moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت کمره بالا در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۸۳ نفر بوده‌است که از این میان ۹۱ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۶۴ خانوار دارد.
کوشکی علیا روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. محصولات اصلی کشاورزی این روستا گندم و جو می‌باشد. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی می‌باشد که در کنار آن دامپروری هم دارند. این روستا در شمالی‌ترین نقطه شهرستان بروجرد قرار گرفته و با شهرستان ملایر در استان همدان هم‌مرز می‌باشد؛ متأسفانه این روستا از ابتدایی‌ترین امکانات محروم است.
دسترسی به این روستا از طریق یک جاده آسفالت از انتهای بلوار ارتش درشهرک اندیشه امکان‌پذیر است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت کوشکی بالا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۱۷ نفر بوده‌است که از این میان ۲۰۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۰۹ خانوار دارد.
راه ارتباطی این روستا جاده آسفالته است. این روستا ۱۷ کیلومتری شمال بروجرد واقع شده‌است. قدمت حمام آن بالغ بر ۱۰۰ سال است که در حال حاضر بلااستفاده و در حال تخریب می‌باشد.
مهم‌ترین طایفه‌ها در این روستا امیدعلی، میرزایی می‌باشد.
کوشکی سفلی روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت کوشکی پائین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۶۸ نفر بوده‌است که از این میان ۱۷۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۸۶ خانوار دارد.
گَنداب روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در حد فاصل روستاهای گندل گیلان، دره گرم و کمره علیا قرار دارد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، گنداب در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده و به صورت فصلی در آن کشاورزی صورت می‌گیرد.
گُندلْ گیلانبه لوری:(گنل‌گیرون) یا گندل گیران، روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد.
گنل در زبان لری به معنای چونه خمیر نان بوده گیرون هم به معنای گیران هست در کل به این معنی میباشد در جایی که چونه خمیر برای نان گرفته میشود. که این نام بر‌گرفته از جنگ یزدگرد‌‌ سوم ساسانی است که در بروجرد و نهاوند درگیری داشته با اعراب مسلمان.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گندل گیلان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۴۳ نفر بوده‌است که از این میان ۱۲۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۸۲ خانوار دارد.
دارای آب و برق ودارای گاز شهری می‌باشد.
گُلِ زرد روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان اشترینان در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد. دسترسی به این روستا از طریق جاده روستای دره گرگ می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گل زرد در سال ۱۳۹۵برابر با ۱۵۳ نفر بوده‌است که از این میان ۷۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۶۵ خانوار دارد.
راه‌بند علیا یکی از روستاهای شهرستان بروجرد در استان لرستان است. این روستا در دهستان همت‌آباد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد و آب و هوای آن سرد و کوهستانی است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت راه‌بند بالا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۳ نفر بوده‌است که از این میان ۲۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۲ خانوار جمعیت دارد.
قلعه شمسی روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان همت‌آباد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. قلعه شمسی در کنار شهر بروجرد و در منطقه ولات نظامی قرار دارد. مردم این روستا اکثرا طوایف گودرزی، نظامی، موسیوند، سید، نصرالهی و فیالی هستند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت قلعه شمسی در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۲۹ نفر بوده‌است که از این میان ۲۲۵ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۹۰ خانوار دارد.
دره کبود روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان شیروان در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دره کبود در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۸۴ نفر بوده‌است که از این میان ۹۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۳۹ خانوار دارد.
گُل‌دشت
گلدشت (Goldasht) نام یک منطقه عمومی گردشگری در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. این منطقه در غرب شهر بروجرد و در دامنه رشته کوههای زاگرس قرار گرفته است. گلدشت یک دره قیفی شکل به طول تقریبی هفت کیلومتر است که از حوالی روستای کپرگه آغاز و تا تپه چغا در غرب شهر بروجرد ادامه می یابد.
جاده ای به طول 12 کیلومتر از مجاور تپه چُغا در طول گلدشت عبور می کند و تا روستای کپرگه ادامه می یابد که محور اصلی گردشگری در این منطقه است. در واقع گلدشت یک مسیر روستایی است که در غرب بروجرد امتداد دارد و به دلیل وجود آب و درختان زیبا جذابیت مطلوبی کسب کرده که همواره یکی از گردشگاه هایی بوده که دسترسی به آن آسان است.
طبیعت جنگلی گلدشت بروجرد چندین روستا را در خود جای داده است که روستاهای فیال، شیخ میری، قلعه و کپرگه بخشهای مهم آن هستند. بهترین منطقه خوش آب و هوای بروجرد سر تا سر مسیر جاده گلدشت است که مملو از درختان سیب، آلبالو و گیلاس بوده و عطر خوش آن ها تمام فضا را پرکرده است. انتهای این باغ ها نیز به رودخانه پر آب و زیبای گلرود ختم می‌شود.
روستای کپرگه که داخل این منطقه قرار دارد مسیر آن از روستای شیخ میری سادات می‌گذرد. این روستا نیز دارای هوای مطبوع و باغات فراوان سیب است که دوغ محلی آن بسیار معروف است ودر انتهای این روستا، تنگه کپرگه واقع است که مکان بسیار مناسبی برای علاقه‌مندان به کوهنوردی است.
اگر با ماشین از غرب بروجرد در جاده شیخ میری به سمت گلدشت ‏رانندگی کنید، حدودا 12 کیلومتر راه خواهید داشت. این مسیر در اواخر بهار و در فصل تابستان بسیار زیبا و ‏دیدنی است چرا که سر تا سر آن را درختان سیب و آلبالو و گیلاس کاشته‌اند و بدین ترتیب بهشتی بی‌بدیل با ‏عطر خوش میوه‌ها و سرسبزی درختان پدیدار گشته است. رودخانه‌هایی با آب خنک و گوارا بر این باغات ‏سرک می‌کشند و با سخاوت تمام باعث سرسبزی این منطقه می‌شوند. ‏
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گلدشت در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۷۷۲ نفر بوده‌است که از این میان ۸۹۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این منطقه ۳۵۰ خانوار دارد.
نورمن مِیلر (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۰ نوامبر ۲۰۰۷)، نویسنده مشهور و صاحب سبک آمریکایی و برنده جایزه ادبی «پولیتزر» است. وی بیشتر بخاطر نثر تلخ و گزنده و مخالفتش با جنبش‌های فمینیستی شهرت دارد.
نورمن مایلر در یک خانواده یهودی‌الاصل در شهر لانگ بیچ، نیوجرسی متولد شد. وی در بروکلین نیویورک بزرگ شد و در سال ۱۹۳۹ به دانشگاه هاروارد راه یافت. در هاروارد در رشته مهندسی هوانوردی به تحصیل مشغول شد. وی توانست در سن ۱۸ سالگی و در محیط علمی دانشگاه هاروارد، اولین داستانش را منتشر کتد. نهایتاً در سال ۱۹۴۳ توانست با موفقیت از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شود.
نورمن مایلر در سال ۱۹۶۹، به خاطر نوشتن کتاب "سپاهیان شب" برای اولین بار برنده جایزه کتاب ملی سال شد.
وی همچنین از فعالین ضد جنگ ویتنام بود.
پت پُستچی نام مجموعه تلویزیونی استاپ‌موشن مخصوص کودکان می‌باشد که توسط کمپانی وودلند انیمیشن تولید شده‌است. مخاطبان این سریال کارتونی کودکان پیش از دبستان بوده‌است و داستان‌های آن برپایهٔ شخصیت پاتریک (پَت) کلیفتون است که یک شخصیت ساختگی است که در دهکده ای به نام گریندال زندگی می‌کند.
این کارتون در سال ۱۹۸۱ میلادی به نمایش درآمد و نسخهٔ دوم این سریال در سال ۲۰۰۴ میلادی با تغییراتی در زمینه‌های مختلف ساخته شد و به نمایش درآمد.
هر قسمت از این سریال با حادثه‌ای از جانب پَت، یک پستچی دوست‌داشتنی و گربهٔ سیاه و سفیدش، جِس است که در حال انتقال نامه‌ها به اهالی دهکده شروع می‌شود. او در ابتدا اقدام به انتقال نامه‌ها می‌کند که در هر قسمت با مشکلاتی که اهالی دهکده دارند درگیر شده و آن‌ها را حل می‌کند.
در مصاحبه ای از جان کانلیف (یکی از خالقان این اثر) گفته‌است که او شخصیت پستچی را انتخاب کرده‌است، زیرا به شخصیتی احتیاج داشت که بتواند از حومه شهر بازدید کند و با افراد مختلف ارتباط برقرار کند.
الهام بخش اداره پست خود یکی از خیابانهای واقع در خیابان کندال است که کانلیف در آنجا زندگی می‌کرد. اداره پست، در ۱۰ گرین ساید، در سال ۲۰۰۳ بسته شد.
ماشین پَت مانند یک جعبه با پلاک "پَت۱" می‌باشد. در هشت قسمت سری اول این سریال، بر روی وَن قرمز کمرنگ پَت، نشانهٔ تاج زرد رنگ همانند نشانهٔ ادارهٔ پست انگلستان نمایان‌بود. سپس ادارهٔ پست انگلستان اجازهٔ استفاده از نشانهٔ رسمی ادارهٔ پست را به سازندگان سریال داد و نشانهٔ قبلی با نشانهٔ مناسب جایگزین‌شد.
در قسمت‌های بعدی، پَت از مینی‌بوسی بزرگ‌تر استفاده‌کرد که اتوبوس پُست نامیده می‌شد، که می‌توانست مسافر، بسته‌های سنگین و محموله‌های پستی را نیز حمل کند. این اتوبوس "پَت۲" نامیده‌شد و از سری چهارم به بعد این اتوبوس پستی به رنگ زرد درآمد تا اتوبوس مدرسه شود.
یک پویانمایی با نام در سال ۲۰۱۴ منتشر شده که بر پایهٔ این مجموعه تلویزیونی بود.
در سری اسپین آف، پت پستچی: سرویس ویژه تحویل (در اصل پت پستچی: SDS)، پت پستچی به عنوان رئیس SDS ارتقا یافته‌است و اکنون از او خواسته می‌شود هر چیزی را تحویل دهد. هر قسمت پت پستچی را در یک مأموریت ویژه تحویل دنبال می‌کند، از نجات یک گاو فراری گرفته تا تحویل یک مکعب یخ غول پیکر. پت پستچی در نقش جدید خود به شهر نزدیک پنچاستر رفت و آمد می‌کند و در آنجا نامه‌های ویژه خود را از مرکز نامه پنکرز جمع می‌کند. پستچی پت اکنون ناوگان جدیدی از وسایل نقلیه از جمله هلی کوپتر، جیپ 4x4 و موتور، همراه با اتومبیل فرعی برای جس در اختیار دارد."Postman Pat goes postal", "The Register". او رئیس جدیدی به نام بن دارد که تمایل دارد به او دستورالعمل بدهد (در حالی که او قبل از "ارتقا" "استاد خودش بود). همچنین به نظر می‌رسد پت از زمان انتقال به SDS اشتباهات بیشتری در کار خود مرتکب شده‌است، بیشتر به این دلیل که در این سری جدید همیشه در حین تحویل باید ی اشتباهی شود.
در سال ۲۰۰۹ اسپین آفی به شکل CGI دربارهٔ گربه پت یعنی جس ساخته شد که دربارهٔ ماجراهای جس و دیگر حیوانات بود. این مجموعه هم در سال ۲۰۱۳ به پایان رسید.
موسیقی مجموعه اصلی ۱۹۸۱ توسط برایان دالی ساخته شده که تعدادی آهنگ از جمله آهنگ معروف را برای مخاطبان نوشت. برای سریال ۲۰۰۳، نویسنده موسیقی پاپ، سیمون وودگیت، امتیاز انیمیشن را به دست آورد و آهنگ‌های جدیدی نوشت؛ از جمله تم بسته‌بندی جدید "چه چیزی در کیف او است؟" آهنگ مضمون "پستی پست و گربه سیاه و سفید او" توسط کن باری برای سری اصلی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ خوانده شد. نسخه گسترده‌ای از این آهنگ به صورت تکی در انگلستان منتشر شد که در ژوئیهٔ ۱۹۸۲ به رتبه ۴۴ جدول رسید.
تا سال ۲۰۰۹، بیش از ۱۲ میلیون کتاب، از جمله کتاب‌های داستان، کتاب‌های یادگیری، کتاب‌های رنگ آمیزی و مجلات چند شخصیت، در سراسر جهان فروخته شده‌است.
از شخصیت‌های پت دستچی نیز در انگلیس و استرالیا در تبلیغات تلویزیونی شرکت Specsavers استفاده شده‌است.
در ایران این سریال در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل دههٔ ۹۰ میلادی به نمایش درآمد و گویندگی آن را خانم ژاله علو انجام داد که بسیار شبیه نسخهٔ اصلی می‌بود یعنی به جزء گوینده و پَت و یکی، دو نفر دیگر سایر شخصیت‌ها بدون صدا بودند.
مؤسسه فناوری استیونز از دانشگاه‌های آمریکا و در حومه جنوب شهر نیویورک و در ایالت نیوجرزی می‌باشد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Stevens_Institute_of_Technology
شهرها: مُهر
بخش وراوی یکی از بخش‌های شهرستان مهر در استان فارس است. این بخش در فاصلهٔ ۳۲۰ کیلومتری جنوب مرکز استان فارس واقع شده‌است.
بیشنهٔ این منطقه به دوران بسیار دور بر می‌گردد و تعدادی افراد بنام حاکم (خان) مدتی در این منطقه استقرار داشته بوده‌اند. حکومات قدیم این منطقه به صورت پراکنده و روستا به روستا بوده و هر روستا دارای قلعه و حکومت مستقل بوده چون همه خوانین این شهرستان قرابت فامیلی باهم داشته‌اند زیر نظر قلعه چاه شرف و شخص حاجی خان اداره و حمایت می‌شدند.
حکومت حاجی خان تا شهر لار توسعه داشت و هنوز آب انبارهایی از ان زمان در مسیر لار به یادگار باقی مانده‌است. حاجی خان در شهر لار کشته شد و همان‌جا بخاک سپرده شد.
خوانین این منطقه عموماً انسان‌هایی وارسته، متدین و مردم دار بودند و بخاطر این خصوصیات مورد احترام مردم بوده‌اند هرچند با کنکاش در تاریخ کهن این خطه، می‌توان زمامدارانی یافت که به مردمان رنج کشیده هم عصر خود تعرضاتی کرده باشند.
از مهم‌ترین آثار باستانی وراوی حمام معروف به حمام حاجی خانی است که بیش از دویست سال از تاریخ آن گذشته وآثارش باقی مانده‌است؛ که جلوه بسیار زیبایی به شهر می‌دهد وبا کمی همت مسئولان و بازسازی می‌تواند پذیرای خوبی برای مشتاقان آثار باستانی باشد.
مهم‌ترین روستاهای بخش وراوی به شرح زیر می‌باشند:
برده کویه ،چاه گزی ،تل ملایی، نرمان، میرملکی، چاه شرف، خوزی، نورآباد، تل ملو، گودرزی ،خالده. حاجی‌آباد صادره
وراوی یکی از روستاهای شهرستان دشتی استان بوشهر هم می‌باشد.
وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم (چاپ اول ۲۰ آوریل ۱۹۸۱) نام داستان کوتاهی از ریموند کارور که بر روی مجموعهٔ داستان کوتاهی از او نیز گذارده شد. «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چی حرف می‌زنیم یکی از بهترین داستان‌های کارور و عنوان یکی از مجموعه داستان‌های کوتاه اوست.»موراماکو ۲۳
این کتاب دومین کتاب مهم کارور است. چاپ اول آن در ۲۰ آوریل ۱۹۸۱ منتشر شد. این چاپ از زیر دست گوردون لیش گذشت و وی داستان‌های کوتاه آن را ویرایش اساسی کرد.کارور، «فاصله و داستان‌های دیگر» ۲۲۰ بعضی از داستان‌ها تا یک سوم حجم اولیه‌شان کوتاه شده‌اند. برای نمونه داستان "این همه آب و این قدر نزدیک به‌خانه" از ۱۹ صفحه هفت صفحه کاهش پیدا می‌کند. کارور که بعدها نسبت به این ویرایش‌ها تغییر عقیده داد داستان‌هایی که صدمه‌ٔ زیادی در ویرایش دیده بود را مجدداً بازنویسی کرد و در مجموعه‌های دیگرش انتشار داد.
نام این مجموعه داستان از روی یکی از داستان‌های مجموعه انتخاب شده است. نام این داستان ابتدا «مبتدی‌ها» بود که پس از ویرایش کتاب به «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم»فرزانه طاهری تغییر پیدا کرد. نام این داستان را در زبان فارسی مترجمین مختلف با اندکی تفاوت ضبط کرده اند. نام‌هایی مانند:"وقتی از عشق حرف می‌زنیم، از چه دم می‌زنیم"پریسا سلیمان‌زاده و زیبا گنجی، "وقتی از عشق حرف می‌زنیم، از چه می‌گوییم"اسدلله امرایی، "وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چی حرف می‌زنیم"مصطفی مستور
گوردون لیش (۱۹۳۴ - ) که یکی از ویراستاران سرشناس آمریکایی است نقش به‌سزایی در کشف و معرفی کارور داشت و از این جهت کارور خود را مدیون او می‌دانست در ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۰، در نامه‌ای به لیش، کارور می‌نویسد:«ممنونم رفیق بابت کمک‌های معرکه‌ات به داستان‌ها. ... حالا احساس می‌کنم داستان‌ها درجه یک شده‌اند.»ماهنامه «هفت شماره ۴۴» حاشیه صفحه ۷ اما ده سال بعد که کارور دیگر نویسنده مشهوری شده بود بر سر ویرایش داستان‌های «وقتی از عشق حرف می‌زنیم...» اختلاف زیادی با لیش پیدا کرد. کارور در ۸ ژوئیه ۱۹۸۰ طی نامهٔ بسیار مفصلی که به لیش می‌نویسد ضمن آن که می‌خواهد جلوی چاپ کتاب با ویرایش‌های لیش گرفته شود نسبت به بسیاری از تغییرات لیش نیز ابراز نگرانی می‌کند او در بخشی از این نامه می‌نویسد:«همان‌طور که گفتم، به نظر من ویرایش، به‌ویژه نسخهٔ اولی، درخشان بود. داستان‌هایی که نمی‌توانم از آن‌ها به همان صورت که بودند بگذرم این‌ها هستند. مرکز اجتماعاتتمام برجسته‌سازی‌ها در متن اصلی است. (اگر دلت می‌خواهد) و حمام (یک کار کوچک و خوب) و دلم می‌خواهد مقدار بیش‌تری از زوج پیر، آنا و هنری گیتز، در وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم (مبتدی‌ها) بیاید. نمی‌خواهم آقای تعمیرکار (کسی این‌جا نیست) در شکل فعلی در کتاب بیاید. عنوان فاصله نباید به همه‌چیز به او چسبید تغییر یابد...»ماهنامه «هفت شماره ۴۴» حاشیه صفحه ۱۳ از نظر بعضی از منتقدین لیش نقش به‌سزایی در بهتر شدن آثار کارور داشته است. فرزانه طاهری در این باره می‌گوید:«لیش از طول و تفضیل و احساساتی‌گری زده است، به‌ویژه پیرنگ فرعی کشدار دربارهٔ زوج سالخورده‌ای [وقتی از عشق حرف می‌زنیم...] که «حقیقتاً» عاشق هم‌اند.»طاهری ۷ اما مجید اسلامی معتقد است که لیش به کارور صدمه زده است او در این باره می‌گوی:«پایان «مبتدی‌ها» که توسط گوردن لیش قلع‌وقمع شده، فوق‌العاده است. پس از گفت‌وشنودی طولانی حالا هرب رفته دوش بگیرد و تری دارد گریه می‌کند و لورا دلداری‌اش می‌دهد و راوی توی تاریکی ایستاده کنار پنجره و بیرون را تماشا می‌کند.»اسلامی ۹۷
مجموعه داستان‌های این مجموعه را "گوردون لیش" ویرایش کرده است و توسط "انتشارات کناپف" منتشر شده‌است. بعدها لیش مدعی سهم انکارناپذیر خود در شهرت کارور شده و همسر کارور تس گالاگر با انتشار اصل داستان‌ها سعی کرد نشان دهد لیش نه تنها موجب ارتقا داستان‌ها نشده است بلکه آن‌ها را فروکاسته است و تبدیل به داستان‌های مینی‌مالیستی کرده است که مورد قبول کارور نبود. فرزانه طاهری که قبلاً داستان ویرایش شدهٔ کارور را تحت عنوان «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از...» ترجمه کرده بود و در کتاب کلیسای جامع منتشر کرده بود اینک متن اصلی و ویرایش نشدهٔ این داستان را در "ماهنامهٔ فرهنگی هنری هفت" منتشر کرده است و امکان مقایسه این دو متن برای خواندگان فارسی زبان فراهم شده است. خوانندگانی هستند که متن ویرایش شده را می‌پسندند و برخی از خوانندگان هم متن اصلی را بهتر می‌دانند. با چاپ متن اصلی و متن ویرایش شده در ۲۴ دسامبر ۲۰۰۷ در نیویورکر امکان مقایسه بهتر این دو متن فراهم شد.
Terri said the man she lived with before she lived with Mel Herb loved her so much he tried to kill her. Herb laughed after she said this. He made a face. Terri looked at him. Then Terri she said, “He beat me up one night, the last night we lived together. He dragged me around the living room by my ankles. He kept saying, all the while saying, ‘I love you, don’t you see? I love you, you bitch.’ He went on dragging me around the living room. My, my head kept knocking on things.” Terri she looked around the table at us and then looked at her hands on her glass. “What do you do with love like that?” she said. She was a bone-thin woman with a pretty face, dark eyes, and brown hair that hung down her back. She liked necklaces made of turquoise, and long pendant earrings. She was fifteen years younger than Herb, had suffered periods of anorexia, and during the late sixties, before she'd gone to nursing school, had been a dropout, a “street person” as she put it. Herb sometimes called her, affectionately, his hippie.کارور «Beginners»
تری گفت مردی که قبل از زندگی با هرب با او زندگی می‌کرده آن‌قدر عاشقش بوده که سعی کرده او را بکشد. بعد از این‌که تری این را گفت هرب خندید. شکلکی درآورد. تری به او نگاه کرد. بعد گفت: «یک شب حسابی کتکم زد، آخرین شبی که با هم بودیم. مچ پاهایم را گرفته بود و مرا دور اتاق نشیمن روی زمین می‌کشید. تمام مدت می‌گفت: «دوستت دارم، نمی‌فهمی؟ دوستت دارم، پتیاره.» همین‌طور مرا دور اتاق می‌کشاند، در حالی‌که سرم مدام می‌خورد این‌ور و آن‌ور.» تری به همهٔ ما دور میز نگاه کردو بعد به دستانش روی لیوان نگاه کرد. گفت: «شماها اگر بودید با یک چنین عشقی چه می‌کردید؟» زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موهای قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد. پانزده سال از هرب کوچک‌تر بود، دوره‌های اختلال شدید تغذیه را پشت سر گذاشته بود، پیش از این‌که به مدرسهٔ پرستاری برود، در اواخر دههٔ شصت، ترک تحصیل کرده بود، به قول خودش «ولگرد» شده بود. هرب گاهی با محبت او را هیپیِ من صدا می‌کرد.کارور «مبتدی‌ها»
تری گفت مردی که قبل از زندگی با مل با او زندگی می‌کرده آن‌قدر عاشقش بوده که سعی کرده او را بکشد. بعد تری گفت: «یک شب حسابی کتکم زد. مچ پاهایم را گرفته بود و مرا دور اتاق نشیمن روی زمین می‌کشید. یکریز می‌گفت: «دوستت دارم، دوستت دارم، پتیاره.» همین‌طور مرا دور اتاق می‌کشاند. سرم مدام می خورد این‌ور و آن‌ور.» تری به همه دور میز نگاه کرد. «شماها اگر بودید با یک چنین عشقی چه می‌کردید؟»
زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موی قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد.کارور «کلیسای جامع» ۱۹۶
"فرد مورامارکو" استاد دانشگاه سن دیه‌گو آمریکا در مقالهٔ «عشق در داستان‌های کارور» می‌نویسد:«اما شاهکار کارور در داستان‌های چند زوجی‌اش، بی‌تردید داستان "وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چی حرف می‌زنیم" است. این اثر آمیزه‌ای است از عناصر به‌کار رفته در سایر داستان‌ها که این بار با قدرت و شور بیش‌تری در داستان تنیده شده‌اند.»موراماکو ۲۹
سناپور در یکی از ده جستار کتاب "ده جستار داستان‌نویسی"به معرفی اجمالی همینگ‌وی و نوآوری کارور در سبک او می‌پردازد و این نوآوری را در داستان وقتی از عشق حرف می‌زنیم... می‌داند. سناپور می‌نویسد:
«تمام شگردهایی که برای سبک همینگ‌وی برشمرده شد، در این داستان (وقتی از عشق حرف می‌زنیم...) به‌کار گرفته شده، با همان قدرتی که در کارهای همینگ‌وی هست. اما در عین حال یک تفاوت، یا بهتر، یک ویژگی نیز در این داستان هست که آن را از کارهای همینگ‌وی متمایز و -به گمان نگارنده- برتر می‌کند.»سناپور ۱۴۹
از روی این داستان در سال ۲۰۰۰ فیلم کوتاه ۱۳ دقیقه‌ای به همین نام توسط اسکات چارلز استوارت به زبان انگلیسی در آمریکا ساخته شده است.بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
و در فیلم مرد پرنده ای (birdman) به این نمایشنامه اشاره شده است.
از داستان‌های کوتاه کارور تا کنون ترجمه‌های زیادی صورت گرفته است. کتاب «وقتی از عشق حرف می‌زنیم...» تا کنون به‌طور مستقل ترجمه و چاپ نشده است اما داستان «وقتی از عشق حرف می‌زنیم...» در مجموعهٔ داستان‌های مختلفی که از کارور ترجمه و منتشر شده است آمده است. برای مقایسه ترجمه‌های مختلف پاراگراف کوتاهی از داستان را در ترجمه‌های مختلف آورده شده است.
he was a bone-thin woman with a pretty face, dark eyes, and brown hair that hung down her back. She liked necklaces made of turquoise, and long pendant earrings.“My God, don’t be silly. That’s not love, and you know it,” Mel said. “I don’t know what you’d call it, but I sure know you wouldn’t call it love.”کارور «Beginners» ۱
«زنی بود استخوانی با صورتی زیبا، چشمانی تیره و موی قهوه‌ای که به پشتش می‌ریخت. از گردنبندهای فیروزه و گوشواره‌های بزرگ آویزدار خوشش می‌آمد.
مل گفت: « تو را به خدا، این‌قدر احمق نباش. این که عشق نیست، خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم اسمش چیست، اما مطمئنم که اسمش را عشق نمی‌شود گذاشت.»»کارور «کلیسای جامع» ۱۹۷
«هیکل ترکه‌ای داشت با صورتی دلنشین، چشمانی سیاه و موی قهوه‌ای که روی کمرش ریخته بود. از گردن بند فیروزه و گوشوارهٔ آویز بلند خوشش می‌آمد.
مل گفت: «بس کن بابا! زده به سرت! این عشق نیست، خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم چه اسمی رویش بگذارم، اما نمی‌شود اسم عشق روی آن بگذاری!»»کارور «راه‌های میان‌بر» ۱۴۶
«تری زنی بود ریزنقش و خوشگل، با چشمهای سیاه و موهای قهوه‌ای بلند که پشتش ریخته بود. او به گردنبند فیروزه و گوشواره‌های بلند علاقه داشت.
مل گفت: «چرند نگو ترو خدا، این که نشد عشق. خودت هم می‌دانی. نمی‌دانم اسمش را چی می‌گذارند. اما هر چه باشد، عشق نیست.»»کارور «وقتی از عشق حرف می‌زنیم» ۴۸
در متن اصلی جملهٔ کوتاهی وجود دارد که در ترجمه‌های مختلف به شکل‌های مختلف نقل شده است و احتمالاً نشانی از دخالت‌های ممیزی است.
“Honey, I love you,” Mel said. He leaned across the table. Terri met him halfway. They kissed.کارور «Beginners» ۵
«مل گفت:«عزیزم، من هم دوستت دارم.»
روی میز خم شد. تری هم تا نیمه به طرفش آمد. ...»کارور «کلیسای جامع» ۲۰۶
«مل گفت:«من هم دوستت دارم عزیزم.»
مل روی میز خم شد. تری هم از آن‌طرف خم شد. همدیگر را بوسیدند.»کارور «وقتی از عشق حرف می‌زنیم» ۵۸
«مل گفت:«عزیزم، دوستت دارم.»
روی میز خم شد و وسط راه تری هم به او رسید و همدیگر را بوسیدند.»کارور «راه‌های میان‌بر» ۱۵۵
تقویم ماه کنونی قمری
ماه‌های گاه‌شماری هجری قمری در هر سال ۱۲ عدد بر اساس ماه هلالی است که ۲۹ روزه یا ۳۰ روزه هستند. ماه هلالی یک دور چرخش کره ماه بر مدار خود مابین فاصله زمانی مشاهده دو هلال ماه است که طول متوسط آن ۲۹٬۵۳۰۵۹ روز (۲۹روز و ۱۲ساعت و ۴۴دقیقه و ۲٬۷۸ثانیه) است. باتوجه به‌طول سال قمری حقیقی (مجموع ۱۲ماه هلالی) برابر ۳۵۴٬۳۶۷۰۸ روز (۳۵۴روز و ۸ساعت و ۳۵٬۷۱۲ثانیه)، سال تقویمی آن ۳۵۴روزه (در سال‌های عادی) یا ۳۵۵روزه (در سال‌های کبیسه) است.گاه‌شماری ایرانی، موسی اکرمی، تهران دفتر پژوهش‌های فرهنگی (۱۳۸۰)، ص ۳۳.
در تقویم قمری هلالی تعداد روز ماه‌ها ترتیب خاصی ندارد و حداکثر تا ۴ ماه ۳۰روزه و ۳ ماه ۲۹روزه نیز ممکن است پشت سر هم بیایند. اما در تقویم قمری قراردادی ماه‌های فرد ۳۰روزه و ماه‌های زوج ۲۹ روزه تعیین شده و ماه آخر در سال‌های کبیسه ۳۰ روزه است.
روز اول هر ماه در این گاه‌شماری معمولاً بر اساس مشاهده یا پیش‌بینی مشاهده‌پذیری هلال ماه نو در شامگاه روز ۲۹ یا ۳۰ ماه قبل، که آن را استهلال می‌نامند
، تعیین می‌شود. این گاه‌شماری باتوجه به شیوه‌های مختلف تعیین اول ماه و تعداد روزهای ماه هر سال با عناوین گاه‌شماری هجری قمری هلالی، قراردادی و ام‌القری شناخته می‌شود.
شعری از ابونصر فراهی از کتاب "نصاب الصبیان" برای کمک به حفظ کردن نام ماه‌های قمری وجود دارد:به نقل از مشیری، محمد. "تبدیل تاریخ سالهای میلادی به هجری و بالعکس، بانضمام رسالهٔ تطبیقیهٔ مرحوم استاد عبدالغفار نجم‌الدوله". چاپ تابان.
در طول تاریخ بشریت، واحد شبانه‌روز اولین واحدی بود که بشر برای حساب روزگارهای گذشته و آینده در نظر می‌گرفت. این واحد کوچک، واحد مناسبی برای فواصل طولانی نبود و به‌همین ترتیب، فواصل ماه و سال برای حساب روزگاران تعبیه شد. پس از خورشید، بشر به ماه به عنوان دومین جسه آسمانی جلب شد. دوره اهله — که مه از هلالی کوچک شروع و در نیمه به قرص ماه تبدیل و مجدد رو به کاستی می‌رود — واحدی طبیعی برای حساب روزگاران، برای بشر بود. یک دوره کامل ماه ۲۹.۵ روز طول می‌کشد. در حسابی دقیق‌تر، ۲۹ شبانه روز و ۱۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲/۸ ثانیه، طول یک ماه قمری است. طبق پیش‌بینی‌ها، پیشینیان، ماه را پیش از عصر کشاورزی به عنوان یک معیار سنجش زمان می‌دانستند. کشاورزان و صحرانوردانی که از گاه‌شمار قمری استفاده می‌کردند، با معضلی مواجه بودند که آن‌ها را دچار سختی می‌کرد. این معضل، هماهنگ نبودن گاه‌شمار قمری با فواصل چهارگانه بهار، تابستان،‌ پاییز و زمستان بود. برای رهایی از این مشکل، تدابیری دیده شد تا بین گاه‌شمار قمری و گاه‌شمار خورشیدی، هماهنگی‌هایی صورت گیرد. بر این اساس، به هفت سال از یک دوره ۱۹ ساله قمری، یک ماه قمری اضافه می‌شد. بنابراین محاسبه، ۱۹ سال شمسی برابر بود با ۱۹ سال قمری و ۷ ماه اضافی دیگر. این ماه اضافی به سال‌های سوم،‌ ششم، هشتم، یازدهم، چهادهم، هفدهم و نوزدهم اضافه می‌شد. این گاه‌شمار جدید بین اقوام عبری، یونانی و رومی رواج داشت و امروزه در گاه‌شمار یهودیان، هندی‌ها و چینی‌ها به‌کار گرفته می‌شود.
بعدها حکومت‌ها با دلایل مختلف، به جای گاه‌شمار قمری از گاه‌شمار خورشیدی استفاده کردند. در جمهوری روم، این اتفاق به دلیل سوء استفاده برخی کاهنان از ماه‌های اضافی صورت گرفت. کاهنان در این دوره، این ماه‌ها را به سال‌هایی می‌افزودند که مأموران حکومتی، در آن سال‌ها با کاهنان همسو بودند. این تغییر در سال ۴۶ قبل از میلاد در روم رخ داده‌ است. در طی این رویداد مهم تاریخی، جولیوس سزار گاه‌شمار شمسی را جایگزین گاه‌شمار قمری قرار داد. این سوء استفاده در فرهنگ اعراب مکه نیز گزارش شده‌است که به سبب آن و ۶۰۰ سال بعد از این واقعه، اعراب عربستان یک گاه‌شمار قمری محض را به عنوان گاه‌شمار اصلی خود پذیرفتند.
گاه‌شمار جدید خورشیدی-قمری که طی تکامل به تقویم جولیایی نام گرفت، گاه‌شمار رسمی مسیحیت شد، در مقابل و پس از ظهور اسلام، گاه‌شمار قمری به عنوان یک گاه‌شمار رسمی نزد مسلمانان، مورد استفاده قرار گرفت. از جمله تحولات سیستم گاه‌شماری قمری در دوره پسا اسلام،‌ عبارتند از پذیرش یک مبدع تاریخی مشخص که چند سال بعد از درگذشت محمد ﷺ صورت گرفت و مبدع تاریخ را هجرت محمد ﷺ از مکه به مدینه عنوان کرد و ساخت اسلوبی جدید با ساختاری ثابت که در طول زندگانی محمد صورت گرفت.
در گاه‌شمار قمری، به علت آنکه هر ماه پس از رویت هلال آن ماه در آغاز غروب خورشید صورت می‌گیرد، آغاز هر روز با غروب خورشید همراه است. با این وجود برخی تمدن‌ها همچون مصریان، طلوع خورشید را آغاز روز می‌دانستند.
با توجه به اینکه مدت چرخه قمری ۲۹/۵ شبانه روز است، ماه‌های قمری با یک دوره تناوب تقریبی، تنها می‌توانند ۲۹ یا ۳۰ روزه باشند. امروزه مقدار متوسط یک سال قمری را ۳۵۴ روز و ۸ ساعت و ۴۸ دقیقه می‌دانند که به طور دقیق تر ۳۵۴/۳۶۷ روز می‌باشد.
در گاه‌شمار قمری مورد استفاده مسلمانان، مبدا، سال هجرت محمد ﷺ از مکه به مدینه می‌باشد که به سال ۶۲۲ میلادی صورت گرفته‌است. در گاه‌شمار قمری مسلمانان، ۱۲ ماه ثابت وجود دارد و از هرگونه اصلاحات دیگر همچون اصلاحات گریگوری در تاریخ‌های قمری، استفاده نمی‌شود. به این ترتیب، تاریخ‌شمار قمری مسلمانان، ساده‌ترین روش گاه‌شماری در میان گاه‌شمارهای قمری است.
در محاسبه ماه‌های قمری، دو دیدگاه کلی وجود دارد، در دیدگاه اولی، ماه‌های قمری به صورت وسطی حساب می‌آیند. در این محاسبه، هر ماه قمری برابر است با تقارن متوالی ماه و خورشید و یا دو مقابله متوالی آن دو و یا وقوع آن دو در یک خط نصف النهار که فاصله آن ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و ۴۸ دقیقه است. از آنجا که محاسبه و ضبط این تقارن برای عموم سخت است، منجمان از روش تعدیلات تقویمی برای محاسبه ماه قمری به روش وسطی استفاده می‌کنند. در مقابل این روش، ماه قمری به روش شرعی وجود دارد که از رویت هلال تا رویت هلال را ماه قمری می‌داند. در این روش امکان دارد سه و یا چهار ماه به صورت متوالی، سی روزه و سه ماه نیز به صورت متوالی ۲۹ روزه باشند.
ماه‌های این گاه‌شماری به‌ترتیب عبارتند از:
جگرواش‌های تیزبرچه (Hepatica acutiloba) که سلسلهٔ آنها گیاهان است و جز شاخهٔ خزه‌ها می‌باشند، هپاتیکهایی هستند که به دلیل آنکه شبیه به جگر می‌باشند به آنها جگرواش می‌گویند چون لوب لوب هستنددر واقع سلسله: گیاهان، شاخه: بریوفیت (خزه‌ها)، رده:هپاتیک ها (جگرواش‌ها) البته مارکانسیوپسیدا نیز گفته می‌شود. هپاتیک‌ها فاقد پروتونما هستند و به جای آن تال یا ریسه دارند. اسپوروگون یا کپسول فاقد تار بوده و پریستوم وجود ندارد.
پدرو آلونسو لوپز (زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۴۸ در تولمیا، کلمبیا) یک قاتل زنجیره‌ای معروف در کلمبیا بود که به قتل ۳۵۰ تن اعتراف کرد اما اعترافات وی منجر به تنها یافتن ۵۱ جنازه شد. به او لقب هیولای کوهستان آند را داده‌اند.
مادر او فاحشه‌ای بود که ۱۳ فرزند داشت که در اتاقی ۲۴ متری زندگی می‌کردند و بین آنها و مادرشان هنگام سرویس‌دهی تنها یک پرده وجود داشت. زمانی که وی ۸ ساله بود مادرش وی را در حال آزار و اذیت جنسی خواهرش یافت و او را از خانه بیرون کرد. او قبل از اینکه از خانه اخراج شود مجبور بود برای مادرش در خیابان‌ها مشتری بیابد.
او بعدها توسط خانواده‌ای آمریکایی به یک مدرسه بی‌سرپرستان هدایت شد. اما پس از آنکه توسط یکی از معلمان مورد تجاوز جنسی قرار گرفت از آنجا گریخت. سپس به سرقت خودرو روی آورد. اما دستگیر شد و به زندان افتاد. در زندان او مورد تجاوز گروهی دسته‌ای از زندانیان گردید. او بعدها دو تن از متجاوزین را به قتل رساند.
ابتدا گفته می‌شد وی پس از آزادی‌اش از زندان دستکم ۱۱۰ دختر از قبایل گوناگون سرخ‌پوست را در منطقه اکوادور، پس از تجاوز به قتل رسانده‌است. اما در سال ۱۹۸۰ زمانیکه در بازداشت پلیس بود، آشکار شد که دستکم او ۲۴۱ مورد بیشتر از این اعمال جنایتکارانه را نیز در پرو و کلمبیا انجام داده است.Pedro Alonso Lopez Biography - Biography.com
نماد لوی-چیویتا یا نماد جایگشت یک شبه تانسور همسانگرد است که برای ساده‌سازی در محاسبات تانسوری بسیار مفید است. این نماد به افتخار ریاضیدان ایتالیایی تولیو لوی-چیویتا نامگذاری شده‌است.
نماد لوی-چیویتا در سه بعد به صورت زیر تعریف می‌شود:
همچنین این نماد را می‌توان از رابطه زیر بدست آورد:
که % نماد عملگر باقی‌مانده است.
از این نماد مفید برای ساده‌سازی عبارات طولانی و پیچیده استفاده می‌شود. به عنوان مثال در ضرب خارجی a و b داریم:
که با استفاده از قرارداد جمع‌زنی انیشتین به صورت زیر در می‌آید:
و یا اگر A یک ماتریس ۳در۳ باشد، دترمینان آن را به صورت خلاصه زیر می‌توان نمایش داد:
این نماد را برای ابعاد دیگر هم می‌توان تعریف کرد. به این صورت که برای formula_6 اگر formula_7 جایگشت زوجی از formula_8 باشد برابر formula_9 و اگر جایگشت فردی از آن باشد برابر formula_10 است. به عبارت دیگر:
خسرو شکیبایی (۷ فروردین ۱۳۲۳ – ۲۸ تیر ۱۳۸۷)«خسرو شکیبایی» درگذشت (فارس نیوز) بازیگر اهل ایران بود. او تحصیلاتش را در رشتهٔ بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان برد. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، او فقط در عرصهٔ تئاتر و دوبله فعالیت داشت و فعالیت حرفه‌ای در سینما را با بازی در فیلم "خط قرمز" (۱۳۶۱) ساختهٔ مسعود کیمیایی آغاز کرد. شکیبایی پس از آن در بیش از ۵۰ فیلم بازی کرد. بازی در نقش حمید هامون در فیلم "هامون" (۱۳۶۸) ساختهٔ داریوش مهرجویی یکی از برجسته‌ترین کارهای اوست.
خسرو شکیبایی در ۷ فروردین ۱۳۲۳ در خیابان مولوی تهران به دنیا آمد. در شناسنامه نامش «خسرو» است ولی خانواده و نزدیکان، او را «محمود» صدا می‌کردند. پدر خسرو سرگرد ارتش بود و وقتی او ۱۴ ساله بود بر اثر سرطان از دنیا رفت. او پیش از اینکه وارد عرصه تئاتر شود، در حرفه‌هایی چون خیاطی و کانال‌سازی و آسانسورسازی کار می‌کرد. در ۱۹ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت و بعد از مدتی به عباس جوانمرد، معرفی و به صورت کاملاً حرفه‌ای بازیگر تئاتر شد. وی فارغ‌التحصیل بازیگری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۲ با بازیگری تئاتر آغاز کرد، ۵ سال بعد یعنی در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوری شد.
خسرو شکیبایی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۲ با بازیگری تئاتر آغاز کرد. در ۱۹ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت و بعد از مدتی به عباس جوانمرد، معرفی و به صورت کاملاً حرفه‌ای بازیگر تئاتر شد. از جمله نمایش‌هایی که وی در آن‌ها ایفای نقش نموده‌است، می‌توان به سنگ و سرنا، همه پسران من، شب بیست و یکم و بیا تا گل برافشانیم اشاره کرد. او چندین نمایش تلویزیونی مانند فیزیکدان‌ها و هنگامه شیرین وصال را هم در کارنامه دارد.
خسرو شکیبایی نخستین بار در سال ۱۳۵۳ در فیلم کوتاه و ۱۶ میلی‌متری «کتیبه» به کارگردانی فریبرز صالح مقابل دوربین رفت. در سال ۱۳۶۱ در حالی که مشغول بازی در نمایش «شب بیست و یکم» بود، مورد توجه مسعود کیمیایی قرار گرفت و با بازی در نقش کوتاهی در فیلم "خط قرمز" (مسعود کیمیایی، ۱۳۶۱) به سینما آمد و تا سال ۱۳۶۸ نقش آفرینی‌هایی کرد. از جمله در فیلم‌های "دزد و نویسنده"، "ترن" و "رابطه" خوب ظاهر شد. اما پس از بازی در فیلم "هامون" (داریوش مهرجویی، ۱۳۶۸) بود که نام خسرو شکیبایی بر سر زبان‌ها افتاد. او برای بازیش در همین فیلم از «هشتمین جشنواره فیلم فجر»، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.
او برای بازی در فیلم "کیمیا" (احمد رضا درویش، ۱۳۷۳) بار دیگر برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او سومین سیمرغ خود را هم برای بازی در نقش عادل مشرقی فیلم "سالاد فصل" (فریدون جیرانی) گرفت. از آخرین افتخارات شکیبایی هم دیپلم افتخار برای فیلم "اتوبوس شب" (کیومرث پوراحمد) بود.
خسرو شکیبایی آخرین جایزه‌اش را از ششمین جشن ماهنامه «دنیای تصویر» برای بازی در فیلم "کاغذ بی خط" دریافت کرد.
پس از گذشت نزدیک به ۲۲ سال از اولین حضورش در فیلم کیمیایی، در فیلم "حکم" (۱۳۸۳)، باری دیگر در فیلم وی در کنار عزت‌الله انتظامی ایفای نقش کرد.
در ۹ تیرماه ۱۳۸۷ در دومین جشن منتقدان سینمایی، جایزه یکی از برترین بازیگران سی سال سینمای پس از انقلاب را گرفت.برگزیدگان ۳۰ سال سینمای پس از انقلاب ایران معرفی شدند. (ایران) او همچنین در بیست و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر، بازیگر و گوینده تیزر جشنواره بود.خسرو شکیبایی درگذشت (آفتاب)
خسرو شکیبایی در سال ۱۳۵۴، یعنی یک سال بعد از اولین حضور خود در فیلم کوتاه «کتیبه»، به دعوت محمدرضا اصلانی در سریال "سمک عیار" ایفای نقش کرد و پس از آن در سریال‌هایی چون "لحظه"، "کوچک جنگلی"، "مدرس"، "تهران ۵۳"، "روزی روزگاری"، "خانه سبز"، سرزمین سبز، "کاکتوس"، "آواز مه"، "تفنگ سر پر" و "در کنار هم" بازی کرد.
خسرو شکیبایی در چند فیلم تلویزیونی هم حضور یافت. آخرین نقش‌آفرینی این هنرمند در فیلم تلویزیونی "پیوند" (سعید عالم‌زاده) و آخرین نمایش فیلمش، "آشیانه‌ای برای زندگی" (حمید طالقانی) بود که به مناسبت روز پدر از تلویزیون پخش شد.
خسرو شکیبایی ۵ سال پس از ورود به تئاتر، یعنی در سال ۱۳۴۷ وارد حرفهٔ دوبلوری شد و مدت کوتاهی نیز در زمینه دوبله به فعالیت پرداخت. شاخص‌ترین اثر سینمایی که خسرو شکیبایی در آن صحبت کرد فیلم شعله بود که در آن به جای پیرمرد مسلمان ده ایفای صدا نمود. او علاوه بر هنرنمایی در نقش آفرینی سینما و تئاتر و تلویزیون، برخی از سروده‌های فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، سید علی صالحی و محمدرضا عبدالملکیان را به صورت دکلمه اجرا کرده بود.
خسرو شکیبایی در ساعت ۵ صبح جمعه ۲۸ تیرماه ۱۳۸۷ در سن ۶۴ سالگی بر اثر ایست قلبی در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد. او مدت‌ها از عارضه دیابت و همچنین سرطان کبد رنج می‌برد.
در پی این رویداد، محمد خاتمی رئیس‌جمهور سابق ایرانخاتمی یاد زنده‌یاد شکیبایی را گرامی داشت غلامعلی حداد عادل رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس و عزت‌الله ضرغامی رئیس سازمان صدا و سیما پیام تسلیت صادر کردند، همچنین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیام تسلیت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران را در مراسم تشییع پیکر «خسرو شکیبایی» اعلام داشت.
بهشت هشتم
نه تا پنج (Nine to Five) فیلمی کمدی محصول سال ۱۹۸۰ میلادی است. فیلم در زمان خود توانست به فروشی حدود ۱۰۳ میلیون دلار دست یابد.
داستان فیلم حول تلاش‌های سه کارمند زن اداره برای انتقام گرفتن از رئیس «ظالم، سکسیست، دروغ‌گو، ریاکار، خودخواه و معتصب» خود است.
نام فیلم برگرفته از ساعت معمول کاری در غرب است. بعدها مجموعه تلویزیونی نیز برگرفته از این فیلم ساخته شد.
این فیلم کاندیدای اسکار بهترین موسیقی در سال ۱۹۸۱ شد.
شاهزاده مونونوکه انیمهای ژاپنی در سبک حماسی خیال‌پردازی، به نویسندگی و کارگردانی هایائو میازاکی و تولید سال ۱۹۹۷ ژاپن است. از صداپیشگان این فیلم می‌توان به یوجی ماتسودا، یوریکو ایشیدا، یوکو تاناکا، کائورو کوبایاشی و ماساهیکو نیشیمورا اشاره کرد. "شاهزاده مونونوکه" در اواخر دوره موروماچی ژاپن همراه با عناصر خیال‌پردازی روایت می‌شود. داستان فیلم، دربارهٔ دلاوری جوان به نام آشیتاکا است که درگیر نبردی میان ایزدان جنگل و انسان‌هایی می‌شود که خواهان استفاده از قدرت‌ها و منابع آن‌ها هستند.
این فیلم از محصولات استودیو جیبلی و از آثار فیلمساز بزرگ انیمه هایائو میازاکی می‌باشد و جوایز بسیاری را در فستیوال‌های متعددی ربود. "شاهزاده مونونوکه" در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در ژاپن و ۲۹ اکتبر ۱۹۹۹ منتشر شد. این فیلم بسیار مورد تقدیر منتقدین قرار گرفت و یک موفقیت تجاری بود و توانست عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۹۷ در کشور ژاپن را به خود اختصاص دهد. همچنین هایائو میازاکی نامزد دریافت جایزهٔ آنی برای این اثر خود شد.
این فیلم در سایت imdb در لیست ۲۵۰ فیلم برتر با رتبه ۶۹ قرار دارد.
در اواخر دوره‌ی موروماچی ژاپن، یک روستای امیشی مورد حمله‌ی گرازی اهریمنی قرار گرفت. آخرین شاهزاده امیشی، آشیتاکا در حین مبارزه با این هیولای شیطانی برای نجات روستایش، در اثر تماس با او مبتلا به نفرین مرگباری می‌شود. نفرینی که به او توانایی مبارزه به شکلی فراطبیعی می‌داد، اما در نهایت او را به کام مرگ می‌کشید. آشیتاکا به منظور یافتن پادزهر مجبور شد روستایش را برای همیشه ترک کند و به سمت سرزمین‌های غرب سفر کند. در این سفر دور و دراز، یکی از اهالی روستاهای مجاور به او گفت که باید برای درمان نفرین خود به روح جنگل مراجعه کند. موجودی که در روز مانند گوزن و در شب مانند یک شبگرد غول پیکر است. در راه او با دسته‌ای از مردان که سوار بر گاو هستند روبرو میشود که به سوی محل زندگی خود، شهر آهنین می‌روند. شهری که توسط زنی به نام بانو ابوشی (Eboshi) رهبری میشود. آشیکاتا در پی حمله گرگ‌ها به این گروه برای نجات اهالی شهر مداخله می‌کند. به همین سبب وارد شهر آنها می‌شود و ماجراهای نفس گیر و هیجان انگیز شروع می‌شود.
خِتْسْ (در عبری: טיל חץ به معنای: پیکان)، نوعی سامانه دفاع ضدبالستیک است که از سال ۱۹۸۶ به‌طور مشترک توسط اسرائیل و آمریکا تولید می‌شود و توانایی بالاتری برای رهگیری موشک‌های بالیستیک نسبت به سیستم مشابه آمریکایی ام‌آی‌ام-۱۰۴ پاتریوت دارد. این موشک تنها مورد استفاده نیروهای دفاعی اسرائیل است و یکی از اهداف آن دفاع از خاک اسرائیل در مقابل موشک‌های بالستیک ایران همچون موشک‌های شهاب ایران است.Israeli Says Arrow Missile Can Hit Iranian Shihab Missiles
طراحی و تولید این موشک به عهده صنایع هوافضای اسرائیل و شرکت هوانوردی بوئینگ و نظارت بر آن توسط وزارت دفاع اسرائیل و آژانس دفاع موشکی ایالات متحده صورت می‌گیرد.
سیستم دفاع هوایی پیکان از موشک‌های مافوق صوت رهگیر ضدموشک پیکان، رادار هشدار سریع صنوبر سبز Elta EL/M-2080، مرکز فرماندهی، مراقبت، ارتباط و اطلاعات لیموی طلایی و مرکز کنترل شلیک فندق قهوه‌ای تشکیل می‌شود و قابلیت حمل‌ونقل را دارد.
برد عملیاتی موشک‌های سامانهٔ پیکان ۳ تا ۱۵۰ کیلومتر، سقف پروازشان ۱۰۰ کیلومتر و سرعتشان ۹ ماخ (۲۵۰۰ متر بر ثانیه) است.http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3579000,00.html
در سال ۲۰۰۵ موشک ختس-۲ علیه موشک بالیستیک مشابه شهاب-۳ با موفقیت آزمایش شد. نتیجه آزمایش نشان داد که این موشک قادر به رهگیری موشک‌های مجهز به کلاهک‌های جداشونده و دام‌های تعبیه‌شده برای فریب سیستم‌های دفاع موشکی است. فرمانده نیروی دفاع موشکی اسرائیل معتقد است که حتی در صورت مجهز بودن موشک دشمن به کلاهک هسته‌ای یا سلاح‌های غیرمتعارف دیگر از آن‌جا که انفجار در ارتفاع بسیار بالا انجام می‌شود مواد منفجره موشک منهدم و پراکنده شده و تلفاتی به جا نخواهد گذاشت. در درگیری احتمالی با موشک‌های بالیستیک ایران از ختس به عنوان سلاح ردیف اول استفاده شده و پدافند آمریکایی پاتریوت که در جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱ علیه موشک‌های اسکاد عراق استفاده شدند به عنوان سیستم دفاع موشکی پشتیبان و یدک فعالیت خواهند کرد.
۳۰٪ از هزینه تولید ضدموشک ختس، توسط ایالات متحده آمریکا تأمین شده و بنابراین فروش آن به دیگر کشورها، مستلزم دریافت اجازه از دولت ایالات متحده نیز است.
در سفری که رئیس‌جمهور اسرائیل در ماه نوامبر ۲۰۰۷ میلادی به ترکیه داشت، برخی منابع اعلام کردند که ترکیه قصد خرید موشک‌های ضدموشک بالستیک ختس و ماهواره جاسوسی اوفک (افق) از اسرائیل را دارد.ترکیه قصد دارد از اسرائیل ضدموشک و ماهوارهٔ اطلاعاتی مدرن خریداری کند "(وبگاه رسمی وزارت خارجهٔ اسرائیل - فارسی)"
بخش ذلقی یکی از بخش‌های شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.این بخش در سال ۱۳۷۵ زمانی که علی محمد بشارتی وزیر کشور بود ایجاد شد.مردم منطقه از نام اصلی آن ذلقی استفاده می‌کنند.این بخش دارای سه دهستان به نام‌های زیر است:
مرکز بخش ذلقی روستای بزنوید است این بخش به دلیل دارا بودن کوه‌های بلند و دره‌های عمیق جمعیت زیادی را در خود جای نداده است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زلقی در سال ۱۳۹۵ برابر با۸۳۴۶نفر بوده‌است که از این میان۴۳۴۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۱۹۸۸خانوار دارد.
=روستاها =
بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان است.
این بخش دارای هفت دهستان است که عبارتند از:
بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۲۸٫۴۰۶ نفر بوده‌است که از این میان ۲۱۸٫۶۰۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۹۴۳۰۱ خانوار دارد.
بخش پاپی یکی از بخش‌های استان لرستان که در جنوب این استان و قسمتی ازآن در شمال خوزستان ایران است. این بخش دربر دارنده سکونت جمعیتی از ایل پاپی می‌باشد. مردم پاپی در این بخش به لهجه پاپیونه که یکی از لهجه‌های زبان لری است سخن می‌گویند.
این بخش دارای دهستانهای زیر است:
این بخش قبل از تقسیمات ارضی شامل قسمت‌های از دورود و الیگودرز و دهستان‌های مازو و قیلاب بخش الوار گرمسیری بوده ولی دولت آن‌ها را جدا از این بخش کرد در آن زمان بزرگ‌ترین منطقه در استان لرستان بوده‌است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش پاپی در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۷۱۱۱ نفر بوده‌است که از این میان ۸۸۲۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند.بخش پاپی امروزه بیش از ۵۵هزار نفر از طوایف ایل پاپی در آن سکونت دارد.
بخش زاغه یکی از بخش‌های شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش، شهر زاغه است.
موقعیت طبیعی آن کوهستانی و هوای قسمتی از آن گرمسیر و قسمت دیگر معتدل و قسمتی نیز سردسیر است. آب آن از سراب‌های میرک و طویله وفائی شاه و رودخانه کیان و چندین سراب دیگر تأمین می‌شود و محصول عمده‌اش غلات و لبنیات است.فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶، به نقل از لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ زاغه.
مردم بخش زاغه عمدتا از قوم لر می باشند و به لری خرم آبادی سخن می‌گویند.و از طوایف لر بیرانوند ، قائدرحمت ، سکوند ، دالوند ، آروان ،می باشند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش زاغه برابر با ۱۷٬۴۴۰ نفر (۴٬۹۰۹ خانوار) بوده‌است.
بخش زاغه در سال ۱۳۱۷ با نام اولیه بخش سکوند ایجاد شده‌است که بعد از انقلاب به بخش زاغه تغییر نام داد. این بخش دارای ۱۲۱ روستا می‌باشد و از ۳ دهستان تشکیل شده‌است. زاغه حدوداً ۱٬۲۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. تعداد ۱۷ دهیاری مصوب در آن فعالیت می‌کنند و در ۵۹ روستای آن شورای اسلامی تشکیل شده، ۱۷۳ نفر عضو شورای اسلامی روستایی می‌باشند.
جاده ترانزیت شمال و جنوب کشور از این بخش می‌گذرد و از شمال به چالانچولان و از جنوب به بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد و از شرق به بخش مرکزی شهرستان دورود و از غرب به بخش بیرانوند منتهی می‌شود.
این بخش دارای حدود ۴۲٬۲۲۱ هکتار زمین زراعی است که از این میزان ۳٬۴۹۸ هکتار آبی و ۴۸۵ هکتار باغ مثمر و مابقی به صورت دیم کاشته می‌شوند. یک واحد معدن خاکسیلیس در روستای مله سرخه و معادن شن و ماسه در حاشیه رودخانه هرو وجود دارد. مرکز بخش (زاغه) در سال ۱۳۷۸ به شهر تبدیل شده و دارای شورای شهر و شهردار می‌باشد.
بخش ویسیان یکی از بخش‌های شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است. قبل از تشکیل شهرستان چگنی بخش ویسیان از توابع شهرستان خرم‌آباد بود. ساکنان این بخش از طوایف، ویسکرمی، احمدی، سبزواری، پیرحیاتی، سادات حیات‌الغیبی، کوشکی، زهراکار، محمودوند، حاتموند، رک‌رک، نادری، شاکرمی، جودکی، فلاوند و نجم سهیلی هستند.قوم لر -سکندر امان الهی بهاروند این بخش یکی از مراکز عمده تولید برنج در استان لرستان است به همین دلیل به ویسیان شهر شالیزارهای سرسبز لرستان هم لقب داده‌اند. مقبره محمد بن احمدرضی الدین از نوادگان موسی بن جعفر ملقب به حیات الغیب در کنار رودخانه کشکان و جاده خرم‌آباد - پلدختر در این بخش واقع شده‌است. بنای مقبره حیات الغیب در روستایی با همین نام و بر روی تپه‌ای مشرف به روستای قالبی قرار دارد. در کنار آرامگاه بنای کوچکتری به نام گنبد الیاس قرار دارد که مقبره شهاب الدین الیاس لنبکی از اتابکان لر کوچک در آن واقع شده‌است.سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان
اماکن دیدنی ویسیان عبارتند از:
شهر : ویسیان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش ویسیان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴٬۹۴۳ نفر (۱٬۶۲۴ خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان دلفان یکی از بخش‌های شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
شهرها : نورآباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دلفان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱۳۹۵۶ نفر بوده‌است که از این میان ۵۸۲۶۵ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۲۴۶۹۷ خانوار دارد.
بخش کاکاوند، یکی از بخش‌های شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
شهر : هفت‌چشمه
مردم ایل کاکاوند به زبان لکی صحبت می‌کنند. آنان پیرو مذهب شعیه هستند و برخی از طوایف آن یارسان می باشند.
بخش کاکاوند در مسیر جاده شماره 35 خرم‌آباد_کرمانشاه قرار دارد. حوضه اداری این بخش از کیلومتر ۱۰ جاده نورآباد_هرسین شروع می‌شود و در ایست و بازرسی گردنه گشور پایان می‌پذیرد. موقعیت کوهستانی و صعب‌العبور و همچنین آب و هوای سرد و خشن این منطقه سبب شده تا برخی مناطق دوردست، از امکانات کافی محروم باشند؛ به‌علاوه باعث مهاجرت گسترده از این منطقه شده است. بخش کاکاوند با شهرستانهای نهاوند از استان همدان، کنگاور، صحنه و هرسین از استان کرمانشاه و شهرستان چرداول از استان ایلام هم‌مرز است.
از جمله جاذبه‌های گردشگری کاکاوند چشمه آبگرم کاکاوند، امامزاده بابابزرگ، باولین، جنگل‌های بلوط و منطقه بکر گیزه‌رود است.
مهمترین ارتفاعات‌ آن نخودکوه (با ارتفاع ۲۵۷۰ متری)، چیاوزان و سرکشتی هستند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کاکاوند در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹۱۲۷ نفر بوده‌ است. این بخش ۵۲۸۴ خانوار دارد. تنها شهر این بخش، شهر هفت چشمه (هفت کانی) است. بر اساس آخرین اطلاعات فرمانداری نورآباد (دلفان) بخش کاکاوند شامل چهار (۴) دهستان می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان دورود یکی از بخش‌های شهرستان دورود در استان لرستان ایران است. این بخش دارای دهستانهای زیر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دورود در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۵۶۲۹ نفر بوده‌است که از این میان ۷۴۴۶۹ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۳۳۰۳۷ خانوار دارد.
بخش سیلاخور یکی از بخش‌های شهرستان دورود در استان لرستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سیلاخور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۹۵۸ نفر بوده‌است که از این میان ۷۶۶۵ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۳۶۸۳ خانوار دارد.
بخش مرکزی شهرستان کوهدشت یکی از بخش‌های شهرستان کوهدشت در استان لرستان است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کوهدشت در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۲۴،۰۱۵ نفر بوده‌است که از این میان ۶۲۰۹۶ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۲۵۳۸۳ خانوار دارد.
بخش کونانی یکی از بخش‌های شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کونانی در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹٬۲۹۲ نفر (۵٬۱۹۹ خانوار) بوده‌است.
بخش درب گنبد یکی از بخش‌های شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش شهر درب گنبد می‌باشد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش درب گنبد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٬۶۲۱ نفر (۲٬۸۷۱ خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ازنا یکی از بخش‌های شهرستان ازنا در استان لرستان ایران است. این بخش دارای دهستانهای زیر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ازنا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۹۲۳۴ نفر بوده‌است که از این میان ۲۹۶۸۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۱۳۶۹۸ خانوار دارد.
بخش جاپلق یکی از بخش‌های شهرستان ازنا(نام لری) در استان لرستان ایران است. زبان مردم این ناحیه لری بختیاری است.
زبان مردم این نواحی بختیاری و لری می‌باشد
این بخش در مسیر راه‌آهن شمال به جنوب قرار گرفته و شهر اراک در فاصله ۷۵ کیلومتری شمال و شهر ازنا در فاصله ۲۰ کیلومتری جنوب بخش قرار گرفته‌است.
بخش جاپلق در دامنه شمالی رشته کوه‌های زاگرس قرار داشته و آب و هوای آن در زمستان سرد و خشک و در تابستان معتدل است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جاپلق در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱۹۶۳ نفر بوده‌است که از این میان ۵۷۵۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۲۹۸۵ خانوار دارد.
این بخش تا سال ۱۳۸۷ یک روستا بوده و در این سال به عنوان بخش مرکزی جاپلق شرقی نامگذاری گردیده‌است.
در این بخش کارخانه عظیم فرو آلیاژ ایران قرار گرفته که سهم عمده‌ای در کاهش بیکاری منطقه داشته‌است.
بخش مرکزی شهرستان پلدختر یکی از بخش‌های شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
شهرها : پلدختر ، سراب حمام
بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن، جمعیت بخش مرکزی شهرستان پلدختر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۱٬۹۷۴ نفر (۱۴٬۹۴۸ خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش، شهر معمولان است.
شهر: معمولان
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان معمولان برابر با ۱۴٬۶۶۱ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان سلسله(بخش الشتر) یکی از بخش‌های شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سلسله در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۷۰۳۳ نفر بوده‌است که از این میان ۲۸۹۳۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۱۱۹۶۴ خانوار دارد.
از زیباترین مکان‌های بخش مرکزی الشتر می‌توان به تپه شهدای گمنام(پارک صخره ای بابا داوود)،قلعه تاریخی مظفری،سراب زیبای هنام،سراب سیاهپوش،سراب جوانمرد،منطقه توریستی و گردشگری کهمان،تپه‌های گریران،مرقد شیخ امید علی دکاموند و کوهستان بکر و دست نخورده گرین که محل مناسبی برای کوهنوردی است نام برد.
بخش فیروزآباد مرکز شهر فیروزآباد (سلسله) و یکی از بخش‌های شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۶۱۶۹ نفر بوده‌است که از این میان ۸۲۷۶ نفر مرد و ۷۸۹۲ نفر زن بوده‌اند. این بخش ۴۵۳۳ خانوار دارد.
عزیر (به عربی: عُزَیر) شخصیتی است که در قرآن، در آیه ۳۰ سوره توبه ذکر شده است، که بیان می‌شود او توسط یهودیان به عنوان «پسرِ خدا» مورد تقدیس قرار گرفته است. عزیر در غالب اوقات با عزرا در کتاب مقدس همسان دانسته می‌شود. تاریخ‌دانان امروزی این ارجاع را ارجاعی «توضیح‌ناپذیر یا سردرگم‌کننده»engimatic وصف می‌کنند، از آن جا که چنین دیدگاه‌هایی در منابع یهودی یافت نشده است. محققان اسلامی ارجاع قرآنی را به طُرُق گوناگونی تفسیر کرده اند، و برخی توجیه می‌آورند که این ارجاع به گروه بخصوصی از یهودیان اشاره دارد.
عُزِیر (به معنی «یاری») نام یکی از شخصیت‌هایی است که در قرآن نامش ذکر شده‌است. قرآن صراحتاً او را یک پیامبر ندانسته‌است، ولی بسیاری از مفسران بر اساس احادیث، او را یکی از پیامبران می‌دانند. قرآن بیان می‌دارد که گروهی از یهود عُزیر را پسر خدا دانسته و کافر شدند.قرآن ۹:۳۰ برخی مفسرین معتقدند این گروه از یهود که عزیر را پسر خدا می‌دانسته‌اند در یمن سکونت داشته‌اند.المیزان ۹:۳۳
بنا به روایت قرآن، شخصی که برخی آن را عزیر دانسته‌اند، در زمان ویرانی شهری که برخی مفسرین آن را اورشلیم دانسته‌اند؛ به خواب رفت و پس از صدسال زنده شد، در حالی که رنگ خوراک و نوشیدنی او تغییر نکرده بود.قرآن ۲:۲۵۹ زمانی که عزیر از خواب برخاسته بود، شهر اورشلیم بازسازی شده بود.
بسیاری معتقدند عزیر مأخوذ از کلمه عبری عزرا می‌باشد، که یکی از پیامبران یهودیان است. برخی از روایات عزرا را برادر عزیر دانسته‌اند.تاریخ انبیاء ج۴ ص ۱۲۸ برخی از پژوهشگران هم عزیر را نه عزرا (Ezra)، بلکه عزاریا (Azariah) می‌دانند.ویکی‌پدیای انگلیسی، Uzair.
مَجمعُ البَیان لعلوم القُرآن تفسیر قرآن توسط ابوعلی فضل بن الحسن الطبرسی (معروف به شیخ طبرسی) به زبان عربی است که به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌است.
طبرسی در سال ۴۶۸ یا ۴۶۹ هجری قمری در مشهد متولد و در سال ۵۴۸ هجری قمری در سبزوار فوت کرده و در حرم علی بن موسی الرضا دفن شده‌است.
در کتاب ریاض العلما آمده که وقتی طبرسی سکته می‌کند خانواده اش به خیال اینکه مرده وی را دفن می‌کنند. ولی طبرسی در قبر به هوش می‌آید و نذر می‌کند که اگر نجات پیدا کند تفسیر قرآن بنویسید. شب دزدی برای دزدیدن کفن وی قبر را می‌شکافد و وی از قبر بیرون می‌آید و نذر خود را بجا می‌آورد.
محدث نوری گفته این داستان در هیچ کتاب تاریخی دیگری قبل از ریاض العلماء نیامده است. افندی صاحب ریاض العلماء در قرن ۱۱ می‌زیسته و طبرسی در قرن ششم هجری می‌زیسته.
این تفسیر دارای بخش‌های گوناگونی چون قرائت، لغات، بیان معانی، شان نزول، روایات مرتبط، شرح و تبیین قصه‌های قرانی می‌باشد. طبرسی این تفسیر را با الگوگیری از تفسیر تبیان نوشته شیخ طوسی نوشته‌است. طبرسی از معدود مفسران شیعی است که به علم مناسبات توجه کرده‌است.
مجمع البیان به اتفاق آراء شیعه و اهل سنت، در جامعیت، استحکام مطالب، شیوه ترتیب و تنظیم آنها و در روش تفسیر و تبیین مفاهیم آیات، منزلت خاص و جایگاه ویژه‌ای دارد. شیخ محمود شلتوت رئیس اسبق دانشگاه الازهر می‌گوید: «مجمع البیان در بین کتابهای تفسیری قرآن بی‌همتاست.».طبقات مفسران شیعه/ج ۲
مجمع البیان شامل مباحثی چون قرائت، اعراب، لغات، بیان مشکلات، ذکر موارد معانی و بیان، شان نزول آیات، روایات وارده و شرح و تبیین قصص و حکایات است. این تفسیر تا حد زیادی متأثر از تفسیر التبیان شیخ طوسی است.دانشنامه قرآن/ج ۱، ص ۷۵۰