moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۲۱ (که به‌طور رسمی با نام فرمول یک رولکس مگیار ناگیدیژ ۲۰۲۱ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱ اوت ۲۰۲۱ در پیست هونگارورینگ شهر موگورود، مجارستان برگزار شد. این یازدهمین دور از مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۱ خواهد بود.
پس از برخورد مدعیان عنوان قهرمانی، ماکس فرستاپن (ردبول ریسینگ) و لوئیس همیلتون (مرسدس) در دور اول جایزه بزرگ بریتانیا، برتری فرستاپن در رده‌بندی رانندگان به ۸ امتیاز کاهش یافت. پس از آنها راننده مک‌لارن، لاندو نوریس با ۶۴ امتیاز در رده سوم و هم تیمی همیلتون، والتری بوتاس، با ۵۹ امتیاز در رده چهارم قرار دارند.
به‌علاوه، مرسدس در رده‌بندی سازندگان فاصله بین خود و ردبول را به چهار امتیاز کاهش داده بود. مک‌لارن ۱۶۳ امتیاز در رده سوم قرار دارد و اسکودریا فراری با ۱۴۸ امتیاز در رده چهارم و اسکودریا آلفاتاوری با ۴۹ امتیاز رتبه پنجم را کسب کرده‌اند.
رابرت کوبیکا قرار است در اولین جلسه تمرین به جای کیمی رایکونن برای آلفارومئو ریسینگ رانندگی کند.
تأمین کننده تایر مسابقات، پیرلی ترکیبات سی۲ برای تایر هارد، سی۳ میدیوم و سی۴ سافت را برای استفاده در مسابقه اختصاص داده‌است.
ماکس فرستاپن، صدرنشین مسابقات، در اولین تمرین جایزه بزرگ مجارستان سریع‌ترین زمان را ثبت کرد و جلوتر از رانندگان مرسدس والتری بوتاس و لوئیس همیلتون قرار گرفت. جلسه به‌طور مختصر برای تصادف یوکی سونودا در پیچ ۴ پرچم قرمز داده شد. بعد از چند دقیقه و پس از خروج ماشین سونودا تمرین آزاد اول ادامه پیدا کرد.
راننده مرسدس، والتری بوتاس دومین تمرین جمعه خود را در جایزه بزرگ مجارستان به عنوان سریع‌ترین راننده به پایان رساند. هم‌تیمی او لوئیس همیلتون با اختلاف اندک ۰٫۰۲۷ ثانیه‌ای در رتبه دوم قرار گرفت و ماکس فرستاپن راننده ردبول که با کم فرمانی در تقلا بود سوم شد. استابان اوکون از آلپاین که قبل از تمرین روز جمعه، شاسی ماشینش تعویض شده بود با اختلاف ۰٫۷۴۷ ثانیه‌ای نسبت به والتری بوتاس چهارم شد و سرجیو پرز از ردبول پنجم شد.
لوئیس همیلتون از مرسدس توانست سریع‌ترین زمان را در تمرین سوم ثبت کند. ماکس فرستاپن با اختلاف ۰٫۰۸۸ ثانیه‌ای دوم شد و والتری بوتاس دیگر راننده مرسدس سوم شد. تصادف میک شوماخر از تیم هاس که منجر دادن پرچم قرمز و توقف هفت دقیقه‌ای تمرین شد و پس از خروج ماشین شوماخر تمرین ادامه پیدا کرد. رانندگان فراری توانستند چهارمین و پنجمین زمان سریع تمرین سه را ثبت کنند.
گابریلا آگوئاندس (; ) شیرجه‌رو زن اهل مکزیک است.
شامیل بورچاشویلی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اتریش است.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده‌است.
ماتیاس کاس (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل بلژیک است.
در ریاضیات گونا (Genus) (جمع آن Genera است)، تعاریف متفاوتی دارد که با هم دیگر ارتباط معنایی نزدیکی دارند. شاید سریع‌ترین، راحت‌ترین و شهودی‌ترین راه برای معرفی گونا این باشد: تعداد «سوراخ‌های» یک رویه. چنان‌که کره دارای گونای صفر و چنبره دارای گونای ۱ است.
تاشکند یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان قونیه واقع شده‌است. تاشکند ۱٬۳۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چامولوک یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان در ترکیه است که در استان گره‌سون واقع شده‌است. چامولوک ۱٬۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاترین بوشما-پینار (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل کانادا است.
ماریا چنتراکیو (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل ایتالیا است.
سونگ سه-را (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است.
کانگ یونگ-می (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است.
دارا علی‌زاده (زاده ۲۷ اوت ۱۹۹۳) قایقران آمریکایی و نماینده برمودا است.
پدر او ایرانی است و مادر انگلیسی او در جوانی وارد برمودا شد و سپس این زوج هنگام تحصیل در دانشگاه تافتس در ماساچوست با یکدیگر آشنا شدند. او نماینده روئینگ تک‌نفره برمودا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود.
علی‌زاده پرچم‌دار برمودا در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی توکیو بود.
فدریکو ایزولا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
مارا ناواریا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
آلبرتا سانتوچو (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
لشکر چهارم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در سال ۱۹۳۸ تشکیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه‌های غربی و شرقی به نبرد پرداخت.
لشکر چهارم زرهی ۱۰ نوامبر سال ۱۹۳۸ در قرارگاه خود در وورتسبورگ به فرماندهی سرتیپ گئورگ-هانس راینهارت تشکیل شد. این لشکر نیز همانند سایر لشکرهای زرهی آن زمان، شامل دو هنگ ۳۵ و ۳۶ زرهی می‌شد. هر یک از این هنگ‌ها دارای دو گردان و هر گردان دارای چهار گروهان بودند.
لشکر چهارم زرهی به عنوان بخشی از ارتش دهم از گروه ارتش جنوب، در جریان تهاجم به لهستان در کنار لشکر یکم زرهی، نقش سرنیزه زرهی ارتش خود را بر عهده داشت. هنگ ۳۵ زرهی این لشکر به عنوان نخستین یگان آلمانی، خود را به حومه ورشو، پایتخت لهستان رساند و ۹ سپتامبر همراه هنگ ۳۶ زرهی، مأمور به ورود به شهر شد. در جریان تلاش برای اجرای این فرمان هنگ ۳۶ زرهی با برخورد به مقاومت سازمان یافته دشمن، متحمل تلفات سنگینی شد. شرایط برای هنگ ۳۵ زرهی نیز به همین ترتیب دشوار بود به شکلی که این هنگ دو تن از فرماندهان گروهان‌های خود را در میدان نبرد از دست داد. لشکر چهارم زرهی در عرض تنها یک روز از نبرد ورشو ۵۷ تانک از مجموع ۱۲۰ تانک به‌کار گرفته شده در این موضع، را از دست داد. از همین رو تهاجم به ورشو متوقف و لشکر برای استراحت و بازسازی از خط مقدم عقب کشیده شد. در مجموع در نبرد لهستان تا ۲۰ سپتامبر، قریب به ۵۰۰ تن از ۱۰ هزار نفر نیروی لشکر چهارم زرهی کشته و ۹۴ تانک آن آسیب دیده یا منهدم شدند. خسارت وارده به تجهیزات این لشکر معادل یک سوم کل تانک‌های آغاز جنگ آن شامل ۶ تانک پنزر ۴ بود. تعدادی از تانک‌ها برای جلوگیری از به غنیمت درآمدن، توسط خدمه منفجر شدند.
لشکر چهارم زرهی به فرماندهی سرتیپ یوهان اشتفر به عنوان بخشی از سپاه ۱۶ موتوریزه از گروه ارتش ب، بلژیک را از ۱۰ ماه مه سال ۱۹۴۰ مورد تهاجم قرار داد. در این هنگام از مجموع ۳۱۴ تانک این لشکر برای انجام عملیات، ۱۵۲ دستگاه آن تانک‌های منسوخ پنزر ۱ بودند. وظیفه این لشکر محافظت از جناح گروه ارتش آ بود که قصد داشت با عبور از رود موس خط نیروهای دشمن را بشکند. با واکنش نیروهای فرانسوی به این اقدام، نخستین نبرد عمده زرهی جنگ برای هنگ ۳۵ زرهی لشکر در ۱۲ ماه مه در نزدیکی انو و روز بعد در مردور به وقوع پیوست. این یگان موفق شد در طی این درگیری‌ها ۳۹ تانک فرانسوی را از بین ببرد. در مجموع در نبردهای جبهه غربی لشکر چهارم زرهی ۵۱۸ تن از نیروها و ۸۶ دستگاه از تانک‌های خود را از دست داد.
پس از فروپاشی مقاومت فرانسه، لشکر چهارم زرهی به منظور مراقبت از سرزمین‌های تصرف شده، به لیبورن در مرز اراضی تحت کنترل دولت فرانسه ویشی در جنوب منتقل گردید. در این زمان فرماندهی لشکر به سرتیپ فن لانگرمن اونت ارلنکمپ سپرده شد. برنامه‌هایی جهت پیشروی بیشتر به سمت جنوب برای مشارکت این لشکر در عملیات‌های احتمالی علیه جبل‌الطارق مطرح گشت که هیچگاه عملی نشد و لشکر در همان موضع باقی‌ماند. روز ۱۱ نوامبر هنگ ۳۶ زرهی به لشکر چهاردهم زرهی که در حال ایجاد بود، منتقل شد.
لشکر چهارم زرهی از ۴ آوریل سال ۱۹۴۱ برای آماده‌سازی جهت تهاجم به یوگسلاوی به مرز مجارستان منتقل گردید اما در نهایت ۲۰ آوریل راهی ناحیه پوزن شد که دو ماه آینده را در آن سپری نمود. از روز ۶ ژوئن راهپیمایی لشکر به سمت مرز آلمان و شوروی آغاز شد تا به سپاه ۲۴ موتوریزه گروه زرهی ۲ ملحق شود. در این زمان این لشکر ۲۰۴ تانک، ۷۸ خودروی زرهی، قریب به ۲۰۰۰ کامیون، ۱۰۰۰ اتوموبیل و ۱۶۰۰ موتورسیکلت در اختیار داشت که آن را به یکی مجهزترین لشکرهای زرهی ورماخت بدل ساخته بود.
با آغاز عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، لشکر چهارم زرهی حمله خود را از ساعت ۳:۳۰ بامداد با یک گلوله‌باران نیم ساعته شروع کرد. به این گلوله‌باران هیچ پاسخی از جانب دشمن داده نشد و تیپ ۴ تفنگ‌دار لشکر بدون مواجهه با هیچ مقاومتی با کمک قایق‌های بادی از رود بوگ گذر کرد. این لشکر با گذر از جنوب برست، از طریق مناطق جنگی به سمت شرق پیشروی نمود. شهر کوبرین اندکی پس از ساعت ۱۵ روز ۲۳ ژوئن به تصرف نیروهای لشکر درآمد و سپس با با حفاظت جناح راست لشکر سوم زرهی، حرکت به سمت مینسک ادامه پیدا کرد. روز ۲۴ ژوئن حمله ۱۲ بمب‌افکن دشمن به این لشکر، سه کشته و ۲۰ زخمی برجای نهاد. لشکر چهارم زرهی ۲۷ ژوئن با تحمل خسارت تنها یک کشته و چند زخمی، شهر باراناویچی را به زیر سلطه خود درآورد و ۳۰۰ سرباز دشمن به اسارت گرفت. در همین موقعیت ۲۵ توپ، ۱۱ تانک، چندین کامیون و تعدادی ذخیره سوخت نیز غنیمت گرفته شد.
اوایل ماه ژوئیه لشکر چهارم زرهی با رخنه در خط دفاعی استالین، به سمت رود دنیپر پیشروی کرد. روز ۴ ژوئیه این لشکر مأمور به دستیابی به استاریی‌بیچوف و پل آن بر روی رود دنیپر شد. در این موضع لشکر با مقاومت شدید دشمن مواجه و درگیر مبارزات سنگینی گشت. بین روزهای ۱ تا ۱۰ ماه ژوئیه، ۱۲۰ تن از نیروهای لشکر کشته و ۱۷۸ تن دیگر زخمی شدند. پس از چند نبرد زرهی سخت، روز ۱۳ ژوئیه توان عملیاتی لشکر به ۲۵ تانک کاهش یافت. تا روز ۲۰ ژوئیه این لشکر خود را به پروپویسک رساند و شهر را به تصرف درآورد. چندین ضد حمله دشمن در این موقعیت توسط لشکر چهارم زرهی دفع گردید که مرگ ۱۵۱ تن و زخمی شدن ۴۹۳ تن از نیروهای آن انجامید. روز ۲۱ ژوئیه ۴۴ تانک عملیاتی در اختیار لشکر بود. روزهای بعد با دریافت تانک‌های جایگزین و قطعات یدکی، این مقدار به ۹۰ تانک افزایش پیدا کرد. روز ۳۰ ژوئیه در اثر کمبود مهمات عملیات عبور از روز دنیپر لغو شد.
اوایل ماه اوت، لشکر چهارم زرهی به مناطق جنوبی منتقل شد تا در عملیات علیه نیروهای دشمن در حوالی کی‌یف مشارکت نماید. این لشکر در دو روز آغازین، با پیشروی ۷۰ کیلومتری و اسارت ۴۰۰ تن از قوای دشمن، موفقیت بزرگی کسب کرد. در مجموع برآورد می‌شود در جریان نبردهای اطراف کی‌یف، لشکر چهارم زرهی قریب به ۳ هزار سرباز شوروی را از بین برده و ۱۷ هزار تن از آن‌ها را اسارت گرفته‌است. از مجموع تانک‌های باقیمانده لشکر چهارم زرهی، روز ۹ سپتامبر ۸۳ دستگاه عملیاتی و ۷۹ دستگاه نیازمند تعمیر بودند. در نهایت روز ۲۵ سپتامبر عملیات در قالب گروه ارتش جنوب به پایان رسید، این لشکر به منطقه اریول در شمال منتقل گشت تا آماده تهاجم به مسکو شود.
لشکر چهارم زرهی به عنوان بخشی از سپاه ۲۴ موتوریزه از روز ۳۰ سپتامبر در قالب عملیات "تایفون"، یورش به جانب مسکو را آغاز کرد. لشکر چهارم زرهی نقش کلیدی را برای گروه زرهی ۲ در جناح جنوبی گروه ارتش مرکز ایفا نمود. این لشکر، با وجود عملی نشدن پشتیبانی هوایی برنامه‌ریزی‌شده در اثر مه‌آلود بودن هوا، صبح روز ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۴۱ در طول جاده گلوخوف-سفسک خط مقدم مدافعان ارتش سرخ را شکست. گروه رزمی "ابرباخ" متشکل از هنگ زرهی لشکر و چندین یگان دیگر، نقش جلودار لشکر را بر عهده داشت. نبردهای موضعی در نقاط مختلف به وقوع پیوست اما نیروهای لشکر با سرعت بسیار زیادی پیش رفتند. این نیروها تا عصر روز نخست خود را به کروگلایا پولیانا در عمق حدود ۲۵ کیلومتری دفاع دشمن رساندند. گروه رزمی جلودار لشکر حمله را از ساعت ۷ صبخ روز بعد از سر گرفت. با بهبود شرایط آب‌هوایی، زیر چتر پشتیبانی نزدیک هوایی هواگردهای اشتوکا، سفسک و پل‌های مهمی در شمال آن به تصرف درآمد. به دستور ارتشبد هاینتس گودریان، فرمانده گروه زرهی، نیروهای لشکر تقریباً بلافاصله حرکت به سمت دمیتروفسک را آغاز کردند. این لشکر تا ساعات ۱۰ شب روز ۱ اکتبر خود را به دمیتروفسک در ۱۲۰ کیلومتری عمق اراضی مدافعان رساند تا بدون تحمل تلفات زیادی به عنوان سریع‌ترین یگان آلمانی این عملیات در عرض دو روز نیمی از راه شهر اریول را پیموده باشد. سلطه بر اریول نیز روز ۳ اکتبر محقق شد. هنگام حرکت از روز بعد به جانب متسنسک تنها ۵۹ تانک عملیاتیمعادل ۶۰ درصد کل تانک‌های آغاز عملیات، در این لشکر باقی مانده بود. از مجموع خسارات صرفاً شش تانک توسط دشمن منهدم شده و مابقی مشکلات فنی پیدا کرده بودند. در نبرد بر سر اریول و متسنسک، لشکر چهارم زرهی برای نخستین بار با تعداد زیادی از تانکهای قدرتمند کی‌وی-۱ و تی-۳۴ دشمن مواجه گشت. پس از این درگیری شش تانک دیگر لشکر به همراه ادوات دیگری نیز از دست رفت. به هر صورت منابع شوروی مدعی شدند ۵۰ تانک آلمانی در این نبرد منهدم کرده‌اند. در مواجهه با مقاومت شدید دشمن، ادامه عملیات تا روز نهم اکتبر متوقف شد. با از سرگیری تهاجم، متسنسک روز ۱۱ اکتبر به تصرف درآمد اما درگیری‌ها در این شهر دو هفته دیگر ادامه پیدا کرد. پیشروی لشکر آن را روز ۳۱ اکتبر به ناحیه تولا رساند. نبرد ماه‌های اکتبر و نوامبر در مجموع موجب کشته شدن ۳۵۰ نفر از نیروهای لشکر و زخمی شدن قریب به هزار نفر دیگر از آن‌ها شد. شرایط وخیم آب‌وهوایی باعث بیماری بسیاری دیگر از نفرات لشکر گردید. اوایل ماه دسامبر ونیوف تصرف شد و تلاش برای سلطه بر تولا ادامه پیدا کرد. شرایط آب‌وهوا، کمبود سوخت و تجهیزات و مقاومت سرسختانه دشمن، دست آخر موجبات توقف نهایی لشکر چهارم زرهی در حومه تولا را فراهم آورد.
آغاز ضد حمله گسترده ارتش سرخ از پنجم ماه دسامبر سال ۱۹۴۱، لشکر چهارم زرهی را تا اورل عقب راند. در طول این ماه لشکر تقریباً تمامی تانک‌های خود را از دست داد و تنها یک یگان به اندازه گروهان برای آن باقی ماند. تا اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ عقب‌نشینی تا بریانسک ادامه پیدا کرد. ماه فوریه لشکر چهارم زرهی گزارش کرد در مجموع ۱۱ هزار نفر، ۱۲ تانک و ۱۸ توپ در اختیار دارد. در طول نبردهای سنگین هفت ماه گذشته قریب به ۱۳۰۰ تن از نیروهای لشکر جان خود را از دست داده و نزدیک به ۴ هزار نفر از آن‌ها زخمی شده بودند. تا این زمان تقریباً تمامی خودروهای لشکر از میان رفته بود. در ادامه نیروها وادار به راهپیمایی پیاده و استفاده از ۳۵۰۰ اسب لشکر جهت جابه‌جایی ادوات شدند. لشکر چهارم زرهی بیشتر سال ۱۹۴۲ درگیر عملیات‌های تدافعی در طول رود اوکا در ناحیه متسنسک بود. روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۲ تنها ۲۰ تانک در اختیار لشکر چهارم زرهی از جمله ۲ پنزر ۲، ۲ تانک فرماندهی و ۱ تانک غنیمتی تی-۳۴ بود. در این زمان تنها بخشی از لشکر حالت موتوریزه داشت.
با مشارکت لشکر در برخی عملیات‌های تهاجمی بزرگ در ماه ژوئیه و اقدامات ضد پارتیزانی، شدت نبردهای آن محدود شد. به همین جهت تلفات آن از ماه مه سال ۱۹۴۲ تا پایان ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ تنها اندکی بیش از ۸۰۰ کشته، مجروح و مفقود بود. لشکر سال ۱۹۴۳ شروع به بازسازی نمود. نیروی انسانی آن تکمیل گردید اما توان هنگ زرهی آن با توجه به محدودیت تولید تانک در آلمان و انتقال قوا به مناطق جنوبی جهت اجرای یک عملیات تهاجمی بزرگ، همچنان پایین باقی ماند.
ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ ترابری نخستین بخش خودروها، نفرات و تجهیزات جهت ترمیم لشکر آغاز شد. با این حال از ۲۸۰ نیمه‌شنی وعده داده شده تنها ۱۰۰ دستگاه تحویل لشکر گردید. همچنین دریافت تانک‌های "پنتر" تا سال بعد به طول انجامید و این لشکر هیچگاه تانک "تیگر" دریافت نکرد. به هر صورت گردان ۹۰۴ "اشتوگ" جهت پشتیبانی از لشکر عازم گردید. به گردان ۴۹ ضد تانک لشکر نیز ۲۷ توپ خودکششی ضد تانک ماردر ۲ اختصاص یافت.
قسمتی از خط مقدم که لشکر چهارم زرهی در آن حضور داشت نسبتاً آرام بود و لشکر تنها اقدامات تهاجمی محدودی را اواخر سال ۱۹۴۳ و اوایل سال ۱۹۴۴ تجربه کرد. این شرایط با شمول لشکر در اوایل ماه فوریه سال ۱۹۴۴ در گروه‌رزمی که مسئول نجات نیروهای به محاصره درآمده آلمانی در ناحیه کوفل شده بود، تغییر کرد. این گروه‌رزمی در طول رود بوگ در نزدیکی شهر دوروهوسک مستقر گردید و تلاش کرد از روز ۱۹ مارس محاصره را از جانب غربی بشکند. لشکر چهارم زرهی که با گروه‌رزمی "مولنکمپ" تقویت شده بود، تحت امر سپاه ۵۶ زرهی، در تهاجم مشارکت نمود. این لشکر با حمله از جانب شمال غربی موفق به عبور از سد نیروهای دشمن و رساندن خود به کوفل در روز ۵ آوریل گردید.
پس از موفقیت در کوفل، لشکر چهارم زرهی دو و نیم ماه را در قسمتی نسبتاً آرام در پشت خط مقدم گذراند و در عملیات کوچک عموماً علیه گروه‌های پارتیزانی مشارکت داشت. با دریافت اطلاعاتی از تهاجم گسترده قریب‌الوقوع شوروی، لشکر در عرض دو هفته مقداری نیروی انسانی و تجهیزات دریافت کرد. با تحویل تعدادی تانک "پنتر" مدل آ و پنزر ۴ مدل گِ و همچنین توپ‌های خودکششی ضد تانک یگدپنتسر ۴، شمار تانک‌های لشکر به ۱۳۰ دستگاه رسید.
با آغاز عملیات باگراتیون در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ توسط شوروی، لشکر چهارم زرهی با قطار به مرکز ناحیه عملیاتی در بلاروس منتقل شد.
کتی زفرس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش سه‌گانه زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در مسابقات جهانی ورزش سه‌گانه در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به ترتیب مدال‌های برنز، نقره و طلا را بدست آورد.
کتی زفرس در مسابقات المپیک توکیو ۲۰۲۰ که در سال ۲۰۲۱ برگزار شد ۲ مدال بدست آورد. او ۱ مدال برنز مسابقات فردی و ۱ مدال نقره مسابقات تیمی کسب کرد.
جورجیا تیلور-براون (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا است.
فلورا دافی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش سه‌گانه زن اهل برمودا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
پولینا گوریوا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ترکمنستان است.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
میکیکو آندو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ژاپن است.
مود شارون (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل کانادا است.
احمدور رشید چودری (؛ زادهٔ ) ویراستاری، نشر، شاعر، یک مشاور مبتکر و خلاق اهل بنگلادش است. او را به توتول می‌شناسند. وی در ۲۰۱۶ که توسط مارگارت اتوود انتخاب شده بود، برنده جایزه بین‌المللی قلم و نشان شجاعت شد. چودری همچنین برنده جایزه انجمن ناشران بین‌المللی، لیست کوتاه شد و در ۲۰۱۸ برنده جایزه ولتایر و جایزه اوسیتسکی شد. مقالات وی در روزنامه‌ها و مجلات و وبلاگ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در ۱۹۹۰چودری مجله شادباشار را تأسیس کرد. او در ۲۰۰۴ یک انتشارات، با همین نام، در داکا تأسیس کرد. شادباشار برنده جایزه شهید منیر چودری شد که توسط آکادمی بنگال در ۲۰۱۳ به چودری اعطا شد. در فوریه ۲۰۱۵، او به دلیل انتشار مطالب نویسندگان ملحد تهدید به مرگ شد.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵، وی توسط مهاجمان با چاقو مورد حمله قرار گرفت. چودری در وضعیت وخیمی مصدوم شد و در بیمارستان بستری گردید. انصارالله (AQIS بنگلادش) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. او در ژانویه ۲۰۱۶به تبعید رفت و در نروژ ساکن شد. هنگامی که او به عنوان نویسنده مهمان توسط شبکه بین‌المللی شهرهای پناهندگی و مقامات نروژی دعوت شد. او در مشغول کار در مجله آنلاین خود شادباشار بود. مأموریت اصلی شادباشار انتشار آثاری در زمینه سیاست، آزادی بیان، فعالیت و ادبیات است. این پلتفرم برای الهام بخشیدن به نویسندگان و فعالان، به ویژه کسانی که در معرض خطر یا تبعید هستند می‌باشد تا با ارائه فرصتی برای انتشار آثار خود و مشارکت در تغییر اجتماعی و سیاسی از طریق تبادل ایده‌ها پیدا کنند.
در ۲۰۱۶، مجله شادباشار با دریافت نشان بین‌المللی شجاعت و جایزه پن پینتر اعطا شد. چودری فینالیست جایزه آزادی انتشار IPA ۲۰۱۶ و انجمن ناشران بین‌المللی، فهرست کوتاه ۲۰۱۸ را کسب کرد. در ۲۰۱۷وی در "انجمن آزادی اسلو" "الهام بخش" کنفرانس بود.
رِق () (همچنین riqq یا RIK نوشته می‌شود) نوع از دایره زنگی است که به عنوان یک آلت موسیقی سنتی در موسیقی عربی استفاده می‌شود. این ساز یک ابزار مهم در موسیقی محلی و کلاسیک در سراسر جهان عرب زبان است. رق به‌طور سنتی دارای یک قاب چوبی است گرچه امروه ممکن است از فلز نیز ساخته شود. در اطراف دیواره‌ی ساز تعدادی سنج قرار دارد. پوسته‌ی نازک و نیمه شفافی نیز از جنس پوست ماهی، بُز یا اخیراً یک ماده مصنوعی بر روی لبه ساز کشیده می‌شود. قطر رق بین ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر است. رق نام خود را در قرن نوزدهم به دست آورد تا از دُف و سایر سازهای کوبه ای متمایز باشد.
قاب "ریک را" می‌توان در دو طرف داخلی و خارجی با خاتم کاری مانند مروارید، عاج یا چوب تزئینی مانند زردآلو یا لیمو پوشاند. ده جفت سنج کوچک دارد (حدود شش سانتی‌متر قطر)، در پنج جفت شکاف نصب شده‌است. پوست ماهی یا بز جوان روی قاب چسبانده و محکم می‌شود. در مصر "رق" معمولاً ۲۰ سانتی‌متر عرض و حدود ۶ سانتی‌متر ضخامت دارد. در عراق کمی بزرگتر است.
رق تغییرات زیادی را در طول دو دهه گذشته تجربه کرده‌است. این ساز "به" طور سنتی دارای یک قاب چوبی است که پوست حیوان به آن چسبیده است. گاهی رطوبت و دما، پوست طبیعی را تا حدی شُل می‌کند که صدای ساز نامطلوب می‌شود. سازندگان اخیراً با استفاده از پوست نایلونی، محافظ فلزی و پیچ و مهره، مشکل تغییر کوک پوست را حل کرده اند. اما سنگین شدن رق، نواختنش "را کمی دشوار کرده است."
فرقه سوسیالیست عثمانی (به ترکی: Osmanlı Sosyalist Fırkası, OSF) یک حزب سیاسی سوسیالیستی بود که در سال ۱۹۱۰ در امپراتوری عثمانی تأسیس شد.
تا پیش از تأسیس فرقۀ سوسیالیست عثمانی، گروه‌ها و احزاب سوسیالیست تنها در میان اقلیت‌های امپراتوری عثمانی وجود داشت، فدراسیون کارگران سوسیالیست سالونیک عمدتاً از یهودیان و حزب چپ‌گرای فدراتیو خلق (دسته بلغاری) و همچنین گروهی که سوسیالیست‌های محدود نامیده می‌شدند از بلغاری‌ها بودند که در آنجا کار می‌کردند.مازوُوِر، ۲۰۰۴: ص ۲۸۷. از طرف دیگر نیز مرکز سوسیالیستی یونانی استانبول، حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان و فدراسیون انقلابی ارمنی قرار داشت.سایت طرف: "فرزندان کارگر جمهوری!" (به ترکی)؛
فرقۀ سوسیالیست عثمانی در حقیقت یک حزب سیاسی واقعی به معنای مدرن کلمه نبود، بلکه گروهی از روشنفکران بود. پس از آنکه ترک‌های جوان دست به اقدامات سخت‌گیرانه‌ای علیه اپوزیسیون زد، این حزب نیز شروع به حمایت از اپوزیسیون کرد. در سپتامبر ۱۹۱۱ یک سازمان خارج از کشور حزب ه توسط رفیق نوزاد رهبری می‌شود در پاریس تأسیس شد که می‌توانست ارتباطاتی را با جنبش بین‌الملل کارگران برقرار کند. اگرچه فعالیت‌های این گروه همچنان محدود باقی ماند، اما با این وجود حسین حلمی توانست با ژان ژورس مکاتباتی برقرار کند. با این جال حزب در پذیرفته شدن در بین‌الملل دوم ناکام ماند.
پس از کودتای نظامی ۱۹۱۳ توسط ترک‌های جوان، اپوزیسیون به شکل سنگینی زیر سرکوب قرار گرفت و دورۀ سختی برای فرقۀ سوسیالیست عثمانی آغاز شد. حسین حلمی در همان سال دستگیر شد و تا سال ۱۹۱۸ یا در زندان بود و یا در تبعید به سر می‌برد. این امر در نهایت منجر به این شد که در عمل کار حزب به پایان برسد.
رئیس فرقۀ سوسیالیست عثمانی حسین حلمی یک روزنامه‌نگار بود که در ۲۶ فوریۀ ۱۹۱۹ روزنامۀ "اشتراک" را بنیانگذاری کرد. دیگر اعضای رهبری‌کنندۀ حزب عبارت بودند از عون‌الله کاظمی، نامیق حسن، پرتو، توفیق، ابن الطاهر، اسماعیل فایق، بها توفیق، و حمید صبحی. پس از سقوط رژیم ترک‌های جوان، حزب بار دیگر در سال ۱۹۱۹ فعالیت خود را تحت رهبری حسین حلمی و مصطفی فاضل و از سر گرفت و نام خود را به "فرقه سوسیالیست ترکیه" تغییر داد. حزب از ابتدا با بین‌الملل دوم ارتباط برقرار کرد و در کنگره‌های آن در برن، آمستردام و ژنو دارای نماینده بود. همچنین یک انجمن بین‌المللی کارگران در استانبول وجود داشت که عمدتاً از اقلیت‌های یونانی، بلغاری و یهودی تشکیل شده‌بود.بنینگسن و دیگران، ۱۹۷۰: ص ۳۰۴.
اگرچه تأسیس فرقۀ سوسیالیست کارگران و دهقانان ترکیه توسط شفیق حُسنو (دَیمَر) در سپتامبر ۱۹۱۹ که به سمت بین‌الملل سوم گرایش داشت سبب شد تا بسیاری از اعضای فرقه سوسیالیست ترکیه این حزب را ترک کنند، اما این حزب باز هم توانست موج اعتصاب‌های بزرگی را با موفقیت در سال ۱۹۲۰ به راه بیندازد. فرقه سوسیاسلیت ترکیه که به صورت بنیادی فعالیت‌های اتحادیه‌های کارگری را سازماندهی می‌کرد، در مدتی کوتاهی محبوبیت بسیاری در میان کارگران به دست آورد. از سوی دیگر حسین حلمی از درگیری‌های بین ستادهای پادگانی برتانیا در استانبول و شرکت‌های فرانسوی با موفقیت بیشترین استفاده را کرد. او توانست حمایت مقامات انگلیسی را در استانبول به دست بیاورد.
پس از آنکه درگیری‌ها بین طرفین بریتانیایی و فرانسوی فروکش کرد و حزب به تهدیدی علیه شرکت‌های بین‌المللی تبدیل شده‌بود، فرقۀ سوسیالیست ترکیه قدرت خود را از دست داد. شرکت‌های فرانسوی سازمان‌های کارگری رقیبی مانند "جمعیت صیانت عملگان" (به ترکی: Amele Siyanet Cemiyeti) تأسیس کرده و از آن‌ها حمایت کردند و کارگران را مجبور کردند که ان‌ها را بپذیرند. عضویت اجباری در سال ۱۹۲۲ یکی از دلایل اصلی شکست بزرگ اعتصاب کارگران تراموای شهری بود. پس از این شکست، حسین حلمیدستگیر شد و حزب نیز منحل شد.
انشعابی در حزب منجر به تأسیس فرقۀ سوسیالیست مستقل (به ترکی: Müstakil Sosyalist Fırkası) شد که موفقیتی به دست نیاورد.
فرقۀ سوسیالیست ترکیه تقریباً فقط در استانبول سازمان یافته بود. همین امر فاصلۀ حزب را از کمالیست‌ها که جنبشی ملی را علیه اشغال آناتولی رهبری می‌کردند، و کمونیست‌هایی که برای اتحاد کارگران و سازمان‌ها تلاش می‌کردند حفظ می‌کرد. فرقۀ سوسیالیست ترکیه بیشتر یک اتحادیۀ کارگری بود تا یک حزب سیاسی.
فرقه سوسیالیست مستقل (به ترکی: Müstakil Sosyalist Fırkası) یک حزب سیاسی سوسیالیستی در ترکیه بود. این حزب در تابستان ۱۹۲۲ به دنبال انشعابی از فرقه سوسیالیست ترکیه تأسیس شد. بنیانگذار فرقۀ سوسیالیست مستقل راسم ساکر از رهبران اتحادیه‌های کارگری ترکیه بود.کولاسکی، ۱۹۸۵: ص ۳۳۱.
فرقۀ سوسیالیست مستقل در بین‌الملل کارگران سوسیالیست عضویت داشت.کولاسکی، ۱۹۸۵: ص ۳۳۱.
قاسم شعله‌سعدی حقوقدان و استاد دانشگاه و فعال سیاسی منشوری با عنوان «اندیشه راه سوم» منتشر ساخته که به گفته او می‌تواند نقشه راهی برای گذر از جمهوری اسلامی باشد. مبارزات خشونت‌پرهیز، اعتصابات سراسری و نافرمانی مدنی، راهکارهای ارائه شده در این منشور هستند. قاسم شعله‌سعدی که دو بار از شیراز به عنوان نماینده مجلس شورای اسلامی انتخاب شده، در سال ۸۸ قصد داشت در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی شرکت کند ولی شورای نگهبان کاندیداتوری او را تائید نکرد.
راه سوم برای گذر از جمهوری اسلامی
”فقدان مدیریت سراسری را دلیل اصلی عدم موفقیت خیزش‌های مردمی دی ۹۶ و آبان ۹۸ می‌داند و معتقد است که با تظاهرات و تجمعات خیابانی نمی‌توان نظام کنونی را وادار به ترک قدرت کرد.
این منشور برنامه‌ای سه مرحله‌ای برای گذر از جمهوری اسلامی، استقرار نظامی دمکراتیک و تحکیم آن ارائه داده است که البته هنوز از تائید مردم و دیگر تشکل‌های سیاسی داخل و خارج از کشور برخوردار نیست.“
دانلود منشور راه سوم
کیهان لندن - قاسم شعله‌سعدی: راه سوم برای گذر از جمهوری اسلامی
نقد ، بررسی و طرح سوال از طرف مهمانان و پاسخ از دکتر قاسم شعله سعدی در مورد اندیشه راه سوم
دکتر قاسم شعله سعدی – چرا راه سوم؟
راه سوم به سوی ائتلاف ملی
همگرایی اپوزیسیون – اندیشه راه سوم – جهانگیر شادانلو , آریاسب باوند , ماندانا شکری نژاد
راهکارهای اندیشه راه سوم برای ایران فردا
فرقه کارگر نام یک حزب سیاسی است که گفته می‌شود در سال ۱۹۱۷ توسط ابوالقاسم لاهوتی در شهر کرمانشاه تأسیس شده‌است.کالج لانگات سینگ: "مواد درسی آنلاین دربارۀ ایران: ابوالقاسم لاهوتی" (به انگلیسی)، نوشتۀ سک مد حفیجور؛ بازدید در ۵ مرداد ۱۴۰۰. اگرچه اطلاعات چندانی دربارۀ این حزب و فعالیت‌هایش در کرمانشاه وجود ندارد، اما از آن به عنوان نخستین حزب کمونیست در ایران و تنها حزب کمونیستی یاد می‌شود که قبل از تأسیس حزب کمونیست ایران در دهه ۱۹۲۰ در داخل ایران تشکیل شده‌است.
نیروهای روسیۀ تزاری به فرماندهی ژنرال ، بیستون را در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۱۶ و کرمانشاه را در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۶ تسخیر کردند. آن‌ها در ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ کرند و سرپل ذهاب و قصر شیرین را نیز به تصرف خود درآوردند.رحمانی، علی، "جایگاه ایران در استراتژی آلمان"، در "ایران و جنگ جهانی اول: مجموعه مقالات سمینار"، صص ۱۴۶–۱۳۱، تهران: وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات، چاپ یکم: ۱۳۸۰؛ ص ۱۴۴–۱۴۳. کرمانشاه تا فوریهٔ ۱۹۱۷ در اشغال روسیهٔ تزاری باقی ماند. در این زمان با وقوع انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷ نیروهای روس شروع به عقب‌نشینی کردند و از کرمانشاه خارج شدند.دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم؛ "جنگ جهانی اول در استان کرمانشاه"؛ بازدید در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵.
در این دوران نیروهای ارتش روسیه در کرمانشاه حضور داشتند. گفته می‌شود که در میان سربازان و افسران ارتش تزاری برخی از نیروهای انقلابی کمونیست حاضر بوده‌اند که به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه گرایش داشته‌اند. ابوالقاسم لاهوتی که در نیروهای ژاندارمری خدمت می‌کرده و درجۀ ماژوری داشته‌است، در کرمانشاه در تماس با این افرادِ نفوذی در ارتش روسیۀ تزاری تحت تأثیر عقاید کمونیستی قرار گرفته‌است. او در این دوره حزبی با نام فرقۀ کارگر با مشی کمونیستی تأسیس می‌کند.کالج لانگات سینگ: "مواد درسی آنلاین دربارۀ ایران: ابوالقاسم لاهوتی" (به انگلیسی)، نوشتۀ سک مد حفیجور؛ بازدید در ۵ مرداد ۱۴۰۰.
زندگی بر روی می‌سی‌سی‌پی، خاطرات مارک تواین از روزهای حضور خود به عنوان رانندهٔ کشتی بخار در رودخانه می‌سی‌سی‌پی قبل از جنگ داخلی آمریکا است که در سال ۱۸۸۳ چاپ شد. این کتاب همچنین یک سفرنامه است؛ سفر او به رودخانه می‌سی‌سی‌پی از نیواورلئان به سنت پل، سال‌ها پس از جنگ داخلی آمریکا.
کتاب با تاریخ مختصری از رودخانه که توسط اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها گزارش شده آغاز می‌شود، و سفر اکتشافی کاوشگر اسپانیایی ارناندو د سوتو در سال ۱۵۴۲ را شرح می‌دهد. این داستان با حکایت‌هایی از آموزش دیدن مارک تواین به عنوان یک رانندهٔ کشتی بخار، نزد کشتیرانِ باتجربه ای به نام هوراس ای. بیکسبی ادامه می‌یابد. وی با علاقهٔ فراوان علم کشتیرانی بر روی رودخانهٔ همیشه در حال تغییر می‌سی‌سی‌پی را در بخشی که برای اولین بار در سال ۱۸۷۶ با عنوان «زمان‌های قدیمی در می‌سی‌سی‌پی» منتشر شد، توصیف می‌کند. اگرچه تواین در هنگام شروع آموزش ۲۱ ساله بود اما در این کتاب، خود را کمی جوان تر جلوه می‌دهد و از خود به عنوان نوپا و پسری یاد می‌کند که از خانه فرار کرده تا به دنبال شانس خود در رودخانه برود.
در نیمهٔ دوم کتاب، مارک تواین سفر خود را سال‌ها بعد از جنگ داخلی آمریکا با کشتی بخار از سنت لوئیس به نیواورلئان روایت می‌کند. او گسترش راه‌آهن، گسترش شهرهای بزرگ و جدید و گسترش کارخانه‌ها را توصیف می‌کند و مشاهدات خود در مورد حرص و طمع، از بین رفتن بعضی از شهرهای کوچکِ حاشیهٔ رود، اثرات جنگ و همچنین معماری بد را اضافه می‌کند.
این کتاب به‌طور همزمان در سال ۱۸۸۳ در ایالات متحده و بریتانیا منتشر شد. این اولین کتاب تایپ شده با ماشین تحریر بود که به ناشر ارسال شد. مارک تواین از ماشین تحریرش استفاده نکرد، اما منشی وی، ایزابل وی لیون، از روی دست نوشته تواین تایپ کرد.
در سال ۱۹۸۰، این کتاب به عنوان یک برای تلویزیون عمومی آمریکا اقتباس شد. دیوید نل در نقش سام کلمنز (نام واقعی مارک تواین) و رابرت لانسینگ در نقش هوراس بیکسبی، رانندهٔ کشتی بخار که او را راهنمایی کرد، بازی کرد.
در سال ۲۰۱۰، زندگی بر روی می‌سی‌سی‌پی به عنوان یک تئاتر موزیکال، با شعر داگلاس ام پارکر و موسیقیِ دنور کازادو اقتباس شد و در همان سال در کانزاس سیتیِ ایالت میزوری و دورکانتیِ ویسکانسین اجرا شد.
در سال ۲۰۱۳، یک نمایش موسیقی از زندگی در می‌سی‌سی‌پی، توسط فیلیپ هال در نیویورک اجرا شد. کارگردانی آن را سوزانا فریزر بر عهده داشت.
این کتاب در ایران برای اولین بار توسط انتشارات علمی و فرهنگی در سال ۱۳۴۷ و با ترجمهٔ ابوالقاسم حالت منتشر شد. همچنین در سال ۱۳۹۶برای سومین بار تجدید چاپ شد.
در سال ۱۳۹۰ انتشارات ناژ نیز این کتاب را با ترجمهٔ کیومرث پارسای به چاپ رساند.
فخرآور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
در رادیو، آشکارساز دستگاه یا مداری است که اطلاعات را از جریان یا ولتاژ فرکانس رادیویی مدوله شده استخراج می‌کند. این اصطلاح مربوط به سه دهه اول رادیو (۱۸۱۸–۱۹۱۸) است. برخلاف ایستگاه‌های رادیویی نوین که صدا (یک سیگنال صوتی) را بر روی یک موج حامل بدون وقفه منتقل می‌کنند، ایستگاه‌های رادیویی اولیه اطلاعات را توسط "رادیو تلگرافی ارسال می‌کردند". فرستنده روشن و خاموش می‌شد تا امواج رادیویی را برای دوره‌های زمانی بلند یا کوتاه تولید کند و پیام‌های متنی را در کد مورس بیان کند؛ بنابراین، گیرنده‌های رادیویی اولیه فقط باید وجود یا عدم وجود یک سیگنال رادیویی را تشخیص می‌دادند. دستگاهی که این عملکرد را در مدار گیرنده انجام می‌داد، "آشکارساز" نامیده می‌شد.J. A. Fleming, "The Principles of Electric Wave Telegraphy and Telephony", London: Longmans, Green & Co., 1919, p. 364 انواع مختلف آشکارسازهای مختلف، مانند هم‌چسبیده، آشکارساز الکترولیتی، آشکارساز مغناطیسی و آشکارساز کریستال، در دوران تلگراف بی‌سیم استفاده می‌شد تا اینکه با استفاده از فن آوری لامپ خلاء جایگزین شد.
فن اصلی به عنوان آشکارسازی پوش شناخته می‌شود. ساده‌ترین شکل آشکارساز پوش، آشکارساز دیودی است که از یک دیود متصل شده بین ورودی و خروجی مدار، با یک مقاومت و خازن به صورت موازی از خروجی مدار به زمین تشکیل می‌شود و یک فیلتر پایین‌گذر را تشکیل می‌دهد.
آشکارسازهای AM نمی‌توانند سیگنال‌های FM و PM را دمدوله کند زیرا هردو دارای دامنه ثابت هستند. اما یک رادیو AM ممکن است صدای پخش FM را با پدیده آشکارساز شیب که وقتی رادیو کمی بالاتر یا کمتر از فرکانس نامی پخش تنظیم می‌شود، آشکار کند.
آشکارساز فاز افزاره‌ای غیرخطی است که خروجی آن نشان دهنده اختلاف فاز بین دو سیگنال ورودی نوسانی است. آن دو ورودی و یک خروجی دارد: یک سیگنالِ مرجع به یک ورودی، و سیگنال مدوله‌شدهٔ فاز یا فرکانس به دیگری اعمال می‌شود. خروجی سیگنالی متناسب با اختلافِ فاز بین دو ورودی است.
تفکیک‌کننده فاستر-سیلی, part 1. یک آشکارساز FM است که به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. آشکارساز متشکل از یک ترانسفورماتور با سَر وسط است که دو دیود در یک مدار یکسوساز تمام-موج DC را تغذیه می‌کند.
آشکارساز نسبتReport L.B. -645: "Ratio detectors for FM receivers" (15 September 1945) issued by the Radio Corporation of America, RCA Laboratories Industry Service Division, 711 Fifth Avenue, N.Y. , N.Y. Reprinted in "Radio", pages 18-20 (October 1945). یکی از انواع تفکیک‌کننده فاستر-سیلی است، اما یک دیود در جهت مخالف هدایت می‌شود، و از یک سیم پیچ سوم در ترانسفورماتور قبلی استفاده می‌کند. آشکارساز نسبت از پهنای باند عریض‌تری برخوردار است اما از تفکیک‌کننده فاستر-سیلی اعوجاج بیشتری دارد.
در آشکارسازهای ربعی، سیگنال FM دریافتی به دو سیگنال تقسیم می‌شود. سپس یکی از این دو سیگنال از طریق یک خازن با راکتانس-بالا عبور داده می‌شود، که فاز آن سیگنال را ۹۰ درجه تغییر می‌دهد. این سیگنال با فاز-جابه‌جاشده سپس به یک مدار LC اعمال می‌شود، که در فرکانس، «مرکزی» یا «حامل» مدوله‌نشده سیگنال FM تشدیدی است. اگر فرکانس سیگنال FM دریافت شده برابر با فرکانس مرکزی باشد، دو سیگنال اختلاف فاز ۹۰ درجه دارند و گفته می‌شود که آنها در «ربع فاز» هستند - از این رو نام این روش است.
انواع کمیاب، تخصصی یا منسوخ کننده آشکارسازها عبارتند از:D. S. Evans and G. R. Jessup, "VHF-UHF Manual (3rd Edition)", Radio Society of Great Britain, London, 1976 pages 4-48 through 4-51
آشکارساز حلقه قفل شده فاز برای انجام دمدولاسیون به شبکه LC انتخاب-فرکانس نیاز ندارد.
ماتریکس () در زیست‌شناسی، ماده یا بافتی همگن است که در فضای درونی سیتوپلاسم و ساختارهای درونی سلول‌های یوکاریوتی قرار دارد.
ساختار بافت‌های همبند یک ماتریس برون‌یاخته‌ای است. ناخن و انگشتان از ماتریس رشد می‌کنند. ماتریس در بافت‌های گوناگون پیوندی یافت می‌شود. ماتریکس عموماً به عنوان ساختار ژله مانند به جای سیتوپلاسم در بافت پیوندی استفاده می‌شود.Biology Eighth Edition Campbell, Reece, Urry, Cain, Wasserman, Minorsky, Jackson
ماتریکس‌ها در سیتوپلاسم، میتوکندری، هسته سلول و سایر ساختارهای سلولی وجود دارد. ماتریس سیتوپلاسم (ماده اصلی آن هیالوپلاسم است) یک سیستم کلوئیدی پیچیده از پروتئین‌ها، اسیدهای نوکلئیک و پلی‌ساکاریدها است که قادر به تبدیل شدن از حالت مایع به ژله‌ای و برعکس است که می‌تواند در تشکیل غشای سلول و (ریزلوله) میکروتوبول‌ها شرکت کند. این ماده عمدتاً از پروتئین‌ها و آنزیم‌ها (۲۵-۲۰٪ پروتئین‌های سلولی، آنزیم‌های گلیکولیز، بازهای نیتروژن، اسیدهای آمینه، لیپیدها، متابولیسم قندها) تشکیل شده است. ماتریس ساختارهای سلولی را به یک کل پیوند می‌دهد، از فعل و انفعالات شیمیایی آن‌ها، انتقال نوکلئوتیدها، اسیدهای چرب، قندها، تبادل یونی و تجمع مواد ذخیره سازی اطمینان حاصل می‌کند. ماتریس میتوکندری یک توده نیمه مایع ژلاتینی با ساختار ریز متشکل از حدود ۵۰٪ پروتئین و حاوی DNA و ریبوزوم‌های میتوکندری است. برعکس، در میتوکندری با تعداد زیادی آبریزش ضعیف توسعه یافته است.
چن ون-هوئی (، زاده ۲۳ فوریه ۱۹۹۷) وزنه‌بردار زن اهل تایوان است.
جورجا بوردینیون (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ایتالیا است.
سعید صفرزاده؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ایران است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری شهرداری تبریز و تیم دوچرخه‌سواری پتروشیمی تبریز اشاره کرد. او از اعضای تیم ملی ایران در المپیک توکیو بود.
امیر کلاهدوز (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۷۱) دوچرخه‌سوار اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری پتروشیمی تبریز اشاره کرد.
لیلیا آخایمووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه است. آخایمووا نماینده کمیته المپیک روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود و در مسابقات تیمی مدال طلا گرفت. او دو بار به مدال مدال نقره جهانی در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ و به همراه تیم روسیه به قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۸ دست یافته‌ هست. آخایمووا همچنین شش بار موفق به کسب مدال یونیورسیاد شد.
ویکتوریا لیستونووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست اهل روسیه است.
ولادیسلاوا اورازووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه است.
جردن چیلز (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
سونیسا لی (؛ زادهٔ ) ژیمناست زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
گریس مک‌کالم (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
جنیفر گادیرووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل بریتانیا است.
جسیکا گادیرووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست زن اهل بریتانیا است.
آلیس کینسلا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل بریتانیا است.
املی مورگان (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل بریتانیا است.
جسیکا فون بردو-ورندل (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان است.
ایدرین لایل (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
سابین شوت-کری (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
شارلوت فرای (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل بریتانیا است.
کنیوت اولاف آماس (; –) سیاستمدار، روزنامه‌نگار، نویسنده، زندگی‌نامه‌نویس و فیلسوف نروژی از حزب محافظه کار (این کشور) است. آماس دارای مدرک آکادمیک فلسفه است. وی تز فوق لیسانس خود را در مورد لودویگ ویتگنشتاین در دانشگاه برگن به پایان برد و متعاقباً تز پی‌اچ‌دی خود را در مورد اولاف اچ هاوگ نوشت.
او روزنامه‌نگار روزنامه «برگنز تایدنده» نروژ بود و از ۲۰۰۶ در روزنامه آفتن‌پوستن مشغول به کار شد و در ۲۰۰۸ ویراستار بخش مناظره روزنامه شد. آماس از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ سردبیر انتشارات دانشگاه اسکاندیناوی بود و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ ویرایشگر مجله سامتیدن شد. آماس در ۲۰۱۳ به عنوان وزیر امور فرهنگ و امور کلیسا در کابینه ارنا سولبرگ انتخاب شد.
حسین رحمانی (زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۹۷) در استان تهران بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دروازه‌بان برای باشگاه راه آهن تهران در لیگ بازی می‌کند.
مالو باوانیشته یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Kovin municipality واقع شده‌است. مالو باوانیشته ۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
دیان گئورگیفسکی (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل مقدونیه شمالی است.
عملیات دروازه سپیده‌دم () تلاش ارتش میهنی لهستان جهت آزادسازی شهر ویلنیوس از اشغال آلمان نازی بود که به دلیل تهاجم ویلنیوس توسط شوروی در حال عقب‌نشینی قوای خود بودند. این عملیات بخشی از خیزش ملی لهستانی‌ها طی عملیات تندباد بود و از ۷ تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴ به طول انجامید.
این عملیات با هدف تبلیغاتی انجام گرفت تا لهستانی‌ها بتوانند با آزادسازی ویلنیوس پیش از رسیدن ارتش سرخ ادعای خود بر این شهر را حفظ کنند اما عملیات نتوانست به اهداف خود برسد.
در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۴ تادئوس کوموروسکی که فرمانده کل قوای ارتش میهنی بود فرمان آماده‌سازی نقشه‌های لازم جهت آزادی ویلنیوس از اشغال آلمان را صادر کرد. واحدهای ارتش میهنی در ویلنیوس و ناواریداک طرح‌هایی را ارائه دادند که بر اساس آن شهر باید پیش از رسیدن قوای شوروی آزاد می‌گشت. سرهنگ دوم الکساندر کشژانوسکی که فرمانده ارتش میهنی در ناحیه ویلنیوس بود تصمیم گرفت که تمام واحدهای پارتیزانی شمال لهستان را برای عملیات جمع کند تا قیام از درون و بیرون شهر آغاز شود.
عملیات دروازه سپیده‌دم قرار بود طی آشفتگی نیروهای آلمانی در هنگام نزدیک شدن واحدهای ارتش سرخ به ویلنیوس انجام شود. نیروهای آلمانی مواضع مستحکمی را در شهر داشتند و در ۲۶ ژوئن طرح عملیات دروازه سپیده‌دم شماره ۱ که شامل ایده‌های کلی آزادسازی شهر بود به کشژانوسکی ارائه شد. بر اساس این طرح نیروهای لهستانی به ۵ گروه عمده تقسیم می‌شدند و تهاجم اصلی از سمت شرق و جنوب‌شرقی در ۸ ژوئیه با نزدیک شدن قوای ارتش سرخ آغاز می‌گشت.
از آنجایی که ارتش سرخ با سرعت زیادی در حال نزدیک شدن بود، فرماندهان لهستانی تصمیم گرفتند تا عملیات را زودتر شروع نمایند. توان لهستانی‌ها روی کاغذ بین ۱۰ تا ۱۵ هزار پارتیزان بود که بسیاری از ایشان به خوبی مسلح شده و تجربه نظامی پیشینی داشتند. اما در عمل، بسیج به موقع نیروها برای نبرد ویلنیوس کار سختی بود. بعضی از واحدهای لهستانی از نواحی دیگر در حال حرکت به سمت شهر بودند و کیلومترها با آن فاصله داشتند و بسیاری از واحدهای دیگری لهستانی نیز در مسیر حرکت به سمت شهر با واحدهای آلمانی که در حال عقب‌نشینی بودند درگیر شده بودند. در نهایت تنها ۴ تا ۵ هزار سرباز توانستند تا نیمه‌شب ۷ ژوئیه در اطراف شهر مستقر گردند. در همین حال مواضع آلمانی‌ها در داخل شهر ویلنیوس که یک مرکز مهم حمل و نقل بود و تبدیل به «دژ شهر» گشته بود مستحکم و تقویت شده و مهم‌تر از همه آنکه نیروهای آلمانی از تهاجم لهستانی‌ها اطلاع داشتند که این امر اصل غافلگیری را از ارتش میهنی می‌گرفت.
تهاجم لهستانی‌ها در صبح ۷ ژوئیه به سرعت توسط مدافعین شهر دفع شد تا آنکه در اواسط روز اولین واحدهای زرهی از جبهه سوم بلاروس به میدان نبرد رسیدند. با رسیدن قوای شوروی تا هنگام پایان نبرد در ۱۳ ژوئیه واحدهای لهستانی و ارتش سرخ همراه با یکدیگر جنگیدند.
نیروهای اصلی شوروی که شامل ۱۰۰ هزار سرباز به همراه پشتیبانی هوایی و زرهی بودند در ۸ ژوئیه به نزدیکی شهر رسیدند. در ۱۰ ژوئیه نخستین موفقیت‌ها برای لهستانی‌ها حاصل گشت و آن‌ها توانستند با گذشتن از رود نریس وارد شهر شوند. طی روزهای بعد نبرد سنگینی در درون شهر شکل گرفت که در نتیجه آن نیروهای آلمانی حاضر در شهر بسیار تضعیف شدند. آلمانی‌ها که می‌دانستند دیگر امکانی برای دفاع از شهر ندارند به فرماندهی ژنرال راینر اشتاهل در تاریکی شب ۱۳ ژوئیه شهر را تخلیه نمودند.
به محض پایان نبرد، فرماندهان شوروی انحلال فوری واحدهای لهستانی را خواستار شدند. سرهنگ الکساندر کشژانوسکی که فرماندهی واحدهای لهستانی را به عهده داشت به نیروهایش فرمان داد تا به سمت جنگل‌های رودنیکا حرکت کنند و خود نیز به سرفرماندهی ژنرال آیوان چرنیاکوفسکی که فرمانده جبهه سوم بلاروس بود رفت. شوروی به کشژانوسکی وعده داده بود که بدون هیج پیش‌شرطی در تجهیز نیروهای لهستانی کمک خواهد کرد اما در ۱۶ ژوئیه که کشژانوسکی جهت امضا قراداد بار دیگر به سرفرماندهی ارتش سرخ رفت، او و تمام همراهانش دستگیر شدند.
در همین زمان نیروهای لهستانی که در حال حرکت به سمت جنگل‌های رودینکا بودند توسط هواپیماهای شوروی مورد حمله قرار گرفتند. به نیروهای لهستانی که توانستند خود را به جنگل‌ها برسانند دستور داده شد تا به سمت گرودنو و بیاویستوک حرکت کنند یا آنکه خود را در همان محل پنهان نمایند. سربازان شوروی هم با اشتیاق به شکار سربازان لهستانی می‌پرداختند و بیش از ۵۷۰۰ سرباز لهستانی را دستگیر نمودند که سربازان معمولی به وارنیای و افسران به ریازان منتقل شدند.
تعدادی از این سربازان به سپاه اول لهستان که زیر نظر شوروی اداره می‌شد پیوستند و باقی نیز به صورت اجباری در ارتش سرخ ادغام شدند. کسانی که در برابر این ادغام مقاومت نمودند و نمی‌خواستند به شوروی سوگند وفادارای بخورند نیز به گولاگ‌ها فرستاده شدند تا آنکه در ۱۹۴۷ با عفو عمومی آزاد شدند.
هیچ‌یک از اتفاقاتی که در ویلنیوس افتاد به اطلاع افکار عمومی مردم در غرب نرسید و به موجب حکمی که وزارت اطلاعات بریتانیا داده بود رسانه‌های بریتانیایی اخبار مربوط به اعمال شوروی را سانسور می‌نمودند. بریتانیا و ایالات متحده که در آن زمان متحد شوروی بودند علاقه‌ای نداشتند تا اخباری را منتشر نمایند که به دیدگاه کلی مردم مبتنی بر اینکه شوروی رهایی‌بخش اروپا از شیطان فاشیسم است آسیب بزند. لهستان در کنفرانس تهران سرزمین‌های شرقی خود را به شوروی واگذار کرده بود اما هیچ‌یک از سربازان لهستانی که در ویلنیوس می‌جنگیدند از این مسئله مطلع نبودند.
آلتئا لورین (؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل فرانسه بود.
هانه اسکارتفایت (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، حقوق‌دان و کارشناس سیاسی نروژی است.
او در اسلو در یک خانواده روزنامه‌نگار و ویراستار روزنامه و مجله متولد شد. وی ناشر آندرئاس اسکارتفایت می‌باشد. او روزنامه‌نگار روزنامه‌های آربیدر بلادت و "وردنس گانگ" است. اسکارتفایت در ۱۹۹۹ دیپلم روزنامه‌نگاری خود را اخذ کرد و در ۲۰۱۲ جایزه قلم طلایی را از جامعه ریکسمال دریافت نمود.
لین یون-جو (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز اهل چین تایپه است.
چنگ آی-چینگ (; ) بازیکن تنیس روی میز زن اهل تایوان است.
متیل بی‌سولفات یک ترکیب شیمیایی با فرمول مولکولی CHOS است. این ترکیب مونو متیل استرِ سولفوریک اسید است. اهمیت این ماده از این جهت است که ماده واسطه در هیدرولیز واکنشگر مهم دی‌متیل سولفات، (CH)SO محسوب می‌شود
متیل بی‌سولفات یک اسید قوی است:
متیل بی‌سولفات در فرمولاسیون برخی ترکیبات دارویی کاربرد دارد، که در این موارد به‌طور معمول به عنوان متیل‌سولفات نیز شناخته می‌شود.
هاروکا آگاتسوما (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
مانا آتسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
یاماتو فوجیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
یوکا ایچیگوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
هودوکا هارادا (؛ زادهٔ بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
میو گوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.میو گوتو در وبگاه olympics.com
نایو کیوهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
هیتومی کاواباتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
سایاکا موری (، زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۸ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
مینوری نایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
وی در مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۲۰ برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ساکی یامازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است..
یو یاماموتو (، زاده ۲۰ اوت ۱۹۸۸) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
شنبه‌داران یا سبتیون از به پا داشته شدن روز سبت در مسیحیت ، مطابق با ده فرمان دفاع می کند.
مراعات روز یکشنبه به عنوان روز عبادت و استراحت نوعی از شنبه داری در روز اول است ، دیدگاهی که در طول تاریخ توسط فرقه های غیرمطالب ، مانند جماعت طلبان ، پروتستان ها ، متدیست ها و بپتیست ها و همچنین بسیاری از اسقفی ها بشارت داده می شد. در میان شنبه داران یکشنبه (شنبه داران روز اول) ، بزرگداشت روز خداوند اغلب به شکل شرکت در مراسم عبادت صبح روز یکشنبه ، دریافت تعلیمات مسیحی از طریق مدرسه یکشنبه ، انجام اعمال رحمانی (مانند تبشیر ، بازدید از زندانیان در زندان ها و عیادت از بیمار در بیمارستان) ، و شرکت در مراسم عبادت یکشنبه عصر ، و همچنین خودداری از خرید روز یکشنبه ، کار خادمانه ، ورزش ، دیدن تلویزیون و غذا خوردن در رستوران ها است. تأثیر شنبه داری روز اول در فرهنگ غربی با اعمال مانند قوانین آبی یکشنبه آشکار می شود.
گتو شدلتسه گتویی یهودی در جریان جنگ جهانی دوم بود که توسط آلمان نازی در شهر شدلتسه در لهستان اشغالی، ۹۲ کیلومتری شرق ورشو، تأسیس شد. حدود ۱۲٬۰۰۰ یهودی لهستانی در شرایط بسیار بدی در این گتو به منظور بهره‌کشی اقتصادی و کار اجباری نگه داشته می‌شدند. با آغاز ۲۲ اوت ۱۹۴۲ در کشنده‌ترین مرحله از هولوکاست در لهستان اشغالی، حدود ۱۰ هزار یهودی در این گتو گردآورده شده - مردان، زنان و کودکان - و درون قطارهای هولوکاست به اردوگاه مرگ تربلینکا تبعید شدند.Edward Kopówka, Ghetto in Siedlce at the "Virtual Shtetl" of the Museum of the History of the Polish Jews. "See also:" statistical data at "Getta Żydowskie," by "Gedeon",  and "Ghetto List" by Michael Peters of ARC. Retrieved 30 October 2015. هزاران یهودی از گتوهایی در شهرها و روستاهای دیگر به آنجا آورده شده بودند. در مجموع، کمینه ۱۷ هزار یهودی در روند برچیدن گتو نابود شدند. در دستگیری‌های خانه‌به‌خانه، صدها یهودی، از جمله کارکنان و بیماران بیمارستان یهودیان، در دم مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.
بیش از ۱۵۰۰ تن به‌طور موقت از مرگ به این دلیل رهایی یافتند تا به تأمین نیروی کار برده برای پنج اردوگاهی که در محل ایجاد شده بود ادامه دهند. آنها نیز پیش از پایان سال ۱۹۴۲ به تربلینکا تبعید شدند. تنها چند صد یهودی تا هنگام خروج آلمان از شدلتسه با پنهان شدن زنده ماندند.
پیش از تهاجم به لهستان، یهودیان حدود ۵۰ درصد از جمعیت ۳۰٬۰۰۰ نفری این شهر را تشکیل می‌دادند. زندگی یهودیان در شدلتسه در دوره میان دو جنگ رو به رشد گذاشت. بسیاری از سازمان‌های یهودی و همچنین چاپخانه‌ها، فروشگاه‌های کتاب و موسسات تجاری به وجود آمدند. ده‌ها نانوایی، کارخانه، مغازه‌های فلزکاری و جواهرات یهودی پدید آمدند. تقریباً همه تجارت در دست یهودیان بود و این مسئله گهگاه موجب اختلافات کارگری می‌شد.
در هنگام تهاجم به لهستان، لشکر زرهی کمپف آلمان در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۹ پس از نبردی سخت در امتداد رود بوگ با ارتش مودلین لهستان برخورد کرد که منجر به تسلیم دومی در زمانی کوتاه شد. شدلتسه چندین بار توسط لوفت‌وافه بمباران شد. در اکتبر، تعقیب یهودیان توسط دولت جدید آلمان با دستگیری ۵۰ فرد برجسته آغاز شد. در اواخر نوامبر دستور ایجاد شورای "یودنرات" یهودی صادر شد. در میان ۲۵ عضو آن ایتزاک ناخوم واینتراوب (رئیس؛ رئیس سابق بیمارستان یهودیان)، هرش آیزنبرگ (نایب رئیس) و هرز تننباوم (منشی، رابط با گشتاپو) حضور داشتند. در شب کریسمس، نازی‌ها کنیسه شهر را در حالی به آتش کشیدند که آوارگان یهودی در درون آن حضور داشتند.Edward Kopówka with English translation by L. Biedka (2007), Siedlce Ghetto. H.E.A.R.T, Holocaust Research Project.org. Retrieved 30 October 2015.
بیش از هزار یهودی اخراج شده از کالیش در سال ۱۹۴۰ به شدلتسه تبعید شدند، و به هموطنان خود از ووچ و پابیانیتسه که در آن هنگام به رایخس‌گائو وارته‌لاند ضمیمه شده بودند، پیوستند.Jewish Virtual Library, Siedlce, Poland. Virtual Jewish World. Source: Encyclopaedia Judaica; Sefer Yizkor li-Kehillat, Siedlce li-Shenat Arba Esreh le-Ḥurbanah (Yid. , 1956). Retrieved 30 October 2015. به منظور ایجاد رعب و وحشت در محله‌های پرجمعیت، گردان‌های پلیس نظم آلمان اقدام به تیراندازی ۳ روزه به ساکنان در مارس ۱۹۴۱ کردند. برپایی رسمی یک گتو در شدلتسه در ۲ اوت ۱۹۴۱ اعلام شد. به تعداد کمتری از لهستانی‌های غیریهودی که در مناطق تعیین شده زندگی می‌کردند دستور داده شد که پیش از ساعت ۸ بعد از ظهر در ۶ آگوست خانه‌های خود را ترک کنند. به خانواده‌های یهودی (بیش از نیمی از جمعیت شهر) دو هفته فرصت داده شد تا همراه با کولی‌ها در آنجا اقامت گزینند.Edward Kopówka, Appendix 5. Map of the Ghetto in Siedlce. "The Jews in Siedlce 1850–1945", pp. 175–226 (ibidem). منطقه گتو شامل چندین بخش کوچک شهر و بیش از دوازده خیابان در مرکز شهر در شمال میدان قدیمی بود. [۷] گتو با حصار سیم خاردار محاصره شد و در ۱ اکتبر ۱۹۴۱ با داشتن تنها سه دروازه که توسط گشت‌های نازی محافظت می‌شد، ارتباط گتو با جهان بیرون قطع شد.
بیلی‌روبینوری () در پزشکی نوعی ناهنجاری است که در آن میزان بیلی‌روبین کونژوگه در ادرار بیش از حد است و تشخیص داده می‌شود.bilirubinuria at eMedicine Dictionary
اصطلاح بیلی‌اوریا به بیلی‌روبینوری بسیار شبیه است، اما عمومی‌تر است. این اصطلاح به وجود هرگونه رنگدانه صفراوی در ادرار اشاره دارد.
بیلی‌روبین کونژوگه در ادرار در ناهنجاری بیلی‌روبینمی در حدود ۳۰-۳۴ میلی‌مول در لیتر یا ۲۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر تشخیص داده می‌شود. در این غلظت بیلی‌روبین کونژوگه در خون به صورت عنوان زردی غشاهای مخاطی و صلبیه ظاهر می‌شود.Bilirubinuria, urobilinogenuria URL: www.minclinic.ru/mps/mps_eng/bilirubinuria_eng.html
تپه قلعه‌کش مربوط به عصر آهن و عصر برنز است و در شهرستان آمل، بخش دابودشت، در حاشیه غربی و جنوب غربی روستای قلعه‌کش قرار دارد. قلعه‌کش یکی از محوطه‌های بزرگ پیش از تاریخ شمال ایران با مساحت ۱۷ هکتاری که با ارتفاع ۱۱ متر از زمین‌های اطراف واقع گردیده‌است.برهمکنش‌های فرهنگی عصر مفرغ مازندران بر پایه داده‌های سفالی / داشنگاه مازندران و دانشگاه تهران - ۱۳۹۷/۳/۳۰صفری، مجتبی، ابراهیم امیرکالیی و آرمان مسعودی ۱۳۹۳، محوطه قلعه کش استقرارگاهی کلیدی در عصر مفرغ البرز شمالی، مجموعه مقاالت همایش بین‌المللی باستانشناسان جوان، دانشگاه تهران، ۵ تا ۷ آبانفصل نخست کاوش‌های باستانشناسی در تپه تاریخی قلعه کشباستان‌شناسی و هویت استان‌های ایران / ماهنامه اندیشه پویا - ۱۷
تپه قلعه‌کش طی سه فصل در سال‌های ۱۳۸۷، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۱ توسط باستان شناسان آملی با مشارکت باستان‌شناسان آلمانی، کارشناسان و دانشمندان لهستانی کاوش شده‌است.کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه تاریخی قلعه کش آملکشف ظروف ما قبل تاریخی در تپه باستانی آمل
تاکنون از لایه‌های عصر مفرغ محوطه قلعه کش در مجموع ۱۲ تدفین از گمانه لایه‌نگاری شناسایی شده‌است که اکثر این تدفین‌ها حدود ۸ تدفین متعلق به کودکان و خردسالان و مابقی که۴ تدفین است متعلق به بزرگسالان است.جزئیاتِ کشفِ گورهای نوزادان و کودکان مفرغی بیمار در شمال ایران
در کاوش‌ها پیکره حیوانی در بخش شمالی تپه یافت شد. این پیکره که یک پا و بدنه آن سالم مانده، به شکل گاو نر است. در بخش شرقی تپه و در فاصله ۳۰۰ متری از آن یک تدفین انسانی بدست آمد. این تدفین در جهت شرقی-غربی قرار گرفته و سر آن احتمالاً بر روی یک تخته سنگی قرار داشته‌است. این تدفین بصورت چمباتمه ای بوده، طوریکه پاها کاملاً به سمت شکم جمع شده، همچنین انگشتان دست راست برروی دست چپ و زیر سر قرار گرفته‌است. از اشیای بدست آمده از کنار تدفین می‌توان به یک ظرف سفالی خاکستری ساده با گردن بلند نا متقارن، یک خنجر مفرغی که نوک آن دقیقاً برروی سر اسکلت قرار داشته و انتهای آن بسمت جناغ سینه بوده، یک گلوله گلی موسوم به فلاخن در پشت سر تدفین و همچنین دستبندی نقره بر روی یکی از دست‌های این اسکلت اشاره کرد. یافت یک تدفین انسانی در فاصله ۳۰۰ متری شرق تپه باعث پردازش فرضیه‌های بسیاری نظیر جدایی فضای استقراری از گورستانی در عصر آهن می‌شود.ارزش گذاری کاوش های ثبت شده در شمال ایران / از بهشهر تا آمل - دانشگاه مازندران ۱۳۸۹/۰۲/۱۹
ظرف پیکرک به عنوان یکی از شاخص‌ترین شیء باستانی کشف شده در این تپه است. این پیکرک سفالی است و تقریباً شکل زنانه دارد. این یافته ظرفی توخالی است که نمای بیرونی آن به صورت الهه‌ای است که دست‌هایش را به دو طرف باز کرده‌است.ظرف پیکرک محوطه قلعه کش
ازجمله یافته‌های تپه قلعه کش سفال‌های خاکستری هستند که متعلق به عصر مفرغ هستند. از این دست سفال‌ها در بخش‌های مختلف فلات ایران به دست آمده‌است. همچنین در سال ۱۳۸۷ سفال‌هایی از دوره مس، سنگ، مفرغ و آهن نیز به دست آمده‌است.نخستین فصل کاوش در تپه باستانی قلعه کش آمل آغاز شد
تعدادی ابزار سنگی که همگی آنها از نوع سنگ چرت می‌باشد و اکثراً بصورت تراشه بوده در گمانه‌ها یافت شد. اکثر ابزارهای یافت شده دارای روتوش در دو طرف آنها بوده و همچنین آثار سیلیکات برروی برخی از آنها نمایان است. یک گلوله فلاخن نیز بین پیکره‌ها یافت شد.محوطه قلعه کش
پوگروم چنتستوخووا به آشوبی یهودستیزانه مورد مناقشه در ۱۱ اوت ۱۹۰۲ در شهر چنتستوخووا (در آن هنگام بخشی از روسیه تزاری به رهبری نیکلای دوم؛ امروزه بخشی از لهستان) اشاره دارد که بنا بر گزارش یک مقام روس، در پی زدوخوردی میان یک کفش‌دوز و زنی کاتولیک آغاز شد و منجر به کشته شدن عده‌ای در شهر شد.Theodore R. Weeks "Polish-Jewish relations 1903-1914: The view from the chancellery." Canadian Slavonic Papers, Sep-Dec 1998.
پژوهش‌های تاریخی لهستانی‌ها گزارش‌ها از سوی منابع روس را رد می‌کنند و ادعا دارند که هیچ یهودی در جریان زدوخوردها کشته نشد. زدوخورد در بازار میان یک مرد یهودی و یک لهستانی‌تبار، هر دو مظنون به فعالیت‌های غیرقانونی، به تحریک سربازان ارتش امپراتوری روسیه آغاز شد. تقریباً بلافاصله، درگیری به اعتراض گسترده‌ای علیه اشغال روسیه تبدیل شد و منجر به مرگ دو تن شد. با بالا گرفتن شورش‌ها، قزاق‌های تزاری با سرنیزه به سر رئیس شورای یهودیان، هنریک مارکوسفلد، کوبیدند و به محله یهودیان حمله کرده و به تجاوز به زنان جوان، غارت و تخریب اموال پرداختند. این نخستین رویداد از این قبیل در تاریخ چنتستوخووا بود.