moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حمزه جلاسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد.
ولید قروی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
سفیان خبیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
عشق و رقص فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی رابرت ایسکاو است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایمی اسمارت، تام مالوی، بیلی زین، کارولین رئا، لیلا آرچری، ریچل درچ و بتی وایت ایفای نقش کرده‌اند.
سلیم خلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس-تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ و باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و تونس بازی کرده‌است.
جاسم خمیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
عمر عیونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوده/گلیمت اشاره کرد.
سیف‌الله لطیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس-تونس است.
حبیب ماجری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
علاءالدین المرزوقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
عماد المنیاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
احمد مغیربی (؛ ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل تونس بود.
محمد میلادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی و باشگاه فوتبال الجرجیسی اشاره کرد.
کانی گارسیا با نام کامل انکارنیتو گارسیا دخسوس (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا پورتوریکویی است.
مجدی مسراطی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الجرجیسی، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد.
عبدالمجید ناجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
عبدالرحمان رحمونی (؛ ۱۳ ژانویه ۱۹۴۵ – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
عمر رقیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند-تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند و تونس بازی کرده‌است.
شاکر رقیعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال الجرجیسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
بشیر سحبانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنزرتی و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
لطفی بن ساسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
خسوس عبدالله کاسیلو مولینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است.
لطفی سلامی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است.
سمیر سلیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است.
احمد سویسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
فراهمی پیشرفته اصطلاحی در حشره‌شناسی است و برای اشاره به شکلی از رفتار والدین استفاده می‌شود که در آن یک فرد بالغ (معمولاً یک پرده‌بال مانند زنبور عسل یا زنبور بی‌عسل)، لاروهای خود را پس از بیرون آمدن به‌طور مستقیم تغذیه می‌کند و به‌طور پیاپی به هر لارو غذا می‌رساند تا زمانی که رشد کامل شود. غذا معمولاً به شکل طعمه‌های جویده‌شده یا بی‌حرکت (در زنبورهای شکارچی) یا شهد برگشتی آمیخته با گرده (در زنبورها) است. به‌ندرت از دیگر منابع غذایی (مانند ترشح غده‌ها یا مردار) استفاده می‌شود. در حالی که این نوع تغذیه مستقیم و پیاپی فرزندان، در گروه‌هایی مانند پرندگان و پستانداران بسیار رایج است، استثناء در حشرات فرااجتماعی (یکی از ویژگی‌های تعیین‌کنندهٔ اجتماعی بودن، مراقبت از نوزادان است) دیده می‌شود. بر این اساس، تغذیه تدریجی در بین مورچه‌ها جهانی است و در بین زنبورها و زنبورهای اجتماعی گسترده‌است. برخی زنبورهای غیراجتماعی نیز با این نوع تغذیه نوزادان خود را پرورش می‌دهند. موریانه‌های جوان (و دیگر حشرات دگردیسی ناقص) می‌توانند خودشان را تغذیه کنند و بنابراین، هیچ شکلی از تغذیه را نشان نمی‌دهند.
یکی از تنها نمونه‌های شناخته‌شده فراهمی پیشرفته در خارج از Hymenoptera، سوسک‌های دفن‌کننده هستند که از لاروهای خود مراقبت می‌کنند و توده‌ای از لاشه را به آن‌ها می‌رسانند که بالغان آن را می‌جوند و به لاروهای در حال رشد بازمی‌گردند.
بسیاری از زنبورهای اجتماعی، مانند زنبورهای بدون نیش و شیرین‌زنبوران، فراهمی انبوه را انجام می‌دهند، جایی که تمام غذای لاروها پیش از تخم‌گذاری فراهم می‌شود.
فراهمی انبوه ، شکلی از سرمایه‌گذاری والدین است که در آن یک حشره بالغ، معمولاً یک پرده‌بال مانند زنبور عسل یا زنبور بی‌عسل، تمام غذا را برای هر یک از فرزندان خود پیش از تخم‌گذاری در یک اتاقک کوچک (یک «سلول») یعنی تخم ذخیره می‌کند. این رفتار هم در زنبورهای منفرد و هم در زنبورهای اجتماعی رایج است، اگرچه اساساً در زنبورهای اجتماعی وجود ندارد.
عقب‌نشینی دموکراتیک (به انگلیسی: democratic backsliding)، فرسایش دموکراتیک یا اقتدارسازی (به انگلیسی:autocratization) اصطلاحاتی در علوم سیاسی هستند که به اشاره به کاهش میزان مردم‌سالاری و رشد خودکامگی در یک جامعه دارند. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ میلادی، بیش از نیمی از کشورهای جهان مردم‌سالارانه هستند. این مطالعه ۱۶۵ کشور را مورد بررسی قرار داد و مشخص کرد که ۹۸ کشور دموکراسی هستند. از سال ۲۰۱۰ میلادی، جهان اقتدارگرایانه‌تر شده‌است، به طوری که یک چهارم جمعیت جهان تحت حکومت نظام‌های ترکیبی با کاهش مردم‌سالاری تا سال ۲۰۲۰ روبه‌رو شدند.
علت‌های کاهش مردم‌سالاری شامل عدم حمایت عمومی از مردم‌سالاری، نابرابری اقتصادی و تنش‌های اجتماعی، سیاست عوام‌گرایانه یا شخصیت‌گرایانه و نفوذ خارجی قدرت‌های بزرگ است. در حالی که تغییر حکومت از طریق کودتا‌های نظامی پس از پایان جنگ سرد کاهش یافته‌است، اشکال ظریف تر خودکامگی افزایش یافته‌است. در طول موج سوم مردم‌سالاری سازی در اواخر قرن بیستم، بسیاری از دموکراسی‌های جدید و ضعیف نهادینه شدند. دقیقاً این رژیم‌ها در برابر رشد خودکامگی آسیب‌پذیرتر هستند. موج سوم خودکامگی از سال ۲۰۱۰، زمانی که تعداد دموکراسی‌های لیبرال در بالاترین حد خود بود، ادامه دارد.
در مردم‌سالاری‌ها، نابودی مردم‌سالاری ناشی از ضعیف شدن نهادهای سیاسی به رهبری دولت است که سیستم مردم‌سالار را حفظ می‌کنند، مانند: انتقال مسالمت آمیز قدرت یا انتخابات آزاد و عادلانه. اگرچه فرض بر این است که این عناصر سیاسی منجر به شروع خودکامگی می‌شوند، اما نقض حقوق فردی که زیربنای مردم‌سالاری است، به ویژه آزادی بیان، سلامت، کارایی و پایداری نظام‌های مردم‌سالار را در طول زمان زیر سؤال می‌برد. در طول بحران‌های ملی، خطرات منحصر به فردی از ایجاد خودکامگی وجود دارد. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که رهبران در طول وضعیت‌های اضطراری قوانین خودکامه ای را وضع کنند که یا نامتناسب با شدت بحران است یا پس از بهبود وضعیت بر جای خود باقی می‌ماند.
کلوسوس کنستانتین () مجسمه آکرولیت اوایل قرن چهارم بود که امپراتور روم کنستانتین بزرگ (حکومت حدود ۲۸۰–۳۳۷) را به تصویر می‌کشید و به سفارش خودش ساخته شده بود، که در ابتدا قسمت غربی محراب کلیسای فروم رم را اشغال کرده بود. بخش‌های باقی‌مانده از کولوسوس اکنون در حیاط کاپیتول (رم)، در بخشی از موزه‌های کاپیتولین، در تپه کاپیتول (رم)، انتهای غربی فروم رم قرار دارند.
سر بزرگ، بازوها و پاهای کلوسوس از سنگ مرمر سفید تراشیده شده بود، در حالی که بقیه بدن از یک هسته آجری و چارچوب چوبی تشکیل شده بود که احتمالاً با برنز طلاکاری شده پوشانده شده بود. با قضاوت بر اساس اندازه قطعات باقی مانده، شکل نشسته و بر تخت نشسته حدود ۱۲ متر (۴۰ فوت) ارتفاع داشت. ارتفاع سر حدود ۲ و نیم متر و طول هر پا بیش از ۲ متر است.
در دست راست مجسمه توسط یوسیبوس قیصریه گفته شده‌است که "یک غنائم از نجات دهنده عیسی با علامت نجات دهنده صلیب، احتمالاً به شکل یک عصا با چیزهای مقدس است که مونوگرام کای-رو به آن چسبانده شده قرار داشته‌است. سکه‌هایی که کنستانتین در این زمان ضرب کرد، نشان می‌دهد که او چنین تزئین شده‌است. یوسیبوس قیصریه همچنین کتیبه لاتین حکاکی شده در زیر مجسمه را ثبت می‌کند که ممکن است به صورت زیر ترجمه شود:
«از طریق این نشانه نجات، که نماد واقعی نیکی است، شهر شما را نجات دادم و آن را از یوغ ظالم آزاد کردم، و با عمل رهایی‌بخش خود، من مجلس سنا و مردم روم را به شهرت و شکوه باستانی خود بازگرداندم.»
پاسکال بوته‌یا دومینگو (۱۰ اوت ۱۹۱۶ در والنسیا - درگذشته ۱۴ ژانویه ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اسپانیایی بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد.
پاسکال بوته‌یا اولین بازی خود را به عنوان یک بازیکن فوتبال در سال ۱۹۳۷ در سن بیست و یک سالگی با لوانته انجام داد. او به مدت چهار سال برای این باشگاه بازی کرد و در نهایت موفق به قهرمانی در تنها دوره جام آزاد اسپانیا شد. در سال ۱۹۴۱ با رئال مادرید قرارداد امضا کرد. او بخشی از تیمی بود که در نیمه نهایی کوپا دل ژنرالیسیموی سال ۱۹۴۳، موفق به شکست دادن بارسلونا با نتیجه ۱۱ بر ۱ شد و پس از باخت مقابل اتلتیک بیلبائو در فینال، نایب قهرمان مسابقات شد. بوته‌یا یکی از گلزنان رئال مادرید در پیروزی ۱۱ بر ۱ مقابل بارسلونا بود. پس از چهار سال حضور در مادرید، بوته‌یا به لوانته بازگشت، جایی که در سال ۱۹۵۰ در آن بازنشسته شد.
عبدالمجید تلمسانی (; – ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
سیباستین توناکتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ-تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خرونینگن و باشگاه فوتبال بوده/گلیمت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال نروژ, زیر ۱۷ سال نروژ, زیر ۱۹ سال نروژ و تونس بازی کرده‌است.
احمد طرابلسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
خالد یحیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
علی یوسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوئد و تونس بازی کرده‌است.
جمال زبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
معتز زدام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال والمیرا، و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد.
ماهر زدیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال آفریقایی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
معتز زمزمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
محمد زقیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
بوبکر زیتونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
قیس زواغی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک باجی و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد.
توفیق مهذبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
خالد لولید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
رضوان بن وناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
لطفی جباره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل تونس است.
تحرک و جابجایی هوشمند (به انگلیسی:Smart mobility) به بسیاری از روش‌های حمل و نقل اشاره دارد.What is smart mobility ?Smart mobilityWhat is smart mobility ?What is smart mobility ?
در علوم اقتصادی، حقوق و ترابری اصطلاحات وسائط نقلیه (به انگلیسی:Means of transport)، وسایل حمل‌ونقل یا وسایل ترابری وسایل ترابری هستند که برای حمل افراد یا بار استفاده می‌شوند.
پیروزآباد، روستایی که مرکز دهستان بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است.
بالدوین یکم موسس امپراتوری لاتین و یکی از رهبران جنگ صلیبی چهارم بود.پدراو کنت هاینو ومادرش کنتس فلاندر بود با مرگ این دو حکومت هردو ناحیه به او رسید. در اخر او توسط تزار بلغارستان کالویان دستگیر و کشته شد.
آدری هپبورن در فیلم کمدی رمانتیک "«صبحانه در تیفانی»" در سال ۱۹۶۱ یک «لباس سیاه کوتاه» به تن داشت. این لباس توسط طراح لباس او اوبر دو ژیوانشی طراحی شده‌است و در صحنه افتتاحیه فیلم پوشیده می‌شود. از این لباس به عنوان یکی از نمادین‌ترین لباس‌های تاریخ قرن بیستم و شاید معروف‌ترین لباس مشکی کوتاه در تمام دوران یاد می‌شود.
آدری هپبورن از دوستان نزدیک طراح فرانسوی ژیوانشی بود و از طراح به عنوان بهترین دوستش یاد می‌کرد در حالی که او نیز هپبورن را خواهر خود می‌دانست.
در سال ۱۹۶۱، ژیوانشی یک لباس سیاه کوتاه برای صحنه ابتدایی فیلم کمدی رمانتیک فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی بلیک ادواردز، "صبحانه در تیفانی" طراحی کرد، که در آن هپبورن در کنار بازیگر و کارگردان آمریکایی جورج پپارد بازی کرد. گردنبند او توسط راجر اسکماما، جواهرساز فرانسوی و سازنده جواهراتی که برای ژیوانشی جواهرات طراحی کرده بود، ساخته شد.
هپبورن دو نمونه از لباس را به شرکت فیلم‌سازی پارامونت برگرداند، اما لباس‌هایی که به‌طور قابل توجهی پای هپبورن را نشان می‌دادند، برای فیلم مناسب نبودند و نیمه پایین لباس توسط ادیت هد دوباره طراحی شد. لباس اصلی دوخته شده با دست در حال حاضر در آرشیو خصوصی ژیوانشی است و نسخه‌ای که هپبورن به پارامونت برد در موزه دل تراژه در مادرید به نمایش گذاشته شده‌است و دیگری در کریستی در دسامبر ۲۰۰۶ به حراج گذاشته شد
هیچ‌یک از لباس‌های واقعی ایجاد شده توسط ژیوانشی در فیلم یا عکاسی تبلیغاتی استفاده نشد. پوستر فیلم توسط هنرمندی به نام رابرت مک گینس طراحی شده‌است و در کتاب سام واسون، "خیابان پنجم، ساعت ۵ صبح"، توضیح می‌دهد که عکس‌هایی که او بر اساس آن پوستر طراحی کرده‌است پاهای هپبورن را نشان نمی‌دهد و او برای ساختن پوستر پا را اضافه کرده‌است.
در نوامبر ۲۰۰۶، ناتالی پورتمن با پوشیدن یکی از لباس‌های اصلی ژیوانشی که برای "صبحانه در تیفانی" ساخته شده بود، روی جلد "هارپرز بازار" ظاهر شد. در ۵ دسامبر ۲۰۰۶، این لباس در حراجی کریستی لندن به حراج گذاشته شد و توسط یک خریدار ناشناس از طریق تلفن خریداری شد. قیمت فروش توسط خانه حراج بین ۵۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ پوند تخمین زده شد، اما قیمت نهایی ۴۶۷۲۰۰ پوند (۹۲۳۱۸۷ دلار) بود.
پول جمع‌آوری شده در حراج صرف کمک به ساخت مدرسه ای برای مردم فقیر کلکته شد. ژیوانشی، طراح لباس، لباس را به دومینیک لاپیر، نویسنده کتاب "شهر شادی"، و همسرش برای کمک به جمع‌آوری کمک‌های مالی برای خیریه اهدا کرده بود. سارا هاجسون، متخصص سینما در کریستیز گفت: «این یکی از معروف‌ترین لباس‌های سیاه در جهان است. یک قطعه نمادین از تاریخ سینما و ما خوشحالیم که ارزش تاریخی خود را به دست آورده‌است.»
این مدل لباس ساتن ایتالیایی مشکی ژیوانشی است. کریستیز آن را اینگونه توصیف می‌کند: «لباسی بدون آستین و بلند با بالاتنه‌ای متناسب که در پشت با دکلته برش‌دار متمایز تزئین شده‌است، دامن آن کمی در قسمت کمر جمع شده و از یک طرف تا ران شکاف دارد، داخل آن روی کمربند "Givenchy" درج شده و با یک جفت دستکش مشکی تا آرنج همراه است.
» نیم تنه در پشت کمی باز است و یقه ای دارد که شانه‌ها را بدون پوشش نشان می‌دهد. در این فیلم، آدری هپبورن یک جفت دستکش همرنگ تا آرنج و رشته‌های مروارید به تن دارد..
لباس مشکی هپبورن یا LBD به چنان شهرت و جایگاه نمادینی دست یافت که به بخشی جدایی ناپذیر از کمد لباس زنان تبدیل شد.
از این لباس به عنوان یکی از نمادین‌ترین لباس‌های قرن بیستم و تاریخ سینما یاد می‌شود. از این لباس به عنوان «مشهورترین لباس سیاه کوتاه تمام دوران» توصیف شده‌است و با محبوب کردن مستقیم آن تأثیر زیادی بر خود مد دارد.
در یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۰ توسط "LOVEFiLM" انجام شد، لباس سیاه هپبورن به عنوان بهترین لباسی که یک زن در یک فیلم پوشیده‌است انتخاب شد. در این رابطه، هلن کاولی، ناشر "LOVEFiLM"، اعلام کرد: «آدری هپبورن واقعاً آن لباس مشکی را به یکی از لوازم اصلی مد تبدیل کرده‌است.» همچنین در این نظرسنجی لباس و کلاه سفید هپبورن که در "فیلم بانوی زیبای من" بر سر داشت در رتبه ششم قرار گرفت.
"لباس سیاه هپبورن" (LBD) بارها در آثار دیگر در سراسر جهان مانند ناتالی پورتمن در عکس جلد "هارپرز بازار" در سال ۲۰۰۶ و لی جی یون در "هتل دل لونا" کپی و تقلید شده‌است.
علی مظفری سالانقوچ (۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۴ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) یکی از معترضان نوجوان شرکت‌کننده در خیزش ۱۴۰۱ ایران بود که در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در قوچان توسط نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی کشته شد.
علی مظفری در قوچان به دنیا آمد. او سابقهٔ دعوت به اردوی تیم ملی نوجوانان والیبال و نایب قهرمانی کشور به همراه تیم سایپای تهران را داشت.
خانوادهٔ علی مظفری روز شنبه ۲ مهر، جسد فرزندشان را در قبال پرداخت ۵۰ میلیون تومان تحویل گرفته و در میان تدابیر شدید امنیتی صبح زود مراسم خاکسپاری برگزار شد.
ایاد مادیش (; – ) اهالی کسب‌وکار اهل آلمان است. او یک ویروس‌شناسی بود که ریسرچ‌گیت را بنیان گذاشت و هم‌اکنون مدیر عامل اجرایی آن است.
ایاد مادیش در ولفسبورگ در خانواده ای سوری که به آلمان مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد. برادر بزرگتر او احمد مادیش، استاد و پزشک ارشد در بیمارستان سیلوآه در هانوفر است.
آزار و اذیت زنان یا تمسخر حوا یا طعنه زدن حوا یک حسن تعبیر است که عمدتاً در جامعه انگلیسی هندی زبان اتفاق می‌افتد و برای آزار و اذیت جنسی عمومی یا تجاوز جنسی به زنان توسط مردان استفاده می‌شود. نام " حوا " به داستان خلقت کتاب مقدس در مورد آدم و حوا اشاره دارد. این یک مشکل مربوط به بزهکاری در جوانان مرد در نظر گرفته می‌شود، و نوعی از پرخاشگری جنسی است که شدت آن از اظهارات وسوسه انگیز جنسی در مکان‌های عمومی و آزار خیابانی، تا دست‌مالی را در بر می‌گیرد.
کمیسیون ملی زنان هند پیشنهاد کرده‌است که این عبارت فقط برای بی‌اهمیت جلوه دادن جدیت جرم است و باید با اصطلاح مناسب تری جایگزین شود.Laws and Legislative Measures Affecting Women , National Commission for Women (NCW). آنها استدلال می‌کنند که با توجه به ریشه‌های معنایی این اصطلاح در انگلیسی هندی، کنایه کردن حوا به ماهیت وسوسه‌انگیز حوا اشاره دارد و مسئولیت را به‌عنوان یک طعنه جذاب بر عهده زن می‌گذارد.
مانند اکثر اشکال آزار و اذیت شخصی، اثبات آزار جنسی از نظر قانونی بسیار دشوار است، زیرا مرتکبین اغلب روش‌های عمداً محتاطانه‌ای برای آزار و اذیت زنان ابداع می‌کنند، اگرچه طعنه زدن حوا معمولاً در مکان‌های عمومی، خیابان‌ها و وسایل نقلیه عمومی رخ می‌دهد. برخی از کتاب‌های راهنمای منطقه به گردشگران زن هشدار می‌دهند که با پوشیدن لباس‌های متواضعانه و محافظه کارانه توجه این گونه مردان را به خود جلب نکنند. با این حال، این شکل از آزار و اذیت توسط زنان هندی و خارجی با پوشش محافظه کار نیز گزارش شده‌است.
این مشکل برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ در هند مورد توجه عموم و رسانه‌ها قرار گرفت.Historical citations of the phrase at WayWordRadio.org در دهه‌های بعدی، زنان بیشتری شروع به تحصیل در کالج و کار مستقل کردند، به این معنی که آنها اغلب دیگر با یک همراه مرد مانند آنچه معمول در جامعه سنتی بود همراه نبودند. در پاسخ، با وجود این که در فرهنگ‌های دیگر که زنان هر طور که می‌خواهند می‌آیند و می‌روند، این مسئله به ابعاد نگران‌کننده‌ای افزایش یافت. به زودی دولت هند مجبور شد اقدامات اصلاحی، قضایی و اجرای قانون، برای مهار این عمل انجام دهد. تلاش‌هایی برای حساس کردن پلیس در مورد این موضوع انجام شد و پلیس شروع به جمع‌آوری تیزرهای حوا کرد. استقرار افسران پلیس زن با لباس شخصی برای این منظور مؤثر بوده‌است. از دیگر اقدامات پلیس در ایالت‌ها و قلمروهای هند، راه اندازی خطوط کمکی اختصاصی زنان در شهرهای مختلف، ایستگاه‌های پلیس متشکل از زنان و اداره شهربانی ویژه پلیس بود.
همچنین در این دوره افزایش چشمگیری در تعداد زنانی که برای گزارش موارد آزار و اذیت جنسی به دلیل تغییر افکار عمومی علیه این عمل مراجعه می‌کردند، مشاهده شد. علاوه بر این، شدت این حوادث نیز افزایش یافت و در برخی موارد منجر به اسیدپاشی شد که به نوبه خود منجر به این شد که ایالت‌هایی مانند تامیل نادو آن را به عنوان یک جرم غیرقابل وثیقه تبدیل کنند. تعداد سازمان‌های زنان و کسانی که برای حقوق زنان کار می‌کنند نیز افزایش یافت و در این دوره گزارش‌ها از عروس سوزی افزایش یافت. افزایش تعداد حوادث خشونت‌آمیز مربوط به زنان به این معنی بود که نگرش‌های قبلی نسبت به حقوق زنان باید مورد بازنگری و حمایت قانون قرار می‌گرفت. در سال‌های آتی، سازمان‌های خاصی نقش کلیدی در لابی‌گری برای تصویب قوانینی داشتند که برای محافظت از زنان در برابر رفتارهای تهاجمی در برابر غریبه‌ها طراحی شده بود، از جمله «لایحه منع طعنه‌زنی دهلی در سال ۱۹۸۴».
مرگ یک دانشجوی دختر، ساریکا شاه، در چنای در سال ۱۹۹۸، منجر به ایجاد برخی قوانین سختگیرانه برای مقابله با این مشکل در جنوب هند شد. پس از طرح اتهامات قتل، حدود نیمی از گزارش‌های خودکشی به فشارهای ناشی از این رفتار نسبت داده شده‌است. در فوریه ۲۰۰۹، دانشجویان دختر دانشگاه مهاراجا سایاجیرائو در وادودارا، پس از اظهار نظرهای زننده دربارهٔ دانشجوی دختری که در خوابگاه مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود، به چهار مرد جوان در نزدیکی دانشکده علوم اجتماعی و خانواده حمله کردند.
بسیاری از موارد دیگر به دلیل ترس از انتقام و قرار گرفتن در معرض شرم عمومی گزارش نمی‌شوند. در برخی موارد پلیس متخلفان را پس ازخوارساختن عمومی از طریق مجازات مورگا رها می‌کند. در سال ۲۰۰۸، دادگاه دهلی به یک جوان ۱۹ ساله که در حال اظهارات زننده به زنان در حال عبور بود دستور داد تا ۵۰۰ برگه دستی بین جوانان خارج از مدارس و کالج‌ها توزیع کند که در آن عواقب رفتار ناشایست توضیح داده شده بود.
برخی از تصویرها در سینمای هند، کنایه‌های ملایم را به عنوان بخشی از آغاز معاشقه آمیز یک خواستگاری، همراه با همراهی معمول آهنگ و رقص نشان می‌دهد، که همیشه منجر به تسلیم شدن قهرمان در پایان آهنگ می‌شود. مردان جوان تمایل دارند از نمونه ای که به شکلی بی عیب و نقص روی صفحه نمایش داده شده‌است تقلید کنند. اصطلاح "رومئوس کنار جاده" حتی در "رومئو کنار جاده" (۲۰۰۷) مورد استفاده قرارگرفت.
همچنین مکرراً به تصویر کشیده شده‌است که وقتی دختری به این شکل مسخره می‌شود، قهرمان می‌آید و برای محافظت از او و «دفاع از ناموسش» مجرم را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد، مانند فیلم‌های زبان تلوگو "ماه عسل"، "ماگادیرا" و "پرواز"، و همچنین فیلم هندی "تحت تعقیب". امروزه این موضوع در سریال آبکیتلویزیونی هندی مانند "احتیاط هند" و "گشت جنایی" نیز به چشم می‌خورد.
اگرچه در قوانین هند از اصطلاح "طعنه زدن حوا" استفاده نمی‌شود، قربانیان معمولاً از طریق بخش ۲۹۴ قانون مجازات هند، که مردی را به جرم اینکه دختر یا زن را هدف حرکات، سخنان، زشت و ناپسند قرار داده‌است، محکوم می‌کند. بخش 292 IPC به وضوح بیان می‌کند که نمایش تصاویر، کتاب‌ها یا اوراق مستهجن به یک زن یا دختر منجر به جریمه با دو سال حبس برای اولین متخلفان می‌شود. در صورت تکرار تخلف، مجرم ممکن است به جریمه با پنج سال حبس محکوم شود. طبق بند ۵۰۹ قانون مجازات اسلامی، حرکات زننده، زبان بدن زشت و اظهار نظرهای منفی به هر زن یا دختر یا نمایش دادن هر شیئی که به حریم خصوصی زن وارد شود، یک سال حبس یا جزای نقدی یا هر دو را در پی دارد. قانون کیفری (اصلاح) سال ۲۰۱۳ تغییراتی را در قانون مجازات هند ایجاد کرد و آزار جنسی را طبق بخش ۳۵۴ الف به عنوان یک جرم آشکار تبدیل کرد که مجازات آن تا سه سال حبس یا جریمه است. این اصلاحیه همچنین بخش‌های جدیدی را معرفی کرد که اعمالی مانند درآوردن لباس زن بدون رضایت، تعقیب و اعمال جنسی توسط شخص مسئول را جرم محسوب می‌کند. همچنین اسیدپاشی را به عنوان یک جرم خاص با مجازات حبس حداقل ۱۰ سال و تا حبس ابد و جزای نقدی تبدیل کرد.
در سال 1988 کمیسیون ملی زنان نیز قانون شماره ۹ طعنه حوا (قانون جدید) را پیشنهاد کرد.Laws and Legislative Measures Affecting Women , National Commission for Women (NCW). پارلمان هند قانون آزار و اذیت جنسی زنان در محل کار (پیشگیری، ممنوعیت و جبران خسارت) را در سال ۲۰۱۳ به تصویب رسانده‌است که در بیشتر محیط‌های کار از کارگران زن حمایت می‌کند. این قانون از ۹ دسامبر ۲۰۱۳ لازم الاجرا شد.
"نیربهایا کارناتاکا" (کارناتاکای بی‌باک) ائتلافی از افراد و گروه‌های بسیاری از جمله انجمن قانون جایگزین، بلانک نویز، مارا، انجمن گفتگو و انجمن رستگاری است. "نیربهایا کارناتاکا" پس از ظهور موارد طعنه زدن شبانه در دهه ۲۰۰۰، چندین کمپین آگاهی عمومی، از جمله شب را پس بگیرید، و به دنبال آن پروژه هنری عمومی دیگری با عنوان پروژه بلانک نویز (صدای خالی)، که در بنگلور در سال ۲۰۰۳ شروع شد، ترتیب داد برنامه مشابهی برای مبارزه با طعنه زدن نیز در بمبئی در سال ۲۰۰۸ انجام شد.
در دهلی، یکی از خطرناک‌ترین شهرهای هند برای زنان،Statistics on metros , National Crime Records Bureau, India وزارت توسعه زنان و کودکان در سال ۲۰۰۹ یک کمیته راهبری ایجاد کرد تا شهر را برای بازی‌های کشورهای همسود که در سال ۲۰۱۰ برگزار می‌شود آماده کند. در بمبئی، کوپه‌های قطار «خانم‌های ویژه» معرفی شده‌اند تا زنان بتوانند بدون ترس از آزار جنسی، سفر کنند. با توجه به اینکه از سال ۱۹۹۵ تعداد زنان نیازمند به سفر دو برابر شده‌است، تقاضای بسیار زیادی برای این نوع خدمات وجود دارد. امروزه در اکثر قطارهای محلی در شهرهای بزرگ، کوپه‌های مخصوص بانوان وجود دارد. متروی دهلی همچنین دارای واکن‌های منحصر به فرد زنانه است.
از سال ۲۰۱۷، راهبه‌های دروکپا آمیتابها، معروف به راهبه‌های کونگ فو، آموزش دفاع شخصی زنان را برای شهرهای لاداخ/هیمالیا آغاز کردند، اولین کلاس در صومعه همیس برگزار شد. در حالی که خواهران پس از زلزله ۲۰۱۵ گورخا در حال انجام کارهای نجات بودند، داستان‌های زیادی از زنان جوانی شنیدند که برای فرصت‌های بهتر به آنجا فرستاده شدند اما در نهایت به بردگی جنسی رفتند. همین روستاهای کوچک در ارتفاعات هیمالیا نیز در برابر راهزنی آسیب‌پذیر بودند. راهبه‌ها به عنوان بخشی از فعالیت‌های خود، با آموزش مهارت‌های جدید، از جمله دفاع شخصی و آموزش حرفه ای، به دنبال تقویت ایمنی، موقعیت و ارزش زنان در جوامع خود هستند.
مریلین مونرو در فیلم ۱۹۵۳ "آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند" به کارگردانی هاوارد هاکس فیلمنامه‌نویس آمریکایی، لباس صورتی جیغی به تن دارد. این لباس توسط طراح صحنه و لباس ویلیام تراویلا ساخته شد و در یکی از مشهورترین صحنه‌های فیلم مورد استفاده قرار گرفت، که پس از آن مورد الگو و تقلیدهای زیادی شد، به‌طور قابل توجهی توسط مدونا در موزیک ویدیوی آهنگ «دختر مادی» در سال ۱۹۸۵ استفاده شد.
زمانی که طراح لباس ویلیام تراویلا، که همچنین با نام تراویلا شناخته می‌شود، همکاری با مریلین مونرو را آغاز کرد، قبلاً برای کارش در "ماجراهای دون خوان" در سال ۱۹۴۸ برنده جایزه اسکار شده بود. تراویلا لباس‌های مریلین مونرو را در هشت فیلم طراحی کرد و بعدها ادعا کرد که رابطه کوتاهی با مونرو نیر داشته‌است. در سال ۱۹۵۳، تراویلا لباس‌های فیلم "جنتلمن‌ها بلوندها را ترجیح می‌دهند" "را طراحی کرد."
در اصل، مونرو قرار بود یک لباس نمایشی جذاب بپوشد که نزدیک به ۴۰۰۰ دلار (۱۹۵۳ دلار) هزینه داشت. در طراحی آن جواهراتی روی بدنه تور مشکی دوخته شده بود و تا سینه کشیده شده بود، سپس با پارچه نامرئی پوشانده شده بود و با انبوهی از الماس تزئین شده بود.
در طول تولید، به اطلاع همگانی رسید که مونرو در سال ۱۹۴۹، قبل از اینکه شناخته شود، برای یک تقویم برهنه ژست گرفته بود. به تراویلا گفته شده بود تا لباسی جدید و که جلب توجه کمتری در پی داشته باشد طراحی کند تا مونرو را از جنجال دور کند و او لباس صورتی را به عنوان جایگزینی در آخرین لحظه طراحی کرد.
این لباس صورتی توسط مونرو در نقش "لورلی لی" در سکانس معروفی از فیلم پوشیده شد که در آن بازیگر ترانه «الماس‌ها بهترین دوست دختر هستند» را می‌خواند. این رقص و آهنگ به همراه چندین خواستگار با لباس شام همراهی می‌شود. یادداشت‌های تراویلا نشان می‌دهد که مونرو در صحنه دو مدل مشابه به تن داشت، زیرا زمان زیادی برای فیلم‌برداری به طول می‌انجامید و لباس به دلیل بلندی، بسیار مستعد کثیف شدن روی آن بود.
تنها لباس صورتی به جا مانده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۰ با قیمت تخمینی بین ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ دلار به حراج گذاشته شد و به عنوان مهم‌ترین لباس فیلمی که تا به حال به حراج آمده توصیف شد. این لباس در نهایت به قیمت ۳۷۰۰۰۰ دلار فروخته شد.
مریلین مونرو نسخه سفید این لباس (بدون پاپیون) را در اولین نمایش فیلمش "هیچ شغلی مثل نمایش نیست" در سال ۱۹۵۴ پوشید. او به‌طور گسترده با پوشیدن این لباس با خز سفید و با یک جفت دستکش اپرا عکس گرفته شد.
این لباس از پارچه ابریشمی "پیو انژ" (peau d'ange) صورتی جیغ ساخته شده‌است که با ابریشم/ساتن مشکی پوشش داده شده‌است و توسط ویلیام تراویلا طراحی شده‌است. لباس مجلسی تا زمین بدون بند است و دارای یقه صاف است. صحنه ای که لباس را به نمایش می‌گذارد یک شکاف در پشت لباس اضافه شده‌است تا امکان حرکت را فراهم کند. پاپیون با ساتن مشکی آستر شده و از یک طرف لباس پشت چین دار شده و روی آن تا شده و به قسمت دیگر وصل می‌شود.
این لباس همچنین دارای دستکش‌های اپرا دو رنگ است. دستکش‌ها عمدتاً از همان پارچه صورتی پیو انژ ساخته شده بودند، در حالی که قسمت کف دست از رنگ‌های صورتی روشن‌تر ساخته شده بود.
در طول سال‌ها، لباس صورتی مونرو به نماد مد و فیلم تبدیل شده‌است و مانند لباس سفید او اغلب الگوبرداری می‌شود. یکی از معروف‌ترین آنها، توسط مدونا در موزیک ویدیوی دختر مادی در سال ۱۹۸۵ به نمایش درآمد.
فیلم "پرندگان شکاری" محصول ۲۰۲۰ حاوی صحنه‌ای است که به «الماس‌ها بهترین دوست یک دختر هستند» اشاره می‌کند. شخصیت اصلی هارلی کویین با پوشیدن لباسی به همان سبک صورتی و جواهرات درست مانند شخصیت مونرو در فیلم، در حالی که آهنگ در پس‌زمینه پخش می‌شود، وارد یک سکانس می‌شود.
با افزایش قطعی برق، کسب و کارها اکنون علاوه بر «هزینه برق»، «هزینه عدم دسترسی به برق» را نیز در نظر می‌گیرند. تاب‌آوری شبکه برق در حال حاضر یک نگرانی اساسی برای رهبران صنعت، هم از نظر استراتژی و هم از نظر مالی است، و نمی‌توان آن را نادیده گرفت.Frank, T. (2019). E&E News reporter. https://www.eenews.net/stories/1061245945. شدت فزاینده مسائل مرتبط با آب و هوا، همراه با حساسیت شبکه برق به تأثیر مخرب آنها، توجه مدیران شرکت‌ها را به پایداری انرژی و تاب‌آور تشدید کرده‌است. پیامدهای قطعی برق مکرر در زمان‌های اخیر اثرات مخرب گسترده‌ای فراتر از مدیریت هزینه‌های تولید برق دارد. در ایالات متحده، شرکت‌های برق از سال ۲۰۰۲ بیش از ۲۵۰۰ قطعی برق قابل توجه را ثبت کرده‌اند که تقریباً نیمی از آنها (به ویژه ۱۱۷۲ مورد) به رویدادهای آب و هوایی، از جمله طوفان، طوفان، و سایر حوادث نامشخص آب و هوای شدید نسبت داده شده‌است.Hussain, A. , & Pande, P. (2020). https://www.bloomenergy.com/blog/2020-predictionstop-energy-trends-were-anticipating-this-year. طعنه آمیز است که روند رو به رشد حوادثی وجود دارد که در آن هر کشور، بسته به موقعیت مکانی خود، تحت تأثیر غیرقابل پیش‌بینی بودن طبیعت قرار می‌گیرد. این حوادث اغلب منجر به آسیب‌های عظیم زیرساختی می‌شود و زیرساخت‌های برق بیشترین آسیب را متحمل می‌شوند که منجر به خسارات اقتصادی قابل توجهی می‌شود و باعث رنج مردم می‌شود.
گزارش کمیته ارتقای تاب‌آوری سیستم انتقال و توزیع نیروی برق آمریکا بر شناسایی، توسعه و اجرای استراتژی‌هایی برای افزایش تاب‌آوری سیستم برق در مواجهه با حوادثی تمرکز دارد که می‌تواند باعث قطعی‌های طولانی مدت و وسیع شود: خاموشی‌هایی که در چندین منطقه یا ایالت خدماتی گسترده شده و چندین روز یا بیشتر طول می‌کشد. تاب‌آوری شبکه برق فقط کاهش احتمال وقوع این قطعی ها نیست. همچنین در مورد محدود کردن دامنه و تأثیر قطعی‌ها در صورت وقوع، بازیابی سریع برق پس از آن، و یادگیری از این تجربیات برای مقابله بهتر با رویدادها در آینده است. سیستم قدرت دستخوش تغییرات شگرفی در تکنولوژی و حکومت بوده‌است. در برخی از بخش‌های ایالات متحده، برق هنوز توسط شرکت‌های یکپارچه منظم و عمودی تأمین می‌شود که برق را در نیروگاه‌های بزرگ تولید می‌کنند، آن برق را از طریق سیستم‌های انتقال ولتاژ بالا منتقل می‌کنند و آن را بین مشتریان مصرف نهایی توزیع می‌کنند. کنترل ابزار در سایر نقاط کشور، تأسیسات برق برای ارتقای بازارهای رقابتی، به ویژه در فروش عمده‌فروشی برق بین ژنراتورها و شرکت‌های توزیع برق، بازسازی شده‌اند. در بخش‌های بازارگراتر کشور، خطوط انتقال فشار قوی که خریداران و فروشندگان عمده‌فروش را به هم متصل می‌کنند، تحت نظارت یا مالکیت عمومی هستند، همان‌طور که اکثر سیستم‌های توزیع که قطب‌ها، سیم‌ها و تجهیزات را برای خدمات رسانی به مشتریان خرده‌فروشی ارائه می‌کنند، هستند. با این حال، جریان‌های روی آن سیم‌ها و پاسخ‌های مشتریان به‌طور فزاینده ای توسط نیروهای بازار تعیین می‌شود. تلاش‌ها برای بهبود تاب‌آوری باید ناهمگونی نهادی و سیاستی را در سراسر کشور در نظر بگیرد. رشد قابل توجهی در ابزار دقیق و اتوماسیون در سطح سیستم ولتاژ بالا یا قدرت حجیم وجود داشته‌است. این به سیستم اجازه می‌دهد تا کارآمدتر عمل کند و اپراتورهای سیستم را با آگاهی موقعیتی بسیار بهتری ارائه می‌دهد. این می‌تواند قابلیت اطمینان و تاب‌آوری شبکه برق را در مواجهه با قطعی‌ها بهبود بخشد، اما این پیچیدگی افزوده می‌تواند آسیب‌پذیری‌های امنیت سایبری را نیز ایجاد کند. پیشرفت‌های فناوری مشابه در سیستم‌های توزیع (یعنی «شبکه‌های هوشمند») - از جمله بهبود یافته‌های سنجش، ارتباطات، فن‌آوری‌های اتوماسیون و زیرساخت‌های پیشرفته اندازه‌گیری - به‌طور تکه‌ای در سراسر کشور اتفاق می‌افتد. در برخی ایالت‌ها، مانند هاوایی و کالیفرنیا، منابع انرژی توزیع‌شده، از جمله تولید پراکنده، پاسخ به تقاضا، بهره‌وری انرژی، ذخیره‌سازی متعلق به مشتری، ریزشبکه‌ها و وسایل نقلیه الکتریکی، بخشی به سرعت در حال رشد از ترکیب کلی منابع هستند که باید برنامه‌ریزی و برنامه‌ریزی شوند. توانسته‌است قابلیت اطمینان، تاب‌آوری شبکه برق و امنیت شبکه را حفظ کند. با این حال، علی‌رغم این پیشرفت‌ها، حداقل برای دو دهه آینده، اکثر مشتریان ایالات متحده همچنان به عملکرد شبکه برق در مقیاس بزرگ، به هم پیوسته، کاملاً سازمان‌یافته و ساختار سلسله مراتبی وابسته خواهند بود. استراتژی‌های افزایش تاب‌آوری شبکه برق باید هم مجموعه متنوعی از ترتیبات فنی و سازمانی و هم طیف گسترده‌ای از خطرات را دربرگیرد. هیچ راه‌حلی برای اجتناب، برنامه‌ریزی، مقابله و بازیابی از قطعی‌های بزرگ وجود ندارد.
طبق گفته وزارت امنیت داخلی ایالات متحده (DHS)، تاب آوری به عنوان «توانایی انطباق با شرایط در حال تغییر و مقاومت و بهبود سریع از اختلالات ناشی از شرایط اضطراری» تعریف شده‌است.House, W. (2013). Critical infrastructure security and resilience. Vol. 12. Presidential Policy Directive/PPD–21. US: White House. https://www.govinfo.gov/content/pkg/PPP2013-book1/pdf/PPP-2013-book1-doc-pg106.pdf. (Accessed 5 January 2022).
قطع برق می‌تواند ناشی از حوادث مختلف باشد، نه فقط شرایط آب و هوایی. این رویدادها را می‌توان به عنوان «فرکانس پایین ضربه زیاد» یا «فرکانس بالا ضربه کم» طبقه‌بندی کرد. مقابله با رویدادهای با فرکانس پایین که به رویدادهای «مدت طولانی مدت منطقه بزرگ» نیز معروف است، به دلیل ویرانی قابل توجهی که در یک منطقه وسیع برای مدت طولانی ایجاد می‌کنند، به ویژه چالش‌برانگیز است. این رویدادها عموماً غیرقابل پیش‌بینی هستند و به‌طور غیرمنتظره‌ای رخ می‌دهند، اما پیشرفت‌ها در فناوری پیش‌بینی آب‌وهوا و بلایا می‌تواند زمان هشداری را برای آماده شدن برای شرایط خاص ارائه دهد. قطع برق می‌تواند ناشی از طیف گسترده‌ای از عوامل، از جمله بلایای طبیعی، حملات سایبری، خرابی تجهیزات، خطای انسانی و بی‌ثباتی سیاسی باشد. تأثیر یک رویداد مخرب بر زیرساخت سیستم قدرت، بسته به شدت رویداد و وضعیت زیرساخت، می‌تواند قابل توجه باشد. به عنوان مثال، یک طوفان شدید می‌تواند برق را به یک منطقه جغرافیایی بزرگ قطع کند، در حالی که یک حمله سایبری به سیستم‌های ارتباطی می‌تواند کل شبکه برق را مختل کند. علاوه بر این، وابستگی متقابل زیرساخت‌های مختلف، مانند انرژی، حمل و نقل و ارتباطات، می‌تواند تأثیر یک رویداد مخرب را تشدید کند. در نهایت، تأثیرات مکانی و زمانی یک رویداد مخرب می‌تواند بر سرعت بازیابی برق و همچنین میزان آسیب به زیرساخت تأثیر بگذارد. به‌طور کلی، مدیریت خطر قطع برق نیازمند یک رویکرد جامع است که طیفی از رویدادهای مخرب بالقوه و تأثیر بالقوه آنها را بر زیرساخت سیستم قدرت در نظر می‌گیرد.
صرف نظر از دلایل، یکی از نگرانی‌های فزاینده این است که قطع برق منجر به خسارات اقتصادی و سختی برای افرادی می‌شود که به‌طور فزاینده‌ای به برق وابسته شده‌اند، حتی برای راحتی اولیه؛ بنابراین، ضروری است که سیستم‌های قدرت الکتریکی (EPS) در سراسر جهان انعطاف‌پذیر باشند. یک EPS انعطاف‌پذیر باید منبع تغذیه بدون وقفه را تضمین کند، حتی در مواجهه با خطاهای جزئی و رویدادهای مخرب بزرگ. باید آنقدر قوی باشد که قابل اعتماد باشد و توانایی پیش‌بینی و آماده شدن برای قطعی‌های احتمالی را داشته باشد. علاوه بر این، یک EPS ارتجاعی باید مکانیزمی برای بازیابی سریع و بازیابی نیرو به تأسیسات حیاتی داشته باشد. با این حال، در حالی که قابلیت اطمینان سیستم قدرت به خوبی تعریف شده‌است و معیارهایی را در بخش برق ایجاد کرده‌است، با وجود برخی شباهت‌ها، انعطاف‌پذیری اغلب با قابلیت اطمینان اشتباه گرفته می‌شود.
بر اساس یافته‌های گزارش آکادمی‌های ملی، عملکرد روان شبکه برق، که در یک ساختار سلسله مراتبی سازمان‌دهی شده است و در مقیاس بزرگ به طور محکم به هم متصل شده است، برای تضمین خدمات الکتریکی قابل اعتماد برای اکثر مصرف‌کنندگان در دو دهه آینده حیاتی خواهد بود. قطع برق هم برای مصرف کنندگان و هم برای خود سیستم الکتریکی مشکل ساز است. این اختلالات معمولاً در اثر آسیب فیزیکی به بخش‌های محلی سیستم، مانند برخورد صاعقه، سقوط درختان یا خرابی تجهیزات ایجاد می‌شوند. اکثر قطعی‌هایی که مشتریان را در ایالات متحده تحت تأثیر قرار می‌دهند ناشی از حوادثی است که در سیستم توزیع رخ می‌دهد، در حالی که طوفان‌های بزرگتر، پدیده‌های طبیعی و خطاهای اپراتور می‌توانند باعث قطعی در سراسر سیستم ولتاژ بالا شوند. رویدادهای مختلفی مانند طوفان، طوفان یخ، خشکسالی، زلزله، آتش‌سوزی و خرابکاری می‌تواند منجر به قطع برق شود. وقتی برق قطع می شود، زندگی به ویژه از نظر ارتباطات، عملیات تجاری و کنترل ترافیک چالش برانگیزتر می شود. خاموشی های کوتاه معمولاً قابل مدیریت هستند، اما قطعی های طولانی تر و گسترده تر منجر به هزینه ها و ناراحتی های بیشتری می شود. خدمات حیاتی مانند مراقبت های پزشکی، خدمات اورژانسی و ارتباطات ممکن است مختل شوند و منجر به از دست دادن جان افراد شوند. این گزارش بر ساختن یک سیستم الکتریکی انعطاف‌پذیر تمرکز دارد که اثرات نامطلوب قطعی‌های بزرگ را به حداقل می‌رساند، به‌ویژه خاموشی‌هایی که چندین روز یا بیشتر طول می‌کشد و در مناطق یا ایالت‌های متعدد گسترش می‌یابد، که به‌ویژه برای یک اقتصاد مدرن که به تامین برق مطمئن وابسته است مشکل‌ساز است. Enhancing the Resilience of the Nations Electricity System, pp. 8-9
علی‌رغم تلاش‌های شرکت‌های برق برای جلوگیری و کاهش قطعی‌های برق در مقیاس بزرگ، هنوز هم رخ می‌دهد و به دلیل منابع بالقوه متعدد اختلال در سیستم برق نمی‌توان آنها را به‌طور کامل حذف کرد. با توجه به بزرگی سیستم و احتمال بروز مشکلات، تا حدودی تعجب آور است که چنین خاموشی‌ها بیشتر نیست. با این حال، برنامه ریزان و اپراتورهای سیستم در طول سالیان متمادی تلاش زیادی کرده‌اند تا اطمینان حاصل کنند که سیستم الکتریکی مهندسی شده و با سطح بالایی از قابلیت اطمینان کار می‌کند. در زمان‌های اخیر، تأکید بیشتری بر تاب‌آوری نیز شده‌است. شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی (NERC) که مسئول توسعه استانداردهای قابلیت اطمینان برای سیستم قدرت حجیم است، قابلیت اطمینان را بر اساس دو مفهوم اساسی تعریف می‌کند.Enhancing the Resilience of the Nations Electricity System, pp. 8-9
استانداردهای قابلیت اطمینان این سیستم در عمل متفاوت است، و در حالی که سیستم قدرت حجیم سطح نسبتاً بالایی از قابلیت اطمینان را در سراسر ایالات متحده حفظ می‌کند، به دلیل پیچیدگی آن به عنوان یک «سامانه فیزیکی-سایبری» نمی‌توان آن را کاملاً بی عیب و نقص کرد. برای اطمینان از کفایت قابلیت تولید برق، معمولاً از استاندارد کاهش بار یک روز در ده سال استفاده می‌شود، به این معنی که ذخایر تولید باید برای جلوگیری از کاهش اختیاری بار به دلیل عرضه ناکافی بیش از یک بار در هر ده سال اتفاق بیفتد کافی باشد. با این حال، با میلیون‌ها مؤلفه و سیستم پیچیده فیزیکی، ارتباطی، محاسباتی و شبکه ای، سیستم ذاتاً پیچیده‌است و نمی‌تواند به قابلیت اطمینان کامل دست یابد.Enhancing the Resilience of the Nations Electricity System, p. 9
تاب آوری و قابلیت اطمینان دو مفهوم متفاوت هستند. تاب آوری، همان‌طور که توسط دیکشنری Random House of the English Language تعریف شده‌است، به توانایی بازگشت به حالت اولیه پس از کشش، فشرده شدن یا خم شدن اشاره دارد. علاوه بر این، تاب‌آوری شامل بهبودی از ناملایمات، بیماری، افسردگی یا سایر موقعیت‌های مشابه است. همچنین شامل توانایی بازگشت و مقابله مؤثر با خاموشی‌ها با کاهش تأثیرات آنها، گروه‌بندی مجدد سریع و کارآمد پس از پایان رویداد، و یادگیری مدیریت بهتر رویدادهای آینده است.
بشارمی مورچا، یا جبهه بی‌شرم معادل هندی راه‌پیمایی هرزه‌ها است. این سازمانی بود که در سال ۲۰۱۱ توسط زنان کانادایی که به بیانیه‌های عمومی پلیس تورنتو مبنی بر اینکه زنان می‌توانند با لباس پوشیدنشان از تجاوز جنسی خودداری کنند، اعتراض کردند. آنها رویدادهایی را در سراسر جهان برای آموزش در مورد این موضوع برگزار کرده‌اند.
سر آغاز این راهپیمایی‌ها ۳ آوریل ۲۰۱۱، در تورنتو، انتاریو، کانادا بود، پس از اینکه یک افسر پلیس تورنتو برای پیشگیری از تجاوز جنسی پیشنهاد کرد که زنان باید از پوشیدن لباس‌های نامناسب مانند هرزه‌ها خودداری کنند. بعد از کانادا، تظاهرات متعاقبی در سر تا سر جهان در اعتراض به فرهنگ تجاوز رخ داد.
این اعتراض به شکل یک راهپیمایی، عمدتاً توسط زنان جوان بود. برخی از زنان شرکت کننده لباس‌های باز و دامن‌های کوتاه پوشیدند. هدف از راهپیمایی محکوم کردن خشونت جنسی و فرهنگی است که به جای سرزنش متخلف، قربانی تجاوز جنسی را سرزنش می‌کند. از مهم‌ترین شعارهای این جنبش این است: «به ما نگویید چگونه رفتار کنیم، به آنها بگویید تجاوز نکنند.»
اولین بشارمی مورچا در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱ در بهوپال برگزار شد، پس از آن بشارمی مورچا دهلی در ۳۱ ژوئیه 2011 بشارمی مورچا لاکنو در ۲۱ اوت ۲۰۱۱ برگزار شد.
بشارمی مورچا بنگلور، که همزمان با رویدادهای مشابه در سنگاپور، کوالالامپور و هنگ کنگ در ۴ دسامبر ۲۰۱۱ هماهنگ شده بود، پس از دریافت اعتراض توسط پلیس لغو شد. یک سخنگوی پلیس گفت که گروه‌های مخالف بشارمی مورچا "تهدید به برگزاری "اعتراض خشونت آمیز" کرده‌اند. دهلان مولی، یکی از برگزارکنندگان، گزارش داد که به او گفته شده بود که این رویداد «بخشی از فرهنگ هند نیست». مولی همچنین گفت: نایب رئیس یک تشکل زنان با من تماس گرفت و گفت که اگر زنانی با لباس‌های کم پوش در حین راه‌پیمایی هرزه‌ها دیده شوند با جارو آنها را کتک می‌زنند.
کریستی تامپسون، که برای میس (مجله) "می‌نویسد،" مشاهده کرد: «آنطور که منتقدان پیشنهاد می‌کنند، زنان برای حق راهپیمایی در خیابان با پوشیدن لباس‌های تقریباً معمولی راهپیمایی نمی‌کنند. آنها برای حق راه رفتن در خیابان می‌جنگند.»
بشارمی مورچا () اغلب به انگلیسی به عنوان «اعتراض بی شرم» یا «جبهه بی شرم» ترجمه می‌شود. همچنین به «راهپیمایی بی شرمانان» و «کمپین بی شرم» ترجمه شده‌است. بشارمی مورچا به عنوان نامی در هند برای پرداختن به جنبه‌های فرهنگی و زبان‌های متنوع آن انتخاب شد.
کلمهٔ «هرزه» به‌طور مستقیم یا معادل آن به زبان‌های هندی مانند هندی ترجمه نمی‌شود. نزدیکترین معادل ترجمه مستقیم slut "ranɖii" به معنای «فاحشه» است (). سازمان دهندگان نگران بودند که ناظران باور کنند که معترضان به جای تظاهرات برای محافظت از امنیت زنان و دستیابی به آزادی از خشونت جنسی، خود را به عنوان روسپی معرفی می‌کنند یا به دنبال حق تن‌فروشی هستند.
بشارمی () بی شرمی، گستاخانه و حتی جسورانه ترجمه می‌شود. ممکن است متضمن کیفیت فحاشی باشد.
مورچا () ارتباط تنگاتنگی با ایده اعتراض و عمل دارد. اغلب نشان دهنده اعتراض سیاسی است و دارای رنگ و بوی نظامی است.
بشارمی مورچا معانی متعددی دارد که به راحتی به انگلیسی ترجمه نمی‌شوند. به‌طور کلی به معنای «اعتراض بی شرمانه و جسورانه به روشی متحد که دیگران ممکن است اشتباه یا حتی ناپسند تلقی کنند» خلاصه می‌شود.
وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی وزیر وزارت‌خانهٔ میراث فرهنگی و یکی از اعضای هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران است.
مریلین مونرو در سال ۱۹۵۵ در فیلم "خارش هفت ساله" به کارگردانی بیلی وایلدر، کارگردان اتریشی لباس سفیدی پوشیده بود. این لباس توسط طراح لباس ویلیام تراویلا ساخته شد و در شناخته شده‌ترین صحنه فیلم استفاده شد. تصویر آن و او در بالای درپوش هوا مترو به عنوان یکی از نمادین‌ترین تصاویر قرن بیستم توصیف شده‌است.
طراح صحنه و لباس ویلیام تراویلا، معروف به تراویلا، برای کارش در "ماجراهای دن خوان" در سال ۱۹۴۸ برنده جایزه اسکار شد. در سال ۱۹۵۲، در فاکس قرن بیستم، او همکاری با مونرو را برای فیلم "زحمت در زدن به خودت نده را" آغاز کرد. این طراح لباس‌های او را برای هشت فیلم طراحی کرد. در سال ۱۹۵۴، زمانی که همسرش دونا دریک در تعطیلات بود، لباس سفید مونرو را طراحی کرد. طبق کتاب "Hollywood Costume: Glamour! Glitter! Romance!" نوشته دیل مک‌کوناتی و دایانا وریلند، او در عوض آن را از فروشگاه خرید.
این لباس کوکتیل در سکانس "«خارش هفت ساله»" نمایش داده می‌شود که در آن مونرو و بازیگر نقش اول تام ایول از تئاتر خیابان ۵۲ ترانس لوکس در خیابان لکسینگتون خارج می‌شوند،Trans-Lux 52nd Street Theatre, 586 Lexington Avenue, New York که به‌تازگی "فیلم موجودی از باتلاق سیاه را" تماشا کرده بودند. وقتی صدای مترو را می‌شنوند که از زیر درپوش پیاده‌رو می‌گذرد، او روی آن قدم می‌گذارد و می‌پرسد ""وای، نسیم مترو را حس می‌کنی؟"" همان‌طور که باد لباس را بالا می‌برد و پاهای او را آشکار می‌کند.
این صحنه قرار بود ساعت ۱:۰۰ در خیابان خارج از ترانس لوکس در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۴ فیلمبرداری شود. مونرو و دوربین‌های فیلم کنجکاوی صدها طرفدار را جلب کردند، بنابراین کارگردان بیلی وایلدر این سکانس را در مجموعه ای در فاکس قرن بیستم بازسازی کرد."Marilyn" Essay by George S. Zimbel. Montreal, July 2000. این صحنه با رویدادی مشابه در فیلم کوتاه ۱۹۰۱، "آنچه در خیابان بیست و سوم، شهر نیویورک اتفاق افتاد،" مقایسه شد.Rosemary Hanes with Brian Taves. "Moving Image Section – Motion Picture, Broadcasting and Recorded Sound Division" The Library of Congress. Retrieved 5 January 2011.Lee Grieveson, Peter Krämer. "The silent cinema reader" (2004) , Tom Gunning "The Cinema of Attractions" p. 46. Retrieved 5 January 2011. تصویر گرفتته شده در این سکانس یکی از تصاویر نمادین کل قرن بیستم نامیده شد.
پس از مرگ مونرو در سال ۱۹۶۲، تراویلا لباس را با بسیاری از لباس‌هایی که برای او ساخته بود بایگانی کرد تا جایی که شایعه شد مجموعه او گم شده‌است. پس از مرگ او در سال ۱۹۹۰، لباس‌ها توسط همکارش بیل ساریس به نمایش گذاشته شد. این فیلم به مجموعه خصوصی یادگاری‌های هالیوود متعلق به دبی رینولدز در موزه فیلم سینمایی هالیوود پیوست. در سال ۲۰۱۱، کل مجموعه در یک حراجی که از ۱۸ ژوئن آغاز شد، به فروش گذاشته شد. پیش‌بینی می‌شد این مجموعه بین ۱ تا ۲ میلیون دلار فروخته شود، اما ۵٫۶ میلیون دلار با پورسانت ۱ میلیون دلاری به فروش رسید.
این لباس همچنین توسط روکسان آرلن بازیگر در فیلم "Bachelor Flat" در سال ۱۹۶۲ پوشیده شد.
این لباس یک لباس کوکتل عاجی رنگ روشن یا ابریشمی رنگ به سبکی که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مد بود ساخته شده‌است. نیم تنه مانند کمربند دارای یک یقه فرورفته است و از دو تکه پارچه استات سلولز چین دار نرم که در آن زمان نوعی ابریشم مصنوعی به حساب می‌آمد ساخته شده‌است که در پشت گردن به هم می‌رسند و بازوها، شانه‌ها و پشت را به نمایش می‌گذارند و کمربند نواری که زیر سینه‌ها قرار دارد وصل می‌شود. کمربند نرم و باریکی به دور نیم تنه پیچیده شده بود، به صورت ضربدری در جلو و سپس به شکل کمانی کوچک دور در کمر، در جلو و در سمت چپ بسته می‌شد. در زیر کمر یک دامن چین دار نرم وجود دارد که تا وسط ساق پا یا زیر ساق پا می‌رسد. یک زیپ در پشت و دکمه‌های کوچک در پشت کمربند وجود دارد.
گفته می‌شود شوهر مونرو در زمان فیلمبرداری فیلم، جو دی ماجیو از این لباس متنفر بود، اما این یکی از عناصر محبوب میراث مونرو است. در سال‌های پس از مرگ مونرو، تصاویری از او با لباس سفید در بسیاری از الگوها، بازنمایی‌ها و تصاویر پس از مرگ این بازیگر نمایش داده شد. به عنوان مثال، یک لباس گچی مشابه لباس کامل از مونرو در صحنه کلیدی در فیلم "تامی" (۱۹۷۵) ساخته کن راسل نمایش داده شد.
حتی در اواخر قرن بیستم و در طول قرن بیست و یکم در سینما الگوبرداری شده‌است. فیونا در "شرک ۲" (۲۰۰۴)، ایمی پولر در "تیغ شهرت" (۲۰۰۷) و آنا فاریس در "خانه خرگوشی" (۲۰۰۸) از جمله نمونه‌هایی هستند که از این لباس الگو گرفته و استفاده کردند. در فیلم "زن سرخ‌پوش" (۱۹۸۴)، کلی لو براک همان صحنه مشهور مونرو را اما با لباس قرمز تکرار می‌کند.
وب سایت مجله "گلامور" این لباس را به عنوان یکی از مشهورترین لباس‌های تاریخ طبقه‌بندی کرده‌است. در یک نظرسنجی مشابه که توسط "Cancer Research UK" انجام شد، این لباس در جایگاه نخست در لحظات نمادین مشهور مد در تمام دوران شناخته شد.
منشور زنان ۱۹۶۱ قانون پارلمان سنگاپور است که در سال ۱۹۶۱ به تصویب رسید. این قانون برای بهبود و حمایت از حقوق زنان در سنگاپور و تضمین برابری در برابر قانون بیشتر برای زنان در روابط زناشویی تصویب شده‌است (به جز در زمینه ازدواج مسلمانان که به‌طور جداگانه توسط قانون اداره قانون مسلمانان اداره می‌شود). در این قانون، مواردی شامل ازدواج تک همسری، حقوق زن و شوهر در ازدواج، حمایت از خانواده و ظرفیت‌های قانونی در خصوص طلاق و جدایی پیش‌بینی شده‌است.
منشور زنان با موفقیت توسط خانم چان چوی سیونگ، همسر آونگ پانگ بون، وزیر سابق کابینه سنگاپور به اجرا درآمد.
منشور زنان عمدتاً بر اساس قوانین موجود بود. بخش‌های سوم و چهارم قانون ازدواج مدنی، قانون اموال زنان متأهل، قانون زنان و فرزندان متأهل (نگهداری)، مقررات نگهداری (تسهیلات اجرایی)، حکم طلاق و قانون حمایت از زنان و دختران مجدداً تصویب شد. بخش دوم، که «به دنبال ارائه این است که هر شخصی که قبلاً طبق هر قانون، مذهب، عرف یا عادت قانونی ازدواج کرده‌است، در طول ادامه چنین ازدواجی قادر به انجام هر گونه ازدواج دیگری نخواهد بود»، عمدتاً دارای مواردی جدید بود.Women's Charter Bill (No 126 of 1961), Explanatory Statement.
از سال ۱۹۹۷، زوج‌هایی که طلاق می‌گیرند مجبور به ارائه یک طرح فرزندپروری هستند که شامل ترتیبات حضانت، دسترسی به کودک و تمهیداتی برای نیازهای آموزشی کودک است.
آخرین اصلاحات منشور ابتدا در ژانویه ۲۰۱۱ تصویب شد که مقرراتی را برای تسهیل ازدواج در سنگاپور، رسیدگی به طلاق و تأثیر آن و تقویت اجرای احکام نفقه ارائه کرد. اصلاحات مجدداً در ۲۹ فوریه ۲۰۱۶ پس از پیشنهاد وزارت توسعه اجتماعی و خانواده به تصویب رسید:
از اول اکتبر ۲۰۱۶، برنامه اجباری آمادگی برای ازدواج به همه ازدواج‌هایی که حداقل یکی از طرفین آن کمتر از ۲۱ سال سن داشته باشد، گسترش می‌یابد.
تا پایان سال ۲۰۱۶، یک مشاوره اجباری دو ساعته برای والدینی که درخواست طلاق با حداقل یک فرزند کمتر از ۱۴ سال دارند و در عین حال بررسی اختلاف نظر در مورد مسائل طلاق آنان ضروری است. این مقررات ممکن است در نهایت به والدین در حال طلاق که حداقل یک فرزند کمتر از ۲۱ سال دارند، نیز بسط داده شود.
مردان اکنون می‌توانند برای نفقه درخواست دهند، اما بر خلاف زنان، تنها در صورتی می‌توانند درخواست نفقه داشته باشند که ناتوان باشند، یعنی به دلیل بیماری یا ناتوانی نتوانند هزینه زندگی خود را تأمین کنند. پیش از این، تنها زنان می‌توانستند از همسر سابق خود در سنگاپور درخواست نفقه کنند در حالی که مردان نمی‌توانستند.
افسران سوابق نگهداری که می‌توانند اطلاعاتی در مورد امور مالی طرفین طلاق به دست آورند، برای کمک به دادگاه‌ها معرفی می‌شوند تا متخلفان سرکش را شناسایی کرده و مجازات‌های سخت تری علیه آنها اعمال کنند. این امر با کاهش بار اثبات زنان برای نشان دادن وضعیت مالی شوهر یا شوهر سابق خود، این افراد متخلف را هدف قرار می‌دهد.
از مارس ۲۰۱۶، پس از طلاق، والدینی که فرزندان زیر ۲۱ سال دارند و در مورد تمام مسائل طلاق توافق دارند، باید در یک برنامه دو ساعته در مورد مسائلی مانند فرزندپروری مشترک و مهارت‌های خودمراقبتی شرکت کنند.
حفاظت بیشتر از افراد آسیب دیده از خشونت خانوادگی و همچنین کارکنان خانه‌ها و پناهگاه‌ها. تا پایان سال ۲۰۱۶ یک قاضی می‌تواند یک مشاور را برای نظارت بر ملاقات بین یک فرزند و والدین بدون حضانت احضار کند.
ابطال ازدواج‌های مناسب طبق قانون مهاجرت.
از هر پنج ازدواج در این جزیره یک ازدواج به طلاق ختم می‌شود. ارقام دادگاه همچنین نشان می‌دهد که ۶۰۱۷ پرونده طلاق در سال ۲۰۱۴ وجود داشته‌است که نسبت به سال ۲۰۰۰ افزایش ۴۵ درصدی داشته‌است موارد منجر به بازداشت نیز در زمان‌های اخیر نگرانی قابل توجهی داشته‌است. در سال ۲۰۱۳، ۱۷۰۰ درخواست از دادگاه برای احکام اجرایی وجود داشت که همسران سابق را مجبور به نگهداری از شریک زندگی سابق و فرزندان خود می‌کرد. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۰۹، ۱۹۰۰ درخواست بود، قبل از اینکه مجازات‌های سخت تری در سال ۲۰۱۱ اعمال شود. تا آوریل ۲۰۱۴، هر سال به‌طور متوسط ۱۱۸ سفارش برای کارفرمایان وجود داشت که مستقیماً از حقوق و دستمزدهای متخلفان هزینه نگهداری را پرداخت کنند.
در دسامبر ۲۰۱۵، انجمن زنان برای اقدام و پژوهش پیشنهادی ارائه کرد که به جای آن، منشور زنان به عنوان منشور خانواده تغییر نام دهد. منتقدان همچنین معتقدند که منشور از یک محافظ برای زنان محروم به روشی برای تبعیض علیه مردان تبدیل شده‌است.
حمید احداد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
جواد اقدار (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرائد، باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، باشگاه فوتبال مغرب تطوان، باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر، باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش، و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
حسن اعسیله (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
جواد اندلسی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مراکش است.
انس اصباحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد.
محمد علی بامعمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه فوتبال فاسی و باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش اشاره کرد.
عبدالعزیز بنیج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد.
خالد البیض (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
سفیان بوفتینی (؛ زادهٔ ۳ مه ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوصل امارات، باشگاه ورزشی الاهلی قطر، و باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر اشاره کرد.
العربی الشباک (؛ ۱۹۴۶ – ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
شریف فتوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاسی اشاره کرد.
محمد شیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه فوتبال مغرب تطوان، باشگاه فوتبال پیرامیدز، باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش، باشگاه فوتبال قنیطره، باشگاه فوتبال اتحاد خمیسات، و باشگاه فوتبال الکوکب المراکشی اشاره کرد.
دانشگاه تویاما یک دانشگاه ملی ژاپنی در استان تویاما است که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شده‌است. این دانشگاه دارای سه پردیس به نام‌های گوفوکو، سوگیتانی و تاکائوکا است.
تحقیقات قابل توجه متعددی در مورد سرطان در "بخش بیوشیمی" "مؤسسه طب طبیعی این دانشگاه" انجام شده‌است.
سعید فتاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش، و باشگاه فوتبال الاتحاد کلبا اشاره کرد.
عبدالرفیع کاسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
فیصل حدادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.