moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به نقل سید محمدحسین حسینی طهرانی در کتاب مهر تابان، وی در جوانی و در زمان تحصیل در نجف از محضر درس سید علی قاضی در امور عرفانی استفاده می‌برده و دارای کمالاتی بوده‌است. پدر وی ملامحمد آملی، دوست شیخ فضل‌الله نوری بود.کنگره بزرگداشت مرحوم آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی برگزار می‌شود
وی در روز چهارشنبه یازدهم ذیقعده ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. مقدمات علوم را نزد پدر آموخت. پس از آن نزد عالمان دیگری مانند محمدحسن آشتیانی، شیخ‌الاسلام عبد النبی نوری مازندرانی و میرزا حسن کرمانشاهی از شاگردان میرزا حسین نوری درس خواند. سپس در سال ۱۳۴۰ به نجف رفت و مدت چهارده سال از محضر استادانی چون میرزای نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی (اراکی) و آقا سید ابوالحسن اصفهانی بهره یافت. سپس به تهران بازگشت و به تدریس مشغول شد.«مختصری از شرح احوال و آثار استاد محمدتقی آملی»، معارف اسلامی، س ۱، شم ۲، اسفند ۱۳۴۵، ص۵۴. وی شاگرد برجسته میرزا علی آقا قاضی نیز بوده‌است.برش‌هایی از زندگی شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی
وی تدریس و امامت مسجد مجدالدوله حوزه علمیه تهران را برعهده داشت.برش‌هایی از زندگی شیخ‌الاسلام محمد تقی آملی
مرتضی مطهری، آملی را مدرّس منقول و معقول در تهران شمرده و مهم‌ترین اثر عقلی او را حاشیه بر شرح منظومه ملا هادی سبزواری و مهم‌ترین اثر نقلی‌اش شرحی استدلالی بر عروة الوثقی نامیده‌است. ابوالحسن شعرانی شاگردان خود را برای تقلید به وی ارجاع می‌داد. آملی توسط بدیع‌الزمان فروزانفر رئیس دانشگاه تهران، برای تدریس معقول و منقول در این دانشگاه دعوت شده بود.رفاعی، عبد الجبار، معجم المطبوعات العربیة فی إیران، ‏تهران‏، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات‏، چ۱، ۱۴۱۴ق.مطهری، مرتضی، مجموعه آثار استاد شهید مطهری، تهران و قم، انتشارات صدرا، ۱۳۹۰شعابدی، یحیی، زندگی‌نامه مرحوم آیت الله شیخ محمد تقی آملی، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۸۰ش
یکی از فرزندان شیخ محمد تقی، آقا ضیاءالدین آملی از استادان و علما دینی عصر خود بود.
دیگر فرزند وی کاظم آملی، پزشک و محقق ایرانی، متخصص ریه و پدر بیماری ریوی ایران است.
آملی روز شنبه ۲۹ شوال ۱۳۹۱ برابر با ۲۷ آذر ۱۳۵۰ در تهران درگذشت و در حرم علی بن موسی الرضا در مقبره فقیه سبزواری به خاک سپرده شد.همان، ص ۹۲.
الیزابت ویکتوریا مونت‌گومری یک بازیگر آمریکایی است که دورهٔ بازیگریش پنج دهه به طول انجامید. او بیشتر در نقش «سامانتا استیونز» در سریال افسونگر در یاد مردم مانده‌است.
او فرزند دو بازیگر بود. خواهرش در نوزادی مرد و برادرش سال ۱۹۳۶ متولد شد. بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، به مدت سه سال به آکادمی هنر پیوست.
او نمایش ماشین‌های مختلف در تلویزیون را به عهده داشت. در چند درام تلویزیونی حضور پیدا کرد. در ۱۹۷۰ به خاطر نقشش در فیلم «غیرقابل‌تماس‌ها» برنده جایزه امی شد. او در این فیلم نقش یک روسپی جنوبی را در کنار دیوید وایت، که بعدها در سریال افسونگر نقش رئیس «دارن» را بر عهده داشت، بازی کرد.
او نقش اصلی را در سریال افسونگر بازی کرد و در نقش یک جادوگر دوست‌داشتنی در کنار دیک یورک که نقش همسرش را ایفا می‌کرد، ظاهر شد. افسونگر در ارزیابی‌ها رتبه نخست و بیشترین تعداد بیننده در تاریخ سینما را تا آن زمان به دست آورد. این سریال به مدت هشت سال از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ به نمایش گذاشته شد و همچنان دی‌وی‌دی‌های این سریال در سراسر جهان به فروش می‌رسد. از طرف هالیوود «چراغ سبز» برای سری نهم این سریال نیز داده می‌شود ولی الیزابت نپذیرفت؛ زیرا خواهان بازی در کارهای جدید بود.
الیزابت پنج جایزه امی و چهار گولدن گلوب برای نقش سامانتا در افسونگر دریافت کرد.
او بعد از افسونگر در نقش‌های ظاهر شد که با طبیعت مهربان و زیبای او در نقش سامانتا فاصله زیادی داشت. از میان نقش‌های بعدی او می‌توان به نقش یک متجاوز به عنف در فیلم «قضیه تجاوز» اشاره کرد که البته برنده جایزه امی نیز شد. او به بازی در این نقش‌های عجیب ادامه داد. برای مثال در ۱۹۷۷ نقش یک پلیس مخفی که با همکارش رابطه جنسی برقرار می‌کند را بازی کرد. او سپس نقش یک پرستار تروریست را بازی کرد که به کشتن افراد می‌پرداخت.
او سال ۱۹۵۴ برای نخستین بار ازدواج کرد. سپس از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ با بازیگر گیگ یانگ و بعد با کارگردان و تهیه‌کننده ویلیام اشر از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۳ ازدواج کرد. از اشر سه بچه داشت که دو حاملگی آخرش با افسونگر تداخل کرد که در همان زمان سامانتا نیز در فیلم، حامله بود. در ۱۹۷۱ وقتی که فصل آخر سریال افسونگر را بازی می‌کرد با کارگردان ریچارد مایکلز آشنا شد و به او دل بست. پس از پایان فصل آخر آن دو با هم در یک خانه به زندگی پرداختند که البته گفته می‌شود یکی از دلایل الیزابت در پایان دادن به افسونگر نیز همین بوده‌است. رابطه آن‌ها دو سال و نیم به طول انجامید. او وارد ازدواج چهارم و آخرش با بازیگر رابرت فاکس‌ورت در ۱۹۹۳ می‌شود. آن دو بعد از نزدیک به بیست سال زندگی مشترک با یکدیگر با هم ازدواج کردند. الیزابت تا آخر عمرش با رابرت زندگی کرد. او نه سال پس از ازدواج آخرش مرد.
لیزا یکی از منتقدان جدی جنگ با ویتنام بود. او و دیک سرجنت (نقش همسر سامانتا) که دوستان خوبی برای یکدیگر ماندند، طرفدار پر و پا قرص حقوق زنان و هم‌جنس‌گرایان بودند که برخلاف دیدگاه پدر مذهبی‌اش بود.
در سال آخر عمرش به یک سازمان خیریه که برای معلولین سی‌دی‌های مخصوصی تولید می‌کردند، کمک کرد. او بسیار به انجمن معلولین کمک کرد به‌طوری‌که در نهایت او را به ریاست این سازمان منصوب کردند.
در بهار ۱۹۹۵ تشخیص داده شد که او دچار سرطان روده شده‌است. او در حین فیلم‌برداری بود و نسبت به نشانه‌های این بیماری که شبیه سرماخوردگی بود، بی اعتنا بود. وقتی که سرطان تشخیص داده شد، دیگر از مرحله درمان گذشته بود. او بدون داشتن امیدی برای بهبود، از بیمارستان به خانه‌اش رفت؛ زیرا دوست نداشت در بیمارستان بمیرد. او در ۱۸ می۱۹۹۵ در کنار همسر و فرزندانش، پس از هشت ماه از تشخیص بیماریش، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
کلیه لباس‌هایش به نفع سازمان خیریه ایدز، به حراج گذاشته شد. ارین مورفی که نقش دختر سامانتا را در افسونگر بازی می‌کرد، لباس‌ها را برای نمایش به مردم به تن کرد و مدلینگ این کار را پذیرفت. در ژوئن ۲۰۰۵ مجسمه‌ای از الیزابت مانتگامری در نقش سامانتا در ماساچوست ساخته شد. در ۲۰۰۸ هالیوود در مراسم «مفاخر» خود از او تقدیر به عمل آورد.
دسته ماهیچه‌ای (فاسیکول یا فاسیکل عضلانی) در یک ماهیچه اسکلتی عبارت است از مجموعه فیبرهای عضلانی (تارهای ماهیچه‌ای) که توسط لایه‌ای از بافت همبند بنام پری میزیوم Perimysium احاطه می‌گردد. هر ماهیچه اسکلتی دارای تعدادی فاسیکول است که اندازه آن می‌تواند کوچک یا بزرگ باشد. علاوه بر پری میزیوم، دو لایه دیگری از بافت همبند بنام‌های اندومیزیوم Endomysium و اپی میزیوم Epimysium در یک ماهیچه اسکلتی وجود دارد. اندومیزیوم در پوشش هر تار ماهیچه‌ای نقش داشته و آن‌ها را از یکدیگر مجزا می‌کند. کل ماهیچه نیز توسط اپی میزیوم (خارجی‌ترین لایه) احاطه می‌گردد. این لایه‌ها یا غلاف‌های بافت همبند از جنس فاسیا بوده که در عضله اسکلتی بدین طریق تخصص یافته‌اند. عروق خونی و اعصاب از طریق بافت همبند به ماهیچه می‌روند. پری میزیوم دارای عروق خونی و اعصاب جهت فاسیکل‌ها است. هر فاسیکل، شاخه‌هایی از این عروق خونی و اعصاب را دریافت می‌کند.
مرتضی طالقانی (زاده: ۱۲۷۴ ق، دیزان طالقان - درگذشت: ۱۳۶۳ ق، نجف) حکیم، فقیه و از شخصیت‌های معاصر شیعه می‌باشد.
مرتضی طالقانی در سال ۱۲۷۴ قمری در روستای دیزان طالقان به دنیا آمد. پدرش مولی آقا جان طالقانی بود. وی در همان‌جا زندگی کرد و به شبانی مشغول بود. او بعد از چهل سالگی و در پی یک تحول روحی تحصیل را آغاز کرد. ابتدا در یک مکتب محلی خواندن و نوشتن را آموخت سپس در تهران مقدمات و سطح را به پایان رساند. سپس برای تحصیلات عالی به اصفهان و آنگاه نجف مهاجرت کرد و با حضور در درس محقق خراسانی به اجتهاد رسید. وی در روز اول محرم سال ۱۳۶۳ قمری برابر ۶ دی ۱۳۲۲ در ۸۹ سالگی درگذشت و در ایوان سوم از حجرات جنوب غربی صحن علوی به خاک سپرده شد.
سید علی قاضی و "مرتضی طالقانی" در تربیت شاگردان عرفانی و اخلاقی بسیاری از مسائل سیروسلوک را به یکدیگر ارجاع می‌دادند. برای نمونه می‌توان از سپردن سید عبدالکریم کشمیری برای سیروسلوک به سید علی قاضی توسط مرتضی طالقانی نام برد. سید محمدکاظم یزدی استاد وی در علوم حوزوی بود، ولی در اخلاق و عرفان مرتضی طالقانی استاد سید محمدکاظم یزدی بود.
در مورد تحول روحی و چگونگی شروع تحصیلاتش محمدتقی جعفری به نقل از خود وی می‌گوید:
آنگاه در سال ۱۲۹۵ قمری راهی حوزه علمیه تهران گردید در آنجا صرف و نحو را از میرزا مسیح طالقانی، حکمت و فلسفه را از حکیم میرزا ابوالحسن جلوه و حکیم محمدرضا قمشه‌ای بهره جست. سپس بسال ۱۳۰۲ قمری عازم حوزه علمیه اصفهان گردید و ۱۵ سال آنجا اقامت کرد و در آنجا از جهانگیر خان قشقایی و آخوند ملا محمد کاشانی علاوه بر فراگیری علوم عقلی از جهات معنوی نیز بهره برد.
سال ۱۳۱۷ قمری یعنی در سن ۴۳ سالگی به نجف رفت و در مدرسه خلیلی از آخوند خراسانی، آخوند سید محمدکاظم یزدی، میرزا محمدتقی شیرازی و سایر علمای آن حوزه کسب علم کرد. بعد از تأسیس مدرسه سید یزدی به آنجا رفت و همان‌جا تا پایان عمر بود و تمام اوقات و عمرش را به تدریس و تعلیم طلاب گذراند. مرتضی در عرفان، اهل کشف‌وشهود بود و عده‌ای قائل به کرامات او هستند و در فلسفه از شارحان حکمت متعالیه و پیرو مکتب ملاصدرا بود.
وی به ماجرای مشروطیت نظری خوش نداشت و پس از اشتغال آخوند محمدکاظم خراسانی به نهضت مشروطیت از وی کناره گرفت و حتی مدرسه حاجی را، که محل اجتماعات و تظاهرات مشروطه‌طلبان بود، ترک گفت و در سال ۱۳۲۷ قمری به مدرسه سید رفت که بتازگی توسط سید محمدکاظم طباطبایی یزدی تأسیس شده بود و از نخستین کسانی بود که در مدرسه سید سکنا گزید. برخی از بزرگان، که آن روزگار را درک کرده‌اند، احتمال داده‌اند که علت مخالفت سید صاحب عروةالوثقی نیز با مشروطیت، آگاهی یافتن از عاقبت آن توسط مرتضی بوده‌است.
محمدتقی جعفری پیرامون درگذشت وی می‌گوید:
این آخرین ملاقات علامه با مرتضی طالقانی بود و فردای آن روز خبر رحلت ایشان در مدرسه منتشر می‌شود.
از استادان وی در حوزه تهران:
از استادان وی در حوزه اصفهان:
از استادان وی در نجف:
مدرسه ضیائیه (زندان اسکندر) مربوط به سدهٔ ۷ است و در بافت تاریخی محله‌ی فهادان در شهر یزد واقع شده است و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
"زندان اسکندر" یا همان "مدرسه ضیائیه" در حقیقت مدرسه‌ای است با حدود ۱۰ قرن قدمت که در محله فهادان شهر یزد در مجاورت بقعه دوازده امام واقع گردیده‌است. این بنا در سال ۶۳۱ هجری قمری توسط عارف معروف ضیاءالدین حسین رضی بنا گردید و در سال ۷۰۵ ه‍.ق توسط پسرانش مجدالدین حسن و شرف‌الدین علی تکمیل گردید.
از بخش‌های این بنا می‌توان به وجود چاهی با قطری حدود ۴ متر در وسط حیاط این مدرسه اشاره نمود که به سردابی به عمق حدود ۷ متر منتهی می‌گردد، ارتفاع گنبد این بقعه به ۲۰ متر می‌رسد و دارای گچبری‌های و تزئینات زیبائی با آبرنگ طلائی و لاجوردی بوده که بخش اعظم آن از بین رفته‌است.
در مورد این بنا روایت‌هایی مطرح می‌باشد که قدمت ساخت آن را به زمان حمله اسکندر مقدونی به ایران نسبت می‌دهد که از این بنا به عنوان زندان استفاده می‌گردیده که بعدها تغییر کاربری داده و به عنوان مدرسه مورد استفاده قرار گرفته‌است.
مدرسه ضیائیه یزد از شیوه آذری است. این مدرسه در چهار مرحله ساخته شده‌است. نخست گنبد خانهٔ کهن آن هم‌زمان با حمله مغولان، برای آرامگاه ساخته شده و مدرسه هم نبوده‌است و دویست سال پس از آن در اوایل سده دهم، نوهٔ سازندهٔ نخست گنبد، در کنار آن، این مدرسه را می‌سازد و آن را مدرس این مدرسه می‌کند و درگاه آن را هم به مدرسه باز می‌کند. این‌جا هم‌خانه مدرس داشته که بخش اندکی از آن پیداست.
بر خلاف خانهٔ مدرس ابراهیم خان کرمان که از درون مدرسه بدان راه می‌یابند، در این از همان هشتی می‌توان به خانه مدرس راه یافت. میانسراء افزون بر ایوانچهٔ جلوی حجره‌ها چهار ایوان بلندتر دارد که ان را چهار ایوانی کرده‌است.
در نوشته های تاریخی تا دوره صفویه، از بنایی مشخص تحت عنوان زندان اسکندر نام برده نشده است. جامع مفیدی قدیمی ترین کتابی است که در آن نامی از بنای زندان اسکندر آورده شده که طبق آن، در دوره صفویه، بنایی با عنوان زندان اسکندر در محله شهرستان و نزدیکی مسجد چهل محراب، مشهور بوده است. مؤلفان تاریخ های یزد در قرن های ۹، ۱۱ و ۱۴ ه.ق، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از بنای زندان اسکندر یاد کرده اند. “محمدکریم پیرنیا”، اولین کسی است که زندان اسکندر کنونی را مدرسه ضیائیه خوانده است.
کاوناس دومین شهر بزرگ لیتوانی و پایتخت موقت سابق این کشور است.
این شهر بین دو رودخانه نریس و نمان قرار دارد.
نمای اسپایدرسمینار آموزشی پوسته‌های شیشه‌ای، دانشگاه تهران همایش پوشانه، سعید مادرشاهی ۱۳۹۰ به نوعی از نماهای مدرن شیشه‌ای خود ایستا (نمای پرده‌ای curtain wall) گفته می‌شود که در آن شیشه به وسیلهٔ اتصالات نقطه‌ای به سازه متصل می‌گردد. کاربرد اصلی نمای اسپایدر در ساختمان‌های تجاری و اداری بوده و در صفحه شیشه هیچ‌گونه سازه عمودی و افقی مشاهده نمی‌شود، موردی که در نماهای کرتین وال لامل به عنوان یک ضعف مطرح می‌گردد. به‌طور کلی نمای اسپایدر دارای سیستم متنوع ساختار سازه‌ای از سیستم سازه‌های فلزی، کابلی و شیشه‌ای می‌باشد که با توجه به کاربری ساختمان، بارگذاری و هزینه از آن‌ها استفاده می‌شود. استفاده از هرنوع ساختار شیشه در این نوع از پوسته نما بلامانع بوده که با توجه به شرایط محیطی و کاربری نما توسط تیم مهندسی نما تعیین می‌گردد.
نمای اسپایدر نیز مانند تمامی نماهای ساختمانی دارای مزایا و معایبی می‌باشد که کاربرد آن را در شرایط خاصی محدود می‌کند.
سازه نگهدارنده اسپایدر می‌تواند کابل، خرپا یا سیستم‌های متنوع دیگر باشد. تصمیم‌گیری در این خصوص بر عهده معمار و مهندس طراح سازه می‌باشد. هرکدام از این دیتایل‌ها مزایا و معایبی دارند که به بررسی آن می‌پردازیم.
در این روش خرپا فلزی جهت تحمل بار مرده و بار دینامیکی طراحی شده و اسپایدرها با جوش یا پیچ بر روی این سازه نشسته و بار را منتقل می‌کنند. محاسبه خرپای اینچنینی بسیار ساده بوده و تولید این‌گونه خرپا نیز به سرعت انجام می‌پذیرد. می‌توان آن رارنگ پادرکوتینگ نمود و محاسبان ایرانی شناخت خوبی از عملکرد آن دارند.
در این روش سازه‌ای از کابل به صورت کراس و تور یا خرپا وظیفه تحمل بار و انتقال آن به تکیه گاه‌ها را بر عهده می‌گیرد. ویژگی خاص این‌گونه نما زیبایی منحصر به فرد آن می‌باشد. محاسبه این مدل سازه‌ها پیچیده بوده ولی شرکت‌های معتبر ایرانی و خارجی قادر به انجام محاسبات و طراحی این گونه سازه‌ها می‌باشند. تولید این قطعات هنوز در کشور امکان‌پذیر نیست و معمولاً در به کشور چین یا ترکیه سفارش داده میگردد.
سازه‌های اسپیس فریم (space frame) فرم‌های هندسی منظمی می‌باشند که به‌طور متحد در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. با ترکیب اسپیس فریم می‌توان سازه‌های متنوعی را با سرعت بالا و به صورت پیش ساخته ایجاد نمود. اسپیس فریم‌ها به وسیله بست، گوی یا قطعات جوشکاری شده به یکدیگر متصل می‌گردند و شکل و سازه محکم و زیبایی را خلق می‌کنند که به واسطه شکل و ساختار هندسی خرپایی و تحمل کردن نیرو در جهات مختلف باعث استحکام سازه می‌گردد و برای ساخت انواع فضاها از قبیل دیواره سالن‌ها، سقف اسکای لایت و غیره کاربرد دارد.
می‌توان از سازه‌های اسپیس فریمی در ترکیب با قطعات اسپایدر نیز استفاده نمود تا پوسته ای یکپارچه و بدون المان‌های معماری مزاحم را خلق نمود. به عنوان مثال می‌توان از پوسته شیشه ای آسمان نمای گنبد مینا نام برد.
در این نوع نما انتقال بار به سازه توسط یک تیغه شیشه‌ای دو یا سه لایه صورت می‌گیرد. حاصل کار ظرافت و زیبایی و شفافیت فوق‌العاده می‌باشد. با توجه به شیشه ای بودن سازه این نوع پوسته‌ها باید دقت فراوانی در طراحی آن‌ها نمود تا با ضوابط وآیین‌نامه‌های ایران در مورد زلزله قابل دفاع شوند.
پنجه اسپایدر را می‌توان به شکل‌های مختلف طبقه‌بندی نمود ولی متداول‌ترین آن سیستم‌های کلمپ و ایکس می‌باشد. قطعات کلمپ به صورت یک گل میخ یا یک قطعه صلیب شکل بوده که شیشه را در خود جای می‌دهند و قطعات ایکس قطعاتی هستند که به صورت حرف ایکس یا اچ انگلیسی بوده و توسط پیچ‌هایی که در شیشه جاسازی می‌شوند به اسپایدر متصل می‌گردند.
با کمک نوعی اورینگ که در حفاظ گازدار شیشه قرار می‌گیرد می‌توان تا شیشه‌های ۴ جداره گازدار و لمینیت نیز تولید نمود. همکنون در ایران بزرگترین شیشه سیکوریت لامینه قابل تولید 7 متر طول و ۲٫۴ عرض دارد که هر پلاک آن حدود 1.4 تن ( برای دو شیشه لامینیت که به هم دوجداره شده اند) وزن دارد.
توشهاون (به فاروئی: "Tórshavn"، به دانمارکی: "Thorshavn") پایتخت و بزرگترین شهر جزایر فارو است که در قسمت جنوبی کرانه خاوری استریموی قرار گرفته‌است و حدود ۱۹ هزار نفر جمعیت دارد.
وایکینگ‌ها در سال ۸۵۰ میلادی، پارلمان خود را در شبه‌جزیره تینگانس برپا کردند و از آن زمان نیز شهر توشهاون به عنوان پایتخت جزایر فارو برگزیده شد و از آن زمان با همین عنوان باقی‌ماند.
در تمامی دوران سده‌های میانه، شبه‌جزیره باریکی که در این مکان به سوی دریا دهان باز کرده، بخش اصلی شهر توشهاون را تشکیل داده‌است.
منابع نوشتاری، تنها پس از اصلاحات پروتستان یعنی پس از سال ۱۵۳۹ میلادی از وجود محلات ساخت‌وساز شده در توشهاون گزارش می‌دهند. شهر توشهاون از دیرباز به عنوان تنها کانون رسمی بازرگانی این جزایر معرفی شد و بنابراین ساکنان فارو بیشتر در این مکان به دادوستد کالا می‌پرداختند.
در سال ۱۸۵۶، رسمیت توشهاون به عنوان تنها مرکز دادوستد فسخ شد و جزیره‌نشینان فارویی به بازرگانی آزاد روی آوردند. شهر توشهاون اما، از آغاز سده بیستم پیشرفت زیادی به خود دیده و تبدیل به کانون اصلی اداری، اقتصادی و فرهنگی فارو و ساکنان این جزایر شده‌است.
Wikipedia contributors, "Tórshavn," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed June 11, 2011).
فورزماید داروی مدر (ادرار آور) است دیوریتکهای لوپ که بر قوس لوله هنله در گلومرولهای کلیه اثر می‌کند. نام دیگر آن لازیکس است. فورزماید موجب افزایش دفع کلسیم و پتاسیم می‌شود. این دارو در درمان فشارخون بالا، ادم ریه حاد، آسیت و… کاربرد دارد.
فوروزماید برای درمان پرفشاری خون مصرف می‌شود. همچنین برای کاهش ادم عمومی، افزایش جریان ادرار و در نتیجه کاهش وزن (برای ورزشکاران به عنوان دوپینگ محسوب می‌شود -سستی و بی‌حالی از عواقب آن است)، ادم ریه حاد، آسیت و… استفاده می‌شود.
فارماکوکینتیک
تقریباً ۶۰ تا ۷۰ درصد فوروزماید پس از مصرف خوراکی جذب می‌شود.
غذا ممکن است سرعت جذب را بدون تغییر اثر مُدری، کم کند.
پیوند فوروزماید به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه عمر دارو نیم تا یک ساعت است.
متابولیسم دارو کبدی است.
تداخل‌های دارویی
مصرف هم‌زمان لیتیم با فوروزماید ممکن است موجب بروز مسمومیت ناشی از لیتیم شود. اثرات ضدانعقادی داروهای ضدانعقاد مانند آسپیرین، در صورت مصرف هم‌زمان با فوروزماید ممکن است افزایش یابد
دیورتیکهای لوپ هنله شامل فورزماید، بومتانید و اتاکرینیک اسید، قویترین دیورتیکهای در دسترس هستند. آن‌ها کانال‌های سدیم و کلراید را در بخش صعودی قوس هنله نفرون مهار می‌کنند و از بازجذب سدیم جلوگیری می‌کنند و همین امر منجر به افزایش ترشح ادرار می‌شود.
این دسته از مدرها اتساع عروق محیطی را به اندازه دیورتیکهای تیازیدی کاهش نمی‌دهند؛ بنابراین همه‌جانبه عمل نکرده و به اندازه کافی در کاهش فشار خون مؤثر نیستند. به‌منظور افزایش ادرار دیورتیکهای لوپ از تیازیدها بسیار موثرترند و به‌طور متداول بیشتر در درمان بیماران با حجم بالای مایع به کار می‌روند.
با اثر بر روی قوس هنله موجب افزایش دفع کلسیم، پتاسیم و آب می‌شود.
اثر دارو از راه خوراکی پس از ۲۰ تا ۲۶ دقیقه و از راه تزریق وریدی پس از ۵ دقیقه شروع می‌شود.
زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر مُدر دارو، از راه خوراکی ۱ تا ۲ ساعت و از راه وریدی طی ۳۰ دقیقه است. اوج اثر کاهندهٔ فشارخون این دارو تا چند روز پس از شروع درمان ظاهر نمی‌شود.
طول اثر دارو از راه خوارکی ۶ تا ۸ ساعت و از راه وریدی ۲ ساعت است.
۸۸ درصد فوروزماید از راه کلیه و ۱۲ درصد آن از راه صفرا و مدفوع دفع می‌شود.
کاهش سدیم خون، هیپوکالمی و هیپومنیزیمی، آلکالوز ناشی از کمی کلرور خون، افزایش دفع کلسیم، کاهش فشارخون، تهوع،سرفه خشک،کم شنوایی، اختلالات گوارشی، افزایش اوره خون و نقرس، افزایش موقت غلظت کلسترول و تری گلیسرید پلاسما با مصرف این دارو گزارش شده‌است.
این دارو میتواند موجب افزایش سمیت کلیوی آنتی بیتیک های آمینوگلیکوزیدی نظیر جنتامایسین را افزایش میدهد. فوروزماید میتواند موجب کاهش لیتیم شود لذا احتمال مسمومیت دارو با لیتیم را افزایش میدهد. فورزماید احتمال مسمومیت با دیگوکسین را افزایش میدهد و مصرف همزمان آنها منع کامل دارد. مصرف فوروزماید میتواند موجب افزایش تاثیر داروهای ضد فشار دسته نیتراتها از جمله نیتروگلیسرین شود لذا مصرف همزمان آنها با هم باید با احتیاط همراه باشد و منع مصرف نسبی دارند.
عشاق (ملایر)، روستایی از توابع بخش جوکار شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان جوکار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران ر سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۱ نفر (۲۴۱خانوار) بوده‌است. زبان مردم عشاق تورکی آذربایجانی می باشد
این دسته از مدرها اتساع عروق محیطی را به اندازه دیورتیک‌های تیازیدی کاهش نمی‌دهند؛ بنابراین همه‌جانبه عمل نکرده و به اندازه کافی در کاهش فشار خون مؤثر نیستند. به‌منظور افزایش ادرار، دیورتیک‌های لوپ از تیازیدها بسیار موثرترند و به‌طور متداول بیشتر در درمان بیماران با حجم بالای مایع به کار می‌روند.
دیورتیک‌های تیازیدی (Thiazide) مانند هیدروکلرتیازید و کلرتالیدون در درمان فشار خون بالا و ادم مورد توجه هستند.
دیورتیک‌های تیازیدی با مهار هم انتقالی سدیم-کلر در ابتدای توبول دیستال موجب افزایش دفع سدیم و نهایتاً افزایش ترشح ادرار می‌شوند. افزایش دفع ادرار با کاهش در حجم پلاسما، برون ده قلبی را کاهش داده و در نتیجه فشار خون کاهش می‌یابد. با این وجود، درمان پیوسته و مداوم حجم پلاسما را به سطح قبل از درمان برمی‌گرداند و کاهش به وجود آمده در مقاومت عروق محیطی مسئول اثرات ضد فشار خون طولانی مدت است.
متداول‌ترین مورد مصرف دیورتیک‌های تیازیدی درمان فشار خون بالاست و در بسیاری از کتابها این داروها از اولین داروهای درمان فشارخون اولیه هستند.
البته در ادم و آسیت ناشی از سیروز کبدی و برخی از سایر موارد ادم نیز این داروها کاربرد دارند.
این گروه از داروها با کاهش سطح کلسیم ادرار موجب کاهش تشکیل سنگ‌های کلسیمی در کلیه می‌شوند لذا در این گروه از بیماران نیز کاربرد دارند.
مهمترین عاضه جانبی این دیورتیکها هیپوکالمی است لذا بسیاری اوقات این دیورتیکها در ترکیب با دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم تجویز می‌شوند، در نتیجه غلظت پتاسیم خارج سلولی زیاد می‌شود مانند تریامترن اچ. این داروها با کاهش دفع اسیداوریک ادرار موجب هایپراوریسمی می‌شوند لذا در بیماران نقرسی توصیه نمی‌شوند. تیازیدها موجب هایپرگلیسمی و هایپرلیپیدمی نیز می‌شوند.
اسپیرونولاکتون، تریامترن و آمیلوراید دیورتیکهای نگهدارنده پتاسیم (Potassium-sparing diuretics) هستند. آن‌ها بازجذب سدیم در لوله‌های دور و لوله‌های جمع‌کننده کلیه را مهار می‌کنند و دفع پتاسیم را از طریق روش‌های مختلف کاهش می‌دهند. اسپیرونولاکتون آنتاگونیست رقابتی آلدسترون در لوله دیستال نفرون است و از تشکیل پروتئینی که در انتقال سدیم مداخله می‌کند، جلوگیری می‌کند. همین امر دلیل کنترل نارسایی احتقانی قلبی است. زیرا مصرف این دارو میزان مرگ و میر را کاهش می‌دهد. اسپیرونولاکتون هم‌چنین در بیماران مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم (همانند بیماران مبتلا به سیروز کبدی و آسیت) سودمند است.
تریامترن و آمیلوراید عبور یون‌های سدیم را با عمل مستقیم روی ناقل‌های سدیم و پتاسیم در لولهٔ دور و جمع‌کننده کاهش می‌دهند. فعالیت ادرارآوری دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم در مقایسه با تیازیدها و دیورتیک‌های لوپ محدود است. به همین دلیل این داروها در درمان فشار خون بالا معمولاً به همراه تیازیدها یا دیورتیک‌های لوپ تجویز می‌شوند تا از دست دادن پتاسیم را محدود سازند.
کامیل
کرم کامیل در درمان التهابات پوستی، آزردگی‌های جلدی ناشی از خراش‌ها و بریدگی‌های سطحی، خشکی و ترک پوست به کار می‌رود.
کرم کامیل حاوی ۵٪ عصارهٔ آبی و ۰٫۵٪ اسانس بابونه Matricaria chomomilla است. فعالیت ضدالتهابی عصارهٔ بابونه بیشتر به‌دلیل ترکیبات ماتریسین (پیشتاز کامازولن) بیسابولول و اکسیدهای آن بوده که عمده‌ترین ترکیبات موجود در عصاره را تشکیل می‌دهند. این فعالیت به عمل آنتی‌اکسیدانی آن‌ها نسبت داده شده‌است. عصارهٔ بابونه موجب وقفهٔ سیکلواکسیژناز و لیپواکسیژناز شده، در نتیجه تولید پروستاگلاندین‌ها و لوکوترین‌ها را متوقف می‌نماید. آپی‌ژنین موجود در عصارهٔ بابونه علاوه بر وقفه در ایجاد محصولات لیپواکسیژناز و سیکلواکسیژناز موجب مهار آزادسازی هیستامین نیز می‌گردد.
واکنش‌های آلرژیک مانند اگزما
سایت هنفورد یک مرکز بزرگ انرژی هسته‌ای در کنار رودخانهٔ کلمبیا در ایالت واشینگتن در کشور آمریکا است که تقریباً از رده خارج شده‌است.
این سایت، آلوده‌ترین سایت هسته‌ای ایالات متحده و مرکز بزرگ‌ترین فعالیت‌های پاک‌سازی هسته‌ای در این کشور است. سایت مزبور در سال ۱۹۴۳ میلادی به‌عنوان بخشی از پروژهٔ منهتن در نزدیکی شهر هنفورد در ایالت واشینگتن تأسیس شد. نخستین رآکتور تمام‌عیار تولید پلوتونیوم دنیا - موسوم به رآکتور B - در سایت هنفورد برپا شد. نخستین بمب اتمی دنیا در آزمایش هسته‌ای ترینیتی و بمب اتمی فت من (که در بمباران انمی شهر ناگازاکی استفاده شد)، هر دو پلوتونیوم‌های تولیدشده در سایت هنفورد را به کار بردند. امروزه بیش‌تر تشکیلات سایت هنفورد از ردهٔ عملیاتی خارج شده‌اند.
در دوران جنگ سرد، سایت هنفورد به ۹ رآکتور هسته‌ای و ۵ مجموعه پردازش پلوتونیوم مجهز شده بود. پلوتونیوم مورد استفاده در تمامی ۶۰٬۰۰۰ جنگ‌افزار هسته‌ای ایالات متحده در همین مراکز تولید شده‌است. در آن دوران، فناوری هسته‌ای پیشرفت سریعی داشت و دانشمندان سایت هنفورد پایه‌گذار بسیاری از روش‌های نخستین دفع ضایعات هسته‌ای و راه‌کارهای ایمنی مربوط به صنایع هسته‌ای بودند. با وجود این، بسیاری از روش‌های به کار رفته در دفع ضایعات هسته‌ای و راه‌کارهای ایمنی استفاده شده در این سایت، ناکافی بودند؛ به‌طوری که طی دهه‌های گذشته، مقادیر بسیاری آلایندهٔ رادیواکتیو خطرناک از سایت مزبور در هوا و آب رودخانهٔ کلمبیا رها شده‌است. وجود چنین آلاینده‌های خطرناکی، سلامت شهروندان منطقه و اکوسیستم رودخانهٔ کلمبیا را به مخاطره انداخته‌است.
با پایان جنگ سرد، تشکیلات مربوط به ساخت سلاح هسته‌ای در سایت هنفورد بسته شد، اما مقدار ۲۰۴٬۰۰۰ متر مکعب ضایعات رادیواکتیو سطح بالا که در اثر فعالیت این تشکیلات هسته‌ای تولید شده بود، کماکان در سایت باقی مانده‌است که دو سوم حجم کل ضایعات هسته‌ای سطح بالا در کشور آمریکا را تشکیل می‌دهد. سایت هنفورد به عنوان آلوده‌ترین مرکز هسته‌ای کشور آمریکا، در حال حاضر کانون فعالیت‌های پاک‌سازی ضایعات هسته‌ای است، اما با این حال، همچنان یک نیروگاه هسته‌ای فعال، یک آزمایشگاه علمی به نام آزمایشگاه ملی شمال‌غربی پاسیفیک و رصدخانه‌ای به نام رصدخانه لیگوی هنفورد را در خود جای داده‌است.
موزهٔ گیمِه ، موزهٔ هنرهای آسیایی واقع در پاریس، فرانسه است. این موزه یکی از بزرگترین مجموعه‌های هنر آسیایی در خارج از آسیا را در خود جای داده‌است.
موزهٔ گیمه که در سال ۱۸۷۹ توسط یک صنعتگر بنام اِمیل اِتییِن گیمِه (Émile Étienne Guimet) تأسیس شده بود ابتدا در لیون واقع بود، و در سال ۱۸۸۵ به دولت واگذار شده و به پاریس منتقل شد. در طول دهه‌های ۲۰ و ۳۰ میلادی، با انتقال گنجنینه‌های فراوانی که توسط هیأت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان کاوش می‌گردید، بر مجموعه‌های گنجینه‌های این موزه افزوده شد. در همان دوران، موزهٔ گیمه به منظور نمایش بخشی از مجموعه‌های خِمِر در سال ۱۹۳۸، تحت نظارت ژوزف هَکَن (Joseph Hackin)، که در آن زمان مدیر موزه و همچنین مسئول کاوش‌های باستان‌شناسی در افغانستان بود، دگرگونی‌هایی در آن پدید آمد که بنای بام بر روی حیاط مرکزی بخشی از آن بود. موزهٔ گیمه به سبب دارا بودن مجموعه‌هایی غنی از هنرهای تمدن‌های هندیِ آسیا شهرتی جهانی بدست آورده‌است.
چولک اصلی (Chūlak-e Āṣalī) یکی از روستاهای دهستان طریق الاسلام بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان است.مردم این روستا به لهجه پهلوی یا ماه نهاوندی تکلم می کنند.
این روستا در ۱۰ کیلومتری جاده نهاوند کرمانشاه واقع است. چولک از رودخانه گاماسیاب آبیاری می‌شود و باغ‌های فراوانی دارد.
جمعیت این روستا طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۸۲ نفر و دارای ۱۳۱ خانواده است که شامل ۱۸۴ مرد و ۱۹۸زن می‌شود.
عبدالباقی نهاوندی
یودی‌اف ۲۴۵۷ یک ستاره است که در صورت فلکی کوره قرار دارد.
وی۳۸۱ قیفاووس یک ستاره است که در صورت فلکی قیفاووس قرار دارد.
اس تک‌شاخ یک ستاره است که در صورت فلکی تک‌شاخ قرار دارد.
وی۱۴۷۲ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی۷۴۴ قنطورس یک ستاره است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد.
وی۷۶۱ قنطورس یک ستاره است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد.
تیگتا (ستاره) یک ستاره است که در صورت فلکی ثور قرار دارد.
یو کژدم یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
وی۱۲۸۰ کژدم یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
وی۶۰۴ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
اس شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
وی۶۰۳ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی۶۰۶ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
یوایکس تلمبه یک ستاره است که در صورت فلکی تلمبه قرار دارد.
وی عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی زن برزنجیر یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
وی۳۸۰ شکارچی یک ستاره است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد.
وی۳۳۷ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
وی۵۹۲ تک‌شاخ یک ستاره است که در صورت فلکی تک‌شاخ قرار دارد.
وی۹۲۳ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی‌ایکس کمان یک ستاره است که در صورت فلکی قرار دارد.
وی۴۴۵ کشتی‌دم یک ستاره است که در صورت فلکی کشتی‌دم قرار دارد.
وی۵۶۰ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
وی۱۳۳۹ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی۱۲۹۱ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
فراری اف۴۳۰ چلنج (Ferrari F430 Challenge) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس اتومبیلرانی قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
وی۳۵۲ ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
وی۳۵۷ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
وی‌زد زرافه یک ستاره است که در صورت فلکی زرافه قرار دارد.
فورد تاروی (نسل چهارم) (Ford Taurus (fourth generation)) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۷در شیکاگو تولید شده‌است.
وی‌وی کلاغ یک ستاره است که در صورت فلکی کلاغ قرار دارد.
فراری اف۳۵۵ (Ferrari F۳۵۵) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۹تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
وی۸۱۰ قنطورس یک ستاره است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد.
یو دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
آلفارومئو تیپو ۳۳ (Alfa Romeo Tipo 33) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
موتور آن ۱۹۹۵ سی‌سی است.
وی۴۵۰ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
آلفارومئو ماتا (Alfa Romeo Matta) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۴تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
وی۳۷۱ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
مرسدس-بنز اف-سل (Mercedes-Benz F-Cell) در کلاس پیل سوختی قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است.
وی۱۹۷۴ ماکیان یک ستاره است که در صورت فلکی ماکیان قرار دارد.
آکیورا ای‌ال (Acura EL) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
تیکو جی یک ستاره است که در صورت فلکی ذات‌الکرسی قرار دارد.
ایسوزو ارگا (Isuzu Erga) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰ تا Presentتولید شده‌است.
تی‌دبلیو مار باریک یک ستاره است که در صورت فلکی مار باریک قرار دارد.
تک‌آرت مگنوم (TechArt Magnum) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷ تا کنون تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت خودکار است.
وی قیفاووس یک ستاره است که در صورت فلکی قیفاووس قرار دارد.
اس تاج شمالی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج شمالی قرار دارد.
فورد ایکس‌وای فالکون (Ford XY Falcon) خودرویی است که در سال‌های October 1970 to March ۱۹۷۲تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب، موتور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
وی۳۹۴ ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
ان‌اس‌او اسپایدر (NSU Spider) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷، و اوّلین خودرو با موتور ِ وانکل تولید شده است.
موتور آن ۴۹۸ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
آستین ای۴۰ اسپورت (Austin A۴۰ Sports) محصول شرکت آستین موتور، خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳/>۴،۰۱۱ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
وی‌بی ۱۰ یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
فراری ۱۵۹ اس (Ferrari 159 S) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۷۱ producedتولید شده‌است.
موتور آن ۱۹۰۳ سی‌سی است.
ستاره تیگاردنز یک ستاره است که در صورت فلکی بره قرار دارد.
واکسول تیپ بی (Vauxhall B-type) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴تولید شده‌است.
موتور آن ۴۵۲۵ سی‌سی است.
وی۱۰۹۴ کژدم یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
وی۳۷۶ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
جیپ پیتریوت خودرویی است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون توسط شرکت جیپ در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است.
طراحی این خودرو موتور جلو، محور جلو و چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
شی ساکورای یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
فورد برونکو آی‌آی (Ford Bronco II) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰در لویی ویل و ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس کامپکت اس‌یووی قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
کژدم ایکس یک یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
پروتون پردانا یک خودروی اندازه متوسط سدان چهار در است که به‌وسیلهٔ شرکت مالزیایی پروتون هولدینگ ساخته شده‌است. این خودرو در ۲۶ ژانویه سال ۱۹۹۵ عرضه شد. پردانا نمونهٔ بازنشانی شدهٔ نسل هفتم میتسوبیشی اترنا است و نتیجهٔ همکاری بین میتسوبیشی و پروتون است. حدود ۸۰ هزار دستگاه از نسل اول پردانا در حد فاصل سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳ به فروش رسید.
طول این خودرو در حالت طبیعی ، عرض این خودرو در حالت طبیعی ، ارتفاع این خودرو در حالت طبیعی و وزن این خودرو در حالت طبیعی است.
وی۱۴۹۴ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
یو تلمبه یک ستاره است که در صورت فلکی تلمبه قرار دارد.
فورد فرمانت (Ford Fairmont) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
یو زن برزنجیر یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
کوروت استینگری (خودرو مفهومی) نام یک خودروی سوپر اسپورت از اقسام شورلت کوروت است.
اس‌اس ۴۳۳ یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی۳۷۳ ذات‌الکرسی یک ستاره است که در صورت فلکی ذات‌الکرسی قرار دارد.
اس گونیا یک ستاره است که در صورت فلکی گونیا قرار دارد.
ایسوزو تروپر شاسی بلند ژاپنی است. اولین نسل از این خودرو از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ تولید شد و دومین نسل از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۲. این خودرو را با نام‌های دیگری مانند آکورا اس‌ال‌ایکس، شورلت تروپر و… می‌شناسند.
موتور ایسوزو تروپر ۶ سیلندر ۳٫۲ لیتری است و انتقال قدرت به هر چهارچرخ این خودرو صورت می‌گیرد که آن را به یک شاسی بلند مناسب آفرود تبدیل کرده‌است. تروپر ۷ سرنشینه است و شامل امکاناتی مانند: قطب‌نمای دیجیتال، سانروف و صندلیهای چرم است.
طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
فورد ایکس‌ال فالکن (Ford XL Falcon) خودرویی است که از اوت ۱۹۶۲ تا فوریه ۱۹۶۴ تولید شده‌است.
ستاره اسندن یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
رنو سفقان (Renault Safrane) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۹ تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است.
وی۵۳۸ ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
تویوتا ویوس (Toyota Vios) خودرویی است که از سال ۲۰۰۳–کنون در چاچوئنگسائو و تایلند تولید شده‌است.
تی‌زد بره یک ستاره است که در صورت فلکی بره قرار دارد.
فورد اسکورت (آمریکای شمالی) (Ford Escort (North America)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
وی۸۴۹ مارافسای یک ستاره است که در صورت فلکی مارافسای قرار دارد.
مایباخ زپلین (Maybach Zeppelin) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۴در اشتوتگارت و آلمان تولید شده‌است.
یویو ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
سئات تولدو (SEAT Toledo) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ در اسپانیا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو بوده‌است.
مرکوری مارینر (Mercury Mariner) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
تی زن برزنجیر یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
پانوز رودستر (Panoz Roadster) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ (۴۴ Roadsters produced)،> ۱۹۹۶–۱۹۹۹ (۱۷۶ AIVs produced)در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
وی۵۳۳ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
آلویس تی‌ای ۱۴ (Alvis TA 14) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۶–۱۹۵۰ تولید شده‌است.
موتور آن ۱۸۹۲ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
تی‌تی عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
یو عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
فراری جی‌تی۴ (Ferrari GT۴) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۳–۱۹۸۰تولید شده‌است.
ایسوزو گالا (Isuzu Gala) خودرویی است که از سال ۱۹۹۶ تا کنون تولید شده‌است. این خودرو در کلاس اتوبوس قرار گرفته و سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
وی۸۴۲ قنطورس یک ستاره است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد.
وی۶۳۶ کژدم یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
وی۵۲۰ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
پونتیاک تمپست (Pontiac Tempest) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۲ و ۱۹۸۸–۱۹۹۱ تولید شده‌است.
تی گاو یک ستاره است که در صورت فلکی ثور قرار دارد.
شورلت اس-۱۰ ای‌وی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸تولید شده‌است.
طراحی آن موتور جلو-محور جلو بوده‌است.
وی۴۶۴۱ کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
تی قطب‌نما یک ستاره است که در صورت فلکی قطب‌نما قرار دارد.
هوندا پایلوت خودرویی است که از سال ۲۰۰۲ تاکنون توسط شرکت خودروسازی ژاپنی هوندا تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو-چهار چرخ متحرک و موتور جلو-محور جلو بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ این خودرو ۵ دنده به صورت خودکار است.
تی‌دبلیو ماهی جنوبی یک ستاره است که در صورت فلکی ماهی جنوب قرار دارد.
اس‌یو زن برزنجیر یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
اس‌اس آندرومدا یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
هولدن وی‌وای کمودور (Holden VY Commodore) خودرویی است که در از سپتامبر ۲۰۰۲ تا اوت ۲۰۰۴ در استرالیا تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
اس‌زد پیاله یک ستاره است که در صورت فلکی پیاله قرار دارد.
وی۷۱۸ برساووش یک ستاره است که در صورت فلکی برساوش قرار دارد.
ایسوزو دی-مکس (Isuzu D-Max) خودرویی است که از سال ۲۰۰۲ تا کنون در بوگوتا، کلمبیا، کوئیتو، اکوادور، تایلند، کاراکاس، ونزوئلا و فیلیپین تولید شده‌است.
اس تلمبه یک ستاره است که در صورت فلکی تلمبه قرار دارد.
لانچیا گاما (Lancia Gamma) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ توسط شرکت لانچیا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
وی۵۰۰ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
وی۷۲۵ کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
ایسوزو اوویسیس (Isuzu Oasis) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۶–۱۹۹۹در ژاپن تولید شده‌است.
وی۱۰۴۶ شکارچی یک ستاره است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد.
اشکودا ۱۰۰ (Škoda ۱۰۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۶تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده است.
دوو اسپرو (Daewoo Espero؛ همچنین در اسپانیا با نام دوو آرانوس نیز شناخته می‌شود) یک سدان چهار در با ابعاد متوسط ​​است که توسط شرکت کره‌ای دوو موتورز از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ تولید شد. اسپرو اولین خودرویی بود که به طور کامل توسط دوو توسعه یافت. این شرکت تا قبل از آن فقط مدل‌های توسعه‌یافته توسط اوپل را تولید می‌کرد. بدنهٔ آن توسط گروپو برتونه طراحی شده بود و پلت‌فرم آن نیز با دوو ریسر، که نسخهٔ بازنشانی شدهٔ اوپل کادت ئی ساخته شده در کره جنوبی است یکسان می‌باشد. موتورهای این خودرو توسط هولدن تأمین می‌شدند که شامل موتورهای متنوعی از موتور ۱٫۵ لیتری GM Family I گرفته تا موتور ۲٫۰ لیتری GM Family II می‌شد. در کره جنوبی، اسپرو در سال ۱۹۹۷ با دوو نوبیرا جایگزین شد؛ اما تولید آن در کشورهای اروپای شرقی تا سال ۱۹۹۹ ادامه یافت.
در اواسط دههٔ ۱۹۸۰، دوو موتورز به دنبال ورود به بازار سدان‌های اندازه متوسط ​​بود که از قبل رقبایی مانند هیوندای سوناتا در این بازار حضور داشتند. به این منظور، در سال ۱۹۸۶ شروع به توسعهٔ یک مدل جدید با اسم رمز جی-کار (J-Car) کرد (نباید با جی-کار جنرال موتورز، پروژهٔ خودروی بین‌المللی این شرکت در دههٔ ۱۹۸۰ اشتباه شود). سپس با برتونه وارد مذاکره شد و برای این خودرو از طراحی‌ای که قبلاً برای جانشین سیتروئن بی‌ایکس، زانتیا به شرکت سیتروئن پیشنهاد شده بود، اما مورد قبول این شرکت واقع نشد استفاده کرد و از فناوری‌های جنرال موتورز که با شرایط قراردادی محدود شده بود بهره برد. دوو از قطعاتی که قبلاً در تولید دوو ریسر استفاده می‌شد استفاده گسترده‌ای کرد. سیستم‌های فرمان، تعلیق، ترمزها و سیستم‌های قوای محرکه همان چیزهایی بودند که قبلاً در ریسر نیز استفاده شده بود. پلت‌فرم این خودرو نیز از دوو ریسر مشتق شده بود؛ اما فاصلهٔ بین ستون B و صندلی عقب در این خودرو کشیده‌تر بود؛ از همین رو، اسپرو فاصلهٔ محوری بیشتری نسبت به ریسر داشت.
اسپرو در اوت ۱۹۹۰ در بازار کره عرضه شد. اسپرو در تونل باد با ضریب پسار ۰٫۲۹ نتایج بسیار خوبی کسب کرد.
یک پیش‌نمونه از دوو وجود داشت که بسیار شبیه به اسپرو بود. نام آن دی‌ئی‌وی ۲ (DEV 2؛ دی‌ئی‌وی مخفف خودروی الکتریکی دوو) بود و در سال ۱۹۹۵ در نمایشگاه خودروی کره در سئول همراه با خودروی مفهومی دوو بوکران، مدل مفهومی تیکو، نکسیا، آرکادیا و خودروی مفهومی ان‌جی‌وی۳ معرفی شد. این خودرو نسخه‌ای از اسپرو بود که ها مواد قابل بازیافت ساخته شده بود و بر محیط زیست تأثیری نداشت. دی‌ئی‌وی ۲ در نمای جلو به نسبت اسپرو تفاوت قابل توجهی داشت. این پیش‌نمونه تنها در کره جنوبی و فقط یک بار در نمایشگاه‌ها به نمایش درآمد. این خودرو به رنگ سفید صدفی بود و بر روی درهای عقب نشان آبی رنگ «دی‌ئی‌وی» را داشت. رینگ‌های آن نیز سفید و سه پر بودند.
زیر کاپوت آن یک موتور الکتریکی که از نوع موتور القایی با جریان متناوب و آب‌خنک به قدرت ۸۶ کیلووات بود و شتاب صفر تا صد ۱۳ ثانیه‌ای داشت. حداکثر سرعت این خودرو حدود ۸۵ مایل در ساعت بود. ۲۲ باتری اسید سرب جدید در کف بدنهٔ آن قرار داشت و با یک بار شارژ مسافت ۸۰ کیلومتر را می‌پیمود.
در مورد این خودرو گفته می‌شد که طراحی قابل قبولی دارد، اما عملکرد و پیمایش آن در مقایسه با رقبا ضعیف است.
Multi point Fuel injection
به معنی سیستم انژکتور بنزینی چند نقطه‌ای
که در کل بیانگر این است که که این ماشین در قسمت نازل انژکتور از مدل چند نقطه‌ای استفاده می‌کند.
فرقش با مدل عادی در همین تعداد بیشتر سوراخ‌های نازل پاشش انژکتور سوخت به داخل سیلندر است که در مدل عادی انژکتور در قسمت نازل پاشش سوخت به داخل سیلندر از یک نقطه یا روزنه استفاده می‌کند اما در این مدل از چند نقطه یا روزنه؛ که در کل این سیستم از تکنولوژی بالاتر و بهتر و باعث پاشش بهتر سوخت و بهتر پودر شدن بنزین در هنگام تزریق به داخل سیلندر مشود که این بهتر پودر شدن در آخر احتراق بهتر رو به ارمغان می‌آورد.
اتومبیل در رده سدان قرار دارد و شاید از نظر اندازه بزرگ به نظر بیاید. این خودرو با صندوق عقب بلند؛ کاپوت کشیده و ارتفاع کمتر نسبت به سایر خودروهای هم رده دارای طرح مناسب آیرودینامیکی است اما طرح ظاهری آن جذاب است و در عین حال نیز دارای ظاهری خشن با ابهت است. خودرو دارای زوایای ملایم و چراغ‌های عقب به هم پیوسته‌است و چراغ دنده عقب هم بر روی سپر قرار گرفته‌است.
معرفی انواع کابین دوو اسپرو:
برای دوو اسپرو کابین‌های مختلف با نام‌های A-B-C تا امروز وجود دارد:
کابین A1:
اولین نوع کابین با آینه بغل‌ها و شیشه‌های عقب دستی (غیر برقی)
کابین A2:
اولین نوع کابین با آینه‌های برقی و تمام شیشه‌ها برقی تا اواخر سال ۱۹۹۳
کابین B:
در اواخر سال ۱۹۹۳ رنگ توسی همه قسمت‌های کابین تیره‌تر شد، طرح رودری‌ها و کنسول وسط کنار ترمز دستی (دو طبقه شد) و کنسول هواکش وسط داشبورد تغییر کرد (که به اشتباه در عموم به «کابین ۹۴» معروف شد در حالی که هنوز سال ۹۴ نرسیده بود!)
کابین C1:
در سال ۱۹۹۴ طرح و شکل صندلیها، طرح کامل صفحه کیلومتر، دستگیره‌های زیر سقف، غربیلک فرمان، صندلی راننده دارای امکان تنظیم گودی کمر شد و تنظیم زاویه صندلی از حالت قرقره‌ای به اهرمی تبدیل شد و جنس روکش‌ها اعم از: صندلیها، رودریها، سقف، شکل و جنس روکش باندهای عقب، قاب ستون‌ها که یک لایه مخمل روی آن‌ها کشیده شد.
کابین C2:
اواخر سال ۱۹۹۴ در مدل‌های 2000i که فقط جنس روکش صندلی‌ها و رودری‌ها و روکش سقف و همچنین سوکت سنسور کیلومتر (از گرد به تخت مشابه سیلو) تغییر کرد
کابین C3:
سال ۱۹۹۶ جنس روکش صندلی‌ها و رودری‌ها و روکش سقف تغییر کرد و دستگیره در جلو سمت شاگرد از نظر شکل کاملاً مشابه و قرینه دستگیره راننده شد و صفحه کیلومتر ۲۲۰ تایی شد و شکل صندلی‌ها و غربیلک فرمان تغییر کرد و دکمه AC به پنل کولر اضافه شد.
به اختصار:
کابین A: کابین‌های قدیمی از ۱۹۹۱ تا اواخر ۱۹۹۳
کابین B: آخر ۱۹۹۳ که اشتباهاً به ”کابین ۹۴” معروف شد!
کابین C: از سال ۱۹۹۴ تا پایان ۱۹۹۸ که اسپرو تولید شد
خودرو بسیار بزرگ؛ جادار، و راحت است. با ورود به داخل کابین اولین چیزی که جلب توجه می‌کند داشبورد بسیار بزرگ این خودرو است. صندلی‌های جلو در ارتفاعی تقریباً پایین قرار گرفته‌اند که این امر باعث شده‌است که افراد قد بلند به راحتی در این خودرو جای گیرند. سرنشینان عقب دارای فضایی مناسب؛ بزرگ و جادار و راحت هستند. کیفیت داشبورد قابل قبول است و طرح مناسبی دارد. خودرو به صورت استاندارد دارای ۴ باند است که صدای مطلوبی در اختیار شما قرار می‌دهند. اما با وجود طاقچه عقب بزرگ آن امکان نصب هر گونه سیستم صوتی وجود دارد. طرح و جنس صندلی‌ها و رودری‌ها و تودوزی هم به رنگ روشن و زیبا است اما قطر درها زیاد و سنگین‌وزن است و صندلی‌ها خیلی راحت و دارای عمق بسیار مناسب هستند و بدن شما را به راحتی در خود حفظ می‌کنند و در صندلی‌ها از الیاف تنه درخت نخل یا درخت‌های مشابه استفاده شده‌است که از عرق کردن بدن جلوگیری می‌کند.
از تجهیزات رفاهی و ایمنی این اتومبیل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
آنتن برقی (که با روشن و خاموش کردن رادیو فعال می‌شود)
چراغ مطالعه برای سرنشینان عقب، شیشه‌های برقی برای جلو و عقب، ساعت کریستال مایع، کمربند ایمنی سه تایی برای سر نشینان عقب، فرمان تلسکوپی، کنسول، مه‌شکن جلو، کولر، امکان تنظیم نور چراغ‌های پشت آمپر، امکان تنظیم سرعت حرکت برف پاک کن، چراغ صندوق عقب و داشبورد، صندوق عقب بسیار بزرگ، آینه‌های برقی، گرمکن آینه و شیشه عقب، آیینه شب و روز، دسترسی به صندوق عقب از صندلی عقب، قفل مرکز و در باک بنزین، صندوق پران برقی و ترمز ABS و ایربگ و رینگ اسپرت برای مدل‌های سفارشی و …
این خودرو معایب نیز دارد که در پایین به اختصار در مورد ان صحبت می‌کنیم
آفتاب‌سوختگی کنسول و رودری‌ها:کنسول و رو دری‌های این خوردو از جنس کاغذ فشرده شده با روکش الیاف پلاستیکی ساخته شده و بسیار مستعد ترک و آفتاب سوختگی می‌باشد.
شاسی: با توجه به وزن زیاد موتور و سنگینی وزن کل خودرو پارگی شاسی از سمت جلو زیاد گزارش شده البته پارگی شاسی را نمی‌توان به‌طور کلی به عنوان معایب نام برد چون که هنوز هم اسپروهایی یافت می‌شود که شاسی‌های سالم و دست نخورده دارند
به‌طور کلی پارگی شاسی را می‌توان به عوامل زیادی از جمله تصادف و ضربه خوردن شاسی. عادت رانندگی بد درجاده. عدم بازدید دوره‌ای و مرتب جلوبندی کمک فنر و چرخ خودرو. دانست طبق بررسی‌های صورت گرفته بیشترین عامل پارگی شاسی ضربه یا به اصطلاح جا خوردن شاسی بوده‌است.
نور چراغ‌های جلو هم چنگی به دل نمی‌زند و در هنگام شب متوجه کمبود نور خواهید شد
از دیگر نقاط ضعف خودرو می‌توان به استفاده از گاز منسوخ شده R12 در سیستم کولر خودرو (با طی مراحلی و تعویض کمپرسور می‌توان با گاز R134A جایگزین کرد)
وی۱۰۵۷ ماکیان یک ستاره است که در صورت فلکی ماکیان قرار دارد.
کرایسلر کنکورد یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سامانه جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
وی۳۸۵ زن برزنجیر یک ستاره است که در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد.
برتون منتاید (Bertone Mantide) خودرویی است.طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده
موتور آن ۶۱۶۲ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
اس دوشیزه یک ستاره است که در صورت فلکی دوشیزه قرار دارد.
مزدا آر۳۶۰ (Mazda R۳۶۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۶تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کی قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور عقب-محور عقب بوده است.
موتور آن ۳۵۶ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به دو صورت خودکار و دستی است.
وی۳۴۳ شاه‌تخته یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
تی‌وی‌ال‌ام۵۱۳–۴۶۵۴۶ یک ستاره است که در صورت فلکی گاوران قرار دارد.
سوبارو باجا (Subaru Baja) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶تولید شده‌است. طراحی آن خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ و ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
تی تاج شمالی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج شمالی قرار دارد.
وی۴۰۴۶ کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
سانگ‌یانگ کوراندو خودرویی است که از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۶ تحت نام سانگ‌یانگ، و از ۲۰۱۰ تاکنون تحت نام مکونگ اتو در کشورهای کره جنوبی، ویتنام، ایران، روسیه، کانادا و لهستان تولید شده‌است.
مدل تولید ایران متعلق به نسل سوم و طراحی‌شده در سال ۲۰۰۴ است.
سانگ‌یانگ کوراندو یک خودروی شاسی‌بلند ساخت شرکت خودروسازی سانگ‌یانگ کرهٔ جنوبی است که تولید آن از سال ۱۹۸۳ تاکنون ادامه داشته‌است. واژهٔ کوراندو مخفف جملهٔ «کره‌ای‌ها هم می‌توانند» در زبان انگلیسی است.
در سال ۱۹۶۴ شرکت موتور دیزلی هونگ هان شروع به جمع کردن جیپ، کامیون‌ها و اتوبوس‌ها برای نیروهای مسلح ایالات متحده و فرماندهی سازمان ملل متحد کرد. در نوامبر سال ۱۹۶۹، سی ان جی ۵ (CJ-5) در تولید موتور ۷۵ لیتری (۵۶ کیلو وات) ویلس هورکین در چهار خط وارد شد و در سال ۱۹۷۱، نسخه ten و یک مدل وانت معرفی شد. در آوریل سال ۱۹۷۴ جنرال موتورز و شینجین موتورز یک شرکت سرمایه‌گذاری مشترک با نام شینجین جیپ موتورز، را برای ساخت جیپ‌های محلی تشکیل دادند. تحت مدال " آسیا موتورز "، جیپ نظامی (M38A1, M۶۰۶) به عنوان " آسیا KM۴۱۰ " ساخته شد. این محدوده در نهایت به آسیای میانه آنلاین تبدیل شد.
در سال ۱۹۸۳ شرکت سانگ یانگ موتورز شروع به تولید جیپ CJ-7 در کرهٔ جنوبی نمود، که با نام کوراندو وارد بازار شد. در سال۱۹۸۶ شروع به صادر کردن کوراندو به ژاپن کرد؛ و در سال ۱۹۸۸ شروع به صادر کردن آن به اروپا کرد. به غیر از CJ-7، یک ورژن با ۹ صندلی از این خودرو نیز در دسترس است که کوراندو K9 نام دارد. تولید این نسل از کوراندو در سال ۱۹۹۶ پایان یافت.
دومین نسل کوراندوی «جدید» در سال ۱۹۹۶ به عنوان کامل‌کنندهٔ محصول سانگ یانگ موسو (که در سال ۱۹۹۳ تولید شد) در آسیا، در سال ۱۹۹۷ در اروپا و در سال ۱۹۹۸ در استرالیا تولید شد و بر مبنا و اساس ورژن با شاسی کوتاه‌تر موسو می‌باشد. این مینی شاسی بلند با ۳ درب و ۱٫۸ تن وزن توسط کن گرینلی طراحی شد.
این خودرو با انتخاب موتورهای گازوئیلی ۲٫۳ و ۳٫۲ لیتری یا موتور دیزلی ۲٫۹ لیتری تحت لیسانس مرسدس بنز آلمان و جعبه دندهٔ ۵ حالتهٔ دستی بورگ وارنر در دسترس می‌باشد. طراحی داخلی نسل دوم کوراندو به خاطر وجود یک فرمان در طرف دیگر منحصر به فرد بود. این ویژگی به خاطر تبدیل آسانتر سیستم خودرو به صندلی سمت راست و کاهش هزینه‌های تولید می‌باشد. در طرف مسافر، یک دسته در قوس فرمان قرار گرفته‌است. این نسل از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ با نام دوو کوراندو به فروش رفت، این نام به این خاطر بود که شرکت دوو اکثر سهام شرکت سانگ یانگ را خرید و بعدها آن شرکت را مجبور کرد تمام سهامش را به شرکت دوو بفروشد.
سانگ یانگ کوراندوی ۲۰۰۴ یک به روزرسانی برای نسل دوم این خودرو بود. تولید آن در سال ۲۰۰۶ متوقف شد. با این حال فروش آن تا سال ۲۰۰۷ در بسیاری کشورها ادامه یافت. این خودرو با انواع موتورهای دیزلی و بنزینی در دسترس بود، از جمله می‌توان به یک موتور دیزلی ۵ سیلندر ۲٫۹ لیتری از شرکت مرسدس بنز اشاره کرد. در سال ۲۰۰۸، شرکت روسیه‌ای TagAZ، شروع به گرد هم آوردن محصولات کوراندو با نام TagAZ Tager کرد. نه تنها ورژن سه درب خودرو بلکه ورژن ۵ درب را نیز تولید کرد.
تولید سومین نسل کوراندو با نام سانگ یانگ C200 از سال ۲۰۱۰ آغاز شد. این اولین خوردو ای بود که بعد از تغییرات در خط تولید شرکت سانگ یانگ تولید می‌شد. فاصلهٔ بین محورهای چرخ‌های آن بیشتر از رقیبانی همچون هیوندای ix35 و کیا اسپورتیج بود. تصمیم‌گیری نامگذاری این خودرو(C200)توسط خود شرکت سانگ یانگ صورت گرفت. این خودرو در روسیه با نام سانگ یانگ اکتیون به فروش می‌رود.
سومین نسل کوراندو در ابتدا با یک انتقال دهندهٔ نیروی (جعبه دنده) دستی ۶ حالته و یک انتقال دهندهٔ نیروی خودکار ۶ حالته DSI مدل M11 تولید شد و تولید آن از سال ۲۰۱۱ آغاز شد. همچنین می‌توان برای سفارش انتخاب کرد که انتقال نیرو به دو چرخ باشد یا به ۴ چرخ. مصرف سوخت این خودرو ۵٫۵ لیتر/۱۰۰ کیلومتر و شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن کمتر از ۱۰ ثانیه می‌باشد. موتور موجود در این خودرو یک توربودیزل ۲ لیتری است که ۱۷۵ اسب بخار نیرو تولید می‌کند. موتور بنزینی در سال ۲۰۱۲ معرفی شد.
کوراندو دارای ۶ کیسهٔ هوای استاندارد است. ظرفیت صندوق عقب ۴۸۰ لیتر است؛ و وقتی صندلی‌ها تا شوند این فضا به ۱۳۰ ۰لیتر افزایش میابد.
کوراندوی جدید از نظر طراحی بسیار عالی است، بسیاری از مقاله‌ها پیشرفت‌های طراحی آن را نسبت به مدل‌های گذشته اش بیان می‌کنند. همین‌طور فضای داخل خودرو و همچنین اندازهٔ شاسی این خودرو افزایش یافتند. این محصول در مقدونیه به عنوان بهترین شاسی بلند سال معروفی شد.
از سال ۲۰۰۸ تا کنون، ۵ مدل خودرو (که برخی C200 نام داشتند) تولید شدند:
مدل اورژینال و اصلی یعنی C200 در سال ۲۰۰۸ در نمایشگاه موتور پاریس رونمایی شد و از آن زمان در نمایشگاه‌های دیگری نیز به نمایش درآمد. این مدل اکثراً بازخوردی مثبت داشت و اکثراً تصور می‌کردند که این محصول می‌تواند برای شرکت سانگ یانگ جایگاهی در بین خودروهای شیک ایجاد کند.