moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ارتفاعات آلاداغ در ادامهٔ کوه‌های البرز میانی و استان خراسان شمالی واقع شده‌اند که همراه ارتفاعات بینالود در خراسان رضوی، رشته‌کوه آلاداغ-بینالود را تشکیل می‌دهند. این کوه‌ها با جهت شرقی-غربی از سمت شمال به دشت‌های فاروج، شیروان، بجنورد و سملقان و از سمت جنوب به دشت‌های جاجرم، اسفراین و صفی‌آباد محدود می‌شوند. بلندترین نقطهٔ این رشته‌کوه، قلهٔ شاه جهان می‌باشد که ۳٬۰۸۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در شهرستان اسفراین واقع شده‌است. از ویژگی‌های این ارتفاعات، رسوبی بودن اغلب سنگ‌ها، وجود گسل‌های متعدد، جوان بودن چین‌خوردگی‌ها و فرسایش آبی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در سریال‌های "مرلین"، "شوکرتاون" و "دکتر هو" اشاره کرد.
https://m.imdb.com › ...
Miranda Raison - Credits (text only) - IMDb
اینگه‌بورگ باخمان (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۷۳) نویسنده و شاعر اتریشی بود.
باخمان در کلاگن‌فورت اتریش زاده شد. فیلولوژی، فلسفه و روان‌شناسی را در دانشگاه‌های اینسبروک، گراتس و وین خواند و با نوشتن پایان‌نامه‌ای درباره مارتین هایدگر دکترا گرفت.
از ۱۹۵۳ به نویسندگی روی آورد و عضو گروه ۴۷ شد. در همان سال او به رم مهاجرت کرد و تا آخر عمر در همان‌جا زندگی کرد. در ۱۷ اکتبر ۱۹۷۳ در سانحه آتش‌سوزی جان خود را از دست داد. "زمان تمدید شده" نام یکی از دیوان‌های شعر او و "مالینا و حرص"، از رمان‌های اوست.
یوان گریفید (زاده ۶ اکتبر ۱۹۷۳) بازیگر ولزی است. از جمله فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده می‌توان به ایفای نقش شخصیت رید ریچاردز / آقای شگفت‌انگیز در "چهار شگفت‌انگیز" (۲۰۰۵) و (۲۰۰۷)، ویلیام ویلبرفورس در "لطف حیرت‌آور" (۲۰۰۶)، و تونی بلر در "دبلیو" (۲۰۰۸) اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که یوان گریفید در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
بنزیل پنی‌سیلین'
بنزیل پنی‌سیلین یا پنی‌سیلین جی نوعی آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین است که به صورت وریدی تزریق می‌شود.
بعضی از مصارف پنی‌سیلین جی عبارتند از:
جو کایزر (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۵۷) مدیر اجرایی آلمانی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت زیمنس فعالیت می‌نماید. وی در ماه ژوئیه ۲۰۱۳ جایگزین پیتر لوشر شد.
شانکر نوعی زخم پوستی بدون درد است که در مرحله اولیه بیماری سیفلیس ظاهر می‌گردد. این زخم تقریباً ۳ تا ۹۰ روز (به‌طور متوسط ۲۱ روز) بعد از در معرض قرار گرفتن با باکتری "ترپونما پالیدوم" ظاهر می‌شود. این زخم معمولاً (در ۴۰٪ موارد) از نوع زخم سفت، بدون درد و خارشی بر روی پوست و دارای ظاهری تمیز و حاشیه‌هایی برجسته در اندازه‌ای بین ۰٫۳ تا ۳٫۰ سانتی‌متر است.
شانکر معمولاً در اطراف مقعد، دهان، آلت تناسلی و مهبل ظاهر می‌شود و ممکن است بین چهار تا هشت هفته بعد، بدون استفاده از هیچ گونه دارویی ناپدید گردد.http://emedicine.medscape.com/article/229461-clinical
بیماری شانکر که یک بیماری مقاربتی است علاوه بر تروپونما پالیدوم عامل باکتریایی دیگری نیز دارد، که این عامل باکتری هموفیلوس دوکری (H.ducrey) می‌باشد که یک پاتوژن واقعی است و هیچ کس این ارگانیسم را به صورت فلور طبیعی ندارد. این نوع شانکر ابتدا یک زخم کوچک تناسلی است که کم کم بزرگ می‌شود و غدد لنفاوی نزدیک به آن متورم می‌شود. این شانکر با شانکر ناشی از سیفلیس متفاوت است : این شانکر نرم است و اطرافش مضرس و دردناک می‌باشد ،اما شانکر سیفلیس سخت است و اطرافش نرم و بدون درد است و مضرس نمی‌باشد.
پروستاتیت به معنی التهاب در غده پروستات می‌باشد. پروستاتیت به حاد، مزمن، پروستاتیت التهابی بدون علامت (سندرم درد لگنی مزمن) و پروستاتیت مزمن باکتریایی طبقه‌بندی شده‌است. التهاب پروستات ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد. در ایالات متحده، پروستاتیت در ۸ درصد از همه تشخیص داده شده‌است. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه ملی دیابت و هاضمه و کلیه (NIDDK) دست به ابداع یک سیستم طبقه‌بندی جدید زد. این کار برای نشان دادن جزئیات بیشتر در مورد هر یک از انواع پروستاتیت انجام شد.
در آمریکا پروستاتیت در ۸ درصد از کسانی که به ارولوژیست مراجعه می‌کنند و یک درصد از کسانی که برای اقدامات اولیه پزشکی مراجعه می‌کنند تشخیص داده شده‌است.
مردانی که سوند یا وسایل پزشکی دیگر در مجرای ادراری دارند یا عمل جراحی مرتبط داشته‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به پروستاتیت باکتریایی می‌باشند. در اغلب موارد پروستاتیت ناشی از عفونت‌هایی است که از راه آمیزش جنسی منتقل نشده‌اند و لذا عفونت به همسر بیمار نیز منتقل نمی‌شود.
درمان پروستاتیت به عامل ایجادکننده بستگی دارد و می‌توان با استفاده از آنتی بیوتیک آن را درمان کرد. مثلاً در درمان پروستاتیت کلامیدیایی می‌توان از تتراسایکلین‌ها بهره گرفت.
التهاب حاد پروستات بیشتر به دلیل عفونت ایجاد می‌شود. علائم التهاب حاد پروستات شامل احساس سوزش شدید در انتهای مثانه، تب و احساس نا خوشایند است. در افراد مسن تر که به هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات (BPH) مبتلا هستند التهاب حاد پروستات ممکن است باعث احتباس ادرار شود. گاهی التهاب اپیدیدیم (اپیدیدیمیت) وضعیت التهاب پروستات را پیچیده‌تر می‌کند و ممکن است علائم التهاب پروستات را تحت‌الشعاع قرار دهد. عفونت پروستات به کمک آنتی بیوتیک‌هایی از گروه فلوروکینولون‌ها مانند: سیپروفلوکساسین، افلوکساسین و لووفلوکساسین قابل درمان است.
در مدت ابتلا به التهاب حاد پروستات نوشیدن آب و انجام فعالیت جنسی به بهبود این بیماری کمک می‌کند. به ندرت ممکن است که بر اثر التهاب حاد پروستات در پروستات آبسه به وجود بیاید که با عمل جراحی مشابه TURP قابل درمان است.
التهاب مزمن پروستات می‌تواند علائم التهاب مثانه یا دردهای مزمن را ایجاد کند. دردهای مزمن در قسمت زیر شکم، بیضه‌ها بین پاها و حتی در راست روده نمایان می‌شود. تشخیص پروستاتیت بدون علامت بسیار دشوار است. زیرا علائمی که در طی این بیماری ایجاد می‌شود الزاماً مربوط به پروستات نمی‌باشد. اگر این دردها مربوط به پروستات باشد در معاینه حساس و دردناک مشخص می‌شود. پزشک با ماساژ دادن پروستات قسمتی از ترشحات آن را برمی‌دارد و به آزمایشگاه می‌فرستاد تا علت را بیابد. التهاب پروستات ممکن است باعث ایجاد مشکلات زیر شود:
علت نوع شایع پروستاتیت مزمن باکتریال، میکروب اشرشیاکلی است. بر اثر این بیماری سلول‌های سفید خون (گلبول‌های سفید) در ادرار و خون افزایش می‌یابند و در طول مدت علائم باکتری در ادرار افزایش می‌یابند. پروستاتیت باکتریال (عفونی) مزمن ناشی از عفونت در مدت زیاد پروستات می‌باشد. از هر ۱۰ نفر مرد ۲-۱ نفر در طول زندگی مبتلا به این نوع از عفونت از پروستات می‌شوند. پروستاتیت باکتریال (عفونی) مزمن بیشتر مردان ۵۰-۳۰ ساله را گرفتار می‌کند. پروستاتیت مزمن باکتریایی به کمک داروهایی مثل ایبوپروفن و ایندومتاسین قابل درمان است.
پروستاتیت غیر باکتریال (غیر عفونی) مزمن عبارت از حالتی است که در آن بیمار دارای علائم پروستاتیت می‌باشد، ولی در آزمایش ادرار و ترشحات پروستات وی میکروب یافت نمی‌شود. شایعترین نوع پروستاتیت همین نوع غیر عفونی می‌باشد. اسم دیگر این بیماری سندرم درد مزمن لگنی است. اسم این بیماری قبلاً پروستات دردناک بود. علامت اصلی این بیماری درد در ناحیه لگن و میزراه است. در پروستاتیت التهابی بدون علامت درد معمولاً کم و زیاد می‌شود و از بسیار خفیف تا بسیار طاقت فرسا متغیر است. درد معمولاً به پشت و ناحیه مقعد منتشر می‌شود. حتی در بعضی از بیماران نشستن کار مشکلی است. یکی از علائم مهم این بیماری درد به دنبال انزال می‌باشد. علت اصلی این بیماری تا کنون مشخص نشده‌است. بیماران مبتلا به پروستاتیت التهابیِ بدون علامت هیچ شکایتی از درد تناسلی ندارند، اما لکوسیتوز برای شرایط دیگر ذکر شده‌است، بین ۶-۱۹٪ از مردان چرک در مایع منی خود دارند، اما بدون علامت است.
این بیماری به شکل روزافزونی (به ویژه در بین مردان ۳۵ تا ۴۵ ساله) در حال گسترش است.
عفونت مزمن پروستات بسیار نادر است و اغلب با عفونت سایر بخش‌های سیستم ادراری همراه است یا ممکن است پس از عمل جراحی بروز کند. از جمله علل این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
محققان علت آن را واکنش بین عوامل روانی، ایمنی و هورمونی بدن می‌دانند. آنان معتقدند که استرس سبب اختلال در محور هورمونیِ هیپوتالاموس - هیپوفیز - بیضه، التهاب عصبی و اسپاسم عضلانی می‌گردد که جمعاً سبب این بیماری می‌شوند.
علائم شایع مرتبط با این بیماری عبارتند از:
معمولاً بیماران در هنگام ابتلا به بیماری دچار نگرانی در مورد وضعیت خود می‌شوند که همین افزایش استرس باعث بدتر شدن شرایط می‌گردد. از جمله درمان‌های در منزل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
همچنین برای درمان این بیماری از آنتی‌بیوتیک‌های خاصی مثل Monotrim, Vibramycin, Ciproxin استفاده می‌شود.
علاوه بر این آنتی‌بیوتیک‌ها گاهی درمان با استفاده از ریز موج‌ها یا داروهای ضد التهاب نیز انجام می‌گیرد.
گاهی جهت ترشح پروستات برای تشخیص پروستاتیت از روش شیردوشی پروستات استفاده می‌شود. این ترشحات ممکن است حاوی باکتری یا گلبول‌های سفید باشد.
واکنش یاریش-هرکس‌هایمر واکنشی است که بدن به اندوتاکسین می‌دهد.
یاریش و هرکس‌هایمر دو فرد آلمانی بودند که واکنش‌های بیماران سیفلیسی که تحت درمان جیوه قرار گرفته بودند را مشاهده می‌کردند. این واکنش‌های در ۵۰٪ بیماران در مرحله اولیه و ۹۰٪ بیماران در مرحلۀ ثانویه که تحت درمان جیوه و آنتی‌بیوتیک قرار گرفته بودند مشاهده شد.
این عارضه غالباً در عرض یک ساعت آغاز می‌شود و ۲۴ ساعت به طول می‌انجامد و نشانه‌های آن عبارتند از تب، دردهای عضلانی، سردرد و تندتپشی. این عارضه با سیتوکینی ایجاد می‌شود که سیستم ایمنی بدن در واکنش به لیپو پروتئین آزاد شده از پارگی باکتری سلفیس رها می‌کند.
این واکنش در بیماران خراش گربه، تب مالت, حصبه, و تریشینوسیس نیز گزارش شد.
تام اندرس (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۵۸) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آلمانی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی گروه ایرباس فعالیت می‌نماید. وی عضو هیئت رئیسه گروه بیلدربرگ می‌باشد. اندرس در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ مدیرعامل شرکت ایرباس بود و از سال ۲۰۱۲ تاکنون نیز مدیرعامل گروه ایرباس است.
گوم گره‌های غده مانند متورم و نرمی هستند که در اندازه‌های متفاوتی ظاهر می شوند و در مرحله سوم بیماری سیفلیس به وجود می‌آیند. گومها بیشتر در کبد دیده می‌شوند اما می‌توانند بر پوست، استخوان، شُش‌ها، قلب و مغر نیز ظاهر و به اختلال‌های عصبی یا بیماری‌های قلبی منجر شوند.
وکیل‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش خبر شهرستان بافت قرار گرفته است.
آب و هوای روستای وکیل آباد معتدل خشک با تابستان های نسبتا گرم با شب های خنک و زمستان های سرد است. ارتفاع این روستا از سطح دریا بیش از ۲٬۰۷۰ متر است.
جمعیت روستای وکیل‌آباد ۴۱۷ نفر است.
از مهم ترین محصولات کشاورزی این روستا می توان به صیفی جات از جمله پیاز و نیز محصولاتی از جمله بادام اشاره کرد. میوه های سردسیری بسیاری نیز در این روستا بدست می آید.
جاواسی که به صورتِ یا «جاوَک» نیز تلفظ می‌شود، کامپایلرِ اولیه‌ٔ ارائه شده برای زبان برنامه‌سازی جاواست. این مترجم بخشی از کیت توسعه جاوا است که از سوی شرکت اوراکل ارائه می‌شود. این کامپایلر کدِ منبعِ براساسِ مشخصاتِ زبانِ جاوا را می‌پذیرد و بایت‌کد موردِ قبولِ ماشین مجازی جاوا را تولید می‌ کند.
codice_1 برنامه‌ایی خودنوشته به زبان جاوا نوشته شده است. این کامپایلر را می‌توان به صورت برنامه‌ایی نیز فراخوانی کرد"[...]an application can access javac programmatically."
در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۶، شرکت سان، ماشین مجازی جاوا و کیت توسعه جاوا را تحتِ اجازه‌نامه عمومی همگانی گنو منتشر کرد. (بنگرید به صفحه‌ٔ «هات‌اسپات» اپن‌جی‌دی‌کای باز مربوط به سان). از نگارشِ ۰.۹۵ گنو کلاس‌پث، (یک پیاده‌سازی آزاد از کتابخانه کلاس جاوا)، امکانِ کامپایل و اجرای javac با استفاده از سامانه‌ٔ زمان‌اجرایِ «کلاس‌پث» را فراهم می‌کرد.
"این نسخه از کامپیال و اجرای کامپایلر جاواسی پشتیبانی می‌کند[...]"
عبارت «روایت درمانی» مفهوم ویژه‌ای دارد و با روان‌شناسی روایتی (داستانی) که از داستان‌ها و قصه‌ها به عنوان ابزار درمانی استفاده می‌کنند (قصه درمانی)، یکسان نیست. در واقع روایت درمانی مربوط به تئوری و تحقیقات و اندیشه‌های سبک کاری «مایکل وایت»، «دیوید اپستون» و افراد دیگری است که برای گسترش این رویکرد تلاش کرده‌اند.
به‌طور خلاصه رویکردهای روایی بر این نگرش استوارند که هویت فرد عمدتاً بر اساس روایت‌ها و داستان‌های فرد از زندگی اش شکل گرفته‌است؛ چه برگرفته از روایت‌های کاملاً شخصی اش و چه برگرفته از روایت‌های عموماً فرهنگی-اجتماعی که در بستر زندگی افراد در جریان هستند. با این دیدگاه، هویت افراد از دید فلسفهٔ پساساختارگرایانه و به طبع آن روش‌های کار روایی، یک مفهوم سیال و دائماً در حال تغییر در نظر گرفته می‌شود. نتیجه‌گیری‌های هویتی که برای فرد یا گروهی مشکل آفرین هستند، در نتیجهٔ تسلط و غلبهٔ روایتِ آمیخته به مشکل پدید می‌آیند (داستانِ مشکل آمیخته).
غلبهٔ روایت‌های آمیخته به مشکل بر داستان فرد، به قیمت به حاشیه رانده شدن برخی روایت‌های مطلوب فرد از زندگی اش تمام می‌شود. این دانش و هویتِ به حاشیه رانده شده توسط گفتمان‌های برجسته تری، رد صلاحیت می‌شوند و در نتیجه روایت‌های آمیخته به مشکل داستان فرد را در بر می‌گیرند. همچنین عبارت‌های دو قطبی همانند «سالم و ناسالم»، «طبیعی و غیرطبیعی»، «کارآمد و ناکارآمد» پیچیدگی داستان تجارب فرد را نادیده می‌گیرند و از معانی مورد نظری که فرد در محیط و شرایط زندگیش به آن تجارب می‌بخشد، چشم پوشی می‌کنند.
نگرش کلی روایت درمانی بر مبنای چگونگی روایت داستان‌هایی که از زندگی خویش نقل می‌کنند استوار است. واژهٔ «روایت» بازگوی چند داستانی بودن هویت ما و معانی مربوط به آن‌ها است. روایت درمانی به فرد یاری می‌دهد تا مسیر داستان گویی متفاوتی از مسیرِ مشکل را برای خویش روشن کند؛ مسیری که شامل آمال، ارزش‌ها و تعهدات خود فرد است. یک روایت درمانگر مشتاق است تا فرد را یاری رساند تا بتواند مسیرها، روایت‌ها، اشکال مختلف بخش‌های زندگی، فرصت‌ها و احتمالات مختلف را به‌طور گسترده‌ای در زندگیش ترسیم کند. روایت درمانگر به‌طور هم‌زمان فرد را به تحقیقی مشترک دربارهٔ تأثیرات گستردهٔ مشکل در زندگی خود و اطرافیانش نیز ترغیب می‌کند.
در این مسیر به جای تمرکز بر مشکل به عنوان بخشی از ماهیت وجودی فرد، با تمرکز بر تأثیرات احتمالی یک مشکل در زندگی وی، روایت درمانگر میان فرد و مشکلش فاصله‌ای ایجاد می‌کند. نمود بزرگ این مفهوم در روایت درمانی شعار «فرد مشکل نیست، بلکه مشکل، مشکل است» روایت درمانی سعی در جداسازی ماهیت فرد از مشکلش دارد. روایت درمانی سعی دارد برخلاف بسیاری از رویکردهای دوره مدرنیست که ویژگی‌ها و مشخصات افراد را به‌طور قطع به یقین بخشی از ماهیت وجودی آن‌ها می‌دانستند، مشکلات افراد را از خود آن‌ها جدا کند و با استفاده از تکنیک «بیرونی سازی» (به انگلیسی: ) این نگرش را در فرایند کار با مراجعان عملی می‌سازد. حتی نقاط قوت و توانایی‌های مثبت فرد نیز بیرونی‌سازی می‌شود تا فرد بتواند روایت بهتر و شفاف تری از ماهیت زندگی و خویشتن خویش کسب کند. طی فرایند بیرونی سازیِ مشکل، کارِ بررسی و تحلیل تأثیرات احتمالی مشکل برای فرد آسان‌تر می‌شود. نمونه‌ای دیگر از فرایند «بیرونی سازی» زمانی میسر می‌شود که فرد آمال و آرزوها، مقاصد، ارزش‌ها و تعهداتش را کنکاش می‌کند و با آن‌ها در ارتباط نزدیک قرار می‌گیرد. وقتی ارزش‌ها و اهداف فرد در بخش‌هایی از زندگیش نمود پیدا می‌کنند و مکان‌یابی می‌شوند، این ارزش‌ها و اهداف می‌توانند تجربه و در نتیجه روایت فرد از زندگیش را بازنویسی کنند و در نهایت در برابر مشکلات احتمالی زندگی اش مقاومت ایجاد کنند.
روایت درمانگر در طول روند مشاوره، تمرکز بر روایت گویی فرد مراجعه‌کننده دارد. ارتباط میان روان درمانگر و فرد در این نوع از روان درمانی (مشاوره) یک ارتباط همسطح و یاری گرانه است و نه از نوع ارتباط یک متخصص با فرد مراجعه‌کننده. در این ارتباط تلاش مشاور بر این است تا روایت فرد از خویشتن و زندگی اش باصطلاح قوی تر و
ضخیم‌تر شود. طی این روند، روایت درمانگر سوالات ویژه‌ای را می‌پرسد تا حوادث و وقایع زندگی فرد، از مختصات تازه و روشنی روایت شوند. مختصاتی که تاکنون بخشی از طرح و نقشهٔ داستانِ مشکل آفرین نبوده‌است.
در سطح عملی، روایت درمانی شامل فرایند «ساختارشکنی» و «معنا سازی» یا «ساختار سازی» تازه برای فرد مراجعه‌کننده است. این فرایندها طی روند خاصی از پرس و جو و همکاری متقابل میان روایت درمانگر و فرد مراجعه‌کننده انجام می‌شوند. روایت درمانی می‌تواند در زمینه‌های خانواده درمانی، مشاوره روان‌شناسی، روان‌شناسی آموزش و بسیاری زمینه‌های مرتبط دیگر مورد استفاده قرار گیرد.
اگر چه روایت درمانگران مختلف، روش‌های گوناگونی برای کار دارند (بعنوان نمونه «دیوید اپستون» از نامه نگاری و مدارک نگاری دیگری با مراجعینش استفاده می‌کند)، با این وجود عناصر کلیدی و محوری در میان تمام روش‌های کاری روایی موجود هستند که فرد می‌تواند دریابد که یک روان درمانگر در حال استفاده از روش‌های روایی است. درمانگرانی که تمایل به استفاده از روش‌های کار روایی دارند می‌بایست توجه داشته باشند که این عناصر کلیدی زیربنا و پایهٔ اساسی این روش‌های هستند و هرگونه خلاقیت و بومی‌سازی می‌تواند با توجه به این عناصر صورت گیرد. کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی» (مقدمه ی مترجمان) توضیح مفصل تری برای استفاده از این روش‌ها در فضاهای فرهنگی مختلف و اینکه چطور می‌بایست با حساسیت مناسب به سمت بومی‌سازی روش‌های کار روایی حرکت کرد ارائه می‌کند.
برخی عناصر کلیدی روش‌های کار روایی عبارتند از:
در روایت درمانی باورها، ارزش‌ها، توانایی‌ها، استعدادها، نقاط قوت و دانش خود فرد وی را از دچارِ روایتِ مشکل آفرین بودن رها می‌کنند و از این رو در پایان وی می‌تواند روایتی تازه داشته باشد. در عمل، یک روایت درمانگر به فرد یاری می‌رساند تا نوع و طبیعت رابطه اش با مشکل را بررسی کند، بیازماید و در نهایت آن را به دلخواه خویش تغییر دهد. در این فرایند روایت درمانگر نقش یک «گزارشگر محقق» را ایفا می‌کند؛ محققی که نه در مرکز ماجرا، بلکه به صورت همکارانه با خود فرد بر روند درمان تأثیر دارد. روایت درمانگر از آغاز این روند تا نقاط پایانی اش به نوعی مجموعه سوالاتی را مطرح می‌کند که فرد قادر می‌شود مشکل را «بیرونی سازی» کند و سپس مشترکانه و به‌طور اجمالی آن را مورد تحقیق و بررسی و ارزیابی قرار دهند.
همزمان با تحقیق روایت مشکل، کار روی «پیامدهای بی‌همتا» نیز انجام می‌شود و آن شرایط ویژه‌ای که مشکل در آن اوقات اثر کمتری در زندگی فرد داشته‌است نیز بررسی می‌شوند. این پیامدهای بی‌همتا زمان‌های استثنایی هستند که مشکل در زندگی فرد حضور بسیار کم رنگی دارد یا اصلاً حضور ندارد. استثناهایی که می‌توانند به پرداخت و ویرایش امیدها، آرزوها و تقویت کردن روایت فرد در راستای ضخیم کردن (غنی‌سازی و پربار کردن) داستانش بینجامند. روایت‌هایی پررنگ شده با این استثناها می‌توانند در مراحل بعدیِ روایت‌گری فرد از زندگی اش بیشتر به کار آیند. در نتیجه امکان غلبهٔ روایتِ مشکل آمیخته بر انواع دیگر روایت‌های فرد از زندگی و خویشتنش را کاهش دهند. در کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی»، یک نمونه نمای کلی از مراحل کار روایت درمانی ارائه شده‌است. با این وجود نویسنده (بر مبنای بخشی مهمی از زیربنای فرهنگی و بومی روش‌های کاری روایی) تأکید دارد که این روش، تنها یک روش از روش‌های متعددی است که می‌توان در پیش گرفت. این اقدامات به ترتیب عبارتند از:
در اینجا شرح مختصری دربارهٔ هر یک از این مراحل ارائه می‌شود.
یکی از نخستین اقداماتی که یک روایت‌درمانگر علاقه‌مند به انجام آن است، جداسازی هویت فرد از مشکلی است که به واسطهٔ آن مراجعه به روان‌درمانگر صورت گرفته‌است؛ بنابراین روایت‌درمانگران مکالمات اولیه دربارهٔ مشکل را به نحوی پیش می‌برند که مشکل را در موقعیتی بیرونی و خارج از هویت فرد قرار دهند. این مقوله بر مبنای قضیهٔ بنیادینی است که «این مشکل است که مشکل است»، در برابر اینکه بخواهیم فرد را به‌عنوان مشکل در نظر بگیریم.
گفت‌وگوهای بیرونی‌ساز که مرتب در فرایند روایت‌درمانی رخ می‌دهند، روش‌هایی از گفتگو هستند که مشکل را از فرد جدا می‌کنند. بیرونی‌سازی و واقعیتی خارجی برای مشکل قائل‌شدن، بنیان و اساس شاید نه تمام، بلکه بسیاری از گفت‌وگوهای روایی هستند. فرایند بیرونی‌سازی یک جهش یا تغییر موضع در استفاده از زبان و گفتار است. نگرش و گرایشی است که باید بر گفت‌وگوها حاکم شود نه یک تکنیک یا مهارتی فنی در بخشی از فرایند کار روان‌درمانی. تأکید بر این مقوله اهمیت زیادی دارد، چراکه اگر از بیرونی‌سازی فقط به‌عنوان یک تکنیک استفاده شود، چه بسا تأثیری خلاف آنچه مورد نظر است پدیدار شود. گفت‌وگوهای بیرونی‌ساز باید بستری فراهم کنند تا فرد بتواند مشکل را در هویتی جدا از خود ببیند. از این رو صحبت دربارهٔ مشکل به معنی صحبت از فرد نیست و ماهیت وجودی مشکل بخشی از حقیقت درونی فرد در نظر گرفته نمی‌شود. در چنین شرایطی است که برای فرد فضایی فراهم می‌شود تا فراغتی بیابد و در آن به جست‌وجوی «حرکتی» برای مقابله با مشکل بپردازد؛ فضایی که در آن بتواند با همکاری روایت‌درمانگرش، رابطه‌ای تازه میان خود و مشکل تعریف کند.
در همان نخستین دیدارهای مراجعه‌کننده و روان‌درمانگرانی که از روش‌های روایی استفاده می‌کنند، گفت‌وگوهای بیرونی‌ساز برای شکل‌دادن به مکالمات بین آن‌ها به کار گرفته می‌شوند (همان‌طور که در بخش پیشین به آن اشاره شد). با پیش روی گفتگوها، نام‌گذاری مشکل و جداسازی آن از هویت درونی فرد، روان‌درمانگر به پرسیدن سوالاتی می‌پردازد تا از طریق آن‌ها جویای تاریخچهٔ موجودیت مشکل در زندگی فرد شود. این تاریخچه ممکن است شامل رخدادها و شرح حال‌هایی از گذشته‌های دور (شاید حتی پیش از آن‌که مشکل وارد زندگی فرد شود) یا گذشته‌های نزدیک (شاید یک‌هفته، یک‌روز یا ساعاتی پیش از مراجعه یا زمان میان نخستین تماس با روان‌درمانگر و نخستین دیدار آنها) باشد. این نگرش تحقیقی تلاش بر آشکارسازی ردپای تأثیرات مشکل در زندگی فرد طی یک بازهٔ زمانی طولانی دارد. آغاز روند این ردیابی با تکیه بر گفته‌های خود فرد شکل می‌گیرد و درمانگر اصراری بر یک حادثهٔ خاص یا بخشی از ماجرا ندارد.
بررسی برخی جزئیات تأثیری که مشکل در زندگی شخص بر جای گذاشته‌است در آغاز گفت‌وگوهای درمانی امری مهم به حساب می‌آید. همچنان که دربارهٔ مشکل به‌صورت بیرونی‌سازی‌شده و خارج از هویت فرد صحبت می‌شود (رجوع شود به بخش سوم) درمانگر می‌تواند به پرسیدن سلسله پرسش‌هایی دربارهٔ زمینه‌هایی که مشکل ممکن است در آن‌ها تأثیرگذار بوده باشد بپردازد. در کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی»، مثال‌هایی برای این گونه سلسله پرسش‌ها به این گونه مطرح شده‌اند:
"بر اساس موارد بالا، مثلاً سوالات ممکن است این‌گونه مطرح شوند:"
بخش ششم کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی» به این مقوله می‌پردازد. از دیدگاه روایت‌درمانی مشکلات فقط زمانی رشد و بقا دارند که از طریق ایده‌ها، باورها و اصول به‌خصوصی از آن‌ها حمایت شود. به عنوان مثال اعمال و رفتارهای خشونت‌آمیز برخی مردان یا سوءاستفاده از زنان، فقط زمانی فرصت پدیدار شدن می‌یابند که از طریق ایده‌های مردسالارانه از آن‌ها برای توجیه این نوع خشونت‌ها حمایت شود؛ مثلاً کم‌خوری عصبی و پرخوری عصبی فقط در بستر فرهنگ‌هایی شیوع و گسترش می‌یابند که مقولهٔ لاغری در آن جوامع نوعی ارزش تلقی شود (جالب است از آنجا که توقع لاغری و اندام مناسب برای زنان در جوامع امروزی بیشتر شده‌است، این مشکلات نیز عموماً دامنگیر زنان می‌باشند). بسترهایی که موفقیت و صلاحیت افراد را از طریق شکل، اندازه و فرم بدن آن‌ها قضاوت می‌کند، شاید بیشتر در بستر فرهنگ‌هایی که فردگرایی و خودنگری را ترویج می‌دهند.
روایت‌درمانگران علاقه‌مند به کشف، درک و مجزاسازی (واسازی) باورها، ایده‌ها و شیوه‌هایی از فرهنگ گسترده‌تری هستند که فرد در آن زندگی می‌کند؛ فرهنگ‌هایی که در خدمت مشکل هستند و از داستانِ مشکل آمیخته حمایت می‌کنند. با استفاده از این روش باورهای فرهنگی که ورود مشکل به زندگی فرد را تسهیل کرده‌اند و باورها و ایده‌هایی که حمایتگر حفظ و بقاء زندگیِ مشکل بوده‌اند، برای پرسش و به چالش کشیده شدن بیشتر در دسترس قرار می‌گیرند. ایده‌ها و باورهایی که به مشکلات کمک می‌کنند اغلب به نوعی «مسلم در نظرگرفته» بوده‌اند؛ تحت عنوان «حقیقت» یا نوعی «درک معمول و پیش‌پاافتاده». از طریق پرسش‌ها و گفت‌وگوها درمانگران می‌توانند با افرادی که به آن‌ها مراجعه می‌کنند همکاری کنند و به کمک هم این ایده‌ها و اعمال را بررسی، تعیین و تعریف کنند و سپس آن‌ها را از هم جداسازی و پیشینهٔ آن‌ها را ردیابی کنند. درمانگران در تمام ملاقات‌هاشان با افراد می‌توانند زمینه و بستری را که داستانِ غالب مشکل در آن وجود دارد در نظر بگیرند: ایده‌ها و باورهایی که بقای مشکلات را تضمین می‌کنند و همین‌طور سابقهٔ این ایده‌ها را. درمانگران گوش می‌کنند و در این حین از خودشان می‌پرسند:
- چه پنداشت‌هایی به‌عنوان پس‌زمینهٔ این فرضیات هستند که باعث می‌شوند این نوع روایت برای فرد ملموس یا قابل قبول باشد؟
- چه پنداشت‌های بی‌نامی در پس‌زمینه قرار دارند که باعث کاراییِ این داستان می‌شوند؟
- چه ایده‌هایی ممکن است توضیح‌دهندهٔ چگونگی سخن‌گفتن و عمل‌کردن افراد باشند؟
- برخی روش‌های مسلم فرض شده برای بودن و زندگی کردن که بقای مشکل را حمایت می‌کنند چه هستند؟
این فرایندهای ازهم‌جداسازیِ قسمت‌ها و بررسی دوبارهٔ حقایقِ مسلم فرض شده، تحت عنوان واسازی شناخته شده‌اند. گفت‌وگوهای واسازی یکی دیگر از مؤلفه‌های اصلی روایت‌درمانی هستند (صفحه 97).
روایت‌هایی که در مسیر روند روان‌درمانی از سوی فرد برای روایت‌درمانگر نقل می‌شوند، سرشار از رخدادهایی هستند که گاه با داستانِ مشکل آمیخته همسو و گاه در تضاد با آن هستند. گاهی اوقات این رخدادها در فضایی خارج از چارچوب فضای داستانِ غالبِ مشکلِ آمیخته قرار دارند. روایت‌درمانگران گاهی دربارهٔ رخدادهایی می‌شنوند که جریان تأثیرگذاری مشکل در زندگی فرد را بازگو می‌کنند و گاهی از رخدادهایی می‌شنوند که در برابر جریان تأثیرگذاری مشکل ایستادگی کرده‌اند. برای اکتشاف پیامدهای بی‌همتا می‌بایست در جست‌وجوِ زمان‌هایی که مشکل کم‌اثر یا بی‌اثر بوده‌است به روایت‌های فرد گوش سپرد.
تلاش درمانگر برای پدیدارسازی و اکتشاف پیامدهای بی‌همتا در جهت به کار گرفتن این وقایع برای گشودن راه‌هایی است به سمت توصیفاتی پربارتر از زندگی و روابط فرد. پیامدهای بی‌همتا دریچه‌ای به سوی روایت‌های جایگزین هستند. در نمودار زیر ضربدرهایی که به هم متصل شده‌اند تا خط‌چین‌ها پدید آیند را می‌توان به عنوان پیامدهای بی‌همتا در نظر گرفت. هرچند در سایهٔ روایت غالب (داستان مشکل آمیخته) این خط‌چین‌های تداعی‌کنندهٔ روایت جایگزین کمتر به چشم می‌آیند، اما بااین‌حال موجود و آمادهٔ اکتشاف هستند.
درمانگرانی که با روش‌های روایی کار می‌کنند در نظر می‌گیرند که چنین وقایع یا پیامدهای بی‌همتایی در انزوا نیستند. آن‌ها باور دارند که مشکلات هرگز به‌طور قطعی و صددرصدی موفق نیستند و در نتیجه وقایع و رخدادهای دیگری نیز در زندگی فرد (چه در گذشته یا حال حاضر) وجود دارند که می‌توانند به این نمونه‌های کشف‌شده متصل و مربوط شوند. روایت‌درمانگران این زمان‌های استثنایی را به عنوان یک اتفاق ناچیز پیش‌پاافتاده یا صرفاً تصادفی در نظر نمی‌گیرند. آن‌ها چنین وقایع درخشنده‌ای را گشایشی به سمت گفت‌وگوهایی تازه و متفاوت در نظر می‌گیرند؛ گشایشی که فرد را از نتایج کم‌بار رهایی می‌بخشد و به سوی توصیفات و نتایجی پربار هدایت می‌کند.
پس از یافتن پیامدهای بی‌همتا روایت‌درمانگران علاقه‌مند به بررسی گسترده‌تر آن‌ها هستند. پیامدهای بی‌همتا دریچه‌ای به سمت پدیدار شدن و فرم دادن به روایت‌هایی تازه و متفاوت هستند. ردیابی تاریخچه و درک این‌که یک پیامد بی‌همتا برای فرد چه بار معنایی خاصی دربردارد، مرحلهٔ بعدی گفت‌وگوهای میان فرد و مشاور است. با ردیابی تاریخچهٔ پیامد بی‌همتا، درمانگر تلاش در بناکردن و آشکارسازی روایتی با ویژگی‌های متفاوت در زندگی فرد دارد و در نهایت این که چنین روایتی به مرور در کنار دیگر داستان‌های زندگی فرد به آن‌ها متصل شود. هرچه پیامدهای بی‌همتای بیشتری کشف و ردیابی و آشکار شوند و بار معنایی هر پیامد بی‌همتا برای فرد پررنگ‌تر شود، طرح و بستر تازه‌ای برای روایتی دیگرگونه فراهم و به مرور روایتی جایگزین به شکلی پربارتر توصیف و تشریح می‌شود.
به‌طور خاص، «گفتگوهای بازنگاری» (به انگلیسی: Re-Authoring Conversations) به مجموعه روش‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند منجر به غنی‌سازی داستان جایگزین شوند. هنگامی‌که روایتی تازه و ارجح در گفتمان فرد پدیدار می‌شود، روایت‌درمانگر علاقه‌مند به یافتن روش‌هایی است تا فرد را با این روایت تازه درارتباط باقی نگه دارد. به‌واقع درارتباط باقی‌ماندن فرد با داستان‌های جایگزین و ضخیم‌سازی داستان جایگزین پس از یک یا چند جلسه مشاوره، برای بسیاری افراد چالشی بزرگ به حساب می‌آید. روش‌های متعددی برای این کار مطرح شده‌اند. تمام این گزینه‌ها می‌توانند نقش بسزایی در خلق توصیفاتی پربارتر برای داستان جایگزین داشته باشند و از این رو فرد را یاری کنند با گذشت زمان ارتباطش را با داستان ارجحش از دست ندهد و با تمام جزئیات و کیفیات آن در ارتباط باقی بماند و مرور زمان حتی به پربارتر شدن آن نیز بینجامد. بسته به تعداد جلساتی که فرد و درمانگرش ملاقات می‌کنند، آن‌ها می‌توانند از یک یا چند تا از چنین گزینه‌هایی در جلساتشان استفاده کنند. انتخاب این گزینه‌ها نمی‌بایست به صورت اتفاقی یا بر اساس تمایلات درمانگر انجام شود. بلکه درمانگر می‌بایست نکاتی را برای این انتخاب در نظر بگیرد که در کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی» به برخی از این نکات اشاره می‌شود.
«گفتگوهای باز عضوگیری» (به انگلیسی:Re-Membering Conversations) یکی از روش‌های مؤثر و اجتماعی برای غلبه بر بازیابی زندگی فرد از دام مشکلات هستند. برای به‌دست‌آمدن درک بهتری از آنچه «گفت‌وگوهای بازعضوگیری» نام دارد، ابتدا نیاز به درنظرگرفتن زندگی هر فرد به‌عنوان باشگاهی است که اعضای مختلفی دارد. وقتی به تمام افرادی که در زندگی روزمرهٔ ما به‌نوعی با ما در ارتباط هستند بیندیشیم، می‌توانیم آن‌ها را به‌عنوان اعضای باشگاهِ زندگی‌مان در نظر بگیریم. برخی از این افراد را کاملاً آگاهانه و از سر انتخاب خویش به عضویت باشگاهمان دعوت کرده‌ایم و در عضویت برخی از این افراد حق انتخاب زیادی نداشته‌ایم. گفت‌وگوهای بازعضوگیری مراجعه‌کننده را در فرایندی قرار می‌دهند تا به‌شکلی آگاهانه و عمدی عضویت افراد مختلف در باشگاه زندگی‌شان را بررسی کنند؛ مثلاً این‌که تمایل دارند عضویت چه کسانی را تمدید کنند یا حتی ارتقا دهند (مثلاً به درجهٔ VIP) و عضویت کدام اعضا را بازنگری یا حتی لغو کنند.
در حالی که افراد مشغول بازنگاری زندگی و روابطشان هستند، بعضی دانسته‌ها دربارهٔ مشکل و بعضی اولویت‌ها برای ادامهٔ زندگی شفاف‌تر می‌شوند. به‌مجرد این‌که داستان‌ها و روایت‌های تازه از زندگی فرد نگاشته می‌شوند و این داستان‌ها عرصه‌ای برای پدیدار شدن می‌یابند، از تأثیر داستانِ غالب، رفته‌رفته کاسته می‌شود. مستندنگاری درمانی چنین اولویت‌ها، دانسته‌ها و تعهداتی را ثبت و ضبط می‌کند تا باز در هر زمان لازم در آینده برای فرد قابل دسترس باشند.
برای یاری‌رساندن به افراد یا خانواده‌ها می‌توان از روش‌های گوناگون نامه نگاری استفاده کرد. دیوید اپستون و مایکل وایت انواع مختلفی از نامه‌های درمانی را معرفی کردند که شامل موارد زیر می‌شوند:
پس از آن‌ها نیز، رویت درمانگران دیگری در تحقیقات و کتاب‌هایشان از نمونه‌های دیگر روش‌های استفاده از نامه‌های درمانی نوشتند. برای استفاده از نامه‌ها در حیطهٔ کار روایت‌درمانی، مقالات و کتاب‌های مختلفی وجود دارند و دو نمونه از آن‌ها کتاب‌هایی هستند که خود مایکل وایت و دیوید اپستون نوشتند. همچنین کتاب «پیش‌درآمدی بر روایت درمانی» به برخی از این نمونه‌ها به تفصیل اشاره و مثال‌هایی مطرح می‌کند.
پیش از این‌که درمانگر نامه‌ای ارسال کند، باید حتماً با مراجعه‌کننده یا افراد خانواده در مورد این ایده مشورت کند. روایت‌درمانگران از اعضای خانواده دربارهٔ علاقه‌مندی آن‌ها به دریافت نامه پرس‌وجو می‌کنند و چنانچه فرد یا اعضای خانواده علاقه‌مند باشند، درمانگر همچنان باید نسبت به دلایل علاقه‌مندی فرد یا خانواده جویا شود. درمانگر می‌تواند برخی گزینه‌های ممکن را که در محتوای این نامه‌ها مطرح می‌شوند برای فرد توضیح دهد یا از تک تک اعضای خانواده بپرسد که کدام بخش از محتویات نامه ممکن است برای آن‌ها جذابیت بیشتری داشته باشد. به‌طور کلی در محدودهٔ شیوه‌های روایی، نامه‌های درمانی اغلب نقش قابل توجهی ایفا می‌کنند. در برخی شرایط امکان دارد تمام فرایند مشاوره از طریق نامه‌ها انجام شود (مثلاً مواقعی که به هر دلیل گفت‌وگوِ مستقیم امکان‌پذیر نیست یا فرد حاضر به حضور در جلسه نمی‌شود). نامه‌نگاری همچنین می‌تواند در شرایطی که افراد دربارهٔ حضور در جلسات مشاوره اطمینان ندارند و نمی‌دانند که آیا می‌خواهند با درمانگر صحبت کنند یا نه (مثلاً در شرایط غیرداوطلبانه) بسیار با اهمیت باشد. در این‌گونه شرایط نامه‌ها می‌توانند بستر شروعی بی‌هراس برای گفت‌وگوهای رودررو فراهم کنند. در موقعیت‌های دیگر نامه‌ها مثل روندی موازی با گفت‌وگوهای حضوری و رودررو عمل می‌کنند، به ضخیم‌سازی (پربارسازی یا غنی‌سازی) داستان‌های آلترناتیو می‌پردازند و بازتابی از اندیشه‌ها فراهم می‌کنند که بعدها در هر زمانی می‌توان به آن‌ها رجوع کرد.
جشن‌ها و مراسم به‌واقع تجلیلی هستند از قدم‌های مهمی که در مسیرِ سفرِ «دورشدن از داستان‌های مشکل آمیخته» به سمت «داستان‌های تازه و ارجح» برداشته می‌شود. نوشتن در مورد ویژگی‌ها و نحوهٔ برگزاری این مراسم و جشن‌ها کار دشواری است، چراکه به گوناگونی افرادی که در هر جشن ممکن است حاضر باشند، روش‌های مختلفی نیز برای برگزاری آن‌ها وجود دارد. جشن‌ها می‌توانند رسمی یا غیررسمی باشند و امکان دارد که با حضور یا بدون حضور درمانگر برگزار شوند.
افرادی که چه در حال حاضر چه در گذشته‌شان تجاربی در برخورد با مشکلات داشته‌اند، دانسته‌ها، توانایی‌ها و مهارت‌های خاصی کسب کرده‌اند که شاید برای دیگرانی که در شرایطی مشابه قرار دارند مفید واقع شوند. تخصص و دانش این افراد در برخورد با مشکل آنجا نمود پیدا می‌کند که مثلاً می‌توانند برای دیگران توضیح دهند «مشکل در زندگی‌شان چطور عمل می‌کرده» یا «از چه طریقی با آن‌ها سخن می‌گفته» یا «چه علایق و سلایقی را ترجیح می‌داده یا نمی‌داده‌است» یا این‌که آن‌ها «چطور راهی برای خنثی کردن تأثیرات مشکل در زندگی‌شان یافته‌اند» یا «چطور روابطشان را با مشکل بازنگری کردند». گاهی اوقات این فرایندِ از زیر خاک بیرون کشیدن و ثبت و ضبط دانسته‌های شخصی افراد با عناوینی مثل «مشورت با مشورت‌دهندگان» یا «هم‌پژوهشی» شناخته شده‌است. این فرایند به‌واقع شامل مستندسازی دانسته‌ها، مهارت‌ها و رویکردهایی است که افراد در رابطه با مشکلی که با آن برخورد داشته‌اند کسب کرده و بروز داده‌اند. اینجا هدف چنین مستندسازی‌هایی قابل دسترس‌کردن این دانسته‌ها، مهارت‌ها و رویکردها برای دیگران است. اینجا توزیع دانش به‌صورت واژگان نوشته شده انجام می‌گیرد؛ مثلاً نامه‌ها یا متون‌درمانی (که در بخش دهم و یازدهم به برخی از آن‌ها پرداختیم) شاید میان افرادی که با مشکلات مشابهی در کشمکش هستند دست به دست شود (البته روشن است که این کار حتماً باید با اجازهٔ صاحبان متون و نامه‌ها انجام شود). برای فراهم آوردن امکان دسترسی به دانسته‌ها، مهارت‌ها و رویکردهای دیگران بسیاری روایت‌درمانگران تلاش می‌کنند راه‌های دیگری نیز برای یاری‌رساندن به مراجعه‌کنندگانش پیدا کنند. در همین راستا برقراری ارتباط با تیم‌ها، گروه‌ها، کمیته‌ها و شبکه‌های مختلف و مشورت گرفتن از اعضای آن‌ها یکی از روش‌هایی است که این امر را میسر می‌سازد. در شرایط و بسترهای مختلف اجتماعی اعضای چنین گروه‌هایی را افرادی تشکیل می‌دهند که به در میان‌گذاشتن «دانسته‌های درون گروهی» یا فردی خویش با دیگران علاقه‌مند هستند. این افراد صدای کسانی را که با مشکلاتی مشابه برخورد داشته‌اند منعکس می‌سازند و فضایی فراهم می‌کنند که دانسته‌های درون گروهی آن‌ها توزیع شود.
در این نوع به‌خصوص از مکالمات روایت درمانی، شاهدان بیرونی برای گوش دادن به بخشی از مکالمات به روند بین روان درمانگر و فرد دعوت می‌شوند. این افراد می‌توانند از دوستان یا اعضای خانوادهٔ فرد باشند یا مراجعان قبلی روان درمانگر باشند که مشکلی از جنس مشابه داشته‌اند. اصولاً در نخستین جلسه حضور شاهدان بیرونی، آن‌ها فقط شنونده هستند و هیچ صحبتی نمی‌کنند.
زمانی که نوبت به شاهدان عینی می‌رسد، فرد مراجعه‌کننده در جای دیگری می‌نشیند تا به مکالمهٔ روایت درمانگر و شاهد بیرونی گوش فرا دهد. شاهدان بیرونی از پیش توجیه می‌شوند که قرار نیست دربارهٔ مشکل فرد، نظر بدهند یا تحلیلی ارائه کنند یا انتقادی کنند. در واقع شاهدان بیرونی طی این مکالمه فقط و فقط مطرح می‌کنند که در زمان مشاهدهٔ مکالمهٔ میان فرد و روایت درمانگر چه نکاتی از آنچه شنیدند برایشان جالب بود، چه تصویری در ذهنشان نقش بست یا چه گفتاری از آنچه شنیدند برایشان اهمیت بسزایی داشت. در پایان از شاهد بیرونی پرسیده می‌شود که طی فرایند گوش دادن و مشاهدهٔ مکالمه میان فرد و روایت درمانگر چه تحول و تغییری در نحوهٔ نگرش آن‌ها به زندگی خودشان پیش آمده‌است. پس از این فرایند، روان درمانگر دوباره به سراغ خود فرد می‌آید و روند سوالاتی مشابه که از یک شاهد بیرونی پرسیده بود را حالا از خود وی دربارهٔ مکالمه اش با شاهد بیرونی می‌پرسد.
در پایان ممکن است این فرایند برای شاهد بیرونی نیز حاوی نکاتی مثبت و سازنده باشد، اما بیش از همه برای فرد مراجعه‌کننده نتایج حیرت‌انگیزی دارد. روایتِ مشکل آمیختهٔ فرد حالا در برابر بستر و نگرشی تازه قرار می‌گیرد. تصاویر و مفاهیم جدیدی به مختصات روایت فرد از زندگی اش افزوده می‌شود و در نتیجه قادر به توسعهٔ چگونگی گسترش روایت خویش می‌شود. راه‌های جدیدی را پیش رو می‌بیند و خود را تواناتر و مسلط تر در برابر این مسیرها در می‌یابد.White, M. (2005). "Narrative practice and exotic lives: Resurrecting diversity in everyday life". Adelaide: Dulwich Centre Publications. pp 15
اسطوره‌شناسی مائوری، افسانه‌شناسی مائوری و سنت‌های مائوری دو طبقه‌بندی اصلی هستند که افسانه‌های مائوری نیوزلند را در بر می‌گیرند. آیین‌ها، باورها و جهان‌بینی جامعه مائوری بر پایه یک اسطوره‌شناسی دقیق بنا شده‌اند که از موطن آنها، پلی‌نزی سرچشمه گرفته و با شرایط جدید تطبیق داده شده‌اند.
قزلر قلعه (قلعه دختر) بر قله بلندترین کوه منطقه زیدر بخش قوشخانه شیروان قرار دارد که آثار چهار برج در چهار گوشه قلعه و همچنین اتاق‌های اندرونی و بیرونی، تنور پخت نان، حمام و گلخن و محل نگهداری اشیای گران قیمت و اسلحه و انبار و ... در آن دیده می‌شود.
بنای تاریخی مزبور در مجاورت روستای تاریخی زیدر، زادگاه دانشمند بزرگ شهاب‌الدین زیدری نسوی (منشی سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه) قرار دارد که در زمان هخامنشیان احداث و با حمله مغولان تخریب شده‌است.
یمیر، اورگلمیر، بریمیر و بلاینین در اساطیر اسکاندیناوی، نام‌های موجود نخستینی هستند که از قطره زهر رودخانه یخی الی‌ویگار در گینونگاگپ زاده شده و جد تمام یوتون است. بر طبق شعر ولوسپا، اولین و شناخته‌شده‌ترین سروده در ادای شاعرانه، یمیر نخستین موجود زنده بود که حتی قبل از خلق بهشت و زمین وجود داشت. یمیر پدر تمام غول‌های نژاد یخ به‌شمار می‌رفت و خود از ذوب شدن یخ‌های واقع در نیفل‌هایم توسط بادهای گرم سرزمین سوزان موسپل‌هایم به وجود آمده بود. یخ‌ها به ذوب شدن خود ادامه می‌دادند و از قطرات آن‌ها ماده گاو اودوملا پدید آمد. از چهار رود شیر که از پستان اودوملا جاری می‌شد، یمیر را خوراک می‌بخشید و خود گاو برای تغذیه، سنگ‌های نمک را می‌لیسید.
اودین و برادرانش ویلی و وه که دل خوشی از یمیر و غول‌هایی که روز بروز به تعدادشان افزوده می‌شد، نداشتند تصمیم گرفتند او را بکشند. وقتی یمیر مرد، کل نژاد غولان یخی به‌جز دو تن در خونش غوطه‌ور گشتند. آنگاه اودین و برادرانش از بدن بی‌جان یمیر بهره گرفتند تا جهان را پدید آورند. آن‌ها با حمل پیکر عظیم‌الجثه او به داخل گینونگاگپ، زمین را از گوشت تن و صخره‌ها را از استخوانش پدید آوردند. آن‌ها تخته سنگ‌ها و قلوه سنگ‌ها را از دندان‌ها و استخوان‌پاره‌های تن او پدید آوردند، خونش را به دریاچه‌ها و دریا، جمجمه‌اش را به آسمان فراز زمین بدل کردند و از چهار سو، چهار کوتوله (شمال، جنوب، شرق و غرب) در هر سمت گماردند تا جهان را نگه دارند. آن‌ها گیاهان و درختان را از موی یمیر برآوردند و مغز او را بر آسمان پاشیدند تا ابرها را پدید آورد و در انتها از ابروهایش میدگارد، سرزمین انسان‌ها را خلق کردند.
از "یمیر" در اِدای شاعرانه که در قرن سیزدهم تألیف شد، ادای منثور که توسط اسنوری استورلوسون در قرن سیزدهم نوشته شد و در اشعار اسکالد یاد شده‌است.
پراکرتی یا پراکریتی یا پراکروتی به معنی طبیعت است.Esoteric anatomy: the body as consciousness By Bruce Burger, (North Atlantic Books : 1998) Page 168 در آیین هندوئیسم، پراکریتی طبیعت ابتدایی هوشمندی است که جهان بر پایه آن وجود دارد و عمل می‌کند. پراکریتی در بهگود گیتا به عنوان «نیروی انگیزش نخستین» توصیف شده‌است. جز اصلی تشکیل‌دهنده جهان است و پایه تمامی فعالیت آفرینش است.Maharishi Mahesh Yogi on the Bhagavad-Gita, a New Translation and Commentary, Chapter 1-6. Penguin Books, 1969, p. 220 خدای یگانه‌ای که در وداس مطرح شده دو بخش اساسی دارد: پراکریتی و پوروش. تمام خدایان مذکری که هندوها می‌پرستند نمونه‌هایی از پوروش هستند و خدایان مونث نمونه‌هایی از پراکریتی.
انرژی خلأ، انرژی پس زمینه فضاست که در سراسر جهان وجود دارد. چنین رفتاری در اصل عدم قطعیت زمان-انرژی پیش‌بینی شده‌است؛ اصل عدم قطعیت زمان-انرژی می‌گوید همیشه مقداری عدم قطعیت در مقدار انرژی وجود دارد -"نمی‌توان مقدار دقیق متغیرهای مزدوج مانند اندازه حرکت-مکان (یا زمان-انرژی) را به‌طور همزمان تعیین کرد"- و ما هیچگاه نمی‌توانیم مقدار انرژی را به صورت کاملًا دقیق بدست آوریم. بنابراین نمی‌توانیم ادعا کنیم انرژی خلأ، دقیقاً صفر است و این بدان معناست که در یک بازهٔ زمانی بسیار کوتاه، خلأ دارای یک انرژی غیرصفر است. این انحراف از انرژی واقعی خلأ (یعنی صفر) را افت و خیز خلأ یا افت و خیز کوانتومی خلأ می‌نامیم؛ با این وجود، هنوز هم نمی‌توان تأثیر دقیق چنین مقدار انرژی زودگذری را ارزیابی کرد. انرژی خلأ، مورد خاصی از انرژی نقطه صفر است که به خلأ کوانتومی مربوط می‌شود.ساینتیفیک آمریکن (۱۹۹۷). "انرژی صفر (یا انرژی خلأ) در فیزیک کوانتومی چیست؟ آیا واقعاً ممکن است که بتوانیم از این انرژی استفاده کنیم؟" دسترسی آنلاین: http://www.scientificamerican.com/article/follow-up-what-is-the-zer
در نظریه میدان کوانتومی، خلأ پر از امواج الکترومغناطیسی در حال افت و خیز است که هیچگاه به‌طور کامل حذف نمی‌شوند، درست مانند اقیانوسی با امواجی پرتلاطم. این امواج دارای تمام طول موج‌های ممکن بوده و حضور آنها ثابت می‌کند فضای خالی مقدار معینی انرژی است که همیشه وجود دارد، ولی نمی‌توانیم آن را گیر بیندازیم.
یکی از منابع انرژی خلأ ممکن است ذرات مجازی باشند که به صورت لحظه‌ای به وجود می‌آیند و نابود می‌شوند و عمر آن‌ها کوتاه‌تر از آن است که مشاهده شوند. این ذرات مجازیِ حاصل افت و خیزهای خلأ، ذراتی هستند که به‌طور همزمان در هر جایی از کائنات ساخته می‌شوند و معمولاً در یک بازه زمانی بسیار کوتاه وجود دارند. در واقع، این ذرات مجازی به صورت جفت های ذره-پادذره خلق شده و پس از مدت بسیار کوتاهی، نابود می شوند. هر چه عدم قطعیت زمان بیشتر باشد، عدم قطعیت انرژی کمتر خواهد بود. این بدان معناست که انرژی بیشترِ یک ذره‌ی مجازی باعث می‌شود جفت ذره-پادذره، سریع تر نابود شود.
آثار انرژی خلأ را می‌توان در پدیده‌های گوناگونی مانند انتشار خودبه‌خود، اثر کاسیمیر و جابه‌جایی لمب مشاهده نمود و گمان می‌رود که بر رفتار جهان در مقیاس‌های کیهانی تأثیر می‌گذارد. با استفاده از کران بالایی ثابت کیهانی مقدار انرژی خلأ در هر متر مکعب فضا در حدود ۹-۱۰ ژول (معادل ۲-۱۰ اِرگ) تخمین زده شده‌است.Sean Carroll, Sr Research Associate - Physics, California Institute of Technology, June 22, 2006C-SPAN broadcast of Cosmology at Yearly Kos Science Panel, Part 1 با این وجود، در الکترودینامیک کوانتومی (QED)، جهت سازگاری با اصل تقارن لورنتز و با بزرگی ثابت پلانک مقدار بسیار بیشتری در مقیاس ۱۱۳ ۱۰ ژول در هر متر مکعب بدست می‌آید. Peter W. Milonni - "The Quantum Vacuum"de la Pena and Cetto - "Quantum Dice: An Introduction to Stochastic Electrodynamics" که این اختلاف بزرگ به عنوان مشکل ثابت کیهان شناختی شناخته می‌شود.
در دانش فیزیک، یک ذره مجازی یک اغتشاش گذراست که بسیاری از ویژگی‌های یک ذره معمولی را داراست و وجود آن توسط اصل عدم قطعیت محدود شده است. به عبارت دیگر این رهیافت نتیجه‌ای از اصل عدم قطعیت هایزنبرگ است که بیان می‌کند هرگز نمی‌توان مطمئن بود که یک فضای به ظاهر تهی، واقعا خالی باشد. در عوض ذرات مجازی همواره به صورت جفت ظاهر می‌شوند. این جفت ذرات از ماده و پادماده متناظر آن ساخته شده‌اند که لحظه‌ای بسیار کوتاه دوام می‌آورند و پس از آن، به سرعت همدیگر را خنثی کرده و ناپدید می‌شوند. مفهوم ذرات مجازی برآمده از نظریه اختلال در نظریه میدان‌های کوانتومی است که در آن برهمکنش‌های میان ذرات معمولی به شکل تبادل ذرات مجازی توصیف می‌شود.فرآیند مربوط به ذرات مجازی را می توان با یک نمایش شماتیک که به عنوان نمودار فاینمن معروف است، توصیف کرد. در این نمودار ذرات مجازی توسط خطوط داخلی نشان داده می شوند.Peskin, M.E. , Schroeder, D.V. (1995). "An Introduction to Quantum Field Theory", Westview Press, , p. 80.Mandl, F. , Shaw, G. (1984/2002). "Quantum Field Theory", John Wiley & Sons, Chichester UK, revised edition, ISBN 0-471-94186-7, pp. 56, 176.
ذرات مجازی لزوماً همان جرم ذرات واقعی مربوطه را ندارند؛ اگرچه انرژی و تکانه آنها همیشه پایسته است. هرچه وجود ذره مجازی بیشتر طول بکشد، ویژگی‌های آن به ذرات معمولی نزدیک‌تر می‌شود. آن‌ها در فیزیک بسیاری از فرایندها از جمله پراکندگی ذرات و نیروهای کاسیمیر و همچنین در نظریه میدان‌های کوانتومی و حتی نیروهای کلاسیک مانند دافع الکترومغناطیسی یا جاذبه بین دو بار که می تواند به دلیل تبادل تعداد زیادی از فوتون‌های مجازی بین بارها تصور شود، از اهمیت بالایی برخوردار هستند. برای مثال، فوتون‌های مجازی ذره مبادله‌ای برهم‌کنش الکترومغناطیسی هستند.
در نظریه میدان‌های کوانتومی، اثر کاسیمیر(اثر کازمیر ) یا نیروی کاسیمیر-پولدر نیروهای فیزیکی برآمده از یک میدان کوانتیزه شده هستند. نام آن برگرفته از نام فیزیکدان هلندی، هندریک کاسیمیر می‌باشد.این اثر توسط انرژی نقطه صفر توجیه می‌شود.
مثال متداول در این زمینه دو صفحه رسانای موازی بدون بار در خلا است که در فاصله چند نانومتری از هم واقع شده‌اند.
در فیزیک کلاسیک ِنبود میدان خارجی به معنای نبودن میدان میان رساناها و از این رو نبود هرگونه کشش و نیرو بین آن‌ها می‌باشد.اما وجود میدان با استفاده از الکترودینامیک کوانتومی و خلا کیوای‌دی ( خلا کوانتوم التکرودینامیکی ) مطالعه می‌شود.دیده می‌شود که صفحات فوتون‌های مجازی که بین آن‌ها است را تحت تاثیر قرار داده و میدان ایجاد می‌کنند و این میدان یک نیروی خالص ایجاد می‌کند که بسته به چینش صفحات آن‌ها را جذب یا دفع می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی https://en.wikipedia.org/wiki/Casimir_effect
اگر از منظر ذرات مجازی به اثر کاسیمیر نگاه کنیم درک این اثر راحت‌تر است. به این ترتیب که فوتونهای مجازی‌ای که مرتباً در فضای خلا بین صفحات و خارج از آن‌ها در حال خلقت و نابودی هستند را در نظر بگیرید.زمانی که فاصله بین صفحات زیاد باشد تعداد فوتون‌های مجازی که با هر دو طرف این صفحات برخورد می‌کند به طور میانگین برابر است از طرفی چون فوتون‌ها دارای تکانه هستند به این ترتیب نیروی خالص وارد شده بر دو طرف صفحه یکسان خواهد بود اما اگر دو صفحه را بسیار به هم نزدیک کنیم آن‌ها انواع فوتون‌های مجازی که می‌توانند در فضای بین آن‌ها ایجاد شوند را محدود خواهند کرد به عبارت دیگر تعداد فوتون مجازی کمتری در فضای بین دو صفحه می‌توانند خلق و نابود شوند که در نتیجه آن تعداد فوتون کمتری از داخل با صفحات برخورد می‌کنند که حاصل آن یک نیروی جذب کننده دو صفحه است.مقدار این نیرو امروزه اندازه گیری شده‌است.
به این تئوری دیگر پرداخته نشد تا اینکه در سال 1997 که آزمایش مستقیمی توسط لامورکس این نیرو را حداقل به میزان 5٪ از ارزش پیش‌بینی شده توسط تئوری‌اش اندازه گیری کرد.
اثر کازیمیر را می‌توان بااین ایده فهمید که حضور فلزات رسانا و دی‌الکتریک می‌تواند مقدار انتظاری خلاء انرژی میدان الکترومغناطیسی اندازه گیری شده دوم را تغییر دهد.از آنجا که مقدار این انرژی به شکل و موقعیت هادی‌ها و دی‌الکتریک بستگی دارد،اثر کازیمیر خود را به عنوان نیرویی بین چنین اشیاء نشان می‌دهد.
هرگونه نوسانات پشتیبانی کننده متوسط،دارای یک اثر مشابه از اثر کازیمیر است. به عنوان مثال،مهره‌های روی یک رشته و همچنین صفحات فرو رفته در آب آشفته یا گاز،نیروی کازیمیر را نشان می‌دهد.
در فیزیک نظری مدرن،اثر کازیمیر نقش مهمی در مدل کیسه کایرال هسته دارد. در فیزیک کاربردی از برخی جنبه‌های میکروتکنولوژی و فناوری‌های نوظهور قابل توجه است.
نمونه بارز این دو صفحه رسانای غیر قابل شارژ در خلاء است که به فاصله چندنانومتر از هم قرار داده شده‌است.در یک توصیف کلاسیک،فقدان یک میدان خارجی به معنای عدم وجود میدان بین صفحات است و هیچ نیرویی بین آن‌ها اندازه گیری نمی‌شود.در عوض،وقتی این قسمت با استفاده از خلاء الکترودینامیکی کوانتومی مورد مطالعه قرار می‌گیرد،مشاهده می‌شود که صفحات روی فوتون‌های مجازی که این میدان را تشکیل می‌دهند تأثیر می‌گذارد،و یک نیروی خالص ایجاد می‌کند یا یک جاذبه یا دافعه بسته به ترتیب خاص از دو صفحه ایجاد می‌شود.
اگرچه می‌توان اثر کازیمیر را از نظر ذرات مجازی در تعامل با اشیاء بیان کرد،اما به بهترین وجه توصیف و آسان‌تر از نظر انرژی نقطه صفر یک میدان کمّی در فضای مداخل بین اشیاء محاسبه می‌شود.این نیروی اندازه گیری شده نمونه بارز تأثیرگذاری است که بطور رسمی توسط کمیت دوم ضبط می‌شود.
برخورداری از شرایط مرزی در این محاسبات موجب بحث و جدال شده‌است.در واقع،هدف اصلی کاسیمیر محاسبه نیروی واندروالس بین مولکول‌های قابل جابه‌جایی صفحات رسانا بود. از این جهت این را می‌توان بدون هیچ اشاره‌ای به انرژی نقطه صفر (انرژی خلاء) میدان‌های کوانتومی تفسیر کرد.
از آنجا که قدرت نیرو با زیاد شدن فاصله از بین می‌رود،فقط در صورتی اندازه گیری می‌شود که فاصله بین دو شی بسیار کم باشد. در مقیاس زیر میکرون،این نیرو چنان قوی می‌شود که تبدیل به نیروی غالب بین هادی‌های شارژ نشده می‌شود.در واقع،در تقسیم 10 نانومتر - تقریباً 100 برابر اندازه معمولی اتم - اثر کازیمیر معادل تقریباً 1 اتمسفر فشار ایجاد می‌کند (مقدار دقیق بسته به هندسه سطح و سایر عوامل دارد)
فیزیکدانان هلندی،هندریک کاسیمیر و دیرک پولدر در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی فیلیپس،وجود نیرویی بین دو اتم قابل جابجایی و بین مثلاً اتم و صفحه رسانا را در سال 1947 پیشنهاد کردند. این فرم ویژه نیروی کازیمیر - پولدر نامیده می‌شود.پس از گفتگو با نیلز بور،که اظهار داشت ارتباطی با انرژی نقطه صفر وجود دارد،کازیمر به تنهایی نظریه‌ای را پیش‌بینی کرد که نیروی بین صفحات رسانای خنثی را در سال 1948 پیش‌بینی می‌کند که به اثر باریک کازیمیر نام گذاری شد.
پیش‌بینی نیرو بعداً به فلزات با هدایت محدود و دی‌الکتریک منتقل شد و در محاسبات اخیر هندسه‌های کلی‌تری در نظر گرفته شده‌است.آزمایشات قبل از سال 1997 این نیرو را از نظر کیفی مشاهده کرده بود و اعتبار غیر مستقیم انرژی پیش‌بینی شده کازیمیر با اندازه گیری ضخامت فیلم‌های هلیوم مایع انجام شده بود.اما در سال 1997 بود که که یک آزمایش مستقیم توسط لامورکس توانست به صورت کمی نیرو را در 5٪ از مقدار پیش‌بینی شده توسط تئوری اندازه گیری کند.آزمایش‌های بعدی دقت بیشتری را نشان می‌دهد.
دلایل اثر کازیمیر توسط تئوری میدان کوانتومی شرح داده شده‌است ، که می‌گوید همه زمینه‌های مختلف بنیادی مانند میدان الکترومغناطیسی باید در هر نقطه از فضا اندازه گیری شود.در یک دیدگاه ساده،یک "زمینه" در فیزیک ممکن است پیش‌بینی شود که گویی فضا از توپ و چشمه ارتعاش به هم پیوسته پر شده‌است،و می‌توان قدرت میدان را به عنوان جابه‌جایی یک توپ از موقعیت استراحت آن تجسم کرد.ارتعاشات در این زمینه توسط معادله موج مناسب برای قسمت خاص مورد نظر اداره می‌شود.کمی‌سازی دوم نظریه میدان کوانتومی مستلزم آن است که هر ترکیبی از چشمه اندازه گیری شود یعنی قدرت میدان در هر نقطه از فضا اندازه گیری شود.در ابتدایی‌ترین سطح،میدان در هر نقطه از فضا نوسانگر هارمونیکی ساده‌است و کمیت آن در هر نقطه به عنوان یک نوسانگر هارمونیک کوانتومی قرار گرفته‌است.تحریکات رشته مربوط به ذرات ابتدایی فیزیک ذرات است.با این حال،حتی خلاء از ساختار بسیار پیچیده‌ای برخوردار است،بنابراین باید تمام محاسبات تئوری میدان کوانتومی در رابطه با این مدل از خلاء انجام شود.
خلاء به طور ضمنی تمام خصوصیاتی را دارد که یک ذره می‌تواند داشته باشد: چرخش (اسپین) یا قطبش در مورد نور، نرژی و غیره. به طور متوسط،بیشتر این خصوصیات از بین می‌روند: خلاء،به هر حال "خالی" از این معنا است با این حال یک استثناء مهم انرژی خلاء یا مقدار انتظار خلاء انرژی است.کمیت یک نوسان‌ساز هارمونیک ساده بیان می‌کند که کمترین انرژی ممکن یا انرژی با نقطه صفر که چنین نوسان‌ساز ممکن است داشته باشد به شکل زیر است:
جمع کردن همه نوسان‌سازهای ممکن در تمام نقاط فضا مقدار نامحدودی می‌دهد.از آنجا که تنها تفاوت‌های انرژی از نظر جسمی قابل اندازه گیری است (به استثنای قابل توجه گرانش،که از محدوده نظریه میدان کوانتومی دور باقی مانده است)،این" بی نهایت "ممکن است به جای ویژگی فیزیکی به عنوان ویژگی ریاضیاتی در نظر گرفته شود.این استدلال زیربنای تئوری نوسازی است.پرداختن به مقادیر نامحدود از این طریق،باعث ایجاد نگرانی گسترده در بین نظریه‌پردازان میدان کوانتومی قبل از توسعه این تئوری در دهه 1970 شد که بنابراین یک ریاضیدان برای بهتر شدن مقیاس پایه‌ای طبیعی برای این فرایند فراهم ایجاد کرد.
هنگامی که دامنه فیزیک گسترش یافته و شامل گرانش شد،تفسیر این مقدار کاملاً نامتناهی همچنان مشکل‌ساز است.در حال حاضر هیچ توضیحی قانع کننده در مورد اینکه چرا نباید به یک ثابت کیهانی منجر شود که دارای تعداد زیادی از مقادیر بزرگتر از آنچه مشاهده شده‌است باشد.
با این حال،از آنجا که ما هنوز نظریه کوانتومی کاملاً منسجم از گرانش را در اختیار نداریم،به همین دلیل هیچ دلیل قانع کننده‌ای وجود ندارد که چرا باید در عوض منجر به نتیجه گرفتن ارزش ثابت کیهانی شود که مشاهده می‌کنیم،شود.
اثر کازیمیر برای فرمیون‌ها را می‌توان به عنوان عدم تقارن طیفی اپراتور فرمیون دانستformula_2جایی که به عنوان شاخص Witten شناخته می‌شود.
از طرف دیگر،یک مقاله در سال 2005 توسط رابرت جافه از MIT اظهار داشت: اثرات کازیمیر را می‌توان تدوین و فرمول‌نگاری کرد و نیروهای کازیمیر را می‌توان بدون مراجعه به انرژی‌های صفر محاسبه کرد.نیروی کازیمر بین صفحات موازی به عنوان آلفا( ثابت ساختار خوب) ناپدید می‌شود و به نتیجه استاندارد که به نظر می‌رسد مستقل از آلفا است،با آلفا نزدیک به حد بینهایت مطابقت دارد،"و اینکه" نیروی کازیمیر با واندروالس بین صفحات فلزی نیرو رابطه واکنش‌گرایانه دارد.
کاسیمیر و پولدر از این روش برای استخراج نیروی کازیمیر-پولدر استفاده کردند.در سال 1978،شووینر،درد و میلتون نتیجه‌ی مشابهی برای اثر کازیمیر بین دو صفحه موازی منتشر کردند.در حقیقت،توصیف از نظر نیروهای واندروالس تنها توصیف صحیح از منظر میکروسکوپی اساسی است،در حالی که توصیف‌های دیگر از نیروی کازیمیر صرفاً توصیفات ماکروسکوپی مؤثر است.
مشاهده‌های کازیمر این بود که میدان الکترومغناطیسی کوانتومی دوم،در صورت وجود اجسامی مانند فلز ها یا دی‌الکتریک،باید از همان مرزهای مرسوم پیروی کند که میدان الکترومغناطیسی کلاسیک باید از آن پیروی می‌کرد.به طور خاص،این در محاسبه انرژی خلاء در حضور یک هادی یا دی‌الکتریک تأثیر می‌گذارد.
به عنوان مثال،محاسبه مقدار انتظار خلاء میدان الکترومغناطیسی درون یک حفره فلزی،مانند مثلاً حفره راداری یا یک موجبر مایکروویو را در نظر بگیرید.در این حالت،روش صحیح برای یافتن انرژی نقطه صفر این میدان،جمع‌آوری انرژی امواج ایستاده حفره است.به هر موج ایستاده انرژی متناظر نسبت داده شده‌است.می‌گویند انرژی nامین موج ایستاده به صورت formula_3است
بنابراین مقدار انتظار خلاء از انرژی میدان الکترومغناطیسی در حفره
با مجموع تمام مقادیر ممکن از n برای شمارش امواج ایستاده.
عامل 1/2 وجود دارد زیرا انرژی نقطه صفر حالت nام formula_5 است جایی کهformula_3 افزایش انرژی برای حالت nام است.(این همان 1/2 است که در معادله formula_7 ظاهر شد.)به این روش نوشته شده است،این جمع کاملاً واضح است. با این حال،می توان برای ایجاد عبارات محدود از آن استفاده کرد.