moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رقابت دوشیزه زمین در سال ۲۰۰۷ به علت دیگری نیز تاریخ ساز شد، در این دوره رقابت‌ها پنج نماینده از یک کشور (چین، تایوان، هنگ کنگ، ماکائو و تبت) در مسابقات شرکت و با یکدیگر به رقابت پرداختندPageant Almanac History.
این مسابقات از سال ۲۰۰۱ همواره در ماه اکتبر یا نوامبر در فیلیپین برگزار شده و شبکه‌های فیلیپین "(The Filipino Channel)" و استار تی‌وی "(STAR TV)" آن را پوشش داده‌اند. البته مسابقات سال ۲۰۰۶ قرار بود در سانتیاگو، شیلی برگزار شود، که به‌دلیل مشکلات بنیاد دوشیزه زمین در برگزاری رقابت‌ها به فیلیپین بازگشت داده شدPageant Almanac.
بخشی از رقابت‌های سال ۲۰۰۷ نیز در ویتنام میزبانی شد. مرحله فینال این رویداد نیز در سالن نمایش دانشگاه فیلیپین در کوئزون سیتی برگزار شد.
دوره بعدی مسابقات در سال ۲۰۰۸ قرار است که در سئول پایتخت کره جنوبی برگزار شود. کره جنوبی رقابت میزبانی را از استرالیا، فیلیپین، نپال، مکزیک، سوئد و سنگاپور برد و به این ترتیب امسال برای نخستین بار این مسابقات در خارج از فیلیپین برگزار خواهد شدFree Press Release گردانندگان بنیاد دوشیزه زمین به مکزیک هم سفر کرده‌اند و با توجه به علاقه مسئولان این کشور به میزبانی این رقابت‌ها احتمالاً این کشور نیز به زودی میزبان این مراسم خواهد شد.
علاوه بر برنده اول مسابقه که دوشیزه زمین لقب می‌گیرد؛ ۳ برنده دیگر نیز به عنوان دوشیزه آسمان، آب و آتش بر اساس چهار آخشیج طبیعت معرفی می‌شوند.
تاج برنده توسط آرنل پاپای فیلیپینی طراحی و ساخته شده‌است. بدنه تاج از نقره ساخته و با نگین‌های مروارید تزئین شده است.
از سال ۲۰۰۸ جواهراتی نیز به برندگان اهدا می‌شود. ارزش جایزه دوشیزه زمین ۲۰۰۸ حدود ۲۵ هزار دلار و برای ۳ نفر دیگر هر یک حدود ۱۰ هزار دلار بودBuddy Gancenia.
مرحله مقدماتی مسابقات در هر یک از کشورهای عضو این سازمان برگزار می‌شود و در مرحله نهایی برگزیدگان هر کشور به رقابت با یکدیگر می‌پردازند.
افسانه‌های آذربایجان کتابی به روایت صمد بهرنگی و بهروز دهقانی، شامل افسانه‌های خطه آذربایجان است که عیناً به فارسی ترجمه شده و از مجموعه کتاب‌های نوجوانان است. این کتاب شامل مجموعه داستان‌ها و افسانه‌هایی است که در گذشته و حال در هنگام خواب برای کودکان نقل می‌شود.افسانه‌های آذربایجان، مقدمه نویسنده
چند تن از مهمترین شخصیت‌ها و قهرمانان داستان‌ها عبارت‌اند از:
وزارت نفت سازمان دولتی زیرمجموعه قوه مجریه ایران است، که وظیفه اعمال اصل مالکیت و حاکمیت ملی ایران بر ذخایر و منابع نفت و گاز، همچنین تفکیک وظایف حاکمیتی از تصدی در اداره و توسعه صنعت نفت و گاز کشور را برعهده دارد.
وزارت نفت پس از وقوع انقلاب، در سال ۱۳۵۸ در دولت موقت، در پی خروج حسن نزیه؛ مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت ایران از کشور تأسیس شد. ساختار سازمانی این وزارتخانه از یک ستاد مرکزی و ۴ شرکت تابعه شامل؛ شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران تشکیل شده‌است و از طریق نظارت بر شرکت‌های فرعی خود، بر عملیات اکتشاف، تولید و بهره‌برداری، بازاریابی، توزیع و فروش نفت خام، گاز طبیعی و فراورده‌های نفتی نظارت می‌نماید. این وزارتخانه علاوه بر تأمین نیازهای اصلی انرژی، بالغ بر ۸۰٪ از درآمد ارزی خارجی دولت را به‌وسیله صدور نفت خام و فراورده‌های نفتی، تأمین می‌کند.
ایران با برخورداری از ۸۳۶ میلیارد بشکه ذخایر درجای هیدروکربور مایع (نفت خام، مایعات و میعانات گازی) و حدود ۳۴ تریلیون متر مکعب ذخایر گازی و با قرار گرفتن در رتبه نخست دنیا از حیث برخورداری از مجموع ذخایر هیدروکربوری، در جایگاه بی‌بدیلی از لحاظ امنیت انرژی در جهان قرار دارد.
پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت در ۸ آذرماه ۱۳۲۹ در کمیسیون مخصوص نفت مجلس شورای ملی به امضای ۱۷ تن از نمایندگان این کمیسیون رسید. در متن پیام آمده بود:
در پی اعلام وصول این پیشنهاد، قانون «ملی شدن نفت در سراسر کشور و ۲ ماه تمدید به کمیسیون نفت جهت مطالعه در اطراف اجرای این اصل» در ۲۹ اسفندماه ۱۳۲۹ در مجلس شورای ملی و نهایتاً در مجلس سنا تصویب و در پی آن شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد. اولین هیئت مدیره موقت شرکت ملی نفت، در پی اجرای قانون ملی شدن صنعت نفت و پس از خلع ید از شرکت نفت ایران و انگلیس، در خردادماه ۱۳۳۰ تشکیل شد و پس از آن قوانین جدیدی برای این شرکت نوپا تصویب گردید.
تصویب «قانون توسعه صنایع پتروشیمی» در بیستم تیرماه ۱۳۴۴ و «قانون توسعه صنعت گاز» در ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۳۵۱، چارچوب قانونی فعالیت شرکت ملی نفت ایران را در بحث منابع هیدروکربوری و فراورده‌های آن تعیین کرد و علاوه بر آن، حدود مشارکت موسسات و شرکت‌های ایرانی یا خارجی را برای حضور در طرح‌های تولید محصولات پتروشیمی روشن نمود.
سرانجام با تصویب اولین «قانون نفت» در هشتم مردادماه ۱۳۵۳ علاوه بر تعریف اصطلاحات و ضوابط کار در محدوده منابع هیدروکربوری کل کشور، شرح مبسوطی در بحث ارائه و دریافت پیشنهادها، امضای قرادادهای پیمانکاری، شرایط خاتمه قرارداد، محافظت منابع و جلوگیری از آلودگی محیط زیست، حفظ منافع ایران و شرایط تعیین قیمت ارائه شد. با تصویب اولین «قانون نفت»، «قانون اساسنامه شرکت ملی نفت ایران» نیز در هفدهم خردادماه ۱۳۵۶ در پنج فصل به تصویب رسید. «کلیات و سرمایه»؛ «موضوع، وظایف، حقوق و اختیارات شرکت»؛ «ارکان شرکت»؛ «ترازنامه و حساب سود و زیان»، ۴ فصل ابتدایی قانون اساسنامه را تشکیل داده و در فصل پنجم این قانون نیز به «سایر مقررات» پرداخته شده‌است.
پس از آن «اساسنامه شرکت ملی صنایع پتروشیمی» و «اساسنامه شرکت ملی گاز ایران» نیز به ترتیب در ۲۱ آبان ماه ۱۳۵۶ و ۲۵ آبان ماه همان سال به تصویب مجلس رسید. پس از وقوع انقلاب، با الزام به رعایت برخی اصول و با توجه به خروج کارشناسان خارجی از کشور، تدوین و تصویب قوانین جدید نیز در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت و بدین ترتیب قانون نفت جدید در نهم مهرماه ۱۳۶۶ به تصویب رسید. گرچه این قانون هیچگاه به‌طور عملی به اجرا در نیامد.
هکرهای گروه انانیموس وب سایت وزارت نفت را در اوایل مهر ۱۴۰۱ هک کردند.
در طول ۲۶ سال نخست از فعالیت وزارت نفت، تنها ۵ وزیر در این وزارتخانه حاضر شده بودند، که دو تن از آنان (تندگویان و معین‌فر) وزارتی به طول یکسال داشتند و ۳ نفر بعدی مجموعاً ۲۵ سال وزیر بودند. اما در دولت محمود احمدی‌نژاد ۴ وزیر و ۳ سرپرست در وزارت نفت حاضر شدند، که یکی از آن‌ها خود احمدی‌نژاد بود و ۳ نفر نیز نتوانستند رای اعتماد مجلس شورای اسلامی را کسب نمایند.صندلی لرزان وزارت نفت ایران؛ دعوا برسر شخص، پول یا قدرت "بی‌بی‌سی فارسی" هم‌اکنون جواد اوجی وزیر نفت ایران است.
شرکت ملی نفت ایران نماد و مظهر استقلال ملی و رکن صیانت از نفت و گاز کشور، به عنوان مؤلفه اصلی تولید اقتصادی ایران شناخته می‌شود. تولید نفت خام و گاز طبیعی و هیدروکربورهای مایع، فراورش و انتقال و بازاریابی و فروش آن به عنوان بخشی از انفال و ثروت ملی و نیز صیانت از این دارایی عمومی مأموریت اصلی شرکت ملی نفت ایران قلمداد می‌شود، از این رو برای عمل به این مأموریت، تجهیز تأسیسات و طراحی مجموعه‌های صنعتی و تولیدی و آموزش نیروی انسانی بومی و استفاده حداکثری از توان و قابلیت‌های ملی ایران برای استفاده بهینه از ثروت ملی نیز در زمره مأموریت‌ها و وظایف حاکمیتی شرکت ملی نفت ایران تلقی می‌شود.
اهداف و سیاست‌های کلان و بخشی شرکت ملی نفت ایران تابعی از سیاست‌ها و خط‌مشی‌های اساسی نظام ایران است و بر همین اساس چشم‌انداز شرکت ملی نفت ایران را می‌توان در چارچوب استراتژی‌های کلان اقتصاد ملی ایران و اسناد بالادستی معتبر و مهمی همچون سند چشم‌انداز و برنامه‌های توسعه پنج ساله کشور رصد کرد.
با توجه به جایگاهی که صنعت نفت ایران از آن برخوردار است، چشم‌انداز این صنعت از اهمیت بسیاری برخوردار می‌باشد، به طوریکه در این رابطه اهداف گوناگونی برای آن در نظر گرفته شده‌است. کاهش شدت انرژی کشور به کمتر از ۰٫۳ (معادل یک تن نفت خام به ازای هزار دلار تولید ناخالص داخلی به قیمت ثابت سال ۲۰۰۰) حفظ جایگاه ظرفیت دومین تولیدکننده نفت خام در اوپک که مستلزم حفظ فاصله مناسب از نظر ایجاد ظرفیت تولید با سایر رقبا است و دستیابی به جایگاه دوم جهانی در ظرفیت تولید گاز طبیعی با توجه به ضرورت استفاده از مخازن مشترک از جمله مواردی است که در چشم‌انداز صنعت نفت مورد توجه قرار گرفته‌است. سایر موارد شامل؛ دستیابی به جایگاه اول منطقه به لحاظ ظرفیت پالایشی به منظور ایجاد بالاترین ارزش افزوده از منابع هیدروکربوری کشور، دستیابی به جایگاه اول منطقه از لحاظ ارزش تولید مواد و کالاهای پتروشیمیایی به منظور ایجاد بالاترین ارزش افزوده از منابع هیدروکربوری کشور و نیل به جایگاه اول فناوری نفت و گاز در منطقه است.
از مهم‌ترین مباحث صنعت نفت، تدوین برنامه پنجم توسعه کشور در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی در راستای اهداف چشم‌انداز ملی، منطبق بر مأموریت‌های وزارت نفت و سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی، در بخش نفت و گاز است.
الزام به استفاده کاراتر از منابع انرژی در فرایند جهانی شدن اقتصاد، ضرورت حرکت به سمت اقتصاد دانش پایه، لزوم تفکر سیستمی و جامع نگر برنامه‌ریزی استراتژیک برای تبدیل کردن ایران به یک قدرت منطقه‌ای، توجه به ضرورت ایفای نقش برتر ژئوپلیتیکی و ژئو اکونومیکی برای تحقق بخشیدن به اهداف چشم‌انداز ملی در افق ۱۴۰۴ و ضرورت تکیه برنامه بر نگاهی سیستماتیک برای زیربخش‌های اصلی اقتصاد ایران از جمله الزامات تدوین برنامه پنجم توسعه در صنعت نفت به‌شمار می‌آید.
ویژگی‌های برنامه پنجم توسعه در صنعت نفت شامل؛ قالب سیستمی از مجموعه اجزاء به هم پیوسته که با یکدیگر دارای تبادل داده، اطلاعات، مواد و محصول هستند و یک حرکت هدف‌دار را انجام می‌دهند. همچنین اجزا و بخش‌های مختلف برنامه دارای هماهنگی بوده و در قالب یک زنجیره ارزش در مجموع صنعت دیده شده‌اند. تلاش برای تحقق اهداف صنعت نفت در چارچوب یک نظام برنامه‌ریزی استراتژیک با در نظر گرفتن عوامل محیطی (قوت، ضعف، فرصت و تهدید) و رعایت پویایی برای پاسخگویی به تغییرات محیطی در جهت نیازهای صنعت در روند تکاملی فعالیت‌های خود از جمله موارد دیگری است که در این رابطه تأثیرگذار است.
هدف ۱: افزایش سهم و ارتقای جایگاه صنعت نفت، گاز و پتروشیمی در سطح منطقه و جهان، افزایش استحصال و استخراج نفت و گاز با اولویت میدان‌های مشترک با کشورهای همسایه، افزایش ظرفیت پالایشی.
هدف ۲: استفاده بهینه از ذخایر هیدروکربوری کشور به عنوان پشتوانه و محرک توسعه پایدار اقتصادی کشور.
هدف ۳: استفاده از ظرفیت‌های صنعت نفت و گاز برای دفاع از منافع ملی.
هدف ۴: اعمال مدیریت انرژی به منظور جلوگیری از مصرف بی‌رویه سوخت کشور، کاهش شدت انرژی و اعطای یارانه‌های هدفمند.
هدف ۵: برقراری تعامل مؤثر و سازنده با کشورهای تولیدکننده و مصرف‌کننده انرژی و ایفای نقش مدیریتی ایران در توزیع و ترانزیت انرژی.
هدف ۶: تحقق سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی در صنعت نفت.
هدف ۷: دستیابی به فناوری پیشرفته در حوزه صنایع نفت، گاز و پتروشیمی برای نیل به جایگاه دوم علمی و فناوری در منطقه.
هدف ۸: تغییر نگاه به نفت و گاز و درآمدهای حاصل از آن، از منبع تأمین بودجه عمومی به «منابع و سرمایه‌های زاینده اقتصادی».
هدف ۹: افزایش بهره‌وری در حوزه‌های مختلف صنعت نفت در جهت رشد تولید ناخالص داخلی.
تولید نفت‌خام کشور در سال ۱۳۸۵ به چهار میلیون و ۵۰ هزار بشکه در روز رسیده بود، از این سال با روندی کاهشی مواجه شد و در سال ۱۳۹۳ یعنی اوج تحریم‌های اعمال شده علیه کشور به روزانه سه میلیون و ۵۰ هزار بشکه کاهش یافت که نشان از کاهش یک میلیون بشکه‌ای در روز دارد. نکته مهم، روند کاهشی تولید نفت کشور طی سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ یعنی دوره قبل از اعمال تحریم‌هاست. با توافق هسته‌ای، تولید نفت‌خام کشور باری دیگر روند صعودی خود را آغاز کرد به‌طوری که در سال ۱۳۹۵ به متوسط سه میلیون و ۷۲۰ هزار بشکه در روز و در سال ۹۶ نیز حداقل به سه میلیون و ۹۲۱ هزار بشکه در روز خواهد رسید و این یعنی اینکه بالاخره کشور در سال ۹۶ می‌تواند به سطح تولید نفت‌خام خود در سال ۱۳۹۰ یعنی سال قبل از اعمال تحریم‌ها بازگردد. در دولت یازدهم حجم درآمدهای نفتی با وجود شرایط نه‌چندان مناسب صنعت نفت به دلیل تحریم‌ها تنها در طول چهار سال حدود ۵۴۰ هزار میلیارد تومان است که به لحاظ اسمی در مقایسه با تمام دوره‌های چهارساله دیگر در سایر دولت‌ها بیشتر است؛ ولی قاعدتاً این سؤال پیش می‌آید که ۵۴۰ هزار میلیارد تومان سال‌های ۱۳۹۵–۱۳۹۲ با همین رقم مثلاً در دوره ۱۳۸۷–۱۳۸۴ متفاوت است و ارزش کمتری دارد که دلیل آن نیز قاعدتاً تورم است. به هر سو نقش مهم زنگنه طی چهار سال فعالیت وی در راستای توسعه صنعت نفت را نمی‌توان نادیده گرفت؛ شیخ‌الوزرا و ژنرال دو صفت مهمی است که وی را به آن‌ها توصیف می‌کنند. از سویی دیگر زنگنه کمترین چالش را با مجلس داشته و توانسته رابطه خوبی برقرار کند. در واقع، او توانسته مطالبات و انتظارات متنوع و بعضاً خارج از قاعده نمایندگان مجلس را مدیریت کند و این هنر کوچکی نیست. بر همین اساس ۲۱۴ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای به رئیس‌جمهور با تقدیر از عملکرد وزیر نفت اعلام کردند: بسیار خرسندیم که در پایان چهار سال فعالیت بی‌نظیر مهندس بیژن زنگنه و همکاران‌شان، وزارت نفت دستاوردهایی همچون بازگشت ایران به جایگاه قبل از تحریم در اوپک، افزایش سهم تولید همزمان با کاهش تولید و طراحی قراردادهای جدید نفتی که تأمین‌کننده منافع ملی و نیازهای توسعه و گواه توفیق در برجام نفتی است را به همراه داشته‌است. در این نامه خطاب به رئیس‌جمهور آمده‌است: اکنون پس از چهار سال تلاش مجدانه مهندس زنگنه در وزارت نفت و در آستانه تشکیل دولت دوازدهم شاهد به بار نشستن دستاوردهای وزارت نفت در سال‌های گذشته هستیم. در ادامه این نامه تأکید شده‌است: «این دستاوردها به خوبی نشان داد که جناب‌عالی چرا در روز معرفی وزرا و اخذ رأی اعتماد از مجلس قبلی فرمودید در وزارت نفت نیاز به یک مرد کهنه‌کار و باتجربه داریم، دو نفر برای این وزارتخانه برگزیدیم خود آن‌ها گفتند در شرایط فعلی بهترین گزینه مهندس زنگنه است، با گروه خودمان نیز که بررسی کردیم به این نتیجه رسیدیم که هیچ گزینه‌ای بهتر از وی نداریم، شما فقط پارس‌جنوبی را در دوره آقای زنگنه با دوره بعد از وی مقایسه کنید، نیاز به هیچ دلیل دیگری نیست. ۲۱۴ نماینده مجلس در ادامه این نامه با تقدیر و تشکر از وزیر نفت اظهار امیدواری کردند در سال‌های پیش رو با حمایت مجلس دهم و تکیه بر تجارب و توانمندی آقای زنگنه شاهد توسعه صنعت نفت و اقتصاد ملی کشور باشیم.
شرکت ملی نفت ایران، وظیفه اکتشاف و تولید نفت خام، گاز طبیعی و میعانات گازی را در ایران برعهده دارد و از طریق شرکت‌های تابعه و زیرمجموعه خود، خوراک مورد نیاز ۳ شرکت دیگر زیرمجموعه وزارت نفت را تأمین می‌نماید. شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت خام و شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، بزرگ‌ترین تولیدکننده گاز طبیعی زیرمجموعه شرکت ملی نفت ایران محسوب می‌شوند.
شرکت ملی نفت ایران پیش از انقلاب، کلیه وظایف و اختیارات وزارت نفت را برعهده داشت، که پس از ایجاد تغییراتی در اساسنامه این شرکت، از سال ۱۳۵۸ تاکنون به‌عنوان یکی از ۴ شرکت اصلی زیرمجموعه این وزارتخانه محسوب می‌شود.
شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی نفت:
بزرگ‌ترین شرکت بهره‌بردار و تولیدکننده نفت در مجموعه وزارت نفت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون با تولید روزانه ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز است که بیش از ۴۰ درصد از کل نفت تولید شده ایران را تأمین می‌کند.
شرکت ملی گاز ایران، در سال ۱۳۴۴ تأسیس شد و هم‌اکنون در زمینه فراورش، انتقال و توزیع گاز طبیعی در کشور فعالیت می‌کند. مصرف گاز در ایران در سال ۵۷ تنها ۲٬۵ میلیارد متر مکعب بود که این رقم در سال ۶۸ به ۴٫۵ میلیارد مترمکعب، در سال ۷۶ به ۴۶ میلیارد مترمکعب، در سال ۸۴ به ۱۰۰ میلیارد مترمکعب و در سال ۹۲ به ۱۴۵ میلیارد مترمکعب افزایش یافته‌است. جمعیت تحت پوشش شبکه گازرسانی کشور در سال ۵۷ کمتر از یک درصد بوده‌است که در سال‌های ۶۸، ۷۶ و ۸۴ به ترتیب به ۹، ۲۷ و ۶۱٬۸ درصد رسیده‌است؛ این رقم در سال ۹۲ به ۸۷ و اواخر سال ۹۴ به ۹۰ درصد رسیده‌است. وزارت نفت در تلاش است پوشش شبکه گازرسانی را تا سال ۹۶ به بیش از ۹۵ درصد جمعیت کشور برساند که با توجه به وجود نقاط پراکنده، پوشش بیش از ۹۵ درصدی به معنای گازرسانی به کل کشور است.
در زمینه صادرات گاز، ایران هم‌اکنون تنها به ترکیه گاز صادر می‌کند، اما افزایش میزان صادرات گاز به روزانه ۲۰۰ میلیون مترمکعب در برنامه وزارت نفت قرار دارد و در این بین، صادرات گاز با خط لوله به کشورهای همسایه و پروژه ایران ال ان جی، در اولویت هستند. ایران حالا ۲ درصد از بازار گاز جهان را در اختیار دارد و سهم گاز در سبد انرژی کشورمان به حدود ۷۰ درصد رسیده‌است.
شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران یکی از چهار شرکت اصلی وابسته به وزارت نفت دولت جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. این شرکت که در سال ۱۳۴۳ تأسیس شده‌است مسئولیت توسعه صنایع پتروشیمی ایران را بر عهده دارد. اولین گام‌های ایجاد این صنعت با راه‌اندازی یک واحد کوچک تولید کود شیمیایی در شیراز برداشته شد. در ابتدای دهه ۱۳۹۰ و با توسعه فراگیر صنعت پتروشیمی، ایران دومین تولیدکننده و صادرکننده فراورده‌های پتروشیمی در خاورمیانه است.معرفی شرکت ملی صنایع پتروشیمی "وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران"مرضیه شاهدایی مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی شد "شرکت کالای پتروشیمی"
شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران، یکی از ۴ شرکت اصلی وزارت نفت است، که خود دارای ۳ شرکت تابعه می‌باشد، همچنین ۹ پالایشگاه نفت (که از سال ۱۳۹۰ خصوصی شده‌اند) و کلیه جایگاه‌های پمپ بنزین فعال در کشور نیز زیر نظر این شرکت فعالیت می‌نمایند.
سید عبدالواحد موسوی لاری (متولد ۱۳۳۳ در شهر مُهر) سیاست‌مدار ایرانی و از اعضای شاخص مجمع روحانیون مبارز است. او در دولت خاتمی، وزارت کشور را بر عهده داشت.
وی نماینده مردم شهرستان لار در مجلس اول و نماینده مردم تهران در مجلس سوم و هم‌چنین، معاون حقوقی -پارلمانی سید محمد خاتمی بوده‌است. او پس از استیضاح عبدالله نوری توسط مجلس اصولگرای پنجم در سال ۱۳۷۷ به عنوان وزیر کشور وارد کابینه محمد خاتمی شد. وی در کابینه دوم محمد خاتمی نیز عهده‌دار این پست بود.
وی در جریان اخذ رأی اعتماد مجلس، توسعهٔ سیاسی و دفاع از فضای تضارب آرا را مهم‌ترین هدف خود اعلام کرد.
او از میان ۲۶۶ نماینده با اخذ ۱۷۷ رأی مثبت در برابر ۶۷ رأی منفی و ۲۲ رأی ممتنع به‌عنوان وزیر کشور ایران انتخاب شد. از مهمترین رویدادهای دوران وی حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر ۱۳۷۸)، برگزاری اولین دورهٔ انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا پس از انقلاب ۱۳۵۷ و راه‌اندازی آنان، برگزاری انتخابات بحث‌برانگیز مجلس هفتم (با توجه به تحصن و استعفای جمعی از نمایندگان مجلس ششم)، ترور سعید حجاریان و زمین‌لرزه ۱۳۸۲ بم است.
وی از اعضای بارز کمیتهٔ رسیدگی به ائتلاف کاندیدهای ریاست جمهوری در انتخابات دورهٔ یازدهم ریاست‌جمهوری از سوی محمد خاتمی بوده‌است که به کناره‌گیری محمدرضا عارف انجامید و حسن روحانی کاندیدای مورد اجماع آن در نظر گرفته شد. او هم‌چنین در جریان انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نایب رئیس شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان برای بود. او همچنین پس از ابطال آرای مینو خالقی توسط شورای نگهبان در انتخابات مجلس دهم از دولت حسن روحانی خواست که زیر بار ابطال آرا نرود و اعتبارنامهٔ وی را به مجلس بفرستد.
سید مجتبی موسوی لاری
نَصیبین شهری قدیمی و مرزی در جنوب ترکیه است. این شهر در استان ماردین ترکیه واقع شده و ۸۴ هزار نفر جمعیت دارد. این شهر مکان روی دادن نبرد نصیبین بوده‌است.
شهر قامشلی که در آن طرف خط مرزی و در سوریه واقع شده در اصل ادامه شهر نصیبین است و این دو، در اصل یک شهر (میراث دار شهر باستانی نصیبین) هستند که مرز از میانشان گذشته‌است. امروزه جمعیت قامشلی بیشتر از نصیبین شده‌است.
پیشینه این شهر به سه هزار سال پیش بازمی‌گردد و در سال ۹۰۱ پیش از میلاد از آن به عنوان یک سکونتگاه آرامی یاد شده‌است. نصیبین در سده‌های چهارم و پنجم میلادی، به همراه ادسا، یکی از مراکز اصلی آموزش و پرورش سریانی‌ها بود.
این شهر در زمان ساسانیان از دژهای مهم ایران به‌شمار می‌رفت و ۱۲ هزار ایرانی (به گفته طبری، ایرانیانی نژاده و اهل خاندان)، از شهرهای اصطخر و اصفهان و دیگر نقاط ایران در شهر نصیبین سکونت یافته بودندطبری جلد یک: ص۸۴۳. دینوری. ص۵۰. در: Iranica: IRAQ i. IN THE LATE SASANID AND EARLY ISLAMIC ERAS و نوادگان آنان تا سده هفتم میلادی هنوز در همان‌جا بودند.Iranica: IRAQ i. IN THE LATE SASANID AND EARLY ISLAMIC ERAS همچنین در زمان صدر اسلام مالک اشتر نخعی از سوی علی بن ابی طالب، استاندار و کارگزار جزیره و نصیبین بوده‌است.
نصیبین که همان شهر نسیبیس رومی‌ها است و مطابق روایات یاقوت گل‌های سفید و چهل هزار باغ آن مشهور بود و جغرافی‌نویسان یونانی آن را سوکورس یا مکدونیس می‌گفتند.
ابن حوقل که در سال ۳۵۸ در آن شهر بوده گوید مهم‌ترین و نیکوترین نقاط جزیره است و غله و حبوبات از گندم و جو بسیار دارد. آب ان از درهٔ کوه بالوسا می‌باشد و اگر وحشت عقرب‌های آنجا نبود نیکوترین بلاد بود. مقدسی گوید از موصل بزرگ‌تر است و نیز از گرمابه‌های خوب و کاخ‌های زیبا و بازارهایی که از یک دروازه تا دروازهٔ دیگر امتداد داشته تمجید نموده‌است. ابن جبیر که نصیبین را در سال ۵۸۰ هجری دیده باغ‌های آن را ستوده گوید: مسجد آن دو حوض دارد و روی رود هرماس پلی است که از سنگ‌های خارا بنا گردیده، بیمارستان و مدارس و ساختمان‌های خوب دیگر نیز دارد. ابن بطوطه که در قرن هشتم نصیبین را دیده گوید: قسمت عمدهٔ شهر خرابست.
شرمینه شهریور (زادهٔ ، در تهران، ایران) مدل ایرانی-آلمانی است که در سال ۲۰۰۵ برنده جشنواره زیبایی دوشیزه اروپا ۲۰۰۵ در شهر پاریس شد.گویا نیوز، "شرمینه شهریور تهرانی" ایرانی، دختر شایسته اروپا شد
شهریور در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۲ در تهران، ایران متولد شد. از پدر و مادری ایرانی به دنیا آمد. شرمینه فقط یک سال داشت که به همراه خانواده‌اش به آلمان رفتند. او در شهر لیشتن‌بوش در جنوب شهر آخن بزرگ شد. مادر و برادرش در آلمان زندگی می‌کنند و پدرش نیز در ایران خلبان و مادرش پرستار است.‌ زبان مادری او زبان‌های فارسی و آلمانی است و همچنین به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی نیز مسلط است. شهریور دارای مدرک دانشگاهی در رشته علوم اجتماعی از دانشگاه فنی آخن آلمان است.
شهریور در یک میهمانی در جزیرهٔ زیلت کشف شد. او در آن میهمانی با یانا اینا که در سال ۱۹۹۸ دوشیزه ریو دو ژانیرو شده بود آشنا شد و به پیشنهاد او بود که در مسابقهٔ ملکه زیبایی شرکت کرد. شرمینه ابتدا در رقابت‌های زیبایی جنوب و غرب آلمان پیروز شد و در سال ۲۰۰۴، به عنوان «ملکه زیبایی آلمان» "(Miss Deutschland)" انتخاب شد. در سال ۲۰۰۴ در مسابقهٔ دوشیزه بین‌الملل که در کشور چین برگزار می‌شد به مرحله نیمه‌نهایی این مسابقات راه یافتو در ۱۲ مارس ۲۰۰۵ به نمایندگی از کشور آلمان، در مسابقه دوشیزه اروپا که شهر پاریس فرانسه حاضر شد و از میان ۳۶ دوشیزه از کشورهای دیگر، عنوان دوشیزه اروپا را به دست آورد. او در آن زمان، ۲۲ ساله بود و ۵۳ کیلوگرم وزن داشت. موفقیت‌های او برایش قراردادهای تبلیغی به‌همراه داشتند. او مدتی به‌عنوان مجری در یک شبکهٔ تلویزیونی خصوصی در آلمان کار کرد. پس از آن به نیویورک رفت تا به تحصیل در رشته بازیگری بپردازد. او همچنین به‌عنوان مدل مشغول به کار شد.
او در مارس ۲۰۰۵ به عنوان مجری جشن نوروز اوبرهاوزن آلمان، که گفته می‌شود بزرگترین جشن نوروز در جهان است، انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۶، شهریور در موزیک ویدئو "گوش کن (Dinle)" از ماهسون قرمزی‌گل خواننده، بازیگر و کارگردان ترکیه‌ای ظاهر شد.
شرمینه شهریور نخستین ایرانی است که در اکتبر ۲۰۱۰، تصویرش بر روی جلد نسخه آلمانی مجله "پلی‌بوی" چاپ شده است.اولین دختر ایرانی در مجله سکسی PLAYBOY | Iranian.com
شهریور تاکنون برای رابطه با افرادی مانند خاویر ساموئل، آلبرت دوم، شاهزاده موناکو، و توماس کرتشمن خبرساز بوده است. او با "مارکوس کلوسک" آلمانی که در عرصه طراحی مد فعالیت دارد در سال ۲۰۱۲ با هم آشنا شدند و زندگی مشترک خود را آغاز کردند. در اوت ۲۰۱۳ دختر شرمینه به دنیا آمد و کمی بعد خبر جدایی او و کلوسک منتشر شد.
غفار اسماعیلی نماینده اصولگرای هشترود و چاراویماق (استان آذربایجان شرقی) در مجالس سوم چهارم، هفتم و هشتم است.غفاراسماعیلی درایسنا:تحول اقتصادی اجتناب‌ناپذیر است "(ایسنا،۲۴ تیر ۱۳۸۷)
هشترود در استان آذربایجان شرقی واقع شده است.
متولد ۱۳۳۲ در یک منطقه روستایی به نام آق داغ منتهی الیه هشترود و چاراویماق ، یعنی آخرین روستای هشترود و از آنطرف اولین روستای چاراویماق می باشد. در یک خانواده کشاورز بزرگ شده و اعتقاد راسخ و محکمی بر مبانی اسلام و انقلاب دارد.دارای مدرک لیسانس فیزیک از دانشگاه تبریز و از کارشناسی ارشد خود دفاع نکرده است . در آموزش و پرورش استخدام شده و طول خدمت ایشان در آنجا ۶ و ۷ سال بود که یک سال آن را تدریس کرده و و ما بقی را مدیر بوده است و بعد از آن در مسئولیت های ملی در خدمت گذاری حاضر بوده است.در دور سوم و چهارم نماینده مجلس و سپس مشاور وزیر در انرژی های نو کشور؛رئیس سازمان انرژی های نو کشور؛رئیس سازمان انرژی ژئوترمال کشور؛حدودا ۲۷ ماه بعد از آن حسابرس کل کشور در دیوان محاسبات؛ناظر بر چاپ اوراق بهادار کشور و مجددا بعد از هشت سالی که در این سمت ها بوده،در دوره های هفتم و هشتم نماینده مردم هشترود و چاراویماق در مجلس شده است و بعد از آن نیز بعنوان رییس صندوق توسعه ی ملی و سپس عضو هیات مدیره موظف شهرک های صنعتی کشور تا امروز فعالیت داشته است.
استان آذربایجان شرقی
وب سایت رسمی غفار اسماعیلی
باشگاه خبرنگاران جوان
https://www.yjc.ir/fa/news/5507661/%D8%BA%D9%81%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C
گل‌محمد الیاسی (زاده ۱۳۳۶ - ورزقان) نماینده اصولگرای ورزقان و خاروانا (استان آذربایجان شرقی) در مجالس چهارم، هفتم و عضو کمیسیون اقتصادی مجلس هفتم است.اهرم تصمیم گیری مسکن در بیرون وزارتخانه است "(مهر،۲۶ دی ۱۳۸۵)"
طاهرآقا برزگر تکمه تاش نماینده اصولگرای بستان آباد (استان آدربایجان شرقی) در مجلس پنجم و ششم و هفتم نیز عضو «گروه دوستی پارلمانی ایران و جمهوری آذربایجان» و کمیسیون صنایع مجلس بود.طاهر آقا برزگر:مجلس هفتم مشکلات تلنبار شده سالهای قبل را پیش روی خود دارد "(فارس،۳ خرداد ۱۳۸۳)"
اسماعیل جبارزاده (زاده ۱۳۳۹ خوی – درگذشته ۲۷ بهمن ۱۴۰۰)، معاون سیاسی وزیر کشور در دولت دوازدهم، استاندار آذربایجان شرقی در دولت یازدهم و نماینده اصلاح‌طلب حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو در مجالس چهارم، پنجم، ششم و هفتم، عضو هیئت رئیسه مجلس ششم و نایب رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس هفتم و عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران بود.
جبارزاده دوره دبیرستان را در خوی سپری و سپس وارد سپاه شد؛ مدتی مسئول بهداری سپاه خوی بود و سپس مسئول بهداری سپاه عاشورا شد. بعد از پایان جنگ در رشته دکترای علوم آزمایشگاهی از دانشگاه تبریز فارغ‌التحصیل شد. او همچنین، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز و رئیس مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی ربع رشید تبریز بود.
جبارزاده پس از موفقیت حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با تصویب هیئت دولت در مورخه ۹۲/۸/۸ به استانداری آذربایجان شرقی منصوب گردید و ۴ سال عهده‌دار این سمت بود.http://www.entekhab.ir/fa/news/135080
اسماعیل جبارزاده پس از آزادی ملوانان انگلیسی که توسط سپاه به دلیل تجاوز به مرزهای آبی ایران دستگیر شده بودند، نسبت به بدرقه محمود احمدی‌نژاد از آن‌ها هنگام آزادی اعتراض کرد و گفت: وی در مجلس نیز به عدم شفاف گویی احمدی‌نژاد در مورد نام بردن از افراد مورد اتهامش انتقاد کرد و به دولت در مورد متهم کردن دیگران تذکر کتبی صادر کرد.
او در شبانگاه چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰ در سن ۶۱ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
سید محمد خاتمی، حسن روحانی، محمدباقر قالیباف، اسحاق جهانگیری، محمد اسلامی، محمدباقر نوبخت، سید محمدعلی آل‌هاشم، زین‌العابدین رضوی خرم، محمدصادق معتمدیان، شهیندخت مولاوردی، الیاس حضرتی و محمدرضا تابش در پیام‌هایی، درگذشت جبارزاده را تسلیت گفتند.
سوسیالیسم علمی بر این مبنا استوار است که کلیه جریانات اجتماعی از جمله جریانات اقتصادی تحت تأثیر قانونمندی‌های علمی و طبیعی و جبری می‌باشد که خارج از وجود انسان است. بنیان‌گذاران سوسیالیسم علمی را باید در درجه اول کارل ربرتوس و فردیناند لاسال دانست.
کارل ربرتوس قانون کاهش نسبت دستمزد را ارائه می‌کند. او اعتقاد داردکه همیشه نسبت دستمزد کارگران به سود کارفرمایان در حال کاهش است. زیرا از طرفی با پیشرفت تکنیک کارایی سرمایه افزایش پیدا می‌کند و از طرفی دیگر به دلیل وجود رقابت در بازار کار نیروی انسانی و قانون عرضه و تقاضا و مازاد عرضه دستمزد کارگر همیشه در حداقل قرار می‌گیرد؛ بنابراین نسبت دستمزد کارگران به سود کارفرمایان و در نتیجه قدرت خرید ایشان همیشه در حال کاهش است. در همین ارتباط وی مالکیت دولت بر زمین و سرمایه را پیشنهاد می‌نماید. در زمینه بررسی علل بحران اقتصادی ربرتوس نظریه کمبود مصرف را ارائه می‌دهد. بر اساس این نظریه کارگران که قشر عظیمی از جامعه را در بر می‌گیرند به علت حاکمیت قانون کاهش نسبت دستمزد قادر به مصرف کالاهایی که تولید می‌شوند نمی‌باشند و از سویی دیگر با سود زیادی که نصیب کارفرمایان می‌شود عدم تعادل اقتصادی تشدید شده و بحران اقتصادی به وجود می‌آید.
فردیناند لاسال محور بررسی‌های اقتصادی خویش را بر قانون دستمزد دیوید ریکاردو متمرکز نموده. او مؤسس اتحادیه کارگری آلمان است و معتقد است بهبود در وضع معیشتی کارگران را می‌توان از طریق ایجاد حکومت کارگری به وجود آورد.
مطابق نظر پایه‌گذاران سوسیالیسم علمی، که بر روی جوامع صنعتی و به خصوص جامعه انگلستان برای تحلیل ترکیب آن مطالعه می‌کردند مستعمرات مترقی به هر حال روزی مستقل می‌شوند. اما رشد و بلوغ آن‌ها نمی‌توانست چیزی جز نتیجه طبیعی پیروزی سوسیالیست‌ها در اروپا باشد. تنها پس از انقلاب پیروزمندانه در کشورهای صنعتی است که پرولتاریای انگلستان، فرانسه و جاهای دیگر کفالت‌های خلق‌های مستعمرات را به‌عهده گرفته و ایشان را به آزادی کامل رهنمون خواهد شد. فریدریش انگلس به نوبه خود هیچ ابایی نداشت که این منطق را تا آخرین حد بیش رانده و در نامه‌ای به کائوتسکی در سال ۱۸۸۲ تصویر نماید که چگونه پرولتاریای پیروز از طرف خلق‌های مستقل مستعمرات مورد حمله قرار خواهد گرفت.
نئولیبرالیسم لفظی است که کاربرد و تعریف آن در طول زمان تغییر یافته‌است. در وهلهٔ نخست نظریه‌ای در مورد شیوه‌هایی در اقتصاد سیاسی است که برای تحقق آزادی‌های کارآفرینانه و مهارت‌های فردی در چارچوب نهادی که ویژگی آن حقوق مالکیت خصوصی قدرتمند، بازارهای آزاد و تجارت آزاد است. از نظر نئولیبرالیسم، نقش دولت، ایجاد و حفظ یک چهارچوب و نهادی مناسب برای عملکرد این شیوه‌ها است؛ مثلاً دولت باید کیفیت و انسجام پول را تضمین کند. به‌علاوه، دولت باید ساختارها و کارکردهای نظامی، دفاعی، قانونی لازم برای تأمین حقوق مالکیت خصوصی را ایجاد و در صورت لزوم عملکرد درست بازارها را با توسل به سلطه تضمین کند. از این گذشته، اگر بازارهایی (در حوزه‌هایی از قبیل زمین، آب، آموزش، مراقبت بهداشتی، تأمین اجتماعی یا محیط زیست وجود نداشته باشد، آن وقت، اگر لازم باشد، دولت باید آن‌ها را ایجاد کند ولی نباید بیش از این در امور مداخله کند.تاریخ مختصر نئولیبرالیسم – اثر دیوید هاروی- ترجمهٔ محمود عبدالله زاده – نشر اختران- چاپ اول ۱۳۸۶ – ص ۹
استفاده از این لفظ از آغاز قرن بیستم با معانی متفاوت شروع شد، ولی استفاده از آن در معنای کنونی بیشتر در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ از سوی دانشوران در گستره گوناگونی از علوم اجتماعی، و نیز از سوی منتقدان آن رایج شد. مدافعان سیاست‌های بازار آزاد از استفاده از لفظ «نئولیبرال» خودداری می‌کنند. و برخی دانشوران این لفظ را به معانی متفاوتی توصیف کرده‌اند.
الیزابت شرمر استدلال کرده که این لفظ تا حد زیادی در دهه ۱۹۷۰ در میان دانشگاهیان چپ‌گرا به منظور «توصیف و تقبیح کردن تلاشی از سوی سیاستگذاران، کارشناسان اندیشکده‌ها و صنعتگران در اواخر قرن بیستم برای حمله به اصلاحات سوسیال دمکراتیک و پیاده‌سازی بی‌تعارف سیاست‌های بازار آزاد» محبوبیت یافت.Elizabeth Tandy Shermer, "Review," "Journal of Modern History" (Dec 2014) 86#4 pp. 884–90 فیلیپ مگنس مورخ اقتصادی به ظهور مجدد این لفظ در ادبیات دانشگاهی در میانهٔ دهه ۱۹۸۰ پس از این که میشل فوکو فیلسوف فرانسوی به آن جلب توجه کرد اشاره می‌کند.
به اعتقاد برخی دانشوران، نئولیبرالیسم همچنین به کرات به عنوان یک لفظ تحقیرآمیز از سوی منتقدان آن استفاده می‌شود و کاربرد آن بر الفاظی چون پول‌گرایی، نومحافظه‌کاری، اجماع واشینگتن و «اصلاحات بازار بنیان» در بیشتر نوشته‌های دانشورانه پیشی گرفته‌است. کاربرد این چنینی این لفظ مورد انتقاد قرار گرفته، خصوصاً از سوی کسانی که حامی سیاست‌هایی هستند که نیولیبرال خوانده شده‌اند. " کتاب جامع نئولیبرالیسم بیان می‌کند که این لفظ تبدیل به «ابزاری برای شناساندن یک مجموعه سیاست‌های بازار-محور همه‌جاحاضر به عنوان مسوول رشته مشکلات وسیع اجتماعی، سیاسی، بوم‌شناسانه و اقتصادی» شده‌است به نحوی که فقدان مشخص بودن ظرفیت آن را به عنوان یک چارچوب تحلیلی کاهش می‌دهد. دنیل استدمن مورخ می‌گوید «این لفظ بیش از حد به عنوان مختصری معادل همه دهشت‌های مرتبط شده با جهانی سازی و بحران‌های مکرر مالی به کار می‌رود.»"
نئولیبرالیسم از سوی سیاستمداران چپگرا و راستگرا همچنین شمار زیادی از فعالان از جنبه‌های گوناگون مورد انتقاد قرار گرفته‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/Neoliberalism در مقابل برخی شمار زیادی از این اتهامات را ناشی از یک پوپولیسم عوام‌فریبانه می‌دانند.
دیوید هاروی نولیبرالیسم را یک پروژهٔ طبقاتی توصیف می‌کند که بر مبنای اندیشهٔ لیبرال سلطهٔ
طبقاتی را به جامعه تحمیل می‌کند. اقتصاد دانی به نام دیوید م کوتز معتقد است اساس نظریهٔ نولیبرالیسم غلبهٔ کامل سرمایه بر نیروی کار می‌باشد. با ظهور بی‌ثباتی ناشی از اجرای برنامه‌های نولیبرال، یک طبقهٔ اجتماعی با بحران‌های حاد اجتماعی اقتصادی از قبیل عدم امنیت و از خود بیگانگی روبرو می‌شود.
توماس ولچو استاد جامعه‌شناسی معتقد است که وضع برنامه‌های نولیبرال در آمریکا از انسجام سیاسی آگاهانهٔ بزرگان سرمایه‌داری در دههٔ هفتاد به وجود آمد. سرمایه داران آمریکا در این دوره با دو بحران دست به گریبان بودند. از یک سو مشروعیت سرمایه‌داری زیر سؤال رفته بود و از سوی دیگر میزان سوددهی صنایع رو به کاهش قرار داشت. در این دوره ایدئولوژی‌های مبتنی بر نولیبرالیسم از طرف نخبگان طرح‌ریزی می‌شد و دولت ریگان آن‌ها را به سیاستگذاری و برنامه‌های اجرایی تبدیل می‌کرد که در نهایت به کاهش تصدی‌گری و اعمال نظارت دولت در اقتصاد و تغییر سیاست‌های مالیاتی به برنامه‌های مالی استقراضی انجامید. با اجرای برنامه‌های نولیبرال با وجود آنکه میزان بهره‌وری صنایع و رشد اقتصادی هیچ‌گاه به روزهای خوش دههٔ شصت نرسید اما قدرت اقتصادی وال استریت و سرمایه مالی بر مبنای اقتصاد استقراضی به شدت افزایش پیدا کرد.
شماری از پژوهشگران گسترش نولیبرالیسم را با افزایش شمار محکومین از میان طبقهٔ فرودست آمریکا مرتبط می‌دانند. به اعتقاد لویی واکانت گفتمان نولیبرال برای حل مسئلهٔ بی‌ثباتی اجتماعی در میان اقشاری که از نظر اقتصادی به حاشیه رانده شده‌اند یک برنامهٔ نولیبرالی دیگری را در دستور کار قرار می‌دهد. براساس این برنامه کاهش شمول برنامه‌های دولت رفاه مجاز می‌شود و از سوی دیگر سیاست‌های تنبیهی شغلی افزایش میابد. همچنین نوسازی فضای شهری به نفع قشرها برخوردار، خصوصی‌سازی خدمات عمومی، کاهش حمایت جمعی از طبقهٔ کارگر از طریق حذف نظارت دولتی، افزایش تعداد شاغلین با دستمزدهای ناچیز و بی‌ثبات به اجرا گذاشته می‌شود. این جامعه‌شناس بر این باور است که افزایش این روندها به بزه کاری ناشی از فقر و افزایش تعداد محکومان قضایی از میان طبقهٔ فرودست منجر می‌شود. اما در مقابل در برابر جرایمی مانند کلاه‌برداری، اختلاس، ارتشاء که طبقات فرادست مترکب می‌شوند با اغماض برخورد می‌شود. این روند به ویژه زمانی که به طبقهٔ حاکم اقتصادی و ابر شرکت‌ها مربوط شود تشدید خواهد شد. واکونت برا این باور است که در حقیقت نولیبرالیسم دولت را کوچک نمی‌کند، بلکه تنها هم‌زمان با آسان‌گیری برای دارندگان و ثروتمندان،کنترل و سخت‌گیری بر روی فرودستان را افزایش می‌دهد. در تکمیل نقطه نظرات واکونت همکار وی، جان ل کمپبل توضیح می‌دهد چگونه با خصوصی‌سازی دولت با پیکره‌ای نامتقارن رشد میابد:
"نولیبرالیسم از یک سو طبقهٔ فرودست را که زندان‌ها را پر می‌کنند مجازات می‌کند. در دیگر سوی فرادستان را که مالکیت زندان‌ها را در دست دارند منتفع می‌کند و طبقهٔ متوسط را از طریق ادارهٔ زندان‌ها بر سر کار می‌فرستد."
او می‌افزاید نظام زندان‌ها به عنوان یک منبع بیرونی برای ابر شرکت‌ها نیز منفعت خواهد داشت. به این شکل که زندانیان پس از آزادی به عنوان منابع کارگر ارزان قیمت توسط شرکت‌های تابعه به کار گرفته می‌شوند. کمپل معتقد است که همان گونه که نولیبرالیسم در آمریکا نظام کیفری را در مقابل فرودستان قرار داده‌است، برای طبقهٔ متوسط نیز بدهی سالاری را به وجود آورده‌است؛ که به عقیدهٔ وی هر دو این‌ها جامعهٔ هدف را تحت تأثیر قرار می‌دهند: این تأثیرگذاری برای فرودستان به شکل افزایش تعداد زندانیان و برای طبقهٔ متوسط تحت قالب فرورفتن در بدهی و اخیراً نیز به شکل سلب مالکیت از سرپناه نمود یافته‌است.
دیوید مک نالی استاد علوم سیاسی در دانشگاه یورک بیان می‌دارد در حالی که اتخاذ منابع به برنامه‌های تأمین اجتماعی قطع می‌شود، به‌طور ویژه در دوران نولیبرال بودجهٔ ساخت زندان‌ها افزایش میابد. برای مثال کالیفرنیا بزرگ‌ترین برنامهٔ ساخت و ساز زندان را در تاریخ را به اجرا گذاشته‌است. برنارد هارکورت استاندارد دوگانهٔ موجود در مفهوم نولیبرالیسم را مورد نقد قرار می‌دهد. به عقیده وی در منطق مبتنی بر نولیبرالیسم زمانی که سخن از کنترل و مقررات مداری اقتصادی به میان می‌آید، دولت بی‌معنی می‌شود اما در موقعیتی که نوبت به تعقیب و مجازات می‌شود بر ضرورت اجرای وظیفهٔ ذاتی دولت تأکید می‌شود. واکونت و هارکورت این ویژگی را تحت عنوان "کیفر نولیبرالیسم" نام‌گذاری کرده‌اند.
تأثیر نئولیبرالیسم بر سلامت جهانی، به‌طور ویژه از جنبهٔ کمک‌های بین‌المللی، داری بازیگرانی کلیدی چون سازمان‌های غیردولتی (ان جی اوها) صندوق بین‌المللی پول (آی ام اف) و بانک جهانی است. بنا به اظهار نظر جیمز فایفر تأکید نئولیبرالیسم بر نظام بازار آزاد و خصوصی‌سازی، دستورالعمل جدیدی را در برنامه کار قرار داده‌است. مطابق با این دستورالعمل تقدمی ذاتی برای فعالیت ان جی اوها نسبت به دولت در اجرای برنامه‌های تأمین اجتماعی به وجود آمده‌است. گسترش فعالیت ان جی اوهای بین‌المللی از این جهت از سوی بانک جهانی و آی ام اف ا مورد تأکید قرار گرفته‌است که اجرای برنامه‌های تعدیل ساختاری (اس ای پی‌ها) و کاهش بودجهٔ سلامت، کاستی‌ها و نواقص فراوانی را به پیکرهٔ خدمات عمومی تحمیل کرده‌است. کاهش هزینه‌های سلامت و انتقال مسئولیت بهداشت عمومی به ان جی اوها به متلاشی شدن نظام سلامت عمومی می‌انجامد، تأثیرگذاری برنامه‌های محلی کاهش می‌یابد و نهایتاً نابرابری‌های اجتماعی بین کارکنان ان جی او و افراد محلی، را افزایش می‌دهد.
مکتب تاریخی اقتصاد رهیافتی دانشگاهی در علم اقتصاد و اداره جامعه است، که در سده نوزدهم میلادی در امپراتوری آلمان برآمد و رونق گرفت و تا سده بیستم میلادی دوام یافت. این مکتب که در طی ۳۰ سال یعنی از سال ۱۸۴۰ تا ۱۸۷۰ در اوج رونق و رواج بود، واکنشی در برابر مکتب کلاسیک بود و اصول عمده آن را به نقد می‌کشید.
بنیادگذاران این مکتب عبارت اند از فریدریش لیست (۱۷۸۹–۱۸۴۶) ویلهم روشر (۱۸۱۷–۱۸۹۴) و برونو هیلدبراند (۱۸۱۲–۱۸۷۸).
نگره‌پردازان مکتب تاریخی بر این باور بودند، که تاریخ منبع اصلی در شناخت کنش آدمی و موضوعات اقتصادی است. از همین رو به باور شان اقتصاد چیزی فرهنگ-محور است و نمی‌توان برای آن اصولی کلی مستقل از زمان و مکان در نظر گرفت. ایشان علم اقتصاد را نه برآمده از منطق و ریاضیات، که برآیند موشکافی‌های تاریخی و تحلیل واقعیت محقق شده می‌دانستند و واقعیت سیاسی، اجتماعی، تاریخی را بر مدل‌سازی ریاضیاتی برمی‌گزیدند.
بیش‌تر اعضای این مکتب پشتیبان سیاست‌گذاری‌های اجتماعی بودند و اصلاحات اجتماعی و بهبود شرایط عمومی آدمی در دوره صنعتی شدن پرشتاب اروپای غربی را سرلوحه کار شان داشتند.
سه گرایش در این مکتب به چشم می‌آید:
اعضای مکتب تاریخی، که بسیاری شان رایزنان فردریش آلتهُف، مدیر بخش دانشگاه در وزارت‌خانه آموزش پروس از ۱۲۶۱ تا ۱۲۸۶، بودند، گماشتن استادان کرسی اقتصاد در دانشگاه‌های آلمان را در دست داشتند. مکتب تاریخی در روش با مکتب اتریشی در ستیز بود، که روشی بیش‌تر نگره‌ای داشت.
انتقادهای این مکتب به اصول مکتب کلاسیک بدین قرار است:
«خواهیم کوشید به این سؤال پاسخ دهیم که برای رفع نارساییهای سیستم خودمان که نتایجی مشابه نتایج بالا به بار می‌آورد (تحت‌الشعاع قرار گرفتن منافع عمومی به وسیله منافع افراد) چه می‌توانیم بکنیم و چگونه می‌توانیم دامنه نفوذ و قدرت دولت را محدود کنیم و در عین حال کاری کنیم که دولت در انجام وظایف اصلی خود توانا گردد. یعنی از عهده دفاع از ملت در مقابل دشمن خارجی برآید و بتواند از هریک از آحاد مردم در برابر زور و اجبار هز تن دیگر از هموطنانش حمایت کند و در موارد اختلاف میان مردم به قضاوت درست بپردازد و به ما یاری دهد تا بتوانیم بر سر قوانینی که می‌باید از آن‌ها پیروی کنیم به توافق برسیم.»
این مکتب از عدم دخالت دولت در تعیین نرخ بهره حمایت می‌کند و مصرف‌کننده را تعیین‌کننده نرخ بهره می‌داند به‌طوری‌که در این مکتب بهره، عایدی سرمایه است و نرخ بهره در وضعیت تعادلی، با مازاد تولیدی که از ناحیه هزینه شدن وام حاصل می‌شود، برابر است. این وضع کاملاً شبیه برابری نرخ دستمزد با محصول اضافی کار است.نرخ بهره از نگاه چهار مکتب اقتصادی وبگاه ایران اکونومیست
سلمان خدادادی (زاده ۱۳۴۱ ملکان) سیاستمدار ایرانی و نمایندهٔ شهرستان ملکان در مجلس شورای اسلامی بوده‌است. او در دوره‌های پنجم، ششم، هفتم، هشتم، دهم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده ملکان، از استان آذربایجان شرقی در مجلس حضور داشته‌است.
خدادادی پس از پیروزی انقلاب اسلامی درسال ۱۳۵۷ از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، سپس به وزارت اطلاعات منتقل گشت؛ او در مجلس ششم عضو کمیسیون بهداشت و درمان بود، در مجلس هفتم از اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی و در مجلس هشتم نائب رئیس کمیسیون امور شوراها و امنیت داخلی کشور بود. خدادادی به‌علت رَدّ صلاحیت توسط شورای نگهبان از دوره نهم مجلس شورای اسلامی بازماندhttps://www.tabnak.ir/fa/tags/36660/1/سلمان-خدادادی و در دولت یازدهم، مشاور وزیر امور خارجه شد. وی در دوره دهم مجلس شورای اسلامی عضو کمیسیون اجتماعی مجلس بود. او در مجلس یازدهم کاندیدا نشد.https://iranwire.com/fa/election-1398/39777
خدادادی که در حوزهٔ انتخابیه‌اش به حاج سلمان معروف است، در مجلس پنجم دانشجوی مدیریت بود. وی تحصیلات خود را در حین خدمت تکمیل کرد؛ او در طول نمایندگی در رشته علوم سیاسی فوق لیسانس و در رشته روابط بین‌الملل مدرک گرفت و علاوه بر نمایندگی مجلس در مؤسسات آموزشی به تدریس اشتغال ورزید.
سلمان خدادادی در سال ۱۳۴۱ در شهر ملکان زاده شد. دورهٔ جوانی او با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، مصادف بود با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل وزارت اطلاعات. وی به سرعت جذب دستگاه اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی شد.
خدادادی، در جریان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ از عناصر اطلاعاتی آذربایجان شرقی بود. وی پس از یک دهه فعالیت در ادارهٔ اطلاعات آذربایجان شرقی، با جلب حمایت جامعه روحانیت مبارز، برای انتخابات دوره چهارم مجلس از حوزه انتخابیه بناب و ملکان، که در آن زمان یک نماینده در مجلس داشتند، اعلام نامزدی کرد، ولی موفق به کسب آراء لازم نشد و از ورود به مجلس چهارم بازماند تا به‌عنوان معاون مدیرکل اداره اطلاعات اردبیل به فعالیت‌های خود ادامه دهد.
چهار سال بعد در سال ۱۳۷۴ بار دیگر شانس خود را برای ورود به مجلس امتحان کرد و این بار برخلاف باور عمومی توانست به عنوان نمایندهٔ بناب و ملکان انتخاب گردد؛ اما صحت انتخابات توسط مردم بناب زیر سؤال رفت و اعتراضات مردم به درگیری مسلحانه و کشته شدن جمعی از معترضان منجر شد؛ چراکه آنها بر این باور بودند که مردم بناب به نامزدی از شهر ملکان رأی نداده و نمی‌دهند.
بنابراین نمی‌توانستند صحت انتخابات را تأیید کنند، اما خدادای درنهایت به عنوان عضو بدنه وزارت اطلاعات علی فلاحیان، وارد مجلس پنجم شد و موفق گشت تا موافقت دولت هاشمی رفسنجانی و مجلس پنجم برای تفکیک حوزه انتخابیه بناب و ملکان را دریافت کند تا از مجلس ششم به بعد به‌طور مجزا یک نماینده از بناب و یک نماینده از ملکان راهی مجلس شوند.
در مجلس اصلاح طلب ششم، سلمان خدادادی، به کمیسیون بهداشت و درمان رفت؛ بدون آنکه سابقهٔ فعالیت در حوزهٔ درمانی داشته باشد. در این دوره او نماینده ساکت و در حاشیه ای بود. خدادادی اما در حوزه انتخابیه چهره مقبولی بود و توانست برای بار سوم وارد مجلس شود.
ولی در مجلس هفتم به اتهام تجاوز به منشی خود و یکی از دختران مراجعه کننده به دفتر نمایندگان بازداشت و راهی زندان اوین شد.https://www.dw.com/fa-ir/رئیس-کمیسیون-اجتماعی-مجلس-به-شلاق-و-تبعید-محکوم-شد/a-47906300
خبری که از سوی مقام‌های قوهٔ قضاییه و رئیس مجلس هفتم تأیید شد. خدادادی در حالی راهی زندان شد که موفق شده بود آراء لازم برای ورود به مجلس هشتم را جلب کند، اما این بار با مسئله رَد اعتبارنامه اش توسط نمایندگان مجلس هشتم روبرو شد.
فاطمه آلیا و فاطمه رهبر دو تن از نمایندگان زن مجلس هشتم که در جریان فساد اخلاقی این نمایندهٔ مجلس بودند، خواستار ابطال اعتبارنامه اش شدند.
اعتبارنامهٔ سلمان خدادادی ابتدا در شعبهٔ مربوطه رَد شد.
به گزارش روزنامهٔ اعتماد در ۹ امرداد ۱۳۹۹، فاطمه آلیا و فاطمه رهبر تا لحظهٔ آخر نیز برای جلوگیری از ورود خدادادی به مجلس ایستادگی کردند؛https://www.magiran.com/article/4071350
ولی در جریان رسیدگی به پرونده اش در صحن مجلس، به دستور علی لاریجانی، جلسهٔ مجلس غیرعلنی شد و پس از نیم ساعت مذاکره در جلسه غیرعلنی، و درحالی که تعدادی از مردم ملکان در مقابل مجلس تجمع کرده و خواستار اخراج او از مجلس بودند، با استدلالات علی لاریجانی نمایندگان مجاب شدند که به اعتبارنامهٔ خدادادی رأی مثبت دهند. او پیش از تأیید اعتبارنامه اش در جمع هوادارانش در ملکان با پیش‌بینی این که اعتبارنامه اش تأیید می‌شود، گفته بود:
«مراحل پرونده در شعبه بازپرسی به اتمام رسیده و منتظر تشکیل دادگاه هستم، لذا در مورد پرونده قضایی ام تا به حال سخنی نگفته‌ام و مصاحبه نخواهم کرد و معتقدم این مسائل باید در دستگاه قضایی پیگیری شود و اگر حرفی بزنم که برخی از انقلاب رنجیده خاطر شوند، آب به آسیاب دشمن ریختن است و موجب خشنودی دشمنان و رادیوهای بیگانه می‌شود.»
در انتخابات مجلس نهم، نام سلمان خدادادی در فهرست نمایندگان رد صلاحیت شده قرار گرفت تا از ورود به مجلس نهم محروم شود. خدادادی از آنجا که در مجلس پنجم در کمیسیون امنیت ملی حضور داشت، رابطهٔ نزدیکی با حسن روحانی و جمع دیگری از اعضای کابینه روحانی داشت به همین دلیل از حامیان روحانی در انتخابات ۹۲ بود و پس از انتخاب روحانی به ریاست جمهوری ایران به عنوان گزینه اصلی استانداری بوشهر مطرح شد تا بر کرسی فریدون حسنوند استاندار وقت بوشهر که او نیز از نیروهای وزارت اطلاعات، اما طیف احمدی‌نژاد این وزارتخانه بود تکیه بزند؛ ولی به دلایل ابراز نشده، روحانی از این تصمیم منصرف شد تا خدادادی به عنوان مشاور جواد ظریف وزیر امورخارجه گمارده شود.
دوسال بعد، خدادادی بار دیگر اسب خود را برای بازگشت به مجلس زین کرد. صلاحیت او در انتخابات دهمین دوره مجلس توسط هیئت نظارت مجدداً رَد شد، ولی با لابی ای که با شورای نگهبان داشت، توانست از فیلتر این شورا بگذرد و خود را در معرض رأی مردم بگذارد و با کسب بالای پنجاه درصد آراء راهی مجلس دهم شود. وی در این انتخابات از حمایت ائتلاف امید نیز برخوردار بود و توانست آراء لازم جهت ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس دهم را از آن خود کند.
گفته می‌شود این نمایندهٔ مجلس، پیش‌تر سابقهٔ دستگیری و حبس به اتهام تجاوز جنسی را داشته‌است. در اواخر دوره هفتم مجلس شورای اسلامی دادگاهی در تهران سلمان خدادادی را به اتهام «فساد اخلاق و ارتباط نامشروع» احضار و بازداشت کرد. وی یک هفته بعد و با سپردن قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی آزاد شد. در همان زمان نماینده قوه قضاییه اعلام کرد پروندهٔ خدادادی برای رسیدگی به سعید مرتضوی سپرده شده‌است. خدادادی علت بازداشت خود را «پذیرفته‌نشدن وثیقه از سوی دادگاه» عنوان کرد و هرگونه اتهام علیه خود را «جوسازی بدخواهان» خواند.
به گزارش دیده‌بان ایران، خدادادی درحالی علیرغم حکم انفصال از خدمات دولتی در بهمن ۱۳۹۹ در شستا سِمت گرفت که بیان شده‌است وی علاوه بر پروندهٔ زهرا نویدپور، در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی نیز به‌اتهام «آزار و تجاوز جنسی» به دو زن (منشی و مراجعه کننده) دستگیر و چندروز در بازداشت به سر می‌برده‌است.http://www.didbaniran.ir/بخش-سیاسی-3/101515-با-وجود-حکم-دو-سال-انفصال-از-خدمت-سلمان-خدادادی-در-شستا-ست-گرفت
در آبان ۱۳۹۷ تصویری از صحبت‌های زنی به نام زهرا نویدپور در تلویزیون جمهوری آذربایجان پخش شد که حاوی جزئیاتی از ادعاهای او دربارهٔ سلمان خدادادی بود. او در این ویدئو اظهار داشت، این مقام ایرانی و نمایندهٔ دوره دهم مجلس شورای اسلامی، از او که متقاضی شغل بوده، سوءاستفاده جنسی کرده‌است و پس از آن از سوی این نماینده مجلس جمهوری اسلامی و اطرافیانش تهدید به مرگ شده‌است.
خبرگزاری هرانا در تیر ۱۳۹۷ یک فایل صوتی منتشر کرد که گفته می‌شد صدای این نمایندهٔ مجلس است. در این فایل صدای خدادادی شنیده می‌شود که گاه با لحنی التماس‌آمیز و گاه با تهدید به مرگ، از نویدپور می‌خواهد که شکایتش را پس بگیرد. هرانا مدعی است که اسنادی را دریافت کرده‌است که این نماینده مجلس به تازگی از سوی تعداد دیگری از دختران به تجاوز، آزار جنسی و سوءاستفاده از موقعیت متهم شده‌است.
در ۱۷ دی ۱۳۹۷، اکبر اعلمی، نمایندهٔ اصلاح طلب سابق تبریز در مجلس شورای اسلامی، در کانال تلگرامی خود خبر از مرگ زهرا نویدپور داد. جسد این زن یک روز قبل (۱۶ دی ۱۳۹۷) در منزل مادرش در شهر ملکان پیدا شد. پس از انتشار این خبر ادعاهایی مبنی بر قتل این زن ۲۸ ساله مطرح شد که مهدی علیمردانی، دادستان ملکان، در گفتگو با خبرگزاری مهر آن را تکذیب کرد و گفت: «در ظاهر خودکشی صورت گرفته و برای مشخص شدن جزئیات و دلایل این موضوع جسد متوفی به پزشکی قانونی اعزام شده تا بررسی‌های دقیق و علمی روی جسد متوفی انجام شود.»
طبق افشاگری‌های زهرا نویدپور او در دفتری در خیابان ولیعصر مورد تعرض جنسی قرار گرفته بود، سلمان خدادادی در پاسخ به این سؤال که "آیا شما دفتری در خیابان ولیعصر دارید؟" جواب می‌دهد «اصلاً دفتری در خیابان ولیعصر ندارد.» این در حالی است که اطلاعات سایت بیمه مرکزی نشان می‌دهد دفتر بیمه ایران در میدان ولیعصر متعلق سلمان خدادادی است.
همچنین در تماس با این دفتر بیمه، سؤال شده که آیا این دفتر بیمه متعلق به سلمان خدادادی نماینده مجلس است؟ پاسخ اینگونه بود: «بله دفتر متعلق به دکتر خدادادی است، دیروز هم به اینجا آمده بود.»
در ۲۲ اسفند ۱۳۹۷، سایت خبری رکنا اعلام کرد خدادادی در پرونده زهرا نویدپور با اتهام «رابطه نامشروع»، به ۲ سال انفصال از خدمت و تبعید و ۹۹ ضربه شلاق از سوی شعبه ۵ دادگاه کیفری استان تهران محکوم شده‌است. این حکم متعلق به دادگاه بدوی بود. در این گزارش، قاضی بر اساس مدارک موجود در پرونده، متهم را از تجاوز مبری دانسته بود اما اتهام رابطه نامشروع را پذیرفته بود. با این وجود روز بعد انتشار این خبر، دبیر سرویس پارلمان خبرگزاری فارس در توییتر خود نوشت: «تا این لحظه هیچ منبع معتبری حاضر به تأیید این خبر نشده و پیگیری‌های بنده تاکنون از قوه مقننه از رد چنین محکومیتی حکایت دارد.»
در مهر ۱۳۹۸ دیوان عالی کشور حکم تبعید، شلاق و انفصال از خدمات دولتی خدادادی به جرم زنا را نقض کرد و آن را برای رسیدگی مجدد به شعبه‌ای دیگر فرستاد.
روزنامهٔ شرق در ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ نوشت:
«شلاق، تبعید و انفصال از خدمت مجازاتی است که قضات دادگاه کیفری استان تهران برای یک نمایندهٔ مجلس که متهم به آزار یک زن شده بود، در نظر گرفتند. قضات متهم را از اتهام تجاوز به عنف تبرئه کردند. به گزارش خبرنگار ما، متهم که نماینده مجلس است بعد از اینکه از سوی زن جوان متهم به تعرض شد، از سوی دادگاه مورد پرسش قرار گرفت. این مرد اتهام را رد کرد و گفت زن شاکی یکی از مراجعان او بوده و قصد اخاذی دارد. بعد از گفته‌های متهم وی با قرار وثیقه آزاد شد، اما مدارکی که بعد از این شکایت از سوی زن جوان به دادگاه ارائه داده شد، نشان می‌داد رابطهٔ زن جوان و متهم فراتر از رابطهٔ اداری بوده و آنها بارها با هم صحبت کرده و قرار گذاشته‌اند.»https://www.magiran.com/article/3881823
درنهایت در ۹ مرداد ۱۳۹۹، دیوان عالی ایران، در حکمی سلمان خدادادی را از اتهام تجاوز جنسی تبرئه، ولی به‌دلیل برقراری آنچه که «ارتباط نامشروع» تشخیص داد به دو سال انفصال از خدمت و تحمل ۹۹ ضربه شلاق محکوم کرد.
روزنامه اعتماد در روز پنج‌شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۹ نوشت که این حکم اگرچه هنوز رسماً تأیید یا تکذیب نشده، اما در بسیاری از رسانه‌ها و حتی کانال منتسب به سپاه پاسداران بازنشر شد «که از تأیید این حکم در دیوان عالی حکایت دارد».https://www.magiran.com/article/4071350
ولی‌الله دینی (زاده ۱۳۵۱ اهر) نماینده اهر رورهریس (استان آذربایجان شرقی) و عضو کمیسیون صنایع در مجلس هفتم بود.
وی پیش از این ناظر ارشد اجرای طرح‌های شرکت ملی گاز ایران و رئیس اداره گاز ناحیه صوفیان، مرند، اهر و توابع و نیز مدیر عامل گاز شمالغرب کشور بوده‌است و اکنون معاونت شرکت ملی گاز ایران را دارا می‌باشد.
رضا رحمانی (زاده ۱۳۴۵ تبریز) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است. وی در دولت دوازدهم از سال ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ به‌عنوان وزیر صنعت، معدن و تجارت فعالیت می‌کرد و در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ از سمت خود برکنار شد.
وی دانش‌آموخته کارشناسی حقوق از دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، کارشناسی ارشد مدیریت دولتی از سازمان مدیریت صنعتی و دکترای مدیریت از دانشگاه صنایع و معادن است. رحمانی فعالیت شغلی خود را از حوزه هشت بسيجِ تبریز آغاز کرد. در ادوار هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده تبریز در مجلس حضور داشت و در دوره نهم نیز ریاست کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی را برعهده داشت. او در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ قائم‌مقام وزیر صنعت، معدن و تجارت در امور تولید بود.
وی در ششمین همایش ملی مدیریت جهادی کشور در سال ۱۳۹۸ نشان ملی مدیریت جهادی کشور را دریافت نمود.
شناگران پیشرفته حتماً باید در مسابقه‌ها و هنگام تمرین طبق مقررات با برگشت سالتو به مسابقه ادامه دهند.
برای آماده شدن برای این حرکت باید قبل از انجام حرکت، چرخشی که به آن در ژیمناستیک چرخش غلط جلو پا جمع گفته می‌شود را خوب انجام دهید. قبل از کسب مهارت بعد از چرخش فکر می‌کنید سرتان گیج می‌رود یا این که در هنگام چرخش مقداری آب به داخل بینی‌تان می‌رود و شما را آزار می‌دهد لذا ممکن است با این مشکلات از فراگرفتن سالتو منصرف شوید.
آنچه باعث می‌شود که سالتو مشکل به نظر برسد این است که شناگر باید دو نوع چرخش داشته باشد: یکی چرخش به داخل که به‌طور کامل و دیگری چرخش ۱۸۰ درجه به پهلو که موقعیت بدن به حالت شنا برگردد و ترکیب این دو چرخش و فشاری که هم زمان با آن باید در لحظه تماس پا به دیواره وارد شود کار را کمی دشوار می‌سازد. لذا لازم است مربی مرحله به مرحله قسمت‌های مختلف را تمرین و ترکیب نماید تا هماهنمگی لازم جهت اجرای کلیهٔ قسمت‌ها در یک لحظه کسب شود و حتی چندین بار مربی باید این حرکت را برای کارآموز اجرا کند، چون دیدن در یادگیری این حرکت خیلی مهم است.
سید مصطفی سیدهاشمی (زاده ۱۳۳۲ مراغه) نماینده مراغه و عجب شیر در مجالس چهارم، پنجم، ششم و هفتم و عضو کمیسیون صنایع و کمیسیون ویژه اصل ۴۴ مجلس هفتم بود.اجرای اصل ۴۴ هنوز از نظر کمی قابل ارزیابی نیست "(مهر ،۸ تیر ۱۳۸۶)"
نام وی در لیست ائتلاف بزرگ حزب‌الله و حزب اعتدال و توسعه برای انتخابات مجلس هشتم قرار داشت. وی عضو فعال انجمن حجتیه در مراغه بود و در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ دبیر فرهنگی انجمن حجتیه در شهرستان عجب شیر بود.
در جریان افتتاح هتل دریای مراغه سخنانی از وی منتشر شده بود که در آن گفته بود:فروش دندان انسان ماقبل تاریخ ایران به فرانسه
اما وی با ارسال توضیحی به وبگاه تابناک، این گفته را تکذیب کرد و مدعی شد که سخنانش تحریف شده است.
بخش سیروان بخشی است در شهرستان حلبچه در استان سلیمانیه عراق.
این بخش، ۹۳ روستا را در بر می‌گیرد.
روزنامهٔ سْبَی (به کردی سورانی)
بخش خورمال (به کردی سورانی: ناحیهٔ خورماڵ) بخشی است در شهرستان حلبچه در استان سلیمانیه عراق.
این بخش که ۴۱ روستا را در بر می‌گیرد در سال ۱۹۳۲ به درجه بخش ارتقاء یافته‌است.
بخش بیاره یا بخش هورامان (به کردی سورانی: "ناحیهٔ هه‌ورامان") بخشی است در شهرستان حلبچه در استان سلیمانیه عراق.
این بخش ۱۹ روستا را در بر می‌گیرد.