moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آزمایش فوکو و دوران زمین ژ.ب. ل فوکو فیزیکدان فرانسوی در سال ۱۸۵۱ آزمایشی انجام داد که هدف آن بررسی دوران زمین بود. تنها وسیلهٔ لازم برای این آزمایش یک آونگ است که از گلوله‌ای سربی و تک سیمی برای آویختن تشکیل شده‌است. برای اندازه‌گیری دقیق، سیم باید بلند باشد و گلولهٔ سربی و سنگین باشد و آونگ از نقطه‌ای ثابت و محکم آویخته گردد. آونگی که به آزادی نوسان می‌کند صفحهٔ نوسانش را حفظ می‌کند.
منظور از چرخش زمین ممکن است یکی از این موارد باشد:
در این مقاله فهرست آثار باستانی جهرم ارائه شده‌است.
آثار ثبت‌شده شهرستان در این فهرست شامل ۶۲ اثر است.
نجما آوازی مازندرانی است که اشعار فارسی دارد. ملودی نجما در دستگاه شور و از گوشه رهاوی تاثیر پذیرفته است. از نظر موسیقیایی با موسیقی فارس و مناطقی از خراسان شباهت دارد. آواز نجما مانند آواز امیری، ریتم ندارد و در دستگاه شور ارائه می‌شود. تا به امروز شاعر آوازهای نجما مشخص نیست.
نجما، نام عاشقی است که در فراق معشوقه‌اش به نام «رعنا» ترانه‌هایی ساخته که در آهنگ ابوعطا خوانده می‌شود. این داستان که مانند ویس و رامین و لیلی و مجنون سرگذشت جان‌گداز دل داده‌ای را تشریح می‌نماید. گوینده این داستان همان عاشق حقیقی این سرگذشت می‌باشد.
از داستان‌های بومی مازندران بوده و در اغلب نقاط مازندران، روستاییان آن را به یاد سپرده و در زمان جشن و شادمانی و شب‌نشینی‌ها و مجالس عروسی و سرور می‌خوانند. تاریخ زندگی سراینده به تحقیق به دست نیامد، ولی محقق است از زمان باستان مشهور صفحات شمال بوده‌است.
سایت آهنگهای محلی ایرانی
ادبیات مکتب‌خانه‌ای حسن ذوالفقاری، محبوبه حیدری. ص۲۲۰۰.
تیگلات-پیلسر سوم از سال ۷۴۵ تا ۷۲۷ پ. م پادشاه آشور بود. نیرومندی مجدد آشور مقارن با فرمانروایی وی می‌باشد. این پادشاه، چنان‌که بعد شرح آن خواهد آمد، ظاهراً در طی نخستین لشکرکشی خویش علیه ماد در سال ۷۴۴ پ. م با ماننا تماس عملیاتی داشته‌است. همچنین شکست سختی که از طرف لشکریان تجدید سازمان یافتهٔ تیگلات-پیلسر سوم در سال ۷۴۳ پ. م به اورارتو وارد آمد، به دعاوی اورارتو در مورد حکومت بر ماننا پایان بخشید.
نام تیگلات-پیلسر به معنای «توکل می‌کنم بر پسر اِشارّا» است (اِشارّا معبد بزرگ ایزد آشور و واقع در شهر آشور بود).Kriwaczek, Paul. 2012. Babylon: Mesopotamia and the birth of civilization. New York: Thomas Dunne Books/St. Martin's Press. p.235
در فرصتی که در نتیجه قطع حملات آشوریان در بین سال‌های ۸۳۴ تا ۷۸۸ پیش از میلاد پیش آمده بود، دولت ماننا که در آن زمان دولتی مستقل بود، ارتباط خود را با ماد حفظ کرد. شاهان آشور که اتحاد ماننا و ماد را تهدیدی علیه خود می‌دیدند، برای از بین بردن اتحاد شکل گرفته، از سال ۷۸۸ پ. م یک سری حملات را به ماد آغاز کردند که تا سقوط دولت آشور ادامه داشت.
تیگلات-پیلسر در سال ۷۴۴ پ. م حملاتی پیاپی را به ماد آغاز کرد که به مدت چند سال دوام داشت، او ایالات آرازیاش و بیت سانگی و منطقهٔ اوشکاکان را تسخیر کرد و شماری از ساکنان آن حدود را به شمال سوریه و فنیقیه تبعید کرد. او در سنگ‌نوشته‌ای نام طوایفی را که اسیر کرده بوده، آورده‌است.
در سال ۷۴۰ پ. م تیگلات-پیلسر پس از دو سال محاصره، بر شهر آرپاد در سوریه کنونی دست یافت. دو سال بعد در ۷۳۸ پ. م تیگلات-پیلسر به اسرائیل تاخت و مردمان آن سامان را وادار به پرداخت باج و خراج نمود.
چیرگی تیگلات-پیلسر سوم بر سرزمین آرامی‌ها باعث شد زبان آرامی به زبان میانجی در سرزمین‌های تسخیر شده تبدیل شود.
تیگلات-پیلسر در سال ۷۳۸ پ. م دوباره به ماد حمله کرد و همدان را گرفت، بعد تا کویرنمک پیش رفت و از منطقه اوش کاکان واقع در دره رودرود قره‌سو بازگشت. این بدان معنی است که آشوریان در آن زمان اکثر سرزمین‌های ماد را تصرف کرده بودند.
لشکرکشی تیگلات-پیلسر به ماد در سنگ‌نبشته‌های آشوری ذکر شده‌است. ایگور میخائیلوویچ دیاکونوف جاینامهای لشکرکشی تیگلات-پیلسر به ماد و حاکمان آن را که آشوریان در سنگ‌نبشته‌ها آورده‌اند، در کتاب تاریخ ماد ذکر کرده‌است.
تیگلات-پیلسر پس از بر تخت نشستن، اصلاحات متعددی را در بخشهای مختلف دولت آشور انجام داد، که مسلماً هژمونی آشور را در شرق نزدیک احیا کرد.
اولین اصلاحات از این دست موجب خنثی‌سازی قدرت مقامات عالی آشوری شد که در دوران حکومت پیشینیان بیش از حد شده بود. مقاماتی مانند شمشی-ایلو، او کسی بود که به عنوان تورتانو (ژنرال) و یکی از مقامات برجسته از زمان ادد-نیراری سوم، اغلب لشکرکشی‌ها را شخصاً رهبری می‌کرد و سنگ یادبود خود را اغلب بدون ذکر نام شاه، برپا می‌کرد. از آنجا که اولین کتیبه‌های او (و بنابراین از آغاز سلطنت او)، وی مرتباً از انتصاب خواجه به عنوان فرماندار استان‌های (تازه فتح شده) نام می‌برد. این امر خطر تبدیل شدن فرمانداری استان به یک موضوع سلسله را برطرف کرد. او همچنین می‌خواست با کاهش وسعت استان‌ها از قدرت مقامات خود بکاهد (در برخی موارد، استان‌های شمالی به مناطق جدید تسخیر شده افزوده شد), که در صورت تمایل به آغاز شورش، منابعشان محدود باشد. متعاقباً، استان‌های بیشتری وجود داشت و فرمانداران بیشتری (که بیشتر آنها خواجه بودند) و قدرت کمتری برای هر والی وجود داشت.
اصلاحات دوم ارتش را هدف قرار داد. به جای یک ارتش که عمدتاً از آشوریان بومی تشکیل شده و معمولاً در تابستان لشکرکشی می‌کرد، تیگلات-پیلسر تعداد زیادی از افراد سرزمین‌های فتح شده را به ارتش اضافه کرد، بنابراین یک عنصر خارجی قابل توجه را اضافه کرد. اما این نیرو عمدتاً شامل پیاده‌نظام سبک بود، در حالی که آشوریان بومی شامل سواره‌نظام، پیاده‌نظام سنگین و ارابه‌دار بودند. در نتیجه اصلاحات نظامی تیگلات-پیلسر، امپراتوری آشور مجهز به ارتش بسیار گسترده‌ای بود که می‌توانست در طول سال به لشکرکشی بپردازد. افزودن سواره نظام و نیروهای ارابه برای مقابله با تمدن‌های در کمین جلگه‌ای مجاور شمال بود، که گاهی با سواره‌نظام و ارابه‌های ابتدایی به مستعمرات شمال حمله می‌کردند.
خلاصه اقدامات و اصلاحات وی را می‌توان این گونه بیان کرد:
سال‌نامه‌های تیگلات-پیلسر سوم به صورت ناقصی (نوشته‌های بریده‌بریده‌ای بر الواح نیمه‌سترده) یافت شده‌است و در این الواح گزارش می‌شود که آشوریان قصد داشتند بار دیگر از کاخ شاه اسرحدون در قرن هفتم پ.م. مجدداً استفاده کنند. فواصل این قطعات بریده محفوظ نمانده و دنبالهٔ مطلب غالباً معلوم نیست. اگر توالی مطالب را به شکلی که شرادر و روست حدس زده‌اند، قبول کنیم، تیگلات-پیلسر سوم به تصرف خاک پارسوا اکتفا نکرده به داخل سرزمین ماد نفوذ کرد. با جملات بریده‌بریده‌ای از تصرف دهکدهٔ ارنزیاششاید همان آرازیاش یا النزاش باشد، در بیت باروآ یاد شده‌است و مردم این محل علیه «بی‌سی‌خادیر»، فرمانفرمای کیشه سودر متن Kišisa آمده‌است خروج کرده‌بودند. بعد سخنی از فرار «راماتئا» فرمانفرمای آرازیاش.Araziaš, Ramateâ, Kišessu, Erenziaš,این ناحیه را نزدیک همدان قرار می‌دهند، ولی ممکن است همان ری باستان نزدیک تهران باشد رفته و ضمناً گفته شده‌است که در دهکده‌های وی گذشته از اسبان و دام‌های شاخ‌دار، ذخایر سنگ لاجورد باختر (باکتریا) نیز به چنگ مهاجمان افتاد، به طوری که در متن به صراحت گفته شده‌است، آخرین نقطهٔ لشکرکشی -ظاهراً- دژ مادی زاگروتی بوده. معلوم می‌شود آرازیاش جزو اتحادیه قبایل ماد نبوده، همچنانکه در عهد ادد-نیراری سوم نیز از اتحادیهٔ مزبور خارج بود. سپس آشوریان راه بازگشت پیش گرفتند و بعد شرح انقیاد تونی فرمانفرمای سومونزوTuni, Sumurzu - در درهٔ یکی از شاخه‌های دیاله - و قتل سپاهیان وی و الحاق سومونزو و بیت همبانکه آن هم در درهٔ دیاله بود به یکی از ایالات آشور، آمده‌است.
این لشکرکشی از تمام مصایبی که کشور ماد در ظرف نیم قرن تحمل کرده‌بود، ویران‌کننده‌تر بود. تیگلات-پیلسر پس از آن خواست که "خداوندان دهکده‌های کوهستان" یعنی سران جماعت‌های سراسر "کشور مادهای نیرومند" تا کوه بیکنیMount Damavand منظّماً به شرح زیر به وی خراج بپردازند: ۳۰۰ تالانت۹ تن سنگ لاجورد و ۵۰۰ تالانت۱۵ تن مصنوعات مفرغی. این ارقام بیشتر از حرص او حکایت دارد و کمتر از استدراک مسایل اقتصادی و حال آنکه تیگلات-پیلسر سوم یکی از لایق‌ترین شاهان آشور بود. در سال‌نامه‌ها اسامی فرمانفرمایانیاز آن جمله حاکم آبدادان به‌نام آشوری و بابلی مانوکیماسابه خوانده شده‌است. این شاهد نفوذ برخی عناصر فرهنگ بابلی در ماد غربی می‌باشد و شاهد منحصر بفرد هم نیست که خراج مزبور بر ایشان وضع شده مذکور است.ولی بر خلاف عقیدهٔ پل روست گمان نمی‌رود که سطور ۵۷، ۵۸ طبق شماره‌گذاری وی مربوط به این فهرست باشد؛ و ایشان را باید به لشکرکشی سال ۷۳۷ مربوط دانست.
علل واقعی حمله به حدود ماد مختلف بود. نخست اینکه مبنای اصلاحات وی عبارت بودند از:
سیاست مهم تیگلات-پیلسر سوم این بود که دائماً ارتش در حال عملیات جنگی باشد و با غارت و دزدی ثروت بیندوزد. بدین سبب توسعهٔ حدود آشور به وسیلهٔ لشکرکشی امری ضروری بود. دیگر اینکه اصلاحات وی مستلزم این بود که جای خالی ساکنان نواحی ویران شده را به‌طور دایم با مردم سرزمین‌های مفتوح پر کند و اراضی مردم اخیرالذکر را نیز با ساکنان سرزمین‌های تازه فتح شدهٔ دیگری مسکون سازد و الی‌آخر؛ بنابراین وجود یک عده افراد آماده برای مهاجرت و انتقال، دائماً ضرورت داشت.
اما علت مهم و حتی شاید مهمترین علت لشکرکشی وی این بود که ثروت‌های مادها را تصاحب کند و خود توانگرتر شود و به‌ویژه اسبان فراوان به‌دست‌آورد، زیرا سازمان و ساختار ارتش آشور تجدید شده بود و برای ارابه‌های جنگی و به‌خصوص سواران، احتیاج مبرمی به اسب وجود داشت و در آن عصر پرورش اسب فقط در نقاط کوهستانی - یعنی اتحادیه قبایل ماد و اورارتو و آسیای صغیر پیشرفت می‌کرد.
سرانجام، لشکرکشی علیه قبایل ماد ممکن بود به منظور تأمین جناح در مبارزهٔ جدی آتی با اورارتو باشد. در واقع لشکرکشی سال ۷۴۴ پ.م. مقدمهٔ حمله به سادوری دوم و جنگ طولانی آشور با متحدان سوری اورارتو بود، همچنانکه لشکرکشی سال ۷۳۷ پ.م. علیه ماد مقدمهٔ تهاجمات سال‌های ۷۳۶ و ۷۳۵ علیه کوهستان اورارتو به‌شمار می‌رفت.
نتیجه نخستین لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم به کوه‌های زاگرس همانا ایجاد دو ایالت جدید در پادشاهی آشور بود، یعنی پارسوا و بیت همبان. این دو ایالت تا سقوط آشور در سال ۶۱۲ پ.م. جزو آن بودند.
در سال ۷۳۷ پ.م. تیگلات-پیلسر مجدداً به سرزمین ماد لشکر کشید. اگر واقعاً می‌پنداشت که خراج گزافی را که بر مادها تحمیل کرده، خواهند پرداخت، اشتباه کرده‌بود و ممکن نبود بدون غارت و راهزنی جدیدی موفقیت حاصل کند. حتی نواحی را که ظاهراً در سال ۷۴۴ پ م. کاملاً مطیع و منقاد شده بودند، ناگزیر این بار مجدداً تسخیر کرد. از آن جمله ایالت بیت کاپسی بود.
لشکریان آشور از «بیت سانگی» و «بیت تازاکی» که در سال ۷۴۴ پ.م. تسخیر شده بودند، گذشتند. دهکده‌های بسیارسالنامه‌ها: بیت ایشتار، کین گی، کان گی، کین دی گیاسو، کین گیالکاسیش، کوبوشخاتیدیش، اوپوشو، آخسیپونا، گیرگیرا، کیخ باخزاتی. که ایشتارمعبد الههٔ ایشتار آشوری مرکزشان بود و مردی به نام با بر آن حکومت می‌کرد، مسخر ایشان گشت. آشوریان در این مکان پرستش نیزهٔ مقدس «نیوزتا» خدای آشور و بابِل را متداول ساختند. سران سرزمین‌های نقاط دورتر شرقی زاگرس به شیوهٔ مرسوم در کوه‌ها پنهان شدند؛ مثلاً اوپاش فرمانفرمای بیت کاپسی و بوردادا چنین کردند؛ ولی آشوریان پیشوای اخیرالذکر را به اسارت گرفتند. بدین طریق لشکریان آشور تا دژ سیبارنزدیک زنجان پیش رفتند و آنجا را تسخیر کردند. چنان‌که شمشی-ادد پنجم در سال ۸۲۰ پ.م. دژ مزبور را مسخّر ساخته بود و این خود تعیین دقیق مسیر لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم را مقدور می‌سازد. وی از ناحیه‌ای که در زمان شمشی-آداد جزو بخش شرقی سرزمین کوهستانی گیزیل بوندا بود، گذشت. گرچه در سالنامه‌های تیگلات-پیلسر سرزمین مزبور جزو مادای قلمداد شده‌است. شاید آشوریان از جنوب، بخش اصلی درهٔ قزل اوزن را دور زده و فقط از قسمت علیای آن عبور کرده به سیبارسیبور رسیدند.
باقی لشکرکشی به‌صورت بریده‌بریده باقی مانده‌است. فقط یک نکته روشن است که آشوریان از ناحیهٔ بوشتو گذشتند این بوشتو را نباید با دژی به همین نام که در ملتقای ماننا و پارسوا و گیزیل بوندا واقع بوده، اشتباه گرفت. آنگاه آشوریان وارد خاک اصلی اتحادیه قبایل ماد گشتنداز حکام تانوس… یا عورشی و کوه دانو… و نواحی بوشتو و اماته در آغاز کوه‌های روا یاد شده‌است محتملا تذکر نام ناحیهٔ «نیششا» یا «نیشا»یا صحاری نیسه که در تألیفات عتیق آمده، جلگهّ کنونی قزوین؟ و قطعه‌ای از سالنامه‌ها که اسامی نواحی آریامآریا-اوروای ایرانی. چنان‌که در زبان اکدی آن زمان صدای «و» وجود نداشت و علی‌الرسم به صورت صدای «م» ادا می‌شد. بدین سبب اشتقاق Arya- Urva ی ایرانی مساوی Ariaimâ پیشنهاد شده‌است. کلمهٔ اوروا به صورت اسم مکان در فرگرد اوّل ویدودات نیز آمده. و کشور خروسان مات تارلوگالّه و ساکسوکنو در آن آمده مربوط به همین محل است.
دیگر کتیبه‌های تیگلات-پیلسر سوم نواحی را که هدف این لشکرکشی بودند، مشروحتر نام می‌برند، ولی متأسفانه محل آنهااز روی کتیبه‌های ذکرشده که جنبهٔ عمومی دارند را نمی‌توان مشخص نمود. از الواح مزبور چنین بر می‌آید که آشوریان تقریباً سراسر خاک ماد را درنوردیدند و به مکان نامعلومی به نام کشور طلا شاید شیکراکّی رسیدندبه استناد دو واژهٔ «نیشا» و «خروسان» ممکن است آشوریان به نقاط شرقی ایران رسیده باشند. دو کشور نیشا و خروسان با عناوین نیشابور و خراسان اشتراک لفّظی دارند. و کوه روآ ظاهراً در شرق تهران کنونی؟ و بیابان نمک (دشت کویر) دست یافتند. از آنجا از طریق ناحیهٔ اوشکاکان که احتمالاً درهٔ رود قره‌سو می‌باشد، بازگشتند.
سپس آشوریان وارد ناحیهٔ بیت ساگبات شدنداین واٰژه هم با اکباتان وجه اشتراکی دارد یعنی هر دو واژه شامل «بات» هستند. و ساکنان این محل در سیلحازی که دژ بابلیان نیز نامیده می‌شد، پنهان گشتند. از مدارک موجود چنین برمی‌آید که این دژ در نقطه‌ای از ناحیه اکباتانا همدان کنونی قرار داشته‌است. آشوریان موفق به تسخیر این دژ و قلعهٔ مجاور آن که تیلاشوریشاید سیلحازی و تیلاشوری دژی مضاعف یا دو نام یک دژ باشند. در نواحی مزبور دژ اکباتان و تپهٔ نوشیجان قرار دارد نام داشت، شدند. اینجا مرکز پرستش مردوک خدای بابلیان بود و تیگلات-پیلسر قربانی نثار او کرد و نیز فرمان داد لوحی با مطالبی دربارهٔ خویشتن در آن محل برپا دارند. آشوریان از اینجا از طریق ناحیهٔ بیت زوآلزاش و بیت ماتّی و درهٔ رود دیاله به خاک آشور بازگشتند. در بین راه پادشاهی الی پینزدیک کرمانشاه کنونی هدایایی برای جلب عنایت آشوریان به ایشان تقدیم داشت. به رغم نظر مخالف یکی از متون ناموثقدومین لوح نمرود مسلم است که نواحی که لشکریان آشور در سال ۷۳۷ پ.م. درنوردیدند، جزو ایالات آشور نگشت.شاید ناحیهٔ بیت ایشتار به ایالت پارسوا ملحق شد محتملا رئیس ناحیهٔ پارسوا بر نواحی مزبور نظارت کلی داشت تا آشوریان در آینده در صورت امکان در امور ماد و ماننا مداخله کنند.
تعیین مسیر و محل لشکرکشی‌های وی به خاک ماد بسیار دشوار است. اکنون چهار روایت اصلی دربارهٔ نواحی‌ای که وی درنوردیده‌است، در دست هست:
پس از تجزیه و تحلیل مسیر لشکرکشی‌های تیگلات-پیلسر سومتا حدی که مقدور است چند استنتاج مهم به عمل می‌آید. نخست آشوریان گرچه، از حدود کوهستان ماننا گذشتنداگر گی زین کیسّی همان گیزیل بوندا باشد. اشترک گیزین کیسی و گانزاکا را که در دوران متأخر برده‌داری و دوران متقدم قرون وسطا وجود داشته یکی می‌داند و با این نظر وی نمی‌توان چندان موافق بود. ولی مراقب بودند که به خود جلگهٔ زرین رود و متصرفات ماننا و حتی شاید درهٔ قزل اوزن سرازیر نشوند. علی‌الظاهر سبب احتیاط ایشان این بود که اولاً ماننا مقتدر بود و آشوریان نمی‌خواستند در آن موقع با یک دشمن خطرناک دیگر گلاویز شودند و دشمنی اورارتو و دمشق را برای خویشتن کافی می‌دانستند. از دیگر سو ممکن است در آن زمان میان آشوریان و ماننا عهد و پیمانی وجود داشته که مبنای آن اشتراک منافع آنی ایشان در مبارزه با اورارتو بوده‌است.در متن سارگون دوم اشاره‌ای به ملاقات ایرانزو پادشاه ماننا با پادشاه آشور سارگون دوم یا شاید تیگلت‌پیلسر سوم شده‌است.
می‌توان این نکته را نیز یادآور شد که متن‌های آشوری در بخش‌های غربی کشور ماد بیشتر ولایات را بنام سلاله‌ها می‌نامند با پیشوند «بیت» - «خانه» نه اسم واقعی، و بدین سبب تشخیص آن‌ها دشوار است. در بخش‌های شرقی ماد این رسم رعایت نمی‌گشت زیرا که، محتملا، در آنجا حکومت انتخابی عشیره‌ای و قبیله‌ای حکمفرما بود و سلاله‌های فرمانروا وجود نداشتند. متن تیگلات-پیلسر سوم به ویژه فرمانفرمایان بخش‌های شرقی ماد را بل آلی می‌نامد و این خود باری دیگر ثابت می‌کند که ماد غربی نسبت به ماد شرقی آن سرزمین از لحاظ اجتماعی و اقتصادی بیشتر پیشرفت کرده بود.
اشاره به این نکته که بعضی اسامی جغرافیایی اماکن شرقی که در متون تیگلت‌پیلسر سوم مذکور است تا حدی ریشهٔ ایرانی دارند مانند: آریارما، نیشّا، اوریمزان، اورننا، آراکوت‌تو،Urimzan, Urenna, Arakuttu و شاید چند نام دیگرآریارمه= Arya- Uava. نیشا= Nisāa که اسم مکانی و ایرانی است و بسیار استعمال شده. اوریمزان= Urvāzana یا Varemazana مقایسه شود با Zana بمعنی قبیله. اورننا= Varena؛ آراکوتتو= Harahvati... مع‌هذا این‌گونه اسامی در فاصلهٔ سال‌های ۷۴۴ تا ۷۳۷ پ. م هنوز به مغرب خط قزوین - همدان تجاوز نکرده بودند. دو سه نام خاص فرمانفرمایان نواحی را که شرقی‌تر از این خطه نبوده‌اند نیز می‌توان ایرانی دانست.بدین قرار Jantarši, Ramatêa
ایرج پسر فتحعلی‌شاه (۱۲۲۲ ه.ق. - ۱۲۹۶ ه.ق در تهران) شاهزادهٔ قاجار، پزشک و شاعر بود. او در دوران پادشاهی ناصرالدین‌شاه به ریاست اطبای دارالخلافه (تهران) رسید.
وی پسر فتحعلی‌شاه، پدر غلامحسین‌میرزا و پدربزرگ ایرج میرزا شاعر معروف بود.
غلامحسین‌میرزای قاجار (۴ صفر ۱۲۵۰ ه‍.ق در تهران- حدود ۱۳۰۹ ه‍.ق در تبریز) ملقب به صدرالشعرا با تخلص بهجت شاهزادهٔ قاجار و شاعر بود. او از سال ۱۲۸۶ تا پایان عمر در تبریز که مقر ولیعهد مظفرالدین‌میرزا بود به‌سر می‌برد.
غلامحسین میرزا پسر ملک ایرج، نوه فتحعلی‌شاه و پدر شاعر بزرگ پارسی ایرج میرزا بود.
او به بیماری سل از دنیا رفت.
بند و بست سدی باستانی در جهرم است.
از آنجا که فارسنامه ابن بلخی  این شهر را در عصر پادشاهی بهرام گور دشتی بی آب خوانده است، زمان ساخت و قدمت آن به زمان ساسانیان می‌رسد. بخشی از این بنا که از سنگ و ساروج ساخته شده همچنان پابرجاست و در فاصله ۱۰ کیلومتری از مرکز بخش کردیان و بالاتر از روستای یوسف‌آباد قرار دارد.
این بنا با شماره ۶۷۸۵ در تاریخ ۱۰ دی ماه ۱۳۸۱ به ثبت در آثار ملی ایران رسیده‌ است.
کلمه ای وی ار (avr) چند کاربرد دارد .
هایابوسا (Hayabusa はやぶさ) نام یک فضاپیمای بدون سرنشین ژاپنی است که توسط آژانس کاوش هوافضای ژاپن (جاکسا) به منظور مطالعه نمونه‌برداری و ارسال نمونه از سیارک ایتوکاوا به زمین طراحی و ساخته شده‌است. بازیابی‌شده در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰
هایابوسا در زبان ژاپنی به معنی بَحری است که نوعی شاهین بزرگ است. بحری که پرنده‌ای شکاری است، عادت دارد برای شناسایی بر فراز طعمه خود پرواز کند و ناگهان با یک حمله سریع، طعمه را از زمین چنگ زده و مجدداً به آسمان بازگردد. هایابوسا نیز قرار بود همین عمل را با سیارکی سیب‌زمینی شکل به نام سیارک ۲۵۱۴۳ که به تازگی کشف شده بود انجام دهد. بازیابی‌شده در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰
مؤسسه علوم فضا و فضانوردی ژاپن (ISAS) طرحی برای مطالعه از نزدیک سیارک ۲۵۱۴۳ تهیه نمود و در این راستا سفینه‌ای بدون سرنشین طراحی شد که Muses-c نامیده شد. این سفینه که بعدها به هایابوسا تغییر نام داد، قرار بود بعد از رسیدن به سیارک و مطالعه آن از نزدیک بر سطح سیارک فرود آمده و نمونه‌هایی از سطح بردارد، سپس هایابوسا می‌بایستی طبق برنامه به سمت زمین بازگردد و نمونه‌های جمع‌آوری شده را در کپسول ویژه‌ای به زمین ارسال کند. این کپسول طبق برنامه زمان‌بندی‌شده می‌بایستی در سال ۲۰۰۷ در صحرای مرکزی استرالیا فرود می‌آمد؛ کاری که به دلیل اتفاقات ناگوار در طول مأموریت تا ۱۲ ژوئن ۲۰۱۰ به درازا کشیده شد. بازیابی شده از وبگاه روزنامه در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۰
لزوم رسیدن به سیارک ایتوکاوا با سرعتی مناسب، تعقیب آن در مدار و دور و نزدیک شدن آرام به سیارک، استفاده از موتورهای یونی قابل کنترل را اجتناب ناپذیر ساخته بود. هایابوسا برای طی بیش از دو میلیارد کیلومتر راه تا رسیدن به سیارک ایتوکاوا در مدت ۲۵۸۰۰ ساعت کار مداوم ۴ موتورهای یونی خود فقط ۲۹ کیلوگرم گاز زنون به عنوان سوخت مصرف کرد و در مقابل اختلاف سرعتی معادل ۱۴۰۰ متر بر ثانیه به دست آورد. نزدیک شدن به ایتوکاوا در مراحل نمونه‌برداری با سرعت اندک ۵ سانتی‌متر بر ثانیه که به سیستم کنترل فرصت لازم برای تصحیحات ضروری را می‌داد از دیگر کاربریهای این موتورهای کم مصرف بود. بازیابی‌شده در تاریخ ۲۶ ژوئیه۲۰۱۰
هایابوسا چهار موتور یونی داشت که به ترتیب A, B, C و D نامگذاری شده بودند. بلافاصله پس از پرتاب مشخص شد که موتور A از کار افتاده‌است. بخش خنثی‌ساز الکتریکی موتور B در سال ۲۰۰۸ و در مسیر بازگشت هایابوسا به زمین از کار افتاد و بنابراین علی‌رغم سالم بودن این موتور امکان استفاده از آن به دلیل باردار کردن کل مجموعه فضاپیما مقدور نبود. در چهارم نوامبر ۲۰۰۹ هنگامیکه هایابوسا برای انجام فاز دوم برگشت به زمین، دو موتور یونی C وD خود را روشن کرد ناگهان با توقف کامل موتور D روبرو شد. هایابوسا اکنون عملاً تنها یک موتور یونی داشت و بازگشت به زمین با تنها یک موتور یونی امکان‌پذیر نبود. مهندسان مرکز کنترل زمینی تصمیم گرفتند با تلفیق عناصر سالم موتورهای یونی معیوب و سالم موجود، مجدداً دو موتور را عملیاتی کنند تا تنها شانس هایابوسا برای بازگشت به خانه از دست نرود. این بود که خنثی‌ساز الکتریکی موتور A در کنار موتور اصلی B، تشکیل یک زوج کاری را دادند تا هایابوسا با داشتن تنها موتور سالم خود و این مجموعه جدید راه زمین را در پیش گیرد. بازیابی‌شده در تاریخ ۲۶ ژوئیه۲۰۱۰
آستین را عجیب و غریب نگه دارید یک شعار در مورد شهر آستین در تگزاس است.Wassenich, Red (April 2007). Keep Austin Weird: A Guide to the Odd Side of Town. Thresher, C., Illustrator. Pavelka, Karen, Photographer.. Schiffer Publishing. p. 128. .
این شعار نخست در حمایت از صنایع و تاجرین خصوصی و کوچک آستین ایجاد شد.Does 'weird' work for business? - Austin Business Journal اما امروزه حالتی کلی‌تر به خود گرفته و چهره‌ای فرهنگی-سیاسی در بر می‌گیرد. آستین شهری لیبرال از نظر سیاسی، و پیشرو در هنر و فرهنگ در ایالت محافظه‌کار تگزاس محسوب میگردد، و لذا از نظر برخی، این شعار در حال حاضر بر این جنبه از هویت شهر آستین اشاره می‌کند.Vive la Résistance: Joshua Long talks about Austin's evolution of weird, from organic to institutionalized Austin Books - AustinChronicle.com
این شعار را میتوان بر پشت بسیاری از اتومبیل‌های شهر دید.(نمونه)
دروازه پیر شبیب بنایی مربوط به دوران قاجاریه می‌باشد که در داخل شهر جهرم واقع شده‌است.
این بنا دارای دالانی با سقف گنبدی است که عرقچین و مقرنس کاری پوشش درونی آن را تشکیل می‌دهد که توسط حسین آرزو بنا شد. ارتفاع گنبد تا کف موجود ۵ متر می‌باشد بر فراز این دروازه کتیبه ای تعبیه شده که تاریخ ۱۲۶۸ ه‍.ق بر روی آن حک شده‌است. در طرف راست این اثر نیز دو فضای چلیپا شکلی وجود دارد که به امامزاده پیر شبیب مشهور است.
قدمت شهر جهرم به نقل از منابع تاریخی به پیش از حکومت اردشیر بابکان و زمان اردشیر یکم هخامنشی پسر خشایارشا بازمی‌گردد و به همراه پسا (شهر فسای کنونی) و دارابگرد (شهر داراب کنونی) جزء سه منطقه بزرگ خطه فارس بوده‌است. شهر جهرم از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است به طوری که در زمان ساسانیان این شهر منطقه شاهزاده نشین بوده که این شاهزادگان ساسانی در محله کوشکک امروزی ساکن بوداند که وجه تسمیه کوشکک برگرفته از قصر کوچک است که در مرکز این محله بوده است و شاهزادگان ساسانی در ان میزیسته اند.
چهارطاقی علویه بنایی با قدمت تاریخی از دوره ساسانیان است. چهارطاق در فاصله ۱۲ کیلومتری مرکز بخش، در اطراف روستای باباعرب (علویه) و بر روی تپه‌ای واقع شده‌است و با شماره ثبتی ۹۸۸ در تاریخ به ثبت آثار ملی رسیده‌است.
این بنا از سنگ و ساروج ساخته شده و به عنوان آتشکده مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
فضل بن موسی بن جعفر ملقب به شاه ابوالفضل، از فرزندان امام موسی کاظم و برادر تنی علی بن موسی الرضا است. مدفن او که به صورت یک زیارتگاه درآمده، در جهرم قرار دارد. ساختمان آرامگاه در سال ۸۰۶ ه‍.ق به دستور محمد سلجوقی ساخته شده و در تاریخ ۱۳۵۳/۷/۲۱ با شماره ۱۰۰۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
فضل پسر امام موسی کاظم از همسرش نجمه خاتون بود. نجمه خاتون مادر علی بن موسی الرضا، فاطمه معصومه، حمیده خاتون و سید جعفر است. هنگامی که خبر درگذشت علی بن موسی الرضا به فاطمه معصومه که برای دیدن برادرش همراه تنی چند از دیگر فرزندان موسی بن جعفر از مدینه به ایران آمده بودند رسید ایشان همراه دیگر برادران در قم اقامت نمودند. پس از اندکی نیز خانم فاطمه معصومه نیز بر اثر بیماری یا بنا به برخی اقوال بر اثر مسمومیت عمدی در گذشتند یا به قتل رسیدند. بعد از درگذشت علی بن موسی الرضا حکومت عباسی دستوری را به والیان شهرهای مختلف صادر کرد تا برادران ایشان را در هر کجا مشاهده نمودند فوراً به قتل برسانند. به همین دلیل به ناچار هر کدام به شهری رفته، به صورت ناشناس به زندگی ادامه دادند. اما تعداد زیادی از آن‌ها شناسایی و کشته شدند.
عده‌ای از آن‌ها نیز راهی استان فارس شدند که احمد بن موسی شاهچراغ معروف‌ترینشان است. فضل بن موسی (بنا به گفته پیشینیان جهرمی) به جهرم آمد و در بیرون از شهر در منطقه خارقان (شهرک فاطمیه) که در گذشته از شهر فاصله زیادی داشته‌است و به علت وجود قنات معروف خارقان زمین‌های کشاورزی بسیاری داشت منزل نموده، به صورت ناشناس به کشاورزی می‌پردازد. به مرور زمان به سبب علم و تقوای وی مردم شهر به ایشان علاقه‌مند شدند و دور ایشان گرد آمدند.
خبر حضور فضل بن موسی به والی فارس رسید و موجب کشف هویت واقعی فضل بن موسی شد. به دستور والی حکومت عباسی چند نفر مأمور قتل او گردیدند و یکی از سربازان هنگامی که فضل بن موسی از شدت خستگی از کار در کنار جوی آب به خواب رفته بود، با ضربات «بیل» وی را به قتل رسانید. فردای آن روز کشاورزان متوجه پیکر او که به خون غلتیده بود، شدند و در همان مکان (خارقان) به خاک سپردند. البته در برخی از کتب تاریخی مثل بحرالانساب و … از محل دفن وی در بهبهان یا ارجان سابق نام برده‌اند.
در مورد تاریخ دقیق درگذشت فضل بن موسی اطلاع دقیقی موجود نیست اما از آنجاییکه کشته شدن شاهچراغ را به سال ۲۰۳ هـ. ق نوشته‌اند، و تفرق کاروان نیز پس از درگذشت او بوده، لذا اگر بپذیریم وی در مدت ۲ سال زندگانی مخفی در جهرم داشته آن وقت می‌توان کشته شدن وی را به سال ۲۰۵ هـ. ق گمان زد.https://hawzah.net/fa/Magazine/View/4180/4191/26642/فضل-بن-موسی-در-شهر-جهرم
مسجد و مدرسه خان مربوط به دوره صفویه در غرب شهر جهرم قرار گرفته و مصالح آن از خشت، گل، آجر، سنگ و گچ می‌باشد. بانی آن شخصی به نام حاج محمد حسن خان بوده است. این بنا حدود ۲۰۰ سال قبل توسط یکی از افراد خاندان مؤسس آن تعمیر گردیده که تاریخ تعمیر آن با حروف ابجد باشعر بر سنگی نوشته شده و بالای درب ورودی مدرسه نصب گردیده و هم‌اکنون تعدادی از طلاب و مدرسین همه روزه در مدرسه مشغول تحصیل و تدریس اند. مسجد خان از بناهای دوره صفویه است که ساختمان آجری این مسجد که در کنار ساختمان مدرسه خان واقع شده‌است، بر اساس سنگ نوشته در ورودی، از آثار ساخته شده در دوره شاه سلیمان دوم صفوی است که توسط حاجی سلیمان بیگ ذوالقدر جهرمی ساخته شده که ساختمان مسجد شامل شبستانی ساده با طاق‌های متعدد است که فاقد تزیینات و کاشی‌کاری است.
قدمت شهر جهرم به نقل از منابع تاریخی به پیش از حکومت اردشیر بابکان و زمان اردشیر یکم هخامنشی پسر خشایارشا بازمی‌گردد وجزء سه منطقه بزرگ خطه فارس بوده‌است. شهر جهرم از دیر باز دارای اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است به طوری که در زمان ساسانیان این شهر منطقه شاهزاده نشین بوده که این شاهزادگان ساسانی در محله کوشکک امروزی ساکن بوداند که وجه تسمیه کوشکک برگرفته از قصر کوچک است که در مرکز این محله بوده که بر اساس شاهنامه فردوسی فرخزاد خسرو پسر خسرو پرویز پس از مرگ آزرمیدخت یا به گزارش طبری پس از مرگ خسرو پسر مهر گشنسب به مدت 1ماه شهریاری با نوشیدن می آمیخته به زهر از دست یک بنده ی دربار از پای در امد. قدمگاه جهرم یا آتشکده جهرم بنایی بر فراز تپه‌ای بر البرزکوه در جنوب شهر جهرم است. این بنا شباهتی به شبستان‌های مسجد دارد و شامل طاق‌های رو به شمال در کنار یک آب‌انبار است و احتمال می‌رود که آتشکده‌ای مربوط به دوره ساسانیان باشد. آندره گدار بخشی از بنای آن را مربوط به پیش از اسلام و بخشی از آن را مربوط به پس از اسلام می‌داند.
قدمگاه جهرم در ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ به شماره ۱۳۱۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این بنا در سال‌های اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بازسازی شده‌است. آرامگاهی در نزدیکی این بنا به باربد، موسیقی‌دان شناخته‌شدهٔ ساسانی، منسوب است.
در گذشته در قدمگاه جهرم سنگی قهوه‌ای رنگ وجود داشت که با قطعه سنگ دیگری که نوشته‌ای در وصف این بنا بر روی آن حک شده بود، به سرقت رفت. روی آن سنگ، حفره‌ای وجود داشت که برخی آن را جای نگهداری آتش و برخی جای سُم دل‌دل، اسب امام علی، پنداشته‌اند. مردم نیز با قدمگاه خواندن این مکان، در ایام مختلف برای انجام مراسم مذهبی و راز و نیاز به آنجا می‌رفتند اما با توجه به شواهد موجود می‌توان نتیجه گرفت که این بنا با ظهور اسلام مانند هزاران بنای دیگر تغییر شکل داده و صورت اسلامی به خود گرفته‌است.
کاروانسرای مخک با زیربنای ۱۶۰۰ مترمربع در ۳۰ کیلومتری جاده جهرم ـ شیراز، عبارت است از دو کاروانسرا که با فاصله کمی از هم قرار دارند جهت استراحت کاروان‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند. قدمت کاروانسرای اول به دوران صفویه و کاروانسرای دوم به دوران قاجاریه بر می‌گردد. کاروانسراهای مخک در ۳۰ کیلومتری جاده جهرم به شیراز واقع شده و دارای امکانات زیادی از قبیل چاه آب، استراحتگاه اسب، شتر و قاطر بوده‌است؛ که جهت افزایش تبادلات تجاری احداث شده.
این دو کاروانسرا در مورخه با شماره‌های ۶۷۸۴ و ۶۷۸۲ به ثبت آثار ملی ایران رسیده‌است.
آسیاب قطب‌آباد یکی از آسیاب‌های تاریخی متعلق به دورهٔ قاجاریه است. سنگ‌های این آسیاب به وسیلهٔ آب چشمهٔ قدیمی «بخون» که از روستای علویه جهرم سرچشمه می‌گیرد، به حرکت درمی‌آمده‌است. این بنا به شمارهٔ ۱۵۵۷۰ در تاریخ به ثبت آثار ملی ایران رسیده‌است.
بازار جهرم یکی از بازارهای سنتی و تاریخی مشهور ایران، مربوط به اواخر دورهٔ زندیه در شهر جهرم است. بازار از نوع بازارهای صلیبی است که یک چهارسوق در وسط آن وجود دارد. این بازار از ارزنده‌ترین و بهترین نمونه‌های معماری دوره زندیه محسوب می‌شود. «حاج محمد حسین خان جهرمی» حاکم جهرم و فسا در سال ۱۲۵۰ هجری قمری این بنا را با چند کاروانسرا، تیمچه، مسجد و حمام متصل به آن، طی ۶ سال ساخت و در دوره‌های بعد، این بنا توسعه یافت. از این بنا به‌عنوان خواهر دوقلوی بازار وکیل شیراز نام برده می‌شود.
گنبد چهارسوق بازار که از نمونه‌های جالب و کم‌نظیر طاق‌زنی است؛ نسبت به سقف نقاط دیگر آن ارتفاع بیشتری دارد و در بالاترین نقطه آن یک بادگیر برای تهویه هوای درون بازار تعبیه شده‌است. دور تا دور این گنبد، همچنین بخش‌هایی از زیر آن با کاشی‌هایی زیبا مزین شده‌اند. این بازار در دو طبقه احداث شده، بخشی از حجره برای فروش اجناس هستند و بخشی دیگر هم به انبار کردن اجناس اختصاص داده شده‌اند. در اطراف بازار ۳ کاروانسرا ساخته شده که جزء مجموعه بازار محسوب می‌شوند. کاروانسرا یا تیمچه گلشن در جنوب غربی بازار، کاروانسرای لاری‌ها در شمال غربی بازار و کاروانسرای دیگری در جنوب غربی بازار که اکنون به عنوان پارکینگ اتومبیل مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بر روی ساقهٔ گنبد چارسوق اشعاری در مورد تاریخ ساخت بازار، به خط نستعلیق بر روی کاشی نگاشته شده‌است. چهار سوق که دارای طاقیضربی است، بر روی یک هشتی قرار دارد. در چهار سمت هشتی بر روی دیوار سه کتیبه سنگی و یک کتبه گچی وجود دارد. این کتیبه‌ها در دوره‌های مختلف در حکم صدور فرمانی بوده‌اند که برای اطلاع عموم در این محل نصب می‌شده‌اند.
بر روی کتیبه‌ای که از سنگ مرمر ساخته شده و در شمال شرقی هشتی قرار دارد. نوشته شده:
در گوشه جنوب شرقی هشتی، کتیبه سنگی دیگری است که متن آن چنین است:
بر روی کتیبه‌ای که در گوشه جنوب غربی واقع است نوشته شده که:
متن کتیبه گچی در شمال غربی هشتی واقع شده نیز چنین است:
نیو کوآ، نو گوا یا نو وآ (به چینی سنتی: 女媧؛ به چینی ساده شده: 女娲)، در افسانه‌ها و اساطیر چین باستان، الهه مادر و عنوان یک ایزدبانو است که برترین و بهترین ایجادکننده یا سازندهٔ نوع بشر شناخته می‌شود. او همچنین ترمیم‌کنندهٔ دیوار آسمان یا بهشت، خواهر و همسر فو هسی است. در اعصار بعدی این ایزدبانو در همراهی با پانگو یا یوهاونگ (ایزدی دیگر از ارباب انواع در چین) به عنوان پدیدآورندهٔ ویژگی‌های نیک در نوع بشر شناخته شده‌است.
در اساطیر مربوط به پیدایش بشر در چین باستان، از نام نیو کوآ یاد شده‌است. او یک زن است، امّا شباهت زیادی با پری دریایی (Sirene) دارد و دارای دمی به شکل مار یا اژدها است. گرچه این گونه تصور از او، بعدها یعنی در دورهٔ سلسلهٔ دوّم هان رواج یافته‌است، با این حال غیرقابل انکار است که تمامی تصاویر موجود از این ایزدبانو، او را چنین نشان می‌دهد.
در متن‌های موجود، به غیر از چند استثناء معدود، از دُم او سخنی گفته نشده‌است. بعضی از محققین به این نتیجه رسیده‌اند که عقیده به شکل نیمه خدائی و نیمه انسانی نیو کوآ، باید مربوط به زمان‌های جدیدتر باشد و پیش از آن او را به صورت یک زن عادی تصوّر می‌کرده‌اند.
در مورد اساطیر چینی اساساً تناقضات فراوانی وجود دارد. چینی‌ها به‌طور مداوم به شخصیت‌های اسطوره‌ای، چهره‌ای انسانی داده‌اند و علائم حیوانی یا غیرعادی آن‌ها را طرد کرده‌اند و این تکامل به‌طور آشکار فقط در همین مسیر حرکت کرده‌است. بنابراین بیشتر این فرض قابل قبول است که نویسندگانی که قبل از دورهٔ سلسله هان دربارهٔ نیو کوآ سخن گفته‌اند، مناسب ندیده‌اند که بر روی شکل غیرانسانی او تأکید کنند.
نیو کوآ یکی از سه شخصیت برجسته، یعنی سه نفر اعجوبه‌های فرهنگ ساز چینی است. بعدها حتی خواستند که این سه نفر را به یک نفر تبدیل کنند تا اصالت انسانی آن‌ها سزاوارتر به نظر برسد.
در تصاویر کهنی که بر روی سنگ حکّ شده‌است، نیو کوآ تنها نیست. او همراه با فو هسی که او هم دارای دُم مار است، یک جفت را تشکیل می‌دهد. آن‌ها دُمهایشان را به گرد همدیگر پیچیده‌اند و این نشانهٔ آمیزش جنسی است. امّا ظاهراً در اغلب متون قدیمی‌تر، نیو کوآ تنهاست. اولین بار در دورهٔ متأخّر سلسلهٔ هان، «فو هسی» و «نیو کوآ» به عنوان یک زوج نام برده می‌شوند. اما پس از این دوران، نیو کوآ به عنوان خواهر جوان‌تر فو هسی نام برده می‌شود.
نیو کوآ در چین باستان به عنوان واضع قوانین مربوط به ازدواج شناخته می‌شود و از آنجا که نیو کوآ قوانین ازدواج را وضع کرده و این قوانین را به صورت آمیزش جنسی با فو هسی نشان داده‌است، پس می‌توان بدون کمترین تردید اظهار نظر کرد که فوهی به عنوان همسر نیوکوآ شناخته می‌شده‌است. امّا این موضوع به درستی روشن نیست که آیا فو هسی در عین حال برادر نیو کوآ هم محسوب می‌شود یا خیر؟
همانطور که اشاره شد، نیو کوآ آفرینندهٔ انسان است. او در عین حال در میان اساطیر طوفان یک قهرمان محسوب می‌شود. تحقیقات مردم نگاری نشان داده‌اند که در میان اقوام اولیهٔ جنوب چین، اساطیر متعدد و گوناگونی دربارهٔ طوفان بزرگ وجود دارند. در بین این اساطیر یک خواهر و برادر زناکار وجود دارند که از آمیزش جنسی آنان، انسان‌های جدید پدید آمده‌اند. بر این اساس این خواهر و برادر زناکار سرمنشأ انسان جدید هستند.
احتمال دارد که این خواهر و برادر زناکار، همان زوج نیو کوآ و فو هسی باشند که گفتیم در عین زن و شوهر بودن، خواهر و برادر یکدیگر نیز معرفی شده‌اند. بر اساس شواهد و قرائن، این زوج با این مشخصات، بسیار قدیمیتر از آن هستند که اسناد مکتوب نشان می‌دهند و مسایلی که در مورد این دو شخصیت مطرح می‌شوند، بسیار متعدد و پیچیده هستند.
در ارتباط با نیو کوآ، روایات اسطوره‌ای متعددی نقل شده‌اند، که مورد ذیل یکی از آن‌هاست:
در روزگاران کهن، زمانی فرارسید که در آن، یکباره و به ناگهان، چهار قطب زمین سرنگون شدند و نُه ایالت از هم گسستند. دیگر نه آسمان همهٔ زمین را می‌پوشاند و نه زمین همهٔ آسمان را تحمّل می‌کرد. شعله‌های آتش خاموشی نداشت و طغیان آب‌ها بی‌وقفه بود. درندگان، مردمان نیک را می‌بلعیدند و پرندگان وحشی، پیران و کودکان را می‌ربودند.
در این هنگام بود که نیو کوآ دست به کار شد. سنگ‌هایی از پنج رنگ را درهم آمیخت تا آسمان لاجوردی را ترمیم کند، پاهای یک سنگ پشت عظیم‌الجثّه را قطع کرد تا آن‌ها را در چهار قطب زمین استوار سازد. اژدهای سیاه را کشت تا سرزمین کی (Ki) را نجات بخشد، خاکستر جگن را انباشته کرد تا راه آب‌های طغیانی را که به ساحل هجوم آورده بودند، مسدود سازد.
هنگامی که آسمان لاجوردی ترمیم شد، چهار قطب زمین مجدداً در جای خود استوار گشتند، آب‌های بند گسسته مهار شدند و آرامش باز هم حکمفرما گردید.
آن زمان که آرامش و سکون دوباره در سرزمین کی برقرار شد، حیوانات وحشی کشته شدند و مردمان نیک دوباره زندگی یافتند. هنگامیکه زمین مربع بار دیگر قدرت تحمل یافت و آسمان مدوّر دوباره توانست همه چیز را در بر بگیرد، آنگاه همه چیز سامان گرفت.
روایت فوق جزئی از یک اسطورهٔ چینی است که خود تفسیرهای گوناگونی را ایجاب می‌کند. از جمله تفسیرهای پُرپیچ و خم و مختلفی در باب آن بخش از این روایت ارائه شده‌است که از بلاهایی که گریبانگیر زمین شده‌اند، حکایت می‌کند. تفسیرهایی که پرداختن بدانها [علی الخصوص برای افراد غیربومی و ناآشنا] سردرگم کننده‌است. از اینرو تفسیر بلایایی که زمین را فرا گرفت، وامی گذاریم و به وسایلی می‌پردازیم که نیو کوآ برای مبارزه با این بلایا به کار گرفت.
سنگ‌های پنج رنگ که در روایت پیش گفته سخن از در هم آمیختن آنهاست، معمایی را مطرح می‌کنند که: آیا پنج رنگ بودن نشانهٔ زیبایی آسمان و رنگ آمیزی متنوع آن است یا به مقولهٔ دیگری اشاره دارد؟ پژوهشها حاکی از آنند که اصطلاح «پنج رنگ» همان تشبیه رایج کلیشه ایست که در آغاز غالباً در مورد رنگین‌کمان و ابرها به کار برده می‌شد.
امّا در فولکلور «آهنگر و کارگر فلزکار» که از غنی‌ترین فولکلورهای چینی است، از تشبیه سنگ پنج رنگ استفاده شده‌است.
مجموع این ملاحظات ما را به این نتیجه‌گیری می‌رساند که احتمال دارد مورد سنگ‌های نیو کوآ به معدنیات و فلزکاری مربوط باشد.
پژوهشگری به نام «مارسل گرانه» (Granet)، تعداد زیادی از نمودهای اساطیری و نمادین را گردآوری کرده و نشان داده‌است که ترکیب فلزات در سطح اساطیر به معنای ازدواج خدایان هم بوده‌است. این تصور که برخی نیو کوآ را ایزدبانوی ازدواج دانسته‌اند، از همین جا ممکن است پدید آمده باشد. با این وجود با این تعبیر، نه معنای سنگ‌ها روشن می‌شود و نه اینکه چگونه و چرا از این نماد در روایت اساطیری پیش گفته بهره برده‌اند. در حال حاضر توجه برخی چین شناسان بیشتر معطوف به سنگهاست و نه موضوع ترکیب و پنج رنگ بودن آنها. اکنون ثابت شده‌است که نیو کوآ به عنوان یک دلاله محبت یا یک الههٔ زاد و ولد مورد پرستش بوده‌است و این موضوع حداقل در دورهٔ سلسلهٔ هان قطعی است.
در روایت اسطوره‌ای بالا، اشاره شد که نیو کوآ، پاهای یک سنگ پشت عظیم‌الجثه را قطع کرد تا آن‌ها را در چهار قطب زمین استوار سازد. امّا تثبیت چهار قطب زمین بوسیلهٔ پاهای یک سنگ پشت بیشتر از آنکه قابل تشریح باشد، نیازمند تفسیر است.
برای چینی‌های دوران قدیم هم مانند چینی‌های عصر جدید، سنگ پشت موجود جالب توجهی بوده‌است. ظاهراً این جانور به خاطر عمر طولانیش و شهرتی که به عنوان پیشگو دارد و حتی به خاطر شکل خاص اندامش، به عنوان یکی از مظاهر جهان شناخته شده بوده‌است. به‌خصوص که پوشش مدوّر پشتش شبیه آسمان و سطح مربع شکل شکمش مشابه زمین در نظر گرفته می شده‌است. افزون بر این پاهای این جانور به صورت طبیعی به ستون‌های میان زمین و آسمان تشبیه می شده‌است.
در واقع، این حیوان با اندامی شبه سماوی، زرهی سخت، طرحی سنگ گونه، و با طبیعت دوزیستی و حرکت بطئی و محتاطانهٔ خود، مظهری از ثبات و دوام بوده‌است. به عنوان نمونه در چین، مجسمه‌ها و سنگ‌های یادبود روی قبرها را اغلب بر پایه‌ای که به شکل پشت (لاک) سنگ پُشت بوده، می ساخته‌اند. این شکل، در واقع بدین خاطر بوده که ثبات و دوام آن‌ها را مورد تأکید قرار بدهد.
از دیگر سو، لاکپشت به جهت دیگری نیز در اساطیر چین حائز اهمیت است و آن اینکه گفته می شده که جزایر شناور موجودات جاویدان، دنیاهای کوچک و مستقلی هستند که بوسیلهٔ سنگ پشت‌ها تثبیت شده‌اند.
یکی دیگر از نکات قابل بررسی در روایت اسطوره‌ای پیش گفته، مسدود و مهار کردن آب‌های هجوم برده به ساحل بوسیلهٔ خاکستر جگن (نوعی گیاه از تیره جگنیان)، توسط نیو کوآ می‌باشد. برخی از مفسران کوشیده‌اند تا این جریان را بدین شکل توجیه کنند که: خاکستر جگن از این رو برای این مهم به کار برده می‌شود که سرمنشأ آن یک گیاه آبی است. شاید تصور می‌کرده اند که این گیاه دارای همان طبیعت آب است. اما این احتمال نیز هست که چینیان عصر باستان نیز، آنچنانکه عقیدهٔ بعضی از مکاتب فلسفی (از جمله عقیدهٔ مکتب‌های پنج عنصری) است، چنین می اندیشیده اند که از لحاظ منطقی گیاه آبی بر آب برتری و تسلط دارد.
مسلماً انبوه جگن می‌تواند به مصرف سدبندی و استحکام حاشیه‌های رودخانه‌ها برسد، امّا خاکستر جگن به هیچ وجه برای این کار مناسب نیست. عده‌ای موضوع استفادهٔ نیو کوآ از خاکستر جگن را اینطور توجیه می‌کنند که این خاکستر در گذشته به عنوان مادّهٔ خشک‌کننده، به‌خصوص در گورها به کار برده می شده‌است. گواینکه در این مورد هم، هرگاه تأثیر جادویی خاکستر بیش از تأثیر مادّی آن مورد نظر بوده‌است، بیشتر از خاکستر صدف و اغلب از خاکستر ماهی صدف استفاده می‌کرده اند و بدین ترتیب، علت دقیق به کار گرفته شدن این خاکستر توسط نیو کوآ چندان توجیه پذیر نمی‌باشد.
گفته شد که نیو گوآ، به منظور نجات سرزمین کی، اقدام به کشتن اژدهای سیاه می‌کند. برخی از چین شناسان حدس زده اند که این اژدهای سیاه می‌تواند همان کونگ کونگ باشد، اما چنین فرضی قطعی نیست. با این حال از آنجا که اسطوره نگاران قدیم خواسته اند اسطورهٔ کونگ کونگ را با اسطورهٔ نیو کوآ پیوند بزنند، چنین فرضیه‌ای را مطرح کرده‌اند.
در شرح کارهای کونگ کونگ، گفته شده‌است که وی پس از آنکه از چوانگ هیو یا یک شخصیت اساطیری دیگر شکست خورد، کوه پو تشو را از جا کند و موجب شد که آسمان فروریزد و آب‌ها طغیان کنند و...، امّا نیو کوآ، پس از این اقدامات ویرانگر کونگ کونگ وارد عمل شده و ویرانی‌هایی را که او به بار آورده است، ترمیم می‌کند.
البته در بسیاری از متون هم، هیچ ارتباطی میان این دو اسطوره قایل نشده‌اند. اما اگر بخواهیم این اسطوره‌ها را، چه از راه بررسی مراسم نیایشی که احتمالاً به هریک از آن‌ها مربوط می‌شود و چه از طریق شناسایی سرزمین اصلی طایفه‌ها و تیره‌هایی که این شخصیت‌های اسطوره‌ای را به عنوان اجداد خود میشناسند، به منطق محدود و معینی منتسب کنیم، مشخص خواهد شد که دو اسطورهٔ نیو گوآ و کونگ کونگ، از سرزمین‌های مختلف، اما همسایه سرمنشأ گرفته‌اند. ضمن اینکه باید توجه داشت که چین قدیم، در مقایسه با چین کنونی چندان بزرگ نبوده است.
پورتال جغرافیایی ایران معروف به ایر ژئو یا آی آر ژئو از سال ۱۳۸۴ هجری شمسی فعالیت خود را با خبررسانی دربارهٔ تحولات و مسائل جغرافیایی سمینارها و ... آغاز کرد و به مرور بخش دانلودها و انجمن‌ها به آن اضافه گردید و دامنه فعالیت خود را به مسائل محیط زیستی و محیطی گسترش داد و در حال حاضر یکی از پرطرفدارترین و پر بازدیدترین سایتهای علمی کشور به شمار می‌رود که ضمن داشتن محتوی علمی مخاطبان عمومی بسیاری را به خود جلب کرده است.
در حال حاضر این پورتال از بخش‌های متنوع زیر تشکیل شده است:
همچنین از بخشهای دیگری نظیر:
سعید مدرس زاده در اصفهان، خواننده، آهنگساز و تنظیم‌کننده ایرانی است. او همچنین در زمینه طراحی، نقاشی و ساخت نماهنگ نیز فعالیت دارد. او دانش‌آموخته مقطع کارشناسی عمران است.
سعید مدرس در ۱ مرداد سال ۱۳۵۶ در اصفهان زاده شد. اصلیت پدر او از اصفهان و مادر او از گیلان است. وی یک خواهر دارد.
در سال ۱۳۶۸ خانواده وی از اصفهان به محله قیطریه تهران کوچ می‌کنند.
او در سن ۱۸ سالگی وارد دنیای موسیقی شد و در سال ۱۳۸۶ نخستین آلبوم خود را با نام «زندگی» ارائه کرد که شامل ۸ ترانه است. او پس از انتشار این آلبوم، ایران را ترک کرد.
پس از ترک ایران، وی مدتی در قبرس و سپس در دبی و بیش از یک سال را در ترکیه گذراند. آلبوم او با نام یک اتفاق خوب شامل ۹ ترانه در سال ۱۳۸۸ توسط آونگ میوزیک در خارج از ایران انتشار یافت که ترانه دنیای وارونه از این آلبوم با موفقیت زیادی روبرو شد و به نوعی ترانه معرف او شد. او یکسال پس از انتشار این آلبوم به دعوت آرمین هاشمی برای انتشار این آلبوم در ایران به کشور بازگشت. او پس از بازگشت به ایران به مدت ۴ سال ممنوع‌الکار بود.
در اسفند ۱۳۹۲ او آلبوم ساحل چمخاله را که نخستین آلبوم رسمی او محسوب می‌شود ارائه کرد. این آلبوم که تهیه آن در حدود سه سال زمان برده‌است شامل ۱۱ ترانه است که آهنگ‌ها و تنظیم‌های آن را خودش بر عهده داشته‌است.
سعید مدرس پس از دریافت مجوزهای لازم، نخستین کنسرت خود را در ۲۲ خرداد ۱۳۹۳ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران اجرا کرد. سیروان خسروی، شهرام شکوهی، بابک جهانبخش و نسرین مقانلو از جمله میهمانان ویژه این کنسرت بودند.
وی کار تنظیم چند ترانه آز آلبوم خداحافظ را برای گروه آریان انجام داده‌است.
آلبوم زندگی (۱۳۸۶): وقتی رفتی عادت چشم‌های بارانی من و تو زندگی ادامه داره معجزه من عکس تو عشق ایرانی آلبوم یک اتفاق خوب (۱۳۸۸): دنیای وارونه من تو رو اشتباهی گرفتم یک اشتباه خوب برگرد به من پشت شیشه گریه نکن با من راحت باش "یعنی الان کجاست" "باید عشقو کنترل کرد" "انتظار" "ریمیکس فال" "تصویری از تو" "من تغییر کردم" "روح بهار" (۱۳۹۳) "میشه یه بار تجربه کرد" (۱۳۹۳) "وابسته" (۱۳۹۳) "دیونگی" (۱۳۹۳) "کاناپه" (۱۳۹۳) "من بی‌دلیل خوشحالم" (۱۳۹۳) "ترافیک" (۱۳۹۳) "حال سهراب" (۱۳۹۳) "خوشبختی" (۱۳۹۳) "من بی تو" (۱۳۹۳) "فردا نمیشه" (۱۳۹۴) "من حساسم" (۱۳۹۴) "مرغ سحر" (۱۳۹۴) "برنده" (۱۳۹۴) "ای دل" (۱۳۹۴) "تنهایی" (۱۳۹۵) "آوای اردیبهشت" (۱۳۹۶) "عطر دنیات" (۱۳۹۶) "معجزه" (۱۳۹۶) "یه جای دور" (۱۳۹۷)
دنیای وارونه (۱۳۸۸) عکس تو گریه نکن من تو رو اشتباهی گرفتم عشق ایرانی (۱۳۸۸) برگرد به من یعنی الان کجاست زندگی ادامه داره ساحل چمخاله (۱۳۹۳) بارون یکریز فال (۱۳۹۳) تنهایی (شهریور ۱۳۹۵) مرغ سحر (اسفند ۱۳۹۵) دیوونه (اردیبهشت ۱۳۹۶) آوای اردیبهشت (خرداد ۱۳۹۶) تبانی (تیر ۱۳۹۶) عطر دنیات (مرداد ۱۳۹۶) معجزه (آذر ۱۳۹۶) یه جای دور (آذر ۱۳۹۷)
کشتی لوچو از ورزش‌های بومی مازندران است که می‌توان آن را مادر کشتی آزاد آن منطقه دانست.
کشتی لوچو از ورزش‌های پهلوانی و سنتی مازندران می‌باشد. همه ساله، مردم زیادی همزمان با ۲۶ عیدماه تبری (۲۸ تیرماه خورشیدی) در آیینی که به جشن مردگان معروف است، با تهیهٔ انواع غذا و خوراکی‌های محلّی، در مزار اهل قبور به شادمانی و سرور می‌پردازند. در حین برگزاری این جشن، مسابقات کشتی سنتّی لوچو هم برای شناسایی پهلوان‌ترین فرد منطقه، اجرا می‌شود.
برگزارکنندگان مسابقه بیشتر پیشکسوتا و پهلوانان قدیمی‌اند که زمان و مکان مسابقه را تعیین و پهلوانان را دعوت می‌کنند.
واژهٔ لوچو به‌معنای لبهٔ چوب است که از دو کلمهٔ لو یعنی لبه و چو«یعنی چوب تشکیل می‌شود، که معمولاً آن را در زمین کاشته، جایزهٔ مسابقه را روی آن می‌انداختند یا می‌بستند. پهلوانی که برنده می‌شد، در پایان مسابقه جایزه را برمی‌داشت و چوب را به دوش می‌کشید.
در گذشته، پهلوان حرمت و شخصیت خاصّی داشت. اگر کسی از حریفی شکست می‌خورد، به مدّت یک سال حقّ کشتی گرفتن با او را نداشت و به اصطلاح پهلوان، پهلوان می‌ماند. امّا در حال حاضر این مسابقات به‌صورت دوره‌ای برگزار می‌شود و حریفان، هر هفته چندبار به مصاف هم می‌روند.
امروزه لوچو را در قالب زمان گنجانده‌اند و اگر حریفان در این زمان معیّن مساوی شوند، با قرعه‌کشی برنده را انتخاب می‌کنند! امّا در گذشته پهلوان کسی بود که حتّی چندین ساعت مداوم کشتی می‌گرفت تا برنده از زمین بیرون بیاید، وگرنه کشتی را تمام نمی‌کرد. ضمناً اگر پهلوانی همهٔ حریفانی را زمین می‌زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به حریف‌طلبی کشتی‌گیر تازه از راه رسیده پاسخ می‌داد و با او کشتی می‌گرفت. حتی اگر پهلوان لوچو را می‌گرفت و به سمت محلّ خود در حال حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد می‌کرد، همان‌جا لوچو را می‌کاشت و با آن حریف کشتی می‌گرفت.
لباس سنّتی لوچو از بند و شلوار مخصوص تشکیل و گاهی با کیسه‌های ضخیم دوخته می‌شد که اصطلاحاً به شلوار چاقاً و کرباس معروف بود و وقتی پهلوان بند آن را محکم می‌گرفت، پاره نمی‌شد و پهلوان از این طریق قدرتش را به نمایش می‌گذاشت.
عمدتاً جوایزی که برای پهلوان در نظر گرفته می‌شد، پارچه‌های دست‌بافت بومی، پشتی و حتی دکمه بود که امروز به گاو، گوسفند و خلعت تغییر یافته‌است.
دارای بیش از ۳۰۰ عنوان پهلوانی کشتی لوچو در مازندران (۴)
تصاویری از کشتی لوچو در سال ۱۳۹۸ "باشگاه خبرنگاران جوان"
رهنما یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
دو خانواده سرشناس دارای نام خانوادگی رهنما هستند:
مایکل کولمن تالبوت (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۳ - درگذشتهٔ ۲۷ می ۱۹۹۲) نویسندهٔ آمریکایی بود.
مایکل تالبوت نویسندهٔ چند کتاب پرفروش است که موضوع محوری آنها یافتن مشابهت‌های میان رازورزی باستانی و مکانیک کوانتوم است، و از یک مدل نظری برای واقعیت جانبداری می‌کند که بنابر آن، جهان مادی مشابه یک هولوگرام عظیم است. همین نظریه در مشهورترین کتاب غیر داستانی مایکل تالبوت، تحت عنوان جهان هولوگرافیک ( تعلیقات شهیا ) تبیین شده است. این کتاب به قلم داریوش مهرجویی به فارسی ترجمه شده است. یک کتاب دیگر او عرفان و فیزیک جدید نام دارد که مجتبی عبدالله نژاد آن را ترجمه کرده است. همچنین اثر دیگری از او که به فارسی توسط مریم درودیان ترجمه شده است فراسوی کوانتوم(beyond the quantum) نام دارد.
الکترون جفت‌نشده الکترونی است که به تنهایی یک اوربیتال را اشغال کرده‌است. اینگونه الکترون تمایل زیادی را در ماده برای واکنش و ایجاد پیوند برای جفت‌شدن به وجود می‌آورد.
الکترون‌های جفت‌نشده در اوربیتال‌های s و p ناپایدارند زیرا جهت‌دار بودن این اوربیتال‌ها تمایل به واکنش و جفت‌شدن الکترون‌ها را زیادتر می‌کند اما در اوربیتال‌های d و f پایدارترند زیرا جهت‌داری آن‌ها کمتر است و ازینرو کمتر تمایل به همپوشانی و ایجاد یوند دارند.
بر پایه قاعده هوند، الکترون‌های جفت‌نشده دارای اسپین موازیند و ازینرو دارای ویژگی پارامغناطیس‌اند. مانند مولکول اکسیژن که ۲ و اکسید نیتروژن که ۱ الکترون جفت‌نشده دارند.
لانتانیدها پایدارترین الکترون‌های جفت‌نشده را دارند زیرا لایه الکترونی f در آن‌ها تمایل زیادی برای واکنش و جفت شدن الکترون‌ها ندارد. یون Gd۳+ با ۷ الکترون جفت‌نشده دارای بیشترین شمار این گونه الکترون است.
جهان هولوگرافیک (The Holographic Universe) کتابی نوشتهٔ مایکل تالبوت است.
داریوش مهرجویی در مقدمهٔ این کتاب می‌نویسد:
کتاب جهان هولوگرافیک را چند سال پیش، دوست عزیزم داریوش شایگان، در سفر آمریکا کشف کرد،
و گویا چنان به هیجان آمده بود، که چند روز بعد را فقط صرف صحبت در باب این کتاب کرده بود!
و من وقتی آن را خواندم، عین یک داستان شیرین هیجان انگیز بود، که در عین حال داشت به سؤال‌های بزرگِ هستی شناختی
یزدان شناختی، و فلسفی من نیز جورِ خاصی، جواب روشن امروزی می‌داد (فارغ از رمز و راز و ابهام) که تا حدی باور پذیر می‌نمود...
خاصیت دیگر این کتاب آنست که شاید تلنگر ناچیزی باشد به کسانی که موج مدرنیته، دل و ایمانشان را شبهه دار کرده و غبار شک بر آن نشانده است، و نیز آنهایی که از سخنان متافیزیکی بی محتوا خسته شده‌اند . . .
حسین جواهری نیکو:
این کتاب قرار نیست با باورهای فعلی شما جور دربیاید. این کتاب اساسا برای شکافتن باورهای موروثی مذهبی شما نوشته شده است و اینکه شما را به فکر وادارد تا با شک و تردید بیشتری به آنچه تا امروز واقعیت نامیده شده است نگاه کنید. برخی این کتاب را تماما خرافات و توهم می دانند و این شاید نشان از قدرت و حجم مطالب قابل تأمل موجود در این کتاب است که هر فردی شاید قوه ادراک آن را نداشته باشد. در هر حال با تجربه حالات فرامادی و معنوی همه ما در می یابیم که قوانین جهان سخت و روزمره ما در دنیای لطیف کارکردی ندارند.
محمد رضا توکلی صابری در نقد این کتاب می‌نویسد:
متأسفانه او(مایکل تالبوت) در این کتاب نه تنها هیچ توضیح عقلانی از این پدیده‌ها به دست نمی‌دهد و هیچ‌یک از این ادعاها را ثابت نمی‌کند، بلکه خواننده ایرانی هم هیچ رابطه‌ای بین مفاهیم مورد ادعا در این کتاب و عرفان اسلامی یا ایرانی نمی‌یابد. انبوه خیال‌بافی‌های موجود در این کتاب برای کسی که در جهان واقعی زندگی می‌کند، تفکر عقلانی دارد، و مبادی علوم را می‌داند واقعاً حیرت ور است. این کتاب به استدلال منطقی و تفکر عقلانی نه پوزخند، بلکه قهقهه زده است. دنیای تالبوت دنیای هولوگرافی نیست، دنیای هپروت و هالوسالاری است. «جهان هولوگرافیک» تالبوت کاریکاتوری از مُثُل افلاطونی همراه با آمیزه‌ای از خرافات است. تنها بخشی از کتاب که حاوی حقایق علمی است، بخشی است که به توضیح هولوگرافی می‌پردازد، که البته در این مورد هم تالبوت زیاد موفق نبوده است و خیالات خود را در میان توضیحات علمی جا زده است. تالبوت البته کتاب‌های شبه علمی زیادی نوشته است و افسانه پردازی‌های زیادی کرده است، ولی این کتاب از نظر تحمیق مردم، واقعاً سرآمد آن‌هاست. او با نوشتن این کتاب ژانر جدیدی به نام «افسانه شبه علمی» (pseudoscientific fiction) به وجود آورده که کاریکاتوری است از افسانه‌های علمی (science fiction) و شبه علم (pseudoscience).
مصطفی یاوری آیین نیز به نقد این کتاب می‌پردازد و می‌نویسد: کتاب تالبوت آشکارا شبه علم است، از مقدماتی به ظاهر علمی استفاده کرده و نتیجه هایی عجیب و غریب گرفته است. پر است از ارجاعات به آدم ها و مراجعی که علمی نیستند، اما او آنها را علمی می خواند.
داریوش مهرجویی این کتاب را به فارسی ترجمه و منتشر کرده است.
در علوم اعصاب، فازِ شلیک (یا فازِ اسپایک)، نوعی رمز عصبی (کد نورونی) است که ترکیبی از طرح رمز عصبی شمارش شلیک‌ها (یا تعداد شلیک)، با یک مرجع زمانی براساس نوسانات آهستهٔ موجود در شبکه می‌باشد. به عبارت دیگر، با در نظر گرفتن موقعیت شلیک‌های عصبی در نوسانی که بر روی آن سوار شده است اطلاعات بیشتری در مورد محتوایی که توسط آن شلیک رسانده می‌شود آشکار می‌شود.
کدهای نورونی متفاوتی برای توضیح چگونگی پردازش و بازنمایی اطلاعات حسی در نورونها پیشنهاد شده است. مثلاً یکی از انواع سنتی و پذیرفته شدهٔ این کدها کدگذاری مبنی بر نرخ است که همان سرعت (نرخ، تعداد یا تواتر) شلیک پتانسیل عمل نورون‌ها می‌باشد. در چنین معیاری تعداد پتانسیل‌های عمل به وجود آمده در یک بازهٔ زمانی مهم است و نه طریقه و الگوی قرار گرفتن این پتانیسل‌های عمل نسبت به یکدیگر در طول زمان. اما اخیراً در مطالعاتی (از قبیل ۱) دیده شده که در برخی مناطق حسی قشر مغز، محرک‌های غنی (و دینامیک) توسط پاسخ نورونها با توجه به فاز نوسانات جاریِ شبکه رمزبندی می‌شوند و نه فقط از نظر شمارش شلیک‌ها (اسپایک‌ها) ی پتانسیل عمل صادر شده. در این نوع رمز عصبی، فاز نوسانات بر مبنای ولتاژ زمینه محلی (پتانسیل میدان محلی) تعیین می‌شود.
این نوع رمز عصبی اغلب به عنوان یک کدگذاری مبتنی بر زمان طبقه‌بندی می‌شود چرا که علاوه بر تعداد اسپایک‌ها موقعیت زمانی آنها را هم تحت عنوان فاز در نظر می‌گیرد. هرچند برچسبِ زمانی مورد استفاده دانه درشت است؛ به این صورت که تنها چهار مقدار گسسته برای فاز در نظر گرفته می‌شود و این تعداد برای نمایش تمام محتویات اطلاعاتی در این نوع رمز کافی است. این فاز بر اساس نوسان‌های آهسته (کم بسامد) می‌باشد (مثلاً یک تا چهار هرتز).
طرح فازِ شلیک، برداشتی از پدیدهٔ تقدم فاز است که در سلول‌های جا(place cells) در هیپوکامپ مشاهده می‌شود.
در علوم اعصاب، شلیک یا اسپایک (به معنای نیزه) همان پتانسیل عمل است که بر روی غشای تحریک پذیر یک سلول عصبی پدید می‌آید، طول اکسون را طی می‌کند و وظیفهٔ پیغام رسانی را بر عهده دارد. شلیک معمولاً به شکل موج حاصل از اندازه‌گیری یک پتانسیل عمل که در حال گذر است گفته می‌شود. برای اطلاعات بیشتر به پتانسیل عمل مراجعه کنید.
در مباحث رمز عصبی (کد نورونی) و نیز علوم اعصاب محاسباتی، شلیک‌های عصبی معمولاً بنیاد ارتباطات میان نورونها تلقی می‌شوند که به تبادل اطلاعات و محاسبات درون مغز منجر می‌شود. قطار شلیک (قطار اسپایک) اصطلاحی است که به چینش زمانی چند اسپایک در مجاورت هم گفته می‌شود. از آنجا که شکل پتانسیل عمل‌ها شبیه به هم است، یک قطار شلیک توسط دنباله ای از اعداد مانند formula_1 نمایش داده می‌شود که معرف زمان‌های رسیدن پتانسیل عمل به نقطه مورد نظر هستند.
از حالات دیگر فعالیت و پاسخ‌های نورونی می‌توان به رگبار نورونی (بِرست) اشاره کرد که معمولاً در برابر شلیک (که معمولاً منفرد یا نامنظم است) به کار برده می‌شود.
از انواع غیرمعمول اسپایک می‌توان به اسپایک کلسیمی اشاره کرد.
اریک وولف سیگال (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۳۷ - درگذشته ۱۷ ژانویه ۲۰۱۰) داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و استاد دانشگاه آمریکایی است.