moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تیم بازیگران و دست اندرکاران لیگ عدالت هم از انتشار اسنایدر کات حمایت کردند، مانند بن افلک، گل گدوت، جیسون موموآ، کیران هایندز، ری فیشر و کلی انوس عکاس؛ جی اولیوا طراح استوری‌برد؛ واگنر فیلمبردار؛ و ریچارد سترون، بدلکار بن افلک،. دبورا اسنایدر گفت که کریستوفر نولان و اما توماس، تهیه‌کنندگان اجرایی، آنها را تشویق کردند تا اسنایدر کات را تکمیل و منتشر کنند. در دومین سالگرد انتشار نسخه سینمایی، بازیگران و عوامل فیلم از طریق رسانه های اجتماعی حمایت خود را از انتشار نسخه اسنایدر اعلام کردند. افراد مشهور صنعت فیلمسازی و کمیک بوک نیز از انتشار «اسنایدر کات» حمایت کردند، مانند فیلم‌سازان کوین اسمیت و آلن تیلور، تهیه‌کننده استیون اس. ده‌نایت و نویسندگان کتاب های کمیک راب لایفلد، رابرت کرکمن و جری اردوی. اعضای جنبش #ReleaseTheSnyderCut برای گسترش آن اقدام به فعالیت های گوناگونی کردند. در ژوئن ٢٠١٨، طرفداران به دنبال ادغام بین شرکت ای‌تی‌اند‌تی و وارنر، با مدیران ای‌تی‌اند‌تی تماس گرفتند؛ در ژوئن ٢٠١٩، آن‌ها با آن سارنوف، مدیرعامل جدید برادران وارنر که پس از استعفای سوجیهارا جایگزین او شده بود، تماس گرفتند. آنها یک ماه بعد یک کمپین نامه نگاری گسترده آغاز کردند؛ و در ژوئیه ٢٠١٩، پس از اعلام سرویس استریم جدید اچ‌بی‌او مکس، با شرکت مادر برادران وارنر، وارنرمدیا، تماس گرفتند. قبل از کامیک کان سن دیگو ٢٠١٩، یکی از طرفداران کمپین سرمایه گذاری جمعی‌ایی را راه اندازی کرد که نیمی از بودجه آن را صرف یک کمپین تبلیغاتی نمود (از جمله بیلبوردها و بنرهای هوایی تبلیغاتی که اسنایدر کات را تبلیغ می کند) و نیمی دیگر را به "بنیاد آمریکایی برای پیشگیری از خودکشی" (ای‌اف‌اس‌پی) اهدا کرد. در کمپین مشابهی در کامیک کان نیویورک ۲۰۱۹، این جنبش فضای تبلیغاتی‌ایی بر روی دو بیلبورد بر فراز میدان تایمز خریداری کرد که شامل نقل قول‌هایی از بازیگران و عوامل فیلم بود. در دسامبر ٢٠١٩، این جنبش یک آگهی تبلیغاتی هوایی دیگر را اجاره کرد که این بار از استودیو برادران وارنر عبور می‌کرد و مستقیماً از سارنوف میخواست تا اسنایدر کات منتشر شود. در ژانویه ٢٠٢٠، جنبش چهار دقیقه فضای تبلیغاتی برای حمایت از انتشار فیلم بر روی یک بنر دیجیتالی، که در طول جام حذفی فوتبال انگلستان در اطراف فضای داخلی ورزشگاه ریورساید قرار داشت، خریداری کرد. تلاش های آنها مورد ستایش اسنایدر و ای‌اف‌اس‌پی قرار گرفت. پس از مرگ دختر اسنایدر و خروج او از لیگ عدالت، طرفداران جنبش #ReleaseTheSnyderCut کمپین هایی را برای جمع آوری پول برای پیشگیری از خودکشی آغاز کردند. آنها تا فوریه ٢٠٢١ بیش از ۵٠٠ هزار دلار برای ای‌اف‌اس‌پی جمع آوری کردند. رابرت گبیا، مدیر عامل ای‌اف‌اس‌پی، کمک های مالی هواداران را تحسین کرد و یک بیانیه منتشر کرد: "جنبش #ReleasetheSnyderCut یک جامعه حمایتی واقعی ایجاد کرده است و پیام‌های امیدبخش آنها به دیگران کمک می‌کند بدانند که تنها نیستند."
در مارس ٢٠١٩، پس از ماه‌ها گمانه‌زنی، اسنایدر تأیید کرد که برش اصلی او وجود داشته است و اعلام کرد که انتشار آن به تصمیم برادران وارنر بستگی دارد. در ماه نوامبر، یکی از منابع داخلی ادعا کرد که برادران وارنر بعید است نسخه اسنایدر را به هر شکلی منتشر کند و چنین امیدهایی را "خیال واهی" نامید. اما ماه بعد، اسنایدر عکسی را در حساب کاربری خود در "ویرو" منتشر کرد که در آن جعبه‌هایی با نوارنوشته های "Z.S. J.L. Director's cut" به چشم می‌خورد، با توضیحات: «آیا واقعی است؟ آیا وجود دارد؟ معلومه که وجود دارد.» رابرت گرینبلات، رئیس وقت وارنرمدیا و مسئول اچ‌بی‌او مکس، اظهار داشت که بحث‌ها حول محور انتشار لیگ عدالت اسنایدر در اواخر سال ٢٠١٩ آغاز شد و تا چند ماه به طول انجامید. استودیو ابتدا به سراغ اسنایدر رفت تا برش ناتمام او را منتشر کند، اما اسنایدر با این کار مخالفت کرد و اصرار داشت که آن را یا تمام می‌کند یا اصلا منتشر نمی‌کند، این باعث شد چند ماه طول بکشد تا وارنر تصمیم بگیرد که آن را کامل کند. به گفته اسنایدر، پس از آن که توبی امریک جنبش #ReleaseTheSnyderCut را مورد تایید قرار داد و با اسنایدر تماس گرفت، وارنرمدیا تصمیم گرفت در فوریه ٢٠٢٠ با اسنایدر کات پیش برود.
اسنایدرها مدیران برادران وارنر، اچ‌بی‌او مکس و دی سی را به خانه خود دعوت کردند تا اسنایدر کات را مشاهده کنند. اسنایدر همچنین ایده هایی را ارائه داد که یکی از آنها شامل انتشار قسمت در قسمت برش او بود. مدیران تحت تأثیر نسخه اسنایدر قرار گرفتند و تصمیم گرفتند که پروژه را ادامه دهند. اسنایدر برای تکمیل برش خود شروع به جمع آوری مجدد عوامل پس از تولید فیلم کرد. این تلاش موقتا به دلیل همه‌گیری کویید-١٩ خنثی شد. اما اسنایدرها برای ادامه آن تلاش کردند. اسنایدر بین آوریل و می ٢٠٢٠ به بازیگران اصلی درباره انتشار آن اطلاع داد. طبق گفته اسنایدر، فیشر اولین کسی بود که با او تماس گرفت، اما در ابتدا فکر کرد اسنایدر شوخی می کند. در ٢٠ مه ٢٠٢٠، اسنایدر در یک جلسه پرسش و پاسخ، پس از مهمانی تماشای آنلاین مرد پولادین، اعلام کرد که برش او از لیگ عدالت با نام "لیگ عدالت زک اسنایدر" در سال ٢٠٢١ بر روی اچ‌بی‌او مکس منتشر خواهد شد. گرینبلات گفت که وارنر مدیا سعی کرد پیش از راه اندازی اچ‌بی‌او مکس در ٢٧ مه، اخبار را «در اسرع وقت» منتشر کند. اسنایدر، که هنوز نسخه سینمایی را ندیده بود، برش خود را اینگونه توصیف کرد: «یک چیز کاملاً جدید، و به خصوص در صحبت با کسانی که نسخه سینمایی فیلم را دیده‌اند، این تجربه جدیدی جدا از آن فیلم خواهد بود». اسنایدرها احساس می‌کردند که می‌توانند سرانجام لیگ عدالت را به پایان برسانند و این خیال آنان را راحت کرده بود. در آن زمان مشخص نبود که لیگ عدالت زک اسنایدر به چه فرمتی منتشر خواهد شد. ابتدا نظر بر این بود که یا به عنوان یک فیلم چهار ساعته یا یک مینی سری شش قسمتی منتشر شود. هالیوود ریپورتر نوشت که انتظار می‌رود برای تکمیل جلوه های بصری، موسیقی متن و تدوین آن ٢٠ تا ٣٠ میلیون دلار هزینه شود. با این حال، گرینبلات اشاره کرد که انتشار آن "بسیار گران" تمام خواهد شد و هزینه تکمیل آن بیش از ٣٠ میلیون دلار گزارش شده است. در ژوئن ٢٠٢٠، ساندرا دیویی، رئیس بخش تولید و عملیات تجاری وارنرمدیا، در مصاحبه‌ای اظهار داشت که آنها قصد دارند اسنایدر کات را «اوایل یا اواسط سال ٢٠٢١» منتشر کنند. در ژانویه ٢٠٢١، اسنایدر تأیید کرد که کار بر روی برش‌اش کامل شده است.
در حالی که گزارش‌های اولیه نشان می‌داد که هیچ صحنه جدیدی فیلم‌برداری نمی‌شود، در سپتامبر ٢٠٢٠ مشخص شد که اسنایدر در حال آماده شدن برای فیلم‌برداری صحنه های اضافی است. افلک و فیشر برای فیلمبرداری حضور یافتند. بودجه به دلیل فیلمبرداری اضافی به ٧٠ میلیون دلار افزایش یافت. فیلمبرداری در ۶ اکتبر آغاز شد. در اواخر همان ماه، امبر هرد، جرد لتو و جو منگنیلو به تیم بازیگران پیوستند تا نقش‌های خود را (به ترتیب مرا، جوکر و دث‌استروک) تکرار کنند. اسنایدر همچنین در حالی که میلر مشغول فیلمبرداری در لندن بود، صحنه دیگری را با او از طریق زوم فیلمبرداری کرد. اسنایدر تخمین زد که فقط چهار تا پنج دقیقه فیلمبرداری شده است.
برخی از تحلیلگران در مورد احتمال انتشار یک نسخه جدید خوشبین نبودند. شاون رابینز، تحلیلگر ارشد "باکس آفیس پرو"، اشاره کرد که اندازه این جنبش برای تأثیرگذاری بسیار کوچک است، و اظهار داشت: «به نظر نمی‌رسد انتشار نسخه جدید لیگ عدالت چیزی باشد که افرادی جز طرفداران سرسخت، که با فریاید خواهان آن هستند، ببینید». عوامل برادران وارنر نیز انتشار اسنایدر کات را بعید خواندند. ماریو اف. روبلز، نویسنده، بر اساس ارتباطات صنعتی خود، گفت که برادران وارنر به دیدگاه اسنایدر اعتماد ندارد و حاضر نیست میلیون‌ها دلار برای پایان کارش خرج کند. در طول جنبش، برش اسنایدر از سوی رسانه ها با عناوین «افسانه‌ای» و «اسطوره‌ای» توصیف می‌شد. اعضای جنبش همچنین از سوی روزنامه‌نگاران مختلف، به‌خاطر آزار، تهدید و آزار و اذیت سایبری کسانی که نظرات مخالف خود را در مورد اسنایدر کات ابراز می‌کردند، «سمی» خطاب شده‌اند.Multiple sources:
اعلام انتشار "لیگ عدالت زک اسنایدر " توسط جنبش #ReleasetheSnyderCut با خوشحالی و ابراز احساسات هواداران در رسانه های اجتماعی همراه شد. برخی طرفداران اسنایدر ویدیو های انهدام کپی های دی‌وی‌دی و بلو-ری های نسخه سینمایی خود را در اینترنت آپلود کردند. بسیاری از عوامل فیلم، از جمله گروه بازیگران، از طرفدارانی که از انتشار نسخه اسنایدر از این فیلم حمایت نمودند تشکر کردند. با این حال، برخی از روزنامه‌نگاران، از این قضیه که وارنر مدیا به طرفدارانی که در این جنبش باعث ایجاد انواع آزار و اذیت و مزاحمت های اینترنتی شده‌اند رضایت می‌دهد، احساس نگرانی کردند و از این هراس داشتند که این اقدام یک رسم منفی ایجاد کند.Multiple sources:
در حالی که چارچوب اصلی داستان هر دو نسخه یکسان است، در این نسخه صحنه های متعددی برای گسترش شخصیت پردازی‌ها، داستان و عناصر جهان سازی گنجانده شده است. در نسخه اسنایدر مقدمه چینی هایی هم برای فیلم های آینده وجود دارد. اسنایدر همچنین تایید کرد در تکمیل نسخه خود از هیچ یک از صحنه های فیلمبرداری شده توسط ویدون استفاده نکرده است. اعتبار تهیه کنندگی جان برگ و جف جانز، مدیران سابق دی‌سی فیلمز که بر ساخت نسخه ویدون نظارت داشتند، در نسخه اسنایدر حذف شد.
اسنایدر اظهار داشت که نسخه او جزء تداوم دنیای توسعه‌یافته دی‌سی نیست و نسخه ویدون نسخه اصلی فیلم باقی می‌ماند. با این حال، جیسون موموآ گفت که آکوامن (٢٠١٨) پس از نسخه اسنایدر اتفاق می‌افتد. پتی جنکینز، کارگردان زن شگفت‌انگیز (٢٠١٧)، گفت که هیچ کارگردانی در دی‌سی لیگ عدالت ویدون را نسخه اصلی نمی‌داند و او با اسنایدر کار می‌کرد تا اطمینان حاصل شود که ارتباط میان فیلم های اسنایدر و فیلم زن شگفت‌انگیز حفظ می‌شود. علی‌رغم این اظهارات، تضادهای آشکاری بین آکوامن و "لیگ عدالت زک اسنایدر"، در رابطه با گذشته شخصیت مرا، به چشم می‌خورد.
تام هولکنبورگ، ملقب به جانکی ایکس‌ال، موسیقی متن فیلم را ساخته است. او پیش‌تر بر روی موسیقی نسخه سینمایی لیگ عدالت هم کار کرده بود، اما با استعفای اسنایدر و آمدن ویدون با دنی الفمن جایگزین شد. وقتی هولکنبورگ در اوایل ٢٠٢٠ برای تکمیل موسیقی متن خود دوباره بازگشت تصمیم گرفت موسیقی قبلی خود را کنار بگذارد و موسیقی کاملا جدیدی ساخت. این موسیقی جدید شامل ۵۴ قطعه موسیقی بود که روی هم رفته سه ساعت و ۵۴ دقیقه مدت زمان داشت. طول این موسیقی رکورد موسیقی ٣ ساعتی بن هور در سال ١٩۵٩ را شکست و به طولانی ترین موسیقی متن تاریخ سینما تبدیل شد. هولکنبورگ موسیقی متن خود را «[گاهی اوقات] کاملا الکترونیک و گاهی اوقات کاملا ارکسترال»، با ترکیب عناصر راک و ترپ، توصیف کرد. آلبوم موسیقی متن در ١٨ مارس ٢٠٢١ (همزمان با انتشار فیلم) توسط واترتاور موزیک منتشر شد.
دو قطعه از موسیقی متن فیلم، "The Crew at Warpower" و "Middle Mass"، به ترتیب در ١٧ فوریه ٢٠٢١ و ١٢ مارس ٢٠٢١ به صورت تک آهنگ منتشر شدند. در موسیقی متن فیلم از چند آهنگ هم استفاده شده است. در ابتدای فیلم بازخوانی آهنگ سنتی ایسلندی "Vísur Vatnsenda-Rósu" توسط "یونگ آوس گالسون"پخش شده، و در صحنه های بعدی از آهنگ های "Distant Sky" و "There Is a Kingdom" از نیک کیو اند د بد سیدز استفاده می‌شود. هیچ کدام از این آهنگ ها در آلبوم موسیقی متن گنجانده نشده است. در تیتراژ پایانی فیلم، برای ادای احترام به آتمن اسنایدر، ترانه هله‌لویا لئونارد کوهن، با بازخوانی "آلیسون کرو"، مورد استفاده قرار گرفت.
هنگام اعلام انتشار "لیگ عدالت زک اسنایدر"، اچ‌بی‌او پوستر هایی را منتشر کرد که در آن شش عضو لیگ عدالت به تصویر کشیده شده بود. اگرچه این پوستر ها پیش‌تر برای تبلیغات نسخه سینمایی هم مورد استفاده فرار گرفته بود اما پوستر های منتشر شده توسط اچ‌بی‌او دارای پس زمینه خاکستری بود و به شدت بر نام اسنایدر تاکید داشت. کریس آگار از "اسکرین‌رنت" این فیلتر را «تضاد فاحشی با پوسترهای رنگارنگ لیگ عدالت، که در زمان اکران در سینما رایج بود» نامید و در ادامه گفت این «قطعاً یک انتخاب عمدی برای جدا کردن دو نسخه فیلم بود».
در ٢٢ آگوست ٢٠٢١، طی رویداد "دی‌سی فندوم"، نخستین تیزر فیلم منتشر شد. آهنگ پس زمینه این تیزر یک ریمیکس از آهنگ "هله‌لویا" (١٩٨۴) لئونارد کوهن بود. انتشار این تیزر این مورد انتظار ترین بخش "دی‌سی فندوم" بود و بسیار مورد استقبال مخاطبان و منتقدان قرار گرفت. ریچارد نوبی از هالیوود ریپورتر به "لحظات شخصیتی کوچکتر" در تریلر توجه نشان داد و برای دیدن قوس های شخصیتی فیلم ابراز هیجان زدگی کرد، و همچنین اشاره کرد که این "ادامه واقعی تم و قوس های شخصیتی" است که با فیلم های قبلی اسنایدر در دی‌سی شروع شده بودند. آدام ب. واری از ورایتی عقیده داشت که این تیزر لحن تیره‌تر و تاریک‌تری نسبت به نسخه سینمایی دارد و آن را یک «پیروزی» برای طرفدارانی می‌داند که از انتشار فیلم حمایت می‌کردند. در اوایل نوامبر، تیزر اصلی به دلیل پایان یافتن حق پخش «هله‌لویا» به طور موقت از پلتفرم های اجتماعی اچ‌بی‌او مکس حذف شد. در سومین سالگرد اکران نسخه سینمایی لیگ عدالت (١٧ نوامبر)، نسخه به‌روز شده این تیزر با تصاویر جدید، به صورت سیاه و سفید در حساب ویرو اسنایدر و به صورت رنگی در حساب های رسانه های اجتماعی اچ‌بی‌او مکس، منتشر شد. در ١۴ فوریه ٢٠٢١ اولین تریلر رسمی این فیلم منتشر شد. واری از ورایتی و نیوبی از هالیوود ریپورتر نیز در مورد این تریلر اظهار نظر کردند، واری نوشت که این تریلر «نبردی با ابعاد حماسی بین لیگ عدالت و دارک‌ساید خبیث را به تصویر می‌کشد»، و نیوبی از نحوه به تصویر کشیدن سایبورگ و موسیقی تام هولکنبورگ تمجید کرد و نوشت که فیلم به «وضعیت کنونی ما» ارتباط دارد و در ادامه می‌نویسد: «ما برای مدت طولانی دچار ترس شده ایم و در نتیجه شیطان را به خانه خود راه می دهیم. پس چگونه می‌توانیم آن را اصلاح کنیم؟ چگونه در عین اینکه به اشتباهات و نارسایی های گذشته پاسخ دهیم، در آینده از تحقق بدترین کابوس های خودمان جلوگیری کنیم؟». چارلز هولمز از "رینگر" به ظاهر لتو در نقش جوکر، به ویژه جمله «ما در یک جامعه زندگی می کنیم» او، در تریلر، توجه ویژه‌ای نشان داد و احساس کرد که تریلر زیبایی شناسی اسنایدر را «دوبرابر» می‌کند، اما در مورد برتری فیلم نسبت به نسخه سینمایی تردید داشت. در ١۴ مارس، آخرین تریلر فیلم منتشر شد، دانیل کرپس از رولینگ استون که نوشت که این تریلر دارای «بسیاری از ویژگی‌هایی است که نسخه اسنایدر از این بلاک‌باستر را در وهله اول اسطوره‌ای کردند».
در ١۶ مارس ٢٠٢١، دی سی سه جلد مختلف از شماره ۵٩ کامیک "لیگ عدالت" منتشر کرد، نوشته برایان مایکل بندیس، طراحی دیوید مارکز، و رنگ آمیزی تامارا بونویلاین، منتشر کرد که برای این فیلم تبلیغ می‌کرد. طراحی این جلدهای تبلیغاتی توسط "لی برمجو"، "لیام شارپ" و جیم لی انجام شده بود.
در حالی که این برش در ابتدا قرار بود به جای یک فیلم، به صورت یک مینی سری چهار قسمتی منتشر شود، اسنایدر در ژانویه ٢٠٢١ در حساب "ویرو" خود اعلام کرد که این برش به صورت یک فیلم بلند منتشر خواهد شد. وارنر مدیا نیز مدتی بعد در یک اعلامیه مطبوعاتی این را تایید و "لیگ عدالت زک اسنایدر" را فیلم کامل تمام مدت انحصاری اچ‌بی‌او مکس معرفی کرد. این فیلم به یاد آتمن اسنایدر تقدیم شد.
اسنایدر ابراز علاقه کرد که پس از توقف دنیاگیری کووید-۱۹ این فیلم در سینماهای آی‌مکس نمایش داده شود. نسخه سیاه و سفید فیلم، با عنوان «ویرایش عدالت خاکستری است» در ١٩ ژوئیه به طور انحصاری در سه سینمایی آی‌مکس در نیویورک، لس آنجلس و آستین، تگزاس اکران شد. درآمد حاصل از این اکران برای امور خیریه به بنیاد آمریکایی پیشگیری از خودکشی اهدا شد. در انتشار سینمایی فیلم، اسنایدر یک توضیحات ١٠ دقیقه‌ای، همراه با قطعه موسیقی «The Crew at Warpower»، به فیلم اضافه کرد. فیلم با کیفیت "open matte" با نسبت تصویر ١.٣٣:١، در کنار نسبت تصویر ١.۴٣:١ آی‌مکس، منتشر شد.
"لیگ عدالت زک اسنایدر" در ١٨ مارس ٢٠٢١ در ایالت متحده منتشر شد، و برای پخش در اچ‌بی‌او مکس با کیفیت های ۴کی، "اچ‌دی‌آر"، "اچ‌دی‌آر١٠"، دالبی ویژن و دالبی آتموس در دسترس قرار گرفت. برخلاف نسخه سینمایی که درجه سنی پی‌جی-١٣ داشت، این نسخه به علت «خشونت و برخی کلمات» دارای درجه سنی R است. این فیلم همچنین در سراسر جهان بر روی پلتفرم های مختلفی در دسترس قرار گرفت:بر روی "اچ‌بی‌او گو" در برخی کشور های آسیایی؛ "بینگ" در استرالیا؛ "کریو" در کانادا؛ سرویس های مختلف اچ‌بی‌او در برخی کشور های اروپایی؛ بر روی سرویس های دیجیتالی‌ایی مانند آمازون پرایم ویدئو و آی‌تیونز استور در فرانسه؛ بر روی "کینوپویسک‌ اچ‌دی" در روسیه و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع؛ سرویس های دیجیتالی‌ایی مانند "بوک‌مای‌شو" و "هونگاما پلای" و تاتا پلی و آی‌تیونز استور در هند؛ "نئون" و "اسکای گو" و "اسکای موویز" در نیوزیلند؛ و بر روی "now" و اسکای موویز در انگلستان. هنگامی که اچ‌بی‌او مکس در ٢٩ ژوئن ٢٠٢١ در آمریکای لاتین مستقر گردید، این فیلم بر روی همان پلتفرم در آنجا منتشر شد. اندکی بعد از انتشار فیلم انحصاری اچ‌بی‌او مکس، نسخه "ویرایش عدالت خاکستری است" از طریق اچ‌بی‌او مکس، و در انگلستان از طریق اسکای موویز، منتشر شد.
ده روز قبل از پخش برنامه ریزی شده فیلم، اچ‌بی‌او مکس به طور تصادفی این فیلم را برای برخی از بینندگانی که قصد تماشای تام و جری (فیلم ٢٠٢١) (٢٠٢١) را داشتند، منتشر کرد. اگرچه زمان پخش فیلم به ١٠١ دقیقه تام و جری محدود شد و بینندگان به سرعت توانستند از این باگ عبور کنند. بعد از بیش از دو ساعت، این مشکل رفع شد.
فیلم در ٢۴ مارس ٢٠٢١، به صورت ۴کی اولترا اچ‌دی و بلو-ری و دی‌وی‌دی، در انگلستان منتشر شد. به صورت "اولترا اچ‌دی بلو-ری" و "بلو-ری" در هنگ کنگ، استرالیا، آلمان و ایتالیا، به ترتیب در ٢۵ مه و ٢۶ مه و ٢٧ مه ٢٠٢١، منتشر شد. انتشار نسخه نفیس "استیل‌بوک" فیلم برای انگلستان توسط "اچ‌ام‌وی" اعلام و پیش‌سفارش آن از ٢٢ ماری آغاز شد. طبق گفته برادران وارنر انگلستان، پیش‌سفارش نسخه نمایش خانگی در ٢٠ دقیقه اول انتشار به فروش رسید. در ٧ سپتامبر به صورت "بلو-ری"، "دی‌وی‌دی" و "۴کی" در ایالات متحده، و یک هفته بعد در همان پلتفرم ها در کانادا، منتشر شد. فیلم در ١٩ ژوئیه ٢٠٢٢ به صورت دیجیتالی در ایالت متحده منتشر شد.
پس از افتتاحیه آخر هفته "سامبا تی‌وی"، رسانه جمع آوری آمار بینندگان تلویزیون، گزارش داد که ١.٨ میلیون (فقط از طریق تلویزیون های هوشمند) خانوار آمریکایی حداقل پنج دقیقه اول فیلم را بین ١٩ تا ٢١ مارس تماشا کرده‌اند. مجموع بینندگان این فیلم در سه روز اول کمتر از مجموع بینندگان سه روز اول فیلم دیگر دی‌سی، زن شگفت‌انگیز ١٩٨۴ (٢.٢ میلیون)، بود. سامبا تی‌وی همچنین گزارش داد که فقط یک سوم خانوار ها فیلم را یکبار به طور کامل تماشا کردند. در طول اولین هفته انتشار، این فیلم توسط ٢.٢ میلیون خانواده آمریکایی تماشا شد، که از این بین ٧٩٢ هزار نفر (٣۶ درصد) فیلم را یکبار به طور کامل تماشا کردند. در همان بازه زمانی، دانلود برنامه اچ‌بی‌او مکس ۶۴ درصد افزایش یافت و ٨.٩ درصد بیشتر از میانگین هفته باز شد. بعدها، تلویزیون سامبا گزارش داد که این فیلم در ١٧ روز اول توسط ٣.٢ میلیون خانوار و پس از ٣٩ روز توسط ٣.٧ میلیون خانوار آمریکایی تماشا شده است.
در کانادا، این فیلم با ١.١ میلیون بیننده تبدیل به پرمخاطب ترین محتوا در تاریخ "کریو" شد. همچنین ظاهراً منجر به افزایش ١٢ درصدی مشترکان این سرویس شد. در استرالیا، لیگ عدالت زک اسنایدر به بزرگترین افتتاحیه در تاریخ "برینگ" تبدیل شد. در بریتانیا، که در آنجا فیلم از طریق "اسکای موویز" پخش شد، ٩۵۴ هزار خانوار فیلم را دیده و ۴۵٨ هزار نفر (۴٨ درصد) آن را به طور کامل تماشا کردند. در هند، جایی که در آنجا فیلم از طریق "بوک‌مای‌شو" منتشر شد، حدود صد هزار خانوار فیلم را در آخر اولین هفته انتشار فیلم تماشا کردند. این فیلم در ادامه به پرفروش ترین فیلم سال ٢٠٢١ آن پلتفرم تبدیل شد. در اسپانیا، این فیلم سومین فیلم اکرانی پربازدید سال ٢٠٢١ در "اچ‌بی‌او مکس اسپانا" شد. این فیلم همچنین چهارمین فیلم پربیننده سال ٢٠٢١ و پربازدیدترین فیلم در "اچ‌بی‌او مکس نوردیک" شد. فیلم در آلمان، در اولین هفته کامل اکران خود در نتفلیکس رتبه اول پربیننده‌ترین را کسب کرد و هفت هفته در رتبه بندی هفتگی ١٠ فیلم برتر ماند.
در سال ٢٠٢١، وارنر مدیا اعلام کرد که این فیلم "یک موفقیت" برای اچ‌بی‌او مکس بود. پریا دوگرا، رئیس شبکه‌های سرگرمی وارنر مدیا برای اروپا، خاورمیانه، آفریقا و آسیا-اقیانوسیه، طی ارائه‌ای برای اچ‌بی‌او مکس اروپا گفت که این فیلم یک "پدیده جهانی" است. طبق آمار "ویپ مدیا"، که آمار ۱۹ میلیون کاربر خود را در سراسر جهان از طریق برنامه "تی‌وی تایم" دنبال می‌کند، این فیلم هشتمین فیلم پرمخاطب سال ۲۰۲۱ بود. در ژانویه ٢٠٢٢، شرکت فناوری "آکامی" گزارش داد که این فیلم دومین فیلم سال ٢٠٢١ بود که بیشترین میزان دانلود غیرقانونی را داشت. ورایتی گزارش داد که این فیلم چهارمین فیلم پرمخاطب سال ٢٠٢١ بوده است.
این فیلم در هفته اول انتشار خود از نظر فروش در بازار نماش خانگی و بلو-ری در رتبه اول «فهرست پرفروش‌ترین های ان‌پی‌دی» قرار گرفت و پنج برابر بیشتر از ، که در رتبه دوم قرار داشت، فروش کرد. علاوه بر این، سه گانه متشکل از سه فیلم دنیای توسعه‌یافته دی‌سی به کارگردانی اسنایدر در رتبه چهاردهم جدول پرفروش‌ترین های بلو-ری قرار گرفت. براساس آمار نامبرز، فیلم ١٠٧،۴٨٩ دیسک بلو-ری و ٣٣،٨٢٠ عدد دی‌وی‌دی در هفته اول انتشار خود فروخت و مجموعا ۴.١ میلیون دلار در هفته اول بدست آورد.
در هفته دوم، فیلم از نظر میزان فروش بلو-ری و نمایش خانگی در رتبه دوم قرار گرفت و سپس جای خود را به بیوه سیاه، که چهار برابر بیشتر فروش کرده بود، داد. طبق آمار نامبرز فیلم در هفته دوم ٧١،۶٨٢ دیسک فروخت و ٢ میلیون دلار بدست آورد. به گزارش ان‌پی‌تی، فیلم در پایان ماه سپتامبر از نظر فروش کلی دیسک در رتبه سوم قرار گرفت. سپس در هفته نهم از نظر فروش کلی دیسک به رتبه بیست و نهم و از نظر فروش بلو-ری به رتبه بیست و چهارم سقوط کرد. در هفته بعد فیلم توانست، با تخفیف های ارائه شده پیش از جمعه سیاه، بار دیگر به فهرست پرفروش ترین ها بازگشته و رتبه دوم را بدست آورد و از نظر فروش دیسک بلو-ری به رتبه اول برسد. طبق گزارش نامبرز، این فیلم در این هفته ۵١،٠٢٧ واحد دیسک بلو-ری فروخت و ١.۴ میلیون دلار بدست آورد.
فیلم در انگلستان، به مدت پنج هفته در رتبه اول «جدول فهرست رسمی ویدئوهای پرفروش» قرار گرفت. همچنین عنوان دومین عنوان پرفروش بلو-ری سال ٢٠٢١ در کشور را بدست آورد و نزدیک به ٢۶ هزار دیسک در آن سال فروخت.
فیلم در وبگاه جمع آوری نقد راتن تومیتوز ٧١ درصد نقد مثبت از ٣٠۵ نقد بدست آورد و رتبه آن ۶.٧ از ١٠ شد. طبق جمع بندی انتقادی این سایت «لیگ عدالت زک اسنایدر، با برش گسترده‌ای که دیدگاه کارگردانش را بسط می‌دهد، به عنوان آن [دیدگاه کارگردان] عمل می‌کند - و باید طرفدارانی که آن را می‌خواستند را راضی کند.» فیلم از سوی سایت متاکریتیک، براساس ۴٠ نقد، نمره ۵۴ از ۱۰۰ را دریافت کرد و بازخورد های متضاد یا متوسطی به آن دادند. با این حال امتیازات این فیلم در هر دو سایت بالاتر از نمراتی است که نسخه سینمایی ٢٠١٧ (به ترتیب ۴٠ و ۴۵) دریافت کرده بود.
به گزارش هالیوود ریپورتر، منتقدان کارگردانی و شخصیت پردازی اسنایدر را ستودند، اما از طول فیلم انتقاد کردند. ورایتی تاکید کرد که اکثر منتقدان احساس می‌کردند که این فیلم نسبت به نسخه ٢٠١٧ برتری دارد، و هالیوود ریپورتر و درپ نیز این نظر را تایید کردند. اما توتال فیلم گزارش داد که واکنش‌های انتقادی به این فیلم متفاوت بود، و منتقدان در مورد برتری یا عدم برتری آن نسبت به نسخه سینمایی «تردید» داشتند. راب هارویلا از "رینگر" احساس کرد که این فیلم "فیلمی از زک اسنایدر است که "منتقدان از آن لذت بردند" یا حداقل "با اکراه از آن استقبال کردند". او همچنین اظهار داشت که هم طرفداران و هم منتقدان به دلیل ماهیت وجودی فیلم به آن احترام می‌گذارند.
رابی کالی از روزنامه دیلی تلگراف به فیلم پنج ستاره کامل اهدا کرد و از موسیقی هولکنبورگ، سکانس‌های اکشن و شخصیت‌پردازی، که به نظر او نسبت به نسخه اصلی بهبود یافته تر بود، تمجید کرد. او همچنین کلیت دیدگاه خلاقانه اسنایدر را برای دنیای توسعه‌یافته دی‌سی، که به نظر او منحصر به فرد بود، تحسین کرد. جنا اندرسون از "ComicBook.com" به این فیلم امتیاز ۴٫۵ از ۵ را داده است، و از بهبود شخصیت پردازی، بازی ها و تکنیک های فیلمسازی اسنایدر تمجید کرد، و در عین حال معتقد بود که اسنایدر این فیلم را به خاطر عشق به دخترش و هوادارانش ساخته است، و در ادامه فیلم را به عنوان "داستان خوب اجرا شده و سرگرم کننده ایی درباره قدرت ارتباطات انسانی و تاثیر گذاری، داستانی که هم بی زمان و هم به موقع به نظر می‌رسد" توصیف کرد. اوون گلیبرمن از ورایتی کارگردانی اسنایدر و منحصر به فرد بودن فیلم را ستود و احساس کرد که فیلم «احساس باشکوهی از شر تاریخی کیهانی را تراوش می کند». او در ادامه آن را با سه گانه ارباب حلقه‌های پیتر جکسون (۲۰۰۱-۲۰۰۳) مقایسه کرد، و جلوه های بصری و شخصیت پردازی آن را تحسین کرد. گلیبرمن و پیتر دبروژ بعداً فیلم را به عنوان هشتمین فیلم برتر سال ۲۰۲۱ ورایتی قرار دادند. "مت زولر سیتز" از "RogerEbert.com" به آن امتیاز ۳٫۵ از ۴ داد، و گفت فیلم برتر از نسخه سینمایی است و دیدگاه اسنایدر را ستایش کرد و آن را یک "دیدگاه ابتکاری گستاخانه" نامید و احساس کرد که اگرچه بسیاری از صحنه ها باعث طولانی شدن مدت زمان فیلم شدند اما نقش مهمی در بهبود شخصیت پردازی و ساخت فضاسازی فیلم داشتند. مایک لاساله از سان فرانسیسکو کرونیکل نقد مثبتی به این فیلم داد و نوشت که افزایش مدت زمان فیلم باعث بهبود شخصیت‌ پردازی شد و تاکید کرد که فیلم از نسخه سینمایی بهتر است و در عین حال کار اسنایدر روی فیلم را برجسته کرد. او در پایان اظهار داشت: «شاید فیلم فوق‌العاده‌ای نباشد، اما دیوانگی، غریبی و وسواس یک اثر هنری واقعی را دارد». تام یورگنسن از آی‌جی‌ان به فیلم امتیاز ۸ از ۱۰ داد و آن را "تأیید کننده" دیدگاه اسنایدر نامید، و معتقد بود که مدت زمان به فیلم اجازه می دهد تا داستان و شخصیت های خود را بیشتر کاوش کند. او با تمرکز بر روی کاراکترها، که از نظر او برتر از نسخه سینمایی بود، نوشت: «تقریباً هر شخصیت در لیگ عدالت زک اسنایدر، از بالا به پایین، سفری واضح‌تر و ابعاد بیشتری دارد». بیلگه ابیری از Vulture در یک بررسی انتقادی تر احساس کرد که فیلم "حاوی بهترین و بدترین های زک اسنایدر" است. او اظهار داشت که این فیلم شخصی اسنایدر است و سبک های بسیاری از او را در خود دارد. او معتقد بود قوس شخصیت سایبورگ اساسی، و دارای احساسات گسترده است، و احساس کرد که این "بهترین بخش فیلم" است و کار اسنایدر روی فیلم را تحسین کرد. با این حال، او از اکشن فیلم، که به نظر او بیش از حد به جلوه های بصری، صحنه‌های اسلوموشن و داستان وابسته بود، انتقاد کرد و آن را «بخش کمتر جالب» فیلم نامید. اریک کوهن از ایندی‌وایر به فیلم نمره C داد و آن را «به‌طور غیرقابل انکاری نمایانگر دیدگاه منحصربه‌فرد» اسنایدر داسنت. او مدت زمان فیلم را مورد انتقاد قرار داد. به عقیده او فیلم آنچه را که به نظر او طرحی ساده انگارانه بود طولانی تر کرده است. او با تشریح انتقاداتش از داستان، احساس می‌کرد که داستان‌های فرعی «خنده‌دار» هستند و به‌طور منفی نحوه جهان‌سازی فیلم را با دنیای سینمایی مارول مقایسه می‌کند. اما از فیلم‌برداری و شخصیت‌پردازی سایبورگ تمجید کردد.
جان دیفور از هالیوود ریپورتر به این فیلم نمره منفی داد. اگرچه او اذعان داشت که داستان، لحن و جلوه‌های بصری نسبت به نسخه‌ی سینمایی بهتر است و در کلیت نسبت به آن برتری دارد، اما به شدت از مدت زمان فیلم انتقاد کرد. ریچارد برودی از نیویورکر نمره منفی به فیلم داد و مدت زمان و صحنه هایی که احساس می کرد «به حداقل اطلاعاتی کاهش یافته و جایی برای فکر و احساس باقی نمی‌گذارد» را مورد انتقاد قرار داد. علاوه بر این، او از جلوه‌های بصری انتقاد کرد و شخصیت‌پردازی را «بی‌اهمیت‌سازی، دست‌کاری، و تغییر شکل احساسات صادقانه و جدی‌ایی دانست که زیربنای قهرمانان آن قرار می‌گیرد و برانگیخته می‌شود» توصیف کرد. در حالی که ریچارد ترنهولم از سی‌نت عملکرد بازیگران را تحسین کرد، اما احساس میکرد که فیلم متورم است و از مدت زمان انتقاد کرد و معتقد بود که صحنه های زیادی وجود دارد که "هر تدوینگر مسئول بدون لحظه‌ای تردید آنها را اصلاح می‌کند" و لحن، که او را جدی می‌دانست. سیدانت آدلاخا از نیویورک آبزرور ۱٫۵ ستاره از ۵ ستاره به فیلم داد و گفت: «لیگ عدالت زک اسنایدر ممکن است صحنه‌های تغییر یافته‌ای از همتای خرد شده‌اش داشته باشد، اما بعید است که برای مخاطبان عمومی متفاوت باشد - جدای از اینکه بیشتر شبیه به یک اهنگ است. صرف وجود آن تضمین می‌کند که کسی در جایی راضی می‌شود، اما پیشرفت‌های فیلم به سختی به اندازه‌ای است که آنچه را که اکنون کاملاً ظاهراً از ابتدا یک تلاش ناقص بود، برطرف کند.» مارک کرمود، منتقد فیلم بی‌بی‌سی، فیلم را تاريک و طولانی توصیف کرد، و برش کارگردان را «به طور یکنواخت خسته‌کننده» می‌دانست که برخلاف نسخه قبلی که که شکسته و از هم گسسته بود، خسته‌کننده بود». هانا استرانگ از لیتل وایت لایز به فیلم امتیاز ۲ از ۵ داد و به این نتیجه رسید که «لیگ عدالت [اسنایدر] طولانی و بیچاره است و چیزی نشان نمی‌دهد جر اینکه هواداران پتانسیل زیادی برای تأثیرگذاری بر تصمیم گیری خلاقانه سطح بالا دارند.»
این فیلم در فوریه ۲۰۲۲، این فیلم در بخش «جوایز مردمی» نود و چهارمین مراسم اسکار نامزد و از طریق رای گیری های توییتری به عنوان یکی از پنج نامزد نهایی جوایز جدید اسکار انتخاب شد. در نهایت صحنه "فلش وارد نیروی سرعت می شود" در این بخش مقام اول را کسب کرد.
مارکوس فراز (نام کامل: Marcos Antonio Humberto Ferraez IV) یک بازیگر آمریکایی است.
مارکوس در ۲۳ مارس ۲۰۰۵ با بازیگر اسرائیلی آلونا تال ازدواج کرد. این زوج یک دختر به نام چارلی دارند. (متولد مارس ۲۰۱۷).
این مقاله به ترجمه‌های "دیوانِ" حافظ می‌پردازد. ترجمه‌های "دیوان" یا بخشی از آن به زبان‌های اردو، پنجابی، سندی، عربی، انگلیسی در هند و پاکستان، دیوان و گزیدهٔ آن، و تنظیمِ اشعار برای آواز به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی، روسی، ارمنی، بلغاری، چکی، چینی، دانمارکی، هلندی، فنلاندی، یونانی، مجاری، ایتالیایی، لاتین، لیتوانیایی، نروژی، لهستانی، پرتغالی، رومانیایی، صربی، سوئدی، اسپانیایی و ترکی هست. از دیوان حافظ همچنین چند ترجمه به زبان کردی موجود است.پارسا، سید احمد. ۱۳۸۵. "ترجمۀ دیوان حافظ به زبان کردی"، در "سال‌نامۀ‌ حافظ‌پژوهی"،‌دفتر ۹، صص ۵۲-۳۷؛ بازدید در ۲۱ تیر ۱۳۹۹.
شاعران کُرد بسیاری ابیاتی از حافظ را در اشعار خود تضمین کرده‌اند و یا اشعاری را با تأثیر از غزلیات وی سروده‌اند. اما ترجمۀ مستقیم اشعار وی به زبان کردی به چند دهۀ‌ اخیر بازمی‌گردد. عباس حقیقی ۱۰۰ غزل از دیوان حافظ را به کردی سورانی ترجمه کرده و در مجموعه‌‌ای با عنوان «شه‌ونم» (شبنم) به چاپ رسانده است. همچنین عمر صالحی صاحب نیز مجموعه‌ای کامل از اشعار حافظ را به کردی سورانی ترجمه کرده و با عنوان «تافگه‌ی ئه‌وین» (آبشار عشق) منتشر نموده است.آژانس خبررسانی کُردستان (کُردپا): "کلیۀ غزلیات حافظ به کُردی ترجمه شد"، نوشته‌شده در ۱ مهرداد ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۱ تیر ۱۳۹۹. علاوه بر این دو ترجمه به کردی سورانی، مصطفی بیگی شاعر ایلامی نیز مجموعه‌ای از غزلیات حافظ را به کردی جنوبی و گویش ایلامی ترجمه کرده که در همایش‌های متعددی خوانده شده،‌ اما هنوز به صورت مستقل به چاپ نرسیده است.خبرگزاری مهر: "غزل‌های حافظ به زبان کردی ترجمه شد"، نوشته‌شده در ۱۵ دی ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۱ تیر ۱۳۹۹.
پس از خَیّام و "رباعیات"ش، حافظ و "دیوان"ش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب داشته است. ابراهیم امین شواربی، دانشجوی مصری، نخستین کسی بود که حافظ‌پژوهی را آغاز کرد. او دو اثر در این‌باره دارد: "اغانی شیراز" و "حافظ الشیرازی شاعر الغناء الغزل فی ایران". "اغانی شیراز او غزلیات حافظ الشیرازی" بخش عمدهٔ کار شواربی را شامل می‌شود که در دو مرحله چاپ شد. در مرحلهٔ نخست و در سال ۱۳۲۳ ه‍.ش/۱۹۴۴ م، ۱۴۵ غزل از حرف الف تا دال در قاهره منتشر شد. اندکی بعد کتاب به‌طور کامل چاپ شد. شواربی در مقدمه می‌گوید ترجمهٔ شعر به شعر کاری ناممکن است؛ به همین خاطر وی ترجمه به نثر را برگزیده است؛ اما گاهی چنان از حافظ اثر می‌گرفته که به‌ناچار به نثر مسجع روی آورده است. شواربی ترجمه‌اش را در شش قالب انجام داده است: ۱. به نثر؛ ۲. به نثر مسجع برپایهٔ بیت نخست غزل؛ ۳. به نثر مسجع برپایهٔ قافیهٔ غزل؛ ۴. به نثر با حفظ ردیف غزل؛ ۵. به نظم با حفظ وزن و قافیهٔ شعر فارسی؛ ۶. به نظم بدون رعایت وزن و قافیهٔ شعر فارسی. این چندگانگی و بی‌نظمی در سراسر ترجمه آشکار است. درمجموع ۴۹۶ غزل به نثر و ۱۹ غزل افزون‌بر نثر، به نظم نیز ترجمه شده‌اند. ۵ غزل که ملمّعند تنها به نظم ترجمه شده‌اند. ساقی‌نامه نیز به‌طور کامل به شعر عربی ترجمه شده است. در این ترجمه اثری از هنر شعری حافظ دیده نمی‌شود. از کاستی‌های بزرگ این ترجمه نخست اشتباه‌های فراوانی در متن‌های فارسی دو کتاب و دوم بدفهمی‌هایی در ترجمه است.
در ابتدای دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.ش/۱۹۶۰ م، محمد فراتی از سوی وزارت فرهنگ سوریه مأمور شد تا ترجمهٔ آثار فارسی را به عربی انجام دهد. او طی پنج سال شماری از آثار ارزشمند فارسی را به عربی ترجمه کرد. یکی از این آثار، ترجمهٔ ۲۰۰۰ بیت از سروده‌های سعدی و حافظ بود. در سال ۱۹۶۳ م، مجلهٔ الدراسات الادبیة شش غزل از غزل‌های حافظ ترجمهٔ فراتی را منتشر کرد. صلاح صاوی شاعر مصری در سال ۱۳۶۷ ه‍.ش/۱۹۸۸ م کتابی با عنوان دیوان العشق، شعر حافظ الشیرازی در تهران به چاپ رساند. این کتاب ۳۰ غزل حافظ همراه با ترجمهٔ منظوم به عربی را دربرمی‌گیرد. محمدعلی شمس‌الدین شاعر لبنانی از آخرین کسانی است که به حافظ توجه کرده است. از آثار او کتاب شیرازیات است که در سال ۱۳۸۴ ه‍.ش/۲۰۰۵ م هم‌زمان با همایش حافظ در نگاه ادیبان عرب در بیروت چاپ شد. این کتاب شامل ترجمهٔ ۷۵ غزل از حافظ است. واپسین ترجمهٔ شعر حافظ به عربی اثر عمر محمد شبلی است که در مجلهٔ شیراز معرفی شده است. شبلی دیوان حافظ را با عنوان حافظ الشیرازی بالعربیة شعراً ترجمه کرده و جلد نخستش را به مجلهٔ شیراز فرستاده است. او وعدهٔ ارسال جلد دوم را نیز داده است. احمد زکی ابوشادی نیز ۶۵ رباعی از رباعیات منسوب به حافظ را از نسخهٔ ترجمهٔ انگلیسی گرانمر بنگ در سال ۱۹۱۶ م به عربی ترجمه کرده است.
ستاد ادبی دانشگاهی سوری-ایرانی نادر نظام تهرانی در سال ۱۳۹۹ش/۲۰۲۰ م دیوان حافظ را به عربی با عنوان «» ترجمه و چاپ کرد.ترجمة دیوان الشاعر حافظ الشیرازی بالشعر العربی نادر نظام طهرانی..شاعر ایرانی من الطراز الاول.. مترجم دیوان حافظ الی العربیة شعراً- الأخبار ثقافة ، فن ومنوعات - وکالة تسنیم الدولیة للأنباء
رویکردِ مترجمانِ شعرِ حافظ به انگلیسی، دارای ابعاد و اشکالِ گوناگونی است: ۱. از نظرِ کمّیت: ترجمهٔ انگلیسی "دیوانِ" حافظ از یک بیت تا کلِ "دیوان" را دربرمی‌گیرد. ترجمه‌های محدود در چند بیت یا غزل، در روزنامه‌ها و مجلاتِ تخصصی چاپ، و ترجمهٔ تعدادِ بیشتری غزل یا قطعهْ جداگانه منتشر می‌شد. توماس فورد، ، الیستر الیت، ، توماس لو، و یوهانس دوبروین هر یک، یک غزل و ویلیام اوزلی و حسین نصر هر کدام دو غزل ترجمه کرده‌اند. ۲. از نظرِ نظم و نثر: ترجمه‌های منظومِ "دیوان" بیش از ترجمه‌های منثور بوده است. بااین‌حال بعضی از مترجمان بر این باور بوده‌اند که ترجمهٔ منثور، توانایی بهتری برای شناساندنِ حافظ و اندیشه‌هایش به انگلیسی‌زبانان دارد. نیز ترجمه‌های منثور و منظوم هم دارای سبک‌های کهنه و هم سبک‌های معمول‌تر و نزدیک‌تر به زمان هستند و کیفیتِ کهنگی با گذشتِ زمان کمتر می‌شود. ۳. از نظرِ آزادی در ترجمه: مترجمانِ "دیوانِ" حافظ به دو شیوهٔ منظوم و منثور این کار را کرده‌اند و بدین ترتیب، این دو گونه ترجمه در امتدادِ تقابلِ دو نگاهِ «تحت‌اللفظی» و «آزاد» قرار گرفته‌اند. ترجمهٔ تحت‌اللفظی که به‌خاطرِ رعایتِ امانت نسبت به اصلِ شعر است، در ترجمه‌های منثور بیشتر انجام شده است. بعضی مترجمان سعی در قافیه‌پردازی داشته‌اند و بعضی آن را رها کرده‌اند. وزن‌های انتخابی در ترجمه‌های منظوم، عروضی و کمّی نیست و هِجایی و بر اساسِ تکیهٔ صداهای کلمات در هر مصراع است. بعضی چنان در ترجمهْ خود را آزاد کرده‌اند که به‌سختی می‌توان غزلِ ترجمه‌شده را تشخیص داد. در مقابل، دیگران کوشیده‌اند تا امانتدار باشند اما ترجمه‌شان به‌خاطرِ اشتباه‌خوانی یا فهمِ نادرستِ یک یا چند واژهٔ مهم، نادرست است.
ترجمه‌های گوناگون و بسیارِ اشعارِ حافظ را در سه دسته می‌توان دسته‌بندی کرد. دستهٔ نخست گروهی از مترجمان هستند که مناسب‌ترین گونه برای ارائهٔ شعرِ حافظ به خوانندهٔ انگلیسی را نثر دانسته‌اند. بعضی از آنان، ترجمه‌های تحت‌اللّفظی ارائه می‌دهند و هدف‌شان ترجمه‌هایی امانتدار برای دانشجویانِ ادبیات فارسی است. ترجمهٔ کاملِ "دیوانِ" حافظ از هِنری ویلْبِرفورْس کِلارْک نمونه‌ای از این‌گونه ترجمهٔ خشک و بی‌روح است. تفسیری کاملاً صوفیانه که یادداشت‌های فراوانی با اطلاعاتِ فراوانِ غیرقابلِ فهم و نالازم دارد و از ویژگی‌های شاعرانهٔ اصلیِ شعر بازمی‌دارد.
تقریباً همهٔ مترجمانِ شعرِ حافظ در این دسته بر این اعتقادند که حسِ شعر را در نثر با دقتِ بیشتری می‌توان بیان کرد. بااین‌حال، استدلالِ ظریف‌تری نیز وجود دارد و آن این است که ترجمه به نظمِ انگلیسی، مجموعه‌ای از قراردادهای نامناسب و بیگانه را بر شعرِ حافظ تحمیل می‌کند. ادوارد بایلز کاول — که بهترین ترجمه‌هایش از حافظ به نثر است — می‌گوید: «ما بر اشعارِ حافظ جامهٔ قافیه نپوشاندیم، ترجیح می‌دهیم تا آنها را به شکلِ ابهام‌آمیز باقی بگذاریم، بدون اینکه تحت تأثیرِ فُرمی دلخواه از ترجمه قرار دهیم. ترجمهٔ ما کاملاً تحت‌اللفظی است چرا که ما می‌خواستیم اشعارِ حافظ را آن‌گونه که هست به خواننده عرضه کنیم.» در میانِ ترجمه‌های منثور، که شاید شایستهٔ توجهِ بیشتری هستند، ترجمه‌هایی هستند که جونز آنها را «نثری معتدل، اما بی‌روح» می‌نامد. در این ترجمه‌ها، مترجم توسط قافیه و وزن محدود نمی‌شود، بلکه روانی و خوش‌آهنگی را ارائه می‌دهد. بعضی از ترجمه‌های جونز و نیز ترجمه‌های و نمونه‌هایی از این نوع هستند. نثرِ آهنگینِ آنها می‌خواهد به نوعی شعرِ منثور، با نزدیکی به نثرِ نسخهٔ مجازِ کتاب مقدس بپردازد. متأسفانه بسیاری از این مترجمان با صُوَرِ خیالِ شعرِ اصلی، بیش از اندازه آزادانه برخورد کرده‌اند، که گاهی به آمیخته‌ای گیج‌کننده از پیوند دادنِ بی‌ربطِ لفظ و تصویر منجر شده است.
دستهٔ دوم ترجمه‌های منظومند که بیشتر ترجمه‌های شعرِ حافظ را دربرمی‌گیرند. سه نوع ترجمهٔ متفاوتْ قابل تشخیص‌اند. دستهٔ نخست، ترجمه‌هایی که سعی در تقلید از قافیه و وزنِ اصلیِ شعر دارند. این نوع ترجمه را «بندبازی ادبی» می‌نامند. تنها سه مترجمِ "دیوانِ" حافظ این گونه را به‌کار گرفته‌اند: والتر لیف، و پل اسمیت. در اعمالِ «بندبازی ادبی» تنها نفرِ نخست موفق شده تا از سقوط جلوگیری کند، اما نفر دوم و سوم سقوطِ بسیار سنگینی را پشت سر گذاشتند. درواقع، کارِ لیف قطعهٔ ادبیِ کاملاً هوشمندانه‌ای است که بسیاری از ویژگی‌های صوریِ اصلِ شعر را بازتولید می‌کند، و درعین‌حال مراقبت می‌کند تا به اندازهٔ بیشترِ ترجمه‌ها در قالب‌های شعرِ آزاد، به اصلِ اشعار وفادار باشد. از سوی دیگر، نسخهٔ پین هشداری شدید نسبت به این نوع ترجمه است. ترجمهٔ پین به‌شدت نامطبوع و در بعضی موارد، به‌خاطر استفاده از عباراتِ کهن و نازک‌خیالانهٔ شاعرانه، تقریباً نامفهوم شده است. اسمیت کوشیده تا مانند پین کلِ "دیوان" را ترجمه کند. او در ترجمه‌اش بسیار وامدارِ گذشتگان است. اسمیت نیز مانند پین، حافظ را با فرم‌های غزلِ انگلیسی آزار می‌دهد، که نتیجه‌اش مانند نسخهٔ پین، به همان اندازه غیرجذاب و ناموفق — و درواقع غیرقابلِ خواندن — است.
مترجمانِ بسیاری تلاش کرده‌اند تا شعرِ حافظ را در فرم‌های منظومِ انگلیسیِ آشناتری ترجمه کنند. مشکلِ اصلی در اینجا موضوعی است که کاول بیان کرده است — و پیتر ایوری و نیز قویاً آن را بیان کرده‌اند — و معتقدند «کاربردِ قالب‌های منظومِ (استنزا) شعرِ کلاسیکِ انگلیسی ناگزیر به تحمیلِ مفاهیمِ فرمی می‌شود که ... برای مشرق‌زمینْ بیگانه است». روشن است که در پشتِ این دو سنتِ ادبی، اساساً اصولِ زیبایی‌شناسیِ متفاوتی وجود دارد، حتی «تصوراتِ فرمیِ» متناقض در طرح و وحدتِ شاعرانه. بسیاری از مترجمان در این زمینه سعی کرده‌اند تا بر اساسِ درکِ خود از نظریهٔ ادبیِ کلاسیکِ غربی، شاعرِ ایرانی را قضاوت کنند، بنابراین احساس کردند که باید براساسِ اثرِ وی «ارتقا یابند». به‌باورِ الکساندر راجرز این اشعار «به‌ظاهر مانندِ چهل‌تکه‌ای هستند که از ارزش‌شان به منزلهٔ آثارِ ادبی، بسیار کاسته می‌شود». هرمن بیکنل اطمینان دارد که «در بسیاری از غزل‌های حافظ» وحدتی وجود ندارد. صریح‌ترین بیانِ چنین عقیده‌ای از است که درحقیقت با اصلِ شعرْ آشنایی نداشت و به نسخه‌های کلارک و پین متکی بود. او نسبت به برتریِ شعرِ کلاسیک اطمینان داشت و بدین ترتیب اعلام می‌کند که «من سعی کردم با انتخابِ آن اشعاری که بیشترین انسجام و ارتباطِ معنایی را داشتند، و با افزودنِ پیوندهای تفسیریِ شخصی، و انتخاب و پرداختِ مهم‌ترین موضوع از دو یا سه موضوعِ مختلف که غالباً در یک غزل وجود دارند، بر این مشکلِ ناخوشایند غلبه کنم.» ترجمه‌های لوگالی‌ین در قالبِ استنزایی با وزن و قافیهٔ متنوع هستند. مترجمانی که تصمیم به استفاده از فرمِ استنزای انگلیسی گرفتند، «ترانهٔ فارسیِ» جونز را به‌عنوانِ الگویی در دسترس داشتند. جونز هر بیت را در استنزایی شش خطی ترجمه می‌کند. او در ترجمهٔ منثورش از شعر، اصلِ شعر را با حذف و اضافه‌های شدیدی تغییر می‌دهد، و وضوحِ صُوَرِ خیال در اصلِ شعر را می‌آلاید و آن را بی‌اهمیت می‌پندارد. متأسفانه تقریباً همهٔ مترجمانی که این روش را انتخاب کرده‌اند، در این زمینه از جونز پیروی کرده‌اند؛ تنها یک استثنای ممتاز وجود دارد و آن ترجمه‌های گرترود بل است. این نسخه هنوز هم شفاف‌ترین، آهنگین‌ترین و دقیق‌ترین ترجمه‌های منظومِ شعرِ حافظ به انگلیسی است. از دیگر فرم‌های منظومِ انگلیسی که بسیار موردِ استفاده قرار گرفته، نوعی رباعیِ آیمبیکِ هشت هجاییِ وتدی است. در میان ترجمه‌ها به این فرم، ترجمه‌های کلنل فرانک مونتاگ روندال در تقلید از تک‌قافیهٔ شعرِ حافظ موفق بوده است. عدمِ تمایل به تحمیلِ یک فرمِ خارجی بر غزلِ کلاسیکِ فارسی، بعضی مترجمانِ مدرن را به استفاده از قالبِ شعرِ آزاد ترغیب کرده است. برخی از ترجمه‌های اولیه در شعرِ آزاد حتی نمی‌توانند جلوه‌ای از عظمتِ شعرِ حافظ را ارائه دهند. در میان ترجمه‌های اخیر، ترجمه‌های آربری و هیث–استابس احتمالاً بهترین ترجمه‌های شعرِ آزاد هستند. آنان هر بیت را در قالبِ بیتی بی‌قافیهٔ غیرمتشکل از خطوطِ شش هجایی ارائه می‌دهند که برخی از ظرایفِ تقارنِ شعرِ حافظ را حفظ می‌کند.
دستهٔ سومِ ترجمه‌ها — اگرچه نمی‌توان آنها را دقیقاً ترجمه نامید — ترجمه‌هایی هستند که نویسنده نه تنها در تغییرِ کلمات و معنای اصلی به خود آزادی می‌دهد، بلکه در بیانِ آنها به شکلِ دلخواه نیز آزادی دارد. این نوع ترجمه امروز، «اقتباس» یا «ترجمهٔ خلاق» خوانده می‌شود. مترجمانِ بسیاری سعی کرده‌اند از مترجمِ نامدار، ادوارد فیتزجرالد تقلید، و شعرِ حافظ را در قالبِ رباعی ارائه کنند. یکی از این مترجمان می‌نویسد: «من گهگاه موضوعاتِ آمده در یک غزل را در یک رباعی یا چند بیت بیان کرده‌ام.» در میانِ مقلدانِ حافظ سه چهرهٔ برجسته وجود دارند، رینولد نیکلسون، و بازیل بانتینگ؛ غزلیاتِ بریجز و حافظیاتِ بانتینگ، هردو ترجمه‌های ممتازی هستند و در برابرِ ترجمه‌های تحت‌اللفظیِ امانتدارانه، عظمتِ شعرِ حافظ را بسیار بهتر انتقال می‌دهند.
مسئلهٔ دیگر در بعضی از ترجمه‌ها، خشک و بی‌روح بودنِ آنهاست. مترجمانِ "دیوان" از گروه‌های مختلفِ اجتماعی بوده‌اند از ادیب و شاعر و روزنامه‌نگار تا قاضی، پزشک، جراح، معلم، استاد دانشگاه، دیپلمات، کشیش، بازرگان، بانکدار و حسابدارِ عالی‌رتبه. این گستردگی به‌سبب آن است که بعضی از مترجمان — به‌ویژه بعضی از نخستین آنان — مأمورانِ سیاسی و نظامی در هند بوده‌اند و از همین طریق با حافظ آشنا شده‌اند. بعضی از مترجمان نیز غیرانگلیسی‌هایی بوده‌اند که تسلط‌شان بر انگلیسی، سببِ تواناییِ ترجمهٔ اشعارِ حافظ شده است، مانند اهالیِ هند یا ایرانیانِ خارج از ایران. در بعضی از این ترجمه‌ها، مقدمه‌های مفصلی دربارهٔ حافظ و اندیشه‌اش، دیدگاه‌های فلسفی، تَصَوُّفِ ایرانی، آرایه‌های ادبی و وزن‌های شعرِ فارسی یا یادداشت‌ها و حاشیه‌هایی بر ابیاتِ ترجمه‌شده از سوی مترجمانْ نوشته شده است.
سدهٔ بیستمِ میلادی شاهدِ ظهورِ نوعِ دیگری از مترجمان، یعنی محقق-مترجم بود. این دسته از مترجمان عموماً شعرِ حافظ را به انگلیسی ترجمه کرده‌اند تا از استدلال یا تفسیرِ خویش حمایت کنند. در میان آنان، ایرج بشیری، مایکل کریگ هیلمن، جولی اسکات میثمی و نمونه‌های برجسته‌ای هستند. کارِ آنان به‌اندازهٔ مترجمانِ پیشینْ متنوع است، اما ترجمه‌هاشان در قالبِ آزاد و به انگلیسیِ ساده ارائه می‌شود.
فراتر از انتخابِ قالب و مسئلهٔ برقراریِ ارتباط در یک ساختارِ ادبی و شیوهٔ ادبیِ مبانیِ زیبایی‌شناسیِ یک سبکِ متفاوت، مترجمانِ حافظ مجبور شده‌اند با جلوهٔ صوفیانه — یا غیرصوفیانه — در شعرِ او مواجه شوند. بعضی مانند پین و لوگالین، حافظ را صوفی ندانسته‌اند؛ اما بیشترِ مترجمان سعی کرده‌اند او را به‌عنوانِ شاعری عارف معرفی کنند. علاقهٔ غربیانِ متأخر به تصوف، سببِ ترجمه‌هایی در این زمینه شده است، مانند ترجمه‌های مایکل بویلن، الیزابت ت. گری جونیور، و رضا صابری. چندبُعدی بودنِ شعر حافظ، تقریباً همهٔ مترجمان را به اشتباه انداخته و نتیجهٔ تلاششان عموماً چندان موفق نبوده است. به‌جز چند استثنا، ترجمه‌های انگلیسی به‌طور کلی فاقدِ هرگونه لطافتِ شاعرانه هستند و به‌ندرت توانسته‌اند حتی نگاهی گذرا از ظرافتِ سرشار و زیباییِ قدرتمندِ شاعرِ بزرگِ قرونِ وُسطاییِ ایرانی را در برابرِ خوانندهٔ انگلیسی ارائه دهند.
نخستین ترجمه‌های آلمانیِ شعرِ حافظ به‌دنبالِ ترجمه‌های انگلیسیِ ویلیام جونز انجام شد. در سال ۱۷۷۱ م و همزمان با اینکه این ترجمه به زبانِ آلمانی هم منتشر شد، ۱۶ غزل از سوی کاروی رویتسکی به لاتین ترجمه و منتشر شد. سپس‌تر در سال ۱۷۸۳ م ترجمهٔ تعدادی دیگر از غزل‌های حافظ به آلمانی از سوی رویتسکی منتشر شد. اثرِ اولِ رویتسکی بعدها توسط فریدل به آلمانی ترجمه و چاپ شد و این، نخستین گام در ترجمهٔ اشعارِ حافظ به زبانِ آلمانی بود. شدتِ توجه به حافظ سببِ برانگیختنِ شکایتِ هِردِر، کشیش و ادیبِ آلمانی شد که او را وادار کرد برای جلبِ توجه نسبت به سعدی، به ترجمهٔ قطعاتی از "گلستان" دست زند.
نخستین ترجمهٔ کاملِ آلمانی توسط شرق‌شناس و دیپلماتِ اتریشی، یوزف فون هامر–پورگشتال انجام شده است. این ترجمه که هنوز هم به‌عنوانِ یکی از مهم‌ترین آثارِ آلمانی شناخته می‌شود، همراه با تمامِ اشعارِ منسوب به حافظ است و در سال ۱۸۱۲ م به چاپ رسید، هرچند که چهارده سالِ قبل تمام شده بود. هامر–پورگشتال دانش‌آموختهٔ زبان‌های تُرکی، فارسی و عربی در مدرسهٔ زبان‌های شرقی و یکی از سه شرق‌شناسِ اثرگذار در پیدایشِ شرق‌شناسیِ لائیک بود. نخستین بار او بود که در زبانِ آلمانی، واژهٔ «دیوان» را بر روی جلدِ ترجمهٔ خویش از "دیوانِ" حافظ نوشت. در مدت اقامت در قُسطَنطَنیه، هامر–پورگشتال دو کتابِ ترجمهٔ ترکی از حافظ، از جمله شمعی و سُروری را در کتابخانهٔ سلطان عبدالعظیم مطالعه کرد. او همچنین نسخهٔ خود را از ترجمه و تفسیرِ سودی به‌همراه داشت. درمجموع هامر–پورگشتال، ۵۷۶ غزل، ۶ مثنوی، ۲ قصیده، ۴۴ قطعه، ۷۲ رباعی و ۱ مخمّس ترجمه کرده است. کیفیتِ متمایزِ ترجمهٔ هامر–پورگشتال، از یک سو در روشِ ترجمهٔ اشعار نهفته است و از سوی دیگر در اشارات و ارجاع‌های تطبیقیِ او با ادبیاتِ لاتین و یونانی در یادداشت‌های توضیحی‌اش؛ که نشان‌دهندهٔ تلاشِ مترجم در ساختِ جهانِ ادبیِ قابلِ درکِ حافظ برای خوانندگانِ معاصر است که بیشتر در خانه با اشکالِ موسیقیِ کلاسیک قابل‌فهم است. هامر–پورگشتال هم به فرم و هم به محتوای غزل‌ها وفادار است. در این ترجمه اشتباه‌ها و نارسایی‌هایی محتوایی دیده می‌شود که به‌خاطرِ فهمِ نادرستِ برخی اصطلاحات است. نیز بی‌دقتی‌های فنی و صوری در آن قابل مشاهده است که در همان زمان نیز توسطِ منتقدان و پژوهشگران مطرح شد؛ و البته همین اشتباه‌ها و نارسایی‌های معنایی — که تماماً از نقصانِ زبان‌شناسیِ هامر–پورگشتال هم سرچشمه نمی‌گیرد — سبب برخیِ الهامات و خلاقیتِ شعری برای شاعرانِ دیگر مانند گوته شد. از دیگر مواردِ این ترجمه، راه یافتن بعضی غزل‌های مشکوک و ضعیف با انتساب به حافظ در این ترجمه است. رابطهٔ این ترجمه با "دیوانِ" گوته ناگسستنی است، چراکه "دیوانِ" گوته سببِ شهرتِ ترجمهٔ هامر–پورگشتال شده است و از سوی دیگر، "دیوانِ" گوته از این ترجمه نشأت گرفته و بدونِ این ترجمه، "دیوان" وجود نداشت. این ترجمه از نظرِ صنایعِ ادبی و شعری نیز دچارِ خطاست، هامر–پورگشتال تنها در چند غزل، برای تقلید از وزن و قافیه تلاش کرده که موفق نبوده است.
ترجمهٔ هامر–پورگشتال در فهمِ گوته از حافظ بسیار اثرگذار بود. اثرات آن به حدی بود که تمامِ ترجمه‌های آلمانیِ حافظ که در نیمهٔ دومِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی انجام شده بود، مدیونِ "دیوانِ غربی–شرقیِ" گوته بود. در این دوره بود که دو ترجمهٔ کاملِ دیگر از حافظ منتشر شد، یکی از فینتسنتس روزنتسوایگ فون شواناو و دیگری از هرمان بروکهاوس. پس از ترجمهٔ هامر–پورگشتال و "دیوانِ" گوته، فریدریش روکرت شاعر و شرق‌شناس و مترجمِ قرآن و "شاهنامه"، دست به ترجمهٔ اشعارِ حافظ زد و در این ترجمه به جنبه‌های صوریِ اشعار نیز توجه داشت و بدین ترتیب قالبِ غزلِ حافظ را کاملاً به آلمانی بازگرداند و در انتخابِ حروف و واژگان تلاش کرد تا موسیقیِ شعر نیز حفظ شود. همین موضوعْ سببِ انتقاد و اطلاقِ تصنعی بودن نسبت به ترجمه‌اش شد. در آغاز، ۴۰ غزل را ترجمه و با نامِ «گل‌های شرقی» چاپ کرد. او که معاصرِ گوته است، از فرمِ غزل و وزن و قافیهٔ او تقلید می‌کند. این ترجمه برخی از ظرافت‌های حافظ را حفظ می‌کند؛ گرچه ارتباطِ گوته با حافظ با روکرت بسیار متفاوت است، اما دومی در مطالعاتِ علمی از حافظ برتری دارد. این ترجمه‌ها نشانگر ارتباطِ ادبیِ روکرت با حافظ و همچنین نشان دادنِ ظرافتِ هنریِ شاعرِ ایرانی است، به‌ویژه در موردِ استفاده‌اش از زبانِ استعاری. و بعد با ترجمهٔ اشعاری دیگر، مجموع اشعار را به ۸۲ غزل و ۳۰ رباعی رساند که پس از مرگش چاپ شد. آنه ماری شیمل این ترجمه را، بهترین و معتبرترین ترجمهٔ آلمانی از حافظ می‌داند. ، شاگردِ روکرت، در سال ۱۸۷۷ م، ۴۳ غزل و ۲۸ رباعی را چاپ کرد و هرمان کراین‌بورگ نیز در سال ۱۹۲۶ م، ۴۵ غزلِ دیگر را و ویلهلم آیلرس نیز رباعیات را در سال ۱۹۴۰ به چاپ رساند. انجمنِ روکرت ۶۳ ترجمه از او را در سال ۱۹۸۸ م منتشر کرد، و ناشرانِ بعدی به‌تازگی، نسخهٔ مصور از ترجمه‌های روکرت را منتشر کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین شاعرانِ نیز همزمان با روکرت و چاپِ نهاییِ اثرِ گوته در ۱۸۲۷ م، ترجمهٔ گزیده‌ای از اشعارِ حافظ را آغاز کرد. گزیده‌اش را، با عنوانِ «نمونه‌هایی از "دیوانِ" حافظ» نامید، پلاتن موفق شد بافت و عمقِ چندلایهٔ شعرِ حافظ را به‌تصویر بکشد. پلاتن در بهره‌بردن از حافظ به‌عنوان الگویش، اصلِ غزل‌ها را به آلمانی، و همچنین ترجمه ۲۶ غزل و ۱۱ بیت مجزا از حافظ را ترجمه کرد. در کتابِ بعدی، با عنوانِ "۱۵–۲۰ اکتبر ۱۸۲۲"، پنجاه غزلِ دیگر را ترجمه و با یک مقدمه منتشر کرد. او دو کار انجام داد: نخست ترجمهٔ دقیق با استفاده از قالب و وزنِ شعرِ آلمانی، و دوم سرایشِ اشعاری به شیوهٔ حافظ در قالبِ غزل. او تعدادِ کمتری غزل نسبت به روکرت ترجمه کرد، بااین‌حال از نظرِ منتقدانْ ترجمهٔ بهتری نسبت به روکرت دارد.
پس از ترجمه‌های روکرت و پلاتن، دیگر مترجمانْ این راه را ادامه دادند. در سال ۱۸۴۶ م، مجموعه‌ای با نامِ «ترانه‌های حافظ» را منتشر کرد. اثرِ داومر از محبوب‌ترین گزیده‌های غزل‌های حافظ به آلمانی بود. دامر رهبرِ آهنگسازِ پرکار بود و ترجمه‌هایش از حافظ نتیجتاً برای آواز و پیانو تنظیم شد. بین سال‌های ۱۸۵۴ و ۱۸۵۸ م، هرمان بروکهاوس، استادِ وقتِ زبان‌های هند و ایرانی لایْپْزیگ، اولین ترجمهٔ کاملِ حافظ را از زمانِ هامر–پورگشتال منتشر کرد. این نسخهٔ سه جلدی، بر اساسِ نسخه و تفسیرِ سودی است و متنِ اصلی در انتهای کتاب آورده شده است و می‌توان ترجمه را به‌راحتی مقایسه کرد. اگرچه بروکهاوس روشِ ترجمه‌اش را در جلدِ دوم و سوم تغییر داد، اما بااین‌وجود ارزشِ علمیِ خود را حفظ کرد. به‌دنبالِ بروکهاوس، دیپلماتِ دیگری از شرق‌شناسان، فینتسنتس روزنتسوایگ فون شواناو ترجمهٔ کاملِ دیگری از حافظ منتشر کرد. روزنتسوایگ فون شواناو ترجمه‌ها و اصل را در صفحاتِ روبه‌رو ارائه، و در انتهای ترجمه‌اش، یادداشت‌های توضیحی درج کرد. این نسخه برای مطالعهٔ متونِ شعرِ فارسی به‌طور کلی و به‌ویژه حافظ قابل توجه است. این اثر، پایهٔ تقریباً تمامِ مطالعاتِ مدرنِ آلمان دربارهٔ حافظ است. در ۱۸۶۵ م، مجموعه‌ای با نامِ «دیوان شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، گزیدهٔ اشعار» چاپ و منتشر کرد. ۱۴ غزل توسط فریدریش فون بودنشدت در مجموعه‌ای با نامِ «اشعار حافظ، سرایندهٔ شیرازی» در سال ۱۸۷۷ م منتشر شد. این ترجمه هرچند تعدادِ محدودی غزل را دربردارد، اما از جهتِ مهارتِ مترجم در ترجمهٔ زیبایی‌های کلامیِ حافظ اهمیت ویژه‌ای دارد.
آشنایی با حافظ در حوزهٔ روسیه و شورویِ سابق بیش از سیصد سال سابقه دارد. همزمان با آشنایی با ادبیاتِ فارسی در دورهٔ کاترینِ دوم و ترجمهٔ آثارِ شرقی به‌واسطهٔ زبان‌های اروپایی — و به‌ویژه فرانسوی — به روسی، ترجمه‌هایی از "دیوانِ" حافظ انجام گرفت. جایگاهِ حافظ در فرهنگِ روسی، افزون بر شاعری بزرگ، جایگاهِ آزاداندیشی و نمونهٔ مبارزه با تزویر و ریاکاری است. آگاهیِ ادیبانِ روسی در نیمهٔ نخستِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی، به‌واسطهٔ ترجمهٔ آلمانی و به‌ویژه "دیوانِ غربی–شرقیِ" گوته است. این اثرپذیری سببِ ترجمه‌هایی روسی از اشعارِ حافظ شد. ترجمهٔ اوسیپ سنکوفسکی، نخستین ترجمهٔ روسیِ غزل‌های حافظ است. او در سفرِ استانبول با "دیوانِ" حافظ آشنا شد و مقاله‌ای با عنوانِ «دیوان خواجه حافظ شیرازی، شاعرِ شهیرِ فارسی‌گوی» در شمارهٔ ماهِ مارسِ ۱۸۲۰ م مجلهٔ «یادداشت‌های روزانهٔ ولینسکی» منتشر کرد. در این مقاله ۳ غزل با ترجمهٔ نثر ارائه شده است. این ترجمه‌های از روی ترجمه‌های ترکیِ "دیوانِ" حافظ انجام گرفته است. دومین ترجمه را از ۵ غزلِ حافظ در سال ۱۸۲۸ م و از زبانِ آلمانی به روسی انجام داد. او دو غزل هم از فارسی به روسی ترجمه کرد. نیکلای چرنیشفسکی هم ترجمه‌هایی پراکنده از ابیاتِ حافظ به روسی انجام داد. ترجمهٔ سومْ کارِ ، شاعرِ روسی است. شاعر بودنِ وی، سببِ فهمِ بهتر و بیشتر وی از اندیشه‌های حافظ و راهیابی‌اش به جهانِ معنویِ او شد. ترجمهٔ فت، تمامِ "دیوانِ" حافظ را دربرمی‌گیرد و این ترجمه از زبانِ آلمانی به روسی صورت گرفته است. آخرین کاری که در زمینهٔ ترجمهٔ اشعارِ حافظ به روسی انجام شده، کاری است که در درحال انجام است. این اثر ترجمهٔ کاملی از "دیوانِ" حافظ توسط سه ایران‌شناسِ برجسته و استادِ زبان فارسیِ روس و به‌سرپرستیِ است. تاکنون بیش از ۲۰۰ غزلْ ترجمه شده و باقی در دستِ انجام است. پژوهش‌ها در زمینهٔ اشعار و ترجمه و شرحِ بعضی از اشعار نیز، مرتباً در مجلهٔ ایرانو اسلاویکا متعلق به انستیتو منتشر می‌شود.
با وجودِ جمعیتِ بسیارِ اسپانیایی‌زبان در کشورهای مختلف، حافظ‌پژوهی رشته‌ای نسبتاً نوپا در این حوزه است. هرچند در این حوزه چندین کارِ پراکندهٔ ترجمه از چند بیت تا چند غزلِ حافظ از زبان‌های دیگر به اسپانیایی انجام شده است — که این آثار نیز معمولاً در حدِّ دست‌نویس، نسخهٔ خطی یا بخشی از مقاله‌های منتشرشده در مجلاتِ ادبی هستند —، بااین‌حال ترجمه و نقدهای آن، کمتر از یک سده در حوزهٔ کشورهای اسپانیایی‌زبان سابقه دارد. در این میان یک استثنا وجود دارد و آن اثری است از معروف به «کنت نورونیا» (د. ۱۸۱۶ م)، سیاستمدار، نظامی و شاعرِ اسپانیایی. او این اثر را در اوایلِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی در مجموعه‌ای با عنوانِ «اشعار آسیایی» نوشت. کنت نورونیا در این اثر ترجمهٔ اشعارِ شاعرانِ عرب، تُرک و ایرانی را از زبان‌های انگلیسی و لاتین به اسپانیایی ترجمه کرد. این اثر هفده سال پس از درگذشتش در سال ۱۸۳۳ م توسط چاپخانهٔ خولیو دیدوت در فرانسه چاپ شد و پنجاه سال بعد در ۱۸۸۲ م، بخشی از آن توسط بیبلوتکا اورنیورسال در اسپانیا به چاپ رسید. این اثر شامل ۳۶ غزل با ترجمه‌ای آزاد است. فدریکو گارسیا لورکا (د. ۱۹۳۶) از این ترجمهْ اثر گرفته است. نسخهٔ دست‌نویسِ ترجمهٔ کنت نورونیا سپس‌تر از سوی خانواده‌اش به کتابخانهٔ ملیِ اسپانیا اهدا شد. به‌جز ترجمهٔ کنت نورونیا، ترجمه‌های دیگر مربوط به سدهٔ بیستم و آغاز سدهٔ بیست و یکمِ میلادی هستند. هیچ‌یک از این ترجمه‌ها، ترجمهٔ کاملِ اشعارِ حافظ نیستند و نیز تنها سه مورد ترجمهٔ مستقیم از اصلِ اشعار هستند. باقیِ ترجمه‌ها، ترجمه‌های غیرمستقیم و از زبان‌های دیگر به اسپانیایی هستند. مترجمانِ برجستهٔ اشعارِ حافظ نیز کمتر از ده نفر هستند. درحال‌حاضر ۹ ترجمه از اشعار حافظ به اسپانیایی در کتابخانهٔ ملیِ اسپانیا موجود است که تقریباً همهٔ ترجمه‌ها در این زمینه را شامل می‌شود.