moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دالستان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۵۱ خانوار) است.
طرخوران روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۱۷ خانوار) است.
غازم‌آباد روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰ نفر (۵۱ خانوار) است.
حصار قلیج روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰ نفر (۴۹ خانوار) است.
اکبرآباد سفلی روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۷۰ خانوار) است.
امام‌آباد روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۷۷ خانوار) است.
عباس‌آباد روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۲۴ نفر (۱۲۵ خانوار) است.
سیف‌آباد روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۶ نفر (۹۷ خانوار) است.
استوج روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۵۹ خانوار) است.
قلعه شیرخان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۶۲ نفر (۱۲۱ خانوار) است.
اندیس روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۳۹ خانوار) است.
اوجان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶۸ نفر (۱۴۹ خانوار) است.
هریسان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۷ نفر (۲۵۱ خانوار) است.
قره‌چای روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره‌چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۴ نفر (۱۷۰ خانوار) است.
عبدالله ویسی (زادهٔ ۲ فروردین ۱۳۵۰) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
ویسی در دوران بازیکنی در تیم‌های مقاومت هفتکل، شاهین اهواز، جنوب اهواز، استقلال اهواز، سپاهان اصفهان و فولاد خوزستان بازی کرده‌است.
ویسی در سال ۹۰-۱۳۸۹ توانست سهمیه آسیایی را بهمراه تیم صبای قم کسب کند
تیم استقلال خوزستان را در فصل ۹۵–۱۳۹۴ به مقام قهرمانی در لیگ برتر رساند.
استقلال خوزستان جام قهرمانی را بالای سر برد "(خبرگزاری فارس)"
صعود به همراه شاهین بوشهر به لیگ برتر در سال ۱۳۹۸ از دیگر افتخارات این مربی می باشد؛ هرچند باشگاه فوتبال شاهین بوشهر در سال ۱۳۹۹ به لیگ دوم ایران سقوط کرد.
در شهریور ماه ۱۴۰۰ ویسی با رای هیئت مدیره باشگاه فولاد سرمربی فولاد خوزستان شد. بعد از گذشت چهار هفته از شروع لیگ برتر سرانجام در آبان ماه ۱۴۰۰ ویسی به دلیل کسب نتایج ضعیف از فولاد خوزستان اخراج شد.
استقلال خوزستان
لوتر نمایشنامه‌ای است از جان آزبرن، نمایشنامه‌نویس انگلیسی که در سال ۱۹۶۱ نوشته شده و به کاوش در عواملی می‌پردازد که در زندگی مارتین لوتر، یکی از محرکین اصلاحات پروتستانی مؤثر بوده‌اند. آزبرن در این کتاب تحت تأثیر کتاب "لوتر جوان" اثر اریک اریکسون است که سه سال قبل، یعنی در سال ۱۹۵۸ منتشر شده بود.
در این نمایشنامه، یبوست مشهور لوتر در این دوره از زندگی و حرفه او نقش بازی می‌کند. آزبرن روند نوشتن علیه انبوه قتل و غارتگری دهقانان (۱۵۲۵) توسط لوتر، و درخواست او برای سرکوب‌های شدید دهقانان را در جنگ دهقانی (۱۵۲۴- ۱۵۲۶) نشان می‌دهد. لوتر او پاسخ فلسفی و کلامی خوبی به این چالش، مطابق با تفکر خود لوتر می‌دهد. این امر به نظر می‌رسد نشان‌دهنده‌ی تبرئه‌ی آزبورن از هر گونه اتهام نگاه کاملاً یک‌جانبه علیه لوتر باشد. به نظر می‌رسد "لوتر" موجب سرخوردگی آزبورن باشد، زیرا او می‌توانست با دنبال کردن زندگی وی، او را به عنوان یک انقلابی بنمایاند. لوتر یوهان ون استاپیتز را داشت، اگر چه در یک زمان وقتی شخص تاریخی شده‌اند مرده حداقل یک سال قبل، از گفتن لوتر: «ما چیزهای زیادی به شما مدیونیم.»
این نمایش با بازی آلبرت فینی در نقش لوتر، در تئاتر رویال کورت لندن و تئاتر سنت جیمز در برادوی نیویورک اجرا شده است. در سال ۱۳۵۳ این نمایشنامه توسط محمد تهامی‌نژاد به فارسی ترجمه و توسط انتشارات امیرکبیر چاپ شد. این نمایش در همان سال توسط رجب محمدین در دانشگاه تهران در تالار مولوی اجرا شد.
در سال ۱۹۷۴ بر اساس این نمایش، فیلمی با بازی استیسی کیچ، جودی دنچ، موریس دنهام، هیو گریفیث، پاتریک مگی و رابرت استفنز ساخته شد.
جان جیمز آزبرن (زاده ۱۲ دسامبر ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و منتقد انگلیسی بود.
وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۹ در لندن به دنیا آمد. پس از تحصیلات متوسطه در سال ۱۹۴۹ وارد کار تئاتر شد و در شهرهای مختلف به کار بازیگری تئاتر اشتغال ورزید. پس از چندی به نوشتن چند نمایشنامه پرداخت که با استقبال زیادی روبه‌رو نشد اما کم‌کم در این راه به موفقیت رسید. علاوه بر این، چند سناریو برای فیلم از آثار نویسندگان بزرگ تهیه کرد.
موفقیت نمایشنامه «با خشم به گذشته بنگر» او در سال ۱۹۵۶ تئاتر انگلیسی را متحول کرد.
آزبرن، در طول بیش از چهل سال زندگی پربار کاری، موضوعات و سبک‌های زیادی را بررسی کرد و برای اجرا روی صحنه، فیلم و تلویزیون، نوشت. زندگی شخصی او، غیرمعمول و به نوعی ویران بود. او برای به‌کارگیری زبان بیش از حد خشن، نه‌تنها دربارهٔ علل آنچه در آثار خود بیان می‌کند بلکه در برابر خانواده‌اش نیز، شهرت دارد. او را تحت تأثیر ادبیات برتولد برشت دانسته‌اند.علی‌آبادی، همایون، سیری در زندگی و آثار جان آزبرن: ادای دین به برشت، فصلنامه هنر، شماره ۲۵، تابستان ۱۳۷۳
آزبرن، یکی از اولین نویسندگانی بود که سلطنت را روی صحنهٔ عمومی زیر سؤال برد. وی در دوره اوج خود (۱۹۵۶–۱۹۶۶) حس پذیرفته‌شده و گاه کلیشه‌ای آن را مورد اهانت قرار داد و نیز صداقت بی‌دریغ را با بذله‌گویی گسترده آمیخت.
در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی او به پرآوازه‌ترین نمایش‌نامه‌نویس بریتانیا بدل شد. او توانست دنیای نمایش را به لرزه درآورد و روی نمایش‌نامه‌نویسانی مانند ادوارد آلبی و مایک لی تأثیر بگذارد. با نمایش‌نامه‌هایش ثروتی به‌هم زد و با گرفتن اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی برای فیلم تام جونز (۱۹۶۳) حتی پول بیشتری بدست آورد آن‌قدر که نمی‌دانست با آنچه کند. در دههٔ ۷۰ الکلی شد. بعد از آن دیگر نتوانست نمایشنامه‌ای به خوبی و شهرت چهار نمایشنامهٔ مشهور خود بنویسد. او سال‌های آخر عمرش را در جدال با بیماری و بدهی‌هایش گذراند.
از آثار او می‌توان به با خشم به گذشته بنگر، لوتر، غرب سوئز، هدا گابلر (اقتباس از اثر هنریک ایبسن به همین نام)، و حس جدایی اشاره کرد.
برخی از آثار وی عبارتند از:
ترجمه در لفافی ساده. سمیه نصراللهی
اوریِل (אוּרִיאֵל «خداوند نور من است»، اریل، ااوریل عبری استاندارد ) یکی از فرشتگان مقرب متون مقدس یهودی است. همچنین در بعضی از منابع مسیحی نیز به عنوان فرشته مقرب پذیرفته شده‌است.
کونگونهس (کونگونهنس دو کامپو) یک شهر تاریخی واقع در ایالت میناس گرایس برزیل است. این شهر واقع در ۹۰ کیلومتر (۵۶ مایل) جنوبی بلو هوریزونته است. این شهر نزدیک به ۵۰ هزار نفر جمعیت دارد. در سال ۱۹۸۵، یونسکو کونگونهانس را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.
محلهٔ آستوریا در شمال غربی منطقهٔ کویینز شهر نیویورک آمریکا قرار دارد. آستوریا از یک طرف به رودخانه ایست و از سه طرف دیگر به لانگ آیلند سیتی، سانی ساید (مرز نورترن بولوار) و وودساید (مرز کوچه ۵۰) محدود است.
اَدِلمو فُرنَچَری زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۵ با نام هنری Zucchero (تلفظ: تْزوکِّرو) خواننده راک ایتالیایی و نامزد جایزه گرمی است. موسیقی او تا حدود زیادی الهام گرفته از سبک بلوز، موسیقی راک، تناوب سرودها و قطعات ریتمیک سیاه پوست است. واژه‌ی Zucchero کلمه‌ای ایتالیایی و در فارسی به معنی "قند" یا "شکر" است. وی در حرفه خود، طی چهار دهه، بیش از ۴۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته، و جوایز متعددی از جمله دو جایزه موسیقی جهانی، شش جایزه پلاتین اروپا را کسب کرده، و نامزد جایزه گرمی نیز شده است.
علی نظرمحمدی (۲۴ شهریور ۱۳۵۷ - رشت) دروازه‌بان سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.مصاحبه با علی نظر محمدی "(وبگاه پاس همدان)"
وی به عنوان بازیکن با تیم‌های ملوان (۲ بار)، مس کرمان (برای اولین بار در فوتبال کرمان)، پگاه گیلان و داماش گیلان به لیگ برتر صعود کرده‌است. یکی از بهترین فصل‌های فوتبال علی نظرمحمدی در فصل ۸۷–۸۶ رقم خورد که با تیم پگاه گیلان به فینال جام حذفی ایران رسید. هفت برد او در برابر استقلال و پرسپولیس از بازیهای قابل ذکر او به حساب می‌آید. نظرمحمدی پس از کنار گذاشتن فوتبال با گذراندن دوره B مربیگری آسیا، به عنوان کمک مربی روی نیمکت داماش گیلان در لیگ برتر نشست و در سال ۹۲ در شش بازی سرمربی داماش بود. نظرمحمدی در فصل ۹۵–۹۴ در دسته دو و در فصل ۹۶–۹۵ در دسته یک مربی سپیدرود رشت شد و با این تیم از لیگ دسته دوم به لیگ دسته اول و از دسته اول به لیگ برتر صعود کرد تا رکورد منحصر به فردی را از خود به جا بگذارد. او در لیگ برتر فصل ۹۶–۹۷ نیز به عنوان سرمربی سپیدرود حضور داشت و در پایان نیم فصل علی رغم کسب نتایج قابل قبول به دلیل اختلاف با مالک موقت این تیم از سپیدرود جدا شد.
نظرمحمدی در بهار سال ۱۳۹۷ در کلاس مربیگری A آسیا در مشهد شرکت کرد و بالاترین مدرک مربیگری آسیا را نیز کسب کرد.
مرق روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه.
محصولات کشاورزی این روستا بادام، انار، سیب، توت،شاتوت، آلبالو،گیلاس، گلابی، انجیر،انگور،هلو،زردآلو، به،عناب،پسته،قیصی، خیار، گندم، جو، زعفران، گوجه سبز، خرمالو، آلوچه و … می‌باشد.
امامزاده یونس که قدمت آن به اواخ رقرن ۹ ه‍.ق می‌رسد در این روستا واقع شده‌است.
گرگ، روباه، جوجه تیغی، گوزن، آهو، خرس، پلنگ، خرگوش، بز کوهی، کبک، قرقاول و قرقی از حیوانات وحشی است که در این روستا و کوه‌های آن دیده می‌شود.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۲ نفر (۱۰۳ خانوار) است.
روستای بند چای قبل از مهاجرت به جایگاه جدید (روبروی سد ساوه نزدیکی روستای آسیابک ) در کوه‌های پشت سد قرار داشت ، ساکنین این روستا به دلیل تقیان آب به علت ایجاد سد بتنی روی سد خاکی کوچک این روستا را رها کرده و در محلی جدید سکنا گزیدند.
به روایت اهالی روستا، محلی‌ها روستای قدیم را بند چای عباس میخواندن به دلیل ایجاد بند روی رودخانه بندچای بین دو کوه ( سد خاکی کوچک) از ذخایر این آب استفاده میکردن .
در زمان پر آبی چشمه‌های پر آب زیادی به علت وجود کوه‌های زیاد دورتادور روستا وجود داشت که این روستا زمین حاصل خیز و سر شار از درختان میوه‌ای و غیر میوه‌ای داشته .
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۰ نفر (۱۱۴ خانوار) است.
این روستا دارای یک پل تاریخی است که مربوط به دوره صفوی است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۳ نفر (۶۳ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۶ نفر (۷۵ خانوار) است.
لالایین روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۳۶ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۱۰۸ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۶ نفر (۸۹ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۵ نفر (۱۱۴ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۵ نفر (۱۱۳ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۳۶ نفر (۳۱۹ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹۲ نفر (۲۹۴ خانوار) است.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹۹ نفر (۳۸۲ خانوار) است.
الوسجرد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است که در ۵ کیلومتری جنوب ساوه قرار دارد.
قلعه‌ای در الوسجرد که حالا تبدیل به تپه شده‌است، این تپه تاریخی در فهرست آثار ملی ایران در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ و به شماره ۲۳۷۹۸ ثبت شده‌است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۸۰ نفر (۷۴۶ نفر مرد و ۷۳۴ نفر زن - ۴۶۰ خانوار) است؛ هفتاد درصد جمعیت این روستا با سواد هستند.
از جمله محصولات کشاورزی آن انار و گندم و جو و پنبه و انجیر و انواع محصولات صیفی اشاره کرد.
روستاهای یل آباد در غرب و محمودآباد در جنوب این روستا قرار دارند.
دهستان نور علی بک در غرب شهرستان ساوه واقع شده‌است و با روستای الوسجرد فاصله زیادی دارد.
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۳۷ نفر (۹۳۷ خانوار) است.
هُوْهانِس آبکاریان (به ارمنی Հովհաննես Աբքարյան - به انگلیسی Hovhannes Abkarian)، (زاده ۱۲۵۴ خورشیدی در اصفهان - وفات ۱۳۱۰ خورشیدی در جلفای اصفهان)، معروف به یحیی تار ساز، سازنده ساز ایرانی ارمنی‌تبار بود.
هوهانس آبکاریان معروف به یحیی تار ساز فرزند «خاچیک نجارباشی» در سال ۱۲۵۴ یا ۱۲۵۵ خورشیدی در یکی از محله‌های قدیمی جلفای اصفهان به نام «محله سنگتراش‌ها»، در «کوچهٔ گازاندران» به دنیا آمد.هفته نامه عبدالحسین سپنتا، سری چهارماو به یحیی دومکتاب سرگذشت موسیقی ایران، جلد اول، صفحهٔ ۱۷۰ نیز معروف است. وی ابتدا وسایل موسیقی و طرز ساخت آن‌ها را از پدرش آموخت و کم‌کم پا را فراتر از الگوی پدر گذاشت و برای شروع کار از الگو و اندازه‌های تار «استاد فرج‌الله» تقلید کرد.
از ویژگی‌های تار یحیی نکته‌ای است که استادان قبل و بعد از او کمتر به آن توجه داشته‌اند. یحیی اولین سازنده‌ای بود که از ابتدای کار روند کیفی ثابت و مستمری (و به اصطلاح امروز استانداردی) را برای کار خود در نظر گرفت. مقایسهٔ آثار متعدد بر جای مانده از او حکایت از آن دارد که انحراف معیار در آثار متعدد استاد یحیی بسیار ناچیز و در حد صفر است. تمامی تارهای به جای مانده از او حتی از نظر کوچک‌ترین معیارها و اندازه‌های فنی و الگو اختلاف چندانی با یکدیگر ندارند (البته، با در نظر گرفتن این نکته که یحیی در سه اندازهٔ بزرگ، متوسط و کوچک تار می‌ساخته)؛ امری که بیشتر از یک کارخانه با فناوری نوین مورد انتظار است تا از سازنده‌ای در کارگاهی کوچک و ابتدایی.فصلنامه فرهنگی پیمان - شماره ۴۵،نویسنده: زویا خاچاطور
می‌گویند صبر و حوصله یحیی در آماده‌سازی چوب توت راز ماندگاری سازها و طنین خوش صدای آن‌ها است. نقل شده که یحیی کُنده‌های توت را در حاشیه زاینده‌رود می‌بسته تا آب به مرور زمان آوندها را از شیرآبه خالی کند. سپس بعد سالی آن‌ها را به نانوایی برده و سالی دیگر کُنده‌ها در کنار تنور نانوایی خشک می‌شدند. سالی دیگر را نیز در دمای کارگاه سپری می‌کردند و آن گاه زیر تیشه استاد تارساز قرار می‌گرفتند.روزنامه دنیای اقتصاد، شماره ۱۴۵۰
خوش‌خوانی و خوش دستی تار یحیی به چند عامل مهم دیگر نیز بستگی دارد که عبارت‌اند از: طرز ساخت کاسه، شیوهٔ نصب دسته به کاسه، عمل آوردن رو دسته، اندازه‌های نسبت کاسه به دسته، تناسب کاسهٔ بزرگ با کاسهٔ کوچک، نفیر داخل کاسه، تراش داخل کاسه، تناسب داخلی حجم کاسهٔ بزرگ و کوچک و… مهم‌تر از همه اینکه یحیی خرکی را که اولین بار روی تار قرار می‌داد تا آن را امتحان کند اگر از نظر صدا دهی مقبول واقع می‌شد، دیگر آن را تغییر نمی‌داد و این خرک را همیشه بر روی تار نگاه می‌داشت.
هر ساله آقا حسینقلی و میرزا عبدالله سفری به اصفهان کرده و از ساخته‌های یحیی آزمون به عمل می‌آوردند.سرگذشت موسیقی ایران، جلد اول، صفحهٔ ۱۷۱ تار یحیی را اشرف تارها و صدای آن را یکی از بهترین صداهای ساطع شده از ساز تار می‌دانند.
امروزه شکل و ساختمان کنونی تار که ساخته می‌شود از روی تار یحیی است و به «الگوی یحیی» معروف است. در سال ۱۳۱۲ قیمت تار یحیی ۴۰ تومان بوده‌است. در حالی که تار سایر استادان آن زمان از ۱۴ یا ۱۵ تومان تجاوز نمی‌کرده‌است. تارهای معمولی بی‌نام و نشان نیز ۳ تا ۵ تومان قیمت داشته‌اند.
یحیی در ابتدا بی مهر می‌ساخته، اما تقلید و فروش تار به نام او باعث شد تا سرانجام مهر بیضی یحیی را بسازد و درون کاسه و زیر سیم گیر را مهر کند.کتاب هنر ساز سازی، حسین مسعود او در کارهای سال‌های ۱۳۰۰ به بعد تاریخ و در برخی محل ساخت را نیز حک می‌کرد.
تارهای یحیی به علت مرغوبیت خریداران فراوانی داشت. به همین دلیل کار او را تقلید می‌کردند و به نام او می‌فروختند. همین موضوع استاد را واداشت تا نخستین بار برای نشان دادن اصالت کارش مهری بسازد. استاد مهر بیضی شکل کوچکی با اسم یحیی ساخت و آن را درون کاسهٔ ساز چسباند اما پس از چندی طبق روال گذشته از نو تارهایی تقلبی به نام او ساختند؛ لذا استاد تصمیم گرفت مهری دایره شکل با تاریخ بر روی دستهٔ تار بچسباند. در نهایت، استاد مهر سومی تهیه کرد که تاریخ و محل ساخت تار را نشان می‌داد. آن را به صورت مخفی در زیر سیم‌گیر بر روی کاغذی می‌زد و سپس، زیر استخوان سرپنجه می‌چسباند. اگر تاری این سه مهر را داشته باشد، خصوصاً مهر زیر استخوان سرپنجه را، بی‌گمان ساختهٔ یحیی است. بعدها، این کار در بین سازندگان ساز رواج پیدا کرد.
یحیی از سال‌های ۱۳۲۲ قمری به بعد، یعنی از ۳۰ سالگی، مهر خود را بر روی سازها حک می‌کرده‌است؛ در این سال‌ها کم‌کم الگوی خود را نهایی کرد و ساز‌ها را به اندازه‌ی مناسب رساند. به این نحو، الگوی یحیی شناخته‌شده گشت. تاریخ‌های مهر یحیی، سال‌های ۱۳۲۲، ۱۳۴۰، ۱۳۴۳، ۱۳۴۵ و ۱۳۵۲ قمری می‌باشد.
امروزه تعداد سازهای یحیی را ۱۵۰ عدد تخمین زده‌اند. تارهای ساخت یحیی امروزه زینت بخش موزه‌های ایران است؛ و نمونه‌ای از تار ساخت یحیی هم‌اکنون در موزه کلیسای وانک نگهداری می‌شود و در معرض دید عموم قرار دارد.
یحیی در ۲۸ بهمن ۱۳۱۰ در سن ۵۶ سالگی در جلفای اصفهان درگذشت و در قبرستان ارمنیان، در دامنهٔ کوه صفه، به خاک سپرده شد.
ساسان سپنتا در کتابش سال مرگ او را ۱۳۱۲ ذکر کرده‌است و برخی دیگر نیز سال مرگ یحیی را ۱۳۱۱ عنوان کرده‌اند. یحیی در زمان مرگ چیزی در حدود ۵۶ سال سن داشته‌است. عده‌ای دلیل مرگ او را استنشاق مداوم تراشه چوب توت ذکر کرده‌اند. چه آن که چوب توت حاوی ماده سمی آرسنیک است و استنشاق گرد ساییده آن در طول زمان می‌تواند بیماری‌های تنفسی یا سرطان ایجاد کند. به نوشته سپنتا، یحیی در ساخت تار اعجاز می‌کرده‌است و تار یحیی گران‌ترین و مشهورترین تارهای دنیا بوده‌است. اتفاقاتی که تا امروز نیز تداوم یافته‌است.
ویت‌کُنگ یا جبهه رهایی‌بخش ملی نام سازمان سیاسی و چریکی کمونیست بود که در جریان جنگ ویتنام در ویتنام جنوبی و کامبوج در برابر ارتش آمریکا و دولت ویتنام جنوبی مدت طولانی جنگید.
سیتیزندیوم (و با تلفظ:Seeteezen-dee-yom) که صورت اختصاری عبارت Citizens' Cpompendium به معنی اختصار شهروندان است، نام دانشنامه‌ای است که لری سنگر فیلسوف آمریکایی و از بنیانگذاران ویکی‌پدیا، پس از جدا شدن از ویکی‌پدیا، در مارس ۲۰۰۷ بنیان گذارد. این دانشنامه، مانند ویکی‌پدیا، توسط نرم‌افزار مدیاویکی اداره می‌شود. در این دانشنامه اینترنتی، محتوای نوشته شده توسط کاربران، باید توسط یک گروه شامل کارشناسان رشته مربوط بررسی شده و در صورت تأیید، در دانشنامه درج شود.
کارشناسان تیم بررسی ویکی سیتی زندیوم باید مدرک کارشناسی ویا بالاتر داشته باشند و سن آنها نباید کمتر از ۲۵ سال باشد.
لری سنگر در این‌باره گفته است:
این دانشنامه تنها به زبان انگلیسی در دسترس است و رتبه الکسای آن نیز در مقایسه با رقیبش، ویکی‌پدیا، بسیار پایین‌تر است. افراد برای افزودن محتوا به دانشنامه، باید با نام واقعی خود ثبت نام کنند و پس از آن افزودن مطالب، اعضای گروه کارشناسی، درباره درج مطلب تصمیم می‌گیرند. محتوای این دانشنامه، با مجوز نسخهٔ
Creative Commons Attribution 3.0 Unported License منتشر می‌شود.
سرخرگ کاروتید بیرونی یا شریان سبات خارجی شاخه‌ای از سرخرگ کاروتید مشترک است که وظیفه خونرسانی به بخش‌های خارج از جمجمه را برعهده دارد. تغذیه خونی صورت بیشتر از طریق شاخه‌های شریان کاروتید خارجی انجام می‌گیرد. سرخرگ چهره‌ای که شاخه‌ای از سرخرگ کاروتید بیرونی است نقش مهمی در خونرسانی صورت دارد. سرخرگ گیجگاهی سطحی و سرخرگ فکی (ماگزیلاری) دو شاخه انتهایی سرخرگ کاروتید بیرونی هستند.جامعی، سید بهنام الدین، نوری، فرید و همکاران
شاخه‌هایی که از سرخرگ سبات خارجی منشعب می‌گردند عبارتند از:Williams & Warwick. Gray's Anatomy
پائولی پرتی بازیگر آمریکایی و متولد ۲۷ مارس ۱۹۶۹ در نیواورلئان است. او در سریال ان‌سی‌آی‌اس بازی کرده‌است
سرخرگ بازویی-سری یا شریان براکیوسفالیک که تنه بازویی-سری یا سرخرگ بی نامInnominate artery نیز نامیده می‌شود، قطورترین شاخه قوس آئورتAorta arch بوده که طولش چهار الی پنج سانتیمتر است. در پشت مفصل جناغی-ترقوه‌ایSternoclavicular joint (استرنوکلاویکولار) راست، سرخرگ‌های کاروتید مشترک راست و زیرترقوه ای راست از سرخرگ بازویی-سری جدا می‌گردند. سرخرگ‌های کاروتید مشترک چپ و زیرترقوه‌ای چپ به طور مستقیم از قوس آئورت منشعب می‌شوند.
تنه براکیوسفالیک فاقد هرگونه شاخه‌ای است، ولی گاهی (در ده درصد افراد) شاخه‌ای کوچک به نام سرخرگ تیروئیدی ایماArteria thyroidea ima از آن جدا می‌گرددجامعی، سید بهنام الدین، نوری، فرید و همکاران که به ایسموس غده تیروئید می‌رود. سرخرگ تیروئیدی ایما ممکن است از آئورت، سرخرگ‌های سبات مشترک راست، زیرترقوه‌ای یا سینه‌ای داخلی منشعب گردد.Williams & Warwick. Gray's Anatomy
کودریف نورسریک قدیرسیزوویچ (زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۶۹، روستای کاراسپان (ابروچفکای سابق) استان قزاقستان جنوبی. جمهوری قزاقستان) رئیس نمایندگی شرکت سهامی نفت وگاز «قزمونای گاز» درشهر مسکو است.
او در ۱۴ فوریه سال ۱۹۶۹ دراستان قزاقستان جنوبی جمهوری قزاقستان در خانواده‌ای کارمند و قزاق به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در روستای «کاراسپان» با نمرات عالی و مدال طلا بپایان رساند. پس از پایان دبیرستان از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ خدمت سربازی اش را در آلمان گذراند.
خیابان جیحون یکی از خیابان‌های قدیمی شهر تهران است که در گذشته به خیابان استوار لشکری معروف بوده‌است.
این خیابان در منطقه ۱۰ شهر تهران و در جهت شمالی ـ جنوبی قرار دارد و از خیابان آزادی آغاز می‌شود. کارخانه مشهور نوشابه‌سازی زمزم در ابتدای خیابان جیحون و زمین قدیمی فوتبالی معروف به میلان که در حال حاضر مجموعه ورزشی جیحون نامیده می‌شود در انتهای آن قرار دارد.
این خیابان از خیابان آزادی شروع می‌شود یک طرفه‌ است و مسیر خودروها از شمال به جنوب است. این خیابان از سمت غرب اولین خیابان از مجموعه خیابان‌های موازی و قدیمی‌ای چون: کارون، قصرالدشت، خوش و رودکی (سلسبیل) است.
این خیابان از طریق ایستگاه متروی شادمان در خط ۲ و خط ۴ قابل دسترسی است.
خیابان جیحون با خیابان‌های قدیمی و پرتردد بهنود، طوس، دامپزشکی، هاشمی، امام خمینی (سپه سابق)، مالک‌اشتر (چهارراه گلی)، مرتضوی و کمیل (بابائیان سابق) تقاطع دارد و این تقاطع‌های پی‌درپی و همچنین باریک بودن همگی آن‌ها سبب ایجاد ترافیک سنگین می‌شوند.
از جمله مکان‌های مهم خیابان جیحون می‌توان به پارک آینه، استخر نگین غرب تهران (وابسته به سازمان تأمین اجتماعی) نام برد.
تقاطع خیابان جیحون با خیابان مالک اشتر (آریانای سابق) معروف به چهارراه گلی از شلوغ‌ترین و پررفت و آمدترین چهارراه‌های این خیابان است که دارای مغازه‌ها و پاساژهای پرشمار برای خرید مردم محله جیحون می‌باشد.
نظریّهٔ فاجعه یک نظریّهٔ ریاضی می‌باشد که مکانیزم‌های تغییرات ناگهانی و ناپیوسته یک وضعیت را در انواع مختلف پدیده‌ها شبیه‌سازی می‌کند. مانند خم شدن فلز زیر فشار، منجمد شدن یک مایع، سقوط یک حکومت، یا شورش توده‌ای از مردم. این نظریّه تشریح می‌کند که یک مجموعه از تغییرات تدریجی و آهسته، مانند افزایش فشار روانی و نارضایتی مردم یک کشور، تغییرات (فاجعه‌ها) آنی و عظیم را به راه می‌اندازد. مانند سقوط یک پل یا یک امپراتوری. این نظریه در سال ۱۹۷۲ به‌طور مشترک توسط ریاضیدان فرانسوی، رنه تام، و ریاضیدان روس، ولادیمیر ایگورویچ آرنولد ایجاد و بسط داده شد.
برود پیک (همچنین با نام کی۳ نیز شناخته می‌شود) دوازدهمین قله بلند در دنیا با ارتفاع ۸۰۵۱ متر، در رشته‌کوه قراقروم و در شمال شرقی پاکستان واقع شده‌است. این قله در امتداد غربی یخچال بالتورو و در بین دو قله کی۲ و گاشربروم IV قرار دارد. از روی ارتفاعات این قله نمای زیبایی از قله کی۲ به آسانی قابل مشاهده‌است. برودپیک دارای سه قله مجزا است قله اصلی ۸۰۵۱ متر، قله مرکزی ۸۰۱۶ متر و قله شمالی ۷۵۵۰ متر. فقط ۸ کیلومتر با قلهٔ مشهور کی۲ فاصله دارد. این قله به عنوان یکی از قلل هشت هزار متری آسان شناخته شده‌است هر چند که از لحاظ فنی سخت نیست اما به هر حال نمی‌توان آن را به راحتی پشت سر گذاشت چرا که مسیر آن، از میان قلمروی بهمن‌های دائمی است. کمپ پایگاهی در ارتفاع ۵۰۰۰ متر قرار دارد و کمپ‌های میانی در حدود ارتفاع ۶۲۰۰ متر، ۶۸۰۰ متر و ۷۳۰۰ متر واقع شده‌اند. صعود این قله به شرایط جوی وابسته است به‌طوری‌که گاهی می‌توان صعود آن را در طول شش هفته به انجام رسانید. درحالی‌که در مواردی دیگر حتی ممکن است صعود آن به نه هفته نیز کشیده شود.
نام محلی برودپیک، فایچان کانگری است اما نام اصلی آن اساساً با عنوان کی۳ نامگذاری شده بود، چرا که سومین کوه اندازه‌گیری شده در رشته کوه‌های قراقروم پس از قله مشهور کی۲ بود اما بعدها زمانی که جزئیات و مشخصات این قله به‌طور دقیق‌تری بررسی گردید متوجه شدند که وسعت قله آن به بیش از یک مایل می‌رسد، و بنابراین به نام «برود پیک» یا همان «قله پهناور» نام‌گذاری گردید. این قله همچنین به نام بریتورن سه راسی بسیار بزرگ بالتورو نیز خوانده می‌شود.
در سال ۱۹۵۴ دکتر کارل م. هرلیک کوفر از آلمان غربی سعی کرد این قله را صعود کند. با این وجود هدف اصلی او صعود به قله گاشربروم ۱ بود؛ و نیز گفته شده‌است که او هرچه تلاش کرد تا بتواند باربرها را متقاعد کرده تا بارهایش را تا کنکوردیا و بالای یخچال بالتورو ببرند، موفق نشد. از این رو گروه خود بارها را حمل کردند و تلاش کردند تا از جبهه جنوب غربی به یخچال برود پایینی برسند. اما با این حال این روش با موفقیت مواجه نشد چرا که توفان و دمای بسیار پایین مانع از آن می‌شد.
در سال ۱۹۵۷ یک گروه کوهنوردی اتریشی به قصد صعود به این قله به کشور پاکستان سفر کردند. راهنمای این گروه ماکروز اسکموک بود از دیگر اعضای مهم این تیم کوهنورد فریتز وینتراستلر، کورت دیمبرگر، یک کوهنورد اتریشی، یک عکاس و نیز یک کوهنورد معروف و هرمن بوهل (که به عنوان یکی از بهترین کوهنوردان اتریشی بعد از جنگ شناخته شده‌است) بودند. این صعود منجر به شناسایی یک ستیغ بر روی جبهه غربی کوه گردید؛ بنابراین آنان یک دهلیز برفی را صعود کردند و در ارتفاع ۵۷۹۱ متر اردو زدند.
آنها در حین صعود بهترین استفاده از طناب را کردند که این طناب‌ها توسط گروه اکتشافی آلمانی در سال ۱۹۵۴ ثابت‌گذاری شده بود. در تاریخ بیست و نهم می‌ماه، همه اعضای این گروه کوهنوردی کمپ ۳ را به قصد حمله به قله ترک کردند اما یک طوفان آنان را مجبور ساخت تا به پایگاه برگردند. سرانجام در تاریخ نهم ژوئن سال ۱۹۵۷ مارکوز اسکموک، فریتز وینتراستلر، کورت دیمبرگر و هرمن بوهل موفق شدند این قله را بدون استفاده از اکسیژن و باربرهای ارتفاع بالا صعود کنند. بعد از صعود به این قله بود که اسکموک و وینتراستلر یک قله بدون نام را نیز با ارتفاع ۷۳۶۰ متر صعود کردند. در عرض ۱۰ ساعت آنان ده مایل از گادوین ـ آستن و یخچال‌های ساوایا عبور کردند، و یک دامنه برفی را توسط اسکی تا کمپ در ارتفاع ۶۰۹۶ متر بالا رفتند. در تاریخ ۱۹ ژوئن آنان در عرض دوازده ساعت بقیه قله را صعود نمودند بر روی جبهه جنوب غربی قله، ابتدا با یک برف سخت و سپس در برف پودری عمیق به راه خود ادامه دادند. آنان دقیقاً ۲۵ ساعت بعد از عزیمت‌شان به کمپ پایگاهی بازگشتند.
نام قله دیگر در رشته‌کوه برود، برود پیک میانی یا مرکزی است در بعضی نقشه‌ها ارتفاع آن ۸۰۱۶ متر مشخص شده‌است. در حالی‌که در نقشه‌های دیگر ارتفاع آن را ۸۰۰۰ متر ذکر کرده‌اند گفته شده‌است که این قله در سال ۱۹۷۵ یک بار صعود شده‌است اما به هر حال در سال ۱۹۷۶ یک گروه کوهنوردی اکتشافی فرانسوی به رهبری یان نیک سیگنور تلاش کردند تا این قله را به روش آلپی در امتداد برود پیک اصلی صعود کنند. این گروه چهار نفره نخستین مسیر صعودکنندگان اتریشی را دنبال کرده و همگی برای صعود به آن تلاش کردند اما با این حال فقط توانستند تا ارتفاع ۷۹۲۵ متر بالا روند؛ و در نهایت این گروه کوهنوردی به دلیل شرایط جوی نامناسب مجبور شدند تا به پایین برگردند. یک کوهنورد کوهنوردی اسپانیایی شش نفره قله برود پیک مرکزی را در سال ۱۹۸۷ صعود کردند که رهبر این گروه جوزف استراچ بود.
سومین قله در سلسله جبال برود، برود پیک شمالی است در این مورد نیز بعضی نقشه‌ها ارتفاع آن را ۷۵۳۸ متر نشان داده‌اند، در حالی‌که در منابع و نقشه‌های دیگر ارتفاع آن ۷۵۵۰ متر ذکر شده‌است. یک گروه کوهنوردی ایتالیایی که توسط رِناتو کاساروتو راهنمایی می‌شدند، تلاش کردند تا آن را در سال ۱۹۸۲ صعود کنند، اما این کوشش با عدم موفقیت مواجه شد. این گروه ارتفاع این قله را ۷۶۰۰ متر ذکر می‌کنند. اما سرانجام کاساروتو موفق شد که این قله را در سال ۱۹۸۳ صعود کند.
از زمان نخستین صعود به این قله در سال ۱۹۷۵ تا اوت ۲۰۰۳، برود پیک ۲۵۵ بار صعود شده‌است؛ که تعداد ۱۷ نفر در این مسیر جان خود را از دست داده‌اند؛ بنابراین میزان مرگ و میر در حدود ۷ درصد محاسبه شده‌است که می‌توان این مقدار را با میزان مرگ و میر قله اورست که ۹ درصد است، مقایسه کرد. به هر حال این قله یکی از ساده‌ترین قلل ۸۰۰۰ متری است، اما ریسک ریزش بهمن را نمی‌توان نادیده گرفت.
نخستین صعود قله اصلی برودپیک در سال ۱۹۵۷ از سوی تیمی از کوه نوردان اتریشی به سرپرستی مارکوس شامو و همراهی کوه‌نورد برجسته هرمان بول صورت گرفت.http://farsnews.ir/newstext.php?nn=8804240487
دومین تلاش در تیر ماه ۱۳۹۰ به سرپرستی کیومرث بابازاده از ایران تیم را سرپرستی می‌کرد. اعضای تیم آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان، افشین سعدی، و رامین شجاعی بوده‌اند. تیم پس از حدود ۵۰ روز تلاش، و صعود تا ارتفاع ۷۴۵۰به دلیل خرابی هوا و اتمام فصل صعود مجبور به اتمام برنامه شد. در تاریخ ۲۲ تیر ۹۲ سه کوهنورد ایرانی به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی مسیر جدیدی در رخ جنوب غربی برودپیک به نام مسیر ایران گشایش کردند و پرچم ایران را بر روی ارتفاع ۸۰۵۱ متری قله برودپیک به اهتزاز درآوردند؛ ولی در مسیر برگشت دچار سانحه شدند و در ارتفاع ۷۴۰۰ متری گم شدند.
عظیم قیچی‌ساز کوهنورد ایرانی در سال ۱۳۸۷ به این قله صعود کرد.
پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراهی سه کوهنورد ایرانی در سال ۱۳۹۲ به این قله صعود کردند و مسیر جدیدی به نام مسیر ایران را گشودند.
۳ کوهنورد ایرانی به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMCدر بارهٔ این صعود آمده:سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را کاملاً از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند که به جرئت می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند.
آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس‌برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی‌پی‌اس ماهواره‌ای آن‌ها به دست آمد؛ ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد.
توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند.
تلاش برای بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب‌وهوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به‌طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد.
در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های این کوهنوردان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوهنوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.
رسانه‌های اجتماعی یا شبکه‌های اجتماعی فناوری‌های رایانه‌ای هستند که ایجاد یا اشتراک اطلاعات، ایده‌ها، علایق شغلی و سایر شکل‌های گفتگو را از طریق جوامع و شبکه‌های مجازی، در قالب بسترهایی همچون وب و تلفن همراه تسهیل می‌کنند. رسانه‌های اجتماعی برنامه‌های کاربردی مبتنی بر اینترنت است که بر روی پایه‌های ایدئولوژیک و فناوری وب ۲٫۰، به کاربران اجازه ایجاد و تبادل تولید محتوا را می‌دهد. رسانه‌های اجتماعی می‌تواند بر روی بسیاری از اشکال مختلف، از جمله؛ تالارهای گفتگو، وبلاگ‌ها، وبلاگ اجتماعی، میکروبلاگ‌ها، ویکی‌ها، پادکست‌ها، عکس‌ها یا تصاویر، ویدئوها، در قالب یک نوع امتیاز بر پایهٔ مشارکت اجتماعی، محسوب شود.
فضای مجازی، امکان شکل‌گیری اجتماعات جدید از کاربران را فراهم می‌کند. از زمان فردیناند تونیس و تلاش او برای تعریف دو گونه تجمع انسانی یعنی «اجتماع» (گزلشافت) در مقابل «جامعه» (گمنشافت) به بعد همه متفکران علوم اجتماعی و فرهنگی «رو در رو بودن»، «محدودیت تعداد»، و «ابتناء بر روابط عاطفی و نه روابط عقلانی» را از خصائص بنیادی اجتماع عنوان کرده‌اند.
هر چند روابط کاربران فضای مجازی رابطه‌ای با واسطه و نه رو در رو است اما بسیاری از پژوهشگران اینترنت تمایل دارند از اصطلاح «اجتماع» برای اشاره به جمع کاربران استفاده کنند.
شبکه‌های اجتماعی مجازی مانند فیس‌بوک در بین مردم جهان محبوبیت بالایی کسب کرده‌اند. این شبکه‌های اجتماعی در عین حال که فضایی برای یافتن دوستان جدید یا قدیمی هستند، جایی برای تبادل نظر هستند که در آن‌ها افراد عقاید و نظرات خود را با هم به اشتراک و بحث می‌گذارند.
اهمیت و محبوبیت شبکه‌های اجتماعی مجازی، در آینده بیش از این هم اهمیت پیدا می‌کند؛ زیرا در دنیای حقیقی هیچ‌گاه افراد علاقه‌مند، موضوعات موردعلاقه خود را به این گستردگی نمی‌یافتند.
استفاده از خدمات شبکه‌های اجتماعی، روزبه‌روز محبوبیت بیشتری پیدا می‌کند.
هم‌اکنون سایت‌های شبکه‌های اجتماعی، بعد از درگاه‌های وب بزرگی مانند یاهو! یا ام‌اس‌ان و موتورهای جستجوی وب مانند گوگل، تبدیل به پراستفاده‌ترین خدمت اینترنتی شده‌اند.
ناسا هم برای جذب جوانان علاقه‌مند به موضوعات هوافضا، یک شبکه اجتماعی را بر پایه استانداردهای نسل آینده وب و تنظیمات سایت خود راه‌اندازی کرد. این شبکه اجتماعی با نام «مای ناسا» بخش‌های بسیار پیشرفته‌ای دارد که کاربران می‌توانند از طریق آن‌ها تصاویر و تفکرات خود را دربارهٔ موضوعات فضایی با سایر کاربران به‌اشتراک بگذارند. مای ناسا یک نمونه بسیار اصلی از شبکه‌های اجتماعی است و یک محیط مجازی را می‌سازد که در آن کاربران می‌توانند تمام موضوعات و مقولات مورد نظر و شخصی خود را جمع‌آوری کنند. کاربران می‌توانند در این شبکه اجتماعی جدید برای خود وبلاگ درست کنند و از وبلاگ‌هایی نظیر وبلاگ یکی از مدیران ناسا که روایت بسیار شگفت‌انگیزی را از مأموریت‌های فضایی خود نقل کرده‌است، استفاده کنند.
شبکه‌های اجتماعی، به‌خصوص آن‌هایی که کاربردهای معمولی و غیرتجاری دارند، مکان‌هایی در دنیای مجازی هستند که مردم خود را به‌طور خلاصه معرفی می‌کنند و امکان برقراری ارتباط با همفکرانشان را در زمینه‌های مختلف مورد علاقه فراهم می‌کنند. البته در بعضی از این موارد مثل مای‌ناسا سمت و سوی اصلی این علایق (فضا) مشخص است.
در ایران عضویت در شبکه‌های اجتماعی جرم تلقی نمی‌شود و جرم انگاشتن به نوع فعالیت شبکه و فرد وابسته است. بر اساس قانون جرایم رایانه‌ای اصل بر آزادی است و شهروندان از تمامی امکانات اینترنت می‌توانند استفاده کنند اما این اصل استثناهایی دارد که عمدتاً در قانون جرایم رایانه‌ای آمده‌است ارتکاب این ممنوعیت‌ها جرم و قابل مجازات است.
در غیاب احزاب و جامعه مدنی قوی و با توجه به انحصار نسبی دولت بر رسانه‌ها (مطبوعات، رادیو و تلویزیون)، رسانه‌های اجتماعی اخیراً به عنوان یک بستر قدرتمند برای تلاش‌های مردمی ضدفساد در کشور ظاهر شده‌اند. گسترش چشمگیر فن‌آوری‌های ارتباطی در سال‌های اخیر، همراه با سانسور و سرکوب مداوم بیان آزاد در رسانه‌های رسمی، اینترنت و پلتفرم‌های اجتماعی را به عرصه اصلی انتقاد از سیاست‌های دولت و مسئولان آن تبدیل کرده است.
بر اساس گزارش روزنامه دنیای اقتصاد به نقل از مرکز آمار ایران در خصوص سهم فضای مجازی در زندگی ایرانی‌ها، میزان عضویت در رسانه‌های اجتماعی از ۵۳ درصد در سال ۱۳۹۶ به ۶۵ درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده‌است. همچنین متوسط حضور روزانه در رسانه‌های اجتماعی در حدود ۳۰ دقیقه در بازه زمانی مذکور افزایش داشته و به مدت قابل توجه یک ساعت و ۳۲ دقیقه در روز رسیده‌است. WhatsApp و Instagram نیز ۲ گزینه اصلی فعالیت در شبکه‌های مجازی برای کاربران ایرانی در سال ۱۳۹۹ گزارش شده‌است.
پیش از اشاعه و ترویج هر امکاناتی در هر جامعه نیاز است تا فرهنگ استفاده از آن ذکر شود. چه بسا امکانات و وسایلی که جهت رفاه در جامعه بودند اما با فقدان فرهنگ استفاده از آن مضراتش بیشتر از منفعتش شده‌است. در حال حاضر گستردگی شبکه‌های مختلف اجتماعی در جامعه باعث شده، نظارت بر آن را با مشکلات بیشتری مواجه کند تا جایی که تشخیص اخبار کذب از واقعیت را در آن بسیار سخت می‌کند. این در حالی است که انتشار اخبار نادرست خصوصاً در زمینه سلامت، و پیروی کورکورانه از اخبار دروغ، می‌تواند خطرات و خسارت‌های جبران‌ناپذیری به بار آورد.
علاوه بر این، مردم کشورهای مختلف فرهنگ و برداشت‌های متفاوتی از رفتار درست و نادرست در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی دارند که آگاهی از آنها می‌تواند باعث ایجاد روابط بهتر در شبکه‌های اجتماعی شود.
صلاح الدین دمیرتاش (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۷۳)(۲۱ فروردین ۱۳۵۲)نویسنده زازایی کوردتبار سیاستمدار، حقوقدان و رهبر مشترک سابق حزب دموکراتیک خلق‌ها در ترکیه است.
صلاح‌الدین در سال ۱۹۷۳ میلادی یا ۱۳۵۲ شمسی در شهرستان پالوی استان الازیغ یا خارپوت از خانواده کورد زازایی در ترکیه به دنیا آمده‌است. او در رشتهٔ حقوق تحصیل کرده پیش از وی برادر بزرگترش، نورالدین، ریاست حزب صلح و دموکراسی را به عهده داشته و حال او از این حزب توانسته به پارلمان ترکیه راه یابد و نماینده مردم استان حکاری شود. او با باشاک دمیرتاش ازدواج کرده و پدر دو دختر به نام‌های دِلال و دڵدایه است.
دمیرتاش نسبت به احتمال بروز جنگ داخلی در ترکیه هشدار داده و رهبران ترکیه را به تلاش‌های واقعی برای حل صلح‌آمیز مسئلهٔ کورد در این کشور فراخواند. دمیرتاش، در واکنش به آغاز دور مجدد حملات ارتش ترکیه به مناطق مرزی کوردستان، که هدف از آن حمله به مقرهای حزب کارگران کوردستان، اعلام شده گفته‌است:
برای انجام دادن عملیات‌های نظامی برون مرزی ارتش اهدافی تعیین شده، اما کسانی که دستور این عملیات را صادر کرده‌اند بهتر از همه واقفند که مسئلهٔ کورد در قندیل نیست، بلکه در دیاربکر و استانبول و باتمان است. همه می‌دانند که چنین عملیات‌هایی نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت. اگر به میز مذاکره و گفتگو بازنگردیم احتمالاً این تهدید به وقوع می‌پیوندد. دمیرتاش، رهبر حزب صلح و دمکراسی دولت را به مذاکره و گفتگو دعوت کرد و گفت: اعلام می‌کنم که می‌توانید برای حل این مشکلات به صورت علنی با حزب صلح و دمکراسی و عبدالله اوجالان مذاکره نمایید.
در ۲۰ می ۲۰۱۶ دادستانی ترکیه مصونیت قضایی بیش از ۱۵۰ نفر از نمایندگان پارلمان ترکیه که عمدتاً از حزب دموکراتیک خلقها بودند را لغو کرد که به تأیید اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه رسید. بدنبال این مصوبه در ۴ نوامبر ۲۰۱۶ بازداشت گسترده سران و اعضای حزب دموکراتیک خلق‌ها آغاز شد که صلاح الدین دمیرتاش نیز در میان آنان بود و از آن زمان در حبس به سر می‌برد.
او با این که از نوامبر سال ۲۰۱۶ زندانی است، در انتخابات ریاست جمهوری ترکیه در سال ۲۰۱۸ نامزد شد. تلویزیون ملی ترکیه یک هفته مانده به انتخابات ترکیه در زندان با او مصاحبه کرد. وی در این مصاحبه حزب عدالت و توسعه را «مستبد» و «سرکوبگر» دانست و از مردم خواست «به آزادی رأی دهند.» وی با آن که نتوانست در هیچ کمپینی شرکت کند، ولی با ۸٫۴ درصد آراء نفر سوم در این رای‌گیری شد.
وی در ماه دسامبر ۲۰۱۸ عضو افتخاری انجمن قلم آلمان شد. صلاح‌الدین دمیرتاش علیه حکم زندان خود به دادگاه حقوق بشر اتحادیه اروپا شکایت کرد و علی‌رغم آن که دادگاه حقوق بشر اروپا در تاریخ ۲۹ آبان (۲۰ نوامبر) «حبس غیرقانونی» دمیرتاش را محکوم کرد و خواستار آزادی سریع او شد، قضات دادگاه ترکیه از آزادی دمیرتاش جلوگیری کردند.
روز ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰ دادگاه حقوق بشر اروپا با صدور حکمی رسماً از مقامات ترکیه خواست هرچه سریع‌تر صلاح‌الدین دمیرتاش را آزاد کند. دادگاه اروپایی گفت مطالعه پرونده رهبر سابق حزب دموکراتیک خلق‌ها، اکثریت غالب قضات را به این نتیجه رسانده‌است که بازداشت او صرفاً دلایل «سیاسی» دارد و نه «حقوقی»، بعد از دادگاه حقوق بشر، شورای اروپا هم خواستار آزادی فوری دمیرتاش در ترکیه شد.
به گفته وکیل مدافع دمیرتاش در دوران همه‌گیری جهانی ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس به‌دلیل مشکلات قلبی و تنفسی، برای وی درخواست مرخصی شده بود که با بدون اشاره به دلیلی، با آن مخالفت شد.
در مدت مذکور دولت ترکیه برای مقابله با شیوع کرونا در این کشور اقدام به مرخصی بیش از ۴۵ هزار زندانی کرده بود.
صلاح الدین دمیرتاش در زندان اقدام به انتشار رمان «سحر» که شامل داستان‌های کوتاه بود، نمود که این کتاب به دوازده زبان دنیا از جمله فارسی ترجمه شده‌است. بیش از ۲۰۰ هزار جلد رمان سحر در ترکیه به فروش رفته‌است. به دستور وزارت دادگستری ترکیه ورود این کتاب به زندان‌های ترکیه و فروش به زندانی‌ها ممنوع است.
کتاب دودن لغت‌نامه زبان آلمانی و در عین حال و به صورت غیر مستقیم، کتاب قانون زبان آلمانی در رابطه با معناها، دستور خط، قواعد گویش و نگارش است. این کتاب حتی روش تصحیح متن‌ها و علامت‌گذاری غلط‌گیری را (توسط معلم یا ویراستار) قاعده مند می‌کند که خود این باز تابع قوانین استاندارد آلمان (DIN) است.
هیئت تحریریه کتاب دودن، در عمل تابع انستیتوی زبان آلمانی (Das Institut für Deutsche Sprache)، واقع در مانهایم است که شخصیتی قانونی داراست و وظیفه اش پرورش و نظارت بر زبان آلمانی است. در این سازمان، زبان شناسان کشورهای آلمان، اتریش، لیختن اشتاین، لوکزامبورگ و سوئیس همکاری دارند. از آنجا که کتاب دودن تمامی مصوبات این انستیتو را بازدهی می‌کند آن را کتاب قانون زبان آلمانی می‌نامند که در حقیقت نمی‌تواند باشد چون سازمانی است تجاری.
دودن در سال ۱۸۸۰ میلادی برابر ۱۲۵۹ خورشیدی بدست یک معلم دبیرستان آلمانی، به نام کنراد دودن منتشر شد. نام شرکت تجاری نشر این کتاب «بنگاه دودن» است و به‌طور رسمی Bibliographisches Institut GmbH نام دارد. مرکز شرکت در شهر مانهایم قرار دارد. این بنگاه سری دوازده جلدی دودن را بیرون می‌دهد و هر جلد ویژه مبحث جداگانه‌ای است، از جمله جلد یک: که در بالا یاد شد، جلد دو: شیوه نگارش، جلد سه: لغت‌نامه مصور، جلد چهار: دستور زبان، جلد پنج: فرهنگ لغات خارجی، جلد هفت: تبارشناسی واژگان (اتیمولوژی)، جلد نه: با تیتر ثانویه "موارد شک" (سئوال برانگیز) در زبان آلمانی در بیش از ۹۰۰ صفحه.
جدیدترین چاپ جلد یکم دودن (از دید امروز، تیر ماه ۱۳۹۲)، چاپ بیست و ششم، متعلق به سال ۲۰۱۳ میلادی است. در این نسخه تقریباً ۱۴۰۰۰۰ لغت در ۱۲۱۶ صفحه آورده شده و نسبت به چاپ قبلی، متعلق به سال ۲۰۰۹ پنج هزار لغت جدید دارد.
آلمان شرقی سابق در دوران کمونیستی، کتاب دودن ویژه خود را داشت و کلمات حساس را (مثلاً کاپیتالیسم و غیره) از دید ایدئولوژیکی دیگری تعریف کرده بود.
تارنمای بنگاه نشریاتی دودن
انستیتوی زبان آلمانی Das Institut für Deutsche Sprache
سقوط یک فرشته یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی بهرام بهرامیان و حمید بهرامیان است. این مجموعه از رمضان سال ۱۳۹۰ از شبکه یک پخش شد. در این مجموعه مسعود رایگان، فریبا کوثری، مهرداد صدیقیان، خاطره اسدی، هدی زین العابدین، علی سلیمانی و شبنم مقدمی ایفای نقش می‌کنند.
"سقوط یک فرشته" یادآوری از مجموعهٔ تلویزیونی "او یک فرشته بود" (۱۳۸۴) است. این مجموعه با استقبال مخاطبان روبه‌رو شد، اما از سوی منتقدان و کارشناسان مذهبی مورد نقد قرار گرفت.
موضوع داستان در رابطه با پیرمردی با ایمان به نام حاج حبیب است که دختری به نام سارا دارد. حاج حبیب با همسر دوست قدیمیش که سال‌ها پیش از دنیا رفته یعنی ریحانه ازدواج می‌کند. ریحانه نیز دختری همسن و سال سارا به نام فاطمه دارد و...
دانشگاه پاریس لوردون یا دانشگاه زالتسبورگ یکی از دانشگاه‌های کشور اتریش واقع در شهر زالتسبورگ است.
بودجه سالانه این دانشگاه ۱۱۲ میلیون یورو است.
این دانشگاه دارای چهار دانشکده می‌باشد:
گروه هنر این دانشگاه از معتبرترین گروه‌های آموزشی هنر در سراسر اروپا است.
این دانشگاه در سال ۱۶۲۲ میلادی توسط شاهزاده پاریس لوردون ساخته شده‌است. در آغاز، در آن تدریس الهیات، حقوق و پزشکی صورت می‌پذیرفته‌است.
در سال ۱۸۱۰ و با اشغال زالتسبورگ توسط باواریا این دانشگاه نیز تعطیل شد. در سال ۱۹۶۲ میلادی (۱۳۴۱ خورشیدی) این دانشگاه با نام جدید دانشگاه زالتسبورگ بار دیگر فعالیت خود را آغاز نمود.
در حال حاضر این دانشگاه دارای حدود ۱۴۰۰۰ دانشجو می‌باشد.
این دانشگاه دارای ۴ دانشکده می‌باشد که عبارتند از:
در رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۹ این دانشگاه در رتبه ۸۰۰–۷۰۱ دانشگاه‌های جهان قرار گرفته‌است.
دانشگاه پاریس لوردون در سالزبورگ ارائه دهنده مجموع ۹۱ برنامه تحصیلی است که برخی از آنها اخیراً با همکاری سایر دانشگاه‌های دیگر اجرا می‌شود.
دوره‌های کارشناسی مثل مهندسی با همکاری دانشگاه‌های صنعتی مونیخ برگزار می‌گردد یا مثلاً دانشگاه قانون و تجارت برای رشته‌های اجتماعی و اقتصادی استفاده می‌شود.
دوره‌های ارشد ترکیبی خواهد بود از انواع رشته‌های سیاسی، تاریخی و حقوق
شنیتسل وینی نام یکی از غذاهای سنتی شهر وین اتریش است. این غذا معمولاً از گوشت کوبیده شده، آرد، تخم مرغ و آرد سوخاری تهیه و در روغن سرخ می‌شود. در تهیه شنیتسل در کشورهای مختلف از گوشت‌هایی همچون گوسفند، گوزن، مرغ، خوک، گوساله، گاو و بوقلمون استفاده می‌شود. این غذا شباهت بسیار نزدیکی با غذای فرانسوی اسکالوب دارد.
نام شنیتسل یک نام آلمانی میانه است و برای اولین بار در سال ۱۸۴۵ برای این نوع غذا استفاده شده‌است.
فرَپس یک نرم‌افزار ارزیابی، ضبط ویدئویی ریل تایم و گرفتن عکس از صفحه نمایش (نماگرفت) از برنامه‌های کاربردی استفاده‌کننده از directX و openGL می‌باشد. برای مثال از این برنامه می‌توان برای تعیین عملکرد کامپیوتر در یک بازی ویدئویی (فریم سنجی) و ضبط بلا درنگ آن استفاده کرد و در هنگام نیاز از بازی عکس یا نماگرفت تهیه نمود. کدک ویدئویی Fraps تقریباً «بی اتلاف» یا Lossless می‌باشد و می‌تواند با کمترین تداخل در عملکرد بازی، خروجی آن را ضبط کند.
کارست جنوب چین منطقه‌ای است در استان‌های جنوبی چین از جمله گوئیژو و یوننان که به دلیل ویژگی‌های خاصی که دارا می‌باشد در سال ۲۰۰۷ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.کارست پدیده‌ای است در پوسته زمین که آثار آن به صورت اشکال مختلف از قبیل گودال‌ها و غارها در سطح و در زیر سطح زمین وجود دارد.
ویکی‌پدیای صربی‌کرواتی یا ویکی‌پدیای صربی-کرواتی یا ویکی‌پدیای صربوکرواتی نسخهٔ صربی‌کرواتیِ وبگاه ویکی‌پدیا است و در اوایل سال ۲۰۰۵ ایجاد شده‌است. ویکی‌پدیای صربی‌کرواتی در ۱۹ اوت ۲۰۱۱، با بیش از ۴۵٬۰۰۰ مقاله، در ردهٔ پنجاه‌وششم ویکی‌پدیاها قرار داشت.
این ویکی‌پدیا در ۲۵ مارس ۲۰۱۵، دارای ۳۹۴٬۰۰۰ مقاله بوده‌است.
فوجیان تالو نوعی از خانه روستایی چینی در سرزمین‌های کوهستانی در جنوب شرقی فوجیان، چین است که بین قرن‌های ۱۲ تا ۲۰ ام ساخته شده‌اند.تالو معمولاً ساختمان‌هایی بزرگ به شکل‌های دایره یا مستطیل به ارتفاع ۵ طبقه است که استحکام زیادی دارند و ظرفیت ۸۰ خانواده را دارد.کل ساختمان مانند یک شهر کوچک می‌باشد که امکانات مختلفی را دارد و زمین‌های اطراف ساختمان توسط سنگ و چوپ به ارتفاع ۱٫۸ متر پوشیده شده‌است و در مقابل باد و طوفان مقاوم است و در فصل تابستان هوایی سرد و در زمستان هوایی گرم دارد و دارای تهویه مناسبی است.این نوع ساختمان‌ها نشان دهنده نوع خاصی از زندگی جمعی با سازمان دفاعی و هماهنگ است.در مجموع ۴۶ عدد از این نوع ساختمان سال ۲۰۰۸ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.Fujian "Tulou" - UNESCO World Heritage Centre
fa:فوجیان تالو
کوه سنکینگ در استان جیانگشی، چین قرار دارد و دارای سه قله و مناظر بی نظیر طبیعی می‌باشد.این کوه توسط چین به عنوان پارک ملی ثبت شده‌است .۱۰۰۰ گونه گیاه و ۸۰۰ گونه از حیوانات در آن وجود دارند و پناهگاهی برای حیوانات وگیاهان است.مساحت آن ۲۲۰۰ کیلومتر مربع است و در سال ۲۰۰۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
ویکی‌پدیای سینوگبانونی (به سینوگبانونی: Wikipedya sa Sinugboanon) نسخهٔ زبان سبوانو دانشنامهٔ ویکی‌پدیا که در دسامبر ۲۰۰۳ ایجاد شده‌است.
ویکی‌پدیای سینوگبانونی تا ۱ مه ۲۰۲۰م با بیش از ۵٬۳۷۸٬۶۰۰ مقاله بعداز ویکی‌پدیای انگلیسی دومین ویکی‌پدیا از نظر تعداد مقالات است.
ویکی‌پدیای سینوگبانونی (سبوانو)، هم‌اکنون ()، تعداد کاربرِ ثبت‌نام‌کرده، مدیر، و مقاله دارد.
چیتوز یک نام تجاری برای اسنک‌های ذرتی حرارت داده شده‌است. این محصول توسط چارلز المر دولین در ایالات متحده آمریکا اختراع شد. مواد اصلی این محصول ذرت و پنیر است. این محصولات به میان‌وعده آرد ذرت با طعم پنیر نیز معروف هستند. چیتوز به خانواده میان‌وعده‌های چیپس متعلق است.
قبل از سال ۱۹۹۸ در نشان تجاری این محصول بین کلمه چی و توز یک خط فاصله وجود داشت ("Chee-tos") ولی از آن سال به بعد این خط فاصله حذف شد. نماد چیتوز یک یوزپلنگ کارتونی به‌نام «چستر چیتا» است که اولین بار در سال ۱۹۷۱ میلادی ابداع شد.
در ایران تحت نام تجاری مشابهی که متعلق به گروه صنایع غذایی دینا است، انواع مختلف اسنک و میان‌وعده‌های غذایی، تولید می‌شود که از نظر بسته‌بندی، شکل نشان تجاری و انتخاب نماد کارتونی شباهت‌های زیادی با چیتوز شرکت فریتو-لی دارد.
تلویزیون لوکس یک شبکهٔ پخش تلویزیونی جهانی است که در ژوئن ۲۰۰۶ توسط جین استوک و پسرش جین باپتایست استوک راه اندازی شد. مرکز این شبکهٔ تلویزیونی در لوکزامبورگ قرار دارد و موضوعات مرتبط با کالاهای تجملاتی سراسر دنیا را پوشش می‌دهد.
شبکهٔ اچ‌دی تلویزیون لوکس تی‌وی اولین شبکهٔ تلویزیونی در اروپا، آسیا و خاورمیانه است که برنامه‌های خود را به صورت تمام‌وقت و ۲۴ ساعته با کیفیت بالای اچ‌دی پخش می‌کند.
در ژوئن ۲۰۱۱ این شبکه در ۱۰۷ کشور جهان قابل دسترسی بود و ۹۲ میلیون تلویزیون خانگی به آن دسترسی مستقیم داشتند (۶ میلیون در فرانسه، ۱٫۸ میلیون در کره جنوبی و ۱٫۳ میلیون در پرتغال)
تمامی برنامه‌های این کانال تلویزیونی که با تفکیک‌پذیری بالا پخش می‌شوند، به صورت اس‌دی نیز در دسترس هستند. برنامه‌های این شبکهٔ هم‌اکنون به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی، روسی و آلمانی در حال پخش است.
شبکهٔ لوکس تی‌وی در اروپا بوسیلهٔ ماهواره‌های آستارا و هاتبرد ، در خاورمیانه بوسیلهٔ عرب‌ست ، در آسیا بوسیلهٔ آسیا ست و یوتل‌ست دبلیو ۷ و در روسیه با ماهوارهٔ ای‌بی‌اس قابل دسترسی است.
برنامه‌های این شبکه در قالب مستند، برنامهٔ خبری یا مجله و در ۶ بخش اصلی با موضوعات زیر پخش می‌شوند:
برنامه‌های لوکس تی‌وی از دوشنبه تا پنج‌شنبه به بررسی اخبار و تازه‌های محصولات تجملاتی دنیا تحت عنوان "لوکس امروز" می‌پردازد و از جمعه تا یک‌شنبه گزیده‌ای از بهترین برنامه‌های هفتهٔ گذشته را تحت عنوان "لوکس هفته" پخش می‌کند.
ویکی‌پدیای پیدمونتی نسخه پیدمونتی وب‌گاه ویکی‌پدیا است. زبان پیدمونتی تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ بابیش‌از ۴۱،۰۰۰ مقاله در رده پنجاه‌وهشتم ویکی‌پدیاها قرار گرفته‌است.
دنگ فنگ منطقه‌است باستانی که در استان هنان چین و در کنار کوه مقدس سونگ قرار دارد.این منطقه ۱۲۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت ۶۳۰٫۰۰۰ دارد.این شهر یکی از مشهورترین مراکز معنوی چین است و در ادیان مختلف چین به عنوان مرکز آسمان و زمین شناخته می‌شود.در این شهر معابد مختلفی از مکتب‌های تائوئیست، بودایی و مکتب کنفوسیوس وجود دارد.
در سال ۲۰۱۰ یونسکو تعدادی از معروف‌ترین بناهای تاریخی دنگ فنگ را در میراث جهانی یونسکو به ثبت رساند که شامل چندین دروازه تاریخی، و معابد بودند.پرستشگاهایی که در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند عبارت اند از:
ویکی‌پدیای برتون نسخه برتون وب‌گاه ویکی‌پدیا است. زبان برتون تا ۱۹ اوت ۲۰۱۱ بابیش‌از ۳۸٬۶۷۰ مقاله در رده پنجاه‌ونهم ویکی‌پدیاها قرار گرفته‌است.
آرامگاه سلسله مینگ در ۵۰ کیلومتری شمال شهر پکن قرار دارد و به خاطر نقاط دیدنی و آثار تاریخی مشهوراست. این آرامگاه‌ها به همراه آرامگاه دودمان چینگ سال ۲۰۰۳ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدند.
آرامگاه مینگ Ming Tombs در بخش چانگپینگ Changping، در حدود ۵۰ کیلومتری (۳۱ مایلی) شمال غرب از منطقه شهری پکن Beijing واقع شده‌است. در این مکان در واقع یک گروه آرامگاه از سلسله مینگ Ming Dynasty (1368-1644) که شامل ۱۳ مقبره امپراطورها، هفت مقبره برای معشوقه‌ها و یک قبر برای خواجه می‌باشد، قرار گرفته‌اند. به دلیل اینکه ۱۳ امپراتور در اینجا دفن شده‌اند، این گورستان در دنیا بسیار مشهور است. آرامگاه مینگ که در پایین کوه یانگ Mt. Yan قرار گرفته‌است، با اشغال فضایی بالغ بر ۱۲۰ کیلومترمربع (۲۹۶۵۳ جریب) بسیار دیدنی و جذاب است که در سال ۲۰۰۳ به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد.
آرامگاه هر امپراتور در پای یک تپه کوچک به صورت جداگانه ساخته شده‌است، اما همه آن‌ها در یک جاده اصلی به نام راه مقدس Sacred Way سهیم هستند. سبک معماری و شکل کلی هر ۱۳ آرامگاه شبیه به هم است و تفاوت اصلی در اندازه و پیچیدگی ساختار هرکدام از آنهاست. از محوطه فضای باز که در جلوی هر آرامگاه قرار دارد، برای برگزاری جشن‌های یادبود و قربانی کردن استفاده می‌شده‌است. در مقام مقایسه، چانگلینگ Changling (آرامگاه چانگ) بزرگ‌ترین، یونگلینگ Yongling (آرامگاه یونگ) ظریف‌ترین و سیلینگ Siling (آرامگاه سی) کوچک‌ترین آنهاست.
امروزه راه مقدس، چانگلینگ Changling (آرامگاه چانگ)، دینگلینگ Dingling (آرامگاه دینگ) و ژائولینگ Zhaoling (آرامگاه ژائو) در دسترس بازدیدکنندگان هستند.