moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از اماکن تاریخی و مذهبی روستای گل می‌توان به مسجد جامع اشاره کرد که قدمتی چند صد ساله داشته و دارای ماذنه و شبستانی زیباست و ثبت آثار ملی شده‌است. از لحاظ سبک معماری جزو نمونه‌های قابل توجه در منطقه به شمار می‌آید. این بنا شامل سردر ورودی، دهلیز شبستان ستوندار، صحن، پایاب و دو ایوان می‌باشد ورودی بنا که از لحاظ معماری وتزئینات وابسته مهم‌ترین و با ارزشترین بخش بنا محسوب می‌شود دارای تزئینات انبوه گچبری و با طرحهای اسلیمی و رسمی بندی می‌باشد. شبستان بنا دارای چهار ستون چهار ضلعی به قطر حدود سیزده سانتیمتر و نه گنبد می‌باشد. در دو طرف جنوب غرب و شمال شرق صحن دو ایوان قرار دارد که دارای قوس کلیل می‌باشد. براساس سنگ لوح موجود، تاریخ ساخت این بنا سال ۱۱۷۷ هجری قمری و بانی آن ((محمد حسین بن حاج محسن)) مشهدی است و دو سنگ نوشته مربوط به سال‌های ۱۱۷۷ و ۱۱۹۱ هجری قمری در ایوان ورودی آن نصب شده‌است. ورودی این بنا را می‌توانید در این عس مشاهده کنید (ورودی بنا)
از دیگر آثار تاریخی روستای گل مزار شیخ شمس الدین خلوتی گلی است، بنای تاریخی مزار ((شیخ شمس الدین)) موسوم به مزار گل در دامنه تپه‌ای در حاشیه جنوبی روستای گل قرار دارد. این بنا شامل یک ایوان در وسط و دو حجره در دو طرف است. دیوارهای حجره غربی از سنگ ساخته شده و از استحکام بیش تری برخوردار است. این حجره مقبره شمس الدین است و با یک گنبد آجری پوشش یافته‌است. از تزیینات این بخش می‌توان به کاربندی‌های سنگی فیل پوش‌ها، قسمت بالای طاق نماها و زیر ساقه گنبد اشاره کرد. سنگ نوشته آن مربوط به سال ۹۹۵ هجری قمری است و در بهارستان آیتی به آن اشاره شده و در کتاب تاریخ سیستان در زمان پادشاهی سلطان حسین بایقرا عارف مشهوری به نام شمس الدین خلوتی در این روستا زندگی می‌کرده که عبادت و اخلاق او زبانزد خاص و عام بوده‌است.
مزار شیخ ابوسعید خلوتی گلی، مزار سلیمان و مزار ملک جبرئیل را از دیگر مکان‌های مذهبی به شمار می‌رود و مردم به این مکان اعتقادات خاصی دارند. حجره شرقی مزار گل، محل دفن ((شیخ ابوسعید)) بوده و از خشت ساخته شده‌است. این حجره به دلیل عدم استحکام، آسیب بیشتری دیده‌است، قسمت‌هایی از ایوان بنا نیز فرو ریخته‌است. این ایوان در گذشته دارای طاق‌های جناغی بود، ولی امروزه فقط قسمتی از پایه طاق‌ها که بر روی دیوار حجره غربی قرار دارند، باقی مانده‌است. بر اساس اسناد مکتوب و سنگ لوحی که در درون مزار قرار دارد، این بنا در دوران تیموری ساخته شده‌است.
نمایی از این مکان
این مسیرها قبلاً برای پنهان شدن و در امان ماندن از حملات غارتگران حفر شده‌است و گفته می‌شود به قلعه‌هایی که روی کوه‌های اطراف برپا شده بوده‌اند منتهی می‌شوند.
خاشاک به معنی نخود، کشمش و خوردنی‌ها.
خلیطه، وسیله‌ای که نخود و کشمش و غیره داخل آن می‌گذاشتند.
آزگیند در، یعنی جلوی در اتاق.
جرجوک، یعنی چیزی که اتو نشده و چین و چروک دارد.
کنجول، چیزی که جمع شده یا به کسی که بر اثر سرما خوردن خود را جمع و جور می‌کند کنجول می‌گویند.
دالزخ، در واقع همان دار زخم می‌باشد که به تبری که لبهٔ برندهٔ آن موازی دسته آن می‌باشد، گفته می‌شود. قابل ذکر است که تبری که لبهٔ آن عمود بر دستهٔ آن باشد همان تبر گفته می‌شود.
مرجع اصلی: سایت روزنامه خراسان
روستای اکبرآباد ، روستایی است از توابع بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۶۱۲ نفر بوده است.
تقی‌آباد روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۲ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
روستای دولت آباد ، روستایی است از توابع بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۵۷۸ نفر بوده است .
روستای گیو ، روستایی است از توابع بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۳۱۹ نفر بوده‌است.مردم این روستا کشاورز و دامدار می‌باشند که قسمت زیادی از کشاورزی اینجا زیر نظر بنیاد مستضعفان و جانبازان اداره می‌شود.
ماژان شهری در بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران و مرکز بخش جلگه ماژان است. براساس مصوبه وزارت کشور در تاریخ ۱۳۹۹/۰۵/۰۱ به شهر تبدیل گردید.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۷۶ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌است.
روستای تقاب ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۹۲۰ نفر بوده است انگور و عناب تقاب بسیار معروف است .
قلعه یابرزو اندکی دورتر از کاروانسرای مشهور نیستانک در مدخل روستا دژی کوچک اما بسیار مستحکم قرار دارد که یکی از دلایل ادعای مردمان مبنی بر تعلق این روستا به برزو نیبره رستم دستان است. این قلعه دارای پی و دیوارهای بسیار قطوری است چندان که نیمی از حجم آن پی‌ها و دیوارها تشکیل می‌دهند. این دژ از بیرون یک مکعب مستطیل عظیم و از درون یک هشت ضلعی کوچک و مدور است. بنای دژ در سه طبقه ساخته شده که طبقه اول آن یک هشتی با سه اتاقک و یک راهرو کوتاه با یک دیوار سنگی است. طبقات دوم و سوم فضای گسترده‌تری هستند که با پله‌های تو در تو به هشتی راه می‌یابند. دژ علاوه بر ورودی کوتاه و در سنگی عظیم، دارای راهی مخفی است که خروج آن گم شده‌است یا فعلاً نا معلوم است.
روستای جومیان ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۳۵۷ نفر بوده است .
روستای خور ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف ، که دو روستای نوغاب و سروباد جزو آن هستند ، واقع در استان خراسان جنوبی ۸۵ کیلومتری بیرجند که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۸۱۳ نفر بوده‌است.
بافت تاریخی روستای خور متأثر از شرایط اقلیمی و جغرافیایی محیط خود است. خانه‌های گلی، پوشش گنبدی، حیاط مرکزی، بادگیرها، اتاق‌های دور تا دور حیاط، هشتی‌ها و دهلیزها، دیوارهای قطور، حوض و باغچه وسط حیاط به صورت هماهنگ و یکنواخت از ویژگی‌های معماری خانه‌های روستای خور بوده که مطابق با اقلیم منطقه به وجود آمده‌است.
تراکم خانه‌ها و کوچه‌های پرپیچ و خم و همچنین بادگیرها از شاخص‌های عمده روستایی خور بوده که جهت مقابله با اوضاع اقلیمی منطقه به وجود آمده‌است، در بافت خور بناهایی همچون قلعه، آب انبار، مسجد، حسینیه، حمام و خانه‌های قدیمی وجود دارد که اکثراً متعلق به دوره صفویه‌است.
قلعه خور از قلعه های بسیار قدیمی استان خراسان جنوبی است ، و نبرد های زیادی را به چشم خود دیده است.پایگاه اینترنتی آفتاب
سروباد ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۳۵۸ نفر (۸۰ خانوار) بوده‌است.
روستای سیوجان(siojan)، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۷۸۷ نفر بوده‌است. این روستا در ۲۳ کیلومتری غرب شهر بیرجند و در مسیر جاده بیرجند - خوسف قرار دارد.
بیشتر مردم روستا سادات موسوی (از نسل موسی بن جعفر) هستند. کار این مردم کشاورزی و دامداری است؛ آب کشاورزی از چاه‌های عمیق زیادی که دراین روستا وجود دارد، تأمین می‌شود. دامداری هم بیشتر شامل گاوداری‌هایی است که ایجاد شده‌اند و در حال ایجادند. روستا دارای دو اثر باستانی به ثبت رسیده می‌باشد که عبارتند ازحمام و آب‌انبار سیوجان. البته بر اثر سهل انگاری میراث فرهنگی و حرکت نابخردانهٔ بعضی اشخاص، قسمتی از حمام تاریخی سیوجان تخریب شده‌است. (حمام خورشیدی سیوجان جایگزین حمام قدیمی که گفته شد گردیده‌است)
مسجد جامع سیوجان نیز یکی از آثار بسیار قدیمی سیوجان بود که معماری بسیار زیبا یی داشت و شامل شبستان‌هایی جذاب بود که باز هم بر اثر کم‌کاری و بی‌فکری تخریب شد ومسجد جدید که شامل گنبدنیز هست جایگزین آن گردید.
سیوجان دارای مدرسهٔ دبستان (شهید مقری) و راهنمایی (شهید رضازاده) است؛ نام قدیم مدرسهٔ راهنمایی، شهید رجایی بود که به شهید رضازاده-یکی از شهدای روستا – تغییر یافت.
سیوجان دارای دو مسجد بزرگ به نام مسجد جامع و مسجد صاحب الزمانی می‌باشد. حسینیهٔ موسی بن جعفر (ع) در کنار و همراه مسجد جامع قرار گرفته‌است و حسینیهٔ صاحب الزمانی همراه مسجد صاحب الزمانی. هردو مسجد دارای کانون فرهنگی هستند که کانون فرهنگی آل الله مربوط به مسجد جامع و کانون فرهنگی هنری پیامبر اعظم (ص) مربوط به مسجد صاحب الزمانی است؛ ضمناً هر دو شامل کتابخانه می‌باشند. علت جدا بودن امکانات، دور بودن مساجد از یکدیگر است تا مردم بتوانند براساس نزدیکی به مسجدی که دارند نماز جماعت را در آن مسجد انجام داده و از امکانات معنوی، فرهنگی، جلسات ماه رمضان، محرم و جشن‌های مختلف استفاده نمایند.
هر چند مراسم ماه رمضان در دو مسجد جداگانه انجام می‌شود اما در ماه محرم دو هیئت موسی بن جعفر (ع) و صاحب الزمانی با همکاری هم مراسم عزاداری باشکوهی را بر پا می‌نمایند.
محصولاتی که در سیوجان وجود دارد عبارتند از: گندم، جو، پنبه، عناب، چغندر، انگور، زرد آلو، پسته، هندوانه و خربزه (به صورت دیم و آبی)، گوجه فرنگی، بادمجان و… از بین محصولاتی که گفته شد گندم، جو، پنبه و عناب مهم‌ترین محصولات سیوجان هستند که شاید سیوجان از لحاظ تولید عناب (باکیفیت و مرغوبیت) یکی از روستاهای مهم خراسان جنوبی باشد.
سیوجان از نعمت آب شیرین، برق، تلفن (۰۵۶۳۲۴۷)و مخابرات همراه با پست بانک بر خوردار می‌باشد. وجود سیستم دیجیتال مخابراتی نیز، امکان اتصال به شبکهٔ گستردهٔ اینترنت را برای این روستا فراهم کرده‌است.
شاه زیله ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۴۶۵ نفر بوده و زادگاه بزرگانی همچون محمد بارانی از سفره داران قدیم میباشد.
در سال ۱۳۸۶ بنا به درخواست اهالی این روستا نام آن به مهدیه تغییر یافت.
روستای فِدِشک روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف و در ۶ کیلومتری از شهر خوسف واقع شده است. بر اساس سرشماری سال 1395 مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۹۹۸ نفر در ۳۵۶ خانواده بوده است. روستای مرکزمحور فدشک دارای چندین موضع توابع و آبادی است که همگی در مرزهای جغرافیایی و متعلق به محدوده ی سرزمینی فدشک بوده که شامل کلاته پایین، کلاته بالا، کلاته سرخان، قاسم آباد و بیشه پایین و بیشه بالا، کلاته قاضی، گرجان، دستگرد، آریش و کلاته علی نظر می باشند.
کلاته ملک روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰۰ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
روستای کوشه علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۱۹۳ نفر بوده است.
معصوم‌آباد روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۷۳ نفر (در ۲۴۲ خانوار) بوده است.
روستای نصرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی خوسف شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال 1395 مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر 750 نفر بوده است .
نوغاب روستایی در دهستان خور بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۵۶۷ نفر (در ۱۷۵ خانوار) بوده و زادگاه پلنگ سوختکشی همچون علی خلیلی است.
همند روستایی در دهستان خوسف بخش مرکزی شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۸۶ نفر (در ۵۵ خانوار) بوده است.
بصیران روستایی در دهستان قلعه زری بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۷۳ نفر (در ۸۵ خانوار) بوده است.
روستای علی آباد زارعین ، روستایی است در دهستان قلعه زری از توابع بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف، واقع در استان خراسان جنوبی ایران.
که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۲۶۰ نفر بوده است .
قلعه زری روستایی در دهستان قلعه زری بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱٬۵۴۵ نفر (در ۴۰۳ خانوار) بوده است.
پل قطور پلی است که در مسیر راه‌آهن ایران و ترکیه در نزدیکی خوی ساخته شده‌است. ساخت این پل در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) به پایان رسید. این پل از نوع زیر قوسی است و تا مدت‌ها بزرگ‌ترین دهانه قوسی را در بین پل‌های ایران داشت. همچنین این پل در زمان جنگ ایران و عراق مورد اصابت راکت‌های عراقی قرار گرفت. اما خوشبختانه راکتهای عراقی با خود پل اصابت نکردند و به اطراف پل برخورد کردند. گفته شده که مهندس طراح این پل یک خانم سوئدی است.
این پل در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی شهر خوی و در ناحیهٔ سرحدی شهر قطور از توابع استان آذربایجان غربی می‌باشد. امروزه پل قطور به‌عنوان یک جاذبهٔ گردشگری هم مورد توجه است.
این پل در سال ۱۳۴۷ توسط دو شرکت ایرانی (رانکین) و شرکت اتریشی (پور) پی ریزی و پایه‌های بتنی آن اجرا و اسکلت فلزی و شاسی آن توسط امریکایی‌ها انجام گرفت.
طول این پل ۴۴۸ متر، طول قوس فلزی پل ۲۲۳ متر و ارتفاع آن از سطح رودخانه قطور ۱۱۸٫۲۸ متر دارای ۱۰ عدد پایه بتن مسلح بوده که ۶ عدد از این پایه‌ها به طرف خوی و ۴ عدد از پایه‌های بتنی به سمت رازی می‌باشد و در مجموع دارای ۸ دهانه که به صورت محور به محور در امتداد هم گسترش یافته‌اند.
رنگ این پل فلزی در گذشته به رنگ قرمز بود و در زمان جنگ ایران و عراق جهت استتار از حمله هوائی عراق، به رنگ خاکی رنگ آمیزی شده‌است.
عراق به اهمیت استراتژیک این پل به‌عنوان پل ریلی ایران و اروپا پی برده بود، در نتیجه اقدام به ۹ حملهٔ هوایی و ۶ دفعه بمباران این پل کرد، آسیب‌های وارده بر پل به شرح زیر می‌باشد:
میزان خسارت وارده بر این پل در کل ۳۰٪ برآورد گردید و در تاریخ ۱۳۶۴/۱۲/۲۵ عملیات بازسازی آن توسط مهندسان راه‌آهن شروع شد و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۴ بازسازی آن پایان و مرمت کامل گردید.
پَدمه آمیدالا نابری () شخصیتی تخیلی در فرنچایز "جنگ ستارگان" است که در سه‌گانهٔ پیش‌درآمد حضور داشته و توسط ناتالی پورتمن به تصویر کشیده شده‌است. ابتدا به‌صورت غیر مستقیم در "بازگشت جدای" (۱۹۸۳) به او اشاره شد. او در "" (۱۹۹۹) در نقش ملکهٔ جوان سیارهٔ نابو معرفی و سپس به سناتور و سخنگوی ضد جنگ در مجلس سنای کهکشانی تبدیل شد. پدمه نماینده و حامی زادگاهش، نابو در سنای کهکشانی بوده و به‌عنوان سیاست‌مداری نافذ، همواره به قوانین و مقررات سنا احترام می‌گذارد. او مخفیانه با شوالیهٔ جدای، آناکین اسکای‌واکر ازدواج کرد و سپس دوقلوهای لوک اسکای‌واکر و لیا اورگانا را به دنیا آورد. پَدمه در دهکده‌ای کوهستانی در سیاره نابو متولد می‌شود. نام اصلی او پدمه نابری است، اما همواره او را با عنوان سلطنتی ملکه آمیدالا یا سناتور آمیدالا می‌شناسند. پدمه به عنوان عضوی مخالف جنگ، در طی بحران جدایی‌طلبان و جنگ کلون‌ها، دشمنان زیادی پیدا می‌کند.
نظر منتقدان دربارهٔ این شخصیت متفاوت بوده‌است. برخی منتقدان انگیزه‌های شخصی و سیاسی این شخصیت را ستودند و که برخی دیگر از عقب‌نشینی او برای سقوط اسکای‌واکر به سمت تاریک نیرو انتقاد کردند. نقش‌آفرینی پورتمن نیز با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اگرچه برخی کارگردانی و فیلم‌نامهٔ لوکاس را عامل این نقش می‌دانند. علیرغم واکنش‌های متفاوت، این نقش به پورتمن کمک کرد تا شهرت بین‌المللی دست یابد. پدمه علاوه بر اینکه یکی از سه شخصیت اصلی سه‌گانه پیش‌درآمد است، در دیگر رسانه‌های "جنگ ستارگان" مانند "" نیز حضور داشته‌است.
در میان فیلم‌ها، اولین بار در به‌عنوان مادر لوک و لیا به او اشاره می‌شود، اما اسمی از او به میان نمی‌آید. زمانی که در ماه جنگلی سیاره اندور، لوک به لیا اطلاع می‌دهد که آن دو خواهر و برادر هستند، لیا خاطراتی از مادرشان به یاد می‌آورد و او را به این صورت توصیف می‌کند: «وقتی من خیلی کوچک بودم، او مرد... او زیبا، مهربان، اما غمگین بود...». لوک اعتراف می‌کند که خاطراتی از مادرش به یاد ندارد و سپس سیاره را ترک کرده و می‌رود تا با دارت ویدر روبرو شود.
اولین حضور پدمه در فیلم‌ها، در است که ۳۲ سال قبل از ماجراهای می‌گذرد. او ملکهٔ چهارده سالهٔ سیارهٔ نابو بوده و سیاره او تحت محاصرهٔ فدراسیون تجاری است. پدمه به کمک یک شوالیه جدای به نام کوای‌گان جین و پاداوان (شاگرد) او اوبی‌وان کنوبی، می‌گریزد. اما آن‌ها مجبور به فرود اضطراری روی سیارهٔ بیابانی تاتوئین می‌شوند. در آنجا پدمه که به‌صورت یک خدمتکار تغییر قیافه داده‌است، آناکین نه ساله را ملاقات می‌کند و شاهد اولین پیروزی او در «مسابقات بونتا ایو» و در نتیجه رهاییش از بردگی می‌شود.
پس از رسیدن به مرکز جمهوری یا سیاره کوروسانت، سناتور پالپاتین او را ترغیب می‌کند تا از سنا برای حل مشکل نابو درخواست کمک کرده و پیشنهاد برکناری رئیس سنای فعلی را بدهد. پدمه خبر ندارد که پالپاتین، همان دارت سیدیوس، یک لرد سیت است و فدراسیون تجاری، پنهانی توسط او اداره می‌شود. عاقبت پدمه به نابو بر می‌گردد و به کمک کوای‌گان، اوبی‌وان و دیگر همرزمانش، موفق می‌شوند تا ارتش درویدهای مهاجم فدراسیون را از کار بیندازند.
دومین حضور آمیدالا، در است که یک دهه بعد از ماجراهای قسمت اول رخ می‌دهد. او اکنون یک سناتور فعال نابو در سنای کهکشانی و سردسته فعالان مخالف جنگ است. در حالی که کهکشان بر اثر تحرکات روزافزون جدایی طلبان تهدید می‌شود، پدمه هدف گروهی از آدم‌کشان مزدور قرار می‌گیرد که توسط جدایی طلبان استخدام شده‌اند، و از آن جان سالم به‌در می‌برد.
آناکین اسکای‌واکر جوان که اکنون پاداوان اوبی‌وان کنوبی است، وظیفه پیدا می‌کند تا از او محافظت کند. آن دو به پیشنهاد پالپاتین به نابو می‌روند و به رغم احساس علاقهٔ مشهودی که نسبت به یکدیگر دارند، سعی می‌کنند تا آن را از دید همه مخفی نگاه دارند. زمانی که آناکین تصویری هولناک از مرگ مادرش را در رؤیا می‌بیند، پدمه تا تاتوئین با او همراهی می‌کند. اما آناکین در نجات جان مادرش که توسط عده‌ای از قبایل بدوی موسوم به مهاجمان تاسکن اسیر شده بود، ناکام می‌ماند. او با جسد مادرش برمیگردد و در حالی که اشک می‌ریزد برای پدمه اعتراف می‌کند که همه تاسکن‌های آن قبیله را قتل‌عام کرده‌است. گرچه این موضوع پدمه را بسیار می‌آزارد ولی آناکین را میبخشد.
سپس پیامی از اوبی‌وان به دست آن‌ها می‌رسد که نشان می‌دهد او به دست رهبر جدایی طلبان، کنت دوکو اسیر شده‌است. آناکین و پدمه برای کمک به او به سیاره جئونوسیس می‌روند. اما خودشان هم به دست جدایی طلبان، اسیر می‌شوند. هر سه آن‌ها به مرگ محکوم شده و برای این منظور در نمایشی هراس‌آور، آن‌ها را در میدانی بزرگ به ستونهای سنگی می‌بندند، تا طعمه چند جانور عظیم‌الجثه شوند ولی در آخرین لحظه آن‌ها به کمک دو استاد جدای، مِیس ویندو و یودا و گروهی از سپاهیان کلون‌ها نجات پیدا می‌کنند. در آخر این داستان، آناکین و پدمه در مراسمی پنهانی در سیاره نابو ازدواج می‌کنند و تنها شاهد آنها، دو دروید وفادارشان آر تو-دی تو و سی تری پی او هستند.
آخرین حضور پدمه آمیدالا، در است که سه سال بعد از ماجراهای اپیزود پیشین رخ می‌دهد. اکنون پدمه باردار است و این موضوع را با آناکین که به تازگی از نبردی بازگشته‌است در میان میگذارد. آناکین کابوسی مشابه آنچه دربارهٔ مادرش دیده بود، در مورد پدمه و مرگ او در هنگام زایمان میبیند و این رؤیا او را سخت به فکر فرو می‌برد. پالپاتین که اکنون روابط دوستانه و نزدیکی با آناکین برقرار کرده برای او افسانه‌ای قدیمی را بازگو می‌کند، او از پلاگیوس خردمند یک جدای تاریک می‌گوید، که موفق شده بود، با استفاده از نیرو راهی برای غلبه بر مرگ پیدا کند، و آموختن این راز، مستلزم دانستن همه زوایای نیرو و جنبه تاریک آن است. اینجا آناکین پی می‌برد که پالپاتین به فنون جدای‌ها و جنبه اهریمنی نیرو آشناست و یک لرد سیت است. نخست او را تهدید کرده و این موضوع را با «میس ویندو» استاد جدای، درمیان میگذارد. ولی از آنجا که در نظر دارد تا جان پدمه را به هر قیمتی نجات دهد، در مبارزه ویندو با پالپاتین، موجب کشته شدن ویندو می‌شود. به این ترتیب او به جنبه تاریک نیرو کشیده شده و به انسانی شیطان صفت یا همان دارت ویدر، تغییر میابد.
اوبی‌وان با ناباوری صحنه‌هایی از اعمال وقیح آناکین، مثل کشتن تمام نوآموزان معبد جدای به دستور پالپاتین را میبیند و پدمه را از این موضوع خبردار می‌کند. پدمه برای کشف حقیقت ماجرا، به سیاره آتشفشانی موستافار سفر می‌کند؛ آن هم در حالی که اوبی‌وان در انبار سفینه او پنهان شده‌است. وقتی آناکین اوبی‌وان را می‌بیند، با این تصور که پدمه به او خیانت کرده و اوبی‌وان را برای نابود کردن او، آورده است، خشمگین شده و با استفاده از نیروی تاریک، پدمه را تا سرحد از هوش رفتنش می‌آزارد.
پس از آنکه اوبی‌وان، آناکین را در نبرد با شمشیر لیزری شکست می‌دهد، پدمه را به پایگاهی پزشکی می‌رساند، اما پدمه بعد از به دنیا آوردن دو قلوهایی به نام لوک و لیا، با وجود کمک درویدهای پزشکی، به خاطر از دست دادن امیدش به زندگی، می‌میرد و قبل از مرگش، به اوبی‌وان کنوبی می‌گوید: «هنوز در وجود آناکین خوبی هست... من این را میدانم...» جنازهٔ پدمه برای به خاک سپردن در مراسمی باشکوه، به نابو بازگردانده می‌شود.
جامه‌های پدمه آمیدالا در فیلم" تهدید شبح" توسط هنرمند طرحهای انتزاعی، «ایان مک‌کِیگ» و طراح لباسی به نام «تریشا بیگار» طراحی و دوخته شده‌اند. طراح دیگری نیز به نام «درموت پاور» در زمان آماده‌سازی فیلم "حمله کلونها" به آن‌ها پیوست. در ساخت بسیاری از جامه‌ها از لباسهای سلطنتی و قدیمی فرهنگهای دیگر الهام گرفته شد. برای مثال در فیلم تهدید شبح، جامه‌ای که پدمه هنگام حضورش در سنا به تن دارد، بر اساس جامه‌های تاریخی سلطنتی مغولستان که امپراطوریس «بورته»، همسر «چنگیزخان» میپوشید و همچنین سایر سلاطین حاکم تا اوایل سده بیستم، ساخته شد. جامه مسافرتی پدمه در فیلم "حمله کلونها" نیز با الهام از اسلوب لباسهای نفیس روسیه در قرن هفدهم طراحی گردید. از آنجا که جورج لوکاس تمایل داشت تا در افسانه‌اش، مردم کهکشان را در زمان فیلم‌های سه‌گانه جدید، فرهیخته‌تر و بافرهنگ‌تر از سه‌گانه قبلی (دوران تاریک سلطه امپراطوری) نشان دهد، در سه فیلم جدیدش از لباسها و تزئینات بسیار بیشتری استفاده نمود.
دانشگاه کارلتون دانشگاهی جامع و بین‌المللی واقع در شهر اتاوا پایتخت کانادا است.
دانشگاه کارلتون که در سال ۱۹۴۲ میلادی (۱۳۲۱ شمسی) و ابتدا در قالب کالجی کوچک تأسیس گردیده بود اکنون دارای ۶۵ رشته گوناگون نظیر روزنامه‌نگاری، معماری، امور بین‌الملل، مهندسی، و غیره می‌باشد.
ریاست این دانشگاه بر عهده بنویت-آنتونی بیکن می‌باشد.
در حال حاضر ۲۳۰۰۰ دانشجو از بیش از ۱۰۰ کشور جهان در این دانشگاه در مقاطع لیسانس، فوق لیسانس، و دکترا مشغول به تحصیل هستند.
کالج کارلتون در سال ۱۹۴۲ و در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم، توسط انجمن آموزش پیشرفته اتاوا تأسیس گردید. این دانشگاه در آن زمان فقط دارای رشته‌های محدود شبانه بود که کلاس‌های آن در مکانی اجاره‌ای غیر از مکان فعلی آن تشکیل می‌شدند. با اتمام جنگ در سال ۱۹۴۵ و نیاز به تحصیل رزمندگانی که از جنگ بازگشته بودند، کالج توسعه یافت. به همین دلیل دانشکده هنر و علوم تأسیس شد که دارای رشته روزنامه‌نگاری و سال اول مهندسی بود.
در سال ۱۹۴۶ کالج به مکانی دیگر منتقل شد و در همین سال بود که اولین گروه از دانشجویان کارلتون از آن فارغ‌التحصیل شدند.
در سال ۱۹۵۲ لایحه کالج کارلتون از تصویب هیئت مقننهٔ ایالت انتاریو گذشت که به موجب آن شخصیت حقیقی آن به‌طور رسمی و با عنوان کالج کارلتون ثبت گردید و به اولین کالج خصوصی ثبت شده در این ایالت نیز تبدیل گردید. در همان سال زمین بزرگ و ۶۲ هکتاری که در ببن کانال ریدو و رودخانه ریدو قرار دارد و مکان فعلی دانشگاه نیز می‌باشد برای آن در نظر گرفته شد که بخشی از آن زمین‌ها توسط سرمایه‌دار برجسته و والا هری استیونسون ستهام وقف شد. یک سال بعد عملیات عمرانی در مکان جدید آغاز شد.
در سال ۱۹۵۷ لایحه سال ۱۹۵۲ دانشگاه کارلتون اصلاح شد و وضعیت کالج کارلتون به دانشگاه کارلتون تغییر یافت و نام آن به‌طور رسمی از کالج به دانشگاه کارلتون تغییر کرد. در سال ۱۹۵۹ عملیات عمرانی ساخت دانشگاه به پایان رسید و دانشگاه به مکان جدید و فعلی آن نقل مکان کرد. کتابخانه مکسول مک ادروم و ساختمان‌های پترسون و توری از قدیمی‌ترین ساختمان‌های این دانشگاه می‌باشند. بعدها و با توجه به نیاز دانشگاه، ساختمان‌های دیگری نیز در آن احداث شدند و دانشگاه به سرعت توسعه یافت.
کارلتون به داشتن رشته‌های منحصربه‌فرد در کانادا، شهرت خاص دارد که از آن جمله می‌توان به مهندسی هوافضا، روزنامه‌نگاری، امور بین‌الملل و غیره اشاره کرد. به عنوان مثال رشته مهندسی هوافضا در کانادا فقط در دو دانشگاه ارائه می‌شود که کارلتون یکی از آنهاست. در زیر شرح مختصری از دانشکده‌ها و رشته‌های آن‌ها می‌آید.
دانشکده امور بین‌الملل نورمن پترسون تنها دانشکده در کاناداست که دارای مقطع فوق لیسانس و دکترا این رشته می‌باشد. همچنین این دانشکده بهترین دانشکده در رشته امور بین‌الملل در کانادا و دومین در کل آمریکای شمالی است. دانشگاه کارلتون همچنین تاکنون به بسیاری از دبیران کل سازمان ملل متحد دکترای افتخاری اهدا نموده‌است. انستیو آموزش‌های اروپایی و روسی کارلتون نیز که حدود چهار دهه از فعالیت آن می‌گذرد دارای جامع‌ترین دروس این رشته‌ها در کل کاناداست. دپارتمان علوم سیاسی نیز در سال ۲۰۰۶ رتبه نخست را در کانادا از آن خود کرد.
دانشکده هنر و علوم اجتماعی دارای رشته‌های مختلف نظیر فیلم، فلسفه، تاریخ، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و غیره است. حقوق بشر نیز از دیگر رشته‌هایی است که در این دانشکده ارائه می‌شود و معمولاً به صورت تلفیقی و به همراه رشته‌ای دیگر همانند حقوق، فلسفه، علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، یا مردم‌شناسی ارائه می‌شود.
دانشکده تجارت کارلتون (معروف به اسپرات)، اولین دانشکده در کانادا بود که رشته تجارت بین‌الملل را ارائه کرد. این رشته شامل یک دوره آموزش اجباری و فشرده زبان خارجی می‌باشد که دانشجویان این رشته پس از فراگیری آن، سال سوم را در یکی از کشورهای آرژانتین، آلمان، اتریش، اسپانیا، بلژیک، پرو، چین، ژاپن، شیلی، فرانسه یا مکزیک می‌گذرانند و سال چهارم مجدداً به کانادا بازمی‌گردند. همچنین با توجه به ضرورت تدریس رشته تجارت بین‌الملل در مقطع کارشناسی ارشد در خارج از کانادا، این رشته در شهرهای تهران در ایران و شانگهای در چین و با همکاری دانشگاه‌های این کشورها ارائه می‌گردد که بیشتر دروس آن نیز توسط استادان کارلتون که به تهران و شانگهای سفر می‌کنند تدریس می‌شود که معمولاً دانشجویان آن نیز، یک سال را در دانشگاه کارلتون می‌گذرانند.
دانشکده مهندسی کارلتون یکی دیگر از دانشکده‌های مهم این دانشگاه است. رشته طراحی صنعتی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۳ ارائه شد، قدیمی‌ترین در کاناداست و کارلتون تنها دانشگاه این کشور است که این رشته را در مقطع دانشگاهی ارائه می‌دهد. رشته مهندسی هوافضا دارای آزمایشگاه‌های مجهز، پیشرفته و به روز می‌باشد. کارلتون در سال ۲۰۰۶ یکی از سه دانشگاه کانادا شد که رشته مهندسی پزشکی را در هر دو مقطع لیسانس و فوق لیسانس ارائه کرد. همچنین دپارتمان‌های مهندسی عمران و مهندسی محیط زیست دارای آزمایشگاه‌های منحصربه‌فرد در نوع خود می‌باشند. دپارتمان مهندسی الکترونیک دارای اتاق‌های بدون اکو (با قابلیت عدم ارسال امواج صوتی به بیرون)، آزمایشگاه‌های فوتونیک، و دیگر آزمایشگاه‌های تخصصی این رشته می‌باشد.
دانشکده علوم یکی دیگر از دانشکده‌های کارلتون است. دپارتمان‌های این دانشکده عبارتند از ریاضیات، فیزیک، علوم کامپیوتر، زیست‌شناسی، زمین‌شناسی و شیمی. دپارتمان زیست‌شناسی این امکان را به دانشجویان این رشته می‌دهد که چند آزمایش تجربی در زمینه‌های مختلف را به‌طور هم‌زمان انجام دهند. دپارتمان زمین‌شناسی هم دارای میکروسکوپ‌های الکترونی دیجیتال با قابلیت اسکن بالا می‌باشد. همچنین طبق تحقیقی که هر ساله توسط مجله علمی ساینس واچ نیوز لتر که توسط تامسون ساینتیفیک منتشر می‌شود، تمام معیارهای ۴۶ دانشگاه کانادا در ۲۱ حوزه آموزشی مورد بررسی قرار می‌گیرند، که طی آن دپارتمان فیزیک کارلتون بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ رتبه نخست را در این کشور از آن خود کرد. علاوه بر آن، ساختمان آزمایشگاه هرزبرگ کارلتون دارای یک رصدخانه، مجهز به تلسکوپ کلسترون ۱۴ اینچ است که مورد استفاده دانشجویان سال اول رشته اخترشناسی است. همچنین دپارتمان علوم کامپیوتر این دانشگاه جزء بهترین دانشکده‌های علوم کامپیوتر نظری به‌طور خاص هندسه محاسباتی در کانادا می‌باشد. در این دانشکده همچنین مرکز محاسبات سریع HPCVL قرار دارد که هر ساله به کاربران زیادی، چه در دانشگاه و چه در صنعت، خدمات محاسباتی بر روی ابرکامپیوترها می‌دهد.
کلاس‌های درس در کارلتون بسیار مدرن می‌باشند که به سه گروه تالارهای درس ، کلاس‌های درس، و کلاس‌های سمینار تقسیم می‌شوند. تالارهای Lecture و کلاس‌های بزرگتر مجهز به پروژکتور LCD، یک کامپیوتر با صفحه LCD متصل به شبکه و دارای ورودی USB، یک دستگاه DVD/CD player، سیستم صدای استریو، و اینترنت بی‌سیم می‌باشند.
ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلتو با نام مستعار پابلو نرودا (زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۴ – درگذشتهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳) دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده جایزه ادبیات نوبل می‌باشد. وی نام مستعار خود را از یان نرودا شاعر اهل چک انتخاب کرده بود.
سروده‌های وی در غالب سونت از اهمیت بالایی برخوردار است و بیشتر آثار او را تشکیل می‌دهند.
نام اصلی او «نفتالی ریکاردو الیسر ریه‌س باسوآلتو» بود و نام «پابلو نرودا» را از روی نام نویسنده چک یان نرودا به عنوان نام مستعار خود انتخاب کرده بود. بعدها «پابلو نرودا» نام رسمی او شد.
او در شهر پارل در ۴۰۰ کیلومتری جنوب سانتیاگو به دنیا آمد. پدرش کارمند راه‌آهن و مادرش معلم بود. هنگامی که دوماهه بود مادرش درگذشت و او همراه پدرش در شهر تموکو ساکن شدند.
نرودا از کودکی به نوشتن مشتاق بود و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان روبرو می‌شد. یکی از مشوقان او گابریلا میسترال بود که خود بعدها برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا وقتی که شانزده سال داشت در یک روزنامه محلی چاپ شد.
با رفتن به دانشگاه شیلی در سانتیاگو و انتشار مجموعه‌های شعرش شهرت او بیشتر شد و با شاعران و نویسندگان دیگر آشنا شد. مدتی به عنوان کارمند دولت شیلی به برمه و اندونزی رفت و به مشاغل دیگر نیز پرداخت. بعد مأمور به کنسولگری شیلی در بارسلون و بعد کنسول شیلی در مادرید شد. در همین دوره جنگ داخلی اسپانیا درگرفت. نرودا در جریان این جنگ بسیار به سیاست پرداخت و هوادار کمونیسم شد. در همین دوره با فدریکو گارسیا لورکا دوست شد.
پس از آن نرودا کنسول شیلی در پاریس شد و به انتقال پناهندگان جنگ اسپانیا به فرانسه کمک کرد. بعد از پاریس به مکزیکو سیتی رفت. در آنجا با پناه دادن به نقاش مکزیکی داوید آلفارو سیکه‌ایروس که مظنون به شرکت در قتل تروتسکی بود، در معرض انتقاد قرار گرفت.
در ۱۹۴۳ به شیلی بازگشت و پس از آن سفری به پرو کرد و بازدید از خرابه‌های ماچو پیچو بر او اثر کرد و شعری در این باره سرود.
در ۱۹۴۵ به عنوان سناتوری کمونیست در سنای شیلی مشغول شد و چهار ماه بعد رسماً عضو حزب کمونیست شیلی شد. در ۱۹۴۶ پس از شروع سرکوبی مبارزات کارگری و حزب کمونیست او سخنرانی تندی بر ضد حکومت کرد و پس از آن مدتی مخفی زندگی کرد. در سال ۱۹۴۹ با اسب از مرز به آرژانتین گریخت.
یکی از دوستان او در بوئنوس‌ آیرس شاعر و نویسنده گواتمالایی میگل آنخل آستوریاس، برنده بعدی جایزه نوبل ادبیات بود. نرودا که شباهتی به آستوریاس داشت با گذرنامه او به پاریس سفر کرد. پس از آن به بسیاری کشورها سفر کرد و مدتی نیز در مکزیک به‌سر برد. در همین دوره شعر بلند "آواز مردمان" را سرود.
در دهه ۱۹۵۰ به شیلی بازگشت. در دهه ۱۹۶۰ به انتقاد شدید از سیاست‌های آمریکا و جنگ ویتنام پرداخت. در ۱۹۶۶ در کنفرانس انجمن بین‌المللی قلم در نیویورک شرکت کرد. دولت آمریکا به دلیل کمونیست بودن از دادن روادید به او خودداری می‌کرد ولی با کوشش نویسندگان آمریکایی، به ویژه آرتور میلر، در آخر به او ویزا دادند.
در ۱۹۷۰ نام او به عنوان نامزد ریاست جمهوری مطرح بود اما او از سالوادور آلنده حمایت کرد. وی نهایتا در ۱۹۷۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
در گواهی رسمی مرگ او در سال ۱۹۷۳، سرطان پروستات علت مرگ ذکر شده‌است. مرگ او چند روز پس از کودتای ژنرال پینوشه و کشته شدن آلنده رخ داد.
در آوریل سال ۲۰۱۳، نرودا نبش قبر شد تا روشن شود که آیا آن طور که مانوئل آرایا راننده وی و برخی دیگر احتمال می‌دهند مسموم شده‌است یا خیر. در آزمایش‌های انجام گرفته، ردی از سم در جنازه او پیدا نشد، اما اکنون قرار است آزمایش‌های بیشتری انجام گیرد. آقای آرایا می‌گوید پابلو نرودا که در آن زمان ۶۹ ساله بود، از بیمارستانی در سانتیاگو به او تلفن کرد و گفت که پس از تزریقی به معده‌اش، حالت تهوع دارد. عده‌ای معتقدند که پابلو نرودا مسموم شده و به قتل رسیده، زیرا او حامی سرسخت رئیس‌جمهوری سرنگون شده سالوادور آلنده بود و می‌توانست به رهبر مخالفان دیکتاتوری پینوشه بدل شود. مقامات می‌گویند آزمایش‌های جدید بر باقی‌مانده پیکر نرودا در پی یافتن عناصر و مواد سنگین یا غیر ارگانیکی است که ممکن است به صورت مستقیم یا غیر مستقیم باعث مرگ او شده باشد. تحقیقات همچنین بر کشف موادی شیمیایی متمرکز خواهد بود که باعث هر نوع آسیب به سلول‌ها یا پروتئین‌ها می‌شوند. آزمایش‌های قبلی به‌طور مشخص در پی یافتن رد و باقی مانده‌ای از سم بود.
اکنون ثابت شد که نتایج مطالعات پزشکی قانونی «پابلو نرودا» حاکی از وجود سم کلستریدیوم بوتولینوم در بدن این شاعر بنام پیش از مرگ در سال ۱۹۷۳ است.
رصدخانه پالومار یک مرکز رصد تاریخی در کشور آمریکا در کالیفرنیا است. این رصدخانه در ۱۹۴۷ تأسیس گردید.
این رصدخانه که در ۹۰ کیلومتری جنوب رصدخانه کوه ویلسون قرار دارد، توسط موسسه فناوری کالیفرنیا اداره می‌شود.
خبرگزاری مهر یک خبرگزاری ایرانی است که وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی و عضو سازمان خبرگزاری‌های آسیا و اقیانوسیه (اوآنا) است. مهر، فعالیت آزمایشی خود را در اسفند ۱۳۸۱ با دو خروجی به زبان‌های فارسی و انگلیسی آغاز کرد.بانک اطلاعات نشریات کشور, - و حدود شش ماه بعد، در سوم تیر ماه ۱۳۸۲، با مدیریت عاملی پرویز اسماعیلی به صورت رسمی آغاز به کار کرد.http://www.hamshahrionline.ir/details/299168/Communication/onlinemedia سازمان تبلیغات اسلامی صاحب امتیاز این خبرگزاری است و مدیرعامل مهر همزمان مدیریت روزنامه تهران تایمز را نیز عهده‌دار است. مدیرعامل کنونی خبرگزاری مهر و روزنامه تهران تایمز، محمد مهدی رحمتی است.
خبرگزاری مهر ۱۸ اسفند ۱۳۸۱ فعالیت آزمایشی خود را با مدیریت پرویز اسماعیلی آغاز کرده و در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ به صورت آزمایشی بر روی شبکه اینترنت قرار گرفت. خبرگزاری مهر سوم تیرماه سال ۱۳۸۲ همزمان با روز اطلاع‌رسانی دینی فعالیت رسمی خود را به دو زبان فارسی و انگلیسی آغاز کرد و بخش عربی «مهر» نیز ۱۴ دی ۱۳۸۲، فعال شد.
مهر به‌عنوان چهلمین عضو رسمی اتحادیه خبرگزاری‌های آسیا و اقیانوسیه «اوآنا» در سیزدهمین نشست عمومی این اتحادیه در جاکارتا پذیرفته شد. در سال ۲۰۰۹ نیز خبرگزاری مهر، میزبان سی و یکمین اجلاس هیئت اجرائی اوآنا و پنجمین اجلاس گروه کارشناسی فنی در تهران شد و مبتکر تهیه پرچم اوآنا برای اولین بار بود.روایت ۱۲ سال همراهی رسانه‌ای/ هنوز هم با مهر به دنیا نگاه می‌کنیم
مدیریت این خبرگزاری از آبان ۱۳۸۹ برعهده رضا مقدسی قرار گرفت.رضا مقدسی مدیر عامل خبرگزاری مهر و روزنامه تهران تایمز شد در این دوره زبان‌های کردی و ترکی استانبولیراه اندازی زبانهای ترکی و کردی در خبرگزاری مهر اردو، آلمانی و روسیافتتاح رسمی زبان روسی خبرگزاری مهر در 10 اسفند ماه/ مهر 7 زبانه می‌شود به مهر اضافه شد که البته برخی از آنها در سال‌های بعد تعطیل شدند.
مجله مهر نیز به عنوان خروجی دوم خبرگزاری مهر از بهمن ۹۱ برای تعامل بهتر با کاربران آغاز به کار کرد."مجله مهر"چه تفاوتی با خبرگزاری مهر دارد؟
مدیرعامل فعلی مهر محمد مهدی رحمتی است که در ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ جایگزین محمد شجاعیان شد.
خبرگزاری مهر در حال حاضر، دارای ۴ اداره کل اخبار داخلی، اخبار خارجی، اخبار استان‌ها و رسانه‌های نو است. بخش اخبار داخلی در قالب ۱۰ سرویس خبری فعال در حوزه‌های فرهنگ، هنر، دین و اندیشه، حوزه و دانشگاه، دانش و فناوری، جامعه، اقتصاد، بازار، ورزشی، سیاست و عکس منتشر می‌کند. اداره کل اخبار خارجی مهر، در دو بخش بین‌الملل و زبان‌های خارجی فعال است و در اداره رسانه‌های نو نیز به تولید محتوا برای شبکه‌های اجتماعی، فیلم، اینفوگرافیک و.. مشغول است.دربارهٔ خبرگزاری مهر
این خبرگزاری ۵ دفتر منطقه‌ای و ۳۰ نماینده استانی فعال در سراسر کشور دارد و بیش از ۳۰۰ خبرنگار و ویراستار در دفاتر آن مشغول به کار هستند.
خبرگزاری مهر، درحال حاضر اخبار را به شش زبان فارسی، انگلیسی، کردی، عربی، اردو و ترکی استانبولی منتشر می‌کند.
خبرگزاری مهر در سیزدهمین مجمع عمومی سازمان خبرگزاری‌های آسیا-اقیانوسیه به میزبانی اندونزی در جاکارتا به این سازمان پیوست و توانست در همین مدت کوتاه نقشی فعال در آن سازمان ایفا کند. این خبرگزاری همچنین در سال ۲۰۰۹ میزبان سی و یکمین اجلاس هیئت اجرایی اوآنا و پنجمین اجلاس گروه کارشناسی فنی در تهران و مبتکر پرچم اوآنا برای اولین بار بوده‌است.Organisation of Asia-Pacific News Agencies,
خبرگزاری مهر در کنفرانس‌های مهم بین‌المللی همچون: المپیک رسانه‌ها (چین۲۰۰۹)، نشست سران اوآنا (کره جنوبی۲۰۱۰)، چهاردهمین مجمع عمومی «اوآنا» (استانبول ۲۰۱۰)، سومین کنگره جهانی خبرگزاری‌ها (آرژانتین ۲۰۱۰) سی‌وسومین نشست کمیته اجرایی و بیست و هفتمین نشست گروه فنی-خبری اوآنا (مغولستان، اولان‌باتور ۲۰۱۱)، جشن پنجاهمین سال تأسیس اوآنا (بانکوک، تایلند ۲۰۱۲) دومین اجلاس جهانی رسانه‌ها (مسکو ۲۰۱۲) حضور فعال داشته و میهمان ویژه سومین کنگره جهانی خبرگزاری‌ها (بوینس آیرس، آرژانتین۲۰۱۰) بوده‌است.
شرکت در کنفرانس‌های متعددی از جمله سی و هشتمین اجلاس کمیته فنی و اجرایی اوآنا (فوریه ۲۰۱۵)، سی و نهمین اجلاس کمیته فنی و اجرایی اوآنا (نوامبر ۲۰۱۵)، اجلاس جهانی اقتصادی قزاقستان (۲۰۱۶)، اجلاس جهانی رسانه‌ای اقتصادی سن پترزبورگ روسیه (۲۰۱۶)، اجلاس رسانه‌ای جاده ابریشم چین (۲۰۱۶)، اعزام خبرنگار به نمایشگاه صنعت حلال تایلند به دعوت رسمی دولت تایلند (۲۰۱۶)، اعزام خبرنگار به دوره آموزشی خبرگزاری اسپوتنیک روسیه (۲۰۱۶)، کنفرانس رسانه‌های اسلامی در اندونزی (۲۰۱۶) و پنجمین کنگره جهانی خبرگزاری‌ها در آذربایجان (نوامبر ۲۰۱۶) بخش دیگری از فعالیت‌های بین‌المللی این خبرگزاری تا سال ۲۰۱۶ میلادی است.
خبرگزاری مهر از ۱۳۹۰ مجوز انتشارات رسانه مهر را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرده‌است. برخی از کتاب‌های منتشر شده این انتشارات عبارتند از:
با توجه به فعالیت خبرگزاری مهر به ۶ زبان فارسی، عربی، انگلیسی، ترکی، اردو، کردی، بسیاری از رسانه‌های خارجی ضمن اعلام آمادگی برای ایجاد دفاتر نمایندگی در منطقه مورد نظر برای تبادل اخبار و انعکاس وقایع مهم خبری دو کشور اقدام به امضاء تفاهم‌نامه همکاری با خبرگزاری مهر کرده‌اند.
خبرگزاری مهر با بیش از ۲۰ خبرگزاری معتبر دنیا از جمله خبرگزاری‌های شینهوا (چین)، کیودو (ژاپن)،خبرگزاریهای "مهر" و "کیودو" ژاپن قرارداد همکاری منعقد کردند پی تی آی (هند)،قرارداد همکاری خبرگزاریهای "مهر" و "پی‌تی‌آی" هند رسماً منعقد شد افه (اسپانیا)،امضای تفاهم‌نامه همکاری میان خبرگزاری مهر و «افه» اسپانیا برناما (مالزی)، یونهاپ (کره جنوبی)،توافق مدیران خبرگزاری مهر و یونهاپ کره جنوبی بر گسترش روابط خبری دو جانبه پرنسا لاتینا (کوبا)،آغاز همکاری رسانه‌ای ایران و آمریکای لاتین/ «مهر» با پرنسا لاتینا قرارداد بست وی‌ان‌ای (ویتنام)،خبرگزاریهای "مهر" و "وی‌ان‌ای" ویتنام قرارداد همکاری منعقد کردند جیهان و ترکیش ویکلی (ترکیه)، آنتارا (اندونزی)، ترند (آذربایجان)، اینترفکس (روسیه)،خبرگزاری"مهر" و "اینترفکس" روسیه قرارداد همکاری منعقد کردند مونتسامه (مغولستان)،خبرگزاری مهر و خبرگزاری مونتسامه قرارداد همکاری منعقد کردند سانا (سوریه)، ای‌پی‌پی (پاکستان)، پی‌ان‌ای (فیلیپین)، آلبانین دیلی نیوز (آلبانی)، تاس (روسیه)، اگرپرس (رومانی)،خبرگزاری مهر و خبرگزاری دولتی رومانی قرارداد همکاری امضاء کردند نیوزیانا (زیمبابوه)،امضای تفاهم‌نامه همکاری خبرگزاری "مهر" و "نیوزیانا"/اولین سند رسانه ای ایران-زیمبابوه پیرولی (گرجستان)خبرگزاریهای "مهر" و "پیرولی" قرارداد همکاری رسانه ای امضا کردند و آوا (افغانستان)خبرگزاری آوا افغانستان و خبرگزاری مهر قرارداد همکاری منعقد کردند قرارداد همکاری امضا کرده‌است.
خبرگزاری مهر در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۹۲ و پس از انتشار مصاحبه ای با مدیرمسئول سایت صراط نیوز، با دستور کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه موقتاً فیلتر شد.دستور فیلتر خبرگزاری مهر صادر شد
نام مستعار نامی است که نویسنده، بازیگر، مؤلف یا هر هنرمندی به جای نام واقعی خود می‌گذارد. به نام‌های مستعار شاعران، تخلص می‌گویند. مثلاً «علی شریعتی» نام مستعار «علی مزینانی» است. در ادبیات انگلیسی، تبعیض جنسیتی موجب شد تا مری ان. ایونز، نام مستعار «جرج الیوت» را برای خود برگزیند.
کاربرد نام مستعار در سازمان‌های سیاسی و نظامی که فعالیت مخفی دارند نیز رایج است. نام مستعار را بسته به شغل صاحب آن گاه نام قلمی (برای نویسندگان) یا نام هنری (برای هنرمندان و بازیگران) یا تخلص (برای شاعران) نیز می‌گویند.
جنجال در کشتی (Original Name: Hey! Hey! USA!) محصول سال ۱۹۳۸ سینمای انگلستان و به کارگردانی "مارسل ورنل" (Marcel Varnel) است.
در این فیلم کمدی، "ویل هی" و "ادگار کندی" به ایفای نقش می‌پردازند.
تامی باپ (Tommy Bupp) بازیگر نقش "برتی شولدز" (Bertie Schultz) نیز برای بازی در این فیلم به انگلستان سفر کرد و بدین ترتیب اولین نوجوان آمریکایی است که برای بازی در یک فیلم به انگلستان سفر کرده‌است.Tommy Bupp
نام اصلی این فیلم، "هی هی یو اس ای" Hey! Hey! USA! است ولی در ایران با نام "جنجال در کشتی" به نمایش درآمده‌است.
دو گروه گانگستری رقیب در شیکاگو قصد ربودن فرزند مرد ثروتمندی دارند و "بنجامین تویست" (ویل هی Will Hay) که یک باربر ساده دل انگلیسی است ناخواسته با شخصی به نام "پروفسور تاویستاک" (professor Phineas Tavistock) اشتباه می‌شود و به این شکل وارد ماجرا می‌شود و به همراه "باگس لری" (ادگار کندی Edgar Kennedy) که یک تبهکار ساده و زودباور است ماجراهای طنز فیلم را رقم می‌زنند.
ویل هی
ادگار کندی
مایکل کولینز (۱۶ اکتبر ۱۸۹۰ تا ۲۲ اوت ۱۹۲۲) رهبر انقلابی، وزیر دارایی، رئیس اداره اطلاعات IRA و عضو گروه ایرلندی در مباحثات و بستن قرارداد انگلیس-ایرلند و رئیس ارتش ملی ایرلند بود. وی در جریان جنگ داخلی ایرلند در ۲۲ اوت ۱۹۲۲ به ضرب گلوله کشته شد. وی از سوی بسیاری از جناح‌های درگیر در ایرلند به عنوان بانی ایرلند جدید شناخته می‌شود. در سال ۱۹۹۶ فیلمی با موضوع زندگی مبارزاتی وی توسط نیل جردن ساخته شد. این فیلم در سال ۱۳۸۶ توسط شبکه ۱ ایران، برنامه سینما ۱، دوبله و پخش شده‌است.
در ریاضیات، و به ویژه در جبر خطی، ترکیب خطی چند بردار یا چند تابع، حاصل جمع جبری مضرب‌هایی از آن بردارها یا توابع است.به وسیلهٔ تعمیم، توابع پیوستهٔ (آنالوگ) ریاضی را همچون بردارهایی با تعداد بی‌نهایت مؤلفه، و مکان‌های آن توابع را به صورت فضاهای برداری با ابعاد بی‌نهایت در نظر می‌گیریم
فرض کنید "formula_1" یک میدان و "formula_2" یک فضای برداری روی "formula_1" باشد. مطابق معمول اعضای "formula_1" را اسکالر و اعضای "formula_2" را بردار می‌خوانیم. حال اگر formula_6ها اسکالر و formula_7ها بردار باشند، عبارت زیر را یک ترکیب خطی از formula_7ها می‌خوانیم:
برنامه‌ریزی ساخت به دو قسمت برنامه‌ریزی تولید و طراحی فرایند تولید تقسیم‌بندی می‌شود:
اساساً هدف از برنامه‌ریزی تولید پاسخ‌گویی به سوالاتی از این قبیل‌است که یک قطعه چگونه و چه موقع باید بر اساس زمان لازم انجام کار و منابع در دسترس ساخته شود. وظیفه یک طراح محصول دادن طرح‌های فرایند برای همه قطعات تولیدی با توجه به منابع موجود کارخانه و جهت اجرای فعالیت‌های تعریف شده‌است. محدودیت‌ها و منابع دو فاکتور اصلی در هر سیستم طراحی محصول می‌باشد.
برنامه‌ریزی فرایند تولید یا برنامه‌ریزی مراحل ساخت را می‌توان به صورت فعالیتی که مشخص‌کننده شیوه مقتضی جهت تبدیل ماده به قطعه تمام شده‌است تعریف کرد. شاید یکی از با اهمیت‌ترین بخش‌های کار تولید، برنامه‌ریزی مراحل ساخت می‌باشد، که اجرای آن در حقیقت یک بخش اصلی از زمان غیر ماشین‌کاری در تولید یک قطعه را به خود اختصاص می‌دهد؛ و در نهایت مناسبترین روش‌های ساخت و پارامترهای لازم جهت تبدیل ماده خام به فرم قطعه نهایی (براساس نقشه مهندسی طرح شده) تعیین و مشخص می‌شود به صورت یک‌سری دستورالعمل به قسمت ساخت فرستاده می‌شود. در روند انجام این فرایند، کلیه عملیات و ابزار تولیدی، طراحی یا انتخاب می‌شوند. ورودی به این مرحله نقشه قطعه کار و خروجی از آن دستورالعمل‌های اشاره شده می‌باشد. برنامه‌ریزی تولید مستلزم اجرای موارد زیر می‌باشد:
مراحل فوق مستقیماً روی بهره‌وری کار تأثیر دارد. برنامه‌ریزی ضعیف تولید باعث اتلاف وقت و ازدیاد قطعات ناکارآمد و… می‌گردد. معمولاً در مراکز طراحی مهندسی افرادی که وظیفه اجرای برنامه‌ریزی تولید را بر عهده دارند از افراد با تجربه بوده و دقت بسیاری در این مورد اعمال می‌نمایند. در طی اجرای این فرایند قسمت‌های بسیاری از وقت طراح صرف تکرارهای دستی نوشتن و امثالهم می‌گردد. این موضوع علاوه بر اینکه باعث بروز اشتباهات احتمالی می‌شود وقت با ارزش طراح نیز بیشتر متوجه کارهای عادی است، لذا با توجه به این نکات و اینکه افراد باتجربه در زمینه برنامه‌ریزی فرایند تولید به تدریج کمتر می‌شوند، تلاش‌های وسیعی در مورد ایجاد سیستم‌های کامپیوتری برنامه‌ریزی تولید در دهه‌های اخیر شروع شده‌است در این رابطه تعداد زیادی بسته‌های نرم‌افزاری برای کارهای اختصاصی تهیه شده‌اند ولی نرم‌افزاری که قابلیت اجرای کل مراحل برنامه‌ریزی فرایند تولید را به صورت یکجا داشته باشد و شامل همه توابع باشد وجود ندارد.
قلعه عاشوراگاه در بالای کوهی در قسمت شرقی شهر نایین قرار دارد. قلعه عاشورگاه تقریباً از تمام نقاط محمدیه و از جاده نائین به انارک دیده می‌شود. بنا بر موقعیت سوق الجیشی این قلعه احتمالاً از آن به عنوان دژی دفاعی استفاده می‌شده است. راهزنان فرهنگ، بارها به این قلعه دستبرد زده و اشیاء عتیقه فراوانی از آن به یغما برده‌اند، از این رو در قلعه فعلاً بسته است. با این همه، شکوه این قلعه چندان است که تماشای آن روح را برمی‌انگیزد.
قلعه تاریخی عاشوراگاه به صورت چند ضلعی و چندین نیم برج ساخته شده. این قلعه که قدمت آن به پیش از اسلام می‌رسد، سنگی و دارای ۶ برج است. بلندی هر برج از دوازده رگه چینه است. دوره خارجی یکی از برج‌ها ۱۶ متر است. دیوار قلعه ممزوج از خشت و چینه است اندازه خشت‌ها ۲۸*۲۸*۷ است.
در هندسه، بیضی یک منحنی مسطح و بسته‌است که دو کانون دارد و حاصل جمع فاصلهٔ هر نقطه روی محیط آن با دو کانونش مقدار ثابتی است.
شکل بیضی (مقدار کشیده بودنش) با مقدار برون‌مرکزی آن مشخص می‌شود. برون‌مرکزیِ بیضی عددی بین صفر و یک است و هر چه کوچک‌تر باشد کشیدگی بیضی کمتر است. اگر برون‌مرکزی بیضی صفر باشد، دو کانون آن روی هم می‌افتند و منحنی تبدیل به دایره (که حالت خاص بیضی است) می‌شود.
بیضی را همچنین می‌توان با عنوان «مقطع مخروطی بسته» تعریف کرد. مقطع مخروطی منحنی‌ای است که در محل تقاطع یک صفحه با یک مخروط پدیدار می‌شود. گونه‌های دیگر مقاطع مخروطی (سهمی و هذلولی) بازند و کراندار نیستند.
قضایا و ویژگی‌های بیضی را نخستین بار ریاضی‌دانان یونان باستان، به ویژه ارشمیدس و آپولونیوس مطالعه کردند.
در دوران طلایی اسلام، ریاضی‌دانانی چون اخوان ثلاثهٔ بنوموسی و ابوسهل بیژن کوهی مطالعات نظری و عملی مربوط به بیضی را ادامه دادند.
نقاشان رنسانس هم روش‌هایی برای ترسیم بیضی ابداع کردند.
در اوایل قرن هفدهم میلادی کپلر کشف کرد که سیارات در مداری بیضوی به دور خورشید می‌گردند و خورشید همواره روی یکی از کانون‌های این بیضی قرار دارد. ریاضی‌دانان فرانسوی، ژرار دوسارگ، بلز پاسکال، رنه دکارت، و فیلیپ دو لا هیر نیز با ترکیب مساعی یونانیان باستان با نمادهای جبری، مقاطع مخروطی را در هندسه تحلیلی مطالعه کردند. قضایای آپولونیوس در باب مماس بر مقاطع مخروطی راهنمای نیوتن و لایبنیتس در ابداع مستقل حساب دیفرانسیل و انتگرال بود. همچنین نیوتن و هالی به روش علمی ثابت کردند که دنباله‌دار هالی در مداری بیضوی به دور خورشید می‌گردد. در قرن نوزدهم میلادی هم ریاضی‌دانانی چون ژان ویکتور پونسله و یاکوب اشتاینر مقاطع مخروطی را با رویکردی تصویری بازتعریف کردند.
ویژگی‌های بیضی در فیزیک، مهندسی و اخترشناسی کاربردهای وسیعی دارد؛ مثلاً مدار هر یک از سیاره‌های منظومه شمسی و قمرهای سیارات به شکل بیضی است، یا اینکه با استفاده از ویژگی «نیمساز عمود زاویهٔ بین دو خط کانونی» می‌توان آینه‌هایی برای تمرکز نور یک منبع در یک کانون ساخت یا طراحی آکوستیک تالارها را بهینه کرد.
همچنین از چرخش بیضی به دور قطرهای بزرگ و کوچکش، گوی‌وار کشیده یا پَخ حاصل می‌شود.
چنان‌که نیوتن کشف کرد، سیاره‌ها (از جمله زمین) کره نیستند و غالباً شکلی گوی‌وار دارند.
در گذر تاریخ روش‌های متعددی برای ترسیم دقیق یا تقریبی بیضی ابداع شده‌است که از آن میان می‌توان به روش باغبانی، استفاده از خاگار، و تولید مخروطی اشتاینر اشاره کرد.
همچنین از آنجا که برای محاسبهٔ محیط بیضی فرمولی با فرم بسته وجود ندارد و باید از حسابان استفاده کرد، فرمول‌های پرشماری برای تخمین این مقدار ارائه شده‌است.
بنابر تقریظی از اراتوستن، نخستین‌بار بیضی را منایخموس (۳۸۰ – ۳۲۰ پ. م)، دوست نزدیک افلاطون، در تلاش برای حل تضعیف مکعب کشف کرد.
آپولونیوس برای اولین بار نام «الپسیس» (یونانی:ἔλλειψις، به معنای «کمتر بودن») را بر روی بیضی گذاشت و اقلیدس (حدود ۳۶۵–۲۷۵ پ. م) بررسی دقیقی از ویژگی‌های بیضی ارائه کرد.
کانون‌های بیضی و خط‌های هادی را نخستین بار پاپوس اسکندرانی (حدود ۳۵۰ – ۲۹۰ پ. م) بررسی کرد.
او همچنین روشی برای تعریف یک بیضی با داشتن پنج نقطه ابداع کرد.
ارشمیدس (۲۸۷ – ۲۱۲ پ. م) در گزاره‌های ۷ و ۸ رسالهٔ «"در باب مخروط‌گون‌ها و گوی‌گون‌ها"» طریقهٔ جا دادن یک مخروط را در بیضی مرتبطش بررسی می‌کند. ارشمیدس آگاه بود که با داشتن یک مخروط با مقطع دایره‌ای می‌توان هر بیضی‌ای را ساخت، و می‌دانست که می‌توان بیضی را با برش استوانهای با مقطع دایره‌ای به دست آورد، و اینکه نسبت قطر عرضی بیضی به شعاع دایرهٔ مماس بر آن ثابت است و به مساحت بیضی مربوط می‌شود. در گزاره‌های ۲۷ تا ۳۲ "در باب مخروط‌گون‌ها و گوی‌گون‌ها" نیز ویژگی‌ها و قضایای مربوط به گوی‌وارها بررسی شده‌است.
نام آپولونیوس (اواخر قرن سوم – اوایل قرن دوم پیش از میلاد) برای قرن‌ها پس از مرگ او با مطالعهٔ مقاطع مخروطی گره خورده بود. آپولونیوس اثر مهمش «"مخروطات"» را، که مشتمل بر هشت مقاله است، با مطالعهٔ مخروط آغاز می‌کند و پس از تعریف سه مقطع مخروطی (سهمی، هذلولی، و بیضی)، به تعریف خط مماس آن‌ها می‌پردازد و سپس ثابت می‌کند که فاصلهٔ کانونی برای همهٔ نقاط روی یک بیضی ثابت است.
آپولونیوس همچنین خط مماس بر منحنی (که بعدها موضوع اصلی حساب دیفرانسیل شد) را تعریف و عدد پی (ثابتی لازم برای یافتن طول‌ها و مساحت دایره و بیضی) را محاسبه کرد.
ترجمهٔ آثار علمی به عربی اغلب نیازمند ابداع اصطلاحات فنی تازه بود و مترجمان آن‌ها، برخلاف مترجمان لاتین، به ترانویسی عبارات یونانی اکتفا نکردند و برای واژهٔ «الپسیس» اصطلاح «» را در نظر گرفتند که معنای آن را حفظ می‌کند و هنوز در زبان عربی به بیضی «» گفته می‌شود.
کتاب مفقودشدهٔ هم که به حسن بنی موسی منسوب شده‌است در مورد ترسیم بیضی بوده و به نظر می‌رسد بر اساس روش «ترسیم بیضی به روش باغبانی» (رسم بیضی با داشتن مجموع فواصل یک نقطه روی بیضی از دو کانون) باشد. دراین‌صورت ممکن است این اثر اولین جایی باشد که ترسیم بیضی به این روش در آن بحث شده‌است.
ثابت بن قره نیز (که ترجمهٔ مقالات پنجم تا هفتم "مخروطات" را برای برادران بنوموسی انجام داده بود) در کتاب نگاشتی را مطالعه می‌کند که بیضی با نیم‌قطرهای formula_1 و formula_2 را به دایره‌ای با شعاع formula_3 انتقال می‌دهد.
معماران و بنّاهای دورهٔ اسلامی هم، که به دلایل عملی نیاز به ترسیم بیضی داشته‌اند، ابزاری موسوم به پرگار تام ابداع کردند که با آن می‌توان مقاطع مخروطی را با حرکت اتصالی رسم کرد. ابوسهل بیژن کوهی در قرن چهارم هجری رساله‌ای به نام دربارهٔ این ابزار نوشته‌است.
علاقه به مطالعهٔ مقاطع مخروطی پس از ارشمیدس و آپولونیوس در اروپای تحت کنترل امپراتوری روم و سپس کلیسای کاتولیک فروکش کرد و تا قرن شانزدهم میلادی پیشرفتی در این مورد روی نداد.
نخستین نشانهٔ علاقهٔ جدید به مقاطع مخروطی را در لورنزو والا (۱۴۰۷ – ۱۴۶۷ میلادی) می‌توان یافت. کتاب والا، گونه‌ای دائرةالمعارف در مورد علوم مقدماتی است. در فصل سوم از کتاب هشتم بخشی با عنوان «مقاطع مخروطی» هست که در آن والا توضیحی کوتاه در مورد مساعی اقلیدس، آپولونیوس، و پاپوس می‌دهد. دو دهه بعد از والا، یوهانس ورنر پژوهش‌هایی در باب مقاطع مخروطی کرد، ولی در آثار او نامی از بیضی نیامده‌است.
به گفتهٔ اروین پانوفسکی، طرح اجرانشدهٔ میکل آنژ برای مقبرهٔ پاپ ژولیوس دوم (طراحی شده در ۱۵۰۵ میلادی) به شکل بیضی بوده‌است، ولی اثری از این طرح نمانده. اولین نشانه‌های شکل بیضی در معماری غربی در آثار بالداساره پروتزی (۱۴۸۱ – ۱۵۳۷ میلادی) دیده می‌شود. پس از اینکه سباستیانو سرلیو آثار پروتزی را در کتاب "هفت رسالهٔ معماری" (انتشار در ۱۵۴۷ میلادی) بررسی کرد، استفاده از الگوهای بیضوی در معماری اروپا گسترش یافت.
بااین‌وجود بیضی در میان نقاشان رنسانس، احتمالاً به‌خاطر مطالعات ایشان در باب ژرفانمایی شناخته‌شده بود. لئوناردو دا وینچی خود ابزاری برای ترسیم بیضی ساخت و آلبرشت دورر، که از ابزار بیضی‌کِشی دا وینچی باخبر بود، روشی بر اساس تصویرسازی موازی برای ترسیم بیضی ابداع کرد.
در دههٔ ۱۵۴۰، کوپرنیک نظریه خورشیدمرکزیاش را ارائه کرد. در مدل خورشیدمرکزی کوپرنیک مسیر حرکت سیارات به دور خورشید به شکل دایره است؛ این امر با داده‌های ریاضی موجود نمی‌خوانْد و کوپرنیک خود از این نارسایی مدلش آگاه بود.
در ۱۶۰۲ میلادی، کپلر در پی رفع نارسایی‌هایی مدل کوپرنیک به این نتیجه رسید که مسیر حرکت سیارات به شکل تخم‌مرغ (خایوی) است و فواصل بین آنها بر اساس اجسام افلاطونی تعیین می‌شود.
تیکو براهه (۱۵۴۶–۱۶۰۱ م) با تکیه بر مشاهداتش از حرکت مریخ، نظریات کپلر را دربارهٔ شکل منظومهٔ شمسی رد کرد و کپلر را دعوت کرد که به رصدخانهٔ او در پایتخت امپراتوری مقدس روم پراگ برود. کپلر، در تلاش برای حل ناهماهنگی بین مدلش از هستی و مشاهدات براهه، به این کشف مهم نایل شد که سیارات در مداری بیضوی و نه مدور به دور خورشید می‌گردند.
بنابر قانون اول کپلر، خورشید همواره روی یکی از کانون‌های این بیضی قرار دارد.
عبارت «کانون بیضی» را هم (که مفهوم آن را سده‌ها پیش آپولونیوس بیان کرده بود) کپلر نخستین بار در سال ۱۶۰۹ در کتاب "ستاره‌شناسی نوین" به کار برد. به نوشتهٔ کپلر در این کتاب، خورشید موتوری است که نیروی لازم برای حرکت سیاره‌ها را فراهم می‌کند و سرعت سیاره‌ها با نزدیک شدن به خورشید در خم مدارشان بیشتر می‌شود.
در سال ۱۵۷۸ میلادی، اسقف کلیسای انطاکیه آثاری شرقی را به فردیناندو دو مدیچی تقدیم کرد که در میان آن‌ها نسخه‌ای از "مخروطات" با ویرایش و اضافات ابوالفتح اصفهانی بود. مسئول کتابخانهٔ فردیناندو، جیووانی باتیستا از اهمیت "مخروطات" آگاه بود و بر آن بود که ترجمه‌ای از آن را منتشر کند، ولی پیش از انجام این کار درگذشت. گالیلئو گالیله نیز در چندین نامه خبر از قصدش برای ترجمهٔ "مخروطات" به لاتین داده بود اما به‌نظر تلاش چندانی در این زمینه انجام نداده‌است. در نهایت در سال ۱۶۶۱ ریاضی‌دان ایتالیایی جووانی آلفونسو بورلیِ با کمک کشیش مارونی ابراهیم حاقلانی موفق به ترجمه و چاپ "مخروطات" به لاتین شد. از آنجا که ابوالفتح اصفهانی در ترجمه‌اش قضایای مختلف را با هم ترکیب کرده بود و وفاداری چندانی به نسخهٔ اصلی آپولونیوس نداشت، ترجمهٔ لاتین بورلی تفاوت‌های متعددی با نسخهٔ اصلی "مخروطات" دارد.
همزمان دو نسخهٔ عربی دیگر از "مخروطات" به اروپا رسید. یکی نسخه‌ای نفیس از "مخروطات" بنوموسی (که امروزه در گنجینهٔ کتابخانه بادلین دانشگاه آکسفورد نگهداری می‌شود) و دیگری نسخه‌ای با ویرایش و اضافات عبدالملک شیرازی. ژاکوب گولیوس توانست هر دو نسخه را قرض بگیرد و نسخه‌ای کپی از روی آن‌ها بنویسد. گولیوس سپس، احتمالاً با کمک رنه دکارت، دست به ترجمهٔ "مخروطات" زد، ولی آن را چاپ نکرد و این اثر تا سی سال پس از مرگش در ۱۶۶۷ چاپ نشد. در نهایت ورثهٔ گولیوس در ۱۶۹۶ آثار او از جمله ترجمهٔ "مخروطات" را فروختند.