moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پسیانی در ۱۳۴۶، در ده سالگی، به همراه مادرش در تمرین تئاتر نمایش "حکومت زمان‌خان" اثر میرزا آقا تبریزی حضور یافت و با بازیگری آشنا شد. او در این نمایش دو نقش، یعنی ولیعهد شاه قاجار و شاگرد دلاک، را بازی کرد. بازیگر این نقش‌ها آن زمان برای اجرا حاضر نشد و به درخواست رکن‌الدین خسروی، پسیانی «با بداهه‌کاری‌های‌اش» به بازیگران این نمایش پیوست. او برای این کار ۲۴۰ تک‌تومانی دستمزد گرفت.
به گفتهٔ پسیانی، او در ۱۱ سالگی با دیدن نمایش "پژوهشی ژرف و سترگ و نو، در سنگواره‌های دوره بیست و پنجم زمین‌شناسی یا چهاردهم، بیستم، و غیره، فرقی نمی‌کند" به این نتیجه رسید که «قطعاً در کار نمایش» خواهد بود. او در ۱۶ سالگی وارد کارگاه نمایش شد. پسیانی فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای زیبا بود. او در دانشگاه در کلاس‌های افرادی مانند بهرام بیضایی، حمید سمندریان و شمیم بهار شرکت کرد.
نخستین تجربهٔ سینمایی او، در سال ۱۳۴۸، در تله‌فیلم گم‌شده‌ای به‌نام "آرتیست" اثر ابراهیم وحیدزاده بود که ۴۰ ثانیه در آن نقش داشت. او از سال ۱۳۶۳ حضور در تئاتر را با نمایش "هفت‌خان رستم" آغاز کرد و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۰ با فیلم "عفریت" تجربه کرد. او سال بعد در "مرگ سفید" حضور داشت که همسرش نیز از بازیگران آن بود. پسیانی برای مدتی از سینما فاصله گرفت و در سال ۱۳۶۵ با "طلسم" یکی از برجسته‌ترین نقش‌هایش را بازی کرد.
پسیانی طی حدود پنج دهه فعالیت با طیف گسترده‌ای از کارگردانان کار کرد. او با تأسیس گروه تئاتر بازی، جریان‌سازی مطلوبی در تئاتر ایران و روند پیشرفت آن رقم زد.
فرزاد مؤتمن پسیانی را «بازیگری تکنیکی با تمرکزی بالا در صحنه» دانست که قادر بود «نقش‌های پیچیده و روانشناختی را به گونه‌ای ادراک‌پذیر بازی کند.»
به عقیدهٔ مهسا بهادری در خبرآنلاین، پسیانی «درگیری درخوری با نقش پیدا می‌کرد و در مواجهه با آن، گارد سرسختانه‌ای نمی‌گرفت. … عمده نقش‌هایی که ایفا کرده، با صمیمیت و راحتی خاصی همراه بوده‌است که سبب شده تا مخاطب، به آن نزدیک شود. این ویژگی، البته در شمایل اخلاقی این بازیگر نیز به چشم می‌خورد. وجود این خصیصه سبب شده بود تا او، به‌مانند همان سال‌های ابتدایی حضور خود در عرصه هنر کشور، همچنان موردتوجه کارگردانان جریان‌های فکری مختلف باشد.»
پسیانی به ندرت با رسانه‌ها گفتگوهای اختصاصی و مصاحبه داشت. آخرین حضور عمومی‌اش مربوط به مراسم بزرگداشتی بود که در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ برایش برگزار شد.
پسیانی در سال ۱۳۵۶ با بازیگر فاطمه نقوی آشنا شد و سال بعد با او ازدواج کرد. این دو صاحب دو فرزند بازیگر، ستاره و خسرو، شدند. این زوج در سال ۱۳۶۸ گروه تئاتر بازی با هدف توسعهٔ تئاتر تجربی را بنیان‌گذاری کردند.
پسیانی در آبان ۱۴۰۰ در مصاحبه با فریدون جیرانی گفت که ۱۷ سال است که تلویزیون نگاه نمی‌کند و حتی سریال‌های خود را نمی‌بیند، این صحبت‌ها واکنش‌های زیادی در پی داشت؛ از "کیهان" تا منتقدان و سریال‌سازان و کاربران فضای مجازی؛ در نهایت دو روز بعد پسیانی با انتشار پستی در اینستاگرام از همکاران و بینندگان تلویزیون عذرخواهی کرد.
پسیانی در سال‌های آخر زندگی به سرطان مبتلا بود. همزمان با سالروز تولدش، مراسم بزرگداشتی برای پسیانی در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ برگزار شد. در ۲۸ شهریور ۱۴۰۲ اعلام شد که او در بیمارستانی در فرانسه بستری شده‌است. او بر اثر عوارض بیماری در ۱۴ مهر ۱۴۰۲ در این کشور درگذشت. جسد او در ۱۹ مهر به ایران بازگردانده شد و روز بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران دفن شد.
پسیانی از دهه شصت خورشیدی به بعد حضور فعالی در عرصه تئاتر ایران داشته که شامل اجراهای جشنواره‌ای و آزاد می‌شود. او با آثارش در چندین دوره جشنواره تئاتر فجر حضور داشته که از این میان می‌توان به جشنواره فجر سال اشاره کرد. پسیانی در این دوره "واقعه‌خوانی جهاز جادو" نوشته محمد چرمشیر را کارگردانی کرد و در کنار آثاری نظیر "سایه ماه" به کارگردانی انوشیروان ارجمند، "مرگ یزدگرد" به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی گلاب آدینه، "دلدار" به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری و "مال‌کنون" به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزت‌الله مهرآوران به روی صحنه برد.
شورای ملی () یا پارلمان افغانستان، مجلس قانونگذاری افغانستان در دوره‌های مختلف پادشاهی افغانستان، جمهوری افغانستان، جمهوری دموکراتیک افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۲۰۲۱ بود. این مجلس، پارلمانی دومجلسی بود که از دو شورا تشکیل شده بود:
تاریخچهٔ شورای ملی به دورهٔ امان‌الله خان بازمی‌گردد که طرح بنیان‌گذاری آن در نظامنامهٔ اساسی حکومت وی گذاشته شد. البته این پارلمان بیشتر جنبهٔ مشورتی داشت. در دورهٔ نادر خان پارلمان به دو مجلس شورای ملی و مجلس عیان تأسیس شد؛ که نخستین دورهٔ شورای ملی در تاریخ ۱۸ سنبلهٔ ۱۳۱۰ ه‍.ش با عضویت ۱۱۱ تن در قصر سلام خانهٔ ارگ آغاز به کار کرد. از آن دوره تا کودتای داوود خان ۱۳ دورهٔ تقنینی دایر گردید که اکثر نمایندگان آن انتصابی بودند تا آنکه با رأی مردم انتخاب شوند. پس از کودتای داوود خان، او شورای ملی را منحل و در قانون اساسی پارلمانی به نام ملی جرگه که یک مجلس بود را مد نظر گرفت، اما هیچوقت این مجلس کار خود را آغاز نکرد.
پیش‌تر در دورهٔ نجیب الله دوباره شورای ملی پس از ۱۴ سال آغاز به‌کار کرد. این مجلس فقط یک دوره ادامه یافت و با سرنگونی حکومت نجیب و برپایی حکومت مجاهدین و طالبان تا روی کار آمدن جمهوری اسلامی افغانستان، افغانستان فاقد قوهٔ مقننه (شورای ملی) بود.
یکمین دورهٔ شورای ملی افغانستان در تاریخ ۲۷ قوس/آذر پس از مدت‌ها آغاز به کار کرد.
اعضای مجلس نمایندگان توسط مردم و از طریق انتخابات آزاد و برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شدند؛ هر فرد می‌توانست بدون محدودیت برای هر تعداد دوره مجلس خود را نامزد کند. اعضای مجلس نمایندگان که به تناسب جمعیت هر حوزه تقسیم شده بود، تعدادشان حداکثر به ۲۵۰ نماینده می‌رسید. حداقل ۲۷٪ از سهمیهٔ کرسی‌های پارلمان به زنان اختصاص داده شده بود و کوچی‌ها ۱۰ نماینده و سیک‌های افغانستان نیز ۱ نماینده در مجلس نمایندگان داشتند. اعضای پارلمان از طریق انتخابات تک رأی غیرقابل انتخاب به پارلمان راه می‌یافتند و هر کدام از نامزدها که بیشترین آراء را در انتخابات کسب کند به مجلس راه می‌یافت.
اعضای مجلس سنا، ۱۰۲ تن بود که تمامی آنان انتصابی بودند. یک‌سوم اعضای مجلس سنا را شوراهای ولایتی (برای ۴ سال)، یک‌سوم دیگر را شوراهای ولسوالی (برای ۳ سال) و یک سوم باقی مانده توسط رئیس‌جمهور (برای ۵ سال) انتخاب می‌شدند. رئیس‌جمهور باید ۲ تن را به نمایندگی از معیوبان و معلولان، ۲ تن از کوچی‌ها تعیین می‌کرد و نیمی از افراد منتصب از طرف رئیس‌جمهور، باید از میان زنان انتخاب میشد. افراد انتصابی، عضویت خود را در شوراهای دیگر از دست می‌دادند و طبق قانون، شخص دیگری جایگزین آنان می‌شد.
طبق مادهٔ ۸۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، هر دو مجلس یک عضو خود را به عنوان رئیس، دو عضو دیگر را به عنوان نائب اول و دوم رئیس و دو عضو دیگر را به عنوان منشی و نائب منشی برای یک دورهٔ یک‌ساله انتخاب می‌کرد.
طبق مادهٔ ۸۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان هر دو مجلس بر طبق اصول داخلی دارای کمیسیون‌های دائمی بودند.
طبق مادهٔ ۸۹ قانون اساسی، مجلس نمایندگان به پیشنهاد یک‌سوم اعضا، کمیسیون مخصوصی جهت بررسی و مطالعهٔ حکومت تشکیل می‌دادند.
هر دو مجلس دارای یک دارالانشاء بودند که وظیفهٔ حمل و نقل، تنظیم ارتباطات، کتابخانه، برنامهٔ کاری جلسات و ترتیب اسناد و لوازم کاری را بر عهده داشت.
در مادهٔ ۹۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، شورای ملی شش وظیفه داشت:
۱. تصویب، تعدیل یا لغو قوانین یا فرامین تقنینی.
۲. تصویب برنامه‌های توسعه‌ای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و تکنولوژیکی.
۳. تصویب بودجهٔ دولتی و اجازهٔ اخذ یا اعطای قرضه.
۴. ایجاد واحدهای اداری، تعدیل یا الغای آن
۵. تصدیق معاهدات و میثاق‌های بین‌المللی یا فسخ الحاق افغانستان به آن.
۶. سایر صلاحیت‌های مندرج این قانون اساسی.
وظایف خاص مجلس نمایندگان:
۷. اتخاذ تصمیم در مورد استیضاح از هر یک از وزرا.
۸. اتخاذ تصمیم راجع به برنامه‌های توسعه‌ای و بودجهٔ دولتی.
۹. تأیید یا رد مقرری‌ها مطابق به احکام قانون اساسی.
لیسه یا لیسک گونه‌ای از شاخۀ نرم‌تن و ردۀ شکم‌پایان است.
لیسه‌ها درواقع نوعی حلزون هستند که بدون صدف یا دارای یک صدف تقلیل یافته هستند و به نام راب هم شناخته می‌شوند. این جانوران تقریباً تمام فعالیت خود را در شب انجام می‌دهند و با طلوع آفتاب به پناهگاه‌های خود بازمی‌گردند و به‌ندرت در طول روز دیده می‌شوند.سایت تجارت سبز آبان نوشته مهندس حسین پورتراب
لیسه‌ها در شب بیشتر فعال هستند زیرا به گرما و نور حساس هستند و در طول روز از این عوامل محیطی دوری می‌کنند. رفتار لیسه‌ها تحت تأثیر سطوح رطوبت هم هست و زمانی که هوا و خاک مرطوب هستند، فعال‌تر هستند، که احتمال وقوع آن در شب بیشتر است. علاوه بر این، لیسه‌ها گیاهخوار هستند و از برگ‌ها و سایر مواد گیاهی تغذیه می‌کنند، بنابراین زمانی که هوا خنک‌تر و خشک‌تر است، به احتمال زیاد برای تغذیه بیرون می‌روند. این شرایط خطر کم‌آبی را کاهش می‌دهد و به لیسه کمک می‌کند تا انرژی خود را حفظ کنند و از آن برای جستجوی غذا استفاده کنند. به علاوه در طول شب تعداد شکارچیان کمتری هم هستند که می‌توانند آنها را تهدید کنند.https://goaptive.com/get-rid-of-snails
لیسه‌ها ممکن است تا ۱۵ سال عمر کنند. رطوبت برای این جانوران از اهمیت زیادی برخوردار است، از این رو در شرایط کمبود رطوبت در محل‌های مرطوب در سایه که جریان هوا نیز کم باشد پنهان می‌شوند تا بتوانند رطوبت بدن خود را حفظ کنند و ممکن است برای مدت طولانی به خواب بروند
بیشتر بدن لیسه‌ها را آب تشکیل می‌دهد و از آنجاکه دارای پوشش سراسری در تمام نقاط بدن خود نیستند به‌راحتی آب بدن خود را از دست می‌دهند و با تولید دو نوع مخاط (۱- آبکی و نازک ۲- ضخیم و چسبناک) از بدن خود محافظت می‌کنند همچنین پاهای لیسه مخاطی ترشح می‌کنند که به لیسه در چسبیدن به سطوح با شیب‌های بالا کمک می‌کنند.
لیسه‌ها در قسمت سر دارای ۲ جفت شاخک هستند، یک جفت از شاخک‌ها بلندتر و به نور حساس‌اند و چشم‌های لیسه در انتهای آن‌ها قرار دارند. شاخک‌های کوتاه‌تر مسئول بویایی هستند. این شاخک‌ها توانایی جمع شدن را دارند و درصورتی‌که از بین بروند دوباره رشد خواهند کرد. در زیر شاخک‌ها، دهان قرار دارد که دارای اندام جونده است، البته یک بخش برآمده و شاخ مانند برای سائیدن و تراشیدن غذا نیز کارایی دهان را تقویت می‌کند. در سمت راست بدن لیسه‌ها اندام برای تنفس قرار دارد که در هنگام تنفس قابل مشاهده است.
لیسه‌ها دوجنسه هستند و هم‌زمان اندام جنسی نر و ماده را دارند، البته خودبارور نیستند و در هنگام جفت‌گیری (بین مرداد تا مهرماه) هر یک از دو لیسه دیگری را بارور می‌کند و پس از ۳۰ تا ۴۰ روز هر دو تخم‌گذاری می‌کنند و تخم‌ها پس از ۲ تا ۴ هفته تفریخ می‌شوند البته درصورتی‌که رطوبت مناسب نباشد ممکن است تا مدت‌های طولانی تخم‌ها بدون تغییر (در حالت رکود) به بقاء خود ادامه دهند تا با افزایش رطوبت بتوانند باز شوند.
اگر تخم‌ها دیر (آبان ماه) گذاشته شوند، تمام طول زمستان را به همان حالت سپری خواهند کرد. لیسه‌ها در هر بار تخم‌ریزی حدود ۲۰ تا ۱۰۰ تخم در سطوح مرطوب خاک و شکاف‌های خاک و… به‌صورت دسته‌ای پنهان می‌کنند و آن‌ها را با ماده‌ای چسبناک به هم می‌چسبانند البته تمام تخم‌ها به ثمر نمی‌نشینند و تعداد زیادی از آن‌ها به خاطر کمبود رطوبت از بین می‌روند.
تخم‌ها مدور و به رنگ سفید یا شفاف هستند و با افزایش دما به حدود ۵ درجه سانتی‌گراد تفریخ می‌شوند و به محض خروج از پناهگاه‌ها خارج می‌شوند و به برگ‌های نزدیک خاک حمله می‌کنند. به‌طور معمول زندگی لیسه‌ها در حدود ۶ تا ۱۸ ماه طول می‌کشد و در طول این مدت اگر شرایط مناسب باشد می‌توانند تعداد خود را به‌شدت افزایش دهند.
شهر زیرآب یکی از شهرهای شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران است. زبان مردم شهر زیرآب زبان مازندرانی است. شهر زیرآب از جنوب به شهر پل سفید و از شمال به شهر شیرگاه راه دارد. جادهٔ ارتباطی تهران-شمال از میان این شهر زیبا می‌گذرد. همچنین راه‌آهن تهران – شمال از این شهر می‌گذرد.
عوامل به وجود آمدن شهر زیرآب را می‌توان به دو پدیده نسبت داد:
۱- راه آهن سراسری و معدن شرکت زغال سابق که زغالسنگ از معادن کنیج کلا استخراج و توسط نوارهای نقاله و سازه منجنیق در ایستگاه راه آهن فعلی در واگن ها بارگیری می شدند
۲- وجود بقعه مبارکه امامزاده عبدالحق که به عنوان یکی از اماکن متبرکه استان به‌شمار می‌رود و عامل جذب و توجه مردم به این منطقه گردید.
۳- وجود رودخانه تلار که به عنوان یک پدیده طبیعی عامل ثبات جمعیت و نیز تأمین معشیت مردم بر پایه کشاورزی و دامداری بوده که پس از جذب و سکونت مردم در اطراف امامزاده عبدالحق و دیگر مناطق بر اساس تقسیمات کشوری در سال ۱۳۳۵ با تشکیل شهرداری در زیرآب به عنوان یک شهر قلمداد میشود.
قدیمی‌ترین اسمی که از زیرآب بجا مانده زیورآب که زو یا زیور به معنی روشن یا آب روشن می‌باشد و عده‌ای معتقدند نام اولیه زیرآب امارت سر بوده سپس به رباط سر تغییر یافته و بعد از آن به عبدالحق معروف شده و پس از احداث ایستگاه راه‌آهن در این شهر به زیرآب تغییر یافته‌است. مهم‌ترین مشکل این شهر، تعطیلی شرکت زغال سنگ البرز مرکزی است.
از ابتدای سال ۱۳۹۲ با تبدیل شهر زیراب به بخش و تشکیل شهرستان سوادکوه شمالی به مرکزیت شیرگاه تقسیمات سیاسی شهرستان دچار تغییر شده‌است. امامزاده عبدالحق یکی از مکان‌های زیارتی شهر زیرآب می‌باشد.
شهر زیراب از محله های مختلف تشکیل شده است. سرخکلا ، کردآباد ، قایی کلا ، خواجه کلا ، کنیج کلا ، بالازیراب ، چندلا ، کاشی آباد ، جزخانی و...
همچنین ساکنین روستاهای منطقه کیسیلیان و ولوپی عمدتا" در شهر زیراب نیز سکونت دارند و در حال داد و ستد می باشند
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۱۶٬۱۹۱ نفر جمعیت بوده‌است. مردم زیراب به گویش سوادکوهی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.
زیرآب دارای شش کیلومتر مربع وسعت و از نظر آب و هوا دارای شرایط خوبی می‌باشد که دور تا دور آن از جنگل‌های سرسبز محصور گردیده‌، رودخانه تلار از وسط شهر عبور کرده و به دو قسمت جنوبی و شمالی تقسیم شده و جاده ترانزیتی تهران- شمال از وسط زیراب عبور می‌کند. زیراب منطقه‌ای بکر و دست نخورده‌ای می‌باشد. این شهر سرشار از منابع زیرزمینی و سطحی مانند زغال سنگ، سیلیس، فلورین، کوارتز، و نظایر آن می‌باشد.
عکس‌های شهر زیراب
قله برج دیو کلی در شهرستان سوادکوه در استان مازندران واقع می‌باشد.
واژه کلی در زبان مازندرانی به معنی لانه می‌باشد و دیو کلی به معنی خانه دیو است. این برج قدیمی از سنگ و آجر ساخته شده و در سالهای اخیر مرمت گردیده‌است. پلان بنای کنونی ۸ ضلعی است که چهار متر و قطر ۵/۳ متر ارتفاع دارد. در اطراف پوشش سقف آن نیز دیواره‌ای کوتاه با لنگرهای مستطیل شده دیده می‌شود. ۳ پنجره نیز در اطراف آن برای دیده‌بانی تعبیه گردیده و یک دریچه در سقف برای راهیابی به پشت بام آن در نظر گرفته‌اند. در حفاری‌های زمان گذشته اسکلت هائی کشف شده که روی سر آنها اثر تیر و روی دنده آنها اثر نیزه دیده شده که نشان دهنده از بین رفتن آنها طی جنگهائی در منطقه می‌باشد. این بنا در دهستان راستوپی و جنب جاده ورسک به پل سفید بر سر دو راهی سرخ‌آباد واقع شده و پله‌های سنگی از سطح جاده کار دسترسی به آنرا آسان می‌کند.
وبگاه شهرستان سوادکوه و شیرگاه
این قلعه در جانب شرق جاده فیروزکوه به سوادکوه و در ارتفاعات مشرف به منتطقه نباشد که بین پل سفید و ورسک و دو قله نوک تیز در دامنه‌های جنگلی شمال آن قرار دارد.
درمیان ویرانه‌های قلعه اولاد، پایه سه برج در جانب شرقی قله و آثار باروها و آب آن باروها دیده می‌شود. در حفاریهای غیر مجار دهه‌های قبل، در این محل لوله‌های آبرسانی مسی با قطر ۷ سانتی‌متر، بهمراه کاسه‌های سفالی منقوش و رنگارنگ بدست آمده که بیانگر رونق آن در اوایل دوران اسلامی می‌باشد. این لوله‌های مسی آب را از مسیری دور دست به داخل قلعه هدایت می‌کردند. مصالح اصلی آن آجر، سنگ و گچ است. در فاصله اندکی، در غار قرار دارد که به زندان معروف می‌باشند و احتمالاً در زمان رونق قلعه، دشمنان را در این غارها حبس می‌کرده‌اند.
فرامرز سوادکوهی
وب‌گاه شهرستان سوادکوه و شیرگاه
این پل بر روی تالار و در مرکز شهر پل سفید مازندران ایران بنا گردیده و دارای دو دهنه می‌باشد که با یکدیگر یکسان نیستند. طول آن ۲۵ متر و عرض آن ۵/۴ متر می‌باشد ناصرالدین‌شاه در سفرنامه سال ۱۲۸۲ هجری قمری خود به مازندران این پل را از آثار زمان شاه عباس صفوی برشمرده است.
پل معروف ورسک در منطقه عباس‌آباد قرار دارد. کوهی متصل به پایه جنوبی پل واقع شده که بر روی آن یک محوطه شیب دار دیده می‌شود. در این مکان آثار از ویرانه‌های یک قلعه قدیمی مشاهده می‌شود که در مصالح عمده آن سنگ، گچ، آجر و ساروج بوده و محققین در سده‌های قبل وجود آثاری از بارو، حصار، اتاق‌های متعدد و پایه‌های برج را ثبت کرده‌اند.
مکتوبات تاریخی حاکی از آن است که قلاع بی‌شماری در منطقه کوهستانی سوادکوه وجود داشته که بیشتر آنها از بین رفته‌اند. در حال حاضر در برخی از نقاط این ناحیه آثاری از این قلعه بر جای مانده که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:
قلعه قدیمی در اراضی جنگلی قفلک در کنار رودخانه کسلیان، در شرق شهر شیرگاه و در جانب غربی جنگل کند بن یار علی بیک. برای رسیدن به این محل باید از شیرگاه به جنگل قلک و حسن بور زیرآب و شاه کوه عبور کرد. اکنون نیز این مکان مملو از آجرهای قدیمی، سفاهای رنگارنگ است. بیشتر آجرها با ابعاد بزرگ و مربوط به دوران ساسانی می‌باشد.
آثار قلعه و برج ویرانه با پی بنای بسیار زیبا در کنا غار اسپهبد خورشید.
منوچهر اقبال (۲۱ مهر ۱۲۸۸ کاشمر – ۴ آذر ۱۳۵۶ تهران) سیاستمدار، پزشک بیماری‌های عفونی، رئیس دانشگاه تهران، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و یک دوره نخست‌وزیر ایران بود.منوچهر اقبال در سایت آفتاب
پدرش میرزا ابوتراب خان مقبل‌السلطنه خراسانی معروف به اقبال‌التولیه بود. پس از گذراندن تحصیلات ابتدائی در مشهد در سال ۱۳۰۰ همراه با پدرش که به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شده بود (دوره چهارم) به تهران رفت و در مدارس ثروت، علمیه و دارالفنون در سراسر دوران تحصیل شاگرد اول بود و در سال ۱۳۰۵ به هزینه پدرش برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت.
اقبال در سال ۱۳۱۲ پس از پایان تحصیلات در دانشکده پزشکی دانشگاه پاریس و عرضه پایان‌نامه‌ای که نشان درجه اول علمی گرفت به ایران بازگشت. پس از خدمت نظام وظیفه، مدتی رئیس بهداری مشهد بود و سپس به تهران منتقل شد. در تهران در بیمارستان رازی مشغول به کار شد و به ریاست بخش بیماری‌های عفونی این بیمارستان رسید. از سال ۱۳۱۸ تدریس در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران را آغاز کرد و صاحب کرسی بیماری‌های عفونی در این دانشکده شد.
دکتر اقبال تصدی مشاغل مهم دولتی را با معاونت وزارت بهداری در کابینه اول قوام در سال ۱۳۲۱ آغاز کرد که در دولت‌های علی سهیلی و ساعد نیز که بعد از احمد قوام روی کار آمدند، این سمت را حفظ کرد. در شهریور ۱۳۲۳ که ساعد کابینه‌اش را ترمیم کرد، سرپرستی وزارت بهداری را به اقبال سپرد. او سپس با عضویت در حزب اراده ملی سیدضیا و حزب دموکرات قوام‌السلطنه وارد سیاست شد.
اقبال در ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ برای نخستین بار به وزارت رسید و احمد قوام او را به عنوان وزیر بهداری به مجلس معرفی کرد. قوام در نقشه‌ای که برای جلب اعتماد شوروی جهت حل قضیه آذربایجان داشت، سه وزیر توده‌ای وارد کابینه‌اش کرد و از جمله وزارت بهداری را به دکتر مرتضی یزدی داد و اقبال را به وزارت پست و تلگراف فرستاد. پس از اجرای نقشه‌اش و حل قضیه آذربایجان، وزرای توده‌ای را کنار گذاشت و اقبال را دوباره به وزارت بهداری برگرداند.
شش ماه پس از سقوط کابینه قوام که عبدالحسین هژیر نخست‌وزیر شد، اقبال را وزیر فرهنگ کرد. او سپس در کابینه ساعد وزیر بهداری شد و همزمان وزارت کشور را هم سرپرستی می‌کرد. ترور نافرجام شاه در دوره سرپرستی او بر وزارت کشور رخ داد و گزارش ماجرا را او به مجلس داد. اقدامات دولت پس از ترور شاه باعث شد مظفر بقائی، حسین مکی و ابوالحسن حائری‌زاده دولت را به استیضاح بکشند و عمده دفاع از دولت به عهده دکتراقبال بود. بقائی در جریان استیضاح، اقبال را «وزیر مارکدار» و مهره دربار و رزم‌آرا خطاب کرد.
نزدیک به پایان سال ۱۳۲۷ دکتر اقبال وزیر کشور شد. در اواخر عمر دولت ساعد از این سمت کنار رفت و در دولت بعدی که علی منصور تشکیل داد، وزیر راه شد. با روی کار آمدن سپهبد رزم‌آرا در پنجم مرداد ۱۳۲۹ به استانداری آذربایجان منصوب شد و این زمان با مهندس رفیع فرهور مدیر راه‌آهن و کشتیرانی آذربایجان آشنا شد. همزمان ریاست دانشگاه تبریز را نیز عهده‌دار بود. در سال ۱۳۳۱ به اروپا رفت و پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ایران بازگشت و سناتور انتصابی تهران شد و سپس به وزارت دربار رسید.
دکتر اقبال در ۱۵ فروردین ۱۳۳۶ به نخست‌وزیری منصوب شد و تا شهریور ۱۳۳۹ این سمت را داشت. در دوران نخست‌وزیری او حزب مِلّیون به رهبری او و حزب مردم به رهبری امیراسدالله علم تشکیل شد.
انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی در دوران نخست‌وزیری اقبال انجام گرفت. بعد از اعتراض‌هایی که از سوی احزاب و مردم شد، شاه این انتخابات را مردود اعلام کرد و دکتر منوچهر اقبال از سمت خود استعفاء داد.بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضا شاهی. ناصر نجمی. انتشارات انیشتین. ۱۳۷۳ تهران
جعفر شریف امامی که بعد از دکتر منوجهر اقبال به نخست وزیری رسید علت سقوط دولت اقبال را به سه دلیل دانسته است:
اول:وضع نامطلوب اقتصادی کشور به دلیل عدم دقت در مصارف ارزی به نحوی که بانک مرکزی سخت نگران وضع ارزی شده بود.
دوم:مسئله انتخابات و جنجال ها و بدگویی هایی که بخاطر رقابت دو حزب مِلّیون و
حزب مردم صورت گرفته بود و در اذهان اثر بدی گذاشته بود.
سوم:سیاست خارجی دکتر اقبال که بخاطر سخنانی باعث رنجش شوروی شده بود بدون اینکه منفعت ملی برای کشور داشته باشد تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد-مصاحبه با جعفر شریف امامی-tape 8 side 1 دقیقه یک
دکتر اقبال پس از نخست‌وزیری به ریاست دانشگاه تهران منصوب شد. دانشجویان در تظاهراتی اتومبیلش را آتش کشیدند. پس از این اقبال از ایران خارج شد. در سال ۱۳۴۲ که به ایران بازگشت به سمت مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران منصوب شد و تا پایان حیات خود در این سمت باقی ماند.
دکتر منوچهر اقبال مؤسس سازمان نظام پزشکی بود.
اقبال، در تاریخ ۴ آذر ۱۳۵۶ بر اثر سکته در ۶۸ سالگی بدرود حیات گفت.قراردادهای نفتی ایران
تَرک یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی در شمال‌غرب ایران است. این شهر مرکز دهستان کندوان و بخش کندوان شهرستان میانه می‌باشد.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ. شهر ترک در میان جاده نیر به میانه واقع شده‌است.
این شهر در ۲۵ کیلومتری شمال‌شرقی شهر میانه (مرکز شهرستان)، در دشتی در جنوب قسمت میانی بخش کندوان واقع است و حدود ۵۲۵، ۱ متر ارتفاع دارد. دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه بزقوش بر آن مشرف است.
ترک در منطقهٔ آب‌وهوایی سرد و خشک قرار دارد. میانگین بیشترین دمای آن در تابستان‌ها °۳۵، میانگین کمترین آن در زمستان‌ها °۱۸-، و میانگین بارش سالانهٔ آن حدود ۲۵۰ میلی‌متر است. آب شهر از رود، چشمه و قنات تأمین می‌گردد. از مراتع غنی و فراوان پیرامون شهر برای دامداری استفاده می‌شود. وجود رود و اراضی حاصلخیز و مراتع پیرامون را در پیدایش آبادی ترک و سکونت در آن مؤثر دانسته‌اند.
این منطقه به دلیل قرار گرفتن در جنوب دامنه‌های رشته‌کوه‌های بزقوش حاصل‌خیز بوده و باغات سیب این منطقه بسیار معروف است. زبان مردم آن ترکی آذربایجانی است.
حبیب ساهر ، شاعر آذربایجانی در این شهر متولد شده است.
واژهٔ تَرْک در زبان‌های مختلف معانی متفاوتی دارد ولی معلوم نیست چرا این مکان به این نام خوانده شده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۰۳۱ نفر (۶۰۲ خانوار) بوده‌است.
قدیمی‌ترین سندی که در آن نام ترک آمده‌است کتاب محمود کاشغری به نام دیوان لغات الترک نوشته شده به سال ۴۶۶ هجری قمری معادل ۴۵۶ هجری شمسی می‌باشد که در آن از تَرک به عنوان شهری از سرزمین تُرک یاد شده‌است.(تَرک - اسم بلده بدیار التُرک) - کتاب دیوان لغات الترک، محمود بن الحسین بن محمد الکاشغری، ۴۶۶ سنه هجریه، جلد اول، صفحهٔ ۲۹۲
از آثار باستانی باقی مانده در ترک می‌توان از بنای تاریخی مسجد سنگی ترک و قبرستان سادات نام برد.
زلزله مورخ دوم فروردین ۱۲۵۸ هجری شمسیhttp://www.iiees.ac.ir/en/bozqush-earthquake-of-22-march-1879-ms6-7/ که در ساعت ۳ و ۴۲ دقیقه بامداد با قدرت تخمینی ۶٫۷ در مقیاس بزرگی ریشتر به مرکز دامنه جنوبی رشته کوه بزقوش رخ داد باعث وارد شدن آسیب سنگین به ترک گردید. ویرانی خانه‌ها در اثر این زلزله و رانش زمین موجب شد حدود ۵۰۰ نفر از اهالی ترک جان خود را از دست بدهند. ضمناً دو مناره مسجد سنگی ترک و گنبد آجری و بخش فوقانی دیوار آن تخریب گردید.http://manuelberberian.com/Berberian,%201976b%20-%20Eq%20Faults.pdf مقاله دکتر مانوئل بربریان تحت عنوان: Documented Earthquake Faults in Iran, 1976
بُستانو روستایی است از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران. بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ دارای ۱۷۱ خانوار با ۹۶۹ نفر جمعیت داشته‌است.
نیروگاه گازی عسلویه در مجاورت این روستا قرار دارد.
این روستا از شمال به کوه شاهینکوه، از جنوب خلیج فارس، از مغرب به شهر چاه مبارک، و از سمت مشرق به اخَند محدود می‌گردد.
این روستا از توابع دهستان چاه‌مبارک است و جمعیت آن در حدود ۱۸۷۰ نفر می‌باشد. دارای پنج مسجد، برق، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان و راهنمایی است. مردم این روستا از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد بن ادریس شافعی می‌باشند. ساکنان این روستا به زبان عربی تکلم می‌کنند.
اهالی روستا از طریق کار در شرکت و ادارات کشور و مغازه داری امرار معاش می‌کنند. حدود ۴۰۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود. چاهایش عمیق است، وآبش غیر قابل است.
در ریاضیات، کره ریمان که به افتخار برنهارت ریمان نامگذاری شده‌است؛ تنها راه برای نمایش صفحه گسترش‌یافته مختلط است (صفحه مختلط به اضافهٔ یک نقطه در بینهایت) به‌طوری‌که دقیقاً نقطه در بی‌نهایت به مانند یک عدد مختلط دیده می‌شود. کاربرد اصلی آن در رابطه با توابع مختلط گسترش‌یافته است (که می‌توانند در بینهایت تعریف شوند یا به ازای اعداد مختلطی مقدار بی‌نهایت بگیرند). به همین طریق می‌توانند در نقطهٔ بی‌نهایت به مانند هر عدد مختلط دیگر پیوستگی و مشتق پذیری را ملحوظ دارند.
از دید هندسی صفحه که با نقاط، خطوط، و زوایا به استثنای فاصله‌ها سروکار دارد، کره ریمان با اضافه کردن یک نقطه در بی‌نهایت که تمام خطوط را قطع می‌کند ساخته می‌شود که در آن نقطه، خطوط موازی مماس با یکدیگر، و بقیه خطها با همان زاویه‌ای که در نقطهٔ برخورد موجود دارند یکدیگر را قطع می‌کنند. این هندسه به عنوان هندسهٔ کرهٔ دو بعدی شناخته می‌شود که از صفحهٔ گسترش‌یافتهٔ مختلط با استفاده از کنج‌نگاری شکل گرفته‌است. به فرمی که خطها، در صفحهٔ مختلط به دایره‌هایی از میان بینهایت تبدیل می‌شوند. زاویه‌ها در کرهٔ ریمان همان زاویه‌ها در صفحهٔ مختلط هستند (و به همان درستی، زوایا در بی‌نهایت همان زوایا با انتخاب طبیعی بین دو خط می‌باشند.)
از نظر توپولوژیکی کره ریمان فشرده‌سازی تک‌نقطه‌ای از صفحهٔ مختلط است. کره ریمان را می‌توان به راحتی با یک کره دو بعدی هندسی تعریف کرد.
در نگاه کلی نقطهٔ بی‌نهایت نقش یکسانی در قبال تمام نقاط واقع در صفحهٔ مختلط دارد.
تعریف می‌کنیم formula_1 (برای مثال صفحهٔ مختلط گسترش‌یافته).کرهٔ ریمان بر اساس یک تبدیل از formula_2 به formula_2 در فرم است.
ما کرهٔ ریمان را به مثابه یک کره در فضای سه بعدی تصور می‌کنیم. مثلاً در formula_7.
در ارتباط با تبدیل بالا هر نقطه دو مؤلفهٔ formula_8 و
formula_9 است که formula_10 کره را به خودش تبدیل می‌کند.
برای برقراری تناظر یک‌به‌یک میان نقاط روی صفحهٔ مختلط گسترش‌یافته و کره ریمان، ما نخست formula_8 صفحه را مماس با قطب شمال کره قرار می‌دهیم. و سپس کنج نکاری را از قطب جنوب کره اعمال می‌کنیم.به این طریق که از قطب جنوب خطی که صفحهٔ مختلط و کره را قطع می‌کند را رسم می‌کنیم.که تناظر یک‌به‌یک منحصربه‌فرد مطلوب را ایجاد می‌کند.
برای کامل کردن این تناظر یک‌به‌یک ما پیرو قاعدهٔ بالا قطب جنوب را formula_12. قرار می‌دهیم، با توجه به این که formula_13 قطب شمال است.
تناظر بین صفحهٔ formula_9 و کرهٔ ریمان از راه دیگری نیز ممکن است. به سادگی "وارون" می‌کنیم و صفحه formula_9 را مماس به قطب جنوب و به جهت مقابل صفحهٔ formula_8 قرار می‌دهیم، به گونه‌ای که formula_17 وصل می‌شود به formula_18 و سپس کنج نگاری را از قطب جنوب انجام می‌دهیم و قطب شمال را formula_19 تعریف می‌کنیم.حالا هر نقطه روی کره
formula_8وformula_9 همپایهٔ خود را در تبدیل بالا دارد.
شکل سمت راست نمایش دو بعدی کنج نگاری را از سمت راست نشان می‌دهد. با وجود این که شباهت به‌هم‌خورده‌ای از نگاشت به formula_9 است، مخصوص به کرهٔ ریمان نیست.
روش دیگر کنج نگاری صفحه‌ها را روی خط استوا قرار می‌دهد. اما تقابل آن‌ها را حفظ می‌کند. لذا صفحه‌ها از نطر هندسی متمایز نیستند.
این روش کره ریمان در توسعه ریاضیات کمتر مورد توجه است. اما به نظر می‌رسد که در فیزیک محبوب است. برای مثال راجر پنروز در پیشبرد نظریهٔ حافظهٔ پیچشی از آن استفاده کرده‌است.
تبدیلات موبیوس که از formula_2 به formula_2 هستند یک خودریختی از کره ریمان هستند
کهformula_26،
formula_27، و formula_28. این‌ها کرهٔ ریمان را به خودش می نگارند و زاویه‌ها و جهت‌ها را حفظ می‌کنند.
این می‌تواند مستقیماً دیده شود، زیرا آن‌ها می‌توانند به صورت ترکیبی از نقشه‌ها در فرم بیان شوند.
(که "r" و "formula_33" اعداد حقیقی هستند و "formula_34" یک عدد مختلط است )
این‌ها مرتب هستند.
اتساع‌ها، چرخش‌ها و تبدیل‌های ابتدایی و وارون‌سازی مختلط (یک ترکیب از وارون سازی در دایرهٔ واحد و یک انعکاس روی خط حقیقی ) هر کدام با صفحه مختلط وفق دارند.استفاده از
به ما اجازه می‌دهد که درستی آن را در بی‌نهایت چک کنیم.
ساختمان مَنیفُلد مختلط روی صفحهٔ ریمان به وسیلهٔ یک اطلس با دو نمودار به عنوان جریان مشخص شده‌است.
این دو نمودار بجز در 0 و ∞ روی هم می افتند. در این روی هم افتادگی تابع‌گذار به صورت "z" →
1/"z"داده شده‌است. که به وضوح هُولُومورفیک است. و بدینگونه ساختمان مختلط را تعریف می‌کند.
کره ریمان همان توپولوژی "S"2 را دارد. که کره به شعاع 1 در فضای اقلیدسی R3 است. یک هُومُومورفیسم بین آن‌ها به وسیلهٔ کنج نگاری مماس به قطب جنوب روی صفحهٔ مختلط داده می‌شود. نقطه‌ها در "S"2 بصورت ("x",
"x", "x") که formula_38 هومومورفیسم این است:
این، قطب جنوب را به مرکز صفحهٔ مختلط و قطب شمال را به ∞ نقش می‌کند.
بر حسب مختصات کروی (θ,
φ)، با :
رابطه زیر قطب شمال را به مرکز و قطب جنوب را به ∞ نقش می‌کند. با فرمول زیر :
یا در مختصات کروی :
کرهٔ ریمان را می‌توان با خط انعکاسی مختلط، CP1 فهمید.صریحاً با رابطه زیر ایزومورفیسم داده می‌شود:
که ["z" : "z"] مختصات متوافق روی CP1 هستند، با توجه به اینکه صفحهٔ مختلط روی خط انعکاسی به عنوان زیرمجموعه می نشیند.
در حالی که نقطه در بینهایت به وسیلهٔ [1 :
0] در مختصات متوافق داده می‌شود.
در رده‌بندی رویه‌های ریمان گروه اتومورفیسم از کرهٔ ریمان همان گروه تبدیلات موبیوس است این‌ها فقط تبدیلات خطوط انعکاسی PGL C روی
CP1 هستند.
کرهٔ ریمان یکی از سه رویهٔ متصل شدهٔ سادهٔ ریمان است. دو تای دیگر صفحهٔ مختلط و صفحهٔ هایپربولیک هستند. این عبارت با قضیهٔ یکنواخت‌سازی شناخته می‌شود و برای رده‌بندی رویه‌های ریمان مهم است.
صفحه مختلط
در آنالیز مختلط، یک نقطه تکین اساسی از یک تابع یک نقطه تکین «بدی» است که تابع در نزدیکی آن رفتار نامنظمی از خود نشان می‌دهد.
فرض کنید زیر مجموعهٔ باز "U" از صفحه مختلط C، "a" عضوی از "U"، و "f" یک تابع هولومورفیک تعریف شده بر "U" - {"a"} باشد. نقطهٔ "a" یک "نقطه تکین اساسی" از "f" نامیده می‌شود اگر که نه یک قطب باشد و نه یک نقطه تکین برداشتنی.
برای مثال تابع "f"("z") = "e"1/"z" یک تکین اساسی در "z" = 0 دارد.
نقطهٔ "a" یک تکین اساسسی است اگر و تنها اگر حد :formula_1 نه برابر یک عدد مختلط و نه برابر بینهایت باشد. این معادل است با اگر و تنها اگر سری لوران "f" دز نقطهٔ "a" تعداد بینهایت جملهٔ با درجهٔ منفی داشته باشد.
رفتار توابع هولومورفیک در اطراف نقاط تکین اساسی به وسیلهٔ قضیه وایرشتراس-کاسوراتی و قضیه بسیار قویتر پیکارد تشریح شده است. دومی می‌گوید که در هر همسایگی از نقطهٔ تکین اساسی "a"، تابع "f" هر مقدار مختلطی را، به جز حداکثر دو مقدار، بینهایت بار می‌گیرد.
در آنالیز مختلط، یک نقطهٔ تکین برداشتنی از یک تابع، نقطه‌ایست که در آن تابع تعریف نشده است (یک نقطه تکین) اما می‌تواند چنان تعریف شود که در آن نقطهٔ تکین پیوسته باشد.
برای نمونه، تابع
برای "z" ≠ 0 یک نقطهٔ تکین برداشتنی در "z" = 0 : می‌نوانیم تعریف کنیم "f"(0) = 1 و تابع بدست آمده پیوسته خواهد بود و حتی به طور متناهی مشتق‌پذیر (یک نتیجه از قاعده هوپیتال).
به طور رسمی، اگر "U" یک زیر مجموعه باز از صفحه مختلط C باشد، "a" یک عضو از "U" و "f" : "U" - {"a"} → C یک تابع هولومورفیک باشد، آنگاه "a" یک "نقطهٔ تکین برداشتنی" از "f" است اگر تابع هولومورفیک "g" : "U" → C موجود باشد که در "U" - {"a"} بر "f" منطبق باشد. چنین تابع هولومورفیکی وجود دارد اگر و تنها اگر حد lim "f"("z") وجود داشته باشد. آنگاه این حد برابر است با "g"("a").
قضیهٔ ریمان در مورد نقاط تکین برداشتنی می‌گوید که نقطهٔ تکین "a" از تابع هولومورفیک "f" برداشتنی است اگر و تنها اگر یک همسایگی از "a" موجود باشد که در آن "f" کراندار باشد.
نقاط تکین برداشتنی دقیقاً قطبهایی از مرتبهٔ 0 هستند.
در آنالیز مختلط، شاخه‌ای از ریاضیات، یک نقطهٔ تکین منفرد نقطه‌ایست که نقطه تکین دیگری در نزدیکی آن نباشد.
عدد مختلط "z" یک نقطهٔ تکین منفرد از تابع "f" است اگر یک دیسک باز به مرکز "z" وجود داشته باشد که "f" روی "D" − {z} هولومورفیک باشد.
هر نقطهٔ تکین از یک تابع مرومورفیک منفرد است، اما منفرد بودن نقاط تکین به تنهایی برای تضمین مرومورفیک بودن تابع کافی نیست. خیلی از ابزارهای مهم آنالیز مختلط مانند سری لوران و قضیه مانده نیاز دارند که نقاط تکین تابع منفرد باشند.
نقطه در بینهایت یا نقطهٔ ایده‌آل، نقطه‌ایست که وقتی به خط حقیقی اضافه شود یک منحنی بسته می‌سازد که خط حقیقی انعکاسی،formula_1 نامیده می‌شود. خط حقیقی انعکاسی با خط حقیقی گسترش یافته که نقطهٔ "متفاوت" در بینهایت دارد، یکی نیست.
نقطه در بینهایت همچنین می‌تواند به صفحه مختلط، formula_2، اضافه شود و یک سطح بسته تشکیل دهد که به خط انعکاسی مختلط، formula_3، موسوم است، به آن کره ریمان نیز گفته می‌شود.
در آنالیز مختلط، مانده عدد مختلطی است که رفتار انتگرال منحنی‌الخط یک تابع مرومورفیک را حول نقطه تکین شرح می‌دهد. مانده‌ها به سادگی می‌توانند محاسبه شوند و با استفاده از قضیه مانده مقدار بسیاری از انتگرال‌های پیچیده را به‌دست می‌دهند.
به عنوان یک مثال، انتگرال
را در نظر بگیرید که "C" یک خم ژوردان حول ۰ است.
اجازه بدهید این انتگرال را بدون استفاده از قضایای استاندارد انتگرال‌گیری حل کنیم. سری تیلور "e""z" را در تابع زیر انتگرال جایگزین می‌کنیم:
حال 1/"z"5 را به داخل سری می‌بریم و داریم
حال انتگرال به شکل ساده‌تری تبدیل می‌شود. با به خاطر آوردن
اکنون انتگرال حول "C" برای هر جمله که به شکل "cz"−1 نیست صفر می‌شود، و انتگرال به صورت زیر می‌شود:
مقدار 1/4! با عنوان "مانده‌ی" "e""z"/"z"5 در "z" = 0 شناخته می‌شود، و به صورت زیر نشان داده می‌شود
دیسک سوراخ‌دار "D" = {"z" : 0 <|"z" − "c"| <"R"} را در صفحه مختلط و تابع هولومورفیک "f" (حداقل) تعریف شده بر "D" را در نظر بگیرید. ماندهٔ "f" در "c" ضریب "a" از ("z" − "c")−1 در سری لوران بسط "f" حول "c" است. در یک قطب ساده، مانده به‌وسیله‌ٔ
بدست می‌آید. بر اساس فرمول انتگرال‌گیری داده شده در مقالهٔ سری لوران داریم:
که γ دایره را حول "c" در جهت پادساعتگرد می‌پیماید. می‌توانیم γ را یک دایره با شعاع ε حول "c" انتخاب کنیم که ε به اندازه دلخواه کوچک است.
ماندهٔ تابع "f"("z")="g"("z")/"h"("z") در قطب ساده "c" که "g"و "h" توابع هولومورفیک در همسایگی "c" با "h(c)" = 0 و "g(c)" ≠ 0 به‌وسیله‌ی
داده می‌شود.
به طور کلی‌تر، مانده "f" حول "z" = "c"، یک قطب از مرتبه "n"، با فرمول
بدست می‌آید.
اگر تابع "f" روی تمام دیسک { "z" : |"z" − "c"| <"R" } هولومورفیک باشد آنگاه Res("f"، "c") = 0. عکس آن در حالت کلی برقرار نیست.
قضیه وایرشتراس-کاسوراتی در آنالیز مختلط رفتار قابل توجه توابع هولومورفیک نزدیک نقاط تکین اساسی را توصیف می‌کند. این قضیه به احترام کارل تئودور ویلهلم وایرشتراس و فلیچه کازوراتی بدین نام خوانده می‌شود.
با یک زیر مجموعه باز "U" در صفحه مختلط شامل عدد "z"و یک تابع هولومورفیک "f" تعریف شده روی "U" − {"z"} شروع می کنیم. عدد مختلط "z" یک "نقطه تکین اساسی" نامیده می‌شود اگر "هیچ" عدد n طبیعی وجود نداشته باشد که حد
موجود باشد. برای مثال، تابع "f"("z") = exp(1/"z") یک نقطه تکین اساسی در "z" = 0 دارد، اما تابع "g"("z") = 1/"z"3 چنین نقطه‌ای ندارد. (این تابع یک قطب در 0 دارد).
قضیهٔ وایرشتراس کاسوراتی بیان می‌کند که
قضیه بسیار قوی‌تر می‌شود با با قضیه پیکارد، که بیان می‌کند که "f" "هر " مقدار مختلط باستثنا یکی را بی‌نهایت بار اختیار می‌کند.
قضیه مانده در آنالیز مختلط، ابزاری قدرتمند برای محاسبه انتگرالهای خطی از توابع مرومورفیک روی منحنی‌های بسته است و برخی مواقع می‌تواند برای محاسبه انتگرال‌های حقیقی نیز به کار رود. این قضیه قضیه انتگرال کوشی و فرمول انتگرال کوشی را کلیت می‌بخشد.
فرض کنید "U" یک زیرمجموعه باز همبند ساده از صفحه مختلط "C" و "a"،...،"a" نقاطی از "U" و "f" تابعی تعریف شده و هولومورفیک روی "U" \ {"a"...,"a"} باشد. اگر γ یک منحنی تصحیح پذیر در "U" باشد که هیچ‌کدام از نقاط "a" را ملاقات نکند و نقاط انتها و ابتدایش یکی باشد، آنگاه
اگر γ یک خم ژوردان و I(γ، "a") = 1 و بنابراین
اینجا Res("f"، "a") مانده‌ی "f" در "a" را نشان می‌دهد و I(γ، "a") = 1 عدد پیچش منحنی γ دور نقطه "a" است. این عدد پیچش یک عدد صحیح است که نشان می‌دهد منحنی γ چندبار حول "a" می‌پیچد. این عدد مثبت است اگر که γ در جهت پادساعتگرد حول "a" بچرخد و 0 است اگر γ اصلاً دور "a" حرکت نکند.
به منظور محاسبه انتگرال‌های حقیقی، قضیه مانده به این صورت استفاده می‌شود: انتگرال به صفحه مختلط گسترش داده می‌شود و مانده‌ها محاسبه می‌شوند (که معمولاً ساده است)، و یک قسمت از محور حقیقی به یک منحنی بسته با الحاق یک نیم دایره به نیم صفه بالایی یا پایینی گسترش داده می‌شود. سپس انتگرال حول این منحنی با استفاده از قضیه مانده می‌تواند محاسبه شود. اغلب، قسمت نیم دایرهٔ انتگرال به سمت 0 میل خواهد کرد اگر به اندازه کافی بزرگ باشد و فقط قسمت محور حقیقی باقی می‌ماند، چیزی که در ابتدا می‌خواستیم.
Wikipedia contributors، "Residue theorem،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Residue_theorem&oldid=190379063
در ریاضیات دو قضیه با نام «قضیه نگاشت باز» وجود دارد.
در آنالیز تابعی، قضیهٔ نگاشت باز که همچنین با نام قضیهٔ شوائر–باناخ شناخته شده‌است یک نتیجهٔ اصلی است که بیان می‌کند: اگر "A": "X" → "Y" عملگر خطی پیوسته پوشا در فضای باناخ "X" و "Y" باشد، آنگاه "A" یک نگاشت باز است (اگر "U" یک مجموعه باز در "X" باشد، آنگاه "A"("U") یک مجموعه بازدر "Y" است).
برای اثبات از قضیهٔ رسته‌ای بئر استفاده می‌شود.
قضیه نگاشت باز دو نتیجه مهم دارد:
در آنالیز مختلط قضیه نگاشت باز بیان می‌کند که اگر "U" یک مجموعه باز همبند در صفحهٔ مختلط "C" باشد و "f": "U" → C یک تابع هولومورفیک غیر ثابت باشد، آنگاه "f" یک نگاشت باز است (زیر مجموعه‌های باز "U" را به زیرمجموعه‌های باز "C" می‌نگارد).
قضیه برای مثال اشاره به این مطلب می‌کند که یک تابع هولومورفیک غیر ثابت نمی‌تواند یک قرص باز را "به توی" بخشی از یک خط بنگارد.
ابتدا فرض کنید f یک تابع غیر ثابت هولومورفیک و "U" یک زیرمجموعه باز همبند در صفحهٔ مختلط است. اگر هر نقطه در formula_1 یک نقطهٔ داخلی formula_1 باشد آنگاه formula_1 باز است؛ بنابراین اگر هر نقطه در formula_1 که محتوی یک دیسک است، شامل formula_1 باشد آنگاه formula_1 باز است.
اطراف هر نقطه در formula_7، یک گوی مناسب در formula_7 وجود دارد. یک formula_9 دلخواه در formula_7 و نقطهٔ تصویر آن formula_11 را در نظر بگیرید. اگر formula_12 آنگاه formula_9 یک ریشه تابع formula_14 است. تابع formula_14 ممکن است ریشه دیگری در فاصله formula_16 از formula_9 داشته باشد. فاصله از formula_9 تا یک نقطه که در "U" نیست نوشته می‌شود formula_19. هر گوی B با شعاع کمتر از مینیمم formula_16 و formula_19 داخل "U" خواهد بود و حداقل یکی وجود دارد زیرا formula_22.
گوی formula_23 را اطراف formula_24 با شعاع formula_25 و عناصر formula_26 در نظر می‌گیریم. از قضیه روشه یا آرگومان اصلی توابع formula_14 و formula_28 برای هر formula_26 با فاصله formula_25 از f(formula_9)، دارای تعداد یکسانی ریشه هستند. فرض کنید formula_32 ریشه یا یکی از ریشه‌های formula_28 باشد؛ بنابراین، برای هر formula_26 در formula_23، یک formula_32 در formula_37 وجود دارد که formula_38، تصویر formula_23 یک زیر مجموعه از تصویر formula_37 است که یک زیر مجموعه formula_1 است.
پس formula_26 یک نقطه درونی formula_1 بای هر formula_26 دلخواه، و قضیه ثابت شده‌است.
بندرتبن روستای کوچکی از توابع بخش کوشکنار شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. بندر کوچکی است در ساحل دریای خلیج فارس، و۲۰۰ متر از دریا فاصله دارد، و ارتفاعش از سطح آب ۵ متر می‌باشد. بیشتر ساکنانش ماهی گیر هستند. تبن در زبان محلی به معنی کاه است و دلیل این نام گذاری این است که ساکنان این منطقه در گذشته به کشورهای حاشیه خلیج فارس کاه صادر می‌کردند.
در آنالیز مختلط، روش انتگرال‌گیری روی مسیر، روشی است برای محاسبهٔ انتگرال‌های خاص با مقدار حقیقی روی بازه‌های حقیقی که با استفاده از متغیرهای حقیقی به سادگی محاسبه نمی‌شوند. روش‌های آنالیز مختلط زیر به کمک انتگرال‌های مسیر، وسیله‌ای به دست می‌دهند برای محاسبهٔ این نوع انتگرال‌های حقیقی-مقدار روی صفحه مختلط.
این روش‌ها شامل موارد زیر است
می‌توان از یکی از روش‌های بالا یا ترکیبی از آن‌ها برای یافتن این انتگرال‌ها استفاده کرد.
روش‌های مستقیم شامل محاسبهٔ انتگرال به وسیلهٔ روش‌هایی شبیه به روش‌های محاسبهٔ انتگرال‌های خطی چند متغیره می‌شود. ما برای این کار از روش‌های زیر استفاده خواهیم کرد:
یک نتیجهٔ اولیه در آنالیز مختلط این است که انتگرال "z"−1 روی مسیر "C" که دایرهٔ واحد (یا هر منحنی جردان دور) باشد، ۲πi است. اجازه دهید انتگرال زیر را محاسبه کنیم
برای محاسبهٔ این انتگرال از دایرهٔ واحد
"z"|=۱|
به عنوان مسیر استفاده می‌کنیم، که می‌توان آن را به شکل γ("t") = "e"i"t" با
"t" ∈ [۰, ۲π]
پارامتری کرد. توجه داشته باشید که γ'("t") = i"e"i"t". اکنون با جایگزینی z به جای این داریم:
که مقدار انتگرال است.
معمولاً از قضایای انتگرال‌گیری برای محاسبهٔ یک انتگرال مسیر استفاده می‌شود، بدین معنی که انتگرال‌های حقیقی مقدار هم‌زمان با محاسبهٔ انتگرال مسیر محاسبه می‌شوند.
قضایای انتگرال‌گیری مانند فرمول انتگرال‌گیری کوشی یا قضیهٔ مانده معمولاً به روش‌های زیر مورد استفاده قرار می‌گیرند:
توصیف می‌کند.
است، و سپس ثابت کنیم که I به سمت صفر میل می‌کند، آنگاه انتگرال R به سمت انتگرال روی R+I میل می‌کند.
انتگرال زیر را در نظر بگیرید
برای محاسبهٔ این انتگرال، به تابع مختلط زیر توجه می‌کنیم
که روی i و −i نقطهٔ تکین دارد. با این حال، ما می‌خواهیم یک مسیر انتخاب کنیم که انتگرال
حقیقی مقدار را احاطه کند، بنا بر این یک نیم دایره مانند شکل بالا انتخاب می‌کنیم، و آن را گسترش می‌دهیم تا تمام محور حقیقی را در بر بگیرد ("a" به سمت بی‌نهایت میل می‌کند). این مسیر را C می‌نامیم.
مشاهده کنید که
از آنجایی که تنها نقطهٔ تکین در مسیر روی i است، می‌توانیم بنویسیم
و بنا بر این
می‌توان نشان داد که اگر t>0 آنگاه
بنا بر این اگر t>0 آنگاه
بحثی مشابه با کمانی که دور −"i" (به جای "i") می‌گردد نشان می‌دهد که اگر t<0 آنگاه
و نهایتاً داریم
با جایگزینی‌های خاصی می‌توان انتگرال‌هایی رل که توابع مثلثاتی دارند، به انتگرال توابع معمولی روی یک متغیر مختلط تبدیل کرد و روش‌های بالا را برای محاسبهٔ انتگرال به کار برد.
به عنوان مثال انتگرال زیر را در نظر بگیرید
باید دنبال جایگزینی "z" = "e"i"t"بگردیم. اکنون به یاد بیاورید که
اگر C را دایرهٔ واحد در نظر بگیریم، با جایگذاری خواهیم داشت:
سپس از فرمول انتگرال کوشی استفاده می‌کنیم. با فاکتورگیری مخرج:
پس نقاط تکینی که باید در نظر گرفته شوند روی 3−1/2I و −3−1/2I هستند. اکنون می‌توانیم انتگرال را کاهش دهیم:
که در آن "C" یک دایرهٔ کوچک دور 3−1/2I، و "C" یک دایرهٔ کوچک دور −3−1/2"i" است. اکنون می‌توانیم از فرمول استفاده کنیم:
می‌توانیم با فرموله کردن انتگرال مختلط شروع کنیم
دوباره می‌توانیم برای بدست آوردن مانده مربوطه، از فرمول انتگرال‌گیری کوشی یا قضیهٔ مانده‌استفاده کنیم. با این حال، نکتهٔ مهم این است که "z"1/2="e"1/2 Log("z")، بنا بر این "z"1/2 یک برش شاخه‌ای دارد. این بر روی انتخاب مسیر تأثیر می‌گذارد. به‌طور معمول برش شاخه‌ای لگاریتم به صورت محور حقیقی منفی تعریف می‌شود، با این حال، این محاسبه انتگرال را پیچیده‌تر می‌کند، بنا بر این ما آن را به صورت محور حقیقی مثبت تعریف می‌کنیم.
سپس از مسیر ی استفاده می‌کنیم که به آن سوراخ کلید گفته می‌شود، و از یک دایرهٔ کوچک دور مبدأ با شعاع ε، متصل به یک پاره خط موازی و نزدیک به محور حقیقی مثبت، و در ادامه، یک دایرهٔ تقریباً کامل که به یک پاره خط دیگر موازی و نزدیک به محور حقیقی مثبت ولی زیر آن متصل است، و در جهت منفی به دایرهٔ کوچک بازمی‌گردد، تشکیل شده‌است.
اگر γ دایرهٔ کوچک به شعاع ε، و Γ دایرهٔ بزرگ به شعاع "r" باشد، آنگاه
از آنجایی که "z"1/2="e"1/2 Log("z")، در اروشاد مسیر زیر برش شاخه‌ای، در رابطه با Γ به ۲π رسیدیم، بنا بر این
می‌خواهیم انتگرال زیر را محاسبه کنیم
که احتیاج به مطالعهٔ دقیق روی تابع زیر دارد
طوری formula_40 را می‌سازیم که یک برش شاخه‌ای روی formula_41 داشته باشد، که در شکل با رنگ قرمز مشخص شده‌است. برای این کار، دو شاخه از لگاریتم انتخاب می‌کنیم و قرار می‌دهیم
بنا بر این برش formula_44 برابر است با formula_45و برش formula_46 برابر است با formula_47. بسیار ساده است که ببینیم که برش ضرب این دو formula_41 است، چرا که formula_40 روی formula_50 پیوسته‌است. این بدین خاطر است که وقتی formula_51 و ما از بالا به برش نزدیک می‌شویم، formula_40 مقدار زیر را دارد
When we approach from below, formula_40 has the value
ولی formula_56، و روی برش پیوستگی داریم. این در شکل مشهود است، جایی که دو دایرهٔ سیاه مقدار مربوطهٔ مبحث لگاریتم روی formula_44 و
formula_46 علامت‌گذاری شده‌اند.
از مسیر ی که در شکل با رنگ سبز نشان داده شده‌استفاده خواهیم کرد. برای این کار، باید مقدار formula_40 را روی خطوط بالا و پایین برش محاسبه کنیم. قرار دهید formula_60 که
formula_61. روی پاره خط بالایی، formula_40 مقدار زیر را دارد
و روی پاره خط پایینی
چنین بر می‌آید که انتگرال
روی پاره خط بالایی برابر است با −"iI" و روی پاره خط پایینی برابر است با "I".
اگر بتوانیم نشان دهیم انتگرال روی دو دایرهٔ سبز، در حد از بین می‌رود، آنگاه به وسیلهٔ قضیهٔ کوشی مانده مقدار "I" را هم خواهیم داشت. شعاع دایره‌های سبز را formula_66 قرار دهید، که formula_67 و formula_68، و نامساوی ML را اعمال کنید. برای دایرهٔ formula_69 در سمت چپ، در می‌یابیم که
متشابها برای دایرهٔ formula_71 در سمت راست داریم
اکنون با استفاده از قضیهٔ کوشی redsidue داریم
با استفاده از شاخهٔ لگاریتم از محاسبات قبل، به وضوح داریم
در شکل، قطب با رنگ آبی مشخص شده‌است. مقدار بالاها شکل زیر ساده می‌شود
از فرمول زیر برای مانده در بی‌نهایت استفاده می‌کنیم
با جایگذاری داریم
که از این حقیقت استفاده کرده‌ایم که برای دومین شاخهٔ لگاریتم،formula_79. سپس با به کار بردن بسط دو جمله‌ای داریم
نتیجه بدین صورت است
نهایتاً مقدار "I" به صورت زیر به دست می‌آید
که برابر است با
در آنالیز مختلط، قضیه پیکارد، که به افتخار کاشف آن شارل امیل پیکار نامگذاری شد، یکی از دو قضیهٔ همچنان ممتاز به هم مرتبط است که هر دوی آنها دربارهٔ برد یک تابع تحلیلی است.
قضیه اول، که هم چنین به «قضیهٔ کوچک پیکارد» معروف است، بیان می‌کند که اگر تابع "f"("z") تام و غیر ثابت باشد، برد "f"("z")، یا تمام صفحهٔ مختلط یا تمام صفحه به جز یک نقطه است.
قضیهٔ دوم، که هم چنین معروف به «قضیهٔ بزرگ پیکارد» است، بیان می‌کند که اگر نقطهٔ "w" نقطه تکین اساسی تابع "f"("z") باشد آن گاه در هر مجموعه باز شامل "w"،"f"("z") همه مقادیر ممکن را بینهایت بار، به استثنای حداکثر یک نقطه، اختیار می‌کند.
این قضیه صورت قوی تر قضیه وایرشتراس-کاسوراتی است، که فقط تضمین می‌کند که برد "f" در صفحهٔ مختلط چگال است.
Wikipedia contributors, "Picard theorem," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Picard_theorem&oldid=181288104
در توپولوژی و زمینه‌های مرتبط ریاضیات، یک زیر مجموعه "A" از فضای توپولوژیکی "X" چگال (در "X") نامیده می‌شود اگر، به طور شهودی، هر نقطه در "X" بتواند به خوبی توسط نقاط "A" تقریب شود. به بیانی رسمی، "A" در "X" "چگال" است اگر برای هر نقطهٔ "x" از "X"، هر همسایگی از "x" شامل حداقل یک نقطه از "A" باشد.
به طور معادل، "A" در "X" چگال است اگر تنها زیر مجموعهٔ بستهٔ "X" شامل "A"، خود "X" باشد. همچنین می‌توان این مطلب را اینگونه بیان کرد که "X" بستار "A" است یا اینکه دامنهی مکمل "A" تهی است.
یک تعریف مشابه در فضای متریک اینست: مجموعهٔ "A" در فضای متریک "X" چگال است اگر هر "x" در "X" حد دنباله‌ای از اعضای "A" باشد. یک فضای توپولوژیک جدایی پذیر(separable ) نامیده میشود اگر یک زیر مجموعه شمارای چگال داشته باشد. مجموعه اعداد حقیقی دارای زیر مجموعه چگال شمارش پذیر که همان مجموعه اعداد گویا ست ، میباشد. اگر x یک فضای نرمدار جدایی پذیر باشد، هر زیر مجموعه از آن و هر زیر فضای آن جدایی پذیر است.
فرض کنید X یک فضای توپولوژیک(topological space) باشد. در اینصورت مجموعه Y را در X چگال(dense) می‌گویند هرگاه Y زیر مجموعه‌ای از X بوده و Cl(Y)= X، یعنی مجموعه بستار Y با X برابر باشد.
در اینحالت: اگر Y زیر مجموعه‌ای شمارا از X باشد آنگاه X را مجموعه‌ای جدایی پذیر (seperable) می‌نامند.
ویدا قهرمانی (۶ خرداد ۱۳۱۶ – ۱۲ خرداد ۱۳۹۷) بازیگر ایرانی بود.
ویدا قهرمانی در سال ۱۳۱۶ در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۳ فعالیت سینمائی خویش را آغاز کرد. جوانی، زیبایی و استعداد او سبب شد که بلافاصله در فیلم چهار راه حوادث به کارگردانی ساموئل خاچیکیان در نقش مقابل ناصر ملک‌مطیعی که در اوج شهرت سینمائی خود بود قرار گیرد. شرکت دختری هیجده ساله در فیلم فارسی اقدامی متهورانه بود که تا آن تاریخ در سینمای نوپای آن زمان سابقه نداشت. جامعه، همانند تمام پدیده‌های دیگر در ایران تحت تأثیر رابطه‌ها و ضابطه‌های مرد سالاری بود و شرکت دختری را در فیلم برنمی‌تافت و صلاح نمی‌دانست. زنانی که در انگشت شمار فیلم‌های فارسی نقشی ایفا می‌کردند یا به دلیل سابقه تئاتری یا خوانندگی شناخته شده بودند یا از مرز ازدواج گذشته بودند. قهرمانی که در خانواده‌ای پیشرو متولد شده و از حمایت پدری صاحب منصب و تحصیل کرده در اروپا و مادری فرهنگی برخوردار بود، از پشت میز دبیرستان به جلوی دوربین فیلم‌برداری رفت.
اخراج او از دبیرستان و محرومیت از تحصیل به «جرم» بازی در فیلم، برخی از تبعات بازیگری او بود. ویدا با پایداری و ادامه راه هنریش، راهگشایی شد برای دختران جوان و با استعداد دیگر که برای رسیدن به هدفشان کوشا و مقاوم باشند.
ویدا قهرمانی پس از بازی در فیلم‌های به یاد ماندنی و تاریخ ساز صنعت سینمای ایران همچون "چهارراه حوادث، طوفان در شهر ما، فریاد نیمه شب، فردا روشن است و آتش و خاکستر" در مقابل هنرپیشگان بنامی چون ناصر ملک‌مطیعی، محمدعلی فردین، آرمان هوسپیان، حسین دانشور، گرشا رئوفی، بهروز وثوقی و … و کارگردانان معروفی همچون ساموئل خاچیکیان، آرامائیس آقامالیان، سردار ساگر، خسرو پرویزی و … و کسب تجربه، خود اقدام به تهیه فیلمی نمود به نام "آخرین نسل خان" که برای نمایش نام آن به "عشق و انتقام" تغییر یافت و کاری بود مشترک با فردین، داویت یقیازاریان و احسانی.
ویدا همین‌طور به مدت دو سال تهیه‌کننده و مجری برنامه‌ای ابتکاری و بسیار موفق و پربیننده تلویزیونی به نام "جاده شانس" در اولین ایستگاه تلویزیونی ایران «تلویزیون ثابت پاسال» بود که جاذبه آن باعث جلب پشتیبانی اقتصادی کمپانی‌های خارجی مانند شرکت هواپیمائی «لوفت هانزا» یا وسایل آرایشی «لائورا» و غیره به وسایل ارتباط جمعی ایران شد.
او همچنین مبتکر کافه نگارخانه به نام "موند" و دانسینگ رستورانی به نام کوچینی است که هر دو با هدف به وجود آوردن محیطی ثابت برای نمایش استعدادهای هنری و جوان در رشته‌های نقاشی، مجسمه‌سازی و موسیقی پایه‌گذاری شد و گروه بلک کتز با فرهاد مهراد، ابی، حسن شماعی‌زاده از جمله جوانانی بودند که در کانونی به نام کوچینی، هنر و خلاقیت خود را پرورش داده و به شهرت رسیدند.
ویدا برای چند سال در انگلستان به تحصیلاتش در رشته کارگردانی تلویزیون و تهیه برنامه‌های کودکان ادامه داد و پس از بازگشت به ایران در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مربی تئاتر خلاقه کودکان و نوجوانان بود، بالاخره در سال ۱۳۵۵ موفق به تکمیل دوره دبیرستان و ورود بلافاصله به دانشکده برای دوره «آموزش قبل از دبستان» شد و در سال ۱۳۵۸ با پذیرش دانشگاه برای دوره کارشناسی ارشد وارد آمریکا شد، با هدف گسترش معلومات و تجربه سیستم‌های مدرن آموزشی و برگشت و استفاده از آن در پیشبرد آموزش و پرورش در گوشه و کنار ایران. که اقامت در آمریکا ادامه پیدا کرد.
ویدا قهرمانی عضو سندیکای هنرپیشگان آمریکا، و مشاور هنری و همکار گروه نمایشی سازمان غیرانتفاعی ریسمان طلایی (Golden Thread productions) در سانفرانسیسکو بود، که چندین سال است به همت ترنج یقیازاریان «دخترش» تأسیس و به‌طور فعالانه‌ای کوشش در گسترش فرهنگ ایران و خاورمیانه و شناسائی بیشتر آن به دنیای غرب از طریق تئاتر و ادبیات غنی ایران دارند و در فستیوال سالانه «نمایشنامه‌های کوتاه» که شرط اصلی آن طرح مسائل خاورمیانه است، هر سال از سراسر جهان نمایشنامه‌ها به مرکز سازمان فرستاده می‌شود و از میان آن به قضاوت هیئت متخصص ده نمایشنامه انتخاب شده و پس از استخدام کارگردان و بازیگران و تیم فنی و تمرینات مفصل در زمانی معین به روی صحنه می‌آید.
ویدا قهرمانی علاوه بر صحنه تئاتر در فیلم‌هایی نیز در آمریکا شرکت داشته‌است. از جمله فیلم‌هایی که او در خارج از ایران بازی کرده‌است، می‌توان به فیلم "هزاران سال دعاهای خوب" به کارگردانی وین ونگ اشاره کرد.
گره که به آن گره دریایی نیز می‌گویند واحدی برای سنجش سرعت است. علامت مخفف آن در مکاتبات "kn" یا "kt" است. گره با این که جزو سیستم استاندارد بین‌المللی واحدها نیست، از نظر این سیستم شناخته شده‌است.
گره معمولاً در ناوبری کاربرد دارد.
هر گره برابر ۱۸۵۲ متر در ساعت است.
طبق تعریف یک گرهٔ بین‌المللی برابر است با سرعت یک مایل دریایی بر ساعت برابر ۱۸۵۲ متر بر ساعت. این تعریف از نیمهٔ دوم قرن بیستم به تدریج در کشورهای مختلف پذیرفته شد. قبل از آن در کشورهای مختلف طبق تعریف مایل دریایی در سیستم‌های اندازه‌گیری معمول در آن کشورها تعریف می‌شد و در نتیجه در سراسر دنیا یکسان نبود. گره دریایی در قدیم گاهی به غلط به معنی مایل دریایی به کار می‌رفت.
سرعت وسیلهٔ نقلیه نسبت به سیالی که در آن قرار دارد (و نه زمین) معمولاً بر حسب گره سنجیده می‌شود.
واحد اندازه‌گیری مسافت را بر دریا گره می‌نامند که خود معادل ۱۸۵۲ متر است و به استعاره در غرب نات نامگذاری نموده‌اند که در ترجمه نات به معنای گره می‌باشد و بر اساس لغتنامه دهخدا، گره نامی پارسی است و ریشه در پارسی باستان دارد و از نظر بعدی نیز واحد اندازه‌گیری و ربع چارک است اما در این نامه که مختص به گره دریایی است گویند که دریانوردان ایران باستان به نخستین بار این واحد را ابداع نمودند. آنان ریسمانی را به داخل اب رها می‌نمودند که به فاصله هر ۶متر بر روی ان گره‌ای موجود بود و به زیر اب رها، به ان هنگام که کشتی ساکن بود گره‌ها نا پیدا بودند و هر جه بر سرعت کشتی اضافه می‌گشت و سرعتش فزونی می‌گرفت گره‌های روی ریسمان یک یه یک بیرون می‌آمدند و دریانوردان با شمارش گره‌های بر روی ریسمان سرعت شناور را تعیین می‌نمودند و با توجه به سرعت مسافت طی شده و باقی مانده را محاسبه می‌کردند.
اما موریسون اشارت دارد که گره دریایی تقریباً یکصد سال بعد از کریستف کلمب اختراع گشت و همانند ان ریسمان بود با این تفاوت که فاصله گره‌ها از یکدیگر به ۲ متر بود و در میان ایرانیان به ۶ متر و طول ریسمان آنان به ۶۰ متر و گویی از الیاف شاهدانه بافته شده بود