moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تهماسب میرزا در سال ۱۲۸۸ قمری به دستور ناصرالدین شاه به عضویت دارالشوری کبری درآمد و در همین سال به حکومت کرمانشاه هم منصوب شد. در اوایل سال ۱۲۹۱ قمری ایالت کردستان ضمیمه حکمرانی او شد. در اوایل سال ۱۲۹۵ قمری به حکومت ملایر، نهاوند و تویسرکان (ولایات ثلاث) رسید. او در سال ۱۲۹۷ قمری و به استناد کتاب تاریخ و جغرافیا ی دارالسطلنه تبریز به وصیت وی اورا خارج ازدروازه ری به خاک سپردند که منظور همان حرم شاه عبدالظیم است.
تهماسب میرزا شاهزاده‌ای عالم و دانشمند بوده است و از این رو در تاریخ به فقیه‌القاجار شهرت دارد. او همچنین شعر می‌سروده است و سَروَر تخلص می‌کرده است. اعتمادالسلطنه در کتاب المآثر و الآثار درباره او می‌نویسد:«از فحول فضلاء ایل جلیل قاجار و در سیر و ادب و اخبار عجم و عرب یگانه روزگار بود.»
تهماسب صاحب فرزندان متعددی بوده است، به این شرح:
سرخرگ نافی () نام یک جفت سرخرگ است که در ناحیه شکمی و لگن یافت می‌شود. سرخرگ‌های نافی خون بی‌اکسیژن را از جنین به جفت منتقل می‌کنند و بنابر این، در پستانداران جفت‌دار نقشی اساسی در رشد و سلامت جنین دارند.
در جنین، این سرخرگ‌ها تا بند ناف ادامه می‌یابند. برای هر نیم از بدن یکی از این سرخرگ‌ها وجود دارد. در بند ناف به طور معمول دو سرخرگ نافی و یک سیاهرگ نافی حضور دارند. سرخرگ‌های نافی مثانه را دربر گرفته‌اند و تمامی خون بی‌اکسیژن را از جنین از طریق بند ناف بیرون می‌برند.
در داخل جفت، ارتباط بین دو سرخرگ بند ناف در حدود ۵ میلی‌متری پیوندگاه بند ناف به جفت دیده می‌شود که به عنوان تعدیل‌کننده فشار بین دو سرخرگ یا به عبارتی به صورت یک دریچه ایمنی عمل می‌کند.
محل اتصال دو سرخرگ نافی، بازپیوندگاه هیرتلHyrtl anastomosis نامیده می‌شود. دو سرخرگ نافی سپس به صورت رگ‌های برون‌شامه‌ایchorionic arteries یا سرخرگ‌های جنینی درون‌جفتیintraplacental fetal arteries انشعاب می‌یابند.
باشگاه بسکتبال آلوارک توکیو یک تیم بسکتبال حرفه‌ای ژاپنی است که در توکیو واقع شده‌است. این تیم که تحت حمایت تویوتا است، تا سال ۲۰۰۰، این تیم به عنوان تویوتا پراسر شناخته می‌شد. این باشگاه که به عنوان تویوتا پراسر تأسیس شد، در سال ۲۰۰۶و ۲۰۰۷موفق به کسب دو عنوان پیاپی لیگ برتر سوپر لیگ ژاپن شد.
جنبش سیکس پوینت یا شش نکته نهضتی سیاسی و فرهنگی در پاکستان شرقی به رهبری شیخ مجیب الرحمان بود که خواهان خودمختاری بیشتر برای ناحیهٔ مذکور بود. جنبش نامبرده شش خواستهٔ اصلی داشت که احزاب متحد را ملتزم به در دستور کار قرار دادن آن می‌دانست. جنبش در ۱۹۶۶به وجود آمد و تا پایان استقلال بنگلادش از پاکستان غربی ادامه داشت.
اریدیسول (Aridisol) از دو واژه لاتین ارید(Arid) به معنای خشک و سول (sol) به معنای خاک گرفته شده است.
اریدیسول ها خاک های متداول مناطق خشک و بیابانی هستند. در این اراضی میزان نزولات آسمانی اعم از باران و.. کمتر از میزان تبخیر و تعرق است. این اراضی عمدتاً دارای پوشش گیاهی ضعیف قرار دارند. در نتیجه میزان مواد ارگانیک (مواد آلی) و همچنین درصد ازت خاک که عمدتاً وابسته به گیاهان است پایین می باشد. مدیریت مواد آلی و آب مهمترین اعمال در اینگونه خاک ها است. 45% اراضی ایران در مرکز، شرق و جنوب از این خاک ها پوشیده شده اند.
این خاک ها طبق تعریف سیستم طبقه بندی خاک آمریکا(Usda soil Taxonomy) عمدتاً در رژیم رطوبتی اریدیک( رژیم رطوبتی مخصوص مناطق خشک) و دارای یک افق سطحی آکریک یا آنتروپیک(لایه های سطحی تحت فعالیت انسان) و افق های زیر سطحی کمبیک، کلسیک(لایه ای از کربنات کلسیم)، جیپسیک(لایه ای حاوی گچ)، پترو کلسیک( لایه ای از آهک سیمانی)، پتروجیپسیک(لایه ای از گچ سخت و سیمانی)، سالیک(لایه ای حاوی نمک ها همچون هالیت ها)و افق آرجیلیک(افق غنی از رس) و ناتریک است.
رالف ئی. وانلو (؛ ۲۴ مارس ۱۸۹۹ – ) فیلم‌نامه‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
دسیدوا ، مرز مخاطی رحم است (یعنی اندومتر تغییریافته) که تدارکات بارداری را شکل می دهد. دسیدوا در فرایندی به نام دسیدواسازی، تحت تأثیر پروژسترون تشکیل شده است. سلول‌های اندومتری به شدت متمایز اند. دسیدوا تشکیل بخش مادری جفت را تشکیل داده و طی دوره بارداری باقی می ماند. این بخش طی زایمان می ریزد، به همین دلیل به آن دسیدوا گفته می شود، چرا که معنای نزدیکی با کلمه deciduous به معنای برگ‌ریزان دارد.
بخشی از دسیدوا که با تروفوبلاست برهمکنش دارد را "دسیدوای قاعده‌ای" نامند (به آن "دسیدوای جفتی" نیز گفته می شود)، در حالی که "دسیدوای کپسولی" روی رویان، در سمت حفره‌ای رشد کرده، و آن را با اندومتر محصور می کند. باقی‌مانده دسیدوا به نام "دسیدوای جداری" یا "دسیدوا ورا" نامگذاری شده که در ماه چهارم بارداری با دسیدوای کپسولی جوش می خورد.
سه لایه از دسیدوای قاعده‌ای که از نظر ریخت‌شناسی متمایز اند را می توان به این صورت توصیف کرد:
هانس-اوتو بورگمن (; – ) آهنگساز فیلم اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی آهنگساز فیلم‌هایی همچون مواد مخدر و طلا بوده‌است.
عادل نجف‌زاده (زاده ۱ شهریور ۱۳۵۲ - بسطام) نماینده یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، توانست با کسب ۶۸ هزار و ۴۹۸ رای از مجموع ۱۵۱ هزار و ۳۸۲ رای، از حوزه انتخابیه خوی و چایپاره از استان آذربایجان غربی به عنوان منتخب مردم انتخاب شود و به مجلس راه یابد.
یعقوب رضازاده نظامی و سیاستمدار ایرانی است. وی موفق شد در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با کسب ۲۴ هزار و ۷۶۷ رأی، از حوزهٔ انتخابیهٔ سلماس به مجلس راه یابد.
آنتردموس (نام علمی: Antrodemus) یک سرده از دایناسورهای گوشت‌خوار ددپا است که در دوره ژوراسیک بومی آمریکای شمالی بود. این سرده شامل یک گونه با نام آنتردموس والنس می‌شود. سنگوارههای یافت شده از آنتردموس شامل چند مهره دم است که بر اساس این بقایا این جانور در سال ۱۸۷۰ توسط جوزف لیدی دیرینه‌شناس آمریکایی توصیف شد. وی نخست آنتردموس را به عنوان یک گونه از دایناسورهای پوکیلوپلورون طبقه‌بندی کرد اما در سال ۱۸۷۳ نظر خود را تغییر داد و آنتردموس را یک سرده مستقل در نظر گرفت. از دهه ۱۹۲۰ به مدت نیم قرن آلوسور را همان آنتردموس در نظر می‌گرفتند اما هم‌اکنون آنتردموس به عنوان یک سرده نامعتبر و با ماهیت نامعلوم شناخته می‌شود.
ورنر بون (; – ) فیلم‌بردار سینما اهل آلمان بود.
وی فیلم‌بردار فیلم‌هایی همچون "طلا" و "آمفیتروئون" بوده‌است.
آدنومیوز () یا «عارضه نفوذ آستر رحم به ماهیچه» یکی از علت‌های خونریزی غیرطبیعی در بانوان است.
در این بیماری آستر رحم (آندومتر) که لایه پوشاننده داخلی رحم است، به داخل ماهیچه رحم (میومتر) نفوذ می‌کند و باعث درد و خونریزی شدید ماهیانه می‌شود.
آدنومیوز یک بیماری خوش‌خیم رحم است که در آن دهانه رحم (استروما) و غدد آستری در داخل ماهیچه زهدان یافت می‌شوند. این تهاجم، سبب القای هیپرتروفی (بزرگ شدن) و هیپرپلازی (افزایش) ماهیچه رحم می‌شود و رحم را به‌طور منتشر بزرگ می‌کند. به‌طور کلی چنین برآورد می‌شود که ۲۰٪ زنان مبتلا به آدنومیوز هستند. آدنومیوز با به دنیا آوردن نوزاد در ارتباط است. چنین برآورد شده‌است که حداقل ۸۰٪ زنان مبتلا به این اختلال، افرادی با زایمان‌های قبلی هستند. آدنومیوز بیشتر از همه در زنان ۵۰ _ ۴۰ ساله سبب به وجود آمدن علایم می‌شود."دکتر فاطمه نعمت اللهی - جراح و متخصص زنان و زایمان". 2020. Drnematolahi.Com. Accessed February 28 2020. .
در افراد جوان و افرادی که تمایل به بارداری دارند از درمان‌های هورمونی برای این بیماری استفاده می‌شود.
اوتو بکر (؛ ۷ ژانویه ۱۸۹۸ – ۲۲ مه ۱۹۷۰) فیلم‌بردار اهل آلمان بود.
وی فیلم‌بردار فیلم‌هایی همچون طلا و مردی در جستجوی قاتل خود بوده‌است.
گونتر ریتاو (; – ) فیلم‌بردار و کارگردان فیلم اهل آلمان بود.
مردی در جستجوی قاتل خود () یک فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی روبرت زیودماک است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هاینتس رومان، لایین دییرس، فردریک هالندر، و فریتس اودمار اشاره کرد.
ماهیچه رحم، ماهیچه زهدان یا میومتریوم () لایه میانی دیواره رحم است که عمدتاً از سلول‌های عضله صاف رحم به اضافه بافت حمایتی استرومایی و عروقی تشکیل شده‌است.
کارکرد اصلی ماهیچه رحم القای انقباضات رحمی است.
کَپَر سرخ‌پوستان نام نوعی خانه موقت سنتی اقوام مختلف سرخ‌پوست بومی آمریکای شمالی است. در زبان‌های بومی آمریکای شمالی به این کپرها، ویگ‌وم (Wigwam) و ویکیاپ (wickiup) گفته می‌شود. در جنوب غربی و غرب ایالات متحده به این کپرها ویکیاپ و در شمال شرقی ایالات متحده و کانادا معمولاً به آن‌ها ویگ‌وم می‌گویند.
این نوع کپر و پناهگاه گنبدی مدور، از سوی بسیاری از فرهنگ‌های بومی آمریکا مورد استفاده قرار می‌گرفت. سطوح خمیده آن، آن را به یک پناهگاه سودمند برای انواع شرایط تبدیل می‌کند.
این سازه‌ها متشکلند از یک چارچوب از تیرهای معمولاً چوبی قوسی‌شکل که با پوست درخت پوشانده شده‌اند. جزئیات ساخت و ساز این کپرها با فرهنگ محل و در دسترس بودن محلی مواد متفاوت است. برخی از مصالح مورد استفاده برای پوشاندن بام این کپرها شامل چمن، علف، پوست درخت، نی، پوست جانوران یا پارچه است.
در مقایسه با چادرهای سرخ‌پوستی، برپا کردن کپرهای سرخ‌پوستی معمولاً زمان بیشتری می‌گیرد و چارچوبهای آن‌ها معمولاً مانند چادرها قابل حمل نیستند.
عشق، مرگ و شیطان () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی هاینس هیلپرت و راینهارت اشتاینبکر محصول سال ۱۹۳۴ است.
سیاهرگ تهیگاهی مشترک یا ورید ایلیاک مشترک خون سیاهرگی لگن و اندام‌های تحتانی و ساختارهای اطراف را به بزرگ‌سیاهرگ زیرین منتقل می‌کند.
این سیاهرگ از بهم‌پیوست دو سیاهرگ ایلیاک خارجی و داخلی در شکم و سطح مهره پنجم کمری تشکیل می‌شود.
قدام به مفصل ساکروایلیاکsacroiliac joint و محل پیوند سیاهرگ‌های ایلیاک خارجی و داخلی
به‌صورت فوقانی و مایل طی مسیر کرده تا با سیاهرگ هم‌نام مجاور خود در سطح مهره پنجم کمری پیوسته و تشکیل بزرگ‌سیاهرگ زیرینinferior vena cava را می‌دهد.
علاوه بر سیاهرگ‌های اندام‌های تحتانی، سیاهرگ‌های ایلئولومبار و لترال ساکرال که خون عضلات ایلئوسواسiliopsoas muscle و مهره‌های کمری چهارم و پنجم را درناژ می‌کنند و همچنین سیاهرگ اوبتراتورobturator vein که خون کمپارتمان مدیال ران را تخلیه می‌کند؛ وارد این سیاهرگ می‌گردند.
درضمن سیاهرگ ایلیاک مشترک چپ خون سیاهرگ مدین ساکرالmedian sacral vein را نیز دریافت می‌کند.
گاهی سیاهرگ کلیوی چپ وارد سیاهرگ ایلیاک مشترک چپ می‌شود.
سندرم May-Thurner که در آن سیاهرگ ایلیاک مشترک چپ بین تنه مهره پنجم کمری و سرخرگ ایلیاک مشترک راست فشرده شده و سبب ایجاد لخته در سیاهرگ می‌گردد.
تخت گاز: دنده اضافی نام یک برنامهٔ تلویزیونی شبکه بی‌بی‌سی در زمینه اتومبیل رانی است. در حال حاضر پخش این مجموعه تلویزیونی هنوز از شبکه بی‌بی‌سی فارسی هر چهارشنبه ساعت ۲۱ پخش می‌شود.
مجریان اصلی این برنامه عبارتند از مت له بلانک، کریس هریس، روری رید است.
تخت گاز برای اولین بار از شبکه بی‌بی‌سی فارسی به صورت دوبله با زبان فارسی شروع به پخش کرد و پخش آن همچنان هر چهارشنبه ساعت ۲۱ از این شبکه ادامه دارد.
بعد از استقبال از برنامه تخت گاز در بی‌بی‌سی فارسی صدا و سیما نیز به پخش آن پرداخت. این برنامه از شبکه مستند صدا و سیما با نام «استارت» پخش می‌شود.
دنده اضافی در ۴ فصل ۳۰ دقیقه ای از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ از بی‌بی‌سی جهانی شروع به پخش کرد.
بنیاد مطالعات ایران یک مؤسسه غیرانتفاعی در مریلند (آمریکا) است که فعالیت‌های آن به پژوهش و شناساندن تاریخ، فرهنگ، جامعه، سیاست و اقتصاد ایران اختصاص دارد. اشرف پهلوی، امکانات اولیه ایجاد این مؤسسه و تحقق اهداف آن را در سال ۱۹۸۲ فراهم کرد.https://fis-iran.org/fa/about/trustees مدیر بنیاد مهناز افخمی است. این بنیاد در سال‌های آغازین در خیابان ماساچوست در واشینگتن فعال بود و سپس به شهر بتزدا در ایالت مریلند نقل مکان کرد.
فصلنامه «ایران‌نامه» از جمله انتشارات این بنیاد است.https://fis-iran.org/fa/irannameh
بنیاد مطالعات ایران بانی پروژه تاریخ شفاهی ایران به مدیریت غلامرضا افخمی است. در این پروژه با صدها تن از شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ... گفتگو شده تا از نابودی اطلاعات مربوط به فعالیت‌هایشان برای پژوهش‌های تاریخی جلوگیری شود. فایل‌های صوتی گفتگوها در تارنمای بنیاد در دسترس عموم قرار گرفته است. بخشی از این گفتگوها به صورت کتاب توسط بنیاد به چاپ رسیده‌اند.
بنیاد مطالعات ایران از سال ۱۹۹۲ سالانه سخنرانی‌هایی با عنوان «نوروز» را در رابطه با تاریخ و فرهنگ ایران در دانشگاه جورج واشینگتن سازماندهی می‌کند. پیر بریانت، جهانگیر آموزگار، سید حسین نصر، پیتر چلکوفسکی، احسان یارشاطر و ... از جمله سخنرانان این مجموعه بوده‌اند.
بنیاد همچنین در زمینه برپایی همایش، نمایشگاه‌های هنری، فیلم، کنسرت‌های موسیقی ایرانی و ... به شکل مستقل و با همکاری نهادهای دانشگاهی و فرهنگی در آمریکا فعالیت داشته است. از جمله نمایشگاه «هنر معاصر ایران» (موزه آسیا پسیفیک، کالیفرنیا، ۱۹۸۳)https://library.metmuseum.org/search/?searchtype=o&searcharg=249026676، نمایشگاه چهار زن (با انجمن پژوهش‌های خاورمیانه و انجمن ایران پژوهی، بالتیمور، ۱۹۸۷)https://www.academia.edu/9465047/_Miyan_e_Mahdoudiat_ha_ya_Marz_ha_Contested_Agency_in_Contemporary_Iranian_Art_in_We_are_Standing_outside_of_Time_An_Ongoing_Artistic_Collaboration_between_Shahram_Entekhabi_Behrang_Samadzadegan_ed_Shahram_Entekhabi_Linz_Atelierhaus_Salzamat_2012_8_11، نمایشگاه جشن فرهنگ و هنر ایران (گالری آرتور سکلر، واشینگتن، ۱۹۸۹)https://siarchives.si.edu/collections/siris_sic_12499.
بنیاد مطالعات ایران از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۲۰ سالانه به یکی از پایان‌نامه‌های دکترا در زمینه ایران‌شناسی جایزه اهدا کرد. فهرست این پایان‌نامه‌ها در تارنمای بنیاد آمده است. از جمله این پایان‌نامه‌ها می‌توان به به «نی ایرانی» از آذین موحد اشاره کرد.https://www.cambridge.org/core/journals/review-of-middle-east-studies/article/abs/foundation-for-iranian-studies-dissertation-of-the-year-awards/AC94CE940F5D5C5EE4B7C3A4F3019B00
- به پارسی:
- به انگلیسی:
Pourdahi, Ibrahim. "Calender Conversion Tables: Hijri (SHamsi and Qamari) to Gregorian, Foundation for Iranian Studies, Bethesda, 1993
The Oral History Collection of the Foundation for Iranian Studies. Edited by Gholam Reza Afkhami and Seyyed Vali Reza Nasr. With a Foreword by Elizabeth B. Mason. FIS ,1991
مطالعات ایرانی
در طراحی رابط کاربری، یک استعاره ی رابط کاربری مجموعه ای از تصاویر، رفتارها، و فرایندهای رابط کاربری می‌باشد، که این مجموعه از دانش خاصی که کاربران هم‌اکنون دربارهٔ «زمینه‌های دیگر» دارند، استفاده می‌کند. هدف از استعاره در رابط کاربری، استفاده از «دانش آنی کاربر» دربارهٔ روش تعامل با رابط کاربری می‌باشد. این استعاره‌ها برای شبیه بودن به موجودیت‌های فیزیکی طراحی شده‌اند، اما ویژگی‌های خاص خودشان را دارند (مثلا استعاره رومیزی و پرتال‌های وب).
استعاره‌های رابط کاربری می‌توانند بر اساس یک «رفتار» یا یک «شیء(ظرف شکل)» یا ترکیبی از آنها باشند. این استعاره‌ها با دانش «آشنا» ی کاربر کار می‌کنند تا به آنها کمک کنند تا موارد «غیر آشنا» را بفهمند؛ و به جای آن قرار می‌گیرند تا کاربر آن را بهتر بفهمد.
یک مثال از استعاره رابط کاربرد، شباهت «فایل» و «فولدر» برای سیستم فایل‌بندی یک سیستم عامل می‌باشد.
مثال دیگر نمایش «دید درختی» از یک سیستم فایل، در یک مدیر فایل می‌باشد.
طراحان نرم‌افزار سعی دارند تا برنامه‌های کاربردی را برای تازه‌کارها و باتجربه‌ها برای استفاده ساده‌سازی کنند، روش آنها برای این کار ساخت استعاره‌های سفت و سختی است که تجربه‌های جهان واقعی کاربر را شبیه‌سازی می‌کند. پیشرفت‌های مداوم فنی، ساخت استعاره‌هایی که این تجربه‌های جهان واقعی را به تصویر می‌کشند را واقعی تر می‌سازند، تا در نهایت کارایی رابط کاربری را بالا ببرند.
با این حال کاربران تازه‌کار می‌توانند از یک نوع جعبهٔ کمک استفاده کنند، زیرا استعاره همیشه برای آنها برای فهم شان به اندازه کافی واضح نیست. بدون توجه به آنکه چقدر برنامه‌نویس تلاش کرده‌است که آن را شبیه به چیزی بسازد که کاربر آن را می‌فهمد.
با تجربه‌ها از جهت دیگر می‌توانند بفهمند که چه چیز در جنبه‌های فنی یک استعاره رابط کاربری همراه می‌باشد. آنها می‌دانند که چه کار می‌خواهند بکنند و چگونه باید آن کار را بکنند- و بنابراین آنها میانبرهایی طراحی می‌کنند تا در دسترسی به اهدافشان به آنها کمک کنند.
در حالیکه مفهومی که پشت استعارهٔ رابط کاربری ساده به نظر می‌رسد (که این مفهوم بالا بردن ساده‌سازی مؤثر یک رایانه است)، مدارک و شواهد آزمایشگاهی برای پشتیبانی از این ادعاها وجود ندارد. پژوهش‌های کمی به صورت تکمیل شده وجود دارد که مزایای پیاده‌سازی استعاره‌ها در سیستم‌های رایانه ای را نشان می‌دهند، مثلاً پژوهش‌های کمی است که نشان می‌دهد چه چیزی یک استعاره را مؤثر تر می‌سازد.
مجله ماهانه شرافت بین سالهای ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۳ در تهران منتشر می‌شد. تحت مدیریت محمدباقرخان، یکی از وزرای کابینه مظفرالدین شاه، مجموعاً ۶۶ شماره از این مجله در یک جلد منتشر شد.cf. Sharafat (1896-1903), 1st volume. این مجله مانند مجلهٔ "شرف"، که جایگزین آن شده بود، به‌دلیل تصاویر و عکس‌های متعدد و مفصل شهره بود. این مجله با تمرکز بر انتشار پرتره و زندگینامه‌های افراد سرشناس ایرانی و خارجی، سیاستمداران و هنرمندان آن زمان، سنت "شرف" را ادامه داد. "شرافت" هنر و نقاشی آن زمان را تغییر داده و متحول کرد.Mohammad Sattari und Houshang Salamat (2013): Photography and the Illustrated Journals Sharaf and Sharāfat. In: History of Photography, vol. 37, No. 1, p. 84.
ماری فورلئو (زادهٔ ۱۹۷۵ در نیوجرسی آمریکا) نویسنده، مربی زندگی و سخران انگیزشی آمریکایی است. او مالک مدرسه بین‌المللی ماری فورلئو و شبکه تلیویزونی اینترنتی ماری تی وی است.
فورلئو در نیوجرسی متولد و در دانشگاه سیتون هال با مدرک بازرگانی مالی فارغ التحصیل شد.
پس از فارغ اتحصیلی از دانشگاه او به عنوان دستیار در بورس اوراق بهادار نیویورک مشغول به کار شد. او سپس این شغل را برای کار در مجله گورمت ترک کرد.
در سال ۲۰۰۱ خبرنامه ای تاسیس و فالورهای خود راتحت آموزش قرار داد. گفتنی است او به عنوان نخستین رقصنده ورزشکار برجسته شرکت نایکی در سال ۲۰۰۵ معرفی شد.
در سال ۲۰۰۸ فورلئو نخستین کتاب خود تحت عنوان مرد ایده‌آل خود را بیابید را منتشر کرد. این کتاب به ۱۶ زبان دنیا از جمله فارسی منتشر شد. او در همین سال مدرسه بین‌المللی ماریو فورلئو در زمینه تجارت را راه اندازی کرد.
تمرکز این موسسه در کسب و کارهای کوچک و آموزش های تخصصی کارآفرینی قرار دارد. در سال ۲۰۱۱ ریچارد برانسون از فورلئو جهت شرکت در همایش کارآفرینان جوان دعوت کرد. در همان سال فورلئو شبکه ماری تی وی که یک شبکه تلویزونی اینترنتی است راه اندازی کرد.
او در کنفرانس زندگی زیباست سال ۲۰۱۴ سخرانی داشت.
اپرا وینفری ، فورلئو را رهبری برای نسل بعد معرفی کرده است. همچنین مجله معتبر فوربز وبسایت او را جزو ۱۰۰ وب سایت برتر از نظر کارآفرینی قرار داده است.
ماهنامه شرف بین سالهای ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۱ میلادی تحت مدیریت محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در تهران منتشر می‌شد. در مجموع ۸۷ شماره از این مجله در یک جلد منتشر شد.cf. Sharaf (1882), 1st volume. این مجله به دلیل تصاویر و عکس‌های متعدد و خاص مشهور شد.
محمد حسن خان فارغ‌التحصیل دانشگاه دارالفنون و در پاریس تاریخدان و جغرافیدان بود. وی در همان زمان نیز وزیر کابینه ناصرالدین شاه بود.Mohammad Sattari und Houshang Salamat(2013): Photography and the Illustrated Journals Sharaf and Sharāfat. In: History of Photography, vol. 37, No. 1, 2013, p. 77 f. وی برای تصاویر مجله از معروف‌ترین خوشنویسان، نقاشان و عکاسان استفاده کرد. آثار هنری آن‌ها تکمیل زندگینامه‌ها و پرتره‌های افراد مشهور ایرانی و خارجی، سیاستمداران و هنرمندان آن زمان بود.Mohammad Sattari und Houshang Salamat(2013): Photography and the Illustrated Journals Sharaf and Sharāfat. In: History of Photography, vol. 37, No. 1, 2013, p. 75-78. این مجله هنر و نقاشی آن زمان را تغییر داده و دگرگون کرد.Mohammad Sattari und Houshang Salamat(2013): Photography and the Illustrated Journals Sharaf and Sharāfat. In: History of Photography, vol. 37, No. 1, 2013, p. 84 f.
صدای بی رخ () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی جنارو ریگلی است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
ویلیام کنِث «کِن» ریچاردسن (؛ زادهٔ در بورن، لینکلن‌شر، درگذشتهٔ در بورن، لینکلن‌شر) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل بریتانیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ریچاردسن در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۷ در بورن، لینکلن‌شر درگذشت.
ریموند ویلیام رید (؛ زادهٔ در گورو، درگذشتهٔ در ناتال) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل رودزیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
رید در ۸ مهٔ ۱۹۷۰ در یک حادثهٔ سقوط هواپیما در نزدیکی جادهٔ ناتینگهام در ناتال، به‌همراه سه فرزندش درگذشت.
آلن ریس (؛ زادهٔ در لنگستون، نیوپورت، مونموت‌شر) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا است که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
فریتز ریس (؛ زادهٔ در نورنبرگ، درگذشتهٔ در سامیدان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل آلمان بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ریس در ۱۵ مهٔ ۱۹۹۱ در سامیدان، سوئیس درگذشت.
جیم ریگسبی (؛ زادهٔ در آرکانزاس، درگذشتهٔ در دیتون، اوهایو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل ، و دوباره در فصل در مجموع در دو گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ریگسبی در ۳۱ اوت ۱۹۵۲ بر اثر تصادف رانندگی به‌هنگام مسابقهٔ اسپرینت در دیتون، اوهایو درگذشت.
جووانی د ریو (؛ زادهٔ در ماکومر، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
د ریو در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۸ درگذشت.
امیلیو رودریگز زاپیکو (؛ زادهٔ در لئون، کاستیا و لئون، درگذشتهٔ در هوت، کاستیا-لامانچا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل اسپانیا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
زاپیکو در ۶ اوت ۱۹۹۶ بر اثر حادثهٔ سقوط هواپیما در هوت، کاستیا-لامانچا درگذشت.
ولفگانگ زایدل (؛ زادهٔ در درسدن، درگذشتهٔ در مونیخ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل آلمان غربی بود که در فصل‌های و ، و دوباره از فصل تا در مجموع در دوازده گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
زایدل در ۱ مارس ۱۹۸۷ بر اثر سکته قلبی در مونیخ درگذشت.
رنزو زورزی (؛ زادهٔ در زیانو دفیمه، درگذشتهٔ در ماجنتا، لمباردی) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در هفت گراند پری شرکت کرد.
زورزی در ۱۵ مهٔ ۲۰۱۵ در ماجنتا، لمباردی درگذشت.
ریکاردو لوئیز زونتا (؛ زادهٔ در کوریتیبا، پارانا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل برزیل است که از فصل تا ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۳۸ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.
زونتا در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک تنها ۳ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
دنیاگیری کروناویروس در ایتالیا () به عنوان بخشی از فرایند دنیاگیری کروناویروس، در روز ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ در ایتالیا مورد تأیید قرار گرفت. منشأ این شیوع دو جهانگرد چینی بودند که تست آن‌ها در شهر رم مثبت اعلام شد. یک هفته بعد، مردی ایتالیایی که از شهر ووهان چین به ایتالیا بازگشته بود، در بیمارستان بستری شده و به عنوان سومین مورد در ایتالیا تأیید شد. به دنبال این ماجرا خوشه‌ای از موارد ابتلا به کووید ۱۹ شناسایی شد. با تأیید ۱۶ مورد ابتلا در ۲۱ فوریه و سپس ۶۰ مورد ابتلای دیگر در ۲۲ فوریه و همچنین اولین مورد فوت در لمباردی، این خوشه آغاز شد.
در ۳۱ ژانویه، دولت ایتالیا همه پروازها به مقصد چین و از مبدأ چین را به حالت تعلیق درآورده و وضعیت را اضطراری اعلام کرد. در ماه فوریه، یازده شهرداری واقع در ایتالیای شمالی، به عنوان مراکز دو خوشه اصلی ایتالیا شناخته شده و تحت قرنطینه قرار گرفتند. ردیابی بیشتر موارد مثبت در سایر مناطق به این دو خوشه منتهی می‌شود. در ابتدای ماه مارس، ویروس در تمام مناطق ایتالیا گسترش یافته‌بود.
در ۶ مارس، دانشکده بیهوشی، کاهش درد، احیا و مراقبت‌های ویژه، توصیه‌های اخلاق پزشکی را دربارهٔ پروتکل‌های تریاژی که ممکن است بکار روند، منتشر کرد.
در ۸ مارس، نخست‌وزیر جوزپه کونته قرنطینه را در تمام لمباردی و ۱۴ استان شمالی دیگر، و در روز بعد در تمام ایتالیا گسترش داده و بیش از ۶۰ میلیون نفر را قرنطینه کرد.
در ۱۱ مارس، کونته تقریباً تمام فعالیت‌های تجاری به جز سوپرمارکت‌ها و داروخانه‌ها را ممنوع اعلام کرد.
در ۱۹ مارس، درگذشتگان ایتالیا به ۳٬۴۰۵ رسید و با گذر از چین، به کشوری با بیشترین تعداد مرگ تأیید شده در جهان تبدیل شد.Grim milestone: Italy's coronavirus deaths surpass China's
در ۲۱ مارس، دولت ایتالیا کلیه مشاغل و صنایع غیر ضروری را تعطیل کرده و بر رفت‌وآمد مردم محدودیت بیشتری را اعمال کرد.
تا ۲۳ مارس، ایتالیا ۲۷۵٬۴۶۸ آزمایش برای ویروس انجام داده بود. در این تاریخ، ایتالیا با ۵۰٬۴۱۸ مورد در جریان (بیش از دو برابر تعداد موارد در جریان هر کشور دیگر)، مرکز جهانی موارد در جریان کرونا ویروس است. با ۶٬۰۷۷ مورد مرگ و ۷٬۴۳۲ مورد بهبودی، تعداد کل موارد تأیید شده ۶۳٬۹۲۷ نفر است.
تا ۲ آوریل، از کل ۱۱۵٬۲۴۲ مورد تأییدشده؛ ۸۳٬۰۴۹ مورد با علائم مثبت، ۱۳٬۹۱۵ مورد مرگ و ۱۸٬۲۷۸ مورد بهبودیافته، گزارش شده‌است. در میان ۸۳٬۰۴۹ مورد مثبت؛ ۵۰٬۴۵۶ نفر در خانه تحت قرنطینه قرار دارند، ۲۸٬۵۴۰ نفر با علائم بیماری در بیمارستان بستری شدند و ۴٬۰۵۳ نفر در بخش مراقبت‌های ویژه می‌باشند.
تا ۱۸ مه، از کل ۲۲۵٬۸۸۶ مورد تأییدشده؛ ۶۶٬۵۵۳ مورد با علائم مثبت، ۳۲٬۰۰۷ مورد مرگ و ۱۲۷٬۳۲۶ مورد بهبودیافته، گزارش شده‌است. در میان ۶۶٬۵۵۳ مورد مثبت؛ ۵۵٬۵۹۷ نفر در خانه تحت قرنطینه قرار دارند، ۱۰٬۲۰۷ نفر با علائم بیماری در بیمارستان بستری شدند و ۷۴۹ نفر در بخش مراقبت‌های ویژه می‌باشند.
در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، کمیسیون بهداشت ووهان، هوبئی، چین، سازمان جهانی بهداشت (WHO) را در مورد خوشه‌ای از موارد سینه‌پهلوی حاد با منشأ ناشناخته در آن استان مطلع کرد. در ۹ ژانویه ۲۰۲۰، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری چین، شناسایی یک کروناویروس جدید (که بعداً به عنوان سارس-کاو-۲ شناخته شد) را اطلاع‌رسانی کرد. در اواخر ژانویه، به دنبال گسترش شیوع کووید ۱۹ در سرزمین اصلی چین، ایتالیا اقدامات غربالگری پیشرفته، از جمله دوربین‌های حرارتی و کادر پزشکی را در فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو و فرودگاه میلانو مالپنسا راه‌اندازی کرد.
در ۳۱ ژانویه، دو مورد اول کووید ۱۶ در رم تأیید شد. یک زوج چینی، اصالتاً اهل ووهان، که در ۲۳ ژانویه از طریق فرودگاه میلانو مالپنسا وارد ایتالیا شده بودند، از فرودگاه به ورونا، و سپس به پارما سفر کردند و در ۲۸ ژانویه وارد رم شدند. بعد از ظهر روز بعد، آنها سرفه کردند و عصر همان روز مرد دچار تب شد. این زوج به مؤسسه ملی بیماری‌های عفونی لاتزارو اسپالاتزانی منتقل شده و در آنجا آزمایش سارس-کاو-۲ آنها مثبت شد و در بیمارستان بستری شدند. در ۳۱ ژانویه، دولت ایتالیا همه پروازها به سمت و از چین را به حالت تعلیق درآورد و وضعیت اضطراری اعلام کرد. نخست‌وزیر جوزپه کونته گفت: ایتالیا اولین کشور اتحادیه اروپا بود که این نوع اقدامات پیشگیرانه را انجام داد. دولت همچنین پویشگرهای حرارتی و بررسی دما را برای مسافران بین‌المللی که وارد فرودگاه‌های ایتالیا می‌شوند، لحاظ کرد.
در ۶ فوریه، آزمایش کووید ۱۹ یک ایتالیایی، که از ووهان بازگردانده شده بود مثبت شد و تعداد کل موارد در ایتالیا را به سه مورد رساند.
در ۲۲ فوریه، فرد ایتالیایی که بازگردانده شده بود، بهبود یافت و از بیمارستان مرخص شد. در ۲۲ و ۲۶ فوریه، آزمایش کووید ۱۹ دو گردشگر چینی که قبلاً آلوده بودند، در مؤسسه ملی لازارو اسپالانزانی در رم منفی شد.
هنگامی که آزمایش یک ایتالیایی ۳۸ ساله در کودونیو، یکی از کومونههای استان لودی مثبت شد، شیوع بیماری در لمباردی آشکار شد. در ۱۴ فوریه، او احساس ناخوشی کرده و به دکتری در کاستیلیونه دآدا مراجعه کرد. وی برای درمان آنفلوانزا معالجه شد. در ۱۶ فوریه، با وخیم‌تر شدن وضعیت جسمانی، او به بیمارستان کودونیو رفت و از مشکلات تنفسی خبر داد. در ابتدا هیچ شکی به کووید ۱۹ وجود نداشت؛ بنابراین هیچگونه اقدامات احتیاطی بیشتری صورت نگرفت و ویروس قادر به آلوده کردن سایر بیماران و کارکنان بهداشتی بود. در ۱۹ فوریه، همسر بیمار فاش کرد که بیمار با یکی از دوستان ایتالیایی که در تاریخ ۲۱ ژانویه از چین برگشته و متعاقباً آزمایش او منفی شده، ملاقات کرده بود. کمی بعد آزمایش بیمار، همسر باردار او و یکی از دوستان او مثبت شد. در ۲۰ فوریه، سه مورد دیگر، پس از آنکه بیماران علائم سینه‌پهلو را گزارش دادند، تأیید شد. پس از آن، بر روی هر شخصی که احتمالاً با افراد یا نزدیک افراد آلوده تماس داشته، غربالگری و کنترل گسترده‌ای صورت گرفت. متعاقباً گزارش شده که مطابق با تجزیه و تحلیل تبارزایی ژنوم ویروسی، منشأ این موارد احتمالاً با نخستین انتقال محلی اروپایی که در ۱۹ ژانویه در مونیخ آلمان رخ داده، ارتباط دارد. مردی ۳۸ ساله برای هفته‌ها بدون علائم بود. بنا بر گزارش‌ها، زندگی اجتماعی فعال داشته و پیش از انتشار ویروس در بیمارستان کودونیو، به‌طور بالقوه با ده‌ها نفر در تعامل بوده‌است. پس از آن، او به بیمارستان آموزشی سان ماتئو در پاویا، و همسر او به بیمارستان لوئیجی ساکو در میلان منتقل شد.
در ۲۱ فوریه، ۱۶ مورد دیگر، ۱۴ مورد در لمباردی، از جمله پزشکی که مرد ۳۸ ساله اهل کودونیو را معالجه کرد، و دو مورد در ونتو تأیید شد. در ۲۲ فوریه، زنی ۷۷ ساله از کاسالپوسترلنگو، که از سینه‌پهلو رنج می‌برد و به همان بخش فوریت‌های پزشکی که مرد ۳۸ ساله اهل کودونیو رفته بود، مراجعه کرده بود، در لومباردی درگذشت. با احتساب مرد ۷۸ ساله‌ای که در ونتو درگذشت، تعداد موارد در ایتالیا به ۷۹ مورد افزایش یافته‌است. از میان ۷۶ مورد تازه کشف شده، ۵۴ مورد در لمباردی (شامل یک بیمار در بیمارستان سان رافائل در میلان و ۸ بیمار در بیمارستان آموزشی سان ماتئو در پاویا)، ۱۷ مورد در ونتو، دو مورد در امیلیا-رومانیا، دو مورد در لاتزیو و یک مورد در پیمونت یافت شده‌است.
در ۲۳ فوریه، یک زن ۶۸ ساله مبتلا به سرطان از ترسکوره کرماسکو، در کرما درگذشت. با احتساب چهارده بیماری که در بیمارستان آموزشی سان ماتئو در پاویا تحت معالجه قرار گرفته‌اند، تعداد موارد در ایتالیا به ۱۵۲ مورد افزایش یافته‌است. در ۲۴ فوریه، مرد ۸۸ ساله‌ای از ویلا د سریو در برگامو که از قبل دارای سابقه بیماری بود، در حالیکه در بیمارستان پاپا جیووانی بیست و سوم بستری بود، درگذشت. مردی ۸۸ ساله از کاسله لندی، که در کودونیو سکونت داشت، در همان روز درگذشت. یک مرد ۸۰ ساله از کاستیلیونه دآدا در بیمارستان لوئیجی ساکو در میلان درگذشت. وی پیش از این به دلیل سکته قلبی در لودی، در بیمارستان بستری بود و پس از آنکه آزمایش مثبت او تأیید شد به میلان منتقل شد. یک مرد ۶۲ ساله از کاستیلیونه دآدا که از قبل دارای سابقه بیماری بود، در بیمارستان سنت آنا در کومو درگذشت. فرماندار لمباردی آتیلیو فونتانا، اعلام کرد که تعداد موارد لمباردی به ۱۷۲ مورد افزایش یافته و در کل ۲۲۹ مورد در ایتالیا تأیید شده‌است. در ۲۵ فوریه، یک مرد ۸۴ ساله از نمبرو، یک مرد ۹۱ ساله از سن فیورانو و یک زن ۸۳ ساله از کودنیو، در اثر عوارض ناشی از عفونت‌ها فوت کردند.
با گسترش بیماری در استان‌های پیاچنزا، پارما، مودنا و ریمینی، تعداد موارد در امیلیا-رومانیا به ۲۳ مورد افزایش یافته‌است. تمام آنها با خوشه لمباردی در ارتباط بودند. مورد جدیدی که با شیوع در لمباردی مرتبط بود، هنگامی که آزمایش یک زن ۶۰ ساله از برگامو مثبت شده و در بیمارستان چرولو بستری شد، در پالرمو، سیسیل تأیید شد. آزمایش یک مرد ۴۹ ساله که قبلاً از کودونیو بازدید کرده بود، در پشا، توسکانی مثبت شد. مقامات لیگوریا تأیید کردند که آزمایش یک خانم توریست ۷۲ ساله از کاستیلیونه دآدا، در حالیکه در هتلی در الاسیو اقامت داشت، مثبت شد. این زن در بیمارستانی در جنوآ تحت معالجه قرار گرفت. در همان روز، مورد دوم در لیگوریا تأیید شد. مردی ۵۴ ساله که برای کار به کودونیو مراجعه کرده و آزمایش او در لا اسپتزیا مثبت شد. در ۲۶ فوریه، مردی ۶۹ ساله اهل لودی که از قبل دارای سابقه بیماری بود، در امیلیا-رومانیا درگذشت. آزمایش سارس-کاو-۲ شهردار بورگونووو وال تیدونه، پیترو ماتزوکی، مثبت شد و به‌صورت داوطلبانه در خانه قرنطینه شد.
یک خوشه ثانویه از عفونت‌ها که در ابتدا تصور می‌شد نتیجه آلوده شدن یک کشاورز هنگام بازدید از منبع اولیه در کودونیو است، در منطقه ونتو واقع شد. کشاورز مورد آزمایش قرار گرفت و روز بعد، آزمایش او منفی اعلام شد.
در ۲۱ فوریه، آزمایش دو نفر در ونتو مثبت شد. روز بعد، یکی از آنها، مردی ۷۸ ساله، در بیمارستان اسکیاوونیا در مونسلیچه درگذشت. او اولین تلفات ناشی از بیماری در ایتالیا است. این مرد در شهرداری وُ زندگی می‌کرد که تحت قرنطینه قرار گرفت.
در ۲۵ فوریه، یک زن ۷۶ ساله از قبل دارای سابقه بیماری بود، در ترویزو درگذشت.
در ۲۶ فوریه، یک مورد اضافی در رابطه با یک فرد خردسال شناسایی شد. آزمایش دختری ۸ ساله که در کودویگو زندگی می‌کرد، مثبت شد.
در ۲۸ فوریه، لوکا زایا، فرماندار ونتو، خاطرنشان کرد که پس از دو مورد اول، وی دستور داده که تمام ۳٬۳۰۰ فرد ساکن در وُ آزمایش شوند. ۱٫۷٪ از ۶٬۸۰۰ گوش پاک‌کن مورد آزمایش، مثبت بود. این مطالعه اپیدمیولوژیک برای تحقیقات شیوع در دانشگاه پادووا استفاده می‌شود.
از ۲۸ فوریه، ۱۵۱ مورد تأیید شده در ونتو وجود داشته که با احتساب این دو تلفات، ۷۰ مورد در شهرداری وُ بوده‌است.
تا ۱۴ مارس، هیچ مورد جدیدی در شهرداری وُ مشاهده نشده‌است.
در ۳۱ ژانویه، هیئت وزیران ایتالیا، آنجلو بورلی را به عنوان مسئول حفاظت شهری برای مقابله با وضعیت اورژانسی کووید ۱۹ منصوب کرد.
در ۴ مارس، دولت ایتالیا تعطیلی کلیه مدارس و دانشگاه‌ها را در قلمرو ملی به مدت دو هفته وضع کرد. در همان روز دولت حکم داد که تمام رویدادهای ورزشی در ایتالیا تا ۳ آوریل در پشت درهای بسته برگزار خواهند شد.
در ۲۲ فوریه، دولت یازده شهر در لمباردی و ونتو را قرنطینه کرد.
در ۷ مارس، دولت مهیای گسترش منطقه محدود شده به تمام لمباردی، به‌اضافه چهارده استان دیگر در ونتو (۳)، امیلیا-رومانیا (۵)، مارکه (۱) و پیمونت (۵) تا ۳ آوریل شد. این قرنطینه بیش از ۱۶ میلیون نفر، تقریباً یک چهارم کل جمعیت ایتالیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و با تهدید به جریمه، از ورود یا خروج افراد از منطقه به‌جز «برای نیازهای اثبات شده شغلی یا شرایط نیاز یا به دلایل سلامتی»، جلوگیری می‌کند. کشور درون‌بوم سان مارینو که بین دو استان واقع شده، به‌طور مؤثر قرنطینه شده‌است.
در ۹ مارس، نخست‌وزیر کونته اعلام کرد که این قرنطینه به تمام کشور گسترش می‌یابد.
در ۲۳ فوریه، اتریش به دلیل موارد مشکوک، همه قطارها به مقصد ایتالیا و از مبدأ ایتالیا را به مدت چند ساعت متوقف کرد. رومانی برای افرادی که از لومباردی و ونتو وارد می‌شوند قرنطینه ایجاد کرد.
در ۲۴ فوریه، یک پرواز آلیتالیا از رم به موریس توسط مقامات محلی در فرودگاه بین‌المللی سر سیوساگور رامگولام مسدود شد و ۲۱۲ مسافر ایتالیایی متحمل قرنطینه یا بازگشت شدند. از ۲۱۲ مسافر، ۱۷۲ نفر مجاز به پیاده شدن بودند، در حالیکه ۴۰ مسافر از لمباردی و ونتو تصمیم به بازگشت به ایتالیا گرفتند. یک اتوبوس بین‌شهری که توسط فلیکس‌باس در مسیر میلان به لیون اداره می‌شد، در ایستگاه گار د لیون-پراش قرنطینه شد تا مسافران آن بتوانند تحت بررسی‌های پزشکی قرار بگیرند.
در ۲۵ فوریه، بریتانیا و مالت به مسافرانی که از ایتالیا می‌آیند توصیه کردند که ۱۴ روز خود را قرنطینه کنند و همچنین به همه شهروندان خود سفارش کردند که به مناطقی از ایتالیا که تحت تأثیر شیوع قرار دارند سفر نکنند. مالت دستگاه‌های اسکن حرارتی را برای نظارت بر ورود مسافرانی که از طریق فرودگاه بین‌المللی مالت وارد می‌شوند، و همچنین مسافرانی که از پایانه قایق دوبدنه ویرتو فریس در مارسا که در ارتباط مستقیم با پوتسالو و کاتانیا در سیسیل بود و مسافرانی که از کشتی‌ها در بندر گراند پیاده می‌شوند، نصب کرد. فرودگاه بین‌المللی پراگ دروازه‌های ورودی ویژه‌ای را برای غربالگری انتخابی مسافرانی که از پروازهای ایتالیا وارد می‌شوند، معرفی کرد. کویت، عراق، اردن و سیشل همه پروازها را به مقصد ایتالیا و از مبدأ ایتالیا متوقف کردند. بلغارستان تا ۲۷ مارس همه پروازها را به مقصد میلان و از مبدأ میلان به حالت تعلیق درآورد. استرالیا، عربستان سعودی، هلند و ایالات متحده مشاوره سفر را به منظور سفر نکردن به مناطقی از ایتالیا که تحت تأثیر شیوع قرار دارند، برای همه شهروندان خود صادر کردند.
دو اتوبوس بین شهری تحت اداره فلیکس‌باس، که یکی از آنها از لیون و از مسیر تورین، عازم رییکا بود، و اتوبوس دیگر که از تورین عازم زاگرب بود، به منظور بررسی سلامتی مسافران، چند ساعت در مرز کرواسی متوقف شدند.
گلدمن ساکس، دیلویت، سیتی‌گروپ، کردیت سوئیس، لازارد، کردیت اگریکول، نامورا هولدینگز، Banque Populaire و بی‌ان‌پی پاریبا از کارمندانی که اخیراً از ایتالیا بازگشته بودند درخواست کردند که حداقل ۱۴ روز از خانه کار کنند و سفر غیر ضروری به ایتالیا را به تعویق انداختند.
در ۲۶ فوریه، پارلمان اروپا کارآموزی را برای ۳۵ کارآموز که آدرس محل اقامت اعلام شده آنها در مناطق تحت تأثیر شیوع کووید ۱۹، از جمله لمباردی، پیمونت، امیلیا-رومانا و ونتو بود، تا ۱ اکتبر به تعویق انداخت. شش دانشگاه آمریکایی — دانشگاه الون، دانشگاه فیرفیلد، دانشگاه بین‌المللی فلوریدا، دانشگاه نیویورک، دانشگاه استنفورد و دانشگاه سیراکیوس — برنامه‌های تحصیل در خارج از کشور در ایتالیا، عمدتاً در فلورانس را به تعویق انداخته یا لغو کردند.
روسیه، اسپانیا و ترکیه به همه شهروندان خود توصیه کردند که به مناطقی از ایتالیا که تحت تأثیر شیوع قرار دارند، سفر نکنند. السالوادور ورود مسافرانی که از ایتالیا وارد می‍شوند را ممنوع کرد.
مدیر اجرایی اتحادیه راگبی ایرلند، فیلیپ براون، مسابقات راگبی قهرمانی شش ملت را بین ایرلند و ایتالیا از ۶ تا ۸ مارس در دوبلین لغو کرد.
دولت ایتالیا تجهیزات پزشکی را از دستگاه حفاظت مدنی اتحادیه اروپا درخواست کرد و در ۱۱ مارس از واکنش کند سایر کشورهای اروپایی شکایت کرد. نماینده دائم ایتالیا در اتحادیه اروپا، مائوریتسیو ماساری نوشت: «متأسفانه هیچ‌یک از کشورهای عضو اتحادیه اروپا به تماس کمیسیون پاسخ ندادند.»
از اوایل ماه مارس، دولت آلمان صادرات محصولات ضروری برای خدمات درمانی ملی خود را محدود کرد. به توزیع کنندگان ایتالیایی گفته شد که آنها نمی‌توانند با لباس‌های جراحی، ماسک‌های محافظ، عینک، دستگاه تنفس و همچنین ویزور تأمین شوند. فرانسه نیز محدودیت‌های صادراتی مشابهی را وضع کرد و وزیر بهداشت آلمان ینس اشپان از تصمیم آلمان دفاع کرد. در ۱۲ مارس، وزارت آلمان طی حکمی محدودیت صادرات را در موارد اضطراری خاص تعلیق کرد و قول داد که یک میلیون ماسک محافظ را به ایتالیا ارسال کند.
در تاریخ ۱۳ مارس، چین تجهیزات پزشکی، از جمله ماسک و دستگاه تنفس را به همراه تیمی از کارمندان پزشکی چینی به ایتالیا فرستاد. بهای این محصولات و خدمات پرداخت شده بود.
در ۱۷ مارس، معاون وزیر بهداشت، ساندرا زامپا از خرید تعداد زیادی دستگاه تنفس مصنوعی جدید و همچنین واردات یک و نیم میلیون ماسک از آفریقای جنوبی خبر داد.
تعدادی از موارد کووید ۱۹ در سراسر جهان رویت شده که به نظر می‌رسد نتیجه عفونت‌های مرتبط با خوشه‌های بخش شمالی ایتالیا باشد. از ۲ مارس، ۳۰ کشور و سرزمین مواردی را تأیید کرده‌اند که به نظر می‌رسد منشأ آنها ایتالیا بوده باشد.
ارمنستان –
ارمنستان تأیید کرد که سه مورد در ۱۲ مارس از ایتالیا وارد شده‌اند.
جمهوری آذربایجان -
در ۱۱ مارس، آزمایش کروناویروس یک دانش آموز متولد سال ۱۹۹۷ پس از ابتلا به تب در ایتالیا، مثبت شد.
بنگلادش –
در ۸ مارس، بنگلادش اولین موارد خود را تأیید کرد. دو نفر از آن‌ها بنگلادشی هستند که از ایتالیا بازگشته‌اند و دیگری از اعضاء خانواده یکی از دو نفری است که بازگشته‌است.
هند –
در ۲ مارس، دهلی نو پایتخت هند اولین پرونده خود را تأیید کرد، یک تبعه هندی که از ایتالیا بازگشته بود. سپس در همان روز، آزمایش دوم یک توریست ایتالیایی که به جایپور، راجستان وارد شده و در ۲۹ فوریه آزمایش اول او منفی شده بود، مثبت شد. در ۳ مارس، آزمایش همسر او نیز مثبت شد. در ۴ مارس، نتیجه آزمایش ۱۴ توریست ایتالیایی دیگر که در یک مکان قرنطینه در دهلی نگهداری می‌شدند، و همچنین راننده هندی آنها، مثبت اعلام شد. آزمایش یک کارمند پای‌تی‌ام در گورگان، که از تعطیلات در ایتالیا برگشته بود نیز مثبت شد. در ۸ مارس، آزمایش پنج عضو یک خانواده در کرالا آزمایش شد. سه نفر از آنها از ایتالیا بازگشته بودند.
اسرائیل –
در ۲۷ فوریه، اسرائیل تأیید کرد که آزمایش مردی که در ۲۳ فوریه از ایتالیا برگشته بود مثبت شد و در مرکز تحقیقات شیبا در تل هشومر بستری شد. در ۲۸ فوریه، آزمایش همسر او نیز مثبت شد.
اردن –
در ۲ مارس، اردن تأیید کرد که آزمایش مردی ۳۰ ساله که دو هفته قبل از ایتالیا برگشته بود مثبت شد، و سایر موارد بالقوه تحت نظر قرار گرفته‌اند.
سرزمین اصلی چین –
در ۱ مارس، چینگ‌تیان، لیشای، چجیانگ اولین مورد وارد شده خود را تأیید کرد. یک زن ۳۱ ساله چینی، که در یک رستوران در برگامو کار کرده بود. در ۲ مارس، هفت مورد وارد شده دیگر در شهرستان چینگتیان تأیید شد که در ارتباط با اولین مورد وارد شده‌است. پکن یک مورد وارد شده در ۳ مارس، چهار مورد در ۵ مارس، سه مورد در ۶ مارس، یک مورد در ۷ مارس و پنج مورد در مارس را گزارش کرد. در ۴ مارس، شهرستان دچینگ (چجیانگ)، هوجا، چجیانگ، دو مورد وارد شده جدید از ایتالیا را تأیید کرد. در ۱۰ مارس، شانگهای دو مورد جدید وارد شده از ایتالیا را تأیید کرد. آنها بومی فوجیان هستند و در ایتالیا کار می‌کنند. چینگ‌دائو، شاندونگ، نیز اولین مورد وارد شده از ایتالیا را تأیید کرد. در ۱۱ مارس، ژنگژو، استان هنان، اولین مورد وارد شده که در ایتالیا باقی می‌ماند را تأیید کرد. در ۱۲ مارس، شانگهای یک مورد وارد شده دیگر را تأیید کرد. در ۱۳ مارس، شانگهای چهار مورد وارد شده دیگر را تأیید کرد. در ۱۴ مارس، شانگهای یک مورد واردشده دیگر را تأیید کرد. در همان روز پکن نیز یک مورد وارد شده دیگر، که از ایتالیا بود را تأیید کرد. در ۱۵ مارس، پکن دو مورد وارد شده دیگر را تأیید کرد. شانگهای نیز در همان روز یک مورد وارد شده دیگر را تأیید کرد. در ۱۶ مارس، شانگهای و گوانگشی یک مورد وارداتی دیگر را از ایتالیا، به‌صورت جداگانه تأیید کردند.
مالزی –
در ۲۸ فوریه، مالزی تأیید کرد که آزمایش یک ایتالیایی ۵۴ ساله که با یک مالزیایی ازدواج کرده بودمثبت شده و در بیمارستان سونگای بولو بستری شد. وی از ۱۵ تا ۲۱ فوریه برای کار در ایتالیا بود.
مالدیو –
اولین موارد مالدیو دو نفر از کارکنان در جزیره کرودو بودند که این بیماری را از یک توریست ایتالیایی که به ایتالیا برگشته، و آزمایش او در آنجا مثبت شده، گرفتند.
عمان –
مورد بیماری که به میلان سفر کرده بود، ثبت شد.
عربستان سعودی –
در ۱۴ مارس، عربستان سعودی ۱۷ مورد جدید، از جمله برخی از شهروندان که اخیراً به ایتالیا سفر کرده بودند را اعلام کرد.
سنگاپور –
مورد ۱۳۶ به ایتالیا سفر کرده بود.
کره جنوبی –
در ۲۸ فوریه کره جنوبی تأیید کرد که یک مرد ۳۸ ساله که ساکن گوآنجین است و از ۱۹ تا ۲۴ فوریه میلان بوده، در مرکز پزشکی سئول بستری شده‌است.
سری لانکا –
سری‌لانکا نیز مانند مالدیو، در مجاورت گروهی از جهانگردان آلوده ایتالیایی که در بازدید از جزیره، این بیماری را به یک راهنمای تور ۵۲ ساله منتقل کردند، دچار ویروس شد.
تایلند –
در ۵ مارس، تایلند اعلام کرد که موارد ۴۴ و ۴۵ تأیید شده، یک ایتالیایی ۲۹ ساله و تایلندی ۴۲ ساله هستند که در ۲ مارس از ایتالیا وارد تایلند شدند. هر دو مورد در استان چونبوری پذیرفته شدند.
امارات متحده عربی –
در ۲۸ فوریه، نتیجه آزمایش دو نفر از کارکنان ایتالیایی تور امارات، یک رویداد دوچرخه سواری، مثبت اعلام شد.
ویتنام -
مورد ۱۷ به ایتالیا (همچنین فرانسه و انگلیس)، سفر کرده بود.
الجزایر –
در ۲۵ فوریه، الجزایر اولین مورد خود را تأیید کرد. یک مرد ایتالیایی از برتونیکو، لومباردی که در ۱۷ فوریه وارد این کشور شد.
آفریقای مرکزی –
در ۱۴ مارس، وزیر بهداشت آفریقای مرکزی، نخستین مورد تأیید شده در این کشور را اعلام کرد. یک شهروند ۷۴ ساله ایتالیایی که از میلان آمده بود.
ساحل عاج –
روز سه‌شنبه ۱۰ مارس، ساحل عاج نخستین مورد خود را تأیید کرد. یک مرد ۴۵ ساله ساحل عاجی که در ایتالیا اقامت داشته‌است.
مراکش –
در تاریخ ۲ مارس، وزارت بهداشت مراکش اولین مورد خود را گزارش داد. مردی که در ایتالیا زندگی کرده بود.
نیجریه –
در ۲۸ فوریه، نیجریه اولین مورد خود را تأیید کرد. مردی ایتالیایی که در بیمارستان آموزشی دانشگاه لاگوس آزمایش او مثبت شد و در بیمارستان بیماری‌های عفونی در یابا، لاگوس تحت معالجه قرار گرفت. وی در ۲۵ فوریه برای ملاقات کاری مختصری از میلان به نیجریه وارد شده و در روز بعد بیمار شده بود.
سنگال –
در ۱۲ مارس تأیید کرد که پنجمین مورد شناسایی شده آنها یک تبعه سنگالی است که در ۶ مارس از ایتالیا بازگشت.
سیشل –
در ۱۴ مارس دو مورد اول خود را تأیید کرد. هر دو افرادی بودند که با شخصی در ایتالیا که آزمایش مثبت داشته، در تماس بوده‌اند.
آفریقای جنوبی –
تأیید کرد که هفت مورد اول آنها، ساکنین آفریقای جنوبی بودند که از ایتالیا بازگشته بودند.
تونس –
تونس اولین مورد خود را در ۲ مارس تأیید کرده و این بیمار را به عنوان یک تونسی که از ایتالیا بازگشته بود، شناسایی کرد.
آرژانتین –
در تاریخ ۳ مارس، آرژانتین اولین مورد خود را تأیید کرد. مرد ۴۳ ساله‌ای که دو روز قبل از سفری که شمال ایتالیا نیز بخشی از آن بود، وارد آرژانتین شد.
بولیوی –
آزمایش دو نفر که از ایتالیا به بولیوی بازگشتند، مثبت شده بود.
برزیل –
در ۲۵ فوریه، برزیل اولین مورد خود را تأیید کرد. یک مرد ۶۱ ساله اهل سائو پائولو که مابین ۹ تا ۲۱ فوریه به لمباردی سفر کرده بود. او علائم خفیفی را نشان داد و در خانه قرنطینه شد.
کانادا –
موارد ۲۱ و ۲۷ در انتاریو کسانی بودند که به ایتالیا سفر کرده بودند.
شیلی –
در ۵ مارس، شیلی مورد سوم را تأیید کرد. یک مرد ۵۶ ساله که به اروپا سفر کرد و از بخش شمالی ایتالیا دیدن کرد.
کلمبیا –
اولین مورد در کلمبیا مربوط به شخصی که به میلان سفر کرده بود، در ماه مارس تأیید شد.
کوبا –
در ۱۱ مارس، گردشگران ایتالیایی ویروس را به کشور دیگری وارد کردند. با تأیید کوبا سه گردشگر ایتالیایی که این بیماری را در ترینیداد داشتند، شناسایی شدند.
جمهوری دومینیکن –
در ۱ مارس، مقامات جمهوری دومینیکن اولین مورد در این کشور را تأیید کردند. توریستی که از ایتالیا آمده‌است.
گواتمالا –
در ۱۳ مارس، آلخاندرو جیاماتی رئیس‌جمهور گواتمالا، اولین مورد این کشور را اعلام کرد. مرد ۲۷ ساله‌ای که از سفر به شمال ایتالیا بازگشت.
مکزیک –
در ۲۸ فوریه، مکزیک دو مورد نخست کووید ۱۹ را تأیید کرد. یک مرد ۳۵ ساله در مکزیکو سیتی و یک مرد ۴۱ ساله در ایالت شمالی سینالوآ، که آزمایش آنها مثبت شده بود، به ترتیب در یک بیمارستان و یک هتل دور از جمع نگهداری شدند. آنها هر دو به برگامو سفر کرده بودند و در اواسط فوریه یک هفته در ایتالیا ماندند.
ایالات متحده آمریکا –
در ۲ مارس، آزمایش ویروس یک فرد بزرگسال از شهرستان گرافتن، نیوهمپشایر مثبت شد. در ۳ مارس، مرکز کنترل و پیشگیری بیماری گزارش داد که احتمالاً این ویروس در شخصی ۴۰ ساله در رود آیلند وجود دارد. در ۷ مارس، آزمایش ویروس زنی ۲۰ ساله از شهرستان سنت لوئیس، میزوری مثبت شد. همه آنها اخیراً به ایتالیا سفر کرده بودند. مواردی در فلوریدا و جورجیا نیز در ارتباط با سفر به ایتالیا گزارش شده‌است.reported.
اروگوئه –
در ۱۳ مارس، اروگوئه چهار مورد اول خود را اعلام کرد. تمام آن افراد بین ۳ تا ۶ مارس از میلان به آنجا رفته بودند.
ونزوئلا –
در ۱۳ مارس، دلسی رودریگز، معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا، دو مورد را در این کشور تأیید کرد. یکی از آنها زنی ۴۱ ساله است که از ایالات متحده، ایتالیا و اسپانیا سفر کرده بود.
آلبانی –
در ۹ مارس، آزمایش یک مرد ۵۴ ساله و پسر ۲۸ ساله‌اش که با ماشین از فلورانس به آلبانی سفر کرده بودند، مثبت شد. سه نفر دیگر از خانواده این مردان مشکوک به ویروس بودند. یک آلبانیایی دیگر که برای یک سفر یک روزه به ایتالیا رفته بود، مشکوک است.
آندورا –
در ۲ مارس، آندورا اولین پرونده خود را ثبت کرد. مردی ۲۰ ساله که به میلان رفته بود.
اتریش –
در ۲۵ فوریه، اتریش دو مورد اول خود را تأیید کرد. آزمایش یک مرد ۲۴ ساله و یک زن ۲۴ ساله اهل لمباردی که به زادگاه خود در برگامو رفته بودند، مثبت شد و در یک بیمارستان در اینسبروک، تیرول تحت معالجه قرار گرفتند.
در ۲۷ فوریه، زوجی که آزمایش آنها مثبت بود و دو فرزندشان که علائم بیمار را داشتند، در بیمارستان قیصر- فرانتز جوزف بستری شدند. این خانواده قبلاً تعطیلات خود را در لمباردی سپری کرده بودند. در ۲۸ فوریه، آزمایش یک پسر ۱۵ ساله مثبت شد.
بلژیک –
نه بیمار مبتلا به ویروس از سفر به بخش شمالی ایتالیا بازگشته بودند. بلژیک تأیید کرده‌است که تعداد بسیار بیشتری وجود دارد و ایتالیا منبع بیشتر موارد این کشور است.
بلاروس –
یک مورد که از ایتالیا وارد شده بود تأیید شد.
بوسنی و هرزگوین –
مردی که در ایتالیا مشغول به کار بود، این ویروس را به فرزند خود منتقل کرد.
بلغارستان – در ۸ مارس، بلغارستان دو مورد اول خود را تأیید کرد.
کرواسی –
در ۲۵ فوریه، کرواسی اولین مورد خود را تأیید کرد. مردی ۲۶ ساله که بین ۱۹ تا ۲۱ فوریه در میلان اقامت داشته و در بخش بیماری‌های عفونی بیمارستان آموزشی دکتر فران میهایویچ در زاگرب بستری بود.
در ۲۶ فوریه، آزمایش برادر دوقلوی این مرد مثبت شد و در همان بیمارستان بستری شد. آزمایش یک مرد کروات که در پارما، ایتالیا مشغول به کار بود نیز مثبت شد و در بیمارستانی در رییکا بستری شد.
قبرس –
یکی از دو مورد اول این کشور سابقه سفر به میلان را داشت.
جمهوری چک –
در اول مارس، جمهوری چک سه مورد اول خود را تأیید کرد. از ۸ مارس، ۲۴ مورد از ۳۱ مورد تأیید شده در این کشور پیوندهایی با ایتالیا دارند، این موضوع دولت را به ایجاد قرنطینه اجباری برای همه افرادی که اخیراً سابقه سفر به ایتالیا داشته‌اند سوق می‌دهد.
دانمارک –
در ۲۷ فوریه، دانمارک اولین مورد خود را تأیید کرد. مردی که از اسکی در والمالنکو، سوندریو برگشته بود و در بیمارستان آموزشی شیلند، راسکیله مورد آزمایش قرار گرفت و در خانه قرنطینه شد.
در ۲۸ فوریه، آزمایش مردی که در روز ۱۵ فوریه از اسکی در شمال ایتالیا برگشته بود، در کپنهاگ مثبت شد و در خانه قرنطینه شد.
در ۲۹ فوریه، آزمایش یک کارمند بیمارستان آموزشی آرهوس، که در یک کنفرانس در مونیخ، با یک فرد آلوده از ایتالیا ملاقات کرده بود، مثبت شد. در ۳ مارس، آزمایش ۵ نفر که از بخش شمالی ایتالیا برگشته بودند، مثبت شد.
استونی –
در ۳ مارس، استونی دومین مورد خود را تأیید کرد. بیماری که در ۲۹ فوریه از طریق فرودگاه ریگا از برگامو به آنجا سفر کرده بود. در ۵ مارس آزمایش دو مسافر دیگر استونیایی که با همان پرواز وارد استونی شده بودند و یک نفر که از طریق فرودگاه تالین از برگامو بازگشته بود، مثبت شد.
فنلاند –
در ۲۶ فوریه، فنلاند تأیید کرد که آزمایش یک زن فنلاندی که در میلان بوده و در ۲۲ فوریه به فنلاند بازگشته، در بیمارستان مرکزی دانشگاه هلسینکی، مثبت شد.
در ۲۸ فوریه، آزمایش یک زن فنلاندی که به بخش شمالی ایتالیا سفر کرده بود، در منطقه بیمارستان هلسینکی و اوسیما مثبت شد و در انزوای خانه قرار گرفت.
فرانسه –
در ۲۵ فوریه، فرانسه تأیید کرد که آزمایش مردی ۶۴ ساله از لا بالمه د سیلینیی، که در ۱۵ فوریه از سفر به لومباردی برگشته بود، مثبت شد و در مرکز بیمارستان آنسی-ژنووا در اپانی-متس-تسی تحت معالجه قرار گرفت. آزمایش همسر او نیز شد و در همان بیمارستان بستری شد. در ۲۶ فوریه، آزمایش مردی ۳۶ ساله که چندین بار به لومباردی سفر کرده بود، مثبت شد و در نوول هوپیتال سیویل در استراسبورگ، تحت معالجه قرار گرفت. در ۲۷ فوریه، آزمایش دختر و یکی از دوستان زوجی آلوده از لا بالمه د سیلینیی مثبت اعلام شد. یک مرد ایتالیایی که در مون‌پلیه ساکن بود و به تازگی از ایتالیا بازگشته بود، در بیمارستان آموزشی بستری شد. شخصی که به ایتالیا سفر کرده بود، در بیمارستان بیشا در پاریس پذیرفته شد. در ۲۸ فوریه، آزمایش دو تن از بستگان زوجی آلوده از لا بالمه د سیلینیی مثبت شد. آزمایش یک دانشجوی ۲۳ ساله مد از نیس که به تازگی از میلان بازگشته بود، در بیمارستان مرکزی دانشگاه نیس مثبت شد و در بیمارستان لارشه بستری شد.
آلمان –
در ۲۵ فوریه، آلمان تأیید کرد که آزمایش مردی ۲۵ ساله از گپینگن، بادن-وورتمبرگ، که اخیراً از میلان بازگشته، مثبت بوده و در کلینیک آم آیکرت تحت معالجه قرار گرفت. در ۲۶ فوریه، آزمایش دوست دختر ۲۴ ساله این مرد و پدر ۶۰ ساله او، که از پزشکان ارشد بیمارستان آموزشی توبینگن است، مثبت شد و در همان بیمارستان بستری شدند. آزمایش مردی ۳۲ ساله از روتوایل، بادن-وورتمبرگ، که در ۲۳ فوریه با خانواده خود به کودونیو رفته بود، مثبت شد و برای قرنطینه در بیمارستان بستری شد. در ۲۷ فوریه، بایرن آزمایش مثبت مردی از فرانکن وسطی را، پس از تماس با یک مرد ایتالیایی که آزمایش او نیز بعداً مثبت شد، تأیید کرد. بادن-وورتمبرگ تأیید کرد که آزمایش دو زن و یک مرد به ترتیب از برایگاو-هخشوارتسوالد و فرایبورگ، مثبت شده‌است. آنها با یک شرکت کننده ایتالیایی که آزمایش او در ایتالیا مثبت شد، در نشستی تجاری در مونیخ در تماس بوده‌اند. آزمایش مردی از ببلینگن، که با دوست دختر یک بیمار از گپینگن ارتباط برقرار کرده بود نیز مثبت شد. در ۲۸ فوریه، آزمایش مردی از برایزگائو که به برگامو سفر کرده بود مثبت شد و قرنطینه شد. مردی از راین-نکار در بیمارستان آموزشی هایدلبرگ بستری شد. مردی ۳۲ ساله در هایلبرن، که در ۲۱ فوریه در میلان بود، بیمار شده و در بیمارستان بستری شد.
گرجستان –
در ۲۸ فوریه، گرجستان تأیید کرد که آزمایش یک زن ۳۱ ساله گرجی، که به ایتالیا سفر کرده بود، مثبت شد و در بیمارستان بیماری‌های عفونی در تفلیس بستری شد.
یونان –
در ۲۶ فوریه، یونان اولین مورد خود را تأیید کرد. یک زن ۳۸ ساله از سالونیک که اخیراً به بخش شمالی ایتالیا شمالی رفته بود و در بیمارستان آموزشی آهپا بستری شد. در ۲۷ فوریه، آزمایش کودک ۹ ساله او نیز مثبت شده و در همان بیمارستان بستری شد. آزمایش یک زن ۴۰ ساله اهل آتن که به ایتالیا سفر کرده بود، مثبت شد. در ۲۸ فوریه، آزمایش یک زن ۳۶ ساله اهل آتن که به تازگی به ایتالیا سفر کرده بود، مثبت شد. هر دو در بیمارستان عمومی دانشگاه آتیکون بستری شدند.
مجارستان –
سه مورد از هفت موردی که تاکنون در مجارستان گزارش شده‌اند با ایتالیا در ارتباط هستند.
ایسلند –
در ۲۸ فوریه، ایسلند اولین مورد خود را تأیید کرد. یک مرد ایسلندی ۵۰ ساله که قبلاً در شمال ایتالیا بوده و در لندسپیتالی در ریکیاویک، به‌صورت انفرادی بستری شد. در ۵ مارس، مجموعاً ۳۴ مورد در ایسلند تأیید شده بود که بیشتر آنها موارد وارده شده از ایتالیا است.
ایرلند –
در ۲۷ فوریه، اولین مورد ایرلند توسط مرکز نظارت بر مراقبت بهداشتی تأیید شد. این بیمار مرد به منطقه‌ای آلوده در شمال ایتالیا سفر کرده بود. دومین مورد غیر مرتبط در ۳ مارس تأیید شد. یک زن در بخش شرقی ایرلند، که به ایتالیا سفر کرده بود.
لتونی –
در ۲ مارس، لتونی اولین مورد خود را تأیید کرد. شخصی که در ۲۹ فوریه از میلان به مونیخ و سپس به ریگا سفر کرده بود.
لیتوانی –
در ۲۸ فوریه، لیتوانی اولین مورد خود را تأیید کرد. یک زن ۳۹ ساله که از ورونا وارد کاوناس شد.
لوکزامبورگ –
موارد دوم و چهارم این کشور افرادی بود که به ایتالیا سفر کرده بودند.
مالت –
یک ایتالیایی ۱۲ ساله این عفونت را به مالت وارد کرد.
مولداوی –
در ۷ مارس، مولداوی اولین مورد خود را تأیید کرد. یک زن ۴۸ ساله که از ایتالیا برگشته بود. مولداوی در ۱۱ مارس وجود مورد وارد شده بیماری از ایتالیا را تأیید کرد.
هلند –
در ۲۷ فوریه، هلند اولین مورد خود را تأیید کرد. مردی که در لومباردی به سر می‌برد و در بیمارستان الیزابت-توئیستدن در تیلبورخ بستری شد. در ۲۸ فوریه، زنی از آمستردام که به لمباردی رفته بود در دیمن در خانه قرنطینه شد.
مقدونیه شمالی –
در ۲۶ فوریه، مقدونیه شمالی اولین مورد خود را تأیید کرد. زنی که آزمایش او در کلینیک بیماری‌های عفونی اسکوپیه، مثبت شد. او یک ماه در ایتالیا مانده بود و دو هفته بیمار شده بود. پس از بازگشت به مقدونیه شمالی، بلافاصله به درمانگاه گزارش داد.
نروژ –