moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
ژرمی پورسان کلمنته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژروم پرز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
ژروم لبوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژروم لو موین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال کن، و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
ژروم وریل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال ایر یونایتد، و باشگاه فوتبال کیلمارنوک اشاره کرد.
ژوائو تکسیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Portugal U19 بازی کرده‌است.
ژول آکورسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
ژول ایلوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژول دیوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مافرا اشاره کرد.
ژول گاودن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
ژول لیمبک (؛ ۱۳ اکتبر ۱۹۰۴ – ۱۹۵۵) بازیکن فوتبال فرانسوی-مجار بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه ورزشی آمیان، باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال اوی‌پشت اشاره کرد.
ژول مندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژول مونسالیه (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال نیس، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
ژولز زوونکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژولین بوده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال نوتس کانتی اشاره کرد.
ژولین بویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژولین فاویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژولین فرانسوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
ژولین فوسوریه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تروا و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد.
سیکستن بوستروم (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فنلاند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال هکن، و باشگاه فوتبال کوسیسی اشاره کرد.
ژولین وربروگه (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
ژیل ایکوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال کن، و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
ژیل باک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
ژیل بریسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
ژیل پتروچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تمو تاینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام، باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، و باشگاه فوتبال ساندرلند اشاره کرد.
تپی مویلانن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال یارو، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال ایلوس، و باشگاه فوتبال تامپره یونایتد اشاره کرد.
ژیل پیسلون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تپو راستیو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ و بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
ترو پنتیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال هاکا، و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد.
ترو تایپاله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رووانیمی پالوسئورا، باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا، باشگاه فوتبال میپا، و باشگاه فوتبال واسان پالوسئورا اشاره کرد.
توو ویلن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
تیمو کاوتونن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
تیمو نوملین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
توم انبرگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
ژیل دوسنده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تومی گرونلوند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، و باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
ژیل دی اولیویرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ژیل دی روکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تومی کاوتونن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و سرمربی (فوتبال) اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال میپا، و باشگاه فوتبال واسان پالوسئورا اشاره کرد.
ژیل سیونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا و باشگاه فوتبال پاریس اشاره کرد.
ژیل کاردینت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد.
ژیل کنستانتینیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تومی لیندهولم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش و باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا اشاره کرد.
ژیل همپارتزومیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کن و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
سادیو سنخاره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس و باشگاه فوتبال نیم المپیک اشاره کرد.
ساشا اوپینل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایست‌بورن بورو، باشگاه فوتبال کراولی تاون، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال برجس هیل تاون، باشگاه فوتبال هارلو تاون، باشگاه فوتبال ابسفلیت یونایتد، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال فارن‌بورو، باشگاه فوتبال بیلریکای، و باشگاه فوتبال لیتون اورینت اشاره کرد.
ساشا باستین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ساشا بوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال رن، و باشگاه فوتبال دیژون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، و زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
تونی هوتونن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فالکیرک و باشگاه فوتبال میپا اشاره کرد.
ساشا پتشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تروا و باشگاه فوتبال بلکبرن روورز اشاره کرد.
ساشا کلمنس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
تونی کالیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر تورکو، باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال مولده، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال موانگتونگ یونایتد، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال ایلوس، باشگاه فوتبال وایکینگ، و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد.
سالی سار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور و باشگاه فوتبال لوتسرن اشاره کرد.
سالیف سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سالیمو سولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر و باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد.
تونی کویواستو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال دیورگاردن، باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال ایلوس، باشگاه فوتبال میپا، و باشگاه فوتبال وایکینگ اشاره کرد.
سام سانا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
تونی تروونن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
سامبا دیاکیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال الاتحاد، و باشگاه فوتبال واتفورد اشاره کرد.
سامبا دیوارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ای‌اف‌سی توبیز، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال رویال یونیون سنت ژیل، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
سامبا کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
سامبا کانوته (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
سامبا ندایه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر امارات، باشگاه ورزشی آمیان، باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال آژاکسیو، و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
سامبو سیسوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سامبو یاتاباره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه ورزشی وردر برمن، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال باستیا، و آ.اس موناکو اشاره کرد.
توماس هاپالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال میپا، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، و باشگاه فوتبال تامپره یونایتد اشاره کرد.
سامد کیلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ساموئل آتروس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ساموئل آلگرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه ورزشی آمیان، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
ساموئل اسنده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ساموئل بوتال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیجینگ رن، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال استاد رنس، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
ساموئل بوهورز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو و باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد.
ساموئل دارچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلرمون فوت و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
تومو هاکالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
ساموئل روبیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرن یونایتد و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
ساموئل ژیگوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال خنت، و باشگاه فوتبال کورتریک اشاره کرد.
ساموئل سوپراین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال رن، و باشگاه فوتبال دیژون اشاره کرد.
ساموئل کامیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال کوردوبا، باشگاه فوتبال آلکورکون، باشگاه فوتبال پومفرادینا، باشگاه فوتبال کادیس، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
ساموئل گراندسیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال تروا، و آ.اس موناکو اشاره کرد.
ساموئل لوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال دیژون اشاره کرد.
تومو کونونن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رووانیمی پالوسئورا، باشگاه فوتبال میپا، و باشگاه فوتبال اود اشاره کرد.
ساموئل لوریک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Brittany U16 بازی کرده‌است.
ساموئل مایکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال گنگام، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
ساموئل موتوسامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
ساموئل نوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آپولون لیماسول و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
اونتو نوالاینن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
ساموئل یوهو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سامی اویامه ماونه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال استافورد رانجرز اشاره کرد.
وسا واسارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالمار اشاره کرد. وی هم‌اکنون سرمربی باشگاه فوتبال هونکا است.
سامی بن عمار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سامی ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال اوسر، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
سامی دراس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک ترناوا و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
ویله ویسنن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال اسپنیمور تاون، باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال یارو، باشگاه فوتبال دی گرافشاپ، و باشگاه فوتبال برینا اشاره کرد.
سامی فرج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مراکش و Algeria national under-20 football team بازی کرده‌است.
سامی کهلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سامی لارابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سامی ماتوگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
سامی ویدال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
سامی هوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال اوستنده، و باشگاه فوتبال پاریس اشاره کرد.
اریو پرنانن (; – ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
ساناسی سی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سانتی نگوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
سانی براس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
سایمون دیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
سایمون هبدیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سن-پیر و میکلون است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Saint Pierre and Miquelon بازی کرده‌است.
ببر جوان ، (در ایالات متحده به نام کومیته شناخته می‌شود)، یک فیلم اکشن و عاشقانه محصول سال ۲۰۰۳ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی و کارگردانی دانیل لی است. MPAA به این فیلم امتیاز PG-13 را برای «سکانس‌های شدید خشونت، اکشن و هنرهای رزمی» داده است.
کونون () (۴۴۴–۳۹۴ پیش از میلاد) یک ژنرال آتنی در پایان جنگ پلوپونز بود که نیروهای دریایی آتن را در نبرد مهم آگوس‌پوتاموس که توسط ناوگان پلوپونزی شکست خورد، رهبری کرد. بعدها او کمک قابل توجهی به احیای قدرت سیاسی و نظامی آتن کرد.
به دنبال فراخواندن آلکیبیادس در سال ۴۰۶ پیش از میلاد برای رهبری نیروهای آتن فرستاده شده بود و در سال ۴۰۵ پیش از میلاد ناوگان پلوپونزی تحت فرمان لیساندر را تا هلسپونت تعقیب کرد. هنگامی که به آنجا رسید، پلوپونزی‌ها یک موقعیت دفاعی قوی در لامپساکوس ایجاد کردند و چون نتوانست آنها را فریب دهد، آتنی‌ها به آگوس‌پوتاموس عقب‌نشینی کردند.
آلکیبیادس آمد تا آنها را از خطر موقعیت خود آگاه کند، زیرا آنها در ساحلی باز و بدون بندر قرار داشتند، و به آنها توصیه کرد که در حدود دو مایل دورتر از جایی که در حال بازیابی منابع بودند به سمت سستوس حرکت کنند.
در روز پنجم جنگ، لیساندر پیشاهنگانی را برای جاسوسی از آتنی‌ها فرستاد. این پیشاهنگان هنگامی که خدمه‌های آتنی برای صرف غذا از کشتی پیاده شدند، به ارتش اصلی علامت دادند؛ بنابراین، هنگامی که لیساندر حمله کرد، تقریباً کل نیروی دریایی آتن که آمادگی نداشتند غافلگیر و بدون مقاومت اسیر شد و همه افراد دستگیر شده به قتل رسیدند. عموماً اعتقاد بر این بود که نوعی خیانت در این امر دخیل بوده‌است، اما خود کونون هرگز در این خیانت، دخالت نداشته‌است. کشتی او یکی از ۹ کشتی بود که از فاجعه فرار کرد و شجاعانه به سمت لامپساکوس شتافت، جایی که اسپارت‌ها بادبان‌های ناوگان خود را جمع کرده بودند (همان‌طور که قبل از یک نبرد دریایی معمول بود) و بنابراین مانع از هرگونه وسیله مؤثر تعقیب شدند. یکی از ۹ کشتی آتنی برای فرار، Paralus، به آتن بازگشت، در حالی که کونون، با هشت کشتی دیگر، از ترس قضاوت مردم آتن به نزد اواگوراس حاکم قبرس فرار کرد.
در نتیجه این پیروزی، اسپارت، آتنیان را شکست داد و از این رو تلاش کرد تا امپراتوری خود را در دریای اژه ایجاد کند. رابطه او با شاهنشاهی هخامنشی رو به وخامت گذاشت و او شروع به یورش به ساتراپی‌های فارناباز دوم و تیسافرن در آناتولی کرد. تا سال ۳۹۷ پیش از میلاد، فارناباز، پادشاه ایران اردشیر دوم را متقاعد کرد که جنگ را از طریق دریا ادامه دهد و ناوگانی متشکل از ۳۰۰ کشتی فنیقی و قبرسی را تشکیل داد. تعداد آنها بسیار زیاد بود، اما به یک فرمانده باتجربه نیاز داشتند، و بنابراین کونون را در قبرس یافتند، کسی که از هر فرصتی برای انتقام گرفتن از پلوپونزی‌ها خوشحال بود.
ابتدا کونون با بخش کوچکی از ناوگان به سمت کاریا حرکت کرد، جایی که او برای مدتی محاصره بود، اما سپس توسط فارناباز و تیسافرن نجات یافت. او سپس به رودس رفت، جایی که الیگارشی طرفدار اسپارت جایگزین دموکراسی شده بود را تصرف کرد و توانست مواد غذایی ارسال شده از مصر را به‌دست‌آورد. در پاسخ به این امر، اسپارتی‌ها تصمیم گرفتند نیروی دریایی خود را بفرستند، اما اشتباه کردند و آن را به پیساندر که تجربه‌ای نداشت، سپردند. نبرد در کنیدوس در سال ۳۹۴ پیش از میلاد اتفاق افتاد و یک موفقیت آسان و چشمگیر برای ایرانیان بود. شهرهای دریای اژه پادگان‌های اسپارتی را بیرون کردند و حکومت پارس‌ها را پذیرفتند.
پس از این موفقیت، کانون احساس کرد که بازگشت به آتن برای او امن است. فارناباز به او اجازه داد تا بخشی از ناوگان را حفظ کند و برای استحکامات شهر پیرئاس و بازسازی دیوارهای دفاعی آتن که آن را به آتن می‌پیوندد، پول تهیه کرد. این اقدامات به این معنی بود که برخی از نتایج اصلی جنگ پلوپونز لغو شد - آتن موقعیت خود را به عنوان یک قدرت بزرگ در یونان به دست آورد، و اگرچه او هنوز امپراتوری خود را از دست داده بود، اما اسپارت از تصرف آن منع شده بود.
سال بعد اسپارتی‌ها مذاکراتی را با ایرانیان آغاز کردند و برای حفظ موقعیت خود در یونان پیشنهاد دادند که تمام شهرهای آناتولی را به آنها بازپس دهند. آتنیان نمایندگانی (از جمله کنون) را فرستادند تا این را غیرقابل قبول اعلام کنند، که تیروز به این دلیل که معنی خواسته آنان این بود که هنوز امیدوار بودند امپراتوری خود را بازیابند و با خشمگین شدن از این وضعیت، آنها رادر حالی که کونون در میان آنها بود، به زندان انداخت. نویسندگان باستان گزارش‌های متناقضی از پایان او ارائه می‌دهند: برخی ادعا می‌کنند که او به داخل آسیا فرستاده شد و به قتل رسید. گزارش‌های دیگر، احتمالاً به احتمال زیاد، نشان می‌دهند که او در قبرس بازنشسته شد و در آنجا پسرش تیموتئوس بعدها یک ژنرال برجسته دیگر شد.
باشگاه فوتبال ورسای ۷۸ یک باشگاه فوتبال نیمه حرفه ای فرانسوی است که در کمون ورسای، ایل-دو-فرانس واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۸۹ در نتیجه ادغام دو باشگاه Racing Club Versailles و Companion Sports Versailles تشکیل شد. ورزشگاه خانگی آنها استادیوم مونبائورون است که گنجایش ۶۲۰۸ نفر را دارد.
این باشگاه از لیگ ملی ۳ فرانسه در سال ۲۰۱۹–۲۰ صعود کرد و اکنون در لیگ ملی ۲ فرانسه (سطح چهارم سیستم لیگ فوتبال فرانسه) بازی می‌کند. این باشگاه آکادمی رسمی فدراسیون فوتبال فرانسه است.
باشگاه فوتبال ورسای در سال ۱۹۸۹ در نتیجه ادغام بین Racing Club Versailles و Companion Sports Versailles تشکیل شد."Historique du football Versaillais" [History of football in Versailles] (in French). FC Versailles. Archived from the original on 2010-02-11. Retrieved 2010-02-22.
ورسای در مسابقات ملی ۲ با مشکل مواجه شد و پس از یک فصل پس از پایان در رده هفدهم جدول سقوط کرد. این تیم به ملی ۳ بازگشت و در دو فصل بعد به چند موقعیت میانه جدول دست یافت. ورسای در فصل ۱۹۹۷–۱۹۹۸ به گروه ۲ آماتور Championnat de France راه یافت و در فصل افتتاحیه خود سیزدهم شد. سال بعد، ورسای به گروه H منتقل شد و این تیم در بین ۱۶ تیم در رده پانزدهم قرار گرفت و در نتیجه به دسته افتخار پاریس ایل دو فرانس سقوط کرد. ورسای برای شش فصل بعدی در همان بخش باقی ماند و بالاترین مقام سوم را در مبارزات ۰۱–۲۰۰۰ به دست آورد. در فصل ۰۵–۲۰۰۴، این تیم پس از پایان یافتن در رده‌بندی با ۴۶ امتیاز از ۲۶ بازی، مجدداً دچار سقوط شد. ورسای از فصل ۰۶–۲۰۰۵ در DSR Paris Île-de-France بازی کرده‌است. در کمپین ۲۰۰۹–۲۰۱۰، ورسای قبل از باخت به بووه به دور نهم کوپه دو فرانس رسید. ورسای با شکست باشگاه دیژون در لیگ ۲ در دور هشتم، ناراحتی ایجاد کرد.
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲، ورسای در مرحله یک‌هشتم نهایی کوپه دو فرانس، تیم لیگ ۲ تولوز را پس از پیروزی ۱–۰ حذف کرد و پس از شکست برژراک در ضربات پنالتی، راهی نیمه نهایی شد.
از فوریه ۲۰۱۰، FC Versailles در مجموع ۷۵۰ بازیکن ثبت نام شده در مجموع ۲۶ تیم بزرگسالان و جوانان دارد.
ورزشگاه اصلی این باشگاه Stade de Montbauron در ورسای است. ظرفیت این ورزشگاه ۶۲۰۸ تماشاگر است. زمین برای بسیاری از استادیوم‌های قاره اروپا با سقف محدود و یک مسیر دو و میدانی در اطراف زمین بازی معمول است. در دو طرف زمین سکوهایی با صندلی وجود دارد در حالی که بقیه ورزشگاه دارای تراس برای تماشاگران ایستاده‌است. همچنین یک زمین ضمیمه با یک سطح بازی مصنوعی وجود دارد که عمدتاً برای مسابقات ذخیره و آکادمی فوتبال استفاده می‌شود.
ماریا ورونتسوا (؛ زادهٔ )، یک متخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم کودکان، اهل روسیه و فرزند ارشد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه است. ماریا ورونتسوا، در سال ۱۹۸۵ به دنیا آمد و در دانشگاه سن پترزبورگ در رشته‌ زیست‌شناسی و در دانشگاه دولتی مسکو در رشته پزشکی تحصیل کرده است. او به طور مشترک کتابی در مورد کندی رشد کودکان نوشت و نام او در زمره محققان مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز در مسکو آمده است. ورونتسوا با تاجر هلندی یوریت یوست فاسن که زمانی در غول انرژی دولتی روسیه، گازپروم کار می‌کرد، ازدواج کرده است، اما گویا اکنون از هم جدا شده‌اند.
کیسهٔ گونه یا اَنبانَکِ گونه کیسه‌های جیب‌مانندی هستند که در دو طرف سر برخی از پستانداران بین فک و گونه آن‌ها قرار دارند. این انبانک‌ها را می‌توان در پستانداران از جمله نوک‌اردکی، برخی از جوندگان، و بیشتر میمون‌ها، و همچنین کوآلای کیسه‌دار پیدا کرد. کیسه‌های گونه‌ در سمورچه‌های آمریکایی در صورت پر شدن می‌توانند به اندازه بدنشان بزرگ شود.
کیسه‌های گونه ضخیم‌اند و در دو طرف سر برخی از پستانداران قرار دارند. میمون‌ها کیسه‌های گونه‌ای سر-بازی در داخل حفره دهان دارند، اما در برخی از جوندگان آمریکا این انبانک‌ها رو به بیرون باز می‌شوند. از این رو نام «دیپلاستومز» با آنها مرتبط است که به معنای «دو دهان» است. در برخی از جوندگان، مانند همستر، کیسه‌های گونه بسیار توسعه یافته‌است. آنها دو کیسه دارند که از دهان تا جلوی شانه‌ها می‌آید. اتین جفروی سنت هیلر ثبت کرده‌است که برخی از خفاش‌ها از جنس "Nycteris" کیسه‌های گونه شگفت‌آوری دارند. کیسه گونهٔ این خفاش‌ها دارای دهانه باریکی است که از طریق آن خفاش می‌تواند هوا را وارد کند، کانال بینی را از طریق سازوکار خاصی ببندد و هوا را به زیر پوست خود بفشرد. با این کار پوست بسیار شل بدن این جانداران به ماهیچه‌های زیر پوست پیوند بهتری پیدا می‌کند.
کیسه‌های گونه دارای چندین نقش هستند. آنها اجازه جمع‌آوری سریع غذا را می‌دهند، اما به عنوان ذخیره‌گاه برای حمل و نقل موقت نیز عمل می‌کنند. در میمون‌های زیرخانواده دم‌درازیان، این انبانک‌ها باعث می‌شوند تا حیوان غذای پیش‌گوارده بیشتری همراه خودو داشته باشد. کیسه‌های گونه به محافظت از حیوانات کمک می‌کنند و به آنها اجازه می‌دهند غذای خود را در کیسه‌ها به سرپناه ببرند، به آن‌ها اجازه می‌دهند غذای خود را به مکان‌های امن‌تری منتقل کنند، این جانداران این کیسه‌ها را با پشت پا به پشت دهان فشار می‌دهند یا این کار را با حرکت دادن فک انجام می‌دهند. ماده‌های برخی از گونه‌های همستر معروفند که بچه‌های خود را در کیسه‌های گونه‌شان پنهان می‌کنند تا در صورت ترس از خطر، آنها را با خود ببرند. گونه‌های دیگر همسترها کیسه‌های خود را با هوا پر می‌کنند که به آنها اجازه می‌دهد هنگام شنا بهتر شناور شوند.
کیسه‌های گونه ممکن است در نتیجه آسیب ناشی از یک جسم نوک تیز در آنها یا درگیری عفونی شوند. آبسه می‌تواند ایجاد شود که می‌تواند با برآمدگی با غذای ذخیره شده اشتباه گرفته شود. اگر آبسه بترکد و چرک موجود در آن جذب حیوان شود، ممکن است قربانی سپتیسمی شود و در اثر مسمویت بمیرد. کیسه‌های گونه نیز می‌توانند به سمت بیرون بچرخند.
ادوارد کارینگتون (Edward Carrington) (زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۷۴۸ – درگذشتهٔ ۲۸ اکتبر ۱۸۱۰)، سرباز و دولت‌مرد آمریکایی از ویرجینیا بود. او در جریان جنگ انقلاب آمریکا، سرهنگ دوم توپخانه در ارتش قاره‌ای شد. وی به عنوان مسئول عمومی تدارکات، در نبرد جنوبی ژنرال ناتانیل گرین نقش خود را برجسته ساخت. او در نبرد مونماوت و محاصره یورک‌تاون مسئولیت فرماندهی توپخانه را بر عهده داشت. او در نبردهای کووپنس، گیلفرد کورت هاوس و هابکیرکز هیل نیز حضور داشت. در دوران جنگ، او دوست نزدیک جرج واشینگتن شد. کارینگتون در سومین کنگره قاره‌ای خدمت نموده و نخستین مارشال ایالات متحده بود که در ایالت خودش گماشته شده بود. او یکی از اعضای اولیه انجمن سین‌سیناتی بود.
ادوارد کارینگتون در ۱۱ فوریه ۱۷۴۸ در بوستون هیل پلنتیشن در نزدیکی شهر کارترسویل در شهرستان گوچلند، ویرجینیا که بعداً به شهرستان کمبرلند، ویرجینیا تقسیم شد، به‌دنیا آمد. او هشتمین فرزند از ۱۱ فرزند جرج کارینگتون و اِن مایو بود. پدر وی جرج در ۱۷۲۷ میلادی از باربادوس به ویرجینیا آمد و در حدود ۱۷۳۲ میلادی با اِن ازدواج کرد، در آن زمان پدر وی ۲۱ سال و مادرش ۲۰ سال داشت. برادر بزرگ ادوارد، پاول کارینگتون یک قاضی بسیار مشهور شد.
ادوارد با الیزابت جاکولین امبلر برنت کارینگتون (۱۷۶۵ – ۱۸۴۲ میلادی) ازدواج نموده و این زوج هیچ فرزندی نداشتند. ادوارد دومین همسر الیزابت بود؛ همسر اولی وی ویلیام برنت درگذشت. او به‌طور مشترک انجمن بشردوستانه زنان را در حدود ۱۸۰۵ میلادی جهت کمک به دختران و زنان جوان بی‌خانمان تأسیس نمود، این انجمن امروزه بنیاد یادبود برای کودکان یاد می‌شود.
کارینگتون در رشته حقوق تحصیل نموده و دفتر وکالت باز کرد. او همچنین یک کشت کلان را در مناطق جنوبی ویرجینیا مدیریت می‌کرد. در ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۶میلادی، او عضو کمیته انقلابی شهرستان گوچلند شد. ایالت ویرجینیا در ۱ دسامبر ۱۷۷۵ یک گروهان توپخانه ایجاد کرد. در ۱۳ فوریه ۱۷۷۶، مقامات این ایالت کاپیتان جیمز اینز و چارلز هریسون، ساموئل دینی و کارینگتون را به عنوان ستوان گماشتند. کنگره قاره‌ای واحد توپخانه که در ویرجینیا ساخته شده بود را در ۱۹ مارس در ارتش قاره‌ای پذیرفته و درخواست نمودند تا یک واحد توپخانه دومی نیز در ویرجینیا تشکیل شود. اینز پس از مدت کوتاهی به پیاده‌نظام ملحق شد.
در اواخر ۱۷۷۶ میلادی، جرج واشینگتن به رئیس توپخانه خود هنری ناکس دستور داد تا کار روی تأسیس سه هنگ توپخانه را برای حمایت از ارتش قاره‌ای آغاز نماید. مجوز هنگ توپخانه هریسون در ۲۶ نوامبر ۱۷۷۶ صادر شده و در مناطق جنوبی توظیف گردید. قرار شد تا ساختار این هنگ از دو گروهان موجود به ۱۰ گروهان افزایش یابد. هریسون به عنوان سرهنگ این هنگ توپخانه گماشته شده و کارینگتون سرهنگ دوم و دومین نفر در فرماندهی شد. هر گروهان متشکل از چهار افسر، یک گروهبان، چهار سرجوخه، چهار زنبورک چی، هشت توپچی (تیرانداز) و ۴۸ سرباز توپخانه (matross) بود. این هنگ در جریان سال ۱۷۷۷ میلادی از ویرجینیا حراست می‌نمودند.
در ۱۳ مارس ۱۷۷۸، هنگ هریسون به ارتش اصلی منتقل شد. کارینگتون در نبرد مونماوت در ۲۸ ژوئن، عملکرد شگرفی از خود نشان داد. نبرد که در اوایل بعد از ظهر آغاز شده و برای دو ساعت ادامه داشت، ۱۰ تا ۱۴ توپ صحرایی آمریکای به مصاف هشت توپ سنگین و دو توپ هاویتزر بریتانیایی‌ها رفتند. جنگ‌افزارهای کارینگتون در جناح چپ نیروهای آمریکایی تحت فرماندهی ویلیام الکساندر، لرد استرلینگ قرار داده شده بود. در ۱۰ اوت ۱۷۷۹، هنگ هریسون به هنگ توپخانه اول قاره‌ای تغییر نام داده شد. در مارس ۱۷۸۰، کارینگتون همراه با آرتور سنت کلیر و الکساندر همیلتون به عنوان عضو کمیسیون معاوضه زندانیان، خدمت کردند.
در ۱۷ آوریل ۱۷۸۰، هنگ اول توپخانه در مناطق جنوبی توظیف گردید. کارینگتون به عنوان فرمانده سه گروهان توپخانه، با نیروهای جوهان دی کالب به سمت جنوب اعزام شد. هریسون به‌طور غیرمنتظره به دی کالب ملحق شده و هنگام رسیدن نیروها به کارولینای شمالی، فرماندهی تیراندازهای توپچی را در دست گرفت و کارینگتون بیکار شد. در ۲۵ ژوئیه، هوراتیو گیتس به‌جای دی کالب فرماندهی نیروها را در دست گرفته و یک مأموریت جدید به کارینگتون داد. گیتس به وی دستور داد تا روی بهترین گذرگاه‌های رودخانه روآنوک برای تأمین تدارکات نیروهای آمریکا تحقیق نموده و بهترین مسیرهای عقب‌نشینی را دریابد. نیروهای آمریکایی تحت رهبری گیتس در ۱۶ اوت ۱۷۸۰ در جریان نبرد کمدن به‌طور کامل درهم شکسته شد.
ناتانیل گرین فرماندهی ارتش آمریکایی در جنوب را در ۳ دسامبر در دست گرفت. رهبر جدید نیز به کارینگتون دستور داد تا به بررسی و اکتشاف مسیرهای ممکن عقب‌نشینی ادامه دهد، کاری که بنا بر یادداشت تاریخ‌نویس مارک ام. بواتنر سوم، «سرنوشت ساز ثابت شد». گرین ارتش خود را به سه بخش تقسیم کرد: ۶۰۰ مرد تحت فرماندهی دانیل مورگان، ۱۱۰۰ مرد تحت رهبری ایزاک هوگر در چراو، کارولینای جنوبی و نیروهای سبک تحت رهبری «اسب چابک» هری لی. گرین، کارینگتون را به عنوان مسئول عمومی تدارکات نظامی گماشت. در آن زمان هیچ پولی در صندوق نظامی نبود، با این وجود تأمینات ارتش به‌طور منظم فراهم می‌گردید. یکی از وظایف جدید وی بررسی رودخانه دان بود، رودخانه‌ای که شاخابه جنوبی رود روآنوک را تشکیل می‌داد. لی بعدها یک گزارش درخشان از انجام موفقیت‌آمیز این وظیفه توسط کارینگتون نوشت.
مورخ بواتنر براین عقیده بود که، «این برنامه‌ریزی قبلی موجب شد تا کارینگتون راه‌حلی را پیشنهاد نماید که احتمالاً ارتش جنوبی را نجات داد». در ۱۷ ژانویه ۱۷۸۱، نیروی ۱٬۱۰۰ نفری آمریکایی تحت رهبری مورگان، همان تعداد نیروهای بریتانیایی تحت رهبری بناستر تارلتون را در نبرد کووپنس درهم شکست. آمریکایی‌ها گزارش دادند که از جناح بریتانیایی‌ها ۱۰۰ نفر کشته، ۲۲۹ نفر مجروح و ۶۰۰ نفر اسیر شده‌اند، در حالیکه از طرف خود تنها ۱۲ نفر کشته و ۶۰ نفر زخمی دارند. کارینگتون در این نبرد حضور داشت. مورگان با فرستادن ستون نظامی زندانی‌های خود به ویرجینیا، به سرعت صحنه پیروزی تماشایی خود را ترک نمود تا به نیروهای گرین ملحق شود. گرین به این مسئله پی برد که لرد چارلز کورن‌والیس با ارتش اصلی بریتانیا به زودی به دنبال مورگان خواهد رفت. او تصمیم گرفت به ویرجینیا عقب‌نشینی نماید، به این امید که کورن‌والیس او را تعقیب خواهد کرد. گرین به کارینگتون دستور داد تا قایق‌ها را در رودخانه دان گردآوری کند و به ستون‌های جداگانه خود تحت رهبری مورگان، لی و هوگر دستور داد تا به‌سوی یک محل گردهمایی در شمال بشتابند.
در ۱ فوریه ۱۷۸۱، توپخانه تارلتون از رودخانه کاتاوبا عبور نموده و شبه‌نظامیان کارولینای شمالی را در نبردهای کاوونز فورد و تورینسز تاورن از هم متفرق کرد. در ۲ فوریه، مورگان قایق‌های را دریافت که در قلعه تجاری (Trading Ford) در رودخانه یادکین منتظر وی بودند؛ همان شبی که نیروهای وی عبور نمودند. مورگان، هوگر و لی در ۷ فوریه در گیلفرد کورت هاوس، کارولینای شمالی گردهم آمدند. در این زمان، هم گرین و هم کورن‌والیس تقریباً در همان فاصله از کشتی دیکس در رود دان قرار داشتند. کارینگتون توصیه نمود که نیروهای آمریکایی باید ۲۰ مایل (۳۲ کیلومتر) جلوتر از طریق کشتی اروین و ۴ مایل (۶ کیلومتر) جلوتر از آن از طریق کشتی بوید از رودخانه دان عبور نمایند. پیشنهاد وی تأیید شد و کارینگتون ترتیبات لازم برای انتقال قایق‌ها به گذرگاه‌های پایینتر رودخانه را اتخاذ نمود. یک پس قراول ۷۰۰ نفری موظف گردید تا کورن‌والیس را متوقف نمایند. چون مورگان بنابر وضعیت پزشکی نامساعد بر ترک ارتش پافشاری نمود، اتو ویلیامز فرماندهی نیروی پس قراول را بر عهده گرفت.
در ۱۰ فوریه، ارتش گرین گیلفرد کورت هاوس را ترک نموده و به‌سوی دو گذرگاه پیشنهاد شده از سوی کارینگتون، واقع در ۷۰ مایلی (۱۱۳ کیلومتری) شمال‌شرق، حرکت کردند. ویلیامز موفق شد برای دو روز کورن‌والیس را از یافتن مسیر واقعی عقب‌نشینی گرین متوقف نماید. تا صبح ۱۳ فوریه، تارلتون خط واقعی عقب‌نشینی گرین را تشخیص داده بود. کورن‌والیس برای فریب آمریکایی‌ها، پیش قراول‌های خود را به همان جاده فرستاد و خودش با ارتش اصلی به‌طور ناگهانی به مسیری دورتر در شرق حرکت کرد. تمامی قایق‌های کارینگتون حالا در کشتی‌های باربری اروین و بوید بودند، از این‌رو او با دیدن یپش قراول‌های بریتانیایی، فرماندهی واحد سواره نظام را در دست گرفت. کارینگتون ملاحظه نمود که پیش قراول‌های بریتانیایی از سرعت خود می‌کاستند و این امر یکجا با برخی اطلاعات دیگر، تغییر مسیر کورن‌والیس را تأیید می‌کرد. هر دو ارتش بدون استراحت به مصاف همدیگر رفتند، آمریکایی‌ها سعی می‌کردند به کشتی بوید برسند و جلو پیشروی دشمنان خود را بگیرند و بریتانیایی‌ها تلاش می‌کردند تا آنها را پای‌مال کنند. ویلیام در ظهر ۱۴ فوریه پیام خوشی از گرین دریافت نمود که ارتش اصلی آمریکایی از رود دان عبور کرده و در ساحل شمالی امن هستند. در ۹ بعد از ظهر، آخرین سواره نظام آمریکایی، در حالیکه لی و کارینگتون در آخرین قایق بودند، از رودخانه دان عبور و به کشتی بوید رسیدند. کورن‌والیس که با بلند آب و کمبود قایق مواجه بود، به‌سوی هیلزوو، کارولینای شمالی عقب‌نشینی کرد.
سامانه بزرگراهی آرکانزاس از تمام بزرگراه هایی تشکیل شده است که به عنوان بزرگراه های بین ایالتی، بزرگراه های ایالتی در ایالت آرکانزاس ایالات متحده تعیین شده اند. این سامانه توسط اداره حمل و نقل آرکانزاس (ArDOT) که به عنوان اداره بزرگراه ایالتی آرکانزاس نگهداری می شود. این سیستم شامل راه است.
در الکترونیک، آشکارساز همزمان دستگاهی است که اطلاعات یک سیگنال مدوله‌شده را با مخلوط کردن سیگنال با یک همتا از حامل مدوله‌نشده بازیابی می‌کند. این می‌تواند به صورت محلی در گیرنده با استفاده از یک حلقه قفل‌شدهٔ-فاز یا تکنیک‌های دیگر تولید شود. آشکارساز همزمان هرگونه اطلاعات فازی را که دراصل در سیگنال مدوله‌ساز وجود دارد حفظ می‌کند. به استثنای گیرنده‌های سِکام، آشکارساز همزمان جزء ضروری هر گیرنده تلویزیون رنگی آنالوگ است، جایی که امکان بازیابی اطلاعات فازی را که رنگ را منتقل می‌کند، فراهم می‌کند.Donald G. Fink (ed.). , "Electronics Engineers' Handbook", McGraw Hill, 1975 page 20-57 آشکارسازهای همزمان همچنین در برخی از گیرنده‌های رادیویی موج‌کوتاه که برای سیگنال‌های صوتی استفاده می‌شوند، یافت می‌شوند، جایی که آنها عملکرد بهتری را در سیگنال‌هایی که ممکن است تحت تأثیر محوشدگی قرار گیرند، ارائه می‌دهند. برای بازیابی سیگنال باندپایه از تکنیک آشکارسازی همزمان استفاده می‌شود.
محمد بن غازی ملطیوی از ادیبان آسیای صغیر و اهل شهر ملطیه در ترکیه امروزی بود. او در دربار سلیمان شاه تألیفات بسیاری به زبان فارسی نگاشت. سبک نوشتارهای ملطیوی، نثر مصنوع است که پر از واژگان عربی و بسیار پیچیده و پر آرایه می‌باشد. مهمترین اثر او "روضةالعقول" است که ترجمه‌ای فارسی از مرزبان‌نامه می‌باشد. از دیگر کتاب‌های او، "مرشد الکتاب" است که مجموعه‌ای دربارهٔ عهدنامه‌ها، مناشیر و اخوانیات بود و "برید السعادت" که شرح چهل حدیث محمد و چهل حدیث صحابه است.
آیو (؛ ) گروه دخترانهٔ کره‌ای تشکیل‌شده توسط استارشیپ انترتینمنت است. این گروه متشکل از شش عضو است: گائول، یوجین، رِی، وون‌یونگ، لیز و لی‌سو. این گروه در ۱ دسامبر ۲۰۲۱ با انتشار آلبوم تک‌آهنگ "Eleven" فعالیت خود را آغاز کرد.
آیو (Ive) که نام این گروه است، شکل اختصاری عبارت انگلیسی «I have» است. این نام به این ایده اشاره دارد که آن چیزی که «من دارم» را به مخاطبان نشان می‌دهم. آیو به جای گفتن داستان یک گروه دخترانهٔ در حال پیشرفت، تلاش خواهد کرد تا از همان ابتدا یک «گروه دخترانهٔ کامل» را به تصویر بکشد.
جوخه اژدها یک فیلم اکشن محصول سال ۲۰۰۵ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی و کارگردانی دانیل لی، تهیه‌کننده مشترک استیون سیگال و با بازی هوانگ شنگ‌یی، لی بینگ‌بینگ، وانس وو، سامو هونگ، مایکل بین، مگی کیو و سیمون یام است.
گروهی از مأموران اینترپل برای شرکت در محاکمه یک جنایتکار بزرگ وارد هنگ کنگ می‌شوند. اما تبهکاران به دنبال آنها رفته و ..…
جورج پلاتر سوم (George Plater) (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۷۳۵ – درگذشتهٔ ۱۰ فوریه ۱۷۹۲)، مزرعه‌دار، وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل شهرستان سنت ماری، مریلند بود. او میان سال‌های ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۰ نمایندهٔ مریلند در کنگره قاره‌ای بوده و مدت کوتاهی میان سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۲ به عنوان ششمین فرماندار مریلند خدمت کرد.
جورج پلاتر سوم در سوترلی، مزرعهٔ خانوادگی در نزدیکی لوناردتوون، مریلند چشم به جهان گشود.Lloyd, Richard (2004). "The Satterlees & Playters in England and North America". Sotterley Charitable Trust, Sotterley, Suffolk, England.
پدرش، جورج دوم، با ربکا ادیسون بولز، بیوهٔ صاحب مزرعه، در سال ۱۷۲۹ ازدواج کرد. پدربزرگش جورج پلاتر میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۲ کفیل دادستان کل بود. همچنین او میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۷۰۷ خزانه‌دار پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۶ مأمور وصول مالیات پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۶ تا ۱۶۹۷ خزانه‌دار پوکوموک، میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۶ خزانه‌دار کل مریلند و میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۷۰۷ افسر نیروی دریایی در پاتوکسنت بوده‌است."Archives of Maryland Historical List Collectors, 1673–1776". from Edward C. Papenfuse, et al. , (1990). Archives of Maryland, Historical List, new series, Vol. 1. Annapolis, Maryland: Maryland State Archives. Retrieved March 9, 2019."Plater, George (1664–1707)". "St. Mary's City Men's Career Files MSA SC 5094." Maryland State Archives. Retrieved March 9, 2019."British History Online America and West Indies: October 1702, 6–10". "Calendar of State Papers Colonial, America and West Indies". Volume 20. 1702. Ed. Cecil Headlam. London: His Majesty's Stationery Office, 1912. 650–653. Retrieved March 9, 2019.
خواهر و برادر او از جمله ربکا پلاتر تایلو (زادهٔ ۸ اوت ۱۷۳۱ در شهر لئوناردز، شهرستان سنت مری)، همسر جان تایلو دوم؛ آن (زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲ در شهر لئوناردز، سنت مری)، همسر ادوارد لوید (که در سال ۱۷۶۷ ازدواج کردند)؛ توماس آدیسون (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۷۳۸، در سوترلی، سنت مری که در نوزادی از دنیا رفت)؛ و الیزابت نورتون (زادهٔ ۷ اوت ۱۷۴۲ در سنت مری)، همسر رودهام کنر و بعدها، همسر توماس دیویس، بودند.Lloyd, Richard (2004). "The Satterlees & Playters in England and North America". Sotterley Charitable Trust, Sotterley, Suffolk, England.
پس از آموزش اولیه در خانه، پلاتر در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا مشغول به تحصیل شد و در سال ۱۷۵۲ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۷۵۳ در انگلستان در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و در دادگستری مریلند پذیرفته شد. میان سال‌های ۱۷۵۷ تا ۱۷۵۹ نمایندهٔ مجلس سفلی مریلند بود. او در میان سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۷ عضو نیروی دریایی منطقهٔ پاتوکسنت و در سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۷۷۴ عضو شورای فرماندهی بوده‌است. پلاتر با نزدیک شدن به انقلاب، شهر سنت مری را در کنوانسیون آناپولیس نمایندگی کرد که تبدیل به یک حکومت انقلابی شد. او توسط شورای ایمنی مریلند به جمع‌آوری کمک هزینهٔ حمله به کبک، گماشته شد. او نیز در ۱۴ اوت ۱۷۷۶ در نهمین مجمع برای پیش‌نویس نخستین قانون اساسی مریلند منصوب شد.
پلاتر براساس قانون اساسی جدید، از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۰ رئیس سنای ایالت مریلند شد.Lloyd, 2004) مریلند او را به عنوان نماینده در سال ۱۷۷۸ به کنگره قاره‌ای اعزام کرده و او تا سال ۱۷۸۱ نمایندهٔ ایالت خود در این کنگره بود.
مریلند مجمعی را برای بررسی قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برگزار کرده بود که پلاتر نیز در آن حضور داشت و در ۲۸ آوریل ۱۷۸۸ زمانی که وی رئیس مجمع بود، برای تصویب قانون اساسی رأی‌گیری کردند. در همان سال پلاتر به عنوان نامزد انتخاباتی معرفی شد ولی در نهایت رأی لازم را نی‌آورد.Gordon DeBoer, 'The Documentary history of the first Federal elections, 1788–1790', Volume 2 page xix
پلاتر در اواخر سال ۱۷۹۱، به عنوان فرماندار انتخاب شد و در دسامبر همان سال شروع به کار کرد. ولی مدت زمان مسئولیت او کوتاه بود، زیرا که او کمتر از سه ماه پس از آغاز مسئولیت خود در دفتر کارش چشم از جهان فروبست. او در سوترلی، مریلند به خاک سپرده شد، اما محل قبر او مشخص نیست.
پلاتر یک پروتستان معتقد و فعال بود که به مدت ۲۸ سال به عنوان متصدی امور مالی و اداری کلیسای اسقفی سنت اندرو (کلیسایی که به تأسیس و ساخت آن کمک کرد)، خدمت کرده‌است.
پلاتر ابتدا با هانا لی ازدواج کرده و تک فرزندشان شارلوت نام داشت (زادهٔ حدود سپتامبر ۹/۱۷۶۳ و در جوانی نیز درگذشت). سپس با الیزابت آن راسبی ازدواج کرد و صاحب شش فرزند به نام‌های: ربکا، جورج، جان، توماس، ادوارد و آن شدند. ربکا پلاتر (زادهٔ ۸ مارس ۱۷۶۵) با ارتشبد اوریا فارست که سیاستمدار و رهبر نظامی بود، ازدواج کرد. او مادربزرگ آلیس گرین، همسر شاهزاده دون آنجل ماریا د ایتوربیده و هوارته بود که به نوبت، والدین شاهزاده دون آگوستین د ایتوربیده و گرین، رئیس خانه امپراتوری مکزیک، بودند. جورج پلاتر چهارم (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۷۶۶ در سنت مری، مریلند، درگذشتهٔ ۱۰ آوریل ۱۸۰۲ در سوترلی) با سیسلیا براون باند در ۲۲ مارس ۱۷۹۸ و بعدها با الیزابت سامرویل ازدواج کرد. جان راسبی پلاتر (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۷۶۷ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با الیزابت تاتل ازدواج کرد. او وکیل و قاضی بود. توماس پلاتر (زادهٔ ۵ مه ۱۷۶۹ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با آن لینگان و بعدها با اوالیناهایت بوچانان ازدواج کرد. او وکیل بود و تا رسیدن به نمایندگی مریلند در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا مسیر را ادامه داد. آن پلاتر (زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۷۷۰ در سوترلی، سنت مریس، مریلند) با فیلیپ بارتون کی ازدواج کرد. دختر آن‌ها، الیزابت راسبی کی، همسر پنجمین فرماندار لوئیزیانا، هنری جانسون و نخستین دختر عموی فرانسیس اسکات کی بود. پسر آنها، فیلیپ بارتون کی جونیور پیش از جنگ داخلی آمریکا به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان لوئیزیانا برای پریش لافورش، لوئیزیانا خدمت می‌کرد. او به کمک پسر عموی خود، فرانسیس اسکات کی، در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد.
زمانی که پلاتر در دهم فوریه ۱۷۹۲ در پایتخت آناپولیس، مریلند چشم از جهان فروبست، پیکرش به خانه بازگردانده شد و در سوترلی بر روی ساحل رودخانه پاتوکسنت در سنت ماری به خاک سپرده شد. حداقل ۹۳ برده در زمان مرگ وی در مزرعه زندگی می‌کردند."Our History-Sotterley:Federal Time Period." Historic Sotterley website Retrieved 9 March 2019. از این خانه نگهداری و توسط بنیادی که به همین منظور تأسیس شده، به عنوان موزه بهره‌برداری می‌شود. ملک او در مسیر ۲۴۵ و درست بیرون از هالیوود، مریلند واقع شده و در طول تابستان درب آن بر روی بازدیدکنندگان باز است.
لیلا آنا لی (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، مدل، بازیگر، بازیگر سینما و خبرنگار ورزشی اهل بریتانیا است.
مدرسه تئاتر سیلویا یانگ () مدرسه هنرهای نمایشی مستقر در ماربل آرچ، لندن است، که در سال ۱۹۷۲ توسط سیلویا یانگ تأسیس شد.
سیلویا یانگ (؛ زادهٔ ) مدیر آموزشی اهل بریتانیا است، که در سال ۱۹۷۲ مدرسه تئاتر سیلویا یانگ را تأسیس کرد و هم‌اکنون ریاست آن را برعهده دارد.
اهل اختصاص اصطلاحی دربارهٔ هفت نفر صوفی پیرو صفویه است که وظیفهٔ سرپرستی و مراقبت از مرشد خردسال آن طریقت، اسماعیل صفوی (، ) به آن‌ها محول‌شده بود. این هفت نفر از زمان خروج از اردبیل (۸۹۸ ه‍.ق) تا تأسیس حکومت صفوی (۹۰۷ ه‍.ق) همواره از مربیان و مشاوران او بودند.
اهل اختصاص اسماعیل از مطمئن‌ترین و مورداعتمادترین مریدان پدرش حیدر صفوی () و برادر بزرگ‌ترش علی صفوی () بودند و مسلماً واگذاری وظیفهٔ مراقبت از اسماعیل به آن‌ها نیز بر همین اساس صورت گرفت. اهل اختصاص در سخت‌ترین شرایط، هرگز از حمایت اسماعیل دست نکشیدند و با وجود وعده‌ها و تهدیدهای شروان‌شاهان و آق‌قویونلوها، هرگز حاضر به تسلیم‌نمودن اسماعیل به آن‌ها نشدند. گفته می‌شود که اهل اختصاص در تکوین شخصیت اسماعیل و نیز پیدایش عقاید افراطی و تعصب‌آمیز شیعی در وجود اسماعیل نقشی اساسی ایفا کردند.
هفت صوفی اهل اختصاص شامل حسین بیگ شاملو، ابدال بیگ تالش، خادم بیگ تالش، رستم بیگ قرامانلو، بیرام بیگ قرامانلو، الیاس بیگ خنسلو و بودند. با این حال، برخی منابع از شخصی به نام ابدال علی بیگ ذوالقدر به جای ابدال بیگ تالش نام برده‌اند. اطلاعات دربارهٔ اقامت اسماعیل و اهل اختصاص در گیلان، ناقص و پراکنده است. همچنین به نظر می‌رسد که منابع رسمی تاریخ‌نگاری صفوی در ذکر اسامی این هفت نفر، یک سانسور تاریخی انجام داده‌اند. ، پژوهش‌گر مرکز مطالعات ایرانی دانشگاه کلمبیا، با بررسی یک منبع دست اول چاپ‌نشده به نام "تاریخ" (۹۶۱ ه‍.ق) نوشتهٔ یکی از کارگزاران نخستین دولت صفوی به نام قاسم بیگ حیاتی تبریزی به نتایج جدیدی درخصوص سال‌های نخستین زندگی اسماعیل دست یافته‌است. فاش شدن نقشهٔ ترور اسماعیل در دوران اقامت او در روستای ارچوان آستارا (۹۰۵ ه‍.ق)، منجر به متهم شدن محمد بیگ تالش و برخی از همراهانش شد. اگر چه اتهام تلاش برای قتل اسماعیل ثابت نشد و اسماعیل نیز محمد بیگ را بخشید ولی پس از فتح شروان (اواسط ۹۰۶ ه‍.ق)، محمد بیگ به دستور اسماعیل اعدام شد و حسین بیگ شاملو به عنوان لَلَـه، جایگزین او شد. حسن بیگ روملو و سایر وقایع‌نگاران عصر صفوی، برای ذکر وقایع دوران قیام شاه اسماعیل در کتاب خود، از "تاریخ" حیاتی تبریزی به صورت گزینشی استفاده کرده و رویداد مذکور را حذف کرده‌اند.
دَدَه (به معنی «پدربزرگ») بعد از مرشد، مرجع اصلی دینی و در امور دینی و دنیوی، نمایندهٔ اصلی رهبر صفویه بود. او بالاترین شخص در طریقت صفویه پس از مرشد بود. لَلَـه (به معنی «سرپرست») در ردهٔ دوم، و خلیفه (به معنی «جانشین») یک مقام مساوی با دو مقام پیشین یا با درجهٔ اهمیت کمتر، در ردهٔ سوم سلسله‌مراتب طریقت قرار داشت.
بعد از ظهر روز سه‌شنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۱ فردی با چاقو به سه روحانی شیعه در حرم امام رضا حمله کرد دو نفر از آنها به نام‌های محمد اصلانی و محمدصادق دارایی کشته شدند و محسن پاکدامن نیز در بیمارستان بستری شد.
ویدیوهای این حادثه و دستگیری ضارب به سرعت در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، حمله به این سه نفر را به جریان تکفیری نسبت داد. به گفته مقام‌های قضایی ایران، تاکنون شش نفر در ارتباط با این حمله دستگیر شده‌اند که دست کم یکی از آنها برادر مظنون است. خبرگزاری تسنیم در گزارشی اختصاصی مدعی شد فرد مظنون عبداللطیف مرادی، با ملیت افغانستانی ، ۲۱ ساله و ازبک‌تبار بوده و به صورت غیرقانونی از پاکستان وارد ایران و ساکن مشهد شده‌است.
پرونده به صورت ویژه در یکی از شعب بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب مشهد مورد رسیدگی قرار گرفت و پس از صدور کیفرخواست، جهت ادامه رسیدگی به دادگاه انقلاب اسلامی مشهد مقدس ارسال شد و در این مرحله از دادرسی، دادگاه پس از بررسی کلیه اسناد و مدارک مربوط به این حادثه، به صورت فوق‌العاده اقدام به برگزاری جلسه علنی رسیدگی به اتهامات متهم عبداللطیف مرادی فرزند محمدطاهر کرد که طی آن و پس از تفهیم اتهام به متهم مبنی بر: «محاربه از طریق کشیدن (تجریدسلاح) بر روی مردم به قصد ازهاق نفس و ایجاد رعب و وحشت که موجبات ناامنی در محیط حرم و حتی خارج از آن را فراهم نموده است» نمود.
حکم اعدام عبداللطیف مرادی به اتهام محاربه، صبح ۳۰خردادماه ۱۴۰۱ در حضور جمعی از مسولان از طریق چوبه دار در محل زندان وکیل آباد مشهد به مرحله اجرا درآمد.
هنری میدلتون (Henry Middleton) (زادهٔ ۱۷۱۷ – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۷۸۴)، مقام دولتی مزرعه‌دار و از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا اهل کارولینای جنوبی بود. او عضو مجلس مستعمرات بوده و در طول انقلاب آمریکا، در نخستین کنگرهٔ قاره‌ای شرکت کرده و پس از تصویب انجمن قاره‌ای که خودش آن را امضا کرد، در سال ۱۷۷۴ به مدت چهار روز رئیس آن نهاد بود. او پیش از اعلام استقلال دومین کنگرهٔ قاره‌ای، آن را ترک کرد. میدلتون در کارولینای جنوبی به عنوان رئیس کنگرهٔ ایالتی و سناتور در دولت ایالتی تازه تأسیس شده، خدمت کرد. او پس از آنکه در سال ۱۷۸۰ توسط بریتانیایی‌ها دستگیر شد، شکست را پذیرفته و تا پایان جنگ به تابعیت بریتانیا بازگشت.
هنری میدلتون در سال ۱۷۱۷ در مزرعه‌ای خانوادگی واقع در اوکس و نزدیک به چارلستون، ایالت کارولینای جنوبی چشم به جهان گشود. وی دومین پسر سوزان میدلتون (زادهٔ ۱۶۹۰ – درگذشتهٔ ۱۷۲۲، نام خانوادگی قبل از ازدواج وی آموری بوده‌است) و آرتور میدلتون (زادهٔ ۱۶۸۱ – درگذشتهٔ ۱۷۳۷) بوده‌است. پدرش مزرعه‌دار ثروتمند بود که در سمت کفیل فرماندار کارولینای جنوبی خدمت می‌کرد. پدربزرگ وی، ادوارد میدلتون، از راه باربادوس از انگلستان به آمریکا مهاجرت کرد. میدلتون قبل از بازگشت به کارولینای جنوبی برای به ارث بردن مزرعهٔ پدرش، در انگلستان تحصیل کرده بود. وی با داشتن با ۵۰ هزارجریب فرنگی (۲۰۰ کیلومترمربع) زمین زراعی و حدود ۸۰۰ برده، تبدیل به بزرگ‌ترین زمین‌دار در مستعمره شده بود.
میدلتون در دفاتر دولتی متنوعی در کارولینای جنوبی خدمت کرد. او قاضی صلح و عضو مجلس عوام بود و در سال ۱۷۴۷، ۱۷۵۴ و ۱۷۵۵ به عنوان سخنگوی آن انتخاب شد. میدلتون همچنین عضو شورای ایالتی بوده ولی در سال ۱۷۷۰ در پی مخالفت با سیاست‌های بریتانیا از سمت خود کناره‌گیری کرد.
در سال ۱۷۷۴، در آغاز انقلاب آمریکا، میدلتون به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ قاره‌ای انتخاب شد. وی در پی جدایی پیتون راندولف، در چند روز پایانی نخستین کنگرهٔ قاره‌ای به عنوان رئیس مجموعه خدمت کرد.Calvin C. Jillson and Rick K. Wilson, "Congressional Dynamics: Structure, Coordination, and Choice in the First American Congress, 1774–1789" (Stanford University Press, 1994), 51. میدلتون مخالف اعلام استقلال از بریتانیای کبیر بود و در فوریهٔ ۱۷۷۶ زمانی که نمایندگان رادیکال شروع به پافشاری به استقلال کرده بودند، از دومین کنگرهٔ قاره‌ای استعفا داد. پسرش، آرتور که از میدلتون رادیکال‌تر بود جانشین وی در کنگره شد و تبدیل به یکی از امضاءکنندگان اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا شد.
میدلتون پس از بازگشت به کارولینای جنوبی، به عنوان رئیس کنگرهٔ ایالتی انتخاب و از ۱۶ نوامبر ۱۷۷۵ در شورای ایمنی مشغول به خدمت شد. او به همراه پسرش آرتور در سال ۱۷۷۶ به تدوین قانون اساسی ایالتی موقت کمک کردند. در سال ۱۷۷۹، او در دولت جدید به عنوان سناتور ایالتی فعالیت کرد.
در سال ۱۷۸۰ و زمانی که بریتانیایی‌ها در محاصره چارلستون، آن شهر را تسخیر کردند، میدلتون شکست و وضعیت خود را به عنوان یک تابع بریتانیا، پذیرفت. این تغییر جهت، ظاهراً به دلیل سابقهٔ حمایت وی از انقلاب، در طولانی مدت به اعتبار وی خدشه‌ای وارد نکرد. همچنین مانند بیشتر وفادارماندگان بعد از جنگ، به سرنوشت مصادرهٔ املاکش دچار نشد.
میدلتون در سال ۱۷۴۱ با مری بیکر ویلیامز (زادهٔ ۱۷۲۱ – درگذشتهٔ ۱۷۶۱) دختر جان ویلیامز ازدواج کرد. او که یکی از نخستین مزرعه‌داران کارولینای جنوبی بود که در حدود سال ۱۷۳۰ شروع به ساخت مکانی کرد که امروزه به نام میدلتون پِلیس معروف است. هنری و مری با هم صاحب پنج پسر و هفت دختر شدند. هفت فرزندی که به سلامت به سن بزرگسالی رسیدند، شامل:
میدلتون پس از مرگ همسرش در سال ۱۷۶۱، دو مرتبهٔ دیگر نیز ازدواج کرد. دومین ازدواج وی در سال ۱۷۶۲ با ماریا هنریتا بول (زادهٔ ۱۷۲۲- درگذشتهٔ ۱۷۷۲)، دختر ویلیام بول پدر، معاون فرماندار کارولینای جنوبی، بود. خواهر همسر دومش، شارلوتا درایتون (نام خانوادگی پیش از ازدواجش بول بوده‌است)، مادر ویلیام هنری درایتون، عضو کنگره قاره‌ای بود و برادرش، ویلیام بول دوم، پیش از ترک مستعمره در سال ۱۷۸۲، زمانی که در پایان جنگ نیروهای بریتانیا آنجا را ترک کردند، به عنوان فرماندار کارولینای جنوبی خدمت می‌کرد.
میدلتون پس از مرگ دومین همسرش در سال ۱۷۷۲، برای سومین بار در سال ۱۷۷۶ با لیدی مری مکنزی دختر جورج مکنزی، سومین ارل کرومارتی ازدواج کرد، گرچه ازدواج چهارم محسوب می‌شد. برادرانش جان مکنزی، لرد مک‌لئود و جورج مکنزی بودند. پدر لیدی مری یک نجیب-زادهٔ اسکاتلندی دنباله‌روی یعقوبی‌گرای (Jacobitism) به نام چارلز ادوارد استوارت بود. ارل کرومارتی محاکمه شده و به مرگ محکوم شد ولی عفو مشروط به دست آورد. با این حال مقام اشرافی از وی گرفته شد.Fraser, William. (1876). "The Earls of Cromartie, Their Kindred, Country and Correspondence". Vol. 1. p. cclvi. Edinburgh.
میدلتون در ۱۳ ژوئن سال ۱۷۸۴ در چارلستون چشم از جهان فروبست. او را در گوس‌کریک چرچ یارد Goosecreek Churchyard، سنت جیمز پریش شهر برکلی، کارولینای جنوبی به خاک سپردند.
نوهٔ میدلتون، که او نیز هنری (زادهٔ ۱۷۷۰ – درگذشتهٔ ۱۸۴۶) نام داشت، سالیان طولانی در عرصهٔ سیاست حضور داشت. او میان سال‌های ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۲ فرماندار کارولینای جنوبی، میان سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۱۹ نمایندهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا و در سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۳۰ سفیر آمریکا در روسیه بوده‌است. هنری ۱۴ فرزند داشت که نام دو پسر وی ویلیامز و ادوارد میدلتون بود.
روح‌الله زمانی (زادهٔ ۱۳۸۴) بازیگر ایرانی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را با ایفای نقش در درام "خورشید" (۱۳۹۸) آغاز کرد که برایش توانست جایزهٔ مارچلو ماسترویانی به‌عنوان بازیگر نوظهور از هفتاد و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز را به‌دست‌ آورد. او برای به تصویر کشیدن رزمندهٔ جنگ ایران و عراق در "موقعیت مهدی" (۱۴۰۰) و بازی در "در آغوش درخت" (۱۴۰۱) نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.