moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به گفته گارنیک آساتوریان، زبان مردم تهران در ۱۵۰ یا ۲۰۰ سال پیش، مازنی یا راجی بوده‌است. از دیدگاه او زبان فارسی نیز، زبان هیچ‌یک از اقوام و خرده‌فرهنگ‌های ایرانی نیست. درواقع «فارس» کسی است که زبان یا گویش محلی خود را فراموش کرده‌است و به زبان معیار سخن می‌گوید. وی فارسی را یک زبان فراقومی یا میانجی می‌داند. آساتوریان می‌گوید حتی مردم ورامین و ونک نیز که نزدیک تهران هستند، در گذشته‌ای نه‌چندان دور زبان‌های خود را داشته‌اند که ظاهراً نزدیک به طبری بوده‌است یا مردم قم، جاسب، نراق و… به زبان راجی (رازی) صحبت می‌کرده‌اند. زبان مردم تهران در ۱۵۰ یا ۲۰۰ سال پیش، مازنی یا زبان راجی بوده‌است.
پژوهشگران تهران قدیم را به سه بخش زبانی تقسیم کرده‌اند. تهران از جنوب به شهر ری و زبان راجی در آنجا می‌رسید. به گفته اساتید زبان فارسی، از ویژگی‌های زبان راجی استفاده از حرف اضافه بوده و گویشوران منطقه جنوب تهران که با این گویش تکلم می‌کردند، برای مثال از حرف اضافه «ها» به جای حرف «ب» استفاده می‌کردند به‌طوری که به «بگیرید»، «هاگیرید» و به «بگرفتیم»، «هاگرفتیم» می‌گفتند. لهجه شمیرانی یا تجریشی در منطقه شمال تهران رواج داشته‌است. آن دسته از اهالی تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند به دلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند. والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان‌شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد. تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و… هنوز هم افرادی با لهجه شمیرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است. گویشی از لهجه تاتی نیز در منطقه غرب تهران رواج داشته‌است. مناطق شرقی تهران از دیرباز بیابان بوده‌است و گویش خاصی در آن مناطق تا سمنان رواج نداشته‌است.
هرچند که برخی از پژوهشگران نیز معتقدند، تهران در تقسیمات کشوری قدیم و پیش از این که پایتخت ایران شود از ملحقات شهر تاریخی ری بوده‌است؛ بنابراین گویش مردم این شهر نیز از شعب گویش راجی یا رازی، همان زبانی که از زبان پهلوی منشعب و در شمال و شمال غربی و مغرب و جنوب ایران رواج داشته، بوده‌است. به تصریح شمس قیس رازی زبان مردم شهر ری و از جمله تهران، حد فاصل زبان دری مشرق و زبان پهلوی مغرب و جنوب ایران محسوب می‌گردیده‌است. امروزه از این گویش اثری بر جای نمانده‌است. این گویش در زبان چند نسل پیش مردم روستائیان مناطق دولاب و شمیران و کن و سولقان شنیده می‌شد.دوبیتی‌های بومی سرایان ایران، محمد احمد پناهی سمنانی، ۱۳۷۹، انتشارات سروش، شابک: ۹۶۴۴۳۵۴۱۹۲، صفحه 141 و 142، بخش هشتم تهرانی
از قدیم‌ترین روزها، در تهران گویش رازی یعنی منسوب به ری رایج بوده‌است، چون این لهجه در شمال ری بوده، به لهجه‌های لواسانی و مازندرانی نزدیک بوده و در واقع، بین رازی و مازندرانی بوده و بسیاری از واژه‌های مازندرانی در این گویش وجود داشته‌است.
با تبدیل تهران به شهر توسط شاه تهماسب یکم فقط یک‌پنجم روستای تهران در شهر واقع شد و بقیهٔ شهر باغ و زمین بایر بود. در این دوران مردم مختلف و به‌خصوص نظامی‌ها به تهران مهاجرت کردند تا این‌که در دوران نادرشاه تهران یک پادگان نظامی شده بود. لهجه‌های این مهاجران با گویش روستای ری ادغام شد. پس از پایتخت شدن تهران توسط آغامحمدخان قاجار مهاجرت به تهران و اقامت در آن سرعت پیدا کرد و بسیاری از اقلیت‌های قومی و مذهبی به تهران آمدند. تبعید طایفهٔ زند به تهران توسط آغامحمدخان و اثرگذاری لهجهٔ شیرازی را هم نمی‌توان در این گویش بی‌تأثیر دانست.
ایجاد منصب دیوان در زمان فتحعلی‌شاه اتفاق مهمی در این تحولات بود. پس از آن، تفرشی‌ها و آشتیانی‌ها مناصب مهم حکومتی را بر عهده گرفتند. به این ترتیب، دو نوع زبان شایع شد «زبان قلمی» و «زبان شمشیری». حاصل اختلاط این دو زبان، لهجه‌ای است که امروزه در تهران رایج است. در نتیجه، به هیچ‌وجه نمی‌توان این گویش را تهرانی خالص نامید.
در لهجه تهرانی امروزی بر خلاف برخی لهجه‌های دیگر زبان فارسی «غ» و «ق» یکسان تلفظ می‌شود. مثلا تلفظ دو واژه غریب و قریب در لهجه تهرانی یکسان است.
در مقایسه با لهجه معیار که معمولا طول هجاها برابر است، در لهجه تهرانی امروزی، هجای اول کلمات کمی کشیده‌تر و مصوت‌های بلند (آ،او،ای) کمی کوتاهتر تلفظ می‌شوند. در نقطه مقابل لهجه تهرانی، می‌توان از لهجه‌های خوزستانی نام برد که مصوت‌های بلند در در آن لهجه‌ها نسبت به لهجه معیار کشیده‌تر تلفظ می‌شوند.
تبدیل «ان» «ام» در اغلب واژه:
استثنا در واژگان کمتر رایج و نوتر از جمله اکثر جمع‌ها با «ان» جاری‌است.
در لهجهٔ تهرانی کسره برخی اوقات به صورت «ی» تلفظ می‌شود:
بسیاری اوقات حرف آخر برخی واژه‌ها در هنگام استفاده در جمله حذف می‌شود. به‌طور مثال
اون خونه نیس = او در خانه نیست
هنو نرفتی = هنوز نرفتی
رای مفعولی به‌صورت ro- یا o- تلفظ می‌شود. در حالت نیمه‌رسمی پس از مصوت، ro، و پس از صامت، o-. گاه با «ی» میانجی بعد از مصوت، yo- تلفظ می‌شود و گاهی به‌همراه ایست چاکنایی میانجی به‌صورت 'o-.
واژگان همواره با «ها» که با تخفیف «ه» ادا می‌شود جمع بسته می‌شوند.
به جای ضمیرهای سوم شخص صفت‌های اشارهٔ جانشین اسم استفاده می‌شود.
او؛ آن --> اون
ایشان؛ آن‌ها -->اون‌ها -->اونا
های ناملفوظ در همهٔ موارد با کسره تلفظ می‌شود. تنها استثناء کلمهٔ «نه» است که با فتحه ادا می‌شود.
در گویش تهرانی برخی موارد متفاوت با فارسی معیار به کار می‌رود. از جمله:
اٌتول: اتومبیل
جوق: جوی آب
آپارتی یا هاپارتی: پررو،دریده،بددهن،سرتق
آیِزنه:شوهر خواهر
آلاف و اولوف: پول،مِلک
ایز گم کردن: اثر را از بین بردن، رد پا را خراب کردن
باج سبیل: پول زور
باسمه ای: بدلی، ساختگی و قلابی
بزآورده: بدشانسی آورده
تٌقٌلی: فسقلی، تپل، گرد
تق چیزی درومدن: چو افتادن، رسوایی به بار آوردن
تیپا: لگد
جونم مرگ شده: نوعی نفرین مادرانه
جیگرطلا: معشوقه، محبوبه
جینگولی مسّان: کودک سفید تپل و خنده رو
جِرقابه: آب سیاه و کثیف و آلوده
چاییدی: فکر بیهوده کردن و وعده بیهوده به خود دادن
چوق: واحد پول
چَتوَل: یک چهارم بطری
چپت چقذه: چقدرپول داری
چپه: پول، مایه دست،پولی که قمار باز برای قمار رو کند.
چپه شدن: بی حال شدن
خرمگس معرکه: فضولباشی، مزاحم
خیسید: زیرحرفش زد.
خرج اتینا: ولخرجی
داداردودور: هوچی گری
تمام ضمایر متصل با مصوت پیشین کسره ادا می‌شوند جز اول شخص مفرد. واج الف در ضمایر متصل جمع مانند کلمه‌های جمع به و تبدیل می‌شود.
کتابَم کتابِت کتابِش
کتابِمون کتابِتون کتابِشون
لهجهٔ تهرانی و به طبع آن فارسی ایران دارای برخی ویژگی‌های جدید در دستور زبان است. یکی از این وِیژگی‌ها داشتن دو زمان فعلی گذشته مستمر و حال ملموس است که به کمک فعل کمکی داشتن ساخته می‌شود. این دو زمان به این شکل صرف می‌شوند.
گذشتهٔ مستمر: داشتم می‌رفتم | داشتی می‌رفتی | داشت می‌رفت | داشتیم می‌رفتیم | داشتید می‌رفتید | داشتند می‌رفتند
حال ملموس: دارم می‌روم | داری می‌روی | دارد می‌رود | داریم می‌رویم | دارید می‌روید | دارند می‌روند
این زمان در سایر گویش‌های شرقی فارسی دیده می‌شود. البته گذشته ملموس و حال مستمر با مفهومی کاملاً یکسان در لهجه هراتی نیز با استفاده از کلمه هِی به شکل زیر وجود دارد:
گذشته مستمر: هی می‌رفتم|هی می‌رفتی|هی می‌رفت|هی می‌رفتیم|هی می‌رفتید|هی می‌رفتند
حال ملموس: هی می‌روم|هی می‌روی|هی می‌رود|هی می‌رویم|هی می‌روید|هی می‌روند
مثال دیگر ادا کردن شناسهٔ سوم شخص جمع به تخفیف د. «کردن» به جای «کردند». به عنوان مثال در تاریخ بلعمی هم چنین چیزی دیده می‌شود (و البته آثار دیگر متقدمان). یا ترکیبی چون «علی، سرش درد می‌کند» که در آن اول رکن (مثلاً مضاف‌الیه) ذکر می‌شود و بار دیگر در جای اصلی با ضمیر ادا می‌شود (که در واقع بدل محسور می‌شود) در ادبیات فارسی کاملاً سابقه دارد. هم در شاهنامه آمده‌است و هم در آثار دیگر مثل غزلیات سعدی. سعدی می‌گوید «تطاولی که تو کردی به دوستی با من / من «آن» به دشمن خونخوار خویش نپسندم» اول کل رکن (در اینجا مفعول) را آورده‌است و بعد یک بار دیگر با «آن» به آن اشاره کرده‌است. یا در جای دیگر می‌گوید «باز می‌بینم و دریا نه پدیدست کرانش» یعنی کرانِ دریا پدید نیست.
در این نوشتار از نمادهای زیر برای آوانویسی استفاده شده‌است.
â = تلفظ حرف آ در واژهٔ آبادان
a = تلفظ حرف ا در واژه احمد
ٍe = تلفظ حرف ا در واژه ابراهیم
C = ج
ç = چ
i = تلفظ حروف ای در واژه ایران
ş = ش
Q = غ یا ق
O = تلفظ حرف ا در واژهٔ امید
U = تلفظ حرف و در واژهٔ کوچه
X = خ
Ž = ژ
کبری ودادیان غلامحسینی (۲ خرداد ۱۳۱۵ – ۹ اسفند ۱۳۸۹) مشهور به مهری ودادیان، بازیگر اهل ایران بود. او فعالیتش را با نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد و برای بازی در نقش مادران مشهور بود.
کبری ودادیان غلامحسینی در ۲ خرداد ۱۳۱۵ در تهران به دنیا آمد. وی حضور در تلویزیون را از حدود سال‌های ۱۳۳۷ با اجرای زنده نمایش‌ها شروع کرد. او بازی در سینما را از سال ۱۳۴۶ با ایفای نقش کوتاهی در «آشیانه خورشید» شروع کرد و سال بعد در فیلم شوهر آهو خانم بازی کرد. وی در طول بیش از ۵۰ سال فعالیت هنری، در برابر دوربین کارگردانان شاخصی از جمله ناصر تقوایی، علی حاتمی، بهرام بیضایی، امیر نادری، فریدون گله و بهمن فرمان‌آرا به ایفای نقش پرداخت. شازده احتجاب، تنگسیر، تنگنا، رگبار، خاطرخواه، قلندر، خداحافظ رفیق، صبح روز چهارم، زیر پوست شب و شوهر آهو خانم از جمله فیلم‌هایی است که پیش از انقلاب در آنها به ایفای نقش پرداخت. او در حدود چهار دهه حضور در سینما و تلویزیون در بیش از ۹۰ فیلم سینمایی و ده‌ها مجموعه تلویزیونی نقش‌آفرینی کرد. ودادیان همچنین در سریال‌های دایی‌جان ناپلئون به کارگردانی ناصر تقوایی و آتش بدون دود ساخته نادر ابراهیمی بازی کرده‌است. آخرین بار سال ۱۳۸۵ در فیلم «راننده تاکسی» ساخته مهدی صباغ‌زاده مقابل دوربین رفت. آخرین مجموعه تلویزیونی که مهری ودادیان در آن بازی کرده نیز سریال «بی‌گناهان» (۱۳۸۷–۱۳۸۶) به کارگردانی احمد امینی بوده‌است.
وی که در اواخر عمر به بیماری آلزایمر و پارکینسون مبتلا شده بود، در ۹ اسفند ۱۳۸۹، به دلیل عفونت شدید ریه، بالابودن قند خون و بیماری کلیوی در سن ۷۴ سالگی در بیمارستان سجاد واقع در میدان فاطمی تهران درگذشت و پیکرش از مقابل خانه سینما در تهران تشییع و در تاریخ دوازدهم اسفندماه سال یکهزارو سیصدو هشتادونه در شماره بیست و نه، ردیف یکصد و چهل و سه، قطعه هشتاد و هشت بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
رؤیا نونهالی (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۴۱) بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران است. رؤیا نونهالی رکورددار کسب تندیس حافظ تحت عنوان بهترین بازیگر زن درام از جشنواره حافظ است. او هم‌چنین از اعضای هیئت داوران بخش سودای سیمرغ سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۹۵)، از اعضای هیئت داوران بخش ملی بیست و دومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی، و در یکی از فصل‌های برنامه تلویزیونی "عصر جدید" نیز از داوران آن بوده‌است.
رؤیا نونهالی، زاده ۲۴ بهمن ۱۳۴۱ است. وی اصالتاً مازندرانی است و اصلیت وی به روستای تاکر از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران می‌رسد. او تحصیل‌کرده مدرسه ژاندارک تهران و مسلط به زبان‌های فرانسه و انگلیسی است.
شامگاه جمعه، ۱۰ شهریور ۱۴۰۲ و در بحبوحه جنبش زن، زندگی، آزادی، او در مراسم «شبِ ایران درودی» در سالن شهناز خانهٔ هنرمندان بدون حجاب اجباری حاضر شد.
رؤیا نونهالی تا کنون جوایز بسیاری را از آن خود ساخته که برای نمونه می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
مریلا زارعی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۵۳) بازیگر ایرانی است. او برای فیلم‌های "سربازهای جمعه" (۱۳۸۲)، "شیار ۱۴۳" (۱۳۹۲) و "زیر سقف دودی" (۱۳۹۵) برندهٔ سه جایزه از جشنوارهٔ فیلم فجر شده‌است. زارعی برای مجموعهٔ "مانکن" (۱۳۹۸) یک جایزهٔ حافظ دریافت کرد.
مریلا زارعی در روستای برز از توابع نطنز به دنیا آمد. وی فارغ‌التحصیل صنایع غذایی از دانشگاه آزاد است. زارعی برای اولین بار با فیلم سلام سینما ساخته محسن مخملباف (۱۳۷۳) در سینما حضور پیدا کرد. بازی در فیلم دو زن یکی از شانس‌های بزرگ او بود. وی تا به حال با کارگردانانی همچون
تهمینه میلانی و ابراهیم حاتمی‌کیا، اصغر فرهادی و مسعود کیمیایی و احمد مرادپور همکاری داشته‌است.
از دیگر نقش‌های وی می‌توان به بازی در فیلم سربازهای جمعه ساخته مسعود کیمیایی و شیار ۱۴۳ ساخته نرگس آبیار اشاره نمود که برای بازی در این دو فیلم موفق به دریافت سیمرغ بهترین بازیگر شده‌است.
مریلا زارعی از جمله افراد شرکت‌کننده در راهپیمایی روز قدس ۱۳۹۳ بود.مریلا زارعی در راهپیمایی روز قدساصغر فرهادی و نسرین ستوده کمپینی در فیس‌بوک در رابطه با بحران غزه ایجاد کردند. فرهادی و ستوده از همه خواسته‌اند با نوشته «کشتن هم‌نوعان خود را متوقف کنید» عکس گرفته و برای این صفحه فیس‌بوک ارسال کنند. بیش از ۴۰ هزار نفر از جمله افراد مشهوری مانند هانی ابواسعد کارگردان مشهور فلسطینی و خاویر باردم بازیگر مطرح و برنده اسکار به این کمپین پیوستند اما زارعی با اشاره به این نکته که این کمپین حالتی دوپهلو و فاقد صراحت دارد، به این کمپین نپیوست و از نحوه مواجهه اصغر فرهادی با وقایع غزه انتقاد کرد.
وی در این باره در مصاحبه با روزنامه شرق گفت: «من از این حرکت خیلی خوشحالم. مطمئنم که واکنش همکارانم از سر خیرخواهی بوده و خیلی هم زیباست. من از همکارانم در این کمپین درخواست می‌کنم که به حرکت مثبتشان ادامه بدهند و به‌طور مشخص از جنایاتی که در حق مردم بی‌دفاع غزه شده هم نامی ببرند … نگران واکنش‌های جهانی از عملکردمان و از اینکه ممکن است در جشنواره‌های جهانی مورد هجمه قرار گیریم، نباشیم.»
روزنامه کیهان هم در تحلیل این کار نوشت: «نام اصغر فرهادی در بین امضا کنندگان نامه اعتراضی سینماگران به رئیس سازمان ملل دیده نمی‌شود. اصغر فرهادی به این دلیل حاضر نشده در کمپین خودش هیچ نامی از رژیم صهیونیستی و نسل‌کشی غزه بیاورد که فکر می‌کند در صورت اعتراض، جوایز و پول‌های جشنواره‌های غربی را کسب نخواهد کرد.»
مریلا زارعی در اکران مردمی فیلم هناس گفت: این موارد برای ما ایجاد مسئولیت می‌کند تا چشم خود را روی وقایع نبندیم، منصف باشیم و اگر مسئولی در کشور در تدبیرش دچار مشکل می‌شود و اشتباه می‌کند به حساب کلیت یک سیستم و افرادی که رفتند و خون دادند، نگذاریم.
اسم خاص یا اسم عَلَم اسمی است که تنها به یک مؤلفه از یک گروه اشاره می‌کند. برای نمونه لندن، زهره، سارا و ایران هر کدام اسم خاص هستند که تنها به یک فرد از گروه خود اشاره می‌کنند؛ به ترتیب لندن به یک شهر مشخص و زهره به یک سیاره مشخص اشاره می‌کند.
در اصطلاح لغت‌شناسی به اسمی که ویژۀ یک شخصیت، مکان یا کتاب می‌باشد، اسمِ عَلَم می‌گویند (اسم عَلم در اصطلاح دستور زبان فارسی، اسم خاص نامیده می‌شود). غالباً فرهنگ‌های‌ لغت، توضیح دربارۀ اعَلام را در بخشی جدا از واژه‌نامه می‌گنجانند. اعَلام پس از واژه‌نامه جای گرفته و به دو بخش تقسیم شده‌است.
از جمله فرهنگ‌های اعَلام «فرهنگنامۀ نام‌آوران» اشخاص است که برای آشناییِ نوجوانان با جمعی از سرشناس‌ترین چهره‌های تاریخ ایران و جهان (از شخصیت‌های تاریخ باستان گرفته تا شخصیت‌های معاصر) گردآوری و تدوین شده‌است.
اسم عَلم در اصطلاح دستور زبان فارسی، اسم خاص نامیده می‌شود. می‌تواند به صورتهای مختلفی دسته‌بندی شود: اسم علم شخصی و اسم علم جنس، اسم علم مفرد و اسم علم مرکب.
تیم ملی فوتبال مالدیو یکی از تیم‌های ملی فوتبال آسیا است.
این تیم هرگز به جام ملت های آسیا و جام جهانی راه نیافته است .
۱۹۳۰ تا ۱۹۸۶: شرکت نکرد
۱۹۹۰:راه نیافت
۱۹۹۴:شرکت نکرد
۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶:راه نیافت
۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸:راه نیافت
فدراسیون فوتبال مالدیو
آهو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. روستای آهو در ۵ کیلومتری شمال آشتیان در استان مرکزی قرار گرفته است. این روستا از غرب به گرکان و از شمال به تفرش و از شرق به روستای فوجرد منتهی می‌شود، کوه میراب، ابراهیم‌باد، استل باغات، باغ پَله، رودخانه راچان و همچنین دو سراب بالا و پایین و باغ آقا، دشت آهو، کوه ایوانک از مکان‌های دیدنی و شناخته‌شده آهوست.
هر دو امامزاده این روستا از فرزندان موسی کاظم شمرده شده اند.
طبق نظر کارشناسان، قدمت بنای امامزادگان ، ابی‌عبدالله و بی‌بی شهربانو به ترتیب به دورة ایلخانی و سلجوقی می‌رسد.
این زیارتگاه، بیرون از روستا، در کنار جاده خاکی آهو به عبدالله‌آباد  قرار گرفته‌است، ساکنان محلی، پیدایش آن را مستند به رویای شاه‌ عباس صفوی (در سال 1038 ) می‌پندارند، گویند: شاه سه شب پی‌درپی، در عالم رؤیا آهو  یا بُزی را دیده که از پای کوه کمر دوشاخ به محل دفن جسد آمده و با شاخ خود موضع امامزاده را نشان کرده است، شاه عباس به یکی از همراهان به نام ملاعلی دستور توقف و ساخت بقعه و گنبد را صادر می‌نماید ، اکنون تختِ ملاعلی در بالای روستا، معروف اهل محل است.
زیارتگاه بی‌بی شهربانو در سمت چپ ، مدخل روستا ، روی تپه‌ای باستانی و در میان گورستان قرار دارد . بنای آن به صورت مربع مستطیل ، از خشت و آجر ساخته شده ، گنبد آن کوتاه ، از نوع عرقچینی است.
در خصوص نحوه نامگذاری روستا، برخی معتقدند چون در حوالی آن روستا، حیوان آهو به تعداد زیاد زندگی می‌کرده، پس نام روستا را آهو نام نهادند. نظر دیگری معتقد است واژه آهو در زبان سانسکریت «آسورا» می‌باشد که از ریشه آسو یا آهو به به معنی زندگی و توانایی می‌باشد. بنار مندرجات تاریخی، آهو یکی از ایزدان آریایی بوده‌است و کلمه در مفهوم اولیه باقی‌مانده و تا امروز نیز حفظ شده‌است.
به گفته محلی‌های روستای آهو و به نقل از اسناد خطی قدیمی روزی شاه اسمعیل صفوی از کنار کوه کمردوشاخ عبور می‌کرده است که آهوی نری از پس کوه بیرون آمده و قسمتی از کوه را به دو نیم می‌کند، از آن پس نام روستا را آهو نام‌گذاری می‌کنند.
در قدیم آهو و دیگر حیوانات در کنار "رودخانه راچان" دیده شده است، این رودخانه در شمال روستای آهو و در دامنه کوه میراب واقع شده و در فصل بهار میزبان ماهی‌های متنوعی است.
این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۱۰۸ خانوار) بوده است.https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
دشت آهو یک اندیس غیرفلزی است که در استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سلستین است. سنگ میزبان این اندیس میوسن است
فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز یکی از فرودگاه‌های بزرگ ایران و بزرگترین فرودگاه ناحیهٔ شمال غرب ایران است. این فرودگاه به صورت ۲۴ ساعته عملیاتی بوده و به‌جهت واقع شدن در مرز و کریدور هوایی ایران به اروپا و آسیای میانه از اهمیت بالایی برخوردار است.
نام این فرودگاه بر اساس مصوبه شورای فرهنگ عمومی آذربایجان‌شرقی از فرودگاه بین‌المللی تبریز به فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز تغییر داده‌شد.فرودگاه تبریز به فرودگاه شهید مدنی تغییر نام می‌دهد
فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی در شمال غرب کلان‌شهر تبریز واقع شده‌است. این فرودگاه از شمال و شرق به پایگاه دوم شکاری، از جنوب به بلوار بابایی و از سمت غرب به جاده ۱۴ (جاده تبریز-صوفیان) محدود است. فرودگاه بین‌المللی در ارتفاع ۱٬۴۹۴ متری از سطح دریا قرار گرفته و در زمینی به‌مساحت ۴۲۰ هکتار گسترده شده‌است.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۱۴٬۲۳۶ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۱٬۷۶۸٬۳۹۸ نفر مسافر و ۴٬۷۸۰٬۸۰۰ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند.
فرودگاه تبریز در سال ۱۳۲۹ با مأموریت ارائه خدمات هوائی، پروازهای برنامه‌ای و غیر برنامه‌ای، آموزشی و نظامی برای مسافرین، متقاضیان و سایر ارگان‌های کشوری و تحت نظارت ضوابط سازمان جهانی هوانوردی ICAO در شمال‌شرق تبریز به بهره‌برداری رسید.
برای اولین بار در سال ۱۳۲۶ دفتری با عنوان بیسیم هوایی در شهر تبریز در ساختمان مشهور به بیسیم در انتهای خیابان ارتش فعلی فعالیت خود را آغاز نموده و در سال ۱۳۲۹ از بیسیم هوایی به ایستگاه هوایی تغییر عنوان یافت و باند پروازی خاکی در محل فعلی فرودگاه مورد استفاده قرار گرفت. تا اینکه در سال ۱۳۳۵ با نصب دستگاه‌های ناوبری در محوطه فرودگاه و ایستگاه هوایی بنام فرودگاه تبریز تغییر نام داده‌است و در سال ۱۳۳۷ عملیات ساختمان ۳ طبقه و برج کنترل در طبقه چهارم در محوطه فرودگاه شروع شده و در سال ۱۳۳۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفته و اداره فرودگاه از شهر به خود فرودگاه نقل مکان یافته و با راه‌اندازی دستگاه‌های مخابراتی و نصب یک دستگاه سانترال تلفن ۲۵ شماره‌ای داخلی و خرید و نصب یک رشته تلفن جهت ارتباط با شهر اقدام شده‌است و سرویس هوایی بین تبریز – تهران و بالعکس با هواپیمای DC۳ هفته‌ای ۲ پرواز توسط شرکت هواپیمایی ملی ایران (هما) دایر شده‌است.
در حال حاضر این فرودگاه دارای ترمینال پروازهای داخلی، بین‌المللی و حج و تسهیلات گمرک، قرنطینه، رستوران، سالن غذاخوری و سالن وی‌آی‌پی برای میهمانان مخصوص است.
پایانهٔ جدید این فرودگاه در آبان ۱۳۸۶ به بهره‌برداری رسیده‌است؛ و ترمینال بین‌المللی این فرودگاه در مساحت ۱۴۰۰۰ متر در حال احداث است.پورتال فرودگاه بین‌المللی تبریز
پروازهای بین‌المللی از این فرودگاه شامل پروازهای تبریز-استانبول، تبریز-بغداد، تبریز-مدینه، تبریز-جده، تبریز-باکو و تبریز-نجف، تبریز-هامبورگ-تبریز می‌باشند. معمولاً پروازهای بین‌المللی ویژه‌ای نیز در ایام نوروز و تعطیلات تابستان به شهرهای ازمیر، اسپارتا، بودروم و آدانا درترکیه، تفلیس در گرجستان و موناستیر در ایتالیا و وارنا در بلغارستان هم دایر می‌شوند.
پروازهای داخلی فرودگاه تبریز به‌صورت هفتگی و روزانه انجام می‌شوند که شامل پروازهای تبریز-تهران، تبریز-
مشهد، تبریز-اصفهان، تبریز-شیراز، تبریز -اهواز، تبریز-رشت، تبریز-کرمان،تبریز-یزد، تبریز-بندرعباس، تبریز-ساری، تبریز-گرگان، تبریز-عسلویه، تبریز-کیش، تبریز-قشم
در سال ۱۳۵۶ پرواز حجاج از این فرودگاه شروع و از سال ۱۳۷۰ با تصویب هیئت دولت به‌عنوان فرودگاه بین‌المللی نام‌گذاری شده و در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان یکی از فرودگاه‌های درجه یک کشور انتخاب شده و از آن تاریخ به‌عنوان یکی از چهار فرودگاه Open Sky (آسمان باز) ایران خدمات هوایی خود را به پروازهای داخلی و خارجی و عبوری ارائه می‌نماید.
خوئی مِر در زبان سیوندی به معنی تخم مرغ است. در کلمه خوئی بوندول، خوئی مخفف خوئی مِر می‌باشد. خوئی گهگاه توسط سیوندی‌ها به جای خوئی مِر استفاده می‌شود.
بوندول گیاهی است وحشی، با طبیعتی بسیار گرم که در اوایل اسفندماه در اکثر کوههای سیوند می‌روید. شکل ظاهری آن شبیه به سبزی جعفری است. این گیاه بسیار مقاوم در برابر سرمای شبهای اواخر سال می‌باشد. هنگامی که ارتفاع گیاه به ۱۰ الی ۲۰ سانتی متر رسید، برگهای آن را چیده به مصرف می‌رسانند. پس از آن گیاهانی که چیده نشده باشند قابل خوردن نیستند و ساقه آنها کلفت شده و تا اوایل اردیبهشت قطر آن به ۱ الی ۲ سانتی متر می‌رسد. در این زمان برگ گیاه قابل خوردن نیست و فقط ساقه آن که به تیره بوندول معروف است و خوراکی می‌باشد به مصرف می‌رسد. این گیاه همانند سایر گیاهان کوهی محبوبیت فراوانی در بین مردم سیوند دارد.
غذای خوئی بوندول از برگ گیاه بوندول و تخم مرغ تهیه می‌شود. بدین ترتیب که برگ تازه گیاه بوندول را خرد کرده و تفت می‌دهند. سپس چند عدد تخم مرغ به آن اضافه کرده و پس از این که تخم مرغها پخته شد، غذا را با نان میل می‌کنند.
رنگ‌های اصلی‌ یا رنگ‌های بنیادین سه رنگی هستند که همهٔ دیگر رنگ‌ها را با ترکیب آن‌ها می‌توان بدست آورد. انتخاب سه رنگ به عنوان رنگ‌های اصلی، دلبخواه است و می توان به ترتیب ها و انواع مختلف سه رنگ اصلی داشت. در نظر داشته باشید که ادعای ساخت «تمام» رنگ‌های دیگر با هیچ سه رنگ واقعی امکان‌پذیر نیست و برای درست کردن چنین پایه‌ای باید از رنگ‌های موهومی استفاده کرد.
در متون مختلف آموزش هنر پایه و دیکشنری ها و انواع مراجع مختلف اینترنتی، مجموعه‌های مختلفی به نام سه رنگ اصلی شناخته می‌شوند. هیچ‌یک از این مجموعه‌ها که از رنگ‌های واقعی تشکیل شده‌اند، سه رنگ اصلی صحیح نیستند. معمولاً از سه رنگ سرخابی و آبی دریایی و سبز که که مدل سی‌ام‌وای‌کی (CMYK) نامیده می‌شود و یا آبی و قرمز و سبز که مدل رنگی آرجی‌بی نامیده می‌‌شود.
طبق مبانی رنگ‌ها، چرخه یا دایره رنگ به رنگ‌های گرم و سرد تقسیم شده‌است. رنگ‌های قرمز و زرد جزو رنگ‌های گرم، اما رنگ آبی و سبز از رنگ‌های سرد محسوب می‌شود.
همین‌طور از ترکیب زرد و قرمز، نارنجی و از ترکیب قرمز و آبی، بنفش ایجاد می‌شود؛ و از ترکیب رنگ آبی با سبز رنگ فیروزه ای و همچنین از ترکیب رنگ قرمز با سبز زرد پدید می‌آید. در واقع از کنار هم قرار گرفتن این ترکیب‌ها دایره رنگ ساخته می‌شود که در دایره رنگ، بسته به نزدیکی به رنگ اصلی و میزان ترکیب هر کدام از رنگ‌ها طیف متفاوتی ساخته می‌شود.
لازم به ذکر است نورهای اصلی با رنگ های اصلی تفاوت عمده دارند.از ترکیب نورهای اصلی نور سفید و از ترکیب سه رنگ اصلی رنگ سیاه بدست خواهد آمد(در این مقاله برای راحتی درک موضوع از واژگان رنگ های اصلی به جای نورهای اصلی استفاده شده است)
به هنگام ترکیب نورها، سه نور اصلی هستند که همهٔ دیگر نورها را می‌توان با ترکیب آن‌ها به‌دست‌آورد. این سه نور با رنگ سه رنگ بنیادین ناهمسان هستند و شامل قرمز، آبی و سبز می‌شوند. این مدل از تقسیم‌بندی در نمایشگرها به کار می‌رود.
ترکیب این سه نور، نور سفید را به‌دست می‌دهد و نبودن هیچ‌یک از آن‌ها سیاهی است. (مدل رنگی آرجی‌بی)
رز سیاه نمادی افسانه‌ای است که در افسانه‌ها با معانی و عنوان‌های مختلفی مانند رز مخملی سیاه، جادوی سیاه، بارکارول، زیبای سیاه، تاسکانی باشکوه و باکارا آمده است. رزهایی که معمولاً با نام رز سیاه شناخته می‌شوند قرمز بسیار تیره، ارغوانی یا آلبالویی هستند. رنگ سیاه رز می‌تواند با قرار دادن رز تیره رنگ در یک گلدان آب مخلوط با مرکب یا با راه‌های دیگری از قبیل سوزاندن حاصل شود.
مقاله اصلی: آنارشیسم
رز سیاه نمادی از مرگ و نابودی است. انتشارات رز سیاه نام یک انتشارات آنارشیستی در مونترال کانادا است. هم‌چنین رز سیاه عنوان مجله‌ای بود که در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی ایده‌های آنارشیستی را در ناحیهٔ بوستون چاپ می‌کرد. همین‌طور عنوان یک مجموعه سخنرانی‌های آنارشیستی بود که در دههٔ ۱۹۹۰ به‌وسیلهٔ عده‌ای از سوسیال لیبرال‌ها و آنارشیست‌ها به آنها اشاره می‌شد (مانند ماری بوکچین و نوام چامسکی).
در بسیاری از کارها به عنوان احساس راز آلود بودن خطر به کار رفته است. گاهی به عنوان نشان دادن حالت‌های عمیق‌تر از ناراحتی و نهایت عشق نیز در این نوع موسیقی کاربرد دارد.
اینویاشا نام شخصیت اصلی در سری انیمه و مانگای ژاپنی اینویاشا است که توسط رومیکو تاکاهاشی نوشته و طراحی شده‌است.
"اینویاشا" یک اهریمن دورگه (Half Blood Demon) است که پدرش یک اهریمن سگ و مادرش انسان بوده‌است. اینویاشا در صدد بدست آوردن جواهر مقدس (Sacred Jewel) برای تبدیل شدن به یک اهریمن کامل بود که در این میان با کاهن زنی به نام کیکیو آشنا می‌شود و به او دل می‌بندد اما به خاطر حقهٔ ناروکو (نیمه اهریمن و ضد قهرمان داستان) آن دو به هم خیانت می‌کنند و اینو یاشا به وسیله تیر جادویی کیکیو به درختی دوخته شده و به خواب ابدی فرومی‌رود.
پنجاه سال بعد این تیر به وسیله کاگومه از بدن او جدا می‌شود و دوباره آزاد می‌گردد و به همراه کاگومه، شپیو، میراکو و سانگا به دنبال یافتن تکه‌های پراکنده شده جواهر مقدس و همچنین نابود کردن نوراکو سفرشان را آغاز می‌کنند.
"اینویاشا" مانند سگ‌ها دارای شامه تیزی بوده و سرعت بالایی دارد.
تتسایگا به دستور پدر اینویاشا و به دست توتوسای شمشیر ساز افسانه‌ای و از دندان نیش پدر اینویاشا ساخته شده و میراث اینویاشاست.
این شمشیر می‌تواند هزاران اهریمن را در یک حمله نابود سازد.
تتسایگا در یک نبرد می‌شکند ولی توتوسای با استفاده از دندان خود اینویاشا آن را مرمت می‌کند.
تتسایگا برادری نیز به نام تنسیگا دارد که میراث سشومارو برادر اینویاشاست که بر خلاف خواست سشومارو تنها کاربردش زنده ساختن انسان‌هاست و با یک ضرب میت‌واند جان صدها انسان را نجات دهد.
رین بوسییلهٔ همین شمشیر زنده می‌گردد.
این دو شمشیر هدف دیگری نیز برای ساخته شدن دارند و آن رام کردن اهریمن داخل این دو برادر است.
زبانه‌ای از انرژی است که از تداخل ابرقدرت اهریمن‌های داخل مبارزه ایجاد می‌شود تغذیه می‌گردد.
اینویاشا با قوی تر شدنش می‌تواند ای فن را به سادگی اجرا کند.
قویترین فن تتسایگاست و برای اجرای آن حریف اینویاشا باید حالهٔ اهریمنی قوی ایجاد کند.
این فن تقریباً هر چیز و شخصی را به زانو درمی‌آورد.
بعد از شکستن گوی محافظ خفاشهای اهریمنی که از اقامتگاه آن‌ها با محافظ جادوییش محافظت می‌کرد
و حاوی خون اجداد محافظ او بود، تتسایگا آن خون را جذب می‌کند و بعد از تبدیل شدن به رنگ قرمز می‌تواند هر محافظ جادویی را از بین ببرد.
ناروتو به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
زهره جویا آوازخوان موسیقی سنتی ایرانی است.
زهره جویا از پدری هراتی و مادری مشهدی در مشهد متولد شد. در هنر آوازخوانی خانم جویا، نه تنها تأثیر این دو فرهنگ، بلکه رد پای موسیقی اروپایی نیز بسیار برجسته می‌باشد. زهره جویا مدرسه را در ایران به پایان رسانده و برای آموختن موسیقی به اروپا رفت و تحصیلات عالی اش را دراین رشته در آمستردام و بعداً در دانشسرای هنرهای زیبای وین – اتریش – به پایان رسانده‌است و در رشته «اپرا» فوق لیسانس گرفته‌است.
جویا با اجرای کنسرت‌هایش، نه تنها درعرصه‌های موسیقی ایرانی و افغانی هنرنمایی کرده‌است، بلکه دراجرای اپراها درکشورهای غربی نیز از محبوبیت خاصی برخوردار گشته‌است. زهره جویا، پیوسته با هنرش به موسسات خیریه و نهادهایی که برای تأمین حقوق زنان تلاش می‌ورزند مددکاری نموده‌است. وی با فعالیت‌های هنریش، با گروه‌های نیکوکاری به ویژه سازمان‌های خارج از کشور که برای حقوق زن در افغانستان فعالیت دارند، کمک و همکاری دارد.
زهره جویا در کارهایی از پرویز ممنون با قصه‌خوانی و آواز، آثار بزرگان ادب فارسی را به اروپاییان معرفی کرده‌است. این قطعات شامل فرهاد و شیرینِ نظامی گنجوی، شاهزاده خانم از هفت‌پیکر، قصه‌خوانی برای بچه‌ها از کلیله و دمنه و شهرزاد از هزار و یک شب است. زهره جویا در دو آلبوم شب‌های ایران با تنظیمِ سعید فرج‌پوری ترانه‌های بومی ایران را با لهجه‌های گوناگون می‌خواند.
بُرزوی، در شاهنامه نام پزشکی کارآزموده و فرزانه‌است، که برای یافتن گیاهی که مُردگان را زنده می‌کند، به هندوستان رفت. پس از تجسُس بسیار پیری او را از کتاب کلیله و دمنه آگاه ساخت و به او گفت که این کتاب، نزد شاه هند است و کتابیست که با خواندن آن، خِرَد خفتهٔ آدمی بیدار خواهد گشت.
سرانجام شاه هند، کتاب کلیله و دمنه را، تنها برای زمانی محدود به برزوی سپُرد و با او شرط کرد که هرگز از این کتاب رونوشتی برنگیرد. برزوی بر عهد خویش استوار ماند، امّا نوشته‌های کتاب را پس از خواندن به ذهن می‌سپُرد و شب هنگام، چون کتاب را به شاه هند بازمی گرداند، آنچه از مطالب کتاب در ذهن داشت، باز می‌نوشت و به ایران می‌فرستاد.
عاقبت روزی راز برزوی آشکار گردید و همگان حافظهٔ بسیار او را ستودند و شاه ایران (احتمالاً کسری انوشیروان)، به پاس کوشش او فرمان داد تا نام و داستان این پزشک را، در دیباچه (مقدمهٔ) کلیله و دمنه بنگارند.
گرچه برخی از بخش‌های ماجرای برزوی در شاهنامه، تا حدی به افسانه می‌ماند، امّا کمتر کسی در انطباق این شخصیت شاهنامه‌ای با برزویه پزشک، طبیب دانشمند بارگاه خسرو انوشیروان تردید دارد.
حکیم فردوسی در شاهنامه از این پزشک فرزانه چنین یاد کرده‌است:
استفانی هاینتزمان (متولد ۱۰ مارس ۱۹۸۹ - آیهولتز، واله Eyholz, Valais سوئیس) خواننده اهل سوئیس است.
سیدالوزراء میرزا عیسی الحسینی الفراهانی پدر میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام فراهانی، معروف به میرزا بزرگ از سادات حسینی و از مردم هزاوهٔ اراک بود.
آرامگاه میرزا عیسی معروف به «میرزا بزرگ قائم‌مقام» پدر میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام فراهانی، در بخش جنوبی آرامگاه ثقةالاسلام تبریزی و ورودی جنوبی بنای یادمان مقبرةالشعرا در زیرزمین (سرداب) قرار گرفته و شامل دو قسمت است:
کرور، یکایی در سامانهٔ عددیِ هندی است که امروزه در بنگلادش، هند، مالدیو، نپال، پاکستان، و سری‌لانکا و در گذشته در ایران به‌کار برده می‌شد. یک کرور هندی برابر است با ۱۰۰ لک یا ۱۰میلیون، درحالی‌که کرور ایرانی در فارسی، برابر با نیم‌میلیون یا ۵۰۰٬۰۰۰ است.
سنگ آهک سنگ رسوبی با منشأ شیمیایی یا زیست‌شیمیایی که بیشتر از کلسیم‌کربنات تشکیل شده ‌باشد.سنگ آهک، مهندسی معدن دات کام، بازبینی ۲۱ مارس ۲۰۰۸
آهک زنده میل ترکیبی شدیدی با فلزات دارد، از این‌رو با فلزات مصرف شده در ساختمان مانند لوله‌های آب و لوله‌های شوفاژ ترکیب شده و در آن‌ها خوردگی ایجاد کرده و موجب پوسیدگی می‌شود. به همین علت رفته رفته از میزان مصرف آهک در ساختمان کاسته شده و با توسعه کارخانه‌های سیمان پزی در ایران و سراسر دنیا رفته رفته سیمان جای آهک را در صنعت ساختمان‌سازی گرفته، به‌طوری‌که امروزه در کمتر ساختمانی از آهک به عنوان ملات استفاده می‌شود؛ ولی در راه‌سازی برای افزایش تحمل فشاری و کششی خاک به ویژه در قشرهای پایین راه‌سازی برای تحکیم بخشیدن به آن و همچنین جلوگیری از روئیدن گیاهان در دامنه راه و باندهای فرودگاه مصرف می‌شود.
همچنین آهک در صنعت سیمان پزی، چینی سازی، شیشه‌گری، ذوب آهن، صنایع غذایی، تصفیه قند و غیره نیز مصرف می‌شود.مصالح‌شناسی، سیاوش کباری، 30
آهک پزی یعنی خارج کردن CO از سنگ آهک که این کار بوسیلهٔ حرارت دادن به سنگ آهک انجام می‌شود.
سنگ‌های آهکی (carbonate rocks) سازنده عمده سنگ‌های آهکی می‌تواند ترکیبات حاصل از پیوند کلسیم و بنیان بی کربنات باشد. این ترکیب می‌تواند در قالب انواع کانی‌ها ظهور کند. عمده ترکیب ان کانی‌های کلسیت(caco3)، دولومیت(ca,mg co3)و انواع دیگر نظیر سیدریت و انکریت می‌باشد. از انواع سنگ‌ها از نظر ژنز می‌توان از نوع تخریبی آهکی و زیستی آهکی و شیمیایی آهکی نام برد.
سنگ‌های آهکی زیستی: این نوع سنگ مستقیماً حاصل عملکرد فرایندهای بیولوژیکی هستند؛ یعنی فعالیت‌های جانداران موجود در طبیعت با عث می‌سود به نوعی یون‌های کلسیم و بی کربنات از محیط گرفته شده و با هم پیوند داده شوند و در محیط رسوب گداری نمایند.
سنگ‌های آهکی شیمیایی: این نوع سنگ‌ها در اثر تأثیرات انحلال و محلول و حلال ایجاد می‌شوند که جانداران به صورت مستقیم در شکل‌گیری آن‌ها تأثیر ندارند. به‌طور کلی در اثر فعل و انفعالات محیطی و تغییرات غلظت انواع محلول‌ها و یون‌ها در محیط، این سنگ‌ها به صورت غیر محلول درآمده و در یک محیط رسوبی ته نشست حاصل می‌کنند. از انواع این سنگ‌ها می‌توان به تراورتن اشاره نمود.
سنگ‌های آهکی آواری: تأثیر فرایندهای رسوبی و دینامیکی در اثر تحرکات محیط از قبیل باد یا جریان آب می‌تواند یک سنگ آهکی از قبل تشکیل شده را دوباره حرکت داده فرسایش دهد و بالاخره مجدداً در محیطی جدید رسوب دهد این نوع سنگ‌ها بعد از سخت شدن محیطی یا دایاژنز تبدیل به نوعی سنگ رسوبی می‌شود که اصطلاحاً سنگ‌های آهکی آواری نام دارند.
آسامی (অসমীয়া Ôxômiya) شرقی‌ترین زبان هندو-آریایی است، که بیش‌تر در ایالت آسام در شمال‌خاوری هند به کار می‌رود. همچنین زبان رسمی آسام است. همچنین در بخش‌هایی از آروناچال پرادش و دیگر ایالات شمال‌خاوری هند به کار می‌رود. گروه‌های کوچک آسامی زبان را می‌توان در بوتان یافت. این زبان توسط ۱۳ میلیون نفر سخن گفته می‌شود.
از نگر ویژگی‌های زبان‌شناسی آسامی با زبان بنگالی مشابهت و نزدیکی تمام دارد، بنابراین به سبب مجاورت با تبت و برمه واژه‌های بسیاری از زبان‌های این مناطق در واژگان آن راه یافته‌است. آثار مکتوب به این زبان بیشتر سرودها و نوشته‌های دینی است، بورانجیهای آهومها نیز از سده ۱۸م (۱۲ق) به این زبان نوشته می‌شد. امروز زبان آسامی در مدارس ابتدایی و متوسطه وسیله تعلیم است، و در چند دانشگاه این ایالت علوم جدید به این زبان و نیز به زبان انگلیسی تدریس می‌شود.
زبان‌های هند
عاج یا پیلسته یک ماده سخت، سفید و مات است که در حقیقت به دندان‌های جانورانی مانند فیل و ماموت و گراز دریایی و اسب آبی گفته می‌شود. کلمه عاج به‌طور سنتی برای دندان فیل استفاده می‌شود.
اغلب به بلندترین دندان در جانوران می‌گویند که درازای آن تا ۳ متر می‌رسد. از عاج (دندان) بعضی پستانداران مانند فیل برای ساخت جواهر استفاده می‌کنند که امروزه سازمان ملل متحد از انجام این عمل به دلیل منقرض شدن نسل فیل‌ها جلوگیری می‌کند.
فیل، ماموت، گراز دریایی، اسب آبی، شیرماهی و نهنگ دریایی از جمله جانورانی هستند که دارای عاج هستند. عاج ماموت، از بزرگ‌ترین عاج‌های جهان هستند.قالیباف، قاسم؛ دایرةالمعارف کودکان و نوجوانان؛ جلد اول؛ 1377 ه‍. ش؛ نشر چشم‌انداز
عاج مصارف زیادی در حیطهٔ زیبایی و علم داشته‌است و بسیار سودمند بوده‌است. در گذشته، از عاج فیل برای تزیین وسایل و لوازم محکم و دکور و نیز جواهرآلات استفاده می‌شد.
امروزه، هر چند فیل‌ها تحت نظارت دولت‌ها قرار دارند، اما با این حال، عده‌ای شکارچی آن‌ها را به خاطر عاج گران‌بهایشان شکار می‌کنند.قبل از اختراع پلاستیک عاج برای ساختن توپ‌های بیلیارد، کلیدهای پیانو ٬نی انبان (نوعی ساز در اسکاتلند) و ساخت دکمه‌ها و در یک طیف وسیعی از استفاده‌های تزیینی بکار می‌رفته‌است.
جانشینان مصنوعی عاج پیشرفت کردند و پلاستیک جای عاج را روی پیانوها گرفته‌است و اخیراً دیگر مواد مصنوعی آنقدر توسعه یافتند که بسیار شبیه عاج شدند.
در متون ادبیات فارسی به عاج اشاره شده است. شیخ بهایی سروده است:
دارالسلام مرکز استان دارالسلام و بزرگ‌ترین شهر تانزانیا، مرفه‌ترین شهر کشور و یکی از مراکز اقتصادی مهم منطقه است. این شهر تا سال ۱۹۹۶ پایتخت این کشور بود ولی پس از آن، پایتخت به شهر دودوما منتقل شد. دارالسلام برجسته‌ترین شهر تانزانیا در هنر، مد، رسانه، موسیقی، فیلم و تلویزیون و مرکز مالی با بورس اوراق بهادار دارالسلام (DSE) است که نخستین و مهم‌ترین بازار بورس تانزانیا است. این شهر نقطه ورود و خروج بسیاری از گردشگران است که از تانزانیا بازدید می‌کنند. دارالسلام بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر سواحیلی زبان جهان است. دارالسلام در ساحل اقیانوس هند قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۲ جمعیت آن ۴٬۳۶۴٬۵۴۱ نفر بوده‌است.
در قرن نوزدهم، مزیما یک روستای ماهیگیری ساحلی در حاشیه مسیرهای تجارت اقیانوس هند بود. سلطان مجید بن سعید از زنگبار در سال ۱۸۶۵ یا ۱۸۶۶ شروع به ساختن یک شهر جدید در نزدیکی مزیما کرد و آن را دارالسلام نامید. این نام معمولاً به عنوان "خانه صلح یا خانه سلامتی" (بر اساس عربی دار("خانه") و السلام ("صلح") ترجمه شده‌است. پس از مرگ مجید در سال ۱۸۷۰، دارالسلام پس از مرگ مجید سقوط کرد اما در سال ۱۸۸۷، با حضور استعمارگران آلمانی، این شهر احیا شد. رشد دارسلام را می‌توان به دلیل مرکز اداری و تجاری شرق آفریقا آلمان و گسترش صنعتی آن به دلیل ساخت خط خطی مرکزی در اوایل دهه ۱۹۹۰ دانست.
مناطقی که اکنون روآندا و بوروندی نامیده می‌شوند به انضمام تانگانیکا (تانزانیا فعلی) در سال ۱۸۸۵ به مستعمرات شرق آفریقای آلمان بدل شدند. بعد ازجنگ جهانی اول قیومیت منطقه از طرف جامعه ملل به بریتانیا واگذار شد. اگرچه اطلاع مشخصی از تاریخ زنگبار در دست نیست ولی آنچه مسلم است این است که زنگبار با کشورهای عربی جنوب غرب آسیا در ارتباط بوده‌است، در سال ۱۵۰۳ زنگبار به خراجگزار پرتغال تبدیل شد و از مناطق عمدهٔ بازرگانی منطقه تبدیل شد ولی در سال ۱۶۹۸ تحت تسلط عمان و اعراب قرار گرفت. زنگبار در سال ۱۸۶۱ از عمان اعلام استقلال کرد و در سال ۱۸۹۰ تحت‌الحمایگی بریتانیا را پذیرفت. تانگانیکا در ۹ دسامبر ۱۹۶۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد و دارالسلام به عنوان پایتخت برگزیده شد، زنگبار نیز در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۱ از بریتانیا مستقل شد. دو ملت در ۲۶ آوریل ۱۹۶۴ با یکدیگر ادغام شده و «جمهوری متحد تانگانیکا و زنگبار» را تشکیل دادند، شش ماه بعد نام این جمهوری به تانزانیا تغییر یافت.
در سال ۱۹۶۷، دولت تانزانیا سیاست منطقه‌ای Ujamaa را اعلام کرد که تانزانیا را در راه سوسیالیستی قرار داد. این سیاست رشد بالقوه شهرها را تضعیف کرد زیرا دولت مردم را تشویق کرد که در شهرها حرکت نکنند. این سیاست تا سال ۱۹۸۰ بر تانزانیا حاکم بود و سرانجام به دلیل شکست در مبارزه با افزایش فقر، گرسنگی و تأخیر در توسعه متوقف شد. این موضوع منجر به افزایش مهاجرت از روستاها و در پی آن افزایش جمعیت دارالسلام شد.
تا اواخر دهه ۱۹۹۰، دارالسلام را نمی‌توان به عنوان شهرهای پیشرو آفریقا مانند نایروبی، ژوهانسبورگ، لاگوس یا ادیس آبابا قرار داد. اما دهه ۲۰۰۰ به نقطه عطفی در توسعه و پیشرفت این شهر تبدیل شد؛ هم‌زمان با اینکه دارالسلام، یکی از سریعترین نرخ‌های رشد شهرنشینی در آفریقا به‌شمار می‌رفت، بازرگانی‌ها باز شدند و به موفقیت‌های چشمگیری رسیدند. بانک‌های تانزانیا که مقر اصلی آن‌ها در این شهر بود، شروع به اجرای مناسب تر سیاست‌های مالی نمودند، و بورس اوراق بهادار دارالسلام گسترش یافت. بندر دارالسلام ثابت کرده‌است که مهم‌ترین شهر تانزانیا است و نقش برجسته‌ای در تجارت کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کنگو، رواندا، بوروندی و زامبیا دارد. خط افقی CBD میزبان ساختمان‌های بلند، از جمله برج ۳۵ طبقه PSPF، در سال ۲۰۱۵ به پایان رسید، و برج "Tanzania" "Port"s "Authority،"برج بزرگ در حال ساخت این شهر است.
دارالسلام در ۶°۴۸' جنوب، ۳۹°۱۷' شرق واقع شده‌است. بندری طبیعی با ساحلی شنی در شرق این شهر قرار دارد.
دارالسلام بزرگترین شهر تانزانیا است. رشد سالیانه جمعیتی آن از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲حدود ۵٫۶ درصد بوده‌است، این شهر سومین رشد سریع جمعیت در آفریقا (نهمین سریعترین در جهان)، پس از باماکو و لاگوس داراست. پیش‌بینی می‌شود جمعیت شهری تا سال ۲۰۲۰ به ۵/۱۲ میلیون نفر برسد و پیش‌بینی کند تا سال ۲۱۰۰ به ۷۶ میلیون نفر برسد.
براساس سرشماری ملی ۲۰۱۲، این منطقه دارای جمعیت ۴٬۳۶۴٬۵۴۱ نفر بوده‌است که بسیار بیشتر از پیش‌بینی‌ها بوده‌است.
دارالسلام مهم‌ترین شهر تانزانیا در کار و تجارت است. شهر مملو از مراکز تجاری، تولیدی و سایر خدمات در مقایسه با سایر نقاط تانزانیا است. مرکز شهر شامل کسب و کارهای کوچک است که بسیاری از آن‌ها توسط معامله گران و مالکین اداره می‌شوند.
دارالسلام با مشکل فقرا دست و پنجه نرم می‌کند. بر اساس برآورد سازمان ملل متحد، ۷۰ درصد جمعیت این شهر در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند. در حاشیه شهر، جمعیت فقیرتر شهر ساکن هستند و از بسیاری از خدمات اساسی همچون آب بی بهراند. جمعیت ثروتمند شهر نیز در خانه‌های ساحلی زندگی می‌کنند.
دارسلام دارای یک بندر طبیعی است و به راه‌آهن سراسری تانزانیا متصل است. ساخت و ساز در این شهر بسیار پر رونق است. برج دوقلو PSPF با ۳۵ طبقه، بلندترین ساختمان در شهر و کشور است. دارالسلام مشکلات عمده زیربنایی دارد، از جمله یک سیستم حمل و نقل عمومی فرسوده و قطعی‌های مکرر برق.
شایع‌ترین نوع حمل و نقل عمومی در دارالسلام اتوبوس‌های عمومی است که دالا دالا نامیده می‌شود. دالا دالا ارزان هستند و اغلب مورد استقبال بسیاری از مردم قرار می‌گیرد. آن‌ها توسط یک راننده و یک هادی کار می‌کنند (هادی هزینه کرایه را جمع‌آوری می‌کند). همچنین موتور سیکلت‌های موسوم به بودا بودا نیز در این شهر یافت می‌شود و به دلیل سرعت سریع عبور از ترافیک مورد استقبال قرار می‌گیرد. مینی بوس‌های دالا دالا در بسیاری از حوادث جاده دخیل هستند و منجر به مرگ و میر سالیانه بالایی می‌شود.
دولت، یک سیستم حمل و نقل سریع اتوبوس معرفی کرده‌است. اتوبوس‌های سریع توسط Usafiri Dar es Salaam اداره می‌شوند. فاز ۱ سیستم اتوبوس سریع سریع تکمیل شده و از تاریخ ۱۰ می ۲۰۱۶ فعالیت خود را آغاز کرده‌است. فاز ۱ این سیستم توسط بانک جهانی، بانک توسعه آفریقا و دولت تانزانیا تأمین شد.
راه‌آهن رفت و آمد دارالسلام یک شبکه راه‌آهن شهری و حومه‌ای است که قسمت تجاری دارالسلام واقع شده‌است.
در این شهر همچنین دفتر مرکزی اداره راه‌آهن تانزانیا (تازارا) در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ ساخته‌است. همچنین دفاتر و زیرساخت‌های خط راه‌آهن مرکزی (توسط اداره تانزانیا راه‌آهن، TRL) میزبانی می‌شود. هر دو راه‌آهن در طی روز برای رفت و آمد در داخل شهر برای کاهش ترافیک جاده‌ها در جاده‌های پرجمعیت استفاده می‌شود. خطوط تانزانیا خط خطی را از دارالسلام تا کیگومه اداره می‌کند. راه‌آهن TAZARA، دارالسلام را به زامبیا متصل می‌کند.
فرودگاه بین‌المللی جولیوس نایررو، فرودگاه اصلی کشور است که دارای دو پایانه عملیاتی و یک پایانه در حال ساخت است.
این شهر، مهم‌ترین بندر کشور است و حدود ۹۰ درصد کل واردات و صادرات کشور از این طریق صورت می‌گیرد.
با توجه به نزدیکی نزدیک به استوا و آب‌های گرم اقیانوس هند، این شهر دارای شرایط آب و هوایی گرمسیری استو در اغلب روزهای سال دارای هوای گرم و است. این آب و هوای مرطوب منجر به بارندگی سالیانه حدود ۱۱۰۰ میلی‌متر است (۴۳ اینچ) و در یک سال طبیعی دو فصل بارانی وجود دارد: «باران‌های بلند» در آوریل و مه و «باران‌های کوتاه» در نوامبر و دسامبر.
دارالسلام بزرگترین شهر تانزانیا است که روستاییان برای زندگی بهتر به آن مهاجرت کرده‌اند. غربی‌ها و آسیایی‌ها نیز در دارالسلام سکونت دارند و افزایش ناوگان خارجی، مقامات محلی را تحت فشار قرار داده‌است تا سیاست‌هایی برای جمعیت‌های رو به رشد شهر و حومه آن اعمال کنند.
مهم‌ترین مراکز آموزش تانزانیا در این شهر واقع شده‌است.
دارالسلام با شهرهای زیر خواهر خوانده‌است:
هاگن کلاینرت زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۴۱ (در فیستنبرک آلمان که اکنون جزئی از کشور لهستان است و واردوگورا نامیده می‌شود)، استاد فیزیک نظری دانشگاه آزاد برلین در آلمان (از سال ۱۹۶۸ تا کنون) واستاد افتخاری در دانشگاه غربی در تیمیسورا (Timişoara) و
دانشکاه اسلاوی روس-قرقیز واقع در شهر بیشکک است. وی همچنین عضو افتخاری
آکادمی مبتکران روسیه می‌باشد.
وی به خاطر کارها و نظریاتش در زمینه فیزیک ذرات بنیادی و فیزیک حالت جامد مفتخر به دریافت مدال و جایزه ماکس بورن در سال ۲۰۰۸ گردید.
پروفسور کلاینرت دارای ۳۷۰ مقاله در زمینه‌های ریاضی فیزیک، فیزیک ذرات بنیادی، فیزیک هسته‌ای، فیزیک حالت جامد، کریستالهای مایع، بیوفیزیک، پلیمرها و نظریه بازارهای سرمایه می‌باشند. هاکن کلاینرت چندین کتاب با موضوع فیزیک نظری نگاشته است. معروفترین آن‌ها کتابی است با عنوان: «کاربرد انتگرال‌های مسیر در مکانیک کوانتومی، آمار، فیزیک پلیمر و نظریه بازارهای سرمایه» در چهار ویرایش از سال ۱۹۹۰ تا کنون چاپ وتجدید چلپ شده‌است که اختصاصاً در دو ویرایش آخر فصولی به کاربرد انتگرال مسیر در نظریه بازار سرمایه اختصاص دارند. این کتاب مورد استقبال قابل توجه در مجامع علمی قرار گرفته‌است.
پس از سال‌های اولیه تحصیل به عنوان دانشجو در دانشگاه هانووفر و انستیتوی تکنولوژی جورجیا، هاگن کلاینرت نظریه نسبیت عام را از استادش در دوره تحصیلات تکمیلی، جرج گاموف، که پدر نظریه مهبانگ نامیده می‌شود، آموخت. به عنوان یک استاد جوان در سال ۱۹۷۲ از انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا(Caltech) دیدن کرد و در آنجا تحت تأثیر فیزیکدان معروف آمریکایی ریچارد فاینمن قرار گرفت. او روش حل انتگرال مسیر اتم هیدروژن با استفاده از اانتگرال مسیر فاینمن را کشف کرد و این کار باعث گستردگی قابل توجه کاربردهای انتگرال مسیر فاینمن شد. بعدها کلاینرت در کارهای آخر فاینمن با او همکاری کرد که منجر به پیدایش روشی ریاضیاتی برای تبدیل ضرایب جفت شدگی واگرای هسته‌ای ضعیف به جفت شدگی‌های همگرای هسته‌ای قوی شد.
به هنگام برررسی نظریه میدانهای کوانتومی کوارکها او به همراه ن. کبیبو، ل. هورویتس و و. نیمان به منشأ حساب مانده‌های رگگی پی برد.
به همراه ک. ماکی ساختار شبه کریستال‌های بیست وجهی را توضیح داد.
وی پیش‌بینی کرد که ابررساناها دارای نقطه سه‌گانه بحرانی بین ابررساناهای نوع ۱ و ۲ در نمودار فاز هستند که در ان مرتبه تغییر حالت از مرتبه دوم به مرتبه یکم تغییر می‌کند. صحت این پیش‌بینی در سال ۲۰۰۲ به وسیله شبیه‌سازی‌ها با روش عددی مونت کارلو نشان داده شد.
این نظریه بر اساس نوعی نظریه میدان‌های کوانتومی نامنظم جدید پایه‌گذاری شده که کلاینرت در کتابش: "میدان‌های پیمانه‌ای در فیزیک ماده چگال در مورد ان توضیح داده است. در این نظریه خصوصیات آماری حلقه‌ها به صورت برانگیختگی‌های اولیه به کمک میدان‌های پی-اف توضیح داده می‌شوند که نمودارهای فاینمن آنها تصاویری از خطوط هستند. نظریه میدان‌های کوانتومی نامنظم نمونه دوگانه نظریه میدان‌های کوانتومی منظم ل. د. لاندائو برای تغیییر فاز است.
در مدرسه تابستانی در سال ۱۹۷۸ در اریس (Erice) برای هسته‌های اتمی یک ابر تقارن شکسته شده پیشنهاد کرد، که این پدیده در آزمایشگاه نیز مشاهده شده است.
نظریه میدان‌های کوانتومی جمعی و همچنین هادرونیزه کردن نظریه‌های کوارکی او مدل‌های پیشگام و رهنما برای بسیاری از پیشرفت‌های اخیر در فیزیک ماده چگال، فیزیک ذرات بنیادی و فیزیک هسته‌ای بوده‌اند.
در سال ۱۹۸۶ مفهوم سختی را به نظریه ریسمانها اضافه کرد و بدین وسیله خصوصیات فیزیکی نظریه ریسمان‌ها را بهبود داد. چون فیزیکدان روس آ. پولایکف همزمان ضمیمه‌ای مشابه به نظریه رسمان‌ها اضافه کرده بود بنابراین حاصل ریسمان پولایکف - کلاینرت نامیده شد.
او نظریه ریسمانی دیگرگون از شباهت کامل بین هندسه نا اقلیدسی و کریستالهای ناقص استفاده کرد تا مدلی از عالم به نام کریستال جهانی یا کریستال پلانگ - کلاینرت ارائه دهد. این مدل در حد طول پلانک دارای فیزیکی کاملاً متفاوت از نظریه ریسمان هاست. در این مدل ماده نقصان‌هایی در فضا-زمان به وجود می‌آورد که باعث پدید آمدن انحنا در فضا-زمان و تمامی اثرات نسبیت عام می‌شود. این تئوری الهام بخش هنرمند ایتالییایی لورا پیس در آفرینش مجسمه‌هایی با عنوان کریستال‌های جهانی شد.
هاگن کلاینرت عضو ارشد هیئت علمی پروژه بین‌المللی دکترای کیهان‌شناسی است که خود قسمتی از شبکه جهانی کیهان‌شناسی است. او همچنین در پروژه کیهان‌شناسی در آزمایشگاه متعلق به انجمن‌های علوم اروپایی شرکت دارد.
شصتمین سال تولد کلاینرت با همراهی ۶۵ نفر از فیزیکدانان چون (نیومان، ر. م جاکیو، ر. رافینی، س. دویت، ل. کافمان، ز. دیورس، ک. ماکی،...) جشن گرفته شد.
معبد زئوس از معابد باستانی یونان است که در مرکز آتن قرار دارد. این معبد توسط فیدیاس در المپیا برای زئوس ساخته شد.
ساختمان با شکوه این معبد بین سال‌های ۴۷۰ تا ۴۵۶ پیش از میلاد به دست یک معمار محلی بنا شد.معبد زئوس در المپیا ، دانشگاه استنفورد، بازبینی ۲۱ مارس ۲۰۰۸ این معبد شش‌گوش با سنگهای آهکی بزرگی که ستون‌های تو پُر و بزرگی آن‌ها را احاطه کرده بودند، ساخته شده بود و نمای آن توسط گچ تزیین شده بود. تا چند سال پس از پایان کار ساختمان معبد، تندیس مناسبی از زئوس در آن نبود. به همین دلیل تندیس‌سازی ماهر از آتن را برای ساختن تندیس زئوس انتخاب کردند.کتاب شگفتی‌های جهان چهار جلدی صفحه ۱۶ ستون سمت راست پاراگراف دوم ساخت این معبد ۷۰۰ سال به طول انجامید.
مغان می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استحکام خمشی یا استحکام شکست یا مدول شکست یا مدول پارگی، یک ویژگی ماده است و بیانگر حداکثر تنش فشاری یا کششی (هر کدام که باعث شکست می‌شود) است که ماده قبل از شکست تحت خمش در آزمون خمش می‌تواند تحمل کند.ASTM Standard C158-02, "Standard Test Methods for Strength of Glass by Flexure (Determination of Modulus of Rupture)," ASTM International, West Conshohocken, PA, 2002. این آزمون معمولا برای نمونه‌هایی به شکل میله با مقاطع عرضی دایره‌ای یا مستطیلی در دو روش سه نقطه‌ای و چهار نقطه‌ای انجام میگیرد. مقاومت خمشی، نشان دهنده بالاترین تنش تجربه شده در ماده قبل از تسلیم (yield) یا شکست است. استحکام خمشی، نوعی تنش است و به صورت نیرو بر واحد سطح اندازه گیری میشود و در اینجا با نماد σ نمایش داده شده است.
= معرفی =
وقتی جسمی که از یک ماده واحد تشکیل شده (مثل یک تیر چوبی یا یک میله فولادی) تحت خمش قرار میگیرد، بازه ای از تنش در راستای عمق آن ایجاد میشود( شکل 3). در لبه جسم در داخل خم (صورت مقعر)، تنش در حداکثر مقدار فشاری خود و در قسمت بیرونی خم (صورت محدب)، تنش در حداکثر مقدار کششی خود خواهد بود. بیشتر مواد قبل از این که تحت تنش فشاری آسیب ببینند ، معمولاً تحت تنش کششی از کار افتاده میشوند، بنابراین حداکثر مقدار تنش کششی که می تواند قبل از شکست تیر یا میله تحمل شود، همان مقاومت خمشی آن است.
= مقاومت خمشی و کشش =
اگر ماده مورد بحث ما همگن باشد، مقاومت خمشی همان مقاومت کششی خواهد بود، اما این مورد بسیار نادر است؛ در حقیقت ، بیشتر مواد دارای عیوب کریستالی در ساختارشان هستند که باعث می شوند تنش ها به صورت متمرکز و محلی عمل کنند و این عمل به طور موثری باعث ضعف موضعی ماده می شود.
وقتی ماده خم می شود، فقط لبه های A و B (شکل 1) تحت تنش ماکسیمم قرار میگیرند، بنابراین ، اگر این لبه ها عاری از عیوب کریستالی باشند ، مقاومت خمشی توسط آن ها مهار می شود، اما اگر ماده مشابه، به جای خمش، فقط تحت نیروی کششی قرار بگیرد ، تمام الیاف موجود در مقطع ماده در تنش یکسانی قرار میگیرند و تسلیم ماده هنگامی آغاز می شود که ضعیف ترین قسمت مقطع ،به آستانه تنش کششی قابل تحمل خود برسد؛ بنابراین ، معمول است که مقاومتهای خمشی از مقاومت کششی برای همان ماده بالاتر باشد (گرچه در مواردی، برعکس این موضوع رخ میدهد؛ یک ماده همگن با نقص فقط در سطح آن (به عنوان مثال ، به دلیل خراش) ممکن است دارای مقاومت کششی بالاتر از مقاومت خمشی باشد.)
اگر عیوب کریستالی را در نظر نگیریم، واضح است که هر دو این نیروها باعث ایجاد تنش شکست یکسانی در ماده می شوند( که مقدار آن به جنس ماده بستگی دارد.) از این رو با توجه به فرمول های زیر، نیرویی که برای شکست ماده از طریق خمش نیاز است، کمتر از نیروی کششی محوری است:
برای یک نمونه با مقطع مستطیلی ، تنش حاصل شده تحت نیروی محوری با فرمول زیر داده می شود:
F: بار محوری (نیرو) در نقطه شکست
b: عرض میله (شکل 1)
d: عمق یا ضخامت ماده
تنش حاصل برای یک نمونه مستطیل شکل تحت بار خمشی سه نقطه ای (شکل 4) با فرمول زیر آورده شده است ( در قسمت بعد درباره آن صحبت میشود)
به طور معمول، L (شکل4) بسیار بیشتر از d است، بنابراین کسر formula_3 بزرگتر از یک است.
= اندازه گیری استحکام خمشی =
برای یک نمونه مستطیل شکل تحت بارگذاری خمشی سه نقطه ای (شکل4):
b: عرض میله
L: طول نمونه بین دو تکیه گاه
برای یک نمونه مستطیل شکل تحت بارگذاری خمشی چهار نقطه ای (شکل 5) که فاصله بین دو نیرو در آن، یک سوم طول نمونه بین دو تکیه گاه است:
برای یک نمونه مستطیل شکل تحت بارگذاری خمشی چهار نقطه ای (شکل 5) که فاصله بین دو نیرو در آن، یک دوم طول نمونه بین دو تکیه گاه است:
در حالت کلی، برای یک نمونه مستطیل شکل تحت بارگذاری خمشی چهار نقطه ای (شک5) که فاصله بین دو نیرو در آن L و طول نمونه بین دو تکیه گاه L است:
Michael Ashby (2011). "". Butterworth-Heinemann. p. 40
Callister, William D., Jr. (2003). "". John Wiley & Sons, Inc., 5th Ed. p. 409
مایو می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
شوراهای بیداری نام گروه‌هایی از شورشیان پیشین علیه حضور آمریکاییان در عراق است که پس از آن به کمک آمریکاییان و نیروهای دولتی عراق آمدند.
شوراهای بیداری در بغداد از شورشیان سابق، از جمله اعضای سابق حزب بعث عراق و نیز شورشیان اسلام‌گرا، تشکیل شده‌اند.
این افراد پس از مدتی تغییر جبهه داده‌اند و با القاعده در عراق می‌جنگند. این شوراها که حدود ۷۰ هزار نفر عضو دارند، عنصری کلیدی در راهبرد سال ۸-۲۰۰۷ آمریکا در عراق هستند. به گفته رسانه‌های غربی وجود آن‌ها باعث ایجاد سطح جدیدی از آرامش برای مناطق سنی‌نشین عراق شد و برای ایالات متحده، یکی از معدود موفقیت‌های سال ۲۰۰۷ بود.بی‌بی‌سی فارسی، بازدید: ژانویه ۲۰۰۹.
عَرعَر یا آیلان یا اَروج یا اَبُرس از خانواده عرعریان (Simaroubaceae) است.
کارشناسان از این درخت به عنوان یک درخت مهاجم و مضر به خصوص در جنگل‌ها یاد می‌کنند. دانه عرعر به راحتی توسط باد جابه‌جا می‌شود و به خاطر نیاز کم به آب، سریع پا می‌گیرد و چون این درخت خود به خود گسترش پیدا می‌کند می‌تواند در جنگل‌ها و زیستگاه‌های طبیعی گیاهان، خود را جایگزین گیاهان بومی کند و این گیاه دو لپه ای بوی بدی در تابستان و موقع سبز شدن می دهد.
نام «عرعر»، که در متون فارسی آمده‌است، به گونه‌ای که دهخدا تذکر می‌دهد، این درخت نیست، بلکه منظور سرو کوهی بوده‌است. نام چینی‌اش مفهوم آسمانی دارد و به آن درخت بهشتی هم می‌گویند. املای عربی «عرعر» به‌گمان نادرست و «اَراَر» درست‌تر باشد. دیگر نام‌های این گیاه «اَروج»، «شجرةاﷲ» و «شجرةالسماء» می‌باشند. در گویش گیلکی به آن کول‌دار (کهل kol)گویند.جنگل‌شناسی و پرورش جنگل، دکتر محمدرضا مروی مهاجر، انتشارات دانشگاه تهران
واژه اَبْرُس برگرفته از اَبروس از زبان پهلوانیگ است.
این درخت بومی چین و جنوب کره و ژاپن است. امروز در همه قاره‌ها با آب و هوای گرم تا معتدل یافته می‌شود.