moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساهاک داویتی توروسیان (؛ ۱۸۸۵ – ) سیاستمدار اهل ارمنستان بود. وی در سال ۱۹۱۹ وزیر تأمین اجتماعی اولین جمهوری ارمنستان بود. توروسیان در سال ۱۹۰۷ به عضویت حزب فدراسیون انقلابی ارمنی درآمد.
وی در ۱۸۸۵ در روستای پارپی به دنیا آمد و در ۸ اکتبر ۱۹۴۰ در سن ۵۵ سالگی درگذشت.
هُوْهانِس تر-میکائلیان () پزشک و سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از ۲۴ ژوئن تا ۱۵ اوت ۱۹۱۹ Minister of Social Protection اولین جمهوری ارمنستان بود. وی در سال ۱۸۹۸ از دانشکده پزشکی دانشگاه خارکف فارغ‌التحصیل شد.
گئورگ وُلودیایی پتروسیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و حقوق‌دان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۲ مه تا تاریخ ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹ در دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت. پتروسیان همچنین نماینده دوره‌های ششم و هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
در ۴ سپتامبر ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
ادوارد ساندویان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان که از ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ در دولت روبرت کوچاریان به عنوان وزیر اقتصاد و دارایی ارمنستان خدمت نمود.
وی برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی شده‌است.
واهه وارطانی استپانیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۶ در دولت وازگن مانوکیان، دولت گاگیک هاروتیونیان، دولت خسرو هاروتیونیان و دولت هراند باگراتیان سمت وزیر دادگستری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۶ آوریل ۱۹۴۸ در استپاناکرت، جمهوری آرتساخ به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
نورات تر-گریگوریانتس (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل ارمنستان است که سمت ریاست ستاد کل نیروهای مسلح ارمنستان را برعهده داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و درجه پرچم سرخ شده‌است.
سرو روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۰۰ نفر (در ۱۶۹ خانوار) بوده‌است.
آغوان آرشاویری واردانیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۰۸ در دولت آندرانیک مارگاریان و دولت اول سرژ سارگسیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت. واردانیان همچنین نماینده دوره‌های دوم، پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
در ۷ اکتبر ۱۹۵۸ در گومور به دنیا آمد و در بین سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۸۲ در دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان تحصیل نموده‌است. وی برنده جوایزی همچنین و نشان آنانیا شیراکاتسی شده‌است.
رابطهٔ بین اسلام و خشونت خانگی محل مناقشه و مباحثه است. حتی در میان مسلمانان، استفاده و تفسیر احکام اسلام، و همچنین عرف اخلاقی و قوانین دینی اسلام، از اجماع (در فقه اسلامی) برخوردار می‌باشد.
زدن و تنبیه در اسلام هیچ ممانعتی ندارد
چرا که قران سورهٔ نساء آیه ۳۴
مرحله به مرحله شدت مجازات رو افزایش می‌دهد.
بدین صورت: اول بحث و گفت‌وگو، دوم دوری جستن و ترک همسران، سوم که شدت مجازات بیشتر می‌شود تنبیه (به معنی تنبیه بدنی) زیرا تنبیه لفظی در مرحله دوم انجام شده و کارساز نبوده.
قرآن می‌گوید خدا، مردان را بر زنان برتری داده، به همین سبب مردان اختیار تنبیه زنان خود را دارند.
بر طبق تعریف دیکشنری انگلیسی مریم-وبستر (به انگلیسی: Merriam-Webster) از خشونت خانگی (به انگلیسی: Domestic violence):the inflicting of physical injury by one family or household member on another; also: a repeated or habitual pattern of such behavior."Domestic Violence." Merriam Webster. Retrieved 14 Nov. 2011.(به معنی: "وارد آوردن آزار/آسیب/توهین/ستم فیزیکی توسط یکی از اعضای خانواده یا اهل خانه به عضو دیگر؛ همچنین: روالی تکرارشده یا عادتی/خویی/ریشه‌دار از چنین رفتاری.")همچنین راجیسکا کوماراسوامی (به انگلیسی: Radhiska Coomaraswamy) خشونت خانگی را به عنوان «خشونتی که در حوزه شخصی رخ می‌دهد، عموماً بین افرادی که به واسطه دوستی نزدیک، خون یا قانون با هم خویشاوند شده‌اند… تقریباً همیشه جرمی مختص به جنسیت [است]، که توسط مرد بر ضد زن مورد ارتکاب قرار می‌گیرد.»
کوفی عنان، دبیرکل سابق سازمان ملل، در گزارشی مربوط به سال ۲۰۰۶ میلادی که در وب سایت یونیفم (به انگلیسی: UNIFEM؛ مخفف United Nations Development Fund for Women؛) پست شده بود اعلام کرد که:خشونت علیه زنان و دختران مسئله‌ای با ابعاد جهانگیر است. حداقل یکی از هر سه زن در سراسر جهان، در طول حیاتش توسط پرخاشگر که معمولاً کسی شناخته شده برای اوست، زده شده، به زور وادار به سکس شده، یا به نحوی دیگر مورد بدرفتاری قرار گرفته.Moradian, Azad. "Domestic Violence against Single and Married Women in Iranian Society." Tolerancy International. September 2009. Retrieved 16 Nov. 2011.
خشونت خانگی میان جامعه مسلمان، به‌دلیل وجود چاره‌های قانونی متفاوت برای زنان در مللی که زندگی می‌کنند، میزانی که از پشتیبانی یا موقعیت‌های طلاق از همسرشان برخوردارند، ننگ‌های فرهنگی برای پنهان کردن شواهد بدرفتاری، و ناتوانی برای رساندن سوء رفتار به تشخیص پلیس یا سیستم قضایی در بعضی ملل مسلمان، به عنوان مسئله حقوق بشری پیچیده‌ای شناخته می‌شود.
طبق اکثر تفاسیر سنتی، زدن همسر ناشزه پس از کارساز نشدن پند و اندرز و در مرحله بعد دوری گزیدن از خوابگاه آنان، نص صریح یکی از آیه‌های قرآن آیه ۳۴ سورهٔ نساء است. عده‌ای معتقد به نسخ شدن ظاهر آیه هستند؛ که در جهت حذف مرحله‌ای آداب و رسوم جاهلی بوده‌است. در تفسیر سنتی، شروطی مانند استفاده از شاخه گندم یا مسواک ذکر شده‌است. در هر حال، کتک زدن زن یا مرد حتی اگر صرفاً منجر به سرخی شود، در اسلام دیه دارد.https://jjfil.ut.ac.ir/article_78629.html
ولی نکته مهمی وجود دارد که ریشه ضرب در زبان عربی دارای معانی متعددی است.https://en.civilica.com/doc/508399/ معنای اول ضرب در کهن‌ترین لغت نامه موجود عرب (یعنی کتاب العین، متعلق به خلیل بن احمد فراهیدی) این است: «الضرب یقع علی جمیع الاعمال»http://lib.eshia.ir/20006/7/30/یقع_علی_جمیع یعنی "عنوان ضرب بر هر کاری واقع می‌شود (هر کاری را می‌توان ضرب نامید)".
پژوهشگران متعددی در سالهای اخیر، با تکیه بر روش پژوهش‌های تفسیری و لغوی، مجموعه ای از معانی غیر از "تنبیه بدنی" را برای ضرب در این آیه پیشنهاد کرده‌اند و تنبیه بدنی را از دلالتهای معنایی این آیه ندانسته‌اند.https://jjfil.ut.ac.ir/article_78629.html معانی پیشنهادی ایشان از این قرار است:
۱- واکنش عملی ملایم (مانند قهر کردن)https://jjfil.ut.ac.ir/article_78629.html
۲- جدایی، اعراض و فاصله گرفتنموسوی رکنی لاری، سید مجتبی، «حقایق پنهان در آیات قرآن»، بینات، سال یازدهم، ش 3، 170 -166، 1384 ۳- سفر رفتن و ترک منزلابوسلیمان، عبدالحمید احمد، (2002). ضرب المراة وسیلة لحل الخلافات الزوجیة، دمشق، دار الفکر. ۴- سخت‌گیری در نفقه زن ناشزهمغنیه، محمد جواد، (1424). تفسیر الکاشف، تهران، دار الکتب الاسلامیة1384 ۵- توجه و محبت بیشتر، به شوق درآوردن، روی آوردن، معاشقهhttps://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa990
گروهی خاصیت این آیه را محدود کردن قدرت شوهر و اقدام تنبیهی علیه زن، در آن برههٔ تاریخی دانستند. لاله بختیار زبان‌شناس، در مقابل ترجمه‌های سنتی، ضرب را در این آیه به معنای «فاصله گرفتن» درنظر گرفته‌است. همچنین گروه‌های فمینیسم اسلامی، تفسیرهای تاریخی از این آیه را مرتبط با فرهنگ پدرسالار در ساختار تاریخی خانواده در قرون گذشته دانسته‌اند نه امری الهی؛ که باید در کنار آیات دیگر قرآن تفسیر شود.
بسیاری از پژوهشگرانHajjar, Lisa. "Religion, state power, and domestic violence in Muslim societies: A framework for comparative analysis." Law & Social Inquiry 29.1 (2004); see pp. 1–38Treacher, Amal. "Reading the Other Women, Feminism, and Islam." Studies in Gender and Sexuality 4.1 (2003); pp. 59–71 معتقدند، در شرایطی که شوهر به نا فرمانی و عدم انجام وظایف همسرش مشکوک شود، قوانین شریعت خشونت خانگی علیه زنان را ترویج می‌دهند.John C. Raines & Daniel C. Maguire (Ed), Farid Esack, What Men Owe to Women: Men's Voices from World Religions, State University of New York (2001), see pp. 201–03 پژوهشگران دیگر ادعا دارند که کتک زدن زن‌ها با دیدگاه‌های جدید از قرآن ناسازگاری دارد؛Jackson, Nicky Ali, ed. Encyclopedia of domestic violence. CRC Press, 2007. (see chapter on Quranic perspectives on wife abuse) ولی نص صریح یکی از آیه‌های قرآن که خشونت خانگی را مجاز می‌داند، آیه ۳۴ سورهٔ نساء است (اضربوهنّ: همسرانتان را بزنید). بسیاری از کشورهایی که با قوانین اسلام اداره می‌شوند با اشاره به همین آیه، خشونت خانگی را مورد پیگرد قرار نمی‌دهند.Fluehr-Lobban, Carolyn, and Lois Bardsley-Sirois. "Obedience (Ta'a) in Muslim Marriage: Religious Interpretation and Applied Law in Egypt." Journal of Comparative Family Studies 21.1 (1990): 39-53.Maghraoui, Abdeslam. "Political authority in crisis: Mohammed VI's Morocco."Middle East Report 218 (2001): 12-17.Critelli, Filomena M. "Women's rights= Human rights: Pakistani women against gender violence." J. Soc. & Soc. Welfare 37 (2010), pp. 135–42Oweis, Arwa, et al. "Violence Against Women Unveiling the Suffering of Women with a Low Income in Jordan." Journal of Transcultural Nursing 20.1 (2009): 69–76. نادیده گرفتن حقوق زن در موارد مربوط به خشونت خانگی باعث انتقادهای بسیاری از اسلام شده‌است.Rohe, Mathias. "Shari’a in a European context" "Legal practice and cultural diversity", Farnham: Ashgate (2009); see pp. 93–114.Funder, Anna. "De Minimis Non Curat Lex: The Clitoris, Culture and the Law."Transnat'l L. & Contemp. Probs. 3 (1993): 417.Anwar, Zainah. "Law-making in the name of Islam: implications for democratic governance." Islam in Southeast Asia: Political, Social and Strategic Challenges for the 21 (2005); see pp. 121–34Natasha Bakht, Law, Family Arbitration Using Sharia. "Muslim World Journal of Human Right", Issue 1 (2004). جنبش مساوات، کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان، کافا (KAFA) و گروه‌های دیگر روش‌هایی را برای ویرایش احکام شریعت در کشورهای اسلامی ارائه داده‌اند تا از زنان در مقابل خشونت خانگی حمایت شود.Brandt, Michele, and Jeffrey A. Kaplan. "The Tension between Women's Rights and Religious Rights: Reservations to Cedaw by Egypt, Bangladesh and Tunisia." Journal of Law and Religion 12.1 (1995): 105-142.
اما محققان و متخصصان دینی اسلام به این نکته اشاره دارند که در آیهٔ، پس از ارائه دو راهکار به کل غیر خشونت‌آمیز (نخست پند و نصیحت دادن و سپس ممانعت از همبستری) و تنها در صورت قبول نکردن و نپذیرفتن حقوق مرد توسط زن این توصیه را کرده‌است؛ اما، اگر فردی همسر خود را مورد ضرب و شتم قرار دهد، نه تنها از احکام اسلامی تبعیت نکرده‌است، بلکه می‌تواند تحت پیگرد قضایی نیز قرار بگیرد. در حقیقت ترجمه‌های دیگری از قبیل: «از پیششان رفتن»، «آرام زدن» و «جدا شدن» برای کلمه «وَ اضْرِبُوهُنَّ» که در دیدگاه سنتی به «زدن» ترجمه شده‌است نیز به کار برده می‌شود که همهٔ آنها خشونت انگیز محسوب نمی‌شوند.
با ظهور اسلام، زنده به گور کردن دختران که از آداب عرب بود، کنار گذاشته شد،سیره ابن هشام ج ۱ ص ۱۸۹ و برای زنان حقوقی مثل مهریه و حق ارث گذاشته شد.تاریخ الخدوری ص ۱۸۰ همچنین به آنها حق رای و بیعت داده شد؛سید محمد جواد غروی، مبانی حقوق در اسلام، 1373، نشر جهاد دانشگاهی، اصفهان، فصل پنجم:بیعت پیامبر با زنان، صفحه 267 با این حال در قرآن آیه ای وجود دارد دستمایه انتقاد قرار گرفته‌است (ترجمه آیه ۳۴ سوره نساء):مردان، سرپرست زنانند، به‌دلیل آنکه خدا برخی از ایشان را بر برخی برتری داده و [نیز] به‌دلیل آنکه از اموالشان خرج می‌کنند. پس، زنانِ درستکار، فرمانبردارند [و] به پاس آنچه خدا [برای آنان] حفظ کرده، اسرار [شوهرانِ خود] را حفظ می‌کنند؛ و زنانی را که از نافرمانی آنان بیم دارید [نخست] پندشان دهید و [بعد] در خوابگاه‌ها از ایشان دوری کنید و [اگر تأثیر نکرد] آنان را بزنید پس اگر شما را اطاعت کردند [دیگر] بر آن‌ها هیچ راهی [برای سرزنش] مجویید، که خدا والای بزرگ است. (قرآن ۴:۳۴، ترجمه محمدمهدی فولادوند)
در ترجمه کلمه «اضربوهن» که در متن اصلی به‌کار رفته‌است، اختلاف نظر وجود دارد. این کلمه به‌صورت «از پیششان رفتن»،Laleh Bakhtiar, The Sublime Quran, 2007 translation «فاصله گرفتن»، «زدن»،"The Holy Quran: Text, Translation and Commentary", Abdullah Yusuf Ali, Amana Corporation, Brentwood, MD, 1989. , passage was quoted from commentary on 4:34 – Abdullah Yusuf Ali «آرام زدن» و «جدا شدن»Ammar, Nawal H. (May 2007). "Wife Battery in Islam: A Comprehensive Understanding of Interpretations". Violence Against Women 13 (5): 519–23 ترجمه شده‌است. اما ترجمه غالب نزد مترجمان فارسی بر زدن صحه می‌گذارد.
تفسیر محافظه کارانه (سنتی قدیمی) از آیه ۳۴ سورهٔ نساء در قرآن در باب روابط زناشویی به این نتیجه می‌رسد که کتک زدن زن جایز است. بقیهٔ تفاسیر آیه ادعا می‌کنند که آیه زدن یک زن را تأیید نمی‌کند، بلکه از جدا شدن از او پشتیبانی می‌کند. تفاوت‌ها در تفاسیر به خاطر وجود مکاتب مختلف فقه اسلامی، گذشته‌ها و سیاست‌های مختلف موسسات دینی، تغییر مذهب‌ها، اصلاحات و تحصیلات می‌باشد.Hajjar, Lisa (2004). "Religion, State Power, and Domestic Violence in Muslim Societies: A Framework for Comparative Analysis". "Law and Social Inquiry". 29 (1): 1–38.
با این حال مفسرینی که اعتقاد به زدن دارند، بعد از نتیجه نگرفتن از مراحل پیشین (پند و نصیحت کردن، قهر کردن و همبستر نشدن با زن) این مجوز را صادر کرده‌اند. به‌علاوه به شرطی که موجب لطمه بدنی نشود چون حتی برای کبودی بدن در فقه اسلامی دیه یا حتی قصاص در نظر گرفته شده‌است.تفسیر ابن کثیر، ج1، ص 504تفسیر الکبیر، ج10، ص 87
به گفتهٔ فریحه ایثار، فعال حقوق زنان در افغانستان، این آیه قوی‌ترین دستاویز شرعی برای بازگرداندن کنترل و تسلط مرد بر زن، و تثبیت نابرابری‌های جنسیتی در تاریخ اسلام بوده‌است. جوادی آملی، قوام بودن مرد را مسوولیت و مدیریت اجرایی تعریف می‌کند و عمومیت داشتن آیه را رد می‌کند و می‌نویسد: «باید توجه داشت آن‌جا که، زن در مقابل مرد و مرد در مقابل زن، به عنوان دو صنف مطرح است هرگز مرد قوام و قیم زن نیست و زن هم در تحت قیمومیت مرد نیست. بلکه، قیمومیت مربوط به موردی است که، زن در مقابل شوهر و شوهر در مقابل زن باشد.»
پیامبر اسلام در حدیثی، به مردی که بر صورت همسر خود سیلی زند وعدهٔ «هفتاد مرتبه سیلی خوردن در جهنم» را می‌دهد.عمر بن الخطاب نقل کرده‌است: پیامبر (صلوات بر او) گفت: از یک مرد پرسیده نخواهد شد که چرا زنش را زده‌است.— سنن ابوداود، 11:2142، همچنین سنن ابوداود، 11:2141 را هم ببینید.بنا به گفته محمد ناصرالدین آلبانی (۱۹۱۴ الی ۱۹۹۹ میلادی) حدیث بالا ضعیف است.
شومه روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (در ۴ خانوار) بوده است.
دگزه، دگزه (به لاتین: Dagzê) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. دگزه ۴۹۵ نفر جمعیت دارد و ۴٬۵۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داینان (به لاتین: Dainan) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شینگهوا واقع شده‌است. داینان ۱۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
تاغان روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۸۸ نفر (در ۲۴۶ خانوار) بوده که ۴۷۸ نفر آن را مردان و ۵۱۰ نفر نیز جمعیت زنان این روستا بوده است.
داکوتون (به لاتین: Dakoutun) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش بائودی واقع شده‌است. داکوتون ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دائوجیائو، گوانگدونگ (به لاتین: Daojiao) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در دونگوان واقع شده‌است.
دایائو، لیویانگ (به لاتین: Dayao) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در لیویانگ واقع شده‌است. دایائو ۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
دیگه (به لاتین: Dige) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش ییچنگ واقع شده‌است. دیگه ۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دینگچنگ، هاینان (به لاتین: Dingcheng) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان دینگان واقع شده‌است. دینگچنگ ۱۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵٬۶۹۵ نفر جمعیت دارد و ۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دینگیه (به لاتین: Dinggyê) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان دینگیه واقع شده‌است. دینگیه ۱٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
دونگار (به لاتین: Donggar) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در منظقه دویلونگدچن واقع شده‌است. دونگار ۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۳۵۹ نفر جمعیت دارد.
زلیران روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۰ نفر (در ۶ خانوار) بوده‌است.
شهر دونگهوفانگ (به لاتین: Donghoufang Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان ووجی واقع شده‌است. شهر دونگهوفانگ ۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دونگهویشه (به لاتین: Donghuishe) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان پینگشان واقع شده‌است. دونگهویشه ۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دونگشی، فوجیان (به لاتین: Dongshi) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در جینجیانگ واقع شده‌است.
شهر دونگوانگپو (به لاتین: Dongwangpo Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان پینگشان واقع شده‌است. شهر دونگوانگپو ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر دوبی (به لاتین: Dubei Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش شینهوا واقع شده‌است. شهر دوبی ۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوگو (به لاتین: Dugu) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهر شینله واقع شده‌است. دوگو ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوپینگ (به لاتین: Duping) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان فنگکای واقع شده‌است. دوپینگ ۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوشیکو (به لاتین: Dushikou) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان چیچنگ واقع شده‌است. دوشیکو ۱٬۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیدان روستایی در دهستان درمیان بخش مرکزی شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۹۱ نفر (در ۸۴ خانوار) بوده است.
دوئی (به لاتین: Dewei) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان لودینگ واقع شده‌است.
شهر فانکون (به لاتین: Fancun Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش شیانگفو واقع شده‌است.
فویانگ، گوانگدونگ (به لاتین: Fuyang) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در ناحیه چائوان واقع شده‌است. فویانگ ۳۸٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گامتوگ (به لاتین: Gamtog) یک روستا در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گامتوگ
گانداینگوین (به لاتین: Gandaingoin) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گانداینگوین
گانگنان، هبئی (به لاتین: Gangnan) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان پینگشان واقع شده‌است. گانگنان ۱۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گانگشانگ، هبئی (به لاتین: Gangshang) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش گائوچنگ واقع شده‌است. گانگشانگ ۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گانشان، چانگشا (به لاتین: Ganshan) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان چانگشا واقع شده‌است. گانشان ۶۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۰۹۷ نفر جمعیت دارد.
گاکوی (به لاتین: Gaqoi) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاکوی
گاربیوتانگکا (به لاتین: Garbiutangka) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاربیوتانگکا
گاربو، تبت (به لاتین: Garbo) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاربو
گارده (به لاتین: Gardê) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گارده
دلگ (به لاتین: Dêlêg) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. دلگ ~۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
گاریکیونگ (به لاتین: Gariqiong) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاریکیونگ
گارما، تبت (به لاتین: Garma) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گارما
گاریارسا (به لاتین: Garyarsa) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاریارسا
گاسه (به لاتین: Gase) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گاسه
گاتانگ (به لاتین: Gatang) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است.
گویکانگدوی (به لاتین: Goicangdoi) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گویکانگدوی
گویکانگمای (به لاتین: Goicangmai) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گویکانگمای
گوینسارگوین (به لاتین: Goinsargoin) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گوینسارگوین
گونگکن (به لاتین: Gongqên) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گونگکن
گورماین (به لاتین: Gormain) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گورماین
گولگ (به لاتین: Golag) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. گولگ ۲۹۷۷ نفر جمعیت دارد.
گاگیک یگانیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ در کابینه روبرت کوچاریان به عنوان وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان خدمت نمود.
واچه وازگنی گابریلیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، سیاستمدار و کارمند بانک اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ تا تاریخ ۸ مه ۲۰۱۳ در دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر دارایی ارمنستان و از تاریخ نوامبر ۲۰۱۴ در دولت هوویک آبراهامیان سمت معاون نخست‌وزیر ارمنستان و وزیر یکپارچگی و اصلاحات اقتصاد بین‌المللی را برعهده داشت.
در ۲۴ نوامبر ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه راتگرز فارغ‌التحصیل شد.
رازمیک مارتیروسیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از ۱۹۹۹ تاریخ تا تاریخ اکتبر ۲۰۰۳ در دولت وازگن سارگسیان، دولت آرام سارگسیان و دولت آندرانیک مارگاریان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت. مارتیروسیان همچنین نماینده دوره‌های اول تا سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است
در ۲۴ مهٔ ۱۹۵۹ در روستای ووسکتاپ، شهرستان آرارات به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
مخیتار ادواردی مناتساکانیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، پزشک، دولت‌مرد، و آهنگساز اهل ارمنستان که از تاریخ ۲۰۰۹ تا تاریخ ۲۰۱۰ در دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را بر عهده داشت. مناتساکانیان همچنین نماینده دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
در ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۹ در سوان، استان گغارکونیک به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
روبرت نازاریان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از ۲۰۰۱ تا اکتبر ۲۰۰۳ سمت شهردار ایروان را بر عهده داشت. وی از فوریه تا مه ۲۰۰۰ در کابینه روبرت کوچاریان به عنوان وزیر ترابری و ارتباطات خدمت نمود.
مارات آلکسانیان (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۹ آوریل ۲۰۲۰)https://news.am/eng/news/573453.html سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۶ تا تاریخ اکتبر ۱۹۹۸ در دولت آرمن سارگسیان و دولت روبرت کوچاریان سمت وزیر دادگستری ارمنستان را برعهده داشت. آلکسانیان همچنین بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ نماینده مجلس ملی جمهوری ارمنستان نیز بود.
وی در ۳ اوت ۱۹۴۹ در آبوویان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
آرتم جانیکی آساتریان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲ تا تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۸ در دولت تیگران سارگسیان، دولت هوویک آبراهامیان، دولت کارن کاراپتیان و دولت دوم سرژ سارگسیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲۳ مهٔ ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
واردان سورنی آیوازیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی نماینده دوره‌های اول، دوم، چهارم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است. وی از ۲۰۰۱ تا اکتبر ۲۰۰۷ در کابینه روبرت کوچاریان به عنوان وزیر بوم‌شناسی خدمت نمود.
وی برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال مخیتار گش شده‌است.
رافائل باگویان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۶ در دولت هراند باگراتیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲۵ مارس ۱۹۴۸ در باکو به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
گاگیک بگلاری بگلاریان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، اقتصاددان اهل ارمنستان که از تاریخ ۲۰۱۲ تا تاریخ ۲۰۱۶ در دولت تیگران سارگسیان و دولت هوویک آبراهامیان سمت وزیر ترابری و ارتباطات ارمنستان را برعهده داشت. بگلاریان همچنین از ۲۰۰۹ تا اکتبر ۲۰۱۰ سمت شهرداری ایروان را برعهده داشت.
در ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شده‌است
سامسون استپانی هاروتیونیان () سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از نوامبر ۱۹۱۸ تا بهار ۱۹۱۹ وزیر دادگستری نخستین جمهوری ارمنستان بود.
وی در ۲۰ نوامبر ۱۸۶۱ در گاندزاکار به دنیا آمد و در ۱۹۴۱ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
آرمن آندرانیکی گئورگیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از تاریخ آوریل ۲۰۰۸ تا تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ در دولت تیگران سارگسیان سمت معاون نخست‌وزیر ارمنستان را برعهده داشت.
در در ایروان به دنیا آمد .
آرشام خوندکاریان (؛ زادهٔ ژوئیه ۱۸۸۱ - درگذشته ۱ دسامبر ۱۹۶۵) سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود که در دولت سیمون وراتسیان از تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۲۰ تا تاریخ ۲ دسامبر ۱۹۲۰ سمت وزارت ارتباطات اولین جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی پیشتر سمت وزارت دادگستری اولین جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
وی در ژوئیه ۱۸۸۱ در ناحیه سورمالو، فرمانداری ایروان به دنیا آمد و در ۱ دسامبر ۱۹۶۵ در سن ۸۴ سالگی در پاریس درگذشت.
آرتور گریشایی گریگوریان (؛ زادهٔ ) حقوق‌دان و سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا تاریخ ۲۰۲۱ نماینده دوره هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بود. وی از ماه مه تا اکتبر ۲۰۱۸ به عنوان وزیر وزیر انرژی و منابع طبیعی ارمنستان در کابینه نیکول پاشینیان خدمت نمود.
آرسن خاچیکی هامبارتسومیان (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار و سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از تاریخ ۲۰۰۸ تا تاریخ ۲۰۰۹ در دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را بر عهده داشت.
داویت آدونیسی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از ۱۹۹۸ تا اکتبر ۲۰۰۷ در دولت روبرت کوچاریان سپس از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ در دولت دوم کارن کاراپتیان به عنوان وزیر دادگستری خدمت نمود. وی نماینده دوره‌های اول، چهارم و پنجم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
وی در ۶ ژانویه ۱۹۷۲ در ایروان به دنیا آمد و بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ در دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان تحصیل نمود.
سرگئو واچاگانی کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ تا تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶ در دولت تیگران سارگسیان و دولت هوویک آبراهامیان سمت وزیر کشاورزی ارمنستان را برعهده داشت.
در ۶ اوت ۱۹۴۸ در آرتاشات، استان آرارات به دنیا آمد وی در ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۱ در هنگام دنیاگیری کووید-۱۹ در ارمنستان در سن ۷۲ سالگی به دلیل عوارض ناشی از بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در مرکز پزشکی نائیری ایروان درگذشت.
در حال حاضر بین مسلمانان، در مورد شرایطی که زنان می‌توانند به عنوان امام عمل کنند، مثلاً جماعت را در نماز رهبری کنند، مشاجره وجود دارد. (یک نکته این است که به غیر از امام انواع مختلفی از رهبران مذهبی اسلامی وجود دارد، و زنان مسلمان به عنوان اشخاص به خصوص مذهبی در تاریخ اسلام نقش داشته‌اند)تعدادی از مکاتب فکری اسلامی، برای تراویح یا برای جماعتی که از خویشان و نزدیکان تشکیل شده‌اند، استثنائاتی قائل می‌شوند.
از لحاظ تاریخی، شاخه‌های خاصی این که زنان به عنوان امام عمل کنند را قابل قبول در نظر گرفته‌اند. این نه تنها در سرزمین قلب اسلام (عرب) در صدر اسلام، درست بوده‌است، بلکه برای چین در زمان‌های اخیر نیز همین‌طور. این مباحثه دوباره در قرن اخیر میلادی فعال شده‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/Women_as_imams
بنا به حکم بسیاری از فقهای شیعه و اهل سنت از جمله یحیی بن شرف النووی، اگر زنی مردی یا مردانی را در نمازهای جماعت امامت کند، نمازشان باطل است. بین اهل خانواده، اگر هیچ مرد واجد شرایطی موجود نباشد، تنها استثنائی است که زنان می‌توانند در نماز امامت مردان را بکنند."Female Prayer Leadership (Revisited)", "New Islamic Directions" by Imam Zaid, 2008-04-22. Retrieved on 2008-11-29.]
با این حال منابع اهل سنت معتقدند پیامبر اسلام اجازه اقامۀ نماز مختلط را به امامت جماعت ام ورقه، از زنان صدراسلام، داد.
زنی که خودش را به شکل یک مرد بدل کرده بود تلاش کرد تا خطبه نماز جمعه ای ارائه دهد اما توسط اعضای جماعت تشخیص داده شد و توسط پلیس بحرین دستگیر شد. عبادت کنندگان و امام مسجد، شیخ عدنان القطان، زن ۴۰ ساله را به پلیس تحویل دادند."Woman 'Imam' Held in Bahrain Mosque". Arab News. 2004-11-15. Retrieved 2008-06-09.
مسجد "مریم" در کپنهاگ که توسط شیرین خانکان در فوریه ۲۰۱۶ بنیان‌گذاری شد، فقط امامان زن دارد.Harriet Sherwood (2016-08-26). "Women lead Friday prayers at Denmark's first female-run mosque". "The Guardian". Retrieved 2016-12-02. مسجد به روی مردان و زنان عبادت‌گزار باز است، به استثنای نمازجمعه، که فقط برای عبادت گزاران زن باز است.Agence France-Presse (2016-02-12). "Women-led mosque opens in Denmark". "The Guardian". Retrieved 2016-12-02.
آناهیت ماناسیان (؛ زادهٔ ) وکیل و سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی مشاور سرژ سرکسیان ریاست جمهوری ارمنستان در دادگاه قانون اساسی می‌باشد.
وی در سال ۲۰۱۰ از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان در رشته حقوق اساسی مدرک کارشناسی ارشد خویش را کسب نموده‌است.
دژ سنگی [Dež-e Sɑngi]، نام نیشابورِ نخستین و کهندژ (قهندز) باستانی این شهر در دوران اساطیری؛ که به عربی، قلعهٔ حجریه نامیده شده‌است.
چنان‌که در تاریخ نیشابور حاکم آمده‌است کهندژِ نیشابورِ نخستینِ (بنیان نهاده شده بر روی سنگ بزرگ سفید مدوّر و املس، به دست انوش پور شیث پور آدم) را «دژ سنگی» (قلعه حجریه) می‌نامیدند. «املس» که به عنوان صفتی برای آن سنگ بزرگ آمده‌است در فرعنگ‌ها به معنی ناخشن و هموار و نرم می‌باشد و گمان می‌رود که این کهندژ، از سنگی بدان گونه ساخته شده بود که در زبان مردم به نام «دژ سنگی» نامور شده بود. این قلعه کهن یا کُهن‌دژ در دوران شخصیت‌های اساطیری دیگر همچون ذوالایکه، افراسیاب، ایرج پور فریدون و منوچهر، بازسازی گردید یا بر گسترده، استحکامات و امکانات آن افزوده شد. دژ کهن یا کهن‌دژ (که قُهَندِز معرب آن است)، هسته مرکزی شهرهای کهن را گویند. در دوران‌های بعد؛ شاپور ساسانی، شهر خود (یعنی «نیوشاپور» به معنی شاپور خوب) را در پیرامون همین کهندژ ساخت و دستور داد که شهر را به دژ، پیوند دهند. از این روی، شهر شاپوری (نیوشاپور) سامان یافت؛ این شهر شاپوری، چهار دروازه داشت که از بامدادان تا غروبگاهان، روشنایی خورشید، از یکی از آن دروازه‌ها در درون شهر، سطوع می‌کرد. باری، چنین بود که خندق شهر و خندق کهندژ، به یکدیگر متصل و یکی شدند و چنان‌که از ابوعبدالله حاکم بازگو نموده‌اند: در جریان کندن خندق، خبر از پیدا شدن گنجی به میزان هشتاد خروار زَر، را به شاپور دادند و شاپور، دستور به بخشایش آن به مردم شهر داد. به هر روی؛ پیدا شدن گنج (که خود، بازمانده تمدن و فرهنگ کهن‌تری است) نشان‌گر استقرار تمدن دیرینی در این ناحیه است.
شخصیت‌هایی که در بنیان، بازسازی و گسترش دژسنگی نیشابورِ نخستین، نقش داشته‌اند از این جمله‌اند.
همچنین؛ بر پایه برخی نوشته‌های باستانی، تهمورث دیوبند را نیز در شمار بنیانگذاران نیشابورِ نخستین بازشناخته شده و اوست که سومین فرمانروای پیشدادی است؛ و پس از هوشنگ، سی‌سال پادشاهی کرد؛ آهن، از سنگ برآورد؛ جشن سده را برپای ساخت؛ و سنگ بنای نیشابور را نهاد.
آشوت مانوچاریان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از مه تا نوامبر ۱۹۹۱ سمت وزارت کشور جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی عضو کمیته قره‌باغ بود.
وی از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشته است.
هاروتیون چمشکیان (؛ زاده ۱۱ ژانویه ۱۸۷۲ (۲۹ دسامبر ۱۸۷۱) - درگذشته تاریخ نامعلوم) سیاست‌مدار اهل ارمنستان که از آوریل تا اوت ۱۹۱۹ وزیر دادگستری اولین جمهوری ارمنستان بود.
وی در ۱۱ ژانویهٔ ۱۸۷۲ به دنیا آمد .
آشوت کولیایی یسائیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۱ تا تاریخ ۱۹۹۵ در دولت وازگن مانوکیان، دولت گاگیک هاروتیونیان، دولت خسرو هاروتیونیان و دولت هراند باگراتیان سمت وزیر کار و تأمین اجتماعی ارمنستان را برعهده داشت.
در ۷ ژانویهٔ ۱۹۵۹ در گیومری به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
نِرسِس هنریکی یریتسیان (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، و اقتصاددان اهل ارمنستان که از ۲۱ آوریل ۲۰۰۸ تا ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ در کابینه دولت تیگران سارگسیان سمت وزارت انرژی و منابع طبیعی جمهوری ارمنستان و از ژوئن ۲۰۰۷ تا ۲۱ آوریل ۲۰۰۸ در دولت اول سرژ سارگسیان سمت وزیر تجارت و توسعه اقتصادی ارمنستان را بر عهده داشت. یریتسیان از ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰ تا کنون به عنوان قائم مقام رئیس بانک مرکزی ارمنستان مشغول به خدمت است.
در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۷۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ التحصیل شد.
در جنبش‌‌های زنان مسلمان، تلاش برای رسیدن به مناصب رهبری در عرصهٔ ملی، به سرعت افزایش پیدا کرده‌است. فرصت‌های تحصیلی بهتر، زنان را به تأثیرگذاری بیشتر در سیاست تشویق کرده است.Martin, Richard C. "Encyclopedia of Islam and the Muslim World". "Primary". Macmillan Reference USA. Retrieved 3 May 2014. از برجسته‌ترین رهبران زن مسلمان می‌توان به نخست وزیر سابق پاکستان، بی‌نظیر بوتو (خدمت از سال ۱۹۸۸میلادی الی ۱۹۹۰میلادی و ۱۹۹۳ الی ۱۹۹۶ میلادی)، رئیس جمهور اندونزی مگاواتی سوکارنوپوتری (که در سال ۲۰۰۱ میلادی رئیس جمهور شد)، نخست وزیر سابق ترکیه‌ تانسو چیلّر (خدمت از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی)، نخست وزیر سابق سنگال (انتخاب شده در سال ۲۰۰۱ میلادی)، نخست وزیران بنگلادش خالده ضیا (خدمت از ۱۹۹۱ الی ۱۹۹۶ میلادی) و شیخ حسینه (اولین بار در ۱۹۹۶ میلادی انتخاب شد)، معاون سابق رئیس جمهور ایران معصومه ابتکار (خدمت از ۱۹۹۷ الی ۲۰۰۵ میلادی)، رئیس جمهور مالی (منتخب در ۲۰۱۱ میلادی)، رئیس جمهور کزوو عاطفه یحیی آغا (خدمت از ۲۰۱۱ الی ۲۰۱۶ میلادی)، و رئیس جمهور موریس آمینه غریب (انتخاب شده در سال ۲۰۱۵ میلادی) اشاره کرد.
دارالإفتاء المصریة، مؤسسه‌ای اسلامی که بر عملکرد وزارت عدالت مصر نظارت می‌کند، فتوایی را مبنی بر این که در اسلام رئیس [یا حاکم] و قاضی زن مجاز است، صادر کرد.
نمونه‌های قرن بیستم و بیست و یکمی بسیاری از زنانی که کشورهای اکثریت-مسلمان را رهبری می‌کنند، وجود دارد. اکثریت مسلمانان در دنیا در کشورهایی زندگی می‌کنند که در دوره‌ای زنان را به عنوان رهبرانشان انتخاب کرده‌اند. سه کشور پرجمعیت با اکثریت مسلمان، یعنی اندونزی، پاکستان و بنگلادش رهبران زن داشته‌اند. در سال ۲۰۰۷ میلادی، زنان در جایگاه رهبران سیاسی همچنان با فشارهای زیادی از جمله دستگیری، زندانی شدن و تلاش‌ برای ترور مواجه هستند.Bhat, Devika; Hussain, Zahid (2007-02-20). "Female Pakistani minister shot dead for breaking Islamic dress code". "The Times". London. Retrieved 2010-05-02.
https://en.wikipedia.org/wiki/Muslim_female_political_leaders
گروه‌های اسلام گرای در سطح شبه حکومتی (به رسمیت شناخته نشده)، از جمله بوکو حرام و داعش، زنان و کودکان را، برای بردگی جنسی، ربوده‌اند و به بردگی درآورده‌اند.Spencer, Richard (14 October 2014). "Monday 20 October 2014 Thousands of Yazidis sold as sex slaves, say Isil". Irish Independent. Retrieved 20 October 2014.McPhee, Rod. "The schoolgirls stolen as sex slaves by Nigeria's anti-education jihadists Boko Haram" (3 May 2014). Daily Mirror. Retrieved 20 October 2014. در سال ۲۰۱۴ میلادی هر دو گروه ذکر شده گزارش شدند که تعداد زیادی دختر و زن جوان را ربوده‌اند.Hill, Jonathan N.C. (July 30, 2014). "Boko Haram, the Chibok Abductions and Nigeria's Counterterrorism Strategy" . "Combatting Terrorism Center at West Point". Retrieved 4 September 2014.EconomistStaff (October 18, 2014). "Jihadists Boast of Selling Captive Women as Concubines". The Economist. Retrieved 20 October 2014.
ظاهراً اولین گزارش برده‌گیری توسط بوکو حرام ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۲ بود که ویدئویی از رهبر بوکو حرام ابوبکر شکائو منتشر شد که می‌گوید گروهش در پاسخ به دستگیری زنان و کودکان اعضایش، زنان و بچه‌ها - از جمله دختران نوجوان - را گروگان گرفته‌اند."Boko Haram timeline: From preachers to slave raiders". BBC News. 15 May 2013. Retrieved 3 October 2015.
اکونومیست گزارش می‌کند که داعش (همچنین گفته می‌شود "دولت اسلامی")، "در حد ۲۰۰۰ زن و بچه" را به اسارت گرفته‌است، و آن‌ها را به عنوان برده (کنیز)های جنسی می‌فروشد و توزیع می‌کند. متیو باربر، محقق تاریخ یزیدی در دانشگاه شیکاگو، بعداً اذعان داشت که فهرستی از ۴۸۰۰ زن و کودک به اسارت گرفته شدهٔ یزیدی را تهیه کرده‌است، و تخمین زد که تعداد کلی می‌تواند تا ۷۰۰۰ نفر باشد.
"مقاله اصلی: تاریخ برده‌داری در جهان اسلام"
در مطالعه تجارت عربی برده از 650 پس از میلاد تا 1905 پس از میلاد، که قاچاق انسان در شمال آفریقا، خاور میانه، و هند را در نظر می‌گیرد، پروفسور رالف آستن تعداد برده‌ها را 17,000,000 نفر تخمین می زند.Quoted by John Ralph Willis. "Jihad and the ideology of enslavement", in Slaves and slavery in Muslim Africa— vol. 1. Islam and the ideology of enslavement, London, England; Totowa, N.J.: Frank Cass, 1985, p x.
به گفته سی.ان. ان و اکونومیست، دولت اسلامی خودخوانده عراق و شام (داعش) «اعمال ربودن زنان به عنوان برده‌های جنسی که انجام می‌دهد را با اتخاذ سند از الهیات اسلامی توجیه می‌کند.» مقاله ای تحت عنوان، 'احیای برده داری قبل از الساعه،' (روز قیامت)، که در مجله آنلاین داعش منتشر شده، ادعا کرده که زنان یزیدی را می‌توان اسیر گرفت و تحت شرع اسلامی مجبورشان کرد تا برده‌های جنسی شوند یا زنان متعه ای شوند، «آدم باید یادش باشد که به بردگی کشیدن خانواده‌های کفار و زنانشان را به عنوان زنان متعه ای گرفتن یک جنبه کاملاً ثابت شده از شریعت، یا شرع اسلام است.»
در اواخر ۲۰۱۴ میلادی داعش رساله ای چاپی در باب چگونگی رفتار با بردگان مؤنث منتشر کرد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Slavery_in_21st-century_Islamism
فرزانه آقایی‌پور (زادهٔ ۱۳۲۷؛ خاش) نمایش‌نامه‌نویس، نویسنده و فعال اجتماعی ایرانی است. او در گذشته از اعضای هیئت رئیسه کانون نویسندگان ایران بوده است. آثار او در زمینه نمایشنامه‌های تاریخی، رمان، فیلمنامه، داستان کوتاه و مقاله های تحقیقی است.
آقایی‌پور متولد خاش و در سال ۱۳۴۹ کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرده و تا سال ۱۳۶۳ به کار در این زمینه مشغول بوده‌است و از آن زمان به نویسندگی اشتغال دارد.
برده‌داری در جهان اسلام در ابتدا بازماندهٔ نهاد برده‌داری در عربستان پیش از اسلام بود و پس از آن، عرف برده‌داری، بسته به عوامل اجتماعی و سیاسی مختلف مانند تجارت عربی برده، به شکل‌های بسیار متفاوتی متحول شد.Lewis 1994, Ch.1 در این چارچوب، هر فرد غیرمسلمان را می‌شد به بردگی گرفت. رضایت برده برای برقراری رابطهٔ جنسی یا به ازدواج کسی درآمدن لازم نبود و اهمیتی نداشت. ادبیات مسلمانان و اسناد تاریخی قرون وسطی نشان می‌دهد که در بازار برده‌فروشی، میان زنانِ برده‌ای که عمدتاً برای مقاصد جنسی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و آنهایی که بیشتر برای انجام امور منزل به کار گرفته می‌شدند، تمایز وجود داشته‌است.
منابع نشان می‌دهند که بردگی جنسی زنان، به‌عنوان حقی برای مردان و نیز برای طرف پیروز جنگ شمرده می‌شده‌است. فرمانده نظامی مسلمانان اجازه دارد بین آزادکردن بی‌قیدوشرط، گرفتن خون‌بها یا به بردگی گرفتن اسرای جنگی، دست به انتخاب بزند. در طول تاریخ اسلام، بردگان در نقش‌های اجتماعی و اقتصادی مختلفی قرار گرفته‌اند، از امرای قدرتمند گرفته تا کارگری تحت ستم. در اوایل تاریخ اسلام، بردگان در مزارع کشاورزی به کارگری گرفته می‌شدند و شرایطی شبیه به بردگان ایالات متحده آمریکا داشتند، اما برخورد خشن و ظالمانهٔ اربابان منجر به قیام‌های ویرانگر بردگان می‌شد (مانند شورش صاحب‌الزنج) و پس از مدتی این رسم از میان رفت. بردگان به‌طور گسترده در آبیاری زمین‌ها، معدن‌کاری و پرورش حیوانات به کار گرفته می‌شدند اما بیش از همه از آنها به عنوان سرباز، نگهبان، کارگر منزل و همخوابه استفاده می‌شد. بسیاری از حاکمان چنان بر بردگان خود در مقام سربازان و امرای ارتش و صاحبان مناصب اداری متکی بودند که برخی بردگان می‌توانستند به قدرت برسند. پژوهشگران تخمین حدودی زده‌اند که تعداد فقط یک گروه از بردگان، یعنی بردگان سیاهپوست در دوازده کشور جهان اسلام، ۱۱/۵ میلیون تا ۱۴ میلیون بوده‌است، اما برخی تخمین‌های دیگر رقمی بین ۱۲ تا ۱۵ میلیون برده آفریقایی را برای دوره پیش از قرن بیستم مطرح کرده‌اند.
آزادسازی بردگان مسلمان به عنوان کفارهٔ گناهان در اسلام تشویق شده‌است. بسیاری از نخستین گروندگان به اسلام، مانند بلال حبشی، پیش از آن برده بودند. در مقام نظر، برده‌داری در اسلام توجهی به نژاد یا رنگ پوست ندارد اگرچه در عمل همیشه این گونه نبوده‌است.Bernard Lewis, "Race and Color in Islam," Harper and Yuow, 1970, quote on page 38. The brackets are displayed by Lewis. بسیاری از بردگان از خارج از جهان اسلام وارد می‌شدند.
تجارت عربی برده بیش از همه غرب آسیا، شمال آفریقا و جنوب شرق آفریقا رواج داشت. عثمانی‌ها در تجارت برده از منابع انسانی شرق و مرکز اروپا و قفقاز استفاده می‌کردند. تاجران بردگان بربر به سواحل مدیترانه در اروپا حمله‌ور شده و حتی به خاک جزایر بریتانیا و ایسلند رسیدند.
در اوایل قرن بیستم (پس از جنگ جهانی اول)، مقامات دولتی به‌تدریج دست به سرکوب و غیرقانونی‌کردن برده‌داری در سرزمین‌های مسلمان زدند که دلیل عمده آن، فشارهای وارده از جانب کشورهای غربی مانند بریتانیا و فرانسه بود. در امپراتوری عثمانی، برده‌داری در سال ۱۹۲۴ لغو شد یعنی هنگامی که قانون اساسی جدید، حرمسرای پادشاهی را منحل و آخرین همخوابگان و خواجگان را شهروندان آزاد جمهوری جدید اعلام کرد. برده‌داری در ایران در سال ۱۹۲۹ لغو شد. موریتانی آخرین کشوری بود که برده‌داری را در سال ۱۹۰۵، سپس ۱۹۸۱ و مجدداً در ۲۰۰۷ لغو کرد. عمان برده‌داری را در سال ۱۹۷۰ برچید و عربستان سعودی و یمن، در سال ۱۹۶۲ و تحت فشار بریتانیا، دست به لغو برده‌داری زدند. با وجود این، برده‌داری با استناد به اسلام در حال حاضر در برخی کشورهای عمدتاً مسلمان‌نشین در منطقهٔ ساحل صحرا ثبت شده‌است.
برده داری به‌طور گسترده در عربستان پیش از اسلام، و همچنین در بقیه دنیای باستان و قرون وسطای آغازین رواج داشت.
https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_slavery_in_the_Muslim_world
در احکام اسلامی، مکاتبه قراردادی بین برده دار و برده است، به جهت عتق (آزادی) برده، که طبق آن، برده لازم است مجموعاً مقدار خاصی پول را، طی محدودهٔ زمانی مشخصی، در عوض آزادی خود پرداخت کند.
ماریو روی سیلوا دواچه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بنفیکا، پارما، اسپزیا، امپولی و رم اشاره کرد.
استفان دنیل رادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است که برای باشگاه لاتزیو بازی می‌کند‌.
الکساندرو ماتسل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به آسترا جورجو و دینامو زاگرب اشاره کرد.
رَزوان دینکا رَت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به راپید بخارست، شاختار دونتسک، وستهام یونایتد، رایو وایکانو و پائوک اشاره کرد.
کوسمین یُوسیف موتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دینامو بخارست، باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد و سیه‌نا اشاره کرد.
کانون دانشگاهیان ایران اسلامی یک تشکل دانشگاهی از اساتید ولایی در دانشگاه‌های سراسر کشور می‌باشند که مجوز رسمی خود را در سال ۱۳۸۴ از وزارت کشور گرفت و در سال ۱۳۹۷ شورای مرکزی ششم آن در ششمین کنگره سراسری کانون توسط اساتید عضو انتخاب شده و مجدداً دکتر سید محمد حسینی نیز با رای اجماعی اعضای شورای مرکزی برای دبیر کلی کانون انتخاب شد. کانون دانشگاهیان یکی از سه تشکل مهم اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ها و بزرگ‌ترین آن‌ها است.
کانون دانشگاهیان ایران اسلامی یک فهرست انتخاباتی ۳۰ نفره برای نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات ارائه داد که ۲۴ نفر از آن در فهرست نهایی جبهه دانشگاهیان ایران اسلامی و ۱۵ نفر از آن در فهرست نهایی جبهه بصیرت و بیداری اسلامی قرار گرفت. ۱۲ نفر از این فهرست، با فهرست جبهه پایداری انقلاب اسلامی و ۱۰ نفر با فهرست جبهه متحد اصولگرایان مشترک بودند.
این تشکل در یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری از سعید جلیلی و در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری از سید ابراهیم رئیسی حمایت کرده‌است.
اویدیو اشتفان خوبان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پترولول پلویشتاشاره کرد.
مفهوم موسوم به بی‌خردی بخردانه را براین کپلن اقتصاددان در سال ۲۰۰۱ برای وفق دادن موجودیت گسترده بی‌خردی (مخصوصاً در قلمروی دین و سیاست) با عقلانیتی که علم اقتصاد و نظریه بازی‌ها آن را فرض می‌گیرد، معروف کرد. این نظریه در کنار تبعاتش برای دمکراسی، در کتاب "افسانه رأی دهنده عقلانی" کپلن بسط داده شد.
مقصود اصلی این مهوم این بود که توضیح داده شود چگونه ممکن است سیاست‌های (به قولی) مخرب در یک دمکراسی پیاده شود، و بر خلاف قضیه انتخاب عمومی، کپلن فرض می‌گیرد رأی دهندگان خود آن‌ها را انتخاب می‌کنند. شهودگرایان اخلاقی همچون مایکل هیومر فیلسوف در توضیح نابخردی در سیاست از این نظریه استقبال کرده‌اند. این نظریه برای توضیح باور دینی هم به کار گرفته شده است.
الکساندرو میهایتسا کیپچیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استوا بخارست، اندرلشت، اسپارتا پراگ و سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد.
میهای دورو پینتیلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استوا بخارست، الهلال عربستان و هاپوئل تل‌آویو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
هانری مالرب (به فرانسوی:Henry Malherbe)، همچنین شناخته شده با نام هنری کرویسیه (به فرانسوی: Henry Croisilles)؛ (۴ مارس ۱۸۸۶ در بخارست - ۱۷ مارس ۱۹۵۸ در پاریسhttp://data.bnf.fr/13008789/henry_malherbe/) یک نویسنده اهل فرانسه بود. او در سال ۱۹۱۷ برنده جایزه بزرگ گنکور برای رمان «"شعله در دست"» شد.
او برای "روزنامه لوتون" قلم می‌زد.
مالرب در جنگ جهانی اول جنگید. او از بنیانگذاران و اولین رئیس انجمن رزمندگان نویسنده (به فرانسوی: Association des écrivains combattants) بود. جایزه هانری مالرب به افتخار او نامگذاری شده است.
وُید لینوکس(به انگلیسی Void Linux) یک توزیع مستقل لینوکسی بر پایهٔ XBPS یا X Binary Package System است، که از پایه طراحی و پیاده‌سازی شده‌ است. با جدا کردن حباب‌های دودویی هسته، یک نصب پایه آن کاملاٌ از نرم‌افزارهای آزاد تشکیل شده‌است. البته کاربران می‌توانند به یک مخزن غیر آزاد (non-free) رسمی برای نصب نرم‌افزارهای انحصاری دسترسی داشته باشند.
وُید یک استثناء قابل توجه بین اکثر توزیع‌های لینوکس است زیرا از runit به عنوان شیوهٔ init استفاده می‌کند، و نه از systemd متداول‌تر که بقیهٔ توزیع‌ها از جمله اوبونتو، فدورا و آرچ لینوکس استفاده می‌کنند. وید اولین توزیعی است که LibreSSL را به عنوان کتابخانهٔ رمزنگاری سیستم به‌طور پیش فرض استفاده می‌کند.
بسیاری از بسته‌ها، علاوه بر glibc، برای musl نیز کامپایل شده‌اند، که یک گزینهٔ ثانویه از پیاده‌سازی libc است.
جسی اسمیت از DistroWatch به مدت زمان‌های سریع بالا آمدن سیستم اشاره می‌کند که او این را پای runit می‌گذارد، اما همچنین اشاره می‌کند که از نظر مستندات و تست باگ کمبود دارد. ویکی رسمی منبع اصلی مستندات کاربر است.
محمد آخند (زاده ۱۳۳۹ ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور دینی، فرهنگی، معارف و تحصیلات عالی می‌باشد.
محمد آخند زاده ۱۳۳۹ از ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات خود را تا فارغ‌التحصیلی ۱۲ پاس به پایان رسانید و پس از به عنوان فرمانده جهادی در حزب حرکت انقلاب اسلامی در جبهه جنگ حضور یافت.
خالد پشتون (زاده ۱۳۳۸ ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور دفاعی و تمامیت ارضی می‌باشد.
خالد پشتون زاده ۱۳۳۸ از شهر قندهار می‌باشد. او سند لیسانس خود را در رشته تجارت و اداره از دانشگاه کالیفرنیا در آمریکا به دست آورد
هُوْهانِس تلگورانتسی () شاعر سده‌های پانزدهم و شانزدهم میلادی ادبیات ارمنی است. برخی منابع او را شاعر سده‌های چهاردهم و پانزدهم میلادی ذکر می‌کنند. وی مدت ۳۶ سال اسقف اعظم کلیسای ارمنی کیلیکیه بوده است.
تلگورانتسی با آنکه مرد خدا بود در عین حال از آفریده‌های خدا غفلت نورزیده و طبیعت و بهار و عشق جان او را به وجد و شور آورده است این شاعر ارمنی علاوه بر سرودن شعر به زبان مادری خود به زبان ترکی نیز شعر سروده است تلگورانتسی که از متفکران برجسته عصر خویش بود در ادبیات ارمنی به مثابه شاعر لیریک سرا دارای جایگاه والایی است وی در اشعار دارای مضامین عاشقانه خود فکر انسانی را از قید کلیسا آزاد می‌کند و وارسته وار از عشق و زیبایی زن، جذبه طبیعت و باشکوهی آفریده‌های پروردگار سخن به میان می‌آورد و همه این‌ها در جان شاعر احساس خلسه و لذت عرفانی برمی‌انگیزد این شاعر اندیشه‌های فلسفی دوران خود را نیز در اشعارش ارائه مرده و شعرهای پندآمیز بسیاری برای هدایت گمراهان زمانه اش سروده است تلگورانتسی در اشعار میهن پرستانه خود قهرمانان تاریخی ملت ارمنی را که در راه استقلال و آزادی میهن خود جان بر کف پا به میدان نبرد نهاده در خود غلتیده‌اند به زیبایی ستوده است
تلگورانتسی در پاره‌ای از ضرب‌المثل‌های خود که به زبان عامه مردم نگاشته حکام و اسقف‌هایی را که به مردم ستم روا داشته‌اند به باد انتقاد گرفته است.
بی‌بی حمیده یوسفی (زاده ۱۳۶۲ ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون روابط امور بین‌المللی می‌باشد.
بی‌بی حمیده یوسفی زاده ۱۳۶۲ از ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را در لیسه نور در کویته پاکستان به اتمام رسانید. وی همچنان فارغ‌التحصیل در رشته طب از دانشکده مکه مکرمه کویته نیز می‌باشد.
عبدالرحیم ایوبی (زاده ۱۳۶۰ ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است.
عبدالرحیم ایوبی زاده ۱۳۶۰ از ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را در لیسه/دبیرستان بابا شهر قندهار به پایان رسانید و پس از آن در بخش امنیت مشغول به فعالیت بوده‌است.
عبدالخالق بالاکرزی (زاده ۱۳۳۴ ولسوالی دند ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور دینی فرهنگی، معارف و تحصیلات عالی می‌باشد.
عبدالخالق بالاکرزی زاده ۱۳۳۴ از ولسوالی دند ولایت قندهار می‌باشد. او تعلیمات خود را در دانشگاه حربی کابل به پایان رسانیده و در بخش‌های نظامی، معارف مشغول به فعالیت بوده است.
شکیبا هاشمی (زاده ۱۳۵۴ کابل) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور داخلی بود.
شکیبا هاشمی زاده ۱۳۵۴ از کابل است. او تحصیلات متوسطه خود را در لیسه عینو قندهار به پایان رساند و توانست با مدرک لیسانس در رشته تاریخ سیاسی از دانشگاه کابل فارغ‌التحصیل شود. وی پس از تحصیلات در بخش آموزش مشغول به فعالیت بوده‌است.
محمد عمر ننگیالی (زاده ۱۳۴۶ ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون روابط بین‌المللی می‌باشد.
محمد عمر ننگیالی زاده ۱۳۴۶ شهر قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را در تا مقطع فارغ‌التحصیلی ۱۲ پاس به پایان رسانید و در بخش آموزش مشغول به فعالیت بوده‌است.
فریبا احمدی کاکر (زاده ۱۳۵۳ ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون مواصلات، مخابرات، امور انکشاف شهری، تهیه مسکن، تهیه آب و برق و امور شاروالی‌ها می‌باشد.
فریبا احمدی کاکر زاده ۱۳۵۳ از شهر قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را تا فارغ‌التحصیلی ۱۲ پاس به پایان رسانید.
هراچیا کوچار (؛ ؛ – ) نویسنده و ناشر اهل ارمنستان بود.
هراچیا کوچار با نام اصلی هراچیا گابریلیان در روستایی نزدیکی آلاشکرت به دنیا آمد.
عطاءالله جان حبیب (زاده ۱۳۶۲ ولسوالی ژیری ولایت قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون می‌باشد.
عطاءالله جان حبیب زاده ۱۳۶۲ از ولسوالی ژیری ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را در لیسه/دبیرستان احمدشاه بابا در قندهار به اتمام رسانید و تحصیلات عالی را تا مقطع لیسانس در دانشگاه قندهار ادامه داد.
لستر نایگارد کاراکتری تخیلی در اولین فصل مجموعهٔ تلویزیونی فارگو از کانال تلویزیونی اف‌ایکساست، که توسط مارتین فریمن به تصویر کشیده می‌شود، که نقدهای مثبت بسیار زیادی را به خاطر عملکرد خود دریافت کرده است، و به خاطر عملکردش نامزد یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، یک جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ تلویزیونی انتخاب منتقدان شده است.https://en.wikipedia.org/wiki/Lester_Nygaard
لستر نایگارد سال ۱۹۶۶ میلادی متولد شد و یک برادر جوان تر به نام چز نایگارد دارد. او دبیرستان را همراه با سم هس، بیل ازوالت، و همسر آینده اش، پرل، سپری کرده است، که اولین این‌ها دائماً در طول دوران دبیرستان به او زورگویی می‌کرد. لستر و پرل در سال ۱۹۸۸ میلادی وقتی لستر ۲۲ سال داشت ازدواج کردند.
نعیم لالی حمیدزی (زاده ۱۳۵۵ سپین‌بولدک، قندهار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت قندهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور داخلی می‌باشد.
نعیم لالی حمید زی زاده ۱۳۵۵ از ولسوالی سپین بولدک ولایت قندهار می‌باشد. او تحصیلات متوسطه خود را تا مقطع فارغ‌التحصیلی ۱۲ پاس ادامه داد.
آرپیار آرپیاریان (؛ – ) یک نویسنده مؤثر سده ۱۹ میلادی اهل ارمنستان، کنشگر سیاسی و پیشگام واقع‌گرایی (هنر) در ادبیات ارمنی بود.
آرپیار آرپیاریان در سال ۱۸۵۱ به دنیا آمد.
نخستین آثار ادبی وی در روزنامه مشاک گریگور آرتسرونی که در تفلیس به چاپ می‌رسید، آغاز گشت. وی مقالات را تحت نام مستعار «هایگاگ» دربارهٔ جنبه‌های مختلف زندگانی ارمنیان کنستانتینوپل به رشته تحریر درآورد. مقاله‌های وی در در میان مردمان قفقاز مورد پسند واقع شد. در سال ۱۸۸۴ وی فرصت یافت در انتخاب جاثلیق جدید در واغارشاپات از تفلیس دیدار کند. در آنجا وی فرصت یافت که با نویسندگانی به زبان ارمنی شرقی همچون رافی، پروشیان قازاروس آقایان و سایرین دیدار نماید.