moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در رتبه بندی دانشگاه ی جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه آریزونا در رتبه ۲۶۲ دنیا و ۵۶ آمریکا قرار گرفته است. همچنین بر اساس رتبه بندی موسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۱۰۴ دانشگاه های جهان قرار دارد.
دانشکده های دانشگاه آریزونا عبارتند از :
دانشگاه آریزونا از مجهزترین مراکز آموزش عالی و تحقیقات در تاریخ و فرهنگ سرخ‌پوستان بومی آمریکا را داراست. موزه ایالتی آریزونا (که در داخل دانشگاه قرار دارد) در این باب حائز کلکسیون منحصربه‌فردیست.
این دانشگاه در رشته‌های اپتیک و نجوم شهرت ویژه‌ای دارد. در علوم اپتیک، این موسسه یکی از فقط ۳ دانشگاه آمریکاییست که در علم اپتیک مدارج در سطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد، و دکترا ارائه می‌دهد.
در نجوم، آزمایشگاه مطالعات ماه و سیارات، تلسکوپ ال‌بی‌تی، رصدخانه رادیویی آریزونا، و تلسکوپ ام‌ام‌تی همگی از متعلقات این دانشگاه هستند.
از دانش آموختگان این موسسه می‌توان دیک اسکوبی (فرماندهٔ فضاپیمای چلونجر) را نام برد.
غلام‌علی پیمان مخترع جراحی لیزیک و برنده مدال ملی فناوری و نوآوری از سوی باراک اوباما از اساتید دانشگاه آریزونا می‌باشد.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Arizona
دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا یکی از دانشگاه‌های دولتی ایالات متحده آمریکاست که پردیس‌های آن در سراسر ایالت پنسیلوانیا قرار دارند. پردیس اصلی این دانشگاه (یونیورسیتی‌پارک) در شهر استیت‌کالج واقع است. این دانشگاه دارای ۲۴ واحد آموزشی در سطح ایالت است. در رده بندی دانشگاه‌های عمومی در سطح کشور آمریکا توسط USNEWS، این دانشگاه در رتبه ۴۸ قرار دارد.
کمپس اصلی دانشگاه به‌طور تقریبی ۴۶۸۰۰ دانش‌جوی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی‌ دارد. تعداد دانشجویانِ کلِ این دانشگاه بالغ بر ۸۹۸۱۶ نفر می‌باشد که در ۲۴ واحد آموزشی دانشگاه مشغول تحصیل می‌باشند و به همین علت، این دانشگاه جزو ده دانشگاهی است که دارای بالاترین شمار دانشجو در آمریکا می‌باشد. از این بین ۷۴۴۴۶ نفر (۳۹۸۰۹ در کمپس یونیورسیتی‌پارک) دانش‌جوی کارشناسی، ۱۴۰۳۹ نفر (۶۰۹۲ در کمپس یونیورسیتی‌پارک) دانش‌جوی ارشد و ۱۳۳۱ نفر دانش‌جوی مقطع دکتری می‌باشند. تعداد رشته‌هایی که در دانشگاه به دانشجویان ارائه می‌گردد بالغ بر ۱۶۰ رشته می‌باشد. مخارج تحقیقاتی این دانشگاه ۸۳۶ میلیون دلار در سال می‌باشد (بر اساس داده‌های سال ۲۰۱۶).
این دانشگاه سالانه مراسم ماراتون رقص در حمایت از کودکان سرطانی برگزار می‌کند که بزرگ‌ترین خیریه‌ی دانش‌جومحور در کل دنیاست. این مراسم که THON نام دارد در ورزش‌گاه Bryce Jordan واقع در کمپس یونیورسیتی‌پارک برگزار می‌گردد. در سال ۲۰۱۴، کمک‌های جمع‌آوری‌شده در این مراسم به رکورد ۱۳/۳ میلیون دلار رسید.
ریاست این دانشگاه بر عهده اریک بارون می‌باشد. در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که به زودی نیلی بنداپودی به عنوان رئیس این دانشگاه معرفی خواهد شد. بنداپودی اولین زن و اولین فرد رنگین‌پوستی خواهد بود که ریاست دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا را بر عهده می‌گیرد.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در رتبه ۹۳ دنیا و بیست و هشتم آمریکا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۷۸ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌ است.
دانشکده‌های دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا عبارتند از:
http://en.wikipedia.org/wiki/Pennsylvania_State_University
دانشگاه ایالتی میشیگان، یکی از معتبرترین دانشگاه‌های تحقیقاتی ایالتی در کشور آمریکا است که در لنسینگ، ایالت میشیگان قرار دارد.
در طول سال‌های متمادی، همواره این دانشگاه در حوزهٔ علوم کشاورزی، علوم گیاهی، علوم جانوری، علوم صنایع غذایی و همچنین علوم دامپزشکی در میان ۲۵ دانشگاه برتر جهان قرار داشته‌است.
دانشگاه ایالتی میشیگان میان سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ در دوبی نیز شعبه داشت.MSU Dubai:// Home Page
این دانشگاه، مجری و دارندهٔ بیش از ۲۰۰ طرح پژوهشی در ۶۰ کشور جهان از جمله منطقهٔ جنوبگان است.
از ایرانیان مشهوری که دانش‌آموختهٔ این دانشگاه هستند، می‌توان:
دانشگاه کلرادو بولدر یکی از معتبرترین دانشگاه‌‌های دولتی ایالات متحده آمریکا واقع در شهر بولدر در ایالت کلرادو است.
۴ برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ فیزیک و یک برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ شیمی از استادان این دانشگاه می‌باشد. همکاری دانشکده فیزیک (رتبهٔ ۱ در فیزیک اتمی) با مؤسسه ملی فناوری و استانداردها و دانشکدهٔ مهندسی هوافضا (رتبهٔ ۹) با ناسا این دانشکده‌ها را به یکی از دانشکده‌های پیشرو در تولید علم در دنیا تبدیل ساخته‌است.
در رتبه‌بندی دانشگاهٔ جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه کلرادو بولدر در رتبه ۲۰۶ دنیا و ۴۷ آمریکا قرار گرفته‌است. همچنین بر اساس رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۱۲۴دانشگاه‌های جهان قرار دارد.
دانشکده‌های دانشگاه کلرادو بولدر عبارتند از:
پردیس دانشگاه کلرادو در رتبه‌بندی‌های مجله‌های "Travel + Leisure" و "Condé Nast Traveler" به عنوان یکی از زیباترین پردیس‌های دانشگاهی در ایالات متحده آمریکا قرارگرفته است."America's most beautiful college campuses", "Travel + Leisure" (August, 2018)"The 50 Most Beautiful College Campuses in America", "Condé Nast Traveler" (August 6, 2018)
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Colorado_at_Boulder
در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی، نقش عنوان یا برچسبی است که با آن جایگاه و الگوهای رفتاری شخص در بین جامعه تعیین می‌گردد. نقش‌ها ممکن است توسط شرع، عرف یا قانون تعیین گردند. در تعیین و تعریف نقش‌ها، توافق و تأیید جامعه ضروری است. آشنایی با نقش و تمرین نقش مراحل نقش‌پذیری هستند. مستحکم کردن زندگی اجتماعی و هماهنگی و نظم بخشیدن به عمل، از پیامدهای نقش در زندگی اجتماعی است. نقش‌هایی که از هنگام تولد با انسان همراه هستند و حذف آن ممکن نیست، نقش‌های انتسابی نامیده می‌شوند. نقش‌هایی که شخص در طی زندگی اجتماعی برای خود برگزیده است و می‌تواند از پذیرش آن نقش‌ها انصراف دهد نقش‌های اکتسابی خوانده می‌شوند. عمل به نقش با خشنودی روانی همراه است در حالی که عدم ایفای درست نقش می‌تواند باعث اختلاف‌ها، ناسازگاری‌ها، کشمکش‌ها، دشمنی‌ها در زندگی اجتماعی شود.
عادت هدایت خودکار رفتارهایی از هر فرد است که وی با حداقل زحمت و انرژی انجامشان می‌دهد.
عادت (یا عادت به عنوان یک اصطلاح طنز و رسمی) یک روال رفتاری است که به طور منظم تکرار می شود و تمایل دارد به صورت ناخودآگاه رخ دهد .
وال‌استریت جورنال یکی از مهم‌ترین و پرنفوذترین روزنامه‌های اقتصادی-سیاسی در جهان است، که مرکز آن در خیابان وال استریت در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. "وال‌استریت جورنال" پرتیراژترین روزنامه بعد از یو اس ای تودی در سطح ایالات متحده آمریکا است و پرمخاطب‌ترین روزنامهٔ انگلیسی‌زبان با موضوع تجاری در جهان است.
روزنامهٔ "وال‌استریت جورنال" به‌طور هم‌زمان در تمامی دنیا از جمله چاپ مخصوص آن برای آسیا و اروپا منتشر می‌شود. شمارگان روزنامهٔ وال‌استریت جورنال در سال ۲۰۰۶ میلادی برابر با ۲ میلیون نسخه در روز، به‌اضافهٔ یک‌میلیون مشترک وبگاه اینترنتی خود بود که حق اشتراک می‌پردازند. بدین نحو روزنامه وال‌استریت جورنال پرفروش‌ترین روزنامهٔ اقتصادی در جهان به‌ شمار می‌آید. رقیب اصلی "وال‌استریت جورنال"، روزنامهٔ "فایننشیال تایمز" است که مقر اصلی آن در شهر لندن و در کشور بریتانیا قرار دارد.
مالک پیشین نشریهٔ "وال‌استریت جورنال"، شرکت داوجونز بود که در سال ۲۰۰۷ آن را به قیمت ۵ میلیارد دلار به شرکت نیوز کورپوریشن (به مالکیت روپرت مرداک) فروخت. این روزنامه تا سال ۲۰۱۹ میلادی توانسته ۳۷ جایزه پولیتزر را کسب کند.
وال استریت ژورنال یکی از بزرگ‌ترین روزنامه‌های ایالات متحده آمریکا از نظر تیراژ است، با تیراژ حدود ۲٫۸۳۴ میلیون نسخه (شامل نزدیک به ۱٬۸۲۹٬۰۰۰ فروش دیجیتال) تا اوت ۲۰۱۹، داشته‌است که در مقایسه با ۱٫۷ میلیون نسخه یواس‌ای تودی می‌باشد. وال استریت ژورنال یک مجله خبری که سبک زندگی لوکس را ترویج می‌کند، منتشر می‌نماید که در ابتدا به صورت فصلنامه منتشر شد اما در سال ۲۰۱۴ به ۱۲ شماره گسترش یافت. نسخه آنلاین آن در سال ۱۹۹۵ راه اندازی شد که از آن زمان فقط برای مشترکان قابل دسترسی بوده‌است. مشی مقالات در صفحات سرمقاله معمولاً محافظه کار هستند.
اولین محصولات شرکت داوجونز، انتشار روزنامه بولتن‌های خبری مختصر بود موسوم به «فلیم‌سیز» که شبیه به اوراق لاتاری بینگو بود و در اوایل دهه ۱۸۸۰به صورت دستی به بازرگانان بورس اوراق بهادار تحویل داده می‌شد. آنها بعداً یک برگه روزنامه خلاصه‌ای را روزانه چاپ کردند تحت عنوان نامه بعداز ظهر مشتریان. متعاقبان روزنامه‌نگاران چارلز هنری داو، ادوارد جونز و چارلز برگ اس‌ترسر این برگه را به روزنامه "وال‌استریت جورنال" تبدیل کردند که برای اولین بار در ۸ ژوئیه ۱۸۸۹ منتشر شد و شرکت داوجونز خدمات‌دهی‌اش را به‌وسیله تلگراف آغاز کرد.Dow Jones & Co. Inc. , "Dow Jones History – The Late 1800s" , Retrieved July 25, 2013.
اعضای هیئت تحریریه وال استریت ژورنال به تحریر روزنامه نظارت داشته و به‌طور عام سرمقاله آن را ارائه می‌کنند. وال استریت ژورنال جزئیاتی دربارهٔ وظایف دقیق اعضای هیئت تحریریه ارائه نمی‌کند.
هر شنبه و یکشنبه، سه نویسنده صفحه سرمقاله به ریاست پل گیگوت، ویراستار صفحه سرمقاله، در بخش تحریریه روزنامه کانال فاکس نیوز حاضر می‌شوند و در مورد مسائل روز با مهمانان مختلف بحث می‌کنند. ورمونت سی. رویستر (۱۹۵۸تا ۱۹۷۱) و رابرت ال بارتلی (۱۹۷۲تا ۲۰۰۰) به عنوان ویراستار صفحه سرمقاله به ویژه در ارائه تفسیر محافظه کارانه و اثرگذار در اخبار روزانه نقش دارند.
این روزنامه در ۱۹۴۷ و ۱۹۵۳ دو جایزه اول پولیتزر خود را برای تحریر سرمقاله‌هایش به دست آورد. جوایز بعدی پولیتزر به رابرت ال بارتلی در ۱۹۸۰و جوزف راگو در ۲۰۱۱ به خاطر مقالاتشان در وال‌استریت ژورنال اهدا گردید. همچنین در ۱۹۸۳ به خاطر انتقاد به مانوئلا هولترهوف و در ۲۰۰۵ به جو مورگنسترن و در ۱۹۸۴ برای تفسیری از ورمونت به رویستر اهدا شد، پل گیگوت در ۲۰۰۰، دوروتی رابینوویتز در ۲۰۰۱، برت استیفنز در ۲۰۱۳و پگی نونان در ۲۰۱۷ برنده جایزه پولیتزر شدند.
کاست نوعی طبقه‌بندی اجتماعی است که با مشخصه‌هایی مثل درون‌همسری و انتقال ارثی در سبک زندگی مشخص می‌شود که غالباً مواردی مانند شغل، وضعیت آیینی در سلسله مراتب آن، تعامل و محرومیت‌های اجتماعی عرفی و مفاهیم یا تصورات فرهنگی از خلوص و آلودگی در درجه‌بندی افراد دخیل و مؤثر است. نمونه پارادایم آن، تقسیم در جامعه هندوئیسم در هند است که شامل گروه‌بندی اجتماعی بسیار جدی است که ریشه در تاریخ باستان هند داشته که تا به امروز ادامه دارد. با این حال، اهمیت اقتصادی سیستم کاست در هند در نتیجه شهرنشینی و برنامه‌های تبعیض مثبت در حال کاهش است. سیستم علمی کاست هندو توسط جامعه شناسان و انسان شناسان به عنوان یک مبنای مشابه برای تحقیق و مطالعه تقسیمات اجتماعی شبه کاست موجود در خارج از هندوئیسم و هند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
همچنین در این نظام مزایای اجتماعی بر اساس نقش‌های انتسابی توزیع می‌شود. در نظام کاسْت، افراد عضو در رتبه‌های مختلف، حق گذر به رتبه‌های دیگر را ندارند و باید شرایط ویژه‌ای را در رفتار و اعمال خود و رابطه با اعضای رتبه‌های دیگر رعایت کنند. کاسْت، "انتساب‌سالاری" است و ضدّ شایسته‌سالاری است.
واژه انگلیسی "caste" مشتق شده از واژه "casta" در زبان‌های اسپانیایی و پرتغالی است، که طبق فرهنگ لغت اسپانیایی جان مینشو (۱۵۶۹) به معنای "نژاد، اصل و نسب، قبیله یا اولاد" است. هنگامی که اسپانیایی‌ها دنیای جدید را استعمار کردند، آنها از این واژه به معنای "قبیله یا خاندان" استفاده می‌کردند. با این حال، این پرتغالی‌ها بودند که برای نخستین بار از واژه کاستا به معنای نو "caste" استفاده کردند، وقتی آنها در سال ۱۴۹۸ با هزاران گروه اجتماعی موروثی و غریب در هند روبرو شدند، بکار بردند؛ و پس از آن هجی "کاست"، برای نخستین بار در سال ۱۶۱۳ به زبان انگلیسی وارد شده
کاسْت برپایهٔ گزارش یونیسف و دیدبان حقوق بشر ۲۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده‌است.Discrimination , UNICEFCaste - The Facts
سیستم کاست هند مدرن مبتنی بر نوعی برتری ساختگی است و در چهار گروه به نام ورن بر روی گروه‌بندی‌های طبیعی اجتماعی به نام Jāti طبقه‌بندی می‌گردد.
سیستم ورنه یا ورن (هندوئیسم) که در متون باستانی هندو مطرح شده‌است، جامعه را به چهار طبقه تقسیم می‌کند:
هر کس که در این چهار کاست طبقه‌بندی نشود، «نجس» یا فرد لمس‌ناپذیر (دالیت) محسوب می‌گردد.در مورد طبقات محروم در نظام کاست هند بیشتر بدانیم، "یورونیوز فارسی"
در دین هندو، این طبقه‌بندی در وداها آمده‌است و مردم در هر یک از این طبقات که به دنیا بیایند نباید به شغل افراد طبقهٔ دیگر وارد شوند و نیز اجازه ندارند که با افراد طبقهٔ دیگر ازدواج کنند. طبق آموزه‌های دین هندو، اعمال و رفتار ما و کارمایی که در این جهان گردآوری می‌کنیم تعیین می‌کند در زندگی بعدی در کدام طبقه قرار گیریم.
شایان ذکر است برخی افراد و گروه‌ها مانند خارجی‌ها، کوچ نشین‌ها، صحرانشین‌ها، قبایل جنگلی، گور کن‌ها و … در تقسیم‌بندی نظام چهار کاستی قرار نگرفته و حذف شده‌اند که از نظر آن جامعه فاقد ورنه بوده و غیرقابل لمس یا اصطلاحاً نجس می‌باشند. از قرن نوزدهم آنها خود را دالیت نامیده و ورنه پنجمی برای خود شکل دادند که پانچاما نامیده می‌گردد
دولت هند سعی دارد این نظام طبقاتی را از بین ببرد ولی مردم معتقد به آیین هندو، آن را دستور دین می‌دانند.
نظام کاست هم‌چنین در آفریقا، خاورمیانه و خاوردور وجود داشته‌است.
برده‌داری یک شکل افراطی نابرابری اجتماعی است که در آن بعضی افراد، در واقع به عنوان دارایی، در تملک دیگران‌اند. برده داری یکی از فراماسیون‌های است که در جریان تکامل تاریخ، جای کمون اولیه را گرفته‌است. این نخستین صورت بندی کلاسیک اجتماعی- اقتصادی بر شالوده استثمار فرد از فرد است که در آن طبقات وجود دارد و به جای تساوی بین افراد، مناسبات فرماندهی و فرمانبرداری پدید می‌شود. برده داری، در مرحله تلاشی کمون اولیه و بر شالوده افزایش نابرابری اقتصادی که خود ثمره پیدایش مالکیت فردی بود، شکل گرفت.
در ایالات متحده آمریکا، آمریکای جنوبی، و هند غربی در قرن هجدهم و نوزدهم، برده‌ها تقریباً فقط به عنوان کارگران مزرعه و خدمت‌کاران خانگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در آتن قدیم، بردگان ممکن بود مشاغل مختلف داشته باشند. در روم، بسیاری از بردگان باسواد بودند و به عنوان کارگزاران اداری حکومت کار می‌کردند؛ بسیاری در زمینه مهارت‌های صنعتی آموزش دیده بودند. در روم، بعضی بردگان به تجارت می‌پرداختند در حالی که بعضی در کشت‌زارها و معادن کار می‌کردند. در آشور، سومر، بابل و مصر، با بردگان با خشونت بسیار رفتار می‌شد.
تجارت برده تا قرن نوزدهم توسط کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا انجام می‌گرفت. در حدود یک قرن پیش در آمریکای شمالی و جنوبی به بردگان آزادی داده شد. برده‌داری، امروزه در جهان به‌طور کامل ریشه‌کن گردیده‌است.
برده‌داری در کشورهای مختلف و در سالهای گوناگون تاریخ بشر، از برخوردهای متفاوتی در بین مردمان کشورهای گوناگون برخوردار بوده‌است. بدین روی این عمل را در کشورهای مختلف بررسی می‌شود:
تا دوره ناصرالدین شاه برده داری کم و بیش به شکل نیمه رسمی در ایران وجود داشته و سیاحان خارجی به حضور غلامان و کنیزان اشاره کرده‌اند. پولاک در سفرنامه اش به نام «ایران و ایرانیان» فصلی را به غلامان و خواجگان اختصاص داده‌است که توضیح جامعی از وضعیت بردگان در عصر ناصری است.ایران و ایرانیان. یاکوب ادوارد پولاک. ترجمه کیکاووس جهانداری. شرکت سهامی انتشارات خوارزمی. 1368 تهران برده داری پس از دوره قاجار عملاً منسوخ شد و با تصویب قانونی در سال ۱۳۰۷ برده‌داری در ایران جرم شناخته شد.تاریخ بیست ساله ایران. حسین مکی. نشر ناشر. ۱۳۶۳ تهران
جنگ‌های مداوم در یونان باستان هزاران برده جنگی به همراه داشت که به عنوان برده مورد استفاده قرار می‌گرفتند. برخی بردگان در معادن نقره آتن و اسپارت به کار مشغول می‌شدند. در قوانین افلاطون، کسی که برده خود را می‌کشت پاک شمرده می‌شد و کسی که برده دیگری را می‌کشت می‌بایست بهای برده را به صاحب آن می‌پرداخت.قوانین ۶:۷۷۶ هومر گفته بود که هر کس به بردگی گرفتار شود، زئوس نیمی از خرد او را می‌گیرد.قوانین ۶:۱۹۹ ارسطو بردگان را پست‌تر و فرومایه‌تر از انسان‌های آزاد دانسته و معتقد بود که آنان برده زاده می‌شوندتاریخ فلسفه ص ۳۶۳ و برای خودشان بهتر است که تحت تسلط قرار گیرند. در قرن پنجم پیش از میلاد، بیش از نیمی از جمعیت آتن برده بودند.
در مصر باستان بردگان در کشاورزی مزارع، ساخت معابد و اهرام، ساخت جاده‌ها و تندیس‌ها به کار گرفته می‌شدند. بسیاری از بردگان اندرونی‌ها جزو خانواده‌ای که به آن تعلق داشتند محسوب می‌شدند، گاهی به فرزندی پذیرفته می‌شدند یا از اربابانشان مالی به میراث می‌بردند یا حتی آزاد می‌شدند.تواریخ ۱۰۱
در ایالات متحده آمریکا و آمریکای جنوبی در قرن هجدهم و نوزدهم، برده‌ها به عنوان کارگران مزرعه و خدمت‌کاران خانگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. تقریباً بیش‌تر برده‌ها از سیاهپوستانی بودند که از قارهٔ آفریقا آورده شده بودند.
تبعیض در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی، موقعیتی است که افراد در برابر نقش‌ها و موقعیت‌های برابر از مزایای اجتماعی نابرابر برخوردار می‌شوند و برخی بر دیگران و بدونِ برتری داشتن، برتری داده می‌شوند. همچنین حالتی که ویژگی‌ها و معیارهای انتسابی مبنای توزیع قدرت یا ثروت قرار گیرد؛ تبعیض نامیده می‌شود. در شرایط تبعیض، فرصت تحرک اجتماعی یکسان برای افراد وجود ندارد و افراد در آموزش یا انتخاب شغل شرایط نابرابری دارند. از عواملی که به رشد تبعیض در جامعه کمک می‌کند؛ جدایی‌گزینی مکانی افراد جامعه‌است. تبعیض نژادی، تبعیض جنسیتی، تبعیض مذهبی و تبعیض سنی از انواع رایج تبعیض هستند. تبعیض، انتساب گرایی است و ضدّ شایسته‌سالاری و گونه ای ستمکاری است.
سن‌گرایی یا تبعیض سنی به کلیشه‌سازی یا تبعیض علیهِ یک فرد یا گروه به دلیل سنّی گفته می‌شود. سن‌گرایی همچنین مجموعه‌ای از باورها، هنجارها و ارزش‌هایی است که برای توجیهِ تبعیض بر اساس سنّ فرد به کار می‌رود.
"کاسْت" نوعی نظام اجتماعی است. در این نظام مزایای اجتماعی بر اساس "نقش‌های انتسابی" توزیع می‌شود و نه برپایهٔ شایستگی هایِ فردی. در نظام کاست، افراد عضو در رتبه‌های مختلف، حق گذر به رتبه‌های دیگر را ندارند و باید شرایط ویژه‌ای را در رفتار و اعمال خود و رابطه با اعضای رتبه‌های دیگر رعایت کنند. کاسْت، انتساب‌سالاری است و ضدّ شایسته‌سالاری است.
کاست برپایهٔ گزارش یونیسف و دیدبان حقوق بشر ۲۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده‌است.Discrimination , UNICEFCaste - The Facts
تبعیض بر علیه افراد معلول به نفع افرادی که در معرض آن نیستند، تواناگرایی نامیده می‌شود.
رد درخواست اشتغال یا بیکار کردن یک فرد یا اجازه ندادن به یک فرد برای درخواست شغلی، به عنوان تبعیض شغلی شناخته می‌شود. زمینهٔ این گونه تبغیض با ویژگی‌هایی همچون اختلافاتِ سنّی، معلولیّت، اختلاف قومیتی، اختلاف جنسی، قد، ملیّت، وابستگی سیاسی متفاوت با کارفرما، اختلاف مذهبی متفاوت با کارفرما، رنگ پوست متفاوت با کارفرما و وزن فرد در ارتباط است و رقم می‌خورد.
مردم گاهی به واسطهٔ اختلافات زبانی با گروهِ اکثریت، تحت برخوردهای متفاوت قرار می‌گیرند و از امکانات گروه اکثریت محروم می‌شوند؛ زیرا زبانِ آن‌ها در یک گروه خاص یا دسته‌بندی خاص قرار می‌گیرد.
تبعیض بر پایهٔ ملیّت معمولاً در شاخهٔ قوانین استخدامی قرار می‌گیرد.Race, Color, National Origin and Ancestry, State of Wisconsin تبعیض بر پایهٔ ملیّت، گاهی با تبعیض نژادی نیز همراه است،Ken LaMance, Prohibitions Against Race and Nationality گرچه این گونه تبعیض می‌تواند بدونِ تبعیض نژادی هم اِعمال شود. پیامدِ تبعیضِ ملیّتی می‌تواند مواردی همچون ممنوعیت استخدام، بازنشستگی اجباری به محضِ تأییدِ ملیتِ متفاوت با ملیّتِ گروهِ اکثریت و عدم ارائه امکانت آموزشی به افرادِ با ملیّتِ متفاوت باشد.
در امارات متحده عربی و دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، غالباً ملیّت به تازه‌واردان و مهاجران داده نمی‌شود.
"نژادپرستی" یا "تبعیض نژادی" به تعریف بسیار ساده، هر دو نوعی از پیش‌داوری و تبعیض است که متمرکز بر تفاوت‌های نژادی حاصل از تفاوت‌های ظاهریِ جسمی و نیز تفاوت‌های فرهنگی حاصل از زبان، آداب و رسوم، دینی، تاریخی و امثال آن است. برای مثال؛ سفید بودن می‌تواند نشانهٔ برتری باشد.
تفاوت‌های نژادی و قومی میان افراد می‌تواند حسّ تفاوت و متفاوت بودن و در نتیجه تبعیض نژادی و قومی را ایجاد کند و منجر به شکل‌های مختلفی از مجازات‌های قومی شود.
تبعیض منطقه‌ای و تبعیض نسبت به مردمان یک منطقهٔ جغرافیایی می‌تواند به دلایل سیاسی، اقتصادی، دینی، فرهنگی، نژادی ایجاد شود و موجب کاهش امکانات برای مردم آن منطقه شود.
"تبعیض دینی" برپایهٔ تعریف سازمان ملل متحد عبارت است از تبعیضی که بر فرد به دلیل دین وی تحمیل می‌شود. این تبعیض‌ها می‌تواند از جلوگیری از تحصیل رایگان، گرفتن پُست‌های دولتی یا استفاده از سیستم بهداشتی باشد. در حالت‌های خیلی وخیم ممکن است که به دستگیری یا کشتار افراد مورد تبعیض‌واقع‌شده بینجامد. در تبعیض دینی، وجود اختلاف دینیِ اقلیّت با اکثریت جامعه، موجب تبعیض می‌شود.
تبعیض جنسیتی، جنسیت‌زدگی یا سکسیسم به‌معنی باور یا نگرشی است که یک جنسیت یا جنس را پَست‌تر از دیگری و "درجه‌دوم" می‌داند. پیامدِ این امر، تبعیض منفی نسبت به انسان‌ها و بر پایهٔ هویتِ واقعی یا فرضی جنسیتی ایشان است. این مفهوم همچنین می‌تواند در اشاره به نفرت یا بدگمانی نسبت به یک جنس یا کلیشه‌ای کردنِ مردانگی در رابطه با مردان و زنانگی در رابطه با زنان باشد. تبعیضِ جنسی به‌طور سیستماتیک، تاریخی و فرهنگی در جهتِ فرودست کردنِ زنان و دختران به‌کار رفته‌است.There is a clear and broad consensus among academic scholars in multiple fields that sexism refers primarily to discrimination against women, and primarily affects women. See, for example:
در تعریفی از «ویلفردو پاره تو» نخبه کسی است که ذاتاً دارای امتیازات هوشی، جسمی و روانی است که او را بر دیگران برتری می‌بخشد.
واژهٔ نخبه‌گرایی ممکن است برای توصیف وضعیتی به کار رود که در آن قدرت در دستان شمار افراد محدودی متمرکز گردد. مخالفان نخبه گرایی، عبارتند از نخبه ستیزی، مساوات‌خواهی، عوام‌گرایی و فلسفه سیاسی پلورالیسم. نظریه نخبگی تحلیل علوم سیاسی یا جامعه شناسانه تأثیر نخبگان بر جامعه است: نظریه پردازان نخبگی پلورالیسم را ایده‌آلی اتوپیایی می‌دانند.
تبعیض ظاهری منظور از ظلم و تبعیض و تمسخر و تحقیر در باره با یک ظاهر خاص است.
افسانه سازی و کلیشه سازی و شخصیت منفی نشان دادن شخصیت های منفی در داستان با یک ظاهر خاص هم تبعیض ظاهری حساب می شود ، که در داستان های پریان با کلیشه سازی ، تصورات نادرست و غیر اخلاقی ای را از انواع ظاهر در ذهن ما ثبت می کند.
توهین به ظاهر افراد و تحقیر یا تشویق ها و معیار بندی های ظاهری و تمسخر ها و قضاوت افراد از ظاهرشان نیز تبعیض ظاهری محسوب می شود.
حرف های توهین آمیز به ظاهر افراد و جانداران مانند :
ظاهر ز.ش.ت ، ظاهر ت.ر.س.ن.ا.ک
قضاوت های ظاهری نیز در این نوع تبعیض وجود دارند ، مانند اینکه دماغ بزرگ ها را ساده لوح و فریبکار و افراد گوش لبه دار و بلند را شیاد نشان می دهند.
تبعیض های ظاهری به افراد
دماغ بزرگ ، ابرو پرپشت ، ابرو پیوسته های پرپشت ،افرادی که صورتشان خال های زیادی دارد ،
افراد سر بی مو ( بدون بیماری و کمبود ویتامین )
افرادی که عینک میزنند ، افرادی که گوش بلند و گوش لبه دار هستند ، افرادی که گوش های بزرگی دارند ، افراد درشت اندام و افراد کوچک اندام ( منظور اضافه وزن و کمبود وزن نیست ، بلکه اندام طبیعی یک فرد از نوزادی و بدون هیچ بیماری و اختلالی باشد. ) ، افراد دارای قد بلند و افراد دارای قد کوتاه
برخی از جانداران بخاطر نوعی ظاهر ، مورد تبعیض قرار گرفته اند و در بعضی اوقات به انقراض آنها بخاطر ظاهرشان اهمیتی داده نمی شود.
مانند حباب ماهی ، کفتار ، کرکس بوقلمونی ، سوسک
حباب ماهی
کفتار راه راه
رامتین (نام‌های دیگر: رام، رامی، رامین و رامنین) از موسیقی‌دانان به نام ایران در دوران پادشاهی ساسانیان و هم عصر دیگر موسیقی‌دانانی چون باربد و نکیسا است. او را واضع چنگ و استاد در نواختن این ساز می‌دانندلغت نامه دهخدا
و برخی وی را همان رامین عاشق ویس می‌شناسند. دکتر معین در فرهنگ فارسی اعلام خود در معرفی رام (رامتین) معشوق ویس چنین آورده است: «آن را نام شخصی دانسته‌اند که واضع چنگ بوده است. رامتین واژه‌ای فارسی به معنای آرامش بخش و آرامش دهنده می‌باشد»
.نام‌های پارسی-نوشتهٔ هومر آبرامیان
برخی بر این باورند که "رامتین"، خطاشدهٔ "رامنین" است. اسعد گرگانی از "رامنین" یا "رامین" نام برده، و به باور دکتر محمد معین، "رامنین" با افزودن یک نقطه "رامتین" شده‌است. البته در گواه‌های دیگری، واژهٔ "رامتین"، که امروزه معمول‌تر است، دیده می‌شود.ستایشگر، مهدی. "نام‌نامهٔ موسیقی ایران‌زمین" جلد سوّم. چاپ اوّل، تهران: اطلاعات، ۱۳۷۶، (جلد ۳)، صفحهٔ ۲۴۲.
در اشعار فارسی نیز نام رامتین ذکر شده است:
تمدن نام یک بازی رایانه‌ای در سبک راهبرد نوبتی است که در سال ۱۹۹۱ توسط سید میر برای شرکت میکروپروس خلق شد.
تمدن (بازی رایانه‌ای)
هند به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
معدن سرب چاه خربزه با ذخیره ۱۱۰ هزار تن ماده معدنی سرب و روی در ۳۰ کیلومتری شمال خاوری شهر انارک در استان اصفهان ایران واقع شده‌است.پایگاه اطلاع‌رسانی انارک ، بازدید: اوت ۲۰۰۹.
چاه خربزه معدنی قدیمی در مسیر جندق به انارک، بعد از گذر از چوپانان و پیش از چاه گربه، به موقعیت جغرافیائی طول ۴۵/۹/۵۴ و عرض ۲۱/۲۸/۳۳ درجه است.
قدمت معدن سرب چاه خربزه به زمان قاجاریه می‌رسد. گزارش ارزیابی وضعیت توان و ذخایر معدنی ایران در سال ۱۳۷۷ از وجود معدن طلا در این منطقه یاد نموده‌است.
ساچمه یا گویک به گلوله‌های کوچک سربی گفته می‌شود. کاربرد اصلی ساچمه‌ها به عنوان پرتابه در انواع تفنگ‌ها است، اما کاربردهای صنعتی گوناگونی نیز دارد.
در برخی نقاط جهان از جمله در تالاب‌های بریتانیا، استفاده از ساچمه سربی برای شکار، به‌خاطر سرشت سمی سرب ممنوع اعلام شده‌است. به این منظور ساچمه‌های غیر سربی هم ساخته شده که بیشتر از جنس فولاد، تنگستن-نیکل-آهن و تنگستن-بسپار هستند.
گاه به پرتابه‌های تفنگ بادی نیز ساچمه گفته می‌شود.
کا گِ بِ مخفف نام سرویس اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی سابق است. نام کامل آن کمیته امنیت دولتی بوده‌است.
کاگ‌ب در سال ۱۹۵۳ پس از مرگ استالین،رهبر وقت شوروی از ادغام وزارت امنیت دولتی و وزارت امور داخلی تشکیل شد.
کاگ‌ب یک نام کلی برای فعالیت‌های سرویس اطلاعات شوروی سابق، پلیس مخفی آن کشور و سازمان‌ اطلاعاتی شوروی بود که با پیوستن «ن ک و د» سازمان اطلاعات داخلی شوروی به «م و د» سازمان اطلاعات وزارت کشور شوروی به سال ۱۹۵۴ تأسیس شد. و در فاصله سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۱ (زمان سقوط شوروی) فعالیت داشت.
فعالیت سازمان کاگ‌ب تنها به جاسوسی از غرب خلاصه نمی‌شد،بلکه این سازمان در داخل کشور به بازداشت و سرکوب مخالفان دولت شوروی می‌پرداخت. منابع شوروی سابق ادعا می‌کردند کاگ‌ب در تمامی عملیات‌ها مستقل بوده و هیچ نهادی در شوروی به اندازه‌ی این سازمان از قدرت برخوردار نبوده‌است. عمده‌ی درگیری‌های کاگ‌ب در سراسر جهان، با سازمان سیا بوده‌است.
به دنبال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، کاگ‌ب جای خود را به اف‌اس‌بی (سرویس ضد جاسوسی روسیه) داد. صاحب نظران عقیده دارند که این تغییر، تنها در نام این سرویس است و کاگ‌ب با نامی دیگر، همچنان به فعالیت‌های پشت پرده خود در سطح جهانی ادامه می‌دهد.نگاهی به سرویس مخفی روسیهآلباتس، یوگنیا. کا.گ.ب . دولتی در دولت. ترجمه مهدی پرتوی. تهران. نشر ققنوس. چاپ سوم. ۱۴۰۰. ص ۱۱.
ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور فعلی روسیه از افسران میان‌رده پیشین کاگ‌ب بوده‌است.
لیگ آیوی عمومی به گروهی از دانشگاه‌های آمریکا گویند که سعی در ارائه کیفیت در سطح آیوی لیگ اما با قیمت دولتی و قابل دسترس برای عموم دارند. بر خلاف تمامی اعضای آیوی لیگ که موسسات خصوصی با سرمایه‌های زیاد و شهریه‌های سر به فلک کشیده‌اند، دانشگاه‌هایی دولتی هستند.
این لیگ در لیست اولیه خود در سال ۱۹۸۵ متشکل از ۸ دانشگاه دولتی در ایالات متحده بود.Moll, Richard. The Public Ivies: A Guide to America's best public undergraduate colleges and universities (New York: Penguin (Viking), 1985). or ISBN 0-670-58205-0 امروزه این تعداد را متجاوز از ۳۰ دانشگاه می‌دانند.Howard Greene. "The Public Ivies: America's Flagship Public Universities". 2001. Collins.
در قیاس این دانشگاه‌ها با آیوی لیگ باید گفت که در سال‌های اخیر بسیاری از صاحب نظران و کارشناسان بر این باورند که اعتبار اعضای آیوی لیگ کمی اغراق‌آمیز گشته، با این حال تمامی ۸ دانشگاه خصوصی در آیوی لیگ دارای رتبهٔ بالاتری از دانشگاه‌های لیگ آیوی عمومی هستند.College: America's Most Overrated Product (abridged)http://jobs.aol.com/articles/2011/08/18/is-the-ivy-league-overrated/
عدنان حسن پور روزنامه‌نگار کرد اهل ایران است که در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۸۵ دستگیر و در تاریخ ۲۲ خرداد در دادگاهی غیر علنی که بنابر حکم دادگاه انقلاب مریوان در استان کردستان ایران به جرم «محارب» به اعدام محکوم شد و در نهایت حکم او به پانزده سال زندان تغییر کرد و بعد از ده سال از زندان آزاد شد.
حکم اعدام او در ۲۶ تیرماه ۱۳۸۶ حکم صادره به خانواده و یکی از وکلای وی آقای سیروان هوشمندی ابلاغ شد. دیوان عالی کشور در تاریخ ۳۰ مهر ماه ۱۳۸۶حکم اعدام عدنان حسن پور را تأیید کرد؛ که مجدداً با درخواست اعاده دادرسی از سوی وکلا در تاریخ ۱۹ مرداد ماه ۱۳۸۷ دیوان عالی کشور حکم اعدام وی را لغو کرد. این روزنامه‌نگار ۱۶ شهریور و ۱۱ بهمن ۱۳۸۷ در دادگاه انقلاب سنندج محاکمه شد که به پانزده سال زندان محکوم شد. او در زندان مرکزی سنندج زندانی بود. عدنان حسن پور عضو تحریریه «هفته نامه ئاسو» بوده که به دو زبان کردی و فارسی منتشر می‌شد. این هفته نامه در سال ۱۳۸۴ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی توقیف شد. حسن‌پور که ابتدا به اعدام محکوم شده بود، پس از دو سال کشمکش قضایی این حکم لغو و سپس با همان اتهامات به پانزده سال زندان محکوم گردید. کمیته گزارشگران حقوق بشر
وی به اتهام جاسوسی برای آمریکا و همچنین عکسبرداری از برخی مراکز نظامی غرب کشور با استفاده از دستگاه gps، داشتن ارتباط با سران احزاب مخالف حکومت و اقدام علیه امنیت ملی، پس از برگزاری دادگاهی که مفاد و جریانات آن به صورت مستدل اعلام نشده، به اعدام محکوم شده‌است.
شعبه سوئد گزارشگران بدون مرز جایزه آزادی مطبوعات ۲۰۰۷ را به عدنان حسن پور اهدا کرد
گزارشگران بدون مرز به پاسداشت مقالات انتقادی این روزنامه‌نگار در کشوری که مطبوعات تحت فشار همه‌جانبه قرار دارند، عدنان حسن پور را شایسته جایزه آزادی مطبوعات ۲۰۰۷ می‌داند. گزارشگران بدون مرز رادیو زمانه
جایزه آزادی مطبوعاتی ایتالیا ۲۰۰۷ در مراسمی در محل شهرداری «سی ینا» در ایالت توسکانی در ایتالیا به عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار روزنامه نگاران کرد محکوم به اعدام اهدا شد. این جایزه سی ام نوامبر ۲۰۰۷ در مراسمی با شکوه به خانم «لیلی حسن پور» خواهر عدنان و آقای هادی بوتیمار برادر هیوا به نیابت این دو خبرنگار زندانی اعطا شد. جایزه آزادی بیان ایتالیا به خبرنگاران یا فعالین اجتماعی که برای آزادی بیان مبارزه کرده باشند تعلق می‌گیرد.
استفانو مارچلی، بنیانگذار سازمان غیردولتی اطلاع‌رسانی و امنیت خبرنگاران «ISF» که مدیریت این جایزه را نیز عهده‌دار است اعلام کرده بود: «دلیل اول انتخاب این دو خبرنگار برای دریافت این جایزه، مخالفت ما با مجازات اعدام است.» مارچلی گفته بود: «ما به ویژه مخالف صدور این چنین حکم غیرانسانی برای کسانی که به دلیل فعالیت‌های مطبوعاتی، اجتماعی یا سیاسی دستگیرشده‌اند هستیم و به همین دلیل عدنان و هیوا را برای دریافت این جایزه که تنها جایزه خاص خبرنگاران خارجی ایتالیا است، برگزیدیم.» استفانو مارچلی افزود: «تشدید سرکوب اقلیت‌ها و به ویژه کردها در ایران در ماه‌های اخیر یکی دیگر از دلایل انتخاب هیوا بوتیمار و عدنان حسن پوراست و ما از این طریق می‌خواهیم همبستگی خود را نیز با کردهای ایرانی که تحت سرکوب شدید قرار دارند ابراز کنیم.» گزارشگران بدون مرز
عدنان حسن پور روز بیستم شهریور ۱۳۹۵ از زندان آزاد شد.
عبدالواحد بوتیمار (معروف به هیوا) روزنامه‌نگار کرد اهل ایران است که بنابر حکم دادگاه انقلاب مریوان در استان کردستان ایران به جرم «محارب» به اعدام محکوم شده‌است. وی عضو تحریریه «نشریه انجمن سبز چیا» بوده که به دو زبان کردی و فارسی منتشر می‌شود.
نظام جمهوری اسلامی مدعی است که وی اعتراف کرده که در پایگاهی متروکه در غرب ایران تعداد ۵۶۳ گلوله جنگی و ۵۵ گلوله آرپی‌جی پیدا کرده که مهماتی قابل استفاده بوده و آن‌ها را همراه با مقادیر دیگری مهمات که از دیگران خریداری کرده بوده، از طریق برادرش به فردی در مریوان تحویل داده تا به سازمان پژاک برساند. از این روی وی به دلیل اقدام علیه امنیت ملی جمهوری اسلامی، مجرم تشخیص داده شده و بدین دلیل به اعدام محکوم شده‌است.
گزارشگران بدون مرز (به انگلیسی: Reporters Without Borders، به فرانسوی: Reporters sans frontières) (RSF) یک سازمان غیرانتفاعی بین‌المللی با هدف دفاع از آزادی مطبوعات و حمایت از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران است. مقر مرکزی این سازمان در کشور فرانسه قرار دارد. وظیفه آن تبلیغ روزنامه‌نگاری آزاد، مستقل و کثرت‌گرا و دفاع از کارکنان رسانه‌ها است. RSF در سازمان ملل، یونسکو، شورای اروپا و سازمان بین‌المللی فرانکوفونی، از موقعیت مشورتی برخوردار است.
بخشی از امور مالی این سازمان از راه فروش نشریات و دیگر تولیدات و حق عضویت اعضا تأمین می‌گردد و بخش دیگر نیز از کمک‌های مطبوعات، شهروندان و نیز کمیسیون اروپا فراهم می‌شود. گزارشگران بدون مرز هر سال ترازنامه سازمان را منتشر و در اختیار اعضا و عموم قرار می‌دهد. تنها سازمان دولتی که به این سازمان کمک می‌کند کمیسیون اروپا است که مرکب از ۱۵ دولت مختلف می‌باشد.وبگاه رسمی گزارشگران بدون مرز ، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
گزارشگران بدون مرز (RSF) در دفاع از روزنامه‌نگارانی که در معرض خطر هستند و همچنین در بالاترین سطح انجمن‌های دولتی و بین‌المللی برای دفاع از حق آزادی بیان و اطلاعات فعالیت می‌کند. این سازمان، به صورت روزانه گزارش و اطلاعیه‌های مطبوعاتی در مورد تهدیدات مربوط به آزادی رسانه‌ها را به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، اسپانیایی، پرتغالی، عربی، فارسی و چینی ارائه می‌دهد و همچنین سالانه بررسی وضعیت آزادی مطبوعات را با نام «شاخص آزادی جهانی مطبوعات» منتشر می‌کند که در آن وضعیت آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور جهان مورد بررسی قرار می‌گیرد. این سازمان به روزنامه‌نگاران در معرض خطر، در زمینه امنیت دیجیتال و جسمی آموزش می‌دهد، و همچنین برای افزایش آگاهی عمومی از سوءاستفاده در برابر روزنامه‌نگاران و تأمین امنیت و آزادی آنها، به خبرنگاران کمک می‌کند. RSF از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی می‌خواهد که استانداردها و قوانینی را برای حمایت از آزادی رسانه‌ها تصویب کنند و همچنین در دفاع از روزنامه نگاران مورد تهدید، اقدامات قانونی انجام می‌دهد.RSF Annual Report 2018, pp14-16
«گزارشگران بدون مرز» در سال ۱۹۸۵ در شهر مون‌پلیه فرانسه توسط رابرت مونارد، رمی لوری، ژاک مولنات و امیلین جوبینو تأسیس شد. در سال ۱۹۹۵ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی به ثبت رسید. مونارد اولین دبیرکل RSF بود که جانشین ژان فرانسوا جولیارد شد. کریستف دلور در سال ۲۰۱۲ به عنوان دبیرکل منصوب شد.
ساختار دفتر مرکزی RSF در پاریس مستقر است. این مرکز دارای ۱۳ دفتر منطقه‌ای و ملی، از جمله بروکسل، لندن، واشینگتن، برلین، ریودوژانیرو و داکار و شبکه ای از ۱۴۶ خبرنگار است.RSF Annual Report 2018, pp51-52 از ۵۷ کارمند حقوق‌بگیر در پاریس و جهان استفاده می‌کند.RSF Annual Report 2018, p10 گروهی از فرمانداران، که از اعضای خبرنگاران بدون‌مرز انتخاب شده‌اند، سیاست‌های سازمان را دنبال می‌کنند. همچنین یک شورای بین‌المللی بر فعالیت‌های این سازمان نظارت دارد و بودجه و حساب آن را تصویب می‌کند.
سال ۲۰۱۶ رتبه شاخص آزادی مطبوعات از بین ۱۸۰ کشور جهان برای ایران ۱۶۹ و افغانستان ۱۲۰ بوده‌است، سال ۲۰۱۷ ایران ۱۶۵ و افغانستان ۱۲۰. سال ۲۰۱۷ به ترتیب نروژ، سوئد و فنلاند ۳ رتبه اول، ایالات متحده ۴۳، بریتانیا ۴۰، عربستان سعودی ۱۶۸، ترکیه ۱۵۵ (۱۴۹ در ۲۰۱۵) و عراق ۱۵۸ را به خود اختصاص دادند.
از رنگ‌بندی سیاه (بسیار بحرانی)، قرمز، نارنجی، زرد و زرد روشن یا کرم (آزاد) سال ۲۰۱۷ رنگ‌های سیاه اکثراً در آسیای مرکزی همچون چین و خاورمیانه و شمال شرقی آفریقا متمرکزند قرمز در آسیای جنوبی و جنوب شرقی و شمالی از جمله روسیه در اروپای شرقی، قاره آمریکای استوایی و همچنین آفریقای مرکزی و شمالی. رنگ‌های روشن در اروپای شمالی و مرکزی و غربی، مناطق آفریقای جنوبی، استرالیا و آمریکای شمالی. وضعیت اروپای شرقی و بخشی از اروپای مرکزی با آمریکای جنوبی به‌طور مشابه با رنگ عمدتاً نارنجی متمایز می‌شوند.
سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش آماری جامع خود که روز چهارشنبه ۲۹ آذر ۹۱ منتشر کرد، سال ۲۰۱۲ را در مقایسه با سال‌های گذشته «مرگبارترین سال» برای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران نام نهاده‌است. براساس این گزارش در سال ۲۰۱۲ تعداد ۶۷ روزنامه‌نگار به قتل رسیده یا کشته شده‌اند، همچنین ۸۷۹ تن دستگیر و ۳۸ تن ربوده شده‌اند. در این گزارش ایران از جمله بزرگ‌ترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران خوانده شده‌است.
سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بیلان آزادی مطبوعات جهان در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که به‌رغم وعده‌های دولت حسن روحانی بازداشت فعالان رسانه‌ای همچنان ادامه دارد، اکثریت روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران زندانی که پس از انتخابات پر مناقشه ۱۲ خرداد ۱۳۸۸، و در پی اعتراضات مردمی بازداشت شده بودند، همچنان در زندان به‌سر می‌برند و ۷۶ فعال رسانه‌ای در ایران بازداشت شده‌اند.
در گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز، تعداد خبرنگاران کشته شده در سال ۲۰۱۴ میلادی در سراسر جهان ۶۶ نفر ذکر شده‌است که که دو سوم این تعداد در مناطق جنگی کشته شده‌اند. در این سال مرگبارترین مناطق برای خبرنگاران، ابتدا سوریه و سپس فلسطین، اوکراین، عراق و لیبی بوده‌اند. تعداد خبرنگارانی که به دلیل خشونت مجبور به فرار از کشورشان شدند نسبت به سال ۲۰۱۳ دو برابر شد و شمار خبرنگارانی که توسط دولتهای متبوعشان مجازات شده‌اند افزایش یافت و به ۱۷۸ مورد رسید که بیشتر این مجازاتها در دو کشور مصر و اوکراین روی دادند و کشورهای چین، اریتره و ایران نیز در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. از دیگر نکات اشاره شده در گزارش سالانه، کاهش تعداد خبرنگاران کشته شده در کشورهایی است که در صلح به سر می‌برند. در این زمینه می‌توان به دو کشور فیلیپین و هند اشاره کرد.
سازمان گزارشگران بدون مرز (RSF) روز پنجشنبه ۱۲ فوریه ۲۰۱۵ گزارش سالانه خود را منتشر کرد، در این گزارش ۱۸۰ کشور جهان از جمله ایران مورد بررسی قرار گرفته‌اند و این کشورها بر حسب وضعیت آزادی مطبوعات، رسانه‌های مستقل و همچنین وضعیت خبرنگاران و روزنامه‌نگاران رده‌بندی شده‌اند. ایران در جایگاه ۱۷۳ قرار دارد که نشان می‌دهد که وضعیت آزادی مطبوعات و روزنامه‌نگاران به‌رغم وعده‌های دولت روحانی بهبود نیافته و نگرانی‌های سازمان مزبور از وضعیت روزنامه‌نگاران در ایران همچنان ادامه دارد. براساس این گزارش ایران رتبه سوم جهان در زندانی کردن روزنامه‌نگاران را دارد. این سازمان تعداد روزنامه‌نگاران کشته شده به خاطر حرفه‌شان یا به شکلی شک برانگیز درگذشته در طی سال ۲۰۱۵ را ۱۱۰ تن اعلام می‌کند.
سازمان گزارشگران بدون مرز روز ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ گزارش سالانه خود را منتشر کرد، در این گزارش آمده‌است که در سال ۲۰۱۶ تعداد ۳۴۸ روزنامه‌نگار زندانی و ۵۲ روزنامه‌نگار گروگان هستند. پس از ترکیه کشورهای چین، سوریه، مصر و ایران نزدیک به دو سوم روزنامه‌نگاران زندانی را در خود جای داده‌اند. براساس این گزارش به نقش شهروندخبرنگاران تأکید شده که آنها در سال‌های اخیر به ویژه در حکومت‌های سرکوب‌گر یا در کشورهای در حال جنگ، نقشی گاه تعیین‌کننده در تولید و همچنین انتشار اخبار داشته‌اند.
بر اساس گزارش سالانه ۲۰۱۷ سازمان گزارشگران بدون مرز، ۶۵ روزنامه‌نگار از جمله ۵۰ روزنامه‌نگار حرفه‌ای کشته، ۳۲۶ نفر زندانی و ۵۴ خبرنگار به گروگان گرفته شده‌اند. پنج کشور چین، ترکیه، ویتنام، ایران و سوریه بزرگ‌ترین زندان برای خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای محسوب می‌شوند.
در سال ۲۰۱۷، در جهان ۶۵ روزنامه‌نگار، شهروند خبرنگار و همکار رسانه‌ها کشته شده‌اند.
سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سالانه ۲۰۱۸ از خشونت مرگبار و بدرفتاری با خبرنگاران گزارش داده و اعلام کرد که طی یکسال ۸۰ خبرنگار کشته و ۳۴۸ خبرنگار هم‌اکنون در زندان به‌سر می‌برند و ۶۰ نفر دیگر گروگان هستند که نشاندهنده سطح خصومت بی‌سابقه با کادرهای مطبوعاتی است. این سازمان نام ایران را همچنان به‌عنوان ۵ کشوری که زندان خبرنگاران است در کنار چین، عربستان، مصر و ترکیه اعلام کرد.2018 round-up of deadly attacks and abuses against journalists – figures up in all categories براساس این گزارش ایران در رده‌بندی صد و چهل و چهارم قرار داشته و همچنان یکی از زندان‌های بزرگ جهان برای روزنامه‌نگاران محسوب می‌شود.
براساس گزارش سالانه سازمان گزارشگران بدون مرز در رده‌بندی جهانی آزادی رسانه‌ها ۲۰۱۹، نروژ در بین ۱۸۰ کشور به‌عنوان آزادترین و امن‌ترین کشور برای رسانه‌ها شناخته شد و ایران در جایگاه ۱۷۰، عربستان ۱۷۲، افغانستان ۱۲۱ ترکمنستان در رده ۱۸۰ قرار گرفتند. جایگاه ایران نسبت به سال گذشته شش رده و افغانستان نیز سه رده تنزل داشت.
سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سالانه ۲۰۲۰ خود که روز سه شنبه ۲ اردیبهشت منتشر شد، در تازه‌ترین رتبه‌بندی آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور جهان، جمهوری اسلامی ایران را در رتبه ۱۷۳ قرار داده‌است که نسبت به سال ۲۰۱۹ سه رتبه تنزل کرده‌است. سوریه، چین و کره شمالی نیز به ترتیب در رتبه‌های ۱۷۴، ۱۷۷ و ۱۸۰ قرار دارند.
در گزارش ۲۰۲۱ وضعیت روزنامه‌نگاران در ۱۸۰ کشور مطالعه شده‌است. در این گزارش، ایران از لحاظ آزادی‌های رسانه‌ای و خبرنگاران در رتبه ۱۷۴ قرار دارد و به روح‌الله زم به عنوان نمونه اعدام روزنامه‌نگاران در ایران اشاره شده‌است. ایران بر اساس بانک اطلاعاتی گزارشگران بدون مرز، از لحاظ اعدام خبرنگاران در ۵۰ سال گذشته در رده نخست قرار دارد.
گزارشگران بدون مرز در گزارش سال ۲۰۲۱ خود علی خامنه‌ای و ۳۷ نفر دیگر را در فهرست درندگان آزادی رسانه‌ها در جهان قرار داد.
بر اساس گزارش گزارشگران بدون مرز (RSF) که روز ۱۴ دسامبر ۲۰۲۲ منتشر شد، سرکوب اعتراضات در ایران به افزایش تعداد روزنامه نگاران زندانی در سراسر جهان به رکورد ۵۳۳ در سال ۲۰۲۲ رسانده‌است. ایران پس از چین و میانمار سومین زندان خبرنگاران است.
سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سال ۲۰۲۳ خود که روز ۳ مه (۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲) منتشر شد، وضعیت آزادی رسانه‌های ۱۸۰ کشور جهان را مورد ارزیابی قرار داد، بر پایه این گزارش حکومت جمهوری اسلامی ایران در رتبه ۱۷۷ از ۱۸۰ کشور پس از کره‌شمالی، چین و ویتنام قرار گرفته‌است، و همچنین به‌عنوان یکی از مخوف‌ترین کشورها برای روزنامه‌نگاران نامیده شده‌است.
دهستان هنگام به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دزفولی ممکن است در معانی زیر به کار رود:
این واژه دارای معانی متفاوتی است.
۱.دولتی نام شهرکی است که مرکز بخش چغامیش از توابع شهرستان دزفول
۲.دولتی یعنی متعلق یا وابسته به دولت یا حکومت
قانون هابل یا قانون هابل-لومتر، قانونی در اختر فیزیک و کیهان‌شناسی است که فرض می‌کند که جهان با سرعتی ثابت که برای تمام زمان‌ها ثابت است، در حال گسترش است. این اندیشه از شناخت دو پدیده به دست آمده. یکی این‌که: آن دسته از جرم‌های آسمانی که در ژرفای بیرون از کهکشان راه شیری (کهکشان بیرونی) هستند؛ و بیشتر آن‌ها بیش از ۱۰ مگا پارسک از زمین دورند٫ همگی از پدیدهُ انتقال به سرخ نشان دارند؛ این خود به معنی داشتن شتاب در دور شدن از زمین است.
دیگر اینکه اندازه‌گیری این شتاب دور شدن از زمین، نشان داده که برای ستارگانی که در فاصله‌های کمتر از چند مگا پارسک در کهکشان درونی جا دارند این شتاب متناسب با فاصلهُ آن‌ها از زمین است. از این دو گواه خردپذیر و دیدنی (قابل رؤیت) باورهای گسترش جهان؛ انبساط جهان و جهان قابل مشاهده را می‌توان پذیرفت.Riess, A. et al. (September 1998). "Observational Evidence from Supernovae for an Accelerating Universe and a Cosmological Constant". The Astronomical Journal 116 (3): 1009–1038. arXiv:astro-ph/9805201. Bibcode:1998AJ...116.1009R. doi:10.1086/300499.
در ۱۹۲۹ (میلادی) ادوین هابل عکس‌هایی که نشان می‌داد انتقال به سرخ کهکشان‌های دوردست همراه با فاصلهُ آن‌ها از ما به‌طور ثابت در حال افزایش است را منتشر کرد. این معادله بیانگر همان رفتاری است که نسبیت عام برای جهان در حال گسترش پیش‌بینی می‌کرد.
قانون هابل به عنوان نخستین پایه و اساس بکارگیری روش مشاهده برای پیگیری جستارهای مربوط به گسترش جهان است و امروز این قانون به عنوان یک دلیل و مدرک برای استدلال‌ها در حمایت از مدل انفجار بزرگ پی در پی استفاده می‌شود.https://books.google.co.uk/books?id=BgNGWVr5yhIC&pg=PA202&hl=en Coles, P. , ed. (2001). Routledge Critical Dictionary of the New Cosmology. Routledge. p. 202. . حرکتی را که جرم‌های آسمانی (تنها به‌دلیل این گسترش) دارند، به‌عنوان جریان هابل شناخته‌شده‌است.https://Swinburne_University_of_Technology "Hubble Flow". The Swinburne Astronomy Online Encyclopedia of Astronomy. Swinburne University of Technology. Retrieved 2013-05-14.
قانون هابل با این معادله بیان می‌شود:
که در آن، "D" فاصلهُ یک کهکشان، و "v" سرعت دور شدن کهکشان به علت انبساط جهان هستی است. "H" به نام ثابت هابل شناخته می‌شود که سرعت گسترش هستی را نشان می‌دهد و در واقع یک ثابت حقیقی نیست. این ثابت ارتباط بین این که یک کهکشان چه مقدار از ما دور است و با چه سرعتی از ما دور می‌شود را تعیین می‌کند. ثابت هابل برای تشخیص اندازه و سن هستی (زمان هابل) به کار می‌رود. در سال ۲۰۰۳ مقدار ثابت هابل برابر با 4±71 کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک (km/s/Mpc) تخمین زده شد.
http://www.bbc.co.uk/science/space/universe/questions_and_ideas/hubbles_law
انتقال به تابش قرمز یا سرخ‌گَرایی ، پدیده ای ست که باعث افزایش طول موج ، و به تناسب آن کاهش فرکانس و انرژی فوتون، در تابش الکترومغناطیسی خواهد شد . ( مانند نور ) . پدیده‌ی برعکس انتقال به تابش قرمز ، که به نام «انتقال منفی تابش قرمز» و یا «انتقال به تابش آبی» نام دارد، موجب می‌شود که اجسام دارای تابش الکترومغناطیسی ، با کاهش طول موج شان ، باعث افزایش فرکانس و انرژی فوتون خواهند شد . این اصطلاحات به این دلیل نامگذاری شده اند که رنگ های قرمز و آبی ، حداکثر و حداقل طول موج های قابل مشاهده از طیف نور مرئی را تشکیل می‌دهند.
یعنی نوری که توسط طیف‌سنج ثبت می‌شود طول موجی بلندتر و بسامدی کمتر از نور گسیل‌شده از منبع دارد. به طور مثال این پدیده هنگامی رخ می‌دهد که منبع تولید نور در حال دور شدن از بیننده باشد. مانند اثر دوپلر که در بسامد امواج صوتی تغییر ایجاد می‌کند.
براندازی به تلاش برای تبدیل نظام اجتماعی حاکم و ساختارهای قدرت، قانون، و سلسله‌مراتب آن اشاره دارد. براندازی فرایند یا پردازشی است که به وسیلهٔ آن ارزش‌ها و اصول نظام حاکم را به تناقض رسانده یا به عقب بازمی‌گرداند. به صورت مشخص، می‌توان براندازای را اینطور تعریف کرد، یک حمله به انگیزه عمومی و، خواست مقاومت و دخالت که محصول مرکبی از وفاداری‌های سیاسی، اجتماعی یا طبقاتی که معمولاً خود را به نشانه‌های ملی می‌چسباند. پس از نفوذ، و به موازات ناکارآمد کردن موسسات سیاسی و اجتماعی دولتی با استفاده از زور، امکان جداشدن این وفاداری‌ها و انتقال آن‌ها به اهداف سیاسی و فکری غاصب وجود دارد. براندازی به عنوان ابزاری برای بدست آوردن اهداف سیاسی استفاده می‌شود، چرا که خطر، هزینه، و مشکلات کمتری نسبت به تخاصم‌بازدارد. بعلاوه، صورت ارزانی از نوعی جنگ است که نیاز به آموزش زیادی ندارد. یک برانداز فرد یا چیزی است که به صورت بالقوه تا حدی حامل براندازی است. در همین مقوله، در برخی از موارد یک برانداز (معمولاً توسط دولت حاکم) خائن نامیده می‌شود.
در مواردی براندازی یکی از اهداف کمدینها در عرصه این نوع از طنز است. در این مواقع، به صورت عمومی برانداز بودن می‌تواند به معنی سؤال کردن، مسخره‌کردن، و تضعیف نظم حاکم باشد. لقب برانداز برای کار یک کمدین به همان اندازه که تبلیغ است می‌تواند اتهام نیز باشد. برای بازیگران کمدی، طعنه‌زدن یکی از نافذترین صورت‌های براندازی است، و آن می‌تواند در اشکالی در نمایش، فیلم، کتب، و حتی اعتراض سیاسی بیان شود.
در حالت معمول گروه‌های مبارز یا گروه‌های تروریست براندازی را به عنوان ابزاری برای رسیدن به اهدافشان به خدمت نمی‌گیرند. راهبرد براندازی نیاز فراوانی به نیروی انسانی دارد و بسیاری از گروه‌های مبارز ارتباطات اجتماعی، سیاسی و نیروی انسانی کمی برای اجرای فعالیت‌های براندازانه دارند. هرچند فعالیت‌های گروه‌های مبارز ممکن است یک تأثیر براندازانه بر اجتماع داشته باشد. براندازی می‌تواند توطئه، تقلب، مفاسد مالی، یا روش‌های خشونت را القاء، کند تا تغییرات مورد نظر را اعمال نماید.
براندازی در تقابل با اعتراض، کودتا، یا کارهای با روش‌های سنتی برای ایجاد تغییر در دستگاه سیاسی است.
اعمال براندازانه به صورت عمومی می‌تواند به سه دسته مرتبط با یکدیگر تقسیم گردد:
عناصر دیگری نیز وجود دارند که برای مخالفین برانداز مؤثر هستند، اما در این سه دسته نمی‌گنجند. بعلاوه، باید بخاطر داشت که ابزارهای زیادی در دسته‌بندی‌های مذکور می‌توانند باهم همپوشانی داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است براندازان به یک سازمانی برای براندازی فرهنگی نفوذ کنند بیش از آنکه قصد بدست گرفتن کنترل آن سازمان را داشته باشند. به منظور تحریک دولت به پاسخ خشونت‌آمیز، ممکن است از ناآرامی اجتماعی استفاده گردد.
برای اینکه یک گروه در براندازی یک دولت موفق شود، می‌بایست افکار، تصورات، و خود آن گروه به عنوان گزینه جایگزین وضعیت جاری مقبولیت داشته باشد. هرچند، در بسیاری از مواقع گروه‌هایی که در جهت براندازی یک دولت مشروع و مستقر اقدام می‌کنند، اهدافی را تبلیغ و سیاست‌هایی را دنبال می‌کنند که پشتیبانی مردمی را در پی ندارند؛ بنابراین، بمنظور کسب اعتبار اجتماعی، جذب حامی، درآمد مالی، و بدست آوردن منابع دیگر، گروه‌ها نیازمند نوعی از فعالیت‌های سیاسی هستند که کاملاً یا ظاهراً از فعالیت‌های آشکار خشونت‌امیزشان جدا باشد. گاهی اوقات این هدف از طریق نفوذ در احزاب سیاسی، اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های اجتماعی، و سازمان‌های خیریه بدست می‌آید. نفوذ در سازمان‌ها یک ابزار مهم است چراکه در نگاه عموم مردم این موسسات از قبل مشروع هستند و سکویی برای تبیین تصورات و افکارشان به‌شمار می‌آیند. یک مبارز پس از نفوذ، نیازها و مشکلات آن سازمان را تشخیص داده و سپس راه حلهایی را که از اعتقادات و ایدئولوژی گروه خود منتج شده برای آن نیازها تبیین و به یکدیگر مرتبط می‌سازد.Budenz, Louis. The Techniques of Communism. (Chicago: Henry Regnery, 1954), Pg. 155. این فنی است که حزب مشارکت (کومونیست) آمریکا بکار گرفت. وقتی که آن ساختار و فرایندهای آن سازمان منحرف شد، فرد نفوذی به ارتباط‌گیری با دیگر گروه‌ها می‌پردازد. همچنین، این گروه‌ها از طریق نفوذ در سازمان‌های مشروع، نه تنها برای افکار خود مشروعیت کسب می‌کنند، بلکه می‌توانند به «تقویت متحدان سیاسی، حمله به سیاست‌های دولت، و جذب حامیان و پشتیبانان خارجی» بپردازند. اگر نفوذ در برخی از سازمان‌ها زیادی سخت و مشکل بود، ممکن است آن‌ها سازمان‌های جدیدی تأسیس کنند که ظاهری مستقل اما در واقعیت اهداف آن گروه برانداز را اجرا می‌کند.
اقتصاد می‌تواند به عنوان وسیله‌ای برای براندازی داخلی و خارجی مورد استفاده قرار گیرد. برای براندازی خارجی، به سادگی با مسدود کردن اعتبار کشور دشمن می‌توان مشکلات شدید اقتصادی برای آن به وجود آورد. یک نمونه از آن ارتباطات امریکا با شیلی در دهه ۱۳۵۰ ه‍.ش است. در یک توطئه برای تغییر دولت سالوادور آلنده، آمریکا تلاش کرد تا اقتصاد شیلی را تضعیف کند. در اثر کاهش سرمایه‌گذاری خارجی و از دست دادن اعتبار مالی در شیلی، این کشور ناتوان در واردات مایحتاج حیاتی مردمش شد. یک فشار اقتصادی اینچنینی به کشور کوچک و ضعیفی باعث جلوگیری از کارایی اقتصاد وابسته شده و در نتیجه کاهش شدید سطح زندگی شهروندان را در پی دارد. اگر تضعیف اقتصادی بسیار شدید باشد، مردم کشور هدف ممکن است مجبور به پشتیبانی از تغییر در دولت شوند. هدف اصلی از فشار اقتصادی، تحمیل مشکلات به کشور هدف است تا از انجام تعهدات ابتدایی در مقابل شهروندانش بازبماند، چه از طریق کاهش و رکود در تجارت یا محروم کردن آن از منابع. تحریمهای اقتصادی علیه ایران در دو دوره به‌طور مشخص اعمال شده‌است: نخست تحریم‌های انگلیس و متحدانش و شورای امنیت سازمان ملل پس از ملی کردن صنعت نفت در دوران نخست‌وزیری دکتر محمد مصدق بود که با سیاست معروف اقتصاد بدون نفت خنثی گردید، راهکار مصدق برای مقابله با تحریم‌های نفتی. و دیگری تحریم‌های آمریکا و متحدانش و شورای امنیت سازمان ملل بعد از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ ه‍.ش که همچنان با عناوین متفاوت ادامه دارد و سیاست‌هایی با عنوان اقتصاد مقاومتی برای اجرا اعلام گردیده‌است.
اعتصاب‌ها وسیله‌ای برای اعمال فشار اقتصادی بر دولت هدف، حربه‌ای در دست براندازان داخلی است. به عنوان مثال در دهه ۱۳۵۰ ه‍.ش اعتصاب بخش حمل‌ونقل جاده‌ای در شیلی باعث اخلال در جابجایی قوت غالب جامعه شد که به تبع آن نزدیک به ۵۰٪ اقتصاد این کشور از گردش تولید خارج شد. در ایران اعتصاب کارکنان شرکت ملی نفت در سال ۱۳۵۷ ه‍.ش ضربه‌ای به نظام سلطنتی محمدرضا پهلوی بود. با گسترش و همه‌گیر شدن اعتصاب در صنعت نفت، موج اعتصاب کارخانجات دولتی و بخش خصوصی، همراه با تظاهرات در تهران و سراسر شهرهای ایران، به تدریج از درخواست‌های سیاسی و رفاهی، به مخالفت با نظام سلطنت کشیده شد. در اثر این اعتصاب، صدور نفت ایران به خارج قطع شد. توقف صادرات نفت ایران به جهان، قطع منبع اصلی درآمد حکومت را موجب شد و مردم نیز تا پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ با وجود مشکلات ناشی از کمبود نفت، از این اعتصاب‌ها حمایت کردند.
اقدامات اینچنینی باعث ساخت مشکلات انسانی، اقتصادی، و سیاسی شده که اگر در مقابلشان چاره اندیشی و اقدام نگردد می‌تواند شایستگی دولت در اداره امور را به چالش بکشد. فساد مالی هم از جمله همین مسائل است. سازمان شفافیت بین‌الملل در گزارش سال ۲۰۱۸ خود ایران را از نظر گسترش فساد مالی در جایگاه ۱۳۸ در میان ۱۸۰ کشور قرار داد؛ که بدترین رتبه ایران در سال‌های اخیر است.سقوط ایران به رتبه ۱۳۸ «فساد مالی» در جهان در گزارش تازه «شفافیت بین‌المللی»
بنا به تعریف لاورنس بیلنسن (به انگلیسی:Laurence Beilenson)، هیجان، «تبلیغات سیاسی براندازانه بوسیله اقداماتی مانند تظاهرات گسترده یا اعتصابات سیاسی است، که این اعتصابات قصد کسب منافع برای اتحادیه‌ها یا کارگران را ندارد، بلکه هدفش علیه دولت است».[Beilenson, 1972, pg. viii] بعلاوه، تبلیغات سیاسی و هیجان، حتی در حالتی که شکل قانونی آزادی بیان، مطبوعات، و تجمعات هستند هنوز می‌توانند به عنوان فعالیت براندازنه طبقه‌بندی گردند.
ناآرامی اجتماعی و آشوب به همان اندازه که یک جمعیت تروریستی می‌تواند برای یک کشور مشکلاتی به وجود بیاورد، معضلات ایجاد می‌کند. اولا آن یک رودررویی با دولت مستقر است، که اگر آن دولت در آرام کردن اوضاع ناتوان باشد می‌تواند به فرسایش قدرت کشور بینجامد. این از دست دادن قدرت ریشه در از دست دادن اعتماد مردم به توان دولت برای اعمال قانون و برقراری نظم دارد. در مقابل، مردم شروع به این پرسش می‌کنند که آیا نیاز به مدیریت جدیدی وجود دارد؟ اهداف این فعالیت‌ها بی‌اعتبار کردن، خلع‌سلاح کردن، و بی‌انگیزه کردن دولت و از بین بردن قدرت دولت و به صورت عمومی قدرت کشور است. از آنجاییکه این چالش باعث افزایش هزینه‌های برقراری نظم و امنیت و به‌کارگیری نیروهای بیشتر پلیس و نیروهای انتظامی می‌گردد، آشوب‌های اجتماعی عامل تهی شدن منابع کشور می‌گردد. ضمناً، ممکن است طراحان براندازی از ناآرامی اجتماعی برای تحریک دولت به نشان دادن یک عکس‌العمل یا پاسخ استفاده کنند. در دهه ۴۰ م در فرانسه کمونیستها (به انگلیسی: Communists) در زمان اعتصابات علیه طرح مارشال، "با قصد قبلی اقدام به تحریک پلیس و ژاندارمری برای گرفتن پاسخ خشونت‌آمیز و سرکوب کردند تا از نام و تعداد "شهدای جنبش" به هدف به‌کارگیری در تبلیغات سیاسی سوءاستفاده کنند".[Blackstock, 1964, pg. 84.] این شهداء و تبلیغات سیاسی پس از آن می‌تواند به منظور در مقابل یکدیگر قراردادن گروه‌های اجتماعی با گروه‌های سیاسی مورد استفاده قرار گیرد. صورت‌های کمتر خشونت‌آمیز ناآرامیها، مانند غیبت‌های کارکنان، مقاومت منفعل، تحریمها، و تلاش‌های عمدی برای فلج کردن ادارات و نمایندگی‌های دولتی به وسیلهٔ پر کردن فضای اجتماعی و دستگاه‌ها با گزارش‌های دروغ، می‌تواند تأثیرات قوی در جهت ناکارآمد کردن اقتصاد و سیاست داشته باشند.