moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تصویربرداری اصلی در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ در پاریس، فرانسه آغاز شد.
این سریال برای نخستین بار در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ منتشر شد.
مردگان متحرک: آن‌هایی که زندگی می‌کنند مجموعه آمریکایی پسا-آخرالزمانی است که توسط اسکات ام. گیمپل و دانای گوریرا برای ای‌ام‌سی ساخته شده‌است. این سریال پس از پایان سریال اصلی مردگان متحرک اتفاق می‌‌افتد و اندرو لینکلن، گوریرا و پولیانا مک‌اینتاش دوباره نقش‌های خود را ایفا می‌کنند. "آن‌هایی که زندگی می‌کنند" ششمین اسپین‌آف و به طور کلی هفتمین مجموعه از فرنچایز مردگان متحرک خواهد بود.
این سریال در ژوئیه ۲۰۲۲ توسط اسکات ام. گیمپل، اندرو لینکلن و دانای گوریرا در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۲۲ معرفی شد. لینکلن و گوریرا برای ایفای مجدد نقش‌های مربوطه خود از مجموعه تلویزیونی قرارداد امضا کردند. فصل اول شامل شش قسمت خواهد بود و قرار است یک سریال ادامه‌دار باشد.
این سریال توسط گیمپل و گوریرا ساخته شده‌است، که آنها همچنین نویسندگی آن را برعهده خواهند داشت، و گیپمل به عنوان مجری نیز فعالیت می‌کند. این سریال پس از آخرین قسمت "مردگان متحرک" راه‌اندازی شد که در پایان تیراژ آن بازگشت ریک و میشون اعلام شد.<
تصویربرداری اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۲۳ آغاز شد، و قرار است در مهٔ ۲۰۲۳، با عنوان کاری «"Summit"» به پایان برسد.
این سریال قرار است برای نخستین بار در سال ۲۰۲۴
منتشر شود.
آکا گای ()، به معنی صدف قرمز، یکی از عناصر غذایی سوشی و گونه‌ای از صدف عرشه‌دار است. این گونه توسط Shrenck در سال ۱۸۶۷ توصیف شد.
آجی () یکی از ماهی‌های عناصر سوشی است. زیرخانواده ماهیان پرتوبالگان از خانواده (زیست‌شناسی) گیش‌ماهیان است که از بیست سرده و ۱۰۳ گونه تشکیل شده‌است.
مردگان متحرک: شهر مرده یک مجموعه تلویزیونی درام، ترسناک پساآخرالزمانی آمریکایی است که توسط الی جورنه برای شبکه ای‌‌ام‌سی ساخته شده‌‌است. داستان سریال در مورد مگی و نیگان شخصیت‌های مردگان متحرک است. این اولین دنباله مجموعه تلویزیونی مردگان متحرک و پنجمین سری از فرنچایز مردگان متحرک است. الی جورنه شورانر سریال است.
لورن کوهن و جفری دین مورگان در نقش مگی و نیگان از مجموعه تلویزیونی اصلی، گایوس چارلز و ژلیکو ایوانک بازیگران اصلی سریال هستند. ساخت این مجموعه در مارس ۲۰۲۲ با عنوان "مردگان متحرک: جزیره مردگان" آغاز شد و در اوت ۲۰۲۲ به "عنوان مردگان متحرک: شهر مرده" تغییر نام داد. بازیگران مهمان در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۲ اعلام شدند. فیلم‌برداری اصلی در ژوئیه ۲۰۲۲ در نیوجرسی آغاز شد و در اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
اولین فصل این سریال در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ در ۶ قسمت پخش شد. این مجموعه در جولای ۲۰۲۳، برای فصل دوم تمدید شد.
این سریال داستان مگی و نیگان را دنبال می‌کند که در جستجوی هرشل، پسر ربوده‌شدهٔ مگی، به شهر منهتن پسا آخرالزمانی جداشده از سرزمین اصلی سفر می‌کنند. شهر فروپاشی‌شده مملو از مردگان و ساکنانی است که نیویورک را به دنیایی پر از هرج و مرج، خطر، زیبایی و وحشت تبدیل کرده‌اند.
در مارس ۲۰۲۲، ای‌ام‌سی گزارش داد که آنها در حال ساخت چهارمین اسپین‌آف مردگان متحرک با عنوان «جزیره مردگان» هستند که داستان در مورد مگی و نیگان است ​​و لورن کوهن و جفری دین مورگان نقش‌های مربوطه خود را از سری اصلی ایفا می‌کنند و الی جورنه، شورانر مجموعه است. در اواخر اوت، عنوان سریال به «مردگان متحرک: شهر مرده» تغییر کرد. در جولای ۲۰۲۳، این سریال برای فصل دوم تمدید شد.
در آوریل ۲۰۲۲، گایوس چارلز برای ایفای نقش پرلی آرمسترانگ انتخاب شد. در ماه ژوئیه ۲۰۲۲، ژلیکو ایوانک، جاناتان هیگین بوتام و ماهینا ناپولئون به ترتیب در نقش‌های کروات، توماسو و جینی انتخاب شدند.
تصویربرداری اصلی در ۱۹ ژوئیه در نیوجرسی آغاز شد و در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
در نوامبر ۲۰۲۲، نگاهی اولیه به پشت صحنه سریال توسط ای‌ام‌سی منتشر شد.
مردگان متحرک: شهر مرده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ از شبکه ای‌ام‌سی به نمایش درآمد. فصل اول در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ به صورت بلوری و دی‌وی‌دی منتشر خواهد شد.
هرم اهمسه (به انگلیسی: <bdi>"pyramid of Ahmose"</bdi>)، فرصت و استقلال نه به‌عنوان یک مقبره، بلکه یک گور نمادین برای فرعون اهمسه یکم در قبرستان ابیدوس، مصر ساخته شد. این سازه تنها هرم سلطنتی ساخته‌شده در این منطقه بود. امروزه از آن، تنها تلی از آوار باقی مانده‌است که ارتفاعش به حدود ۱۰ متر می‌رسد.
این هرم برای اولین بار توسط آرتور میس و چارلز تریک کرلی در سال ۱۸۹۹ مورد کشف و بررسی قرار گرفت. در سال ۱۹۹۳ استفان پی. هاروی حفاری‌هایی را در منطقه اطراف هرم انجام داد.
هرم از ماسه و قلوه‌سنگ ساخته شده و تنها روکشی از سنگ آهک ساختمان را ـبه شکلی‌ـ نگه می‌دارد. طول پایه هرم و ارتفاع آن حدود می‌باشد. شیب سطوح ۶۰ درجه است.
این هرم هیچ اتاقکی برای دفن نداشته و در اطرافش تعدادی معبد و همچنین یک گور نمادین کوچک برای مادربزرگ اهومسه، تتی‌شری قرار دارد.
استیون هاروی در ابیدوس
پیوند اجتماعی و پرورش خویشاوندی: سازگاری بین رویکردهای فرهنگی و زیستی ()، کتابی دربارهٔ خویشاوندی انسانی و رفتار اجتماعی نوشته ماکسیمیلیان هالند است که در سال ۲۰۱۲ چاپ شده‌است. این کار دیدیگاه‌های زیست‌شناسی فرگشتی، روان‌شناسی و انسان‌شناسی فرهنگی-اجتماعی را برای درک پیوند اجتماعی آسان و رفتار مشارکتی ترکیب می‌کند. این کتاب یک درمان نظری را ارائه می‌کند که بسیاری باور دارند پرسش‌های دیرینه دربارهٔ جایگاه مناسب پیوندهای ژنتیک (یا "خونی") در روابط خویشاوندی و اجتماعی انسانی را حل کرده‌است، و ترکیبی است که "باید الهام‌بخش سرمایه‌گذاری‌های ظریف‌تر در به‌کارگیری رویکردهای داروینی در انسان‌شناسی فرهنگی-اجتماعی باشد.." این کتاب «نقطه عطفی در زمینه زیست‌شناسی فرگشتی» نامیده شده‌استRobin Fox comment (book cover), see https://www.amazon.com/Social-Bonding-Nurture-Kinship-Compatibility/dp/1480182001 که «به اصل موضوع مربوط به رابطه مناقشه‌آمیز بین مقوله‌های خویشاوندی، ارتباط ژنتیک و پیش‌بینی رفتار می‌پردازد»،Robin Fox comment (book cover), see https://www.amazon.com/Social-Bonding-Nurture-Kinship-Compatibility/dp/1480182001 «مکان‌های ژنتیکی جبرگرایی در دیدگاه صحیح»و به عنوان «نمونه درخشانی از آنچه که می‌توان به دست آورد، زمانی که دانشمندان عالی‌رتبه به‌طور کامل فراتر از مرزهای رشته‌ای درگیر شوند»، عمل می‌کند.
در زیست‌شناسی، جهش ناگهانی ، یک تغییر جهش ناگهانی و بزرگ از یک نسل به نسل دیگر است که به‌طور بالقوه سبب گونه‌زایی یک‌مرحله‌ای می‌شود. این موضوع از دیدگاه تاریخی به عنوان یک جایگزین برای داروین‌گرای ارائه شده‌است. برخی از شکل‌های جهش‌گرایی در عمل جهش ناگهانی بودند که دلالت بر جهش‌های بزرگ ناپیوسته دارد.
گونه‌زایی، مانند پلی‌پلوئیدی در گیاهان، گاهی می‌تواند در یک گام و از نظر فرگشتی ناگهانی به دست آید. نمونه‌هایی برای شکل‌های گوناگون جهش ناگهانی در جانداران مختلف وجود دارد.
چارلز داروین با انتشار کتاب «دربارهٔ خاستگاه گونه‌ها» در سال ۱۸۵۹ نوشت که بیشتر تغییرهای فرگشتی به تدریج انجام می‌شود، اما وی وجود جهش‌های ناگهانی را انکار نکرد.
از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۸۰ جهش‌های ناگهانی مورد علاقه تعداد اندکی بود، اما در سال ۱۸۹۰ به یک علاقه عمده برای دانشمندان تبدیل شد.Radick, Gregory. (2008). "The Simian Tongue: The Long Debate about Animal Language". University Of Chicago Press. p. 368
سمیت گیاهی هر گونه اثرات نامطلوب بر رشد گیاه، فیزیولوژی یا سوخت‌وساز ناشی از یک ماده شیمیایی مانند میزان بالای کودها، علف‌کش‌ها، فلزات سنگین یا نانوذرات را توصیف می‌کند. اثرات سمیت گیاهی عمومی شامل تغییر سوخت‌وساز گیاه، مهار رشد یا مرگ گیاه است. تغییرها در سوخت‌و ساز و رشد گیاه نتیجه اختلال در عملکرد فیزیولوژیک از جمله مهار فتوسنتز، جذب آب و مواد مغذی، تقسیم سلولی یا جوانه‌زنی بذر است.
رانش آفت‌کش به انتشار غیرعمدی آفت‌کش‌ها و اثرات منفی بالقوه کاربرد آفت‌کش‌ها، از جمله آلودگی خارج از هدف به دلیل رانش اسپری و همچنین رواناب از گیاهان یا خاک اشاره دارد. این موضوع می‌تواند سبب آسیب به سلامت انسان، آلودگی محیط زیست و آسیب به دارایی‌ها شود. برخی از آفت‌کش‌ها بیشتر از دیگر آفت‌کش‌ها رانده می‌شوند که می‌تواند به این معنی باشد که در برخی موارد زیان‌بارتر هستند. به عنوان مثال، مواد بخور که آفت‌کش‌های گازی هستند به آسانی در هوا حرکت می‌کنند و در صورت عدم وجود، حرکت می‌کنند. برخی از آفت‌کش‌ها مانند ابر به نظر می‌رسند، در حالی که برخی دیگر نامرئی و بی‌بو هستند.
آفت‌کش‌ها از نظر تأثیر بر زنبورها متفاوت هستند. آفت‌کش‌های تماسی معمولاً روی گیاهان اسپری می‌شوند و می‌توانند زنبورها را هنگامی که روی سطوح اسپری‌شده گیاهان یا دیگر مناطق پیرامونی آن بخزند، از بین ببرند. از سوی دیگر، آفت‌کش‌های سیستمیک معمولاً در خاک یا روی دانه‌ها وارد می‌شوند و به سوی ساقه، برگ‌ها، شهد و گرده گیاهان حرکت می‌کنند.
یک ماده شیمیایی کشاورزی ، یک محصول شیمیایی است که در کشاورزی صنعتی به کار می‌رود. ماده شیمیایی کشاورزی به زیست‌کش‌ها (آفت‌کش‌ها شامل حشره‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و نماتدکش‌ها) و کودهای مصنوعی گفته می‌شود. همچنین ممکن است شامل هورمون‌ها و دیگر عوامل رشد شیمیایی باشد.
مواد شیمیایی کشاورزی جزو مواد شیمیایی ویژه به‌شمار می‌روند.
در بیشتر موارد، مواد شیمیایی کشاورزی به آفت‌کش‌ها اشاره دارد.
کاربرد آفت‌کش به روش عملی اشاره دارد که در آن آفت‌کش‌ها (شامل علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها، حشره‌کش‌ها یا عوامل کنترل نماتد) به هدف‌های "بیولوژیکی" خود ("مانند" جانداران آفت، محصول یا دیگر گیاهان) تحویل داده می‌شوند. نگرانی عمومی دربارهٔ کاربرد آفت‌کش‌ها، نیاز به کارآمد کردن این فرایند را تا حد امکان به منظور کاستن از انتشار آنها در محیط زیست و قرار گرفتن انسان (از جمله اپراتورها، تماشاگران و مصرف‌کنندگان محصول) برجسته کرده‌است.Bateman, R.P. (2003) Rational Pesticide Use: spatially and temporally targeted application of specific products. In: "Optimising Pesticide Use" Ed. M. Wilson. John Wiley & Sons Ltd, Chichester, UK. pp. 129-157 مدیریت آفت با استفاده منطقی از آفت‌کش‌ها بسیار چندرشته‌ای است و بسیاری از جنبه‌های زیست‌شناسی و شیمی را با: زراعت، مهندسی، هواشناسی، اجتماعی-اقتصادی و بهداشت عمومی، همراه با رشته‌های جدیدتری مانند زیست‌فناوری و علم اطلاعات ترکیب می‌کند.
هرم جنوبی سقارهمارک لهنر، اهرام کامل، تیمز و هادسون، لندن 1997، ص 187. . (همچنین هرم ناتمام سقاره جنوبی؛داون مک کورمک، "اهمیت معماری تدفین سلطنتی در مطالعه سلطنت دودمان سیزدهم." در M. Marée (ed) The Second Intermediate Period (دودمان‌های سیزدهم تا هفدهم)، تحقیقات جاری، چشم‌انداز آینده، بلژیک: پیترز لوون، 2010، صفحات 69-84. فهرست هرم‌های لپسیوسChristoffer Theis, "Zum Eigentümer der Pyramide Lepsius XLVI / SAK S 6 im Süden von Sakkara", "Göttinger Miszellen" 218 (2008), pp.  101–105) یک مقبره سلطنتی مصر باستان است که در طول دودمان سیزدهم در سقاره جنوبی ساخته شده‌است، و به داشتن استادانه‌ترین معبد یا مقبره زیرزمینی از اواخر اهرام دودمان دوازدهم معروف است. این ساختمان ناتمام مانده و مالک آن هنوز نامشخص است زیرا هیچ مدرک روشنی برای حل این موضوع پیدا نشده‌است. در سال 2008، کریستوفر تیس، مصرشناس، عنوان کرد که بر اساس کتیبه‌ای که گوستاو ژکویر در آن نزدیکی کشف کرده بود، این هرم برای پادشاه چهوتی ساخته شده‌است.کریستوفر تیس، دربارهٔ مالک هرم لپسیوس XLVI / SAK S 6 در جنوب سقاره، متفرقه گوتینگن، مشارکت در بحث مصرشناسی، جلد. 218، گوتینگن، 2008، ISSN 0344-385X
در جنوب غربی این هرم، هرم خنجر قرار دارد. این هرم در سفر ارنست مکی و فلیندرز پتری در سال ۱۹۱۰–۱۹۱۱ کشف شد. در سال‌های ۱۹۲۹–۱۹۳۰ گوستاو ژکویر کاوش دقیقی از مجموعه هرم انجام داد. این مجموعه شامل یک مقبره زیرزمینی، با روبنایی سخت و یک دیوار با محفظه مواج است. سایر سازه‌های فرعی مانند هرم فرقه، معبد وداع و غیره، یافت نشد.مارک لهنر، اهرام کامل، تیمز و هادسون، لندن 1997، ص 187. .
قابل توجه است که دو سنگ سرپوش بدون کتیبه ساخته‌شده از گرانیت سیاه در داخل محوطه کشف شد که به نظر می‌رسد در مقایسه با روبنای ناقص بسیار زود به آن‌جا آورده شده‌است.
به نظر می‌رسد این هرم کمی بزرگ‌تر از آنچه برنامه‌ریزی شده بود ساخته شده‌است: پایه به صورت مربعی به طول ضلع طراحی شده‌است. برای دیوارهای مقبره زیرزمینی از آجرهای آهکی ریز "تورا" استفاده شده‌است. از همین ماده برای پی‌ریزی روبنا نیز استفاده شد که ترانشه آن بود. دیوار محفظه سینوسی‌شکل منحصربه‌فرد، از خشت ساخته شده بود، با ضخامت و . در چهار گوشه هرم چند شیء متعلق به دفن آیینی یافت شده‌است، اما هیچ‌یک از یافته‌ها نامی ندارند.
مقبره زیرزمینی به دلیل اندازه و پیچیدگی‌اش قابل توجه است و بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین هرم شناخته‌شده می‌باشد، که قدمت آن به اواخر دودمان دوازدهم و سیزدهم مصر می‌رسد. جهت و سطح این گذرگاه چندین بار تغییر داده شده، و قرار بود چهار دروازه بالارو، بیش‌تر از هر هرم دیگری در آن دوره داشته باشد.
ورودی هرم در ضلع شرقی است. یک پلکان طولانی رو به پایین که از یک تورفتگی می‌گذرد نیز در آن‌جا قرار دارد. راهرو به چپ می‌پیچد و ادامه می‌یابد سپس به راست پیچده، و دوباره رو به غرب می‌رود.
در آن نقطه دو گذرگاه در سمت راست راهرو باز می‌شود: اولین گذرگاه ورودی، ورودی یک راهرو طولانی است. گذرگاه دوم پلکانی است که دوباره از سطوح پایین می‌آید و به چپ (رو به غرب) می‌پیچد. گذرگاه به سمت غرب از طریق دومین (سمت چپ) و سومین (در سمت راست) کانال ادامه می‌یابد، که هر یک تغییر سطح بدون پلکان دارند و در نهایت به آخرین دوشاخه می‌رسند که راهرویی است منتهی به دو تابوت‌دان. تابوت‌دان بزرگ‌تر جلوتر (غرب) و تابوت‌دان کوچک‌تر در سمت راست (شمال) قرار دارند.
اتاقک اصلی، با سقف V شکل معکوس، دقیقاً در مقابل ورودی دوشاخه راهرو، به سمت غرب قرار دارد. این اتاق بزرگ‌تر از دو اتاق دیگر است و دارای بلوک کوارتزیتی است، و یک حفره بزرگ در مرکز آن تعبیه شده‌است که حاوی یک تابوت‌دان و یک طاقچه برای است که هر دو استفاده نشده‌اند: ظاهراً هیچ مواد مومیایی یا تابوت در اتاقک بزرگ قرار داده نشده‌است.
ورودی اتاقک دوم تابوت کوچک‌تر در ضلع شمالی راهرو دوشاخه قرار دارد و به صورت دو قسمت مجزا قرار گرفته‌است. هدف از ساخت این اتاق نامشخص است: ممکن است برای همسر ملکه، یا "کا" پادشاه، خواهر و برادر همزاد فرعون، یا شاید یک «اتاق دفن دروغین» که قصد داشت دزدان قبر را گیج کند، در نظر گرفته شده باشد.مارک لهنر، اهرام کامل، تیمز و هادسون، لندن 1997، ص 187. . دو قسمت از اتاقک تابوت دوم طوری طراحی شده بود که با چهارمین و آخرین کانال که هنوز باز است از هم جدا شوند. عجیب است که ترتیب سرسرا و طاق تابوت با هم عوض می‌شوند: طاق تابوت معمولاً قبل از سرسرا قرار دارد، که درب تابوت را نگه می‌دارد و توسط تابوت‌خانه مهر و موم می‌شود. این چیدمان عجیب نیز غیرقابل توضیح است و شاید منعکس‌کننده دلایل ناشناخته دین یا سنت باشد.
مقبره زیرزمینی به گونه‌ای طراحی می‌شد که با چندین ترفند پیچیده، مانند تغییر جهت، تغییر سطح، درب‌های مخفی در زیر سنگ‌فرش، سقف و دیوارهای جانبی، و احتمالاً یک اتاق تدفین طعمه در مقابل غارت‌گران غیرقابل نفوذ باشد. (همان‌طور که در بالا گفته شد، اتاق تابوت دوم به‌عنوان یک اتاقک کاذب در نظر گرفته شده بود).
با وجود تدابیر احتیاطی، سارقان موفق شدند به داخل اتاق‌های دفن راه پیدا کرده و آن‌ها را پیدا کنند. نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد این هرم در دوران باستان و زمان دیگری مورد دست‌برد واقع شده‌است. به احتمال زیاد در زمان خلیفه عباسی مأمون، وارد هرم بزرگ جیزه شد باشند. گوستاو ژکویر توانست از طریق راهرو و تونلی که دزدان از آن راه به درون هرم راه یافته بودند، به اتاقک‌ها برسد.
این مجموعه شباهت‌های زیادی با مجموعه‌های دیگر دارد، مانند هرم خنجر، هرم مزغونه شمالی، و تا حدی هرم آمنی قمائو (عمدتاً در داشتن تابوت دوم). با این‌حال، هیچ‌یک از اشیاء به‌دست‌آمده از این مجموعه نام مالک آن را نشان نمی‌دهد، اگرچه برچسب‌های ساخت و ساز یافت شده، که به سال‌های سلطنت اشاره می‌کند. یک کتیبه تکه‌تکه با عنوان «"وسرخع"» در داخل هرم یافت شده‌است که ممکن است به هوروس اشاره داشته باشد و نشان می‌دهد که او می‌تواند صاحب هرم بوده باشد.کریستوفر تیس، "دربارهٔ صاحب هرم Lepsius XLVI / SAK S 6 در جنوب سقاره"، گوتینگر میژلن 218 (2008)، صفحات 101-105
با در نظر گرفتن اندازه، پیچیدگی و کیفیت بخش‌های مختلف مقبره، راینر استادلمن استدلال کرد که مالک باید یک فرعون مهم (یا حداقل جاه‌طلب) باشد.
ژکویر عنوان کرد که این هرم می‌تواند متعلق به سلف یا جانشین نزدیک خنجر مانند وگاف یا امرامشا باشد. ریهولت وگاف را به دلیل سلطنت بسیار کوتاهش در مقایسه با سال‌های سلطنت به‌عنوان سازنده کنار گذاشت و امرامشا یا جانشین او اینتف پنجم را به‌عنوان مالکان احتمالی پیشنهاد کرد. لاندوا-مک کورمک نیز عنوان کرد که این دو اتاق تابوت ممکن است متعلق به دو برادر فرعون سیزدهم باشد.
باغ هفت حوض باغی بود مثلثی شکل در نزدیک سبزه میدان و بازار گلوبندک و متعلق به محمدحسین صدر اصفهانی، صدر اعظم فتحعلی شاه، که اکنون هیچ اثری از آن باقی نیست. این باغ در زمین‌های بوستان‌های پایینی ارگ تهران و بالای بازار تهران که سبزه میدان هم جزو همان اراضی بوده، واقع شده بود. جانب شمالی این باغ مماس با حصار جنوبی ارگ بود و ضلع شرقی آن را کوچه منوچهرخانی شامل می‌شد و ضلع دیگرش به‌طور نسبی، غرب چهارراه کنونی گلوبندک را به انتهای کوچه منوچهرخانی وصل می‌کرد.
ریتا مارکوتولی (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۹) پیانیست و آهنگساز جاز ایتالیایی است. او دختر یک مهندس صدا است که با نینو روتا و انیو موریکونه و دیگران همکاری کرده‌است. او نواختن پیانو را در پنج سالگی آغاز کرد و در موسیقی کلاسیک از کنسرواتوار سانتا سیسیلیا فارغ‌التحصیل شد.مارکوتولی کار حرفه ای خود را در اوایل دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و اولین ضبط خود را در سال ۱۹۸۴ انجام داد. به لطف مجموعه ای از همکاری‌های معتبر، از جمله ریچارد گالیانو، چت بیکر، انریکو راوا، کنی ویلر، پیتر ارسکین و استیو گروسمن، در چند سال او خود را به عنوان یک چهره مهم در صحنه جاز معاصر معرفی کرد.در سال ۱۹۸۷ مارکوتولی در نظرسنجی منتقدان موسیقی جاز NPR نامزد جایزه بهترین استعدادهای جوان شد. در سال ۱۹۸۸ با بیلی کوبهام در ایالات متحده و اروپا تور برگزار کرد و همچنین در آلبوم «ورودی کوبهام» ظاهر شد. در سال ۱۹۶۶ او با پت متنی در جشنواره موسیقی سان رمو دوئت کرد. او همچنین رابطه موسیقی طولانی مدتی با دیوی ردمن داشته‌است.سبک مارکوتولی عمدتاً بر بداهه نوازی متکی است و تأثیرات او شامل موسیقی برزیلی، موسیقی آفریقایی و موسیقی هندی است. مارکوتولی در سال ۲۰۱۰ به عنوان آهنگساز موسیقی برای فیلم‌ها نیز فعال بود و برنده جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین موسیقی شد.
میشل راگوسا بازیگر و خواننده آمریکایی است که در حال حاضر در نیوجرسی ساکن است. او بیشتر به خاطر کارهایش در تئاتر برادوی و اجرای انفرادی و اجرای کنسرت با ارکسترهای سمفونیک در سراسر ایالات متحده شناخته شده‌است. او همچنین شخصیت دوره‌ای را در کمدی تلویزیونی "Happyish" ایفا کرد. راگوسا که در بوفالو، نیویورک به دنیا آمد، از آکادمی فرشتگان مقدس فارغ‌التحصیل شد و زمانی که از دانشگاه نیاگارا بازدید کرد و تصمیم گرفت رؤیای خود را دنبال کند و به رشته تئاتر انتقالی گرفت. او در سال ۱۹۸۷ با مدرک BFA فارغ‌التحصیل شد و بلافاصله در شرکت یانگ در استودیو آرنا استخدام شد و به انجمن سهام بازیگران پیوست. او سپس به شهر نیویورک نقل مکان کرد و شروع به کار در آف برادوی و در تولیدات منطقه ای کرد و به عنوان یک «سوپرانوی بامزه» شناخته شد.
فایندلی (زاده ۷ ژوئن ۱۹۹۱)، با نام واقعی ناتالی رز فایندلی، یک موسیقی‌دان انگلیسی است که اصالتاً اهل استوکپورت، انگلستان است. فیندلی از حدود ۱۵ سالگی شروع به نواختن گیتار کرد و پس از حدود یک سال شروع به نوشتن آهنگ کرد.
در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳، فایندلی دومین EP خود "Greasy Love را منتشر کرد." با این حال، پس از اختلاف نظر با شرکت ضبط موسیقی خود، Polydor، فایندلی از قرارداد خود با این شرکت آزاد شد."Findlay Talks Getting Signed" YouTube 12 January 2016
لبیوس گروئنلندیکوس () یک گونه از سخت‌پوستان و نوعی میگوهای راستین است.
در زبان ژاپنی ایبارامو ابی (میگو) نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
اوباگای () یکی از صدف‌هایی است که در تهیه سوشی از آن استفاده می‌شود.
شوخی یهودی ()، قدمت آداب و رسوم شوخی در یهودیت به تورات و میدراش در خاورمیانه کهن بر می‌گردد، ولی در مجموع به روند اخیر مزاح کلامی و اغلب حکایتی اشکنازی اطلاق می‌شود که در بیش از صد سال اخیر در ایالات متحده آمریکا، از جمله در فرهنگ سکولار یهودی ریشه کرده‌است.
مزاح یهودی اروپایی در قالب اولیه اش، در جامعه یهودیان امپراتوری مقدس روم، به واسطه تبدیل طنز مذهبی به عنوان یک روش مرسوم نهانی در ضدیت با مسیحی‌سازی، بروز کرد.
طوفانِ دونده (انگلیسی: The Storm Runner) رمانی نوشته جی.سی. سروانتس است که در سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این دومین کتاب از بین بسیاری از کتاب‌های موجود در «ریک ریوردان پرزنت» و دربارهٔ زین اوبیسپو سیزده ساله است که از عصا برای دور زدن استفاده می‌کند. داستان کوتاه سروانتس در مورد شخصیت‌های کتاب در کتاب گلچین، "کارناوال نفرین شده و مصیبت‌های دیگر" به‌نمایش درآمد.
کلک زورانتل، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است.
گرگوری، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است.
سنگ سفید عبدالحسین، روستایی در دهستان زیودار بخش مرکزی شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است.
هلن نینا تاپان لوبلیچ (۱۲ اکتبر ۱۹۱۷ – ۱۸ اوت ۲۰۰۴) یک میکرودیرینه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود که استاد زمین‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، زیست‌چینه‌شناس در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده آمریکا (USGS) و تصویرگر علمی بود که در زمینهٔ پژوهش بر روی روزن‌داران کرتاسه تخصص داشت.
هلن نینا تاپان لوبلیچ در ۱۲ اکتبر ۱۹۱۷ در نورمن، اکلاهما و در خانواده‌ای تحصیل‌کرده به دنیا آمد. مادرش مری پرل جنکس تاپان معلم ریاضی در دانشگاه کرنل بود و پدرش فرانک ژیرارد تاپان رئیس مهندسی برق در دانشگاه اکلاهما بود.In Memoriam: Dr. Helen Nina Tappan Loeblich.
تاپان لوبلیچ مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود در رشتهٔ زمین‌شناسی را به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۹ از دانشگاه اکلاهما دریافت کرد. پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد او در مورد روزن‌داران اواسط کرتاسه در اکلاهما و تگزاس بود. او در سال ۱۹۳۹ در کلاس شیمی دانشگاه اکلاهما با همسر آینده و همکار علمی دیرینهٔ خود، آلفرد آر. لوبلیچ جونیور، آشنا شد. مدت کوتاهی پس از آن، آنها ازدواج کردند و ماه عسل خود را با مشاور فارغ‌التحصیلی خود در جنوب مرکزی اکلاهما به انجام کار میدانی گذراندند.In Memoriam: Dr. Helen Nina Tappan Loeblich.
لوبلیچ مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۴۲ از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد و پایان‌نامهٔ او ادامه‌ای بود بر کار اصلی او. زمانی که همسرش در سال ۱۹۴۲ به خدمت سربازی اعزام شد، تاپان لوبلیچ تبدیل به نخستین استاد زن در کالج هنر و علوم دانشگاه تولین شد. در سال ۱۹۵۳ به او کمک‌هزینه تحصیلی گوگنهایم اعطا شد تا به او این امکان را بدهد که از قرارداد خود با USGS برای سفر به اروپا به‌همراه همسرش به‌منظور جمع‌آوری روزن‌داران، مدتی مرخص شود.
آلفرد، همکار پژوهشی و همسر تاپان لوبلیچ، در حین کار بر روی "رساله دیرینه‌شناسی بی‌مهرگان"، توسط مؤسسه اسمیتسونیان در اروپا استقرار داده شد تا در مورد نمونه‌های روزن‌داران دیده‌شده در موزه‌های اروپایی و نمونه‌هایی که او در این زمینه جمع‌آوری کرده بود، پژوهش بیشتری انجام دهد. با توجه به عضویت در USGS و سیاست این نهاد مبنی بر عدم اجازهٔ کار در خارج از ایالات متحده، تاپان لوبلیچ برای پیوستن به همسرش در اروپا مرخصی گرفت. آن دو در طول سفرهای خود، نمونه‌های زیادی را جمع‌آوری کردند و دانش خود را در مورد روزن‌داران به‌طور چشم‌گیری گسترش دادند.
تاپان لوبلیچ به‌خاطر مطالعاتش بر روی روزن‌داران، موجودات زندهٔ تک سلولی که قادر به تولید پوسته‌ای به نام تست هستند که بسته به گونه، معمولاً از ترکیبات آلی، دانه‌های شن و کلسیم کربنات ساخته می‌شود، شهرت داشت. این پوسته‌ها در طول رشد به محفظه‌هایی شبیه به آمونیت تقسیم می‌شوند. روزن‌داران از نظر زیست‌چینه‌شناسی مفید هستند، زیرا رشد تکاملی نسبتاً قابل توجهی را نشان می‌دهند، به‌شکلی که زیرگونه‌های مختلفی از آن‌ها در زمان‌های مختلف یافت می‌شوند.تاپان لوبلیچ به همکار افتخاری پژوهشی مؤسسه اسمیتسونین تبدیل شد و به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا فعالیت حرفه‌ای خود را در دانشگاه کالیفرنیا دنبال کند؛ جایی که در سال ۱۹۶۶ به عضویت تمام‌وقت در هیئت علمی و سپس به سمت نایب رئیس زمین‌شناسی از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ دست یافت. همسرش آلفرد کار بر روی یک برنامهٔ ریزدیرینه‌شناسی در شرکت تحقیقات میدان نفتی شورون را آغاز کرد.
تاپان لوبلیچ موفق به کسب مدال انجمن دیرینه‌شناسی در سال ۱۹۸۳، جایزهٔ زن سال در علوم طبیعی از موزهٔ صحرای پالم اسپرینگز در سال ۱۹۸۷، مدال ریموند سی مور برای «تعالی در دیرینه‌شناسی» در سال ۱۹۸۴ و جایزهٔ زن سال در علوم ۱۹۸۲ از مرکز پزشکی UCLA شد.
تاپان لوبلیچ همچنین در هیئت‌های تحریریه و انجمن‌های متعددی کار می‌کرد. او در مجموع ۲۷۲ مقاله یا کتاب علمی را عمدتاً با همسرش منتشر کرد. یکی از برجسته‌ترین آثار آن‌ها مقاله‌ای در سال ۱۹۵۷ با عنوان «همبستگی پالئوسن دشت ساحلی خلیج و اقیانوس اطلس و سازندهای ائوسن پایین با استفاده از روزن‌داران پلانکتونیک» بود که برندهٔ جایزهٔ بهترین مقاله در مجلهٔ دیرینه‌شناسی شد. کتاب او با نام «زیست‌دیرینه‌شناسی پروتیست‌های گیاهی» (۱۹۸۰)، همچنین به عنوان «بهترین کتاب غیرداستانی» در آن سال انتخاب شد.
مرلین کریسپل متولد در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، پیانیست و آهنگساز جاز آمریکایی است.
جان پارلس از نیویورک تایمز او را اینگونه توصیف می‌کند: «شنیدن پیانو انفرادی مریلین کریسپل مانند زیر نظر گرفتن یک آتشفشان فعال است او یکی از معدود پیانیست‌هایی است که به چالش فری جاز نیز برمی‌خیزد.» علاوه بر او. کریسپل به عنوان یک نوازنده یا رهبر گروه، کار گسترده‌ای دارد.
کریسپل در فیلادلفیا به دنیا آمد و در ده سالگی به بالتیمور نقل مکان کرد و در دبیرستان وسترن مریلند تحصیل کرداو در سن هفت سالگی در کنسرواتوار پی بادی پیانو کلاسیک خواند و از سنین پایین شروع به بداهه نوازی کرد، به لطف معلمی که از همه شاگردانش می‌خواست بدون توجه به سطح مهارتشان بداهه نوازی کنند.او بعداً در تحصیل کرد و در آنجا پیانو و آهنگسازی خواند و در سال ۱۹۶۸ فارغ‌التحصیل شد.
کریسپل تا سال ۱۹۷۵ علاقه‌ای به جاز نداشت، زمانی که در کیپ کاد زندگی می‌کرد، برای اولین بار آهنگ "عشق عالی" جان کولترین را شنید. او به یاد می‌آورد: "کیفیت عاطفی و روحی آن بر من غلبه کرد می‌توانم صادقانه بگویم که احتمالاً بی نظیرترین تجربه ای است که در زندگی ام داشته‌ام. آن یک شب گوش دادن به "عشق عالی" بارها و بارها فقط زندگی من را کاملاً تغییر داد."کریسپل به دوباره پس از مدت کوتاهی به بوستون بازگشت، جایی که به مدت دو سال به‌طور خصوصی با چارلی باناکوس جاز را آموخت. به گفته کریسپل، "من باید واقعاً از ابتدا می‌رفتم. باید همه کارها را با دوازده کلید انجام می‌دادم. باید در هر کلید در هر قطعه هفت تک نوازی می‌نوشتم. باید به تعداد زیادی چیز گوش می‌دادم و آن را رونویسی می‌کردم. برای اینکه بتوانید آنچه را که اتفاق می‌افتد بشنوید و بفهمید، در محدوده این چرخه‌های زمانی و تغییرات آکورد. مردم چگونه از آکوردها و نت‌ها و آکوردها و مقیاس‌ها استفاده می‌کردند؟ آنها به کجا می‌رفتند؟
زمانی که در بوستون بود، با چارلی ماریانو، نوازنده ساکسیفون ملاقات کرد، که به او پیشنهاد کرد در جلسات استودیوی موسیقی خلاقانه در وودستاک، نیویورک، که توسط کارل برگر، اینگرید سرتسو، و اورنت کلمن تأسیس شده بود شرکت کند. در سال ۱۹۷۷، او برای یک تابستان از استودیو دیدن کرد و با نوازندگانی مانند سیسیل تیلور، دان چری، روسکو میچل، وادادا لئو اسمیت، آنتونی دیویس و الیور لیک در تماس بود. او در مورد اولین برخوردش با تیلور به یاد می‌آورد: "روزی را که برای اولین بار با سیسیل تیلور آشنا شدم را به یاد می‌آورم… یک پیانو پشت اتاق استخر بود؛ بنابراین من پشت پیانو نشستم و یک کنسرت بداهه به او دادم. وقتی کارم تمام شد دستم را بوسید و گفت: "این خانم می‌تواند بازی کند!" من هنوز هم از شنیدن نامم در همان نفس ابراز خوشحالی می‌کنم. (در این مدت، مردم به دلیل رویکرد آتشین او به پیانو و تمایلش به نواختن، اغلب او را به عنوان «سیسیل تیلور زن» یاد می‌کردند. نت‌های زیادی، همیشه. به‌طور مداوم، بدون وقفه زیاد." دنیا برای نوع موسیقی که ما انجام می‌دهیم… اگر در شهر نیویورک اتفاق می‌افتاد، فکر نمی‌کنم این حس یکسان باشد. اینجا شما با هنرمندان راهنما در این کشور زندگی می‌کردید و غذا می‌خوردید و با آنها می‌گذرید. محیط متل. مردم تمام شب بیدار بودند و آتش می‌زدند و بیرون روی چمن با نوازندگانی از سراسر جهان بازی می‌کردند. پس از اتمام جلسه، کریسپل به سرعت به وودستاک نقل مکان کرد و از آن زمان تاکنون در آنجا اقامت داشته‌است. زمانی که کریسپل در استودیوی کریتیو موزیک بود، با آنتونی برکستون نیز ملاقات کرد که از او دعوت کرد تا با گروهش بنشیند. او به یاد می‌آورد: "در اولین کنسرت ما، آنتونی آبجو را در دست من گذاشت و گفت: "آرام باش، اینقدر نت ننواز." من در دقیقه هزاران نت می‌نواختم، و او اولین کسی بود که برخلاف رگبارهای مداوم، من را به فکر فضا و نفس و جمله‌بندی کرد.» کوارتت، که او از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۵ عضو آن بود، و همچنین مارک درسر، نوازنده بیس، و گری همینگوی درامر نیز حضور داشت. در طول این مدت، او تقریباً دوازده ضبط با برکستون انجام داد و همچنین شروع به انتشار ضبط‌هایی به نام خودش کرد. او در مورد دوران تصدی خود در این گروه اظهار داشت: من مثل یک خانواده بودم، بازی با آنتونی واقعاً چیزهای زیادی در مورد فضا، استفاده از فضا و سکوت و نفس و استفاده از ترکیب بندی در بداهه نوازی به من آموخت. فقط حضور در آهنگ‌های او چیزهای زیادی در مورد آهنگسازی به من آموخت… چیزی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که او به روشی بسیار شبیه به موسیقیدانان کلاسیک معاصر بود اما با آزادی بسیار بیشتر و امکان تفسیر را فراهم می‌کرد. از آن زمان، سکوت و فضا به عنوان بخش مرکزی ضبط‌های او شناخته شده‌است. همان‌طور که او در مصاحبه ای با PostGenre اشاره کرد، مرلین خاطرنشان کرد: "وقتی برای اولین بار شروع به نواختن موسیقی خلاقانه کردم، فکر نمی‌کنم در اجراهایم سکوت زیادی به جا بگذارم. من به شدت بر روی انرژی بازی و نمایش تمرکز کردم. چه کاری می‌توانستم انجام دهم. این نوع تفکر اکنون با ذهنیت من بسیار دور است.
در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، او همچنین با رجی ورکمن، روسکو میچل، وادادا لئو اسمیت، ارکستر نیو بری گای، تریو هنری گریمز، کوارتت نوآر اروپایی (با اورس لیمگروبر، فریتز هاوزر، و ژول لندر) کار و ضبط کرد. و باباتونده اولاتونجی. در سال ۱۹۸۱ او در جشنواره جاز وودستاک که به مناسبت دهمین سالگرد استودیو موسیقی خلاق برگزار شد، اجرا کرد.در اوایل دهه ۱۹۹۰، هنگامی که او از استکهلم بازدید کرد، سبک او شروع به تکامل بیشتر کرد، جایی که او یک گروه سوئدی را شنید که شامل آندرس یورمین نوازنده باس بود. او به یاد می‌آورد: "این فقط یک اعصاب را در من لمس کرد … در را به روی کارهای غنایی که دوست داشتم انجام می‌دادم و انجام نمی‌دادم باز کرد." و لطافت چیزی را در من باز کرد که من واقعاً آن را پنهان کرده بودم زیرا همیشه سعی می‌کردم واقعاً قوی باشم. حتی وقتی چیزهای عاشقانه بازی می‌کردم با انرژی زیادی آنها را پخش می‌کردم؛ بنابراین ناگهان این صدای دیگر وارد آگاهی من شد و با چیزی در من طنین انداز شد که اجازه نداده بودم بیان شود." او در سال ۱۹۹۶ "به هر حال هیچ چیز هرگز نبود: موسیقی آنت طاووس" را با گری طاووس، پل موتیان و آنت پیکاک ضبط کرد که اولین آلبوم او برای کمپانی ای سی ام بود. او در مورد ضبط‌های ای سی ام خود اظهار داشت: "بسیاری از کارهایی که من با کمپانی ای سی ام انجام داده‌ام بیشتر در مورد یک شدت درونی است تا یک شدت بیرونی. احساس می‌کنم بین این دو حالت - انرژی وحشی و درونگرایی شدید - دو ارتباط وجود دارد. دو طرف یک سکه. من هر دو را انجام می‌دهم و احساس می‌کنم یک ارتباط ارگانیک بین آنها وجود دارد - یک ادغام بین آنها. با ضبط‌های کمپانی ای سی ام، من ایده پخش کردن چیزها را آنقدر آهسته دوست دارم که تقریباً در زمان معلق شده‌اید."
کریسپل به‌عنوان تک‌نواز و رهبر گروه‌های خودش و همچنین با گروه سه‌گانه ایوان پارکر، یک گروه سه‌گانه کاملاً زن به رهبری لوته آنکر دانمارکی، تیزیجی مونوز، ایوو پرلمن، اسکات فیلدز، هنر کپنهاگ، به اجرا و ضبط گسترده ادامه داده‌است. او همچنین موسیقی آهنگسازان معاصری مانند جان کیج، پائولین اولیوروس، رابرت کوگان، پوزی اسکات، مانفرد نیهاوس و آنتونی دیویس را اجرا و ضبط کرده‌است (از جمله اپرای زندگی و زمان مالکوم ایکس با اپرای شهر نیویورک). او کارگاه‌های بداهه نوازی و سخنرانی در سرتاسر جهان تدریس کرده و با شاعران، رقصندگان، فیلمسازان و فیلمبرداران همکاری داشته‌است. او دریافت کننده کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم در آهنگسازی موسیقی (۲۰۰۶–۲۰۰۵) کمیسیون آهنگسازی مری فلگلر کریتیبل کریتراست (۱۹۸۸–۱۹۸۹) و سه کمک هزینه بورسیه بنیاد نیویورک برای هنرها (۱۹۸۸–۱۹۸۹، ۱۹۹۴–۱۹۹۵ و ۲۰۰۶–۲۰۰۷). در سال ۱۹۹۶، کریسپل با جایزه فارغ التحصیلان برجسته توسط کنسرواتوار نیوانگلند اهدا شد، و در سال ۲۰۰۴، به عنوان یکی از ۱۰۰فارغ‌التحصیل برجسته آنها در ۱۰۰ سال گذشته نامگذاری شد.او نویسنده دی وی دی آموزشی «راهنمای یک پیانیست برای بداهه نوازی آزاد: کلیدهایی برای باز کردن قفل خلاقیت شما» است
در سال ۲۰۰۰، کریسپل در فیلم فرانسوی زنان در جاز اثر ژیل کور ظاهر شد. در ۲۰۰۵–۲۰۰۶، او با ارکستر NOW در ونکوور اجرا و ضبط کرد، و یکی از مدیران مؤسسه موسیقی خلاق ونکوور و یکی از اعضای هیئت علمی در کارگاه بین‌المللی مرکز بنف در جاز بود. او همچنین یک تولید چند رسانه ای با عنوان خانه رؤیایی سی وی دوبلی را با طراحی رقص ساویا برگر ایجاد و کارگردانی کرد. در سال ۲۰۱۷، او با جو گانتر، هنرمند تجسمی، و ریموند مک دونالد، ساکسیفونیست، هر دو از اسکاتلند، در صدای طراحی، نمایشگاهی از نمرات گرافیکی در گالری کلاینرت/جیمز، ووداستاک، نیویورک، همکاری کرد.
مرلین کریسپل در دیسکو جی اس
در الکترونیک، افزاره‌های سازگارپین‌ ، اجزای الکترونیکی هستند، عموماً مدارهای مجتمع یا کارت‌های توسعه، که ردپایه مشترکی دارند و دارای عملکردهای مشابهی هستند که روی همان پین‌ها اختصاص داده شده یا قابل استفاده هستند. سازگاری پین ویژگی مورد نظر یکپارچه‌سازان سامانه‌ها است زیرا به محصول اجازه می‌دهد بدون طراحی مجدد بردهای مدار چاپی به‌روز شود، که می‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد و زمان عرضه به بازار را بکاهد.
اگرچه افزاره‌هایی که سازگارپین هستند ردپایه مشترکی دارند، اما لزوماً از نظر الکتریکی یا گرمایی سازگار نیستند. درنتیجه، سازندگان اغلب افزاره‌هایی را مشخص می‌کنند که یا "پین-به-پین" یا "سرجا" سازگار هستند. افزاره‌های سازگارپین عموماً برای امکان ارتقاء در یک خط محصول تک، امکان جایگزینی افزاره‌هایی با پایان عمرمفید با مشابه‌های جدیدتر یا رقابت با محصولات مشابه تولیدکنندگان دیگر، تولید می‌شوند.
افزاره‌های "سازگار پین-به-پین،" عملکردهایی را به پین‌ها تخصیص می‌دهد، اما ممکن است ویژگی‌های الکتریکی (ولتاژهای تغذیه، یا فرکانس‌های نوسان‌گر) یا ویژگی‌های حرارتی (TDP، منحنی‌های جریان مجدد، یا تلرانس دما) متفاوتی داشته باشند. در نتیجه، استفاده از آن‌ها در یک سامانه ممکن است مستلزم آن باشد که بخش‌هایی از آن سامانه، مانند زیرسامانه تحویل توان آن، متناسب با قطعه جدید تطبیق داده شود.
در موارد دیگر، به‌ویژه رایانه‌ها، ممکن است دستگاه‌ها با پین-به-پین سازگار باشند، اما درنتیجه تقسیم‌بندی بازاری ناسازگار شوند. برای مثال، پردازنده‌های Core و Xeon E3v5 کلاس-رومیزی اینتل اسکای‌لیک، هر دو از سوکت ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱ استفاده می‌کنند، اما مادربردهایی که از چیپ‌ست‌های سری C230 استفاده می‌کنند، فقط با پردازنده‌های با نام تجاری اِگزنون سازگار خواهند بود و با پردازنده‌های با برند کُر کار نمی‌کنند.
افزاره با "سازگاری سرجا" افزاره‌ای است که ممکن است بدون نیاز به ایجاد تغییرات جبران‌ساز در سیستمی که این افزاره بخشی از آن بوده‌است با افزاره دیگری تعویض شود. این افزاره همان عملکردهای موجود در همان پین‌ها را خواهد داشت و از نظر الکتریکی و حرارتی سازگار خواهد بود. چنین افزاره‌هایی ممکن است دقیقاً با افزاره‌هایی که می‌توانند جایگزین شوند، مطابقت نداشته باشند. به عنوان مثال، آنها ممکن است دامنه وسیع تری از تحمل ولتاژ تغذیه یا دما را داشته باشند.
مسابقهٔ مستر المپیای ۲۰۲۲ یک مسابقه و نمایشگاه بدنسازی حرفه‌ای وابسته به فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام بود که از ۱۵ تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ در پلنت هالیوود لاس وگاس، در پارادایس، نوادا برگزار شد. همزمان، نمایشگاه تناسب اندام المپیا در مرکز همایش‌های لاس وگاس برگزار شد. این پنجاه و هشتمین دوره مسابقات مستر المپیا بود. رویدادهای دیگر این نمایشگاه شامل مسابقات المپیا ۲۰۲۲ ۲۱۲، و همچنین فینال‌های کلاسیک مردان، فیزیک مردان، میس المپیا ۲۰۲۲، تناسب اندام، فیگور ۲۰۲۲، المپیا بیکینی ۲۰۲۲ بود.
المپیا پس از گذراندن دو سال در اورلاندو، فلوریدا، به‌دلیل شروع دنیاگیری کووید-۱۹ به محل میزبانی سنتی خود در لاس‌وگاس، نوادا بازگشت. با غلبه بر چالش‌های سال‌های گذشته، این رویداد با حضور رقبا و طرفداران بسیاری از سراسر جهان به اندازهٔ پیش از آغاز کووید ۱۹ بازگشت. مانند سال‌های اخیر، این نمایش نیز به‌صورت زنده برای مخاطبان جهانی پخش می‌شد.
هادی چوپان در پنجاه و هشتمین دورهٔ مسابقات آزاد مردان مستر المپیا در سال ۲۰۲۲ با کسب جایزهٔ ۴۰۰ هزار دلاری قهرمان شد. دِرِک لونسفورد با جایزه ۱۵۰۰۰۰ دلاری در جایگاه دوم قرار گرفت. ده برندهٔ دیگر در چندین بخش در طول دو روز فینال معرفی شدند. از جمله کریس بامستد که عنوان کلاسیک فیزیک را برای چهارمین بار متوالی به‌دست‌آورد و شان کلاریدا، موفق شد پس از از دست دادن عنوان ۲۱۲ در سال ۲۰۲۱، آن را مجدداً تصاحب کند.
المپیای ۲۰۲۲ شاهد تغییر گارد بود زیرا هادی چوپان قهرمان دو دوره ممدوح السبیعی «بیگ رامی» را شکست داد و نخستین قهرمانی خود در المپیا را به‌دست‌آورد. علاوه بر این، تازه واردان به مسابقات آزاد مردان، مانند درک لونسفورد (شرکت‌کنندهٔ پیشین ۲۱۲) و اندرو جکد، عملکرد بهتری نسبت به ستارگان قدیمی مانند ویلیام بوناک و ایان والیر داشتند. این رقابت همچنین به‌دلیل کاهش موارد کووید ۱۹ و محدودیت‌ها، با رقبایی از کشورهای مختلف مانند ایرلند، نیجریه، برزیل و اسلواکی، میدان بسیار بزرگ‌تری نسبت به مسابقات دو سال قبل بود.
مستر المپیای ۲۰۲۲ شاهد رکورد تعداد رقبا در ردهٔ آزاد بود که باعث شد تقریباً نیمی از تمام رقبا در رتبهٔ شانزدهم قرار بگیرند. در نتیجه IFBB اعلام کرد که برای واجد شرایط شدن برای مسابقات فینال مستر المپیا، شرکت کنندگان باید حداقل یک نمایش حرفه‌ای را برنده شوند و به سیستم امتیازدهی پایان دهد.
علاوه بر این، در نتیجهٔ تعداد زیاد فینالیست‌ها، فینال‌ها به‌دلیل تعداد زیاد رقبا در هر بخش، شاهد زمان قابل توجهی بود که فینال اوپن در ساعت ۱ بامداد به وقت محلی به پایان رسید. این موضوع، منجر به شکایات قابل توجهی از سوی مربیانی مانند کریس استو و همچنین شکایت از شلوغی پشت صحنه و فقدان حرفه‌ای گرایی توسط رقبا و مفسرانی مانند جی کاتلر و جیمز هالینگشد شد. باید دید آیا IFBB در آینده به این نگرانی‌ها رسیدگی خواهد کرد یا خیر.
توپِ منحنی: سالی که کنترلم را از دست دادم یا قابِ یک رؤیا (انگلیسی: Curveball: The Year I Lost My Grip) کتابی است که توسط جردن سوننبلیک نوشته شده‌است. این کتاب، داستان پیتر فریدمن و سالی که او به آرنج خود آسیب زده و باعث می‌شود که هرگز نتواند در تیم بیسبال خود بازی کند. و این اتفاق در همان سالی است که پدربزرگش به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شود. بهترین دوست او، اِی‌جِی که خود هنوز یک بازیکن بیسبال است، مدام از دست دادن پیتر را یادآوری می‌کند. تنها نقطه روشن، دوست دختر جدید او آنجلیکا و هدیه تجهیزات عکاسی پدربزرگش است.
فرگشت کوانتومی ، بخشی از نظریه فرگشت چندآهنگ از جورج گیلورد سیمپسون است که برای توضیح پدیدار شدن سریع گروه‌های آرایه‌شناختی بالاتر در رکوردهای سنگواره‌ای پیشنهاد شده‌است. به گفته سیمپسون، نرخ فرگشت از گروهی به گروه دیگر و حتی در میان دودمان نزدیک متفاوت است. این نرخ‌های مختلف تغییر فرگشتی توسط سیمپسون به‌عنوان برادیتلیک (bradytelic) (آهنگ آهسته)، هوروتلیک (horotelic) (آهنگ میانی) و تاکیتلیک (tachytelic) (آهنگ سریع) تعیین شد.
باغ‌وحشِ خیابانِ ۶۴ (فرانسوی: ۶۴, rue du Zoo) یک مجموعه انیمیشنی است که توسط نویسندهٔ انگلیسی-بلژیکی آن ورومبو ساخته شده‌است. این مجموعه توسط استودیوی انیمیشن فرانسوی مستقر در بریتانیا تولید شده‌است."Preschool TV series". "Millimages". Millimages. Archived from the original on 22 March 2014. Retrieved 21 April 2015.
دو فصل اول از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ پخش شد. پس از یک وقفه هفت ساله، سریال در سال ۲۰۱۰ برای دو فصل دیگر بازگشت و در سال ۲۰۱۳ به پایان رسید. در مجموع ۱۰۴ قسمت تولید شد.Crump, William D. (2019). "Happy Holidays—Animated! A Worldwide Encyclopedia of Christmas, Hanukkah, Kwanzaa and New Year's Cartoons on Television and Film". McFarland & Co. p. 285. ISBN <bdi></bdi>.
کاترین سِلدِن نیسکِرن ماتِر (؛ ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ – ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱) زمین‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا، دانش‌آموختهٔ کالج برین مار و دانشگاه جانز هاپکینز، و شاغل در سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده بود که در زمینهٔ سیمان و بتن تحقیق می‌کرد. او همچنین سابقهٔ حضور در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا و ریاست انجمن مواد معدنی خاک رس را در کارنامهٔ شغلی خود داشت.
ماتر در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر "آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی" بود و از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ چندین نشریه و مقالهٔ تخصصی نیز در زمینهٔ بتن و زیرساخت‌های ترابری منتشر کرد. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جوایز متعددی از جمله جایزه زن فدرال (۱۹۶۳) از کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده شد.
ماتر در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت.
کاترین سلدن نیسکرن در ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ در ایتاکا، نیویورک به دنیا آمد. پدرش والتر هملین نیسکرن، و مادرش کاترین امیلی سلدن نیسکرن بود. پدر و مادر او هر دو فارغ‌التحصیل دانشگاه کرنل بودند و پدرش مهندس شیمی بود. او در مدرسهٔ سنت کاترین در ریچموند، ویرجینیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۷ مدرک زمین‌شناسی را از کالج برین مار دریافت کرد."Kilocycles" (Bryn Mawr College 1937): 55. او از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ به‌عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه جانز هاپکینز به مطالعات بیشتر در زمینهٔ زمین‌شناسی پرداخت.Mather, Bryant, "Memorial of Katharine Mather, October 21, 1916 – February 4, 1991" "American Mineralogist" 78(1993): 239-240.
ماتر از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ در موزه تاریخ طبیعی فیلد در شیکاگو مشغول به کار بود. او از ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان زمین‌شناس با سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده، مستقر در ویکسبرگ، می‌سی‌سی‌پی در ایستگاه آزمایشی آبراه (WES) همکاری می‌کرد و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۶ نیز رئیس بخش سنگ‌نگاری و اشعه ایکس در آزمایشگاه بتن، و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ رئیس بخش مهندسی و علوم این یگان بود.
او از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا، و در سال ۱۹۷۳ به‌عنوان رئیس انجمن مواد معدنی خاک رس خدمت کرد.
او در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر "مجله آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی" بود.Mather, Bryant, "Memorial of Katharine Mather, October 21, 1916 – February 4, 1991" "American Mineralogist" 78(1993): 239-240. تحقیقات او معمولاً بر روی سیمان و بتن متمرکز بود و نشریات فنی نظیر «کاربردهای میکروسکوپ نوری در تحقیقات بتن» (۱۹۵۳)، «بررسی هسته‌های چهار پل بزرگراهی در گرجستان» (۱۹۷۳)، «هوادهی بتن در جزیره تریت، مین» (۱۹۸۰)، و «وضعیت بتن در سد مارتین پس از ۵۰ سال خدمت» (۱۹۸۱) را نیز منتشر کرد.
او و همسرش از کلکسیونرهای مشتاق پروانه بودند و با همکاری یکدیگر مقالهٔ "پروانه‌های می‌سی‌سی‌پی" (۱۹۵۸) را نوشتند.
ماتر برای آثار خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد،Mather, Bryant, "Memorial of Katharine Mather, October 21, 1916 – February 4, 1991" "American Mineralogist" 78(1993): 239-240. که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون در سال ۱۹۶۴ ماتر را به گروه مطالعاتی رئیس‌جمهور در زمینهٔ مشاغل برای زنان معرفی کرد. در سال ۱۹۸۶، آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی مشارکت‌های او در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۶ را به رسمیت شناخت. او سپس به‌عنوان عضو انجمن کانی‌شناسی آمریکا انتخاب شد.Mather, Bryant, "Memorial of Katharine Mather, October 21, 1916 – February 4, 1991" "American Mineralogist" 78(1993): 239-240.
کاترین نیسکرن در سال ۱۹۴۰ با همکار زمین‌شناس خود، برایانت ماتر (۱۹۱۶–۲۰۰۲) ازدواج کرد. او در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در سن ۷۵ سالگی در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت.Mather, Bryant, "Memorial of Katharine Mather, October 21, 1916 – February 4, 1991" "American Mineralogist" 78(1993): 239-240. مقالات او در بایگانی زنان در علوم و مهندسی، گروه مجموعه‌های ویژه در دانشگاه ایالتی آیووا نگهداری می‌شود. مؤسسه بتن آمریکا، کمک‌هزینهٔ کاترین و برایانت ماتر را به افتخار کاترین نیسکرن و همسرش نام‌گذاری کرده‌است.
این فهرست، متون مهم در فلسفه است که بر اساس رشته سازماندهی شده‌است. آثار موجود در این فهرست به این دلیل مهم تلقی می‌شوند که به‌عنوان یک یا چند مورد از نقش‌های زیر خدمت کرده یا در حال تأثیرگذاری‌اند:
پیمان کوئینسی نام مستعاری جلسه‌ای است که ۱۴ فوریه ۱۹۴۵ در رزمناو یواس‌اس کوئینسی (سی‌ای-۷۱) بین ملک بن سعود ، بنیانگذار پادشاهی عربستان سعودی ، و رئیس جمهور ایالات متحده، فرانکلین روزولت(در مسیر بازگشت از کنفرانس یالتا ،در کریمه) برگزار شد.
در آغاز سال ۱۹۴۵ بدون اطلاع انگلیسی ها، رئیس جمهور آمریکا به ابن سعود و نیز امپراتور اتیوپی هایله سلاسی و فاروق پادشاه مصر Le jour où Roosevelt et Ibn Saoud ont scellé le pacte du Quincy... در بازگشت وی از کنفرانس یالتا پیشنهاد ملاقت کرد. روزولت در همان روز، در حالی که رزمناو او در دریاچه عامر (در وسط کانال سوئز ، بنابراین از هرگونه حمله توسط یک زیردریایی محافظت می‌شود) در مصر لنگر انداخت، و با سه رئیس دولت ملاقات کرد.
روزولت و بن سعود در ابتدا رو در رو در مورد استعمار یهودیان در فلسطین بحث کردند، روزولت تلاش کرد تا حمایت پادشاه را برای ایجاد خانه ملی یهودیان در فلسطین جلب کند، چیزی که قاطعانه از او رد شد.La relation entre les États-Unis et l’Arabie SaouditeLe nouvel « âge d'or " des fonds souverains au Moyen-Orient سپس بحث به خروج فرانسوی ها از سوریه و لبنان و استقلال این دو کشور می رسد.
به گفته چندین نشریه، سران دو کشور در مورد آینده خاندان سعودی و نفت عربی گفتگو می‌کردند. طبق گزارش‌ها، پیمانی امضا شد که حفاظت نظامی پادشاهی سعودی را در ازای دسترسی به نفت تضمین می‌کرد.. چهار محور اصلی پیمان:
اما برای مورخ هنری لورن: "«پیمان کوئینسی یک افسانه شهری است که در یک مصاحبه چند دهه روابط عرب و عربستان را خلاصه می کند، بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که از بیرون تصور می شود». "در واقع رئیس جمهور روزولت و ملک بن سعود "«موضوع نفت را مطرح نکردند (...) مسئله قبلاً حل شده بود».". محتویات بحث در کشتی یواس‌اس کوئینسی تا حدودی در سال ۱۹۴۸ منتشر شده بود، سپس به طور کامل در سال ۱۹۵۴ و ۱۹۶۹ : مسئله نفت نیست. در مورد نشست ۲۰۰۵، آن به یک بیانیه مطبوعاتی مشترک محدود شد. .
پادشاه عربستان قراردادی امضا کرد، اما از سال ۱۹۳۳ با شرکت استاندارد اویل کالیفرنیا (سوکال) برای یک امتیاز شصت ساله در شرق عربستان سعودی، امتیازی که از سال ۱۹۳۶ با شرکت نفت تگزاس (تگزاکو) مشترک شد، سپس قرارداد تمدید در سال ۱۹۳۸ تمدید شد، در سال ۱۹۴۸ استاندارد اویل نیوجرسی (Esso) و استاندارد اویل نیویورک (Socony) در شرکت نفت عربستان سعودی (آرامکو)ادغام شدند.. نفت عربستان سعودی برای تامین و پشتیبانی نیروهای مسلح آمریکا، به ویژه نیروی دریایی ایالات متحده ، در نظر گرفته شده بود، نه برای بازار آمریکا که در آن زمان هنوز تا حد زیادی توسط ذخایر استخراج شده در ایالات متحده پوشش داده می شد.
وعده های شفاهی روزولت در مورد فلسطین در نامه‌ای در تاریخ آوریل ۱۹۴۵ تکرار شد . که توسط رئیس جمهور بعدی ، ترومن، رعایت نشد. او اجازه داد تا اسرائیل شکل بگیرد.
عربستان سعودی که در طول جنگ سرد با ایالات متحده رابطه نزدیکی داشت، در اوایل دهه ۲۰۱۰ شروع به فاصله گرفتن کرد. این فاصله به دنبال عدم مداخله نظامی آمریکا در طول جنگ داخلی سوریه و نزدیکی ایران و آمریکا پس از انتخاب حسن روحانی در ایران بود. در نتیجه، عربستان سعودی کرسی خود را که در انتخابات شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۱۳ به دست آورده بود، رد کرد. Georges Malbrunot, " L'Arabie saoudite de plus en plus irritée par son allié américain ", in "Le Figaro", 23 octobre 2013, page 7. به گفته فوزی اسکالی، مردم‌شناس، پیمان کوئینسی با تضمین حفاظت از عربستان سعودی، به وهابیت اجازه داد تا با سایر مکتب‌ها اسلامی رقابت کند و تا آفریقا گسترش یابد.
چربی خرچنگ ()، تامالی ماده نرم و سبز رنگی است که در حفره بدنی خرچنگ دریایی یا شاه‌میگو یافت می‌شود، که عملکرد کبد و لوزالمعده را انجام می‌دهد.
به زبان ژاپنی کانی میسو نامیده می‌شود و یکی از عناصر سوشی است.
جایزه زن فدرال که با نام جایزه زنان فدرال نیز شناخته می‌شود، توسط کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۶ اعطا می‌شد.
جایزه زن فدرال توسط باربارا بیتس گاندرسون در سال ۱۹۶۰ و همزمان با اشتغال او در کمیسیون خدمات کشور بنیان‌گذاری شد. هدف او این بود که روش‌های برتری زنان در اشتغال فدرال را به اطلاع عموم برساند و زنان جوان را تشویق کند تا در آزمایشگاه‌ها و آژانس‌های فدرال به فعالیت حرفه‌ای مشغول شوند. گاندرسون نخستین رئیس هیئت مدیرهٔ این جایزه نیز بود. کیتی لوچهایم، دستیار معاون وزیر امور خارجه در امور عمومی، و بعداً پاتریشیا هیت، دستیار وزیر بهداشت، آموزش و رفاه، بیانیه‌هایی مطبوعاتی دربارهٔ این جایزه منتشر کردند و در رویدادهای اعطای جایزه نیز حضور داشتند.
نامزدها به‌طور سالانه توسط ادارات و آژانس‌های فدرال به هیئت امناء جایزه زن فدرال معرفی می‌شدند. این نامزدها توسط هیئتی متشکل از «افراد برجسته در زندگی عمومی»، از جمله سردبیران مجلات، عوامل رسانه‌ها، روزنامه‌نگاران، مدیران بازرگانی و رؤسای کالج‌ها مورد قضاوت قرار می‌گرفتند. میلتون اس. آیزنهاور، کارل روآن، دوریس فلیسون، آرتور شروود فلمینگ، سول لینوویتز، دیوید برینکلی، بتی فورنس و کاترین ئی. مک‌براید از جملهٔ داوران این جایزه بودند.
هر سال حدود شش دریافت‌کننده به‌واسطهٔ «موفقیت و توانایی برجسته در یک موقعیت اجرایی، حرفه‌ای، علمی یا فنی در خدمات فدرال» انتخاب می‌شدند. برندگان جوایز به مراسمی در دفتر بیضی دعوت می‌شدند، رئیس‌جمهور با این گروه عکس‌های رسمی می‌گرفت و به این مناسبت سخنرانی می‌کرد.
اعطای این جایزه پس از مراسم اعطا در سال ۱۹۷۶ متوقف شد، هر چند نامزدهایی برای سال ۱۹۷۷ معرفی شده بند. به گفتهٔ مارگارت روسیتر، مورخ مشهور علم، «اگرچه دستیابی این جایزه به اهداف خود هیچ هزینه‌ای برای دولت نداشت، اما ادامهٔ آن در دوران فرصت‌های برابر به‌عنوان یک جایزهٔ جبرانی جداگانه فقط برای زنان، که قبلاً بسیار بی‌ضرر و حتی جوانمردانه به نظر می‌رسید، باعث نگرانی و شرمساری شده بود». در سال ۱۹۷۸، روزالین یالو، یکی از نخستین دریافت‌کنندگان این جایزه، یادآوری کرد که «من این جایزه را یک جایزهٔ درجه دو می‌دانستم» و افزود: «بنابراین خوشحال شدم که سال گذشته دریافتم که جایزه زن فدرال قرار است متوقف شود — امیدوارم برای همیشه [متوقف شود].»
نامزد دیگر: جولیا براون رایت (کارخانه ساخت پیشرانه نیروی دریایی ایالات متحده)
نامزد دیگر: مریلین لوی
نامزدهای دیگر: فرانسس ال. ویدون، میریام اچ. توماس، جویس ال. هاوس، جویس آی. آلن، ویلما بی. هارپر، کلیو اس. کیسون
نامزد دیگر: ترسا وی. براسارد
نامزد شده: لولا مک‌فرسون
سپیا اسکولنتا () یک نوع سپیداج است که از دریاهای روسیه تا فیلیپین و سراسر غرب اقیانوس آرام را در بر می گیرد.
در زبان ژاپنی کوایکا نامیده می شود و یکی از عناصر سوشی است.
پاتراز یا باتراز یکی از شخصیت‌های پررنگ حماسه نرت است. پاتراز رهبر و بزرگ‌ترین جنگجوی نارت‌ها است.
داستان‌های زیادی از پاتراز وجود دارد. در اغلب این داستان‌ها او شبیه یک سلاح مرگبار است. پاتراز توانایی‌های زیادی دارد مثل نفس آتشین، نفس او در آب فرومی‌رود یا به راحتی می‌تواند دیوارهای یک قلعه را در هم بشکند.
او دارای شمشیری است که در حین نبرد از خود رعد و برق ایجاد می‌کند تا بتواند به سادگی بر همه دشمنان خود چیره شود. در افسانه‌های مرتبط با پاتراز گفته شده‌است او هرگز نخواهد مرد مگر کسی شمشیر پاتراز را به دریا سیاه بیندازد.Dumézil, Georges, ed. (1976), Осетинский Эпос И Мифология [Ossetian Epics and Mythology] (in Russian)
زبان شناسان روسی معتقد هستند نام پاتراز از یک قوم ایرانی و غیر آسی که زمانی در قفقاز شمالی زندگی می‌کردند وام گرفته شده‌است و شکل کهن این نام را (*Pitari-za) بازسازی کرده‌اند. این نام در زبان‌های ایرانی باستان «از پدر به دنیا آمده» معنی می‌دهد که اشاره به افسانه تولد پاتراز، است که در آن او از قوز پشت پدرش متولد شد است.
مونیکا باربارو (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۹۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای نقش‌های سینمایی‌اش در فیلم‌های "کلیسای جامع" (۲۰۲۱)، "" (۲۰۲۲) و "در نیمه‌شب" (۲۰۲۳) شناخته شده‌است. او در سریال "فوبار" (۲۰۲۳) در کنار آرنولد شوارتزنگر ایفای نقش کرده‌است.
او در میل ولی، کالیفرنیا، جایی که در سال ۲۰۰۷ از دبیرستان تامالپایس فارغ‌التحصیل شد، بزرگ شد. پدر و مادرش زمانی که او کودک بود طلاق گرفتند. باربارو از سنین پایین شروع به رقصیدن کرد و به تحصیل در رشته باله ادامه داد. او در حالی که دروس انتخابی بازیگری را می‌گذراند، مدرک رقص را در مدرسه هنر تیش دانشگاه نیویورک در شهر نیویورک به پایان رساند. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۱۰، او تصمیم گرفت بازیگری را دنبال کند و به سانفرانسیسکو بازگشت. در آنجا، او در مدرسه بازیگری خانه نمایش بورلی هیلز شرکت کرد.
در ۴ اسفند ۳۳۶ هجری خورشیدی برابر با ۲۳ فوریه ۹۵۸ میلادی، زمین‌لرزه سهمگینی در شمال ایران مرکزی رخ داد. بزرگای این زمین‌لرزه برابر با Ms=۷/۷ و مختصات رومرکزی آن۳۶N و۵۱٫۱E با شدت lo=X تخمین زده شده‌است. این زلزله تمام روستاهای سرزمین ری و طالقان را چه در دشت و چه در کوهستان ویران کرد. بیش‌تر ری به‌کلی نابود شد و تلفات سنگینی از هر دو منطقه گزارش شده‌است. در طالقان تنها ۳۰ تن باقی ماندند و در منطقه ری ۱۵۰ روستا ویران شد که یکی از روستاهای کوهستانی را زمین‌لغزه‌ها فرا پوشاند. کوهی در نزدیکی ری شکاف برداشت و آب از زمین به بیرون ریخت. در کوه‌های رویان درشمال ری، زمین‌لغزه‌های گسترده مسیر رودخانه را بست که آب آن پس نشست و دریاچه‌ای ساخت. آسیب‌ها درسوی شمال باختر به دیلمان و در جنوب به قم و کاشان گسترش یافت. زمین‌لرزه احتمالاً در اصفهان و نیز تا بغداد حس شده‌است. پس‌لرزه‌های آسیب‌رسان به مدت چهل روز ادامه داشت، و در سراسر منطقه شمال ایران مرکزی احساس می‌شد. ممکن است که این زمین‌لرزه با افت نامعمولی در تراز آب دریای خزر ارتباط داشته‌است، که به هر رو به نظر می‌رسد که آن افت پیش از زمین‌لرزه روی داده بوده‌است.
اِبِنِیزِر اِسکروج (انگلیسی: Ebenezer Scrooge) قهرمان رمان سرود کریسمس اثر چارلز دیکنز در سال ۱۸۴۳ است. در ابتدای رمان، اسکروج یک فر خودخواه است که از کریسمس متنفر است. داستان رستگاری او توسط سه روح (شبح گذشته کریسمس، شبح حال کریسمس، و شبح آینده کریسمس) به یک داستان از تعطیلات کریسمس در دنیای انگلیسی زبان تبدیل شده‌است.
دیکنز، در اوایل داستان اسکروج را چنین توصیف می‌کند: «سردی درون او چهرهٔ قدیمی‌اش را منجمد کرد، بینی نوک تیزش را سیخ کرد، گونه‌اش را چروک کرد، راه رفتنش را سفت کرد، چشمانش را قرمز و لب‌های نازک‌اش را آبی کرد و زیرکانه با صدایش صحبت کرد.» در پایان رمان، سه روح اشتباهات راه خود را به اسکروج نشان می‌دهند و او مردی بهتر و سخاوتمند می‌شود. نام خانوادگی اسکروج به‌عنوان کلمه‌ای برای حرص و آز و انسان‌دوستی وارد زبان انگلیسی شده‌است.
درخت پرتقال شیرین من () یک فیلم درام برزیلی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی مارکوس برنستاین، بر اساس رمانی است به همین نام از ژوزه مائورو ده واسکونسلوس که در سال ۱۹۶۸ نوشته‌شده‌است. این فیلم دومین اقتباس سینمایی از این رمان است.
این فیلم با بازی جوزه د آبرو و کاکو سیوکلر داستان پسری بسیار خیال‌پرداز به‌نام زه‌زه را دنبال می‌کند.