moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
درحلال پروتیک ترکیب دی آزو ۳ بر اثر تجزیه شدن به ترکیب کاربنیوم یون 5 تبدیل می گردد.
در حلال غیرپروتیک ترکیب دی آزو ۳ بر اثر تجزیه شدن به ترکیب کاربن ۷ تبدیل می گردد.
ادوارد ماشری (به انگلیسی: Edouard Machery) استاد فلسفه دانشگاه پیتسبرگ است.
ادوارد ماشری در سال ۱۳۸۳ دکترای فلسفه را در دانشگاه سوربن به پایان رساند.
آثار ادوارد ماشری در زمینه فلسفه و علوم شناختی است.سایت Philosophical Reviews
http://www.rotman.uwo.ca/interview-with-dr-mazviita-chirimuuta
https://global.oup.com/academic/product/doing-without-concepts-9780195306880?cc=us&lang=en
http://www.wmich.edu/wmu/news/2010/11/048.shtml
آثار ادوارد ماشری توسط منتقدان مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. برخی از این نقدهای آثار او عبارت است از:
http://ndpr.nd.edu/news/doing-without-concepts
http://www.academia.edu/15128229/Review_of_Edouard_Machery_and_Elizabeth_ONeill_eds._Current_Controversies_in_Experimental_Philosophy_Routledge_2014_Notre_Dame_Philosophical_Reviews_
https://benjamins.com/#catalog/journals/pc.19.1.07blo/details
Philosophical psychology
http://www.tandfonline.com.proxy.bibliotheques.uqam.ca:2048/doi/abs/10.1080/09515089.2010.544520
برخی از مصاحبههایی که با ادوارد ماشری دربارهٔ نظریات فلسفیاش انجام شده عبارت است از:
http://www.philosoph
https://web.archive.org/web/20171213132714/http://www.3ammagazine.com/3am/without-concepts/
http://philosophyofbrains.com/2017/01/30/an-interview-with-edouard-machery-on-the-sci-phi-podcast.aspx
http://tonysobrado.org/index.php/the-biggest-questions-podcast-series/what-is-consciousness/interview-and-discussion-with-professor-edouard-machery/
https://thephilosopherseye.com/2012/03/15/new-naturalistic-philosophy-editor-for-philosophy-compass/
https://www.philosophersmag.com/essays/153-can-psychologists-tell-us-anything-about-philosophy
ادوارد ماشری جایزه صدراعظم را در سال ۲۰۱۱ از دانشگاه پیتسبرگ دریافت کرد. او همچنین جایزه استانتون را از انجمن فلسفه و روانشناسی در سال ۲۰۱۳ دریافت کرد.
http://www.pitt.edu/~pittcntr/About/director.html
https://www.chronicle.pitt.edu/story/chancellor-announces-2011-distinguished-research-awards
در مجموع چندین نوع واکنش آمینواسید آکابوری وجود دارد که نام همه این واکنشها به افتخار شیمی‌دان ژاپنی شیرو آکابوری (۱۹۰۰-۱۹۹۲) گذاشته شده‌است.
در اولین واکنش یک α-اسید آمینه بر اثر اکسایش و انجام مرحله ی کربوکسیل زدایی موجب تشکیل یک گروه آلدهید در موقعیت α سابق، می گردد. این واکنش توسط حرارت و با کمکاکسیژن در حضور یک قند کاهنده  انجام می‌گیرد.
در دومین نوع واکنش یک α-اسید آمینه یا استر از آن، با کمک کاهش توسط ملغمه ی سدیم و اسید هیدروکلریدریک اتانولی منجر به تولید یک آلفا آمینو آلدهید می گردند.
آذر هاشمی (زادهٔ ۱۳۳۲ در آبادان) موسیقی‌دان، نوازنده سنتور و آهنگساز اهل ایران است.
آذر هاشمی در سال ۱۳۳۲ در آبادان متولد شد. در ۱۰ سالگی به هنرستان موسیقی ملی وارد شد و هنرستان را تا دریافت مدرک لیسانس ادامه داد. او پس از فارغ‌التحصیل شدن از هنرستان موسیقی به جهت تکمیل تحصیلات خود راهی کشور اتریش، شهر وین شد و در آنجا علوم آهنگسازی و رهبری گروه کر را به مدت ۸ سال فراگرفت. از جمله استادان او می‌توان به توماس کریستین داوید، فرامرز پایور، محمود کریمی، فرهاد فخرالدینی و حسین دهلوی اشاره نمود. وی در سال ۱۳۸۵ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری (معادل دکتری) از وزارت ارشاد شد. او همچنین بازرس خانه موسیقی ایران است. بهمن ۱۳۸۲، در مراسم اختتامیهٔ نوزدهمین جشنوارهٔ موسیقی فجر، لوح تقدیر، چنگ زرین و ۱۰ سکهٔ بهار آزادی به آذر هاشمی اهدا شد.
در چهاردهمین جشن خانه موسیقی ایران آذر هاشمی به همراه چند بانوی موسیقی‌دان دیگر مورد تجلیل قرار گرفت.
برخی از فعالیت‌های هنری آذر هاشمی طی سالیان فعالیت او در جایگاه موسیقی دان به شرح زیر است:
شرم () نام یک مجموعه تلویزیونی اینترنتی سبک درام نوجوان است که به زندگی روزانه چند نوجوان می‌پردازد که در یک مدرسه در محله وست اند در شهر اسلو نروژ تحصیل می‌کنند. شرم توسط NRK P3 بخشی از ان‌آرکا متعلق به دولت نروژ تولید و پخش شده‌است.
هر فصل این مجموعه تلویزیونی یک شخصیت اصلی دارد و به یک موضوع می‌پردازد. در فصل اول(ایوا) که سپتامبر ۲۰۱۵ پخش شد به مشکلات روابط، تنهایی و هویت می‌پردازد. فصل دوم(نورا) که در مارس ۲۰۱۶ پخش شد به مثلث عشقی، فمنیسم، تجاوز جنسی و خشنوت پرداخت. فصل سوم(ایزاک) که در اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شد به سختی‌های آشکارسازی، همجنس‌گرایی، اختلالات روانی، و دین پرداخت. فصل چهارمش(سنا) که در آوریل ۲۰۱۷ منتشر شد موضوع محوری آن دین اسلام، عشق ممنوعه، و زورگیری مجازی بود.
تاری‌یه سندویک مو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل نروژ است. علت شهرت او بازی در نقش ایزاک والترسن در مجموعه تلویزیونی شرم است.
تاری یه به همراه هنریک هولم به علت بازی خوب و تحسین برانگیزشان در سریال شرم موفق به دریافت دو جایزه معتبر نروژی شدند.
تاری یه برای بازی در نقش ایزاک در سریال شرم نامزد دریافت جایزه سالانه صنعت تلویزیون نروژی Gullruten Awards شد.
بونیچیرو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیمیزو اس-پالس و ساگان توسو اشاره کرد.
تتسویا آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کونسادول ساپورو اشاره کرد.
یوتا آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویسل کوبه و سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
یوتارو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به یوکوهاما مارینوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Japan U-20 بازی کرده‌است.
هیرویوکی آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گامبا اوساکا اشاره کرد.
مائو آبه (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
شو آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آویسپا فوکوئوکا و کاشیوا ریسول اشاره کرد.
شوهی آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ناگویا گرامپوس و جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
هیروکی آبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در پست وینگر چپ برای باشگاه بارسلونا اتلتیک و تیم ملی ژاپن بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ژاپن بازی کرده‌است.
یوشینوری آبه (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به توکیو وردی، و ساگان توسو، توکیو وردی، و کاوازاکی فرونتال اشاره کرد.
این نوشتار، فهرست نظامیان بلندپایه جمهوری اسلامی ایران است.
درجه تک-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریادار و برای سایر نیروها، سرتیپ است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریادار پاسدار» و برای سایر نیروها، «سرتیپ پاسدار» است. سرداران تک-ستاره فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران که سابقهٔ خدمت در سپاه پاسداران یا کمیته انقلاب اسلامی داشته باشند، عنوان «سرتیپ پاسدار» دریافت خواهند کرد. برخی از نظامیان ایرانی، پس از درگذشت‌شان، این درجه را به صورت افتخاری دریافت کرده‌اند.
در مراحل ترفیع یک امیر یا سردار، از سرتیپ دوم به سرتیپ، ابتدا به وضعیت «سرتیپی موقت»، و سپس به وضعیت «سرتیپی دائم» ارتقاء می‌یابد. تمام مراحل ارتقای درجه امرا و سرداران، با تأیید فرمانده کل نیروهای مسلح انجام می‌شود.
درجه دو-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریابان و برای سایر نیروها، سرلشکر است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریابان پاسدار» و برای سایر نیروها، «سرلشکر پاسدار» است. تاکنون ۱۷ نفر درجه دوستاره را در حین خدمت دریافت کرده‌اند که ۱۲ نفرشان در قید حیات هستند. برخی از نظامیان ایرانی، پس از درگذشت‌شان، این درجه را به صورت افتخاری دریافت کرده‌اند.
درجه سه-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریاسالار و برای سایر نیروها، سپهبد است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریاسالار پاسدار» و برای سایر نیروها، «سپهبد پاسدار» است. تاکنون هیچ کدام از نظامیان فعال در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران درجهٔ سه‌ستاره دریافت نکرده‌است. تنها سید محمدولی قرنی، علی صیاد شیرازی و قاسم سلیمانی این درجه را پس از درگذشتشان دریافت کرده‌اند.
درجه چهار-ستاره در سازمان رزم ارتش جمهوری اسلامی ایران برای نیروی دریایی، دریابد و برای سایر نیروها، ارتشبد است. همچنین در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروی دریایی، «دریابد پاسدار» و برای سایر نیروها، «ارتشبد پاسدار» است. تاکنون هیچ کدام از نظامیان نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران درجه چهارستاره دریافت نکرده‌است.
واکنش اِن (معروف به واکنش آلدر-اِن) یک واکنش شیمیایی بین یک ترکیب حاوی پیوند چندگانه و یک ترکیب دارای هیدروژن آلیلی (اِن) برای تشکیل یک پیوند سیگما از طریق مهاجرت یک پیوند دوگانه ترکیب اِن از طریق مسیر جابه‌جایی [۵،۱] هیدروژن است. محصول واکنش فوق یک آلکن است که پیوند دوگانهٔ آن به موقعیت آلیلی جابه‌جا شده‌است.
w یکی از دستورهای سیستم‌های عامل لینوکس و یونیکس است؛ که اطلاعاتی راجع به کاربرهای متصل شده به سیستم عامل و فعالیتشان می‌دهد.https://www.computerhope.com/unix/w.htm
طرز استفادهٔ این دستور در خط فرمان لینوکس به این صورت است:
w [options] user [...]
vivek pts/0 192.168.1.6 14:10 3:24m 2.15s 0.00s dbus-launch --auto
root pts/1 192.168.1.6 14:51 1:41m 0.16s 0.00s pager -s
nixcraft pts/2 192.168.1.6 14:52 13:07 0.41s 0.02s vi /etc/passwd
root pts/3 192.168.1.6 17:21 3.00s 0.12s 0.01s w -h
یک دایمر یا دوپاره الیگومری متشکل از دو مونومر می باشند که این دو ساختار توسط پیوندهای ضعیف یا قوی کووالانسی یا بین مولکولی به یکدیگر متصل شده اند. اصطلاح هومودیمر در مواقعی که دو دو دیمر کاملاً یکسان باشند(به عنوان مثال A-A) و هترودیمر زمانی که آنها متفاوت هستند (به عنوان مثال A-B) استفاده می گردد. عمل وارون دوپاره سازی یا دیمریزاسیون اغلب به نام تفکیک شناخته می گردد. هنگامی که دو یون با بار مخالف تشکیل یک دیمر را بدهند، آنها جفت یروم (Bjerrum pairs) نامیده می شوند."
باغ سعیدی یا باغ تاریخی سعیدی باغی است شامل باغ بزرگ (به وسعت ۴ هکتار) و دو عمارت تاریخی (در مرکز و جنوب باغ) و با قدمتی نزدیک صد سال که در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی به دست ابراهیم خان سعیدالایاله (سعیدی) از خوانین نیشابور ساخته شده‌است. عبدالله سعیدی فرزند میرزا ابراهیم، نماینده مردم نیشابور در دوره‌های هجدهم و نوزدهم مجلس شورای ملی در این باغ زندگی می‌کرده‌است.نیشابور/ عمارت و باغ تاریخی سعیدی، ایرنا.نیشابور؛ عمارت و باغ تاریخی سعیدی، بهارنیوز. این بنای تاریخی در خیابان بنیاد شهید در نیشابور قرار دارد.هشدار درباره "خانه تاریخی وکیلی" و "باغ بزرگ سعیدی" ، سایت روزنه.
شعر بی‌پایان فیلمی درام و زندگی‌نامهای به نویسندگی و کارگردانی آلخاندرو خودوروفسکی محصول مشترک شیلی و فرانسه است. این فیلم در دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ نمایش داده شد.
این فیلم بازگو کنندهٔ زندگی آلخاندرو خودوروفسکی در دورهٔ نوجوانی و جوانی است که پیدایش هنر درخود و پیروی از آن را به تصویر کشیده‌است.
محمدعلی طاهر (عربی: محمد علی الطاهر)؛ (زاده: ۱۸۹۶) نویسنده و روزنامه‌نگار فلسطینی معروف به ابا الحسن در نابلس زاده شد و تحصیلاتش را در زادگاهش به اتمام رساند. وی با روزنامه‌های مختلفی کار می‌کرد از جمله روزنامه‌های «جوان عرب»، روزنامه جنوب سوریه. او مدتی رئیس اداره پست و تلگراف در نابلس بود و سپس در سال ۱۹۲۰ به قاهره منتقل شد و جزو اولین روزنامه‌نگارانی بود که نسبت به طرح انگلستان برای تأسیس دولت یهود هشدار داد.
محمدعلی طاهر روزنامه «شورا» را در سال ۱۹۲۴ تأسیس کرد که یکی از معروف‌ترین روزنامه‌های عربی در ابتدای قرن بیستم بود. شورا یک روزنامه سیاسی و خاص موضوعات فلسطین، سوریه، لبنان و شرق اردن بود. این روزنامه به دلیل سیاستی که دنبال می‌کرد در کشورهای عربی ممنوع گردید.
طاهر ۴ بار دستگیر شد و علت اصلی این دستگیری‌ها نیز نقطه نظرات ضد استعماری او بود. اولین بار در سال ۱۹۱۵ دستگیر و دو سال زندانی شد. بار دوم در سال ۱۹۲۵ و سومین بار در سال ۱۹۴۰ دستگیر گردید که موفق به فرار شد تا این که مورد عفو قرار گرفت؛ و آخرین دستگیری وی در سال ۱۹۴۹ در قاهره بود.HUCKSTEP INTERNMENT CAMP
محمدعلی طاهر سرانجام در ۲۲ اوت ۱۹۷۴ وفات یافت و به همین مناسبت حبیب بورقیبه رئیس‌جمهور وقت تونس پیام تسلیتی با خط خودش نوشته و برای خانواده او فرستاد.
حالت بی‌صدا که به آن حالت سایلنت (انگلیسی: "silent mode") نیز می‌گویند نوعی تنظیم مخصوص گوشی‌های موبایل و پی‌جو است که با فعال شدنش آهنگ‌های زنگ و هشدار و در برخی موارد حتی حالت لرزش یا زنگ‌های هشدار غیرفعال و بی‌صدا می‌شوند. بر خلاف حالت هواپیما حالت بی‌صدا همچنان به کاربر اجازه می‌دهد تا تماس برقرار کرده و پیامک بفرستد یا دریافت کند.
این گزینه برای موقعیت‌ها یا مکان‌هایی مانند جلسات سخنرانی، کتابخانهها، موزه‌ها، مکان‌های عبادت و همچنین در برخی مکان‌ها که استفاده از حالت سکوت یا خاموش کردن دستگاه اجباری است، مناسب است.
قدرت‌الله نوروزی شهردار اصفهان از سال ۱۳۹۶ تا سال ۱۴۰۰ به مدت چهار سال بوده‌است. در تاریخ ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ در جلسه غیرعلنی از مجموع ۱۳ رای با ۱۰ رای موافق شورای شهر اصفهان به سمت شهردار اصفهان منصوب شد و در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۹۶ به‌طور رسمی به عنوان شهردار شهر اصفهان انتخاب شد. وی پیش از این فرماندار اصفهان در دولت اصلاحات بوده‌است.
قدرت‌الله نوروزی دارای مدرک دکتری در رشته حقوق عمومی می‌باشد و هم‌اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان و مدیر پیشین گروه حقوق دانشگاه اصفهان است.
الکساندر ایلیچ اولیانوف (؛ زاده: ۱۲ آوریل ۱۸۶۶ – درگذشته ) یک روسی انقلابی و برادر بزرگتر ولادیمیر لنین بود. او همچنین بنام ساشا (مخفف نام اسکندر) معروف بود.
اولیانوف از کالج سیمبیرسک با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۸۸۳ وارد دانشگاه سن پترزبورگ گردید و در آنجا درجه تخصصی علوم طبیعی را گرفت و مدال طلای دیگری را برای کار خود در زمینه زیست‌شناسی کسب کرد.
در دانشگاه، در جلسات غیرقانونی و تظاهرات شرکت می‌کرد و برای دانشجویان و کارگران سخنرانی می‌کرد. در سال ۱۸۸۶، او عضو «شاخه ترور» جایگزین (حزب اراده ملی) شد. او یکی از نویسندگان مارکسیسم و از تأثیرگذاران آن بود.
بعد از اعلام طبقه کارگر به عنوان یک «هسته حزب سوسیالیست»، در برنامه حزب، با ابتکار روشنفکران انقلابی در مبارزه با استبداد، ترور به عنوان ابزار مبارزه تأیید گردید.
اولیانوف و رفقایش یک طرح ترور برای الکساندر سوم روسیه تهیه کردند. در اول مارس ۱۸۷۷ مصادف با ششمین سالگرد ترور الکساندر دوم سه نفر از آن‌ها که تلاش کردند تا یک بمب به کالسکه الکساندر پرتاب کنند، که توسط پلیس شناسائی و در نوسکی پرویپکت بازداشت شدند.
الکساندر هرساله در این روز برای ادای احترام به پدر ترور شده‌اش به کلیسا می‌رفت. در پیگیری اولیانوف که هم ایدئولوگ گروه و هم شیمی‌دان تهیه‌کننده بمب بود دستگیر شد. در دادگاه اولیانوف به دفاع سیاسی از خود پرداخت. در دادگاه کلیه دست‌اندرکاران ترور به مرگ محکوم شدند و پنج نفر از محکومین بوسیله الکساندر سوم بخشوده نشدند که یکی از آن‌ها اولیانوف بود و او همراه ۴ نفر دیگر از رفقایش در ۸ مارس در شلیسلبورگ به دار آویخته شدند. یکی از آنهایی که بخشوده شد برونیسلاو پیلسودسکی برادر ژوزف پیلسودیکی بود.
اعدام برادر لنین ممکن است روی او تأثیر گذاشته و او را در امر مبارزه رادیکال‌تر کرده باشد چرا که او در اعتراضات دانشجوئی و تبلیغات انقلابی بیشتر شرکت می‌کرد، یا اینکه ممکن است نه، او به تاکتیک دیگری می‌اندیشید. می‌گویند وقتی خبر اعدام برادرش را شنید به آرامی گفت که «راه دیگری هست»، که شامل طرح ترور تزار یا سران عالی‌رتبه رژیم نمی‌شود. گرچه لئون تروتسکی می‌گوید بعید است که چنین باشد زیرا لنین تا اوایل سالهای ۱۸۹۰ یکی از طرفداران ترور بود، و این واقعیت که او در روزی که اولیانوف اعدام شد با برادر کوچکش دیمیتری ۱۳ ساله و خواهر کوچکتر ۹ ساله‌اش در خانه بود. در همان موقع هم لنین درگیر امتحانات نهائی فارغ‌التحصیلی‌اش بود.
سیاره کوچک اولیانوف ۲۱۱۲ که توسط ستاره‌شناس روسی تامارا میخائیلونا سمیرانوا کشف شد به نام اولیانوف نامگذاری شد.
گریزولد در برابر کنتیکتhttps://www.law.cornell.edu/supremecourt/text/381/479حکم تاریخی دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا در جهت حق پایه ای حریم خصوصی به قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اضافه شد. این پرونده شامل «قوانین کامستاک» کنتیکت بود که اشخاص را از استفاده از هرگونه مقالات یا ابزار پزشکی در جهت پیشگیری بارداری منع می‌کرد. این قانون با رای ۷–۲ توسط دیوان عالی به دلیل آنکه این قانون «حق حریم خصوصی نکاحی» را نقض می‌کرد باطل اعلام کرد و پایه حریم خصوصی و احترام به اقدامات درون خانوادگی را پایه گذاشت. این پرونده و پرونده‌های مشابه دیگر حق برخورداری از حریم خصوصی را به عنوان حق محافظت از نفوذ دولت می‌بینند. هرچند که منشور حقوق ایالات متحده آمریکا آشکارا به «حریم خصوصی» اشاره نمی‌کند اما قاضی دیوان عالی ویلیام او. داگلاس یک «پیامد قانونی» و «تجلی» از حمایتهای دیگر قانون اساسی مانند ماده خود-متهم سازی در متمم پنجم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا است. آرتور گلدبرگ در نوشتن نظر موافق خود از متمم نهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا استفاده کرد که این نظر حکم دیوان عالی را تأیید می‌کرد. قاضی بایرون وایت و قاضی جان مارشال هارلن دوم نظر موافق نوشتند و بحثی دربارهٔ اینکه حریم خصوصی مقررات مصوب متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا مورد حمایت قرار گرفته‌است انجام دادند.
استیوارت ادوارد وایت (; – ) رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حسین فرهادپور (۱۳۱۷ – ۷ تیر ۱۳۸۲) موسیقی‌دان، نوازنده و آهنگساز اهل ایران بود.
حسین فرهادپور در سال ۱۳۱۷ در خانواده‌ای هنرمند متولد شد. مادرش، پروین سلیمانی بازیگر سرشناس تئاتر، سینما و تلویزیون بود. وی از دوران کودکی به موسیقی گرایش داشت، به همین سبب در هنرستان موسیقی ملی به تحصیل موسیقی مشغول و در سال ۱۳۳۷ فارغ‌التحصیل شد. در آن زمان سرپرست هنرستان موسیقی ملی روح‌الله خالقی بود. از جمله استادان او می‌توان به: ابوالحسن صبا، محمود ذوالفنون، علی تجویدی، موسی معروفی، حسین دهلوی و مصطفی کمال پورتراب اشاره نمود. او همچنین نواختن تمبک را نزد حسین تهرانی آموخت.حسین فرهادپور در سال ۱۳۳۹ پس از خاتمه خدمت سربازی به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد. وی با ارکستر فرامرز پایور نیز همکاری می‌کرد همچنین سرپرستی ارکستری را به عهده گرفت که در آن به غیر از ویلن و ویولا ساز قیچک یا غژک را که سازی محلی است، می‌نواخت. او ساز قیچک آلتو را نیز در محافل موسیقی اجرا و معرفی نمود. از او به عنوان اولین نوزاندهٔ قیچک که برای اجرای کنسرت به کشورهای اروپایی و آسیایی سفر کرده‌است یاد می‌کنند. وی با هنرمندان بسیاری همکاری کرده‌است که از آن میان به هنرمندان زیر می‌توان اشاره نمود:هوشنگ ظریف، رحمت‌الله بدیعی، محمد اسماعیلی، حسن ناهید، پرویز مشکاتیان، «محمد دلنوازی»، «حسن منوچهری»، پروین صالح، «پروین شکالور» و …فرهاد پور در سال ۱۳۶۱ مدرک لیسانس در رشته سازهای ملی و موسیقی ایرانی را اخذ نمود. او در حیطه آهنگسازی و موسیقی فیلم و سریال نیز فعالیت داشت.
از جمله فعالیت‌های هنری حسین فرهادپور، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
همکاری با برنامه گلها، همکاری با ارکستر فرامرز پایور، همکاری با «ارکستر سازهای ملی»، همکاری با «ارکستر وزارت فرهنگ و هنر» به سرپرستی فرامرز پایور، اجرا در کشورهایی نظیر: فرانسه، ایتالیا، مجارستان، لهستان، رومانی، تونس، مراکش، الجزایر، مصر، کویت و بحرین، ساخت موسیقی برای چندین فیلم و سریال تلویزیونی
حسین فرهادپور در بسیاری از آثار موسیقی زمان خود حضور داشته‌است که برخی از آنان عبارتند از:
حسین فرهادپور روز شنبه ۷ تیر ۱۳۸۲ در سن ۶۵ سالگی در اثر سکته قلبی درگذشت. پیکر او صبح روز یکشنبه ۸ تیر ۱۳۸۲ از مقابل بیمارستان مدرس تهران به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع و به خاک سپرده شد.
ریمون اوبراک (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۴ – ) رهبر مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم و یک مهندس عمران اهل فرانسه بود. وی به خاطر نقش اش در مقاومت فرانسه برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.
ریمون اوبراک در یک خانواده متوسط یهودی در وزول اوت-سون فرانسه به دنیا آمد. پدرش آلبرساموئل در دوم مارس ۱۸۸۴ در وزول و مادرش هلن فالک در دوم مارس ۱۸۹۴ در کرست فرانسه به دنیا آمد. خانواده اش مغازه دار بودند.
ریمون اوبراک در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ به عنوان یک دانشجوی سیاسی با افکار چپ در دانشکده ملی راه و ساختمان تحصیل می‌کرد. او در همین سال‌ها با لوسی اوبراک جوان آشنا شد. ریمون بعد از فارغ‌التحصیلی از این دانشکده بورس ادامه تحصیلش را برای تحصیل در موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه هاروارد دریافت کرد و از تابستان سال۱۹۳۷ در این مراکز تحصیلاتش را ادامه داد.
در جریان جنگ جهانی دوم ساموئل در ارتش فرانسه به عنوان مهندس راه و ساختمان در خط دفاعی ماژینو خدمت می‌کرد. او مجدداً در استراسبورگ با لوسی برنار دیدار کرد. آن‌ها در ۱۴ دسامبر ۱۹۳۹ در شهر دیژون با هم ازدواج کردند. ساموئل در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۰ توسط ارتش آلمان به اسارت درآمد ولی توانست با کمک همسرش از اردوگاه نازی‌ها فرار کند. در اکتبر سال ۱۹۴۰ به همراه همسرش به مقاومت فرانسه پیوست. او نام‌های مستعار مختلفی داشت. نام‌هایی مانند واله، ارملن، بالمون و اوبراک از جمله نام‌هایی بود که از آن‌ها استفاده می‌کرد.
فعالیت‌های او و همسرش با رسم تصاویر بر روی دیوارها شروع شد. آن‌ها سپس به نوشتن تراکت و گذاشتن آن‌ها در صندوق‌های پستی افراد اقدام کردند. در پاییز سال ۱۹۴۰ اولین گروه زیر زمینی مقاومت بنام مقاومت جنوب را در شهر لیون تشکیل دادند. در ماه مه سال ۱۹۴۱ بعد از تولد اولین فرزندشان ژان پیر، به امانوئل داستیه دو لا ویژری کمک کردند تا اولین نشریه زیر زمینی بنام لیبراسیون منتشر شود. هدف از این نشریه تبلیغ مقاومت فرانسه بود.
ریمون اوبراک در ۱۵ مارس سال ۱۹۴۳ در جریان یک خانه گردی معمولی دستگیر شد. هنگام دستگیری، او مدارک جعلی با نام فرانسوا واله به همراه داشت. کسانی که او را دستگیر کردند نمی‌دانستند چه کسی به دامشان افتاده‌است. نهایتاً او بعد از دو ماه آزاد شد.
در۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۳ اوبراک به عنوان یکی از هشت رهبر عمده مقاومت با ژان مولن نماینده ژنرال دو گل در فرانسه در منزل یکی از پزشکان هوادار مقاومت در کالوئیر-ا-کوئیر حومه لیون دیدار داشت. قرار بود در این دیدار ارتش مخفی مقاومت فرانسه تشکیل شود. این دیدار توسط گشتاپو مورد تهاجم قرار گرفت. کلاوس باربی فرمانده گشتاپو دستور داد تا هر هشت نفر دستگیر شوند. آن‌ها به زندان منتقل شدند و به دستور گشتاپو زیر شکنجه‌های وحشتناک قرار گرفتند. اوبراک توسط دادگاه پاریس به مرگ محکوم شد ولی مقامات امنیتی با این امید که بتوانند از او اطلاعاتی به‌دست بیاورند او را اعدام نکردند.
لوسی اوبراک تلاش کرد که ریمون را از زندان فراری بدهد. او که در آن زمان باردار بود توانست با کلاوس باربی افسر گشتاپو ملاقات کند. او مدعی شد که از ریمون باردار شده و به دروغ گفت که آن‌ها با هم ازدواج نکرده‌اند و در صورتی‌که فرزندش به دنیا بیاید غیرقانونی خواهد بود مگر اینکه گشتاپو اجازه دهد تا آن‌ها مخفیانه با هم ازدواج کنند. لوسی همچنین به یک قانون فرانسه نیز اشاره کرد که بر اساس آن یک محکوم به مرگ می‌تواند قبل از اعدام ازدواج کند و این قانون در مورد ریمون اوبراک صدق می‌کند. کلاوس باربی ابتدا مخالفت کرد ولی لوسی اوبراک یک افسر دیگر گشتاپو را با یک بطری شامپاین و یک دستمال ابریشمی راضی کرد بتواند با ریمون ازدواج کند. به‌هرحال باربی اجازه داد که لوسی با همسر زندانی اش ملاقات کند. در زمان ملاقات، لوسی طرح مقاومت را به ریمون توضیح داد و گفت که آن‌ها می‌خواهند هنگامی که آلمان‌ها دارند او را از مراسم ازدواج به زندان برمی‌گردانند نیروهای مقاومت به کامیون آلمان‌ها تهاجم خواهد کرد. در ۲۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ اوبراک از سلول زندان به محل مراسم ازدواجی که در مرکز فرماندهی گشتاپو برگزار شده بود منتقل شد. درست بعد از مراسم، اوبراک و ۱۳ نفر از افراد مقاومت که دستگیرشده بودند با یک کامیون به زندان منتقل شدند.
در مسیر زندان، کامیون توسط چهار خودرو رزمندگان مقاومت هدف تهاجم قرار گرفت. لوسی اوبراک که شش‌ماهه باردار بود فرماندهی گروه‌های مهاجم را به عهده داشت. در این تهاجم ۴ محافظ آلمانی و راننده کامیون کشته شدند و تمامی ۱۳ تن از افراد مقاومت به همراه ریمون اوبراک آزاد شدند. بعد از این عملیات دیگر برای خانواده اوبراک بسیار خطرناک بود که فعالیت‌های مقاومت را در فرانسه ادامه دهد. آن‌ها چند ماه در روستاهای فرانسه مخفی شدند. خانواده اوبراک در فوریه سال ۱۹۴۴ چند روز بعد از به دنیا آمدن ژان پییر اولین فرزندشان توسط نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا فرانسه را به قصد لندن ترک کردند. آن‌ها در لندن به دولت در تبعید شارل دو گل پیوستند.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، اوبراک از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در پست ارشد وزارت بازسازی فرانسه منصوب شد.
در این دوران روابط اوبراک با شارل دو گل به دلیل گرایش کمونیستی اوبراک، به سرعت در حال تغییر بود. هنگامی‌که هو شی مین در سال ۱۹۴۶ برای استقلال ویتنام مذاکره کرد، تصمیم گرفت تا چندین ماه در خانه اوبراک ساکن شود در همین دوران بود که اوبراک از قیام ویتنام در برابر حکومت استعماری فرانسوی در دهه ۱۹۵۰ حمایت کرد.
اوبراک همچنین در مجموعه‌ای از مواضع بین‌المللی خدمت کرده‌است. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ مدیر سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO) بود. در سال ۱۹۷۸، او به سازمان یونسکو، سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد برای همکاری در پروژه‌های خود پیوست.
اوبراک در بسیاری از پروژه‌های مهندسی عمران در اروپا، شمال آفریقا و آسیا فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۴۸ به ایجاد یک شرکت مشاوره مهندسی عمران کمک کرد، و در ابتدا کار خود را با مقامات محلی کمونیست، سپس در اروپای شرقی انجام داد. این ارتباطات نزدیک با اروپای شرقی بعدها منجر به اتهاماتی شد که جبهه‌ای برای جمع‌آوری پول برای کمونیست‌ها بوده‌است.
او به عنوان یک مشاور فنی در دولت مراکش، که از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ استقلال یافته بود، خدمت کرده‌است.
اوبراک در اواخر دهه ۱۹۶۰ توسط هنری کیسینجر به عنوان یک واسطه مخفی بین آمریکایی‌ها و ویتنامی‌های شمالی در اوایل جنگ ویتنام مورد استفاده قرار گرفت. در اوائل دهه ۱۹۷۰ در پی پایان جنگ ویتنام به عنوان واسطه بین دولت‌های ویتنام و آمریکا مذاکره کرد، او همچنین به گروهی از روشنفکران و دانشمندانی که برای پایان دادن به جنگ تلاش می‌کردند، پیوست.
در سال ۱۹۷۳ او با دبیرکل سازمان ملل متحد، کورت والدهایم، در زمینه پیگیری موافقت نامه‌های صلح پاریس در ژانویه ۱۹۷۳ برای پایان دادن به جنگ ویتنام کار کرد. در سال ۱۹۷۵، او با کورت والدهایم برای ارتباط با ویتنام شمالی و ویت‌کنگ را در چند ماه آخر جنگ همکاری کرد. در سال ۱۹۷۵، در هنگام بازسازی پروژه‌ها در ویتنام، اوبراک شاهد سقوط سایگون (هوشی‌مین) بود.
در سال ۱۹۹۶ اوبراک زندگی‌نامه خود را تحت نام Où la mémoire s'attarde (جایی که حافظه از بین می‌رود) منتشر کرد.
اوبراک در زندگی پایانی خود برای آموزش نسل جوان در مورد خطرات توتالیتاریسم صحبت می‌کرد او همچنین به دنبال ترویج و یادآوری مقاومت فرانسه برای نسل جوان بود.
اوبراک فرانسیس اولاند از حزب سوسیالیست را برای ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۲ تأیید کرد.
ریمون اوبراک سه فرزند (پسر ژان پیر، دختران کاترین و الیزابت) و ده نوه داشت. هوشی مین، یک دوست نزدیک ریموند اوبراک بود و زمانی که در سال ۱۹۴۶ فرزند سوم اوبراک به نام الیزابت متولد شد، پدرخوانده او شد.
وی برندهٔ جوایز زیادی شده‌است از جمله:
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که به نقش ریمون اوبراک در آن فیلم پرداخته داشته‌است، می‌توان به اشاره کرد.
ریمون اوبراک در ۱۰ آوریل ۲۰۱۲، در ۹۷ سالگی، در بیمارستان نظامی وال-دو-گریس، در کنار خانواده اش درگذشت. همسر او لوسی اوبراک در ۱۴ مارس ۲۰۰۷ درگذشته بود.
نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور، در بیانیه‌ای گفت که اوبراک با فرار از دست نازی‌ها در ۱۹۴۳ «تبدیل به یک افسانه در تاریخ مقاومت» فرانسه شد. فرانسوا اولاند در بیانیه‌ای گفت: «در تاریک‌ترین زمان ما، او بود که با لوسی اوبراک در خود و در ارزش‌های جهانی جمهوری ما، منشأ قدرت برای مقاومت در برابر بربریت نازی بود.»
مراسم بزرگداشت اوبراک با احترام کامل نظامی در روز دوشنبه ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد. در این مراسم نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور و سه وزیر کابینه وی، ژرار لونگه، کلود گِئان و میشل مرسیه- از دولت شرکت داشتند. سه فرزند اوبراک و ده نوه و همچنین تعداد قابل توجهی از سیاستمداران فرانسوی مانند فرانسوا اولاند، فرانسوا بایرو، اوا ژولی و برتراند دلانو حاضر بودند. ارتش گروه کر آکاپلا سرود مقاومت فرانسه «سرود پارتیزان‌ها» را اجرا کردند.
پیکر اوبراک در روز بعد تنها با حضور اعضای خانواده سوزانده شد و خاکستر او کنار لوسی اوبراک در آرامگاه خانوادگی در گورستان شهر بورگوندی به خاک سپرده شد.
مری نوای مرفری (; – ) رمان‌نویس و نویسنده داستان کوتاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تیمولئون خیمنز ()؛ با نام اصلی رودریگو لوندونو اچه وری (زادهٔ ) در حال حاضر فرمانده کل گروه شورشی کلمبیا به نام فارک، فرد نظامی اهل کلمبیا است. وی به تیموشنکو مشهور است.
تیموشنکو در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۹ در کالارکا شهرستان کیندیو کلمبیا زاده شد. پس از اتمام دبیرستان، به لیگ کمونیست‌های جوان پیوست. او در دانشگاه پاتریس لومومبا در مسکو تحصیل کرد و آموزش‌های نظامی اش را در یوگسلاوی به پایان رساند. او تحصیلاتش را در کوبا تکمیل کرد.
تیموشنکو در نوامبر سال ۲۰۱۱ بعد از اینکه آلفونسو کانو رهبر فارک توسط ارتش کلمبیا کشته شد به مقام رهبری این گروه رسید.
تیموشنکو با ۳۰ سال تجربه و شهرت فرماندهی نظامی احترام زیادی را در میان اعضای گروه فارک داشت بویژه اینکه اعضای تندروی گروه فارک که هسته مرکزی رزمندگان محلی این گروه را تشکیل می‌دهند برای او احترام ویژه ای قائل بودند.به گفته نیروی هوایی کلمبیا رفقای او وی را بنام مارشال روسی سیمیون تیموشنکو خطاب می‌کنند.
تیموشنکو قبل از رسیدن به مقام رهبری فرماندهی گروه‌های چریکی یکی از فرماندهان بلوک میانه ماگداله نا در گروه فارک بود و ۸۰۰ رزمنده را در حوزه فرماندهی اش داشت.
او از دهه نود عضو شورای هفت نفره فرماندهی چریک‌های فارک بود. عقیده بر این است که او و مردانش در منطقه نورته د سانتاندر واقع در مرز ونزوئلا دست به عملیات می‌زده‌است. مقامات کلمبیایی همواره گفته‌اند که رهبر فارک در ونزوئلا مخفی شده‌است ولی در آوریل ۲۰۱۰ خوان مانوئل سانتوس رئیس جمهور کلمبیا گفت بر اساس اطلاعات حکومت این کشور، تیموشنکو در مرزهای کلمبیا و ونزوئلا حضور دارد. به گفته منابع اطلاعاتی کلمبیا او در منطقه سرانیا دل پریا در شمال کلمبیا سکونت دارد.
تیموشنکو صبح روز ۲ ژوئیه ۲۰۱۷، پس از احساس خستگی و بی‌حسی در بازوی خود، خود را در بیمارستانی در وییاویسنیو بستری کرد. پزشکان گفتند که او در مراقبت شدید قرار دارد و موقتاً خونریزی مغزی کرده‌است.
در ۲۲ اوت ۲۰۱۷ تیموشنکو، با انتشار پیامی اعلام کرد که برای شرکت در کنگره این گروه در تاریخ ۲۷ اوت تا اول سپتامبر جهت تشکیل یک حزب سیاسی از کوبا به کلمبیا بازگشته است. وی پس از بستری شدن در بیمارستانی در کلمبیا برای ادامه معالجه به کوبا رفته بود.
نخستین جنگ استقلال اسکاتلند () اصلی‌ترین دوره از دوره‌های جنگ بین نیروهای انگلیسی و اسکاتلندی بود که از حمله انگلستان در سال ۱۲۹۶ شروع شد و با پیمان ادینبورگ-نورث‌همپتون در سال ۱۳۲۸ و استقلال اسکاتلند به پایان رسید. در سال ۱۳۱۴ در نبرد بنوک‌بورن به اسکاتلند استقلال دوفاکتو اعطا شد، انگلستان تلاش کرد که اسکاتلند را تحت کنترل خود داشته باشد ولی مردم اسکاتلند برای بیرون راندن نیروهای انگلیسی از سرزمینشان جنگیدند.
واژه جنگ استقلال در آن زمان وجود نداشت. این واژه پس از جنگ استقلال آمریکا، و پس از گذشت چندین قرن به وجود آمد و همگانی شد.
در زمان حکومت الکساندر سوم پادشاه اسکاتلند(Medieval Gaelic: Alaxandair mac Alaxandair; Modern Gaelic: Alasdair mac Alasdair) این سرزمین شاهد یک دوره از صلح و ثبات اقتصادی بود. در ۱۹ مارس ۱۲۸۶ الکساندر وقتی از اسب افتاد درگذشت. بزرگان اسکاتلند، نوه ۴ ساله او به نام «مارگارت» -که امروز از او با عنوان «بانوی نروژ» یاد می‌شود را به عنوان ملکه اسکاتلند اعلام کردند و قرار شد تا رسیدن او به سن قانونی مشاورین پدربزرگ فقیدش اداره مملکت را به عهده گیرند. مارگارت در سال ۱۲۹۰ در حالی که ۸ ساله بود طی سفری از نروژ به سوی اسکاتلند بیمار شد و جان داد. لردهای اسکاتلند برای جلوگیری از ایجاد بی نظمی و آشفتگی تصمیم به ایجاد حکومتی مستقل برای اسکاتلند گرفتند و بدین ترتیب تنش در میان خانواده‌هایی که مدعی تاج پادشاهی بودند شروع شد.
در این میان بزرگان اسکاتلند از پادشاه ادوارد در انگلستان درخواست مداخله کردند ولی بجای مداخله انگلستان با اعزام سپاهیانش به مرزهای اسکاتلند قصد تصرف این کشور را کرد.
پس از حاکمیت انگلستان بر اسکاتلند در سراسر این کشور، نارضایتی گسترده و بی نظمی حاکم شد. مردم علیه مقامات انگلیسی شورش می‌کردند. در سال ۱۲۹۷، شورش در اسکاتلند فوران کرد، و اندرو د مروری و ویلیام والاس به عنوان نخستین پیشگامان میهن‌پرست اسکاتلند ظهور کردند.
در ماه مه سال ۱۲۹۷ ویلیام والاس سر ویلیام هاسلگر، فرمانده انگلیسی و نفرات او را در لانارک به قتل رساند. وقتی خبر تهاجم والاس به این فرمانده انگلیسی در اسکاتلند منتشر شد دیگر میهن پرستان اسکاتلند به او پیوستند. این شورشیان توسط رابرت ویشارت کشیش گلاسکو که خواهان شکست انگلستان در اسکاتلند بود حمایت می‌شدند.
پادشاه ادوارد برای خاموش کردن قیام اسکاتلند بخشی از سپاهیانش تحت فرماندهی هنری پرسی و سر رابرت کلیفورد به آنجا فرستاد.
در ۱۱ سپتامبر ۱۲۹۷، نیروهای اسکاتلندی تحت فرماندهی مشترک موری و والاس، با سپاه انگلستان در نبرد پل استرلینگ با هم جنگیدند. در این نبرد نیروهای انگلیسی شکست سختی خوردند. این نخستین پیروزی اسکاتلند در جنگ علیه انگلستان بود.
پس از بیرون راندن انگلیسی‌ها از اسکاتلند، والاس به فکر تشکیل دولت افتاد. یکی از اهداف اولیه او، برقراری روابط تجاری و دیپلماتیک با اروپا. او قصد داشت تا تجارت خارجی اسکاتلند در زمان حاکمیت الکساندر سوم را مجدداً احیا کند. او. آندرو موری خطاب به بازرگانان لوبک و هامبورگ نوشت که می‌توانند وارد خاک اسکاتلند شوند. تنها یک هفته بعد از این اعلام والاس شمشیر بدست گرفت و به انگلستان حمله کرد. او و سپاهیانش از نورتمبرلند عبور کردند و با ارتش انگلیس درگیر شدند. والاس و مردانش به نورتمبرلند بازگشتند و ۷۰۰ دهکده را به آتش کشیدند. والاس در بازگشت از انگلستان، باخود غنایم زیادی آورد و در اوج قدرت قرار داشت.
در ۲۲ ژوئیه سال ۱۲۹۸، ارتش پادشاه ادوارد به نیروهای اسکاتلندی تحت رهبری والاس در نزدیکی فالکرک حمله کرد. ارتش انگلیس دارای برتری تکنولوژیکی بود. تیراندازهای این ارتش، نیروهای والاس را از فاصله دور هدف قرار دادند و بسیاری از آن‌ها را به قتل رساندند. در این نبرد اگر چه انگلستان نتوانست تمامی خاک اسکاتلند را تصرف کند ولی شهرت نظامی ویلیام والاس از بین رفت و او مجبور شد به جنگل‌ها عقب‌نشینی کند و رهبری قیام را رها نماید. او بعد از مدتی دستگیر شد و پس از محاکمه‌ای ساختگی با گیوتین اعدام شد.
در سال ۱۳۲۰، اعلامیه استقلال اسکاتلند توسط گروهی از اسقف‌های اسکاتلندی به پاپ رهبر کاتولیک‌ها فرستاده شد. در این اعلامیه تأکید شده بود که اسکاتلند دیگر مستعمره انگلستان نیست. پاپ نیز تهاجم ادوارد و اشغال اسکاتلند را محکوم کرد. در سال ۱۳۲۷ دو اعلامیه مشابه نیز توسط روحانیت و پادشاه رابرت فرستاده شد.
حمله رابرت بروس به شمال انگلیس ادوارد سوم را مجبور کرد تا پیمان ادینبورگ-نورتمنگتن را در یکم مه ۱۳۲۸ امضا کند. در این پیمان نامه تأکید شده بود که اسکاتلند مستقل و رابرت بروس پادشاه این کشور است. برای حفظ بیشتر صلح، پسر رابرت بروس با خواهر ادوارد سوم ازدواج کرد.
تپلیتسه ناد بتشوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژروف واقع شده‌است. تپلیتسه ناد بتشوو ۳٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تراپلیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اوهرسکه هرادیشتیه واقع شده‌است. تراپلیتسه ۵٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تراوتشیتسه (به لاتین: Travčice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان لیتومیه‌رژیتسه واقع شده‌است. تراوتشیتسه ۷٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۱۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تربووشانی (به لاتین: Trboušany) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. تربووشانی ۵٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تربخوویتسه پود اوربم (به لاتین: Třebechovice pod Orebem) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان هرادتس کرالووه واقع شده‌است. تربخوویتسه پود اوربم ۵٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد.
شهر بیت‌لحم خواهرخواندهٔ تربخوویتسه پود اوربم هست.
تربسکو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژیبرام واقع شده‌است. تربسکو ۲۲۱ نفر جمعیت دارد.
ترموشنا یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است. ترموشنا ۴٬۷۴۱ نفر جمعیت دارد.
ترموشنیتسه یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان خرودیم واقع شده‌است. ترموشنیتسه ۳٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد.
ترشس (به لاتین: Třešť) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییهلاوا واقع شده‌است. ترشس ۵٬۹۲۴ نفر جمعیت دارد.
ترهانوو (به لاتین: Trhanov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان دوماژلیتسه واقع شده‌است. ترهانوو ۲٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترهووا کامنیتسه (به لاتین: Trhová Kamenice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان خرودیم واقع شده‌است. ترهووا کامنیتسه ۹۱۵ نفر جمعیت دارد.
شهر اوبرامبراخ خواهرخواندهٔ ترهووا کامنیتسه هست.
ترهووه دوشنیکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژیبرام واقع شده‌است.
ترهووه سوینی (به لاتین: Trhové Sviny) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. ترهووه سوینی ۴٬۷۲۸ نفر جمعیت دارد.
ترهووی شتیپانوو (به لاتین: Trhový Štěpánov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بنشوف واقع شده‌است. ترهووی شتیپانوو ۱٬۳۶۶ نفر جمعیت دارد.
رادفلد یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کوف‌اشتاین واقع شده‌است. رادفلد ۱۴٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترمیتسه یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در Ústí nad Labem District واقع شده‌است. ترمیتسه ۳٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
شهر کونیگشتاین (زکسیشه شوایتس) خواهرخواندهٔ ترمیتسه هست.
ترنوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ریخنوف ناد کنیژنوو واقع شده‌است.
ترنووه پوله یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان زنویمو واقع شده‌است. ترنووه پوله ۴٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترویانوویتسه (به لاتین: Trojanovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان نووی ییچین واقع شده‌است. ترویانوویتسه ۳۵٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تروکاوتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان روکیتسانی واقع شده‌است. تروکاوتس ۴٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱ نفر جمعیت دارد و ۶۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تروسکوتوویتسه (به لاتین: Troskotovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. تروسکوتوویتسه ۱۸٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تروسکوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان سمیلی واقع شده‌است.
تروتینا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تروتنوف واقع شده‌است. تروتینا ۸۲ نفر جمعیت دارد.
ترووبلیتسه (به لاتین: Troubelice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اولوموتس واقع شده‌است. ترووبلیتسه ۱۸٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۰۳ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترووبکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژروف واقع شده‌است. ترووبکی ۲۱٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترووبکی-زدیسلاویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کرومیه‌رژیژ واقع شده‌است. ترووبکی-زدیسلاویتسه ۱۰٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترووبسکو (به لاتین: Troubsko) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. ترووبسکو ۶٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترپیک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است. ترپیک ۳٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱ نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترپیشوویتسه (به لاتین: Trpišovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان هاولیچکوف برود واقع شده‌است. ترپیشوویتسه ۶٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۹ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترپیستی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تاخوف واقع شده‌است. ترپیستی ۹٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۴ نفر جمعیت دارد و ۴۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترتینیتسه (به لاتین: Třtěnice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
توخومیریتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پراگ-غرب واقع شده‌است. توخومیریتسه ۱٬۳۳۲ نفر جمعیت دارد.
توتشین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژروف واقع شده‌است. توتشین ۴٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توکلاتی (به لاتین: Tuklaty) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کولین واقع شده‌است.
تولشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان زنویمو واقع شده‌است. تولشیتسه ۷٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تونی و هایسکه (به لاتین: Tůně u Hajské) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در استان بوهمی جنوبی واقع شده‌است.
توپسی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اوهرسکه هرادیشتیه واقع شده‌است. توپسی ۵٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توریتسه (به لاتین: Tuřice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ملادا بولسلاو واقع شده‌است. توریتسه ۴٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۱ نفر جمعیت دارد و ۱۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تورنوو یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان سمیلی واقع شده‌است. تورنوو ۱۴٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
شهر شهر الوستا خواهرخواندهٔ تورنوو هست.
توشوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژیبرام واقع شده‌است.
توژیتسه (به لاتین: Tužice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلاتووی واقع شده‌است. توژیتسه ۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴ نفر جمعیت دارد و ۵۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تواروژنا لهوتا (به لاتین: Tvarožná Lhota) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان هودونین واقع شده‌است. تواروژنا لهوتا ۱۷٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تووریهراز یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان زنویمو واقع شده‌است. تووریهراز ۱۰٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۰ نفر جمعیت دارد و ۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تووروویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پروستییوف واقع شده‌است. تووروویتسه ۳٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۲۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توردکوو (به لاتین: Tvrdkov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است. توردکوو ۱۹٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۷ نفر جمعیت دارد و ۴۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توردونیتسه (به لاتین: Tvrdonice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برژتسلاو واقع شده‌است. توردونیتسه ۲۱٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۳۳ نفر جمعیت دارد.
تورزیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پراخاتیتسه واقع شده‌است. تورزیتسه ۳٫۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تین ناد ولتاوو (به لاتین: Týn nad Vltavou) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. تین ناد ولتاوو ۸٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد.
تینتس ناد لابم (به لاتین: Týnec nad Labem) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کولین واقع شده‌است. تینتس ناد لابم ۲٬۰۷۴ نفر جمعیت دارد.
تینتس ناد سازاوو (به لاتین: Týnec nad Sázavou) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بنشوف واقع شده‌است. تینتس ناد سازاوو ۵٬۵۶۱ نفر جمعیت دارد.
تینیشتی ناد اورلیتسی یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان ریخنوف ناد کنیژنوو واقع شده‌است. تینیشتی ناد اورلیتسی ۶٬۲۳۴ نفر جمعیت دارد.
اوبیسلاویتسه (به لاتین: Úbislavice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
اوبوتش (به لاتین: Úboč) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان دوماژلیتسه واقع شده‌است. اوبوتش ۷٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲ نفر جمعیت دارد و ۴۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اودرنیتسه (به لاتین: Údrnice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
اوهلنا (به لاتین: Uhelná) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان یسنیک واقع شده‌است. اوهلنا ۲۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوهلنا پریبرام (به لاتین: Uhelná Příbram) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان هاولیچکوف برود واقع شده‌است. اوهلنا پریبرام ۲۱٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۴ نفر جمعیت دارد و ۴۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه اوهرسکه هرادیشتی (به لاتین: Uherské Hradiště District) یک شهرستان‌ در جمهوری چک است که در منطقه زلین واقع شده‌است. ناحیه اوهرسکه هرادیشتی ۹۹۱٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۳٬۸۱۴ نفر جمعیت دارد.
اوهرسکی برود یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه اوهرسکه هرادیشتی واقع شده‌است.
شهرهای ناردن و نوه مستو ناد واهم خواهرخوانده‌های اوهرسکی برود هستند.
اوهرسکی اوستروه یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه اوهرسکه هرادیشتی واقع شده‌است.
اوهلیوف (به لاتین: Úhlejov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
اوهلیرسکا لهوتا (به لاتین: Uhlířská Lhota) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کولین واقع شده‌است.
اوهلیرسکه یانوویتسه (به لاتین: Uhlířské Janovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کوتنا هورا واقع شده‌است.
اوهولیتشکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پراگ-غرب واقع شده‌است.
اوهونیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پراگ-غرب واقع شده‌است.
اوهریتشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پرژروف واقع شده‌است.
اوهرینوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ژدار ناد سازاوو واقع شده‌است.
اوهی (به لاتین: Uhy) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است. اوهی ۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اویتشوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ژدار ناد سازاوو واقع شده‌است.
اویزد ناده مژی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است.
اویزد پود تروسکامی (به لاتین: Újezd pod Troskami) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
اویزد و بوسکوویتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بلانسکو واقع شده‌است. اویزد و بوسکوویتس ۱۲٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶۵ نفر جمعیت دارد و ۵۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اویزد و برنا (به لاتین: Újezd u Brna) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. اویزد و برنا ۳٬۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
اویزد و تشرنه هوری یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بلانسکو واقع شده‌است. اویزد و تشرنه هوری ۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۱ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اویزد و خوتسنی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است.
اویزد و پلانیتسه (به لاتین: Újezd u Plánice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلاتووی واقع شده‌است.
آویزد و روسیتس (به لاتین: Újezd u Rosic) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. اویزد و روسیتس ۱۰٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۶ نفر جمعیت دارد و ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اویزد و سواتهو کریژه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان روکیتسانی واقع شده‌است.
اویزد و تیشنووا (به لاتین: Újezd u Tišnova) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. اویزد و تیشنووا ۳٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اویزدتشک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تپلیتسه واقع شده‌است.
اویکوویتسه (به لاتین: Ujkovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ملادا بولسلاو واقع شده‌است.
اولهله یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراکونیتسه واقع شده‌است.
اولیبیتسه (به لاتین: Úlibice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
اولیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است.
اومونین (به لاتین: Úmonín) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کوتنا هورا واقع شده‌است.
اومیسلوویتسه (به لاتین: Úmyslovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان نیمبورک واقع شده‌است.
اونانوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان زنویمو واقع شده‌است.
اونتشین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ژدار ناد سازاوو واقع شده‌است.
اونهله یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تاخوف واقع شده‌است.
اونییوویتسه (به لاتین: Únějovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان دوماژلیتسه واقع شده‌است. اونییوویتسه ۳٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶ نفر جمعیت دارد و ۴۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اونیشوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است.
اونهوشس (به لاتین: Unhošť) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است.
اونیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراکونیتسه واقع شده‌است.
اونیتشوو (به لاتین: Uničov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اولوموتس واقع شده‌است.
اونکوویتسه (به لاتین: Unkovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. اونکوویتسه ۳٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوپیتسه یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان تروتنوف واقع شده‌است.
اوپوهلاوی (به لاتین: Úpohlavy) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان لیتومیه‌رژیتسه واقع شده‌است. اوپوهلاوی ۳٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوربانوو (به لاتین: Urbanov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییهلاوا واقع شده‌است.
اورتشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پروستییوف واقع شده‌است.
اوسیلنه (به لاتین: Úsilné) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. اوسیلنه ۳٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسیلوو (به لاتین: Úsilov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان دوماژلیتسه واقع شده‌است. اوسیلوو ۸٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۴۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسوبی (به لاتین: Úsobí) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان هاولیچکوف برود واقع شده‌است. اوسوبی ۶۶۴ نفر جمعیت دارد.
اوسوبرنو (به لاتین: Úsobrno) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بلانسکو واقع شده‌است. اوسوبرنو ۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
اوسوو یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان شومپرک واقع شده‌است.
اوشتیک یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان لیتومیه‌رژیتسه واقع شده‌است.
اوستی ناد اورلیتسی یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است. اوستی ناد اورلیتسی ۱۵٬۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
شهرهای آمبرگ، ماسا مارتانا، Bystrzyca Kłodzka، نویکولن و پوپراد خواهرخوانده‌های اوستی ناد اورلیتسی هستند.
اوستراشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تابور واقع شده‌است.
اوستراشین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلهرژیموف واقع شده‌است.
اوستوپ (به لاتین: Ústup) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بلانسکو واقع شده‌است. اوستوپ ۲٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸ نفر جمعیت دارد و ۶۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسوشی (به لاتین: Úsuší) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برنو-ونکوو واقع شده‌است. اوسوشی ۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوتیخوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلهرژیموف واقع شده‌است.
اوتیخوویتسه پود ستراژیشتیم یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلهرژیموف واقع شده‌است.
اوتیخوویتشکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلهرژیموف واقع شده‌است.
اوتری یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است.
اوتوشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلزن-جنوبی واقع شده‌است. اوتوشیتسه ۱۵٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوتوینا (به لاتین: Útvina) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کارلووی واری واقع شده‌است.
اووالنو (به لاتین: Úvalno) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است. اووالنو ۱۴٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹۱ نفر جمعیت دارد و ۳۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اووالی یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان پراگ-شرق واقع شده‌است.
اوزنیتشکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراکونیتسه واقع شده‌است.
واتسلاویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان بنشوف واقع شده‌است.
واتسلاووف و برونتالو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است.
واتسلاوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراوا-میستو واقع شده‌است. واتسلاوویتسه ۵٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۸۱ نفر جمعیت دارد و ۳۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واتسلاوی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان راکوونیک واقع شده‌است.
واتسوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان استراکونیتسه واقع شده‌است.
والاشسکا بیستریتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان وستین واقع شده‌است.