moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قطعنامه ۹۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۵۳۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۵۳۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۸ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ سپتامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۵۸ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۵۶۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۵۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تسلیحات: تنظیم و کاهش است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۱ام
تصویب شد.
قطعنامه ۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۵۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۶۱۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۶۱۸ام
قطعنامه ۱۰۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۳۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
بداق سلطان یا بداغ سلطان فرزند شیر خان از نوادگان صارم بگ مکری است. وی یکی از سرداران صفویه و حکمران مهاباد در آن زمان بوده‌استمقبره بداق سلطان - صدا و سیمای مهاباد
که به واسطه آثار ارزشمند تاریخی که از خود به جای گذاشته نام وی به درخشندگی خاصی نسبت به اسلاف و اخلاف خویش دارد.
بداغ سلطان از سال ۱۰۶۰ تا ۱۱۱۱ هجری قمری حکمران منطقهٔ عمومی مهاباد با وسعت زیادی بوده
وی نه تنها حکمران مهاباد بوده بلکه پهنهٔ حکمرانی او از دامنه کوه (قندیل) مرز ایران و عراق تا مراغه در آذربایجان شرقی و از آنجا تا ارومیه گسترش داشته و در دامنهٔ کوه ییلاقی قندیل مرتع و چراگاه و اغنام و احشام ایلات و چادرنشینان به نام (یورت بداق) هنوز به زبان ترکی بر سر زبانها باقی است.
بداق سلطان ابتدا درمیرآباد ساکن شد و سپس محل امروزی مهاباد را (که در آن زمان سابلاغ نامیده می‌شد) به عنوان مرکز قلمرو مکری انتخاب کرد.تاریخچه مهاباد - سید محمد صمدی/ چاپ دوم ۱۳۸۱ / صفحهٔ ۱۸
در سال ۱۰۶۰ ه‍. ق، بداق سلطان با شاه عباس دوم صلح کرد و شهر مهاباد را که درگیرو دار جنگها مدتی متروک و مخروب مانده بود بار دیگر آباد ساخت،
بداق سلطان ابتدا مسجد جامع را در شهر بنا کرد که سنگ نبشته آن حاکی از اتمام ساختمان در سال ۱۰۸۹ ه‍.ق است.
قبل از مسجد جامع (مسجد سور)، پل بزرگی نیز موسوم به پل سرخ (پردی سور) در سال۱۰۸۴ بر رودخانه مهاباد احداث نموده بود، مسجد در حال حاضر جهت برگزاری مراسمات مذهبی از جمله نماز جمعه مورد بهره‌برداری قرارگرفته وپل به دلایل نامعلومی علیرغم عدم هیچگونه مزاحمتی، در زمان احداث سد مهاباد تخریب گردید.
از دیگر اقدامات ارزشمند وی احداث کتابخانه‌ای بزرگ است که آن را وقف دوستداران و شیفتگان علم و دانش کرد.
از جمله اقدامات دیگر او سد رودخانه ساوجبلاغ، قنات شهر، کاروانسراهای متعدّد، حمّام و … را می‌توان نام برد که بسیاری از آن‌ها از بین رفته‌است.
از دیگر آثار منسوب به دوره وی پل بداغ سلطان و بندهای لج و داره لک می‌باشد. کوخی کورته ک در روستای رفته (جاده مهاباد به سردشت) نیز از آثار منسوب به وی می‌باشد
بداق سلطان یا بداغ سلطان که نام وی در تاریخ اجتماعی منطقه همیشه به نیکی برده شده در زمان شاه سلیمان صفوی می‌زیسته‌است و بسیار مورد توجه و احترام او بوده و نزد مردم به علت خدماتی که به آن‌ها و خاک مکری انجام داده محبوبیت زیادی داشته‌است.
در زمان معاصر طایفه خانه بگی (آغلیان) از نوادگان بداق سلطان به ترتیب:بداق سلطان، موسی سلطان، خانه بگ هستند.
اسامی پسران بداق سلطان:
عبدالله بگ، سهراب خان، موسی سلطان، ایوب بگ، بهرام بگ، یحیی بگ
اسامی همسران بداق سلطان:
زلق خانم، زرین (زیرین) خانم، ایلخان خانم
اسامی دختران بداق سلطان:
نیلوفر، پریزاد، پیکر، گوهر، ماه جهان
گفته می‌شود بداق سلطان در سال ۱۱۱۲ در یکی از جنگ‌های صفوی (شاه سلطان حسین) در نزدیکی ایروان کشته شد. اما در هنگام خاکبرداری و نظارت بر بازسازی مقبره بداق سلطان تکه ای از لوح شکستهٔ با ذکر تاریخ سال ۱۱۱۱ هجری قمری یافته شده‌است که برخی با استناد به این سند مدعی اند که بداق سلطان این مرد نامی در سال ۱۱۱۱ هجری قمری رخت از جهان بربسته است.
جسد وی را به خاطر خدمات گرانبهایش به مهاباد آوردند و در آن‌جا دفن کردند و آرامگاه فعلی بداق سلطان مکری در مهاباد قرار دارد.
قطعنامه ۱۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۴۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ دسامبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۶۴۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ دسامبر ۱۹۵۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۶۴۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۵۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال ارسال شده توسط گواتمالا است. این قطعنامه طی نشست ۶۷۵ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ جولای ۱۹۵۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۶۷۷ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۵۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۹۵ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۵۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۶۹۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ سپتامبر ۱۹۵۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۰۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۰۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۵۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل است. این قطعنامه طی نشست ۷۰۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۵۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال از بررسی منشور سازمان ملل متحد است. این قطعنامه طی نشست ۷۰۷ام با ۹ موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۱۵ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ فوریه ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: سودان است. این قطعنامه طی نشست ۷۱۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ آوریل ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۲۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ ژوئن ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۲۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: مراکش است. این قطعنامه طی نشست ۷۳۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: تونس است. این قطعنامه طی نشست ۷۳۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ سپتامبر ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۷۳۳ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳ اکتبر ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت توسط فرانسه و بریتانیا در مقابل مصر است. این قطعنامه طی نشست ۷۴۳ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۱۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت توسط مصر علیه فرانسه و انگلستان است. این قطعنامه طی نشست ۷۵۱ام با ۷ موافق، ۲ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ نوامبر ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در مجارستان است. این قطعنامه طی نشست ۷۵۴ام با ۱۰ موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ دسامبر ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: ژاپن است. این قطعنامه طی نشست ۷۵۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ ژانویه ۱۹۵۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۷۶۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۹۵۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۷۷۴ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ مارس ۱۹۵۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: غنا است. این قطعنامه طی نشست ۷۷۵ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ سپتامبر ۱۹۵۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: مالایا است. این قطعنامه طی نشست ۷۸۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ سپتامبر ۱۹۵۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۸۰۸ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ ژانویه ۱۹۵۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۸۱۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۹۵۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت لبنان است. این قطعنامه طی نشست ۸۲۵ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ اوت ۱۹۵۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت لبنان - شکایت اردن است. این قطعنامه طی نشست ۸۳۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
AAAقطعنامه ۱۳۰ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۸۴۰ام
قطعنامه ۱۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ دسامبر ۱۹۵۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: گینه است. این قطعنامه طی نشست ۸۴۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ سپتامبر ۱۹۵۹ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال مربوط به لائوس است. این قطعنامه طی نشست ۸۴۸ام با ۱۰ موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ ژانویه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: کامرون است. این قطعنامه طی نشست ۸۵۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ آوریل ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال مربوط به اوضاع در اتحادیه آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۸۵۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در مورد روابط میان قدرت‌های بزرگ است. این قطعنامه طی نشست ۸۶۳ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: جمهوری توگو است. این قطعنامه طی نشست ۸۶۴ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
AAAقطعنامه ۱۳۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۸۶۴ام
قطعنامه ۱۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در مورد پروندهٔ آدولف آیشمان است. این قطعنامه طی نشست ۸۶۸ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: فدراسیون مالی است. این قطعنامه طی نشست ۸۶۹ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: جمهوری مالاگاسی است. این قطعنامه طی نشست ۸۷۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ ژوئیه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جمهوری سومالی است. این قطعنامه طی نشست ۸۷۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۷ ژوئیه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جمهوری کنگو است. این قطعنامه طی نشست هشتصد و هفتاد و دوم با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۸۷۳ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت کوبا (ژوئیه ۱۹۶۰) است. این قطعنامه طی نشست ۸۷۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۸۷۹ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۸۸۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: بنین است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: نیجر است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۴۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: بورکینافاسو است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید در سازمان ملل: ساحل عاج است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: چاد است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: گابن است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جمهوری آفریقای مرکزی است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ اوت ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ سپتامبر ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال مربوط به جمهوری دومینیکن است. این قطعنامه طی نشست ۸۹۵ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۹۰۶ام با ۸ موافق، ۲ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: سنگال است. این قطعنامه طی نشست ۹۰۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۵۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: مالی است. این قطعنامه طی نشست ۹۰۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ اکتبر ۱۹۶۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: نیجریه است. این قطعنامه طی نشست ۹۰۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۹۴۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۹۴۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ ژوئن ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال مربوط به آنگولا است. این قطعنامه طی نشست ۹۵۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ جولای ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تونس است. این قطعنامه طی نشست ۹۶۲ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: سیرالئون است. این قطعنامه طی نشست ۹۶۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ اکتبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: مغولستان است. این قطعنامه طی نشست ۹۷۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ اکتبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: موریتانی است. این قطعنامه طی نشست ۹۷۱ام با ۹موافق، ۱ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۳ نوامبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پیشنهاد انتصاب دبیر کل سازمان ملل است. این قطعنامه طی نشست ۹۷۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۶۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۹۸۲ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۶۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: تانگانیکا است. این قطعنامه طی نشست ۹۸۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ آوریل ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۰۶ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جمهوری رواندا است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۱۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: برونئی است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۱۷ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جامائیکا است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۱۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: ترینیداد و توباگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۱۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ اکتبر ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: الجزائر است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۲۰ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۶۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: اوگاندا است. این قطعنامه طی نشست ۱٬۰۲۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ آوریل ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت توسط سنگال است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۳۳ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۷۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ گزارش دبیر کل سازمان ملل در مورد تحولات مربوط به یمن است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۳۹ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با سرزمین‌های تحت حکومت پرتغال است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۴۹ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ اوت ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با به سیاست‌های دولت جمهوری آپارتاید آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۵۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ دسامبر ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با به سیاست‌های دولت جمهوری آپارتاید آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۷۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ دسامبر ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با سرزمین‌های تحت حکومت پرتغال است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۸۳ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: زنگبار است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۸۴ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد کنیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۰۸۴ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ مارس ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۰۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۰۳ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ آوریل ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت یمن است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۱۱ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۸۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ ژوئن ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت در مورد اعمال تجاوز علیه سرزمین و جمعیت غیر نظامی کامبوج است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۲۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ ژوئن ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با به سیاست های دولت جمهوری آپارتاید آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۲۸ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با به سیاست‌های دولت جمهوری آپارتاید آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۳۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۳۹ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ اوت ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۴۳ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۵۹ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ اکتبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: مالاوی است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۶۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: مالت است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۶۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: جمهوری زامبیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۶۱ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۸۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۱۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۹۶۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سوالی راجع به جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۸۹ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۰۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: گامبیا است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۹۰ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
دهباشی یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
میدان نفتی اروند، از میدان‌های نفتی ایران می‌باشد، که در استان خوزستان در فاصله ۵۰ کیلومتری جنوب آبادان و در منطقه اروندکنار و در دهانه اروند رود قرار گرفته است. ابعاد میدان ۴۲ در ۱۳ کیلومتر است. حجم نفت درجای این میدان نفتی در حدود ۱ میلیارد بشکه برآورد می‌شود، که با حصول ضریب بازیافت ۱۵٪ درصدی، میزان نفت خام تجمعی قابل برداشت آن به ۱۵۰ میلیون بشکه می‌رسد. این میدان همچنین دارای بیش از ۱۴ میلیارد متر مکعب گاز خشک و ۵۵ میلیون بشکه میعانات گازی در مخزن خود می‌باشد. هم‌اکنون تولید میدان اروند ۲۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، که از طریق خط لوله به پالایشگاه آبادان ارسال می‌شود.
میدان نفتی اروند از لایه فهلیان در مرداد ماه سال ۱۳۸۷ کشف شد. ساختمان حوضه نفتی اروند در ناحیه دزفول شمالی (دشت آزادگان) در مجاورت و به موازات خط مرزی ایران و عراق قرار گرفته است، که از میادین مشترک بشمار می‌آید. حفاری چاه اروند-۱ از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به منظور ارزیابی پتانسیل هیدرو کربوری سازندهای گروه خامی و گروه بنگستان انجام شد. با انجام چهار چاه آزمایی در سازند فهلیان وجود نفت و گاز در فاصله ۴۲۳۲ تا ۴۲۹۲ متری از سازند فوق را نشان داد. مخزن فهلیان دارای نفت سبک با درجه API حدود ۴۴ می‌باشد. میدان نفتی اروند از میادین تحت مدیریت شرکت نفت و گاز اروندان می‌باشد، که توسعه آن به شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی واگذار شده است.
جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی (همچنین ماورای قفقاز شوروی یا TSFSR نیز نامیده می‌شود)، از مارس ۱۹۲۲ تا دسامبر ۱۹۳۶، یکی از جمهوری‌های اولیه و از بنیانگذاران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این جمهوری، از گرجستان، ارمنستان و آذربایجان (که به صورت سنتی جمهوری‌های قفقاز نامیده می‌شدند) تشکیل شده‌بود. از آنجا که مرز این جمهوری‌ها با روسیه رشته کوه قفقاز بود، به جماهیر ماورای قفقاز شهرت یافتند. ظاهراً این جمهوری برای تثبیت اوضاع اقتصادی منطقهٔ قفقاز ایجاد شده بود، این جمهوری همچنین برای تحکیم قدرت و نفوذ بلشویک‌ها در منطقهٔ قفقاز جنوبی نیز مفید بود و کمک زیادی کرد. این جمهوری همچنین از چهار جمهوری امضا کننده پیمان ایجاد اتحاد جماهیر شوروی بود.
ریشه‌های تأسیس یک دولت یکپارچه در منطقه قفقاز جنوبی برمیگردد به زمان تجزیه امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۸. بدنبال انقلاب اکتبر، وقتی که ایالات قفقاز از روسیه تزاری جدا شدند دولت خودرا به نام جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی را ایجاد کردند. این جمهوری بسیار کم عمر بود و دو ماه عمر کرد. رقابت منافع ملی با قومی و همچنین رویارویی با امپراتوری عثمانی در آخر در آوریل ۱۹۱۸ منجر به انحلال جمهوری دموکراتیک قفقاز جنوبی گشت.
سه دولتی که پس از آن اعلام استقلال کردند: نخستین جمهوری ارمنستان، جمهوری خلق آذربایجان و جمهوری دموکراتیک گرجستان، تا زمان پایان جنگ داخلی روسیه دوام آوردند تا زمانی که ارتش سرخ به این مناطق حمله برد و آنجاهارا تصرف کرد و شوروی سازی کرد. پس از پیشنهاد ولادیمیر لنین، رهبر شوروی، سه جمهوری اتحاد شوروی، ارمنستان و گرجستان و آذربایجان سوسیالیستی، در ۱۲ مارس ۱۹۲۲ به اتحادیه فدرال جماهیر ماورای قفقاز پیوستند. در ۱۳ دسامبر همان سال، نخستین کنگره شوراهای ماورای قفقاز، فدراسیون ایالات ماورای قفقاز را به یک دولت فدرال تبدیل کردند و به جمهوری شورایی فدراتیو سوسیالیستی ماورای قفقاز تغییر نام دادند. اگرچه بصورت رسمی جمهوری‌های تشکیل دهنده استقلال و خودمختاری داشتند. کمیته اجرای مرکزی (بالاترین نهاد قانون گذاری) و شورای کمیسرهای خلق (حکومت) بسرعت موجودیت این دولت را منصوب کرد. مامیا اوراخلاشویلی، رهبر بلشویکی گرجستان، اولین سرکمیساریای کمیساریای خلق ماورای قفقاز گشت. شهر تفلیس پایتخت این جمهوری گشت.
این جمهوری در تاریخ ۳۰ دسامبر به همراه روسیه شوروی، اوکراین شوروی و بلاروس شوروی یکی از جماهیر بنیانگذار اتحاد شوروی گشت. در دسامبر ۱۹۳۶، ماورای قفقاز شوروی منحل شد و دوباره سه کشور آذربایجان شوروی و گرجستان شوروی و ارمنستان شوروی از آن برآمدند و قلمرویش میان آنها تقسیم شد.Закавказская федерация . "Большая советская энциклопедия", 3-е изд. , гл. ред. А. М. Прохоров. Москва: Советская энциклопедия, 1972. Т. 9 ()
پس از حمله ارتش سرخ به گرجستان، آبخازیا، تاکنون یکی از استان‌های خودمختار در جمهوری دموکراتیک گرجستان بود، در مارس ۱۹۲۱ توسط کمیته انقلابی آبخاز، یک جمهوری شورایی مستقل اعلان شد. با این حال روابط این جمهوری با گرجستان و روسیه به‌طور رسمی حل و فصل نشد. در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱، آبخازیا به معاهده الحاق به گرجستان شوروی پیوست، که موقعیت خودرا به عنوان یک جمهوری پیمانی تعریف کرد و اتحادیه نظامی، سیاسی و اقتصادی بین دو جمهوری شوروی ایجاد کرد، که استقلال آبخازیا شوروی را به گرجستان شوروی وابسته کرد. از این رو، ازطریق گرجستان، آبخازیا به جمهوری قفقاز جنوبی شوروی پیوست و در ابتدا با سایر جمهوری‌های فدراسیون حقوق برابر داشت. در ۱۹ فوریه ۱۹۳۱، وضعیت جمهوری خواهان آبخازیا، به یکی از جماهیر خودمختار شورایی در گرجستان شوروی کاهش یافت.
در ۱۶ جولای ۱۹۲۱، جمهوری شوروی آجارستان در گرجستان شوروی در نتیجه پیمان قارص تشکیل شد. این پیمان که پایان کارزار قفقاز در جنگ جهانی اول، زمینه تقسیم منطقه باتوم سابق استان کوتایس امپراتوری روسیه را بین گرجستان و ترکیه را فراهم آورد. طبق توافق‌نامه، نیمی از شمال با اکثریت قابل توجه مسلمانان گرجی بخشی از گرجستان شوروی می‌شود اما حق خودمختاری دارد.
جمهوری مستقل دیگری در جولای سال ۱۹۲۰ در نخجوان ایجاد شد، منطقه ای مجاور ارمنستان، آذربایجان، ترکیه و ایران، که مورد ادعای ارمنی‌ها و آذربایجانی‌ها قرار گرفت. پس از اشغال این منطقه بدست ارتش سرخ، جمهوری خودمختار سوسیالیستی نخجوان شوروی با روابط نزدیک بین آذربایجان اعلام شد. در نتیجه عهدنامه مسکو و قارص، ایجاد یک جمهوری خودمختار به عنوان قسمتی از آذربایجان شوروی گردید.
قبل از سال ۱۹۲۳، گرجستان، ارمنستان و آذربایجان هرکدام تمپرهای پستی مخصوص به خود را داشتند. فدراسیون قفقاز جنوبی در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۳ صدور تمپرهای پستی خودرا صادر کردند و در روز ۱ اکتبر، صدور تمبرهای جماهیر قفقاز جنوبی متوقف شد.
نخستین موضوعات شامل تعدادی از تمبرهای روسیه و ارمنستان بود که با یک ستاره حاوی مخفف نام فدراسیون در پنج حرف در این نقاط چاپ شد. با شروع تورم گسترده، بدنبال طرح‌های جدید خود فدراسیون، چهار مورد در موضوع قدردانی از مناطق نفتی، چهار تای دیگر با منتاژ نمادهای اتحاد شوروی در قله‌ها و دکل‌های نفتی، میزان قیمتشان از ۴۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰۰ روبل بود. این قیمت‌ها در مدت کوتاهی به ۷۰۰۰۰۰ روبل تبدیل شدند. در روز ۲۴ اکتبر، تمبرها مقادیر ۱ تا ۱۸ کاپکس (هر روبل برابر ۱۰۰ کاپکس است) دوباره چاپ شدند. از سال ۱۹۲۴، فدراسیون شروع به استفاده از تمبرهای اتحاد شوروی کرد.https://web.archive.org/web/20171214163509/http://www.stampworldhistory.com:80/country-profiles-2/asia/transcaucasia-%D0%B7%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D0%B2%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D1%8C%D0%B5/ Retrieved 12 August 2018.
میدان نفتی بالارود یکی از میدان‌های نفتی واقع در جنوب ایران است، که در شمال استان خوزستان و در محدوده شهرستان اندیمشک قرار دارد. میدان بالارود در سال ۱۳۸۷ توسط مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران کشف شد. میدان بالارود از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در محدوده عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان قرار دارد.
حجم ذخیره درجای نفت خام میدان بالارود بیش از یک میلیارد و ۱۰۱ میلیون بشکه برآورد می‌گردد و میزان گاز درجای آن نیز در حدود ۲ تریلیون فوت مکعب تخمین زده می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام این میدان بطور میانگین معادل ۳۲ هزار بشکه در روز می‌باشد.
میرعبدالله بن میرسلطان محمود ملقب به خان کوچک یکی از شاهان مرعشیان تبرستان بود که پس از به قتل رساندن آقامحمد روزافزون به حکومت رسید. وی دارای حکومتی متزلزل بوده‌است.
پس از مرگ آقامحمدخان روزافزونی، «میرعبدالله بن میرسلطان محمود» از موقعیت بهتری برای شاهی برخوردار بود. در همین ایام، «میرسلطان‌مراد بن میرشاهی» که در پناه کیاییان گیلان بود، با حمایت «ملک کیومرث لاریجانی» خود را به مازندران رساند. میرسلطان‌مراد حمایت ملک کیومرث را از دست‌داد و از گیلانیان کمک طلبید. ولی نیروی کمکی گیلانیان به وی نرسیدند و او شکست خورد و گریخت. با این حال وی به فرمان شاه تهماسب با میرعبدالله در حکومت شریک شد ولی نتوانست وارد مازندران شود و به درگاه شاه تهماسب یکم رفت. میرعبدالله «سهرابروزافزون» را شکست داد و «میرزین‌العابدین بن میرعلی‌خان بزرگ»، که برادرزن میرعبدالله نیز بوده‌است و پدرش والی سابق ساری و از مشاهیر مازندران بود، را کشت. برادر زین‌العابدین، قوام‌الدین، نیز به رستمدار مهاجرت نمود و ۷ الی ۱۲ سال در آنجا بود. قتل فرزند وی، عبدالکریم، در قلمرو میرعبدالله موجب نفرت عمومی و شدت عملش گشت. شاه تهماسب نیز قوام‌الدین و میرسلطان را به حضور طلبید و خواست که این دو به اشتراک مازندران را اداره نمایند. لیکن قوام‌الدین پیشنهاد داد:
بدین ترتیب مأموران شاه قلمرو میرعبدالله را گرفته و به میرسلطان مرادخان سپردند. وی پس از چندی توانست حکم مازندران را از شاه بگیرد ولیکن تا به تبرستان رسید اعلام استقلال نمود و توسط قزلباشان کشته شد.
میرسلطان مرادخان بن میرشاهی یکی از شاهان مرعشیان تبرستان بود که پس از به قتل رساندن میرعبدالله به حکومت رسید. بعضی وی را واپسین پادشاه سلسلهٔ مرعشیان می‌دانند.
پس از آنکه «میرعبدالله بن میرسلطان محمود» به حکومت رسید، «میرسلطان‌مراد» که در پناه کیاییان گیلان بود، با حمایت «ملک کیومرث لاریجانی» خود را به مازندران رساند. میرسلطان‌مراد حمایت ملک کیومرث را از دست‌داد و از گیلانیان کمک طلبید. ولی نیروی کمکی گیلانیان به وی نرسیند و او شکست خورد و گریخت. با این حال وی به فرمان شاه تهماسب با میرعبدالله در حکومت شریک شد ولی نتوانست وارد مازندران شود و به درگاه شاه تهماسب یکم رفت. سرانجام پس از مرگ میرعبدالله، وی با کمک قوام‌الدین بن میرعلی به حکومت تبرستان رسید.
میرسلطان‌مراد پس از صاحب اختیار شدن مازندران، بدون رقیب به حکومت پرداخت. گویا شاه تهماسب یکم از مرگ میرعبدالله ناخرسند بوده، میرسلطان مراد نیز با ارسال دارایی‌های میرعبدالله و خانواده‌اش به درگاه شاه، سعی می‌کرد تا وی را از عکس‌العمل‌های احتمالی بازدارد. پس از آن با درخواست میرقوام‌الدین، پسر میرعلی مقتول، سلطان‌مراد خیرالنساء بیگم را نزد شاه فرستاد. شاه تهماسب که از نامهٔ قوام‌الدین متأثر شده بود، خیرالنساء بیگم را به ازدواج محمد میرزا درآورد.
عبدالکریم بن میرعبدالله با حمایت سادات مرعشی از قزوین به مازندران آمده و به تهدیدی برای سلطان‌مراد بدل گشت. با حملهٔ عبدالکریم با لشکریان خود و رسمتداریان، سلطان‌مراد از ساری به هزارجریب گریخت. البته پس از مدتی به دستور شاه تهماسب وی را عزل نموده و به قزوین بردند و پس از آن میرعزیزجان که نتوانسته بود با صفویان سازش نماید، عزل و زندانی گردید. بدین ترتیب سلطان‌مراد بار دیگر حکم مازندران یافت.
سلطان‌مراد پس از مدتی با خواهرزادهٔ شاه تهماسب، ماه پرور خانم، ازدواج نمود و شیفتگی‌اش به او موجب شد که چندی از حسادت زن دیگرش و غوغای مخالفان غافل شود. مخالفان وی متفقاً از وی به درگاه شاه شکایت نمودند و وی با قبول تعهداتی در حکم مازندران ابقاء شد و این شروع درگیری‌هایی بود که سلطان‌مراد را به فردی بدل نمود که صرفاً ناظر کشتارهای مخالفان و موافقانش بود. وی سرانجام پس از مرگ ماه‌پرور خانم، در سال ۹۸۳هجری وفات یافت. بعضی این تاریخ را تاریخِ تسلط صفویان بر مازندران و پایان تسلط مرعشیان دانسته‌اند.
«غریبه‌ها در شب» ترانه‌ای محبوب است که در ابتدا آوو اوِزیان تحت عنوان «گیتار شکسته»کتاب فرانک سیناترا، صفجه ۵۷۱ آن را ساخت و بعداً برت کامپفرت همراه با چالرز سینگلتون و ادی اسنایدر با متن انگلیسی آن را دوباره انتشار کردند. این آهنگ در اصل تحت عنوان «بدی بای» به عنوان بخشی از موسیقی فیلم مردی می‌توانست به قتل برسد ساخته شد و در سال ۱۹۶۶ با خوانندگی فرانک سیناترا معروف شد.گاردین
این آهنگ که رتبه اول را درجدول بیلبورد هات ۱۰۰ و جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا کسب کرد، آهنگ اصلی آلبوم سال ۱۹۶۶ فرانک سیناترا غریبه‌ها در شب بود که پرفروش‌ترین آلبوم او شد. سیناترا با این آهنگ برنده جایزه گرمی برای بهترین ضبط سال و بهترین خواننده مرد برای آواز پاپ در سال ۱۹۶۷ شد.
یکی از خاطره‌انگیزترین و شناخته‌شده‌ترین جنبه‌های این آهنگ، پاسخ بداهه سبناترا به ملودی با سیلاب‌های «دو بی دو بی دو» است که در انتهای آن محو می‌شود. البته بسیاری از طرف‌داران اعتقاد دارند که بداهه سیناترا بسیار زود قطع می‌شود و در ضبط جدیدی از این آهنگ، به جای ۲:۳۵ ثانیه، زمان آهنگ ۲:۴۵ ثانیه شد که این ۱۰ ثانیه اضافی در ادامه بداهه سیناترا است.
این آهنگ در ۱۱ آوریل ۱۹۶۶، یک ماه قبل از بقیه آلبوم ضبط شد. سیناترا از آن بدش می‌آمد و آن را در جایی «تکه گه» و «بدترین آهنگی که تا حالا شنیده‌ام» می‌نامید. با این حال، بر خلاف نظر او، این اولین بار بعد از ۱۱ سال بود که آهنگی از او در جداول شماره یک می‌شد و تا ۱۵ هفته در صدر فهرست باقی ماند.
گفته می‌شود که ایو روبیچ خواننده کروات، سازنده اصلی غریبه‌ها در شب است و بعد از این که در هیچ مسابقه‌ای در یوگسلاوی برنده نشد، حقوق آن را به کامپفرت فروخت. این امر تاکنون اثبات نشده‌است. روبیچ خواننده نسخه کروات این آهنگ به نام «Stranci u Noći» بود که شرکت یوگوسلاو جوگوتان آن را در سال ۱۹۶۶ منتشر کرد و در جلد آن از ب. کامپفرت و پ. رنوتا (سازنده متن کروات آهنگ) به عنوان نویسندگان نام برده‌است. اصل این آهنگ عنوان بدی بای به عنوان بخشی از موسیقی فیلم مردی می‌توانست به قتل برسد است. عبارت غریبه‌ها در تاریکی بعد از ساخت آهنگ، هنگامی که شرکت روزولت موزیک از اسنایدر و سینگلتون خواست که متنی را به این آهنگ اضافه کند، ساخته شد. Stranci u Noći ترجمه تحت‌الفظی این عبارت است.
در ۱۹۶۷ آهنگ‌ساز فرانسوی میشل فیلیپ-ژرارد ادعا کرد که ملودی آهنگ بر اساس ساخته او تانگوی جادویی است که در ۱۹۵۳ در نیویورک منتشر شده‌است. حق امتیاز آن بسته شد تا اینکه دادگاهی در پاریس دعوی حق امتیاز را با این استدلال که بسیاری از آهتگ‌ها بر اساس فاکتورهای ثابت مشابه هستند، ملغی کرد.
غریبه‌ها در شب به دست هنرمندان بسیاری بازخوانی شده‌است:
حسین سید عبدالطیف مشهور به حسین حزنی مکریانی و متخلص به داماو (۱۸۸۳–۱۹۴۳) روزنامه‌نگار و تاریخ‌نویس کرد است که در روستای اینچکه در سقز، کردستان متولد شده‌است. او برادر ناتنی عبدالرحمان لطیف اسماعیل مشهور به گیو موکریانی می‌باشد.شرفنامه، میر شرفخان بدلیسی/ ترجمه عبدالرحمن شرفکندی/ چاپ سوم 2006نگاهی به زندگی استاد «گیو موکریانی»، روزنامه‌نگار و فرهنگ نویس برجسته کُرد
حزنی در روستای اینچکه در شهر سقز دیده به جهان گشود و دوران کودکی خود را در این روستا و روستای بغده‌کندی سپری نمود. شجره نامه حزنی مکریانی عبارتست از: حسین فرزند عبدالطیف، فرزند شیخ اسماعیل، فرزند شیخ عیسی فرزند شیخ لطیف خزایی از طایفه پیر خزایی. وی دوران کودکی و نوجوانی را در روستاهای ئینچکه و بغده کندی و سپس شهرهای اطراف سپری کرد، پدرش را در کودکی از دست داد و مادرش (که سلما نام داشت) بعداً با شخص دیگری ازدواج کرد و به مهاباد مهاجرت کردند و صاحب فرزندی دیگر شد و او همان عبدالرحمان لطیف اسماعیل یا گیو مکریانی بود.یادی از استاد حزنی مکریانی اولین محقق تاریخ و مبتکر صنعت چاپ کردستان، روداو سقز، ۱۳۹۸
از آغاز جوانی به مسایل کردشناسی و تحقیق دربارهٔ زبان و ادبیات کردی و روزنامه‌نگاری علاقه‌مند بود. برای ادامه تحصیل به عراق رفت و برای نخستین بار سال ۱۹۱۵ در حلب، چاپخانه کردستان را دایر کرد و شروع به انتشار تاریخ و ادب کردی کرد. پس از آن در سال ۱۹۲۵ به رواندوز می‌رود و در آنجا چاپخانه زاری کرمانجی را تأسیس می‌کند. سال ۱۹۴۳ به بغداد تبعید شد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد.
ویندوز اینترنت اکسپلورر ۱۰ (به اختصار IE10) آخرین نسخه از اینترنت اکسپلورر است و به‌طور کامل یا تقریباً کامل از HTML ۵ و همهٔ انتخاب‌گرهای سی‌اس‌اس ۳، متغییرهای مرزبندی با انحنا از سی‌اس‌اس ۳، جاوااسکریپت سریعتر و شتاب‌دهنده سخت‌افزاری از طریق دایرکت ۲D و دایرکت‌رایت حمایت می‌کند. این نسخه از ویندوز ۷ به بعد پشتیبانی می‌کند و در حال حاضر با ویندوز اکس پی و ویستا سازگار نیست. این نرم‌افزار هم به صورت ۳۲ بیتی و هم به صورت ۶۴ بیتی عرضه شده‌است؛ که مایکروسافت برای اولین بار در آوریل ۲۰۱۱ پیشنمایش پلتفرم اینترنت اکسپلورر ۱۰ را منتشر کرد.
اینترنت اکسپلورر ۱۰ در ویندوز ۸ به دو نسخه با رابط کاربری متفاوت تقسیم شده‌است، یک رابط کابری مترو که از افزوننده ها(plug-Ins) پشتیبانی نمی‌کند و دوم حالت دسکتاپ (سنتی) که از افزوننده ها(plug-Ins) پشتیبانی می‌کند. در ویندوز ۸ نسخه ۶۴ بیتی، نسخه مترو این مرورگر به عنوان نسخه پیشفرض ۶۴ بیتی تعیین شده‌است.
تریامسینولون
رده: داروهای کورتیکواستروئید.
اشکال دارویی: آمپول، پماد و افشانه
تریامسینولون یک ترکیب گلوکوکورتیکوئید صناعی است که به دلیل آثار ضدالتهابی در بیماریهای مختلفی مانند اگزما، آلرژی، لوپوس، پسوریازیس، آلوپسی، آسم و آرتریت خودایمنی استفاده می‌شود.
تریامسینولون با تاثیر بر رونویسی DNA در هسته ویا با اثر بر رسپتور های غشایی مانند سایر گلوکوکور تیکوئیدها عمل می‌کند. این داروها با مهار آزادسازی فسفولیپیدها اثرات ضدالتهابی دارد.
در مصرف موضعی گلودرد، سرفه، آبریزش، آتروفی پوست و... در مصرف سیستمیک سردرد، سرگیجه، افزایش فشارخون، پوکی استخوان و... از عوارض جانبی این دارو هستند.
عوارض جانبی در استفاده از پماد
موضعی: حساسیت مفرط (تاول، سوزش، خارش، پوسته پوسته شدن، خشکی، یا سایر علائم تحریکی که از قبل وجود نداشته است).
سایر عوارض: آکنه یا پوست چرب، افزایش رشد مو به‌خصوص در صورت، افزایش ریزش مو به‌خصوص در پوست سر، خطوط قرمز ارغوانی بر روی بازو، صورت، ساق پا، تنه یا کشاله ران، آتروفی پوست (با مصرف طولانی مدت دارو پوست نازک شده و به راحتی کبود می‌شود).
گلوکوکورتیکوئید
https://web.archive.org/web/20141109085725/http://darunama.com/PublicInfo.aspx?PublicID=885
قطعنامه ۲۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۱۹۳ام
با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۰۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ مه ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با وضعیت در روزدیای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۰۲ام
با ۷ موافق،۰ مخالف و۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۰۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در جمهوری دومینیکن است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۰۸ام
با ۱۱ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۰۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت توسط سنگال است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۱۲ام
قطعنامه ۲۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در جمهوری دومینیکن است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۱۷ام
با ۱۰ موافق،۰ مخالف و۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۲۴ام
قطعنامه ۲۰۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۳۶ام
قطعنامه ۲۰۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۳۶‌ام
قطعنامه ۲۰۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ سپتامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۳۷ام
قطعنامه ۲۱۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ سپتامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۳۸ام
قطعنامه ۲۱۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۴۲ام
قطعنامه ۲۱۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۴۵ام
قطعنامه ۲۱۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ نوامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۵۱ام
با ۹ موافق،۰ مخالف و۲ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با وضعیت در روزدیای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۵۸ام
قطعنامه ۲۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با وضعیت در روزدیای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۶۵ام
با ۱۰ موافق،۰ مخالف و۱ ممتنع تصویب شد.در این قطعنامه شورای امنیت از کلیه کشورها خواست تا از به رسمیت شناختن در روزدیای جنوبی خودداری کنند.
قطعنامه ۲۱۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال در رابطه با سرزمین‌های تحت حکومت پرتغال است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۶۸ام
با ۷ موافق، ۰ مخالف و۴ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۱۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۹۶۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۷۰ام
قطعنامه ۲۲۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۷۵ام
با ۱۵ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ آوریل ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سؤال دربارهٔ وضعیت در روزدیای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۷۷ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۵ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۲۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۸۶‌ام
قطعنامه ۲۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: گویان است. این قطعنامه طی نشست ۱۲۸۷ام
قطعنامه ۲۲۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: بوتسوانا است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۰۶ام
قطعنامه ۲۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: لسوتو است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۰۶ام
قطعنامه ۲۲۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سوالی راجع به جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۰۶ام
قطعنامه ۲۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ اکتبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ توصیه در مورد انتصاب دبیر کل سازمان ملل است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۱۱ام
قطعنامه ۲۲۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۲۸ام
با ۱۴ موافق،۰ مخالف و۱ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۲ دسامبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ توصیه در مورد انتصاب دبیر کل سازمان ملل است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۲۹ام
قطعنامه ۲۳۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ دسامبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: باربادوس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۳۰ام
قطعنامه ۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۳۸ام
قطعنامه ۲۳۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ تحریم اقتصادی رودزیای جنوبی برای سرکوب شورش‌های ایجاد شده در آن مستعمره است. مطابق این قطعنامه تمامی کشورهای عضو سازمان ملل از واردات آزبست، سنگ آهن، کروم، آهن، شکر، تنباکو، مس، یا محصولات دامی جنوب رودزیا منع شدند و صادرات اسلحه، مهمات از همه نوع، هواپیماهای نظامی، خودروهای نظامی و تجهیزات و مواد را برای تولید و نگهداری سلاح و مهمات، نفت و محصولات نفتی به این مستعمره ممنوع گشت. قطعنامه مذکور طی نشست ۱۳۴۰ام
با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و۴ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۳۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۴۸ام
قطعنامه ۲۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۵۰ام
قطعنامه ۲۳۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۵۲ام
قطعنامه ۲۳۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۵۷ام
قطعنامه ۲۳۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۶۱ام
قطعنامه ۲۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۶۲‌ام
قطعنامه ۲۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سوالی راجع به جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۶۷ام
قطعنامه ۲۴۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ اکتبر ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۷۱ام
قطعنامه ۲۴۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۵ نوامبر ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سوالی راجع به جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۷۸ام
با ۱۵ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع‌تصویب شد.
قطعنامه ۲۴۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ دسامبر ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: یمن جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸۴ام
قطعنامه ۲۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئله‌ای راجع به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸۶ام
قطعنامه ۲۴۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ ژانویه ۱۹۶۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ جنوب غربی آفریقا است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸۷ام
با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
قطعنامه ۲۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۶۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ جنوب غربی آفریقا است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۸۷ام
قطعنامه ۲۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۶۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ نیروهای حافظ سازمان ملل صلح در قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۹۸ام
قطعنامه ۲۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۶۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۱۴۰۷ام