moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تسخیر و حکومت بر سرزمین‌های شمال غربی شبه‌قاره هند به دست هخامنشی از سده ششم تا چهارم پیش از میلاد به طول انجمید. این فتوحات دو مرحله داشتند. حمله نخست در حدود ۵۳۵ پ. م به دست کوروش بزرگ انجام شد. او مناطق غربی رود سند را به کشورش افزود. پس از مرگ او داریوش بزرگ در حدود سال ۵۱۸ پ.م. از هیمالیا وارد هند شد دوره دوم فتوحات را تا رود جهلم در پنجاب انجام داد. اهمیت استیلای ایران در این زمان بر هند به اندازه‌ای در تاریخ عهد قدیم هند مهم بوده که هندی‌ها زمان موعظه بودا و این لشکرکشی را دو مبدأ برای تعیین تاریخ خود دانسته‌اند.http://journals.usb.ac.ir/article_1659.html
در سال ۵۱۲ پیش از میلاد، داریوش پس از برقرار کردن امنیت در ممالک تابعه، چند ولایت نیز به ایران ضمیمه کرد، یکی از آن‌ها پنجاب و دیگری سند است که هر دو در هند واقع هستند. نام هند البته در کتیبهٔ بیستون در شمار ایالت‌های تابعه نیست و اینکه در کتیبهٔ پرسپولیس هست نشان می‌دهد که این ولایات جنوب شرقی بعد از جنگ‌های مربوط به دفع شورش‌ها می‌بایست به قلمرو داریوش درآمده باشد. مناطق تصرف شده بعدها با نام ساتراپ‌نشین هیندوش نامگذاری شدند. این منطقه گنجینه‌هایی بزرگ را به خزانهٔ ایرانیان سرازیر کرد؛ حدود ۳۶۰ تالنت خاک طلا در هر سال. داریوش به اسکولاکس دریانوردی کاریایی اهل کاریاندا مأموریت داد که در رود سند تا دهانه اش به اکتشاف بپردازد و سپس به سوی غرب به دریای سرخ برود. اسکولاکس و همراهانش سفر خود را از کاسپاتوروس، شاید جایی در نزدیکی آتوک جدید(۳۳ درجهٔ شمالی و ۷۲ درجهٔ شرقی) آغاز کردند. سفر اکتشافی او به‌طور غیرعادی دو سال و نیم به طول انجامید. مکس کری و اریک وارمینگتون حدس می‌زنند که علت دیرکرد او بادهای موسمی مخالف بوده‌اند.
پادشاهی هندوسکایی یک دولت ایرانی بود که برای مدتی بر شمال هند فرمان راند. پادشاهی سکاها در هند - که احتمالاً به شکل کنفدراسیونی از چند پادشاهی کوچک‌تر بوده - به اشکال مختلف خود از سال صد و پنجاه پیش از میلاد تا آغاز قرن پنجم میلادی ادامه داشت.
پادشاهی سورن یا اشکانیان هند یک پادشاهی باستانی ایرانی بود که در اوج شکوه خود بر شرقی‌ترین بخش‌های جهان ایرانی مانند افغانستان و سیستان و همین‌طور بخش‌هایی از شمال هند فرمان راند.
این پادشاهی در سال ۱۹ پس از میلاد توسط شهربان سیستان، گندفر، یکی از شاهزادگان دودمان سورن، با اعلام استقلال از شاهنشاهی اشکانی بنیان گذاشته شد. گندفر پس از اعلام استقلال به سرزمین‌های پادشاهی هندوسکایی و دولت یونانی هند حمله برد و پادشاهی خود را به یک شاهنشاهی تبدیل کرد. با این حال با مرگ گندفر و مهم‌تر از آن، حملات کوشان‌ها به قلمروی سورن‌ها، این دولت بار دیگر به شکل یک پادشاهی درآمد. شاهزادگان سورن تا سال ۲۴۰ میلادی استقلال خود را در سیستان حفظ کردند، با این حال با ظهور شاهنشاهی ساسانی، تحت فرمان آنان درآمدند.
شاهنشاهی کوشانی ""The Dynasty Arts of the Kushans", University of California Press, 1967, p. 5 یک امپراتوری باستانی به مرکزیت سرزمین بلخ (باختر) در افغانستان امروزی بود که توسط یوئه‌چی‌ها در سده نخست میلادی بنیان گذاشته شد. این شاهنشاهی در اوج گستره خود در زمان کانیشکا افغانستان امروزی، بلوچستان، شمال هند و بخش‌هایی از آسیای میانه مانند سغد و خوارزم را زیر فرمان خود داشت.http://www.kushan.org/general/other/part1.htm and Si-Yu-Ki, Buddhist Records of the Western World, (Tr. Samuel Beal: Travels of Fa-Hian, The Mission of Sung-Yun and Hwei-S?ng, Books 1–5), Kegan Paul, Trench, Trubner & Co. Ltd. London. 1906 and Hill (2009), pp. 29, 318–350
کوشان‌ها یکی از پنج تیره یوئه‌چی بودند که در جریان مهاجرت از آسیای میانه به سمت سرزمین‌های ایرانی شرقی در افغانستان امروزی، بلوچستان و به ویژه بلخ ساکن شدند. "یوئه‌چی" شکل چینی نام این اقوام است و نام اصلی آن‌ها به دست ما نرسیده‌است. با این حال امروزه تاریخ‌نگاران معتقدند که یوئه‌چی به شکل اتحادیه‌ای از اقوام ایرانی‌تبار یوئه‌چی از منطقه باختر (بلخ) و تخاری بودند.
کوشان‌ها با امپراتوری روم، شاهنشاهی ساسانی، پادشاهی آکسوم و دودمان هان امپراتوری چین روابط دیپلماتیک داشتند. با وجود اینکه هنر، فلسفه و دانش بلخی در دوران کوشان‌ها دوران طلایی‌ای را پشت سر گذاشت، از آثار کوشانی به جز سنگ‌نبشته‌های سلطنتی چیزی به دست ما نرسیده‌است و بیشتر تاریخ این امپراتوری را باید در منابع خارجی جست.Hill (2009), p. 36 and notes.
شاهنشاهی کوشانی با حملات امپراتوری گوپتا، هپتالیان، شاهنشاهی ساسانی و کیداریان از بین رفت.
شاهنشاهی ساسانی که نام رسمی‌اش ایرانشهر بود، دوره پایانی ایران باستان بود که از سال ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی به مدت ۴۲۷ سال بر ایران فرمان راند؛ شاهنشاهان این دولت از دودمان ساسانیان بودند. این شاهنشاهی یکپارچه را اردشیر بابکان با شکست اردوان پنجم، واپسین شاهنشاه اشکانی، پایه‌گذاری کرد. شاهنشاهان ساسانی که ریشه‌شان از پارس بود.art-arena.com، بازدید: ژوئن ۲۰۱۰.
شاهنشاهی کوشان در اوایل و میانه‌های سده سوم میلادی تحت فشار نیروهای ساسانی از هم فرو پاشید. بخش‌های غربی آن شامل بلخ (مرکز امپراتوری)، سغد، گنداره و قسمت‌هایی از هند تحت فرمان ساسانیان درآمد. ساسانیان این مناطق را به پادشاهی نیمه مستقلی به نام کوشانشهر بدل کردند و گروهی از شاهزادگان ساسانی موسوم به کوشانشاهان بر آن فرمان راندند.
کوشانشهر با حمله کیداریان سقوط کرد.
کیداریان طبق منابع غربی به گروهی از اقوام ایرانی‌تبار گفته می‌شود و طبق منابع چینی، کیداریان بازماندگان قوم کوشانیان یا جزئی از کوشانیان بوده‌اند. به هر حال در مورد این قوم هنوز نمی‌توان به‌طور مشخص سخن گفت.تاجیکان، ص ۲۹۵
پیروز، پادشاه ساسانی (۴۵۹ تا ۴۸۳ میلادی)، توانست به‌طور کامل کیدارها را مغلوب کند و آنان را تا قندهار کنونی پس براند. اما قوم دیگری موسوم به هپتالیان به نواحی تخارستان هجوم آورده و پیروز ساسانی را شکست دادند.کریستن سن، ص ۳۱۶ با این حال ساسانیان در نیمه‌های سده ششم میلادی با موفقیت هپتالیان را شکست داده و بار دیگر ایران شرقی تحت حاکمیت شاهنشاهی ساسانی درآمد اما شاهنشاهی ایران در میانه‌های سده هفتم میلادی توسط مسلمانان فتح شد و به فرمانروایی ساسانیان در این منطقه پایان داد.
دودمان غَزنَوی، دودمانی پارسی‌گوی و مسلمان در بخش‌های شرقی ایران بزرگ به ویژه فرارود و خراسان بزرگ بود. شهرت این سلسله، بیشتر به خاطر فتوحاتی است که در هندوستان انجام داده‌است.
از آنجا که غزنویان نخستین پایه‌های شهریاری را در شهر غزنین آغاز نمودند به غزنویان نامدار شدند. بنیانگذار این دودمان سلطان محمود غزنوی بود. پدران او از خانات ترکمن بودند که به خراسان کوچ کرده بودند.تاریخ ایران و جهان (۱)، ص ۲۷۵ نام‌آورترین شهریاران این دودمان سلطان محمود و پسرش سلطان مسعود بودند. با شکست غزنویان از سلجوقیان در نبرد دندانقان و پس از سلطان مسعود این دودمان رو به ناتوانی گذارد و چندی بستر حوزه فرمانروای‌اش به بخش‌هایی از هندوستان و افغانستان کنونی محدود شد. حکومت غزنویان هند از نظر هنردوستی و توجه به شاعران پارسی سرا و گسترش زبان پارسی از اهمیت بالایی برخوردار است.
امپراتوری غزنوی در اوج بسیار خود رشد کرد و بخش‌های زیادی از ایران، ترکمنستان و ازبکستان امروزی، تمام افغانستان، پاکستان و بخش‌های وسیعی از شمال غربی هند را پوشش داد. به‌طور کلی حکمرانان غزنوی به گسترش اسلام در شبه قاره هند معروف هستند. غزنویان علاوه بر ثروتی که از طریق حمله به شهرهای هند و خراج گرفتن از راجه‌های هندی به دست می‌آوردند، از موقعیت خود به عنوان واسطه در مسیرهای تجاری بین چین و دریای مدیترانه نیز بهره می‌بردند. آنها برای مدت طولانی و اقتدار خود را حفظ کردند، با این حال، قادر به مقاومت در برابر امپراتوری سلجوقی نبودند و بیشتر سرزمین‌های خود را در فلات ایران از دست دادند و یک قرن بعد از غوریان شکست خورده و سرزمین‌های هندی باقی مانده خود را را ازدست دادند.
نادرشاه افشار، شاه ایران، به علت عدم تحویل افغان‌هایی که در برانداختن سلسله صفوی نقش داشتند، به امپراتوری گورکانی هند لشگرکشی کرد و در نهایت فاتحانه وارد دهلی شد. سپاهیان او به آسانی ارتش گورکانی که به لحاظ نفرات، از برتری چشم‌گیری برخوردار بود را در نبرد کرنال شکست داد که منجر به تسلیم نهایی محمدشاه گورکانی گردید.
از غنائم به دست آمده، می‌توان به خراج ۲۰ میلیون روپیه‌ای (برابر با تقریباً نیم میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۱۹) اشاره کرد. محمدشاه شخصاً کلید خزانه سلطنتی خود را به نادر داد و تخت سلطنتی مشهور خود، تخت طاووس را نیز از دست داد. تخت طاووس به نمادی از سلطنت نادر و قدرت او تبدیل شد.
غوریان دودمانی تاجیک و مسلمان در قرون وسطی از سرزمین‌های شرقی ایران بودند که تسلط شان را از غور آغاز کردند و در میانه قرن دوازدهم میلادی تا سال‌های آغازین قرن سیزدهم میلادی به یک قدرت عمده تبدیل شدند. غور مرکز هسته نظامی امپراتوری آنها بوده که زمانی قلمرو شان از گرگان در غرب تا شمال هند در شرق گسترش می‌یافت، هرچند که تحت تأثیر خوارزمشاهیان قرار داشتند. فروپاشی و نابودی غوریان در هنگام حمله مغولان به سرزمین‌های شرقی ایران بوده‌است.GHURIDS (or Āl-e Šansab), a medieval Islamic dynasty of the eastern Iranian lands. They began as local chiefs in Ḡūr (q.v.) in the heartland of what is now Afghanistan, but became a major power from the mid-12th century until the opening years of the 7th/13th century. Ḡūr was then the nucleus of a vast but transient military empire which at times stretched from Gorgān (q.v.) in the west to northern India in the east, only to be overwhelmed by the Ḵᵛārazmšāhs (q.v.; see also CHORASMIA ii) and to disappear, as far as the eastern Iranian lands were concerned, on the eve of the Mongol cataclysm., C. Edmund Bosworth. , “GHURIDS” Encyclopædia Iranica, online edition
اوضاع اقتصادی غوریان به دلیل وجود معادن فلز و تخصص و مهارت آن‌ها در استخراج و ساخت اسلحه ونیز زمین‌های کشاورزی غنی و غنیمت‌هایی که از هند وارد می‌شد و همچنین صادرات اسلحه باعث رونق اقتصادی غوریان شده بود.
شهاب الدین محمد به دو دلیل علاقمند فتوحات در هندوستان بود:
بر خلاف سلطان محمود که به غارت معابد و کشتن کفار اکتفا می‌کرد شهاب الدین محمد با تعیین والی ایالات خود را حفظ می‌کرد و اگر شورشی می‌شد با برکنار کردن والی شهرهای خودرا محفوظ می‌داشت. این امر موجب بقای حکومت وی حتی پس از مرگ او نیز شد چنانچه قطب الدین ایبک از امرای او توانست هند را پس از مرگ شهاب الدین حفظ کند.
امپراتوری سور یک حکومت افغان حاکم بر شمال هندوستان بود که توسط شیرشاه سوری بنیانگذاری شد.
سلطنت دهلی مجموعه‌ای از حکومت‌های مسلمان در هند بودند که از ۱۲۰۶ تا ۱۵۲۶ م بر دهلی و مناطقی از شمال هند حکم‌راندند و متشکل از چندین خاندان ترک و افغان بودند. در ۱۵۲۶ م سلطنت دهلی با گسترش امپراتوری گورکانی هند از میان رفت.
این پادشاهی مسلمان از سده سیزدهم میلادی در شمال هند توسط جنگسالاران ترک و افغان اهل آسیای میانه پدیدار شد و در فضایی که به‌طور فزاینده‌ای رنگ ایرانی می‌یافت تا غلبه بابر بر آن در ۱۵۲۶ میلادی، ادامه یافت. حاکمان دهلی منعکس‌کننده سنت‌های حکومت داری ایرانی بودند، دربارهٔ التتمش و جانشینانش از هیچ سنت مشهود دیگری نمی‌توان سخن گفت.DELHI SULTANATE از دانشنامه ایرانیکا
سلطان‌نشین بهمنی از خاندان‌های مسلمان حاکم بر دکن و نواحی مجاور آن در جنوب هند بود که یکی از سلسله‌های مهم پادشاهی هند در سده‌های میانهThe Five Kingdoms of the Bahmani Sultanate و نخستین سلسله‌های مستقل مسلمان در جنوب هند به‌شمار می‌آید.Encyclopaedia Iranica
مؤسس این سلسله شخصی به نام حسن بود که با عنوان علاءالدین گانگو بهمنی بر تخت سلطنت نشست.راضیه نجاتی حسینی خاندان بهمنی‌ها از نوادگان «علاءالدین حسن بهمنی» سیستانی به‌شمار می‌رفتند و نسب خود را به بهمن پسر اسفندیار از سلسله کیانیان ایران می‌رساندند. خاندان بهمنی با علاقه فراوانی که به فرهنگ فارسی و عرفای ایرانی داشتند بسیار کوشیدند که به حضور شاه نعمت‌اله ولی و خواجه شمس‌الدین حافظ شیرازی در دربار خود مفتخر گردند، اما توفیق نیافتند. این سلسله جشن‌ها و اعیاد ایرانی از جمله نوروز را با شکوه فراوان برگزار می‌کردند.حیدرآباد در یک نگاه زبان دربار آنها، زبان فارسی بود، در آموزشهای اولیه به شاهزادگان، بوستان سعدی آموخته می‌شد. برخی شاهان بهمنی خود به این زبان شعر می‌سرودند و از شاعران فارسی‌زبان و شیعی نشان، استقبال گرمی به عمل می‌آوردند، مانند آذری اسفراینی که بهمن نامه را سرود، آن‌ها مروج زبان فارسی در منطقه بودند.راضیه نجاتی حسینی
پس از انقراض، بهمنیان این سلسله بین پنج سلسله مسلمان دیگر تقسیم شد که از میان آنان سه سلسله نظام شاهیان، عادلشاهیان و قطب شاهیان شیعه بوده و برید شاهیان و عمادشاهیان سنی بودند.راضیه نجاتی حسینی
پارسیان هند گروهی از زرتشتیان ایرانی‌تبار هستند که اغلب آنان در شبه‌قاره هند زندگی می‌کنند. نیاکان آن‌ها در سدهٔ دوم هجری پس از سلطه اعراب مسلمان بر ایران از ایران به هند کوچ کرده‌اند و از این رو می‌توان آنان را نخستین جامعهٔ مهاجر ایرانی به‌شمار آورد. نخست در گجرات هندوستان مستقر شدند. امروزه جمعیت پارسی‌ها حدود یکصد هزار نفر برآورد می‌شودEliade, Couliano & Wiesner 1991, p. 254. که نزدیک به ۸۰ درصد آن‌ها در ایالت ماهاراشترای هند و در شهر بمبئی (مومبای) و حومه ساکن هستند و مابقی در سایر نقاط شبه قاره هند یا بریتانیا، آمریکا، استرالیا و کانادا پراکنده‌اند.Palsetia 2001, p. 1, n1. با وجود آنکه پارسیان در بمبئی اقلیت کوچکی هستند، حضورشان مشهود است و از نظر اقتصادی اقلیت مهمی به‌شمار می‌روند. آنان از انسجام خاصی برخوردارند و با گذشت ۱۲۰۰ سال بسیاری از سنن ایرانی را حفظ کرده‌اند.
شاهنشاهی مائوریا سلسله‌ای مقتدر در هند باستان که بین سال‌های ۳۲۱ تا ۱۸۵ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کردند. سلسله مائوریا یا موریای هند بعد از سقوط امپراتوری هخامنشی بدست اسکندر یونانی در هند روی کار آمد.http://journals.usb.ac.ir/article_1659.html مائوریاها پس از سلسله ماگادها به قدرت رسیدند و در اوج قدرت بر تمامی شبه‌قارهٔ هند و بخش‌هایی از افغانستان و پاکستان کنونی سلطه داشتند. بزرگترین شاه سلسله موریای هند آشوکا، نوه چاندارگوپتا نام داشت. وی سراسر هند و افغانستان را به تصرف خود درآورد و در ترویج کیش بودا تلاش فراوان کرد او بزرگترین فرمانروای تاریخ هند است.
امپراتوری مائوریا از شاهنشاهی هخامنشی بسیار تأثیر پذیرفته بود.
امپراتوری گوپتا یک سلسلهٔ هندی بود که در قرن چهارم میلادی در بیهار هند تشکیل شد و در قرن پنجم میلادی به دست هپتالیان از بین رفت. گپتائی‌ها دارای دو پایتخت بودند یکی در شمال هند به نام پاتلی‌پترا و دومی در هند مرکزی به نام اجین.
همانگونه که پادشاهان خانواده موریا در قرن چهارم پیش از میلاد مسیح در شمال هندوستان حکومتی را تأسیس نمودند که از چندین حیث از سلطنت هخامنشیان الهام گرفته بود، پادشاهان خانواده گپتا نیز در کشورداری و از نظر برخی از سنت‌های شاهان ساسانی را سرمشق خویش قرار دادند. به‌طور مثال آن‌ها لقب شاهنشاه را در تقلید از شهریاران ساسانی برای خود اختصاص دادند. مانند ساسانیان که به منظور ایجاد یکپارچگی در ملت خویش در ترویج و سرپرستی یک دین زرتشتی کوشیدند و امر فرمودند اوراق پراکنده اوستا جمع‌آوری و مرتب شود، پادشاهان گپتا نیز از دین هندو (برهمنائی) سرپرستی به عمل آوردند و مقرر داشتند کتاب ودا جمع‌آوری و مرتب و منظم گردد.شهریار تقوی، باحیدر. «ادبیات فارسی درشبه قاره هند و پاکستان ». در مجله هنر و مردم. دوره۱۴، ش۱۶۴ (خرداد ۵۵): ۷۳–۸۳. در مالکیت عمومی به خاطر قدمت متن.
امپراتوری گورکانیان هند یک امپراتوری پارسی‌مآب و ترک‌تبار با سنت ترکی-مغولیB.F. Manz, "Tīmūr Lang", in Encyclopaedia of Islam, Online Edition, 2006Maria Subtelny, Timurids in Transition, 40: "Nevertheless, in the complex process of transition, members of the Timurid dynasty and their Persian Mongol supporters became acculturate by the surrounding Persianate millieu adopting Persian cultural models and tastes and acting as patrons of Persian culture, painting, architecture and music." pg 41: "The last members of the dynasty, notably Sultan-Abu Sa'id and Sultan-Husain, in fact came to be regarded as ideal Perso-Islamic rulers who develoted as much attention to agricultural development as they did to fostering Persianate court culture." Jump up ^ و مسلمان با فرهنگی ایرانی در شبه‌قارهٔ هند بود. Quote: "Although the first two Timurid emperors and many of their noblemen were recent migrants to the subcontinent, the dynasty and the empire itself became indisputably Indian. The interests and futures of all concerned were in India, not in ancestral homelands in the Middle East or Central Asia. Furthermore, the Mughal Empire emerged from the Indian historical experience. It was the end product of a millennium of Muslim conquest, colonization, and state-building in the Indian subcontinent." این دولت که برای بیش از سه سده بر مناطق وسیعی در جنوب آسیا فرمان راند، در سال ۱۵۲۶ میلادی توسط بابر بنیان گذاشته شد.
بابر، یکی از شاهزادگان تیموری، با پشتیبانی ایران و عثمانی در جهت تضعیف سلطان دهلی، ابراهیم لودی، به جنوب آسیا لشکر کشید Quote: "Babur then adroitly gave the Ottomans his promise not to attack them in return for their military aid, which he received in the form of the newest of battlefield inventions, the matchlock gun and cast cannons, as well as instructors to train his men to use them." و در نبرد نخست پانی‌پت دولت دهلی را به سختی شکست داد و بر شمال هند مسلط شد. با این حال، ظهور گورکانیان به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای، حدوداً در سال ۱۶۰۰ میلادی و در دوران اکبر، نوهٔ بابر، روی داد. Quote: "Another possible date for the beginning of the Mughal regime is 1600, when the institutions that defined the regime were set firmly in place and when the heartland of the empire was defined; both of these were the accomplishment of Babur’s grandson Akbar." امپراتوری وسیع اکبر تا پایان حکومت اورنگ‌زیب، آخرین پادشاه بزرگ گورکانی، پا بر جا ماند Quote: "The imperial career of the Mughal house is conventionally reckoned to have ended in 1707 when the emperor Aurangzeb, a fifth-generation descendant of Babur, died. His fifty-year reign began in 1658 with the Mughal state seeming as strong as ever or even stronger. But in Aurangzeb’s later years the state was brought to the brink of destruction, over which it toppled within a decade and a half after his death; by 1720 imperial Mughal rule was largely finished and an epoch of two imperial centuries had closed." Quote: "By the latter date (1720) the essential structure of the centralized state was disintegrated beyond repair."
در زمان گورکانیان هند فرهنگ هندوایرانی و زبان فارسی در این کشور گسترش پیدا کرد. اگر چه پیش از به قدرت رسیدن این خاندان در هند، دین اسلام توسط عرفای فارسی‌زبان در شبه قاره هند نفوذ کرده بود، اما تأثیر ظهور این خاندان در هندوستان، گسترش و رونق زبان فارسی را به حدی رسانید که ادبیات فارسی نه تنها مایه حیات روحی مردم عام شد بلکه این زبان، زبان رسمی درباریان نیز گردید. این رویکرد باعث هجرت بسیاری از هنرمندان، نویسندگان و شاعران از ایران به هند شد.
سلطان‌نشین بنگال یک امپراتوری در سده‌های چهاردهم، پانزدهم و شانزدهم میلادی در دلتای گنگ در بنگال بود. این کشور دارای چند دولت خراجگزار از جمله اودیسا در جنوب غرب، آراکان در جنوب شرق، و تریپورا در شرق بود. بنگاله در اوایل قرن شانزدهم به اوج گستردگی جغرافیایی خود رسید و بر سرزمینی از کامروپ و کاماتا در شمال شرق تا جون‌پور و بیهار در غرب حکم‌رانی می‌کرد. این کشور به عنوان یک کشور با اقتصاد قوی و یکی از قدرتمندترین کشورهای آسیایی مشهور بود. انحطاط بنگاله با کندی توسط امپراتوری سور آغاز شد و پس از آن با فتح این سرزمین به دست امپراتوری گورکانی، بنگاله به چند پادشاهی کوچک تجزیه شد. شاهی بنگاله یک سلطنت سنی‌مذهب با ریشه‌های هندی، سیستانی، حبشی و بنگالی بود.
این امپراتوری، یکی از سلسله‌هایی بود که در آن زبان فارسی در آن به عنوان زبان رسمی، دیپلماتیک و تجاری مورد استفاده قرار می‌گرفت.
هارپال برار (متولد ۵ اکتبر ۱۹۳۹)، یک سیاست‌مدار کمونیست، نویسنده و تاجر اهل هند مقیم انگلستان است. او بنیان‌گذار و رئیس پیشین حزب کمونیستی بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) می‌باشد، سمتی که در ۲۰۱۸ میلادی از آن کنار رفت.
برار که متولد منطقه موکتسار در پنجاب، راج بریتانیا است، از سال ۱۹۶۲ بدین سو در بریتانیا کار و زندگی می‌کند، نخست به عنوان دانش آموز و سپس به عنوان استاد در کالج تحصیلات عالی هرو (که بعداً مدغم گردیده و به دانشگاه ویست‌مینستر تغییر نام داده شد) و بعداً در صنعت نساجی. برار مالک چندین ساختمان در منطقه غرب لندن بوده و از آن‌ها برای فعالیت حزب کمونیستی بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) استفاده می‌نماید، وی همچنین به‌طور شراکت مالک یک دکان اینترنتی به‌نام «میدیلین تریهیرین و هارپال برار» است که شال می‌فروشد.
برار همچنین دبیر روزنامه سیاسی جناح چپ به‌نام لالکار است، روزنامه‌ای که قبلاً ژورنال انجمن کارگران هندی بود. برار چندین کتاب پیرامون موضوعاتی مانند کمونیسم، جمهوری‌خواهی هندی، امپریالیسم، صهیونیسم‌ستیزی، امپریالیسم‌ستیزی و اعتصاب عمومی بریتانیا نوشته‌است. وی همچنین یکی از بنیان‌گذاران پیکاری به‌نام دست از سر چین بردارید، است.
برار به انجمن انقلابی مارکسیست-لنینیست که طرف‌دار مائوئیسم است ملحق شد، اما پس از مدت کوتاهی این انجمن را ترک نمود تا یک گروه کوچک جدید به‌نام انجمن کارگران کمونیست را بنیان‌گذاری نماید، وی همچنین به عضویت انجمن کمونیست‌های هندی درآمد.
او و یارانش به‌طور رسمی در ۱۹۹۷ میلادی انجمن کارگران کمونیست را منحل نمودند تا به حزب کارگران سوسیالیست مربوط به آرتور اسکارجیل بپیوندند، این حزب پس از آن که حزب کارگر نسخه اصلی بند چهارم را رها کرد، از آن منشعب شد. برار در ۲۰۰۱ میلادی از حوزه انتخابیه ایالنگ سوت‌هال نامزد انتخابات مجلس نمایندگان شد، اما با اخذ ۹۲۱ رأی در رده هشتم قرار گرفت. برار و یارانش تلاش نمودند تا آنچه را آن‌ها برنامه مارکسیست-لنینستی ضد-تجدیدنظر طلبی توصیف می‌کردند، وارد حزب کارگران سوسیالیست نمایند، اما در نهایت هفت سال بعد از این حزب اخراج شدند.
اسکارجیل تمامی کمیته منطقه‌ای یورک‌شایر و پنج عضو کمیته اجرائی ملی را اخراج کرد. در ژوئیه ۲۰۰۴، حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) از این افراد شکل گرفت و برار رئیس آن شد.
حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) که متعهد به موضع برار و یارانش از دهه ۱۹۶۰ میلادی بود، شدیداً مخالف تمامی آن افرادی بود که با حزب کارگر کار می‌کردند یا به هر نحوی از آغاز ایجاد این حزب آن را تأیید می‌کردند. هدف این حزب از بدو تأسیس عبارت بود از، مخالفت با فرصت‌طلبی در جنبش طبقه کارگر، احیای برنامه «طبقه بر علیه طبقه» که حزب کمونیست بریتانیای کبیر در جریان دهه ۱۹۲۰ میلادی به آن متعهد بود و کار کردن برای تأسیس سوسیالیسم در بریتانیا.Formation of the CPGB-ML, Proletarian, August 2004Celebrating October, Proletarian, November 2011
حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) در ۲۰۰۸ میلادی تحت نام پرولتاریایی (Proletarian) در کمیسیون ملی انتخابات بریتانیا ثبت گردید، پرولتاریایی همچنین نام مجله دو-ماهه حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) بود. این حزب در کمیسیون انتخابات ثبت گردید «تا برای شرکت در انتخابات‌ها خود را آماده نماید».
در هشتمین کنگره حزب کمونیست بریتانیای کبیر (مارکسیست-لنینیست) در سپت‌مبر ۲۰۱۸، برار اعلام نمود که از ریاست این حزب کنار می‌رود و به‌جای وی ایلا رول این سمت را بر عهده می‌گیرد.
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸، هارپال برار یکی از اعضای بنیان‌گذار پیکاری به‌نام دست از سر چین بردارید، بود. این پیکار متعهد به دفاع از جمهوری خلق چین و دفاع از «حاکمیت ملی و تمامی ارضی چین» و «موضع عادلانه این کشور در مورد مسائل حیاتی مرتبط با منافع ملی آن مانند مسائل تایوان و تبت» بود.
برار مخالف این باور مشهور است که مبارزه برای استقلال هند یک جنبش مسالمت‌آمیز و صلح‌جویانه بوده و به‌طور کامل توسط مهاتما گاندی و کنگره ملی هند رهبری شده‌است. او کتابی در مورد تاریخ هند تحت عنوان انقلاب زنده باد: مشقت آزادی هند را نوشت که در آن استدلال می‌نماید که مبارزه برای آزادی یک مبارزه طبقاتی خشونت‌آمیز و خونین توده‌ها بود، وی همچنین از این امر فراتر رفته و گاندی و کنگره ملی هند (که به عنوان «بی‌ثبات‌ترین، بزدل‌ترین و تاریک اندیش‌ترین نمایندگان بورژوا (طبقه اشراف) هند» توصیف شده‌است) را متهم به حمایت از امپریالیسم بریتانیایی می‌کند.
برار از حکومت‌ها و رهبران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تا زمان ظهور تجدیدنظر طلبی خروشچف‌گرایی در جریان بیستمین کنگره حزب کمونیست اتحاد شوروی در ۱۹۵۶ میلادی دفاع می‌کند. لالکار، روزنامه‌ای که توسط برار ویراستاری می‌شود، منتقد مسیر بریتانیا به سوی سوسیالیسم (برنامه حزب کمونیست اصلی بریتانیای کبیر) از همان نسخه اولیه آن در ۱۹۵۱ بوده و آن را یک نسخه «غیر مارکسیستی) می‌خواند و ادعای که ژوزف استالین آن را یک «انشعاب» خوانده بود، را تأیید می‌نماید. برار ظاهراً از تحسین کنندگان استالین است و هفته‌نامه ویکلی ورکر مربوط به حزب کمونیست بریتانیای کبیر (کمیته موقت مرکزی) برار را متهم به «تحریف تاریخ» نموده‌است، اما او در مقابل آن را تبلیغات تروتسکیسم‌گراها می‌خواند.
او ریاست انجمن استالین را برعهده داشت و همراه با دختر خود جوتی برار (معاون رهبر حزب کارگران بریتانیا) عضو فعال این انجمن هستند. این انجمن تخلف شوروی در کشتار کاتین را رد نموده و نازی‌ها را مقصر می‌دانند، قحطی شوروی در ۱۹۳۲–۳۳ میلادی را نپذیرفته و تحریم‌های خارجی، سبوتاژ کولاک و وضعیت آب و هوا را علت آن می‌گویند، اما دادگاه‌های مسکو را یک فرایند عادلانه توصیف می‌کنند.
او برای سال‌های متعددی ریاست اجرائی انجمن کارگران هندی (GB) را بر عهده داشته و ویراستار ژورنال این سازمان به‌نام لالکار بود. او به نشر این ژورنال ادامه می‌دهد، اما انجمن کارگران هندی، پس از اعتراض اعضای کمیته اجرایی منتسب به حزب کمونیست هند (مارکسیست) نسبت به مقاله‌ای که برار منتشر کرده و در آن به‌طور سطحی از اتخاذ سیاست بازار سوسیالیستی چین انتقاد نموده بود، ارتباط خود با این ژورنال را در ۱۹۹۲ میلادی قطع کرد."Socialism with Chinese characteristics" , "Lalkar"
از سال ۱۹۹۲ میلادی بدین سو، برار به تنهایی خود چندین کتاب را روی ابعاد مختلف مارکسیسم، امپریالیسم و تجدیدنظر طلبی به چاپ رسانده‌است. این کارها ترکیبی از مواد جدید و مقالاتی قبلاً چاپ شده در لالکار است که به زبان‌های مختلف ترجمه گردیده و توسط یک تعداد احزاب کمونیستی هم-نظر در سراسر دنیا توزیع گردیده‌است.
جامعه صنعتی و آینده آن () که به‌طور گسترده‌ای بیانیه یونابامر () نامیده می‌شود، مقاله‌ای ۳۵ هزار کلمه‌ای از تئودور جان کزینسکی است که ادعا می‌کند انقلاب صنعتی رویه آسیب‌زای نابود شدن طبیعت توسط تکنولوژی را آغاز کرد و این در حالی است که انسان‌ها را مجبور می‌کند که با ماشین‌آلات سازگار شوند و نظامی اجتماعی-سیاسی ایجاد کنند که آزادی و پتانسیل انسان را سرکوب می‌کند. این بیانیه شالوده ایدئولوژیک کمپین بمب پستی ۱۹۷۸–۱۹۹۵ را شکل داد که برای محافظت از طبیعت وحش با تسریع بخشیدن به فروپاشی جامعه صنعتی طراحی شده بود.
این بیانیه نخست در سال ۱۹۹۵ در ضمیمه‌های "واشینگتن پست" و "نیویورک تایمز" پس از اینکه کزینسکی پیشنهاد داد که عملیات بمب خود را در ازای عرضه ملی پایان دهد، منتشر شد. دادستان کل، جنت رینو، در راستای کمک به اف‌بی‌آی برای شناسایی نویسنده اجازه چاپ آن را داد. این چاپ‌ها و توجهی که به سویشان جلب شد، از بدنامی بمبگذاری‌ها کاست و منجر به شناسایی کزینسکی توسط برادرش، دیوید کزینسکی شد.
خانه روغنی مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان حکیم نظامی، کوچه سنگتراشها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نیروی دریایی جمهوری چین () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح جمهوری چین (تایوان) است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
سپاه تفنگداران دریایی جمهوری چین () سپاه تفنگدار دریایی زیرمجموعه نیروی دریایی جمهوری چین (تایوان) است، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد.
لیبینگ () یا رندک یک روستا در ناحیه اوبرپولندورف و ایالت بورگن‌لاند اتریش است. لیبینگ بخشی از شهرداری مانرزدورف آندر رابنیتس می‌باشد.
هلن بوسانکوئت (Helen Bosanquet) (نام تولد: دندی؛ ۱۰ فوریه ۱۸۶۰ – ۷ آوریل ۱۹۲۵)،Women of History یک نظریه‌پرداز اجتماعی، اصلاح‌طلب اجتماعی و اقتصاددان اهل انگلستان بود، کار وی بیشتر بر حوزه‌های فقر، سیاست اجتماعی، زندگی طبقه کارگر و روش‌های مدرن مددکاری اجتماعی متمرکز بود. هلن با جامعه سازمان خیریه (COS) همکاری نزدیک داشته و از تجربه مستقیمِ زندگی در میان «فقرا» استفاده می‌کرد. بوسانکوئت در حرفه خود بیشتر متمرکز بر خانواده بود، به‌ویژه خانواده‌های طبقه-کارگر و رابطه آن‌ها با فقر. هلن همسر فیلسوف انگلیسی به‌نام برنارد بوسانکوئت بود.
هلن دندی در ۱۸۶۰ میلادی در منچستر به دنیا آمد، پدر وی ریویرند جان دندی نام داشت و مادرش سارا بیرد (۱۸۳۱–۱۹۲۲ میلادی)، کوچک‌ترین دختر و پنجمین فرزند از نُه فرزند جان ریلی بیرد بود. هلن یکی از سه فرزند خانواده بود، ماری دندی خواهر بزرگ‌تر وی بود و برادرش که آرتور دندی (۱۸۶۵–۱۹۲۵ میلادی) نام داشت، یک زیست‌شناس بود.
هلن و خواهرش توسط یک معلم خصوصی در خانه آموزش دیدند. در ۱۸۸۶ میلادی، زمانی که هلن بیست و شش سال داشت در کالج نیوهام در دانشگاه کمبریج پذیرفته شد، به این هدف آکادمیک که علوم انسانی بخواند. اشتیاق او به فلسفه اخلاق باعث هدایت حرفه و وقت او به‌سوی انجمن اخلاقیات لندن شد. او مدرک خود را با درجه اول در ۱۸۸۹ میلادی کسب کرد. با این حال، او موفق نشد هیچ سمت آکادمیک را به‌دست‌آورد.
پس از فراغت از دانشگاه، بوسانکوئت به لندن نقل مکان کرد و در آنجا به انجمن سازمان خیریه (COS) پیوست، این سازمان متعهد بود تا خیریه‌های خصوصی چشم‌گیر که از لندن جمع‌آوری می‌گردید را سازماندهی نماید. انجمن سازمان خیریه در نخست بر هماهنگی تلاش‌های انسان دوستی در سطح محلی متمرکز بود، اما بعداً این سازمان محدوده تمرکز خود را به کار فعالانه و مؤثر با سایر سازمان‌های خیریه به منظور تأثیرات دراز مدت تغییر داد. او تنظیم‌کننده و مسئول منطقهٔ نمایندگی این سازمان در منطقه شوردیچ شد. وی همچنین در انجمن اخلاقیات لندن فعال بود و در آنجا با فیلسوف برنارد بوسانکوئت (۱۸۴۸–۱۹۲۳ میلادی) آشنا شده و در ۱۳ دسامبر ۱۸۹۵ میلادی با وی ازدواج کرد.Archives Hub: Bosanquet Papers هلن و شوهر وی کارهای نظری اساسی فراهم نمودند که منتهی به تعریف کار روی پرونده (مددکاری اجتماعی) شد. از نظر بوسانکوئت، کارکنان پرونده باید به یک درک «واقعی» نسبت به نگرش کسانی که به آن‌ها کمک می‌کنند، دست یابند. او شغل دارای حقوق خود را رها کرد تا روی به تحریر درآوردن ایده‌های خود تمرکز نماید. علاوه برداشتن یک حرفه عمومی فعال به عنوان نظریه‌پرداز و مبلغ انجمن سازمان خیریه، او به عنوان مترجم فلسفه و جامعه‌شناسی آلمانی و به عنوان همکار با شوهر خود کار کرد.
در ۱۹۰۵ میلادی، او به عنوان عضو کمیسیون سلطنتی برای قانون فقرزدایی گماشته شد، جای که وی از نقش خیریه‌های خصوصی نسبت به برنامه‌های رفاه دولتی طرف‌داری کرد. او در گزارش اکثریت (قانون فقرزدایی) که در ۱۹۰۹ میلادی به چاپ رسید و توسط این کمیسیون ترتیب داده شده بود، تأثیر عمده داشت. وی همراه با اصلاح طلب اجتماعی به‌نام بیترایس ویب کار کرد، اما هر دو اغلب باهم اختلاف عقیده داشتند. ویب می‌خواست تا قوانین فقرزدایی لغو شده و خدمات اجتماعی که توسط دولت مدیریت می‌گردد جایگزین آن شود، در حالی‌که بوسانکوئت می‌خواست تا برخی ابعاد قانون فقرزدایی حفظ شود.
«مسئله فقر» یا موجودیت محرومیتِ مشهود، پدیده‌ای بود که بسیارهای همانند بوسانکوئت تلاش نمودند تا آن را تشریح کنند. انجمن سازمان خیریه، فقر را به عنوان یک مشکل مربوط به فقراء می‌پنداشت، از این جهت مسئله فقر با کار آن‌ها و کار بوسانکوئت در انجمن سازمان خیریه مرتبط بود و آن‌ها باید راه حل‌ها و روی‌کردهای را برای کمک‌های خیریه دریابند. او روی احتمال بالقوه برای ایجاد مددکاری اجتماعی تأکید می‌کرد و نسبت به کارایی بالقوه مددکاری اجتماعی و همچنین پتانسیل خانواده‌های طبقه کارگر خوشبین بود. وی همچنین روی اهمیت درک فقر از منظر ظرفیت فرد برای مدیریت آن، تأکید می‌کرد. بوسانکوئت از انجمن سازمان خیریه استفاده نمود تا این مسئله را تشریح نماید که یکی از راه‌های مدیریت فقر همانا کار کردن با افراد و خانواده‌های آن‌ها برای بلندبردن وضعیت اقتصادی موجود آن‌ها و ایجاد راه حل‌های دراز مدت است. آنچه پیرامون «خط فقر» در کارهای بوسانکوئت دیده می‌شود این است که او مبدأ خط فقر و مفهومی که این اصطلاح در جامعه ما دارد، را تحقیق می‌کند. خطر فقر به عنوان یک نقطه مشخص میان آن عده از مردمی که فقیر هستند و آن‌های که فقیر نیستند تعریف شده‌است. او تلاش می‌ورزد تا با استفاده از اهمیت شواهد، بازنگری و نقد، مفهوم خط فقر را حذف نماید.
بوسانکوئت استدلال نمود که افراد عضو طبقه کارگر باید مورد حمایت قرار گیرند تا وضعیت بد اقتصادی خود را بهبود بخشند. وی همچنین روی اهمیت عادی شدن طبقه‌های مختلف با یکدیگر تأکید کرد (ثروت‌مند و فقیر).
در ۱۹۰۲ میلادی، بوسانکوئت یک تبادل نظرهای گسترده‌ای با سیبوهم راونتری داشت که در آن بوسانکوئت یافته‌های وی در مورد میزان و علت‌های فقر در یورک را زیر سؤال برد. یکی از این کارها شامل مقاله‌ای تحت عنوان «مطالعه‌ای بر دست‌مزد زنان» بود که به عنوان بخشی از «ژورنال اقتصادی» چاپ شد. این مقاله توجه افراد را به‌سوی افزایش آموزش برای زنان جهت یافتن شغل‌های ماهر، جلب نمود. در نتیجه، زنان می‌توانستند وضعیت کاری و دست‌مزد بهتری به‌دست بی‌آورند.
بوسانکوئت در مقاله‌اش تحت عنوان «خطوط سود صنعتی» این ایده را پیشکش می‌کند که تجارت پیشه‌های که در همان صنعت هستند باید روی قیمت‌های ثابت موافقت نمایند تا سود بیشتری به‌دست آورده و در نتیجه به کارگران خود دست‌مزد بهتری فراهم نمایند.
او در مقاله خود «قوانین طلاق انگلستان و ویلز»، این ایده را پیشکش می‌کند که افراد جوان نباید مجبور کرده شوند تا سوگندهای دائمی یاد کنند، چون طول عمر ازدواج بستگی به شرایط گوناگون دارد. در ۱۹۰۵ میلادی، او به عنوان عضو کمیسیون سلطنتی برای قانون فقرزدایی گماشته شد، جای که وی از نقش خیریه‌های خصوصی نسبت به برنامه‌های رفاه دولتی طرف‌داری کرد.
بوسانکوئت در این کار خود، اصل پیشرفت در ذهن انسان را به تحلیل گرفت. او در این کار، از یک روی‌کرد اقتصادی و انسان دوستانه بر مبنای این‌که توزیع چه چیزی باعث ایجاد بزرگ‌ترین خوشحالی شده و نیازهای افراد را برآورده می‌سازد، استفاده می‌نماید.
بوسانکوئت همچنین نقش کلیدی در رشد مددکاری اجتماعی در بریتانیا ایفا کرد. او پیشنهاد نمود که مددکارهای اجتماعی به تحصیلات رسمی و مهارت‌های حرفه‌ای نیاز دارند. او روی برنامه درسی مدرسه جامعه‌شناسی (سال تأسیس: ۱۹۰۳ میلادی) انجمن سازمان خیریه که بعداً در ۱۹۱۲ میلادی به دانشکده علوم اجتماعی مدرسه اقتصاد لندن مبدل شد، تأثیر داشت. بوسانکوئت روی آنچه تدریس می‌شد دربرگیرنده مهارت‌های عملی و آموزش‌های عمومی، تأثیر گذار بود.
وی همچنین به صراحت در مورد حقوق زنان صحبت می‌کرد. او در مورد رأی دادن زنان نظر داد. وی همچنین در مورد فشارهای که زنان طبقه کارگر به‌خاطر محرومیت از حقوق شان با آن روبرو هستند، صحبت نمود.
کارهای بوسانکوئت به‌خاطر شرح که در مورد خانواده و فقر محلی فراهم می‌نماید، به عنوان «جامعه‌شناسی فرهنگی» مورد تقدیر قرار گرفت.
ترجمه انگلیسی اثرگذار او از منطقِ کریستوف ون سیگوارت در ۱۸۹۵ میلادی ظاهر شد.
پس از مرگ بوسانکوئت در ۱۹۲۳ میلادی، هلن سه فصل در مورد ماهیت ذهن که قبلاً نوشته شده بود را تنظیم نمود تا به چاپ برسد. او خاطراتی در مورد زندگی شوهر خود نوشت و در ۱۹۲۴ میلادی به چاپ رساند. او در منطقه گلودرز گرین، لندن پس از این‌که برای چندین سال از بیماری رنج می‌برد در ۱۹۲۵ میلادی درگذشت. او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۱ میلادی نقدنامه سازمان خیریه (Charity Organization review) که بخش اساسی انجمن سازمان خیریه بود، را ویراستاری می‌کرد.
در ۱۹۱۴ میلادی، او «مددکاری اجتماعی در لندن: تاریخچه‌ای از انجمن سازمان خیریه لندن» را منتشر نمود و مقاله بحث برانگیز «هرچند تصویب شده‌است، اما تاریخ رسمی نیست» را نوشت. او در این مقاله در مورد اصول بحث‌برانگیز انجمن سازمان خیریه در مورد ایده‌های کمک‌های دولتی و خیریه بحث می‌کند. پس از انتشار کتاب وی، تاریخ‌نگاران و منتقدین آن را به تندی نقد کردند.
بوسانکوئت همچنین از کار چارلز بوت در مورد نظر سنجی زندگی و کار نقد نموده، استدلال نمود که این کار مبانی انسان دوستی اخلاقی را تهدید می‌کند. وی همچنین پس از حمله به کارهای بوث و روانری، جزوه‌ای را منتشر کرد که تاریخ آن مشخص نیست اما بعد از ۱۹۰۰ میلادی منتشر شده‌است.
«من همیشه برین عقیده بوده‌ام که فقر و درد، بیماری و سلامت، شرهای هستند که از آنچه معلوم می‌شوند به مراتب اهمیت بسیار کم‌تری دارند، مگر در حدی که آن‌ها باعث تضعیف زندگی و شخصیت شوند؛ و این‌که هدف انسان دوستی واقعی بیش از این‌که زدودن درست و آنی فقر باشد، افزایش توان‌مندی است…»Charity begins at home: Helen Bosanquet, the pioneer behind the Charity Organisation Society
«زنان کارگر انگلستان به یقین که در یک فلاکت بسیار اسف‌بار قرار دارند و اگر شوالیه‌های عیار هنوز نیرو داشتند، آن‌ها کار لازم را می‌یافتند تا با نیزه و شمشیر، خواهران خود از خودکامگی که به آن‌ها ستم می‌شود، برهانند».
«ظاهراً این تقریباً اجتناب ناپذیر است که اگر مردی وضعیت اقتصادی پایین در خانواده را بپذیرد، به یک مرد تنبل و مستبد تنزیل می‌کند».
در رایانش، بردار تنظیم مجدد(reset vector) یک موقعیت پیش فرضی است که واحد پردازش مرکزی برای پیدا کردن اولین دستور عمل به آنجا می‌رود و بعد از تنظیم مجدد (reset) اجرا می‌کند. بردار تنظیم مجدد یک اشاره گر یا آدرس است، که CPU باید همیشه به محض اینکه بتواند دستوری انجام دهد عملیات را شروع کند. آدرس در بخشی از حافظه غیر فرار مقدار دهی شده‌است تا عملیات CPU را شروع کند ٫ به عنوان اولین قدم از راه اندازی سیستم شامل CPU.
پیودی‌پای در مقابل تی-سریز یک رقابت مجازی بین دو کانال یوتیوب پیودی‌پای و تی-سریز برای کسب مقام «بیشترین دنبال‌کننده کانال»بیشترین سابسکرایب کانال در یوتیوب بود. تی-سریز از فوریه ۲۰۱۷ مقام پربازدیدترین کانال یوتیوب را به خود اختصاص داده بود و پیودی‌پای از اوت ۲۰۱۳ مقام «بیشترین دنبال‌کننده کانال در یوتیوب» را داشت. رقابت بین دو کانال از زمانی شروع شد که تعداد دنبال‌کنندگان تی-سریز در اواخر سال ۲۰۱۸ نزدیک به پیودی‌پای شده بود.
بسیاری از کاربران یوتیوب حمایت خود را از پیودی‌پای اعلام کردند، از جمله مارکیپلایر، جک سپتیک آی، مستربیست، DanTDM، کی‌اس‌آی، H3h3Productions و لوگان پاول. بسیاری از طرفداران پیودی‌پای به طرق مختلف از جمله راهپیمایی‌ها و انتشار ویدیوهای حمایتی یوتیوب تلاش کردند تا مقام نخست پیودی‌پای باقی بماند. حامیان پیودی‌پای اغلب از شعار «پیودی‌پای را سابسکرایب کنید»Subscribe to PewDiePie استفاده می‌کردند که فعالیت برخی آنان فراتر از زمینه‌های قانونی رفت از جمله خرابکاری، هک وب‌سایت‌ها، حساب‌های رسانه‌های اجتماعی، دستگاه‌های شخصی و ایجاد بدافزار برای ترغیب مردم به سابسکرایت کردن پیودی‌پای رخ داد. انتشار ترانه دیس «لازانیا هرزه»، توسط پیودی‌پای و استفاده از اظهارات ضد هندی توسط طرفداران او، منجر به مخالفت علنی چندین یوتیوبر برجسته هندی با پیودی‌پای و حمایت از تی-سریز شد.
در سال ۲۰۱۹، تعداد دنبال‌کنندگان کانال تی-سریز در موارد متعددی به‌طور موقت از پیودی‌پای پیشی گرفت که به دنبال آن ترانه دیس تبریک را منتشر کرد. در ۲۸ آوریل ۲۰۱۹، پیودی‌پای با انتشار ویدئویی از حامیان‌اش خواست به این رقابت پایان دهند. سرانجام تی-سریز به مقام بیشترین کانال مشترک شده رسید و برنده این رقابت شد.
فلیکس شلبرگ که با نام پیودی‌پای شناخته می‌شود، یک یوتیوبر سوئدی است که ویدیوهای طنز می‌سازد. در اوایل بخاطر ویدیوهای Let's Play خود شناخته می‌شد و کانال او از ۱۵ اوت ۲۰۱۳ تا ۲۲ فوریه ۲۰۱۹ مقام «بیشترین دنبال‌کننده کانال» را در یوتیوب داشت. در زمان رقابت طرفداران او عموماً تحت نام «ارتش ۹ ساله‌ها»9-year-old army شناخته می‌شدند.
تی-سریز یک شرکت موسیقی هندی و شرکت تولید فیلم است. این شرکت در یوتیوب، یک شبکه چند کانالی متشکل از ۲۹ کانال (به استثنای موسیقی لاهاری) دارد. که توسط یک تیم ۱۳ نفره اداره می‌شود. کانال اصلی تی-سریز عمدتاً شامل موزیک ویدیوهای هندی (موسیقی بالیوود و ایندی پاپ) و همچنین تریلرهای فیلم بالیوودی است و هر روز چندین ویدیو منتشر می‌کند که تا اوت ۲۰۱۹ بیش از ۱۳ هزار ویدیو بارگذاری کرده‌است.
پس از نزدیک شدن مشترکین کانال تی-سریز به پیودی‌پای در اواخر سال ۲۰۱۸، رقابت بین این دو کانال آغاز شد. در اوایل سال ۲۰۱۹، تی-سریز در موارد متعددی به‌طور موقت از پیودی‌پای پیشی گرفت و در ۲۷ مارس ۲۰۱۹ به مدت پنج روز متوالی به پرمخاطب‌ترین کانال یوتیوب تبدیل شد. سپس پیودی‌پای به مدت ۲ هفته پیشتاز بود. قبل از اینکه تی-سریز برای همیشه به مقام «بیشترین دنبال‌کننده کانال » برسد، تعداد دنبال‌کنندگان پیودی‌پای در ۲۹ مه ۲۰۱۹ به ۱۰۰ میلیون رسید.
تا ژوئن ۲۰۲۲، تی-سریز با بیش از ۲۱۵ میلیون دنبال‌کننده همچنان دارای بیشترین دنبال‌کننده در یوتیوب است؛ در همین حال اگر کانال‌های یوتیوب موزیک و یوتیوب موویز را در نظر نگیریم، پیودی‌پای بعد از کوکوملون و تلویزیون سرگرمی سونی در جایگاه چهارم قرار دارد.
بازوی ترکیبی () یا بازوهای ترکیبی یا تسلیحات ترکیبی، رویکردی برای جنگ است که به دنبال ادغام بازوهای مختلف رزمی یک نیروی نظامی برای دستیابی به اثرات مکمل متقابل می‌باشد. به عنوان مثال، استفاده از پیاده‌نظام و نیروی زرهی در یک محیط شهری، جایی که یکی از دیگری پشتیبانی می‌کند، یا هر دو از یکدیگر پشتیبانی می‌کنند. بازوهای ترکیبی در هنگام نبرد، اغلب به‌طور همزمان و متوالی، با دو یا چند یگان با تسلیحات مختلف به دشمن ضربه می‌زنند، به گونه‌ای که اقداماتی که دشمن برای دفاع از خود در مقابل یکی از بازوها باید انجام دهد، او را در برابر دیگری آسیب‌پذیرتر می‌کند.
بودای حومه‌نشینان () نوزدهمین آلبوم استودیویی موسیقی‌دان انگلستانی دیوید بویی است. این آلبوم اولین بار در ۸ نوامبر ۱۹۹۳ توسط اریستا رکوردز در بریتانیا و اروپا منتشر شد. این پروژه بعد از مصاحبه‌ای میان بویی و حنیف قریشی در طول یک تور مطبوعاتی برای "کراوات سیاه بینی سفید" (۱۹۹۳) آغاز شد. بویی در این مصاحبه موافقت کرد که برای سریال اقتباس‌شده از رمان ۱۹۹۰ "بودای حومه‌نشینان" نوشتهٔ قریشی موسیقی بسازد. بویی بعد از ساخت قطعات اصلی تصمیم گرفت این پروژه را به یک آلبوم کامل تبدیل کند. این آلبوم در طول شش روز در استودیوی مونشین در مونتروی سوئیس ضبط شد. بویی عمدتاً با اردال کیزلچای، موسیقی‌دان ترک، همکاری داشت و پیانیست، مایک گارسون، وظیفهٔ اورداب قطعات را بر عهده داشت.
گروه سیتیک گوان () شرکت خوشه‌ای دولتی چینی است، که در سال ۱۹۸۷ توسط گروه سیتیک تأسیس شد.
صندوق ملی تأمین اجتماعی چین () سازمان دولتی صندوق سرمایه‌گذاری و خدمات رفاهی چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
قانون اساسی پروس () اولین قانون اساسی پادشاهی پروس بود. در ۵ دسامبر ۱۸۴۸ توسط فردریک ویلیام چهارم در پاسخ به انقلاب‌های ۱۸۴۸ اعلام شد. بدین ترتیب خود را متعهد به اتحاد (یعنی مسئله آلمان)، تشکیل یک دولت لیبرال و تشکیل یک مجلس ملی می‌کند.
کارل آیگینگر (Karl Aiginger) (متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۴۸)، یک اقتصاددان اهل اتریش است. او در میان سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۶ رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) بود، در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین به عنوان پروفسور خدمت نموده و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس پروفسور افتخاری بود. کریستوف بادلیت پس از وی در ۲۰۱۶ میلادی به عنوان رئیس مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش گماشته شد. او یک چارچوب تفکر افقی را به‌نام مرکز گزار سیاست که یک مجمعی برای بحث میان رشته‌ای در مورد سیاست‌های اروپا بود، تأسیس نموده و مدیریت می‌کند. به عنوان یک نویسنده، آثار وی در کتابخانه‌های سراسر دنیا پخش شده‌است.
وی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ میلادی در دانشگاه وین و در ۱۹۷۸ میلادی در دانشگاه پردو (ایالت ایندیانا، ایالات متحده) آموزش دید. او از ۱۹۷۰ میلادی تا کنون در مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش (WIFO) مشغول کار است. کارل آیگینگر، پروفسور سیاست اقتصادی در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین و در دانشگاه جوهانس کاپلر لینتس است. او در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT، ۱۹۹۱ میلادی) و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (ایالات متحده، ۱۹۹۷ میلادی) به عنوان استاد مهمان حضور داشت. او به عنوان پرفیسور در مدرسه عالی کسب و کار استنفورد (کالیفرنیا، ایالات متحده، ۲۰۰۲ میلادی) خدمت نموده و سخنرانی‌های در دانشگاه چانگشا (هونان، چین) ارایه نموده‌است. کارل آیگینگر ازدواج نموده‌است و دو فرزند دارد.
کارل آیگینگر در سازمان صنعتی و استراتژی‌های اقتصادی تخصص دارد. او همچنین روی تحلیل سیاست صنعتی، نوآوری، رقابتی بودن شرکت‌ها، رقابت بین‌المللی و مدل اقتصادی و اجتماعی اروپایی تمرکز دارد..Aiginger, K. and A. Guger, 2006, The European Socio-Economic Model, in Giddens, A. , Diamond, P. , Liddle, R. (eds.) , Global Europe, Social Europe, Polity Press, Cambridge, United Kingdom, pp. 124-150. ..Aiginger, Karl, 2008, The Swedish Economic Model: "lessons to be learned", in: Lacina, L. , Fidrmuc, J. , Rusek, A. (eds.) Economic Performance of the European Union: Issues, Trends and Policies, Palgrave Macmillan: Economics, Business and Management Division, Houndmills, Basingstoke, Hampshire ..
او بنیان‌گذار و دبیر ژورنال صنعت، رقابت و تجارت است و همچنین مسئول پروژه‌ای بود که اصول تحلیلی موجود در گزارش‌های رقابت مسئول عمومی کمیسیون اروپا برای بازار داخلی، صنعت، کار آفرینی و بنگاه‌های کوچک و متوسط را ارزیابی می‌کرد. او سیستم نوآوری کشور فنلاند را به نمایندگی از حکومت فنلاند ارزیابی نموده و مسئولیت داشت تا سیستم اعانه و حمایت مالی دولت اتریش از پژوهش را به نمایندگی از حکومت فدرال اتریش ارزیابی نماید. او عضو هیئت سرپرستی شرکت هلدینگ برای شرکت‌های دولتی اتریش بود.https://www.ffg.at/sites/default/files/downloads/page/bpevaluierung03synthesisrep.pdf |access-date=28 August 2016
کارهای وی شامل جستارهای نظری در رابطه به تصمیم‌های که شرکت‌ها تحت شرایط عدم قطعیت ، اتخاذ می‌کنند و جستارهای در مورد ارزیابی مرتبط با سیاست رقابتی بودن ملت‌ها (برای اتحادیه اروپا و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) می‌باشد. او مقاله‌های برای شورای مشورتی امور اقتصادی و اجتماعی و همچنین برای دیالوگ ریفورم حکومت فدرال اتریش نوشته‌است. طی چند سال پسین، او به‌طور فزاینده‌ای روی علت‌ها و پیامدهای بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ و استراتژی‌های سیاست اقتصادی اروپا تمرکز نموده‌است. او به تازگی در مورد جهانی شدن، جایگاه آینده اروپا در نظم جدید جهان با «باقی‌ماندن ایالات متحده به عنوان تنها ابرقدرت» و عقب‌نشینی از چند جانبه‌گرایی و چین در راه بازگشت به شماره ۱ جهان، مقاله‌ای منتشر کرده‌است. وی پیرامون راه‌های ممکن همکاری با آفریقا برای مبارزه با تغییرات اقلیمی و کاهش موج‌های مهاجرین به اروپا، بحث می‌کند. وی رهبری پروژهٔ رفاه، ثروت و کار برای اروپا را از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ بر عهده داشت. این بزرگ‌ترین پروژه اجتماعی-اقتصادی در هفتمین برنامه چارچوبی اتحادیه اروپا برای پژوهش است. این پروژه توسط اتحادیه اروپا حمایت مالی گردیده و توسط مؤسسه پژوهش اقتصادی اتریش هماهنگ گردید. این یک پروژه دانشگاهی کلیدی اتحادیه اروپا در مطابقت با استراتژی ۲۰۲۰ اروپا و گسترش این استراتژی بود که اساسی را برای یک جامعه پویا، سبز و جامعه-محور فراهم می‌نمود. گزارش نهایی و خلاصه اجرائی این پروژه در بروکسل در فوریه ۲۰۱۶ به پارلمان اروپا، کمیسیون اروپا و در کنفرانس نهایی که کنث ارو از دانشگاه استنفورد خطابه آغازی را ایراد نمود، به رسانه‌ها ارائه گردید..The research work leading to these results were supported pursuant to the financial aid agreement no. 290647 in the course of the "Seventh Framework Programme for Research" of the European Union FP7/2007-2013. the EU's growth strategy for the coming decade. In a changing world, the EU wants to become a smart, sustainable and inclusive economy.See website of the Europe 2020 strategy for further details.
تحت رهبری وی در ۲۰۰۶ میلادی، اوراق سفید در مورد سیاست اقتصادی اتریش تحت عنوان «کار بیش از طریق توسعه بر مبنای نوآوری و شایستگی» ارائه گردید که تأثیر بزرگی بر سیاست اقتصادی اتریش داشت. در رابطه به سیاست صنعتی، آیگینگر از مفهوم یک سیاست صنعتی سیستماتیک که با سیاست نوآوری، بازار کار و سیاست رقابت سازگاری داشته و هدف نهایی آن برآورده ساختن نیازهای اجتماعی است، طرف‌داری می‌کند. اگر این سیاست صنعتی به‌طور استراتژیک طراحی می‌گردد، «یک سیاست صنعتی سبز» نباید رقابتی بودن قیمت‌ها را کاهش دهد، بلکه در واقع باید یک مزیت رقابتی ایجاد کند. این موضوع در یک جلد ویژه ژورنال صنعت، رقابت و تجارت با عمق بیشتر مورد بررسی قرار گرفته‌است. هزینه‌های بالاتر انرژی و آلودگی هوا در یک موقعیت صنعتی باید با وضع مالیات کم‌تر بر کار و فراهم‌نمودن حمایت بیشتر به منابع پژوهشی، دانشگاه‌ها و کالج‌های فنی تلافی گردد. با این روش، یک کشور می‌تواند مزیت‌های رقابتی که برای آینده مهم است به‌دست‌آورد، در عرصه فناوری انرژی‌های تجدید پذیر و اثر بخشی انرژی پیشتاز گردد و هزینه‌های که باید برای بازسازی آسیب‌های محیط زیستی بپردازد را صرفه‌جویی نماید.
یکی از پیام‌های اصلی کار آیگینگر این است که نباید رقابت را با هزینه‌های پایین برابر دانست یا آن را با استفاده از تراز خارجی اندازه‌گیری کرد، بلکه آن را باید با نتایج اندازه‌گیری نمود، به‌ویژه این‌که رقابت را می‌باید به عنوان «توانایی رسیدن به اهدافی فراتر از تولید ناخالص داخلی» تعریف کرد. کشورهای صنعتی باید استراتژی را پیروی کنند که مبتنی بر کیفیت است. یک استراتژی هزینه هر زمانی می‌تواند توسط یک کشور دارای درآمد پایین کاپی گردد («استراتژی همه‌جانبه در مقابل استراتژی ضعیف»). این تعریف گسترده از رقابت به تازگی توسط کمیته اقتصادی و اجتماعی اروپا (EESC) پذیرفته شده‌است، اما اتحادیه‌های تجاری در اول خواستند تا «کمیته‌های ملی برای رقابت» را رد نمایند، چون آن‌ها از سیاست محدودیت بیش از حد و کاهش هزینه هراس داشتند. پس از تغییر تعریف رقابت به سوی نائل شدن به اهدافی «فراتر از تولید ناخالص داخلی»، آن‌گونه که توسط آیگینگر و WWWforEurope پیشکش گردید، کمیته اقتصادی و اجتماعی اروپا توانست ایجاد کمیته‌های جدید را تأیید نماید. کارل آیگینگر هم‌واره به کار روی مسائل اروپایی در مرکز گذار سیاست، وین-اروپا (Policy Crossover Center, Vienna-Europa) و در دانشگاه اقتصاد و کسب و کار وین از یک دیدگاه بیشتر میان رشته‌ی، ادامه می‌دهد. - A consultative body of the European Union - A Seventh Framework Programme for Research project funded by the EU
بانک مرکزی اکوادور () بانک مرکزی اکوادور است، که در سال ۱۹۲۷ توسط دولت اکوادور تأسیس شد.
بانک غنا () بانک مرکزی غنا است، که در سال ۱۹۵۷ توسط دولت غنا تأسیس شد.
اداره پولی هنگ کنگ () بانک مرکزی هنگ کنگ است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
بانک ذخایر هند () بانک مرکزی هند است، که در سال ۱۹۳۵ توسط دولت هند تأسیس شد.
بانک مرکزی ایسلند () بانک مرکزی ایسلند است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
بانک جامائیکا () بانک مرکزی جامائیکا است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
دارکوب‌های نخودی یک سرده از پرندگان جنوب شرق آسیا در خانوادهٔ دارکوبان است.
این سرده ۳ گونه دارد.
بانک زامبیا () بانک مرکزی زامبیا است، که در سال ۱۹۳۸ توسط دولت این کشور تأسیس شد.
بانک مرکزی یمن () بانک مرکزی کشور یمن است، که در سال ۱۹۷۱ توسط دولت یمن تأسیس شد.
بانک دولتی ویتنام () بانک مرکزی ویتنام است، که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد.
لازانیا هرزه (که در اصل دیس ترک تی-سریز نام داشت) یک ترانه از یوتیوبر سوئدی پیودی‌پای با همکاری تهیه‌کننده موسیقی هلندی Party In Backyard است. این ترانه در واکنش به پیش‌بینی‌ها مبنی بر اینکه تی-سریز از نظر تعداد مشترکین از پیودی‌پای پیشی می‌گیرد، منتشر شد. این ترانه یکی از اولین وقایع رقابت پیودی‌پای در مقابل تی-سریز بود که دو کانال برای حفظ مقام «پرمشترکت‌ترین کانال یوتیوب» به رقابت پرداختند.
برای اولین بار این آهنگ با یک موزیک ویدیوی در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد و بعدها نام آن تغییر کرد و در ۶ نوامبر ۲۰۱۸ دوباره در پلتفرم‌های موسیقی منتشر شد. تا نوامبر ۲۰۲۱، این آهنگ بیش از ۲۹۷ میلیون بازدید در یوتیوب داشته و به یکی از پربازدیدترین ویدیوها در کانال پیودی‌پای تبدیل شد.
در اواسط تا اواخر سال ۲۰۱۸، تعداد مشترکین لیبل موسیقی هندی تی-سریز به سرعت به تعداد مشترکین یوتیوبر سوئدی پیودی‌پای نزدیک می‌شد که در آن زمان، پیودی‌پای مقام «بیشترین تعداد مشترک» در یوتیوب را نیز داشت. در نتیجه، طرفداران، همراه با افراد مشهور و سایر کاربران یوتیوب، با تشویق دیگران به سابسکرایت کردن پیودی‌پای یا تی-سریز، حمایت خود را نشان دادند. در طول رقابت، هر دو کانال به سرعت تعداد قابل توجهی مشترک به دست آوردند و در عرض چند ماه از ۶۰ میلیون مشترک به ۱۰۰ میلیون مشترک رسیدند. این دو کانال در ماه فوریه، مارس، و سپس در آوریل ۲۰۱۹، زمانی که پیودی‌پای پایان رقابت را اعلام کرد، در تعدادی از موارد از نظر تعداد مشترکان از یکدیگر پیشی گرفتند و در نهایت تی-سریز پر مشترک‌شده‌ترین کانال یوتیوب شد.
عنوان ترانه به یک اسکرین شات از پیام‌رسان فیس‌بوک اشاره دارد که در ردیت وایرال شد، که در آن یک مرد هندی، به زبان انگلیسی شکسته، درخواست عکس‌های برهنه می‌کند و وقتی پیام‌هایش بی‌پاسخ می‌ماند، عبارت لازانیای هرزه را ارسال می‌کند.. Retrieved 21 November 2019. در این آهنگ، پیودی‌پای به تی-سریز و محتوای کانال آن توهین می‌کند، به کلیشه‌های معاصر هند اشاره می‌کند و شرکت را به استفاده از ربات اینترنتی جهت گرفتن مشترک جعلی متهم می‌کند.
همان‌طور که پوشش خبری پیودی‌پای در مقابل تی-سریز در رسانه‌ها افزایش یافت، سازمان‌های خبری «لازانیا هرزه» را به دلیل نقش آن در دشمنی پوشش دادند. مجله "رولینگ استون" گزارش داد که پیودی‌پای متهم به استفاده از توهین‌ها به هندوستان در این آهنگ شده‌است.
در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹، به دنبال انتشار دیس ترک دوم توسط پیودی‌پای به نام «تبریک»، ویدئو لازانیا هرزه در یوتیوب مسدود شد. تی-سریز اظهار داشت که این دو ترانه «افتراآمیز، تحقیرآمیز، توهین‌آمیز و زننده» هستند و شامل «کامنت‌های مکرر… توهین‌آمیز، مبتذل، و همچنین نژادپرستانه» هستند. دادگاه عالی دهلی علیه این دو آهنگ حکم صادر کرد و اشاره کرد که پیودی‌پای در ارتباط با تی-سریز پس از انتشار «لازانیا هرزه» از انتشار این ویدئو عذرخواهی کرده بود و «اطمینان داده بود که او [در حال] برنامه‌ریزی برای انتشار ویدیوهای دیگری نیست.»
در آگوست ۲۰۱۹، گزارش شد که تی-سریز و پیودی‌پای اختلافات حقوقی خود را خارج از دادگاه حل و فصل کرده‌اند.
نیمه روشن فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی کریگ روزنبرگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون دمی مور، هانس متیسون، هنری ایان کوسیک، نیکلاس گلیوز و جیمز کازمو ایفای نقش کرده‌اند.
دارکوب‌های سبز یک سرده از پرندگان خانوادهٔ دارکوبان در اروپا، آسیا و شمال آفریقا است. نام لاتین آن «دارکوب» است. سردهٔ "Picus" را طبیعت‌شناس سوئدی کارل لینه در سال ۱۷۵۸ در ویرایش دهم "سیستم طبیعی" خود ایجاد کرد.
اینها دارکوب‌های بزرگی هستند که معمولاً روتنه سبز دارند. آنها در جنگل‌ها یا بیشه‌زارها یافت می‌شوند و تخم‌های سفید خود را در لانه سوراخ درخت، معمولاً روی بستری از خرده‌های چوب می‌گذارند. دارکوب‌های سبز عمدتاً حشرات را می‌خورند و چندین گونه آنها در گرفتن مورچه‌ها یا موریانه‌ها ویژه‌خواری دارند. برخی از گونه‌ها نیز میوه یا تخم‌ها را مصرف می‌کنند. حشرات با تکان دادن سریع زبان دراز به بیرون دستگیر می‌شوند و توسط بزاق چسبنده به نوک آن می‌چسبند. این سرده نسبت به سایر گروه‌های دارکوب، کمتر درخت‌پیما است و اعضای آن اغلب از روی زمین تغذیه می‌کنند و به مورچه‌ها یا موریانه‌ها یورش می‌برند.
این سرده ۱۳ گونه دارد.
تاو یک فیلم در ژانر علمی تخیلی و هیجان انگیز می‌باشد که محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی فدریکو دیالساندرو و بر اساس فیلمنامه ای از نوگا لاندو است.
از بازیگران اصلی این فیلم می‌توان مایکا مونرو، اد اسکرین و گری اولدمن را نام برد.