moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کاروانسرای شتر خانه جویم مربوط به دوره زند است و در شهرجویم و بخش جویم، جنوب شرقی کاروانسرای ابوالحسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رواسجان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان آذغان، روستای رواسجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قیزلار قلعه سی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ایجرود، بخش مرکزی، دهستان گلابر، ۱۷۳۰ متری شرق روستای قره داغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای خواجه ابوالحسن مربوط به دوره زند است و در شهرجویم و بخش جویم، جنب دبستان شهید باهنر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه آق قلعه گلابر مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ایجرود، بخش مرکزی، دهستان گلابر، داخل بافت روستای گلابر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه زیارتگاه علیا مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بجنورد، بخش راز و جرگلان، دهستان جرگلان، روستای گنبدلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه طالب منیری مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در لار، پشت کاروانسرای گلشن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کاروانسرای شاه عباسی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیله‌سوار، بخش قشلاق دشت، دهستان قشلاق جنوبی، روستای شورگل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه ویرانه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۳۰۰ متری شرق روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حجاری صخره‌ای گهرو مربوط به دوره ساسانیان است و در گهرو، شمال غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه و برج خاموشی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۳۴۰ متری جنوب غربی روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقش برجسته بهشت و دوزخ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، ۷۰۰ متری شمال شرق روستای شالان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اقماری ابرغان مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مرکزی، دهستان ابرغان، روستای ابرغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های تاریخی سرخ کولان مربوط به دوره سلجوقیان - دوره ایلخانی است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای پارودبار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کول تپه داراب مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، دهستان شربیان، روستای داراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه زیراصف مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای زیراسف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کُنار زیارت مربوط به دوره صفوی است و در ۱۳ کیلومتری غرب شهر گراش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برج ائل باغی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، دهستان اردلان، روستای ائل باغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلو تپه ائل باغی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، دهستان اردلان، روستای ائل باغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای بست فاریاب مربوط به دوره صفوی است و در ۲۰ کیلومتری لار، بندرعباس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قربانعلی همتی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش مرکزی، دهستان آویز، ۵۰۰ متری شرق روستای تل گلی، سمت چپ جاده، مشرف بر زمینهای کشاورزی قربانعلی همتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای غرب اوز (سیفا) بازمانده از دوره صفوی است و در جاده اصلی لار، اوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل یال خوشاب مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش مرکزی، دهستان نوجین، روستای خوشاب، ۵۰۰ متری شرق امامزاده محمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل احمدآباد مربوط به سده‌های میانه دوران پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، کیلومتری ۳ جادهٔ روستای احمدآباد به دهرم، محله قدیم احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تل انبارتپه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، روستای احمدآباد، کیلومتر ۶ جاده احمدآباد به طرف فیروز آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تپه‌های بلوط آباد مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش مرکزی، دهستان آویز، کیلومتر ۷ جاده فراشبند به بوشهر، سمت چپ جاده، ابتدای روستای بلوط آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل گلی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش مرکزی، دهستان آویز، حاشیه روستای تل گلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل احمد خان سویزه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، کیلومتر ۵ جاده روستای دهرم بطرف احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل آغ یال مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، روستای احمدآباد، کیلومتر ۳ جاده احمدآباد بطرف دهرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کافری ۲ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش سملقان، دهستان قاضی، روستای عزیزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کافری ۳ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش سملقان، دهستان قاضی، روستای عزیزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کافری ۱ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش سملقان، دهستان قاضی، روستای عزیزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای گوور قلعه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش مرکزی، دهستان اوریاد، ۵۰۰ متری جنوب غربی روستای قلعه جوق، بر فراز ارتفاعات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خرابه گندی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش مرکز ی، دهستان ماهنشان، ۱ کیلومتری غرب روستای گندی، سمت چپ جاده خاکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مونجقلی مربوط به سده‌های میانه اسلام است و در شهرستان ایجرود، بخش مرکز ی، دهستان گلابر، ۳۹۷۰ متری جنوب روستای زرین آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اجاقلار مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان آذغان، روستای آذغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تکان مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ایجرود، بخش مرکزی، دهستان گلابر، ۱۲۶۰ متری جنوب غربی روستای ینگی کند سیدلر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پیردیکی دوزدوزان مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، شهر دوزدوزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه سینار مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش ماهنشان، دهستان ماهنشان، ۵ کیلومتری شمال روستای ینگجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه کاشان مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان آذغان، روستای کاشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار آسیاب شفیع‌آباد اثری تاریخی مربوط به دوران متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در اردکان، بلوار آیت‌الله خاتمی، تقاطع جاده ترانزیت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت دارشادمان مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان رازآور، مشرف به جادهٔ اصلی آسفالتهٔ کرمانشاه به کامیاران، ۱ کیلومتری شرقی روستای دارشادمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه غلام ۱ مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، پشت دربند، ۴۰۰ متری شمال غرب روستای کالیان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوور قلعه سی مربوط به مس و سنگ- سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش مرکز ی، دهستان ماهنشان، ۱/۵ کیلومتری شمال روستای ینگجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوچقا تپه ای تاربخی مربوط به عصر مس‌سنگی است. این تپه در روستای دوچقا در بخش مرکزی دهستان میان دربند شهرستان کرمانشاه، واقع شده است. تپه دوچقا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هجوم آباد مربوط به مس وسنگ - دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان رازآور، ۲۰۰ متری شمال شرق روستای هجوم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بند کلک کلک مربوط به دوره صفوی است و در جاده قدیم لار به شیراز، حدود ۶ کیلومتری جاروستای خاکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه پسته بیگ مربوط به عصر مس، عصر سنگ، عصر مفرغ و عصر آهن است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان اوچ هاچا، روستای پسته بیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای یادبود سید جمال مربوط به دوره معاصر است و در اسدآباد، جنب امامزاده سیدان، زادگاه سید جمال الدین اسدآبادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تفضلی مربوط به دوره معاصر است و در تهران، بلوار کشاورز، خیابان وصال شیرازی، نبش کوچه شهید عباس شفیعی، پلاک ۲۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دار ودرفش فرج‌الله بیگی مربوط به مفرع - عصر آهن است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکز ی، دهستان بالادربند، ۱/۲ کیلومتری جنوب شرق روستای خانم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام حاجی محمد مربوط به دوره صفوی است و در آران و بیدگل، محله درب ریگ، خیابان ۲۲ بهمن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردبال ۱ مربوط به مفرغ است و در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، روستای چنارباشی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام خضر جویم حمّامی تاریخی مربوط به دوره صفوی است و در شهر جویم، محلهٔ گودکر واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. حمام خضر را حاجی صفی قلی جویمی در سال ۱۰۸۵ قمری احداث کرده‌است.
این حمام دارای چهار سالن تو در تو است:
این چهار سالن، براساس چهار طبع مجاز تنظیم شده‌است. سالن چهارم به ندرت مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است، ولی سالن سوم که زمین آن داغ و آبش از مخزن جاری می‌شده‌است، مورد استفاده همگانی بوده‌است. سقف گنبدی سالن‌ها کواکب نشان و دارای طاق‌های متعدّد و گچ بری‌های هندسی ظریف و زیبایی است. گویا نقبی طولانی رابط حمام موصوف و منزل حاجی صفی قلی کلانتر جویم بوده‌است.تقوی، کرامت اله (۱۳۷۵)، جویم شهر صالحان، شیراز، راهگشا، ص 35
این حمام مانند سایر حمام‌های تاریخی از اجزای گوناگونی چون ورودی، جامخانه، بینه (رخت کن)، میاندر، نوره کش خانه، گرمخانه (صحن)، خزینه، شاه نشین، نمازخوان، گلخن (تون)، گاوچاه و استخر و شبکه آبرسانی و فاضلاب تشکیل می‌شود.
حمام خضر، در جنوب غربی شهر جویم و در محلی به نام گود کُر واقع شده‌است و هم اینک زباله‌دانی افراد محلی است.
حمام دلگشای که آب حیاض او / بهر حیات دایمش خضر طالبست
سقفش سپهر و جام نجوم و بسیط صحن / مر حوضه پرآب خضر از جوانبست
بانی او سحاب سخا معدن عطا / حاجی صفی قلی علی المناقبست
مقصود او رضای خدا بود و نفع خلق / حقا که این بنای بدیع از مواهب است
تاریخش از زبان خرد خامه ام نوشت / حمام جم شبه فلک با کواکب است.وثوقی، محمدباقر. منوچهر عابدی راد، صادق رحمانی و کرامت اله تقوی (۱۳۸۵)، تاریخ مفصل لارستان، تهران، همسایه، ص ۱۴۲۹ و ۱۴۳۰
برنامه پاکسازی حمام خضر جویم از زباله‌های انباشته در محوطه داخلی و بیرونی آن (۲۵۰ سرویس پنج تن زباله) در تابستان سال ۱۳۸۱ شمسی به اهتمام کرامت اله تقوی دبیر انجمن میراث فرهنگی و گردشگری جویم و با همکاری محمدحسین بحرالعلومی مدیرکل وقت میراث فرهنگی فارس و بهنام جعفری شهردار جویم به انجام رسید.
فاز اول مرمت حمام خضر جویم با اعتباری معادل ۵۳ میلیون تومان به پایان رسید، برداشت لایه‌های خاک و کاه گل پشت بام، اجرای دیوار سنگی با سنگ لاشه و ملات گچ دور تا دور پشت بام حمام، استحکام بخش دیوارها و سقف بنا با دوخت و دوز ترک‌ها و بازسازی دو طاق از نوع آهنگ در سالن سونا و اتاق آبشی و تخلیه خاکروبه هیزم خانه (تون) از جمله موارد مرمت در فاز اول کنونی محسوب می‌شود.
مرمت حمام با هدف تغییر کاربری به موزه مردمشناسی صورت گرفته‌است.
تپه دار ودرفش مربوط به مفرغ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان بالادربند، ۷۰۰ متری شمال غرب روستای دار و درفش ابراهیم بیگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوسه وند مربوط به مفرغ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان بالادربند، حدود ۸۰۰ متری شمال و شمال شرق روستای کوسه وند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار حاجی محمداسماعیل مربوط به دوره صفوی است و در خنج، خیابان رودخانه میر شریف، جنب آب‌انبار کله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه ورمنجه مربوط به هخامنش - اوایل دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان میان دربند، روستای ورمنجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه میشکلان ۱ مربوط به هرازه ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، روستای سراب جهانگیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه آیدینلو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان هوراند، دهستان دیکله، روستای آیدینلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه رشت آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان آذغان، روستای رشت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه سنه دژ مربوط به دوره صفوی است این قلعه توسط سلیمان خان اردلان ساخته شده و در سنندج، خیابان امام خمینی، بافت قدیم شهر (باشگاه افسران سابق) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۴/۰۵/۱۹ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان آقا کندی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان آذغان، روستای آقا کندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه داغلیان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان آذغان، روستای داغلیان علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره شاه سلطان عباس مربوط به دوره صفوی است و در قدیم لار، خیابان ساحلی، کوچه اداره ارشاد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه داغلیان سفلی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان آذغان، روستای داغلیان سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه کوشک صفی مربوط به دوره صفوی است و در کاشان، خیابان علوی محله کوشک صفی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
معدن فرهاد داش مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان بهار، بخش صالح آباد، دهستان صالح آباد، روستای داش بلاغ، کوه فرهاد داش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه ائل باغی ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، دهستان اردلان، روستای ائل باغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار حبیب موسی مربوط به دوره صفوی است و در کاشان، خیابان امام، کوچه زیارت حبیب موسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گور قلعه آنا قیز مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سراب، بخش مرکزی، دهستان ابرغان، روستای آناقیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گبران ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش مانه، دهستان اترک، ۱ کیلومتری غرب روستای اینجانلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه آلپاوت مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان قشلاق، روستای آلپاوت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوض درویش مولا مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان گناباد، کوی شرقی، میدان حمزه، کوچه حوض مولا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه روستای دوغان مربوط به هزاره اول ق متری است و در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان قشلاق، روستای دوغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بکتش آباد مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد - اوایل دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان میان دربند، ۸۰۰م شمال شرق روستای بکتش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام میر در مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان لارستان، ضلع جنوبی مسجد فضل اله خانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های تاریک دره مربوط به هزاره ۲۰ تا ۱۵ ق.م است و در همدان، عباس‌آباد، دره تاریک دره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار آرد فروشان اثری تاریخی مربوط به دوره صفوی است و در لار، خیابان شمالی بازار قیصریه، روبروی درب شمالی بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های چشمه ملک مربوط به هزاره ۳–۶ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان ابرو، روستای دیویجین (دیوین)، دره دیوین، چشمه ملک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشکفت پله مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکز ی، دهستان جلوگیر، روستای ده بزرگ کرکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برکه دهن‌شیر از آثار تاریخی شهر لار در استان فارس است. قدمت آب‌انبار دهن شیر لار به دوران صفویه باز می‌گردد. آب‌انبار دهن‌شیر در ۱۹ مرداد ۱۳۸۴ به شماره ۱۲۷۰۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است. آب‌انبار دهان‌شیر از بناهای قدیمی و زیبای لار است که در شرق ورودی بازار تاریخی قیصریه قرار دارد.
بنای آب‌انبار به صورت اتاقکی است که پله‌هایی با شیب تند با عرض ۳.۲۰ متر آن را به سمت پایین هدایت می‌کند. طول راه پله ۱۲.۸۰ متر است.
به دلیل این که در زبان اچمی به لوله‌کشی آب و شیرآب نصب شده بر آن به اختصار «شیر» می‌گویند، به دهن‌شیر معروف شده‌است. دهن شیر به جایی گفته می‌شود که در زمان‌های گذشته در کنار بعضی از برکه‌های بزرگ به صورت زیر زمینی با پله‌های زیاد به ته برکه نزدیک می‌شده و معمولاً آب قسمت پایین برکه خنک‌تر بود و مردم در تابستان از این آب استفاده می‌کردند.
در لارستان ۴ دهن‌شیر بزرگ وجود داشته که در حال حاضر دو مورد از آن‌ها، یکی دهن شیر بازار و دیگری دهن‌شیر حاج غلامرضا معتمد، پابرجاست. بزرگترین دهنشیر لارستان مربوط به دهن شیر قنبربیگی بود. دهن‌شیر دیگر در کنار برکه مسجد شاهزاده واقع در کوی نو بود که این دهن شیر نیز از بین رفته است.
تپه شیخ نوروز چنانی مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای حمزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باباجان مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد - عصر آهن - دوره ساسانیان - دوره سلجوقیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان بالادربند، حاشیه غربی روستای باباجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۶ مربوط به هزاره سوم تا ۶ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان ابرو، روستای دیویجین، دره دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده دشت عباس مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای دشت عباس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار پیرغیب مربوط به دوره صفوی است و در لار، خیابان حاج غفوری، محله پیرغیب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ابوقریب ۱ مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای ابوقریب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دشت عباس مربوط به هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد - -قرون اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای دشت عباس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار درب شازده مربوط به دوره صفوی است و در لار، بلوار سید علی اصغرلاری، محله نو، پشت مسجد شازده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراب جهانگیر مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در ۳ کیلومتری جنوب پلدختر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تنگ علی مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد است و در پلدختر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار کله خنج مربوط به دوره صفوی است و در لار، خیابان رودخانه میرشریف، جنب آب‌انبار قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دردیا مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، روستای دردیا (کاوه کالی) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار باغچه شیخ مربوط به دوره صفوی است و در لار، محله کوریچان، محله باغچه شیخ بعد از ساباط واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه صخره‌ای چین زال مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در استان لرستان، شهرستان پلدختر، بخش مرکزی، دهستان جلوگیر، روستای چین زال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نصر۲ مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دشت عباس، روستای نصر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سه راه بندرعباس مربوط به دوره صفوی است و در لار، سراه بند عباس، جنب پارک محله‌ای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ دشت عباس مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای دشت عباس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۲ مربوط به هزاره ۶–۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان ابرو، روستای دیویجین، دره دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۵ مربوط به هزاره ۶–۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان ابرو، روستای دیویجین، دره دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۱ مربوط به هزاره ۶ تا ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان ابرو، روستای دیویجین، دره دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره پیرشاه عباس خور مربوط به دوره صفوی است و در لار، مقابل شهرداری، میان قبرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۳ مربوط به هزاره ۶ تا ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکز‌ی، دهستان ابرو، روستای دیویجین، دره دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دیوین دسته ۴ مربوط به هزاره ۶تا ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکز ی، دهستان ابرو، روستای دیویجین (دیوین ۹، دهر دیوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار قبرعلی بیگ مربوط به دوره صفوی است و در لار، خیابان آیت الله خامنه‌ای، خیابان مسیر عبدالعظیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دره مرادبیک مربوط به هزاره ۶ تا ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش مرکز ی، دهستان ابرو، روستای دره مرادبیک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شمالی کاشان در شهرستان اهر، بخش مرکزی، دهستان آذغان، روستای کاشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کول تپه حصار در شهرستان اهر، بخش مرکز ی، دهستان قشلاق، روستای حصار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کلک حیدرآباد در شهرستان ایلام، بخش مرکزی، دهستان میش خاص، روستای حیدرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان زیفل در شهرستان ایلام، بخش سیوان ، دهستان علیشروان روستای زیفل واقع شده و این اثر مربوط به عصر مفرغ بوده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه آغلی بگ در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای نژو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیری قلعه در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای بنه خوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گردی پست در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای سونج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه دوسینه در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان بوئین، روستای دوسینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گویزی حسین در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای ترخان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه کانی ناو در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای کانی ناو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه شرگه در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای شرگه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه برویشکانی در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان ننور، روستای برویشکانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گردی کانی گله در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای ساوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یال کوپه در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان بوئین، روستای دوسینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نیو گردان در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای میرآباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه قوجیله در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان بوئین، روستای بیاندره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قاضی خان در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای قایی برد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شهر کهنه در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای نژو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه گره برده در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان ننور، روستای قول استیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه سورین در شهرستان بانه، بخش ننور، دهستان بوئین، روستای سورین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گردی خاشلی در شهرستان بانه، بخش مرکزی، دهستان شوی، روستای میرآباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه صخره‌ای اشکفت ۱ کاوه کالی در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، روستای دردیا (کاوه کالی) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه صخره‌ای انبارگه در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جلوگیری، روستای ده بزرگ کرکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گنداب در شهرستان تفرش، بخش فراهان، دهستان فرمهین، روستای جونوش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فتح در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای فتح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بدر در شهرستان دهلران، بخش موسیان، دهستان دشت عباس، روستای بدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۰۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه اجیرآباد در شهرستان سراب، بخش مرکزی، دهستان ابرغان، روستای اجیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل جهود در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، ۸۰۰ متر مانده به روستای دهرم، به فاصله ۵۰۰ متری از جاده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه سرتیپ آباد در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان میان دربند، حاشیه غربی روستای سرتیپ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قاباخ تپه سی بزرگ در شهرستان کمیجان، بخش مرکزی، دهستان اسفندان، روستای چلبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زغال تپه در شهرستان کمیجان، بخش میلاجرد، دهستان خسروبیگ، روستای خسروبیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مریانج ۱۱ در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان الوندکوه شرقی، سمت راست جاده همدان به کرمانشاه، پشت رستوران سرچشمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه لوک زاده مربوط به دوره ایلخانی است و در یزد، محله کوچه بیوک، جنب گودالی ارده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه آقای نورسی میلانی مربوط به دوره پهلوی اول است و در اسکو، روستای میلان، خیابان سهند، کوچه مشهد حبیب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره پزشکیان مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان شریعتی شمالی، کوچه میارمیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهار کوچه هرند مربوط به دوره صفوی است و در هرند، چهار راه شهید امینی، خیابان امام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره فرشی علیپور مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان شریعتی شمالی، کوچه دکتر نوایی (پست خانه قدیم) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره ارجمندی مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان شریعتی شمالی، کوچه دکتر نوایی، طبقه بالای غذاخوری رضایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقایای قلعه کهنه رباط مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان تربت جام، بخش بژگان، روستای رباط واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مدرسه ستاره صبح مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان چهارباغ عباسی، خیابان سید علی خان، پلاک ۵۵ (۱۱۶) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ارباب مربوط به دوره قاجاریه است و در شهرستان آران و بیدگل، بخش مرکزی، شهر نوش آباد، محله شهید باهنر ، واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه فیروزکوه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سیاهکل، بخش دیلمان، روستای زنش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه خالد آتا جانی مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان، شهر گمیش تپه، خیابان قدس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه گوکلانی مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان، شهر گمیش تپه، خیابان عبدی جان آخوند، اولین فرعی سمت راست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان و امامزاده کران مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، روستای کران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غلامحسین حاتمی مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان سیرجان، بخش مرکزی، دهستان زیدآباد، روستای ملاحاجی، خیابان اصلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام میر عماد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کاشان، میدان تاریخی سنگ، ابتدای خیابان افضل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ملا محسن فیض کاشانی مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان کاشان، بخش قمصر، شهر قمصر، خیابان شهید مطهری، کوچه مسجد بارقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید محمدی مربوط به دوره پهلوی است و در گمیش تپه، خیابان قدس، جنوب رودخانه گمیشان، خانه مهمیانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوض انبار میرزا عرب مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان مشهد، روستای قرقروک سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ضیایی و سعدی نژاد مربوط به دوره پهلوی است و در گمیش تپه، خیابان محتومقلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عقیلی مربوط به دوره پهلوی است و در مهریز، خیابان مهر پادین، کوچه بازار نو (اندیشه ۲)، پ ۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مرکز محله درب باغ مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در کاشان، خیابان فاضل نراقی، محله درب باغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت نواب مربوط به دوره پهلوی است و در یزد، بلوار کوثر، نرسیده به پل قطار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این عمارت متعلق به محمدحسین نواب بود و پس از مرگ وی به دلیل اینکه فرزندی نداشت؛ عمارت به برادرزاده‌هایش به ارث رسید.
قبرستان گراخک مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان طرقبه شاندیز، روستای گراخک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این روستا دارای ۲ قبرستان است که قدمت قبرستان کهن تر بیش از ۷۰۰ سال تخمین زده شده است و در جنوب غربی روستا واقع گردیده است.
بالاخانه و ساباط اکبر غلامحسین مربوط به دوره زند است و در شهرستان خاتم، بخش مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ عمارت مربوط به دوره صفوی است و در بافق، منطقه پشت فرمانداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای عبد کثیر مربوط به دوره قاجار است و در ۱ کیلومتری اوز، لار، کنار مقبره عبدکثیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بلالی مربوط به دوره صفوی است و در میبد، بخش مرکزی، محله بالا، محله گودال علی، کوچه حاجی زینلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شاه یحیی مربوط به دوره صفوی است و در یزد، خیابان امام، کوچه قلعه کهنه، بن‌بست وامقی، پلاک ۱۴۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج ابوطالب مربوط به دوره صفوی است و در یزد، بلوار آیت ا خامنه‌ای، کوچه کردیها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای دشت نیمه مربوط به دوره قاجار است و در ۱۷ کیلومتری لار، صحرای سه نخود، جنب مرغداری ایثارگران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ملک ثابت مربوط به دوره صفوی است و در یزد، خیابان امام خمینی، کوچه اقامه نماز، پلاک ۲۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ابوطالبی مربوط به دوره قاجار است و در ابرکوه، میدان امام حسین، خیابان شهید باهنر، کوچه بافت قدیم، جنب حسینیه دروازه میدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره پیرابو العراق مربوط به اواخر دوره صفوی است و در ۳ کیلومتری جاده خور، براک، نرسیروستای به شهرک صنعتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کشیش گاراکین مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، محله جلفا، خیابان جلفا، خیابان حکیم نظامی، کوچه سنگتراشها، بن‌بست زیتون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار پشته سنگر مربوط به دوره قاجار است و در ۷ کیلومتری جاده قدیم شیراز، جاده لار، دهکویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی کمباف مربوط به دوره قاجار است و در آران و بیدگل، خیابان ۲۲ بهمن، محله توده بیدگل، کوچه ساطع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی استادیان مربوط به دوره قاجار است و در آران و بیدگل، خیابان نواب صفوی، کوچه فخارخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای پشته سنگر مربوط به دوره قاجار است و در ۷ کیلومتری جاده قدیم لار، شیراز، روبروی کارخانه سنگ گچ لولو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جداره مغازه‌های سنگی تبریز مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان شریعتی جنوبی، کوچه مغازه‌های سنگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گفته می‌شود، مجموعه داش ماغازالار در سال ۱۲۵۱ خورشیدی، توسط شخصی به نام «امام‌علی‌زاده» ساخته شده است. نوع به کارگیری سنگ‌ها با مدل تیشه‌ای شبیه معماری قفقازی و تفلیسی است که پس از عهدنامهٔ ترکمانچای و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه این نوع معماری قفقازی در تبریز رواج یافت. این نوع معماری در «مغازه‌های مجیدالملک باغمیشه» و «عمر ماغازالاری» نیز استفاده شده بود.شهر من تبریز، بهروز خاماچی، ص ۲۶۲
خانه حیدریان مربوط به دوره قاجار است و در دستگرد، خیابان مدرس، کوچه بوعلی، پلاک ۳۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه اسماعیلی مربوط به دوره قاجار است و در آران و بیدگل، محله مختص آباد (بیدگل)، اول خیابان ۲۲ بهمن، جنب خانه بنی فاطمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهار برکه دوم بگال مربوط به دوره قاجار است و در بخش مرکزی شهرستان لارستان حور، محله دم دروازه، جاده بگال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبارسید بابا بزرگ (۱) مربوط به دوره قاجار است و در خور (اصفهان)، منطقه پدز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه باغی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اسکو، شهر ایلخچی، کوچه مسجد شاه مردان، تکیه باغی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج حسین حسینی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش جرقویه علیا، روستای رامشه، محله توده واقع شده. این بنا حدود ۲۰۰ سال پیش ساخته شده و نسل اندر نسل به ورثه خاندان حسینی رسیده است. این بنا دارای ۲ بخش زمستانه و تابستانه است. به همت ورثه خاندان حسینی این بنا ۲ بار تا کنون بازسازی کامل شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ایلخانی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش جرقویه علیا، دهستان رامشه، روستای رامشه، محله سادات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پیر پدز مربوط به دوره قاجار است و در خور، منطقه پدز، کنار حمام پدز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه احمد رخشا مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش جرقویه علیا، دهستان رامشه، روستای رامشه، محله توده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه باقرزاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان برخوار، بخش برخوار، شهر دستگرد، خیابان مدرس، کوچه لقمان حکیم، انتهای بن‌بست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار سیدبابا بزرگ (۲) مربوط به دوره قاجار است و در خور (اصفهان)، منطقه پدز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دائی زاده مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان برخوار، بخش برخوار، شهر دستگرد، ۲۰ متری بسیج، پلاک ۳۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مصطفی ذبیحی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان برخوار، بخش برخوار، شهر دستگرد، خیابان مدرس، کوچه لقمان، انتهای بن‌بست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برکه شماره ۳پدز مربوط به دوره قاجار است و در خور، منطقه پذر، ۲۰۰ متری شمال شرقی حمام پذر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاجی محمد خوزینی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان، شهر گمیش تپه، خیابان پاسداران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان شرف الملک اردلان مربوط به دوره قاجار است و در سنندج، انتهای خیابان وکیل (کشاورز) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۴/۰۵/۱۹ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه عراز محمد خوزینی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان، شهر گمیشان، خیابان حجو آخوند طلایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد ابراهیم صداقت مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خاتم، بخش مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ارغندی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عجب شیر، بخش مرکزی، دهستان دیزجرود غربی، روستای شیشوان، میدان شیشوان، کوچه قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه کریم بهجانی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، بافت قدیم، خیابان حضرتی، کوچه بهارایران، سرعدلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عباسی مقدم مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان علوی، پلاک ۶۵۳۰ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جعفر مقدم مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان بابا افضل، خیابان باب‌الحوائج، نزدیک بازار، مقابل منزل قدیمی آیت مدنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد عبد الحمید مربوط به دوره قاجار است و در شهرضا، میدان مولوی، کوچه حمیدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بلال مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان علوی، محله سوریجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شعبانی مقدم مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان بابا افضل شمالی، کوچه میدان کهنه، جنب زیارت طاهر و منصور، پلاک ۷ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گرمابه نو مربوط به دوره قاجار است و در قزوین، خیابان مولوی، پایین تراز چهار راه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ خوشنویس دراستان یزد، شهرستان مهریز، محله استهریج، خیابان جمهوری، کوچه شهید طبایی فر واقع شده‌است. قدمت این بنا متعلق به دوره قاجار است. سازه‌های اصلی آن از خشت و گل بوده وبرای تزیینات نمای ساختمان از سیم گل ودمگیری‌های گچی بهره برده شده‌است. در دو ورود یک هشتی با سقف فیلپوش همراه با دمگیری‌های گچی به چشم می‌خورد. پس از آن با چرخش نود درجه ورودی به بخش اصلی سکونت‌گاه وارد می‌شویم بنای اصلی تک جبهه ای بوده وروبه شرق نهاده شده‌است. بنا دارای فضاهایی چون اتاقهای نشیمن، انبار، اصطبل، ومطبخ می‌باشد. این بنا در تاریخ ۱۶/۱۰/۱۳۸۷به شماره ۲۴۴۱۰به عنوان یکی از آثار ملی به ثبت رسید ه است. این خانه باغ پس از مرمت و بازسازی به اقامتگاه بوم‌گردی تبدیل شده‌است.
عبور قنات جهانی حسن آباد از این باغ باعث ایجاد فضای دلشنین و آب و هوای مطبوع شده است. قنات حسن آباد پس از وارد شدن به باغ دو قسمت می شود که با عبور از جلو عمارت اصلی باغ و عمارت مقابل آب دوباره به هم رسیده و از باغ خارج می‌شود. لازم به ذکر است که قنات حسن‌آباد قناتی است که شهرستان مهریز در استان یزد قرار دارد. این قنات که مربوط به دوره میانی اسلامی (قرن هشتم) است، در شانزدهم بهمن ۱۳۸۹ به شماره ثبتی ۲۹۹۷۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]
این قنات از محدوده کوه‌های غربالبیز آغاز می‌شود. مادرچاه قنات دهنو - حسن‌آباد با عمق ۴۰ متر در محدوده چشمه غربالبیز مهریز قرار گرفته است و حوضه آبریز قنات، ارتفاعات شیرکوه و سرریز چشمه غربالبیز و تشکیلات آهکی در منطقه، تغذیه‌کننده اصلی آب این قنات است. قنات حسن‌آباد پس از گذر از شهرستان مهریز تا روستای دهنو، حسن‌آباد و مریم‌آباد یزد نیز امتداد می‌یابد. مظهر آب این قنات در روستای حسن‌آباد مشیر قرار دارد و در شهرستان مهریز، دهنو و حسن‌آباد از آب این قنات استفاده می‌شود.[۲] آب قنات حسن‌آباد پس از عبور از وسط کوشک باغ پهلوان‌پور، در این باغ جاری می‌شود.[۳]
آبدهی قنات حسن‌آباد بر اساس میزان بارندگی سالانه در شیرکوه است. در فصل بهار و سال‌های ترسالی آبدهی قنات به ۲۰۰ لیتر در ثانیه رسیده و در فصل‌های تابستان و پاییز کاهش یافته و به ۱۱۰ لیتر در ثانیه می‌رسد. از ویژگی‌های این قنات علاوه بر میزان آبدهی نسبتاً مناسب و بالا، عمق کم کانال آبرسان مهریز تا یزد است. همچنین لایه‌های گچی و نمکی در طول مسیر قنات تشکیل نمی‌شود و این باعث شده است تا آب قنات حسن‌آباد با همان کیفیت اولیه بدون داشتن هیچ‌گونه املاحی از جمله کلسیم، سدیم، منیزیم و … به‌ آبادی‌های پایین‌دست انتقال یابد.
در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکوجهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. یکی از این قنات‌ها، قنات حسن‌آباد مهریز در استان یزد است که با قدمت هفتصد ساله به دوره میانی اسلامی یعنی قرن هشتم بر می‌گردد و در فهرست آثار ملی کشور نیز ثبت شده است.