moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ویتامین ث آنتی‌اکسیدان است، یعنی از آسیب رادیکال آزاد به یاخته‌ها و بافت‌های بدن جلوگیری کرده و باعث تقویت دستگاه ایمنی می‌شود. این ویتامین موجب محافظت پوست در مقابل آثار مخرب اشعه ماورای بنفش نور خورشید می‌شود. همچنین این ویتامین به افزایش قدرت ایمنی بدن استحکام لثه‌ها و دندان‌ها کمک می‌کند. این ویتامین همچنین باعث ساخت کلاژن (قوی‌ترین بخش بافت پیوندی که تمام اعضای بدن را در کنار هم نگه می‌دارد)نقش کلیدی ویتامین ث در بدن - مازیار مهدوی فر - رادیو زمانه شده و در پیشگیری از بالارفتن کلسترول خون و ایجاد لخته‌های خونی در رگ مؤثر است. اشاره شده‌است که این ویتامین برخلاف تفکر همگان کمکی در پیشگیری از بروز سرماخوردگی نمی‌کند و فقط طول دوره بیماری را کوتاه و به تخفیف عوارض آن کمک می‌کند. همچنین مصرف این ویتامین باعث جذب بهتر آهن در بدن می‌شود و به افرادی که دچار کم‌خونی هستند توصیه می‌گردد.ویتامین ث به عقیده برخی کارشناسان احتمال بروز سکته مغزی در افراد غیر سیگاری را تا ۳۰٪ و در افراد سیگاری تا ۷۰٪ کاهش می‌دهد. به اعتقاد این محققان آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین ث احتمالاً سلول‌ها را از فشار اکسیدی که در سکته مغزی مؤثر هستند، حفظ می‌کند. البته به گفته دانشمندان ویتامین ث که از طریق مصرف طبیعی کسب شود، اثرش بسیار بیشتر است. همچنین در تحقیق دیگری دانشمندان مصرف این ویتامین را در تراکم استخوانی افراد مؤثر دانسته‌اند. در پژوهشی دیگر نیز گفته شده‌است که تزریق مقدار زیادی ویتامین ث به افرادی که دچار سرطان هستند باعث می‌شود که رشد سرطان در آن‌ها را متوقف کند. این ویتامین می‌تواند زنجیره‌ای مخرب در درون سلول بیمار به وجود آورد. گفته شده که تزریق این ویتامین به موش‌هایی که دچار تومور بودند، اندازه تومورهای آنان را به نصف کاهش داده‌است.نابودی سلول‌های سرطانی با ویتامین سی - تسنیم نیوز این ویتامین از اکسید شدن سلول‌های چرب حاضر در غشاء سلولی توسط عوامل اکسید کننده جلوگیری می‌کند؛ با تداوم اکسید شدن سلول‌های چرب و ایجاد تغییراتی در سلول و ماده ژنتیکی سلول باعث بروز برخی سرطان‌ها می‌شود.ویتامین سی ضد سرطان است ولی نه به صورت خوراکی - خبرآنلاین محققان مصرف این ویتامین را به کسانی که از بیماری‌های قلبی رنج می‌برند نیز توصیه کرده‌اند؛ زیرا کمبود ویتامین ث باعث تصلب شریان شده و کمبود آن در بیماران قلبی همراه با خشکی و سفتی رگ‌ها می‌شود و باعث به وجود آمدن درد در این افراد می‌گردد.بیماران قلبی ویتامین ث را فراموش نکنند
کمبود ویتامین ث سبب می‌شود که اسپرمها به هم چسبیده و این حالت سبب ۱۶ درصد موارد ناباروری در مردان می‌شود. نگهداری طولانی مدت در یخچال، پختن، گرمای هوا، نور و دخانیات باعث از بین رفتن این ویتامین می‌شوند؛ از این رو افراد سیگاری به این ویتامین نیاز بیشتری دارند. شیر مادر دارای مقادیری از ویتامین ث است و به همین جهت بانوان باردار باید از مقدار بیشتری از این ویتامین مصرف کنند.
ویتامین ث مورد نیاز برای هر فرد سالم ۶۰ میلی‌گرم در روز توصیه شده‌است.تأثیر ویتامین‌های ای و ث در جلوگیری از سکته مغزی-آفتاب اگر فردی به مدت یک ماه به میزان کمتر از حداقل مورد نیاز یک فرد این ویتامین را دریافت کند دچار عوارضی مانند بیماری اسکروی، خون‌ریزی لثه و همچنین خشکی پوست و آثار خون مردگی در زیر آن می‌شود. در پژوهشی دانشمندان به این نتیجه رسیدند که وجود چربی در غذا باعث می‌شود که ویتامین ث خاصیت ضد سرطانی خود را از دست بدهد. دانشمندان می‌گویند وقتی مخلوط از بزاق و مواد غذایی در معده با شیره آن مخلوط می‌شوند، ویتامین ث موجود در مواد غذایی می‌تواند رادیکال‌های آزاد، یعنی همان موادی که سرطان‌زا هستند را از بین ببرد؛ رادیکال‌های آزادی مانند نیتریت که در مواد غذایی آماده و کنسروی، مانند سوسیس و کالباس به مقدار زیاد وجود دارند. اما در یک تحقیق، هنگامی که مقدار بیشتری چربی به همین مخلوط غذایی اضافه شد دیده شد که دیگر ویتامین ث نمی‌تواند این واکنش شیمیایی را انجام دهد. کمبود ویتامین ث سبب می‌شود که اسپرم‌ها به هم بچسبند و این حالت سبب ۱۶٪ موارد ناباروری در مردان می‌شود.ویتامین C علیه سرماخوردگی؟!-تبیان
اسکوربوت، نوعی بیماری خونی ناشی از کمبود ویتامین ث می‌شود.
معمولاً اضافه این ویتامین از راه ادرار دفع می‌شود. اما مصرف خیلی زیاد آن باعث تکرر ادرار، سنگ کلیه و اسهال می‌شود. همچنین مصرف زیاد این ویتامین به صورت دارو باعث بروز اختلالات گوارشی، خطر ابتلاء به سنگ اگزالات در مجاری ادراری و اعتیاد بدن به مقدار زیاد مصرف این دارو می‌شود.عوارض مصرف زیاد ویتامین‌های E,B و C -تبیان
بیشتر جانداران این ویتامین را خود می‌سازند اما جانداران دیگری مثل انسان هستند که باید این ویتامین را در طول روز از موادی که مصرف می‌کنند به‌دست بیاورند. این ویتامین هم به صورت طبیعی در منابع گیاهی و جانوری موجود است و هم به صورت مصنوعی و قرص. منابعی که بیشترین مقادیر این ویتامین را در خود دارند عبارتند از: فلفل تند، توت فرنگی، کلم بروکلی، گریپ فروت، گوجه فرنگی، انبه، لیمو، گل کلم، سیب زمینی، هندوانه، اسفناج، کلم، نارنگی و مرکبات، کیوی و دیگر میوه‌ها و سبزی‌ها، منابع گیاهی دارای ویتامین ث و جگر منبع حیوانی دارای ویتامین ث است. نگهداری طولانی مدت در یخچال، پختن، گرمای هوا، نور و دخانیات باعث از بین رفتن این ویتامین می‌شوند. از این رو افراد سیگاری به این ویتامین نیاز بیشتری دارند. همچنین شیر مادر نیز دارای مقادیری از ویتامین ث می‌باشد و به همین جهت زنان باردار باید از مقدار بیشتری از این ویتامین مصرف کنند. همچنین می‌شود این ویتامین را ۳ تا ۶ ماه در دمای زیر صفر نگهداری کرد اما پس از آن تجزیه می‌شود. همچنین در میان سبزی‌ها ۲ سبزی‌های تیره برگ ویتامین ث بیشتری دارند و جعفری شش تا هفت برابر سایر سبزی‌ها دارای ویتامین ث می‌باشد.
دوجایگاهی یکی از فرضیه‌های بحث‌برانگیز در روانشناسی است که مغز انسان را دارای دوبخش فرض می‌کند که یکی تصمیم‌گیرنده(سخنگو) و دیگری فرمان‌برنده‌است.
این اصطلاح توسط روانشناسی به نام جولیان جینز در سال ۱۹۶۷ در کتابش به نام «" خاستگاه خودآگاهی در فروپاشی ذهن دوجایگاهی"» طرح‌ریزی شد که وی در آن بیان کرده‌است که در همه‌جا، تا ۳۰۰۰ سال پیش، حالت دوجایگاهی حالت عادی مغز انسان بوده‌است.
وی با استفاده از تشبیه و مثال تلاش کرده‌است که این حالت را توصیف کند و با مثال به بیان نظریه‌اش مبنی بر این که زبان (و به دنبالهٔ آن اندیشه) با استفاده از استعاره گسترش می‌یابد، پرداخته‌است. هرچند که ادعایش مورد قبول همه قرار نگرفته‌است.
در زمانی طبیعت انسان به دو بخش تقسیم می‌شده‌است. بخش مجری که خدا نامیده می‌شود و بخش پیرو که انسان نامیده می‌شود. این‌دو هیچیک هوشیارانه آگاه نبودند.
بنا به گفتهٔ جینز مردم باستان در حالت دوجایگاهی شبیه جنون جوانی در دنیای کنونی عمل می‌کرده‌اند و به‌جای ارزیابی آگاهانه در افسانه‌ها و موقعیت‌های غیرمترقبه دچار خیالات شده و خدایی یا صدایی که وی را نصیحت می‌کرده یا به وی فرمان می‌داده در ذهن او متصور می‌شده‌است و بدون هیچ پرسشی به فرمان او عمل می‌کرده‌است. دیگران با این قول مخالفت کرده و گفته‌اند که این حالت مغز در افراد پیرو گروه‌های تندرو دینی بازسازی می‌شده‌است.
در سال ۱۹۶۷ جولیان جینز فرضیه‌هایی را بنا کرد که بر اساس آن ذهن‌های انسان پیش از ۳۰۰۰ سال قبل در یک حالت دوجایگاهی بوده‌است. جینز با ذکر مدارکی گستردهٔ ادبی تاریخی موقعیت خوبی را برای این نظریه می‌سازد. وی روشی میان‌رشته‌ای اتخاذ کرد و داده‌های فراوانی را از منابع مختلف پیش کشید.
جینز افزود تقریباً تا زمانی که دربارهٔ ایلیاد و هومر نوشته می‌شده‌است؛ انسان‌ها عموماً خصوصیات خودآگاهانهٔ آگاهی را به‌طوری‌که بیشتر انسان‌ها تجربهٔ آن را در زمان کنونی دارند نداشته‌اند.
با این که جینز می‌گوید افراد دوجایگاهی به وسیلهٔ فرمان‌های مغزی کنترل می‌شده‌اند ولی خود بر این باور است که این فرمان‌های مغزی از سوی خدایان خارجی بوده‌است. فرمان‌هایی که بیشتر در افسانه‌ها و اسطوره‌ها و تفاسیر تاریخی دیرین ضبط شده‌اند؛ با این که این فرمان‌ها از ذهن انسان ناشی می‌شده‌اند. مثال‌ها و گواه‌های این موارد نه تنها از فرمان‌هایی که در حماسه‌های باستانی آورده‌شده‌اند آمده‌است همچنین جینز در مورد اندیشه‌هایی که در اسطوره‌های یونان باستان که به صورت شعر و سرود درآمده‌اند و تفاسیر بعد از آن، آن‌ها را شخصیت‌بخشی‌های ساده‌ای از الهامات خلاقانه نامیده اند، بر این باور است که مردمان باستان اندیشه‌هایی که ملفوظ را شنیده‌اند به عنوان منبع اصلی در اشعار و موسیقی خود به کار برده‌اند.
طالقان می‌تواند اشاره به مکان‌های زیر باشد:
دهی جزو دهستان شفت، از توابع بخش مرکزی شهرستان شفت است. در ۳۱ هزار گزی جنوب خاوری فومن و ۲۲ هزار گزی جنوب خاوری شفت. کوهستانی معتدل مرطوب و مالاریائی. با ۲۹۷ نفر سکنه. آب آن از نهر امامزاده ابراهیم. محصول آنجا برنج و ابریشم و عسل و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و شال بافی و راه آن مالرو است. زیارتگاه امامزاده ابراهیم برادر امام رضا در چهار هزار گزی جنوب این آبادی واقع و زیارتگاه قراء اطراف محسوب می‌گردد.
مردم روستای طالقان به زبان تالشی سخن می‌گویند. همنامی این روستا با منطقه تات‌زبان طالقان به دلیل نزدیکی بسیار زبان‌های تالشی و تاتی است.
فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲.
پَروَر یکی از روستاهای مازندرانی‌زبان شهرستان مهدیشهر در استان سمنان است. این روستا در ۴۵ کیلومتری شهر مهدیشهر و در دهستان پشتکوه واقع است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۷۵، ۸ نفر (۳ خانوار) بوده‌است. منطقه حفاظت شده پرور که در سال ۱۳۵۵ مصوب شده، با وسعت ۶۴٬۸۴۴ هکتار در اطراف این روستا قرار دارد.
پرور در درّه‌ای واقع شده‌است که کوه‌های مرتفع آن را احاطه کرده‌اند. بلندترین کوه‌های پرور، کالورد و ایوار نام دارند که هر دو در جنوب آن واقع شده‌اند. رودخانه پرور که از کوه ایوار سرچشمه گرفته‌است از مشرق آبادی می‌گذرد و به رودخانه تجن می‌ریزد.
در فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۳، دربارهٔ پرور در سال ۱۳۲۹ آمده‌است:
«پرور قصبه از دهستان پشتکوه، بخش دودانگه شهرستان ساری، ۳۰ کیلومتری جنوب خاوری سعیدآباد، ۱۰ کیلومتری ملاده، کوهستانی، سردسیر، سکنه ۱۵۵۰ نفر، شیعه، زبان: فارسی و مازندرانی، آب از چشمه‌سار، راه مال‌رو و صعب‌العبور. محصولات عمده: گندم و لبنیات. شغل: زراعت و گله‌داری. صنایع دستی زنان: شال، گلیم، جاجیم و کرباس‌بافی.
توضیح: گله‌داری از مشاغل مهم سکنه محسوب می‌شود و عده‌ای گله‌های خود را حدود گرمه و جاجرم قوچان می‌برند. مراتع تابستانی پرور به کثرت و مرغوبیت معروف است.
پرور یکی از نمونه‌های بارز و شاخص مهاجرت در جوامع روستایی ایران می‌باشد، این روستا که تا قبل از پهلوی دوّم حدود ۴۰۰ خانوار جمعیت داشت، بزرگ‌ترین روستای دودانگه مازندران بود و به تنهایی نیمی از جمعیت منطقهٔ پشتکوه را دارا بود و اکنون متروک و خالی از سکنه می‌باشد. بر اساس سرشماری جمعیت سال ۱۳۷۰، در پرور ۵ خانوار (۱۳نفر) زندگی می‌کرده‌اند.
دانشنامه تبرستان و مازندران ذیل گویش پروری چنین نقل نموده‌است، لهجه پروری شاخه ای از زبان تبری است.
طایفه پروری از گروه‌های مازندرانی زبان و دارای ساختار ایلی و عشیره‌ای و دامداری بر پاییه کوچ‌اند.
محل زندگی آنها در مرزهای جغرافیایی و فرهنگی کومش و تبرستان بوده‌است. خاستگاه اصلی طایفه پروری روستای پرور است که در گذشته، بخشی از دودانگه ساری بود و هم‌اکنون در استان سمنان واقع است.
گویش طایفه پروری، مازندرانی است و با لهجهٔ مردم دودانگه مازندران و روستاهای هزارجریب بهشهر قربت دارد.
ناصرالدین شاه در سفرنامه خراسان در گذر از خرند به فولاد محله، اشاره‌ای به سیاه چادرهای ایلات پلوری دارد.
در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده‌است: مراتع تابستانهٔ پرور به کثرت و مرغوبیت معروف است. پس از غارت امیر اعظم قاجاری و غارت حدود چهل هزار راس دام پروری‌ها، شمار دام در منطقه به شدت کاهش یافت و فقر بر منطقه مستولی شد.
پروری‌ها تنها عشایر استان هستند که از دیرباز مراتع یکپارچه و مستقل تابستانه داشتند.
الگوی کوچ پروری‌ها مانند عشایر سنگسری نیمه رمه گردانی است.
در پرور سازمان اجتماعی قوام یافته‌ای با هفت طایفه وجود داشت و هر طایفه به چند تیره و هر تیره به چند خانوار تقسیم می‌شد.
طایفه‌های پرور شامل درزی، رئیس، غازی، قارقچی، کلیج ملک، درویش و ازغال است.
طایفه درزی شامل تیره گودرزی می‌شود
طایفه رئیش شامل تیره‌های زیر می‌شود:
طایفه قرقچی شامل دو تیره بزرگ به نام احمدیان (کاردواله) و محمودیان (قارقچون) می‌شود.
تیره احمدیان شامل زیر تیره‌های زیر می‌شود:
تیره محمودیان شامل زیر تیره‌های زیر می‌شود:
طایفه درویش شامل تیره درویش می‌شود.
طایفه کلیج ملک شامل تیره ملکی می‌شود.
طایفه غازی شامل تیره‌های زیر می‌شود:
این طایفه اکنون با این نام شناخته می‌شود.
در افسانه‌های مردم منطقه آمده‌است: رستم، هنگام رفتن به مازندران برای نبرد با دیو سفید، از راه «رسم‌رودبار» عبور کرده و شبی را در آن‌جا اتراق می‌کند. به همین دلیل آن‌جا را «رستم‌رودبار» نامیدند که به مرور به رسم‌رودبار تبدیل شد. روز دیگر این یل افسانه‌ای به چمنزاری خوش و مرغزاری خرم می‌رسد. رخش خود را در چمن‌زار آن‌جا به چرا رها می‌کند و خود در زیر نور آفتاب می‌خوابد. رخش از «زال چشمه» آب می‌خورد و به کشتزاری وارد می‌شود. دشتبان آن سامان با دیدن رخش خشمگین شده، بر سر رخش می‌کوبد، به رستم ناسزا می‌گوید و پرخاش می‌کند. رستم دو گوش مرد را می‌کند و در دستش می‌گذارد و آن‌جا را از آن پس گوشپاره یا «گوشواره» نام نهادند. دشتبان مجروح و خون آلود و در حالی که دو تکه گوشش را در کف دستش گرفته بود نزد اولاد یک چشم پهلوان و مالک اولاد محله (فولاد محله کنونی) می‌رود. اولاد و سپاهش با رستم می‌جنگند، اما در نبرد با رستم شکست می‌خورند و اولاد دستگیر می‌شود.
این افسانه خلاصه‌ای است از آنچه که حکیم فردوسی در خوان پنجم شاهنامه آورده.
فراتر از افسانه‌ها، کاوش‌های باستان‌شناسی نشان از رونق و آبادانی این منطقه در عصر باستان دارد.
از مسیر خرند به رسم‌رودبار و فولادمحله جاده‌ای باستانی می‌گذشت که به مازندران و خراسان می‌رفت. دشت فولادمحله که روزگاری «سلطان‌میدان»۵ نام داشت و مورد توجه پادشاهان بود، چهارراهی باستانی بود که ارتباط شمال و جنوب رشته‌کوه البرز را برقرار می‌ساخت.
در گذشته پرور واقع در جنوبی‌ترین نقطهٔ دودانگه بود. از آن سو، در شمال دودانگه روستایی به نام پروریج‌آباد جای داشت که از دید نام‌گذاری همانندی فراوانی با پرور داشت. امروزه بر پایهٔ تقسیمات جدید هر دوی این روستاها از دودانگه جدا شده‌اند ولی گمانه‌زنی‌هایی که دربارهٔ خاستگاه نام‌گذاری پروریج‌آباد وجود دارد احتمال وجود پیوند تاریخی میان این دو روستا را نیرو می‌بخشد.
گمان نخست:
برخی بر این باورند که شماری از پروری‌ها که کار اصلی‌شان دامداری بود از روستای خود کوچ نمودند و در پروریج‌آباد ماندگار شدند. چون در زبان مازندرانی «یج» برای نسبت به کار می‌رود، (مانند یوشیج به معنی اهل یوش، سورتیج به معنی اهل سورت کلمیج به معنی اهل کلیم) مکان جدید که کوچندگان پروری در آن ماندگار شدند به «پروریج‌آباد» آوازه یافت.
گمان دوم:
برخی دیگر را گمان بر این است که در گذشته مردمانی از روستای پرور به پروریج‌آباد کوچ کرده و کسان دیگری هم از روستای وری چهاردانگه به این منطقه کوچیدند که نتیجتاً پس از مدتی با هم آمیختند و واژهٔ پروریج‌آباد پدید آمد.
این مقبره در پرور قرار دارد. این بنای خشتی که مربوط به دورهٔ ایلخانیان می‌باشد. از دو اتاقک متصل به هم یکی با پلان شش‌گوش و دیگری با پلان مربع ساخته شده‌است. بر فراز هر اتاق دو گنبد کاسه‌ای به چشم می‌خورد که اگر چه دست روزگار آسیب‌هایی بر آن زده، اما هنوز زیبایی و لطف خود را حفظ کرده‌است. بنای اصلی مقبره (شش‌گوش) مربوط به دورهٔ ایلخانیان و بقیهٔ بنا (چهارگوش) در دوره‌های بعد به آن الحاق شده‌است. ورودی مقبره از دالانی است که متصل به اتاقک چهارگوش می‌باشد. نور داخل مقبره را چهار پنجره کوچک تأمین می‌کند. ضریح داخل مقبره سید تاج الدّین که کاری است نفیس و گران‌بها، هم‌اکنون در سازمان میراث فرهنگی استان سمنان نگهداری می‌شود. در سال ۱۳۵۷ خورشیدی و در بحبوحهٔ انقلاب، قاچاقچیان میراث فرهنگی تصمیم داشتند آن را از کشور خارج کنند که موفق نشدند. این ضریح نفیس منبّت و معرّق‌کاری شده به ابعاد ۲۵۰ × ۹۳ سانتی‌متر و با ارتفاع ۱۲۰ سانتی‌متر دارای کتیبه‌هایی منبت‌کاری شده مربوط به سال ۸۵ هـ.ق. می‌باشد. دیواره‌های اطراف به صورت هندسه نقوش، شمسه، پنج‌ضلعی‌های منتظم و اسلیمی کار شده‌است. چوب‌های دور شمسه‌ها و حواشی رنگ‌شده می‌باشد. حاشیه‌ها نیز اسلیمی کار شده‌است.
در دیوارهٔ این ضریح نوشته شده‌است: «هذا روضة الانوار و مخزن الاسرار حضرت العلیه العالیه، مهبط فیضان القدسیه مواهب الربانی سرالله فی الارض، وارث علوم الانبیاء و المرسلین، کاشف الدقایق هادی الخلایق، امیر تاج الحق والملّه و الدّنیا و الدّین الحسینی قدّس سره و انا الله برهانه وصلی الله الی جوار تعالی فی اربع ربیع الاول سبع و خمسه و ثمانیه.»
«اللهم صل علی محمد المصطفی و صل علی علی المرتضی و حسن الرضا و الحسین الشهید بکربلا و علی زین العابدین و محمد الباقر و جعفر صادق و موسی الکاظم و علی الموسی الرضا و محمد التقی و علی النقی و حسن العسکری و حجه القائم الامام محمد المهدی صلوات الله علیهم اجمعین.»
هم‌چنین نوشته شده‌است: عمل استاد عبدالشاه شرف سمنانی سال ۸۵۷ هـ.ق. در حاشیه این ضریح در چهار طرف سوره فتح کنده‌کاری شده‌است.
روی ضریح قطعهٔ چوبی به ابعاد ۵۲×۲۰۰ سانتی‌متر با ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر با حواشی پایینی به شکل هندسه نقوش و معرق‌کاری شده می‌باشد، در قسمتی از آن استخوان جاسازی شده‌است.
در بالای ضریح نیز یک ردیف نقوش هندسی و در بالای آن به صورت نقوش اسلیمی وجود دارد. در قسمت بالای ضریح یک کتیبه به خط کوفی بنایی با عبارت محمد و علی به شکل قرینه به چشم می‌خورد.
از عصر صفویه دو کاروان‌سرا باقی مانده‌است: کاروان‌سرای سرتنگه و رباط خرند که مردم منطقه به آن کاروان‌سرای شاه‌عباسی می‌گویند. در باور مردم منطقه، شاه‌عباس شخصی بود که شهرها، بناها و راه‌های زیادی را آباد نموده‌است و برای رفاه حال مسافران کاروان‌سراها بنا کرد. حتی در افسانه‌های مردم وی انسانی هوشمند و دانا توصیف شده‌است که در لباس درویشی به میان مردم می‌آید تا از حال و کار و اوضاع آن‌ها باخبر شود.
در گذشته از سمنان به مازندران چند مسیر وجود داشت: یکی از آن مسیرها، مسیر رسم‌رودبار و فولادمحله بود. مسیر دیگر که در حقیقت راه تابستانی بود، از سمنان آغاز شده و از سنگسر، شهمیرزاد، ده صوفیان، گردنهٔ خینگ، شلی و ملاده می‌گذشت و به مازندران ختم می‌شد. مسیر زمستانی نیز از سمنان شروع شده و از سنگسر، شهمیرزاد، ده‌صوفیان، خرند، پرور و ملاده می‌گذشت و به مازندران ختم می‌شد. کاروان‌سرای سرتنگه و رباط خرند در مسیر زمستانی بنا شده‌است.
کاروان‌سرای سرتنگه در پانصد متری غرب ییلاق خرند واقع است. این بنا از نوع کوهستانی و مسقف و چهارگوش به ابعاد ۱۴×۱۶ متر می‌باشد که با سنگ و ملاط گچ ساخته شده‌است. سقف بنا با طاق‌های جناقی و گنبدهای کوچک پوشانده شده‌است. نورگیرهایی نیز روی سقف تعبیه شده‌است و تنها سقف کاروان‌سرا از سطح زمین ارتفاع دارد. ورودی بنا در ضلع شرقی پایین‌تر از سایر قسمت‌ها می‌باشد. پایه‌ای به صورت شمع زیر سقف شمع زده شده که نشان می‌دهد در آن زمان قسمت‌هایی از سقف در حال ریختن بوده‌است.
رباط خرند در فاصلهٔ دو کیلومتری کاروان‌سرای سرتنگه بنا شده‌است. امروزه جاده خاکی اتومبیل رو از کنار آن می‌گذرد. این بنا دارای یک سالن با یک در ورودی از سمت غرب می‌باشد. مصالح آن از سنگ و ملاط گچ می‌باشد.
در سفرنامه‌هایی که از دورهٔ قاجار به‌جا مانده‌است از جمله «استرآبادنامه» اثر لیوتنان کلنل برسفردلوات (۹۹–۱۲۸۹)، «سفرنامهٔ خراسان» اثر ناصرالدّین‌شاه قاجار (۱۳۰۰ه‍.ق)، «روزنامهٔ سفر خراسان» اثر علینقی حکیم‌الممالک و «مطلع‌الشمس» اثر محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه اشاراتی به منطقه شده‌است.
ناصرالدین‌شاه در سفرنامه‌اش ضمن شرح خواندن مرغ «غزلاخ»، از بلدرچین، گل‌های نسترن، درختچه‌های زرشک و فراوانی «شکار آرغالی» می‌گوید و در ادامه می‌نویسد:
در مسیر خرند به فولادمحله می‌نویسد:
کلنل لوات نیز در سفرنامه‌اش می‌نویسد؛ هنگامی که به چمن خرند رسیده بود، شبان‌ها مشغول جمع‌کردن علوفهٔ زمستانی و در شرف حرکت به سمت قشلاقات مازندران بودند. او می‌نویسد که پس از گذر از درّهٔ هسکو (اورازدره) به رسم‌رودبار رسید و در آن‌جا به مسافتی در حدود یک فرسنگ سیاه‌چادر (از رسم‌رودبار تا گونو) در طول راه اشاره شده‌است که دامداران برافراشته بودند.
در زمان ناصرالدین‌شاه حاکم دودانگه ابراهیم‌خان (سرتیپ) ملقب به سالار افخم بود. مرکز حکومت وی در ملّاده بود. عمارت و باغ زیبایی در آن‌جا بنا نموده بود که هم‌اکنون نیز باقی است و جزو آثار میراث فرهنگی استان سمنان می‌باشد. طبق نوشتهٔ کلنل لوات وی یک باغ وسیع با درختان کهن چنار در فولادمحله داشت که به باغ سرتیپ مشهور بود.
صنیع‌الدوله در سفرنامه مطلع‌الشمس می‌نویسد:
به استناد گفتهٔ کهنسالان و کتاب‌ها و سفرنامه‌های تاریخی، یکی از معضلاتی که مردم منطقه در عصر قاجار (یا پیش از آن) با آن دست به گریبان بودند، هجوم ترکمانان بود. این هجوم، به منظور غارت، چپاول اموال و احشام بود. مردم منطقه تدابیر مختلفی برای دفاع به کار می‌گرفتند. به عنوان مثال در نقطه‌ای در «گونو» گلوگاه راه اصلی را با دیوار سنگی مسدود می‌کردند به همین دلیل آن‌جا را «بسته» می‌نامیدند که هم‌اکنون نیز به همین نام خوانده می‌شود. گلوگاه مورد اشاره مکانی است تنگه مانند که در آن‌جا راه باریک می‌شود. مسدود کردن راه به منظور اختلال در حرکت و کاهش سرعت مهاجمین و سرگرم‌کردن آن‌ها بود، تا مردم باخبر شوند. از کوه‌های بالای «بسته» به سمت ترکمانان تیر و سنگ پرتاب می‌شد.
از یکی از قراول‌خانه‌های مشرف بر «بسته» که روی قلهٔ کوهی بنا شده بود، دودی عظیم برپا می‌شد. این دود به منزلهٔ اعلام خطر بود. پیام از قله‌ای به قلهٔ دیگر به سرعت منتقل می‌شد تا به پرور می‌رسید. می‌گویند در نزدیک تنگهٔ پرور، مردم حدود چهل مهاجم ترکمان را، به هلاکت رساندند و سرهای آن‌ها در آن حوالی دفن کردند. این مکان را «چهل‌کلّه» می‌نامند. کهن‌سالان چهل‌کلّه را نماد مقاومت و شجاعت تاریخی خود می‌دانند.
امیراعظم در سال ۱۳۳۰ هـ. ق به حکومت سمنان، دامغان و شاهرود منصوب شد. امیراعظم از نوادگان فتحعلی‌شاه و برادرزادهٔ صدراعظم مشهور ایران عین‌الدوله بود.
امیراعظم به بهانهٔ برخورد با محمدجان سلطان به پرور حمله کرد. اسماعیل هنر یغمایی که منشی صدراعظم بود، ماجرای حمله به پرور را این‌گونه آورده:
چراغعلی اعظمی سنگسری در کتاب «تاریخ سنگسر – مهدی شهر» پیرامون امیراعظم آورده:
اسماعیل مهجوری در «تاریخ مازندران» می‌گوید که محمدجان سلطان بر پروریان ریاست داشت. هم‌چنین آورده که در حمله به پرور از هفتصد سوار و دو عراده توپ استفاده شده‌است. در ادامه می‌گوید:
در حملهٔ امیراعظم به پرور پنج تن کشته شدند. یکی از آن‌ها تقی از تیره رئیس بود که به دست وردی‌خان کشته شد. وردی‌خان برادرزن امیراعظم بود. یکی دیگر از کشته‌شدگان هم محمد درزی بود.
کهنسالان پروری می‌گویند؛ تنها دو رمه از گوسفندان که متعلق به طایفهٔ درزی بود، به غارت نرفت. این دو رمه دیرتر از بقیه و بعد از حملهٔ امیراعظم به ییلاق آمدند. دو اسب و چند گاو تازه زایمان کرده که گوساله‌های آن‌ها در پرور باقی مانده بودند، از بین راه برگشتند.
در مراتع وسیع و غنی پرور، رمه‌های فراوانی بودند و امیراعظم با بهانه‌ای بی‌اساس این رمه‌ها را به غارت برد. غارت رمه‌های پرور در مناسبات اقتصادی و فرهنگی منطقه تأثیر فراوانی گذاشت. یکی از دلایل تخلیهٔ پرور در سالیان بعد را باید در همین غارتگری جستجو کرد.
بعد از این غارتگری، کودکان در کوی و برزن می‌خواندند:
این ترانه که در پرور به آن سوت (sot) می‌گویند بسیار شبیه ترانه ختلان می‌باشد که کودکان خراسان در هجو اسد بن عبدالله القسری پس از شکست وی از امیر ختلان در سال ۱۰۸هـ. در کوی و برزن می‌خواندند:
از ختلان آمذیه
بروتباه آمذیه
آوارباز آمذیه
خشک نزار آمذیه
جالب‌تر آن‌که ترانه ختلان مانند ترانه بالا و اکثر ترانه‌های پرور، هشت هجایی است.
عروس مرده پویانمایی به کارگردانی تیم برتون و مایک جانسون محصول مشترک آمریکا و بریتانیا در سال ۲۰۰۵ است. فیلم روایتی میان دنیای زندگان و مردگان است. دنیای بی‌روح زندگان که در آن رنگ‌ها مرده و انسان‌ها بیمار و رنجورند و دچار روزمرگی و تزویرند و در عوض در دنیای مردگان همه شاد و مهربانند و محیطی با رنگ‌های شاد دارند و برخلاف زندگان در حال عشق ورزیدنند. علی‌رغم فضای تاریک و تلخی موجود در جهان داستانی این پویانمایی، نکوهش تزویر و شرارت از نقاط قوت آن به‌شمار می‌آید.
این فیلم کاندیدای ۱ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین انیمیشن) در سال ۲۰۰۶ شد.
پریوش ستوده (۱۳۸۶-۱۳۱۶) آوازخوان و خواننده ایرانی در سبک موسیقی سنتی بود.
پریوش ستوده از خوانندگان وزارت فرهنگ و هنر بود که از سال ۱۳۳۹ تا سال ۱۳۵۷ به طور مداوم با ارکسترهای مختلف وزارت فرهنگ و هنر همکاری داشت.
او از شاگردان حسین صبا، اولین باغچه بان، نصرالله زرین پنجه، فرامرز پایور و حسین دهلوی در هنرستان ملی موسیقی ایران بوده است.
ستوده دوشنبه ۲۱ آبان ۱۳۸۶ در بیمارستان شریعتی درگذشت.
در سفر به دبی نباید تنها به خرید، اقامت در هتل، غذا خوردن و کمی تفریح قناعت کرد. دبی دارای مراکز متعدد و بی نظیری برای ورزش و فعالیت می‌باشد. مهم نیست در چه فصلی از سال به دبی سفر می‌کنید چرا که امکانات ورزشی گسترده‌ای چه در فضای باز و چه در سالن‌های ورزشی مجهز در اختیار شماست. ورزش‌هایی مانند گلف، تنیس، رانندگی در کویر، اسب سواری، ورزش‌های هوایی مانند کایت سواری و ورزش‌های آبی مانند شنا، غواصی، جت اسکی، موج سواری و قایق سواری از جمله محبوب‌ترین ورزش‌ها در دبی می‌باشند. همه ساله مسابقات بین‌المللی گلف، اسب سواری و تنیس در دبی برگزار می‌شود. این مسابقات در رده معتبرترین مسابقات جهانی قرار دارند.
با وجود سواحل بسیارخوب، آب تمیز و پارک‌های آبی درجه یک در دبی، جای هیچ تعجبی نیست که ورزشهای آبی از محبوبیت خاصی نزد سکنه و گردشگران برخوردار باشند. غواصی در عمق کم، بسیار رایج است و ورزشهای دریانوردی، کایت سواری، موج سواری و اسکی روی آب نیز از علاقه مندان زیادی برخوردار هستند. باشگاه‌های فراوانی در سطح شهر دبی به فعالیت مشغولند. این باشگاه‌ها اعضای خاص خود را دارند ولی سایرین نیز با پرداخت مبلغی می‌توانند از امکانات آنها استفاده نمایند. از جمله معروفترین باشگاه‌های ورزشی دبی می‌توان به باشگاه ساحلی جمیرا (Jumeira Beach Club) که در خیابان جمیرا قرار گرفته، اشاره نمود.
در دبی اکثر هتل‌های سه ستاره و بالاتر نیز از امکانات ورزشی نظیر استخر، سالن بدنسازی و زمین تنیس برخوردارند. هتل‌های پنج ستاره و بویژه آن دسته از این هتل‌ها که در کنار دریا قرار دارند امکانات بسیار وسیعتری را برای ورزش و فعالیت کردن در اختیار مسافران قرار می‌دهند. افراد عادی نیز می‌توانند با پرداخت مبلغی از امکانات این هتل‌ها استفاده نمایند. دیدار از این اماکن نیز به گردشگران توصیه می‌شود.
نارَنج ژاپنی یا کابوسو (به ژاپنی: カボス یا 臭橙) میوه‌ای آبدار و سبزرنگ است که مزه‌ای ترش مانند لیمو دارد و در برخی غذاهای ژاپنی از آب آن به‌جای سرکه استفاده می‌کنند.
نارنج ژاپنی از تیرهٔ مرکبات و سَردهٔ لیموئیان است.
نارنج ژاپنی در استان اوئیتا در جنوب ژاپن کشت می‌شود. بهترین این‌گونه نارنج‌ها از منطقه تاکِدا هستند. نارنج ژاپنی از دیگر مرکبات هسپریدین بیشتری دارد و برای جلوگیری از انعقاد خون و کلسترول بالا سودمند است.
نارنج ژاپنی را گاه با میوه دیگری به نام سوداچی اشتباه می‌گیرند ولی نارنج ژاپنی دو تا سه برابر از سوداچی بزرگ‌تر است.
زدراکو رایکوف (صربی سیریلیک: "Здравко Рајков" - صربی لاتین: "Zdravko Rajkov")
(زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶) بازیکن و سرمربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود که در طی سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۶ سرمربی‌گری تیم تاج و سپاهان و تیم‌های ملی فوتبال جوانان و بزرگ‌سالان ایران را بر عهده داشت.
رایکوف در میان سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۵ سرمربی‌گری تیم فوتبال باشگاه فوتبال تاج را بر عهده داشت و در این سال‌ها توانست نخستین قهرمانی تیم فوتبال تاج را در جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۳۴۹ به ارمغان آورد و دو بار نیز در سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۳ با این تیم لیگ سراسری فوتبال ایران را فتح کرد. وی در کنار فابیو جانواریو از اسطوره‌های خارجی استقلال هستند. وی همچنین یک سال سرمربی تیم سپاهان اصفهان بود.
رایکوف همچنین دو بار عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های تهران و یک دوره نایب قهرمانی جام حذفی باشگاه‌های تهران را کسب کرده‌است.
بسیاری از اسطوره‌های کنونی باشگاه استقلال که نام و آوازه درخور توجهی کسب کرده‌اند توسط رایکوف به فوتبال ایران شناسانده شدند که از جمله آن‌ها می‌توان به ناصر حجازی، منصور پورحیدری، حسن روشن، غلامحسین مظلومی و جواد قراب اشاره کرد.
زدراوکو رایکوف روز ۵ دسامبر ۱۹۲۷ در شهر کو،روگ یوگسلاوی سابق به دنیا آمد. رایکوف که در جام‌های جهانی و المپیک‌های دهه پنجاه میلادی یکی از بهترین بازیکنان تیم ملی یوگسلاوی سابق بود، در تابستان سال ۱۳۴۷ به ایران آمد و به‌طور هم‌زمان مسوولیت امور فنی تیم‌های ملی بزرگسالان و جوانان ایران را برعهده گرفت.
او برای حضور در ایران قرارداد ۲ ساله‌ای را با فدراسیون فوتبال منعقد کرد و تا پایان دوران قراردادش یعنی تا تابستان سال ۴۹ صاحب این مسئولیت ماند. رایکوف پس از پایان قرارداد با فدراسیون فوتبال ۷ سال دیگر در ایران ماند و با مربی‌گری در باشگاه‌های استقلال و سپاهان به مرور تبدیل به یکی از موفق‌ترین مربیان خارجی تاریخ فوتبال ایران شد.
زدراکو رایکوف بازیکنی در خط میانی و خط حمله باشگاه‌های فوتبال یوگسلاوی سابق بود. بیشتر دوران بازیکنی رایکوف در باشگاه ووی‌وودینا سپری شد و او ۱۲ فصل را در این تیم گذراند. پس از آن یک فصل را در لوزان اسپورت سوییس بازی کرد و سپس راهی اف‌سی بیل بین شد. او در ۲۲۰ بازی باشگاهی میان سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۶ (برابر با ۱۳۲۹ تا ۱۳۴۵) ۹۴ گل برای این تیم‌ها در رقابت‌های باشگاهی به ثمر رساند.
رایکوف عضو تیم ملی یوگسلاوی سابق بود و به علت دید خوب و وسیع خود در فوتبال هم‌زمان مشاور مربی تیم ملی کشورش هم بود. از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸ در ۲۸ بازی برای تیم ملی فوتبال یوگسلاوی سابق به میدان رفت و در این بازی‌ها ۱۱ گل را برای تیم کشورش به ثمر رساند. او در بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ ملبورن و جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ سوئد عضو تیم ملی یوگسلاوی بود و در دیدار برابر پاراگوئه در مرحله گروهی جام جهانی زننده گل سوم تیم‌اش بود.
رایکوف پس از پایان دوره بازیکنی به مربی‌گری رو آورد و در تیم‌های مختلفی در کشورها و قاره‌های گوناگون به مربی‌گری پرداخت. تیم‌هایی که او سکان هدایت‌شان را به دست گرفت شامل دو تیم ملی و چهار تیم باشگاهی می‌شود. از شش دوره مربی‌گری رایکوف، سه دوره آن در ایران بوده‌است.
رایکوف در ۲۷ سالگی به سوئیس رفت و در آنجا مدتی به عنوان بازیکن و مربی اقامت داشت. سپس به یوگسلاوی برگشت و در سال ۱۳۴۶ مربی تیم سابق خودش ووی وودینا شد و این تیم را قهرمان یوگسلاوی سابق کرد. بعد از آن به ایران آمد و هدایت تیم‌های ملی جوانان و بزرگ‌سالان را برعهده گرفت.
رایکوف در سال ۱۳۴۷ با قراردادی دو ساله با فدراسیون فوتبال ایران به سمت سرمربی‌گری تیم ملی فوتبال جوانان و بزرگ‌سالان ایران منصوب شد. در این سال‌ها داوود نصیری مدیر تیم‌های ملی فوتبال ایران بود. رایکوف با تیم ملی فوتبال در جام بین‌المللی دوستی در سال ۴۷ نتایج خوبی گرفت اما در سال ۱۳۴۸ در جام اکو عملکرد خوبی نداشت و مغلوب ترکیه شد. این نتایج در حالی به دست آمد که انتظارات از تیم ملی ایران پس از قهرمانی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ فزونی یافته بود.
در رده جوانان نیز در سال ۱۳۴۸ تیم ملی جوانان به رهبری رایکوف در مسابقات جوانان آسیا در تایلند حضور یافت و پس از شکست مقابل میزبان در نیمه نهایی، در بازی رده‌بندی اسرائیل را شکست داد و به مقام سومی دست یافت. سال ۱۳۴۹ دوره بعدی بازی‌های قهرمانی جوانان آسیا در فیلیپین برگزار شد و تیم ملی جوانان ایران دوباره با رایکوف راهی مسابقات شد. در این دوره از سوی فدراسیون فوتبال ایران تیمی ناخالص به مسابقات روانه شد. تیمی که چند بازیکن بالای ۲۰ سال داشت. در آن زمان سقف سنی بازیکنان در تیم‌های جوانان ۲۰ سال بود اما تیمی که به مانیل رفت، بازیکن ۲۱ ساله (مثل محمود خوردبین و مسعود معینی)، بازیکن ۲۲ ساله (مثل منصور رشیدی) و بازیکن ۲۳ ساله (مثل علی پروین، فریدون معینی و اکبر کارگرجم) داشت. ایران در مرحله یک چهارم نهایی به کره جنوبی باخت و حذف شد. پروین یک ضربه پنالتی را در این دیدار از دست داد.
نتایجی که رایکوف در ابتدای حضور خود در ایران همراه با تیم ملی و تیم جوانان کسب کرد رضایت‌بخش نبود و باعث شد که فدراسیون فوتبال تمایلی برای تمدید قرارداد با او نداشته باشد. رایکوف در آن سال هم‌زمان مربی‌گری تیم تاج را نیز بر عهده داشت و پس از پایان قرارداد با فدراسیون فوتبال ایران از تیم‌های ملی جوانان و بزرگ‌سالان ایران جدا شد و به‌طور تمام‌وقت به مربی‌گری در باشگاه تاج مشغول شد.
از حضور رایکوف در باشگاه تاج تهران به عنوان نقطه عطفی در تاریخ این باشگاه یاد می‌شود. رایکوف بر خلاف نتایج نه چندان خوبی که در حضور کوتاه‌مدت خود در تیم‌های ملی کسب کرده بود، دوران باشگاهی موفقی را در تاج سپری کرد. او در بهار سال ۴۹ با این تیم قهرمان لیگ ایران (جام منطقه‌ای) شد و نخستین قهرمانی این باشگاه در قاره آسیا را نیز به ارمغان آورد تا یکی از باشکوه‌ترین فصل‌های تاریخ باشگاه تاج را رقم زده باشد.
تاج با مربی‌گری رایکوف در سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۰ مسابقات فوتبال باشگاه‌های تهران را فتح کرد. جام قهرمانی تورنمت میلز هندوستان نیز دو سال پیاپی به تاج رسید. در سال ۱۳۵۲ تاج قهرمان مسابقات بین‌المللی جام دوستی شد و سرانجام در سال ۱۳۵۳ آبی‌پوشان تهران عنوان قهرمانی دومین دوره لیگ فوتبال باشگاه‌های ایران جام تخت جمشید را با رهبری رایکوف به دست آوردند.
او در آبان ماه سال ۱۳۵۵ با شکست چهار بر یک برابر صنعت نفت در تهران از سرمربی‌گری تاج برکنار شد.
رایکوف مجموعاً در ۱۷۵ بازی رسمی هدایت تاج را برعهده داشت که در جدول زیر این عملکرد را مشاهده می کنید
رایکوف حدوداً در ۱۳ بازی غیر رسمی نیز تاج را هدایت کرده است (۷ بار در جام میلز هندوستان - ۳ بازی در جام علم - ۲ بازی در جام اتحاد)
رایکوف در سال ۱۳۵۵ از تاج جدا شد و به تیم سپاهان اصفهان پیوست. حضور او در تیم سپاهان ادامه‌دار و موفق نبود و رایکوف در سال ۱۳۵۶ ایران را برای همیشه ترک کرد در حالی که تأثیر حضور او را در فوتبال ایران بر جای ماند. اعتماد رایکوف به جوان‌های پرانگیزه ثمرات فراوانی را برای فوتبال ایران در دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ به همراه آورد.
رایکوف در سال ۱۹۸۰ و دو سال پس از ترک ایران، به قاره آفریقا رفت و سرمربی تیم ملی فوتبال الجزایر شد. حضور رایکوف در تیم ملی الجزایر بیشتر از یک سال به طول نینجامید با این‌حال حضوری تأثیرگذار بود. الجزایر دو سال بعد در جام جهانی ۱۹۸۲ به واسطه فعالیت‌های زیربنایی در فوتبال، آلمان غربی و شیلی را برد و شگفتی‌ساز جام لقب گرفت.
پس از جدا شدن از تیم ملی الجزایر رایکوف راهی اسپانیا شد در نوامبر ۱۹۸۱ به عنوان مربی تیم فوتبال باشگاه کوردوبا برگزیده شد. او سال‌های ۱۹۸۱ و ۸۲ هدایت این تیم را در لیگا ادلانته بر عهده داشت. دوران مربی‌گری رایکوف در اسپانیا نتایج در خور توجهی را برای او به همراه نداشت. کوردوبا در فصل اول مربی‌گری رایکوف رتبه سیزدهم لیگا ادلانته را به خود اختصاص داد و در فصل بعد با شروع بد بازی‌ها از سمت خود برکنار شد.
زدراکو رایکوف پس از مربی‌گری در کوردوبا و در ۵۵ سالگی خود را از فوتبال بازنشسته کرد. تا سال‌ها خبری از او در محافل ورزشی شنیده نمی‌شد و جامعه فوتبال ایران هم از او بی‌خبر بود. سی سال پس از ترک باشگاه تاج (استقلال فعلی) توسط رایکوف و در زمستان سال ۱۳۸۵ مسئولان باشگاه استقلال اعلام کردند که در پی یافتن او و دعوت‌اش به تهران برای تجلیل و قدردانی از او هستند اما آن هنگام چند ماه از مرگ مربی پیشین استقلال در سوی دیگر جهان می‌گذشت. رایکوف در ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ در سن ۷۸ سالگی در مکزیکوسیتی درگذشت.
فوتبال استقلال - بلکه فوتبال ایران - را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: قبل از رایکوف، و بعد از رایکوف. پیش از رایکوف تنها بازی کردن مهم بود. بازیکنان در تمرینات به دویدن دور زمین و نرمش کردن اکتفا می‌کردند و در مدرن‌ترین حالت پشت سر هم صف می‌کشیدند و به تمرین شوت می‌پرداختند و در نهایت ۱۱ به ۱۱ بازی می‌کردند. رایکوف تمرینات را در فوتبال ایران دگرگون کرد.
در تمرین رایکوف، گرم کردن و نرمش از بدن‌سازی جدا بود. او «تمرینات فیزیکی» را یکی از پایه‌های اصلی تمرین می‌دانست. رایکوف در بدن‌سازی استفاده از وزنه، هالتر و توپ مدیسن‌بال را رایج کرد. او تمرین‌ها را به چند بخش تقسیم کرد. تمرین دفاع از تمرین حمله جدا بود و تمرین توپ‌گیری، با تمرین حفظ توپ تفاوت داشت. تمرین برای شوت‌زنی و گل‌زنی، یک رشته جداگانه بود که باید در شرایط بازی یا نزدیک به بازی اجرا می‌شد. رایکوف «دریبل زدن» را هم آموختنی می‌دانست. او به‌ویژه در تیم جوانان ایران در هر روز تمرین دریبل زدن را از اصلی‌ترین بخش‌های تمرین قرار می‌داد. رایکوف برای «سر زدن» هم تمرینات ویژه‌ای داشت و برای «جاگیری» در حالت دفاعی یا تهاجمی نیز بازیکنان را به تمرینات تازه‌ای وامی‌داشت.
او تکل را هم آموزش می‌داد. همین‌طور انواع توپ زدن و انواع استپ کردن را. کارهایی که پیش از او در فوتبال ایران رایج نبود و انجام نشده بود.
شیوه تمرینات رایکوف به گونه‌ای بود که بازیکنانش پس از طی یک دوره تمرینی، مهارت‌های تکنیکی، برتری‌های تهاجمی و قابلیت‌های دفاعی تازه‌ای پیدا می‌کردند.
پیش از رایکوف، تمرین در فوتبال ایران هفته‌ای سه جلسه بود. تمرین روز پیش از بازی منع می‌شد. تمرین فردای بازی – که امروز تحت عنوان ری‌کاوری لازم‌الاجراست - قدغن بود. برنامه برای تمرین وجود نداشت چرا که ضرورت نداشت. رایکوف برای فوتبال ایران «برنامه تمرین» آورد. تمرین اول هفته، تمرین روز دوم، تمرین روز سوم (اوج تمرین تاکتیکی) تمرین روز چهارم (با توجه بیشتر به مرور دستورهای حرکتی)، تمرین روز پنجم (با اصل قرار دادن ضربه‌های آزاد و پرتاب اوت) تمرین روز ماقبل مسابقه (یادآوری‌کننده وظایف روز مسابقه).
وضع طبیعی مفهومی است که در اخلاق، فلسفهٔ سیاسی، دین، نظریه‌های قرارداد اجتماعی و حقوق بین‌الملل مورد استفاده قرار می‌گیرد،Emer de Vattel, "The Law of Nations", Preliminaries. Idea and General Principles. §4. برای بیان این که زندگی مردم قبل از به وجود آمدن جوامع چه شرایط فرضی می‌توانست داشته باشد. نظریه پردازان وضع طبیعی استدلال می‌کنند که باید زمانی طول کشیده باشد تا جوامع سازمان یافته باشند، چنین پیش فرضی پرسش‌هایی از این قبیل را پیش می‌آورد: "زندگی قبل ازجامعه مدنی چگونه بود؟"؛ "برای اولین بار دولت چه گونه در چنان وضعی شکل گرفت؟" و؛ "دلایل فرضی برای ورود به وضعیت جامعه با ایجاد یک دولت-ملت چیست؟"
در برخی از نسخه‌های نظریهٔ قرارداد اجتماعی، در وضع طبیعی هیچ حقوقی وجود ندارد، فقط آزادی هست، و این قرارداد اجتماعی است که باعث ایجاد حقوق و تعهدات می‌شود. در نسخه‌های دیگر برعکس توضیح داده می‌شود: قرارداد اجتماعی محدودیت‌هایی را برای افراد به وجود می‌آورد و باعث می‌شود که حقوق طبیعی آن‌ها محدود شود.
جوامعی که قبل از شکل‌گیری حکومت وجود داشته‌اند یا بدون آن وجود دارند، در حال حاضر در رشته‌هایی مانند دیرینه‌شناسی مورد مطالعه قرار می‌گیرند. زیر مجموعه‌های باستان‌شناسی تاریخی مانند مردم‌شناسی فرهنگی، مردم‌شناسی اجتماعی و قوم‌شناسی به بررسی ساختارهای اجتماعی و قدرت مربوط به مردمان بومی دور از دست‌رس و در جوامع قبیله ای می‌پردازند.
موزی، فیلسوف چینی اوایل عصر دولت‌های جنگ‌طلب، نخستین متفکر تاریخ بود که مفهوم وضع طبیعی را پیش نهاد داد. او این مفهوم را برای دفاع از نیاز به یک حاکم واحد پیش نهاد داد. به گفته موزی، در وضع طبیعی هر فرد قوانین اخلاقی خاص خود را دارد (یی، 義). در نتیجه مردم نمی‌توانند به توافق برسند و منابع هدر می‌رود. از آنجا که موزی راه‌های تقویت و متحد ساختن دولت (لی، 利)را ارتقا داد، بی سازمانی آن وضعیت رد شد:
"در آغاز زندگی بشر، هنگامی که هنوز هیچ قانون و حکومتی وجود نداشت، وضع این گونه بود که هر کس بر اساس قانون خودش (یی، 義)عمل می‌کرد. بر این اساس هر نفر قانون خودش را داشت، دو نفر دو قانون متفاوت داشتند و ده نفر ده قانون مختلف داشتند، هرچه مردم بیش تر قوانین بیش تر، و هر کس دیدگاه‌های اخلاقی خود را تأیید می‌کرد و دیدگاه دیگران را نیز نمی‌پذیرفت و به همین علت بین هر دو فردی از مردمان مخالفت پیش می‌آمد. در نتیجه پدرو پسر، برادر بزرگتر و کوچکتر غریبه و دشمن می‌شدند. هر کس به ضرر دیگران با آب، آتش و سم کار می‌کرد. توان مازاد برای کمک متقابل هزینه نمی‌شد؛ کالاهای مازاد می‌پوسیدند بدون این که به دست دیگران برسند. بهترین آموزه‌ها (دائو، 道) پنهان نگه داشته می‌شد و فاش نمی‌گشت. "
پیش نهاد او این بود که قوانین یکسان را بر اساس یک نظام اخلاقی یا استاندارد واحد (فا، 法) پایه‌ریزی کنیم تا برای همه مورد پذیرش باشد، در آن قوانین باید منافع هر عملی دیده شده باشد. به این ترتیب، حاکم دولت و افراد تابع او یک نظام اخلاقی یکسان خواهند داشت، در آن نظام همکاری و تلاش مشترک یک قاعده خواهد بود. پیش نهاد او بعدها به دلیل ترجیح منافع بر اخلاق، توسط آئین کنفوسیانیسم، به ویژه منسیوس، رد شد.
جان رالز، از احیاگران ایدهٔ قرارداد اجتماعی در دورانِ معاصر، در بیان نظریهٔ عدالت خود از ایدهٔ قراردادگرایانهٔ مشابهی استفاده کرد و آن را توافق در وضع نخستین خواند. در وضعِ آغازین، انسان‌ها در وضعیتی که آن را حجاب جهل می‌نامید، بر روی اصولی از عدالت توافق می‌کنند که با در نظر گرفتن فرایندِ این توافق، می‌توان آن را منصفانه دانست.
بخوان و بسوزان فیلمی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ در ژانر کمدی سیاه ساختهٔ برادران کوئن است. در این فیلم جرج کلونی، فرانسیس مک‌دورمند، جان مالکوویچ، تیلدا سوینتن، ریچارد جنکینز و برد پیت ایفای نقش کرده‌اند. داستان این فیلم در مورد دنیای سازمان سیا است و در شهر واشینگتن دی سی می‌گذرد. برادران کوئن علاوه بر انتقاد از سیا، در آن مشکلات فرهنگی و اجتماعی مانند کاهش اعتماد و وفاداری در خانواده و اعتیاد را روایت کرده‌اند.
این فیلم در افتتاحیهٔ شصت و پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم ونیز در ۲۷ اوت ۲۰۰۸ به نمایش درآمد و در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۸ در ایالات متحده اکران شد.
آزبورن کاکس (با بازی جان مالکوویچ) که به عنوان آنالیست در سی‌آی‌ای کار می‌کند به دلیل مشکلات ناشی از الکل از کار خود بر کنار می‌شود. او تصمیم می‌گیرد به عنوان مشاور خصوصی کار کند همچنین شروع به نوشتن کتاب خاطرات خود می‌کند. همسر کاکس، کتی کاکس (تیلدا سوئینتون)، که با یک مارشال بنام هری پفرار در رابطه است فرصت را مناسب می‌یابد تا شروع به طرح طلاق نماید. در پی مشورت با وکیل خود، کتی کلیه اطلاعات مالی آزبورن را از روی کامپیوتر شخصی‌اش به سی دی کپی کرده و در اختیار وکیل قرار می‌دهد. در جریان کپی مدارک مالی، کتی به‌طور ناخواسته متن کتاب خاطرات آزبورن را نیز کپی کرده و در اختیار وکیلش قرار می‌دهد.
منشی وکیل تصادفاً سی‌دی را در رختکن سالن ورزشی جامی‌گذارد. چد فلدهایمر (برد پیت)، یکی از کارکنان سالن ورزشی سی‌دی را پیدا می‌کند و با مرور محتویان سی دی تصور می‌کند که سی دی حاوی اطلاعات حساس محرمانه است. چد با تحریک مافوقش در باشگاه، لیندا لیتزکه (فرانسیس مک‌دورمند)، تصمیم به گرفتن حق‌السکوت از کاکس به خاطر محتویات سی دی می‌گیرد.
جیمی نوترون: پسر نابغه یک پویانمایی سینمایی ساخته شده بر پایه مجموعهٔ تلویزیونی است.
این فیلم در سال ۲۰۰۱ (میلادی) توسط پارامونت پیکچرز انتشار یافت.
این فیلم در مجموع ۸۰،۸۶۵،۸۴۸ دلار فروخت در صورتی که بودجه آن ۲۵ میلیون دلار
این پویانمایی نامزد جایزه بهترین پویانمایی شده بود.
ماجراجویی‌های جیمی نوترون: پسر نابغه که اغلب به صورت کوتاه جیمی نوترون نامیده می‌شود، یک مجموعهٔ تلویزیونی رایانه‌ای آمریکایی است. سازندهٔ آن جان ای. دیویس است. این مجموعه در ۳ فصل از ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۲ تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ از شبکهٔ نیکلودین پخش شد. داستان این مجموعه دربارهٔ ماجراجویی‌های پسری نابغه به نام جیمی نوترون است. این مجموعه نامزد دریافت جایزه امی هم شده‌است.
جیمز آیزاک «جیمی» نوترون: شخصیت اصلی این مجموعه تلویزیونی است. اسم وسط او از آیزاک نیوتون، فیزیکدان مشهور گرفته شده‌است. او پسری ۱۱ ساله با ضریب هوشی بسیار بالا و عاشق علم است. جیمی در ابتدای مجموعه ۱۰ ساله است اما در قسمت "تولد هیپنوتیزمی" ۱۱ ساله می‌شود. اختراعات او برای شهر "رتروویل" بیشتر باعث دردسر می‌شود چون در بیشتر قسمت‌ها فردی کم هوش از اختراعاتش استفاده اشتباه می‌کند اما جیمی هرگز از اختراع کردن دست برنمی دارد. بیشتر وقت‌ها او مشغول نجات شهر از آزمایش‌های خودش است که دچار اشتباه شده‌اند و به همین دلیل از طرف سیندی مورد تمسخر قرار می‌گیرد. جیمی یک ربات به شکل سگ به نام گادرد دارد که همیشه به او کمک می‌کند. بهترین دوستان او کارل و شین هستند. او در فیلم جیمی نوترون شلوارک آبی و کفش‌های قهوه‌ای به تن دارد اما در مجموعهٔ تلویزیونی ماجراهای جیمی نوترون، شلوار جین آبی و کفش‌های کتانی خاکستری دارد.
گادرد: سگ رباتی مورد اعتماد جیمی است که خودش آن را اختراع کرده‌است و بهترین دوست او به‌شمار می‌رود. گادرد می‌تواند به وسایل مفیدی مثل وسیله نقلیه تبدیل شود. او کارهای زیادی مثل اعلام ساعت، فیلمبرداری، پیشنهادهای معقول، کمک به اختراع و... انجام می‌دهد. یکی از این کارها «مرده بازی» است که او منفجر می‌شود و چند ثانیه بعد دوباره به‌طور خودکار بازسازی می‌شود. اسم گادرد از رابرت اچ. گادرد، پدر علم پرتاب موشک گرفته شده‌است.
هیوبرت بومانت «هیو» نوترون: پدر جیمی نوترون است. او مثل جیمی باهوش نیست اما خوش قلب، مهربان و عاشق خانواده‌اش است. علاقه زیادی به اردک و پای دارد. او در مالارد موتورز به عنوان فروشنده ماشین کار می‌کند.
جودیت «جودی» نوترون: مادر جیمی نوترون و همسر هیو نوترون است. او مهربان، منطقی، دوست داشتنی و عاشق خانواده‌اش است. او خانه دار است و هیو باور دارد که او بهترین شیرینی‌های پای را درست می‌کند.
کارلتون الیسس «کارل» ویزرد: پسری چاق، کم هوش، شکمو و خجالتی است. او یکی از بهترین و نزدیکترین دوست‌های جیمی است و در آزمایش‌هایش به او کمک می‌کند. کارل علاقه زیادی به لاما دارد و به خیلی از چیزها مثل گربه و لاک‌پشت آلرژی دارد. بعضی وقت‌ها دردسر درست می‌کند و در مواقع حساس نمی‌تواند تصمیم درست بگیرد.
شین جراردو استیوز: یکی از نزدیکترین و بهترین دوست‌های جیمی است. او پسری بیش فعال، خیالاتی و عاشق شخصیت رئیس بزرگ است. نام او از بازیگری به نام مارتین شین گرفته شده‌است.
سینتیا آرورا «سیندی» ورتکس: دومین بچه باهوش کلاس بعد از جیمی است. او همیشه با جیمی در کارهای مختلف مثل مسابقه توانایی‌های سگ‌ها، پرورش دادن گیاه و جمع کردن پول رقابت می‌کنند. سیندی و جیمی در ظاهر با هم دشمن هستند اما در واقع به همدیگر علاقه دارند.
لیبرتی دنیل «لیبی» فولفاکس: بهترین دوست سیندی و عاشق موسیقی است. او و سیندی همیشه با هم هستند. در ابتدای مجموعه، لیبی شخصیتی فرعی است اما در اواسط سریال به یکی از شخصیت‌های اصلی داستان تبدیل می‌شود. لباس و مدل موی او هم در اواسط مجموعه تغییر می‌کند.
نیکلاس «نیک» دین: یک شخصیت فرعی در کلاس جیمی است. او پسری با ظاهر خلاف و مورد علاقه اکثر بچه‌های کلاس است.
کاترین ماتیلدا سوینتن (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۶۰) بازیگر بریتانیایی است. او در سینما پرکار بوده و برای بازی در فیلم‌های مستقل و فیلم‌های پرفروش معروف است. او دریافت‌کنندهٔ جوایز گوناگونی نظیر یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ آکادمی فیلم بریتانیا بوده‌است.
سوینتن حرفهٔ خود را در فیلم‌های تجربی به کارگردانی درک جارمن، با "کاراواجو" (۱۹۸۶) و سپس "مرثیهٔ جنگ" (۱۹۸۹) و "باغ" (۱۹۹۰) آغاز کرد. او برای به تصویر کشیدن نقش ایزابل فرانسه در "ادوارد دوم" (۱۹۹۱) برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر زن در جشنواره فیلم ونیز شد. او سپس در "اورلاندو" (۱۹۹۲) ساختهٔ سالی پاتر ایفای نقش کرد و نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن از جوایز فیلم اروپا شد.
سوینتن برای بازی در فیلم "اعماق" (۲۰۰۱) نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. او برای نقش‌آفرینی در "مایکل کلیتون" (۲۰۰۷) جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. او سپس در فیلم‌های "آسمان وانیلی" (۲۰۰۱)، "اقتباس" (۲۰۰۲)، "کنستانتین" (۲۰۰۵)، "مایکل کلیتون" (۲۰۰۷)، "جولیا"(۲۰۰۸) و "من عشق هستم" (۲۰۰۹) ظاهر شد. او برای فیلم "مرد جوان" (۲۰۰۳) برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن آکادمی اسکاتلند بریتانیا شد. علاوه بر این، او برندهٔ جایزهٔ فیلم اروپا برای بهترین بازیگر زن شد و برای ایفای نقش در تریلر روان‌شناختی "باید دربارهٔ کوین صحبت کنیم" (۲۰۱۱) نامزد دریافت جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن شد. سوینتن همچنین به دلیل بازی در نقش جادوگر سفید در مجموعهٔ "سرگذشت نارنیا" (۲۰۰۵–۲۰۱۰) و انشنت وان در فرنچایز دنیای سینمایی مارول مشهور است.
جان گاوین مالکوویچ (زاده ) بازیگر آمریکایی و نامزد دو جایزه اسکار است.
جان مالکوویچ از پدری کروات و مادری اسکاتلندی-آلمانی زاده شد. او در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی و تلویزیونی نقش‌آفرینی کرده‌است و از جمله آثار مطرح او می‌توان به «تکرار بازی»، «هتل»، «سایه خون‌آشام» و «بئوولف» اشاره کرد. از جدیدترین حضورهای مالکوویچ در فیلم «پس از خواندن بسوزان» برادران کوئن بوده‌است.ابرار: سینمایی ، شماره ۵۷۲۸–۷ آبان ۱۳۸۷ - - ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸.
مالکوویچ سال ۱۹۹۸ شرکت فیلمسازی مستر مود را با همکاری لیان هالفن و روس اسمیت بنیان نهاد و با نخستین محصول آن «دنیای ارواح» به کارگردانی تری زویگوف در بخش مسابقه جشنواره سال ۲۰۰۱ جشنواره فیلم کارلووی واری حضور داشت. از دیگر فیلم‌های این شرکت می‌توان به «لیبرتین»، «محرمانه مدرسه هنر» و فیلم برنده اسکار «جونو» اشاره کرد.خبرگزاری مهر، بازدید: اوت ۲۰۰۹.
کمدی سیاه یا کمدی تلخ (; Black comedy) همچنین طنز سیاه یا طنز بیمار‌گونه (; Morbid humor)Bloom, Harold (2010) "Dark Humor", ch. "On dark humor in literature", pp.80–88"Dark Humor". Edited by Blake Hobby. Chelsea House Press. سبکی از کمدی است که در آن موضوعات تابو، به‌ویژه آن‌هایی که برای بحث‌کردن جدی یا دردناک تلقی می‌شوند، جدی گرفته نمی‌شوند. نویسندگان و کمدین‌ها اغلب از این زیر-ژانر به عنوان ابزاری برای کشف مسائل مبتذل با برانگیختن ناراحتی، تفکر جدی و سرگرمی برای مخاطبان خود استفاده می‌کنند؛ از این‌رو اصطلاح "کمدی سیاه" می‌تواند برای مثال در ادبیات داستانی، به ژانری نیز اشاره کند که در آن طنز سیاه جزء اصلی آن باشد. به عنوان برخی از مضامین محبوب این ژانر می‌توان به مرگ، جنایت، فقر، خودکشی، جنگ، خشونت، تروریسم، تبعیض، بیماری، نژادپرستی، تبعیض جنسی، جنسیت انسانی و بسیاری موارد دیگر اشاره کرد.
کمدی سیاه با کمدی آبی—که بیشتر بر موضوعات خامی مانند برهنگی، آمیزش جنسی و مایعات بدن تمرکز دارد—و با وقاحت متفاوت است. در حالی که اصطلاح "کمدی سیاه" یک اصطلاح نسبتاً گسترده‌است که طنز مربوط به بسیاری از موضوعات جدی را پوشش می‌دهد، "طنز چوبه دار" بیشتر در رابطه با مرگ یا موقعیت‌هایی که یادآور مردن هستند استفاده می‌شود. طنز سیاه گاهی می‌تواند به ژانر گروتسک مرتبط شود.Merhi, Vanessa M. (2006) "Distortion as identity from the grotesque to l'humour noir" منتقدان ادبی کمدی سیاه و طنز سیاه را با نویسندگانی از همان اوایل یونان باستان با آریستوفان مرتبط می‌دانند."Dark Humor". Edited by Blake Hobby. Chelsea House Press.Garrick, Jacqueline and Williams, Mary Beth (2006) "Trauma treatment techniques: innovative trends" pp.175–6Lipman, Steve (1991) "Laughter in hell: the use of humor during the Holocaust", Northvale, N.J:J Aronson Inc.Kurt Vonnegut (1971) "Running Experiments Off: An Interview", interview by Laurie Clancy, published in "Meanjin Quarterly", 30 (Autumn, 1971), pp.46–54, and in "Conversations with Kurt Vonnegut", quote:Bloom, Harold (2010) "Dark Humor", ch. "On dark humor in literature", pp.80–88Freud (1927) "Humor"
مسیه ۱۰۵ (یا"M105" و "NGC 3379")یک کهکشان بیضوی در صورت فلکی شیر است.این کهکشان در مرکز خود یک سیاه‌چاله کلان‌جرم دارد.
استانداردهای بین‌المللی استانداردهایی هستند که توسط سازمان‌های بین‌المللی توسعه داده می‌شوند. استانداردهای بین‌المللی برای ملزم کردن به رعایت قوانین و کاربرد این استانداردها فراهم شده‌اند. مثلاً:
گواهینامه ایزو۹۰۰۰ یک گواهینامه بین‌المللی است که نشان می‌دهد که دارنده آن تلاش می‌کند تا کیفیت کالا یا خدمات خود را بهتر کند؛ و اگر شرکتی جهت بهتر کردن کیفیت محصولاتش قدمی برندارد، گواهینامه ایزو۹۰۰۰ را از آن شرکت پس می‌گیرند.
گونه، ژانر یا جانرا به معیارهای مختلفی که به دسته‌بندی انواع هنر می‌پردازند، گفته می‌شود.ژانر اصطلاحی ادبی است که برای توصیف محتوای رسانه‌ای به کار می‌رود و ویژگی‌های اصلی‌ مشابهی مانند فرم، محتوا، موضوع و مانند این‌ها را دربردارد. ژانر یک اصطلاح سودمند و دم دست است که می‌توان آن را برای تشخیص چیستی محتوا به کار برد و معمولاً رسانه‌های مردم‌پسند در یکی از استانداردهای ژانری قرار می‌گیرد تا بتوانند مخاطبان علاقه‌مند و متناسب با محتوا را بیابند.
هر ژانر به مجموعه‌ای از ویژگی‌های مشترکی اشاره دارد که دسته بندیِ اشکالِ گوناگونِ بیان هنری یا محصول فرهنگی را امکان‌پذیر می‌کند؛ مثلاً ژانرِ رمان بر مجموعه‌ای از متون اشاره دارد که همگی با تعریف پایهٔ آن‌چه یک رمان را می‌سازد، سازگارند (مثلاً متونی که شخصیت‌های داستانی، ساختاری روایی و… دارند). به همین ترتیب، در رسانهٔ تلویزیون، «سوپ اُپرا یا همان سریال‌های آبکی»، برنامهٔ «مستند» یا «کمدی موقعیت» همگی به ژانرِ خاصی دلالت دارند.
ژانرها یا گونه‌های ادبی به دو دستهٔ روایی و غیرروایی تقسیم می‌شوند. رمان، حماسه، داستان کوتاه و چکامه همگی نمونه‌هایی از ژانرهای روایی‌اند. ممکن است ژانرها کاملاً تخصصی باشند؛ مثلاً «رمان تکوین شخصیت» قصهٔ بالغ‌شدن و پخته‌شدن شخصیت اصلی را بازگو می‌کند. این ژانری است که در ژانر بزرگ‌تر رمان جای می‌گیرد. گاهی ژانرها چنان ریز و تخصصی می‌شوند که پژوهشگران از اصطلاح «» برای توصیف‌شان استفاده می‌کنند.
سایوز-تی‌ام‌ای-۹ (به )(به معنای اتحاد) یک مأموریت سرنشین دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می شود. انوشه انصاری نخستین فضانورد آمریکایی-ایرانی با این فضاپیما به فضا پرتاب شد. وی در طول اقامت خود در ایستگاه فضایی، آزمایش‌هایی را برای سازمان فضایی اروپا به انجام رساند.
همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۱۴ را نیز بر عهده داشت.
پرتاب سایوز تی‌ام‌ای-۹ که ابتدا برای ۲۳ام شهریور ۱۳۸۵ برنامه‌ریزی شده بود به علت به تأخیر افتادن پرتاب شاتل فضایی آتلانتیس () که طبق برنامه قرار بود قبل از سایوز تی‌ام‌ای-۹ به ایستگاه بین‌المللی فضایی ملحق گردد چهار روز به تعویق افتاد. علت تأخیر در پرتاب شاتل فضایی اتلانتیس وقوع طوفان استوایی ارنستو () بود.
بر اساس برنامه، دایسوکه انوموتو از ژاپن به عنوان فضانورد همراه برای مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹ تعیین شده بود، اما وی در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۸۵ به دلایل پزشکی مجوز پرواز خود را از دست داد و جای او به فضانورد ذخیره انوشه انصاری تعلق گرفت.
جایگزینی انوشه انصاری به جای دایسوکه انوموتو و تفاوتهای ارگونومیکی و جنسی این دو فضانورد باعث گردید که مهندسان آژانس فضایی روسیه تغییراتی در سیستم توالت فضایی سایوز تی‌ام‌ای-۹ انجام دهند تا این توالت برای یک خانم نیز قابل استفاده گردد. همچنین صندلی مخصوص دایسوکه انوموتو از داخل سفینه فضایی برداشته شد و با صندلی مخصوص انوشه انصاری که دقیقاً مطابق قالب بدن او ساخته شده بود تعویض گردید.
صندلی فضانوردان با قالب‌برداری از بدن آنها و منحصر به فرد ساخته می‌شود تا در هنگام پرتاب به فضا و بازگشت به زمین که فضانوردان شتاب زیادی را متحمل می‌گردند آسیبی به آنها وارد نگردد.
لهجه اصفهانی یکی از لهجه‌های زبان پارسی است. فارسی اصفهانی لهجه‌ای از فارسی معیار است که با آن تفاوت‌های آوایی، واژگانی و گهگاه ساخت‌واژه‌ای دارد. تفاوت لهجه اصفهانی با دیگر لهجه‌های زبان پارسی، هم در زیر و زبر آوایش واژه‌ها می‌باشد، و هم در آهنگ ادای جمله‌ها است. در لهجه اصفهانی، واژه‌هایی نیز بکار می‌رود که در دیگر لهجه‌ها کمتر بکار می‌روند یا فراموش کرده‌اند.
الگوها و طرح‌های آهنگِ گفتارِ لهجهٔ اصفهان، بر اثر توسعه رسانه‌های گروهی در دوران معاصر، تغییراتی حاصل کرده‌است، به‌طوری که در نسل‌های جوان‌تر الگوهای خاصِ لهجه اصفهان کمتر ملاحظه می‌شود و آن قوس‌های زنجیریِ خاصِ لهجه برخی محو شده و برخی در حال محو شدن است.