moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
داستان بازی «شیطان هم می‌گرید» با حمله یک زن ناشناس به نام «تریش»Trish به دفتر کار دانته (قهرمان بازی) آغاز می‌شود. دانته که تحت تأثیر مهارت‌های تریش قرار گرفته به او می‌گوید که شغل او شکار هیولاها و شیاطین است تا به این وسیله بتواند انتقام مرگ مادر و برادر خود را از آن‌ها بگیرد.Dante: Well the way I figure it, in this business a lot of your kind come along, and if I kill each one that comes, eventually I should hit the jackpot sooner or later. ("Devil May Cry") Capcom, 2001 تریش برای دانته شرح می‌دهد که عامل اصلی مرگ برادر و مادر دانته، امپراتور شیاطین «لرد موندوس»Mundus می‌باشد و اکنون قصد بازگشت دارد.Trish: Yes, his powers were sealed by Sparda, he's attempting to take control of the human world again. He has been preparing to open the gate on... Mallet Island. ("Devil May Cry") Capcom, 2001 در این قسمت تصویر بازی دانته و تریش را نشان می‌دهد که وارد قلعه عظیمی شده‌اند، اما تریش به سرعت از یک دیوار بزرگ بالا رفته و دانته به تنهایی باید ماجراجویی خود را ادامه دهد.
دانته شروع به جستجو در قلعه نموده و با دشمنان شیطانی روبرو می‌شود، پس از پیدا کردن شمشیر «آلاستور»،Alastor او با اولین باس بازی که یک عنکبوت/عقرب غول پیکر به نام «فانتوم» است برخورد کرده و او را شکست می‌دهد. بعد از مدتی دانته با یک شیطان به نام Nelo Angelo روبرو می‌شود اما در نبرد از او شکست می‌خورد، Nelo Angelo که قصد کشتن دانته را دارد با دیدن نیمه گردنبند او (که تصویری از مادر دانته می‌باشد) صحنه نبرد را ترک می‌کند. این شیطان در طول بازی دو بار دیگر در مأموریت‌های بعدی با دانته روبرو شده و در این جریانات مشخص می‌شود که او برادر دوقلوی دانته است و «ورجیل» نام دارد. پس از کشته شدن ورجیل، نیمه دوم گردنبند که در اختیار او بود به دست دانته افتاده و دو نیمه با یکدیگر ترکیب می‌شوند. در اثر این حادثه شمشیر دانته که Force Edge نام دارد تغییر حالت داده و تبدیل به شمشیر «اسپادرا» می‌شود.
در ادامه دانته مجدداً با «تریش» ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که او را فریب داده و تریش هم در خدمت شیطان بزرگ موندوس می‌باشد. اما هنگامی که زندگی تریش به خطر می‌افتد دانته او را نجات داده و دلیل این کار را شباهت او و مادرش عنوان می‌نماید.Trish: Uh ... Dante! Dante why did you save my life? Dante: Because you look like my mother ... Now get out of my sight! The next time we meet it won't be like this. Trish: Dante! Dante: Don't come any closer you Devil! You may look like my mother but you're nowhere close to her. You have no soul! You have the face but you'll never have her fire! ("Devil May Cry") Capcom, 2001 در نهایت و در هنگام مواجهه با شیطان بزرگ «موندوس» که قصد کشتن تریش را دارد، دانته بازهم با به خطر انداختن خود، زندگی او را نجات می‌دهد. در ادامه مبارزه «موندوس» سعی در نابودی دانته می‌کند اما ضربه او به تریش برخورد کرده و باعث آزاد شدن نیروی درونی دانته و تبدیل او به «اسپاردا» می‌شود،Dante: How much longer are you going to keep zapping? Come out and show yourself, Mundus! ("Devil May Cry") Capcom, 2001 در این لحظه مبارزه دانته و موندوس به صحنه دیگری کشیده می‌شود.
دانته پیروز شده و قبل از رفتن، گردنبند و شمشیر خود را در کنار پیکر بی جان تریش رها می‌کند.Dante: This was my mother's. Now I'm giving it to you. My father's also here now. Rest ... in Peace. ("Devil May Cry") Capcom, 2001 اما موندوس ناگهان بازمی‌گردد و در گوشه‌ای دانته غیرمسلح را به دام می‌اندازد، در این هنگام تریش که به ظاهر کشته شده بود برخاسته و نیروی خود را به دانته منتقل می‌کند. دانته شیطان بزرگ موندوس را که عهد کرده بازگردد و بر دنیای انسان‌ها حکومت کند، شکست می‌دهد.Trish: Dante, use my power! Dante: Trish! Okay! ("Devil May Cry") Capcom, 2001 تریش هنگام عذرخواهی از دانته ناگهان به گریه می‌افتد، در این هنگام دانته به او می‌گوید که تو دیگر شیطان نیستی و تبدیل به انسان شده‌ای، زیرا «شیطان هرگز گریه نمی‌کند».Dante: Trish...devils never cry ... These tears, tears are a gift only humans have. ("Devil May Cry") Capcom, 2001 دانته و تریش قبل از منهدم شدن جزیره موفق به فرار می‌شوند و در پایان با همکاری هم دفتری تأسیس می‌کنند با نام ""شیطان هرگز نمی‌گرید""
اولین جرقه‌های تولید این بازی در دسامبر ۱۹۹۹ پدیدار شد و «شیطان هم می‌گرید» در ابتدا در قامت رزیدنت اویل ۴ نمود پیدا کرد. پس از اینکه «شینجی میکامی» (تهیه‌کننده) از «هیدکی کامیا» (کارگردان) درخواست کرد یک عنوان جدید برای سری رزیدنت اویل بسازد، کلید تهیه و تولید این محصول برای پلی استیشن ۲ زده شد. در حدود اوایل سال ۲۰۰۰، «نوبورو سوگیمورا» (نویسنده سری رزیدنت اویل) اقدام به نوشتن سناریو برای عنوان جدید کرد، این سناریو براساس خواسته کامیا که خواستار یک بازی جذاب با اکشن زیاد بود، نوشته شد. این داستان در مورد شخصی به نام «تونی» بود که توانائی‌های ذهنی و بدنی فوق بشری زیادی داشت، این نیروها همگی منشأ بیوتکنولوژی داشتند. در هنگام مراحل تست، «کامیا» دریافت که این کاراکتر از نظر ظاهری و از زوایای مختلف دوربین ثابت سری رزیدنت اویل، زیاد شجاع و جذاب به نظر نمی‌رسد؛ بنابراین تصمیم گرفت بر خلاف عناوین قبلی سری رزیدنت اویل به جای استفاده از پس زمینه‌های از پیش رندر شده، از یک سیستم دوربین متحرک استفاده نماید. در همین رابطه نیاز به ساخت پس زمینه‌هایی بود که هنگام حرکت دوربین توسط بازیباز، مشکلی از نظر ظاهری نداشته باشند؛ بنابراین گروهی از سازندگان، اقدام به سفری یازده روزه به بریتانیا و اسپانیا کردند تا از سازه‌های دوران گوتیک (مجسمه‌ها، بناها و حتی بافت سنگ‌ها و آجرها برای استفاده به عنوان روکش در مدل‌های بازی) عکسبرداری کنند. در حالی که تیم سازنده سعی می‌کرد بازی جدید تا حد امکان جذاب ساخته شود، میکامی احساس کرد این محصول جدید، از ریشه‌های اصلی سری رزیدنت اویل که برپایه ترس و بقاء بودند بسیار دور افتاده و از تیم تولید خواست شروع به طراحی یک بازی جدید و مستقل از پروژه جاری کنند. میکامی سرانجام اقدام به بازنویسی سناریوی پروژهٔ در حال ساخت کرد و دنیایی پر از شیاطین خلق و نام قهرمان اصلی را به «دانته» تغییر داد. بقیه شخصیت‌های بازی بر اساس سناریوی «سوگیمورا» باقی ماندند. نام «شیطان هم می‌گرید» در نوامبر ۲۰۰۰ برای بازی مشخص شد.
بازی توسط گروهی از اعضای "کپ کام پروداکشن استودیو ۴"Capcom Production Studio 4 که به گروه Team Little Devils معروف بودند ساخته شد. بعضی از المان‌های گیم پلی در واقع الهام گرفته از یک ایراد نرم‌افزاری بود که در «» پیدا شده بود. میکامی در حین تست بازی متوجه شد که در حین ضربات پیاپی به دشمنان، آن‌ها در هوا معلق مانده و تا هنگامی که ضربات قطع نشوند، بر زمین نمی‌افتند، این موضوع ایده چند ضرب‌های متوالی توسط شمشیر و تفنگ را توسط دانته، وارد جریان ساخت بازی کرد."Electronic Gaming Monthly", December 2001 issue, pg. 56 بر طبق اظهار نظر کارگردان، گیم پلی بازی بر اساس قابلیت‌های آکروباتیک و مبارزاتی دانته طراحی شده‌است. در اواخر پروسه تولید، تصمیم بر این گرفته شد تا گیم پلی بازی مأموریت-محور ساخته شود. سختی بازی نیز بر اساس خواسته کامیا «به چالش کشیدن بازیبازان آماتور و معمولی» بود.
بازی «شیطان هم می‌گرید» نقدهای مثبت زیادی از منتقدین و وب سایت‌های بازی دریافت کرد. اغلب منتقدان نوآوری‌ها، اکشن، گرافیک بصری، کنترل دوربین و محیط گوتیک داخل بازی را مورد تحسین قرار دادند. این بازی همچنین از نشریات و مجله‌های چاپی دنیای بازی هم نقدهای مثبتی دریافت کرد. منتقد «گیم اینفورمر» در وصف بازی نوشت: «این بازی باعث گردید رزیدنت اویل در نظر ما مثل یک زامبی آهسته به نظر برسد». این بازی همچنین در بسیاری از لیست‌های «برترین بازی‌های ویدئویی» قرار گرفت. به عنوان مثال «شیطان هم می‌گرید» به عنوان سی و یکمین بازی در لیست ۴۰ بازی برتر تاریخ کنسول‌ها از سایت Gamefury قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰ سایت آی‌جی‌ان این عنوان را به عنوان چهل و دومین بازی در لیست ""صد بازی برتر پلی استیشن ۲"" قرار داد. همچنین شخصیت دانته به عنوان یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های دنیای بازی‌های ویدئویی مورد تمجید بسیاری قرار گرفت.
مجله «نکست جنریشن» ضمن اشاره به درجه سختی بازی، اعلام کرد که این درجه سختی برای طولانی‌تر شدن زمان گیم پلی به بازی اضافه گردیده‌است."مجله نکست جنریشن", شماره نوامبر ۲۰۰۱ «الکتریک پلی گراند» به کنترل غیر متعارف و عدم گزینه‌های پیکربندی آن اشاره کرد. گیم‌اسپای نیز در مطلب خود در مورد این بازی، رفتار دوربین و مشکلات گرافیکی (از جمله سوسو زدن تصویر و دندانه شدن لبه‌ها) را مورد نقد قرار داد. گیم‌اسپات تغییر ناگهانی گیم پلی بازی در مرحله آخر و اوج داستان بازی از اکشن مبارزه‌ای به ریل شوتر را مورد انتقاد قرار داد. در نهایت منتقدان بازی به داستان کوتاه و شخصیت‌های پرداخت نشده «شیطان هم می‌گرید» اشاره کردند.
بازی "شیطان هم می‌گرید" یک ادامه با نام "شیطان هم می‌گرید ۲" و یک پیش‌درآمد با نام "شیطان هم می‌گرید ۳" دارد که هردو بیش از یک میلیون نسخه فروش داشته‌اند. بازی چهارم (شیطان هم می‌گرید ۴) در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۰۸ در آمریکای شمالی برای پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰ و پی سی منتشر شد. تا تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۰۹ کل فروش این سری حدود ۲٫۴۸ میلیون نسخه بوده‌است. همچنین دو داستان (توسط شینیا گویکدا) و یک انیمه از نتایج تولید این بازی بودند. در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۰۴ (سه سال پس از انتشار بازی) یک تراک صوتی شامل موسیقی بازی نسخه اول در کنار تراک صوتی نسخه دوم منتشر شد. نسخه‌ای از این سری برای کنسول دستی پلی استیشن همراه معرفی شد که عرضه آن قطعی نبود، همچنین یک فیلم اکشن در مورد داستان «شیطان هم می‌گرید» معرفی گردید اما در سال ۲۰۰۹ به‌طور رسمی مشخص گردید که نسخه پلی استیشن همراه این بازی لغو گردیده‌است. یک نسخه ریبوت از این سری در سال ۲۰۱۳ و با نام «دی ام سی: شیطان هم می‌گرید» توسط شرکت «نینجا تئوری» و کپ کام منتشر شد. کامیا پس از بازی "شیطان هم می‌گرید ۴" در سال ۲۰۰۹ بازی "بایونتا" را منتشر کرد که بنا به گفته او نسخه پیشرفته از "شیطان هم می‌گرید" است.
این بازی آغازگر یک زیرمجموعه از ژانر اکشن بود که به Extreme Combat معروف گردید. همچنین به عنوان اولین بازی که گیم پلی آن بر اساس چند ضرب‌های متوالی به مانند بازی‌های کلاسیک دوبعدی بود، معرفی شد. این مجموعه همچنین به عنوان یکی از استانداردهای اکشن سه بعدی در مقابل بازی‌های دیگر مانند "«خدای جنگ»"، "Chaos Legion", و "«خون خواهد گفت»" قرار گرفت.
پُرتال وب یا درگاه وب گونه‌ای وبگاه است که اطلاعاتی را از منابع مختلف در یک شکل واحد گردآوری می‌کند. به‌طور معمول هر منبع اطلاعاتی محدودهٔ مشخص به‌خود را در صفحه برای نمایش اطلاعات اشغال می‌کند؛ (پورتلت) که گاهی کاربر می‌تواند مشخص کند که کدام نمایش داده‌شود.
درکنار ویژگی‌های استاندارد جویشگر، درگاه‌های وب خدمات دیگری نظیر رایانامه، قیمت سهام، اطلاعات، پایگاه‌داده‌ها و سرگرمی را نیز ارائه می‌کند. درگاه‌ها راهی برای یکپارچه‌سازی ظاهر برای کنترل و مدیریت چندین پایگاه‌داده و برنامه کاربردی برای سازمان‌ها است.
می‌توان ای‌اوال، گوگل، ام‌اس‌ان و یاهو! را به عنوان نمونه‌های عمومی از درگاه‌های وب نام برد.
در پایان دهه ۱۹۹۰ میلادی درگاه‌های وب بسیار مشهور شده‌بودند. بعد از زیاد شدن مرورگرهای وب در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی بسیاری از شرکت‌ها تلاش کردند که با ساختن یا به‌دست آوردن درگاه سهمی بیشتری را در بازار اینترنت بدست بیاورند. درگاه وب محبوبیت و توجه بسیاری را جذب خود کرد به این دلیل که آن، نقطهٔ آغاز مرورگرهای وب بسیاری از کاربران بود. نت‌اسکیپ بخشی از ای‌اوال شد، شرکت والت دیزنی Go.com را راه‌اندازی کرد، آی‌بی‌ام و دیگران، ProdigyO را راه‌اندازی کردند و در پایان دهه ۱۹۹۰ میلادی Excite و @Home قسمتی از شرکت ای‌تی‌اندتی شدند. گفته می‌شد که Lycos هدف خوبی برای دیگر شرکت‌های چندرسانه‌ای مانند سی‌بی‌اس بود.
دو دسته‌بندی مهم، درگاه‌های افقی، که قسمت‌های زیادی را پوشش می‌دهند، و درگاه‌های عمودی، که بر روی یک قسمت تمرکز دارند، هستند. به عبارت دیگر درگاه‌های افقی، به‌مانند یک درگاه برای چندین شرکت در یک بخش تجاری یا یک نوع تولیدکننده یا توزیع‌کننده هستند. در نتیجه درگاه عمودی یک نقطه ورودی خاص برای یک بازار یا صنعت خاص که گاهی اوقات به آن "ورتال" نیز می‌گویند، تعریف می‌شود.
درگاه‌های خاص (صنعتی، بازرگانی، خدماتی) که به آن‌ها درگاه‌های عمودی نیز گفته شده و مخاطبان محدود و مشخصی دارند. مانند درگاه‌های بانکها، سازمان‌های دولتی، وزارتخانه‌ها و …
فضایی برای معرفی و به اشتراک گذاری نمونه کارها و نوع فعالیت و رزومه هر شخص در این مجموعه قرار می‌گیرد.
اتاق‌های رسانه‌ای قدیمی در سراسر جهان به سرعت جای خود را به فناوری‌های نو دادند. این آغاز درگاه‌های خبری بود. این کانال‌های رسانه‌ای نو در زمان بسیار کوتاه جایگاه رسانه‌های چاپی را گرفتند.
درگاه‌های وب دولتی برای یک سازمان دولتی یا ارگان دولتی طراحی شده و از طریق آن عده ای کاربر و افرادی که درخواست ارائه خدماتی را در آن سازمان هستند. مانند ثبت نام در درگاه دولتی آموزش و پرورش جهت استخدام یا ثبت نام در کنکور با درگاه جامع سازمان سنجش.
این نوع درگاه نقطه دسترسی به محتوای فرهنگی وب نامرئی را فراهم می‌کند که ممکن است توسط موتورهای جستجوی استاندارد نمایه (ایندکس) نشود. مجموعه‌های دیجیتالی می‌توانند شامل آثار هنری، مجلات، کتاب‌ها، روزنامه‌ها، عکاسی، موسیقی، فیلم، ضبط صدا، نقشه‌ها و نامه‌ها، وب سایت‌های آرشیو شده و همچنین متادیتای توصیفی مربوط به هر نوع کار فرهنگی باشند. این درگاه معمولاً بر اساس یک گروه خاص ملی یا منطقه ای از موسسات است.
درگاهی که برای یک شرکت خاص طراحی شده و استقاده کنندگان آن کارمندان شرکت هستند. درگاه‌های شرکتی قابلیت‌های مختلف نسبت به بزرگی شرکت خواهد داشت. این درگاه‌ها می‌توانند خیلی ساده و ابتدایی مانند یک وب سایت باشند یا خیلی پیچیده و پرکاربرد برای سازمان‌ها و شرکت‌های چند ملیتی با کاربردهای مختلف.
درگاه‌های سهام برای افرادی که به خرید و فروش سهام می‌پردازند کاربرد دارد. این افراد با ورود به درگاه سهام می‌توانند از قیمت روز هر سهم و درخواست‌های خرید و فروش و قیمت آن مطلع شوند. همچنین درگاه‌های سهام می‌تواند دارایی سهامدار را مشخص نماید. این گونه درگاه‌ها از طرف کارگزاری‌های سهام خریداری و توسط سهامداران مورد استفاده قرار می‌گیرد.
درگاه‌های جویشگر، نتایج جستجو را از چندین جویشگر در داخل یک صفحه آماده می‌کنند.
این نوع درگاه‌ها به دولت یا سازمان‌های عمومی امکان ثبت درخواست خدمات یا خرید کالای خود را به صورت عمومی و اطریق اعلام بین تمام شرکت‌ها یا اشخاص داوطلب به مسابقه را فراهم می‌سازد.
درگاه‌های عمومی که تمامی کاربران اینترنت را مخاطب قرار می‌دهند (برای مثال Yahoo , Excite, Google و مانند آن)
نمایش یک صفحه وب برای کاربر که محتوا را چندین سیستم یا سرورهای مختلف دریافت کند، مفهوم اصلی درگاه است. برای درگاه‌هایی که قابلیت برنامه‌های کاربردی را به کاربر نمایش می‌دهند، در واقعیت سرور درگاه یک قسمت کوچکی از تنظیمات سرور است که شامل ارتباط با سرور برنامه‌های کاربردی است. معماری سرویس‌گرا یکی از مثال‌هایی است که چگونه یک درگاه می‌تواند اطلاعات و محتوا را از سرور برنامه‌های کاربردی دریافت کند. در حقیقت کار اصلی برنامه‌های کاربردی را سرور یا معماری برنامه‌های کاربردی مشخص می‌کند. این برنامه کاربردی سرور، به سرورهای پایگاه داده متصل می‌شود و ممکن است قسمتی از محیط کلاستر سرور نیز باشد. درگاه‌هایی در حجم بالا ممکن است از تجهیزات load balancing نیز استفاده کنند. ممکن است در این معماری از پروتکل SOAP برای اتصال و ارتباط با سرورها استفاده کند.
میرزا عبدالغفار اصفهانی (۱۲۵۵ یا ۱۲۵۹–۱۳۲۶ ه‍.ق/۱۲۱۸ یا ۱۲۲۲–۱۲۸۲ ه‍.ش) ملقب به نجم‌الدوله و نجم‌الملک، از منجمان مشهور زمان خود و معلم ریاضی مدرسه دارالفنون بود. وی در روزگار خود در حساب و هندسه و نجوم و نقشه‌برداری سرآمد بود. پدر او ملا علی‌محمد مهندس اصفهانی (یا ملا علی‌محمد اصفهانی) ملقب به غیاث‌الدین جمشید ثانی بود. میرزاعبدالغفار مورد توجه ناصرالدین‌شاه بود و از او در سال ۱۲۹۰ ق لقب نجم‌الملک و در سال ۱۳۱۳ ق لقب نجم‌الدوله را دریافت کرد.
وی نخستین بار گاه‌شماری هجری خورشیدی را با توجه به گاه‌شماری جلالی استخراج کرد. گاه‌شماری جلالی به دستور ملکشاه سلجوقی، براساس گاه‌شماری یزدگردی با تطبیق دقیق آغاز سال با اعتدال ربیعی شکل گرفت. مبدأ آن روز ۱۰ رمضان ۴۷۱ هجری قمری، برابر با اول نوروز سال نخستین جلالی بود و طول ماه‌های آن مانند گاه‌شماری یزدگردی و اسامی آن‌ها فارسی بوده‌است.تقویم جلالی مرکز تقویم
نجم‌الدوله برای اولین بار عبارت ۱۲۶۴ هجری خورشیدی را در حاشیه تقویم سال ۸۰۷ جلالی مطابق ۳–۱۳۰۲ هجری قمری ذکر کرد و از آن تاریخ به بعد، گاه‌شماری را در ایران رایج کرد که برای اولین بار اساس آن خورشیدی و مبدأ آن هجرت پیامبر از مکه به مدینه باشد. ماه‌های آن براساس اسامی عربی برج‌های دوازده‌گانه فلکی (حمل، ثور، جوزا… حوت) و طول آن‌ها برمبنای توقف نسبی خورشید در بروج مذکور ۲۹ تا ۳۲روزه بود. گاه‌شماری که او نوشت، به گاه‌شماری هجری خورشیدی بُرجی معروف است. این گاه‌شمار در دوره دوم مجلس شورای ملی در ۲۱ صفر ۱۳۲۹ مطابق ۲ اسفند (حوت) ۱۲۸۹، به عنوان مقیاس رسمی زمان محاسبات مالی کشور پذیرفته شد.تقویم هجری خورشیدی - مرکز تقویمهمه‌چیز در مورد تقویم هجری خورشیدی خبر آنلاین دست‌کم تا ربع قرن پیش از آن، تقویم‌هایی بر اساس گاه‌شماری هجری خورشیدی در ایران استخراج و چاپ می‌شد. ۱۵ سال بعد در پنجمین دوره مجلس شورای ملی قانون گاه‌شماری هجری خورشیدی به تصویب رسید.گاه‌شماری در ایران از قرن نهم هجری قمری تاکنون مرکز تقویم
ماه‌های گاه‌شماری هجری خورشیدی برجی، بین ۲۹ تا ۳۲روزه و طول ماه‌ها در هرسال بستگی به توقف سالانه خورشید در هر برج متفاوت بوده‌است. طول ماه‌ها: حمل (۳۰ یا ۳۱روزه)، ثور (۳۱ یا ۳۲روزه)، جوزا (۳۱ یا ۳۲روزه)، سرطان (۳۱ یا ۳۲روزه)، اسد (۳۱ یا ۳۲روزه)، سنبله (۳۰ یا ۳۱روزه)، میزان (۳۰ یا ۳۱روزه)، عقرب (۲۹ یا ۳۰روزه)، قوس (۲۹ یا ۳۰روزه)، جدی (۲۹ یا ۳۰روزه)، دلو (۲۹ یا ۳۰روزه)، حوت (۲۹ یا ۳۰روزه).تقویم، تقویم هجری خورشیدی برجی هفت آسمان «دانشنامه ستاره‌شناسی»
به پیشنهاد وی برای رصد گذر زهره سال ۱۲۵۳ خورشیدی (۱۸۷۴ میلادی)، دو گروه از منجمان آلمانی با تلسکوپ‌های خود برای رصد گذر زهره به ایران آمدند. یک گروه راهی اصفهان شدند و یک گروه در طهران روی بام کلاه‌فرنگی باغ سپهسالار زهره را رصد کردند که نجم‌الدوله به همراه پدرش و اعتضادالسلطنه (وزیر معارف ناصرالدین‌شاه و رئیس دارالفنون)، از معدود کسانی است که در آن سال در تهران گذر زهره را رصد کرد.رصد ناصرالدین شاهی: گزارشی از گذر زهره در سال ۱۲۵۳ در ایران وبگاه عصرایران
اولین و تنها کتابی که به قصد آموزش فلسفهٔ جدید در دورهٔ قاجار تهیه شده کتابی است که نجم‌الدوله با عنوان "دورهٔ اصول حکمت فلسفه" ترجمه کرده‌است. او این کتاب را بنا به‌خواست میرزا علیقلی‌خان مخبرالدوله، وزیر علوم، در سال ۱۳۰۸ ق از فرانسوی به فارسی ترجمه کرده‌است. این ترجمه به صورت خطی باقی مانده‌است.
اولین سرشماری جمعیت در ایران به فرمان ناصرالدین‌شاه و به‌قصد تعیین شمار جمعیت ساکنان دارالخلافه (تهران) در سال ۱۲۸۴ ق به نجم‌الدوله سپرده شد. او این مأموریت را در مدتی کمتر از دوماه و با دستیاری شاگردان ممتازش در مدرسهٔ دارالفنون به‌انجام رساند و نتیجهٔ آن را در رساله‌ای باعنوان "تشخیص نفوس دارالخلافه" گردآورد.
چهارمین نقشه دارالخلافه تهران که اولین نقشهٔ دقیق تهران بعد از گسترش به باروی ناصری بود، به همت او کشیده شد.
عبدالغفار نجم الدوله در تلاش برای حفظ میراث گذشتگان و نسخه‌های خطی، کتابی را تحت عنوان مجموعه علوم ایرانی در سال ۱۳۲۳ ق منتشر می‌کند که شامل چهار نسخه خطی دربارهٔ کشاورزی است. وی می‌نویسد:
این مجموعه را محض خدمت به ملت و انتشار معارف ایرانی در امور فلاحت درصدد جمع‌آوری و تصحیح برآمد به‌قدر وسع، چراکه این نسخه‌ها منحصربه‌فرد بود و تعدد نداشت تا از روی مقابله تصحیح و تکمیل شود و بعضی لغات آن را شرح نمود و چنانچه نظر به بعضی نواقص، دیگر این صدد برنمی‌آمد، شاید به کلی از میان می‌رفت.
این مجموعه، در کتابخانه مجلس موجود است.
ازجمله آثار او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:Ekhtiar, 1994, p. 314
عبدالرزاق بغایری معروف به عبدالرزاق‌خان مهندس بغایری (۱۲۴۸ – ۱۳۳۲ خورشیدی) از استادان ریاضی و مهندسی در مدرسه دارالفنون بود. وی از پیشگامان معاصر فن نقشه‌برداری و علم جغرافیا در ایران است و تلفظ نام او به هر دو شکل بَغایری و بُغایری درست است. وی از طایفه بغایری بود
او در اصفهان متولد شد و پس از آن به تهران رفت. تحصیلات اولیه را نزد پدر آموخت و آن‌گاه وارد دارالفنون شد و پس از شش سال در رشتهٔ مهندسی فارغ‌التحصیل گردید. او در دارالفنون از شاگردان نجم‌الدوله بود. وی در آنجا در رشته‌های ریاضیات و نجوم و مهندسی و نقشه‌برداری تحصیل کرد.
پس از اتمام تحصیل، به تدریس ریاضیات و جغرافیا در آن مدرسه اشتغال ورزید. در ضمن، در مدرسه علوم سیاسی وزارت خارجه نیز، از همان اوان برپایی، بازیابی‌شده در بهمن ماه ۱۳۸۷. تدریس جغرافیا و هیئت می‌کرد. بغایری در تعیین خطوط مرزی و نقشه‌برداری از مرزهای ایران مأموریت داشته‌است.بغایری در بالاترین درجهٔ نظامی خود، به سرتیپی رسید. سرانجام، وی در ۸۴ سالگی در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۳۲ درگذشت، و چون شوهر دختر میرزا محمدحسین فروغی _ یعنی شوهرخواهر محمدعلی فروغی _ بود، جنازه‌اش را در گورستان ابن بابویه، در مقبرهٔ خانوادگی فروغی، به خاک سپردند.
از کارهای او ترسیم نقشهٔ ایران، تعیین «انحراف قبله»، تهیه «نقشهٔ پنج قارهٔ عالم»، «نقشهٔ تهران» و ساختن قطب‌نمای قبله‌نمارا می‌توان نام برد. از تألیفات اوست: «اصول علم جغرافیا»، «معرفةالقبله»، «ما مهندس داریم».
بغایری علاوه بر تحصیل علم مهندسی و ریاضی، ذوق بسیاری در فنون مختلف هنری مثل صحافی و نقاشی (سیاه‌قلم و رنگ روغن)، ریخته‌گری و ساختن انواع گل کاغذی و امثال آن داشت و حتی گاهی شعر می‌سرود. اما فعالیت اصلی او در کنار تدریس و پرداختن به امور فرهنگی، اشتغال به مهندسی و نقشه‌کشی بود. او غیر از نقشه ایران که پیشتر دربارهٔ آن گفته شد، به سفارش دولت یا اشخاص نقشه‌های بسیاری ترسیم کرد، از جمله نقشه محله اختیاریه که اولین نقشه مستقل وی بود، نقشه خیابان لاله‌زار به سفارش ناصرالدین شاه به سبک شانزه لیزه پاریس، نقشه شهر قوچان جدید نظیر عشق‌آباد، نقشه شهر تهران به همراه محلات آن بر اساس کارهای ۱۴ ساله خودش و نقشه‌هایی که پیش تر ترسیم شده بود، نقشه محله دولت در جواب ناصرالملک نایب السلطنه برای اثبات اینکه مهندسان ایرانی می‌توانند بدون کمک اروپاییان نقشه‌هایی در مقیاس بزرگ تهیه کنند، نقشه مسیر آب جمشیدآباد- تهران ونیز نقشه رستم‌آباد و عباس‌آباد به سفارش مرحوم نجم‌السلطنه، مادر مرحوم دکتر مصدق. .
قبله‌نما دستگاهی است که جهت قبله را نشان می‌دهد. معمولاً قبله‌نما بر اساس قطب‌نما ساخته می‌شود.مسلمان‌ها برای خواندن نمازهای روزانهٔ خود، نیازمند یافتن قبله‌اند. خانهٔ کعبه، در شهر مکه و در کشور عربستان است به همین دلیل مسلمان‌های تمام کشورهای دنیا می‌بایست جهت قبله را بیابند. روش‌های مختلفی برای یافتن این جهت وجود دارد؛ مثل استفاده از نور آفتاب و قبله‌نما. قبله‌نما دستگاهی است که جهت قبله را نشان می‌دهد. معمولاً قبله‌نما بر اساس قطب‌نما ساخته می‌شود. با این تفاوت که به گونه‌ای درجه‌بندی و تنظیم شده‌است که در کنار نشان دادن جهت شمال، جهت قبله را هم نشان می‌دهد. باید گفت که یافتن قبله توسط قبله‌نما به سادگی یافتن شمال و جنوب جغرافیایی نیست. برای قبله، گذشته از برداشتن یک قبله‌نما، به یک جدول هم نیاز داریم که دارای مشخصات شهری باشد که ما در آن هستیم، چون جهت قبله نسبت به جهت شمال، در نقطه‌های مختلف کرهٔ زمین، زاویهٔ یکسانی نمی‌سازد. در ایران عبدالرزاق بغایری قبله‌نماهایی ساخته‌است.
قطب‌نما و قبله‌نما
دویل می کرای ۲ یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجراجویی، هک اند اسلش است که توسط شرکت کپ‌کام در سال ۲۰۰۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ ساخته و منتشر شده‌است. این بازی دومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "شیطان هم می‌گرید" و دنبالهٔ قسمت نخست به‌شمار می‌رود، اما وقایع آن از لحاظ ترتیب زمانی پس از رخدادهای نسخه "" و پیش از "شیطان هم می‌گرید ۴" روایت می‌شود، که در آن دانته و لوسیا شخصیت‌های اصلی بازی محسوب می‌شوند و داستان در شهر ساختگی Vie de Marliسایت رسمی بازی شیطان هم می‌گرید . Retrieved on 2007-05-15. دنبال می‌شود.
دانته و لوسیا وارد موزه‌ای می‌شوند که در آن محل شی گران‌قیمت نگهداری می‌شود بعد از جنگ با شیاطین در موزه دانته با دعوت لوسیا به یک جزیره می‌رود. در آن جا دانته با مادر لوسیا به نام ماتیر آشنا می‌شود که هم‌رزم پدر دانته بوده‌است. او از دانته درخواست می‌کند تا آن‌ها را در جنگ با آریوس، یک مرد تاجر که می‌خواهد دنیا را شیطانی کند وارد جنگ شود دانته سکه‌ای را به نشانه تصمیمش که مثبت است بر روی زمین می‌اندازد و جزیره را ترک می‌کند؛ و لوسیا به جمع‌آوری اطلاعات در مورد آرکانا می‌پردازد که شی لازم برای آریوس برای بیدار کردن آرگوساکس است.
لوسیا به طور اتفاقی آریوس را ملاقات می‌کند که او می‌گوید لوسیا مخلوق او بوده‌است لوسیا با او جنگ می‌کند و آریوس از جادویش برای کنار زدن او استفاده می‌کند. لوسیا با دانته ملاقات می‌کند و دانته از ماتیر می‌پرسد که آیا آرکانا را به او بدهد یا نه که باز از طریق سکه تصمیم می‌گیرد که آن را به لوسیا بدهد. دانته با آریوس می‌جنگد که او را شکست می‌دهد و بعد لوسیا از او می‌خواهد او را بکشد زیرا احساس می‌کند به شیطان تبدیل خواهد شد ولی ناگهان یک پورتال باز می‌شود که باز هم دانته توسط سکه‌اش به درون پورتال می‌رود و می‌جنگد و بعد می‌بیند که پورتال بسته شده. در طرف دیگر لوسیا آریوس را که زنده شده بود به طور کامل شکست می‌دهد و سکهٔ دانته را بررسی می‌کند و می‌فهمد که دوطرف سکه یکی است، بعد در دفتر دانته به دنبال او می‌گردد که با شنیدن صدای موتورسیکلت به دنبال صحبت با او می‌رود.
این بازی در نیمه اول ۲۰۰۳ در بریتانیا پرفروشترین بازی بود در ۲ مارس ۲۰۰۳ کپ‌کام اعلام کرد بیش از ۱٫۴ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته است در سپتامبر، ۲۰۰۶ این عدد به ۱٫۶ میلیون نسخه رسید.
ناروتو اوزوماکی یک شخصیت خیالی و قهرمان اصلی در مجموعه مانگا و انیمه "ناروتو" است که توسط ماساشی کیشیموتو خلق شده‌است. ناروتو در زمره محبوب ترین شخصیت‌های انیمه‌ای است.
هنگام به دنیا آمدن "ناروتو"، کوراما یا کیوبی (روباه ۹دم Kyūbi no Yōkō) به کونوهاگاکوره (دهکده‌ای که ناروتو در آن به دنیا آمده) حمله می‌کند. چهارمین هوکاگه (پدر ناروتو( (رئیس دهکده) با استفاده از یک طلسم و قربانی‌کردن خود موفق می‌شود کیوبی را داخل بدن (در داستان ضمیر ناخود آگاه هم ذکر شده) ناروتوی تازه به‌دنیا آمده زندانی کند.
در قسمت‌هایی از سری دوم این مجموعه به نام ناروتو شیپودن (بازگشت ناروتو) معلوم می‌شود که ناروتو پسر هوکاگه چهارم است و در واقع پدرش روح کیوبی (روباه نه دم) را در داخل بدن پسرش مهر و موم کرده‌است.
ناروتو به تنهایی بزرگ می‌شود، او پسری پر شر و شور است که آرزو دارد روزی بزرگ ترین هوکاگه دهکده شود و کار مورد علاقه او ایجاد مشکل برای دیگران و نقاشی روی صورت هوکاگه های بخت برگشته است و تنها دوستی که دارد استاد ایروکا اومینو در آکادمی است.ولی هیچکس او را باور ندارد . پس از مدتی از آکادمی نینجاها فارغ‌التحصیل می‌شود و به همراه ساسکه اوچیها و ساکورا هارونو و به رهبری کاکاشی هاتاکه (که در واقع شاگرد هوکاگه چهارم پدر ناروتو بوده‌است و در ۹سالگی چونین و در ۱۲ سالگی جونین (بالاترین رتبه در بین نینجاها قبل از هوکاگه و سنین است) شده و بهترین شاگرد زمان خود بوده‌است که بیش از ۱۰۰۰ نوع تکنیک را با استفاده از شارینگان خود کپی کرده‌است تیمی را تشکیل می‌دهند. ناروتو ساسکه را رقیب خود در آکادمی نینجاها می‌داند و به او بخاطر این که تمامی تمامی دختران آکادمی او را دوست و به او علاقه دارند حسادت میکند (البته ناروتو با پایین‌ترین نمرات در آکادمی فارغ‌التحصیل شد و ساسکه با بالاترین) آن‌ها پس از تمرین‌های بسیار توسط هوکاگه سوم برای انجام مأموریتی با درجه C (یکی مانده به ساده ترین نوع مأموریت از نظر سختی) فرستاده می‌شوند. گروه در طی مأموریت با نینجایی شیطانی به نام زابوزا موموچی مبارزه می‌کند که در طی مبارزه کیوبی که اسیر ناروتو است برای اولین بار خود را نشان می‌دهد؛ و پس از این ماجرا ماجرای اصلی با مسابقات انتخاب چونین آغاز می‌شود.
در کونوها (دهکدهٔ پنهان برگ؛ دهکده‌ای که ناروتو در آن به دنیا آمده) ناروتو و ساکورا به سه نفر از نینجاهای دهکدهٔ شن برمی‌خورند و این اولین دیدار آن‌ها با گارا و دو نفر دیگهٔ همراه او کانکورو و تماری هستند و معلوم می‌شود آن‌ها برای شرکت در آزمون چونین (آزمونی که در صورت موفقیت نینجاها از پایین‌ترین سطح یعنی گنین به سطح بعدی که چونین می‌باشد ارتقا پیدا می‌کنند) به دهکدهٔ کونوها امده‌اند… در سری دوم ناروتو پس از ۳سال تمرین با استادش جیرایا به کونوها بازمی‌گردد؛ ولی پس از چند روز به او خبر می‌رسد که آکاتسوکی گارا را دزدیده و ناروتو به همراه ساکورا و کاکاشی به دنبال گارا می‌روند. در آخر او موفق می‌شود گارا را نجات دهد.
چند ماه پس از این ماجرا استاد ناروتو جیرایا برای کشف هویت رئیس آکاتسوکی به دهکده باران می‌رود و متوجه می‌شود او شاگرد سابق خودش ناگاتو است. در جنگی که درمی‌گیرد جیرایا کشته می‌شود و اکاتسوکی پس از آن به کونوها حمله می‌کند ولی ناروتو او را شکست می‌دهد. سپس پس از کشف هویت اصلی پین ناروتوی مهربان قول میدهد پس از هوکاگه شدن زندگی را دوباره به دهکده باران که محل زندگی پین و کونان بود به ارمغان بیاورد. چند ماه بعد جنگ جهانی چهارم نینجاها درمی‌گیرد و در این جنگ ناروتو می‌فهمد مرد ماسک داری که با او مبارزه می‌کرد اوبیتو هم تیمی سابق استادش کاکاشی است. در این جنگ ساسکه که کونوها را ترک کرده بود به کمک ناروتو می‌آید و باهم با مادارا اوچیها که زنده شده بود میجنگند . در جریان این جنگ تیم سه نفره ی هفت دوباره کنار هم قرار میگیرند و بین ناروتو و کیوبی پیوندی عمیق شکل میگیرد . در جنگ با کاگویا اوبیتو که از کارهایش پشیمان بود به ناروتو و ساسکه کمک کرد و در این راه کشته شد ولی قبل از مرگ قدرتش را به کاکاشی داد و ناروتو به همراه ساسکه و ساکورا و استادشان کاکاشی کاگویا را با فوینجوتسو ی شش طریقت – چیباکو تنسی شکست دادند؛ ولی بعد از جنگ ساسکه به آن‌ها می‌گوید که می‌خواهد به روش خودش صلح را برای دنیای شینوبی به همراه بیاورد و باید در این راه پنج کاگه و ناروتو را بکشد و همچنین بیجوها را نابود کند تا دیگر از آن‌ها سوءاستفاده نشود؛ ولی طی جنگ با ناروتو در درهٔ پایانی ساسکه به اشتباهاتش پی می‌برد و غرور خود را می‌شکند و به شکست اعتراف می‌کند. طی جنگ ناروتو و ساسکه یک دستشان را از دست می‌دهند و همه را از موگن تسوکیومی (تسوکیومی بیکران) نجات می‌دهند. بعد از جنگ ساسکه می‌گوید که می‌خواهد دنیای شینوبی را با چشمان خودش ببیند و برای همین به سفر می‌رود. کاکاشی هم هوکاگه ششم می‌شود. در قسمت آخر این افراد با هم ازدواج می‌کنند:ناروتو با هیناتا، ساسکه با ساکورا، اینو و سای، چوجی و کاروی، شیکامارو و تماری. نام بچه‌هایشان نیز به ترتیب: هیماواری و بوروتو، سارادا، اینوجین، چئو چئو، شیکادای. شینو هم معلم آکادمی نینجاها می‌شود. کاکاشی از سمت هوکاگه استعفا می‌دهد و ناروتو جای او را به عنوان هوکاگه هفتم می‌گیرد. همچنین کونوهامارو استاد بوروتو پسر ناروتو می‌شود.
https://myanimelist.net/character/17/Naruto_Uzumaki
مری لوئیز «مریل» استریپ (؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۹) بازیگر آمریکایی است. او را غالباً «بهترین بازیگر زن نسل خود» توصیف کرده‌اند- و اساساً بابت تنوع در نقش‌ها و لهجه‌هایش مشهور است. او در طول چهار دهه فعالیت افتخارات گوناگونی شامل رکورد ۲۱ بار نامزدی در مراسم اسکار (برندهٔ سه جایزه) و رکورد ۳۲ بار نامزدی در جوایز گلدن گلوب (برندهٔ هشت جایزه) کسب کرده‌است.
استریپ در سال ۱۹۷۶ با نمایش‌های "۲۷ واگن پر از پنبه" و "خاطره دو دوشنبه" به روی صحنه رفت و برایش نامزد دریافت یک جایزهٔ تونی شد. فعالیت سینمایی او در سال ۱۹۷۷ با فیلم "جولیا" آغاز شد. استریپ در سال ۱۹۷۸ برای ایفای نقش اصلی در مینی‌سریال "هولوکاست" برنده جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد و همچنین برای ایفای نقش در "شکارچی گوزن" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او برای بازی در نقش همسری مشکل‌دار در فیلم "کریمر علیه کریمر" (۱۹۷۹) جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد و در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان بازیگری برجسته شناخته شد. او برای بازی در نقش یک بازمانده از هولوکاست در فیلم "انتخاب سوفی" (۱۹۸۲) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد و پرسودترین فیلم او در آن دوره "خارج از آفریقا" (۱۹۸۵) بود. او در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای آثارش مورد توجه منتقدان قرار گرفت و جوایزی نیز کسب کرد، اما فیلم‌ها با عملکرد تجاری ضعیفی همراه بودند. فیلم کمدی "مرگ درخور اوست" (۱۹۹۲) و درام "پل‌های مدیسون کانتی" (۱۹۹۵) در آن دوره با فروش نسبتاً بالایی مواجه شدند.
استریپ در طول دههٔ ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ با ایفای نقش در فیلم‌های "اقتباس" (۲۰۰۲)، "ساعت‌ها" (۲۰۰۲)، "شیطان پرادا می‌پوشد" (۲۰۰۶)، "تردید" (۲۰۰۸)، "ماما میا!" (۲۰۰۸)، "جولی و جولیا" (۲۰۰۹)، "پیچیده‌است" (۲۰۰۹)، "به‌سوی جنگل" (۲۰۱۴)، "پست" (۲۰۱۷) و "زنان کوچک" (۲۰۱۹) بار دیگر به بازیگری برجسته بدل شد. او سومین جایزهٔ اسکار خود را برای بازی در نقش مارگارت تاچر، نخست‌وزیر بریتانیا در فیلم "بانوی آهنی" (۲۰۱۱) دریافت کرد. نقش‌های تئاتری او شامل احیای نمایش "مرغ دریایی" در پابلیک تییتر در سال ۲۰۰۱ است. او در سال ۲۰۰۳ در مینی‌سریال "فرشتگان در آمریکا" (۲۰۰۳) برای شبکهٔ اچ‌بی‌او ایفای نقش کرد که برای آن جایزه امی دیگری دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۹ در مجموعهٔ درام "دروغ‌های کوچک بزرگ" ایفای نقش کرد.
استریپ جوایز افتخاری بسیاری کسب کرده‌است. او جوایز یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا در سال ۲۰۰۴، گالا تریبل از انجمن فیلم مرکز لینکلن در سال ۲۰۰۸، و جایزه مرکز کندی در سال ۲۰۱۱ به‌پاس کمک به فرهنگ آمریکایی از طریق هنرهای نمایشی را دریافت کرده‌است. باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده در سال ۲۰۱۰ نشان ملی هنر و در سال ۲۰۱۴ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را به او اعطا کرد.- استریپ در سال ۲۰۰۳ از سوی دولت فرانسه به مقام فرمانده درجه هنر و ادبیات منصوب شد. او در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی دمیل را کسب کرد.
نویسنده‌ای می‌گوید استریپ با وجود ستاره‌بودن، توانسته برای چندین دهه زندگی شخصی نسبتاً عادی خود را حفظ کند. استریپ سه سال با جان کازال زندگی می‌کرد. کازال در مارس ۱۹۷۸ بر اثر سرطان ریه درگذشت. استریپ در این باره می‌گوید «من آن موضوع را فراموش نکردم. من نمی‌خواهم آن را فراموش کنم. مهم نیست که چه کاری انجام می‌دهید، درد همیشه در فرورفتگی ذهن شما وجود دارد و بر هر چیزی که پس از آن اتفاق می‌افتد تأثیر می‌گذارد. فکر می‌کنم می‌توانی درد را جذب کنی و بدون وسواس به آن ادامه بدهی.» او شش ماه پس از مرگ کازال با مجسمه‌سازی به‌نام دون گامر ازدواج کرد.The Lewiston Daily Sun, October 3, 1978. Google News. Retrieved November 24, 2011. آن‌ها چهار فرزند دارند: یک پسر و سه دختر؛ پسرش هنری ولف گامر (زاده ۱۹۷۹) موسیقی‌دان است. دخترانش مری ویلا «مامی» گامر (زاده ۱۹۸۳)، بازیگر. گریس جین گامر (زاده ۱۹۸۶)، بازیگر و لوئیزا جاکوبسون گامر (زاده ۱۹۹۱) یک مدل است. در فوریه ۲۰۱۹، استریپ برای اولین بار از طریق دختر بزرگش مامی، مادربزرگ شد.
استریپ مادرخوانده بیلی لورد، دختر دوست صمیمی‌اش کری فیشر است. فیشر فیلم‌نامهٔ "کارت‌پستال‌هایی از لبه پرتگاه" در سال ۱۹۹۰ را بر پایهٔ کتاب خودش نوشت. هنگامی که از استریپ پرسیده شد که آیا دین در زندگی او در سال ۲۰۰۹ نقشی ایفا می‌کند، پاسخ داد: «من از هیچ مکتبی پیروی نمی‌کنم. من به کلیسا، معبد، کنیسه یا آشرامی تعلق ندارم.»"Movies, Marriage, and Turning Sixty'. "The Independent". January 24, 2009.
پیمان آخال معاهده‌ای میان امپراتوری روسیه و ایران قاجار بود که در ۲۱ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی برابر با ۳۰ شهریور ۱۲۶۰ خورشیدی برای تعیین مرزهای دو کشور پیمان آخال بسته شد که از نظر مساحت رکورددار قراردادهای جدایی از ایران است و ماجرایش این است: «پیرو انعقاد این پیمان آسیای میانه، خوارزم، خیوه، شرق مازندران و مرو، سمرقند و بخارا از خاک ایران جدا شد. این اراضی شامل سرزمین ترکمنستان و بخش‌های بزرگی از تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان امروزی است و در مجموع بیش از ۱ میلیون و ۲۲۶ هزار کیلومترمربع مساحت دارد». [https://www.yjc.ir/fa/amp/news/8311589 [۴]]
انعقاد این پیمان در شرایطی صورت گرفت که نیروهای روس که تا سال ۱۸۶۳ پیرامون دریاچه آرال و شهرهای سمرقند و تاشکند را تصرف کرده بودند، در سال ۱۸۶۸ خانات بخارا را شکست داده و حاکمیت خود را بر بخارا و سمرقند ایران نیز تثبیت کردند و در سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۸۱ به فرماندهی میخائیل اسکوبلف، ایوان لازارف و کنستانتین فن کاوفمن، افزون بر اشغال خوارزم که در کنترل خانات خیوه بود ترکمنستان و بخش‌های بزرگی از تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان کنونی از ایران تطبق این قرار از این جدا شدند این قسمت های سرزمین ترکمنستان و بخش‌های بزرگی از تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان بود که با شکست ایران از جدا شدند و قسمت ترکمن‌های تَکه را با نام «سرزمین فرای خزر» به خاک از روسیه و خانات خیوه یا خوارزم و شهر های سمرقند تاشکند خانات بخارا خود ضمیمه کردند. روس‌ها پس از شکست سال ۱۸۶۰ ایران و نیز با گسترش حضور بریتانیا در مصر، به چنین کامیابی‌هایی دست یافتند.[https://www.yjc.ir/fa/amp/news/8311589 [۵]]
ناصرالدین‌شاه برای بستن این قرارداد وزیر خارجه‌اش سعید مؤتمن‌الملک را به دیدار ایوان زینوویف فرستاد تا پیمانی را در تهران امضا کنند. با این پیمان، ناصرالدین‌شاه ، حاکمیت روسیه را بر این سرزمین‌ها به رسمیت شناخت و ایران و روسیه برای نخستین‌بار در ناحیهٔ شرق دریای خزر و با یکدیگر همسایه شدند.[https://www.yjc.ir/fa/amp/news/8311589 [۶]]
پیمان آخال تأثیر دوگانه‌ای بر ایران داشت. از یک‌سو به ضرر ایران شد و از سوی دیگر قسمتهای از خراسان از دست رفت اما این امر به بهای گران از دست رفتن قسمتی از سرزمین خراسان شامل سرزمین ترکمنستان و بخش‌های بزرگی از تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان را از دست داد که ناصرالدین شاه خودش پادشاه می دانست .گلی، امین. "تاریخ سیاسی و اجتماعی ترکمن‌ها". نشر علم، ۱۳۶۶، ص ۱۶۴ همچنین خط مرزی کاملاً به سود روس‌ها طراحی شده بود. به گفته لرد کرزن «روس‌ها در ضمن بستن قرارداد مرزی، نخست کوه‌های بلند مرتفع سرحدی را در مرز خودشان انداختند، سپس سرچشمهٔ رودخانه‌ها را نیز جزء خاک روسیه ثبت کردند که هروقت اراده نمایند آب را از آبادی‌های ایرانی قطع کنند و در نتیجه محصول خراسان را تباه سازند.» گذشته از این، دولت ایران تعهد کرده بود که اجازه ندهد در راستای رودهایی که وارد خاک روسیه می‌شود، روستای نو ساخته شود یا زمین‌های کشاورزی آن مناطق گسترش یابد یا برای زمین‌های در حال کشت بیش از اندازه آب مصرف شود.قرارداد آخال، گونه‌ای حاتم‌بخشی قجری مؤسسه تاریخ معاصر ایران
پیمان آخال همچنین به زیان ترکمن‌ها بود و با مصالح سنتی قوم ترکمن همخوانی نداشت. میان آنان مرز کشیده شده، در دو کشور قرار گرفته و یگانگی آنان به هم خورد. یموت‌های ایران که بر اساس موافقت‌نامه دو دولت، هر سال برای چراندن گله‌های خود به آن سوی مرز کوچ می‌کردند، باید به هر دو دولت مالیات می‌دادند و این موضوع مقامات روسی و ایرانی را در جمع‌آوری مالیات دچار مشکل کرده بود.گلی، امین. "تاریخ سیاسی و اجتماعی ترکمن‌ها". نشر علم، ۱۳۶۶، ص ۱۶۸
همچنین چون روستا فیروزه که ساکنین آن کوردان کرمانج ایل جلالی بودن در این معاهده از ایران جدا شده بود، کوردان جلالی از این معاهده ننگین به خشم آمدند و حاضر به ترک سرزمین خود نشدند. آنها به نشانه اعتراض به نزد حاکم قوچان به نام سردار شجاع‌الدوله زعفرانلو رفتند اما سردار شجاع‌الدوله به آن ها گفت: قراردادی است که بین شاه ایران و روسیه بسته شده و از دست ما کاری ساخته نیست شما راهی جز ترک فیروزه ندارید و به شهرهای شمال خراسان بروید و در آنجا به شما زمین و خانه داده می‌شود. کردان فیروزه به نزد سردار سهام‌الدوله مفخم بجنوردی رفتند و ماجرا را به او گفتند. اما سهام‌الدوله مفخم جوابی را که حاکم بیان کرده بود به آن ها داد و گفت: چند روز دیگر ناصرالدین شاه برای زیارت به مشهد می‌رود ، قرار است چند روزی در بجنورد بماند من ترتیبی خواهم داد تا با شاه ملاقات کرده واعتراض خود را به حضور شاه برسانید ، نمایندگان مردم فیروزه واگذاری خاک آبا و اجدادی خود به بیگانگان را به شاه گفتند. اما شاه گفت: معامله‌ای که انجام شده و شما باید فیروزه را ترک کنید. مردان شجاع و با غیرت فیروزه تصمیم گرفتند با تعداد اندک و لوازم نظامی با ارتش مسلح روسیه مبارزه کنند و تا زمانی که زنده‌اند از خاک مقدس خود دفاع کنند. مردم فیروزه به فرماندهی سردار شجاع ایرانی سردار عیوض‌خان که همراه او سردار دردی و سردار آراز حضور داشتند به مقابله با ارتش روسیه پرداختند و تا آخرین قطره خونشان از آب و خاک خود دفاع نمودند و سرانجام همگی آن‌ها کشته شدند و حماسه ماندگار سردار عیوض خان شکل گرفت. پس از به مرگ سردار عیوض خان همسر شجاع سردار عیوض به نام تیفه‌گل یا تحفه گل سرپرستی مردم فیروزه را به عهده گرفت.
دایان کیتن (؛ ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۶) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی برندهٔ جایزهٔ اسکار است. اولین نقش مهم او نقش «کی آدامز» در فیلم "پدرخوانده" بود.
کیتون در سال ۱۹۷۷ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برای فیلم "آنی هال" از آن خود کرد.
دایان کیتن در سال ۱۹۴۶ در لس آنجلس به دنیا آمد. او حرفه بازیگری را در سال ۱۹۶۶ آغاز کرد. وی در سال ۱۹۹۶ یک دختر و در سال ۲۰۰۱ یک پسر را به سرپرستی گرفت.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که دایان کیتن در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ایوو جیما نام یک جزیرهٔ آتشفشانی ژاپنی در اقیانوس آرام است که در ۱۲۰۰ کیلومتری توکیو واقع شده‌است. این جزیره در جنوب جزایر اوگاساوارا قرار دارد و جزئی از جزایر توکیو به‌شمار می‌آید. فاصلهٔ آن از شرق به غرب ۸ کیلومتر و از جنوب به شمال ۴ کیلومتر است. کوه سوریباچی در این جزیره واقع شده‌است. اکنون این جزیره خالی از سکنه است و تنها یک روز در سال بازدیدکنندگان اجازه ورود به آن را دارند.
این جزیره به خاطر نبرد ایوو جیما که در اواخر جنگ جهانی دوم بین نیروی دریایی ایالات متحده و ژاپن روی داد، مشهور است. هم‌اکنون نام جزیره به ایوتو (نام جزیره پیش از جنگ جهانی دوم) برگردانده شده‌است.
Wikipedia contributors, "Iwo Jima," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwo_Jima&oldid=210310542
کاپوچینو ، یک نوع نوشیدنی قهوه بر پایه اسپرسو است که با کف شیر بخار (میکروفوم) تهیه میشود.
انواع نوشیدنی شامل استفاده از خامه به جای شیر، استفاده از جایگزین های شیر غیر لبنی و گاهاً استفاده از دارچین یا پودر شکلات است.معمولاً از نظر حجم کمتر از کافه لاته است و لایه ضخیم‌تری از میکروفوم داردو در فنجان مخصوص، فنجان کاپوچینو سرو میشود.
در گذشته این نام به شباهت با رنگ قهوه ای که عادتکاپوچین ها بود اشاره داشت.و در این زمینه به رنگ نوشیدنی اشاره دارد که شیر در بخش کوچکی به قهوه تیره و دم کرده (امروزه بیشتر اسپرسو) اضافه می شود. ظاهر فیزیکی یک کاپوچینوی مدرن با کرم اسپرسو و شیر بخارپز نتیجه تکامل طولانی این نوشیدنی است. طبق یک افسانه محبوب اما تایید نشده، نام آن را به داستان یک کاپوچین، پدر مارکو دوآویانو ، یک پیشگوی فریولیایی پیوند می‌زند که در سپتامبر 1683 توسط پاپ اینوسنت‌ یازدهم به وین فرستاده شد، با هدف متقاعد کردن قدرت‌های اروپایی برای تشکیل ائتلافی علیه عثمانی‌های مسلمان که آن را محاصره کرده بودند در یک کافه وینی، او برای اولین بار طعم بیش از حد تند قهوه را با شیر اصلاح کرد و نوشیدنی جدید به ایتالیایی کاپوچینو و به آلمانی کاپوزینر لقب گرفت. وینی ها نام "کاپوزینر" را احتمالاً در قرن ۱۸ بر روی نسخه اولیه آن که شامل خامه فرم گرفته و ادویه هایی با منشأ ناشناخته بود، دادند. کاپوچینوی ایتالیایی تا دهه ۱۹۳۰ در خارج از ایتالیا ناشناخته بود. اگرچه درست تر است که نوشیدنی آن زمان را یک لاته ساده بنامیم، اما معلوم نیست واقعاً اوضاع چگونه پیش رفت. به نظر می رسد که شخصی یوهانس تئودات، صاحب یکی از اولین کافی شاپ های وینی، قبلاً با ترکیب های جدیدی از نوشیدنی های قهوه آزمایش کرده بود. فرضیه دیگر در واقع، ردیابی اختراع را به قهوه‌ساز دیگری به نام فرانسیسک یرزی کولکزیکی باز می‌دارد ، که در سال 1685، هنوز در وین ، مقادیر زیادی قهوه را که مسلمانان رها کرده بودند در اختیار گرفت و برای شیرین‌تر کردن آن، آن را با شیر و شیر آغشته کرد. عسل ؛ همیشه طبق افسانه، همان نوع کیپفرل، دسری که قدمت آن به قرن سیزدهم برمی‌گردد و اجداد آن نیز می‌خورد. کیپفرل ها (کروسان ایتالیایی استادانه تر و کروسان فرانسوی جدیدتر را می توان فرزندان کیپفرل دانست ) و شکل آنها شبیه به هلال است، بنابراین در تحقیر عثمانی های مهاجم گاهی اوقات گفته می شود که در قهوه خانه های تریست و سایر مناطق ایتالیایی امپراتوری اتریش-مجارستان در اوایل قرن بیستم متولد شده است، پس از جنگ جهانی اول در سراسر ایتالیا و بعداً در سراسر جهان گسترش یافت. با این حال، وجود نوشیدنی قهوه مخلوط با شیر با نام کاپوچینو در ایتالیای مرکزی در قرن نوزدهم ثبت شده است. خاستگاه آن، در واقع، ارتباط نزدیکی با انتشار خود قهوه در اروپا و به ویژه در امپراتوری اتریش قرن هفدهم تا هجدهم دارد.
در طول قرن هجدهم، به اصطلاح کاپوزینر با رایحه‌های جدید، ادویه‌ها و خامه زده شده در بالای آن غنی شد و بیش از همه در Friuli Venezia Giulia و در سراسر امپراتوری اتریش-مجارستان پخش شد. در پایان همان قرن، مد کاپوچینو عمدتاً بر تهیه دستی کف شیر روی آن متمرکز بود. اما تنها در آغاز قرن بیستم و با معرفی اولین دستگاه های قهوه اسپرسو در بازار بود که این نوشیدنی به لطف تهیه کف شیر از طریق خروجی بخار، شکل فعلی خود را به خود گرفت.
"کاپوچینو" از لاتین Caputium می آید که بعداً در آلمانی/اتریشی قرض گرفته شد و به Kapuziner تغییر یافت . این شکل کوچک کاپوچیو در ایتالیایی است، به معنای "کلاه" یا چیزی که سر را می پوشاند، بنابراین کاپوچینو در لغت به معنای "کاپوچین کوچک" است.
نام کاپوچینو نه از روی کاپوت بلکه از رنگ لباس‌های کلاه‌دار راهبان کاپوچین گرفته شده است. ( فرقه ای از راهبان کاتولیک‌ معمولاً چهرهٔ رنگ پریده‌ای دارند و کلاه سیاهی بر سر می‌گذارند که در ایران به راهبان این فرقه "کبوشی" گفته می‌شد که کلمه کشیش از آن مشتق شده‌است. دریابندری ۴۴۹ ) این رنگ کاملاً متمایز است و کاپوچینی توصیف رایج رنگ قرمز قهوه‌ای در قرن هفدهم اروپا بود. راهبان کاپوچین در قرن شانزدهم طرح خاصی را برای لباس های سفارشات خود در رنگ و شکل کاپوت با الهام از فرانسیس آسیزی انتخاب کردند.لباس های قرن سیزدهم حفظ شده است. کاپوت بلند و نوک تیز مشخصه بود و به زودی به برادران لقب "کاپوچین" (کلاه پوش) داد. با این حال، انتخاب رنگ قرمز-قهوه ای به عنوان رنگ جلیقه سفارش بود که در اوایل قرن هفدهم، "کاپوچین" نیز به عنوان یک اصطلاح برای یک رنگ خاص استفاده می شد. در حالی که فرانسیس آسیزی از پشم بی رنگ و سفید نشده برای لباس های خود استفاده می کرد، کاپوچین ها لباس های خود را به گونه ای رنگ آمیزی می کردند که با آگوستین ها، بندیکتین ها، فرانسیسکن ها و دیگر راسته ها متفاوت باشد.
کلمه کاپوچینو ، به شکل ایتالیایی خود، در نوشته‌های ایتالیایی در قرن نوزدهم آمده است و به عنوان قهوه سیاه با چند قطره شیر یا خامه توصیف می‌شود که به آن رنگ تن پوش کاپوچینی‌ها را می‌دهد که نام آن را از آن گرفته است. ایتالیایی‌ها کف شیر و قهوهٔ پاشیده شده روی آن را شبیه پشت سر راهبان کاپوچینو می‌دانند؛ به همین دلیل این نام را بر آن نهاده‌اند. زبان آلمانی Kapuziner به عنوان یک نوشیدنی قهوه در قرن 18 در اتریش ذکر شده است و در مدخل های فرهنگ لغت از سال 1800 به بعد به عنوان "قهوه با شکر، زرده تخم مرغ و خامه" توصیف شده است.
استفاده از شیر تازه در قهوه در کافه‌ها و رستوران‌ها یک پدیده جدیدتر (از قرن بیستم) است که زمانی که سرد کردن رایج شد، معرفی شد. استفاده از خامه کامل در گذشته بسیار دورتر شناخته شده است (اما نه در استفاده به عنوان خامه فرم گرفته [chantilly])، زیرا این محصولی بود که به راحتی ذخیره می شد و همچنین در پخت و پز و پخت و پز اغلب استفاده می شد. بنابراین، یک کاپوزینر با مقدار بسیار کمی خامه برای گرفتن رنگ کاپوچینی آماده شد. امروزه، کاپوزینر هنوز در کافه‌های سنتی وین سرو می‌شود، که قهوه سیاه را تنها با چند قطره خامه تشکیل می‌دهد (در برخی از موسسه ها به شکل یک بسته خامه فرم گرفته شده است).
افزودن شیر به قهوه توسط اروپاییان در دهه ۱۷۰۰ ذکر شده بود و گاهی اوقات توصیه می شد.
کاپوزینر در اواخر دهه 1700 در منوهای قهوه خانه ها در سراسر سلطنت هابسبورگ ظاهر شد و در سال 1805 در فرهنگ لغت Wörterbuch به عنوان "قهوه با خامه و شکر" توصیف شده است (اگرچه نحوه ترکیب آن را بیان نمی کند). از کاپوزینر در نوشته های دهه 1850 دوباره نام برده شده است که به عنوان "قهوه با خامه، ادویه و شکر" توصیف شده است. تقریباً در همان زمان، مخلوط نوشیدنی قهوه در نوشته‌هایی ذکر شده است که به عنوان ترکیبی از قهوه و شیر توضیح داده شده است که احتمالاً شبیه به کافه لاته مدرن یا وینر ملانژ است . سایر قهوه‌های حاوی خامه در وین و در خارج از اتریش به‌عنوان «قهوه وین» یا «کافه وینوا»، قهوه با خامه زده‌شده شناخته می‌شوند.قهوه ایرلندی، قهوه شیرین شده با الکل های مختلف، روی آن خامه زده شده نیز از وین پخش شده است.
کاپوزینر نام خود را از رنگ قهوه با چند قطره خامه گرفته است، به این دلیل که راهبان کاپوچین در وین و جاهای دیگر جلیقه هایی با این رنگ می پوشیدند. یکی دیگر از قهوه های محبوب، Franziskaner بود، با کرم بیشتر، که به رنگ قهوه ای روشن تر لباس راهبان دستور فرانسیسکن اشاره دارد . قهوه کاپوزینر در سراسر اروپای مرکزی و در نتیجه در بخش های ایتالیایی زبان سلطنت هابسبورگ نیز گسترش یافت. بندر اصلی امپراتوری شهر تریست، قبلاً قهوه خانه های وینی زیادی در آن زمان داشت.
«کاپوچینو» که امروزه نوشته می شود (به زبان ایتالیایی) اولین بار در قرن نوزدهم ذکر شده است و به عنوان «قهوه سیاه با چند قطره شیر یا خامه» توصیف می شود. کاپوچینوی مدرن ایتالیایی در دهه‌های بعد تکامل و توسعه یافت: شیر بخارپز شده در بالای آن بعداً افزوده شد، و در ایالات متحده یک سوء تفاهم جزئی منجر به نامگذاری این "کلاه" کف شیر به "سر راهب" شد. در اصل هیچ ربطی به نام نوشیدنی نداشت.
اگرچه قهوه بعد از جنگ جهانی دوم در سرتاسر اروپا به طور متفاوتی دم می‌کرد، اما در ایتالیا، دستگاه‌های اسپرسوساز تنها در دهه 1950 رواج یافتند و «کاپوچینو» دوباره تعریف شد، که اکنون از اسپرسو و شیر کف شده (اگرچه با کیفیت «میکروفوم» فاصله دارد. شیر بخارپز امروز). با بهبود دستگاه های اسپرسوساز ، دوز قهوه و حرارت دادن شیر نیز بهبود یافت. در خارج از ایتالیا، کاپوچینو پخش شد، اما به طور کلی از قهوه تیره با خامه فرم گرفته تهیه می شد، همانطور که هنوز در بخش های بزرگی از اروپا حتی در سال 2014 وجود دارد.
Kapuziner در منوی قهوه اتریش و در براتیسلاوا ،بوداپست ،پراگ و دیگر شهرهای امپراتوری سابق بدون تغییر باقی ماند.
دستگاه‌های اسپرسوساز در آغاز قرن بیستم، پس از ثبت اختراع لوئیجی بزرا از میلان در سال ۱۹۰۱، معرفی شدند، اگرچه نسل‌های اول دستگاه‌ها مطمئناً اسپرسو را به شکلی که ما امروز تعریف می‌کنیم تولید نکردند.
قهوه‌سازی در کافه‌ها در دهه‌های اول قرن بیستم تغییر کرد. این اولین دستگاه ها امکان سرو قهوه اسپرسو را به طور خاص برای هر مشتری فراهم کردند. فنجان ها هنوز هم اندازه بودند و دوز لوبیا مثل قبل درشت بود. دمای بسیار بالای دیگ‌ها قهوه را داغ می‌کرد و چندین تلاش برای بهبود آن در سال‌های پس از جنگ جهانی اول انجام شد.
پس از جنگ جهانی دوم، ایتالیایی‌ها «عصر کرم» را راه‌اندازی کردند، زیرا دستگاه‌های قهوه جدید می‌توانستند فشار بالاتری ایجاد کنند که منجر به آسیاب ریزتر و کرمای کلاسیک می‌شود .
اولین فنجان های کوچک در دهه 1950 ظاهر شدند و دستگاه ها تا آن زمان می توانستند شیر را نیز گرم کنند، بنابراین کاپوچینوی مدرن متولد شد.
در بریتانیا، قهوه اسپرسو در ابتدا به شکل کاپوچینو محبوبیت پیدا کرد، که تحت تأثیر عرف بریتانیایی نوشیدن قهوه با شیر، تمایل به نوشیدنی طولانی تر برای حفظ کافه به عنوان مقصد و بافت عجیب و غریب نوشیدنی بود.
در ایالات متحده، کاپوچینو در کنار اسپرسو در محله های ایتالیایی آمریکایی، مانند North End بوستون ، ایتالیا کوچک نیویورک و ساحل شمالی سانفرانسیسکو گسترش یافت. کافه رجیو شهر نیویورک (تاسیس ۱۹۲۷) ادعا می کند که کاپوچینو را به ایالات متحده معرفی کرده است، در حالی که کافه تریست سانفرانسیسکو (تاسیس 1956) ادعا می کند که آن را به سواحل غربی معرفی کرده است. کافه قبلی توسکا در سانفرانسیسکو (تاسیس 1919) قبلاً یک "کاپوچینو" سرو می کرد، اما این کافه بدون قهوه بود و در عوض شامل شکلات، شیر بخار پز و براندی بود.
مهم ترین فاکتور در تهیه کاپوچینو، بافت و دمای شیر است. هنگامی که شیر را برای تهیه یک کاپوچینو بخار می شود ، میکروفوم با وارد کردن حباب های بسیار ریز هوا به شیر ایجاد می شود و به شیر بافتی مخملی می دهد. کاپوچینوی سنتی از یک اسپرسو تشکیل شده است که شیر کف داغ را روی آن می ریزند و در نتیجه کف شیر ضخیم 2 سانتی متری ( 3 ⁄ 4 اینچ) روی آن ایجاد می شود. می توان با افزودن یک شات دیگر اسپرسو که منجر به یک کاپوچینوی دوتایی می شود، تغییراتی ایجاد کرد. دستیابی به نسبت صحیح کف نیاز به توجه دقیق در هنگام بخارپز کردن شیر دارد، بنابراین کاپوچینو را به یکی از سخت ترین ها تبدیل می کند.
اگرچه اندازه آن چیزی است که در بین کاپوچینوهای مختلف متفاوت است، اما دو روش اصلی برای تهیه کاپوچینو وجود دارد: یکی روش سنتی یا کلاسیک با درپوش کف شیر. دیگری روش ‌"لاته آرت" است. اولی از ایده سنتی تهیه کاپوچینو پیروی می کند1/3 اسپرسو ، _1/3 شیر بخار پز وکف شیر 1/3 . دومی از همان دستور العمل پیروی می کند، اما بیشتر در فنجان های کوچکتر سرو می شود، و شیر بافت دار به آرامی در آن ریخته می شود و با طرحی در کرم سطحی به پایان می رسد.
Cappuccino Freddo نسخه سرد کاپوچینو است و این نوشیدنی معمولاً مقدار کمی شیر کف سرد در بالای آن دارد. این نوشیدنی در یونان، قبرس و بخش هایی از ایتالیا موجود است.
در رم کافه‌ها نوشیدنی را از قبل آماده و خنک می‌کنند. در شهرهای شمالی ایتالیا مانند میلان، کاپوچینو فردو کمتر رایج است. در عوض، gelato da bere (ترکیب غلیظی از ژلاتو و اسپرسو) یا shakerato (اسپرسو و یخ که با هم تکان می‌خورند) محبوب‌تر هستند. این اصطلاح همچنین در سراسر منطقه مدیترانه گسترش یافته است ، جایی که فوم درست قبل از سرو به نوشیدنی اضافه می شود، که اغلب با اصل ایتالیایی متفاوت است. کافه فردو یا اسپرسو فردو یک نسخه سرد از یک اسپرسو (بدون شیر) است.
در یونان و قبرس ، یک کاپوچینوی سرد به طور گسترده به نام فردو کاپوچینو ، در مقابل کاپوچینو فردو، رایج است . علیرغم نام ایتالیایی، این نوشیدنی هم طعم و هم متفاوت از همتای ایتالیایی خود تهیه می شود و در ایتالیا و خارج از یونان غیر معمول است. کاپوچینو Freddo با یک فوم بر پایه شیر سرد معروف به afrógala ( به یونانی : αφρόγαλα ) پوشانده می شود که از مخلوط کردن شیر سرد با استفاده از یک کف کن برقی ایجاد می شود. این کف کننده ها به دلیل استفاده از آنها در هنگام تهیه قهوه فراپه در کافی شاپ های یونانی رایج هستند . سپس کف به اسپرسویی که روی یخ ریخته شده اضافه می شود.
همراه با Freddo Espresso ، آنها در یونان در سال 1991 تصور شدند و در تابستان تقاضای بیشتری دارند.
لاته آرت و یا هنر لاته ، ایجاد طرح و یا هنر روی سطح لاته است ، همچنین می توان آن را در شکل ساده با " کشیدن " در لایه بالایی فوم ایجاد یا تزئین کرد. به دلیل شرایط سختی که هم برای شات اسپرسو و هم شیر مورد نیاز است، ایجاد پیوسته هنر لاته دشوار است . این اصطلاح در مورد سایر نوشیدنی های حاوی کف شیر مانند کاپوچینو و شکلات داغ نیز صدق می کند .
لاته آرت مخلوطی از دو کلوئید است‌‌ کرما که امولسیون روغن قهوه و قهوه دم شده است. میکروفوم که کف هوا در شیر است. شیر خود امولسیونی از چربی کره در آب است، در حالی که قهوه مخلوطی از مواد جامد قهوه در آب است. هیچ یک از این کلوئیدها پایدار نیستند - کرم از اسپرسو متلاشی می شود، در حالی که میکروفوم به فوم خشک تر و شیر مایع جدا می شود - هر دو به طور قابل توجهی در عرض چند ثانیه تجزیه می شوند، و بنابراین هنر لاته فقط برای مدت کوتاهی دوام می آورد.