moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بنیان گذاران اندیشه ی دیوبند تحت تأثیر افکار « شیخ احمدبن عبدالاحد سرهندی » و « شاه ولی الله احمدبن عبدالرحمان » قرار داشتند. سرهندی وابسته به طریقه ی نقشبندیه بود که از لحاظ فکری معتقد به وحدت شهود بودند ؛ سرهندی به نظریه « ابن عربی » انتقادات شدیدی وارد آورد و با فاصله گرفتن از توحید وحدت وجودی ، میان تصوف و کلام پیوند برقرار کرد.
اساس اعتقاد فرقه ی نقشبندیه «وحدت شهود» بود.آنان معتقد بودند که وحدت در ذات نیست؛ بلکه بر اثر ایمان و عشق به وجود می آید. آرای شیخ احمد سرهندی در مخالفت با عقیده ی وحدت وجود « ابن عربی » ، مسیر عرفان را بین مسلمانان هند تغییر داد . وی چنین استدلال می کرد: "این که هیچ چیز جز خدا وجود ندارد ، منافی با مذهب و عقل است. از این رو درست نخواهد بود که بگوییم همه چیز خداست ؛ درست این است که بگوییم همه چیز از خداست . سرهندی کوشید با فاصله گرفتن از عقاید توحيد وحدت وجودی ، اتحاد صمیمانه ای بین تصوف و کلام پدید آورد. افزون بر نقشبندیه علمای دیوبند به فرقه چشتیه نیز وابستگی داشتند . با این تفاوت که اینان می خواستند طریقت را تابع شریعت سازند." دیوبندیان معتقد بودند که پس از تصحیح عقاید و تحصیل مسایل ضروری شرعی، باید با شیخی که در شریعت راسخ العقیده و به دنیا بی رغبت و خواستار آخرت باشد، بیعت کنند. آنان استفاده از روحانیت مشایخ بزرگ و حتی یافتن فیوض باطنی از مزارهایشان را صحیح می دانستند . یکی دیگر از کسانی که افکارش بر دیوبندی ها تأثیر گذاشته است، «عبدالحق محدث دهلوی» است . هم چنین افکار شاه ولی الله دهلوی نیز بر اندیشه ی دینی این مدرسه ، تأثیر زیادی داشت. وی مطالعه ی حدیث را که پیشتر توسط عبدالحق دهلوی در هند احیا شده بود ، نیرویی تازه بخشید. شاه ولی الله اعلام کرد :"خدا یکی است و هیچ یک از صفات او را نمی توان به پیامبر و قدیسین نسبت داد؛ زیرا اینان تنها می توانند شفیع باشند ؛ لیکن نمی توان به آنان متوسل شد یا از آنان استمداد خواست. وی تأکید می کرد ، پایه ی عقیده ی دینی ، قرآن و حدیث است و سایر منابع ، جنبه ی تکمیلی دارد." شاہ ولی الله معتقد به ترویج و انتشار حدیث و سنت و کوشش در تطبیق فقه با حدیث و دعوت به آن بود. این اندیشه ها در تفکر دیوبندی تأثیر گذاشته است. دیوبندیها نیز معتقد به حضور پیامبر در هر مکان نیستند؛ زیرا حاضر و ناظر بودن را صفتی الهی می دانستند و قرآن و حدیث را تنها مرجع احکام دین می دانستند. آنان با الهاماتی که از این قبیل متکلمان فرا گرفتند، برای دفاع از عقاید اهل سنت و اصول و مبادی آن در داخل و خارج هند کوشیدند.
روحانیون دیوبند هم عقاید ماتریدیان و هم تفکرات اشعری را در دروس و نوشته هایشان مورد استفاده قرار می دادند. به همین دلیل ایشان را «ماتریدیان اشعری گرا» توصیف کرده اند. آنچه مسلم است؛ دیوبندیان مانند بسیاری از مسلمانان هند حنفی مذهب بودند.
«محمدقاسم نانوتوی» از علمای دیوبندی در کتاب «تزكية العقيده» مواردی مانند: قدرت بدون واسطه و منحصر به فرد خداوند ، عدم وساطت قانون طبیعت ، تابعیت عقل نسبت به سنت پیامبر ، استناد به احادیث راویان ثقه و لزوم پذیرش اجتهاد فقهای صحابه تابعین « سلف صالح » را مورد بحث قرار داده است و استدلال می کند : " خداوند نیک است ؛ نه آنکه خداوند آنچه را نیک است ، فرمان می دهد . وی معتقد بود : احکام اسلام الزاماً با طبیعت مطابقت ندارد . وی در کتاب « تقریر دلپذیر » خط مشی فکری اش را برای ستیز با یهودیت ، مسیحیت و آیین هندو پایه گذاری کرده است.
دیوبندیان معتقد بودند سیرت نبوی در ضمن سنت می آید و جزو امور دینی است و هیچ بخشی از امور دینی وجود ندارد ، مگر آن که متصل به آثار سنت پیامبر باشد. آنان روش اعتقادی پیامبر را علم « کلام » ، روش انجام احکام عملی را «فقه» و روش تربیتی و اخلاقی پیامبر را تزکیه و احسان می نامند و معتقدند شریعت از چهار منبع قرآن مجید ، سنت رسول خدا ، اجماع امت و اجتهاد اخذ می شود. آنان تمامی صحابه را متقی و عادل و همه را مورد احترام و حجت می دانند و رفتار آنها را معیار سنجش افراد قرار می دهند . به نظر دیوبندیان ، رابطه ی امت اسلام و صحابه تنها از بعد تاریخی نیست ؛ بلکه پیوندی بر اساس محبت و احترام است . پرداختن به مشاجرات و اختلافات صحابه و مناقشه سر آن نیز ، نشانه ی ضیق قلبی بوده و معتقدند اگر صحابه در امور اجتهادی به خطا رفته باشند ، بازهم دارای اجر هستند و روا نیست اختلافات صحابه به معصیت توصیف شود ؛ زیرا آنان معصوم نیستند و اگر معصیتی هم داشته اند ، باز با اراده ی قلبی نبوده ؛ بلکه صرفاً دارای انگیزه ی خارجی بوده است . یکی از فعالیتهای مهم دیوبندیها ، ایجاد « جماعت تبلیغ » بوده است . « محمدالیاس » جماعت تبلیغ را بین سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ م در شمال هندوستان بوجود آورد . . پس از در گذشت وی نیز ، پسر عمویش « انعام الحسن » رهبری جماعت تبلیغی را برعهده گرفت . امروزه رهبری جماعت تبلیغ به صورت شورایی است که مرکز آن در « رائیوند » از توابع لاهور پاکستان است . هدف این جماعت تحکیم ایمان در بین توده های مردم بود . انگیزه ی اصلی به راه انداختن جماعت تبلیغ را چه بسا باید حرکتی برای جایگزینی نقش مدارس ثابت به حساب آورد . این جماعت مانند مدرسه ی سیار ، به تعلیم افراد فقیر و بی سواد می پرداخت ؛ لیکن به مرور این جماعتها تبلیغات شان را بین بازرگانان ثروتمند دهلی نیز گسترش دادند . آنان از این طریق ضمن فراخواندن تجار به رعایت قوانین شرعی در معاملات ، آنان را تشویق می کردند بخشی از وقتشان را به فعالیتهای تبلیغی اختصاص دهند . جماعت تبلیغ در این راه به موفقیت های درخشانی دست یافتند ؛ به طوری که به زودی فعالیتشان را در اغلب کشورهای عربی ، ترکیه ، بریتانیا و ژاپن گسترش دادند و یک شبکه ی بین المللی را از این طریق ایجاد نمودند . امروزه جماعتهای تبلیغ در شمال هند ، بنگلادش و پاکستان ، نفوذ فراوانی پیدا کرده و حوزه ی فعالیت خود را افزون بر اروپا در ایالات متحده ی آمریکا و کانادا نیز گسترش داده است.
در جماعت تبلیغ ، از همه ی طبقات حضور دارند . افراد بی سواد و مستضعف یا افراد تحصیل کرده و ثروتمند همگی در تبلیغات شرکت می کنند . چه بسا افرادی که در جماعت تبلیغ شرکت می کنند ، از نظر معلومات دینی در سطح نازلی باشند ؛ لیکن به سهم خود برای امر تبلیغ ، وظیفه ای را به عهده می گیرند . از بین ایشان فردی به عنوان « امیر » انتخاب می گردد که ممکن است از سایرین جایگاه اجتماعی پایین تری داشته باشد . امیر تمامی کارها را با مشورت دیگران اداره می کند و در اصل خدمت گذار گروه است. آنان بر این باورند که هر مسلمانی باید دست کم سه روز در ماه ، چهل روز در سال و چهار ماه در طول عمر خویش در جماعت تبلیغی شرکت داشته باشد.
جماعت تبلیغ نخست فعالیت هایشان را بیشتر بین طبقات کم سواد جهان اسلام متمرکز کردند . ایشان برخلاف برخی جنبش های اسلامی دیگر مانند اخوان المسلمین ، از نخبه گرایی به صراحت انتقاد می نمایند. حوزه ی فعالیت ایشان همچنین طبقات متوسط شهری نظیر کارکنان دولتی و کسبه و کارگران را دربر می گرفت.
دیوبندیها مواضع بی طرفانهای را در عالم سیاست پیش گرفتند . مشای آنان با این که عليه استعمار انگلیس مبارزه نمودند ، به دلیل این که طعم شکست را در شورش ۱۸۵۷ م. هند چشیدند ؛ از مبارزه ی مسلحانه پرهیز می کردند. جماعت تبلیغ با تجربه ای که از جنبش های اسلامی هند به دست آورده بود ، خود را وقف فعالیت های فرهنگی نمود.
با جداسازی قسمت بزرگی از بلوچستان در دوره ی قاجار ، طوایف بلوچ که قرنهای متمادی به صورت یکپارچه در جنوب شرقی ایران زندگی می کردند ، از هم جدا افتادند ؛ لیکن پیوندهای دیرینه بین اقوام بلوچ موجب گردید روابط فرهنگی هم چنان استمرار پیدا کند . با تصرف « ملتان » و « اوکاره » توسط امیر چاکر رنده و استقرار قبایل بلوچ ، این روابط وارد مرحله تازه ای شد. میرچاکر در اوکاره فوت کرد و در همانجا به خاک سپرده شد. در همین زمان قومی غیر مسلمان به نام « جات » به آزار مسلمانان این منطقه پرداختند که برخی از سرداران مانند « تاج محمدخان بلوچ » و « موسی خان » پس از کسب تکلیف از « شاه ولی الله » به مبارزه با آنان پرداختند.
یکی دیگر از راههای ارتباط فرهنگی بین بلوچستان ایران و هند ، رفت و آمد پیروان فرقه ی نقشبندیه بود . در بین صوفیان این فرقه ، « شیخ احمد سرهندی » از جایگاه والایی برخوردار بود . وی از تأثیر گذاران اندیشه ی دارالعلوم دیوبند به شمار می رفت . میراحمد بارخان احمدزهی ، خان کلات بلوچستان ایران با ارسال نامه ای در سال ۱۹۳۹ م ، از گردانندگان دارالعلوم دیوبند درخواست کرد تا علمایی را برای تدوین قوانین و ایجاد وحدت در بلوچستان به کلات اعزام کنند . در پی این درخواست « قاری محمد طیب » و « مولانا شمس الحق افغانی » به کلات اعزام گردیدند . پس از تدوین برخی از قوانین ، مولانا شمس الدین به اصرار حاکم کلات در بلوچستان باقی ماند و ریاست اداره ی معارف را برعهده گرفت.
در پی رونق گرفتن مدرسه ی دینی دیوبند ، تعدادی از جوانان بلوچ به این مدرسه رفتند . این گروه از نظر معیشتی در وضعیت سختی قرار داشتند ؛ لیکن پس از سفر میراحمدیارخان به دهلی ، وی با وضعیت طلبه های بلوچ از نزدیک آشنا شد و تصمیم گرفت به هر کدام از ایشان ، ماهیانه مبلغ ده روپیه کمک مالی کند . پس از آن نیز میراحمد یار خان مدرسه ای دینی به یادبود جدش با نام « جامعه ی نصیریه » برای تحصیل طلاب بلوچ تأسيس کرد .
حاکم کلات در سال ۱۳۶۱ ق. به مدیر مدرسه جامعه ی نصیر به اعلام کرد سی تن از طلبه های با استعداد را که از نظر درسی در سطح بالاتری قرار دارند ، انتخاب نماید تا وی آنان را به خرج خودش برای تحصیل به دارالعلوم دیوبند بفرستد. دانش پژوهانی که برای تحصیل به دیوبند رفته بودند ، پس از پایان تحصیلاتشان به بلوچستان بازگشتند و نهضت علمی جدیدی را در مدارس دینی به وجود آوردند . تفکرات ایشان نه تنها در اعتقادات مذهبی بلوچ ها تأثیر گذاشت ؛ بلکه بر آداب و رسوم ، فرهنگ و حتی پوشش ظاهری آنان نیز تأثیر گذاشت.
طلبه های بلوچ مدرسه دیوبندی پس از بازگشت به بلوچستان ، فعالیت های گسترده ای را برای اصلاحات اجتماعی و فرهنگی آغاز کردند . پیش از ورود آنان ، آگاهی های مذهبی در منطقه در سطح پایینی قرار داشت و افکار اهالی را آمیزه ای از اعتقادات خرافی ، پیرگرایی ، تقدس سنگها و درختان و ستایش پدیده های طبیعی ، تشکیل می داد . طلبه های مذکور مبارزه ای پیگیر را علیه خرافه گرایی در روستاها و مناطق دور افتاده آغاز کردند . درختانی را که نزد اهالی مقدس شمرده می شد ، قطع کردند و از پدیده های طبیعی تقدس زدایی نمودند . حمایت خوانین و حکام محلی نیز در موفقیت این علما مؤثر بود . برخی از مولویهای دیوبندی ، مراکزی را که شرک می دانستند با بیل و کلنگ ویران کردند . اینان حضور زنان و مردان بر سر مقابر پیرهای دروغین را به شدت نهی کردند و با این عقیده که ارواح اولیا از احوال افراد با خبر گردیده و در صورت زیارت مزارشان ، به داد افراد می رسند ، به شدت مخالفت کردند . علمای دیوبند هم چنین دراویشی را که ساز و طنبور می نواختند و تنباکو استعمال می کردند ، مذمت نموده و ادعای آنان را که با انتساب به سیادت و در کسوت درویشی ، گدایی را برای خود جایز می دانستند ، محکوم می کردند. برداشتن خاک از قبور اولیا ، شهدا و خوردن و مالیدن آن بدن توسط علمای دیوبندی حرام اعلام شد. همچنین آنان به اصلاح آداب و رسوم مربوط به مرگ و بعد از آن و مراسم عزاداری و ازدواج نیز توجه نشان دادند. بر برخی از علمای دیوبند در بلوچستان به قضاوت می پرداختند . اشخاصی مانند « مولوی عبدالله ملازاده » ، « مولوی عبدالعزیز ملازاده » ، « مولوی عبدالصمد سربازی » ، « قاضی خیر محمد حسن زهی » و « قاضی داد رحمان رییسی » نیز به عالی ترین مقام های قضایی یعنی « قاضی القضاتی » رسیدند.
برخی از روحانیون دیوبندی به دلیل شهرت در امر قضاوت ، « قاضی » نامیده می شدند . امروزه نیز حل و فصل بسیاری از اختلافات مردم را ، مولوی ها انجام می دهند . در مدرسه ی دینی هرشهر هم بخش « دارالافتاء » پاسخ گویی به مسایل شرعی را بر عهده دارد.
از دیگر تأثیرات علمای دیوبندی ، گرایش به تصوف بود . اینان برای رسیدن به تزکیه ی روحانی و اخلاقی ، با مرشدانی در شبه قاره ی هند مرتبط بودند . علمای دیوبند پس از بازگشت به ایران ، هم چنان پیوند خویش را با صوفیان نقشبندیه ی هرات حفظ کرده و با آن ها به عنوان مرید بیعت می کردند ؛ لیکن به علت رسوخ برخی اعمال ناشایست در بین خلفای آن ها در بلوچستان ، این روابط قطع شد.
با گسترش فعالیت طلاب مکتب دیوبند ، شرکت مردم در مراسم مذهبی و توجه به احکام شریعت در بلوچستان افزایش یافت . بسیاری از ایلات کوچنده ی بلوچ نیز در معرض آموزش های دینی قرار گرفتند و مولویها نفوذ زیادی بین مردم به دست آوردند . بر اثر فعالیت روحانیونی که غالباً در مدارس دینی پاکستان یا هند تحصیل کرده بودند ، مسجد یا فضایی برای انجام مراسم مذهبی در بسیاری از روستاهای بلوچستان ساخته شد . این دسته از روحانیون که « مولوی » نامیده می شوند ، عموماً از شرکت در فعالیت سیاسی پرهیز کرده و بیشتر مشغول درس و تعلیم می شدند . گسترش حاکمیت دولت های مرکزی ایران و پاکستان طی چند دهه ی اخیر ، موجب کاهش قدرت سردارها ( بزرگان طوایف ) و افزایش قدرت مولوی های تحصیل کرده در بلوچستان ایران شده است . جایگزین شدن قدرت مذهبی به جای قدرت سرداران در منطقه ، از عوامل افزایش آگاهی دینی بلوچهاست.
امروزه مدارس دینی بلوچستان مانند : « عین العلوم » در گشت و « مجمع العلوم » سرجوی سراوان ، « دارالعلوم » زنگیان ، « عزیریه » انزای و « منبع العلوم » کوهون سرباز ، « اشاعةالتوحید » و « دارالعلوم » زاهدان ، « جامعة الحرمين » چابهار و « دارالعلوم حقانیه » ایرانشهر ، بیشتر بر مبنای تفکر دیوبندی گسترش یافته اند.
مسئولان این مدارس به پیروی از دیوبندیان پاکستان از سال ۱۳۵۸ ش . « شورای هماهنگی مدارس دینی اهل سنت بلوچستان » را تشکیل داده اند و هم اکنون ۴۹ مدرسه ی کوچک و بزرگ با بیش از هشت هزار طلبه در سیستان و بلوچستان تحت پوشش این مدارس هستند . در سالهای اخیر در اکثر شهرها و روستاهای بزرگ ، مدارس دینی دخترانه ای با عنوان « مکتب البنات » ایجاد شده است.
از دیگر اقدامات علمای وابسته به تفکر دیوبندی ، وارد شدن در حلقه ی « جماعت تبلیغ » بود . شکل گیری جماعت تبلیغ در ایران به دوره ی حیات « مولوی عبدالعزیز » در دهلی بر می گردد . وی روزی به ملاقات « مولانا الیاس » بنیان گذار جماعت تبلیغی هند رفته و از او در مورد چگونگی تبلیغات امور دینی در ایران راهنمایی می خواهد. مولانا الیاس نیز وعده ی آمدن جماعت تبلیغ به ایران را داده و بر حمایت از ایشان تأکید کند . پس از این دیدار ، حدود سال ۱۳۳۱ ش / ۱۳۷۳ ق . جماعتی هجده نفره به محل زندگی مولوی عبدالعزیز در روستای « دپکور » مراجعه می کنند . این گروه از جماعت تبلیغی « رائیوند » پاکستان بودند که با حمایت مولوی عبدالعزیز و دیگر علمای منطقه به مدت سه سال در ایران به تبلیغ پرداختند . آنان نخستین گروه جماعت تبلیغی بودند که وارد بلوچستان و ناحیه ی « سرباز » شدند . رهبری آنان را نیز فردی به نام « مشتاق » بر عهده داشت امروزه مساجدی در « زاهدان » ، « ایرانشهر » ، « خاش » ، « سراوان » ، « چابهار » ، « نیک شهر » و « کنارک » دارای جماعتهای تبلیغی هستند.
اَل بوسبرگ (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سربازان پیاده"، "یک روز در مسابقه"، "شبی در اپرا"، "شب بانوان در حمام"، "مشکل دشوار"، "عجیب‌الخلقه‌ها"، "اسپیدی" و "ژنرال" اشاره نمود.
رستم بابارحیمویچ یتیموف (زادهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال متولد روسیه و با تابعیت تاجیکستانی است که در باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه بازی می‌کند.
نانسی اونیل (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سیمارون"، "آواز یاغی"، "زنان آسوده‌خاطر، "رستاخیز" و "چشمان جهان" اشاره کرد.
کاترین دیل اوون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آواز یاغی" اشاره کرد.
ناتانیل شیلکرت (؛ – ) آهنگساز، ترانه‌سرا، رهبر ارکستر، موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پرونده قتل لورل-هاردی"، "هیچ‌چیز بجز دردسر"، "شهره شهر نیویورک" و "دختر کولی" اشاره نمود.
جک استیونز (؛ – ) فیلم‌بردار بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پیامدهای کارهای گذشته"، "زن ما"، "ما را ببخشید"، "بیوهانکز" و "یک افتضاح حسابی" اشاره نمود.
زائر مرادالله‌یویچ جوره‌بایف (متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است که برای باشگاه فوتبال سرخان ترمذ و تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی می‌کند.
جوره‌بایف در ژوئیهٔ ۲۰۱۸ به باشگاه متالورگ بیک‌آباد در لیگ برتر فوتبال ازبکستان پیوست.
در ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، استقلال دوشنبه اعلام کرد که جوره‌بایف باشگاه را ترک کرده و به سرخان در لیگ برتر ازبکستان پیوسته‌است.
"آمار دقیق از بازی انجام شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۲"
علی‌جان کرامت‌الله‌یویچ کرامت‌الله‌زاده (متولد ۵ مهٔ ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال تاجیکستانی است که برای استقلال دوشنبه و تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی می‌کند.
کرامت‌الله‌زاده در ۳۱ مارس ۲۰۲۲ به استقلال دوشنبه پیوست.
علی‌جان اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان تاجیکستان در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ برابر میانمار انجام داد که به جای منوچهر صفروف به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت.
"آمار دقیق از بازی‌های انجام شده تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱""Ajni Aliconi". "National Football Teams". Benjamin Strack-Zimmermann. Retrieved 27 March 2021.
هاپ دیپیو (؛ ۳۰ مارس ۱۸۸۷ – ۱۱ آوریل ۱۹۴۰) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.Nollen p.362Stumpf p.112
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حریره و شیر" و "برادر شیطان" اشاره نمود.
دایتون آلن (۲۴ سپتامبر ۱۹۱۹–۱۱ نوامبر ۲۰۰۴) کمدین و صداپیشه آمریکایی بود.
دوران‌جان صادرویچ ارگاشف (متولد ۱۹ مارس ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است که به عنوان مدافع میانی برای باشگاه بنیادکار و تیم ملی تاجیکستان بازی کرده‌است.
اَحتَم مصطفی‌یویچ نظروف (به ؛ متولد ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال تاجیکستانی است که در حال حاضر برای باشگاه استقلال دوشنبه و تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی می‌کند.
جاشوا رابرت کولی بازیگر آمریکایی تئاتر موزیکال است.
جاشوا کولی و برادر دوقلویش کامرون درتاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۰۲ در خانواده برد و رابی لین کولی زاده شدند. کولی در ترینیتی، فلوریدا رشد پیدا کرد.
کولی میان۱۱ مارس ۲۰۱۳ تا ۲ فوریه ۲۰۱۴ نقش Les را در موزیکال "اخبار" نقش آفرینی نمود. در ژانویه ۲۰۱۴، اعلام شد که کولی نقش گاوروش را در احیای "فیلم بینوایان" در برادوی نقش آفرینی خواهد نمود و در آن نقش با گاتن ماتارازو جایگزین خواهد شد. کولی هنگامی که نمایش را در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۴ آغاز نمود با نمایش آغاز بکارکرد و تا ۱ مارس ۲۰۱۵ اجرا نمود. "هافینگتون پست" اجرای کولی را "مستقیم و باورپذیر و هر چیزی به استثنا خروج از "الیور!" " خواند.
در تاریخ ۲۰۱۴، کولی به نام صدای خوک رابینسون در برنامه تلویزیونی انیمیشن نیک جونیور "پیتر خرگوشه" منتخب شد. وی صداپیشگی این نقش را از تاریخ ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ بر عهده گرفت.
کولی نقش اصلی را در فیلم "تو مرد خوبی هستی، چارلی براون" در کمپانی تئاتر یورک از تاریخ ۲۴ می ۲۰۱۶ تا ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶ نقش آفرینی نمود. آلبوم بازیگران در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ توسط برادوی رکوردس منتشر شد.
وی برای اجرا در "پری دریایی کوچولو" در هالیوود بول یک هفته از دویدن اجازه گرفت. کولی نقش فلوندر را در کناربازیگرانسارا باریل، تیتوس برگس، جان استاموس و ربل ویلسون در نخستین هفته ژوئن ۲۰۱۶ نقش آفرینی نمود.
در تاریخ۲۰۲۱، وی به گروه بازیگران درخواست جنسی هولو و همچنین فیلم کمدی آمریکایی سال بالای سال اضافه شد.
فیداکسومایسین نخستین عضو از یک رده از داروهای آنتی‌بیوتیک درشت‌حلقه با طیف محدود به‌نام تیاکومایسین‌ها است. این ماده، یک محصول تخمیری است که از زیرگونهٔ "hamdenesis" اکتینومیست "Dactylosporangium aurantiacum" به‌دست می‌آید. فیداکسومایسین در صورت مصرف خوراکی، به‌مقدار کم در جریان خون جذب می‌شود، باکتری‌کش است و به‌طور انتخابی، باکتری بیماری‌زای کلستریدیوم دیفیسیل را با ریسک آسیب نسبتاً کمی بر گونه‌های متعدد باکتری که فلور باکتریایی طبیعی و سالم دستگاه گوارش را تشکیل می‌دهند، ریشه‌کن می‌کند. حفظ شرایط فیزیولوژیکی طبیعی در رودهٔ بزرگ ممکن است احتمال عود عفونت انتروکولیت با غشای کاذب ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل را کاهش دهد.
این دارو توسط شرکت مِرک به بازار عرضه می‌شود و برای درمان عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، یا اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل یا بیماری مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل (CDI)، مورد استفاده است.
فیداکسومایسین به‌صورت یک قرص ۲۰۰ میلی‌گرمی موجود است که برای مصرف هر ۱۲ ساعت به‌مدت ۱۰ روز تجویز می‌شود. کل مدت درمان با این دارو باید بر اساس وضعیت بالینی بیمار تعیین شود. فیداکسومایسین در حال حاضر یکی از گران‌ترین آنتی‌بیوتیک‌های تأییدشده برای استفاده است و هزینهٔ یک دورهٔ استاندارد مصرف آن، بیش از ۱۳۵۰ پوند است.
فیداکسومایسین به آران‌ای پلی‌مراز باکتریایی متصل شده و از حرکت «مناطق سوئیچ» جلوگیری می‌کند و رونویسی را مهار می‌کند. این دارو دارای حداقل جذب سیستمیک و طیف محدودی از فعالیت است و در برابر باکتری‌های گرم مثبت به‌ویژه کلوستریدیاها فعال است.
نتایج خوبی توسط شرکت سازنده در سال ۲۰۰۹ گزارش شد. در یک کارآزمایی بالینی فاز III که در فوریهٔ ۲۰۱۱ منتشر شد، نشان داده شد که فیداکسومایسین به اندازه وانکومایسین برای درمان عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، مؤثر است. همچنین عود کمتر بیماری و عفونت و اثرات جانبی دارویی مشابه وانکومایسین در این کارآزمایی، مشاهده شد.
بر اساس یک کارآزمایی بالینی چندمرکزی، فیداکسومایسین در کودکان مبتلا به اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل، به‌خوبی تحمل می‌شود و ویژگی‌های فارماکوکینتیکی مشاهده‌شده در کودکان، مشابه بزرگسالان بود.
با وجود بودجهٔ بالایی که برای درمان با فیداکسومایسین هزینه می‌شود، یک مطالعهٔ سیستماتیک منتشرشده در سال ۲۰۱۷ نشان داد که فیداکسومایسین در مقایسه با مترونیدازول و وانکومایسین در بیماران مبتلا به عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، مقرون به‌صرفه است.
فیداکسومایسین در ۵ آوریل ۲۰۱۱، تأییدیهٔ پانل مشاورهٔ سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان عفونت دیفیسیل را به‌دست‌آورد و در ۲۷ مه ۲۰۱۱ نیز تأییدیهٔ کامل FDA را دریافت کرد. تا ژانویهٔ ۲۰۲۰، فیداکسومایسین برای استفاده در کودکان ۶ ماهه و بزرگ‌تر برای اسهال مرتبط با کلوستریدیوم دیفیسیل (CDAD) مورد تأیید FDA است.
شایع‌ترین اثرات جانبی گزارش‌شده در بزرگسالان، پس از مصرف فیداکسومایسین شامل تهوع، درد شکم، استفراغ، کم‌خونی، نوتروپنی و خون‌ریزی گوارشی است. در کودکان، شایع‌ترین اثرات جانبی عبارت‌اند از تب، استفراغ، اسهال، یبوست، درد شکم، بثورات پوستی و افزایش آمینوترانسفرازها.
آوانتیکا وانداناپو، که گاهی وقت هابه سادگی به عنوان آوانتیکا نام برده می‌شود، (زاده ) بازیگر و رقصنده آمریکایی است. وی افزون بر تبلیغات در بسیاری از فیلم هندی، عمدتاً به زبان تلوگو، کار نمود. در تاریخ۲۰۲۱، وی در فیلم "اسپین" اصلی کانال دیزنی بازی کرد. وی همچنین دومین برنده نمایش واقعیت تلویزیونی زی "رقص هند رقص لیل مسترز آمریکای شمالی" بود.
وانداناپو در یک خانواده ای تلوگو در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا متولد شد. خانواده وی در اصل اهل حیدرآباد در تلانگانا هند بودندکه به ایالات متحده مهاجرت نمودند. او در تئاتر کنسرواتوار آمریکا کتب‌های نمایشنامه گذراند.
در سال ۲۰۱۴، وانداناپودر رقص هند رقص لیل مسترز "(نسخه آمریکای شمالی)" جایگاه دوم را دریافت نمود.
وانداناپو در تاریخ ۲۰۱۵ وارد سینمای تلوگو شد و برای ۲ فیلم قرارداد امضا نمود. وی برای نقش آفرینی در نقش چوتیکی در ۱۴ سرگرمی قرقره "کریشنا گادیداستان عشق چیست منتخب" شد که در فوریه ۲۰۱۶ انتشارشد. با این حال، به دلیل تداخل‌های زمان‌بندی، او نتوانست فیلم را ادامه دهد. وانداناپو رسماً به اسم یک کودک هنرمند در "برهموتساوام" با نقش آفرینی ماهش بابو، کاجال آگاروال، سامانتا و پرانیتا سوبهاش که فیلمبرداری آن در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵ آغاز شد، شروع به کار کرد. وی سپس در فیلم همه ما ساخته چاندرا شکریلتی ظاهر شد. بعداً برای "پریمام" با بازی ناگا چایتانیا و شروتی حسن قرارداد امضا کرد که در آن او نسخه جوان‌تر مدونا سباستین را به نقش می‌کشد.
در تایخ۲۰۲۱، وانداناپو نقش واقعی (اصلی) رئا کومار را در فیلم اسپین اصلی کانال دیزنی نقش آفرینی نمود که در آن میرا سیال، آبهای دئول، آریان سیمهادری، مایکل بیشاپ، جهبریل کوک، آنا کاتکارت و کری مددرز ایفای بازی نمودند.
فردوس عبدالجلیلویچ چکلوف (متولد ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال تاجیکستانی است که به عنوان مدافع برای تیم توران یایپان در لیگ برتر فوتبال ازبکستان بازی می‌کند.
اسلام زائروف (متولد ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال حرفه‌ای تاجیکستانی است که در حال حاضر برای باشگاه استقلال دوشنبه بازی می‌کند.
کرامت‌الله سعیدوف (زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۹) یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای تاجیکستانی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ختلان بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال فرئامونده یک باشگاه فوتبال پرتغالی است که در شهر فرئامونده، ناحیه پاسوژ د فریرا قرار دارد. این باشگاه در ۱۹ مارس ۱۹۳۳ تأسیس شد و در حال حاضر در سطح چهارم فوتبال پرتغال بازی می‌کند.
ژوزه بوسینگوا که بعدها با تیم ملی فوتبال پرتغال، پورتو و چلسی به شهرت رسید، دوران حرفه‌ای خود را در فرئامونده آغاز کرد.
در اوایل دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ نیز، ژرژ رگاداس برای چندین فصل به عنوان مدیر تیم خدمت کرد.
سیمونا آتزوری (زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۷۴) هنرمند و رقصنده ی معلول ایتالیایی است که در میلان متولد شد. سیمونا بدون هر دو دست به دنیا آمد و از پاهایش برای کشیدن نقاشی، نوشتن و انجام تمام فعالیت‌های روزانه دیگر استفاده می‌کند.
درسنین پایین، تلاش کردند تا برای سیمونا دست مصنوعی قرار دهند.
اما او خیلی سریع آنها را رد کرد چون می‌گفت بسیارسنگین و کم کاربرد بود و استفاده از پاهایش درکارهای روزمره آسان‌تر بوده‌است.
سیمونا نقاشی را از ۴ سالگی شروع کرد و به زودی استعداد او مورد توجه هنرمند ماریو بارزون قرار گرفت. در سال ۱۹۸۳ بورسیه ای از انجمن هنرمندان نقاشی دهان و پا جهان به او اعطا شد. لحظهٔ تعیین‌کننده در اوایل کار او، حضور پاپ ژان پل دوم بود که در آن زمان، او پرتره ای از خود را به او تقدیم کرد.
سیمونا در سن ۶ سالگی شروع به رقصیدن کرد. علیرغم برخی مخالفت‌های اولیه از سوی معلمان که احساس می‌کردند که با این شرایط جسمی سیمونا، رقص مناسب او نیست، عزم خود و حمایت قوی مادرش او را قادر ساخت تا در رشته‌ای که معمولاً مناسب افراد غیرمعلول است موفق شود.
سیمونا در سال ۱۹۹۶، تحصیلات خود را در دانشگاه وسترن انتاریو در کانادا آغاز کرد. تحصیل او در رشته هنرهای تجسمی به او این امکان را داد که دو احساس زندگی خود (هنرهای تجسمی و رقص) را با هم ترکیب کند و در سال ۲۰۰۱ با ممتاز فارغ‌التحصیل شد.
بعدها سیمونا با جشنواره رقص پسکارا همراه شد و "جایزه آتزوری را" به این رویداد اهدا کرد که به رقصندگان و طراحان رقص داده می‌شود. او همچنان به اجرا و نمایش آثار خود در سراسر جهان ادامه می‌دهد.
در ۱۰ مارس ۲۰۰۶، سیمونا در مراسم افتتاحیه بازی‌های پارالمپیک در تورین یک برنامه رقص را اجرا کرد.
انجمن هنرمندان نقاشی دهان و پا جهان
پیا ماریا (زاده ) خواننده اتریشی است.
او همراه با لومیکس نماینده اتریش در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
لومیکس (زاده ) دی‌جی اتریشی است.
او همراه با پیا ماریا نماینده اتریش در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
سلطانه () لقبی سلطنتی در زبان عربی و مؤنث واژه سلطان است. ملکه‌های حاکم در حکومت‌های اسلامی عموماً این واژه را به کار می‌بردند؛ علاوه‌بر آنان همسران سلطان‌ها نیز ممکن بود از این لقب بهره ببرند.
زنجیرهٔ معکوس هجا (انگلیسی: Back-chaining) فنی است که در آموزش و فراگیری مهارتهای گویشی، به ویژه در تلفظ کلمات چند هجایی یا دشوار، به کار می‌رود.https://www.usingenglish.com/glossary/backchaining.html
در این روش، آموزگار، ابتدا آخرین هجای کلمهٔ مورد نظر را تلفظ می‌کند و دانش آموز، به تقلید از آموزگار، همان هجا را تکرار می‌کند. سپس آموزگار، به همین ترتیب ادامه داده، و در ترتیب معکوس، هجاهای کلمه را از آخر به اول، تلفظ کرده، و هر بار بر تعداد هجاهای متصل می‌افزاید تا کلمه به صورت کامل، تلفظ شود.https://www.teachingenglish.org.uk/article/backchaining
برای مثال آموزگار، در یک رویکرد ساده‌سازی، کلمه «قسطنطنیه» را با تلفظ آخرین هجا، یعنی: «یه» آغاز می‌کند و از دانش آموز می‌خواهد، تنها همین یک هجا را تکرار کند. سپس در قدم بعدی، هجای ماقبل آخر را به هجای آخر افزوده و ۲ هجای به هم پیوسته را به صورت: «نیه» تلفظ می‌کند و دانش آموز به همین ترتیب پیشرفته و به تقلید از آموزگار، همان را تکرار می‌کند. به همین ترتیب، بر تعداد هجاها افزوده شده و بعد از تمرین روی تلفظ «طنیه» و «طنطنیه»، در نهایت تمام هجاها توسط آموزگار، به صورت پیوسته و کامل و طبیعی، تلفظ شده و از دانش آموز انتظار می‌رود، عین کلمهٔ «قسطنطنیه» را با موفقیت تکرار کند.فن زنجیرهٔ معکوس هجا، تکیهٔ طبیعی بر هجا را برای دانش آموز، آسان می‌کند؛ زیرا در یادگیری هر هجا، فرصت بیشتری دارد و در هر نوبت هجای جدید را در اول کلمه، یعنی جایی که به خاطر سپردنش آسان‌تر است، قرار می‌دهد.از فن زنجیره معکوس هجا، می‌توان در آموزش جملات نیز بهره برداشت. به این معنی که اگر دانش آموز، در تکرار یک جمله، دچار دشواری یا تردید شود. ابتدا آموزگار کلمهٔ مشکل ساز را کشف کرده و به دانش آموز یاری می‌کند که آن کلمه را به صورت مجزا تکرار کند و سپس با اتکاء بر فن زنجیرهٔ معکوس، کلمه را با دیگر اجزاء جمله، ترکیب می‌کند تا نهایتاً دانش آموز، قادر باشد عین آن جمله را به راحتی، تکرار
گند.http://fremdsprachendidaktik.de/
گرماادراک یا دماادراک (به انگلیسی: thermoception) حس و ادارک دما یا به طور دقیق‌تر، تفاوت دمای استنباط شده از شار گرمایی است. بامجموعه ای از رویدادها و فرآیندهای مورد نیاز برای یک موجود زنده سر و کار دارد تا یک محرک دما را دریافت کند، آن را به سیگنال مولکولی تبدیل کند، و سیگنال را تشخیص دهد و مشخص کند تا یک پاسخ دفاعی مناسب ایجاد کند.
گرماادارک در حیوانات بزرگتر عمدتاً در پوست انجام می شود؛ پستانداران حداقل دو نوع دارند. جزئیات نحوه عملکرد گیرنده های دما هنوز در حال بررسی است. سیلیوپاتی با کاهش توانایی حس گرما همراه است، بنابراین مژک ها ممکن است به این روند کمک کنند. اعتقاد بر این است که کانال‌های پتانسیل گیرنده گذرا (کانال‌های TRP) در بسیاری از گونه‌ها در احساس گرما، سرما و درد نقش دارند. مه‌ه داران حداقل دو نوع حسگر دارند: حسگرهایی که گرما را تشخیص ‌ی دهند و آنهایی که سرما را تشخیص ‌ی دهند.
چراغ انگل‌پویز یک چراغ بازو-متعادل که در سال ۱۹۳۲ میلادی توسط طراح بریتانیایی جورج کارواردین، طراحی شد.
جورج کارواردین (۱۹۴۷–۱۸۸۷) یک طراح خودرو بود و در همان زمان چراغ انگل‌پویز را اختراع کرد (به عنوان یک مشاور طراحی مستقل) متخصص در سیستم‌های تعلیق خودرو. او در حین توسعهٔ مفاهیم جدید برای سامانهٔ تعلیق وسایل نقلیه، مکانیزمی را ایجاد کرد که تشخیص داد در زمینه‌های دیگر نیز کاربرد دارد. او به ویژه مزایای آن را برای یک چراغ کار دید. علیرغم بسیاری از ادعاها برعکس، مفهوم او هیچ ربطی به تقلید از اعمال بازوی انسان نداشت. اتصالات و کشش فنر به لامپ اجازه می‌دهد تا در محدودهٔ وسیعی از موقعیت‌ها حرکت کند که بدون گیره حفظ می‌شود.
کارواردین در ۴ ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی برای یک طرح با استفاده از مکانیزم ثبت اختراع به شمارهٔ ۴۰۴٬۶۱۵ درخواست داد و چراغ را در کارگاه‌های شرکت خود، "کاردین اکسسوریز"، در باث ساخت. او به زودی علاقه و تقاضا را به قدری زیاد یافت که به یک توسعه یا شریک عمده نیاز داشت و در ۲۲ فوریه ۱۹۳۴ میلادی، با هربرت تری و پسران در ردیچ یک قرارداد مجوز منعقد کرد. تری این لامپ را تولید و به بازار عرضه کرد، در حالی که کارواردین به توسعهٔ این مفهوم ادامه داد و تعدادی نسخه و برنامه‌های کاربردی دیگر (مثلاً برای پایهٔ نگهدارندهٔ میکروفون‌ها) تولید کرد. طرح اصلی چهار-فنر برای محیط‌های کاری، مانند کارگاه‌ها و جراحی‌های پزشکان و دندان‌پزشکان ساخته شد، اما او همچنین یک نسخهٔ سه-فنر را برای استفاده در خانه طراحی کرد (در ۱۰ فوریه ۱۹۳۴ میلادی، با شمارهٔ ثبت اختراع ۴۳۳٬۶۱۷ ثبت شده‌است).
سال ۱۹۳۵ میلادی شاهد تولید نسخهٔ ۱۲۲۷ انگل‌پویز بودیم. یک طراحی مؤثر و انقلابی، اساساً برای خانه ساخته شد و ثابت کرد که بسیار محبوب است. ۱۲۲۷ به شدت توسط شرکت تری اسپرینگ تبلیغ شد و زمانی که جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ میلادی آغاز شد، این شرکت در همان روز تبلیغی را منتشر کرد که آن را به عنوان «لامپ خاموشی ایده‌آل» توصیف می‌کرد.
اگرچه جنگ جهانی دوم تأثیر مخربی بر تولید استاندارد انگل‌پویز داشت، شرکت تری اسپرینگ اهداف خود را به نفع تلاش‌های جنگ تغییر داد و در نتیجه شروع به تولید چراغ‌های انگل‌پویز برای بمب افکن‌ها کرد. طبق وبگاه رسمی انگل‌پویز، این چراغ‌ها به قدری خوب تولید شدند که وقتی یک بمب‌افکن سقوط کردهٔ ویکرز ولینگتون در سال ۱۹۸۵ میلادی از دریاچهٔ لخ‌نس در اسکاتلند نجات یافت، چراغ آن پس از دریافت باتری جدید همچنان کار می‌کرد – علیرغم اینکه برای حدود چهار دهه در زیر آب قرار داشت.
یکی از ویژگی‌های کلیدی طراحی و ثبت اختراع انگل‌پویز، قرار دادن تمام فنرها (چه سه یا چهار) در نزدیکی پایه است. این طرح به‌طور گسترده توسط شرکت‌های دیگر، معمولاً به شکل ساده شده، کپی شده‌است و هنوز هم در حال استفاده است. برخی از طرح‌های برگرفته به جای فنر از وزنه تعادل سنگین استفاده می‌کنند. رایج‌ترین نسخه، پیوندهای بازو را با دو پیوند متوازی‌الاضلاع مستقل، با یک جفت فنر کششی سبک در هر نیمه بازو جایگزین کرده‌است.
مکانیزم بازو در دستگاه‌های دیگری استفاده شده‌است که در آن‌ها لازم است یک شی را در نقطهٔ مناسبی از فضا ثابت نگه دارید، به ویژه نگهدارندهٔ کپی برای تایپیست‌ها و در برخی کاربردها، برای صفحات نمایش رایانه‌ها.
این چراغها در طول سال‌ها از مواد مختلفی ساخته شده‌اند و از نمونه‌های اولیهٔ تمام فولادی به مدل‌های بعدی ساخته شده از برنج و آلومینیوم تبدیل شده‌اند.
اگرچه این چراغ هنوز به عنوان یک طرح نمادین بریتانیایی به بازار عرضه می‌شود، تولید همه چراغ‌ها، به جز مدل ۱۲۲۷ جاینت، به چین منتقل شده‌است.
در سال ۱۹۴۸ میلادی، شورای حکام بی‌بی‌سی از مایکل استندینگ، رئیس بخش ورایتی، خواست تا مجموعه‌ای از استانداردها و پروتکل‌های اخلاقی را برای تولید همه برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی بی‌بی‌سی طراحی کند. استندینگ چیزی را تولید کرد که در بی‌بی‌سی به عنوان «کتاب سبز» شناخته شد، که هدف آن از بین‌بردن هزل، کنایه و ابتذال از همهٔ برنامه‌های بی‌بی‌سی بود. پس از تولید کتاب، استندینگ با تعصب عجیب و غیرعادی به اجرای رهنمودهای او پرداخت. او در ژوئن ۱۹۴۹ میلادی یادداشتی برای همه کارکنان صادر کرد که در آن کارمندان بی‌بی‌سی را از روشن کردن هر اتاق با چراغ انگل‌پویز منع کرد، مگر اینکه چراغ اصلی سقف یا دیوار نیز روشن باشد: استندینگ اعتقاد راسخ داشت که مردی که پشت میز کار می‌کند در محیطی محدود کار می‌کند. فضایی که فقط نور یک لامپ کم وات داشته باشد، ایده‌های پنهانی را پرورش می‌دهد و مواد برنامه‌ای منحط را تولید می‌کند. مدیر کل سر ویلیام هیلی بعداً فرمان چراغ انگل‌پویز را به عنوان موردی افراطی و غیر ضروری لغو کرد.
زندگی مدرن روکو یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن آمریکایی است که توسط جو موری برای شبکه نیکلودئون ساخته شده‌است.
رتلیف بون (Ratliff Boon) (۱۸ ژانویه ۱۷۸۱–۲۰ نوامبر ۱۸۴۴)، از ۱۲ سپتامبر تا ۵ دسامبر سال ۱۸۲۲ دومین فرماندار ایالت ایندیانا بود که پس از استعفای فرماندار جاناتان جنینگز در پی انتخاب او به کنگره به قدرت رسید. بون که یک سیاست‌مدار سرشناس در ایالت بود در تشکیل حزب دموکرات ایالتی نقش تأثیرگذار داشت و در جریان شش دوره نمایندگی ایالت ایندیانا در مجلس نمایندگان ایالات متحده از سیاست‌های رئیس‌جمهور اندرو جکسون حمایت کرد.
رتلیف بون پسر جیسی و کسیا بون در ۱۸ ژانویه ۱۷۸۱ در شهرستان فرانکلین ایالت کارولینای شمالی متولد شد. بون در جوانی همراه با والدینش به شهرستان وارن در ایالت کنتاکی رفت، در آنجا در یک دبستان دولتی پذیرفته شد و بعداً در دنویل ایالت کنتاکی به عنوان اسلحه‌ساز به شاگردی پذیرفته شد.Woollen, p. 42 در سال ۱۸۰۱ با دلایلا اندرسون ازدواج کرد و این زوج جمعاً هفت فرزند داشتند. در سال ۱۸۰۹ به ناحیهٔ بون که امروزه شهرک بون شهرستان واریک در ایالت ایندیانا است، نقل مکان کرد. بونویل مرکز شهرستان بعدها به افتخار وی نام‌گذاری شد. بون در آغاز جنگ سال ۱۸۱۲ با شبه‌نظامیان قلمروی ایندیانا همراه شد و سرانجام به درجهٔ سرهنگی ارتقا یافت.Woollen, p. 49
شهرستان واریک در سال ۱۸۱۳ تشکیل شد و بون از طرف فرماندار توماس پوزی، در سمت خزانه‌داری شهرستان منصوب شد. در سال ۱۸۱۶ به نخستین مجلس قانون‌گذاری ایالتی انتخاب شد و دو دورهٔ یک‌ساله در این مجلس خدمت کرد. در دوره‌های خدمتش، نخستین دستاورد وی ترویج موفقیت‌آمیز قانون‌گذاری برای تقسیم شهرستان واریک به سه شهرستان جداگانه بود. در ماه دسامبر سال ۱۸۱۸ به مجلس سنای ایالتی انتخاب شد اما پس از پیروزی در انتخابات به عنوان نائب دوم فرماندار، در دسامبر سال ۱۸۱۹ استعفا داد.Gugin, p. 49
کریستوفر هریسون پس از یک رسوایی بدون تعیین جانشین از سمت نائب فرمانداری استعفا داده بود. دو شخص دیگر به مدت کوتاهی برای این سمت با بون به رقابت پرداختند اما بون در انتخابات عمومی با اخذ ۷٬۳۹۷ رأی در برابر ۳٬۸۸۲ رأی نزدیک‌ترین رقبای خود، آن‌ها را شکست داد. قانون‌گذاران در سال ۱۸۲۰ قانونی را به‌منظور کاهش جمعیت گرگ به تصویب رسانیدند. گرگ‌ها در خط سرحدی سبب ایجاد ویرانی می‌شدند. آن‌ها یک جایزهٔ مرغوب برای پُست گرگ پیشنهاد دادند، بون از قانون جدید نهایت سود برد و با کشتن گرگ‌ها بیش از هفتصد دلار به‌دست‌آورد. موفقیت بون موجب لغو سریع قانونی شد که به زودی به کاهندهٔ منابع محدود ایالت تبدیل شده بود.Woollen, 50
بون در سال ۱۸۲۲ در یک تکت با ویلیام هندریکس مجدداً به عنوان نائب فرماندار انتخاب شد. پس از این‌که فرماندار جاناتان جنینگز به منظور کسب کرسی در کنگره استعفا داد، بون جانشین وی شد و در ۱۲ سپتامبر سال ۱۸۲۲ دومین فرماندار ایالت شد و تا زمان تحلیف هندریکس در ۵ دسامبر سال ۱۸۲۲ در این سمت خدمت کرد. یگانه پیامد اقدامات بون در مدت کوتاه فرمانداریش سرشماری منطقهٔ خریداری شده توسط معاهدهٔ ست مری بود و پیشنهادهایی را برای ایجاد شهرستان‌ها در منطقه ارائه نمود. پیشنهادش توسط مجمع عمومی تصویب شد که سبب سازماندهی حکومت‌های شهرستانی و ایجاد سه کرسی در مجمع برای نمایندگی از اشخاص سرشماری، شد. بون به دفتر نائب فرمانداری برگشت و تا ۳۰ ژانویه سال ۱۸۲۴ زمانی‌که پس از برنده شدن در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده استعفا داد، در این سمت باقی‌ماند.Woollen, p. 43Gugin, p. 50
بون به‌عنوان طرفدار جکسون در کنگره انتخاب شد و از ۴ مارس ۱۸۲۵ تا ۳ مارس ۱۸۲۷ خدمت کرد. بون در سال ۱۸۲۶ در تلاشش برای انتخاب مجدد ناکام شد و توسط توماس اچ. بلک شکست خورد، توماس اچ. بلک بر اساس یک برنامه انتخاباتی بهبود داخلی که حزب بون مخالف آن بود، کاندیدا شده بود. بون در جریان مدتی خارج از قدرت بود، در تأسیس حزب دموکرات در ایالت ایندیانا نقش اساسی داشت. تا آن‌زمان احزاب سیاسی رسمی در ایالت وجود نداشت و تمامی سیاست‌مداران کما بیش به حزب دموکرات - جمهوری‌خواه وابسته بودند. بون در سال ۱۸۲۸ دوباره نامزد این سمت شد و برنده شد. وی مجدداً از ۴ مارس سال ۱۸۲۹ تا ۳ مارس سال ۱۸۳۹ در کنگره خدمت کرد. همزمان با عضویت در کنگره، از سال ۱۸۳۵ الی سال ۱۸۳۹ رئیس کمیته زمین‌های دولتی بود. در سال ۱۸۳۹ تلاش ناموفقی را برای انتخاب مجدد انجام داد اما توسط الیور اچ. اسمیت شکست خورد.
بون در سالی که در انتخابات شکست خورد، به لوئیزیانا در ایالت میسوری رفت. در میسوری به سرعت به شهرت رسید و به حریف سرسخت توماس اچ. بینتون و جناح طرفدار برده‌داری دولت ایالتی تبدیل شد. در سال ۱۸۴۴ به امید شکست کاندیدا طرفدار برده‌داری، دوباره کاندیدا عضویت کنگره شد اما مریض شد و از رقابت صرف‌نظر کرد. مریضی بون ادامه یافت و اندکی پس از آگاهی از پیروزی حزبش در انتخابات، فوت نمود. وی در ۲۰ نوامبر سال ۱۸۴۴ در میسوری درگذشت. بون در قبرستان ریورویو لوئیزیانا به خاک سپرده شد و بیلی هارت بون، پسرش بعداً بنای یادبود بر بالای قبر او ساخت.Woollen, p. 47
سد پایه دار ()
سدی است که توسط یک سری تکیه گاه یا پایه حمایت می‌شود. دیواره این سدها ممکن است مستقیم یا منحنی باشد. اکثر سدهای پایه دار از بتن مسلح ساخته شده‌اند و سنگین هستند، سیستم آنها نیز اینگونه است که پایه‌ها، وزن سد را به داخل زمین فشار می‌دهند.
ریزپُرز (به انگلیسی: جمع: microvilli، مفرد: microvillus) برآمدگی‌های غشای سلولی میکروسکوپی هستند که سطح را برای انتشار افزایش می‌دهند و هرگونه افزایش حجم را به حداقل می‌رسانند، و در کارکردهای متنوعی از جمله جذب، ترشح، چسبندگی سلولی و انتقال مکانیکی نقش دارند.
ریوبن پاتریک بویس (Reuben Patrick Boise) (۹ ژوئن ۱۸۱۹ – ۱۰ آوریل ۱۹۰۷)، وکیل، قاضی و سیاستمدار در قلمروی اورگن و سال‌های اولیه تشکیل ایالت اورگن بود. روبن که شهروند اصیل ماساچوست بود، در سال ۱۸۵۰ به اورگان مهاجرت نمود و دو مرتبه در مجموع ۱۶ سال با سه دوره ریاست دادگاه، در دادگاه عالی اورگن خدمت کرد. در اوایل حرفهٔ حقوقیش به‌عنوان وکیل دادگستری ناحیه‌ای کار می‌کرد.
بویس در سال ۱۸۵۷ عضو کنوانسیون قانون اساسی ایالت اورگن بود، در مجلس قانون‌گذاری قلمرو خدمت کرد و در تدوین قانون قلمرو اورگن کمک کرد. به‌عنوان قاضی دادگاه حوزوی نیز خدمت کرد و متولی چندین کالج بود. بویس که در کالج ویلیامز آموزش دیده بود، دو مرتبه با زنان اهل ماساچوست ازدواج نمود و مجموعاً پنج فرزند داشت.
روبن بویس در ۹ ژوئن سال ۱۸۱۹ در شهر بلندفورد ایالت ماساچوست در خانوادهٔ روبن بویس و سالی پوتنام بویس متولد شد.Corning, Howard M. "Dictionary of Oregon History". Binfords & Mort Publishing, 1956. p. 31. وارد کالج ولیامز در ویلیامزتاون ایالت ماساچوست شد و در سال ۱۸۴۳ با اخذ مدرک لیسانس در رشتهٔ هنر، با افتخار فارغ شد.Colmer, Montagu, and Charles Erskine Scott Wood. "History of the Bench and Bar of Oregon". Portland, Or: Historical Pub. Co, 1910. pp. 259-261. بمحض فراغت به میزوری رفت و قبل از برگشت به ماساچوست مدت دو سال در آن‌جا در مدرسه تدریس کرد. بویس پس از برگشت برای مدت سه سال تحت نظر عمویش در رشته حقوق آموزش دید و در سال ۱۸۴۷ در کانون وکلا پذیرفته شد. مدت چند سال در شیکوپی فالز ایالت ماساچوست وکالت نمود.
بویس در سال ۱۸۵۰ تصمیم گرفت به قلمرو اورگن نقل مکان نماید. برای این‌که به آن‌جا برسد، ذریعه کشتی به پاناما سفر نمود و از باریکهٔ پاناما به اقیانوس آرام عبور نمود. بویس در اواخر همان سال با کشتی دیگری به شهر آستوریای اورگن در دهانهٔ رودخانهٔ کلمبیا رسید. در بهار سال ۱۸۵۱ به سمت بالای رود به پورتلند نقل مکان نمود و دفتر وکالت باز کرد. در پورتلند در نخستین هیئت مدیرهٔ مدرسه خدمت کرد. بویس در سال ۱۸۵۱ در حین اقامت در سان فرانسیسکو ایالت کالیفرنیا با الن فرانسیس لیون اهل بوستون ازدواج نمود. بویس با الن فرانسیس لیون در ماساچوست نامزد شده بود و با وی و خانواده‌اش برای حضور در مراسم عروسی در اطراف دماغهٔ هون کشتیرانی نمودند. قبل از مرگ الن در سال ۱۸۶۵، روبن و الن سه پسر به‌نام‌های روبن پی. بویس پسر، ویتنی ال. و فیشر ای، داشتند.
بویس هم‌چنان در سال ۱۸۵۱ از طرف اورویل سی. پرت قاضی دادگاه عالی اورگن، دادستان ناحیه‌ای منصوب شد. در سال ۱۸۵۲ یک اندازه زمین را در شهرستان پولک اورگن خرید و نام آن محله را به‌نام همسرش الندل تغییر نام داد. خانوادهٔ بویس در سال ۱۸۵۷ به سالم اورگن نقل مکان نمود. بویس در سال ۱۸۶۷ با خانم امیلی ای. پرت اهل وبستر ایالت ماساچوست، ازدواج نمود. این زوج دو دختر به‌نام‌های الن اس و مری ای. بویس، داشتند.
در سال ۱۸۵۲ توسط مجلس قانون‌گذاری قلمرو اورگن، دادستان نواحی ۱ و ۲ تعیین شد که این نواحی بیشتر ساحات درهٔ ویلامت را در بر می‌گرفت. بویس سال بعد مجدداً انتخاب شد و در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۸۵۳ به‌عنوان سیاستمدار حزب دموکرات در مجلس سفلی مجلس نمایندگان، نمایندهٔ شهرستان‌های پولک و تیلاموک در مجلس قانون‌گذاری قلمرو بود.Oregon Legislators and Staff Guide, 1853 Regular Session (5th Territorial). Oregon State Archives. Retrieved on June 20, 2016. سال بعد بویس همراه با جیمز کی. کیلی و دانیل آر. بیگیلو به‌منظور کمک به تدوین قوانین اورگن انتخاب شد. در سال ۱۸۵۷ نماینده دموکرات‌ها از شهرستان پولک در کنوانسیون قانون اساسی اورگن بود. بویس همزمان با خدمت در کنوانسیون قانون اساسی در کمیتهٔ قانون‌گذاری خدمت می‌کرد.
بویس در سال ۱۸۵۷ از طرف جیمز بیوکنن رئیس‌جمهور ایالات متحده، جانشین سیروس اولنی در دادگاه عالی قلمرو منصوب شد و در سال ۱۸۵۸ به خدمت شروع نمود. سپس در ۱۸۵۹ پس از ایالت شدن اورگن در ۱۴ فوریه سال ۱۸۵۹، در دادگاه عالی اورگن انتخاب شد. قاضی بویس تا سال ۱۸۷۰ خدمت کرد و در سال ۱۸۶۴ مجدداً برنده انتخابات شد. پس از برنده شده در انتخابات مجدد در سال ۱۸۷۰، در پی به چالش کشیده شدن نتایج انتخابات استعفا داد. بویس در سال ۱۸۷۴ به عضویت کمیسیون نظارت بر ساخت و ساز ساختمان پایتخت ایالت اورگن انتخاب شد.
در سال ۱۸۷۶ در نتیجهٔ برنده شدن در انتخابات به دادگاه عالی اورگن برگشت. مجمع قانون‌گذاری اورگن دو سال بعد دادگاه را به دادگاه عالی و دادگاه حوزوی اورگن تقسیم نمود و تعداد قضات دادگاه عالی را به سه نفر کاهش داد. با تشکیل دادگاه جدید تمامی قاضی‌های قبلی کرسی خود را از دست دادند و سه پُست با تعیینات فرماندار تکمیل شد. بویس در سال ۱۸۷۸ از طرف فرماندار دبلیو. دبلیو تایار در دادگاه جدید منصوب شد و دورهٔ خدمتش در سال ۱۸۸۰ پایان یافت. بویس در جریان مدت حضور در دادگاه، از سال ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۶، از سال ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۲ و از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۸ سه دوره من‌حیث رئیس دادگاه خدمت نمود.
پس از ترک عالی‌ترین دادگاه ایالتی، در سال ۱۸۸۰ به‌عنوان قاضی دادگاه حوزوی ایالتی ناحیهٔ سوم قضائی شهرستان‌های یمهیل، تیلاموک، ماریون، لین و پولک را تحت پوشش قرار می‌داد، انتخاب شد. تا سال ۱۸۹۲ در این دادگاه خدمت نمود و سپس وارد وکالت خصوصی شد. بویس پس از شش سال وکالت خصوصی در سیلم، در سال ۱۸۹۸ به دادگاه حوزوی برگشت. در ژوئیه سال ۱۹۰۴ از دادگاه بازنشسته شد.
بویس در اواخر سال‌های زندگیش در هیئت متولیان در دانشگاه ویلامت در سیلم و دانشگاه پاسفیک واقع فورست گرو خدمت کرد. دانشگاه پاسفیک مدرک افتخاری دکتری حقوق برایش اعطا کرد. برعلاوه بویس یکی از متولیان مدرسهٔ مقدماتی آکادمی لا کریول واقع دالاس و عضو هیئت امنای کالج کشاورزی اورگن (دانشگاه ایالتی اورگن فعلی) بود. پنج دوره رئیس انجمن همکاری و تعاون کشاورزان بود و کارخانهٔ پارچه‌ها پشمی الندل متعلق به وی بود. بویس که یک سخنران عمومی بود، در انجمن تاریخی اورگن، انجمن پیشگامان اورگن و کانون وکلای ایالتی اورگن و به همین‌گونه در مراسم افتتاح بنای یادبود مبلغ جیسون لی سخنرانی کرد.
روبن پاتریک بویس در ۱۰ آوریل سال ۱۹۰۷ در سن ۸۷ سالگی در شهر سیلم در گذشت و در قبرستان سیلم پایونیر به خاک سپرده شد.Reuben Boise. Salem Pioneer Cemetery. Retrieved on September 22, 2007. جورج هنری ویلیامز دادستان کل سابق ایالات متحده موعظهٔ مراسم جنازه را در حضور تعداد زیادی سیاستمداران و مقامات ایراد کرد. دادگاه ایالتی به افتخار قاضی سابق، در همان روز موقتاً تعطیل شد. بویس در حین مرگ به مساحت بیشتر از ۲٬۶۰۰ (۱۱ کیلومتر مربع) جریب زمین زراعتی در میان سه مزرعه در شهرستان‌های ماریون و پولک، داشت. جادهٔ روبن بویس در شهرستان پولک به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است، همچنان ساختمان روبن پاتریک بویس در شهر سالم در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
الیفا آوَرانی احشایی ویژه (SVA) یک لیف آورانی که در ارتباط با دستگاه گوارش ایجاد می‌شود. آنها حامل حواس خاص بویایی و چشایی هستند. اعصاب مغزی حاوی الیاف SVA عبارتند از: عصب بویایی (I)، عصب چهره‌ای (VII)، عصب زبانی‌حلقی (IX) و عصب واگ (X). عصب صورت، مزه را از ۲/۳ قدامی زبان می‌گیرد؛ زبانی‌حلقی از ۱/۳ خلفی و عصب واگ از بَرچاکنای (اپی گلوت).Drake et al. (2010), Gray's Anatomy for Students, 2nd Ed. , Churchill Livingstone.
دانشگاه ماناس بر اساس توافق‌نامه بین دولت‌های جمهوری ترکیه و جمهوری قرقیزستان در مورد تأسیس دانشگاه ماناس ترکی قرقیزستانی در بیشکک پایتخت قرقیزستان تأسیس شد.
دانشگاه ماناس برای تأمین مسکن دانشجویان دو ساختمان جدید خوابگاهی ساخته که در مجموع ۱۴۵۶ دانشجو را در خود جای داده‌است.Dormitories & Housing Options این دانشگاه در رتبه‌بندی دانشگاهٔ در سال ۲۰۲۰ در بین کشورهای نوظهور اروپا و منطقه آسیای مرکزی در رتبه ۱۹۰ قرار گرفت
سسک‌های زمینی یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان از خانواده سسکان ملخی است. این سرده توسط پرنده‌شناس انگلیسی نایجل جی کولار در سال ۲۰۰۶ با سسک زمینی کوردیلرا ("Robsonius rabori") به عنوان گونه نماد معرفی شد. این نام به افتخار پرنده‌شناس بریتانیایی کریگ آر رابسون برگزیده شد.
رود ترینت (به انگلیسی: Trent River) یک رود در کانادا است که در انتاریو واقع شده‌است.
یورک () شهر و دومین پایتخت مستعمره کانادای علیا بود. این شهر پیشین تر از شهر قدیمی تورنتو (۱۸۳۴–۱۹۹۸) است. در سال ۱۷۹۳ توسط فرماندار جان گریوز سیمکو به عنوان یک مکان «موقت» برای پایتخت کانادای علیا تأسیس شد، در حالی که او برنامه‌هایی برای ساخت پایتخت در نزدیکی لندن، انتاریو داشت. سیمکو مکان را به نام یورک گرفته شده از شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی، دومین پسر جرج سوم، تغییر نام داد. سیمکو از برنامه خود برای ساختن پایتخت در لندن منصرف شد و یورک در ۱ فوریه ۱۷۹۶ پایتخت دائمی کانادای علیا شد.
اکس‌کاربازپین که با نام تجاری Trileptal و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، دارویی است که برای درمان صرع استفاده می‌شود. اکس‌کاربازپین هم برای تشنج کانونی و هم برای تشنج منتشر استفاده می‌شود. این دارو هم به تنهایی و هم به عنوان درمان تکمیلی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی که هیچ موفقیتی در درمان‌های دیگر نداشته‌اند، استفاده شده‌است. طریقه مصرف آن به شکل خوراکی است.
عوارض جانبی شایع عبارتند از تهوع، استفراغ، سرگیجه، خواب آلودگی، دوبینی و مشکل در راه رفتن. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل آنافیلاکسی، مشکلات کبدی، پانکراتیت، افکار خودکشی و ضربان غیرطبیعی قلب باشد. اگر چه استفاده در دوران بارداری ممکن است به کودک آسیب برساند، اما خطر کمتری نسبت به تشنج دارد. مصرف در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. در افرادی که به کاربامازپین آلرژی دارند، ۲۵ درصد خطر مشکل در مصرف اکس‌کاربازپین وجود دارد. نحوه عملکرد آن کاملاً مشخص نیست."Oxcarbazepine Monograph for Professionals". "Drugs.com". American Society of Health-System Pharmacists. Retrieved 13 April 2019.
اکس‌کاربازپین در سال ۱۹۶۹ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۰ مورد استفاده پزشکی قرار گرفت. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، این دارو با بیش از ۳ میلیون نسخه دارو، ۱۶۲ام داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.
ایستگاه یونیون () یک ایستگاه قطار اصلی و مرکز حمل و نقل بین وجهی در تورنتو، انتاریو، کانادا است. در خیابان فرانت (تورنتو) غربی، در سمت جنوبی بلوک محدود به بی استریت و خیابان یورک در مرکز شهر تورنتو واقع شده‌است.
رزین پلیزنت بویی (Rezin Pleasant Bowie) (۸ سپتامبر ۱۷۹۳–۱۷ ژانویه ۱۸۴۱)، مزرعه‌دار، مخترع و سرباز مزدور بود. او سه دوره در مجلس نمایندگان لوئیزیانا خدمت کرد.Rezin Pleasant Bowie
رزین بویی با برادرش جیمز «جیم» بویی قاچاق برده می‌کردند و بعنوان دلال زمین کار می‌کردند. این دو برادر نخستین کارخانهٔ قند با ماشین بخار را در لوئیزیانا تأسیس نمودند. بویی به‌واسطه ساخت چاقوی بویی اعتبار کسب نمود که پس از استفاده در نبرد سندبار سال ۱۸۲۷ توسط جیمز، مشهور شد.
پس از این‌که جیمز به تکزاس مکزیک رفت، رزین او را در سفر اکتشافی معدن گمشده‌ی سان سبا همراهی نمود. آن‌ها معدن را نیافتند اما از ماجرای آن‌ها در دفع کمین سرخ‌پوستان همه مردم با خبر شد.
بویی در سال‌های اخیر عمر از ضعف بینایی رنج می‌برد. او همراه با خانم و دخترانش در مزرعه‌ای در لوئیزیانا زندگی نمود.
رزین بویی در ۸ سپتامبر سال ۱۷۹۳ در نزدیکی گالاتین تنسی فعلی در شهرستان سومنر قلمروی جنوب‌غربی متولد شد. بویی یکی از ده فرزندی بود که در خانوادهٔ رزین بویی و اپ-کتسبای جانز متولد شد. بویی یکی از دوقلوهای بود با برادرش رزا متولد شد. پدر بویی در نبرد در جنگ انقلاب آمریکا زخمی شده بود و در سال ۱۷۸۲ با خانم جوانی که در قسمت اعادهٔ سلامتیش از وی پرستاری نموده بود، ازدواج کرد. احتمالاً الف با توماس اپ کتسبای جونز (۱۷۹۰–۱۸۵۸) فرماندهٔ نیروی دریایی در نبرد دریاچهٔ بورگن سال ۱۸۱۴ در لوئیزیانا، ارتباط داشت. نام خانوادگی بویی ˈبوی/بو-ییˈ تلفظ می‌شود (هرچند که بعضی از مراجع کتابی به یک تلفظ جایگزین غلط باوی/بوه-یی اشاره دارد"The Columbia Encyclopedia", 6th ed. , 2013, entry "Bowie, James" with pronunciation guide "bō´ē" and key "ō toe" and "ē bee.""The American Heritage Dictionary of the English Language", entry "Bowie, James", with pronunciation guide "bō´ē" and key "ō toe" and "ē bee.").
خانوادهٔ بوییز مکرراً از جای به جای دیگری می‌رفت، نخست در جورجیا ساکن شدند و در آنجا شش فرزند داشتند و سپس به قلمروی جنوب‌غربی (اگر قبل از سال ۱۷۹۰ به آنجا رسیده باشند، این منطقه در آن‌زمان بخشی از ایالت کارولینای شمالی بود) در ایالت بعدی تنسی نقل مکان نمود.Hopewell (1994), pp. 2–3.Groneman (1990), p. 19.Edmondson (2000), p. 86. سال بعد از تولد بویی خانوادهٔ وی به شهرستان لوگان در ایالت تازه تأسیس کنتاکی نقل مکان نمود. پدر بویی تا سال ۱۷۹۶ مالک ۸ برده، ۷ رأس اسب، ۱۱ رأس گاو و ۱ رأس اسب نریان یا اسب اصلاح نژاد بود. این خانواده در سال بعدی ۲۰۰ جریب (۸۰ هکتار) زمین را در امتداد رودخانهٔ سرخ تصاحب نمود. رزین بویی در سال ۱۸۰۰ ملک خود را به فروش رسانید و خانواده وی دو سال را در محلی که چندین سال بعد به ایالت میسوری تبدیل شد، سپری نمودند. در این برههٔ زمانی این منطقه بخشی از لوئیزیانای بالا یا بخشی از منطقهٔ بود که مقامات استعماری اسپانیایی آن را ناحیهٔ ایلینوی می‌نامیدند.
خانوادهٔ بویی در سال ۱۸۰۲ به لوئیزیانای پائین نقل مکان نمود و در بوشلی بایو واقع پریش رپیدز ساکن شدند. این خانواده بار دیگر در سال ۱۸۰۹ یکبار دیگر نقل مکان نمود و قبل از دریافت خانه دائمی در آپلوسس واقع پریس سنت لندری در سال ۱۸۱۲، در بایو تیچ در قلمروی اورلئان که جدیداً به آمریکا پیوسته بود، ساکن شد. قلمروی اورلئان در همان سال به ایالت لوئیزیانای ایالات متحده تبدیل شد.Hopewell (1994), p. 4. رزین در این وقت ۱۹ ساله بود.
خانه‌های تمامی آن‌ها در مرز بود و حتی در کودکی از بویی توقع می‌رفت که در پاک‌سازی زمین و زرع محصولات همکاری نماید. بویی و خواهر و برادرش در خانه آموزش داده شدند و خواندن و نوشتن را به زبان انگلیسی فرا گرفتند. رزین همراه نزد برادر بزرگش جیمز صحبت کردن، خواندن و نوشتن اسپانیایی و فرانسوی را به‌صورت روان آموخت.Hopewell (1994), pp. 5–6. به کودکان نیز شیوه زندگی در مرز و به همین‌گونه طریقهٔ ماهی‌گیری و ادارهٔ مزرعه و کشت زرع آموزش داده شد.Hopewell (1994), p. 7.
بویی در سال ۱۸۱۴ به آئین کاتولیک رومی گروید و در ۱۵ سپتامبر سال ۱۸۱۴ در کلیسای کاتولیک سنت لندری واقع آپلوسس با مارگارت نیول ازدواج کرد. در همان سال در پاسخ به تقاضای اندرو جکسون برای جمع شدن داوطلبان به هدف جنگ با بریتانیا، بویی و جیمز در گروه شبه‌نظامیان لوئیزیانا نام‌نویسی کردند. جنگ سال ۱۸۱۲ در اوایل سال ۱۸۱۵ پایان یافت و برادران بویی به‌خاطر شرکت در جنگ بسیار دیر به نیو اورلئان رسیدند.Edmondson (2000), p. 88. بویی بعداً به گردان آویلوس پیوست و در سال ۱۸۲۵ کاپیتان پیاده‌نظام سواره گماشته شد و سپس سرهنگ شد.
پدر بویی قبل از مرگش در سال ۱۸۱۸ یا ۱۸۱۹ به بویی و برادرش جیمز به هریک ۱۰ برده، اسب‌ها و گاوها داد. این دو برادر به هدف توسعه چندین املاک و مستغلات بزرگ در پریش لافورش، در هفت سال آینده با هم یکجا کار کردند. جمعیت لوئیزیانا به سرعت در حال افزایش بود و این دو برادر می‌خواستند با استفاده از احتکار زمین از افزایش قیمت زمین سود ببرند اما سرمایه کافی برای خریداری قطعات بزرگ زمین نداشتند.Hopthenewell (1994), p. 18. آن‌ها برای جمع‌آوری پول در سال ۱۸۱۸ با جین لافایت دزد دریایی وارد همکاری شدند. قبلاً ایالات متحده واردات برده را غیرقانونی اعلام کرد بود و به‌منظور تشویق شهروندان برای گزارش‌دهی از فعالیت‌های غیرقانونی، اکثریت ایالت‌های جنوبی تصمیم گرفتند، نیمی از درآمدی را که برده‌های وارداتی در حراج به‌دست می‌آوردند، به کسانی بدهند که در مورد بازرگانان برده اطلاع می‌دهند.