moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرایند سولفوریک اسید مرطوب یکی از فرایندهای اصلی گوگردزدایی گاز در بازار امروزه است. از زمانی که شرکت کاتالیست دانمارکی هالدور تاپسو این تکنولوژی را در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی و ثبت اختراع کرد، به عنوان یک فرایند کارآمد برای بازیابی گوگرد از گازهای فرایندی مختلف به فرم سولفوریک اسید تجاری همزمان با تولید بخاز فشار بالا شناخته شده‌است. این فرایند در تمامی صنایعی که بازیابی گوگرد یک موصوع مهم است به کار می‌رود
این فرایند برای فرآوری جریان‌های حاوی گوگرد مناسب است، از جمله:Gary, J.H. & Handwerk, G.E. (1984). Petroleum Refining Technology and Economics (2nd ed.). Marcel Dekker, Inc. ISBN 0-8247-7150-8.
۱. گاز H2S حاصل از واحد تصفیه گاز با آمین
۲. گاز خروجی از فرایند کلاوس
۳. اسید مصرف شده در واحد آلکیلاسیون
۴. گاز خروجی از رکتیسول
۵. گاز حاصل از فرایند متالورژی
۶. تولید سولفوریک اسید
۷.خروجی بویلر و نیروگاه در حالتی که از نفت سنگین برج وکیوم استفاده میکنند
واکنش های اصلی در فرایند سولفوریک اسید مرطوب
انرژی آزادشده از واکنش های اشاره شده بالا بیشتر به دلیل اکسیژن با پیوند دوگانه نسبتا ضعیفش می باشد. Schmidt-Rohr, K. (2015). "Why Combustions Are Always Exothermic, Yielding About 418 kJ per Mole of O", "J. Chem. Educ." 92: 2094-2099. http://dx.doi.org/10.1021/acs.jchemed.5b00333
صنایعی که از فرایند سولفوریک اسید مرطوب استفاده می کنند:
فرایند WSA می تواند برای تولید سولفوریک اسید از گوگردو یااسید مصرف شده در واحد های آلکیلاسیون استفاده شود.فرایند های کاتالیزگری مرطوب با بقیه فرایند های تماسی سولفوریک اسید مرطوب متفاوت است که در آن گاز ورودی وقتی در تماس با کاتالیست قرار می گیرد شامل رطوبت اضافی می شود.دی اکسید گوگرد در تماس با کاتالیست به گوگرد تری اکسید تبدیل می شود که این گاز با رطوبت موجود تشکیل اسید سولفوریک گازی می دهد.اسید سولفوریک گازی حاصل در مرحله بعد توسط کندانسور به مایع تبدیل شده و با کنترل دما و نسبت آب به گاز گوگرد دی اکسید در ورودی اسید سولفوریک با غلظت های متفاوت می توان تولید کرد.
باتری حالت جامد یک فناوری باتری است که از الکترودهای جامد و الکترولیت جامد به جای الکترولیت‌های ژل مایع یا پلیمری موجود در باتری‌های یون‌لیتیوم یا لیتیوم پلیمر استفاده می‌کند.
با این که الکترولیت‌های جامد برای اولین بار در قرن نوزدهم کشف شدند، چندین مشکل، مانند چگالی انرژی پایین، مانع از کاربرد گسترده آن شده‌ است. تحولات در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم باعث علاقه مجدد به فناوری باتری‌های حالت جامد، به ویژه در زمینه وسایل نقلیه الکتریکی، از دهه ۲۰۱۰ شد.
باتری‌های حالت جامد می‌توانند برای بسیاری از مشکلات باتری‌های لیتیوم یون مایع، مانند اشتعال‌پذیری، ولتاژ محدود، تشکیل فاز بین‌فاز الکترولیت جامد ناپایدار، عملکرد ضعیف چرخه‌ای و قدرت، راه‌حل‌های بالقوه‌ای را ارائه دهند.
مواد پیشنهادی برای استفاده به عنوان الکترولیت‌های جامد در باتری‌های حالت جامد شامل سرامیک‌ها (مانند اکسیدها، سولفیدها، فسفات‌ها) و پلیمرهای جامد هستند. باتری‌های حالت جامد در ضربان سازها، RFID و دستگاه‌های پوشیدنی کاربرد پیدا کرده‌اند. آنها به‌طور بالقوه ایمن‌تر و دارای چگالی ذخیره انرژی بیشتر هستند اما هزینه بسیار گران‌تری دارند. به هر حال برتری قابل قبول آن شامل چگالی انرژی و توان، دوام، سرعت شارژ بالا، هزینه‌های مواد، حساسیت و پایداری است.
میروسلاو پاولوویچ (؛ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
نیکولا پرلیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.Nikola Perlić at EU-Football.infoNikola Perlić biography at Reprezentacija.rs
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال یوگسلاویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و صربستان بازی کرده‌است.
امیل پرشکا (؛ ۲۰ ژوئن ۱۸۹۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دوشان پتکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوگسلاویا و باشگاه ورزشی مون‌پلیه اشاره کرد.
میومیر پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جمهوری سوسیالیستی صربستان و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اوگنین پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
یوسیپ پیرمایر (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
اوگن پلاتسریانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
آیدیو () شرکت طراحی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط دیوید ام. کلی، بیل ماگریج و مایک ناتال تأسیس شد.
برانکو پلشه (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب، و باشگاه فوتبال کنکوردیا اشاره کرد.
آنتون پوگاچنیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دنیلو پوپیوودا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود.
برانیمیر پوروبیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دنیل پرمرل (؛ ۲۳ ژانویه ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
پتار راداکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
مایک ناتال () طراح و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۹۱ شرکت آیدیو را تأسیس کرد.
لازار رادوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
دیوید ام. کلی (; – ) اهالی کسب‌وکار، طراح، مهندس و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۹۱ شرکت آیدیو را تأسیس کرد.
آلفونس پاژور (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
الکساندر پتاکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا سیتارد، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد.
گوردان پتریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی و صربستان و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
دنیل پیریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
یان پودهرادسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا، باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و اسلواکی بازی کرده‌است.
فخرالدین پرلیاچا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
بوشکو پرودانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان-بوسنی و هرزگوین بود.
ولادان راداچا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، و باشگاه فوتبال راد اشاره کرد.
پردراگ رادووانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
بوژیدار پتروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال و فرد نظامی اهل یوگسلاوی بود.
آدولف پرتسل (؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۰۰ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی یوگسلاوی بود.
گده یا گدی روستایی در ساحل اقیانوس هند در کشور کنیا است که در شهرستان کیلیفی، جنوب مالیندی و شمال واتامو واقع شده‌است. خرابه‌های گدی در آنجا واقع شده‌است. اگرچه تصور می‌شود در منابع تاریخی ذکری از آن نشده باشد، اما خرابه‌های گسترده یک بندر سابق از قرن سیزدهم میلادی یا قبل از آن، از جمله دارای مقبره ای مربوط به سال 1399 میلادی در این شهر وجود دارد. این بندر متروک شد و تا دهه 1920 دوباره کشف نشد.
ساختمان‌ها مرجانی، خاکی و گچی هستند که برخی از آن‌ها دارای نقوشی است. سازه‌های شهر خرابه شامل یک مسجد، کاخ، خانه‌ها و مقبره‌ها و همچنین یک قلعه است. این سبک به عنوان معماری سواحیلی طبقه‌بندی می‌شود.African Archaeological Review, Volume 15, Number 3, September 1998, pp. 199–218 (20)
دهکده مدرن خانه موزه و باغ پروانه است.
گده بخشی از ناحیه مالیندی بود (تا اینکه در سال ۲۰۱۰ تقسیمات استانی لغو شد) و دارای جمعیت شهری ۵۹۶ نفر در سال ۲۰۰۵ بود.
جورج بنکرافت (George Bancroft) (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۸۰۰ – درگذشتهٔ ۱۷ ژانویه ۱۸۹۱)، دولتمرد، سیاستمدار حزب دموکرات و مورخ آمریکایی بود که در ترویج آموزش متوسطه هم در ایالت خود و هم در سطح ملی و بین‌المللی نقشی مهمی داشت.
او در دوران تصدی خود به عنوان وزیر نیروی دریایی ایالات متحده، آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده را در آناپولیس تأسیس کرد. او دیپلمات ارشد آمریکایی در اروپا بود و مأموریت‌های دیپلماتیک در بریتانیا و آلمان را رهبری می‌کرد. از معروف‌ترین نوشته‌های او می‌توان به مجموعهٔ معتبر، «"تاریخ ایالات متحده، از کشف قارهٔ آمریکا"» اشاره کرد.
بنکرافت در ۳ اکتبر ۱۸۰۰ در ووستر، ایالت ماساچوست چشم به جهان گشود.
خانواده‌اش از سال ۱۶۳۲، ساکن خلیج ماساچوست بودند. پدر جورج، آرون بنکرافت، سربازی انقلابی، روحانی یکتاپرست و نویسندهٔ زندگی‌نامهٔ جورج واشینگتن بود.
بنکرافت در آکادمی فیلیپس اکستر تحصیل کرد.
او در سیزده سالگی وارد کالج هاروارد و در سال ۱۸۱۷، فارغ‌التحصیل شد.
پس از هاروارد، پدرش او را برای تحصیل به آلمان فرستاد و در آنجا در دانشگاه‌های گوتینگن و برلین به تحصیل پرداخت. در دانشگاه گوتینگن، او مطالعات افلاطونی را نزد آرنولد هرمان لودویگ هیرن، تاریخ را نزد هیرن و گوتلیب یاکوب پلانک، زبان و تفسیر کتاب مقدس را نزد آلبرت آیکورن، علوم طبیعی را نزد یوهان فردریک بلومنبک، ادبیات آلمانی را نزد گئورگ فردریک بنکی، ادبیات فرانسوی و ایتالیایی را نزد آرتو و بانسن و ادبیات باستانی یونان و روم را نزد گئورگ لودولف دیسن آموخت. در سال ۱۸۲۰، او دکترای خود را از دانشگاه گوتینگن دریافت کرد.
بنکرافت تحصیلات خود را با سفری سیاحتی به دور اروپا به پایان رساند که در طول این سفر تقریباً در جستجوی تمام افراد شناخته شده در دنیای ادبیات، علوم و هنر اروپا از جمله یوهان ولفگانگ فون گوته، ویلهلم وون هومبولت، فردریک دانیل ارنست شلایرماکر، گئورگ ویلهلم فردریک هگل، لرد بایرون، بارتولد گئورگ نیبر، کریستین چارلز جوزیاس بانسن، فردریک کارل وون ساوینی، وارنهیگن وون انس، ویکتور کازین، بنجامین کنستانت و الساندرو مانزونی بود.
بنکرافت در سال ۱۸۲۲ به ایالات متحده بازگشت. اگرچه او اندکی پس از بازگشت، بنا به درخواست پدرش چندین خطبه ایراد کرد، اما علاقه و وابستگی بیشتری به ادبیات داشت.
اولین شغلش، آموزش زبان یونانی در هاروارد بود. بنکرافت از برنامهٔ درسی متعصبانهٔ هاروارد در دوران خودش و ماهیت ملانقطی برنامهٔ درسی ادیبات باستانی یونان و روم آزرده بود. افزون بر این، علاقهٔ شخصی او به مکتب رمانتیسم پرشور، او را هدف تمسخر جامعهٔ رسمی نیوانگلند و همدلی‌های سیاسی او برای دموکراسی جکسون، تقریباً او را در تقابل با تمام نخبگان بوستون قرار داده بود.
در سال ۱۸۲۳، او اولین اثر خود را منتشر کرد که کتابی کم حجم از شعر، ترجمه و آثار نوین بود که هیچ شهرتی برای او به ارمغان نی‌آورد. در نهایت، بنکرافت کمبریج را ترک و با جوزف کاگزول، مدرسهٔ راند هیل را در نورث همپتون، ایالت ماساچوست تأسیس کرد.
زمانی که بنکرافت در راند هیل بود، اغلب با نشریه‌های نورث امریکن ریویو و امریکن کورتلی همکاری می‌کرد. او همچنین ترجمه‌ای از اثر آرنولد هرمان لودویگ هیرن دربارهٔ سیاست‌های یونان باستان انجام داد. در سال ۱۸۲۶، او خطابه‌ای منتشر کرد که از حق رأی همگانی و بنیان دولت بر مبنای قدرت و اختیار مردم حمایت می‌کرد.
در سال ۱۸۳۰، بدون اطلاع بنکرافت و با حمایت حزب کارگر، او از نورث همپتون به عضویت مجلس سنای ایالت ماساچوست انتخاب شد، اما از تصدی این کرسی خودداری کرد و سال بعد نیز با آنکه برای مجلس سنای ایالت انتخاب شده بود، از تصدی این کرسی نیز امتناع ورزید.
بنکرافت که در دانشگاه‌های برجستهٔ آلمان آموزش دیده بود، محققی ماهر و برجسته بود که در شاهکارش به نام تاریخ ایالات متحده، از کشف قارهٔ آمریکا، به این جامعهٔ جدید، به‌طور دقیق و کامل تا سال ۱۷۸۹ پرداخت.Harvey Wish," The American Historian: A Social-intellectual History of the Writing of the American Past" (1960) ch 5 online این کتاب در سال ۱۸۳۴ چاپ شد و او همواره، کتاب را در ویرایش‌های متعدد، بازنگری می‌کرد.See for online editions این کتاب یکی از جامع‌ترین کتاب‌ها دربارهٔ پیشینهٔ آمریکای استعماری است.
در سال ۱۸۳۷، بنکرافت با قبول انتصاب به عنوان مأمور وصول مالیات گمرک بندر بوستون از سوی رئیس‌جمهور مارتین ون بورن، وارد فعالیت‌های سیاسی شد. اورستیز براونسون و نویسنده ناتانیل هاثورن، دو مأمور دیگر در این اداره بودند.
در سال ۱۸۴۴، بنکرافت نامزد حزب دموکرات برای فرمانداری ماساچوست بود، اما شکست خورد. او خواستار الحاق تگزاس برای گسترش «منطقهٔ آزاد» و مخالف برده‌داری بود.
در سال ۱۸۴۵، به پاس قدردانی از حمایت بنکرافت در همایش پیشین دموکرات‌ها، او وزیر نیروی دریایی در کابینهٔ جیمز پولک شد و تا سال ۱۸۴۶ خدمت کرد. همچنین به مدت یک ماه، جانشین موقت وزیر جنگ بود.
همسر اول او سارا دوایت، از خانواده‌ای ثروتمند در اسپرینگفیلد، ایالت ماساچوست بود. آنها در سال ۱۸۲۷ ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند. همسرش در سال ۱۸۳۷ درگذشت. سپس او با بیوه‌ای به نام الیزابت دیویس بلیس که دو فرزند داشت، ازدواج کرد. آنها صاحب یک دختر شدند.
بنکرافت سال‌های آخر عمرش را در واشینگتن دی‌سی و تابستان‌ها را در رزکلیف، نیوپورت، ایالت رود آیلند، مکانی که بعدها عمارت روزکلیف در آنجا ساخته شد، می‌گذراند.
بنکرافت در سال ۱۸۳۸ به عضویت انجمن باستانی آمریکا درآمد و همچنین از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۸۰، دبیر ارتباطات داخلی این انجمن بود.Dunbar, B. (1987). "Members and Officers of the American Antiquarian Society". Worcester: American Antiquarian Society.
در سال ۱۸۴۱، بنکرافت به عضویت انجمن فلسفی آمریکا درآمد.
بنکرافت یکی از اعضای مؤسس انجمن جغرافیای آمریکا در نیویورک و اولین رئیس این انجمن به مدت تقریباً سه سال (۲۱ فوریه ۱۸۵۲–۷ دسامبر ۱۸۵۴) بود.Wright, John Kirtland 'The Years of Henry Grinnell', "Geography in the Making: The American Geographical Society 1851–1951" (1952) p. 17–18. — George Grady Press
بنکرافت در سال ۱۸۶۳ به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا درآمد.
بنکرافت در سال ۱۸۹۱ در واشینگتن دی‌سی درگذشت. او آخرین بازمانده از کابینهٔ پولک بود.
نیروی دریایی ایالات متحده به احترام او چندین کشتی را یواس‌اس بنکرافت نامید. همچنین ناوگان زیردریایی موشک بالستیک یواس‌اس جورج بنکرافت (SSBN-643)، کشتی پیمایش ساحلی یواس‌سی‌اس بنکرافت در اواسط قرن نوزدهم و ناوچهٔ توپدار یواس‌اس بنکرافت (۱۸۹۲) به احترام او نام‌گذاری شده‌اند.
خوابگاه آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده به نام خوابگاه بنکرافت، به احترام او نام‌گذاری شده‌است. این خوابگاه بزرگترین خوابگاه تک نفری در جهان است.
بنکرافت یکی از بیست و سه نام معروف بر روی اسکناس یک دلاری قابل تبدیل به نقره در سال ۱۸۹۶ است.
نام بنکرافت در بالای یکی از چندین ستون مرمری در ساختمان توماس جفرسون در کتابخانهٔ کنگرهٔ ایالات متحده در واشینگتن دی‌سی وجود دارد.
خمینی ای امام یکی از سرودهای انقلابی ایران ساخته حمید شاهنگیان است. این سرود برای نخستین‌بار در روز ۱۲ بهمن ۵۷ و در لحظه ورود سید روح‌الله خمینی در حضور استقبال‌کنندگان در فرودگاه مهرآباد توسط یک گروه کر به صورت زنده خوانده شد. حمید سبزواری ترانه‌سرای این سرود است.
سرود خمینی ای امام در فهرست آثار ناملموس ملی ایران به ثبت رسیده‌است؛ پخش این سرود انقلابی، در اوایل دهه ۶۰، برای حدود دو سال از رادیو و تلویزیون ایران ممنوع بود.
استیلز، یک گروه راک کانادایی از مونترال، کبک بود که در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد و در سال ۲۰۱۱ منحل گردید.
ترکیب اصلی گروه شامل تیم فلچر خواننده و گیتاریست اصلی، گریگوری پاکت گیتاریست، اولیویه کوربیل نوازنده بیس و دیو هملین درامر بود. اعضای گروه از سن ۱۲ سالگی یکدیگر را می‌شناختند و قبل از تشکیل استیلز در گروه‌های مختلفی از جمله Chinatown , Amentum, و The Undercovers به فعالیت می‌پرداختند.
ئی پی آنها با نام، "Rememberese ،" در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ منتشر شد. پس از آن اولین آلبوم آنها منتشر شد. که توسط گاس ون گو تولید شدند. اولین آلبوم گروه با نام "Logic Will Break Your Heart" در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳ در آمریکای شمالی و در ۲۳ فوریه ۲۰۰۴ در بریتانیا منتشر شد که شامل تک آهنگ‌های "Lola Stars and Stripes", "Changes Are No Good" و "Still in Love Song" بود. گاس ون گو در تولید آن نیز مشارکت داشت. این آلبوم تحسین منتقدان را برانگیخت همچنین با گروه‌های اینترپل و اکو و بانیمن مقایسه شد و آل موزیک به «مناظر صوتی پست-پانک و آرت راک» آلبوم اشاره داشت.
در طول فعالیت، گروه شاهد دچار تغییرات بسیاری در ساختار خود بوده‌است.
دومین آلبوم گروه با نام "Without Feathers"، در ۹ مه ۲۰۰۶ منتشر گردید.
تغییری متمایز در سبک خود داشت. از احیای پست پانک تحت تأثیر دهه ۱۹۸۰ به یک سبکی شادتر و آمریکن محور، که Pitchfork آن را «شاد و صمیمانه» نامید.
گروه اجرایی حمایتی با کینگز آو لئون در تور بهاری در بریتانیا در سال ۲۰۰۷ داشت
آنها با Arts &amp; Crafts سومین آلبوم خود را با نام "Oceans Will Rise" که در ۱۹ اوت ۲۰۰۸ منتشر کرد. منتقدان خاطرنشان کردند که این آلبوم «صدای خوش دهه ۱۹۸۰ را که برای اولین بار مورد توجه آنها قرار گرفت، با تلاش‌های سخاوتمندانه سال دومشان تطبیق داد».
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۸، استیلز در شهر کبک به مناسبت ۴۰۰ سالگی شهر با حضور پل مک کارتنی به روی صحنه رفت. در ۷ فوریه ۲۰۰۹، آنها در میدان ناتان فیلیپس به عنوان بخشی از جشنواره WinterCity تورنتو اجرایی داشتند و دوباره در مارس ۲۰۰۹ در تور استرالیا و نیوزلند خود اجرایی مشترک با گروه کینگز آو لئون داشتند.
در ۲۸ مارس ۲۰۰۹، گروه موفق به کسب دو جایزه جونو (جوایز موسیقی کانادا) را برای آلبوم خود "Oceans Will Rise" در بخش‌های بهترین گروه جدید و بهترین آلبوم آلترنتیو شد.
در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰، گروه اعلام کرد که پاکت دوباره به گروه ملحق می‌شود و هملین در حال بازگشت به پست درامز است.
یانکو رودین (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد.
یووان روژیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال یوگسلاویا، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
یوسیپ شولز (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
میودراگ رادوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال دیگرفوش، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
واسیلیه رادوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
آنته رایکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوانزی سیتی و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
لیوبیشا رایکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
میلان رایلیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
بوشکو رالیچ (؛ ۲۵ نوامبر ۱۹۰۴ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
برانکو راشوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
مائورو راونیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد.
آنتون رودینسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
رودلف روپتس (; یا – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
فرانیو روپنیک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال کنکوردیا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
میلان روژیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد.
اسپاسویه سامارجیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
بوژیدار ساندیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
اسلوبودان سانتراچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ینو آبراهام (؛ ۱۹۰۳ – ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد.
ملادن ساریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
تونی ساووسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل مقدونیه شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و باشگاه فوتبال واردار اشاره کرد.
دوشان ساویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
استوان سکرش (؛ – ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
بوژیدار سنچار (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ودران روژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
هنری هیل جونیور (۱۱ ژوئن ۱۹۴۳–۱۲ ژوئن ۲۰۱۲) یک گانگستر آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۵ تا سال ۱۹۸۰ با خانواده جنایتکار لوچس در شهر نیویورک در ارتباط بود، زمانی که به اتهام مواد مخدر دستگیر شد، یک خبرچین اداره تحقیقات فدرال شد. هیل علیه یاران سابق مافیایی خود شهادت داد که منجر به پنجاه محکومیت شد. او متعاقباً وارد برنامه حفاظت از شاهد شد، اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ از برنامه حذف شد.
داستان زندگی هیل در کتاب جنایت واقعی (مرد عاقل: زندگی در خانواده مافیایی) اثر نیکولاس پیلگی ثبت شده‌است که متعاقباً توسط مارتین اسکورسیزی در فیلم تحسین شده رفقای خوب در سال ۱۹۹۰ اقتباس شد که در آن هیل توسط ری لیوتا به تصویر کشیده شد.
هنری هیل جونیور در ۱۱ ژوئن ۱۹۴۳ در منهتن شهر نیویورک در خانواده هنری هیل پدر، یک برقکار ایرلندی-آمریکایی و کارملا کاستا، یک مهاجر ایتالیایی متولد شد.A sister mourns 'goodfella' Henry Hill in Spring Hill Dan DeWitt, "Tampa Bay Times" (June 15, 2012) هیل در کتاب مرد عاقل ادعا کرد که پدرش پس از مرگ پدربزرگ هیل در سن دوازده سالگی از ایرلند به ایالات متحده مهاجرت کرد.Nicholas Pileggi, "Wiseguy: Life in a Mafia Family" (New York: Simon and Schuster, 1985), p. 6 خانواده طبقه کارگر، متشکل از هنری و هفت خواهر و برادر دیگرش، در براونزویل، محله طبقه کارگر بروکلین، بزرگ شدند.
در سال‌های پایانی زندگی، پس از اولین طلاق، با کلی الور و سپس با لیزا کازرتا ازدواج کرد. آنها در توپنگا، نزدیک ملیبو، کالیفرنیا زندگی می‌کردند. هر دو در چندین مستند ظاهر شدند و در برنامه‌های رسانه‌ای مختلف از جمله نمایش هاوارد استرن ظاهر شدند. هیل در این مدت صاحب فرزند سوم شد.
هیل پس از مدت‌ها مبارزه با بیماری، یک روز پس از تولد ۶۹ سالگی، در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۲ بر اثر عوارض ناشی از بیماری قلبی در بیمارستانی در لس آنجلس درگذشت. دوست دخترش در شش سال آخر عمرش، لیزا کازرتا، گفت: «او مدت زیادی بیمار بود… قلبش از پا درآمد.» او گفت که هیل اخیراً قبل از مرگش دچار حمله قلبی شده بود و پس از سابقه طولانی مشکلات قلبی مرتبط با سیگار کشیدن، بر اثر عوارضی درگذشت. خانواده هیل هنگام مرگ او حضور داشتند. هیل یک روز پس از مرگش سوزانده شد.
دانشگاه ملی آموزش سئول (SNUE) یک مؤسسه دولتی است که معلمان مدارس ابتدایی کره جنوبی را آموزش می‌دهد. این دانشگاه که در ماه مه ۱۹۴۶ با نام مدرسه کیونگ‌گی تأسیس شد. این مؤسسه در ۱ مارس ۱۹۵۳ به عنوان یک مدرسه تحقیقاتی برای معلمان در حال تربیت و محققان تغییر ماهیت داد. در نهایت در ۱ مارس ۱۹۶۲، این مؤسسه با دانشگاه ملی سئول ادغام شد. این دانشگاه در طول سال‌ها با موسسات و مراکز مختلف مانند مؤسسه بین‌المللی زبان و مرکز آموزش کودکان با استعداد همکاری داشته‌است.
واکسن ویروس سینسیتیال تنفسی (واکسن RSV) واکسنی است که از عفونت توسط ویروس سین‌سیشیال تنفسی جلوگیری می‌کند. در حال حاضر هیچ واکسن مجازی علیه RSV وجود ندارد، گرچه یک شایان ذکر است یک واکسن در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی قرار دارد.
تلاش برای ایجاد واکسن RSV در دهه ۱۹۶۰ با روش واکسن غیرفعال شروع شد که موفق نبود، که با قرار دادن ویروس RSV در فرمالدهید (RSV غیرفعال شده با فرمالدهید (FI-RSV)) ایجاد شده بود. متأسفانه، این واکسن پدیده‌ای را ایجاد کرد که به عنوان بیماری تنفسی تقویت شده مرتبط با واکسن (VAERD) شناخته شد، که در آن کودکانی که قبلاً در معرض RSV قرار نگرفته بودند و متعاقباً واکسینه شده بودند در صورت قرار گرفتن در معرض ویروس به شکل شدید بیماری RSV دچار می‌شدند. عوارض خود ویروس، شامل تب، خس خس سینه و برونکوپنومونی، در حدود هشتاد درصد از چنین کودکانی (در مقابل 5 controls از گروه‌های کنترل شده در معرض ویروس) در بیمارستان بستری شدند و دو کودک بر اثر واکنش التهابی کشنده ریه در اولین عفونت طبیعی RSV پس از واکسیناسیون نوزادان نوع ساده RSV جان خود را از دست دادند. این فاجعه مانع توسعه واکسن در سال‌های آینده شد.
مقاله‌ای در سال ۱۹۹۸ گزارش داد که تحقیقات در زمینه تولید واکسن طی ۱۰ سال گذشته بسیار پیشرفت کرده‌است. واکسن مورد نظر از عفونت تنفسی تحتانی از RSV در جمعیت‌های در معرض خطر جلوگیری می‌کند و در صورت امکان در سایر جمعیت‌های با خطر کمتر مفید خواهد بود. بیست سال بعد، مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹ به‌طور مشابه ادعا کرد که تحقیقات در زمینه تولید واکسن طی ۱۰ سال گذشته بسیار پیشرفت کرده‌است. همان مطالعه پیش‌بینی کرد که واکسن ظرف ۱۰ سال در دسترس خواهد بود.
انواع فعلی واکسن‌هایی که در حال تحقیق هستند عبارتند از واکسن‌های مبتنی بر ذرات، واکسن‌های تضعیف شده، واکسن‌های زیر واحد پروتئینی یا واکسن‌های مبتنی بر ناقل.
واکسن DS-Cav1 برای RSV، یک واکسن زیر واحد پروتئینی، بی خطر است و «با افزایش قدرت آنتی‌بادی‌های RSV F و فعالیت خنثی کننده‌ای که در مرحله اولیه حداقل ۴۴ هفته ادامه داشته» را در تست مرحله اول بالینی نشان می‌دهد. بر اساس مطالعه ای که در آوریل ۲۰۲۱ در The Lancet Respiratory Medicine منتشر شد. واکسنی با استفاده از این آنتی‌ژن، به نام GSK3888550A و توسعه یافته توسط گلاکسواسمیت‌کلاین (GSK)، در حال حاضر در مرحله ۳ آزمایش‌ها بالینی است که این مورد از نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. بارنی اس گراهام و پیتر کوانگ از مؤسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی واگیر، به همراه جیسون مک الان، محقق سابق فوق دکتری در VRC که در حال حاضر استادیار دانشگاه تگزاس در آستین می‌باشد، پیشرفت DS را بر عهده داشتند. -Cav1. آنتی‌ژن واکسن، یک نسخه تثبیت شده از پروتئین F ویروس، با استفاده از طراحی واکسن مبتنی بر این ساختار توسعه داده شده. در اوت ۲۰۲۱، Moderna تعیین سریع مسیر FDA ایالات متحده برای واکسن ویروس سوسیالیستی تنفسی را دریافت کرد.
استنلی کوبریک (۱۹۹۹–۱۹۲۸) در طول دوران حرفه‌ای خود، سیزده فیلم بلند و سه فیلم مستند کوتاه را کارگردانی کرد. آثار او در مقام کارگردان، شامل ژانرهای مختلف است که به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان آثار تأثیرگذار شناخته می‌شوند.
کوبریک نخستین اثر کارگردانی خود، مستند کوتاه "روز نبرد" را در سال ۱۹۵۱ تهیه کرد و سپس به‌دنبالش "کشیش پرنده" را در همان سال ساخت. او در سال ۱۹۵۳ نخستین فیلم بلند خود، "هراس و هوس" را کارگردانی کرد. درون‌مایه‌های تمثیلی ضد جنگ دوباره در فیلم‌های بعدی وی نمایان شد. آثار بعدی او، "بوسه قاتل" (۱۹۵۵) و "کشتن" (۱۹۵۶) از فیلم‌های نوآر بودند. نقاد، راجر ایبرت "کشتن" را ستود و با عطفِ به گذشته، آن را «نخستین فیلم به‌کمال‌رسیدهٔ» کوبریک نامید. کوبریک سپس دو فیلم هالیوودیِ "راه‌های افتخار" (۱۹۵۷) و "اسپارتاکوس" (۱۹۶۰) را با نقش‌آفرینی کرک داگلاس کارگردانی کرد. "اسپارتاکوس" توانست در سال ۱۹۶۰ برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین فیلم درام شود. فیلم بعدی او، "لولیتا" (۱۹۶۲) اقتباسی از رمانی به همین نام، نوشتهٔ ولادیمیر نابوکوف بود. این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی شد. "دکتر استرنجلاو"، فیلم طنز جنگ سرد کوبریک با بازی پیتر سلرز و جرج سی. اسکات در سال ۱۹۶۴، جایزهٔ بفتای بهترین فیلم را دریافت کرد. این فیلم در کنار "کشتن"، بیشترین امتیاز در میان فیلم‌های کوبریک را در راتن تومیتوز دارد.
کوبریک در سال ۱۹۶۸، فیلم حماسهٔ فضایی "" را کارگردانی کرد. "۲۰۰۱" که در حال حاضر در میان برترین فیلم‌های تأثیرگذاری که تاکنون ساخته شده‌اند قرار دارد، تنها جایزهٔ اسکار فردی کوبریک را به‌خاطر فعالیت وی به‌عنوان کارگردان جلوه‌های ویژه به ارمغان آورد. پروژهٔ بعدی وی، "پرتقال کوکی" (۱۹۷۱) در ژانر ویران‌شهری نام داشت که در ابتدا اقتباسی با درجه‌بندی اکس از رمانی به همین نام، اثر آنتونی برجس بود. پس از گزارش‌هایی مبنی بر جنایات الهام‌گرفته از نمای «خشونت فوق‌العادهٔ» فیلم، این موضوع کوبریک را از توزیع آن در پادشاهی متحده منصرف کرد.
کوبریک سپس فیلم تاریخی "بری لیندون" (۱۹۷۵) را ساخت که از فضای آینده‌نگرانهٔ دو فیلم قبلی او فاصله گرفته بود. این فیلم از نظر تجاری عملکرد خوبی نداشت و نقدهای مختلفی را دریافت کرد اما برندهٔ چهار اسکار از چهل و هشتمین دوره جوایز اسکار شد. کوبریک در سال ۱۹۸۰، "درخشش" را با اقتباس از رمان استیون کینگ کارگردانی کرد که جک نیکلسون و شلی دووال در آن بازی کردند. اگرچه کوبریک برای این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ تمشک طلایی بدترین کارگردانی شد، "درخشش" اکنون به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های ترسناکی که تاکنون ساخته شده‌است، شناخته می‌شود. هفت سال بعد، فیلم جنگ ویتنامیِ وی به نام "غلاف تمام‌فلزی" اکران شد. با توجه به راتن تومیتوز و متاکریتیک، این فیلم همچنان بالاترین امتیاز را در بین فیلم‌های بعدی کوبریک دارد. کوبریک در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ برنامهٔ خود برای ساخت فیلم هولوکاست با عنوان "کاغذهای آریان" را رها کرد. او برای رقابت با "فهرست شیندلر" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ مردد بود و پس از کار فراوان روی این پروژه، «به‌شدت افسرده» شده بود. آخرین فیلمش، فیلم مهیج شهوانیِ "چشمان کاملاً بسته" با بازی تام کروز و نیکول کیدمن پس از مرگ کوبریک در سال ۱۹۹۹ اکران شد. اسپیلبرگ پروژهٔ ناتمامی که کوبریک آن را "پینوکیو" می‌نامید، با عنوان "هوش مصنوعی" (۲۰۰۱) به پایان رساند.
جشنوارهٔ فیلم ونیز در سال ۱۹۹۷ شیر طلایی یک عمر دستاورد هنری را به کوبریک اهدا کرد. در همان سال، او جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن صنفی کارگردانان آمریکا را که بعدها جایزهٔ دی. دبلیو. گریفیث نامیده شد، دریافت کرد. آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا (بفتا) در سال ۱۹۹۹ جایزهٔ بریتانیا را به او تقدیم کرد. پس از مرگ کوبریک، بفتا نام جایزه‌ای را به افتخار او تغییر داد که «جایزهٔ بریتانیا استنلی کوبریک برتری در فیلم» نام دارد. او پس از مرگ، در سال ۲۰۰۰ جایزهٔ بفتا فلوشیپ را دریافت کرد.
بریسنو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
خونین () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کواسپود () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن خوان د آراما () نام شهری در کشور کلمبیا است.
زاپاتوکا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اوسپینا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نوکویی () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سیسنروس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
دراگان سیمئونوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال واردار، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
سالازار د لاس پالماس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نیکولا سیمیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، آ.اس موناکو، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
کریل سیمونوفسکی (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال بلغارستان و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
تروئل () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سوکره () نام شهری در کشور کلمبیا است.
زوران سیموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد.
زاپایان () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کامپامنتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نیکولا استیپیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
کارمن د آپیکالا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
الکساندر استویانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایگالئو، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد.
نونچیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
آربولداس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اسلاوکو استویانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال رییکا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ایلس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ولادا استوشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال راد، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، و باشگاه فوتبال رئال بتیس اشاره کرد.
راتکو اسویلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد.
اسلاوکو اسوینیارویچ (؛ – 2006) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
یاروسلاو شیفر (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سیاچوکه () نام شهری در کشور کلمبیا است.
گزا شیفلیش (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش و باشگاه فوتبال اوی‌پشت اشاره کرد.
بتانیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
واسیلیه شیاکوویچ (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۹ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال بئوگراد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
خوراک‌های فوق فرآوری شده (Ultra-processed food) محصولات خوراکی و نوشیدنی هستند که معمولاً توسط شرکت‌های فراملیتی و شرکت‌های بسیار بزرگ بر روی فرآوری انواع خاصی از مواد غذایی متمرکز شده‌اند. این خوراک‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که «مناسب، خوردن در حال حرکت، بسیار خوش طعم و جذاب برای مصرف‌کنندگان، و از همه مهم‌تر، سودآوری فراوان برای شرکت‌های بزرگ تولید مواد خوراکی به دلیل هزینه کم تولید مواد اولیه باشند». خوراک فوق فرآوری را نباید با غذای آماده (processed food) اشتباه گرفت.
مفهومی واژه خوراک فوق فرآوری شده در ابتدا توسط کارلوس مونتیرو، محقق تغذیه برزیلی، به همراه تیمش در مرکز تحقیقات اپیدمیولوژیک در تغذیه و سلامت (NUPENS) در دانشگاه سائوپائولو، برزیل ابداع شد. آنها استدلال می‌کنند که «مسئله نه خوراک است، نه مواد مغذی، بلکه فرآوری» و «از نظر سلامت انسان، در حال حاضر، برجسته‌ترین تقسیم‌بندی غذاها و نوشیدنی‌ها از نظر نوع، درجه و هدف از پردازش."
در گزارش‌های آژانس‌های سازمان ملل متحد، در سال ۲۰۱۹ مشخصات و تعاریف خوراک‌های فوق فرآوری شده منتشر شده، در نشریات، در پایگاه داده‌های اوپن فود فکتس و در رسانه‌ها موجود است.
سیستم طبقه‌بندی مواد غذایی نووا (NOVA) (نام است نه مخفف) بر اساس ماهیت، وسعت و هدف پردازش مواد خوراکی صنعتی است. گروه‌ها عبارتند از:
پردازش معمولاً ضروری است و تقریباً تمام مواد غذایی به نوعی فرآوری می‌شوند. اصطلاح فوق پردازش به پردازش مواد صنعتی مشتق شده از غذاها اشاره دارد، به عنوان مثال با اکسترود کردن، قالب‌گیری، شکل‌دهی مجدد، هیدروژناسیون و هیدرولیز. غذاهای فوق فرآوری شده به‌طور کلی شامل افزودنی‌هایی مانند نگهدارنده‌ها، شیرین کننده‌ها، تقویت کننده‌های حسی، رنگ‌ها، طعم‌ها و مواد کمکی پردازشی نیز می‌شوند، اما مواد غذایی کامل کم یا اصلاً وجود ندارد. آنها ممکن است با ریز مغذی‌ها غنی شوند. هدف این است که محصولات غذایی آماده برای خوردن یا گرم کردن بادوام، راحت و خوش طعمی مناسب برای مصرف به عنوان میان‌وعده یا جایگزینی ظروف و وعده‌های غذایی تازه تهیه شده با پایه غذایی ایجاد شود.
خوراک‌های فوق فرآوری شده بخش مهمی از سود شرکت‌های تولید مواد خوراکی هستند زیرا بر مواد کم هزینه متکی هستند و اغلب از حاشیه سود بالاتری برخوردار هستند.
آنها برای جذابیت گسترده بین مصرف‌کننده طراحی شده‌اند. در حالی که نودل‌های فوری اغلب به عنوان کربوهیدرات پایه در وعده‌های غذایی معمولی استفاده می‌شوند، بسیاری از غذاهای فوق فرآوری شده اغلب غذاهای دلخواه برای میان‌وعده‌ها هستند. غذاهای فوق فرآوری شده معمولاً از ماندگاری طولانی‌تر سود می‌برند، که برای مصرف‌کنندگان کم درآمد بدون دسترسی مطمئن به یخچال، نکته مهمی است. از جمله دلایل دیگر محبوبیت غذاهای فوق فرآوری شده، هزینه ارزان مواد اصلی آنها و بازاریابی تهاجمی، به ویژه در کشورهای با درآمد متوسط است.
مطالعات اپیدمیولوژیک منتشر شده از سال ۲۰۱۲ در کشورهایی از جمله برزیل، شیلی، کلمبیا، مکزیک، ایالات متحده آمریکا، کانادا، بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، استرالیا و تایوان به‌طور مداوم نشان می‌دهد که افزایش یا مصرف زیاد مواد غذایی فوق فرآوری شده با کاهش همراه است. کیفیت رژیم غذایی یا افزایش بروز چاقی یا بیماری‌های مزمن غیرواگیر مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی، برخی سرطان‌ها و مرگ و میر زودرس. در یک کارآزمایی تصادفی و کنترل‌شده توسط محققان مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد که مصرف غذاهای فوق‌فرآوری‌شده باعث افزایش مصرف انرژی و افزایش چربی و وزن کل بدن می‌شود.
کاربرد طبقه‌بندی NOVA و مفهوم پردازش فوق العاده آن مورد انتقاد قرار گرفته‌است. بیشتر انتقادات منتشر شده از NOVA از سوی نویسندگانی است که به نوعی با تولیدکنندگان مواد غذایی فوق فرآوری شده، سازمان‌های نماینده آنها یا سازمان‌هایی که آنها حمایت می‌کنند مرتبط هستند. نظرات سرمقاله "BMJ" 2018:
یک مطالعه طولی فرانسوی از گروه Nutri Net Santé که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد نشان‌دهنده همبستگی بین مواد غذایی فوق‌فرآوری‌شده و خطر سرطان بود، برخی رسانه‌ها را بر آن داشت تا عنوان‌های هشداردهنده‌ای منتشر کنند و ادعا کنند که خوردن چنین غذایی ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد یا خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. این عنوان‌ها بر اساس سوء تفاهم رایج بین مغالطه علت شمردن همبستگی بود.
تیبانا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
زلاتکو اشکوریچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال زاگرب، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
ال مولینو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
پالوکابیلدو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
هریس اشکورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال زوریخ، و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد.
اسلوبودان اشکربیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
ادخم شلیوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال کلن، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
لازار تاسیچ (؛ ۵ آوریل ۱۹۳۱ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
استانکو تاوچار (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
کونساکا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تاوسا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
الکساندر توماشویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سولیتا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نواک تومیچ (؛ ۷ ژانویه ۱۹۳۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
چیتا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
راده توشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
الکساندر تریفونوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آسکولی و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
دوبریوویه تریویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
کولغ بنی، روستایی در دهستان بندزرک بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۸ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
دراگو وابتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
اسوتیسلاو والیارویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کنکوردیا و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
مارکو والوک (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سن زنون () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ژلیمیر ویدوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراتس و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
فالان () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ولادیمیر وینک (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
فرانیو ولادیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
تانگوآ () نام شهری در کشور کلمبیا است.
گرانادا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
استیپان وربانچیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دراگوتین ورجوکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
ریسارالدا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اسوتوزار وویوویچ (؛ ۳ مارس ۱۹۴۰ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
کونکوردیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
رادومیر ووکچویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
میلان ووکلیچ (؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۶ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
برانیسلاو ووکوساولیویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
مومچیلو ووکوتیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
اسلاون زامباتا (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود.
مارماتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ریو کیتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
میلیان زکوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراتس، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال سوتیسکا نیکشیچ اشاره کرد.
یاگوارا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
برانکو زینایا (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
دوشان زینایا (; – ) بازیکن فوتبال و اسکی‌باز اهل یوگسلاوی بود.
لا فلوریدا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تودور ژیوانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
لخانیاس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ازوونکو ژیوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیژون، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال بنفیکا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Yugoslavia national under-20 football team و یوگسلاوی بازی کرده‌است.
اسلاویشا ژونگول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز اشاره کرد.
بلاژ اسلیشکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال خرواتسکی دراگوولیاتس اشاره کرد.
کوزمان سوتیروویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
یووان اسپاسیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
متودیه اسپاسوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زاربروکن و باشگاه فوتبال واردار اشاره کرد.
ادین اسپرچو (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، و باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد.
تسالیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نناد استارولا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
آنگلوپولیس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تنا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
دراگوسلاو استپانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال بئوگراد اشاره کرد.
کارمن د کاروپا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
گوران استوانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوساسونا، باشگاه فوتبال اونیائو، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال ویرا، باشگاه ورزشی فارنسی، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
باهیا سولانو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ایوان استوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
برانکو استینچیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
ژلیکو استینچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
میرکو استویانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
گواتکه () نام شهری در کشور کلمبیا است.
رانکو استوییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
سیاد سوشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
کوندای () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نناد شالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ اشاره کرد.
بلا شفر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
ویلموش شیپوش (; – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان-یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال گراجانسکی زاگرب، باشگاه فوتبال یوگسلاویا، باشگاه ورزشی یانگ بویز برن، و باشگاه فوتبال مسینا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و مجارستان بازی کرده‌است.
گوامال () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اسلاوکو شوردونیا (؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۲ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سعاد اشوراکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
پورتو لراس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
زیاد اشوراکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
آنجلکو تشان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سمیر توتسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
میروسلاو واردیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رادنیشکی نیش، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد.
لینارس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اوسیاکوری () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ولادیمیر ورمزوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال پانیونیوس، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
اونه () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ریستو ویداکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق یوگسلاو و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوساسونا، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال رئال بتیس، و باشگاه فوتبال سارایوو اشاره کرد.
لیبورینا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
دراگوتین وراگوویچ (؛ ۱۸ سپتامبر ۱۸۹۷ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
سن خوان د ریوسکو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
جورجه وویکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد.
ندلیکو ووکویه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.Lazzarich, Marinko (2008) (in Croatian). Kantrida bijelih snova. Rijeka: Adamić. , pp. 342–4.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرایبورگر و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد.
اسلاوکو زاگوراتس (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا سارایوو اشاره کرد.
ایلیا زاویشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
یوسیپ زمکو (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
ویکوسلاو ژوپانچیچ (؛ ۱۸ مه ۱۹۰۰ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
ران فیلد (; – ) طراح رقص، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کانتاگالو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
بارایا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
مایک فاسولو (؛ زادهٔ ) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده‌است.
بوئناویستا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اولیس داو (; – ) طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز امی شده‌ است.
داو آموزش رقص خود را در آکادمی بوگز در جورجیا آغاز کرد. داو تحصیلات پیش پزشکی خود را در دانشگاه هوارد رها کرد تا به دانشگاه ویسکانسین منتقل شود و با زنیا چیلیسوا از باله کیروف به مطالعه رقص بپردازد. او سپس به کالج بنینگتون منتقل شد، جایی که در سال 1970 با لیسانس هنر در رشته رقص فارغ التحصیل شد. سپس به شهر نیویورک نقل مکان کرد و بورسیه تحصیلی به مدرسه مرس کانینگهام و همچنین موقعیتی در شرکت به او پیشنهاد شد. زمانی که در نیویورک بود برای مری آنتونی، پرل لنگ و آنا سوکولو اجرا کرد. آلوین آیلی در سال 1973 پس از دیدن اجرای داو در اتاق های سوکولو از داو خواست که به شرکت او بپیوندد.
داو به زودی رقصنده اصلی آلوین آیلی شد و به دلیل توانایی او در فرماندهی صحنه با قدرت بالا و اجرای دراماتیک مشهور شد. اولین رقص او در سال 1979 با قطعه "من ماه را می بینم ... و ماه مرا می بیند" بود. او سپس در سال بعد آلوین آیلی را ترک کرد و از سال 1980 تا 1983 دستیار کارگردان گروه رقص اپرا در پاریس شد. سپس داو به عنوان یک طراح رقص آزاد در شرکت هایی مانند باله ملی هلند، باله بازل کار کرد.
رقص داو به دلیل سرعت، قدرت و اروتیسم مشهور است. برخی از معروف‌ترین آثار او عبارتند از سایه شب (1982)، خون بد (1984)، شام (1986) که در ابتدا در DCDC تنظیم شده بود، و قسمت ها (1987). فرشتگان سرخ (1994) برای باله شهر نیویورک ساخته شد و برای اولین بار در شهر نیویورک به نمایش درآمد. گرگ و میش که در 23 می 1994 با فرشتگان سرخ اجرا شد، آخرین ساخته داو بود.
داو در 11 ژوئن 1996 در سن 49 سالگی در بیمارستان سنت وینسنت در منهتن بر اثر بیماری مرتبط با ایدز درگذشت.
فرانک دیزی (؛ ۱۹ مه ۱۹۵۹ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری ایرلند بود.
رامیریکی () نام شهری در کشور کلمبیا است.
آلن جانسون (; – ) کارگردان و طراحی رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
کاچیپای () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نیک جنینگز (؛ زادهٔ ) کارگردان، هنرمند، نویسنده و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
میرافلورس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
جودیت جیمیسون (; – ) طراح رقص و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مرکز کندی، نشان ملی هنر، و جوایز امی شده‌است.
مت هابارد (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی، جوایز امی ساعات پربیننده، و جایزه انجمن نویسندگان آمریکا شده‌است.
ال روساریو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
فاضل ووکری (; – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ریکاورته () نام شهری در کشور کلمبیا است.