moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بازیکنان خارجی که تأثیرگذاری زیادی بر روی تیم‌ها دارند در درفت‌ها انتخاب می‌شوند. وقتی درفت شروع شد بازیکنان خارجی جایی در آن نداشتند. هر چه زمان می‌گذشت تعداد کمی بازیکن بین‌المللی انتخاب می‌شدند. اولین بازیکن خارجی، به عنوان بازیکنی از ملیت دیگر جز آمریکا که به عنوان پیک اول انتخاب شد، بازیکنی اهل باهاما به نام میکل تامپسون در سال ۱۹۷۸ بود؛ ولی انتخاب تامپسون پیشگام جهانی شدن لیگ نبود چون او دوران کودکی خود را در فلوریدا گذرانده بود و برای تیم بسکتبال دانشگاهی مینه‌سوتا بازی کرد. تامپسون سه فرزند دارد که یکی از آنها قهرمان لیگ نیز می‌باشد، او کلی تامپسون است. یکی از اولین بازیکنان خارجی که در درفت برای بازی در ان‌بی‌ای انتخاب شد، بازیکنی سودانی به نام مانوت بول بود که در سال ۱۹۸۳ در راند پنجم توسط سن دیگو کلیپرز انتخاب شد. انتخاب بول توسط ان‌بی‌ای نامناسب تلقی شد. دو سال بعد او دوباره در سال ۱۹۸۵ درفت شد؛ هر چند او سابقه عالی ندارد ولی او به عنوان بلندقامت‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای با ۷ فوت و ۷ اینچ مشهور است. او رکورد بلندقامت‌ترین سه امتیازی زن را نیز در دست دارد. طی دو سال در سال ۱۹۸۴ حکیم اولاجوان نیجریه ای و در سال ۱۹۸۵ پاتریک اوینگ جامائیکایی زاده آمریکا درفت شدند. مانند تامپسون که قبل از آنها بود، آنها هر دو در مسابقات بسکتبال دانشگاهی آمریکا حضور داشتند.
از درفت ۱۹۹۹ تعداد بازیکنان خارجی که درفت می‌شدند به شدت افزایش یافت. پیک اول سال ۱۹۹۷، تیم دانکن، سومین بازیکن بین‌المللی شد که افتخار پیک اولی را بدست اورد؛ هرچند در اینکه او یک بازیکن بین‌المللی بوده تناقض وجود دارد چون او اهل جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا بود که در این صورت شهروند آمریکا محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۱، پائو گاسول به عنوان پیک سوم توسط آتلانتا هاکس انتخاب شد. در سال ۲۰۰۲، شگفتی بزرگ اتفاق افتاد و یائو مینگ به عنوان اولین بازیکنی که سابقه حضور در لیگ دانشگاهی آمریکا را ندارد به عنوان پیک اول انتخاب شد. در سال ۲۰۰۲، در مجموع ۱۷ بازیکن بین‌المللی انتخاب شدند.
از سال ۱۹۸۰ درفت ان‌بی‌ای از تلویزیون پخش می‌شود. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲، تی‌ان‌تی پخش درفت را به عهده گرفت (ان‌بی‌ای در تی‌ان‌تی). از سال ۲۰۰۳ تا حال حاضر، ای‌اس‌پی‌ان پخش این رویداد را بر عهده گرفته‌است (ان‌بی‌ای در ای‌اس‌پی‌ان).
شیکاگو پس از نیمه‌شب () یک فیلم گمشده و صامت به کارگردانی و بازی رالف اینس است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
رضا اردکانیان (زاده ۱۳۳۷ یزد) دیپلمات، سیاستمدار، مدرس دانشگاه و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که در دولت دوازدهم سمت وزیر نیرو را برعهده داشت. او همچنین دانشیار دانشگاه صنعتی شریف است.
وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی شریف، کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب و دکترای مدیریت منابع آب از دانشگاه مک‌مستر است.https://tu-dresden.de/prisma/beteiligte/ordentliche-mitglieder اردکانیان فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۶۴ به عنوان رئیس دفتر وزیر کشور آغاز کرد و از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ معاونت امور عمرانی وزارت کشور را برعهده داشت. او در سال ۱۳۶۸ به وزارت نیرو رفت و در۱۳۶۸ تا ۱۳۷۰ معاون برنامه‌ریزی و هماهنگی امور اقتصادی وزیر نیرو بود. وی از ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰ به عنوان قائم‌مقام وزیر نیرو فعالیت می‌کرد و از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ نیز معاونت وزیر نیرو در امور آب را برعهده داشت.
رضا اردکانیان در سال ۱۳۳۷ در شهر یزد زاده شد. دوره ابتدایی را در اصفهان سپری کرد و بخشی از دوره دبیرستان را در تهران و بخشی دیگر را در یزد به اتمام رساند.
اردکانیان در سال ۱۳۶۲ کارشناسی مهندسی عمران را از دانشگاه صنعتی شریف اخذ نمود. وی فعالیت شغلی خود را از وزارت کشور کشور آغاز کرد و از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۶ ریاست دفتر وزیر کشور وقت؛ علی‌اکبر محتشمی‌پور را برعهده داشت و در فاصله سالهای ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ نیز بعنوان معاون امور عمرانی وزیر کشور فعالیت می‌کرد. او از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۰ معاون برنامه‌ریزی و هماهنگی امور اقتصادی وزیر نیرو بود.
اردکانیان از سال ۱۳۷۰ تحصیلات تکمیلی خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۷۲ کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب و در ۱۳۷۶ دکتری مدیریت منابع آب را از دانشگاه مک مستر (کانادا) دریافت نمود.
رضا اردکانیان از مهرماه سال ۱۳۶۴ به عنوان مشاور و مسئول دفتر وزیر کشور با علی اکبر محتشمی‌پور همکاری‌اش را آغاز کرد، که تا دو سال در این سمت و سپس از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ به عنوان معاون امور محلی و عمران شهری وزیر کشور فعال بود. تغییر ساختار معاونت امور محلی و عمران شهری به معاونت هماهنگی امور عمرانی وزارت کشور جز کارنامه فعالیت این دوره وی محسوب می‌شود. تغییر ساختار معاونت مزبور به دلیل دور نگاه داشتن وزارت کشور در ستاد و معاونت‌ها در استانداری‌ها از مدیریت تفضیلی امور شهرداری‌ها بود، تا زمینه برای اجراء قانون شوراها و تشکیل شوراهای اسلامی شهرها فراهم شود.
از نیمه سال ۱۳۶۸ و در پایان دولت میرحسین موسوی در وزارت نیرو (دوره بیژن نامدار زنگنه) همکاری خود را با تأسیس و اداره معاونت برنامه‌ریزی و هماهنگی امور اقتصادی این وزارتخانه، تا سال ۱۳۶۹ ادامه داد. این معاونت به منظور ایجاد هماهنگی بیشتر بین بخش‌های ستادی حوزه برق و آب وزارت نیرو بود. در ابتدای دولت محمد خاتمی در سال ۱۳۷۷، از سوی وی برای همکاری با دولت وقت، دعوت شد و به عنوان قائم‌مقام وزارت نیرو در دوره حبیب‌الله بیطرف از ۱۳۷۷ ت ۱۳۸۰ فعالیت نمود. در دولت دوم محمد خاتمی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ به عنوان معاون وزیر نیرو در امور آب، مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت مدیریت منابع آب ایران به همکاری خود ادامه داد.
در بخش فعالیت‌های برون‌مرزی آب کشور و آنچه که امروز از آن به عنوان «دیپلماسی آبی» یاد می‌شود، در این دوره می‌توان به عملیاتی نمودن معاهده هیرمند در همکاری نزدیک با کشور افغانستان، احداث و به بهره‌برداری رساندن سد دوستی در همکاری با ترکمنستان، احداث سد خداآفرین بر روی رودخانه مرزی با جمهوری آذربایجان و نیز مهار آبهای مرزی در غرب کشور نام برد.
در همان زمان و در حالی که پیش‌بینی ورود به دوران مدیریت توأمان عرضه و تقاضا (برنامه چهارم توسعه) و سپس مدیریت تقاضا (برنامه‌های بعدی توسعه) و چالش‌های مرتبط با آن می‌شد، نسبت به ظرفیت سازی نهادی برای مدیریت آب کشور و متناسب با چالش‌های پیش رو در سطح ملی و منطقه ای پرداخته شد که اهم آن‌ها به شرح زیر است:
از جملهٔ دیگر فعالیت‌های دوره معاونت آب او در وزارت نیرو، استقرار شرکت مادر تخصصی منابع آب کشور و تأسیس مرکز تحقیقات آب کشور بود.
از سال ۱۳۸۶ تا پایان ۱۳۹۴ رضا اردکانیان به عنوان مدیر مؤسس دفتر دهه بین‌المللی آب سازمان ملل متحد در شهر بن، آلمان دفتر UN-WATER، مشغول به کار بود. در این مدت همکاری مستقیمی با همهٔ آژانس‌های سازمان ملل که در فعالیت‌های آب، بهداشت و محیط زیست فعال هستند، شکل داد که در نتیجه آن ۱۷۵ پروژه ظرفیت سازی عمدتاً در مناطق در حال توسعه دنیا به اجرا درآمد.http://www.un.org/waterforlifedecade/unwdpc.shtml
در سال ۱۳۹۱ از طرف معاون دبیرکل سازمان ملل و رئیس دانشگاه این سازمان، تأسیس انیستیتوی جدیدی از دانشگاه سازمان ملل در زمینه مدیریت منابع و زیست‌محیطی (آب، خاک، پسماند) به او محول شد که به عنوان مدیر مؤسس این انستیتو در شهر درسدن، آلمان مشغول به کار است. برای اولین بار پس از تأسیس دانشگاه سازمان ملل در سال ۱۹۷۳ این دانشگاه با مجوز مجمع عمومی سازمان ملل، نسبت به ارائه دوره‌های تحصیلات تکمیلی و صدور مدرک اقدام نموده‌است، که در پی آن این انستیتو توانست که دوره دکترای مشترک با دانشگاه فنی درسدن TU Dresden را راه‌اندازی نماید. به همین دلیل وی از سال ۱۳۹۳ به عنوان استاد تمام منتخبhttps://theconversation.com/profiles/reza-ardakanian-288842 (co-opted) دانشکده علوم محیط زیستی دانشگاه فنی درسدن منصوب شده‌است.
حسن روحانی، اردکانیان را در مهر ۱۳۹۶ به عنوان وزیر نیرو برای کسب رای اعتماد به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. وی در ۷ آبان ۱۳۹۶ با ۲۲۵ رای موافق، ۳۸ رای مخالف و ۱۳ رای ممتنع، از مجموع ۲۷۶ رای ماخوذه، به عنوان وزیر نیروی دولت دوازدهم انتخاب شد.
مرکز RCUWM که در حال حاضر نیز فعال است، در آن زمان توانست پروژه‌های مشترک همکاری در بخش آب با کشورهای منطقه از جمله عمان، افغانستان و تاجیکستان را به انجام برساند. از جملهٔ این پروژه‌ها، تهیه طرح جامع آب در حوضه آبریز کابل و نیز انتقال آب آشامیدنی به شهر زرنج، مرکز ایالت نیمروز افغانستان بود، که با همکاری دستگاه‌های ستادی از جمله وزارت امور خارجه و نهاد ریاست جمهوری، زمینه‌ساز اجرای عملی معاهدهٔ متوقف شدهٔ هیرمند، پس از ۳۰ سال شد و در پی امضای یادداشت تفاهم همکاری بین روسای جمهور ایران و افغانستان، برای اولین بار پس از امضای معاهده در ۱۹۵۱، کمیساریای مشترک رودخانه هیرمند تشکیل و تعهد افغانستان در تأمین حقابهٔ ایران از رودخانه هیرمند با رعایت ترتیبات فنی عملیاتی گردید.http://www.bbc.com/persian/iran/2012/07/120604_l23_lp_neighbours_iran_afghanistan_legal_bahman_diba مدل تأسیس مرکز منطقه‌ای مدیریت آب شهری در تهران توسط یونسکو در سایر نقاط جهان نیز به کار گرفته شد و هم اینک تعداد زیادی از این مراکز در مناطق مختلف تأسیس و مشغول به فعالیت می‌باشند.http://en.unesco.org/themes/water-security/centres/reports2016
اردکانیان تألیف و ویرایش حدود ۱۰۰ اثر چاپ شده شامل مقالات و کتب علمی، گزارش‌های پژوهشی، مطالب آموزشی و مقالات رسانه‌ای را در کارنامه خود دارد، که برخی از آن‌ها عبارتند از:https://www.researchgate.net/profile/Reza_Ardakanian
حسین میرزا، ملقب به ظهیرالسلطان، شاهزاده قاجار و پسر محمدحسن میرزا معتضدالدوله و مادرش دختر خانلر میرزا (هر دو پدر و مادرش نوه عباس میرزا) بود.
او از نزدیکان محمدعلی‌شاه قاجار به شمار می‌رفت و در رویدادهای باغشاه در شمار مستبدین فعالیت می‌کرد.روزنامه کیهان لندنپارسی‌پور، شهرنوش. "گزارش یک زندگی (بخش چهاردهم)". ۲۹ تیر ۱۳۸۶، رادیو زمانه
ظهیرالسلطان پدر بدرالملوک همسر احمدشاه قاجار بود.او همچنین نقاش هم بود.
ببر کاغذی ترجمهٔ عبارت چینی zhilaohu (纸老虎／紙老虎) است. این اصطلاح به چیزی گفته می‌شود که در ظاهر خطرناک و تهدیدکننده به نظر می‌رسد ولی در عمل بی‌اثر است و در برابر چالش تاب نمی‌آورد. عبارت ببر کاغذی زمانی در غرب مشهور شد که مائو تسه‌تونگ مکرراً از آن برای توصیف رقبایش، بالاخص دولت آمریکا استفاده کرد.
مائو اولین بار در اوت ۱۹۴۶ ایدهٔ «ببر کاغذی» را طی مصاحبه‌ای با یک خبرنگار آمریکایی معرفی کرد:
رؤیای عشق () یک فیلم صامت در سبک زندگینامه‌ای و درام به کارگردانی فرد نیبلو است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
زن الهی () یک فیلم صامت در سبک رمانتیک به کارگردانی ویکتور شوستروم و ایفای نقش گرتا گاربو است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
بانوی مرموز () یک فیلم صامت در سبک جاسوسی و رمانتیک به کارگردانی فرد نیبلو است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گرتا گاربو، کنراد نیگل، گوستاو فون زیفرتیتس، ویکتور یانگ، و ادوراد کانلی اشاره کرد.
اریک مونگرین (؛ زادهٔ ) در مونترال، کبک موسیقی‌دان و گیتاریست اهل کانادا است. وی شیوه‌ای منحصر به‌فرد و تاریک در صوت‌شناسی خویش دارد به همراه صفی گسترده از تکنیک‌های گوناگون و بافتی موسیقایی که یادآور مایکل هجز است.
نُرما (؛ ) یک موسیقی تراژیک یا اپرای دو پرده‌ای اثرِ وینچنتزو بلینی است که اشعارش توسط ادیب و شاعر برجستهٔ ایتالیایی فلیچه رمانی بر پایهٔ یکی از سروده‌های شاعر فرانسوی الکساندر سومه به نام «"نرما، یا کودک‌کشی"» نگاشته شده‌است.
این اپرا نخستین بار در ۲۶ دسامبر ۱۸۳۱ میلادی، در تالار لا اسکالا در میلان به روی صحنه رفت و یکی از نمونه‌های عالی بل کانتو محسوب می‌شود و خوانندهٔ سوپرانویی که آریای «کاستا دیوا» را در پردهٔ اول اپرا ایفا می‌کند، همواره مورد توجه و تحسین است.
در سال‌های پس از جنگ جهانی، برخی از مشهورترین خوانندگان و ایفاکنندگان این نقش عبارت بودند از ماریا کالاس، جوان ساترلند، مونتسرات کابایه و چچیلیا بارتولی.
فلیپا جوردانو (؛ زادهٔ ) یک خواننده و موسیقی‌دان اهل ایتالیا است.
تور اندلس یا مسیر خورشید () یک مسابقهٔ دوچرخه‌سواری حرفه‌ای است که به صورت سالانه در اسپانیا برگزار می‌شود. این مسابقه مرحله‌ای است و در میانهٔ فوریه انجام می‌شود. نخستین دورهٔ آن در سال ۱۹۲۵ برگزار شده‌است و از سال ۲۰۰۵ با درجهٔ یک بخشی از تور دوچرخه‌سواری اروپا محسوب می‌شود. نام مستعار آن، مسیر خورشید است که به ساحل گردشگری مشهور منطقه با نام ساحل خورشید اشاره دارد.
اپرابیس () یک پایگاه داده‌های آنلاین از اجراهای اپرا، تالارهای اپرا، هنرمندان و اجراکنندگان اپرا و مدیربرنامه‌های آنان است.
این پایگاه داده‌ها در سال ۱۹۹۶ میلادی توسط یک مهندس نرم‌افزار و دوستدار اپرا به نام «مایک گیب» پایه‌گذاری شدEdward Schneider (29 July 2001),
"Singing and Their Suppers", "The New York Times". Retrieved 13 May 2011. و در ابتدا هدفی جز سرگرمی و تفریح نداشت، اما پس از سه سال، به شغل و هدف اصلی او مبدل شد.
مجلهٔ تخصصی «"اپرا"»، این وبسایت را «جامع‌ترین منبع اطلاعات مربوط به اپرا» می‌داند.
فلیچه رمانی (؛ – ) شاعر، ادیب، پژوهشگر و متخصص اسطوره‌شناسی و نویسنده اهل ایتالیا بود.
وی لیبرتوهای فراوانی برای اپراهای وینچنتزو بلینی و گائتانو دونیزتی سرود و او را، برترین نویسندهٔ اشعار اپرایی، مابین دورانِ زندگیِ پیترو متاستازیو و آریگو بوئیتو می‌دانند.
زندان سراوان در شهرستان سراوان واقع است. سراوان با جمعیتی برابر ۲۲۰ هزار نفر در منتهی‌الیه شرقی‌ترین نقطه ایران در فاصله ۱۷۴۰ کیلومتری تهران قرار دارد. آب و هوای این شهرستان در تابستان‌ها گرم و خشک و در زمستان معتدل است. نام رئیس زندان سراوان کریم کشته و نام مسئول حفاظت زندان جهان تیغ است.
به گزارش نقل شده از زندانیان این زندان، رفتار مأموران زندان با زندانیان وحشیانه است به‌طوری‌که بعضی از زندانیان که تحمل این شرایط سخت را ندارند دست به خودکشی می‌زنند. از جمله رفتار مأمورین زندان بازرسی‌های ماهانه و تفتیش وسایل شخصی زندانیان است. در یک نمونه در ۱۰ تیر ۱۳۹۶ مأموران زندان کلیه زندانیان را از بند خارج کرده و به فضای بیرون در زیر آفتاب با هوای ۵۰ درجه فرستادند و سپس کلیه وسایل شخصی زندانیان را بهم ریخته و لوازمی از قبیل شامپو، پودر شستشو، البسه و دفترچه خاطرات شخصی زندانیان را جمع‌آوری کرده باخود بردند. در اثر این فشارها در سال ۹۵–۹۶ قریب به ۴۰ نفر از زندانیان دست به خودکشی زدند.
خرید و فروش شربت متادون، قرص‌های روانگردان و نشئه‌آور مثل: کلوناز، دیازپام، الپرازلام و… و انواع مواد مخدر از جمله: شیشه، کریستال، تریاک، حشیش و هروئین در تمام بندها رایج است و هیچگونه اقدام جدی برای جمع کردن این بساط از سوی مسئولین زندان صورت نمی‌گیرد، و اعتراض زندانیان در برابر این وضعیت نیز با فرستادن به قرنطینه، شکنجه و تهدید همراه است.
در ۹ بهمن ۱۳۹۵ یکی زندانی ۳۰ ساله در زندان سراوان بنام اکبر کمالی در قرنطینه زندان با ناراحتی قلبی مواجه شد که در اثر عدم رسیدگی جان سپرد و جهان تیغ، مسئول حفاظت زندان سایر زندانیان را تهدید کرد که نباید خبر این فوت را به بیرون بدهند.
توضیح آن‌که بهداری زندان سراوان دارای هیچ‌گونه امکانات برای مداوای بیماران نیست. تنها یک پزشک ماهی یک یا دو بار برای معاینه بیماران به زندان سر می‌زند.
در ۱۶ مرداد ۱۳۹۳ گزارش شد که ۲ نفر در زندان سراوان اعدام شدند اسامی آن‌ها محمد حنیف میر بلوچ زهی و عزیز نوتی‌زهی بودند.
در ۷ خرداد ۱۳۹۶ در یک اعدام جمعی در زندان سراوان دست کم ۳ زندانی در محوطه زندان بدار آویخته شدند. اسامی این زندانیان عبارت‌اند از دوست محمد دوشنبه زهی حدوداً ۶۵ ساله، اسلام نارویی ۳۳ ساله و کولیان‌یار احمدزهی ۳۷ ساله. قوه قضائیه خبر این اعدام‌ها را منتشر نکرده‌است.
الکساندر سومه (; ; – ) یک شاعر و نمایش‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود.
یکی از سروده‌های وی به نام «"نُرما، یا کودک‌کشی"» منبع الهام اپرای نرما اثرِ وینچنتزو بلینی بوده‌است.
در دوران سلطنت لوئی هجدهم، او ابتدا کتابدار سن کلو بود و بعدها به رامبوئییه و کومپین منتقل شد.
جودیتا پاستا (؛ – ) خواننده اپرا اهل پادشاهی ایتالیا بود.
وی از شاگردانِ جیرولامو کرچنتینی و فردیناندو پائر بود.
او را با خوانندهٔ برجستهٔ قرن بیستم میلادی ماریا کالاس، مقایسه کرده‌اند.
جولیا گریزی (؛ ۲۲ مه ۱۸۱۱ – ۲۹ نوامبر ۱۸۶۹)"Grisi, Giulia" by Elizabeth Forbes, Grove Music Online; 28 July is occasionally reported as her birthday; that date is the birthday of her sister Giuditta. یک خواننده برجستهٔ اپرا اهل پادشاهی ایتالیا بود.
او در بسیاری از نقاط اروپا، ایالات متحده آمریکا و آمریکای جنوبی برنامه اجرا کرد و بسیاری وی را یکی از برترین سوپرانوهای قرن نوزدهم میلادی می‌دانند.Chisholm 1911, p. ?"Encyclopaedia" and the "The New Grove Dictionary of Opera" contain some errors about the tenor "Mario". See also: Beale 1890; De Candia and Hird 1910; Engel 1886, pp.  332 and 336–337; and Floris and Serra 1986.
مقبراهٔ او در گورستان پر-لاشز پاریس است.
آدام تاوبیتز (؛ زادهٔ ) آهنگساز و موسیقی‌دان جاز و کلاسیک اهل آلمان است. وی در نواختن سازهای ویولن، ترومپت و گیتار تبحر دارد.
از سال ۱۹۹۷ تاوبیتز پس از کلودیو آبادو، دومین ویولنیست اصلی در ارکستر فیلارمونیک برلین بوده‌است.
دومنیکو دونزلی (؛ – ) یک خواننده اپرا اهل پادشاهی ایتالیا بود.
وی صدایی قوی داشت و مابین سال‌های ۱۸۰۸ تا ۱۸۴۱ میلادی، موفقیت‌های چشمگیری در پاریس، لندن و زادگاهش ایتالیا بدست آورد.
کوخدس (به اسپانیایی: Cojedes) یکی از ۲۳ ایالت ونزوئلا است. مرکز این ایالت شهر سن کارلوس است. کوخدس ۳۲۳٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد.
وینچنتزو نگرینی (; – ) خواننده باس-باریتون اپرا اهل ایتالیا بود.
بیشتر نقش‌های مهم باس-باریتون را در تالارهای مشهور ایتالیا، به وی واگذار می‌کردند (از جمله نقش «اورو وِزو» در نرما).
وی به دلیل ناراحتی شدید قلبی در سن ۳۵ سالگی در میلان درگذشت.
خورخه گونسالنز
او به عنوان بلند قد ترین کشتی گیر حرفه ای شناخته میشود،از معروفترین مسابقات وی میتوان به مسابقه وی در WRESTLE MANIA 9 در سال 1993 در مقابل آندرتیکر اشاره کرد.
قد او به‌طور رسمی ٢،۳۱ متر اعلام می‌شد و بدین ترتیب، بلندقدترین کشتی‌گیر تاریخ دبلیودبلیوئی محسوب می‌شد.خورخه گونسالس در سن ۱۶ سالگی ۲٫۱۹ متر قد داشت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "بی‌واچ" اشاره نمود.
ورزشگاه برژر () یک ورزشگاه فوتبال در شهر پاریس بود.
در این ورزشگاه در سال ۱۹۱۸ تأسیس و در سال ۱۹۲۶ بسته شده‌است. این ورزشگاه میزبان بخشی از مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده‌است.
پاول فانک دو (به انگلیسی: Lt. Gen. Paul E. Funk II)؛ (زاده ۱۹۶۰) ژنرال سه ستاره اهل ایالات متحده آمریکا است که در پنجم سپتامبر ۲۰۱۷ فرماندهی مرکز عملیات «عزم راسخ» علیه داعش در سوریه و عراق را از استفن تاونزند تحویل گرفت. قبل از این پست، وی فرمانده سپاه سوم در فورت هود بود، پدر او نیز به عنوان یک ژنرال سه ستاره، فرمانده سپاه سوم در فورت هود بود.
فانک در سال ۱۹۶۰ در فورت هود تگزاس آمریکا به دنیا آمده و از دبیرستان نوکس فورت فارغ‌التحصیل شده‌است. وی در فورت هود ازدواج کرده‌است. او فارغ‌التحصیل داشنگاه ایالی مونتانا است.
مدال خدمات برجسته، مدال خدمات دفاع برتر، لژیون شایستگی با سه خوشه برنز، مدال برنز ستاره به سه خوشه برگ بلوط برنز، مدال خدمات مدافعان، مدال خدمات با دو خوشته بلوط برنز، مدال سپاس ارتش با چهار خوشه برگ بلوط برنز، مدال موفقیت ارتش، مدال خدمات دفاع ملی با یک ستاره برنزی، مدال خدمات غرب آسیا با سه ستاره برنز، مدال کمپین بین‌المللی افغانستان با یک ستاره برنز، مدال کمپین بین‌المللی عراق با چهار ستاده برنز، مدال کمپین بین‌المللی، مدال جنگ جهانی علیه تروریسم، روبان خدمات ارتشی، مدال خدمات خارج از کشور شماره، مدال ناتو، مدال آزادی کویت و مدال مبارزه با تروریسم
ورزشگاه پرشینگ () یک ورزشگاه در شهر پاریس، فرانسه بود.
این ورزشگاه در سال ۱۹۱۹ تأسیس و در دهه ۱۹۶۰ میلادی تخریب شده‌است، ورزشگاه پرشینگ میزبان بخشی از مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده‌است.
ورزشگاه پاریس () یک ورزشگاه فوتبال در شهر سینت کوین، سن-سن-دنی، فرانسه است.
این ورزشگاه که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده یکی از ورزشگاه‌های میزبان مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده‌است.
تروریست ()بیست و دومین رمان نوشته شده توسط جان آپدایک است.
تمرکز این داستان بر روی یک نوجوانمسلمان متولد شده در آمریکا به نام احمد اشماوی است، اگرچه جک لوی به عنوان مشاور راهنمای زندگی دبیرستانی احمد نقش اصلی را بازی می‌کند. این رمان به دنبال کشف جهان بینی و انگیزه‌های بنیادگرایی مذهبی (به ویژه در اسلام) است، در حالی که در عین حال اخلاق و شیوه زندگی ساکنان حومه نیوجرسی در کمربند زنگار حومه «چشم‌انداز جدید» را به تصویر می‌کشد."An Interview With John Updike: In 'Terrorist,' a Cautious Novelist Takes On a New Fear", by Charles McGrath, "New York Times," May 31, 2006 (retrieved February 12, 2009)
این رمان با صبحت تک‌گویی کوتاه احمد شروع می‌شود که وضعیت جوانان آمریکایی را در قالب جوانانی در راهروهای دبیرستان‌ها توصیف می‌کند. او با یک پسر مسن تر به نام تیلی نول که فکر می‌کند احمد با دوست دخترش بنام جوریلین رابطه دارد درگیر می‌شود. در حالیکه احمد نسبت به آن دختر تمایلات جنسی دارد، بر اساس آموزه‌های دینی، او آن‌ها را سرکوب می‌کند. احمد در مسجد خود (واقع در یک کلوپ رقص متروکه در بالای اداره اوراق قرضه) آرامش پیدا می‌کند. او قرآن را تحت نظارت امام مسجد بنام شیخ رشید مطالعه می‌کند. او معتقد است که اعتقاد راسخ وی نسبت به معلم اش قویتر می‌گردد چرا که گرایش شیخ به تفسیر احادیث محمد پیامبر به لحاظ شکل ظاهری، آثاری از تردیدات ذهنی را نشان می‌دهد.
حامی احمد در خانه مادر مسامحه کار او بنام ترزا مولوی، یک نسل سوم آمریکایی ایرلندی است که در حالی که به عنوان بعنوان یک کاتولیک مطرح است اعتقادات مذهبی خود را ترک کرده‌است. از سوی دیگر، احمد ستایش کورکورانه ای از پدر غائبش می‌کند که یک مهاجر مصری بوده و زمانی که وی تنها سه سال داشت، او و مادرش را ترک می‌کند.
به دلیل اعتقادات مذهبی و بازبودن نسبی نسبت به رابطه جنسی و روابط با مردان، او به یکی از موضوعات مورد تنفر احمد تبدیل شده‌است - هرچند در این رابطه ـ او همچنین به عنوان یک عشق وظیفه‌شناس پذیرفته می‌شود. از سوی دیگر، احمد پدر پدرش، مهاجر مصری است که از او و مادرش زمانی که احمد سه ساله بود رها کرد.
یکی از عاشقان ترزا در این رمان، مشاور راهنمای احمد بنام جک لوی است که در آغاز او را ملاقات می‌کند تا احمد را بسوی کالج و خارج از مسیر انتخاب شده اش هدایت کند. لوی یک آمریکایی یهودی است که اعتقادات مذهبی خود را (مانند بسیاری از شخصیت‌های رمان) رها کرده‌است. وی هنوز هم آداب و رسوم دین یهودی را حفظ کرده‌است.
او مانند احمد یک منتقد فرهنگ آمریکایی است اما به جای مشاهده آن بلحاظ فاصله پیدا کردن از خدا، او آن را به عنوان نتیجه وقایع تاریخی و سکولاریته می‌بیند.
احمد آرزو می‌کند که بنا به خواسته «شیخ»، یک راننده کامیون شود چرا که رانندگی یک مهارت پراتیک خوب در رقابت هاست. این در حالی است که مطالعات آکادمیک، تنها در خدمت پیشبرد باورهای سکولار آمریکایی هاست. او همچنین واهمه دارد که مطالعات آکادمیک تردیدات گاه‌وبیگاه مذهبی اش را تقویت خواهد کرد. رانندگی مسیری است که احمد را بسمت درگیر شدن در توطئه تروریستی علیه آمریکائیان بی دین (غیر مسلمان) هدایت خواهد کرد ـ تلاشی برای انفجار تونل لینکلن پائین‌تر از رودخانه هادسون.
احمد موافقت کرد کامیون را به تونل برساند و خود را منفجر کند. در روز حمله برنامه‌ریزی شده، همدستان او در محلی که برنامه‌ریزی شده بود حضور ندارند. احمد برای اجتناب از دستگیری توسط پلیس فدرال، تصمیم می‌گیرد که مأموریت انتحاری را به تنهایی انجام دهد. احمد، قبل از اینکه با خودروی بمب‌گذاری شده وارد اتوبان شود با جک لوی در کنار جاده مواجه می‌شود. خواهر زن جک بنام هرمیون فوگل به او هشدار داد که احمد به احتمال زیاد درگیر یک عملیات تروریستی است.
جک سوار کامیون احمد شده و با هم به تونل لینکلن می‌روند. جک سعی می‌کند که احمد را برای انصراف از بمب‌گذاری متقاعد کند. جک برای احمد فاش می‌کند که این یک توطئه دولتی است و در حقیقت، دوست او و همکار توطئه گرش بنام چارلز چهاب، عامل مخفی سیا بوده‌است. جک همچنین به داشتن رابطه با مادر احمد در چند ماه گذشته اعتراف می‌کند.
مادامیکه احمد به محل بمب‌گذاری نزدیک می‌شود تفسیر خود از اسلام که خدا نمی‌خواهد کسی کشته شود را بازبینی می‌کند و تصمیم می‌گیرد که از عمل تروریستی خود منصرف شود. او و جک با هم از سمت پل جرج واشینگتن به طرف منهتن حرکت می‌کنند تا به نیوجرسی بازگردند.
مسافرخانه تعطیلات () یک فیلم ساخته ایالات متحده در سبک موزیکال به کارگردانی مارک سندریچ و بازی بینگ کرازبی و فرد آستر است که در سال ۱۹۴۲ منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۴۳ برنده جایزه اسکار بهترین ترانه (ایروینگ برلین برای کریسمس سپید) شد و نیز نامزد دو جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم و بهترین داستان غیراقتباسی نیز گردید.
مارک سندریچ (؛ ۲۶ اکتبر ۱۹۰۰ – ) کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از آثار او در زمینه کارگردانی می‌توان فیلم‌های "کلاه سیلندری"، "طلاق خوش"، "سبکبار و بی‌خیال" و "مسافرخانه تعطیلات" را برشمرد.
بلوار نوبهار خیابانی در شهر کرمانشاه است که در مرکز این شهر قرار گرفته و از سمت جنوب از سه‌راه بیست و دو بهمن آغاز شده و از سمت شمال تا بلوار گلریزان امتداد می‌یابد. ساخت بخش جنوبی این خیابان در سال‌های ۱۳۴۱ همراه با ساخت کوی بیست و دو بهمن کرمانشاه انجام شد و در سال‌های بعد به سمت شمال توسعه یافت. بلوار نوبهار خیابانی تجاری در بخش نوساز شهر کرمانشاه است و یکی از حوزه‌های عمومی و مراکز تجمع مردم در این شهر به شمار می‌آید. طول این بلوار ۲۱۵۰ متر و کشیدگی آن دقیقاً در محور شمالی-جنوبی است."گسترش نامکان‌ها و تهدید حیات شهری (نمونۀ موردی شهر کرمانشاه)"، نوشتۀ سیاوش قلی‌پور، در فصلنامۀ مطالعات جامعه‌شناختی، دورۀ ۳۲، شمارۀ ۱، صص ۱۰۱-۷۷.
خیابان نوبهار از بدو تأسیس به همین نام نامگذاری شد، اما بخش شمالی آن از چهارراه سیمتری دوم به سمت بلوار گلریزان در بین مردم به "مرکزی" معروف بود. از سال ۱۳۹۴ بخشی از قسمت شمالی بلوار نوبهار از میدان مرکزی تا بلوار گلریزان به نام «"بلوار شهید پیری"» نامگذاری شده‌است.
بلوار نوبهار بخشی از خیابان‌کشی‌هایی بود که در طرح کوی بیست و دو بهمن کرمانشاه پیش‌بینی شده‌بود. بخش جنوبی این خیابان که همزمان با آغاز ساخت این کوی از سال ۱۳۴۱ ساخته شده و قدمت بیشتری دارد، با درختان کاج درختکاری شده‌است. بخش های شمالی‌تر که بعداً و در نتیجهٔ تکمیل کوی بیست و دو بهمن ساخته شده‌است، با درختان افرا درختکاری شده‌است. این بخش‌های جدیدتر همچنین دارای پیاده‌رویی است که از میان بلوار می‌گذرد و تا بلوار گلریزان در شمال آن امتداد دارد.
در طرح اولیهٔ ساخت این بلوار همانند کوی بیست و دو بهمن، کاربری مسکونی پیش‌بینی شده‌است، اما با رشد جمعیت و تغییرات اقتصادی و اجتماعی در دهه‌های بعد این خیابان کاربری تجاری پیدا کرده و بسیاری از واحدهای مسکونی ویلایی ساخته‌شده در آن به آپارتمان و نیز واحدهای تجاری تغییر کاربری داده‌اند. بخش شمالی این بلوار از تغییر کاربری در امان بوده، اما آپارتمان‌سازی چهرهٔ آن را دگرگون کرده‌است.
بلوار نوبهار در مسیر خود از سه‌راه بیست و دو بهمن در جنوب آغاز شده و با گذر از چهارراه نوبهار، چهارراه سیمتری دوم و میدان مرکزی از سمت شمال به بلوار گلریزان می‌رسد.
کارابوبو (به اسپانیایی: Carabobo) یکی از ایالت‌های ونزوئلا است. مرکز کارابوبو شهر والنسیا می‌باشد. کارابوبو ۴٬۳۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۴۵٬۷۴۴ نفر جمعیت دارد.
ایالت کارابوبو در شمال ونزوئلا واقع است، این ایالت مهمترین مرکز صنعتی ونزوئلا است و سابقه تاریخی مهمی دارد. کارابوبو مرکز کارخانه‌های مونتاژ خودرو، ذوب فلزات، صنایع غذایی، کارخانه‌های گالوانیزه و نفت و پتروشیمی است و همه نوع راه ارتباطی زمینی، دریایی، هوایی و ریلی دارد. این ایالت از نظر کشاورزی هم مهم است و در آن برنج، پنبه، ذرت، توتون، کاکائو و شکر عمل می‌آید و صنایع لبنی بزرگی دارد. نبرد کارابوبو، نبردی سرنوشت‌ساز در مبارزه با استعمار اسپانیا، در این ایالت درگرفت. بومیانی که پیش از ورود اسپانیایی‌ها آنجا زندگی می‌کردند، کارابوبو نامیده می‌شدند.
جنگ استقلال دومینیکن از هائیتی () در ۲۷ فوریه سال ۱۸۴۴، خودمختاری جمهوری دومینیکن از هائیتی را به ارمغان آورد. قبل از جنگ، جزیره هیسپانیولا به مدت ۲۲ سال تحت حکومت هائیتی بود، ولی در سال ۱۸۲۲ این کشور تازه به استقلال رسیده که بعدها نامش جمهوری اسپانیایی هائیتی شد، توسط هائیتی مورد تجاوز قرار گرفت.
هائیتی قبلاً به عنوان مستعمره سانتو دومینگو شناخته می‌شد؛ ولی با سرنگونی اسپانیا در سال۱۸۲۱ مستقل شد. در آن زمان، هائیتی از لحاظ اقتصادی و نظامی قدرتمند بود و جمعیتی ۸ تا ۱۰ برابر بیشتر از زمانی داشت که مستعمره اسپانیا بود. در چنین شرایطی افسران نظامی دومینیکن تصمیم گرفتند تا کشورشان را به هائیتی ضمیمه کنند، چرا که آنها خواهان ثباتی سیاسی تحت حاکمیت ژان پیر بوئر، رئیس جمهور هائیتی بودند. با توجه به سوء مدیریت در حکومت هائیتی، اختلافات نظامی و بحران اقتصادی، این حکومت پایگاه مردمی اش را از دست داد و مردم دومینیکن تصمیم گرفتند بدون هیچ گونه مصالحه ای، دولت حاکم را سرنگون کنند.
در آغاز دهه ۱۸۰۰، مستعمره سانتو دومینگو، که مقر سرفرماندهی اسپانیا در دنیای جدید بود، در ضعیف‌ترین وضعیت خود قرار داشت. اسپانیا در این دوره برای حفظ کنترل قاره آمریکا درگیر جنگ شبه جزیره ای اروپا و سایر جنگ‌ها بود. از آنجا که اسپانیا در بخش‌های گسترده‌ای از جهان منافع خود را داشت به مستعمره سانتو دومینگو چندان اعتنایی نکرد.
در دهه‌های ۱۸۰۰، پادشاهی اسپانیا در مستعمره سانتو دومینگو نفوذ نداشت. برخی از دامداران ثروتمند به رهبران تبدیل شده بودند و قصد داشتند کنترل و نظم را در جنوب شرقی مستعمره که قانون «ماشیت» اعمال می‌شد را برقرار کنند. در ۹ نوامبر سال ۱۸۲۱ فرمانده مستعمره خوزه نونز د کاسرز تحت تأثیر انقلابی که در اطرافش جاری شده بود قرار گرفت و قصد کرد که پادشاهی اسپانیا را سرنگون کند و استقلال مستعمره سانتو دومینگو از اسپانیا را اعلام کرد.
گروهی از سیاستمداران دومینیکن و افسران ارتش ابراز علاقه کرده بودند که در کل یک جزیره را متحد کنند، در حالی که آنها به دنبال ثبات و پشتیبانی سیاسی و حمایتی از طریق هائیتی بودند که در آن زمان هنوز هم به عنوان داشتن ثروت و قدرت فراوانی دیده می‌شد هائیتی تا کنون ثروتمندترین کلنی در نیمکره غربی بوده و به عنوان «مروارید آنتیل» شناخته شده‌است.
رئیس جمهور هائیتی ژان پیرو بویر سومین عملیات نظامی دومینیکن را انجام داد؛ این یکی با مقاومت مخالف بود، بخشی از آن به دلیل تجربیات تهاجم قبلی و به خاطر قدرت نظامی غول پیکر هائیتی در آن زمان بود. جمعیت هائیتی در مقایسه با جمعیت دومینیکن در سال ۱۸۲۲ نسبت به ۸: ۱ بود.
در ۹ فوریه سال ۱۸۲۲، بوئر به طور رسمی وارد پایتخت [سانتو دومینگو] شد، جایی که او توسط نونز استقبال شد و به کلیسای کاخ رسید. پس از آن بویر اعلام کرد: «من به این شهر به عنوان یک فاتح وارد نشده‌ام، بلکه بر اساس خواست شهروندان آن وارد شدم.» بنابراین این جزیره از «کیپ تیبورون تا کیپ سامانا در اختیار یک دولت» بود.
در نهایت دولت هائیتی در سراسر کشور نزد مردم دومینیکن بسیار غیرقابل قبول شد. مردم دومینیکن به طور فزاینده ای با مدیریت ضعیف هائیتی و بی کفایتی و مالیات سنگین که به طرف آنها تحمیل شد، مواجه بودند. کشور پس از اینکه مجبور به پرداخت غرامت عظیم به فرانسه شد، با بحران شدید اقتصادی مواجه شد.
در سال ۱۸۳۸ خوان پابلو دوارت، ناسیونالیست تحصیل کرده، یک جنبش مقاومت به نام "لا ترنیتاریا" ("ترینیتی") را با ماتیاس رامون ملا و فرانسیسکو دل روساریو سانچز تأسیس کرد. ۹ عضو اصلی این جنبش خود را به تیم‌های سه نفره سازماندهی کرده بودند. این تیم‌ها به منظور به حداقل رساندن امکان شناسایی توسط مقامات هائیتی. سازمان‌های جداگانه ای را تشکیل دادند که سری بودند و با هم تماس مستقیم نداشتند.
در سال ۱۸۴۳ انقلاب به یک موفقیت دست یافت: آنها در همکاری با حزب لیبرال هائیتی رئیس جمهور ژان پیر بویر را سرنگون کردند. بعد از سرنگونی، چارلز - ریویر هرارد جانشین ژان پیر بویر، نگران از جنبش مقاومت 'The members of La Trinitaria تعدادی از اعضای جنبش را دستگیر کرد و پابلو دوارت را هم مجبور کرد که جزیره را ترک کند. دوارت بعد از ترک جزیره در کلمبیا و ونزوئلا بدنبال حمایت گشت ولی موفق نشد.
در دسامبر سال ۱۸۴۳ شورشیان از دوارت خواستند که بازگردد چونکه می‌خواستند وارد عمل شوند. دوارتی به دلیل بیماری نتوانست به دومینیکن بازگردد، شورشیان تصمیم گرفتند با رهبری فرانسیسکو دل روساریو سانچز، رامون ماتاس ملا و پدرو سانتانا، یک دامدار ثروتمند که ارتش خصوصی داشت دست به اقدام بزنند..
در ۲۷ فوریه ۱۸۴۴، شورشیان قلعه «اوزاما» در پایتخت را تصرف کردند. در عرض دو روز تمامی افسران هائیتی سانتو دومینگو را ترک کردند. مللا، رهبری موقت جمهوری دومینیکن را بدست گرفت. در ۱۴ مارس دوارت بعد از بهبودی به دومینیکن بازگشت. چارلز ریویر هرارد فرمانده نیروهای دومینیکن سه ستون نیرو که در مجموع به ۳۰ هزار نفر می‌رسید را برای سرکوبی قیام دومینیکن اعزام کرد. در تاریخ ۱۹ مارس در جنوب، نیروهای هارارد توسط نیروهای دومینیکن تحت رهبری پدرو سانتانا متوقف شدند. در شمال، ژنرال ژان لوئیس پیروت و ۱۵٬۰۰۰ نیروی هائیتی توسط یک نیروی تحت فرماندهی خوزه ماریا ایمبرت دفع شدند.
در ۱۷ ژوئن ۱۸۴۵، دومینیکنی‌ها، فقط کمی بیش از یک سال پس از کسب استقلال از هائیتی، دو شهر در مرکز پلاتو را تصرف کردند و در کاچیمان یک پایگاه ساختند. ژان لوئیس پریرو، رئیس جمهور هائیتی، به سرعت ارتش خود را بسیج کرد و در ۲۲ ژوئیه دست به ضد حمله زد و نیروی مهاجم را عقب راند. در اولین اقدام مهم دریایی میان رقبای اسپانیایی، در تاریخ ۲۱ دسامبر، یک اسکادران دومینیکن سه کشتی جنگی کوچک متعلق به هائیتی را به غنیمت گرفت و ۱۴۹ سرباز نیروی دریایی پورتو پلاتا را به اسارت درآورد.
در ۹ مارس ۱۸۴۹، فوستین سولوک رئیس جمهور هائیتی ۱۰٬۰۰۰ سرباز را برای حمله به جمهوری دومینیکن اعزام کرد. ژنرال سانتانا اهل دومینیکن ۶۰۰۰ سرباز را سازماندهی کرد و با کمک چند قایق تفنگدار، به مهاجمان هائیتی در النومرو و لاس کارراس تهاجم کردند. در نوامبر ۱۸۴۹، دریک درگیری ناچیز درسواحل جنوبی هائیتی نیروهای دومینیکن چندین روستا را تصرف کردند. این روستاها توسط مردم دومینیکن سوزانده شد.
در اواخر ۱۸۵۴، کشورهای اسپانیولی جنگ را مجدداً شروع کردند. دو کشتی جنگی کوچک دومینیکن یک رزم ناو هائیتی را تصرف کرد و در نوامبر ۱۸۵۵سلوک که خود را امپراتور دومینیکن می‌دانست قصد داشت جمهوری دومینیکن را گسترش دهد و مجدداً به همسایه اش تهاجم کرد. این بار با یک ارتش ۳۰٬۰۰۰ نفری که در سه ستون حرکت می‌کرد در مقابل نیروهای دومینیکن صف آرایی کرد ولی دومینیکن‌ها نشان دادند که نسبت به آنها برتری دارند چرا که آنها داشتند از خانه و سرزمینشان دفاع می‌کردند.
نجم‌الدین فرج احمد معروف به ملا کریکار (؛ زادهٔ ) یک کُرد سنی است، که در سال ۱۹۹۱ از کردستان عراق به اسلو ،پایتخت نروژ، پناهنده شد. زیرا کردستان از جمله طالبانی، وی را به اتهام فعالیت‌های تروریستی اسلامگرایانه به اعدام محکوم کرده بودند. ۷ دسامبر ۲۰۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد وی را در فهرست افراد وابسته به القاعده معرفی کرد و خود وی نیز در مصاحبه با شبکه بی‌بی‌سی فارسی ارادت خودش به بن‌لادن را علناً و با کمال میل اعلام کرد. سال ۲۱۵ کمیته تحریم‌های القاعده شورای امنیت وی را در کنار رهبران القاعده در فهرست تحریم القاعده قرار داد. همسر وی و ۴ فرزندش شهروندی نروژ دارند اما خودش ندارد. تلاش‌های مکرر دولت نروژ برای اخراج وی به دلیل فعالیت‌های تبلیغاتی جهادی سلفی به دلیل حکم اعدام وی در عراق با شکست مواجه شده‌است. وی به زبان‌های عربی، فارسی، کردی، کمی نروژی و انگلیسی صحبت می‌کند.
وی اولین رهبر گروه مسلح اسلامگرای انصار الاسلام بود که در زمان پناهندگیاش در نروژ عملیات‌هایی را در کردستان عراق پایه‌ریزی و آغاز کرد. اگرچه وی مدعی است که از حملات تروریستی گوناگون انجام‌شده توسط گروهی که وی رهبری می‌کرده ازپیش اطلاعی نداشته. از فوریه ۲۰۰۳ فرمان اخراجش صادر شده اما به دلیل اینکه دولت عراق تضمین نکرده که وی با شکنجه یا اعدام مواجه نشود این فرمان معلق شده زیرا نروژ به توافق‌نامه‌های بین‌المللی منع استرداد اشخاصی که چنین تضمینی را ندارند پایبند است.
مقامات کردستان در کردستان عراق به‌طور مکرر درخواست استرداد وی از نروژ را داشته‌اند اما مجازات مرگ وی در اقلیم کردستان همچنان به قوت خود باقی‌ست. پس از اینکه مقامات دولتی کردستان در سال ۱۹۹۲ قدرت را به دست آوردند اکثر مجازات‌های مرگ به حبس ابد تغییر یافتند، به استثنای ۱۱ نفر منسوب به اعضای انصار الاسلام که در پایتخت اقلیم، اربیل در اکتبر ۲۰۰۶ (آبان ۱۳۸۵) به دار آویخته شدند. وی از ۸ دسامبر ۲۰۰۶ (آذر ۸۵) در فهرست ترور سازمان ملل متحد قرار دارد و از ۸ نوامبر ۲۰۰۷ حکم وی به عنوان «خطر برای امنیت ملی» از طرف صادر شده‌است.
در ۲۶ مارس ۲۰۱۲ (۷ فروردین ۱۳۹۱) او به جرم تهدید چند نفر کرد (که به مقدسات اسلامی توهین کرده بودند) به مرگ، به ۵ سال زندان محکوم شد. وی به این حکم زندان درخواست تجدیدنظر کرد. روز بعد توسط سرویس امنیتی پلیس نروژ و پلیس نروژ بازداشت و تحت حفاظت قرار گرفت. این پس از اظهارات تهدیدآمیز مرتبط با وی رخ داد، که اگر حکم مدنی زندان وی اجرا می‌شد احتمال اجرای احکام قصاص توسط دیگران علیه شهروندان نروژی می‌رفت.
وی خودش را پیرو اسامه بن لادن و قاضی محمد می‌داند و به بن‌لادن کردستان مشهور است و سلفی‌هایی را که کردهای کوبانی و دیگر مناطق را کشتند را مرتد نمی‌داند. وی شاگرد عبدالله عزام، اسلامگرای سنی فلسطینی در پاکستان بوده معروف به پدر جهاد بین‌المللی که بن‌لادن نیز از ایدئولوژی سلفی-جهادی عزام تأثیر گرفته بود. او پیش‌تر فرمانده نظامی در عراق بود اما وی در سال ۲۰۰۱ از این جنبش جدا شده و پس از مهاجرت به عراق به کمک همراهان مهاجر افغان خود انصارالاسلام را تشکیل داد که شبیه طالبان در مرز ایران و عراق در بیاره و خرمال بود، و علیه پیشمرگه های جلال طالبانی می‌جنگیدند. «ئامانج نقشبندی» می‌گوید که آنها توسط ایران پشتیبانی می‌شدند ولی ملا کریکار این ادعا را رد می‌کند. ۳ سال پیش از حملات ۱۳۹۶ تهران گزارشی توسط وزارت کشور حسن روحانی دربارهٔ گسترش سلفی‌گری در مناطق کردنشین منتشر شد که گزارش هشداردهنده وبگاه حزب دمکرات کرستان دربارهٔ فعالیت تبلیغاتی و آزادانه سریاس صادقی بدون مداخله نیروهای امنیتی و گفته‌های مردم بیاره همچون ورود اعضای انصارالاسلام به ایران و فعالیت آنها در ایران پس از حمله آمریکا به عراق را تأیید می‌کرد. برخی از تحلیل‌گران میدان دادن و آزادی عمل مبلغان انصارالاسلام توسط ایران را وابسته به ضدیت آنها با آمریکا می‌دانند که مقامات ایران از حضور آمریکا در منطقه احساس خطر می‌کرده‌است برخی از احزاب کرد مخالف جمهوری اسلامی ایران نیز برای آزادی عمل سلفی‌گران حکومت را متهم می‌کنند که برای کاهش نفوذ گروه‌های سکولار کرد چنین چشم‌پوشی‌ای توسط نظام اعمال شده‌است. ملا کریکار خود را از پیروان قاضی محمد دانسته و او را همیشه به نیکی یاد می‌کند و جنبش‌های ملا مصطفی بارزانی و شیخ سعید پیران و شیخ محمود برزنجی را مقبول دانسته و از آن‌ها به نیکی نام می‌برد و این در حالی است که جنبش‌های عبدالله اوجلان و طالبانی را شیطانی نامیده‌است. او در سال ۲۰۱۴ میلادی از تمام اتهامات تروریستی توسط دادگاه نروژ تبرئه شد.
نام کامل او نجم‌الدین فرج احمد است که در رسانه‌های جهانی به نام ملا کریکار () شناخته شده‌است که در میان کرد زبانان با نام ماموستا کریکار (کردی: مامۆستا کرێکار) نیز شناخته می‌شود. ماموستا در زبان کردی به معنی معلم یا عالم دینی است. کریکار (کردی: کرێکار) لقب شاعری اوست که در کردی به معنی کارگر است. همچنین لقب ابو سید قطب (فاتح کریکار) از سوی دوستان او در پاکستان به او داده شده‌است. بیش از هزار سخنرانی صوتی و تصوری و بیش از هشتاد کتاب تألیف و ترجمه و دیوان اشعار از آثار اوست که بسیاری از آن‌ها در اینترنت و در پایگاه رسمی او قابل دسترسی است.
وی در سال ۱۹۵۶ ر خانواده ای فقیر در شهر کردنشین سلیمانیه عراق به دنیا آمد و شش برادر و چهار خواهر دارد.
در سال ۱۹۶۲ شروع به تحصیل نموده و دوره‌های ابتدایی و راهنمایی را در سلیمانیه به پایان رساند.
در سال ۱۹۷۱ به صف اتحادیه دانش آموزان حزب دموکرات کردستان پیوست اما طولی نکشید که با آشنایی با اعضا و طرفداران اخوان المسلمین، طرفدار آنان شده و برای اولین بار در محضر ماموستا حسن پینجوینی در مسجد ابوبکر صدیق شهر سلیمانیه دروس شرعی را فراگرفته و سپس به یکی از اعضای جنبش اخوان المسلمین تبدیل شد.
بعد از آواره شدن در اثر ستم رژیم بعث، در سال ۱۹۷۴ تا سپتامبر سال ۱۹۷۵ پیشمرگه حزب دموکرات کردستان بود بعد از آن و با ناکام ماندن قیام ۱۹۷۵، وی به سلیمانیه برگشته و سپس به شهر اربیل (کردی: هه‌ولێر) رفته و در سن ۱۹ سالگی همزمان که به عنوان کارمند مشغول به کار می‌شود دوره متوسطه را به پایان می‌رساند؛ و در این مدت اهمیت زیادی به مطالعه و ساخت بنای فکری خود می‌دهد. او در سال ۱۹۷۸ به سلیمانیه برگشته و در رشته زبان و ادبیات عرب وارد دانشگاه می‌شود.
بعد از دانشگاه برای اینکه توسط رژیم بعث به سربازی گرفته نشود خود را پنهان می‌کند تا این که در ۱۹۸۲/۸/۲۰ تصمیم می‌گیرد کردستان را ترک کن و هجرت نماید. به همین منظور به همراه ماموستا علی باپیر مخفیانه و به صورت قاچاق از راه کوه‌ها به ایران آمده و در ابتدا به تهران می‌رود و تلاش مبکند در دانشگاه تهران در رشته جامعه‌شناسی شروع به تحصیل کند که موفق نمی‌شود.
در سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ در اردوگاه آوارگان در کرج به عنوان امام خطیب می‌ماند؛ و همزمان نزد تعدای از علمان دینی کردستان ایران علوم شرعی را فرا میگید. همچنین به همراه ماموستا صلاح الدین بهاء الدین و چند عضو اخوان المسلمین در ایجاد گروهی جهادی به اسم "کۆمهڵی پشتیوانان (گروه پشتیبانان) سهیم بوده‌است؛ که پس از این که ایران با این گروه به مقبله پرداخت و تعدادی از اعضای اخوان المسلمین را دستگیر کرد ماموستا کریکار تصمیم گرفت پیش از آن که در دادگاه علیه او حکمی صادر شود ایران را ترک کند.
بعد از آن به صورت مخفیانه به سلیمانیه برگشته و در ۱۹۸۴/۷/۲۲ با روخوش احمد (کردی: روخۆش ئه‌حمه‌د) ازدواج می‌کند که از پیش وی را می‌شناخت و خود ماموستا کریکار سبب جدایی او از صف کمونیست‌ها شده بود. آنها صاحب چهار فرزند به نام‌های معالم، سید قطب، ظلال و ابن تیمیه شدند.
پس از ازدواج، از راه قاچاق به ایران برگشته و بعد از ۱۳ روز از راه قاچاق به پاکستان می‌رود که در مرز پاکستان دستگیر شده و به مدت ۱۰۰ روز زندانی می‌شود؛ و چون زندانی برای بانوان وجود ندارد همسر او به خانه شیخ عبدالخالق زامرانی، از علمای بلوچستان و عضو حرکت اسلامی پاکستان، تحویل داده می‌شود. بعد از ۱۰۰ روز با تلاش سازمان‌های حقوق بشری و گروه‌های اسلامی از جمله عبدالله عزام آزاد می‌شود.
در ماه دوم سال ۱۹۸۵ به همراه همسر، در کراچی پاکستان ساکن می‌شود؛ و به تحصیل در رشته علوم حدیث می‌پردازد که مدرک فوق لیسانس را در این رشته کسب نموده و در دانشگاه ابوبکر، که وابسته به دانشگاه مدینه است به تدریس مشغول می‌شود و همزمان به فعالیت‌های خود در اخوان المسلمین ادامه می‌دهد. تا این که در سال ۱۹۸۸ با رخدادن فاجعه بمباران شیمیایی حلبچه، در حالی که دانشجوی مقطع دکترا بودند دست از کار و تحصیل برداشته و به امدادرسانی به آوارگان که تعداد آن‌ها به ۱۷۵۰۰۰ نفر در ایران و بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر در ترکیه می‌رسید پرداخت.
او در مدت آوارگی بین ایران و پاکستان چند کتاب تألیف و ترجمه می‌کند که از بین آن‌ها ترجمه کتاب اثر سیدقطب و اولین دیوان شعر خود به اسم "ژانی مان" را می‌توان نام برد.
کریکار با وجود این که عضو اخوان المسلمین بود و از نظر فکر و منهج با آنان هم راه بود اما از نظر عقیدتی، از زمانی که به دانشگاه عقاید سلفی داشت، که با چند نفر عرب اهل بغداد و موصل آشنا شده بود و آنان کتاب‌های علمای سلفی مانند کتاب‌های احسان الهی ظهیر و کتاب‌هایی در مورد مسائل عقیدتی به او معرفی کرده بودند.
در سال ۱۹۸۸ بعد از بمباران شیمیایی حلبچه، از اخوان المسلمین جدا شده و به جنبش اسلامی (کردی: بزوتنه‌وهٔ ئیسلامی)، به رهبری ماموستا ملا عثمان عبدالعزیز می‌پیوندد و در سال ۱۹۸۹ عضوی شورای جبش می‌شود.
او در سال ۱۹۹۴ شاخهٔ اصلاح (کردی: خه‌تی ئیصلاح) را با هدف پیش‌گیری از جذب شدن جوانان جنبش، توسط افرادی که به ایران یا سایر طرفهای خارجی وابسته بودن، پایه‌گذاری کرد؛ که بعدها در ۲۰۰۱/۱۲/۱۰ شاخه اصلاح کریکار با جندالاسلام (که آن هم از جنبش اسلامی جدا شده بود)، به هم پیوستند و انصار الاسلام (کردی: پشتیوانانی ئیسلام) را تشکیل دادند و امارت اسلامی بیاره را ایجاد کردند.
او در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک کرد پناهنده در اسلام‌آباد پاکستان با دستگاه پذیرش پناهجویان سازمان ملل متحد مصاحبه کرده و پرونده او مانند کردهای دیگر به چندین کشور جهت پذیرش، ارسال شد که از بین آن‌ها نروژ با پذیرش او و فرزندانش به عنوان پناهنده موافقت نمود؛ بنابراین در ۱۹۹۱/۱۱/۳۰ سازمان ملل متحد او را به نروز فرستاده و در آن کشور ساکن شد.
در ماه شباط ۱۹۹۸ سازمان INDICT که سازمانی بریتانیایی اما وابسته به سازمان اطلاعات CIA آمریکا است و با کردها بخصوص عبداللطیف رشید (اولین داماد جلال طالبانی، که در آن زمان مسئول دفتر حزب اتحاد میهنی کردستان در بریتانیا بود) در ارتباط بود، در ۲۰۰۱/۱۰ گزارشی در مورد کریکار و فعالیت‌های او به نروژ دادند.
کریکار در ۲۰۰۲/۹/۶ با هدف ادامه فعالیتهای انصار الاسلام به ایران برمیگردد که در ایران دستگیر می‌شود و پس از آن که همکاری با ایرانی‌ها را نمی‌پذیرد، ایران او را تحویل هلند می‌دهد.
حکومت نروژ نیز کریکار را متهم کرد که امنیت این کشور را به خطر می‌اندازد. تاکنون سازمان‌های اطلاعاتی ایران، هلند، آمریکا، نروژ، ایتالیا و آلمان به صورت مستقیم و اسپانیا، سودئ، سویس و فنلاند به صورت غیر مستقیم (از طریق اطلاعات و دادگاه‌های نروژ) در مورد کریکار تحقیقات انجام داده‌اند اما نتوانسته‌اند اتهامی را علیه او ثابت کنند.
در تاریخ ۲۰۰۳/۲/۱۹ نروژ طی حکمی با این ادعا که کریکار باعث ایجاد خطر در امنیت نروژ است، حق پانهندگی، پاسپورت، اقامت دائمی و حق کارکردن در این کشور را از او سلب نمود.
کریکار در ۲۰۱۰/۱/۲۵ در اسلو پایتخت نروژ در خانه خود هدف حمله ترور قرار گرفت که جان سالم به در برد. کریکار حزب اتحاد میهنی کردستان را مسئول این ترور می‌داند.
سازمان اطلاعات نروژ تاکنون بیش از ۴۰ بار کریکار را با اتهام‌ها مختلف از جمله ترورسیم و تلاش برای کارهای تروریستی دادگاهی کرده‌است که در هیچ‌کدام موفق به اثبات اتهام نشده و نتوانسته او را زندانی کند. تا این که سر انجام در ۲۰۱۲/۳/۲۷ به اتهام تهدید سه نفر کرد که به مقدسات اسلامی توهین نموده بودند، به دو سال و ده ماه زندان محکوم شد؛ و در تاریخ ۲۰۱۳/۳/۲۰ نیز اطلاعات با وارد شدن به خانه او دست نوشته‌ها و کتابهای او را جمع کرده و با خود برده‌است.
در سال 2019 با لیدا خضرزاده ازدواج کرد.
در نهایت، دادگاه ملا کرکار را به سه اتهام به دو سال و ده ماه زندان محکوم کرد. او سرانجام در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ آزاد شد.
در ۲۶ مارس ۲۰۲۰، اعلام شد که سوئد ملا کرکار را به ایتالیا تحویل داده است. وکیل او و بسیاری از شخصیت‌های کرد از این تصمیم انتقاد کردند و گفتند که سوئد او را بدون اثبات اتهامی علیه او تحویل داده است و این استرداد در زمانی غیرمنتظره انجام شد که ویروس کرونا در ایتالیا شیوع پیدا کرد.https://web.archive.org/web/20200329180729/https://rojnews.news/%D8%AF%DB%86%D8%B3%DB%8C%DB%95/%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%95%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DB%8C-%DA%95%D8%A7%D8%AF%DB%95%D8%B3%D8%AA%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%DB%95%D9%88%DB%95%DB%8C-%D9%85%DB%95%D9%84%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%DB%8E%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%DB%95-%D8%A6%DB%8C%D8%AA%D8%A7%DA%B5%DB%8C%D8%A7-48362
سازمان لیگ توماس مالتوس یک سازمان بریتانیایی بود که به طرفداری و گسترش پیشگیری از بارداری می‌پرداخت. این سازمان در سال ۱۸۷۷ تأسیس و در سال ۱۹۲۷ میلادی منحل شد. این لیگ یک سازمان سکولار، یوتیلیتارین و فردگرا و «از همه مهم‌تر مالتوسانیست» بود.https://books.google.com/books?id=e1c6OjifgyYC&pg=PA221&lpg=PA221#v=onepage&q&f=falseاین سازمان بیان می‌کرد که نگرانیهایی دربارهٔ فقر طبقهٔ کارگر بریتانیا دارد و مدعی بود که اذعان داشت که رشد بیش از حد جمعیت عامل اصلی فقر است. زمان تأسیس این لیگ همزمان با «محاکمهٔ نولتون» آنی بسانت و چارلز بردلو در ژوئیه سال ۱۸۷۷ بود.http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/00324728.1977.10412759آنها به دلیل انتشار کتاب میوه‌های فلسفی چارلز نولتن که در آن دربارهٔ چندین روش پیشگیری از بارداری توضیح داده بود مورد پیگرد قانونی قرار گرفته بودند. A publication about birth control. View original copy. سازمان لیگ توماس مالتوس به عنوان مروج اصلی و دایمی رفع مجازات‌ها در راستای ترویج پیشگیری از بارداری و دانش عمومی مربوط به آن تشکیل شد. این محاکمه نشان داد که جامعه علاقه زیادی به موضوع پیشگیری از بارداری دارد و فروش این کتاب در طول محاکمه افزایش یافت.https://books.google.com/books?id=WIUOAAAAQAAJ&lpg=اولین رئیس این سازمان چارلز رابرت دیرسدیل بود.
قضیه برتراند- چبیشف یکی از قضایای اعداد اول است. این قضیه بیان می‌کند برای هر عدد طبیعی بزرگتر از ۳ مانند n عددی اول مانند p هست به طوری که
formula_1 یا همان تابع شمارش اعداد اول بیان کرد:
بر اساس قضیه اعداد اول با میل کردن x به سمت بی‌نهایت تعداد اعداد اول کوچکتر از x تقریباً برابر با x/ln x می‌شود. با جای گذاری 2x به جای x می‌بینیم تعداد اعداد اول کوچکتر از 2x تقریباً دو برابر تعداد اعداد اول کوچکتر از x است. (x/ln x و x/ln 2x در مقادیر بزرگ x تقریباً معادل اند) بنابراین تعداد اعداد اول بین n و 2n تقریباً با (n/ ln (n برابر است. (برای مقادیر بزرگ n) پس در این فاصله تعداد اعداد اول بسیار بیشتری نسبت به تعدادی که با قضیه چبیشف بدست می‌آید وجود دارد که نشان می‌دهد قضیه چبیشف در مقایسه با قضیه اعداد اول ضعیف تر است. اما قضیه اعداد اول قضیه ای مشکل‌تر است و اثبات قضیه برتراند راحت‌تر است و البته نتایج بهتری در مقادیر کوچک n دارد.
قضیه لژاندر نیز مشابه قضیه چبیشف است ولی تا به حال کسی موفق به اثبات یا رد آن نشده‌است. بر اساس این قضیه برای هر عدد طبیعی formula_4 عددی مانند p هست به طوری که formula_5 با استفاده از قضیه اعداد اول برابر است با formula_6 و تعداد اعداد اول کوچکتر از formula_7 برابر است با formula_8 که مقدار این دو با افزایش x تقریباً یکسان خواهد بود و از این طریق نمی‌توان مانند قضیه برتراند آن را اثبات کرد.
سقز شهری در استان کردستان در ایران است.
سقز همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
جیرولامو کرچنتینی (؛ – ) آهنگساز، خواننده برجستهٔ اپرا و معلم آواز اهل ایتالیا بود.
او از شاگردانِ معلمِ مشهورِ آواز «لورنتسو جیبلی» بود و بعدها در کار هنری خود به شهرت و موفقیت‌های زیادی دست یافت.
آلفرد، کنت دو وینی و آرتور شوپنهاور از طرفداران او بودند.
فردیناندو پائر (; – ) آهنگساز، و رهبر ارکستر اهل ایتالیا بود.
وی تباری اتریشی داشت و شهرتش بیشتر به‌واسطهٔ اوراتوریوها و اپراهایش است.
ایوب رستمی (۷ مهر ۱۳۶۲ در کرمانشاه)، جودوکای اهل ایران و مربی بین‌المللی جودو که سالها سابقه حضور در تیم ملی جودو و تیم ملی کوراش ایران و سرمربی‌گری تیم ملی جودو ایران را در کارنامه دارد. (نماینده اوزان ۹۰ کیلوگرم و ۸۱ کیلوگرم)
رستمی به مدت چندین سال پی در پی سرمربیگری تیم ملی جودو بزرگسالان، جوانان ، نوجوانان و تیم ملی کوراش بزرگسالان ایران را بر عهده داشته‌است.
همچنین رستمی مدال و را نیز در کارنامه خود دارد.
رستمی در حال حاضر سرمربی تیم ملی جودو ایران است.‌.
رستمی یکی از تکنیکی‌ترین مربیان روز ایران می‌باشد که بارها آرش میراسماعیلی، محمود میران و رضا چاه خندق در کنفرانس‌های خبری فدراسیون به این مهم اشاره کرده‌اند، حتی جواد محجوب و سعید مولایی جودوکاهای ملی پوش ایران در گفتگو با خبرگزاری فارس از همکاری خود با رستمی رضایت کامل را اعلام کرده بودند، اما خبرها منعکس کننده اوضاعی است که به دلیل وجود دست‌های پشت پرده فدراسیون جودو، و شرایط رانت و پارتی در ورزش ایران و وزارت ورزش از وجود و بهره‌مندی افرادی همچون رستمی‌ها امتناع می‌ورزند و بسیاری کارشناسان ورزش نیز وجود همین شرایط آلوده در سیاست ورزش ایران را سبب افت و افول ورزش کشور به خصوص جودو می‌دانند.
ایوب رستمی بعد از دوره ریاست محمد درخشان و روی کار آمدن آرش میراسماعیلی در اردیبهشت ماه 1397 مسئولیت مربیگری تیم ملی جودو ایران را بر عهده گرفت.
بلغارستان کشوری در جنوب شرقی اروپاست. پایتخت این کشور شهر صوفیه است.
در شمال این کشور جمهوری رومانی با ۶۰۸ کیلومتر مرز مشترک قرار دارد. در غرب با جمهوری پیشین یوگسلاوی (صربستان با طول مرز ۳۱۸ کیلومتر و مقدونیه با مرز مشترک ۱۴۸ کیلومتری) همجوار می‌باشد. در جنوب با کشور یونان (۴۹۸ کیلومتر) و ترکیه (۲۴۰ کیلومتر) هم‌مرز است. در خاور این جمهوری دریای سیاه قرار دارد.
دو رشته کوه مهم بلغارستان را فرا گرفته‌است، یکی رشته کوه‌های بالکان که شمال و مرکز این کشور را دربر گرفته و دیگری رشته‌کوه‌های ردوپه که باختر و جنوب کشور را شامل می‌شود، از دیگر رشته‌کوه‌های بلغارستان می‌توان به ریلا و پیرین اشاره کرد.
شمال کشور تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد دارد، در حالی که جنوب شرق از آب و هوای مدیترانه‌ای برخوردار است. بیشتر اقلیم بلغارستان دارای آب و هوای سرد و کوهستانی است و نواحی ساحلی دریای سیاه نیز آب و هوایی معتدل و مرطوب دارد. مهمترین رود ماریتسا نام دارد که از رشته‌کوه‌های ردوپه در باختر بلغارستان سرچشمه گرفته و با گذر از مناطق مرکزی کشور راه جنوب را در پیش گرفته و وارد ترکیه می‌شود و سپس به دریای اژه می‌ریزد. رود دیگر دانوب نام دارد که در شمال بلغارستان جریان دارد.
پایتخت بلغارستان، شهر صوفیه است و از مهمترین شهرهای بلغارستان می‌توان به پلوودیف ۳۵۰ هزار نفر، وارنا ۳۱۵ هزار نفر، بورگاس ۱۹۰ هزار نفر و روسه ۱۶۰ هزار نفر اشاره کرد.
قاره اروپا، در نیم‌کره شمالی زمین قرار دارد و پس از قاره اقیانوسیه، دومین قاره کوچک جهان است. قاره اروپا با قاره آسیا در یک پهنه خشکی قرار گرفته‌اند و با یک‌دیگر خشکی بزرگ اوراسیا را تشکیل می‌دهند. مرز طبیعی میان اروپا و آسیا را کوه‌های آرال تشکیل می‌دهند.مساحت اروپا حدود ۱۰ میلیون کیلومتر مربع است و بیش از ۷۳۰ میلیون نفر جمعیت دارد که یازده درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند."Global: UN Migrants, Population". Migration News. January 2010 Volume 17 Number 1. با وجود مساحت نسبتاً کم خود، اروپا پس از آسیا دومین قاره جهان از نظر تراکم جمعیت است.
اروپا در اصل شبه جزیره‌ای در شمال غرب اوراسیا و در شمال قاره آفریقا است. اروپا که به دلیل قرار گرفتن در منطقهٔ معتدل شمالی به قاره سبز معروف است بین آب‌های دریای خزر و دریای سیاه در جنوب شرقی، مدیترانه در جنوب، اقیانوس اطلس در غرب و دریای آدریاتیک در شمال قرار دارد.
اروپا هم‌چنین جزایر بسیاری دارد که از جزایر بزرگ آن می‌توان به جزایر بریتانیا و ایسلند اشاره کرد.
شماری از شهرهای مهم و تاریخی جهان ازجمله لندن، رم، مسکو، آتن، پاریس، و برلین در اروپا قرار گرفته‌اند.
بعد از قارهٔ اقیانوسیه قاره اروپا با ۱۰ میلیون کیلومتر مربع کوچک‌ترین قاره زمین است. اروپا از شمال به اقیانوس منجمد شمالی و از جنوب به دریای مدیرانه و دریای سیاه و از طرف غرب به اقیانوس اطلس محدود شده‌است و مشخص کردن سمت شرقی به قارهٔ آسیا متصل است.
قارهٔ اروپا در میان مدارهای ۳۵ تا ۷۵ جغرافیایی قرار گرفته‌است.
در مناطق شمالی اروپا کوه‌ها از نظر زمین‌شناسی فرسوده و قدیمی اند، ارتفاع آن‌ها کم است و دارای قلّه‌های گنبدی شکل‌اند. در این مناطق، جلگه‌های پهناور و دریاچه‌های بسیاری وجود دارد. به این منطقه ار اروپا که فرسایش، طی یک دورهٔ بسیار طولانی، بلندی‌های آن را صاف کرده و ناهمواری‌های ملایم در آن به وجود آورده‌است،اروپای پیر می‌گویند.جغرافیا سال دوم دوره راهنمایی تحصیلی
آب فراوان موجب پیدایش جنگل‌های سرسبز و رواج کشاورزی و دامداری در این قاره شده‌است. از این رو، این سرزمین پرآب و سرسبز از گذشته‌های دور، محل زندگی انسان و بسیاری از جانوران بوده‌است و به همین علت به این قاره، قاره سبز گفته می‌شود.روزنامه اطلاعات ۶ تیر ۱۳۹۳
اعتدال دمایی اروپا شرایط مناسبی برای انسان فراهم کرده است
بخش شمالی این قاره چون نزدیک قطب شمال هستند آب و هوا ی سرد و قطبی دارند
اروپا با دارا بودن طبیعتی فوق العاده و زیست گاه‌ها و زیست بوم‌های بسیار زیاد در تنوع زیستی بسیاری گستردگی دارد ولی تقریباً 75 درصد خاک در جنوب اروپا از نظر محتوای مواد آلی و تنوع زیستی در سطح پایینی است.
طولانی‌ترین رودخانه‌ها در اروپا با طول تقریبی آنها: