moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ژاپن پست هولدینگز شرکت دولتی ارائه‌دهنده خدمات پستی و همچنین خدمات مالی، در کشور ژاپن می‌باشد.http://money.cnn.com/magazines/fortune/global500/2010/snapshots/10344.html دفتر مرکزی آن در منطقه چیودا شهر توکیو واقع شده‌است.
ژاپن پست هولدینگز براساس برنامه خصوصی‌سازی دولت ژاپن، باید به‌طور کامل به بخش خصوصی واگذار می‌شد، ولی در حال حاضر، همچنان تحت مدیریت دولت ژاپن، اداره می‌شود.
در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۱ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ این شرکت، به عنوان نهمین شرکت بزرگ جهان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰ این شرکت، در رتبه ۷ لیست فورچون قرار داشت.http://money.cnn.com/magazines/fortune/global500/2011
این شرکت در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۰۶ تأسیس شد.http://www.japanpost.jp/en/corporate/about هر چند در عمل فعالیت خود را، در ماه اکتبر ۲۰۰۷ آغاز نمود. علت تأخیر نیز به راه‌اندازی مجدد شرکت پست ژاپن مربوط می‌شد.
ژاپن پست هولدینگز، از چهار بخش اصلی تشکیل شده‌است، که هر بخش در اختیار یک شرکت تابعه قرار دارد. این شرکت‌ها عبارتند از:
بورس ایتالیا، یا بورسا ایتالیانا، بازار بورس اوراق بهادار ایتالیا می‌باشد، که دفتر مرکزی آن، در ساختمان پالازو مزانوته شهر میلان، ایتالیا قرار دارد.
بورس ایتالیا، در تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۸۰۸ تأسیس شد. سال ۱۹۹۷ به بخش خصوصی واگذار گردیدhttp://www.borsaitaliana.it/headerservices/bicentenario/tappestoriche.en.htm و از سال ۲۰۰۷ نیز بخشی از گروه بورس اوراق بهادار لندن می‌باشد. در سال ۲۰۰۵ شرکت‌های فهرست شده در بورس ایتالیا، در مجموع ارزشی معادل ۸۹۰ $ میلیارد دلار را دارا بودند...
نیپون تلگراف اند تلفن شرکت مخابرات ژاپنی است، که طیف وسیعی از خدمات خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و پهنای باند، خدمات شبکه‌های کامپیوتری و خدمات تلویزیون دیجیتال، را ارائه می‌نماید.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر توکیو قرار دارد. در آخرین رتبه‌بندی مجله فورچون، شرکت نیپون تلگراف اند تلفن، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۲۹ از بزرگترین شرکت‌های جهان، جای گرفت.
با توجه به میزان درآمد سالیانه شرکت ژاپنی ان‌تی‌تی، به عنوان بزرگترین شرکت مخابراتی آسیا و دومین شرکت بزرگ در صنعت مخابرات جهان، محسوب می‌شود.http://www.soumu.go.jp/joho_tsusin/eng/Resources/laws/NTTLaw.pdf
درحالی‌که بخش‌هایی از سهام شرکت نیپون تلگراف اند تلفن در بازارهای بورس توکیو، بورس اوساکا، بورس ناگویا، بورس فوکوکا، بورس ساپورو، بورس نیویورک و بورس لندن عرضه شده‌است، ولی دولت ژاپن، همچنان مالک یک سوم از کل سهام این شرکت می‌باشد.=http://www.nytimes.com/1987/11/09/business/market-place-big-stock-sale-by-japanese.html?pagewanted=1
انژی اس.ای. یک شرکت برق فرانسوی است، که به‌عنوان دومین شرکت برق جهان شناخته می‌شود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس، فرانسه قرار دارد. این شرکت در عمل، در زمینه تولید برق، توزیع گاز طبیعی و انرژی‌های تجدیدپذیر اشتغال دارد.
شرکت انژی، در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ پس از ادغام شرکت گاز دو فرانس (Gaz de France) و شرکت سوئز (Suez) تأسیس شد. شرکت سوئز یکی از قدیمی‌ترین شرکت‌های ثبت شده در اروپا می‌باشد، که در سال ۱۸۵۸ به منظور ساخت کانال سوئز، تأسیس شد.http://uk.reuters.com/article/hotStocksNews/idUKL2212286520080722
در سال ۲۰۱۰ شمار کارکنان انژی؛ ۲۳۶٬۰۰۰ نفر اعلام شد، که در دفاتر و شعب مختلف این شرکت در سراسر جهان، پراکنده می‌باشند. همچنین شمار ۱٬۲۰۰ پژوهشگر و کارشناس در ۹ مرکز تحقیق و توسعه این شرکت، فعالیت می‌نمایند. در سال ۲۰۱۰ شرکت انژی، درآمدی معادل ۸۴٬۵ میلیارد یورو درآمد داشته‌است.
انژی در فهرست بازارهای بورس یورونکست پاریس و در بورس اوراق بهادار بروکسل ذکر شده‌است. همچنین نام این شرکت، در فهرست شرکت‌های عضو در شاخص کک ۴۰ و شاخص بل ۲۰ نیز قرار دارد.
دویچه بورزه شرکت اداره‌کننده بازار بورس فرانکفورت، برای معاملات سهام و سایر معاملات مرتبط با اوراق بهادار می‌باشد. دویچه بورزه، یک شرکت سهامی بوده، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده‌است.http://news.yahoo.com/s/ap/20081207/ap_on_bi_ge/eu_germany_deutsche_boerse_nyse;_ylt=AsauGZb2LtlsfwROcCUexTmyBhIF
دفتر مرکزی دویچه بورزه در شهر فرانکفورت، آلمان قرار دارد. در ماه دسامبر سال ۲۰۱۰، در فهرست بازار بورس فرانکفورت، بیش از ۷۶۵ شرکت ذکر شده و ارزش بازاری معادل ۱٫۴ € تریلیون یورو را دارا می‌باشد.
ا. آن بزرگترین شرکت سرمایه‌گذاری، تولید و توزیع برق در جهان استhttp://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9406E7DA1F3EF933A25757C0A9679C8B63 که مرکز مدیریت آن در شهر دوسلدورف و مرکز اجرایی آن اسن، در ایالت نوردراین وستفالن، آلمان قرار دارند.
نام این شرکت از واژه یونانی aeon گرفته شده‌است، که به معنی "ابدیت" می‌باشد. شرکت ا. آن، در بیش از ۳۰ کشور فعالیت تجاری داشته و دارای بیش از ۲۶ میلیون مشتری در سرتاسر جهان است.
این شرکت، یکی از ۳۰ عضو شاخص سهام دکس است، همچنین از شرکت‌های بزرگ آلمان و نیز یکی از اعضای شاخص گلوبال تیتان ۵۰ به‌شمار می‌آید. مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره ا. آن؛ یوهانس تیسن می‌باشد.
مک‌کسان شرکت آمریکایی توزیع دارو در سطح عمده و ارائه فناوری اطلاعات پزشکی، ابزارهای مراقبت و تجهیزات پزشکی می‌باشد. این شرکت بزرگ‌ترین شرکت توزیع دارو در جهان می‌باشد.http://money.cnn.com/magazines/fortune/fortune500/2009/full_list
شرکت مک‌کسان، در ایالات متحده در زمینه توزیع سیستم‌های مراقبت بهداشتی، منابع پزشکی و محصولات دارویی فعالیت می‌کند.
مک‌کسان کورپوریشن در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ بوده، همچنین در فهرست بزرگ‌ترین شرکت‌های ایالات متحده، در رتبه ۱۴ قرار دارد.http://money.cnn.com/magazines/fortune/fortune500/2012/full_list
این کمپانی در سال ۱۸۳۳ بنام شرکت اُلکوت & مک‌کسان Olcott & McKesson توسط چارلز اُلکوت و جان مک‌کسون در شهر نیویورک تأسیس شد. در ابتدا فعالیت خود را به عنوان یک واردکننده و عمده فروش داروهای گیاهی آغاز نمود. سپس به منظور توسعه این شرکت، شریک سوم؛ بنام دانیل رابینز نیز، به آن‌ها پیوست. پس از مرگ اُلکوت در سال ۱۸۵۳ این شرکت به مک‌کسون & رابینز McKesson & Robbins تغییر نام داد.
این شرکت از یکی از بدنام‌ترین رسوایی‌های اقتصادی قرن بیستم با موفقیت خارج شد، ولی در پی رسوایی رابینز، دو شرکت در سال ۱۹۳۸ تفکیک شدند، سپس مک‌کسان به‌طور جدا گانه، تحت نام «مک‌کسان» به فعالیت خود ادامه داد. این رویداد منجر به تغییرات عمده‌ای در استانداردهای حسابرسی آمریکا گردید…
در سال ۱۹۹۹، مک‌کسان اقدام به خرید بخش سیستم‌های اطلاعاتی پزشکی شرکت اچ‌بی‌او HBO که اچ‌بی‌اوسی HBOC نام داشت، نمود. سپس دو شرکت با هم ادغام شده و شرکت جدید، مک‌کسون اچ‌بی‌اوسی McKessonHBOC نام گرفت.
بی نظمی‌های حسابداری در اچ‌بی‌اوسی، قیمت سهام این شرکت را به نصف کاهش داد و منجر به اخراج بسیاری از مدیران اچ‌بی‌اوسی گردید. سپس در سال ۲۰۰۱ در پی جدا شدن دو شرکت، بار دیگر نام این کمپانی به «مک‌کسان» تغییر یافت.http://www.nytimes.com/2005/01/13/business/13settle.html
مک‌کسان کورپوریشن، علاوه بر ایالات متحده، دارای دفاتر و شعب بسیاری در سراسر آمریکای شمالی، استرالیا، ایرلند، فرانسه، هلند و انگلستان می‌باشد. در حال حاضر مک‌کسان، یکی از قدیمی‌ترین شرکت‌های تجاری در ایالات متحده شمرده می‌شود.
تاریخچه شرکت «مک کسان» به زمانی بازمی‌گردد که ارائه خدمات بهداشتی به شکل سازمان یافته، به تازگی در ایالات متحده آغاز شده بود. این شرکت که در سال ۱۸۳۳ توسط «جان مک کسان» و «چارلز اولکات» در نیویورک تأسیس شد، در ابتدا بر واردات و عمده فروشی داروهای درمانی و مواد شیمیایی از کشورهای تولیدکننده این محصولات متمرکز بود.
این شرکت که کار خود را از یک مغازه کوچک واقع در منطقه شرکت‌های مالی نیویورک شروع کرده بود، به سرعت شروع به پیشرفت کرد. آن سال‌ها دورانی بود که دریانوردی و حمل‌ونقل کالاها با کشتی آمریکا را با دنیای جدید تجارت جهانی آشنا می‌کرد. «مک کسان» و «اولکات» با پر کردن کشتی‌ها از صندوق‌های مواد دارویی کسب و کار رو به رشد را بنا نهادند. واردات دارو از اروپا و واردات گیاهان دارویی، ریشه‌های گیاهی و ادویه جات به دست آمده از پنسیلوانیا از طریق این کشتی‌ها میسر می‌شد.
دو شریک پس از مدت کوتاهی از شروع کار، شخصی به نام دانیل رابینز را به عنوان دستیار استخدام کردند. رابینز به زودی به یکی از شرکای شرکت تبدیل شد. پس از اینکه اولکات در سال ۱۸۵۳ در گذشت، شرکت به «مک کسان و رابینز» تغییر نام داد. شرکت در آن زمان به هفده ایالت آمریکا از ورمانت گرفته تا کالیفرنیا محصولات دارویی توزیع می‌کرد.
در سال ۱۸۵۵ شرکت به یکی از اولین عمده فروشان دارو تبدیل شد که به تولید دارو نیز روی آورده بود. داروهای تولیدی «مک کسان و رابینز» به زودی در سراسر جهان شناخته شدند و شرکت برای اقدامات نوآورانه و پیشگامی در صنعت، مدال‌ها و جوایز زیادی دریافت کرد. گسترش مرزها در قرن بیستم در سال‌های اولیه قرن بیستم «مک کسان و رابینز» یک تصمیم استراتژیک اتخاذ کرد که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود. این شرکت تصمیم گرفت برخی عمده فروشی‌های باسابقه را به شعب خود تبدیل کند و برای متقاعد کردن آنها، شروع به مذاکره کرد. به این ترتیب شرکت تصمیم داشت به یک عمده فروشی ملی دارو تبدیل شود. این اقدام «مک کسان و رابینز» را به توزیع‌کننده پیشرو مواد دارویی در ایالات متحده تبدیل کرد. این اقدام همچنین موجب تغییر تمرکز شرکت به توزیع کالاهایی خارج از حیطه محصولات بهداشتی شد.
در دهه ۱۹۶۰ شرکت تمرکز بر توزیع را ادامه داد و با شرکت «فورموست دایریز» در سانفرانسیسکو ادغام شد. به این ترتیب شرکت «فورموست مک کسان» به وجود آمد. شرکت جدید چهار حوزه اصلی عملیاتی داشت که عبارت بودند از: مواد دارویی، مواد غذایی، نوشیدنی و مواد شیمیایی.
«فورموست مک کسان» به بزرگ‌ترین توزیع‌کننده دارو، نوشیدنی و مواد شیمیایی تبدیل شد. همچنین این شرکت بزرگ‌ترین تولیدکننده آب معدنی، شرکتی پیشرو در زمینه محصولات لبنی تازه و شرکتی با عملکرد فرامنطقه‌ای در زمینه توزیع تجهیزات بیمارستانی و آزمایشگاهی بود.
مک‌کسان در دهه‌های هشتاد و نود میلادی تصمیم گرفت تا بار دیگر بر محصولات بهداشتی تمرکز کند و کسب و کارهای نامرتبطی چون لبنیات، مواد شیمیایی و نوشیدنی را متوقف کرد. در این زمان «مک کسان» شرکت «مراقبت‌های بهداشتی اتومیتد» را تصاحب کرد. شرکت همچنین HBO & Company را به قیمت ۱۴ میلیارد دلار در بازار سهام به تصاحب خود درآورد و به این ترتیب بزرگ‌ترین شرکت ارائه خدمات مراقبت بهداشتی جهان تشکیل شد. در سال ۲۰۰۰ شرکت فعالیت تنها دارایی غیرمرتبط خود به محصولات بهداشتی یعنی شرکت «آب معدنی مک کسان» را نیز متوقف کرد.
وضعیت امروز شرکت «مک کسان» در سال ۲۰۱۱ با درآمد ۱۰۶٫۶ میلیارد دلار، در فهرست فورچون ۵۰۰ رتبه ۱۴ را کسب کرده‌است. این شرکت امروزه ارائه‌کننده داروهای حیاتی، تجهیزات پزشکی و راه‌حل‌های فناوری اطلاعات در زمینه مراقبت‌های بهداشتی است و از این طریق بر زندگی و سلامت بیماران در بسیاری از کشورهای جهان تأثیرگذار است. این شرکت امروزه بیشترین تعداد مشتری را در صنعت مراقبت‌های بهداشتی داراست، به‌طوری که ۲۰۰۰۰۰ پزشک، ۲۶۰۰۰ داروخانه خرده فروشی، ۱۰۰۰۰ مرکز مراقبت‌های بلندمدت پزشکی، ۵۰۰۰ بیمارستان، ۲۰۰۰ تولیدکننده کالاهای پزشکی و اورژانس و شمار زیادی از آژانس‌های ارائه دهنده مراقبت‌های پزشکی در منزل و تولیدکنندگان محصولات داروخانه‌ای مشتری این شرکت هستند. از مشتریان به نام این شرکت می‌توان به فروشگاه‌های زنجیره‌ای وال‌مارت و ارتش آمریکا اشاره کرد.
این شرکت در جریان بحران اقتصادی بسیار قدرتمند عمل کرد؛ به طوری که رتبه آن در استاندارد اندپورز (شاخصی که از سال ۱۹۵۷ مورد استفاده قرار گرفت و از قیمت سهام ۵۰۰ شرکت بزرگ که در دو بازار عمده سهام ایالات متحده داد و ستد می‌شوند، به دست می‌آید) ارتقا یافت. مک کسان امروزه در حدود ۵/۴ میلیون محصول در روز تولید می‌کند و در حال توسعه فعالیت‌های خود به حوزه‌هایی چون دیجیتالی کردن پرونده پزشکی بیماران است.
کارگیل شرکت صنایع غذایی آمریکایی چندملیتی است، که توسط خانواده کارگیل مدیریت می‌شود و مقر اصلی آن در شهر مینه‌تونکا ایالت مینه‌سوتا قرار دارد.
این شرکت در سال ۱۸۶۵ بنا نهاده شد و اکنون از لحاظ میزان درآمد، به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی جهان شناخته می‌شود.http://www.forbes.com/lists/2009/21/private-companies-09_Cargill_5ZUZ.html اگر سهام این شرکت به صورت عمومی واگذار شود و کارگیل را یک شرکت سهامی عام در نظر بگیریم، آنگاه در فهرست فرچون ۵۰۰ با توجه به رتبه‌بندی سال ۲۰۱۳، شرکت کارگیل در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان، پس از شرکت فورد و پیش از والرو انرژی قرار می‌گرفت.http://money.cnn.com/magazines/fortune/fortune500/2011/full_list/index.html
برخی از فعالیت‌های اقتصادی کارگیل در زمینه خرید، فروش و توزیع انواع غلات، دانه‌های خوراکی و دیگر کالاهای کشاورزی، تولید خوراک دام، تولید موادغذایی، مانند نشاسته، روغن‌های گیاهی و دیگر روغن‌های خوراکی، برای استفاده در غذاها و همچنین روغن‌های غیرخوراکی، برای مصارف صنعتی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه تجارت انرژی نیز فعالیت می‌نماید.
کارگیل باقی‌مانده شرکتی متعلق به خانواده‌های کارگیل و مک‌میلان است، که اکنون ۸۵٪ از سهام آن نیز متعلق به نوادگان دو خانواده بنیانگذار این شرکت می‌باشد. عامل اصلی رشد و توسعه کارگیل، مربوط به سرمایه‌گذاری مجدد توسط مالکین شرکت بوده، که این سرمایه از سود حاصل از خود شرکت به‌دست آمده و نه از منابع مالی عمومی شرکت.
شرکت تجاری خانوادگی کارگیل در سال ۱۸۶۵ زمانی که «ویلیام کارگیل» یک کشتزار بزرگ در آیووا خریداری کرد، فعالیت خود را آغاز نمود. یک سال بعد سام کارگیل برادر ویلیام، نیز به او پیوست و دو برادر شروع به توسعه تجارت خانواده خود کردند. در سال ۱۸۷۵ این شرکت به ویسکانسین منتقل شد و برادر دیگرشان جیمز نیز، به آن‌ها پیوست.
مالکان شرکت کارگیل از همان آغاز همواره بر آن بودند، که توجه رسانه‌ها را به خود جلب نکنند، که اساسی‌ترین دلیل این مسئله، درآمد عظیم این شرکت خانوادگی هشتاد عضوی بوده‌است. این شرکت که سال‌ها به عنوان یک واسطه در عرضه محصولاتی همچون گندم، ذرت، سویا، شکر و پنبه فعالیت می‌کرد، با خرید ارزان و فروش گران محصولات کشاورزی، به سرمایه بسیاری دست یافت.
شرکت کارگیل به عنوان یکی از غول‌های صنایع کشاورزی، در چند حوزه و صنعت دیگر نیز، فعالیت می‌کند و به همراه شرکت داو کمیکال، برترین شرکت شیمیایی جهان، در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی به توسعه و تبدیل شکرهای گیاهی به پلاستیک همت گماشتند، که در نهایت به تبدیل شکر حاصل از ذرت و دیگر گیاهان، به پلاستیکی به نام پلی لاکتید منجر شد. در این فرایند، زنجیره‌ای مشابه زنجیره پلی‌اتیلن ترفتالات، که پلاستیکی پتروشیمیایی است و در بطری نوشابه‌های خانواده و در الیاف لباس‌ها استفاده می‌شود، به دست می‌آید.
در واقع جستجوی محصولات جدید از شکر ذرت، جزئی از فعالیت‌های طبیعی شرکت کارگیل بود، که با استفاده از کارخانه‌های آسیاب مرطوب، دانه‌های ذرت را به محصولات مختلفی مانند شربت با فروکتوز بالای ذرت، اسید سیتریک، روغن نباتی، بیواتانول و غذاهای حیوانات تبدیل می‌کرد.
در سال ۱۹۹۹ کارخانه‌های این شرکت ۳۹ میلیون تن ذرت را فرآوری کردند، که این مقدار تقریباً ۱۵٪ درصد کل برداشت ذرت ایالات متحده در آن سال بود. در آغاز سال ۲۰۰۰ مجموعه «کارگیل- داو» طرحی با سرمایه ۳۰۰ میلیون دلار به منظور تولید انبوه پلاستیک جدیدشان راه‌اندازی کرد. این طرح با نام تجاری نیچر ورکز و برای تولید انبوه پلی‌اتیلن ترفتالات ارائه شد.
این شرکت مالک دو/سوم شرکت «موزاییک» یکی از عرضه‌کنندگان بزرگ فسفات و پتاس بوده و همچنین مالک گروه مالی بزرگی بود، که در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زیرمجموعه از این شرکت جدا شد و با نام «شرکت مدیریت دارایی بلک ریور» ثبت گردید. این شرکت همچنان به ارائه خدمات سرمایه‌گذاری مالی می‌پردازد.
از زمانی که پیمان نفتا بین کشورهای آمریکای شمالی منعقد گردید، صادرات ذرت آمریکایی به مکزیک سه برابر شده و بهای محصولات داخلی ۷۰٪ درصد کاهش یافت. در همین حال صنایع کشاورزی ایالات متحده شاهد سود زودرس و سریع بوده‌اند.
در سال ۲۰۰۸ شرکت کارگیل اعلام کرد، که سود سه‌ماهه سوم این شرکت ۸۶٪ درصد افزایش داشته و به بیش از یک میلیارد دلار رسیده‌است، اما در همین مدت، تقریباً ۱۰۰ میلیون نفر به دلیل افزایش بهای مواد غذایی فقیرتر شدند، گرچه ارتباط مستقیم با این شرکت نمی‌تواند داشته باشد.
کارگیل دارای بازوی ارائه خدمات مالی بوده، که مدیریت ریسک‌های مالی در بازارهای کالا را، برای این شرکت انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۰ شرکت کارگیل درآمدی معادل ۱۱۶،۶ میلیارد دلار کسب نموده، که نسبت به سال ۲۰۰۹، در حدود ۳،۳۳ میلیارد دلار افزایش درآمد داشته‌است.http://www.cargill.com/company/financial/five-year/index.jsp
شمار کارکنان این شرکت بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد، که در شعب مختلف آن، در ۶۶ کشور فعالیت می‌نمایند. شرکت کارگیل ۲۵٪ درصد از صادرات دانه‌های خوراکی ایالات متحده را، به خود اختصاص داده است. شرکت کارگیل همچنین تأمین حدود ۲۲٪ درصد از بازار گوشت داخلی ایالات متحده را نیز بر عهده دارد. کارگیل بزرگترین تولیدکننده مرغ در کشور تایلند است، همچنین، بزرگترین تولیدکننده نمک، در ایالات متحده به‌شمار می‌آید.
اکنون رییس هیئت مدیره شرکت کارگیل؛ گریگوری آر. پیج است. وی که عضو هیچکدام از دو خانواده کارگیل یا مک میلان نیست، پیش از آن مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت.
گریگوری پیج در سال ۱۹۷۴ به عضویت شرکت کارگیل درآمد، در دوران مدیریت وارن استالی، سال‌ها معاون مدیرعامل کارگیل بود و در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی استالی، به این سمت انتخاب شده بود. پیج تا ۲۰۱۳ مدیر عامل اجرایی کارگیل بود، سپس به ریاست هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید.
اکنون مدیرعامل شرکت کارگیل؛ دیوید دبلیو. مک‌لنان است. وی در سال ۲۰۱۳ از سوی هیئت مدیره کارگیل به‌عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت برگزیده شد.http://www.startribune.com/business/223293171.html
پیش از مک‌لنان، گریگوری پیج مدیرعاملی کارگیل را در دست داشت. پیج در سال ۲۰۰۷ در پی بازنشستگی مدیرعامل پیشین کارگیل؛ وارن استالی به این سمت منصوب شده بود.http://www.cargill.com/news/releases/2013/NA3077238.jsp
استالی نیز در سال ۲۰۰۲ سکان رهبری کارگیل را در دست گرفته بود و در طول ۵ سال ریاست وی بر این شرکت، درآمد سالیانه آن برای نخستین بار، از مرز ۵۰ میلیارد دلار گذشت.
خانواده کارگیل، یکی از ثروتمندترین خانواده‌های جهان است، که مالک اصلی شرکت کارگیل محسوب می‌شود.
بنابر اعلام مجله فوربز، چهار نفر از اعضای این خانواده در سال ۲۰۱۰، هر کدام با ثروت ۴٫۵ میلیارد دلار، در جایگاه ۱۷۶ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار دارند. این خانواده که به شدت از انظار عمومی کناره‌گیری می‌کنند، از نوادگان ویلیام دبلیو. کارگیل هستند، که شرکت کارگیل را در آیووا و پس از جنگ‌های داخلی آمریکا تأسیس کرد. وی پسر یک کاپیتان دریایی اسکاتلندی بود.
خانواده کارگیل مالک ۹۰٪ درصد این کسب و کار خانوادگی است. از آنجایی که کنترل شرکت کارگیل تقریباً در دست این خانواده است و آن‌ها دارایی‌های دقیق آن را افشا نمی‌کنند، ثروت دقیق این خانواده مشخص نیست.
ویلیام کارگیل در سال ۱۸۶۵ یک انبار خرید و نخستین تأسیسات نگهداری حبوبات در ایالات متحده آمریکا را راه‌اندازی کرد. برادران ویلیام، سام و جیمز هم، به زودی به کسب و کار او پیوستند و دفتر مرکزی شرکت را در لاکروس در ایالت ویسکانسین تأسیس کردند. آن‌ها برای جمع‌آوری و فرآوری حبوبات به گسترش سیستم راه‌آهن کمک بسیاری کردند. این شرکت طی بیش از ۱۴۰ سال رشد بسیاری داشته و تبدیل به یک شرکت عظیم شده‌است.
خانواده کارگیل دو شاخه دارد. پس از مرگ ویلیام کارگیل در سال ۱۹۰۹ داماد او، جان مک‌میلان، شرکت را از بحران بدهی‌ها نجات داد. او با بانک‌های مختلف مذاکره کرد و همچنین برخی از بخش‌های کسب و کار را که روی تجارت حبوبات تمرکز نداشتند، فروخت. او همچنین دفتر مرکزی شرکت را به مینیاپولیس انتقال داد. بنابراین دو شاخه تشکیل دهنده این خانواده عبارتند از:
این دو خانواده از حوالی سال ۱۸۸۰ خانواده‌های برجسته و ثروتمندی در لاکروس بوده‌اند. شرکت کارگیل از سال ۱۹۹۵ و پس از بازنشستگی ویتنی مک میلان، دیگر توسط خانواده کارگیل مدیریت نمی‌شود.
وین‌زیپ، (انگلیسی : WinZip) نرم‌افزاری برای فشرده سازی یا بایگانی فایلها در محیط ویندوز و مکینتاش اواس‌ده می‌باشد. این نرم‌افزار در ابتدا توسط "نیکو مک کامپیوتینگ" تولید شد، ولی بعدها توسط "وین‌زیپ کامپیوتینگ"، توسعه یافت.
نرم‌افزار وین‌زیپ، آرشیوهای زیپ را ایجاد می‌نماید، علاوه بر این، انواع فرمت‌های آرشیو و فشرده شده در رایانه را پشتیبانی می‌کند.http://csrc.nist.gov/publications/fips/fips197/fips-197.pdf
نرم‌افزار وین‌زیپ، اولین بار در آوریل ۱۹۹۱ به عنوان یک واسط گرافیکی کاربر توسط نیکو مک کامپیوتینگ تولید شد. بعدها در سال ۲۰۰۶ این کمپانی، به‌طور کامل توسط کورل خریداری شد.
تا پیش از ویندوز اکس پی، نرم‌افزار وین‌زیپ، رونق بسیار زیادی داشت و تقریبأ در تمامی کامپیوترها این نرم‌افزار دیده می‌شد. ولی پس از آنکه در نسخه ویندوز اکس پی، کمپانی مایکروسافت قابلیت آنزیپ نمودن را جای داده بود، این نرم‌افزار نیز کم کم، از رونق افتاد...http://www.winzip.com/xregno.htm
وین‌زیپ از جمله نخستین نرم‌افزارهای فشرده سازی رایانه‌ای است، که تا کنون توانسته هر روز با امکاناتی بهتر از روز قبل خود را توانمندتر سازد. با این نرم‌افزار، کاربر قادر خواهد بود فایل‌ها یا پوشه‌ها را فشرده سازی و یکپارچه کرده یا از حالت فشرده، خارج و از آن استفاده نماید.
برنامه وین‌زیپ، نرم‌افزاری حرفه‌ای و سریع برای کار با فایل‌های فشرده می‌باشد که از قدرت و امکانات ویژه‌ای برخوردار است. رکورد دانلود این نرم‌افزار، بیش از ۱۵۰ میلیون بار، توسط کاربران بوده، که این به نوبه خود، اعتبار ویژه‌ای را متوجه کمپانی سازنده می‌نماید.
یکی از امکانات مهم این نرم‌افزار، کد گذاری محرمانه بر روی فایل‌ها و فولدرها می‌باشد که این نرم‌افزار به آسانی قادر به انجام آن می‌باشد. این برنامه قادر است تا آرشیوی از فایل‌های موجود در سیستم را، ارائه دهد. همچنین می‌تواند فایل‌ها را بر روی دیسک‌های مختلف کپی کند.
با این نرم‌افزار کاریر قادر خواهد بود، فایل‌های زیپ Zip شده را، بر روی شبکه سرورهای اف‌تی‌پی FTP قرار داده و به اصطلاح آپلود نماید.
وین‌زیپ، فرمت‌های هم دسته خود را نیز پشتیبانی می‌کند و قابلیت عملکرد اجرایی نیز در این زمینه دارد. همچنین این نرم‌افزار، قابلیت نمایش یک تصویر از محتویات فایل‌های فشرده شده را نیز دارد.
تمامی کاربران اینترنت اعم از حرفه‌ای و غیر حرفه‌ای، به خوبی می‌دانند که امروزه انتقال یا اشتراک فایل‌های اینترنتی، برپایه فایل‌های فشرده بوده و می‌توان گفت که این روش هم‌اکنون کاملاً متداول می‌باشد.
فشرده سازی فایل، علاوه بر کم نمودن حجم فایل موردنظر و سهولت کاربر برای کپی نمودن و استفاده از آن، از امنیت بیشتری برخوردار بوده و به نوعی خود به عنوان غلاف محافظ نیز می‌تواند عمل کند.
علاوه بر این، بسیاری از سایت‌های اینترنتی جهت تبلیغ یا محافظت از محتوای سایت، فایل‌ها را فشرده و سپس رمز گذاری می‌کنند.
با وجود این تفاسیر، می‌توان گفت که؛ اکثر کاربران اینترنتی با فشرده سازها برخورد داشته و حداقل یک بار، فایلی را با آن گشوده‌اند.http://blogs.msdn.com/michkap/archive/2005/05/10/416181.aspx
به‌طور خلاصه، با نرم‌افزار وین‌زیپ، کاربر، تنها با یک کلیک راست بر روی فایل یا فولدر مورد نظر، می‌تواند آن‌ها را به راحتی فشرده سازی و رمز گذاری کرده، سپس آن‌ها را ایمیل یا به اشتراک بگذارد.
برخی از ویژگی‌های نرم‌افزار وین‌زیپ، عبارتست از :
بورس اوراق بهادار بمبئی به‌اختصار بی‌اس‌ای BSE بازار بورس اوراق بهادار هند می‌باشد، که ساختمان مرکزی آن در شهر بمبئی قرار دارد.
بازار بورس بمبئی قدیمی‌ترین بازار بورس فعال در منطقه آسیا است. در سال ۲۰۱۹ ارزش بازار صاحبان سهام شرکت‌های ذکر شده در بازار بورس بمبئی بالغ بر ۲ تریلیون دلار برآورد گردید و هم‌اکنون به عنوان ششمین بازار بزرگ بورس در آسیا شناخته می‌شود و نیز در فهرست بزرگترین بازارهای بورس جهان در رتبه ۱۴ قرار دارد. در بازار بورس بمبئی سهام ۵٫۴۳۹ شرکت عرضه شده است و دارای بیشترین شمار شرکت فهرست شده در میان همه بازارهای بورس جهان می‌باشد.
ساینوپک شرکت نفت و گاز چینی است، که ساختمان مرکزی آن در منطقه چااویانگ، پکن قرار دارد. در رتبه‌بندی انجام شده در سال ۲۰۱۳ شرکت ساینوپک با درآمدی بالغ بر ۴۱۱ میلیارد دلار، پس از شرکت‌های وال‌مارت، رویال داچ شل، اکسان‌موبیل و شرکت ملی نفت چین، به‌عنوان پنجمین شرکت بزرگ جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته شد.
شرکت پتروشیمی چین مالکیت اکثریت سهام ساینوپک را در اختیار دارد و بخشی از سهام آن نیز در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس شانگهای و بورس نیویورک مبادله می‌شود. ساینوپک هم‌اکنون بزرگترین شرکت پائین‌دستی نفت و گاز چین محسوب می‌شود.
ساینوپک به عنوان یک شرکت سهامی عام، تحت نام شرکت پتروشیمی چین، در ماه فوریه سال ۲۰۰۰ تأسیس شد. در ماه اکتبر همان سال، به‌طور همزمان در سه نقطه جهان؛ هنگ کنگ، نیویورک و لندن نیز بعنوان یک شرکت سهامی ثبت گردید. همچنین در ژوئن ۲۰۰۱ به فهرست شرکت‌های فعال در بازار بورس شانگهای اضافه شد.
شرکت ساینوپک نخستین عملیات بین‌المللی خود را در سال ۲۰۰۲ در کشور گابن آغاز نمود. در حالی که کارکنان شرکت ساینوپک در پارک ملی لوانگو در جنوب گابن به اکتشاف نفت مشغول بودند، دولت گابن، یک چهارم از سرزمین خود را در راستای حفظ محیط زیست به منطقه حفاظت شده اختصاص داد، که در پی آن در ابتدای سال ۲۰۰۳ این شرکت برای دینامیت‌گذاری و آلوده کردن فضای پارک ملی لوانگو گابن، توسط سازمان محیط زیست ایالات متحده آمریکا به نام «انجمن حفاظت از حیات وحش» محکوم شد. تا اواسط سال ۲۰۰۳ سازمان‌های امداد بین‌المللی از جمله اتحادیه اروپا، نیز از این شرکت شکایت کردند.
در سال ۲۰۰۴ ساینوپک یک سری قرارداد اکتشاف و استخراج دیگر را با دولت گابن منعقد کرده بود و در جریان سفر رییس‌جمهور چین به آفریقا، وی با همتای گابنی خود توافقات تجاری متعددی با هدف نشان دادن تمایل دو طرف برای توسعه اکتشاف، استخراج، پالایش و صادرات فراورده‌های نفتی به امضا رساند. طی این توافقات سه منطقه دیگر برای کاوش انتخاب شدند که به گفته وزارت نفت گابن یکی از آن‌ها در ۲۰۰ کیلومتری جنوب قطب اقتصادی این کشور در بندر جنتیل و دو منطقه دیگر در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق این بندر بودند.
شرکت ساینوپک عضو کنسرسیوم «پترودار» است، که از اعضای آن شرکت ملی نفت چین و سوداپت (شرکت نفتی دولتی سودان) می‌باشند. در اوت ۲۰۰۵ پترودار از شروع تولید نفت در بلوک ۳ و ۷ در جنوب غربی سودان خبر داد. در دسامبر همان سال پترودار اعلام کرد که اولین محموله نفت‌خام آن‌ها در اوایل سال ۲۰۰۶ روانه بازار خواهد شد. عملیات این کنسرسیوم افزایش عمده‌ای در تولید کلی نفت سودان را سبب شد.
ساینوپک علاوه بر سودان به دنبال شرکت‌های نفتی دیگری در غرب آفریقا برای خریداری بود و در نهایت موفق به خرید شرکت «آداکس پترولیوم» در کلگری به قیمت ۵٫۷ میلیارد دلار شد، که بزرگ‌ترین تصاحب خارجی چین محسوب می‌شد. ساینوپک همچنین درصدد خرید شرکت انرژی ای‌آراچ‌سی بود که در چندین منطقه دارایی‌های نفتی مختلفی داشت. در پایان سال ۲۰۰۵ نیز همکاری‌های خود با شرکت ملی نفت چین را برای گسترش کسب‌وکار خود در سودان افزایش داد.
در نهایت فعالیت‌های ساینوپک در پارک ملی لوانگو، در سال ۲۰۰۶ به وسیله شورای ملی پارک‌های گابن متوقف شد. در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ حمله گروه‌های قومی شورشی سومالی در یک سایت حفاری ساینوپک در شرق صحرای «اوگادن» اتیوپی، خسارات زیادی به بار گذاشت و چندین نفر ربوده شدند. جبهه آزادی بخش ملی سومالی پس از آزادی آن‌ها به شرکت‌های خارجی در رابطه با کار در این منطقه هشدار داد، ولی ساینوپک به‌رغم این هشدار اعلام کرد که قصد خروج از این منطقه غنی را ندارد.
در ماه فوریه ۲۰۰۷ شرکت سعودی آرامکو عربستان سعودی و اکسان‌موبیل قراردادی با ساینوپک برای افزایش ظرفیت پالایشگاه فوجی تا ۲۴۰ هزار بشکه در روز تا سال ۲۰۰۹ منعقد کردند. این شرکت‌ها همچنین توافقاتی برای بازاریابی سوخت امضا کردند که ۷۵۰ ایستگاه خدماتی سوخت‌رسانی و شبکه ترمینال‌های فوجی را مدیریت کنند.
یونیپک که یکی از زیرمجموعه‌های ساینوپک می‌باشد، قراردادی با شرکت نفتی فرانسوی توتال گابن در سال ۲۰۰۲ منعقد کرده بود و طی این قرارداد، چین برای اولین بار نفت خام خود را از گابن خریداری کرد. در ۱۳ آوریل سال ۲۰۱۰ این شرکت از خرید ۹٪ درصد از سهام کونوکو فیلیپس در شرکت‌های نفت ماسه کانادا خبر داد. این قرارداد در ۲۵ ژوئن توسط دولت کانادا تأیید شد.
با توجه به نوع فعالیت‌ها و پروژه‌هایی که در سال‌های گذشته، توسط ساینوپک انجام شده‌است، تحلیل‌گران نفتی، شرکت ساینوپک را، بگونه‌ای خواهر یا مکمل کمپانی پتروچاینا طبقه‌بندی می‌کنند، که نقش بخش پایین‌دستی را در صنعت نفت چین، برای شرکت پتروچاینا (که ۹۰٪ درصد از سهام آن، به دولت چین تعلق دارد) ایفا می‌کند... ! از نظر حجم سالانه پالایش و پردازش نفت و فراورده‌های نفتی، شرکت ساینوپک، بزرگترین پالایشگر نفت، در آسیا و بزرگترین شرکت نفتی جهان، در بخش پایین‌دستی صنعت نفت می‌باشد.
حوزه فعالیت شرکت ساینوپک در شاخه‌های مختلف صنعت نفت است، که عبارتند از: اکتشاف نفت، استخراج نفت، بازاریابی و فروش؛ نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید مواد پتروشیمیایی و نیز تولید طیف وسیعی از مواد شیمیایی؛ از قبیل کودهای شیمیایی و محصولات شیمیایی دیگر می‌باشد.
این شرکت همچنین در زمینه ساخت خط لوله، ذخیره‌سازی و حمل و نقل نفت خام و گاز طبیعی، صادرات، واردات نفت و گاز و فراورده‌های نفتی، احداث انواع پالایشگاه، کارخانجات صنایع شیمیایی و صنایع پتروشیمی، همچنین پالایش و تولید انواع فراورده‌های نفت و گاز اشتغال دارد.
ساینوپک در کشورهای مختلف دنیا دفاتر و دارایی‌های فراوانی دارد. همچنین دارای میادین نفتی و گازی همچنین پالایشگاه و مخازن ذخیره‌سازی اختصاصی، در چندین کشور می‌باشد.
این شرکت چینی، در کشورهایی مانند: گابن، عربستان سعودی، سودان، اتیوپی، کانادا، برزیل و چند کشور دیگر، به صورت مستقیم فعالیت می‌نماید.
کمپانی ساینوپک در سال ۲۰۱۱ در رتبه‌بندی فوربس، در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰، در مکان پنجم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹ نیز در لیست فورچون جهانی ۵۰۰، رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های جهان را به خود اختصاص داد. همچنین در لیست ۱۰ شرکت بزرگ چینی، به عنوان نخست دست یافت. درحالی‌که سال ۲۰۰۹ به عنوان هفتمین شرکت بزرگ جهان انتخاب شده بود. ساینوپک برای اولین بار، در سال ۲۰۰۷ در فهرست ۵۰۰ شرکت برتر چین، رتبه اول را، از آن خود کرد.
شرکت پتروشیمی چین، یا گروه ساینوپک بزرگترین تولیدکننده محصولات پتروشیمی و همچنین بزرگترین پالایشگر نفت در آسیا می‌باشد. این شرکت، توسط سازمان ساساک و از سوی شورای مرکزی حزب کمونیست چین مدیریت می‌شود.
شرکت ساینوپک به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت پتروشیمی چین محسوب می‌شود و به‌طور مستقیم زیر نظر این شرکت فعالیت می‌نماید. سو شالین هم‌اکنون ریاست هیئت مدیره شرکت پتروشیمی چین را بر عهده دارد.
پتروایران شرکت خدمات نفت و گاز ایرانی است، که در زمینهٔ توسعهٔ میدان‌های نفت و گاز فعالیت می‌کند.وبگاه پتروایران - دربارهٔ ما شرکت پتروایران در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نیکو تاسیس شد، که از شرکت‌های فرعی شرکت ملی نفت ایران به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در تهران قرار دارد.
شرکت پتروایران، در سال ۱۹۹۷ میلادی (معادل ۱۳۷۵) با دستور مستقیم وزیر نفت وقت (بیژن زنگنه) در شهر تهران راه‌اندازی شد. این شرکت در سال ۱۹۹۹ شعبه بین‌المللی خود را در سن هلیه، جرسی در کشور بریتانیا تأسیس نمود.
دهه نخست فعالیت‌های این شرکت با مدیریت پروژه‌های نفتی در گستره خلیج فارس، مانند توسعه و افزایش تولید میدان نفتی نصرت و میدان نفتی فرزام، میدان نفتی و گازی سلمان، میدان نفتی فروزان و میدان نفتی اسفندیار، میدان گازی هنگام، توسعه لایه نفتی پارس جنوبی، پروژه انتقال گاز سیری به عسلویه و در بخش خشکی؛ طرح توسعه میدان نفتی جفیر، همراه بود، که اجرای این پروژه‌ها، اغلب در چارچوب قراردادهای بیع‌متقابل، منعقد شده‌است.
با توجه به کاهش سهم شرکت ژاپنی اینپکس به ۱۰٪ درصد در طرح توسعه میدان نفتی آزادگان، فعالیت‌های اجرایی این طرح، از ماه اکتبر سال ۲۰۰۶ به نیابت از شرکت نیکو (نفت‌ایران) و توسط شرکت پتروایران در حال انجام بود، که در ابتدای سال ۲۰۱۰ به شرکت ملی نفت چین واگذار گردید.
همچنین، قرارداد پروژه سرویس‌های یکپارچه حفاری بین شرکت پتروایران به عنوان پیمانکار و شرکت نفت فلات قاره ایران به عنوان کارفرما، جهت تهیه سرویس‌های حفاری و نگهداری از چاه‌های نفت و گاز، در میدان‌ها تحت مدیریت شرکت نفت فلات قاره ایران، امضا شد. یکی از علل موفقیت شرکت پتروایران در طول دوران فعالیتش در صنعت نفت ایران و در جهت اجرای پروژه‌های تخصصی، بهره‌گیری از مدیران با تجربه در حوزه نفت و گاز بوده‌است.
در سال ۲۰۰۳ شرکت‌های پتروایران و پتروپارس (یکی دیگر از شرکت‌های تابعه نفت‌ایران) با هم ادغام شدند.http://www.rigzone.com/news/oil_gas/a/7468 شرکت پتروپارس یکی از شرکت‌های تابعه نفت‌ایران (نیکو) است، که در زمینه اکتشاف و استخراج گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این ادغام، مدت زیادی به‌طول نینجامید و پس از گذشت کمتر از یک سال، مجدداً دو شرکت تفکیک شدند.
در سال ۲۰۰۷ در راستای طرح واگذاری شرکت‌های دولتی به بخش خصوصی، شرکت پتروایران به بخش خصوصی واگذار شد.http://www.upstreamonline.com/live/article148574.ece در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۸، شرکت انرژی دانا اعلام نمود، که سهام پتروایران را به‌طور کامل، خریداری کرده‌است و مالک اصلی این شرکت محسوب می‌شود، ولی در نهایت، پس از ماه‌ها مذاکره و رایزنی، با مخالفت مدیرعامل وقت شرکت نفت‌ایران؛ سیف‌الله جشن‌ساز، این قرارداد نهایی نشد.http://www.upstreamonline.com/hardcopy/news/article205632.ece در پی فسخ قرارداد اولیه و بازپرداخت مبلغ مورد قرارداد، همچنین پرداخت خسارت از سوی شرکت نیکو، به انرژی دانا، پتروایران حفظ گردید.
شرکت پتروایران، مسئولیت توسعه فهرستی از مهم‌ترین میدان‌ها نفتی و گازی ایران را، بر عهده دارد. این شرکت، یک کمپانی تخصصی نفتی است، که در زمینه اجرای پروژه‌های بخش بالادستی صنعت نفت فعالیت می‌نماید. میادینی که شرکت پتروایران، پروژه توسعه آن‌ها را در دست دارد:
میدان پارس جنوبی در فاصله تقریبی ۱۰۵ کیلومتری جنوب بندر عسلویه در خلیج فارس و در مجاورت مرز مشترک آبی ایران و قطر قرار دارد. میدان پارس جنوبی و میدان نفتی الشاهین قطر با یکدیگر مشترک بوده، در طرفین مرز مشترک آبی دو کشور، واقع گردیده‌اند.
میدان نفتی فروزان در خلیج فارس واقع شده‌است. این میدان از میدان‌ها مشترک ایران، می‌باشد، که در مرز دریایی ایران و عربستان و در ۱۰۰ کیلومتری جنوب غربی جزیره خارک قرار دارد. طرح توسعه این میدان نفتی، شامل طراحی پایه، طراحی تفصیلی و مشتمل بر دو بخش می‌باشد:
تولید این میدان، از سال ۱۹۷۵ و پس از اجرای طرح توسعه در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز شده‌است. در تاریخ ۵ مارس ۲۰۰۹، تأمین مالی طرح توسعه میدان فروزان و اسفندیار از روش بیع متقابل، به روش استفاده از منابع داخلی، تغییر یافت.
قرارداد طرح توسعه میدان نفتی جفیر، در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۰۷ بین شرکت ملی نفت ایران به عنوان کارفرما و شرکت‌های «پتروایران» و «بل‌ترانس‌گاز» به عنوان پیمانکاران بیع‌متقابل، امضاء گردید و جهت انجام این طرح، شرکت «بل پارس پترولیوم» در خارج از ایران، به صورت مشارکت برابر، توسط شرکت‌های «پتروایران» و «بل‌ترانس‌گاز» در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۰۷ ثبت شد.
مأموریت این شرکت، توسعه میدان نفتی جفیر براساس آخرین استاندارهای بین‌المللی در صنعت نفت و گاز بود؛ ولی پس از تحریم ایران، این شرکت نیز، فعالیت خود را نیمه کاره، رها کرد. در حال حاضر، پروژه میدان جفیر، توسط مدیریت بخش جنوب پتروایران، که در شهر اهواز، مرکزیت دارد، انجام می‌گیرد.
طرح توسعه میدان نفتی و گازی سلمان، با هدف تولید گاز طبیعی و افزایش ظرفیت تولید نفت خام، تعریف شده‌است. محل اجرای این طرح، در میدان سلمان، واقع در ۱۲۰ کیلومتری جنوب جزیره لاوان قرار دارد.
میدان آزادگان، یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی کشف شده در جهان و ایران در ۳۰ سال گذشته می‌باشد. این میدان در ۹۰ کیلومتری غرب شهر اهواز قرار داشته و میزان ذخیره درجای نفت آن معادل ۳۲۴۳۳ میلیون بشکه برآورد شده‌است که با مساحت تقریبی ۹۰۰ کیلومتر مربع، دارای دو بخش شمالی و جنوبی می‌باشد.
طرح توسعه میدان‌های نصرت و فرزام، به منظور افزایش تولید، ارزیابی و توسعه میدان‌ها نفتی مشترک در منطقه سیری (نصرت و فرزام) در قالب قرارداد بیع متقابل تعریف شده‌است. هدف این طرح، افزایش تولید نفت خام و دستیابی به حداکثر ۱۶٬۴۵۰ بشکه در روز در میدان نفتی نصرت و بهره‌برداری از میدان نفتی فرزام با تولید اولیه ۱۵٬۰۰۰ بشکه نفت خام می‌باشد.
میدان نفتی نصرت در مجاورت خط مرزی آبی (خلیج فارس) بین ایران و امارات متحده عربی (میدان فاتح) مشترک است. این میدان در ۲۲ کیلومتری جنوب جزیره سیری قرار دارد و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۶۴ با ۴ حلقه چاه در لایه سروک بالایی آغاز شده‌است.
میدان نفتی فرزام مشابه میدان نفتی نصرت، در مجاورت خط مرزی آبی (خلیج فارس) بین ایران و کشور امارات متحده عربی (میدان فلاح) مشترک است. میدان فلاح در سال ۱۹۷۵ میلادی کشف و از سال ۱۹۷۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است.
پروژه خط لوله سیری-عسلویه، شامل: طراحی، تدارکات و اجرای خط لوله ۳۲ اینچ حد فاصل دریایی بین موقعیت جزیره سیری تا بندر عسلویه به طول تقریبی ۲۸۹ کیلومتر بعلاوه حدوداً ۱۵ کیلومتر در جزیره سیری و بندر عسلویه به منظور انتقال گاز از جزیره سیری به تأسیسات فازهای ۶، ۷ و ۸ پارس جنوبی می‌باشد. این خط لوله، طولانی‌ترین خط لوله دریایی خلیج فارس است، که بخش دریایی آن در کمتر از ۸ ماه و زودتر از برنامه قراردادی، تکمیل گردید. هدف این پروژه، در واقع انتقال گاز میدان سلمان از جزیره سیری به بندر عسلویه از طریق خط لوله زیردریایی می‌باشد.
گروه وود شرکت خدمات نفت و گاز اسکاتلندی است، که در حوزه‌های ارائه خدمات مهندسی نفت و گاز، پشتیبانی تولید، عملیات نگهداری و تعمیرات توربین‌های گازی، حفاری و خدمات سرچاهی فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت، در شهر ابردین، اسکاتلند قرار دارد.
گروه وود در سال ۱۹۸۲ توسط سر یان وود تأسیس شد. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس اوراق بهادار لندن مبادله می‌شود و جزئی از شاخص اف‌تی‌اس‌ای ۱۰۰ (شامل ۱۰۰ شرکت برتر بورس لندن) بشمار می‌آید.
گروه وود، در سال ۱۹۸۲ پس از جدایی از شرکت جی‌دبیو هولدینگز، توسط سر یان وود تأسیس شد.http://www.woodgroup.com/about-us/our-heritage/pages/default.aspx جی‌دبیو هولدینگز، در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی در زمینه ارائه خدمات متنوع صنعت نفت فعالیت می‌نمود.http://findarticles.com/p/articles/mi_qn4156/is_20061231/ai_n17090647 گروه وود، در سال ۲۰۰۲ وارد فهرست بورس اوراق بهادار لندن شد.
این شرکت شامل شرکت‌های زیادی می‌باشد. مانند: شرکت مهندسی گروه وود (دریای شمال)، گروه وود پی‌اس‌ان، گروه وود کنی و گروه وود جی‌تی‌اس.
پتروفاک شرکت خدمات نفت و گاز بریتانیایی چندملیتی است، که در سال ۱۹۸۱ در بندر جرسی، بریتانیا تأسیس شد. اکنون دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن قرار دارد.
دفاتر بین‌المللی پتروفاک، در آبردین، چنای، بمبئی و شارجه مستقر می‌باشند. این شرکت همچنین، دارای بیش از ۲۰ دفتر خدماتی، در کشورهای مختلف است.
بخشی از سهام شرکت پتروفاک در بازار بورس اوراق بهادار لندن مبادله می‌شود، همچنین این شرکت، جزو فهرست اف‌تی‌اس‌تی ۱۰۰ می‌باشد.
سنووس انرژی شرکت نفت و گاز کانادایی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کالگری، آلبرتا قرار دارد.
اواسط سال ۲۰۰۹ کمپانی انکانا (انگلیسی: Encana) اعلام کرد، که قصد دارد، فعالیت‌های بخش نفت را، از گاز تفکیک نماید. سپس در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۹ شرکت سنووس، به عنوان بخش نفت انکانا، تشکیل شد. شرکت گاز این کمپانی، همچنان با نام تجاری انکانا، به فعالیت خود ادامه داد.
در پی این تفکیک، شرکت‌های پن‌کانادین انرژی و آلبرتا انرژی کمپانی نیز با سنووس ادغام شدند. این دو شرکت در زمینه نفت و گاز فعالیت می‌نمایند و در سال ۲۰۰۲، کمپانی انکانا، با ادغام این شرکت‌ها، تشکیل شده بود...
شرکت خدمات نفتی چین شرکت خدمات نفتی چینی است، (به چینی : 中海油田服务股份有限公司) که یک شرکت تابعه از شرکت ملی نفت فلات قاره چین می‌باشد.http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601080&sid=aZfjWr4ywU9I
شرکت نفت فلات قاره چین، که مالک این شرکت می‌باشد، در بخش تولید نفت دریایی، در مناطقی مانند اندونزی، مالزی و دریای خزر موفق عمل کرده‌است. این شرکت بدنبال کسب بازار جنوب غربی آسیا، خاورمیانه و آسیای مرکزی بوده، ولی هنوز در این زمینه، موفق عمل نکرده‌است.
شرکت خدمات نفتی چین، در زمینه ارائه خدمات حفاری و همچنین ساخت خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این شرکت، در زمینه سکوهای نیمه شناور دریایی و ارائه خدمات حفاری فراساحلی برای شرکت ملی نفت فلات قاره چین نیز فعالیت می‌نماید.http://news.xinhuanet.com/english/2008-09/23/content_10098328.htm
بخشی از سهام شرکت خدمات نفتی چین در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ و بورس اوراق بهادار شانگهای معامله می‌شود.
این فهرست، از شرکت‌های فعال در زمینه اکتشاف و تولید نفت (بخش بالادستی نفت) انتخاب شده‌است و شرکت‌های بخش پایین‌دستی صنعت نفت (پالایش و بازاریابی) را شامل نمی‌شود.
تکنیپ شرکت خدمات مهندسی نفت و گاز فرانسوی است. این کمپانی، یکی از بزرگترین شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات؛ کنترل پروژه، مهندسی نفت و گاز، خدمات حفاری ساحلی-خشکی-فراساحلی و ساخت سازه‌ها، در صنایع مرتبط با انرژی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه مدیریت پروژه، خدمات مهندسی و ساخت‌وساز نیز فعالیت می‌نماید.
در شرکت تکنیپ، بیش از ۴۰،۰۰۰ نفر به‌طور مداوم، در حال ارائه خدمات در عمیق‌ترین مخازن نفت و گاز در بستر دریا، تا احداث بزرگترین و پیچیده‌ترین سازه‌های دریایی، زیرساخت‌های ساحلی و راه‌اندازی خطوط لوله، در مناطق مختلف جهان می‌باشند.
در حال حاضر این کمپانی، در ۴۸ کشور جهان، فعالیت می‌نماید. سهام شرکت تکنیپ، در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می‌شود.
شرکت تکنیپ، در سال ۱۹۵۸ توسط آی‌اف‌پی، یا انستیتوی نفت فرانسه، در شهر پاریس، تأسیس شد. اولین فعالیت‌های تکنیپ، در زمینه ساخت‌وساز بود. با شروع دهه ۱۹۶۰، این شرکت وارد صنایع نفت و گاز شد.
کمپانی تکنیپ، اولین سری موفقیت‌های بین‌المللی خود را، در اواسط دهه ۱۹۶۰، با تکمیل پروژه‌هایی در آفریقا و آسیا آغاز کرد.
گروه بین‌المللی تکنیپ، با ثبت یک دفتر در شهر رم و ایجاد شرکت جئوپروداکشن تکنیپ Geoproduction Technip اولین شرکت تابعه خود را تأسیس کرد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه تجهیزات هیدروکربن فعالیت خود را آغاز نمود.
در طول این دوره، شرکت تابعه دیگری نیز بنام کافلکسیپ Coflexip توسط انیستوی نفت فرانسه، ثبت شد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه طراحی، تولید و عرضه کارخانه قطعات و دستگاه‌های حفاری زیر دریا فعالیت می‌نمود.
در این دوره همچنین دفاتری در هیوستون، آبردین و ریو دو ژانیرو ثبت گردید.
در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی تکنیپ حضور جهانی خود را گسترش داده و مراکز فعال خود را در شهرهای کوالالامپور و ابوظبی تأسیس نمود.
در طول این دهه، کافلکسیپ، کارخانه تولیدی خود را در کشور برزیل راه اندازی کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی شعبه دیگری از این کارخانه نیز، در شهر نیوکاسل، انگلستان ثبت گردید.
در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی تکنیپ وارد بازار بورس اوراق بهادار پاریس و کافلکسیپ، نیز در بازار بورس نیویورک ذکر گردید.
در طول این دهه، کافلکسیپ، شرکت نروژی استنا را خریداری کرد و توانست خود را وارد بازار استرالیا نماید. در حالی که تکنیپ از طریق خرید شرکت‌های تخصصی توانست خود را در بسیاری از کشورها مطرح نماید. این شرکت‌ها عبارت بودند از: اسپیچیم، کربس و کی‌تی‌آی. تکنیپ، از طریق شرکت کی‌تی‌آی توانست وارد بازار نفت و گاز آمریکای شمالی شود.
در این دهه دو شرکت تکنیپ و کافلکسیپ با هم ادغام شدند، و در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی نیز شرکت آکر را خریداری کرد. این شرکت، سرپرست بخش دریایی آب‌های عمیق است.
کمپانی تکنیپ، در حال حاضر یکی از پنج شرکت برتر در زمینه فنی و مهندسی، فناوری و ارائه خدمات در صنایع انرژی می‌باشد.
بسیاری از قراردادهای مهم این کمپانی، به ویژه در خاورمیانه و در زمینه گاز مایع، اتیلن و بخش پالایش در این دهه، به امضا رسید.
ناوگان تکنیپ گسترش یافت و تعداد آن‌ها به ۱۷ کشتی رسید، علاوه بر این، کشتی آپاچی II، به این ناوگان اضافه شد. این کشتی، یکی از پیشرفته‌ترین کشتی‌ها در صنعت پایپینگ می‌باشد.
در اواخر دهه ۲۰۱۰ میلادی، خط تولید محصولات آسیافلکس که یک کارخانه تولید لوله‌های انعطاف‌پذیر می‌باشد، در کشور مالزی افتتاح شد.
فعالیت‌های کمپانی تکنیپ، در سه بخش گسترده می‌باشد: بخش زیر دریا، بخش دریایی، بخش خشکی.
تیری پیلنکو رییس هیئت مدیره شرکت تکنیپ، در ماه آوریل سال ۲۰۰۷ به عنوان مدیرعامل این کمپانی، انتخاب شد.
اعضای کمیته اجرایی عبارتند از:
نشنال اویل‌ول وارکو به اختصار ان‌اووی شرکت چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد. این شرکت در زمینه ساخت سکوهای حفاری نفتی، در مناطق خشکی و دریایی فعالیت می‌نماید.
شرکت نشنال اویل‌ول وارکو همچنین ارائه‌کننده خدمات مختلفی در صنعت نفت می‌باشد، مانند خدمات سر چاهی و بازرسی خطوط لوله. این شرکت دارای شبکه توزیع گسترده‌ای است، که در کشورهای مختلف، فعال بوده و بیش از ۷۰۰ جایگاه را شامل می‌گردد.
کمپانی ان‌اووی یکی از بزرگترین شرکت‌های دنیا، در زمینه طراحی، تولید و فروش تجهیزات و قطعات حفاری نفت و گاز و همچنین عملیات تولید، تأمین و ارائه خدمات به بخش بالادستی نفت و گاز می‌باشد.
در سال ۲۰۰۸، روزنامه "هیوستون کرونیکل" کمپانی نشنال اویل‌ول وارکو را به عنوان بهترین شرکت هیوستون انتخاب نمود. این شرکت، در سال ۲۰۰۷ در رتبه ۱۵ قرار داشت.http://www.chron.com/disp/story.mpl/side2/5774745.html
سی‌جی‌جی شرکت خدمات نفت و گاز فرانسوی است، که در زمینه اکتشاف نفت و گاز و توسعه میادین با تمرکز بر ارائه خدمات ژئوفیزیک، لرزه‌نگاری سه‌بعدی و خدمات نرم‌افزاری فعالیت می‌نماید. شرکت سی‌جی‌جی در سال ۲۰۰۷ با ادغام شرکت‌های سی‌جی‌جی و وریتاس دی‌جی‌سی تشکیل شد.
سی‌جی‌جی، شرکت خدمات حفاری نفت و گاز است، که در سال ۱۹۳۱ توسط کنراد شلومبرجر تأسیس شد و اولین پروژه لرزه نگاری خود را، در سال ۱۹۳۲ اجرا نمود. در سال ۱۹۶۶، سی‌جی‌جی اولین مرکز پردازش داده‌های لرزه‌ای را، در شهر مسی فرانسه افتتاح کرد.
وریتاس انرژی، در سال ۱۹۷۴ توسط رافائل بی. کروز در شهر کالگری، کانادا تأسیس شد. وریتاس انرژی، یک شرکت ارائه دهنده خدمات ژئوفیزیک بود، که بعدها، توسط دی. بی. رابسون خریداری شد.
دی‌جی‌کان، ( در سال ۱۹۶۵ در هیوستون، تگزاس تأسیس شد. این شرکت، در زمینه اعمال محاسبات دیجیتال در صنعت ژئوفیزیک فعالیت می‌نمود. در سال ۱۹۶۹، نام این شرکت از دی‌جی‌کان، به دی‌جی‌سی؛ تغییر پیدا کرد و در همان سال، سهام آن به صورت عمومی در بورس اوراق بهادار آمریکا واگذار شد.
وریتاس دی‌جی‌سی، شرکت ارائه دهنده خدمات نفت و گاز بود، که در سال ۱۹۹۶، با ادغام شرکت‌های وریتاس انرژی و دی‌جی‌سی، (دی‌جی‌کان) تشکیل شد.
سی‌جی‌جی‌وریتاس، در سال ۲۰۰۷، با ادغام دو شرکت سی‌جی‌جی و وریتاس دی‌جی‌سی تشکیل شد.http://www.rigzone.com/news/article.asp?a_id=40074RigzoneMerger ابتدا وریتاس دی‌جی‌سی توسط شرکت سی‌جی‌جی خریداری شد، سپس دو شرکت، با هم ادغام شدند. شرکت تازه تأسیس، سی‌جی‌جی‌وریتاس نام گرفت.
کمپانی سی‌جی‌جی‌وریتاس، در زمینه اکتشاف، حفاری و تولید نفت خام و گاز طبیعی، در مناطق خشکی، آب‌های کم عمق، آب‌های عمیق و بستر دریاها و نیز در زمینه تفسیر و پردازش داده‌های لرزه‌ای فعالیت می‌نماید. سی‌جی‌جی‌وریتاس، همچنین دارای ناوگان دریایی پیشرفته، با کشتی‌ها و سکوهای نیمه شناور حفاری می‌باشد.
ترانس‌کانادا شرکت انرژی کانادایی است، که دفتر مرکزی آن، در کلگری، آلبرتا، قرار دارد.
این شرکت، در حال توسعه و اجرای زیرساخت‌های انرژی در آمریکای شمالی می‌باشد. کمپانی ترانس‌کانادا، دارای شبکه گسترده ۵۹،۰۰۰ کیلومتری خط لوله بوده، که تقریبأ به تمام حوضه‌های عمده عرضه گاز طبیعی در آمریکای شمالی، متصل است.http://www.nytimes.com/2011/10/18/us/transcanada-in-eminent-domain-fight-over-pipeline.html
شرکت ترانس‌کانادا در سال ۱۹۵۱ در شهر کالگری تأسیس شد و در حال حاضر با در اختیار داشتن ۳۵۵ میلیارد فوت مکعب مخازن ذخیره‌سازی، دارای بزرگترین ظرفیت ذخیره‌سازی گاز در جهان می‌باشد. همچنین این شرکت، دارای ظرفیت تولید برقی معادل ۱۰،۸۰۰ مگاوات است. ترانس‌کانادا بزرگترین سهام‌دار پروژه خط لوله تی‌سی می‌باشد.
در زیر، فهرستی از شرکت‌های خدمات نفتی ذکر شده‌است. این شرکت‌ها، خدماتی مانند اکتشاف میادین نفتی و حفاری چاه‌های نفت را، به‌عنوان یک شرکت پیمان‌کاری به کمپانی‌های نفتی ارائه می‌کنند و معمولاً در پروسه تولید نفت خام، بطور مستقیم وارد نمی‌شوند.
در لیست زیر، شرکت‌های تابعه کمپانی‌های بزرگ، بطور زیرمجموعه‌ای از شرکت اصلی، درج شده‌است.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز، (انگلیسی: International Association of Oil & Gas Producers) از همکاری و گردهمایی جهانی شرکت‌های نفت و گاز دولتی، خصوصی و تحت نظارت دولت‌ها، انجمن‌های نفت و گاز کشورهای مختلف و همچنین شرکت‌های اصلی فعال در اجرای پروژه‌های بالادستی، تشکیل شده‌است. کشورهای عضو این انجمن بیش از نیمی از نیازهای نفتی و تقریباً یک سوم مصرف گاز جهان را تأمین می‌کنند.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز، در سال ۱۹۴۷، با هدف ایجاد ارتباط مؤثر بین صنایع بالادستی و شبکه پیچیده‌ای از دستگاه‌های نظارتی بین‌المللی تشکیل شد.
این نهاد، که در ابتدا تحت عنوان «"مجمع اکتشاف و تولید"» شناخته شده بود، در سال ۱۹۹۹ «انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز» نام گرفت. تأمین منافع صنایع بالادستی در مقابل دستگاه‌های نظارتی و قانون‌گذار بین‌المللی، بخش مهمی از مأموریت این انجمن را تشکیل می‌دهد.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز که مقر اصلی آن در لندن است، به عنوان نماینده صنعت نفت و گاز در چندین نهاد سازمان ملل، نظیر سازمان جهانی دریانوردی و کمیته توسعه پایدار، حضوری فعال دارد، ضمن آنکه همکاری‌های مستمر خود را نیز با بانک جهانی و سازمان بین‌المللی استاندارد حفظ کرده و علاوه بر آن، تاکنون از سوی چندین نهاد منطقه‌ای؛ از جمله کمیسیون اُسپار (کمیسیون حفاظت محیط زیست دریایی در آتلانتیک شمال شرقی)، کمیسیون هلسینکی و کنوانسیون بارسلون به رسمیت شناخته شده‌است.
انجمن تولیدکنندگان نفت و گاز از طریق دفتر خود در بروکسل، در جهت ایجاد ارتباط و برگزاری مذکرات بین صنایع بالادستی و اتحادیه اروپا فعالیت می‌کند و در این راستا با کمیسیون و پارلمان اروپا به‌طور منظم در تماس است.
این انجمن همچنین برای نیل به پیشرفت‌های مستمر در ایجاد ایمنی، تأمین بهداشت و حفاظت از محیط زیست و همچنین مهندسی و اجرای پرژه‌های بالادستی، و بهره‌برداری از آن‌ها به کشورهای عضو کمک می‌کند. ارتباط گسترده این انجمن با جامعه بین‌المللی، دانش غنی، اطلاعات وسیع و تجارب ارزنده‌ای را برای آن به ارمغان آورده است. کمیته‌های انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز و گروه‌های کار، وظیفه انتقال و تبادل این اطلاعات را از طریق چاپ نشریات و برگزاری سمینارها و همایش متعدد در سرتاسر دنیا به عهده دارند.
انجمن بین‌المللی صادرکنندگان نفت و گاز در جهت ارتقای سطح آگهی فعالان این صنعت، نسبت به مسائل مربوط به مسئولیت شرکتی تلاش می‌کند، ضمن آنکه، شفافیت سازی درآمدها و مبارزه با فساد مالی نیز، بخش دیگری از فعالیت‌های این انجمن را، تشکیل می‌دهد.
اسنام شرکت گاز ایتالیایی است، که در زمینه احداث زیرساخت‌ها و خطوط لوله گاز طبیعی فعالیت می‌نماید.
در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ ارزش بازار این شرکت، معادل ۱۲٫۶۵ میلیارد یورو اعلام شده‌است.http://www.stock2own.com/StockAnalyzer.aspx شرکت اسنام، یک شرکت تابعه از شرکت انرژی ایتالیایی انی می‌باشد، که دارای ۵۲٪ از سهام اسنام است.
اسنام، در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۴۱ در سان دوناتو استان میلان ناحیه لمباردی ایتالیا و با نام سوسیئتا نازییوناله متانودوتی (ایتالیایی : Societá NAzionale Metanodotti) تأسیس شد.
در ۱ ژوئن ۲۰۰۱ نام آن به اسنام رته گس (ایتالیایی : Snam Rete Gas) تغییر پیدا کرد. از ۶ دسامبر ۲۰۰۱ وارد بازار بورس اوراق بهادار ایتالیا شد. در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ نام این شرکت، به اسنام تغییر پیدا کردhttp://www.snam.it/it/chi-siamo/la-storia.
شرکت‌های تابعه اسنام :
در سال ۲۰۱۰ شرکت اسنام تنها در کشور ایتالیا بیش از ۸۰ میلیارد متر مکعب، گاز طبیعی بفروش رسانده‌است، که بخش اعظم آنرا، نیروگاه‌ها و مصرف کنندگان خریداری کرده‌اند.
این شرکت، تأمین‌کننده اصلی گاز طبیعی، کشورهای روسیه، الجزایر و لیبی می‌باشد، که در مجموع، در سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی از شرکت اسنام، خریداری نموده‌اند.
آنادارکو شرکت نفت و گاز آمریکایی است، که به‌طور متوسط روزانه معادل ۷۹۰ هزار بشکه نفت خام تولید می‌کند و به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌ها در زمینه اکتشاف و تولید نفت و گاز در آمریکا محسوب می‌شود.
حجم ذخایر قابل برداشت شرکت آنادارکو معادل ۲٫۳ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.http://www.sec.gov/Archives/edgar/data/773910/000119312508042186/d10k.htm#tx66680_27 تعداد کارکنان شرکت آنادارکو در سراسر جهان در حدود ۴۷۰۰ نفر می‌باشد.http://idea.sec.gov/Archives/edgar/data/773910/000119312509036986/d10k.htm دفتر مرکزی این شرکت در برج آنادارکو در شهر وودلندز، تگزاس قرار دارد. آنادارکو از لحاظ میزان تولید نفت و گاز، پنجمین شرکت نفتی در ایالات متحده می‌باشد.http://www.chron.com/CDA/archives/archive.mpl?id=1992_1100026
نصیرخان سردار جنگ (زاده ۱۲۴۳ منطقه بختیاری - درگذشته ۱۳۱۶ برلین) از رجال سیاسی و نظامی ایرانی در دوران قاجار بود، که در مناصب مختلفی چون حکمرانی اصفهان، کرمان و یزد، فعالیت نمود. وی در دوره چهارم مجلس شورای ملیسردار ظفر، خسروخان. "یادداشت‌ها و خاطرات سردار ظفر"، انتشارات فرهنگسرا، تهران:۱۳۶۲ به عنوان نماینده بختیاری در مجلس حضور داشت.
نصیرخان پسر سوم امامقلی خان حاجی ایلخانی و برادر کوچکتر امیر مفخم بختیاری می‌باشد.امیری، مهراب. «حکومت گران بختیاری» چاپ اول، انتشارات پازی تیگر، تهران:۱۳۸۵ او از سرداران ارشد قشون محمدعلی شاه بود، که به جمع مشروطه خواهان پیوست. پدر، برادران، عموزادگان و خود او، سال‌ها ایلخانی بختیاری بوده‌اند.
نصیرخان دومين پسر امامقلی خان حاجی ایلخانی است، که در سال ۱۲۴۳ (معادل ۱۸۶۴ میلادی) در منطقه بختیاری زاده شد. در زمان کودکی و نوجوانی نصیرخان، عمویش حسینقلی خان ایلخانی، منصب ایلخانی منطقه بختیاری و پدرش، امامقلی خان حاجی ایلخانی منصب ایل بیگی (معاون) را برای نزدیک به ۳۰ سال بر عهده داشتند و خانواده آن‌ها از قدرتمندترین خاندان‌های ایرانی دوره قاجار بشمار می‌آمد.
هنگامی که انقلاب مشروطه در مقابل محمدعلی شاه شکست خورده بود و تبریز در حال مقاومت به سر می‌برد، هنوز نصیرخان و دو برادرش لطفعلی خان امیر مفخم و سلطان محمد خان سردار اشجع، در رکاب شاه بودند و محمدعلی میرزا، از نیروی جنگی نصیرخان و سواران وی، برای تقویت عین الدوله استفاده می‌نمود؛ لذا در همین زمان بود که لقب سردارجنگ به وی داده شد و از صارم الملک، به نصیرخان سردار جنگ ملقب گشت.اوژن بختیاری، ابوالفتح. «تاریخ بختیاری»، ضمیمه مجله وحید، تهران:۱۳۴۵
در روزهایی که تقریبأ تمامی خوانین بختیاری به مشروطه خواهان پیوسته بودند، تنها لطفعلی‌خان امیر مفخم و نصیر خان سردار جنگ در اردوی محمدعلی شاه باقی‌ماندند. سردار اسعد در جریان فتح تهران به خانواده حاجی ایلخانی، (عموزاده‌های خود) به عنوان مشکل اصلی می‌نگریست،جین راف گارثویت، «تاریخ سیاسی اجتماعی بختیاری» ترجمه مهراب امیری، انتشارات سهند، تهران:۱۳۷۳ زیرا بدستور محمدعلی شاه و به منظور مقابله با تهاجم بختیاری‌ها به تهران، قشون دولتی به فرماندهی امیر مفخم بختیاری، در قم موضع گرفته بوددانشور علوی، نورالله. «جنبش وطن پرستان اصفهان و بختیاری» چاپ دوم، انتشارات آنزان، تهران:۱۳۷۷ و هنگامی که نصیرخان از موضوع مطلع شد، از محاصره تبریز دست کشید و به برادر خود پیوست.
سردار اسعد که نمی‌خواست میان وی و عموزاده‌ها نزاعی دربگیرد، چندین نامه برای امیر مفخم و نصیرخان نوشت، که سرانجام با هماهنگی که بین علیقلی خان سردار اسعد و نصیرخان، از طریق غلامحسین خان سالار محتشم (برادر دیگر نصیر خان) انجام شد، با عبور از راه انحرافی، مشروطه خواهان قشون دولتی را دور زدند و بدون درگیری از قم عبور نمودند.سردار اسعد بختیاری، علی قلی خان. «تاریخ بختیاری» چاپ دوم، انتشارات اساطیر، تهران:۱۳۸۳
هنوز مدت زیادی از فتح تهران نگذشته بود، که با ورود محمدعلی میرزا به کشور، با باقی‌مانده پولی که از بانک روسیه قرض گرفته بود و درعوض آن مقداری از جواهرات سلطنتی را به امانت نزد بانک استقراضی روسیه گذاشته بود، سپاهی منظم به فرماندهی سالارالدوله، روانه پایتخت نمود. سپس، نصیر خان به همراه خسرو خان سردار ظفر، مأمور جبهه غرب شد؛ تا تحت فرماندهی عبدالحسین میرزا فرمانفرما از پیشروی قوای سالارالدوله بسمت پایتخت جلوگیری نمایند.