moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این دلتا به شکل مثلث است و به عنوان یک دلتای قوس‌دار در نظر گرفته می‌شود. مساحت آن بیش از می‌باشد و اگر چه این دلتا بیشتر در بنگلادش و هند قرار دارد، اما رودخانه‌هایی از بوتان، تبت، هند و نپال از جانب شمال در آن تخلیه می‌شوند. تقریباً ۶۰٪ از دلتای گنگ در بنگلادش و حدود ۴۰٪ در بنگال غربی کشور هند قرار دارد. بیشتر دلتا از خاک‌های آبرفتی و ذرات رسوبی کوچک شکل گرفته‌است که در انتهای کند شدن جریان رودخانه، ته‌نشین می‌شوند. دلتای گنگ هزارتویی (لابیرنت) از کانال‌ها، باتلاق‌ها، دریاچه‌ها و دشت‌های رسوبی است. رودخانه گورای مادوماتی، دلتای گنگ را به دو قسمت تقسیم می‌کند که یکی از آنها از دیدگاه زمین‌شناسی، جوان و فعال است (دلتای شرقی) و دیگری که دلتای غربی است، قدیمی‌تر محسوب می‌شود و فعالیت کمتری دارد.
بین ۱۲۵ تا ۱۴۳ میلیون نفر بر روی این دلتا زندگی می کنند.
ریموند راش (؛ ا مارس ۱۹۱۷–۲۳ دسامبر ۱۹۶۴) یک آهنگساز، تنظیم‌کنندهٔ موسیقی و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در سال ۱۹۷۲ و پس از مرگش، بابت موسیقی فیلم «روشنی‌های صحنه»، به همراه چارلی چاپلین و لری راسل، برندهٔ جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد.David A. Cook, "Lost illusions: American cinema in the shadow of Watergate and Vietnam" p. 507
لری راسل (؛ ۱۴ اکتبر ۱۹۱۳–۱۴ فوریه ۱۹۵۴) یک آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در سال ۱۹۷۲ و پس از مرگش، بابت موسیقی فیلم «روشنی‌های صحنه»، به همراه چارلی چاپلین و ریموند راش، برندهٔ جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد.David A. Cook, "Lost illusions: American cinema in the shadow of Watergate and Vietnam" p. 507
سوداگران مرگ یکی از رمان‌های معمایی آیزاک آسیموف نویسندهٔ آمریکایی است.
این داستان در سال ۱۹۵۷ نوشته شد و انتشاران اِوان در سال ۱۹۵۸ آن را تحت عنوان آزمایش مرگ (داستان) منتشر نمود. این رمان در سال ۱۹۶۸ با عنوان انتخابی خود آیزاک آسیموف، آزمایش مرگ (داستان) توسط انتشارات واکر اند کامپانی دوباره به چاپ رسید.
در ایران این رمان توسط شهریار بهترین به فارسی ترجمه شد و با عنوان آزمایش مرگ در سال ۱۳۶۸ توسط انتشارات شقایق به چاپ رسید.
رمان با مرگ رالف نوفلد در آزمایشگاه شیمی یک دانشکده آغاز می‌شود و دکتر لوئیس برید، استادیار و استاد راهنمای نوفلد می‌کوشد معمای مرگ او را حل نماید.
ویولا لارنس () از دید بسیاری نخستین تدوین‌گر زن در هالیوود محسوب می‌شود. وی دو بار نامزد جایزه اسکار بهترین تدوین شد.
ناحیهٔ فرایشتات یک ناحیه در اتریش است که در اوبراسترایش واقع شده‌است.
تور جهانی تنیس سری ۲۵۰ جدیدترین سری مسابقات تنیس است که توسط انجمن تنیس حرفه‌ای برگزار می‌شود.
این مسابقات شامل ۳۹ تورنمنت با حضور ۲۵۰ تنیس‌باز برتر رده‌بندی جهانی تنیس است که به صورت انفرادی و دونفره برگزار می‌شود.
ناحیه برج باجی مختار (به عربی: دائرة برج باجی مختار) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است.
ناحیه برج باجی مختار ۲۰٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
این ناحیه به ۲ کومونه تقسیم می‌شود:
برج باجی مختار یک شهرک و شهرداری در کشور الجزایر است که در ناحیه برج باجی مختار واقع شده‌است.
برج باجی مختار ۱۶٬۴۳۷ نفر جمعیت دارد و ۴۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه‌های الجزایر تقسیمات اداری سطح دوم کشور الجزایر را تشکیل می‌دهند. استان‌های الجزایر به ۵۵۳ ناحیه ("دائرة") تقسیم می‌شوند و هر ناحیه نیز به یک یا چند بخش ("بلدیه") منقسم می‌شود.
ناحیه أولف (به عربی: دائرة أولف) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است.
ناحیه أولف ۵۴٬۹۰۹ نفر جمعیت دارد و ۳۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
این ناحیه به ۴کومونه تقسیم می‌شود:
رابرت اریکسون مورخ هولوکاست است.
کتاب او "Theologians Under Hitler" (۱۹۸۵) به صورت همگانی تحسین شد و در سال ۲۰۰۴ مستندی با اقتباس از این کتاب ساختند.او با بنیاد هومبولت و موزه یادبود هولوکاست در نیویورک همکاری اش را ادامه داده است و در تحریریه مجله مشهور آلمانی "Kirchliche Zeitgeschichte" مشغول به کار است.او در حال حاضر استاد تاریخ در دانشگاه پسیفیک لوتری می‌باشد.
تیمیاوین یک شهرک و شهرداری‌های الجزایر در الجزایر است که در ناحیه برج باجی مختار واقع شده‌است.
تیمیاوین ۴٬۴۹۳ نفر جمعیت دارد و ۵۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
أولف یک شهرک و شهرداری در الجزایر است که در ناحیه أولف واقع شده‌است.
أولف ۲۱٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تمقتن یک شهرک و شهرداری در الجزایر است که در ناحیه أولف واقع شده‌است.
تمقتن ۱۸٬۵۹۸ نفر جمعیت دارد و ۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیت یک شهرک و کومونه در الجزایر است که در ناحیه أولف واقع شده‌است.
تیت ۲۱٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اتحادیه اروپای غربی ()در سال ۱۹۴۸، با امضای پیمان بروکسل توسط پنج کشور اروپای غربی (بریتانیا، فرانسه، بلژیک، هلند و لوگزامبورگ) در اتحادی با ایالات متحده آمریکا (اعضای قلمرو سرمایه‌داری) در طول جنگ سرد و در پاسخ به دخالت شوروی در کودتای ۱۹۴۸ چکسلواکی تأسیس شد.
در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۱، این سازمان رسماً منحل شد.Statement of the Presidency of the Permanent Council of the WEU on behalf of the High Contracting Parties to the Modified Brussels Treaty – Belgium, France, Germany, Greece, Italy, Luxembourg, The Netherlands, Portugal, Spain and the United Kingdom, WEU 31 March 2010 اتحادیهٔ اروپای غربی در آغاز، یک اتحادیهٔ دفاعی در برابر تهدید اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به‌شمار می‌آمد ولی پس از تشکیل سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) که کلیهٔ اعضای اتحادیه به آن پیوستند، وظایفی که در ابتدا به عهدهٔ اتحادیهٔ اروپای غربی گذاشته شده بود به ناتو محول شد.
ناحیه أوقروت (به عربی: دائرة أوقروت) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است.
ناحیه أوقروت ۲۸٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
این ناحیه به ۳ کومونه تقسیم می‌شود:
أوقروت یک شهرداری‌های الجزایر در الجزایر است که در ناحیه أوقروت واقع شده‌است.
أوقروت ۱۱٬۷۸۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دلدول یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه أوقروت واقع شده‌است و ۸٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد و ۲۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مطارفة یک شهرک و شهرداری در الجزایر است که در ناحیه أوقروت واقع شده‌است.
مطارفة ۸٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صلیب آشویتس مدالی است تشریفاتی که به بازماندگان اردوگاه آشویتس از سال ۱۹۸۵ اهدا می شد.
این مدال عمدتاً به لهستانی ها اهدا می شد اما ممکن بود در موارد خاص به افراد خارجی نیز اهدا شود.این مدال می توانست پس از مرگ افراد نیز به آن ها اهدا شود.اهدای این مدال در سال ۱۹۹۹ متوقف گشت البته به استثنا یک مورد مدال آشویتس که در فوریه سال ۲۰۰۴ به گرتا فراسیک اهدا شد.
ناحیه بندربان (به لاتین: Bandarban District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
ناحیه بندربان ۴٬۴۷۹٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۸٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
کابینهٔ سیاه یا کابینهٔ سید ضیاءالدین طباطبایی؛ پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ که منجر به نخست وزیری سیدضیاءالدین طباطبایی مدیر روزنامه رعد گردید از آنجا که این کابینه مورد قبول عموم مردم نبود مشهور به کابینه سیاه شد.http://www.afkarnews.ir
پس از انقلاب ۱۹۱۷ و سقوط تزارها دولت روس در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۲۹۹ نیروهای خود را از نواحی شمال به عقب راندند، احمد شاه همزمان با تهدید انگلیسی‌ها به عقب‌نشینی و خروج از ایران به دولت سپهسالار دستور داد که به تقویت کابینه خود بپردازد؛ ولی از آنجا که کشور در شرایط خوبی به سر نمی‌برد و هرج و مرج ایران را چنان در آستانه سقوط قرار داده بود که اگر نیروی انگلیس در حوالی قزوین پایگاه نداشت، بلشویک‌های گیلان می‌توانستند به آسانی به طهران حمله کنند و دولت حتی توانایی دفاع از پایتخت را هم نداشت.«کابینه سیاه» لقب کدام دولت در ایران است - مشرق
در چنین شرایطی سیدضیاءالدین، رضاخان میرپنجه، ماژور مسعودخان، سرهنگ احمد آقاخان، امیراحمدی و کلنل کاظم خان سیاح با هدف نجات ایران یا به گفته سید ضیاالدین خدمت به ایران به هم همقسم شده و تصمیم به کودتا و برکناری دولت سپهدار رشتی گرفتند.ویکی‌پدیای فارسی
دولت سیدضیاء پس از فرمان احمدشاه در تاریخ ۳ اسفند ۱۲۹۹ آغاز به کار کرد و به عنوان دولت برآمده از انقلاب دست به اصلاحات اقتصادی وتقویت ارتش برای کنترل امنیت وسرکوب تجزیه طلبان زد اما از آنجا که کودتا با مخالفت جمعی از نمایندگان مجلس و وابستگان قاجار روبرو گردید سیدضیاءدستور بازداشت آن اشخاص را داد بطوری که دولتش به کابینه سیاه اشتهار یافت. سرانجام کابینه سیاه در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۰۰ با استعفای سید ضیاءالدین طباطبایی در کمتر از سه ماه بکار خود پایان داد.سید ضیاءالدین طباطبایی
ناحیه چیتاگونگ (به لاتین: Chittagong District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
ناحیه چیتاگونگ ۵٬۲۸۲٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۶۱۶٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
بلوک ۱۱ نام یک ساختمان آجری در اردوگاه آشویتس بوده است.کاربرد این بلوک عمدتاً برای مجازات زندانیان از طریق شکنجه بوده است.در میان بلوک دهم و یازدهم دیوار مرگ (بازسازی شده پس از جنگ) قرار دارد،در این محل هزاران نفر از زندانیان برای جوخه اعدام به صف شدند.بلوک شامل اتاق های شکنجه ویژه بوده است که برای مجازات زندانیان در نظر گرفته بودند.این اتاق های شکنجه عمدتاً دو نوع بودند:
۱-فرد زندانی در اتاقی بدون هیچ نوری به مدت چندین روز حبس می شد.۲-فرد زندانی مجبور بود به مدت ۲۰ شب در یکی از ۴ اتاق موجود به دلیل کمبود شدید فضا ایستاده در کنار ۴ زندانی دیگر بماند، (اتاقی به ابعاد یک در یک متر مربع و یک سوراخ ۵*۵ سانتی متری جهت تنفس) این زندانیان مجبور بودند در طول روز نیز کار اجباری انجام دهند.
استان‌های بنگلادش به ۶۴ ناحیه یا زیلا () تقسیم می‌شوند. این ناحیه‌ها نیز به ۴۹۳ زیر-ناحیه منقسم می‌شوند.
استان کولنا (به لاتین: Khulna Division) یک استان در بنگلادش است.
استان کولنا ۲۲٬۲۸۴٫۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۶۸۷٬۷۵۹ نفر جمعیت دارد.
بلوک ۱۰ یک بند در اردوگاه کار اجباری آشویتس بوده‌است که در آن زنان و مردان به عنوان نمونه‌های آزمایشی استفاده می شدند.آزمایش‌های موجود در بلوک ۱۰ شامل تست پوست برای اندازه گیری واکنش پوست نسبت به مواد شیمیایی و غیره شیمیایی و تزریق فنل به قلب برای کالبدشکافی فوری بوده‌است.
اگر چه بلوک ۱۰ در بند مردان بود اما بیشتر آزمایش‌ها بر روی زنان انجام می شد.برای خشنود ساختن زندانیان گلچین شده،آلمان روسپی خانه‌ای در بند ۱۰ تأسیس نموده بودند.پزشکان اصلی که در بلوک ۱۰ مشغول به کار بودند شامل: کارل کلاوبرگ، هورست شومان، ادوارد ویرتس، برونو وبر و آوگوست هیرت بود. هر یک از آنها از روش‌های مختلف در انجام آزمایش بر روی زندانیان داشتند.
کارل کلاوبرگ-تمرکز او بر روی عقیم سازی با انجام تزریقات بوده‌است. روش او این بود که یک ماده سوزاننده را به دهانه رحم به منظور مسدود کردن لوله‌ها فالوپ تزریق می کرد. نمونه‌های آزمایش او زنان بین سنین بیست تا چهل سال دارای فرزند بودند.
هورست شومان-تمرکز او بر روی عقیم سازی با اشعه ایکس بوده‌است.نمونه‌های آزمایش او اغلب دختران و پسران نوجوان که بیست سال سن داشتند بود.روش کار او برای زنان اینگونه بود که آن‌ها را در بین صفحاتی قرار می داد که رو به روی شکم و پشت آن‌ها بود و برای مردان روش او این بود که آلت تناسلی و کیسه بیضه آن‌ها را بر روی صفحات حاصی قرار می داد.سوختگی‌های پوستی و آسیب به روده یکی از نتایج معمول این روش بود.
بلوک ۱۱
استان راج‌شاهی (به لاتین: Rajshahi Division) یکی از استان‌های بنگلادش است.
استان راج‌شاهی ۱۸٬۱۵۳٫۰۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۴۸۴٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد.
استان رنگ‌پور (به لاتین: Rangpur Division) یکی از استان‌های بنگلادش است.
استان رنگ‌پور ۱۶٬۱۸۴٫۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۷۸۷٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
استان سیلهت (به لاتین: Sylhet Division) یکی از استان‌های بنگلادش است.
استان سیلهت ۱۲٬۲۹۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۹۱۰٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
سانتیاگو ده لوس کابایروس (به لاتین: Santiago de los Caballeros) یک شهر در جمهوری دومینیکن است که در استان سانتیاگو واقع شده‌است.
سانتیاگو ده لوس کابایروس ۵۲۴٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۶۹۱٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای سانتیاگو د کمپوستلا و سانتیاگو د کوبا خواهرخوانده‌های سانتیاگو ده لوس کابایروس هستند.
جریان اطلس جنوبی () یک جریان اقیانوسی با جهت شرقی است که توسط جریان برزیل تغدیه می‌شود. بخشی از این جریان به ساحل آفریقا رسیده و جریان بنگوئلا را تغذیه می‌کند و در امتداد حاشیه شمالی جریان پیراقطبی جنوبگان ادامه می‌یابد.
ناحیه برگونه (به لاتین: Barguna District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده‌است.
ناحیه برگونه ۱٬۸۳۱٫۳۱ کیلومترمربع مساحت و ۸۹۲٬۷۸۱ نفر جمعیت دارد.
استان میمنسینگ (به لاتین: Mymensingh Division) یک استان در بنگلادش است.
شهرستان شروین (به عربی: دائرة شروین) یک شهرستان‌های الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است.
شهرستان شروین ۳۱٬۱۴۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کشور جمهوری دومینیکن دارای ۳۱ استان می‌باشد که هر یک دارای یک مرکز می‌باشند.
جدول زیر براساس آمار سال ۲۰۱۴ تهیه شده است.
پل آه یا پل افسوس () پلی سرپوشیده در ونیز است که از سنگ آهک سفید ساخته شده و با پنجره‌هایی پوشیده از نقوش سنگی، محصور بین دیوارهاست. پل بر رودخانهٔ ریو دی پالاتزو بنا شده و زندان جدید (Prigioni Nuove) را به اتاق‌های بازجویی در قصر دوک متصل می‌کند. طراح پل آنتونیو کونتینو بود که آن را سال ۱۶۰۰ ساخت.
«پل آه» را نخستین بار لرد بایرون در قرن نوزدهم به این نام (Bridge of Sighs) خواند؛ دلیلش این بود که پنجره‌های پل آخرین روزنه‌هایی بود که زندانی می‌توانست شهر زیبای ونیز را قبل از ورود به سلول ببیند. واقعیت این است که در زمان ساخته شدن پل دیگر بساط بازجویی‌ها و اعدام‌های بی‌محاکمه برچیده شده بود و سلول‌های کاخ صرفاً محلی برای نگهداری خلاف‌کاران خرده‌پا بودند؛ وانگهی از آن پنجره‌های سنگ‌پوش چیز زیادی هم از شهر قابل رؤیت نیست.
بنا بر یک افسانهٔ محلی اگر عشاق هنگام غروب یعنی وقتی ناقوس برج کلیسای سنت مارک به صدا درمی‌آید، روی یک گوندولا، زیر پل آه یکدیگر را ببوسند، به آن‌ها عشق و سعادت ابدی ارزانی داشته خواهد شد. این افسانه سال ۱۹۷۹ دستمایه تولید فیلمی به نام یک عاشقانهٔ کوچک با شرکت لارنس اولیویه و دایان لین قرار گرفت.
جریان لیووین () یک جریان اقیانوسی گرم است که در نزدیکی ساحل غربی استرالیا به سمت جنوب جریان دارد. این جریان با گردش در پیرامون دماغه لیووین وارد آب‌های جنوب استرالیا شده و مناطق وسیعی تا جزیره تاسمانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
جریان لیووین با جریان‌های آب سردی که در همان عرض جغرافیایی در امتداد سواحل یافت می‌شوند (مانند جریان بنگوئلا و جریان هامبالت تفاوت بسیاری دارد. بالاآمدن آب‌های سرد و سرشار از مواد غذایی از زیر به سطح آب برخی از مستعدترین مناطق ماهی‌گیری را پدید می‌آورد، مانند جریان کالیفرنیا که باعث مه‌آلود بودن هوای سانفرانسیسکو شده یا سرد قناری در آفریقای شمالی.
اشغال نظامی () به کنترل موقت مؤثر قدرت در یک سرزمین خاص که تحت حاکمیت رسمی اما بدون حاکمیت واقعی است، به وسیله نیروهای نظامی گفته می‌شود. اشغال نظامی در ماهیت با ضمیمه کردن یک منطقه به حکومت خود، متفاوت است چراکه موقتی است و با ادعا برای حاکمیت دائم بر یک سرزمین، متفاوت است. این اشغال، بر اساس طبیعت نظامی‌اش، حقوق شهروندی را به جمعیت تحت انقیادش، اعطا نمی‌کند.
کاریماما (به لاتین: Karimama, Benin) یک کمون در بنین است که در استان آلیبوری واقع شده‌است.
کاریماما ۶٬۱۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۶۶٬۶۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دماغه لیووین یا کیپ لیووین () آخرین نقطه جنوب غربی سرزمین اصلی قاره استرالیا است که در ایالت استرالیای غربی واقع شده است. هرچند در استرالیا این نقطه به‌عنوان محل تلاقی اقیانوس هند و اقیانوس منجمد جنوبی شناخته می‌شود، ولی در بیشتر کشورها آب‌های جنوب مدار ۶۰ درجه جنوبی به‌عنوان گستره اقیانوس منجمد جنوبی شناخته می‌شود.
استان آتلانتیک (به لاتین: Atlantique Department) یک استان در بنین است.
استان آتلانتیک ۳٬۲۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۹۶٬۵۴۸ نفر جمعیت دارد.
اعلان پوتسدام () یا "اعلامیه شرایط تسلیم ژاپن" بیانیه‌ای بود که درخواست تسلیم تمام نیروهای نظامی امپراتوری ژاپن را در طول جنگ جهانی دوم داشت. در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، هری ترومن، نخست‌وزیر بریتانیا، وینستون چرچیل و رئیس‌جمهور جمهوری چین، چیانگ کای‌شک، پیش‌نویس بیانیه را آماده کردند که در آن، شرایط تسلیم نظامی امپراتوری ژاپن در طول کنفرانس پوتسدام تعیین می‌شد. این التیماتوم بیان می‌کرد که اگر ژاپن تسلیم نشود، ممکن است منجر به انهدام کامل و بی‌درنگ آن کشور شود.
توافق پوتسدام توافق‌نامه‌ای است، که در دهم امرداد ۱۳۲۴ در کنفرانس پوتسدام میان سه متفق پیروز در جنگ جهانی دوم، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی منعقد شد. موضوع اصلی این توافق اشغال نظامی آلمان- بر اساس رایش آلمان و مرزهای پیش از جنگ در ۱۹۳۷ شامل (مناطق شرقی سابق آلمان)- و محدوده‌های جنگ در اروپا بود. این توافق همچنین شامل خلع سلاح و تعطیلی ارتش آلمان، دریافت غرامت جنگی و پیگیری جنایت‌های جنگی می‌شد. این توافق، بر اساس حقوق بین‌الملل، معاهده صلح به شمار نمی‌آید. بعدها پیمان حل و فصل نهایی میان جمهوری دموکراتیک آلمان و جمهوری فدرال آلمان، که در ۲۱ شهریور ۱۳۶۹ (۱۲ سپتامبر ۱۹۹۰) امضا شد، جای این توافق‌نامه را گرفت.
از آن جا که شارل دو گل به نشست فراخوانده نشده بود، دولت فرانسه از اجرای توافق پوتسدام در مناطقی که زیر اشغال داشت، سرباززد و به ویژه، جلو اسکان آلمانی‌هایی را که از شرق آلمان اخراج شده بودند، گرفت. افزون بر این، فرانسویان هیچ تعهدی در باره توافق‌نامه پوتسدام نپذیرفتند و به ویژه در برابر همه پیشنهادهای مربوط به نهادهای مشترک در سراسر آلمان و در کل هر چیزی که می‌ترسیدند به بازیکپارچکی دولت در آلمان بینجامد، ایستادند.
ایالت آزاد دانتسیش ، دولت‌شهری نیمه خودمختار در اروپای مرکزی بود که بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۹ وجود داشت که شامل بندر دانتسیش در دریای بالتیک (امروزه، گدانسک، لهستان) و ۲۰۰ شهرک محاط در این محدوده می‌شد. این منطقه در ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰ و بر اساس ماده ۱۰۰ (بخش XI، بند III) پیمان ورسای در پایان جنگ جهانی اول ایجاد شد.
ایالت آزاد شامل شهر دانتسیش و شهرک‌های مجاور، روستاها و شهرکی که در ابتدا آلمانی‌تبارها در آن ساکن بودند، می‌شد. این منطقه پس از جنگ جهانی اول از آلمان (جمهوری وایمار) جدا شده و سپس از جمهوری دوم لهستان مستقل شد. با این‌همه، ایالتی کاملاً مستقل نبوده و تحت‌الحمایه جامعه ملل بود.
در ۱۹۳۳، حزب نازی محلی، که از سوی اقلیت دموکرات حمایت می‌شد، اداره دولت شهر را به دست گرفت. بنابر یهودستیزی، بسیاری از یهودیان منطقه را ترک گفتند. پس از اشغال لهستان در ۱۹۳۹، منطقه را به آلمان ضمیمه کرده و با نام ریشگائوی دانتسیش-پروس شرقی، شناختند. نازی‌ها، لهستانی‌ها و یهودیان را به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی از جمله اردوگاه مرگ اشتوتهوف در لهستان منتقل کردند.
پس از اشغال ایالت به دست ارتش سرخ در سال ۱۹۴۵، بسیاری از شهروندان، گریخته یا کشته شدند. پس از جنگ، هنگامی که لهستانی‌ها شروع به بازگشت به شهر کردند، آلمانی‌تبارها به غرب فرستاده شدند. ایالت، بر اساس توافق پوتسدام جزئی از لهستان شد و آلمانی‌تبارها از شهر اخراج شدند.
انتقال کودکان () برنامه نجاتی سازمان‌یافته بود که ۹ ماه پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به اجرا درآمد. بریتانیا، میزبان حدود ۱۰۰۰۰ کودک یهودی از آلمان، اتریش، چکسلواکی، لهستان و شهر آزاد دانتسیگ شد. این کودکان در پرورشگاه‌ها، مسافرخانه‌ها، مدارس و مزارع اسکان داده شدند. اغلب، آن‌ها تنها بازمانده‌های خانواده‌هایشان پس از هولوکاست بودند.
برخی از این کودکان در آینده به شهرت و موفقیت دست یافتند. نام برخی از آن‌ها عبارت است از: بیل گراهام، اوا هس، والتر کوهن، آرنو آلان پنزیاس، کارل رایز ، ولفگانگ ریدلر و گوستاو متزگر.
ورنر کائگی (زادهٔ ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۱۹۷۹) تاریخ‌دان سوئیسی است که بیشتر به خاطر کارش، زندگی‌نامه یاکوب بورکهارت شناخته شده است. این کتاب در ۷ جلد از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۲ منتشر شد.
کائگی جایزه گوتفرید-کلر-پریس (قدیمی‌ترین جایزه ادبی سوئیس) و جایزه اراسموس را دریافت کرد.
همسرش آدرین فون اسپایر (۱۹۰۲–۱۹۶۷) عارف و استیگماتیست بود. کارگردان روحی و دوستش هانس اوراس فون بالتازار که متخصص الهیات بود مجله‌ای را در مورد زندگی او سال‌های طولانی نگه داشته بود که در آن جزئیاتی از رابطه او با ورنر کائگی را می‌توان پیدا کرد. این نشریه بعدها با نام زمین و بهشت در سه جلد ویرایش شد.
کائگی در سال ۱۹۴۸ عضو خارجی آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند شد.
بثیا یک شهر و کمون در شمال الجزایر است.
راه طولانی خانه () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی مارک جاناتان هریس است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
مارک جاناتان هریس (؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۴۱) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و مستندساز اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌های او می‌توان به راه طولانی خانه (۱۹۹۷) و (۲۰۰۰) اشاره کرد که هر دو برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌اند. او یک بار هم برای فیلم کوتاه "درختان ماموت"، برنده اسکار بهترین فیلم کوتاه مستند شده است.
در آغوش غریبه‌ها: داستان‌هایی از انتقال کودکان () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی مارک جاناتان هریس است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جودی دنچ اشاره کرد. این فیلم به ماجرای انتقال کودکان از اتریش، چکسلواکی و آلمان به بریتانیا به وسیله قطار، کشتی و هواپیما اشاره دارد که طی آن، ده‌هزار کودک یهودی در انگلستان اسکان داده شدند. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌است.
جیمز مل () یک کارگردان، تهیه‌کننده و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی و جایزه اسکار بهترین فیلم مستند برای فیلم "روزهای آخر" شده است.
روزهای آخر () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی جیمز مل است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌است.
آخرین روزها نقدهای مثبتی از سوی منتقدان سینما دریافت کرد. بر اساس ۲۴ بررسی، دارای ۹۲٪ رتبه تأیید در وب سایت جمع‌آوری بررسی روتن توماتوز Rotten Tomatoes است. در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۲۵ منتقد، ۸۵ درصد تأیید شده‌است.
به گفته رادهیان سیمون پیلای برای گاردین، «تز فیلم این است که نازی‌ها آنقدر برانگیزاننده نفرت بودند که موقعیت خود را در جنگ قربانی کردند تا نسل‌کشی را انجام دهند و ۴۳۸۰۰۰ یهودی مجارستانی را ظرف مدت شش هفته به آشویتس تبعید کردند. راجر ایبرت برای شیکاگو سان‌تایمز نوشت که این فیلم «بر آخرین سال جنگ تمرکز می‌کند، زمانی که آدولف هیتلر، که قبلاً شکست خورده بود و منابعش تمام شده بود، با منحرف کردن مردان، عمق نفرت نژادی خود را آشکار کرد. جان لئونارد برای مجله نیویورک نوشت: "این داستانی است که توسط پنج بازمانده از آن نسل‌کشی سریع روایت می‌شود که همگی آنها شهروندان آمریکایی شده بودند و به شهرها و روستاهایی که در آنها به اسارت درآمده بودند یا به اردوگاه‌هایی که در آن زندانی بودند» بازمی‌گردند.
باربارا شولگاسر-پارکر، منتقد سابق فیلم سانفرانسیسکو اگزمینر، برای Common Sense Media نوشت: "وحشت توصیف شده توسط بازماندگان اردوگاه‌های مرگ، سربازانی که آنها را آزاد کردند، و مورخان، و همچنین عکس‌ها و فیلم‌های آرشیوی، مهم و آموزشی است اما این فیلم برای نوجوانان و بزرگتر مناسب است.
فرودگاه تهو خوان (به زبان بومی: Sân bay Thọ Xuân) یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا THD است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر تان هوا کشور ویتنام قرار دارد.
استان آزوا (به لاتین: Azua Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۲٬۵۳۱٫۷۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۹۸٬۲۴۶ نفر می‌باشد.
ژان مونه (زادهٔ ۹ نوامبر ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۹) اقتصاددان سیاسی و دیپلمات فرانسوی بود. بسیاری او را معمار اصلی اتحادیه اروپا و پدر و مؤسس اتحادیه اروپا می‌دانند. او به عنوان رئیس امور عالی انجمن زغال‌سنگ و فولاد اتحادیه اروپا از عوامل اجرایی اروپا بود و به همین دلیل به عنوان «پدر اروپا» شناخته شده‌است.Jean Monnet:Father of Europe مونه که هرگز به عنوان رئیس اتحادیه انتخاب نشده بود، پشت صحنه دولت‌های آمریکایی و اروپایی به عنوان یک پیونددهندهٔ خوب و عملی انترناسیونالیست کار کرد.Times obituary او به افتخار دستاوردهایش در کالج اروپا به عنوان حامی سال تحصیلی ۱۹۸۱–۱۹۸۰ نامیده شد.
استان بائوروکو (به لاتین: Baoruco Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۲۸۲٫۲۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۱۱٬۲۶۹ نفر می‌باشد.
استان بارائونا (به لاتین: Barahona Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۷۳۹٫۳۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۳۲٬۸۱۸ نفر می‌باشد.
استان داخابون (به لاتین: Dajabón Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۰۲۰٫۷۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۸۷٬۲۷۴ نفر می‌باشد.
سری جیفورس ۸۰۰ام () یک خانواده از کارتهای گرافیک اینویدیا برای لپ‌تاپ و رایانه‌های رومیزی می‌باشد. شرکت در اصل چنین برنامه‌ریزی کرده بود که این کارت بر روی رایانه و مبایل مورد استفاده قرار گیرد. این کارت بر اساس معماری ماکسول طرح‌ریزی شده است. تکنولوژی ماکسول در کنار بهینه‌سازی مصرف انرژی کیفیت گرافیکی بهتری را ارائه می‌کند و همچنین باعث سهولت امر برنامه‌نویسی می‌شود.
مکس‌ول () یک ریزمعماری است که انویدیا با نام کد GPU به عنوان جانشینی برای طرح قبلی خود یعنی معماری کپلر توسعه داده‌است. این تکنولوژی پس از سری کارت‌های گرافیک جیفورس ۷۰۰ مورد استفاده قرار گرفت کارت‌های جیفورس سری ام۸۰۰ و ۹۰۰ از این معماری استفاده می‌کنند.
خط راه‌آهن سنگ آهن خط راه‌آهن ۳۹۸ کیلومتری بین Riksgränsen و Boden در ایالت Norrbotten کشور سوئد می‌باشد. این خط آهن متشکل از دو شاخه Kiruna به Svappavaara و Gällivare به Koskullskulle است. بخشی که اغلب به صورت محاوره‌‌ای شامل خط Ofoten نامیده می‌شود، ازRiksgränsen تا Narvik در نروژ و شمالی‌ترین بخش خط اصلی از طریق بالای Norrland از Boden تا Luleå می‌باشد.
این خط آهن با قطارهای باری ۸۶۰۰ تنی که توسط Malmtrafik از شرکت‌های وابسته LKAB سنگ آهن را از مبدأ معادن به مقصد بنادر Narvik و Luleå حمل می‌کنند، شناخته میشود. علاوه بر این SJ در زمینه قطارهای مسافربری و CargoNet در زمینه قطارهای کانتینربر فعالیت می‌کنند.
این خط آهن یک خطه الکتریکی با ولتاژ ۱۵ کیلوولت جریان متناوب و فرکانس ۱۶ ۲⁄۳ هرتز کار کرده و بار محوری مجاز آن ۳۰ تن است. طرف سوئدی این خط، شمالی‌ترین خط در سوئد و بخش نروژی خط، به جز Narvik، شمالی‌ترین خط راه‌آهن در کل اتحادیه اروپا بوده در مدار ۶۸٫۴۵۲ درجه شمالی واقع شده‌است.
نخستین بخش از این خط مابین Gällivare به Luleå در سال ۱۸۸۸ افتتاح شد. در سال ۱۸۹۹ خط به Kiruna و در سال ۱۹۰۳ تمام مسیر تا به Narvik گسترش یافت. برقی کردن مسیر نیز از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۳ به طول کشید. بهره‌برداری از این خط از سال ۱۹۹۳ توسط SJ صورت پذیرفته است.
شرکت Malmtrafik فعالیتش را از اول ژوئیه سال ۱۹۹۶ آغاز کرد. این شرکت، لکوموتیوهای Dm3 را از SJ، شش لکوموتیو EL15 را از NSB و تعدادی کارگاه آموزشی، انبار و ابزارهای لازم جهت تغییر ارتقاء مسیر خریداری کرد. پس از ملی شدن، این خط آهن نخستین شرکت راه‌آهن خصوصی است که در اروپا جهت تردد قطارهای باری بین‌المللی فعالیت می‌کند. بین ۲۶ سپتامبر تا ۲۷ اکتبر، ۲۰۰ تن از کارکنان آن، در اعتراض به قوانین انتقال، دست به اعتصاب زدند. در حالی که اعتصاب هنوز ادامه داشت، میزان بار انتقالی به Luleå افزایش یافت. در ماه نوامبر، LKAB، بندر جدید سنگ معدن در Luleå را با هزینه‌ای بالغ بر نیم میلیارد کرون سوئد افتتاح کرد که ظرفیت آن حمل شش میلیون تن سنگ معدن در سال بود.
در سال ۱۹۹۸، LKAB، افزایش تدریجی در محصولات را تا سال ۲۰۰۵ برآورد کرده بود و لذا اعطای بودجه کافی از طرف صاحبان خط جهت ارتقای آن از حداکثر بار محوری مجاز ۲۵ تن به ۳۰ تن را خواستار شد. با افزودن لکوموتیوهای جدید امکان افزایش بهره‌وری جهت حمل سنگ معدن فراهم شد. ارتقای خط Ofoten با هزینه ۱۸۰ میلیون کرون نروژ، به LKAB اجازه داد تا بتواند وزن قطارهای خود را از ۴۱۰۰ تن به ۸۶۰۰ تن افزایش دهد. علاوه بر این قطارهای سنگین باید طولانی‌تر باشند، بطوریکه این مقدار تا ۷۹۰ متر می‌رسید. در ماه مارس LKAB قراردادی جهت ساخت ۷۵۰ واگن ۱۰۰ تنی را با آفریقای جنوبی منعقد کرد. در ماه آگوست LKAB در موافقت نامه‌ای ۱۰۰ میلیون کرون نروژ از ۱۳۰ میلیون کرون نروژ مورد نیاز، جهت ارتقای خط به Ofoten پرداخت کرد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۸ قرارداد تحویل ۱۸ دستگاه لکوموتیو Lore امضا شد. در سال ۱۹۹۹، LKAB سهم SJ و NSB را از MTAB خریداری کرد. اولین لکوموتیوهای دوقلو در سال ۲۰۰۰ تحویل شد و تحویلهای سریالی نیز بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ بوده‌است. LKAB در مارس ۲۰۰۴ تصمیم به قطع خرید واگنهای سیلویی و جایگزینی خرید ۷۵۰ واگن سنگین بجای آن‌ها گرفت.
در سال ۲۰۰۳ ارتقای این خط آهن به بار محوری مجاز ۳۰ تن ازKiruna تا Riksgränsen به پایان رسید که اجازه می‌داد نیمی از قطارها با حداکثر ظرفیت کار کنند.
کریدور باری شمال شرق و غرب یک ابتکار توسط اتحادیه راه‌آهنهای بین‌المللی جهت نیل به دایر کردن یک کریدور باری از خاور دور به آمریکای شمالی است.
در ۲۳ آگوست ۲۰۰۷، LKAB، سفارش چهار لکوموتیو دوقلوی دیگر با هزینه ۵۲ میلیون یورو را داد که باید طی سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تحویل می‌شدند. این لکوموتیوها جایگزین لکوموتیوهای Dm3 می‌شدند. بعد از تحویل، شش لکوموتیو در مسیر Kiruna تا Luleå و ۲۰ دستگاه دیگر نیز در مسیر Kiruna تا Narvik بکارگیری شدند.
در سال ۲۰۰۹ ارتقای مناسب خط، این اجازه را داد تا تمام قطارها در در کل مسیر Narvik تا Luleå با تمام ظرفیت خود تردد کنند. در سال ۲۰۱۱، LKAB قادر به جایگزینی تمام لکوموتیوهای Dm3 شد و قطارهای سنگ معدن خود را به تعداد ۶۸ رساند. این کار باعث افزایش ظرفیت از ۲۸ میلیون تن به ۳۳ میلیون تن در سال شد. همزمان با این کار، تعداد تردد نیز از روزانه ۲۱ به ۱۵ کاهش یافت.
جهت حمل بارهای سنگین سنگ معدن، این خط ابتدا به لکوموتیوهای بخار قدرتمندی در سوئد مجهز بود که بعدها لکوموتیوهای قدرتمند الکتریکی جایگزین آن‌ها شدند. معروفترین آنها، لکوموتیوهای Dm بودند که امروزه لکوموتیوهای مدرن Lore جایگزین آن‌ها شده‌اند.
به غیر از قطارهای خاص و ویژه، قطارهای حمل سنگ آهن برخی تجهیزات خاصی دارند که به این قطارهای سنگین اجازه می‌دهند سنگینتر از هر جای حوزه اسکاندیناوی و احتمالاً سنگینتر از هر جای اتحادیه اروپا باشند. این قطارها از ترمزهای ویژه و کوپل کننده‌های SA3 به جای سایر کوپل کننده‌های استاندارد موجود در سوئد بهره می‌برند. پس از بهبود و ارتقای وضعیت قوسها به ۷۵۰ متر، وزن قطارها در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ به ۸۶۰۰ تن که شامل لکوموتیو و واگنهایی به وزن ۶۸۰۰ تن بودند، رسید.
دَربَندنامه نام کتابی قدیمی است که سال‌ها به عنوان منبع اطلاعات دربارهٔ تاریخ کهن شهر دربند قفقاز و داغستان از معروفیت بسیار برخوردار بوده‌است. نسخهٔ اولیه و اصل "دربندنامه" به فارسی بوده‌است.
اصل فارسی اثر باید مفقود شده باشد، چه "دربندنامه" را بار دیگر شخصی به نام علی‌یار بن کاظم از متن ترکی به فارسی برگردانید و به شیخ علی خان (ابن فتحعلی) هدیه کرد. شیخ علی خان در ۱۷۹۶ از طرف روس‌ها به سمت «خان دربند و قبه» منصوب گشت. به این ترتیب فعلاً قدیمترین تحریر فارسی "دربندنامه" تحریری است که در قرن هفدهم وجود داشته‌است.
در نسخهٔ خطی رومیانتسف، مترجم ترکی آن، محمد آوابی آق‌تاشی، به‌صراحت می‌گوید که ترجمهٔ او از روی یک اصل فارسی است، که ولی‌نعمتش خواسته‌است مشکلات عربی و فارسی آن را برایش ساده کند. به گفتهٔ بارتولد، این ولی‌نعمت به نام چوبان بیک، فرزند شمخال، از اخلاف (اوغلو) گری خان، و حتماً یکی از امیرزادگان محلی داغستان بوده‌است.
نخستین نسخهٔ "دربندنامه" که شناخته شد، نسخه‌ای بود که امامقلی حاکم داغستان در ۱۷۲۲، هنگام اشغال آنجا، به پتر کبیر تقدیم کرد.
نسخه‌های موجود فعلی یا به فارسی است یا به ترکی آذربایجانی. فردی به نام میرزا کاظم‌بیک ویرایشی از "دربندنامه" را در سال ۱۸۵۱ در سن‌پترزبورگ منتشر کرد. میرزا کاظم‌بیک، خود اهل دربند و نوادهٔ یکی از وزیران قبلی حاکم آنجا، فتحعلی‌خان، بود.
نخستین ترجمهٔ معتبر کتاب به فرانسوی در ۱۸۲۹ به کوشش جی. کلاپروت صورت گرفت.
دست‌نوشتهٔ «"دربندنامهٔ جدید"» در ایام تسلط روس‌ها بر دربند نگارش یافته‌است و اصل آن در مؤسسهٔ خاورشناسی آکادمی علوم روسیه نگهداری می‌شود. نویسنده، که با اثر تاریخی مشهوری به نام "دربندنامه" آشنا بوده، اثر خود را «کتابی تازه به نام دربندنامه» نامیده‌است. پس از آن، این کتاب با نام «"دربندنامهٔ جدید"» شناخته شده‌است. نام کامل نویسنده، چنان‌که در پیشگفتار دست‌نوشته آمده، «محمد حیدر» پسر «میرزا آقاسی» بوده که در سال ۱۷۷۶ میلادی در «دربند» متولد شده‌است. «"دربندنامهٔ جدید"»، مقاله‌ای است کوتاه که بیشتر به تاریخ سیاسی دربند، از بنیان‌گذاری شهر تا پیوستن آن به روسیه (سال ۱۸۰۶ میلادی) و پس از آن، در دورهٔ حکومت «نیکلای اول»، یعنی سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۵۵، می‌پردازد. این مقاله، نمونه‌ای از تاریخ‌نگاری سدهٔ نوزدهم میلادی داغستان به زبان فارسی است.وزیراف، میرزا حیدر، "دربندنامهٔ جدید"، به اهتمام جمشید کیان‌فر. تهران: مرکز پژوهشی میراث مکتوب. ۲۰۰۷.
بازی سایبریا یک اکشن، ماجراجویی با تم علمی و تخیلی است که در ابتدا برای سیستم عامل ام اس داس در ژانویه ۱۹۹۴، سپس دو سال بعد برای کنسول‌های پلی‌استیشن، سگا ساترن و ۳دی‌او منتشر گردید. در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ این بازی توسط GOG.com برای پلتفرم‌های مایکروسافت ویندوز، لینوکس و مکینتاش به صورت دیجیتالی عرضه گردید.
همچنین ادامه‌ای برای این بازی با عنوان «سایبریا ۲: رستاخیز» در سال ۱۹۹۵ برای ام اس داس و ویندوز منتشر شد.
بازی سایبریا در طول گیم پلی، از گرافیک پیشرفته و از پیش رندر شده‌استفاده می‌کند. در طول بازی و با وجود خطی بودن داستان، قسمت‌هایی وجود دارد که بازیباز باید تصمیم‌هایی اتخاذ کند که می‌تواند در ادامه داستان تأثیرگذار باشد.
گیم پلی بازی متشکل از چهار حالت مختلف است: گشت و گذار در محیط‌های بازی هنگام راه رفتن، حل کردن معماهای بازی در حالت تمام صفحه، استفاده از یک جنگ‌افزار که در برج قرار دارد برای سرنگون کردن هواپیماها، و پرواز با وسایل مختلف. در هنگام پرواز، سرعت و جهت حرکت هواپیما بر عهده هوش مصنوعی است و بازیباز کنترل آتش اسلحه‌ها را بر عهده دارد.
اسلحه‌های مختلفی در بازی وجود دارد برای مثال در حالت پیاده، اسلحه متصل به بازوی یکی از شخصیت‌ها (زاک)، دارای توان شلیک پالسی می‌باشد. حالت دیگر استفاده از اسلحه در هنگام پیاده بودن شامل تله گذاری است که بازیباز باید با قرار دادن تله‌ها در مکان‌های مناسب اقدام به نابودی دشمنان نماید.
در قسمت شلیک از اسلحه‌های روی برج، دو پرتو انرژی از هر قسمت اسلحه پرتاب می‌شود.
شخصیت ربات بازی (چارلی) هم یک روش جدید برای حمله کردن دارد: یک اسلحه مخصوص که قادر به کشتن تمام دشمنان حاضر در صحنه است.
قسمت حل معماهای بازی نیز تنوع زیادی دارد، برای مثال پیدا کردن رمز عبور رایانه‌ها برای خنثی کردن بمب. شخصیت (زاک) قادر به استفاده از وسیله خاصی است به نام BLADES (مخفف Bi-optic Low Amplitude Displayed Energy System) که توانایی اسکن کردن معماهای بازی را برای پیدا کردن راه‌های کمکی دارد. سه حالت مختلف BLADES عبارتند از:
درجه سختی معماها و مبارزات در شروع بازی قابل تعیین است، اما این اجازه به بازیباز داده نمی‌شود که هر دو را در حالت «آسان» قرار دهد. اگر بازیباز این کار را انجام دهد، بازی به اطلاع او می‌رساند که درجه سختی بازی خودبخود بر روی «خیلی آسان» قرار خواهد گرفت.
نسخه ساترن بازی قابلیت پشتیبانی از ماوس و «میشن استیک» را دارا می‌باشد. نسخه ۳دی‌او فقط از کنترلر استاندارد و «میشن استیک» پشتیبانی می‌کند.
داستان در حدود سال ۲۰۲۷ و بعد از گذشت ۵ سال از فاجعه اقتصادی جهانی اتفاق می‌افتد، کل دنیا به دو قسمت تقسیم شده و هر قسمت تبدیل به یک قدرت جهانی شده‌اند، «اولین ائتلاف جهانی» (First World Alliance) در غرب و «کارتل» (Cartel) در شرق. رهبر ائتلاف جهانی به نام «دولین» (Devlin) گزارشی دریافت می‌کند مبنی بر اینکه یک سلاح ویرانگر در پایگاه مخفی در سیبری روسیه در حال ساخت است. نام این پایگاه مجتمع سایبریا می‌باشد. برای پیدا کردن رمز و راز این اسلحه، «دولین» یک هکر سایبری به نام «زاک کینگستون» (Zak Kingston) را که محکوم شده بود مورد عفو قرار داده و با تجهیز او، زاک را به عنوان نفوذی روانه مجتمع سایبریا می‌کند.
از آنطرف گروه کارتل نیز که شایعه ساخت یک اسلحه فوق‌العاده قدرتمند را شنیده، سعی در کنترل مجتمع سایبریا می‌کند تا سر از راز ساخت این اسلحه توسط گروه ناشناس در بیاورد. زاک با یک گروه مزدور در یک دکل حفاری نفت از طرف ائتلاف جهانی ملاقات می‌کند و یک جنگده TF-22 تحویل می‌گیرد تا به وسیله آن بتواند به مجتمع سایبریا برسد. در همین حین گروه کارتل به دکل نفتی حمله می‌کند، اما مزدوران که احساس می‌کنند از طرف زاک مورد خیانت قرار گرفته‌اند، قصد کشتن او را می‌کنند. زاک در نهایت موفق به دزدیدن جنگده TF-22 شده و در نهایت پس از عبور از مکان‌های مختلف و مبارزه با دشمنان به مجتمع سایبریا می‌رسد.
در هنگام کاوش در مجتمع سایبریا، زاک با سربازان زیادی از گروه کارتل روبرو می‌شود و در ضمن مجبور به نابودی آزمایشگاه مخفی تولید ویروس مجتمع می‌گردد. زاک در حین کاوش با مجموعه‌ای از روبات‌های مینیاتوری برخورد می‌کند به نام «سایبریون» (Cyberion). «دولین» به زاک اطلاعاتی در مورد وصل کردن روبات‌های سایبریون به مغز زاک می‌دهد و پس از رسیدن زاک به سایبریون، دولین تصمیم به نابودی اسلحه و زاک با هم می‌گیرد. زاک پی به نقشه دولین می‌برد و سایبریون را خنثی می‌کند، در همین هنگام سایبریون به زاک پیشنهاد همکاری می‌دهد که مورد قبول زاک واقع می‌شود و با هم‌راهی مدار زمین می‌گردند تا با دولین رهبر گروه ائتلاف جهانی در سفینه اش روبرو شوند؛ و در نهایت موفق به از بین بردن ایستگاه فضایی و کشتن دولین می‌شوند.
نقدهای مربوط به بازی تنوع زیادی داشت، اغلب صحنه‌های سینماتیک و افکت‌های از پیش رندر شده بازی مورد تحسین قرار گرفت. به گفته «فیلیپ جانگ» (Philip Jong) منتقد Adventure Classic Gaming، «سایبریا اولین عنوانی است که انیمیشن‌های رایانه‌ای را با تکنیک‌های فیلمسازی هالیوودی ترکیب نموده و کات سین‌ها و صحنه‌های چشم نوازی ایجاد کرده.»
سایت آی جی ان هم در تعریف بازی گفته «استفاده از زوایای مختلف دوربین، صداهای وهم آلود، منابع نوری پرجزییات و کات سین‌های جذاب واقعاً بازیباز را به داخل بازی می‌کشاند»
«اسکیری لری» از گیم پرو در مورد بازی می‌نویسد: «رندرینگ خوب مدل‌های پلی گانی و پشت صحنه‌های پر از جزئیات برای نسخه سگا ساترن». مجله ماکسیموم (Maximum) از بازی تعریف کرده: «گرافیک خوب و خیره کننده» و البته همانند منتقدان مجله سگا ساترن، گرافیک بخش ضد هوایی بازی را اصلاً جالب ارزیابی نکرده‌است.
یکی دیگر از ایرادات وارد بر بازی از سمت منتقد Adventure Classic Gaming اینطور بیان شده «معماهای ضعیف… که با داستان یا گیم پلی بازی هماهنگ نیست» و در پایان اینگونه نتیجه‌گیری نموده «یک بازی زیبای کلاسیک اما بی‌ارزش»
گیم پلی بازی از نظر Radion Automatic منتقد «مجله سگا ساترن» (Sega Saturn Magazine) لذت بخش عنوان شده، اما به گفته او مشکل خواهد بود که آن را به کسی پیشنهاد کند، المنت‌های بخش نقش آفرینی بازی عمق کافی را ندارد و برای علاقه‌مندان جذابیت لازم را ندارد و بخش اکشن بازی یک مقدار ساده طراحی شده برای عنوانی که می‌خواهد یک شوتم آپ فضایی فوق سریع باشد.
مجله ماکسیموم موارد انتقادی را اینگونه بیان می‌کند: «طرفداران اصیل نقش آفرینی در این بازی با نقش آفرینی ضعیف و سطحی رویرو می‌شوند و طرفداران سبک اکشن هم با یک اکشن بی‌حس مواجه خواهند شد».
«اسکیری لری» از گیم پرو از کنترل ضعیف بازی انتقاد نموده و می‌گوید که گیم پلی بازی بسیار بر روی بخش‌های معمایی فوکوس کرده و از پرداختن به قسمت‌های اکشن بازی غافل مانده است.
گناه کشیش موره () عنوان پنجمین رمان از مجموعهٔ بیست جلدی چرخهٔ مشهور امیل زولا، نویسنده، روزنامه‌نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی موسوم به روگن ماکار است، کتاب در سال ۱۸۷۵ منتشر گردید
کتاب "گناه کشیش موره" در حقیقت زیر مجموعهٔ رمان قبلی زولا با نام "فتح پلاسان" است، ماجرای کتاب همچون رمان قبلی با تمرکز بر روی یک روستای دور افتاده نگاشته شده‌است. این کتاب یک اثر غیرمنتظره از جانب زولا است، رمان شامل تعداد بسیار کمی از شخصیت‌ها و مکان‌ها است و سطح مشاهدهٔ رئالیستی در مقایسه با فانتزی آشکارترین آثار نامتعارف نویسنده دارد. با این حال با توجه به سبک خاص نویسنده اش و چیره‌دستی وی در تشریح اشخاص و مکان‌ها یک رمان فوق‌العاده و قابل خواندن است، نوع نگارش زولا در تک تک آثار مجموعهٔ روگن ماکار همچون کمدی انسانی بالزاک به شکلی است که خواننده حتی بدون خواندن آثار قبلی (که مکمل یکدیگر) هستند به هیچ عنوان احساس خلأ و سر در گمی نمی‌کند.
ان کریستی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اسپیدی اشاره کرد.
دیستریتو ناسیونال (به لاتین: Distrito Nacional) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱۰۴٫۴۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱٬۴۰۲٬۷۴۹ نفر می‌باشد.
برت وودراف (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ان‌جی‌سی ۷ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سنگتراش است. این کهکشان در سال ۱۸۳۴ توسط جان هرشل ستاره‌شناس انگلیسی با استفاده از یک تلسکوپ بازتابی ۱۸٫۷ اینچی کشف شد.
جی. وارن کریگان (؛ – ) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
استان دوارته (به لاتین: Duarte Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۶۰۵٫۳۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۳۳۸٬۶۴۹ نفر می‌باشد.
جیمز وینسنت (؛ – ) یک هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
استان ال سیبو (به لاتین: El Seibo Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۷۸۶٫۸۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۱۰٬۲۱۲ نفر می‌باشد.
استان الیاس پینیا (به لاتین: Elías Piña Province) یک استان در جمهوری دومینیکن است.
مساحت این استان ۱٬۴۲۶٫۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی ۸۴٬۶۳۲ نفر می‌باشد.
عالیجناب اوژن روگن () عنوان ششمین رمان از مجموعهٔ بیست جلدی چرخهٔ مشهور امیل زولا، نویسنده، روزنامه‌نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی موسوم به روگن ماکار است، کتاب در سال ۱۸۷۶ در دورهٔ لی سیسل، قبل از اینکه به شکل کتاب منتشر شود به شکل پاورقی منتشر گردید، این کتاب زولا بعد از کتاب گناه کشیش موره نوشته شد. رمان به وسیلهٔ "ماری نیل شروود" و با عنوان "کلوریندا" به سال ۱۸۸۰ به انگلیسی برگردان شد، همچنین توسط "کنوارد فیلیپ" نیز با عنوان "رمز و راز دادگاه لوئی ناپلئون" در سال ۱۸۸۴ اقتباس و ترجمه گردید. در سال‌های ۱۸۹۷ و ۱۹۵۸ ترجمه‌های دیگری به انگلیسی از این کتاب انجام شد.
در رایانش، یک لایهٔ انتزاع یا سطح انتزاع روشی برای پنهان سازی جزئیات پیاده‌سازی مجموعه‌ای از قابلیت‌ها است که امکان جداسازی وابستگی‌ها و تسهیل هم‌کنش‌پذیری و چندسکویی را فراهم می‌کند. از جمله مدل‌های نرم‌افزای که از انتزاع پشتیبانی می‌کنند شامل مدل هفت لایه‌ای OSI برای پروتکل‌های شبکهٔ کامپیوتری و کتابخانهٔ گرافیکی OpenGL می‌باشند.
اتاقک یونیزاسیون یا اتاقک یونیزان ساده‌ترین آشکارساز پرتویی است که با گاز پر شده‌است و به طور گسترده برای آشکارسازی و اندازه‌گیری انواع خاصی از پرتوهای یونساز، پرتوی ایکس و گاما و ذرات بتا بکار می‌رود. معمولاً، واژه «اتاقک یونیزان» منحصراً برای توصیف آشکارسازهایی به کار می‌رود که ذرات تولید شده با یونسازی مستقیم در گاز حساس را تحت تأثیر میدان الکتریکی جمع‌آوری می‌کنند.Knoll, Glenn F (1999). Radiation detection and measurement (3rd ed.). New York: Wiley. . این واژه فقط برای بارهای گسسته‌ای که با برخورد پرتوی تابشی و گاز موجود در محفظه ایجاد می‌شود بکار گرفته می‌شود و بارهایی را که براساس مکانیزم‌های شکست بهمنی رخ می‌دهد مانند آنچه در شمارنده گایگرمولر یا شمارنده تناسبی وجود دارد را شامل نمی‌شود.
اتاقک یونیزان پاسخ یکنواخت مناسبی به پرتوها در دامنه وسیعی از انرژی‌ها دارد و برای اندازه‌گیری سطوح بالایی از پرتو گاما نسبت به سایر آشکارسازها مناسب‌تر است. از این نوع آشکارسازها به طور گسترده در صنایع هسته‌ای، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، رادیوگرافی، رادیوبیولوژی و مانیتورینگ محیطی استفاده می‌شود.
اتاقک یونیزان، بارهایی را که حاصل از برخورد گاز با پرتوی تابشی است را اندازه‌گیری می‌کند.The medium considered in this article is gaseous, though it can be liquid or solid این آشکارساز از محفظه پرشده از گاز، و دو الکترود به نام‌های آند و کاتد تشکیل شده‌است. الکترودها ممکن است به صورت دو صفحه موازی یا یک استوانه هم‌محور با سیم مرکزی آند باشد.
اعمال پتانسیل الکتریکی بین دو الکترود باعث ایجاد میدان الکتریکی می‌شود. زمانی که گاز بین الکترودها با برخورد پرتوی یونساز به آن، یونیزه شود، جفت یون‌هایی ایجاد می‌شود و بارهای مثبت و الکترون‌های جدا شده به سمت الکترودهای با قطبیت مخالف در اثر وجود میدان الکتریکی حرکت می‌کنند (بارهای مثبت به سمت کاتد و الکترون‌ها به سمت آند). بنابراین جریانی به نام جریان یونیزان با مدار الکترومتر اندازه‌گیری می‌شود. این مدار باید قادر باشد که جریان‌های بسیار اندک خروجی که بین فمتوآمپر و پیکوآمپر (براساس نوع اتاقک، دز پرتو و ولتاژ اعمالی) هست را اندازه‌گیری کند.
میدان الکتریکی کمک می‌کند تا این دستگاه به طور پیوسته الکترون‌های تولیدی را جمع‌آوری کند تا از اشباع شدن گاز (زمانی که یون‌های بیشتری قابل جمع کردن نیستند) یا ترکیب جفت یون‌ها (باعث کاهش جریان می‌شود) جلوگیری کند. این حالت عملکرد را مد یا حالت جریان می‌نامند، بدین معنا که سیگنال خروجی یک جریان پیوسته است نه یک پالس خروجی مانند آنچه در شمارشگر گایگرمولر یا شمارشگر تناسبی وجود دارد.
منظور از مسئله دشوار آگاهی این پرسش است که چرا یک سوژه، خودآگاه است، درحالی که می‌تواند نباشد. علم روزی می‌تواند چگونگی عملکردی، دینامیکی و ساختاری یک ذهن خودآگاه را توجیه و تشریح کند که به این موارد در مقابل مسئله‌های سادهٔ خودآگاهی می‌گویند، اما حتی پس از تشریح همهٔ این‌ها، باز می‌توان این سؤال را مطرح کرد که اساساً چرا یک سوژه تجربهٔ خودآگاهی دارد؟ این یک مسئلهٔ دشوار برای علم است، یا شاید فراتر از مرزی باشد که علم توانایی توصیف آن را دارد. این چالش را به گونه‌ای دیگر نیز می‌توان مطرح کرد: حتی در صورتِ توصیف کامل مشخصات فیزیکی و چگونگی عملکردی یک موجود و ذهنش، باز این سؤال را بی‌پاسخ می‌ ماند که آیا موجود یک سوژهٔ خودآگاه هست یا نه؟ در واقع این گونه به نظر می‌رسد یک خلأ توصیفی بین جهان فیزیکی و خودآگاهی وجود دارد. نام «دشوار» و «آسان» را اولین‌بار دیوید چالمرز در سال ۱۹۹۵ بر روی این مسائل گذاشت. این موضوع از موضوعات مورد بحث در فلسفه ذهن معاصر است.http://www.iep.utm.edu/hard-con/
علی شادمانی سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون هماهنگ‌کننده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا فعالیت می‌کند.سردار علی شادمانی از خبرگزاری فارس بازدید کرد
شادمانی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران پیوست و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود و از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ فرماندهی لشکر ۳۲ انصارالحسین را برعهده داشت.
او از ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ معاون عملیات نیروی زمینی سپاه پاسداران بود، در فاصله سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ به‌عنوان فرمانده لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه فعالیت می‌کرد، از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ فرماندهی قرارگاه نجف را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ به‌عنوان رئیس اداره عملیات ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد. وی از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ معاون عملیات ستاد کل نیروهای مسلح بود.شادمانی: «سپاه» جبهه مقاومت را مدیریت می‌کند
جیمز لافایت دیکی (؛ – ) شاعر و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۶ هجدهمین ملک‌الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه کتاب ملی شده است.
محمود اخوان بازارده (زادهٔ ۱۳۳۰ در لنگرود) نمایندهٔ حوزه انتخابیه لنگرود در دوره ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
وی از نمایندگان متحصن و استعفا دهنده مجلس ششم بود.
زندانی سیاسی بین سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ در زندان وکیل‌آباد مشهد به دلیل عضویت در گروه والعصر وابسته به سازمان مجاهدین خلق.
محمود اخوان بازارده دانش‌آموخته سطح ۳ حوزه، فوق لیسانس فرهنگ و معارف اسلامی از حوزه علمیه قم، فوق دیپلم پزشکی(دانشجوی انصرافی دانشکده پزشکی مشهد بین سال‌های ۵۱ تا ۶۱) است.
عسکر اسلام دوست کاربندی (زادهٔ ۱۳۳۵ در تالش) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تالش در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است
وی از تاریخ ۱۳۷۹/۰۳/۰۷ بعنوان نماینده منتخب مردم تالش در مجلس حضور پیدا کرد
عسکر اسلام دوست کاربندی دانش‌آموخته مقطع کارشناسی مدیریت صنعتی ، فوق لیسانس مدیریت دولتی است.
محمدرضا اسماعیلی مقدم (زادهٔ ۱۳۳۰ در قم) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ قم در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی ، دانش‌آموخته لیسانس شیمی بوده‌است.
الکساندر دل واله(زادۀ ۱۹٦٩) سیاسی دانشمند، روزنامه نگار و مقاله‌نویس فرانسوی است.
او علاقه‌مند به مسائل اسلام‌گرایی، تروریسم و جغرافیای سیاسی جهان اسلام است.
دل واله در ۶ سپتامبر ۱۹۶۸ در مارسی، فرانسه در یک خانواده مهاجر و محروم به دنیا آمد. پدرش یک سیسیلی بود که ابتدا در تونس و سپس در الجزایر و مارسی (جنوب فرانسه) ساکن شد. مادر او از یک خانواده اسپانیایی ضد فرانکو بود که تا حدودی در وهران، الجزایر و بعداً در مارسی ساکن بودند. او در سن ۴ سالگی یتیم شد و بیشتر دوران کودکی خود را در خانه‌ای و محیطی چندفرهنگی گذراند و بزرگ شد.
جعفر افقهی فریمانی (زادهٔ ۱۳۴۳ در فریمان) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ فریمان، سرخس، احمدآباد و رضویه در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
حسن الماسی (زادهٔ ۱۳۴۴ در پارس اباد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ پارساباد و بیله سوار در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ پنجم نیز عضو این مجلس بود.
حسین انواری (زادهٔ ۱۳۳۷ در سراب) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سراب در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ پنجم نیز عضو این مجلس بود. حسین انواری فرزند محمدباقر انواری است.
بتا سه‌پایه بی سیاره‌ای واقع در فاصلهٔ تقریبی ۶۳ سال نوری با سامانهٔ خورشیدی و در صورت فلکی سه‌پایه، در حال گردش به دور ستارهٔ خرده‌قرص بتا سه‌پایه با قدر ظاهری ۴ است. این سیاره دارای جرم بین ۴ تا ۱۱ برابر جرم مشتری و شعاع حدود ۶۵٪ بزرگتر از مشتری است. مدار آن ۹ واحد نجومی از بتا (نزدیک به سطح دیسک باقی مانده به دور ستاره) فاصله دارد و با یک خروج از مرکز جزئی و یک دورهٔ مداری ۲۰ تا ۲۱ ساله در گردش است، و تنها سیارهٔ شناخته شده در بتا سیستم سه‌پایه است.
دکتر ام () فیلمی جنایی، علمی–تخیلی و درام به کارگردانی کلود شابرول است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این فیلم بر اساس فیلم "" اثر فریتس لانگ ساخته شد.
جک باتلر ییتس (؛ – ) یک نقاش، و ورزشکار اهل ایرلند بود. ویلیام باتلر ییتس برادر وی بود.
آگوستو بوال (; – ) نویسنده، کارگردان و سیاست‌مدار اهل برزیل بود. او بنیان‌گذار تئاتر ستم‌دیده‌است، که در اصل جنبش رادیکال مرسوم آموزش و پرورش است. همچنین بوال مدتی، به عنوان Vereador (که همان معادل عضو شورا شهر در برزیل است) مشغول بوده‌است
تئاتر ستم‌دیدگان () به گونه‌ای از تئاتر گفته می‌شود که توسط آگوستو بوال در دهه ۱۹۶۰ در برزیل و سپس در اروپا بنیان‌گذاری شده‌است. بوال تحت تأثیر نظریه‌ها و کارهای پائولو فریره در حوزه آموزش ستم‌دیدگان، دست به خلق تکنیک‌هایی در حوزه تئاتر زد که از تئاتر به عنوان ابزاری برای ترویج و ترغیب مردم در تغییر سیاسی و اجتماعی استفاده می‌کند. در تئاتر ستم‌دیده، مخاطب از نظاره‌گر محض خارج شده و تبدیل به فعالی می‌شود که می‌تواند واقعیت زندگی خویشتن را تغییر دهد.
لا لا لند () فیلمی آمریکایی در ژانر موزیکال رمانتیک به نویسندگی و کارگردانی دیمین شزل است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. رایان گاسلینگ در نقش یک پیانیست جاز و اما استون در نقش هنرپیشه‌ای آرزومند که عاشق یکدیگر می‌شوند، ستارگان اصلی فیلم هستند. داستان فیلم در زمان حال و در شهر لس آنجلس رخ می‌دهد. رایان گاسلینگ و اما استون بعد از فیلم‌های "دیوانه‌وار، احمقانه، عشق" و "جوخه گانگستر" در این فیلم برای بار سوم با یکدیگر همبازی شده‌اند. جی.کی. سیمونز، جان لجند، رزمری دویت و میگن فی نیز از دیگر بازیگران فیلم هستند.
نویسنده و کارگردان فیلم، دیمین شزل به عنوان یک درامر به سینمای موزیکال علاقه داشت. شزل در دوران تحصیل خود در دانشگاه هاروارد با جاستین هورویتز هم‌اتاقی بود و ایدهٔ اولیه داستان نیز در همان موقع به ذهنش رسید و آن را با هورویتز در میان گذاشت. شزل در سال ۲۰۱۰ به لس آنجلس سفر کرد و فیلم‌نامه خود را نوشت و قصد داشت آن را بسازد اما هیچ استودیو و تهیه‌کننده‌ای را پیدا نکرد که حاضر باشد روی داستانی که نوشته سرمایه‌گذاری کند. بعد از موفقیت فیلم "ویپلش" که دومین ساخته شزل است، سامیت انترتینمنت حاضر شد تهیه فیلم را برعهده بگیرد. کار فیلم‌برداری در شهر لس آنجلس از اوت ۲۰۱۵ آغاز شد و در ماه سپتامبر، در همین شهر پایان گرفت. جاستین هورویتز کار آهنگ‌سازی فیلم را برعهده داشت و مندی مورMandy Moore نیز به عنوان طراح سکانس‌های رقص با پروژه همکاری کرد. "لا لا لند" نخستین بار در ۷۳امین جشنواره فیلم ونیز و در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۶ به‌روی پرده رفت. فیلم اکران گسترده خود را از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ در آمریکا آغاز کرد. "لا لا لند" ۴۴۷ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که بودجه ساخت آن تنها ۳۰ میلیون دلار بود.
"لا لا لند" با تحسین جهانی همراه شد. منتقدان، نویسندگی و کارگردانی شزل، بازی رایان گاسلینگ و اما استون، موسیقی جاستین هورویتز، سکانس‌های موزیکال و فیلم‌برداری فیلم را ستودند. "لا لا لند" در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و رکورد شکست. پیش از این، فقط دو فیلم "همه‌چیز درباره ایو" و "تایتانیک" به این رکورد دست پیدا کرده بودند. فیلم شش جایزه اسکار برد: بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم‌برداری، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه و بهترین ترانه ("شهر ستاره‌ها"). "لا لا لند" در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب نیز در هفت رشته نامزد دریافت جایزه بود که توانست همه آن‌ها را به‌دست بیاورد و تبدیل به موفق‌ترین فیلم در تاریخ جوایز گلدن گلوب شود.cite web|title=Golden Globe Awards Trivia|url=http://www.goldenglobes.com/trivia-0|publisher=Golden Globe|accessdate=January 8, 2017cite web|title='La La Land' breaks record for most Golden Globes won by a movie|url=http://www.latimes.com/entertainment/la-et-golden-globes-2017-live-la-la-land-breaks-record-for-most-1483935005-htmlstory.html|publisher=LA Times|date=January 8, 2017|accessdate=January 9, 2017citeweb|url=http://www.huffingtonpost.com/entry/la-la-land-won-more-globes-than-any-other-film-ever_us_58730d96e4b043ad97e435b0 |title=‘La La Land’ Won More Globes Than Any Other Film, Ever|date=8 January 2017|work=The Huffington Post |accessdate=9 January 2017