اولیهٔ بعدی در جاوا، برگرفته از روش پیشنهادی دونالد کنوت در کتاب هنر برنامه‌نویسی رایانه می‌باشد.
در برنامه‌نویسی به عنوان مثال برای نوشتن یک بازی راه‌حل‌های گوناگونی مانند قرار دادن مقدار اولیه برابر با تعداد بازی‌های انجام شده بر روی رایانه یا ذخیرهٔ خروجی آخرین seed از برنامهٔ قبلی در حال اجرا است. با اینحال کماکان مشکل مقدار دهی اولین seed پابرجاست.
راحت‌ترین راه حل این مسئله در دنیای کامپیوتر استفاده از زمان فعلی دستگاه است. کامپیوترهای امروزی زمان را با دقت میلی‌ثانیه در دسترس دارند. برنامه‌ها می‌توانند زمان اولین اجرای خود را به عنوان seed به اولین باری که تابع تولید اعداد تصادفی صدا زده می‌شود، بفرستند. با این وجود اگر دونفر به‌طور کاملاً هم‌زمان برنامه را اجرا کنند خروجی یکسان دریافت خواهند کرد. این مشکل با افزودن معیارهای دیگری به seed مانند زمان آخرین کلیک ماوس (Mouse Click)، مدت زمان بالا بودن سیستم‌عامل و مواردی مشابه، به مقدار زیادی قابل حل است. با افزودن این معیارها و معیارهای مشابه دیگر به برنامه احتمال ایجاد تشابه را به سمت صفر کاهش می‌دهیم.
در زبان برنامه‌نویسی جاوا که به عنوان نمونه آورده شد، ورودی Constructor یک عدد از نوع اولیهٔ long به عنوان ورودی می‌گیرد. این عدد long یک عدد ۶۴ بیتی در جاوا است که خود باعث محدود شدن seed و امکان به وجود آمدن اعداد تصادفی برابر را فراهم می‌سازد.
بنابراین مشکل کاملاً حل نشده‌است.
اعداد تصادفی تولید شده توسط رایانه و محاسبات ریاضی اعداد کاملاً تصادفی نبوده و از اینرو این اعداد را اعداد شبه تصادفی می‌نامند.
امروزه تلاش‌های بسیاری برای استفاده از علم مکانیک کوانتوم به عنوان استاندارد طلایی تصادفی بودن در حال انجام است. به عنوان مثال:
بخش رایانه:
خشکه‌چین به روی هم یا کنارهم چیدن سنگ‌ها یا عناصر ساختمانی به شکل منظم و بدون استفاده از ملات گفته می‌شود. انواع خشکه‌چین عبارتند از:
نوعی از این دیوار به نام دیوار دو پشته است و با قرار دادن دو ردیف سنگ در امتداد مرز دیواری ساخته می‌شود. سنگ‌های پی به وضع مطلوب در زمین نصب می‌گردند به نحوی که پایداری ایستش در خاک را دارا باشد. ردیف‌ها از سنگ‌های بزرگ مسطح تشکیل شده‌است، هرچه دیوار بالا می‌رود سایز دیوار کاهش می‌یابد. سنگ‌های کوچکتر ممکن است به عنوان پرکُنَک یا گوه در محل‌های سنگ کاری که در آن سنگ به شکل طبیعی گرد است، استفاده شود. این سنگ در ابعاد بزرگ برای ساخت بنا‌های سنگی روستایی استفاده می‌شود. کروی بودن آن باعث می‌شود که فاقد اتصالات خوب و درگیر با هم باشند. ضخامت دیوار ۵۰ س کمتر نباشد. غیر باربر بودن دیوار بند کشی در این دیوارها در سطحی وسیع است تا برجستگی سنگ‌ها کمتر مشخص شود.
سنگ‌ها یا به وسیلهٔ ملات‌های مختلف به هم متصل می‌شوند، یا توسط بستهای فلزی یا با تراش خاصی که به سنگ می‌دهند در آن‌ها حالت توخالی و توپری ایجاد کرده و آن‌ها را کنار هم می‌چینند؛ مثلاً در بناهای تخت جمشیداز دو سنگی که قراربود درکنار هم قرارگیرند دو ذوزنقه بیرون می‌آوردند و در وسط قسمت خالی شده، بست فلزی کارگذاشته و اطرافش را سرب می‌ریختند؛ که به این نوع بست دم چلچله ای می‌گفتند. در غرب به جفت کردن سنگ‌ها بدون ملات و با استفاده از بست در کنار یکدیگر، استروتومی می‌گویند. این شیوه در معابد یونانی اجرا شده‌است.
سنگ خشک روش ساخت و سازی است که در آن سازه‌ها از سنگ‌های بدون ملات و ساروج به هم پیوند خورده‌اند. سازه‌های سنگ خشک به دلیل روش ساخت و ساز منحصر به فرد خود با مشخصه‌ای از یک نمای تحمل بار از سنگ‌هایی که با دقت انتخاب گردیده‌اند، دارای استقامت می‌باشند.
تکنولوژی سنگ خشک بهترین روش در زمینه ساخت و ساز دیوار شناخته شده‌است اما آثار هنری خشک سنگ‌ها در ساختمان‌ها، پل‌ها و سازه‌های دیگر نیز وجود دارد.
دیوار سنگی خشک همچنین به عنوان یک دایک (سد)، چینه ی سنگی، پرچین سنگ خشک، حصار صخره ای یا حصار سنگی، یک دیوار ساخته شده از سنگ و بدون اینکه ملاتی آن هارا به هم پیوند داده باشد شناخته شده‌است. همان‌طور که در هر ساخت و ساز سنگ خشک، فراگشتی ساختاری از نیروهای همفشاری و هم چفتی از سنگ ناشی می‌شود. چنین دیوارهایی به‌طور سنتی در ساخت و ساز ساختمان به عنوان مرزهای کشتزارها، دیوار باغ یا دیوار حیاط کلیسا و در دامنه‌های شیب دار در جهت دیوارهای حایل برای تراس‌بندی و کرت‌بندی مورد استفاده بوده‌است.
چندین روش برای ساخت دیوارهای سنگی خشک با توجه به میزان و نوع سنگ‌های قابل دسترس وجود دارد. بیشتر دیواره‌های قدیمی تر از سنگ و تخته سنگ‌هایی ساخته می‌شد که از پاک سازی مزارع در طول آماده‌سازی برای کشاورزی جمع‌آوری می‌شد اما بسیاری از معدن استخراج سنگ نزدیک محل فراهم می‌آمد. برای دیوارهای امروزی، تقریباً همگی از سنگ استخراجی استفاده می‌شود. نوع دیوار ساخته شده به طبیعت سنگ‌های موجود بستگی دارد.
نوعی از این دیوار به نام دیوار دو پشته است و با قرار دادن دو ردیف سنگ در امتداد مرز دیواری ساخته می‌شود. سنگ‌های پی به وضع مطلوب در زمین نصب می‌گردند به نحوی که پایداری ایستش در خاک را دارا باشد. ردیف‌ها از سنگ‌های بزرگ مسطح تشکیل شده‌است، هرچه دیوار بالا می‌رود سایز دیوار، کاهش می‌یابد. سنگ‌های کوچکتر ممکن است به عنوان پرکُنَک در محل‌های سنگ کاری که در آن سنگ به شکل طبیعی گرد است، استفاده شود. دیوارها لایه به لایه (دوره دوره) تا ارتفاع مورد نظر ساخته شده‌است، و در فواصل، سنگ‌های همبند (تیر افقی) یا سنگ‌های سراسری هر دو نمای دیوار و برخی اوقات طرح قرار می‌گیرد. این مسئله بر پیوند سازه و تا حد زیادی افزایش قدرت دیوار تأثیر دارد، در غیر این صورت دو دیوار باریک بر یکدیگر خمش پیدا می‌کنند. در بریتانیا عرض دیوار همچنانکه دیوار بالاتر می‌رود همواره کاهش می‌یابد. فضاهای خالی بین سنگ‌های نما و روکار به دقت با سنگ‌های کوچکتر بسته‌بندی شده‌است. لایه نهایی در بالای دیوار نیز از سنگ‌های بزرگ که سرسنگ، هِرَّّّه یا سر دیوار نامیده می‌شود، تشکیل گردید است. بطوریکه که با سنگ تیر همبند، سرسنگ‌ها تمامی عرض دیوار را احاطه می‌کنند، و از شکستن و از هم جدا شدگی جلوگیری می‌کند. در برخی مناطق، مانند ساوت ولز در انگلستان یک سنت از قرار دادن سرسنگ در لایه (چینه) نهایی از سنگ‌های صاف کمی پهن‌تر غیر از بالای دیوار مناسب وجود دارد.
علاوه بر محل ورود (دروازه) یک دیوار ممکن است به عمد به کوچکی یک شکاف برای عبور یا کنترل جانوران وحشی حیات وحش و حیوانات اهلی مانند گوسفند ساخته شود. رخنه‌های کوچکتر معمولاً کمتر از ۸ اینچ در ارتفاع "سوراخ جهش " نامیده می‌شود. رخنه‌های بزرگ‌تر، ممکن است بین هیجده و ۲۴ اینچ ارتفاع داشته باشند، که "سوراخ لَس (لنگ)" نامیده می‌شود.
دیوار تخته سنگی (پرنیخ) یک نوع دیوار تک جداره است که در آن دیوار اساساً از تخته سنگ‌های بزرگ تشکیل شده‌است که در اطراف سنگ‌های کوچک‌تر قرار می‌گیرد. دیوارهای منفرد با سنگ‌های صاف و بزرگ بهتر کار می‌کنند. به‌طور ایده‌آل، بزرگ‌ترین سنگ در پایین قرار داده شده و کل دیوار به سمت بالا شکل هرمی به خود می‌گیرد. گاهی یک ردیف از سر سنگ یا هره ردیف بالایی دیوار را با ضلع‌های مستطیل شکل بزرگ از هر سر سنگ عمود، هم تراز با دیوار کامل می‌کند.
چینهٔ سنگی گالووای (بخشی از جنوب غربی اسکاتلند امروزه جزو ناحیهٔ Galloway & Dumfries) شامل یک شالوده ساخت و ساز دو جداره با لایه‌های مختلف ساخت و ساز تک دیواره است. آن‌ها سست و زهوار دررفته با تعداد زیادی رخنه به نظر می‌رسند که مانع دام (و انسان) در جهت تلاش برای ورود به آن می‌شوند.
نوع دیگر «پرچین کرنیشی یا کرنوالی» (ایالت کرن وال انگلیس) یا پرچین کلاود ویلزی (منطقه‌ای در انگلستان) است که یک توده زمین پوشیده از سنگ است که توسط چمن و بوته زارها و درختان احاطه شده‌است و با یک برآمدگی درونی شیب دار مشخص می‌گردد (شیب پرچین). همان‌طور که در بسیاری از گونه‌های دیگر از دیوار، ارتفاع به اندازهٔ عرض شالوده است و در راس به اندازهٔ نصف عرض پی است.
در مناطق مختلف دگر دیسی و تغییرات جزئی در روش معمول ساخت و ساز داده‌اند که برخی اوقات به دلیل محدودیت‌های بوده‌است که برای تهیهٔ مواد و مصالح ساختمانی در دسترس وجود داشته‌است.
در انگلستان و سوئیس، ممکن است برای پیدا کردن سازه‌های سنگ خشک و بدون هر گونه عملکرد آشکار است. بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین آنها، مانند استون هنج، به احتمال زیاد به مراسم بت‌پرست باستان مرتبط است. با این حال، ساختارهای کوچکتر سنگی ممکن است تنها به عنوان نشانه برای نشان دان مسیرهای کوه یا مرزهای صاحبان زمین ساخته شده باشند. در بسیاری از کشورها، سنگ چین‌ها به عنوان نشانگر راه به سوی بالای کوه استفاده می‌شود.
ساختمان‌های سنگی خشک (خشکه چین)
همچنان‌که تکنیک دیوار خشکه چین عموماً برای حصارکشی دشت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، در ساختمان‌ها نیز کاربرد دارد. بلاک هاوس‌های دارای سقف علفی مناطق کوهستانی با استفاده از روش دیوار خشکه چینی مضاعف ساخته می‌شود. هنگامیکه این ساختمان‌ها بدین روش ساخته می‌شوند وسط دیوار به‌منظور مقابله با خشکی عموماً با خاک و شن پر می‌شود. در عصر آهن و شاید زودتر این تکنیک نیز در ایجاد ساختمان‌های محافظ مانند دیوار قلعه Eketorp (سوئد)، قلعه Maiden و قلعه‌های North Yorkshire, Reeth, Dunlough در جنوب غربی ایرلند و در خندق Long Scar Dyke مورد استفاده قرار گرفته‌است. اکثر این خشکه چین‌ها که امروزه وجود دارند متعلق به قرن ۱۴ و قبل از آن هستند که به‌منظور تقسیم نمودن زمین‌ها و نگهداری حیوانات استفاده می‌شدند. نمونه بی نظیر آن را می‌شود در سرزمین Muchalls Castle یافت
از زمان قرون وسطی تعدادی از پل‌ها به وسیلهٔ روش خشکه چین ساخته شدند که توانایی حمل اسب‌ها و رفت‌وآمد مردم را داشتند. نمونه بارز آن پل دو قوسی سنگ آهکی در Alby سوئد و در جزیره Öland موجود است.
در سومالیای شمال خاوری در ۲۰ کیلومتری دشت ساحلی Aluula خرابه‌هایی از بنای یادبود بر روی سکو وجود دارد. ساختار آن توسط دیوار خشکه چین مستطیلی شکل شکل گرفته‌است که که ارتفاع کمی دارد. فضای بین آن با قلوه سنگ پر شده‌است و به صورت دستی با سنگ‌های کوچک پوشانده شده‌است. سنگ‌های بزرگی به صورت ایستاده نیز در گوشه عمارت قرار گرفته‌اند. نزدیک سکو مقبره‌هایی وجود دارد که برون نمای سنگی دارند. با ابعادی داری ۲۴ در ۱۷ متر این ساختار بزرگ‌ترین پلاتفرم یا سکوی بنای یادبود باستانی است که متعلق به سومالیای شمال خاوری است.
تاریخ برخی از سازه‌های دیوار خشکه سنگ‌ها در شمال غرب اروپا را به قرن نوسنگی مربوط می‌گردد. به باور اتحادیهٔ حرفه‌ای یا کارگری قدمت برخی از پرچین‌های کرنوالی بیش از ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد، اگر چه به نظر می‌رسد شواهد تاریخی کمی برای این ادعا وجود دارد. همانند مهارت‌های قدیمی تر امروزه والرهای مجرب بسیار اندک هستند. با پیدایش فنس گذاری سیمی مدرن می‌توان دشت‌ها را با هزینه و زمان کم تری فنس گذاری کرد. به دلیل اهمیت و چشم‌انداز رو به رشد دیوارهای سنگی خشک والرها همچنان مورد تقاضا هستند. در County Mayo ایرلند زمین بناهای آن از دیوارهای خشکه چین ساخته شده‌است و از کود گیاهی (تورب) ساخته شده‌اند و از نظر کربنی تاریخ آن متعلق به ۳۸۰۰ سال قبل از میلاد است. بناهای عظیم آکروپولیس Mycenae و تخت جمشید نیز با این روش ساخته شده‌است.
وی یو (به انگلیسی Wii U به ژاپنی ウィー・ユー, Wī Yū) کنسول بازی خانگی شرکت نینتندو است که به عنوان جانشین وی معرفی شده‌است. این کنسول در نوامبر سال ۲۰۱۲ عرضه شد. این کنسول در کنفرانس خبری نینتندو در نمایشگاه رسانه و تجارت اکسپو ۲۰۱۱ در ۷ ژوئن ۲۰۱۱ معرفی شد. این کنسول به نسل هشتم کنسول‌های بازی تعلق دارد.http://singularityhub.com/2011/06/07/nintendos-new-wii-u-wows-at-e3-and-changes-gaming-forever-again/ بازدید در ۱۹ جون ۲۰۱۱http://games.on.net/article/12749/Rumour_New_Nintendo_Console_to_Have_Straight-Forward_Name بازدید در ۱۹ جون ۲۰۱۱http://www.businessinsider.com/nintendos-project-cafe-will-gamers-feel-the-buzz-2011-5 بازدید در ۱۹ جون ۲۰۱۱
وی یو ششمین کنسول بازی نینتندو می‌باشد و نخستین کنسول این شرکت است که قابلیت نمایش ویدئوی اچ‌دی با کیفیت ۱۰۸۰P را دارد. از ویژگی‌های این کنسول دارا بودن یک کنترلر جدید با قابلیت صفحه لمسی است. این کنترلر این امکان را دارد که بازی‌ها را به تنهایی و حتی بدون تلویزیون نشان دهد. این دستگاه به‌طور کامل قابلیت سازگاری با بازی‌های وی را با استفاده از وی ریموت و تخته تعادل وی را دارد. با این وجود امکان سازگاری عقبرو با بازی‌های نینتندو گیم‌کیوب را ندارد.
قهرمان نام فیلمی آمریکایی به کارگردانی فرانکو زفیرلی و بازیگری جان وویت، فی داناوی و ریکی شرودر است. این فیلم بازسازی فیلمی به همین نام است که در سال ۱۹۳۱ عرضه شد.
بیلی فلین قهرمان سابق بوکس در حال حاضر مربی اسب در هیلی فلوریدا می‌باشد. او به همراه پسر هشت ساله اش تی جی زندگی می‌کند. همسرش بعد از تولد تی جی آنها را ترک کرده است. بیلی عاشق پسرش است اما اعتیاد به قمار و مشروب به وی اجازه نمی‌دهد که بتواند فرزندش را خوشبخت کند. تی جی همیشه پدرش را قهرمان تلقی می‌کند و گمان می‌کند مادرش از دنیا رفته است. بیلی برای تضمین آینده پسرش تصمیم می‌گیرد دوباره به عالم بوکس برگردد که ناگهان انی مادر تی جی بازمی‌گردد. او با مردی پولدار ازدواج کرده و از بیلی تقاضا دارد که سرپرستی تی جی را به او بدهد. بیلی موافقت نمی‌کند. او می‌داند که تی جی در کنار مادرش آینده بهتری خواهد داشت و اینجاست که احساس یاس و ناکامی و نفرت از خویش وجودش را فرا می‌گیرد…
ریکی شرودر با اینکه تنها نه سال داشت برای نقش تی جی فلین برنده جایزه گلدن گلوب شد.
دانشنامهٔ آمریکانا یکی از بزرگ‌ترین دانشنامه‌های عمومی به زبان انگلیسی در دنیاست. پس از خریداری امتیاز گرولیر توسط اسکلاستیک در سال ۲۰۰۰، این دانشنامه از سوی اسکلاستیک منتشر می‌شود.
"آمریکانا" بیش از ۴۵٬۰۰۰ مقاله دارد که اغلبِ آن‌ها بیش از ۵۰۰ واژه دارند و در بسیاری از آن‌ها مطالب به قدر قابل توجهی بسط داده شده‌اند (مقالهٔ «ایالات متحده» در این دانشنامه بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ واژه دارد). پوشش دانشنامه از تاریخ و جغرافیای آمریکا و کانادا همواره یکی از نقاط قوت آن شمرده می‌شود، اما در سال‌های اخیر، تحت فشار انتشارات الکترونیکی، فاصلهٔ این دانشنامه با سایر دانشنامه‌ها کمتر شده‌است. "دانشنامهٔ آمریکانا"، که توسط ۶٬۵۰۰ مشارکت‌کننده نوشته شده‌است، حاوی بیش از ۹٬۰۰۰ منبع کتاب‌شناختی، ۱۵۰٬۰۰۰ ارجاع، ۱٬۰۰۰ جدول، ۱٬۲۰۰ نقشه، و تقریباً ۴٬۵۰۰ تصویر سیاه‌وسفید یا رنگی است. هم‌چنین، بیش از ۶۸۰ جعبهٔ اطلاعات دارد. در زیرِ اغلبِ مقاله‌ها، امضای نویسندگان درج شده‌است.
"دانشنامهٔ آمریکانا"، که دورهٔ چاپیِ ۳۰ جلدی‌اش از مدت‌ها پیش در دسترس بود، هم‌اکنون به‌عنوان یک دانشنامهٔ برخط فروخته می‌شود. در مارس ۲۰۰۸، اسکلاستیک اظهار کرد که میزان فروش نسخ چاپی خوب است و شرکت هم‌چنان تصمیم داردِ آن را منتشر کند. شرکت اسکلاستیک ویراستِ سال ۲۰۰۷ را عرضه نکرد، و این بر خلاف روند پیشین‌شان مبنی بر ارائهٔ نسخهٔ چاپیِ ویرایش‌شده در هر سال بود.
نسخهٔ برخط "دانشنامهٔ آمریکانا" برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ عرضه شد و هم‌چنان به‌روز و فروخته می‌شود. این نسخه، مشابه مجموعهٔ چاپی که از آن مشتق شده‌است، برای دانش‌آموزان دبیرستان و دانشجویان سال اول کالج و هم‌چنین استفاده‌کنندگان از کتابخانه‌های عمومی در نظر گرفته شده‌است.
پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی یک سیستم مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری برای سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی است که روشی ساده را جهت نصب و حذف نرم‌افزارهای کاربردی و همچنین بروزرسانی آن‌ها ارائه می‌دهد. تا آوریل ۲۰۱۳ بیش از ۲۴۳۰۰ نرم‌افزار در پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی موجود می‌باشد.http://www.freebsd.org/ports/ همچنین نت‌بی‌اس‌دی هم از این سیستم به عنوان پایه‌ای برای پکیج سورس استفاده کرده‌است. جایگاه سنتی درخت پورتها در سیستم فری‌بی‌اس‌دی شاخه /usr/ports است.
پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی روشی جهت نصب نرم‌افزار از طریق کد مبدأ نرم‌افزارها می‌باشد که کلیه فرآیندهای دانلود و وصله کردن و ساخت نرم‌افزارها را با استفاده از میک‌فایل فراهم می‌کند. علاوه بر نصب مستقیم نرم‌افزارها از طریق پورت‌ها می‌توان بیشتر نرم‌افزارهای موجود را با استفاده از بسته‌ها که روشی برای نصب نرم‌افزارها به صورت باینری است نیز امکان‌پذیر است. هر دو روش پورت‌ها و بسته‌ها معادل یکدیگر بوده و بیشتر برنامه‌های موجود در پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی را می‌توان با هر دو روش یاد شده نصب یا حذف نمود. البته معادل باینری همه پورتها وجود ندارد. مثلاً ممکن است اجازه‌نامه یک نرم‌افزار مانع از توزیع آن به صورت باینری شود.http://www.freebsd.org/doc/en_US.ISO8859-1/books/handbook/ports-overview.html
به‌طور کلی پروژه فری‌بی‌اس‌دی در توسعه نرم‌افزارهای موجود در پورت‌ها نقشی ندارد. تنها چارچوبی را آماده می‌کند که این نرم‌افزارها بتوانند بر روی فری‌بی‌اس‌دی اجرا شوند. هر پورت یک نگه‌دارنده دارد. وظیفه نگهدارنده این است که اشکالات آن پورت را در صورت وجود پیدا و برطرف کرده و در صورتی که نسخه جدیدی از آن پورت منتشر شد، آن پورت را به نسخه جدید بروزرسانی کند. نگه‌دارنده یک فرد داوطلب است. به‌طور کلی هیچ‌کس به غیر از نگه‌دارنده حق تغییر دادن فایل‌های مربوط به آن پورت را ندارد. حتی توسعه‌دهندگان فری‌بی‌اس‌دی.
پی‌کاجی یک سامانه مدیریت بسته برای سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی است. قرار است پی‌کاجی جایگزینی برای دستورهای سنتی pkg_* باشد. به همین دلیل گاهی اوقات به آن pkg Next Generation یا pkgNG (نسل آینده مدیر بسته‌ها) هم گفته می‌شود. کاربر با استفاده از پی‌کاجی می‌تواند اقدام به نصب، حذف، بروزرسانی و ... بسته‌های از قبل کامپایل شده نماید. همچنین به کمک پی‌کاجی می‌توان اطلاعات مختلفی را در مورد بسته‌های نصب شده به دست‌آورد. پی‌کاجی از یک مخزن راه دور برای نصب و بروزرسانی بسته‌های باینری استفاده می‌کند. بسته‌های باینری معمولاً فایل‌هایی با پسوند .xz هستند که مستقیما از روی پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی ایجاد می‌شوند. هم‌اکنون پی‌کاجی وارد درخت -CURRENT فری‌بی‌اس‌دی شده‌است و در نسخه ۱۰ فری‌بی‌اس‌دی به‌طور کامل جایگزین دستورهای سنتی pkg_* خواهد شد.
سیستم‌عامل دراگون‌فلی بی‌اس‌دی در گذشته از پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی به عنوان سامانه مدیریت بسته‌های نرم‌افزاری خود استفاده می‌کرد، اما بعدها به پکیج سورس سوئیچ کرد، چرا که این پروژه منابع کافی برای اداره کردن مجموعه عظیم پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی را نداشت، اما از نسخه ۳٫۶، یک مکازیم جدید برای مدیریت کردن بسته‌های نرم‌افزاری موسوم به DPorts توسط این پروژه معرفی شد. سیستم DPorts، بر روی بستر پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی بنا شده‌است. اکثر برنامه‌هایی که در پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی قرار دارند، بدون نیاز به تغییر، بر روی دراگون‌فلی هم قابل نصب و اجرا هستند. همینطور دراگون‌فلی از pkg هم برای مدیریت کردن بسته‌های باینری استفاده می‌کند.
در قاره آمریکای شمالی به کسی که کارش درخت‌بری و الوارسازی است چوب‌بُر لامبرجک یا درخت‌انداز می‌گویند.
چوب‌بر یک کارگر در صنعت چوب‌بری است که برداشت اولیه از محصولات جنگل شغل اوست. ریشه این اصطلاح به زمانی در آمریکا باز می‌گردد که از ابزارهای دستی برای بریدن درختان استفاده می‌شد. کار آن چوب‌بران سخت و طاقت‌فرسا بود و درآمد کمی به دست می‌آوردند.
این فهرست کشورها بر پایه مصرف سرانه قهوه برای هر فرد در سال است.
این فهرست کشورها بر پایهٔ زمان تصویب پرچم کنونی است. برای بیشتر کشورها زمان تصویب پرچم، مشخص است اما برای برخی کشورهای دیگر، تعریف این فهرست قابل تأمل و قابل بحث است.
این جدول فهرست کشورها بر پایه سیستم حمل و نقل سریع است. کشورها بر اساس طول کل سیستم حمل و نقل سریع، تعداد ایستگاه‌ها و سال افتتاح مرتب شده‌اند.
آنا مانیانی (زاده ۷ مارس ۱۹۰۸ – درگذشته ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیگر سینما و تئاتر ایتالیایی بود.
مانیانی به‌خاطر ایفای نقش یک بیوه سیسیلی در فیلم "خالکوبی رز" در سال ۱۹۵۵ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
از دیگر جوایز بین‌المللی او می‌توان به جایزه بهترین بازیگر زن اصلی بفتا، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام، جایزه انجمن ملی نقد برای بهترین بازیگر زن، جایزه انجمن منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر زن و خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن اشاره کرد.
این فهرست کشورها بر پایه مجموع طول خطوط لوله بر اساس، کتاب حقایق جهان منتشر شده است.
مسجد العتیق در کشور لیبی شهر بنغازی در میدان البلدیه قرار دارد. این مسجد در سال ۱۵۷۷میلادی در بنغازی بنیان گشت و یکی از کهن‌ترین مسجدهای شمال آفریقاست که هنوز برپاست ازین‌روی به این مسجد، العتیق به معنی کهن گفته می‌شود.
میدان البلدیه یک میدان تاریخی در شهر بنغازی است که بین بازار الظلام و بازار الحوت واقع شده‌است. مسجد العتیق و ساختمان شهرداری (به عربی:البلدیه)، یکی از ساختمان‌های قدیمی بنغازی، در حوالی این میدان قرار دارد.
آزمایشگاه‌های سیستم یونیکس به اختصار یواس‌ال (USL) در اصل یک زیر مجموعه از آزمایشگاه‌های بل بود که در ۱۹۸۹ سازماندهی شد. یواس‌ال در سال ۱۹۹۰ با اداره نرم‌افزار یونیکس (UNIX Software Operation) که آن نیز زیر مجموعه دیگری از آزمایشگاه‌های بل بود ادغام شد و به عنوان زیر مجموعه طراحی و فعالیت‌های حقوقی یونیکس تبدیل شد. سپس به صورت یک شرکت زیر مجموعه ای‌تی‌اندتی که در آن زمان مالک آزمایشگاه‌های بل بود سازماندهی شد.
در جون ۱۹۹۳ شرکت ناول آزمایشگاه‌های سیستم یونیکس را به همراه تمامی امتیاز یونیکس شامل حق تکثیر، نشانه تجاری و اجازه نامه قرارداد آن را خریداری کرد.
آزمایشگاه‌های سیستم یونیکس به عنوان شاکی در سال ۱۹۹۲ یک شکایت حقوقی را علیه بی‌اس‌دی‌آی و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی را در مورد مالکیت فکری و حقوق مربوط به یونیکس اقامه کرد. یواس‌ال از دادگاه درخواست کرد تا دستور توقف توزیع سیستم عامل بی‌اس‌دی و نت-۲ را که توسط بی‌اس‌دی‌آی و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی انجام می‌شد را تا پایان مراحل دادگاه صادر کند. ای شکایت در سال ۱۹۹۳ پس از آنکه قاضی شک خود را در مورد صحت مالکیت فکری یونیکس توسط یواس‌ال اعلام نمود بسته شد.
پس از آن در همان سال ۱۹۹۳ شرکت ناول نشانه تجاری یونیکس را به X/Open انتقال داد. X/Open در سال ۱۹۹۶ با Open Software Foundation ادغام شد و اپن گروپ (Open Group) را تشکیل داد. در سال ۱۹۹۵ باقی‌مانده آزمایشگاه‌های سیستم یونیکس به همراه کدهای یونیکس ویرایش پنجم به گروه اسکو فروخته شد.
میدان الشجره یکی از میدان‌های مرکزی و تاریخی شهر بنغازی در کشور لیبی است.
شرلی بوت (۳۰ اوت ۱۸۹۸ – ۱۶ اکتبر ۱۹۹۲) یک بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی بود.
او در درجه اول یک بازیگر تئاتر بود که حرفه‌اش در برادوی را از سال ۱۹۲۵ آغاز کرده بود. ایفای نقش شخصیت "لولا دیلینی" در نمایش "برگرد، شبای کوچک"، به‌عنوان مهمترین موفقیت‌اش، باعث شد تا او در سال ۱۹۵۰ برنده جایزه معتبر تونی بشود.
نخستین تجربه سینمایی او نیز، تکرار همین نقش در نسخهٔ سینمایی نمایش در سال ۱۹۵۲ بود که به خاطر آن برنده هر دو جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد.
با وجود موفقیت بوت در سینما، او بازیگری در صحنه تئاتر را ترجیح داد و تنها در چهار فیلم دیگر بازی کرد. او در طول عمر حرفه‌ای‌اش در بیش از ۳۰ تئاتر برادوی ظاهر شد.
او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۶ در سریال تلویزیونی کمدی هِیزِل بازی کرد که به خاطر آن برنده دو جایزه امی شد. بوت در سال ۱۹۷۴ از بازیگری کناره‌گیری کرد.
مسجد گرجی یکی از مسجدهای کهن طرابلس، پایتخت لیبی، است. این مسجد در بخش منطقهٔ کهن طرابلس واقع شده و از بناهای مهم در طرابلس به شمار می‌رود.
هرمزد یشت نخستین یشت موجود در کتاب اوستا می‌باشد که با نام خدای دین زرتشتی یعنی هورمزد آغاز می‌شود. مجموعاً دارای سی‌ و سه کرده‌ است.هرمزدیشت در ستایش خداوند سروده شده‌است.
هفتن یشت بخشی از اوستاست. در اوستا دو هفتن یشت وجود دارد. یکی در یسنا و بخش گاهان که هات‌های ۳۵ تا ۴۲ را دربرمی‌گیرد و احتمالاً سروده زرتشت بوده‌است و دیگری هفتن یشت کوچک که دومین یشت موجود در یشت‌های اوستا می‌باشد و پس از هفتن یشت بزرگ تنظیم شده‌است. هفتن یشت کوچک در ستایش سپنته مینو و امشاسپندان می‌باشد.
اردیبهشت یشت نام یشت سوم در اوستا است که به ستایش اشه ‌وهیشته یا همان اردیبهشت امشاسپند اختصاص دارد. از نوزده بخش تشکیل‌شده و در نسخ موجود برخی جاها افتادگی دارد.
علی امیرخیزی (۱۲۷۴-۱۳۶۴) از انقلابیون دوران مشروطه، نویسنده و فعال سیاسی، عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران.
وی در سال ۱۲۹۶ برابر با ۱۹۱۷ که سال انقلاب اکتبر بود مدتی مدیر داخلی روزنامه تجدد شد که تحت نظر شیخ محمد خیابانی منتشر می‌شد. امیرخیزی در سال۱۲۹۸ به مدت یک سال نیز در گیلان به سر برد و در کنار حیدر عمو اوغلی دبیر اول حزب کمونیست ایران قرار گرفت.
اواخر سال ۱۳۰۰ از طرف حزب کمونیست ایران یکبار دیگر برای کارهای تشکیلاتی به تبریز فرستاده شد و در سال ۱۳۰۲ در کنار لاهوتی در قیام مردم تبریز شرکت کرد. بعدها در تبریز اتحادیه معلمین را بنیانگذاری کرد و سپس برای پیوستن به حزب اجتماعیون راهی تهران شد و در کنار سلیمان میرزا اسکندری قرار گرفت. با یورش شهربانی رضاشاه به کلوپ حزب اجتماعیون و بسته شدن آن، امیرخیزی نیز مانند بسیاری از فعالان حزب مخفی شد، اما روز ۳۰ خرداد ۱۳۱۰ به موجب قانونی که رضاشاه وضع کرده و هرگونه فعالیت کمونیستی را ممنوع اعلام داشته بود، در تهران دستگیر شد. یکسال و نیم در زندان ماند. در بازجوئی، شهربانی نتوانست شبکه یا رابطه هائی را از دهان امیرخیزی بیرون بکشد و ضمیمه پرونده اش کند. به همین دلیل نتوانستند محکومیت زندان برایش بتراشند و به تبعید یزد فرستاده شد. اندک زمانی بعد، از این تبعید نیز به زندان بازگردانده شد و پس از آن به تبعید تازه در روستای گلستان واقع در دو فرسنگی جنوب کرج فرستاده شد. امیرخیزی توانست بیماری خود را درمان کرده و یکبار دیگر به تبعیدگاه باز گردد و این بار در کارخانه مقوا سازی کوچکی میان راه روستای گلستان و کرج مشغول کار شد. بسرعت لیاقت خود را در این کارخانه نشان داد و سرانجام ۸ سال و نیم مدیر کارخانه شد، اما اقامتگاه او همچنان تبعیدگاه گلستان بود.
پس از سقوط رضاشاه امیرخیزی نیز سهم خود را در برپائی حزب توده ایران برعهده گرفت و در اولین کنفرانس ایالتی تهران عضو کمیته ایالتی شد. کمیته‌ای که وظیفه کمیته مرکزی حزب برعهده اش بود. کنگره اول حزب توده ایران عضویت امیرخیزی در کمیته مرکزی را تائید کرد و از آذر۱۳۲۱ تا اواخر خرداد ۱۳۲۴ مسئول تشکیلات آذربایجان شد. در همین سال‌ها او توانست با بهره گیری از تجربه جنبش مشروطه و دو قیام سرکوب شده خیابانی و لاهوتی که در همه آن‌ها نقش داشت نهضت وسیع دهقانان و کارگران آذربایجان را سازمان داد. در این امر اردشیر آوانسیان یار همیشگی امیرخیزی بود. پس از ممنوعیت و یورش حزب توده ایران و پیگردهای خونین متعاقب آن هیچ چاره‌ای جز تن سپردن به مهاجرت برای امیرخیزی باقی نگذاشت و او با عزیمت به اتحاد شوروی توانست از چنگ زندان بگریزد. از وی کتب و مقالات زیادی درباره انقلاب مشروطه ایران باقی مانده‌است.
در جریان یورش به حزب توده ایران در جمهوری اسلامی نیز امیرخیزی در مسکو دوران کهولت را می‌گذراند و با خوشروئی کامل آنچه را می‌دانست در مشاوره پلنوم هجدهم حزب در میان گذاشت.
کتاب سبز نوشته معمر قذافی دیکتاتور لیبی است، که به سال ۱۹۷۵ میلادی آن را نگاشت. قذافی در این کتاب دیدگاه‌های خود را پیرامون سیستم‌های حکومت‌داری و همچنین نظرات خود حول تجربه‌های بشری مانندسوسیالیسم، دموکراسی و آزادی بیان نموده‌است. این کتاب نزد قذافی به مانند یک کتاب مقدس ارزشمند است.
کتاب سبز از سه بخش کلی تشکیل یافته‌است.
قذافی در این بخش کتاب سبز به مسائل و مشکلات سیاسی و همچنین حکومت‌داری پرداخته‌است.
این بخش به بررسی مشکلات و روابط بین کارگر و کارفرما می‌پردازد. در این بخش قذافی پیشنهادهای برای حل این مشکلات نیز ارائه می‌کند.
نظرات قذافی پیرامون خانواده، نقش مادر، کودک، زنان، هنر و فرهنگ در این بخش از کتاب سبز آمده‌است.
نسخه انگلیسی کتاب سبز
خرداد یشت نام یشت چهارم در کتاب اوستا می‌باشد که در ستایش هیوروتات یا همان خرداد امشاسپند سروده شده‌است. از این یشت گزارش پهلوی در دست نیست و متن در دسترس کنونی افتادگی‌های زیادی دارد. این یشت که یازده بند آن اکنون در دست است در جشن خردادگان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
بند چهارم از لحاظ عادات و رسومی که امروزه در میان عوام باقی است، قابل توجه است. امروزه اگر کسی دچار صرع و غش شود
پندار عامیانه بر این باور است که جن یا پری وجود او را تسخیر کرده‌است. به همین جهت گرداگردش شیاری، دایره شکل با کارد یا چاقو یا هر چیز برنده دیگر می‌کشند و ادعیه ای می‌خوانند تا جن از کالبد جن زده بیرون رفته شفا یابد یا حالت عادی خود را بازیابد. در بند چهارم خردادیشت آمده‌است «هرگاه کسی از پاک دینان دچار بیماری شود باید خود یا هرگاه نتواند دیگران کلام مقدس را زمزمه کرده و شیاری دور بیمار کشیده شود تا در امان ماند و سلامت یابد.» یادکرد اسامی امشاسپندان موجب می‌شود که بلایا و آفات از گوینده و یادکننده دور شود.
خورشید یشت نام یشت ششم در کتاب اوستا است که به ستایش خورشید ایزد می‌پردازد. خورشید در زبان اوستایی "هئور خشَئتَ" می‌باشد که در گاهان زرتشت تنها به صورت هَئور آمده است. این یشت را "خیر یشت" هم نامیده‌اند و در تفسیرهای پهلوی از آن به خور یشت یاد شده‌است. خورشید یشت دارای هفت بند است.
جواد رستم شیرازی (متولد ۱۲۹۸ اصفهان، درگذشته ۱۳۸۴ اصفهان) وی مینیاتوریست، نقاش، طراح فرش بوده که از برجسته‌ترین نقاشان ایران در دوره معاصر است. رستم شیرازی نزدیک به سی سال استاد هنرستان هنرهای زیبا اصفهان بوده و شاگردان بسیاری را نزد وی آموزش هنری دیده‌اند. آثار مینیاتور، تذهیب و همچنین فرشهای با ارزشی که طراحی نموده در موزه‌های مختلف داخلی و خارجی نگهداری می‌شوند.
جواد رستم شیرازی در سال ۱۲۹۸ در «محله نو» اصفهان به دنیا آمد. در پنج سالگی از پدر بزرگش قلمدان نقاشی شده‌ای را به مناسب هدیه نوروز دریافت کرد که زمینه‌ساز علاقه و حضور وی در دنیای هنر گشت، به طوریکه نقش‌های روی آن قلمدان نخستین الگوهای نقاشی اش گشتند. از اینرو با تشویق والدینش از پنج سالگی نزد استاد «وزیرزاده» فراگیری مبانی علمی نقاشی را آغاز کرد و دو سال شاگرد ایشان بود. در این دوران صحنه‌های زنجیر زنی و روضه خوانی را به تصویر می‌کشید.
همچنین از درس استاد «تیکران» که در محله جلفا برگزار می‌شد، در زمینه نقاشی طبیعت استفاده نمود. دوره شش ساله ابتدایی را در دبستان علمیه و به مدت پنج سال به پایان برد. در این دوره نگاره‌ای از چهره مدیر دبیرستان، فردوسی و «لرد بادن پاول» (رئیس جمعیت پیش‌آهنگی جهان) به تصویر کشید که مورد توجه معلمانش قرار گرفت و در سالن پیش‌آهنگی مدرسه نیز نصب شد.
در سال ۱۳۱۴ وارد دبیرستان سعدی شد و تحصیلاتش را ادامه داد، سپس با گشایش هنرستان هنرهای زیبا اصفهان در سال ۱۳۱۵ وارد این مرکز آموزشی شد. وی یکی از نخستین هنرجویان این هنرستان بود و دوره‌های نقاشی ایرانی، نقشه فرش و تذهیب را گذراند. در هنرستان رشته مینیاتور را انتخاب کرد و به مدت پنج سال در این رشته آموزش دید و به عنوان شاگرد ممتاز فارغ‌التحصیل شد. در این زمان عیسی بهادری استادش بود و با سید ضیاءالدین امامی و عباسعلی پور صفا نیز هم دوره بود.
بعد از پایان هنرستان در سال ۱۳۲۰ در کنکور دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد، که آن زمان هنرکده دانشگاه تهران نامیده می‌شد. در هنرکده نیز از استادانی همانند: علی محمد حیدریان، محسن فروغی و آفتاندالیان بهره‌ها برد.
همزمان در نمایشگاه مینیاتور اصفهان شرکت کرد و رتبه نخست را دریافت نمود. در سال ۱۳۲۲ با توجه به اینکه مقام نخست رشته نقاشی را کسب کرده بود، به مدت شش ماه بورسیه اروپا را گرفت. در این دوران بر روی سبک نقاشی‌های در انگلستان، فرانسه، هلند و ایتالیا به مطالعه پرداخت و نمایشگاه‌هایی برگزار نمود.
وی در این مدت نفشه‌های زیبایی از فرشهای اصیل اصفهان و ایران را طراحی و نقاشی نمود که در انگلستان بجای مانده‌است. در این سفر با حضور در موزه‌های آنجا با آثار هنرمندان چین و ژاپن نیز آشنا گشت که این تجربه تأثیر سازنده‌ای بر کارهایش داشته‌است. بعد از بازگشتش به ایران برای مدت کوتاهی در کارخانه رویال کارپت طراحی نقشه فرش را بر عهده داشت و دوره کوتاهی نیز در آموزش و پرورش مشغول گشت.
سپس پیشنهاد همکاری عیسی بهادری، مدیر هنرستان هنرهای زیبا اصفهان را پذیرفت و در سال ۱۳۲۲ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد. وی به مدت سی سال در این سمت انجام وظیفه کرد و شاگردان نامور بسیاری را نیز پرورش داد. در کنار تدریس در هنرستان در کارگاه شخصی اش در زمینه‌های مختلف هنری طراحی می‌کرد که طراحی فرش، تذهیب و طراحی گچبری از آن جمله می‌باشد. وی بعد از تلاش صادقانه اش در سال ۱۳۵۴ از خدمات دولتی بازنشسته شد.
وی به لحاظ شخصیتی الگوی شایسته‌ای بود و در زمینه آموزش هنر نیز بلندنظرانه یافته‌هایش را به شاگردانش منتقل می‌کرد. استاد در خصوص نقش همسرش در زندگی هنری او چنین بیان می‌کند: «رستم شیرازی نقش همسرش را در زندگی هنری خود چنین بیان می‌کند: «همسرم در طول زندگی هنری من بسیار کمکم کرده و در واقع زندگی را او اداره کرد تا من به امور هنری ام برسم و من همیشه می‌خواستم به ایشان هدیه‌ای تقدیم کنم تا این که پس از ۴۸ سال موفق شدم یک تابلو را که در سن ۷۲ سالگی کشیده‌ام، به ایشان تقدیم کنم.»
وی در سال‌های بازنشستگی نیز به فعالیت در زمینه طراحی، نقاشی مینیاتور و آموزش ادامه داد تا در خرداد سال ۱۳۸۴ از دنیا رفت.
وی بیش از سیصد اثر مینیاتور آفریده که برخی از آن‌ها شهرتی جهانی دارند. همچنین در کنار طراحی‌های هنری در زمینه برجسته کاری با طلا و نقره، قلمزنی، منبت کاری، معرق چوب آثاری زیبا خلق کرده‌است. برخی از آثار برجسته وی چنین می‌باشند:
محمود فرشچیان، امیر هوشنگ جزی زاده، اکبر مصری پور، شاه‌جانیان، ابراهیمیان، بهرام طاهری، علی والیان، برادران اخوت پور، بهمن‌زاده، برادران سعیدی فر، علی والیان، طلایی، منصوریان، یسایی شاجانیان، مهرداد صدری، بهرام احمدی، کاوش و بهزاد رستم شیرازی از آن جمله می‌باشند.
ماه یشت هفتمین بخش یشت در اوستا است که در آن به گونه‌ای تلویحی به ستایش ماه و نورافکنی و روشنگری او پرداخته می‌شود. ماه یشت دارای هفت بند است.
تیر یشت (یا تیشتر یشت، یشت هشتم) دارای ۱۶ کرده و ۶۲ بند است. بند ۱ تا ۱۲ در وصف ستاره تیشتر، ایزد باران است که به احتمال قوی همان شعای یمانی است و ظهور آن نویدبخش فرود آمدن باران است و در بند ۵ آمده‌است که هم چشم به راه او هستند تا به سوی دریای اساطیری فراخکرد بتازد. در بند ۸ به جدال او بر پریانی که به شکل شهاب‌های ثاقب ظاهر می‌شوند، اشاره شده‌است و در بند ۱۲ نام ستارگانی که همکار و یاور تیشتر هستند، آمده‌است: تیشتری‌هایی (کلب اصغر)، «ستاره‌ای که بعد می‌آید (دَبَران پس رونده)، پروین، هفتورننگ و وَنَند (نَسرِ واقع). بندهای ۱۳ تا ۳۴ درباره جدال تیشتر با اَپوش، دیو خشکسالی و پیروزی این ایزد بر او و نتایج حاصل از آن است. تیتشر در ده شب نخستِ این جدال به شکل جوان پانزده ساله نیرومند و در ده شب دوم به شکل گاوی زرین شاخ و در ده شب سوم به شکل اسب سپید زیبای زرینگوشِ زرین لگامی متجلی می‌شود و دیو اپوش، حریف او، به شکل اسب کَلِ گَری ظاهر می‌گردد. هر دو در دریای فراخکرد به نبرد می‌پردازند و سرانجام تیشتر پیروز می‌گردد. آنگاه میع‌ها در میان این دریا گرد می‌آیند. باد باران و ابر و تگرگ را به هفت کشور زمین می‌راند. بند ۳۵ به بعد در ستایش تیشتر و توصیف کارهای نیک اوست و توصیه شده‌است که مردم‌ها این ایزد را آن‌گونه که شایسته اوست، ستایش کنند تا از قحط سالی و سپا دشمن و بیماری‌ها و غیره در امان باشند.
کریستفر پائولینی (زاده ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳ - کالیفرنیا ) نویسنده جوان و معروف آمریکایی است که با نوشتن سری داستان‌های فانتزی وراثت به محبوبیت رسید.
پائولینی در سن پانزده سالگی، بلافاصله پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان، شروع به نوشتن اولین رمان خود تحت عنوان اراگون کرد و به کمک والدینش آن را توسط انتشارات لایتنینگ سورس به چاپ رساند. پس از موفقیت اراگون، انتشارات معروف رندوم هاوس در سال ۲۰۰۳ اقدام به چاپ مجدد آن کرد.
اراگون در همین سال، در رده سوم پرفروشترین کتابهای نیویورک تایمز قرار گرفت و در ژانویه سال ۲۰۰۴، رتبه اول بهترین رمان فانتزی را به دست آورد و هری پاتر و محفل ققنوس نوشته جی.کی.رولینگ دوم شد.
پائولینی با اراگون توانست افتخارات بیشماری را نصیب خود کند که از آنها می‌توان به: کتاب سال نیویورک تایمز، کتاب سال پابلیشرز ویکلی، پرفروشترین کتاب یو.اس.ای تودی، پرفروشترین کتاب وال استریت ژورنال، کتاب سال بوک سنس، بهترین کتاب در بوک سنس سلکشن و... اشاره کرد.
پائولینی پس از موفقیت اراگون، شروع به نوشتن دنباله آن تحت عنوان الدست کرد. الدست در سال ۲۰۰۵ به زیر چاپ رفت و پس از عرضه، به موفقیت بینظیری دست یافت. پائولینی به عنوان مقدمه در ابتدای رمان الدست آورده‌است :
وقتی اولین بار اراگون در ذهن من نقش بست، پانزده ساله بودم - نه یک پسربچه و نه یک نوجوان - تازه دبیرستان را تمام کرده بودم و اطمینانی به انتخاب راه زندگی ام نداشتم و به جادوی پرقدرت ادبیات فانتزی که قفسه‌های کتابهایم را آراسته بود، معتاد شده بودم. فرایند نوشتن کتاب اراگون، که در دنیا در معرض فروش قرار گرفت، و حالا تمام کردن کتاب الدست، مرا به جوانی سوق داده‌است. حالا بیست و یک سال دارم و با حیرت می‌بینم که دو کتاب را به چاپ رسانده‌ام. اتفاقات غریبی رخ داده‌است، اما مطمئنم که نه برای من.
سفر اراگون، سفر خود من بوده‌است : فردی با تربیت روستایی که با سرعتی نا امیدکننده بر خلاف زمان، سرگردان می‌شود. آموزش‌های فشرده و پرزحمتی را پشت سر می‌گذارد. برخلاف انتظار به موفقیت دست پیدا می‌کند. با عواقب شهرت دست و پنجه نرم می‌کند. و بالاخره به آرامش می‌رسد.
سومین قسمت از سری وراثت تحت عنوان بریسینگر در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید و همانند گذشته به موفقیت بزرگی دست یافت. پائولینی که از ابتدا اعلام کرده بود سری وراثت یک سه گانه خواهد بود و داستان اراگون و سفیرا در پایان کتاب سوم خاتمه خواهد یافت، پس از عرضه بریسینگر، عنوان کرد که داستان به پایان نریسده‌است.
پائولینی چهارمین و آخرین قسمت از این سری تحت عنوان وراثت (رمان) را در سال 2011 به چاپ رسانید .
در سال ۲۰۰۶ فیلمی تحت عنوان اراگون (فیلم) به کارگردانی استفان فنگ میر بر اساس اولین رمان کریستفر پائولینی ساخته شد. در این فیلم ادوارد اسپیلرز در نقش اراگون بازی و ریچل وایس بازیگر مطرح هالیوود به جای کاراکتر سفیرا صداپیشگی کرد.
در نوامبر سال ۲۰۰۶ یک بازی کامپیوتری برگرفته از فیلم اراگون، قبل از اکران جهانی فیلم، در سرتاسر دنیا عرضه شد . این بازی امتیاز ۴٫۷ از ۱۰ را از سایت‌های معتبر بازی از آن خود کرد .
رمان‌های پائولینی اولین بار توسط پریا آریا، مهناز ولی ترجمه و نشر زهره آن را به چاپ رسانده‌است اما در حال حاضر می توانید این کتاب را از نشر زهره و یا از انتشارات بهنام با ترجمه محمد نوراللهی خریداری کنید .
گوش یشت یشت نهم کتاب اوستا می‌باشد که در ستایش گائوشا یا گوش ایزد یا ایزدبانوی نگهبان چارپایان سروده شده‌است. این یشت دارای هفت کرده و سی‌ و دو بند است و به‌نام درواسپ یشت نیز شهرت دارد. درواسپ واژه‌ای اوستایی برای گوش ایزد بود که معنی "دارنده اسبان تیزرو" می‌داده‌است.
راه‌آهن دولتی جمهوری ترکیه و با نام اختصاری "TCDD" نهادی است که در جمهوری ترکیه ترابری مسافر و بار، مدیریت و کنترل راه‌های ریلی را در جمهوری ترکیه بر عهده دارد. سازمان راه‌آهن ترکیه در سال ۱۸۵۶ در دوره عثمانی سابق افتتاح شد و بیشتر به‌صورت نیمه‌‌خصوصی و با مدل سفارش کار به نهادهای خصوصی و مدیریت دولتی آن اداره می‌شد. این سازمان در ۲۴ می ۱۹۲۴ بر اساس قانون شماره ۵۰۶ مبنی بر دولتی کردن این سازمان، با نام مدیریت عمومی راه‌های ریلی آناتولی-بغداد کاملًا دولتی شد.راه آهن جمهوری ترکیه سپس این سازمان هم بخش اجرا و هم بخش مدیریت و کنترل را برعهده گرفته و در سال ۱۹۵۳ به‌صورت شرکت دولتی سهامی عام تغییر اساس‌نامه داد. این سازمان از نخستین سازمان‌های ترابری ریلی در منطقه خاورمیانه ‌است که در دوره عثمانی پروژه‌های بلندپروازانه‌ای را همچون استابول به حجازبی‌بی‌سی و بغداد به برلینTrains of Turkey را به مرحله اجرا درآورده بود.