moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
HRWS دولت‌ها را ملزم می‌سازد تا اطمینان حاصل کنند که مردم از آب و بهداشت با کیفیت، موجود، قابل قبول، قابل دسترس و مقرون به صرفه برخوردار باشند. مقرون به صرفه بودن آب یعنی محدوده قیمت آب تا حدی نباشد که کسی برای به دست‌آوردن آن مجبور شود تا از دسترسی به سایر کالاها و خدمات ضروری خودداری نماید. به طور کلی، قانون معمول برای مقرون به صرفه بودن آب این است که هزینه آن میان ۳ – ۵٪ عایدات خانوار باشد. قابل دسترس بودن آب مدت زمان، راحتی در دسترسی به منبع و ریسک‌های حین دسترسی به منبع آب را شامل می‌شود. آب باید برای تمام شهروندان قابل دسترس باشد، این یعنی آب نباید دورتر از ۱٬۰۰۰ متر یا ۳٬۲۸۰ فت یا در فاصله زمانی بیشتر از ۳۰ دقیقه باشد. موجودیت آب یعنی آیا منبع آب دارای مقدار مناسب آب، قابل اطمینان و پایدار است یا خیر. کیفیت آب دربرگیرندهٔ این است که آیا مصرف آب برای آشامیدن یا سایر فعالیت‌ها، امن است. برای قابلیت پذیرش آب، آب نباید دارای بو بوده و هیچ رنگی نداشته باشد.
ICESCR از کشورهای امضا کننده آن می‌خواهد تا به صورت تدریجی تمام حقوق بشری، شامل آب و بهداشت را بدست آورده و به آن احترام بگذارند. آن‌ها باید سریع و مؤثر کار کنند تا دسترسی را افزایش داده و خدمات در این بخش را بهبود بخشند.
برنامه نظارت مشترک تأمین آب و بهداشت WHO/UNICEF در سال ۲۰۱۵ میلادی گزارش داده‌اند که ۶۶۳ میلیون تن به منابع آب آشامیدنی بهبود یافته دسترسی نداشته و بیشتر از ۲٫۴ میلیارد تن از دسترسی به خدمات ابتدائی پساب‌زدایی محروم بوده‌اند. ,2015 report of the WHO/UNICEF Joint Monitoring Programme (JMP) for Water Supply and Sanitation دسترسی به آب پاک یک مشکل بزرگ برای بیشتر بخش‌های جهان است. منابع قابل قبول شامل «نل‌های داخل خانه، پایپ‌های عامه، چاه‌های برمه‌ی، چاه‌های محافظت شده، چشمه‌های محافظت شده و تجمعات آب باران» می‌شود.General Assembly Declares Access to Clean Water and Sanitation Is a Human Right." UN News Center. UN, 28 July 2010. Web. 20 Mar. 2014. گرچه که ۹ درصد نفوس دنیا از دسترسی به آب محروم هستند، «جاهایی هم وجود دارد که به صورت خاص از آب دور نگهداشته شده‌اند، هم‌چون آفریقای زیر صحرائی». سازمان ملل متحد، هم‌چنان تأکید دارد که «بخاطر امراض مرتبط با آب و بهداشت، در حدود ۱٫۵ میلیون طفل زیر سن ۵ سال سالانه جان شان را از دست داده و ۴۴۳ میلیون روز مکتب از دست می‌روند».Global Issues at the United Nations." UN News Center. UN, n.d. Web. 20 Mar. 2014.
بدون موجودیت یک ارگان بین‌المللی برای انفاذ حق بشری دسترسی به آب، این حق متکی به فعالیت‌های دادگاه‌های داخل کشور می‌شود., McGraw, George S. "Defining and Defending the Right to Water and its Minimum Core: Legal Construction and the Role of National Jurisprudence" "Loyola University Chicago International Law Review" Vol. 8, No. 2, 127-204 (2011) at 137. اساس این ایده، از طریق قانونی سازی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (ESCR) با استفاده از یکی از دو روش ذیل ایجاد شده‌است: «اصول رهنمودی» که اهداف اند و اغلب قابل دادرسی نیستند؛ یا صراحتاً توسط دادگاه‌ها محافظت شده و انفاذ می‌شوند. , Natalie Baird and Diana Pickard "Economic, social and cultural rights: a proposal for a constitutional peg in the ground" [2013] NZLJ 289 at 297
در حال حاضر ESCR در نیوزیلند به صورت روشن نه توسط حقوق بشر نه هم توسط اعلامیه‌های حقوق، محافظت نشده‌است، بنابراین حق دسترسی به آب در آن‌جا توسط قانون قابل دفاع نیست.Natalie Baird and Diana Pickard, "Economic, social and cultural rights: a proposal for a constitutional peg in the ground" , [2013] NZLJ 289 at 299 جامعه حقوق نیوزیلند اخیراً نشان داده‌است که این کشور حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را بیشتر مورد توجه قرار خواهد داد. , New Zealand Law Society Human Rights & Privacy Committee, Submission to the 18th Session of The Human Rights Council, Shadow Report to New Zealnd's 2nd Universal Periodic Review
در شهر «پیلچن وی. آوبورن، نیویورک» ، مادری به نام دیان پلچن در یک خانه گروی زندگی می‌کرد، صاحب خانه برای مدتی نتوانسته بود بل آب را بپردازد. شهر آوبورن مصارف صاحب خانه را به نام پلچن نوشته بود، زمانی که او نمی‌توانست بدهی‌ها را بپردازد، مکرراً خدمات آب او را بدون اطلاعیه می‌بستند و نتیجتاً خانه غیرقابل زندگی می‌شد. این شهر خانه را محکوم کرده و پلچن و فرزندش را به زور از خانه بیرون راندند. پروژه قانون تسهیلات عامه نیو یارک (PULP) در دادگاه از پلچن نمایندگی کرد. ادعای شهر آوبورن این بود که آب یک حق قانونی نیست چون آب‌های معدنی می‌توانند در عوض استفاده شوند، اما نامؤفق بودند و این ادعا توسط PULP یک ادعای یاوه و پوچ خوانده شد. در سال ۲۰۱۰، پلچن برنده دادگاه شده و حکم داده شد که بستن آب، نقض حقوق قانونی او است و بنابر تأخیر در پرداخت بل آب از سوی طرفی که با پلچن ربطی ندارد، نباید جریمه شده و آب بروی او قطع گردد.
سنگ رونیِ راک (به سوئدی: Rökstenen; Ög 136) یکی از پرآوازه‌ترین سنگ‌های رونی است که دارای کهن‌سال‌ترین سنگ‌نبشتهٔ رونی شناخته‌شده‌ است. راک در کنار کلیسای کویِ راک در بخش ادسهگِ استان اوستریوتلاندِ سوئد جای دارد. این نخستین تکه از ادبیات نوشتاری سوئد شمرده می‌شود، از این رو سرآغاز تاریخ ادبیات سوئد است.
استیلبون () در دین یونان باستان، خدای آسمان هرماون، سیاره عطارد است. کلمه استیلبون به معنای درخشش است. این نام جدید به دنبال سردرگمی ناشی از فراوانی نام‌های نجومی معرفی شد.
شهباز سرخاکستری یک پرنده شکاری میان‌جثه از خانواده «بازان» است.
روتنه خاکستری است، روی سر و گردن کم رنگ‌تر است. بال‌ها تیره هستند. زیرتنه عمدتاً سفید است. نرمه بینی و پاها قرمز مایل به نارنجی هستند. طول بدن ۳۰–۳۸ سانتی‌متر است؛ ماده‌ها بزرگتر از نرها هستند. نوجوان‌ها بال‌های قهوه‌ای تیره دارند.
شهباز سرخاکستری بومی گینه نو و جزایر پیرامون آن است. از جزیره سایبای، کوئینزلند، یک قلمرو استرالیایی در شمال غربی تنگه تورس ثبت شده‌است. در جنگل‌ها، لبه‌های جنگل و نواحی با رشد ثانویه زندگی می‌کند.
این گونه خزندگان کوچک و حشرات را شکار می‌کند و در درختان بلند روی سکویی از چوب و برگ آشیانه می‌سازد.
شهباز مایری گونه‌ای از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. در مولوکاس، گینه نو، مجمع‌الجزایر بیسمارک و جزایر سلیمان یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن دشت مرطوب جنگل‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی مرطوب در نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
این نام رایج به یاد آدولف برنارد مایر (۱۸۴۰–۱۹۱۱)، مردم‌شناس و پرنده‌شناس آلمانی است که در هند شرقی هلند جمع‌آوری شد.
تصمیم‌گیری بر اساس اجماع () فرآیندهای تصمیم‌گیری گروهی است که در آن شرکت کنندگان پیشنهادهایی را با هدف یا الزام پذیرش توسط همگان توسعه می‌دهند و در مورد آنها تصمیم می‌گیرند. تمرکز بر ایجاد توافق ابر اکثریت و پرهیز از نظر غیرمولد، اجماع را از اتفاق‌آرا متمایز می‌کند، که نیاز به حمایت همه شرکت‌کنندگان از یک تصمیم دارد.
فرناندو فارستیری (زاده ۱۵ ژانویه ۱۹۹۰) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا، (متولد آرژانتین) است. که در پست مهاجم و برای باشگاه فوتبال جوهر دارالتعظیم بازی می‌کند.
انتخابات سراسری ژاپن () در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱ برگزار شد، براساس قانون اساسی ژاپن. رای‌گیری در همه حوزه‌های انتخابیه به منظور انتخاب اعضای مجلس نمایندگان (ژاپن)، مجلس سفلا از دایت ملی انجام گردید. از آنجایی که قانون اساسی هیئت دولت ژاپن را ملزم به استعفای کابینه (هیئت دولت ژاپن) می‌کند، که در اولین جلسه برگزاری دایت ملی پس از انتخابات اجرا می‌شود، در این انتخابات در دایت ملی انتخاب جدید نخست‌وزیر نیز انجام خواهد گرفت. در انتصاب کابینه جدید ممکن است وزیران دوباره منصوب شوند. این انتخابات اولین انتخابات عمومی در دوره ریوا به‌شمار می‌رود.
حزب لیبرال دموکرات (ژاپن)، به رهبری نخست‌وزیر جدید فومیو کیشیدا، با وجود از دست دادن کرسی‌ها، اکثریت مجلس را حفظ کرد.
سیمون کیربی (؛ زادهٔ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فصل جادوگری"، "تالار جیمی"، "انگلستان مال من است" و "آلیس آنسوی آینه" اشاره کرد.
ملانی کلارک پولن (; – ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند بود. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دنیز گوخ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ""، "کولت"، "پسری که شاه خواهد شد، و "اندور" و بره دیگر اشاره کرد."
ایمی-جویس هستینگز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است.
وی در سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت داشته‌است. اولین نقش هستینگز در سال ۱۹۹۰ در فیلم Fools of Fortune بود. او همچنین در فصل ۱ سریال "تودورها" در کنار هنری کویل حضور داشته‌است. او در تعدادی فیلم مستقل مانند "مرگ‌های کوچک" (که برای اولین بار در جشنواره فیلم۴ فرایت و جشنواره اس‌اکس‌اس‌دبلیو در ایالات متحده اکران شد) ظاهر شد و در نقش اصلی کیت لافلین در کمدی رمانتیک "ملکه برگشتی" که در فوریه ۲۰۱۴ در سینما ژان کوکتو جورج آر. آر مارتین در ایالات متحده شرکت کرد و پس از اکران در سینمای داخلی در سال ۲۰۱۶ نامزد دو جایزه آی‌اف‌تی‌ای شد. او در فیلم "مکان مقدس" اثر لن کالین ایزلت را بازی کرد که در وبگاه راتن تومیتوز از منتقدان امتیاز ۱۰۰٪ کسب کرد و به عنوان بهترین فیلم بلند ایرلندی سال ۲۰۱۷ توسط حلقه منتقدان فیلم دوبلین معرفی شد. او سپس در دریای سبز، با بازی کاترین ایزابل و کارگردانی راندال پلانکت دیده خواهد شد. او همچنین در تعدادی از فیلم‌های کوتاه برنده جایزه بازی کرده‌است و جایزه سینمای زیرزمینی ۲۰۱۷ را برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای ایفای نقش اونا در درام LGBT نامزد IFTA دریافت کرد.
امی جویس هستینگز در ایرلند پا به جهان گشود. او فرزند رابرت و کاتریونا هستینگز است. او که خیلی زود به بازیگری علاقه نشان داد، در کلاس‌های درام در مدرسه بازیگری شادی ثبت نام کرد که در اواخر دهه ۱۹۸۰ در دوبلین افتتاح شد. در اینجا او توسط دبی مک‌ویلیامز، مدیر بازیگران فیلم‌های باند شناسایی شد و در نهایت برای نقش جرالدین کوینتون در فیلم "احمقان ثروت" در کنار جولی کریستی، ایان گلن و مری الیزابت ماسترانتونیو انتخاب شد.
چند سال بعد، پس از دو دور پایانی انتخاب بازیگر در استودیو پاین‌وود لندن، او در نقش مری لنوکس در «باغ مخفی» برادران وارنر، به کارگردانی آگنیشکا هولاند، به سختی شکست خورد.
با ادامه کلاس‌های رقص و بازیگری در سال‌های جوانی، او در تولیدات مختلف ظاهر شد و به‌طور منظم در برنامه‌های تلویزیونی مورد علاقه جوانان ظاهر شد، و همچنین فیلم‌های کودکان را برای نمایش رادیویی پت کنی بررسی کرد.
در سال ۱۹۹۸ او برای نقش اصلی در یک فیلم - اقتباس شده از رمان دیگری از ویلیام تروور - سفر فلیسیا به کارگردانی اتوم اگویان در فهرست نهایی قرار گرفت. با این حال او تصمیم گرفت به مدت سه سال در مرکز ساموئل بکت در ترینیتی کالج دوبلین - اولین و تنها دوره مدرک بازیگری ایرلند - آموزش ببیند. او در سال ۲۰۰۱ با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد و یک حرفه بازیگری تمام وقت را آغاز کرد.
هاستینگز در بریتانیا و ایرلند دارای آثار هنری بسیاری است. از جمله نقش‌های کارول در Oleanna توسط دیوید مامت، استل ریگو در No Exit توسط ژان پل سارتر، کتی کالهون در اولین تولید اروپایی آب گل پرتقال توسط کریگ رایت و جهان اولین نمایش The Night Garden که توسط استودیوی رویال تئاتر ملی ساخته شد و اولین بار در تئاتر Northcott در اکستر اجرا شد.
آثار شکسپیر او شامل نقش ریگان در شاه لیر و اخیراً میراندا در طوفان در ژوئیه ۲۰۱۳ است. هاستینگز در ماه‌های مارس و آوریل ۲۰۱۲ نقش مهماندار واقعی تایتانیک، ویولت جسوپ را در اولین نمایش جهانی اولین نمایشنامه کامل در مورد تایتانیک؛ کوه یخ - درست جلوتر! در تئاتر گیت هاوس لندن برای بزرگداشت صدمین سالگرد اولین سفر تایتانیک.
ایو واتکینسون (؛ ۶ مارس ۱۹۰۹ – ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹) بازیگر اهل جمهوری ایرلند بود.
ماری مولن (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تئاتر اهل جمهوری ایرلند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه تونی برای بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه شده‌است.
لیزا دوان (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان و نویسنده اهل جمهوری ایرلند است.
سوزی لاولور (؛ زادهٔ ۱۹۸۴) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سلین کلی (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر سینما اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روانپریشی" اشاره کرد.
آیلین والش (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خواهران مگدالن"، "نیکلاس نیکلبی"، "تریاژ، و "ساخت ایتالیا" اشاره کرد.
فیونا ویکتوری (; – ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
پالین مک‌لین (؛ زادهٔ ) بازیگر، مؤلف اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "قلمپرها"، "دور و دورتر"، "خاکسترهای آنجلا"، "نورا" و "نوبل" اشاره کرد.
پت شورت (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تلویزیون، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نگهبان"، "گاراژ"، "این پدر من است"، "کالواری"، و "بانوی پیر من" اشاره کرد.
لیام ردموند (; – ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بری لیندون"، "ساعت بیست و پنج"، "شبح اپرا"، "دریای بیرحم"، "توبروک"، "بچه گالاهاد"، "سافاری"، "۲۳ قدم تا خیابان بیکر"، و "خیانت ملی" اشاره کرد.
سسیل شریدان (; – ) بازیگر، و ترانه‌سرا اهل جمهوری ایرلند بود.
مکس آدریان (; – ) بازیگر، بازیگر سینما، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل جمهوری ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هنری وی"، "شیاطین"، "خانه وحشت دکتر ترور"، "عشاق موسیقی"، "رابطه مرگآور، و "آقای پیت جوان" اشاره کرد.
او در سال ۱۹۴۳ به جرم همجنس گرایی به سه ماه
زندان محکوم شد. بسیاری این حکم را ناعادلانه می
دانستند و به نظر نمی رسید که تأثیر نامطلوبی بر
حرفه بازیگری او داشته باشد.
نیال بوگی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پادشاه داوود"، "آقای ترنر" اشاره کرد.
ماری جونز () بازیگر، نمایشنامه‌نویس، و نویسنده اهل بریتانیا است.
میشل دوهرتی (؛ زادهٔ ) بازیگر و دی‌جی اهل جمهوری ایرلند است.
کلی گوخ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری ایرلند است.
آیریس اشلی (؛ ۲۶ دسامبر ۱۹۰۹ – January 1994) بازیگر بود.
تارا بلیز (؛ زادهٔ ) خواننده، و بازیگر تئاتر اهل جمهوری ایرلند است.
مورد ماسک‌های سربی () شامل مجموعه ای از وقایع است که منجر به مرگ دو تکنسین الکترونیک برزیلی به نام‌های مانوئل پریرا داکروز (Manoel Pereira da Cruz) و میگل ژوزه ویانا (Miguel José Viana) شد که آخرین بار توسط خانواده‌هایشان در ۱۷ اوت ۱۹۶۶ دیده شده بودند. اجساد آنها در ۲۰ اوت ۱۹۶۶ کشف شد و علت مرگ آنها هرگز مشخص نشده‌است.
بعد از ظهر ۲۰ اوت ۱۹۶۶، پسر جوانی مشغول بازی با بادبادک در منطقه «مورو دو وینتم» ("Morro do Vintém)" (تپه وینتیم) در نیتروی، ریودوژانیرو بود که با جسد دو مرد مواجه شد و مورد را به مقامات گزارش داد. ناحیه Morro do Vintém دارای زمینی صعب العبور بود لذا پلیس تا یک روز بعد نتوانست به محل اجساد برسد. هنگامی که تیم کوچکی از پلیس و آتش نشانان به محل رسیدند، با صحنه عجیبی روبرو شدند: اجساد در کنار یکدیگر قرار داشتند و تا حدودی از آن‌ها توسط علف پوشانده شده بود. هر کدام (جنازه‌ها) یک لباس رسمی (منظور لباسی که افراد در محل کار به تن می‌کنند)، چشم‌بندی از جنس سرب و یک لباس ضدآب پوشیده بود. هیچ نشانه ای از ضربه شدید یا از مبارزه و کشمکش وجود نداشت. در کنار اجساد، پلیس یک بطری آب خالی و یک بسته حاوی دو حوله خیس پیدا کرد. یک دفترچه یادداشت کوچک نیز شناسایی شد که روی آن دستورالعمل‌های مرموزی نوشته شده بود، (زبان پرتغالی):
ترجمه دفترچه یادداشت از زبان پرتغالی به زبان انگلیسی:
('16:30 be at the specified location. 18:30 ingest capsules, after the effect protect metals await signal mask').
ترجمه دفترچه یادداشت از زبان پرتغالی:
('۱۶:۳۰ در محل مشخص شده باش. ۱۸:۳۰ کپسول را قورت بده، پس از تأثیر محافظ از فلزات در انتظار سیگنال ماسک باش').
هویت این دو مرد به نام‌های مانوئل پریرا دا کروز و میگل ژوزه ویانا، دو تکنسین الکترونیکی از کامپوس دوس گویتاکس، شهری در چندین کیلومتری شمال شرقی ریودوژانیرو شناسایی شد. پس از تحقیقات، پلیس یک روایت محتمل از آخرین روزهای زندگی این مردان را بازسازی کرد. در ۱۷ آگوست، کروز و ویانا محل گویتاکس (Campos dos Goytacazes) را درحالی ترک کردند که قصد خود را نیاز به خرید مواد یا وسایلی برای کار اعلام کردند. آن دو مرد سپس سوار اتوبوسی به مقصد نیتروی (Niterói) شدند و در ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر به آنجا رسیدند. شواهد نشان می‌دهد که لباس‌های ضدآب از مغازه ای در همان‌جا و یک بطری آب نیز از یک بار محلی خریداری شده‌اند. پس از مصاحبه، پیشخدمت بار میگوئل را «بسیار عصبی» توصیف کرد و متوجه شد که او مرتب ساعت خود را نگاه می‌کند. این آخرین باری است که آنها زنده دیده شده‌اند. فرض بر این است که آنها مستقیماً از همان بار به نقطه ای که در آن اجسادشان کشف شده‌اند رفته بودند.
هیچ جراحات واضحی در صحنه و بعداً در کالبد شکافی کشف نشد. جستجو ای برای یافتن مواد سمی انجام نشد. مطب پزشکی قانونی در آن زمان بسیار شلوغ بود و هنگامی که در نهایت زمان کالبد شکافی دو متوفی فرارسید اندام‌های داخلی آن دو به قدری تجزیه یا فاسد شده بود که برای انجام آزمایش‌ها نتایج قابل اعتمادی نداشت.According to a 2004 TV special: Linha Direta Justiça – Máscaras de Chumbo
تئوری‌های متعددی از جنایت تا یوفو برای توضیح این مورد ارائه شده‌است. یکی از نظریه‌ها حول شهادت یکی از دوستان این دو مرد است که ادعا می‌کند آنها اعضای گروهی تحت عنوان «معنویت گرایان علمی» (scientific spiritualists) بودند. ظاهراً این دو مرد سعی داشتند با استفاده از داروهای روانگردان با فرازمینی‌ها یا ارواح ارتباط برقرار کنند. این افراد با اعتقاد به اینکه چنین مواجهه ای همراه با نور کور کننده ای خواهد بود ماسک‌های فلزی را برای محافظت از چشمان خود ساختند و ممکن است بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر (اُوِردوز) جان خود را از دست داده باشند. این گزارش تأییدکنندهٔ دفتر یادداشت مبهم ثبت‌شده در صحنه، موادی که در ساخت ماسک استفاده شده و استفاده ادبیاتی در باب ارواح که در خانه مردان پیدا شده می‌باشد.
آنا کاریچ (؛ – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خانه"، "عفونت" اشاره کرد.
سینتیا آشپرگر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
دیانا بولانچا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
پترا سیسواریچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زرینکا سویتشیچ (؛ – ) بازیگر اهل کرواسی بود.
بوژیدارکا فرایت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وقتی بابا رفته بود مأموریت" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ولادیمیر نازور شده‌است.
میرا فورلان (؛ – ) بازیگر، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، و خواننده اهل یوگسلاوی بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وقتی بابا رفته بود مأموریت"، "دوبار متولد شد، و "متروک" اشاره کرد.
بویانا گرگوریچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "درمانگاه کوچک ما" اشاره کرد.
نیوس ایوانکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جورجا ایوزیچ (؛ – ) بازیگر اهل کرواسی بود.
ناتاشا یانیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
ویدا یرمن (; – ) بازیگر اهل کرواسی بود.
دولورس لامباشا (; – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
داریا لورنتسی فلتز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بوسنی و هرزگوین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فقط بین ما"، "قانون اساسی" اشاره کرد.
میرنا مداکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر سینما اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هلنا مینیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سوزانا نیکولیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اتسیا اویدانیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لیبرتاس" اشاره کرد.
کسنیا پاییچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
مایا پترین (; – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
دوریس پینچیچ روگوزنیتسا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
هرمینا پیپینیچ (؛ – ) بازیگر بود.
دورا پولیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آلما پریتسا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بوژیدار آلیچ (؛ – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
آمار بوکویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پتار سویرن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سلوبودن دیمیتریویچ (؛ – ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شاهزاده نفت"، "دوئل در غروب آفتاب"، "مصلح"، "هذیان"، و "روزنامه‌نگار" اشاره کرد.
آندری دویکیتس (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است.
وانیا دراچ (; – ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عفونت" اشاره کرد.
راتکو گلاوینا (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۵۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اوزرن گراباریچ (؛ – ) بازیگر، استاد اهل کرواسی بود. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ایوان هرتسگ (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تونی یریچویچ (؛ زادهٔ ) اهالی کسب‌وکار، بازیگر، مجری تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فیلیپ یوریچیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رابرت کورباشا (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فرانو لاسیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، و بازیگر تلویزیون اهل یوگسلاوی است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زوونکو لپتیچ (؛ – ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل پادشاهی یوگسلاوی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جاسوس بالکانی" اشاره کرد.
آلن لیوریچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لئون لوچو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "گرباویتسا"، "طوفان"، "چگونه جنگ در جزیره من آغاز شد"، "بیوک ریویرا"، "عفونت"، "دایره‌ها، و "مردان گریه نمی‌کنند" اشاره کرد.
فرانیو مایتیچ (؛ – ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
آنته چدو مارتینیچ (؛ – ) بازیگر، بازیگر سینما، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
استویان ماتاوولی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل صربستان است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سون مدوشک (; – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لیبرتاس"، "عفونت" اشاره کرد.
گوران ناوویتس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "درمانگاه کوچک ما"، ""، "چگونه جنگ در جزیره من آغاز شد"، "لیبرتاس"، "مدونا"، "به ترتیب خروج از صحنه" و "یک روز عالی" اشاره کرد.
دینکو پالکا (؛ زادهٔ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است.
فرانه پریشین (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ماریو پترکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون، و بازیگر تلویزیون اهل کرواسی است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یانکو پوپوویچ وولاریچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زوونیمیر روگوز (; – ) بازیگر اهل اتریش-مجارستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
یوسیپ زووکو (; – ) بازیگر اهل کرواسی بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
پردرگ ووشوویچ (؛ – ) بازیگر اهل کرواسی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چگونه جنگ در جزیره من آغاز شد" اشاره کرد.
گربه‌های کپنهاگ کتابی از جیمز جویس است که سالِ ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد.
تقسیمات حقوق بشر به سه نسل اولین بار در سال ۱۹۷۹ میلادی توسط حقوق‌دانی از کشور چک به نام «کارل واساک» در مؤسسه بین‌المللی حقوق بشر در استراسبورگ پیشنهاد گردید. او از این اصطلاح حداقل در نوامبر ۱۹۷۷ میلادی استفاده کرده‌است. نظریات واساک در قانون اروپائی ریشه گرفته‌است.
تقسیمات او از سه کلمه رمزی انقلاب فرانسه پیروی می‌کند: آزادی، مساوات و اخوت که سه نسل در برخی از عناوین «منشور حقوق اساسی اتحادیه اروپا» بازتاب یافته‌است. اعلامیه جهانی حقوق بشر شامل حقوقی است که مرتبط با نسل دوم و هم‌چنان نسل اول پنداشته می‌شوند، اما هیچ تمایزی برای‌شان قایل نشده‌است (حقوق فهرست شده به ترتیب مشخص نیستند).
نسل اول حقوق بشر، که گاهی اوقات به نام حقوق «آبی» نیز خوانده می‌شود، در اصل با آزادی و اشتراک در زندگی سیاسی سر و کار دارد. این موارد اساساً ماهیت مدنی و سیاسی دارند، آن‌ها در جهت منفی عمل کرده تا فرد را در مقابل شدت عمل حکومت (یا دولت) محافظت کنند. نسل اول حقوق در کنار موارد دیگر شامل حق زندگی، مساوات در برابر قانون، آزادی بیان، آزادی دین، حقوق ملکیت، حق دادرسی منصفانه و حقوق رأی. برخی از این حقوق طی مراحل منصفانه در دادگاه به مگنا کارتا سال ۱۲۱۵ میلادی و لایحه انگلیسی حقوق بر می‌گردد که در حقوق عمومی انگلیسی‌ها در ۱۶۸۹ میلادی قید شده‌است. مجموعه کامل‌تر نسل اول حقوق بشر در فرانسه توسط اعلامیه حقوق بشر و شهروند در ۱۷۸۹ میلادی و منشور حقوق عمومی ایالات متحده آمریکا در ۱۷۹۱ میلادی بیان شده‌است.
این حقوق در سطح جهانی پذیرفته شده و در قانون بین‌المللی، اول توسط مفاد ۳ تا ۲۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر و بعداً میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی سال ۱۹۶۶ میلادی موقف داده شد. در اروپا، این حقوق در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر در سال ۱۹۵۳ میلادی گنجانیده شدند.
نسل دوم حقوق بشر مربوط به مساوات بوده و پس از جنگ جهانی دوم آغاز به رسمی شدن میان حکومت‌ها کرد. این حقوق اساساً ماهیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارند و به اعضای مختلف شهروندان شرایط و رفتارهای مساوی را تضمین می‌کنند. حقوق ثانوی شامل حق استخدام با شرایط منصفانه و مناسب، حقوق دسترسی به غذا، مسکن و مراقبت‌های سلامتی، هم‌چنین امنیت اجتماعی و مزایای بیکاری می‌شود. همانند نسل اول حقوق، این‌ها نیز در اعلامیه جهانی حقوق بشر پوشش داده شده و بعداً در مفاد ۲۲ تا ۲۸ اعلامیه جهانی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی درج گردیدند.
در ایالات متحده آمریکا، رئیس‌جمهور فرانکلین دی. روزولت، در جریان سخنرانی‌اش در مورد وضعیت کشور آمریکا، در ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۴۴ میلادی، «لایحه حقوق ثانویه» را پیشنهاد کرد که شامل بیشتر موارد یاد شده بودند. امروز، بیشتر ملت‌ها، کشورها یا گروه از ملت‌ها به صورت قانونی اعلامیه‌های مشترک، مانند «منشور اجتماعی اروپایی» ساخته‌اند که مجموعه حقوق جامع بشر را تضمین می‌کنند.
بعضی از کشورها تعدادی از این حقوق اقتصادی را اعمال کرده‌اند، مثلاً ایالت نیویورک حق تحصیلات مجانی را گرامی دانستهN.Y. Const. ART. XI, § 1, found at New York State Assembly website. Retrieved February 23, 2012."Campaign for Fiscal Equity, Inc. v. State", 86 N.Y.2d 307 (1995). Case brief found at Cornell Law School website. Retrieved February 23, 2012. و هم‌چنین «حق سازماندهی و چانه‌زنی دسته‌جمعی»N.Y. Const. ART. I, § 17, found at New York State Assembly website. Retrieved February 23, 2012. و مزایای کارگرانN.Y. Const. ART. I, § 18, found at New York State Assembly website. Retrieved February 23, 2012. را در قوانین اساسی‌اش گنجانیده‌است.
این حقوق گاهی اوقات به نام حقوق «سرخ» خوانده شده و روی دولت، وظیفه احترام گذاردن و تطبیق آن را تحمیل می‌کنند هر چند این مسئله به وجود منابع وابسته است. این وظیفه روی دولت تحمیل می‌شود چون دولت است که روی منابع‌اش کنترل دارد. هیچ‌کس به‌طور مستقیم، حق داشتن مسکن و تحصیل ندارد. (به‌طور مثال، در آفریقای جنوبی تنها «حق دسترسی به مسکن مناسب»Constitution of the Republic of South Africa, 1996, s 26(1). است که به صورت تدریجی جا افتاده،s s 26(2). نه «حق مسکن»).
وظیفه دولت تحقق بخشیدن به این حقوق مثبت است.
نسل سوم حقوق بشر، حقوقی اند که از شرایط مدنی و اجتماعی فراتر می‌روند و در تعدادی از اسناد رو به جلو قانون بین‌الملل، شامل اعلامیه ۱۹۷۲ میلادی استاکهلم کنفرانس سازمان ملل در رابطه با گردهمایی محیط زیست انسانی سازمان ملل، اعلامیه ۱۹۹۲ میلادی ریو در مورد محیط زیست، توسعه و سایر بخش‌های الهام‌بخش «حقوق نرم» بیان شده‌اند.
این قوانین که به نام حقوق انسجام بشری نیز خوانده می‌شوند، حقوقی اند که فراتر از چارچوب حقوق فردی رفته و روی مفاهیم جمعی مانند اجتماع یا مردم، تمرکز دارند. اگرچه این اصطلاح تا حدود زیادی غیررسمی است، درست مانند اسم حقوق «سبز»، دربرگیرنده طیف بسیار وسیعی از حقوق می‌باشد. شامل این موارد:
«منشور آفریقایی در رابطه با حقوق بشر و مردم» بیشتر حقوق ذکر شده: حق خودمختاری، حق توسعه، حق دسترسی به منابع طبیعی و حق دسترسی به محیط زیست رضایت‌بخش را تضمین می‌کند.African Charter on Human and Peoples' Rights, Article 20, 21, 22 and 24 بعضی از کشورها برای حفاظت از نسل سوم حقوق، میکانیزم‌های قانونی نیز دارند. به‌طور مثال «کمیسیون پارلمانی مجارستان برای نسل‌های آینده»، «کمیته آینده» ی مجلس فنلاند و قبلاً نیز در کنست اسرائیل «کمیسیون نسل‌های آینده».
بعضی از مؤسسات بین‌المللی برای حفاظت از این حقوق اداراتی را در نظر گرفته‌اند. یک مثال آن «کمیسیون عالی در مورد اقلیت‌های ملی» سازمان امنیت و همکاری اروپا است. مأموریت «حفاظت، تحفظ و انکشاف محیط زیست برای نسل‌های حال و آینده و ترویج انکشاف پایدار» را در وظایف خود دارد.
عدهٔ از حوزه‌های قضائی، احکام حفاظت محیط زیست را وضع کرده‌اند، مثل ماده «تا ابد وحشی» در قانون اساسی نیویورک که بر اساس عمل «دادستان کل ایالت نیویورک»N.Y. Const. ART XIV, § 1. Found at New York State Assembly website. Retrieved February 23, 2012. یا توسط هر شهروند و با توافق «بخش استیناف» ، قابل اعمال است.N.Y. Const. ART XIV, § 5. Found at New York State Assembly website. Retrieved February 23, 2012.
تحلیل‌گران متعددی ادعا می‌کنند که نسل چهارم حقوق بشری در حال ظهور است و می‌تواند شامل حقوقی باشد که نمی‌توانند در نسل سوم جا داده شوند، مثلِ ادعاهای آینده‌نگر نسل اول، دوم حقوق و حقوق جدید خصوصاً در رابطه با توسعه فناوری اطلاعاتی و ارتباطی و فضای سایبر.
با این حا، محتوای این نسل هنوز واضح نیست، این تحلیل‌گران پیشنهاد خاصی ارائه نمی‌کنند، معمولاً بعضی از حقوق را از نسل سوم گرفته و آن‌ها را در نسل چهارم می‌گنجانند. مانند حق محیط زیست سالم یا مواردی که مربوط به اخلاق زیستی می‌شود. برخی از این تحلیل‌گران معتقدند که نسل چهارم به حقوق بشر مرتبط با فناوری‌های جدید گفته می‌شود، در حالی که عدهٔ دیگری ترجیح می‌دهند که در مورد حقوق دیجیتالی صحبت کنند، که ممکن است در آن بخش حقوق جدیدی یافت شود، مثلاً:
برخی دیگر از تحلیل‌گران اشاره می‌کنند که عنصر تفکیک کننده این خواهد بود، در حالی که سه نسل اول به انسان به عنوان عضوی از جامعه مراجعه می‌کنند، نسل چهارم به انسان به عنوان یک نوع زنده، رجوع خواهد کرد.
آتش افروزان () یک فیلم کمدی وسترن محصول مشترک بین‌المللی فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی و بریتانیایی محصول ۱۹۷۱ به کارگردانی کریستین-ژاک و با بازی کلودیا کاردیناله و بریژیت باردو است.
اولین نمایش "آتش افروزان" در ۱۷ دسامبر ۱۹۷۱ در سینما بالزاک پاریس بود.Petroleuses Premiere.
این فیلم به‌طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد. بازی باردو به‌ویژه توسط ژان لوپ پاسک مورد انتقاد قرار گرفت، او خاطرنشان کرد که او در فضای اکشن فیلم چقدر ناراحت‌کننده به نظر می‌رسید.Crawley, "Bébé", p. 233 نگارش در ورایتی ژن مسکوویتز این فیلم را «قابل پیش‌بینی، ساده‌لوح و خام‌دست» واپس زد، در حالی که تام میلن آن را «به شدت خنده‌دار» خواند.Crawley, "Bébé", p. 234
ابوالوفا توزون یک نظامی ترک‌تبار بود که ابتدا به مرداویج زیاری بنیانگذار حکومت زیاریان و سپس به خلافت عباسی خدمت کرد. او با استفاده ازقدرتش در جایگاه یک فرمانده در ارتش عباسی، ناصرالدوله حمدانی را از بغداد بیرون کرد و در ۳۱ ماه مه ۹۴۳به مقام "امیرالامرا" دست یافت. این بدان معنا بود که او عملا خلافت را اداره می‌کرد. او تا زمان مرگش در اوت ۹۴۵، یعنی چند ماه قبل از سقوط بغداد، این سمت را بر عهده داشت و پس از وی خلافت عباسی تحت کنترل آل بویه درآمد.
ماشمی، روستایی از توابع بخش زیلائی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این روستا در دهستان زیلائی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۳ نفر (۱۵۳خانوار) بوده‌است.
سیکلید آبی کبالت با نام علمی Maylandia callainos که با نامهای گورخری کبالت، مبونای آبی کبالتی یا سیکلید گورخری آبی کبالتی نیز شناخته می‌شود گونه‌ای از سیکلیدماهیان بومی دریاچه مالاوی است که به طور طبیعی فقط در خلیج نکهاتا بای وجود دارد، گرچه اکنون به مکان‌های دیگر معرفی شده است. طول این گونه می تواند به برسد.. همچنین این گونه بطور نسبتاً فراوان در تجارت آکواریوم یافت میشود. "سیکلید کبالت آبی" به طور رسمی "Pseudotropheus callainos نامیده شد" و اغلب در ادبیات علمی به این نام اشاره می شود.
جایزه جهانی لوریوس برای ورزشکار معلول سال یک جایزه سالانه برای تجلیل از دستاوردهای ورزشکاران معلول از دنیای ورزش‌های پارالمپیک است. این جایزه برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان یکی از هفت جایزه اصلی ارائه شده در جوایز لوریوس اهدا شد. این جوایز توسط سازمان Laureus Sport for Good، یک سازمان جهانی که در بیش از ۱۵۰ پروژه خیریه که از ۵۰۰۰۰۰ جوان حمایت می‌کند، ارائه می‌شود. اولین مراسم در ۲۵ مهٔ ۲۰۰۰ در مونت‌کارلو برگزار شد و نلسون ماندلا سخنرانی اصلی را در آن انجام داد. تا تاریخ ۲۰۲۰، فهرست کوتاه شش تیمی از نامزدهای این جایزه از سوی هیئتی متشکل از «ویراستاران، نویسندگان و پخش‌کنندگان برجسته ورزشی جهان» آمده‌است. سپس آکادمی جهانی ورزش لوریوس برنده‌ای را انتخاب می‌کند که در مراسم سالانه جوایز که در مکان‌های مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود، تندیس لوریوس که توسط کارتیه ساخته شده‌است، به او اهدا می‌شود. این جوایز بسیار معتبر در نظر گرفته می‌شوند و اغلب به عنوان معادل ورزشی اسکار شناخته می‌شوند.
اولین برنده این جایزه، دوچرخه‌سوار استرالیایی با ویلچر، لوئیز سوواژ بود که در سال ۲۰۰۰ در پارالمپیک سیدنی ۳ مدال کسب کرده بود. در سال ۲۰۰۲، استر ورگیر، تنیسور با ویلچر هلندی، به عنوان برنده جایزه انتخاب شد. ورگیر که به عنوان «مسلط‌ترین ورزشکار جهان» توصیف می‌شود، در طول دوران حرفه‌ای خود ۴۷۰ مسابقه متوالی را برد و ۲۸۴ عنوان کسب کرد، از جمله ۲۱ عنوان گرند اسلم انفرادی و ۲۳ عنوان گرند اسلم دبل. او یکی از دو نفری است که بیش از یک بار برنده جایزه ورزشکار معلول سال شده‌است و دوباره در سال ۲۰۰۸ برنده شد. او همچنین در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ نامزد شد. دنیل دیاس شناگر برزیلی بیشترین برد را دارد و ۳ بار با ۳ نامزدی دیگر این جایزه را کسب کرده‌است، در حالی که دوچرخه‌سوار آلمانی میشائیل تویبر بیشترین نامزدی (۴) را بدون برد دارد. برنده سال ۲۰۰۴، ارل کانر، دونده سرعتی کانادایی، جایزه‌اش و نامزدی او در سال ۲۰۰۲، پس از مثبت شدن تست مواد مخدر وی لغو شد. برزیلی‌ها با ۳ برد و ۶ نامزدی و استرالیایی‌ها با ۳ برد و ۵ نامزدی بیشترین جوایز را دریافت کرده‌اند. ورزشکاران دو و میدانی با ۷ برد و ۲۹ نامزدی (به استثنای نتایج کانر) موفق‌ترین در جوایز بوده‌اند و پس از آن شناگران با ۴ برد و ۲۰ نامزدی در رتبه بعدی قرار دارند. برنده جایزه سال ۲۰۲۲، مارسل هاگ، دونده سوئیسی است.
کاظم رجبی، وزنه‌بردار ایرانی که در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت این جایزه شد، اولین ایرانی‌ای است که نامزد یکی از جوایز لوریوس شده‌است. وی به همراه سیامند رحمان، دیگر وزنه‌بردار ایرانی که در سال ۲۰۱۷ نامزد دریافت این جایزه شد، تنها ایرانی‌های تاریخ جوایز لوریوس هستند. اما هیچ‌کدام از آنها موفق به دریافت این جایزه نشدند.
سیکلید لومباردی با نام علمی Maylandia lombardoi با ۱۳ سانتیمتر طول جزو ماهی‌های آب شیرین از خانواده سیکلیدماهیان هاست. این گونه حزو گونه‌های محبوب در بین دوستداران ماهی و آکواریوم به حساب می‌آید، سیکلید لومباردی با نام‌های رایج مختلفی از جمله مبونای لومباردی، مبونای کنی یا سیکلید کنی فروخته می‌شود. نام خاص این گونه به افتخار و از روی نام فروشنده ماهی "جان لومباردو" گذاشته شده‌است.
این گونه بومی سواحل صخره‌ای جزیره امبنجی، دریاچه مالاوی در شرق آفریقا است. این گونه دودیسی جنسی شدیدی دارد. ماده‌ها و نرهای جوان به رنگ آبی کم رنگ سفید-آبی با چندین نوار عمودی آبی-سیاه هستند که تا باله پشتی امتداد یافته‌اند. نرهای بالغ به رنگ زرد روشن با نوارهای قهوه‌ای کم رنگی که از بدن عبور می‌کنند. باله‌ها به رنگ زرد ساده با لکه‌های تخم مرغی روی باله مقعدی هستند.
سیکلیدهای کنی برای سرگرمی آکواریوم فروخته می‌شوند.
مانند اکثر سیچلایدهای مبونا، این گونه نیز یک گونه دهان پرور است. هنگام دهان پروری، ماده‌ها ممکن است از قلمرو کوچکی دفاع کنند و رنگ نرها را به خود بگیرند.
اکبر داناسرشت (زادهٔ ۱۲۹۰ در تهران - درگذشتهٔ ۱۳۶۸ در تهران) نویسنده، مترجم و قاضی اهل ایران بود. عمدهٔ شهرت وی به دلیل ترجمهٔ "آثار الباقیه عن القرون الخالیه" اثر ابوریحان بیرونی است.
پانرا یک سرده از زیرتیرهٔ مورچه‌های کمرباریک است. این نام (') شکل لاتینی‌شده از ' یونانی باستان است. (، به معنی پست یا بدبخت).
پاراپانرا است سرده‌ای از مورچه‌ها و تنها سردهٔ در زیرخانواده Paraponerinae می‌باشد. این نام به معنای «نزدیک به "پانرا»" است. شامل گونهٔ موجودِ مورچه گلوله‌زن که در قلمرو نوگرمسیری یافت می‌شود و همچنین گونهٔ فسیلیِ "Paraponera dieteri" می‌باشد.
برنامه پیشانه‌ای برنامه‌ای است که برای استفاده از طریق یک رابط متنی رایانه‌ای، مانند پایانه متنی، واسط خط فرمان برخی از سیستم عامل‌ها (یونیکس، داس و غیره) یا رابط متنی به کار رفته در اغلب سیستم عامل‌های بر پایه رابط گرافیکی کاربر (GUI)، مانند پیشانهٔ ویندوز در مایکروسافت ویندوز، ترمینال در مک او اس و اکس ترم در یونیکس است.
یک کاربر معمولاً با یک برنامه پیشانه ای فقط با استفاده از صفحه کلید و صفحه نمایش تعامل دارد، برخلاف برنامه‌های دارای رابط گرافیکی کاربر، که معمولاً به استفاده از ماوس ابزار اشاره گر دیگری نیاز دارند. بسیاری از برنامه‌های کاربردی پیشانه مانند واسط خط فرمان، ابزارهای خط فرمان هستند، اما برنامه‌های واسط کاربری متن بنیان (TUI) متعددی نیز وجود دارند.
از آنجایی که سرعت و سهولت استفاده از برنامه‌های رابط کاربری گرافیکی در طول زمان بهبود یافته‌است، استفاده از برنامه‌های کاربردی پیشانه ای به شدت کاهش یافته‌است، اما هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرند است. برخی از کاربران واقعاً برنامه‌های پیشانه بنیان را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی از سازمان‌ها همچنان به برنامه‌های پیشانه ای موجود برای رسیدگی به رویه‌های پردازش داده‌های کلیدی وابسته اند.
توانایی ایجاد برنامه‌های پیشانه ای به عنوان یکی از ویژگی‌های محیط‌های توسعه یکپارچه مدرن مانند ویژوال استودیو و . چارچوب دات نت در مایکروسافت ویندوز. این ویژگی فرایند یادگیری یک زبان برنامه نویسی جدید را با حذف پیچیدگی‌های کار با یک رابط گرافیکی کاربر ساده می‌کند (به مثالی در مقاله سی شارپ مراجعه کنید).
برای انجام وظیفه‌های پردازش داده و کنترل ادمینستریشن رایانه، این محیط‌های برنامه نویسی سطح بعدی سیستم عامل یا کنترل پردازش داده‌ها را پس از اسکریپت نشان می‌دهد. اگر قرار است برنامه ای فقط توسط برنامه نویس اصلی و/یا چند همکارش اجرا شود، ممکن است نیازی به یک رابط کاربری گرافیکی زیبا نباشد، که باعث می‌شود نگه داری برنامه با فضای کمتر، سریعتر و راحت تر میسر شود.
برنامه‌های کاربردی مبتنی بر پیشانه عبارتند است از:
سیکلید سالوسی با نام علمی Pseudotropheus saulosi گونه ای از سیچلایدهای بومی دریاچه مالاوی در شرق آفریقا است که در مناطقی با بسترهای سنگی زندگی می کند. این گونه به عنوان یک ماهی دارف-مبونا طبقه بندی و برای اولین بار در سال ۱۹۹۰ به افتخار Saulos Mwale که بیش از ۳۰۰۰ عدد از نوع را در یک روز جمع آوری کرد نامگذاری شده است. این گونه تنها در ناحیه ای از دریاچه به نام ریف تایوان وجود داشته و در هیچ جای دیگری از دریاچه مالاوی مشاهده نمیشود. این ماهی را می توان در تجارت آکواریوم نیز یافت.
طول این گونه می تواند میتواند به ۸٫۶ سانتیمتر (۳٫۴ اینچ) برسد. ماهی ها زرد رنگ به دنیا می آیند اما با رسیدن به بلوغ، ماهی های نر تبدیل به رنگ آبی با چندین نوار سیاه عمودی می شوند. نرهای کمتر غالب در گله به رنگ آبی کم‌رنگ‌تر هستند و ممکن است برخی از نرهای جوان‌تر با پوشش زرد رنگ با ماده‌ها مخلوط شوند. وقتی نر غالب گروه خاصی را ترک می کند، یکی از این نرهای کمرنگ ممکن است پر رنگ شده و غالب شود.
سیچلاید سالوسی یک ماهی دهان پرور است. ماهی ماده تخم‌ها را تا زمانی که بچه‌ها متولد و قادر به شنا باشند در دهان نگه می‌دارد. این مرحله معمولا ۱۳ تا ۱۸ روز طول می کشد. این گونه ماهی در حیات وحش به شدت در خطر انقراض است. در حال حاضر تلاش‌هایی برای ذخیره‌سازی مجدد صخره‌های تایوان با ماهی های پرورش یافته در اسارت در جریان است.
سیکلید سرقوزی یا سیکلید کله‌قوزی، ، گونه ای از ماهی‌های سیکلید آفریقای شرقی بومی دریاچه تانگانیکا است. نام این سرده ترکیبی از واژه یونانی "cypho" به معنای «خمیده» و "tilapia است" که در گویش محلی به معنای «ماهی» است. نام گونه "frontosa" اشاره‌ای به پیشانی نسبتاً بزرگ آن است.
"سیچلاید فرانتوزا" می‌تواند تا رشد کند. حتی نمونه‌هایی که در اسارت باشند به‌طور بالقوه به این اندازه رشد می‌کنند. ماهی دارای علائم مشخصی عبارت از پنج تا هفت نوار عمودی مشکی است که بدن و سر سفید یا آبی و باله‌های دنباله دار با رنگ آبی مشخص را تزیین می‌کند. این گونه همچنین یک قوز گردن ایجاد می‌کند که در نمونه‌های قدیمی تر مشخص تر است. "فرانتوزا" یک گونه بدون دودیسی جنسی است، اگرچه قوز در نرها گهگاه بارزتر است. این ماهی‌ها می‌توانند بیش از ۲۵ سال عمر کنند.
این گونه بومی دریاچه تانگانیکا در شرق آفریقا است و در نیمه شمالی دریاچه گسترده‌است. این گونه عموماً در اعماق بیشتری (۳۰ تا ۵۰ متر)"Welcome Lake Tanganyika queen cichlid (Cyphotilapia frontosa)". نسبت به سایر سیچلایدها زندگی می‌کند و در اوایل صبح به سمت آب‌های کم‌عمق می‌آید تا از ماهی‌های گله‌زی مانند "گونه‌های سیچلاید ساردین" تغذیه کند. زمانی که در آکواریوم نگهداری می‌شوند، باید در دمای آب بین ۲۵ تا ۳۰ درجه نگهداری شوند، همچنین به نقاط تاریک و غارهای زیادی نیاز دارند.
فرمول یک ۲۰۱۲ یک بازی ویدیویی مسابقه ای شبیه‌سازی است که بر اساس مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۲ توسط کدمسترز برای پلتفرم‌های پلی‌استیشن ۳
اکس‌باکس ۳۶۰ مایکروسافت ویندوز در سپتامبر۲۰۱۲ منتشر شده‌است. ابن بازی نسبت به نسخه‌های پیشین دارای پیشرفت گرافیگی قابل توجهی بود.
جزئیات و بافت محیط به‌طور چشمگیری بهبود یافته بود؛ همچنین عملکرد ماشین‌ها واقع گرایانه تر شده بود.
علاوه بر مودهای جایزه بزرگ و حرفه دو مود جدید تست رانندگان جوان و چالش فصل به این نسخه اضافه شده‌است.
کدمسترز هدف از طراحی مود تست رانندگان جوان را آشنایی بازیکنان با هندلینگ ماشین‌ها و عملکرد آنها عنوان کرده‌است.
پیشانه وایابی یکی از ویژگی‌های سیستم‌عامل‌های Windows 2000، Windows XP و Windows Server 2003 است. پیشانه وایابی ابزاری را برای مدیرها فراهم می‌کند تا با استفاده از یک واسط خط فرمان، محدوده مشخصی از وظایف را انجام دهند. عملکرد اصلی آن این است که مدیرها را قادر می‌سازد تا از وضعیت‌هایی که ویندوز راه اندازی نمی‌شود تا جایی که رابط کاربری گرافیکی نشان داده شود، بازیابی کنند. پیشانه وایابی برای دسترسی به هارد دیسک در مواقع اضطراری از طریق خط فرمان استفاده می‌شود. به این ترتیب، پیشانه وایابی یا از طریق رسانه اصلی نصب که برای نصب ویندوز استفاده می‌شود قابل دسترسی است، یا می‌توان آن را روی هارد دیسک نصب کرد و به منوی NTLDR اضافه کرد، با این حال، اتکا به دومی خطرناک‌تر است زیرا کامپیوتر می‌تواند تا حدی بوت شود که NTLDR بارگیری شود.
در زیر لیستی از دستورات داخلی پیشانه وایابی قرار دارد.
اگرچه در لیست دستورات موجود با استفاده از codice_1 و در بسیاری از مقالات در مورد پیشانه وایابی (از جمله مواردی که توسط مایکروسافت نوشته شده‌است) در دسترس است، دستور codice_2 در دسترس نیست؛ بنابراین هیچ راهی برای اتصال به یک پوشه مشترک در رایانه راه دور وجود ندارد.
لیبرالیسم سبز یا محیط‌زیست‌گرایی لیبرال نوعی از لیبرالیسم است که سیاست‌های سبز را در ایدئولوژی خود گنجانده‌است. لیبرال‌های سبز به‌طور معمول در موضوعات اجتماعی لیبرال و در موضوعات اقتصادی «سبز» هستند. اصطلاح «لیبرالیسم سبز» در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط فیلسوف سیاستمدار، «مارسل ویسنبورگ» در کتاب اش تحت عنوان: «"لیبرالیسم سبز: جامعه آزاد و سبز"» ابداع شد. او استدلال می‌کند که لیبرالیسم باید ایدهٔ حقوق مالکیت مطلق را رد نموده و محدودیت‌هایی را قبول کند که آزادی سوء استفاده از طبیعت و منابع طبیعی را محدود می‌سازد. هرچند، او کنترل رشد جمعیت و هر نوع کنترل در راستای توزیع منابع را به مثابه خلاف آزادی فردی رد می‌کند. اما بجای آن، کنترل عرضه: تولید مؤثرتر و کنترل تولید و استثمار بیش از حد را مورد استقبال قرار می‌دهد. هرچند منتقدین می‌گویند که او در حقیقت آزادی‌های فردی را مافوق پایداری قرار می‌دهد.
لیبرالیسم سبز برای زمین ارزش والایی قائل است و در راستای اهمیت این سیاره جهت انتقال آن بدون آسیب به نسل بعدی، تأکید می‌ورزد."How to be a Green Liberal", (Book synopsis), Author: Simon Hailwood, 2004. (Retrieved August 21, 2008.) لیبرالیسم سبز می‌پذیرد که جهان طبیعی در حالت شار است و در جستجوی حفظ جهان طبیعی همانگونه که وجود دارد، نیست. هرچند، در جستجوی اینست تا خرابی‌های صورت گرفته توسط گونه‌های انسان را در جهان طبیعی تقلیل بخشد و در راستای بازسازی نواحی تخریب شده کمک نماید. لیبرالیسم سبز سعی می‌کند نهادها و اصول لیبرال دموکراتیک از قبیل برابری و آزادی فردی را با حفاظت محیط‌زیست را یکی سازد تا بتواند بدین طریق تهدیدات بزرگی که برای محیط‌زیست وجود دارد را مانند مصرف بیش از حد و آلودگی هوا، کاهش دهد.
لیبرال‌های سبز در موضوعات اقتصادی میان لیبرالیسم کلاسیک (در مرکز/راست میانه) و لیبرالیسم اجتماعی (در مرکز/ چپ میانه) جایگاه اختیار می‌کنند: لیبرال‌های سبز ممکن است نسبت به لیبرال‌های اجتماعی اندک ولی نسبت به لیبرال‌های کلاسیک بیشتر از دخالت دولت حمایت کنند. برخی لیبرال‌های سبز، محیط‌زیست‌گرایی بازار آزاد را اجراء می‌نمایند و ازینرو بعضی ارزش‌های آنها با لیبرالیسم کلاسیک یا لیبرترینیسم مشترک است. این یکی از معدود دلایلی هست که امکان دارد اتحاد سبز- آبی در سیاست اتفاق بیافتد. کنراد راسل، مؤرخ بریتانیایی که عضویت حزب لیبرال دموکرات در مجلس اعیان بریتانیا است، یک فصل از کتاب خود تحت عنوان: «"رهنمود افراد هوشمند برای لیبرالیسم"» را به موضوع لیبرالیسم سبز اختصاص داد. اصطلاح «لیبرالیسم سبز» از منظر ادبی در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط فیلسوف سیاستمدار، مارسل ویسنبورگ در کتابی تحت عنوان: «"لیبرالیسم سبز: جامعه آزاد و سبز"» ابداع شد.
گروه لیبرال سبز حداقل ده سال قبل از کتاب ویسنبورگ در بریتانیا موجود بود؛ زمانی که یک گروه فشار در داخل حزب لیبرال دموکرات‌های تازه مدغم شده در نشستی در ناتینگهام شکل گرفت که از سوی سیمون هیوز عضو مجلس نمایندگان انگلستان (به عنوان سخنران اصلی) مورد خطاب قرار گرفت. لیبرال دموکرات‌های سبز از سوی رئیس از قبل موجود «گروه بوم‌شناختی لیبرال» (LEG) سازماندهی شده بود که خود این گروه یازده سال قبل در سال ۱۹۷۷ میلادی شکل گرفته بود، در این نشست افتتاحیه ظهور کرد. کیت میلتون، یکی از اعضای قبلی گروه بوم‌شناسی لیبرال (که نام طولانی‌تر آن «گروه بوم‌شناسی لیبرال برای اصلاحات اقتصادی و اجتماعی» بود) در زمان ادغام حزب لیبرال و حزب سوسیال دموکرات (SDP) در سال ۱۹۸۸ میلادی، به عنوان استاد ارشد در رشته «بازاریابی بین‌المللی» در «دانشگاه ناتینگهام ترنت» ایفای وظیفه می‌کرد. به همین دلیل، این نشست در ناتینگهام برگزار شد. اکثر نمایندگان در آن جلسه اعضای گروه بوم‌شناسی لیبرال بودند، هرچند عدهٔ محدودی از «گروه سبز» حزب سوسیال دموکرات نیز حضور داشتند.
گروه بوم‌شناسی لیبرال سال‌ها در داخل حزب لیبرال مبارزه می‌کرد و با پیروی از فلسفه ای که در گزارش «محدودیت‌های رشد» باشگاه رم توضیح داده شده بود در عرصه مختلف استراتیژی رشد صفری تلاش می‌نمود. این گروه همچنان در مورد موضوعات آلودگی هوا کمپینی براه انداختند و خواهان ممنوعیت سرب در بنزین شدند؛ به عنوان مثال خواستار ممنوعیت HFCهایی شدند که لایه اوزون را تخریب می‌کرد.
یکی از انواع لیبرالیسم سبز، نئولیبرالیسم سبز است که از دهه ۱۹۸۹ میلادی برجسته شد و به‌طور قابل ملاحظه‌ای در نهادهای بین‌المللی مسلط گشت. در این دهه، دو نهاد عمده توسعه جهانی؛ صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی در نتیجه برنامه‌های تعدیل ساختاری که قرضه‌های با شرایط سخت برای کشورهای قرضدار بود، با خشم روزافزون بین‌المللی روبرو شدند. این شرایط روی تدابیر ریاضتی متمرکز بود، به عنوان مثال، کاهش کنترل دولت بر بازار و ارائه خدمات اجتماعی و آزاد سازی تجارت، ازین رو موجب شد که شرکت‌ها از شمال جهان به سمت کشورهای توسعه یافته رفته و وارد آن‌ها شده و با بازارهای محلی رقابت کنند.Liverman, Diana and Vilas, S. "Neoliberalism and the Environment in Latin America", Annual Review of Environment and Resources. 2006. 31:327–63
این موضوع سبب افزایش ناآرامی‌های اجتماعی در بسیاری از جاها شد: کشاورزان با وارد کردن محصولات مصنوعی ارزان و یارانه‌ای از سوی کشورهای شمالی معیشت خود را به این شرکت‌ها می‌باختند. کشاورزی صنعتی و اگرونومی هم در نهادهای تحقیقاتی و هم در عمل به امر رایجی تبدیل شد و با خود، هزینه‌های محیط‌زیستی و اجتماعی را به همراه داشت.Kasi, E. (2010), Peter M. Rosset. Food is Different: Why We Must Get the WTO Out of Agriculture (Halifax, Nova Scottia: Fernwood Publishing, Bangalore: Books for Change, Kuala Lumpur: SIRD, Cape Town: David Philip, and London & New York: Zed Books, 2006, ISBN 1-84277-755-6, 1-84277-754-8, pp. 194). J. Int. Dev. , 22: 1044–1045. شرکت‌ها به آسانی می‌توانستند فعالیت‌های خود را به کشورهایی انتقال دهند که مزدکارگر در آنجا ارزان بود و این کار باعث شد برخی مردم شغل‌های خود را از دست بدهند؛ درحالیکه برخی دیگر مجبور بودند دستمزد پایین‌تری را قبول کنند. مردم، جنبش‌های اجتماعی و مؤسسات غیردولتی شروع به انتقاد و مقصر دانستن بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و سازمان تجارت جهانی کردند که علت اساسی بحران غذایی، از دست دادن شغل‌ها و عامل تخریب محیط‌زیست بودند. این امر باعث پوشش رسانه‌ها در کشورهای شمالی نیز گردید و بر تغییر دیدگاه کشورهای جنوبی به عنوان «دریافت کنندگان خوشحال کمک‌های بانکی» افزودGoldman, Michael. Imperial Nature: The World Bank and Struggles for Social Justice in the Age of Globalization. Yale University Press, 2005. p. 94 تا شورش برای نان، تظاهرات، راه‌پیمایی‌های جمعی را به تصویر بکشد. این فشار از سوی جنبش محیط‌زیستی که اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کردند، برجسته شده و نشان داد که تجارت‌های رایج، اهمیتی به هزینه‌های زیست‌محیطی نمی‌دهند، که بزرگترین آنها تغییر اقلیم از سوی انسان است.
ازین رو دوران جدیدی نئولیبرالیسم شروع شد که در آن بانک جهانی و نهادهای مربوطه به آن، ایدئولوژی نیولیبرال را رها نکردند. به‌طور مثال؛ تعهد شان را در راستای اقتصاد بازار آزاد، مقررات پایین، تجارت آزاد و غیره را فراموش نکردند اما در عین حال مفهوم و معانی پایداری و آگاهی محیط‌زیستی را پذیرفتند. این نوع لیبرالیسم سبز اساساً اقتصادی هست و از سوی طیف وسیعی از مردم، هم از نگاه لیبرال اجتماعی و هم محافظه‌کار اجتماعی مورد حمایت قرار می‌گیرد. نئولیبرالیسم اگر مترادف با اکو-کپیتالیسم نباشد، حداقل با آن مرتبط است.
در چهارچوب گسترده‌تر تاریخ توسعه و پیشرفت، این گذار، روشی را پیروی می‌کند که با نظریه مدرن‌سازی و پروژه‌ای برای مدرنیزه کردن کشورهای در حال توسعه، شروع شد. بعد از آن، پروژه جهانی سازی که در آن بازار آزاد و تجارت جهانی به دنبال کمک به توسعه کشورها بود، با پروژه پایداری به موفقیت رسید.McMichael, Philip. Development and Social Change: A Global Perspective. Los Angeles: SAGE, 2012. Print. دیدگاه نئولیبرال سبز دربارهٔ پایداری، یک دیدگاه پایداری ضعیف است که با دیدگاه بیشتر بوم‌شناسان پیرامون پایداری قوی در تضاد است.Brown, Clair. Buddhist Economics: an enlightened approach to the dismal science. New York: Bloomsbury, 2017. Print. p. 65
سپاه ۱۶ یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
سپاه ۱۶ موتوریزه ماه فوریه سال ۱۹۳۸ در منطقه نظامی شماره ۳ در برلین جهت فرماندهی سه لشکر زرهی تشکیل شد.
سپاه ۱۶ موتوریزه روز ۱۹ اوت سال ۱۹۳۹ برای جنگ بسیج شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، این سپاه به عنوان بخشی از ارتش دهم از گروه ارتش جنوب در لهستان به عملیات پرداخت. سپاه ۱۶ موتوریزه ماه دسامبر به ناحیه راین سفلی در آلمان منتقل گردید.