moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
خداداد عزیزی (زاده ۱ تیر ۱۳۵۰)http://www.teammelli.com/matchdata/details/player.php?id=246 بازیکن فوتبال و ورزشکار اهل ایران است. وی اصالتاً از شهرستان فریمان است. وی علاوه بر بازی در لیگ برتر ایران سابقه حضور در بوندس‌لیگا آلمان، لیگ برتر امارات متحده عربی را دارد. او نقش بسیار مهمی در صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه داشت. او به دلیل سرعت زیادش و گل صعود آفرین ایران به استرالیا، توسط جواد خیابانی که گزارشگر آن بازی بود، غزال تیزپای فوتبال ایران نامیده می‌شد.
او ۴۵ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال ایران انجام داده و ۱۱ گل نیز به ثمر رسانده‌است. او در سال ۱۹۹۶ به عنوان بازیکن سال آسیا و در همان سال به عنوان بهترین و ارزشمندترین بازیکن جام ملت‌های آسیا انتخاب شد.
وی همچین زننده تنها گل پرسپولیس مقابل تیم پوهانگ استیلزر کره جنوبی در مرحله نیمه نهایی در جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۶ می‌باشد. در آن روز پرسپولیس یک پنالتی از دست داد و یک اشتباه نیز منجر به گل به خودی شد و بدین ترتیب با نتیجه سه بر یک از صعود به فینال بازماند و از دور رقابت‌ها کنار رفت.
خداداد عزیزی (زاده ۱ تیر ۱۳۵۰ – فریمان) او متولد روستای چشمه ایلخی از توابع فریمان در استان خراسان رضوی است خداداد در محله کوی رضائیه مشهد زندگی می‌کرد. در کودکی با کفشهای لنگه به لنگه فوتبال بازی می‌کرد و در سن ۱۱ سالگی به همراه برادرش به کار بنایی می‌پرداخت تا هزینه زندگی خود را تأمین کند.
در دوران دبیرستان به دلیل توهین به دبیر ورزش از دبیرستان حاج‌تقی آقابزرگ اخراج شد. سپس با کمک برادر جهانگیر زنده‌دل (مدیر باشگاه ابومسلم) در دبیرستان امیرکبیر ثبت نام کرد.خداداد مادرش را به دلیل عدم توانایی مالی برای درمان سرطان در سال ۶۹ از دست داد. او دارای سه فرزند است.
عزیزی فوتبال حرفه‌ای را با تیم ابومسلم آغاز کرد، در سال ۱۳۷۱ برای گذراندن سربازی به فتح تهران پیوست
از سال ۱۳۷۴ به بهمن پیوست در سال ۱۳۷۵ به عنوان بازیکن کمکی برای پرسپولیس در جام باشگاه‌های آسیا بازی کرد و پس از درخشش در ترکیب تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ و انتخاب به عنوان ارزشمندترین بازیکن این مسابقات و چندی بعد کسب عنوان بهترین بازیکن سال کنفدراسیون فوتبال آسیا به تیم فوتبال کلن در دسته اول بوندس لیگا آلمان پیوست.
او در سال ۱۹۹۷ به تیم منتخب آسیا دعوت شد تا در مقابل منتخب جهان قرار بگیرد. منتخب آسیا در این بازی پنج بر سه شکست خورد، اما عزیزی یکی از گل‌های آسیا را به ثمر رساند.
خداداد تا سال ۲۰۰۰ در کلن بازی کرد و پس از آن یک فصل در "سن‌خوزه ارث‌کوئیکز" در ام‌ال اس لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکای شمالی و یک فصل در النصر در لیگ امارات بازی کرد و در سال ۱۳۸۰ در بازگشت به ایران به تیم پاس تهران پیوست. اختلاف او با میروسلاو بلاژویچ سرمربی تیم ملی باعث شد تا از ترکیب تیم ملی برای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ کنار گذاشته شود.
عزیزی در مرحله اول رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ در ترکیب تیم ملی چند بار به میدان رفت ولی حضور وی در تیم ملی برای مرحله دوم مقدماتی جام جهانی تداوم نداشت. آخرین بازی ملی و مقابل تیم ملی قطر در دوحه بوده‌است.
او پس از آن در سال ۱۳۸۴ برای تیم دسته اولی عقاب و در نیم‌فصل دوم لیگ ۸۵–۱۳۸۴ برای تیم راه‌آهن توپ زد و پس از آن از بازیکنی فوتبال خداحافظی کرد.
عزیزی پس از خداحافظی از فوتبال توسط تیم ابومسلم به عنوان رئیس سازمان فوتبال انتخاب شد و بعد به مربیگری و در نهایت سرمربیگری تیم رسید، اما اختلافات او با مدیران باشگاه، صراحت لهجه و نتایج ضعیف تیم موجب شد تا در ابتدای لیگ ۸۶ از سرمربیگری تیم اخراج شود. یکی از عجیب‌ترین اقدامات او در دوران هدایت ابومسلم بیرون آوردن یکی از بازیکنان از ترکیب و ده‌نفره کردن تیم بود.
عزیزی در همان سال در اولین دوره المپیاد ایرانیان دوباره به زمین چمن بازگشت و به عنوان کاپیتان تیم استان خراسان رضوی برای این تیم به میدان رفت.
او پس از آن مدیر فنی تیم دسته اولی پیام مشهد شد و توانست این تیم را به لیگ برتر کشور بیاورد، او در هفته‌های آغازین فصل ۸۷–۸۸ مربیگری این تیم را برعهده داشت که به دلیل مشکلات مالی تیم از فعالیت خود کناره گرفت.
در بازی با تیم ملی استرالیا، پس از یک ماراتن طولانی برای رسیدن به جام جهانی ۹۸ فرانسه، خداداد عزیزی برای تیم ملی ایران گلزنی کرد (یک گل در بازی رفت و یک گل در بازی برگشت) و از آن تاریخ به بعد لقب غزال تیزپای آسیا را گرفت. هرچند که نتیجه آن بازی در ۸ آذر ۱۳۷۶ خورشیدی با تساوی ۲–۲ خاتمه یافت، ولی به علت صعود تیم ایران به جام جهانی برای خیلی از ایرانی‌ها از برد شیرین‌تر بود و باعث شادی و پایکوبی در سطح شهرهای ایران شد.
خداداد عزیزی در کتاب «تو خداداد عزیزی هستی» که به قلم جواد رستم‌زاده که یکی از نویسندگان قدیمی ورزش ایران است منتشر شده و از فراز و فرودهای زندگی خداداد عزیزی و دلایل ترک زودهنگام تیم ملی پرده برداشته است.حرف‌های ناگفته خداداد در کتاب زندگی‌اش
نیما نکیسا (زادهٔ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۴) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل ایران است. نکیسا که در حوزه‌های مختلف مدیریتی در فوتبال حضور داشتهساعت شنی (روزنامه اعتماد) (بانک اطلاعات نشریات کشور) در ۲۶ تیر ۱۴۰۲ به عنوان مدیرعامل باشگاه فوتبال ذوب‌آهن اصفهان منصوب شد.
او در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد. نخستین‌بار، محمد مایلی کهن در جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ امارات به او میدان داد. نکیسا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه در بازی اول مقابل یوگسلاوی به میدان رفت.
نکیسا در سوم مهر ۱۳۹۷ به عنوان مسئول توسعه فوتبال پایه فدراسیون فوتبال انتخاب شد. او از اردیبهشت ۱۴۰۰ به عنوان رئیس دپارتمان آموزش فدراسیون فوتبال منصوب شد.
وی در رشته‌ی آسیب‌شناسی ورزشی در پردیس کیش دانشگاه تهران در مقطع دکتری تحصیل کرده است.
نیما نکیسا با حضور در یک برنامه تلویزیونی، معترضانِ جنبش زن، زندگی، آزادی را آشوبگر و تجزیه‌طلب خواند و آنان را عدّه‌ای نامید که سال‌هاست برای تجزیهٔ ایران طرح و نقش دارند.
وی سابقه حضور و دیدار با علی خامنه‌ای را نیز دارد. وی از علی خامنه‌ای با عنوانِ «رهبرِ من» و «مقتدایِ همه‌ی ما» نام برده است.
نکیسا در سال ۱۳۸۴ نماهنگ «عروس بندر» را اجرا کرد که آن زمان امکان پخش تصویری نداشت و در شبکه‌های فارسی دبی و لس‌آنجلسی عرضه شد. ترانه‌های «وای دلم» و «دلواپسی» از دیگر کارهایی هستند که او ضبط کرده‌است.
علی لطیفی (زادهٔ ۱۳ فروردین ۱۳۵۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
وی در تیم‌های بهمن کرج، استقلال تهران، پاس تهران، آدمیرا واکر، پیکان و ابومسلم مشهد سابقه بازی دارد. لطیفی یکی از بازیکنان اعزامی تیم ملی ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بود.سایت تیم ملی
او در لیگ چهاردهم به عنوان دستیار حمید استیلی در تیم راه آهن مشغول به کار بود تا این که در تاریخ سوم دی ماه ۱۳۹۳ به عنوان سرمربی تیم راه آهن انتخاب شد. وی در سال ۱۳۹۴ سرمربی تیم تازه تأسیس گل ریحان البرز شد.استاربینو
او در تاریخ ۲۹ آبان ۱۴۰۱ در بحبوحه اعتراضات ۱۴۰۱ ایران در برنامه‌ای تلویزیونی ضمن اعلام همبستگی با مردم ایران اعلام کرد که دیگر در صداوسیما حضور نخواهد داشت.
http://en.wikipedia.org/wiki/Ali_Latifi
نادر محمدخانی بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران است که ۶۴ بازی ملی به همراه ۱ گل در کارنامه خود دارد.
او از مدافعان بنام فوتبال ملی ایران بوده‌است و در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن و بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک به همراه تیم ملی فوتبال ایران به مقام قهرمانی رسیده‌است.
محمدخانی در فوتبال باشگاهی در تیم‌هایی چون کشاورز، پرسپولیس و بهمن کرج
عضویت داشت. وی در دربی معروفی که پرسپولیس در آن نه نفره شد حضور داشت و یکی از دو اخراجی پرسپولیس بود.
محمدخانی بعد از اخراج تومیسلاو ایویچ و روی کار آمدن جلال طالبی در ۳ بازی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه مدافع ثابت تیم ملی ایران بود و حتی در بازی اول مقابل یوگسلاوی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را در غیاب احمدرضا عابدزاده به بازو بست و او در این ۳ بازی جام جهانی بازی‌های درخشانی از خود ارائه داد و بعد از جام جهانی بازوبند کاپیتانی تیم ملی کامل به او رسید و در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ تایلند کاپیتان تیم ملی ایران در زمان سرمربیگری منصور پورحیدری بود و توانست در آن تورنمنت مهم آسیایی به عنوان کاپیتان به مقام قهرمانی برسد.
وی در بهمن ماه ۱۳۷۸ و در بازی دوستانه تیم ملی ایران و منتخب قاره آسیا از فوتبال خداحافظی کرد.
علی‌اکبر استاداسدی (زاده ۲۶ شهریور ۱۳۴۴ در تبریز)، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران است وی در ۳۳ بازی در سالهای ۱۳۷۴–۱۳۷۶ در ترکیب تیم ملی ایران قرار گرفت.
استاداسدی برای برخی باشگاه ها بازی کرد که نامدارترین آن‌ها ذوب‌آهن اصفهان بود. وی در جام جهانی ۱۹۹۸ عضو تیم ملی ایران بود.
استاد اسدی به مدت ۶ سال در تیم گسترش فولاد دستیار بود ولی بعد از سرمربی شدن رسول خطیبی او برکنار شد.
یکی از دلایل شهرت و ماندگاری نام وی در حافظه تاریخی فوتبال دوستان و هواداران ایرانی، گل به خودی مشهور وی در بازی پلی آف دور مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ برابر تیم ملی ژاپن که با ضربه سر عجیب درون دروازه احمدرضا عابدزاده قرار گرفت. گرچه به دلیل آفساید مهاجم ژاپنی این گل از سوی داور مردود اعلام شد، اما به دلیل ضربه سر استاداسدی و عکس العمل او پس از گل، این واقعه دست مایه طنز در بین ایرانیان گردید به گونه ای که حتی سال ها بعد در برنامه‌های مختلف تلویزیونی، از این اتفاق به شوخی و طنز یاد می شود.
رضا شاهرودی (زاده اول فروردین ۱۳۵۱ در تهران) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و پرسپولیس تهران است.
او در بین هواداران به دلیل شباهتش و همچنین پست بازی یکسان با پائولو مالدینی به «رضا مالدینی» مشهور بود.رضا شاهرودی، به روایتی دیگر وبگاه روزنامه ورزشی نود
رضا شاهرودی اهل محله امامزاده حسن تهران است. در زمینی که او تمرین می‌کرد، پیش از او حسین فرکی و بعد از او وحید هاشمیان تمرین کردند. پدرش در یکی از روزهای سال ۱۳۵۷ همزمان با انقلاب از خانه خارج شد و دیگر هیچ‌گاه به خانه بازنگشت. تأمین هزینه خانواده پنج نفری به دوش برادر بزرگ‌ترش علی، افتاد که برای کار کردن تحصیل را رها کرد.
وی سابقه بازی در تیم‌های کشاورز تهران، پرسپولیس تهران،پرسپولیس می‌تواند در آسیا موفق شود / داماش را به لیگ برتر می‌آوریم خبرگزاری مهر آلتای اسپور، دالیان هایچانگ، پاسارگاد و پیکانتمرینات پیکان دراردبیل پیگیری می‌شود/ شاهرودی،خاکپور و امیدیان شاگردان جدید کاظمی خبرگزاری مهر را دارد.
اولین قراردادش در سال ۱۳۶۶ با باشگاه صنعت و معدن بود. مبلغ قرارداد ۵۰ هزار تومان بود با ماهی سه هزار تومان دستمزد. بالاترین دستمزد او در ایران ۲۵ میلیون تومان در فصل ۸۰–۸۱ برای بازی در تیم پرسپولیس بود. او با بازی برای باشگاه دالیان مبلغی معادل ۱۵۰ میلیون تومان دریافت کرد.
او پس از حوادث شهرآورد سی و هشتم تهران در دی ماه سال ۱۳۷۳ یک سال از حضور در میدان‌ها محروم شد.
او در بین هواداران پرسپولیس به دلیل شباهتش و همچنین پست بازی یکسان با پائولو مالدینی اسطوره فوتبال ایتالیا و باشگاه میلان به «رضا مالدینی» مشهور بود.
رضا شاهرودی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ عضو تیم ملی ایران بود. امّا یک روز قبل از بازی با یوگسلاوی در حین تمرین از ناحیه پا مصدوم شد و بازی‌ها را از دست داد. او برای زدن ضربه سر همراه حمید استیلی بلند شده، در هنگام فرود چون مچ پای خود را نبسته بود، مچ پایش چرخید و استیلی هم بر روی پای او افتاد و به خاطر مصدومیت بازی‌های جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه را از دست داد.
اختلافاتش با محمد مایلی‌کهن مربی وقت تیم ملی در سال ۱۹۹۶ باعث شد تا مایلی‌کهن او را از لیست تیم ملی خط بزند و بدین ترتیب شاهرودی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ را از دست داد.
شاهرودی در بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ عضو ثابت تیم ملی ایران بود و در پست دفاع چپ ۴۰ بازی ملی برای تیم ملی انجام داد و ۵ گل ملی نیز در کارنامه خود ثبت کرد.
او در این بازی مهم در ترکیب اصلی تیم ملی ایران در مقابل تیم ملی استرلیا قرار داشت و به صورت فیکس بازی کرد.
در این بازی شاهرودی چند بار ضربه اوت را برای دایی پرتاب کرد، ولی دایی توپ را به او برنگرداند و سپس توپ را لو داد. این مسئله منجر به عصبانیت شاهرودی و اعتراض او به علی دایی شد.
وی مربیگری را در تیم داماش ایرانیان به عنوان دستیار در سال ۲۰۰۶ شروع کرده،علیدوستی سرمربی داماش شد / مربی تیم ملی در تیم عابدینی خبرگزاری مهر سپس به تیم‌های کوثر لرستان، استیل‌آذینرضا شاهرودی مربی تیم استیل‌آذین شد جام‌جم آنلاین و سنگ آهن بافق به عنوان دستیار و کمک مربی پیوسته‌است.
شاهرودی از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ بوده‌است و ۴۰ بازی و ۵ گل ملی نیز در کارنامه این بازیکن دیده می‌شود.
جواد زرینچه (زاده ۱ مرداد ۱۳۴۵) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه استقلال تهران است. وی سرمربی تیم آریو اسلامشهر در لیگ آزادگان است.
او تاکنون در تیم‌های لکوموتیو، بوتان، ژاندارمری، کشاورز تهران، استقلال تهران و صباباتری بازی کرده و در تیمهایی همچون آلومینیوم اراک، آلومینیوم هرمزگان، کاوه تهران، راهیان کرمانشاه و شهرداری یاسوج مربی‌گری کرده‌است.
زرینچه ۱۴ سال برای باشگاه فوتبال استقلال بازی کرد و سابقه کاپیتانی این تیم را داراست.
زرینچه همراه استقلال و تیم ملی افتخارات بسیاری به دست آورده‌است که دو تا از مهمترین افتخارات او همراه با تیم ملی قهرمانی در بازی های آسیایی ۱۹۹۰ پکن و قهرمانی بازی های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک است
جواد زرینچه اصالتا اهل سراب است . اودارای سه فرزند به نام‌های محمدرضا، کوروش و افسون است.
جواد زرینچه جزو پنج بازیکنی است که از مرز ۳۰۰ بازی در استقلال گذشته‌است و با انجام ۳۰۵ بازی با پیراهن استقلال چهارمین بازیکنی است که بیشترین بازی را برای این تیم انجام داده است.همچنین زرینچه ۱۳۶ بار در استقلال بازی را به عنوان کاپیتان شروع کرده است و از این لحاظ سومین رکورددار تاریخ باشگاه استقلال میباشد.
جواد زرینچه جزو بازیکنان ایران در جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بود و در این تورنمنت در هر سه بازی ایران در ترکیب اصلی به میدان رفت و در بازی برابر تیم ملی آمریکا یک پاس گل بسیار عالی به حمید استیلی داد تا بدین ترتیب یک پاس گل به نام این بازیکن در جام‌جهانی ثبت شود.
زرینچه ۲۳۷ دقیقه در جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه برای تیم ملی فوتبال ایران بازی کرد. در بازی با تیم ملی یوگسلاوی به‌ طور ۹۰ دقیقه کامل در زمین بازی بود. در بازی با تیم ملی آمریکا در دقیقه ۷۷و در بازی با تیم ملی آلمان در دقیقه ۷۰ تعویض شد.
افتخارات باشگاهی
استقلال تهران
نایب قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۹–۱۹۹۸
قهرمانی در لیگ قدس ۶۹–۱۳۶۸
قهرمانی در لیگ آزادگان ۷۷–۱۳۷۶
قهرمانی در لیگ آزادگان ۸۰–۱۳۷۹
قهرمانی در جام حذفی ۷۵–۱۳۷۴
قهرمانی در جام حذفی ۷۹–۱۳۷۸
قهرمانی در جام حذفی ۸۱–۱۳۸۰
قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران ۱۳۷۰
افتخارات ملی
قهرمانی در بازی های آسیایی ۱۹۹۰ پکن
قهرمانی در جام اکو ۱۹۹۳
قهرمانی در بازی های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک
صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه
زرینچه در دو دوره مختلف به عنوان مربی موقت نفر اول نیمکت استقلال بوده‌است و یکبار هم در فصل ۹۴–۹۳ کمک مربی استقلال بوده‌است.
زرینچه بار اول و پس از اخراج ناصر حجازی در سال ۱۳۷۸ در چهار بازی هدایت استقلال را بر عهده داشت که عملکرد او کسب ۳ برد و ۱ تساوی بوده‌است.
زرینچه بار دوم و پس از اخراج رولاند کخ در سال ۱۳۸۲ و باز هم در چهار بازی هدایت استقلال را بر عهده داشت که عملکرد اینبار او بسیار ضعیف بود و با کسب یک تساوی و ۳ شکست از این سمت کناره‌گیری کرد.
جواد زرینچه در تاریخ ۱۳ تیر سال ۱۳۹۸ با حکم مدیرعامل وقت باشگاه استقلال تهران به عنوان سرپرست این تیم در نوزدهمین دوره لیگ برتر انتخاب شد. این سرپرستی در تاریخ ۱۸ آدر ۱۳۹۸ با کناره‌گیری او همزمان با استعفای مدیرعامل باشگاه (فتحی) و سرمربی باشگاه (استراماچونی) پایان یافت. وی برای بار دوم نیز در تاریخ ۱ شهریور ۱۴۰۰ سرپرستی استقلال را بر عهده گرفت.
ستار همدانی (زاده ۱۷ خرداد ۱۳۵۳ در ملکان آذربایجان شرقی) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
وی عضو سابق تیم ملی فوتبال ایران بود و نیز برای باشگاه‌های مختلفی از جمله تراکتورسازی تبریز، استقلال تهران، بهمن کرج و النصر امارات به میدان رفت.
تیم ملی فوتبال ایران
قهرمان آسیا
🥇 مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸
باشگاه فوتبال استقلال تهران
به عنوان بازیکن
🏆🥇قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۷۹–۱۳۷۸
🏆🥇قهرمان لیگ فوتبال ایران جام آزادگان ۸۰–۱۳۷۹
🥈نایب قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳–۱۳۸۲
🥈نایب قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۸۳–۱۳۸۲
به عنوان کمک مربی
🏆 🥇 قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱
بهنام سراج (زاده ۲۹ خرداد ۱۳۵۰ در آبادان) بازیکن سابق و مربی فوتبال است.
او سابقه بازی در پرسپولیس، فولاد خوزستان، صنعت‌نفت آبادان، پیکان و مدتی برای تیم ملی فوتبال ایران را دارد.
بهنام سراج عضو تیم ملی ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بود.
وی سابقه مربی‌گری در تیم‌های صنعت نفت آبادان، بعثت کرمانشاه و شهرداری بم را در کارنامه دارد.
مهدی پاشازاده بنیه (زاده ۶ دی ۱۳۵۲ در شهر ری) کاپیتان سابق باشگاه فوتبال استقلال تهران و تیم ملی فوتبال ایران و مربی فوتبال ایرانی است.کاپیتان سابق استقلال دوباره روی نیمکت مربیگری
مهدی پاشازاده برای تیم‌هایی از جمله استقلال، بایرلورکوزن و آدمیرا واکر بازی کرده بود. وی همچنین سابقه سرمربی‌گری در تیم‌های گسترش فولاد سهند، پارسه و شهرداری تبریز و باشگاه فوتبال آلومینیوم اراک و بادران را دارد. او در بازی تاریخی ایران و استرالیا که منجر به صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۹۸ فرانسه شد، بازی بسیار درخشانی داشت و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان زمین شناخته می‌شود.
مهدی پاشازاده در اینستاگرام
مدرک مربیگری
مهدی پاشازاده، اولین ایرانی ای بود که بالاترین مدرک مربیگری‌ جهان یعنی A یوفا رو در یک دوره چهار ساله کسب کرد
بعد از او این اواخر تنها وحید هاشمیان موفق به کسب این مدرک سخت و معتبر شد.
سابقه مربیگری
او مربی گری رو در سال ۲۰۰۶ با دستیاری در تیمِ آدمیرا واکر در لیگ دو اتریش شروع کرد،او به همراه آن تیم بعد از دوسال به سطح اول فوتبال اتریش صعود کرد و تا سال ۲۰۱۰ دراین تیم بود.
او ۲۰۱۰ به ایران بازگشت و تا کنون سال ۲۰۱۹ طی ۹ سال، با چهار تیم مختلف از دسته دوم به دسته اول فوتبال ایران صعود کرد و دو تیم هم از دسته سوم به دسته دوم آورد.
شاهین بوشهر
مهدی پاشازاده در اواخر لیگ نوزدهم به عنوان سرمربی تیم شاهین بوشهر انتخاب شد تا این تیم را در ۶ بازی باقیمانده در لیگ برتر حفظ کند. شاهین از ۲۴ بازی،فقط ۳ برد داشت و با ۱۷ امتیاز، رتبه ۱۶ جدول را به خود اختصاص داده بود با آمدن پاشازاده از ۶ بازی، ۲ برد ۲ باخت و ۲ مساوی به دست آورد تا شاهین سقوط کند.
او بعد از شاهین سرمربی تیم پاس درلیگ دسته دوم شد.
او در اسفند ۹۹ با مسئولان ماشین سازی برای نیم فصل دوم بیستمین دوره از لیگ برتر به توافق رسید. مهدی پاشازاده در دومین سابقه لیگ برتری خود باز هم با تیم قعر جدولی لیگ، به توافق رسید.
افتخارات فردی
مهرداد میناوند (۹ آذر ۱۳۵۴ – ۸ بهمن ۱۳۹۹) بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران بود. وی برای باشگاه‌های گوناگونی از جمله پاس تهران، پرسپولیس، اشتورم گراتس، الشباب، و سپاهان بازی کرد. میناوند همراه با تیم پرسپولیس در سال ۱۳۷۶ قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران شد و با اشتورم گراتس ۱ قهرمانی در لیگ اتریش، ۱ قهرمانی در جام حذفی اتریش، ۲ قهرمانی در سوپرجام اتریش و ۳ سال حضور پیاپی و ۱۹ بازی در لیگ قهرمانان اروپا و ۲ بازی در لیگ اروپا را تجربه کرد.
مهرداد میناوند بیش از علی دایی، علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا و وحید هاشمیان، سابقه بازی در لیگ قهرمانان اروپا را دارد.
مهرداد میناوند در سال ۱۳۷۵ به پرسپولیس پیوست و در ۱۰۸ بازی این تیم حضور داشت. علی پروین در سال ۱۳۷۵ میناوند را بهترین جانشین مجتبی محرمی در جناح چپ فوتبال ایران دانسته بود. پروین باور داشت میناوند می‌تواند از پای راست که پای غیرتخصصی او بود، به‌خوبی استفاده کند.
مهرداد میناوند ۴ گل ملی زده که ۲ گل آن با پای راست بوده‌است. نخستین گل ملی مهرداد میناوند مقابل تایلند، در دهه ۱۳۷۰ در پیش‌پرده بسیاری از برنامه‌های ورزشی شبکه‌های صداوسیمای ایران مانند همگام با ورزش پخش می‌شد.
گل تساوی تیم ملی فوتبال ایران در بازی رده‌بندی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ در برابر کویت، با توپ‌ربایی و سانتر میناوند برای علی دایی به ثمر رسید. در پایان قرن بیستم، کنفدراسیون فوتبال آسیا این گل را به عنوان یکی از ۵ گل زیبایی که با ضربه سر در تاریخ رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به ثمر رسیده‌است برگزید.
مهرداد میناوند در دو سری رقابت‌های جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ در امارات متحده عربی و جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه، از شاخص‌ترین بازیکنان تیم ملی ایران بود. او همواره از اشتباه خود در از دست دادن فرصت مناسب گلزنی در محوطه جریمه یوگسلاوی افسوس می‌خورد.
پس از جام جهانی ۱۹۹۸، ایویتسا اوسیم مربی باشگاه اشتورم گراتس اتریش، خواهان بازی میناوند در آن تیم شد.
در سال ۲۰۰۱ با وجود اینکه باشگاه اشتروم گراتس خواهان تمدید قرارداد با میناوند بود او به باشگاه فوتبال رویال شارلوا پیوست. اما مدت کوتاهی پس از ورود به باشگاه، مصدوم شد و تنها ۲ بار برای این تیم به زمین رفت.
سال بعد، به خاطر حضور علی دایی به باشگاه الشباب پیوست.
بازگشت میناوند به پرسپولیس در سال ۱۳۸۲ باعث افت بیشتر او در فوتبال شد.
مهرداد میناوند در نهایت در سال ۱۳۸۵ و در ۳۱ سالگی از فوتبال کناره‌گیری کرد.
مهرداد میناوند پس از کنار گذاشتن فوتبال، تجربه موفقی در هنر و گزارشگری نداشت. او به همراه پژمان جمشیدی و نیما نکیسا، نماهنگی را برای صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان ساختند. جناح اصولگرایان جمهوری اسلامی ایران، به این نماهنگ اعتراض کرد. روزنامه کیهان استفاده از زنان بدحجاب و حرکات موزون را مخالف ارزش‌های دینی دانست.
مهرداد میناوند تجربه زیادی در بازیگری پیدا نکرد. در زمینه موسیقی، تنها چند تک‌خوانی در برنامه‌های تلویزیونی داشت. آلبوم موسیقی او نیز اجازه انتشار نیافت.
مهرداد میناوند در اواخر عمر خود به دلیل «تعصب به باشگاه پرسپولیس»، به همراه علی انصاریان به گزارشگری و اجرای برنامه در شبکه اینترنتی باشگاه پرسپولیس می‌پرداخت.
میناوند در ۳۰ دی ۱۳۹۹ به دلیل ابتلا به ویروس کرونا در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان لاله تهران بستری شد.مهرداد میناوند شرایط خوبی ندارد/ او در خواب مصنوعی است ایسنا وی در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا و آمبولی ریه ناشی از آن، در بیمارستان لالهٔ تهران درگذشت. میناوند در شرایطی به بیمارستان مراجعه کرده بود که حدود ۸۰ درصد ریه‌هایش درگیر ویروس کرونا شده بود. طبق گفته پزشک معالج وی، حال میناوند رو به بهبودی بود که بروز ناگهانی آمبولی ریه باعث مرگ وی شده‌است.
از زمان بستری شدن میناوند و علی انصاریان که هردو از بازیکنان سابق تیم فوتبال پرسپولیس بودند، تعدادی از ورزشکاران و هنرمندان از طریق صفحات مجازی برای میناوند و انصاریان آرزوی سلامتی کرده بودند.
پس از انتشار خبر درگذشت میناوند، جمعی از هواداران پرسپولیس روبروی بیمارستان لاله تجمع کردند. تردد مردم روبروی بیمارستان لاله، باعث به وجود آمدن ترافیک در آن منطقه شد. همچنین چندی از بازیکنان پیشکسوت پرسپولیس مانند علی کریمی، جواد کاظمیان و بهنام ابوالقاسم‌پور پس از مطلع شدن از وضعیت تشدید بیماری مهرداد میناوند، خود را به بیمارستان لاله رساندند. باشگاه‌های فوتبال پرسپولیس، استقلال، پیکان، اشتورم گراتس، صفحه رسمی ای‌اف‌سی و صفحه رسمی جام جهانی نیز درگذشت میناوند را تسلیت گفتند.
هم تیمی‌های سابق مهرداد میناوند در تیم اشتورم گراتس اتریش به همراه ایویتسا اوسیم که سرمربی آن دوره باشگاه بود، پس از درگذشت ستاره ایرانی آن نسل باشگاه اتریشی، در نامه ای احساسی تسلیت خود را برای در گذشت میناوند اعلام نمودند.
جانی اینفانتینو رئیس وقت فیفا در نامه‌ای رسمی پیام تسلیت خود را بابت در گذشت مهرداد میناوند به فدراسیون فوتبال ایران ارسال نمود.
پرویز برومند (زاده در تهران)، دروازه‌بان بازنشسته اهل ایران است.
وی سابقهٔ حضور در باشگاه‌های سپاهان اصفهان، فجر سپاه تهران، فجر سپاسی شیراز، استقلال تهران، راه‌آهن و پارسه تهران را دارد.
پرویز برومند در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه به عنوان دروازه‌بان سوم تیم ملی ایران پس از احمدرضا عابدزاده و نیما نکیسا قرار داشت.
وی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ لبنان پس از مصدومیت هادی طباطبایی دروازه‌بان اول تیم ملی ایران لقب گرفت و در هر ۴ مسابقه در این تورنمنت به میدان رفت.
او در مجموع در ۲۰ بازی درون دورازه تیم ملی ایران ایستاد.
قهرمان لیگ فوتبال ایران ۷۷–۱۳۷۶
قهرمان لیگ فوتبال ایران ۸۰–۱۳۷۹
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۷۹–۱۳۷۸
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۸۰–۱۳۷۹
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۸۱–۱۳۸۰
قهرمان جام اتحادیه باشگاه‌های ایران ۱۳۸۱
قهرمان جام پرزیدنت ترکمنستان ۱۹۹۸
قهرمان جام بین المللی خزر ۱۳۷۶
نایب قهرمانی
نایب قهرمان لیگ فوتبال ایران ۷۸–۱۳۷۷
نایب قهرمان لیگ فوتبال ایران ۸۱–۱۳۸۰
نایب قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۷۸–۱۳۷۷
در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران با انتشار مطالب بسیاری در شبکه‌های اجتماعی از اعتراضات مردمی حمایت کرده بود. او نهایتاً سه‌شنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات در سعادت آباد تهران توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد.
برخی از خبرگزاری‌ها اتهام او را تخریب اموال عمومی عنوان کرده و او را لیدر اغتشاشات نامیدند.
علی کریمی و کریم باقری که از حامیان معترضین هستند نیز با انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی به دستگیری برومند و سروش رفیعی اعتراض کردند.
در تصاویر منتشر شده از برومند، آثار ضرب‌وجرح بر صورت او دیده می‌شود اما علت این جراحات مشخص نیست.
جلال طالبی بازیکن و سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران است. که در سال ۱۳۲۲ به دنیا آمده است.
جلال طالبی در خیابان درختی تهران به دنیا آمد. او برادر نورالدین طالبی ورزشکار رشته شنا و واترپلو است. عمر دوران بازیگری طالبی در فوتبال بسیار کوتاه بود و او مجبور شد در سن ۲۷ سالگی، به خاطر مصدومیت، بازیگری فوتبال را کنار بگذارد. وی در باشگاه‌های دارایی، تاج و نیز تیم ملی ایران بازی کرده‌است. او در سال ۱۳۴۳ ازدواج کرد و بیشتر دوران بازنشستگی خود را با همسر و سه پسرش در ایالات متحده زندگی می‌کند.
جلال طالبی از نخستین مربیان ایرانی شاغل در کشورهای خارجی بوده ولی در لیگ های معتبری حضور نداشته است.
تقریباً سه هفته مانده به جام جهانی ۱۹۹۸ و پس از باخت ۷ بر ۱ تیم ملی ایران برابر باشگاه آ اس رم ایتالیا در یک دیدار تدارکاتی، طالبی جایگزین تومیسلاو ایویچ سرمربی وقت تیم ملی ایران شد.ایویچ بعد از برکناری فردای مسابقه در مصاحبه ای با شبکه بی بی سی و چند روز بعد با یک روزنامه فرانسوی اکیپ، رسما اعلام کرد که بازیکنان تیم ملی در یک برنامه هماهنگ شده در برابر رم کم کاری کردند تا جلال طالبی که با هدف هدایت تیم ملی به سمت مدیریت تیم های ملی منصوب شده بود، جایگزین او شود.
طالبی توانست نخستین برد تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی به ارمغان بیاورد، هرچند که عده‌ای معتقد هستند این برد نتیجه زحمات تومیسلاو ایویچ بود.
طالبی تا سال ۱۳۷۹ سرمربیگری تیم ملی ایران را بر عهده داشت و پس از شکست در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ برابر تیم کره جنوبی، که در وقت اضافه و با قانون گل طلایی اتفاق افتاد، از سمت خود استعفا کرد.
طالبی سرمربیگری تیم ملی سوریه و نیز تیم امید اندونزی را نیز بر عهده داشته‌است.
تیم ملی فوتبال ایرانفهرست مربیان تیم ملی فوتبال ایران
● سنگتراشان یکی از روستاهای شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. این روستا در دهستان کلیجان رستاق سفلی در بخش مرکزی شهرستان ساری واقع است. بر اساس سر شماری سال ۱۳۹۵ ، جمعیت روستای سنگتراشان ۱۷۱۲ نفر بوده و تعداد خانوار ها ۵۷۴ ، تعداد مردها ۸۶۶ و تعداد زن های روستا ۸۴۶ نفر بوده است .
● سنگتراشان با روستاهای ترم ؛ شکتا ؛ تنگه لته و بالادزا همسایه است.
●روستای سنگتراشان از شرق به رودخانه ی تجن ، از غرب به جنگل های سنگتراشان ، از جنوب به روستای ترم و از شمال به شهر ساری متصل است .
●شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و باغداری است و در فصل های بهار و تابستان ؛ در شالیزارهای روستا ؛ مردم فعالیت زیادی دارند .
رفته رفته با کمبود آب رودخانه ی تجن ؛ مردم زمین های خود را به باغ تبدیل کرده اند و در سال های آینده متاسفانه خبری از شالیزارهای روستا نیست و جای آن را باغات مرکبات خواهند گرفت و بعد از باغ ؛ احتمالا ساخت مسکن جای سرسبزی آن را خواهد گرفت.
●روستای سنگتراشان یکی از قدیمی ترین روستاهای ساری است .
●بنای قدیمی روستای سنگتراشان در اطراف روستا بوده که بعد از زلزله ی بزرگ ساری ، مردم آن به مکان فعلی نقل مکان کردند .
●مردم این روستا به ورزش های فوتبال و کشتی علاقه مند هستند.
●زمین فوتبال ، سالن ورزشی ، عابر بانک و درمانگاه نمونه ای از امکانات این روستا است .
●مکان زیارتی روستا ؛ امامزاده سه تن سنگتراشان که مدفن نواده های امام سجاد است ؛ همچنین محلی برای مسافرانی ست که قصد استراحت دارند .
●شاید آهنگ معروف " ته مَلِه سَنگتِراشون " برای شما آشنا باشد.
" احمد بختیاری " برای اولین بار این آهنگ را خوانده و خواننده های دیگری همچون حامد پهلان نیز بعدها این آهنگ را بازخوانی کرده اند .
نقشه کلیجان رستاق سفلی در درگاه ملی آمار
عمارت اندرونی بخشی از کاخ گلستان و ارگ تهران بود که "اندرون" و "فرح‌آباد" نیز نامیده می‌شد و در واقع حرم‌خانه کاخ گلستان بود.
پس از آنکه زن‌های حرم‌سرای ناصرالدین شاه رو به ازدیاد نهاد و رفته رفته جا بر آنان تنگ شد، در سال ۱۳۰۱ قمری که ناصرالدین شاه به مشهد می‌رفت، به ابراهیم خان امین‌السلطان امر کرد عمارت قدیم اندرونی را خراب کند و تا بازگشت شاه عمارتی بزرگ و نو بنا نماید. امین‌السلطان هم دست به کار شد و در اندک مدتی طرح اندرونی توسط معماران زبده دربار کشیده و اجرا شد.
کاخ گلستان؛ آینه‌ای از تاریخ ایران+ تصاویر
اندرونی کاخ گلستان متشکل از حیاط بزرگ و مستطیل شکلی بود که در هر چهار طرف دو طبقه ساختمان در آن ساخته بودند . اطراف حیاط اصلی چندین حیاط کوچک‌تر وجود داشت که هر کدام به یکی از زنان شاه متعلق بود . حیاط‌های کوچک اطراف با یک دیوار بلند هفت هشت متری از فضای بیرون قصر جدا می‌شد. در وسط حیاط اصلی، ساختمانی مربع شکل خودنمایی می‌کرد که از روی طرح یکی از کاخ‌های عثمانی ساخته شده و به آن خوابگاه ناصری می گفتند.
بنای اندرونی تنها دو در به بیرون داشت . یکی دری بود به خیابان الماسیه که دروازه الماسیه نامیده می‌شد و در اکثر مواقع از آن استفاده می‌کردند دوم دری بود در جنوب اندرون در نزدیکی حیاط تاج الدوله که به حیاط دیوان خانه باز می‌شد .
در زمان رضاشاه به بهانه از بین ‌بردن مکانی که شاهان قاجار در آن به شهوترانی می‌پرداختند، بخش اندورنی تخریب، و وزارت دارایی به جای آن ساخته شد.این عمارت تنها بخش کاخ گلستان بود که در دوره رضاشاه تخریب گردید.
این کاخ دارای اتاق‌ها، سرسراها پلکان‌های زیبایی بود که بر روی دیوارها و کتیبه‌های آن نقوش زیبا و تصاویر نقاشی شده جالب کشیده شده بود که از ارزش زیادی برخوردار بود. عمارت خوابگاه روزگاری مقر وزیر دارایی و معاونان و رئیس دفترش بود اما یک روز بدون تذاکرات و اخطارهای انجمن حفظ آثار ملی به‌طور خلق‌الساعه و خیلی برق‌آسا ویرانش کردند.
تون پراک، وزیر اعظم بنداهارا سلطانیه ملاکا در شبه جزیره مالایا در جنوب شرق آسیا بود.
او از ۱۴۵۶ تا ۱۴۹۸ تحت چهار سلطان مختلف کار کرد.
او در سال‌های اولیه زندگی از سربازان ملاکا بود. در ۱۴۴۵ بر صدر ارتش ملاکا بود که مهاجمان سیامی را شکست دادند. در نتیجه در ۱۴۵۶ به مقام بنداهارایی رسید.
او در ۱۴۹۸ درگذشت و تون ماهاتیر جایش را گرفت.
بانک صادرات ایران ، بانک تجاری ایرانی است، که در ۱۵ شهریور سال ۱۳۳۱ توسط امین و خانواده مفرح، با ۲۰ کارمند و ۳ مدیر ارشد، فعالیت خود را آغاز نمود. این بانک پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره و به مالکیت دولت درآمد. پس از گذشت چند دهه، بخشی از سهام بانک در بورس واگذار شد. تا سال ۱۴۰۲ بانک صادرات ایران رتبهٔ هفتم در فهرست ۱۰۰ شرکت برتر ایران را در اختیار دارد.
در سال ۱۳۷۰ دولت بخش بزرگی از دارایی‌های بانک صادرات را به شرکت سرمایه‌گذاری غدیر (در ابتدا با نام شرکت سرمایه‌گذاری بانک صادرات) واگذار کرد و پس از مدتی مالکیت هولدینگ غدیر را به سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح انتقال داد. همچنین این بانک هم‌ اکنون مالک شرکت گروه مالی سپهر صادرات است.
این بانک نخستین شعبه بین‌المللی خود را در شهر هامبورگ، آلمان راه‌اندازی کرد. بانک صادرات در حال حاضر دارای ۲۸ شعبه بین‌المللی در ۱۲ کشور جهان می‌باشد و تا سال ۱۴۰۰ دارای ۲۰۲۷ شعبه فعال است.
بانکداری به شیوه نوین در ایران از اوایل سال ۱۳۰۰ هجری خورشیدی به دلیل ضرورت‌های اقتصادی و سیاسی آغاز شد اما از آنجایی که نخستین بانک‌های ایرانی تا حدودی با حمایت دولت و در راستای تحقق خواست و منافع حکومت شکل گرفته بودند کمتر به جلب رضایت آحاد مردم توجه داشتند از این رو به غیر از عدّه قلیلی که دارای مکنت و سرمایه زیادی بودند، اکثریت مردم ترجیح می‌دادند به رغم وجود تمامی مخاطرات احتمالی به جای پس‌انداز وجوه مازاد خود در بانک‌ها، پول‌های نقد خویش را در خانه نگهدارند.
براساس آمار منتشره در سال ۱۳۳۰ (هجری خورشیدی) از کل اسکناس و مسکوکات منتشره ایران تنها حدود ۱۱ درصد آن در اختیار بانک‌ها و ۸۹ درصد مابقی آن در پستوهای منازل و صندوقچه‌های شخصی مردم و به عبارتی به صورت راکد و خارج از چرخه مالی و اقتصادی کشور نگهداری می‌شده‌است.
تاریخ تأسیس بانک صادرات ایران به سال ۱۳۳۱ بازمی‌گردد. این بانک به تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۳۱، توسط خانواده بلورفروشان، محمدعلی مفرح و چندی از نزدیکان وی، با سرمایهٔ دو میلیون تومان، به صورت اعتباری و سه هزار و پانصد تومان به صورت قرضی، به‌طور موقت در بالاخانه‌ای واقع در تکیه دولت، در ساختمانی مشرف به شعبه مرکزی بانک ملی ایران، راه‌اندازی شد و تحت نام "بانک صادرات و معادن"، در اداره ثبت شرکت‌های تهران به ثبت رسید، سپس از ۲۲ آبان همان سال، در پی افتتاح اولین شعبه، به صورت رسمی شروع به کار نمود.روزنامه دنیای اقتصاد، شماره ۲۴۰۸
اولین شعبه این بانک، در بدو تأسیس، ۲۵ نفر کارمند داشت.تاریخچه بانک صادرات، نقل از وبگاه رسمی در پایان سال نخست فعالیت، آنچه که از ترازنامه بانک مشهود است، مجموع سپرده‌ها حدود ۱۷ میلیون و ۶۰۰ هزار ریال، اعتبارات و تسهیلات اعطایی حدود ۶۷ میلیون ریال، مجموع دارایی‌ها معادل ۴۴ میلیون و ۲۰۰ هزار ریال و سود ویژه بانک، حدود ۷۰۰ هزار ریال بوده‌است. در حالی‌که از سرمایه ۲۰ میلیونی آن، تنها ۱۰ میلیون ریال پرداخت شده بود.
در ابتدا مهندس مفرح از ادوارد ژوزف، که در آن زمان از کارشناسان شناخته‌شده بانکی بود، برای مدیرعاملی بانک، دعوت کرد. ژوزف در دو سال نخست، ریاست بانک صادرات را در دست داشت، سپس در سال ۱۳۳۳، محمدعلی مفرح از سوی هیئت مدیره بانک، به عنوان مدیر عامل انتخاب شد. مفرح تا اواخر ۱۳۵۶ جمعاً ۲۳ سال، در این سمت باقی ماند و در همین سال، از سمت خود کناره‌گیری کرد و در خرداد ۱۳۵۷ به‌طور کلی، از هیئت مدیره بانک صادرات ایران نیز، استعفاء داد.
در سال ۱۳۴۲ نام این بانک به‌فرم کنونی؛ یعنی "بانک صادرات ایران" تغییر یافت. این بانک در سال ۱۳۵۸ پیرو مصوبه شورای انقلاب اسلامی، ملی شد. در سال ۱۳۸۷، بانک صادرات از یک شرکت سهامی خاص به شرکت سهامی عام تغییر شکل یافت و در پی آن، سهام بانک در سال ۱۳۸۸ در بازار بورس اوراق بهادار تهران به صورت عمومی عرضه شد.
استقرار اولین شعبه بانک صادرات و معادن وقت، در بازار تهران به عنوان مرکز معاملات و گردش پولی کشور بسیار مورد توجه مؤسسان بانک بود. اولین شعبه بانک در ۲۲ آبان ۱۳۳۱ در یک ساختمان استیجاری به مساحت حدود ۲۰۰ متر مربع، با چند اتاق در طبقه دوم سرای بنایی بازار تهران واقع در کوچه تکیه دولت، کوی مرغی‌ها آغاز به کار کرد. یکی از اقدامات هیئت مدیره انجام تعمیرات و تغییرات در محل استقرار اولین شعبه بانک بود که با برداشتن دیوارهای بین سه اتاق از هفت اتاق، یک سالن معاملات به ابعاد ۱۲*۸ با پنج باجه برای دریافت و پرداخت، انتقالی چک‌های واگذاری و افتتاح حساب به وجود آمد و تعداد ۴ اتاق برای بایگانی و تدارکات (جهت لوازم ضروری و ملزومات و مطبوعات) و اتاق‌های مدیر عامل و هیئت مدیره در نظر گرفته شد و دقت به عمل آمد که ساختمان بانک جلوه بسیار آبرومندی داشته باشد. بعدها با بهتر شدن وضعیت اقتصادی بانک، محل مناسب تری برای شعبه بازار خریداری شد و در آبان ۱۳۳۷ شعبه یک بازار به محل فعلی انتقال یافت.
اولین شعب خارج از کشور این بانک در سال ۱۳۴۰ در هامبورگ آلمان تأسیس و پس از آن شعب خارجی این بانک یکی پس از دیگری افتتاح شدند. هم‌اکنون بانک صادرات ایران مالکیت بانک مستقل دایر در خارج از کشور (بانک صادرات تاشکند، لندن PLC، فیوچر بانک بحرین و آرین بانک افغانستان) را در اختیار دارد و علاوه بر این، واحدهای بانکی متعلق به این بانک در اروپا و آسیا بیش از ۲۰ واحد است.
نخستین لوگو یا آرم بانک صادرات، تصویر اسب بالداری است که عبارت بانک صادرات ایران بالای سرش درج شده‌است. انتخاب این لوگو به پیشنهاد ادوارد ژوزف، اولین مدیرعامل این بانک صورت گرفت. او این تصویر را از روی نگین انگشتر عتیقه‌ای که از یک مغازه عتیقه‌فروشی خریده بود، برداشت کرد. او اسب را سمبل سرعت، استقامت، نجابت و بال‌هایش را سمبل بلندپروازی و آغوش باز می‌دانست. این آرم شبیه به مهر انوشیروان، پادشاه ساسانی بود.
این آرم پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ تغییر کرد. یکی از ویژگی‌های آرم جدید نشان دادن نقشه ایران و مراکز استان‌های ایران بود که نشانه استانی شدن بانک محسوب می‌شد. این لوگو بار دیگر در سال ۱۳۶۹ تغییر کرد و لوگوی جدید که نشان‌دهندهٔ دو دست و یک سکه‌است جایگزین شد. این لوگو همچنان به عنوان آرم این بانک مورد استفاده قرار می‌گیرد.
طرح اولیه آرم فعلی بانک صادرات در سال ۱۳۶۹ به سفارش روابط عمومی این بانک توسط اسماعیل کیا مقدم طراحی شد. پس از آن، مرتضی ممیز بنا به درخواست بانک صادرات، تغییراتی در آن صورت داد و ماحصل آن به عنوان لوگوی بانک صادرات معرفی شد. به همین دلیل، بعدها بین این دو طراح اختلافاتی در خصوص این که چه کسی پدیدآورندهٔ این اثر است، درگرفت.مهدی صادقی
در انتخاب اعضای هیئت مدیره بانک ادوارد ژوزف، مهندس محمد علی مفرح و مهندس محمد بلور فروشان به سمت اعضای اصلی و علی اکبر فخرایی و مهندس مصطفی امیر معزی به سمت اعضای علی‌البدل و مهندس ابوالفضل پاک و مهندس نصرت ا… رضائی به سمت بازرسان قانونی برگزیده شدند ولی محمد علی مفرح چون سمت بازرس قانونی را در بانک بازرگانی ایران داشت از قبول عضویت هیئت مدیره خودداری کرد و آقای حسن ملک افضلی را به جای خود پیشنهاد نمود که مورد موافقت قرار گرفت. آقایان: سید رضا کسمائی، حبیب ا… خلیلیان، فیضی، مصطفی بلورچی، جمشید بختیان، جلال الدین میر مطهری، جمشید نوبان، رهنمای چیت ساز، سید حسین دربندی، محمد علی اصفهانی، رضا و حسن سادات گوشه، دزفولی، عبدالوهابی، گلخو، کامیابی پور، ابوالقاسم رهبری، پطروسیان و میکائیلیان از کارمندان اولیه بانک صادرات و معادن ایران بودند.
وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۷ بانک صادرات ایران را به‌دلیل حمایت و تأمین مالی از تروریست‌ها متهم و تحریم کرد.
برج سپهر با معماری ساده به شکل مکعب مستطیل به رنگ خاکستری، یکی از بلندترین ساختمان‌های تهران است. بلندای برج ۱۱۵ متر در ۳۲ طبقه (روی زمین) و مساحت آن ۵۵۰۰۰ متر مربع است این برج که در خیابان سمیه میان خیابان‌های بهار و مفتح قرار گرفته، هم‌اکنون به عنوان ساختمان مرکزی بانک صادرات ایران بکار گرفته شده‌است. برج سپهر که با بلندی بسیار نسبت به بافت شهری تهران در آن ناحیه کاملاً از ساختمان‌های گرداگرد خود قابل تمایز است، در تمام طول خیابان‌های سعدی و سمیه، بخش‌هایی از بزرگراه رسالت، خیابان مفتح و بزرگراه مدرس در معرض دید و از میدان قدس به سمت جنوب بر محور خیابان شریعتی قرار گرفته‌است.
برج سپهر در زمان انقلاب نیمه‌کاره بود این ساختمان پس از خاتمه جنگ تکمیل شد و در سال ۱۳۷۰ مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
بانک صادرات ایران در حال حاضر ۲٬۳۱۷ شعبه در داخل کشور و ۲۳ شعبه در خارج کشور و حدود ۲۷٬۲۰۶ کارمند دارد. این بانک دارای سیستم یکپارچه بانکی به نام "سپهر" می‌باشد.
بانک صادرات ایران در حال حاضر علاوه بر دارا بودن ۳۰ شعبه در آسیا و اروپا، مالکیت چهار بانک مستقل در خارج از ایران را نیز در اختیار دارد. این چهار بانک عبارتند از:روزنامه دنیای اقتصاد، بانک صادرات ایران در یک نگاه
سهام بانک صادرات ایران در خرداد ۱۳۸۸ به عنوان یکی از شرکت‌های مشمول اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با نماد "وبصادر" در بورس اوراق بهادار تهران عرضه شد. بانک صادرات ایران هفتمین بانک و چهارصد و پنجاهمین شرکتی است که در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شده‌است.
در نخستین عرضه، تعداد یک میلیارد و هشت میلیون سهم، معادل ۶٪ درصد سهام این بانک، در بازار بورس عرضه شد.همشهری آنلاین، سهام بانک صادرات ۱۹ خرداد در بورس عرضه می‌شود
گروه مالی سپهر صادرات یکی از مهم‌ترین شرکت‌های زیرمجموعه بانک صادرات ایران و بازارگردان اصلی سهام این بانک در بورس اوراق بهادار تهران است. بانک صادرات ایران بیش از ۹۹ درصد سهام این شرکت را در اختیار دارد و در صدد است با تبدیل این گروه به سهامی عام، سهام آن را در بورس تهران عرضه کند. گروه مالی سپهر صادرات در سال ۱۳۹۳ با عرضه سهام بانک صادرات ایران در بورس تهران و تصویب قوانین خروج بانک‌ها از بنگاه‌داری به عنوان نهادی تخصصی به ثبت رسید و در زمینه سرمایه‌گذاری و مشارکت در تأسیس و راه‌اندازی شرکت‌ها و مجتمع‌ها و طرح‌های واحدهای تولیدی، صنعتی، بازرگانی، خدمات و حمل‌ونقل فعالیت می‌کند.
گروه مالی سپهر صادرات سهام‌دار عمده بیمه سرمد (۱۴٪)، هلدینگ انرژی سپهر (۴۹٪)، پرداخت الکترونیک سپهر (۴۹٪)، تأمین سرمایه سپهر (۳۰٪)، سرمایه‌گذاری خوارزمی (۸٪) و چندین شرکت دیگر است.
هدف از تأسیس بانک صادرات ایران که مؤسسین در ابتدا مدعی آن بودند، عبارت بود از:
عموم خدمات بانک صادرات به شاخه‌های زیر تقسیم می‌شود.
تأسیس و راه اندازی بیمه سرمد
* تاسیس و راه اندازی بیمه امید
برند بانک صادرات ایران در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
بانک صادرات ایران در چارچوب قانون پولی و بانکی کشور، قانون عملیات بانکی ربا کلاه‌برداری دزدی غارت و سایر قوانین ذی‌ربط، مقررات ناظر بر عملیات مجاز بانکی و سایر مصوبات شورای پول و اعتبار و دستورها بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و با اخذ مجوزهای لازم، مجاز به انجام فعالیت‌های زیر است:
سده چهلم پ.م. آغاز کهن‌ترین گزارش‌ها از تاریخ تمدن بشری است.
.td دامنه اینترنتی کشور چاد است.
.tf دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به سرزمین‌های قطب جنوب و جنوبی فرانسه است.
.tc دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به جزایر تورکس و کایکوس (متعلق به بریتانیا) است.
Wikipedia contributors, ".tc," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.tc&oldid=190587986 (accessed February 22, 2008).
.sz دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور سوازیلند است.
Wikipedia contributors, ".sz," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.sz&oldid=194662236 (accessed March 10, 2008).
.sy دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور سوریه است.
Wikipedia contributors, ".sy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.sy&oldid=194662594
.sv دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور السالوادور است.
سِر جرج هریسون (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۴۳ -مرگ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۱) موسیقیدان، ترانه‌سرا تهیه‌کننده انگلیسی و عضو گروه بیتلز بود که بیشتر محبوبیتش را در مقام گیتاریست اصلی گروه راک بیتلز در دهه شصت میلادی کسب کرد.
هریسون در ۲۵ فوریه ۱۹۴۳، در شهر لیورپول انگلستان به دنیا آمد. پدر او راننده تاکسی و مادرش خانه‌دار بود.
او ابتدا با پتی بوید ازدواج کرد اما پس از مدتی از یکدیگر جدا شدند. سپس با اولیویا آویاس ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. هریسون علاقه شدیدی به عرفان هندی داشت. او در ۱۹۶۵ به توری در آمریکا رفت و با اریک کلاپتون نیز دوستی نزدیکی برقرار نمود و یکی از ترانه‌هایش را نیز با همکاری او نگاشت.
اولین آشنایی او برای تأسیس گروه بیتلز با پل مک‌کارتنی که در مؤسسه لیورپول بود انجام گرفت که همین امر سبب به وجود آمدن گروه شد.
هریسون اولین آلبوم انفرادی اش را همزمان با فعالیت با گروه بیتلز و در سال ۱۹۶۸ با نام Wonderwall Music منتشر کرد. این آلبوم موسیقی متن فیلم Wonderwall بود.
این اولین آلبوم انفرادی یکی از اعضای گروه بیتلز بود.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، جورج هریسون را در رتبه ۲۱ قرار داد.
او در سال ۲۰۰۱ در شهر لس آنجلس بر اثر بیماری سرطان درگذشت.
حسن فتحی (زاده ۱۰ شهریور ۱۳۳۸) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویسِ سینما، تلویزیون و تئاترِ ایرانی است.حسن فتحی در وبگاه جوان امروز او کار هنری خود را با کارگردانی مجموعه تلویزیونی همسایه‌ها در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. مجموعه‌های تلویزیونی پهلوانان نمی‌میرند، شب دهم، مدار صفر درجه، میوه ممنوعه، زمانه، شهرزاد و جیران از آثار ماندگار حسن فتحی در عرصه سریال‌سازی است.
حسن فتحی متولد نظام آباد تهران است. او از سوی پدر اصالتی خوانساری و از جانب مادر اصالتی آذربایجانی دارد. وی دارای دانشنامه کارشناسی روان‌شناسی از دانشگاه شهیدبهشتی تهران و کارشناسی ارشد رشته کارگردانی نمایش از دانشگاه آزاد اسلامی است. همسر وی اعظم بروجردی نیز کارگردان و نمایشنامه‌نویس تئاتر است، آنان دو فرزند به نام‌های محمدرضا و امیرحسین دارند. امیرحسین بازیگر بوده و از جمله در سریال شهرزاد نقش ایفا کرده‌است.
فتحی فعالیت‌های هنری خود را با بازیگری تئاتر در دوران دانشجویی آغاز کرد ولی به‌طور جدی از سال ۱۳۶۸ با نوشتنِ نقدِ تئاتر و سینما در مجلاتی همچون سروش، تماشاخانه، دنیای تصویر و نمایش و نیز نویسندگی و کارگردانیِ تئاتر وارد دنیای هنر شد؛ که از این حیث او را می‌توان یک کارشناس و پژوهشگر هنر و سینما برشمرد. او از سال ۱۳۷۲ به سیمای جمهوری اسلامی ایران پیوست و به ساختِ سریال پرداخت و از سال ۱۳۸۳ با ساختِ فیلمِ سینماییِ ازدواج به سبک ایرانی در جَرگه کارگردانان سینمای ایران قرار گرفت.https://www.facebook.com/KarnamehIAC/photos/a.80875202346.78198.80872467346/10152176739697347/
وی در دانشگاه‌های مختلفی به عنوانِ استاد تدریس می‌کند و هم‌اکنون مدیر آموزشی مؤسسه فرهنگی هنری کارنامه است.
حسن فتحی که یکی از کارگردان‌های مهم در عرصه سریال‌سازی در دو دهه گذشته سینما به حساب می‌آید با علاقه وافر خود به فرهنگ معاصر نشان داده‌است که می‌توان سریال‌های پر مخاطب را در سبک و سیاق متفاوت بر صفحه جادویی تلویزیون در حالی منعکس نمود که مخاطب با شخصیت‌های داستان همدلی قابل قبولی نشان دهد. شاخصه مهم آثار تلویزیونی او دیالوگ‌های خاص با ضرباهنگ مناسب و استفاده به‌جا از آنها در بستر فیلم‌نامه‌ای قابل قبول و در بسیاری از لحظات، ساختارشکن است. همین امر در بررسی کلیت آثار او برگ برنده سریال‌های پرمخاطب کارنامه هنری اوست. شناخت خوب او از جامعه معاصر و آشنایی وی با موضوعات مورد پسند متناسب با فرهنگ بومی تماشاگر ایرانی آثار او را در رده بهترین مجموعه‌های سیما در دو دهه گذشته قرار داده‌است.
فتحی برای اجرای موسیقی میانی و پایانی سریال‌هایش با خواننده‌های سرشناسی همچون همایون شجریان، احسان خواجه امیری، محسن چاوشی، علیرضا قربانی و محمد اصفهانی همکاری داشته‌است.
نانجینگ (یا نانکینگ) (پین‌یین: Nánjīng) پایتخت استان جیانگسو در چین و شهری با اهمیت بسیار در تاریخ و فرهنگ چین است. نانجینگ در دوره‌های مختلف تاریخی پایتخت چین بوده‌است و به عنوان یکی از «چهار پایتخت باستانی بزرگ چین» شمرده می‌شود. جمهوری چین، که تنها تایوان و جزیره‌های اطراف آن را کنترل می‌کند، آن را به عنوان پایتخت رسمی خود به رسمیت می‌شناسد.
این شهر در منطقه اقتصادی دلتای رود یانگ تسه بنا شده‌است و همیشه یکی از مهم‌ترین شهرهای چین بوده‌است. جدا از این که در طول شش سلسله پایتخت چین بوده‌است در ضمن در طول تاریخ به عنوان یکی از مراکز ملی تحصیلات، تحقیق، ترابری و گردشگری بوده‌است.
در منطقه چین شرقی این شهر از لحاظ مرکزیت تجاری دوم است و تنها شانگهای از آن بالاتر است.
جیانگ هوکون شهردار کنونی این شهر است و لو ژیژون دبیر کمیته نانجینگ حزب کمونیست چین است. مجموعاً بیش از هشت میلیون نفر در این شهر زندگی می‌کنند و ۶۵۹۸ کیلومتر مربع وسعت دارد. کد تلفن منطقه‌ای آن ۲۵ است.
کشتار نانکینگ یکی از غم‌انگیزترین حوادث قرن بیستم است. ارتش سلطنتی ژاپن پس از اشغال این شهر در ۹ دسامبر ۱۹۳۷ طی شش هفته صدها هزار نفر از اهالی شهر را کشته و بیست تا هشتاد هزار زن را مورد تجاوز جنسی قرار دادند.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۰۷.
کمیته مرکزی حزب کمونیست چین بالاترین ارگان درون حزب کمونیست چین بین کنگره‌های حزبی است. کمیته مرکزی حدود ۳۰۰ عضو دارد و دفتر سیاسی حزب کمونیست چین را تعیین می‌کند.
با این که کمیته مرکزی مانند یک قوه مقننه عمل نمی‌کند، نهاد مهمی است زیرا اعضای اصلی حزب، ارتش و دولت در آن هستند. کمیته مرکزی بزرگ تر از دفتر سیاسی است و به نوعی طیف ایدئولوژیک وسیع تری در خود دارد.
بعضی تحلیلگران می‌گویند که هو جینتائو در بخشی از تلاش‌هایش برای افزایش دموکراسی درون حزبی، تلاش می‌کند قدرت کمیته مرکزی را افزایش دهد. دو عمل مهم هو لغو کنفرانس رهبری سنتی آگوست در بدایهه و مقدار نسبتاً وسیع پوشش رسانه‌ای جلسات پلنوم کمیته مرکزی در اکتبر ۲۰۰۳ بود. اکنون (۲۰۱۳) حزب کمونیست چین ۸۰ میلیون نفر عضو دارد و دبیر کل حزب کمونیست چین شی جین پینگ است که جانشین هو جینتائو شد.رئیس کمیته مرکزی جمهوری خلق چین شی جین پینگ می باشد.
هلن جی. کنتور (زاده ۱۹۱۹ - درگذشته ۱۹۹۳) باستان‌شناس آمریکایی بود که در بسیاری از تپه‌های باستانی خوزستان کاوش کرد. او دارای کرسی باستان‌شناسی پیش از تاریخ ایران در موسسه شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو بود.
ژان باتیست پوکلن (؛ تعمید داده شده ۱۵ ژانویه ۱۶۲۲ – درگذشته ۱۷ فوریه ۱۶۷۳) یا مولیر یکی از سه نمایشنامه‌نویسِ برترِ قرن هفدهم در فرانسه و یکی از بزرگترین کمدی‌نویسِ‌ها و هنرپیشه‌های تئاتر در اروپا به همراه پیر کورنی و ژان راسین بود. در زمینه کمدی‎نویسی پس از نویسندگان معروف یونان قدیم مانند آریستوفان و مناندر و کمدی سازهای روم قدیم از قبیل پلوتوس و ترنتیوس کسی تا به امروز به پای او نرسیده‌است.
مولیر ده ساله بود که مادرش را از دست داد. ابتدا در مدرسه‌ای که بیشتر اختصاص به اشراف داشت درس می‌خواند و سپس بعد از مدتی در نزد یک نفر از دوستان پدرش موسوم به پی‌یر گاسندی کشیش معروف مشغول به تدریس بود. پدرش اهل کسب و کار و تجارت بود و اسباب و اثاثیه خانه می‌فروخت و چنانچه مرسوم آن زمان بود عنوان جنس فروش سلطنتی و «پیشخدمت حضور» شاهی را داشت. مولیر نیز در ابتدای جوانی نزد پدر خود به کار و کاسبی می‌پرداخت ولی عاقبت روزی فرا رسید که میان پدر و پسر جدایی افتاد و تا پایان عمر نزدیکی حاصل نگردید. وی همچنین علاوه بر شغل پدری دارای سمت «پیشخدمت حضور» پادشاه نیز بود.
مولیر جوان در ابتدا کمی در کار خود متردد و دودل بود و نمی‌دانست که آیا بهتر است شغل و پیشه پدر را دنبال کند یا به شغل قضاوت و وکالت بپردازد ولی سرانجام روزگار و تقدیر کار را بر او آسان نمود و با خانواده‌ای آشنا شد که کارشان بازیگری در تئاتر بود؛ و در سن بیست و یک سالگی ورق برای او برگشت و تا آخر عمر در کار صحنه مشغول گشت. خانواده بژار ابتدا به‌طور دوره‌گردی مشغول اجرای نمایش بودند و مولیر به دختر آنها مادلن بژار بازیگر معروف علاقه‌مند شد. وی به پدرش نامه‌ای نوشت که دیگر حاضر به ادامه پیشه پدری اش نیست و از وی مطالبه میراث مادری اش را کرد. از آن زمان رابطه با پدرش قطع شد و وی به خانواده بژار ملحق گردید. دسته خانواده بژار نامش «دسته خانواده» بود که بعد از الحاق مولیر به تئاتر ایلوستر تغییر نام داد. پس از آنکه مولیر به دسته خانواده بژار ملحق گردید در پاریس مشغول به کار شد اما چندان موفقیت‌آمیز نبود؛ بنابراین مولیر و همکارانش تصمیم گرفتند از پاریس بیرون رفته و راه غرب و جنوب فرانسه را پیش بگیرند. حدود سیزده سال مشغول این دوره‌گردی‌ها بود و در سن سی شش سالگی به پاریس برگشت.
در سال ۱۶۵۹ طنز زن‌های فضل‌فروش مضحک را نوشت و بسیار مشهور گردید و همین باعث شد که مشمول الطاف مخصوص لویی چهاردهم قرار بگیرد که در آن زمان پادشاهی بیست و یک ساله بود و نه سال بود که بر تخت سلطنت نشسته بود. این علاقه مسبب این شد که مولیر در آن جامعه بسته با آزادی بیشتر، به بیان انتقاد و مشکلات جامعه با زبان طنز بپردازد.
مولیر منتقدین بسیاری داشت. آنها به بهانه دفاع از مذهب کارشکنی‌هایی در مسیر فعالیت او انجام دادند. آنها می‌گفتند که مولیر بی‌دینی را به روی صحنه تئاتر آورده‌است. نمایشنامه مکتب زنان در حقیقت بی عفتی و بی عصمتی است و تارتوف نمایشنامه‌ای است شیطانی و دون ژوان سراپا کفر است. به‌طور خلاصه منتقدین می‌گفتند که مولیر خناسی است که به لباس انسان درآمده. یکی از دوستان و دوستداران وی بوالو ی جوان بود که مقام وی را بالاتر از کورنی و حتی راسین می‌دانست و معتقد بود مولیر از هر کس دیگری بهتر توانسته طبیعت را بفهمد. حتی بعد از مرگ مولیر در محضر لویی چهاردهم در آنجایی که از بوالو پرسیده می‌شود که چه کسی بزرگترین شخص این عصر است وی در پاسخ می‌گوید: مولیر
از علت تغییر نام وی از ژان باتیست پوکلن به مولیر اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما احتمال داده می‌شود که زمانی به عنوان پیشخدمت مخصوص در رکاب لویی سیزدهم پادشاه فرانسه در ایالت لانگداک مسافرت می‌کرد، در دهکده‌ای به نام مولیر اولین بار با معشوقه خود مادلن بژار آشنا شد. به همین مناسبت و به یاد راز و نیازهای شبانه اسم آنجا را برای خود اختیار نمود
مولیر پس از شکست در زندگی زناشویی و بعد از موج بیرحمانه منتقدین به نگارش کارهای سطحی روی آورد. وی پس از آنکه از بی مهری معشوقه اش مادلن رنج بسیار برد، سرانجام در سال ۱۶۶۲ میلادی با آرماند (دختر یا خواهر جوان مادلن) که بیست و یک سال از مولیر جوان تر بود ازدواج کرد. او بین سال‌های ۱۶۲۲ –۱۶۷۳ در پاریس زندگی کرد. این دختر هم موجبات تلخکامی شوهر بیچاره خود را از هر جهت فراهم ساخت و کار به جایی کشید که بی وفایی او ورد زبان‌ها گردید. دشمنان مولیر که روز به روز زیادتر می‌شدند مدام بر بدخواهی و و سعادت و کینه‌توزی خود می‌افزودند و شهرت دادند که اساساً آرماند دختر معشوقهٔ قبلی اش مادلن است، حتی برخی می‌گفتند که دختر خود مولیر است و در نزد لویی چهاردهم زبان به تعرض و پرخاش گشودند که چگونه پادشاه اجازه می‌دهد که چنین کسی در دربار راه داشته باشد. معروف است که پادشاه فرانسه به این سخنان بی اعتنا بود و حتی وقتی زن جوان مولیر اولین فرزندش را آورد لویی چهاردهم پدر خوانده نوزاد گردید.
مولیر برخلاف بسیاری از نمایش‌نامه‌های خود به شعر، "خسیس" را به نثر نوشت. به همین سبب هموطنانش که معتاد به نمایشنامه‌های منظوم او بودند از تماشای "خسیس" در ابتدا لذتی نمی‌بردند. ایراد دیگری به مولیر وارد بود که می‌گفتند "خسیس" تقلیدی از نمایشنامهٔ "آئولولاریا" از آثار پلوتوس کمدی نویس مشهور رومی است.
لاهارپ شاعر و منتقد فرانسوی در سال ۱۷۹۹ دربارهٔ این نمایشنامه گفته‌است:
ژان-ژاک روسو فیلسوف معروف دربارهٔ مضمون نمایشنامهٔ "خسیس "گفته‌است:
گوته حکیم و شاعر آلمانی در سال ۱۸۲۵ در تمجید و ستایش از "خسیس" گفته‌است:
بوالو منتقد ادبی فرانسوی به تماشای مکرر "خسیس" رفت و نوشته‌است که روزی راسین به وی گفته‌است که اخیراً شما را در تئاتر مولیر دیدم و تنها کسی بودید که می‌خندیدید. بوالو که دریافت راسین باز در صدد نیش و کنایه به مولیر است در جواب گفت:
ژان روستان فیلسوف معاصر در این خصوص چنین گفته‌است:
در شب هفدهم فوریه سال ۱۶۷۳ در حالی که خود نقش «ارگان» در نمایش "بیمار خیالی" را برعهده داشت، در حین اجرا دچار تشنج و ضعف شدیدی گردید و از سکوی نمایش به پایین سقوط کرد، اما نمی‌خواست نمایش را ناتمام بگذارد. علی‌رغم تلاشش برای ادامهٔ نمایش مجدداً پس از رفتن روی سکو سقوط کرد و جراحت‌هایی دید و دیگر از ادامه کار عاجز بود. او را به منزلش بردند و سرفه شدیدی بر او عارض گردید و یکی از رگهایش قطع شد و سه ربع بعد در سن ۵۱ سالگی بر اثر بیماری سل درگذشت. کشیش از حاضر شدن به بستر بازیگر سست عقیده‌ای که تارتوف را نوشته امتناع کرد و کلیسا از خاک‌سپاری او در گورستان رسمی شهر جلوگیری کرد. سرانجام همسرش به لویی چهاردهم توسل جست تا پادشاه از رئیس روحانیان یعنی اسقف پاریس تقاضا کرد که اجازه بدهند.
اجازه صادر گردید، مشروط به اینکه مراسم تدفین در ساعتهای روز نباشد و هیچ تشریفاتی برگزار نشود؛ بنابراین در حین خاکسپاری‌اش به صدا درآوردن ناقوس کلیساها و زمزمه دعاهای حاضران ممنوع گردید. در روز بیست و یکم فوریه ۱۶۷۳ او را در قبرستان «سنت ژوزف» دفن کردند، در جایی که کودکانی را دفن می‌کردند که غسل تعمید نشده بودند. در سال ۱۷۹۲ باقی‌مانده خاکش به موزه تاریخی فرانسه آورده شد و در سال ۱۸۱۷ در پاریس به گورستان پرلاشز منتقل شده و در کنار ژان دو لافونتن دفن شد.