moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
معمولاً biobankها از محیط‌های بسیار سرد (cryogenic) برای ذخیره‌سازی نمونه‌ها استفاده می‌کننn. که این محیط‌ها می‌توانند از یک یخچال تا انباری گسترده از آن‌ها متغیر باشد. این نمونه‌ها توسط موسساتی مانند بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها، سازمان‌های غیرانتفاعی و کمپانی‌های دارویی نگهداری می‌شوند.
می‌توان biobankها را براساس طراحی آن‌ها یا اهدافی که دنبال می‌کنند، طبقه‌بندی کرد. Biobankهایی که در جهت رفع بیماری‌ها طراحی شده‌اند معمولاً بیمارستان‌های تابعه ای دارند که توسط آن‌ها داده‌ها و نمونه‌های مربوط به بیماران مختلف را جمع‌آوری می‌کنند و شاید به دنبال نشانگرهای بیولوژیکی مربوط به بیماری‌ها هستند. آن دسته از biobankهایی که مبتنی بر جمعیت هستند، نیازی به بیمارستان تابعه خاصی ندارند؛ زیرا که نمونه‌های خود را از تمامی افراد که ویژگی‌های مختلفی دارند، جمع‌آوری می‌کنند و شاید به دنبال نشانگرهای بیولوژیکی برای امکان ابتلا به بیماری‌ها به صورت عمومی در میان یک جمعیت هستند.
Biobankهای مجازی جوامع آماری اپیدمیولوژیک را در یک مجموعه مشترک جمع‌آوری می‌کنند. این biobankها مجاز به جمع‌آوری داده‌هایی هستند که مطابق مقررات ملی باشند.
بانک‌های حاوی بافت انسان بافت‌های انسانی را برای پیوند زدن یا انجام تحقیقات گسترده ذخیره می‌کنند. همان‌طور که biobankهای بیشتری سازمان می‌یابند انتظار می‌رود که بانک‌ها حاوی بافت نیز با آن‌ها ترکیب شوند.
Biobankهای جمعیتی، اطلاعات و مواد زیستی را در کنار خصوصیات و اطلاعاتی نظیر شیوه زندگی، داده‌های کلینیکی و محیطی ذخیره می‌کنند.
مجموعه‌هایی که توسط biobankها گردآوری شده و در دسترس قرار می‌گیرند نمونه‌هایی هستند که طی مراحل نمونه برداری انتخاب شده‌اند. انواع نمونه‌ها شامل خون، ادرار، سلول‌های پوستی، بافت‌های ارگان‌ها، تصاویر پزشکی (شامل تصاویر ساختاری مانند sMRI یا تصاویر کارکردی مانند rfMRI و tfMRI، تصاویر DTI) و همچنین دیگر نمونه‌های گرفته شده از بدن می‌باشند. Biobankها این نمونه‌ها را در شرایط خوبی نگهداری می‌کنند تا زمانی که پژوهشگران برای انجام تست‌ها یا آنالیزهای خود به آن‌ها نیاز داشته باشند.
Biobankهایی شامل دیتابیس‌های DNA لازم است که با دقت زیادی داده‌ها را ذخیره کرده و امکان دسترسی به اسناد نمونه‌ها و اطلاعات نمونه دهنده را فراهم آورند. این نمونه‌ها باید بگونه ای نگهداری شوند که کمترین میزان تغییرات را در طول زمان داشته باشند همچنین باید در برابر تخریب‌های فیزیکی عمدی یا سهوی محافظت شوند. مراحل ثبت هر داده‌ای که وارد یا خارج سیستم می‌شود به‌طور مرکزی ذخیره می‌گردد. این عمل بر روی سیستمی مبتنی بر رایانه انجام می‌گیرد که قابلیت حمل و بسته‌بندی دارد. مکان فیزیکی هر نمونه برای دسترسی سریع به محل آن‌ها ذکر می‌شود. سیستم‌های آرشیو موجود از فاش شدن اطلاعات شخصی نمونه دهنده گان جلوگیری می‌کنند تا این اطلاعات برای پژوهشگران مخفی بماند.دیتابیس‌هایی که شامل داده‌های کلینیکی هستند، به‌طور جداگانه نگهداری می‌شوند و با روش‌های امنیتی ارتباط میان اطلاعات کلینیکی و نمونه‌های بافت را برقرار می‌کنند.ذخیره دمای اتاق نمونه‌ها نیز بعضاً استفاده می‌شود. این امر در جهت پاسخ به مضرات ذخیره‌سازی در دمای پایین مانند هزینه‌ها و امکان عدم موفقیت در فریز کردن داده‌ها صورت می‌پذیرد.سیستم‌های کنونی کوچک بوده و توانایی ذخیره نزدیک به ۴۰٫۰۰۰ نمونه را در محیطی حدود ۱۰/۱ فضای مورد نیاز برای فریزر ۸۰- درجه سانتیگراد (۱۱۲- درجه فارنهایت) را دارا می‌باشند. ذخیره‌سازی نمونه‌های تکثیر شده یا جدا شده برای ایجاد امنیت بیشتر، اغلب در مکان‌های جداگانه‌ای صورت می‌گیرد.
یکی از چالش‌های دیتابیس‌های بزرگ نمونه‌های ژنتیکی بحث مالکیت نموه‌های جمع‌آوری شده‌است. از سال ۲۰۰۷ میلادی کشور ایسلند ۳ قانون مختلف برای مالکیت نمونه‌های فیزیکی و اطلاعات آنان دارد. قانون ایسلند بیان می‌کند که دولت این کشور متولی نمونه‌های فیزیکی بوده در حالیکه نمونه دهندگان نیز حق مالکیت خود را حفظ می‌کنند. در عوض کشورهایی مانند استونی و جمهوری تونگا مالکیت نمونه‌ها را به دولت می‌سپارد اما قوانینشان از حقوق نمونه دهنده گان نیز به شدت محافظت می‌کند.
اتفاق مهمی که در زمینه biobanking وجود دارد، زمانی است که یک محقق بخواهد نمونه‌های انسانی را در تحقیق خود به کار برد. در این حالت نگرانی‌هایی که در ادامه آمده‌است به وجود خواهد آمد: حقوق شرکت کنندگان در پژوهش، مالکیت نمونه‌ها و داده‌های ناشی از آن، گستره ای که طی آن نمونه دهنده می‌تواند بازخورد نتایج تحقیق را به اشتراک بگذارد و این حق که نمونه دهنده قادر باشد تا برای شرکت در یک مطالعه رضایت دهد.
با فرض این که رضایت نمونه دهنده برای شرکت در یک مطالعه جلب شود، نگرانی اصلی این خواهد بود که biobankها معمولاً نمونه‌ها و داده‌ها را برای چندین کار تحقیقاتی در آینده نیز جمع‌آوری می‌کنند که در نتیجه امکان دریافت رضایت کامل برای هر تحقیقی امکان‌پذیر نمی‌باشد. گفته می‌شود که دریافت رضایت در مورد یک تحقیق یا دریافت رضایت کلی برای تحقیقات مختلف ممکن است ملزومات قانونی و اخلاقی را برآورده نکند.
Biobankها به یک نظارت اخلاقی توسط بازدیدکننده بی‌طرف و همچنین فرایند مدیریتی‌ای نیاز دارند که به صورت عمومی باشد. برای انواع زیادی از تحقیقات، به‌طور ویژه تحقیقات پزشکی، این نظارت در سطح محلی توسط (Institutional Review Board (IRB صورت می‌گیرد. این مؤسسه استانداردهایی را مطابق با دولت کشورهای مختلف برای جمع‌آوری داده‌ها و نمونه‌ها تحمیل می‌کند. در انواع حوزه‌ها قوانین کشورهای مختلف برای مدیریت biobankها نیز اعمال می‌شود.
هیچ دستورالعمل بین‌المللی قبول شده‌ای برای مدیریت biobankها وجود ندارد. Biobankها معمولاً سعی می‌کنند توصیه‌های گسترده‌تری از دستورالعمل‌ها را که به صورت بین‌المللی نیز قبول شده باشد در زمینه پروژه‌های انسانی به کار برند. این دستور العمل‌ها درصورتی که به صورت بین‌المللی مورد قبول واقع شوند می‌توانند توسط biobankها تغییر یابند.
برخی از نمونه‌های این سازمان‌ها که در ایجاد دستورالعمل‌های نوشتاری در مورد biobankها فعال هستند در ادامه آمده‌است:
انجمن جهانی پزشکی ()
شورای سازمان‌های بین‌المللی علوم پزشکی ()
شورای اروپا ()
سازمان ژنوم انسانی()
سازمان بهداشت جهانی ()
یونسکو()
در سال ۱۹۹۸ پارلمان ایسلند قانون ایجاد دیتابیس در زمینه سلامت به نام را تصویب کرد که اجازه ایجاد biobank ملی در این کشور را مهیا ساخت. در سال ۱۹۹۹ کمیسیون ملی مشورت اخلاق پزشکی ایالات متحده () گزارشی را که حاوی توصیه‌هایی در مورد اداره نمونه‌های بیولوژیکی انسانی بود، منتشر کرد. در سال ۲۰۰۵ مؤسسه ملی سرطان ایالات متحده دفتری به نام دفتر تحقیقات نمونه‌های زیستی و منابع آن به نام () تأسیس کرد که وظایفی از قبیل ساخت دیتابیس مشترک و فرایندهای عملیاتی استاندارد برای سازمان‌های شریک خود را دنبال می‌کرد. در سال ۲۰۰۶ شورای اروپا سیاستی را روی نمونه‌های بیولوژیکی انسانی پذیرفت که برای حل مشکلات در زمینه biobank حاوی نکات جدیدی بود.
پژوهشگران خواستار بررسی‌های بیشتری در مورد زوایای اقتصادی biobankها بوده‌اند، بخصوص آن دسته از biobankهایی که از امکانات دولتی برخوردار هستند. لازم است ذکر شود که biobankهای ملی اغلب توسط شرکای خصوصی/مردمی تأمین اعتبار می‌شوند و تسهیلات مالی توسط شوراهای تحقیقات ملی، سازمان‌های خیریه پزشکی، سرمایه گزاران صنعت دارو و سرمایه گزاران زمینه بیو تکنولوژی صورت می‌پذیرد. با این روش، biobankهای ملی نوعی رابطه اقتصادی میان ارگان‌های مخالف دولتی، مردم و نهادهای تجاری و تبلیغاتی ایجاد می‌کنند. انگیزه‌های تجاری قوی‌ای وجود دارد که بر روی جمع‌آوری سیستماتیک بافت‌های بدن تمرکز کرده‌است. این موضوع به راحتی در زمینه پژوهش‌های ژنومی نیز دیده می‌شود، جاییکه مطالعات صورت گرفته در گستره جمعیت، خود را بیشتر در زمینه تکنولوژی‌های تشخیصی نسبت به مطالعات اتیولوژیک معطوف می‌کند. بنابراین منجر به تأکید روی ریسک فاکتورها و آزمایش‌ها و اندازه‌گیری‌های پیشگیرانه می‌شود. با در نظر گرفتن پتانسیل این کار برای بدست آوردن سودهای قابل توجه، محققانی مانند Mitchell و Waldby بر سر این مبحث بحث می‌کنند که چون biobankها تعداد زیادی از جمعیت ملی را به عنوان نمونه دهنده مشارکت می‌دهند، در واقع این افراد اجازه می‌دهند تا از بدن آن‌ها و تاریخچه پزشکی آن‌ها منابعی با پتانسیل‌های تجاری ایجاد شود. بنابراین مشارکت آن‌ها باید به عنوان یک «عملکرد کلینیکی» دیده شده و در نتیجه نمونه دهندگان نیز باید از منافع اقتصادی بهره‌مند گردند.
Biobankها بالذاته نمونه‌هایی را از بدن انسان ذخیره می‌کنند. مواردی وجود داشته‌است که بر سر مالکیت نمونه‌های ذخیره شده اختلاف نظر برقرار بوده که برای حل این مسئله موضوع به دادگاه واگذار شده‌است. نمونه‌هایی از این موارد به شرح زیر است:
دولت فدرال اتریش ،ادامهٔ نخستین جمهوری اتریش بین سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ بود. این حکومت توسط سیاستمدار رژیم پیشین (جمهوری اول اتریش) یعنی انگلبرت دلفوس و بعد از او اداره این حکومت به دست کورت شوشنیگ افتاد. دولت فدرال اتریش یک حکومت اقتدارگرا بر اساس ترکیبی از تأثیرات حزب محافظه‌کار کاتولیک و فاشیستی ایتالیا بود.
انگلبرت دلفوس، در سال ۱۹۳۲ به صدر اعظمی اتریش منصوب شد، در تاریخ ۴ مارس ۱۹۳۳ کارل رنر، استعفای خود را از سمت رئیس پارلمان فدرال اعلام کرد؛ و این استعفا پس از ناکامی در یک روند رای‌گیری رخ داد. دلفوس این حادثه را «انحلال خود» پارلمان فدرال نامید و جلسه بعدی پارلمان فدرال را در روز ۱۵ مارس برگزار کرد. دلفوس در ۱۵ مارس پارلمان را منحل کرد و دموکراسی در اتریش را به کلی نابود کرد. رئیس‌جمهور ویلهلم میکلاس، همانند پیروزی آدولف هیتلر در انتخابات آلمان در ۵ مارس ۱۹۳۳، هیچ اقدامی برای بازگرداندن دموکراسی انجام نداد.
دلفوس پس از منحل کردن پارلمان یک سری فرمان‌ها فوری صادر کرد، از جمله ممنوعیت فعالیت حزب کمونیست در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۳۳، ممنوعیت فعالیت حزب سوسیال دموکرات در ۳۰ مه و ممنوعیت فعالیت حزب نازی در تاریخ ۱۹ ژوئن. در عوض، در ۲۰ مه ۱۹۳۳، حزب وطن پرستان (ملقب به حزب فاشیستی اتریش) را تأسیس کرد. بدین ترتیب تنها حزب فعال در اتریش در زمان دولت فدرال اتریش، حزب وطن پرستان بود.
در ۱۲ فوریه ۱۹۳۴ دلفوس به نیروهای امنیتی دستور داد تا سوسیال دموکرات‎ها را دستگیر کنند. پس از آنکه دیکتاتوری دلفوس اقدامات علیه سوسیال دموکرات‌های شناخته شده را انجام داد، سوسیال دموکرات‌ها خواستار مقاومت در سطح کشور علیه دولت شدند. یک جنگ داخلی آغاز شد که شانزده روز، از ۱۲ تا ۲۷ فوریه ادامه داشت. مبارزه شدید در درجه اول در شرق اتریش، به ویژه در خیابان‌های برخی از ولسوالی‌های بیرونی وین، که در آن ساختمان‌های بزرگ کارکنان شهری مانند قلمرو واقع شده بود، و در مناطق صنعتی شمال استان شریف، وجود داشت. اما شورش سوسیال دموکرات‌ها، کمونیست‌ها و برخی از مردم، برای پایان دادن به ممنوعیت فعالیت حزب سوسیال دموکرات و حزب کمونیست، توسط پلیس و ارتش اتریش سرکوب شد. سوسیال دموکرات‌ها و رهبران آنها زندانی شدند یا به خارج از کشور فرار کردند. بدین ترتیب مسیر حرکت اتریش به سمت دیکتاتوری تکمیل شد.
در تاریخ ۱ مه ۱۹۳۴، زمانی که قانون اساسی جدید توسط شورای ملی تدوین شد، دلفوس آخرین بقایای دموکراسی در اتریش را از بین برد، جمهوری اول اتریش را منحل شده اعلام کرد و دولت فدرال اتریش را تأسیس کرد.
دلفوس همچنان به مقابله با نازی‌ها ادامه داد تا زمانی که ترور وی توسط نازی‌های اتریشی در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۳۴ صورت گرفت. جانشین او کورت شوشنیگ از موسلینی درخواست کمک کرد تا اگر هیتلر تصمیم به تصرف نظامی اتریش کرد به اتریش کمک کند. از این رو موسولینی بخشی از ارتش ایتالیا را در مرز اتریش بسیج کرد تا در صورت حمله نظامی آلمان به اتریش از اتریش دفاع کنند. او همچنین هیتلر را تهدید کرد که در صورت حمله به اتریش از راه نظامی با آلمان درگیر می‌شود. سپس او به جهان اعلام کرد: «استقلال اتریش، یک اصل است که توسط ایتالیا دفاع شده و حتی بیشتر از آن دفاع خواهد شد». ترور دلفوس با قیام در بسیاری از مناطق اتریش همراه بود، که باعث مرگ و میر بسیاری از مردم شد. در کارینتی، یک گروه بزرگ نازی اتریش سعی داشتند قدرت را در دست بگیرند، اما توسط واحدهای ایتالیایی در نزدیکی آن منطقه، دستگیر شدند. در ابتدا هیتلر به تصرف اتریش جلب شد، اما واکنش ایتالیا او را شگفت زده کرد. هیتلر متقاعد شد که نمی‌تواند با قدرت‌های غربی اروپایی مواجه شود و او رسماً مسئولیت قتل دلفوس را رد کرد و پشیمانی خود را نسبت به قتل صدر اعظم دولت فدرال اتریش اعلام کرد. نازی‌ها در وین، پس از اعلام ساختن یک دولت جدید تحت ناسیونالی اتریشی، آنتون رینتلن که قبلاً توسط دلفوس زندانی شده بود، را به عنوان رهبر نازی‌ها در اتریش و صدر اعظم جدید اتریش انتخاب کردند و به مجلس ملی اتریش رفتند تا ضمن تشکیل دولت جدید آنتون رینتلن را به عنوان صدر اعظم جدید به مردم معرفی کنند اما پس از تهدیدات ارتش اتریش به منظور تخریب مجلس با استفاده از دینامیت تسلیم شدند و سپس مورد محاکمه و اعدام قرار گرفتند و بدین ترتیب کورت شوشنیگ در ۲۹ ژوئیه سال ۱۹۳۴ به صدر اعظمی اتریش رسید. با این وجود، هیتلر همچنان به بی‌ثباتی سیستم دولتی اتریش معتقد بود و مخفیانه روابط خود را با هواداران نازی در اتریش مانند آرتور زایس-اینکوارت و ادموند گلیس-هورستنوا ادامه داد. اما اتریش تحت سلطه شوشنیگ نیز مانند دولت دلفوس تحت حمایت همسایهٔ جنوبی خود، یعنی حکومت فاشیستی ایتالیا بود. اما رفته رفته موسولینی، به هیتلر نزدیک شد. اگرچه شوشنیگ سعی کرد روابط اتریش را با نازی‌ها بهبود ببخشد اما با برپایی «محور» برلین و رم توسط موسولینی و هیتلر در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۳۶، ایتالیا حمایت خود از اتریش را برداشت و اتریش بدون داشتن یک حامی قدرتمند بین‌المللی بسیار ضعیف گشت.
هیتلر در نوامبر ۱۹۳۷ برنامه‌های خود را برای الحاق اتریش به آلمان را در دیدار با فرماندهان ارشد ارتش اعلام کرد. بعد از آن آلمان نازی به اتریش اولتیماتوم داد و با فشارهای زیاد هیتلر به شوشنیگ، او مجبور شد تا آرتور زایس-اینکوارت را وارد کابینه خود کند. اما پس از گذشت چند هفته فشارهای هیتلر به اتریش از سر گرفته شد و شوشنیگ مجبور شد تا زایس اینکوارت را به سمت جانشینی خود برساند.
آخرین تلاش شوشنیگ برای حفظ استقلال اتریش، رفراندوم بود و این همه‌پرسی قرار بود تا در ۱۳ مارس صورت بگیرد. به عنوان بخشی از تلاش او برای اطمینان از پیروزی در رفراندوم، او رهبران سوسیال دموکرات را از زندان آزاد کرد و در عوض پیشنهاد از بین بردن دولت یک طرفه و قانونی کردن فعالیت حزب سوسیال دموکرات اتریش را مطرح کرد. هیتلر با بسیج نیروهای ارتش آلمان در مرز اتریش واکنش نشان داد و خواستار تعیین زایس اینکوارت به عنوان صدراعظم اتریش شد. در ۱۱ مارس، نازیهای اتریشی شوشنیگ را مجبور به استعفا کردند. زایس اینکوارت به عنوان جانشین وی، صدر اعظم اتریش شد و در حضور ویلهلم میکلاس سوگند یاد کرد اما روز بعد نیروهای ارتش اتریش بدون هیچگونه مقاومت به ارتش آلمان نازی اجازه ورود به اتریش را دادند گرچه این کار به دستور آرتور زایس-اینکوارت صورت گرفت.
هیتلر در اصل قصد داشت تا اتریش را به عنوان یک کشور دست نشانده به رهبری زایس اینکوارت حفظ کند. با این حال، حمایت مشتاقانه مردم از هیتلر باعث شد تا او موضع خود را تغییر دهد و از الحاق اتریش به آلمان نازی پشتیبانی کند. در ۱۳ مارس، زایس اینکوارت رسماً آنشلوس را تصویب کرد، هر چند رئیس‌جمهور میکلاس از امضای آنشلوس خودداری کرد و از سمت خود استعفا داد. سپس آرتور زایس-اینکوارت بیشتر وظایف میکلاس را به عهده گرفت و لایحهٔ آنشلوس را به تصویب قانون اساسی و مجلس ملی دولت فدرال رساند، سپس اتریش به آلمان نازی پیوست.
پمپئو یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
معبد کنکون ، معبد تاکه‌ایسائو یک معبد شینتویی است که بر روی کوه فونااوکا در شهر کیوتو در ژاپن قرار گرفته است.
پیترو تارکینی () (زادهٔ – درگذشتهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
رنه سوری (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
رابرت هاگمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل [[سست.
[[رده:اهالی کانتون سولوتورن]]
[[رده:دوچرخه‌سواران تور دو فرانس]]
[[رده:دوچرخه‌سواران مرد اهل سوئیس]]
[[رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)]]
رابرت تالمن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
رولاند شار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
رولاند زوفل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ساشا اوروایدر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ویلی ترپ (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۳۸) دوچرخه‌سوار پیست اهل سوئیس است.
آگوست ارن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
بیت مایستر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اویگن کمبر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
فابیان فوکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
فریتز زبیندن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
گوتلیب وانزرید (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
هانس هلنشتاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هانسیورگ امیزگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هاینز ایسلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ژان برون (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
یورگن اشنایدر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
مارسل پریر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
میک گوتمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اسکار فن بورن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
رنه پدرولی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
رابرت لانگ (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
رولاند تالمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به روت–آکروس اشاره کرد.
رودولف هاوزر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اشتفان ماورر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
والتر فاور (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
والتر ریچلی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
ورنر آرنولد (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
ورنر واگلین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
آلبرت کاگی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
آندریاس اشباخ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
آنتونیو فرتی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
آرنولد نوتزلی (؛ زادهٔ ۱۹۰۰) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
سدریک روزیی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
دنیل هاویلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ادی باومن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
ایگون شیویلر (؛ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۷ - ۴ سپتامبر ۲۰۲۳) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
امیل بیلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اریخ فاس () دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرده‌است.
ارنست دوباک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
ارنست فوریمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ارنست لویترت (؛ زادهٔ ۱۸۹۸) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اروین جایسلی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
اروین لینهارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
فاستو لوراتی (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
فردی آربر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
فریتز بوسی (؛ زادهٔ ۱۸۹۶) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
فریتز گانز (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
فریتز یوست (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
فریتز زینتالر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
گاستون گروسا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
گیلبرت بیشاف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
گاتفرید ویلمن (؛ زادهٔ ۱۸۹۴) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
گوتلیب آمشتاین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
گوستاو موس (؛ 1905 – december ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
هانس فلوکیگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هانس هینمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هانس روتی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هانس فنینگر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
هانسرودی مرکی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هاینریش مولر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
هاینز گیلگن (؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هوبرت بهلی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
هوگو شار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ایوان اشمیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
جیکوب کایرونی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
یوزف شنک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
ژان-کلود گرت (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
یوزف هلبلینگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
یوزف شرانر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
یوزف ورلی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
یوزف فیشلر (؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
یورگ لوکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
کارل براند (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
کارل بورکهارت (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
کوبی شیرر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
کورت رشتاینر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
لوئی مرمیود (؛ زادهٔ ۱۸۹۴) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
مارتین اشتگر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
مکس ابرلی (؛ – ۲۰۰۹) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
مکس وکسلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
مکس ویرت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
پاتریک مورلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
پل لیتچی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
پیتر هیتزل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
پیتر فوگل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
رنو بلان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار است.
رنه روتشمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
روکو تراولا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
راجر اشلیمن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
رولف فورر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ویکتور کونز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
والتر بنی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
والتر نابنهانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
والتر رایزر (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس بود.
والتر ریچارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
والتر سینر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
ورنر وکرت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
آوو پیکوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
آرتوراس کاسپوتیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل لیتوانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال اشاره کرد.
گینتاوتاس اوماراس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل لیتوانی است.
عمر پخاکادزه (؛ ۸ دسامبر ۱۹۴۴ – ۲۱ مه ۱۹۹۳ (aged 48)) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ایگور تسلوالینکوف (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد شوروی بود که در [بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بوریس شوخوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
گاینان سایدخوژین (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ایمانتس بودنیکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان نازی است.
لئونید کلومبت (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
نیکولای کوفش (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
والری مفچان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
والری یاردی (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه بود.
ویکتور ماناکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
ویکتور سوکولف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
بیلفینگر () شرکت مهندسی آلمانی است، که در زمینه ارائه خدمات مهندسی و مشاوره، همچنین ساخت‌وساز شهری و صنعتی فعالیت می‌نماید.
شرکت بیلفینگر در سال ۱۸۸۰ توسط آگست برناتز تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مانهایم، آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بورس دویچه بورزه معامله می‌شود.
وینالی پتراکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ولادیمیر کامینسکی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلاروس است.
ولادیمیر اوسوکین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده‌است.
الکساندر کراسنوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
الکساندر پانفیلوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
الکساندر پروف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
لن اوان گودمن فیلسوف و تاریخ‌دان فلسفه که زمینه کاری او فلسفه یهودی و اسلامی، اخلاق و متافیزیک است. گودمن از سال ۱۹۹۴ در دانشگاه وندربیلت تدریس می‌کند.Seite „Lenn Evan Goodman“. In: Wikipedia, Die freie Enzyklopädie. Bearbeitungsstand: 21. Mai 2018, 10:55 UTC. URL: https://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Lenn_Evan_Goodman&oldid=177619459 (Abgerufen: 29. Mai 2018, 09:58 UTC)
گودمن لیسانش را در دانشگاه هاروارد در زمینه فلسفه و زبان‌ها و ادبیات‌های خاورمیانه گرفت. او دکترایش را در سال ۱۹۶۸ را از دانشگاه آکسفورد گرفت. او به عنوان استاد مدعو فلسفه و زبان‌ها و ادبیات‌های خاورمیانه در دانشگاه یو سی ال ای تدریس می‌کرد سپس به عنوان استادیار در سال ۱۹۶۹–۱۹۷۴ و به عنوان دانشیار در سال ۱۹۷۴–۱۹۸۱ به عنوان استاد فلسفه تدریس می‌کرد و در دانشگاه هاوایی در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۴ به عنوان استاد مدعو در هیئت علمی علوم انسانی تدریس می‌کرد. بعد از سمت‌های مختلف در تحقیقات متفاوت، گودمن از سال ۱۹۹۴ در دانشگاه وندربیلت فلسفه تدریس می‌کند.
آرنولد بلگارت (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه‌سوار در رشته پیست اهل روسیه بود که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
اولگ لوگوین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سرگئی شلپاکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
واسیلی اژدانوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ویکتور بیکوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
هاچتیف یا هُخ‌تیف شرکت ساخت‌وساز آلمانی است، که در زمینه طراحی و احداث انواع زیرساخت‌های شهری و صنعتی، ارائه خدمات مهندسی و ساخت، همچنین مدیریت پروژه فعالیت می‌کند.
شرکت هُخ‌تیف در سال ۱۸۷۳ توسط فیلیپ و بالتزار هافمن تأسیس شد و تاکنون پروژه‌های بزرگی چون: احداث فرودگاه بین‌المللی آتن، پل بسفر، فرودگاه بین‌المللی ملک عبدالعزیز و برج کومرتس‌بانک را برعهده داشته‌است.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر اسن، آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود. اکثریت سهام شرکت هاتچیف (۶۶٪) متعلق به گروپو آسی‌اس می‌باشد.
گیزاب یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت ارزگان واقع شده‌است. گیزاب مرکز ولسوالی گیزاب است.
جنگ داخلی اتریش که همچنین به عنوان قیام فوریه (آلمانی: Februarkämpfe) شناخته می‌شود، اصطلاحاً برای پانزده روز از تداخل بین سوسیالیست‌ها و ارتش اتریش، بین ۱۲ فوریه تا ۲۷ فوریه ۱۹۳۴ در اتریش استفاده می‌شود. درگیری‌ها در شهر لینز آغاز شد و عمدتاً در شهرهای وین، گراتس، بروک آندر مور، یودنبورگ، وینر نویشتات و اشتایر، اما همچنین در برخی از شهرهای صنعتی شرقی و مرکزی اتریش رخ داد.
پس از فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارستان (پس از جنگ جهانی اول)، جمهوری اول اتریش، که عمدتاً شامل بخش آلمانی زبان امپراتوری سابق بود، به عنوان یک دموکراسی پارلمانی تشکیل شد. دو حزب عمده در سیاست ملت جدید سلطه داشت: سوسیالیست‌ها (حزب کارگران سوسیال دموکرات و حزب سوسیال دموکرات) و محافظه کاران (حزب سوسیال مسیحی). سوسیالیست‌ها هواداران خود را در مناطق شهری طبقه کارگر شهر یافتند، در حالی که هواداران محافظه کاران جمعیت روستایی و اکثر طبقه‌های بالای جامعه را در بر می‌گرفتند. محافظه کاران همچنان همکاری نزدیکی با کلیسای کاتولیک رومی داشتند و می‌توانستند برخی از روحانیون برجسته را در میان هواداران خود قرار دهند.
مانند بسیاری از دموکراسی‌های نوظهور اروپایی، سیاست در اتریش به طعم بسیار ایدئولوژیک رسید. هر دو کمپ سوسیالیستی و محافظه کار نه تنها از احزاب سیاسی تشکیل شده بلکه دارای ساختارهای قدرت فراگیر، از جمله نیروهای شبه نظامی خود بودند. محافظه کاران در سالهای ۱۹۲۱–۱۹۲۳ سازماندهی نیروها شبه نظامی خود (به زبان آلمانی: Homeguard) را آغاز کردند؛ در پاسخ، سوسیال دموکرات‌ها بعد از سال یک۱۹۲۳ گروه مسلح به نام جمهوری اسکان زدگان (سوسیالیست‌های جمهوریخواه) تشکیل دادند. تغییرات و درگیری بین این نیروها (در تظاهرات سیاسی و غیره) اغلب رخ می‌داد.
اولین حادثه مهم در اوایل سال ۱۹۲۷ اتفاق افتاد که چند نفر از اعضای جبهه جنگجویان هرمان هیلت ("اتحادیه جنبش مبارزه با مفاسد") که یک گروه شبه نظامی و همچنین گروهی از محافظه کاران بود به ضرب گلوله کشته شدند. در ماه ژوئیه سه متهم سوسیالیست در این مورد محکوم شدند، که منجر به خشم سوسیالیست‌ها شد. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۷، یک اعتصاب عمومی از طرف سوسیالیست‌ها رخ داد و تظاهراتی در پایتخت صورت گرفت. در همین درگیری‌ها یک ایستگاه پلیس، به همراه نیروهای امنیتی شروع به تیراندازی به تظاهرکنندگان کردند. در مجموع، ۸۹ نفر (۸۵ نفر از آن‌ها تظاهرکنندگان بودند) در این قیام ماه ژوئیه جان خود را از دست دادند و صدها تن صدمه دیدند. به طرز شگفتآوری، خشونت به زودی کاهش یافت و جناحها نبرد خود را از خیابان‌ها به نهادهای سیاسی بردند.
با این حال، مصیبت‌های جمهوری اول اتریش در سال‌های بعد بدتر شد. رکود بزرگ نیز تأثیرات آن را در اتریش نشان داد، که منجر به بیکاری شدید و تورم عظیم شد. علاوه بر این، از سال ۱۹۳۳، آدولف هیتلر رئیس‌جمهور آلمان شد، که باعث شد هواداران ملی سوسیالیستی (که خواستار اتحاد آلمان با هیتلر بودند) دولت اتریش را از درون تهدید کنند.
در ۴ مارس ۱۹۳۳، انگلبرت دلفوس، صدراعظم مسیحی، پارلمان اتریش را به حالت تعلیق درآورد. در یک رای‌گیری نزدیک (در مورد دستمزد کارگران راه‌آهن) در شورای ملی هر یک از سه سران پارلمان از پارلمان استعفا دادند تا رای دادن را برگزینند و هیچ‌کس به عنوان نماینده مجلس ننشیند. حتی اگر مقررات می‌توانستند این وضعیت را حل کنند، انگلبرت دلفوس از این فرصت استفاده کرد تا اعلام کند که پارلمان کار خود را متوقف کرده‌است و تمام تلاش‌ها برای بازگرداندن آن را مسدود کرد؛ بنابراین حزب سوسیال دموکرات، قدرت سیاسی خود را از دست داد.
در ۱۲ فوریه ۱۹۳۴ یک نیروی تحت رهبری فرمانده هیمور در وین، املاک متعلق به حزب سوسیال دموکرات را مورد جستجو قرار دادند، به آن‌ها تحمت دزدی اسناد مهم دولتی زدند و برخی از آن‌ها را دستگیر کردند. ریچارد برنشتاک، یکی از فرماندهان سوسیال دموکرات، اولین کسی بود که به‌طور فعال مقاومت و به این جستجو و دستگیری سوسیال دموکرات‌ها اعتراض کرد و باعث ایجاد اختلافات مسلحانه میان گروهی از پلیس، ژاندارمری و ارتش فدرال شد. درگیری‌های بین جمهوری اول اتریش و سوسیال دموکرات‌ها به شهرهای دیگر اتریش نیز راه یافت. پلیس و ارتش اتریش به سرعت در شهرهای اتریش موضع‌گیری کردند و معترظان را در ابتدا تنها با سلاح‌هایی (مانند گاز اشک آور) متفرق می‌ساختند. مبارزه همچنین در شهرهای صنعتی مانند اشتایر، زانکت پلتن، وایتس، اگنبرگ (گراس)، کاپفنبرگ، بروک آندر مور، ایبنزی و ورگل رخ داد.
اما پس از آن که در ۲۵ فوریه تمامی نیروهای مسلح اتریش از قبیل پلیس، ارتش اتریش، ارتش فدرال و نیروهای مسلح حزب وطن پرستان اتریش به سرکوب شدید سوسیال دموکرات‌ها و معترظان پرداختند دو روز بعد یعنی در ۲۷ فوریه جنگ داخلی اتریش به پایان رسید.
چندین صد نفر (از جمله نیروهای مسلح، اعضای نیروهای امنیتی و غیرنظامیان) در درگیری‌های مسلحانه جان باخته‌اند. بیش از یک هزار نفر زخمی شدند. علاوه بر این، بیش از ۱۵۰۰ نفر دستگیر شدند. هم چنین سیاستمداران سوسیالیست دموکرات، مانند اتو بائر، به خارج از کشور تبعید شدند.
حوادث فوریه ۱۹۳۴ به عنوان بهانه‌ای از سوی دولت برای ممنوع کردن فعالیت حزب سوسیال دموکرات و اتحادیه‌های وابسته به آن مورد استفاده قرار گرفت. همچنین به علت حضور کمونیست‌ها در اعتراظات فوریه فعالیت آن‌ها نیز ممنوع اعلام شد. بدین ترتیب حزب وطن پرستان به تنها حزب فعال اتریش تبدیل شد.
ویکتور رومانوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ولادیمیر لئونوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
یوری بارینوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
یوری کاشیرین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
یوری ملیخوف (؛ – فوریه ۲۰۰۰) دوچرخه‌سوار اهل روسیه بود.
الکساندر آورین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
الکسی پتروف (؛ – مارس ۲۰۰۹) دوچرخه‌سوار اهل روسیه بود.
آناتولی یارکین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
دزینتار لاتسیس (؛ ۱۸ مه ۱۹۴۰ – ۱۷ نوامبر ۱۹۹۲) دوچرخه‌سوار اهل لتونی بود.
ادوارد راپ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
روستیسلاف وارگاشکین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
سرگئی کرافتسوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین است.
استانیسلاو موسکوین (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
والری چاپلیگین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ولادیمیر کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ولادیمیر پولنیکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کاررا اشاره کرد.
یوگنی کلفتسوف (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
آناتولی الیزارنکو (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
میخائیل کولیوشف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
مینداوگاس اوماراس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل لیتوانی است.
میکولا کولومبت (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین بود.
اولگ پترویچ چوژدا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین است.
سرگئی ترشچنکوف (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ویکتور کلیموف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
ویکتور ریاکسینسکی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین است.
الکساندر گوسیاتنیکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
آناتولی چرپویچ (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آندری ودرنیکوف (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۹ فوریه ۲۰۲۰) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ایگور پاتنکو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
ایگور سومنیکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلاروس است.
ایوان ایوانوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است. ایوانوف از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ به‌طور حرفه‌ای در مسابقات دوچرخه‌سواری شرکت میکرد.
نیکولای گورلوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
اوله هالکین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اوکراین بود.
والری باتورا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
الکساندر یودین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ادوارد گوسف (؛ ۱۴ مارس ۱۹۳۶ – ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۶) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
نیکولای بوبارنکو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ریهو سون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل استونی است.
رودیسلاو چیژیکوف (؛ – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ولادیسلاو نلیوبین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل قرقیزستان است.
آناتولی استارکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
آناتولی استپاننکو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
بوریس رومانوف (؛ 1937 – 10 february ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ایوان تریفونوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
نیکولای ماتویف (; – ) دوچرخه‌سوار اهل استونی بود.
ویکتور ایلین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
ویکتور ورشینین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
والودیمیر میتین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
الکساندر دوخلیاکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
آناتولی کولسوف((روسی:Анатолий Колесов)؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل شوروی است. وی در مسابقات المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در مسابقات دوچرخه سواری انفرادی و تیمی شرکت کرد.
بوریس ساووستین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
لیف تسیپورسکی (؛ 1929 – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
نیکولای گولوواتنکو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل روسیه است.
اوتار دادوناشویلی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
والنتین میخائیلوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
والری خیتروف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
واسیلی فدین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
ویکتور مشکوف (؛ زادهٔ ۱۹۲۶) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
ولادیمیر کریوچکوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
یوری دمیتریف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
کورنلیوس گریکف ، نقاش هلندی مقیم کانادا که در ۱۹ جون ۱۸۱۵ به دنیا آمده‌است و در گذشته ۲۸ مه ۱۸۷۲ می‌باشد. کورنلیوس را به عنوان یک نقاش کانادایی قرن نوزدهم میلادی می‌شناسند، وی بیشتر از مناظر طبیعت کانادا و زندگی اجتماعی در آن سرزمین نقاشی می‌کرد، او بیشتر به مناظر زمستانی در کانادا علاقه‌مند بود. کورنلیوس در آمستردام هلند به دنیا آمد اما در سال ۱۸۳۶ به آمریکا و شهر نیویورک نقل مکان کرد و در سال ۱۸۳۷ داوطلب حضور در ارتش ایالات متحده شد. در سال ۱۸۴۰ به همراه همسر خود به کانادا نقال مکان کرد، وی در ابتدا به شهر تورنتو و سپس به مونترال رفت. در سال ۱۸۴۴ به پاریس سفر کرد و در آنجا با استفاده از راهنمایی نقاش فرانسوی میکل مارتین دولینگ به بازدید از موزه لوور پرداخت، کورنلیوس در سال ۱۸۴۶ به مونترال بازگشت و به همراه خانواده به ایالت کبک نقل مکان کرد. از کرنلیوس به عنوان اولین هنرمند کانادایی یاد می‌شود که نقاشی رنگ روغن را در آن سرزمین معرفی کرد.
از ویکی‌پدیای ایتالیایی https://it.wikipedia.org/wiki/Cornelius_Krieghoff
محوطه بیجنوند ۴ مربوط به گودین (دوره مادها) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای بیجنوند واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کشک زرد یا کشک سیستانی یک فراورده پروبیوتیک تخمیری لاکتیکی لبنی-غله ای و یکی از خوراک‌های محبوب سیستان است.طباطبایی یزدی، بررسی تنوع باکتری های اسیدلاکتیک جدا شده از کشک زرد سیستانی با استفاده از روش تکثیر ژن 16s rRNA. Mashak, Identification of Bifidobacterium Strains Isolated from Kashk-e Zard: A Traditional Iranian Fermented Cereal-Dairy Based Food
این کشک به شکل پودری زرد رنگ بوده و برای مصرف با تفت دادن آن در روغن و افزودن آب، آن را به صورت سوپ درآورده و سپس داخل آن نان خرد کرده و مصرف می‌کنند. شیوه آماده‌سازی برای مصرف تقریباً شبیه سوپ نیمه آماده می‌باشد. سرعت آماده‌سازی این خوراک بسیار بالا بوده، طعمی لذیذ داشته و به علت محتویاتش ارزش غذایی بالایی دارد. مواد تشکیل دهنده آن عبارتند از: بلغور گندم، سیر، دانه شوید، دانه زیره سبز یا سیاه، دانه گشنیز، پودر زردچوبه، مقداری نمک و دوغ.درادامه شما میتوانید ازین غذای مقوی به عنوان صبحانه در رو زهای سرد سال و یا غذا اصلی نهار و شام استفاده کنید."پایگاه خبری قابوس نامه"
محوطه طاق گاورین ۱ مربوط به هزاره چهارم (پیش از میلاد) ـ کالکولیتیک (مس‌سنگی) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای طاق گاورین واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جزیره مافیا بخشی از مجمع‌الجزایر زنگبار تانزانیا است. این جزیره جزء یکی از شش منطقه منطقه استان پوانی است. جزیره مافیا زیر نظر مستقیم تانزانیا قرار دارد و جزء منطقه خودمختار زنگبار نیست.
طبق سرشماری سال ۲۰۰۲، جمعیت بخش مافیا ۴۰٬۸۰۱ نفر اعلام شد؛ و اقتصاد جزیره مافیا مبتنی بر ماهی‌گیری می‌باشد. اما گردشگران نیز این جزیره را برای غواصی، ماهیگیری و استراحت انتخاب می‌کنند.
منطقه جزیره مافیا شامل یک جزیره بزرگ (۳۹۴ کیلومتر) و چندین جزیره کوچک‌تر است. شایعاتی در این جزیره مبنی بر وجود اسب آبی کوتوله وجود داشت که در سال ۲۰۱۳ به خاطر اولین رویت مستند این گونه توسط دو توریست وجود این جانور در جزیره تأیید شد.
از شهر دارالسلام (تانزانیا) می‌توان با پرواز مستقیم به این جزیره رفت.
منطقه مافیا به لحاظ اداری به هفت بخش تقسیم شده‌است که با مساحت و جمعیت را در جدول مشاهده می‌کنید.
۲. https://en.wikipedia.org/wiki/Mafia_Island
دوازده حواری یا دوازده فرستاده () مجموعه‌ای از صخره‌های دریایی آهکی در ساحل پارک ملی کمپبل در جاده بزرگ اقیانوسی در ایالت ویکتوریای استرالیا است.
تعداد هفت صخره از دوازده حواری باقی مانده است. صخره هشتم در ژوئیه سال ۲۰۰۵ فرو ریخت؛ با این حال نام دوازه حواری همچنان بر روی آنها باقی مانده و این صخره‌ها یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم استرالیا به شمار می‌روند.
گورستان بیجنوند ۵ مربوط به دوره کالکولیتیک (مس‌سنگی) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای بیجنوند واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار بیجنوند مربوط به دوره کالکولیتیک (مس‌سنگی) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای بیجنوند واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۸۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان جوب بور ۲ مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای جوب بور واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۸۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان کورگ مربوط به گودین (دوره مادها) است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای بلاوه تره واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پناهگاه مرملا مربوط به دوره ساسانی است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای جوب بور واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۹۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چگا تانج مربوط به دوره تاریخی است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای چنگیه واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرانک پرتوآذر (زادهٔ ۱۳۶۷) دوچرخه سوار ایرانی و عضو تیم ملی دوچرخه‌سواری کوهستان ایران است. او یکی از اعضای تیم‌ملی دوچرخه‌سواری ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیای سال ۲۰۱۷ بود که مدال برنز مادهٔ رلی را کسب کرد.
او در بازی‌های آسیایی هانگژو در سال ۱۴۰۲ در ماده کراس کانتری به مدال برنز رسید.‏
پرتوآذر هم‌اکنون نفر اول آسیا و نفر هشتاد و هفتم جهان در رشتهٔ کراس-کانتری در رنکینگ UCI است.
فرانک پرتوآذر کاپیتان تیم ملی کوهستان بانوان ایران و اولین دارنده مدال قهرمانی آسیا در رشته دوچرخه‌سواری موفق شد با قرار گرفتن در جایگاه هشتادوهفتم جهان در رده نخست رنکینگ آسیا قرار بگیرد.
وی پر افتخارترین دوچرخه سوار زن ایرانی است و تنها دوچرخه سوار تیم ملی کوهستان ایران است که در دو دوره رقابتهای قهرمانی جهان شرکت کرده‌است.
فرانک پرتواذر فوق لیسانس مهندسی عمران از دانشگاه شیراز است.
علیرضا صباحی‌فرد (زاده ۱۳۴۲ قم) نظامی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده نیروی پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. وی در فاصله سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۷ جانشین فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا بود و از ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸ فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا را برعهده داشت.
علیرضا صباحی‌فرد در سال ۱۳۴۲ در شهر قم زاده شد و در سال ۱۳۶۳ در رشته پدافند هوایی در فرماندهی آموزش‌های هوایی شهید خضرایی استخدام شد. او به‌عنوان افسر عملیات موشک در منطقه پدافند هوایی امیدیه، منطقه پدافند هوایی اصفهان، منطقه پدافند هوایی بوشهر و منطقه پدافند هوایی تهران فعالیت کرده‌است.
صباحی‌فرد بعد از اخذ مدرک کارشناس عالی زمین به هوا به فرماندهی گروه پدافند هوایی واکنش سریع شهید ستاری منصوب و قبل از انتصاب به سمت جانشین فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء، فرماندهی منطقه پدافند هوایی شمال (تهران) را نیز بر عهده داشت.
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی امیر صباحی فرد است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
داگنز نی‌هتر () روزنامه‌ای است که توسط رودولف وال در سال ۱۸۶۴ در سوئد تأسیس شد. اولین نسخه این روزنامه در ۲۳ دسامبر ۱۸۶۴ منتشر گردید.
در پروسه راه اندازی اولیه، در صبح روز سال ۱۸۷۴ این روزنامه به یک شرکت سهامی تبدیل شد. نسخه‌های چاپی آن در سال ۱۸۸۰ به ۱۵۰۰۰ نسخه رسید. در دهه ۱۸۹۰، وال داگنز نی‌هتر را ترک کرد و در پی آن روزنامه به ارگان حزب لیبرال تبدیل شد. از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۹ هربرت تینگستن سردبیر اجرایی آن بود.
این روزنامه متعلق به گروه انتشاراتی بونیر است. دفتر مرکزی داگنز نی‌هتر در آسمان‌خراش یا برج داگنز نی‌هتر در استکهلم قرار دارد. این برج در سال ۱۹۶۴ تکمیل شد و طراحی آن توسط معمار پل هدکوئیست صورت گرفت.
ارتفاع برج ۸۴ متر (۲۷۶ پا) است و دارای ۲۷ طبقه می‌باشد که زیرزمین ندارند، ساختمان مرکزی این شرکت در سال ۱۹۹۶ به محل فعلی آن در Gjörwellsgatan که در مجاورت برج قدیمی بنا شده نقل مکان کرد.Historia .
روزنامه اکسپرسن، که ازجمله متعلق به گروه بونیر است در این ساختمان قرار دارد.
اغلب صاحب نظران داگنز نی‌هتر را به عنوان یک روزنامه عامه پسند مطرح می‌کنند. اما صفحه سرمقاله آن مواضع مستقل حزب لیبرال را منعکس می‌کند. با این حال، این روزنامه از سال ۱۹۷۲ اتحاد رسمی اش با حزب لیبرال را ترک کرده‌است.
مسابقات گروه B جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ از 15 تا 25 ژوئن 2018 برگزار شد . این گروه شامل تیم‌ های پرتغال ، اسپانیا ، مراکش و ایران بود . دو تیم اسپانیا و پرتغال توانستند به مرحله یک شانزدهم نهایی صعود کنند . در این مرحله ، این دو تیم به ترتیب توسط روسیه ( میزبان ) و اروگوئه حذف شدند . اسپانیا در ضربات پنالتی توسط روسیه حذف شد و پرتغال هم از اروگوئه شکست خورد و نتوانستند به دور بعدی مسابقات برسند و فرانسه قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸ شد.
این بازی در ورزشگاه کرستوفسکی و به قضاوت جونیت چاکیر از ترکیه برگزار شد . در دقیقه چهارم وقت‌ های اضافه نیمه دوم ایران صاحب ضربه ایستگاهی شد که احسان حاج‌صفی توپ را ارسال کرد و عزیز بوهدوز به اشتباه توپ را وارد دروازه مراکش کرد .
بازی های دیگر در این مرحله
ایران و اسپانیا
اسپانیا ۱_۰ ایران
پرتغال و مراکش
پرتغال ۱_۰ مراکش
ایران و پرتغال
ایران ۱_۱ پرتغال
اسپانیا و مراکش
اسپانیا ۲_۲ مراکش
ایران ۱_۰ مراکش
دودمان جاقلی () () از خاندان‌های حکومت‌گر گرجستان بود که سال‌های به عنوان اتابکان سامتسخه بر منطقه‌ای که امروزه به نام سامتسخه-جاواختی شهرت دارد، حکمرانی می‌کردند. در سال ۱۳۳۴ میلادی، گیورگی پنجم پادشاه گرجستان، منطقه سامتسخه را که به‌طور مستقل تحت حکمرانی دودمان جاقلی بود، به قلمروی خود ملحق کرد و به دایی خود سرکیس دوم جاقلی، فرمانروای سامتسخه، منصب اتابک داد که تا قرن هفدهم به عنوان یک منصب موروثی در این دودمان باقی ماند.
تضعیف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تیم دوچرخه‌سواری ویتال کونسپت () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور فرانسه است.
این تیم که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده در تورهای قاره‌ای دوچرخه‌سواری شرکت می‌کند.
روبه–لیل متروپول () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور فرانسه است.
این تیم که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شده در تور دوچرخه‌سواری اروپا شرکت می‌کرده‌است.
کاتپسین () گروهی از آنزیم‌های پروتئاز هستند که پروتئین‌ها را تجزیه می‌کنند و در بسیاری از جانداران دیده می‌شوند. در زبان یونانی باستان "kata" به معنای نزول یا پائین و "hepsein" به معنای جوشاندن یا آب‌پز کردن است. این خانوادهٔ آنزیمی چندین عضو دارد که به‌واسطهٔ ساختار، نحوهٔ عملکرد و مادهٔ هدف، از هم تمیز داده می‌شوند. بیشتر اعضای این خانواده در شرایط اسیدی (پی‌اچ پائین) که در لیزوزوم‌ها مهیاست، فعال می‌شوند و در نتیجه، فقط داخل این اندامک‌ها (که چنینی شرایط اسیدی دارند) فعالیت دارند. تنها استثنای این قاعده، کاتپسین K است که در فضای خارج‌سلولی بدنبال ترشح از استئوکلاست‌ها فعالیت می‌کند. این خانوادهٔ آنزیمی نقش مهمی در عملکرد و تغییروتحولِ سلولی ایفا می‌کنند.
سید محمد حسینی بازیکن فوتبال ایرانی زادهٔ رشت در پست دروازه بان است.
وی در فصل ۹۵–۹۶ لیگ آزادگان با تیم سپید رود به لیگ برتر کشور صعود کرد . او در همان فصل با عملکرد قابل توجه خود و کلین شیت‌های متعدد در بازی‌های آن فصل یکی از ارکان اصلی صعود تیمش به لیگ برتر بود.
سن میشل–اوبر۹۳ () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور فرانسه است.
این تیم که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شده در تورهای قاره‌ای دوچرخه‌سواری اروپا شرکت می‌کرده‌است.
تیم دوچرخه‌سواری السیون () یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور فرانسه بود.
این تیم در سال ۱۹۰۵ تأسیس و در سال ۱۹۶۲ منحل شده‌است شده در مسابقات تور دو فرانس و بوئلتا آ اسپانیا شرکت میکرده است.
فهرست روزنامه‌ها در سوئد شامل تعداد روزنامه‌هایی است که در ۱۹۱۹ در سوئد منتشر می‌شد و ۲۳۵ روزنامه بود، که این میزان در سال ۱۹۶۰ به ۱۲۵ و در سال ۲۰۰۹ به ۹۰ روزنامه کاهش یافته‌است.
فهرست زیر روزنامه‌های سوئدی زبان است که توسط کمپانی تیدنینگ استاتیستیک Tidningsstatistik) AB) میران انتشارات نسخه‌های چاپی را براساس شهرها مورد سنجش و ارزیابی قرار می‌دهد.
روزنامه‌های رایگان، که به‌طور کامل توسط تبلیغات تأمین مالی می‌شد، نوآوری‌های دهه ۱۹۹۰ بود. آنها با موفقیت در حمل و نقل عمومی محلی، مانند مترو سوئد توزیع می‌شوند. آنها همیشه از فرمت تبلوید (tabloid) استفاده می‌کنند. روزنامه‌هایی که به‌طور رایگان، چاپ شده در چهار نسخه است:
روزنامه‌هایی که صبح منتشر و توزیع می‌شود.
محمدرضا الماسخاله (زادهٔ ۲۳ اسفند ۱۳۶۶ در رشت) بازیکن فوتبال ایرانی است.
وی در فصل ۹۵–۹۶ لیگ آزادگان با باشگاه فوتبال سپیدرود رشت به مقام نائب قهرمانی مسابقات رسید و به لیگ برتر خلیج فارس صعود کرد.
سید انور سادات (زاده ۱۹۷۱ مرکز ولایت سرپل) سیاستمدار افغانستانی و نماینده سابق مردم ولایت سرپل در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان و والی اسبق ولایت فاریاب بود. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون صحت، تربیت بدنی، کار و کارگر و جوانان بود.
سید انور سادات زاده ۱۹۷۱ میلادی از مرکز ولایت سرپل افغانستان و از قوم اوزبیک است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس در رشته روزنامه‌نگاری از دانشگاه استانبول ترکیه است.
خیرالله انوش سیاستمدار و یکی از والیان سابق ولایت سمنگان افغانستان است.
لئونی () شرکت مهندسی آلمانی است، که در زمینه تولید انواع کابل‌های برق، مخابرات و ابزار دقیق فعالیت می‌نماید.
شرکت لئونی در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر نورنبرگ قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.
ولا () شرکت لوازم بهداشتی آلمانی است، که در زمینه تولید انواع محصولات آرایشی و بهداشتی و محصولات مرتبط با مو فعالیت می‌نماید.
شرکت ولا در سال ۱۸۸۰ توسط فرانتس اشتروئر تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر دارمشتات، آلمان قرار دارد و تمامی سهام آن در اختیار شرکت کوتی اینکورپوریتد می‌باشد.
فرانتس اشتروئر (; – ) کارآفرین و آرایشگر اهل آلمان بود، که در سال ۱۸۸۰ شرکت محصولات آرایشی و بهداشتی ولا را تأسیس کرد.
کیف پول الکترونیکی به یک دستگاه الکترونیکی یا یک سرویس آنلاین گفته می‌شود که به شخص این امکان را می‌دهد تا تراکنش الکترونیکی انجام دهد؛ که می‌تواند شامل خرید اقلام از یک فروشگاه به صورت آنلاین با استفاده از یک کامپیوتر یا یک گوشی هوشمند باشد. حساب بانکی فرد نیز می‌تواند به کیف پول الکترونیکی متصل باشد. همچنین ممکن است گواهینامه رانندگی، کارت سلامت و سایر اسناد شناسایی در تلفن همراه ذخیره شده باشند. اعتبارات می‌تواند به صورت بی‌سیم از طریق NFC به ترمینال تجارتی منتقل شوند. به‌طور فزاینده، کیف پول دیجیتال نه تنها برای معاملات مالی پایه ساخته شده، بلکه شامل اعتبار نامه‌ها نیز می‌شود. به عنوان مثال، یک کیف پول الکترونیکی می‌تواند سن خریدار را در هنگام خرید الکل ثابت کند. این سیستم نخست در ژاپن محبوبیت پیدا کرده‌است، جایی که کیف پول‌های الکترونیکی به عنوان «کیف پول‌های موبایلی» نیز شناخته می‌شوند.Clark, Sarah. "NTT Docomo to take Japanese mobile wallet global". NFC World. Retrieved March 23, 2013. یک کیف رمزنگاری شده یک کیف پول الکترونیکی است که در آن کلید خصوصی برای رمزنگاری مانند بیت کوین ذخیره می‌شود.
یک کیف پول الکترونیکی ترکیبی از نرم‌افزارو اطلاعات است. این نرم‌افزار امنیت را برای اطلاعات شخصی و همچنین برای معاملات واقعی تأمین می‌کند و آن‌ها را رمزنگاری می‌کند. به‌طور معمول، کیف‌های الکترونیکی در سیستم سرویس گیرنده ذخیره می‌شوند و به راحتی نگهداری می‌شوند و به‌طور کامل با اکثر وب سایت‌های تجارت الکترونیک سازگار هستند. یک کیف پول الکترونیکی در سیستم سرویس دهنده (سرور)، که همچنین به عنوان کیف پول سبک (thin wallet)شناخته می‌شود، کیف الکترونیکی است که سازمان در سرورهای خود به شما اختصاص می‌دهد. کیف پول الکترونیکی سرور به دلیل امنیت، بهره‌وری و کاربرد پذیری که به کاربر نهایی می‌دهد، محبوبیت بسیاری را در بین اکثر خرده فروشان به دست آورده و موجب افزایش رضایت آن‌ها از خرید کلی شده‌است. مؤلفه اطلاعات اساساً پایگاه داده‌ای از اطلاعات ورودی کاربر است. این اطلاعات شامل آدرس حمل و نقل شما، آدرس صورتحساب، روش‌های پرداخت (از جمله شماره کارت اعتباری، تاریخ انقضا ی کارت و شماره‌های امنیتی) و اطلاعات دیگر است.
کیف پول الکترونیکی شامل دستگاه و سیستم کیف پول الکترونیکی است. دستگاه‌های کیف پول الکترونیکی اختصاصی مانند کیف پول بیومتریک ساخته شده توسط آلفرد دانهیل، یک دستگاه فیزیکی است که موجودی و کارت‌ها را به وسیله اتصال بلوتوث به تلفن همراه در خود جای می‌دهد.Murphy, David. "Dunhill Wallet Uses Biometrics". PC Magazine. Retrieved March 23, 2013. سیستم کیف پول الکترونیکی استفاده گسترده از تراکنش‌های کیف پول الکترونیکی را در میان فروشندگان سیار خرده فروشی در قالب سیستم‌های پرداخت موبایلی و برنامه‌های کاربردی کیف پول الکترونیکی امکان‌پذیر می‌سازد. سیستم پرداخت مالی تلفن همراه M-PESA و خدمات خرده سرمایه‌گذاری در کنیا و تانزانیا به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شودDial M for money". The Economist. June 30, 2007. Retrieved March 23, 2013. که برنامه MasterCard PayPass توسط تعدادی از فروشندگان ایالات متحده و فروشندگانی از سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته‌است."PayPass Adoption Study". MasterCard Advisors. Retrieved March 23, 2013
کیف پول الکترونیکی در کشورهای آسیایی نیز بیشتر و بیشتر استفاده می‌شود. اکنون از هر پنج مصرف‌کننده در آسیا، یک نفر از کیف پول الکترونیکی استفاده می‌کند که نسبت به دو سال گذشته دو برابر افزایش یافته‌است. یک بررسی اخیر خرید تلفن همراه که توسط مستر کارت انجام شد و این بررسی روی ۸۵۰۰ بزرگسال بین ۱۸ تا ۶۴ سال در ۱۴ بازار صورت گرفت نشان داد، ۴۵ درصد کاربران در چین، ۳۶٫۷ درصد کاربران در هند و ۲۳٫۳ درصد کاربران در سنگاپور بیشترین استفاده‌کننده‌های کیف پول الکترونیکی هستند. این بررسی بین اکتبر و دسامبر ۲۰۱۵ انجام شد. همچنین تجزیه و تحلیل نشان داد (۴۸٫۵٪) مصرف‌کنندگان در این مناطق با استفاده از گوشی‌های هوشمند خریداری می‌کردند. مصرف‌کنندگان هندی در خرید با تلفن همراه با در صد ۷۶٫۴ پیشرو بودند که این امار نسبت به سال قبل ۲۹٫۳ درصد افزایش یافته بود این امر موجب شد تا شرکت‌هایی مانند Reliance و آمازون هند کیف پول الکترونیکی خود را بسازند. flipkart تا کنون کیف پول‌های الکترونیکی از خود عرضه کرده‌استChanchani, Madhav (7 March 2016). "Amazon India planning launch of digital wallet in a bid to build online payments business" – via The Economic Times.
کیف پول الکترونیکی سرویس گیرنده به حداقل تنظیم نیاز دارد و کار کردن با ان نسبتاً آسان است. هنگامی که نرم‌افزار نصب می‌شود، کاربر با وارد کردن تمام اطلاعات مربوطه شروع می‌کند. اکنون کیف پول دیجیتال نصب شده‌است. در هنگام خرید یا بازدید از سایت‌های تجاری الکترونیکی، نرم‌افزار کیف پول الکترونیکی قادر به وارد کردن خودکار اطلاعات کاربر در فرم آنلاین می‌باشد. به‌طور پیش فرض، بسیاری از کیف پول‌های دیجیتال هنگامی که نرم‌افزار یک فرم را که می‌تواند آن را پر کند، تشخیص می‌دهد فعال می‌شوند؛ اگر فرد تصمیم بگیرد که فرم را به صورت خودکار پر کند، از کاربر برای رمز عبور درخواست می‌شود. این موجب می‌شود کاربران غیرمجاز نتوانند اطلاعات شخصی ذخیره شده در یک کامپیوتر خاص را مشاهده کنند.