moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
واژه کلمه Oropi معادل زبان مائوری از اروپا است؛ که در دهه ۱۹۸۰ برای اولین بار با ورود اروپائیان به این قاره نام گذاری شده است.
بیشترین بخش این منطقه با دامداری و کشاورزی مشغول است.اروپی
از امکانات این منطقه می توان به زمین گلف (نه خانه‌ای ) ،استخر اب گرم و زمین پینت بال اشاره کرد
اروپی همچنین نام مدرسه‌ای در مقطع دبستان محلی در نیوزلند است که در حدود ۱۶۰ تا ۱۸۰ دانش اموز در حال تحصیل هستند
گلوبولین متصل‌شونده به تیروکسین یا تیروکسین بایندینگ گلوبولین () یکی از پروتئینهای گروه گلوبولین است. این پروتئین در کبد تولید و پس از ورود به جریان خون با بخش مهمی از هورمون تیروئید موجود در خون پیوند می‌یابد.
بخش عمده هورمون‌های تیروئیدی به صورت متصل به پروتئین‌های TBG و پره‌آلبومین متصل‌شونده به تیروکسین در خون حمل می‌شوند. بخش کمی متصل به ترانس‌تیرتین است و کمتر از یک درصد آن به صورت آزاد در پلاسما می‌باشد. فقط بخش آزاد در پلاسما است که فعالیت بیولوژیک دارد و مسئول عملکرد هورمونها است. افزایش سطح خونی این پروتئین در حاملگی گاه موجب افزایش سطح کلی هورمون تیروئید خون (T4) در آزمایش می‌شود در حالیکه عملا چون سطح آزاد هورمون (FT4) افزایش نیافته است ما پرکاری تیروئید نداریم.
عمر چلیک (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل ترکیه است.
مناطق گویان () اولین سطح تقسیمات کشور گویان است که شامل ۱۰ منطقه می‌شود.
نبرد سوموسالمی یک درگیری نظامی بین اتحاد جماهیر شوروی و فنلاند بود. این جنگ در ۷ دسامبر ۱۹۳۹ با تصرف منطقه سوموسالمی به دست ارتش شوروی آغاز شد و در ۸ ژانویه ۱۹۴۰ با بازپس گیری کامل این شهر بدست ارتش فنلاند به پایان رسید.
سید محمدتقی بطحایی گلپایگانی (متولد ۱۳۲۹، قم) رئیس سابق دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۴ و همچنین از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ بود. او دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته برق در گرایش قدرت از دانشگاه جرج واشینگتن آمریکا است. وی در هنگام وقوع انقلاب اسلامی به همراه عده دیگری از دانشجویان دانشگاه جرج واشینگتن سفارت ایران در واشینگتن را به دست گرفتند. دکتر بطحایی مدت کوتاهی پس از انقلاب به ایران بازگشت و سپس مدرک دکتری خود را از دانشگاه پلی تکنیک تهران اخذ نمود. وی از مخالفان خروج دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی به بیرون از تهران بود.
صدها استاد و نخبه دانشگاهی با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور، محمدتقی بطحایی، حسن ظهور و علی اکبر صالحی را به عنوان گزینه‌های پیشنهادی خود برای وزارت علوم معرفی کردند.
گارفیلد: داستان دو گربه () یا گارفیلد ۲ یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی تیم هیل و نویسندگی جوئل کوهن و الک سوکولوف است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم دومین دنباله فیلم گارفیلد است. بازیگران محبوب این فیلم برکین مایر در نقش جان آرباکل و جنیفر لاو هیویت در نقش لیز ویلسون هستند. همچنین بیل مری صداپیشه شخصیت گارفیلد می‌باشد. بیلی کانلی، ایان آبرکرومبی، راجر ریس، لوسی دیویس و الیور مویرهد بازیگران جدید این فیلم و تیم کوری، باب هاسکینز، ریس ایفانز، وینی جونز، جو پاسکواله، ریچارد ئی. گرانت و جین لیوز صداپیشگان حیوانات در این فیلم می‌باشند. در این فیلم، گارفیلد، اودی، لیز و جان به بریتانیا سفر می‌کنند، جایی که گربه‌ای شاهزاده دقیقاً شبیه به گارفیلد که پس از مرگ صاحبش بر یک قلعه حکومت می‌کند. سلطنت او به‌زودی توسط یک اشراف‌زاده شرور به‌خطر می‌افتد که قصد دارد قلعه را به آپارتمان‌های مسکونی تغییر دهد، املاک را ویران کند و از شر پرنس خلاص شود.
این فیلم توسط دیویس اینترتینمنت از فاکس قرن بیستم تولید شده‌است، این فیلم در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۰۶ در آمریکا اکران شد. هرچند که این فیلم یک موفقیت تجاری بود. این فیلم با بودجه ۶۰ میلیون دلاری، مانند فیلم قبلی، ۱۴۳ میلیون دلار فروش کرد، همچنین این فیلم بازخوردهای منفی از منتقدان دریافت کرد. یک بازی ویدیویی با همین نام توسط شرکت کارخانه بازی ساخته‌شد.
دو سال پس از وقایع فیلم اول، جان آرباکل قصد دارد با دوست‌دخترش، لیز ویلسون که دامپزشک است و می‌خواهد برای یک سفر کاری به لندن برود، خواستگاری کند. جان برای غافلگیر کردن لیز به بریتانیا سفر می‌کند؛ دو حیوان خانگی جان، گارفیلد و اودی پس از فرار کردن از قفس، به‌صورت پنهانی وارد چمدان جان می‌شوند و در سفر به او می‌پیوندند. گارفیلد و اودی به‌دلیل بی‌حوصلگی از اتاق هتل فرار می‌کنند و متعاقباً در خیابان‌های لندن گم می‌شوند.
در همین حال، در قصر کارلایل در حومه انگلستان، وصیت‌نامه خانم النور کارلایل فقید توسط وکلا، آقای هابز، آقای گرینی و خانم ویتنی خوانده می‌شود. او قصر کارلایل را به پرنس دوازدهم، گربه محبوبش که زندگی تجملی خوب و شباهت زیادی به گارفیلد دارد، واگذار می‌کند. این موضوع باعث عصبانیت برادرزاده حریص خانم النور، لرد مانفرد دارجیس می‌شود که اکنون فقط ۵۰ پوند در هفته حقوق دریافت می‌کند و پس از فوت پرنس، املاک بزرگ را به ارث می‌برد. لرد دارجیس پرنس را داخل یک سبد پیک‌نیک می‌اندازد و به رودخانه پرتاب می‌کند. جان پرنس را درحال بالا رفتن از لوله فاضلاب پیدا می‌کند و پس از اشتباه گرفتن او با گارفیلد، او را به هتل می‌برد. درحالی‌که پیشخدمت پرنس، اسمیتی، گارفیلد را در خیابان پیدا می‌کند و با پرنس اشتباه می‌گیرد و او را به قصر کارلایل می‌برد.
در املاک بزرگ، گارفیلد با افراد ویژه‌ای روبرو می‌شود که شامل یک خدمتکار و گروهی از پیروان چهارپا می‌باشند که توسط خدمتکار وفادار پرنس که یک سگ بولداگ به‌نام وینستون است، رهبری می‌شوند. وینستون حیوانات را متقاعد می‌کند که گارفیلد را تحمل کرده و از او محافظت کنند تا از رسیدن املاک به دست لرد دارجیس جلوگیری کند، زیرا او قصد دارد با تخریب منطقه و سلاخی حیوانات، آن را به یک استراحتگاه آب‌گرم تبدیل کند. با حضور گارفیلد، دارجیس فکر می‌کند که پرنس بازگشته است و می‌ترسد که وکلا املاک را برای او امضا نکنند. او تلاش‌های زیادی برای کشتن گارفیلد انجام می‌دهد، اما هربار به دلیل دخالت حیوانات شکست می‌خورد. گارفیلد با حیوانات دوست می‌شود و طرز تهیه لازانیا را به آنها می‌آموزد، درحالی‌که پرنس یادمی‌گیرد چگونه یک حیوان خانگی معمولی باشد. علی‌رغم اینکه هردوی آنها از سبک جدید زندگی خود لذت می‌برند، مدتی بعد دلتنگ سبک زندگی قبلی خود می‌شوند. مخصوصا گارفیلد پس از شنیدن شکایت حیوانات از رفتار خودخواهانه او به‌عنوان یک گربه سلطنتی آزرده می‌شود.
در نهایت، گارفیلد و پرنس در هنگام تلاش برای بازگشت به زندگی قبلی خود، برای اولین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنند. پس از اینکه گارفیلد متوجه می‌شود که چه چیزی موجب به‌خطر افتادن پرنس و رعایا می‌شود، آن‌ها را متقاعد می‌کند که به او کمک کند تا دارجیس را شکست دهد. سرانجام جان و اودی متوجه این درهم‌تنیدگی می‌شوند و به قصری می‌روند که لیز به‌طور اتفاقی از آن بازدید می‌کند. گارفیلد و پرنس به دارجیس طعنه می‌زنند که نقشه‌اش فاش می‌شود و دو گربه توسط وکلا دیده می‌شوند. دارجیس درحالی‌که یک بلاندرباس (نوعی تفنگ قدیمی) در دست دارد وارد می‌شود و وکلا را تهدید می‌کند که مالکیت املاک را برای او امضا کنند و در عین حال لیز را نیز گروگان می‌گیرد. جان با نگه‌داشتن کمان پولادی، تلاش می‌کند تا دارجیس را مجبور کند که لیز را رها کند. اما دارجیس در وهله اول جان را تهدید به کشتن می‌کند. گارفیلد و پرنس با کمک اودی و جان، همه‌چیز را به خوبی و خوشی تمام می‌کنند. درحالی‌که اسمیتی به مقامات هشدار می‌دهد و دارجیس به‌خاطر جنایاتش دستگیر می‌شود. گارفیلد که سعی می‌کرد جلوی خواستگاری جان از لیز را بگیرد، حالا نظرش عوض می‌شود: او به جان کمک می‌کند از لیز خواستگاری کند و او می‌پذیرد.
گارفیلد: داستان دو گربه، ۲۸/۴ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۱۱۳/۳ میلیون در کشورهای دیگر فروخت که در مجموع ۱۴۱/۷ میلیون در سراسر جهان به فروش رفت. این فیلم در اولین هفته اکران خود، در رتبه هفتم قرار گرفت و ۷/۳ میلیون فروخت. طبق گزارش فاکس قرن بیستم، استودیو می‌دانست که این فیلم به‌اندازه فیلم اول نخواهد بود و فقط آن را براساس موفقیت فیلم اول ساخته‌است.
این فیلم در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۶ بر روی دی‌وی‌دی ارائه شد. دی‌وی‌دی شامل یک ویژگی به‌نام «طراحی با دیویس» است که به بینندگان آموزش می‌دهد که چگونه گارفیلد و عروسکش پوکی و اودی را بکشند و همچنین دارای دو بازی: مارپیچ گارفیلد و آلبوم عکس اودی و یک موزیک ویدیو، تریلر، ویژگی‌ها، یک کمیک استریپ توسط جیم دیویس، به همراه ساخت آن و یک بخش حذف‌شده به‌مدت هشت دقیقه که در تئاتر دیده نشده‌است. این فیلم که ۷۸ دقیقه‌ای است، در دی‌وی‌دی به‌همراه صحنه‌های حذف‌شده و توسعه‌یافته ۸۶ دقیقه‌ای است. این فیلم در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ بر روی سه دیسک بلوری/دی‌وی‌دی/بسته کپی دیجیتال منتشر شد.
باریما-واینی (به لاتین: Barima-Waini) یک منطقه در گویان است که در شمال این کشور واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر ماباروما است.
باریما-واینی ۲۰٬۳۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۶٬۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
جزایر اسیکوییبو-دمرارا غربی (به لاتین: Essequibo Islands-West Demerara) یک منطقه در گویان است که در شمال شرقی آن واقع شده‌است. مرکز این منطقه شهر ورید-ان-هوپ است.
جزایر اسیکوییبو-دمرارا غربی ۳٬۷۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۷٬۴۱۶ نفر جمعیت دارد.
دمرارا-ماهایکا (به لاتین: Demerara-Mahaica) یک منطقه در گویان است که در شمال شرقی آن واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر پارادایس است.
دمرارا-ماهایکا ۲٬۲۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۳٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد.
زندگی پنهان والتر میتی فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی بن استیلر است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کریستن ویگ و شان پن اشاره کرد.
والتر میتی مدت‌ها در مجله لایف به عنوان مسوول آرشیو عکسهای مجله کار میکند. مسوولین مجله در نظر دارند چاپ فیزیکی مجله را متوقف کرده و از نسخه بعدی فقط نسخه آنلاین مجله را ایجاد کنند به همین دلیل تعدیل نیروی شدیدی در مجله به راه افتاده است. اوکانل یکی از بهترین عکاسان مجله برای آخرین نسخه چاپی یک عکس بسیار زیبا برای والتر میفرستد که خودش اعتقاد دارد روح زندگی را به خوبی نشان می‌دهد ولی جعبه حاوی نگاتیو خالی است. والتر برای جلوگیری از اخراج به دنبال اوکانل به اروپا سفر میکند. والتر که در طول عمرش از آمریکا خارج نشده و حتی برای پر کردن پروفایل سایت دوست‌یابی خود نیز مشکل دارد تجربیاتی را بدست می‌آورد که برای بسیاری از افراد رؤیا به نظر میرسد ...
باکرهٔ چهل‌ساله () یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی در سال ۲۰۰۵ به کارگردانی جاد اپتاو است که آن را به همراه کلیتون تاونسند و شانا رابرتسون تهیه کرده‌است. در این فیلم استیو کرل نقش اندی، باکره ۴۰ ساله و فروشنده یک فروشگاه الکترونیک را ایفا می‌کند. رومانی مالکو، ست روگن و پل راد در نقش همکارانی بازی می‌کنند که تصمیم می‌گیرند تا به او کمک کنند تا بکارت خود را از دست بدهد و کاترین کینر در نقش عشق اندی نقش‌آفرینی می‌کند.
تماشای بازی کرل در "" (۲۰۰۴) باعث شد اپتاو نقش اصلی فیلم را به او بدهد. هنگامی که این دو در مورد برنامه‌های آیندهٔ فیلم بحث می‌کردند، کرل ایده‌ای را در مورد ساختن یک باکره که ۴۰ ساله بود، به اشتراک گذاشت که منجر به ایجاد این پروژه شد. آن‌دو "باکرهٔ چهل‌ساله" را با هم نوشتند. فیلم از ژانویه تا آوریل ۲۰۰۵ در لس آنجلس، کالیفرنیا و دره سن فرناندو، کالیفرنیا فیلم‌برداری شد.
این فیلم در ۱۹ اوت ۲۰۰۵ توسط یونیورسال پیکچرز به صورت نمایشی در آمریکای شمالی منتشر شد. فیلم نظرات مثبتی را از سوی منتقدان را دریافت کرد، زیرا کرل برای عملکرد خود برجسته شد و بیش از ۱۷۷ میلیون دلار در سراسر جهان در برابر بودجه ۲۶ میلیون دلاری خود درآمد کسب کرد. کرل برای این نقش‌آفرینی جایزه‌های گلدن شومز و فیلم ام‌تی‌وی را کسب کرد و کینر جوایزی را از انجمن منتقدان فیلم بوستون و انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس دریافت کرد.
«اندی استیتزر» که در یک مغازه فروش لوازم الکترونیکی کار می‌کند، زندگی آرامی دارد. همکارانش او را دوست دارند، از این رو وقتی باخبر می‌شوند که اندی در چهل سالگی هنوز باکره است، دست به کار می‌شوند تا موقعیتی فراهم کنند تا مشکل اندی را حل کنند. اندی که در جوانی به دلیل تجربیات ناگواری که از برخورد با جنس مخالف داشته، این نوع رابطه را به بوته فراموشی سپرده‌است. اما وقتی با «تریش»، زنی چهل ساله که در نزدیکی فروشگاه آن‌ها یک مغازه تجارت اینترنتی دارد، آشنا می‌شود تصمیم می‌گیرد تا در این زمینه تجاربی کسب کند.
مردان چوب‌کبریتی فیلمی در ژانر جنایی، سرقت، و کمدی-درام به کارگردانی ریدلی اسکات است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام، نوشتهٔ اریک گارسیا ساخته شده‌است.
«والر» (نیکلاس کیج) یک جاعل و کلاهبردار بزرگ و ماهر اما به شدت وسواسی و روان‌پریش است. والر برای اینکه مشکلات روحی روانی بر روی حرفه‌اش تأثیر نگذارد به اجبار تحت مداوای دکتر کلین قرار می‌گیرد. دکتر کلین برای درمان او تصمیم می‌گیرد وی را با دختر ۱۵ ساله‌اش «آنجلا» (الیسون لومن) که والر تاکنون او را ندیده و از وجودش نیز خبری ندارد مواجه کند. ۱۴ سال پیش، در همان آغاز ازدواج، همسر باردار والر او را ترک کرده و بنابراین والر هرگز دخترش را ندیده‌است. حال آنجلا برای یک تعطیلات کوتاه نزد پدرش می‌آید. بازگشت او والر را در موقعیت تازه و دشواری قرار می‌دهد.
حزب دموکراتیک بیت نهرین () از احزاب سیاسی آشوری در عراق به رهبری رومئو حکاری می‌باشد.این حزب در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد و یکی از اهدافش را ایجاد منطقه خودمختار آشوریان در عراق قرار داده است.
گاردون رودی است که به رون می‌ریزد. این رود از کشور فرانسه می‌گذرد. طول رودخانه ۱۳۳ کیلومتر است.
رمولن (به فرانسوی: Remoulins) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Remoulins واقع شده‌است.
رمولن ۸٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ور پون دو گار (به فرانسوی: Vers-Pont-du-Gard) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Remoulins واقع شده‌است.
ور پون دو گار ۱۹٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۵۳ نفر جمعیت دارد و ۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Oron، Palézieux و Santa Vittoria d'Alba خواهرخوانده‌های ور پون دو گار هستند.
قنات رومی () سبکی در سازه‌های رومی در ساخت قنات بوده است. این قنات‌ها جهت انتقال آب از منابع آب به مراکزی چون حمام‌های عمومی و توالت‌های رومی (Latrine) تعبیه شده بودند.
قاتل درون من () فیلمی در ژانر مهیج به کارگردانی مایکل وینترباتم است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
سال ۱۹۵۷ است. لو فورد جانشین کلانتر در منطقه ای در نزدیکی تگزاس به نام سیرکا است که وظیفه دارد پسر یکی از ثروتمندترین افراد شهر را از شر یک رابطه عاطفی با جویس خلاص کند. او باید جویس را به خارج از شهر انتقال دهد تا از یک رسوایی بزرگ جلوگیری شود اما لو هنگام انجام مأموریت درگیری رابطهٔ با جویس می‌شود اما او در عین ناباوری نقشه قتل جویس را می‌کشد.
پون دو گار () پل-قنات رومی است که بر روی رود گاردون، واقع در ور پون دو گار، رمولن فرانسه قرار دارد. این پل جزو میراث جهانی یونسکو در فرانسه به‌شمار می‌رود. این پل سه طبقه دارد.
این پل دارای سه طاق طاق است، ۴۸٫۸ متر (۱۶۰ فوت) ارتفاع دارد، و ارتفاع آن فقط ۲٫۵ سانتیمتر (۱ اینچ) پایین می‌آید - یک شیب تنها ۱ در ۱۸۲۴۱ - در حالی که کل قنات از ارتفاع تنها ۱۲٫۶ متر (۴۱ فوت) پایین می‌رود) در تمام طول آن، نشانگر دقت بزرگی است که مهندسان رومی با استفاده از فناوری ساده توانستند به آن دست یابند.
STS-۶۸ یک ماموریت فضایی بود که توسط شاتل اندور انجام شد. در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۴ این شاتل از پایگاه فضایی کندی به فضا پرتاب شد.
کاندیدای مَنچوری فیلمی در ژانر تریلر سیاسی به کارگردانی جاناتان دمی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد.
«بی سکوت، صدایی نیست» آلبومی از د اسکریپت است که در منتشر شد.
کوزوملتلفظ اسپانیایی و تلفظ به انگلیسی: کازومل (Cozumel) جزیره‌ای در دریای کارائیب و ساحل شرقی مکزیک است.
«ابرقهرمانان» تک‌آهنگی از د اسکریپت است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد.
این تک‌آهنگ و در چارت‌های ایرلند و اسکاتلند در رتبه یک قرار گرفت.
«۳» آلبومی از د اسکریپت است که در سال ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد. ترانه مشهور تالار مشاهیر در این آلبوم قرار داشت.
کولیون (به لاتین: Culion) یک جزیره در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
کولیون ۴۹۹٫۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۹٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
دوماران (به لاتین: Dumaran) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
دوماران ۴۳۵٫۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد.
نارا (پاراوان) (به لاتین: Narra, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
نارا ۸۳۱٫۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۵٬۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
روکساس (به لاتین: Roxas) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
روکساس ۱٬۱۷۷٫۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
خشم جاده‌ای اشاره به رفتار پرخاشگرانه یا همراه با عصبانیت راننده یک خودرو یا سایر وسائل حمل و نقل جاده‌ای است. چنین رفتاری می‌تواند شامل حرکات بی ادبانه، توهین‌های کلامی، رانندگی به شیوه ای ناامن یا تهدیدآمیز باشد. خشم جاده‌ای می‌تواند منجر به مجادلات، ضرب و جرح و برخورد و حتی منجر به مرگ شود. از نظر برخی از روانشناسان خشم جاده‌ای نوعی اختلال روانی محسوب می‌شود.
تای تای (به لاتین: Taytay, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
تای تای ۱٬۲۵۷٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۷۰٬۸۳۷ نفر جمعیت دارد.
جیسون رضاییان (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۷۶) خبرنگار ایرانی-آمریکایی است. او مدیر دفتر تهران روزنامهٔ "واشینگتن پست" بود. جمهوری اسلامی ایران رضاییان را به همراه همسرش یگانه صالحی در ۳۱ مرداد ۱۳۹۳ به اتهام جاسوسی دستگیر کرد. صالحی در ۱۴ مهر آزاد شد، ولی رضاییان به زندان اوین انتقال یافت. در ۵ خرداد ۱۳۹۴ دادگاهی غیرعلنی او را به جاسوسی و فعالیت تبلیغی علیه نظام محکوم کرد. رضاییان پس از ۱۸ ماه حبس در ۲۶ دی ۱۳۹۴ به همراه سه آمریکایی دیگر در چارچوب مبادله زندانیان آزاد شد.
رضاییان در ۱۵ مارس ۱۹۷۶ متولد شد و در شهرستان مارین، کالیفرنیا دوران کودکی‌اش را سپری کرده‌است. پدر او، تقی رضاییان، در سال ۱۹۵۹ از ایران به آمریکا مهاجرت کرده بود و مادرش مری اهل شیکاگو بود. او یک برادر دارد. همسر او یگانه صالحی است که عکاس خبری روزنامه انگلیسی‌زبان "نشنال" بود و در ابوظبی کار می‌کرد. جیسون رضاییان تابعیت دوگانه ایرانی و آمریکایی دارد.
رضاییان به عنوان خبرنگار "واشینگتن پست" در دفتر تهران این روزنامه مشغول به کار بود. او و همسرش یگانه صالحی توسط مقامات ایرانی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴ بازداشت شدند. غلامحسین اسماعیلی، رئیس دادگستری استان تهران، چند روز پس از بازداشت رضاییان اظهار داشت که او «برای پاسخ به برخی سوالات بازداشت شده» است.
وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، یک هفته پس از بازداشت رضاییان، خواستار آزادی او شد. جن ساکی، سخنگوی این وزارتخانه، از کشور سوئیس خواست تا «به عنوان حافظ منافع آمریکا در ایران، پیگیری پرونده جیسون رضاییان، خبرنگار روزنامه "واشینگتن پست" و همسرش را بر عهده بگیرد».
مدتی بعد همسر جیسون رضاییان، یگانه صالحی، به قید کفالت آزاد شد. خبرنگار دیگری هم که به همراه این زوج دستگیر شده بود در آن تاریخ آزاد شد. همزمان با آن دویچه‌وله فارسی نوشت: «با وجود گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت جیسون رضاییان او هنوز رسماً تفهیم اتهام نشده‌است». این خبرگزاری همچنین ذکر کرد که «او در بخشی از زندان اوین که زیر کنترل سپاه پاسداران ایران است»، نگهداری می‌شود. بنا به گفته دیدبان حقوق بشر، به وکیل او اجازهٔ دفاع و ارتباط با موکلش داده نشده‌است. همچنین بنا به گفتهٔ همین منبع، با اینکه رضاییان توانایی خواندن و نوشتن به زبان فارسی را ندارد، مترجمی هم در اختیار وی قرار داده نشده‌است. همچنین دویچه‌وله نوشت که خبر بازداشت او در رسانه‌های ایرانی بازتاب داده نشده‌است، چرا که اطلاع‌رسانی دربارهٔ زندانیان سیاسی و امنیتی در ایران «ممنوع» است.
سازمان دیدبان حقوق بشر هم در روز ۰۳ دسامبر ۲۰۱۴ اطلاعیه‌ای منتشر کرد و در آن اظهار نگرانی نمود که: «خانواده‌های یگانه صالحی و جیسون رضاییان توسط مقام‌های ایران تحت فشار قرار گرفته‌اند تا با رسانه‌ها گفتگو نکنند و دربارهٔ شرایط بازداشت ادامه‌دار جیسون رضاییان اطلاع‌رسانی نکنند».
به نوشتهٔ روزنامه مشرق، مهم‌ترین اتهامات ضدامنیتی رضاییان، نفوذ در اماکن مهم دولتی و افشای برنامه‌های «ضد تحریمی ایران» از جمله هویت واسطه‌های تجاری و ماهیت شرکت‌های همکار ایران در پروسه دور زدن تحریم‌ها و جاسوسی از برنامه هسته‌ای ایران است.
روزنامهٔ "وطن امروز" در ستونی رضاییان را متهم به کارگردانی و پخش ویدئوکلیپ‌هایی چون ترانهٔ خوشحال اثر فارل ویلیامز (که چند نفر در رابطه با آن دستگیر شده بودند) «در راستای حجاب‌ستیزی» کرد. این ستون همچنین رضاییان را متهم به فعالیت برای شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک) می‌کرد. خبرگزاری فرانسه این اتهامات را «بی‌اساس» می‌خواند.
حمید رسایی نماینده مردم تهران در مجلس اظهار داشت:
جیسون رضاییان جاسوس آمریکایی یکی از وظایفش این بود که درمورد آب شرب تهران تحقیق کند برای اینکه از این طریق بتوانند فشار بیاورند.
یازده تن از نمایندگان مجلس طی تذکری به مصطفی پورمحمدی وزیر دادگستری، کسب اطلاعات وسیع از جیسون رضاییان را باعث نگرانی از خطر نفوذی‌ها و از طرفی باعث اطمینان‌خاطر از هوشیاری و بیداری دستگاه‌ها و سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی دانسته و خواستار اطلاع‌رسانی جامع شده‌اند.
کیفرخواست رضاییان فروردین ماه ۱۳۹۴ از سوی دادستانی تهران صادر شد که وی را به جاسوسی از طریق جمع‌آوری تصمیمات کشوری در خصوص مسائل سیاست داخلی و خارجی و قراردادن آن در اختیار افراد غیر صالح متهم می‌نمود.
در ۲۶ دی ۱۳۹۴ و همزمان با حضور وزرای خارجه ایران و آمریکا در وین به منظور قرائت بیانیهٔ اجرایی شدن برجام، دادستان تهران اعلام کرد که در راستای مصوبات شورای عالی امنیت ملی و مصالح کلی نظام، چهار زندانی ایرانی دو تابعیتی ظرف روز جاری (شنبه) در چارچوب مبادلهٔ زندانیان آزاد شدند. اسامی چهار زندانی ایرانی-آمریکایی آزاد شده عبارت است از سعید عابدینی، امیر میرزایی حکمتی، جیسون رضاییان و نصرت‌الله خسروی.
آمریکا هم‌زمان با آزادی رضاییان و ۴ نفر دیگر معادل مبلغ ۱٫۷ میلیارد دلار به ایران پرداخت و به‌صورت اسکناس نقد به ایران داد. این مبلغ مربوط به یک پرداخت ۴۰۰ میلیون دلاری ایران به آمریکا برای خرید تسلیحات در دهه ۷۰ میلادی و ۱٫۳ میلیارد دلار سود آن بوده‌است.
اما رضاییان می‌گوید که آمریکا ان مبالغ را در ازای آزادی او نداده بلکه:
شش هفته قبل از دستگیری، رضایی و صالحی در مستند "بخش‌های ناشناخته" سی‌ان‌ان اثر آنتونی بوردین حاضر شدند و با بوردین در مورد فرهنگ و میراث ایرانی مصاحبه کردند.
در خرداد و تیر ۱۳۹۸ مجموعه تلویزیونی "گاندو" با موضوع فعالیت‌ها و دستگیری وی از شبکه سه تلویزیون ایران پخش شد. در این سریال وی مایکل هاشمیان نامیده شده و نقش او را پیام دهکردی ایفا می‌کند. در این فیلم سکانس‌های جنجالی پیرامون شخصیت اول داستان و دولت حسن روحانی از جمله اصرار وزارت خارجه به آزادی وی دیده می‌شود. هرچند سخنگوی وزارت خارجه دولت حسن روحانی معتقد است که منطبق با واقعیت نیست.
نرم‌افزار تجاری ، یا بعضی وقت‌ها payware هم نامیده می‌شود، نرم‌افزاری است که برای فروش تولید شده‌باشد،commercial software - Definitions from Dictionary.com یا در اهداف تجاری به کار برود.
بسته‌های تجاری می‌توانند نرم‌افزار مالکیتی یا نرم‌افزار آزاد (یا متن‌باز) باشد.
همه یا بخشی از بسته‌های نرم‌افزاری و سرویس‌هایی که از تجارت حمایت می‌کنند به طور فزاینده به به‌عنوان نرم‌افزار آزاد در دسترس قرار دارند. این امر شامل محصولاتی از رد هت، اپل (شرکت)، سان مایکروسیستمز، گوگل، و مایکروسافت می‌شود. شرکت مایکروسافت از «نرم‌افزار تجاری» برای معرفی مدل کسب‌وکارشان استفاده می‌کنند. اما همچنین بیشتر مالکیتی است.
باتارازا (به لاتین: Bataraza) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
باتارازا ۷۲۶٫۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۶۳٬۶۴۴ نفر جمعیت دارد.
مگسای سای (به لاتین: Magsaysay, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
مگسای سای ۴۹٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
سن ویسنته (به لاتین: San Vicente, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
سن ویسنته ۱٬۴۶۲٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۰٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد.
ال نیدو (به لاتین: El Nido, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
ال نیدو ۴۶۵٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۶٬۱۹۱ نفر جمعیت دارد و ۶۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
این لیستی از مشاهدات ادعایی شیء ناشناس پرنده یا بشقاب پرنده در ایران است.
آراسلی (به لاتین: Araceli, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
آراسلی ۲۰۴٫۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد.
کالایان (به لاتین: Kalayaan, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
کالایان ۲۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
لیناپاکان (به لاتین: Linapacan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
لیناپاکان ۱۹۵٫۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
بوسوانگا (به لاتین: Busuanga, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
بوسوانگا ۳۹۲٫۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد.
بالاباک (به لاتین: Balabac, Palawan) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
بالاباک ۵۸۱٫۶۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
کاگایانسیلو (به لاتین: Cagayancillo) یک شهر در فیلیپین است که در پالاوان واقع شده‌است.
کاگایانسیلو ۲۶٫۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
فلوسایتومتر دستگاهی است برای انجام تکنیک فلوسایتومتری و به‌دست آوردن فنوتایپ و خصوصیات سلول‌ها، که بر اساس پراکنده‌سازی نور توسط سلول‌های تحت آزمایش و انتشار فلورسانس از آن‌ها استوار است. نشر فلورسانس یا با استفادهٔ مستقیم از مواد رنگ‌کنندهٔ فلورسنت یا ترکیبی از رنگ فلورسنت با آنتی‌بادی‌های مونوکلونال حاصل می‌شود. این آنتی‌بادی‌های کونژوگه با فلورسانس می‌توانند مولکول‌های سطحی یا ترکیبات داخلی سلول‌ها را ردیابی کرده و به آن‌ها متصل شوند و شناسایی انواع سلول‌های موجود در یک جمعیت سلولی متنوع را توسط فلوسایتومتری امکان‌پذیر می‌سازند. این روش اساساً توسط ایمونولوژیست‌هایی ابداع شد که تلاش می‌کردند جمعیت‌های خالص سلول‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از تکثیر آن‌ها در محیط کشت سلولی، نقش مجزای هر سلول را در دستگاه ایمنی بررسی نمایند. دستگاه‌های اولیه قادر بودند تنها یک یا دو رنگ فلورسانس را تجزیه و تحلیل کنند اما امروز دستگاه‌هایی عرضه شده‌اند که قادرند یازده رنگ فلورسانس را به‌طور هم‌زمان ردیابی و تجزیه و تحلیل کنند.
امروزه استفاده از تکنولوژی‌های مدرن روز، برای افزایش سرعت انجام کارها و سهولت انجام آن‌ها روز به روز در حال گسترش است. در دهه‌های اخیر فلوسایتومتری به ابزاری ضروری در تشخیص لوسمی‌های خونی در انسان تبدیل شده‌است. فلوسایتومتری به‌طور معمول برای شناخت ردهٔ سلولی، تحلیل یا تجزیهٔ بافت سلولی بالغ و تشخیص هتروژنیستی در میان جمعیت سلول‌های توموری استفاده می‌شود. در دهه‌های اخیر استفاده از این روش در آزمایشگاه‌های کلینیکی و همچین تشخیص انواع سرطان به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است.
تاریخچهٔ فلوسایتومتری به آزمایش‌های آندرو مولداوان در سال ۱۹۳۰ بر می‌گردد که دستگاهی را با استفاده از سلول فتو الکتریک طراحی کرد که سلول‌های در حال عبور از میانهٔ لولهٔ مویینه‌ای بر روی صفحهٔ اسلاید میکروسکوپ را شمارش می‌کرد. اولین مقاله مربوط به فلوسایتومتری به سال ۱۹۳۴ بر می‌گردد که توسط وی در مجلهٔ ساینس چاپ شد. نویسنده در این مقاله به شمارش سلول‌های خونی در یک لولهٔ مویین توسط یک سنسور فتوالکتریک اشاره کرده‌است.
در سال ۱۹۷۰ اولین سیستم فلوسایتومتری توسط فی.وی.آ. جی تولید، و وارد بازار شد که قابلیت اصلی آن تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای و بررسی مقادیر آن بود. پس از آن شمارشگرهای افتراقی با اساس فلوسایتومتریک وارد بازار شد. منابع نوری به کار رفته در این سیستم‌ها لامپ‌های تنگستنی هالوژنی بودند. در سال ۱۹۷۲ هرزنبرگ و همکارانش اولین دستگاه جداکنندهٔ سلول بر اساس فلورسنس را ابداع کردند. این دستگاه اساساً یک فلوسایتومتر بود که پس از آنالیز سلولی قادر به جداسازی سلول‌های مورد بررسی بود. در سال ۱۹۹۵ امکان اندازه‌گیری حداقل ۵ پارامتر در ۲۵۰۰۰ سلول در ثانیه به‌طور معمول به منظور بالا بردن تشخیص و مدیریت حالت‌های متفاوت بیماری‌ها و تشخیص بیماری‌ها استفاده شد. در سال ۲۰۰۳ دستگاه‌های پرسرعت با استفاده از تکنولوژی دیجیتالی معرفی شدند.
نمونهٔ سلولی مورد آنالیز به صورت پخش‌شدهٔ یکنواخت درآمده و توسط مایع ایزوتونیک تحت فشار وارد ستون باریکی که از مایع شیت پر شده‌است می‌گردد. محلول شیت اطراف مجرای باریک را احاطه کرده و نمونهٔ مورد آنالیز به صورت یک جریان مرکزی از وسط محلول شیت به صورت سلول‌های تک‌تک و پشت سر هم در می‌آید. سرعت عبور ممکن است به ۱۰ متر بر ثانیه برسد. برای شناسایی نشانگرهای سطحی، نمونهٔ مورد آنالیز با آنتی‌بادی‌های مونوکلونال اختصاصی که با یکی از فلوروکروم‌ها نشاندار شده‌اند مجاور می‌گردد. چنانچه واکنشی صورت گرفته باشد سطح سلول دارای خاصیت فلورسانس شده و با جذب نور لیزر برانگیخته شده و طول موج بلندتری بازتاب می‌کند. نور بازیافتی در زوایای مختلف مورد سنجش قرار می‌گیرد.
حساسیت جداسازی سلول‌ها بستگی به شکل و شدت نور لیزر دارد. قطر پرتو لیزر حدود ۶۵۰ میکرومتر بوده که توسط عدسی‌هایی در مسیر آن، که دارای قطر باریک هستند، با سلول برخورد می‌کند. اندازه‌گیری پراکندگی یا پخش نور لیزر در طول محور پرتو تابش یا از پیش رو بستگی به اندازهٔ سلول دارد. آنالیز بازیافت نور فلورسانس بعد از برخورد با نور لیزر در زوایای جانبی و زاویهٔ ۹۰ درجه خصوصیاتی از وضعیت آنتی‌ژنی و محتویات درون سلولی را ارائه می‌دهد.
برای انجام هر نوع فلوسایتومتری ابتدا باید سلول‌ها را آماده کرد به‌طوری‌که سلول‌ها به صورت تکی درآمده و در محیط مناسبی معلق شده باشند. روش‌های مختلفی برای تهیهٔ سلول وجود دارد و روش انتخاب شده به نوع سلول مورد ارزیابی بستگی دارد. پس از تهیهٔ سوسپانسیون مناسب، سلول‌ها باید با مواد فلورسانس رنگ شوند یا با آنتی‌بادی‌های کونژوگه با فلوروکروم نشاندار شوند. روش نشاندار کردن تحت تأثیر فاکتورهای زیادی قرار می‌گیرد از جمله میزان اختصاصی بودن آنتی‌بادی و غلظت آنتی‌ژن در سطح یا داخل سلول، مناسب بودن غلظت آنتی‌بادی مورد استفاده و به کار بردن کنترل‌های مثبت و منفی مناسب در آنالیز سلول‌ها.
فلوسایتومترها باید بتوانند نور لیزر پراکنده شده یا فلورسانس نشر شده از یک سلول منفرد را در میان انواع سلول‌ها با حساسیت بالایی ردیابی کنند و بدین منظور سلول‌ها باید در محیط مایع به صورت سوسپانسیون یکنواختی درآیند. محیط اطراف سلول‌ها معمولاً به صورت ایزوتونیک با پی‌اچ برابر ۷٫۳ و غلظت سلولی بین ۱۰۵ تا ۱۰۶ سلول در هر میلی‌لیتر تهیه می‌شود و تحت چنین شرایطی سلول‌ها به صورت یک به یک از مقابل محور تابش نور لیزر عبور خواهند کرد. معمولاً حجم کمی از نمونه (۲/۰ تا ۱ میلی‌لیتر) برای آنالیز لازم است ولی «حداقل حجم مورد نیاز از نمونه» به کثرت سلول‌های مورد نظر در میان انواع سلول‌های موجود در نمونه نیز بستگی دارد و اگر درصد سلول‌های تحت بررسی، نسبت به سایر سلول‌های موجود پایین باشد لازم است ابتدا برای حذف بخشی از سلول‌های ناخواسته اقدام شود. قطر سلول‌های ارزیابی شده باید در محدودهٔ ۱ تا ۳۰ میکرون باشد و فلوسایتومترهای معمولی برای ارزیابی ذرات کوچک‌تر از ۱ میکرون حساسیت لازم را ندارند. از طرفی وجود ذرات درشت‌تر از ۳۰ میکرون موجب انسداد جریان مایع در دستگاه خواهد شد. فلوسایتومترهای معمولی برای استفاده و آنالیز سلول‌های خونی طراحی شده‌اند زیرا پلاکت‌های خون حدود ۱ میکرون قطر دارند و قطر سلول‌های خونی نیز ۶ تا ۱۲ میکرون است. با این حال سلول‌هایی از منشأ بافت‌های دیگر (مثل بافت‌های لنفوئیدی و سلول‌های کشت‌شده) را نیز می‌توان با فلوسایتومترهای معمولی آنالیز کرد. با این شرط که آن‌ها باید از همدیگر و از بسترشان جدا شوند و به صورت سوسپانسیون سلول‌های منفرد در آیند و هر گونه تودهٔ سلولی باید پیش از آنالیز حذف شود. عاملی که فلوسایتومتری را به عنوان یک تکنیک فوق‌العاده در مطالعات کلینیکی درمی‌آورد این است که سرعت جریان نمونه (۵ تا ۵۰ متر بر ثانیه) امکان جمع‌آوری اطلاعات مربوط به ۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ سلول را در هر ثانیه فراهم می‌نماید و حجم مورد نیاز از نمونهٔ خون معمولاً حدود ۱۰۰ میکرولیتر یا کمتر است.
قدم اول برای تهیهٔ نمونه، گرفتن یا ساختن سوسپانسیون سلولی مناسب است. نمونهٔ خون در حالت معمول حاوی سلول‌های منفرد است که در پلاسمای خون به صورت معلق هستند. نمونه‌های به‌دست آمده از مغز استخوان را می‌توان با پیپت کردن مکرر به صورت سوسپانسیون سلول‌های منفرد درآورد. در نمونه‌های تهیه شده از بافت‌های جامد و لنفوئیدی، اتصالات سلول به سلول یا سلول به بستر باید شکسته شود و سلول‌ها کاملاً آزاد شوند. قدم دوم این است که تا زمان آنالیز نمونه، خصوصیات و عملکرد سلول‌های تحت بررسی باید در حالت طبیعی و دست نخورده حفظ شوند. برای برخی از انواع سلول‌ها (مثلاً آنتی‌ژن‌های اختصاصی ردهٔ سلولی در لنفوسیت‌های در حال استراحت) این کار نسبتاً ساده است و استفاده از روش‌های مختلف معمولاً در این مورد نتایج یکنواختی به بار می‌آورد. اما برای برخی سلول‌های دیگر مثل آنتی‌ژن‌های CD62P در پلاکت‌ها و CD11b در نوتروفیل‌ها که سریعاً تغییر می‌یابند نگهداری سلول‌ها مشکل‌آفرین خواهد بود و روش‌های مختلف تهیه و نگهداری سلول در این موارد ممکن است به نتایج متفاوتی ختم شود.
بدیهی است که وقتی برخی خصوصیات سلولی و عملکردهای آن (نظیر سنجش زنده بودن سلول‌ها به وسیلهٔ دفع رنگ، توانایی فاگوسیتوز و سیتوتوکسیسیته و پاسخ به آگونیست‌ها در حالت کشت آزمایشگاهی) بررسی می‌شوند ضروری است سلول‌ها به صورت زنده به کار برده شوند و در محیط فیزیولوژیک رقیق شوند و هرچه سریع‌تر مورد آزمایش قرار گیرند. با این حال دلیلی وجود ندارد از سلول‌های زنده برای ارزیابی برخی خصوصیات دیگر سلولی نظیر بیان آنتی‌ژن‌های اختصاصی ردهٔ سلول یا مولکول‌های چسبندگی استفاده نشود به شرطی که بتوان آن‌ها را در وضعیت ثابتی که تغییر قابل توجه در ساختمان و حیات سلولی ایجاد نشود نگهداری کرد. در عین حال استفاده از سلول‌های زنده این مزیت را دارد که آن‌ها نسبت به سلول‌های فیکس شده یا مرده به مقدار کمتری با آنتی‌بادی‌ها از طریق غیر اختصاصی متصل می‌شوند.
بافر نمکی فسفات (PBS): بیشتر اوقات سلول‌ها پیش از آنالیز به مدت کوتاهی در شرایط آزمایشگاهی نگهداری می‌شوند در این صورت می‌توان از بافر فسفات نمکی برای تهیهٔ سوسپانسیون سلولی استفاده کرد. اما اگر قرار است سلول‌ها مدت طولانی‌تری را پیش از آنالیز سپری کنند بهتر است در محلول‌های دیگری که دارای بافر مناسب، از نظر یونی ایزوتونیک، حاوی پروتئین و از نظر نمکی نزدیک به حالت فیزیولوژیک هستند نگهداری شوند.
اگر سلول‌ها (مثل ماکروفاژ‌ها، نوتروفیل‌ها و پلاکت‌ها) تمایل به چسبیدن به یکدیگر یا به سطوح پلاستیکی دارند با استفاده از محیطی که فاقد یون‌های دوظرفیتی مثل Ca2+ و Mg2+ و نیز حاوی ۵ میلی‌مول اتیلن‌دی‌آمین‌تترااستیک اسید (EDTA) می‌توان آن‌ها را به صورت سوسپانسیون نگه داشت. با این حال فقدان یون‌های دوظرفیتی و وجود EDTA برای ادامهٔ حیات سلول‌ها مضر هستند. چه به صورت زنده و چه به صورت فیکس‌شده بهتر است سلول‌ها را مدت کوتاهی پیش از استفاده تهیه نمود و برای به حداقل رساندن رشد و تکثیر میکروب‌ها آن‌ها را در دمای ۴ درجه نگهداری نمود. همچنین تهیهٔ سوسپانسیون سلولی و محلول رنگ‌کننده باید تحت شرایط استریل انجام گیرد. اگر BSA یا FBS به محیط‌های ساده‌ای مثل PBS و HBSS اضافه می‌شوند باید محلول تهیه‌شده از نظر وجود توده‌های پروتئینی بررسی شود مخصوصاً اگر آنالیز سلول‌های کوچک‌تری مثل پلاکت‌ها مدنظر باشد. این توده‌های پروتئینی خطای قابل توجهی ایجاد می‌کنند و بهتر است محلول پروتئینی از فیلترهای با سایز ۰٫۲۵ میکرون عبور داده شود تا ذرات پروتئینی گرفته شوند.
آماده‌سازی قبلی نمونه برای دسته‌بندی بسیار مهم است. در واقع، دسته‌بندی موفق تقریباً به‌طور کامل به کیفیت نمونهٔ استفاده‌شده بستگی دارد. تهیهٔ سوسپانسیون سلول‌ها یا ذرات انفرادی، پیش‌نیاز اصلی برای فلوسایتومتری است. هنگامی که سلول‌های مورد استفاده به‌طور طبیعی به حالت سوسپانسیون وجود دارند (مثل سلول‌های خونی یا سلول‌هایی که در محیط کشت به صورت سوسپانسیون رشد می‌کنند) تهیهٔ چنین سوسپانسیونی آسان است اما وقتی سلول‌ها از منشأ کشت‌های چسبنده یا سلول‌های بافت جامد باشند، تهیهٔ سوسپانسیون سلول‌های منفرد کمی مشکل است. به هر حال، چندین روش کاملاً ارزیابی‌شده برای آماده‌سازی نمونه‌های جداساز جریانی بیان می‌شوند.
گاهی لازم است ترکیبات درون سلولی را ردیابی یا اندازه‌گیری کرد. مثل توالی دی‌ان‌ای، آنزیم‌ها، گلیکوپروتئین‌های درون سلولی که قرار است در سطح سلول عرضه یا ترشح شوند (مثل سایتوکاین‌ها) فاکتورهای نسخه‌برداری یا تنظیمی مثل سایکیلین‌ها و پی۵۳ و اجزای ساختمانی مثل رشته‌های اکتین. اگر اجزای درون سلول قرار است از طریق immunolabeling ردیابی شوند باید غشای پلاسمایی (و شاید غشای ساختمان‌های درونی سلول) (قبلا یا در حین رنگ‌آمیزی) برای عبور آنتی‌بادی‌های نشاندار شده، نفوذپذیر گردند. در عین حال، آنتی‌ژن باید در درون سلول باقی بماند و آنتی‌ژنیسیته و خصوصیات انکسار نوری سلول نیز ثابت بماند. معمولاً سلول‌ها با فرمالدهید ثابت می‌شوند که می‌تواند غشا را پایدار کرده و به‌طور همزمان، نفوذپذیری آن را نیز افزایش دهد ولی برای نفوذپذیری بیشتر باید از معرف‌های دیگری استفاده شود.
فرمالدهید اضافی حتماً باید از محیط سلولی حذف شود مثلاً با استفاده از گلایسین و برای به حداقل رساندن اتصال غیر اختصاصی آن به آنتی‌ژن‌های داخل سلولی، BSA یا شیر خشک کم‌چربی به محلول اضافه می‌شود؛ و اگر سلول‌ها برای نوکلئیک اسید رنگ‌آمیزی می‌شوند می‌توان از ثابت‌کننده‌های لخته‌کننده مثل متانول هم استفاده کرد. عوامل نفوذپذیرکنندهٔ شایع عبارت‌اند از ساپونین و دترجنت‌های غیر یونی.
ساپونین‌ها نواحی آب‌گریز بزرگی دارند که به نواحی کلسترولی غشاهای سلولی داخل می‌شوند و کمپلکسی را تشکیل می‌دهند که دارای قطری حدود ۱۲ تا ۱۵ نانومتر است و ماکرومولکول‌ها را قادر می‌سازند از آن طریق به سیتوپلاسم وارد شوند.
غشای پلاسمایی دست‌نخورده باقی می‌ماند اما چون سوراخ ایجادشده در غشا برگشت‌پذیر است و سلول‌های نفوذپذیر شده با ساپونین فقط در حضور ساپونین برای آنتی‌بادی‌ها نفوذپذیر هستند؛ بنابراین موقع نشاندار کردن سلول، باید در محلول آنتی‌بادی، ساپونین را نیز گنجاند. ساپونین نمی‌تواند غشاهای بدون کلسترول را نفوذپذیر کند (نظیر غشای داخلی هسته و غشاهای میتوکندری‌ها). دترجنت‌های غیر یونی دناتوره کنندهٔ ضعیف پروتئین هستند و به غشاهای سلولی و دیگر غشاهای داخلی سلولی وارد شده و هم لیپیدها و هم پروتئین‌های داخل غشایی را حل می‌کنند. در غلظت‌های پایین، سلول را نفوذپذیر می‌کنند اما در غلظت‌های بالاتر باعث لیز شدن سلول شده و محتویات سیتوپلاسم بیرون می‌ریزد. تاکنون روش یکسانی که بتواند برای نفوذپذیر کردن انواع سلول‌ها کارایی داشته باشد وجود ندارد و اغلب رنگ‌پذیری غیر اختصاصی بالایی درون سلول دیده می‌شود. بهترین روش برای استفاده در مورد یک آنتی‌ژن خاص، عبارت است از تعیین غلظت مناسب ثابت‌کننده به دترجنت، مدت رنگ‌آمیزی و دما که بایستی با آزمایش‌های مقایسه‌ای آن‌ها را مناسب‌سازی کرد.
سلول‌ها معمولاً بر اساس بیان آنتی‌ژن‌های سطحی خود شناسایی می‌شوند؛ مثلاً سلول‌های تی حاوی مولکول‌های CD3 در سطح خود هستند و با استفاده از مولکول‌های CD4 و CD8 می‌توان دو گروه مجزای این سلول‌ها را شناسایی کرد. اغلب زیرگروه‌های اصلی سلول‌های موجود در خون انسان آنتی‌ژن‌های اختصاصی و مربوط به خود را بیان می‌کنند که می‌تواند اسباب شناسایی آن‌ها قرار گیرد؛ مثلاً CD19 فقط در سلول‌های بی وجود دارد و CD56 فقط در سلول‌های کشندهٔ طبیعی یافت می‌شود. اما شناسایی مونوسیت‌ها و سلول‌های دندریتیک با منشأ میلوئید، به آسانی امکان‌پذیر نیست.
بهترین خصوصیتی که فعلاً می‌توان از آن برای شناسایی همهٔ مونوسیت‌ها در خون محیطی استفاده کرد رنگ‌آمیزی استراز غیر اختصاصی است. عملاً، از آنتی‌ژن CD14 به عنوان مارکر سطحی مونوسیت‌ها استفاده می‌شود اما بیان آن در برخی مونوسیت‌ها خیلی کم است. بیشتر مونوسیت‌هایی که بیان CD14 در آن‌ها پایین است معمولاً در سطح خود گیرندهٔ شمارهٔ ۳ ناحیهٔ FC گاما را بیان می‌کنند.
در مطالعهٔ مونوسیت‌های CD16+ برای تفکیک آن‌ها از سلول‌های کشندهٔ طبیعی باید از آنتی‌بادی ضد CD56 هم استفاده گردد زیرا سلول‌های کشنده نیز در سطح خود CD16 را بیان می‌کنند. سلول‌های گرانولوسیت هم از نظر CD16 مثبت هستند اما آن‌ها در نمودار رسم شده با استفاده از خصوصیات انکسار نوری به راحتی از مونوسیت‌ها تفکیک می‌گردند. چون همهٔ مونوسیت‌های انسانی حاوی CD4 در سطح خود هستند به صورت جایگزین می‌توان از مولکول CD4 برای شناسایی مونوسیت‌ها استفاده کرد. مونوسیت‌ها در نمودار dot plot به راحتی از سلول‌های تی CD4+ قابل تفکیک هستند و می‌توان برای اطمینان بیشتر از مولکول CD3 نیز استفاده کرده و سلول‌های CD3+ را از آنالیز کنار گذاشت. با این وجود، مولکول CD4 توسط بیشتر زیرگروه‌های سلول‌های دندریتیک نیز بیان می‌شود؛ بنابراین، تفکیک آن‌ها بدون استفاده از آنتی‌بادی‌های اضافی مشکل خواهد بود.حسن شریفی یزدی، سید احسان حسینی، سحر هامون‌نورد. کتاب اصول آزمایش با فلوسایتومتر. انتشارات آرنا. ۱۳۹۳.سحر، هامون‌نورد. دلیرژ، نوروز. آهنگران، ناهید. میزان زنده‌مانی نوتروفیل‌های خون محیطی به دنبال تیمار با سلول‌های مزانشیمی رت، مجلهٔ علوم پزشکی مازندران، ۱۳۹۳، صفحهٔ ۳۴ تا ۴۰.سید احسان، حسینی. دلیرژ، نوروز. آهنگران، ناهید. تأثیر ژل رویال بر میزان سیتوتوکسیتی سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی علیه سلول‌های اریترولوسمی ردهٔ K562، مجلهٔ علوم پزشکی مازندران، ۱۳۹۳، شمارهٔ ۱۱۴، صفحهٔ ۱ تا ۷.
سانتا النا (اکوادور) (به اسپانیایی: Santa Elena, Ecuador) شهری در اکوادور است که در کانتون سانتا النا واقع شده‌است.
سانتا النا ۵۳۶٫۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۳٬۱۷۴ نفر جمعیت دارد و ۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جزایر راجه آمپات که به زبان محلی به معنی چهار پادشاه است در غرب استان پاپوآی غربی در کشور اندونزی قرار گرفته‌است. این مجمع الجزایر که در موقعیت شمال غربی جزیره گینه نو قرار دارد متشکل از بیش از ۱۵۰۰ جزیره کوچک می‌باشد
در نزدیکی جزیره راجه آمپات غار تولومول قرار دارد که نقاشی‌هایی که توسط انسان‌های باستانی کشیده شده‌است در آن دیده می‌شود. در سمت شمال جزیره وایگیو نیز میراثی از جنگ جهانی دوم وجود دارد.
چوپاکابرا یا چوپاکابراس , ()، موجودی افسانه‌ای است که آن را ساکن آمریکای جنوبی می‌دانند و اولین گزارش‌های مربوط به دیده شدن آن در پورتوریکو پخش شد. نام آن از چوپار (chupar) به معنی مکیدن و کابرا (cabra) به معنی بُز گرفته شده، چون آن را موجودی می‌دانند که به احشام اهلی به‌ویژه بز حمله می‌کند و خون آن‌ها را می‌مکد.
اولین گزارش‌ها از دیده‌شدن این موجود در سال ۱۹۹۵ در پورتوریکو داده شدند. پس از آن، در سال‌های بعد گزارش‌های مختلف دیگری از مین در شمال آمریکای جنوبی تا جنوب شیلی داده شدند. حتی گزارش‌هایی از کشورهای خارج از آمریکای جنوبی مانند روسیه و فیلیپین داده شد، اما بیشتر این گزارش‌ها فاقد هرگونه شاهد و غیرقابل اثباتند. در برخی از گزارش‌هایی که از دیدن این موجودات در شمال مکزیک و جنوب ایالات متحده آمریکا داده شد، محققان تأیید کردند که موجودات مشاهده‌شده، سگ‌سانانی بودند که به بیماری پوستی مینچ(Mange) مبتلا شده‌بودند.
زیست‌شناسان و مسئولان محیط زیست، چوپاکابرا را یک افسانهٔ محلی می‌دانند.
طبق روایت برخی از شاهدان، چوپاکابرا بویی شبیه به بوی گوگرد از خود برجای می‌گذارد و هنگام احساس خطر چشمانش قرمز رنگ می‌شود.
قسمت ۱۱ فصل ۴ سریال پرونده‌های ایکس، دربارهٔ این موجود افسانه‌ای است.
فیرلی (به لاتین: Fairlie, New Zealand}} یک شهر در نیوزیلند است که در ناحیه مکنزی واقع شده‌است.
فیرلی ۷۱۷ نفر جمعیت دارد.
فیرهال (به لاتین: Fairhall) یک شهر در نیوزیلند است که در منطقه مارلبورو واقع شده‌است.
هرکینو (به لاتین: Herekino) یک زیستگاه انسانی در نیوزیلند است که در ناحیه فار نورث واقع شده‌است.
هرکینو ۱٬۹۴۷ نفر جمعیت دارد.
سیلوردیل (به لاتین: Silverdale, Auckland) یک شهر در نیوزیلند است که در منطقه اوکلند واقع شده‌است.
سیلوردیل ۲٬۰۷۰ نفر جمعیت دارد.
وودهیل (به لاتین: Woodhill, Auckland) یک زیستگاه انسانی در نیوزیلند است که در ناحیه رادنی واقع شده‌است.
رونانگا (به لاتین: Runanga, New Zealand) یک زیستگاه انسانی در نیوزیلند است که در Grey District واقع شده‌است.
رونانگا ۱٬۲۲۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه رادنی (به لاتین: Rodney District) یک منطقهٔ مسکونی در نیوزیلند است که در جزیره شمالی واقع شده‌است.
ماهایکا-بربیک (به لاتین: Mahaica-Berbice) یک منطقه در کشور گویان است که در شمال شرقی آن واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر فورت ولینگتون است.
ماهایکا-بربیک ۴٬۱۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۹٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد.
اد اسنر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۹ اوت ۲۰۲۱) بازیگر و سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌بود می‌توان به "بالا"، "عزب"، "جی‌اف‌کی"، "لو گرانت"، "قسمتی از شیشه"، "همسر اوهارا" و "وسوسه شیطانی" اشاره کرد. وی در انیمیشن "بالا" به جای شخصیت آقای فردریکسن صحبت کرده‌بود.
او ۵ بار برندهٔ جایزه گلدن گلوب شده بود و از دیگر افتخارات او می‌توان به نقش آفرینی در فیلم "تغییر عادت" در کنار الویس پرسلی اشاره کرد.
اد اسنر در ۲۹ اوت ۲۰۲۱ براثر ایست قلبی درگذشت.
دمرارا-بربیک علیا (به لاتین: Upper Demerara-Berbice) یک منطقه در گویان است که در گویان واقع شده‌است.
دمرارا-بربیک علیا ۱۷٬۰۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۹٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد.
بربیک شرقی-کورنتاین (به لاتین: East Berbice-Corentyne) یک منطقه در کشور گویان است که در شرق آن واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر نیو آمستردام است.
بربیک شرقی-کورنتاین ۳۶٬۲۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۹٬۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
آرسنال یک شخصیت خیالی ربات شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت به دست بیل مانتلو و کیث گیفن خلق شده است و برای اولین بار در "مرد آهنی" شماره ۱۱۴ام (سپتامبر ۱۹۷۸) معرفی شد.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از "آرسنال" در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
ریولیت نوعی سنگ آتشفشانی است که از نظر کانی‌شناسی دارای فنوکریستهای کوارتز همراه با آلکالی فلدسپات و پلاژیوکلاز در یک زمینه دانه‌ریز و فلدسپار و کوارتز است. در سنگ‌های ریولیتی معمولاً فنوکریست‌های کوارتز بیشتر و کانی های مافیک کمتر هستند.
سنگ‌های ریولیتی اغلب در نواحی قاره‌ای و گاهی به صورت مشتقاتی همراه با بازالت های آلکالن جزایر اقیانوسی دیده می‌شوند. این سنگ‌ها در نواحی آتشفشانی به صورت گنبدهای کوچکی همراه با توف‌های وابسته دیده می‌شوند.
کویونی-مازارونی (به لاتین: Cuyuni-Mazaruni) یک منطقه در کشور گویان است که در غرب آن واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر بارتیکا است.
کویونی-مازارونی ۴۷٬۲۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
پوتارو-سیپارونی (به لاتین: Potaro-Siparuni) یک منطقه در کشور گویان است که در غرب آن واقع شده‌است، مرکز این منطقه شهر ماهدیا است.
پوتارو-سیپارونی ۲۰٬۰۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
لاتیت نوعی سنگ آتشفشانی است که معادل آتشفشانی سنگ‌های مونزونیتی به‌شمار می‌رود. لاتیت‌ها سنگ‌هایی هستند که در مقایسه با بازالت‌ها و آندزیت‌ها دارای فلدسپار غنی از پتاسیم هستند و در مقایسه با تراکیت‌ها دارای مقدار بیشتری پلاژیوکلاز و مقدار کمتری فلدسپار پتاسیم می‌باشند. در مقاطع نازک تشخیص این سنگ‌ها از آندزیت‌ها و تراکیت‌ها مشکل و فقط توسط افراد مجرب ممکن است. لاتیت‌هااز نظر زمین‌شناسی و پتروژنز مشابه تراکیت‌ها هستند ولی از آن‌ها کمیاب‌ترند.
تاکوتو بالا- اسیکوییبو بالا (به لاتین: Upper Takutu-Upper Essequibo) یک منطقه در کشور گویان است که در جنوب آن واقع شده‌است، مرکز این شهر لتم است.
تاکوتو بالا- اسیکوییبو بالا ۵۷٬۷۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۴٬۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی (CIP) به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که برای حفاظت زیرساخت‌ها (Infrastructure) که در هر کشوری بنیان اساسی جامعه آن کشور محسوب می‌شوند و آسیب به آن‌ها می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری را در کشورها ایجاد نماید و آسیب در یک بخش می‌تواند بخش‌های دیگر را نیز تحت تأثیر جدی قرار دهد.
برای مثال یک ویروس رایانه‌ای توزیع گاز طبیعی در یک منطقه ر ا مختل کند. این موضوع می‌تواند پیامدهایی را در تولید برق داشته باشد که به نوبه خود می‌تواند منجر به قطع خطوط شبکه‌ای و ارتباطات رایانه‌ای دیگر شود. این امر می‌تواند به ترافیک در راه‌ها، ترافیک هوایی یا حتی ترافیک قطارها منجر شود و حتی ممکن است خدمات اورژانسی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. همین موضوع می‌تواند در اثر یک اتفاق طبیعی نیز به وجود آید و منجر به فلج شدن یک منطقه و حتی یک کشور شود.
در چنین شرایطی باید برای چنین زیرساخت‌هایی که زیرساخت‌های حیاتی نامیده می‌شوند، توصیفی دقیق ارائه شود و برای مانیتورینگ و مقابله با پیامدهای اتفاق افتادن آن‌ها آمادگی لازم را ایجاد شود. برای داشتن این آمادگی باید بخش‌های خصوصی و دولتی با هم همکاری نمایند. این همکاری باید شامل موارد زیر باشد:
الف. ارزیابی آسیب‌ها در سطح فیزیکی و سایبری
ب. برنامه‌ریزی برای از بین بردن آسیب‌های اساسی
ج. توسعه سامانه‌ها برای شناسایی و جلوگیری از تلاش‌ها برای حملات احتمالی
د. هشدارهایی برای آگاهی‌های به موقع
هـ. بازسازی قابلیت‌های کلیدی بعد از حملات
زیر ساخت‌های حیاتی (Critical Infrastructure) به صورت کلی به آن دسته از سامانه‌ها، خدمات یا حتی عملیاتی گفته می‌شود که اختلال یا تخریب آن‌ها موجب تضعیف یا ناتوانی در خدمات بهداشت عمومی، تجارت و اقتصاد، امنیت ملی یا هر ترکیب دیگری از این قبیل موارد شود. این موارد شامل ارتباطات، انرژی، سامانه‌های بانکی، خطوط حمل و نقل، بهداشت عمومی و خدمات ضروری دولتی می‌شود.
زیرساخت به ساختار اولیه فیزیکی و سازمان یافته‌ای گفته می‌شود که برای اجرای مأموریت و اهداف یک سازمان یا یک جامعه مورد نیاز است و در حالت کلی به عناصر ساختاری مرتبط و بهم پیوسته‌ای گفته می‌شود که چهارچوبی را برای توسعه کل ساختارهای دیگر فراهم می‌کند و می‌تواند به عنوان یکی از عناصر توسعه یافتگی یک کشور مطرح گردد.
زیرساخت به تسهیل تولید کالاها و خدمات (شامل خدمات اجتماعی) و توزیع آن‌ها کمک می‌کند. به‌طور مثال جاده‌ها به حمل و نقل کالاها و مواد اولیه به کارخانه‌ها کمک می‌کنند.
زیرساخت‌ها می‌تواند به دو صورت کلی باشند؛ زیرساخت‌های نرم و زیرساخت‌های سخت.
زیرساخت‌های سخت می‌تواند شامل زیرساخت‌های حمل و نقل، زیرساخت‌های مدیریت آب، زیرساخت‌های ارتباطی، زیرساخت مدیریت زباله‌های جامد، زیرساخت شبکه مانیتورینگ و اندازه‌گیری زمین است.
زیرساخت‌های نرم می‌تواند شامل زیرساخت‌های حکمرانی، زیرساخت اقتصادی، زیرساخت اجتماعی زیرساخت فرهنگی و زیرساخت‌های ورزشی و تفریحی باشد.
مبنای روش مدیریت دارایی‌های زیرساخت بر پایه تعریف یک استاندارد خدمات است که چگونگی کار یک دارایی را در قالب کلمات هدفمند و قابل اندازی‌گیری توصیف می‌کند. این استاندارد شامل یک درجه حداقل شرایط است که نشان دهنده پیامدهای از کار افتادن آن دارایی زیرساختی می‌شود. اصول اساسی در مدیریت دارایی‌های زیرساخت عبارت است از:
الف. تعریف استاندارد خدمات که شامل توصیف دقیق چگونگی عملکرد و عملیات دارایی‌ها و نیز تعریف درجه حداقل شرایط است.
ب. تعریف یک رویکرد هزینه کل حیات برای مدیریت دارایی‌ها
ج. جزئیات برنامه‌ریزی مدیریت دارایی‌ها
سرمایه‌گذاری در زیرساخت بخشی از انباشت سرمایه‌ای است که برای توسعه اقتصادی لازم است و نیز می‌تواند به عنوان بخشی از رشد رفاه اجتماعی در ساختار اجتماعی – اقتصادی جامعه تعبیر شود. از سوی دیگر تأثیر زیرساخت در رشد اقتصادی همواره یکی از بحث‌های اساسی در بین اقتصاد دانان بوده‌است. در کشورهای توسعه یافته توسعه و گسترش شبکه‌های برق، جاده‌ها و شبکه راه‌آهن توسعه اقتصادی بارزی را سبب شده‌است. در عین حال زیرساخت تأثیر غیرمستقیمی بر زنجیره تأمین، ارزش زمین، رشد کسب و کارهای کوچک و توسعه جوامع و استفاده از فرصت‌های اقتصادی می‌گذارد.
امنیت زیرساخت به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که برای حفاظت از زیرساخت‌ها و به‌طور خاص زیرساخت‌های حیاتی، از قبیل فرودگاه‌ها، آزاد راه‌ها، شبکه‌های راه‌آهن، بیمارستان‌ها، پل‌ها پایانه‌های حمل و نقل، شبکه‌های ارتباطی، سدها، شبکه‌های انرژی و … انجام می‌شود. امنیت زیرساخت به دنبال محدود کردن آسیب‌پذیری چنین ساختارها و سازه‌هایی در مقابل خرابکاری تروریسم، آلودگی و … است. مهم‌ترین دلایل آسیب‌پذیری در زیرساخت‌ها که لزوم حفاظت از آن‌ها را ایجاد می‌کند شامل:
- تروریسم؛ افراد یا گروه‌هایی که به دلایل سیاسی اقدام به خرابکاری در زیرساخت‌ها می‌کنند.
- خرابکاری؛ افراد یا گروه‌هایی مثل کارکنان سابق یک مجموعه، گروه‌های سیاسی مخالف دولت یا گروه‌های طرفدار محیط زیست می‌توانند از دلایل خرابکاری باشند.
- جنگ اطلاعاتی؛ هک سامانه‌های اطلاعاتی توسط افراد برای به دست آوردن درآمدهای شخصی یا نفوذ سازمان یافته به سامانه‌های اطلاعاتی و ارتباطی یک کشور برای ایجاد خرابکاری در زیرساخت‌های آن می‌تواند از جمله جنگ‌های اطلاعاتی باشد.
- بلایای طبیعی؛ طوفان، سیل و دیگر اتفاقات طبیعی که به زیرساخت‌های حیاتی مثل خطوط انتقال نفت و آب یا شبکه‌های انتقال برق آسیب می‌زند.
این واژه معمولاً از سوی دولت‌ها برای توصیف دارایی‌هایی استفاده می‌شود که مدیریت و عملیات ساختارهای اساسی جامعه مثل اقتصاد را ممکن می‌سازد و برای اجرای آن ضروری می‌باشند. در یک تقسیم‌بندی کلی این واژه با موارد زیر در ارتباط است:
از آنچه که گفته شد نتیجه می‌شود که برای مقابله با آسیب‌های مطرح شده در زیرساخت‌های حیاتی نمی‌توان بدون برنامه‌ریزی گام برداشت. این موضوع زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم در سال‌های اخیر تعداد حملات توزیع شده ممانعت از دستیابی به خدمات بسیار زیاد شده‌است. همچنین حجم ترافیک بالایی از اینترنت برای حمله به آژانس‌های دولتی و خصوصی استفاده می‌شود. از سوی دیگر وابستگی ارائه خدمات در بخش‌های مختلف از جمله بخش‌های دولتی و غیردولتی افزایش چشم‌گیری یافته‌است؛ به‌طور مثال خدمات دولت الکترونیکی در سال‌های اخیر وابستگی شدیدی به بانکداری الکترونیکی پیدا کرده‌است (A. Alsamhan, 2014).
در کل می‌توان گفت که این آسیب‌ها می‌تواند به ضربات سنگین مالی برای دولت‌ها و بخش خصوصی بینجامد یا حتی با از بین بردن سهم بازار برخی بخش‌های خصوصی در اقتصاد آن‌ها را از چرخه رقابتی خارج سازد. بدین ترتیب می‌توان گفت که سیاست گذاری و برنامه‌ریزی در این حوزه برای کشورها بسیار حیاتی و ضروری است.
سیاست گذاری در حیطه زیرساخت‌های حیاتی به دنبال تعیین بازیگران اصلی در هر یک از حوزه‌های تهدیدات، عوامل مؤثر در زیرساخت‌ها و نیز پوشش مخاطرات و تهدیدات است به نحوی که بتواند ریسک‌های هر یک را شناسایی کرده و برنامه‌ریزی لازم را در شناسایی مداوم فعالیت‌های حیاتی انجام دهد و زمینه ایجاد مشارکت بخش‌های دولتی و خصوصی را فراهم نماید و فرایند مستمری را برای استفاده از ظرفیت‌های مختلف در این زمینه فراهم سازد.
هدف از برنامه‌ریزی در این حوزه توسعه یک برنامه برای حفاظت زیرساخت‌های حیاتی و جلوگیری از انجام حملات و ممانعت از ارائه خدمات این بخش هاست. این امر با ایجاد و تقویت هماهنگی و همکاری بین بخش‌های خصوصی و دولتی و نیز با ارائه دهندگان خدمات در این حوزه‌ها و ارتباط اطلاعاتی این بخش‌ها و نیز صاحبان زیرساخت‌های حیاتی امکان‌پذیر خواهد بود.
این برنامه‌ریزی باید شامل بخش‌های زیر باشد:
الف. شناسایی زیرساخت‌های حیاتی در کشور
ب. شناسایی صاحبان و مالکان اصلی و فرعی زیرساخت‌های حیاتی
ج. طراحی و ایجاد راهبردهای دفاع از زیرساخت‌های حیاتی
د. شناسایی اجزای مختلف و نقش آن‌ها در زیرساخت‌های حیاتی
هـ. توسعه سیاست‌های حفاظت و رویه‌های حفاظتی و افزایش تدریجی حفاظت از زیرساخت‌ها
و. مانورهای دوره‌ای برای بررسی اثربخشی و کارایی روش‌های حفاظت
به‌طور مثال در حوزه زیرساخت‌های اطلاعاتی و ارتباطی یکی از آسیب‌های جدی حملات توزیع شده ممانعت از ارائه خدمات (DDoS) می‌باشد که رشد بسیاری در سال‌های اخیر داشته‌است و زیان‌های مالی زیادی را به دولت‌ها تحمیل کرده‌است.
تعیین نقش‌های مختلفی که به نوعی با زیرساخت‌های حیاتی در ارتباط هستند و نیز فعالیت‌های کلیدی مربوط به هر یک از این نقش‌ها در میزان موفقیت برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌ها از جمله مهم‌ترین عوامل است. در یک تقسیم‌بندی کلی دولت به عنوان متولی اصلی ایجاد فضای عملیاتی برای بخش‌های مختلف حیاتی کشور، تعیین‌کننده اهداف اجرای برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌ها از یک سو و تعریف‌کننده سیاست‌ها و نقش‌های درگیر در هر یک از زیرساخت‌های حیاتی در کشور است.