moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پین‌هوک کورنرز (به انگلیسی: Pinhook Corners) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سکویا، اکلاهما واقع شده‌است. پین‌هوک کورنرز ۲۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
های پوینت (به انگلیسی: High Point) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پام بیچ، فلوریدا واقع شده‌است.‌های پوینت ۲٬۱۹۱ نفر جمعیت دارد و؟ ? متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
شورلاین پارک (به انگلیسی: Shoreline Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنکاک، میسیسیپی واقع شده‌است. شورلاین پارک ۲۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
آرژانتین (به انگلیسی: Argentine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنسی، میشیگان واقع شده‌است. آرژانتین ۸٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۶٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک فنتون (به انگلیسی: Lake Fenton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنسی، میشیگان واقع شده‌است. لیک فنتون ۱۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک ورث کوریدور (به انگلیسی: Lake Worth Corridor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پام بیچ، فلوریدا واقع شده‌است. لیک ورث کوریدور ۸٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۶۶۳ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
چری‌وود ویلیج سینت متیوز (به انگلیسی: Cherrywood Village) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، کنتاکی واقع شده‌است. چری‌وود ویلیج سینت متیوز ۰٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیتل راک (به انگلیسی: Little Rock) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلترامی، مینه‌سوتا واقع شده‌است. لیتل راک ۱٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۳۶۴٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دزرت سنتر (به انگلیسی: Desert Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا واقع شده‌است. دزرت سنتر ۷۸٫۷۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۴ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میدل‌تاون (به انگلیسی: Middletown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شیاواسه، میشیگان واقع شده‌است. میدل‌تاون ۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هولت (به انگلیسی: Holt) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینگام، میشیگان واقع شده‌است. هولت ۴۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۹۷۳ نفر جمعیت دارد و ۲۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوفر فلاتس (به انگلیسی: Gopher Flats) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوماتیلا، اورگن واقع شده‌است. گوفر فلاتس ۵٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک‌هد-لیک‌شور (به انگلیسی: Lakehead-Lakeshore) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شاستا، کالیفرنیا قرار دارد. لیک‌هد-لیک‌شور ۲۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۷۰٫۳۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
بیچر (به انگلیسی: Beecher) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنسی، میشیگان واقع شده‌است. بیچر ۱۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اسکات لیک (به انگلیسی: Scott Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میامی-دید، فلوریدا قرار دارد. اسکات لیک ۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۴۰۱ نفر جمعیت دارد.
چال‌فانت (به انگلیسی: Chalfant) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونو، کالیفرنیا واقع شده‌است. چال‌فانت ۷۲٫۶۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوآل میدوز (به انگلیسی: Swall Meadows) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونو، کالیفرنیا واقع شده‌است. سوآل میدوز ۱۱٫۵۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پون‌ما (به انگلیسی: Ponemah) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلترامی، مینه‌سوتا واقع شده‌است. پون‌ما ۲۸٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲۴ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیوراس تریومف (به انگلیسی: Buras-Triumph) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. بیوراس تریومف ۳٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد.
ایندیان هایتس (به انگلیسی: Indian Heights) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هوارد، ایندیانا واقع شده‌است. ایندیان هایتس ۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۱۱ نفر جمعیت دارد و ۲۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساوت وودبریج (به انگلیسی: South Woodbridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن‌واکین، کالیفرنیا قرار دارد. ساوت وودبریج ۱٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
هایلند (به انگلیسی: Highland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است. هایلند ۶٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وایدمن (به انگلیسی: Weidman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایزابلا، میشیگان واقع شده‌است. وایدمن ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوم‌وود کانیون-ولی ولز (به انگلیسی: Homewood Canyon-Valley Wells) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. هوم‌وود کانیون-ولی ولز ۱۳۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵ نفر جمعیت دارد.
فورت مکینلی (به انگلیسی: Fort McKinley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتگومری، اوهایو واقع شده‌است. فورت مکینلی ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریو کامیونیتیز نورت (به انگلیسی: Rio Communities North) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ولنسیا، نیومکزیکو واقع شده‌است. ریو کامیونیتیز نورت ۱۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد.
ویسپر واک (به انگلیسی: Whisper Walk) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پام بیچ، فلوریدا واقع شده‌است. ویسپر واک ۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
وست‌وود (به انگلیسی: Westwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالامازو، میشیگان واقع شده‌است. وست‌وود ۷٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سایپ‌رس لیک (به انگلیسی: Cypress Lakes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پام بیچ، فلوریدا واقع شده‌است. سایپ‌رس لیک ۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۶۸ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
بلکس‌ویل (به انگلیسی: Blacksville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، جورجیا واقع شده‌است. بلکس‌ویل ۰٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴ نفر جمعیت دارد و ۲۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترای-سیتی (به انگلیسی: Tri-City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داگلاس، اورگن واقع شده‌است. ترای-سیتی ۱۸٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۲۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وودلان-اوک‌دیل (به انگلیسی: Woodlawn-Oakdale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مک‌کراکن، کنتاکی واقع شده‌است. وودلان-اوک‌دیل ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
گرین‌پورت وست (به انگلیسی: Greenport West) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. گرین‌پورت وست ۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۲۴ نفر جمعیت دارد.
ساوت لبنان (به انگلیسی: South Lebanon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Linn County واقع شده‌است. ساوت لبنان ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وسلی چپل (به انگلیسی: Wesley Chapel South) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاسکو، فلوریدا قرار دارد. وسلی چپل ۲۸٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد.
روئنا (به انگلیسی: Rowena) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واسکو، اورگن واقع شده‌است. روئنا ۴٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وامیک (به انگلیسی: Wamic) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واسکو، اورگن واقع شده‌است. وامیک ۳٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶ نفر جمعیت دارد و ۵۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناکس‌ویل (به انگلیسی: Knoxville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرافورد، جورجیا واقع شده‌است. ناکس‌ویل ۰٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فور کورنرز (به انگلیسی: Four Corners) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماریون، اورگن واقع شده‌است. فور کورنرز ۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۹۲۲ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میپل‌وود پارک (به انگلیسی: Maplewood Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ترامبل، اوهایو واقع شده‌است. میپل‌وود پارک ۱٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بایرون سنتر (به انگلیسی: Byron Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کنت، میشیگان واقع شده‌است. بایرون سنتر ۱۳٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۸۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کونه‌یوس (به انگلیسی: Conejos) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Conejos County واقع شده‌است. کونه‌یوس ۱٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸ نفر جمعیت دارد و ۲٬۴۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کول کریک (به انگلیسی: Coal Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. کول کریک ۲۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۶۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کامپیون (به انگلیسی: Campion) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Larimer County واقع شده‌است. کامپیون ۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۳۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جورج رابرتسون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جورج رابرتسون (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
وی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ دبیرکل ناتو و از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ وزیر دفاع بریتانیا بوده است.
رابرتسون همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری و نشان گل خار شده‌است.
آنا بیاتریس نوگیره (به پرتغالی: Ana Beatriz Nogueira؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۶۷) بازیگر اهل برزیل است. در سال ۱۹۸۷، وی برنده جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن از سی و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای ایفای نقش در فیلم "ورا" به کارگردانی سرجیو تولدو شد.
نیکولاس هولکنبرگ (; زادهٔ ) اهل آلمان است. وی راننده تیم هاس است.
شهرستان کوه‌چنار یکی از شهرستان‌های باختری استان فارس به مرکزیت شهر قائمیه است.
براساس سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، این شهرستان ۵۴٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد و بیستمین شهرستان پرجمعیت استان فارس به‌شمار می‌رود. شهر قائمیه (که مردم همچنان به آن چنارشاهیجان می‌گویند) نیز با دارا بودن جمعیتی برابر با ۲۶٬۹۱۸ نفر (۱۳۹۵) بیستمین شهر پرجمعیت استان فارس و سومین شهر پرجمعیت غرب استان است.
این شهرستان در محور مواصلاتی استان‌های فارس، بوشهر، خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد و تقاطع شهرهای شیراز، بوشهر، یاسوج، اهواز و کازرون واقع شده‌است.
زبان مردم شهرستان کوه چنار، لری جنوبی، کهمره‌ای و قشقایی است.
کوه چنار ترکیبی از دو نام «چنارشاهیجان» و «کوهمره نودان» است.
تشکیل این شهرستان از وعده‌های انتخاباتی حسین رضازاده بی بُته نماینده کازرون در مجلس شورای اسلامی بود و او پس از راهیابی به دورهٔ دهم مجلس برای تأسیس این شهرستان تلاش کرد. این طرح مورد پشتیبانی مردم چنارشاهیجان است ولی در کازرون مردم با آن مخالفت و اعتراضاتی را در این زمینه برپا کردند. از جمله دلایل اعتراضات این بوده که بیشاپور، امامزاده سیدحسین و جنگل‌های دشت برم جزئی از هویت کازرون دانسته شده‌است. وزارت کشور می‌گوید بررسی‌های کارشناسی معمول مبنای این طرح بوده‌است.
شهرستان کوه‌چنار دارای دو بخش زیر است:
موزهٔ بی.بی. کینگ و مرکز تفسیری دلتا یک موزه برای دلتا بلوز با هدف «توانمندسازی، اتحاد و درمان از طریق موسیقی و هنر و آموزش و به اشتراک گذاری میراث فرهنگی غنی از دلتای می‌سی‌سی‌پی با جهان» است.B. B. King Museum and Delta Interpretive Center, web site. Retrieved March 30, 2017. موزه، نام خود را هنرمند معروف دلتا، بی. بی. کینگ گرفته‌است و در زادگاه او در ایندیانوولا، میسیسیپی در ایالات متحده واقع شده‌است.
موزه و مرکز تفسیری دلتا بی.بی. کینگ در ایندیانوولا، می‌سی‌سی‌پی در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۸ افتتاح شد. این موزه شامل ساختمان مرمت شده آجری پنبه‌پاک‌کنی است که بی.بی. کینگ در دههٔ ۱۹۴۰ در آن مشغول به کار بود. در این موزه همچنین مجموعهٔ گسترده‌ای از آثار متعلق به بی.بی. کینگ است و همچنین نمایشگاهی در مورد زندگی خود کینگ و زندگی دیگر نوازندگان از منطقه دلتای و فرهنگ بلوز که در آن به وجود آمد، را داراست. موزه یادبود هنرمند معروف بلوز، بی.بی. کینگ است که اهل دلتای می‌سی‌سی‌پی بود. موزه چندین دستاورد از موسیقی بی.بی. کیگن را برجسته می‌کند. نمایشگاه شامل نمایشگاه‌های اینتراکتیو، یادگاری‌های بی.بی. کینگ و داستان‌ها است. موزه سعی بر کمک به حفظ و نگهداری بلوز دلتا و فرهنگ اش با تأیید بر اهمیت آن دارد.
در سال ۲۰۱۵، مدت کوتاهی پس از مرگ او در سن ۸۹ سالگی، کینگ در موزه و باغ یادبود که از قبل در نظر گرفته شده بود به خاک سپرده شد.
جف هون (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
وی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ وزیر دفاع بریتانیا و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ وزیر ترابری بریتانیا بوده است.
کِیْن براون (؛ زادهٔ ) خواننده، و ترانه‌سرای آمریکایی کانتری است.
او نخستین بار از طریق رسانه های اجتماعی شناخته شد. او نخستین خواننده ای است که همزمان در جایگاه او پنج چارت اصلی کانتری آمریکا قرار گرفته است.
مایکل پورتیو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است.
وی از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ وزیر دفاع بریتانیا و از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ نماینده مجلس بریتانیا بوده‌است.
آرپاد (; ؛ حدود ۸۹۵ – حدود ۹۰۷) رئیس کنفدراسیون قبایل مجارستان در اواخر سده ۹ و اوایل سده ۱۰ بود.
بسیاری از جزئیات زندگی او توسط مورخان مورد بحث و مناقشه است چرا که منابع مختلف شامل اطلاعات ضد و نقیضی در مورد اوست. با وجود این، بسیاری از مجارها از او به عنوان «بنیانگذار کشور ما» یاد می‌کنند و نقش آرپاد را در فتح حوزه کارپات توسط مجارستان برجسته می‌دانند. دودمان آرپاد تا سال ۱۳۰۱ در پادشاهی مجارستان حکومت کردند.
تام کینگ (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا قایقرانی بادبانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
تام کینگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
وی از ژوئن ۱۹۸۳ تا اکتبر ۱۹۸۳ وزیر ترابری بریتانیا و از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ وزیر دفاع بریتانیا بوده‌است.
بو رالف (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس، عضو آکادمی سوئد و استاد رشته زبان‌های نوردیک از دانشگاه یوهانس گوتنبرگ اهل سوئد است. او در ۱۹۹۹ به عضویت آکادمی سوئد رسید. وی کرسی شماره ۲ این آکادمی را در اختیار گرفت و جایگزین فیلسوف و جامعه‌شناس Torgny T:son Segerstedt گردید.
او عضو آکادمی نروژی علم و نامه است.
مدرسه محمدیه ، از آثار میرزا حسین فقیه سبزواری ، مربوط به دوره قاجاریه است و در سبزوار، میدان کارگر، خیابان افسر، واقع شده‌است، این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.http://www.mimarax.com/مدرسه-محمدیه-سبزوار.html
در یک پایگاه داده رابطه‌ای ستون () مجموعه ای از مقادیر داده از یک نوع داده ساده می‌باشد که برای هر ردیف جدول یک مقدار دارد. یک ستون ممکن است شامل مقادیر متنی، عددی یا حتی اشاره گری به فایل‌ها در سیستم عامل باشد. برخی سیستم‌های پایگاه داده رابطه ای اجازه ذخیره‌سازی انواع داده پیچیده‌تر را در ستون‌ها می‌دهند. اسناد، تصاویر یا حتی کلیپ‌های ویدئویی نمونه‌هایی از این انواع هستند. یک ستون می‌تواند صفت نیز خوانده شود.
توماس واتسون جونیور () ( – ) دیپلمات، تاجر و خلبان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دومین رئیس آی‌بی‌ام بوده‌است.
وی برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.
این مقاله فهرستی است از افتخارات و جایزه‌های هارولد پینتر.
پرآوازه‌ترین جایزهٔ پینتر همانا جایزه نوبل ادبیات بود که در سال ۲۰۰۵ به او رسید. او در سال ۱۹۹۶ افتخار شوالیگی انگلیس را رد کرد.
پینتر جایزه‌های فراوان دیگری هم بُرد که در زیر فهرست می‌شود.
حادثه ۲۰۱۸ ون تورنتو () در ۲۳ آوریل (۳ اردیبهشت ۱۳۹۷) اتفاق افتاد. در این حمله با خودرو یک ون اجاره‌ای سفیدرنگ به میان جمعیت رفت و به تعدادی از عابران پیاده در شمال مرکز شهر در تقاطع خیابان یانگ بین شپرد و فینچ در شمال شهر تورنتو در استان انتاریو کانادا اصابت کرد.
این حادثه ۱۰ کشته و ۱۵ زخمی برجای گذاشت و مظنون حادثه نیز توسط پلیس دستگیر شد.
این حمله در حالی رخ داد که تورنتو میزبان گروه ۷ کشور صنعتی و بلندپایه‌ترین مقامات امنیتی این گروه است.
به گفته پلیس محلی، در ساعت ۱۳:۳۰ به وقت محلی یک ون مدل رایدر اجاره ای وارد پیاده‌رو در خیابانی شلوغ در تورنتو شد که طی آن ۱۰ نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدند.
یک شاهد عینی گفت راننده این ون بنظر رسید که عامدانه قربانیان را در فاصله یک مایل (۱٫۶کیلومتر) هدف قرار داده‌است. پس از حمله خودروی ون از محل حادثه فرار کرد و دو کیلومتر دورتر متوقف شد.
در این حمله ۱۰ نفر کشته و ۱۵ نفر زخمی شدند. حال ۵ نفر دیگر وخیم می‌باشد.
پلیس گفت راننده این ون در بازداشت است. بازداشت فرد مظنون بدنبال درگیری با پلیس انجام شد.
پیتر یوئن معاون پلیس تورنتو گفت که تحقیقات در مورد راننده در جریان است.
پلیس مظنون را فردی ۲۵ ساله به نام آلک میناسیان (متولد ۳ نوامبر ۱۹۹۲)، دانش آموز یک کالج از ریچموند هیل، انتاریو، شناسایی کرد.[https://www.cbsnews.com/news/toronto-van-suspect-alek-minassian-hit-pedestrians-yonge-finch-today-2018-04-23-live-updates/
چارچوب یا جدول معماری زکمن،ازیک ماتریس۶*۶که برای کمک به سازماندهی معماری سازمانی شرکت شما و ایجاد بینش درمورد دارایی های IT سازمان شما میباشد.که به نوعی جدول مندلیف مدل‌های معماری محسوب می‌شود. چارچوب، مرجعی است که شش جنبه‌ی اطلاعات، فرایندها، مکان‌ها، افراد، رویدادها و اهداف را تحت پوشش قرار می‌دهد. چارچوب زکمن نقش مهمی در ایجاد چارچوب‌های دیگر، مانند «چارچوب معماری فدرال»، داشته‌است. جان زکمن، ارائه کننده چارچوب فوق، که از پیشکسوتان «معماری سازمانی» به حساب آمده و امروزه او را به‌ عنوان پدر این علم می‌دانند، معماری سازمانی را ضرورتی غیرقابل اجتناب برای سازمان‌های بزرگ می‌دانست.
عنوان «چارچوب زکمن» اشاره به جدیدترین نگارش آن؛ یعنی چارچوب معماری سازمانی زکمن نسخه ۳٫۰ می‌کند. فرازهایی از سی سال سابقه این چارچوب به شرح زیر است:
در منابع دیگر، زکمن به عنوان یک چارچوب که توسط جان زکمن خلق شده و از نام او سرچشمه گرفته، اما به روش‌های متعددی معرفی شده‌است. به عنوان مثال:
در کنار چارچوب توسعه‌یافته توسط جان زکمن، توسعه‌ها و کاربردهای متعددی ایجاد شده‌اند که آن‌ها نیز گاهی اوقات به نام چارچوبهای زکمن نامیده می‌شوند، اگرچه معمولاً آن‌ها فقط طرح‌های گرافیکی تغییرداده شده نسبت به چارچوب واقعی زکمن هستند.
چارچوب زکمن مجموعه‌ای از دیدگاه‌های مطرح در معماری سازمانی را خلاصه می‌کند. این دیدگاه‌ها در قالب یک ماتریس دو بعدی نمایش داده می‌شوند که سطرهای آن نوع ذی‌نفعان و ستون‌ها جنبه‌های معماری را نشان می‌دهند. چارچوب یک متدلوژی برای یک معماری تعریف نمی‌کند. در عوض، ماتریس به صورت یک قالب است که باید با اهداف/قوانین، فرایندها، مواد، نقش‌ها، مکان‌ها و رویدادهای به‌طور خاص مورد نیاز سازمان پر شود. در مرحله بعدی مدل‌سازی، نگاشت بین ستون‌ها در چارچوب، شکاف‌های موجود در وضعیت مستندسازی‌شده سازمان را نشان می‌دهد.
چارچوب، یک ساختار منطقی برای طبقه‌بندی و سازماندهی نمایش توصیفی از یک سازمان است. این ساختار هم برای مدیریت سازمان و هم برای عوامل درگیر در توسعه سیستم‌های سازمان حائز اهمیت است. et al. (2005). "Enterprise Architecture at Work". p. 24. در حالی که هیچ ترتیب اولویتی برای ستون‌های چارچوب وجود ندارد، ترتیب بالا به پایین سطرها برای تنظیم مفاهیم کسب و کار و سازمان فیزیکی واقعی مهم است. سطح جزئیات در چارچوب، یک تابع از هر سلول (و نه سطرها) است.
ستون‌ها دارای ترتیب نیستند. برخلاف سطرها که رعایت ترتیب آن‌ها حائز اهمیت است. به همین علت در نام‌گذاری ستون‌ها از شماره‌گذاری استفاده نشده‌است. این قاعده تلویحاً به این معنی است که نمی‌تواند بدون داشتن سطر بالاتر به تولید سطر پایین‌تر پرداخت. اما در مورد ستون‌ها چنین قانونی برقرار نیست. به عبارت دیگر در زمان تعیین عرض و عمق معماری می‌توان از سطرهای پایین‌تر صرف نظر کرد.
در سال‌های دهه ۱۹۸۰ جان زکمن در آی بی ام در توسعه برنامه‌ریزی سیستم کسب و کار (بی اس پی) مشارکت داشت که روشی برای تجزیه‌وتحلیل، تعریف و طراحی یک معماری اطلاعات سازمانی بود. در سال ۱۹۸۲ زکمن به این نتیجه رسید که این تجزیه و تحلیل‌ها می‌تواند به مراتب فراتر از خودکارسازی طراحی سیستم‌ها و مدیریت داده‌ها در عرصه برنامه‌ریزی استراتژیک کسب و کار و به‌طور کلی دانش مدیریت باشد. او اندیشید که این تکنیک‌ها را می‌توان در حوزه‌های معماری سازمانی داده‌محور، طراحی سیستم‌های داده‌محور، الگوهای طبقه‌بندی داده و از این دست حوزه‌ها (که در آن زمان کم‌تر شناخته شده بودند) به کار برد.
در مقاله سال ۱۹۸۷ «یک چارچوب برای معماری سیستم‌های اطلاعاتی» زکمن متوجه شد که اصطلاح «معماری» که به‌طور بی‌قیدانه‌ای توسط افراد حرفه‌ای در زمینه سیستم‌های اطلاعاتی استفاده می‌گردد در واقع برای هر کدام برنامه‌ریزان، طراحان، برنامه‌نویسان، متخصصان ارتباطات و سایرین معانی مختلفی می‌دهد. در جست‌وجویی برای یک پایه مستقل و هدفمند که بر اساس آن بتوان یک چارچوب برای معماری سیستم‌های اطلاعاتی توسعه داد، زکمن نگاهی به حوزه معماری کلاسیک و انواعی از پروژه‌های پیچیده مهندسی در صنعت انداخت. او رویکرد مشابهی را در آن‌ها مشاهده کرد و به این نتیجه رسید که معماری در بسیاری از سطوح وجود دارد و شامل حداقل سه دیدگاه می‌گردد: مواد یا داده‌های خام، عملکرد فرایندها و محل یا شبکه پیاده‌سازی.
معماری سیستم‌های اطلاعاتی به این منظور طراحی شده‌است که یک طرح طبقه‌بندی برای سازماندهی مدل‌های معماری باشد و یک نمایش یکسان از مدل‌های مورد نیاز برای معماری سازمانی را فراهم می‌کند. معماری سیستم‌های اطلاعاتی با جزئیات تعیین نمی‌کند که مدل‌ها باید شامل چه چیزی باشند، اجبار نمی‌کند که چه زبان مدل‌سازی برای هر مدل به کار برده شود و همچنین هیچ روشی را برای ایجاد مدل‌ها پیشنهاد نمی‌دهد.
در سال ۱۹۹۲ در مقاله «گسترش و رسمی چارچوب برای معماری سیستم‌های اطلاعاتی» جان اف سووا و جان زکمن چارچوب و توسعه‌های جدید آن را ارائه کردند که نشان می‌داد چگونه چارچوب می‌تواند به کمک نمودارهای گراف مفهومی صوری‌سازی گردد. همچنین در سال ۱۹۹۲:بعدتر در طول دهه ۱۹۹۰
در مقاله سال ۱۹۹۷ با عنوان «مفاهیم یک چارچوب برای معماری سازمانی» زکمن گفت که این چارچوب باید به عنوان یک «چارچوب برای معماری سازمانی» گفته شود و این‌ که حتی بهتر بود از همان ابتدا به این نام خوانده می‌شد. اگرچه طبق گفته زکمن در اوایل دهه ۱۹۸۰ «علاقه کمی به ایده مهندسی مجدد سازمان یا مدل‌سازی سازمانی و استفاده از صوری سازی وجود داشت و مدل‌ها عموماً محدود به برخی از جنبه‌های توسعه نرم‌افزار در جامعه سیستم‌های اطلاعاتی می‌شدند».
در سال ۲۰۰۸ مؤسسه زکمن اینترپرایس چارچوب زکمن را چنین معرفی کرد: تعریف رسمی مختصر به عنوان یک استاندارد جدید چارچوب زکمن.
از دهه ۱۹۹۰ تاکنون چندین چارچوب توسعه‌یافته از چارچوب زکمن پیشنهاد داده شده‌اند. مانند:
ایده اصلی در پشت چارچوب زکمن این است که یک چیز یا مورد پیچیده را می‌توان برای مقاصد مختلف با استفاده از توصیف‌های مختلف (به عنوان مثال متنی، گرافیکی) به راه‌های مختلف تعریف کرد. چارچوب زکمن سی و شش طبقه لازم برای توصیف کامل هر چیزی ارائه می‌کند، به خصوص چیزهای پیچیده مانند کالاهای تولیدشده (به عنوان مثال لوازم خانگی) سازه‌های ساخته‌شده (مانند ساختمان‌ها) و سازمان‌ها (به عنوان مثال سازمان و همه اهداف، اشخاص و فناوری‌های آن). این چارچوب شش تحول مختلف را برای یک ایده انتزاعی (نه افزایش جزئیات، تنها تحول) را از شش دیدگاه مختلف فراهم می‌کند.
این ویژگی اجازه می‌دهد تا افراد مختلف یه یک چیز یکسان از دیدگاه‌های مختلف نگاه کنند. این کار باعث ایجاد یک نگرش همگانی از محیط می‌گردد، قابلیت مهمی که در شکل نشان داده شده‌است.
هر سطر نشان‌دهنده یک دید کلی از راه حل از یک دیدگاه خاص است. یک سطر یا دیدگاه بالاتر لزوماً نباید نسبت به دیدگاه پایین‌تر درک جامع‌تری از کل مسئله داشته باشد. هر سطر نشان‌دهنده یک دیدگاه متمایز و منحصربه‌فرد است، با این حال، خروجی‌ها از هر دیدگاه باید جزئیات کافی برای تعریف راه حل در سطح خود دیدگاه را فراهم کنند و همچنین باید برای استفاده در دیدگاه سطر پایین‌تر به صورت صریح ترجمه کردند.
هر دیدگاه باید نیازها و محدودیت‌ها و الزامات دیگر دیدگاه‌ها را مد نظر قرار دهد. محدودیت‌های دیدگاه‌ها به صورت افزودنی هستند. برای مثال محدودیت‌های سطر بالاتر سطر پایین‌تر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. محدودیت‌های سطر پایین‌تر می‌تواند، اما نه لزوماً، بر سطرهای بالاتر تأثیر بگذارد. درک الزامات و محدودیت‌ها مستلزم تبادل دانش و داشتن درک متقابل از دیدگاهی به دیدگاه دیگر است. چارچوب از مسیر عمودی برای ارتباطات بین دیدگاه‌ها استفاده می‌کند.
نسخه فعلی (۳) چارچوب زکمن سطرها را مطابق زیرطبقه‌بندی می‌کند:
به‌طور خلاصه، هر دیدگاه تمرکز را متوجه یک پرسش اساسی می‌کند و سپس به این سؤال از همان دیدگاه به نحوی پاسخ می‌دهد که ارائه‌های توصیفی (به‌طور مثال مدل‌ها) متفاوتی ایجاد شوند که از دیدگاه‌های بالاتر به دیدگاه‌های پایین‌تر ترجمه بشوند. مدل اساسی برای تمرکز (یا ایجاد انتزاع) ثابت می‌ماند. مدل پایه هر ستون به‌طور منحصربه‌فرد تعریف شده و در عین حال هم به‌طور عرضی و هم از بالا به پایین ماتریس با سایر ستون‌ها در ارتباط است. علاوه بر این، شش طبقه از قطعات معماری سازمانی و پرسش‌های مربوطه که آن‌ها پاسخ می‌دهند، ستون‌های چارچوب زکمن را تشکیل می‌دهند که به شرح زیر هستند:
به اعتقاد زکمن، تنها عاملی که چارچوبش را منحصر به فرد می‌سازد، این است که هر عنصر در هر کدام از دو محور ماتریس به صراحت قابل تشخیص از تمام عناصر دیگر در این محور است. آنچه هر سلول ماتریس ارائه می‌دهد نه صرفاً افزایش جزئیات نسبت به سطوح پیشین، بلکه در واقع ارائه‌ای متفاوت - متفاوت در مضمون، معنی، انگیزه و استفاده - می‌باشد. به این دلیل که هر یک از این عناصر در هر محور به صراحت متفاوت از دیگران است، امکان تعیین آن‌چه که متعلق به هر سلول است به صورت دقیق وجود دارد.
چارچوب زکمن به‌طور معمول به صورت یک ماتریس ۶ * ۶ با پرسش‌های ارتباطی به عنوان ستون و سیر تحولات تجسم‌سازی به عنوان سطر به تصویر کشیده شده‌است. طبقه بندی‌های چارچوب توسط سلول‌ها بخش‌بندی شده‌است که تقاطع بین پرسش‌ها و تحولات هستند.
توضیحات سلول‌ها مستقیماً برگرفته از نسخه ۳٫۰ چارچوب زکمن هستند:
از زمان توسعه محصول (به عنوان مثال مصنوع معماری) در ازای هر سلول یا راه حل مشکل که در هرسلول مندرج شده‌است، پاسخی به یک سؤال از یک دیدگاه وجود داردکه عموماً به شکل مدل‌ها یا توصیف‌های سطح بالاتر یا پاسخ‌های سطحی می‌باشند. طراحی‌ها یا مدل‌های استخراج شده که ازپاسخ پشتیبانی می‌کنند همان توضیحات با جزییات داخل سلول‌ها هستند. تجزیه (یعنی شکستن به سطح بیشتری از جزئیات) در هر سلول اتفاق می‌افتد. اگر یک سلول صریح (تعریف شده) نباشد به صورت غیرصریح (تعریف نشده) است. اگر یک سلول غیرصریح باشد، خطر ایجاد مفروضات در مورد این سلول وجود دارد. اگر مفروضات معتبر باشند، در زمان و پول صرفه‌جویی شده‌است. اگر مفروضات نامعتبر باشند آن‌گاه به احتمال زیاد هزینه‌ها و زمان‌بندی پیاده‌سازی افزایش می‌یابند.
چارچوب دارای مجموعه‌ای از قوانین است:
چارچوب از این رو ذاتی است که همان‌طور که می‌توان آن را برای طبقه‌بندی نمایش‌های هر شیء فیزیکی به کار برد می‌توان برای اشیاء مفهومی مانند سازمان هم به کار برد. همچنین چارچوب بازگشتی است زیرا که می‌تواند برای تجزیه و تحلیل ترکیب معماری خودش هم مورد استفاده قرار بگیرد. اگر چه چارچوب رابطه هر ستون با ستون دیگر را نمایش می‌دهد، اما هنوز یک نمایش ساختاری از سازمان است نه یک نمایش جریانی.
یکی از نقاط قوت چارچوب زکمن این است که به صراحت مجموعه‌ای جامع از دیدگاه‌ها را نشان می‌دهد که می‌تواند توسط معماری سازمان استفاده شود. برخی احساس می‌کنند که پیروی کامل از این مدل می‌تواند منجر به تأکید بیش از حد بر روی اسناد و مدارک شود، چرا که برای هر یک از سی سلول چارچوب، مصنوعاتی مورد نیاز است. زکمن اما نشان می‌دهد که تنها حقایق مورد نیاز برای حل مسألهٔ تحت تجزیه و تحلیل، نیاز به انتشار دارند.
جان زکمن در اسناد و سخنرانی‌ها و سمینارهایش به وضوح بیان نمود که، به عنوان چارچوب، چه درعمق و چه در وسعت جزئیاتی که مورد نیاز هر یک از سلول‌های ماتریس است، بر اساس اهمیت‌ها و اولویت‌های هرسازمان انعطاف‌پذیری وجود دارد. یک خودروساز که اهداف کسب و کارش ممکن است حول محور ضرورت وجود انبار و تمرکز فرایند محور باشد، ممکن است تمرکز بر روی مستندسازی ستون‌های چه و چگونه را سودمند بیابد. در مقابل، یک آژانس مسافرتی که کسب و کارش بیشتر در رابطه با مردم و رویداد-زمان‌بندی است می‌تواند تمرکز بر روی مستندسازی ستون‌های کِی و که و کجا را مفید بیابد. اگرچه هیچ راه فراری از اهمیت ستون چرا وجود ندارد که پیشرانه‌های کسب و کار را برای تمام ستون‌های دیگر فراهم می‌کند.
از سال‌های دهه ۱۹۹۰ چارچوب زکمن به‌طور گسترده‌ای به عنوان وسیله ای برای تهیه ساختار برای مدل‌سازی سازمانی به سبک مهندسی اطلاعات استفاده می‌شود. چارچوب زکمن می‌تواند هم در شرکت‌های تجاری و هم در سازمان‌های دولتی استفاده شود. در درون یک سازمان دولتی، چارچوب می‌تواند به کل سازمان در یک سطح انتزاعی اعمال شود یا می‌توان آن را به ادارات مختلف، دفاتر، برنامه‌ها، واحدهای زیرمجموعه و حتی به موجودیت‌های پایه‌ای عملیاتی مستقل اعمال کرد.
چارچوب زکمن در چارچوب سفارشی مانند TEAF، که بر مبنای چارچوب‌های مشابه ساخته شده، اعمال شده‌است. ماتریس TEAF.منابع دیگر:
چارچوب زکمن به عنوان یک چارچوب برای توصیف استانداردها نیز استفاده می‌شود، برای مثال، استانداردهای بهداشت و درمان و سیستم اطلاعاتی بهداشت و درمان. هر سلول از چارچوب حاوی یک سری از استانداردهای سیستم اطلاعاتی بهداشت و درمان است.
از دیگر کاربردهای چارچوب زکمن استفاده به عنوان مدل مرجع برای سایر معماری‌های سازمانی است، برای مثال این چهار مورد را ببینید: نمونه‌های دیگر:
راه‌هایی که چارچوب زکمن باعث تحریک توسعه دیگر چارچوب‌های معماری سازمانی مانند مدل معماری سازمانی NIST، مدل، C4ISR AE، مدلDOE AE و مدل DoDAF شده‌است، کم‌تر مورد توجه قرار گرفته‌اند:
متدلوژی چارچوب زکمن روش به عنوان مثال توسط وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده (VA) به منظور توسعه و حفظ معماری سازمانی One-VA در سال ۲۰۰۱ مورد استفاده قرار گرفته‌است. این متدلوژی نیاز به تعریف تمام جنبه‌های سازمانی VA از دیدگاه فرایند کسب و کار، اطلاعات، فنی، محل، پرسنل و الزامات دارد. گام بعدی در پیاده‌سازی متدلوژی به تعریف تمام توابع مربوط به هر فرایند کسب و کار و شناسایی عناصر اطلاعاتی مرتبط اختصاص دارد. پس از شناسایی، تکرار توابع و تناقض در تعریف داده‌ها می‌تواند شناسایی و حل و فصل شود.وزارت امور کهنه سربازان در آغاز قرن ۲۱ برای پیاده‌سازی یک معماری سازمانی کاملاً بر اساس چارچوب زکمن برنامه‌ریزی نمود.
در نهایت یک مخزن معماری سازمانی که در سطح کلان توسط چارچوب زکمن ایجاد شده و در سطح سلول توسط فرامدل مشخص شده در زیر نشان داده شده‌است.
این نمودار در VA-EA گنجانیده شده تا برای یک نمایش نمادین ازفرامدل مورد استفاده‌اش، هم چنین برای توصیف معماری سازمانی One-VA و نیز برای ساخت مخزن معماری سازمانی بدون استفاده از نرم‌افزار مخزن معماری سازمانی تجاری به کار رود. این نمودار با استفاده از یک پایگاه داده شی‌گرا و یک محصول نرم‌افزاری Caliber-RM توسعه داده شده‌است. Caliber-RM به عنوان یک ابزار مدیریت پیکربندی نرم‌افزار در نظر گرفته شده‌است، نه به عنوان یک مخزن معماری سازمانی.
اگرچه این ابزار اجازه تعریف اشخاص و روابط و تعریف خواص برای هر دو اشخاص و روابط را می‌دهد، که این ویژگی آن را برای ساخت مخزن معماری سازمانی با توجه به تکنولوژی موجود در اوایل سال ۲۰۰۳ کافی می‌سازد. انگیزه شخصی در انتخاب این ابزار این بود که هیچ‌یک از ابزارهای مخزن تجاری موجود، یک نمایش واقعی از چارچوب زکمن را فراهم نمی‌کردند، و همه آن‌ها بسیار اختصاصی بودند که امکان استفاده از قطعات سایر شرکت‌ها یا استفاده از منبع باز را با مشکل مواجه می‌کردند.
این نمودار چند تفسیر مهم از چارچوب زکمن و انطباق آن با مدیریت سرمایه‌گذاری فناوری اطلاعات را آشکار می‌کند:
سطر-شش، اندازه‌گیری بازگشت سرمایه‌گذاری برای پروژه‌های جداگانه و به‌طور بالقوه برای کل الگوی سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کند. بدون وجود سطر-شش، چارچوب همیشه زیان‌ده بود، اما بازگشت سرمایه‌گذاری در سطر-شش اجازه می‌دهد که سود تخمین زده شود و در یک فرایند بهبود مستمر به کار رود. این سطر همچنین بهترین تجربه‌ها را ثبت کرده و از طریق سطر-دو به سیستم باز اعمال می‌کند.
چارچوب زکمن به‌طور گسترده‌ای مورد بحث قرار گرفته‌است و گاه ارزش عملی آن زیر سؤال رفته‌است:
این انتقادها پیشنهاد می‌کنند که چارچوب زکمن به سختی می‌تواند منعکس‌کننده بهترین تجربه واقعی در معماری سازمانی باشد.
آلکیل نیتریت‌ها گروهی از ترکیب‌های شیمیایی با ساختار R-ONO‌اند. به صورت رسمی به آن‌ها آلکیل استر نیترو اسید‌اند. آلکیل نیتریت‌ها به روشنی با ترکیبات نیترو یا ساختار R-NO متفاوت‌اند.
چند عضو نخست سری آنها، مایعاتی فرارند؛ متیل نیتریت و اتیل نیتریت در دما و فشار اتاق به صورت گازند. این ترکیب‌ها بوی مشخصی شبیه بوی میوه دارند. یکی دیگر از نیتریت‌های پرکاربرد آمیل نیتریت یا ۳-متیل-بوتیل نیتریت است.
کاربرد آلکیل نیتریت‌ها بیشتر به عنوان داروی شیمیایی و واکنش‌گر ناب است. برای نمونه برای کاهش آنژین صدری یا دیگر مشکلات مربوط به قلب به صورت تنفسی از این مواد بهره برده می‌شود.
نیتریت‌های آلی از الکل و سدیم نیتریت در محلول سولفوریک اسید بدست می‌آیند. آن‌ها به آرامی تجزیه می‌شوند، محصولات تجزیه عبارتند از: اکسیدهای نیتروژن، آب، الکل و محصولات پلیمریزاسیون آلدئید."n-butyl nitrite" Organic Syntheses, Coll. Vol. 2, p.108 (1943); Vol. 16, p.7 (1936). http://www.orgsynth.org/orgsyn/prep.asp?prep=cv2p0108 Link
آلفا (به انگلیسی: Alpha) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
بارمرا (به انگلیسی: Barmera) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
چیفلی (به انگلیسی: Chifley) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بلک وود (به انگلیسی: Blackwood) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
ویورلی (به انگلیسی: Waverley) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
رزبری (به انگلیسی: Rosebery) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
راشکاترز بی (به انگلیسی: Rushcutters Bay) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
زتلند (به انگلیسی: Zetland) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
دارلینگتن (به انگلیسی: Darlington) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بردبری (به انگلیسی: Bradbury) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بروکلت (به انگلیسی: Brooklet) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
پایانه نفتی، () به تأسیسات صنعتی اطلاق می‌گردد، که برای ذخیره‌سازی، انتقال و بارگیری نفت، فراورده‌های نفتی یا محصولات پتروشیمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. پایانه‌های نفتی دارای مخازن ذخیره‌سازی محصولات هیدروکربوری جهت بارگیری نفتکش‌ها یا خطوط لوله انتقال می‌باشند. پایانه‌های نفتی اغلب در نزدیکی پالایشگاه‌های نفت یا در نقاطی قرار دارند که کشتی‌های نفتکش توانایی بارگیری را داشته باشند. برخی از پایانه‌ها نیز به خطوط راه‌آهن تجهیز می‌باشند.
کُنستانس وو (; ) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "معمار"، "ویش دراگون"، "امور پنهانی"، "سرسره برقی" و "بعد ۴۰۴" اشاره نمود.
فرایند سلوی () یک فرایند صنعتی برای تولید عمده سدیم کربنات می‌باشد. فرایند سلوی در دهه ۱۸۶۰ توسط ارنست سلوی اختراع شد. مواد اولیه تشکیل دهنده محصول نهایی این فرایند، شامل آب‌نمک و سنگ آهک است، که ارزان و به راحتی در دسترس می‌باشند. ظرفیت تولید جهانی سدیم کربنات در سال ۲۰۰۵ در حدود ۴۲ میلیون مترمکعب در سال برآورد شده‌است. هم‌اکنون در حدود سه چهارم از ظرفیت تولید کربنات سدیم در کارخانجات شیمیایی و بر پایه فرایند سلوی استخراج می‌شود.
پتاس () یا پتاس، گونه ای از نمک تولیدی یا معدنی است، که حاوی اکسید پتاسیم در فرم محلول در آب می‌باشد. ظرفیت تولید و استخراج پتاس جهانی بالغ بر ۶۰ میلیون تن در سال است، که بخش اعظم آن بعنوان کود تولید می‌شود و در صنایع کشاورزی به مصرف می‌رسد. بیشترین میزان پتاسیم تولید شده در جهان، جهت تولید کود پتاس بکار می‌رود. پتاسیم برای اولین بار در سال ۱۸۰۷ از طریق فرایند الکترولیز پتاس (هیدروکسید پتاسیم) یافت شد.
کمک هزینه روزانه پرسنل یا خرج روزان پرسنل (لاتین برای "روزانه" و یا "هر روز") یک مقدار مشخصی از پولی است که یک سازمان به یک فرد که اغلب از پرسنلش هستند میدهد تا به صورت روزانه برای هزینه‌های زندگی در هنگام سفر کاری او را پوشش دهد.
کمک هزینه روزانه می‌تواند شامل تمام یا قسمتی از هزینه‌های متحمل شده پرنسل در سفر گردد به عنوان مثال ممکن است برای مسکن (که در این مرود ممکن است برای بازپرداخت رسید ارائه گردد) و یا وعده‌های غذایی به وی اختصاص یابد. "این کمک هزینه" به خصوص مربوط به مأموریتهایی است که با وسایل نقلیه موتوری به مقاصد دور صورت میپذیرد و اغلب با یک نرخ تعیین شده معین در مسیر معین پرداخت می‌گردد.
ایزابلا ویدوویچ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اعجوبه"، "جبهه خودی، پرورشگاهی‌ها، آی‌زامبی" و "سوپرگرل" اشاره کرد.
کایا گربر (؛ زادهٔ ) یک مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است.
او دختر سیندی کرافورد است و برای مجلهٔ وگ و همچنین شرکت‌های بربری، پرادا، امگا اس‌آ و شنل فعالیت تبلیغاتی نموده‌است.
ایدی براینت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲"، "بیمار بزرگ"، "ستاره" و "دختران" اشاره نمود.
غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک () فاجعه‌ای است در ارتباط با کشتی آرام‌اس تایتانیک که در صبح ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ در اقیانوس اطلس شمالی و چهار روز پس از آغاز نخستین سفرش از بندر ساوت‌همپتون به مقصد نیویورک به دلیل برخورد با یک کوه یخ شناور به وقوع پیوست. تایتانیک عنوان‌دار بزرگ‌ترین خط حمل و نقل مسافرِ در حال خدمت بود. این کشتی در شب یکشنبه ساعت ۲:۳۵ دقیقه در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ غرق شد.
اپراتور کشتی تا پیش از برخورد با کوه یخ، شش پیام اخطار از سایر کشتی‌ها در رابطه با یخ‌های شناور دریافت کرده بود. در طی غرق شدن تایتانیک، تقریباً تمام مسافرانی که به آب دریا پریده یا افتادند به دلیل دمای از شوک سرما و هیپوترمی جان سپردند. از ۲۲۲۴ مسافر کشتی در حدود ۱۵۰۰ نفر جان خود را از دست دادند که این موضوع باعث شد تا فاجعهٔ غرق کشتی تایتانیک تبدیل به مرگبارترین بلای تاریخ دریایی به وقوع پیوستهٔ بشر (در زمان صلح) باشد.
تایتانیک با بیش از هزار مسافر و خدمه غرق شد. تقریباً تمام کسانی که به آب پریدند یا به آب افتادند در اثر تأثیر شوک سرما و ناتوانی در عرض چند دقیقه غرق شدند یا مردند. RMS Carpathia حدود یک ساعت و نیم پس از غرق شدن وارد شد و آخرین زنده مانده را تا ساعت ۰۹:۱۵ پانزدهم آوریل، حدود ۹ ساعت و نیم پس از برخورد نجات داد. این فاجعه جهان را شوکه کرد و خشم گسترده‌ای را نسبت به کمبود قایق نجات، مقررات ملایم و رفتار نابرابر با سه کلاس مسافر در حین تخلیه ایجاد کرد. در تحقیقات بعدی، تغییرات گسترده در مقررات دریایی توصیه شد که منجر به ایجاد کنوانسیون بین‌المللی ایمنی زندگی در دریا (SOLAS) در سال ۱۹۱۴ شد.
کشتی تایتانیک می‌توانست در عین راحتی و سرعت، حمل و جابجایی ۳۵۴۷ مسافر را بر عهده بگیرد. موتورهای رفت و برگشتی این کشتی دارای عظیم‌ترین موتورهای ساخته شده تا آن زمان بود که ارتفاعی بالغ بر و سیلندرهایی با قطر دهانهٔ را داشت. این موتورها روزانه نیازمند ۶۰۰ تن زغال‌سنگ برای تولید انرژی حرکتی بودند. چنین گفته شده که قسمت مسافران، به ویژه بخش لوکس یا (فرست کلاس) این کشتی از نظر شکوه و تجمل بی‌نظیر بوده‌است. هزینهٔ بلیت سفر یکطرفه از اقیانوس آتلانتیک برای سوئیت‌های لوکس این کشتی ضمن داشتن مجوز خصوصی بالغ بر ۴۳۵۰ دلار بود که با ارزشیابی ارزی در سال ۲۰۱۷ معادل ۱۱۰۳۱۰ دلار می‌شود. وضعیت رفاهی برای کلاس سوم کشتی نیز مثال‌زدنی بود و این کلاس به همان اندازهٔ کلاس اول و دوم با استانداردهای امروزی به شکل کاملاً غیرعادی راحت بوده‌است. در این کلاس‌ها مقادیر فراوانی از اغذیهٔ مناسب عرضه می‌شده و مسافران شرایط آنجا را حتی بهتر از شرایط خانه‌های خود تجربه می‌کردند.
سفر اول تایتانیک اندکی بعد از ظهرِ روز ۱۰ آوریل ۱۹۱۲ هنگامی که تایتانیک در اولین مرحله سفر خود به نیویورک از ساوتهمپتون خارج شد، آغاز شد. چند ساعت بعد تایتانیک با طی مسیری ۸۰ مایل دریایی (۱۴۸ کیلومتر؛ ۹۲ مایل) به بندر شربورگ در شمال غربی فرانسه رفت، جایی که مسافران را سوار کرد. بندر بعدی تماس که پهلو گرفت Queenstown (که اکنون Cobh نامیده می‌شود) در ایرلند بود که حدود ساعت ۱۱ روز ۱۱ آوریل به آنجا رسید. کشتی بعد از ظهر آن روز بعد از پذیرفتن مسافر و محموله‌های بیشتر، آنجا را ترک کرد.
در زمان عزیمت تایتانیک به سمت غرب از طریق اقیانوس اطلس، ۸۹۲ خدمه و ۱۳۲۰ مسافر را حمل می‌کرد. این فقط نیمی از ظرفیت کامل مسافر این کشتی بوده که ۲۴۳۵ نفر بود، زیرا مسافر در این فصل کم بود و حمل و نقل از انگلیس به دلیل اعتصاب معدنچیان زغال‌سنگ مختل شده بود. تعدادی از مسافران تایتانیک از جامعه ادواردین، از جمله میلیونرهایی مانند جان یعقوب آستور و بنیامین گوگنهایم، تا مهاجران فقیر کشورهای متفاوتی همچون ارمنستان، ایرلند، ایتالیا، سوئد، سوریه و روسیه بودند که زندگی جدیدی را در ایالات متحده جستجو می‌کردند.
فرماندهی کشتی را کاپیتان ادوارد اسمیت ۶۲ ساله، کاپیتان ارشد خط سفید استار بر عهده داشت. او چهار دهه تجربه دریانوردی داشت و به عنوان کاپیتان آرام اس المپیک خدمت کرده بود و از آنجا به فرماندهی تایتانیک منتقل شد. اکثریت قریب به اتفاق خدمه ای که زیر نظر وی خدمت می‌کردند، ملوانان آموزش دیده نبودند، بلکه مهندس، آتش‌نشان، استوک، مسئول مراقبت از موتورها یا مهمانداران و کارکنان گالی و مسئول مسافران بودند. شش افسر دیده‌بان و ۳۹ دریانورد، تنها حدود پنج درصد از خدمه را تشکیل می‌دادند و بیشتر آنها در ساوتهمپتون به خدمت گرفته شده بودند و با کشتی آشنایی لازم را نداشتند.
شرایط یخبندان را به زمستان معتدلی نسبت دادند که باعث شد تعداد زیادی کوه یخ در سواحل غربی گرینلند جابجا شوند.
آتش‌سوزی در یکی از سطل‌های زغال‌سنگ تایتانیک تقریباً ۱۰ روز قبل از عزیمت کشتی آغاز شده بود و برای مدت چند روز در سفر همچنان ادامه داشت، اما در ۱۴ آوریل پایان یافت.Fire Down Below – by Samuel Halpern. Retrieved 7 January 2017.هوا در طول روز به‌طور قابل توجهی بهبود یافت، از وزش باد شدید و دریاهای معتدل در صبح تا آرامش کاملاً واضح تا عصر، زیرا مسیر کشتی او را در زیر یک سیستم فشار زیاد قطب شمال قرار می‌داد.
در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، اپراتورهای رادیویی تایتانیک شش پیام از کشتی‌های دیگر دریافت کردند که نسبت به یخ‌های شناور بر روی سطح آب هشدار می‌دادند. مسافران عرشه تایتانیک، بعد از ظهر توانستند این یخ‌های شناور را مشاهده نمایند. شرایط یخ‌های شناور در آوریل آن سال، وخیم‌ترین شرایط در ۵۰ سال گذشته‌بود (این همان موضوع عمده بود که دیده‌بان‌ها نسبت به آن اهمال ورزیدند و تصمیم گرفتند با حداکثر سرعت بخار موتورها از میان یخ‌های عریض و طویل عبور نمایند). همه این پیام‌ها توسط اپراتورهای رادیویی پخش نمی‌شدند. در آن زمان، همه اپراتورهای بی‌سیم در کشتی‌های اقیانوس‌پیما از کارکنان شرکت بی‌سیم تلگراف مارکونی بودند و عضو رسمی و استخدامی خدمه کشتی محسوب نمی‌شدند. مسئولیت اصلی آنها ارسال پیام‌های ضروری مسافران بود و گزارش‌های هواشناسی، غالباً به عنوان یک نگرانی درجه دوم در نظر گرفته می‌شد.
اولین هشدار در ساعت ۰۹:۰۰ از طرف RMS Caronia گزارش شد که «برگها، گیاهان و یخ‌های مزرعه» گزارش می‌دهد. کاپیتان اسمیت دریافت پیام را تأیید کرد. در ساعت ۱۳:۴۲، RMS Baltic گزارشی را از کشتی یونانی آتنیا پخش کرد که وی «در حال عبور از یخ‌های یخی و مقادیر زیادی یخ صحرایی» بود. این نیز توسط اسمیت تأیید شد، که گزارش را به جی بروس ایسمای، رئیس خط ستاره سفید، در کشتی تایتانیک برای اولین سفر خود، به J. Bruce Ismay نشان داد. اسمیت دستور داد یک مسیر جدید تعیین شود تا کشتی را به سمت جنوب ببرد.
در ساعت ۱۳:۴۵، کشتی آلمانی SS Amerika، که فاصله کمی با جنوب داشت، گزارش داد که وی «از دو کوه یخ بزرگ عبور کرده‌است». این پیام هرگز به ناخدا اسمیت یا سایر افسران روی پل تایتانیک نرسید. دلیل آن مشخص نیست، اما ممکن است فراموش شده باشد زیرا اپراتورهای رادیویی مجبور شدند تجهیزات معیوب را تعمیر کنند.
SS کالیفرنیایی در سه ساعت ۱۹:۳۰ «سه برگ بزرگ» را گزارش داد، و در ساعت ۲۱:۴۰ دقیقه، کشتی بخار مسابا گزارش داد: «یخ‌های بسیار سنگین و کوه‌های یخی بزرگ را دیدم. همچنین یخ درست کنید.» این پیام نیز هرگز اتاق رادیویی تایتانیک را ترک کرد. اپراتور رادیو، جک فیلیپس، ممکن است اهمیت آن را درک نکرده باشد زیرا او مشغول انتقال پیام برای مسافران از طریق ایستگاه رله در کیپ ریس، نیوفاندلند بود. مجموعه رادیویی روز قبل خراب شده بود، و در نتیجه پیامهای انباشته‌ای وجود داشت که دو اپراتور سعی در پاک کردن آنها داشتند. اخطار نهایی ساعت ۲۲:۳۰ از اپراتور سیریل ایوانز از کالیفرنیا دریافت شد که شب را در مزارع یخی چند مایلی متوقف کرده بود، اما فیلیپس آن را قطع کرد و به او علامت داد: «ساکت! ساکت باش!»
اگرچه خدمه از یخ در مجاورت آگاه بودند، اما سرعت کشتی را کاهش ندادند و با ۲۲ گره (۴۱ کیلومتر در ساعت و ۲۵ مایل در ساعت) بخارپز را ادامه دادند، فقط ۲ گره (۳٫۷ کیلومتر در ساعت؛ ۲٫۳ مایل در ساعت) کوتاه بود حداکثر سرعت او. سرعت بالای تایتانیک در آبهایی که یخ گزارش داده بود بعداً به دلیل بی احتیاطی مورد انتقاد قرار گرفت، اما بازتاب عملکرد استاندارد دریایی در آن زمان بود. طبق گفته افسر پنجم هارولد لو، این رسم «این بود که پیش برویم و به مواضع موجود در لانه کلاغ و ساعت روی پل بستگی داشته باشیم تا یخ را به موقع برداریم تا از برخورد آن جلوگیری کنیم».
کشتی‌های آتلانتیک شمالی بیشتر از سایر ملاحظات حفظ وقت را در اولویت خود قرار می‌دهند و کاملاً به برنامه ای پایبند می‌مانند که ورود آنها در یک زمان تبلیغ شده را تضمین می‌کند. آنها غالباً با سرعتی نزدیک به تمام سرعت خود رانده می‌شدند، و نه هشدارهای خطر را به عنوان توصیه به جای دعوت به عمل می‌گرفتند. باور عمومی این بود که یخ خطر کمی دارد. تماس‌های نزدیک غیرمعمول نبوده و حتی برخوردهای جدی نیز فاجعه بار نبوده‌است. در سال ۱۹۰۷، SS Kronprinz Wilhelm، یک ناو هواپیمابر آلمانی، کوه یخی را لگدمال کرد و کمان له شد، اما هنوز توانست سفر خود را به پایان برساند. در همان سال، کاپیتان آینده تایتانیک، ادوارد اسمیت، در مصاحبه ای اعلام کرد که «نمی‌تواند هیچ شرطی را تصور کند که باعث تأسیس کشتی شود. کشتی سازی مدرن فراتر از آن است.»
مدت‌ها تصور می‌شد که این برخورد با کوه یخی باعث ایجاد شکاف بزرگی در بدنه تایتانیک شده‌است، "بعداً ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) طول، ۱۰ فوت (۳ متر) بالاتر از سطح دریچه"، همان‌طور که بعداً یک نویسنده گفت آن. در تحقیق انگلیس پس از این حادثه، ادوارد ویلدینگ (معمار ارشد نیروی دریایی هارلند و ولف)، با محاسبه بر اساس مشاهده آبگرفتگی محفظه‌های جلو، چهل دقیقه پس از برخورد، شهادت داد که منطقه بدنه باز شده به دریا "بود جایی در حدود ۱۲ فوت مربع (۱٫۱ متر مربع) ". وی همچنین اظهار داشت که "من معتقدم که باید در بعضی از نقاط بوده باشد، نه پاره پاره شدن مداوم"، اما دهانه‌های مختلف باید در امتداد مساحتی حدود ۳۰۰ فوت امتداد داشته باشند، تا سیل در چندین محفظه را گزارش کند. یافته‌های این تحقیق حاکی از آن است که این خسارت بیش از ۳۰۰ فوت طول داشته‌است و از این رو بسیاری از نویسندگان بعدی این گفته مبهم را دنبال کردند. بررسی‌های سونوگرافی مدرن از لاشه هواپیما نشان داده‌است که آسیب واقعی بدنه بسیار شبیه بیانیه ویلدینگ است، متشکل از شش دهانه باریک که در کل مساحت آن تقریباً ۱۲ تا ۱۳ فوت مربع (۱٫۱ تا ۱٫۲ متر مربع) است. طبق گفته پاول کی ماتیاس، که اندازه‌گیری‌ها را انجام داده‌است، این خسارت شامل "یک سری تغییر شکل در سمت راست است که در امتداد بدنه شروع و متوقف می‌شوند … حدود ۱۰ فوت (۳ متر) از پایین کشتی".
به نظر می‌رسد شکاف‌هایی که طولانی‌ترین آنها حدود ۳۹ فوت (۱۲ متر) طول دارد، خط صفحات بدنه را دنبال کرده‌است. این نشان می‌دهد که پرچهای آهنی در امتداد درزهای صفحه از هم جدا شده یا باز می‌شوند تا شکافهای باریکی ایجاد شود که از طریق آن آب جاری می‌شود. یک مهندس از سازندگان تایتانیک، هارلند و ولف، این سناریو را در تحقیقات کمیساریای کشتی شکسته انگلیس پس از فاجعه پیشنهاد کردند، اما نظر او نفی شد. رابرت بالارد، کاشف تایتانیک اظهار کرده که این فرض که کشتی مورد نقض عمده ای قرار گرفته‌است "یک محصول جانبی از رمز و راز تایتانیک است.] نقص در بدنه کشتی ممکن است یک عامل مؤثر باشد. به نظر می‌رسد تکه‌های بازیافتی صفحات بدنه تایتانیک در اثر برخورد با کوه یخ بدون خم شدن خرد شده‌اند.
صفحات قسمت مرکزی بدنه تایتانیک (تقریباً ۶۰ درصد از کل را پوشش می‌دهد) همراه با ردیف‌های سه‌گانه پرچ‌های ملایم فولادی نگه داشته می‌شوند، اما صفحات در کمان و قسمت عقب با دو ردیف میخ پرچ آهن ساخته شده که - طبق دانشمندان مواد، تیم فوک و جنیفر مک‌کارتی - نزدیک به فشارهای روانی حتی قبل از برخورد. این پرچهای آهنی «بهترین» یا شماره ۳ دارای سطح بالایی از اجزا سرباره بودند، و آنها را شکننده تر از پرچهای آهنی شماره ۴ «بهترین-بهترین» و بیشتر در معرض استرس قرار می‌دهند، به ویژه در موارد شدید سرد است. تام مک کلوسکی، بایگانی بازنشسته شرکت هارلند و ولف، اشاره کرد که المپیک، کشتی خواهر تایتانیک، با همان آهن غوطه ور شد و نزدیک به ۲۵ سال بدون هیچ حادثه ای خدمت کرد و از چندین برخورد بزرگ جان سالم به در برد، از جمله توسط یک رزمناو انگلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفت. هنگامی که المپیک با کمان U-103 قایق U را لگدمال کرد و ساقه آن را غرق کرد، ساقه آن پیچ خورده و صفحات بدنه در قسمت سمت راست بدون ایجاد اختلال در یکپارچگی بدنه به هم متصل شده‌اند.
در بالای خط آب، شواهد کمی از برخورد وجود داشت. مهمانداران در اتاق ناهارخوری درجه یک متوجه لرزشی شدند که فکر می‌کردند علت آن ریختن تیغه پروانه توسط کشتی بوده‌است. بسیاری از مسافران احساس یک دست انداز یا لرزیدن کردند - «درست مثل اینکه ما بیش از هزار تیله رفته‌ایم»، به گفته یکی از بازماندگان - اما نمی‌دانستند چه اتفاقی افتاده‌است. کسانی که در پایین‌ترین سطح عرشه و در نزدیکترین محل برخورد قرار داشته‌اند، این لرزش را بسیار مستقیم تر از بقیه احساس کردند. وزیر نفت والتر هرست یادآوری می‌کند که «در اثر سقوط سنگین در کنار تخته استار بیدار شد. کسی خیلی نگران نبود اما می‌دانست که به چیزی برخورد کرده‌ایم.» بدنه.
کشتی بلافاصله شروع به طغیان کرد، با ریختن آب با سرعت تقریبی ۷ تن طولانی (۷٫۱ تن) در ثانیه، پانزده برابر سریعتر از پمپاژ آب. مهندس دوم J. H. Hesketh و پیشگام در استوک، فردریک بارت، هر دو در یک دیگ بخار شماره ۶ در یک جت آب یخ زده برخورد کردند و درست قبل از بسته شدن در ضدآب اتاق فرار کردند. این وضعیت بسیار خطرناکی برای کارکنان مهندسی بود. دیگ‌های بخار هنوز پر از بخار گرم و فشار بالا بود و در صورت تماس با آب دریا سرد، خطر انفجار قابل توجهی وجود دارد. به آتش نشانان دستور داده شد که آتش را کاهش داده و بویلرها را تخلیه کنند و مقدار زیادی بخار را از لوله‌های تخلیه قیف ارسال کنند. آنها تا زمانی که کار خود را به پایان رساندند در آب یخ زده تا کمر بودند.
عرشه‌های پایین تایتانیک به ۱۶ محفظه تقسیم شدند. هر محفظه توسط دریچه ای که عرض کشتی را اجرا می‌کند از همسایه جدا شد. در کل پانزده کلاهک وجود داشت. هر سنگر حداقل تا قسمت زیرین عرشه E، به‌طور کلی یک عرشه یا حدود ۱۱ فوت (۳٫۴ متر)، بالاتر از خط آب امتداد می‌یابد. دو نزدیکترین کمان و شش نزدیک به عقب یک عرشه بالاتر رفتند.
هر دریچه را می‌توان با درب‌های ضدآب مهر و موم کرد. موتورخانه‌ها و اتاق‌های دیگ بخار در بالای مخزن دارای درهای عمودی بسته بودند که می‌توانستند از راه دور از پل کنترل شوند، در صورت وجود آب توسط شناور به‌طور خودکار پایین می‌آیند یا توسط خدمه به صورت دستی بسته می‌شوند. بسته شدن این درها حدود ۳۰ ثانیه طول کشید. زنگ‌های هشدار دهنده و مسیرهای فرار جایگزین فراهم شد تا خدمه در درها گیر نیفتند. در بالای سطح مخزن، در Orlop Deck , F Deck و E Deck، درها به صورت افقی بسته می‌شدند و به صورت دستی کار می‌شدند. می‌توان آنها را از در خود یا از روی عرشه بالا بست.
با وجود اینکه دیواره‌های ضدآب به بالای خط آب گسترش می‌یافتند، اما در قسمت بالا مهر و موم نشده بودند. اگر خیلی از محفظه‌ها غرق می‌شدند، کمان کشتی در اعماق آب نشست می‌کرد و آب به ترتیب از یک محفظه به محفظه دیگر می‌ریخت، مانند ریختن آب از بالای سینی یخ. این همان اتفاقی است که برای تایتانیک افتاد، که به مخزن جلو، سه نگهدارنده رو به جلو و دیگ بخار شماره شش، در مجموع پنج بخش آسیب زد. تایتانیک فقط برای شناور شدن با هر دو محفظه غرق در آب طراحی شده بود، اما می‌توانست با ترکیبات مشخصی از سه یا حتی چهار محفظه - چهار قسمت اول - که به اقیانوس باز هستند شناور باشد. با پنج محفظه، قسمت‌های بالای حفره‌ها غرق می‌شوند و کشتی به سیلاب ادامه می‌دهد.
کاپیتان اسمیت برخورد را در کابین خود احساس کرد و بلافاصله به سمت پل آمد. او که از اوضاع آگاه بود، توماس اندروز، سازنده تایتانیک را فراخواند، که در میان حزب مهندسان هارلند و ولف بود و اولین سفر مسافری کشتی را مشاهده می‌کرد. این کشتی پنج درجه تا تخته درجه‌بند قرار داشت و چند دقیقه بعد از برخورد دو درجه پایین سر بود. اسمیت و اندروز به زیر مراجعه کردند و دریافتند که محموله‌های جلو، اتاق پست و زمین اسکواش دچار آبگرفتگی شده‌اند، در حالی که دیگ بخار شماره ۶ تا عمق ۱۴ فوت (۴٫۳ متر) پر شده بود. آب به داخل دیگ بخار شماره ۵ می‌ریخت، و خدمه آنجا برای پمپاژ آن مبارزه می‌کردند.
طی ۴۵ دقیقه پس از برخورد، حداقل ۱۳٬۵۰۰ تن طول (۱۳٬۷۰۰ تن) آب وارد کشتی شده بود. تحمل پمپ‌های بالاست و بیلینگ تایتانیک بسیار زیاد بود. کل ظرفیت پمپاژ تمام پمپ‌های ترکیبی تنها ۱۷۰۰ تن طول (۱۷۰۰ تن) در ساعت بود. اندروز به کاپیتان خبر داد که پنج محفظه اول زیر آب رفته‌است و بنابراین تایتانیک محکوم به فنا شد. طبق تخمین وی، او می‌تواند بیش از حدود دو ساعت روی زمین بماند.