moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هجوم (، زبان‌های ترکی: Hujum ("طوفان" یا "حمله)" از ) مجموعه‌ای از سیاست‌ها و اقدامات انجام‌شده توسط حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به رهبری جوزف استالین، برای حذف همه مظاهر نابرابری جنسیتی مخصوصاً در سیستم‌های حجاب و انزوای زنان در آسیای میانه بود.Northrop (2001a), p. 115. نماد این دوران اغلب سوزاندن حجاب که زنان مسلمان اکثر مناطق اتحاد جماهیر شوروی به تن می‌کردند، بود، اما حذف حجاب تنها هدف از مبارزات نبود. حزب با این کار بر پیام‌های خود مبنی بر آزادی زنان در درون آگاهی طبقاتی تأکید دوباره می‌کرد. شوروی معتقد بود که با این کار می‌تواند راه را برای ساخت‌وساز سوسیالیسم روشن کند. هدف این کازار تغییر سریع زندگی زنان در جوامع مسلمان بود تا بتوانند در زندگی عمومی، کار مزدی و آموزش شرکت کنند و در نهایت به عضویت حزب کمونیست در آیند. در اصل تصور می‌شد این کار برای اجرای قوانینی که به زنان در جامعه مردسالار برابری می‌داد ایجاد شده بود اما در اصل برای وارد کردن زنان به نیروی کار بود.
این برنامه در روز زن ۸ مارس ۱۹۲۷ آغاز شد و تغییری در سیاست بلشویک‌ها دربارهٔ آزادی مذهبی برای مسلمانان در آسیای میانه بود. هجوم بر خلاف هدف خود، توسط بسیاری از مسلمانان به عنوان تلاش خارجی‌ها، برای مثال روس‌ها، برای غالب کردن فرهنگ خود را بر فرهنگ بومی تاجیک‌ها، تاتارها و ازبک‌ها دیده می‌شد. بدین ترتیب حجاب سهواً به یک نشانگر هویت فرهنگی تبدیل شد.The Bolsheviks and Islam, "International Socialism" - Issue: 110 پوشیدن آن به یک فریضه مذهبی و نشانه مخالفت سیاسی و حمایت از ملی‌گرایی قومی بدل شد. با این حال، در طول زمان این کارزار یک موفقیت بود - سواد زنان افزایش یافت در حالی که چندهمسری، قتل ناموسی، کودک‌همسری و استفاده از حجاب کاهش یافت.
حجاب در آسیای مرکزی ارتباط پیچیده‌ای با طبقات، قومیت و آیین مذهبی داشت. قبل از حکومت شوروی، زنان عشایری قزاق، قرقیز و ترکمن از یاشماک استفاده می‌کردند، حجابی که فقط دهان را می‌پوشاند.Edgar (2003), p. 137. یاشماک در حضور بزرگان به کار می‌رفت و ریشه در عرف اسلامی داشت.
تاتارهای مهاجر از روسیه بی‌حجاب بودند.Kamp (2006), p. 35. اگرچه آنان نیز مسلمان بودند، اما از قرن هفدهم تحت حاکمیت روسیه بودند و از بسیاری جهات اروپایی شده بودند. تنها ازبک‌ها و تاجیک‌های مستقر در منطقه پوشش حجاب داشتند که ظاهراً تیمور لنگ آغازگر آن بود.Kamp (2006), p. 136 حتی در میان این جمعیت، حجاب به طبقه اجتماعی و مکان بستگی داشت. زنان شهری با چاچوون (حجاب صورت) و پرنجی (حجاب بدن) به رعایت حجاب می‌پرداختند، اگرچه هزینه‌ها گاه مانع از پوشش آن‌ها توسط زنان فقیرتر می‌شد.Khalid (1998), p. 222. در همین حال، ازبک‌های روستایی چوپان می‌پوشیدند، جامه‌ای بلند که می‌توان آن را بالا کشید تا دهان را در حضور مردان بپوشاند.Kamp (2006), p. 132.
فرهنگ و مذهب آسیای مرکزی پیش از شوروی، گوشه‌نشینی زنان را ترویج می‌کرد. آداب و رسوم فرهنگی به شدت بی‌حجابی را محکوم می‌کردند، زیرا تصور می‌شد این بی‌حجابی منجر به زنا می‌شود، که تهدیدی عمیق برای تصورات آسیای مرکزی از شرافت خانواده بود.Kamp (2006), p. 50. بسیاری از روحانیون نیز حجاب کامل را اسلامی می‌دانستند و به شدت به هرگونه تلاش برای تغییر آن اعتراض می‌کردند. به همین دلایل گوشه‌نشینی زنان در خانه‌ها تشویق می‌شد، اگرچه انزوا در خانه بسیار ظالمانه‌تر بود. محله‌های زنانه و محله‌های مردانه به‌طور جداگانه وجود داشتند و حضور زنان در حضور مردان غیرخویشاوند ممنوع بود.Kamp (2006), p. 29. زنان خانواده‌های ثروتمند منزوی‌ترین افراد بودند، زیرا خانواده می‌توانستند اتاق‌های متعدد بسازند و خدمتکاران را استخدام کنند و نیاز به ترک خانه را از بین ببرند. جامعه سنتی، گوشه‌نشینی را به عنوان راهی برای حفاظت از شرافت خانواده، از نظر دینی ضروری، و به عنوان راهی برای ابراز برتری مرد بر زنان تبلیغ می‌کرد.
در سال ۱۹۲۷ تاشکند ازبکستان مرکز مبارزات آزادی زنان شد. این کارزارها با هدف از بین بردن کامل و سریع حجاب (پرنجی) که زنان مسلمان در حضور مردان غیرخویشاوند به سر می‌کردند، بود.
بار عمده کارزار بر دوش زنان اسلاوی ژنوتدل افتاد که می‌خواستند کارزار را در شش ماه به پایان برسانند (تا بتوانند موفقیت خود را در کنار دهمین سالگرد انقلاب بلشویکی در اکتبر ۱۹۲۷ جشن بگیرند). کارزار هجوم به‌طور رسمی در روز جهانی زن (۸ مارس ۱۹۲۷) در ازبکستان راه اندازی شد.
برای از بین بردن هدف مورد نظر (یعنی پرنجی)، کارگران ژنوتدل زمان خود را به سازماندهی تظاهرات عمومی در مقیاس بزرگ اختصاص دادند، جایی که سخنرانی‌های آتشین و داستان‌های الهام بخش برای آزادی زنان در کار بود. اگر همه چیز طبق برنامه پیش می‌رفت، زنان ازبک به‌طور دسته جمعی پرنجی‌های خود را کنار می‌گذاشتند.
معمولاً، تلاش‌ها برای دگرگونی زنان به دنبال یا حتی همراه با جمع‌گرایی در بیشتر مناطق برنامه‌ریزی می‌شد. با همسو کردن جمعی‌گرایی با هجوم، ایده این بود که شوروی می‌تواند راحت‌تر بر زندگی روزمره ازبک‌ها کنترل و مداخله کند.Kamp (2006) در مراحل اولیه، هجوم به‌طور کلی اعمال نمی‌شد. در عوض، فقط اعضای حزب کمونیست و خانواده‌های نزدیک آن‌ها باید در این کارزار شرکت می‌کردند. ایده این بود که تنها پس از اینکه این بخش از مبارزات تغییر را در این خانواده‌ها نشان داد، به غیرکمونیست‌ها، مانند اعضای اتحادیه کارگری، کارگران کارخانه و معلمان مدارس سرایت می‌کرد.
عموماً هجوم با مقاومت مردم مواجه شد. مردم خارج از حزب قوانین جدید را نادیده می‌گرفتند یا به طرق مختلف آن را زیر پا گذاشتند. آن‌ها از سلاح ضعیفان استفاده می‌کردند: اعتراض، سخنرانی، جلسات عمومی، طومار علیه دولت، یا امتناع ساده از اجرای قوانین.
برخی از این کمپین استقبال کردند، اما این حامیان اغلب با توهین‌های بی‌امان، تهدید به خشونت، و دیگر اشکال آزار و اذیت مواجه می‌شدند که زندگی را دشوار می‌کرد؛ بنابراین بسیاری از مردان و زنان که ممکن است با هجوم همدردی کرده باشند، صدای خود را پایین نگه داشته و به‌طور کلی از این کارزار انصراف دادند. آنهایی که به اندازه کافی شجاع بودند تا در مبارزات رونمایی شرکت کنند، اغلب به دلیل شکست در دفاع از سنت و قوانین اسلامی (شریعت) طرد می‌شدند، مورد حمله قرار می‌گرفتند یا حتی کشته می‌شدند.
یک کازار کنار گذاشتن حجاب نیز در جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی که عمدتاً شیعه بودند، انجام شد. این کازار در آذربایجان با تلاش‌های سازمان زنان باشگاه علی بایراموف حمایت شد.Heyat, F. 2002. Azeri women in transition. London: Routledge. 89-94. این کار در جمهوری آذربایجان با مجسمه زن آزاد که یک زن را در حال بی‌حجابی نشان می‌دهد و در سال ۱۹۶۰ در باکو نصب شد، گرامی داشته می‌شود.
بحث‌های شدیدی پیرامون ایده غیرقانونی کردن حجاب وجود داشت، اما در نهایت کنار گذاشته شد. اعتقاد بر این بود که قانون شوروی بدون حمایت مردم محلی نمی‌تواند پیشرفت کند. با این حال، با گسترش قتل‌های مرتبط با بی‌حجابی، قوانین جدیدی در سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ ارائه شد که به امنیت شخصی زنان می‌پرداخت. این قوانین که حملات به بی‌حجابی را «ضدانقلابی» و «اقدامات تروریستی» (محقق مجازات اعدام) می‌دانند،Northrop (2001a), p. 119. برای کمک به مقامات محلی در دفاع از زنان در برابر آزار و اذیت و خشونت طراحی شده‌اند.
در حوزه خصوصی خانگی، نقش زنان کمی تغییر کرد، اما نقش آن‌ها در حوزه عمومی و نیز شرایط مادی به دلیل هجوم به شدت تغییر کرد. رویکرد چند وجهی هجوم به اصلاحات اجتماعی و فرهنگی در قالب آزادی زنان، زنان را در انظار عمومی متحول کرد، انزوا را شکست و اعضای جدید و فعال جامعه را ایجاد کرد. مفاهیم توانایی‌های زنان دگرگون شد، اما پیشرفت کمی در به چالش کشیدن ایده‌آل‌ها و نقش‌های جنسیتی حاصل شد.Kamp (2006), p. 215.
دهه‌ها پس از اولین راه‌اندازی هجوم، پرنجی در نهایت تقریباً به‌طور کامل کنار گذاشته شد و زنان بالغ به جای پرنجی، روسری‌های بزرگ و گشاد برای پوشاندن سر خود به سر کردند. در نتیجه ابتکارات شوروی، نرخ باسوادی در ازبکستان در دهه ۱۹۵۰ به ۷۰ تا ۷۵ درصد رسید. اشتغال زنان در دهه ۱۹۳۰ به دلیل هجوم به سرعت افزایش یافت. زنان مجبور به کار در مزارع جمعی شدند. در اواخر دهه ۱۹۵۰، تعداد زنان در مزارع جمعی از مردان بیشتر بود. تأثیرات مدرنیزاسیون در این مناطق واضح بود: آموزش برای اکثر مناطق در دسترس قرار گرفت، سوادآموزی افزایش یافت و مراقبت‌های بهداشتی بسیار بهبود یافت.
نظریه کنش متقابل اجتماعی ؛ (اخنصار: SIT، ن‌ک‌م‌ا) توضیحی در مورد رشد زبان است که بر نقش کنش متقابل اجتماعی بین کودک در حال رشد و بزرگسالان آگاه از نظر زبانی تأکید دارد. این تا حد زیادی بر اساس نظریه‌های اجتماعی - فرهنگی، لو سمینویچ ویگوتسکی (۱۷ نوامبر۱۸۹۶–۱۱ ژوئن ۱۹۳۴) روان‌شناس مارکسیست روسی است.
رویکرد به پژوهش اکتساب زبان بر سه حوزه متمرکز شده‌است:
اگرچه پژوهش‌های اولیه اساساً توصیفی در تلاش برای توصیف توسعه زبان از نقطه نظر توسعه اجتماعی بود، اخیراً، پژوهشگران در تلاش بوده‌اند تا انواع مختلفی از اکتساب را توضیح دهند که در آنها عوامل یادگیرنده منجر به اکتساب متفاوت از طریق فرایند اجتماعی شدن می‌شود. نظریه «رویکرد کنش متقابل اجتماعی» نامیده می‌شود.گالاوی، سی. و ریچارد، بی.جی. ۱۹۹۴: ورودی و تعامل در فراگیری زبان، انتشارات دانشگاه کمبریج، انگلستان.
ویگوتسکی، روان‌شناس و ساخت‌گرایی اجتماعی، پایه‌ای را برای دیدگاه تعامل‌گرایان در مورد فراگیری زبان پایه‌گذاری کرد. به گفته ویگوتسکی، تعامل اجتماعی نقش مهمی در فرایند یادگیری ایفا می‌کند و منطقه توسعه نزدیک (ZPD) را پیشنهاد کرد که در آن زبان آموزان زبان جدید را از طریق تعامل با واسطه اجتماعی می‌سازند. نظریه توسعه اجتماعی ویگوتسکی توسط جروم برونر پذیرفته شد و در جهان غرب برجسته شد.برونر، جی (۱۹۸۳): "سخنان کودک: یادگیری استفاده از زبان" آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد. که پایه‌های مدلی از رشد زبان را در زمینه تعامل بزرگسال و کودک پایه‌گذاری کرد.
تحت رویکرد کنش متقابل اجتماعی، رشد زبانی کودک در ساخت کودک از دنیای اجتماعی رخ می‌دهد که به عنوان «مدل اجتماعی-شناختی» نیز شناخته می‌شود. (در مقابل، رفتارگرایی بر نقش شرطی سازی محرک-پاسخ در اکتساب زبان تأکید می‌کند) تحت SIT یا ن‌ک‌م‌ا، عمیق‌ترین سطح بازنمایی در درجه اول هدف ارتباطی و در درجه دوم محتوای معنایی را مشخص می‌کند. این رویکرد به نظریه اکتساب زبان ترکیبی از رویکرد «رفتاری سنتی» و رویکرد «زبانی- معنایی» برای تولید زبان است. تحت SIT، تصور می‌شود که فراگیری زبان متفاوت از سایر نظریه‌های غالب رخ می‌دهد. بر این نکته تأکید می‌کند که چگونه محیط کسب را شکل می‌دهد. این بیشتر با توجه به اکتساب کودکان نسبت به اکتساب بزرگسالان مرتبط است. دو پرسش باز برای SIT باقی مانده‌است:
ادغام گرایان اجتماعی یک سیستم پویا را توصیف می‌کنند که در آن کودکان معمولاً والدین خود را به ارائه تجربه زبانی مناسبی که کودکان برای پیشرفت زبان نیاز دارند، راهنمایی می‌کنند.
در اصل، به ارائه ساختار ارتباطی پشتیبان تبدیل می‌شود که علیرغم اصول ابتدایی، امکان ارتباط کارآمد را فراهم می‌کند.نیدزیلسکی، ان.آی. پرستون، دی.آر. ۲۰۰۳: زبان‌شناسی عامیانه، والتر دو گروتر، برلین. (در مقابل، رویکرد رفتاری بیان می‌کند که کودکان ذینفعان منفعل از تکنیک‌های آموزش زبانی هستند که توسط والدین خود به کار می‌روند. همچنین در مقابل، رویکرد زبان‌شناختی بیان می‌کند که کودکان پردازشگرهای زبانی فعالی هستند که سیستم‌های عصبی در حال رشد آنها رشد را هدایت می‌کنند)
کنش متقابل‌گرایان اجتماعی، مانند آلیسون گوپنیک، اندرو ملتزوف، آنات نینیو، روی پیا، کاترین اسنو و ارنست مورک نظریه‌پردازی می‌کنند که تعامل با بزرگسالان نقش مهمی در فراگیری زبان کودکان دارد. با این حال، برخی از پژوهشگران مانند بامبی بی. شیفلین و الینور اوکس ادعا می‌کنند که داده‌های تجربی که نظریه‌های تعامل‌گرایی اجتماعی بر آنها مبتنی است، اغلب بیش از حد نشان‌دهنده تعاملات والدین - کودکان طبقه متوسط آمریکایی و اروپایی بوده‌اند. مطالعات انسان‌شناختی سایر فرهنگ‌های انسانی، و همچنین خانواده‌های غربی کم‌سواد، نشان می‌دهد که با بسیاری از کودکان جهان به‌گونه‌ای که برای خانواده‌های تحصیل‌کرده غربی صحبت می‌شود، صحبت نمی‌شود، اما با این وجود رشد می‌کنند تا به زبانی کاملاً روان صحبت کنند. کاربران در حال حاضر بسیاری از محققان این موضوع را در تجزیه و تحلیل خود در نظر می‌گیرند.
علاوه بر این، کنش‌گرایان اجتماعی از ادعای نوام چامسکی انتقاد می‌کنند که بر اساس آن ورودی‌های زبانی کودکان توسط بزرگسالانی که آنها را مورد خطاب قرار می‌دهند، پر از خطا و ناپیوستگی است. یکی دیگر از استدلال‌های بومی‌گرایان که کنش‌گرایان شواهد تجربی خلاف آن را ارائه می‌کنند، در دسترس بودن بازخورد منفی در مورد خطاهای کودکان و اصلاح آن‌ها است.مورک، ای.ال. ۱۹۸۳: تجزیه و تحلیل رفتاری موضوعات بحث‌برانگیز در اکتساب زبان اول: تقویت‌ها، اصلاحات، مدل‌سازی، فرکانس‌های ورودی و الگوی احتمالی سه‌مدت. "مجله پژوهش های روان‌شناسی، ۱۲"، صص ۱۲۹–۱۵۵. مورک (۱۹۹۴) یک متاآنالیز از ۴۰ مطالعه انجام داد و شواهد چشمگیری یافت که اصلاحات واقعاً نقش دارند. از این کار، اصلاحات نه تنها فراوان است، بلکه مشروط به اشتباهات کودک است.مورک، ای.ال. ۱۹۹۴: اصلاحات در اکتساب زبان اول: اختلاف نظرهای نظری و شواهد واقعی مجله بین‌المللی روان‌شناسی، ۱۰، صص ۳۳–۵۸. (تحلیل رفتار رشد کودک را ببینید).
کارولینا کومینک (؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۸۶) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نشانه‌گذاری‌شده"، "تاج پادشاهان"، "دهن‌به‌دهن"، "پدر متیو"، "در خیابان سپولنی"، "قانون حقیقی"، "رنگ‌های خوشبختی" و "در خوشی و سختی" اشاره نمود.
کاتاژینا زاوادسکا (؛ زادهٔ ۱۹۸۴) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "راه‌های آزادی"، "پدر متیو"، "قانون حقیقی"، "طایفه" و "در خوشی و سختی" اشاره نمود.
تیم ملی بسکتبال اریتره، نماینده اریتره در مسابقات بین المللی بسکتبال است.
توسط فدراسیون ملی بسکتبال اریتره اداره می شود. http://www.fiba.com/pages/eng/fc/FIBA/fibaStru/nfLeag/p/nationalfederationnumber/4443/nfProf.html FIBA.com – National Federations & Leagues
فتح ناوارای ایبری توسط اسپانیا () توسط فرناندوی دوم، پادشاه آراگون آغاز شد و توسط نوه و جانشین او کارل پنجم در یک سری از لشکرکشی‌ها از ۱۵۱۲ تا ۱۵۲۴ تکمیل شد. فرناندو هم پادشاه تاج آراگون و هم نایب السلطنه تاج کاستیا در سال ۱۵۱۲ بود. هنگامی که پاپ ژولیوس دوم در اواخر ۱۵۱۱ اتحادیه مقدس را علیه فرانسه اعلام کرد، پادشاهی ناوار تلاش کرد بی‌طرف بماند. فرناندو از این بهانه‌ای برای حمله به ناوار استفاده کرد و آن را فتح کرد در حالی که محافظ بالقوه آن، فرانسه، توسط انگلستان، ونیز، و ارتش ایتالیایی فرناندو تحت کنترل بود.
تاماش لِوائی یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور مجارستان است.
لوائی در وزن ۸۲ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه‌های اول و دوم یانگ سه-جین از کره جنوبی، رانت کالجولا از استونی و رولاند شوارز از آلمان را شکست داد اما در نیمه نهایی به جالگاسبای بردی‌مرادف از ازبکستان باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی رفیق حسینوف از آذربایجان را شکست داد و مدال برنز را به‌دست آورد.
آزار و اذیت یهودیان و مسلمانان توسط مانوئل یکم () در ۵ دسامبر ۱۴۹۶، پادشاه مانوئل یکم، پادشاه پرتغال فرمان اخراج یهودیان و مسلمانان را امضا کرد تا تا پایان اکتبر سال آینده اجرایی شود.
تا قرن پانزدهم، برخی از یهودیان مکان‌های برجسته ای در زندگی سیاسی و اقتصادی پرتغال اشغال کردند. برای مثال، اسحاق ابرونئیل خزانه دار پادشاه آفونسوی پنجم پرتغال بود. بسیاری نیز نقش فعالی در فرهنگ پرتغالی داشتند و شهرت خود را به عنوان دیپلمات‌ها و بازرگانان حفظ کردند. در این زمان، لیسبون و اوورا خانه جوامع مهم یهودی بودند.
یاروسلاو فیلچاکوف یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور اوکراین است.
فیلچاکوف در وزن ۸۲ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه‌های اول تا سوم دنیس هوروات از اسلواکی، هرپریت سینگ از هند و پژمان پشتام از ایران را شکست داد اما در نیمه نهایی به برهان آکبوداک از ترکیه باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی گلا بولکوادزه از گرجستان را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
فیلچاکوف در وزن ۸۲ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بلگراد شرکت کرد، او در این مسابقات یانگ سه-جین از کره جنوبی را مغلوب کرد اما در مسابقه بعد به علیرضا مهمدی از ایران باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد برانکو کوواچویچ از صربستان را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار میهایل برادو از مولداوی را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
داوید لوسونچی یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور مجارستان است.
لوسونچی در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم نیکو اوجوج از رومانی، کیم جین-هیوک ازکره جنوبی و نورسلطان تورسینوف از قزاقستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به زوراب داتوناشویلی از صربستان باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی الکس بیوربرگ کسیدیس از سوئد را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
لوسونچی در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بلگراد شرکت کرد، او در این مسابقات آزات سالیدینوف از تاجیکستان، اسلام عباس‌اف از آذربایجان، کریل ماسکوویچ از بلاروس و سمن نوویکوف از بلغارستان را شکست داد و به فینال رسید. وی در دیدار نهایی به علی چنگیز از ترکیه باخت و به مدال نقره رسید.
علی چنگیز یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور ترکیه است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ و مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ اشاره کرد.
چنگیز در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه‌های اول تا سوم سونیل کومار از هند، آندری آنتونیوک از اوکراین و دامیان وون ایوی از سوئیس را شکست داد اما در نیمه نهایی به تورپال بیسلطانوف از دانمارک باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی ناصر علیزاده از ایران را شکست داد و مدال برنز را از آن خود کرد.
چنگیز در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۳ بلگراد شرکت کرد، او در این مسابقات تونی متسوماکی از استونی، ژان بلنیوک از اوکراین، جالگاسبای بردی‌مرادف از ازبکستان و نورسلطان تورسینوف از قزاقستان را شکست داد و به فینال رسید. وی در فینال داوید لوسونچی از مجارستان را شکست داد و مدال طلا را بدست آورد.
شیوه یک برنامه گفتگو محور محصول شبکه چهار صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که به بحث و گفتگو با کارشناسان دربارهٔ مسائل اجتماعی ایران می‌پردازد. این برنامه با افزایش اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی روی آنتن تلویزیون دولتی ایران رفت. در این برنامه مناظره‌های دو نفره بین بیژن عبدالکریمی و شهریار زرشناس، محمد فاضلی و سعید حاجی ناصری، تقی آزاد ارمکی و ابراهیم فیاض، سعید شریعتی و جلیل محبی، و شهاب طباطبایی و علی خضریان برگزار شد.
برخی از اساتید اخراج‌شده از دانشگاه‌های ایران و همچنین تعدادی از فعالان و چهره‌های سیاسی فاقد تریبون فرصت حضور در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را یافتند.
دریاچه ژاسیل‌کول یک دریاچه در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
جزیره تاسارال یک جزیره در قزاقستان است که در شهرستان اکتوگای، استان کاراگوی واقع شده‌است. جزیره تاسارال نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جزیره کورژین یک جزیره در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
جزیره باسارال یک جزیره در قزاقستان است که در استان جامبیل واقع شده‌است. جزیره باسارال ۳۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عاریف نیفتولایف یک کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل کشور جمهوری آذربایجان است.
نیفتولایف در وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بلگراد شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم دانیل گاستل از اتریش، ویلیوس لورینایتس از لیتوانی، و الکس زوکه از مجارستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به کیریل میلوف از بلغارستان باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی نیکولاز کاخلاشویلی از ایتالیا را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
آنا لوکاسیاک یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور لهستان است.
کارلا گودینز یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور کانادا است.
تاریخ پنانگ ، ایالت پنانگ یکی از توسعه یافته‌ترین و شهرنشینی‌ترین ایالت‌های مالزی، در کرانهٔ شمال غربی این کشور است که در امتداد تنگه ملاکا واقع شده‌است. برخلاف بیشتر ایالت‌های مالزی، پیشینه پنانگ نوین، توسط استعمار بریتانیا، در سال ۱۷۸۶ با تصاحب جزیره پنانگ از سلطان نشین کداح بوسیله کمپانی هند شرقی بریتانیا، شکل گرفت. این جزیره توسعه یافت و به بندر آزاد تبدیل شد، به دنبال آن، نظام حاکم بر شهر، همراه با سنگاپور و ملاکا، تحت نظام حکمرانی شهرک‌های تنگه تبدیل گشت، مرکز ایالت، شهر جرج تاون، به مدت کوتاهی بین سالهای ۱۸۲۶ و ۱۸۳۲ به عنوان پایتخت این نهاد سیاسی تبدیل شده بود. در پایان فرن نوزده، جرج تاون رو به شکوفایی گذاشت و به یکی از بندرهای تراباری برتر در جنوب شرق آسیا تبدیل شد.
بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران به بازداشت‌شدگان در پی این خیزش اشاره دارد. از سرنوشت بسیاری از بازداشت‌شدگان اعتراضات اطلاعی در دست نیست. موج بازداشت شهروندان معترض، فعالان مدنی، سیاسی، دانشجویان و روزنامه‌نگاران با گسترده‌تر شدن دامنه اعتراضات آغاز و تا آبان ۱۴۰۱ نیز ادامه داشته و همچنان به آمار بازداشت‌شدگان افزوده می‌شود.
حکومت جمهوری اسلامی هیچ‌گاه آمار واقعی کشته‌شدگان و زخمیان و بازداشت‌شدگان را مشخص نمی‌کند. مردم حتی از سرنوشت بازداشت‌شدگان اطلاع چندانی ندارند.
«کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان» توانسته‌است اسامی بیش از ۱۶۰۰ نفر از بازداشت‌شدگان این اعتراضات را از ۲۵ شهریور تا ۲۰ آبان ثبت کند. معترضان از ۱۲۵ شهر ایران هستند که شامل ۹۶۹ شهروند عادی (از جمله ۶۵ کودک زیر ۱۸ سال)، ۳۹۳ دانشجو، ۱۴۵ فعال مدنی، ۴۲ روزنامه‌نگار، ۴۰ فعال سیاسی، ۳۸ فعال حقوق زنان و ۲۶ وکیل دادگستری هستند.
بنا به گزارش بعضی منابع رسمی، علاوه بر زخمی شدن بیش از ۸٫۰۰۰ هزار نفر (آمار فقط یک استان)، دست‌کم ۶۰٫۰۰۰ تن، از جمله، ۷۰۸ دانشجو و نیز ۷۳ خبرنگار و روزنامه‌نگار بازداشت شده‌اند.
خانواده‌های بازداشت‌شدگان با وجود پیگیری، از سرنوشت، مکان نگهداری و اتهامات مطروحه علیه بازداشت‌شدگان اطلاعی ندارند.
زنان بازداشت شده توسط مأموران به روش‌های گوناگون مانند استفاده از داروهای آرامش‌بخش بدون تجویز، روشنایی دائم چراغ‌ها نیز لخت‌شدن در مقابل دوربین… مورد آزار قرار گرفته‌اند.
شبکه سی‌ان‌ان در گزارشی تحقیقی نیروهای جمهوری اسلامی را به خشونت و آزار جنسی معترضان ایرانی در بازداشتگاه‌ها متهم کرد. نویسندگان این گزارش می‌گویند گزارش‌های متعددی از خشونت جنسی علیه معترضان در ایران دریافت کرده و روایت‌های بسیاری از این قربانیان خشونت جنسی را شنیده‌اند که دست‌کم یک مورد آن شرح تجاوز به پسری نوجوان است و یک قربانی دیگر نیز به شدت مجروح شده.‏
برخی منابع از محاکمه ۱۰ نوجوان زیر ۱۸ سال به اتهام محاربه و «افساد فی‌الارض» توسط دادگاه انقلاب اسلامی کرج خبر دادند. وکیلان تعیینی آن‌ها از سوی دادگاه، پذیرفته نشده‌اند. در قانون مجازات اسلامی، کیفر محارب، به‌صلیب‌کشیده‌شدن (اعدام)، قطع دست راست و پای چپ (یا بر عکس) یا تبعید است.
تنها با گذشت ۳ ماه از شروع اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی، بیش از ۱۸ پرونده محاربه و فساد فی‌الارض علیه معترضان تشکیل شده که در این پرونده‌ها بیش از ۴۴ معترض، به محاربه، فساد فی‌الارض و مقابله با حکومت متهم یا به اعدام محکوم شده‌اند. همچنین برای ۴ نفر از محکومان حکم اعدام اجرا شده‌است.
فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران و سازمان گزارشگران بدون مرز، از دستگیری ۱۹ روزنامه‌نگار خبر دادند. ویدا ربانی، علیرضا خوشبخت، روح‌الله نخعی، ایمان به‌پسند، فاطمه رجبی، احمد حلبی‌ساز، علیرضا جباری دارستانی، فرشید قربانپور، نوید جمشیدی در تهران، مسعود کردپور مسئول آژانس خبری کردپا در ارومیه، مهرنوش طافیان در اهواز، جبار دست‌باز در دیواندره، مرضیه طلایی و علی خطیب‌زاده در سقز، سمیرا علی‌نژاد و بتول بلالی در سیرجان و مجتبی رحیمی در قزوین به دست نهادهای امنیتی بازداشت شده‌اند. کانون حقوق‌بشر ایران در روز چهارشنبه ۶ مهر از بازداشت دست‌کم ۲۰ خبرنگار خبر داد. سایر خبرنگاران بازداشتی عبارتند از:
مأموران امنیتی جمهوری اسلامی از روز ۳۱ شهریور در میانه اعتراضات سراسری در ایران تا هم‌اکنون ده‌ها فعال مدنی و سیاسی و مطبوعاتی را بازداشت کردند.
برخی از دانشجویان از جمله؛ علیرضا صابریان دبیر انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه مشهد، بردیا شکوری فرد دانشجوی اقتصاد دانشگاه تهران، مهرداد ارندان دانشجوی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، محمدحسین شهابی‌مجد دانشگاه تهران، محمد عرب دبیر انجمن فرهنگ و تمدن اسلامی دانشگاه نوشیروانی بابل، محمد نوری دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران، بهروز شیربیگی دانشجوی کارشناسی جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی و فرهاد شجاع‌حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی از نخستین بازداشت‌شدگان دانشجویی در روزهای نخست بودند.
جمشید الهیان دانشجوی پرستاری، آذرخش بابادی دانشجوی رشتهٔ علوم آزمایشگاهی، کریم جمعی دانشجوی علوم آزمایشگاهی دانشگاه جندی شاپور اهواز توسط نیروهای امنیتی در خوابگاه صدف مربوط به این دانشگاه، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدند. علیرضا پورصفر، فعال دانشجویی و دانشجوی هوافضا ورودی ۱۳۹۶ دانشگاه خواجه نصیر توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد، مأموران با تفتیش منزل او برخی از لوازم شخصی وی را ضبط کردند.
ایلیا تابعی، دانشجوی مهندسی مواد در دانشگاه علم و صنعت و فعال دانشجویی نیز در منزل شخصی خود توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد.
نیروهای امنیتی سه دانشجوی دانشگاه شیراز به نام‌های محمد صفری، مهدی فریدونی و علیرضا نویدگویی را در ارتباط با اعتراضات سراسری، دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کردند.
اسامی وکلای بازداشتی به این قرار است: بابک پاک‌نیا (تهران)، سینا یوسفی (تبریز)، قاسم بعدی (تبریز)، امیر مهدی‌پور (تبریز)، نگین کیانی (تبریز)، نازنین سالاری (شیراز)، بهاره صحراییان جهرمی (شیراز)، محمود طراوت‌روی (شیراز)، قدسیه قدس‌بین (شیراز)، علی‌رضا زارع (شیراز)، آستاره انصاری (شیراز)، مهدی صفری (شیراز)، محمدهادی جعفرپور (شیراز).
با شروع موج بازداشت‌ها، برخی فعالان حوزه آی‌تی و حقوق دیجیتال که در گذشته در مخالفت با طرح صیانت و اختلال‌های گسترده اینترنت موضع‌گیری کرده بودند نیز دستگیر شدند.
میلاد نوری، عادل طالبی، محسن طهماسبی، حسین درواری، آرین اقبال، میثم رجبی و ضیا صدر دیگر بازداشت‌شدگان این حوزه هستند.
بیش از ۲۰۰ استاد از دانشگاه‌های مختلف در ایران با انتشار بیانیه‌ای در روز پنج‌شنبه ۷ مهر ۱۴۰۱ سرکوب و بازداشت دانشجویان را محکوم کرده و از سایر استادان دعوت کردند به بازداشت گسترده دانشجویان در اعتراض‌های جاری واکنش نشان دهند. استادان دانشگاه نوشته‌اند: «در فضای فعلی به باور ما، اعتراض دانشجویان به ظلم و رویه‌های غلط ساختاری، نشان‌دهندهٔ تعهد اخلاقی، پویایی فضای دانشگاه و وفاداری دانشجویان به آرمان‌های گرانقدری چون ظلم‌ستیزی و عدالت‌خواهی و آزادی‌خواهی است.»
صدها فعال حوزه ادبیات کودک و نوجوان در ایران با انتشار بیانیه‌ای در روز پنج‌شنبه ۷ مهر ۱۴۰۱ بازداشت نوجوانان معترض و حضور کودکان در واحدهای ویژه سرکوب اعتراض‌ها را محکوم کردند.
جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، با حمایت از اعتراضات مردمی در ایران در توییتر نوشت: «پس از مرگ مهسا امینی، قیام قهرمانانه زنان ایرانی علیه آیت‌الله‌ها ادامه دارد. ده‌ها کشته و صدها بازداشت در میان فعالان، وکلا و روزنامه‌نگاران وجود دارد.»
اعتصابات سراسری دانشجویان در پی اعتراضات سراسری از ۴ مهر ۱۴۰۱ آغاز شد.‏ در این اعتراضات تعداد زیادی از دانشجویان در تجمع‌ها، خوابگاه‌ها یا حتی خانه‌های خود از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند. دانشجویان چند دانشگاه ایران اعلام کرده‌اند که در اعتراض به برخوردهای امنیتی با دانشجویان، بازداشت دانشجویان معترض و همچنین مجازی شدن آموزش، از شرکت در کلاس‌های درس خودداری می‌کنند. در پی اعتراضات و اعتصاب دانشجویان دانشگاه‌های سراسر ایران، تعدادی از استادان دانشگاه نیز با خودداری از شرکت در کلاس‌ها به دانشجویان معترض پیوستند و تعدادی نیز استعفا کردند.‏‏‏
مخزن سد آوویا () یک مخزن سد روی رود آوویا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می‌شود ۱۶٫۹ هکتار مساحت و ۴۱۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
زی منگیو یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور چین است.
مخزن سد کاونیساره () یک مخزن سد روی رود یگالا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می‌شود ۲۹ هکتار مساحت و ۱٬۶۰۹ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
تیم ملی بسکتبال اسواتینی، نماینده اسواتینی در مسابقات بین المللی بسکتبال است. این تیم توسط فدراسیون بسکتبال اسواتینی (BASE) اداره می شود.
اسواتینی در سال ۲۰۰۰ به فدراسیون بین المللی بسکتبال (FIBA) پیوست. FIBA National Federations – Swaziland , fiba.com, accessed 18 February 2014.
شروین حاجی‌آقاپور (زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل ایران است. وی فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه مازندران است. او در فاصله چند روز بعد از خواندن ترانه اعتراضی «برای…» به یکی از مشهورترین چهره‌های خیزش ۱۴۰۱ ایران تبدیل شد. او این ترانه را بر اساس توئیت‌های اعتراضی برای همراهی با مردم معترض نوشت و سپس برای مدتی توسط حکومت بازداشت شد. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۲۳ او را یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان نامید.
حاجی‌پور بابت «برای…» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه برای تغییر اجتماعی سال ۲۰۲۳ شد. جیل بایدن، بانوی اول ایالات متحده آمریکا، در این مراسم با تقدیر از این ترانه و با یادآوری کشته‌شدن مهسا امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی، او را برنده این جایزه اعلام کرد. حاجی‌پور در واکنش به بردن این جایزه، با انتشار عکسی از خود در صفحه اینستاگرامش، نوشت «ما بردیم.»
حاجی‌پور ۱۰ فروردین ۱۳۷۶ در شهر بابلسر مازندران زاده شد. او دارای دیپلم ریاضی و مدرک کارشناسی اقتصاد از دانشگاه مازندران است.
حاجی‌پور از ۸ سالگی در کلاس‌های موسیقی مختلفی آموزش دید. او با شرکت در فصل اول برنامه "عصر جدید" توانست خودش را به عنوانِ یک خواننده مطرح کند. او در "عصر جدید" تا مراحل نهایی بالا آمد و در همان مرحله اول با ترانه «شاید بهشت» توانست رای هر چهار داور را به خود اختصاص دهد. آریا عظیمی‌نژاد، آهنگساز و داور این برنامه از او به خاطر صدای متفاوتش تقدیر کرد و گفت «ما کمتر فردی را داشته‌ایم که هم آهنگ بسازد، هم بخواند و هم ترانه و شعر بسراید.» حامد صفایی، کارگردان هنری "عصر جدید"، با اعلام اینکه حاجی‌پور شرکت کننده "عصر جدید" بوده، اعلام کرد در آن برهه صدا و سیما نگران بود که حاجی‌پور در آینده دردسرساز خواهد شد.
حاجی‌پور در مهر ۱۴۰۱ پس از کشته‌شدن مهسا امینی و در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران، ترانه اعتراضی «برای…» را بر اساس توئیت‌های اعتراضی کاربران فارسی‌زبان با مطلع «برای…» ساخت که ویدئوی این ترانه تنها در صفحه شخصی وی در اینستاگرام در طی سه روز، با وجود محدودیت‌های فیلترینگ، نزدیک به ۴۰ میلیون بازدید را به ثبت رساند. این ترانه در همان روزهای نخست انتشار، با استقبال عمومی روبه‌رو شد و به یکی از نمادهای خیزش ۱۴۰۱ ایران تبدیل شد.
حاجی‌پور در ۷ مهر ۱۴۰۱ به‌دلیل انتشار موزیک‌ویدئوی «برای…»، توسط مأموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد. ۹ مهر ۱۴۰۱ خبرگزاری دولتی برنا، وابسته به وزارت ورزش و جوانان، بازداشت حاجی‌پور را شایعه نامید و مدعی شد که وی بازداشت نشده‌است. با این وجود یک روز بعد، کمند حاجی‌پور خواهر وی اعلام کرد برخلاف شایعات برخی رسانه‌های حکومتی، او آزاد نشده و همچنان در بازداشت «اداره اطلاعات ساری» به سر می‌برد. وی در ۱۲ مهر با قید وثیقه آزاد شد. به گفته محمد کریمی، دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان مازندران، شروین حاجی‌پور در حال حاضر با قرار وثیقه آزاد شده «تا پرونده وی مراحل قانونی را طی کند.»
محمد اصفهانی، خواننده موسیقی پاپ و سنتی، در واکنش به این بازداشت در اینستاگرامش از شروین به عنوان دوست و هنرجوی خود که در مسابقات عصر جدید با او آشنا شده بود یاد کرد و گفت «شروین جوانی فوق‌العاده بااستعداد، معصوم، خجالتی و با احساس بود و از خبر دستگیری او بسیار متأثر و غمگین شدم.»
اسفندیار منفردزاده در گفت‌وگو با رادیو فردا گفت: «شروین کار کارستانی کرده برای اینکه انتخاب از این زیباتر نمی‌شود. این هوش بالا و شرف انسانی شروین بود که انفجار ایجاد کرد.»
راجر واترز برای او توییتی کرد که اشاره به ترانهٔ «خشتی دیگر در دیوار» گروه پینک فلوید داشت.
شروین حاجی پور در سال ۲۰۲۳ برنده «بهترین ترانه تأثیر گذار در تغییرات اجتماعی» در شصت و پنجمین دور از جوایز گرمی شد. جیل بایدن بانوی اول آمریکا، در این مراسم با تقدیر از این ترانه و با یادآوری مرگ مهسا امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی، شروین حاجی‌پور را برنده این جایزه اعلام کرد.
مجله تایم شروین حاجی پور را در فهرست صد چهره تأثیرگذار سال۲۰۲۳ در بخش «هنرمندان» این مجله قرار داد.
حاجی‌پور سی و سه آهنگ، سه آهنگ موسیقی متن، چهار نماهنگ، چهل و هشت آهنگ منتشر نشده و سه آهنگ را به عنوان هنرمند برجسته منتشر کرده‌است. او پس از تست خوانندگی در عصر جدید در ۲ فروردین ۱۳۹۸ با آهنگ شاید بهشت که خودش نوشت و اجرا کرد، این آهنگ را به‌عنوان اولین تک‌آهنگ خود بر روی تمامی پلتفرم‌ها منتشر کرد و در بین نسل جوانان ایرانی شهرت یافت. پس از انتشار آهنگ‌های زیادی، او آهنگ جهانی خود را به نام «برای…» در ۶ مهر ۱۴۰۱ منتشر کرد. این آهنگ از توئیت‌های با مضمون "برای" در توئیتر بعد از کشته‌شدن مهسا امینی نوشته شده‌است. این آهنگ اولین‌بار در حساب حاجی‌پور در اینستاگرام منتشر شد و در کمتر از دو روز پس از دستگیری او توسط مقامات در ۷ مهر، ویدئوی این آهنگ از روی صفحهٔ حذف شد. این آهنگ در کمتر از ۴۸ ساعت حدود ۴۰ میلیون بازدید داشت. بعدها از آن به عنوان «سرودی» در اعتراضات به جان باختن مهسا امینی یاد شد. با توجه به محبوبیت روزافزون حاجی‌پور، ترانه‌های دیگر او از جمله «بعدِ ما»، «بهار اومد» و «چشماتو ببند» در فضای مجازی منتشر و در بین طرفداران محبوب شد.
مخزن سد رپینا () یک مخزن سد روی رود ووهاندو با ۱۹٫۳ هکتار مساحت در شهرستان پولوا، استونی است.
مخزن سد راودویا () یک مخزن سد روی رود راودویا است که در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می‌شود ۸٫۲ هکتار مساحت و ۲۰۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
ماریگلا () فیلمی برزیلی به کارگردانی واگنر مورا است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ زندگی کارلوس ماریگلا، سیاستمار، نویسنده و چریک مارکسیست-لنینیست برزیلی ساخته شد که متهم به اقدامات تروریستی علیه دیکتاتوری نظامی برزیل بود.
مخزن سد سومرپالو () یک مخزن سد روی رود ووهاندو با ۱۰٫۳ هکتار مساحت در شهرستان وورو، استونی است.
مخزن سد واسکیالا () یک مخزن سد روی رود پیریتا است که در دهستان رائه، شهرستان هاریو، استونی قرار دارد. این دریاچه که بخشی از سیستم تأمین آب تالین محسوب می‌شود ۲۹.۹ هکتار مساحت و ۷۳۰ متر مکعب حجم ذخیره شده دارد.
مخزن سد لواکو () یک مخزن سد روی رود ووهاندو با ۴۶٫۸ هکتار مساحت در شهرستان پولوا، استونی است.
اولیوئه () یک روستا در دهستان آنیا، شهرستان هاریو، استونی است. این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۲۴۳ نفر جمعیت داشته است.
ژاهژی ماریو دا سیلوا () با نام هنری سئو ژاهژی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌پرداز، آهنگساز، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و گیتارنواز مشهور اهل برزیل است. بسیاری او را تجدیدکنندهٔ سبک سامبا می‌دانند. وی مکاتب گوناگون سامبا و همچنین خواننده آمریکایی سبک سول استیوی واندر را به عنوان تأثیرگذاران اصلی موسیقی خود یاد می‌کند.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شهر خدا"، "فراری از واقعیت"، "زندگی در آب با استیو زیسو، و "پله" اشاره کرد.
کیرووِره () یک روستا در دهستان کوسه، شهرستان هاریو در شمال استونی است. (retrieved 27 July 2021) این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۲۸ نفر جمعیت داشته‌است.
آردو () یک روستا در دهستان کوسه، شهرستان هاریو در شمال استونی است. این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۴۷۱ نفر جمعیت داشته‌است.
راودویا () یک روستا در شهرستان هاریو، استونی است. (retrieved 27 July 2021) این روستا در سال ۲۰۱۰ میلادی ۴۴ نفر جمعیت داشته است.
پرنسس و ملکه، یا، سیاهان و سبزها رمانی کوتاه در ژانر خیال‌پردازی حماسی اثر جرج آر. آر. مارتین رمان‌نویس آمریکایی است که در گلچین ادبی او «"زنان خطرناک"» از سوی انتشارات تور بوکز در سال ۲۰۱۳ منتشر شده‌است. این رمان در قالب نوشته‌های مورخ خیالی «آرکمستر گیلدین» عرضه می‌شود که همچنین «نویسندهٔ خیالی» "شاهزاده سرکش"، رمان مارتین از ۲۰۱۴ بوده، که پیش‌درآمد مستقیمِ "پرنسس و ملکه" محسوب می‌شود. طرح داستانیِ هر دو رمان بعداً در رمان "آتش و خون" از ۲۰۱۸ بیشتر گسترش یافت، که متعاقباً باعث ایجاد سریال تلویزیونی "خاندان اژدها" در سال ۲۰۲۲ شد.
"پرنسس و ملکه" در قالب اسپین‌آفی از مجموعه‌رمان معروف "آتش و خون" از مارتین، حدود ۲۰۰ سال پیش از وقایع "بازی تاج‌وتخت" (۱۹۹۶) می‌گذرد و داستان آن «جنگ بین قاره‌ایِ خاندان تارگرین» را روایت می‌کند که به یک جنگِ جانشینی بین ولیعهد پرنسس رینیرا تارگرین (که حامیانش به‌عنوان «سیاهان» شناخته می‌شوند) در برابر نامادریِ او ملکه آلیسنت های‌تاور (با حمایت «سبزها») تبدیل می‌شود؛ ملکه برای غصب پرنسس توطئه می‌کند و برادر ناتنیِ او شاهزاده اِگان (پسر ارشدش) را به جای او بر تخت آهنین تاج‌گذاری می‌کند. اِگان (با عنوان پادشاه اِگان تارگرین دوم) و رینیرا (با عنوان ملکه رینیرا تارگرین) توسط پیروان مربوطهٔ خود در آغاز جنگ داخلی تاج‌گذاری می‌شوند و در نهایت هر دو کشته می‌شوند، اما حامیان رینیرا در نهایت پیروز شده و بزرگ‌ترین فرزند زندهٔ او، اِگان سوم (چون فرزند ارشد رینیرا در جریان جنگ‌ها جان باخت) را به عنوان پادشاه بی‌چون‌وچرا تاج‌گذاری می‌کنند. خاندان تارگرین، که از طریق ارتباط مستقیمِ رینیرا ادامه می‌یابد، برای ۲۰۰ سال آینده سلطنت می‌کند، تا اینکه توسط رابرت براتیون از خاندان براتیون سرنگون‌شده و در نتیجه "پرنسس و ملکه" را به وضعیت افتتاحیهٔ وستروس در "ترانه یخ و آتش" گره می‌زند. این جنگ داخلی به دلیل درگیریِ فعال اژدهاسواران، به «رقص اژدهایان» ملقب می‌شود و علت اصلی انقراض اژدهایان در وستروس است.
پس از مرگ پادشاه ویسریس تارگرین یکم، همسر دوم و بیوهٔ او، ملکه آلیسنت از خاندان های‌تاور، با توطئهٔ یک کودتا پسر ارشد خود، شاهزاده اِگان را پیش از ولیعهد پرنسس رینیرا، دختر پادشاهِ فقید و تنها فرزند بازماندهٔ او از نخستین ازدواجش، به عنوان پادشاه اِگان دوم تاج‌گذاری می‌کند. رینیرا، خودش می‌تواند تخت آهنین را به ارث ببرد. اگرچه رینیرا بزرگ‌ترین فرزند پادشاه است و سال‌ها پیش به عنوان وارث بلافصل شناخته شده بود، آلیسنت و حامیانش او را برای حکومت نامناسب اعلام می‌کنند، (زیرا او به تازگی زایمانی طولانی‌مدت و دردناک در قالب یک مرده‌زایی داشته‌است) و استدلال می‌کنند که رینیرا به عنوان یک زن، باید پس از پسران آلیسنت، در ردیف جانشینی قرار گیرد.
پس از اینکه رینیرا توسط پیروانش در جایگاه اجدادی خاندان تارگرین در دراگون استون تاج‌گذاری می‌شود، پسر وسطش لوسریس ولاریون و همچنین ایموند تارگرین، برادر کوچکتر پادشاه اِگان، هر دو اژدهایان خود را می‌گیرند تا حمایتِ لرد بوروس باراتیون از استورمز اند را جلب کنند. با این حال، لوسریس و اژدهایش در آنجا توسط ایموند مورد حمله قرار گرفته و کشته می‌شوند. شاهزاده دیمون تارگرین، عمو و همسر دوم رینیرا، برای انتقام، وارث و پسر بزرگ اِگان دوم، جیهاریس را به قتل می‌رساند. پس از این رویدادها و در فاصلهٔ زمانی بسیار کوتاهی، هر دو شاخه از سلسلهٔ سلطنتی تارگرین در جنگی علنی و تمام‌عیار قرار می‌گیرند و فرقه‌های اشرافیِ مختلفی را در حمایت از رینیرا (معروف به «سیاهان»)، علیه کسانی که از اِگان دوم و آلیسنت حمایت می‌کنند (معروف به «سبزها»)، تشکیل می‌دهند.
این جنگِ جانشینی که به دلیل داشتن اژدهاسواران در هر دو طرف به «رقص اژدهایان» مشهور می‌شود، نخستین و مهم‌ترین جنگ داخلی سلسلهٔ تارگرین است که منجر به کشته‌شدن تعداد بی‌شماری از افراد برجسته از این خاندان به همراه اژدهایان آن‌ها و اشراف‌زادگان دیگر در طی نبردها می‌شود. «سبزها» در ابتدا پیروزی‌هایی دارند، اما رینیرا با موفقیت مسیر جنگ را تغییر داده و به کینگز لندینگ، پایتخت پادشاهی حمله می‌کند. او پادشاه اِگان دوم را برکنار کرده و ملکه می‌شود، اما شهوت انتقام‌جویانه، پارانویا و اعدام‌های اختصاریِ دشمنانش در طول حکومت او، ظاهراً باعث شورش و هرج‌ومرج در شهر می‌شود، طوری که در نهایت اوباشِ خشمگین که از اژدهایان می‌ترسیدند، بسیاری از اژدهایان باقی‌مانده را می‌کشند، و ملکه رینیرا تنها پس از نیم سال بر تخت پادشاهی مجبور به فرار می‌شود، که لقب «ملکهٔ نیمه‌ساله» را به خود می‌گیرد. در نهایت، برادران اِگان دوم، یعنی ایموند و دیرون و همچنین تنها پسر باقیماندهٔ او، میلور، همگی کشته می‌شوند، و خود او فلج شده و دیگر بارور نیست. سه فرزند ارشد رینیرا و همسرش دیمون نیز در طول نبردها کشته می‌شوند. خود رینیرا در نهایت با خیانت اِگان دوم روبرو شده و توسط او اسیر می‌شود. رینیرا در نهایت به طرز وحشیانه‌ای توسط اِگان دوم اعدام می‌شود، که او را به عنوان طعمه به اژدهای معلولش سانفایر می‌خوراند. پس از آن جنگی خونین در حمایت از چهارمین پسر رینیرا، «اِگانِ جوانتر» ادامه می‌یابد، که به‌عنوان گروگان توسط اِگان دوم زندانی شده‌است.
پس از نابودیِ آخرین قدرت جنگیِ «سبزها»، اِگان دوم سرسختانه توسط افراد خود ترور می‌شود و «اِگانِ جوان‌تر»، پسر ملکه رینیرای فقید توسط «سیاهانِ» پیروز به عنوان پادشاه اِگان تارگرین سوم تاج‌گذاری می‌شود و به تمام درگیری‌ها پایان می‌دهد. با این حال، خاندان تارگرین تقریباً تمام اژدهایان خود را از دست می‌دهند، و اژدهایان باقی‌مانده یا رمیده می‌شوند، یا در نهایت در طول سلطنت اِگان سوم می‌میرند.
به گفته جرج آر. آر. مارتین، مفهوم «رقص اژدهایان»، که درگیریِ اصلی در "پرنسس و ملکه" را به تصویر می‌کشد، الهام‌گرفته از جنگ داخلی ۱۵ ساله در انگلستانِ قرون وسطی معروف به «آنارشی» است، جایی که امپراتریس ماتیلدا، دختر و وارث هنری یکم، از سال ۱۱۳۸ تا ۱۱۵۳ پس از میلاد، جنگی طولانی برای جانشینی علیه پسر عمویش استیون انجام داد، که در نهایت با عروج پسر ماتیلدا، هنری دوم، بنیانگذار دودمان پلانتاژنه پایان یافت.
این داستان قرار بود در کتابِ همراه «"جهان یخ و آتش"» گنجانده شود، اما به دلیل طولانی‌شدن کتاب برای مفهوم اصلی یک کتاب کاملاً مصور، حذف شد. این داستان و چندین داستان دیگر در نسخه‌های خلاصه‌شده در گلچین‌های دیگر ظاهر می‌شوند.
"انترتینمنت ویکلی" این رمان ۳۵٫۰۰۰ کلمه‌ای را «نمایشی بزرگ از توانایی مارتین در دراماتیک‌کردن پیچیدگی‌های لغزندهٔ قدرت» دانست: «چگونه شر باعث قهرمانی می‌شود، و چگونه قهرمانان به تبهکاران تبدیل می‌شوند». "پرنسس و ملکه" در سال ۲۰۱۴ نامزد دریافت جایزه لوکس شد.
کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم، بخشی از کلیسای سنت جورج در قلعه ویندزور است. ساخت این کلیسا به سفارش ملکه الیزابت دوم به عنوان مکان دفن پدرش، پادشاه جرج ششم در سال ۱۹۶۲ آغاز و در ۱۹۶۹ به پایان رسید که طراح آن جرج پیس، معمار انگلیسی بود. این مکان خانه ابدی پادشاه جرج ششم، ملکه الیزابت شهبانوی مادر، ملکه الیزابت دوم، شاهزاده فیلیپ دوک ادینبورگ و نیز جایگاه نگهداری خاکستر شاهدخت مارگارت است.
این کلیسا به سفارش ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۶۲ ساخته شد. منشی خصوصی ملکه در دسامبر ۱۹۶۲ نامه ای به رئیس کلیسای ویندزور، اسقف انگلیسی رابین وودز نوشت که حاوی دو درخواست بود: نخست اینکه پسر ارشد ملکه، شاهزاده چارلز برای تأیید آماده شود و دیگر اینکه آرامگاه خاصی برای پدرش پادشاه جرج ششم یافت شود پس از مراسم خاکسپاری پادشاه در کلیسای سنت جرج، بقایای او به طاق سلطنتی زیر کلیسای کوچک منتقل شد. مرگ جرج ششم غیرمنتظره بود و آرامگاه خاصی برای او تعیین نشده بود
درخواست او تا پنج سال عملی نشد زیرا ملکه نمی‌خواست مادرش، ملکه مادر، مراسم دردناک تدفین همسرش را بار دیگر تجربه کند. او همچنین از ایدهٔ مقبره برجسته مرمری و تندیس‌های در اندازهٔ واقعی که برای آرامگاه‌های پادشاهان مرسوم بود خوشش نمی‌آمد و تخته‌های ساده روی زمین را ترجیح می‌داد. در کلیسای سنت جرج فضای مناسبی برای ساخت یک طاق دیگر وجود نداشت. ولی سر انجام راه حلی با ساختن کلیسایی دیگر در نمای بیرونی کلیسای سنت جورج پیدا شد. این اولین باری بود که به کلیسای سنت جرج از زمان تکمیل عبادتگاهی در سمت جنوبی کلیسا توسط الیور کینگ، منشی خصوصی هنری هفتم در سال ۱۵۰۴ بنایی اضافه می‌شد.
طرح اولیه برای کلیسای جدید توسط کمیسیون هنرهای زیبای سلطنتی رد شد. این طرح که توسط پل پاژت و جان سیلی ارائه شد شامل ساخت یک عبادتگاه مستطیل شکل کوچک در دیوار شمالی شبستان بود. طرح دوم ارائه شده برای طراحی کلیسا تصویب شد. این طرح توسط معمار جرج پیس پیشنهاد شد و شامل ساخت یک کلیسای عبادی بین نمازخانه روتلند و گروه کر شمالی کلیسای سنت جورج بود. طراحی پیس ۱۸ فوت ارتفاع، ۱۰ فوت عرض و عمق ۱۴ فوت است. که در سال ۱۹۶۹ تکمیل گردیده‌است. نمازخانه بین دو تکیه گاه خارجی دیوار ورقه ای شمالی قرار دارد، و از سنگی از کلیپشم در راتلند ساخته شده‌است. شیشه‌های رنگی قرمز و آبی کلیسا توسط جان پایپر طراحی شده و توسط پاتریک رینتینز ساخته شده‌است. سقف نمازخانه به رنگ سیاه و سفید تعبیه و با ورق طلا تزئین شده‌است. یک محراب در کلیسای کوچک دارای یک پرتره برجسته برنزی از جرج ششم ساخته شده توسط سر ویلیام رید دیک است، ماکتی از این پرتره در کلیسای سنت مریم مجدلیه در املاک سلطنتی ساندرینگام در نورفولک آویزان شده‌است. بنای تکمیل شده کلیسا توسط رابین وودز، رئیس کلیسای ویندزور به عنوان ادامه دهنده طرح‌های عمود بر گوتیک خود کلیسا اما در قرن بیستم توصیف می‌شود. یک آرامگاه مستقیماً در زیر نمازخانه وجود دارد که بقایا در آن قرار می‌گیرند.http://edition.cnn.com/TRANSCRIPTS/0202/15/lt.01.html
بقایای جورج در ۲۴ مارس ۱۹۶۹ به کلیسای یادبود تازه ساخته شده منتقل شد که به افتخار او نامگذاری شد. کلیسای کوچک با هزینه ۲۵۰۰۰ پوند (معادل ۴۳۷۷۵۴ پوند در سال ۲۰۲۱) ساخته شد که این مبلغ به‌طور کامل توسط الیزابت دوم تأمین گردید. در ۳۱ مارس ۱۹۶۹ در مراسمی با حضورملکه مادر و دخترشان ملکه الیزابت دوم، به همراه همسرش شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ، و فرزندان بزرگشان، شاهزاده چارلز و شاهدخت آن، وقف شد. پادشاه سابق، ادوارد هشتم، به این مراسم دعوت نشد. لوئیس مونتباتن، اولین ارل مونت‌باتن از برمه، به دلیل شرکت در مراسم تشییع جنازه رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، دوایت دی. آیزنهاور، غایب بود. در این مراسم شوالیه‌های گارتر نیز حضور داشتند.
نمازخانه با دروازه‌هایی از آهن فرفورژه مشخص شده‌است که روی آن نوشته شده‌است: "به مردی که در دروازه سال ایستاده بود گفتم: «به من نوری عطا کن تا به سلامت به سوی ناشناخته قدم بردارم»" این کلمات استثنایی برگرفته از شعر"دروازه سال" مینی لوئیز هاسکینز می‌باشد که توسط جرج ششم در پیام سلطنتی کریسمس در سال ۱۹۳۹ بیان گردیده‌است.
خاکستر دختر کوچکتر جرج، شاهدخت مارگارت در ۱۵ فوریه ۲۰۰۲ در طاق سلطنتی کلیسای سنت جرج قرار داده شد. مارگارت اولین عضو خانواده سلطنتی بود که از زمان شاهدخت لوییز، دوشس آرگیل در سال ۱۹۳۹ سوزانده شد. او سوزانده شد تا اطمینان حاصل شود که بقایای او می‌تواند در اتاقک کوچک در زیر نمازخانه قرار گیرد. ملکه مادر، در ۹ آوریل ۲۰۰۲ پس از تشییع جنازه او در کلیسای وست مینستر، در زیر کلیسا به خاک سپرده شد. خاکستر مارگارت در همان زمان در مقبره والدینش قرار گرفت. در حالی که مونوگرام سلطنتی نشان دهنده مارگارت در زیر کتیبه‌ها حک شده‌است، اکنون سنگ قبر مارگارت به‌طور جداگانه در گوشه سمت راست کلیسای کوچک قرار گرفته‌است.
در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲، طی یک مراسم خصوصی که فقط اعضای خانواده سلطنتی در آن حضور داشتند، ملکه الیزابت دوم پس از تشییع جنازه دولتی خود در کلیسای وست مینستر در اوایل همان روز در زیر کلیسای یادبود به خاک سپرده شد. پیکر همسر ملکه، شاهزاده فیلیپ، که در ۹ آوریل ۲۰۲۱ درگذشت؛ پس از تشییع جنازه در کلیسای کوچک، در طاق سلطنتی کلیسای سنت جورج قرار داده شده بود. اما سر انجام در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ به همراه همسرش در زیر کلیسای یادبود پادشاه جورج ششم به خاک سپرده شد. پس از خاکسپاری آنها، یک سنگ قبر جایگزین با یک ستاره فلزی اضافی از نشان گارتر بین نام زوج‌ها در کف نمازخانه گذاشته شد.
پیلاپالو () یک روستا در شهرستان هاریو، استونی است. (retrieved 27 July 2021) این روستا در سال ۲۰۲۰ میلادی ۹۴ نفر جمعیت داشته است.
راجاس (به سانسکریت: रजस्) یکی از سه گونا (گرایش‌ها، کیفیت‌ها، ویژگی‌ها)، مفهومی فلسفی و روان‌شناختی است که توسط مکتب سامخیا در فلسفه هندو توسعه یافته‌است.James G. Lochtefeld, Rajas, in The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M, Vol. 2, Rosen Publishing, , pages 546-547 دو کیفیت دیگر "ساتوا" و "تاماس" هستند. "راجاس" تمایل یا کیفیت ذاتی است که حرکت، انرژی و فعالیت را به حرکت درمی‌آورد.Ian Whicher (1998), "The Integrity of the Yoga Darśana", State University of New York Press, pages 86-87, 124-125, 163-167, 238-243
در فلسفه سامخیا، یکی از سه «گرایش، کیفیت» است: ساتوا، راجاس و تاماس. این دسته از کیفیت‌ها به‌طور گسترده توسط مکاتب مختلف هندوئیسم برای دسته‌بندی رفتار و پدیده‌های طبیعی پذیرفته شده‌است. سه خصلت عبارتند از:
موجود زنده یا جوهر به عنوان نتیجه خالص تأثیر مشترک این سه کیفیت در نظر گرفته می‌شود.Alban Widgery (1930), The principles of Hindu Ethics, International Journal of Ethics, Vol. 40, No. 2, pages 234-237James G. Lochtefeld, Sattva, in The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M, Vol. 2, Rosen Publishing, , page 265
برهمن مظهر جوهر تحرک و انبساط (ragas) است.
دروم‌کول (به لاتین: Drumkul) یک دریاچه در تاجیکستان است که در ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی واقع شده‌است.
تورومتای‌کول (به لاتین: Turumtaykul) یک دریاچه در تاجیکستان است که در ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی واقع شده‌است.
دریاچه آیبوگیر (به لاتین: Lake Aibugir) یک دریاچه است که در ترکمنستان واقع شده‌است.
دریاچه آیدار
دریاچه چهارباغ
پسکم
چتکل (به ازبکی: Chatqol، چتقال. به قرقیزی:Чаткал، چاتقال) یک رود در ازبکستان و قرقیزستان است که در استان جلال‌آباد واقع شده‌است.
چیرچیق
مخزن سد تویابوگوز یک مخزن سد در ازبکستان است که در ولایت تاشکند واقع شده‌است.
دریاچه الاصفر (به عربی: بحیرة الأصفر) یک دریاچه است که در عربستان سعودی واقع شده‌است.
دریاچه زاخر (به عربی: بحیرة زاخر) یک مخزن سد در امارات متحده عربی است که در العین واقع شده‌است.
دریاچه زرزر (به عربی: بحیرة زرزر) یک دریاچه در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده‌است.
دریاچه حمص (به عربی: بحیرة قطینة) یک مخزن سد در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است.
دریاچه قرعون (به عربی: بحیرة قرعون) یک دریاچه مصنوعی، مخزن سد و دریاچه در لبنان است که در استان بقاع واقع شده‌است.
دریاچه سونگ-کول (به لاتین: Song-Köl) یک دریاچه در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
دریاچه آلا-کول (به لاتین: Ala-Köl) یک دریاچه در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
ترسکی آلاتاو (به لاتین: Terskey Ala-too) یک رشته‌کوه در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است. ترسکی آلاتاو ۵٬۲۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دریاچه بش-تاش (به لاتین: Besh-Tash Lake) یک دریاچه در قرقیزستان است.
ماکمال (به لاتین: Makmal) یک رود در قرقیزستان است که در شهرستان دقوز دارا واقع شده‌است.
اون-آرچا (به لاتین: On-Archa) یک رود در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
کوک‌اومرن (به لاتین: Kökömeren) یک رود در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
سوسامیر (به لاتین: Suusamyr) یک رود در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
یومگل (به لاتین: Jumgal) یک رود در قرقیزستان است که در شهرستان جومگل واقع شده‌است.
ترس (به لاتین: Ters) یک رود در قرقیزستان است که در شهرستان آلابقعه واقع شده‌است.
رشته‌کوه چتکل (به لاتین: Chatkal Range) یک رشته‌کوه در قرقیزستان و ازبکستان است. رشته‌کوه چتکل ۴٬۵۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قره-سو
آق-یول (به لاتین: Ak-Jol) یک رود در قرقیزستان است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
آولتیم (به لاتین: Avletim) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
اصطلاح سانسکریت، آدریشتا (سانسکریت: अदृष्ट)، به معنی دیده نشده، نادیده، مشاهده نشده، پیش‌بینی نشده، ناشناخته، نامرئی، غیرمنتظره، فوق محسوس، لطیف ، وصف ناپذیر و سرنوشت اطلاق می‌شود
آدریشتا در فلسفه هندو به نیروی غیبی و نتایج نامرئی کارهایی که به شخص می‌رسد اشاره دارد.
آدریشتا، که در لغت به معنای نادیده است، در بافت میمامسا به نتیجه نامرئی مراسمی (قرائت سرودهای ودائی، مانترا، قربانی) اشاره دارد که به شخص تعلق می‌گیرد؛ و درک آن مستلزم هوشیاری است.
در نظریه اتمی، جهان با دسته شدن و تجمع اتم‌ها شکل می‌گیرد و هر پدیده ای، توسط آدریشتا غیبی که در اتم‌ها ساکن است، ایجاد می‌شود. آدریشتا، اصل غیبی (روح) و جوهر جامع اتم‌ها است و فعالیت و دسته نمودن (اتم‌ها) در این اصل غیبی صورت پذیر است.
کوجاتا (به لاتین: Kojata) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
ایتسای (به لاتین: Itsay) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
ات-باشی (به لاتین: At-Bashy) یک رود در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
دریاچه کولون (به لاتین: Kulun Lake) یک دریاچه در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
کولوکوک (به لاتین: Kölükök) یک دریاچه در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
دریاچه کاپکا تاش (به لاتین: Kapka Tash Lake) یک دریاچه در قرقیزستان است.
دریاچه قره-سو (به لاتین: Kara-Suu Lake) یک دریاچه در قرقیزستان است که در استان جلال‌آباد واقع شده‌است.
کول-سو (به لاتین: Köl-Suu) یک دریاچه در قرقیزستان است.
انگیلچک (به لاتین: Engilchek) یک رود در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
دریاچه مرزباخر (به لاتین: Lake Merzbacher) یک دریاچه در قرقیزستان است.
ایردیک (به لاتین: Yrdyk) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
توپ (به لاتین: Tüp) یک رود در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
توسور (به لاتین: Tosor) یک رود در قرقیزستان است که در شهرستان تونگ واقع شده‌است.
تونگ (به لاتین: Tong) یک رود در قرقیزستان است که در شهرستان تونگ واقع شده‌است.
تمغا (به لاتین: Tamga) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
چونگ-یارگیلچاک (به لاتین: Chong Jargylchak) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
جتی‌اغوز (به لاتین: Jeti-Ögüz) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
جووکو (به لاتین: Juuku) یک رود است که در قرقیزستان واقع شده‌است.
جیرغالانگ (به لاتین: Jyrgalang) یک رود در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
مخزن سد پاپان (به لاتین: Papan Reservoir) یک مخزن سد در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
مخزن سد اورتو-توقوی (به قرقیزی: Орто-Токой суу сактагычы، ورتو توقوي سۇۇ ساقتاعىچى) یک مخزن سد در قرقیزستان است که در استان نارین واقع شده‌است.
مخزن سد کیروف (به لاتین: Kirov Reservoir) یک مخزن سد در قرقیزستان است که در استان تلاس واقع شده‌است.
نیروگاه برق‌آبی کامبار-آتا-۲ (به لاتین: Kambar-Ata-2 Hydroelectric Power Station) یک سد و نیروگاه برقابی در قرقیزستان است که در شهرستان توقتوغول واقع شده‌است.
کیم سونگ مین (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۷۳ – ۲۶ ژوئن ۲۰۱۶) بازیگر اهل کره جنوبی بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "زمان" و "وزن" اشاره کرد.
در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶، همسر کیم سونگ مین با پلیس تماس گرفت تا وضعیت شوهرش را بررسی کنند و گفت که شوهرش پس از مشاجره‌ای که داشتند، تهدید به خودکشی کرده‌است. پلیس متوجه شد که کیم سونگ مین در تلاش برای خودکشی با دار زدن در حمام بود. در ۲۶ ژوئن، پلیس اعلام کرد که کیم سونگ مین از ۲۴ ژوئن در کما بوده‌است و در ساعت ۰۲:۰۰ بامداد (کی‌اس‌تی) برای او تشخیص مرگ مغزی داده شد. این تشخیص در ساعت ۱۰:۱۵ (کی‌اس‌تی) تأیید شد و خانوادهٔ کیم سونگ مین با اهدای اعضای بدن او موافقت کردند. پلیس نیز نامهٔ اهدای عضو را امضا کرد و عمل پیوند در بعد از ظهر انجام شد.
دریاچه ساوه (به عربی: بحیرة ساوة) یک دریاچه درون‌ریز در عراق است که در استان مثنی واقع شده‌است.
رود العظیم (به عربی: نهر العظیم) یک رود در عراق است.