moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این جزیره که حدود شمال خاوری دوحه واقع شده‌است، به عنوان یک منطقه ذخیره‌سازی و پایانه بارگیری نفت از میادین فراساحلی اطراف عمل می‌کند. یکی از پایگاه‌های اصلی نیروی دریایی قطر نیز در حالول است. گارد ساحلی قطر نیز نیز یک پایگاه عملیاتی در این جزیره دارد.
در اوایل دهه ۱۹۰۰ قایق‌های صید مروارید به حالول رفت و آمد می‌کردند.
در میان اروپاییان، جیمز اشلی ماود اولین بار در ژوئیه ۱۸۱۷ نام این جزیره را ثبت کرد و از آن به عنوان «جزیره هاولول» یاد کرد. ماود همچنین به نزدیکی این جزیره به بسترهای بزرگ مروارید اشاره می‌کند.
در سال ۱۸۲۳، اولین نقشه جزیره توسط کاپیتان جورج بارنز براکس تهیه شد. در خاطرات براکس که پس از مرگش در سال ۱۸۵۶ منتشر شد، او شرح مختصری از جزیره و همچنین موقعیت جغرافیایی آن ارائه کرد. او نوشت که جزیره مرتفع است و به وجود چاه‌هایی در آن اشاره کرد. مشخص نیست که آیا این چاه‌ها پدیده‌های طبیعی مانند فروچاله‌ها بوده‌اند یا توسط ماهیگیران کنده شده بودند. او همچنین به ارتفاع زیاد جزیره اشاره می‌کند و ادعا می‌کند که حالول پیشتر به عنوان «جزیره مِی» شناخته می‌شد.
آب‌نگار اسکاتلندی جیمز هورسبورگ در راهنمای خود در سال ۱۸۵۵ در فهرست راهنمای "هند" توصیفی از این جزیره نوشت. گزارش او تفاوت چندانی با توصیف قبلی ارائه شده توسط ماود در سال ۱۸۱۷ نداشت
این جزیره در ۷۲ مایلی جنوب شرقی راس راکان، و حدود ۵۰ مایلی شمال شرقی دوحه پایتخت قرار دارد. طول آن تقریباً ۱ مایل است. زمین آن تپه‌ماهوری است و بلندترین قله آن ۲۰۲ فوت است. این جزیره از فاصله حدود ۱۵ مایلی قابل مشاهده است و صخره ای در اطراف آن وجود دارد که تا ۰٫۲ مایلی دور از ساحل امتداد دارد. این جزیره شرقی‌ترین خشکی قطر است. جزیره حالول با فاصله ۸۰ کیلومتری از نزدیکترین نقطه خاک اصلی قطر، یعنی "راس ابوقرن" در ساحل شمال شرقی الخور، دورافتاده‌ترین جزیره این کشور نیز می‌باشد. این جزیره مستعد بادهای شمال است. در ۴۵ مایلی شمال خاوری جزیره، آب‌تل صخره ای و کم‌عمق «شاه اَلوم» قرار دارد.
بیشتر سطح جزیره روی لایه‌های دیرینه‌زیستی قرار دارد. سازند هرمز دوره کامبرین لایه سطحی غالب است. این یکی از تنها دو قلمرو قطر است که روی سطح دیرینه‌زیستی قرار دارد. اکسیدهای آهن مانند هماتیت و اخرا در این جزیره یافت می‌شود، اما به دلیل هزینه‌های بالای استخراج و ترابری مورد بهره‌برداری قرار نگرفته‌اند.
این جزیره به عنوان زیستگاه چندین گونه از جانداران دریایی و پرندگان دریایی عمل می‌کند. بیش از ۸۰ بز کوهی در منظره تپه‌ای آن زندگی می‌کنند، که از گروهی متشکل از شش بز کوهی که برای اولین بار در سال ۱۹۶۳ به جزیره منتقل شدند، زاد ولد داشته‌اند. وزارت شهرداری و محیط زیست (MME) با قطر پترولیوم برای حفاظت و رشد حیات وحش جزیره همکاری می‌کند. از جمله مهمترین اقدامات انجام شده می‌توان به کاشت ۴۰۰ درخت مقاوم در برابر شوری و ایجاد مکان‌های حفاظت شده لانه‌سازی لاک‌پشت‌های دریایی اشاره کرد.
اندکی پس از آغاز فعالیت‌های نفتی، در اواسط دهه ۱۹۵۰، دولت شروع به سرمایه‌گذاری منابع برای تبدیل حالول به یک پایانه بارگیری نفت کرد. اهمیت این جزیره در دهه ۱۹۶۰ بعد از اینکه دولت آغاز به ایجاد میادین نفتی فراساحلی کرد بیشتر شد. بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۶، زیرساخت‌های صنعتی در این جزیره ساخته شد. این جزیره ۱۱ مخزن سقفی شناور خارجی با ظرفیت کلی ۵ میلیون بشکه نفت خام را در خود جای می‌داد.
حالول برق خود را تولید می‌کند. دارای ۹ ژنراتور توربو با ظرفیت ۴۳ مگاوات است. دو واحد آب شیرین کن حالول دارای ظرفیت روزانه .
نقشهٔ سیاسی و تاریخی خلیج فارس، مؤسسه گیتاشناسی، نقشهٔ شماره ۱۹۲.
فهرست جزایر خلیج فارس
نگاره‌ای از جزیره صنعتی حالول
فارور بزرگ (فارور) جزیره‌ای در خلیج‌فارس است که از توابع بخش کیش شهرستان لنگه استان هرمزگان در جنوب ایران به‌شمار می‌آید.
جزیرهٔ فارور در طول جغرافیایی ۲۶ درجه و ۱۵ دقیقه و عرض شمالی ۵۴ درجه و ۲۵ دقیقه در شمال جزیره سیری و جنوب‌غربی بندرلنگه و در نزدیکی ابوموسی قرار گرفته‌است. طول این جزیره در امتداد شمالی-جنوبی حدود ۷٫۵ کیلومتر و عرض آن در جهت شرقی-غربی در حدود ۱۴٫۵ کیلومتر و مساحت آن بالغ بر ۲۶۲۰ هکتار است و بلندترین نقطه آن ۱۳۷٫۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
این جزیره که در ۵۵ کیلومتری جزیره کیش قرار گرفته تا نزدیک‌ترین نقطه سواحل سرزمین اصلی در حدود ۲۰ کیلومتر فاصله دارد.
این جزیره در حال حاضر غیرمسکونی است و تنها تعدادی مأمور دولتی در آن حضور دارند اما بقایای ساختمان‌های مخروبه از جمله یک چراغ دریایی و اراضی کشاورزی بایر و چاه‌های آب نشانه مسکونی بودن جزیره در زمان‌های گذشته دارد.
در بهمن‌ماه ۱۳۸۹ از سوی رئیس‌جمهور قانون الحاق جزیره‌های هندورابی و فارور کوچک و بزرگ به محدودهٔ منطقه آزاد کیش ابلاغ شد.
فرور از یک توده ارتفاعات آتشفشانی پوشیده شده وبه‌طور کلی کوهستانی با کوه‌های بلند است. در میان این کوه‌ها دره‌های پردرخت و سبزی وجود دارد. درختان آن گرمسیری است که بلندی این درخت‌ها در برخی نقاط جزیره گاه تا ۱۰ متر می‌رسد.
در ضلع جنوبی جزیره دشت نسبتاً همواری وجود دارد. در این قسمت از جزیره تپه‌های زیرآبی وجود دارد. در منتهی‌الیه کرانهٔ جنوبی جزیره، تپه‌ای در فاصله حدود ۲۰۰ متری از کرانه در زیر آب قرار گرفته که رأس آن به صورت تخته‌سنگی به بلندای مستقیم ۵ متر از آب بیرون زده‌است.
جزیرهٔ فرور دارای کانسارهای آهن، سنگ کاربیت، سنگ گرانیت، سنگ‌های سیلیس، خاک‌های قرمز و دیگر فلزات است.
نام این آبخاست (جزیره) همان واژه پهلوی "فَروَر=Farvar" است که امروز به نادرستی "فروهر=Farvahr" می‌نویسند؛ و برخی به اشتباه این واژه را Furuhar* می‌خوانند. واژه "فَروَر" از دو بخش (فر=شکوه) و (ور=بهره‌مند) ساخته شده‌است که در کل به معنای کسی است که بهره‌مند از شکوه است. "فَروَر" مفهومی در آیین زرتشتیان است که همراه با نام اهورامزدا می‌آید. نام استان "هرمزگان" به معنای "سرزمین اهورامزدا است که با نام آبخاست‌های "فَروَر بزرگ" و "فَروَر کوچک" هماهنگی معنایی دارند.
جزیرهٔ فرور در روزگار ساسانیان جزو کوره اردشیرخوره استان پارس بود. در روزگار پس از اسلام تا دوران معاصر، جزیرهٔ فارور، بخشی از ایالت‌های فارس، هرمزگان بوده‌است.
این جزیره در گذشته جزیره مسکونی بوده و ساکنان آن آب خود را از چاه‌هایی که کنده بودند تأمین می‌کردند. اثرات این چاه‌ها هم‌اکنون در دره ناخدا در خاور جزیره دیده می‌شود و آب آن شور و سطح آب در عمق ۳ متری است.
باشندگان پیشین این جزیره به کار غواصی و ماهی‌گیری مشغول بودند. جایگاه صید مروارید در جزیره محلی بود به نام نجوا و گذران زندگی مردم این جزیره تا پیش از جنگ جهانی دوم تنها از راه صید صدف و مروارید می‌گذشت.
در دههٔ نخست سدهٔ ۱۴ خورشیدی شش فروند کشتی بزرگ صید صدف مروارید در جزیرهٔ فرور فعالیت داشت.
جزیرهٔ فرور بزرگ یکی از کانون‌های زیست حیات وحش است و تعداد زیادی از پرندگان از قبیل عقاب ماهی‌گیر، طوطی، چک‌چک، قمری، چکاوک کاکلی، پرستو، بلبل خرما، چاخ لق، هدهد، دم جنبانک زرد، دم‌سرخ معمولی، چک‌چک سرسیاه، زنبورخور معمولی، یاکریم و همچنین پستاندارانی از قبیل یک نوع خارپشت، مارمولک، مار جعفری و حشراتی چون عقرب در آن زندگی می‌کنند. همچنین این جزیره تنها نقطه ایران است که آهوی کوهی در آن زندگی می‌کند.نگرشی اجمالی بر آهوان ایران محمدرضا محمدی، کانون شکار، تیراندازی و طبیعت‌گردی ایران
جزیرهٔ فارسی از جزیره‌های استان بوشهر در خلیج فارس است. این جزیره حد فاصل مرز دریایی بین ایران و عربستان بوده و از نظر موقعیت، آخرین جزیره ایرانی است و در اطراف آن تأسیسات نفتی حضور فعال دارند. در مجاورت آن، جزیره عربی از عربستان وجود دارد.
جزیرهٔ فارسی در فاصلهٔ ۱۰۰ کیلومتری خاک ایران، یعنی جنوب‌غربی جزیرهٔ خارک قرار گرفته و به‌طور تقریبی طول جزیره ۱٬۴۰۰ متر و عرض آن ۷۰۰ متر است. مساحت جزیره ۰٫۲۵ کیلومتر مربع است که حدوداً معادل ۲۵ زمین فوتبال می‌شود(زمین فوتبال ۱۲۵*۸۵ مترمربع). نزدیک‌ترین جزیره به این جزیره، جزیرهٔ عربی است که گستردگی آن از فارسی کمتر است. جزیرهٔ فارسی تنها نقطهٔ برون مرزی و دورترین نقطهٔ جغرافیایی ایران محسوب شده‌است. جزیرهٔ فارسی زیرنظر استانداری بوشهر اداره می‌شود.
نمونه‌های جانوری خاصی از ردهٔ حشرات و شاخهٔ بندپایان در این جزیره احتمالاً وجود دارند که هنوز به‌طور علمی شناسایی نشده‌اند. همچنین این جزیره دارای ساحلی به طول ۱٫۵ کیلومتر می‌باشد.
جزیرهٔ فارسی از نظر منابع نفتی غنی است و هم‌اکنون در حوضهٔ اطراف این جزیره چاه‌های نفت و علی‌الخصوص گاز کشف و در حال بهره‌برداری هستند. جزیرهٔ فارسی موقعیتی بکر داشته به طوری که در حال حاضر استانداریِ بوشهر اجازه ورود هر کسی را به این جزیره نمی‌دهد. نمونه‌های جانوری خاصی از ردهٔ حشرات و شاخهٔ بندپایان در این جزیره احتمالاً وجود دارند که هنوز به‌طور علمی شناسایی نشده‌اند.
این جزیره افزون بر اهمیت سیاسی، اقتصادی (داشتن منابع غنی نفت و گاز) و موقعیت گردشگری دریایی دارای اهمیت نظامی است. موقعیت جغرافیایی جزیرهٔ فارسی باعث شده ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا مستقر در بحرین، برای خروج از خلیج فارس به ناچار از بین دالان جزیرهٔ فارسی و ابوموسی عبور نمایند. به‌علاوه، این جزیره به دلیل قرارگیری در مرکز خلیج فارس نقش مهمی در کنترل مسیر تردد کشتی‌ها به مقصد مناطق غرب و جنوب‌غرب خلیج فارس بازی می‌نماید. جزیرهٔ فارسی در زمان جنگ نفتکش‌ها موقعیت مناسبی را در خارج از تنگهٔ هرمز برای مقابله به مثل در اختیار ایران می‌گذاشت و همچنین در طول جنگ به عنوان یک رصدکننده قوی خطوط مواصلاتی حاشیهٔ جنوبی خلیج فارس داشت.
کمترین فاصله این جزیره تا خشکی که توسط اطلاعات ماهواره ای اندازه‌گیری شده تا دو روستای ساحلی کری و کلات شهرستان تنگستان می‌باشد. نزدیکترین جزیره به این جزیره نیز جزیره عربی می‌باشد. نزدیکترین نقطه خشکی از جهت دیگر خلیج فارس، بندر راس الخیر عربستان سعودی می‌باشد. اطلاعات بصورت جدول در زیر قرار داده شده‌است.
حاکمیت ایران بر جزیره فارسی و عربستان برای جزیره عربی در موافقت‌نامه ۱۹ آبان ۱۳۴۷ بین دولت شاهنشاهی ایران پهلوی و دولت‌پادشاهی عربستان سعودی به رسمیت شناخته شد.
در پی ورود غیرقانونی و غیرمجاز دو فروند شناور رزمی آمریکایی به آب‌های سرزمینی ایران در خلیج فارس و در حوالی جزیرهٔ فارسی در حدود ساعت ۲۱ روز سه‌شنبه ۲۲ دی ۱۳۹۴ این شناورها پس از تمکین از اخطار شناورهای رزمی نیروی دریایی سپاه متوقف و سرنشینان آن که ۹ تفنگدار مرد و یک تفنگدار زن بودند، دستگیر شدند. یک روز بعد، در روز ۲۳ دی با قطعیت غیرعمدی بودن ورود غیرقانونی و غیرمجاز شناورهای رزمی آمریکایی به آب‌های سرزمینی ایران، تفنگداران دستگیر شده در آب‌های بین‌المللی، رها شدند.
جزیره شیف جزیره‌ای است ماسه‌ای در شمال بندر بوشهر در منتهی‌الیه تالاب حله که از بهم پیوستن آب رودخانه شاپور و دالکی بوجودآمده و در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان بوشهر و در ۶ کیلومتری شمال بندر بوشهر واقع می‌باشد.
روستای شیف واقع در این جزیره در تقسیمات کشوری از توابع دهستان انگالی بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران به‌شمار می‌آید.https://nasirboushehronline.ir/چغادک-بخش-شد/
این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۴۳۵۰ نفر (۸۰۰ خانوار) بوده‌است.
مردم این جزیره غالباً عرب زبان و اهل سنت هستند و لهجهٔ عربی خاص به خودشان را دارند. این جزیره از دو محله شرقی (حیاره)و غربی (عواسی) تشکیل شده‌است که بوسیلهٔ یک آبراه کوچک از هم جداشده‌اند و محله شرقی بزرگتر است. بیشتر مردم جزیره شغلشان صیادی است. آموزش در جزیره به دورهٔ متوسطه محدود است. این جزیره از سال ۱۳۸۸ با احداث جاده از جزیره صدرا؛ به خشکی راه دارد. بیشتر زمین جزیره کم ارتفاع و ماسه‌ای و معمولاً آب گرفته می‌باشد
درگذشته، این جزیره را شیخ سعد می‌خواندند، و این بدان خاطر بوده‌است که مزار شیخ سعد در آن قرار دارد. شیخ سعد بنا به قولی یک ایرانی جنگجو بوده که مدتی بر جزیره فرمانروایی می‌کرده‌است. تا سال ۱۳۲۷ خورشیدی، جزیره شیف زیر سلطه احمدخان انگالی قرار داشت و بزور سر نیزهٔ احمدخان نام آن از شیخ سعد به شیف تغییر یافت.
در سال ۱۳۲۷ مردم علیه احمدخان انگالی قیام کردند و با تمام اعضاء خانواده به بوشهر هجرت نمودند و مدت دو سال در محله‌های مختلف بوشهر سکونت گزیدند و پس ازسرنگونی احمدخان مجدداً به جزیره شیف و محل سابق خود مراجعت نمودند. اکنون در شیف از محل حکومت احمدخان، بیش از یک خرابه باقی نمانده‌است. شیف درگذشته بندر حمل ونقل کالاهای صادراتی و وارداتی از ایران به کشورهای خلیج فارس و برعکس بود و احمدخان از صاحبان کالا مالیات می‌گرفت، باین معنی که تمام کالاها از تهران و اصفهان و شیراز به وسیلهٔ چهارپایان به شیف آورده می‌شد و بعد به وسیلهٔ لنج به کشورهای خلیج فارس حمل می‌گردید. محل دیگر جزیره بندرگاه است که در جنوب جزیره واقع شده و اکنون مختصر آثاری از آن در جزیره دیده می‌شود.
تعداد سه مسجد مربوط است به اهل سنت و یک مسجد با نام امام جعفر صادق موجود است که در سال ۱۳۷۵ بنا شده در حیطه مدیریت اعتقادی شیعیان فعال است.
جزیره اُمّ‌الکُُرم، ام‌الگُرم یا جزیره گُرم از جزیره‌های غیرمسکونی ایرانی همجوار سواحل استان بوشهر در خلیج فارس است.
این جزیره نزد بومیان به نام جزیره گُرم رایج است.تنوع زیستی منطقه حفاظت شده مند، حسین مصطفوی و دیگران، انتشارات: دانشگاه شهید بهشتی تهران - سازمان محیط زیست، تهران 1386، ص 24 علت آن نیز وجود درختان حرا در ساحل روبروی آنست که نزد اهالی به گُرم مرسوم است. از سویی بعضی منابع اجمالاً "گرم" را جداگانه در شمار جزایر کوچک (با مساحت کمتر از یک کیلومتر در زمان مد) این منطقه دانسته‌اند.معرفی اجمالی جزایر ایرانی واقع در خلیج فارس وب سایت سازمان بنادر و دریانوردی با این وجود بنظر می‌رسد گرم از ملحقات "جزیره ام‌الکرم" (ام‌الگُرم) بوده باشد که بعلت مد گاه از آن جدا می‌شود.
این جزیره خالی از سکنه در فاصله ۱۴۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر، در ۱ و نیم کیلومتری سواحل دهستان و بخش بردخون از توابع شهرستان دیر در جنوب غرب روستای مل‌گنزه و دروداحمد (مقابل حدفاصل بخش بردخون و بخش مرکزی شهرستان دیر در خلیج فارس) و مشرق جزیره نخیلو قرار دارد و صیادان از آن بعنوان پایگاهی برای صید ماهی استفاده می‌کنند. شکل آن قوس نیم دایره است که ضلع محدب آن به سمت جنوب است سطح آن پوشیده از ماسه‌های ریزدانه نرم با بقایای صدف هاست. این جزیره قوسی ۲ کیلومتر طول دارد و دارای متوسط عرض کمتر از ۲۰۰ متر است.
مساحت این جزیره در حدود ۰٬۳۸ کیلومتر مربع است و بین ۲۷ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۳۳ دقیقه طول خاوری واقع شده است. این جزیره ۱ تا ۲ متر از سطح دریا بالاتر است. فاصله این جزیره تا جزیره نخیلو ۸ کیلومتر است و آب و هوای جزیره گرم و مرطوب است.
جزیره ام‌الکرم یا گرم در خاوری جزیره نخیلو در فاصله ۱ و نیم کیلومتری ساحل قرار دارد. در سواحل مقابل این جزیره اجتماعاتی از جنگلهای ماندابی حرا (موسوم به گُرم) به مساحت ۲۵ هکتار قرار دارد. این جزیره دارای تپه‌های شنی و گیاهان شورپسند (تهما) است. محل زیست پرندگان بومی مانند: کاکایی قار، حواصیل خاکستری، باکلان و سلیم خرچنگ خور و پرندگان مهاجر زمستان گذران می باشد.منطقه حفاظت شده مند؛ هرمز محمودی راد و حسین دلشب، اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر (۱۳۸۳)، ص ۲۵
جزیره نَخیلو از جزیره‌های غیرمسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در شهرستان دیرِ استان بوشهر قرار دارد.نقشهٔ سیاسی و تاریخی خلیج فارس، مؤسسه گیتاشناسی، نقشهٔ شماره ۱۹۲. این جزیره خالی از سکنه در حدود ناحیه بردخون در سواحل جنوبی استان بوشهر و در فاصله کمی نسبت به جزیره ام‌الکرم قرار گرفته‌است.
مساحت این جزیره حدود ۶۰ هکتار می‌باشد. منشاء آن صدفی - مرجانی و تقریباً بیضی شکل است. ارتفاع آن از سطح دریا یک و نیم متر است. از گیاهان شورپسند پوشیده شده‌است. در این جزیره پرستوهای دریایی پشت تیره، پرستوهای کاکلی بزرگ و کوچک و نوعی خرچنگ‌خوار و چکاوک کاکلی به‌سر می‌برند.منطقه حفاظت شده مند؛ هرمز محمودی راد و حسین دلشب، اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر (۱۳۸۳). جزیره نخیلو در حال حاضر بیش از هر چیز محل زیست لاک‌پشتان خلیج فارس است و یکی از نادرترین جزایر جهان و بی‌نظیرترین جزیره خاورمیانه در زمینه زادآوری پرندگان مهاجری دریایی است. در قسمت دیگری از جزیره نخیلو، تجمع کوچکی از جنگل‌های حرا در حاشیه خور مل کنزه وجود دارد.جزیره نخیلو وبگاه کویرها و بیابانهای ایران
سفر به جزیره نخیلو به دلیل تخم گزاری لاکپشتان و وجود پرندگان نادر ممنوع میباشد و برای حضور در جزیره باید مجوز اداره محیط زیست گرفته شود
جزیره تهمادو، تهمادون یا جبرین از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس در مجاور خور تهمادون است که در استان بوشهر قرار دارد.نقشهٔ سیاسی و تاریخی خلیج فارس، مؤسسه گیتاشناسی، نقشهٔ شماره ۱۹۲. این جزیره دارای ۱۲ کیلومتر طول و ۵ کیلومتر عرض در ۱۳ کیلومتری بردخون قرار دارد.کانون پژوهشهای دریایی پارس؛ جزایر استان بوشهر در خلیج فارس
این جزیره مستطیلی شکل به موازات ساحل دریا قرار دارد. در شمال تنها ۱۵۰ متر با ساحل فاصله دارد محیط مناسبی برای تخمگذاری پرستوها و دیگر پرندگان است. منشأ آن رسوبی و گونه غالب گیاهی آن را درختچه (تهما) تشکیل می‌دهد. نوعی بوته شور پسند بنام محلی (منگک) که استفاده خوراکی دارد در آن یافت می‌شود. گونه‌های مختلف پرندگان دریایی در آن به سر می‌برند.منطقه حفاظت شده مند؛ هرمز محمودی راد و حسین دلشب، اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر (1383).
جزیره ام سیله یا خان از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در مجاورت خور خان در خلیج فارس است که در استان بوشهر واقع شده است.نقشهٔ سیاسی و تاریخی خلیج فارس، مؤسسه گیتاشناسی، نقشهٔ شماره ۱۹۲. این جزیره دارای طول ۳ کیلومتر، عرض کم و حداکثر ارتفاع حدود ۳ متر از سطح دریا است.
جزیره خان با مساحتی در حدود ۴ کیلومتر مربع در ۸ کیلومتری مغرب روستای برد خون کهنه واقع شده‌است. فاصله جزیره خان از ساحل دریا ۴ کیلومتر می‌باشد.کانون پژوهشهای دریایی پارس؛ جزایر استان بوشهر در خلیج فارس
منشأ این جزیره رسوبی بوده ولی در تشکیل آن صدف‌های دریایی هم نقش داشته‌اند. این جزیره محل لانه‌سازی پرندگان است و پرندگان زیادی چون پرستوهای دریایی، کاکلی، گیلانشاه معمولی، سلیم و فلامینگو در آن دیده می‌شوند.منطقه حفاظت شده مند؛ هرمز محمودی راد و حسین دلشب، اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر (۱۳۸۳).
جزیره دارا از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است. این جزیره در دهانهٔ خور موسی قرار دارد. جزیره "دارا" یکی از جزایر خور موسی در خلیج فارس است که در فاصله ۷۲ کیلومتری از بندر ماهشهر قرار دارد. این جزیره که به تازگی به عنوان بخشی از پارک ملی دریایی دارا، به این پارک الحاق شده است، بهشتی کوچک برای پرندگان آبزی و کنارآبزی است. این جزیره غیر مسکونی محل تخم‌گذاری پرستوهای دریایی است.همشهری آن‌لاین ، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸
قبر ناخدا از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است و محل تخمگذاری پرستوهای دریایی است.
این جزیره از جزایر غیر مسکونی ایرانی خلیج فارس است و در دهانهٔ خور موسی قرار دارد.در شمال خورموسی واقع در بندر ماهشهر و در دهانه این خور سه جزیره بونه، دارا و قبر ناخدا قرار دارد.مساحت جزیره قبر ناخدا در زمان مد ۲.۴ هكتار است ولی در زمان جزر پشته های شنی وسیعی از آب بیرون می آیند و به آن متصل می شوند كه مساحت آن را تا چندین صد هكتار افزایش می دهند.این جزیره از جاذبه های بندرماهشهر،با اینكه كاملاً مسطح است و بخش مركزی این جزیره را گیاهان مختلف تشكیل می دهند ، آب شیرین در آن یافت نمی شود و به هیچ وجه قابلیت مسكونی ندارد.
انتخاب نام این جزیره به زمان های بسیار دور بر میگردد. به نقل از اهالی بومی ساکن بندر ماهشهر، در دورانی که برای دریا پیمایی از کشتی های پارویی دستی استفاده میشد، ناخدایی ناشناس به همراه خانواده خود در آب های نیلگون خلیج فارس راهی سفر بود که تنها دخترش به بیماری سختی مبتلا شد و به علت عدم دسترسی به طبیب معالج و طولانی بودن راه برگشت، در بین راه در این جزیره لنگر انداختند و جسم مرده دخترک را به خاک سپردند. در واقع جسم دختر ناخدا در این جزیره دفن شده است نه خود ناخدا.
پیشینه تاریخی
بعضی از مردم محلی ضمن تأييد وجود قبر ناخدايی كه امكان انتقال او به ساحل ماهشهر در زمان فوتش وجود نداشت، به ريشه‌ های تاريخی این جزیره نیز اشاره می ‌كنند و معتقدند در زمان سلسله هخامنشيان سواحل خوزستان با امروز كاملاً متفاوت بوده و جزيره قبر ناخدا در آن زمان جزيره نبود بلكه چسبيده به خاك اصلی بوده و بهترين موقعيت را برای ساختن بندر و تأسيسات مربوطه داشته است.به ‌همين دليل احتمالا زير خاك جزيره قبر ناخدا، تأسيسات بندری و شهری و كشتی سازی هخامنشی وجود دارد.
مولیات از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در استان بوشهر واقع شده است.
جزیره سه‌دندون از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس و در استان بوشهر (ناحیه شهرستان بوشهر) واقع شده است.http://www.irandeserts.com/content/درگاه_کویر/طبیعت_ایران/جزایر_ایران/جزیره_سه_دندون.htm
مُطاف (معروف به برمودای ایران) از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در استان بوشهر و در سواحل بخش بردخون بین ۲۷ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۲۷ دقیقه طول شرقی واقع شده است.
این جزیره توده‌ای از ماسه به عرض تقریبی یک میل و طول تقریبی ده میل است که در هنگام مد زیر آب می‌رود و در هنگام جزر بیرون می‌آید. طوفان، یا آشنا نبودن دریانوردان به منطقه، قایق‌های ماهی‌گیری زیادی را در این ناحیه به گل می‌نشاند.
آب اطراف این توده ماسه به خاطر عمق کم موج‌های زیاد دارد. در میان دریانوردان خلیج فارس این مثل رایج است که: «موج مطاف نخوردی، خرما به گربه میدی» که کنایه از اسراف و ندانستن قدر دارایی حاصل از کار پر زحمت است.
مُرغی از جزیره‌های غیرمسکونی ایرانی در خلیج فارس است. این جزیره در استان بوشهر قرار دارد.
جزیره مرغی در مقابل ناحیهٔ بردخون (شهرستان دیر) واقع شده‌است. این منطقه زیستگاه مناسبی برای تخم‌گذاری لاک پشتهای پوزه عقابی و پرستوهای مهاجر است. جزایر مطاف، تهمادون، چراخی و مرغی در برابر ناحیه بردخون واقع شده‌اند.http://www.irandeserts.com/content/درگاه_کویر/طبیعت_ایران/جزایر_ایران/جزیره_مرغی.htm
چراغی از جزیره‌های غیر مسکونی ایرانی در خلیج فارس است که در استان بوشهر و در مقابل ناحیهٔ بردخون واقع شده‌است.تبیان، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
نئورئالیسم ایتالیا جنبشی سینمایی بود که پس از پایان جنگ جهانی دوم در ایتالیا پدید آمد تا میانهٔ دههٔ پنجاه تداوم داشت. فیلمسازان پیشروی جنبش " نئورئالیسم " ایتالیا، سعی درنزدیک شدن هر چه بیشتر به " واقعیت " چه در روایت و چه در فرم داشتند. رویکرد اخلاقی فیلمسازان این جنبش به " هنر "، باعث شد تا در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم که ایتالیا درگیر فقر، تورم و بیکاری گسترده بود، فیلم‌هایی با محوریت طبقات ضعیف جامعه یعنی " کارگران " و " دهقانان " و همچنین پارتیزان‌هایی که در طی دوران فاشیسم با حکومت موسولینی و اشغالگران نازی می‌جنگیدند ساخته شود. از برجسته‌ترین فیلمسازان این جنبش سینمایی روبرتو روسلینی، ویتوریو دسیکا و لوکینو ویسکونتی هستند و فیلم‌هایی مانند رم شهر بی دفاع، آلمان سال صفر، زمین می‌لرزد و دزد دوچرخه فیلم‌های نمونه‌ای این جنبش سینمایی اند. این جنبش به مرور زمان رو به افول گذاشت و در میانهٔ سال‌های دههٔ پنجاه، کم‌کم از میان رفت اما تأثیرات گسترده‌ای بر سینمای جهان گذاشت.
در دوران حکومت فاشیست‌ها در ایتالیا، نوعی سینما از طرف حکومت ترویج شد که ارتباطش را از واقعیت بریده بود و تمام هم وغم آن، ترویج تصویری خوب از ایتالیا بود. بنا به دستور حکومت، نمایش مضامینی چون «جنایت» و سایر موضوعاتی که از دید فاشیست‌ها غیراخلاقی بود ممنوع شده بود. به همین دلیل، در واپسین سال‌های حکومت فاشیستی در ادبیات و سینمای ایتالیا تمایلی رئالیستی پیدا شد. چهار قدم در ابرها، بچه‌ها مراقب ما هستند، وسوسه و فیلم‌های دیگر برخی از فیلمسازان ایتالیایی، تلاشی بود برای مقابله با این موج تحمیل‌شده از طرف دستگاه حکومتی. جوزپه دسانتیس و ماریا آلیکاتا در سال ۱۹۴۱ چنین نوشتند: «بر این باوریم که روزی با دنبال کردن گام‌های آرام و خستهٔ کارگری که از سر کار به خانه بازمی‌گردد، زیباترین فیلم خود را خواهیم ساخت.» بر پایهٔ چنین تعریفی، بسیاری فیلم "وسوسه" ساختهٔ ویسکونتی را اولین تلاش جدی برای نزدیک شدن به "واقعیت" در قالب فرم و محتوا می‌دانند. ویسکونتی که در دههٔ سی، توانسته بود در کنار فیلمساز بزرگ فرانسوی ژان رنوار دستیاری کند، تحت تأثیر روش او قرار داشت و از این جهت می‌توان بر تأثیر " ژان رنوار " و سبک رئالیسم شاعرانه فرانسه و فیلم تونی که آن را سلف فیلم‌های این جنبش سینمایی می‌دانند بر این جنبش سینمایی تأکید کرد. در نهایت بعد از پایان جنگ جهانی دوم، روبرتو روسلینی با ساختن فیلم رم، شهر بی دفاع بر پایه همین نگاه، اولین دستاورد " سینمای نئورئالیستی " را عرضه کرد و به این ترتیب " رم، شهر بی دفاع " اولین فیلم نمونه‌ای این جنبش سینمایی شد.
در دوران حکومت موسیلینی، سیطره فاشیسم بر صنعت فیلم‌سازی، باعث شکل‌گیری استودیوهای فیلم‌سازی معروف چینه چیتا (معادل ایتالیایی هالیوود) و همچنین مدرسه فیلم ایتالیا شد. در طول جنگ، این استودیوهای مجلل فیلمسازی که در سراسر اروپا معروف بودند به شدت آسیب دیدند و ساخت فیلم‌های مجلل در آن‌ها، دیگر امکان‌پذیر نبود. این خود باعث شد تا فیلمسازان به سمت لوکیشن‌های واقعی در خیابان‌ها و مناطق روستایی بروند.
از طرفی، فقر و بیکاری فزاینده‌ای که در طی حکومت فاشیست‌ها و سپس جنگ، ایتالیا را درگیر خود کرده بود، پس از سرنگونی فاشیست‌ها و رسیدن دورانی که به بهار ایتالیا معروف بود، امکان بازگویی پیدا می‌کرد. بعد از روی کار آمدن ائتلافی از احزاب " چپ " و " لیبرال "، فیلمسازانی که دغدغه بازگویی مشکلات جاری جامعه ایتالیا را داشتند، بیش از پیش امکان رشد پیدا کردند و روایت‌های خود را بر بستر بحران‌های جامعه جنگ زده ایتالیا متکی کردند.
در فیلم‌های " نئورئالیستی "، تأکید بر استفاده از " لوکیشن‌های طبیعی " و واقعی است. برای دوری کردن از تصنع و نزدیک کردن روایت به واقعیت بیرونی معمولاً سعی می‌شود تا در نماهای داخلی هم از میزانسن بندی و چینش صحنه مرسوم در استودیوها پرهیز شود.
معروف است که فیلم‌های " نئورئالیستی " معمولاً قاب‌های ناآراسته و فی البداهه دارند. روسلینی در مصاحبه‌ای در این باره می‌گوید " اگر به اشتباه نمای زیبایی بگیرم، حتماً هنگام تدوین آن را بیرون خواهم کشید ". معمولاً تصویربرداری به سبک فیلم‌های مستند انجام می‌گیرد و دوربین سعی در نشان دادن واقعیت بدون دست کاری دارد. از این رو گاهی از دوربین روی دست (تکنیکی است که در آن فیلمبردار بازیگر را با دوربین دنبال می‌کند. که موجب تنش در صحنه‌های اکشن و همچنین رئال جلوه دادن اثر می‌شود) استفاده می‌شود و تصویر مانند فیلم‌های خبری، دانه‌دانه است و ظاهراً از نور طبیعی در آن استفاده می‌شود. در این سبک فیلم‌سازی، استفاده از عمق میدان به شدت رایج است و یکی از ویژگی‌های سبکی برجسته این جنبش سینمایی است. البته برخلاف تصور رایج، تمامی فیلمسازان این جنبش، پایبند این شیوه تصویربرداری و قاب‌بندی نبوده‌اند و نمونه آن، قاب‌های چشم‌نواز و آراسته " ویسکونتی " در فیلم زمین می‌لرزد است. در واقع حتی وقتی فیلم‌برداری در لوکیشن واقعی صورت می‌گیرد، صحنه‌ها دارای حرکات نرم دوربین، فوکوس دقیق و صحنه پردازی حساب شده در چند سطح هستند.
معروف است که در فیلم‌های این جنبش سینمایی، برای ایجاد حس واقعی بودن روایت، از نابازیگران استفاده می‌شود. اما در واقع در اغلب موارد از شیوه " کُنفِلِیشِن " یعنی تلفیقی از " بازیگران حرفه‌ای " و نابازیگران استفاده می‌شود اما در تدوین، این فیلم‌ها کاملاً منطبق با هنجارهای سینمای کلاسیک هالیوودی قرار دارند و همه چیز متعارف به نظر می‌رسد.
اساس جنبش نئورئالیستی، بر دیدگاهی اخلاقی بنا شده‌است. مرام اصلی این جنبش این بود که سینما باید هم و غم خود را بر طبیعت خود و بر نقشی که در جامعه دارد متمرکز کند و باید مخاطبان خود را با " واقعیت " بیرونی خود آن‌ها آشنا کند. در نتیجه، سینما می‌بایست برشی از زندگی روزمره به نظر می‌رسید. در واقع به این صورت که زندگی وارد زیست روزمره طبقات محروم جامعه می‌شود و سپس از آن خارج می‌شود. براساس همین دیدگاه اخلاقی و ایدئولوژیک بود که این سینما بیش از هر چیز دغدغه فقر و محرومیت گسترده‌ای را داشت که در ایتالیای بعد از جنگ غوغا می‌کرد.
اولین فیلم‌های این جنبش سینمایی به روایت زندگی قهرمانانه و فداکاری‌های " پارتیزان "هایی می‌پردازد که با حکومت فاشیستی و اشغال گران نازی در نبرد هستند. در فیلم‌هایی مثل رم، شهر بی دفاع (Rome Open City) و پاییزا تم اصلی، فداکاری و شجاعت مبارزان در کنار نشان دادن پاره‌ای اختلافات فرهنگی و زبانی و سو تفاهم‌های آمیخته شده در چنین مبارزه‌ای است. اما به مرور زمان، کارگردانان این جنبش سینمایی، به سراغ معضلات اجتماعی بعد از جنگ نیز رفتند. مشکلاتی چون فرقه گرایی، بیکاری گسترده و تورم و فقر. دزد دوچرخه اثر دسیکا تولید سال(۱۹۰۱–۱۹۸۹) یکی از فیلم‌هایی است که به بهترین شکلی فروپاشی اجتماعی و اخلاقی را در ایتالیای پس از جنگ به تصویر می‌کشد.
فیلم‌های سینمای نئورئالیستی بر پایه جزئیات و تأثیرگرفته از اتفاقات روزمره زندگی روایت می‌شوند. تأکید بر عنصر " تصادف " به جای روابط " علت و معلولی "، یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌های این نوع سینما است و به این صورت قصد دارد خود را بیشتر به زندگی واقعی نزدیک کند. دوری از روایتی خطی و منسجم، بیشتر از هر چیز در " پایان باز " فیلم‌ها خود را می‌نمایاند. فیلم به برهه‌ای خاص از زندگی قهرمانانش می‌پردازد و به قبل و بعد آن‌ها کاری ندارد. توجه به جزئیات، یکی دیگر از ویژگی‌های روایی این سبک سینمایی است. جزئیات روزمره‌ای مانند تأکید بر شیوه راه رفتن، شیوه غذا خوردن، حرف زدن یا فرازهایی از زندگی روزمره و تأکید بر زمان‌های مرده برای نزدیک شدن بیشتر به شخصیت‌ها، همگی از ویژگی‌های رایج روایی در این جنبش سینمایی است.
جنبش نئورئالیستی ایتالیا، در اوایل دهه پنجاه و بعد از اومبرتو د ساخته " دسیکا "، کم‌کم تحت تأثیر جریاناتی برخاسته از خود این جنبش قرار گرفت که توامان تأثیر گرفته از سنت قدرتمند کمدی ایتالیا نیز بودند. از طرفی پیدا شدن بازارهای خارجی برای سینمای ایتالیا هم بیش از قبل، این تولیدات را تحت تأثیر قرار می‌داد و سرمایه‌گذارهای آمریکایی که برای تولیدات کمدی و ژانرهای سنتی سینمای ایتالیا پیدا شدند، آن تولیدات را قالب کردند. علاوه بر این‌ها، می‌توان علاقه فیلم سازان ایتالیایی به پرداختن به احوالات روانی و درون انسان‌ها را در سال‌های پس از جنگ، به عنوان یکی دیگر از دلایل افول این نئورئالیسم برشمرد.
همچنین، در اوایل دهه پنجاه، دولت جدید ایتالیا که بعد از دوران " بهار ایتالیا " بر سر کار آمده بود، نسبت به تولیدات این جنبش سینمایی بدبین شد و با گماردن جولیو آندره اوتی (Giulio Andreotti) (سیاستمدار و نخست‌وزیر پیشین پس از جنگ جهانی دوم ایتالیا) به ریاست اداره هنرهای نمایشی و تفویض اختیارات ویژه به او، موجبات افول این فیلم‌ها را فراهم آورد. بدین ترتیب هر فیلمی که تصویر بدی از ایتالیا به نمایش می‌گذاشت از منابع مالی محروم می‌شد و در مقابل وام‌های کلان به فیلم‌هایی اختصاص می‌یافت که از محتوای مورد تأیید این اداره برخوردار بودند. اوج گرفتن جنگ سرد و ادعای مخالفان این فیلم‌ها مبنی بر وجود انگیزه‌های ایدئولوژیک و چپ در این فیلم‌ها، این محدودیت‌ها را به اوج خود رساند و به این ترتیب، دوران افول این جنبش از راه رسید.
نئورئالیسم هر چند افول کرد اما تأثیر عظیمی بر رویه‌های فیلمسازی آینده در اروپا، ایالات متحده و هند بر جای گذاشت. موج نوی فرانسه همواره بر دینی که به این جنبش دارد اذعان کرده‌است و جلوه‌هایی از سبک نئورئالیست آشکارا در موج نوی بریتانیا حضور داشته‌است. نسل جوان تر فیلمسازان ایتالیایی مانند آنتونیونی، اولمی (معروف‌ترین ساخته او «درخت سندل‌های چوبی» نام دارد) و فلینی نیز بخشی از میراث نئورئالیستی را در آثار خود حفظ کردند.
در گردهمایی سال ۱۹۵۳ پارم که دربارهٔ نئورئالیسم و با حضور روزنامه‌نگاران و فیلمسازان برگزار شد تا ماهیت و جوهر این جنبش سینمایی بررسی شود، مشخص شد هیچ اتفاق نظری پیرامون مانیفست نئورئالیسم در کار نیست. نئورئالیسم تنها دعوتی بود به رئالیسم بیشتر و تأکیدی بر موضوعات معاصر و زندگی طبقات زحمتکش. اما چیزی نگذشت که دیدگاه‌های انتقادی به این جنبش پیدا شدند.
یکی از این دیدگاه‌ها نئورئالیسم را صرفاً نوعی گزارشگری متعهدانه می‌دانست که به نام اتحاد سیاسی کوتاه مدتی که در سال‌های نهضت مقاومت و " بهار ایتالیا " پدید آمده بود، خواهان اصلاحات بود. دیدگاه دیگری بر " بعد اخلاقی " تأکید می‌نهاد و بر این باور بود که اهمیت جنبش نئورئالیست در این بود که می‌توانست به مسایل شخصی آدم‌های فیلم، اهمیتی عمومی ببخشد. مهم‌ترین و جدی‌ترین مدافع این جریان فیلم‌سازی آندره بازن فرانسوی بود که بر دراماتیزه شدن روزمره زندگی در این فیلم‌ها تأکید می‌کرد که در واقع پیش قراول نوعی سینمای " درام زدایی شده " در دهه‌های آینده شد.
بیشتر تاریخ نگاران سینما، نئورئالیسم را نه به خاطر گرایش‌های سیاسی و جهان بینی آن، بلکه به سبب نوآوری‌هایش در زمینه فرم فیلم مؤثر می‌دانند. نوآوری‌هایی که بی‌سابقه نبودند، اما اعتبار بین‌المللی جنبش نئورئالیستی آن‌ها را برجسته تر از همیشه در معرض توجه قرار داد.
اُمّ‌المَرادِم یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.
جزیره قاروه در شمال ام‌المرادم قرار گرفته و میدان‌های نفتی زور، خَفجی و حوت در پیرامون آن واقع شده‌اند.
نام ام‌المردام به معنی «مادر صخره‌ها» است.
اُمّ‌النَمِل یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.این جزیره کوچک در خلیج کویت و در فاصله نزدیک از شهر کویت قرار گرفته.
فاصلهٔ نزدیک‌ترین نقطه این جزیره به کرانهٔ اصلی کویت ۶۰۰ متر است. نام ام‌النمل در عربی به معنای «مادر مورچگان» است. در این جزیره بازمانده‌هایی از دوران اسلامی و دوره برنز دیده می‌شود.
برخی منابع این جزیره را جز امارات متحده معرفی کرده اند. امارات متحده عربی دارای بیش از ۲۰۰ جزیره است.
جزیره کُبَّر یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.
این جزیره شکلی مدور دارد و پوشیده از بیشه‌زار است.
مرکز غیبی (سازمان مخفی اجتماعیون عامیون) تبریز، مهم‌ترین و مؤثرترین هسته حزبی، حزب اجتماعیون عامیون (سوسیال دمکراسی انقلابی) ایران بود، بنیان‌گذار آن علی مسیو بود.
احمد کسروی در تاریخ مشروطه ایران می‌نویسد: «نخست یک سال پیش از جنبش مشروطه خواهی، ایرانیان قفقاز در باکو از روی مرام‌نامهٔ سوسیال دموکرات روس دسته‌ای به نام اجتماعیون عامیون پدید آوردند که نریمان نریمان‌اف پیشوای آنان بود. سپس چون در ایران جنبش برخاست، در تبریز علی موسیو، حاج علی دوافروش و حاجی رسول صدقیانی و دیگران همان مرامنامه را به فارسی ترجمه و دسته مجاهدان را پدیدآورده و خود یک انجمن نهانی به نام مرکز غیبی برپا کردند که رشتهٔ کارهای دسته را در دست خود داشت و آن را راه می‌برد.»احمد کسروی. تاریخ مشروطه ایران. تهران انتشارات امیرکبیر ۱۳۵۳. صفحهٔ ۳۹۱
علی موسیو در بدو امر افرادی از روشنفکران تبریز را در نظر گرفت و با آن‌ها تماس انفرادی برقرار کرد. بعد از تماس و آزمایش‌های فردی، نخستین هستهٔ فرقهٔ اجتماعیون-عامیون را تأسیس کرد.
مهندس کریم طاهرزاده بهزاد از اعضای مجاهدان تبریز در کتاب خود شرح می‌دهد: «مرکز فعالیت این حزب کاملاً محرمانه بود به طوری که نام او را مرکز غیبی می‌گفتند. علی موسیو این کمیته را رهبری می‌کرد. باید توجه داشت که این کمیته با فرقهٔ هم نام خود در قفقاز رابطه سیاسی داشت. در درجه دوم روسای حوزه‌هایی بودند که هرکدام در زیر دست خود ۱۱ نفر عضو داشتند. این اعضا مدت مدیدی جز در تاریکی (برای اینکه مبادا همدیگر را بشناسند) با یکدیگر روبرو نمی‌شدند. خطرناک‌ترین دستورهای کمیته مرکزی بدون جزئی تخلف به موقع اجرا گذارده می‌شد.»مهندس کریم طاهرزاده بهزاد. قیام آذربایجان در انقلاب مشروطیت ایران. تهران انتشارات اقبال و شرکا صفحه ۴۴ تا ۴۸. به نقل از کتاب "علی موسیو، رهبر مرکز غیبی تبریز" تألیف صمد سرداری‌نیا. انتشارات دنیا. ۱۳۵۹
علی مسیو در پیدایش و رشد سازمان‌های متعدد اجتماعیون عامیون ایران نقش بارز تاریخی ایفا نموده و در سال‌های انقلاب مشروطیت، خدمات انکار ناپذیری انجام داده و از پیش کسوتان آن محسوب می‌گردد.
علی مسیو، حاجی رسول صدقیانی، حاجی علی دوافروش، سیدحسن شریف‌زاده، محمد علی تربیت، جعفر آقا گنجه ای، میرزا علی اصغر خوئی، آقا تقی شجاعیکسروی، احمد. "تاریخ مشروطه ایران" جلد اول صفحهٔ ۱۶۷
عوهه یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.
جزیره «عوهه» با طول ۸۰۰ متر و عرض ۵۴۰ متر ، مساحت آن حدود ۳۴ هکتار است و در ۱۶ کیلومتری جنوب شرقی جزیره فیلاکا و ۴۱ کیلومتری سالمیا واقع شده است. جزیره عوهه جزیره کوچکی است در فاصله کمی از خاور جزیرهٔ فَیلَکه.
فَیلَکه (املاء دیگر: فیلکا، به انگلیسی: Failaka) یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است. این جزیره در ۲۰ کیلومتری کرانه‌های کویت قرار دارد.
جزیره کوچک عوهه در خاور فیلکه قرار گرفته است. به باور تاریخ‌نویسان غربی، جزیرهٔ فیلکه در زمان تازش اسکندر مقدونی به تصرف یونانیان درآمده و ایشان آن را ایکاروس نامیده‌بودند.
مَسکان یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.
جزیره کوچک مسکان در شمال جزیرهٔ بزرگ‌تر فَیلَکه قرار گرفته‌است.
نرم‌افزار کرئو با نام قبلی پرو/انجینیر به معنی «مهندس حرفه‌ای» از جمله نرم‌افزارهای طراحی به کمک رایانه، مهندسی به کمک رایانه و ساخت به کمک رایانه است، که برای طراحی سه‌بعدی به کار می‌رود. شرکت سازندهٔ این برنامه، بنگاه فناوری پارامتری (PTC) است.
رقبای اصلی نرم‌افزار پرو/اینجینیر در بازار کتیا و ان ایکس (یونیگرافیکس) می‌باشد.
نرم‌افزار Pro/ENGINEER محصول شرکت آمریکایی PTC بر اساس آخرین گزارش‌ها انتشار یافته از منابع علمی و تحقیقاتی به عنوان بهترین نرم‌افزار سری cad/cam/cae در جهان شناخته می‌شود که شرکت کوچک و بزرگ تخصصی در دنیا بر اساس نوع فعالیتشان از قسمت‌های مختلف این نرم‌افزار بهره می‌برند.
نرم‌افزار Pro/ENGINEER دارای محیط‌های تخصصی مختلفی مانند مدل‌سازی، قالبسازی، نقشه‌کشی، مونتاژ، ماشینکاری، آنالیز و… می‌باشد که تمامی این محیط‌ها به صورت پارامتریک به هم متصل می‌باشند.
در محیط‌های مدلسازی نرم‌افزار امکان مدل نمودن انواع اشکال و قطعات هندسی و غیر هندسی به روش‌های توپر (SOLID) و پوسته‌ای (SURFACE)میسر بوده و برای اینکار یکسری دستورها مدل‌سازی پایه‌ای وجود دارد و در کنار آن برای مدلسازی اشکال خاص تر می‌توان از دستورها پیشرفته نیز کمک گرفت. در ضمن برا ی مدلسازی قطعات غیر هندسی با سطوح پیچیده (FREE FORM) محیط جداگانه‌ای به نام STYLE وجود دراد و در آخر جدیدترین متد مدلسازی حرفه‌ای یعنی روش ابر نقاط نیز در محیط دیگری صورت می‌پذیرد.http://www.proengineer.com
در این نرم‌افزار، تمامی مدل‌ها به صورت کاملاً سه بعدی طراحی و ساخته می‌شوند و در هر زمان قابلیت ویرایش را دارند.
نخست تکه‌های مورد نیاز به گونهٔ جداگانه ساخته می‌شوند و سپس آن‌ها را در کنار هم گذاشته و تکهٔ پیچیده تری را می‌سازند.
این نرم‌افزار قابلیت مدلسازی به شیوهٔ نربز (NURBS) را دارا می‌باشد
تمامی پسوندهای نرم‌افزارهای مهندسی در این نرم‌افزار قابل شناسایی بوده و قابلیت انتقال فایل‌ها و تبدیل به دیگر نرم‌افزارها را نیز دارا می‌باشد.
بهره‌گیری این برنامه در کارخانه‌های به نام مهندسی بسیار فراگیر است و در صنعت خودروسازی، مهندسی مکانیک و دیگر جاها از آن بهره می‌برند. نامی‌ترین کارخانه‌هایی که کالاهایشان را با این نرم‌افزار می‌سازند زیمنس، فراری، تویوتا، آئودی، بویینگ، فولکس‌واگن، جان دیر و… هستند.
یک نرم‌افزار Pro/E دارای سازنده‌های گوناگون است و بسته به نیازهای کارخانه این بسته‌های نرم‌افزاری ویژه خریداری می‌شوند. برای نمونه یک کارخانه که با لوله‌کشی سر و کار دارد یا یک کارخانه خودروسازی، سازنده‌های متفاوتی را برای طراحی نیاز دارند که بسته به نیازها آن‌ها را برمی‌گزینند. بسته‌ها و سازنده‌های بسیار گوناگونی برای ساخته شده که می‌توان آن‌ها را در وبگاه نرم‌افزار یافت.
وَربه یکی از جزیره‌های خلیج فارس متعلق به کشور کویت است.
جزیرهٔ وربه در منتهی‌الیه شمالی خلیج فارس در فاصله کمی از ام‌القصر در عراق قرار گرفته‌است.
جزیرهٔ بزرگ بوبیان در جنوب وربه، خور عبدالله در خاور آن و خور بوبیان در دو سوی آن قرار گرفته‌است. در خاور آن هم خاک اصلی کویت قرار دارد.
جنین ماری لیندمولدر (در انگلیسی: Janine Lindemulder) یکی از مشهورترین هنرپیشگان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است که دارای شهرتی جهانی می‌باشد. وی ابتدا در سالهای میانی دهه ۹۰ میلادی وارد صنعت پورن آمریکا شد. وی پس از سالها دوری، در سال ۲۰۰۴ میلادی به صحنه پورنو بازگشت. برخی وی را یکی معروف‌ترین هنرپیشگان فیلم‌های پورنو در تاریخ جهان معرفی کرده‌اند.
فرقه اجتماعیون عامیون یا حزب سوسیال دموکرات ایران،آبراهامیان، ایران بین دو انقلاب، ۹۹. برگرفته از «دربارهٔ حزب سوسیال دموکرات ایران (اجتماعیونِ عامیون)»، دنیا، ۵ (تابستان ۱۳۴۶)، ۳، ۱–۹۹. یک حزب سوسیال دموکرات با مشی انقلابی در ایران بود که در سال ۱۲۸۳ (۱۹۰۵–۱۹۰۴)، توسط حیدرخان عمواوغلی تأسیس شد.
فرقه اجتماعیون عامیون در سال‌های انقلاب مشروطه، خدمات انکارناپذیری انجام داد. اجتماعیون عامیون به معنای «سوسیال دمکرات» است. به هر رو، به همان گونه که کمیته سوسیال دموکرات ایران با حزب سوسیال دموکرات ماورای قفقاز پیوند داشت، فرقه اجتماعیون عامیون ایران نیز وابسته به فرقه اجتماعیون عامیون باکو بود. همچنین آن را شعبه ایرانی جمعیت مجاهدین نیز می‌خواندند.
این فرقه اقدام به ایجاد شاخه‌هایی در شهرهای گوناگون ایران کرد. این شاخه خود را شعبه ایالتی می‌گفتند و در تهران، تبریز، مشهد، رشت، اصفهان و تفلیس فعالیت می‌کردند.محمد تقی موسوی نیا، روند پیدایش احزاب و انجمن‌های سری درانقلاب مشروطه، مجله: اطلاعات سیاسی - اقتصادی، مرداد و شهریور و مهر و آبان ۱۳۸۵ - شماره ۲۲۷–۲۳۰، برگ ۱۴۷
احمد کسروی در تاریخ مشروطه ایران در ارزیابی انقلاب مشروطه و دربارهٔ مرحله دوم آن که اندیشه‌های دموکراتیک بر لیبرالیسم غلبه می‌یابند، می‌نویسد: «در تبریز دسته‌های فدایی پدید شد و کسانی مانند ستارخان و باقرخان بر راس این دسته‌ها قرار داشتند. وی (ستارخان) در ایام مشروطیت عضو انجمن حقیقت کوی امیرخیز تبریز بود و این انجمن که در آن عناصر رادیکال و دارای تمایلات سوسیال دموکراسی انقلابی شرکت داشتند، این مرد دلاور و ساده را چنان مجذوب آرمانهای انقلابی ساخت که بر تمام بقیه زندگی وی مهر و نشان خود را گذاشت… در پیدایش و بسط پایداری تبریز و آذربایجان، سوسیال دموکراتهای قفقاز و سازمان همت در باکو، نقش بزرگی خواه از جهت تعلیم سیاسی و تئوریک، خواه از جهت رساندن اسلحه و خواه از جهت اعزام داوطلبان رزمجو ایفا کردند…»
مرکز غیبی در تبریز، مدتی رابطه بسیار نزدیکی با فرقه اجتماعیون عامیون داشت و به ترویج برنامه‌های این فرقه کمک شایانی کرد.
رابطه میان علی مسیو و حیدرخان عمواوغلی بسیار عمیق بود. آن‌ها در مسائل خطیر با یکدیگر مشورت می‌کردند. حیدر خان همواره در زمانی که در تبریز بود، در کنار علی مسیو قرار داشت؛ و در جریان پایین کشیدن پرچم‌های سفید در تبریز به‌وسیله ستارخان، مبتکر و مشوق اصلی علی مسیو بود.
بلدیّه (شهرداری)، واژه‌ای در فارسی، عربی، ترکی و دیگر زبان‌های سرزمین‌های اسلامی برای تشکیلات نوین ادارهٔ شهر از نوع اروپایی آن، در مقابل شکل‌های متقدم سازمان شهری در اسلام می‌باشد؛ این اصطلاح، ابتدا در ترکیه، که نهادها و خدمات شهری به شیوهٔ غربی به صورت بخشی از «تنظیمات» وارد شد، پدید آمد.
"بَلَدْ" واژه‌ای عربی است و به معنای شهر است و «بلدیه» نام قدیم شهرداری است.
در لغت‌نامهٔ دهخدا به معنی مؤسسه‌ای در هر شهر که در کار نظافت و خوبی آب و نان و چراغ و سوخت و خواربار صحت نظر دارد. در اواخر دورهٔ قاجاریان با تشکیل اداره‌ای موسوم به احتسابیه ساماندهی امور شهری وارد دورهٔ تازه‌ای شد. در سال ۱۲۸۵ ه‍.ش نیز با تشکیل نظام مشروطه در ایران و تأثیر فرهنگ و قوانین اروپایی، قانونی در راستای ادارهٔ شهر تدوین گردید. در دورهٔ مشروطیت، بلدیه یا همان سازمان شهرداری با مفهوم امروزی، به‌صورت رسمی تأسیس شد و آغاز به فعالیت کرد.[۱]
نخستین بلدیه که براساس قانون بلدیه مصوب ۱۲۸۶ ه‍.ش تأسیس شد، شهرداری تبریز بود که با تشکیلات جدید پس از تصویب قانون پایه‌گذاری شد و با تشکیلات جدید آغاز به کار کرد. پس از آن تا سال ۱۳۰۴، یعنی آغاز سلطنت پهلوی اول، مجموعاً ۱۶ بلدیه در ایران تأسیس شد. ریاست ادارهٔ بلدیه بر عهدهٔ رئیس انجمن بلدیه بود که از میان اعضای انجمن بلدیه با بیشینهٔ آرا انتخاب می‌شد و عنوان وی «کلانتر» بود
جزیرهٔ یان ماین جزئی از پادشاهی نروژ است.
یان ماین جزیره‌ای آتشفشانی در اقیانوس یخ‌بستهٔ شمالی است که بخشی از آن با یخچال طبیعی پوشانده شده‌است.
این جزیره از دو بخش نورد-یان و سور-یان تشکیل شده که به‌وسیلهٔ برزخی با پهنای ۲٫۵ کیلومتر به هم متصل شده‌اند.
مرکز این جزیره الونکین‌بین نام دارد که تنها سکونتگاه انسانی در جزیره نیز هست. بلندترین نقطهٔ این جزیره، آتشفشان بیرن‌برگ است.
پوند استرلینگ یا به‌طور کوتاه پوند، واحد پول پادشاهی بریتانیا است. پوند استرلینگ به‌طور معمول با نماد £ یا به‌طور رسمی‌تر با مخفف "GBP" نمایش داده می‌شود.عبارت "GBP" مخفف "Great Britain Pound" (به فارسی:پوند بریتانیای کبیر) است، که این ارز را از سایر ارزهایی که پوند نامیده می‌شوند متمایز می‌سازد.
واحد کوچک‌تر پوند پنی نام دارددر زبان انگلیسی، پنی در حالت جمع پنس خوانده می‌شود: «یک پوند و پنج پنس»
، مجموع صد پنی برابر بایک پوند است.
پوند یکی از قوی‌ترین و با ارزشترین ارزها است.Most Valuable Currencies In The Word نام مستعار این یکای پول در انگلستان کویید می‌باشد.
پوند استرلینگ که بر اساس اسناد معتبر، قدیمی‌ترین یکای پول در حال استفاده جهان است، در بخش عمده‌ای از تاریخ انگلستان و بعدها بریتانیا، در گردش بوده‌است.
پوند استرلینگ بخش جدایی ناپذیری از هویت انگلیسی-بریتانیایی است، اما ریشه‌های آن به اروپا بازمی‌گردد. نام آن از کلمه «لیبرا» استخراج شده که در زبان زبان لاتین به معنای وزن یا تعادل است. از این ریشه عبارت «لیبرا پوندو» ساخته شد که به معنای یکای وزن پوند است.
استفاده از کلمه «لیبرا» قرن‌ها است که در زبان رایج در قلمرو بریتانیا منسوخ شده‌است ولی حضور آن به اشکال مختلف در نشانه‌های مربوط به یکای پول و یکای وزن ادامه یافت. به عنوان مثال علامت £ که نماد یکای پول بریتانیا است از آن الهام گرفته شد یا حرف اختصاری پوند یکای وزن مرجع در سیستم اوزان بریتانیایی lb است.
ارتباط نمادین این یکای پول با یکای وزن در بریتانیا تصادفی نیست، چون در اصل ارزش یک پوند معادل یک پوند (۴۵۳٫۵ گرم) نقره بوده‌است. با الهام از روش تقسیم «لیبرا» در روم باستان به یکاهای کوچکتر یعنی «سولیدوس» و «دناریوس»، پوند یکای پول بریتانیا نیز به ۲۰ شیلینگ و ۲۴۰ پنی تقسیم می‌شد.
سیستم مشابهی نیز در دوران پادشاهی شارلمانی بر قلمرو فرانک (بخشی از فرانسه امروزی) برقرار بود. یکای پول آن‌ها «لیوره» نام داشت که به ۱۲ سوس و ۲۴۰ دنیئرز تقسیم می‌شد.تاریخ مختصر پوند استرلینگ
اسناد تاریخی نشان می‌دهد که اوفا، یکی از پادشاهان انگلوساکسون در نیمه دوم قرن هشتم میلادی سیستم پول مشترک را در بخش‌های مرکزی و جنوبی انگلستان تثبیت کرد. در این دوران اولین سکه‌های نقره‌ای پنی انگلیسی زیر نظر وی ضرب شد که رویش نام او حک شده‌است.
در عمل، وزن این سکه‌ها بسیار متفاوت بود ولی بر اساس آن سیستم پولی، ۲۴۰ سکه پنی معادل یک پوند تلقی می‌شد. در آن دوران سکه‌های با ارزش تر از پنی ضرب نمی‌شد و واحدهای با ارزش تر مثل شیلینگ و پوند به صورت مجازی فقط در حساب و کتاب مورد استفاده بودند.
اولین بار سکه پوند در سال ۱۴۸۹ در دوران پادشاهی هنری هفتم به بازار آمد. در آن زمان به آن می‌گفتند سکه فرمانروا. سکه شیلینگ نیز اولین بار در سال ۱۵۰۴ ضرب شد. پول اسکناس به فاصله کوتاهی پس از تأسیس بانک مرکزی انگلستان در سال ۱۶۹۴ به گردش افتاد. در آغاز آن‌ها را با دست می‌نوشتند و طراحی می‌کردند. سکه‌های طلا از سال ۱۵۶۰ به گردش درآمد و از سال ۱۶۷۲ نیز سکه‌های مسی به جمع پول‌های رایج افزوده شد.
معیار تقسیم پوند به ۱۲ شیلینگ و هر شیلینگ به ۱۲ پنی تا سال ۱۹۷۱ ادامه داشت، تا اینکه در این سال بریتانیا نیز در سیستم پولی خود تقسیم ده‌گانه را پذیرفت و به اجرا گذاشت.
بر اساس کتاب «زندگینامهٔ پوند» به قلم دیوید سینلکیر، در سال ۹۸۰ میلادی و دوران حکومت آئتلرائد شاه با یک پوند می‌شد ۱۵ راس گاو خرید؛ ولی به گفته این مورخ، قدرت خرید یک پوند از قرن پانزدهم تا سال ۲۰۰۰ چهارصد برابر سقوط کرده‌است.
طبق تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۹ توسط کتابخانه مجلس عوام بریتانیا انجام شد، در فاصله سال ۱۷۶۰ تا ۱۹۹۸ قیمت‌ها در این کشور ۱۱۸ برابر شده‌است. در بخشی از این تحقیقات گفته می‌شود: "بنابراین در سال ۱۷۵۰ قدرت خرید یک پنی از قدرت خرید یک پوند در سال ۱۹۹۸ بیشتر بوده‌است. بخش اعظم این تورم از سال ۱۹۴۵ تاکنون اتفاق افتاده‌است.
در طول تاریخ اقدامات بسیار سختگیرانه و گاه خشونت باری برای حفظ کیفیت سکه‌ها و پول رایج در بریتانیا انجام شده‌است. پروفسور نیکلاس میهیو، کارشناس تاریخ پوند می‌گوید که هنری یکم، پادشاه انگلستان در اواخر قرن یازده و اوایل قرن دوازدهم میلادی مسئولان ضرب سکه را که حساب آن‌ها دقیق نبود اخته می‌کرد.
به گفته دیوید سینکلیر در سال ۱۱۲۴ میلادی نیمی از ضاربان سکه در انگلستان به خاطر اینکه سکه‌های تولید شده توسط آن‌ها کیفیت مطلوب را نداشت یا به خاطر اینکه سکه‌های تقلبی تولید کرده بودند به دستور پادشاه مثله شدند.
واژه استرلینگ پس از فتح انگلستان توسط شاهان نورماندی رایج شد و در ابتدا این عبارت فقط به سکه‌های پنی گفته می‌شد و نه پوند. اما در مورد ریشه این واژه اطلاعات مشخصی در دست نیست. شاید از واژه «استرلین» گرفته شده باشد که در زبان نرمان‌ها به معنای ستاره کوچک بود یا حتی از یک واژه زبان عربی به معنای پول.
هنری دوم کیفیت سکه‌های رایج در بریتانیا را بهبود داد و از سا ل ۱۲۸۲ و دوران پادشاهی ادوارد اول مراسم ویژه‌ای در دربار برای سنجش کیفیت سکه‌ها به اجرا گذاشته شد که تا امروز ادامه دارد.
برای افزایش استحکام و دوام بهتر سکه‌ها، میزان نقره موجود در آن به ۹۲٫۵ درصد کاهش یافت و نقره با این درصد از خلوص بعدها به عنوان نقره استرلینگ تثبیت شد.
هنری هشتم در دوران حکومت خود برای بهره گرفتن بیشتر از نقره موجود در خزانه پادشاهی به حد قابل ملاحظه‌ای از نقره موجود در سکه‌های ضرب شده کاست که در تاریخ به عنوان خواری بزرگ از آن یاد می‌شود.
ملکه الیزابت اول در سال ۱۵۹۰ ارزش حقیقی سکه‌ها را به آن بازگرداند و همین عیار و وزن تقریباً تا قرن نوزدهم ادامه یافت. از حوالی سال ۱۶۶۰ ضرب سکه توسط ماشین آغاز شد و طراحی سکه‌ها به شکلی درآمد که کسی نتواند از لبه‌های آن‌ها چیزی بکند.
یکی از اهانت‌هایی که سکه‌های نقره در طول تاریخ به جان خریده‌اند، کنده شدن تکه‌ای از لبه آن‌ها است. برخی با کندن تکه‌ای از لبه سکه‌ها در حقیقت چند گرم نقره به جیب زده و سکه‌های در گردش را به مرور بی‌ارزش می‌کردند. اعمال مجازات‌های شدید در مورد کسانی که تقلب می‌کردند ادامه یافت. در یک مورد اسحاق نیوتن که دوره‌ای ریاست ضرابخانه سلطنتی را برعهده داشت، فردی را به جرم ضرب سکه‌های تقلبی دستگیر کرده و مجرم گردن زده شد.
از آن زمان تلاش‌های گسترده و اقدامات مهمی برای حفظ ارزش استرلینگ صورت گرفته‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به سیستم موسوم به برتون وود یا مکانیسم اروپایی نرخ‌گذاری برای ارزها اشاره کرد؛ ولی سیستم اقتصادی غربی نرخ شناور برای تبادل ارز را ترجیح می‌دهد. به همین خاطر ارزش برابری پوند استرلینگ در حقیقت تابعی از عرضه و تقاضاست.
دولت بریتانیا سیستم پول مشترک اروپایی را نپذیرفت و به حوزه یورو نپیوست، به همین خاطر پوند استرلینگ از معدود یکاهای پول در اروپاست که هنوز به بقای خود ادامه می‌دهد.
اکنون پوند به یکصد پنی تقسیم می‌شود اما تا سال ۱۹۷۰ پوند تقسیمات گوناگونی داشت. یک پوند برابر با ۲۰ شیلینگ بود. هر ۲ شیلینگ یکای دیگری به نام فلورین را تشکیل می‌داد؛ بنابراین هر ۱۰ فلورین یک پوند می‌شد. هر شیلینگ برابر با ۱۲ پنی بود در نتیجه یک پوند ۲۴۰ پنی می‌شد. تقسیمات یکای پول بریتانیا به این موارد محدود نبود. هر پنج شیلینگ مساوی با یک کرون بود و هر پوند به ۴ کرون تقسیم می‌شد. بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ این تقسیمات پیچیده حذف شدند و پوند بریتانیا به صورت ساده برابر با یکصد پنی شد.
پوند اسکاتلند که در حقیقت به موازات پوند استرلینگ رایج در انگلستان به حیات خود ادامه می‌داد، در سال ۱۷۰۷ و پس از تشکیل پادشاهی متحد بریتانیا، بر اساس پوند انگلستان ارزش‌گذاری شد. بانک مرکزی اسکاتلند یک سال پس از بانک مرکزی انگلستان در سال ۱۶۹۵ تأسیس شد و هنوز هم به کار خود ادامه می‌دهد و مرکز آن در شهر ادینبورگ است.
این بانک حق ضرب سکه و چاپ اسکناس‌های خود را حفظ کرده ولی ارزش این پول با یکای پول رایج در انگلستان منطبق شده‌است.
اکنون حزب ناسیونالیست اسکاتلند سعی دارد مردم آن کشور را قانع کند که در صورت استقلال آن کشور تاریخ سیصد ساله این یکای پول که قدمت آن به ۱۲۰۰ سال قبل برمی‌گردد، در اسکاتلند به پایان نخواهد رسید.
در مقابل، نهادهای سیاسی بریتانیا تقریباً به شکلی هم‌صدا هشدار می‌دهند که در صورت جدا شدن اسکاتلند، به احتمال زیاد رابطه پولی آن کشور با بریتانیا قطع خواهد شد.
رای مردم اسکاتلند در همه‌پرسی‌ای که در ماه سپتامبر ۲۰۱۴ برگزار شد، علاوه بر استقلال سیاسی، ممکن بود سرنوشت پوند را نیز تغییر دهد.
بیرن‌برگ (به نروژی: Beerenberg) شمالی‌ترین آتشفشان فعال جهان است. این کوه در جزیرهٔ یان ماین نروژ قرار دارد.
بیرن برگ نقطه شمال شرقی یان ماین را تشکیل می‌دهد و با یخچال طبیعی پوشیده شده. دهانه قله آن یک کیلومتر پهنا دارد.
نام بیرن‌برگ واژه‌ای هلندی (با تلفظ اصلی بیرِن‌بِرخ) است به معنی «کوه خرس‌ها».
Wikipedia contributors, "Beerenberg," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Beerenberg&oldid=178753560 (accessed January 4, 2008).
طیف‌سنج پرتو ایکس( x-ray spectrum )، دستگاهی‌ست که در مطالعهٔ بلورها با پرتوهای ایکس به کار می‌رود و در آن، باریکه ظریفی از پرتوهای ایکس تکفام با زاویه معین بر سطح بلور می‌تابد.انرژی پرتوهای ایکس پراش یافته در جهت‌های مختلف که در اثر ساخته بلوری ویژه نمونه صورت می‌گیرد با استفاده از یک اتاقک یونش که بر روی یکی از محورهای میز طیف سنج سوار شده با شیوه عکس برداری ثبت می‌شود.
امنیت کتاب آمادگی دفاعی پایه دهم،ص۳دوری از هرگونه تهدید و نیز آمادگی برای رویارویی با خطرات است،مفهوم امنیت نسبی و دارای شدت و ضعف است،به این معنا که در برخی موقعیت ها(زمان و مکان های مختلف)در ذهن افراد ارتقا یا کاهش میابد. امنیت از ضروری‌ترین نیازهای یک جامعه است.دانشنامهٔ سیاسی- داریوش آشوری-نشر مروارید- چاپ شانزدهم ۱۳۸۷- ص۳۸
امنیت در گفتمان سلبی۱۰۰ بر نبود خطر و تهدیدات استوار است؛ ولی امنیت در گفتمان ایجابی به تأمین و تضمین آسایش و آسودگی نظر دارد2- نوید نیا، منیژه، چندگانگی امنیت: امنیت ملی، عمومی و امنیت اجتماعی، تهران: نشریه معاونت اجتماعی ناجا، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، شماره دوم و سوم، تابستان و پاییز 1384
مفهوم‌های مرتبط با امنیت در فارسی کلاسیک با واژه‌های زِنهار و زینهاری ادا می‌شد.دهخدا: سرواژه‌های زنهار، زینهار.
مفهوم امنیت از یک سو بسیط است بدین معنا که هر انسانی امنیت یا ناامنی را درک می‌کند؛ ولی از سوی دیگر پیچیده‌است و تعاریف متعدد و متنوعی از آن ارائه می‌شود. برای درک بهتر مفهوم امنیت، در مطالعات امنیتی تلاش می‌شود که این مفهوم را به اجزاء کوچکتر و قابل درک تری بشکنند. من جمله؛ تجزیهٔ مفهوم امنیت به ارکان آن. ارکان امنیت عبارتند از: مرجع امنیت، تهدید امنیت، تولید کنندهٔ امنیت، ابزار و روش تولید امنیت و بالاخره غایت امنیت. مهم‌ترین رکن امنیت مرجع امنیت است. مرجع امنیت ناظر بر این سؤال اساسی است: که امنیت چه کسی؟ یا چه چیزی؟
قسمت دیگری از شکستن مفهوم امنیت، برای درک بهتر مفهوم امنیت شکستن این مفهوم به سطوح امنیت است. این سطوح عبارتند از امنیت جهانی، امنیت بین‌المللی، امنیت منطقه ای، امنیت ملی، امنیت داخلی و خارجی، امنیت عمومی، امنیت اجتماعی و بالاخره امنیت فردی.
ابعاد امنیت نیز تلاشی برای فهم بهتر مفهوم امنیت است. این ابعاد امروزه شامل: نظامی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی- اجتماعی و بالاخره زیست‌محیطی است.
امنیت را بسته به زمینهٔ کاربرد می‌توان به چند گروه تقسیم نمود:
نهنگ قطبیاین نهنگ در بسیاری از زبان‌ها نهنگ گرینلندی نامیده می‌شود همچون Grönlandwal در آلمانی و Grönlanninvalas در فنلاندی، در انگلیسی نام این نهنگ Bowhead Whale به معنی "نهنگ سَرکَمانی" نیز هست. آب‌بازی عضو سرده «سرکمانی‌ها» از خانواده نهنگیان است. این گونه تنها عضو سرده خود است و در آب‌های نزدیک قطب شمال زندگی می‌کند.