moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جان ویک بعد از کشتن یکی از اعضای «انجمن بین‌المللی قاتلین» یعنی سانتینو د آنتونیو در هتل کنتیننتال، هنوز هم در حال فرار است. این در حالی است که یک قرارداد بین‌المللی ۱۴ میلیون دلاری برای کشتن او تنظیم شده و جان هم به خاطر زیر پا گذاشتن قوانین هتل کنتیننتال، نمی‌تواند از خدمات و سرویس‌های این هتل در هیچ‌کجای دنیا استفاده کند. این موضوع باعث شده که بی رحم‌ترین قاتلان دنیا از زن و مرد در هر گوشه منتظر جان ویک باشند تا او را نابود کنند و جایزه خود را بگیرند. در این میان، جان ویک از یکی از دوستان نزدیکش به نام سوفیا که او هم یک آدمکش حرفه ای و ماهر است، کمک می‌گیرد تا بتواند از نیویورک خارج شود. پس از خروج از نیویورک به کازابلانکا در مراکش می‌رود و سعی می‌کند بالاترین مقام مجلس عالی را ملاقات کند. پس از ملاقات، به نیویورک برمیگردد تا طبق قرار خود با رئیس مجلس عالی، دوست خود (وینستون) را بکشد اما پشیمان می‌شود. با پشیمانی جان از کشتن وینستون، نیروهای ویژهٔ مجلس عالی برای کشتن جان و ویسنتون و همچنین برای تسخیر هتل کنتینانتال به آنجا یورش می‌برند ولی جان و افراد وینستون مقاومت می‌کنند. در پایان این نبرد، وینستون با نماینده مجلس عالی (قاضی) توافق می‌کند در صورت پس گرفتن کنتینانتال، جان را بکشد. وینستون به جان شلیک می‌کند ولی جان به شکلی معجزه آسا زنده می‌ماند. حال جان ویک و بائوری (پادشاه) با هم متحد می‌شوند تا برای همیشه مجلس عالی را نابود کنند.
با استقبال خوبی که از جان ویک ۳ به عمل آمد، در ۲۰ مه ۲۰۱۹ اعلام شد که قسمت جدید قرار است تا ۲۱ مه ۲۰۲۱ منتشر شود ولی با شروع همه‌گیری ویروس کرونا، در اول ماه مه ۲۰۲۰ اعلام شد که انتشار قسمت جدید () تا تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۳ به تعویق خواهد افتاد.
پرگان استیتس (به انگلیسی: Paragon Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. پرگان استیتس ۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۷۶٫۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیوئا (به انگلیسی: Peoa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامیت، یوتا واقع شده‌است. پیوئا۲۵۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۲۳٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بانوی سابق () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی رابرت فلری است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
هوندا بی‌آر-وی خودرویی است که از سال ۲۰۱۵ توسط شرکت خودروسازی ژاپنی هوندا تولید شده‌است. این خودرو در دو مدل ۵ نفره و برای خانواده‌های پرجمعیت در مدل ۷ نفره با قیمت ارزان طراحی شده‌است. در مدل ۷ نفره به سیستم تهویه برای سرنشینان عقب نیز مجهز بوده و دارای تجهیزات ABS و EBD و و Dual SRS Airbags و VSA و رینگ‌های چرخ ۱۶ اینچی است.
پرایورسبرگ (به انگلیسی: Pryorsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گریوس، کنتاکی واقع شده‌است. پرایورسبرگ ۳٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۱ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رینام سنتر (به انگلیسی: Raynham Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بریستول، ماساچوست واقع شده‌است. رینام سنتر ۱۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رد راک (به انگلیسی: Red Rock) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. رد راک ۲٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
رزباد (به انگلیسی: Rosebud) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رووزباد، مونتانا واقع شده‌است. رزباد ۷۵۷٫۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک کاملوت (به انگلیسی: Lake Camelot) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ادامز، ویسکانسین واقع شده‌است. لیک کاملوت ۸۲۶ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک لی‌لانا (به انگلیسی: Lake Leelanau) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میشیگان واقع شده‌است. لیک لی‌لانا ۲۵۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن اکاسیو (به انگلیسی: San Acacio) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوستیا، کلرادو واقع شده‌است. سن اکاسیو ۲٬۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساتی ناکوچی (به انگلیسی: Sautee Nacoochee) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وایت، جورجیا واقع شده‌است.
لافایت (به انگلیسی: Lafayette) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدیسون، اوهایو واقع شده‌است. لافایت ۳۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک لورلی (به انگلیسی: Lake Lorelei) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان براون، اوهایو واقع شده‌است. لیک لورلی ۶٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۸۱٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک لورین (به انگلیسی: Lake Lorraine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان والورس، ویسکانسین واقع شده‌است. لیک لورین ۳۲۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸۷٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیک شروود (به انگلیسی: Lake Sherwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ادامز، ویسکانسین واقع شده‌است. لیک شروود ۳۷۲ نفر جمعیت دارد و ۳۰۹٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لندر (به انگلیسی: Landers) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. لندر ۲٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوریز استیشن (به انگلیسی: Laurys Station) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. لوریز استیشن ۱٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
لبنان (حوزه سرشماری) (به انگلیسی: Lebanon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دوج، ویسکانسین واقع شده‌است. لبنان (حوزه سرشماری) ۲۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیتل‌استورجن (به انگلیسی: Little Sturgeon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دور، ویسکانسین واقع شده‌است. لیتل‌استورجن ۱۳۶ نفر جمعیت دارد.
لانگ‌بیج (به انگلیسی: Long Beach) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلورت، مریلند واقع شده‌است. لانگ‌بیج ۱٬۸۲۱ نفر جمعیت دارد و ۱۰٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لانگ پوند (به انگلیسی: Long Pond) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Tunkhannock Township واقع شده‌است. لانگ پوند ۵۷۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لانگ‌فلو (به انگلیسی: Longfellow) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میفلن، پنسیلوانیا واقع شده‌است. لانگ‌فلو ۲۱۵ نفر جمعیت دارد.
میکمی پارک (به انگلیسی: Makemie Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اکوماک، ویرجینیا واقع شده‌است. میکمی پارک ۱۵۵ نفر جمعیت دارد.
میپل سیتی (به انگلیسی: Maple City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میشیگان واقع شده‌است. میپل سیتی ۲۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۴٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریون سنتر (به انگلیسی: Marion Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلیموث، ماساچوست واقع شده‌است. ماریون سنتر ۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
لیبرتی (به انگلیسی: Liberty) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وبر، یوتا واقع شده‌است. لیبرتی ۱٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۷۴٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیتل بریتین پنسیلوانیا (به انگلیسی: Little Britain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لنکستر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. لیتل بریتین پنسیلوانیا ۳۷۲ نفر جمعیت دارد.
مارس هیل-بلین (به انگلیسی: Mars Hill-Blaine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اروزتوک، مین واقع شده‌است. مارس هیل-بلین ۱۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
مارش‌فیلد هیلز (به انگلیسی: Marshfield Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلیموث، ماساچوست واقع شده‌است. مارش‌فیلد هیلز ۱۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۵۶ نفر جمعیت دارد و ۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارتین لیک (به انگلیسی: Martin Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهر لینوود واقع شده‌است. مارتین لیک ۹۳۳ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.واقع در ایالت مینه سوتا.
مارومسکو (به انگلیسی: Marumsco) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرنس ویلیام، ویرجینیا واقع شده‌است. مارومسکو ۳۷٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
ماشانتاکت پیکوات ترایب (به انگلیسی: Mashantucket Pequot Tribe) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است.
ماتاپویست سنتر (به انگلیسی: Mattapoisett Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلیموث، ماساچوست واقع شده‌است. ماتاپویست سنتر ۱۱٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۱۵ نفر جمعیت دارد.
می‌بل (به انگلیسی: Maybell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان موفات، کلرادو واقع شده‌است. می‌بل ۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مل‌رز (به انگلیسی: Melrose) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داگلاس، اورگن واقع شده‌است. مل‌رز ۱۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانتندون (به انگلیسی: Montandon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نورث‌آمبرلند، پنسیلوانیا واقع شده‌است. مانتندون ۹۰۳ نفر جمعیت دارد.
مونت‌ویل (به انگلیسی: Montvale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بدفورد، ویرجینیا واقع شده‌است. مونت‌ویل ۶۹۸ نفر جمعیت دارد.
ماونت سیدنی (به انگلیسی: Mount Sidney) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آگاستا، ویرجینیا واقع شده‌است. ماونت سیدنی ۶۶۳ نفر جمعیت دارد.
ماونتین میدوز (به انگلیسی: Mountain Meadows) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بولدر، کلرادو واقع شده‌است. ماونتین میدوز ۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۲۱۲٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیو هیون (به انگلیسی: New Haven) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همیلتون، اوهایو واقع شده‌است. نیو هیون ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱۷۰٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوریور (به انگلیسی: New River) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلاسکی، ویرجینیا واقع شده‌است.
نیو ترنتون (به انگلیسی: New Trenton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرانکلین، ایندیانا واقع شده‌است. نیو ترنتون ۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۸۷٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالفورد (به انگلیسی: Mulford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. مالفورد ۱٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۹۸٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسین نمازی (زاده ۸ اسفند ۱۳۶۰ تویسرکان)کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است.
فری‌استایل اسکریپت () فونتی طراحی‌شده توسط کولین برینگال در سال ۱۹۶۹ و مارتین ویت در ۱۹۸۱ است. فری‌استایل اسکریپت در دهه ۱۹۸۰ به شکل وسیعی در تبلیغات و نمادها استفاده می‌شد. نسخه درشت این فونت در ۱۹۸۶ طراحی شد. ناشران این فونت ادوبی، آی‌تی‌سی و لتراست بودند. این فونت در نسخه‌های معمولی، درشت، SH Reg Alt و SB Reg Alt عرضه شده است.
بدگکر یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه تاب واقع شده‌است. بدگکر ۲۶٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۸ نفر جمعیت دارد.
بربالتاوار یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده‌است. بربالتاوار ۲۵٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
برت یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه انچ واقع شده‌است. برت ۶٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
برتسل یک شهرداری در مجارستان است که در نوگراد واقع شده‌است. برتسل ۳۵٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد.
برزنتسه یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه چورگو واقع شده‌است. برزنتسه ۵۳٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
بِرِک‌بوسورمنی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه برتیواوی‌فالو واقع شده‌است. برک‌بوسورمنی ۴۲٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۲۳ نفر جمعیت دارد.
برکشد یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه پچ واقع شده‌است. برکشد ۱۹٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۴ نفر جمعیت دارد.
بِرِک‌فوردو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کارتساگ واقع شده‌است. برک‌فوردو ۱۸٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.
شاهدخت سوفیا، دوشس ورملند (به نام اصلی سوفیا کریستینا هلکویست، متولد ۶ دسامبر ۱۹۸۴) همسر شاهزاده کارل فیلیپ، دوک ورملند است. او قبل از ازدواج مدل مجله بود. او در سال ۲۰۱۵ با شاهزاده کارل فلیپ ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام و است که به ترتیب در رده‌های پنجم و ششم در خط جانشینی تاج‌وتخت سوئد هستند.
سوفیا هلکویست در سال ۱۹۸۴ در در شهر شهر داندرید از یک مادر سوئدی به نام ماری بریت روتمن (متولد سال ۱۹۵۷) که مدیر بازاریابی در یک کارخانه پلاستیک بود و از پدری دانمارکی-سوئدی به نام اریک اسکار هلکویست (متولد سال ۱۹۴۹) که مشاور استخدام در اداره اشتغال سوئد بود متولد شد. او در ۲۶ می ۱۹۸۵ در کلیسای تیبل غسل تعمید شد. او در ۶ سالگی به آلوالالن نقل مکان کرد. او دو خواهر دارد به نام لینا فرید (هماهنگ‌کننده پروژهای بشر دوستانه، متولد سال ۱۹۸۲) و سارا هلکویست (متخصص جرم‌شناسی، متولد سال ۱۹۸۸) دارد. او در مدرسه‌های الولدالن مونتسوری و مدرسه الولدال تحصیل کرد. تحصیلات او در حوزه برنامه‌های هنری در مرکز تحصیلات ونسرو بود.
در ۲۰ سالگی او اولین عکس او در یک مجله سوئدی به نام در حالی که بیکینی پوشیده بود و مارهای بوآ در اطراف او بودند منتشر شد و بعدها توسط خوانندگان با کسب آرا لقب Miss Slitz 2004 را گرفت. وقتی که در سال ۲۰۱۰ رابطه او با شاهزاده کارل فلیپ علنی شد، مطبوعات عکس‌های او را دوباره منتشر کردند. او در امور خیریه که برای کمک به بچه‌های آفریقای جنوبی بود نیز همکاری می‌کرد.
او در سال ۲۰۰۵، برای مطالعه در مورد حسابداری، پیشرفت در حوزه کسب و کار وارد مؤسسه کسب و کار انگلیسی به نیویورک نقل مکان کرد. او همچنین در مورد اصول اخلاق جهانی، مطالعه علمی کودکان و نوجوانان و کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق کودکان به صورت نظری در دانشگاه استکهلم تحصیل کرده‌است. او همچنین یک مربی یوگا بود و در نیویورک به این شغل مشغول بود.
او در سوئد در استکهلم تحصیل کرده بود و هم به عنوان یک پیشخدمت و مدل کار می‌کرد.
در سال ۲۰۱۰، او یکی از مؤسسین پروژه زمین بازی، یک مؤسسه خیریه برای کودکان آفریقای جنوبی بود.
در سال ۲۰۱۰، سخنگوی خاندان سلطنتی سوئد رابطه بین هلکویست و پرنس کارل فلیپ را تأیید کرد. روزنامه دیلی تلگراف نوشت خاندان سلطنتی سوئد نسبت به این موضع واکنش نشان داده بودند زیرا او یک مدل نیمه برهنه بوده‌است اما در سال ۲۰۱۱ این دو زوج در Djurgården استکهلم به هم پیوستند و توسط کاخ سلطنتی تأیید شد.
در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ آنها رسماً نامزد شدند و در دسامبر هلکویست همراه با پرنس کارل فلیپ در مراسم نوبل ظاهر شد. در سال ۲۰۱۵ اعلام شد که او لقب پرنسس را دریافت خواهد کردو آنها در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۵ در Slottskyrkan استکهلم با هم عروسی کردند.
در ۱۹ آوریل ۲۰۱۶، سوفیا اولین فرزند خود یک پسر، پرنس الکساندر، دوک سدومرلند را به دنیا آورد و دومین فرزند پسرش را در ۳۱ اوت ۲۰۱۷ به نام پرنس گابریل، دوک دالارنا را به دنیا آورد.
شاهدخت سوفیا، برای کمک به بیماران کروناویروس دست به اقدامی عملی زد و پس از گذراندن دوره پرستاری آماده انجام وظیفه به بیماران کرونایی شد. وی کار خود را از ۱۶ آوریل ۲۰۲۰ شروع کرد. داوطلب شدن سوفیا، پس از این انجام شد که اعلام گردید به علت افزایش بیماران کرونا و فشار مضاعف بر کادر درمان، نیاز به نیروهای جدید برای کاهش فرسودگی و کاهش فشار بر کادر پزشکی می‌باشد.پرنسس سوئد برای مبارزه با کرونا پرستار شد
بدو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه برتیواوی‌فالو واقع شده‌است. بدو ۱۰٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
برزک یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه میشکولتس واقع شده‌است. برزک ۱۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۴ نفر جمعیت دارد.
برکس یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کمچه واقع شده‌است. برکس ۱۳٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵۵ نفر جمعیت دارد.
برکنیه یک شهرداری در مجارستان است که در نوگراد واقع شده‌است. برکنیه ۱۳٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۸ نفر جمعیت دارد.
برگداروتس یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه واشاروشنامنی واقع شده‌است. برگداروتس ۲۳٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
برگشورانی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه واشاروشنامنی واقع شده‌است. برگشورانی ۱۶٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴۰ نفر جمعیت دارد.
برمند یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیهٔ شیکلوش واقع شده‌است. برمند ۴۸٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۶۷ نفر جمعیت دارد.
برنتسباراتی یک شهرداری در مجارستان است که در Vámosmikola District واقع شده‌است. برنتسباراتی ۳۷٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۸ نفر جمعیت دارد.
برنته یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه کازینتس‌بارتسیکا واقع شده‌است. برنته ۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۶۹ نفر جمعیت دارد.
برهیدا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه وارپالوتا واقع شده‌است. برهیدا ۴۲٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
بزدک یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه موهاچ واقع شده‌است. بزدک ۱۱٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۳ نفر جمعیت دارد.
بزرد یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه زالاسنت‌گروت واقع شده‌است. بزرد ۱۸٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد.
بسترتس یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده‌است. بسترتس ۱۱٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
بشنتسه یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه شیه واقع شده‌است. بشنتسه ۹٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۳ نفر جمعیت دارد.
بشنیسوگ یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سولنوک واقع شده‌است. بشنیسوگ ۱۳۸٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
بشنیو یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه دونااوی‌واروش واقع شده‌است. بشنیو ۴۴٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۶۱ نفر جمعیت دارد.
بشنیود یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه باکتالورانت‌هازا واقع شده‌است. بشنیود ۹٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
بکاش یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه پاپا واقع شده‌است. بکاش ۶٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
بکچ یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه سرنچ واقع شده‌است. بکچ ۲۵٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۳۸ نفر جمعیت دارد.
بِکِش‌سِنت‌آندراش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سارواش واقع شده‌است. بکش‌سنت‌آندراش ۷۷٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد.
بکششامشون یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه اوروش‌هازا واقع شده‌است. بکششامشون ۷۱٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد.
بلاپاتفالوا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه بلاپاتفالوا واقع شده‌است. بلاپاتفالوا ۳۶٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
بلاوار یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه بارچ واقع شده‌است. بلاوار ۲۲٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۲ نفر جمعیت دارد.
طوفان سنجاقک نام فیلم کوتاه ایرانی محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی شهرام مکری است. این فیلم در بیست و دومین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم کوتاه داستانی شد. همچنین شهرام مکری برای این فیلم نامزد دریافت تندیس بهترین سینماگر عرصه کوتاه، مستند و انیمیشن از هشتمین جشن دنیای تصویر در سال ۱۳۸۴ شد. این فیلم، اولین فیلم کوتاه شهرام مکری است.
بلچکا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه تاماشی واقع شده‌است. بلچکا ۱۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۱ نفر جمعیت دارد.
بلزنا یک شهرداری در مجارستان است که در زالا واقع شده‌است. بلزنا ۳۰٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵۹ نفر جمعیت دارد.
بلشوشارد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه لنتی واقع شده‌است.
بلگ یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه نادی‌آتاد واقع شده‌است. بلگ ۱۷٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
بِلمِدْیْر یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه بکش واقع شده‌است. بلمدیر ۶۳٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶۸ نفر جمعیت دارد.
بلوارددْیْولا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه بوی واقع شده‌است. بلوارددیولا ۴۱۷ نفر جمعیت دارد.
واژه‌نامه تضمین اطلاعات ملی یا دستورالعمل شماره ۴۰۰۹ کمیته سیستم‌های امنیت ملی که از سوی حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا منتشر شده است، یک واژه‌نامه غیر محرمانه است که در آن، واژه‌ها و اصطلاحات اطلاعات امنیتی مورد استفاده، برای بیان مفاهیم تضمین اطلاعات گردآوری شده‌اند.
این واژه‌نامه در گذشته با عنوان "دستورالعمل شماره ۴۰۰۹ کمیته سیستم‌های امنیت ملی" از سوی «کمیته ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم‌های اطلاعاتی» منتشر می‌شد. بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۲۳۱ در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۱، حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در عصر اطلاعات، جرج دابلیو بوش رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، «کمیته ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم‌های اطلاعاتی» را در جایگاه «کمیته سیستم‌های امنیت ملی» قرار داد.
آخرین ویرایش این واژه‌نامه در ۲۶ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد.
هوراس انگدال (؛ زادهٔ ) مترجم، نویسنده، هیئت علمی، و منتقد ادبی و منتقد رقص، اهل سوئد است. درکمون شپس‌هولم در استکهلم متولد شد، او به عنوان عضو آکادمی سوئد در ۱۶ اکتبر انتخاب شد و در تاریخ ۲۰ دسامبر همان سال به عنوان جانشین یوهاننس ادفلت (Johannes Edfelt) در صندلی شماره ۱۷ انتخاب شد و دبیر دائمی آکادمی به مدت ده سال (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹) بود.
انگدال در سال ۱۹۴۸ در جزیره اسکس‌هولمن (Skeppsholmen) از جزایر استکهلم متولد شد و در شهرهای استکهلم و کلسکرونا بزرگ شد. پدرش افسر و مادرش خانه‌دار بود و هر دو آنها از خانواده متوسطی بودند. او اولین سال تحصیل را به مدرسه انگلبرکتس اسکولان رفت تا اینکه پدرش به کلسکرونا منتقل شد. در سن یازده سالگی، خانواده به استکهلم برگشت و هوراس به مدرسه واساریال منتقل شد (او با کریستر پترسن همکلاس شد)Jan Arnald "Stol nr 17 – Horace Engdahl"
انگدال پس از تحصیل در رشته ادبیات در دانشگاه استکهلم، دکترای خود را در سال ۱۹۸۷ با دفاع از پایان‌نامه خود: (متنی عاشقانه) دریافت کرد. او در سالهای ۱۹۷۰–۱۹۸۰ همراه با، دو نفر دیگر به نامهای ستیگ لاشون و آندش اولسون عضو هیئت تحریریه مجله کرایس بود. او در دهه ۱۹۸۰ تا۱۹۹۹۰به عنوان منتقد ادبی و منتقد رقص فعال بود. در سالهای ۱۹۸۹ – ۱۹۹۸ در هیئت تحریریه فرهنگی روزنامه داگنزی‌هتر کار می‌کرد.
در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو آکادمی سوئد در صندلی ،۱۷جانشین یوهاننس ادفلت شد، و به عنوان دبیر دائمی آکادمی سوئد ، انتخاب گردید. در سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به عنوان مجری برگزاری مراسم برنده جایزه نوبل ادبیات (کاری که همیشه متعلق به دبیر دائمی آکادمی بود) شناخته می‌شد. هوراس انگدال در ژوئن ۲۰۰۹ از کار دبیرخانه کناره‌گیری کرد و جانشین او، پتر انگلوند، مورخ و نویسنده، اداره آکادمی را برعهده گرفت.
انگدال پس از ۲۰۰۴ استاد ادبیات نوردیک در دانشگاه آرهوس بود. او همچنین تا آوریل ۲۰۰۹ عضو هیئت مدیره اپرای پادشاهی بود. در سال ۲۰۱۴، انگدال در مسابقه بابلز در تلویزیون سراسری سوئد، شرکت کرد و متنی را از بنی آندشون نوشت. کار ادبی انگدال، به نام بادکنک سال نو، برنده مسابقه شد. وی در بهار سال ۲۰۱۶ یکی از شخصیت‌های اصلی در برنامه‌های تلویزیونی کمدین سوئدی لیو استورم‌کوئیست (Liv Strömquist) در تلویزیون سراسری سوئد (SVT) بود.
هوراس انگدال پسر رولاند انگدال فرمانده عالیرتبه ارشد نظامی و برادر ناخدا ستفن انگدال است. او در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۴ با اببا ویت - برتستروم ازدواج کرد و از او سه فرزند پسر دارد. وی از سال ۲۰۱۸ با نویسنده و منتقد ادبیات ستینا اوتتربری زندگی می‌کند.
یادداشت مشورتی ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم‌های اطلاعاتی (کوتاه شده: NSTISSAM) مجموعه‌ای از اسناد مرجع هستند که از سوی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شوند. این اسناد اطلاعات طبقه‌بندی‌شده هستند. اما در برخی از آنها (به غیر از جزئیات فنی) از طبقه‌بندی خارج شده و به صورت همگانی در دسترس قرار گرفته‌اند.
ایران در جام ملت‌های آسیا پیشینه حضور تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات جام ملت‌های آسیا را بررسی می‌کند. جام ملت‌های آسیا یک مسابقات فوتبال است که زیر نظر کنفدراسیون فوتبال آسیا و هر چهار سال یک بار در یک کشور آسیایی برگزار می‌شود و برنده آن جواز حضور در جام کنفدراسیون‌ها که توسط فیفا برگزار می‌شود را کسب می‌کند. نخستین دوره این مسابقات در سپتامبر ۱۹۵۶ و به میزبانی هنگ‌کنگ برگزار شد و پس از آن به‌طور پیوسته هر چهار سال یک بار برگزار شده‌است. جدیدترین دوره جام ملت‌های آسیا هفدهمین دوره آن است که در ژانویه ۲۰۱۹ و به میزبانی امارات متحده عربی برگزار شد و با قهرمانی قطر به پایان رسید.
تیم ملی ایران در دوره نخست این مسابقات که در ۱۹۵۶ و به میزبانی هنگ‌کنگ برگزار شد حاضر نبود و در مسابقات مقدماتی دومین دوره که به میزبانی هند برگزار شد شرکت کرد اما با قبول شکست برابر رقبا از صعود به بازی‌های اصلی که در ۱۹۶۰ و به میزبانی کره‌جنوبی برگزار شد بازماند. ایران در دوره سوم که در ۱۹۶۴ و به میزبانی اسرائیل برگزار شد باز هم غایب بود تا در سه دوره نخستین ایران در جام ملت‌های آسیا حضور نداشته باشد.
از ۱۹۶۸ ایران میزبانی این مسابقات را بر عهده گرفت و در همان نخستین حضور موفق به کسب عنوان قهرمانی نیز شد. تمام بازی‌های این دوره جام ملت‌ها در ورزشگاه امجدیه در تهران برگزار شد و ایران با پیروزی در تمام بازی‌هایش قاطعانه عنوان قهرمانی آسیا را از آن خود کرد. دو دوره بعدی در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ که به ترتیب با میزبانی تایلند و ایران برگزار شد را نیز ایران باز هم فتح کرد تا با سه بار قهرمانی متوالی پر افتخارترین تیم وقت آسیا شود. بازی‌های جام ملت‌های ۱۹۷۶ در ورزشگاه تازه‌ساز آزادی در تهران و باغ‌شمال در تبریز برگزار شدند. از زمان کسب سه قهرمانی متوالی ایران از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۶ تا به حال هیچ تیم دیگری موفق به تکرار این مهم نشده است.
تیم ملی بعد از حضور موفقیت‌آمیز در سه دوره پیاپی دیگر نتوانست مقام قهرمانی‌اش را تکرار کند و با وجود حضور پیاپی در تمامی دوره‌های جام ملت‌ها همواره در مرحله نیمه‌نهایی و یک‌چهارم نهایی متوقف شده است. ایران همچنین از ۱۹۷۶ بدین سو دیگر میزبانی بازی‌ها را نیز بر عهده نگرفت. تیم ایران از ۱۹۶۸ تا به امروز در چهارده دوره پیاپی این مسابقات حاضر بوده است و رکورددار تعداد بازی، برد و گل زده است. تیم ملی ایران با سه مقام قهرمانی، پنج مقام سومی و یک مقام چهارمی بعد از تیم‌های ملی ژاپن و عربستان سومین تیم پرافتخار آسیا و جزو سه تیم برتر آسیایی در جام ملت های آسیا است.
ایران در نخستین دوره جام ملت‌های آسیا در ۱۹۵۶ غائب بود اما در دور مقدماتی دومین دوره شرکت کرد و با وجود نتایج نسبتاً خوب از جمله پیروزی ۰–۳ برابر تیم ملی اسرائیل با شکست سنگین و دور از انتظار ۱–۴ برابر تیم ملی پاکستان که معمولاً در برابر ایران شکست می‌خورد، با یک امتیاز کمتر نسبت به اسرائیل در گروهش دوم شد و از صعود به مرحله نهایی جام ملت‌ها بازماند. ایران در جام ملت‌های ۱۹۶۴ نیز غائب بود اما با برعهده گرفتن میزبانی دور بعد یعنی ۱۹۶۸ به‌طور مستقیم و برای نخستین بار در مرحله نهایی جام ملت‌ها حاضر شد. تیم ملی در این جام حضور درخشانی داشت و تمامی بازی‌های خود را با برد پشت سر گذاشت تا بدون شکست خوردن نخستین قهرمانی‌اش در آسیا را تجربه کند. دو دوره بعدی نیز تیم ملی به‌طور مستقیم وارد جام ملت‌ها شد و هر دو دوره را بدون شکست خوردن فتح کرد تا با سه قهرمانی متوالی رکوردی در این زمینه از خود بر جای بگذارد.
تیم ملی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ نخستین حضور خود را تجربه کرد و به دلیل میزبانی به صورت مستقیم به بازی‌ها راه‌یافت. همه بازی‌ها در ورزشگاه امجدیه برگزار شدند و تیم ملی به همراه چهار تیم اسرائیل، برمه، تایوان و هنگ کنگ به صورت گروهی بازی‌ها را برگزار کردند. تیم ملی با مربی‌گری محمود بیاتی و ترکیبی از ستاره‌هایش در المپیک ۱۹۶۴ توکیو و جوانان جویای نام پا به مسابقات گذاشت. در بازی نخست در تاریخ ۲۰ اردیبهشت سال ۱۳۴۷ خورشیدی برابر هنگ کنگ، ایران در حضور ۲۸۰۰۰ تماشاگر با نتیجه ۰–۲ و گل‌های همایون بهزادی و علی جباری به پیروزی رسید. سه روز بعد ایران به مصاف تایوان رفت و این تیم را با حساب ۰–۴ در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر شکست داد، گل‌های ایران را همایون بهزادی، حسین کلانی، اکبر افتخاری و حسین فرزامی به ثمر رساندند. ۲۶ اردیبهشت ایران با برمه دیدار کرد و توانست این بازی را هم با نتیجه ۱–۳ و گل‌های حسین کلانی، اکبر افتخاری و همایون بهزادی در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر شکست دهد. ۲۹ اردیبهشت ایران در شرایطی در مقابل اسرائیل صف‌آرایی کرد که با یک تساوی نیز به قهرمانی می‌رسید ولی اسرائیل برای قهرمانی نیاز به برد داشت. این بازی در حضور ۳۰۰۰۰ تماشاگر برگزار شد و ایران توانست با گل‌های بهزادی و قلیچ‌خانی در مقابل تک گل گیورا اشپیگل با نتیجه ۱–۲ پیروز و فاتح جام شود. بدین ترتیب ایران در همه بازی‌های خود پیروز شد و برای نخستین بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شد. بازی ایران و اسرائیل به دلائل سیاسی حساسیت ویژه‌ای یافت و پیروزی ایران باعث محبوبیت فراوان فوتبال در جامعه ایران شد. پس از این قهرمانی تهران غرق در شادی شد و برای نخستین بار فوتبال مردم ایران را به خیابان‌ها کشاند. فوتبالیست‌های تیم ملی به کاخ نیاوران و مجلس شورای ملی دعوت شدند، خوانندگانی همچون ویگن و دلکش نخستین ترانه‌های فوتبالی در حمایت از تیم ملی را خواندند و حتی نشریات غیر ورزشی نیز به پوشش و پیگیری اخبار مربوط به تیم ملی پرداختند. به عنوان مثال هفته‌نامه زن روز در سرمقاله شماره ۴ خرداد ۱۳۴۷ نوشت: «اینک کلمه انگلیسی فوتبال کلمه ملی ماست.»
در پنجمین دوره جام ملت‌ها ایران مدافع عنوان قهرمانی بود و به صورت مستقیم به بازی‌ها راه یافت. رقابت‌های نهایی در کشور تایلند و شهر بانکوک برگزار می‌شد. تیم‌ها به دو گروه سه تیمی تقسیم شدند. ایران با مربی‌گری محمد رنجبر در این رقابت‌ها حاضر شده بود و در بازی نخست خود که برای گروه‌بندی مسابقات برگزار شد در روز ۱۷ اردیبهشت سال ۱۳۵۱ خورشیدی و در حضور ۳۰۰۰ تماشاگر به مصاف کامبوج رفت. این بازی که در ورزشگاه ملی بانکوک انجام شد با دو گل حسین کلانی و صفر ایرانپاک و با نتیجه ۰–۲ به سود ایران خاتمه یافت. روز ۱۹ اردیبهشت ایران در حضور ۴۰۰۰ نفر به دیدار عراق رفت و این بازی را نیز با هت‌تریک حسین کلانی با نتیجه ۰–۳ به سود خود پایان بخشید. روز ۲۳ اردیبهشت ایران به مصاف میزبان بازی‌ها یعنی تایلند رفت. این بازی با استقبال تماشاگران تایلندی برگزار شد و حدود ۲۵۰۰۰ نفر از این بازی دیدن کردند. با توجه به پیروزی ایران برابر عراق و تساوی عراق و تایلند، تیم ملی از گروه خود صعود کرده بود و این بازی در حقیقت تشریفاتی محسوب می‌شد، به همین دلیل تیم ملی ایران از تعدادی از بازیکنان ذخیره خود استفاده کرد. بازی با تشویق بی‌امان هواداران تایلندی و خشونت فراوان بازیکنان تایلند تا دقیقه ۸۰ با نتیجه ۰–۲ به سود میزبان در جریان بود. در دقایق پایانی علی جباری هافبک تیم ملی که جلو کشیده بود روی سه پاس حسین کلانی موفق شد در عرض هشت دقیقه سه بار پیاپی دروازه تیم تایلند را باز کند تا نتیجه ۲–۳ به سود ایران خاتمه یابد و یکی از پیروزی‌های به یاد ماندنی تاریخ تیم ملی ثبت شود. روز ۲۶ اردیبهشت ایران بار دیگر برای انجام دیدار نیمه پایانی به مصاف کامبوج رفت و در حضور ۲۰۰۰۰ تماشاگر توانست این بار هم با نتیجه ۱–۲ و گل‌های صفر ایرانپاک و پرویز قلیچ‌خانی (پنالتی) به پیروزی دست یابد و راهی بازی فینال شود. بازی پایانی برابر کره جنوبی روز ۲۹ اردیبهشت سال ۱۳۵۱ خورشیدی در حضور ۱۵۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه ملی بانکوک برگزار شد و در خاتمه با نتیجه ۱–۲ به سود ایران پایان یافت. گل‌های ایران را علی جباری و حسین کلانی (در وقت اضافی) به ثمر رساندند. این بازی در تهران به صورت زنده از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
ششمین دوره جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۷۶ به میزبانی ایران برگزار شد. ایران برای سومین بار بدون حضور در بازی‌های مقدماتی به صورت مستقیم در مسابقات حاضر و در گروه دوم بازی‌ها با دو تیم عراق و یمن جنوبی همگروه شد. تمام بازی‌های تیم ملی در ورزشگاه آزادی برگزار شدند و در دیدار نخست تیم ایران موفق شد در حضور ۵۰۰۰۰ تماشاگر با گل‌های ناصر نورایی و حسن روشن در دقایق ۴۵ و ۵۸ تیم عراق را با دو گل شکست بدهد. در بازی دوم تیم ایران با نتیجهٔ پرگل هشت بر صفر تیم یمن جنوبی را در هم کوبید. ۱۰۰۰۰ نفر از این بازی دیدن کردند. گل‌های این بازی را غلامحسین مظلومی در دقایق ۶۳ و ۷۴ و ۸۰، علی‌رضا عزیزی در دقایق ۱۷ و ۷۳، ناصر نورایی در دقایق ۴۰ و ۴۲ و علیرضا خورشیدی در دقیقه ۴۵ به ثمر رساندند. در مرحله نیمه نهایی تیم ایران به مصاف چین رفت که این بازی در وقت‌های قانونی گلی در برنداشت و در وقت‌های اضافی این تیم ایران بود که با گل‌های علیرضا خورشیدی در دقیقه ۱۰۰ و حسن روشن در دقیقه ۱۱۹ موفق شد دو بر صفر چین را شکست داده و به فینال صعود کند. این بازی ۶۰۰۰۰ تماشاگر داشت. در دیدار فینال تیم ملی کشورمان به مصاف تیم کویت رفت و با وجود جملات فراوان در نیمه اول دو تیم مساوی شدند. اما در نیمه دوم بر روی سماجت حسن روشن و اشتباه دروازه‌بان تیم ملی کویت که از محوطه جریمه بیرون آمد و توپ را با دست لمس کرد، یک ضربه کاشته نصیب ایران شد و علی پروین موفق شد تا از روی همین ضربه دروازه کویت را باز کند تا تیم ملی کشورمان ایران در حضور ۱۱۲۰۰۰ تماشاگر برای سومین بار پیاپی قهرمان آسیا شود. تیم ملی ایران در این دوره منصور رشیدی را درون دروازه داشت که عملکردی عالی از خود نشان داد و در تمامی بازی ها توانست دروازه تیم ملی کشورمان را بسته نگه‌دارد و هیچ گلی در این دوره از مسابقات دریافت نکند تا
تیم ملی ایران تنها تیمی در آسیا باشد که حتی بدون دریافت یک گل توانسته قهرمان جام ملت‌های آسیا بشود در این دوره از بازی‌ها مربیگری تیم ملی کشورمان ایران را حشمت مهاجرانی بر عهده داشت. با وجود این نتایج نسبتاً خوب تماشاگران در دیدار نهایی تیم ملی را هو کردند و بسیاری از آنان در هنگام مراسم اهدای جام قهرمانی به تیم ملی، ورزشگاه را ترک کرده بودند. بازی نسبتاً دفاعی تیم ملی و حملات بی‌هدف و بی‌نتیجه از دلائل اصلی این برخورد خشمگین تماشاگران بود. تیم ملی حتی بعد از ده نفره شدن کویت در نیمه دوم هم حملات جدی‌ای انجام نداد و به دفاع از تک گلش پرداخت. بازیکنان ایران در هنگام مراسم اهدای جام با پیراهن تیم کویت در زمین حاضر شدند.
در سال ۱۹۸۰ ایران به عنوان مدافع عنوان قهرمانی در جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ شرکت کرد. تیم ملی در ابتدا قصد تحریم بازی‌ها را داشت اما در نهایت به دلیل الزامات فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا در مسابقات شرکت کرد. ایران باز هم بدون برگزاری اردوی تدارکاتی مناسب و تنها با انجام دو بازی دوستانه در مقابل تیم امارات متحده عربی راهی کویت شد. این دوره جام ملت‌های آسیا همزمان شد با حمله عراق به ایران و آغاز جنگ ایران و عراق. این امر بر روحیه بازیکنان تأثیر منفی گذاشت، میزبانی بد کویت نیز شرایط را برای تیم ملی سخت‌تر کرد و بازیکنان حتی قصد ترک مسابقات را داشتند اما در نهایت ایران به بازی‌ها ادامه داد ولی موفق به کسب عنوانی بهتر از سومی نشد. ایران برای نخستین بار در این دوره از بازی‌های جام ملت‌های آسیا مساوی کرد و شکست خورد تا رشته پیروزی‌های پیاپی تیم ملی در جام ملت‌های آسیا گسسته شود. در تابستان ۱۹۸۴ تیم ملی بعد از ۲۴ سال در مرحله مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ شرکت کرد و موفق شد با غلبه بر رقبایش پای به مرحله نهایی رقابت‌ها بگذارد. ایران بدون برگزاری بازی دوستانه مستقیماً پای به مرحله نهایی رقابت‌ها گذاشت و در حالی که در گروه آسانی قرار گرفته بود توانست به راحتی به مرحله نیمه‌نهایی صعود کند. در بازی نیمه‌نهایی در حالی که تا دقیقه ۹۰ با یک گل از عربستان پیش بود با گل به خودی شاهین بیانی بازی به تساوی کشیده شد و در وقت‌های اضافه نیز هیچ‌یک از دو تیم موفق به گلزنی نشدند تا ایران در ضربات پنالتی مغلوب شود و از حضور در فینال بازماند. ایران در بازی رده‌بندی نیز در ضربات پنالتی مغلوب کویت شد تا تیم ملی جام را در مقام چهارمی به پایان برساند. تیم ملی جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۸ را در حالی آغاز کرد که تعدادی از بهترین بازیکنانش را به دلیل محرومیت حاصل از استعفای دسته‌جمعی ملی پوشان در که در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ اتفاق افتاد به همراه نداشت. به همین دلیل ایران با ترکیبی جوان پای به رقابت‌ها گذاشت و با این وجود نتایج نسبتاً خوبی در مرحله مقدماتی و گروهی کسب کرد تا به عنوان تیم دوم گروه خود به مرحله نیمه‌نهایی برسد. ایران در بازی آخر مرحله گروهی تن به یک باخت مصلحتی برابر کره‌جنوبی داد تا در مرحله نیمه‌نهایی به سد عربستان نخورد اما محاسبات مربیان تیم ملی اشتباه از آب درآمد و تیم ملی به هر حال در نیمه‌نهایی در مقابل عربستان سعودی تیم اول گروه دو قرار گرفت که بازی این مرحله با شکست ایران همراه بود. تیم ملی توسط مرتضی کرمانی‌مقدم یک بار دروازه عربستان را باز کرد و این گل به گفته تعدادی از کارشناسان داوری صحیح بود اما داور انگلیسی بازی آن را مردود اعلام کرد. در بازی رده‌بندی ایران به دیدار چین رفت که با درخشش عابدزاده تیم ملی در ضربات پنالتی 3 بر 0 پیروز شد تا برای بار دوم ایران به عنوان سومی جام ملت‌های آسیا بسنده کند.
در بهار ۱۹۹۲ تیم ملی یک صعود آسان را به جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۲ تجربه کرد. ترکیب تیم ملی برای این جام بر اساس ترکیب قهرمان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ پکن که دو سال قبل برگزار شده بود بسته شد، اما در جریان بازی‌های مشخص شد که تیم ایران بسیار ضعیف و ناآماده بود و با یک برد و تساوی به ترتیب برابر کره‌شمالی و امارات متحده عربی، تکلیف ایران برای صعود به بازی آخر مقابل ژاپن میزبان کشیده شد. ایران در آن بازی با روحیه‌ای متزلزل ظاهر شد و در دقیقه ۵۵ بازی با اخراج جمشید شاه‌محمدی ده نفره نیز شد و در نهایت در دقیقه ۸۷ با اشتباه احمدرضا عابدزاده مقاومت ایران در هم شکست و ژاپن بازی را ۰–۱ برد و به همراه امارات از گروه صعود کرد و ایران در همان مرحله گروهی حذف شد تا یکی از تلخ‌ترین نتایج فوتبال ملی ایران رقم بخورد. داور بازی بعد از گل ژاپن فرشاد پیوس، مجتبی محرمی و نادر محمدخانی را نیز اخراج کرد تا یک افتضاح اخلاقی نیز برای فوتبال ایران ثبت شود. این عملکرد تا به امروز بدترین عملکرد ایران در ادوار جام ملت‌های آسیا نیز می‌باشد. در بهار ۱۹۹۶ ایران بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های ۱۹۹۶ را با موفقیت پشت سر گذاشت و به جام ملت‌ها صعود کرد. سپس تیم ملی در آذر همان سال در جام ملت‌ها شرکت کرد و هر چند در ابتدا با شکست در مقابل عراق بازی‌ها را آغاز کرد اما در ادامه توانست با 3 پیروزی درخشان 3_1 و ۰–۳ و ۲–۶ برابر به ترتیب تایلند و عربستان سعودی و کره‌جنوبی به نیمه‌نهایی بازی‌ها راه یابد. در این مرحله یک بار دیگر ایران با عربستان سعودی روبرو شد و باز هم داور بازی گل بازیکن ایرانی را مردود اعلام کرد تا کار به ضربات پنالتی بکشد و ایران باز هم مغلوب عربستان شد تا این تیم برای سومین بار ایران را در نیمه‌نهایی جام ملت‌ها شکست دهد. ایران در بازی رده‌بندی کویت را در ضربات پنالتی شکست داد تا برای سومین مرتبه عنوان سومی جام ملت‌ها را از آن خود کند. بازی‌های درخشان تیم ملی و گلزنی‌های خوب مهاجمان تیم ملی، خداداد عزیزی و علی دایی باعث شدند تا این دو عنوان‌های اول و دوم بهترین بازیکن سال آسیا را از آن خود کنند تا برای نخستین بار یک ایرانی برنده توپ طلا شود.
ایران در مارس ۲۰۰۰ در بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ شرکت کرد و با یک صعود آسان توانست جواز حضور در آن بازی‌ها را کسب کند و در سپتامبر همان سال در جام ملت‌های آسیا حاضر شد و در بازی افتتاحیه توانست تیم میزبان، لبنان را با نتیجه ۰–۴ از پیش روی بردارد. در ادامه بازی‌ها ایران با یک برد و یک تساوی از گروهش صعود کرد و برای دومین دوره پیاپی در مرحله یک چهارم پایانی حریف کره‌جنوبی شد و در حالی که لحظات پایانی بازی با یک گل از حریف پیش بود با پذیرفتن گل مساوی کار به وقت‌های اضافه کشیده شد و سپس کره‌ای‌ها در دقیقه ۹۹ بازی با یک گل طلایی ایران را از جام ملت‌ها حذف کردند. در تابستان ۲۰۰۳ تیم ملی ایران بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۰۴ را آغاز کرد و موفق شد برای دهمین دوره پیاپی در جام ملت‌ها حاضر شود. در تابستان ۲۰۰۴ ایران وارد جام ملت‌ها شد و با وجود آنکه حتی تا آستانه حذف در مرحله گروهی نیز پیش رفته بود در نهایت توانست پا به مراحل حذفی بگذارد و در بازی یک چهارم نهایی در دیداری مهیج و نفس‌گیر کره‌جنوبی را ۳–۴ مغلوب کرد اما باز هم در بازی نیمه‌نهایی مغلوب شد تا با پیروزی برابر بحرین در بازی رده‌بندی برای چهارمین بار به مقام سومی جام ملت‌ها برسد. سپس در تابستان ۲۰۰۶ تیم ملی در بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۰۷ شرکت کرد و توانست یک صعود آسان و بی‌دردسر را تجربه کند. تیم ملی در تابستان ۲۰۰۷ در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ شرکت کرد ولی نتوانست در جام ملت‌ها نتیجه مناسبی کسب کند و در مرحله یک چهارم پایانی و در ضربات پنالتی مغلوب تیم کره‌جنوبی شد. تمام گل‌های ایران در آن بازی‌ها را هافبک‌ها و مدافعان تیم ملی به ثمر رساندند و خط حمله تیم ملی عملکرد قابل انتقادی داشت. ایران با یک صعود آسان در جام ملت‌های ۲۰۱۱ شرکت کرد. تیم ملی در آن بازی‌ها شروع بسیار خوبی داشت و توانست بعد از مدت‌ها تمام بازی‌های مرحله گروهی را ببرد تا پای به مراحل حذفی بگذارد. در مرحله یک چهارم نهایی تیم ملی برای پنجمین دوره متوالی با تیم کره‌جنوبی روبه‌رو شد و باز هم همچون دور قبل مغلوب این تیم شد تا برای دومین دوره متوالی در مرحله یک چهارم نهایی حذف شود. تیم ملی در ژانویه ۲۰۱۵ در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ شرکت کرد و توانست باز هم با یک صعود راحت، با سه برد و بدون گل خورده پای به مرحله یک چهارم پایانی گذارد و در این مرحله برابر تیم عراق صف‌آرایی کند. ایران در آن بازی با تصمیم سخت‌گیرانه داور از اواخر نیمه اول ده نفره شد اما در پایان ۱۲۰ دقیقه تلاش بازیکنانش به نتیجه‌ای بهتر از ۳–۳ دست نیافت تا کار تیم ملی باز در جام ملت‌ها باز هم به ضربات پنالتی بکشد و این بار هم ایران در ضربات ناموفق بود تا برای سومین دوره پیاپی در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت‌ها حذف شود.
مرحله مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۱۹ با مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ یکی شد و ایران توانست یک صعود آسان و بی‌دردسر به جام ملت‌ها را تجربه کند. تیم ملی این دوره را بسیار خوب شروع کرد و بدون حتی یک گل خورده تا مرحله نیمه‌نهایی بالا رفت تا این پس از پانزده سال یک بار دیگر حضور در نیمه‌نهایی را تجربه کند اما در این مرحله تیم ملی با یک شکست سنگین ۰–۳ در برابر ژاپن از صعود به دیدار پایانی بازماند. در این دوره برای نخستین بار در تاریخ جام ملت‌ها بازی رده‌بندی برگزار نشد تا بازی ایران در مرحله نیمه‌نهایی آخرین بازی تیم ملی در این جام نیز باشد و در پایان با اعلام ای‌اف‌سی ایران با توجه به عملکرد بهتر نسبت به دیگر تیم حذف شده در مرحلۀ نیمه‌نهایی، مقام سوم را کسب کرد.
منبع(ها): WorldFootball.net(H) Host.
NSTISSAM TEMPEST/1-92 یا الزامات آزمون آزمایشگاهی الکترومغناطیسی فضای کامپوزیتی سند مرجعی است که توسط یادداشت مشورتی ارتباطات امنیت ملی و امنیت سیستم‌های اطلاعاتی وابسته به آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا منتشر شد. این سند در اصل، طبقه‌بندی شده بود. اما در سال ۱۹۹۲ با حذف اطلاعات حساس، در دسترس همگان قرار گرفت. این سند، گام‌های آزمایش برای شناسایی ویژگی‌های تابش الکترومغناطیسی ایجاد و پخش شده توسط دستگاه‌های خاصی در یک محیط آزمایشگاهی را بیان می‌کند.
بایگانی‌های سری واتیکان () هستهٔ مرکزی در شهر واتیکان برای نشر و اشاعهٔ تمام سندها و رساله‌های سریر مقدس، پاپ می‌باشد. به عنوان حاکم شهر واتیکان و دارندهٔ بالاترین مقام، پاپ‌ها می‌توانند تا زمان مرگ یا استعفا، مالکیت این مرکز را در اختیار داشته و به جانشین خود منتقل نمایند. این بایگانی شامل اسناد دولتی، مکاتبات و کتاب‌های حسابرسی پاپ می‌باشد.See Pastor, "History of the Popes", vol. III, 31. مرکز بایگانی سری از کتابخانه واتیکان جدا گردیده و مکانی است که دانشمندان دسترسی بسیار محدودی به آن داشتند تا اینکه در سال ۱۸۸۱، پاپ لئون سیزدهم، فرمان بازگشایی درهای بستهٔ آن به روی محققان را صادر کرد. بیش از هزار نفر از همین محققان، سالانه به بررسی برخی از اسناد موجود می‌پردازند.Table of Admittances to the Vatican Secret Archives in the Last Years () برآورد گردیده که بایگانی مخفی و سری واتیکان حاوی قفسه است. در سال ۱۹۸۰، فضای جدیدی نیز در زیرزمین این مرکز ایجاد گردیده‌است.
اسناد طبقه‌بندی شده می‌بایست در محل اصلی خود قرار داده شوند. انتشار اسناد یا نشر بخش کوچکی از آنها اکیداً ممنوع می‌باشد. از سال ۱۱۹۸ تاکنون، بایگانی کاملی از اسناد در این مرکز وجود دارد. هر چند اسناد مربوط به پیش از سدهٔ سیزدهم محدود است. مستندات موجود از آن زمان شامل موارد جالب توجهی است همچون درخواست هنری هشتم، پادشاه انگلستان برای ابطال ازدواجش. یک رونویسی دست نوشته از محاکمهٔ گالیله در رابطه با الحاد و ارتداد و همین‌طور نامه‌هایی از میکل آنژ وجود دارد که از عدم پرداخت دستمزدش به واسطه کار در سقف کلیسای سیستین گلایه و شکایت دارد.
مونوسکوپ یک شکل خاص از لوله دوربین ضبط ویدئو بود که تنها یک تصویر غیر متحرک را نشان می‌داد. تصویر در لوله شکل می‌گرفت، از این رو نام مونو (تک) سکوپ (نمایش) را روی آن گذاشتند. این لوله شبیه به یک لامپ پرتوی کاتدی (CRT) بود. مونوسکوپ‌ها در اوایل دهه ۱۹۵۰ برای ایجاد الگوهای آزمایش سیگنال تلویزیون و آرم‌های ایستگاه فرستنده سیگنال استفاده می‌شد. این نوع سیستم نسل تست کارت تا دهه ۱۹۸۰ از نظر تکنولوژیکی منسوخ شده بود.
مونوسکوپ به لحاظ ساختاری به CRT (لامپ پرتوی کاتدی) شبیه بود که از یک سمت دارای یک تفنگ شلیک الکترون بود. با این حال، به جای یک صفحه نمایش با پوشش فسفری که تصویر را نشان بدهد، دارای یک صفحه فلزی بود که تصویر روی آن ایجاد می‌شد. همان‌طور که پرتو الکترونی صفحه هدف را اسکن می‌کرد، تعداد متغیری از الکترون‌ها از نقاط مختلف تصویر منعکس می‌شدند. الکترون‌های بازتاب شده توسط یک حلقه الکترود داخلی دریافت می‌شدند و یک سیگنال الکتریکی متغیر را تولید می‌کردند که بعد از تقویت به ویدئو تبدیل می‌شد.
این سیگنال یک تصویر ثابت دقیق از صفحه هدف را ایجاد می‌کرد؛ بنابراین، مونوسکوپ برای تولید تصاویر غیرمتحرک از قبیل الگوهای آزمایش سیگنال و کارت لوگوهای ایستگاه استفاده می‌شد. به عنوان مثال، تصویر کلاسیک سرخپوستی که برای آزمایش سیگنال تلویزیون توسط NBCمورد استفاده قرار گرفت، اغلب با استفاده از یک مونوسکوپ تولید می‌شد که در تصویر زیر نشان داده شده‌است
مونوسکوپ‌ها در طیف گسترده‌ای از الگوهای و پیام‌های استاندارد در دسترس بودند و می‌توانستند یک تصویر سفارشی مانند لوگوی ایستگاه‌های ارسال سیگنال بسازند. "دوربین‌های مونوسکوپ" به‌طور گسترده‌ای برای تولید کارت آزمایش سیگنال، لوگوی ایستگاه، سیگنال‌های خاص برای اهداف آزمایش سیگنال و اعلان‌های استاندارد مانند "لطفاً منتظر بمانید" و "خدمات عادی از سر گرفته خواهد شد …" استفاده می‌شدند. استفاده از آن‌ها بهتر از این بود که یک دوربین را روبروی یک کارت روشن نگه دارند؛ یک دوربین گران را نمی‌شد دایم برای این کار نگه داشت، در عوض مونوسکوپ‌ها همیشه در دسترس بودند و هرگز اشتباه نمی‌کردند یا از فوکوس خارج نمی‌شدند. در واقع، با مقایسه تصویر مونوسکوپ و تصویر دوربین زنده از همان الگوی تست، مونو اسکوپ‌ها اغلب برای تنظیم دوربین‌های زنده استفاده می‌شدند.
قرار دادن یک دوربین الکترونیکی بر روی یک عنوان تک رنگ ثابت برای مدت زمان طولانی می‌توانست باعث سوختن تصویر روی صفحه هدف دوربین شود و حتی در موارد نادر، می‌توانست روی لایه فسفری مانیتور ثابت بماند.
مونوسکوپ‌ها برای ایجاد کاراکترهای متحرک برای رندر ویدئویی حالت متن در نمایشگرهای کامپیوتر برای مدت کوتاهی در دهه ۱۹۶۰ مورد استفاده قرار گرفت [۱] [۲] [۳] [۴]. مونوسکوپ‌ها این محبوبیت را در دهه ۱۹۶۰ به علت عدم توانایی در تولید کارت تست رنگ و تولید سیگنال الگوریتم تست تلویزیون حالت جامد از دست دادند.
بِل‌واروش-لیپوت‌واروش ناحیهٔ ۵ از ۲۳ ناحیهٔ بوداپست در قلب آن است و از دو قسمت تاریخی مجاور به نامهای بل‌واروش (مرکز شهر) و لیپوت‌واروش (شهر لئوپولد) تشکیل شده و مرکز سیاسی، اقتصادی، تجاری و توریستی شهر قلمداد می‌شود. بِل‌واروش-لیپوت‌واروش ۲٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
باچکا توپولا در صربستان، شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف ناحیه ۵ برلین، گئورگه در رومانی، ناحیهٔ ۱ کراکوف، موندراگونه در ایتالیا، ناحیه پراگه ۲، راخیف، رژنیاوا و ریمِته‌آ در رومانی خواهرخوانده‌های بِل‌واروش-لیپوت‌واروش هستند.
بلویانیس یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه دونااوی‌واروش واقع شده‌است. بلویانیس ۴٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۰۷ نفر جمعیت دارد.
بنیه یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه مونور واقع شده‌است. بنیه ۱۶٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
دام والدین () فیلمی در ژانر کمدی-درام، کمدی رمانتیک، و ملودرام به کارگردانی نانسی مایرز است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این فیلم بر اساس دام والدین (۱۹۶۱) بازسازی شده‌است.
پرونده پاراداین () فیلمی نوآر به کارگردانی آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد.
دیوانه‌وار () فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی دریک دورمس است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
بسیاری از عناصر فیلم مشابه و برگرفته از زندگی واقعی خود دریک دورمس هستند. همانند سفرهای مکرر میان لس‌آنجلس و لندن و همین‌طور مشکلاتی که برای وی در زمینهٔ قوانین مهاجرتی آمریکایی، ازدواج موقت و کوتاه و سفر به جزیرهٔ سانتا کاتالینا پیش‌آمد. داستان این فیلم یک نویسندهٔ دیگر هم به نام بن یورک جونز داشت. جونز و دورمس طرحی کلی و ۵۰ صفحه‌ای از فیلم را که بیشتر شامل یک داستان کوتاه از یک فیلمنامهٔ سنتی می‌گردید را پیاده نمودند. این طرح‌ها شامل اهداف خاص، صحنه‌ها، تم‌ها و لحظات هیجانی فیلم بود اما در بر گیرندهٔ کمترین دیالوگ‌ها بود.
ایران از نخستین دوره بازی‌های آسیایی در ۱۹۵۱ تا به حال سیزده بار با تیم بزرگسالان و چهار بار با تیم امید در این رقابت‌ها شرکت کرده‌است و با سه قهرمانی، دو مقام دومی و یک عنوان سومی پرافتخارترین تیم این بازی‌های محسوب می‌شود.
بازی‌های آسیایی نخستین رقابت بین‌المللی و معتبری بود که تیم ملی فوتبال ایران در آن‌ها شرکت کرد. ایران در اسفند ۱۳۲۹ در نخستین دوره بازی‌های آسیایی در دهلی‌نو حاضر شد و موفق شد تا دیدار فینال پیش برود اما در گام آخر مغلوب هند، تیم میزبان شد تا به مدال نقره بسنده کند. سرمربی تیم ملی در آن بازی‌ها مصطفی سلیمی بود. ایران در دوره بعدی بازی‌های آسیایی در مانیل فیلیپین حاضر نبود و در سومین دوره بازی‌های آسیایی در توکیو ژاپن تیم ملی نتایج ضعیفی کسب کرد. دو شکست متوالی و پرگل در برابر اسرائیل و کره‌جنوبی در حالی که تیم ملی حتی نتوانست یک گل به ثمر برساند باعث شدند تا ایران در همان دور نخست از رقابت‌ها کنار رود. تیم ملی در دوره بعدی بازی‌های آسیایی در جاکارتا حاضر نشد تا سومین حضور ایران در این بازی‌ها در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ در بانکوک رقم بخورد. در این دوره ایران تا دیدار نهایی پیش رفت اما در آن بازی تنها روی اشتباه عزیز اصلی دروازه‌بان تیم ملی و سپس بازی دفاعی و وقت‌کشی فراوان بازیکنان حریف، با یک گل مغلوب تیم ملی میانمار شد تا باز هم از دستیابی به مدال طلا بازماند. مربی ایران در این بازی‌ها گئورگی سوچ بود. تیم ملی در دور بعدی بازی‌ها که باز هم در بانکوک برگزار شد، با عملکردی ضعیف و با یک تساوی برابر اندونزی و باخت در برابر کره‌جنوبی در گروه خود سوم شد و از صعود به مراحل بعدی بازماند. سرانجام در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ که به میزبانی ایران و در تهران برگزار شد تیم ملی موفق شد به نخستین عنوان قهرمانی در این بازی‌ها دست یابد تا برای اولین بار مدال طلای بازی‌های آسیایی نصیب ایران شود. تیم ملی در دوره بعدی بازی‌های آسیایی که در بانکوک برگزار شدبازی‌های آسیایی ۱۹۷۸ در ابتدا قرار بود در پاکستان برگزار شود اما به دلیل انصراف این کشور، تایلند میزبانی این بازی‌ها را بر عهده گرفت. شرکت نکرد. ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ که در دهلی‌نو برگزار شد با مربی‌گری جلال چراغ‌پور شرکت کرد و با وجود نتایج نسبتاً خوب در مرحله گروهی در بازی یک چهارم پایانی و در وقت‌های اضافه مغلوب کویت شد تا بدون دستیابی به مدال از دور این بازی‌ها کنار رود. در دوره بعدی بازی‌ها که در سئول کره‌جنوبی برگزار شد حضور ایران با حواشی فراوانی همراه بود و رویارویی چهارده تن از بازیکنان تیم ملی با مربی‌شان، پرویز دهداری باعث شد تا آن‌ها از حضور در تیم ملی استعفا دهند. ایران با وجود این حواشی در این بازی‌ها حضور نسبتاً موفقی داشت و با صعود از گروهش در مرحله یک چهارم نهایی تنها در ضربات پنالتی مغلوب تیم میزبان، کره‌جنوبی‌ای شد که در پایان راه قهرمان نیز شد. تیم ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن با مربی‌گری علی پروین بالاخره موفق شد عنوان قهرمانی را از آن خود کند تا نخستین قهرمانی ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به دست آید و ایران یک مدال روحیه‌بخش را از آن خود کند. با وجود این قهرمانی ایران در دوره بعد در هیروشیما نمایش بسیار ضعیفی را ارائه داد و در مقابل حریفان آسانی همچون ترکمنستان و بحرین به تساوی رسید و به یمن باخت تا بعد از ۲۴ سال ایران یک بار دیگر در همان مرحله نخست حذف شود. حضور ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک با سومین قهرمانی این تیم همراه بود. مربی تیم ملی در این بازی‌ها منصور پورحیدری بود و این دوره آخرین دوره‌ای بود که تیم‌های بزرگسالان در بازی‌های آسیایی شرکت کردند و از دوره بعد بازیکنان زیر ۲۳ سال و تنها با حضور سه بازیکن بزرگ‌سال در این رقابت‌ها حاضر شدند تا بدین ترتیب پرونده تیم ملی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی با سه قهرمان و دو نائب قهرمانی برای همیشه بسته شود.
تیم ملی با مربی‌گری فرانک اوفارل ایرلندی بعد از پشت سر گذاشتن اردوهای آمادگی فراوان و بازی‌های دوستانه زیاد با آمادگی کامل پا به بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ گذاشت و در نخستین گام در بازی‌های مرحله گروهی برابر پاکستان قرار گرفت. این بازی که در ورزشگاه آزادی و با حضور ۷۰۰۰۰ تماشاگر انجام شد با پیروزی ۰-۷ ایران به پایان رسید. تیم ملی در بازی دوم مرحله گروهی در ورزشگاه آزادی و در حضور ۶۵۰۰۰ تماشاگر برمه را با نتیجه ۱-۲ از پیش روی برداشت تا صعود خود را به مرحله بعدی مسجل کند. سومین بازی ایران در مرحله گروهی برابر تیم بحرین انجام شد. این بازی که در ورزشگاه امجدیه و با حضور ۱۰۰۰۰ تماشاگر انجام شد با پیروزی ۰-۶ تیم ملی به پایان رسید. ایران در مرحله دوم که باز هم به صورت گروهی برگزار می‌شد با مالزی، عراق و کره جنوبی در گروه ای همگروه شد. از این مرحله به بعد تمامی بازی‌های تیم ملی در ورزشگاه آزادی انجام شدند. ایران نخستین بازی خود را در در حضور ۳۵۰۰۰ تماشاگر برابر مالزی انجام داد و با تک گل علی پروین ۰-۱ برنده شد. دومین بازی ایران در مقابل کره جنوبی بود که تیم ملی با دو گل غلام‌حسین مظلومی کره جنوبی را مغلوب کرد. آخرین بازی تیم ملی در این مرحله با عراق بود، تیم ملی برای صعود به فینال احتیاج داشت تا در گروهش اول شود و برای این امر کافی بود تا به عراق نبازد. اما در مقابل تیم عراق تنها در صورت پیروزی می‌توانست فینالیست شود. بازی حساس این دو تیم در مقابل دیدگان ۸۵۰۰۰ تماشاگر برگزار شد و ایران در نهایت با تک گل حسن روشن که در دقیقه ۷۶ به ثمر رسید،به پیروزی ۰-۱ دست یافت تا در دیدار فینال در برابر اسرائیل، سرگروه گروه بی قرار بگیرد. دیدار فینال بازی‌های آسیایی در ۲۵ شهریور ۱۳۵۳ و در حضور ۱۰۰۰۰ تماشاگر که در آن زمان رکوردی در آسیا محسوب می‌شد در ورزشگاه آزادی برگزار شد. این بازی که با خشونت و درگیری‌های فراوانی همراه بود در نهایت با گل به خودی ایتسهاک شوم، هافبک اسرائیل که با دخالت و سماجت محمدرضا عادل‌خانی مهاجم تیم ملی در دقیقه ۷۶ به ثمر رسید، ۰-۱ به سود تیم ملی پایان یافت تا ایران برای نخستین بار مدال طلای بازی‌های آسیایی را از آن خود کند. این بازی آخرین بازی ایران و اسرائیل نیز بود چرا که پس از آن اسرائیل از کنفدراسیون فوتبال آسیا کنار گذاشته شد و ایران دیگر هیچگاه با اسرائیل روبرو نشد.