moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۹۲۵ با شرکت مترو گلدوین مایر قرار داد توزیع فیلم را امضا می‌کند که به تأسیس شرکت جدیدی بنام گومون- مترو گلدوین می انجامد ولی این قرارداد تنها ۳ سال دوام می یابد.
در سال ۱۹۳۰ با ورود صدا به سینمای اروپا لئون بازنشسته می‌شود و شرکت به گومون فرانکو فیلم اوبر Gaumont Franco Film Aubert تغییر نام میدهد.
از سال ۱۹۷۵ شرکت توسط نیکلاس سیدوکس Nicolas Seydoux اداره می‌شود و گومون یکی از مهم‌ترین شرکتهای تولید و توزیع فیلم فرانسه می‌شود.
از سال ۱۹۹۵ فعالیت تولید فیلمهای پویانمایی Animition، بازیهای ویدئویی و کامپیوتری به تولیدات این شرکت اضافه شده‌است.
باشگاه فوتبال گوانگجو یک باشگاه فوتبال در شهر گوانگجو در کشور کره جنوبی می‌باشد که در کی لیگ بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۲۰۱۰ میلادی تأسیس شده است.
جامائیکا، سرزمینی که دوستش داریم (Jamaica, Land We Love) سرود ملی کشور جامائیکا است. متن این سرود نوشته هیو شرلاک و آهنگ آن ساخته رابرت لایت‌بورن است. تنظیم آهنگ آن را میپل‌تافت پول انجام داده و این سرود در ۶ آگوست سال ۱۹۶۲ بعد از استقلال جامائیکا رسمیت یافت.
Wikipedia contributors, "Jamaica, Land We Love," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamaica,_Land_We_Love&oldid=470517072 (accessed February 2, 2012).
کلی شریدن (زادهٔ ۱۹ می ۱۹۷۷ دراتاوا، کانادا) صداپیشه و بازیگر کانادایی است.
«کلی شریدن» صداپیشهٔ نقش‌های زیادی در انیمیشن‌ها بوده‌است اما بیشتر به عنوان صداپیشه باربی شناخته شده‌است. او در اتاوا به دنیا آمده‌است و در ونکوور بزرگ شده‌است. کلی از سن نوجوانی حرفهٔ صداپیشگی را شروع کرده‌است و در این حرفه حدود ۲۰ سال تجربه دارد. او در همهٔ سبک‌های دوبله مثل: انیمیشن، تبلیغات، رادیو و راوی داستان مهارت دارد.
کلی صداپیشهٔ باربی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ در انیمیشن‌های باربی بوده‌است. اما در سال ۲۰۱۰ به دنبال تغییر سبک انیمیشن‌های باربی و تغییر شخصیت باربی صداپیشه دیگری برای این نقش انتخاب شد و در ۳ انیمیشن بعدی او صداپیشه باربی نبود تا اینکه در سال ۲۰۱۲ کلی دوباره در انیمیشن «افسانهٔ پری دریایی ۲» به نقش باربی برگشت. او همچنین صداپیشهٔ شخصیت «سانگو» در نسخه دوبله شدهٔ سری انیمیشن اینویاشا بوده‌است. کلی از آگوست ۲۰۰۵ عضو «تئاتر جینس» شده‌است.
نیسان جونیور ، که با نام‌های زامیاد و نیسان آبی شناخته می‌شود، یک خودروی وانت است که برای اولین بار در سال ۱۳۴۹ در ایران خودروسازی زامیاد آن را تولید کرد، در سال ۱۳۶۵ با تغییر نام با عنوان «سایپا۲۴» تولید و عرضه گشت. نسخه فعلی نیسان در سال ۱۳۷۷ مجدداً با نام «زامیاد۲۴» تولید شد. وانت نیسان زامیاد از سال ۱۳۷۷ تا نیمه اول سال ۱۳۸۵ کاربراتور بود و از نیمه دوم ۱۳۸۵ به انژکتور تبدیل شد از سال ۱۳۸۸ مدل‌های جدیدی مانند ۲۴NI و ۲۴NIB تولید شد. از اواخر سال ۱۳۸۸ نوع دیزلی آن با عنوان زامیاد ND_28 برای اولین بار در نمایشگاه خودرو تبریز به نمایش درآمد.همچنین رانندگان خودرو زامیاد۲۴هایی که از سال ۱۳۷۷ به بعد تولید می‌شود به دلیل استفاده نکردن از موتور ژاپنی اصل که در سری‌های قبل استفاده می‌شد از این خودرو رضایت چندانی ندارند. بر اساس قوانین، خودرو زامیاد۲۴ مجاز به حمل ۲۱۰۰ کیلوگرم بار می‌باشد ولی این وانت ، به صورت غیر استاندارد ، قابلیت حمل ۳۵۰۰ کیلوگرم بار را دارد.
نام جونیور (JUNIOR) به یک سری از پیکاپ‌های میان‌سایز کمپانی نیسان گفته می‌شود، پیکاپ‌هایی که از سال‌های ۱۹۵۶ الی ۱۹۸۲ میلادی در مدار تولید بودند در مجموع تمامی آن‌ها شامل سه نسل متفاوت از یکدیگر هستند که در سری‌های متعددی هم به تولید رسیدند، این سری‌ها با کدهای B42 ,B۴۰ و B۱۴۰ روانه بازارهای جهانی شدند.
سومین نسل یا آخرین نسل از جونیور که کماکان در ایران در حال تولید است، برای نخستین بار، در اکتبر سال ۱۹۷۰ میلادی (مهرماه سال ۱۳۴۹ شمسی) پا به عرصه وجود نهاد. این خودرو که با نام سری ۱۴۰/۱۴۱ به تولید رسید، نسبت به نسل پیشین خود به مراتب مدرن‌تر بود. این نسل از جونیور، در آغاز از سه پیشرانه متفاوت بهره می‌برد که دو تای آن بنزینی و یک نسخه آن نیز دیزلی بود. نسخه‌های بنزینی در حجم‌ها ۱٫۶ و ۲ لیتری عرضه می‌شدند. کوچک‌ترین نسخه از این نسل که با کد شاسی N۱۴۰ روانه بازار شد از ظرفیت حمل باری معادل ۱٫۵ تن برخوردار بود ولی نسخه ۲ لیتری بنزینی آن قادر بود تا ۱٫۷۵ الی ۲ تن بار را با خود حمل نماید. ناگفته نماند که نسخه ۲ لیتری با سوخت رسانی کاربراتوری این خودرو از توانی معادل ۹۲ اسب بخار برخوردار بود و کد شناسایی آن نیز H۲۰ بود.
در همان دوره‌ای که این خودرو از مدار تولید در ژاپن کناره گرفت و وارد وادی بازنشستگی شد، تولید آن تحت لیسانس نیسان در شرکت سایپا آغاز گردید. تاریخ شروع این اقدام نیز ماه فوریه سال ۱۹۸۳ میلادی (بهمن ۱۳۶۱ شمسی) بود. البته پیش از این تاریخ و در سال ۱۳۴۹ شمسی، تولید پیکاپ‌های بزرگی با نام نیسان جونیور۲۰۰۰ یا زامیاد۲۴ در کارخانه زامیاد آغاز شده بود، این پیکاپ‌ها از ظرفیت حمل باری معادل ۳٫۸ تن برخوردار بودند. ناگفته نماند که «زامیاد» نام یک شرکت خصوصی خودروسازی بود که در سال ۱۳۴۲ شمسی احداث گردید و محل آن نیز در سه‌راه آذری واقع شده بود، البته در سال ۱۳۵۰ شمسی، محل این کارخانه به جاده تهران–کرج انتقال یافت.
معاون مهندسی شرکت زامیاد به نیسان آبی لقب «باربر نجیب» را می‌دهد. او آمار جالبی را از نیسان آبی می‌دهد، به گفته قرگوزلو، سال ۱۳۵۱ تاکنون این وانت توانسته ۲/۱ تریلیارد تن بار را بر روی جاده‌ها جابه‌جا کند که برابر وزن هشت هزار برج میلاد تهران است. نیسان (Zamyad 24)هم‌اکنون در حال تولید است و همزمان وانت پادرا و نیسان وانت دیزل که در دی ۱۳۹۵ قطع تولید شده بود از دی ۱۳۹۷ نیز تولید می‌شود. موتور نیسان (Zamyad 28) دیزل ۲۸۰۰ سی‌سی است و موتور نیسان بنزینی ۲۴۰۰ سی‌سی است. به گفته سازنده این خودرو در سال ۱۴۰۲ همیشه متوقف میشود و خودرو های به روز تری مانند پادرا پلاس و زامیاد صحرا که با همان شاسی و موتور و گیربکس و دیفرانسیل عرضه و به تولید می‌رسند جایگزین آن میشود.
شرکت خودروسازی سایپا، نیسان وانت به صورت راست فرمان را به کشورهای پاکستان و کنیا صادر کرده است. تُناژ بالای باربری نیسان، سهولت تعمیر و نگهداری آن، لوازم یدکی ارزان و دارا بودن لاستیک‌های کامیونتی و شاسی مناسب، این خودرو را از سایر وانت‌های رقیب در مقاصد صادراتی متمایز کرده است.
۹گگ تارنمای طنز از کشور هنگ کنگ و به میزبانیِ وب ایالات متحده یکی از بهترین و شناخته شده‌ترین وب گاه‌های میم و کمیک می‌باشد.
۹گگ سیستمی مشابه وبلاگ دارد که هر پست آن "گگ" نامیده شده و در هر صفحه ۹ پست ارسالی از کاربران سایت که جزئی از برترین کمیک یا میم‌های منتخب بوده که با سیستم امتیازدهی سایت به صفحه اصلی سایت ارسال شده قرار دارد. گگ‌ها معمولاً از ترکیب تصاویر از پیش ساخته شده و پیش فرض (وگاها تصاویر برداشته شده از یوتیوب) ثابتی تشکیل شده که بنابر موضوع آن با چینش این تصاویر و قرار دادن متن در کنار آن به خلق آثار جدید با درون مایه طنز می‌پردازد. تکراری بودن شکلک‌ها و برخی از تصاویر به کاربرده شده در گگ‌ها به طرزی طنزآلود کنایه‌ای به کلیشه‌های مشترک رفتاری بین مردان و زنان، سیاستمداران، هنرمندان و دیگران می‌پردازد.
هر کاربر عضو ۹گگ می‌تواند گگ خود را با تیتر "Vote" ارسال کند. درصورت کسب حدنصاب رای مثبت از سوی بازدیدکنندگان به بخش "Trending" صفحه اصلی سایت ارسال می‌شود.
قارچ چتری یا قارچ گوشتی نوعی سماروغ یا قارچ است که دارای هاگدان گوشتی اسپورزا در سطح بالایی خود است و عمدتاً بر روی زمین، خاک یا منابع مغذی می‌روید.
به نظر می‌رسد که بیشتر گونه‌های قارچ‌ها در طول شب، به سرعت رشد می‌کنند.
ملک‌محمد مسعودی (زادهٔ بهمن ۱۳۳۱)، معروف به ملک مسعودی ، یک خواننده موسیقی سنتی و بختیاری (فولکلور) اهل بروجن می باشد .
تحصیلات عالی را تا کارشناسی زبان انگلیسی و کارشناسی بهداشت ادامه داد. در سال ۱۳۵۴ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مدت ۲۰ سال معلم هنرستان موسیقی بود. از استادان ایشان می‌توان به استاد تاج اصفهانی و استاد مهرتاش نام برد. کار موسیقی حرفه‌ای را با آلبوم از یاد رفته از ساخته‌های عبدالحسین برازنده شروع کرد و کاست «مندیر» را با آهنگسازی گُلمی» با آهنگسازی کیانی نژاد و سپس اثر «گل بابونه» که روایتی از موسیقی خوزی شوشتر و دزفول بود با صدای او منتشر گردید. از دیگر آثارش می‌توان به «سوز دل» با آهنگسازی استاد سیروس ساغری بر اساس ملودی‌های بختیاری، صورتگر چین با آهنگسازی استاد ناصر فرهنگفر , شورگل بر اساس ملودی‌های بویراحمدی، از یاد رفته، "پیر مغان"، "سفر آفتاب" و "خیال خوبان" اشاره کرد. وی آلبوم‌های «دژپارت» و «دیندا» را خوانده‌است که صدای پسرش "امیر مجاهد مسعودی" نیز در «دژپارت» صدای پدر را همراهی می‌کند. فعالیت‌های وی به صورت ۱۴ کاست در آرشیو موسیقی ملی موجود است. هم‌اکنون ایشان در اصفهان زندگی می‌کنند و فعالیت‌های هنری خود را ادامه می‌دهند. در سال ۱۳۹۴ توانست مدرک دکترای افتخاری خود را از دست وزیر ارشاد وقت دکتر جنتی اخذ کند، در سال ۶۸ دچار بیماری سرطان حنجره شد و از آن پس فعالیت‌های هنری ایشان کم رنگ شد. وی آلبوم دیگری به نام مندنی را نیز که بر گرفته از موسیقی‌های ضبط شده قدیمی خود ایشان بوده را مجدد از طریق استودیو چکاوک زنده رود روانه بازار کرده.
امیر، نرگس مسعودی، ایرج مسعودی، دانیال مسعودی
از یاد رفته
مندیر (آلبوم)
شور گل
گلمی
گل بابونه
دژپارت
دیندا
سفر آفتاب
خیال خوبان
نفرین گل طلایی فیلمی چینی، محصول سال ۲۰۰۶، به کارگردانی ژانگ ییمو است. این فیلم در زمان ساخت با بودجه ۴۵ میلیون دلار پر هزینه‌ترین فیلم تاریخ چین تا آن زمان بود.
"نفرین گل طلایی"، داستانی باستانی از فساد در خانوادهٔ سلطنتی را بیان می‌کند. در قرن دهم میلادی، همگان در ظاهر منتظر فرارسیدن روز جشن گل طلایی هستند. در این روز تمام محوطهٔ کاخ امپراطوری، با داوودی‌های زرد رنگ پوشیده می‌شود و همگان به جشن و پایکوبی می‌پردازند. اما جشن امسال آبستن حوادثی پشت پرده است. اشکال کار هم در ساختار در هم گسیختهٔ خانوادهٔ سلطنتی است.
امپراتور(چو یون فات) سالها قبل ازدواجی داشته که حاصلش یک فرزند پسر، پرنس وان (لیو یه) است که اکنون شانس اول تاجداری پس از پدر است، اما مادر او فوت می‌کند و امپراتور جاه‌طلب پس از مدتی با یگانه دختر امپراتور سابق و امپراتریس کنونی (گونگ لی) ازدواج می‌کند. امپراتریس زنی فوق‌العاده باهوش، دانا و مکار است و همواره مانند خاری در چشم امپراتور. آنها دو فرزند پسر دارند پرنس جی (جی چو) و پرنس یو (جونجی کین). حالا پس از گذشت سالها که باید جانشین دیگر در فکر تشکیل دولت باشد، امپراتریس قصد دارد فرزند محبوبش پرنس جی را بر تخت بنشاند، هرچند که عشق پنهانی با پرنس وان هم در سر دارد که پرنس از ترس خشم پدر از آن گریزان شده‌است. او معشوقه‌ای دارد که ندیمهٔ مخصوص امپراتریس است و دختر پزشک مخصوص قصر. امپراتور که به همسرش مشکوک شده که نقشه‌هایی در سر می‌پروراند، اما از سویی چون همسرش شاهزاده خانم چین است نمی‌تواند مستقیماً خونش را بریزد بنابراین نقشه‌ای طرح می‌کند: با همکاری پزشک و دختر او، در دارویی که هر دو ساعت ملکه آن را مصرف می‌کند مقداری قارچ بسیار سمی پارسی می‌ریزد، این مقدار تا دو ماه دیگر امپراتریس را کاملاً دیوانه می‌کند و او خود بخود از روند کارها حذف می‌گردد. امپراتریس اما، از توطئهٔ همسرش خبر دارد با این حال آن دارو را مصرف می‌کند و چشم به راه پسرش، پرنس جی دارد که در مناطق مرزی خدمت می‌کند و برای جشن به قصر باز خواهد گشت و در روزهای انتظار مدام با نخ طلا بر پارچه‌های ابریشم گل طلایی گلدوزی می‌کند. همگان از این کار او در تعجبند و نمی‌دانند او نیز هدفی در سر دارد. پرنس جوان به هنگام بازگشت بلافاصله نزد مادرش می‌رود و چون راز مرگ تدریجی مادرش را از زبان او می‌شنود تصمیم به انتقام از پدر می‌گیرد و با مادر پیمان می‌بندد در روز جشن، با سربازانش تاج و تخت را از چنگ پدرش درآورد در حالیکه دستمال‌های گلدوزی مادر را برگردن خود و سپاهش دارند. در این میان، امپراتریس ماجرای عاشقانهٔ ندیمه و شاهزاده وان را در می‌یابد و پزشک نیز بلافاصله استعفا می‌دهد و با دخترش به نزد همسرش بازمی‌گردد اما وان تا آنجا هم به دنبال دخترک می‌رود، اینبار همسر پزشک در می‌یابد و شاهزاده را برآشفته از خانه بیرون می‌کند و به اصرارهای همسرش تنها پاسخ می‌دهد که این عشق باید بین این دو کاملاً فراموش شود. در همین حین طی حمله‌ای وحشیانه به منزل پزشک، پزشک کشته می‌شود و همسر پزشک خشمگین از آنکه می‌داند انگیزهٔ این عمل چیست و شوهرش چرا قربانی است با دخترش برای برداشتن پردهٔ آخر می‌رود و این در حالیست که روز جشن فرا رسیده و تمام تراژدیها ناگهان رخ می‌دهد…
ستاره‌پیما (نام‌های دیگر: اخترپیما، اخترناو، فضاپیمای میان‌ستاره‌ای) گونه‌ای از فضاپیماهای تخیلی و نظری هستند که ماموریتشان سفر میان ستاره‌های گوناگون است. فضاپیماهای میان‌سیاره‌ای که امروزه وجود دارند به اختصار فضاپیما نامیده می‌شوند و فضاپیماهای گردنده به دور مدارها نیز مدارگرد نام دارند.
کاوشگرهای وییجر و پایونیر با این‌که هم‌اینک از فضای منظومه خورشیدی خارج شده‌اند ولی از آنجا که هنوز به منظومه‌های ستاره‌های دیگر نرسیده‌اند نمی‌توان آن‌ها را ستاره‌پیما نام نهاد، بنابراین این نام هنوز تنها در قلمرو داستان‌های علمی-تخیلی کاربرد دارد.
با این وجود اقدامات مهندسی پیشرفته‌ای انجام شده و طرح‌های اولیه‌ای برای امکان‌سنجی و ساخت ستاره‌پیماها ارائه شده که ساخت آن‌ها را با فناوری امروزی یا فناوری‌هایی که در آینده نزدیک به دست خواهد آمد امکان‌پذیر می‌نماید.
یواس‌اس انترپرایز در سریال پیشتازان فضا از ستاره‌پیماهای تخیلی معروف است.
Wikipedia contributors, "Starship," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Starship&oldid=474474705 (accessed February 2, 2012).
فقط ما دو نفر ترانه آراندبی سال ۱۹۸۱ گراور واشینگتن جونیور و بیل ویثرز است. این ترانه برای اولین بار در آلبوم نور شراب بیل ویترز منتشر شده‌است. این ترانه در فهرست ۱۰۰ ترانه برتر آن سال رتبه ۲ را بدست آورد و برای سه هفته در فهرست قرار داشت. بیل ویترز برای آلبوم بهترین ترانه‌های خود نسخه دیگری از آن را ضبط و منتشر کرد. این ترانه در عین حال جایزهٔ گرمی برای بهترین موسیقی آراندبی و موسیقی سول را برای خواننده‌اش به ارمغان آورد.Winelight - Grover Washington, Jr. | AllMusic
کدبندی نویسه سیستمی است که هر نویسه را به چیز دیگری مانند الگویی از بیت‌ها، دنباله‌ای از اعداد طبیعی، هشت بیت متوالی (بایت) یا پالس‌های الکتریکی مربوط می‌کند تا بتوان داده‌ها را که متشکل از متن و اعداد هستند، ذخیره کرد یا توسط شبکه‌های ارتباطی منتقل کرد.
مثال‌های معروف برای کدبندی نویسه‌ها شامل کد مورس، کد اسکی و یونیکد می‌شود.
کد مورس در سال ۱۸۴۰ میلادی ابداع شد. این کد هر حرف الفبای انگلیسی و رقم‌های صفر تا نه را به دنباله‌ای از فشرده شدن کوتاه و بلند کلید تلگراف کدبندی می‌کرد.
اسکی که در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ تالیف شد، یک جدول کدبندی ۷بیتی است که اعداد، حروف، نمادها و نویسه‌های کنترلی را به وسیله اعداد صحیح به کد‌های با طول ثابت کدبندی می‌کند.
کدبندی EBCDIC که توسط شرکت آی بی ام در سال 1963
معرفی شد، یک جدول کدبندی ۸بیتی است.
محدودیت‌های جدول‌های اینچنینی به سرعت مشخص شد و چندین روش تک منظوره به کار گرفته شدند تا آنها را گسترش دهند. پشتیبانی از دستگاه‌های نوشتاری بیشتر برای زبان‌های مختلف از جمله زبان‌های شرق آسیا مانند چینی و کره‌ای، نیازمند پشتیبانی از نویسه‌های بسیار بیشتری بود و استفاده از روش منظم تری برای کدبندی ضروری بود.
تیغ و ابریشم فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مسعود کیمیایی است که در سال ۱۳۶۴ منتشر شد.
در بانکوک تصمیم شومی گرفته می‌شود. باید بیست تن هروئین برای توزیع در مدارس، دانشگاه‌ها و حتی، جبهه‌های جنگ به ایران حمل شود. اما …
ایرج ناظریان (جمشید هاشم‌پور)
منوچهر اسماعیلی (جلال پیشوائیان)
منوچهر اسماعیلی (فرامرز صدیقی)
حسین معمارزاده (علی اکبر محمودزاده)
جلال مقامی (مجید مظفری)
سعید مظفری (اکبر معززی)
خسرو خسروشاهی (محمد صالح‌علا)
محمدتقی کاملی (نرسی گرگیا)
فیلم در زمان اکران با سانسورهای بسیاری مواجه شد.
جمشید هاشم‌پور بازیگر اصلی این فیلم، به دلیل تراشیدنِ کامل موی سرش، در تصمیمی عجیب نزدیک به ۳ سال ممنوع‌الکار شد.
سوپرمن ۴: در جستجوی صلح یک فیلم ابرقهرمانی محصول سال ١٩٨٧ به کارگردانی سیدنی جی. فیوری و نویسندگی لورنس کانر و مارک روزنتهال با داستانی از کریستوفر ریو، لورنس کانر و مارک روزنتهال با اقتباس از شخصیت دی‌سی کامیکس سوپرمن می‌باشد. در این فیلم کریستوفر ریو، جین هکمن، جکی کوپر، مارک مک‌کلور، جان کرایر، سام وانامیکر، ماریل همینگوی و مارگو کیدر به ایفای نقش می‌پردازند.
این پنجمین فیلم از مجموعه فیلم‌های سوپرمن و دنباله سوپرمن ۳ (١٩٨٣) است. این اولین فیلم از این مجموعه است که تهیه‌کنندگان الکساندر و ایلیا سالکایند در آن نقشی ندارند. این فیلم همچنین نشان دهنده آخرین حضور ریو در نقش سوپرمن است که در ازای دریافت دستمزد زیاد و داستانی در ترویج خلع سلاح هسته‌ای، حاضر به بازگشت شد.
کمی قبل از تولید فیلم، تهیه‌کننده فیلم، گروه کانن، دچار بحران مالی بزرگی شد که باعث کاهش شدید بودجه شد و ۴٠ دقیقه فیلم پس از بازخورد منفی پخش های آزمایشی حذف شد. پس از اکران، به طور گسترده‌ای مورد بازخورد منفی منتقدان و طرفداران قرار گرفت و بسیاری از منتقدان به جلوه های ویژه ضعیف، ناهماهنگی ها و حفره های داستانی اشاره کردند. سوپرمن ۴ اغلب به عنوان یکی از بدترین فیلم های ساخته شده تاکنون معرفی شده است. هیچ فیلم دیگری از سوپرمن تا زمان بازگشت سوپرمن در سال ٢٠٠۶ اکران نشد.
موسیقی این فیلم توسط الکساندر کارج بر اساس موسیقی های قبلی و جدید انجام شده نوسط جان ویلیامز اقتباس و ساخته شد.
این فیلم یک افتتاحیه سلطنتی در ٢٣ ژوئیه ١٩٨٧ با حضور شاهزاده و شاهدخت ولز در تئاتر میدان لستر لندن داشت.
سوپرمن ۴ که با بودجه بسیار پائین نسبت به قسمت‌های گذشته ساخته شد (هفده میلیون دلار) در گیشه تنها سی و شش میلیون دلار فروش کرد. این فیلم با فروش نازل و نقدهای منفی بسیار، پرونده سری فیلم‌های سوپرمن را تا سالها بست.
جنگندهٔ نسل پنجم سطحی بالاتر از جنگنده نسل چهارم در طبقه‌بندی هواپیماهای جت جنگنده است که دارای فناوری‌های کلیدی توسعه‌یافته در ابتدای سده بیست‌ویکم است. ، این پیشرفته‌ترین سطح عملیاتی جنگنده‌هاست. دربارهٔ ویژگی‌های جنگنده‌های نسل پنجم توافق همگانی وجود ندارد و هر نوع نسل پنجمی لزوماً همه ویژگی‌ها را ندارد؛ بااین وجود، معمولاً از ویژگی‌های شناساگریزی، رادار با احتمال رهگیری کم (LPIR)، بدنه چابک برای پرواز ابرپیمایشی، ویژگی‌های اویونیکی پیشرفته، و سامانه‌های رایانه‌ای یکپارچه‌شده قادر به شبکه‌سازی با عناصر دیگر در فضای نبرد برای آگاهی موقعیتی و قابلیت «فرماندهی، کنترل و ارتباطات» نام برده می‌شود.Baker 2018, pp. 5, 46.
، جنگنده‌های نسل پنجم عملیاتی عبارت‌اند از؛ اف-۲۲ رپتور (از دسامبر ۲۰۰۵ در نیروی هوایی آمریکا)، لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ (از ژوئیه ۲۰۱۵ در نیروی هوایی آمریکا)، چنگدو جی-۲۰ (از سپتامبر ۲۰۱۷ در نیروی هوایی چین) و سوخو-۵۷ (از ۲۵ دسامبر ۲۰۲۰ در نیروی هوایی روسیه). دیگر طرح‌های ملی یا بین‌المللی همچنان در حال توسعه هستند.
نسل نوظهور جنگنده‌های پیشرفته در ابتدای سدهٔ بیست‌ویکم معمولاً به‌عنوان نسل پنجم شناخته می‌شوند.Baker, 2018. ویژگی‌های کلیدی جنگنده‌های نسل پنج مورد اتفاق همگان نیست و هر نسل پنجی لزوماً همه آنها را ندارد. برخی از طبقه‌بندی‌ها شامل بیش از پنج نسل هستند که منجر به پیدایش عنوان نسل ششم و بالاتر می‌شود.
جنگنده‌های نسل چهارم بر مانورپذیری و توانمندی داگ‌فایت نزدیک تأکید داشتند، اما ویژگی‌های کلیدی نسل پنجم عبارتند از؛
برای بهینه کردن (کاهش) سطح مقطع راداری (RCS)، بیشتر جنگنده‌های نسل پنجم از «لبه‌های تیز» به‌جای «افزوده (امتداد)های استاندارد لبه» و لبه‌های حمله استفاده می‌کنند و پیش‌بال ندارند؛ اگرچه سوخو پاکفا دارای افزوده‌های ورودی موتور است که احتمالاً تا حدودی مانند پیش‌بال عمل می‌کند. همچنین طراحان جی-۲۰ از پیش‌بال به‌دلیل افزایش چابکی علیرغم کاهش پنهان‌کاری بهره برده‌اند.
همه جنگنده‌های نسل پنج برای به‌حداقل رساندن سطح مقطع جانبی، دو دم عمودی متمایل (مانند عدد ۷) دارند. بیشتر آنها ابرمانورپذیری را به‌کمک جهت‌دهی رانش به‌دست آورده‌اند. آنها دارای دهلیزهای داخلی مهمات برای جلوگیری از افزایش سطح مقطع راداری هستند، اما همه آنها آویزگاه‌های خارجی تسلیحات برای استفاده در ماموریت‌های رایج (مانند حمل مخازن سوخت خارجی برای پرواز طولانی‌تر) دارند. در بدنه و اسکلت آنها درصد بالایی از مواد کامپوزیت وجود دارد که از سطح راداری و وزن می‌کاهد.
جنگنده‌های نسل قبل برای ترسیم فضای نبرد، از سامانه‌های جدا از هم استفاده می‌کردند و هر حسگر یا غلاف می‌توانست خوانش خود را به خلبان ارائه کند تا خلبان شخصاً نمایی از فضای نبرد را ترسیم کند. اما جنگنده‌های نسل پنجم شناخته‌شده از پردازنده‌های اصلی از-پیش-آماده، برای کنترل مستقیم همه حسگرها، استفاده می‌کنند تا نمایی تلفیقی از فضای نبرد را با حسگرهای داخلی و شبکه‌ای ایجاد کنند. البته، هر نقصی در این سامانه‌های نرم‌افزاری پیچیده می‌تواند سامانه‌های به‌ظاهر نامرتبط هواپیما را غیرفعال کند و پیچیدگی یک هواپیمای تعریف‌شده با نرم‌افزار می‌تواند منجر به بحران نرم‌افزاری با هزینه‌ها و تاخیرهای اضافی شود. اف-۲۲ای بدون رادار دهانه ترکیبی یا جستجو و ردیابی فروسرخ برای آگاهی موقعیتی تحویل داده شد. بعداً با ارتقای نرم‌افزار آن رادار را به‌دست می‌آورد. تا پایان سال ۲۰۱۳، بزرگ‌ترین نگرانی دربارهٔ طرح اف-۳۵ نرم‌افزار آن به‌ویژه نرم‌افزار لازم برای ترکیب داده‌ها به‌کمک حسگرهای متعدد، بود.
احتمالا هوش مصنوعی در سامانه‌های ناوبری جنگنده سوخو-۵۷ به‌کار رفته‌است. آزمایش‌های پروازی سامانه‌های اویونیک ماژولار یکپارچه آن در سال ۲۰۱۷ بر روی یک پردازشگر چندهسته‌ای با شبکه فیبر نوری آغاز شد. در دسامبر ۲۰۲۰، نقص در سامانه کنترل پرواز رایانه‌ای باعث شد که اولین سوخو-۵۷ تولیدی سقوط کند.
ظاهرا پاسخ خودکار نرم‌افزاری به شرایط گرمای بیش‌ازحد باعث سقوط یک اف-۲۲ شد و مشکلات اویونیک هم منجر به سقوط اف-۳۵ای در سال ۲۰۲۰ شد.
اف-۳۵ از سامانه‌های رادیویی نرم‌افزاری استفاده می‌کند که در آن میان‌افزارهای معمولی آرایه‌های دروازه برنامه‌پذیر میدانی را کنترل می‌کنند. سرهنگ آرتور توماستی گفته است که اف-۳۵ «هواپیمایی با نرم‌افزار فشرده است و نرم‌افزار به‌راحتی قابل ارتقا است، برخلاف سخت‌افزار.»
اف-۳۵ به‌منظور سهولت افزودن ویژگی‌های نرم‌افزاری جدید، تفکیک هسته و برنامه مسئولیت‌های امنیتی را اتخاذ کرده‌است.
استیو اوبرایان از لاکهید مارتین گفته است که اف-۳۵ می‌تواند در ارتقای نرم افزاری احتمالی، با پهپادها همکار شود. نیروی دریایی آمریکا می‌کوشد سامانه خود را تحت کنترل هواگرد سرنشین‌دار قرار دهد تا به عنوان یک حامل موشک پرنده عمل کند.
طراحی بدنه یا پوسته پنهان‌کار، حسگرهای پنهان‌کار و ارتباطات پنهان‌کار در مجموع به جنگنده‌های نسل پنجم اجازه می‌دهد تا پیش از آشکار شدن حضور آنها برای هدف(ها)، با هواگردهای هدف درگیر شوند. افسر ژن مک فالز از نیروی هوایی آمریکا گفته‌است که برایند ترکیب حسگرها به پایگاه‌های داده وارد خواهد شد تا هواگرد هدف به‌طور دقیق از دور شناسایی شود.
پیش‌بینی می‌شود که ترکیب حسگرها و ردیابی خودکار هدف به خلبان جنگنده نسل پنج تصویر بهتری از فضای نبرد نسبت به آواکس (سیستم هشدار و کنترل هوایی) بدهد؛ به‌ویژه هنگامی که آواکس با افزایش تهدیدات از خط مقدم عقب نشینی می‌کند. بنابراین، کنترل تاکتیکی می‌تواند به خلبانان جنگنده‌ها واگذار شود. مایکل وین، وزیر سابق نیروی هوایی آمریکا، پیشنهاد حذف بوئینگ ئی-۳ سنتری و نورثروپ گرومن ئی-۸ جوینت استارز را در ازای اف-۳۵های بیشتر داده است؛ به این دلیل ساده که روس‌ها و چینی‌ها تلاش‌های زیادی برای هدف قرار دادن این هواپیماها انجام می‌دهند که با استانداردهای هواپیمای تجاری ساخته شده‌اند.
با این حال، حسگرهای قوی‌تر، مانند رادار AESA که می‌تواند در چندین حالت به طور همزمان عمل کند، ممکن است داده‌های زیاد و کافی برای یک خلبان اف-۲۲، اف-۳۵ یا سوخو-۵۷ ارائه کند. سوخو/هال اف‌جی‌اف‌ای بازگشت به پیکربندی دو صندلی معمول در جنگنده‌های تهاجمی نسل چهار را ارائه کرد که به‌دلیل نگرانی از هزینه‌ها رد شد.
- سوخو-۷۵ چکمیت که بعد از ۲۰۲۵ وارد خدمت خواهد شد
- شن‌یانگ اف‌سی-۳۱ چینی در ۲۰۱۷ پرواز آزمایشی را انجام داد و تا به حال ۲ پیش‌نمونه از آن ساخته شده‌است.
- هال آمکا جنگنده چندمنظوره هندی هال (HAL AMCA) که در حال طی مراحل نهایی است که تا ۲۰۲۴پرواز کرده و تا ۲۰۲۸تولید انبوه می‌شود.
- تی‌اف-ایکس جنگنده چندمنظوره ترکیه‌ای توسط صنایع هوافضای ترکیه و با همکاری بی‌ای‌ئی سیستمز در حال توسعه است.
- پروژه پاکستان پی‌اف‌ایکس صنایع هوایی پاکستان در مراحل اولیه توسعه است.
- پروژه قاهر اف-۳۱۳ جنگنده نسل پنجم سبک ایرانی با قابلیت پشتیبانی نزدیک و دور است که توسط هسا در دست توسعه و ساخت است. که در بهمن ماه ۱۴۰۱ امیر افشین خواجه‌فرد رئیس سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح در مصاحبه ای گفت که به احتمال زیاد در سال ۱۴۰۲ این جنگنده قرار است به پهپاد شناساگریز تبدیل شود.
! scope="row" | لاکهید مارتین اف-۲۲ای رپتور
! scope="row" | لاکهید مارتین اف-۳۵بی لایتنینگ ۲
! scope="row" | لاکهید مارتین اف-۳۵ای لایتنینگ ۲
! scope="row" | چنگدو جی-۲۰ای
! scope="row" | لاکهید مارتین اف-۳۵سی لایتنینگ ۲
! scope="row" | چنگدو جی-۲۰بی
! scope="row" | سوخو-۵۷
! scope="row" | چنگدو جی-۲۰اس
! scope="row" | شن‌یانگ اف‌سی-۳۱
! scope="row" | لاکهید مارتین اف-۲۲بی رپتور
حاذق دانشور، حسین، مجله پرواز، آبان و آذر ۱۳۸۹، سال بیستم، شماره ۱۷۲ و ۱۷۳
https://en.wikipedia.org/wiki/Shenyang_J-31
https://en.wikipedia.org/wiki/HAL_AMCA
https://en.wikipedia.org/wiki/Sukhoi/HAL_FGFA
https://en.wikipedia.org/wiki/Mitsubishi_ATD-X_Shinshin
https://en.wikipedia.org/wiki/KAI_KF-X
اثر هاثورن نوعی واکنش است که به واسطهٔ آن کسانی که مورد تحقیق قرار گرفته‌اند، بخاطر اینکه می‌دانند بر روی آن‌ها مطالعاتی در حال انجام است، عملکردشان بهبود می‌دهند یا جنبه‌هایی از رفتارشان را که مورد مطالعه قرار گرفته است را اصلاح می‌کنند.
این مطالعات برای که اولین بار توسط هنری لندزبرگ انجام گردید با مطالعه‌ای که بر روی تحقیقاتی که بین سال‌های ۱۹۳۲-۱۹۲۴ که در هاثورن انجام گردیده بود، انجام شد. اساس این تحقیقات بر این موضوع استوار بود که آیا با تغییر سطح نور و با کم و زیاد کردن آن تغییری در عملکرد و بهره‌وری کارکنان ایجاد می‌شود؟ با اجرای این تحقیقات به نظر می‌رسید که عملکرد کارکنان افزایش یافته‌است و با پایان یافتن تحقیقات این عملکرد دچار کاهش شدیدی می‌شد.
این مطالعات به نام کارخانه‌ای که یک سری بررسی‌های چند مرحله‌ای و پی در پی انجام شد، نامیده شد. این مطالعات ما بین سال‌های ۱۹۳۲-۱۹۲۷ انجام گردید.
در یکی از آزمایش‌ها، محققین دو بانو را انتخاب کرده و از آن‌ها خواستند تا چهار کارگر دیگر را انتخاب نمایند. آن‌ها به مدت پنج سال در دو اتاق مجزا مشغول به نصب رلهٔ تلفن بودند. خروجی این عمل به صورت مکانیکی و با شمردن رله‌های کامل شده، محاسبه می‌شد. این مطالعات از دوهفته قبل از اینکه این بانوان را به اتاق مجزا انتقال دهند آغاز شد و تا انتهای مطالعات این روند ادامه یافت. در این مطالعات سرپرستی بود که در ارتباط با تغییرات با کارکنان مشورت می‌کرد و در لحظه از نظرات آن‌ها استفاده می‌کرد.
برخی از متغیرهایی که در این دورهٔ پنج ساله مورد تحقیق قرار گفته بودند عبارتند از:
ایجاد هر نوع تغییری موجب بهبود عملکرد می‌گشت حتی اگر این تغییرات برگشتن به شرایط قبلی می‌بود.
محققان هاثورن از التون مایو، روان‌شناس دانشگاه هاروارد کمک خواستند تا به آن‌ها در تحلیل نتایج حیرت‌آور این آزمایش‌ها یاری رساند. نتیجهٔ کمک وی، آن‌ها را به این نقطه رساند که تغییرات ناگهانی شرایط کاری زنان نسبت به محیط معمول کاری‌شان به حدی زیاد بوده که این نتایج را باعث شده‌است. برای مثال، خود محققان وظیفهٔ نظارت بر زنان را به عهده گرفته بودند و رابطه‌ای دوستانه با موضوع تحقیقشان – یعنی زنان کارگر – برقرار کرده بودند. دو تن از زنانی که در این پروژه همکاری لازم را نداشته بودند با دو زن دیگر جایگزین شده بودند. هیچ‌یک از این شرایط، با وضعیت کسانی که در طبقهٔ کارگر هستند هم‌خوانی ندارد. علاوه بر این، خود زنان نیز یک “روح رفاقتی” در میان خود ایجاد کرده بودند تا در کنار یکدیگر به عنوان یک تیم فعالیت کنند و اگر کسی از بقیه عقب ماند، او را تشویق کرده و به او یاری رسانند. به بیان دیگر زنان یک سیستم اجتماعی متمایز ساخته بودند و این سیستم به نوبهٔ خود تبدیل به بخشی از پروسهٔ تولید شده بود و هیچ شکی نیست که این امر در افزایش سطح بهره‌وری مشاهده شده در آزمایش‌ها نقش ایفا کرده‌است. حال، برخلاف تأکید ساده‌انگارانه بر این امر که یک متغیر مستقل (نظیر روشنایی) بر سایر متغیرها (نظیر خستگی) اثر می‌گذارد، محققان هاثورن شروع به درک روابط متغیرها در سیستم‌های اجتماعی و تأثیرات محتمل آن‌ها بر تولید نموده بودند.
با مشاوره‌های وارنر درزمینهٔ طراحی، محققین هاثورن مرحلهٔ نهایی این پروژه را طراحی کردند که با نام آزمون اتاق بررسی سیم‌کشی بانک (BWOR) شناخته می‌شود. این بخش از پروژه بر مطالعهٔ آنچه کارکنان به‌واقع سرکار انجام می‌دهند، در مقابل آنچه دراین‌باره در خلال مصاحبه‌ها بیان می‌دارند متمرکز شده بود. برای BWOR، یک نمونه از یکی از سالن‌های تولید وسترن الکتریک ساخته شد که در آن یک گروه کاری متعارف (۱۴ کارمند مرد و سرپرستان آن‌ها) مشغول به کار شدند. کارکنان وظایف معمول خود را کمافی‌السابق انجام می‌دادند درحالی‌که گروهی از مشاهده‌گران آموزش‌دیده آن‌ها را مشاهده کرده و اعمال آن‌ها را در طول بازهٔ زمانی چند ماه مابین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲، تا زمان بروز رکود بزرگ اقتصادی، ثبت و ضبط می‌کردند. برای درک بهتر نقطه نظرات کارکنان، محققی دیگر که در اتاق مشاهده حضور نداشت، مصاحبه‌هایی منظم با کارکنان انجام می‌داد. وارنر محققان را بر آن داشته بود تا تئوری‌های انسان‌شناسی را مطالعه کنند و داده‌های مشاهده‌ای خود را هرچه بیشتر نظیر کار انسان‌شناسی که یک جامعهٔ محدود نظیر یک گروه یا قبیله را بررسی می‌کند، تحلیل نمایند.
مطالعهٔ BWOR نخستین مطالعه‌ی تجربی است که در آن تضاد کامل میان دیدگاه‌های کارکنان و مدیران مشاهده می‌شد. مدیریت هاثورن ایدهٔ “مرد اقتصادی” فردریک تیلور را پذیرفته بود (یعنی کارکنان، فعالانی منطقی هستند که به انگیزه‌های اقتصادی پاسخ می‌دهند) و به همین خاطر آن‌ها طرح مشوق قطعی پیچیده‎ای به وجود آورده بودند که در آن حداقل دستمزد ساعتی روزانه بر مبنای حداقل استاندارد تولید (محلی) به‌اضافهٔ مبلغی اضافی که برمبنای میزان خروجی تمام اعضای گروه محاسبه می‌شد و با آن حداقل دستمزد ساعتی جمع می‌شد. مدیریت باور داشت که این سیستم می‌تواند کارکنان را به انگیزه‌ای برساند تا در مقابل خستگی و ناراحتی‌ها و موانع تولید، حداکثر تلاششان برای افزایش تولید را به کاربندند. بخشی از این طرح انگیزشی این ایده بود که کارکنان کندتر بر اثر سرعت بیشتر کار گروه سرعت خود را افزایش می‌دهند (همان‌طور که در آزمایش قبلی PATR شاهد آن بودیم).
بااین‌حال در عالم واقع، سیستم امتیازدهی پرداخت کاملاً مخالف پیش‌بینی مدیران عمل می‌کرد. کارکنان تعریف خودشان را از “کار روزانهٔ منصفانه” داشتند که به‌طور قابل‌توجهی کمتر از آن چیزی بود که انتظارات مدیران در سیستم مطلوب امتیازدهی پرداخت برمبنای آن شکل گرفته بود. استاندارد نانوشتهٔ کارکنان به تعداد معینی از محصولات ترجمه شده بود که باید هر فرد در طول یک روز آن را تولید می‌کرد؛ در واقع این تعداد، حداقل تعداد کارگران لازم محلی برای انجام کار بود. هر آنچه بیشتر از این حد تولید می‌شد توسط گروه مردود شناخته شده و به طرزی منفی محکوم می‎شد. اگر کارگری سرعت عمل به خرج می‌داد و بیش از حداقل استاندارد تولید می‌کرد مورد خشونت کلامی قرار گرفته و با عباراتی نظیر برده خطاب می‌شد (با استفاده از اتصال انگشت شست به انگشت سوم دست به تعبیری استعاری به او می‌فهماندند که مانند میگساران زیاده‌روی کرده‌است) و در نهایت وحشتناک‌ترین مجازات – استبداد تا انزوا و تبعید مجازی – توسط گروه در مورد او به اجرا درمی‌آمد. معمولاً کارگران در ساعات ابتدایی روز تعداد موردنظر را تولید می‌کردند و به ناگاه در طول بعدازظهر عملکرد آن‌ها به طرز ماهرانه‌ای کاهش می‌یافت و حتی وقت خود را برای تولید محصولات یک شرکت دیگر صرف می‌کردند (تمام این‌ها به‌دوراز چشم مدیریت انجام می‌پذیرفت). این فرهنگ کار برخاسته از این باور کارکنان بود که نرخ بیشتر تولید روزانه مدیران را بر آن می‌دارد تا حداقل تولید روزانه را افزایش دهند، حداقل دستمزد روزانه را بردارند و یا برخی از آن‌ها را اخراج کنند. پروژهٔ هاثورن در طول رکود بزرگ اقتصادی انجام شد و به همین خاطر عجیب نیست که کارکنان نسبت به انجام چنین اعمالی از سوی مدیران ترس‌هایی به دل راه می‌دادند.
یافته‌های هاثورن در تقابل با تئوری مدیریتی رایج در آن روزگار بود. برمبنای گفته‌های تیلور، انسان اقتصادی یک فرد است و ساختارهای انگیزشی برای تشویق افراد بر این مبنا شکل‌گرفته‌اند که نهایت تلاش هر فرد بروز یابد و هرکدام را بر آن دارد تا نظیر فرد متناظر خود در آن سازمان بهره‌وری داشته باشند. بار دیگر در آزمون BWOR مشخص شد که کارکنان نه به‌عنوان افراد واحد، بلکه به‌عنوان یک گروه عمل کرده و تئوری مدیریتی نانوشته‎ی خود را که برمبنای عدم اعتماد به مدیران و نه علاقه به تئوری انسان اقتصادی است، دارا هستند. در اینجا نخستین نشانه‌های تجربی سازمان غیررسمی (چیزی که می‌توانیم آن را زیرفرهنگ حرفه‌ای و با ضدفرهنگ بنامیم) مشاهده شد که به‌عنوان الگوهای واقعی واکنش‌ها و روابط اجتماعی در میان اعضای یک سازمان تعریف شد که توسط مدیران مورد غفلت واقع شده بودند. محققان توانستند این سازمان غیررسمی را با شناسایی تعاملات میان کارکنان تطبیق داده و شبکه‌های روابط میان گروه‌های کاری مختلف یا مشتریان را به‌صورت گرافیکی ترسیم کنند که بسیار به تحلیل شبکه‌ای که امروزه برای شناسایی الگوهای غیررسمی ارتباطات و تبادلات میان افراد به کار می‌رود، شبیه است. سازمان غیررسمی که به تصویر کشیده شد بسیار با سازمان رسمی (تعاملاتی که برمبنای قوانین و سیاست‌های سازمان شکل گرفته بود) که مدیریت برای نیل به اهداف سازمان آن را به وجود آورده بود، تفاوت داشت. در نتیجه این سازمان شامل دو نوع سازمان بود که با یکدیگر مطابقت نداشتند – یکی سازمان منطقی بود که برای اهداف سازمانی طراحی شده بود و دیگری شکل طبیعی و خودبه‌خودی تعاملات اجتماعی افراد بود که در پاسخ به منافع و نیازهای ذاتی انسان شکل گرفته بود. این یافته‌ها عیان ساخت که کارکنان تنها یک “فاکتور” ساده در تولید – به‌مانند ماشین‌ها – نیستند بلکه موجوداتی هوشمند هستند که تعریف خودشان را از پدیده‌ها دارند و برای دفاع از تمایلاتشان از مکانیزم‌هایی که توسط خودشان طراحی شده‌استفاده می‌کنند. گرچه این بینش امروزه برای ما چندان عجیب نیست اما در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ موفقیتی شگفت‌آور به‌حساب می‌آمد و نقد شدیدی بر تئوری مدیریت علمی تیلور وارد آورده بود.
یکی از مهم‎ترین نتایج پروژهٔ هاثورن درک این نکته بود که کارکنان تأثیر شدیدی بر بهره‎وری سازمانی دارند. تا زمانی که ماشین‌ها فرایند تولید را کنترل نمی‎کنند، و در آن روزگار قطعاً چنین بوده‌است، کارکنان می‌توانستند سرعت تولید را به شیوه‌های ظریف طوری کنترل کنند که بدون استفاده از ناظرین، امکان شناسایی آن وجود نداشته باشد. مدیریت دیگر برمبنای آنچه تئوری آن روزگار بیان می‌داشت، تنها در تصرف سازمان نیست بلکه باید با قدرت عظیم طبیعی مصالحه کند که ازنقطه‌نظر مدیریت به منطق محرک‌های اقتصادی پاسخ مناسبی نمی‌دهد. ازنقطه‌نظر کارکنان، افراد BWOR کاملاً منطقی بودند چراکه هر الگوی رفتاری غیرازاین که به کار می‌گرفتند می‌توانست کسب درآمد آن‌ها در بلندمدت را به خطر اندازد. جالب آنجاست که این نگاه انسان‌شناسانهٔ متأخر آن چیزی نبود که محققین هاثورن شناسایی، که پیش‌فرض‌های مایو را در مطالعاتشان به کار گرفته بودند و انتظار داشت که کارکنان BWOR به شیوه‌ای غیرمنطقی و برمبنای “تنظیم نادرست” روان‌شناختی واکنش نشان دهند، انتظار آن را داشته باشند. آیندهٔ صنعتی متفاوتی می‌توانست مورد انتظار باشد اگر نگاه متفاوتی به این مسئله اتخاذ شود.
هدف از انجام این مطالعات یافتن عواملی برای به انگیزش در آوردن کارگران بود و در ابتدا به نتایج خیره‌کننده‌ای رسید. با انجام این تحقیقات مشخص شد که تغییر در میزان نور تأثیر زیادی بر روی سطح تولید ندارد و نظر کلاسیک‌ها در این مورد اشتباه است. به نظر محققین این گروه، افزایش سطح تولید به عوامل روانی بیشتر مربوط می‌شود تا به عوامل فیزیکی.
کتاب آخرین سفر شاه (The Shah's Last Ride) نوشته ویلیام شوکراس از برجسته‌ترین و مستند‌ترین کتاب هائی است که در باره سالهای آخر حکومت محمدرضاشاه نوشته شده‌است. در این کتاب نویسنده سعی نموده است با بهره‌گیری از منابع مستقیم و مستند و تا حدی بی‌طرف، سال‌های آخر حکومت شاه، جریان‌های دوره انقلاب، زندگی شاه در تبعید، سیر بیماری او، جریان‌های مربوط به معالجه و چگونگی مرگ وی را با گفتگو و مصاحبه با افراد مرتبط، بررسی نماید.
فصل‌های کتاب:
ویلیام شوکراس William Shawcross روزنامه‌نگار و نویسنده انگلیسی سال هاست در روزنامه‌ها و مجلاتی مانند ساندی تایمز، آبزرور، واشنگتن پست و نیوزویک مقاله می‌نویسد. کتاب‌های متعددی نیز از وی چاپ شده‌است.
کتاب حاضر نتیجه سه سال کوشش و پیگیری وی در باره روند زندگی محمد رضا شاه است. بررسی و مطالعات او در این مورد، متکی به دهها کتاب و صدها مقاله و مصاحبه بوده و زندگی شاه را در یک سال و نیم دوران تبعید، قدم به قدم پیموده است.
در رسانه‌ها و فضای مجازی ایرانی نقدهایی نیز برای این کتاب نوشته شده‌است.
نویسنده در پیشگفتار می‌نویسد:
بعدازظهر سگی سگی نام فیلمی است به کارگردانی مصطفی کیایی و با بازی مجید صالحی، رضا عطاران، بهاره رهنما، علی صادقی، سعید آقاخانی و… محصول سال ۱۳۸۸ است.
جوانی فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک است که در صنعت خودروسازی طرح‌های مختلف ارائه کرده، اما کسی به او بها نمی‌دهد. او برای اینکه حرف خود را به گوش مسئولان برساند، بازی خطرناکی را آغاز می‌کند که منجر به گروگانگیری می‌شود.
این فیلم به نحوی کپی شده از فیلم بعدازظهر سگی با بازی آل پاچینو است.
فهرست فیلسوفان و حکیمان ایرانی. از ایران باستان تا کنون در مکتبهای فکری مختلف. حکمت و فلسفه در ایران پیش از تفکر میترائیسم شروع شده و اولین نام آن حکمت خسروانی است. بعدها با پذیرش اسلام و ترجمه متون یونانی در قالب حکمت مشاء ابوعلی سینا، حکمت اشراق سهروردی، حکمت یمانی میرداماد و حکمت متعالیه ملاصدرا درآمده است.
فریده گلبو (زادهٔ ۱۳۲۹) داستان‌نویس و پژوهشگر ایرانی‌ست.
فریده گلبو، متولد ۱۳۲۹ است. او از سنین نوجوانی فعالیت خود در عرصه روزنامه‌نگاری را با مجله فردوسی به سردبیری محمود عنایت آغاز کرد. گلبو در این دوره به تلخیص رمان‌های نویسندگان سرشناسی همچون جک لندن و انوره بالزاک پرداخت. او نخستین رمان خود یعنی "جاده کور" را قبل از ۲۰ سالگی تألیف کرد؛ رمانی که در واقع یک سه‌گانه بود و انتشارات امیرکبیر آن را به چاپ رساند. پس از آن گلبو در رشته روزنامه‌گاری دانشگاه تهران شروع به تحصیل کرد و سال‌های بسیاری را در کسوت معلم در دبیرستان‌های تهران به تدریس ادبیات فارسی گذراند. در آن زمان دو کتاب "ماسوله" و "ابیانه" و همچنین کتاب آموزشی "رسانه‌های گروهی" را تألیف کرد. او در دهه ۱۳۷۰ و پس از چندین سال فعالیت در عرصه روزنامه‌نگاری شروع به تألیف رمان و به نثر درآوردن آثاری همچون "لیلی و مجنون"، "خسرو و شیرین"، "هفت پیکر" و "ویس و رامین" نظامی کرد. فعالیت‌های گلبو در عرصه داستان‌نویسی با این اتفاق‌ها نیز همراه بوده‌است؛ کسب جایزه قلم زرین برای کتاب "حکایت روزگار"، ترجمه کتاب "دو غریب" به زبان انگلیسی، اقتباس فیلم "شیرین" ساخته عباس کیارستمی از کتاب "خسرو و شیرین" و همچنین فیلم "نیمه پنهان" تهیمنه میلانی از کتاب "بعد از عشق". او همسر پرویز کردوانی است.
اخترناوگان سازمانی تخیلی است در مجموعه تلویزیونی و فیلم‌های پیشتازان فضا که ماموریت آن انجام خدمات اکتشافی، صلح‌بانی و نظامی برای فدراسیون متحد سیارات در اعماق فضا است.
اخترناوگان بازوی اصلی فدراسیون برای کاوش، پدافند، دیپلماسی و پژوهش در فضا است.
مقر اخترناوگان در سان‌فرانسیسکو، واقع در کالیفرنیا، کره زمین، سامانه خورشیدی، بخش ۰۰۱ ربع آلفا، قرار گرفته‌است.
اکثریت اعضای این ناوگان ستاره‌ای از انسان‌ها هستند اما افرادی از صدها گونه زیستی دیگر نیز در آن عضویت دارند.
اخترناوگان از بخش‌ها و یگان‌های زیر تشکیل شده‌است:
بسیاری از ساختمان‌های اخترناوگان در منطقه واقع در شرق پل گلدن‌گیت در منتهی‌الیه شبه‌جزیره سان‌فرانسیسکو واقع شده‌اند.
Wikipedia contributors, "Starfleet," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Starfleet&oldid=467738364 (accessed February 3, 2012).
رُمولوسی‌ها یکی از نژادهای تخیلی موجودات فضایی در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا هستند.
زاد و بوم رمولوسی‌ها دو سیاره نزدیک به هم به نام‌های رمولوس و رموس واقع در ربع بتا است و پایتخت آن‌ها در رمولوس قرار دارد. رمولوسی‌ها با ولکان‌ها خویشاوندی نژادی دارند.
رمولوسی‌ها در اصل گروهی انقلابی از ولکان‌ها بودند که پس از آن‌که ولکان‌ها تصمیم گرفتند منطق را بر احساسات خود چیره کنند با این امر مخالفت کرده و از جهان ولکان کوچیده و به رمولوس رفتند.
رمولوسی‌ها عموماً با فدراسیون متحد سیارات، سازمانی کیهانی که کره زمین هم در آن عضو است، سر ستیز دارند و در بسیاری موارد مصالحه موجود را رعایت نمی‌کنند.
واساز دستگاهی تخیلی در سریال پیشتازان فضا است که با تنظیم و فشردن دکمه‌ای اشیا مورد نظر را می‌سازد یا بازیافت می‌کند.
در قسمت‌های اولیه سریال از واسازها برای تهیه وعده‌های غذایی استفاده می‌شد ولی در قسمت‌های بعدی کاربردهای بسیار دیگری نیز از آن دیده می‌شود.
کوین گروسکرویتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
ماکسیمیلیانو «ماکسی» گاستون لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که به عنوان مهاجم بازی می کرد.
وی دارای پاسپورت آرژانتینی و ایتالیایی است. اسطوره‌ی بی نام و نشانی که به دلیل اعتراض به طرز هدایت عملی فوتبال از فوتبال حرفه ای اش محروم شد و همان حوالی هم اتفاقات ناخوشایند برای او پیش آمد و خانواده‌اش از هم پاشیدند. از القاب او می‌توان به "El Rubio" (بور) و "La Gallina de Oro" (مرغ طلایی) اشاره کرد.تینیجسجققجقنقنقمقجقجق0202ج2ج2ج2قجقجق9سنقتقنقنمقجقمقن
نینی نفس‌نفس جسمشان حسن چی قم چی قد چی یاد چی فن عفو جیغو چین چی غم چی قم چین 9ساله می غم چی ست که با چه فن چی یه چی فنی چی سیو می فهمم چی قند چی 29 چی فک چی سلام 04
او در سال ۲۰۰۸ با واندا نارا، مدل آرژانتینی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج ۳ پسر به نام‌های والنتینو گاستون (زاده ۵ ژانویه ۲۰۰۹)، کنستانتینو (زاده ۱۹ دسامبر ۲۰۱۰) و بندیکتو (زاده ۲۰ فوریه ۲۰۱۲) است. این زوج در سال ۲۰۱۳ از یکدیگر جدا شدند و وندا نارا با مائورو ایکاردی دوست صمیمی لوپز وارد رابطه شد که این کار جنجال و حواشی بسیاری میان این دو بازیکن فوتبال و در رسانه‌ها ایجاد کرد.
موسیقی مینیمال سبک و تکنیکی از موسیقی است که در ارتباط با آثار تعدادی از آهنگسازان آمریکایی مانند لامونته یانگ، تری رایلی، استیو رایش و فیلیپ گلس است. پیدایش این سبک واکنشی به پیچیدگی نظری و عملی موسیقی مدرن بود.«مینیمالیسم و موسیقی». مجله گلستانه. مرداد ۱۳۸۰. شماره ۳۰. صص ۸–۹.
این سبک موسیقی ابتدا در دهه ۶۰ در نیویورک به وجود آمد و در ابتدا به شکل گونه‌ای از موسیقی تجربی شناخته شد و به آن "مدرسه هایپنوتیک نیویورک" (New York Hypnotic School) گفته می‌شد.
منظور از اختصار در موسیقی با گرایش‌های مینیمالیستی اشاره به عناصر سازنده و ساختار موسیقایی آن موسیقی است. درحالی‌که در هنر مینیمال، عناصر سازنده اثر به اشکال هندسی محدود شده‌است در موسیقی مینیمال تعداد نتها، فواصل و شدت کاهش می‌یابد. علاوه بر این آهنگسازان این سبک از استفاده از ساختارهای پیچیده موسیقایی اجتناب می‌کنند.
ویژگی‌های کلی این موسیقی هارمونی‌های ثابت، پالس‌های یکنواخت، تغییر فرم آهسته و تدریجی و تکرار عبارت‌های موسیقی یا بخش‌های کوچک‌تر به مثابه موتیفها یا سلول‌ها است. این سبک ممکن است ویژگی‌های دیگری مانند تغییر مُد داشته باشد.
علاوه بر آهنگسازان آمریکایی سبک مینیمال (لامونته یانگ، تری ریلی، استیو رایش و فیلیپ گلس)، در اروپا موسیقی آهنگسازانی مانند لوییس آندریسن، کارل گویوارتز، مایکل نایمن، گاوین برایرز، استیو مارتلند، هنریک گورتسکی، آروو پارت، یان تیرسن و جان تاونر نشان دهنده برخی ویژگی‌های موسیقی مینیمال است.
موسیقی مینیمال در دهه ۱۹۷۰ میلادی بر تعداد زیادی از گروه‌های موسیقی راک مانند گروه یس، آیرون باترفلای، جفرسن ایرپلین و در دهه ۱۹۸۰ میلادی بر جنبش نیو ایج تأثیر گذاشت.
جغد جیغ‌اره‌ای شمالی نوعی از جغدان راستین است که بومی آمریکای شمالی است.
نام‌گذاری این جغد به خاطر شباهتی است که فریاد آن به صدای اره‌ای که تیز می‌کنند دارد.saw-whet owls - definition of saw-whet owls by the Free Online Dictionary, Thesaurus and Encyclopedia
جوآن ترایمیر گیگنیلیات وودوارد (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۳۰ میلادی) هنرپیشه تلویزیون و سینما اهل ایالات متحده آمریکا است که جوایز بسیاری کسب کرده‌است.
وی پس از همبازی شدن با پل نیومن (یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های سینمای هالیوود) در سال ۱۹۵۸ با او ازدواج کرد که این پیوند تا زمان مرگ نیومن در سال ۲۰۰۸ ادامه یافت.
Both appeared in the HBO miniseries "Empire Falls" but had no scenes together.
او در پنج فیلم که نیومن کارگردانی یا تهیه‌کننده آن بود نقش آفرینی کرد اما in which he did not star:
کامبوزیا گونهٔ یونانیِ تلفظِ کمبوجیه است. افراد شاخص با این نام کوچک یا نام خانوادگی از این قرارند:
در مکان کنونی اهواز، شهری باستانی با نام اکسین وجود داشته، که در کتیبه‌های باستانی از آن نام برده شده است. این منطقه در زمان سلاطین عیلام، شهری آباد و پر سَکَنه بوده که به نظر می‌رسد در حملات آشور بانیپال یا اسکندر ویران شده است.
اکسین شهری باستانی بود که در مکان کنونی اهواز قرار داشت. این منطقه در زمان سلاطین عیلام شهری آباد و پر سکنه بوده که به نظر می‌رسد در حملات آشور بانیپال یا اسکندر ویران شده‌است.
اهواز در روزگار ساسانیان از شهرهای عمده خوزستان به‌شمار می‌رفت و از مراکز عمده صنایع نساجی خوزستان بود و یکی از کانون‌های مسیحیت در ایران، و از اسقف نشین‌های خوزستان محسوب می‌شد. علاوه بر این، این شهر از مراکز عمده بازرگانی بوده، و نیز به واسطهٔ واقع شدن در کنار رود کارون - که قابلیت کشتیرانی داشته - محل مناسبی برای تجمع مال‌التجاره و دادوستد به‌شمار می‌رفته‌است«اهواز» - بخش اول: نام گذاری و تاریخ، "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی"
بعد از تاخت و تاز اعراب در عراق، آن‌ها قبل از میلاد مسیح به خوزستان حمله کردند. فرمانده عتبه بن گزوان نیمه اداری شهر را ویران کرد ولی نیمه تجاری شهر را حفظ کرد. فرمانده ایرانی، هرمزان از اهواز به شوشتر عقب‌نشینی کرد ولی بعد از مدت طولانی در محاصره بودن، در ۲۱ ه‍. ق/۶۴۱–۶۴۲ به نیروهای عمر تسلیم شد. اعراب پس از پیروزی در جنگ نهاوند پادگانهایی در شهرهای فتح شده، از جمله در اهواز ساختند. شهرهای خوزستان از جمله اهواز از نخستین پناهگاه‌های خوارج در ایران بود. در ایام خلافت علی برخی از موالی اهواز که از میزان خراج درخواستی والی آن ناخرسند بودند، به شورش خوارج پیوستند. در زمان خلافت یزید بن معاویه شهرهای خوزستان از جمله اهواز دستخوش جنگ و گریزهای خوارج با سپاهیان اموی گشت.در زمان زبیریان و امویان مهلب بن ابی‌صفره والی اهواز بود و خوارج را سرکوب کرد جغرافی دانان متذکر شدند که اهواز به خاطر شورش زنگیان-که عراق کوچکlower Iraq و خوزستان را دربرگرفته بود- در اواخر قرن ۳ ه‍. ق/۹ م بشدت صدمه دیده‌است. مقدسی متذکر می‌شود که دلیل ویرانی‌های شهر اشغال آن توسط شورشیان به رهبری المبرقع (نقابدار) است و طبری می‌گوید در سال ۲۶۱ه‍. ق/۸۷۴–۸۷۵ م زنگیان که شهر را اشغال کرده بودند، شهر را غارت کرده، مردم را به بردگی گرفته و خانه‌ها را آتش می‌زدند
شهر اهواز در سده‌های نخستین اسلامی به واسطه سدی که بر کارون بسته شده بود، از بزرگ‌ترین و آبادترین شهرهای خوزستان به‌شمار می‌آمد. این شهر تا ۲۵۶ق/۸۷۰م شهری پررونق و آباد بود، اما در این سال اهواز به تصرف سپاهیان صاحب‌الزنج درآمد. اهواز پس از پایان فتنه زنگیان رونق و آبادانی گذشتهٔ خود را از دست داد، اما در زمان عضدالدوله دیلمی بار دیگر اهمیت پیشین خود را به عنوان مرکزی تجاری به دست آورد. همچنین بنا به گفته مقدسی، عضدالدوله پل هندوان را که دو بخش اهواز را به هم متصل می‌کرد و همچنین مسجد زیبایی را که در کنار آن بوده، بازسازی و مرمت نمود. شهر اهواز از پایگاه‌های عمدهٔ مذهب تشیع در ایران به‌شمار می‌آمد و به گفتهٔ مقدسی نیمی از مردم آنجا شیعه بودند و پیوسته میان شیعیان (مروشیان) و سنیان (فضلیان) درگیری و کشاکش وجود داشت.
اهواز تا اواخر سدهٔ ۵ ق شهری آباد بود، اما از این زمان به بعد رونق خود را از دست داد، به گونه‌ای که مرکزیت خوزستان از آنجا به شوشتر منتقل شد. در سدهٔ ۶ ق اهواز به شهری ویران و خالی از سکنه تبدیل شد. حافظ ابرو از آن به عنوان قصبه‌ای نام می‌برد و به اشتباه اهواز را با سوق الاربعا (چهارشنبه بازار) یکی می‌داند
در قرن چهارم هجری نهری کوچک به طول سیصد متر و عرض بیست‌متر از کارون منشعب شده، شهر را به دو قسمت تقسیم کرده بود محله غربی را «جزیره» می‌گفتند و محله شرقی «مدینه» نام داشت، این دو بخش به وسیله پلی به نام «پُل هندوان» به هم وصل می‌شدند.ابوعبدالله محمدبن احمد مقدسی؛ «احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم»، ترجمه علی نقی منزوی، شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، تهران، ۱۳۶۱، جلد دوم، ص ۶۱۴ در آن دوره اهل شهر دو دسته بودند و دربارهٔ اصحاب پیامبر دو نظر داشتند، این شهر، انبارِ بصره و باراندازِ فارس و اصفهان بود.
اما علی‌رغم رشد و توسعهٔ اهواز در قرون اولیه اسلامی، در نیمهٔ دوم قرن چهارم هجری این شهر رو به ویرانی گذاشت و مردم آن پراکنده شدند.ابن حوقل؛ «سفرنامه ابن حوقل»؛ ترجمه جعفر شعار، انتشارات امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۶، ص ۲۴ و کار به جایی رسید که در اوایل قرن ششم این شهر به‌طور کلی ویران شد. عبدالکریم بن محمد سمعانی که در نیمهٔ دوم قرن ششم می‌زیسته شهر اهواز را این چنین توصیف کرده: «اهواز یکی از شهرهای مشهور بود که دانشمندان و روحانیون و تجار و ثروتمندان بسیاری از مردم آن شهر به همراه غیر اهوازی‌ها در آن زندگی می‌کردند. بخش عمدهٔ این شهر ویران شد و فقط ویرانه‌هایی از آن باقی‌مانده که مردم اندکی را در خود جای داده‌است.»احمد کسروی، همان، ص ۲۷۱
علت ویرانی «سوق‌الاهواز» یا همان اهواز به درستی مشخص نیست. هر آنچه تاکنون گفته شده حدس و گمان است که به وسیلهٔ وقایع‌نگاران و مورخان متأخر نوشته شده‌است. احمد کسروی «ویرانی اهواز کهن را یکی از معماهای تاریخ خوزستان دانسته که نه زمان و نه علت آن را در جایی ننوشته‌اند.» او در ادامه می‌گوید: «آنچه ما از جستجو بدست آورده‌ایم زمان آن را آخرهای قرن پنجم یا آغاز قرن ششم بوده.»احمد کسروی، همان، ص ۱۹۶ این سخن کسروی نیز درست نیست چون ابن‌حوقل که در نیمهٔ دوم قرن چهارم می‌زیسته، ویرانی اهواز را از قرن چهار هم روایت کرده‌است.قیم، عبدالنبی، همان با این وجود کسروی علت ویرانی را دو چیز پنداشته: یکی شکستن بند و دیگری برگشتن مَسرُقان از جوی خود و پیوستن آن به دُجِیْل [کارون].احمد کسروی، همان
از قرن ششم هجری قمری به بعد به علت خراب شدن سد شادروان و پایین رفتن سطح آب رونق‌دهندهٔ شهر و نیز جنگ‌ها و اغتشاشات داخلی و بروز بیماری‌های وبا و طاعون، اهواز رو به خرابی رفت تا آن که در سال ۱۸۶۹ میلادی (۱۲۴۸ هجری خورشیدی) هم‌زمان با حفر کانال سوئز که منجر به کوتاه شدن مسیر تجارت دریایی اروپاییان و توجه آن‌ها به منطقه شد رونق تازه‌ای گرفت. ناصرالدین شاه قاجار هم از این فرصت برای گسترش تجارت و کشتیرانی بر روی رود کارون استفاده کرد و در سال ۱۲۶۶ هجری خورشیدی کشتی‌رانی را بر رود کارون برای خارجیان آزاد اعلام کرد و توسط والی خوزستان در کنار اهواز قدیم بندرگاهی به نام «بندر ناصری» احداث کرد. در دورهٔ پهلوی و به تبع سیاست قاجارزدایی وناسیونالیستی رضا شاه نام باستانی «اهواز» احیا شده و جای ناصری را گرفت.
سید عبدالله جزایری که در قرن دوازدهم یعنی قرن‌ها پس از ویرانی اهواز می‌زیسته. فتنهٔ صاحب‌الزنج را عامل عدم اعتنا و بی‌رغبتی خلفا دانسته که «بعد از تسکین فتنه چون خلفا را به عمارت آن ولایت رغبت باقی نماند و واماندگان آن‌جا از عمدهٔ ضبط آن همه نیشکر و ادای مال و جهات دیوانی آن‌ها بیرون نتوانستند آمد، لاجرم اکثر جلای وطن نمودند و…»سید عبدالله جزایری، تذکرة شوشتر، ص ۳۴
به هر حال پس از ویرانی شهر اهواز در قرن چهارم هجری، فقط ویرانه‌ای از آن باقی‌مانده بود و در دورهٔ مشعشعیان و پس از آن دسته‌ای از آل کثیر در آنجا کپرها یا چینه‌هایی بالا آورده دهکده‌ای آباد کرده بودند. سپس هم آنان رفته دسته‌ای از کعبیان در آنجا نشیمن داشته و در آن نزدیکی دیم‌کاری می‌کردند.احمد کسروی، همان، ص ۱۹۷
با توجه به نوشته سید عبدالله جزایری پیداست که در اواخر قرن دوازدهم هجری نیز اهواز حال و روز خوبی نداشته‌است. او می‌نویسد: «اکنون از عمارات آن‌جا همان قلعه موجود است که شیخ ناصر بن حمید آن را حصار کشیده مشتمل بر چند خانه‌وار رعیت دیم‌کار.»
پس از آن نیز اهواز به همین صورت بوده و در حد یک روستای کوچک باقی‌مانده بود. سر اوستن هنری لایارد که در زمان شیخ ثامر ۱۲۵۸ه‍.ق (۱۸۴۱ م) در این منطقه بوده به هنگام ذکر قلمرو بنی‌کعب، هیچ گونه نامی از اهواز نبرده و در عوض نام روستای ویس در شمال اهواز را در کتاب خود آورده‌است. این امر نشان می‌دهد روستای ویس پرجمعیت‌تر و آبادتر از اهواز بوده‌است.- لایارد، سراوستن هنری؛ «سفرنامة لایارد یا ماجراهای اولیه در ایران»، ترجمه مهراب امیری، انتشارات وحید، تهران، ۱۳۶۷. ش
کاپیتان هنت که در سال ۱۲۷۳ه‍.ق (۱۸۵۳ م) یکی از افسران ارتش انگلیس در جریان جنگ ایران و انگلیس در خرمشهر بوده و پس از فرار خانلر میرزا به اهواز با کشتی به تعقیب خانلر میرزا پرداخته، اهواز را این چنین دیده‌است: «شهر اهواز مثل اکثر بلاد مشرق زمین دارای خانه‌های محقری است که از خشت و گل، بدون مراعات اصول صحی به ترتیب غیرمنظمی ساخته شده و در حدود یکهزار و پانصد الی دو هزار نفر جمعیت دارد. (کوچروان عرب‌زبان)هنت. جی. اچ «جنگ انگلیس و ایران در سال ۱۲۷۳. هـ. ق»، ترجمة حسین سعادت نوری، ضمیمه سال سوم مجله یادگار، تهران، ۱۳۲۷. ش
بیست و شش سال بعد یعنی در سال ۱۲۹۹ه‍.ق (۱۸۸۲ م) حاج عبدالغفار نجم‌الملک از «قریهٔ اهواز و قریب ۶۰ خانوار رعیت عرب» سخن گفته که «کدخدای آن شیخ نَبهان» است. شیخ نبهان عامری کعبی بازماندهٔ همان کعبیان یمنی‌ای است که پس از رفتن آل‌کثیر در بیابان‌های اطراف اهواز قدیم نشیمن داشتند. قریهٔ اهواز در حال حاضر قدیمی‌ترین محلهٔ شهر اهواز است که پس از مهاجرت گروهی شوشتری در زمان ناصرالدین شاه و پس از تأسیس شهر ناصری یا اهواز فعلی آباد گردید و خانه‌های قدیم آن بیشتر به سبک معماری شوشتری و بعضاً دزفولی ساخته شده‌اند و اکنون به محلهٔ «عامری» معروف است. در حقیقت شهر فعلی اهواز که از منطقهٔ پل سیاه فعلی و اسکلهٔ انگلیسی‌ها شروع شد، پس از مهاجرت گروهی شوشتری و بعضاً دزفولی و بهبهانی تشکیل شد و پیش از آن به جز نام شهر باستانی اهواز که بر منطقه معروف بوده هیچ شهری وجود نداشته‌است. خانه‌هایی که در بیابان‌های اطراف اهواز به صورت کپری یا خشتی در تاریخ معاصر ذکر گردیده ساخته عشایر کوچ رو لر و عرب بوده که از فن معماری یکجانشینی آگاهی نداشته‌اند. در جوار این محله نیز محله‌ای است که آن را «اهواز قدیم» می‌گفتند. به احتمال زیاد قریهٔ اهواز در محل این دو محله بوده‌است.]نجم‌الملک، حاج عبدالغفار؛ «سفرنامة خوزستان»، به کوشش محمد دبیر سیاقی، مؤسسة مطبوعاتی علمی، تهران، ۱۳۴۱. ش
لرد کرزن که در سال ۱۸۹۰ میلادی (۱۳۰۷ه‍.ق) از آن ناحیه گذر کرده جمعیت آن را تقریباً هفتصد نفر برآورد کرده‌است.لرد کرزن، ایران و قضیه ایران، ص ۴۲۵
کشتیرانی در خوزستان از طریق رود کارون صورت می‌گرفته و با توجه به طبیعت رودخانهٔ کارون که در محل اهواز دارای چندین رگهٔ صخره‌ای در بستر خود می‌باشد به دو بخش بالادست و پایین‌دست تقسیم شده بود. همچنین ویرانه‌های سد باستانی اهواز نیز که در زمان احداث باز هم بر روی بستر صخره‌ای بنا شده بود مانع دیگری برای کشتی‌رانی بوده‌است. شاخهٔ بالادست یا کارون شمالی از شوشتر تا اهواز و شاخهٔ جنوبی یا پایین‌دست از اهواز تا خلیج فارس را در بر می‌گرفته‌است؛ بنابراین کشتی‌هایی که از شوشتر حرکت می‌کرده‌اند در محل اهواز به ناچار بار خود را به کشتی دیگری در سمت جنوبی صخره منتقل می‌کرده‌اند. این دست به دست شدن بار موجب پیدایش انبارها و کاروانسراهای متعددی در اهواز شد و تبدیل به یکی از دلایل رونق تجارت و نتیجتاً رونق شهر اهواز گشت.