moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با توجه به معالات، اگر formula_1 و formula_2 دو بار مشتق پذیر باشند آنگاه مادامی که در معادلات لاپلاس صدق می‌کنند باید توابع همساز باشند؛ بنابراین معدلات می‌توانند به صورتی شرایطی بر روی یک جفت تابع همساز دیده شوند که بتوانند به عنوان بخش‌های حقیقی و موهومی یک تابع مختلط تحلیلی به کار روند. برای یک تابع داده شدهٔ همساز formula_1، یک تابع همساز نظیر مانند formula_2، یک همساز توأم نامیده می‌شود. اگر وجود داشته باشد، حداکثر یا یک عبارت ثابت منحصر بفرد است.
فرض کنید مختلط formula_12 بر روی مجموعه باز "D" تحلیلی باشد. آنگاه formula_12 در معدلات کوشی-ریمان صدق می‌کند. یعنی اگر formula_24 آنگاه
اکنون فرض کنید formula_27 نیز روی "D" تحلیلی است. آنگاه چون formula_28، داریم:
با ترکیب کردنشان با معادلات قبلی داریم:
این نشان می‌دهد که formula_12 بر روی "D" به‌طور محلب ثابت است، و ثابت است اگر "D" همبند باشد.
تابع "f"("z") = "u"("x", "y") + i "v"("x",
"y") بر روی C را در نظر بگیرید. می‌خواهیم مشتق آن را در نقطهٔ "z" محاسبه کنیم. می‌توانیم در جهت محور حقیقی به "z" نزدیک شویم یا در جهت محور موهومی.
اگر از مسیر اول برویم:
حالا این به شکل دو معادلهٔ دیفرانسیل است؛ بنابراین:
با استفاده از مسیر دوم داریم:
مجدداً این نیز به شکل دو معادلهٔ دیفرانسیل است، بنابراین
با برابر گرفتن این دو داریم
با برابر گرفتن بخش‌های حقیقی و موهومی، آنگاه
فرض کنید formula_38 برای متغیرهای حقیقی "x" و "y". آنگاه می‌توانیم بنویسیم formula_39 و formula_40. اکنون "x" و "y" توابع حقیقی از متغیرهای مستقل مختلط formula_41 و formula_42 هستند. با مشتقگیری از "x" و "y":
همین‌طور
با مشتقگیری از تابع formula_45 داریم:
نهایتاً با جاگذاری:
اگر قرار دهیم formula_48، آنگاه formula_49 و بنابراین
که برابر با معادلات کوشی-ریمان است.
با در نظر کرقتن نمایش قطبی formula_51، معادلات به این شکل در می‌آیند:
که مشتقات روی formula_55 محاسبه شده‌اند.
فرمانروایی سه امپراتور، دوره‌ای است از تاریخ چین که به فروپاشی امپراتوری هان و آشوب کلاه‌زردها در ۱۸۴ (میلادی) برمی‌گردد. در این دوره ۴۵ ساله که دوره سان گو مینامند از ۲۲۱ تا ۲۶۵ میلادی سه حکومت بر سرزمین چین فرمانروایی می‌کردند.
این سه امپراتوری با یکدیگر نیز می‌جنگیدند به‌طوری‌که دو امپراتوری وو و شوهان علیه وی متحد شده و در نبرد صخره‌های سرخ امپراتوری وی را شکست دادند ؛ ولی در نهایت بعد چندین دهه امپراتوری وی توانست امپراتوری شو و سپس امپراتوری وو را شکست داده و سرزمین آن‌ها را به خاک خود ضمیمه کند.
بعد از فروپاشی امپراتوری هان، تمامی حاکمان ایالت‌ها با هم بر سر فرمانروایی کشور به جنگ پرداختند و در نهایت در منطقه سه قدرت و کشور جدید به وجود آمد. در غرب رودخانه یانگ‌تسه پادشاهی شو و در جنوب رودخانه پادشاهی وو و در شمال و دشت های مرکزی پادشاهی وی تشکیل شد در ابتدا پادشاهی شو تلاش بسیاری برای اشغال وی کرد اما بعد از شش بار حمله ناموفق دست از حمله کشید و پادشاه وی با تمام قدرتش به آن هجوم آورد و پایتخت شو را اشغال کرد ، بعدها هم با استفاده از نیروی دریایی خود وو را سرنگون کرد
تابع هولومورفیک در ریاضیات، یک تابع مختلط-مقدار، از یک یا متغیر مختلط است که در همسایگی هر نقطه در اش در مشتق‌پذیر مختلط است. وجود یک مشتق مختلط در یک همسایگی، شرط بسیار قوی‌ای است: به معنی ضمنی آن است که یک تابع هولومورفیک بینهایت مشتق‌پذیر است؛ و به صورت محلی با سری تیلور خودش برابر است (تحلیلی است). توابع هولومورفیک «اشیای اصلی مطالعه» در گرایش آنالیز مختلط هستند.
اگرچه اصطلاح "تابع تحلیلی" را اغلب بجای اصطلاح «تابع هولومورفیک» بکار می‌رود، واژه «تحلیلی» به صورت کلی‌تر تعریف شده‌است تا به هر تابعی (حقیقی، مختلط، یا نوع کلی‌تر) اشاره کند که آن تابع را باید بتوان بصورت یک سری توانی همگرا در همسایگی هر نقطه در دامنه‌اش نوشت. این موضوع که همه توابع هولومورفیک نوعی تابع تحلیلی مختلط هستند و برعکس، یک است."Analytic functions of one complex variable", Encyclopedia of Mathematics. (European Mathematical Society ft. Springer, 2015)
به توابع هولومورفیک گاهی "توابع منظم" هم می‌گویند. به تابع هولومورفیکی که دامنه‌اش کل صفحه مختلط است، یک گفته می‌شود. عبارت «هولومورفیک در یک نقطه » فقط به معنی مشتق‌پذیر در نیست، بلکه به معنی آن است که در همه‌جا در همسایگی در صفحه مختلط مشتق‌پذیر است.
اگر به ما یک تابع مختلط-مقدار از یک متغیر منفرد مختلط داده شده باشد، مشتق در یک نقطه در دامنه‌اش توسط حد زیر تعریف می‌شود:Ahlfors, L., "Complex Analysis, 3 ed." (McGraw-Hill, 1979).
این مشابه تعریف مشتق برای توابع حقیقی است، فقط همه کمیت‌هایش مختلط هستند. بخصوص، حد موقعی گرفته می‌شود که عدد مختلط به سمت میل می‌کند، و باید برای هر دنباله مقادیر مختلط برای که در صفحه مختلط به سمت میل می‌کند، مقدار یکسانی داشته باشد. اگر حد موجود باشد، می‌گوییم که در نقطه مشتق‌پذیر مختلط است. مفهوم مشتق‌پذیری مختلط ویژگی‌های مشترک زیادی با مشتق‌پذیری حقیقی دارد: خطی است و از قاعده ضرب، قاعده خارج‌قسمت، و قاعده زنجیره‌ای پیروی می‌کند.Henrici, P., "Applied and Computational Complex Analysis" (Wiley). [Three volumes: 1974, 1977, 1986.]
اگر در "هر" نقطه در یک مجموعه باز "مشتق‌پذیر مختلط" باشد، آنوقت می‌گوییم که روی هولومورفیک است. می‌گوییم که در نقطه هرلومورفیک است اگر روی یک همسایگی مشتق‌پذیر مختلط باشد.Peter Ebenfelt, Norbert Hungerbühler, Joseph J. Kohn, Ngaiming Mok, Emil J. Straube (2011) "Complex Analysis" Springer Science & Business Media می‌گوییم که روی یک مجموعه غیر-باز هولومورفیک است اگر روی یک همسایگی هولومورفیک باشد. به عنوان یک غیر مثال، تابع دقیقا روی یک نقطه () مشتق‌پذیر مختلط نیست، و به این دلیل، در نقطه هولومورفیک نیست، زیرا هیچ مجموعه بازی حول موجود نیست که در آن مشتق‌پذیر مختلط باشد.
رابطه بین مشتق‌پذیری حقیقی و مشتق‌پذیری مختلط به این صورت است: اگر یک تابع مختلط هولومورفیک باشد، آنوقت و در نسبت به و مشتق جزیی اولیه دارند و معادلات کوشی-ریمان را برآورده می‌کنند:Markushevich, A.I.,"Theory of Functions of a Complex Variable" (Prentice-Hall, 1965). [Three volumes.]
یا، به صورت معادل، از نسبت به (مزدوج مختلط ) برابر صفر است:
که به صورت تقریبی، می‌توان گفت که به صورت تابعی از (مزدوج مختلط ) مستقل است.
اگر پیوستگی داده نشده باشد، وارون قضیه لزوما درست نیست. یک وارون ساده آن است که اگر و مشتق جزیی اول پیوسته داشته باشند، و معادلات کوشی-ریمان را برآورده سازند، آنوقت هولومورفیک است. یک وارون رضایت‌بخش‌تر، که اثبات آن بسیار سخت‌تر است، است: اگر پیوسته باشد، و مشتق‌های جزیی اولیه داشته باشند (که لزوما پیوسته نیستند)، و معادلات کوشی-ریمان را برآورده کنند، آنوقت هولومورفیک است..
تمام توابع چندجمله‌ای در "z" با ضرایب مختلط بر C هولومورفیک‌اند، و بنابراین سینوس، کسینوس، و تابع نمایی چنین‌اند. (توابع مثلثاتی در حقیقت به‌طور نزدیک وابسته به تابع نمایی اند و به وسیلهٔ فرمول اویلر می‌توانند توسط تابع نمایی تعریف شوند). شاخهٔ اصلی تابع لگاریتم در مجموعهٔ C - {"z" ∈ R: z ≤ ۰} هولومورفیک است. تابع ریشه می‌تواند به صورت
تعریف شود و بنابراین هولومورفیک است هر کجا که لگاریتم ln("z") هولومورفیک باشد. تابع ۱/"z" بر {"z": "z" ≠ ۰} هولومورفیک است.
از آنجا که مشتق‌گیری مختلط خطی است و از قوانین ضرب، تقسیم، و قاعدهٔ زنجیری تبعیت می‌کند، مجموع‌ها، ضرب‌ها و ترکیب توبع هولومورفیک، هولومورفیک‌اند و خاج قسمت دو تابع هولومورفیک، هولومورفیک است هرجا که مخرج مخالف صفر باشد.
هر تابع هولومورفیک بینهایت با مشتق‌پذیر در هر نقطه است. تابع هولومورفیک منطبق بر سری تیلوراش است و سری تیلور آن در هر دیسک باز که کاملاً درون دامنهٔ "U" قرار دارد همگراست. سر تیلور ممکن است در یک دیسک بزرگ همگرا باشد؛ برای نمونه سری تیلور تابع لگاریتم در هر دیسک که شامل ۰ نباشد همگراست، در مجاورت خط حقیقی منفی. برای اثبات به توابع هولومورفیک تحلیلی اند مراجعه کنید.
اگر C را با R۲ نشان دهیم، آنگاه توابع هولومورفیک منطبق بر آن دسته از توابع دو متغیر حقیقی اند که در معادلات کوشی-ریمان صدق می‌کنند.
نزدیک نقاط با مشتقاط غیر صفر، توابع هولومورفیک همنوایند به این معنی که آن‌ها زاویه و شکل (ولی نه اندازه) اشکال کوچک را حفظ می‌کنند.
فرمول انتگرال کوشی می‌گوید که هر تابع هولومورفیک درون یک دیسک تماماً با مقادیرش روی حاشیهٔ دیسک مشخص می‌شود.
از دید جبری مجموعهٔ توابع هولومورفیک بر یک مجموعهٔ باز یک حلقهٔ جابجایی و یک فضای برداری مختلط‌اند.
مفهوم تابع هولومورفیک می‌تواند به فضاهای متناهی-بعد از آنالیز تابعی گسترش داده شود.
امروزه، اکثر ریاضی دانان عبارت «تابع هولومورف» را به «تابع تحلیلی» ترجیح می‌دهند، نظر به اینکه عبارت دوم مفهوم کلی‌تری است. این هم‌چنینی به این دلیل است که یک نتیجهٔ مهم در آنالیز مختلط این است که هر تابع هولومورفیک به‌طور مختلط تحلیلی است، حقیقتی که مستقیماً تعاریف را دنبال نمی‌کند. با این وجود عبارت «تحلیلی» همچنان پرکاربرد است.
کلمهٔ «هولومورف» از کلمهٔ یونانی «اُلُس» (ὅλος)، به معنی «همه»، و «مُرفِه» (μορφή)، به معنی «صورت» یا «ظاهر» مشتق شده‌است.
دودمان شو یا امپراتوری شو، در دوره سه پادشاهی در تاریخ چین، یکی از سه قدرت حکومت‌کننده این سرزمین بود که بین سالهای ۲۲۱ میلادی تا ۲۶۳ میلادی پادشاهی می‌کرد. این امپراتوری توسط لیو بی تأسیس شد. لیو بی ادعا می‌کرد که از نسل و از تبار خاندان سلطنتی هان است. هرچند امپراتور آن زمان، امپراتوری هان (امپراتور شیان هان ) این قضیه را تأیید کرد ولی هنوز این شک بین تاریخ‌نگاران باقی است که ادعای لیو بی ممکن است دروغ باشد.
در پایان این امپراتوری توسط امپراتوری وی تسخیر شد، لیو شان (فرزند لیو بی) خود را تسلیم کرد و به امپراتوری شو خاتمه داد .
بوانات (سوریان سابق) شهری که مرکز شهرستان بوانات استان فارس ایران است. مردم این شهر به زبان فارسی سخن می‌گویند و از دیدگاه دسته‌بندی قومی، پارس هستند. این شهر از سه بافت شهری، شهرک قدیم(سوریان)، شهرک ولیعصر و شهرک جدید (بوانات) تشکیل شده است.
درسال ۱۳۸۰ نام شهر سوریان به بوانات تغییر یافت و هم اکنون مرکز شهرستان بوانات شهر بوانات نامیده می‌شود.https://rc.majlis.ir/fa/law/show/121678/تغییر-نام-سوریان-به-بوانات
https://qavanin.ir/law/Attribute/101303/نام-شهر-سوریان-به-بوانات-تغییر-یافت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹٬۷۷۶ نفر (۲٬۹۷۵ خانوار) بوده‌است.
بوانات در شمال شرق استان فارس قرار دارد و از سمت شرق به شهرستان مروست در استان یزد ، از شمال شهرستان آباده از غرب به شهرستان خرم‌بید و از جنوب به شهرستان سرچهان منهتی می شود.
بوانات طبیعتی سرسبز و پرآب دارد. تفریح‌گاه و زیارتگاه محمد حنیفه که در دامنه کوه ختابون جای دارد در بهار و تابستان مردم را به سوی خود می‌کشاند همچنین تفریح‌گاه چشمه پرآب و درختان تنومند و سالمند چنار و یک قدمگاه را در بر می‌گیرد. گفته می‌شود که این قدمگاه در زمان پیش از ورود اسلام به ایران، آتشکده بوده‌است. آبشار فصلی بدره از جاهای دیدنی آن می‌باشد که ورودی آن از محله سوریان است. رنگ خاک در تپه‌ها و کوه‌های شمالی آن (به دلیل وجود عناصر مختلف) سرخ و بنفش است و منظره‌های زیبایی را به وجود آورده‌است.
شهر سوریان چندین بنای تاریخی مانند مسجد جامع سوریان و پل آجری روی رودخانه اصلی که هر دو از بناهای دوره دیلمیان هستند را در خود به یادگار دارد. منبر معروف مسجد جامع سوریان در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.
ترا-نوگرایی یا تِرَنس‌مدرنیسم پس از دوران پسا-نوگرایی (پُست‌مدرنیسم) به وجود آمد و بر اثر پوچی ایجاد شده در دوران پست مدرنیسم حرکت مردم به سمت نیرویی ما فوق ایجاد شد و به شکل دین‌گرایی یا شیطان‌گرائی بروز کرد.
داهان، داهه، دائه، داهاس (; ; , ; , ; , ; ; ; دسته‌هایی از مردم سکایی بودند، که در حاشیهٔ جنوب‌شرقی دریای مازندرانDARYĀ-YE MĀZANDARĀN, (Cross-Reference), “DARYĀ-YE MĀZANDARĀN” Encyclopædia Iranica, online edition و استپ‌های آسیای میانه ساکن بودند.strabo (11.8.2) ; On the left hand opposite to these parts are situated the Scythian and nomadic nations, occupying the whole of the northern side. Most of the Scythians, beginning from the Caspian Sea, are called Dahæ Scythæ, and those situated more towards the east Massagetæ and Sacæ; the rest have the common appellation of Scythians, but each separate tribe has its peculiar name. All, or the greatest part of them, are nomades. The best known tribes are those who deprived the Greeks of Bactriana, the Asii, Pasiani, Tochari, and Sacarauli, who came from the country on the other side of the Iaxartes, opposite the Sacæ and Sogdiani, and which country was also occupied by Sacæ; some tribes of the Dahæ are surnamed Aparni, some Xanthii, others Pissuri. The Aparni approach the nearest of any of these people to Hyrcania, and to the Caspian Sea. The others extend as far as the country opposite to Aria.
آریان مورخ یونانی قرن اول میلادی در میان سپاه داریوش سوم هنگام جنگ با اسکندر، از سواران تیرانداز داهه نام می‌برد. استرابون جغرافی‌نگار یونانی، از سه شاخه داهه با نام‌های پرنی (Aparni) و خانتی‌ها (xanthii) و پیزوری (pissuri) یاد کرده‌است و آن‌ها را سکایی خوانده و نام داهه را یک نام کلی برای این قبایل دانسته‌است.strabo (11.8.2) ; On the left hand opposite to these parts are situated the Scythian and nomadic nations, occupying the whole of the northern side. Most of the Scythians, beginning from the Caspian Sea, are called Dahæ Scythæ, and those situated more towards the east Massagetæ and Sacæ; the rest have the common appellation of Scythians, but each separate tribe has its peculiar name. All, or the greatest part of them, are nomades. The best known tribes are those who deprived the Greeks of Bactriana, the Asii, Pasiani, Tochari, and Sacarauli, who came from the country on the other side of the Iaxartes, opposite the Sacæ and Sogdiani, and which country was also occupied by Sacæ; some tribes of the Dahæ are surnamed Aparni, some Xanthii, others Pissuri. استرابون قبیلهٔ پرنی را نزدیک‌ترین قبایل به ساتراپ هیرکانی و سکنهٔ شرق دریای خزر خوانده‌است؛ و قلمرو دو شاخه دیگر داهه (Xanthii, Pissuri) را تا نزدیکی سرزمین هرات باستان، گسترده دانسته‌استstrabo (11.8.2) ; The Aparni approach the nearest of any of these people to Hyrcania, and to the Caspian Sea. The others extend as far as the country opposite to Aria. بنابر گزارش استرابون، ارشک یکم بنیان‌گذار شاهنشاهی اشکانی و از قبیله پرنی بوده‌است.strabo (11.9.2) ; Arsaces, a Scythian, (with the Parni, called nomades, a tribe of the Dahæ, who live on the banks of the Ochus,) invaded Parthia, and made himself master of it. At first both Arsaces and his successors were weakened by maintaining wars with those who had been deprived of their territory.strabo (11.9.3); They say that the Dahæ Parni were an emigrant tribe from the Dahæ above the Mæotis, who are called Xandii and Parii. But it is not generally acknowledged that Dahæ are to be found among the Scythians above the Meotis, yet from these Arsaces according to some was descended. شاهان اشکانی نیز تبارشان به پرنی‌ها می‌رسد. پرنی‌ها در پایان سده چهارم پ.م. از بقیه داهه‌ها جدا شده و به سوی غرب و ناحیه دریای خزر کوچ کردند.
این قوم با نام‌های مختلفی در تاریخ نامیده شده‌اند. "Dáoi","Dáai", "Dai", "Dasai"; به سانسکریت: "Dasa"; به "Dayi" از نمونه‌های این اسامی است.([spp131_chinese_dynasties_western_region.pdf Yu Taishan, 2004, "A History of the Relationship Between the Western & Eastern Han, Wei, Jin, Northern & Southern Dynasties and the Western Regions", "Sino-Platonic Papers", no. 131 (March)], p. 19.Francisco Rodríguez Adrados (1994). "basileutos – daimōn", Vol 4, p. 859: [https://books.google.com/books?id=Wr51Nma7JLAC&pg=PA859 "Δαι"پس از اسلام این منطقه به دَهستان تغییر نام داد.
استرابو بروشنی قبایل داهه را با نام دقیق داهه (dahae) یاد کرده و از سه قبیله داهه با نام‌های پرنی (Aparni) و خانتی (xanthii) و پیزوری (pissuri) یاد کرده‌است و آنها را سکایی خوانده و نام داهه را یک نام کلی برای این قبایل دانسته و مکان جغرافیایی زندگی قبیله پرنی را نزدیک‌ترین به هیرکانی و دریای خزر خوانده‌است. هرودوت از قبیله ایی بنام دائویی (Dáoi) یاد کرده و آن را همراه با قبایل ماردیان‌ها، دروپیکان‌ها و ساگارتیان‌ها، جز قبایل چادرنشین پارسی معرفی می‌کند. این‌نام همچنین در «کتیبه خدایی» خشایارشای اول هخامنشی، دیده شده‌است.Willem Vogelsang, "DAHAE" in ENCYCLOPÆDIA IRANICA که باتوجه به تفاوت آشکار نام داهه (dahae) در گزارش استرابو و با نام دائویی (Dáoi) در گزارش هرودوت و همچنین دقت استرابو در توصیف کامل نام سه قبیله داهه و منطقه جغرافیایی زندگی قبیله پرنی داهه که بنابر گزارش استرابو، در نزدیکی دریای خزر و شمال هیرکانی (جایی در سواحل شرق خزر) بوده و همچنین استرابو یادآور شده‌است که ارشک یکم پادشاه سکایی‌تبار قبیله پرنی به همراه قبیله‌اش در ساحل رود اترک می‌زیسته‌است. این احتمال که داهه‌ها سکایی بوده باشند، بسیار درست‌تر هست.
شاهان اشکانی در لحظات دشوار جنگ معمولاً از دسته‌های جنگی و بومی تیره داهان استفاده می‌کردند.دیاکونوف، ص۹۷
وینیپـِگ (به انگلیسی: Winnipeg )از شهرهای بزرگ کانادا و مرکز استان منیتوبا در این کشور است.
از نظر جغرافیایی و زمین‌شناسی وینیپگ در جایی قرار دارد که نوعی از ساختار زمین به نام سپر کانادایی با دشت‌های علفزاری برخورد می‌کند.
وینیپگ که در غرب کانادا قرار دارد از مراکز مهم ترابری، مالی، صنعتی، کشاورزی و آموزشی این کشور است. این شهر که به «دروازه غرب» شهرت یافته در قدیم بخاطر محل راهبردی خود در شبکه ترابری کانادا، با القابی همچون «چشم و چراغ ممالک محروسه» (Bullseye of the Dominion) و «قلب قاره» (Heart of the Continent) هم نامیده می‌شد.
شهر وینیپگ دارای چهار دانشگاه مطرح می‌باشد: دانشگاه منیتوبا، دانشگاه وینیپگ، دانشگاه سنت بانیفیس و دانشگاه منونایت‌های کانادا.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۰۶.
نُخودی رنگی از پرده‌های زرد مایل به خاکستری است.
این رنگ، رنگی ترکیبی است که همرنگ نخود ایرانی (نخود زرد یا آبگوشتی) می‌باشد و از ترکیب هر سه رنگ اصلی (زرد، سرخ، آبی) و سفید به دست می‌آید و رنگ‌های سفید و زرد غلبه دارند. رنگ‌های کرِم و بژ نزدیک به این رنگ هستند.
رنگ نخودی در سفالگری‌های پیش از تاریخ بسیار دیده می‌شود.
در هزاره پنجم پیش از میلاد نوعی سفال نخودی با نقش سیاه که خوب پخته شده در دشت خوزستان و جنوب و جنوب باختری ایران متداول شد و به سایر نقاط نیز راه یافت.سفال نخودی منقوش با نقش سیاه و قهوه‌ای سیر، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.
رنگ نخودی را دارای سرشت شادی‌آور برای انسان نمی‌دانند و کاربرد زیاد آن در رنگ‌آمیزی شهری را در تقابل با سرزندگی می‌دانند.نسیم جنوب، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.
گرگان قدیم که در منابع یونانی هیرکانیا، در فارسی باستان ورکانه و در عربی جرجان نامیده می‌شده، سرزمینی باستانی در ناحیهٔ جنوب شرقی دریای مازندران، و کمابیش منطبق با استان گلستان امروزی بوده‌است. از جرجان هم به عنوان یک سرزمین و هم به عنوان یک شهر نام برده‌اند و حدود آن در دوره‌های تاریخی متغیر است. گاه جزئی از ولایت طبرستان معرفی شده و گاه دَهستان را جزئی از آن دانسته‌اند. مرکز این ولایت در شهرستان گنبد کاووس قرار داشت که یحتمل در حملات اقوام ترک‌تبار نابود شده‌است. بعدها، از ۱۲ آذر ۱۳۰۹ به دستور رضا شاه پهلوی، ناحیهٔ استرآباد پیشین به شهرستان گرگان تغییر نام داد، که باعث ایجاد اختلالاتی در تاریخ‌نگاری گردید.
هیرکانیه در جنوب‌شرقی دریای مازندران که با نام‌های مختلفی مانند ورکانه، هیرکانیه، طبرستان و گرگان از آن در تاریخ یاد شده‌است، یکی از سرزمین‌های مهم و کلیدی در دوره هخامنشیان بود. به گفته محمدتقی ایمان‌پور و طهمورث مهرابی، مورخان معاصر، به هیرکانیه، مازندران نیز می‌گفتند که به معنای خانه دیوهای بد است، که در "اوستا" بارها به آن‌ها اشاره شده‌است.
در سال‌های ۵۴۹ تا ۵۴۸ پیش از میلاد سرزمین‌های پارت، ولایت گرگان و احتمالاً ارمنستان توسط کوروش بزرگ تسخیر می‌گردد.c. 708 Deioces founds Median Kingdom with its capital in Ecbatana. "iranicaonline.org" نام گرگان در کتیبهٔ داریوش در بیستون به شکل وَرْکانْ یا وَرْکانه، و در "وندیداد" به صورت وِهْرْکانَه آمده‌است. نام پارسی گرگان برگرفته از نام اوستایی و پارسی باستان آن است. ریشه واژه وهرکان در زبان اوستایی vəhrkō، در زبان های گیلکی و مازندرانی به معنای ورک/ورگ و در زبان فارسی امروزی به گرگ باز می‌گردد. هیرکانی پیش از شاهنشاهی هخامنشیان جزو شاهنشاهی ماد بود و بعدها جزو متصرفات شاهنشاهی هخامنشی شد. جغرافی‌نویسان یونانی پس از دورهٔ رونق حوزهٔ علمی اسکندریه، اصطلاح دریای هیرکانی را به‌جای دریای خزر که هرودوت آن را مصطلح کرده بود به‌کار برده‌اند.
در دورهٔ اشکانیان، ورکانه با سرزمین پارت، که سرزمین خاستگاه خاندان اشکانی بود، ارتباط نزدیکی داشت و ایالتی فرعی در پارت محسوب می‌شد. گرچه تمرکز شاهان اشکانی در حرکت به سوی غرب آنان را به همدان در ماد مرکزی و سپس به تیسفون در میانرودان کشانید، اما نقش تاریخی ورکانه به صورت متناوب ادامه یافت. گاه شاهان اشکانی در عقب‌نشینی پس از شکست در برابر سلوکیان به ورکانه بازمی‌گشتند. در جنگ‌های تیرداد سوم و اردوان، اردوان توانست به سوی گرگان عقب‌نشینی کرده و با کمک سپاهیان هیرکانی به قدرت رسد. گودرز دوم، از بزرگان خاندان گودرز در ورکانه، نیز از جمله افرادی بود که مدتی بر امپراتوری اشکانی حکومت کرد. از این حیث، زبان گرگانی و زبان پهلوی اشکانی دارای وابستگی عمیقی بودند.
در دوره شاهنشاهی ساسانی ورکانه جزئی از ساتراپ خراسان بزرگ بود. اردشیر بابکان، نخستین شاه ساسانی، برای رفتن به بلخ وارد ولایت ورکانه شد. ورکانه در این زمان از مواضع دفاعی ایرانیان در برابر هجوم اقوام وحشی بوده‌است. چند تن از پادشاهان ساسانی در آنجا دیوارهای بزرگی در برابر یورش قبایل وحشی بنا کردند که نمونهٔ آن دیوار بزرگ گرگان به طول پنجاه فرسنگ در ناحیهٔ صول (احتمالاً دَهستان) بوده‌است که پیروز اول ساسانی آن را ساخت. پس از او کَواذ (قباد اول) نیز چنین کرد. خسرو اول چون به پادشاهی رسید در ناحیهٔ صول، در شمال ورکانه، شهرها، قلعه‌ها، باروها و بناهای بسیاری از سنگ ساخت.
در دورهٔ اسلامی، جرجان یا گرگان همواره در یکی از دو سرزمین طبرستان یا خراسان بود. نزدیک به یک قرن این شهر منطقه‌ای حائل میان اسپهبدان طبرستان و مهاجمان عرب بود. پس از فتح نهاوند، گرگان در زمان عمر خلیفه دوم، به دست سُوَید بن مُقَرِّن گشوده شد و فرمانروای گرگان با پرداخت دویست هزار درهم صلح را پذیرفت. اما در ۹۸ هجری بر اثر شورش اهالی جرجان، به نوشتهٔ محمد بن جریر طبری، یزید بن مهلّب سوگند خورد که با خون اهالی گرگان آسیاب بگرداند و جَهْم بن زَحْر بن قیس جُعْفی را مأمور حمله به گرگان کرد. به نوشتهٔ بلاذری، جهم پس از کشتار بسیار، بر مردم شهر جزیه و خراج وضع کرد و رفتاری سخت با ایشان در پیش گرفت. به نوشتهٔ سهمی مؤلف "تاریخ گرگان"، یزید بن مهلّب پس از گشودن شهر گرگان، بارویی گرداگرد آن ساخت و طرح بنای چهل مسجد را ریخت و مسجدی به نام خود ساخت. وی همچنین نوشته‌است که در ۱۴۲ هارون الرشید و در ۲۰۳ مأمون همراه با رضا وارد شهر گرگان شدند. به نوشتهٔ ابن اسفندیار، در ۳۱۰ شهر گرگان یا جرجان، دارالملک ابوالحسین پسر ناصر کبیر (حسن اُطروش)، از سادات علویان طبرستان بود.
در دوران زیاریان جرجان شهر مهمی به حساب می‌آمد. پس از آن که مرداویج زیاری درگذشت، قلمرو امیران بعدی این سلسله محدود شد و وشمگیر زیاری و فرزندانش در جرجان به حکومت بر طبرستان، قومس و دیلم می‌پرداختند.
در حدودالعالم آمده‌است: «گرگان شهری است مر او را ناحیتی بزرگ است و سوادی خرم و کشت و برز بسیار و نعمت فراخ [دارد] و سرحد میان دیلمان و خراسان… شهر به دو نیم است، شهرستان است و بکرآباد، و رود گرگانرود کز طوس برود، به میان این هر دو نیمه بگذرد…».
ابودلف خزرجی در ۳۴۱ از گرگان بازدید کرده و آن را شهری زیبا در کنار رود بزرگی میان کوه و دشت و خشکی و دریا وصف کرده‌است و می‌گوید: «در آنجا خرما، ترنج و زیتون و گردو و نیشکر و انار می‌روید و ابریشم بسیار عالی تولید می‌شود و سنگ‌های قیمتی دارد».
مقدسی نیز در قرن چهارم شهر گرگان را با بازارها و کاروانسراهای زیبا وصف کرده و از محصولات آن نارنج و ترنج و عناب و خربزه و انجیر و خرما و زیتون و انار و حلوای نیکو را برشمرده و از ماهی شگفت‌انگیز و خوشمزهٔ آن یاد کرده‌است. مسجد آن را زیبا و دارای دکان (نیمکت و کرسی سنگی یا آجری) و منبر یافته که خطیب حنفی‌مذهب دارد. او قسمت دوم شهر را "بَکْرآباد" نوشته‌است که به شهر چسبیده و میان این قسمت نهری با پل‌ها قرار دارد و گورستان بزرگی در پشت نهر دیده می‌شود.
ابن اسفندیار بنای شهر را به «گرگین میلاد» نسبت می‌دهد. مساحت آن چهار فرسنگ و مدت‌ها نشست‌گاه مرزبانان طبرستان بوده‌است.
حمداللّه مستوفی بنای شهر را به نبیره سلطان ملکشاه نسبت می‌دهد، اما ظاهراً شهر در دورهٔ سلجوقی بازسازی شده‌است. همچنین به نوشتهٔ حمدالله مستوفی (نیمه اول قرن هشتم)، جمعیت شهر گرگان در زمان آل بویه (۳۲۰–۴۵۴) بر اثر وبا و جنگ، نقصان فاحش یافت و در عهد مغول، مردم آن قتل‌عام شدند. به گفتهٔ وی، مردم گرگان اندک و شیعه مذهب بودند. وی دور باروی آن را هفت هزار گام می‌نویسد و از مزار اکابر آنجا از تربت محمد بن جعفر صادق، مشهور به "گور سرخ"، نام می‌برد. به نوشتهٔ یعقوبی در اواخر قرن سوم، خراج ولایت گرگان به ده میلیون درهم می‌رسید. جرجان به تصرف طغرل، سلطان سلجوقیان، درآمد.
با حمله مغول به ایران در قرن سیزدهم میلادی، شهر گرگان ویران شد و پس از آن هرگز شکوفایی پیشین خود را بازنیافت. این شهر پس از آن، از لحاظ سیاسی ضمیمهٔ طبرستان شد و تدریجاً استرآباد اهمیت بیشتری نسبت به دیگر شهرهای ناحیه پیدا کرد. ایل‌های ترکمن به نواحی جنوب شرقی دریای مازندران نفوذ کردند و از قرن چهاردهم میلادی، ترک‌تبارها جای گرگانیان پیشین را گرفتند. در ۷۳۸ ولایت‌های گرگان و خراسان تحت اطاعت طغاتیمور از نواده‌های برادر چنگیز خان بود. پس از به قتل رسیدن طغاتیمور در ۷۵۴، گرگان به‌طور موقت به دست سربداران افتاد، اما طایفهٔ طغاتیمور و فرزندان او تا ۸۱۲ در جرجان و حوالی آن حکومت داشتند. در ۸۲۲ در دورهٔ تیموریان، ولایت جرجان محل رفت‌وآمد و از مراکز قشلاق مغولان بود.
نام ولایت گرگان (گنبد کاووس فعلی) تا دورهٔ صفویه در منابع دیده می‌شود و ظاهراً یکی از تقسیمات کشوری در این دوره بوده‌است، به‌طوری‌که در سال دوازدهم جلوس شاه عباس بزرگ حکومت گرگان به فرهاد خان، حاکم مازندران تفویض شد. پس از ورود اقوام عشایر و بیابان‌گرد ترک‌تبار به منطقه، تدریجاً برخی از شهرهای منطقه برای همیشه نابود شدند و به جای آن اقوام ترکمن و ترک، در گرگان ساکن شده و به مرور شهرهایی ایجاد کردند. ایل قاجار یکی از اقوام ترکی بودند که در گرگان و شهر استرآباد قدرتمند گردیدند و آغا محمدخان قاجار از این شهر رشد و نمو خود را آغاز کرده و دودمان قاجاریه را پایه گذاشت. در زمان ناصرالدین شاه، شهر استرآباد (گرگان فعلی) در ولایت گرگان، مشهور بود و از لحاظ تجاری از شهرهای مهم آن ولایت به‌شمار می‌آمد و خلیج گرگان محل رفت‌وآمد کشتی‌های تجاری روس بود.
شهر گرگان بر اثر جنگ‌های ویرانگر، هجوم اقوام ترک‌تبار و زمین‌لرزه‌ها تخریب شد. به‌نوشتهٔ امبرسز و ملویل، از زمین‌لرزه‌های بزرگ آن، زلزله ۸۷۴ بود که بر اثر آن دو هزار تن از سربازانی که در گرگان پناه گرفته بودند درگذشتند و بسیاری از اهالی شهر به بغداد کوچ کردند. در ۹۰۳ زمین‌لرزهٔ دیگری باعث فروریختن بیشتر خانه‌ها در گرگان شد و هزاران تن از ساکنان شهر جان باختند.تاریخ زمین‌لرزه‌های ایران، امبرسز و ملویل، ترجمهٔ ابوالحسن رده، ص ۱۳۴ سرانجام اهالی گرگان به حدود سه کیلومتری شهر که مکان مناسبی در کنار مقبرهٔ کاووس پسر وشمگیر یا همان گنبد کاووس بود، مهاجرت کردند. این آبادی به تدریج گسترش یافت و در اواسط دورهٔ رضاشاه، شهر گنبد قابوس (گنبد کاووس کنونی) جانشین شهر گرگان شد.
از مردان نامی گرگان باید از ابوسعید جرجانی، ریاضیدان و ستاره‌شناس قرن سوم؛ ابوالحسن علی‌بن عبدالعزیز جرجانی، قاضی و ادیب قرن چهارم؛ ابوبکر عبدالقاهر جرجانی، ادیب و نحوی قرن پنجم؛ فخرالدین اسعد گرگانی، شاعر بزرگ قرن پنجم؛ ابوالحسن بن محمد لامعی گرگانی، شاعر قرن پنجم؛ اسماعیل بن حسین گرگانی، از پزشکان مشهور قرن ششم؛ و میر سید شریف جرجانی، عالم و متکلم و ادیب قرن هشتم و نهم نام برد.
محوطهٔ باستانی گرگان در سه کیلومتری مغرب گنبد کاووس کنونی قرار دارد. بنا بر گزارش‌های موجود، ترکمانان محلی در ۱۳۲۹ شمسی آثار تاریخی گرگان را پیدا کردند و تا ۱۳۴۵ از مصالح آن برای احداث بناهای جدید روستاییان استفاده می‌شد. بخشی از محوطه نیز زمین کشاورزی گردید. امروزه از ۱۲۰۰ هکتار مساحت شهر گرگان، ویرانه‌هایی در حدود ۱۵۰ هکتار به جای‌مانده‌است.محمدیوسف کیانی، «گزارش مقدماتی کاوشهای جرجان»، در گزارش‌های سومین مجمع سالانه کاوش‌ها و پژوهش‌های باستانشناسی در ایران، ۱۳۵۴
کاوش‌های علمی در ۱۳۵۰ آغاز شد و تا ۱۳۵۷ ادامه یافت. از مجموعهٔ آثار به دست آمده چنین برمی‌آید که شهر گرگان دارای دیوار یا حصارهای داخلی و خارجی و خندقی میان آن‌ها بوده و ارگ شش‌ضلعی آن در قسمت مرکزی شهر قرار داشته‌است. بناهای مذهبی، دولتی و همچنین کارگاه‌های صنعتی شهر در میان و اطراف ارگ بوده‌اند. خیابان‌های متعددی نیز در حفاری‌ها از زیر خاک بیرون آمد. این خیابان‌ها، با طرح شبکه‌بندی، از شمال به جنوب و از مشرق به مغرب امتداد داشته و تقریباً تمامی شهر را در بر می‌گرفته‌است. خیابان شمالی جنوبی، متعلق به دورهٔ سامانی بوده که در دورهٔ سلجوقی بازسازی شده‌است و آثار ساختمانی متعددی در طرفین آن دیده می‌شود.
در این کاوش‌ها بقایای چند اثر ساختمانی از دورهٔ سامانی و سلجوقی، با اتاق‌ها، چاه‌های متعدد، آبراهه و حوض‌های آجری و نیز مسجدی از دورهٔ سلجوقی با طرحی چهار ایوانی و اتاق‌های متعدد یافته شده‌است. در این کاوش‌ها تعداد زیادی ظرف و اشیای سفالی، آبگینه، سکه، مصنوعات فلزی، کاشی و اشیای استخوانی که قدمت برخی از آن‌ها به دو تا سه هزار سال پیش از میلاد می‌رسد یافته شده‌است.
سفال‌های متعلق به شش دورهٔ تاریخی در این محوطه کشف شده‌است که عبارت‌اند از: دورهٔ ساسانی، اوایل اسلام تا اواخر دورهٔ سامانی، دورهٔ سلجوقی، خوارزمشاهی، ایلخانی، و تیموری تا صفوی. تنوع طرح و نقش و رنگ و لعاب، حاکی از تکامل هنر سفال‌سازی گرگان در این دوره‌ها و نشان‌دهندهٔ مناسباتِ این مرکز با مراکزی مانند ساری، آمل، نیشابور و سمرقند است. زیباترین و بزرگ‌ترین گروه سفالینه‌های کشف شده در جرجان که به اشیای زرین‌فام معروف و با ظروف زرین‌فام کاشان و ری قابل مقایسه‌اند، مشخصاً به قرن ششم و هفتم تعلق دارند.
به حاکمان جرجان صول می‌گفتند. حمزه اصفهانی مورخ قرن سوم در شرح دیوان ابونواس می‌گوید:
مقدسی در قرن چهارم می‌نویسد: زبان مردم گرگان و قومس با هم قرابت دارد و مردم آنجا «ه» را زیاد به کار می‌برند و می‌گویند «هاکن» و «هاده» و زبان مردم طبرستان بدان نزدیک است مگر آنکه در آن عجله و شتابناکی هست. دانشنامه ایرانیکا گویش گرگانی را گویشی از زبان مازندرانی یا گویشی بسیار نزدیک به آن می‌داند.GORGĀNI DIALECT in Encyclopædia Iranica =, بسیاری از نوشته‌های حروفیان به این گویش بوده‌است.
.cu دامنه اینترنتی کوبا است.
Wikipedia contributors, ".cu," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cu&oldid=179285544 (accessed January 6, 2008).
.cv پسونددامنه اینترنتی کشور کیپ ورد است.
کشور جمهوری کیپ ورد شامل ۱۰ جزیره آتش فشانی است که در ۵۷۰ کیلومتری غرب قاره آفریقا در اقیانوس اطلس واقع شده‌است.
Wikipedia contributors, ".cv," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cv&oldid=183357959 (accessed February 7, 2008).
.ac دامنه اینترنتی جمهوری چک است.
Wikipedia contributors, ".cz," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cz&oldid=187911462 (accessed February 7, 2008).
.cx دامنه اینترنتی جزایر کریسمس است.
Wikipedia contributors, ".cx," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cx&oldid=189675120 (accessed February 7, 2008).
.cy دامنه اینترنتی کشور قبرس است.
Wikipedia contributors, ".cy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cy&oldid=183357896 (accessed February 7, 2008).
.cr دامنه سطح بالای کد کشور (ccTLD) کاستاریکا است.
Wikipedia contributors, ".cr," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.cr&oldid=188986625 (accessed February 7, 2008).
.dj دامنه اینترنتی کشور جیبوتی است.
.dk دامنه اینترنتی کشور دانمارک است.
دومینیکا با نام رسمی قلمرو همسود دومینیکا کشور جزیره‌ای است جزیره‌ای در دریای کارائیب. نام رسمی آن کشور همسود (مشترک‌المنافع) دومینیکا و پایتخت آن روسو است. دومینیکا در ۳ نوامبر ۱۹۷۸ از بریتانیا اعلام استقلال کرد. واحد پول آن دلار کارائیب شرقی نام دارد.
دومینیکا از جزایر بادپناه و بخشی از منطقه آنتیل کوچک است و به خاطر طبیعت دست‌نخورده‌ای که دارد «جزیره طبیعت کارائیب» نامیده شده‌است.
دومینیکا در جنوب گوادلوپ و در شمال مارتینیک واقع شده؛ مساحت دومینیکا ۷۵۰ کیلومتر مربع و جمعیت این کشور ۷۱٫۲۹۳ نفر (در سال ۲۰۱۱) است. زبان رسمی این کشور انگلیسی است و زبان‌های کریول دومینیکایی و فرانسوی نیز به عنوان زبان‌های گفتاری استفاده دارند.
جزیره دومینیکا از دیدگاه زمین‌شناسی جوان‌ترین جزیره آنتیل کوچک است و به این خاطر فعالیت‌های آتشفشانی و زمین‌گرمایی هنوز در آن دیده می‌شود. دریاچه جوشان، که دومین چشمه آب‌گرم دنیا است در دومینیکا واقع شده‌است.
گونه‌ای طوطی به نام آمازون شاهانه پرنده ملی این جزیره است و نگاره آن بر روی پرچم دومینیکا نیز نقش بسته‌است.
کریستف کلمب این جزیره را به نام روز یکشنبه (در لاتین: dominica) یعنی روزی که این جزیره را کشف کرد نام‌گذاری نمود. کشف این جزیره در تاریخ ۳ نوامبر ۱۴۹۳ بود. امروزه ۸۶٫۸٪ از مردم دومینیکا سیاه‌پوست هستند. در واقع دومینیکا در تاریخ ۳ نوامبر ۱۴۹۳ توسط کریستف کلمب و در طی سفر دومش به «بر جدید» کشف شد. او این سرزمین را در اختیار بومیان سرخ‌پوست کارائیبی و جنگجویی یافت که از نسل بومیان آراواک بودند.
در قرن شانزدهم کشتی‌های اسپانیایی به دلیل شرایط باد و جریانات آبی مناسب، معمولاً در دومینیکا لنگر می‌انداختند ولی به دلیل مخالفت و مقاومت‌های مردم دومینیکا، عملاً در آنجا ساکن و مستقر نشدند.
تقریباً تمام جمعیت هفتادهزار نفری دومینیکا، از نسل برده‌هایی هستند که در قرن ۱۸ میلادی به دومینیکا برده شدند. با این حال دومینیکا تنها جزیرهٔ کارائیب شرقی است که هنوز جمعیت پیش از کشف آن توسط کلمب را حفظ کرده‌است: بومیان کارائیب که حدود ۳۳۰۰ نفر از آنان همچنان در سواحل شرقی به زندگی مشغولند.
جزیره دومینیکا در دریای کارائیب شرقی قرار دارد و جزء جوان‌ترین جزیره‌های آنتیل محسوب می‌شود. ساختار کلی این جزیره آتشفشانی است، اما جای نگرانی نیست؛ زیرا آتشفشان‌های این جزیره به ندرت فعال می‌شوند. به دلیل وجود همین آتشفشان‌ها است که این جزیره دارای خاک آبرفتی و حاصلخیز است و چشمه‌های آب گرم زیادی را نیز دارد.
حکومت دومینیکا دموکراتیک و مردم سالار است. قوهٔ مقننه پارلمان دومینیکا است که وظیفه قانون‌گذاری را بر عهده دارد. رئیس کشور رئیس‌جمهور و رئیس دولت نخست‌وزیر است که با رأی مستقیم مردم برگزیده می‌شوند.
دومینیکا برای جلب سرمایه برای توسعهٔ اقتصادی آن کشور، در مقابل سرمایه‌گذاری در پروژه‌های دولتی، تابعیت و حقوق شهروندی دومینیکا را به سرمایه‌گذار اهداء می‌کند. اقتصاد دومینیکا کاملاً به گردشگری، کشاورزی و اخذ مالیات سنگین وابسته است.
دومینیکا، منافع ابتکار حوضه کارائیب است که بسیاری از کالاها آمریکایی را با بخشودگی گمرک اعطا می‌کند. دومنیکا معتلق به انجمن عضو کارائیب غالباً انگلیسی زبان و بازار مشترک کاریکوم و سازمان‌های کشور کارائیب شرقی(OECS) است.
دومینیکا ظاهراً وضعیت معاف از مالیات را به شرکت‌های خارج از کشور ارئه می‌دهد. دومینیکا توافق‌نامه با لهستان را برای تبادل اطلاعات مالیاتی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۲ امضا کرد.
شهروند رسمی شدن در کشور دومینیکا برای کسانی که دنبال تابعیت دوم هستند، معتبراست. افراد می‌توانند با ۷ سال اقامت قانونی در ازای سرمایه‌گذاری در اقتصاد این کشور ملیت دومنیکا را کسب کنند. از سال ۲۰۱۴، متقاضیان می‌توانند سرمایه‌گذاری حداقل ۲۰۰۰۰۰ دلار آمریکا در املاک و مستغلات را از استراحتگاه‌های جزیره ای یا برندهای جهانی مانند ماریوت، کمپینسکی یا هیلتون کنند. شهروندان دومنیکا می‌توانند بدون نیاز به روادید به حدود ۹۲ کشور از جمله ناحیه شینگن سفر کنند. نگرانی از شیوه اعطای این پاسپورت باعث شد که بریتانیا در ژوئیه ۲۰۲۳ دسترسی بدون روادید را برای شهروندان این کشور جزیره‌ای لغو کند. تحقیقاتی درباره شیوه اهدا و دریافت‌کنندگان پاسپورت دومینیکا توسط سازمان «گزارش‌دهی جرایم سازمان یافته و فساد اداری»، روزنامه‌های گاردین، لوموند، استاندارد، فوربس، درج و غیره از کشورهای مختلف جهان شکل گرفته‌است. این تحقیقات نشان می‌دهد چگونه شهروندی دومینیکا به کلاهبرداران مختلف، مجرمان، فراریان، و دیگر افراد مشکوک تعلق گرفته است. روز چهارشنبه ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳ و به دنبال انتشار این گزارش‌های تحقیقی، کمیسیون اروپایی در طرح پیشنهادی خود به پارلمان اروپایی خواهان بازنگری و تغییرهایی در مقررات ورود بدون ویزا برای افراد دارای گذرنامه کشورهایی که گذرنامه می‌فروشند، از جمله دومینکا، شده است.
در حال حاضر ۱۶٪ درآمد دولت از طریق اهدی شهروندی است.
سرمایه گذاران تابعیت دومنیکا را انتخاب می‌کنند زیرا؛ دومنیکا مقرون به صرفه‌ترین کشور از نظر سرمایه‌گذاری و روند درخواست ساده و کارآمد است.
دومنیکا عمدتاً آتشفشانی و دارای چندین سواحل است. کوه‌های دومینیکا، جنگل‌های بارانی، دریاچه‌های آب شیرین، چشمه‌های آب گرم، آبشارها، و نقاط غواصی، آن را به عنوان مقصد جذاب گردشگری محیط زیست تبدیل می‌کند. طبیعت آتشفشانیِ جزیره، غواصان را به غواصی جذب خود کرده‌است.
رتبه‌بندی کشور دومینیکا در جهان از لحاظ تولید ناخالص داخلی برابر ۸۴۹ میلیون دلار است که در کل دنیا رتبه ۱۷۳ را به خود اختصاص داده‌است. این مقدار شاید با توجه به میزان کلی درآمدهای دیگر کشورها مقدار کمی باشد، اما با توجه به اقتصاد تازه جان گرفته و همچنین کوچک بودن این کشور می‌تواند مبلغ قابل توجهی باشد.
دو فرودگاه منطقه ای در این جزیره وجود دارد، اما هیچ فرودگاه بین‌المللی وجود ندارد. پرواز به دومینیکا نیازمند مسافرت از طریق سان خوآن، پورتو ریکو یا دیگر جزایر مجاور در کارائیب مانند مارتینیک، گوادلوپ، یا باربادوس است.
شبکه جاده ایی دومنیکا عمدتاً در امتداد خط ساحلی و در امتداد دره رودخانه‌ها قرار دارد. جاده‌های عمده بزرگراه‌ها دو خط هستند.
این جاده‌های اصلی به تازگی با کمک جمهوری خلق چین و اتحادیه اروپا بازسازی شد.
دومنیکا بخش برق را از طریق؛ برق آبی، انرژی خورشیدی و انرژی زمین گرمایی تأمین می‌کند.
۸۶٫۸٪ مردم دومینیکا سیاه‌پوست، ۸٫۹٪ دورگه، ۲٫۹٪ سرخ‌پوستان کارائیبی، س ۰٫۸٪ سفیدپوست و ۰٫۷٪ از دیگر نژادها هستند.
دومینیکا به ۱۰ پریش تقسیم شده‌است. استان‌های این کشور Parish نامیده می‌شوند که در اصل به معنی یک «بخش کلیسایی» است.
Wikipedia contributors, "Dominica," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dominica&oldid=489859657 (accessed April 30, 2012).
.dm دامنه اینترنتی کشور دومینیکا است.
Wikipedia contributors, ".dm," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.dm&oldid=216270606
.dz دامنه اینترنتی کشور الجزایر است.
Wikipedia contributors, ".dz," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.dz&oldid=194183071
.do دامنه اینترنتی کشور جمهوری دومنیکن است.
.de دامنهٔ اینترنتی کشور جمهوری فدرال آلمان است.
طبق گزارش وب‌گاه این مرکز، تا ۱۹ اوت ۲۰۰۹ دست‌کم ۱۳ میلیون دامنه با این پسوند در اینترنت ثبت شده‌است.
Wikipedia contributors, ".de," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.de&oldid=187912356 (accessed February 7, 2008).
جیه یا چیه (زبان چینی:桀، پین یین:Jié، وید-جایلز:Chieh) واپسین فرمانروای دودمان شیا در چین بود. او از برای سرنگونیش سرزنش می‌شود. او با مردمانش بدرفتاری می‌کرد و از او به نام فرمانروایی ستمگر یاد شده‌است. آنچنانکه دودمان چین درآینده نگاشتند در واپسین سال پادشاهیش در بامدادان تابستان برف می‌زد و در میان ماه ژوئیه یخبندان شده بود. رگبار باران ساختمانها را ویران نموده و سرما و گرما جای هم را گرفته بودند و محصولات از میان رفت. پاره‌ای دانشمندان این رخداد را همبسته با زمستان آتشفشانی -که سرچشمه گرفته از فوران مینوسی ترا در ۱۶۲۸ (پیش از میلاد) بود- می‌دانند.
نزدیک به سال ۱۶۰۰ (پیش از میلاد) تانگ توانست چیه را شکست دهد و دودمان شیا را براندازد و دودمان شانگ را بر سر کار آورد.
یک تاریخنویس به نام سیما چیان مردمان شیونگنو را از تبار "چون وئی"(淳維 Ch'un Wei) پسر جیه می‌انگارد. این نگره تاکنون نه رد شده‌است و نه پذیرفته.
در کتابی کهن به نام لیه‌نوچوان نوشته شده‌است که معشوقه جیه به نام "موشی"(末喜; Mo Hsi) با نیروی جنسی خود شوهرش را تباه کرده‌است. او زنی زیبا بوده ولی ناپاکدامن. او شیفته نوشیدن نوشیدنیهای الکلی، موسیقی، و همچنین تردستان و دختران آوازه‌خوان بوده‌است. گویا یک روز از جیه خواسته تا استخری را از شراب پرکنند، و آنگاه دستور دهد سه هزار مرد باده را بنوشند تا استخر خشک شود، تنها برای اینکه موشی به آنها بخندد.
در زبان‌شناسی به نقشی که واژه‌ای یا گروهی از واژه‌ها در جمله به خود می‌گیرد نقش دستوری گفته می‌شود. نقش‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: نقش‌های اصلی که اگر فعل اسنادی یا همان ربطی بود نهاد (مسندالیه) و گزاره (مسند) نقش اصلی هستند ولی اگر فعل غیراسنادی یا همان فعل خاص بود نقش‌های اصلی نهاد (فاعل) و گزاره (مفعول) هستند.
و نقش‌های فرعی مانند متمم (زبان‌شناسی)، قید، تمیز (یا همان متمم مفعولی)، بدل و منادا هستند.
" نقش‌نما" به واژه‌ای گفته می‌شود که نقش دستوری واژه‌های پیش یا پس از خود را نشان می‌دهد.
منظور از نقش دستوری حالت‌های مفعولی، فاعلی، اضافه و غیره است. برای نمونه پسواژهٔ «را» در فارسی یک نقش‌نما است که نقش مفعولی عبارت پیش از خود را می‌رساند.
حروف پیوند برخلاف نقش‌نماها در پی بردن به نقش دستوری واژه‌ها تأثیری ندارند.
پیوندهای هم پایه ساز: «و، اما، ولی، ولیکن، یا…»
کتاب زبان فارسی اول دبیرستان، دبیرستان‌های ایران، درس بیست و هفتم و درس بیست و هشتم.
قید کلمه یا گروهی از کلمات است که به فعل یا صفت یا مسند، مفهومی دیگر را علاوه بر مفهوم خود اضافه می‌کند. مانند جمله «بابک تند رفت» که "تند" کیفیت فعل «رفتن» را نشان می‌دهد.
راه تشخیص قید:
1.اگر قید از جمله حذف شود به جمله آسیبی نمی رسد.
مثال:او الان رفت-»او رفت
2.قبل و بعد از قید کسره( ِِ ) قرار نمی گیرد
مثال:آنها،آهسته،کار را انجام می دهند.(واژه آهسته در میان ویرگول قرار گرفته پس بدون کسره آمده.
نکته:
تمامی کلمات تنوین دار که از عربی وارد فارسی شده اند قید هستند.
مفعول در دستور زبان، یکی از بخش‌های جمله است.
مفعول واژه‌ای است که بر کسی یا چیزی که فعل بر او (آن) واقع شده‌است دلالت می‌کند.از "دستور زبان فارسی"، نوشتهٔ دکتر پرویز ناتل خانلری، تهران: انتشارات توس، چاپ بیستم، شابک:۹۶۴۳۱۵۱۹۷۲، ص۶۳ یا گروه اسمی است که پس از آن نشانه (را) باشد یا بتوانیم این نشانه را به آن بیفزاییم.زبان فارسی 1، ص18
علی کتاب را برداشت.
رستم سهراب را کشت.
حمید کتاب را خواند.
مفعول از یک اسم یا گروه اسمی تشکیل شده‌است؛ و معمولاً قبل از «را» می‌آید.
مفعول بر دو نوع است: مفعول مستقیم (که به آن مفعول بی واسطه یا صریح هم گفته شده) و مفعول غیرمستقیم.
مثال: متین گل را به بهار تقدیم کرد.
در فراکرد بالا گل و بهار به‌ترتیب مفعول مستقیم و مفعول غیرمستقیم هستند.
در زبان فارسی برای مشخص‌کردن مفعول مستقیم با کمک فعل جمله دو سؤال به شکل زیر مطرح می‌کنیم:
چه کسی را تقدیم کرد؟
چه چیزی را تقدیم کرد؟
جواب یکی از این سؤال‌ها همان مفعول مستقیم است. البته در بیشتر اوقات، بعد از مفعول مستقیم، پس‌نهشتِ را قرار دارد.
تشخیص مفعول غیرمستقیم، با توجه به اینکه نشانهٔ آن پیش‌نهشت‌ها هستند، تا حدودی برای مبتدیان دشوار است، زیرا که بسیاری از گروه‌های قیدی نیز دارای همین نشانه هستند. اما می‌توان هستهٔ یک گروه پیش‌نهشتی در گزاره که نقش قیدی ندارد را مفعول غیرمستقیم نامید.
مثال: متین گل را به بهار "با احترام" تقدیم کرد.
گزارهٔ فراکردِ بالا دارای دو گروه پیش‌نهشتی است: "به بهار" و "با احترام".
از آنجا که "با احترام" نقشِ گروه قیدی دارد، نمی‌توان واژهٔ احترام را مفعول غیرمستقیم نامید. اما عبارت "به بهار" جنبهٔ قیدی ندارد و واژهٔ بهار مفعول غیرمستقیم است.
مفعول‌نمایی افتراقی
نَهاد یا فاعل بخشی از جمله است که درباره ی آن سخن می‌گوییم؛ یعنی کاری را انجام می‌دهد یا صفت و حالتی را به آن نسبت می‌دهیم.انوری، حسن: دستور زبان فارسی. اصفهان ۱۳۹۰.
نهاد واژه یا گروهی از واژگان یک بند است که دربارهٔ آن خبری می‌دهیم.دستور زبان فارسی-دکتر پرویز ناتل خانلری یعنی صاحب خبر است.زبان فارسی ۱، ص۸
هر بند (جمله ساده) دارای دو بخش نهاد و گزاره است. نشانهٔ نهاد هم‌خوانی آن با شناسه است. نهاد معمولاً پیش از گزاره می‌نشیند و توسط گزاره تکمیل می‌شود.
نهاد در جواب «چه کسی» یا «چه چیزی» می‌آید.
نمونه: هوا سرد است. [نهاد: هوا] [گزاره: سرد است (که شامل فعل هم
می‌شود)] چه چیزی سرد است؟
نمونه : باد بهاری وزید. چه چیزی وزید؟ باد بهاری
نمونه : حسین چاق است. چه کسی چاق است؟ حسین
نمونه:علی میله را برید. چه کسی میله را برید؟ علی
نمونه : هوا گرم است [گرم:هوا]
هوا سرد است [سرد:هوا]
نهاد به دو گونه تقسیم می‌شود: فاعل و مسندالیه.
▪ نهادی است که به آن صفت یا حالتی را نسبت می‌دهیم. برای نمونه:
به بندی که دارای فاعل است بند فعلیه (در متون قدیمی جمله فعلیه) و به بندی که دارای مسند الیه است بند اسمیه (در متون قدیمی جمله اسمیه) گفته می‌شود. فعلیه یا اسمیه بودن بند ارتباط مستقیمی با فعل جمله دارد.
▪ 'بنی آدم' [نهاد] "اعضای یک پیکرند"
"‌که در آفرینش ز یک گوهرند "شعر از شیخ مصلح الدین، سعدی شیرازی
▪ "چو" عضوی (نهاد) "به درد آورَد روزگار"
دگر عضوها را نمانَد قرار
▪ 'تو' [نهاد] "کز محنت دیگران بی‌غمی""
نشاید که نامت نهند آدمی "
گُزارِه در دستور زبان فارسی، خبری است که دربارهٔ نهاد است. هر جمله را می‌توان به دو بخشِ نهاد و گزاره تقسیم کرد. گزاره حداقل یک فعل دارد که هستهٔ جمله می‌باشد. هر فعل یک شناسه دارد که همانند نهاد، شخص فعل را مشخص می‌کند.زبان فارسی 1، ص8
یک گزاره یکی از دو جزء اصلی جمله است. (جزء دیگر نهاد است و گزاره نهاد را اصلاح می‌کند).
یک گزاره یک عبارت است که می‌تواند درباره چیزی درست باشد. این مفهوم، خیلی به مفهوم گزاره در منطق صوری نزدیک است، در منطق صوری یک گزاره می‌تواند شامل عبارات بیشتری از دستور سنتی باشد، برای مثال اسم‌ها و چند نوع صفت.
کلات، نام روستایی است از دهستان زیبد، بخش کاخک در دامنهٔ کوه‌های جنوبی شهرستان گناباد. از شمال به یک دشت وسیع که به شهر گناباد منتهی می‌شود و از جنوب به کوه‌هایی متصل می‌باشد که به روستای باغستان علیا از توابع شهرستان فردوس منتهی می‌شود و از غرب به روستای سقی و از شرق با روستاهای فخ، دیسفان و شهر کاخک همجوار است.
در سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۰ این روستا دارای ۴۰۰ خانوار بوده و جمعیتی بالغ بر ۲۰۰۰ نفر داشته‌است. اما با مهاجرت جوانان روستا به شهرهای بزرگ نظیر مشهد و تهران جمعیت روستا رو به کاهش می‌باشد به گونه‌ای که اکنون شاید بتوان گفت به‌طور تقریبی بیش از ۲۰۰ خانوار در روستا زندگی نمی‌کنند و جمعیت روستا در حالت عادی به ۱۰۰۰ نفر هم نمی‌رسد. در مراسم مذهبی محرم و اعیاد باستانی نظیر نوروز با بازگشت جوانان به زادگاهشان جمعیت روستا به ۵۰۰۰ نفر هم می‌رسد.
مردم روستای کلات در فصول مختلف به کارهای متعددی اشتغال دارند.
کار اصلی مردم روستا کشاورزی است که از اواخر زمستان با کاشت غلات شروع می‌شود. پس از کشت غلات نوبت به کشت‌های بهاره نظیر سبزیجات و صیفی جات می‌رسد. این محصولات شامل خیار سبز، تره، جعفری، ریحان، مرزه، لوبیا سبز و گوجه فرنگی می‌شود.
مردم روستا در کنار کشاورزی خود کارهای متعددی از قبیل دامداری نیز دارند. به این منظور در کنار کشت محصولات یاد شده کاشت علوفه‌های دامی نظیر یونجه، شبدر، ذرت علوفه‌ای و چغندر به منظور تأمین نیاز دام‌های اهالی نیز انجام می‌شود.
دام‌های تحت پرورش شامل گوسفند، گاو و مرغ می‌شود. البته در فصل بهار پرورش کرم ابریشم که از کارهای با درآمد مناسب است نیز انجام می‌شود.
از دیگر اقلام قابل کشت در روستا زعفران می‌باشد. این محصول مدت هاست که در این منطقه کشت می‌شود و پیشینهٔ کاشت آن اگر قدیمی تر از زعفران قائنات نباشد هم دوره با آن می‌باشد.
اقتصاد چند محصولی این منطقه این امکان را به مردم داده‌است که در صورت افت قیمت یا خسارات طبیعی وارده به برخی از محصولات، مردم دچار تنگدستی و فقر نشوند.
تمامی روستاهایی که در حوزهٔ آبریز روستای کلات قرار دارند از توابع روستا محسوب می‌شوند. این روستاها به ترتیب از ابتدای حوزهٔ آبریز که از گردنه کلات شروع می‌شود عبارتند از: روستای کارشک، روستای تک میدان، روستای زو، روستای میموند، روستای کج‌آباد، و آبادی‌های تک تنوره، تک درواس، کلاته کربلایی مختار می‌باشد. در کنار روستا نیز آبادی‌های دیگر هستند که جزو روستاهای تابعه کلات محسوب می‌شوند اما در درهٔ تنگل کلات واقع نشده‌اند از جمله مهم‌ترین آن‌ها روستای محمدآباد است که جمعیت بالایی نیز دارد و در شرق روستا واقع است. آبادی‌های دیگری نظیر کلاته ملا نبی نیز در غرب روستا واقع است.
تبادل داده‌های تجاری تحت استانداردی خاص که مورد توافق طرفین باشد از یک رایانه به رایانه دیگر بدون دخالت متصدی را تبادل الکترونیکی داده گویند.
معتبرترین شیوه تبادل الکترونیکی داده ئی دی آی (EDI) نام دارد که اولین بار در سال ۱۹۷۰ میلادی (برابر با ۱۳۴۹ شمسی) توسط "شبکه‌های افزاینده ارزش" موسوم به VAN برای جایگزینی انتقال داده به‌وسیله مودم یا سیستم‌های متداول کاغذی ارائه شد. خدمت ارائه شده از استاندارد X۱۲ تعریف شده توسط "مؤسسه ملی استاندارد آمریکا" موسوم به ANSI برای تعریف داده‌ها استفاده می‌کرد که هنوز مورد استفاده در آمریکای شمالی و سایر نقاط دنیا می‌باشد. بعدها سازمان ملل استاندارد دیگری را به نام EDIFACT معرفی و به اعضا پیشنهاد کرد که بیشتر در اروپا متداول می‌باشد.
لازم به تذکر است که تبادل الکترونیکی داده مستقل از استاندرد تعریف داده یا پروتکل انتقال داده می‌باشد ولی برخی به غلط آن را فقط مختص استانداردهای X۱۲ و EDIFACT می‌داند در حالی که با پیدایش اینترنت و XML فصل نوینی در تبادل الکترونیکی داده گشوده شده‌است.
اگر چه دو استاندارد ASC X۱۲ و UN EDIFACT از متداول‌ترین استانداردهای داده می‌باشند که به‌طور گسترده در سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفته‌اند ولی با پیدایش XML استانداردهای دیگری که خاص مجموعه کاری مشخصی هستند طراحی و عرضه شدند.
پروتکل‌های ارتباطی متنوعی در دسترس می‌باشند که بسته به نوع ارتباط کاری بین دو مجموعه مورد استفاده قرار می‌گیرند. پروتکلها بر اساس بستر پیاده‌سازی آنها که می‌تواند شبکه‌های افزاینده ارزش یا اینترنت باشد گروه‌بندی می‌شوند.
سناریوی ساده زیر مراحل تولید تا ارسال داده را شرح می‌دهد.
گل‌های پرپر یا گل‌های پژمرده عنوان فیلمی است از جیم جارموش که در سال ۲۰۰۵ ساخته شد.
دن خوانی در کهنسالی نامه‌ای دریافت می‌کند مبنی بر این‌که پسری دارد. او که نمی‌تواند حدس بزند از کدام معشوقش بچه‌دار شده، شهر به شهر به دنبال آن‌ها می‌گردد.
جشنواره کن ۲۰۰۵ از ۱۱ تا ۲۲ ماه مه سال ۲۰۰۵ میلادی برگزار شد.
"طعم گیلاس" فیلم ایرانی در سبک مینیمالیستی به کارگردانی و نویسندگی عباس کیارستمی در سال ۱۳۷۶ است.
فیلم دربارهٔ مردی است که در حومهٔ شهر تهران، با اتوموبیلش دنبال کسی می‌گردد که تقاضای پردردسر او را در ازای دریافت ۲۰۰ هزار تومان پول انجام دهد.
کیارستمی برای "طعم گیلاس" جایزهٔ نخل طلا جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ را به دست آورد. این دست‌آورد یکی از مهم‌ترین جوایز تاریخ سینما و هنر ایران است.
آقای بدیعی (با بازی همایون ارشادی) مردی میانسال، قصد خودکشی دارد و قبرش را در کنار درختی کنده‌است. او می‌خواهد قرص‌های خوابش را یک جا بخورد و شب در این قبر بخوابد. بدیعی دنبال کسی است که پس از مرگش، صبح فردا روی جسد او خاک بریزد. در مسیری که برای یافتن چنین کسی پیش می‌گیرد با افراد مختلفی مانند یک سرباز، طلبهٔ افغان و مردی که کارگر موزهٔ تاریخ طبیعی است روبه‌رو می‌شود و از آن‌ها می‌خواهد فردا صبح سراغ او بیایند و «بیست بیل خاک» روی او بریزند و پاکتی را با ۲۰۰ هزار تومان پول که در داشبورد ماشین است به عنوان دستمزد بردارند. سرباز پیشنهاد را رد و به سمت پادگانش فرار می‌کند، طلبهٔ افغان شروع به موعظهٔ بدیعی می‌کند و خودکشی را برخلاف تعالیم اسلام و دستورهای قرآن می‌داند اما کارگر موزه که بعداً معلوم می‌شود پرندگانی مثل بلدرچین و کبک را برای تاکسیدرمی در موزه شکار می‌کرده، با تعریف ماجرایی از روز خودکشی خودش و این که چطور «طعم یک توت مانع خودکشی او شده» پیشنهاد او را می‌پذیرد.
در پایان فیلم هنگامی‌که منتظر دیدن سرنوشت «بدیعی» هستیم، تصاویری از پشت صحنه، کارگردان و گروه فیلمبرداری و بازیگر نقش اصلی می‌بینیم.
مجموعه کرایتریون نسخه بلوری (Blue-ray) فیلم «طعم گیلاس» را در ۷ آوریل سال ۲۰۲۰ منتشر کرد.«طعم گیلاس» کیارستمی جان تازه گرفت
ژوراسیک یا ژورایی یکی از دوره‌های زمین‌شناسی در دوران میانه‌زیستی (مزوزوئیک) است. طول زمانی این دوره به ۱۹۹٫۶-۱۴۵٫۵ میلیون سال پیش برمی‌گردد و به سه دوره ژوراسیک پسین، میانی و پیشین تقسیم می‌شود و نام خود را از کوه‌های ژورا در آلپ گرفته‌است. اولین پرندگان در این دوره به وجود آمدند. همچنین مهره‌داران نیز مانند ماهی و دایناسور و... در این دوره فراوان بودند. اولین قورباغه مانند قورباغه‌های امروزی در این دوره ظهور کرد و وجود این میزان تنوع زیستی نشان از هوای معتدل این دوره‌است. از لحاظ جغرافیایی نیز این دوره تغییر چندانی نسبت به دوره قبل از خود نکرد.
زیر درختان زیتون یا از میان درختان زیتون فیلمی ایرانی به کارگردانی عباس کیارستمی است که در سال ۱۳۷۳ ساخته شد. این فیلم پارهٔ سوم از سه‌گانه کوکر است. دو فیلم دیگر "خانه دوست کجاست؟" و "زندگی و دیگر هیچ" بود. نشریه نیویورکر در گزارشی ۴۴ مورد از بهترین فیلم‌هایی را که در تاریخ ۷۰ ساله برگزاری جشنواره کن معرفی شده‌اند، فهرست کرده‌است که در این میان نام زیر درختان زیتون به عنوان نماینده سینمای ایران نیز به چشم می‌خورد. همچنین نشریهٔ ایوژوارت فرانسه این فیلم را در فهرست ۱۰۰ فیلمی که باید دیده شود قرار داد.
در روستای کوکر، حسین به خواستگاریِ دختری به‌نامِ طاهره می‌رود، ولی چون خانه ندارد به او پاسخِ منفی می‌دهند. همان شب زلزله تمامِ مردم روستا را بی‌خانمان می‌کند. حسین در بی‌خانمانی خود را با همه یکسان می‌بیند و خوشحال هم هست. هفت روز می‌گذرد، در سرِ مزارِ «خدابیامرزها» حسین متوجه می‌شود طاهره و مادربزرگش زنده مانده‌اند. گروهی برایِ ساختنِ فیلم به کوکر می‌آیند. حسین با آنها کار می‌کند. گروه طاهره را برایِ بازی در نقشِ زن حسین انتخاب می‌کند. طاهره سرآخر راضی به بازی در کنار حسین می‌شود، ولی خارج از مکالماتِ اجباری مربوط به نقشش، کلمه‌ای با حسین سخن نمی‌گوید.
آتوسا پورکاشیان (زادهٔ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۷ در تهران) شطرنج‌باز ایرانی است، که از آذر ۱۴۰۱ در مسابقات بین‌المللی با پرچم آمریکا شرکت می‌کند. او درجهٔ استادبزرگ زنان را در اختیار دارد و فاتح شش دوره مسابقات قهرمانی شطرنج زنان ایران شده‌است. وی در سال ۲۰۰۰ قهرمان شطرنج دختران زیر ۱۲ سال دختران جهان شد. او هم‌اکنون (۲۰۱۹) دومین ریتینگ را در میان شطرنج‌بازان زن ایرانی در اختیار دارد.مصاحبهٔ بخش فارسی بی‌بی‌سیپورکاشیان به الجزایر می‌رود وی در سال ۲۰۲۲ تصمیم گرفت که از این پس با پرچم آمریکا در مسابقات شرکت نماید.
https://ratings.fide.com/profile/12502014
http://tik.ir/fa/news/402229/%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%AA%DB%8C%D9%85-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%B4%D8%AF