moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نسخه سوپر نینتندو شامل شش بخش مختلف است که گیمر باید برای اتمام هر بخش، تمام ماموریت‌های آن مرحله را از ترمینال‌های کامپیوتری دریافت و به اتمام رساند. نسخه سگا مگادرایو این بازی شامل ۱۵ مرحله مختلف می‌باشد، در حالی‌که این دو نسخه تفاوت‌های زیادی در نوع ساختار بازی و گرافیک دارند. نسخه کامپیوترهای آمیگا از نظر ساختاری بسیار شبیه به نسخه مگادرایو است ولی با این تفاوت که از نظر سرعت اجرا، کندتر از نسخه کنسولی می‌باشد. پورت کمودور ۶۴ این بازی در واقع از نسخه آمیگا گرفته شده و دارای ۱۵ مرحله می‌باشد که البته از نظر ساختار مراحل تفاوت‌هایی با نسخه آمیگا دارد. نسخه سگا مسترسیستم از همان ساختار مراحل نسخه مگادرایو استفاده می‌کند ضمن اینکه قابلیت بازی در حالت دونفره را نیز دارا است. اما نسخه گیم‌بوی این بازی از نظر گرافیک و نمای دوربین تفاوت زیادی با بقیه نسخه دارد و نمای دوربین آن کاملاً از بالا می‌باشد.
انتشار نسخه سگا جنسیس در آمریکا برای تابستان ۱۹۹۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما در نهایت در اکتبر ۱۹۹۲ منتشر شد. انتشار نسخه کامپیوترهای آمیگا در اروپا در نوامبر ۱۹۹۲ صورت پذیرفت. ژانویه ۱۹۹۳ نیز نسخه سگا مسترسیستم در بریتانیا منتشر شد. پورت کنسول دستی گیم‌بوی در ایالات متحده آمریکا در ژانویه ۱۹۹۳ انجام گرفت، در حالی‌که نسخه نینتندو ای‌اس این بازی در مارس ۱۹۹۳ و نسخه سوپرنینتندو در ژوئن همان سال در آمریکا منتشر شد، انتشار نسخه سوپرنینتندو در بریتانیا در ژوئیه ۱۹۹۳ انجام پذیرفت.Alien 3 review (SNES) - مجله رسمی نینتندو - ژوئن ۱۹۹۳ - صفحه ۳۰ الی ۳۳ انتشار نسخه کامپیوترهای خانگی کمودور ۶۴ نیز در نوامبر ۱۹۹۳ دراروپا صورت گرفت.
ماهنامه گیم‌پرو ضمن ستایش از گرافیک، موزیک و افکت‌های صوتی نسخه سوپرنینتندو، آن را برای افرادی که از مبارزات خسته‌کننده نسخه‌های دیگر ناامید شده‌اند، بسیار مناسب ذکر کرد. مجله بریتانیایی "سوپرپلی" به قلم "جاناتان دیویس" از گرافیک نسخه سوپرنینتندو تقدیر کرده و اشاره می‌کند که با وجود ساخته شدن بازی از روی فیلم، سعی می‌کند زیاد به آن وفادار نباشد.Davies, Jonathan (ژوئیه ۱۹۹۳). "Alien 3 review (SNES)". "Super Play". صفحه ۵۲–۵۳ "اسکات آلن ماریوت" از سایت AllGame ضمن تحسین افکت‌های صوتی و انیمیشن روان در نسخه سوپرنینتندو، در مورد گرافیک بازی نوشت: «با وجود اینکه همه چیز به صورت خاکستری و فلزی به نظر می‌رسد، با این‌حال گرافیک همچنان بسیار خوب است.»
مجله آمریکایی "نینتندو پاور" ضمن تحسین صداگذاری، گرافیک، اکشن مناسب و تنوع ماموریت‌های نسخه سوپرنینتندو، با اینحال از محدودیت‌های دریافت مأموریت از ترمینال‌ها کامپیوتری داخل بازی انتقاد کرد. مجله رسمی نینتندو نیز از موزیک، افکت‌های صوتی و تعداد زیاد مراحل نسخه سوپرنینتندو تقدیر کرده اما اعلام کرد برای عادت کردن به کنترل بازی توسط گیمرها، زمان نیاز است. این مجله همچنین ضمن تقدیر از موزیک نسخه کنسول دستی گیم‌بوی، از کمبود شدید افکت‌های صوتی در این نسخه انتقاد نمود ولی با اینحال نتیجه‌گیری کرد که طراحی کلی و برنامه‌نویسی مناسبی برای آن به کار رفته‌است."Alien 3 review (Game Boy)". "مجله رسمی نینتندو". ژانویه ۱۹۹۳ - صفحه ۸۲ الی ۸۴ مجله نینتندوپاور نیز در مورد این نسخه از بازی ضمن تحسین عالی خواندن صحنه‌های سینمایی، از کنترل با تأخیر و ضعیف آن انتقاد نمود. "اسکایلر مایلر" از سایت AllGame در مورد نسخه نینتندو ای‌اس بازی نوشت: «این بازی یک شوتر بدون فکر نیست، اتمسفر عجیب همراه با رنگ‌آمیزی تیره و تاریک، صدا و موسیقی قابل پیش‌بینی و صحنه‌های خشن در این نسخه از بازی مشهود است.»
در مورد نسخه جنسیس/مگادرایو این بازی، مجله "گیم‌پرو" از موزیک بازی تقدیر کرد و اینطور نتیجه‌گیری نمود که این نسخه از تعادل مناسبی بین سبک آرکید و اکشن کنسولی برخوردار است به نحوی که همان حس خاص هنگام دیدن فیلم را برای گیمر تداعی می‌کند. "شاون ساکنهایم" نویسنده بخش مقالات جنسیس در سایت AllGame نوشت: ""از نظر گرافیکی این نسخه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. مراحل بازی وسیع و با جزئیات خوب کار شده‌اند. انیمیشن‌های بازی روان و باورپذیر هستند. گیم‌پلی و درجه سختی نیزمناسب است. با وجود برخی اشکالات جزئی هنگام پرش‌ها، با این حال کنترل بازی بسیار خوب از کار درآمده است. در بخش موسیقی و صداگذاری این بازی کاملا معمولی بنظر می‌رسد که افکت‌های صوتی آن نیز به صورت مونو و غیرواقعی کار شده‌اند."" ماهنامه بریتانیایی "سگافورس" از گرافیک، مراحل زیاد و کنترل خوب نسخه جنسیس تقدیر و موسیقی بازی را به اندازه کافی هیجان‌انگیز توصیف نمود، و در نهایت نتیحه‌گیری کرد که این بازی همان چیزی است که طرفداران فیلم منتظر آن بودند.
"سگافورس" همچنین از گرافیک نسخه سگا مسترسیستم تقدیر و آن را قابل مقایسه با نسخه جنسیس تشخیص داد، ضمن اینکه از موسیقی، افکت‌های صوتی و کنترل بازی هم به نیکی یاد کرد ولی از تکراری شدن بخش‌هایی از بازی گله نمود. این مجله در مرور نسخه گیم‌گیر نیز از موزیک، صداگذاری و گرافیک آن تقدیر کرد. اما ماهنامه "گیم‌پرو" در مورد نسخه گیم‌گیر نوشت: ""گیمرها نباید انتظار یک اکشن و گیم‌پلی خوب مانند نسخه جنسیس را داشته باشند. مطمئنا کنسول گیم‌گیر از نظر قدرت توانایی رقابت با کنسول ۱۶ بیتی جنسیس را ندارد، به همین دلیل افکت‌های ویژه، اکشن و طولانی بودن مراحل در نسخه گیم‌گیر با نسخه جنسیس قابل مقایسه نمی‌باشند."" مجله Mean Machines Sega نسخه گیم‌گیر را بررسی و موسیقی و انیمیشن کاراکترهای آن را تحسین، اما از افکت‌های صوتی در پس‌زمینه بازی انتقاد کرده و در کل بازی را به خوبی نسخه جنسیس ندانست. "کایل نایت" از سایت AllGame نیز ضمن انتقاد از موسیقی و ایرادات هوش مصنوعی نسخه گیم‌گیر، با این حال از ترکیب مناسب اکشن و لذت گشت و گذار در محیط بازی، جزئیات کارشده در پس زمینه مراحل و اسپرایت بیگانه‌ها تقدیر نموده ولی در مورد اسپرایت قهرمان بازی از نظر جزئیات، نظر منفی خود را اعلام نمود.
ماهنامه "سی‌یو آمیگا" نسخه کامپیوترهای آمیگای این بازی را بررسی نموده و گرافیک، موسیقی و افکت‌های صوتی آن را تحسین کرد و از آن به عنوان یک بازی بسیار خوب از مجموعه "بیگانه" یاد نمود. نویسنده این مجله اینطور نتیجه‌گیری کرد: "بیگانه ۳ یکی از بهترین عناوینی است که تا به حال از فیلم به بازی برای آمیگا منتقل شده‌است"."" "جیمزپرایس" از مجله "کمودور فورس"، گرافیک، موسیقی، صداگذاری و تنوع مراحل نسخه کمودور ۶۴ این بازی را ستود و نوشت: «با وجود خوب بودن بازی از نظر تکنیکی، در برخی از مناطق شاهد ایرادات و خطاهای نرم‌افزاری هستیم. با اینحال به خاطر وجود آپشن‌های متعدد، سیستم بارگذاری ساده و طراحی مراحل مناسب، این نسخه از بازی نمره قبولی دریافت می‌کند.» ماهنامه کامپیوتری "کمودور فورمت" نیز در بررسی نسخه کمودور این بازی، گیم‌پلی آن را کاملاً معمولی و البته استاندارد تلقی کرده و از آسانی و مراحل یکسان در طول بازی انتقاد کرد. ولی با این حال به گفته نویسنده این مجله، این بازی از یک اکشن بسیار خوش ساخت بهره می‌برد که البته با وجود محدودیت زمان در مراحل بازی، می‌تواند گیمرهای معمولی را به چالش بکشد.
هفته‌نامه آمریکایی Entertainment Weekly به این بازی نمره -A داد و در مورد آن نوشت: «در حالیکه در فیلم، الن ریپلی با محدودیت سلاح مواجه و فقط با یک نوع موجود بیگانه رودررو بود، در این بازی قهرمان ما تا دندان مسلح است و باید در مدت زمان محدودی مقادیر زیادی از دشمنان بیگانه را از بین ببرد.»
نسخه سگا جنسیس این بازی توسط سه نفر از ۴ ادیتور مقالات ماهنامه آمریکایی-کانادایی "گیم‌فن"، به عنوان بهترین بازی اقتباس شده از روی فیلم انتخاب گردید و جایزه "گلدن مگاوارد" این نشریه در سال ۱۹۹۲ را به خود اختصاص داد. نسخه سوپر نینتندو بازی بیگانه ۳ نیز توانست جایزه سال ۱۹۹۳ این مجله به عنوان بهترین بازی اکشن ادونچر را به دست آورد. البته این نسخه از بازی در رقابت به عنوان بهترین بازی اقتباسی از فیلم، رقابت را به عنوان علاءالدین دیزنی واگذار نمود. ماهنامه بریتانیایی "توتال!" در سال ۱۹۹۵ این بازی را به عنوان سی‌امین بازی برتر کنسول سوپر نینتندو انتخاب کرد.
یوروکوپتر ئی‌سی۱۳۰ (اکنون ایرباس هلیکوپترز اچ۱۳۰) یک بالگرد چندمنظوره سبک تک موتوره است که از یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی توسعه یافته‌است. یکی از تغییرات مهم این بالگرد نسبت به ای‌اس۳۵۰، استفاده از دستگاه ضد گشتاور فنسترون به جای ملخ دم معمولی است. این بالگرد توسط گروه یوروکوپتر طراحی و تولید شد که بعداً به ایرباس هلیکوپترز تغییر نام داد.
بالگردهای با عملکرد، پیکربندی یا دوره زمانی مشابه
یاکوولف یاک-۲۴ (نام گزارش شده ناتو «هورس») یک بالگرد ترابری دو موتوره، با ملخ‌های پشت سر هم ساخت شوروی بود که توسط یاکولف در دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. یاک-۲۴ در نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی استفاده محدودی داشت و تعداد دقیق تولید و مدت زمان خدمت آن به دلیل تناقض در داده‌ها، مشخص نیست.
رپتوس (به لاتین "Raptus") یک علامت در آسیب‌شناختیِ روانی است که با هیجانِ کاتاتونیکِ آشکار، هیپرکینزی، توالیِ حرکتیِ کلیشه ای و پرخاشگری (آسیب به خود (خودکشی) یا خطر برای دیگران) خود را نشان می‌دهد. رپتوس در اسکیزوفرنیِ کاتاتونیک و سایرِ اختلالاتِ روانی رخ می‌دهد.
وَنی رسمی در برخی مناطق پاکستان و افغانستان است که در آن دختران —و در بیشترِ موارد، دخترانِ زیرِ سنِّ قانونی— به عنوانِ غرامت و برایِ پایان دادن به اختلافات و منازعات و اغلب به ازایِ خون‌بهایِ قتل، به ازدواجِ خانوادهٔ آسیب دیده در می‌آیند یا به بردگی گرفته می‌شوند.cf. e.g. "Samar Minallah v. Federation of Pakistan", Const.P. No. 16/2004 Vani: Pain of child marriage in our society Momina Khan, News Pakistan (October 26, 2011) ونی گونه ای ازدواج اجباریِ کودکان استNasrullah, M. , Zakar, R. , & Krämer, A. (2013). Effect of child marriage on use of maternal health care services in India. Obstetrics & Gynecology, 122(3), pp 517-524 و در پیِ مجازاتِ شورایِ بزرگانِ قبیله (جرگه) تعیین می‌شود.Forced child marriage tests Pakistan law Barbara Plett, BBC News (5 December 2005) برخی ادعا می‌کنند که گاهی می‌توان با پرداختِ پول از سویِ خانوادهٔ دختر، به نام دیت، می‌توان از ونی اجتناب کرد.
در علوم اجتماعی (و فیزیک و همینطور فیزیک تجربی) پارادوکس ناظر موقعیتی است که در آن، پدیده‌ی مشاهده‌شده ناخواسته تحت تأثیر حضور ناظر/پژوهشگر قرار می‌گیرد.
در حوزه‌ی زبان‌شناسی اجتماعی، اصطلاح پارادوکس ناظر توسط ویلیام لابوف ابداع شد که اظهارات وی در این مورد، چنین است:هدف پژوهش زبانی در جامعه باید این باشد که بفهمیم مردم وقتی که به طور سیستماتیک تحت نظر نیستند، چگونه صحبت می‌کنند. با این حال، این داده‌ها را فقط با مشاهده‌ی سیستماتیک می‌توانیم بدست آوریم. این اصطلاح به چالشی گفته می‌شود که زبان‌شناسان اجتماعی در حین فعالیت میدانی با آن مواجه می‌شوند، یعنی زمانی که عمل جمع‌آوری داده‌ها در حیطه‌ی گفتار طبیعی، با حضور خود پژوهشگر تضعیف می‌شود. زمانی که یک محقق میدانی تلاش می‌کند تا زبان روزمره‌ یک گوینده را در مصاحبه مشاهده کند گوینده با آگاهی از اینکه از گفتار او برای تحقیقات علمی استفاده خواهد شد احتمالاً یک گونه‌ی کاربردی رسمی را اتخاذ می‌کند. این روند داده‌هایی را تولید می‌کند که نماینده‌ گفتار رایج گوینده نیست و پارادوکس در این واقعیت نهفته است که اگر محقق حضور نداشت گوینده از زبان عامیانه‌ معمولیش استفاده می‌کرد.
این گونه از این واژه از نام کارخانه‌ی هاثورن ورکز، کارخانه‌ای که توسط وسترن الکتریک ساخته شد، نام‌گذاری شده است، جایی که مهندسان بهره‌وری در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در تلاش بودند تا ببینند آیا بهبود شرایط کاری مانند روشنایی بهتر باعث بهبود عملکرد کارگران بخش تولید می‌شود یا خیر. مهندسان خاطرنشان کردند که وقتی شرایط کاری بهتری را در خط تولید فراهم کردند، راندمان افزایش یافت. اما زمانی که شرایط خط تولید را به شرایط اولیه بازگرداندند و کارگران را مشاهده کردند، کارایی آن‌ها "دوباره" افزایش یافت. مهندسان به این نتیجه رسیدند که صرفاً "مشاهده‌ی" کارگران کارخانه و نه تغییرات در شرایط خط تولید بود که کارایی اندازه‌گیری شده را افزایش داد. اصطلاح «اثر هاثورن» در سال ۱۹۵۵ توسط هنری ای. لندزبرگر ابداع شد. بسیاری از محققان بر این باورند که شواهد مبنی بر وجود اثر هاثورن اغراق‌آمیز هستند.
۱. ویلیام لابوف (۱۹۷۲). "الگوهای زبان‌شناسی اجتماعی". فیلادلفیا: دانشگاه پنسیلوانیا. ص. ۲۰۹. ISBN 0631177205
امامزاده اسماعیل نام یکی نوادگان جعفر صادق از امامان شیعه است؛ که مقبره آن در شهر قزوین واقع شده‌است.
بنای ساخته بر روی آرامگاه وی در ۲ طبقه و دربرگیرنده فضای اصلی حرم چهار ایوان متصل در طرفین آن و فضای جنبی ایوان‌ها است.
مدفن اصلی امامزاده در سراب بنا قرار دارد. این بنا دارای گنبدی است که از بیرون کاشیکاری شده و از داخل دارای تزیینات کاشیکاری، کاربندی و گچبری است.
بقعه این امامزاده در سال ۱۳۷۶ با شماره ۱۹۱۴ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده‌است.
رومسدالسالپانه () رشته‌کوهی است که دره رومسدالن در شهرستان موره او رومسدال، نروژ را احاطه کرده است. رشته‌کوه عمدتاً در شهرداری راوما، شهرداری مولدا و شهرداری فیوره قرار دارد. همچنین در قسمت جنوبی رشته‌کوه رومسدالسالپانه پارک ملی راینهیمن قرار دارد. جاده معروف ترولستیگن از روی گردنه‌ای در این رشته‌کوه می‌گذرد.
کوه‌های این رشته‌کوه عبارتند از:
امامزاده آمنه خاتون منتسب به دختر جعفر صادق از امامان شیعه است. بنای آرامگاه وی در دوره صفویه در شهر قزوین ساخته شده‌است. بنا آرامگاه در محله قدیمی پنبه ریسه قرار دارد. ساختار بقعه از داخل ۸ ضلعی و از بیرون گرد است. در زمان قاجار اتاقی به بنا اصلی اضافه شده و بنای ابتدایی مرمت و بازسازی گردیده‌است.
جین شیرین یا جین بامزه فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جو گیتون است. در این فیلم بازیگرانی همچون سامانتا ماتیس، جوزف گوردون لویت و ویلیام مک‌نامارا ایفای نقش کرده‌اند.
الیسع در اسلام (؛ زادهٔ) پیامبری است که برای هدایت بنی اسرائیل مبعوث شده است. در قرآن دو مرتبه از الیسع با خوبی یاد شده‌است:
در داستان‌های اسلامی و قصص الانبیاء نیز داستان الیسع ذکر شده‌است. داستان الیسع در این متون کاملاً با داستان عهد قدیم همخوانی دارد.او توسط مسلمانان به عنوان جانشین نبوی الیاس مورد احترام قرار گرفته است. منابع اسلامی که الیسع را با خضر مرتبط می دانند به رابطه قوی خضر و الیاس در سنت اسلامی اشاره می کنند.
الیسع دو بار در سوره های انعام و صاد یاد شده است. در آن آیات، بدون اشاره به شخصیت یا نبوت الیسع، از او به عنوان «فضل» و «مجموعه برگزیدگان» یاد شده است. بر اساس قرآن، الیسع «بر بقیه خلقت» برتری داشته (عربی: فَضَّلْنَا عَلَى ٱلْعَالَمِین)، و «از جمله ممتازان» (عربی: مِنَ ٱلْأَخْيَار) است.
در حدیثی منسوب به امام هشتم شیعیان، آمده‌است که الیسع معجزاتی همچون عیسی داشت؛ برای نمونه راه‌رفتن روی آب، زنده‌کردن مردگان، بینا‌کردن نابینایان.
برخی از مسلمانان بر این باورند که مقبره الیسع در منطقه العوجام در شرق عربستان سعودی است. این زیارتگاه توسط دولت سعودی تخریب شد زیرا چنین احترامی با جنبش اصلاحات وهابی یا سلفی حاکم در عربستان سعودی مطابقت ندارد.این امر یک نقطه عطف مهم برای قرن ها از زمان عربستان عثمانی بود، و یک مقصد زیارتی بسیار محبوب برای مسلمانان از همه فرقه ها در سراسر دوره ماقبل مدرن را نابود کرد.قبر دیگری منتسب به الیسع در منطقه اغیل استان دیاربکر ترکیه وجود دارد.حرم اولیه نزدیک بستر رودخانه ای بود که قرار بود در سال ۱۹۹۴ طغیان کند. برای جلوگیری ازخشم مردم به نبش قبر، هیئت مخفی ۹ نفر از علما توسط شورای شهر با همکاری اداره امور مذهبی تشکیل شد. قبل از سیلابی شدن منطقه، قبر را شبانه نبش کردند و جسد محفوظ پیامبر را - به شهادت ۹ نفر از علما و کارگزاران رسمی - نبش قبر کردند تا بر روی تپه ای مشرف به دشت سیل زده دفن شود. با این حال، بسیاری از مردم شهر در آن شب پیامبر را در خواب دیدند و قبل از طلوع آفتاب بیرون آمدند تا دفن مجدد او را در محل جدید مشاهده کنند.
بر اساس ماده ۴۲ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، کمیسیون تحقیق مجلس شورای اسلامی وظیفه بررسی اعتبارنامه‌های نمایندگان مجلسی که توسط شعب مورد تأیید قرار نگرفته یا از سوی دیگر نمایندگان مورد اعتراض واقع شده‌اند را بر عهده دارد. هر یک از شعب پانزده‌گانه مجلس شورای اسلامی پس از تعیین هیئت رئیسه خود، موظفند دو نفر از اعضای خود را که آگاهی بیشتری به مسائل حقوقی داشته و از صلاحیت لازم برخوردار هستند را برای عضویت در "کمیسیون تحقیق" معرفی کنند تا در جلسه علنی قرائت شود ("یکی به عنوان عضو اصلی و یکی به عنوان عضو علی‌البدل"). لذا "کمیسیون تحقیق" دارای ۱۵ عضو اصلی و ۱۵ عضو علی‌البدل خواهد بود.
"کمیسیون تحقیق" از اولین روزهای آغازین هر مجلس جدید، فعالیت خود را آغاز می‌کند. در واقع این کمیسیون مسوول بررسی عملکرد و درستی هر یک از نمایندگانی است که مورد شک یا اعتراض واقع شوند. استعلام مدارک تحصیلی نماینده مورد نظر، بررسی سوابق مالی و پیگیری روند انتخاب عادلانه وی در حوزه انتخابی‌اش، از جمله اقداماتی است که "کمیسیون تحقیق" در برخورد با این موارد انجام می‌دهد. در نهایت، گزارش "کمیسیون تحقیق" به صحن علنی مجلس برده شده و مورد تصمیم‌گیری عمومی قرار می‌گیرد. مخبر "کمیسیون تحقیق" نیز می‌تواند هنگام ارایه گزارش در صحن علنی مجلس، شرحی ۱۵ دقیقه‌ای از پرونده مورد نظر ارایه دهد. همچنین نماینده مورد نظر نیز می‌تواند در زمان ۳۰ دقیقه‌ای که به او داده می‌شود، از خود دفاع نماید.
در حال حاضر، یعنی در سال دوم از مجلس یازدهم، علی‌اصغر خانی به عنوان رئیس و علی آذری به عنوان نایب رئیس اول "کمیسیون تحقیق" گماشته شده‌اند.
یونس نیز در چند واقعه در زمان حیات محمد(ص) ذکر شده است. در برخی موارد، نام یونس توسط محمد(ص) با ستایش و احترام بیان شده است. بر اساس روایات تاریخی درباره زندگی محمد(ص)، پس از ده سال وحی، محمد(ص) به شهر طائف رفت تا ببیند آیا رهبران این شهر به او اجازه می دهند پیام خود را از آنجا به جای مکه تبلیغ کند یا خیر، اما او توسط اهالی شهر طائف اخراج شد. مردم. او در باغ عتبه و شیبه دو تن از قبیله قریش پناه گرفت. آنها خادم خود را فرستادند تا برای او انگور ببرد. محمد از خادم پرسید اهل کجاست و خادم پاسخ داد نینوا.محمد(ص) فریاد زد «شهر یونس عادل، پسر آمیتایی!» . آداس شوکه شد زیرا می دانست که اعراب بت پرست از یونس اطلاعی ندارند. سپس پرسید که محمد از کجا این مرد را می شناسد؟ محمد(ص) پاسخ داد: ما برادریم. یونس پیامبر خدا بود و من نیز پیامبر خدا هستم. آداس بلافاصله اسلام را پذیرفت و دست و پای محمد(ص) را بوسید.
یکی از سخنان محمد(ص) در مجموعه امام بخاری می‌گوید که محمد(ص) می‌گوید «نباید بگوید من از یونس بهترم». ابن ابی السلط، یکی از معاصران محمد(ص)، تعلیم می دهد که اگر یونس با خدا دعا نمی کرد، تا روز قیامت در ماهی گرفتار می ماند، اما یونس به خاطر نمازش «تنها چند روز در شکم ماهی ماندگار شد».
طبری مورخ ایرانی قرن نهم نقل می کند که در زمانی که یونس در داخل ماهی بود، «هیچ یک از استخوان ها و اعضای او آسیبی ندیدند». طبری همچنین می نویسد که خداوند بدن ماهی را شفاف کرد و به یونس اجازه داد تا «عجایب اعماق» را ببیند و یونس شنیده بود که همه ماهی ها در حال حمد و ستایش خداوند بودند. کسای مروازی، شاعر قرن دهم میلادی، نقل می کند که پدر یونس در زمان تولد یونس هفتاد ساله بود و او به زودی پس از آن درگذشت.
مکان کنونی نینوا با حفاری پنج دروازه، قسمت هایی از دیوارها در چهار طرف و دو تپه بزرگ مشخص شده است.مسجدی در بالای قبر یونس برای حضرت یونس وقف شده بود و دارای زیارتگاهی بود که هم مسلمانان و هم مسیحیان آن را به عنوان محل مقبره یونس مورد احترام قرار می دادند. این مقبره یک مکان زیارتی محبوب و نماد اتحاد یهودیان، مسیحیان و مسلمانان در سراسر خاورمیانه بود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴، دولت اسلامی عراق و شام (داعش) مسجد مقبره را به عنوان بخشی از کارزاری برای تخریب اماکن مذهبی که آن را بت پرست می دانست، ویران کرد. پس از بازپس گیری موصل از داعش در ژانویه ۲۰۱۷، یک کاخ باستانی آشوری که توسط اسرحدون ساخته شده بود، متعلق به حدود نیمه اول قرن هفتم قبل از میلاد مسیح در زیر مسجد ویران شده کشف شد. داعش کاخ را در جستجوی اقلامی برای فروش در بازار سیاه غارت کرده بود،اما برخی از آثار باستانی که حمل و نقل آنها دشوارتر بود همچنان در جای خود باقی مانده بود.
دیگر مکان‌های مشهور به عنوان مقبره یونس عبارتند از: روستای عرب‌نشین مشهد، واقع در محوطه باستانی گاث هفر در اسرائیل؛ شهر حلهول در کرانه باختری فلسطین، در ۵ کیلومتری (۳.۱ مایلی) شمال الخلیل؛ و پناهگاهی در نزدیکی شهر سرافند (سرپتا) در لبنان.[ روایت دیگری این مقبره را در تپه‌ای به نام «تپه یونس»، در لبه شمالی شهر اسرائیلی اشدود، در مکانی پوشیده از یک فانوس دریایی مدرن می‌داند.
مقبره دیگر یونس را می توان در دیاربکر ترکیه پیدا کرد که در پشت محراب مسجد فاتح پاشا قرار دارد.
جان‌الله کریمی مطهر (متولد ۱۳۴۳) ادب‌پژوه ایرانی و استاد گروه زبان و ادبیات روسی دانشگاه تهران است.
آثار او به‌عنوان کتاب درسی در دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود.
او سردبیری "پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی" را بر عهده دارد.
کریمی مطهر از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ ریاست انتشارات دانشگاه تهران را عهده‌دار بود.
جوناتان جکسون (Jonathan Jackson) (زادهٔ ۴ ژوئن ۱۷۴۳ میلادی – درگذشتهٔ ۵ مارس ۱۸۱۰ میلادی)، تاجر و سیاستمدار آمریکایی اهل نیوبوریپورت، ماساچوست بود. او بیشتر به دلیل خدماتش به عنوان نمایندهٔ ماساچوست در کنگرهٔ قاره‌ای در ۱۷۸۲، اولین مارشال ایالات متحده برای ناحیهٔ ماساچوست از ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۱، خزانه‌دار و دریافت‌کننده کل ماساچوست از ۱۸۰۲ تا ۱۸۰۶، مشهور بود.
جکسون اهل بوستون بود و در ۱۷۶۱ از کالج هاروارد فارغ‌التحصیل شد و پس از آن به نیوبوریپورت، جاییکه علاوه بر سایر مشاغل تجاری، شغل موفقی را به عنوان یک تاجر صادرات واردات دنبال کرد، نقل مکان کرد. جکسون در طول انقلاب آمریکا یک میهن‌پرست بود. او کشتی‌های باری خود را به عنوان کشتی باری مسلح، برای آزار کشتی‌رانی بریتانیا به کار گرفت. قراردادهایی را برای تأمین تجهیزات، با ارتش قاره‌ای منعقد کرد و به دولت میهن‌پرستان، پول قرض داد. پس از انقلاب، او با شورش شیس مخالفت کرد، به حزب فدرالیست پیوست و در مقام‌های انتصابی از جمله مارشال ایالات متحده و ناظر درآمد داخلی ایالات متحده در ماساچوست، خدمت کرد.
جکسون علاوه بر خدمت در مجلس نمایندگان و سنای ماساچوست، به عنوان خزانه‌دار و دریافت‌کننده کل استان نیز خدمت کرد. او در بوستون درگذشت و در گرانری بورینگ گراند در بوستون به خاک سپرده شد.
جوناتان جکسون در ۴ ژوئن ۱۷۴۳ در بوستون به‌دنیا آمد. او پسر ادوارد جکسون (۱۷۰۸–۱۷۵۷) و دوروتی کوئینسی جکسون بود. او در ۱۷۶۱ از کالج هاروارد فارغ‌التحصیل شد و پس از آن به نیوبوریپورت نقل مکان کرد تا با پیوستن به پاتریک تریسی بازرگان، یک کسب و کار تجاری را آغاز کند.
در ۱۷۶۶، جکسون، شریک جان برومفیلد در یک شرکت صادرات کالاهای ماساچوست شامل عرق نیشکر، بذر کتان، آهن و آرد از پنسیلوانیا و واردات کالاهایی از انگلستان، اسکاتلند و جزایر کارائیب شد. در ۱۷۷۴، او با جان و ناتانیل تریسی، پسران پاتریک تریسی و برادران همسر دوم خود، شریک شد.
با رویت شدن نشانه‌های آغاز انقلاب آمریکا، جکسون و تریسی‌ها، زمانی که دولت بریتانیا قوانین غیرقابل تحمل را تحمیل کرد و بسته شدن بندر بوستون باعث استفاده بازرگانان نیوانگلند از بنادر جایگزین شده بود، سود بیشتری بُردند. کسب و کار جکسون با ریسک قابل توجهی نیز همراه بود. او و شرکایش گاهی اوقات محصولات ممنوعه از جمله اسلحه و باروت را تجارت می‌کردند. یکی از کشتی‌های آن‌ها در سواحل پرتغال توسط نیروی دریایی بریتانیا توقیف شد.
جکسون با وجود وابستگی به تجارت خارجی، از حامیان انقلاب آمریکا شد. او در ۱۷۷۵ در کنگره استانی ماساچوست خدمت کرد. در ۱۷۷۶، او به کمیته مکاتبات ماساچوست پیوست و به عنوان رئیس کمیته استانی امنیتی، منصوب شد.
قبل از درگیری، جکسون برده‌ای به نام پومپی یا «پمپ» داشت. در ژوئن ۱۷۷۶، او پمپ را آزاد کرد و در سند آزادی او، به این باور اشاره کرد که برده‌داری نامناسب است، به ویژه که میهن‌پرستان برای آزادی‌های فردی که هر مردی باید داشته باشد، بحث می‌کرند. پمپ نام خانوادگی جکسون را انتخاب کرد و تا پایان جنگ به عنوان سرباز فلوت‌زن در ارتش قاره‌ای خدمت کرد.
جکسون در ۱۷۷۷ عضو مجلس نمایندگان ماساچوست بود. در ۱۷۷۸، دولت ماساچوست، پیش‌نویس قانون اساسی استانی جدید را برای بررسی، به شهرها ارائه داد. جکسون برای نوشتن پاسخی به نام «نتیجه اسکس» به چندین وکیل و تاجر شهرستان اسکس از جمله تئوفیلوس پارسونز پیوست. او نماینده مجمع قانون اساسی ماساچوست ۱۷۷۹–۱۷۸۰ بود، جاییکه با موفقیت از تصویب قانون اساسی ماساچوست حمایت کرد. در می ۱۷۸۲، فرماندار جان هنکاک، جکسون را برای یک صندلی خالی در کنگرهٔ قاره‌ای منصوب کرد، او تا نوامبر سال بعد خدمت نمود.
جکسون همچنین کشتی‌های تجاری خود را به کشتی‌های تجاری مسلح تبدیل کرد تا کشتی‌های بریتانیایی را از بین ببرد. علاوه بر این، او پیمان‌کار اصلی تأمین ارتش قاره‌ای بود. در طول جنگ، از او به دلیل دریافت هزینهٔ اضافی برای کالاهایی که در اختیار ارتش قرار داده بود و اتهاماتی مبنی بر افزایش قیمت برخی از تجهیزات بیش از ۲ هزار درصد، بازجویی کردند که او آن را انکار می‌کرد و این عاملی برای عصبانیت او بود. در حقیقت، کمک‌های جکسون به آرمان میهن‌پرستان، از جمله، وام‌هایی که به آهستگی بازپرداخت می‌شدند یا اصلاً بازپرداخت نمی‌شدند، تقریباً او را ورشکست کرده بودند.
علی‌رغم افت شرایط مالی، جکسون با شورش شیس، شورش بدهکاران ماساچوست در ۱۷۸۶ که توسط دانیل شیس رهبری می‌شد، مخالفت کرد. جکسون همراه با ساموئل آدامز و استفان هیگینسون، شورش را محکوم کرد و تظاهراتی را نیز در بوستون ترتیب داد. علاوه بر این، او به عنوان یک افسر سواره نظام در هنگ شبه‌نظامیان شهرستان اسکس خدمت می‌کرد که برای کمک به سرکوب شورش، فعال شده بود و دستیار ژنرال بنجامین لینکلن، فرمانده کل واکنش شبه‌نظامیان بود.
ترکیب شورش شیس و رکود اقتصادی باعث شد، جکسون در ۱۷۸۸ نشریه‌ای به نام افکاری، در مورد وضعیت سیاسی ایالات متحده، را که در آن دیدگاه‌های سیاسی فدرالیستی خود را بیان می‌کرد، منتشر کند. از نظر جکسون، رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده و کنگره ایالات متحده باید دورهٔ طولانی‌تری داشته باشند و کنگره باید کوچک‌تر باشد. او قانون اساسی جدید ایالات متحده را تأیید کرد؛ اما این سؤال را مطرح کرد که آیا این قانون به اندازه کافی قوی است که رهبران سیاسی را از نزول‌ها و جریان‌های موقت افکارعمومی، محافظت کند. او همچنین معتقد بود که کنترل‌ها و توازن‌های قانون اساسی برای جلوگیری از عوام فریبی کافی نیست. رویدادهای دهه ۱۷۸۰ او را متقاعد کرد که نگرانی او، نگرانی مهمی بود.
در ۱۷۸۸، جکسون نامزد مجلس نمایندگان ایالات متحده بود، اما به بنجامین گودهو باخت. پس از اینکه جورج واشینگتن رئیس‌جمهور شد، جکسون او را در پایتخت موقت، نیویورک ملاقات کرد و قصد داشت به عنوان جمع‌کنندهٔ گمرک بندر بوستون منصوب شود. هنگامی که جکسون متوجه شد بنجامین لینکلن، برای درخواست قرار ملاقات مشابه در شهر حضور دارد، از مذاکره خود با واشینگتن برای مطرح کردن پرونده انتصاب لینکلن استفاده کرد. لینکلن منصوب شد؛ اما واشینگتن به قدری تحت تأثیر تمایل جکسون برای موکول شدن انتصاب به لینکلن قرار گرفت که جکسون را به عنوان اولین مارشال ایالات متحده برای ناحیه ماساچوست منصوب کرد. جکسون به عنوان مارشال، مسئول اجرای قوانین فدرال و نظارت بر زندانیان محکوم به جنایات فدرال بود. او همچنین بر اولین سرشماری ایالات متحده در ماساچوست نظارت داشت. در ۱۷۸۹، جکسون یک دوره در مجلس سنای ماساچوست عضو بود و در حالی که به سمت فدرال خود ادامه می‌داد، در آن خدمت کرد. هنگامی که واشینگتن در اکتبر ۱۷۸۹ از ماساچوست بازدید کرد، جکسون در طول توقفش در نیوبوریپورت، با چای از او پذیرایی کرد.
در ۱۷۹۱، جکسون به عنوان بازرس درآمد داخلی ناحیهٔ دوم ماساچوست منصوب شد و مسئولیت اجرای قوانین مالیاتی فدرال در همان منطقه‌ای را داشت که شورش شیس قبلاً در آن رخ داده بود. در ۱۷۹۶، جکسون به عنوان ناظر درآمد داخلی ماساچوست منصوب شد و جانشین ناتانیل گورهام شد. محل استقرار این مقام در بوستون بود و در نتیجه جکسون نیوبوریپورت را ترک کرد و در نزدیکی محل کارش اقامت گزید. در ۱۷۹۵، واشینگتن به جکسون سمت کنترل ارز ایالات متحده را پیشنهاد داد، اما جکسون نپذیرفت زیرا اقامت در ماساچوست را ترجیح می‌داد. جکسون تا ژوئیه ۱۸۰۲، زمانی که اولین رئیس‌جمهور دموکرات جمهوری‌خواه، توماس جفرسون، موفق به لغو مالیات‌های فدرال شد، به خدمت در سمت سرپرست ادامه داد.
جکسون در ۱۸۰۲ به عنوان خزانه‌دار و دریافت‌کنندهٔ کل ماساچوست انتخاب شد و تا ۱۸۰۶ خدمت کرد. او همچنین به عنوان رئیس بانک بوستون خدمت کرد و در ۱۸۰۷ به عنوان خزانه‌دار کالج هاروارد منصوب شد. در میان سرمایه‌گذاری‌های دیگر جکسون، نهادی به نام «صاحبان قفل‌ها و کانال‌ها در رودخانه مریماک» بود که برای حمایت از استفاده از نیروی آب برای ترویج رشد تجارت در نیوانگلند تشکیل شد.
در دوران بازنشستگی، جکسون در بوستون اقامت داشت. او در ۵ مارس ۱۸۱۰ در بوستون درگذشت. جکسون در گرانری برینگ گراند دفن شد. در هنگام مرگ، موفقیت جکسون در بازگرداندن وضعیت مالی خود با ارزش دارایی او، تقریباً ۲۶ هزار دلار، به ارزش حدود ۴۶۵ هزار دلار در سال ۲۰۲۲ ثبت شد.
در ژانویه ۱۷۶۷، جکسون با سارا بارنارد، دختر یکی از وزیران شهر سالم، ازدواج کرد. او در ۱۷۷۰ بر اثر بیماری سل درگذشت. جکسون نیز تقریباً در همان زمان بیمار شد و به یک دوره نقاهت طولانی برای بهبود نیاز داشت.
جکسون در ۱۷۷۲ با هانا تریسی، دختر شریک اول خود ازدواج کرد. آن‌ها والدین ۱۰ فرزند بودند: ادوارد، رابرت، هنری، چارلز، هانا، جیمز، سارا، پاتریک، هریت و مری.
دختر آن‌ها هانا با فرانسیس کابوت لوول ازدواج کرد که با پسرشان پاتریک تریسی جکسون وارد تجارت شد. پسر آن‌ها چارلز جکسون در دادگاه عالی ماساچوست خدمت می‌کرد. پسر آن‌ها جیمز جکسون پزشک شد و بیمارستان عمومی ماساچوست را تأسیس کرد.
نوادگان جکسون شامل الیور وندل هولمز جونیور که در دادگاه عالی ایالات متحده خدمت کرد و نوه پنجمش پاتریک جی. جکسون، جراح مشهوری که با کتانجی براون جکسون که به عنوان دادگاه تجدیدنظر فدرال، برای دادگاه استیناف کلمبیا کار می‌کرد، ازدواج کرد.
برداشتن قطعات فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی آلفونسو آرائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون وودی آلن، دیوید شویمر، کیفر ساترلند، ماریا گراتزیا کوچینوتا، چیچ مارین، جوزف گوردون لویت، الیوت گولد، شارون استون، آنجلیکا آراگون، اندی دیک، آلفونسو آرائو، میا مایسترو، لو دایموند فیلیپس، فرن درشر، ادی گریفن و کیتی کینی ایفای نقش کرده‌اند.
جوزف گالووی (Joseph Galloway) (زادهٔ ۱۷۳۱- درگذشتهٔ ۲۹ اوت ۱۸۰۳)، وکیل آمریکایی و یک چهره سیاسی برجسته در رویدادهای دقیقاً قبل از تأسیس ایالات متحده در اواخر دهه ۱۷۰۰ بود. او به عنوان یکی از مخالفان سرسخت استقلال، به یکی از برجسته‌ترین خائنان، به آرمان آمریکا در اوایل جنگ انقلابی تبدیل شد.
گالووی، پسر یک زمین‌دار ثروتمند بود که در طی تحصیلات حقوقی خود در اواخر دهه ۱۷۴۰، تبدیل به دوست صمیمی بنجامین فرانکلین شد. ارتباط او با فرانکلین و رابطه پدر همسرش با خانواده پن، او را به نمایش سیاسی که بعدها در مستعمرات آمریکا آشکار می‌شد، کشاند. گالووی در ۱۷۵۶ زمانی که فقط ۲۵ سال داشت، به عضویت مجلس استانی پنسیلوانیا انتخاب شد. او به مدت ۱۸ سال که ۸ سال از آن را به عنوان سخنران بود، خدمت کرد.
در سال ۱۷۷۴، گالووی هیئت پنسیلوانیا را در اولین کنگره قاره‌ای در فیلادلفیا رهبری کرد، جاییکه به عنوان محافظه‌کار، طرحی را برای ایجاد اتحاد، میان مستعمرات و بریتانیای کبیر پیشنهاد داد. پس از اینکه کنگره نتوانست طرح اتحادی او را تصویب کند، او انجمن قاره‌ای را امضا کرد، توافقنامه‌ای که سرزمین‌های استعماری را در تحریم کالاهای بریتانیایی متحد می‌کرد. گالووی با نارضایتی از جهت‌گیری‌های رادیکال، مجلس را ترک کرد و از انتخاب شدن برای دومین کنگره قاره‌ای در مه ۱۷۷۵ خودداری کرد. او به پادشاه وفادار ماند و با تصویب اعلامیه استقلال در سال بعد، مخالفت کرد.
سه ماه پس از امضای اعلامیه استقلال، گالووی به نیویورک فرار کرد تا به ارتش بریتانیا بپیوندد. او به عنوان مشاور ارشد ژنرال، ویلیام هاو، فرمانده کل نیروهای بریتانیا، اطلاعات مهمی را ارائه کرد و در طراحی حملات، به نیروهای ارتش قاره‌ای، کمک کرد و خودش نیز بیش از ۸۰ جاسوس را استخدام کرد. با تصرف فیلادلفیا در سپتامبر ۱۷۷۷، ژنرال هاو، گالووی را به سرپرستی پلیس و بندر منصوب کرد.
وقتی در ژوئن ۱۷۷۸، بریتانیایی‌ها فیلادلفیا را ترک کردند، گالووی به انگلستان فرار کرد و به‌صورت غیابی توسط مجلس پنسیلوانیا به خیانت بزرگ محکوم شد که در نتیجه، املاکش مصادره شد. در پایان جنگ، گالووی رهبری گروه وفاداران در تبعید، گروهی شامل ۸۰ هزار تا ۱۰۰ هزار استعمارگر آواره را بر عهده گرفت. او هرگز به قارهٔ آمریکا بازنگشت و دیگر همسرش را که به امید بازپس‌گیری اموالش، ترک کرده بود، ندید.
گالووی در نزدیک وست ریور، شهرستان آن آراندل، مریلند، به عنوان پسر یک زمیندار در سرزمین‌های استعماری، به‌دنیا آمد. او به همراه پدرش در ۱۷۴۰ به پنسیلوانیا نقل مکان و در آنجا تحصیلات لیبرال را دریافت کرد. وی در یک زمان، به همراه ویلیام فرانکلین، پسر بنجامین فرانکلین حقوق خواند و بعدها به یکی از یاران وفادار او تبدیل شد، سپس برای وکالت پذیرفته شد و در فیلادلفیا شروع به وکالت کرد.
گالووی در ۱۸ اکتبر ۱۷۵۳ با گریس گرودون ازدواج کرد. پدرش، لورنس گرودون، از خانواده گالووی هم ثروتمندتر بود و در زندگی سیاسی‌اجتماعی فیلادلفیا جایگاه خوبی داشت. گالووی و همسرش هر دو دارای شخصیتی قوی بودند که در نتیجه، اتحاد آن‌ها یک اتحاد ناخوشایند محسوب می‌شد.
گالووی از ۱۷۵۶ تا ۱۷۷۴ عضو مجلس استان پنسیلوانیا بود و از ۱۷۶۶ تا ۱۷۷۴ به عنوان سخنران، خدمت کرد. او از اعضای برجستهٔ جناحی بود که مخالف مستعمره انحصاری بودن پنسیلوانیا، برای خانواده پن بودند. وی خواستار تبدیل آن به مستعمره تاج و تخت پادشاهی بود. او یک ملی‌گرای بریتانیایی‌آمریکایی بود و معتقد بود که اغلب آمریکایی‌ها فقط اگر به آن‌ها یک دولت قانونی و مؤثر داده شود که وفاداری آن‌ها را برانگیزاند، ترجیح می‌دهند به تاج و تخت وفادار بمانند.
گالووی در ۱۷۷۴ عضو کنگره قاره‌ای بود، جاییکه او طرح مصالحه برای اتحاد با بریتانیای کبیر را پیشنهاد داد؛ که مستعمرات، پارلمان خود را که تابع تاج و تخت باشد، داشته باشند. کنگره قاره‌ای آن را با یک رأی رد کرد. او در حالی که با استقلال سیزده سرزمین استعماری مخالف بود، اما انجمن قاره‌ای را امضاء کرد و به پادشاه وفادار ماند. او ساکن فیلادلفیا و از دستیاران بنجامین فرانکلین بود که با او در مورد مسائل استقلال آمریکا مکاتبه می‌کرد. در ۱۷۶۸، او برای عضویت در انجمن فلسفه آمریکا که توسط فرانکلین تأسیس شده بود، انتخاب شد و از ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۶ به عنوان نایب‌رئیس این سازمان، خدمت نمود.Bell.
گالووی بر اصلاحات اداره امپراتوری تأکید داشت و از قوانین تجارت، قانون تمبر ۱۷۶۵ و قوانین تاونشند مصوب ۱۷۶۷ انتقاد کرد، او یک طرح مصالحه‌آمیز برای پایان دادن به اختلافات میان بریتانیا و سرزمین‌های استعماری داشت. او معتقد بود که بریتانیایی‌ها حق دارند از سرزمین‌های استعماری مالیات بگیرند، بر آن‌ها حکومت کنند، صلح را حفظ کنند و به مستعمرات کمک کنند تا بقا داشته باشند و شکوفا شوند. کنگره به حذف طرح گالووی از مجله خود رأی داد، بنابراین خود او آن را در ۱۷۷۵ منتشر کرد و کنگره را به دلیل نادیده گرفتن تحلیل او از اختیارات پارلمان و حقوق استعماری، سرزنش کرد. او یک قانون اساسی مکتوب و قوه مقننه مشترک برای کل امپراتوری بریتانیا، پیشنهاد کرد.
در سال ۱۷۷۵، مجلس، اصرار گالووی مبنی بر رها نمودن مبارزه خود برای استقلال از بریتانیا را رد کرد، بنابراین گالووی مجلس و کنگره را ترک کرد.Ferling در زمستان ۱۷۷۷، او به ژنرال ویلیام هاو بریتانیایی پیوست و در عملیات فیلادلفیا همراه او بود. در زمان اشغال فیلادلفیا توسط بریتانیا، وی به عنوان سرپرست پلیس منصوب شد و ریاست دولت مدنی را بر عهده گرفت. او به خوبی، وفاداران تاج و تخت را در فیلادلفیا سازماندهی کرد، اما ارتش بریتانیا در ۱۷۷۸ پس از ورود فرانسه به جنگ، از شهر بیرون رانده شدند. ارتش بریتانیا به نیویورک عقب‌نشینی کرد و گالووی نیز آن‌ها را همراهی کرد.
در ۱۷۷۸، او به همراه دخترش به بریتانیا فرار کرد و هیچوقت به ایالات متحده برنگشت و به رئیس اصلی وفاداران آمریکایی به تاج و تخت در لندن، تبدیل شد. مجمع عمومی پنسیلوانیا او را به خیانت بزرگ محکوم کرد و دارایی‌هایش را که شامل ترووس مانور که اکنون به عنوان عمارت گرودون شناخته می‌شود و بسیاری از زمین‌هایی که اکنون عمارت بنسالم، پنسیلوانیا است، مصادره کرد. در ۱۷۷۹، او به عنوان شاهد دولت در یک پژوهش پارلمانی در مورد رفتار لرد هاو و ژنرال هاو در طول اردوکشی به فیلادلفیا که به شدت از آن انتقاد می‌کرد، ظاهر شد.Syrett pp. 97–99 زمانی که گالووی همراه انگلیسی‌ها از فیلادلفیا گریخت، همسرش، گریس با امید حفظ حقوق مالکیتشان، در شهر ماند. آن‌ها انتظار داشتند که او بتواند به دختر و شوهرش ملحق شود اما پس از آن، چارلز ویلسون پیل او را بیرون کرد.Kerber, p. 75
گالووی در متقاعد کردن بریتانیایی‌ها تأثیرگذار بود که می‌توان از یک منبع عظیم حمایت وفاداران به تاج و تحت توسط رهبری سلطه‌جو، بهره برد و به این ترتیب تهاجم بریتانیا به جنوب را راه‌اندازی کرد. پس از جنگ، سال‌های باقی‌مانده خود را به مطالعات مذهبی و نوشتن گذراند. او در ۲۹ اوت ۱۸۰۳ در واتفورد، هرتفوردشایر درگذشت. همسرش در ۶ فوریه ۱۷۸۲ فوت کرده بود.
در ۸ مارس ۲۰۲۲، نمایندگان احزاب سیاسی اپوزیسیون پاکستان در مجلس ملی پاکستان به عمران خان، نخست‌وزیر این کشور خواستار رای عدم اعتماد شدند. احزاب مخالف، که در ائتلاف جنبش دموکراتیک پاکستان (PDM) متحد شدند، عمران خان را متهم کردند رژیم ترکیبی ادعایی وی در حکومت‌داری ضعیف عمل کرد داشته، مخالفان سیاسی را قربانی کرده‌است، و در زمینه اقتصاد و سیاست خارجی سوء مدیریت داشته، احزاب مخالف خواستار برکناری خان از مقام خود بودند. خان در این خصوص مدعی شد که ایالات متحده بدنبال یک «توطئه خارجی» پشت تغییر رژیم قرار دارد و قصد دارد او را برکناری کند، و او شواهد مکتوبی را برای تأیید این موضوع ارائه کرد، اما این اتهامات توسط دولت ایالات متحده رد شد.
تصمیم برای ارائه درخواست عدم اعتماد در نشست سران احزاب مخالف اتخاذ شد. شهباز شریف، رهبر اپوزیسیون در یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک گفت ارائه این طرح به دلیل عملکرد ضعیف دولت در شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی طی چهار سال حاکمیت خان ارائه شده‌است. دولت با متهم کردن احزاب اپوزیسیون به شرکت در بخشی از یک توطئه مورد حمایت خارجی موضع‌گیری کرد و مدعی شد که دارای یک تلگراف دیپلماتیک به تاریخ ۷ مارس می‌باشد که در آن دولت ایالات متحده «تهدید» خود مبنی بر تمایل به کناره‌گیری خان از سمت خود را نشان داده‌است، با این شرط در صورتی که عمران خان از قدرت برکنار شود، پاکستان «بخشیده» خواهد شد. گفته می‌شد که ایالات متحده از سیاست خارجی خان و سفر وی به روسیه ناراضی است.
در ۳ آوریل ۲۰۲۲، طرح عدم اعتماد توسط قاسم خان سوری، معاون رئیس پارلمان پاکستان، بدون رای‌گیری در مجلس، به دلیل «دخالت خارجی» به طور یکجانبه رد شد. خان با استناد به اختیارات خود به عنوان نخست‌وزیر، به رئیس‌جمهور عارف علوی توصیه کرد تا مجلس ملی را منحل کند و خواستار برگزاری انتخابات عمومی جدید شد، اقدامی که بر اساس آن دادگاه عالی پاکستان از بحران قانون اساسی بعدی آن اطلاعیه‌ای صادر کرد. دیوان عالی کشور با رای ۵ بر صفر حکم نایب رئیس مجلس مبنی بر رد این طرح و انحلال مجلس شورای ملی توسط رئیس‌جمهور را مغایر قانون اساسی دانست و بدین ترتیب اجازه داد تا رای عدم اعتماد جریان پیدا کند. در ۱۰ آوریل، طرح عدم اعتماد با اکثریت ۱۷۴ رای (از ۳۴۲ رای) در پارلمان به تصویب رسید و طرح استیضاح عمران خان در مجلس بررسی شد و به برکناری وی رای مثبت دادند.خان اولین نخست‌وزیر پاکستان است که با رای عدم اعتماد برکنار می‌شود.
در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲، فضل الرحمن، رئیس جنبش دموکراتیک پاکستان اعلام کرد که به رای عدم اعتماد رای خواهد داد. این موضعگیری پس از نشست احزاب پارلمانی PDM منتشر شد. احزاب مخالف همچنین تصمیم گرفتند با متحدان دولت کنونی ارتباط برقرار کنند تا آنها را متقاعد کنند تا به رأی عدم اعتماد بپیوندند. این موضوع پس از آن اعلام شد که حزب مردم پاکستان به رهبری آصف علی زرداری، رئیس‌جمهور سابق و پسرش بلاول بوتو زرداری، با شهباز شریف، رهبر اپوزیسیون پاکستان (N) که رهبر اپوزیسیون در مجلس ملی است، همراه با خواهرزاده اش ملاقات کرد. و دختر نواز شریف، نخست‌وزیر سابق، مریم نواز.
در پاسخ، فؤاد چودری، وزیر اطلاعات فدرال توسط دفتر ملی پاسخگویی، اپوزیسیون را به فساد متهم کرد و درخواست رای عدم اعتماد مخالفان را ترفندی برای دور کردن توجه از پرونده‌های فساد خواند که بسیاری از رهبران مخالف به دلیل اتهامات وارده علیه آنها با آن مواجه بودند.
استوره ونیاتیندن () "(یا استوره ونگتین ())" کوهی در شهرداری راوما در شهرستان موره او رومسدال نروژ است. کوه در حدود شمال شرقی کوه رومسدالسهورنه، حدود شرق رودخانه راوما و جاده ئی۱۳۶ اروپا، و حدود جنوب شرقی شهر اوندالسنس واقع شده‌است. این کوه بلندترین قله در رشته کوه رومسدالسالپانه است.
اولین صعود از طریق خط‌الراس شمال شرقی در سال ۱۸۸۱ توسط ویلیام سسیل سلینگزبی و یوهانس ویگدال انجام شد. اولین صعود از طریق خط‌الراس غربی در سال ۱۹۳۰ توسط اریک هین و کارل اوسهاوگ انجام شد.
قاضی و مرگ فیلم مستندی از حسن خادمی است که به روایت زندگی نورالله عزیزمحمدی، قاضی جنایی ایرانی می‌پردازد.
این فیلم برندهٔ جایزهٔ آیفیک از جشنواره سینما حقیقت
و برندهٔ برتا فاند از جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام شده‌است.
سید رضا صائمی، منتقد سینما، راجع به این فیلم می‌نویسد:
رضا حسینی معتقد است «فیلم ضعف‌هایی دارد، اما جذابیت سوژه و سماجت فیلم‌ساز آن را دیدنی کرده‌است.»
ساسان گلفر بر این باور است که "قاضی و مرگ" «مستندی از نوع سینما حقیقت تعاملی-مشارکتی و همچنین یک مستند چهره‌نگاری (فیلم پرتره) است.»
صلاح‌الدین قادری این فیلم را از منظر جامعه‌شناختی نقد کرده‌است.
نورالله عزیزمحمدی (متولد ۱۳۲۷) قاضی ایرانی است. شهرت او برای صدور بیش از چهار هزار حکم اعدام است. او را مشهورترین قاضی جنایی ایران می‌دانند. مستند "قاضی و مرگ" به زندگی او می‌پردازد.
در سال ۱۳۵۰ وارد دستگاه قضایی کشور شد. ۱۸سال در استان کرمان دادیار، دادرس شهرستان قدیم، رئیس دادگاه بخش مستقل شهربابک، شهر بافت کرمان و همچنین رئیس دادگاه بخش رفسنجان بود. او ۳سال به‌عنوان دادستان سیرجان و در سال۶۱ به‌عنوان رئیس دادگستری شهرستان سیرجان مشغول فعالیت شد و در سال۶۸ نیز ریاست دادگستری شهرستان تاکستان را به‌عهده گرفت. قاضی عزیزمحمدی هم‌اکنون به‌عنوان رئیس شعبه ۷۱کیفری استان تهران از قضات با تجربه در حوزه جرائم جنایی به‌خصوص پرونده‌های قتل است. پرونده‌های «فجیع‌ترین قتل خانوادگی در ورامین»، «قتل میدان کاج»، «قتل پل مدیریت»، «قتل‌های سریالی امید برک» و همچنین پرونده «جنایت خیابان مدنی» در کارنامه ۴۳ساله این قاضی باتجربه ثبت شده‌است.
جوزف هیوز (Joseph Hewes) (زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۷۳۰ میلادیChesterfield Monthly Meeting (Swarthmore, PA: Swarthmore College Quaker Meeting Records Friends Historical Library) Minutes, 1659-1885, p. 36. See also records for Aaron Hewes - درگذشتهٔ ۱۰ نوامبر ۱۷۷۹ میلادی)، از بنیان‌گذاران ایالات متحده، امضا کنندهٔ انجمن قاره‌ای و اعلامیهٔ استقلال ایالات متحده و اهل پرینستون، نیوجرسی بود که در سال ۱۷۳۰ چشم به جهان گشود. والدینش از اعضای انجمن اخوت معروف به کوئیکرها بودند. در زندگی‌نامه‌های پیشین هیوز به اشتباه آمده‌است که والدینش اهل کنتیکت بوده‌اند. مادرش، پراویدنس ورث و پدربزرگ و مادربزرگش زادهٔ نیوجرسی بودند. پدر هیوز، آرون هیوز، از نسل سوم ساکنان شهرستان چستر در پنسیلوانیا بود. امکان دارد هیوز به کالج نیوجرسی، دانشگاه پرینستون کنونی، رفته باشد، اما مدرکی در این باره وجود ندارد. به احتمال زیاد، هیوز به مدرسهٔ لاتین در نزدیکی پرینستون رفته که توسط انجمن کوئیکر استونی بروک ایجاد شده بود.Michael G. Martin Joseph Hewes, Reluctant Revolutionary? A Study of a North Carolina Whig and the War for American Independence, 1730-1779 M.A. Thesis University of North Carolina-Chapel Hill, 1969, p. 5
در حدود سال ۱۷۴۹ یا ۱۷۵۰، هیوز به فیلادلفیا نقل مکان کرد و به عنوان کارآموز در کسب و کار تجاری جوزف اوگدن در خیابان چسنات و خیابان دوم مشغول به کار شد. اوگدن با عموزادهٔ هیوز، جیمیما هیوز ازدواج کرده بود. هیوز در دورهٔ کارآموزی‌اش به همراه اوگدن یا یکی از دستیارانش معروف به مباشر با کشتی باری به شهرهای بندری از جمله بوستون، نیویورک، ادنتون (کارولینای شمالی)، چارلستون و تورتولا در جزایر ویرجین بریتانیا رفته و با تجار آنجا به داد و ستد می‌پرداختند. هیوز طی آن مدت در فیلادلفیا، در مراسم و جلسات کوئیکر در عبادت‌گاه واقع در خیابان آرچ شرکت می‌کرد.
هیوز پس از اتمام دورهٔ کارآموزی‌اش به این نتیجه رسید که فرصت‌های موجود در بندرگاهی در کارولینای شمالی در ادنتون، شهری بندری، رو به رشد و ایمن در خلیج کوچکی در سمت شمال آلبمارل‌ساند که در زمان کارآموزی‌اش به آنجا رفته بود، بهترین موقعیت برای موفقیت را در اختیار او قرار می‌دهد. او در اواخر سال ۱۷۵۴ به آنجا نقل مکان و با چارلز بلونت شرکت «بلونت، هیوز و شرکا» را تأسیس کرد و طولی نکشید که به تاجری سرشناس در ادنتون تبدیل شد. جیمز آیردل در نامه‌ای به یکی از دوستانش در سال ۱۷۷۲ دربارهٔ هیوز اظهار داشت:
«آقای محترمی در این شهر هست که بسیار مورد علاقهٔ من و در واقع مورد علاقهٔ همه است، زیرا یکی از بهترین و دلنشین‌ترین مردان در این جهان است. نامش آقای هیوز است. او بازرگان و نمایندهٔ شهر است؛ در واقع حامی و بزرگترین افتخار شهر ماست. حدود ۶ یا ۷ سال پیش، او برای مدت بسیار کوتاهی با یکی از خواهران آقای [جانستون] ازدواج کرد، اما همسرش به‌طور ناگهانی درگذشت؛ و این وضعیت ناخوشایند، هرگونه شادی و رضایت را برای مدت طولانی در زندگی‌اش تلخ کرد. او از آن زمان تا کنون مجرد مانده‌است…»
در سال ۱۷۶۳، شرکت «بلونت، هیوز و شرکا» منحل شد. هیوز با وکیلی محلی به نام رابرت اسمیت، شرکت «هیوز و اسمیت» را راه اندازی کرد. علاوه بر فروشگاهی در نبش شمال شرقی خیابان مِین و کینگ، این شرکت مالک «دفاتر، سه انبار، یک اسکله و پنج کشتی، سه قایق باری و دو کشتی دو دکله» بود. هیوز همچنین مالک شخصی کارگاه تعمیر و ساخت کشتی در دهانهٔ پمبروک کریک بود.W.P. Pruden, North Carolina State Dept of Archives and History, Joseph Hewes Papers. Referenced in Martin, Joseph Hewes: Reluctant Revolutionary?, p. 29. در سال ۱۷۷۷، هیوز کارخانهٔ طناب‌سازی برای بافت طناب، ریسمان و طناب و کابل‌های مخصوص دکل و بادبان‌های کشتی ایجاد کرد. این کارخانه در طول دههٔ بعدی به یکی از تأمین‌کنندگان اصلی ریسمان و طناب‌های باکیفیت در صنعت کشتی‌رانی آمریکا تبدیل شد.
در سال ۱۷۵۷، هیوز به عنوان قاضی صلح در ادنتون منصوب شد. در سال ۱۷۶۰، او به عضویت شورای کارولینای شمالی درآمد و در کمیته‌های مهم مالی و خزانه‌داری خدمت کرد. او تا سال ۱۷۷۵، عضو این شورا بود.Martin, "Joseph Hewes: Reluctant Revolutionary?", pp. 33-36.
چارلز فرانسیس جنکینز، مورخ و عضو فرقهٔ کوئیکر اظهار داشت که هیوز در تمام عمرش عضو فرقهٔ کوئیکر بود: «دربارهٔ جوزف هیوز که بیشتر رسوم و مراسم بیرونی گردهمایی‌های کوئیکر را کنار گذاشته بود، زمان آن فرا رسیده‌است که بگوییم آیا او یک کوئیکر بود یا خیر. پاسخ این است که او یکی از اعضای حق-التولدی (حقی که براثر تولد به شخص تعلق می‌گیرد) انجمن ماهانهٔ چسترفیلد، نیوجرسی بود که هرگز کناره‌گیری نکرد یا طرد نشد، هرگز به‌طور رسمی با هیچ سازمان مذهبی دیگری ارتباط برقرار نکرد و زمانی که درگذشت، مرگش در عبادت‌گاه کوئیکر ثبت شد که این موضوع نشان می‌دهد، آنها حداقل او را یکی از خودشان می‌دانسته‌اند».
این ادعا که او هرگز به‌طور رسمی با هیچ سازمان مذهبی دیگری ارتباط برقرار نکرده بود، با سوابق کلیسای انگلیکن سنت پل در ادنتون، جاییکه او به عنوان متصدی امور مالی خدمت کرد، تناقض دارد.St. Paul's Church Records Edenton, NC 1701-1776, reel #1 May-Aug 1774, images 141-143 FamilySearch.org.
جوزف هیوز در ۱۰ نوامبر ۱۷۷۹، هشت ماه مانده به پنجاهمین سالگرد تولدش درگذشت. مراسم خاکسپاری روز بعد برگزار شد.
روزنامهٔ امریکن دیلی دانلپ و کلیپول در شانزدهمین شمارهٔ خود در نوامبر و در صفحهٔ دوم گزارشی از مراسم خاکسپاری را چاپ کرد:newspapers.com
در روز ۱۰ نوامبر، به کنگره اطلاع داده شد که آقای جوزف هیوز، یکی از نمایندگان ایالت کارولینای شمالی، صبح همان روز درگذشته است و پیشنهاد شد که خاکسپاری فردا عصر صورت بگیرد و مقرر شد که همهٔ اعضای کنگره فردا عصر ساعت سه بعدازظهر، به عنوان عزادار و در حالی که پارچهٔ سیاهی به دور بازوی چپ‌شان بسته‌اند، در مراسم خاکسپاری شرکت کنند و به مدت یک ماه به عزاداری ادامه دهند. به علاوه آنها تصمیم گرفتند که آقایان هارنت، شارپ و گریفین نظارت بر مراسم خاکسپاری را برعهده داشته باشند؛ و اینکه کشیش وایت به اجرای مراسم بپردازد. آنها همچنین به کمیته دستور دادند تا از مجلس شورای ایالتی، رئیس‌جمهور و شورای عالی اجرایی پنسیلوانیا، وزیر مختار فرانسه و دیگر افراد برجسته در شهر برای حضور در مراسم خاکسپاری دعوت به عمل آورند.
به این ترتیب در ساعت سه بعد از ظهر همان روز، گروه مشایعین، جنازه را به کلیسای کرایست بردند. آقایان کارلتون، تروپ، دین، براون، پنل و سرهنگ آدامز تابوت را حمل می‌کردند. علاوه بر رئیس‌جمهور و اعضای کنگره به عنوان عزاداران، مجلس شورای ایالتی، تعدادی از افسران کشوری و لشکری و تعداد زیادی از ساکنان و افراد غریبه نیز در این مراسم حضور داشتند.
مراسم مذهبی توسط کشیش وایت، سرکشیش کلیساهای اسقفی در این شهر و یکی از کشیشان کنگره انجام و جنازه در قبرستان و در مجاورت آقای درایتون به خاک سپرده شد.
هیوز یکی از اعضای انجمن وحدت شماره ۷ بود که در سال ۱۷۷۶ مورد بازدید قرار گرفت و با تشریفات فراماسونی در قبرستان کلیسای کرایست در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به خاک سپرده شد.
پِلگ آرنولد (Peleg Arnold) (زادهٔ ۱۷۵۱ – درگذشتهٔ ۱۸۲۰)، وکیل، میخانه‌دار، حقوقدان و دولت‌مرد اهل اسمیت‌فیلد، رود آیلند (اسمیت‌فیلد شمالی کنونی) بود. وی در جلسه ۱۷۸۷–۱۷۸۸ کنگره قاره‌ای از شهرستان رود آیلند در این کنگره نمایندگی کرد. او بعدها از ژوئن ۱۷۹۵ تا ژوئن ۱۸۰۹ و بار دیگر از مه ۱۸۱۰ تا مه ۱۸۱۲ به عنوان قاضی کل دادگاه عالی رود آیلند خدمت نمود."Manual - the State of Rhode Island and Providence Plantations" (1891), p. 208-13.
آرنولد در ۱۰ ژوئن ۱۷۵۱ در اسمیت‌فیلد (حالا نورت اسمیت‌فیلد) به‌دنیا آمد و نهمین فرزند از پانزده فرزند توماس آرنولد بود. مادر وی که پیشنس کوک نام داشت، اهل نیوپورت و سومین همسر توماس بود. پس از اتمام دوره مدرسه در یکی از مدرسه‌های دولتی، او از دانشگاه براون در پراویدنس فارغ‌التحصیل شد. همانند بسیار از هم‌عصران خود، او نیز به‌طور موفقیت‌آمیزی چندین حرفه را به‌طور همزمان پیش می‌برد و خدمت در حکومت و فعالیت‌های مدنی را نیز به حرفه‌های خود افزود.
آرنولد در رشته حقوق درس خواند، وارد حوزه دادگاه شده و در اسمیت‌فیلد به عنوان وکیل مدافع کار کرد. او "می‌خانه پلگ آرنولد" را باز نموده و آنرا مدیریت کرد، میکدهٔ که هنوز هم در جاده ۴ وونساکیت هیل در نورت اسمیت‌فیلد، رود آیلند پابرجا مانده‌است.
آرنولد خانه خود را در یونیون ویلیج ساخت که حالا بخشی از نورت اسمیت‌فیلد است. در جریان جنگ انقلاب آمریکا، او سرهنگ تیپ دوم شبه‌نظامیان شهرستان پراویدنس بود.
زمانی که نیاز به نیروهای اضافی موجب سازماندهی مجدد تیپ اول رود آیلند در خط قاره‌ای در ۱۷۷۸ میلادی گردید، آرنولد یکی از طرفداران ایده پیشکش نمودن بخشش و آزادی برای تشویق ثبت نام سیاه‌پوستان به خدمت نظامی بود. او حتی پس از پایان جنگ به این تلاش‌های خود ادامه داده و در ۱۷۹۰ میلادی انجمن پراویدنس برای ختم برده‌داری را بنیان نهاد.
توجه آرنولد به اجتماع خود از ساخت اسمیت‌فیلد یونیون بانک در ۱۸۰۳ میلادی نیز به وضوح قابل ملاحظه است. وی به عنوان نخستین رئیس این بانک خدمت نموده و بانک اولین خدمات رسمی خود را از خانه وی در یونیون ارایه نمود. با آغاز ۱۸۱۰ میلادی، وی به عنوان رئیس مدرسه پیش‌دانشگاهی محلی به‌نام آکادمی اسمیت‌فیلد خدمت کرد. آرنولد در ۱۳ فوریه ۱۸۲۰ در اسمیت‌فیلد وفات کرد و در گورستان یونیون در منطقه امروزی نورت اسمیت‌فیلد به خاک سپره شد. بنابر گزارش یک منبع، «قاضی پلگ در اواخر زندگی خود نه تنها به‌خاطر اینکه در تجارت نوشیدنی رام نیو انگلند دخیل بود، بلکه به عنوان یکی از عاشقان سوزان این نوشیدنی، به‌طور گسترده معروف بود».
آرنولد برای نخستین‌بار در ۱۷۷۷ میلادی در نهاد اداره‌کننده رود آیلند، مجلس عمومی، انتخاب شد. او بار دیگر از مه ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۳ در این مجلس خدمت کرد. وی در ۱۷۸۷ میلادی نماینده رود آیلند در کنگره کنفدراسیون انتصاب یافت. او که یکی از طرفداران قوی کنوانسیون ۱۷۸۷ قانون اساسی بود، در ۱۷۸۸ میلادی کنگره را ترک و به خانه بازگشت تا به تصویب قانون اساسی ایالات متحده کمک کند. او برای مدت کوتاهی در ۱۷۹۰ میلادی به عنوان معاون فرماندار رود آیلند خدمت کرد.
آرنولد دو بار تلاش نمود تا به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا راه یابد، اما ناموفق بود. در انتخابات ۱۷۹۴ میلادی، وی به عنوان نامزد ضد-فدرالیست (حزب حاکم در شهرستان رود آیلند) در مقال نماینده برحال مجلس بنجامین بورن وارد مبارزات انتخاباتی شد. با استعفای بورن در ۱۷۹۶ میلادی از مجلس نمایندگان، آرنولد بار دیگر در انتخابات ویژه که برای اتمام دوره مجلس برگزار شده بود شرکت نموده و از طرف حزب جمهوری‌خواه خود را نامزد کرد، اما این بار نیز انتخابات را به الیشا رینولدز پوتر واگذار کرد.
در ۱۷۹۵ میلادی، آرنولد به عنوان قاضی کل دادگاه عالی، دادگاه سیار و دادگاه کیفری رود آیلند گماشته شد. نام این محکمه در ۱۷۹۸ میلادی به یک اصطلاح ساده‌تر «دادگاه عالی کیفری» تغییر داده شد. مجلس رود آیلند به‌طور سالانه وی را در سمت‌اش ابقا می‌نمودند و این کار تا ژوئن ۱۸۰۹ میلادی ادامه داشت. پس از یک سال مرخصی به دلیل وضعیت سلامت نامساعد، مجلس وی را دوباره از ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۲ میلادی به این سمت گماشت. آرنولد بار دیگر از ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۹ میلادی در مجلس عمومی خدمت کرد.
رومسدالسهورنه () یک کوه در شهرداری راوما در شهرستان موره او رومسدال، نروژ است. این کوه جنوب شرقی شهر اوندالسنس، در امتداد رودخانه راوما در دره رومسدالن قرار دارد. خط راه‌آهن راوما و بزرگراه جاده ئی۱۳۶ اروپا هر دو از کنار کوه می‌گذرند. کوه استوره ونیاتیندن در شرق کوه و به سمت غرب (در سراسر دره) کوه استوره ترولتین قرار دارد - بخشی از ترولوگن / خط‌الراس ترولتیندان.
کوهی محبوب برای کوهنوردی است که بهتر است در اواخر تابستان انجام شود. پایین آمدن با راپل توصیه می‌شود.
اولین صعود «رسمی» در ۱ سپتامبر ۱۸۸۱ توسط کوهنورد دانمارکی، کارل هال، همراه با نروژی‌ها، اریک نورهاگن و ماتیاس سوگمون انجام شد. آن‌ها فقط برای کشف سنگ‌چین که کریستن اسمد و هانس بیرملان در حدود سال ۱۸۲۸ برپا کرده بودند صعود کردند. قبلاً هیچ‌کس باور نمی‌کرد که قله رومسدالسهورنه صعود شده باشد تا اینکه «هال» سنگ‌چین آنها را کشف کرد.
آرنه راندش هین اولین صعود زمستانی رومسدالسهورنه را در سال ۱۹۳۰ انجام داد.
باشگاه فوتبال ونس المپیک () که معمولاً به عنوان سادهٔ ونس شناخته می‌شود یک باشگاه فوتبال فرانسوی مستقر در ونس است. این باشگاه در سال ۱۹۹۸ در نتیجه ادغام دو باشگاه Véloce vannetais که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد و FC Vannes که قبل از سال ۱۹۹۱ با نام UCK Vannes در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد، تشکیل شد و در حال حاضر در لیگ ملی ۲ (سطح چهارم فوتبال فرانسه) بازی می‌کند. ونس مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه Stade de la Rabine واقع در شهر ونس انجام می شود
اگرچه ونس در اواخر دهه ۱۹۹۰ تشکیل شد، اما به یک باشگاه فوتبال خوب تبدیل شد. در اولین فصل از وجود این باشگاه، برنده Division d'Honneur در منطقه بریتانی شد. تقریباً یک دهه بعد، این باشگاه لیگ ملی فرانسه(سطح سوم فوتبال فرانسه) شد تا به لیگ ۲ صعود کند. در مسابقات جام اتحادیه باشگاه های فرانسه ونس به فینال ۲۰۰۹-۲۰۰۸ جام اتحادیه باشگاه‌های فرانسه رسید در حالی که اولین بار بود که این باشگاه در این مسابقات شرکت می‌کرد. این تیم در راه رسیدن به فینال باشگاه‌های لیگ ۱ مثل نیس و اوسر را شکست داد اما در فینال ونس مغلوب بوردو شد.
این باشگاه برای سه فصل در لیگ ۲ باقی ماند، اما در سال ۲۰۱۲ سقوط کرد و موفق به بازگشت نشد و در سال ۲۰۱۴ ورشکست شد. آنها در "بخش برتر نخبگان" منطقه بریتانی (معادل سطح هفتم فوتبال در فرانسه) به دستور فدراسیون فوتبال فرانسه اصلاح شدند. دو ارتقای متوالی باشگاه را به لیگ ملی ۳(سطح پنجم فوتبال فرانسه) برای فصل ۲۰۱۶–۱۷ بازگرداند.