moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اپل II به یکی از موفق‌ترین کامپیوترهای شخصی آن دوران تبدیل شده بود، که به تولید انبوه نیز رسیده بود.
وازنیک از مهندسی لذت می‌برد، نه مدیریت، و همان‌طور که مهندسین دیگری به کمپانی در حال رشد اپل ملحق می‌شدند، او احساس کرد که دیگر نیازی به ماندنش در اپل نیست.
در ماه مه ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳، وازنیک به عنوان حامیSponsor در جشنواره ایالات متحده آمریکا برای جشن گرفتن تکنولوژیهای در حال تکاملEvolving Technologies نیز شرکت کرد. آن‌ها جشنواره را با به نمایش گذاشتن مثال‌هایی از تکنولوژی که شامل کامپیوترها و تلویزیون می‌شد نیز همراه با مردم و موسیقی به پایان رسانیدند.
در سال ۱۹۸۳، او به بخش توسعه محصولات اپل بازگشت. مِیلی به تغییر نقش خود به عنوان یک مهندسی در آنجا نداشت.
در سال ۱۹۸۶، او با دختری به نام کَندیس کِلارکCandice Clark ازدواج کرد، و با نام راکی کلارکRocky Clark (که راکی راکونRocky Raccoon نام سگ او و کلارک نام خانوادگی زن او بود) به دانشگاه برکلی کالیفرنیا برای دست یابی به مدرک کارشناسی رشته مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر نیز بازگشت.
در فوریه سال ۱۹۸۷، دوازده سال پس از پایه‌گذاری اپل، او کمپانی را به کلی ترک کرد. هرچند وازنیک به عنوان کارمند اپل باقی ماند و هر سال دست مزدی حدود ۱۲۰ هزار دلار به او پرداخت می‌شد. او همچنان یکی از سهام داران کمپانی اپل است. از زمانی که او شرکت اپل را ترک کرد تا زمان مرگ استیو جابز که در اکتبر سال ۲۰۱۱ نیز رخ داد، او ارتباط خود با جابز را از بین نبرده بود. هرچند که در سال ۲۰۰۶ طبق اظهارات او، جابز و او دوستان نزدیکی نبودند.
با وجود موفقیت او در تأسیس شرکت اپل، وازنیک احساس خوبی نسبت به مسیر پیش رو گرفته شرکت که نتیجه تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت استیو جابز بود نیز نداشت.
در پست الکترونیکیEmail که یکی از طرفدارانش به او ارسال کرده بود، که در وبسایت وازنیک نیز قابل مشاهده می‌باشد، اشاره‌ای به کناره‌گیری وازنیک از اپل شده‌است، که وازنیک در پاسخ به آن پست الکترونیکی گفت:
یکی از خواسته‌های استیو وازنیک، آموزش دادن به دانش آموزان ابتدایی به دلیل مهم بودن نقش معلم بر زندگی و آینده دانش آموزان بود. سرانجام او توانست به دانش آموزان سال پنجمی تا سال نهمی و همچنان معلمان نیز آموزش دهد.
در طی مصاحبه‌ای با او در سال ۲۰۱۳، او اظهار داشت که مکینتاش به دلیل مدیریت ضعیف استیو جابز شکست خورد، اما این شکست تا زمانی بود که استیو جابز مدیریت را در دست داشت؛ بنابراین با ترک جابز مکینتاش به موفقیت رسید.
همان‌طور که وازنیک گفت:
او دلیل موفقیت نهایی مکینتاش را به کسانی مثل جان اسکالیjohn sculley نسبت داد، و همان‌طور که خودش دربارهٔ جان اسکالی گفت:
در سال ۱۹۸۵ وازنیک تصمیم به تأسیس کمپانی سی ال ۹CL 9 گرفت. دو سال بعد، سی ال ۹ اولین دستگاه کنترل از راه دور عمومی که قابلیت برنامه‌ریزی شدن داشت را نیز معرفی کرد. استیو وازنیک همچنان به دانش آموزان سال پنجمی نیز آموزش داد.
در سال ۲۰۰۱ وازنیک شرکت چرخ‌های زئوس را به منظور ساخت تکنولوژی جی پی اس بی‌سیم نیز تأسیس کرد. همان‌طور که خودش گفت:
در سال ۲۰۰۲ استیو وازنیک به جمع هیئت مدیره کمپانی ریپکورد نتورکز،Ripcord Networks به الن هنکاک،Ellen Hancock گیل املیو،Gil Amelio مایک کانر،Mike Connor و دیگر پایه‌گذار کمپانی چرخ‌های زئوس به نام الکس فیلدینگ،Alex Fielding (تمام فارغ‌التحصیلان شرکت اپل)، برای ساخت دستگاه‌های ارتباط از راه دور جدید نیز ملحق شد. بعد از آن، در همان سال، او به جمع هیئت مدیره شرکت دنجر،Danger Inc سازنده تلفن هوشمند هیپ تاپHip Top نیز ملحق شد.
در سال ۲۰۰۶ درب کمپانی چرخ‌های زئوس نیز بسته شد و وازنیک به همراه دو تن از فارغ‌التحصیلان اپل به نام الن هنکاک و گیل آمِلیو، شرکت فناوری اکویی کورAcquicor Technology را به عنوان یک شرکت مرکزیholding company با هدف سهیم شدن در سهام دیگر کمپانیها در عوض توسعه دادن آن‌ها نیز تأسیس کرد.
در سال ۲۰۰۶ او کتاب زندگی‌نامه خود به نام "آی واز: چگونه توانستم یک کامپیوتر شخصی اختراع کنم، کمپانی اپل را تأسیس کنم، و از این کار لذت ببرم"iWoz: How I Invented the Personal Computer, Co-Founded Apple, and Had Fun Doing It را که توسط نویسنده معروفی به نام جینا اسمیتGina Smith نویسندگی شده‌است را نیز انتشار کرد.
در سال ۲۰۰۶ وازنیک در یک مسابقه ملی در شهر اتلانتا به پشتیبانی و برگزاری شرکت فرستFIRST برای به نمایش گذاشتن رباتهای کمپانی لگوLego نیز شرکت کرد.
در سال ۲۰۰۷ وازنیک به عنوان مشاور به جمع مشاوران کمپانی اسکات وستScottevest نیز پیوست.
در سال ۲۰۰۹ وازنیک به عنوان دانشمند ارشد به کمپانی سرویس دهنده فیوژن-ایوFusion-io که واقع در شهر سالت لیک استان یوتا کشور ایالات متحده آمریکا می‌باشد نیز ملحق شد.http://www.nytimes.com/2009/02/05/technology/business-computing/05wozniak.html?_r=2&ref=technology&
در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ وازنیک در دو مراسم دیگر کمپانی فرست که یکی در سالن بزرگ ایالتی اریزوانا در شهر مرکزی فینیکس و دیگری در شهر لاس وگاس در استان نوادا برگزار شده بود نیز به عنوان داور شرکت کرد.
در هجدهم ماه نُوامبر سال ۲۰۱۰ در شهر هگ کشور هلند جنوبی واقع در غرب قاره اروپا، وازنیک برای سخنرانی در قله علم و تکنولوژی،Science & Technology Summit در مرکز انجمن کنواسیون جهانیWorld Forum Convention Center نیز به جایگاه رفت، که در طی سخنرانی، او از پیشی گرفتن بازار اندروید از بازار آیفون اما حفظ شدن آیفون از لحاظ کیفیتی نیز پیش‌بینی کرده بود.http://www.nytimes.com/2009/02/05/technology/business-computing/05wozniak.html?_r=1&ref=technology
در هشتم ژوئن سال ۲۰۱۱ وازنیک به تیم مدیریتی شرکت فیوژن-ایو برای جشن گرفتن اولین روز تجارت کمپانی در بورس اوراق بهادار ان وای اس ای،NYSE با به صدا درآوردن زنگ افتتاح نیز ملحق شد.
در بیستم ماه اُکتبر سال ۲۰۱۱ وازنیک در یکComputer expo که در مرکز نمایشگاه ارلEarls Court Exhibition Centre در شهر لندن نیز برگزار شده بود، نُطقی با عنوان «رؤیای امروز علم، حقیقت فردای آن» نیز به گوش جمعیت حاضر در آنجا رساند.
در چهاردهم ماه نُوامبر سال ۲۰۱۱ در «روز کار آفرینی» دانشگاه راتگرز واقع در شهر نیو برانزویک ایالت نیو جرسی، استیو وازنیک به منظور سخنرانی برای دانشجویان نیز به آنجا رفت.
در شانزدهم ماه مِی سال ۲۰۱۲ وازنیک در مراسم و از لیوWOZ Live که در نمایشگاه ملبورن و مرکز کنوانسیونMelbourne Exhibition and Convention Centre واقع در کشور استرالیا برگزار شده بود نیز صحبتی انجام داد.
در بیستم ماه اُکتبر سال ۲۰۱۲ وازنیک همچنان در مراسم ابتکار تیوانا در مرکز فرهنگی تیو اناTijuana Cultural Center واقع در شهر تیو انا در کشور مکزیک نیز صحبتی انجام داد.
از زمانی که او شرکت اپل را ترک کرد، رقم بسیار زیادی از پول‌هایش به علاوه پشتیبانی فنی بسیار خوبی را خرج برنامه‌های مربوط به فناوری برای مدرسه محلی خود کرد.
استیو وازنیک، سازمانی به نام «ما را هم آهنگ کن» برای پشتیبانی از پروژه‌های آموزشی و عام‌المنفعه اش نیز تشکیل داد.
در سال ۱۹۸۶ وازنیک تندیس خود به نام "دستیابی به جایزه‌های وازنیک" (که عموماً به "جایزه وازی"WOZZIE AWARD نیز معروف است) را به ۶ تن از دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان کالجcollege منطقه خلیج سانفرانسیسکو به دلیل استفادهٔ نوآورانه‌شان از کامپیوترها در عرصه‌های کسب‌وکار، هنر و موسیقی نیز اهدا کرد.
در سال ۲۰۰۹ یکی از دانشجویان، به کمک دوست وازنیک به نام جو پاتان، با پشتیبانی بنیاد کمپ رؤیاها،Dream Camp Foundation فیلمی به نام "کمپ واز: جنونی تحسین‌برانگیز در بشر دوستی"Camp Woz: The Admirable Lunacy of Philanthropy دربارهٔ استیو وازنیک نیز ساخت.
در سال ۱۹۷۹ به او جایزه گریس موری هاپرGrace Murray Hopper Award نیز تعلق گرفت.
در سال ۱۹۸۵ به او و استیو جابز، از طرف رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به نام رونالد ریگان،Ronald Reagan مدال ملی تکنولوژی نیز اهدا شد.
در ماه دِسامبر سال ۱۹۸۹ از طرف دانشگاه کلرادو در بولدر، جایی که او اواخر دهه ۶۰ میلادی در آن تحصیل کرده بود، به او مدرک افتخاری دکترای مهندسی کامپیوتر نیز اهدا شد. پس از آن، او بودجهای برای ساخت آزمایشگاهی در همان دانشگاه به نام «آزمایشگاه واز»Woz Lab نیز به آن دانشگاه اهدا کرد.
در سال ۱۹۹۷ نام او در موزه تاریخی کامپیوترComputer History Museum نیز ثبت شد.
استیو وازنیک اصلی‌ترین حامی مالی موزه اکتشافات کودکان سن خوزهChildren's Discovery Museum of San Jose نیز می‌باشد. به افتخار او، خیابان رو به رویی این موزه نیز و از ویWoz Way نام گرفت.
در سال ۲۰۰۰ وازنیک به تالار بزرگ مخترعین ملی آمریکاNational Inventors Hall of Fame نیز دعوت شد.
در سال ۲۰۰۱ هفتمین جایزه سالیانه جایزه هنزHeinz Award به دلیل نقش برجسته اش در فناوری و اقتصاد نیز به او تعلق گرفت.
در ماه دِسامبر سال ۲۰۰۵ او مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر را از دانشگاه کترینگ به عنوان جایزه نیز دریافت کرد.
او همچنان از طرف دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی و دانشگاه نوا به دو مدرک دکترای افتخاری دیگر نیز دست یافت، به علاوه دریافت جایزه تکنولوژی از جشنواره Telluride Tech.
در ماه مِی سال ۲۰۱۱ مدرک افتخاری دکترای مهندسی کامپیوتر از طرف دانشگاه ایالتی میشیگان نیز به او تعلق گرفت.
در سال ۲۰۱۱ انجمن انسانیت آمریکاییAmerican Humanist Association به او جایزه اسحاق اسیمووIsaac Asimov Science Award را نیز اهدا کرد.
در سال ۲۰۱۱ به او جایزه کروی فناوریGlobal Award توسط رئیس‌جمهور کشور ارمنستان به دلیل سهم برجسته او در فناوری اطلاعات نیز تعلق گرفت.
در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ استیو وازنیک به مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر از طرف دانشگاه سانتا کلارا نیز دست یافت.
در ماه فوریه سال ۲۰۱۴ در شهر لس آنجلس، استیو وازنیک شصت و ششمین مدال هوورHoover Medal را از طرف رئیس مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک و آقای روبرتو دی مارکاRoberto de Marca نیز دریافت کرد.
به دلیل سهم برجسته او در فناوری، استیو وازنیک افتخار دریافت چندین مدرک دکترای مهندسی کامپیوتر از دانشگاههای مختلف را نیز داشته‌است، که در زیر لیست شده‌اند:
لیستی از اختراعات استیو وازنیک که به نام او ثبت شده‌اند:
بعد از تماشای اجرای یک بازیگر کمدین زن به نام کتی گریفینKathy Griffin در شهر ساراتوگا، کالیفرنیا، وازنیک تصمیم به آشنایی با آن بازیگر گرفت.
هر دو هنرمند جایزه امیEmmy Awards را دریافت کردند.
وازنیک در سکانس‌های بسیاری در فصلِ چهارم سریال ""Kathy Griffin: My Life on the D-List همراه با کتی گریفین نیز بازی کرد.
وازنیک همچنان در مراسم اهدای جوایز انجمن تولیدکنندگان آمریکاProducers Guild of America همراه با کتی گریفین نیز شرکت کرد. هرچند که در "برنامه هاوارد اِسترن"The Howard Stern Show در نوزدهم ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ کتی گریفین اظهار داشت که او و استیو وازنیک دیگر روابط نزدیکی با یکدیگر ندارند و تصمیم گرفتند که تنها دوست یکدیگر باقی بمانند.
"میمون‌های برنامه‌نویس"Code Monkeys یک سریال کارتونی است که در قسمت اول آن شخصیت استیو وازنیک وجود دارد، که وازنیک زحمت دوبله نقش کارتونی خودش در آن سریال را نیز کشیده‌است.
بعد از آن، شخصیت کارتونی وازنیک در قسمت بیستم سریال میمون‌های برنامه‌نویس هم ظاهر می‌شود. به این صورت که او یکی از حاضران همایش سالانه بازی‌های ویدپویی که در شهر لاس وگاس برگزار شده بود نیز می‌باشد، که در آنجا دِیو و جِری را هم ملاقات می‌کند.
شخصیت کارتونی او همچنان در تبلیغ ویدئویی «مکینتاش بخرید» که در قسمت پایانی فصل دومِ سریال میمون‌های برنامه‌نویس پخش شده‌است نیز ظاهر شد.
وازنیک با خبرگزاری بی‌بی‌سیBBC برای فیلم مستند "هکرهای تحت تعقیب"Hackers Wanted محصول سال ۲۰۰۹ که در آن بازی کرده بود نیز مصاحبه ای انجام داد.
وازنیک در فصل هشتم برنامه تلویزیونی "رقصیدن با ستاره‌ها"Dancing with the Stars نیز ظاهر شد و خودی نشان داد. جاییکه او با کارینا اسمیرنوفKarina Smirnoff نیز رقصید.
با این وجود که وازنیک و اسمیرنوف از ۳۰ امتیاز جمعاً ۱۰ امتیاز توسط داوران دریافت کردند، این امتیاز پایین‌ترین امتیاز محسوب می‌شد؛ بنابراین او در انتظار رقص دیگری ماند.
اولین داور وازنیک را به حرکات زانویی که در طی رقص روی زمین انجام داده بود نیز تشویق کرد، اما همچنان نیز اشاره‌ای به خوب نبودنش در قسمت‌های دیگر رقص داشت. این داور ۴ امتیاز به او اهدا کرد.
دومین داور بر رقصیدن وازنیک شبیه به دیوانه‌ها اظهار داشت. این داور همانند داور اولی ۴ امتیاز به وازنیک نیز اهدا کرد.
سومین داور با بیان اینکه وازنیک تازه‌وارد به دنیای رقص می‌باشد، امتیاز بیشتری نسبت به دو داور قبلی به او اهدا کرد. این داور بر خلاف دو داور، قبلی ۵ امتیاز به او نیز اهدا کرد.
وازنیک در یک وبسایت شبکه اجتماعی،Social Networking Wesite پُستی ارسال کرد، که در آن بر دُرُست نبودن رای‌های داوران نیز اظهار داشت، و گفت که داوران به دلیل نگه داشتنش در برنامه نیز مجبور به دروغ گفتن دربارهٔ امتیازش شدند. بعد از آگاه شدن از شیوه و روش داوری، او بخاطر حرفی که در آن وبسایت زده بود نیز عذر خواهی کرد.
با وجود دردِ کِشیدگی در عضلات عقب رانش، و شکستگی در پا، وازنیک همچنان به مسابقه رقص ادامه داد، اما در سی و یکم ماه مارش، با امتیاز ۱۲ از ۳۰ برای رقص تانگوی آرژانتینی که انجام داده بود نیز از مسابقه حذف شد.
در سی ام ماه سپتامبر سال ۲۰۱۰ وازنیک در فصل چهارم سریال "تئوری بیگ بنگ" نیز ظاهر شد. به این صورت که لئونارد، هاوارد و راجش در رستوران کیک پنیری که پنی در آن کار می‌کند نیز در حال غذا خوردن بودند و شلدون هم توسط دستگاهی پیشرفته که از طریق یک نمایشگر ویدئویی متصل به آن چهره او را نشان می‌داد و اسپیکرهایی که صدای او را پخش می‌کردند (در حالی که خود در خانه نشسته بود) نیز در جمع حضور داشت، که ناگهان از حضور استیو وازنیک و همسرش جانت هیل در یک میز که در حال غذا خوردن بودند با خبر شد، و برای گفتگو با وازنیک نیز به سمت او (توسط دستگاه پیشرفته) حرکت کرد.
در سی ام ماه سِپتامبر سال ۲۰۱۳ وازنیک به همراه دو تن از مهم‌ترین اشخاص در شکل‌گیری کمپانی اپل به نام دانیل کتک و اندی هرتزفلد در یک برنامه تلویزیونی به نام
"جان جواب می‌خواهد"John Wants Answers برای بحث دربارهٔ فیلم جابز (فیلمی دربارهٔ زندگی استیو جابز که در سال ۲۰۱۳ پخش شده بود) نیز شرکت کرد.
وازنیک در لوس گاتوس ایالت کالیفرنیا زندگی می‌کند.
وازنیک از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۸۷ با همسر قبلی اش به نام کندیس کلارک زندگی می‌کرد. آن‌ها سه فرزند از خود به جای گذاشتند که جوانترین آن‌ها زمانی که روند طلاق به مراحل نهایی خود رسیده بود نیز متولد شد. پس از به اتمام رسیدن ارتباطش با بازیگر کمدین زنی به نام کتی گریفین، او با زنی به نام جانت هیلJanet Hill که همسر فعلی او می‌باشد نیز ازدواج کرد.
امروزه او اکثر گجت‌ها همچون تلفن‌های هوشمند، تبلتها و فبلتها را خریداری می‌کند، و به عنوان بنیان‌گذار شرکت اپل، برای او فرقی ندارد که از چه بِرَندی همراه با چه سیستم عاملی استفاده کند، زیرا او عاشق همه آنهاست. از آن سیستم عامل‌ها (یا به عبارتی دیگر پلتفرمها) می‌توان به اندروید، ای او اس و ویندوز فون، که در برندهایی همچون اچ تی سی، نوکیا، سامسونگ و اپل قابل استفاده می‌باشند نیز اشاره کرد.
در هفتم ماه فوریه سال ۱۹۸۱، هواپیمایی که وازنیک خلبان آن بود، پس از بلند شدن از فرودگاه سانتا کروز اسکای پارکSky Park Airport در شهر اسکات ولیScotts Valley, ایالت کالیفرنیا نیز سقوط کرد.
وقوع حادثه از آنجا شروع شد که هواپیما در حال بالا رفتن بود که ناگهان از کار می‌افتد، به سوی باند فرودگاه منعکس می‌شود، و به طرف یک خاک ریز نیز سقوط می‌کند.
وازنیک و سه تن از مسافرانش که شامل نامزد او به نام کَندیس کِلارک، برادرش و دوست دختر برادرش می‌شد نیز صدمه دیدند. سر و صورت وازنیک نیز به شدت صدمه دیده بود که شامل از دست دادن یکی از دندان‌هایش می‌شد، و همچنان به مدت پنج هفته از یک نوع بیماری فراموشی به نام انتروگرید امنیزیاanterograde amnesia نیز زجر می‌کشید. در بیمارستان، او چیزی از سقوط هواپیما به خاطر نمی‌آورد، و حتی نام خود را نیز فراموش کرده بود، و پس از آنکه از بیمارستان مرخص شد، کارهایی را که انجام داد بود را هم به خاطر نمی‌آورد.
انجمن ملی ایمنی حمل و نقلNational Transportation Safety Board دلیل حادثه را محتمل بر بلند شدن نابهنگام هواپیما و بی‌تجربگی خلبان نیز گزارش داده‌است.http://news.google.com/newspapers?nid=1356&dat=19830727&id=q5JPAAAAIBAJ&sjid=FAYEAAAAIBAJ&pg=4612,3288724http://techli.com/2012/02/7-crazy-facts-about-apple-co-founder-steve-wozniak/
بوکوفینا منطقه‌ای تاریخی در دامنه‌های شمالی در شمال شرق کوههای کارپات و دشت‌های مجاور است. در حال حاضر بوکوفینا بین رومانی و اوکراین تقسیم شده‌است.
بیسارابیا به منطقه جغرافیایی تاریخی در شرق اروپا اشاره دارد که توسط رودخانه‌های دنیستر در شرق و پروت در غرب محدود شده‌است. این منطقه تا سال ۱۹۲۲ بخشی از امپراتوری روسیه بود اما در جریان جنگ داخلی روسیه به رومانی ملحق شد. شوروی سال ۱۹۴۰ با صدور ضرب‌العجل و تهدید به جنگ، دوباره بیسارابیا را تصرف کرد.
پرتگاه فیلمی به کارگردانی بهرام ری‌پور و نویسندگی محمود حسنی و تهیه‌کنندگی فؤاد نور، سیروس تسلیمی و کامران دانش‌جم ساخته سال ۱۳۷۲ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران این فیلم در آبان ۱۳۷۳ بر روی پرده سینما رفت.
اسماعیل توسط پلیس دستگیرشده و بازپرس او را وادار می‌کند که گذشته اش را مرور کند…
فیلم پرتگاه در دوازهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۲) حضور داشته‌است.
همچنین این فیلم در سیزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۳) در سه بخش پوستر (اعلان دیواری)، بهترین عکاسی و نمونه فیلم (آنونس) شرکت کرده‌است.جشنواره‌های فیلم پرتگاه
جنگ نخست بالکان (ترکی: Birinci Balkan Savaşı، بلغاری: Балканска война، یونانی: Α΄ Βαλκανικός πόλεμος، صربی: Први балкански рат Prvi Balkanski rat) که از اکتبر ۱۹۱۲ تا ماه مه سال ۱۹۱۳ به درازا کشید، مجموعه نبردهایی میان اتحادیه بالکان (صربستان، یونان، مونته‌نگرو و بلغارستان) در برابر امپراتوری عثمانی بود. ارتش مشترک کشورهای بالکان از نظر شمار و برتری راهبردی بر ارتش عثمانی غالب شد و موفقیت سریعی به دست آورد.
در نتیجه جنگ تقریباً تمامی سرزمین‌های اروپایی باقی‌مانده تحت سلطه امپراتوری عثمانی از آن جدا و در میان اعضای اتحادیه بالکان تقسیم شد. حوادث متعاقب این جنگ به ایجاد کشور مستقل آلبانی انجامید. با وجود موفقیت جنگ نخست بالکان، بلغارستان از تقسیم غنایم در مقدونیه ناراضی بود که موجب آغاز جنگ دوم بالکان گشت.
تنش بین کشورهای بالکان بر سر آرمان‌ها و توسعه طلبی‌هایشان در رابطه با مناطق تحت کنترل امپراتوری عثمانی در اروپا از جمله روملیا (مشخصا روم‌ایلی شرقی)، تراکیه و جمهوری مقدونیه با دخالت قدرت‌های غربی به جهت حفظ وضع موجود و حفاظت از اکثریت مسیحی آن در اواسط قرن نوزدهم فروکش کرده بود. تا سال ۱۸۶۷ استقلال صربستان و مونتنگرو تأمین شد که قرارداد ۱۸۷۸ برلین نیز بر آن صحه گذاشت. انقلاب ژوئیه ۱۹۰۸ ترکان جوان که سلطان را مجبور به برقراری دوباره قانون اساسی معلق امپراتوری کرد، پرسش در توانایی حاکمیت عثمانی را دوباره احیا کرد.
تمایل صربستان در سلطه بر بوسنی و هرزگووین با بحران در این منطقه و ضمیمه شدن آن به خاک امپراتوری اتریش در اکتبر ۱۹۰۸ از بین رفته بود. به همین جهت صرب‌ها نظر توسعه طلبانه خود را رو به جنوب برگرداندند. پس از الحاق بوسنی به اتریش ترکان جوان تلاش کردند مسلمانان آن را وادار به مهاجرت به امپراتوری عثمانی کنند. کسانی که این پیشنهاد را پذیرفتند توسط دولت عثمانی در نواحی شمالی مقدونیه که در آن زمان از جمعیت مسلمان اندکی برخوردار بود، سکنا داده شدند. این تجربه برای امپراتوری عثمانی فاجعه بار بود چرا که این مهاجران با مسلمانان حاضر در آلبانی متحد شدند. این افراد حتی در قیام‌های قبل و در جریان انقلاب بهار ۱۹۱۲ مردم آلبانی مشارکت کردند.
در ماه مه ۱۹۱۲ انقلابیون حمیدی آلبانیایی که خواهان بازگشت سلطان عبدالحمید دوم به قدرت بودند، توانستند ترکان جوان را از شهر اسکوپیه بیرون برانند و رو به جنوب تا مناستیر (بیتولا امروزی) پیش بروند. این اقدامات ترکان جوان را در ژوئن ۱۹۱۲ مجبور به پذیرش خودمختاری بخش‌های بزرگی از منطقه کرد. صربستان که با تسلیح انقلابیون حمیدی و آلبانیایی‌های کاتولیک به آن‌ها کمک می‌کرد، از این شورش به عنوان بهانه‌ای برای آغاز جنگ استفاده کرد. میان صربستان، مونتنگرو، یونان و بلغارستان سخنانی از حملات احتمالی علیه مواضع امپراتوری عثمانی پیش از آغاز انقلاب در آلبانی در جریان بود. یک توافق رسمی بین صربستان و مونتنگرو در هفتم مارس به امضا رسید. هجدهم اکتبر پتر اول، پادشاه وقت صربستان با صدور بیانیه‌ای خطاب به مردم صرب حمایت نظامی خود از آلبانیایی‌ها را اعلام کرد.
برای یافتن متحد صربستان به دنبال انعقاد یک قرارداد با بلغارستان برآمد. در توافقی که به دست آمد، بلغارستان می‌توانست در صورت پیروزی بر امپراتوری عثمانی بر نیمی از مقدونیه مسلط شود. از طرفی بلغارستان نیز توسعه مناطق تحت کنترل صربستان تا شمال کوه‌های شار (از جمله کوزوو) را پذیرفت. مناطق حائل «مناطق مورد اختلاف» نامیده شد تا پس از کسب موفقیت در برابر عثمانی، تزار روسیه در مورد آن‌ها داوری کند. در جریان جنگ مسلم شد که آلبانیایی‌ها به صرب‌ها به عنوان آزادی‌بخش نگاه نمی‌کنند و صرب‌ها نیز به پیمان دوستی خود با آن‌ها وفادار نیستند.
پس از کودتای موفقیت‌آمیز برای اتحاد با روم‌ایلی شرقی، بلغارستان رؤیای اتحاد ملی خود را محقق شده یافت. به همین جهت ترتیب ایجاد یک ارتش بزرگ را داد و خود را «پروس بالکان» نامید. اما بلغارستان به هیچ وجه نمی‌توانست به تنهایی در یک جنگ مقابل امپراتوری عثمانی به پیروزی برسد.
در یونان افسران ارتش در شورش کودتای پادگان گودی در اوت ۱۹۰۹ موفق شده بودند دولت ترقی خواه الفتریوس ونیزلوس را به قدرت برسانند که امیدوار بودند مسئله جزیره کرت در دریای مدیترانه را به نفع یونان پیش ببرد. آن‌ها همچنین قصد جبران شکست سال ۱۸۹۷ مقابل امپراتوری عثمانی را داشتند. به همین جهت تحت نظارت مستشاران فرانسوی یک سازماندهی مجدد اضطراری برای ارتش یونان آغاز شد اما با آغاز جنگ در بالکان نیمه تمام ماند. در مذاکرات پیوستن یونان به اتحادیه بالکان بر خلاف توافق بر سر مقدونیه با صربستان، بلغارستان با دادن تعهد در توزیع دستاوردهای ارضی حاصل از جنگ مخالفت کرد. سیاست دیپلماتیک بلغارستان به این صورت بود که صربستان را مجبور به پذیرش موافقت نامه‌ای کند که دسترسی آن به مقدونیه را محدود نماید؛ درحالیکه حتی راضی به چنین توافقی با یونان نیز نبود. بلغارستان می‌پنداشت قادر خواهد بود به کمک ارتش پیش از یونان بخش بزرگی از مقدونیه از جمله بندر سالونیک را به کنترل خود درآورد.
ایتالیا سال ۱۹۱۱ حمله خود علیه امپراتوری عثمانی در لیبی را آغاز کرد و بلافاصله به سرعت جزایر دودکانس در دریای اژه را نیز تصرف نمود. پیروزی‌های قاطع ایتالیایی‌ها مقابل امپراتوری عثمانی این امید را به دولت‌های بالکان بخشید که می‌توانند در جنگ مقابل امپراتوری عثمانی پیروز شوند. تا بهار و تابستان سال ۱۹۱۲ کشورهای مسیحی‌نشین بالکان شبکه‌ای از اتحاد نظامی تشکیل دادند که بعدها اتحادیه بالکان نام گرفت.
قدرت‌های غربی بخصوص فرانسه و امپراتوری اتریش-مجارستان با اطلاع از تشکیل این اتحادیه سعی در منصرف کردن آن در ورود به جنگ با امپراتوری عثمانی داشتند که با شکست مواجه شدند. تا اواخر سپتامبر اعضای اتحادیه بالکان و امپراتوری عثمانی هر دو ارتش خود را به حالت آماده باش درآوردند. مونتنگرو به عنوان اولین کشور در هشتم اکتبر به امپراتوری عثمانی اعلان جنگ کرد. پس از ارسال یک ضرب‌الاجل غیرممکن در ۱۳ اکتبر به باب عالی صربستان، یونان و بلغارستان نیز در هفدهم اکتبر وارد جنگ شدند.
در زمان آغاز جنگ امپراتوری عثمانی در منطقه ۱۲ هزار افسر، ۳۲۵ هزار سرباز، ۴۸ هزار اسب، ۲۳۰۰ قبضه توپ و ۳۸۸ مسلسل در اختیار داشت. از این تعداد ۹۲۰ افسر و ۴۲۶۰۰ سرباز به بخش‌های غیر متمرکز و مابقی به چهار لشکر تخصیص داده شدند. در طرف دیگر سه متحد اسلاو (صربستان، بلغارستان و مونتنگرو) پیش از آغاز جنگ طرح‌های مخفیانه‌ای برای چگونگی پیش برد جنگ در منطقه آماده کرده بودند.
مغرب عربی به مجموعه پنج کشور واقع در شمال و شمال غربی آفریقا گفته می‌شود. مغرب یک واژه عربی است و به معنای سرزمین غروب آفتاب است، این کلمه از دیدگاه جغرافیایی اعراب به معنای سرزمین غرب می‌باشد. امروزه عرب‌ها، این لفظ را عمدتاً به منظور اشاره به مجموعه کشورهای آفریقایی مراکش، الجزایر، تونس، لیبی، موریتانی و سرزمین مورد مناقشهٔ صحرای غربی استفاده می‌کنند.
اروس و تمدن کتابی اثر هربرت مارکوزه (۱۹ ژوئیه ۱۸۹۸–۲۹ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه‌شناس آلمانی است. مارکوزه این اثر مشهورش را در اواسط دهه ۱۹۵۰ نوشت. این کتاب، نقدی بر روانکاوی فروید و خوانشی تازه از نظریات وی دربارهٔ فرهنگ و تمدن به‌شمار می‌آید. مارکوزه در این اثر در پی تبیین و گسترش محتوای آن دسته از آموزه‌های فروید است که معطوف به جامعه‌شناسی و تاریخ در باب انسانند. به نظر مارکوزه برخلاف گفته فروید اساس تمدن نه غریزه ترس از مرگ و سرکوب نیازهای جنسی بلکه غریزه عشق است و انسان‌ها با عشق ورزی و محبت مدنیت و جامعه را خلق کردند و گسترش دادند. فارسی این اثر به قلم امیر هوشنگ افتخاری راد سال ۱۳۸۹ در نشر چشمه منتشر شده‌است.‏ چاپ هفتم آن سال ۱۴۰۰ عرضه شده‌است.‏
کتاب «اروس و تمدن» موفق شد نقدهای مثبت بسیاری را از سوی ابراهام ادل فیلسوف در کتاب «ملت» و نیز از سوی رابرت ام یانگ، تاریخ‌شناس علم در مجله نیواستیتمن دریافت کند. روزنامه نیویورک‌تایمز نیز در بخش نقد کتاب، نقد مفصلی را دربارهٔ همین کتاب به قلم کلاید کلاکهون، انسان‌شناس به رشته تحریر تحریر درآورد. سوزان سانتاگ نیز در روزنامه کلمبیا دیلی اسپکتیتور مقاله مفصلی دربارهٔ کتاب نوشت.. بحث‌های متاخر شامل بحث‌های اچ.ان. توتل آر.جی. هول، و ام. آ برتمان می‌شوند و راجر کیمبل، منقد هنری آمریکایی نیز دربارهٔ همین کتاب در ماهنامه ادبی آمریکایی نیوکریترین به‌طور تفصیلی مطلبی را به‌چاپ رساند.
ابراهام در کتاب خود با تمایز قائل شدن بین این‌که چه بخشی از گنجایش تمدن سرکوبگر که بر دوش رانه‌های اساسی است توسط نیازهای حیاتی ضروری شده و بخشی که در خدمت منافع سلطه است و به دلیل پیشرفت علم در جهان مدرن غیرضروری شده به مارکوزه اعتبار می‌دهد و پیشنهادهایی مبنی بر این‌که چه تغییراتی در نگرش‌های فرهنگی به کاهش چشم‌اندازهای سرکوبگرانه منجر می‌شود، ارائه می‌کند.
رابرت ام یانگ نیز در نقد خود کتاب «اروس و تمدن» را کتابی پراهمیت و صادق و به همان نسبت جدی، پیچیده و گیرا خوانده و دربارهٔ آن نوشته «نتیجه‌گیری مارکوزه دربارهٔ «سرکوب مازاد» فروید را به یک مارکس اروتیک شده تبدیل کرده‌است. او با انتقاد قانع‌کننده‌ای از نئوفرویدی‌هایی چون فروم، هورنی و سالیوان به مارکوزه اعتبار می‌بخشد و اگر چه معتقد است هم آن‌ها و هم مارکوزه ایدئولوژی را با واقعیت اشتباه گرفته‌اند و گستره فیزیولوژی را به حداقل رسانده‌اند با این‌حال از این دیدگاه مارکوزه که «تمایز بین دسته و مقوله‌های روان‌شناختی و سیاسی به واسطه شرایط انسان در عصر حاضر منسوخ گشته» استقبال می‌کند.
سانتاگ نیز در نقد خود بر این کتاب نوشته که به همراه «زندگی در برابر مرگ» نوشته براون(۱۹۵۹) اروس و تمدن نیز نمایانگر «جدیتی نو و تازه دربارهٔ ایده‌های فرویدی است» و اغلب نوشته‌های قبلی دربارهٔ فروید در ایالت متحده را بی‌ربط و سطحی نشان داده‌است.
تاتل نیز پیشنهاد می‌دهد که اروس و تمدن بدون خواندن و مطالعه آثار ابتدایی مارکوزه چون آنتولوژی هگل و تئوری تاریخ‌مندی(۱۹۳۲) به تمامی فهمیده نمی‌شود
هاول نیز نوشته که این کتاب از کتاب‌های «ملانی کلاین» و «نظریه انتقادی اجتماعی»(۱۹۸۹) نوشته سی. فرد آلفرود بهتر و پربارتر است. برتمان نوشته کتاب کتاب اروس و تمدن کتابی هیجان‌انگیز است که نقش مهمی در اثرگذاری مارکوزه داشته‌است. کیمبال نیز کتاب «اروس و تمدن» و «انسان تک‌بعدی»(۱۹۶۴) را تاثیرگذارترین کتاب‌های مارکوزه خوانده و نوشته که دیدگاه‌های او به‌رغم تفاوت‌های اساسی در لحن بسیار شبیه و موازی با نقطه‌نظرات نورمان او. براون است و دیدگاه‌های هر دو متفکر را اشتباه، مضر و مطرود دانسته‌است.
«اروس و تمدن» نقد متفاوتی را از سوی پل ماتیک، نویسنده مارکسیست در مجله سوسیالیست غربی دریافت کرد. این کتاب همچنین توسط استفن. جی وایتفیلد در مجله دیسنت به نقد و چالش کشیده شد.
گفتنی است که ماتیک به مارکوزه به خاطر تجدید تلاش برای خوانش مارکس به فروید به دنبال کوشش‌های ناموفق ویلهم رایش اعتبار بخشیده و با مارکوزه از این لحاظ که تجدید نظرطلبی فرویدی اصلاح‌طلبانه یا غیرانقلابی است موافقت کرده‌است.
با این‌حال او در ادامه نوشت که اگر فروید روش‌هایی که مارکوزه مفاهیم انقلابی را بر مبنای تئوری‌های خودش می‌خواند، می‌دید شگفت‌زده می‌شد. او خاطرنشان می‌کند که روش مارکوزه در غلبه بر این مخمصه که «رضایت کامل از نیازهای غریزی انسان با وجود جامعه متمدن سازگار نیست» مارکسیستی بوده‌است. علی‌رغم
این حقیقت که مارکوزه هیچ‌جا از مارکس نامی نمی‌برد و فقط به‌طور غیرمستقیم از کاپیتالیسم به عنوان تمدن صنعتی یاد می‌کند.
او می‌گوید که مارکوزه می‌کوشد ایده‌هایی را توسعه دهد که پیشتر در زبان کم‌تر غامض تئوری مارکسیستی وجود داشته اما از این واقعیت نیز استقبال می‌کند که مارکوزه سبب شده که روانکاوی و ماتریالیسم دیالکتیکی به همان نتیجه مطلوب برسد. او در پایان نتیجه می‌گیرد که دعوت مارکوزه به مخالفت با شرایط امروزی یک تمرین فلسفی صرف و بدون قابلیت اجرا در کنش‌های اجتماعی باقی می‌ماند. وایتفیلد نیز اشاره می‌کند که خود مارکوزه اروس و تمدن را مهم‌ترین کتاب خود و شایسته توجه به‌عنوان بهترین اثر خود می‌داند. و از شرافت مارکوزه یاد می‌کند که تلاش کرده تصور کند که چگونه کامل‌ترین بیان شخصیت و فراوانی می‌تواند بدبختی که ویژگی حیاتی و سرنوشت محتوم سرنوشت و شرایط بشری تلقی شده مهار کند.
او این کتاب را برای گمانه‌زنی‌های مارکوزه دربارهٔ این‌که چگونه شکل‌گیری زندگی بدون محدودیت‌های مادی می‌تواند معنادار باشد کتابی هیجان‌انگیز توصیف کرده‌است.
او همچنین استدلال می‌کند که دیدگاه مارکوزه مبنی بر این‌که می‌توان از تکنولوژی برای ساخت یک آرمان‌شهر استفاده کرد، با رد بوروکراسی تکنوتراتیک در اثر بعدی‌اش «انسان تک‌ساحتی» سازگار نیست. او همچنین می‌گوید که همین کتاب بوده که پاپ پل ششم را به محکوم کردن مارکوزه در سال ۱۹۶۹ واداشت.
"اروس و تمدن" موفق شد نقدهای مثبتی را از سوی مارتین گروتجان، روان‌شناس در مجله آکادمیک The Psychoanalytic Quarterly, پل نایبرگ در مجله آموزشی هاروارد، ریچارد ام. جونز در ژورنال آمریکایی امریکن ایماگو و یک نقد منفی از هربرت فینگارت در مجله متافیزیک دریافت کند. اروس و تمدن در مجله آمریکایی جامعه‌شناسی نقدهای مثبتی را از سوی کرت هاینریش وولف و بعدها یک نقد ترکیبی از نویسنده‌ای با نام مستعار باربارا کلارنت دریافت کرد.
این کتاب همچنین از سوی مارگارت سرولو در ژورنال نیوژرمن کریتیک به بحث گذاشته شد.
گروتجان کتاب "اروس و تمدن" را نقد فلسفی جدی و صادقانه روانکاوی توصیف و افزوده که کتابی است که هم جذاب است و هم خوب نوشته شده‌است.
او مارکوزه را برای توسعه منطقی و روانکاوی گرایش‌های دینامیکی غریزی که منجر به اتوپیای یک تمدن غیرسرکوبگر شده و نیز نشان دادن اینکه آزادی واقعی دنیای واقعی امروز دست‌یافتنی نیست و در رؤیاها فانتزی‌ها و تجربه‌های هنر می‌ماند، ستوده و با اینحال پیشنهاد می‌دهد که محدودیت عقاید پایه یا اولیه سرکوب اشتباه فهمیده شود.
نیبرگ کتاب را درخشان و جذاب و فوق‌العاده توصیف می‌کند و نتیجه می‌گیرد که شاید این کتاب مهم‌ترین کتابی باشد که دربارهٔ نظریه ورانکاوی بعد از مدت مدید منتشر شده‌است.
جونز نیز تفاسیر روانکاروانه مارکوزه را ستوده و نیز اشاره کرده که مارکوزه علی‌رغم این‌که خودش روانکاو نیست اما نظریه‌های روانکاوانه را خوب درک کرده و مسیر ارتقا آن را نشان داده‌است. با اینحال معتقد است که مارکوزه برخی سؤال‌ها را بی‌پاسخ رها کرده‌است.
فینگارت مارکوزه را اولین فردی می‌دانست که ایده یک جامعه اتوپیایی عاری از سرکوب‌های جنسی را به یک فلسفه سیستماتیک تبدیل کرده‌است و با این همه اشاره می‌کند که مارکوزه از اصطلاح "سرکوب" به روشی استفاده می‌کند که تماماً معنای آن را در مقایسه با "کاربرد سخت روانکاوانه" تغییر می‌دهد و از این اصطلاح برای اشاره به سرکوب، تعالی و تصعید و سرکوب محض و قید و محدودیت استفاده می‌کند. او همچنین دقت و صحت درک مارکوزه را از فروید زیر سؤال می‌برد و توضیح می‌دهد که او در واقع تحلیل‌ها و نتایجی را ارائه می‌دهد که پیش از این توسط فروید به کار رفته و پذیرفته شده بوده‌است. او همچنین این سؤال را پیش می‌کشد که آیا تصور کلی او از خردورزی حس‌برانگیز اصیل بوده باشد یا خیر و از مارکوزه برای ناتوانی در ارائه بحث کافی دربارهٔ عقده ادویپ انتقاد کرده‌است. او نتیجه می‌گیرد که مارکوزه تنها نگاه غریزی و تک‌بعدی انسان را مطرح کرده و جامعه غیر سرکوبگر پیشنهادی او یک اتوپیایی فانتزی بوده‌است.
ولف از کتاب مارکوزه به عنوان یک کتاب عالی یاد می‌کند و وسعت و دامنه "شگفت‌انگیز" کتاب و حس الهام‌بخش تعهد نویسنده آن را ستایش می‌کند. او همچنین در ادامه اشاره می‌کند که می‌توان از این کتاب برای شکست مارکوزه در پاسخ قطعی دادن به برخی از حذف‌ها و ابهامات انتقاد کرد. با این حال او این نکته‌ها را کم‌اهمیت تلقی می‌کند. ۲۰کلارنت نیز "اروس و تمدن" را کتابی عمیق‌تر از "انسان تک‌بعدی" (۱۹۶۴) می‌دانست زیرا این کتاب به موضوع اصلی "چطور باید زندگی کنیم؟" می‌پرداخت؛ با این‌حال کلارنت بر این عقیده بود که تصمیم مارکوزه با استناد به نوشته‌های فروید برای تحلیل مبحث و گفتمان این‌که چه کاری باید برای منابع جامعه انجام شود شاید عمر کتاب را کوتاه کرده‌است زیرا فروید بعد از دهه ۷۰ میلادی از صحنه روشنفکری آمریکا خارج شد درست زمانی که مارکوزه به قله شهرت خود رسید.
کلارنت کتاب سرمایه؛ نقد اقتصاد سیاسی مارکس (۱۸۶۷–۱۸۸۳) را به عنوان منبعی از دیدگاه‌های مارکوزه دربارهٔ تولید و بازار کار معرفی کرده و ترکیب مارکس و فروید را بسیار هوشمندانه وصف کرده‌است.
کلارنت مارکوزه را برای کاربرد روانکاوی در تبدیل مفهوم بیگانگی مارکس به یک ساختار روانکاوی ظریف و نامحسوس‌تر تحسین می‌کند. از نظر کلارنت کتاب ایده‌های را پیش‌بینی می‌کرد که بعدها توسط فیشل فوکوی فیلسوف ارائه شد اما با یک مکانیسم تاریخی معقول‌تر از ایده مغشوش فوکو از گفتمان. به هر حال کلارنت فصلی که مارکوزه به ارائه دلایل فرویدی صحیح برای تاریخ‌گرایی اصل واقعیت ارائه کرده را صرفاً علاقه تاریخی او می‌داند و نوشته که مارکوزه یک اتوپیای تاریک و سایه‌وار پیشنهاد می‌دهد. کلارنت همچنین پیشنهاد می‌دهد که عموماً برداشت‌ها و تفسیرهای نادرستی از کتاب اروس و تمدن شده و مارکوزه نگران دفاع از عشق آزاد و موقعیت‌های جنسی دشوار نبوده‌است.
بحث‌های مربوط به این کتاب در نظریه و جامعه شامل بحث‌های مارتین جی فیلسوف و تاریخدان نانسی شادورو روان‌شناس سی. فرد آلفورد می‌شود.
جی این کتاب را یکی از مهم‌ترین آثار مارکوزه و آرمان‌شهری‌ترین آن‌ها توصیف می‌کند. او در ادامه می‌گوید که این کتاب تئوری یادبود مارکوزه را تکمیل می‌کند مطابق با آنچه حافظه تک بعدی را دگرگون می‌کند و امکان آینده‌ای جایگزین را فراهم می‌آورد و به مارکوزه کمک کرده تا شکلی از تئوری انقلابی را پیش ببرد که دیگر قادر به تکیه بر پرولتاریایی انقلابی نیست. بااینحال او از تئوری مارکوزه برای شناسایی نامشخص حافظه جمعی و فردی انتقاد هم می‌کند و می‌نویسد که مارکوزه نتوانسته توضیح دهد که چطور یک فرد در هویت کهن با گونه‌ها قرار می‌گیرد. او پیشنهاد می‌دهد که علی‌رغم نگاه تحقیرآمیز مارکوزه به یونگ باید یک رابطه نزدیک و همبستگی بین دیدگاه آن دو وجود داشته باشد. او از ماکوزه به دلیل عدم انجام آزمایش‌هایی در به خاطر آوردن‌های شخصی شبیه آنچه والتر بنیامین انجام داده یا در بررسی موشکافانه تفاوت بین حافظه شخصی یک رویداد واقعی در زندگی فرد و حافظه تاریخی جمعی رویدادها که مقدم بر همه موجودات زنده است انتقاد می‌کند.
جی پیشنهاد می‌دهد که دیدگاه فیلسوف ارنست بلوخ ممکن از از دیدگاه مارکوزه بهتر باشد زیرا آن‌ها کوشش بیشتری برای شرح «جدید در تاریخ» کرده‌اند و با دقت و وسواس بیشتری از همسان‌پنداری به خاطر آوردن با تکرار اجتناب کرده‌اند.
کابوکی-زا در منطقه چوئو و محلهٔ گینزا واقع شده‌است.
این تئاتر در سال۱۸۸۹ میلادی ساخته شده‌است. این تئاتر به نمایش کابوکی تئاتر سنتی ژاپن اختصاص دارد.
بِلیل یکی از ۱۲ تیره از طایفه شهنی است که خود دارای ۹ اولاد می‌باشد.نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شهنی نام فامیلی اغلب آنها عالی‌پور بیرگانی یا شهنی می‌باشد. روستای آنها در نزدیکی شهرستان مسجد سلیمان، در دهستان تل بزان قرار دارد، که نام روستا عوض‌آباد می‌باشد و برگرفته از نام یکی از مردان تیره بلیل (مشهدی عوض) فرزند شفیع‌آقا از اولاد روشن می‌باشد.
سپهبد فرج‌الله آق‌اولی (۱۲۶۷ اصفهان - ۱۳۵۳ تهران) از فرماندهان ارتش شاهنشاهی ایران بود.
پدرش امان‌‏الله خان نصیر خاقان، پرشك مخصوص بانوی عظمی خواهر ظل‌السلطان و خواهر ناتنی ناصرالدین شاه بود. پدر بزرگش اسدالله خان آق‌اولی و برادر کلنل فضل‌الله خان بود. در مدرسه‏ ادب درس خواند كه میرزا یحیی دولت‌‏آبادی تأسیس کرده بود. در کنار مدرسه زبان انگلیسی را نیز به‌خوبی آموخت و سپس به معلمی مشغول شد. در زمانى كه صنیع‌‏الدوله وزیر مالیه بود، در آن وزارتخانه استخدام و مأمور تغییر حسابهاى دولتى از سیاق به عدد شد.
فرج‌الله آق‌اولی سپس دوره مدرسه‏ ژاندارمرى را گذراند و افسر شد. هنگامی که مورگان شوستر آمریكایى مستشار مالیه ایران شد، او را با درجه نایب (ستوان) اولی و برادرش فضل‌الله را با درجه سلطانی (سروانی) به استخدام ژاندارمرى خزانه درآورد. اما با اولتیماتوم روسیه در سال ۱۲۹۰، دولت ایران ناچار به اخراج شوستر شد و در پی آن، ژاندارمری خزانه نیز انحلال یافت.
فرج‌الله آق‌اولی به درجه سلطانى (سروانی) در ژاندارمی و فرماندهى گردان قزوین رسید. سپس به فرماندهى گردان مستقل تهران و ریاست اجرائیات ژاندارمرى رسید. فرماندهى گردان اراك، فرماندهى ژاندارمرى مازنداران و گرگان از مشاغل بعدى او بود. در مازندران موفق به خلع سلاح خوانین محلى و قلع و قمع سارقین و اشرار سوادكوه و فیروزكوه شد.
با ادغام ژاندارمری در قزاق‌خانه و تشکیل قشون یکپارچه در سال ۱۳۰۰، آق‌اولی با درجه‏ سرهنگى به ریاست ستاد لشكر غرب منصوب شد. در سال ۱۳۰۴ حاکم نظامی گیلان و پس از تصویب قانون نظام وظیفه اجبارى در سال ۱۳۰۵ مأمور تأسیس اداره نظام وظیفه و ریاست آن شد. در سال ۱۳۰۷ با درجه‏ سرتیپى حكمران كل خوزستان شد. در مدت سه سال حكمرانى در خوزستان، ضمن برقراری امنیت، موفق به اقدامات عمرانى و آبادانى نیز شد.
پس از پایان مأموریت خوزستان در سال ۱۳۱۰ به ریاست اداره‏ كل آمار و ثبت احوال منصوب شد و سال‏ها این سمت را به عهده داشت تا اینکه در آذر ۱۳۲۰ به فرماندهى امنیه (ژاندارمری) كل کشور منصوب شد و نام امنیه را به ژاندارمرى تغییر داد. یونیفرم ژاندارم‌ها را نیز تغییر داد. در سال ۱۳۲۲ به درجه سرلشکری رسید اما همراه با عده‏ زیادى از رجال و افسران و مهندسان راه‌‏آهن به اتهام هواداری از آلمان به دست نیروهای متفقین دستگیر شد و یک سال و چند ماه در تهران و اراک در اسارت به سر برد.
سرلشكر آق‌‏اولى پس از آزادى به ریاست اداره دادرسى ارتش منصوب شد. در بهمن ۱۳۲۴ به جاى سرلشكر ارفع به ریاست ستاد ارتش رسید اما در اوایل سال ۱۳۲۵ استعفا داد و به ریاست دادرسى ارتش بازگشت. در خرداد ۱۳۲۶ در كابینه‏ قوام‌‏السلطنه به وزارت كشور تعیین شد اما پس از سه ماه به سبب مخالفت با ادامه‏ حكومت نظامى در تهران و به عنوان اعتراض از كابینه خارج شد.
در كابینه‏ ابراهیم حكیمى كه در دی ۱۳۲۶ تشكیل شد، سرلشکر آق‌اولی بار دیگر به وزارت كشور رسید اما پس از قتل محمد مسعود روزنامه‌نگار جنجالی که به استیضاح دولت انجامید، در اسفند ماه برکنار شد. در سال ۱۳۳۰ به درجۀ سپهبدی نایل آمد. از شهریور ۱۳۲۵ رئیس بانك سپه شد که این شغل او تا سال ۱۳۵۲ ادامه یافت.
سپهبد آق‌‏اولى فردی صوفی‌مسلک بود و در جوانى به انجمن اخوت پیوست. در احیای آثار باستانى نیز پیشقدم و عضو برجسته و از سال ۱۳۳۴ تا هنگام مرگ رئیس انجمن آثار ملى بود. در بناى آرامگاه فردوسى سهم بسزایى داشت. با پشتیبانى و نفوذ او، نزدیک به ۷۵ جلد كتاب‏ ارزشمند در زمینه‌‏هاى فرهنگ و میراث ملى ایران انتشار یافت. تأسیس موزه سکه از خدماتی است که در زمان ریاست وی بر این بانک اجرا شد.
مهاجرت اجباری اشاره به جابجایی اجباری شخص یا اشخاص به محلی دور از خانه یا منطقه‌شان دارد. این اجبار می‌تواند خشونت‌آمیز باشد. مهاجرت اجباری در طول تاریخ به دلایل مختلف اتفاق افتاده‌است. جابجایی جمعیت به دلایلی مختلف مانند پروژه‌های کاری عمومی یا پاکسازی قومی تحمیل می‌شود. بر پایهٔ تعریفِ سازمان بین‌المللی مهاجرت، "مهاجرِ اجباری" کسی است که برای فرار از آزار و اذیت، جنگ، سرکوب، بلایای طبیعی یا فجایعِ بشری، تخریبِ محیط زیست یا شرایطِ دیگرِ زندگی، آزادی یا امرار معاشِ وی به خطر افتاده‌است و مجبور به گریز است.http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---asia/---ro-bangkok/documents/publication/wcms_160632.pdf
پیراهن نوعی پوشاک است که برای بالاتنه استفاده می‌شود. در اصل پیراهن نوعی پوشاک است که عمدتاً مردان در زیر لباس رسمی می‌پوشند. پیراهن مردانه در دو نوع آستین کوتاه و بلند تولید می‌شود و انواع یقه را دارد.
بیشتر پیراهن‌های مردانه روی سینه چپ خود جیب دارند که به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد، جیب در پیراهن‌های مردانه برای ایجاد تنوع در مدل افزوده شده‌است و کاربرد و ضرورت خاصی ندار.
در سال ۱۸۷۱ شرکت برون و دیویس (Brown & Davis Co) اولین نوع پیراهن را که قسمت سینه آن با دکمه بسته می‌شد، به ثبت رساند. تا پیش از آن مردم پیراهن را از سر به تن می‌کردند و پیراهن به یکی از لباس‌های محبوب آقایان تبدیل شد.
تا قرن هجدهم پیراهن به عنوان زیرپوش استفاده می‌شود و تنها یقه آن قابل مشاهده بود. تا اواخر قرن نوزدهم پیراهن سفید مظهر ادب بود. فقط ثروتمندان پیراهن خود را چندین بار برای شستشو می‌دادند. با توجه به اینکه انجام بسیاری از کارها به تمیزی پیراهن صدمه می‌زد، فقط شخصیت‌های خاصی مثل اشراف و ثروتمندان می‌توانستند آن را بپوشند.
به‌طور سنتی پیراهن البسه ای مردانه است. هرچند زنان در بسیاری از موارد در گذشته بلوز می‌پوشیده‌اند. در هر حال در اواسط قرن هجدهم میلادی کم‌کم به لباسی مناسب زنان نیز تبدیل شدند تا آنکه امروزه لباسی شناخته می‌شوند که هر دو جنسیت آن را می‌پوشند.
اتو کشی پیراهن نسبت به تی‌شرت سخت‌تر است. و معمولاً زمان بیشتری برای اتوکشی صرف می‌شود.
باغ شاه، که بیشتر به صورت باغشاه نوشته شده است، نام چند باغ در برخی از شهرها است:
برادر کوچکDoctorow, Cory. "Little Brother". New York: Tor Teen, 2008 نام رمانی است از کوری دکترو که در سال ۲۰۰۸ (میلادی) توسط انتشارات تور بوکز منتشر شدهRelease date. و توسط گروهی مترجمان داوطلب، به فارسی برگردانده شده‌است. این رمان دربارهٔ چندین نوجوان در سان فرانسیسکو است که بعد از یک حملهٔ تروریستی در شهرشان، با حملهٔ وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا به حقوق شهروندیشان مواجه می‌شوند و سعی می‌کنند از آن دفاع کنند.
در این کتاب مسایل امنیتی شبکه و اینترنت به زبان سادهٔ داستان بیان شده‌است.
این کتاب تحت مجوز Creative Commons Atrribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 منتشر شده‌است.
کنستانتین چهارم متولّد سال ۶۵۲ میلادی یکی از امپراتوران بیزانس بود، دوران سلطنتش از ۶۶۸ میلادی تا ۶۸۵ میلادی (۱۵ سال) بود، او در حالی به پادشاهی رسید که خطر امپراتوری عربی (امپراتوری اسلامی) به‌شدت احساس می‌شد و ۵۰ سال بود که همواره بیزانس مورد هجوم اعراب تازی قرار گرفته بود.
اعراب مسلمان به مدت طولانی ۴ سال از طرف آسیایی به رهبری نیروهای عبدالرحمن پایتخت بیزانس؛ قسطنطنیه را محاصره کرده ولی سرانجام مجبور به عقب‌نشینی شدند.
دو روی سکه فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی محمد متوسلانی و تهیه‌کنندگی یدالله شهیدی، محمد متوسلانی، حسین فرح‌بخش و عبدالله علیخانی ساخته سال ۱۳۷۱ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران این فیلم در دی ۱۳۷۲ بر روی پرده سینما رفت.
محمد متوسلانی و فریدون جیرانی فیلمنامه این فیلم را نوشته‌اند و رضا بانکی نیز مدیر فیلمبرداری این فیلم بوده‌است. ابوالفضل پورعرب، احمد هاشمی، لیلا مصدقی، مرتضی ضرابی، نادیا گلچین، منوچهر حامدی، و امین حیایی در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. ابوالفضل پورعرب در این فیلم با اجرای نقش یک انسان خلافکار که رو به زندگی سالم آورده‌است و نشان دادن حس مورد سوظن بودن توانست بازی قابل قبولی را از خود ارائه دهد.سابقه بد قابل جبران است! وبگاه شبکه نمایش
امیر پس از سه سال از زندان آزاد و مشغول به کار در یک مبل‌فروشی می‌شود. به زودی آشنایی‌اش با هما و قرار ازدواج با او، سبب می‌شود تا با روحیه و جدیت بیشتری کارش را پیگیری کند و..
فیلم دو روی سکه در دوازهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۲) در بخش بهترین عکاسی (حسین فرح‌بخش) حضور داشته‌است.
همچنین این فیلم در سیزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۷۳) در دو بخش پوستر (اعلان دیواری) و نمونه فیلم (آنونس) شرکت کرده‌است.جشنواره‌های فیلم دو روی سکه
آناستاسیوس با نام کامل فلاویوس آناستاسیوس (زادهٔ پیرامون ۴۳۰ – درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۵۱۸) امپراتور امپراتوری روم شرقی (بیزانس) از ۴۹۱ تا ۵۱۸ بود.
آناستاسیوس در حدود سال ۴۳۰ پس از میلاد در دیراکیوم (دراج امروزی در آلبانی) در خانواده‌ای ایلیریایی زاده شد. پدرش پومپیوس، از نجیب‌زادگان دیراکیوم و مادرش آناستازیا کنستانتینا، بانویی آریان‌مذهب بود. آناستاسیوس به هتروکرومی دچار بود و یک چشمش عنبیه‌ای آبی‌رنگ و دیگر چشمش عنبیه‌ای سیاه داشت و به همین سبب او را دیوکوروس (دو مردمکی) لقب داده بودند.
زنو، امپراتور وقت روم در ۴۹۱ درگذشت و آناستاسیوس که یکی از مقامات بزرگوار کاخ به‌شمار می‌رفت توسط آریادنه، بیوهٔ امپراتور که او را به برادر زنو لانژینوس ترجیح می‌داد بر تخت امپراتوری روم شرقی نشانده شد. او همچنین کمی بعد در ۲۰ مه ۴۹۱ با آناستاسیوس ازدواج کرد.
آناستاسیوس حکومتش را با لغو فروش مناصب، اصلاح مالیات و امتناع از پاداش‌دهی به خبرچینان آغاز نمود. سپس در نخستین قدم هم‌وطنان ایسوریایی قدرتمند و یاغی زنو را از قسطنطنیه اخراج و آنان را در تراکیه اسکان داد. در ۵۱۲ دیواری را برای دفاع از قسطنطنیه در برابر حملات بلغارها و اسلاوها از دریای سیاه تا دریای مرمره ساخت.
آناستاسیوس از ۴۹۲ تا ۴۹۷ درگیر جنگ با ایسوریایی‌هایی طرفدار لانژینوس بود. آناستاسیوس لانژینوس را به تباید در مصر تبعید و هموطنان ایسوریاییش را نیز از قسطنطنیه رانده بود. این اعمال باعث شورش ایسوریایی‌ها و بروز درگیری بین آنها با امپراتور شد. با این حال لشکر اصلی آنها به فرماندهی لانژینوس در ۴۹۱ در کوتیائوم در فرگیه شکست خورد و شورش‌های آنان تا ۴۹۸ به پایان رسید.
در ۴۹۷ آناستاسیوس حکومت آستروگوتی تئودوریک در ایتالیا را به رسمیت شناخت اما دیری نپایید که هر دو حاکم رو در روی یکدیگر قرار گرفتند و آناستاسیوس در ۵۰۸ با اعزام ناوگانی به سواحل ایتالیا یورش برد. در همین زمان نبرد با ایرانیان که در ۵۰۲ متوقف شده بود با خودداری آناستاسیوس از پرداخت سهم خود در محافظت از در آلان، گذرگاهی که قبایل چادرنشین هرازگاه با عبور از آن شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس را مورد حمله قرار می‌دادند، بار دیگر از سر گرفته شد.
با حملهٔ ساسانیان، آناستاسیوس دژهایی را برای محافظت از مرزهای شرقی خود بنا نمود اما در ۵۰۵ بین دو طرف صلح برقرار شد و آناستاسیوس با پایان یافتن جنگ آناستازی پذیرفت تا غرامتی را به شهنشه ایران بپردازد.
آناستاسیوس در ابتدا پیرو مسیحیت ارتودوکس بود اما به تدریج طرفدار طریقت میافیزیتیسم مبنی بر طبیعت الهی یگانهٔ مسیح شد. این رویکرد او باعث بروز ناآرامی‌هایی در قسطنطنیه و استان‌های اروپایی روم شرقی گردید اما در مقابل صلح با مصر و سوریه را به‌همراه داشت. با این حال ویتالیانوس، فرماندهٔ ارتش در تراکیه دو بار علیه آناستاسیوس دست به شورش زد که هربار با وعدهٔ جلب رضایت او از مواضع خود عقب‌نشینی کرد، اما سرانجام در ۵۱۵ دست به حمله زد که با شکست او همراه بود.
آناستاسیوس در ژوئیهٔ ۵۱۸ درگذشت. او تمایل داشت تا برادرزادگانش جانشین او شوند اما درعوض ژوستین یکم، فرماندهٔ ۷۰ سالهٔ محافظین و عموی امپراتور بعدی ژوستینیان پس از او بر تخت امپراتوری روم شرقی نشست.
کیمبرلی جین "کیم" راور بازیگر آمریکایی است او دانش‌آموخته از دانشگاه بوستون در رشتهٔ تئاتر است. او دارای سه خواهر است و همسرش مانوئل بویر نام دارد و دارای دو فرزند است، او علاوه بر زبان مادری خود انگلیسی به زبان فرانسه تسلط دارد، از سریال‌های معروفی که او درشان نقش آفرینی کرده می‌توان به آناتومی گری (تاکنون-۲۰۰۹)، قانون و نظم (۱۹۹۶)، دیدبان سوم(۱۹۹۹) و ۲۴ (۲۰۰۷–۲۰۰۴) نام برد.
بانو والری جین موریس گودال (زاده ۳ آوریل ۱۹۳۴)، معروف به جین‌گودال، دانشمندی انگلیسی است که در زمینه‌های رفتارشناسی جانوران و مردم‌شناسی مطالعه می‌کند.
او از سال ۲۰۰۲ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع حفاظت از طبیعت است.http://outreach.un.org/mop/
او در سال ۱۹۳۴ در شهر لندن انگلیس به دنیا آمد و در دانشگاه کمبریج در کشور انگلیس تحصیل کرد. او دربارهٔ شامپانزه ها و حفاظت از آن‌ها مطالعه می‌کرد.
وی در زمان کودکی تعدادی کرم خاکی از باغچه‌ی خانه جمع می‌کند و زیر بالشش مخفی می‌کند. وقتی پرستار او این اتفاق را می‌بیند شوکه می‌شود و جیغ می‌زند.لیبی رومرو، در کتاب جین گودال در قلمرو شامپانزه‌ها، انتشارات پرتقال.
وی موسس سازمان غیردولتی حفاظت از شامپانزه‌ها، به نام جِی.جی.آر(j.g.r) بود که هنوز هم برپاست. خود وی نیز در این مجموعه مشغول به کار است.لیبی رومرو، در کتاب جین گودال در قلمرو شامپانزه‌ها، انتشارات پرتقال.
نام پسر او، از سه مرد تاثیرگذار در زندگی‌اش گرفته شده. هوگو اریک لوییس ون لاویک. هوگو ون لاویک نام شوهر سابق و پدر پسرش، اریک نام عموی جِین، و لوییس برگرفته از نام لوییس لیکی استادش.لیبی رومرو، کتاب جین گودال در قلمرو شامپانزه‌ها.
5 - سخنرانی جین گودآل درباره اینکه چه چیزی ما و میمون‌ها رو از همیدگه جدا میکند بحث میکنه
زنیتسا (به بوسنیایی: Zenica، به سیریلیک: Зеница) یک شهر صنعتی در بوسنی و هرزگوین است.
این شهر مرکز استان زنیتسا-دوبوی در فدراسیون بوسنی و هرزگوین است.
زنیتسا در حدود ۷۰ کیلومتری شمال سارایوو و بر کرانه رود بوسنا جای گرفته و توسط کوه‌ها و تپه‌های منطقه در برگرفته شده‌است.
جمعیت زنیتسا بر پایه آمار سال ۲۰۰۷ برابر با ۱۲۷٬۳۳۴ نفر و مساحتش ۴۹۹٫۷ کیلومتر مربع است.
بر پایه آمار سال ۲۰۰۵، ترکیب نژادی جمعیت ساکن در زنیتسا و حومه‌اش شامل ۸۵٪ بوسنیایی، ۸٪ کروات و ۵٪ صرب بوده‌است. این آمار در سال ۱۹۹۱، شامل ۵۵٪ بوسنیایی، ۱۵٪ کروات، ۱۵٪ صرب و ۱۱٪ یوگوسلاو بود.
بخش قدیمی شهر، دارای چند جاذبه گردشگری از جمله یک کنیسه کهن که امروزه تبدیل به موزه شهر شده و نیز مسجد شهر است.
دانیس تانوویچ (به بوسنیایی: Danis Tanović) (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۶۹) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل بوسنی و هرزگوین است.
تانُویچ بیشتر به‌خاطر فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی فیلم برنده جایزه اسکار "سرزمین هیچ‌کس" (۲۰۰۱) شناخته شده‌است. او همچنین عضو هیئت داوران جشنواره فیلم کن ۲۰۰۳ بود.
دانیس تانوویچ در شهر زنیتسا واقع در مرکز بوسنی از والدین بوسنیایی زاده شد. او در سارایوو بزرگ شد و تحصیلات پایه و تکمیلی‌اش را در این شهر گذراند. او به مدرسه عالی موسیقی در دانشگاه سارایوو رفت و ساز پیانو را برای نواختن برگزید. او سپس تصمیم گرفت در آکادمی هنرهای نمایشی سارایوو تحصیل کند، هرچند به علت محاصره سارایوو، در سال ۱۹۹۲ از ادامه تحصیلاتش بازماند. او در طول جنگ بوسنی، به گروه فیلم‌برداری ارتش پیوست و همراه آنان به مناطق خطرناک جنگی گسیل شد. تولیدات تانوویچ و گروه همراهش در بسیاری از فیلم‌ها و گزارش‌های خبری ویژه محاصره سارایوو و جنگ بوسنی مورد بهره‌برداری قرار گرفت. او سرانجام پس از دو سال همکاری با این گروه در سال ۱۹۹۴ از آنان جدا شد.
یک سال بعد او دوباره تصمیم گرفت تحصیلاتش را از سربگیرد، تانوویچ اینبار بروکسل را انتخاب کرد و در سال ۱۹۹۷ با بهترین نمرات دانش‌آموخته شد. او در طول تحصیل چندین فیلم مستند انتقادی تحسین‌آمیز ساخت. پس از مدتی، پروژه نخستین فیلم بلندش را با عنوان سرزمین هیچ‌کس آغاز کرد و در سال ۲۰۰۱ آن را به پایان رساند. این فیلم در همان سال در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم‌نامه شد. موفقیت‌های فیلم ادامه داشت، که مهمترین آن کسب جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان در همان سال بود. فیلم "سرزمین هیچ‌کس" در مجموع ۴۲ جایزه به‌دست آورد که مهمترین آنها عبارتند از جایزه آکادمی فیلم اروپایی برای بهترین فیلم‌نامه، جایزه سزار برای بهترین فیلم بلند نخست در سال ۲۰۰۱ و جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان در سال ۲۰۰۲.
تانوویچ دارای دو ملیت بوسنیایی و بلژیکی است و هم‌اکنون همراه با همسر و پنج فرزندش در سارایوو زندگی می‌کند. او تا سال ۲۰۰۷ مدتی را در پاریس گذراند.
"سیرک کلمبیا" (۲۰۱۰)یکی دیگر از فیلمهای او ، به‌عنوان نماینده بوسنی و هرزگوین برای شرکت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان هشتاد و سومین دوره اسکار برگزیده شد.
یکی از موفق‌ترین آثار او، فیلم «"داستان کوتاه از زندگی یک آهن‌فروش"» محصول سال ۲۰۱۳ است که در شصت و سومین دوره جشنواره فیلم برلین توانست دو خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد و جایزه بزرگ داوران را از آن خود کند.
سانشاین سیتی نام یک آسمانخراش و مجتمع ساختمانی است که در منطقهٔ توشیما، ایکه‌بوکورو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این آسمانخراش ۶۰ طبقه ۲۴۰ متر ارتفاع دارد و در سال ۱۹۷۸ میلادی افتتاح شده‌است. طبق آمار هر ساله در حدود سه میلیون نفر از داخل این ساختمان دیدن می‌کنند.
بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۱۰ اولین دوره از رقابت‌های پارآسیایی بود که از ۱۲ تا ۱۹ دسامبر سال ۲۰۱۰ در گوانگ‌ژو چین برگزار شد.۲۴۰۵ ورزشکار از ۴۱ کشور در ۱۹ رشته ورزشی با هم به رقابت پرداختند و ۳۴۱ مدال طلا توزیع شد که سهم چین از بقیه کشورها بیشتر بود.
در این مسابقات هفده رکورد جهانی و هشتاد و دو رکورد آسیایی شکسته شد.برای برگزاری این مسابقات بیش از ۲۵۰۰۰ داوطلب از سراسر چین به گوانگ‌ژو آمدند.همچنین بلیط‌های این مسابقات برای ساکنان گوانگ‌ژو رایگان بود.
شعار این مسابقات و بود.
افتتاح‌کننده این مسابقات لی ککیانگ بود همچنین لی دوان به جای تمامی ورزشکاران و یئون کت چای از طرف تمامی داوران سوگند خوردند مراسم مشعل نیز ژانگ لیژین و ژانگ‌های یوان برگزار کردند.
فضل‌الله خان آق‌اولی (زاده ۱۲۶۵ - درگذشته ۱ فروردین ۱۲۹۹) از افسران ژاندارمری در اواخر دوره قاجاریه بود.
وی فرزند امان‌الله خان طبیب و نوه دختری دکتر باقرخان سیاح سپانلو (پزشک مظفرالدین‌شاه) بود.احرار، احمد. "دو قرن فراز و نشیب مطبوعات و سیاست در ایران"، ص۳۹ پس از تحصیلات مقدماتی به فرانسه رفت. در زمان مستشاری شوستر وارد خدمت در ژاندارمری کل کشور شد. با شروع جنگ جهانی اول و رفتن افسران سوئدی کلنل آق اولی مامور خدمت در ژاندارمری یزد گردید و مدتی در استانهای دیگر از جمله مازندارن به خدمت مشغول گردید. در سال ۱۲۹۸ یک هیأت چهارده نفری از سوی دولت ایران مامور شد تا در کمیسیون نظامی قرارداد ۱۹۱۹ شرکت جسته و مطابق ماده سوم قرارداد عده و تعداد ضرورت صاحب‌منصبان و ذخائر و مهمات لازم جهت تشکیل قوه متحدالشکل را بررسی و تعیین نماید. کلنل فضل الله خان یکی از اعضای ایرانی این کمیسیون بوددکتر باقر عاقلی، رضا شاه و قشون متحدالشکل، نشر نامک، چاپ پنجم (ISBN 964-6895-05-0). تهران. ۱۳۸۶ ص ۷۶.
روزنامه رعد به صاحب امتیازی سیدضیاءالدین در شماره ۱۱ حمل (فروردین ماه) ۱۲۹۹ خبر خودکشی فضل‌الله خان را چنین منعکس کرده‌است:
کلنل فضل‌الله خان روز یکشنبه اول فروردین ماه در منزل کلنل منوچهرخان دعوت داشتند و پس از صرف ناهار و بازگشت به منزل به اندرون خودشان رفته خانواده خود را ملاقات و مبلغی بعنوان عیدی به آنها داده و آنها را از اتاق خارج می‌نمایند و در این موقع که یک ساعت و نیم از ظهر گذشته بود برونینگ را پشت گوش خود گذارده گلوله را خالی و از طرف چپ صورت خارج شده فوراً دارفانی را وداع می‌گویند.
شایع شد که فضل‌الله خان از انعقاد قرارداد ۱۹۱۹ ناراضی بود و تحمل نمی‌کرد که افسران ایرانی زیر دست افسران انگلیسی باشند. این بود که در روز یکم فروردین ۱۲۹۹ به جای حضور در مراسم سلام شاه و پس از نگارش نامه‌ای خودکشی کرد. انتحار کلنل فضل الله خان در آن روزها موجب سر و صدای زیادی شد و در بهم خوردن قرارداد نقش زیادی داشت . از سوی دیگر گفته شده که انگیزه واقعی خودکشی کلنل فضل‌الله خان هرگز روشن نشده و با توجه به مخالفت گسترده و فزاینده‌ای که با قرارداد ۱۹۱۹ وجود داشت، باور عموم بر آن قرار گرفت که کلنل فضل‌الله خان در مخالفت با شرایط قرارداد و در اثر فشار اجانب و پرخاش وزیر جنگ خودکشی کرده استدکتر باقر عاقلی، رضا شاه و قشون متحدالشکل، نشر نامک، چاپ پنجم (ISBN 964-6895-05-0). تهران. ۱۳۸۶ ص ۸۶.
ژوستین با نام کامل فلاویوس ژوستینوس امپراتور روم شرقی از ۵۱۸ تا ۵۲۷ بود که با طی درجات مختلف نظامی در ارتش بیزانس و علی‌رغم نداشتن سواد، در سن ۷۰ سالگی به این مقام رسید. او بنیان‌گذار دودمان ژوستینی و عموی ژوستینیان یکم، امپراتور معروف بعدی بود.