moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به‌گزارش وبسایت حقوق بشری هرانا، محمدمهدی ۱۸ ساله توسط دادگاه انقلاب ساری، به‌اتهام «محاربه» و «افساد فی الارض» به دو بار اعدام محکوم کرده‌است. همچنین، محمدی‌فرد، برای اتهاماتی همچون «تبلیغ علیه نظام» به تحمل شش‌ماه حبس، برای اتهام «اغوا و تحریک مردم به قصد برهم زدن امنیت کشور به جنگ و کشتار با یکدیگر» به دو سال حبس، برای اتهام «توهین به رهبری» به تحمل یک سال حبس و برای اتهام «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخل کشور» به چهار سال، و درمجموع به هفت‌سال حبس تعزیری محکوم شده‌است.
دریا تورک، نماینده پارلمان آلمان، کفالت سیاسی او را بر عهده گرفت. او در توییتی نوشت: «من به عنوان نماینده پارلمان آلمان خواستار آزادی فوری مهدی هستم.»
رابرت مالی، نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، نسبت به حکم اعدام او اعتراض کرد. او در توییتی نوشته‌است: «محمدمهدی محمدی‌فرد و محمد بروغنی، ۱۸ و ۱۹ ساله، دو تن از جوانان ایرانی که در دادگاه‌های ساختگی به اعدام محکوم شده‌اند. دنیا ناظر است. رهبران ایران باید به جوانان خود گوش دهند نه اینکه آنها را بکشند».
زه ماریا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا و باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد.
فرمان ویله-کتره () یک قانون اصلاحی گسترده‌است که توسط فرانسوای یکم پادشاه فرانسه، در ۱۰ اوت ۱۵۳۹ در شهر ویله-کتره امضا شد و کهن‌ترین قانون فرانسه است که هنوز هم توسط دادگاه‌های فرانسه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فرمان تقنینی که عمدتاً کار صدراعظم گیوم پویه بود، دارای ۱۹۲ ماده بود و به تعدادی از مسائل دولتی، قضایی و کلیسایی ) رسیدگی می‌کند.
مواد ۱۱۰ و ۱۱۱ این فرمان معروف‌ترین و قدیمی‌ترین ماده‌هایی هستند که هنوز در قوانین فرانسه مورد استفاده قرار می‌گیرند. این مواد خواستار استفاده از زبان فرانسوی را در همه کارهای حقوقی، قراردادهای محضری و قوانین رسمی برای جلوگیری از هرگونه سردرگمی زبانی بود:
ماده دیگری اصناف و فدراسیون‌های تجاری را ممنوع می‌کند () این کار در راستای تلاش برای سرکوب اعتصابات کارگران بود.
ویلسون پیازا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
مارینیو شاگاس (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نائوچیکو، باشگاه فوتبال فلومیننزه، باشگاه فوتبال سائو پائولو، باشگاه فوتبال بوتافوگو، و باشگاه ورزشی فورتالزا اشاره کرد.
او همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.
سزار مالوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس، باشگاه فوتبال پالمیراس، باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی، باشگاه فوتبال فلومیننزه، باشگاه فوتبال فلامینگو، و باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد.
لیوینیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا، باشگاه فوتبال پالمیراس، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، و باشگاه فوتبال سائو پائولو اشاره کرد.
مارکو آنتونیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی پورتوگیزا، باشگاه ورزشی واسکو دوگاما، باشگاه فوتبال فلومیننزه، و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد.
آلفردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس، باشگاه فوتبال کوریتیبا، باشگاه ورزشی کروزیرو، و باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد.
والدومیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
سوپر جام اسپانیا ۲۲–۲۰۲۱، سی و هشتمین دوره از سوپر جام اسپانیا، یک رقابت فوتبال سالانه برای باشگاه‌های سیستم لیگ فوتبال اسپانیا بود که در رقابت‌های اصلی خود در فصل قبل موفق بودند.
پس از اینکه فصل گذشته به‌دلیل محدودیت‌های مسافرتی مربوط به دنیاگیری کووید-۱۹ در اسپانیا برگزار شد، امسال مسابقات طبق قرارداد با فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا به عربستان سعودی بازگشت.
رئال مادرید این تورنمنت را برای دوازدهمین عنوان قهرمانی خود در سوپر جام اسپانیا برد.
امیر ارسلان مهدوی در تاریخ ۴ آبان، مربی اسنوبرد ساکن شیراز در منزلش در معالی آباد شیراز دستگیر شد. پس از گذشت بیش از یک ماه از دستگیری او، محل نگهداری و اتهام وی مشخص نشده بود.
او در بهمن ۱۴۰۱ از بازداشت آزاد شد.
خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران روز چهارشنبه، ۲۳ آذرماه ویدئویی از اعترافات اجباری او به همراه دنا شیبانی، اشراق نجف‌آبادی، حسام موسوی و محمد خیوه پخش کرد و مدعی تلاش ناموفق آنها برای بمب‌گذاری در شیراز شده‌است. تصاویر آن‌ها با چشم‌بند و برخی را با دست‌بند پخش شده‌است. گفته شده که آن‌ها تحت فشار و شکنجه شدید روانی و فیزیکی مجبور به اعترافات ساختگی شده‌اند.
امیر ارسلان مهدوی در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۴۰۱ از زندان آزاد شد.
مونیکا یاروسینسکا (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۷۴) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خودِ زندگی"، "دو روی سکه"، "اجاره‌نشین‌ها"، "ع چون عشق"، "عشق اول"، "کارآگاهان جنایی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "هوس‌های امپراتور" و "خانه کشیش" اشاره نمود.
داود فلاح مقدم سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده تهران از استان تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سوپر جام اسپانیا ۲۱–۲۰۲۰ سی و هفتمین دوره از سوپر جام اسپانیا بود، یک رقابت فوتبال سالانه برای باشگاه‌هایی در سیستم لیگ فوتبال اسپانیا که در رقابت‌های اصلی خود در فصل قبل موفق بودند.
این دومین دورهٔ متوالی بود که در قالب جدید با چهار تیم انجام شد. آنها شامل برندگان کوپا دل ری ۲۰–۲۰۱۹، رئال سوسیداد و برنده لا لیگا ۲۰–۲۰۱۹، رئال مادرید، نایب قهرمان کوپا دل ری ۲۰–۲۰۱۹، اتلتیک بیلبائو و نایب قهرمان لا لیگا ۲۰–۲۰۱۹ بارسلونا بودند. این مسابقه ابتدا قرار بود مانند سال گذشته در عربستان سعودی برگزار شود، اما محدودیت‌های مربوط به دنیاگیری کووید-۱۹ آن را مجبور به ماندن در اسپانیا کرد. نیمه نهایی در شهرهای کوردوبا و مالاگا در ۱۳ و ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱ برگزار شد. فینال در ورزشگاه د لا کارتوجا در سویل در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۱ برگزار شد.
اتلتیک بیلبائو این مسابقات را برای سومین عنوان قهرمانی خود در سوپر جام اسپانیا برد.
اِوا کنستانتسیا بوئوخاک (؛ زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۷۱) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "درخت سحرآمیز"، "رنگ‌های خوشبختی"، "دوران افتخار"، "خانه کشیش"، "دهن‌به‌دهن"، "پدر متیو"، "۳۹ و نیم"، "ع چون عشق"، "ماگدا ام."، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "سکسیفای"، "اداره ترافیک"، "" و "پان تادئوش" اشاره نمود.
وی بابت مشارکت‌های هنری‌اش برندهٔ صلیب شایستگی (لهستان) شده‌است.
زیر واحد بتا تنظیم کننده فسفوریلاز بی کیناز آنزیمی است که در انسان توسط ژن "PHKB" کدگذاری می‌شود.
مهسا محمدی شهروند و فعال سیاسی اهل ایران است که به‌خاطر نوشتن یک توئیت دستگیر شده و توسط قوه قضاییه جمهوری اسلامی به «سب‌النبی» متهم شده‌است و در خطر اعدام قرار دارد.
مهسا محمدی، دانشجوی میکروبیولوژی دانشگاه سبزوار به‌دلیل انتشار یک توئیت دستگیر شد و به زندان دولت‌آباد اصفهان منتقل شد. وی توسط قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران به «سب‌النبی» متهم شده‌است.
مونیک رایان، عضو مستقل مجلس نمایندگان استرالیا، از قبول کفالت سیاسی مهسا محمدی و محمد بروغنی خبر داد و اعلام داشت که خبر این تصمیم خود را به سفارت جمهوری اسلامی ایران رسانده‌است.
یولانتا مروتک (؛ زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۷۰) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اجاره‌نشین‌ها"، "خانه کشیش"، "پدر متیو" و "طایفه" اشاره نمود.
سوپر جام اسپانیا ۲۰۱۶ یک مسابقۀ دو بازی فوتبال بود که در اوت ۲۰۱۶ بین قهرمانان لا لیگا ۱۶–۲۰۱۵ و کوپا دل ری ۱۶–۲۰۱۵، بارسلونا و نایب قهرمان کوپا دل ری ۱۶–۲۰۱۵ برگزار شد. سویا، آن را به بازی برگشت فینال کوپا دل ری ۲۰۱۶ تبدیل کرد.
کاترینو زنو (ایتالیایی: Caterino Zeno)(۱۴۴۰–۱۴۹۰) جهان‌گرد و دیپلمات ونیزی بود.
در سال ۱۴۷۲، به عنوان دیپلماتِ جمهوری ونیز به کاخ اوزون حسنِ آق‌قویونلو فرستاده شد. او با ویولانتای، خواهرزادهٔ دسپیناخاتون، همسرِ اوزون حسن، ازدواج کرد.Mahmudov Y. М. Səyyahlar, kəşflər, Azərbaycan, s. 99. به واسطهٔ همین خویشاوندی در سال ۱۴۷۱ به تبریز رفت تا ضامنِ اتحادِ حتمیِ امپراتوری ونیز و آق‌قویونلوها دربرابرِ تحدیدِ دائمی عثمانی باشد.
وی پس از یکسال ماندن در ایران، به لهستان رفت تا با پادشاهِ آنجا (کازیمیر چهارم) نیز پیمان اتحاد علیه عثمانیان ببندند. بعدها (در ۱۴۷۴) به ونیز بازگشت. کتابِ «سفر» (خاطراتش) را در سرزمینش نوشت. نسخهٔ خطی این اثر مفقود شد، اما بعداً بر اساس‌نامه‌ها و یادداشت‌های پراکنده‌ای که در ایران و ونیز مانده بود، بازسازی شد.
او به عربستان هم سفر کرد. بعدها، زنو دوباره به شرق سفر کرد و در پایان قرن پانزدهم در آنجا درگذشت.
تیسازوگ () منطقه‌ای در دشت بزرگ مجارستان بین رودهای تیسا و کُرُش سه‌گانه است. دوازده سکونت‌گاه در این منطقه قرار دارد: کون‌سنت‌مارتون، سلونی، چپا، تیسائوگ، تیساشاش، اوچود، چرکه‌سولو، تیساکورت، تیسائینوکا، نادی‌رو و تسیباک‌هازا؛ همچنین از نظر قوم‌نگاری، تیسافولدوار نیز به‌عنوان سیزدهمین سکونتگاه در آن طبقه‌بندی می‌شود.
در میانهٔ رود تیسا که مقدار زیادی ماسه ریز و گل و لای را با خود می‌آورد، رسوبات تا حد زیادی شکل سطح رود را از نظر ریخت‌شناسی تعیین می‌کنند و رودخانه توسط ماسه روان، تپه‌های شنی ساحلی و دریاچه طوقی تنوع پیدا می‌کند.
خاک تیسازوگ از جنس خاک گلدان از نظر تولید کشاورزی ضعیف‌تر از حد متوسط است. یکی از ویژگی‌های مطلوب تیسازوگ حجم زیاد آب‌های سطحی و زیرزمینی است؛ اگرچه به دلایل چینه‌شناسی کیفیت مناسبی ندارد، اما منبع قابل توجهی از چشمه آب‌گرم دارد. تحقیقات برای یافتن منابع هیدروکربن احتمالی در این منطقه در حال انجام است.
کُرُش (، و ) رودی در شرق مجارستان و غرب رومانی به طول ۷۴۱٬۳ کیلومتر است که از ترانسیلوانی سرچشمه می‌گیرد و پس از تلاقی چندین شاخه در نزدیکی شهر چونگراد به تیسا می‌ریزد.
حوضه آبریز کرش حدود ۲۷٬۵۳۷ کیلومتر مربع است که ۵۳ درصد آن در ترانسیلوانی، رومانی و ۴۷ درصد باقی در مجارستان است. در قرون ۱۸ و ۱۹ و پیش از ساماندهی رودخانه، انبوهی از شاخه‌های رودخانه‌ای پرپیچ و خم، کند و به هم پیوسته در بسیاری از نقاط در جریان بود که در باتلاقها ناپدید شده و دوباره بیرون می‌آمدند. آن زمان اطراف کرش خطر سیل، زیاد و سطح تولید کشاورزی، کم و شرایط تردد، دشوار بود.
کرش سه شاخهٔ اصلی دارد:
فینال سوپر جام اسپانیا ۲۰۲۲ برندهٔ سوپر جام اسپانیا ۲۲–۲۰۲۱، سی و هشتمین دوره مسابقات سالانهٔ سوپر جام فوتبال اسپانیا را تعیین کرد. این بازی در تاریخ ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲ در ورزشگاه بین‌المللی ملک فهد در ریاض، عربستان سعودی برگزار شد. این مسابقه بین اتلتیک بیلبائو نایب قهرمان کوپا دل ری ۲۱–۲۰۲۰ و رئال مادرید نایب قهرمان لا لیگا ۲۱–۲۰۲۰ بود، اولین باری که این باشگاه‌ها از زمان فینال کوپا دل ژنرالیسیمو در سال ۱۹۵۸ به‌طور مستقیم برای کسب یک جام به رقابت پرداختند.
رئال مادرید در فینال ۲–۰ برای دوازدهمین قهرمانی خود در سوپر جام اسپانیا پیروز شد.
کامرون دین استوارت (زاده ۸ آوریل ۱۹۹۱) بازیگر آمریکایی است.
کامرون دین برای بازی در فیلم‌های
«"باشگاه جغرافیا"»، «"پیچ پرفکت"»، "«معلم کثیف "» و همچنین نقش است "جانسون" یون در سریال کمدی نوجوانان تلویزیونی «"آی کارلی"» شناخته و معرفی می‌شود.
کامرون در سال ٢٠١١ نقش استیون را در سریال ویژه آی کارلی ، ویکتوریوس بازی کرد. در سال ٢٠١٣، او با نقش اصلی خود در نقش راسل، به عنوان یک نوجوان که به تیم فوتبال دبیرستانش در باشگاه جغرافیا می پیوندد، توجه بیشتری را به خود جلب کرد. اوپس از چند سال دوری از تلویزیون با نقش جیس در سریال کمدی آستین و آلی که در شبکه دیزنی آمریکا پخش شد به تلویزیون بازگشت .
کفش بلا در دی‌ماه ۱۳۴۱ به‌وسیله برادران عمیدحضور که سابقه سی‌ساله در تجارت کفش داشتند، تأسیس شد و در تاریخ ۲۹ مرداد ۴۲ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. موسسات این شرکت در ۲۲ کیلومتری راه تهران به کرج در یک محدوده ۶۰ هزار متری واقع شده‌است. محصول این موسسات انواع کفش‌های چرمی و کتانی و چکمه‌های پلاستیکی و لاستیکی مردانه و زنانه و بچگانه است.
حسن عمیدحضور (۱۳۲۷–۱۲۸۱)، اهل کاشان بود. دوساله بود که پدرش را از دست داد. کاشان در این دوره یکی از ناامن‌ترین شهرهای ایران بود و با فقر شدیدی نیز مواجه بود. احتمالاً در ۱۲سالگی، مادرش را متقاعد کرد که در جست‌وجوی موقعیت تازه کسب و کار، روابط محدود محلی را رها کند و به تهران بیایند. او به اتفاق دو برادر، خواهر و مادرش به تهران آمد.
حسن فروشندگی دوره‌گرد را آغاز کرد. در سال ۱۳۰۰، یک مغازه زیرپله خریداری و به تدریج سعی کرد با تلاش و کوشش و سختکوشی فعالیت خود را توسعه بخشد. در نزدیک مغازه‌اش، جوان دیگری نیز حجره داشت. حاج جلال سادات تهرانی که بعدها از صنعتگران برتر عرصه نساجی در کشور شد، به فروش کفش و گالش مشغول بود؛ و این دو مرد جوان، بعدها، یکی از پسران عمیدحضور، با یکی از دختران سادات تهرانی ازدواج کرد.
حاج حسن در سال ۱۳۰۵، با دختر یکی از خویشاوندان دور از خانواده‌ای متوسط به نام ربابه، دختر حاج رضا احمد، صاحب یک آجرپزی کوچک، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پنج پسر به نام‌های امیر، منصور، هاشم، محسن و اسماعیل بود.
حاج حسن در سال ۱۳۲۷، در نیمه راه زندگی، و آغاز موفقیت تجاری، شبی که به خانه بازمی‌گشت، احساس بیماری کرد. پسر کوچکش اسماعیل، در آن زمان دوساله بود. حاج حسن به مدت هشت ماه در خانه بستری بود. یک شب سرد زمستانی، فرزندانش را به دور خود جمع کرد و آنها را وصیت کرد و از دومین پسرش منصور، خواست مدرسه را ترک کند و به بازار به کمک برادرش برود. او، طلوع روز بعد را ندید. پسر بزرگش امیر را وصی خود قرار داده بود و فروش اموال را تا پیش از آنکه اسماعیل، کوچک‌ترین فرزندش، به سن قانونی برسد، ممنوع کرده بود. حاج حسن اجازه نداده بود تا قبل از رسیدن پسرانش به سن قانونی، اموالش را تقسیم کنند. او همچنین، سهمی مساوی سهم هر یک از فرزندانش برای همسرش به ارث گذاشته بود و همین امر موجب شد همسرش تا پایان عمر، مدیریت خاندان عمیدحضور را بر عهده داشته باشد.
تا دهه ۵۰ خانواده تنها در بخش عمده‌فروشی کفش فعالیت می‌کرد ولی در صدد تغییر شیوه تجارت خود بود. در آن زمان شرکت تازه‌تاسیس «کفش ملی» به مدیریت رحیم ایروانی، تامین‌کننده اصلی کفش ایران بود. ایروانی، در یک سفر تجاری، با هاشم عمید حضور ملاقات کرده بود و از تصمیماتش برای گسترش کارخانه و مکانیزه کردن آن با هاشم سخن گفته بود. در آن سال‌ها، حکومت، برای رشد اقتصاد کشور از بخش خصوصی حمایت می‌کرد. هاشم در نامه‌ای طولانی به برادرانش، جزییات برنامه‌های ایروانی را شرح داد و فهرستی بلندبالا از ماشین‌آلات خریداری شده توسط ایروانی را برای آنان فرستاد و توصیه کرد جهت ورود به حوزه صنعت، باید از حمایت‌های سخاوتمندانه دولت استفاده کرد. به این ترتیب اندکی بعد، برادران عمیدحضور زمین نسبتاً وسیعی را در حوالی تهران خریداری کردند و کفش بلا متولد شد.
کفش بلا در سال ۱۳۴۱ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبن‌پور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور عمید حضور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، برای همین شرکت جم را در سال ۴۲ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفش‌سازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
یکی از برادران عمیدحضور، نقش گروه بلا در پیشبرد صنعت مدرن ایران را این‌گونه شرح می‌دهد: ما در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادیم و نه‌تنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودیم، به حقوق مشتری نیز احترام می‌گذاشتیم. این مبارزه، در ابتدا، مبارزه‌ای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گسترده‌ای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکرات‌ها را به حامیان خود بدل کرده بود و به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت می‌کرد.
هاشم عمید حضور در سال ۱۳۴۳، بدون گذراندن پایان‌نامه پیش از به پایان رساندن دوره فوق‌لیسانس، به ایران سفر کرد و به خواست مادر و برادر بزرگ‌تر در ایران ماند و در وزارت اقتصاد و دارایی مشغول به کار شد. او پس از استخدام، مدت پنج سال در بخش کارشناسی روابط ایران و اروپای شرقی وزارت اقتصاد به عنوان معاون محمد یگانه فعالیت کرد. او به عنوان کارشناس و مدیر میانی در اکثر مذاکرات و انعقاد همکاری‌های فنی، اقتصادی و بازرگانی با اروپای شرقی و شوروی مشارکت داشت.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل عمید حضور رونق بسیار گرفت. او در سال ۱۳۵۱، دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه کلرمونت کالیفرنیا دریافت کرد و پایان‌نامه‌اش را در اقتصاد نفت نوشت و مدتی نیز در صندوق بین‌المللی پول، کار کرد. در سال ۱۳۵۱، با دعوت جمشید آموزگار وزیر دارایی و مسوول تیم مذاکرات نفتی، به عنوان مشاور نفتی به ایران بازگشت. هاشم و اسماعیل با وجود کار در بخش دولتی، به برادران خود در گروه صنعتی بلا، کمک فکری می‌کردند. هاشم در سال ۱۳۵۶، به اصرار برادرانش از کار دولتی کناره گرفت، به گروه بلا پیوست و تمام حواس خود را بر رونق تجارت خانوادگی متمرکز کرد. او نقش مؤثری در توسعه فعالیت گروه بلا و خصوصاً کارخانه جم پیش از انقلاب داشت.
گروه صنعتی بلا رشد کرد و در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید می‌کرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکه‌های ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده می‌کردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفش‌های پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و… بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهره‌برداری رسید. فعالیت‌های اداری و بخشی از توزیع کفش را در این پاساژ انجام می‌دادند. شرکت بلا، بخشی از تولید را به صورت انحصاری به بنکدارها می‌فروخت و مقداری از آن را خودش در بازار تهران و شهرستان‌ها پخش می‌کرد. به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاه‌ها در سطح تهران و شهرستان‌ها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمده‌فروشی به توزیع کفش می‌پرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستان‌ها، به توزیع کفش می‌پرداختند. نواحی استانی به ۹ منطقه تقسیم شده بود. در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاه‌های زیرمجموعه خود پخش می‌کرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
۱- فروشگاه‌های شرکتی: این فروشگاه‌ها، متعلق به شرکت بود و پرسنل آن کارمندان گروه محسوب می‌شدند. فروشنده‌ها تا سه درصد پورسانت می‌گرفتند که ۶۵ درصد از این مبلغ، سهم مسوول فروشگاه و ۳۵ درصد سهم فروشنده بود. از مجموع این فروشگاه‌ها، ۱۱۵تای آنها شرکتی بودند.
۲- فروشگاه‌های درصدی: این فروشگاه‌ها شخصی بودند، ولی پرسنل آن کارمندان شرکت بودند. مالکان فروشگاه، ۹ درصد پورسانت دریافت می‌کردند. از میان این فروشگاه‌ها، شش فروشگاه شخصی بودند.
۳- فروشگاه‌های حق‌العمل کاری: این فروشگاه‌ها نیز شخصی بودند. پرسنل آن، غیرشرکتی و فروشنده تا ۲۰ درصد پورسانت می‌گرفت. ۶۸ تا از این فروشگاه‌ها، حق‌العمل کاری بودند.
با گسترش تولید و بهبود کیفیت، از طریق معاملات پایاپای، در اوایل دهه ۵۰، بخش اندکی از محصولات کارخانه‌های کفش ماشینی از جمله شرکت بلا به اروپای شرقی، شوروی، افغانستان و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس صادر شد.
موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تأسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تأسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاه‌ها (تأسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تأسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تأسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تأسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تأسیس ۱۳۵۳)، شرکت‌مدار بودند. از دیگر فعالیت‌های این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود. آنان در زمینه سرمایه‌گذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند. گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر می‌رسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکت‌ها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکت‌های گروه، در ارتباط با برخی از بانک‌ها شد. به نظر می‌رسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت. گاهی اوقات گروه بلا از برخی محصولات کفش ملی تقلید می‌کرد.
در سال ۱۳۵۲، برخی تجار مذهبی نظیر کاظمی، توسلی، رفیق‌دوست، علیزاده، اسماعیل‌کارور و خانواده عمیدحضور در قم، کارخانه کارتن کار را به منظور تهیه انواع کارتن بسته‌بندی، تأسیس کردند. در تیر ۱۳۵۵، سهامداران شرکت با ریاست هاشم و اسماعیل عمیدحضور و اسماعیل کارور (مدیرعامل شرکت در سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷)، افزایش سرمایه شرکت را به ۲۸۰ میلیون ریال، پیشنهاد کردند، تا زیان‌های گذشته جبران و امکان پیشرفت آینده و تحصیل تنخواه‌گردان فراهم شود. در اواسط دهه ۵۰، گروه صنعتی بلا، صاحب ۴۲۵۳۲ سهم از ۵۰ هزار سهام شرکت کارتن کار بود. این افزایش سرمایه، در سال ۱۳۶۶ موجب شد سهامداران سابق شرکت، علیه عمیدحضور شکایت کنند؛ مبنی بر اینکه افزایش صوری سرمایه از ۲۲۰ میلیون ریال به ۵۰۰ میلیون ریال در غیاب و بدون اجازه سایر سهامداران بوده‌است. بعد از این ادعا، مبلغ افزایش سرمایه به صاحبان سهام مسترد شد. سرانجام پس از حدود هشت سال، در سال ۱۳۷۳، شعبه یک دادگاه حقوقی، حکم کرد که برخلاف ادعای شاکیان، افزایش سرمایه شرکت در سال ۱۳۵۵، با اجازه اکثریت صاحبان سهام صورت گرفته و جعل و تزویری در افزایش سرمایه شرکت رخ نداده‌است.
شرکت کارتن‌کار، در سال ۱۳۵۴ حدود ۲۰۰ پرسنل داشت، یک مهندس، ۱۸ کارمند و ۱۸۰ کارگر در آن مشغول به کار بودند.
سیاست‌های رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش می‌کرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش می‌داد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند می‌داد، یا بازپرداخت آن را می‌بخشید. برای ازدواج خانواده‌های نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکه‌زغال در زمستان بین کارگران توزیع می‌شد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایت‌هایی پدرانه از آنان می‌کردند. گسترش فعالیت شرکت‌ها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد. آنها شروع به تغییراتی در الگوی اداره شرکت‌ها کردند، اما مدیریت جدید به دلیل فرصت اندک و فشار بدهی‌ها، موفقیتی به دست نیاورد.
پرسنل دفتر تجاری، در چندین سال اول اشتغال، بیمه نشده بودند، از این رو در موقع بیماری، بخشی از هزینه درمان آنها را می‌پرداخت. به مدت چندین سال در دفتر تجاری، برای اضافه کار، پولی پرداخت نمی‌شد؛ برای همین در مواقع مشکلات، به آنها کمک می‌کرد. پرسنل کارخانه، زودتر از کارکنان دفاتر تجاری بیمه شدند. در چند سال اول برای کارگران، سرویس رفت و آمد وجود نداشت و کارگران با کامیون‌های باربری جابه‌جا می‌شدند. پس از مدتی، کارخانه برای کارگران مناطق اسلامشهر و شهرری سرویس گذاشت. در اوایل دهه ۱۳۵۰، کارخانه‌های کفش بلا، به دلیل افزایش تقاضا، توسعه بازار و گسترش فروشگاه‌هایش در سه شیفت کار می‌کرد. به نظر می‌رسد تا اواخر سال ۱۳۵۴، ایده توسعه فعالیت در آنها وجود داشت؛ به همین دلیل برای توسعه کارخانه‌ها و متمرکز کردن کلیه واحدهای صنعتی که در اطراف تهران، گیلان و قم قرار داشتند، حدود ۱۰۰ هکتار زمین، در اطراف ساوه خریداری کردند.
مدیریت گروه بلا، تا اوایل سال ۵۰، به صورت سنتی بود. تحصیلات امیر و محسن در حد سوم ابتدایی و کلاس هشتم و تحصیلات منصور و کریم در حد دیپلم بود. آنان فاقد آموزش مدیریتی صنعتی مدرن بودند. همین ویژگی باعث شد تعدادی از کارکنان گروه بلا با وجود نزدیکی به امیر و منصور، و سال‌ها کار در مجموعه، در اعتراض به نظام پرداخت دستمزد، شرکت را رها کنند و بار دیگر با اصرار برادران عمیدحضور بر سرکار برگردند.
تعدادی از شرکت‌های گروه بلا، ناتوان در پرداخت بدهی بودند. در فضایی که دیدگاه‌های مختلف درون خانواده برای چگونگی مواجهه با بدهی به وحدت نرسیدند، پیشنهادهای مختلفی مانند فروش برخی از واحدهای صنعتی، فروش تعدادی از فروشگاه‌ها و تقسیم سایر واحدها بین برادران طرح شد. اما بر سر این آرا، به توافق نرسیدند. سرانجام مدیریت دوساله تمام واحدها تحت مدیریت بانک ملی قرار گرفت. این امر همراه با وقوع انقلاب، سبب شد امیر تصمیم به انتقال فعالیت به کالیفرنیای آمریکا بگیرد. خانواده‌ای که کار خود را با محرومیت و فقر در بازار تهران شروع کرده بود و فرزندانش توانسته بودند دومین شرکت زنجیره‌ای توزیع کفش را مدیریت کنند، پس از قریب به ۳۰ سال، به دلایل استفاده از اعتبارات کوتاه‌مدت برای فعالیت صنعتی، آتش‌سوزی انبار کارخانه در سال ۱۳۵۶ و ناتوانی کوتاه‌مدت در عرضه کفش بلا و جم، دچار مشکل در بازپرداخت بدهی شدند. از اواسط سال ۱۳۵۶، به دلیل کمبود نقدینگی تعدادی از کارخانه‌های کفش تحت فشار قرار داشتند. در همین دوره، تنش‌هایی بین برادران در مورد نحوه تخصیص منابع گزارش شده‌است. این تنش‌ها گاهی در نحوه رفتار با کارکنان دفتری هم تأثیر می‌گذاشت و آنان نیز مورد شماتت یا توهین قرار می‌گرفتند.
گروه صنعتی بلا، در سوم اردیبهشت ۱۳۵۷ در پرداخت وام ۷۰۰ میلیون تومانی برای کلیه شرکت‌ها همچنین بدهی بیمه‌ای کارکنان و پرداخت مالیات ناتوان شد. هشت بانک شامل دو طلبکار بزرگ، بانک ملی و بانک توسعه صنعتی، و شش بانک کوچک‌تر طلبکار بودند. از این رو بلا تحت نظارت و مدیریت بانک‌ها قرار گرفت. مقامات وزارت صنایع و فعالان صنعتی پیشنهاد کردند که شرکت امنای صنعتی عمید با مدیرعاملی بیژن امیرشاهی و عضویت اسماعیل عمیدحضور در هیئت مدیره، تأسیس شود تا برای بازپرداخت دوساله بدهی اقدام کنند. در همین زمان، طبق ارزیابی بانک، دارایی شرکت، کمی بیش از بدهی آن بود. روایت متفاوتی از ارزش دارایی‌های گروه در آن زمان وجود داشت. بانک‌های مذکور، همزمان با استمهال دوساله وام، مقداری نقدینگی برای گردش امور به شرکت امنای صنعتی عمید دادند. صاحبان شرکت بلا، عامل ناتوانی خود در بازپرداخت وام را کمبود نقدینگی و فقدان وام‌های درازمدت صنعتی می‌دانستند. بنا بر تصمیم هیئت امنا، هرگونه امضای اسناد مالی باید از سوی مدیر منصوب بانک، تأیید می‌شد. در این دوره، دکتر اسماعیل عمیدحضور، نقش قابل توجهی در همکاری با مدیریت بانک برای حل بدهی‌ها ایفا کرد؛ اما پس از چند ماه، وقوع انقلاب آن تلاش‌ها را ناکام گذاشت. در مورد ناتوانی شرکت در بازپرداخت بدهی‌ها، دو روایت متفاوت وجود دارد. یک روایت بر نحوه استفاده از اعتبارات کوتاه‌مدت و نقش آن تأکید می‌کند و روایت ضعیف بر تصمیم امیر در سرمایه‌گذاری در خارج از کشور را عامل ناتوانی در پرداخت بدهی می‌داند. شاید تصمیم حکومت بر واگذاری ۴۹ درصد سهام به کارگران و مردم، سیاست قیمت‌گذاری بر روی کالاها و اقدام حکومت پهلوی در دستگیری برخی از فعالان اقتصادی از سال ۱۳۵۴ به بعد، نقش مؤثری در اتخاذ خروج فعالان اقتصادی داشته باشد.
مشکلاتی قبل از کنترل بانک‌ها، در برخی شرکت‌ها پدید آمد. این مسئله سبب بروز برخی سوءتفاهم‌ها در میان برادران، پیش از شکل‌گیری هیئت امنا شد. به امیر اتهام خروج چند میلیون‌دلاری ارز از کشور را زدند؛ در حالی که مشخص نیست این خروج ارز در چه زمانی صورت گرفته‌است؛ زیرا تا تابستان ۱۳۵۷، هنوز خروج ارز، غیرقانونی نبود. به نظر می‌رسد پیش از اینکه انقلاب، فراگیر شود، امیر در محلی که سه پسرش مشغول تحصیل بودند، منزلی برای اقامت خود و فرزندانش خرید. اسماعیل که تحصیل‌کرده اقتصاد بود؛ قبل از کنترل بانک ملی، ناکامی گروه را پیش‌بینی می‌کرد. به نظر او الگوی مدیریت سنتی و تکیه بیش از حد بر منابع بانکی کوتاه‌مدت، دلیل این ناکامی است.
مجموعه تولیدی بلا، مهپوش، جم، چرم زوک و جوراب گیلان، از دهه ۷۰ به بعد، با زیان گسترده و ناتوانی در رقابت مواجه شدند و بر اثر مدیریت دولتی و شبه‌دولتی، به تدریج به تعطیلی گراییدند. شرکت کارتن‌کار و تعدادی از شرکت‌های چرمی هم، اکنون گرفتار زیان انباشته یا در حال تعطیلی هستند و هنوز بخش قابل توجهی از فروشگاه‌های آن، فعال هستند و به فروش کفش کارخانه‌ها و کارگاه‌های دیگر می‌پردازند. در زمانی که فضای احساسی پس از انقلاب بر همه ارکان اقتصادی غالب بود و مفهومی به نام «برند» در تولید و توزیع اهمیتی نداشت، نام گروه بلا به شرکت فخرالاسلام تغییر یافت. تقارن این حادثه با انقلاب، موجب شد امیر به همراه خانواده‌اش در دی‌ماه ۱۳۵۷ به آمریکا مهاجرت کند. امیر تا زمان مرگ به همراه پسرانش، در زمینه تجارت فرش، صنایع آب و ملک‌داری از فعالان موفق ایرانی در آمریکا به‌شمار می‌رفت. سرانجام امیر عمیدحضور پس از ۳۵ سال فعالیت تجاری صنعتی در مهرماه ۱۳۷۹، در سن ۷۲سالگی در آمریکا درگذشت. شرکت‌های تولیدی کفش بلا، پس از کنترل دولت، همانند اکثر شرکت‌های دولتی، با زیان‌های گسترده مواجه شدند. آنهایی که به موسسات عمومی غیردولتی واگذار شدند، تا حدی توانستند به فعالیت خود ادامه دهند، اما شرکت‌هایی که در دست سازمان‌های دولتی بودند، به علت زیان گسترده، تعطیل شدند. شرکت بازرگانی مربوط به فروشگاه‌ها هم‌اکنون هم فعال است.
مایک آدامل (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، بازیکن فوتبال آمریکایی، گزارشگر ورزشی، و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا است.
آدامل مجری ورزشی اغلب ایستگاه‌های تلویزیونی شیکاگو، از جمله تلویزیون دابلیو ال اس از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹ تا قبل از میزبانی در برنامه گلادیاتورهای شورشی آمریکایی بوده‌است، او اولین دوره کار خود را از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ درتلویزیون WMAQ سپری کرد، سپس از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ درتلویزیون WBBM شاغل بود و بعد از آن به کانال ۵ منتقل شد و تا ۲۰۱۷ در آنجا مشغول به کار بود، تا اینکه پزشکان CTE که نوعی زوال عصبی که با زوال عقل همراه می‌باشد را در مورد او تشخیص دادند. آدامل با عارضه زوال عقل مجبور به بازنشستگی شد. در بیشتر سال‌های ۲۰۰۸، آدامل برای دبلیودبلیوئی در نقش‌های مختلفی از جمله مصاحبه‌گر، گزارشگر ورزشی بازی به‌بازی و مدیر کل برنامه ایفای نقش داشت.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیکاگو بیرز، کانزاس سیتی چیفس و نیویورک جتز اشاره کرد.
آدامل در مولین، ایلینوی متولد شد، در کنت بزرگ شد و در سال ۱۹۶۷ از دبیرستان تئودور روزولت فارغ‌التحصیل شد. پدرش، تونی آدامل، نیز در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ با کلیولند براونز موفقیت‌هایی پیدا کرد و سپس پزشک شد.
آدامل فوتبال کالجی را در دانشگاه نورث‌وسترن در کنفرانس همایش ۱۰تای بزرگ بازی کرد. او در سال ۱۹۷۰ یک کاپیتان تیم، یک مدافع کناری تمام آمریکایی، و جزو باارزش‌ترین بازیکن ۱۰تای بزرگ بود. دوی ۳۱۶ یارد آدامل در برابر ویسکانسین در سال ۱۹۶۹ رکورد مدرسه را (با فاصله ۹۸ یارد) ثبت کرد که هنوز این رکورد پابرجاست. او همچنین رکورد ضربات برگشتی را در یک سال به نام خود ثبت کرد و در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد.
آدامل شش سال در لیگ ملی فوتبال بازی کرد، هر سال در دو فصل با سه تیم. او در دور پنجم رقابت‌ها (۱۲۰ امتیاز در کل) برای کانزاس سیتی چیفس در دوره رقابتهای بازیکن آزاد لیگ ملی فوتبال به دست آورد و بعداً برای نیویورک جتز و شیکاگو بیرز بازی کرد. دوران حرفه‌ای او زمانی به پایان رسید که خرس‌های شیکاگو قبل از فصل ۱۹۷۷ از او چشم پوشی کردند تا میدان گسترده‌ای برای جان گیلیام باز کنند.
پس از بازنشستگی از فوتبال حرفه ای، آدامل به ان‌بی‌سی اسپورتس پیوست،جایی که او هم میزبان استودیو و هم گزارشگر حاشیه‌ای برای رویدادهای مختلف بود. او شش سال را با NBC ورزشی گذراند و میزبان اسپورتس ورلد و نمایش‌های قبل از بازی بود. او همچنین میزبان برنامه تلویزیونی گرند استند بود، که هم یک نمایش قبل از بازی برای لیگ ملی فوتبال (NFL) بود و هم یک مجموعه گلچین ورزشی در خارج از فصل NFL بود. در سال ۱۹۸۴، او گزارشگر جانبی ABC برای لیگ فوتبال ایالات متحده شد. در سال ۲۰۰۱، آدامل زمانی به فرد روگین از KNBC پیوست و در تیم پخش اولیه XFL NBC به تهیه گزاش حاشیه فوتبال بازگشت،
او همچنین از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶ مجری مشترک برنامه گلادیاتورهای آمریکایی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹) بود. آدامل همچنین میزبان گلادیاتورهای بین‌المللی با میزبانان بریتانیا و استرالیا بود و در یک سریال در کنار جان ساکس، مفسر بریتانیایی، شرکت داشت. او در اولین پخش فصل چهارم سریال مسائل خانوادگی در نقش خودش در یک قسمت از داستان گلادیاتورهای آمریکایی ظاهر شد. پس از پایان کار گلادیاتورهای آمریکایی، او خبرنگار ESPN شد.
او همچنین بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۸ و المپیک تابستانی ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ را پوشش داد. در تابستان ۲۰۰۵، آدامل میزبان یکی دیگر از مجموعه برنامه‌های NBC، نبرد براوو از شبکه ستارگان واقعی بود. در ژوئیه ۲۰۰۶، آدامل یک مفسر تبلیغ خودرو فورد تحت عنوان گاو سواران حرفه ای (PBR) از شرکت فورد موتور شد (برنامه‌ای که NBC حقوق آن را تقسیم کرد).
در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۸، آدامل در رویال رامبل به عنوان مصاحبه‌کننده برای دبلیودبلیوئی شروع به کار کرد. او سپس در دبلیو دبلیوئی راو یا به عبارتی راو دوشنبه شب که یک برنامه تلویزیونی کشتی حرفه‌ای است به عنوان مصاحبه‌کننده نیز شاغل بود و اغلب با هر بار ظاهر شدن روی صفحه اشتباه می‌کرد. در طول اولین بازی خود، او به اشتباه از جف هاردی به عنوان «جف هاروی» یاد کرد. او بعداً در ۱۵ آوریل گوینده بازی به بازی ECW شد و جایگزین جوی استایلز گردید. آدامل طی این مدت با تغییر سمت خود در ECW به اشتباهات مکرر ادامه داد، در این خصوص مالک سابق و رزرو کننده ECW، پل هیمن و لنس استورم او را به خاطر این اشتباهات مورد انتقاد قرار دادند. در ۲۹ آوریل، آدامل پخش ECW را قبل از مسابقه اصلی ترک کرد و از شریکش تاز خواسته شد که همین کار را انجام دهد. این موضوع به داستانی تبدیل شد زیرا WWE گزارش کرد آدامل و تاز ممکن است به دلیل انتقاد طرفداران از تفسیر آدامل برنامه را ترک کرده باشند. هفته بعد، او تبلیغ برنامه را قطع کرد و از اقدامات خود عذرخواهی نمود.
در ۲۸ ژوئیه راو، معاون اجرایی شین مک ماهون اعلام کرد که آدامل مدیر کل جدید برند راو است. آدامل در طول تصدی خود به عنوان مدیر کل، مسابقات مختلفی را تبلیغ کرد که آنها را «آدامل اورجینال» نامید. در اپیزود ۲۷ اکتبر راو، به عنوان بخشی از اجرای داستانی خود، پس از اینکه اورتن شخصاً به او توهین کرد، به رندی اورتن سیلی زد. هفته بعد در راو، در بخش برنامه درون رینگ که بین شین مک ماهون و اورتون بود، آدامل از سمت خود به عنوان مدیر کل استعفا داد.
کف دریا ، کف اقیانوس، کف ساحلی یا اسپوم spume نوعی کف است که در اثر هم زدن آب دریا ایجاد می‌شود، به‌ویژه زمانی که دارای غلظت‌های بالاتری از مواد آلی محلول (شامل پروتئین‌ها، لیگنین‌ها و لیپیدها) باشد که از منابعی مانند تجزیه فراساحلی از شکوفایی‌های جلبکی به دست می‌آید. این ترکیبات می‌توانند به عنوان ماده فعال سطحی یا عوامل کف‌کننده عمل کنند. همان‌طور که آب دریا با امواج شکننده در ناحیه موج‌سواری مجاور ساحل متلاشی می‌شود، مواد فعال سطحی در این شرایط متلاطم هوا را به دام می‌اندازند و حباب‌های پایداری را تشکیل می‌دهند که از طریق کشش سطحی به یکدیگر می‌چسبند.
اریش شدلر (; – ) بازیکن فوتبال آلمانی‌تبار اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال هیبرنین، و باشگاه فوتبال دومبارتون اشاره کرد.
جیم استوارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دومبارتون، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال پاتریک تیسل، باشگاه فوتبال میدلزبرو و باشگاه فوتبال سنت میرن اشاره کرد.
جان بلکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال، و باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
فصل چهارم مجموعه تلویزیونی آمریکایی بهتره با سال تماس بگیری در ۶ اوت ۲۰۱۸ پخش شد و در ۸ اکتبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. فصل چهارم شامل ۱۰ قسمت است که دوشنبه شب‌ها در ایالات متحده از شبکه ای‌ام‌سی پخش شد. اسپین‌آف بریکینگ بد، بهتره با سال تماس بگیری توسط وینس گیلیگان و پیتر گولد ساخته شد که هر دو در بریکینگ بد نیز کار کرده بودند.
حباب گلبولی از یک ماده در ماده دیگر است که معمولاً گاز در مایع است. به دلیل اثر مارانگونی، حباب‌ها ممکن است دست‌نخورده باقی بمانند که به سطح ماده غوطه‌ور می‌رسند.
پژوهش‌ها دربارهٔ پیدایش حیات روی زمین نشان می‌دهد که حباب‌ها ممکن است نقش مهمی در محدود کردن و متمرکز کردن مولکول‌های پیش‌ساز برای حیات داشته باشند، عملکردی که در حال حاضر توسط غشای سلولی انجام می‌شود.
کرانه سنگی یا کرانه صخره‌ای یک منطقه کشندی از سواحل دریا است که در آن سنگ جامد غالب است. سواحل صخره‌ای محیط‌های زیست‌شناختی غنی هستند و یک «آزمایشگاه طبیعی» مفید برای مطالعه بوم‌شناسی کشندی و دیگر فرآیندهای زیست‌شناختی هستند. به دلیل دسترسی بالا، مدت زیادی است که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و گونه‌های آنها به خوبی شناخته شده‌است.J H Connell, Community Interactions on Marine Rocky Intertidal Shores. 1972. "Annual Review of Ecology and Systematic" Vol. 3: 169-192
لاخ ، کلمه اسکاتلندی و ایرلندی برای دریاچه یا خلیجک دریا است. این با واژه‌های مانکس Lough، کورنی logh و یکی از واژه‌های ولزی برای دریاچه llwch، هم‌خانواده است.
دریاچه‌های ورودی دریا اغلب دریاچه‌های دریایی نامیده می‌شوند. برخی از این پیکره‌های آبی را می‌توان فرت، آبدره، مصب، تنگه یا خلیج نیز نامید.
رنی یوشیس (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌پرداز و تهیه‌کننده موسیقی اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مجرد" اشاره نمود.
پیوتر گارلیتسکی (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۴۵) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دهن‌به‌دهن"، "مرز سایه"، "استتار"، "مارپیچ"، "رمز انیگما"، "در خوشی و سختی"، "هوس‌های امپراتور" و "من یک قاتلم" اشاره نمود.
سم‌آمیزان تیسازوگ () یکی از گزارش‌های مطبوعاتی اثرگذار در مورد زنانی از تیسازوگ مجارستان بود که بین ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۹ حدود ۳۰۰ (یا بر اساس پژوهشی دیگر ۴۰) نفر را با آرسنیک موجود در کاغذ مگس‌گیر مسموم کرده و به قتل رساندند. بیشتر این موارد مربوط به روستای نادی‌رِو بود و چندین روستای دیگر در تیسازوگ از جمله مشترسالاش، کون‌سنت‌مارتون، تیسافولدوار، تیساکچکه، تیساکورت، اوچود نیز به این پرونده مربوط بودند.
اکثر زنان نادی‌رِو توسط مامای محلی به نام خانم فازِکاش (نام تولد: ژوژانا اولاه، زادهٔ ۲۰ مه ۱۸۶۱ در نادی‌رِو – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۹) به استفاده از آرسنیک تشویق شده‌بودند. با این حال، بر اساس تحقیقات بعدی زنان دیگری نیز در پخش آرسنیک نقش داشتند. او در مراحل اولیه دادرسی کیفری، در ژوئیه ۱۹۲۹، پس از مشخص شدن نقش اصلی‌اش با سود سوزآور خودکشی کرد. وی از سال ۱۸۹۳ به‌عنوان ماما در روستا کار می‌کرد؛ بین سالهای ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۱ بارها به دلیل انجام سقط جنین غیرقانونی تحت تعقیب قرار گرفت، اما هفت بار تبرئه شد.
مطبوعات محلی و بین‌المللی آن زمان پوشش گسترده‌ای از پرونده ارائه و فازکاش را که دیگر قادر به دفاع از خود نبود، شیطانی جلوه دادند. علیرغم گزارش‌های مشکوک مطبوعاتی که به موضوع رنگ و لعاب می‌دانند و اغلب لحنی اغراق‌آمیز داشتند، شکی نیست که فازکاش شخصیت اصلی این پرونده بود، اما زنان دیگری نیز در توزیع آرسنیک و قتل دست داشتند که به او مربوط نبود.
پرونده قتل به لحاظ تاریخ مطبوعات بسیار شناخته‌شده‌است به‌خصوص پس از مقاله‌ای که ژیگموند موریتس دربارهٔ جلسه‌های دادگاه نوشت.
به‌طور سنتی در جامعه آن زمان مجارستان رسم بر این بود که همسران آیندهٔ دختران جوان توسط خانواده انتخاب شوند و شوهر انتخابی تحمیل می‌شد. در صورت هرگونه مشکلی طلاق راه‌حل محسوب نمی‌شد و از نظر اجتماعی پذیرفته شده‌نبود، مگر در مواردی نادر که شوهر الکلی بود یا خیلی دست بزن داشت. در طول جنگ جهانی اول، که مردان برای جبهه اتریش-مجارستان فرستاده شدند و نادی‌رو مکان مناسبی برای اسکان اسیران در نظر گرفته‌شد بسیاری از زنان می‌توانستند یک یا حتی چند معشوقه در زمان دوری شوهرانشان داشته باشند. پس از بازگشت مردان، زنان با روابط عاشقانه پیچیده‌شان همسران خود را پذیرا نبوده و میل به سبک زندگی قبلی داشتند. در این هنگام بود که ماما مخفیانه زنان روستا را، که می‌خواستند از وضعیت سخت خود خلاص شوند به مسموم کردن شوهران خود متقاعد می‌کرد؛ برای این کار از آرسنیک استفاده می‌کردند که از خیساندن کاغذ مگس‌گیر تهیه می‌شد.
پس از قتل‌های اولیه شوهران، برخی از زنان، اعضای خانواده و بستگان خود را مسموم می‌کردند که مثلاً به دلیل بیماری، مشکلات به دست آمده در جبهه یا به چنگ آوردن ارث «سربار» شده‌بودند. مامای نادی‌رو نزدیک‌ترین فرد به پزشک محلی بود و پسرعموی او نیز گواهی فوت را امضاء می‌کرد، به همین دلیل است که قتل‌ها تا مدت‌ها کشف نشدند. فازکاش ده‌ها سال به عنوان ماما در روستا کار می‌کرد، اما معلوم نیست در این مدت به چند نفر در قتل کمک کرده‌بود. اولین مسمومیت شناخته شده در نادی‌رو در ۱۹۱۱ اتفاق افتاد، که نمی‌توان آن را به فازکاش مرتبط کرد. این قتل‌ها بعد با مرگ شوهران، فرزندان و دیگر اعضای خانواده ادامه یافت؛ مردانی که از جنگ به عنوان معلول از جنگ به خانه بازگشتند، نوزادان مبتلا به بیماری سخت، کودکان کوچک و سالمندان قربانی زنانی شدند که سم کاغذ مگس‌گیر را مخلوط می‌کردند. پس از آشکار شدن این حادثه، از نادی‌رو به عنوان «دهکده مرگ» یاد می‌شد؛ اگر چه مسمومیت در محافل روستایی فقیرتر ناشناخته نبود: در سایر نقاط از جمله زالا، چونگراد، بکش و در سایر روستاهای تیسازوگ (مشترسالاش، کون‌سنت‌مارتون، تیسافولدوار، تیساکچکه، تیساکورت، اوچود) نیز نمونه‌هایی از این موارد وجود داشت.
اگرچه مسمومیت‌های آرسنیک برای سال‌ها مخفی ماند، سه مورد متناقض ممکن است توضیح دهد که چگونه راز قتل‌ها کشف شد.
در مورد اول، دو نفر از تلاش زنی به نام سابو برای مسموم کردنشان جان سالم به در بردند و او به اسم فازکاش اشاره کرد. در مورد دوم، جسدی در ساحل رودخانه یکی از شهرهای همسایه پیدا شد که یک دانشجوی پزشکی با معاینه، جسد او را سرشار از آرسنیک یافت، بنابراین تحقیقات بیشتر آغاز شد. همچنین قتل‌ها در ۱۹۲۹ زمانی علنی شد، که دفتر دادستانی در سولنوک نامه‌ای ناشناس دریافت کرد که در آن زنان تیسازوگ متهم به مسمومیت اعضای خانواده خود شده‌بودند. تحقیقات دادستانی سپس آغاز شد و مقامات ده‌ها جسد را در گورستان محلی نبش قبر کردند و با کشف آرسنیک در اجساد این شک برطرف شد.
۲۸ مظنون به دادگاه آورده شدند که همه به جز دو نفر زن بودند و ۱۶۲ قتل ثابت شد ولی هیچ داده دقیقی از آن وجود ندارد. بین ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱، مجموعاً ۱۲ جلسه برگزار شد. این دادگاه‌ها با شش حکم اعدام به پایان رسید؛ سه نفر از محکومان به دار آویخته شدند و احکام سه نفر دیگر تغییر یافت: یکی از آنها تبرئه و دو نفر دیگر به حبس ابد تغییر یافت، هشت نفر دیگر به حبس ابد محکوم و بقیه به ۵ تا ۱۰ سال زندان محکوم شدند.
فازکاش خود در دادگاه حاضر نشد، او در صبح روز ۱۹ ژوئیه ۱۹۲۹، هنگامی که ژاندارم‌ها به خانه‌اش برای دستگیری می‌آمدند، با سود سوزآور خودکشی کرد. خودکشی او به این واقعیت نیز کمک کرد که او در دادگاه و گزارش‌های مربوط به مقصر اصلی پرونده و تقریباً به شخصیتی شیطانی تبدیل شود و بار مسئولیت قتل‌ها و جنایات انجام شده توسط دیگران بر گردهٔ او نهاده شد.
محمد باقر مرادی (زاده ۱۸ مرداد ۱۳۶۷ در کرمانشاه) روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و مدنی ایرانی است.
وی از اعضای اصلی و عضو شورای سیاست گذاری سرای قلم بود که در ۹ آبان ۱۳۹۱ در پی حمله نیروهای امنیتی به جلسه سرای قلم در تهران به همراه دیگر اعضا از جمله دکتر مهدی خزعلی و قاسم شعله سعدی بازداشت شد.و بعد از مدت ۲۳ روز که در بند وزارت اطلاعات زندان اوین به سر می‌برد با قرار وثیقه آزاد شد.
محمد باقر مرادی در همان سال توسط قاضی پیرعباسی رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه نظام به ۵ سال حبس محکوم شدو در تیر ماه ۱۳۹۳ توسط اجرای احکام به زندان فراخوانده شد.
محمد باقر مرادی در همان سال ۹۳ و پس از فراخوانده شدن به زندان، ایران را به مقصد ترکیه ترک کرد و در مرداد ۱۳۹۳ در ترکیه اعلام پناهندگی کرده که چند ماه بعد توسط سازمان ملل پذیرفته شد.
محمد باقر مرادی در ترکیه به فعالیت سیاسی و مدنی خود ادامه داد و در دی ماه ۱۳۹۶ به عنوان ادمین کانال آمدنیوز شروع به فعالیت کرد.
او بارها مورد تهدید نیروهای امنیتی ایران وترکیه قرار گرفت تا اینکه در ۹ خرداد ۱۴۰۱ برابر با ۳۰ مه ۲۰۲۲ به خواست نیروهای امنیتی ایران توسط سازمان اطلاعات و امنیت ترکیه (میت) ربوده شد.و پس از ۵ ماه تحویل سازمان اطلاعات سپاه داده شد.
در این مدت خانواده محمد باقر مرادی از او کاملاً بی‌خبر بودند و بعد از حدود ۶ ماه در تماس کوتاهی که با خانواده خود داشت اذعان کرد که توسط نیروهای امنیتی ترکیه مورد شکنجه سخت و در سلولی به ابعاد ۱۸۰ در ۱۸۰ با ارتفاع ۱۸۰ و بدون امکانات اولیه حتی نور و استراحت نگهداری شده‌است.
همچنین آقای صالح افه وکیل حقوق بشری در ترکیه وکالت ایشان را بر عهده گرفت و پیگیر مسائل مربوط به این اتفاقات می‌باشد.
در طی ربوده شدن و بی‌خبری از محمد باقر مرادی خانم گلستان قلیچ نماینده مجلس ترکیه در صحن علنی پارلمان ترکیه چندین بار علت بازداشت محمد باقر مرادی و همکاری با نهادهای امنیتی ایران برای بازگرداندن او را از میت و وزیر کشور پرسید.
محمد باقر مرادی بعد از ۶ ماه شکنجه روحی و جسمی در بدترین شرایط ممکن توسط نیروهای امنیتی ترکیه به سازمان اطلاعات سپاه ایران تحویل داده شد.
وی بعد از دو ماه بازجویی توسط اطلاعات سپاه به اتهام همکاری با کانال آمدنیوز تفهیم اتهام شده و در حال حاضر برای اجرای حکم اولیه از بند دو الف سپاه به زندان اوین منتقل شده‌است و در انتظار حکم جدید به سر می‌برد.
چاک بوش (؛ زادهٔ ) بازیگر، تدوین‌گر و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "فانداگو" و هوس‌های امپراتور اشاره کرد.
اِوا کوتینیا (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۷۵) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی" و "هتل ۵۲" اشاره نمود.
نخستین ارتش ملی هند ()، اولین ارتش ملی هند بود که بین فوریه و دسامبر ۱۹۴۲ وجود داشت. این ارتش با کمک و حمایت ژاپن پس از سقوط سنگاپور در نبرد سنگاپور تشکیل شد و متشکل از تقریباً ۱۲۰۰۰ نفر از ۴۰۰۰۰ اسیر جنگی هندی که در جریان نبرد مالایا اسیر شدند یا در سنگاپور تسلیم شدند و توسط ژاپن و از طریق راش بهاری بوز رهبری می‌شدند. تأسیس این ارتش در آوریل ۱۹۴۲ رسماً اعلام شد و در ژوئن همان سال به عنوان شاخه نظامی وابسته به اتحادیه استقلال هند اعلام شد. این یگان در دسامبر ۱۹۴۲ منحل شد و پس از نگرانی از انگیزه‌های ژاپنی در رابطه با ارتش ملی هند منجر به اختلافات و بی‌اعتمادی بین موهان سینگ رهبری ارتش ملی هند از یک سو و عضو برجسته رهبری اتحادیه استقلال هند، به ویژه راش بهاری بوز شد و سرانجام منحل شد. راش بهاری بوز ارتش ملی هند را به سبهاش چندر بوس سپرد اما خودش به عنوان مشاور عالی ارتش استقلال هند باقی ماند.
کوابوتسک (؛ ) شهری در جنوب لهستان است که مرکز شهرستان کوابوتسک است و در استان سیلسیان در حدود ۱۵ کیلومتری شمال غربی چنتستوخووا واقع شده‌است. بیشتر مناطق این شهر در ارتفاع ۲۴۰ تا ۲۶۰ متری از سطح دریا قرار دارد و مساحتی در حدود ۴۷ متر مربع را دربرگرفته است. ۲۰٪ این شهر درخت‌زار است و جمعیتش در سال ۲۰۱۹ در حدود ۱۲٬۹۳۴ نفر بود. کوابوتسک در سال ۱۳۳۹ میلادی امتیاز شهر دریافت نمود.
رافائو مروچک (؛ زادهٔ ) بازیگر و رقصنده اهل لهستان است.
ایواایچی فوجیوارا (؛ ۱ مارس ۱۹۰۸ – ) افسر نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم بود.
راش بهاری بوز (; – ) سیاستمدار، و انقلابی اهل راج بریتانیا بود.
اتحادیه استقلال هند () (همچنین به عنوان IIL شناخته می‌شود) یک جنبش مقاومت بود که از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ برای سازماندهی کسانی که خارج از هند زندگی می‌کردند با هدف حذف حکومت استعماری بریتانیا بر هند فعالیت می‌کرد. این جنبش مقاومت توسط ناسیونالیست‌های هندی تأسیس شد و در بخش‌های مختلف جنوب شرق آسیا فعال بود. این شامل مهاجران هندی و بعداً، ملی‌گرایان هندی در تبعید تحت اشغال ژاپن به دنبال لشکرکشی موفقیت‌آمیز نبرد مالایا در طول بخش اول جنگ جهانی دوم بود. در طول اشغال مالایای بریتانیا توسط ژاپنی‌ها، ژاپنی‌ها بومیان مالایا را تشویق کردند تا به اتحادیه بپیوندند.
این اتحادیه که اساساً برای تقویت ناسیونالیسم هند و به دست آوردن حمایت ژاپن از جنبش استقلال‌طلبی هند تأسیس شد.
سی رفیق () مرحله بدوی ارتش مدرن میانمار (برمه) به نام ارتش استقلال برمه (BIA) بود که برای مبارزه برای استقلال از بریتانیا تشکیل شد. این تشکیل درست قبل از بازگشت اکثریت سی رفیق با ارتش مهاجم ژاپنی از طریق جنوب برمه در دسامبر ۱۹۴۱ انجام شد.
در آوریل ۱۹۴۱، گروه‌های کوچکی از جوانان برمه را مخفیانه ترک کردند تا آموزش نظامی ببینند تا با مستعمره‌نشینان بریتانیایی در مبارزه برای استقلال بجنگند. رهبر آنها آنگ سان بود و آنها توسط (انجمن ما برمه‌ها) به قصد کمک گرفتن از گوانگژو فرستاده شدند. با این حال، بر حسب سرنوشت، آنها به جای آن در آموی با ژاپنی‌ها برخورد کردند و بعداً به ژاپن رسیدند تا به بخش‌های اشغالی سانیا منتقل شوند تا توسط ارتش ژاپن آموزش نظامی ببینند. آنها بعداً به دلایل امنیتی به فورموسا منتقل شدند و متعاقباً با ژاپنی‌ها از طریق ویتنام و تایلند به برمه بازگشتند. در ۲۶ دسامبر ۱۹۴۱ میانگین سنی آنها فقط ۲۴ سال بود. یک افسر ژاپنی به نام کیجی سوزوکی که در میان برمه‌ای‌ها با نامش بو موگیو (فرمانده صاعقه) شناخته می‌شود و رئیس یک واحد اطلاعاتی ویژه به نام می‌نامی کیکان (南機関) بود که به منظور حمایت از یک قیام ملی در برمه تشکیل شده بود. کیجی سوزوکی مربی اصلی سی رفیق بود. انگلیسی‌ها در طول جنگ جهانی دوم از برمه به هند رانده شدند.
کیجی سوزوکی (؛ ۱۸۹۷ – ۱۹۶۷) یک افسر اطلاعاتی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم بود. او که عمدتاً در میانمار (برمه (فعالیت می‌کرد، به تشکیل ارتش استقلال برمه کمک کرد و از مدافعان استقلال برمه بود که به عنوان «لورنس عربستان ژاپنی» (توماس ادوارد لورنس) توصیف می‌شد. برمه ای‌ها با نام مستعار Bo Mogyo به او اشاره می‌کند که به معنای «فرمانده صاعقه» است.
کوپا اینترامریکانا (به انگلیسی: Interamerican Cup) یک رقابت فوتبال باشگاهی سالانه بود که بین نماینده‌ای از آمریکای شمالی (کونکاکاف) و آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار می‌شد. در سال ۱۹۶۹ تاسیس شد و در سال ۱۹۹۸ پس از اینکه باشگاه‌های کونکاکاف، به ویژه آنهایی که از مکزیک بودند، شروع به شرکت در مسابقات کونمبول کردند، متوقف شد.
در نظر گرفته شده بود که این رقابت بین برندگان جام قهرمانان کونکاکاف آمریکای شمالی و مسابقات جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی برگزار شود، اگرچه شرکت کنندگان در مواقعی متفاوت بودند. این رقابت معمولاً بر روی یک تساوی دو پا برگزار می‌شد و در صورت لزوم با ضربات پنالتی یا پلی‌آف انجام می‌شد. با این حال، معمول بود که چندین نسخه متوالی برگزار نمی‌شد. از ۱۸ مسابقه‌ای که برگزار شد، چهار مورد از آنها در چندین مسابقه فقط در یک مکان برگزار شد. دو مورد دیگر در یک مسابقه برگزار شدند. دو نسخه دیگر شرکت‌کنندگانی داشتند که واجد شرایط حضور در رقابت نبودند. بیشتر دوره‌ها یک و گاهی دو سال پس از واجد شرایط بودن شرکت‌کنندگان برگزار می‌شد. این نتیجه فقدان انگیزه‌های مالی و ارتباط کم رقابت بود.
۱۳ تیم باشگاهی مختلف قهرمان تورنمنت کوپا اینترامریکانا شدند. تیم آرژانتینی ایندپندینته به رکورد سه عنوان قهرمانی دست یافت. آخرین برنده این جام، تیم آمریکایی دی‌سی یونایتد بود که در مجموع در سال ۱۹۹۸ تیم برزیلی واسکو دوگاما را با نتیجه ۲–۱ شکست داد. آرژانتین با هفت قهرمانی موفق‌ترین کشور بود، در حالی که تیم‌های ناسیونال اروگوئه و ایندپندینته هر کدام با ۳ بازی، رکورد بیشترین حضور را دارند.
در سال ۱۹۶۹، توافق‌نامه‌ای بین کنفدراسیون‌های آمریکای جنوبی (کونمبول) و آمریکای مرکزی و شمالی (کونکاکاف) منعقد شد تا رقابت سالانه، کوپا اینترامریکانا، که قهرمانان این دو کنفدراسیون را در قالبی شبیه به جام بین‌قاره‌ای برگزار می‌کند، مناقشه کنند. اولین دوره بین استودیانتس و تولوکا برگزار شد که در آن هر تیم ۲–۱ در بازی ‌ای خارج از خانه خود پیروز شد. پدرابازی پلی‌آف، ستودیانتس در یک بازی خشونت آمیز ۲–۰ پیروز شد. این شروع امیدوارکننده کمک چندانی به رقابت نکرد. به دلیل تفاوت در منافع بین باشگاه‌های درگیر، کوپا اینترامریکانا حتی از جام بین قاره‌ای راه حیاتی پراکنده‌تری داشت. گاهی، سال‌ها بدون بازی کردن می‌گذشت. نسخه دوم چهار سال بعد در سال ۱۹۷۱ برگزار شد که ناسیونال در مجموع ۳–۲ تیم مکزیکی کروز آزول را شکست داد. ایندپندینته پس از شکست دادن تیم هندوراسی المپیا، باشگاه گواتمالایی مونیسیپال و تیم مکزیکی اتلتیکو اسپانیول، تنها باشگاهی بود که سه بار متوالی، از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، قهرمان این رقابت‌ها شد، که دو تیم آخر را پس از ضربات پنالتی شکست داد. تیم مکزیکی آمریکا پس از شکست دادن بوکا جونیورز در بازی پلی‌آف در سال ۱۹۷۷، تسلط آمریکای جنوبی را بر این جام شکست. در نتیجه این پیروزی، تیم مکزیکی استدلال کرد که حق دارد در جام بین قاره‌ای آن سال شرکت کند. با این حال، آنها از این فرصت محروم شدند. الیمپیا پاراگوئه در سال ۱۹۸۰ با پیروزی بر فاس السالوادور جام را به جنوب بازگرداند اما باشگاه اونیورسیداد ناسیونال از مکزیک با شکست ناسیونال اروگوئه دومین عنوان کونکاکاف را به دست آورد.
این رقابت دوباره وارد حالت وقفه شد، این بار به مدت پنج سال. در سال ۱۹۸۶، آرژانتینوس جونیورز در فینال تک مسابقه‌ای، دیفنس فورس را شکست داد. ریور پلاته برای دومین سال متوالی با شکست تیم کاستاریکایی آلاخولنسه، جام را در آرژانتین حفظ کرد. ناسیونال اروگوئه در سال بعد در مجموع ۵–۱ المپیا هندوراس را شکست داد. اتلتیکو ناسیونال کلمبیا در سال بعد به راحتی از سد اونیورسیداد ناسیونال گذشت. با این حال، تسلط آمریکای جنوبی پس از شکست دادن الیمپیا پاراگوئه بار دیگر توسط آمریکا شکسته شد. در ادامه نیز پوئبلا نتوانست جام را در مکزیک پس از شکست توسط کولو-کولو شیلی حفظ کنند. اهمیت مسابقات پس از اینکه دو باشگاه برزیلی، برندگان جام لیبرتادورس، سائوپائولو (۱۹۹۳) و گرمیو (۱۹۹۵) به دلیل بی‌علاقگی از شرکت در مسابقات امتناع کردند، به طور قابل توجهی کاهش یافت. هر دو بار، نایب قهرمان جام لیبرتادورس، تیم‌های یونیورسیداد کاتولیکا و اتلتیکو ناسیونال جای قهرمان را گرفتند. هر یک از آنها با شکست ساپریسا کاستاریکا برنده شدند. ولز سارسفیلد در سال ۱۹۹۴ باشگاه کارتاگینیس کاستاریکا را شکست داد، در حالی که آخرین کوپا اینترامریکانا، که در سال ۱۹۹۸ برگزار شد، شاهد شکست واسکو دوگاما برابر تیم آمریکایی دی‌سی یونایتد بود.
کوپا سودامریکانا در سال ۱۹۹۸ زمانی که باشگاه‌های مکزیکی شروع به شرکت در جام لیبرتادورس کردند و سایر تیم‌های کونکاکاف در جام سودامریکانا شرکت کردند، لغو شد. از سال ۲۰۰۵، زمانی که فیفا فرمت مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان را بین قهرمانان همه کنفدراسیون‌های قاره‌ای پذیرفت، قهرمانان کونکاکاف و کونمبول دوباره فرصت ملاقات به‌دست آوردند.
زیستگاه‌های حیات وحش کرانه دریا ، از مناطق مدارگان گرفته تا شمالگان و جنوبگان وجود دارد. کرانه‌ها و سواحل زیستگاه‌های گوناگونی را در نقاط مختلف جهان و حتی در یک ساحل فراهم می‌کنند. فیتوپلانکتونها در پایین برخی از زنجیره‌های غذایی قرار دارند، در حالی که زئوپلانکتونها و دیگر جانداران زنده فیتوپلانکتون‌ها را می‌خورند. کتانجک همچنین خورپرده است و در انتهای بسیاری از زنجیره‌های غذایی قرار دارد. مناطق ساحلی از طریق تغییرهای پرشتاب، به عنوان مثال به دلیل جزر و مد، تحت فشار قرار می‌گیرند.
دریاکنار پیرامون بریتانیای کبیر و دریای نزدیک آن اهمیت بین‌المللی دارند. زندگی جانوران از نهنگ‌های بزرگ، دلفین‌ها و گراز دریایی، فوک‌های خاکستری و فوک‌های معمولی گرفته تا جانوران میکروسکوپی متفاوت است. بیش از ۲۰۰ گونه ماهی وجود دارد که از ماهی‌های کوچک مانند بلنی گرفته تا کوسه‌هایی که دومین کوسه بزرگ جهان هستند، وجود دارند.