moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یک مطالعه در سال ۲۰۰۹ بر اساس مصاحبه با بیش از ۴۰۰۰ کارگر دستمزد پایین در شیکاگو، لس آنجلس و شهر نیویورک انجام شد که نشان می‌داد سرقت دستمزد کارگران دستمزد پایین در شهرهای بزرگ ایالات متحده به شدت گسترده شده‌است. حوادث با نوع شغل و کارمند متفاوت بود. طبق نتایج این مطالعه شصت و هشت درصد از کارگران بررسی شده حداقل یک تخلف مربوط به پرداخت حقوق را در هفته قبل از بررسی، تجربه کرده‌اند. به‌طور متوسط کارگران این سه شهر سالانه به خاطر تخلفات محل کارشان، سالانه ۲٬۶۳۴ دلار از دست دادند، از درآمد متوسط ۱۷٫۶۱۶ دلاری خارج شدند، چرا که به پانزده درصد از درآمد و حقوق ان‌ها سرق می‌شد. براساس این آمار، کارگران کم دستمزد در شیکاگو، لس آنجلس و شهر نیویورک به دلیل نقض قوانین شغلی و کاری بیش از ۲٫۹ میلیارد دلار از دست داده بودند. در سطح ملی تخمین زده می‌شود که سالانه حداقل ۱۹ میلیارد دلار اضافه کار پرداخت نمی‌شود و در کل ۴۰ تا ۶۰ میلیارد دلار سالانه به خاطر انواع شکل‌های سرقت دستمزد از دست می‌رود. این در حالی است که در سال ۲۰۱۲ در سطح کشور ۳۴۰ میلیون دلار به دلیل سرقت، ۴٫۱ میلیارد دلار به دلیل دزدی، ۵٫۳ میلیارد دلار به دلیل دستبرد و ۳٫۸ میلیارد دلار به دلیل سرقت خودکار از دست رفته‌است.
نرخ تخلفات محل کار در ایالات متحده (۲۰۰۸)
مطالعات نشان می‌دهد که نرخ تخلفات مربوط به سرقت دستمزد در بازارهایی رو به افزایش است که در ان‌ها زنان و کارگران خارجی استخدام می‌شوند. در میان کارگران خارجی، کارگران زن در معرض خطر بیشتری برای سرقت دستمزد نسبت به همتایان مرد خود بودند. کارگران بدون مدرک یا مهاجران غیرمجاز در بالاترین سطح خطر قرار داشتند. ثابت شده‌است که داشتن تحصیلات و اشتغال زایی طولانی‌تر و داشتن مهارت صحبت کردن به زبان انگلیسی، تأثیر مثبتی خواهد داشت. این سه متغیر احتمال سرقت دستمزد را در جمعیت مزبور کم می‌کنند. اداره‌هایی که پاداش‌ها و غرامت‌ها به صورت هفتگی یا به صورت نقدی پرداخت می‌شد، نرخ سرقت دستمزد بالاتر بود. در کسب و کارهای کوچکتر با کمتر از ۱۰۰ کارمند نسبت به کسب و کارهای بزرگتر نرخ تخلف بیشتر بود. در یک مطالعه، صنایع تولیدی، خدمات تعمیری و اشتغال در منزل شخصی بیشترین خطر تخلف در محیط کار را داشتند. مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و ساخت و ساز در منزل کمترین میزان سرقت دستمزد را داشتند. رستوران‌ها، فروشگاه‌های مواد غذایی، خرده فروشی و انبارداری در میانه بودند.
در نوامبر ۲۰۱۱، کارگرها انبار به کارمندان انبار وال مارت کمک کردند که برای چهارمین بار در دادگاه علیه شرکت‌هایی که این کارگرها را استخدام می‌کردند؛ طرح دعوی کنند. بدون اینکه وال مارت متهم مستقیم باشد، این استدلال مطرح شد که وال مارت این فرهنگ را در بین شرکت‌هایی که با آن‌ها کار می‌کند ایجاد کرده‌است. اولین دادخواست در سال ۲۰۰۹ تشکیل شد. کارگران معتقدند که نگه داری سوابق ضعیف و قول‌های شکسته شده باعث شده که کارگران کمتر از حداقل دستمزد حقوق بگیرند. والمارت درحالی که به کارگران قول داده بود حقوق مرخصی تعطیلاتشان را می‌پردازد، بعد از انعقاد قرارداد زیر قولش زد. در گزارشی که در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد، در شرکتی در ساحل پالم بیچ، افرادی که عضو سازمان PEACE (افراد درگیر فعالیت‌های فعالانه در اجتماع) بودند، کارت پستال‌هایی را برای هیئت رئیسه به عنوان نوعی اعتراض ارسال کردند. فدراسیون خرده فروشی فلوریدا به تازگی لایحه ای را برای جلوگیری از سرقت دستمزد در سطح کشورشان پیشنهاد کرده بود، که هدف از آن ایجاد سیستمی بود که بتواند تحقیقات و پردازش گزارش‌های مربوط به سرقت دستمزدها را سریع تر کند.
مطالعه ای در سال ۲۰۱۲ که توسط پروژه سیاست گذاری آیووا به دست آمده بود، نشان داد که کارفرمایان متقلب سالانه حدود ۶۰۰ میلیون دلار از دستمزد کارگران آیووا را بدست می‌آورند. سناتور ایالتی تونی بیسیگنانو، که دموکرات و اهل دس موئینز است و نیز سناتور ویلیام دوتزلر، که دموکرات و اهل واترلو در آیووا است، لایحه ای را برای تقویت اجرای قانون دستمزدها در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۵ پیشنهاد دادند. ان‌ها گفتند: «از آنجا که قوانین سرقت دستمزد آیووا بسیار ضعیف است، اجرای آن غیرممکن است». انجمن تجارت و صنعت آیووا با این لایحه مخالفت کرد و اعلام کرد که به جای آن باید روی منابع لازم برای اجرا قوانین تمرکز کنیم.
گزارشی که از طرف دانشگاه میدلزکس و مؤسسهٔ اعتماد برای لندن در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، نشان داد که حداقل ۲ میلیون کارگر در انگلیس سالانه حدود ۳ میلیارد پوند حقوق و دستمزد تعطیلاتشان را از دست می‌دهند. این پزارش نشان می‌دهد که کارفرمایان از روی عمد برای بیشتر کردن سود خودشان حقوق تعطیلات کارگران را پرداخت نمی‌کنند، دستمزد ان‌ها را نمی‌دهند و حداقل حقوق چند ساعت در هفتهی کارگران را به ان‌ها نمی‌پردازند.
در ایالات متحده، قانون استاندارد منصفانه کار (FLSA) کارفرمایان را مجبور می‌کند که به نگه سوابق دقیق هویت کارگران و ساعات کار تمام کارگران را نگه دارند تا از ان‌ها تحت قوانین حداقل دستمزد فدرال محافظت شود. بیشتر ایالت‌ها کارفرماها را مجبور می‌کنند که هر بار پرداخت حقوق را با جزئیات مربوط به ساعت، دستمزد و کسری‌های آن کارگر، مستندسازی کنند و ان را در اختیار کارگران قرار بدهند. از سپتامبر ۲۰۱۱ آرکانزاس، فلوریدا، لوئیزیانا، می‌سی‌سی‌پی، نبراسکا، داکوتای جنوبی، تنسی و ویرجینیا اجباری بودن این مستندسازی را برداشتند. یک بررسی از سرقت دستمزد کارگران در ایلینویز، نیویورک و کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ نشان داد که ۵۷٪ از کارگران با دستمزد پایین این مستندات لازم را دریافت نمی‌کنند و کارگرانی که به صورت نقدی یا با نرخ هفتگی حقوق ان‌ها پرداخت می‌شود، بیشتر احتمال دارد در معرض سرقت دستمزد قرار بگیرند. شواهد تجربی حاکی از آن است که سرقت انعام، که یک مسئله قانونی پیچیده و متمایز از سرقت دستمزد است و لزوماً تحت کنترل همان قوانین حاکم بر پرداخت دستمزدها نیست، ممکن است در مواردی معمول باشد که نگه داری سوابق با قانون همخوانی ندارد.
وقتی سازمان دستمزد و ساعت (WHD) گزارش تخلفات را دریافت می‌کند، کاری می‌کند تا کارفرمایان رویه خود را تغییر بدهند و دستمزدهای از دست رفته را به کارمندان پرداخت کنند. متخلفان خودرای می‌توانند در اولین محکومیت خود با حبس روبرو شوند یا تا ۱۰٬۰۰۰ دلار جریمه شوند.
در رابطه با قوانین کار کودکان، یک کارفرما می‌تواند با جریمه نقدی حدود ۱۱۰۰۰ دلار به ازای هر کودک روبرو شود. در سال ۲۰۱۲، این سازمان ۲۸۰ میلیون دلار دستمزد عقب افتادهٔ ۳۰۸٬۰۰۰ کارگر را به آن‌ها برگرداند. از سال ۲۰۱۴، ۱٬۱۰۰ بازپرس فدرال برای ۱۳۵ میلیون کارگر در بیش از ۷ میلیون شغل قرار داده شده‌است. نسبت مامورهای اجرای نیروی کار، برای کارگران ایالات متحده از زمان آغاز کار FLSA از یک نفر برای هر ۱۱۰۰۰ کارگر در سال ۱۹۴۱، به یک نفر برای هر ۱۲۳۰۰۰ کارگر در سال ۲۰۱۴ کاهش یافته‌است.
در فوریه ۲۰۱۰، شهرستان میامی-داد، فلوریدا به اولین قوه قضاییه در آمریکا تبدیل شد که دزدی دستمزد را با آیین‌نامه ای که به اتفاق آراء توسط کمیسیون شهرستان به تصویب رسید، ممنوع اعلام کرد. قبل از حکم، سرقت دستمزد «موج جنایتی» بود که تقریباً هیچ‌کس دربارهٔ آن صحبت نمی‌کند.
ذخیره انرژی شبکه () به مجموعه روش‌های ذخیره انرژی الکتریکی به صورت انبوه در تورین برقی اشاره دارد.
خبرگزاری دریایی ایران (مانا) یک خبرگزاری خصوصی در ایران است که در سال ۱۳۸۳ راه‌اندازی شد. هدف آن پوشش انواع اخبار دریایی، کشتیرانی، گردشگری و نیروی‌های رزمی دریایی و سایر زمینه‌های مرتبط با صنعت دریانوردی است.
این خبرگزاری خود را اولین شبکه اطلاع‌رسانی خبری- تخصصی دریایی کشور معرفی می‌کند و رویدادهایی مانند حمل‌ونقل دریایی، اخبار خلیج فارس و دریای خزر را به صورت گسترده پوشش می‌دهد.
دفتر مرکزی خبرگزاری مانا در تهران قرار دارد و از سراسر ایران و منطقه خبرنگار دارد.
در بخش انگلیسی مانا کارکنان دو زبانه انگلیسی و فارسی فعالیت می‌کنند. در نسخه انگلیسی اکثر مقالات، اخبار و محتوای وبگاه به زبان انگلیسی ترجمه می‌شوند.
مرحله دوم از بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ در قاره آسیا که همچنین به عنوان مرحله دوم مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ نیز می‌باشد، از تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد.
بنا بر پیشنهاد کمیتهٔ اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا، مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ با مرحلهٔ مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ که با ۲۴ تیم برگزار می‌شود، ادغام گردید؛ بنابراین دو دور اول مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ نیز به عنوان بخشی از مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ محسوب می‌شود.
۴۰ تیم حاضر در این مرحله در قالب ۸ گروه پنج تیمی به صورت رفت و برگشت با هم مسابقه خواهند داد. ۳۴ تیم برتر آسیا (رتبه‌های ۱ تا ۳۴ در رتبه‌بندی ای‌اف‌سی بر اساس رتبه‌بندی فیفا) به همراه ۶ تیم راه‌یافته از مرحله اول مقدماتی در این مرحله حضور خواهند داشت. هشت تیم اول هر گروه به همراه ۴ تیم برتر از تیم‌های دوم هر گروه به مرحله بعدی صعود خواهند کرد. هم‌چنین مسابقات این مرحله قسمتی از مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ نیز به‌شمار می‌آید.
در صورتیکه قطر به عنوان میزبان جام جهانی، در پایان این مرحله به عنوان تیم اول گروه خود یا به عنوان یکی از چهار تیم برتر تیم‌های دوم قرار گیرد، پنجمین تیم برتر دوم جایش را در مرحلهٔ بعدی خواهد گرفت.
۱۴ تیم حذف شده از این مرحله به مرحله سوم مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ راه خواهند یافت.
مراسم قرعه کشی برای گروه‌بندی تیم‌های حاضر در مرحله دوم در روز ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ در مرکز ای اف سی در شهر کوالا لامپور برگزار شد.
سیدبندی تیم‌ها بر اساس آخرین رده‌بندی تیم‌های آسیایی تا ماه ژوئن ۲۰۱۹ انجام شد.
توجه: تیم‌هایی که به صورت پررنگ نشان داده شده‌اند به مرحله سوم صعود کرده‌اند.
با توجه به انصراف کره شمالی از ادامه رقابتها گروه H چهار تیمی شد و برای محاسبه تیم های دوم صعود کرده گروه ها نتایج تیم های آخر گروه ها با تیم های دوم حذف می شود.
اگر قطر در گروه E اول یا یکی از ۴ تیم برتر دوم شود در این صورت پنجمین تیم دوم هم صعود می کند.
کوپا د لا رینا مسابقات جام حذفی سالانه برای تیم‌های فوتبال اتحادیه فوتبال زنان اسپانیا است که توسط فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا برگزار می‌شود. نام کامل آن "Campeonato de España - Copa de Su Majestad la Reina" ("قهرمانی اسپانیا - جام اعلیحضرت ملکه") است.
ورسک یک روستا در ایران است که در شهرستان سوادکوه واقع شده‌است. ورسک ۱٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
این لیستی از رؤسای کشور اسپانیا است؛ که پادشاهان و رؤسای جمهوری را که بر کشور اسپانیا به مفهوم امروزی حکمرانی کرده‌اند را در برمی‌گیرد. پیشگامان تاج‌وتخت اسپانیا موارد زیر بودند:
این دودمان‌ها در نهایت با ازدواج فرناندوی دوم، پادشاه آراگون و ایزابل یکم، ملکه کاستیا پیوسته شدند. اگرچه پادشاهی‌هایشان به جداگانه‌بودن ادامه دادند، با اتحاد شخصی‌شان آنها با یکدیگر به‌عنوان یک قلمرو فرمانروایی‌کردند. فرناندو همچنین بخش جنوبی پادشاهی ناوار را فتح نمود و با ضمیمه‌کردن آن به سرزمینش، اسپانیا را پدیدآورد. ایزابلا پادشاهی را برای دخترش خوانای کاستیا به ارمغان نهاد. فرناندو به‌عنوان نایب‌السلطنهٔ وی در طول دیوانگی‌اش خدمت کرد؛ اگرچه اشراف‌زادگان و نجبای کاستیایی او را رد کرده و شوهر خوانا، فیلیپ زیبا را جایگزین او کردند، او نیابت سلطنتش را پس از مرگ فیلیپ از سر گرفت. در ۱۵۱۶، پس از مرگ فرناندوی دوم، دخترش خوانا وارث پادشاهی آراگون شد، ولی به عنوان دیوانه در توردسیاس زندانی‌شد. به‌عنوان پسر خوانا، امپراتور مقدس روم آینده کارل پنجم، نمی‌خواست که فقط یک نایب‌السلطنه بشود، او خود را به‌طور مشترک با مادرش در بروکسل پادشاه کاستیا و آراگون اعلام کرد. متعاقباً، "کورتس" کاستیایی و آراگونی به‌عنوان هم‌پادشاه با مادرش به او ادای سوگند کردند. پس از مرگ خوانا، کارل یگانه پادشاه کاستیا و آراگون شد، و بعد از آن تاج‌وتخت‌ها برای همیشه پیوسته شدند.
اسپانیا در طی نخستین جمهوری اسپانیا (۱۸۷۳–۱۸۷۴)، رؤسای کشوری با عنوان رئیس قدرت اجرایی داشت. این فقط در طی جمهوری دوم اسپانیا (۱۹۳۱–۱۹۳۹) است، با این حال، که عنوان رسمی رئیس‌جمهور اسپانیا (یا رئیس‌جمهوری) وجود داشت. امروزه، اسپانیا یک پادشاهی مشروطه است، و بدین‌ترتیب هیچ‌کس دارای عنوان رئیس‌جمهور اسپانیا نیست. با این وجود، نخست‌وزیر عنوان رسمی رئیس دولت را دارا می‌باشد.
تحت سلطهٔ کارل یکم، دو تاج‌وتخت کاستیا و آراگون در نهایت تحت فرمان یک فرمانروا درآمدند.
----مدعی مورد اختلاف‌نظر
در سال ۱۷۰۰ کارل دوم درگذشت. وصیت‌نامهٔ کارل نام فیلیپ، دوک آنژو ۱۶ ساله، نوهٔ خواهر کارل ماریا ترزای اسپانیا و پادشاه لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه را به‌عنوان جانشینش برای حکمرانی بر تمام امپراتوری اسپانیا آورده‌بود. به‌محض هرگونه امتناع ممکن از متصرفات و اموال تقسیم‌نشدهٔ اسپانیا، تاج پادشاهی اسپانیا بر سر برادر کوچک‌تر فیلیپ، شارل، دوک بری، یا بعد از آن بر سر آرشیدوک کارل اتریش نهاده بشود.
آرشیدوک کارل اتریش حقی قانونی بر تاج‌وتخت اسپانیا داشت که ناشی از این عمل بود که پدر کارل، لئوپولد یکم، امپراتور مقدس روم، پسر عمهٔ کارل ماریا آنای اتریش بود، ولی فیلیپ همچنان ادعای بهتری داشت چرا که پدربزرگ فیلیپ، پادشاه لوئی چهاردهم، پسر عمهٔ کارل، فرزند آن اتریش، بزرگ‌ترین خواهر فلیپه چهارم بود. با این حال، فلیپه چهارم در وصیت‌نامهٔ کارل مشروط بر جانشینی‌اش بود که باید از مسیر هابسبورگ اتریش بگذرد، و شاخهٔ اتریشی همچنین ادعا کرد که ماریا ترزای اسپانیا، مادربزرگ فیلیپ، از تاج‌وتخت اسپانیا برای خودش و نوادگانش به‌عنوان بخشی از پیمان ازدواج انصراف داد. این با ادعای فرانسوی‌ها مخالفت داشت که این بر اساس یک جهیزیه و مهریه بود که هرگز پرداخت نشد.
بدین ترتیب، جنگ شروع شد و آرشیدوک کارل خود را با عنوان "کارلوس سوم"، در مقابله با فلیپه پنجم، پادشاه اسپانیا اعلام‌کرد. کارل از ادعاهایش بر تاج‌وتخت اسپانیا در معاهده راشتات سال ۱۷۱۴ انصراف داد، اما به‌طور مادام‌العمر مجاز به ادامهٔ استفاده از عناوین یک فرمانروای اسپانیایی برای خودش بود. فیلیپ با عنوان فلیپه پنجم بر تاج‌وتخت اسپانیا جلوس‌کرد ولی برای همیشه از ادعا بر تاج‌وتخت فرانسه برای خودش و نوادگانش انصراف داد.
تنها فرمانروای این دودمان ژوزف یکم بود، که از طرف برادرش ناپلئون یکم فرانسه بعد از کناره‌گیری‌های کارلوس چهارم و فرناندوی هفتم به این سمت گماشته‌شد. عنوانی که ژوزف برای خودش استفاده می‌کرد "پادشاه اسپانیاها و هندوستان‌ها، به لطف الهی و نظام‌نامهٔ دولت" بود. سپس همهٔ عناوین پادشاهان پیشین به وی داده‌شد. یک دولت در مخالفت با فرانسوی‌ها در کادیس در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸ تشکیل‌شد، که به بازشناختن فرناندوی هفتم زندانی به‌عنوان پادشاه ادامه‌داد. این دولت از نظر دیپلماتیک به‌عنوان دولت مشروع اسپانیا توسط بریتانیا و دیگر کشورهای در جنگ با فرانسه به‌رسمیت شناخته می‌شود.
بزرگترین پسر کارلوس چهارم بر تاج‌وتخت بازگردانده‌شد. عنوان استفاده‌شده دوباره "پادشاه کاستیا، لئون، آراگون، … به لطف الهی" بود.
پس از انقلاب ۱۸۶۸ اسپانیا ایزابلای دوم خلع‌شد، یک دولت موقت و یک نیابت سلطنت تحت فرمان فرانسیسکو سرانو ای دومینگس ایجاد شد، که به‌عنوان رئیس کشور عمل می‌کرد، از ۸ اکتبر ۱۸۶۸ تا ۴ دسامبر ۱۸۷۰ هنگامی که از او برای عنوان فرمانروای جدید خواسته‌شد. آمادئوی یکم به‌عنوان پادشاه انتخاب‌شد و عنوان جدیدی که برایش استفاده می‌شد، "پادشاه اسپانیا، به لطف الهی و به‌خواست ملت" بود.
نخستین جمهوری اسپانیا با کناره‌گیری آمادئوی یکم به‌عنوان پادشاه اسپانیا در ۱۰ فوریه ۱۸۷۳ به‌دنبال امور هیدالگو شروع‌شد، وقتی که دولت رادیکال از او خواسته بود تا حکمی در مخالفت با افسران توپخانه را امضا کند. فردای آن روز، ۱۱ فوریه، جمهوری توسط اکثریت مجلس ساخته‌شده با رادیکال‌ها، جمهوری‌خواهان، و دموکرات‌ها اعلام‌شد. این حکومت ۲۳ ماه به طول انجامید.
بزرگترین پسر ایزابلای دوم به تاج‌وتخت اسپانیا بازگردانده‌شد. "پادشاه مشروطه اسپانیا". میان درگذشت آلفونسوی دوازدهم و تولد آلفونسوی سیزدهم، یک دوران ۷ ماهه بود که ملکه ماریا کریستینای باردار با لقب "نایب‌السلطنه"ی دخترش ماریا د لاس مرسدس به‌عنوان رئیس کشور عمل‌کرد، که تا جنسیت هم‌نیای نوزادش معلوم بشود، «ملکه به‌نام» اعلام شده‌بود.
دومین جمهوری اسپانیا سامانهٔ حکومت اسپانیا میان تواریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۱ وقتی که آلفونسوی سیزدهم به‌دنبال دوره‌ای از آشفتگی‌ها و ناآرامی‌های اجتماعی و دسته‌جمعی پس از فروپاشی دولت دیکتاتوری ژنرال میگوئل پریمو ده ریورا در سال پیش از آن، و ۱ آوریل ۱۹۳۹ وقتی که آخرین از نیروهای جمهوری‌خواهان تسلیم قواهای ناسیونالیست‌ها تحت رهبری فرانسیسکو فرانکو، در پایان جنگ داخلی اسپانیا شد.
رؤسای جمهوری در تبعید
در ۱ اکتبر ۱۹۳۶ اعلان شد که ژنرال فرانسیسکو فرانکو در مناطقی از اسپانیا که تحت کنترل نیروهای ناسیونالیست‌ها هستند، پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا رئیس کشور است. پس از پایان‌یافتن جنگ در ۱ آوریل ۱۹۳۹ ژنرال فرانسیسکو فرانکو کنترل تمام اسپانیا را در دست گرفت. در ۱۹۴۷، فرانکو اعادهٔ سلطنت را اعلام‌کرد، اما به مدعی، خوان د بوربون، کنت بارسلونا، اجازه نداد تا تاج‌وتخت را به‌دست بگیرد. در ۱۹۶۹، فرانکو اظهار کرد که خوان کارلوس، نامیده‌شده با عنوان شاهزادهٔ اسپانیا، پسر کنت بارسلونا، جانشین وی خواهد بود. پس از درگذشت فرانکو در ۱۹۷۵، خوان کارلوس به‌عنوان پادشاه اسپانیا جانشین وی شد.
ادعای آلفونسوی سیزدهم (به‌دلیل چشم‌پوشی دو پسر بزرگترش) به پسر سومش رسید، اینفانته خوان، کنت بارسلونا، که به نفع پسر بزرگترش گذشت، که عنوانش "پادشاه اسپانیا" شد. کنت بارسلونا از ادعاهایش در ۱۹۷۷، دو سال پس از درگذشت فرانکو و جلوس خوان کارلوس به نفع پسرش انصراف داد.
خوان کارلوس به نفع پسرش فلیپه ششم که در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ پادشاه شد، کناره‌گیری کرد، در پی بعد آن دختر بزرگتر فلیپه ششم اینفانتا لئونور در ردیف جانشینی است.
تایبریوس سمپرونیوس کنسول روم در سال (۲۱۸ پ. م) و یکی از فرماندهان جمهوری روم در جریان دومین جنگ پونیک بود.
او معاصر با پابلیوس کرنلیوس اسکیپو (پدر اسکیپوی آفریقایی) بود. او در سال ۲۱۸ پیش از میلاد با ۱۶۰ کشتی نظامی به سیسیل رفت و موفق شد مالت را به تصرف روم دراورد.
اندکی پس از ان با پابلیوس کرنلیوس اسکیپو همراه شد ولی در نبرد تیچینو از هانیبال‌بارکا شکست خوردند و او زخمی شد بعد از این نبرد به رم احضار شد و مأموریت یافت با سپاهی به نبرد با هانیبال برود؛ که سپاه او از هانیبال در نبرد تربیا به سختی شکست خورد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جزایر فارو () یا تیم ملی فوتبال جوانان جزایر فارو، نماینده کشور جزایر فارو در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال جزایر فارو فعالیت می‌کند.
هلموت یوهانس لودویگ گراف فون مولتکه (Helmuth Johannes Ludwig Graf von Moltke؛ ۲۵ مه ۱۸۴۸_۱۸ ژوئن ۱۹۱۶) همچنین شناخته شده به عنوان «مولتکهٔ جوانتر» یک ژنرال آلمانی بود که به عنوان رئیس ستاد مشترک ارتش امپراتوری آلمان از یکم ژانویه ۱۹۰۶ تا چهاردهم سپتامبر ۱۹۱۴ خدمت کرد. وی برادرزادهٔ ژنرال هلموت فون مولتکه(بزرگتر) که از نظریه پردازان برجسته نظامی قرن نوزدهم و یکی از شخصیت‌های کلیدی در تشکیل امپراتوری آلمان در هیجدهم ژانویه ۱۸۷۱ بود، می‌باشد. برای تمایز اسمی وی از عمویش، وی را مولتکهٔ جوان تر نیز می‌نامند.
وی در بیندورف بخشی از گراند دوشهٔ مکلنبورگ-اشورین زاده شد. در خلال جنگ فرانسه و پروس در ۱۸۷۱، وی در تیپ هفتم نارنجک‌انداز شرکت نموده و به خاطر شجاعتش مورد تقدیر قرار گرفت. او بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸ در داشگاه جنگ شرکت کرده و در ۱۸۸۰ عضوی از ستاد ارتش گردید. در ۱۸۸۲ آجودان شخصی عمویش که یازدهمین سالِ ریاستش بر ستاد ارتش را سپری می‌کرد، گردید. در ۱۸۹۱ با مرگ عمویش، وی مشاور خصوصی قیصر ویلهلم دوم گردید و این سمت وی را وارد حلقهٔ دوستان خصوصی امپراتور نمود. در ۱۸۹۸ وی به فرماندهی تیپ اول پیاده‌نظام گماشتند. در ۱۹۰۲ نیز به درجه "Lieutenant General" که دارای یک ستاره بود، ارتقا مقام داده و هدایت لشکر اول پیاده‌نظام را به وی سپردند.
در ۱۹۰۴ وی ژنرال آماد و پشتیبانی گشته و عملاً معاون رئیس ستاد شد. با بازنشستگی رئیس ستاد یعنی آلفرد فون اشلیفن، وی مقام ارزشمند وی را اشغال کرد. انتصاب وی به جانشینی اشلیفن از آن زمان تاکنون مورد بحث بوده‌است. رقبای وی در اشغال سمت ریاست ستاد عبارت بودند از هانس هارتویگ فون بسلر، کارل فون بولو و کلمار فرایهر فن در گلتس. منتقدین اتهام می‌زنند که وی تنها به لطف اعتبار نام خانوادگی اش و نیز رابطه نزدیک با قیصر ویلهلم دوم به این مقام دست یافته‌است؛ چرا که قیصر با سه کاندیدای دیگر رابطه ای نداشت. تاریخ دانان استدلال می‌کنند که فون بسلر به قدری به اشلیفن نزدیک بوده که بتواند جانشین او گردد برعکس، گوتلس و فون بولو چنان مستقل بودند که قیصر نظر خوشی نسبت بدان‌ها نداشته باشد. رابطه نزدیک مولتکه با قیصر نوعی آزادی عمل برایش فراهم نموده بود که دیگر ژنرال‌ها از آن بی بهره بودند. البته گولتس هیچ گونه مورد اشتباهی در انتصاب مولتکه به عنوان رئیس جدید ستاد نمی‌دید.
مدتی کوتاه قبل از وقوع جنگ جهانی اول و نبرد مارن در سپتامبر ۱۹۱۴، مولتکه به قیصر گفت که از سوی «کارل ماکس، پرنس فون لیچنوفسکی» سفیر امپراطوری آلمان در لندن، باخبر شده‌است که سر ادوارد گری وزیر خارجه بریتانیای کبیر به سفیرشان پیشنهاد تضمین بیطرفی فرانسویان توسط بریتانیای کبیر را ارائه نموده‌است."The Historical Journal", 37, 4 (1994), pp. 885–889, Cambridge University Press طبق گفته مورخ سرشناس جان کیگان، هر چند قیصر آلمان اعتقاد داشت که اگر کشورش به فرانسه حمله نکند، بریتانیا بیطرف خواهد ماند. هر چه که باشد، قیصر آلمان عقیده داشت که جنگ دوجبهه ای با روسیه و فرانسه قابل اجتناب است (می توان به جای درگیری با هر دو کشورِ فرانسه و روسیه، فقط با روسیه درگیر شد. م) بنابراین به مولتکه گفت که نیروهایش را از جبهه غربی به جبهه شرقی برای تقابل با روسیه منتقل کند. مولتکه تقاضای امپراتور را رد نمود زیرا استدلالش این بود که چنین تغییر اساسی و پایه ای در نقشهٔ بسیج عمومی نیروها غیرممکن است مگر این که نیروهایشان را دچار از هم پاشیدگی سازمانی نمایند (زیرا از سال ۱۹۰۴ طبق طرح اشلیفن آلمان می‌بایستی قسمت غول آسایی از نیروهایش را در غرب متمرکز کرده و پس از یکسره ساختن کار فرانسه، تلاش خود را متوجه جبهه شرقی روسیه می‌کردند. م) و همان نقشه اصلی(نقشه اشلیفن. م) باید اجرا شود. سالیان بعد ژنرال هرمان فون اشتابس، فرمانده واحدهای قطاری ارتش آلمان، در کتابی که دربردارنده طرح محتمل [آلمانی‌ها برای انتقال نیروها از غرب به شرق] بود، [با این طرح فرضی] مخالفت[و از آن انتقاد] کرد. پیشنهادی که از سوی سر ادوارد گری ارائه شده بود، از سوی لیچنوفسکی یک پیشنهاد «خیالپردازانهٔ آمیخته با سؤ تفسیر» تشخیص داده شد[و بنابراین رد گردید] و قیصر به مولتکه گفت که از روی همان نقشه اصلی (حمله به فرانسه طبق طرح اشلیفن) کار را ادامه دهد. در اثر شکست ژرمن‌ها در نبرد اول مارن، سلامتی مولتکه به خطر افتاده (پیش از وقوع جنگ به سکته مغزی نیز دچار شده بود. م) و بنابراین جایش را در چهاردهم سپتامبر به اریش فون فالکنهاین سپرد.
در این که مسئولیت شکست در نبرد اول مارن را به گردن مولتکه بیندازند، بحث هست. برخی منتقدین ادعا می‌کنند که ضعیفتر کردن نقشه اشلیفن توسط وی[با انتقال بخش زیادی از نیروهای جبهه غرب به شرق] سبب اصلی شکست آلمان در این نبردِ ابتداییِ جنگ بود. آرشیوها نشان می‌دهند که مولتکه، که نگران روسیه بود، صد و هشتاد هزار نفر از نیروها را به جبهه شرق منتقل نمود[و با این کار وزنه طرح اشلیفن را به سود جبهه شرقی روسیه و به ضرر جبهه غربی فرانسه تغییر داد]. از این هم بحث برانگیزتر، مولتکه در روز ۲۸اُم اوت اندک مدتی قبل از پیروزی حماسه ای در نبرد تاننبرگ، دو سپاه و یک لشکر سواره نظام را برای تقویت ژنرال هیندنبورگ و معاونش ژنرال لودندورف اعزام داشت. مجموعهٔ تمامی این نقل و انتقالات [از جبهه غربی به جبهه شرقی] در دید بعضی تاریخ نگاران به عنوان عامل شکستِ استراتژیکِ طرح اشلیفن که در ۱۹۰۴ تصویب شده بود، دانسته می‌شود. [اما] عده ای از تاریخ دانان از جمله زوبر و مارشال ادعا می‌کنند که ناتوانی ارتش یکم الکساندر فن کلوک و ارتش دوم کارل فون بولو درحفظ مواضع خود و نیز در ایجاد رخنه در نزدیکی پاریس، بیش از ضعفِ طرح‌ریزی‌های عملیاتیِ مولتکه عامل مستقیم شکست آلمان‌ها بوده‌است. در عوض حامیان مکتب اشلیفن معتقدند که مولتکه در ماه اوت، کنترل بر ارتش‌های مهاجمش را از دست داده و همچنین وقتی نبرد اول مارن در سپتامبر گسترش پیدا کرد، وی از ارائه واکنش به موقع و مناسب ناتوان بود. در حالی که مولتکه هرگونه تماس با فرماندهان ارشد خود را از دست داده بود و از دیگر سو دکترین عملیاتی ژرمن‌ها بر دکترین Auftragstaktik بیش از ارتش‌های دیگر تأکید داشته‌است. مابقی تاریخ دانان استدلال می‌کنند که تعدد گزینه‌های استراتژیکی ای که مولتکه با آنها روبرو بود، به علاوهٔ خطر حمله روسیه به پروس شرقی[یازده روز قبل از نبرد اول مارن] سبب سردرگمی وی در تصمیم‌گیری شده بود.
در حالی که قبل از نبرد اول مارن، ژنرال‌های آلمانی و جراید این کشور اعلام نموده بودند که این نبرد به سوی پیروزی پیش می‌رود، مولتکه در چهارم سپتامبر با ناامیدی دریافته بود که کمبود سربازانِ به اسارت گرفته شده‌شان، نشان از این داشت که ژرمن‌ها هنوز پیروزی قاطعی در نبرد بدست نیاورده اند. مولتکه شاید بسیار نگران حمله ناموفق ژرمن‌ها در لورن بوده‌است و[بنابراین] با وجودی که نبرد مارن در حال توسعه یافتن بود، از تاریخ دوم تا پنجم سپتامبر به ارتش‌های اول و دوم و سوم [که در این نبرد و نه حمله به لورن مشارکت داشتند] هیچگونه فرمانی نفرستاده بود.
در پی عقب‌نشینی ژرمن‌ها از رود مارن، وی با تردید به قیصر گزارش داد که: «اعلی حضرت! ما جنگ را باخته‌ایم»"Majestät, wir haben den Krieg verloren" in , "Der Erste Weltkrieg", Bertelsmann Lexikon-Verlag (1977) p. 18.] jellepeters.comراجع به اینکه آیا ژنرال مولتکه واقعاً به امپراطورش گفته‌است «اعلی حضرت! ما جنگ را باخته‌ایم» یا نه، چیزی نمی‌دانیم. فقط با یک شم سیاسی ای که قوی تر از شم نظامی است، می‌دانیم که وی در شب ۹اُم[سپتامبر] به همسرش نوشت: «اوضاع به خوبی پیش نمی‌روند. نبرد در جناح شرقی پاریس باب میل ما نیست و ما مجبور خواهیم شد که بهایی برای گندی که به بار آوردیم بپردازیم».
_چرچیل
پس از آن که وی جایش را به ژنرال اریش فون فالکنهاین سپرد، به سمت ریاست ستاد نیروهای ذخیره گماشته شد که وظیفه اش سازماندهی و کنترل نیروهای دفاع ذخیره و محلی بود. سلامتی وی، رو به وخامت بود تا این که در روز هیجدهم ژوئن سال 1916 در مراسم یادبود فیلد مارشال کلمار فرایهر فن در گلتس (که دو ماه پیش تر فوت کرده بود)، وفات یافت. وی از خود یک جزوه به نام "مسئول جنگ" بر جا گذاشت که بیوه اش الیزا فون مولتکه کوشید در 1919 آن را منتشر نماید. الیزا از انتشار آن منع شد چرا که این جزوه ممکن بود مشکلاتی را به بار آورد. این جزوه در حقیقت برای نشان دادن آشفتگی اوضاعی که منجر به جنگ شد و نیز در واکنش به اتهام متفقین مبنی بر جنگ طلب بودن آلمان، نوشته شده بود. رؤسای ستاد و وزیرخارجه نسبت به محتوای این جزوه مضطرب بودند. ژنرال ویلهلم فون دامس مامور شد با بیوهٔ مولتکه ملاقات کرده و او را از انتشار جزوه بازدارد. ژنرال دامس با خواندن این جزوه، در دفتر خاطراتش آن را "حاوی مطالبی زننده[و خطرناک]" توصیف نمود. در نتیجه به جای این جزوه، بیوه اش دفترچه ای کم خطرتر با نام "Erinnerungen, Briefe, Dokument که دربرگیرنده مجموعه ای از نامه ها و اسناد همسرش بودند را منتشر نمود. برخی از این نامه ها و اسناد، به دست آمده و برخی دیگر در خلال جنگ دوم جهانی از بین رفتند اما جزوهٔ اصیل هنوز قابل دسترسی نیست."
در سن 66 سالگی وی از مسن ترین ژنرال های ارتش بوده که از وضع سلامتی وخیمی رنج می برد و چنان که گفتیم، پیش از آغاز جنگ دچار سکته مغزی گشته بود. استرس ناشی از این عوامل تاثیری منفی بر کارایی وی و ستادش در بدو جنگ داشتند. علایق شخصی وی شامل موسیقی و نقاشی و ادبیات بودند و برخلاف آن چه غالباً ادعا می شود، شخصیت وی از دید تاریخ نگار باربارا تاکمن، "درون گرای فاقد اعتماد به نفس" توصیف شده است.Barbara W. Tuchman, page 99 "The Guns of August", Four Square Edition 1964
مولتکه یکی از پیروان مکتب تئوسوفی بوده که آموزه هایش بر مبنای بی پایانی انسان، و ادواری بودن ظهور و سقوط تمدن هاست. وی نیز همانند بسیاری از همقطارانش در ستاد و دانشگاه جنگ، از معتقدین به داروینیسم اجتماعی بود. دیدگاه وی نسبت به روابط بین‌الملل به عنوان حوزه کشمکشِ صرف برای بقا، وی را به این باور رساند که دیرتر آغاز شدنِ جنگ، خرابی و مصیبت های هرچه بیشتر برای آلمان را به تاخیر انداخته بود.
در اینگونه تاکتیک ها بر تحقق صرفِ اهداف جنگی بدون توجه به شیوه تحقق آن، تأکید می‌شود و در نتیجه فرماندهان و افسرانِ جزء آزادی عمل بیشتری دارند. این ایده از زمان ریاست عموی مولتکه به نام مولتکهٔ بزرگتر، به صورت بنیان تمامی نظریات نظامی ستاد ارتش آلمان در آمد.(رجوع شود به مولتکه (بزرگتر))
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند () یا تیم ملی فوتبال جوانان فنلاند، نماینده کشور فنلاند در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال فنلاند فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال گرجستان () یا تیم ملی فوتبال جوانان گرجستان، نماینده کشور گرجستان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال گرجستان فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جبل‌الطارق () یا تیم ملی فوتبال جوانان جبل‌الطارق، نماینده کشور جبل‌الطارق در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال جبل طارق فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان () یا تیم ملی فوتبال جوانان یونان، نماینده کشور یونان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال یونان فعالیت می‌کند.
از افتخارات این تیم میتوان به کسب مقام نایب قهرمانی در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۸ در مسابقات زیر ۲۱ سال اروپا اشاره کرد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال مجارستان () یا تیم ملی فوتبال جوانان مجارستان، نماینده کشور مجارستان در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر فدراسیون فوتبال مجارستان فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایسلند () یا تیم ملی فوتبال جوانان ایسلند، نماینده کشور ایسلند در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایسلند فعالیت می‌کند.
فرماندهی و کنترل () یا فرماندهی و نظارت سیستمی است که شیوه‌های لازم برای جمع‌آوری، پردازش و انتشار اطلاعات در خصوص کارکنان، تجهیزات و تأسیسات نظامی را فراهم می‌کند. این اطلاعات، مورد نیاز فرماندهان و تصمیم‌گیرندگان است و در طرح‌ریزی، سازماندهی، هدایت، هماهنگی، کنترل و نظارت بر عملیات نظامی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. سیستم فرماندهی و کنترل به اعمال اختیار و هدایت از سوی یک فرمانده مشخص، بر نیروهای نظامی، برای تحقق مأموریت کمک می‌کند و کارکردهای مربوط به ترتیب‌بندی نیرو، تجهیزات، ارتباطات، تأسیسات و راه‌کارهای به کار گرفته شده توسط یک فرمانده در طرح‌ریزی، هدایت، هماهنگ‌سازی و کنترل نیروها و عملیات را جهت تحقق کامل مأموریت تسهیل می‌نماید. در مجموع کنترل و هماهنگی عملیات‌های نظامی، توسط فرماندهی انجام می‌شود و این سیستم وسیله‌ای است که با استفاده از آن فرمانده، سایر سیستم‌های عملیاتی یا پشتیبانی را با یکدیگر تلفیق می‌نماید.
پابلیوس کورنلیوس اسکیپو کنسول روم در سال ۲۱۸ پیش از میلاد و پدر اسکیپوی افریقایی و همچنین یکی از رهبران جمهوری روم در دومین جنگ پونیک بود.
او با ناوگان خود به سود اسپانیا در حرکت بود که با شنیدن حرکت سپاه هانیبال به سوی روم، نیروهایش را در مارسی پیاده کرد، و منتظر هانیبال شد که هانیبال با ترفندی یعنی گذشتن از آلپ او را گول زد.
او به رم برگشت و سپاهش را به فرماندهی برادرش گنایوس کورنلیوس اسکیپو به سوی اسپانیا روانه کرد.
او به محض رسیدن به رم با سپاهی به سوی هانیبال به حرکت درامد که در نبرد تیچینو از هانیبال شکست خورد و به شدت زخمی شد؛او پس از آن با تایبریوس سمپرونیوس همراه شد که باز هم از هانیبال، این بار در نبرد تربیا شکست خورد.
او با وجود شکست های نظامی، در مقام فرماندهی ابقا شد. او سال بعد همراه برادرش توانست سپاه کارتاژ را در اسپانیا شکست دهد و موقعیت روم را در اسپانیا تثبیت کند.
او سرانجام در سال ۲۱۱ پیش از میلاد در نبرد رودخانه بیتیس از هاسدروبال، برادر هانیبال شکست خورد و کشته شد.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Publius_Cornelius_Scipio_(consul_218_BC)
ادوارد دلاوال (زاده ۱۷۲۹-درگذشته ۱۴ اوت ۱۸۱۴ در وست‌مینستر) پژوهشگر و فیلسوف طبیعی اهل بریتانیا بود.
او سومین پسر فرانسیس بلیک دلاوال و همسرش ردا آپریس بود. او در کالج پمبروک، کمبریج تحصیل کرد. او که در سال ۱۷۴۷ وارد دانشگاه شده بود در سال ۱۷۵۰ لیسانس و در سال ۱۷۵۴ کارشناسی ارشدش را گرفته و در سال ۱۷۵۵ همان‌جا همکار شد. در همان‌جا با توماس گری شاعر آشنا شد.
دلاوال ارثیه زیادی در لینکلن‌شر داشت، ولی ترجیح داد در لندن زندگی کند. او در سن ۸۵ سالگی درگذشت و در کلیسای وست‌مینستر دفن شد.Martin Green, "The Delavals: A Family History" (2010).
دلاوال به خاطر مقاله‌اش در مورد فلزات و شیشه در مدال کاپلی سال ۱۷۶۶ سهیم بود.Copley archived winners علاقه‌اش به شیشه شامل استفاده از آن در موزیک هم می‌شد. اجراهای موزیک او با شیشه بسیار مشهور شد.Neurology of the Arts: Painting, Music, Literature By F. Clifford Rose, ebrary Inc: pg 212 و شاید موجب الهام بنجامین فرانکلین در ساخت ساز آرمونیکا شده باشد.Glass Harmonica site
دلاوال با سارا اسکات (زاده ۱۷۵۱– درگذشته ۱۸۲۹)، دختر جرج اسکات اهل روستای متلی، ازدواج کرد، آنها دختری به نام سارا (زاده حدود ۱۷۸۰– درگذشته ۱۸۲۵) داشتند.
فهرست برندگان آسیایی جایزه نوبل () شامل آسیایی‌های است که موفق به دریافت جایزهٔ نوبل شده‌اند.
تا سال ۲۰۱۸، ۲۰ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه نوبل فیزیک شده‌اند که ژاپنی‌ها با ۱۱ نفر رکورددارند.
تا سال ۲۰۱۸، ۱۶ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه نوبل شیمی شده‌اند که ژاپنی‌ها با ۷ نفر رکورددارند.
تا سال ۲۰۱۸، ۷ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده‌اند که ژاپنی‌ها با ۵ نفر رکورددارند.
تا سال ۲۰۱۸، ۸ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه نوبل ادبیات شده‌اند که ژاپنی‌ها با ۳ نفر رکورددارند.
تا سال ۲۰۱۸، ۲۰ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه صلح نوبل شده‌اند که هندی‌ها و اسرائیلی‌ها با ۵ نفر رکورددارند.
تا سال ۲۰۱۸، ۳ نفر از آسیایی‌ها برنده جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده‌اند.
تولید جمعی (به انگلیسی:Peer production) همچنین شناخته شده با عنوان همکاری جمعی، روشی برای تولید کالاها و خدمات است که به جوامع خود ساماندهی شده افراد متکی است. در چنین جوامعی، فعالیت‌های بخش عمده ای از مردم برای رسیدن به یک نتیجه مشترک باهم هماهنگ است.
مدل متن‌باز یک الگوی توسعه نرم‌افزار غیر متمرکز است که همکاری آزاد را تشویق می‌کند.Levine, Sheen S. , & Prietula, M. J. (2013). Open Collaboration for Innovation: Principles and Performance. "Organization Science", یک اصل اساسی در توسعه نرم‌افزار متن‌باز تولید جمعی است و محصولاتی مانند کد منبع، طرح‌ها و اسناد و مدارک آزادانه در دسترس عموم قرار می‌گیرد. حرکت منبع‌باز در نرم‌افزار به عنوان پاسخ به محدودیت‌های کد اختصاصی آغاز شد. این مدل برای پروژه‌هایی مانند فناوری مناسب متن‌باز، و کشف داروهای متن‌باز استفاده می‌شود."Science 2.0 is here as CSIR resorts to open-source drug research for TB" Business Standard, 1 March 2009"Open Source Drug Discovery for Malaria Consortium
ویلیام برونریگ (۲۴ مارس ۱۷۱۲ [تاریخ سبک قدیم: ۱۳ مارس ۱۷۱۱] - ۶ ژانویه ۱۸۰۰)، پزشک و دانشمند بریتانیایی بود که در وهیتهاون در کامبرلند مشغول به کار بود. او در آنجا آزمایش‌هایی را انجام داد که منجر به کسب مدال کاپلی برای او در ۱۷۶۶ میلادی به دلیل کارهایش در زمینه گاز کربنیک اسید شد. او اولین شخصی بود که پلاتین را به عنوان عنصر جدیدی شناسایی نمود.
وی مبدل به همکار انجمن سلطنتی شد.
او در «های کلوز هال»، نزدیک پلامبلند بدنیا آمد. وی فرزند یکی از اصیل زادگان محلی با عنوان جورج برونریگ بود. مادر ویلیام به نام «مری برونریگ»، اهل ایرلند بود.For sale for £2.2million: The former Lakeland home of a medical pioneer Retrieved 14/4/21.
ویلیام در لاتین و یونانی و توسط روحانی محلی، از سن ۱۳ سالگی تحت تعلیم قرار داشت و تا ۱۵ سالگی کاراموز داروسازی در کارلایل، کامبریا بود. سپس دو سال را به مطالعه تحت نظر جراحی در لندن، قبل از نقل مکان به دانشگاه لیدن سپری نمود، در آنجا تحت نظر هرمان بورهاوه، گریوسند، وان روین و آلبینوس به مطالعه می‌پرداخت. او در ۱۷۳۷ میلادی با تزی تحت عنوان «De Praxi Medica Ineunda» فارغ‌التحصیل گشت، تز او در رابطه همان محیط بود که در آن متخصصین بالینی به امر طبابت می‌پرداختند. او درجه دکترای پزشکی (MD) خود را نیز کسب نمود.
برونریگ به بریتانیا بازگشت و پزشکی را تحت نظر پزشکی به نام ریچارد سنهاوس در وایتهاون تعلیم دید. سنهاوس مدت کوتاهی پس از آن در گذشت و این مسئله موجب شد تا برونریگ مبدل به پزشک اصلی در آن ناحیه، طی سال‌های طولانی پس از آن شود. پرونده‌های بیماران او طی سال‌های ۱۷۳۷–۱۷۴۲ میلادی باقی مانده و اخیراً رونوشت برداری شده‌است. این دفتر شامل توصیفات مربوط به بیمارانش و درمان‌های او بر روی آن بیماران بوده و شامل برخی از قدیمی‌ترین مراجع انگلیسی در زمینه تب نفاسی می‌باشد.Irvine Loudon, "The Tragedy of Childbed Fever" (Oxford University Press 2000: ), p17
در ۱۷۴۱ میلادی، برونریگ با مری اسپدینگ ازدواج نمود. پدر و عموی مری در امر تجارت ذغال سنگ مشغول به کار بودند که متعلق به جیمز لوثر بود. جیمز لوثر وایتهاون را مبدل به بندر تجاری عمده و مهمی کرده بود. این مسئله موجب شده بود که نفوذ محلی ویلیام ارتقاء یافته و همچنین علاقه‌مندی وی را در زمینه سلامت و رفاه معدنچیان را افزایش داده بود.
سپس در ۱۷۷۱ میلادی، با تهدید اپیدمی از سوی اروپا، برونریگ که در زمینه شیوع تیفوس در وایتهاون پیش از آن مطالعه کرده بود، مقاله ای را منتشر نمود با این عنوان: «تأملاتی پیرامون روش‌های شیوع طاعون و قلع و قم کردن آن در مکان‌های آلوده»
علاقه او در حوزه پزشکی منجر شد تا در زمینه گازهایی که معدنچیان استنشاق می‌کنند تحقیق کند، این گازها شامل فایر دمپ (متان) و چوک دمپ (هوای فاقد اکسیژن) بود. کارلیسل اسپدینگ کمک کرد تا آزمایشگاهی جهت برونینگ ساخته شود و گازهای معادن ذغالسنگ آن حوالی را از طریق لوله‌کشی به این آزمایشگاه برد. برونینگ روش]ایی را جهت جمع‌آوری و انتقال گازها توسعه داد و برای جیمز لوتری کیسه‌های پر از گازی فراهم نمود تا آن‌ها را به جامعه سلطنتی نشان دهد، کاری که باعث شد برونریگ عضوی از این جامعه گردد.
آزمایش‌های او بر روی گازها ادامه یافت و پس بازدید از چشمه آب گرم در آلمان به گازهای موجد در آب‌های معدنی علاقه‌مند گردید. سپس مقاله ای منتشر نمود که منجر به کسب جایزه افتخار آمیز کاپلی در ۱۷۶۶ برایش شد، عنوان این مقاله چنین بود: «بررسی تجربی در رابطه با طبیعت جان ارتجاعی معدنی یا هوای درون آب پوهون و سایر مواد اسیدی»
در ۱۷۴۱، خویشاوند برونریگ به نام چارلز وود، یک متالورژی‌دان بریتانیایی، نمونه‌های متعددی را در پراتین کولومبیایی در کامائیکا یافت. سپس او این نمونه‌ها را برای تحقیق بیشتر به نزد برونریگ فرستاد. در ۱۷۵۰ میلادی، پس از مطالعه پلاتینی که وود برای فرستاده بود، برونریگ توصیف دقیق و مفصلی در مورد فلز کشف شده را به انجمن سلطنتی ارسال نمود و بیان کرد که در توصیفات علمی پیشین از مواد معدنی شناخته شده، توصیف مشابهی برای آن نیافته‌است. برونریگ آزمایش‌های برونریگ را یادداشت کرده و خود نیز آزمایشهای دیگری انجام داد. او اولین شخصی بود که این ماده را به عنوان عنصر جدیدی شناخت و توجه انجمن سلطنتی را بدان جلب نمود و سایر دانشمندان را تشویق به شروع تحقیق بر روی آن نمود.An Encyclopaedia of the History of Technology By Ian McNeil
Pub. 1990 Taylor & Francis:
همچنین برونریگ رساله عمده‌ای را در رابطه با ساخت نمک تولید کرد. او امیدوار بود که بتواند تولید داخلی نمک را ارتقاء دهد و هم موجب خودکفایی بریتانیا در این منبع با ارزش شده و هم موجب ارتقاء ماهیگیری و اقتصاد در بریتانیا و آمریکا گردد. از با کیفیت‌ترین نمک‌ها، «نمک خلیج» بود که در فرانسه و اسپانیا تولید می‌شد؛ اینها دوتا از قدرت‌های اروپایی بودند که احتمال جنگ بینشان در قرن هجدهم میلادی وجود داشت. هنگامی که مقاله‌ای در ژوئن ۱۷۴۸ میلادی در جامعه سلطنتی قرائت شد که پیرامون کتاب او نگاشته شده بود (درحالی که مذاکراتی همزمان در حال انجام بود که منجر به پیمان اکس لا شاپل شده و موجب پایان جنگ جانشینی اتریش گردید)، آن مقاله به عنوان مهم‌ترین مقاله قرائت شده در انجمن طی پنجاه سال اخیر در نظر گرفته شد."The Art of Making Common Salt..." by William Brownrigg Published 1748 C. Davis
در ۱۷۷۱ میلادی، بنجامین فرانکلین، به همراه سر جان پرینگل در تور بریتانیا قرار داشت. سر جان پرینگل به او پیشنهاد کرد تا با ویلیام برونریگ ملاقات کند. فرانگلین در خانه برونریگ در ارماتویت در بخش دریاچه اقامت گزید و یک کپی امضاء شده از کتاب او در زمینه نمک به او معرفی گردید. فرانگلین آزمایش او در رابطه با افزودن روغن به سطح آب در «درونت واتر» را اثبات نمود تا جنجال‌ها را بخواباند. سپس با برونریگ در رابطه با آن موضوع ارتباط برقرار کرد و منجر به تولید مقاله ای دیگر برای جامعه سلطنتی شد.Edwin Wolf, "The Library of Benjamin Franklin" (Kevin J. Hayes 2006: ), p. 47.
برونریگ یک تاجر و همچنین پزشک و دانشمند بود. او با آنتونی بیکن اهل وایتهاون در ۱۷۶۵ میلادی همکاری کرد تا صنعت آهن را در ویلز توسعه داده و منجر به توسعه مرثر تیدویل شد، بخصوص موجب توسعه Cyfarthfa Ironworks گردید. او همچنین سهمی از طناب بافی «جان اسپدینگز» را به ارث برد و در «Keswick Turnpike Trust» سرمایه‌گذاری نمود.
با بازنشستگی‌اش در ارماتویت، علاقه‌مند به ارتقاء کشاورزی محلی گشت و در زمینه مواد معدنی مطالعه کرده و توماس وست را به نوشتن «راهنای دریاچه‌ها» تشویق نمود. این کتاب اولین راهنمای «لیک دیستریکت» بود. او چندین موقعیت اجتماعی شامل دادستانی، جستجوگر جواز ثبت اختراع در پورت کارلیسل و دریافت کنندهٔ عمومی مالیات‌های دولتی برای کامبرلند و وستمورلند بود.
برونریگ در ۱۸۰۰ میلادی فوت کرد و در کلیسای کورستویت دفن شد، تابوت او توسط سه بارونت و سایر محترمین محلی حمل گردید. زندگی‌نامه نویس و دوستش به نام جاشوا دیکسون حس کرد که اهمیت و توانایی‌های او مورد چشم پوشی قرار گرفته و علت آن را فروتنی و اجتناب از خروجی از شهرستان خانگی خود در کامبرلند طی روزگار پایانی عمرش می‌دانست.
خیر(نیکی) در بیشتر زمینه‌ها بیانگر و مفهوم رفتاری است که بین چند رفتار احتمالی باید انتخاب شود. خیر به‌طور کلی به عنوان نقطه مقابل شر قلم داد شده و در مطالعه اخلاق، دین و فلسفه بررسی می‌شود. معنای خاص و ریشه یابی این اصطلاح و ترجمه‌های آن در بین زبان‌های باستانی و معاصر، بسته به شرایط، مکان، تاریخ، مذهب یا زمینه‌های فلسفی، تغییر و تحولات معناداری را نشان می‌دهد.
گذشته از مطالعات یونان باستانی در مورد مفهوم خیر، قسمت شرقی ایران باستان تقریباً پنج هزار سال پیش یک فیلسوفی مذهبی به نام زرتشت را به خود دید که خدایان اولیه ایران را به دو نیروی در متضاد با هم تقسیم‌بندی کرد: اهورا مزدا (روشنگر حکمت) و اهریمن (روح مخرب) که با یکدیگر در تضاد بودند.
برای دنیای غربی، این ایده به دینی مبدل شد که بسیاری از فرقه‌ها را دربرگرفت، برخی از آنها اعتقاد به دوگانگی شدید را پذیرفتند، اعتقادی مبنی بر اینکه بایستی تا از جهان مادی پرهیز کرد و جهان معنوی را مورد توجه قرار داد. مکتب گنوسی بسیاری از ادیان باستان را تحت تأثیر قرار داد. این اعتقاد بر این مبنا بود که تعلیم عرفان (به معنای روشنگری، نجات، رهایی و یگانگی خدا) می‌تواند با رفتارهای انسان دوستانه، پرهیز جنسی، جستجو برای خرد و کمک به دیگران، در ارتباط باشد.
سامکهیَه/سامکهیا یا سانکیَه () یکی از شش آستیکه مکتب‌های فلسفی هندو است. این مفهوم بیشتر با مکتب یوگا در آئین هندوئیسم مرتبط است. سامکهیَه فلسفه‌ای شمارشگر است، بدین مفهوم که معرفت‌شناسی را سه تا از شش پراماناس «به‌عنوان تنها وسیله‌ی قابل‌اعتماد برای دستیابی به دانش» می‌داند. این موارد شامل پراتیاکسَه (ادراک)، آنومانَه (استنباط)، و سابدَه (منابع معتبر) هستند. این مفهوم گاهی به‌عنوان خردگرایی در مکاتب فلسفه هندی قلمداد می‌شود. اتکای این مکاتب باستانی به عقل منحصربه‌فرد اما محکم بود.
هلموت فن مولتکه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عبدالعزیز بن سلمان آل سعود (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و مدرس دانشگاه اهل عربستان سعودی است، که هم‌اکنون بعنوان وزیر انرژی عربستان سعودی فعالیت می‌کند. وی در سپتامبر ۲۰۱۹ جایگزین خالد الفالح شد. وی چهارمین پسر سلمان بن عبدالعزیز آل سعود؛ پادشاه کنونی عربستان سعودی می‌باشد.
عبدالعزیز بن سلمان از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ قائم‌مقام وزیر انرژی، صنعت و منابع معدنی بود، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ بعنوان معاون وزیر نفت و منابع معدنی فعالیت می‌کرد و در فاصله سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ نیز وزارت داخله در امور انرژی را برعهده داشت.
اورلی کسی (، زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال فرانسوی است که به عنوان هافبک و مدافع در لیگ برتر فوتبال زنان اسپانیا برای باشگاه رئال مادرید و تیم ملی فوتبال زنان فرانسه بازی می‌کند.
چرکس‌ها، مردمان بومی این منطقه، در پایان جنگ روس-چرکس توسط روسیه از میهن خود پاکسازی قومی شدند. اخراج قبل از پایان جنگ در سال ۱۸۶۴ آغاز شد و قسمت عمده آن تا سال ۱۸۶۷ به پایان رسید. اقوامی که برای از بین بردن آنان برنامه‌ریزی شده بود به‌طور عمده عبارت بودند از چرکسها (یا آدیغه‌ها)، اوبیخ‌ها و آبازین‌ها، اما اینگوش‌ها، آرشتینها، چچن‌ها، آسی‌ها و آبخازها نیز به شدت تحت تأثیر قرار گرفتند.
تعداد ناشناخته ای از مردم -شاید صدها هزار نفر- در این اخراج، نفی بلد شدند. در هر صورت اکثریت مردم اخراج شدند. ارتش امپراتوری روسیه مردم را دور هم جمع کرد و آنها را از دهکده‌های خود به سمت بنادر دریای سیاه هدایت کرد و در آن‌جا آنان را سوار کشتی‌های امپراتوری عثمانی نمود. ارائه می‌شد. هدف صریح روسیه اخراج گروه‌های مورد نظر از سرزمین‌هایشان بود.Kazemzadeh 1974 فقط درصد کمی (تعداد ناشناخته) اسکان مجدد در امپراتوری روسیه را پذیرفتند. بدین ترتیب جمعیت چرکس به صورت پراکنده، اسکان داده شدند یا در بعضی موارد "به صورت گسترده" کشته "شدند".. "One after another, entire Circassian tribal groups were dispersed, resettled, or killed en masse." تعداد ناشناخته‌ای از اخراجی‌ها در طی این تهجیر به دلیل واگیر شدن بیماری‌ها میان انبوه آوارگان از بین رفتند. برخی از پناهندگان هنگام عزیمت از بنادر روسیه یا هنگام ورود به بنادر عثمانی درگذشتند. برخی دیگر نیز بر اثر طوفان غرق و کشته شدند.King 2007 محاسبات، از جمله آنهایی که با توجه به آمار بایگانی دولت روسیه انجام شده‌اند، تخمین می‌زنند که ٪۹۰، ۹۴٪ Sarah A.S. Isla Rosser-Owen, MA Near and Middle Eastern Studies (thesis). "The First 'Circassian Exodus' to the Ottoman Empire (1858–1867), and the Ottoman Response, Based on the Accounts of Contemporary British Observers." Page 16: "... with one estimate showing that the indigenous population of the entire north-western Caucasus was reduced by a massive 94 per cent". Text of citation: "The estimates of Russian historian Narochnitskii, in Richmond, ch. 4, p. 5. Stephen Shenfield notes a similar rate of reduction with less than 10 per cent of the Circassians (including the Abkhazians) remaining. (Stephen Shenfield, "The Circassians: A Forgotten Genocide?", in The Massacre in History, p. 154.)" یا ٪۹۵-٪۹۷Richmond, Walter. "The Circassian Genocide". Page 132: ". If we assume that Berzhe’s middle figure of 50,000 was close to the number who survived to settle in the lowlands, then between 95 percent and 97 percent of all Circassians were killed outright, died during Evdokimov’s campaign, or were deported." ملت چرکس در این روند از بین رفته‌اند.
در همین دوره، سایر گروه‌های قومی مسلمان قفقاز نیز به امپراتوری عثمانی و ایران نقل مکان کردند.
در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ و همچنین تا حدی در اوایل قرن ۱۸، امپراتوری روسیه به‌طور فعال به دنبال گسترش قلمرو خود به سمت جنوب بود ولی با مانع دو امپراتوری مسلمان همسایه، عثمانی و قاجار بود روبرو بود لذا تلاش می‌کرد که قفقاز را به خاک خود ضمیمه کند. بعضی از مناطق، بسته به ساختارهای سیاسی محلی، آسانتر از دیگر مناطق تسلیم شدند. به عنوان مثال، گرجستان شرقی که شامل قدرتمندترین مناطق گرجستان، کارتلی و کاختی، بود از سال ۱۵۵۵ تحت حاکمیت ایران بود. با این حال، پس از مرگ نادرشاه در سال ۱۷۴۷، هر دو پادشاهی از حکومت ایران جدا شدند و توسط اراکلی دوم در سال ۱۷۶۲ متحد شدند. در سال ۱۷۸۳، اراکلی و روس‌ها عهدنامه گرجیوسک را امضا کردند که به موجب آن کارتلی-کاختی به‌طور رسمی و اسمی وابستگی به ایران را نقض کرد و تحت قیمومیت روسیه درآمد و امور خارجه گرجستان به روس‌ها واگذار شد. امضای این عهدنامه موجب حمله و تسلیم مجدد گرجستان به ایران در سال ۱۷۹۵ شد. سرانجام روسیه توانست از طریق زنجیره ای از وقایع، به راحتی گرجستان شرقی را در اوایل قرن نوزدهم ضمیمه خاک خود کند. سرانجام عهدنامه گلستان سال ۱۸۱۳ با ایران قاجاریه امضا شد.Timothy C. Dowling "Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond" pp 728–729 ABC-CLIO, 2 dec. 2014 برخی از سرزمین‌ها، از جمله ارمنستان کنونی، آذربایجان قفقاز و داغستان جنوبی، اشراف قدرتمندی داشتند که مقاومت می‌کردند و مستقیماً در جنگهای ایران و روسیه (۱۸۰۴–۱۸۱۳ و ۱۸۲۶–۱۸۲۸) فتح شدند.Timothy C. Dowling "Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond" pp 728 ABC-CLIO, 2 dec. 2014 برخی دیگر، مانند کاباردای سفلا و مناطقی از داغستان که دارای اشراف قدرتمندی بودند اما تا حد زیادی از امپراتوری‌ها مستقل بودند، با همکاری نخبگان محلی و ادعام آنان در اشراف روسی، به خاک روسیه ضمیمه شدند. ضمیمه کردن هر دو نوع از این مناطق نسبتاً آسان بود. در کارتلی-کاختی، همان‌طور که به‌طور مختصر در بالا توضیح داده شد، دولت روسیه از درخواست شاه فقید جورج XII باگریاتی برای خودمختاری به عنوان بهانه ای برای الحاق کامل و عزل خاندان سلطنتی استفاده کرد. حاکم ایمرتی در برابر روسیه مقاومت کرد، اما به شورش‌هایی که اغلب توسط اعضای خاندان سلطنتی در کارتلی-کاختی رهبری می‌شد، پایان داده شد و گرجستان به‌طور کلی در قرن ۱۹ آرام بود. ضمیمه کردن مناطق باقیمانده قفقاز که هرگز توسط امپراطوری‌های خارجی فتح نشده بودند و قدرت متمرکز نداشتند، سخت‌ترین کار برای روس‌ها بود و اکثر مناطق چرکسیه در این دسته جای می‌گرفت.
چرکس‌ها که تحت تأثیر بیزانس در قرن‌های ۵ و ۶ مسیحی شده بودند، عمدتاً مسیحی بودند و غالباً با گرجستان، متحد بودند.. گرجی‌ها و چرکس‌ها خود را به صورت جزیره‌ای مسیحی محصور در مسلمانان می‌دیدند و هردوNatho, Kadir I. "Circassian History". Page 147. خواستار حمایت روسیه بودند. اگرچه پیش‌تر نیز جوامع کوچک مسلمان در چرکسیه وجود داشتند، اما تغییر مذهب عمدتاً پس از سال ۱۷۱۷، که سلطان مراد چهارم به خان‌های کریمه دستور داد اسلام را در میان چرکس‌ها گسترش دهند، صورت گرفت. عثمانی‌ها و کریمه‌ای‌ها در تغییر مذهب اشراف و وابستگانشان موفق بودند.Natho, Kadir I. "Circassian History". Pages 123-124 اما علی‌رغم تلاش آنان و کارگزانشان در چرکسیه، توده‌های مردم چرکس همچنان مسیحی یا بت‌پرست بودند، تا این که تهدید تسخیر توسط روسیه باعث شد تا اکثریت آنها به منظور اتحاد دفاعی با عثمانی و خانات کریمه و حفاظت از استقلال خود، مسلمان شوند. سرانجام، این امر به سیاسی شدن دین به‌طور کلی و اسلام به‌طور خاص منجر شد. زیرا طبقه ای از اشراف و روحانیون چرکس را که وفادار به ترکیه بودند، پدیدآورد. در عین حال این امر باعث تزلزل اتحاد چرکسها شد. در دهه ۱۸۴۰، این واقعیت که بسیاری از چرکس‌ها به ویژه در میان قبایل ناتوهی و شاپسوگ، هنوز هم مسیحی و بت‌پرست بودند، خشم نائب سوم امام شمیل، محمد امین را برانگیخت.Richmond, Walter. "The Circassian Genocide". Page 59: "Shamil's third naib, Muhammad Amin, arrived during the Adagum Zafes and gained the allegiance of most Circassian tribes in less than a year. He frequently resorted to military force to ensure the loyalty of 'peaceful' tribes such as the Egerukay, Mahosh, and Temirgoy, and to coerce Shapsugs and Natuhays who had not adopted Islam into abandoning paganism and Christianity." امروز هم، چرکس‌ها به اکثریت مسلمان، جمعیت کوچک مسیحی کاتولیک و ارتدکس عمدتاً در بین کاباردین‌ها و کسانی که فلسفه دینی کهن پیش از اسلام و پیش از مسیحیت را احیا کرده‌اند، تقسیم می‌شوند.
روسها در چرکسیه با مقاومت نامنظم اما مداوم روبرو شدند. روس‌ها معتقد بود که بر اساس پیمان آدریانوپول (۱۸۲۹) که در آن عثمانی‌ها چرکسیه را واگذار کرده بودند، حاکمیت چرکسیه با امپراتوری روسیه است اما چرکس‌ها با این استدلال که قلمرو آنها مستقل از عثمانی بوده و استانبول حق واگذاری آن را نداشته‌است، این پیمان را نامعتبر می‌دانستند. تا پیش از قرن نوزدهم روابط چرکس‌ها و کازاک‌ها غالباً صمیمانه بود. تجارت گسترده بین این دو برقرار بود و متقابلاً علیه ترکها و کریمه‌ای‌ها حملاتی صورت می‌دادند. با این حال، پس از هجوم مهاجران کازاک و ساخت حصاری طولانی در سال ۱۷۹۲ که چرکس‌ها را از مراتع سنتی خود در اطراف رودخانه کوبان منع می‌کرد،Shcherbina, Fyodor and Felitsyn, Yevgeniy (2007). "Kubanskoye Kazachestvo i ego Atamany". Moscow: Veche, 2007. Page 77Potto, Vasiliy (1993). "Kavkazskaya Voina v 5i Tomax". Stavropol: Kavkazskiy Krai 1993–1994. Second Volume: Page 204 آنان (چرکس‌ها) و دیگر گروه‌های قفقازی به‌طور منظم به اردوگاه‌های روسی یورش می‌بردند و سپس ناپدید می‌شدند. همزمان، با استقرار بیش از پیش نیروهای روسی در منطقه، نیازهای این نیروها (که تأمین آن از روسیه به علت دشواری حمل و نقل ممکن نبود) آنان را وسوسه می‌کرد که به نوبه خود به روستاهای بومی یورش ببرند. این مسئله به خشم بومیان بیشتر دامن می‌زد و چرخه‌ای از یورش و انتقام را پدیدمی‌آورد.King, "Ghost of Freedom", 43 چرکسها بیش از هر قومیت دیگر قفقاز و از سال ۱۷۶۳ تا ۱۸۶۴ با روسها جنگیدند.
ارتش روسیه سعی کرد با ساختن یک سری قلعه‌ها حاکمیت خود را تثبیت کند، اما این قلعه‌ها به نوبه خود به اهداف جدید یورش‌ها تبدیل شدند و در واقع مردمان کوهستان چندین بار قلعه‌ها را فتح کردند.King, "Ghost of Freedom", 47 در سال ۱۸۱۶، درگیری روسیه با چرکس‌ها سبب شد تا فرماندهان نظامی مانند ژنرال آلکسی یرمولوف به این نتیجه برسند که برای محافظت از مرزها «کشتار» موثرتر از ساخت قلعه است زیرا «در نگاه آسیایی‌ها اعتدال نشانه ضعف است».. در دوران یرمولوف، ارتش روسیه شروع به استفاده از استراتژی قصاص نامتناسب یورش‌ها کرد. با هدف تحکیم ثبات و اقتدار در کل قفقاز، سربازان روسی یورش‌ها را با ویران کردن روستاهایی که تصور می‌کردند جنگجویان در آن پنهان شده‌اند، و همچنین قتل، آدم‌ربایی و اعدام کل خانواده تلافی می‌کردند.King, "Ghost of Freedom", p47-49. Quote on p48:"This, in turn, demanded...above all the stomach to carry the war to the highlanders themselves, including putting aside any scruples about destroying, forests, and any other place where raiding parties might seek refuge... Targeted assassinations, kidnappings, the killing of entire families and the disproportionate use of force became central to Russian operations..." از آنجا که مقاومت و تأمین غذا متکی به روستاییان دلسوز بود، ارتش روسیه همچنین به‌طور منظم محصولات کشاورزی و دام‌ها را از بین می‌برد و غیرنظامیان چرکس را می‌کشت.King, "The Ghost of Freedom", 74 چرکس‌ها این فشارها را با ایجاد فدراسیون قبیله ای که شامل همه قبایل منطقه بود پاسخ دادند.