moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کتی هوکول با نام کتلین کورتنی متولد شد و از شش فرزند خانواده جک کورتنی دومین فرزند این خانواده بود. او برای ادامه تحصیل به کالج رفت و سپس برای کار به کارهای اداری پرداخت. خانواده اش در وضعیت مالی خوبی قرار نداشتند و برای همین در یک منطقه فقیرنشین در کاروان زندگی می‌کردند. هوکول به کالج رفت و سپس به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و هنگامی که در دانشگاه سیراکیوس بود هدایت تحریم کتابفروشی دانشگاه را که قیمت کتاب‌ها را گران کرده بودند را برعهده داشت. وی لیسانس خود را از دانشگاه سیراکیوس گرفت و در سال ۱۹۸۴ به مدرسه حقوق کلمبوس در دانشگاه کاتولیک واشینگتن دی سی رفت.
دانشگاه سان‌شاین کوست به اختصار (USC) دانشگاه دولتی در استرالیا است که در سان شاین کوست در کوئینزلند و در ۱۰۰ کیلومتری شمال بریزبن واقع شده‌است.
برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد (دوره کارشناسی و تحصیلات عالی) در هر دو دانشکده (دانشکده هنر، تجارت و قانون و دانشکده علوم پایه، بهداشت، آموزش و مهندسی)، با زمینه‌های تحصیل در ۷ رشته تقسیم می‌شوند: کسب و کار (بیزینس)، فناوری اطلاعات و گردشگری، صنایع خلاق، طراحی و ارتباطات، تحصیلات، مهندسی و علم، بهداشت، پرستاری و علوم ورزشی، علوم انسانی، روانشناسی و علوم اجتماعی، قانون و جرم‌شناسی.
طبق رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۸، دانشگاه سان‌شاین کوست، در میان ۶۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. هم‌چنین طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌های استرالیا، ۳۵اُمین دانشگاه برتر استرالیا است.
گرترود چندلر وارنر (۱۶ آوریل ۱۸۹۰–۳۰ اوت۱۹۷۹) نویسندهٔ آمریکایی. او را بیشتر برای کتاب‌هایی می‌شناسند که برای کودکان نوشته‌است. معروف‌ترین این کتاب‌ها، است.
او در پوتنام کنیتیکت متولد شد. پدر و مادرش، ادگار موریس وارنر و جین الیزابت (کارپنتر) وارنر نام داشتند. او خواهری بزرگتر به نام فرانسس و برادری کوچکتر به نام جان داشت.
پدر او از هاروارد فارغ‌التحصیل شده بود و در پوتنام به وکالت اشتغال داشت. خانهٔ آن‌ها در نزدیکی راه‌آهن بود.
گرترود وارنر از پنج‌سالگی می‌خواست نویسنده شود.
او بعدها به مطالعه علاقهٔ بسیاری نشان می‌داد و کتاب محبوبش آلیس در سرزمین عجایب بود.
گرترود چندلر در جوانی، به سبب آنکه بیشتر معلم‌های مرد به جنگ اول جهانی رفته بودند، معلم کلاس اول شد و سال‌ها همین شغل را ادامه داد.
او هرگز ازدواج نکرد و تا حدود پنجاه‌سالگی در خانهٔ والدینش زندگی کرد.
چندلر در اواخر عمر در به عضویت داوطلبان صلیب سرخ درآمد و پس از مرگ در شهر زادگاهش به خاک سپرده شد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Gertrude_Chandler_Warner
این فهرست شامل شخصیت‌های داستانی مجموعه سه‌گانه بازی‌های گرسنگی اثر سوزان کالینز است. برای دیدن افرادی که در فیلم‌های اقتباسی این نقش‌ها را ایفا کردند، فهرست بازیگران بازی‌های گرسنگی را مشاهده کنید.
محمدعاصم عاصم (زاده: ۱۳۳۷ ولسوالی خنجان، ولایت بغلان) سیاست‌مدار افغانستانی، نماینده مردم بغلان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان و والی سابق ولایت پروان بود.
محمد عاصم عاصم متولد ۱۳۳۷ از ولسوالی خنجان ولایت بغلان افغانستان است. وی از هزاره‌های اهل سنت افغانستان می‌باشد.
عاصم تحصیلات عالی خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه تهران به اتمام رسانده‌است.
میر سید آغا قیومی (زاده: ۱۳۴۸ ولسوالی خوست و فرنگ، ولایت بغلان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بغلان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
میر سید آغا قیومی متولد ۱۳۴۸ از ولسوالی خوست و فرنگ ولایت بغلان افغانستان است.
هلال‌الدین هلال (زاده: ۱۳۳۵ ولسوالی اندراب، ولایت بغلان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بغلان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
هلال‌الدین هلال متولد ۱۳۳۵ از ولسوالی اندراب ولایت بغلان افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته خلبانی در دانشگاه هوایی به اتمام رسانده‌است.
حمیرا اکاخیل (زاده: ۱۳۵۶، ولایت بلخ) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
حمیرا اکاخیل متولد ۱۳۵۶ از ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته ادبیات تا مقطع لیسانس از دانشگاه کابل به اتمام رسانده‌است.
روزگلدی اویچی (زاده: ۱۳۴۲ ولسوالی شورتپه، ولایت بلخ) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
روزگلدی اویچی متولد ۱۳۴۲ از ولسوالی شورتپه ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را تا مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده‌است.
ظاهر مسرور (زاده: ۱۳۵۸ ولسوالی چارکنت، ولایت بلخ) سیاست‌مدار افغانستانی، معاون حزب حرکت اسلامی افغانستان به رهبری سید محمد علی جاوید و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
ظاهر مسرور متولد ۱۳۵۸ از ولسوالی چارکنت ولایت بلخ افغانستان است.
شاه مردان قل (زاده: ۱۳۳۱ ولسوالی شورتپه، ولایت بلخ) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.</refمردان
شاه مردان قل متولد ۱۳۳۱ از ولسوالی شورتپه ولایت بلخ افغانستان است. وی تحصیلات خود را تا مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده‌است.
محمد یوسف غضنفر (زاده: ۱۳۴۴ مزار شریف، ولایت بلخ) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
الحاج محمد یوسف غضنفر فرزند الحاج عبد الغفار از ملیت ازبک متولد سال ۱۳۴۴ هـ. ش شهر مزار شریف می‌باشد. او تحصیلات خویش را الی صنف دوازدهم در لیسه باختر به پایان رسانید. در سالهای ۱۳۶۰ الی ۱۳۷۲ به تجارت با کشور ازبکستان پرداخته ثروتی را اندوخت. او مالک غضنفر بانک می‌باشد که در عرصه بانکداری پیشرفت خوبی نموده بود. غضنفر نماینده پشین مردم ولایت بلخ در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. او برادر حسن بانو غضنفر وزیر سابق امور زنان شوهر فایزه گیلانی می‌باشد. محمد یوسف غضنفر در انتخابات سال ۱۳۹۸ با گروه دولت ساز متحد گردیده پس از انتخابات نماینده فوق‌العاده رئیس‌جمهور در امور توسعه اقتصادی، تجارتی و کاهش فقر بود. قرار معلوم او در انتخابات غنی مبلغ ۲۷ میلیون دلار را به مصرف رساند.
غنی در مراحل اول می‌خواست وی را به حیث معاون سوم مقرر نماید. انتخاب معاون سوم در تکت انتخاباتی تلاشی بود برای جذب آرای قوم اوزبیک که چهارمین گروه قومی بزرگ کشور، اما به نسبت نبودن قانون برای معاون سوم به پست جدید مقرر گردید. متأهل و دارای شش دختر و یک پسر می‌باشد. غضنفر یک هفته قبل پس از ابتلا به مرض کرونا، برای معالجه به ترکیه منتقل گردیده بود. و در آنجا تحت مراقبت جدی بود. در ۱۳ تیر ۱۳۹۹ به عمر ۵۵ سالگی درگذشت.
جان‌گل کارگر (زاده: ۱۳۲۸ ولسوالی غوربند، ولایت پروان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پروان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
جان‌گل کارگر متولد ۱۳۲۸ از ولسوالی غوربند ولایت پروان افغانستان است. وی تحصیلات خود را در مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده است.
شفیقه نوری (زاده: ۱۳۳۴ ولسوالی چاریکار، ولایت پروان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پروان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
شفیقه نوری متولد ۱۳۳۴ از ولسوالی چاریکار ولایت پروان افغانستان است. وی از دارالمعلمین غوربند فارغ التحصیل شده‌است.
پاچا خان زدران (زاده: ۱۳۲۸، ولایت پکتیا) جنگ سالار، سیاست‌مدار افغانستانی، نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان و والی سابق ولایت پکتیا است.
پاچا خان زدران متولد ۱۳۲۸ از ولایت پکتیا افغانستان است. وی دارای تحصیلات ابتدایی است.
جان هاوشیپ (; 1781 – ) یک جراح اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
شهرت او به‌واسطهٔ توصیف «علامت هاوشیپ-رومبرگ» در مبتلایان به «فتق اوبتراتور» است.
وی استاد دانشکدهٔ پزشکی سنت‌جرج و عضو کالج سلطنتی جراحان انگلستان بود.
جان هاوشیپ در سال ۱۹۴۱ میلادی بدنبال ابتلا به یک دمل چرکی در ناحیهٔ پا درگذشت.
شریفه زرمتی وردک (زاده: ۱۳۴۷ ولسوالی زرمت، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
شریفه زرمتی وردک متولد ۱۳۴۷ از ولسوالی زرمت ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات خود را در رشته تعلیم و تربیت در مقطع لیسانس به اتمام رسانده‌است.
موریتس هاینریش رومبرگ (؛ – ) یک پزشک، و متخصص اعصاب اهل آلمان بود. امروزه نام او با تست رومبرگ گره خورده‌است که خودش نخستین بار آنرا هنگام توصیف بیماری تابس دورسالیس شرح داد.
رومبرگ مؤلف یک کتاب مشهور پزشکی هم بود که بعدها توسط ادوارد هنری سیوکینگ به انگلیسی ترجمه شد.
پسر خواهر او ادوارد هاینریش هینوخ بود که به‌واسطهٔ توصیف برخی علائم مهم بیماری پورپورای هنوخ شوئن‌لاین شهرت دارد.
فضل الرحمن څمکنی (چمکنی) (زاده:ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. وی در ۸ ثور/اردیبهشت ۱۳۸۷ در حالی که در جریان تیراندازی در مراسم تجلیل جشن پیروزی مجاهدین زخمی شده بود، در بیمارستان ۴۰۰ بستر کابل درگذشت.
فضل الرحمن څمکنی متولد ولایت پکتیا افغانستان است. وی دارای تحصیلات نظامی از دانشکده هوایی کابل است.
محمد داوود ځاځی (زازَی) (زاده: ۱۳۳۶ ولسوالی ځاځی آریوب، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
محمد داوود ځاځی متولد ۱۳۳۶ از ولسوالی ځاځی آریوب ولایت پکتیا افغانستان است. وی تحصیلات خود را در مقطع بکلوریا/دیپلم به اتمام رسانده‌است.
گالاکتا یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. او دختر طرد شده شخصیت ابرقدرت و بلعنده جهان‌ها، گالاکتوس است که برای مدت زمانی نامشخص و به شکل یک دختر انسان نوجوان تحت نام گَلی بر روی سیارهٔ زمین مخفی شده‌است. او بر خلاف پدرش، روش‌های دیگری برای غلبه بر اشتهای خود، بدون نیاز به از بین بردن جهان‌ها پیدا کرده‌است. این شخصیت توسط آدام وارن و هکتور سویا لویان خلق شده‌است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۲ از "مارول اسیستنت-اندازه دیدنی" (ژوئن ۲۰۰۹) حضور پیدا کرد.
"گالاکتا" خود را به عنوان یک‌نیمه-ایزد و نهاد کیهانی دارای علم لایتناهی و قدرت کیهانی توصیف می‌کند که از توانایی‌هایی مشابه با پدرش، اما در مقیاس پایین‌تر برخوردار بوده و حتی قادر به بلعیدن جهان است. از برخی توانایی‌های او می‌توان به شناور بودن در هوا و پرواز، کنترل و بکارگیری انرژی، انحراف زمان، بازسازی مولکولی، دورنوردی خود و دیگران در فضا و زمان، نامرئی شدن و واسط مغز و رایانه اشاره کرد. به دلیل جوان بودن، استفاده بیش از حد از قدرت‌هایش (همانند آگاهی کیهانی) برای او کار نسبتاً دشواری است، و در حال حاضر سعی در آموزش چگونگی کنترل آن‌ها را به خود دارد. اخیراً خبر بارداری گالاکتا، به‌طور چشمگیری بر قدرت‌هایش تأثیر گذاشته‌است به طوری که مانع کنترل آن‌ها (حداقل تا زمان زایمان) می‌شود.
ژنرال تادئوس «تاندربولت» ای. راس که تحت عنوان رد هالک نیز شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. راس به عنوان دشمن دیرینهٔ شخصیت ابرقهرمان هالک (دکتر بروس بنر)، افسر نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا، پدر بتی راس و پدر شوهر سابق گلن تالبوت به‌شمار می‌رود. او همچنین مسئول پروژه‌ای فوق محرمانه برای خلق یک نوع سلاح جدید دربرگیرنده پرتو گاما، تحت عنوان «بمب گاما» بود که بنر را تبدیل به هالک نمود. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی خلق شده‌است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۱ از مجموعه کمیک "هالک شگفت‌انگیز" (مه ۱۹۶۲) حضور پیدا کرد. در سال ۲۰۰۸، راس به منظور مبارزه با دشمنان خود تبدیل به هالک قرمز شد.
سام الیوت هنرپیشه آمریکایی نقش تاندربولت راس را در فیلم "هالک" (۲۰۰۳) ایفا کرده است و در دنیای سینمایی مارول نیز ویلیام هرت، نقش او را در فیلم‌های "هالک شگفت‌انگیز" (۲۰۰۸)، "" (۲۰۱۶)، و "بیوه سیاه" (۲۰۲۱) بازی کرده است.
بانک صادرکننده بانکی است که کارت‌های پرداخت را مستقیماً برای مشتریان صادر می‌کند.
در سرتاسر جهان، بیش از ۱٫۵ میلیارد کارت پرداخت در گردش است.Visa raises $17.9 billion in record IPO | ReutersVisa's Big Deal
هالک-دخت با نام اصلی لایرا، یک شخصیت خیالی ضدقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت "هالک-دخت" توسط نویسنده جف پارکر و طراح میچ برایت‌وایسر خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ "هالک: ریجینگ ثاندر" (اوت ۲۰۰۸) حضور پیدا کرد. او از آینده جایگزین گاه‌شمار اصلی مارول است، و دختر شخصیت‌های ثاندرا و هالک زمین-۶۱۶ به‌شمار می‌رود.
لایرا از قدرت مشابهی با شخصیت هالک برخوردار است با تفاوت اینکه هرچه بیشتر خشمگین شود، ضعیف‌تر خواهد شد، و در حالت آرامش دارای قدرت فوق ابرانسانی می‌شود
بختیار وهاب‌زاده (زاده ۱۶ اوت سال ۱۹۲۵ در شکی – متوفی ۱۳ فوریه ۲۰۰۹ در باکو) شاعر و نویسنده آذربایجانی بوده‌است.
وی در ۹ سالگی با پدر و مادرش به باکو مهاجرت کرد. پس از تحصیلات متوسطه، وارد دانشگاه باکو شد و در رشته زبان‌شناسی و ادبیات ادامه تحصیل داد. پایان‌نامه‌اش را در سال ۱۹۶۴ نوشت که موضوع آن تحلیلی دربارهٔ آثار یکی از شاعران برجسته آذربایجان به نام «صمد وورغون» بود. بختیار وهاب‌زاده مدتی در دانشگاه‌های آذربایجان به تدریس ادبیات پرداخت. او یکی از پرکارترین شاعران معاصر آذربایجان است که در زمینه‌های ترجمه، نمایش‌نامه، منظومه و تحقیق و نقد و بررسی و مقالات متفاوت ادبی و علمی نیز آثار فراوانی را پدیدآورده است. بسیاری از شعرهای وهاب‌زاده را آهنگسازان و خوانندگان معروف آذربایجان به صورت تصنیف و انواع دیگر موسیقی و آواز جاودانه ساخته‌اند. در سال ۱۹۶۷ گزیده‌ای از آثارش با قطع جیبی در باکو چاپ و منتشر شده و در سال ۱۹۷۵ مجموعه‌ای دو جلدی از اشعارش را به چاپ سپرده‌است. اغلب اشعار بختیار در اوزان هجایی است. شعرهای سپید او نیز بخش قابل توجهی از آثار وی را شامل می‌شوند. وهاب‌زاده قالب‌های عروضی را نیز تجربه کرده‌است و در این اوزان، آثار برجسته‌ای دارد. منظومه «موغام» که همان «مقام» است او را به شهرت رساند.
شاعر در این منظومه از چهار دستگاه اصلی موسیقی مقامی، راست، شور سه‌گاه و چهارگاه سخن به میان آورده و امتیازات آن‌ها را با زبانی سرشار از حس و شاعرانگی بیان کرده‌است.
دربارهٔ «مقام» می‌گوید:
مرا در مایه سه‌گاه زابل دفن کنید شاید روزی «مقام» از خواب بیدارم کند. بختیار بر این باور است که «صور اسرافیل» در دستگاه‌های موغام نواخته خواهد شد و این دستگاه بدون تردید مقام زابل خواهد بود.
اشعار بختیار وهاب‌زاده عمیق و دارای مضامین نو و شکل‌های بدیع به لحاظ فرم و محتوی است. نگاه شاعر به زندگی، نگاهی سرشار از امید و آرزوست، تاریکی‌ها و ناهنجاری‌های زندگی انسان‌ها را با زبانی تأثیرگذار و شیرین بیان می‌کند و هدفی جز آگاه کردن جامعه‌ای که در غبار و تاریکی تکنولوژی و تمدن دروغین گم شده‌است، ندارد.
بختیار وهاب‌زاده شعرهایش را در محدوده نوع خاصی از شعر قرار نمی‌دهد. او اگر شعر عاشقانه می‌سراید، به دنبال رویدادهایی که در کشورش می‌بیند از حماسه‌ها و جان‌فشانی‌ها نیز سخن به زبان می‌آورد. برای اندیشه و احساس انسان‌ها احترام ویژه‌ای قائل است. آزاداندیشان را با دیده تحسین می‌نگرد و خود نیز همواره در اشعارش، آزادی را ستایش می‌کند و به نوع دوستی و عشق به مردم اهمیت فراوانی می‌دهد.
شعر وهاب‌زاده گولوستن در سال ۱۹۵۹ میلادی، نوشته شده در حقیقت در مورد جدایی دو سرزمین ترک‌زبان از هم هستند که البته این شعر مربوط به دوران شوروی برای ایجاد تفرقه در میان مردم ایران با اهداف تجزیه طلبی و پان‌ترکیسم است.
شعر به زبان اصلی ترکی آذربایجانی:
استن داگلاس (؛ زادهٔ ) عکاس، و هنرمند اهل کانادا است.
مییاکو اشیچی (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ژاپن است.
خوان فونتکابرتا (؛ زادهٔ ) عکاس اهل اسپانیا است.
پل گراهام (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) عکاس، هنرمند، و آموزگار اهل بریتانیا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
ولید رعد (زادهٔ ) استاد دانشگاه، عکاس، و خالق اهل لبنان است.
سوفی کال (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۵۳) عکاس، نویسنده، و طراح رقص اهل فرانسه است.او به واسطه پرداختن به زندگی شخصی‌اش و استفاده توأمان از ادبیات و عکاسی در آثارش به شهرت رسید. پل آستر شخصیت اصلی لویاتان را براساس شخصیت سوفی کال خلق کرد؛ کال در شکل‌گیری این پروژه با آستر همکاری کرد. آثار او در نمایشگاه‌های مهم بسیاری همچون دوسالانه ونیز به نمایش درامده‌اند.
لورتا لوکس (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) عکاس، و نقاش اهل آلمان است.
لورتا لوکس متولد ۱۹۶۹ در شهر درسدن (Dresden) آلمان است. او در سال ۱۹۹۰ در رشته‌ی نقاشی از آکادمی هنرهای زیبا، مونیخ (Academy Of Visual Arts in Munich) فارغ‌التحصیل شد و اندکی پس از آن شروع به فعالیت در رشته‌ی عکاسی کرد. لوکس که نقاشی خوانده بود و با عکاسی دیجیتال آشنایی داشت، توانست تصاویر برساخته‌ای خلق کند که هر مخاطبی را در نگاه اول به آثارش مجذوب خود می‌سازد.
اسلای اند د فمیلی استون () گروه موسیقی آمریکایی فعال بین سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۳ بود که در پیشبرد سبک‌های سول، فانک و راک نقش بسزایی ایفا کرد و به‌ویژه در شکل‌گیری سبک سایکدلیک سول تأثیرگذار بود.
جودی دتر (؛ زادهٔ ۱۹۴۱) عکاس و فمینیست اهل ایالات متحده آمریکا است.
دتر جزو عکاسانی است که به خاطر سلف‌پرتره‌هایش بسیار مشهور است. او اغلب در پی ثبت شخصیت‌ها است و در آن به حالات و نگرانی‌های خودآگاه و ناخودآگاه زنان می‌پردازد. جودی دتر تا به حال کتاب‌های زیادی را همچون بیست سال (Twenty years)، بدن و روح (Body and soul) و.. چاپ کرده‌است. او همچنین موفق به کسب جوایز زیادی همچون موقوفه ملی برای دمکراسی و کمک‌هزینه گوگنهایم و دو جایزه معتبر از آزانس ان ای آی NEA در آمریکا شده‌است.
جودی دتر متولد ۱۹۴۱ هالیوود و بزرگ‌شدهٔ لس آنجلس است. پدر او صاحب یک سینما بود و دتر از فیلم‌هایی که بر روی پرده سینما پخش می‌شد تأثیر زیادی می‌گرفت. او سال ۱۹۵۹ در رشته هنر دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس شروع به تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۲ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. همچنین در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه ایالتی سان‌فرانسیسکو مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد.
آنجا بود که جودی دتر برای اولین بار زیر نظر جک ولپوت (Jack Welpott) عکاس آمریکایی، آموزش عکاسی را فرا گرفت؛ و پس از ازدواج با یک‌دیگر در سال ۱۹۷۵ اولین کار مشترک‌شان را با عنوان زنان و دیدگاه‌های دیگر(women and other visions) منتشر کردند. آنها در سال ۱۹۷۷ از همدیگر طلاق گرفتند.
جودی دتر در سال ۱۹۶۴ در ورک‌شاپی پیرامون آثار اوارد وستون ادوارد وستون(Edward Weston) و در آن‌جا و بعدتر در مؤسسه اسلن(Eslen) با ایموجین کونینگهام (Imogen Cunningham) ملاقات کرد و به‌شدت تحت‌تاثیر او قرار گرفت. همکاری دتر با این دو عکاس در زمینه عکاسی پرتره و همچنین رفاقت میان آنها تا زمان مرگ کونینگهام در سال ۱۹۷۶ ادامه یافت. سه سال بعد دتر کتابی را شامل پرتره‌ها، عکس‌ها، مصاحبه‌هایی با عکاسان، دوستان و خانواده کونینگهام منتشر کرد. همچنین او پس از ورود به مدرسه عکاسی وست کوست (West Coast) زیر نظر عکاسان زیادی همچون انسل آدامز (Ansel Adams)، برت وستون (Brett Weston) و وین بولاک (Wynn Bullock) آموزش عکاسی دید.
صفدر تقی‌زاده (زادهٔ در آبادان – درگذشتهٔ ‏ در ایالات متحده آمریکا) نویسنده، مترجم و منتقد شناخته‌شده ایرانی بود. در دوران دبیرستان با هنر و ادب ایرانی آشنا شد. این علاقه موجب شد تا تحصیلات خود را تا سطح کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران ادامه دهد. مدتی در دانشگاه صنعت نفت آبادان زیر نظر استادان انگلیسی به تحصیل پرداخت. تحصیل در دانشکده نفت موجب پیشرفت دانش زبان انگلیسی وی شد.
او در سال ۱۳۱۱ در آبان متولد شد و در فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شکوفای این شهر در اواخر دهه ۲۰ و اوایل دهه ۳۰ پرورش یافته‌است. تقی‌زاده در مدرسه فرهنگ و دبیرستان رازی و آموزشگاه فنی آبادان (که بعدتر دانشگاه صنعت نفت شد) درس خواند و زبان انگلیسی را همان‌جا آموخت. او کار ترجمه را از دورا دانشجویی با همراهی محمدعلی صفریان آغاز کرد. صفدر تقی‌زاده شماری از آثارش را با همکاری محمدعلی صفریان به نگارش درآورده بود. در این باره وی می‌گوید: «به این صورت بود که دو سه صفحه را بنده ترجمه می‌کردم و دو سه صفحه را صفریان. بعد هر کدام ترجمه دیگری را می‌برد و می‌خواند و نکاتی که به نظرش می‌رسید یادداشت می‌کرد. بعد این نکات را با هم مرور می‌کردیم و باز مطلب را از نو می‌خواندیم و پاک‌نویس‌اش می‌کردیم. کار وقت‌گیری بود، اما ترجمه نسبتاً دقیق و رضایت‌بخش از آب درمی‌آمد».
صفدر تقی‌زاده علاوه بر ترجمه انگلیسی به فارسی و ترجمه فارسی به انگلیسی، سال‌ها به آموزش زبان انگلیسی پرداخت. وی در دانشگاه‌های تهران، علامه طباطبایی و شهید بهشتی آموزش زبان انگلیسی تخصصی را بر عهده داشت. تقی‌زاده عضو هیئت داوران جایزه ادبی مجله گردون، جایزه ادبی پکا، جایزه ادبی گلشیری، و جایزه ادبی یلدا بود ولی هرگز ترجمه را رها نکرد. "اگر ادبیات وجود نداشت" نوشته دوریس لسینگ و "شعر جهان" نوشته سی. کی. ویلیامز نمونه‌ای از ترجمه انگلیسی به فارسی تقی‌زاده بودند.
صفدر تقی‌زاده داستان‌های زیادی نوشته و کارشناس نقد داستان بود. وی نویسنده مقاله‌های زیادی در مجله‌های آدینه و سفر بود. او در بیست سال پایانی زندگی خود کم‌کار شده بود.
صفدر تقی‌زاده از دوستان نزدیک نجف دریابندری و ناصر تقوایی بود.
صفدر تقی‌زاده چندروزی بود که به دلیل بیماری در یکی‌از بیمارستان‌های آمریکا بستری بود، که سرانجام در ۲۳ مرداد ۱۴۰۰ در آمریکا درگذشت. گفته شده‌است که خاکسپاری او در همان‌جا برگزار می‌شود.
شورای سراسری مسیحیت (که شورای عمومی نیز نامیده می‌شود)Encyclopædia Britannica, "Council" گردهمایی مقامات کلیسا و متخصصان الهیات است که در آن، به بحث و تصمیم‌گیری دربارهٔ موضوعات تعلیمی و عملی کلیسای مسیحیت می‌پردازند. در این شورا کسانی که صاحب حق رأی هستند از سراسر جهان گرد هم می‌آیند تا موافقت همه جوامع مسیحی تضمین شود.
هفت شورای جهانی اول (۳۲۵ تا ۷۸۷ میلادی) از سوی هر دو مذهب مسیحیت یعنی کلیسای شرقی و غربی تأیید شد. این شوراها توسط امپراتوران مقدس روم احضار و تصمیمات آن در کلیسای امپراتوری اجرا می‌شد.
از شورای سوم به بعد، انشقاق‌های قابل توجه باعث حضور نیافتن برخی اعضاء شد که پیشتر بخشی از کلیسای مسیحی به‌شمار می‌رفتند. در نتیجه بخش‌هایی از مسیحیت در شوراهای بعدی شرکت نکردند؛ یا شرکت کردند، ولی نتیجه را نپذیرفتند. اسقف‌های وابسته به آنچه آن زمان با عنوان کلیسای ارتدکس شرقی شناخته شد، تنها در هفت شورای سراسری شرکت کردند. اسقف‌های وابسته به آنچه با نام کلیسای مشرق شناخته شد، تنها در دو شورای نخست حضور یافتند. اسقف‌های ارتدوکسی مشرقی در چهار شورای نخست شرکت کردند، ولی تصمیمات شورای چهارم را نپذیرفتند و در شوراهای بعدی شرکت نکردند.
پذیرش سراسری و معتبر بودن شوراها میان مذاهب مسیحی گوناگون، متفاوت است. مشاجره بر سر مسیحیت‌شناسی و سایر پرسش‌ها منجر به نپذیرفتن برخی شوراها توسط شاخه‌هایی از مسیحیت شده‌است.
کلیسای مشرق تنها دو شورای نخست را به عنوان سراسری می‌پذیرد. کلیساهای ارتدوکسی مشرقی سه شورای نخست را می‌پذیرند. کلیسای ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک هفت شورای نخست را که در سده‌های چهارم تا نهم برگزار شد، سراسری می‌دانند. کلیسای ارتدکس شرقی هیچ‌یک از شوراهای بعدی را سراسری نمی‌داند؛ در حالی که کلیسای کاتولیک به برگزاری شوراهای عمومی اسقف‌های همبسته با پاپ ادامه می‌دهد و آن‌ها را سراسری به‌شمار می‌آورد. در مجموع کلیسای کاتولیک ۲۱ شورا را به عنوان شورای سراسری تأیید می‌کند. انگلیکان‌ها و پروتستان‌های معترف هفت شورا یا چهار شورای نخست را به عنوان شورای سراسری می‌پذیرند.
اصل لغزش‌ناپذیری شوراهای سراسری بیان می‌دارد که تعریف‌های رسمی شورای سراسری (آن‌هایی که دین یا اخلاق را مد نظر قرار می‌دهند و آن‌هایی که باید کلیساها به آن وفادار باشند) لغزش‌ناپذیر هستند. این احکام اغلب قانون شرع نامیده می‌شوند و اغلب تکفیرهایی به عنوان کیفر بر ضد کسانی که به تعلیم ایمان ندارند، ضمیمه آن‌ها است. این اصل ادعا نمی‌کند که همه جنبه‌های شوراها مطلق هستند، بلکه آنها را مصون از خطا یا بی‌عیب می‌داند.St Thomas Aquinas, S. Th. II, II, q. 11, a. 2 http://newadvent.org/summa/3011.htm#article2
هردو کلیسای ارتدکس شرقی و کاتولیک رومی نسخه‌هایی از این اصل را می‌پذیرند. به عقیده کلیسای کاتولیک رومی، تعاریف رسمی شوراهای سراسری تنها زمانی لغزش‌ناپذیر هستند که توسط پاپ تأیید شده باشند؛ در حالی که کلیسای ارتدکس شرقی اعتقاد دارد هرگاه شورای سراسری موضوع خاصی را رسماً بیان کند، خود شورا لغزش‌ناپذیر است.
کلیساهای پروتستان عموماً شوراهای سراسری را نهادهای انسانی خطاپذیر می‌دانند که چیزی بیش از اختیاری مأخوذ در محدوده‌ای که کتاب مقدس را به درستی تفسیر کنند ندارند.Hans Schneider, "Councils of the Church", The Encyclopedia of Christianity (Grand Rapids, Michigan; Leiden, Netherlands: Wm. B. Eerdmans; Brill, 1999–2003), 701.
شوراهای کلیسا از ابتدا نهادهایی دیوانسالار بودند. اسناد مکتوب جریان داشت، سخنرانی می‌کردند و پاسخ می‌دادند، رأی می‌گرفتند و اسناد نهایی منتشر و توزیع می‌شد. بخش بزرگی از آنچه دربارهٔ باورهای اهریمنی می‌دانیم، از اسناد نوشته شده در شوراها برای رد آن‌ها یا تنها از استنباط‌های ناشی از ردیات آمده‌است.
بیشتر شوراها افزون بر مسائل تعلیمی، به موضوعات تربیتی نیز رسیدگی می‌کردند و تصمیمات به صورت قانون ثبت می‌شد. مطالعه قانون‌های شوراها به ویژه تطبیق دادن قانون‌های ظاهراً متناقض یا تعیین اولویت میان آنها بنیان توسعه قانون کلیسایی است. قانون‌ها شامل عبارات تعلیمی و معیارهای تربیتی هستند. ارتدکس شرقی قانون‌های صرفاً تعلیمی را مطلق می‌داند و اعتقاد دارد در هر زمانی برای همه مسیحیت قابل استفاده هستند؛ در حالی که قانون‌های تربیتی منحصر به زمان و مکان خاصی هستند و ممکن است در شرایط دیگر قابل استفاده نباشند.
همه هفت شورای سراسری نخست که مورد تأیید کلیسای کاتولیک رومی و ارتدکس شرقی است، توسط یکی از امپراتوران روم فراخوانده شدند.Thomas J. Reese, "Inside the Vatican: The Politics and Organization of the Catholic Church", (Harvard University Press, 1996), 35. امپراتور به آن‌ها در همه امپراتوری روم وضعیت حقوقی داد. همه آن‌ها در بخش شرقی امپراتوری روم تشکیل شدند. اسقف رم (که از انتهای سده چهارم «پاپ» نامیده می‌شد) در شوراها شرکت نکرد؛ ولی به برخی از آن‌ها نماینده فرستاد.
شوراهای کلیسا سنتی بودند و شوراهای سراسری ادامه شوراهای پیشینی بودند که پیش از قانونی شدن مسیحیت در امپراتوری برگزار می‌شد. این شوراها شامل شورای اورشلیم (حدود ۵۰)، شورای رم (۱۵۵)، شورای دوم رم (۱۹۳)، شورای افسوس (۱۹۳)، شورای کارتاژ (۲۵۱)، شورای ایکونیوم (۲۵۸)، شورای انطاکیه (۲۶۴)، شوراهای عربیه (۲۴۶ تا ۲۴۷)، شورای الویرا (۳۰۶)، شورای کارتاژ (۳۱۱)، کنگره نوقیصریه (حدود ۳۱۴)، شورای آنکرا (۳۱۴) و شورای آرل (۳۱۴) بودند.
هفت شورای نخست که توسط هر دو کلیسای شرق و غرب تأیید شد و چند شورای دیگر که این تأیید را نداشت، توسط امپراتوران روم شرقی فراخوانده شدند. در هزاره نخست میلادی، برخی تفاوت‌های الهیاتی و سیاسی مانند نسطوری‌گری و دوطبیعت گرایی باعث جدایی برخی بخش‌های کلیسا پس از شوراها از جمله افسوس و خلقیدون شد؛ ولی برگزاری شوراهایی که سراسری بودنشان تأیید می‌شد، ادامه داشت.
شورای هیریه که در سال ۷۵۴ در کاخی به همین نام در نزدیکی خلقیدون برگزار شد، به درخواست کنستانتین پنجم امپراتور روم شرقی تشکیل شد. ۳۳۸ اسقف در این شورا شرکت کردند و آن را شورای سراسری هفتم دانستند. شورای دوم نیقیه تصمیمات هیریه را منسوخ کرد. سپس سینودی که در سال ۸۱۵ در قسطنطنیه به درخواست لئوی پنجم برگزار شد، تصمیمات شورای دوم نقیقه را منسوخ کرد. این سینود که ریاست آن به عهده تئودوتوس یکم قسطنطنیه بود، شورای هیریه را شورای سراسری هفتم اعلام کرد؛ ولی با این وجود که شورای هیریه توسط یک امپراتور فراخوانده شده و توسط امپراتور دیگری تأیید شده بود و در شرق امپراتوری برگزار شده بود، بعداً از کسب عنوان سراسری بازماند.
به‌طور مشابه، شورای دوم افسوس در سال ۴۴۹ که در آناتولی برگزار می‌شد، توسط امپراتور تئودئوس دوم فراخوانده شد و با وجود منسوخ شدن در شورای خلقیدون، توسط امپراتور باسیلیسکوس (که شورای خلقیدون را منسوخ کرد) تأیید شد، نتوانست به عنوان شورای سراسری در نظر گرفته شود.
در تاریخ مسیحیت، هفت شورای سراسری نخست، از شورای نخست نیقیه (۳۲۵) تا شورای دوم نیقیه (۷۸۷) تلاش برای دستیابی به اجماع با ارتدکس و متحد کردن دنیای مسیحی را نشان می‌دهند.
جک ولپوت (; – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میوا یاناگی (؛ زادهٔ ) عکاس، و استاد دانشگاه اهل ژاپن است.
میوا یاناگی متولد ۱۹۶۷ شهر کوبه ژاپن است. پدر او تاجری موفق و ثروت‌مند بود. او در خاطرات خود می‌گوید:
یانگی از همان‌سال‌ها هرچند علاقه یا برنامه خاصی برای تبدیل شدن به یک هنرمند را نداشت، علاقهٔ زیادی به هنر داشت و به‌همین‌خاطر تصمیم گرفت تا رشته هنرهای زیبا را در دانشگاه ادامه دهد. تحصیل در رشته هنر برای او فراتر از یک تصمیم حرفه‌ای به نظر می‌رسید. او در این زمینه اشاره می‌کند:
زمانی‌که که میوا یاناگی آماده ورود به دانشگاه توکیو می‌شد، برای آموزش طراحی با فردی جوان آشنا شد و همین آشنایی او با این فرد باعث رشد او در هنر گردید. بعدها او علاقه‌مندی زیادی به رشته پرفورمنس آرت پیدا کرد؛ و اولین کار اجرایی اش در این زمینه مجموعه‌ای با نام «دختران آسانسور - Elevator girls» بود.
میوا یاناگی تا به حال نمایشگاه‌های زیادی را در آکادمی هنر نیجی در کیوتو، گوگونهایم، موزه جدید وسربورگ در برمن و … برگزار کرده‌است.
آلفوس استارکی ویلیامز () (زاده:۲۹ سپتامبر ۱۸۱۰ - درگذشته:۲۱ دسامبر ۱۸۷۸ ) یک وکیل، قاضی، روزنامه‌نگار، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و فرمانده ارتش اتحادیه در طول جنگ داخلی آمریکا بود.
وی در ۲۰ سپتامبر ۱۸۱۰ در دیپ ریور، کنتیکت زاده شد. در سن هشت سالگی پدر و در هفده سالگی مادرش را از دست داد. اما با ارثیه ۷۵ هزار دلاری که به او رسیده بود، موفق شد در سال ۱۸۳۱ در رشته حقوق از دانشگاه ییل فارغ‌التحصیل شود. پس از آن در دوره ای بین سال‌های ۱۸۳۴ تا ۱۸۳۶ به گشت و گذار پرداخت و به بسیاری از نقاط ایالات متحده و اروپا سفر کرد. در این هنگام به صورت مستقل و انفرادی به آموزش نظامی و فراگیری فنون جنگی پرداخت. ویلیامز آشنایی خود را به تاریخ نظامی اروپا بیشتر کرد به ویژه اینکه وی شیفته تاریخ نظامی فرانسه بود. او بسیاری از میدان‌های تاریخی نبرد، جنگ‌افزارهای جنگی و موزه‌های نظامی را بازدید کرد و با کسب تجربه بر دانش نظامی خود افزود.Jeffrey Charnley, "Michigan's General A.S. Williams and Civil War Historians: A Century of Neglect", (Michigan Historical Review 12 [Spring 1986], Central Michigan University 1986). Hereafter this work will be cited as JC/MHR.
در پایان همان سال به دیترویت بازگشت و در سپاه داوطلبان محلی نام‌نویسی کرد. وی در سال ۱۸۴۰ به عنوان وکیل و کارشناس حقوقی در زمینه انحصار وراثت در شهرستان وین، میشیگان مشغول به‌کار شد و سپس در سال ۱۸۴۴ در روزنامه دیلی دیترویت سرپرستی بخش آگهی آن را بر عهده داشت.
وی در همان سال‌ها با همسر نخست خود، جین نی لارند ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پنج فرزند بود (دو تن از فرزندان آن‌ها در سنین کودکی مرده بودند). همسرش نیز در سال ۱۸۴۸ درگذشت. ویلیامز در سال ۱۸۷۵ با همسر دوم خود مارتا تیلمن ازدواج کرد. با آغاز جنگ آمریکا و مکزیک وی به قصد پیوستن به ارتش داوطلبان میشیگان، شهر را ترک کرد و با درجه سرهنگ دومی در جنگ حضور یافت. پس از پایان جنگ در سال ۱۸۵۵ فرماندهی یک گروهان پیاده‌نظام سبک دیترویت را که در حال فروپاشی و نابودی قرار داشت بر عهده گرفت و آن را دوباره سازماندهی کرد. بعدها در سال ۱۸۵۹ با افزوده شدن به نیروها و شکل‌گیری دو گروهان، ویلیامز یک گردان را سازماندهی و خودش به عنوان سرگرد فرماندهی آن را بر عهده گرفت. با آغاز جنگ داخلی مجوز ادامه فعالیت از سوی پایتخت برای ویلیامز فرستاده شد. در نخستین روزهای پرالتهاب جنگ نیروهای داوطلب میشیگان به عنوان نخستین نیروهای غربی به واشینگتن اعزام شدند.
در ماه مه، ویلیامز به درجه سرتیپی (Brigadier General) ارتقا یافت و در ماه اکتبر به فرماندهی یک تیپ پنج هزار نفری تحت فرمان ژنرال بنکز برگزیده شد. مقر وی در دارنستوون، مریلند بود که پس از آن از ژانویه تا مارس ۱۸۶۲در دورترین بخش ارتش پوتوماک در هنکاک، مریلند مستقر بود. ویلیامز به همراه نیروهایش برای شرکت در عملیات مریلند به ارتش پوتوماک پیوستند. در سپتامبر همان سال سیزده تن از سربازانش به‌طور اتفاقی یک بسته از پیام‌های سری ارتش دشمن موسوم به فرمان ویژه ۱۹۱ پیدا کردند. این بسته حاوی پیام‌ها و فرمان‌های ژنرال لی فرمانده ارتش ویرجینیای شمالی به دیگر افسران جنوبی بود. در طی نبرد آنتی تام وی فرمانده تیپ یکم ارتش دوازدهم اتحادیه به فرماندهی سرلشکر جوزف مانسفیلد بود. پس از کشته شدن ژنرال مانسفیلد در زمان‌های آغازین نبرد، ویلیامز به عنوان جانشین، نیروهای لشکر دوزادهم ارتش اتحادیه را در ادامه نبرد رهبری کرد. پس از آنتی تام وی نیروهایش را به سمت هارپرز، ویرجینیای غربی پیش راند و با فرارسیدن زمستان در نزدیکی فرفکس، ویرجینیا اردو زد. پس از آن در چندین اردوکشی و نبرد بزرگ به عنوان بخشی از نیروهای سرلشکر ژوزف هوکر علیه ارتش کنفدراسیون به فرماندهی استون‌وال جکسن حضور یافت. در ژانویه ۱۸۶۳ به وی مأموریت داده شد تا ارتش ویرجینیای شمالی به فرماندهی ژنرال لی که در حال پیشروی به سوی گتیسبرگ بود تعقیب کند. ویلیامز در نخستین روز نبرد گتیسبرگ حضور یافت. در طی نبرد وی بر روی تپه کالپ در موقعیت دفاعی قلاب شکل ژنرال مید مستقر بود و وظیفه دفاع از جناح راست ارتش اتحادیه را بر عهده داشت. پس از پیروزی ارتش اتحادیه در گتیسبرگ، وی به تعقیب ارتش ژنرال لی پرداخت و در ماه سپتامبر پس شکست ارتش اتحادیه در نبرد چیکامائوگا به وی فرمان داده شد که به لشکر ژنرال شرمن بپیوندد. وی زمستان را در باتلاق‌های تنسی برای پاسداری از خطوط راه‌آهن در طی عملیات تولاهوما سپری کرد و با فرارسیدن بهار به ارتش ژنرال شرمن در کمپین آتلانتا پیوست. ارتش اتحادیه در این عملیات کامیابی بسیاری بدست آورد و در پیشبرد اهداف جنگ جهت پیروزی اتحادیه در جنگ نقش اساسی ایفا کرد.
ویلیامز برخلاف دیگر فرماندهان ارتش اتحادیه دانش‌آموخته وست پوینت نبود. اما با وجود این سربازانش به دلیل رفتارهای پدرانه ای که با آن‌ها داشت وی را با نام مستعار «پدر» صدا می‌زدند. وی از مرگ هر سربازش بسیار اندوهگین می‌شد. وی در نامه ای به یکی از دخترانش بنام مری نوشته بود: در آغاز نبرد من مایل بودم در میدان نبرد بتازم. اما اکنون احساس من چیزی جز غم و اندوه نیست و با بیزاری از این میدان‌ها می‌گذرم. به ویژه هنگامی که پیراهن‌های آبی (یونیفرم ارتش اتحادیه) در سرتاسر میدان افتاده بر روی زمین می‌بینم. هیچ‌کس با دیدن این مردگان نمی‌تواند دچار اشتباه شود. این پسرها برای مدت زیادی همانند یک دوست با من بودند و من نمی‌توانم خاطرات یک یک آن‌ها را بیاد بیاورم اما می‌توانم اندوهی را که در هر خانه وجود دارد احساس کنم. آه مری! چگونه قلبم را از این درد تسکین دهم.
ویلیامز در ۱۸ ژانویه ۱۸۶۶ مانند بسیاری از فرماندهان اتحادیه از ارتش کناره‌گیری و به سیاست روی آورد. وی به عنوان وزیر خود مختار سان سالوادور (ال سالوادور کنونی) برگزیده شد و تا سال ۱۸۶۹ در آن مقام برجا ماند. پس از آن به‌طور ناموفق در دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه به فعالیت پرداخت. پس از آن در سال ۱۹۷۵ به عنوان نامزد یکم میشیگان از حزب دموکرات در انتخابات کنگره چهل و پنجم شرکت کرد و با پیروزی در انتخابات توانست به کاخ کنگره آمریکا راه پیدا کند. ویلیامز پس از رنج بسیاری که بر اثر یک سکته ناقص متحمل شده بود در ۲۱ دسامبر ۱۸۷۸ درگذشت. وی را در قبرستان الموود، دیترویت در میشیگان به‌خاک سپردند.
Retrieved on 2008-02-13
جک استورگز (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است.
مارتین الیوت (; – ) عکاس اهل بریتانیا بود.
دختر سنجابی با نام کامل دورین اِلین گرین، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده ویل موری و طراح استیو دیتکو خلق شده‌است که برای نخستین بار در شمارهٔ ۸ از دومین جلد مجموعه کمیک "ابرقهرمانان مارول" (زمستان ۱۹۹۱) حضور پیدا کرد. دورین گرین ابرقهرمانی با توانایی و ویژگی‌هایی شبیه به سنجاب است که اغلب توسط دشمنان جدی گرفته نمی‌شود، اما با این وجود او تعداد زیادی از بزرگترین ابرشروران دنیای مارول را شکست داده‌است. او یکی از اعضای قدیمی تیم ابرقهرمانی انتقام‌جویان دریاچه‌های بزرگ به‌شمار می‌رود و همچنین به‌طور مختصر نقش پرستار کودک را برای دانیل کیج، دختر لوک کیج و جسیکا جونز ایفا کرده‌است.
میلانا واینتروب در مجموعه تلویزیونی "جنگجویان جدید" (۲۰۱۸) وظیفه بازی در این نقش را بر عهده داشت.
دورین اِلین گرین فرزند دوریان و مورین گرین در کانادا بود. او در سن ۱۰ سالگی متوجه شد قادر به برقراری ارتباط با سنجاب‌ها است؛ او به دلیل تغییراتی در ژن‌های خود به دلایل نامعلوم دارای توانایی مشابه با سنجاب شد. هنگامی که والدینش با دکتر مشاوره کردند، مشخص شد که دورین یک انسان جهش‌یافته به حساب نمی‌آید، اگرچه او برای مدت طولانی این مسئله را باور داشت. دورین در سن ۱۴ سالگی همراه با سنجاب خانگی‌اش به نام مانکی جو سعی کرد به یکی از همراهان شخصیت مرد آهنی تبدیل شود. اما او به شکلی مؤدبانه درخواست دورین را رد کرد و به او قول داد زمانی که بزرگتر شد به یکی از اعضای انتقام‌جویان تبدیل شود. در این زمان مرد آهنی و دورین توسط دکتر دووم اسیر شدند، اگرچه دکتر دووم تبدیل به نخستین شخصیت بد ذاتی شد که به دلیل دست کم گرفتن توانایی‌های او، توسط دختر سنجابی شکست خورد.
سازمان حقوق بشر رابرت اف. کندی () یک سازمان غیرانتفاعی و خیریه است. سازمان حقوق بشر رابرت اف. کندی وقف محقق کردن آرزوهای سناتور کندی شد تا یک جهان درست‌تر و صلح آمیزتر را بسازد.
این سازمان با بررسی روزنامه‌نگاران، نویسندگان، محققانی که به وسیله کتاب و مجلات روزنامه‌نگاری موضوع حقوق بشر را با علاقه دنبال می‌کنند، برای دریافت جایزه حقوق بشر رابرت اف. کندی نامزد و پشتیبانی می‌کند؛ علاوه بر این مردم را آموزش می‌دهد تا دانش آموختگان قادر به ایجاد تغییر در محیط خود شوند. مرکز این سازمان خیریه در واشینگتن، دی سی است.Staff Writer (October 30, 1968). "RFK Memorial Created" "The Hartford Courant", p. 7.
اهدای این جایزه در سال ۱۹۸۴ بنیان گذاشته شد و اکنون به عنوان مرکز عدالت و جایزه حقوق بشر رابرت اف. کندی به نام افرادی در سراسر جهان که شجاعت و سهم قابل توجهی را در حقوق بشر در کشورشان ایفا می‌کنند، اهدا می‌شود.
پرژوه موبی مجموعه ای از منابع فرهنگ واژگان است که در مالکیت عمومی قرار دارد. این پروژه توسط آقای گریدی وارد ایجاد شده‌است.
پروژه موبی ۲ شامل واژه‌های پنج زبان است: فرانسوی، ژاپنی، ایتالیایی، آلمانی و اسپانیایی است.
کریپتونایت ماده‌ای خیالی با رنگ‌ها و اثرات مختلف است که عمدتاً در سری داستان‌های سوپرمن از آن یاد می‌شود. شناخته‌ترین شکل آن به رنگ سبز است که از سرزمین مادری شخصیت ابرقهرمان سوپرمن یعنی کریپتون نشأت گرفته است. سوپرمن در برابر کریپتونایت سبز زنگ ضعف دارد. این ماده شیشه‌ای است و از خود نور را عبور می‌دهد و تشعشع این نور موجب می‌شود که سوپرمن ضعیف شود.
تربجورن رندال هانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن شطرنج اهل نروژ است.
او در سال ۲۰۰۸ استاد بن المللی شطرنج شد، و در سال ۲۰۱۵ نیز عنوان استاد بزرگ را به دست آورد.
او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ مربی شطرنج ماگنوس کارلسن بوده‌است. در آن زمان کارلسن ۹ ساله بود و به همران دو کودک دیگر به یادگیری شطرنج می‌پرداخت. در طول همین یک سال آموزش ریتینگ کارلسن از حدود ۹۰۰ به ۱۹۰۰ افزایش یافت.
میگل انخل آلمیرون رخالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لانوس، آتلانتا یونایتد و نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
خالد فاروقی (زاده: ۱۳۳۲ ولسوالی آرگون، ولایت پکتیکا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیکا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
خالد فاروقی متولد ۱۳۳۲ از ولسوالی آرگون ولایت پکتیکا افغانستان است. وی فارغ‌التحصیل صنف چهاردهم از دارالمعلمین عالی کابل می‌باشد.
گاسدال (به لاتین: Gausdal) یک شهرداری در نروژ است که در اوپلاند (نروژ) واقع شده‌است. گاسدال ۱٬۱۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۸۶ نفر جمعیت دارد.
درخت‌بری، کشاورزی و گردشگری مهمترین مشاغل این شهرداری است.
غرغشته فیروز کتوازی (زاده ۱۳۵۹ ولسوالی زرغون‌شهر، ولایت پکتیکا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم پکتیکا در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
غرغشته فیروز کتوازی متولد ۱۳۵۹ از ولسوالی زرغون‌شهر ولایت پکتیکا افغانستان است. وی محصل دانشگاه تعلیم و تربیت و دارای مدرک دیپلم IPD از نبراسکا، ایالت متحده آمریکا است.
صالح محمد ریگستانی (زاده: ۱۳۴۲ ولسوالی/شهرستان بازارک، ولایت/اُستان پنجشیر) سیاست‌مدار و نویسنده و نماینده مردم پنجشیر در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. او تاجیک تبار است.
صالح محمد ریگستانی متولد ۱۳۴۲ از ولسوالی بازارک ولایت پنجشیرِ افغانستان است. او تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در مقطع کارشناسی (لیسانس) از دانشگاه کابل به اتمام رسانده‌است.
ریگستانی در سال ۱۳۵۹ به نیروهای احمد شاه مسعود پیوست و وارد جبهه جنگ در برابر نیروهای شوروی و حکومت وقت شد، او در آن سال‌ها عضویت شورای نظار حزب جمعیت اسلامی را کسب کرد.
در اواخر دهه ۱۹۹۰ او وابسته نظامی دولت استاد ربانی در دوشنبه، تاجیکستان بود. بعد از سقوط طالبان، او به عنوان وابسته نظامی در مسکو، روسیه منصوب شد. او در انجا تا ۲۰۰۴ خدمت کرد.
در انتخابات مجلس افغانستان (۱۳۸۴)، او نماینده منتخب ولایت پنحشیر در ولسی جرگه شد و تا سقوط حکومت جمهوری افغانستان در ان خدمت کرد.
بعد از سقوط دولت توسط طالبان در سال ۱۴۰۰، او به پنجشیر رفت و زیر نظر احمد مسعود به جنگ علیه طالیان شروع کرد. فرمانده ریگستانی فعلا یکی از فرماندهان چریکی بلندپایه (مقاومت دوم) علیه طالبان است.
صالح محمد ریگستانی نویسنده کتاب (مسعود و آزادی) است که در آن به این پرسش که چرا مسعود با شوروی ها در سال ۱۳۶۱ صلح کرد پاسخ می دهد. او می گوید که آتش بس با مشوره علما و فرماندهان صورت گرفت؛ و مسعود از این فرصت استفاده کرده جبهات خود را در شمال گسترش داد و شورای نظار را به وجود آورد.
این کتاب در مورد وقایع سال ۱۳۵۸ نوشته شده است.
ریگستانی این کتاب را در سال ۱۳۹۹ منتشر کرد. این کتاب در مورد شخصیت و مبارزات آمرصاحب مسعود است.
این کتاب در مورد نام و مشخصات شهدای دوره جهاد و مقاومت است. تلاش ریگستانی این بوده تا معلومات را از سربازان و فرماندهان جبهات جمع آوری کند.
ناصریه مکتب فقهی پایه‌گذاری شده توسط ناصر کبیر، امام زیدیه در طبرستان و گیلان، بوده‌است.
پس از آن که داعی کبیر و برادرش محمد بن زید در طبرستان حکومت علویان را تأسیس کردند، برخی پیروان زیدیه گرچه از این جنبش حمایت می‌کردند ولی خود را پیرو نواده‌ی قاسم رسی، فقیه بزرگ زیدی، می‌دانستند. این گروه پس از مدتی الهادی الی الحق را به امامت شناختند و از ترس محمد بن زید به یمن رفتند و در آنجا به قیام و تشکیل حکومتی جدید پرداختند.
پس از نابودی نخستین دوره حکومت علویان طبرستان توسط سامانیان، ناصرالحق اطروش سعی کرد با کمک حاکم جستانیان در گیلان مجدداً این حکومت را احیا کند. او در دو تلاش ابتدایی خود شکست خورد و هر بار به دیلمستان گریخت. او سپس به ترویج مذهب خود در میان زرتشتیان دیلم و شرق گیلان پرداخت و توانست با مسلمان کردن بسیاری، ارتش خود را تشکیل داده و دوره‌ای جدید از حکومت علویان طبرستان را برپا کند. کسانی که توسط او به زیدیه پیوستند، بنا بر اختلافات فقهی در آموزه‌های او با آنچه قاسم رسی گفته بود، خود را متعلق به فقه «ناصریه» دانستند.تشیع امامی و زیدی در ایران، ویلفرد مادلونگ، ترجمه رسول جعفریان. سایت حوزه.نت
وی در کتاب "الاحتساب" خود دستورهای فقهی این مکتب را مشخص و معین کرده‌است که شامل نظراتش دربارهٔ شیوهٔ صحیح خواندن نماز، زیارت و وظایف حاکم اسلامی می‌باشد. در فقه ناصریه حضور دو امام در یک زمان پذیرفته شده و زیارت مانعی ندارد. همچنین قوانینی همچون مکروه بودن نقاشی بر مسجد، منع قصه‌گویی به جز فقها و… نیز توسط او معین شده.فرمانیان، مهدی. "عقاید و تاریخ زیدیه". ۱۳۸۶. صص ۱۰۴–۱۰۵.
قاسمیه یا هادیه، یکی از شاخه‌های فقهی اصلی در میان شیعیان زیدیه است. این مکتب برگرفته از تعالیم قاسم رسی در قرون دوم و سوم هجری است. قاسمیه تحت تأثیر شدید معتزله بودند و موجبات ادغام زیدیه و معتزله شدند. در حالی که پس از آموزه‌های ناصرالحق اطروش در گیلان و طبرستان، مکتب ناصریه پیروان بیشتری داشت، با حضور زیدیان در یمن و ایجاد جنبشی جدید توسط هادی الی الحق، این مکتب به شکل مکتب فقهی اصلی و شاخص زیدیان تبدیل شد.
| side1 = * بازاریان
| side2 = * دولت ایران
| subtitle = اعتراضات به افزایش مداوم نرخ ارز و طلا
اعتصابات سراسری ۱۳۹۸–۱۳۹۷ ایران به مجموعه‌ای مداوم از اعتراضات در قالب اعتصاب سراسری گفته می‌شود که در سال ۱۳۹۷ و سال جاری ۱۳۹۸ در ایران رخ داد. در ایران اعتصاب‌های سراسری توسط اصناف گوناگون در سال ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ به وقوع پیوسته‌است. اعتصابات سراسری بازاریان، نخست در بازار تهران آغاز شد و سپس به دیگر شهرهای ایران کشیده شد. در شهریور ماه بازاریان کردستان هم در شهرهای مختلف استان دست به اعتصاب زدند. کامیونداران ایران پس از بازاریان دست به اعتصاب سراسری در صنف خود زدند. موج دوم اعتصاب کامیونداران در مهرماه به وقوع پیوست. موج جدید اعتصابات سراسری این بار با شرکت اصناف مختلف پس از شانزدهمین روز وقوع اعتصاب سراسری مهرماه ۱۳۹۷ کامیون‌داران در ایران در تاریخ دوشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۷به صورت پراکنده در شهرهای ایران درگرفت. تهران، اصفهان، مشهد، سنندج، تبریز، کرمانشاه، چابهار، بانه، میاندوآب از جمله شهرهایی بودند که اعتصاب در آن‌ها رخ داد.
آموزگاران اهل ایران نخستین بار در اردیبهشت ۱۳۹۷ دست به اعتصاب سراسری در شهرهای گوناگون ایران زدند. این اعتصاب‌ها عمدتاً به شیوه تحصن و همچنین سرباز زدن از حضور در کلاس‌های درس بود. سپس این اعتصاب‌ها در ماه مهر و آبان تکرار شد. در جریان اعتصاب سراسری معلمان ایرانی چندین تن از معلمان بازداشت شدند. اعتصاب معلمان حمایت دانش‌آموزان و دانشجویان را به‌دنبال داشت.
کارگران ایرانی اهل خوزستان در آبان و آذر ۱۳۹۷ دست به اعتصاب و برگزاری راهپیمایی زدند. پیش‌تر کارگران اهوازی در ماه‌های آغازین همین سال دست به برپایی اعتصاب و اعتراض متوالی زدند و در پی آن شماری از آن‌ها بازداشت شدند. در اعتراضات کارگران نیشکر هفت تپه در آبان شماری از کارگران به همراه یک خبرنگار زن بازداشت شدند. مرکز این اعتراضات عمدتاً در شهرهای شوش و اهواز و با محوریت کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه و شرکت ملی فولاد ایران (اهواز) بود. با این وجود اعتراضات پراکنده‌ای هم توسط کارگران دیگر شهرها در خوزستان به وقوع پیوست. در جریان این اعتراضات چندین تن از کارگران بازداشت شدند. اسماعیل بخشی و "مسلم آزمند" نمایندگان کارگران هفت‌تپه و از اعضای ارشد سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه در میان بازداشت‌شدگان بودند. بازداشت این کارگران موجی از همدردی دیگر قشرها را در پی داشت و منجر به گسترش و ادامه اعتراضات شد.
اعتصاب کارگران فولاد اهواز در روز ۱۱ آذر ۱۳۹۷ وارد بیست و سومین روز خود شد. همچنین آن‌ها برای هفدهمین روز در مقابل استانداری خوزستان تجمع کردند. در این اعتراض جمعی از دیگر شهروندان شامل زنان و دانشجویان به تجمع کارگران پیوستند. آن‌ها در اعتراض بازداشت کارگران شعارهای حمایتی سردادند.
در تاریخ یکشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷ اعتصاب کارگران فولاد اهواز در نیمه نخست آذر از مرز یک ماه اعتصاب متوالی گذشت. کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه که برای مدتی از اعتصاب دست کشیده بودند، دوباره در این تاریخ دست به اعتراض زدند. اداره اطلاعات اهواز ۱۰ نفر از کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز را احضار و آنان را تهدید به برخورد امنیتی کرد. با این وجود کارگران در جریان این راهپیمایی با شعار «نه تهدید، نه زندان/ دیگه فایده نداره» و «کارگر زندانی آزاد باید گردد» به برخورد امنیتی با کارگران اعتراض کردند. کارگران خدمات شهری شهرداری آبادان برای بار سوم از ماه شهریور دست از کار کشیدند. آن‌ها از جمع کردن زباله‌های شهر سر باز زدند که اعتراض شهروندان را نیز به دنبال داشت.
کشاورزان ایرانی اهل استان اصفهان برای دومین سال متوالی از اعتراض‌های کشاورزان استان اصفهان در اعتراض به قطع شدن حق‌آبه‌های زمین‌های کشاورزی خود دست به برپایی اعتصاب، اعتراض و راهپیمایی زدند.
در اثر خشک شدن تالاب گاوخونی و برگشت نشدن حقابه آن نزدیک به هزار نفر از مردم شهر ورزنه اصفهان به بیماری سالک مبتلا شده‌اند. نیمی از این نفرات دانش آموز هستند.به روایت خودشان ۹۰۰ نفر سالک گرفته‌اند
روز دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷ بخش بزرگی از بازاریان تهران در اعتراض به رکود حاکم بر بازار، نوسان بی‌سابقه نرخ ارز و کمبود مشتری ناشی از گران شدن قیمت‌ها دست از کار کشیدند و به تجمع و راهپیمایی پرداختند. حرکت اعتراضی بازاریان پایتخت یک روز پس از تجمع فروشندگان موبایل در پاساژ علاءالدین و بازار چارسو در تهران صورت گرفته‌است.
روز دوشنبه نخست پارچه‌فروشان و بازاریان راسته بازار بزرگ و چارسوق و سرای قیصریه مغازه‌های خود را بستند و سپس سایر مغازه‌داران نیز با بستن مغازه‌هایشان دست از کار کشیدند. اعتصاب‌ها تا کسبه لاله زار و خیابان‌های اطراف آن نیز گسترش یافته‌است. همچنین مغازه داران خیابان‌های مولوی، شوش، چهار راه سپه سالار و استانبول نیز به دیگر بازاریان و کسبه معترض پیوستند.
در ادامه تظاهرات و تجمع‌های دوشنبه ۴ تیر که در اطراف میدان بهارستان و در نزدیکی ساختمان مجلس، اطراف بازار تهران، خیابان لاله‌زار، خیابان سرچشمه و مناطق دیگر برگزار شده‌است، نیروی انتظامی با مردم درگیر شد و به سمت آن‌ها گاز اشک‌آور پرتاب کرده‌است. تصاویر ویدئویی منتشر شده از این درگیری، گاز اشک آور در فضا را نشان می‌دهد و همزمان تظاهرکنندگان فریاد می‌زنند: «آنها به ما با گاز اشک آور حمله کردند».
این اعتراضات از روزهای ابتدایی فروردین ماه آغاز شد اما به مرور زمان گسترده‌تر شد. به طوری که برخی گزارش‌ها حکایت از آن داشت که بازاریان شهرستان‌های مریوان و سقز نیز روز سه شنبه با بستن مغازه‌ها و پهن کردن سفره خالی به این اعتصاب پیوستند. به گزارش برخی از وب سایت‌ها از جمله «کردپا»، معترضان اعلام کرده‌اند که بسته‌شدن مرزهای کول‌بری در استان‌های غربی، بازار مغازه‌داران شهرهای مرزی را که اجناس خود را از کول‌بران می‌خریدند، کساد کرده‌است.
در شهریور ۱۳۹۷ اعتصابات سراسری در شهرهای مختلف کردستان به وقوع پیوست. این اعتصابات از صبح امروز روز چهارشنبه ۲۱ شهریور برابر با ۱۲ سپتامبر اعتصاب سراسری در شرق کردستان آغاز شد. از دلایل این اعتصاب علاوه بر مسائل اقتصادی و معیشتی اعتراض به اعدام زندانیان سیاسی کرد همچون رامین حسین پناهی ذکر شده‌است. این زندانیان پیش از این اعدام شده بودند. به گزارش رسانه رادیو زمانه در این روز عکس‌ها و ویدئوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نمایانگر آغار اعتصاب عمومی در برخی شهرهای استان کردستان ایران بود، که از دلایل آن اعتراض به اعدام سه زندانی سیاسی کرد و حمله موشکی سپاه پاسداران به مقر حزب دموکرات کردستان و حزب دموکرات کردستان ایران عنوان شده‌است.
این اعتصاب سراسری حمایت‌هایی را توسط فدراسیون‌های جهانی و منطقه ای کارگران به دنبال داشته‌است.
در موج دوم اعتصاب کامیون‌داران ایران، بیش از ۱۸۰ نفر دستگیر شدند.
دستگیرشدگان از جمله ۳۵ نفر در استان فارس، ۱۵ نفر در استان قزوین، ۱۳ نفر در استان اصفهان، ۷ نفر در استان البرز و ۳ نفر در استان تهران بودند.
در تاریخ سه شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۷، در روز هفدهم اعتصابات کامیونداران، آن‌ها در حالی در شهرهای مختلف ایران دست به اعتصاب زدند، که برخی منابع حقوق بشری از رسیدن آمار بازداشت‌ها به دست کم ۲۵۶ نفر از کامیون‌داران و رانندگان در دور جدید اعتصاب کامیونداران در شهرهای مختلف ایران خبر داده‌اند. هرانا که خبرهای حقوق بشری ایران را پوشش می‌دهد روز سه شنبه نوشت از مجموع بازداشت شدگان در شهرهای مختلف می‌تواند گفت که تعداد بازداشت شدگان بیش از ۲۵۶ نفر است.
بازاریان در شهرهای مختلف ایران روز دوشنبه ۱۶ مهر دست به اعتصاب زدند. بر اساس ویدئوها و تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی اکثر مغازه داران در شهرهای مختلف از جمله تهران، سنندج، بانه، تبریز، رفسنجان، کرمانشاه، چابهار، هیرمند و میاندوآب دست به اعتصاب زده و تعطیل شدند. همچنین رسانه رادیو زمانه گزارش داد که در شبکه‌های اجتماعی تصاویر و ویدئوهایی از تعطیلی مغازه‌ها در بازار کفاشان تبریز، دیزل‌آباد کرمانشاه، ایرانشهر در سیستان و بلوچستان، قزوین، سنندج، جوانرود و سردشت منتشر شده‌است. صفحه «صدای مردم» در تلگرام تصاویر و ویدیوهایی از آغاز اعتصاب بازاریان و کسبه در شهرهای مشهد، برازجان، کرمانشاه، گرگان، زنجان، بانه، مریوان، اراک و سقز منتشر کرده‌است. تصاویری هم از اعتصاب در بازار طلا فروشان تهران، محله ستارخان و غرب تهران هم در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌است.
در روز سه‌شنبه ۱۷ مهر ۹۷، اعتصاب سراسری بازاریان ایران که از روز دوشنبه ۱۶ مهر ۹۷، توسط کسبه و بازاریان بیش از ۵۰ شهر ایران آغاز شده بود به دومین روز خود رسید. در این روز شهرهای اصفهان، اردبیل، قزوین، به اعتصاب پیوستند.
معلمان ایران در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷ در اعتراض به وضعیت معیشتی و کالایی سازی آموزش و پرورش مقابل ساختمان سازمان برنامه و بودجه تجمع کردند. در جریان این تجمع شماری از معلمان بازداشت شدند. محمد حبیبی عضو کانون صنفی معلمان تهران، یکی از بازداشت شدگان آن روز، از آن زمان در زندان نگهداری می‌شود. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی حبیبی را به ۷ سال و نیم زندان، دو سال ممنوعیت فعالیت سیاسی و اجتماعی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده‌است. علاوه بر او، شش تن دیگر از بازداشت شدگان این تجمع نیز به ۹ ماه زندان و جریمه نقدی بدل از ۷۴ ضربه شلاق محکوم شدند.
در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۷ معلمان ایرانی در چندین شهر ایران دست به اعتصاب زدند. این اعتصابات به شیوه تحصن و دست کشیدن از کار صورت گرفت. رسانه رادیوفردا به نقل از فعالان حوزه فرهنگیان فعال در فضای مجازی اظهار کرد که این تحصن‌های اعتراضی دست‌کم در شهرهای تهران، مشهد، تبریز، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، ایلام، یاسوج، سنندج، سمیرم، همدان، آمل، زرین‌شهر، گناباد، اسلام‌آباد، تربت حیدریه، مریوان، سروآباد و گرمه برگزار شده‌است.
معلمان هدف خود را از این اعتصابات، درخواست رسیدگی به مطالباتشان مانند وضع اقتصادی نامناسب، دستمزدهای پایین، و تأخیر در پرداخت طلب‌هایشان عنوان کرده و خواهان آزادی دیگر معلمان زندانی شده‌اند. آن‌ها می اظهار کردند تحصن و اعتراضشان تا زمانیکه به مطالباتشان رسیدگی نشود، ادامه خواهد داشت.
در هفته پیشین این اعتصابات، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با انتشار فراخوان از تمام فرهنگیان کشور درخواست کرد روزهای یکشنبه ۲۲ و دوشنبه ۲۳ مهرماه در دفتر مدارس تحصن نمایند و از حضور در کلاس درس خودداری کنند. این فراخوان در شبکه‌های اجتماعی مختلف دست به دست شد. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان که معلمان را به اعتصاب فراخوانده، انگیزهٔ اصلی این اعتراض را گرانی و تورم و «سفرهٔ خالی فرهنگیان» اعلام کرده‌است. فعالان صنفی آموزگاران در بخشی از بیانیه فراخوان خود آورده بودند: «نهادهای امنیتی و قوه قضاییه به جای برخورد با دزدان و فاسدان جامعه، معلمان مطالبه‌گر و عدالتخواه را تهدید، تبعید، انفصال، اخراج و زندانی می‌کنند.» همزمان با آغاز تحصن دو روزه معلمان سراسر کشور، کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین با ارسال نامه‌ای سرگشاده به محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش خواستار رسیدگی به مطالبات معلمان معترض شد.
در سکوت رسانه‌های جمهوری اسلامی، دومین روز اعتصاب سراسری معلمان ایران از صبح دوشنبه ۲۳ مهرماه آغاز شد. اعتصاب سراسری صنف معلمان به دومین روز خود کشیده شد. در فراخوان "شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران" روزهای ۲۲ و ۲۳ مهر ۱۳۹۷ به عنوان روزهای اعتصاب ذکر شد. این اعتراضات مدنی در اعتراض به «گرانی و تورم، پایین آمدن قدرت خرید معلمان، کیفیت‌زدایی از آموزش و ادامه بازداشت فعالان صنفی» صورت می‌گیرد و بنا بر گزارش‌ها، آموزگاران و دبیران مدارس در مدرسه‌ها حضور می‌یابند اما سر کلاس درس نمی‌روند. این تحصن قرار است روز دوشنبه نیز ادامه یابد. تصاویر متعددی از معلمان در شهرهای مختلف ایران منتشر شده که در دفتر مدیریت مدارس یا سالنی گرد هم آمده و دست از تدریس کشیده‌اند.
آن‌ها دست‌نوشته‌های زیادی نیز در دست داشتند که محتوای آن‌ها دوری آن‌ها از وابستگی به احزاب «چپ و راست» و تنها تأکید بر شغل معلمی آن‌ها بود. کانال خبری شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران روز شنبه (۲۱ مهر) در یادداشتی با عنوان «چه خبر از تحصن؟» نوشته بود که «هزاران معلم» آمادگی خود را برای شرکت در تحصن روز یکشنبه اعلام کرده‌اند.
در شبکه‌های اجتماعی تصاویر متعددی از معلمان در شهرهای شیراز، بوشهر، مریوان، بافق، تبریز، قم، یزد، سنندج، بابل، رفسنجان، کرمانشاه، کرج، ارومیه، تهران، جلفا، لنگرود، همدان، اصفهان و دیگر شهرها و شهرستان‌ها منتشر شده‌است که آنان را در دفاتر مدارس و در حال اعتصاب نشان می‌دهد.