moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مقالهٔ "زن و داستان" که در "نشریه فوروم" به چاپ رسید در سبک آکادمیک و روش استدلالی رایج است اما کتاب اتاقی از آن خود که به همان موضوع می‌پردازد و به نتایج مشابهی می‌رسد شیوه نگارشی خلاقانه و طنزآمیز دارد که «سنّت را به بازی می‌گیرد و مخاطب را همدست خود می‌کند و واقعیت را با خیال می‌آمیزد تا استدلال خود را به موثرترین شیوه ممکن ارائه دهد.»
هر دو این آثار به گمنامی زنان، تاریخ ادبیات زنان، تأثیر سبک و ارزش‌های مردانه در نوشته‌های زنان، خشم و نفرت در هنر و مخاطرات آن برای هنرمند، تحلیل رمان به عنوان ژانر اصلی نوشتار زنان، پیش‌بینی آیندهٔ زن و داستان با توجه به آزادی‌های تازه یافته زنان در اوایل قرن بیستم، توجه به جنبه‌های مادی زندگی و تأثیر آن بر نویسندگی زنان، و امید به پیدایش داستانی شعرگونه و سبکی که به نوشتار زنانه نزدیک‌تر باشد می‌پردازند. در کتاب، موضوع‌های مقایسه موقعیت زنان و مردان در منطقه آکسبریج، خشم مردان و ذهنیت دوجنسی اضافه شده‌است.
علاوه بر اهمیت شیوه نگارشی آن، این کتاب ویژگی‌های نثر مدرنیستی را در مقاله‌نویسی وارد کرده و سبک جدیدی ایجاد کرده‌است. گذشته از این، اتاقی از آن خود را شکل دهنده جریان نظری فمینیستی و به‌طور خاص نقد ادبی فمینیستی می‌دانند. بحث دربارهٔ محرومیت‌های زنان پیش از ویرجینیا وولف نیز وجود داشت، اما می‌توان گفت وولف نخستین کسی است که این مسئله را «در تقابل با گفتمان‌های غالب و پیش فرض‌ها» بررسی می‌کند. کتاب" جنس دوم" سیمون دوبوار نیز با نگرشی نزدیک مدت کمی پس از این کتاب منتشر شد.
رابطه "اتاقی از آن خود" با نقد فمینیستی متقابل است و هر یک دیگری را از نو تعریف می‌کنند. کتاب‌های "ادبیاتی از آن خودشان" اثر الین شوالتر، "زن دیوانه در اتاق زیر شیروانی" از ساندرا گیلبرت و سوزان گابر، و "مجموعه مقالات فمینیستی جدید دربارهٔ ویرجینیا وولف" از جین مارکوس به بررسی این ارتباط می‌پردازند.
امانوئل بئار (زاده ۱۴ اوت ۱۹۶۳) بازیگر سرشناس فرانسوی است.از جمله فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوزخ، مزاحم زیبا، زمان دوباره به دست آمد، چشم‌های زرد و مأموریت غیر ممکن اشاره کرد
جشنواره فیلم ونیز قدیمی‌ترین جشنواره فیلم در جهان و یکی از بزرگ‌ترین جشنواره‌های سینمایی جهان به‌شمار می‌آید. جشنواره فیلم ونیز نخستین بار در سال ۱۹۳۲ میلادی برگزار شد و در کنار جشنواره‌هایی چون کن و برلین از مهم‌ترین رخدادهای سینمایی اروپا و جهان به‌شمار می‌آید. جشنواره فیلم ونیز در طول سال‌های جنگ دوم جهانی برگزار نمی‌شد و در برخی سال‌ها بخش مسابقه آن فعال نبوده‌است.گشایش شصت و پنجمین جشنواره ونیز با فیلمی از برادران کوئن ("بی‌بی‌سی فارسی")
جایزهٔ اصلی جشنواره ونیز شیر طلایی نام دارد. همچنین در این جشنواره جایزه‌ای به نام جایزهٔ انسانیت وجود دارد. این جایزه که مبلغ آن ۵۰ هزار دلار است به سینماگران و بازیگرانی اهدا می‌شود که خود را وقف فعالیت‌های انسان‌دوستانه می‌کنند.جایزه انسانیت فیلم ونیز، برای ناتالی پورتمن ("رادیو زمانه")
همچنین جایزه جام روباه به بهترین بازیگران زن و مرد اهدا می‌شود. از سال ۲۰۰۲ به بعد «جایزه سان مارکو» برای بهترین فیلم بخش ضد جریان اختصاص داده شد.
از طیف وسیعی برنامه‌های جداگانه از جمله نمایشگاه بین‌المللی هنر ونیز نیز تأسیس شده‌است. جشنواره بین‌المللی موسیقی معاصر ونیز، جشنواره بین‌المللی تئاتر ونیز، نمایشگاه بین‌المللی معماری ونیز، جشنواره بین‌المللی رقص معاصر ونیز و جشنواره بین‌المللی کودکان و نوجوانان کارناوال ونیز به صورت جداگانه زیر نظر مجموعه جشنواره‌های ونیز برگزار می‌شوند.
جایزه شیر طلایی بالاترین جایزه جشنواره برای بهترین فیلم در بخش مسابقه ونیز است. شیر طلایی در سال ۱۹۴۹ توسط کمیته سازماندهی معرفی شد و اکنون به عنوان یکی از برجسته‌ترین جوایز صنعت فیلم شناخته می‌شود. در سال ۱۹۷۰، شیر طلایی دوم معرفی شد؛ این جایزه افتخاری برای افرادی که سهم مهمی برای مشارکت در سینما دارند است. شیر طلایی در سال ۱۹۴۹ به عنوان شیر طلایی سنت مارک معرفی شد، شیر بالداری که روی پرچم جمهوری نیز نمایان است. سابقاً، نام جایزه معادل جایزه بین‌المللی بزرگ ونیز بود، اهدا شده در سال ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸. قبل از آن، از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۲ بزرگ‌ترین جایزه برای بهترین فیلم ایتالیایی و فیلم خارجی جام موسولینی بود. بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ هیچ شیر طلایی اهدا نشد.
جایزه ویژه داوران به یک یا دو فیلم در اکثر سال‌ها اهدا می‌شود.
شیر نقره‌ای به بهترین کارگردان در بخش مسابقه ونیز اهدا می‌شود.
جام‌های ولپی به بهترین بازیگران اهدا می‌شوند. جوایز رسمی برای بهترین بازیگر زن و مرد از سال ۱۹۳۴ اهدا می‌شود. همچنین در میانه دهه ۱۹۹۰
به بازیگران زن و مرد نقش مکمل نیز این جوایز اهدا شد.
دو جایزه اوسلای طلایی وجود دارد: یکی برای بهترین مشارکت فنی (برای فیلم‌برداران، آهنگسازان و..) و دیگری برای بهترین فیلمنامه اهدا می‌شود.
جام موسولینی
جام موسولینی بالاترین جایزه از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۲ بود. نامگذاری شده به نام نخست‌وزیر ایتالیا، بنیتو موسولینی، آنها پس از سقوط او در سال ۱۹۳۴ آن را رها کردند و
سرانجام در سال ۱۹۴۷ با نام جایزه بزرگ بین‌المللی ونیز آن را از سر گرفتند.
در سال ۲۰۱۱ در این بخش ۲۱ فیلم بلند از سراسر جهان به نمایش درآمد.
تعدادی از مهم‌ترین تولیدات یک‌سال گذشتهٔ جهان، به خصوص آثاری که کارگردانان شان در دوره‌های پیشین جشنواره حضور داشند به صورت غیررقابتی در این بخش روی پرده می‌روند. در سال ۲۰۱۱، یازده فیلم در این بخش نمایش داده شدند. حداکثر شش فیلم از این بخش در نیمه شب نمایش داده می‌شوند، که آثاری مناسب برای پخش در آن ساعت شب هستند.
این بخش اختصاص به فیلم‌هایی از گرایش‌های جدید دنیای سینما بدون توجه به ژانر یا مدت زمان آن‌ها دارد. آثاری که سعی کرده‌اند هنر سینما را دوباره تعریف کنند در این بخش نمایش داده می‌شوند. این بخش پذیرای تمام آثار از فیلم‌های بلند و نیمه بلند و کوتاه است و حداکثر ۲۱ فیلم را به صورت رقابتی و غیر رقابتی شامل می‌شود.
این بخش اختصاص به فیلم‌هایی از گرایش‌های جدید سینمای ایتالیا دارد و پذیرای حداکثر ۷ فیلم در بخش مسابقه و یک فیلم به صورت غیر رقابتی است.
در این بخش حدود ۷ یا ۸ فیلم به انتخاب سندیکای ملی منتقدان فیلم ایتالیا نمایش داده می‌شوند. این بخش قوانین و مقررات خاص خود را دارد.
در این بخش حدود ۱۰ تا ۱۲ فیلم به انتخاب انجمن فیلمسازان ایتالیایی و انجمن کارگردانان و تهیه‌کنندگان مستقل نمایش داده می‌شوند. این بخش نیز قوانین و مقررات خاص خود را دارد.
علاوه بر بخش‌های بالا، جشنواره فیلم ونیز برنامه‌های مروری بر آثار برای تجلیل از فیلمسازان و چهره‌های برجسته دنیای سینما برگزار می‌کند. همچنین بازار فیلمی به نام دفتر صنعت در این جشنواره برای تهیه‌کنندگان و شرکت‌های فروش فیلم برگزار می‌گردد.
بریک یک غذای تونسی است که از یک لایهٔ نازک شیرینی وارکا که به دور یک سری مواد سرخ شده پیچیده می‌شود، تشکیل شده است. معروف‌ترین مدل تخم‌مرغ بریک، شامل یک تخم‌مرغ کامل است که درون شیرینی مثلثی به همراه پیاز خرد شده، ماهی تن، هریسه و جعفری پیچیده شده است.Michael and Frances Field, "A Quintet of Cuisines", Time-Life, 1970.
شیرینی بریک (ملسوقه یا وارکا) با پهن کردن مقداری خمیر چسبناک به سطحی داغ درست می‌شود که باید برای ۲ دقیقه بپزد. مخلفات داخلی بریک می‌تواند شامل ماهی تن، گوشت چرخ‌کرده، تخم‌مرغ خام، مرغ، موتوماهیان، هریسه، کبر یا پنیر شود.
یکی از سنت‌های تونسی این است که مادر دختر، برای خواستگار بریک درست می‌کند.و اگر خواستگار بتواند بدون ریختن زردهٔ تخم‌مرغ آن را بخورد، اجازه دارد تا با دختر ازدواج کند.
کندو ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
گیتی نوین (ناوران) (۱۳۲۳/۱۹۴۴ در کرمانشاه –) نگارگر، تندیسگر، گرافیست ایرانی ساکن کانادا و بنیان‌گذار جنبش هنری فَرااِنگاشت (Transpressionism) است.نگاه کنیدبه: Thomas F. Oltmanns, Robert E. Emery, & Steven Taylor, Abnormal Psychology,Canadian Edition, Prentice Hall, Toronto,2002, P. 713. و همچنین به: Joice Goodwin, Art in the Garden, arts alive Magazine, Vol.12 -No.3, May-June 2007. گیتی نوین در سال ۱۳۵۳ برای ادامه پژوهش هنری و برپایی نمایشگاه، نخست به هلند و سپس به بریتانیا رفت و از سال ۱۳۷۷ تاکنون در ونکوور کانادا زندگی می‌کند. پرده‌های نقاشی گیتی نوین در کلکسیون‌های عمومی و خصوصی اروپا، آمریکا، آسیا و استرالیا ارجمند شناخته می‌شوند."Transpressionism", guitynovin.com, click "visit transpressionism.com" , then "manifesto". Retrieved 14 August 2007.See Thomas F. Oltmanns, Robert E. Emery, & Steven Taylor, Abnormal Psychology,Canadian Edition, Prentice Hall, Toronto,2002, P. 713. See also: Joice Goodwin, Art in the Garden, arts alive Magazine, Vol.12 -No.3, May-June 2007.
گیتی نوین در خانواده‌ای فرهیخته درکرمانشاه زاده شد. پدرش عبدالرحمان ناوران تنها فرزند بازرگانی به نام عبدالرحیم ناوران از اهالی بندر انزلی بود. عبدالرحیم با کشتی‌های بازرگانی خویش در میان بنادر باکو، لنکران و آستارا در آذربایجان به دادوستد می‌پرداخت. در سال‌های آغازین قرن بیستم سرزمین‌های کناره‌ای دریای مازندران به کانون بارزی برای نقشه‌های استراتژیک پیکار گاه‌های جنگ جهانی نخست گزینه گشته بود.بنابر پژوهش کارل هشوفر Karl Haushofer سرزمین قفقاز «پیکارگاهی در مرز میان قاره‌ها بود». ببینید: K. Haushofer, “Granitsy v ikh geograficheskom i politicheskom znachenii,” in: O geopolitike. Raboty raznykh let, Mysl Publishers, Moscow, 2001, p. 127 پس از کودتای اکتبر بلشویک‌ها و آغاز جنگ‌های داخلی در روسیهٔ تزاری «ارتش سرخ» باکو را در ۱۹۱۸ فرانَوَردید و ناوگان شکست خوردهٔ «ارتش سپید» به بندر انزلی که در زیر فرماندگاری نیروهای انگلیس بود گریخته و به آن‌ها پناه آورد. «ارتش سرخ» در ۱۹۲۱ بر بندر انزلی یورش آورد و بر آن چیره گشت و اندکی چندان نگذشت که همهٔ کشتی‌های عبدالرحیم را همانند داروندار دیگر بازرگانان بومی ایران تاراج کردو به تاوان گرفت.ببینید:Imbrie, dispatch 42 (891.628/6, June 14,1924. cited in; Great Britain & Reza Shah: The Plunder of Iran, 1921-1941, by Mohammad Gholi Majd Edition: illustrated, Published by University Press of Florida, 2001, , 9780813021119. عبدالرحیم که با از دست دادن کشتی‌هایش توان ادامهٔ دادوستد را نداشت و ورشکست شده بود دست به خودکشی زد. عبدالرحمان پسرک خردسالش از مادر جوان خود جدا شد و نزد خانوادهٔ ناوران پرورش یافت و پس از پایان آموزش دبیرستانی در گمرک به کار پرداخت و پس از چند گاهی مادر را به نزد خویش آورد و از آن پس هرگز از او جدا نشد. دیری نپایید که او به گمرک قصر شیرین فرستاده شد؛ و چنین بود که او که روزهای فراغت خویش را در کرمانشاه می‌گذراند، با همسر خود ملوک کاشفی آشنا شد؛ و این آشنایی در کوتاه هنگام به زناشویی انجامید و برآورد آن چهار فرزند بود که نخستین آنان گیتی بود.
گیتی نه سال داشت که خانواده‌اش برای همیشه در تهران ماندنی شد. درسال‌های نوجوانی بود که دبیر نگاره‌گری دبیرستان اسدی به مند هنری بارز او آگاه شد و او را به نوید آورد تا در هنرستان هنرهای زیبای دختران نام‌نویسی کند. گیتی گواهینامهٔ هنری خود را در سال ۱۳۴۴ از هنرستان هنرهای زیبای دختران دریافت کرد، و سپس هنرنامهٔ دانشگاهی (لیسانس) خود را در رشتهٔ گرافیک از دانشکدهٔ هنرهای تزیینی در سال ۱۳۴۹ بدست آورد. در سال ۱۳۵۳ پس از زناشویی با دکتر فرید نوین رهسپار هلند شد و در دانشگاه آزاد لاههVrije Academie voor Beeldende Kunsten آموزش خود را دنبالگیری نمود. سپس در ۱۳۵۴ راهی منچستر گردید و چم‌های گوناگون نگارگری را نزد استادان برگزیده فراگرفت. سرانجام در کانادا خانه برپاکرد نخست در شهر کینگستون در سال‌های ۱۳۶۲-۱۳۵۹ سپس در مونترال ۱۳۶۳-۱۳۶۲ آنگاه در اتاوا ۱۳۷۷-۱۳۶۳ و سرانچام از سال ۱۳۷۷ تاکنون در ونکوور به سر می‌برد.
در تابستان 2016 دو تراژدی جانگاه زندگی گیتی را به همگی دگرگون ساخت. نخست برادرش کامران در تورونتو به بیماری سرطان دچار شد و در فاصلهٔ چند هفته درگذشت و در همان فاصله پسر بزرگ او که در نشویل تنسی زندگی می‌کرد و آفرینشگر هوشیاری‌های مصنوعی بود در سفری به لس آنجلس از هوش رفت و در بیمارستان سیدار سیناییی بستری شد گیتی و همسرش از ونکوور به لس انجلس پرواز نمودند و دو روز پس از آن پس از یک عمل جراحی غده یی سرطانی پیش رفته در مغز را پیدا نمودند. گیتی سال‌های 2016 و 2017 را در کنار پسرش بسر برد تا در پرتو درمانی و شیمی درمانی به همراه او باشد. در میانهٔ سال 2017 هنگامی که بنظر می‌رسید بیماری سرطان به واپس کشیده شده گیتی به ونکوور بازگشت و به آفرینش پرده‌هایی تازه پرداخت و در نمایشگاه هنر در باغ ونکوور شرکت نمود. اما بیماری سرطان پسرش بازگشت و این بار پرتو درمانی بر توان حرکت فرزند او اثر گذاشت و گیتی برای دیگر بار به نزد فرزند رفت.
نخستین نمایش کارهایش در نگارخانه نگار، به مدیریت افسانه هویدا در یکشنبه هفتم آذر ۱۳۵۰ بود. گیتی این نمایش را «گویا و خاموش» نامیده بود (او این سنت نام‌گذاری نمایش‌های آثارش را همواره دنبال کرد). این نخستین نمایش با خوش آمد بسیار هنردوستان و روزنامه‌های هنری روبرو شد.برای نمونه بنگرید به: «گویا و خموش»، ف هژیر، اطلاعات، سه شنبه ۱۶آذرماه، ۱۳۵۰، شماره ۱۳۶۶۶، صفحهٔ ۱۱. همچنین ببینید «گویا و خاموش» گفتگوی بصیر نصیبی با گیتی نوین: مجله نگین، شماره ۷۷، سال هفتم، سی ام مهر۱۳۵۰، صفحهٔ ۱۹
منصوره حسینی نگارگر نامی نوگرا در نقد خود بر این نمایشگاه در بخش هنر و اندیشهٔ روزنامهٔ کیهان نوشت: ' «گویا و خاموش، این نامگذاری را می‌پسندم، نه برای اینکه هنر پلاستیک را با پرداز شاعرانه صفت و کلمه پیوند زده باشم، بل برای اینکه طبیعت بیجان، اشیاء و گل‌ها با تمام بی‌جانی می‌توانند از غم، آرامش، مالیخولیا و ثبات سخن بگویند… در انتخاب موضوع تابلوها نوعی وحدت وجود داشت: نمایشگر شخصیت روشن و آگاه نقاش. در رنگ‌آمیزی تابلوها، انتخاب گام رنگ، که همان گام با کم و بیشی آشکار در تمام تابلوها بکار گرفته شده، از ثبات ذهن جستجوگر نقاش سخن می‌گفت.»ببینید: «مروری در نمایشگاه گیتی نوین - نگارخانه نگار» منصوره حسینی - روزنامه کیهان آذرماه ۱۳۵۰ این نوشته را می‌توانید دربخش articles, news publications در تارتنای گیتی نوین
در خرداد ماه سال ۱۳۵۲ گیتی دومین نمایشگاه خود را در نگارخانه سیحون با نام «پوستموس» سیری در فضاهای شعری احمد شاملو برپا نمود. این نمایشگاهی گفتگوبرانگیز بود، بهروز صوراسرافیل نوشت: محتوا و مضمون تابلوها بیشتر از شاملوست نه گیتی نویننگاه کنید به: «نمایشگاه گیتی نوین درنگارخانه سیحون: گلگشت در فضاهای شعری احمد شاملو»، بهروز صوراسرافیل، آیندگان، سه شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۵۲، صفحهٔ ۴اما گیتی در گفتگویی با فیروزه میزانی منتقد هنری مجله تماشا از برایش خود چنین گفت: روزی که تصمیم گرفتم روی شعرهای شاملو کار کنم، ترس عدم موفقیت در رساندن فضاهای شعری او، و اینکه بیننده نمایشگاه هم تصور کند برای جلب بیننده از اسم شاملو سوء استفاده کرده‌ام همیشه با من بود، ولی پس از مدتی احساس کردم که فضاهای شعری هم می‌تواند مانند یک جسم مثل یک گلدان طراحی شود. به هر حال آنچه نقش بسته، احساس است و مدد قلم؛ از تابلوهایم سعی کرده‌ام تا آنجا که امکان دارد بارعایت وابستگی به شعر یک شخصیت جداگانه به وجود بیاورم تا به تنهایی نیز چیزی برای دیدن داشته باشد. "»ببینید: «نظری به نمایشگاه گیتی ناوران: سیری در فضاهای شعری شاملو»، فیروزه میزانی، تماشا، سال سوم، شماره ۱۱۴، ۲۴ خرداد ۱۳۵۲
شاملو خود در یادداشتی برای معرفی این نمایشگاه نوشته است اما توجه گیتی به جنسیت آدمهای پرده‌هایش حیرت آورست چیزی که… می‌تواند کنایه از انگیزه‌های رستاخیز نهایی شمرده شود - گیتی به» آیدا در آینه «کمترین توجهی، و از رابطهٔ این دو شعر کمترین آگاهی نداشته، و با این وجود پیداست که برای رستاخیز انگیزه‌ای می‌جسته‌است. جستجویی که سرانجام به عشق می‌انجامد. آیا گیتی می‌خواسته همین را بگوید؟ من یقین دارم.نگاه کنید به: «یادداشتی بر نمایشگاه پوستموس گیتی نوین» احمد شامو، ۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۲. بازچاپ در شهروند تورونتو، سال دهم، شمارهٔ ۵۳۲، جمعه ۲۰ آبان ۱۳۷۹، صفحهٔ ۳۱
پس از این دو نمایشگاه تک-تنه و چندین نمایشگاه گروهی گیتی نوین در نخستین نمایشگاه هنری بین‌المللی تهران با همیاری نگارگران اروپایی " Salon d' autumn"پاریس شرکت نمود.ببینید: «اولین نمایشگاه هنری بین‌المللی تهران افتتاح شد»، معصومه پیرنیا، روزنامهٔ کیهان، یکشنبه ۱ دی ۱۳۵۳–۲۲ دسامبر ۱۹۷۴ - شماره ۹۴۴۴، صفحهٔ ۵
آخرین نمایشگاه تک-تنهٔ او در ایران «تنناها یا هو» نام داشت که در سال ۱۳۵۳ در نگارخانه سیحون برپا شد.
شمار نمایشگاه‌های گیتی نوین در اروپا و آمریکا بسیار است. ورا که این نمایشگاه‌ها را می‌توان به دو دوره پیش و پس از برپایی ترانسپرسیونیزم رده‌بندی نمود. از نمایشگاه‌های پیش از برپایی ترانسپرسیونیزم می‌توان نام برد از:
برای نمونه نگاه کنید به گزارش استیو ویسال Steve Whysall زیر سر نبشتهٔ Art in the Garden tour is a lovely day out، در روزنامهٔ ونکوور سان Vancouver Sun در پنجشنبه ۲۹ ماه می ۲۰۰۸.
گیتی نوین نخستین گرافیست زن ایرانی‌ست که کارهایش در ایران و جهان شناخته شده ست.نگاه کنید به: و http://fr.contemporain.wikia.com/wiki/Guity_Novin و http://de.wikipedia.org/wiki/Guity_Novin و http://es.wikipedia.org/wiki/Guity_Novin و http://la.wikipedia.org/wiki/Guity_Novin و http://mr.wikipedia.org/wiki/ग्विटी_नोविन و http://www.iranchamber.com/art/gnovin/guity_novin.php و
کارهای گرافیک او بر روی جلد مجلات نگین، زمان، کتاب اول ودوم سینمای آزاد، جُنگ چاپار و ماهنامهٔ Breaking the Silence در اتاوا چاپ شده ست. گیتی گرافیست نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم تهران بود، و طرح روی جلد کاتالوگ جشنواره ازوست.
رامین مهجوری در هفته نامهٔ پیوند ونکوور در بارهٔ او نوشته ست: برای برنامه رادیو بین کتابهایم دنبال قطعه‌ای می‌گشتم که چشمم به مجموعه‌ای افتاد به نام «دریچه». این مجموعه را در آخرین روزهای پیش از کوچ اوایل سال ۱۳۶۲ در تهران خریده بودم. در آخرین بخش کتاب عکسی بود از گیتی نوین و چند نمونه از طرح‌هایش. گیتی اولین زن طراح ایرانی‌ست که کارهایش را در مطبوعات ایران در آن سال‌ها در سطح گسترده به چاپ رساند.نگاه کنید به: "یک تکه آسمان آبی: گیتی نوین، هنرمند خموش در ونکوور" رامین مهجوری، پیوند، سال ششم، شماره ۲۲۸، جمعه ۲۹ مرداد ۱۳۷۹، صفحه۲ ."
در گردآوردهٔ «دریچه» دربارهٔ ویژگی‌های طرح‌های گیتی آمده ست:
شهرام معتضدی در هفته نامهٔ شهروند تورونتو می‌نویسد: من در بیست و هشت سال پیش افتخار شاگردی گیتی نوین را داشتم و یادم می‌آید وقتی با استاد راهنمایم در بارهٔ انتخاب واحدهای درسی مشورت می‌کردم ایشان به من گفتند که: امسال شانس آن را داری که در کلاس گیتی نوین شرکت کنی، چرا که ما ایشان را با زحمت بسیار متقاعد کرده‌ایم که درس بدهند و سال دیگر ممکن است این شانس را نداشته باشی. در آن سال‌ها ایشان دو کلاس گرافیک و تزیین معماری داخلی را در مدرسهٔ عالی ساختمان درس می‌دادند و من در هر دو واحد ثبت نام کردم و هیچ وقت نشده ست که از بخت خوش خود سپاس‌گزار نباشم. چرا که بعدها که برای تحصیلات به اروپا رفتم، دریافتم که کارهای استاد نوین در میان گرافیست‌های بزرگ دنیا شناخته شده ست و حتی طرح‌های ایشان را در کلاس‌های مختلف مورد بررسی و تحقیق قرار می‌دهند… وقتی استاد نوین را دیدم هنوز همان شرارهٔ درخشانی که نشان از شیدایی ایشان به هنرشان ست از دیدگانشان تلالو می‌زد. پس خویشتن را به ایشان شناساندیم و گفتیم که افتخار شاگردیشان را داشته‌ایم، و از استاد اروپایی‌مان برایشان گفتیم که پس از نشان دادن «لیز تایلور سرخ» کار «اندی وارهول»، کار "صادق هدایت" از طراحی‌های استاد را، به عنوان گام دیگری ر تفکیک گرافیکی سطح‌های رنگی یک پرتره به ما ارائه کرده بود."ببینید: "دایره‌های زمانی: برخورد و گفتگویی با استاد گیتی نوین"، شهرام معتضدی، شهروند تورونتو، سال دهم، شماره ۵۳۲، جمعه ۲۰ آبان ۱۳۷۹، صفحه‌های ۳و۳۰.
گیتی نوین نخستین پایه‌های ترانسپرسیونیزم را در سال ۱۹۹۴ پی ریزی کرد. جنبش ترانسپرسیونیزم پاسخی بود. به دیدگاه‌های «فرا نو گرایی High modernism» و سر آن داشت که آرمان‌های «مردمانی - humanism» و ارزش‌های «عرفانی - acroamatics» را با برداشت‌های زیباشناسانهٔ زیبایی، آهنگینی، و فره وری بازگشایی و روشنی دهد.نگاه کنید به: لاروس http://www.larousse.fr/encyclopedie/article/Transpressionisme/11015469 و http://fr.contemporain.wikia.com/wiki/Transpressionisme و http://e-ciencia.com/recursos/enciclopedia/Transpresionismo و http://wiki.pprincipe.cult.cu/wiki/Transpresionismo ترانسپرسیونیزم به رویارویی با دام کژبینی «پسا- نوگرایی- post modernism» برمی‌خیزد، که مرگ هنر را آوا کرده بود.نگاه کنید به: http://www.myetymology.com/encyclopedia/Guity_Novin.html و http://www.larousse.fr/encyclopedie/article/Transpressionisme/11015469 و http://fr.contemporain.wikia.com/wiki/Transpressionisme و http://e-ciencia.com/recursos/enciclopedia/Transpresionismo و http://wiki.pprincipe.cult.cu/wiki/Transpresionismo
اما ترانسپرسیونیزم هنر را سرچشمهٔ همیشگی زایندگی و آفرینشی وهومنی می‌خواند و از تماشاگر خود می‌خواهد که او را در تلاش هنرش یاری دهد تا که شاید به آفرینش «شگرف» شدایی دهد. در این روندار نقش هنرمند تنها آنست که راه گشای و برانگیزندهٔ نیروی تخیل تماشاگر باشد و از عشق مدد گیرد تا که مگر سامان دهد به دنیایی که هم در روان پنهان و هم در سیمای آشکار خود آشفته ست.
برای دست یابی به این آرمان ترانسپرسیونیزم از افسانه‌ها و اسطوره‌ها که یادآور خاطره‌های مشترک انسانی ست یاری می‌گیرد، افسانه‌هایی همچون داستان «کلیتای»، دوشیزه‌ای که به «آپولو» خداوندگار خورشید دل باخت و سرانجام او آن شد که به گل آفتاب گردان تبدیل شود و هر روز از دورها نظاره گر پرتو آن یار باشد که پهنهٔ آسمان را بر گردونهٔ زرین خویش می‌پاید؛ و «کلیتای» از تابش و روشنی عشق او زندگی می‌گیرد و رشد می‌کند.گیتی نوین در گفتگویی با سه تن از شاگردان خود در هفته نامهٔ شهروند، در پاسخ به این پرسش که: از چه رو به میتولوژی یونان اشاره می‌کنید و نه به میتولوژی ایران باستان؟ می‌گوید «در واقع ریشهٔ همهٔ این داستانها و افسانه‌های هندواروپایی یکی ست، مثلاً آپولو، خدای آفتاب همان میتراست، مثلاً در تاریخ هرودوت می‌خوانیم که خشایارشاه در برابر معبد آپولو نیایش کرد، و حتماً این میترا بوده که مورد نیایش قرار گرفته …» - نگاه کنید به «بر در میخانه عشق: گفتگویی با گیتی نوین به مناسبت نمایشگاه اخیرش در کوکیتلام»، شهرام معتضدی -میشیگان، شهروند، سال دهم، شمارهٔ ۵۹۱، جمعه ۲۵ خرداد ۱۳۸۰، صفحهٔ ۳۰. گیتی نوین در شناسایی ترانسپرسیونیزم می‌نویسد:.
هنرمندانی که پذیرای ترانسپرسیونیزم شده‌اند اینانند:http://en.wikipedia.org/wiki/Guity_Novin
افزون بر این هنرمندان تنی چند دیکر نیز هم مانند ماری لاشانس نقاش کوبکی خود را از پیروان این مکتب می‌شمرند.
بسیاری از منابع این نوشته در آرشیو کتابخانه‌های نگارخانه ملی کانادا National Gallery of Canada - Library and Archives یا کتابخانه نگارخانه هنر ونکوور Vancouver Art Gallery - Library می‌توان یافت.برای دستیابی به این پرونده‌ها، در موتور جستجوی وب‌گاه هنری دولت کانادا تایپ کنید: Guity Novin
جشنواره فیلم ساندنس که بزرگ‌ترین جشنواره فیلم‌های مستقل در آمریکا محسوب می‌شود، اولین بار در سال ۱۹۷۸ در سالت لیک برگزار شد. این جشنواره با ریاست رابرت ردفورد و کمک فرماندار ایالت یوتا قصد داشت به فیلم‌های مستقل ساخت آمریکا توجه نشان داده و فیلم‌های تولید شده با بودجه‌های کم را حمایت کند و فیلمسازی و توجه به سینما را در ایالت یوتا گسترش دهد. از سال ۱۹۸۱ میلادی این جشنواره به پارک سیتی ایالت یوتا منتقل شد و از آن زمان به‌جای ماه سپتامبر در ژانویه برگزار می‌شود. گفته می‌شود این تغییر زمانی به پیشنهاد سیدنی پولاک، فیلمساز آمریکایی صورت گرفت تا مخاطبان بتوانند در میانه ژانویه از اسکی در این محل هم استفاده کنند و جشنواره توجه بیشتری را جلب کند. هدف از تأسیس جشنواره فیلم ساندنس، حمایت از فیلم‌ها و فیلم‌سازان مستقل عنوان شده‌است.
فیلم‌های بسیاری از فیلم‌سازان مشهور سینمای آمریکا هم‌چون کوئنتین تارانتینو، استیون سودربرگ، جیم جارموش و کوین اسمیت، برای نخستین‌بار در این جشنواره به نمایش درآمد و باعث ترقی و شهرت امروزه آنان شد.
این جشنواره در ماه ژانویه هر سال در بخش‌هایی چون مستند، درام و فیلم‌های آمریکایی و جهان برگزار می‌شود.درخشش فیلم‌های آمریکای لاتین در جشنواره فیلم ساندنس ("بی‌بی‌سی فارسی")
در کنار فیلم‌های آمریکایی در جشنواره ساندنس، در بخش سینمای جهان، فیلم‌های منتخب نیز انتخاب می‌شوند.
امروزه این جشنواره به یکی از بزرگ‌ترین مراکز اجتماع فیلم‌سازان فیلم‌های کم‌هزینه خارج از حلقه فیلمسازی هالیوود تبدیل شده‌است.
محمدعلی صنعت‌کاران (زادهٔ ۲۷ اسفند ۱۳۱۶ در تهرانMohammad Ali Sanatkaran Profile databaseOlympics.com) کشتی‌گیر، مربی سابق تیم ملی کشتی ایران، رئیس سابق فدراسیون کشتی در ابتدای دهه شصت و اولین رئیس فدراسیون پس از انقلاب، و نایب رئیس و مدیر فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد ایران در اواخر دهه ۸۰ بود. وی رئیس تربیت بدنی نیروهای مسلح نیز بوده‌است.
صنعت کاران از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵ عضو تیم ملی کشتی آزاد ایران بود و در دو دوره‌ای که تیم ملی ایران قهرمان جهان شد، عضو تیم بود و به دیدار پایانی راه یافت؛ در ۱۹۶۱ یوکوهاما مدال طلای قهرمانی جهان در ۶۷ کیلو و در مسابقات ۱۹۶۵ منچستر مدال نقره ۷۸ کیلو را گرفت. او مدال برنز المپیک توکیو ۱۹۶۴ را هم به دست آورده و چندین دوره قهرمان نیروهای مسلح جهان بوده در المپیک ۱۹۷۶ مونترآل کانادا و مسابقات جهانی تهران ۱۹۷۳ و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران بود.
صنعتکاران در دو هنر رزمی جودو نیز درجه استاد را داراست. همچنین او رئیس سبک شوتوکان جی‌کی‌ای ایران است و دان ۸ کاراته را دارا می‌باشد20 نفر دان 8 و 9 کاراته گرفتند! - Tabnak.IR | تابناک
تاو نهنگ (τ Cet / τ Ceti, ) یک ستاره در صورت فلکی نهنگ است که از لحاظ جرم و رده طیفی مشابه خورشید است؛ و فقط زیر ۱۲ سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد.
گانیمِد ( "GAN-ə-meed," یا به یونانی "Γανυμήδης)"یکی از قمرهای مشتری و بزرگترین قمر در سامانه خورشیدی است. دورهٔ چرخش آن هفت روز است، از لحاظ نزدیکی هفتمین قمر مشتری و سومین قمر گالیله‌ای می‌باشد. Retrieved on 2007-12-07. گانیمد بر روی مدار دو قمر دیگر مشتری یعنی آیو و اروپا تأثیر می‌گذارد. از لحاظ قطر بزرگتر از سیاره عطارد است و کمتر از نصف آن جرم دارد. Retrieved on 2008-02-27. گانیمد نهمین جسم در سامانه خورشیدی بر پایهٔ حجم می‌باشد و تنها قمر دارای میدان مغناطیسی است که فاقد اتمسفر نیز می‌باشد.
گانیمد از پلوتون و عطارد بزرگ‌تر است.
سطح گانیمد با نواحی تاریک و شبه‌دریا، دارای دو نوع ناحیهٔ اساسی خاکی است، دهانه‌دار و شیاردار. دهانه‌های گانیمد در مقایسه با موارد مشابه روی ماه و عطارد، به نسبت اندازه‌شان کم‌عمق هستند و به جای قله، دارای حفره‌های مرکزی هستند. بسیاری از دهانه‌های روی گانیمد دارای پرتوهای بسیار روشن هستند که شکل‌گیری‌شان را توسط برخوردهایی روی یک سطح یخ‌زده تأیید می‌کند. ناحیهٔ شیاردار خاکی، ناحیهٔ خاکی دهانه‌دار را به قسمت‌های چند ضلعی مانند تجزیه می‌کند.
کوه‌های بزرگ و یا بستر رود در گانیمد وجود ندارد، در هیچ محلی مقدار برجستگی از حدود یک کیلومتر تجاوز نمی‌کند. در برخی نواحی زمین‌های کوچک، فقط مقدار کمی دیواره در اطراف دهانه مشاهده می‌شود که نشان‌دهندهٔ این‌ست که پوستهٔ گانیمد تغییر پذیر می‌باشد.
کالیستو ( "kə-LIS-toe," یا به یونانی "Καλλιστώ)"یکی از ماه‌های سیارهٔ مشتری است، و در سال ۱۶۱۰ توسط گالیله کشف شد.Galilei, G. ; "Sidereus Nuncius" (۱۳ مارس مشتری) و سومین قمر بزرگ در سامانه خورشیدی و دومین قمر بزرگ مشتری پس از گانیمد است. کالیستو ۹۹ درصد قطر عطارد را دارد اما تنها یک سوم آن جرم دارد. به لحاظ دوری چهارمین قمر گالیله‌ای است، شعاع مدار آن ۱٬۸۸۰٬۰۰۰ کیلومتر است. کالیستو از نظر میزان جرم و حجم، دوازدهمین جسم در سامانهٔ خورشیدی است.
مسیه ۵۹ (یا "NGC 4621") یک کهکشان در صورت فلکی دوشیزه است.این کهکشان عضو ابرخوشه دوشیزه است.
عطاءاله صفرپور (زاده ۲۴ تیر ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۰ شهریور ۱۳۹۷ در گرگان) بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر، سینما و و رادیو و تلویزیون بود؛
آخرین اثر وی را می‌توان سریال گلشیفته به کارگردانی بهروز شعیبی قلمداد کرد.
وی در سال ۱۳۲۴ در شهر گرگان متولد شد و از سال ۱۳۳۲ با اجرای نمایش سرباز عیالوار وارد عرصه بازیگری تئاتر گردید که این روند تا به امروز نیز ادامه دارد و حاصل آن اجرای بیش از ۵۰ نمایش تئاتر حرفه‌ای بوده‌است. گرایش اصلی وی در تئاتر، نمایش سنتی (روحوضی) بوده آنچنان که می‌توان از او به عنوان یکی از برجسته‌ترین سیاه بازان ایران در سالهای اخیر نام برد.
وی از سال ۱۳۴۶ به عنوان بازیگر وارد رادیو گرگان شد و سپس به عنوان نویسنده و کارگردان نیز فعالیت نمود. همچنین نامبرده همکاری‌هایی با رادیو تهران، رادیو جوان، و رادیو فرهنگ داشته‌است از دیگر فعالیت‌های وی می‌توان به ساخت بیش از ۵۰ میان پرده تلویزیونی آموزشی ترویجی کشاورزی و بیش از ۳۰ میان پرده اجتماعی و ساخت دو فیلم بلند تلویزیونی اشاره کرد.
معروف‌ترین نقش وی، نقش مُرده‌شور در سریال پایتخت ۴ بود.
وی در ۱۰ شهریور ۱۳۹۷ چشم از جهان فروبست و در امامزاده عبدالله گرگان به خاک سپرده شد.زندگینامه عطاالله صفرپور "ساجد نیوز"
ویژه نامه پنجمین دوره جشنواره نمایشهای سنتی، آیینی (بخش زندگی یک سیاه باز)
وبگاه ایران تئاتر
بیهق، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۴۱۷ نفر (۲٬۲۳۷ خانوار)
در خصوص وجه تسمیه شهر بیهق مؤلف تاریخ بیهق اینگونه اظهار نظر می‌کند: «در اشتقاق لفظ بیهق و حدود آن چند قول گفته اند:قول اول آن است که این بیهه است و به زبان پارسی اصلی بیهین بود. یعنی که این ناحیت بهترین نواحی نیشابور است. و قومی گفته اند(که مردی بوده‌است در روزگار بهمن الملک او را بیهه و آنجا که آمنا باد است، دیهی کرده‌است و هنوز اثر آن دیه و حصار آن دیه توان دید.آنرا به نام وی خوانده‌اند. چنانکه حسین آباد را به بناکننده آن حسین باز خوانند و حارث آباد را به حارث و معاذآباد را به معاذ. و اول عمارت و بنا که درین ناحیت نهاده‌اند آن است و آن اول قراین ناحیت و انتهای این ناحیت اول عمارت و بنا که در این ناحیت نهاده‌اند آن است و آن اول حد این ناحیت، و انتهای این ناحیت اول حد قومس است و خوار و طابران از ناحیت قومس یا ناحیت بیهق تحویل کرده‌اند. چنانکه در کتاب الثار بیان کند و جاجرم از ناحیت جوین باشد…)
تکاب کوه میش، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۰۰۰ نفر (۱٬۴۳۵ خانوار)
ربع شامات، دهستانی از توابع بخش شامکان و در شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۶۶۳ نفر (۱٬۱۷۷ خانوار)
شامکان، دهستانی از توابع بخش شامکان و در شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است. مردم دهستان شامکان به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند.https://www.irna.ir/news/84307621/گویش-سبزواری-در-فهرست-میراث-ناملموس-ملی-ثبت-شدمردم این دهستان شیعه مذهب هستند.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۹۴۷ نفر (۱٬۴۵۳ خانوار)
بسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۴۵ خانوار)
بوده‌است.این روستا در فاصله ۶ کیلومتری از ششتمد و ۳۳ کیلومتری سبزوار قرار دارد.آب و هوای آن نسبتاً ملایم و معتدل و منطقه کوهپایه‌ای می‌باشد.تا قله کوه میش کمتر از ۵ کیلومتر فاصله داشته و مزار شاهزاده ابوالقاسم نیز تا این روستا فاصه زیادی ندارد.
درآمد مردم این روستا سابقاً از میوه پوست شده و خشک کرده آلو بخارا و فروش قالی دستباف بود اما به مرور زمان و با تغییر اقلیم و خشکسالی‌های متوالی محصول درخت آلو خشک شد و قالی کم رونق گردید.کم کم با کشت زعفران اقتصاد روستا رونق بهتری پیدا کرده و خرده دامداری، باغداری و دامداری اندک از دیگر کمک خرجهای مردم روستا می‌باشد .
زادگاه دکتر بسکی همین روستا می‌باشد.ایشان ازمدافعان سر سخت محیط زیست و رژیم غذایی طبیعی را ترجیح می‌دهد.هم اکنون بیش از ۵۰۰ خانوار مهاجر از روستا در شهرهای سبزوار، تهران و دیگر شهرها ساکنند.(نوشته و ویراست توسط حسن جراحی)
بیزخ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۳ نفر (۸۹ خانوار) بوده است.
دیوان خوی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
گاچ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان بیهق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۴ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
بادآشیان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
روستای بادآشیان (گویش محلی باشو) نگین سبز کویر سبزوار، از روستاهای قدیمی سبزوار است و یادگارهای به‌جامانده آن از ادوار مختلف تاریخی همچون مسجد جامع روستا و بقعه چهل بی بی یا چهل دختر در آن، گواه این امر می‌باشد. این روستا، در 35 کیلومتری سبزوار قرار گرفته و از اطراف، به ارتفاعات باشو و کوهستان دربند محدود می‌شود.
معنای لغوی بادآشیان، خانه باد یا مکانی که در آن باد زیاد می‌وزد. بعلت موقعیت جغرافیایی روستا و وجود منطقه کوهستانی از یک طرف و دشت سبزوار از سوی دیگر، باد دائمی در آن می‌وزد.
بادآشیان، از معروف‌ترین منطقه ییلاقی استان خراسان به شمار می‌رود که در میان انبوهی از باغ‌های سرسبز و باوجود قناتهای گذرا از میان روستا، همیشه سرسبز و با طراوت است. این سکونتگاه قدیمی و تماشایی به‌عنوان یکی از روستاهای دیدنی سبزوار و اماکن گردشگری معروف استان، همواره موردتوجه گردشگران قرار می‌گیرد.
این روستا، چون آب‌وهوای معتدل کوهستانی دارد، در فصول بهار و تابستان بسیار مطبوع و دلپذیر است. با اینکه زمستان‌های روستا، سرد و طولانی می‌باشد؛ اما رفتن به زیر برف لطیف و بلورین و خوردن چای داغ در کنار شعله‌های رقصنده آتش، لذتی وصف‌ناپذیر دارد که تجربه آن خالی از لطف نیست.
در مراتع و محله‌های بادآشیان انواع گل‌ و گیاه دارویی و خوراکی نظیر گل بنفشه وحشی، گل محمدی، آلاله وحشی، گل زنبق، گل نسترن صورتی، استوخودوس، گل ختمی، گلپر، دم‌اسبی، انغوزه، پرسیاوشان، گون، قرق یزد، آویشن و شکرتیغال می‌رویند که سرسبزی روستا را دوچندان کرده‌اند.
روستای بادآشیان، ۲ بافت جدید و قدیم با کوچه‌های قابل‌دسترس دارد که به‌صورت متمرکز در کنار هم قرار گرفته‌اند. خانه‌های بافت قدیم، خشت و گلی و خانه‌های بافت جدید هم نوساز و ویلایی با مصالح لاشه‌سنگ، آجر، گچ، سیمان، آهن و سقف شیروانی هستند. این خانه‌ها به نسل جدید روستا و مردم شهر سبزوار، تعلق دارند که در بهار و تابستان، به ییلاق آمده و از آب‌وهوای خنک آن، لذت می‌برند.
شغل اهالی روستا؛ زراعت، باغداری، دامداری می‌باشد که عمده محصولات باغی آن‌ها شامل انگور، بادام و سیب، محصولات زراعی گندم و جو، محصولات دامداری گوشت قرمز و انواع فرآورده‌های لبنی می‌شود که محصولات کشاورزی‌شان به‌صورت آبی، از قنات و چاه کشت می‌گردند.
مردم این روستا، پوشش مخصوصی ندارند و مردان آن اغلب کلاه، کت، شلوار، جلیقه، پیراهن و کفش می‌پوشند و زنان نیز از روسری، چادر، پیراهن‌های گشاد و بلند، مانتو، شلوار و سایر پوشش‌های زنانه استفاده می‌کنند.
انواع خشکبار و میوه‌های درختی از مهم‌ترین سوغات محسوب می‌شوند. همچنین غذاهای رایج روستا شامل اشکنه، انواع آش‌ها، شیرینی‌های محلی است.
جاذبه های گردشگری و طبیعی روستای بادآشیان؛ نگین سبز کویر سبزوار از انواع جاذبه‌های ورزشی و طبیعی کوهنوردی، صخره‌نوردی، برف‌نوردی، پایش پرندگان و... برخوردار است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: کوه های باشو ، برفخانه، بقعه متبرکه چهل بی بی، چشمه ته کال، حمام و قنات بالا، باغات میمه و بادام و... .
اگرچه شهرستان سبزوار به عنوان یکی از شهرهای کویری ایران شناخته می‌شود؛ اما مناطق ییلاقی متعددی را نیز در خود جای داده که با جاذبه‌های طبیعی و زیبای خود، محبوبیت زیادی در بین مسافران و گردشگران پیدا کرده است. ازجمله مناطق ییلاقی پرطرفدار سبزوار می‌توان به دره‌های سرسبز ،باغ‌خیرات، استاج، ششتمد، افچنگ، طبس، و... اشاره کرد که اغلب آن‌ها، بخش بزرگی از آبادی‌های رشته‌کوه‌های البرز شرقی را در برگرفته‌اند.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن 162 نفر (82 خانوار)
بارش شهابی جوزایی یکی از بزرگترین بارش‌های شهابی سالانه‌است که کانون بارش آن در صورت فلکی جوزا به نظر می‌رسد. این بارش شهابی، از زمانی که بشر آن را شناخته همیشه جز چند بارش شهابی بزرگ سال بوده و معمولاً بزرگ‌ترین بارش شهابی سال می‌شود و به همین دلیل هواداران زیادی دارد امّا گاهی جای خود را به بارش‌های شهابی دیگری چون برساوشی و ربعی می‌دهد. این بارش معمولاً در حدود روز ۱۶ ماه آذر آغاز می‌یابد و در روز ۲۳ ماه آذر به اوج می‌رسد و در روز ۲۷ ماه آذر پایان می‌یابد. نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش تا سال ۲۰۰۰ میلادی معمولاً به ۱۰۰ هم نمی‌رسید امّا پس از آن به‌طور غیر عادّی افزایش پیدا کرد و نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش پس از سال ۱۹۹۹ میلادی هرگز به زیر ۱۰۰ نرسیده‌است و حتی در سال ۲۰۰۳ میلادی نرخ ساعتی سرسویی این بارش به ۲۵۱٫۹ رسید که در نوع خود بی‌نظیر بوده‌است.
این بارش از معدود بارش‌های شهابی است که منشأشان دنباله‌دار نیست و سیّارک است. منشا این بارش سیّارک ۱۹۸۳TB یا فایتون ۳۲۰۰ است که به نظر برخی اخترشناسان نوعی جرم به نام دنباله‌دار خاموش است. چگونگی تولید شهاب‌ها به دست سیّارک‌ها تاکنون معّما باقی مانده‌است.
شهاب‌های این بارش قطر زیادی دارند و به همین دلیل این بارش شهاب‌های روشن زیادی دارد و آذرگوی‌ها در میان آنان فراوانند. سرعت میانگین شهاب‌های این بارش نسبت به سیّاره زمین در اوقات اوج بارش شهابی جوزایی معمولاً حدود ۳۵ کیلومتر بر ساعت است که برای یک بارش شهابی بزرگ سرعت کمی به‌شمار می‌آید. سیّارک ۱۹۸۳TB که منشا این بارش است سالی نجومی حدود ۱٫۴ سال دارد و در اوقات حضیضش با خورشید تنها در حدود ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر با خورشید فاصله دارد که از نیم فاصله میانگین سیّاره عطارد با خورشید هم کم تر است. کوتاه بودن سال نجومی این سیّارک باعث می‌شود که توده ذرّات این بارش به تندی تقویت شوند و به همین دلیل نرخ ساعتی سرسویی اوج این بارش زیاد تغییر نمی‌کند.
نرخ ساعتی سرسویی اوج بارش شهابی جوزایی پس از سال ۱۹۹۸ میلادی:
باغ‌خیرات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۲۷۲ نفر(۱۶۲ زن و ۱۱۰ مرد) (۱۰۸ خانوار) بوده‌است.
روستای باغ‌خیرات قنات‌های زیادی دارد که از بین این قنات‌ها، قنات باغ‌خیرات و قنات سوچا معروف می‌باشند لازم است ذکر شود که در تاریخچهٔ این قنات‌ها (باغ‌خیرات و سوچا) حتی در زمان‌های خشک سالی و کم‌آبی همچنان آب داشته‌اند.
کائولن باغخیرات
معدن کائولن باغ خیرات:
این معدن در شهرستان سبزوار، بخش هلاک آباد در طول جغرافیایی
“۱۵’۳۶°۵۷ و عرض جغرافیایی “۲۵’۵۶°۳۵ واقع شده‌است.
راه‌های دسترسی به معدن شامل ۱۰ کیلومتر در مسیر جاده قدیم آسفالته سبزوار ـ بردسکن و ۵ کیلومتر در مسیر جاده خاکی هلاک آباد به روستای آشیان قراردارد.
فاصله این معدن از مرکز استان (مشهد) ۲۶۴ کیلومتر، از سبزوار ۳۰ کیلومتر و از روستای هلاک آباد ۵ کیلومتر است.
تشکیلات محدوده معدن را تشکیلات رسوبی و آذرین با سن کرتاسه فوقانی تا ائوسن میانی شامل می‌گردد. این تشکیلات از جنوب به شمال شامل توده گرانیتی با شکل ظاهری سفید رنگ و سکه‌های سیاه رنگ شامل کانی‌های کوارتز ـ فلدسپات ـ بیوتیت و کلریت می‌باشد.
این گرانیت مهم‌ترین عامل تشکیل دهنده خاک صنعتی در محدوده معدن می‌باشد. دومین تشکیلات موجود در منطقه آندزیت‌های سبز تیره با مورفولوژی تپه ماهوری و شکستگی‌های فراوان اشغال نموده است. با توجه به گستردگی باند آلتراسیون این فرضیه که عامل آلتراسیون یک عامل هیدروترمالی بوده‌است را تقویت می‌نماید. مهم‌ترین باند اقتصادی موجود در منطقه باند آلتراسیون می‌باشد.
فرمول شیمیایی ماده معدنی Al2o3 2Sio2 2H2o می‌باشد که ژنز آن هیدروترمال است. جنس سنگ میزبان گرانیت به سن کرتاسه فوقانی می‌باشد.
عملیات اکتشافی صورت گرفته در محدوده معدن شامل ۶۰۰ متر مربع حفر ترانشه و ۳۰۰ متر گشایش پیشکار اکتشافی می‌باشد.
بر اساس عملیات‌های صورت گرفته ذخیره احتمالی معدن بالغ بر ۳۰۰ هزار تن برآورد شده‌است. معدن دارای امکاناتی از قبیل آب و برق و ۳۰ متر ساختمان کارگری می‌باشد.
تجهیزات فنی معدن شامل:
وانت یک دستگاه
تراکتور یک دستگاه
موتور برق یک دستگاه
تعداد افراد شاغل در این معدن سه نفر شامل یک نفر کارشناس معدن، یک نفر کارکنان اداری، و یک نفر تکنسین و کارگر فنی می‌باشد.
میزان استخراج سالانه معدن ۴ هزار تن در سال می‌باشد.
متأسفانه در سال‌های اخیر در طی خشک سالی‌های پی در پی، اهالی روستای باغخیرات و بیزخ بدون هیج مجوزی، ایجاد به سد زیرزمینی در منطقه کوه میش کرده‌اند، که علاوه بر قطع درختان زیادی در این منطقه، منجر به کم‌آب شدن قنات‌های پایین دست شده‌است. مهم‌ترین مشکل ایجاد این سد زیرزمینی؛ قطع درختان چند ساله بود که هنوز هم آثار تنه این درختان در منطقه وجود دارد و باعث از بین رفتن اکوسیستم‌های زیادی در این منطقه شده‌است.
کلاته بیات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
طزرق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۴۸۹ نفر (۴۵ خانوار) بوده است.
کیذور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
مکان های دیدنی:
از مکان های دیدنی روستا میتوان به حسینیه بزرگ و مکان های دیدنی طبیعی مانند دهانه(دَهنَه) ، کوه سرخ(کوهسرخ) ، مظفر آباد (مُظِلْفاوا) ، فضل آباد (فضلاوا)، دو غاری یا دو دهانه (دی قالی) ، باغ نو و...
این روستا مشاهیر خاصی نداشته .
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۲۴۱ نفر (۳۴۸ خانوار) بوده‌است.
ابراهیم‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۱ نفر (۱۰۷ خانوار)
ثقیه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۴۵ خانوار) بوده است.
چشمه اوش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۲ نفر (۷۳ خانوار) بوده است.
بجدن یا بژدن روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶۳۸ نفر (۱۹۶ خانوار) بوده است.
عزیزآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۵ نفر (۱۴۹ خانوار) بوده است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
کبری سعیدی با نام هُنری شهرزاد (زاده ۱۸ آذر ۱۳۲۹، تهران) هنرپیشه، شاعر، نویسنده و یکی از نخستین فیلمسازان زن در سینمای ایران است.فرخ‌زاد، پورانمیرزایی، شهاب
کبری سعیدی در سال ۱۳۲۹ در تهران زاده شد.فرخ‌زاد، پوران او از سنین نوجوانی در کافه‌های خیابان لاله‌زار رقصندگی می‌کرد و سپس در سال ۱۳۴۸ با نام مستعار "شهرزاد" در فیلم «قیصر» ساخته مسعود کیمیایی در نقش رقصنده‌ای به نام سهیلا فردوس بازی کرد. در ابتدا نقش‌های کوچکی (بیشتر نقش زنان رقاصه یا بدکاره) در سینما برعهده گرفت و کم‌کم نقش‌های تأثیرگذاری در فیلم‌هایی مانند «تنگنا» و «صبح روز چهارم» بازی کرد که در جشنواره سپاس برنده جایزه شد.میرزایی، شهاب
شهرزاد حدود سال ۱۳۵۲ در اعتراض به فضای حاکم در فیلم‌فارسی از بازیگری کناره‌گیری کرد و به عضویت گروه سینمای آزاد درآمد و به ساختن فیلم کوتاه پرداخت. در همین زمان شعرهایش را چاپ می‌کرد و داستان‌های کوتاهش در نشریاتی چون روزنامه آیندگان و کتاب جمعه منتشر می‌شد.میرزایی، شهاب
مجموعه اشعار او که تحت عنوان «با تشنگی پیر می‌شویم» در دو هزار نسخه توسط انتشارات اشراقی چاپ شده‌است، گفته می‌شود هزینه انتشار این کتاب را که در آن زمان چیزی حدود پنج‌هزار تومان بود، بهروز وثوقی تقبل کرده‌است. همچنین طراحی و عکس روی جلد کتاب را نیز امیر نادری، عکاس فیلم آن روزها و کارگردان معروف سال‌های بعد به عهده گرفته بود.
در سال ۱۳۵۶ شهرزاد اولین (و آخرین) فیلم بلندش را به نام «مریم و مانی» با بازی و سرمایه‌گذاری پوری بنایی ساخت. این فیلم از معدود فیلم‌های سینمای ایران پیش از انقلاب است که قهرمان داستان، نویسنده و کارگردان آن زن هستند. اما فیلم در آن سال توقیف شد و در سال ۱۳۵۹ موفق به اکران شد.میرزایی، شهاب
پس از آن خبری از شهرزاد در دست نبود به طوری که او را مُرده می‌پنداشتند. در واقع شهرزاد سعیدی در جریان انقلاب ۱۳۵۷ تمام دارایی خود، حتی کتاب‌ها و فیلم‌هایش را از دست داد. او در سال ۱۳۶۴ به آلمان رفت و هفت سال بعد به ایران بازگشت و در شهرهای مختلف با مشکلات مالی به زندگی پرداخت.
فیلم مستند «شهرزاد» ساختهٔ «مهران زینت‌بخش» فیلمی دربارهٔ زندگی شهرزاد است که در سال ۱۳۹۲ و با حضور کبری سعیدی (شهرزاد) ساخته شده‌است. این فیلم یکی از چند فیلم مستندی است که شهرزاد را به عنوان شخصیت محوری خود قرار داده‌اند.
عمده فیلم‌ها:
بسیاری از دانشگاه‌ها بر اساس اسم افراد مشهور نامگذاری شده‌اند. اکثر این نامگذاری‌ها براساس یکی از اصول مقابل صورت می‌گیرند مانند نامگذاری براساس بنیان گذارنده مؤسسه یا نهاد، وقف و تأمین‌کننده مالی، رهبران مذهبی مورد احترام، شخصیت برجسته تاریخی، عضو خاندان سلطنتی، سیاست‌مداران کنونی یا استادان و دیگر رهبران مؤسس و مورد احترام در یک کشور یا جهان می‌باشد. در ذیل فهرستی از نام دانشگاه‌هایی که بر مبنای اسم افراد، نامگذاری شده‌اند آمده‌است.
نام دانشگاه‌ها و کالج‌های زیر براساس نام بنیان‌گذار یا بنیان گذاران آن انتخاب شده‌است. مقدار کمی نیز براساس احترام به خانواده، فرزند، همسر یا دیگر افراد نزدیک به شخص مؤسس انتخاب شده‌اند.
بسیاری از مؤسسات تحصیلی نام اعضا سلطنتی یا سیاست‌مداران معاصر همان کشور یا دیگر کشورهای جهان را یدک می‌کشند و تا زمانی که این افراد زنده و در قدرت اند، نامشان بر بالای دانشگاه‌ها قرار خواهد داشت.
دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین
پادر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۷۲ خانوار) بوده است.
جُنبَذ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۹۸ خانوار) بوده است.
سررود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
کِیذقان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است. چنار ۲۵۰۰ ساله کیذقان و قنات کیذقان در این روستا قرار دارد.
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
طاعون رمانی است نوشتهٔ آلبر کامو که در سال ۱۹۴۷ به چاپ رسید. رمان از ردهٔ آثار ابسوردیسم به حساب می‌آید. برخی آنرا به عنوان رمان اگزیستانسیالیستی در نظر می‌گیرند که کامو این را رد کرده‌است.
نویسنده در مورد این اثر در نامه‌ای به رولان بارت می‌نویسد:
رمان طاعون نوشته آلبر کامو به ماجرای همه‌گیری این بیماری در اُران الجزایر و تعطیلی شهر می‌پردازد. بیماری در طی ماه‌ها جان بسیاری را می‌گیرد؛ از هر ده نفر ساکنان شهر یکی می‌میرد (همان گونه که واقعاً در قرن نوزدهم در اُران رخ داد). در آغاز مقامات محلی تمایلی ندارند که نشانه‌های اولیه طاعون یعنی موش‌های در حال مرگ در خیابان‌ها را تأیید کنند. ستون‌نویسی در روزنامه‌ای محلی می‌نویسد: " آیا مقامات شهر می‌دانند که اجساد در حال پوسیدگی موش‌ها خطری مهلک برای سلامتی مردم شهر به شمار می‌آیند؟"
راوی داستان دکتر برنار ریو فداکاری و شجاعت نیروهای بهداشت و درمان را در این دوران به یاد می‌آورد: "نمی‌دانم برایم چه پیش خواهد آمد، یا هنگامی که همه این ماجراها به پایان رسید چه رخ خواهد داد. در این لحظه تنها چیزی که می‌دانم این است؛ مردم بیمارند و به درمان نیاز دارند." در پایان نجات‌یافتگان از طاعون درسی می‌آموزند؛ " آنها اکنون می‌دانستند تنها چیزی که همیشه می‌توان مشتاقش بود و گاهی نیز به آن رسید، عشق به انسان است."
وقایع رمان در شهری از الجزایر به نام اُران یا وهران رخ می‌دهد و از زبان راوی که بعدها خود را دکتر ریو معرفی می‌کند نقل می‌شود. کتاب با توضیحی از مردم و شهر آغاز می‌شود و سپس به زیاد شدن تعداد موش‌ها در شهر و مرگ آن‌ها اشاره می‌کند. آقای میشل، سرایدار منزل دکتر ریو بر اثر بیماری‌ای با بروز تاول‌ها و خیارک‌ها می‌میرد و مرگ چند نفر دیگر با همین علائم باعث می‌شود دکتر ریو علت مرگ را بیماری احتمالاً مسری بداند و کمی بعد دکتر کاستل این بیماری را طاعون تشخیص می‌دهد. با سستی مسئولین برای واکنش، بعد از مدتی در شهر طاعون و وضع قرنطینه اعلام می‌شود.
با اعلام وضع قرنطینه، اعضای خانواده‌های زیادی از هم جدا ماندند. عده‌ای اقدام به فرارهای متوالی کردند و عده‌ای تا جایی که می‌توانستند با بیماری مبارزه کردند. ژان تارو یکی از مسافرانی بود که همراه با دکتر ریو اقدام به تشکیل سازمان بهداشتی داوطلبی برای مقابله با بیماری می‌کند.
کشیش شهر، پدر پانلو، با ایراد سخنرانی در آغاز اعلام وضع طاعون مردم را به گناه محکوم می‌کند و طاعون را مجازاتی برای همگان می‌خواند که به علت گناه کردن و توبه نکردن مردم نازل شده بود؛ بنابراین طاعون را تربیت‌کننده و اقدام علیه آن را بی‌فایده خواند و از مردم خواست آرامش خود را حفظ کنند که این ارادهٔ خداوند است و باقی کارها با خداست.
با مرگ و میر سریع، بیشتر مؤسسات و سازمان‌های دولتی به اردوگاه‌های قرنطینه برای افراد خانوادهٔ بیماران یا بیمارستان تبدیل شدند. دفن دسته جمعی اجساد جای خود را به کوره‌های جسدسوزی داد و از راه‌آهن تنها برای حمل اجساد استفاده شد.
در این مدت آقای کتار که قبل از طاعون اقدام به خودکشی کرد و توسط گران نجات یافت، روابط اجتماعی خوبی برقرار کرد و از وضع طاعون راضی بود. رامبر روزنامه‌نگار جوان هم با اعلام وضع قرنطینه چندین بار برای رسیدن به معشوقش برنامهٔ فرار چید، اما با مهیا شدن شرایط، وقتی تارو به او گفت ریو نیز از همسرش که به علت بیماری در شهر دیگری است جدا مانده، نظرش را تغییر داد و به گروه نجات پیوست. پدر پانلو نیز به گروه نجات پیوست و با دیدن مرگ سخت و دردناک پسر قاضی اُتون، با ایراد موعظه‌ای دیگر از لفظ «ما» به جای «شما» استفاده کرد و مرگ پسر را آزمایشی الهی می‌خواند و از مردم خواست با بیماری مقابله کنند. مدتی بعد وی نیز بر اثر بیماری‌ای که دکتر ریو آن را "مشکوک" اعلام کرد، درگذشت.
سرم کاستل برای چند مورد موفقیت پیدا کرد. گران با علائم طاعون ریوی و خیارکی نجات یافت. قاضی اُتون پس از مرگ پسرش و به اتمام رسیدن دوران قرنطینه خود، برای کمک به اردوگاه بازمی‌گردد و در آنجا می‌میرد. تعداد کشته‌شدگان بیماری به مقدار ثابتی می‌رسد و با رسیدن فصل سرما کم و کمتر می‌شود و در زمانی که موش‌ها دوباره بیرون آمدند و ترس از طاعون کم می‌شد، بیماری آخرین قربانی خود یعنی تارو را دربر گرفت.
پس از پایان طاعون، مردم به کارهای روزمره بازمی‌گردند. رامبر به معشوقش می‌رسد. کتار به علت تیراندازی به خیابان توسط پلیس دستگیر می‌شود. دکتر ریو که چند روز قبل از مرگ همسر بیمارش با خبر می‌شود، به مراسم شادی نگاه می‌کند و با خود می‌گوید باسیل طاعون می‌تواند سال‌ها در شهر زنده بماند و بار دیگر به شهر هجوم کند.
هیچ‌انگاری
هیچ‌انگاری که مشابه نیهیلیسم است، و در آن شخص می‌کوشد معنایی برای زندگی بیابد، بدون اینکه حاصلی برای کوشش بیابد.
کنشگری (مبارزهٔ اجتماعی)
یکی از مقاصد کامو از نوشتن رمان طاعون بررسی مسئلهٔ فاشیسم است در واقع طاعون می‌تواند نماد فاشیسم یا هر شر دیگری در زندگی بشر باشد. همینطوری که کامو پیش از شروع داستان جمله ای از دانیل دفو را می‌نویسد که این موضوع را شفاف می‌کند: نشان دادن اسارتی به وسیلهٔ اسارتی دیگر همانقدر منطقی است که چیزی که هست (وجود دارد) را به وسیلهٔ چیزی که نیست توضیح دهیم. در واقع مقصود کامو این است که می‌خواهد اسارتی را (فاشیسم) را به وسیلهٔ اسارتی دیگر (طاعون) نشان دهد. کامو که خود در زمان اشغال فرانسه در جنگ جهانی دوم در فرانسه حضور داشت این جدایی و مرگ در آن زمان را از نزدیک نظاره کرد یکی از مضامین اصلی رمان مسئلهٔ مبارزه با هرگونه شری نظیر فاشیسم است کامو معتقد است زمانی که شر دامنگیر انسان شد، انسان باید دربرابر آن ایستادگی کند و با آن مبارزه کند، همنطوری که در داستان، دکتر ریو و تارو در برابر طاعون به شدت مقاومت کردند و برای غلبهٔ بر آن دست از مبارزه برنداشتند. در جایی از کتاب ریو در دیالوگ با رامبر بیان می‌کند که در مبارزهٔ با طاعون بحث قهرمانی در میان نیست بلکه بحث شرافت در میان است حالا که شر طاعون دامنگیر انسان شده و هر روز تعدادی انسان را به کام مرگ می‌کشاند باید با آن مبارزه کرد این مبارزه برای قهرمانی یا در راه یک اندیشهٔ متعالی نیست بلکه برای زنده ماندن انسان‌ها است. همان‌طور که ریو می‌گوید: یگانه راه مبارزه با طاعون شرافت است.کامو ابتدا قصد داشت عنوان زندانیان را به عنوان نام کتاب برگزیند ولی بعداً تصمیم گرفت نام کتاب را طاعون بگذارد. در نتیجه یکی از مضامین اصلی رمان را باید مسئلهٔ شر در زندگی بشر و مبارزهٔ با آن برای آزادی دانست.
مضامین فلسفی
در طول کتاب و در خلال دیالوگ‌ها بارها می‌توان مضامین فلسفی را مشاهده کرد، گفتگوهایی دربارهٔ خدا و نبود عدالت در جهان در گفتگوهایی میان کشیش پانلو و دکتر ریو و همچنین تارو. کشیش پانلو سعی دارد طاعون را نتیجهٔ گناه انسان‌ها بداند و آن را در جهت سعادت انسان مفید تلقی کند اما دکتر ریو معتقد است در جهانی که کودکان می‌میرند عدالتی الهی وجود ندارد: اگر این جهانی است که در آن کودکان می‌میرند من این جهان را نمی‌خواهم.
تبعید و جدایی در دو شخصیت ریو و رامبر نمایان است؛ که هردو از زن مورد علاقه‌شان جدا شده‌اند. این تبعید و جدایی همچنین در شهروندان گم‌نام دیگری نیز نمایان است که هنگام قرنطینه شدن شهر خود یا عزیزان آن‌ها در بیرون از شهر بودند.
راوی: وقایع از زبان راوی داستان نقل می‌شود. راوی در پایان کتاب خود را معرفی می‌کند و علت فاش نکردن نام خود را این می‌داند که می‌خواست از زبان مردم صحبت کند نه خود.
دکتر برنار ریو: با وجود اینکه شخصیت‌ها مختلفی در داستان ایفای نقش‌های مهمی می‌کنند، وی شخصیت اصلی رمان است. ریو خود را از دنیا خسته می‌داند و به وجود خدایی معتقد نیست و اظهار می‌کند انسان بودن خواست اوست. وی پزشکی ماهر است و از اولین کسانی بود که علت کشته شدن موش‌ها و مردم را یک بیماری می‌داند.
ژان تارو: مسافری که در طول اقامتش در اُران طاعون فراگیر شد. راوی داستان در موارد زیادی به روزنوشت‌های وی استناد می‌کند. تارو در دوران طاعون خود را بسیار به دکتر ریو نزدیک می‌کند. تشکیل سازمان بهداشتی داوطلب برای مقابله با بیماری، پیشنهاد وی بود.
ژوزف گران: کارمند سالخوردهٔ شهرداری است. گران در برقراری شرایط با جامعه دچار مشکل است و به سختی مشغول نوشتن یک کتاب است.
ریموند رانبر: روزنامه‌نگاری که برای تهیهٔ گزارش به اُران می‌آید و به هنگام قرنطینه خود را زندانی می‌بیند. او دلباختهٔ دختری خارج از اُران است و خود را از مردم شهر بیگانه می‌داند و به همین دلیل خواهان آن است که از شهر خارج شود ولی با ممانعت سازمان‌ها برای فرار چندین بار اقدام می‌کند که با مناسب شدن شرایط برای فرار به دکتر ریو و تارو برای از بین بردن بیماری می‌پیوندد.
آقای کوتار: همسایهٔ گران است که توسط وی از خودکشی نجات یافت. وی طرفدار اجتماعی شدن است و از جمله افراد کمی است که در دوران طاعون از شرایط راضی است و بهتر زندگی می‌کند و از این جهت خاص است و بسیاری از جریان داستان پیرامون افکار اوست.