moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعد از موفقیت "هایبرید تئوری" و "ری-انیمیشن"، لینکین پارک زمان بسیار زیادی را روی کنسرت‌ها و تورهایشان در ایالات متحده پرداختند. تمام اعضا روی کار جدید متمرکز شدند و رسماً اعلام نمودند که آلبوم جدید در دسامبر ۲۰۰۲ عرضه خواهد شد و افشا نمودند که نام کار جدیدشان از منطقه متئورا در یونان جایی که صومعههای زیادی در روی کوه‌های آن بنا شده، الهام گرفته شده‌است. کلمهٔ متئورا در زبان یونانی به معنای «بلند مرتبه» است. آلبوم متئورا رسماً در ۲۵ مارس ۲۰۰۳ توسط برادران وارنر به نشر رسید. بهترین و موفق‌ترین تک‌آهنگ‌های لینکین پارک نیز در همین آلبوم می‌باشدYahoo! Music, Linkin Park Says 'Faint' Is Equal To Other Songs Retrieved on April 8, 2007 که شامل «جایی که به آن تعلق دارم»، «ضعیف»، «دروغگویی از تو»، «از درون»، «شکستن عادت» و «کرخت» می‌شوند. متئورا موفق‌ترین آلبوم در تاریخ مدرن راک تراکز می‌باشد. Billboard News Report آهنگ کرخت بزرگترین ترانه سال در جدول شناخته شد. این آلبوم بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسانید و رتبه ۳۶ام را در مجله بیلبورد "۲۰۰ برترین آلبوم‌های دهه" از آن خود کرد.http://www.billboard.com/#/charts-decade-end/billboard-200-albums?year=2009&begin=21&order=position این آلبوم در آمریکا و بریتانیا شماره ۱ و در استرالیا شماره ۲ را در جدول بهترین‌ها از آن خود کرد.
آلبوم در اولین هفته بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ نسخه به فروش رسانیدYahoo! Music, Linkin Park 'Meteora' Debuts At Number One, Sets Aside Tix For Military Retrieved on April 8, 2007 و با آمدن ماه اکتبر سال ۲۰۰۳، ۳ میلیون نسخه آن به فروش رفته بود.LAUNCH Radio Networks, Linkin Park Album Certified Triple Platinum Retrieved on April 8, 2007 موفقیت این آلبوم باعث شد که لینکین پارک پروژه پروجکت روولوشن دیگری را شروع کند. همراه با آن، متالیکا نیر لینکین پارک را برای اجرا در تور تابستانی‌شان در ۲۰۰۳ دعوت کردند.VH1.com, Linkin Park: Biography Retrieved on April 8, 2007 در اوایل ۲۰۰۴، لینکین پارک تور جهانی متئورا را آغاز کردند که با پشتیبانی گروه‌های دیگری همچون پی.او.دی.، هوباستانک و استوری آف د یر همراه بود.
بعد از موفقیت آلبوم "متئورا"، گروه کار خود را برای شروع آلبومی جدید برای سال‌های بعدی به تعویق انداختند. اما برخلاف آن، لینکین پارک به تورهایش ادامه‌داد و روی چندین طرح جانبی دیگر شروع به کار کرد. بنینگتون در ترانه‌ای از دی‌جی لتال با نام «حالت هنر» ("State of the Art") ظاهر شد و کاردیگری را با گروه دد بای سانرایز، هنگامی که شینودا همراه با گروه تکنوپاپ بریتانیایی دپش مد همکاری می‌کرد، آغاز کرد.MusicMight.com, Linkin Park – MusicMight Biography بازیابی در ۲ دسامبر ۲۰۱۰ در سال ۲۰۰۴ گروه شروع به کار با جی-زی برای تهیه آلبوم رمیکس‌شان "مسیر برخورد" کردند. این آلبوم که دارای متن‌های جدیدتری از هر دو هنرمند بود در نوامبر ۲۰۰۴ عرضه شد. شینودا همچنین گروهی با نام فورت ماینر به عنوان یک طرح جانبی از لینکین پارک تشکیل داد. با کمک جی-زی، فورت ماینر توانست اولین آلبومش را با نام "رایزین تاید" عرضه کند که با موفقیت بسیار روبرو شد.ماشین پاش، Fort Minor Biography بازیابی در ۲ دسامبر ۲۰۱۰ در همان وقت رابطه گروه با کمپانی برادران وارنر به‌دلیل مشکلات مالی روبه‌خرابی می‌رفترولینگ استون، Linkin, Warner Feud Rages بازیابی در ۲ دسامبر ۲۰۱۰ و بعد از ماه‌ها نزاع و جنجال، گروه بالاخره با کمپانی در دسامبر ۲۰۰۵ کنار آمد.Aversion, Linkin Park, Warner Bros. Kiss, Make Up بازیابی در ۲ دسامبر ۲۰۱۰
"دقایقی تا نیمه‌شب" سومین آلبوم استودیویی لینکین پارک است که در ۴ نوامبر ۲۰۰۷ عرضه شد. این آلبوم در ایالات متحده آمریکا و ۱۵ کشور دیگر شامل بریتانیا و کانادا در رتبه اول قرار گرفتسایت بیلبورد و توسط ریک رابین و مایک شینودا تهیه شده بود.
لینکین پارک رسماً کار روی این آلبوم را در سال ۲۰۰۳ شروع کردند. اگرچه در حین تور آلبوم "متئورا" در سال ۲۰۰۴ کار آلبوم برای مدتی به تعویق افتاده بود. آن‌ها کار را بعداً برای مدت بیشتری به تعویق انداختند هنگامی که مایک شینودا گروه فورت ماینر و چستر بنینگتون گروه دد بای سانرایز را تأسیس کردند. بعدها دوباره کارها را شروع کردند و ریک روبین به همراه مایک شینودا به عنوان تهیه‌کننده‌های این آلبوم شناخته شدند. چندین اشتباه کوچک افشا نشده در حین ساخت آلبوم رخ داد که باعث شد تاریخ عرضه آلبوم چندین بار به تعویق بیفتد. تا پیش از ماه آوریل ۲۰۰۷ تغییرات عمده‌ای از جمله میکس در آلبوم وارد شد تا در ماه آوریل اولین تک‌آهنگ آن با نام «آنچه من انجام داده‌ام» عرضه شد و بلافاصله در ۱۵ مه ۲۰۰۷ آلبوم در آمریکای شمالی عرضه شد.
چهارمین آلبوم گروه لینکین پارک در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در اروپا و ۱۴ سپتامبر در ایالات متحده و بریتانیا توسط کمپانی برادران وارنر عرضه شد. این آلبوم کاری مشترک از تهیه‌کنندگی مایک شینودا و ریک روبین است که قبلاً آلبوم دقایقی تا نیمه‌شب را با هم تهیه نموده بودند.
موجودات زنده پنجمین آلبوم گروه است که به‌طور رسمی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۲ منتشرشد. اولین تک نرانه آن به نام همه‌اش را بسوزان در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ عرضه شد و پس آز آن تک ترانه‌های گمشده در پژواک و قلعه شیشه‌ای منتشر شدند.
در سال ۲۰۱۳ گروه روی موسیقی متن فیلم "Mall" ساختهٔ جو هان کار می‌کرد و همچنین طی مصاحبه‌ای مایک شینودا اعلام کرد که کار روی آلبوم ششم شروع شده و این آلبوم احتمالاً در سال ۲۰۱۴ منتشر خواهد شد.
در ۱۹ می همان سال، چستر بنینگتون با گروه استون تمپل پایلتس همکاری تازه‌ای را شروع کرد. "EP" این گروه به نام High Rise در ۲۹ اوت در صفحهٔ فیس بوک گروه منتشر شد.
در ۱۰ اوت، گروه در اجرای ترانهٔ جدید خود به نام نوری که هرگز نمی‌آید با Steve Aoki در فستیوال سامر سونیک همکاری کرد. این ترانه به عنوان موسیقی بازی فیس بوکی گروه به نام "LP Recharge" به‌طور استودیویی ضبط شد. روز انتشار این بازی، گروه اعلام کرد که این ترانه بخشی از دومین آلبوم ریمیکس لینکین پارک به نام شارژ مجدد بود که در ۲۹ اکتبر منتشر شد. آلبومی که ریمیکس قطعات آلبوم موجودات زنده را دربرداشت.
در سال ۲۰۱۴ گروه ششمین آلبوم استودیویی خود را با نام ضیافت شکار منتشر کرد و برای اولین بار در یک آلبوم استودیویی خود با هنرمندان مختلفی همچون راکیم، پیج همیلتون، دارون ملکیان و تام مورلو همکاری کرد. پس از حضور ریک رابین به عنوان تهیه‌کننده در سه آلبوم، تهیه کنندگی این آلبوم توسط دو تن از اعضای گروه، مایک شینودا و برد دلسون انجام شده.
هفتمین آلبوم رسمی گروه در ۱۹ مه ۲۰۱۷ منتشر شد.
موسیقی در جهت دستگیری و امداد رسانی، یک بنیاد خیریه تأسیس شده توسط لینکین پارک در سال ۲۰۰۵ است. از جمله فعالیت‌های این بنیاد می‌توان به کمک به قربانیان و بازماندگان بلایای طبیعی و حفظ محیط زیست و مبارزه با گرمایش جهانی اشاره کرد.
تا به حال ۳ آلبوم برای این مؤسسه تهیه شده: دو ورژن برای زلزله زدگان هائیتی در سال ۲۰۱۰ و یکی هم برای زلزله زدگان توهوکو. در این آلبوم‌ها ترانه‌های متعددی از هنرمندان مختلف وجود دارد که مردم را تشویق به دانلود می‌کنند، درآمد حاصل از این دانلودها صرف کمک‌های امدادی به قربانیان بلایای طبیعی می‌شود. در آلبوم کمک به هائیتی هنرمندانی همچون اسلش، انریکه ایگلسیاس، پیتر گابریل و… با لینکین پارک همکاری کرده‌اند. در آلبوم کمک به سونامی ژاپن که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد از لینکین پارک ترانه‌ای بی کلام به نام "Issho Ni" به چشم می‌خورد.
لینکین پارک هیپ‌هاپ اصیل، راک کلاسیک، سنتی و اصول الکترونیک را در هم آمیخت و از این کولاژ صدایی بیاد ماندنی ایجاد کرد.
از همان آلبوم اول تأثیرات گروه‌هایی همچون دپش مد و استون تمپل پایلتس روی استایل خواندن چستر، گانز ان رزز، دِ اسمیتز، دفتونز و یوتو روی تکنیک گیتار برد دلسون و دِ روتز روی مایک شینودا قابل مشاهده بود.
لینکین پارک از گروه‌هایی نظیر دِ روتز، ناین اینچ نیلز، دفتونز، پابلیک انمی و افکس تویین تأثیر گرفته‌است.
مونا لیزا که به لبخند ژوکوند هم معروف است، نام یکی از پرآوازه‌ترین تابلوهای نقاشی لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغن بر روی صفحه چوب سپیدار نقاشی شده‌است. این نقاشی دارای عناوینی همچون شناخته‌شده‌ترین، پُربازدیدترین و مورد تقلید واقع‌شده‌ترین اثر جهان است که بیشترین مطالب نوشته شده مرتبط را نیز شامل می‌شود.
این اثر در طول تاریخ چندین بار ربوده شده و با این‌که بیش از ۵۰۰ سال از زمان خلق آن می‌گذرد، آسیب چندانی ندیده‌است. "مونا لیزا" هم‌اکنون در تملک دولت فرانسه است و در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود.
تابلوی "مونا لیزا" به دلیل لبخند بسیار مرموز مونا لیزا و همچنین سبک نوین نقاشی لئوناردو داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید. گفته شده که داوینچی سفارش نقاشی این اثر را بین سال‌های ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۶ دریافت کردتاریخ هنر در فرانسه، لین‌ترین، ترجمه دکتر سعید حقیر اما آن را به موقع تحویل نداد و چند بار آن را عوض کرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی به‌طور قطع ثابت شد که لیزا دل ژوکوندو همان مدل شناخته شده برای پرترهٔ "مونا لیزا" است.
تصور می‌شود که داوینچی همچنان به کار بر روی "مونا لیزا" به مدت سه سال پس از اینکه به فرانسه کوچ کرد تا مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۵۱۹ ادامه داد. این اثر یکی از پر آوازه‌ترین تک‌چهره‌های جهان است. ابهام این چهره نتیجه علاقه داوینچی به سایه‌روشن‌کاری است. داوینچی این چهره را درون یک هرم قرار داده و سه لکه بزرگ روشنایی در اثر به‌وجود آورده‌است. ترکیب‌بندی درست، رنگ‌پردازی مناسب، تأکید بر عنصر انسانی، تصویر سه‌بعدی، و نمایی علمی از سایه‌روشن‌کاری از ویژگی‌های این اثر است که باعث زیبایی آن شده‌است. منظره کمی از بالا و چهره کمی از پایین دیده شده‌است.کتاب درک عمومی هنر مبتکران ص 139
لئوناردو داوینچی نقاشی"مونا لیزا" را در ۱۵۰۳ یا ۱۵۰۴ در فلورانس آغاز کرد. به گفته جورجو وازاری (یکی از هم دوره‌ای‌های داوینچی) او پس از چهار سال تأخیر نقاشی را ناتمام رها کرد که چنین رفتاری در بسیاری از نقاشی‌های لئوناردو شایع است اما داوینچی بعدها در زندگی‌اش ابراز پشیمانی می‌کند و می‌گوید: «… هرگز یک کار را به پایان نرساندم …»
از تاریخ این چنین بر می‌آید که فردی بنام فرانسیسکو بارتولومئوFrancesco di Bartolommeo از اشراف شهر فلورانس از داوینچی خواسته بود که پرتره همسر سوم خود یعنی لیزا آنتونیو ماریاLisa di Antonio Maria را در بیست و پنج سالگی او و به مناسبت تولد دومین فرزندشان برای او نقاشی کند.تاریخ فرانسه از آغاز تا رنسانساثر؛ دانیل ریویر، محمدجواد محمدی،انتشارات اطلاعات داوینچی نزدیک به چهار سال روی این اثر هنری کار کرد و پس از پایان نقاشی در سال ۱۵۰۷ این تابلو را به فرانسیسکو نفروخت و فلورانس را ترک کرد و آن را نزد خود نگاه داشت.
برخی معتقدند از آنجایی که لئوناردو تابلو را تمام نکرده بود آن را به فرانسیسکو نفروخت و بسیاری دیگر معتقد هستند که لئوناردو عاشق این تابلو بود.
داوینچی در سال ۱۵۱۶ هنگامی که تابلو "مونا لیزا" را در چمدان‌های خود داشت وارد فرانسه می‌شد و آن را به پادشاه وقت فرانسه فرانسوای یکمFrancis I فروخت. پس از آن به مرور زمان این اثر به شهرهای مختلف فرانسه برده شد تا اینکه از هنگام انقلاب فرانسه، "مونا لیزا" در موزه لوور نگهداری می‌شود.
ناپلئون بناپارت آن را از موزه برداشت و به اتاق خواب خصوصی خود در کاخ تویلری برد. اما پس از تبعید ناپلئون این اثر دوباره به لوور بازگردانده شد.
در ۲۱ اوت سال ۱۹۱۱ تابلو "مونا لیزا" از لوور دزدیده می‌شود تا فردای آن روز کسی از دزدی آگاه نمی‌شود. هنگامی که یک نقاش، لوئی برود وارد موزه می‌شود و به سالن کَرِه (سالن چهارگوش) جایی که "مونا لیزا" برای ۵ سال نصب بود می‌رود و متوجهِ نبودِ تابلو می‌شود. او بی‌درنگ با مسئول حفاظت موزه تماس می‌گیرد. اما مسئول حفاظت گمان می‌کند قرار است از تابلو عکاسی شود. لوئی برود از مسئول موزه سؤال می‌کند و متوجه می‌شود نقاشی پیش عکاسان نیست. از این رو موزهٔ لوور برای تحقیقات به مدت یک هفته بسته می‌شود.
شاعر فرانسوی، گیوم آپولینر در دوره‌ای گفته بود باید لوور را آتش زد و درش را بست؛ وی به دلیل این اظهار نظر مظنون واقع می‌شود و بازداشت و زندانی می‌شود. پس از او، دوستش پابلو پیکاسو هم بازجویی می‌شود اما در نهایت هر دو بیگناه شناخته می‌شوند و آزاد می‌شوند. دو سال بعد دزد شناسایی می‌شود. دزد فردی ایتالیایی به نام وینچنزو پروجیا بود که خود کارمند لوور بود. او در ساعت اداری طبق معمول وارد موزه شده بود و "مونا لیزا" را با خود برده بود و در کمد جاروها پنهان کرده بود. او پس از آنکه موزه تعطیل می‌شود هنگام خروج، نقاشی را زیر کُتش پنهان می‌کند و موزه را ترک می‌کند.Bartz, Gabriele (2001). Art and architecture, Louvre. Barnes & Noble Books. . Retrieved 10 October 2010. پروجیا بر این باور بود که نقاشی باید به زادگاهش بازگردد و در یک موزهٔ ایتالیایی به نمایش گذاشته شود. پروجیا دو سال نقاشی را در آپارتمانش نگه می‌دارد و هنگام فروش آن به مدیر اوفیتزی در فلورانس شناسایی می‌شود. نقاشی به مدت دو هفته در اوفیتزی به نمایش گذاشته می‌شود و سرانجام در ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۴ به لوور بازمی‌گردد.
پروجیا برای این جرم، شش ماه به زندان می‌رود اما در ایتالیا به دلیل میهن‌پرستی از او تقدیر می‌شود. تا پیش از این دزدی، در دنیای بیرون از هنر، "مونا لیزا" چندان شناخته شده نبود.
پروجیا احتمالاً از سوی یک مؤسسهٔ مرتبط با کپی آثار مشهور، ترغیب شده بود چون در دوره‌ای که محل "مونا لیزا" نامعلوم بود ۶ کپی از آن به قیمت بالا در آمریکا فروخته شد."The Lost Mona Lisa" by R. A. Scotti (Random House, 2010) گمان آن می‌رفت که فردی به نام ادواردو د والفیرنو مغز متفکر دزدی "مونا لیزا" باشد.
در سال ۱۹۵۶ شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود که مرمت آن سال‌ها به طول انجامید.
در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکو میزبان این تابلو بودند.
در ۳۰ می ۲۰۲۲ مردی در لباس یک پیرزن در موزه لوور بر روی این اثر کیک مالید. البته کیک در واقع با شیشه‌ای که از آثار لئوناردو داوینچی در موزه لوور پاریس محافظت می‌کند، برخورد کرده و آسیبی به این نقاشی وارد نشد. بر اساس اعلام شاهدان، عامل این اقدام مردی زن نما روی ویلچر با کلاه گیسی بر سر بوده که ناگهان از جای خود برخاسته و با نزدیک شدن به "مونا لیزا" یک کیک خامه ای را به سمت آن پرتاب کرده‌است و فریاد زد که زمین را نجات بدهیم (منظور گرمایش زمین بود). پس از آن مسوولان حراست موزه با سرعت این مرد را از محوطه بیرون می‌کنند، در حالی که سایر بازدیدکنندگان حاضر بی‌وقفه به گرفتن عکس ادامه دادند.حمله به «مونالیزا» با لباس مبدل و کیک ایسنا
جترو تال (انگلیسی: Jethro Tull) یک گروه موسیقی راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۶۷ در شهر بلک‌پول توسط ایان اَندِرسون (رهبر، نوازندهٔ فلوت و گیتار، خواننده و ترانه‌سرا) به همراه گلِن کارنیک، میک آبراهامز و کلایو بانکِر تشکیل شد. این گروه یکی از پدیده‌های منحصر به فرد موسیقی عامه‌پسند به‌شمار می‌آید.
موسیقی جترو تال تلفیقی است از هارد راک، بلوز و ملودی‌های فولک، در فضایی سورئالیازده آلبوم از این گروه پرطرفدار بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ نسخه، و پنج آلبوم دیگرش بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه فروش کرد. از معروف‌ترین آلبوم‌های گروه می‌توان "منفعت"، "دستگاه تنفس غواصی"، "سفت مثل آجر" و "زندگی کردن در گذشته (برگزیده آثار)" را نام برد. «زندگی کردن در گذشته» نام یکی از معروفترین ترانه‌های آن‌هاست که یکی از قطعه‌های آلبوم ۱۹۶۹ گروه با نام "سر پا" بود. این آهنگ که در زمان اوج جنگ ویتنام منتشر شد، دربارهٔ آرزوی مردم به زندگی در دوران صلح (زمان «گذشته» در آهنگ) است نه زندگی در زمان جنگ (زمان «حال» در آهنگ).
در اول آوریل ۲۰۲۱، ویدئوی رسمی ترانهٔ مشهور «آکوالانگ» در مجله رولینگ استون منتشر شد. کارگردان و انیماتور ایرانی این اثر، سام چگینی این ویدئو را به مناسبت سالگرد پنجاه سالگی آلبوم «آکوالانگ» کارگردانی کرده‌است.
ایان اندرسون با تمجید از چگینی در رولینگ استون نوشت: «به پیشنهاد دوستم جکو جکچیک از گروه کینگ کریمسون با فیلمساز و کارگردان جوان ایرانی، سام چگینی تماس گرفتم. او تفسیری منحصربفرد از ترانهٔ «آکوالانگ» را با تصویری آبستره و مستندگونه ارائه کرد. جوابی با استعداد با آینده ای درخشان در هنرهای موسیقی.»
ترپن‌ها دسته‌ای از مواد آلی هستند که در طبیعت گستردگی فراوانی دارند. اکثراً در گیاهان به عنوان جز اصلی اسانس‌ها می‌باشند. بسیاری از ترپن‌ها هیدروکربن هستند اما ترکیباتی نیز وجود دارند که جز هیدروکربن نیستند و در ساختمان مولکولی آنها اکسیژن وجود دارد ولی جز ترپن‌ها بشمار می‌آیند مانند الکل‌ها، آلدهید یا کتون‌ها. هیدروکربن‌های ترپنی فرمول مولکولی CH)) دارند.
ترپن‌ها شامل انواع گوناگونی هستند که در زیر به آنها اشاره شده است:
۱-همی‌ترپن (Hemiterpene): که از ۱ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. ایزوپرن به تنهایی یک همی‌ترپن محسوب می‌شود. اما مشتقاتی که شامل اکسیژن هستند مانند پرنول (Prenol)و اسید ایزووارلیک (Isovaleric acid)همی‌ترپنویید هستند.
۲-مونوترپن (Monoterpene): که از ۲ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. مونوترپن الکل به عنوان گرانیول (Geraniol) شناخته می‌شود. پیشوند گرانیل (geranyl-)نمایانگر ۲ واحد ایزوپرن است.
۳-سزکویی‌ترپن (Sesquiterpene): که از ۳ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. الکل سزکویی‌ترپن به عنوان فارنسول (Farnesol) شناخته می‌شود. پیشوند فارنسیل (Farnesyl-)نمایانگر ۳ واحد ایزوپرن است.
۴-دیترپن (Diterpene): با فرمول مولکولی CH از ۴ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. دیترپن‌ها از گرانیل گرانیل پیروفسفات (geranylgeranyl pyrophosphate) مشتق می‌شوند. ترپن‌هایی مانند سمبرن (Cembrene) و تاکسادین (Taxadiene) نمونه‌های از دیترپن هستند. همچنین در ترکیبات زیست‌شناسی مهم مانند رتینول، رتینال و فیتول وجود دارند.
۵-سسترترپن (Sesterterpene): که دارای ۲۵ کربن و ۵ واحد ایزوپرن است.
۶-تری‌ترپن (Triterpene): این ترپن دارای ۶ ایزوپرن می‌باشد. فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. اسکوالن (Squalene) که بخش عمده‌ایزوپرن از روغن کبد کوسه را تشکیل می‌دهد مثالی از این نوع ترپن است.
۷-تتراترپن (Tetraterpene): که از ۸ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و دارای فرمول مولکولی CH می‌باشد.
لیکوپن بدون حلقه، ترپن تک‌حلقه ایزوپرن مانند گاما کاروتن (Gamma carotene)و ۲ حلقه‌ای مانند آلفا و بتا کاروتن نمونه‌هایی از تتراترپن می‌باشند.
۸-پلی‌ترپن (Polyterpene): که از زنجیره بلندی از ایزوپرن‌ها تشکیل شده است. کائوچوی طبیعی نمونه‌ای از پلی‌ترپن می‌باشد.
سزکویی‌ترپن لاکتون (انگلیسی:Sesquiterpene lactone= SQL)گروهی از ترکیبات شیمیایی می‌باشد که باعث واکنش‌های حساسیتی (آلرژی)می‌شود و در گیاهانی پیدا شده است که نام برخی از این گیاهان در زیر آمده است:
آرتمیزینین نیز نوعی سزکویی‌ترپن لاکتون است که خاصیت ضد مالاریایی قوی دارد و در گیاه گندواش پیدا شده است.
معادل پیر بهار از فرهنگ همراه پیشرو آریانپور، ویراست دوم، تهران: ۱۳۸۳خ.
شهرستان جَم یکی از شهرستان‌های استان بوشهر در جنوب ایران است.مرکز این شهرستان، شهر جم است.
فاصله شهر جم تا مرکز استان بندر بوشهر ۲۶۵ کیلومتر می‌باشد. این شهرستان از نظر موقعیت جغرافیایی با فاصله ۲۵ کیلومتری از خلیج فارس مابین سه مرکز استان، یعنی شهرهای بندر بوشهر ، بندر عباس و شیراز قرار دارد.
این شهرستان از شرق و شمال‌شرقی به شهرستان مهر در استان فارس، از جنوب به شهرستان عسلویه و از جنوب‌غربی به شهرستان کنگان و از شمال به شهرستان دشتی و شمال‌غربی شهرستان دیر محدود می‌شود.
این شهرستان از یک طرف، از طریق بزرگراه عسلویه - جم - فیروزآباد - شیراز به شهرستان‌های مُهر، خنج، فراشبند، فیروزآباد و شیراز از توابع استان فارس متصل و از طرف دیگر، از طریق بزرگراه جم ـ عسلویه و جم - کنگان، به منطقهٔ ویژه اقتصادی انرژی پارس (شهرستان عسلویه و شهرستان کنگان) به عنوان قطب اقتصادی - انرژی ایران متصل شده ‌است و از طرف شمال و شمال غربی منتهاالیه انارستان از طریق جاده سرچشمه - باغان به‌ شهرستان دشتی و از طریق جاده انارستان - دوراهک به شهرستان دیر ارتباط دارد. راه و شریان اصلی ارتباطی شهرستان جم به مرکز استان (بندر بوشهر) هم بزرگراه جم - کنگان - خورموج - بوشهر می باشد.
محرک اولیه اقتصاد کلان شهرستان جم احداث شرکت پالایش گاز فجر جم می‌باشد که در سال ۱۳۶۹ به بهره‌برداری رسید و به عنوان بزرگترین پالایشگاه گاز خاورمیانه نقش مهمی در سبد انرژی کشور ایفا نمود. وجود منابع کاریِ فراوان در این منطقه مانند شرکت‌های تابعه وزارت نفت و چندین شهرک مسکونی شامل شهرک توحید، تندگویان و پردیس، جم را به یک شهرستان مهاجرپذیر تبدیل کرده‌است که نتیجه آن ورود فرهنگ‌های گوناگون به این منطقه است. شهرستان جم در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیر اقتصادی داشته‌است.
این منطقه با قرارگیری در ارتفاع ۷۰۰ متری از سطح دریا و در نزدیکی خلیج فارس، آب و هوای گرم که دمای مناسب جهت پرورش گیاهان و درختان مناطق گرمسیری مانند نخل و مرکبات و… فراهم آورده‌است. اختلاف دمای هوا با کنار ساحل خلیج فارس که در برخی از روزهای سال تا ۱۰ درجه سانتیگراد می‌رسد و همچنین رطوبت ملایم آن، این منطقه را به یکی از خوش آب و هواترین مناطق جنوب ایران تبدیل نموده‌است.
جم از مناطق کوهستانی و خوش آب وهوای استان بوشهر است. بخش ریز که از توابع این شهرستان است دارای هوایی خوب و طبیعت و باغ‌ها و مزارع دیدنی است.
این شهرستان دارای دو بخش جم و بخش ریز، سه شهر: جم و ریز و انارستان، پنج دهستان: (جم- کوری حیاتی - انارستان - تشان - ریز) می‌باشد.
همچنین مرکز این شهرستان یعنی شهر جم نیز از چندین روستای بزرگ (محله) شکل گرفته‌است که عبارت‌اند از: ولایت - خواجه احمدی - قلعه کهنه و مالچه.
از نظر وسعت بخش ریز از بخش جم بزرگ‌تر است اما از لحاظ جمعیت و تراکم جمعیتی بخش جم جمعیت بیشتری را در خود جای داده‌است. هم‌اکنون با توجه به سکونت خانواده‌های کارکنان بخش‌های مختلف صنعتی شاغل در عسلویه، جمعیت این شهر به شکل چشم‌گیری در حال افزایش است.
روستای بهرباغ با جمعیتی بالغ بر ۴۰۰۰ نفر بزرگترین روستای شهرستان و از بزرگترین روستاهای استان می باشد.
شهرستان جم شامل ۲ بخش، ۵ دهستان و ۴ شهر به شرح زیر است:
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان جم برابر با ۷۰،۰۵۱ نفر بوده‌است.
عمده مردم شهرستان جم از دو قوم فارس و لر بختیاری می باشند.
کوه پردیس (پدری) - باغ‌های لیمو و زیتون - روستاهای تاریخی باریکان (جم) و حسین آباد (بخش مرکزی جم) و رشته قنات ها و آسیاب های با قدمت و شبکه های منحصر بفرد آبرسانی - روستای تاریخی و کوهستانی حرمی اناری - باغستان‌های سورگو - تنگ گرو - آب سبز (اُو سُوز) - باغ‌های انار قلعه باغ (انارستان) - نخلستان‌های گلستان (انارستان) - پیر بی‌بی بانو - پیر بیراهه آبگرمک (امامزاده جعفر)(باغها و آبشارهای زیبا) - جنگل گلوبردکان ریز (یک جنگل انبوه با رودی نسبتاً دائمی که از میان آن می‌گذرد و در محدودهٔ شهر ریز و روستای حسین‌آباد محاط شده‌است) - مناظر زیبای گود لح (چشم‌اندازهایی زیبا در پشت کوه‌های بهرباغ و علی‌آباد) - حمام قاجاریه - روستای بسیار زیبای بابامبارکی - آسیاب علی‌آباد (طاحونهٔ حاجی مظفر) - رشته قنات قره چناق - تنگ حنا - بنو تنگمان (تنگمان-جمال آباد)، (با جنگلی از درختان نخل، بیشه، بید، کنار، و..) - چشمه کلاتو (تنگمان-جمال آباد) - طاقو - حنوط - باغ پدری - سی سواران - باغ‌های بیدخوار، نرگسی، بیدبلند، کوری، منظر، حاجی‌آباد، صیدی، پهگو، فرامرزی، انارستان و دیگر روستاهای زیبای جم و ریز - مناطق باستانی دایو و گلوقلات (گیر کلات) - پیر گلدسته - سد و گورستان تاریخی و باغ‌های روستای غربه - بناهای تاریخی روستای حرمیک - رشته قنات قدیمی روستاهای تشان و دره بان. زیارتگاه کوهستانی قدمگاه و دره زیبای مجاور روستای دره پلنگی و قنات باستانی پدری و بینجیشکو از نقاط دیدنی این شهرستان است.
چنار سرده‌ای از درختان بومی نیم‌کره شمالی است. درختان چنار بلند قامت و با برگ‌های پهن بوده و ارتفاع آن‌ها به ۳۰ تا ۵۰ متر می‌رسد، در پاییز برگ‌های آن‌ها می‌ریزد و معمولاً در کنار جویبارها و زمین‌های مرطوب می‌رویند، هرچند نسبت به خشکسالی مقاومند.
گونهٔ چنار خاوری "(Platanus orientalis)" در ایران نیز می‌روید و بیشه‌های طبیعی آن دیده می‌شود. درخت چنار از جمله درختانی است که اگر محیط برای آن فراهم شود عمر و رشد زیادی دارد.
در مقطع شعاعی، پرمگسی‌های قرمز متمایل به قهوه‌ای یا نقره‌ای تولید می‌کند که به صورت اشکال مشخصی در مقطع مماسی پدیدار می‌شوند و چنانچه بر آن روغن مالیده شود زیبایی آن را دو چندان می‌کند. این چوب نه تنها کیفیت بالایی داشته بلکه به دلیل فراوانی، ارزان بوده و به مقدار بسیار زیادی در ایران عرضه می‌گردد. یکی از مناسب‌ترین چوب‌ها برای خراطی است و از آن برای زیرکار و ساخت ستون و درهای چوبی یکپارچه به‌خصوص درهای اماکن متبرکه از آن بسیار استفاده می‌شود.
آدام اولئاریوس در سفرنامه خود در مورد این درخت چنین می‌نویسد: «این درخت در آلمان ناشناخته است، درخت چنار به بلندی و راستی سرو است، برگ‌های آن پهن و شبیه برگ مو است، چوب این درخت قهوه‌ای رنگ و تخته به دست آمده از آن زیبا و موج‌دار است و وقتی به آن روغن می‌مالند بسیار زیبا به نظر می‌رسد.».
چنارهای موجود در ایران چنار ایرانی نام دارند که نژادی از چنار خاوری است که خاستگاه‌شان در جنوب غربی آسیا است. ارتفاع چنارهای موجود در ایران عموماً ۳۰ متر و گاه تا ۵۰ متر هم ارتفاع دارند. پوست این گونه مغز پسته‌ای و مایل به سرخ است. این درخت به‌طور طبیعی تنها در بخش‌های شمالی ایران می‌روید، اما کاشت چنار از دیرباز (اولین بار در دوران هخامنشیان) در ایران رایج بوده و است و هم‌اکنون در باغ‌شهرها، باغ‌های قدیمی و ییلاق‌های ایران چنارستان‌های انبوهی وجود دارند. در ایران در طول تاریخ، چنار به علت داشتن شکل زیبا و شکوه و عظمت، در کاخ‌ها، باغ‌های سلطنتی، خیابان‌های بزرگ شهر و خانه‌های بزرگان به صورت گسترده کاشته می‌شده‌است؛ به عنوان مثال می‌توان به خیابان ولیعصر، کاخ موزه سعدآباد و … اشاره کرد.
همچنین باغداران و کشاورزان از این درخت به علت مقاوم بودن و مرتفع بودن در کنار کشتزارها و باغ‌هایشان اقدام به کاشت درخت چنار می‌کردند.
چنار از دیرباز مورد احترام و توجه ایرانیان بوده‌است. ایرانیان در گذشته چنار را نماد برکت و رونق می‌دانستند از همین رو در برخی مناطق چنار درخت مراد نامیده می‌شد و چنارهای کهنسال برای مردم مقدس شمارده می‌شد.
تقدس چنارهای کهنسال در ایران به حدی بود که ایرانیان به شاخه‌های درختان کهنسال آسیب وارد نمی‌کردند، این درختان را برآورنده حاجات نیازمندان می‌دانستند و بناهای مقدسشان مانند مساجد و معبدها را در کنار این درختان بنا می‌کردند.چنار در ادبیات ایرانیان نیز پرکاربرد است، نمونه‌هایی از شعر فارسی دربارهٔ چنار:
بافت مشخص:دارد
شکل اولیه حلقوی پلاسمودیوم مالاریا شبیه به پلاسمودیوم ویواکس است اما انگل کوچکتر، نامنظمی کمتر، فشردگی بیشتر و سیتوپلاسم ابی عمیق‌تری دارد.
شیزونت پلاسمودیوم مالاریه ۶ تا ۱۲ مروزوییت دارد. دارای هسته درشت است. مروزوییت‌ها گاهی به کناره‌های گلبول قرمز می‌روند و در این حالت شیزونت شکل گل رز به خود می‌گیرد.
حلقه در پلاسمودیوم مالاریه دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد.
در پلاسمودیوم‌ها چون مرحله تروفوزئیت از نظر شکل ظاهری در میکروسکوپ نوری شبیه حلقه یا انگشتر است به آن مرحله رینگ یا حلقه گفته می‌شود. این شباهت در فالسیپاروم به وضوح بیشتری دیده می‌شود.
گامتوسیت به شکل گرد یا بیضوی‌اند و ممکن است تمام فضای گلبول قرمز را اشغال کنند. در فالسیپاروم گامتوسیت‌ها هلالی یا سوسیسی شکل است. اندازه گامتوسیت‌های ماده در تمام گونه هابزرگتر از جنس نر است و به آن ماکروگامتوسیت گفته می‌شود.
پلاسمودیوم مالاریه
شیزونت پلاسمودیوم اوال ۶ تا 12مروزوییت دارد. هسته شیزونت بزرگ و دارای رنگدانه به رنگ قهوه‌ای تیره است.
حلقه در پلاسمودیوم اوال دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد.
تروفوزوییت پلاسمودیوم اوال دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد و می‌تواند به شکل آمیب تغییر شکل دهد.
گامتوسیت پلاسمودیوم اوال به شکل گرد یا بیضوی است و ممکن است تمام فضای گلبول قرمز را اشغال کند. رنگدانه به رنگ قهوه‌ای است.
شقاقل جویباری گیاهی است پایا از خانواده چتریان، سرده شقاقل جویباری
گیاه پلم (یا آختی) بومی چین است ولی خیلی پیش به اروپا هم آورده شد.
پلم تا یک متر رشد می‌کند و نسبت به سرما و بیماری‌ها بسیار مقاوم است. پلم دارای خوشه‌ای شیرین و به رنگ سفید روشن است. پلم را می‌توان جوشاند، سرخ کرد یا آب‌پز کرد. مغز چوبی آن خوردنی نیست و بایستی پیش از پختن کنده شود زیرا پس از آن کندنش دشوار است.
در خطه‌ی شمال ایران زیاد می‌روید و در زمستان سبز می‌ماند. یکی از کاربردهای آن در زمان قدیم، ریختن آن در شالی زار در فصل استراحت زمین بود که زمین خیس را می‌پخت و موجب بالا رفتن کیفیت برنج می‌شد.
سرواژهٔ پلم در دانشنامهٔ جهان اسلام
غده به اجتماعی از سلول‌ها که جهت ترشح یا تراوش موادی که جز نیازمندی‌های متابولیک معمول آنها نیستند، اختصاص یافته‌اند، گفته می‌شود. غده مواد ترشحی خود را یا به بیرون می‌ریزد (آنزیم‌های غدد برون ریز مانند غدد بزاقی) یا به داخل بدن (هورمون‌های غده درون‌ریز مانند تیروئید).
غده فرعی به توده کوچکی از بافت غده‌ای که در نزدیکی غده‌ای با ساخنمان مشابه واقع شده‌است، گفته می‌شود.
اَنگَل به موجودی گفته می‌شود که حداقل یک قسمت از دوره زندگی خود را بر روی یا داخل بدن موجود زنده دیگری زندگی کرده و از این زندگی فایده می‌برد یا تغذیه می‌کند.
گیاه یا جانوری که دچار انگل می‌شود میزبان نام دارد. بعضی از انگل‌ها فقط با میزبان معینی سر و کار دارند. برای نمونه انگل آلش تنها روی ریشه درخت آلش زندگی می‌کند؛ ولی سایر انگل‌ها در انتخاب میزبان سخت‌گیر نیستند. مثلاً برای کنهٔ چوب تفاوتی نمی‌کند که خون آدمی بمکد یا خون سگ. بسیاری از انواع سس‌ها به هر گیاهی که دسترس‌شان باشد انگل می‌شوند.موریس پارکر، برتا: فرهنگنامه پارکر، جلد اول. تهران: شرکت سهامی کتاب‌های جیبی با همکاری مؤسسه انتشارات فرانکلین. ترجمه و تنظیم و نگارش زیر نظر رضا اقصی. چاپ اول ۱۳۴۶. (در مالکیت عمومی به خاطر قدمت). مدخل انگل.
برخی از انگل‌ها در طی زندگی خود به بیش از یک میزبان نیاز دارند. جانور تک‌یاخته مولد مالاریا قسمتی از عمر خود را در بدن آدمی و قسمتی را در بدن پشه به‌سر می‌برد. بسیاری از انگل‌ها از میزبان خود نه تنها غذا می‌گیرند، بلکه به عنوان پناهگاه نیز از آن استفاده می‌کنند. کرم کدو همه عمر خود را در بدن جانوری به سر می‌برد و از آن غذا می‌گیرد. کک که از خون سگ می‌مکد، درون بدن آن زندگی نمی‌کند ولی موی بدن سگ برایش پناهگاهی است.
ممکن است انگلی همیشه با میزبان خود همراه نباشد. مثلاً کنه چوب به بالای شاخه گیاهی که روی آن به‌سر می‌برد می‌خزد و به بدن هر جانوری که مجاور شود می‌چسبد. خرطومش را درون پوست جانور فرومی‌کند و خون می‌مکد. سپس خود را روی چمن می‌اندازد تا بتوانند آن همه غذایی را که خورده‌است هضم کند.
برخی از موجودات زنده نیمه‌انگلند.دارواش یکی از آنهاست. دارواش روی درختان به سر می‌برد و ریشه خود را به درون تنه آن‌ها می‌فرستند و از میزبان خود فقط آب می‌گیرد. بقیه مواد لازم را می‌توانند در برگ‌های خود بسازد. بیشتر انگل‌های گیاهی در گروهی به نام قارچ‌ها هستند. همه قارچ‌ها انگل نیستند. قارچ‌های انگلی مانند زنگ‌ها و نیز میکروب‌های بیماریزا آسیب فراوان به گیاهان و جانوران می‌رسانند. بیشتر انگل‌های حیوانی متعلق به گروه‌های گوناگون هستند. برخی از انگل‌های حیوانی به گروه کرم‌ها، بعضی به گروه حشرات و کنه‌ها، و پاره‌ای نیز به گروه آغازیان و دیگر جانوران تعلق دارند. هیچ گیاه یا جانور بزرگی نیست که از دست انگل در امان باشد. اغلب گیاهان و جانوران کوچک نیز انگل دارند. هر انگلی خود میزبان انگل کوچکتری است. مثلاً کک خون سگ را می‌مکد. درون بدن این کک‌ها احتمالاً جانوران تک‌یاخته‌ای به سر می‌برند و در بدن این تک‌یاخته‌ها نیز شاید باکتری‌هایی زندگی بکنند.
انگل‌ها از نظر بزرگی به دو دستهٔ ریزانگل و درشت‌انگل تقسیم می‌شوند. حدود ۷۰٪ انگل‌ها ریزانگل و جزو میکروارگانیسم‌ها هستند، مانند انگل بیماری مالاریا، در حالی که سایرین درشت‌انگل هستند. طول برخی از درشت‌انگل‌ها به بیش از ۳۰ متر می‌رسد..
انگل‌شناسی علمی است که به وسیله آن شکل خارجی و داخلی و سیر تکامل و طرز سرایت انگل به انسان و حیوان مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
زندگی انگلی عبارتست از یکی از اشکال هم‌زیستی فیزیولوژیکی بین دو حیوان از دو جنس مختلف که یکی از آن‌ها (انگل) معمولاً کوچک‌تر و ضعیف‌تر بوده و در سطح یا داخل بدن جنس قوی‌تر (میزبان) زندگی و تغذیه می‌کند و در بدن او ایجاد اختلال می‌نماید. این هم‌زیستی ممکن است دائم یا موقت باشد.
چَتریان، تیره هویج و همچنین Umbelliferae تیره‌ای از گیاهان با ساقه‌های تهی هستند مانند هویج و جعفری.
تیره چتریان را را کَرَفسیان نیز نامیده‌اند.واژه منصوب فرهنگستان https://vajehyab.com/farhangestan/%DA%A9%D8%B1%D9%81%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86?q=%DA%A9%D8%B1%D9%81%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86
۱۰ ژانویه دهمین روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۵۵ روز (در سال‌های کبیسه ۳۵۶روز) تا پایان سال باقی‌است.
۲۹ فوریه در تقویم گرگوری شصتمین روز سال‌های کبیسه است و ۳۰۶ روز تا پایان سال باقی است. هر سال گرگوری که روز ۲۹ فوریه را داشته باشد "سال کبیسه" است. این روز فقط هر چهار سال یک بار پیش می‌آید، آن هم در سال‌هایی که شماره‌شان بر چهار بخش‌پذیر باشد، مثل ۱۹۹۲، ۱۹۹۶، و ۲۰۰۴. ولی استثناهایی در سال‌هایی که شماره‌شان بر صد بخش‌پذیر باشد وجود دارد.
در مورد سال‌هایی که شماره‌شان بر صد بخش‌پذیر است، یعنی به دو رقم صفر ختم می‌شوند (مثل ۱۸۰۰، ۱۹۰۰، ۲۰۰۰، و غیره) این سال‌ها کبیسه نیستند مگر در مواردی که شمارهٔ سال بر چهارصد نیز بخش‌پذیر باشد. این به این معنی است که سال ۲۰۰۰ کبیسه بوده‌است و سال‌های ۲۴۰۰ و ۲۸۰۰ نیز کبیسه خواهند بود ولی سال‌های ۱۸۰۰ و ۱۹۰۰ کبیسه نبوده‌اند و سال‌های ۲۱۰۰، ۲۲۰۰، و ۲۳۰۰ نیز کبیسه نخواهند بود. برای تصحیح دقت تقویم گرگوری پیشنهاد شده‌است که سال‌هایی که بر ۴۰۰۰ بخش‌پذیرند نیز کبیسه نباشند، ولی این قانون رسماً پذیرفته نشده‌است.
افرادی که در این روز به دنیا آمده‌اند در سال‌های عادی معمولاً تولدشان را در ۲۸ فوریه یا ۱ مارس جشن می‌گیرند.
سنت‌های عامیانه: در ۲۹ فوریه رسم رایجی است که بانوان می‌توانند به آقایان پیشنهاد ازدواج بدهند. در یونان این روز برای ازدواج خوش شگون در نظر گرفته نشده‌است.
Wikipedia contributors, "February 29," "Wikipedia, The Free Encyclopedia", http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=February_29&oldid=77708385 (accessed September 28, 2006).
در تقویم گرگوری، ماه فوریه در سال‌های عادی ۲۸ روز و در سال‌های کبیسه ۲۹ روز دارد. ولی در تقویم‌های دیگر مواردی از ۳۰ فوریه وجود داشته‌است.
قلمرو سوئد (که در آن زمان شامل فنلاند نیز بود) تصمیم داشت که تغییر از تقویم یولیانی به تقویم گرگوری را در سال ۱۷۰۰ آغاز کند و در چهل سال آینده روزهای کبیسه را بیندازد. بنابراین در سوئد سال ۱۷۰۰ را کبیسه نگرفتند ولی برخلاف برنامهٔ قبلی، هردوی سال‌های ۱۷۰۴ و ۱۷۰۸ را کبیسه گرفتند. این مسئله باعث شد که تقویم سوئد یک روز از تقویم یولیانی جلو بیفتد ولی هنوز ده روز از تقویم گرگوری عقب باشد. در سال ۱۷۱۲ تقویم را به تقویم یولیانی برگرداندند و دو روز را کبیسه گرفتند، که باعث شد آن سال یک روز ۳۰ فوریه داشته باشد. این روز در تقویم یولیانی معادل ۲۹ فوریه و در تقویم گرگوری معادل ۱۱ مارس بود. تغییر تقویم سوئد به تقویم گرگوری بالاخره در سال ۱۷۵۳ انجام شد.
در ۱۹۲۹، اتحاد جماهیر شوروی یک تقویم انقلابی تعریف کرد که در آن هر ماه "کاری" ۳۰ روز داشت و پنج یا شش روز باقی‌مانده تعطیل و «بی‌ماه» بودند. در این تقویم در سال ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ روز ۳۰ فوریه وجود داشت؛ تقویم انقلابی در سال ۱۹۳۱ ملغی شد.
با این وجود، در خلال این مدت، تقویم گرگوری در شوروی استفاده می‌شد. این مسئله با مراجعه به شماره‌های متوالی روزنامهٔ "پراودا"، روزنامهٔ رسمی حزب کمونیست، تأیید می‌شود که بر اساس آن ماه فوریه در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ بیست و هشت روز و در سال ۱۹۳۲ بیست و نه روز داشته‌است که با قواعد تقویم گرگوری مطابق است.
Wikipedia contributors, "February 30," "Wikipedia, The Free Encyclopedia", http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=February_30&oldid=77529863 (accessed September 28, 2006).
بنی‌هاشم خاندانی از قبیله قریش است که بنام هاشم بن عبدمناف نامگذاری شده‌است. محمد پیامبر اسلام از این خاندان است.
به طور سنتی، این قبیله به نام هاشم بن عبدمناف نامگذاری شده است. او با سلمه بنت عمرو از بنی‌نجار، یک قبیله اسرائیلی ازدواج کرد.The Agrarian System of Islam
Muḥammad Taqī Amīnī
Idarah-i Adabiyat-i Delli, 1991
در میان اعراب جاهلی، مردم خود را بر اساس قبیله، و سپس خانواده طبقه‌بندی می‌کردند. دو نوع قبیله اصلی وجود داشت: عدنانی‌ها (برخاسته از عدنان، جد سنتی عرب‌های شمال، مرکز و غرب عربستان) و قحطانی‌ها (منشأ قحطان، جد سنتی اعراب جنوب و جنوب شرقی عربستان). بنی‌هاشم یکی از طوایف قبیله قریشو از طایفه‌ی عدنانی‌ها است. نام خود را از هاشم بن عبد‌مناف، پدربزرگ محمد گرفته است و همراه با طایفه های بنی‌عبدشمس، بنی‌مطلب و بنی‌نوفل، طایفه‌ بنی‌عبد‌مناف از قریش را تشکیل می دهند.
خاندان عبدالمطلب بن هاشم، اشراف مکه قبل از اسلام را تشکیل می‌دادند. این بر اساس وظیفه موروثی آنها بود که به عنوان مباشر و مراقب زائرانی بود که برای عبادت در کعبه به مکه می‌آمدند، زیارتگاه مقدسی که در سنت اسلامی توسط ابراهیم و فرزند اول و وارثش اسماعیل (اسماعیل) ساخته شد محل عبادت توحید بود. افراد این خاندان غالباً ریاست مکه و ریاست دارالندوه که مجلس قریش بود را بر عهده داشتند. هم چون این، آب‌رسانی، رفادت و پرده داری خانه کعبه، که مورد احترام همگان بود، برعهده داشتند.
با گذشت زمان، کعبه توسط صدها بت اشغال شد. بازدید قبایل مختلف از این بت‌ها باعث رفت و آمد شد که بر ثروت بازرگانان مکه افزود که از موقعیت خود در مسیرهای کاروانی از یمن تا بازارهای مدیترانه نیز بهره می‌بردند.
محمد در خانه عبدالمطلب بن هاشم، در قبیله قریش به دنیا آمد. در سن ۴۰ سالگی، استقرار اسلام او را در تضاد با قدرت های مستقر در مکه قرار داد. عضویت او در «مجلس عالی، از طایفه برتر» (از نظر اعتبار و قدرت) عاملی بود (طبق سنت اسلامی) که به واسطه آن خداوند او را در سالهای اولیه مأموریتش از ترور مصون نگه داشت. عموهای او چنین توهینی را به به اصطلاح ناموس قبیله خود نمی پذیرند. پس از ۱۳ سال، جامعه مسلمانان مکه به شهر یثرب (که متعاقباً به مدینه شهرت یافت) مهاجرت کردند تا از آزار و اذیت اغلب قتل‌آمیز خود توسط غیر مؤمنان مکه اجتناب کنند. با فتح مکه، این شهر به تصرف ارتش اسلام درآمد. کعبه از بتها پاک شد و مرکز زیارت مسلمانان شد و بار دیگر مرکز توحید ابراهیمی شد. (ورود غیرمسلمانان به منطقه ای که در اطراف شهر مکه تعیین شده است غیرقانونی است).
اصل و نسب اصلی محمد، دو نوه او، حسن و حسین است که از پیوند دخترش فاطمه و پسر عمو و دامادش علی به دنیا آمدند. محمد از نوادگانش محبت مسلمانان را طلب کرد و بدین ترتیب فرزندان آنها در میان مسلمانان اشراف معنوی پیدا کردند. اولاد بنی‌هاشم با القاب سید و شناخته می‌شوند.
نسبت آن‌ها به هاشم بن عبدمناف بن قصی بن کلاب بن مره بن کعب بن لوی بن غالب بن فهر بن مالک بن نضر بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان می‌رسد و عدنان از نسل اسماعیل بن ابراهیم بود. ابراهیم از مردم میان رودان بود. اجداد قوم قریش مربوط به تمدن کهن بابل بودند که آکدی و سامی بودند و اصالت آن‌ها به سام بن نوح می‌رسد.
ابوایوب خالد بن زید بن کلیب بن ثعلبة بن عوف بن غنم بن مالک بن النجار بن ثعلبة بن عمرو انصاری خزرجی (۵۷۶ میلادی در مدینه – ۶۷۴ میلادی در کنستانتینوپل) معروف به ابوایوب انصاری از اصحاب محمد بن عبدالله و از انصار بود. پیامبر پس از هجرت به مدینه در خانه او سکونت کرد. با فتح مصر، ابوایّوب به مصر رفت. او از مهمترین راویان حدیث است.
خالد بن زید معروف به ابوایّوب انصاری، از قبیله خزرج و میزبان پیامبر اسلام در هنگام هجرت او از مکه به مدینه است. ابوایوب انصاری در عقبه حاضر بود و در غزوات بدر، احد، خندق و... حضور داشت.
برخی مفسّران، نزول آیه ۵ سوره انفال را درباره ناخشنودی وی و شماری از انصار در رویارویی با قریش در جنگ بدر، و آیات ۱۲ و ۱۶ سوره نور را در تأیید سخنان وی دانسته‌اند که با شنیدن ماجرای افک آن را تهمتی بزرگ شمرد. آیه ۶۱ سوره نور را نیز در خصوص نگرانی او از خوردن طعام در منزل صحابه‌ای که در مأموریّت جنگی بوده دانسته‌اند.
وی زمانی که به همراه یزید بن معاویه و به فرمان معاویه بن ابی‌سفیان در محاصره اول قسطنطنیه (۵۲ هـ. ق) شرکت کرده بود درگذشت.
هفت‌پیکر یا بهرام‌نامه یا هفت‌گنبد، چهارمین منظومه نظامی از نظر ترتیب زمانی و یکی از دو شاهکار او (با "خسرو و شیرین") از لحاظ کیفیت است. این دفتر را از جهت ساختار کلی و روال داستانی می‌توان به دو بخش متمایز تقسیم کرد:
یکی بخش اول و آخر کتاب دربارهٔ رویدادهای مربوط به بهرام پنجم ساسانی از بدو ولادت تا مرگ رازگونه او، که برپایه روایتی تاریخ گونه است؛
دیگری بخش میانی که مرکب از هفت حکایت یا اپیزود از زبان هفت همسر او و از زمره حکایات عبرت‌انگیزی است که دختران پادشاهان هفت اقلیم (مطابق تقسیم قدما) برای بهرام نقل می‌کنند.
این منظومه آمیزه‌ای از جنبهٔ حماسی و غنایی است، بدین معنی که بخش هفت گنبد تماماً دارای روح غنایی و تخیل رمانتیک است، ولی بخش تاریخی گونه، اگرچه سعی شاعر بر ترسیم چهره‌ای حماسی برای بهرام بوده، آمیزه‌ای از جنبه حماسی و عناصر غنایی است. هفت‌پیکر از گذشته یکی از مضمون‌های اصلی نگارگری‌های ایرانی–هندی بوده‌است.
در هفت پیکر زمین و آسمان و جلوه‌های جمال این دو با هم پیوند می‌یابد:
از یک سو هفت گنبد است ساخته بر زمین و هفت روز و هفت رنگ و هفت اقلیم و هفت عروس که جملگی زمینی است، و از سوی دیگر نظیر قرار دادن اینها با «هفت» های آسمانی (چون هفت سیاره و هفت فلک)، و واسطه این دو با همدیگر گنبدی است که چرخ زنان آهنگ عروج به گنبد دوار دارد.
هفت پیکر ستایش داد و رفق، و نکوهش ستم و بیراهی است.
در پایان‌نامه هفت پیکر حکیم دربارهٔ کتاب می‌گوید:
دکتر معین روایت‌های هفت پیکر را دو قسم می‌داند؛ اول داستان‌های بی ارتباط با بهرام گور و بر ساختهٔ نظامیو یا مقتبس از داستان‌های عامیانه مثل افسانه سرایی دختران هفت کشور؛ دوم داستان‌های مربوط به بهرام گور که بخشی تاریخی و بخشی افسانه ای است.
نظامی در ابتدای کتاب به فردوسی و نظم وی از داستان بهرام در شاهنامه اشاره دارد و پس از آن از کتاب‌های تاریخی که از آن‌ها سود برده‌است، یاد می‌کند. با توجه به اینکه دو واژهٔ «بخاری» و «طبری» و ترجمهٔ فارسی آن «تاریخ طبری» یا «تاریخ بلعمی» است که به فارسی برگردانده شده‌است.
بنابر روایت نظامی، بهرام در روز شنبه در حالی که لباس سیاه بر تن کرده‌است، وار گنبد سیاه می‌شود و خیمه در سواد عباسی می‌زند و شب هنگام از شاه بانوی فورک نام مقیم گنبد، درخواست افسانه می‌کند. قصهٔ گنبد اول قصهٔ شهر مدهوشان است که همگی لباس سیاه بر تن دارند. وشنوندهٔ فصه وسوسه می ود تا راز این سیاه پوشی را در یابد و از این روی راهی شهر مدهوشان می‌شود.
قصهٔ دوم که شاهبانوی رومی مقیم گنبد زرد برای بهرام تعریف می‌کند، ماجرای پادشاهی در عراق است که در طالع خود دیده‌است که زنان با او دشمنی می‌کنند و به همین علت زن نمی‌گیرد و گاه کنیزکی می‌خرد و مدتی را با او می‌گذراند. سرانجام شاه کنیزی بسیار زیبا می‌خرد که دل از او می‌برد اما کنیزک تقاضای خلوت شاه را رد می‌کند.
قصهٔ سوم داستان مردی نیک کردار است به نام بشر، بشر روزی از گذرگاهی رد می‌شود که بر حسب اتفاق باد، برقع از چهرهٔ زیبارویی بر می‌گیرد و آتش عشق بر جان وی می‌اندازد و پرهیزگاری او را عازم سفر می‌کند. در سفر فردی بدطینت که مدعی عالمی و بزرگی است، همراهش می‌شود و به مناسبت‌های مختلف، اطلاعات و دانش خود را به رخ بشر می‌کشد و او را تحقیر می‌کند. در طی سفر به مکانی خرم می‌رسند و مرد تصمیم می‌گیرد آب‌تنی کند و نصیحت بشر را که از او می‌خواهد آب را گل آلود نکند؛ نمی‌پذیرد.
قصهٔ گنبد چهارم، قصهٔ داستان دختر زیباروی و هنرمند پادشاه است که کسی را برای ازدواج درخور نمی‌یابد. وی قلعه ای در بالای کوه بنا می‌کند و در راه آن طلسم‌های کشنده تعبیه می‌کند و شرط ازدواج خود را گشودن آن طلسم‌ها می‌داند.
قصهٔ گنبد پنجم روایتگر زیاده خواهی و طمع مردی ماهان نام است که او را بر آن می‌دارد نیمه شب به طمع تجارتی پرسود با دوستی همراه شود و گرفتار فریب غولان و دیوان شود و پس از دشواری بسیار و رهایی از چنگال اژدها به باغی سرسبز می‌رسد که متعلق به پیرمردی است. ماهان در آنجا با دیدن۱۷ زیباروی دلفریب نقض نهی پیر می‌کند و از درخت به زیر می‌آید و در حین عیش و نوش با زیبارویان، خود را در میان عفریته‌ها و جادوگرانی کریه منظر می‌بیند.
ماجرای ششمین قصهٔ هفت پیکر، ماجرای کهن خیر و شر است که این بار با یکدیگر همسفر می‌شوند و جایی که تشنگی امان خیر را بریده‌است، شر در مقابل دو چشم او را می‌گیرد و بدون دادن جرعه ای آب، اثاث و اسباب وی را می‌رباید و می‌رود. خیر به دستیاری مردی کُرد و دخترش؛ با مرهمی از برگ درختی که آب آن علاج صرع و برگ‌هایش درمان کوری است درمان می‌شود.
قصهٔ هفتم، ماجرای جوانی زیباروی است که روزی به باغ خود می‌رود و متوجه صدای شادی و چنگ از داخل باغ می‌شود و در غیاب نگهبان از گوشه ای از باغ وارد می‌شود. دو نفر زن سیمین تن و زیبا متوجه او می‌شوند و او را زده و با طناب می‌بندند. اما وقتی متوجه می‌شوند که او صاحب باغ است؛ از او دلجویی می‌کنند و او را به مجلس بزمی که در باغ خود اوست، می‌برند. پسر که انسان پارسایی ست با دیدن آن بزم عنان از کف می‌دهد و از آن‌ها می‌خواهد که دختر چنگ نواز را برای او بیاروند.
در پایانِ نامه هفت پیکر حکیم نظامی دربارهٔ هفت داستان (هفت افسانه) می‌گوید:
همچنین می‌گوید:
برخی منابع، کارکرد رنگها در این کتاب را به اسطوره‌های ایران باستان و برخی دیگر به عرفان ربط داده‌اند؛ مثلاً مقاله با عنوان «بازتاب نمادین قربانی میترایی - اسطورة کشتن گاو نخستین- در هفت‌پیکر نظامی» نوشته دوانی و همکاران، بر نگاه نظامی به ریشه‌های ایران باستان و برخی دیگر به عرفان اسلامی تأکید داشته مانند پژوهشی که بیان می‌دارد رنگ قرمز در هفت‌پیکر، نه بر اساس نجوم، آئین مهر یا دین زرتشت، بلکه با تکیه‌بر مبانی عرفان اسلامی، در قالب کلیدواژگان خاصی که در این داستان، بر کسب خردمندی و لزوم عقلانیت تأکید می‌کنند، قابل تفسیر و تحلیل است. همچنین، حصول مرتبه فنا، به‌عنوان غایت انسان و تفاوت آن در آئین مهر نیز قابل توجه است.
در کودکی در امور حکم و تدبیر شؤون مملکت مساعد پدرش ثوینی بود، سپس هوس خود ستایی به سرش افتاد و به طمع حکم پدرش را کشت و به جایش بر مسند حکم نشست.
مدت حکمش دو سال و هشت ماه بود، و در هند در گذشت.
ابوالفتح میرزا سالارالدوله (زاده ۱۲۶۰ تبریز - درگذشته ۱۳۳۸ اسکندریه) از رجال سیاسی دوران قاجار و پسر سوم مظفرالدین‌شاه بود.کلکسیون آثار باستانی ایران در موزه اسرائیل، بی‌بی‌سی فارسی
پس از انقلاب مشروطه از ایران رفت و در حمایت از برادرش محمدعلی‌شاه، در کردستان دست به شورش زد و سنندج را گرفت و از مجلس شورای ملی خواست تا با شاه مخلوع، همکاری کند. بعد از عزل محمدعلی‌شاه، در وین با برادر خود ملاقات نمود و برای بازگشت سلطنت برادر، از راه عثمانی وارد ایران شد و با لشکری از ایل کلهر، جاف، سنجابی و لر، توانست کرمانشاه و همدان را تصرف کند. در نبرد نخست با مشروطه‌خواهان، به فرماندهی امیر مفخم بختیاری، که در نزدیکی ملایر اتفاق افتاد، پیروزی از آن سالارالدوله بود. وی سپس با حدود سی هزار نفر قشون، به سوی تهران رهسپار شد. در نبرد دوم که میان مشروطه‌خواهان به فرماندهی امیرمفخم و قشون سالارالدوله در نزدیکی ساوه در گرفت، این بار سالارالدوله به سختی شکست خورد، که در نهایت وی موفق شد از صحنه نبرد بگریزد و چون مجلس برای توقیف یا اعدام او ۲۵ هزار تومان جایزه تعیین نمود، سالارالدوله به عثمانی فرار کرد.آهنجیده، اسفندیار. "ایل بختیاری و مشروطیت"، انتشارات ذره بین، اراک:۱۳۷۴ (ص ۸۰) چند سال بعد، بار دیگر به کردستان رفت و لشکری جمع‌آوری کرد و به همدان تاخت، ولی از قوای یپرم‌خان شکست خورد و بار دیگر از ایران گریخت. بعدها به وساطت روس‌ها، حکومت گیلان به او سپرده شد، اما بار دیگر طغیان کرد و قزاقان ساخلوی گرگان از او حمایت نمودند، ولی بار دیگر شکست خورد و این بار از ایران اخراج شد. هنگام جنگ جهانی اول باز هم به ایران آمد و کاری از پیش نبرد و سرانجام به کشور عثمانی پناه برد و ساکن کشور مصر گردید، که در اسکندریه در خردادماه سال ۱۳۳۸ درگذشت.
ابوالفتح میرزا در سال ۱۲۶۰ (۱۲۹۸ ه‍.ق) در شهر تبریز زاده شد. پس از تحصیلات مقدماتی و نظامی در تبریز، به حکومت در چند ایالت ایران منصوب شد، که اغلب با شکایت اهالی از رفتارش، معزول می‌شد. سالارالدوله را از لحاظ اخلاقی فاقد هر گونه ثبات شخصیتی دانسته‌اند. اکثر منابع دربارهٔ او دید مثبتی ندارند و وی را شخصی ساده لوح‌معرفی می‌کنند. احمد کسروی از او به عنوان «شاهزاده سبک‌سر» و «سبک‌مغز» و مورگان شوستر از او به عنوان «دیوانه» یاد می‌کند. گروته در سفرنامه خود می‌نویسد:
ناصرالدین شاه در سفر سوم خود به فرنگ، در سال ۱۳۰۶ ه‍.ق هنگام عبور از تبریز، به او لقب سالارالدوله داد. سالارالدوله در سال ۱۳۱۵ ه‍.ق با وزارت و پیشکاری زین‌العابدین خان حسام‌الملک قراگزلو، به حکمرانی ایالت کرمانشاهان و سرحد داری عراقین تعیین شد. او مدت ۶ ماه در کرمانشاه حکمرانی را بر عهده داشت. وی ظلم و تعدی بسیاری به مردم نمود. مردم کرمانشاه نیز از او به مظفرالدین شاه شکایت نمودند، مظفرالدین شاه نیز او را معزول ساخت. در سال ۱۳۱۶ه‍.ق او را به حکومت منطقه خمسه (زنجان) فرستادند که پیشکاری او در این دوره میرزا محمود خان مدیرالدوله بود. در آنجا نیز ظلم و ستم را از حد گذرانیده، او را معزول کردند. ایل کلهر در دوره مشروطیت، علیرضا گودرزی، انتشارات کرمانشاه، ۱۳98، چاپ دوم، ص۵۵
باقر عاقلی در ذیل حوادث سال ۱۳۱۸ ه‍.ق می‌نویسد:
در این مدت پیشکاری او را میرزا شفیع مستشارالملک گرگانی برعهده داشت. در این ایام بود که با دختر غلامرضاخان والی پشتکوه ازدواج کرد، تا در شورشهای بعدی از آنها به عنوان متحدی نیرومند استفاده نماید. او در طول ایام حکمرانی خود به راهنمایی‌های همراهانش توجهی نمی‌کرده و از سر بیرحمی با مردم رفتار می‌کرد. در سال ۱۳۲۳ ه‍.ق حکومت همدان و کردستان را به او داده بودند، راضی نشده بود؛ ولی بعد از مدتی موافقت کرد و به کردستان رفت. او از همان بدو ورود به کردستان شروع به ظلم و ستم به اهالی آن دیار کرد. مردوخ می‌نویسد:
عاقبت به دلیل این همه ظلم و جنایت به مردم، آنها تلگرافاتی به مرکز مخابره کردند عین‌الدوله هم که صدر اعظم و رئیس‌الوزراء وقت بود، دل خوشی از سالارالدوله نداشت. تلگرافات تظلم را ترتیب اثر داده، در ۱۱ شوال همان سال سالارالدوله را احضار کرد و او دیگر به عنوان حکمران به کردستان برنگشت. بعد از برکناری مدتی در اعتراض و نارضایتی به سر می‌برد تا اینکه در سال ۱۳۲۵ ه‍.ق دست به شورش زد.ایل کلهر در دوره مشروطیت، علیرضا گودرزی، انتشارات کرمانشاه، ۱۳۸۱ ص۴۱
سالارالدوله برای رسیدن به مقاصد سیاسی در غرب ایران، با دختر رؤسای ایلات و عشایر آن حدود وصلت کرد که حاصلش نُه فرزند بود. یکی از این همسران، ملکه خانم دختر غلامرضا خان فیلی امیرجنگ، والی پشتکوه از همسرش هاجر خانم نوه لطفعلی خان بالاوند جد علای خاندان اسفندیاری بالاوند بودسلطانی، محمدعلی، ایلات و طوایف کرمانشاهان، جلد دوم، ۱۳۵۵هادی، اسفندیاری، تاریخ ایل بالاوند، نشر آروان،۱۳۹۸ ،ص ۳۰۲ و همسر دیگر «آغا زیبا»شورش ایل کلهر و نقش سالارالدوله. ص۴۹ دختر نظرعلی خان پسر برخوردار خان حاکم سلسله و دلفان که صاحب فرزندی نشد. سالارالدوله در دوران زندگی در اروپا با زنی سوئيسی به نام هلن که ملقب به «بانوی» معظم شد پیوند زناشویی بست و از او یک پسر و سه دختر داشت. به نوشته ویلم فلور سالارالدوله مجموعا از همسران خود صاحب نه فرزند به شرح زیر بود:Floor, Willem, "Salar al-Dowleh: A Delusional Prince and Wannabe Shah", Mage Publishers, 2018
مهدی اخوان ثالث (۱۰ اسفند ۱۳۰۷ – ۴ شهریور ۱۳۶۹) شاعر، ادیب و موسیقی‌پژوه ایرانی بود. نام و تخلص وی در اشعارش م. امید بود؛ گرچه ناامیدترین شاعر معاصر ایران تلقی می شود.
اشعار او زمینهٔ اجتماعی دارند و گاه حوادث زندگی مردم را به تصویر کشیده‌. شعرش دارای لحن حماسی آمیخته با صلابت و سنگینی شعر خراسانی و نیز در بردارندهٔ ترکیبات نو و تازه با تصویرگری های خلاقانه و بدیع است.اخوان ثالث با شعر کلاسیک شروع کرد. به شعر نیمایی علاقه مند شد و در آخرین اثرش دوباره به شعر کلاسیک برگشت. از وی اشعاری در هر دو سبک به جای مانده‌است. همچنین او آشنا به نوازندگی تار و مقام‌های موسیقی خراسانی بود.ستایشگر، مهدی. "نام نامهٔ موسیقی ایران زمین جلد سوّم". چاپ اوّل، تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶، (جلد ۳)، صفحهٔ ۵۲.
پدر او که علی نام داشت، یکی از سه برادری بود که از روستای فهرج در استان یزد به مشهد کوچ کرده بود و از این رو آنان نام خانوادگیشان را "اخوان ثالث" به معنی برادران سه‌گانه گذاشتند.مدیریت مجموعه فرهنگی تاریخی توس. تابلوی زندگینامه مهدی اخوان ثالث در کنار مزارش
اخوان تا بیست سالگی در مشهد بود و چنان که محمد قهرمان دوست قدیمی اش گفته با مکافات فراوان بالاخره دیپلم آهنگری از مدرسه فنی (هنرستان) گرفت و به تهران آمد و چند سالی در حومۀ تهران به کار آموزگاری پرداخت. از دهه چهل از طرف وزارت فرهنگ مأمور به خدمت در کتابخانه ملی شد.مدتی به دستور ساواک اجازه کار کردن در مراکز دولتی نداشت و مدتی در مؤسسه گلستان فیلم برای ابراهیم گلستان کار می کرد. به گفته خودش بعد از انقلاب از کلیه کارهای دولتی «بازنشانده» شد.
چیره‌دستی اخوان در شعر حماسی است. او درون‌مایه‌های حماسی را در شعرش به کار می‌گیرد و جنبه‌هایی از این درون‌مایه‌ها را به استعاره و نماد آراسته می‌کند.
به گفته برخی از منتقدین، تصویری که از م. امید در ذهن بسیاری به جا مانده این است که او از نظر عقیدتی آمیزه‌ای از تاریخ ایران باستان و آراء عدالت‌خواهانه ساخته و در این راه، گاه ایران‌دوستی او جنبه مبالغه آمیز پیدا کرده‌است. اخوان در توجیه دیدگاه خود گفته‌است: «من به گذشته و تاریخ ایران نظر دارم. من عقده عدالت دارم. هرکس قافیه را می‌شناسد، عقده عدالت دارد. قافیه دو کفه ترازو است که خواستار عدل است… گهگاه فریادی و خشمی نیز داشته‌ام.»
شعرهای اخوان در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ شمسی روزنه هنری تحولات فکری و اجتماعی زمان بود. اخوان در کنار شاملو و چند شاعر و نویسنده دیگر به شدت به جریان ملی شدن نفت دل بسته بودند، ولی بعد از کودتا به یاس و افسردگی شدیدی فرو رفتند. اخوان به گذشته موهوم ایران قبل از اسلام پناه برد و شاملو به زن و عشق آیدا پناه برد.
هنر اخوان در آمیزش شعر کهن و سبک نیمایی و سوگ او بر گذشته، مجموعه‌ای به وجود آورد که خاص او بود و اثری عمیق در هم‌نسلان او و نسل‌های بعد گذاشت.
دیدگاه‌های اخوان ثالث که در شعر او آشکار است، نقد شده‌است. نادر ابراهیمی گفت که «مهدی اخوان ثالث، کینه‌اش به عرب، یک کینهٔ ایستای به‌میراث‌رسیده‌است نه کینهٔ اندیشگی و پویا. او عرب را دقیقاً و برای همیشه همان عربِ هزار و پانصد سال پیش می‌داند، که برجای مانده‌است و تکان نمی‌خورد: یک ملّتِ واحدِ یکپارچه، بدون کمترین تغییر قشری، طبقاتی، ملّی، تاریخی، اجتماعی، و سیاسی:بدخون، بدنژاد، فاسد بالذّاته… او صدّام را به‌دلیل عرب بودنش، یزید می‌داند نه به‌دلیل عاملِ استعمار بودنش.»یادنامه اخوان ثالث، ص 82 سپس می‌گوید که «هیچ شاعری در عصر ما - و شاید در جملگی اعصار - به‌قدر اخوان ثالث، نام‌ها و نشانی‌های بومی و ملّی را در شعر خود به‌کار نگرفته‌است.» اما در مقابل محمدرضا شفیعی کدکنی در "حالات و مقامات م. امید"، عرب‌ستیزی را از موضوعات شعر اخوان ذکر نکرده و آن را مهم نیانگاشته و از دلبستگی اخوان به ادبیات عربی نوشته‌است. همچنین از حاشیه‌نویسی اخوان بر "المنتحل" ثعالبی (که اتفاقی به‌دستش رسیده بود) نوشته که نشان از دقت و نکته‌سنجی اخوان در ادبیات عرب است، او یادآوری می‌کند که اخوان، سرمایهٔ ادبی خود در زبان عربی را «فقط و فقط با مطالعه و قریحهٔ شخصی آموخته بود … او به غریزه و در نتیجهٔ ممارست و شوق متن را می‌خواند و می‌فهمید و از این لحاظ بر بسیاری از دارندگان درجهٔ دکترای ادبیات عربی - که من می‌شناسم - برتری داشت.» شفیعی از خاطره‌ای نیز سخن می‌گوید که اخوان بسیار خواسته بود که از پدر شفیعی کدکنی، "مقامات" حریری را بیاموزد.