moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بلک ادر"، "نمایش امروز" و "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
جولیت کاپلان (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خیابان کورونیشن"، "ایست‌اندرز" و "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
جین فرگوسن (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
دنی اودی (؛ ۲۲ دسامبر ۱۹۱۱ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
آرسلورمیتال کی‌یف () شرکت فولاد اوکراینی است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.
تی‌ئی‌تی () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
میکولایف () شرکت کشتی‌سازی اوکراینی است، که در سال ۱۷۸۸ تأسیس شد.
ان‌تی‌ان کورپوریشن () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
ان‌کی‌ام‌زد () شرکت معدن اوکراینی است، که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شد.
اوکرسپک‌اکسپورت () شرکت دولتی صنایع جنگ‌افزاری اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
کن کیتسون (؛ زادهٔ ۱۹۴۶ میلادی) بازیگر اهل انگلستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حرفه‌ای‌ها"، "سوئینی"، "خیابان کورونیشن" و "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
تی‌وی‌آی اوکراین () شرکت دولتی رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
جبهه شمالی () جبهه‌ای از ارتش سرخ در طول جنگ جهانی دوم بود.
جبههٔ شمالی در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱ از منطقه نظامی لنینگراد تشکیل شد. هدف اصلی از تشکیل این جبهه دفاع از شبه‌جزیره کولا و سواحل شمالی خلیج فنلاند بود. در ۲۳ اوت ۱۹۴۱، نیروهای این جبهه به دو جبههٔ کارلیان و لنینگراد تقسیم شدند. سپهبد مارکیان ام. پوپوف فرماندهی این جبهه را در طول سه ماه عمر آن بر عهده داشت.
ساختار عمدهٔ نیروهای این جبهه بر پایه لشکرهای ارتش هفتم، ارتش چهاردهم و بیست و سوم و ارتش اوپولچنیای خلق لنینگراد بنا شده‌بود. سایر نیروها شامل سپاه تفنگ‌داران، دو سپاه مکانیزه، هفده لشکر تفنگی، چهار لشکر تانک، دو لشکر تفنگ‌دار موتوری، هشت هنگ توپخانه‌ای ذخیره بالاترین فرماندهی، هشت لشکر هوایی (از جمله یک لشکر هوایی عینی)، هفت منطقه مستحکم، یک موضع مستحکم و سیزده گردان مسلسل می‌شدند. ЗАПИСКА ПО ПРИКРЫТИЮ ГОСУДАРСТВЕННОЙ ГРАНИЦЫ НА ТЕРРИТОРИИ ЛЕНИНГРАДСКОГО ВОЕННОГО ОКРУГА
صف‌آرایی جبهه شمالی شامل زیرواحدهای زیر می‌شد:
بانک صادرات واردات اوکراین () شرکت دولتی خدمات مالی و بانکداری اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۲ توسط دولت اوکراین تأسیس شد.
اسپرسو تی‌وی () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
لوئیس اِمِـریک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کیک لایه‌ای"، "کونگ فیوری ۲"، "در انتهای دوران میانسالی"، "شهر هالبی"، "تلفات"، "شاهد خاموش"، "ترفندهای نو" و "خیابان کورونیشن" اشاره نمود.
بلک سی () شرکت کشتی‌سازی اوکراینی است، که در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد.
نووی کانال () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
لویفسکی () شرکت نوشیدنی اوکراینی است، که در سال ۱۷۱۵ تأسیس شد.
باربارا یانگ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۹۵۷ تا ۲۰۱۸ میلادی مشغول فعالیت بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جنگ و صلح"، "خیابان کورونیشن"، "جین ایر"، "دکتر کیلدر"، "نمایش امروز"، "خاطرات شرلوک هلمز"، "تلفات"، "رخنه‌گر"، "شهر هالبی"، "هالیوکس"، "آدمکشان میدسامر" و "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
خارکیو تراکتور () شرکت صنایع سنگین اوکراینی است، که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد.
آی‌سی‌تی‌وی () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۲ توسط ویکتور پینچاک تأسیس شد.
هرومادسکی () شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
اوچادبنک () شرکت دولتی خدمات مالی و بانکداری اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۱ توسط
دولت اوکراین تأسیس شد.
اکسادو () شرکت پالایش نفت اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
جیمز گیلبرت (؛ – ) تهیه‌کننده تلویزیونی و کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد. وی در دوران جنگ جهانی دوم، خلبان بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس بود.
اوکروبورنپروم () شرکت دولتی صنایع جنگ‌افزاری اوکراینی است، که در سال ۲۰۱۰ توسط دولت اوکراین تأسیس شد.
روی کلارک (؛ زادهٔ ) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل بریتانیا است.
اوکرینفورم () ()، خبرگزاری دولتی اوکراین است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
این خبرگزاری نماینده اوکراین در اتحادیه خبرگزاری های اروپایی و اتحادیه خبرگزاری های دریای سیاه است.
خبرنگاران این خبرگزاری، علاوه بر اوکراین در کشورهایی نظیر آمریکا، چین، آلمان، ترکیه، کانادا، اتریش، لهستان و بلژیک فعال هستند.
این خبرگزاری به زبان های اوکراینی، روسی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی، چینی، ژاپنی و لهستانی فعالیت می کند. و به گفته خودش در آرشیو حدود پانصد هزار عکس از ۱۹۱۸ تاکنون نگهداری می شود.
باچا شا ناهار (به لاتین: Bacha Shah Nagar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چیتاگونگ واقع شده‌است.
برنارد تامپسون (؛ – ) کارگردان تلویزیونی، و تهیه‌کننده تلویزیونی بود.
ری بات (؛ – ) کارگردان تلویزیونی و تهیه‌کننده تلویزیونی بود.
بایدانیاتپور (به لاتین: Baidyanathpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بایچارا (به لاتین: Baichhara) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بایچتالی (به لاتین: Baichatali) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بایارا (به لاتین: Baiara) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در نانگالکوت واقع شده‌است. بایارا کیلومتر مربع مساحت دارد.
باهیراکولا (به لاتین: Baherakhola) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
باهیر کلیسادولی (به لاتین: Baher Khalisaduli) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بهاریا (به لاتین: Baharia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالگاچیا (به لاتین: Bahalgachhia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
باغادی (به لاتین: Baghadi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بائگا (به لاتین: Baga) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
آلن جی. دابلیو. بل (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
بادورتالا (به لاتین: Badurtala) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
بادوری (به لاتین: Baduri) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
بادیازاماپور (به لاتین: Badiyazzamapur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باخپار (به لاتین: Bachhpar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است. باخپار ۲۴۱٬۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
باچایا (به لاتین: Bachaia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باجتولا (به لاتین: Bajetula) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
رانی هِـیزل‌هِـرست (؛ – ) رهبر ارکستر، آهنگساز، موسیقی‌دان و ترانه‌سرا اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در انتهای دوران میانسالی" و "بله آقای وزیر" اشاره نمود.
بارتا (به لاتین: Barta) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
بارپارا (به لاتین: Barpara) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بندربان واقع شده‌است.
بارا کانتالیا (به لاتین: Bara Kanthalia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده‌است. بارا کانتالیا ۱٬۸۰۴ نفر جمعیت دارد.
بارا بیگهای (به لاتین: Bara Bighai) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
بارا بالیاتالی (به لاتین: Bara Baliatali) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
بارا آنی (به لاتین: Bara Ani) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بنسباریا (به لاتین: Bansbaria) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
بانیاکندی (به لاتین: Baniakandi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بانیاچو (به لاتین: Baniacho) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالوتوپا (به لاتین: Baluthupa) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالسید (به لاتین: Balsid) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالیچاتیا (به لاتین: Balichatia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالیاتالی (به لاتین: Baliatali) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالیارپور (به لاتین: Baliarpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالاکندی (به لاتین: Baliakandi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در بالیاکندی واقع شده‌است.
بالدیا (به لاتین: Baldia Union) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در نصرآباد (سواروپکاتی) اپازیلا واقع شده‌است.
بالاکال (به لاتین: Balakhal) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
بالایرکندی (به لاتین: Balairkandi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باکیلا (به لاتین: Bakila) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باکارپور (به لاتین: Bakharpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باکاربارا (به لاتین: Bakharpara) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باخایا (به لاتین: Bakhaia) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چاندپور واقع شده‌است.
باسودب چاپ (به لاتین: Basudeb Chap) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
نایجل هس (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در انتهای دوران میانسالی" و "گورکن" اشاره نمود.
جیم پارکر (؛ ) آهنگساز اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بازرس فویل"، "آدمکشان میدسامر"، "خانه پوشالی" و "در انتهای دوران میانسالی" اشاره نمود.
ارتش هفتم () یک ارتش میدانی از ارتش سرخ شوروی در طول جنگ جهانی دوم که در درجهٔ اول برای مقابله با فنلاند شکل گرفته‌بود. این جبهه در ۱۹۴۴ منحل شد.
این جبهه نخستین بار در جنگ زمستان ۱۹۳۹–۱۹۴۰ علیه فنلاند وارد عمل شد. در نوامبر ۱۹۳۹، درست پیش از حملهٔ اولیهٔ شوروی، این جبهه متشکل از سپاه تفنگ‌دار نوزدهم (لشکر تفنگ‌دار بیست و چهارم، چهل و سوم، هفتادم و صد و بیست و سوم)، سپاه تفنگ‌دار پنجاهم (تفنگ‌داران چهل و نهم، نودم و صد و چهل و دوم)، سپاه تانک دهم، لشکر تفنگ‌داران صد و سی و هشتم، و یک تیپ مستقل تشکیل‌شده از تانک‌ها بود.Data of the Red Army in the Winter War, OOB
این ارتش در ابتدا تحت فرماندهی (رتبه دوم) وسولود یاکوولف قرار داشت، اما او از جایگاه فرماندهی ارتش خود عزل شد و به لنینگراد بازگشت. فرماندهی کیریل میریتسکوف بر عملیات جنگی نیز به‌دلیل شکست‌های گسترده و تلفات سنگین از او گرفته شد و او به‌جای یاکوولف به‌عنوان فرماندهٔ ارتش هفتم منصوب شد.Edwards 2006, p. 125
ارتش هفتم در پاییز ۱۹۴۰ مجدداً در منطقه نظامی لنینگراد تشکیل شد. پیش از آغاز عملیات بارباروسا توسط آلمان‌ها، این ارتش جبههٔ شوروی تا شمال دریاچه لادوگا را پوشش می‌داد. از ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱ این ارتش دربرگیرندهٔ لشکرهای تفنگ‌دار هفتاد و یکم، صد و شصت و هشتم و دویست و سی و هفتم، منطقه مستحکم بیست و ششم، لشکر هوایی مرکب پنجاه و پنجم و چند تشکل توپخانه‌ای و مهندسی بود. این ارتش بعداً به بخشی از جبهه شمالی که بعداً به جبهه کارلیان تغییر یافت، تبدیل شد و به اجرای عملیات دفاعی در کارلیا پرداخت؛ هرچند که در ژوئیه-اوت ۱۹۴۱، با شکست در مقابل فنلاندی‌ها، کنترل لادوگا کارلیا را به آن‌ها واگذار کرد. در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۱ این ارتش به ارتش جداگانه هفتم تغییر نام داد و به تابعیت مستقیم فرماندهی عالی روسیه درآمد و تا فوریهٔ ۱۹۴۴ در همین وضعیت باقی ماند. این ارتش از اواسط اکتبر ۱۹۴۱ تا ژوئن ۱۹۴۴ از خط مقدم رودخانه سیویر بین دریاچه‌های اونگا و لادوگا دفاع کرد.
از ژوئن تا اوت ۱۹۴۴، ارتش هفتم که اکنون شامل سپاه سی و هفتم، چهارم، نود و چهارم و سپاه تفنگ‌دار نود و نهم، مناطق مستحکم صد و پنجاهم و صد و شصت و دوم، و تعدادی توپخانه، تانک، واحدهای مهندسی و واحدهای دیگر می‌شد، به‌عنوان بخش از جبهه کارلیان در عملیات سویر-پتروزاوودسک شرکت کرد. این ارتش در ابتدای ژانویهٔ ۱۹۴۵ منحل شد. ارتش سپاهیان نهم از نیروهای هوابرد در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۴ بر پایه مقرهای این ارتش شکل گرفتند.
ویکی‌پدیای دزونگخا نسخهٔ دزونگخا زبان دانشنامهٔ ویکی‌پدیا است که اکنون با مقاله در آن در دسترس است.
ویکی‌پدیای دزونگخا
ارن‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. ارن‌کوی ۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
اسندال یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. اسندال ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
اسن‌یاکا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. اسن‌یاکا ۲۸۶ نفر جمعیت دارد.
گوموش‌اوزو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. گوموش‌اوزو ۷۳ نفر جمعیت دارد.
گون‌یایلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. گون‌یایلا ۶۷ نفر جمعیت دارد.
پناهگاه میدان میشان یک پناهگاه کوهنوردی در دشت میشان است که در سال ۱۳۴۵ توسط هیئت کوهنوردی و کوهنوردان استان همدان احداث شد. تمامی کارهای ساختمانی آن توسط کوهنوردان آن زمان انجام گرفت. در آن زمان جادهٔ گنجنامه وجود نداشت و میدان میشان از عباس‌آباد و کوچهٔ گرده‌پزی با رفتن به روی یال شروع شده و با طی مسیر دره یاسین، تخت اول و دوم و سوم، پیچ سرخ، دروازه الوند و پیچ خسلانی به میدان میشان می‌رسید. در سال ۱۳۴۵ که ساخت پناهگاه شروع شد، تمام وسائل مورد نیاز اعم از تخته و چوب و تیرهای ۴ متری تا ۱۲ متری توسط کوهنوردان از عباس‌آباد تا میدان میشان حمل شد و احداث آن توسط همین کوهنوردان انجام شد. این پناهگاه، کوچکتر از پناهگاه اول است.
این پناهگاه که پس از پناهگاه شیرپلا، دومین پناهگاه کوهنوردی ایران از نظر سال تأسیس محسوب می‌شود، در ارتفاع ۲۷۰۰ متری قرار دارد.
مدت ساخت آن سه ماه تابستان و با هزینه حدود ۱۸۰ هزار ریال و مورد تأیید و پشتیبانی تربیت بدنی، فرمانداری و فدراسیون کوهنوردی بود. ساخت پناهگاه الوند موجب شد که کوهنوردان با شب‌مانی در میدان میشان، برای صعود به قله‌های الوند، کلاغ لانه، دائم‌برف و قزل‌ارسلان فعالیت و زمان بیشتری داشته‌باشند. احداث پناهگاه دشت میشان باعث شد تا بعد از سال‌های دهه ۱۳۵۰ ایدهٔ ساخت پناهگاهی در منطقه برف‌خیز کلاغ‌لانه به نام پناهگاه کلاغ‌لانه مطرح شود که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. پناهگاهی که در کنار آبشار ساخته شده جدیدتر و بزرگ‌تر بوده که در سال ۱۳۵۵ قسمت سالن، سرویس و راهرو آن توسط هیئت کوهنوردی استان و بودجه تربیت بدنی استان ساخته‌شده و در سال ۱۳۵۸ طبقه دوم و خوابگاه به آن اضافه شد.
کمونیسم ملی به اشکال از سیاست‌های مختلفی گفته می‌شود که در آن کمونیسم توسط رهبران کشورهای مختلف با استفاده از اشکال ملی‌گرایی یا هویت ملی برای شکل‌دادن سیاستی مستقل از انترناسیونالیسم کمونیستی به تصویب رسیده یا اجرا شده‌است. کمونیسم ملی برای توصیف جنبش‌ها و رژیم‌هایی بکار می‌رود که سعی در ایجاد یک نوع کاملاً منحصر به فرد کمونیسم بر اساس شرایط ملی و نه پیروی از سیاست‌های تعیین شده توسط سایر ملل کمونیست مانند اتحاد جماهیر شوروی دارند. در هر دولت، امپراتوری یا وابستگی مستقل، رابطه بین طبقه و ملت ویژگی‌های خاص خود را داشت. کمونیست‌های اوکراینی واسیل شاخرایی و مازلاخ و سپس سلطان گالی اف مسلمان، منافع دولت بلشویکی روسیه را در تضاد با منافع ملی کشورهای خود می‌دانستند. رژیم‌های کمونیستی که تلاش کرده‌اند سیاست‌های خارجی و داخلی مستقل و مغایر با منافع اتحاد جماهیر شوروی را دنبال کنند، به عنوان نمونه‌هایی از «کمونیسم ملی» توصیف شده‌است، اما این شکل از کمونیسم ملی با رژیم‌ها یا جنبش‌های کمونیستی که شعارهای ناسیونالیستی را در بر می‌گیرند متفاوت است. به عنوان مثال می‌توان به یوسیپ بروز تیتو و جهت مستقل او که یوگسلاوی را از اتحاد جماهیر شوروی دور کرد، کمونیسم لیبرال ضد شوروی ایمره نادی ، سوسیالیسم الکساندر دوبژک با چهره ای انسانی و کمونیسم یانوش کادار اشاره کرد.
رژیم‌های کمونیستی که سعی کرده‌اند با تلفیق آرمان‌های کمونیستی / سوسیالیستی و ناسیونالیسم، نوع کمونیسم خود را دنبال کنند، به عنوان «کمونیست ملی» توصیف شده‌اند. اینها شامل جمهوری سوسیالیستی رومانی به رهبری نیکولای چائوسسکو، کمپوچیای دمکراتیک به رهبری پول پوت و کره شمالی تحت سلطه جوچه است.
کمونیسم همان‌طور که کارل مارکس و فریدریش انگلس تصور می‌کردند قرار بود بسیار بین‌المللی باشد زیرا انتظار می‌رفت که پرولتاریا انترناسیونالیسم درگیری طبقاتی را بسیار بالاتر از ناسیونالیسم به عنوان اولویت طبقه کارگر قرار دهد. ناسیونالیسم به عنوان ابزاری تلقی می‌شد که بورژوازی از آن برای تقسیم و اداره پرولتاریا (ناسیونالیسم بورژوایی) استفاده می‌کرد. در حالی که نفوذ کمونیسم بین‌الملل از اواخر قرن نوزدهم تا دهه ۱۹۲۰ بسیار شدید بود، دهه‌های پس از آن - آغاز با سوسیالیسم در یک کشور و پیشرفت به جنگ سرد و جنبش عدم تعهد، کمونیسم ملی را به یک واقعیت سیاسی بزرگتر تبدیل کرد.
در طول دهه دهه ۱۸۴۰، کلمه «کمونیست» برای توصیف کسانی که از چپ‌گرای باشگاه ژاکوبن انقلاب فرانسه به عنوان نیاکان عقیدتی خود استقبال می‌کردند، مورد استفاده عمومی قرار گرفت.David Fernbach, "Introduction" to Karl Marx, "The Revolutions of 1848." New York: Random House, 1973; pg. 23. در سال ۱۸۴۷، اتحادیه کمونیست در لندن تأسیس شد. اتحادیه از کارل مارکس و فردریک انگلس خواست که "مانیفست کمونیست" را تهیه کنند، که بعدها توسط اتحادیه به تصویب رسید و در سال ۱۸۴۸ منتشر شد. "مانیفست کمونیست" شامل تعدادی دیدگاه در مورد نقش ملت در اجرای مانیفست بود. در مقدمه اشاره شده‌است که "مانیفست کمونیست" از اروپاییان از ملل مختلف بوجود آمده‌است که در لندن گرد هم می‌آیند تا دیدگاه‌ها، اهداف و گرایش‌های مشترک خود را منتشر کنند. سپس فصل اول بحث می‌کند که چگونه ظهور بورژوازی منجر به جهانی شدن و جایگاه مسائل ملی شده‌است:
ماکسیم رودینسون در "مارکسیسم و جهان اسلام" موارد زیر را
به گفته رومن روزدولسکی: وقتی مانیفست می‌گوید که کارگران" هیچ کشوری ندارند، این مربوط به دولت ملی بورژوازی است، نه به ملیت به معنای قومی. کارگران "هیچ کشوری ندارند"، زیرا به گفته مارکس و انگلس، آنها باید دولت ملی بورژوازی را به عنوان دستگاهی برای سرکوب خود بدانند و پس از دستیابی به قدرت، به همین ترتیب از لحاظ سیاسی هیچ کشوری نخواهند داشت، از آنجا که دولتهای ملی سوسیالیست جداگانه فقط یک مرحله انتقالی در راه جامعه بدون طبقه و بدون دولت آینده خواهند بود، زیرا ساخت چنین جامعه ای احتمالاً فقط در مقیاس بین‌المللی است.
میلووان جیلاس این اصطلاح را در "کلاس جدید" خود (۱۹۵۷) رواج داد: "هیچ شکل واحدی از کمونیسم [...] به غیر از کمونیسم ملی به هیچ وجه وجود ندارد. برای حفظ خود باید ملی شود ". چند سال قبل، مانابندرا روی کمونیست سابق خاطرنشان کرد: "کمونیسم در آسیا اساساً ملی گرایی است که قرمز رنگ شده‌است". آنتون پانکوک کمونیست چپ و سلطنت طلب روسی نیکلاس اوستریالوف و واسیلی شولگین در سال ۱۹۲۰ اظهار داشتند که روسها برای اولین بار کمونیسم را "ملی" کردند. آنها بدین ترتیب توجه داشتند که بلشویک‌ها از نظر ساختار و ایدئولوژیک با سایر احزاب سوسیال دموکرات اروپا چقدر تفاوت دارند و این واقعیت است که حزب بلشویک ولادیمیر لنین (از جناح چپ حزب سوسیال دموکرات دموکرات کار روسیه تشکیل شده‌است) اولین حزب ملی کمونیست در نظر گرفته شود. در مارس ۱۹۱۸، لنین نام حزب خود را به حزب کمونیست روسیه تغییر داد. کمونیسم ملی همچنین به جریانات کمونیستی غیرروسی که در امپراتوری تزاری سابق پس از به دست گرفتن قدرت لنین در اکتبر ۱۹۱۷ بوجود آمدند و رژیمهای مختلف کمونیستی که پس از سال ۱۹۴۵ در سایر نقاط جهان ظهور کردند اشاره دارد.
در پی همتایان روسی خود، سوسیالیست‌های چپ در اوکراین و مناطق مسلمان نشین امپراتوری تزاری سابق نیز انواع متمایز کمونیسم را ایجاد کردند که تا سال ۱۹۲۸ در اتحاد جماهیر شوروی ادامه داشت. انواع اوکراینی و مسلمان به‌طور خاص در دو نکته با یکدیگر متفاوت هستند. مسلمانان معتقد بودند که سرنوشت انقلاب جهانی نه به وقایع آسیا و نه به اروپا بستگی دارد. آنها همچنین استدلال کردند که اتحاد با بورژوازی ملی در طول جنگ آزادی ضروری است. تقسیمات طبقاتی باید نادیده گرفته می‌شد، در غیر این صورت بورژوازی ملی با آزادی و همبستگی با همتایان شاهنشاهی خود از آزادی ملی دور می‌شد و بنابراین سقوط نهایی هرگونه مبارزه انقلابی و آزادی ملی را تضمین می‌کرد. در نوع مسلمان آن، ترکیبی از ملی‌گرایی، کمونیسم و آنارشیسم و همچنین دین بود. کمونیستهای مسلمان شامل افرادی از گروه‌های پیش از انقلاب روسیه بودند که از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ به حزب بلشویک روسیه پیوستند؛ برخی از آنها بعداً نارکومنات تحت نظر کمیسار خلق ژوزف استالین بودند .
اصطلاح «کمونیسم ملی» توسط تعداد کمی از فاشیست‌های فرانسوی مانند، پیر کلمنتی (سیاستمدار) سیاستمدار اهل این کشور، پذیرفته شد. حزب ملی-کمونیست فرانسه بین سالهای ۱۹۳۴–۱۹۴۴ وجود داشت و از یک پلتفرم «ملی کمونیست» که به خاطر شباهتهای آن با فاشیسم شناخته می‌شود، حمایت می‌کرد و یهودستیزی نژادی را رواج می‌داد. این گروه همچنین به دلیل تحریک در حمایت از ملی‌گرایی پان اروپایی و ضرب و شتم، حفظ روابط در آلمان نازی و والونی مورد توجه قرار گرفت. بعداً حزب «ملی-کمونیست» را از نام خود حذف کرد و نام خود را به «حزب ملی-جمع گرای فرانسه» تغییر داد.Camus & Lebourg, p. 64; Gordon "et al.", p. 276; Leclercq, p. 26
حزب موربا یک حزب در کشور سیاسی اندونزی بود که خود را کمونیست ملی اعلام کرد،Feith, Herbert. "The Wilopo Cabinet, 1952–1953: A Turning Point in Post-Revolutionary Indonesia". Ithaca, N.Y. : Modern Indonesia Project, Southeast Asia Program, Dept. of Far Eastern Studies, Cornell University, 1958. p. 52 هربرت فیث، مشخصات این حزب را "ملی گرایی افراطی و رادیکالیسم اجتماعی مسیحی (که ناخوشایند بودن آن فقط با خفیف تئوری مارکسیست و لنینیست مورد ادعا قرار گرفت) عنوان کرد، این حز یک ارگ" اپوزیسیون "بود، سیاست خودداری از شناخت دشواریهای عملی دولتها.
در سال ۱۹۱۸، کتاب "Do Khvyli" (ترجمه شده به انگلیسی "در مورد اوضاع فعلی در اوکراین"، ص. Potichnyj ed. [1970])، نوشته شده توسط کمونیستهای اوکراینی Serhii Mazlaakh و Vasyl 'Shakrai، آنچه را سلطه روسیه بر آنها می‌دید به چالش کشید. پیشروان کمونیستهای اوکراین، یعنی سوسیال دموکرات‌های چپ‌گرایی اوکراینی در مارس ۱۹۱۹ تلاش کردند تا خیزش گسترده ضد بلشویکی را که در آن زمان در اوکراین آغاز شد، هدایت کنند، اما نتوانستند کنترل یک منطقه قابل کنترل و تحت سلطه خود را بدست آورند. نیروهای اصلی نظامی آنها تحت فرماندهی دنیلو زلنی تا ژوئیه ۱۹۱۹ شکست خورد. در مواجهه با حمله موفقیت‌آمیز آنتون دنیکین، آنها تصمیم گرفتند که فعالیت نظامی خود را متوقف کنند و به عنوان یک شر کمتر با بلشویک‌ها متحد شوند. در ژانویه ۱۹۲۰، آنها حزب کمونیست اوکراین را تشکیل دادند که حاکمیت کمونیست روسیه بر اوکراین شوروی را به رسمیت شناخت، اما از تمرکز اداری، فرهنگی، سیاسی، حزبی و اقتصادی بلشویکی انتقاد کرد. آنها در نامه ای که در آن سال به انترناسیونال سوم ارسال کردند، تحلیل‌های شکرایی و مازلاخ را گسترش دادند.
درگیری آشکار بین نظریه پردازان برجسته مسلمان مانند میر سعید سلطان قالی‌یئو و لنین و استالین در سال ۱۹۱۹ در دومین کنگره انترناسیونال کمونیست بر سر خودمختاری حزب کمونیست مسلمان و همچنین در کنگره مردمان شرق و کنفرانس اول آغاز شد. از کمونیست‌های خلق ترک روسیه شوروی و به‌طور قابل توجهی در کنگره دهم حزب بلشویک (آوریل ۱۹۲۱) حضور داشتند. این بحران منجر به ایحاد حزب کمونیست ترکستان در دسامبر ۱۹۲۲ و دستگیری میر سعید سلطان قالی‌یئو در ۱۹۲۳ شد. گالیف اولین عضو حزب بلشویک بود که توسط استالین دستگیر شد. دلیل اصلی دستگیری وی اظهارات وی در مورد قطعنامه‌های دوازدهم کنگره در مورد امتیازات به غیر روس‌ها بود. استالین از اینکه گالیف کنار هم قرار دادن «شوونیسم قدرت بزرگ» با «ناسیونالیسم محلی» را رد کرد، عصبانی شد. گالیف توضیح داد که واکنش به شوونیسم قدرت بزرگ، «ملی‌گرایی» نبوده و صرفاً واکنش به شوونیسم قدرت بزرگ بوده‌است. نه روز بعد، وی دستگیر شد.
در این مدت، سلطان اولیف، تورار ریسکولوف، نریمان نریمانف و احمد بایتورسونوف بسیار تأثیرگذار بودند، به ویژه از طریق دانشگاه کمونیستی زحمتکشان شرق که در سال ۱۹۲۱ افتتاح شد و تا زمان پاکسازی کارکنان آن در سال ۱۹۲۴ بسیار فعال بود. کمونیستکهای خارج از اتحاد جماهیر شوروی مانند مانابندرا نات روی، هنک اسنیولیت و سلطان زاده نیز در آنجا تدریس می‌کردند و مواضع سیاسی مشابهی را تدوین می‌کردند. از دانشجویان این دانشگاه می‌توان به سن کاتایاما، تان مالاکا، لیو شائوچی و هو شی مین اشاره کرد.
تصفیه بزرگ در جمهوری‌های اسلامی در سال ۱۹۲۸ با اعدام ولی ابراهیموف از حزب کمونیست تاتار و ملی فیرکا و به دنبال آن رهبران هومت، حزب کمونیست تاتار و حتی اتحادیه تاتارهای بی خدا آغاز شد. این اتفاق در آذربایجان شوروی، قزاقستان و بوخاریان جوان نیز رخ داده‌است.
اگرچه اصطلاح «کمونیسم ملی» هرگز به‌طور رسمی توسط حزب کمونیست رومانی استفاده نشده، اما برای توصیف ایدئولوژی جمهوری سوسیالیستی رومانی بین اوایل دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۸۹ استفاده شده‌است. در ابتدا گئورگی گئورگیو-دژ تأکید بر ناسیونالیسم رومانیایی را هنگام تلاش برای دنبال کردن سیاست خارجی و مستقل داخلی و مستقل از اتحاد جماهیر شوروی تأکید کرد. این اوج در سال ۱۹۶۴ هنگامی که گئورگی گئورگیو-دژ «اعلام استقلال» کرد، دست از انترناسیونالیسم کمونیستی بردارد. نیکلای چائوسسکو، جانشین گئورگی گئورگیو-دژ، با ترکیب اصول مارکسیستی-لنینیستی و آموزه‌های ملی‌گرایی راست افراطی، این امر را بیشتر توسعه داد. در سال ۱۹۷۱، چائوشسکو با اعلامیه پایان‌نامه‌های ژوئیه خود، یک انقلاب فرهنگی ملی اعلام کرد. کمونیسم ملی در رومانی پیرامون کیش شخصیتی نیکولا چائوسسکو و ایده‌آل سازی تاریخ رومانی ساخته شد که به آن protochronism نیز می‌گویند. بحث اصلی این اصل جنگ بی پایان و اتفاق آرا در طول دو هزار سال برای دستیابی به اتحاد و استقلال بود.
بخشی از کمونیسم ملی رومانی، بازسازی شخصیتهای تاریخی و باستانی کشور رومانی بود که قبلاً توسط رژیم کمونیستی نکوهش شده بودند. به عنوان مثال می‌توان به مورخ ملی‌گرای، نیکلای یورگا و حتی "رهبر" فاشیست یان آنتونسکو اشاره کرد. این چهره‌ها، علی‌رغم دیدگاه‌های قوی ضد کمونیستی، به عنوان یک میهن‌پرست رومانیایی شناخته می‌شدند.
هاردبال فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی برایان رابینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیانو ریوز، داین لین، جان هاکس، دی بی سویینی، مایک مک‌گلون، گراهام بکل و مایکل بی.جردن ایفای نقش کرده‌اند.
نسل ام… فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی مارک ال. من است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیانو ریوز، بوجانا نوواکوویچ، آدلاید کلمنس، دانیل سانجاتا، ساریتا چودری و جیک هافمن ایفای نقش کرده‌اند.
دو زن () یک فیلم درام روسی به کارگردانی ویرا گلاگولیوا است که بر اساس نمایش‌نامه یک ماه در کشور اثر ایوان تورگنیف در سال ۲۰۱۴ ساخته شده‌است.
جنگ دایتوآ همچنین جنگ مقدس دایتوآ (大東亜聖戦) به معنی جنگ بزرگ آسیای شرقی نامی بود که دولت ژاپن در هنگام جنگ جهانی دوم بر روی جنگ اقیانوس آرام گذاشته بود. «جنگ بزرگ آسیای شرقی» بلافاصله پس از شروع جنگ اقیانوس آرام در سال ۱۹۴۱ در هیئت دولت توجو هیدکی تصویب شد. علت این نامگذاری ایده «آزاد سازی مستعمرات غربی آسیا و ایجاد منطقه مشترک رونق آسیای شرقی بزرگ با هدف استقلال در آسیا» بود. پس از جنگ، فرمانده عالی نیروهای متفقین جنگ جهانی دوم (GHQ) در زمان اشغال ژاپن استفاده از عنوان «جنگ بزرگ شرق آسیا» را ممنوع و آن را به عنوان «جنگ اقیانوس آرام» تغییر داد زیرا این عنوان برای طرف متفقین که عمدتاً از کشورهای استعماری تشکیل شده بود ناخوشایند بود. از دهه ۱۹۶۰ به عنوان نوعی تابو در مورد استفاده از آن وجود دارد و از استفاده در رسانه‌ها خودداری می‌شود.
پرتغال - مستعمرات در آسیا(ماکائو و تیمور پرتغال) توسط نیروهای محور و متحدان اشغال شد
سال ۱۸۷۵ یک ناوگان ژاپنی که به ظاهر مأموریت نقشه‌برداری دریایی داشت، برای برانگیختن کره در طی حادثه جزیره کانگوا وارد حریم دریایی کره شد و آب آشامیدنی خواست. گارد ساحلی کره به روی این کشتی‌ها آتش گشود و با این که گلوله توپ‌ها به کشتی‌ها نرسید، ناوگان ژاپنی استحکامات بندر و کشتی‌های پهلو گرفته در آنجا را در هم کوبید. دولت ژاپن بی‌درنگ کورودا کیوتاکا را به کره فرستاد و به همان شیوه که دو دهه پیش ایالات متحده با ژاپن رفتار کرده بود، با تهدید پیمان ۱۸۷۶ ژاپن و کره را بر این کشور تحمیل و دو بندر کره بر روی خود گشود. در این پیمان کره کشوری مستقل و نفوذ مسلط چین در آن نادیده در نظر گرفته شد. این کار خشم چین را برانگیخت و این دولت مدعی شد کره تحت‌الحمایه چین است و حق بستن چنین پیمانی با کشور دیگری را ندارد. سال ۱۸۸۴ که چین در ویتنام از فرانسه شکست خورد، جناح هوادار ژاپن در کره فرصت را غنیمت شمرد و با پشتیبانی ژاپن دست به کودتا زد اما شکست خورد. پیمانی بین چین و ژاپن امضا شد که هر دو کشور نیروهایشان را از کره بیرون بکشند. در این هنگام فساد اداری در دستگاه حکومت کره شایع و فشار مالیاتی بر مردم طاقت‌فرسا بود. ماه ژوئن ۱۸۹۴ شورش‌های پراکنده‌ای در کره پدید آمد که گروه‌های ضد غربی به نام تونگ-هاکس آن را سازمان می‌دادند. پادشاه کره که خود را تحت‌الحمایه چین می‌دانست از این کشور یاری خواست. چین بی‌درنگ با اعزام یک نیروی دو هزار نفره شورش‌ها را به شدت سرکوب نمود. ژاپن این امر را مخالف پیمان پیشین دانست و نیروهایش را در نزدیکی سئول پیاده کرد. نیروهای ژاپنی کاخ سلطنتی کره را تصرف و گوجونگ، پدر پادشاه، را دستگیر کردند. او با پسرش سونجونگ به خصوص عروسش، امپراتریس سونجونگ، ملکه بر سر حکومت کشور اختلاف نظر داشت. ژاپنی‌ها گوجونگ را وادار کردند که حکومتی هوادار ژاپن تشکیل دهد و این دولت را ناگزیر ساختند تا از نیروهای ژاپنی برای اخراج چین استمداد کند.
نخستین جنگ چین و ژاپن بین دودمان چینگ چین و میجی ژاپن بر سر سلطه بر کره درگرفت. تا پایان سپتامبر ۱۸۹۴ نیروهای ژاپنی بیش‌تر خاک کره را تصرف کردند و پیشروی به سوی چین را ادامه دادند. پس از شش ماه موفقیت نیروی زمینی و دریایی ژاپن و تصرف شهر ویهای، دودمان چینگ ماه فوریه ۱۸۹۵ درخواست صلح کرد. در این هنگام راه پیشروی ژاپنی‌ها به سوی پکن باز بود و چین چاره ای جز تسلیم ندید. بدین ترتیب پیمان صلح شیمونوسکی امضا شد تا قیمومیت چین بر کره پایان یابد و نیز جزیره تایوان و شبه‌جزیره لیائودونگ به ژاپن واگذار گردد. همچنین قرار شد غرامت نقدی سنگینی به مبلغ سی صد میلیون ین از سمت چین به ژاپن پرداخت شود.
شکست چین از ژاپن نشان داد که چین ضعیف‌تر از آن است که پنداشته می‌شود و نیز آشکار نمود که تجدد ژاپن توفیق عمده و برجسته ای داشته‌است. اقدام ژاپن در تصرف خاک چین موجب اعتراض مشترک کنسرت اروپا (شامل امپراتوری روسیه، فرانسه و امپراتوری آلمان) گردید زیرا اشغال شبه‌جزیره لیائودونگ توسط ژاپن تهدیدی دائمی برای چین محسوب می‌شد. اروپایی‌ها ژاپن را که به شدت تحقیر شده بود، مجبور به رها کردن شبه جزیره نمودند. طبق مداخله سه‌گانه در ۲۳ آوریل ۱۸۹۵، ژاپن اجباراً لیائودونگ در جنوب منچوری را در ازای افزایش غرامت به چین باز پس داد. از دست رفتن شبه‌جزیره لیائودونگ پیمان صلح را یکسره از ارزش نینداخت اما صورتی که این کار داشت و تحمیل سه دولت چنان بر مردم ژاپن گران آمد که آن را شکست بزرگی شمردند.‏
اثر مداخله سه قدرت اروپایی در روح و اندیشه مردم ژاپن سالیان دراز باقی ماند. ژاپنی‌ها از آن پس بیش‌تر در معرض القائات ملی‌گرایان افراطی و نگران حیثیت و غرور ملی بودند. پس از آن ژاپن بیش از پیش به تقویت نیروی نظامی خود پرداخت.
در چین حزب کومینتانگ کارزاری برای متحد کردن این کشور علیه جنگ‌سالاران محلی به راه انداخت و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ توانست دستکم در اسم چین را متحد کند ولی چیزی نگذشت که بین این حزب و متحد سابقش یعنی حزب کمونیست چین جنگی داخلی درگرفت و جنگ‌سالاران محلی جدیدی نیز سر برآوردند و وارد معرکه شدند. امپراتوری ژاپن که روز به روز نظامی‌گراتر می‌شد، مدت‌ها به دنبال افزایش نفوذش در چین بود و آن را گام نخست در راستای ادعای حقش برای حکومت بر جهان می‌دانست. ژاپن این مسئله را بهانهٔ حمله به منچوری قرار داد و در آن جا دولت دست‌نشاندهٔ مانچوکوئو را تأسیس کرد.
جامعه ملل پس از تصرف منچوری توسط ژاپن ناظرانی را به منطقه اعزام کرد تا این موضوع را بررسی کند. سال بعد، جامعه ملل ژاپن را در حمله به منچوری مقصر شناخت و اعلام کرد که منچوری باید به چین بازگردانده شود. در واکنش امپراتوری ژاپن از جامعهٔ ملل خارج شد.
دولت ژاپن پادشاه کره را به امضای توافقی واداشت که امنیت آن کشور و خانواده سلطنتی را تضمین می‌کرد و برای این کار اجازه اقدام لازم را به ژاپن می‌داد. ژاپن بر آن بود که کار کره را یکسره کند و این سرزمین را تحت‌الحمایه/مستعمره خود سازد. در کره پادشاه اختیاردار مطلق بود و زیر بار این خواست ژاپن نمی‌رفت اما نیروهای ژاپنی در کره حاضر بودند و کار را پیش بردند. سرانجام پیمان ۱۹۰۵ ژاپن و کره بدون موافقت پادشاه امضا شد. در پایان سال ۱۹۰۵ فرمانداری کل ژاپن در سئول برقرار و ایتو هیروبومی نخستین فرماندار یا نخستین ژنرال ژاپنی مقیم کره شد.
ژاپن بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در جنگ جهانی اول شرکت داشت. این کشور به نیروهای تفاهم سه‌گانه که شامل بریتانیا، فرانسه و روسیه می‌شد، پیوست و نقشی اساسی در تأمین امنیت خطوط دریایی اقیانوس آرام و اقیانوس هند، در برابر نیروی دریایی امپراتوری آلمان داشت. از لحاظ سیاسی، این شرایط فرصتی به ژاپن داد تا حوزه نفوذ خود در چین را گسترش داد. اقتصاد ژاپن شروع به رونق کرد. این مسئله عمدتاً بر اثر بهره‌برداری از مواد اولیه و نیروی کار چینی بود. در پایان جنگ جهانی اول، بر اساس پیمان ورسای، ژاپن توانست برخی از جزایر اقیانوس آرام که پیش از آن تحت سلطه آلمان بود، را در دست بگیرد.‏ سرانجام به نظر می‌رسید که از معاهدات نابرابر و مداخله سه‌گانه انتقام گرفته شده‌است. پس از پایان جنگ جهانی اول ژاپن به گروه پنج قدرت بزرگ جهان پیوست و بحث در مورد گسترش بیشتر فعلاً متوقف شد. تا اواخر دهه ۱۹۲۰ رهبران ژاپن عموماً از آرمان آزادی اقتصادی در ظاهر حمایت می‌کردند. تلاش‌های آن‌ها برای ادغام اقتصاد ژاپن در یک نظم جهانی لیبرال ادامه داشت، با این حال، اوایل دهه ۱۹۳۰ در پیوستن به کشورهای غربی ناامید شدند زیرا اقتصادهای در بحران فرورفتهٔ غربی برای محافظت از بازارهای استعماری خود موانعی را در تجارت ژاپن ایجاد کردند. بسیاری از ژاپنی‌ها معتقد بودند که ساختار صلح بین‌المللی که در جامعه ملل تجسم یافته، به نفع کشورهای غربی است که منابع جهان را در سلطه خود دارند. علاوه بر این، غرب با جلوگیری از مهاجرت ژاپنی‌ها از طریق قانون اخراج آسیایی‌ها در دهه ۱۹۲۰ ریاکاری کرده بود. در نتیجه، این آرمان در ژاپن مبنی بر تشکیل یک فدراسیون یا تعاونی از شرق آسیا، مبتنی بر آرمان‌های سنتی پان‌آسیایی برادری جهانی (هاکو ایچو - هشت گوشه جهان زیر یک سقف) و شعارهای آزادی خواهانهٔ «آسیا برای آسیایی‌ها» شروع به ظهور کرد.
جنگ روسیه و ژاپن دو سال پس از امضای پیمان اتحاد ژاپن و بریتانیا در فوریه سال ۱۹۰۴ درگرفت. جنگ سال‌های ۰۵–۱۹۰۴ درگیری بین امپراتوری روسیه به عنوان یک قدرت بین‌المللی با یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌ها در جهان و امپراتوری ژاپن به عنوان ملتی که اخیراً بعد از دو سده و نیم انزوا به صحنه جهانی بازگشته بود، به حساب می‌آمد. مجموعه‌ای از نبردها در شبه‌جزیره لیائودونگ منجر به رانده شدن روس‌ها از جنوب منچوری و نبرد تسوشیما منجر به یک فاجعه برای نیروی دریایی امپراتوری روسیه شد.
پس از پیروزی ژاپن در نبرد موکدن (مارس ۱۹۰۵) ژنرال اویاما ایوائو بی‌درنگ رئیس ستاد خود را به توکیو فرستاد تا لزوم صلح بی تأمل را به دولت میجی بقبولاند. ژاپن پیشنهاد میانجیگری را به تئودور روزولت، رئیس‌جمهور ایالات متحده داد و روسیه نیز از این پیشنهاد استقبال کرد. ماه اوت نمایندگان مختار دو دولت در ایالات متحده ملاقات کردند. خواست‌های ژاپن چنان‌که از یک فاتح مسلم جنگ انتظار می‌رفت سنگین بود و متضمن شناسایی برتری ژاپن در کره، انتقال تأسیسات و منافع روسیه از منچوری و از جمله خط راه‌آهن منچوری و شبه‌جزیره لیائودونگ به ژاپن، تسلیم ساخالین و پرداخت غرامت به ژاپن بود. روسیه دو خواسته اخیر را به شدت رد کرد تا سرانجام با میانجیگری ایالات متحده در پیمان پورتسموت (۵ سپتامبر ۱۹۰۵) بپذیرد نیمه جنوبی ساخالین را به ژاپن واگذار کند. به هر صورت پرداخت خسارت به هیچ‌وجه پذیرفته نشد. پیروزی ژاپن در جنگ با روسیه جهان غرب را متحیر و برخی از ملی‌گرایان آسیایی (کسانی که مستقیماً توسط گسترش ژاپن تهدید نمی‌شدند) را تشویق کرد که ژاپن را به عنوان رهبر طبیعی منطقه در نظر بگیرند.
نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۳۰، بر مبنای سیاست انتخابی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در پیشروی به سمت شمال درگیری‌هایی بین نیروهای ژاپنی مستقر در منچوری و نیروهای شوروی و جمهوری خلق مغولستان پدید می‌آمد.
حادثه موکدن در ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۱ که در آن قسمتی از خطوط آهن در منچوری منفجر شد، بهانهٔ حمله ژاپن به منچوری قرار گرفت. تعرضات ژاپنی‌ها به منچوری در سال ۱۹۳۱ بر اساس این ایده که اقتصاد ژاپن به بن‌بست رسیده‌است، توجیه می‌شد. سه عامل ایجاد این بن‌بست کمبود مواد اولیه در ژاپن، جمعیت در حال گسترش سریع آن و تقسیم جهان به بلوک‌های اقتصادی بود.
نیرویابی یا نیروگیری به فرایند کلی شناسایی، جذب، غربالگری و مصاحبه با نامزدهای مناسب برای مشاغل (اعم از دائم یا موقت) درون یک سازمان گفته می‌شود. نیرویابی همچنین می‌تواند به فرایندهای مربوط به انتخاب افراد برای کارهای بدون حقوق پرداخته شود. مدیران، متخصصان منابع انسانی و متخصصان نیرویابی ممکن است وظیفه انجام کار نیرویابی را داشته باشند، اما در برخی موارد نیرویابی در بخش دولتی، بنگاه‌های کاریابی تجاری یا مشاورهای جستجوی تخصصی برای انجام بخش‌هایی از فرایند استفاده می‌شود. فناوری‌های مبتنی بر اینترنت که از همه جنبه‌های استخدام پشتیبانی می‌کند، از جمله استفاده از هوش مصنوعی به‌طور گسترده‌ای گسترش یافته‌است.
بحران سهام بانک‌های اسرائیل ۱۹۸۳ ()یک بحران مالی بود که در سال ۱۹۸۳ در اسرائیل رخ داد و طی آن سهام چهار بانک بزرگ اسرائیل سقوط کرد. در دوره‌های قبلی کاهش قیمت سهام، بانک‌ها سهام خود را بازخرید می‌کردند تا یک تقاضای نمایشی را برای سهام خود ایجاد کنند و از ارزش آن به‌طور مصنوعی حمایت کنند. اما در اکتبر ۱۹۸۳، بانک‌ها دیگر سرمایه ای برای خرید مجدد سهام و حمایت از قیمت‌ها نداشتند. قیمت سهام بانک‌ها سقوط کرد و بورس اوراق بهادار تل آویو از تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۸۳ به مدت هجده روز تعطیل شد. در نتیجه، این بانک‌ها توسط دولت ملی شدند.
وینار ساسانکان (پارسی میانه: "Winnār ī Sāsāngān") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود.
از وینار در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت به عنوان پسر فردی به نام ساسانکان (ساسانگان) یاد شده‌است. او در این سنگ‌نوشته در میان ۶۷ نجیب‌زاده در رتبهٔ شصت‌وسوم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
وارزَن (پارسی میانه: "Wārzan") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم و ساتراپ جی (اصفهان) بود.
از او در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده‌است. وی یکی از هفت ساتراپ و در میان آن‌ها سومین نفری است که به او در این کتیبه اشاره شده‌است. او در این سنگ‌نوشته در میان ۶۷ نجیب‌زاده در رتبهٔ سی‌ویکم قرار دارد و از جمله کسانی است که شاه به نام آن‌ها قربانی داده‌است. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
وردبد (پارسی میانه: "Wardbed") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم و پریستگ‌بد (پارسی میانه: paristagbed؛ به معنای «رئیس خادمان») بود.
از وردبد در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده‌است. او در این سنگ‌نوشته در میان ۶۷ نجیب‌زاده در رتبهٔ سی‌ونهم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
باید بررسی کرد که آیا مقام وی از نظر سلسله مراتب از همه افرادی که در کاخ سلطنتی خدمت می‌کردند برتری داشت یا اینکه او فقط مسئول خادمان بود. او به احتمال زیاد می‌توانست فقط رئیس همه خادمانی باشد که موقعیت خاصی ندارند. در میان آن‌ها خادمان شخصی اعضای خانواده سلطنتی و همچنین افراد بیشماری در ضیافت‌های سلطنتی، شکارها یا نوازندگان نیز بودند.
گندفر آبکان (پارسی میانه: "Gundifarr ī Ēwagān") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت شاپور یکم بود.
از او در سنگ‌نوشته شاپور یکم بر کعبه زرتشت یاد شده‌است. او در این سنگ‌نوشته در میان ۶۷ نجیب‌زاده در رتبهٔ بیست‌وهشتم قرار دارد. اطلاعات دیگری از زندگی او در دست نیست.
آنکیسور نام سرده ای از راسته خزنده‌کفلان و زیر راسته خزنده پاریختان است. سنگواره این گونه، متعلق به دوره ژوراسیک پیشین و اشکوب هتاجین و سینمورین بوده و بقایای آن در شمال شرقی ایالات متحده یافت شده‌است.Olsen, P.E. (2002). STRATIGRAPHY AND AGE OF THE EARLY JURASSIC PORTLAND FORMATION OF CONNECTICUT AND MASSACHUSETTS: A CONTRIBUTION TO THE TIME SCALE OF THE EARLY JURASSIC . Session No. 26
Studies of Depositional Systems and Sedimentary Rocks: In Honor of Edward Scudder Belt. 37th Annual Meeting (March 25–27, 2002). نام آنکیسور از واژه یونانی ""αγχι"" (آنکی) -anchi به معنی "نزدیک"+"" (سوروس)-sauros به معنی "سوسمار" گرفته شده‌است. در ابتدا از آنکیسور به عنوان جایگزینی برای " "Amphisaurus" " شناخته شده بود. که خود نام جایگزینی گونه برای " "Megadactylus"" در نظر گرفته شده بود. بعدها مشخص شد که هر دو گونه‌هایی از آنکیسور هستند.
بقایای خزنده‌پاریختان اولین بار در سال ۱۸۱۸ در آمریکای شمالی کشف شد. هنگامی که تعدادی از بقایا توسط آقای سلیمان السورث جونیور هنگام حفاری چاه با باروت در ویندزور شرقی، کنتاکی آمریکا یافت شد، تصور می‌شد که استخوان‌ها ممکن است استخوان‌های انسان باشد. اما وجود مهره‌های دم و کمر، این تصور را نقض می‌کرد. اکنون به عنوان نمونه‌های یک خزنده پاریخت نا آشنا شناخته می‌شوند، و احتمالاً هم نیای نزدیکی با پلاتوسورها داشتند
در سال ۱۸۵۵، بقایای "آ. پولیزلوس،" توسط ویلیام اسمیت در اسپرینگفیلد، ماساچوست در هنگام حفاری انفجاری برای چاه آب یافت شد. متأسفانه، هر دو نمونه به دلیل انفجار در محل ساختمانی که در آن پیدا شده بودند، به شدت آسیب دیدند و بسیاری از استخوان‌ها یا توسط کارگران به‌طور تصادفی دور ریخته شد، یا توسط اشخاص علاقه‌مند نگهداری شد. در نتیجه، این سرده، تنها باید از بقایای ناقص تشخیص داده می‌شد.
در سال ۱۸۶۳، ادوارد هیچکاک جونیور، توضیح داد که بقایای کشف شده در اسپرینگ فیلد، می‌توانند نوع خاصی از خزندگان باشند. وی سپس با دیرینه‌شناس انگلیسی ریچارد اوون ارتباط برقرار کرد. اوون به او توصیه کرد که از یافته‌ها به عنوان یک سرده جدید نام ببرد. اوون با اشاره به انگشت شست بلند زیاد حیوان، "نام Megadactylus را به معنی "انگشت بزرگ"" را به او ارائه کرد"." خود هیچکاک جونیور با اشاره به این واقعیت که پدرش سالها بیهوده در پی کشف هویت این گونه بود، نام "polyzelus" را (به معنی بسیار مورد جستجو) برای گونه ای از این سرده انتخاب کرد"."E. Hitchcock. 1865. Appendix [A]. Bones of "Megadactylus polyzelus". Supplement to the Ichnology of New England. A Report to the Government of Massachusetts in 1863. Wright and Potter, Boston 39-40
تاد ریوالدو فره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اندونزی است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال پرسیپورا جایاپورا در سوپر لیگ اندونزی و تیم ملی زیر ۲۳ سال اندونزی بازی می‌کند.
شهرستان گناباد جنوبی‌ترین شهرستان استان خراسان رضوی ایران است. مرکزیت این شهرستان، شهر گناباد است.
دوازده بار در شاهنامه‌ی فردوسی، در بعضی نسخه‌ها کنابد، در بعضی جنابد و گنابد یاد شده بطوریکه زیبد و گناباد را محل جنگ‌های توران و ایران دانسته‌اند. به گفتهٔ شاهنامه، پیران ویسه وزیر کاردان افراسیاب در گناباد به خاک سپرده شده و مدفن او هم‌اکنون در گناباد قرار دارد. از دیگر مواردی که می‌توان اشاره نمود، گذر ناصرخسرو از بخش کوهستانی کاخک و روستای کلات و کوهپایه‌های سلسله جبال قهستان که دارای درختان پسته کوهی فراوان بوده‌است و در سفرنامهٔ خود به آن اشاره نموده‌است.
در کتاب تاریخ حافظ ابرو، خراسان در سده‌های ۸ و ۹ قمری به دوازده ولایت تقسیم گردیده‌است که گناباد، مرکز ولایت قهستان بوده‌است. سه رویداد تاریخی قبل از اسلام یعنی حادثه جنگ دوازده‌رخ و فرار یزدگرد سوم به گناباد و ساخت قلعه زیبد و ایوان درب صوفه (ناتمام ماندن آن در اثر کشته شدن یزدگرد سوم در زیبد و در نتیجه به پایان رسیدن شاهنشاهی ساسانی) و حرکت بهرام‌شاه در گناباد روی داده و در دوره اسلامی جنگ‌های مهم تاریخی علیه اسماعیلیان بنام جنگ ملاحده در قلعه‌های اسماعیلی گناباد و قاین روی داده‌است.
۲۵ هرکول یا زانوزده ۲۵ ستاره‌ای در صورت فلکی زانوزده و در کهکشان راه شیری است.
اتحاد ایتولی ()یا لیگ اتولیا یک کنفدراسیون از جوامع قبیله ای و شهرها در یونان باستان با مرکزیت اتولیا در یونان مرکزی بود این اتحادیه احتمالاً در مخالفت با مقدونیه و اتحاد با هخامنشیان در اوایل دوران هلنیسم تاسیس شد. دو نشست سالانه در ترمیکا و پاناتولیکا برگزار می شد. این اتحادیه دلفی را در سال۲۹۰ قبل از میلاد اشغال کرد و به طور پیوسته سرزمین تحت تصرفش را گسترش می داد تا اینکه در پایان قرن ۳ قبل از میلاد ، کل یونان مرکزی را به استثنای آتیکا و بئوتیا تصرف کرد. در اوج خود ، قلمرو اتحادیه شامل لوکریس ، مالیس ، دولوپس ، مناطقی از تسالالی ، فوکیس و آکارنانیا بود. در دوره اخیر تاریخش برخی از شهرهای یونان به اتحادیه پیوستند در این میان می توان از شهر هایی مانند شهرهای آرکادیان مانتینه ،تگی ، فیگالیا و کیدونیا در کرت یاد کرد.
در طول دوران باستان، ایتولی ها مورد توجه دیگر یونانیان نبودند ، زیرا آنها را نیمه بربر و وحشی میدانستند اتحادیه آنها از ساختار سیاسی و اداری پیچیده ای برخوردار بود و ارتش های آنها به راحتی باسایر قدرت های یونان برابری داشت. با این حال ، در دوره هلنیستی ، آنها به عنوان یک کشور مستقل در یونان مرکزی ظهور کردند و با الحاق داوطلبانه چندین دولت شهر یونان به اتحادیه‌شان گسترش یافتند. در این دوره باز هم ، اتحادیه ایتولی علیه مقدونی ها مبارزه می کرد که به اتحاد با روم منجر شد و خود منهی به فتح نهایی یونان توسط رومی ها شد.
مرعشلی (به معنی اهل مرعش) مجموعه تلویزیونی ترکی در ژانر درام، اکشن سال ۲۰۲۱ ترکیه است.
مرعشلی (بوراک دنیز) که قبلاً سرباز نیروی ویژه بوده، یک مغازه ی صحافی باز میکند و سعی میکند از آنجا امرار معاش کند. نقطه ی عطف زندگی مرعشلی روزیست که دخترش زلیش تیر میخورد. مرعشلی با این که تنها هدفش حیات بخشیدن (امید بخشیدن) به دخترش است ولی رنج بزرگی که به دخترش تحمیل شده را هم فراموش نکرده است. روزی دختری بسیار زیبا به اسم ماهور (آلینا بز) وارد مغازه‌اش میشود که در همان روز ناخواسته درگیر ماجرای خطرناکی شده است و مرعشلی زندگی او را نجات میدهد و همان روز تقدیر این دو نفر به هم گره میخورد…
یونان رمی یا یونان تحت سیطره روم اشاره به دوران رومی تاریخ یونان است که با شکست کورنت در نبرد کورنت در سال۱۴۶ قبل از میلاد آغاز شد جمهوری روم با غلبه بر پادشاهی مقدونیه در یک سری درگیری های معروف به جنگ مقدونیه ، به طور پیوسته کنترل سرزمین اصلی یونان را به دست می گرفت.سرانجام جنگ چهارم مقدونیه در نبرد پیدنا در سال ۱۴۸ قبل از میلاد با شکست آندریسکوس مدعی سلطنتی مقدونیه پایان یافت.اشغال قطعی جهان یونان توسط رومی ها پس از نبرد آکتیوم (۳۱ سال قبل از میلاد) ، که در آن آگوستوس کلئوپاترا هفتم ، ملکه بطلمیوسی مصر یونان و ژنرال رومی مارک آنتونی را شکست داد ، و پس از آن اسکندریه (سال ۳۰ قبل از میلاد) به عنوان آخرین شهر بزرگ یونانی فتح شد تحقق یافت.دوران رومی تاریخ یونان پس از این که شهر بیزانس توسط امپراتور کنستانتین بزرگ به عنوان نوا روما ، به عنوان پایتخت جدید امپراتوری روم برگزیده شد، ادامه یافت. در سال ۳۳۰ میلادی ، این شهر به قسطنطنیه تغییر نام یافت. پس از آن ، امپراتوری بیزانس به طور کلی از نظر فرهنگ و زبان یونانی شد.
ان‌جی‌سی ۷۳۸۰ () یک خوشه ستاره‌ای باز جوان است که در صورت فلکی گردانِ شمالی قیفاووس قرار گرفته و توسط کارولین هرشل در سال ۱۷۸۷ کشف شده‌است. اخترشناسِ زادهٔ آلمان، ویلیام هرشل، کشف خواهرش را در فهرست خود گنجانده و آن را با برچسب «H VIII.77» نامگذاری کرده‌است. در کاتالوگ شارپلس 1959 (Sh2-142). این سحابی با نام «S 142» شناخته می‌شود. مشاهدهٔ "ان‌جی‌سی ۷۳۸۰" با چشم بسیار دشوار است، معمولاً به آسمان بسیار تاریک و فیلتر O-III نیاز است. این خوشهٔ ستاره‌ای در فاصله تقریبی ۸٫۵ کیلو سال نوری از خورشید، در بازوی برساووش کهکشان راه شیری واقع شده‌است.
این خوشه وسعتی حدود ۲۰ سال نوری (در ۶ قطعه) با یک شکل کشیده و یک دم کشیده را در بر می‌گیرد. تخمین سن از ۴ تا ۱۱٫۹ میلیون سال است. در مرکز خوشهٔ DH Cephei قرار دارد، یک سیستم باینری طیفی دو خط نزدیک و دو خطه متشکل از دو ستاره عظیم از نوع O قرار دارد. این جفت منبع یونیزه کنندهٔ اصلی برای منطقه اچ ۲ (H II) اطراف است و در حالی که باعث تشکیل ستاره در منطقهٔ همسایه می‌شود، گاز و گرد و غبار اطراف را بیرون می‌کشد. از میان ستارگان متغیری که در خوشه شناسایی شده‌اند، ۱۴ ستاره از ستارگان پیش‌رشته اصلی شناخته شده‌اند در حالی که ۱۷ ستاره که رشته اصلی هستند در درجهٔ اول متغیرهای نوع B هستند.
رژیم وانگ جینگ وی (به لاتین: Wang Jingwei regime) یک کشور سابق، دولت دست‌نشانده و حکومت در امپراتوری ژاپن بود.
ایالت برمه دولت زمان جنگ برمه بود که توسط ژاپن در سال ۱۹۴۳ در جریان تصرف برمه توسط ژاپن در جنگ جهانی دوم ایجاد شد.
نبرد کورنت در سال ۱۴۶ پیش از میلاد رخ داد و به نبرد لوکاپیترا یا نبرد لفکوپترا نیز معروف است، درگیری قاطعی بود که بین جمهوری روم و دولت‌شهر یونانی کورنت و متحدانش در اتحادیه اخائیه انجام شد. این نبرد پایان عصر مقدونیان و آغاز دوره تسلط رومیان در تاریخ یونان است و همچنین به دلیل نابودی کامل کورنت توسط رومی‌ها به عنوان یکی از پیامدهای آن، قابل توجه است.
رومی‌ها چند هفته زودتر و قبل از آغاز جنگ، به سرعت حرکت کرده و بیوتیا را فتح کرده و سپس به سمت کورنت پیشروی کردند. علیرغم موفقیتهای رومیان، آخائیان از تسلیم امتناع ورزیدند و نیروهای خود را برای دفاع از پایتخت جمع کردند در طی چند ساعت نبرد، آخائیان کاملاً منهدم شده و نیروهایشان کشته، اسیر یا متواری شدند پس از چند روز انتظار، رومیان وارد این شهر شدند و به دستور مومیوس آن را به آتش کشیدند، همه مردان را کشتند و همه زنان و کودکان را به بردگی کشاندند و پس از آن بقیه یونان تحت سلطه روم قرار گرفت.
از چند دهه قبل بین اتحادیه و رم اختلافاتی بود اما پس از تمایل اتحادیه به افزودن اسپارت این اختلافات گسترش یافت کاسیوس دیو گزارش داد که این آخاییان (یونانی‌ها) بودند که اختلاف را آغاز کردند، اما توسعه طلبی روم، عوام فریبی آخاییان و شکست دیپلماسی هم مؤثر بوده‌است. سنای روم به لوسیوس مومیوس، یکی از کنسول‌های قدیمی، دستور داد تا برای خاموش کردن شورش از اکهائی به یونان برود
رومی‌ها که از مقدونیه، که به تازگی به یک استان روم تبدیل شده بود، در حرکت بودند، در نبرد اسکارفیا ارتش آخایی را تحت فرماندهی کریتولاوس شکست دادند. این شکست باعث سردرگمی و وحشت بزرگی در جهان یونانی شد، بطوریکه پس از آن تعدادی از شهرها تسلیم رومیان شدند. با این حال، بسیاری از اعضاء اتحادیه، به ویژه کورنت، در اطراف دیائوس جمع شدند، و او را به عنوان جایگزینی کریتولائوس انتخاب کردند و برای ادامه جنگ تصمیم گرفتند. پس از نبرد، فرمانده رومی از طریق بئوتیه پیشروی کرد، متحدان آخائی را در منطقه شکست داد و چندین شهر تسلیم شدند و با آنها به خوبی رفتار شد. او پیشنهاد صلح به اتحادیه داد، اما توسط دیائوس این پیشنهاد رد شد. در سال ۱۴۶ قبل از میلاد، لوسیوس مومیوس وارد منطقه شد، متلوس را به مقدونیه بازگرداند و تمام نیروهای رومی را در منطقه جمع کرد، که بالغ بر ۲۳۰۰۰ پیاده و ۳۵۰۰ سوار (احتمالاً دو لژیون به اضافه متحدان ایتالیایی) و نیز متحدان کرتانی و پرگامی بود. با این نیرو، او به سمت پایتخت اتحادیه پیشروی کرد، جایی که ژنرال دیائوس با ۱۴۰۰۰ پیاده و ۶۰۰ سواره اردو زده بود
رومی‌ها نیروهای کمکی ایتالیایی خود را به عنوان مأمور مراقبت انتخاب کرده بودنداین امر باعث می‌شود که آخانیان با تحمیل تلفات قابل توجه و تقویت روحیه خود، حمله شبانه موفقی را به اردوگاه نگهبان پیشروی رومی انجام دهند. به جهت پیروزی‌های اولیه اخائیان به جنگ تشویق شدند در جنگ نیروهای سواره اندک ایشان شکست خوردند و یک نیروی هزار نفره رومی موفق شد نیروهای دشمن را شکست داد پس از آن نیروهای اتحادیه به سمت دیوارهای شهر عقب نشستند و دیائوس به آرکادیا گریخت و در آنجا خودکشی کرد
پس از شکست باقی مانده سربازان و برخی از اهالی متواری شدند اما رومیان از ترس کمین، تا سه روز پس از جنگ وارد کورنت نشدند. رومی‌ها هنگامی که در کورنت بودند، کل جمعیت بزرگسال مرد را کشتند و تمام زنان و کودکان را به بردگی کشیدند، پس از آن شهر توسط ارتش پیروز روم غارت شد و به کلی نابود شد و تمام گنجینه‌ها و هنر شهر به غارت رفت. این نمایش ظالمانه ظاهراً بی‌مورد احتمالاً ناشی از دستورالعمل‌های مجلس سنا بود که توسط لابی بازرگانان به جهت اشتیاق برای از بین بردن یک رقیب خطرناک تجاری تنظیم شده بود، به گفته پولیبیوس، مومیوس قادر به مقاومت در برابر فشار اطرافیان خود نبود لیوی می‌نویسد که مومیوس هیچ‌یک از غنایم را برای خود اختصاص نداد و او را به خاطر صداقت ستایش می‌کند. سرنوشت کورنت بسیار مشابه سرنوشت کارتاژ در همان ایام بود. پولیبیوس از بی احتیاطی سربازان رومی یاد می‌کند، کسانی که آثار هنری را از بین می‌بردند یا مانند اشیا سرگرم‌کننده با آنها رفتار می‌کردند با این حال، آنها احترام زیادی به مجسمه‌های فیلوپومن نشان دادند، هم برای شهرت او و هم اینکه او اولین متحد رم در یونان بود. مومیوس از نظر هنری بسیار نادان بود - هنگام حمل مجسمه‌ها و نقاشی‌های بی‌ارزش به ایتالیا، دستور داد که به پیمانکاران هشدار داده شود که در صورت از دست دادن آنها، مجبور به جایگزینی آنها با مجسمه‌های جدید می‌شوند. فتح کورنت ورود بسیاری از آثار هنری یونان به دنیای روم بود، و این فرهنگ را بیشتر در معرض فرهنگ یونان قرار داد و زمینه را برای توسعه جهان یونان و روم فراهم کرد.
این نبرد به عمر اتحادیه پایان داد یونان به استان تازه تأسیس مقدونیه الحاق شد (اگرچه به برخی از شهرهاخودمختاری داده شد) و کنترل مستقیم روم بر سرزمین اصلی یونان برقرار شد. تا صد سال کورنت تبدیل به ویرانه ای شد و تازه در زمان سزار بود که مجدداً به آن رونق برگشت.
ارتش استقلال برمه یک ارتش انقلابی و همدست با نیروهای محور بود که برای کمک به ژاپنی‌های میانمار (برمه) در سال ۱۹۴۲ در طی حمله ژاپن به برمه و برای پایان سلطه حکومت بریتانیا در برمه جنگید.
این اولین ارتش پسااستعماری در تاریخ برمه بود. ارتش استقلال برمه از گروهی ملی‌گرایان برمه در سال ۱۹۴۱ به نام سی رفیق و تحت نظارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن تشکیل شد. تلاش‌های ارتش استقلال برمه برای ایجاد یک دولت در طول تهاجم ژاپن منجر به انحلال آن توسط ژاپنی‌ها و تشکیل «ارتش دفاع برمه» که کوچکتر بود به جای آن شد. همان‌طور که ژاپن برمه را به سمت استقلال اسمی هدایت کرد، ارتش دفاع برمه در سال ۱۹۴۳ به ارتش ملی برمه در ایالت برمه تبدیل شد و سپس به صورت یک دولت دست‌نشانده تحت با ماو، گسترش یافت.