moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شیخ ابراهیم دوم از شنیدن این خبر آشفته شد و به سمت لشکر صفویان که قلعه گلستان را محاصره کرده بودند حمله کرد و صفویان را مجبور به عقب نشینی کرد. با این که شیخ ابراهیم دوم در این نبرد پیروز شد اما قبول کرد که به عنوان والی و هم پیمان شاه اسماعیل در منطقه شروان حکومت کند.
شیخ ابراهیم دوم در سال ۱۵۰۷ علیه صفویان قیام کرد. اما نهایتاً شکست خورد و مجبور شد تا در سال ۱۵۰۹ با صفویان قرار داد صلح امضا کند. او در سال ۱۵۱۸ به عنوان مهمان شاه اسماعیل یکم از شهر تبریز دیدن کرد. شاه اسماعیل در قبال وفاداری شیخ ابراهیم دوم به او دختر خود را به عقد پسر شیخ ابراهیم دوم ( خلیل الله دوم ) در آورد. خود شاه اسماعیل نیز در سال ۱۵۲۳ با دختر شیخ ابراهیم دوم ازدواج کرد.
شیخ ابراهیم دوم ۷ فرزند داشت ، اما تنها چهار تا از فرزندان وی شناخته شده هستند :
روبرتو د زربی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال و سرمربی کنونی باشگاه برایتون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به میلان، مونزا، پادوا، آولینو، سالرنیتانا، فوجا، کاتانیا، ناپولی، برشا و سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد.
موبیوس(۱۹۹۶)، فیلم علمی–تخیلی به کارگردانی گوستاوو موسکرا محصول آرژانتین است. داستان این فیلم بر اساس داستان کلاسیک کوتاه ""یک مترو به نام موبیوس"" از آرمین ژوزف است. این فیلم در متروی بوئنوس آیرس به صورت با جلوه‌های تاریک و متضاد با فضای واقعی آن، فیلم‌برداری شده‌است.
در چهارم مارس، کنترل‌کننده‌های مترو بوئنوس آیرس کشف کردند که قطار UM-86 همراه با مسافرانش در شبکه تونل‌ها گم شده‌است. پس از جستجو در کل شبکه زیرزمینی آن‌ها موفق به پیدا کردن هر دو قطار و مسافران آن نمی‌شوند.
ایستگاه‌های زیرزمینی بوئنوس آیرس به عنوان مجموعه ای برای فیلم استفاده شده‌است.
حرام‌زاده استانبول () رمانی است به قلم الیف شافاک نویسنده پرفروش ترک که در اصل به زبان انگلیسی نگاشته شده‌است و در سال ۲۰۰۶ توسط Viking Adult به چاپ رسیده‌است.
«حرام‌زاده استانبول» داستان خانواده‌ای اهل ترکیه و خانواده‌ای اَرمنی-آمریکایی را از زاویه دید چهار نسل از زنان روایت می‌کند. داستانی دربارهٔ هنجارهای جامعه، رازهای خانوادگی و نیاز مبرم به گفتگو و البته مفهوم فراموشی است؛ فراموشی جمعی که ترکیه به‌طور کل دچار آن شده‌است.
«شافاک» به خاطر اشاره به نسل‌کشی ارمنی‌ها، در رمان دوم خود «حرامزاده استانبول» از سوی دادگاه ترکیه به جرم اهانت به ترک بودن متهم شد. پرونده او در ژوئن ۲۰۰۶ بسته شد، ولی چند ماه بعد، دوباره باز و وی با احتمال سه سال زندان روبه‌رو شد. مترجم و ناشر او هم با همین مجازات روبه‌رو شدند، اما در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ به‌خاطر کمبود مدرک، پرونده او بسته شد.
این کتاب توسط گلناز غبرائی به فارسی برگردانده شده و در سال ۱۳۹۷ نشر مهری، لندن به چاپ رسیده‌است.
آن الیزابت مایر () وکیل اهل ایالات متحده آمریکا است. او استادیار مطالعات حقوقی دانشکده وارتان دانشگاه پنسیلوانیا، متخصص حقوق اسلامی در جهان معاصر می‌باشد. خانم "آن مایر" لیسانس، فوق لیسانس و دکترای خود را از دانشگاه میشیگان اخذ نمود. وی علاوه بر حقوق، مطالعات زیادی در خصوص مسائل خاورمیانه و جهان اسلام داشته‌است.
رفراندوم قانون اساسی پرو () یک همه‌پرسی قانون اساسی در ۹ دسامبر ۲۰۱۸ همزمان با دور دوم انتخابات منطقه‌ای پرو و شهرداری و انتخابات فرمانداری پرو برگزار شد.Peru PM: Referendum must be held on December 9 Andina, 19 September 2018 این رفراندوم که در ابتدا توسط رئیس‌جمهور مارتین بیسکارا پیشنهاد شد، وی سه مصوبه از چهار مصوبه پیشنهادی را پذیرفت. اما پیشنهاد نهایی توسط مجلسین سنا و پارلمان رد شد که در نتیجه مارتین بیسکارا پیشنهاد خود را بدنبال تصویب کنگره که منجر به قدرت ضعیف‌تر ریاست‌جمهوری می‌شد، پس گرفت.
پس از افتضاح عملیات کارواش در برزیل که مشخص شد چهار نفر از روسای جمهور سابق پرو، که در رسوایی‌های فساد دخیل بودند، مردم پرو خواستار پاسخگویی دولت به فساد شدند. رئیس‌جمهور مارتین بیسکارا پس از استعفای رئیس‌جمهور پدرو پابلو کوچینسکی که در تاریخ ۲۳ مارس ۲۰۱۸متهم شد که پرویی‌ها کاملاً در فساد دست داشتند، قول داد تا جنبش ضد فساد در پرو را رهبری کند.
در نهایت پرویی‌ها سه پیشنهاد اول رفراندوم را پذیرفتند، اما بدنبال ارجاع پیشنهاد به مجلسین سنا و پارلمان. رئیس‌جمهور مارتین ویسکارا پس از مخالفت کامل مجلسین پیشنهادش را پس گرفت.
ملکه زیبایی و شاه دزد فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی ساتیش کایشیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون سری دوی، آنیل کاپور، انوپم کهیر، پارش راوال، جکی شروف، رام ستهی، بیندو، دالیپ تاهیل، جانی لور، آنجان سیرواستاو ایفای نقش کرده‌اند.
رافائل کاپوت (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کوبا است که در تیم ملی هندبال قطر بازی می‌کند.
برتراند روینه (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی قطر اشاره کرد.
دانیل شاریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه هندبال بارسلونا و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
زارکو مارکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل مونته‌نگرو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الجیش قطر اشاره کرد.
بورخا ویدال (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال و بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است که در تیم ملی هندبال قطر بازی می‌کند.
عبدالله هارون (؛ زادهٔ ۱۹۹۷) ورزشکار دو و میدانی اهل قطر است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
لاک‌پشت و خرگوش () انیمیشن کوتاهی از مجموعه انیمیشن‌های سمفونی احمقانه به کارگردانی ویلفرد جکسون می‌باشد و در کمپانی والت دیزنی تولید و در سال ۱۹۳۵ عرضه شد.
این اثر توانست جایزه اسکار بهترین انیمیشن کوتاه در سال ۱۹۳۴ را از آن خود کند.
همچنین این کارتون الهام بخش ساخت باگز بانی در دهه چهل میلادی بود.Barrier (2003), p. 359-362
آسگارد قلمرو داستانی در کتابهای کمیک آمریکایی است که توسط مارول کمیکس منتشر شده‌است. این سرزمین براساس سرزمینی خیالی به همین نام از اساطیر اسکاندیناوی درست شده‌است. آسگارد، خانهٔ آسگاردی‌ها و دیگر موجودات اقتباسی از اساطیر نورس است. آسگارد برای اولین بار در "سفرهای پر رمز و راز" #83 (اکتبر ۱۹۶۲) توسط استن لی، لری لیبر و جک کربی خلق شده‌است. این مکان خانه ثور، لوکی و دیگر شخصیتهای آسگاردی مارول کامیکس است.
افکار خودکار منفی یا ANT افکار مزاحمی هستند که در خودآگاه افراد به صورت ناخواسته وجود دارند و بسته به شدت و ضعف این افکار در ذهن، باعث ایجاد خلق و خوی منفی در افراد می‌شوند.
پرسشنامه تفکر اتوماتیک ۳۰ (ATQ ۳۰) یک پرسشنامه علمی است که توسط استیون هالون و فیلیپ کندال طراحی شده و برای سنجش میزان افکار خودکار منفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرسشنامه شامل ۳۰ سؤال است که از شرکت‌کنندگان می‌خواهد افکار منفی خود را که در طول هفته تجربه می‌کنند با مقیاس ۱–۵ (۱ = پایین = ۵) ثبت کنند. این پرسشنامه در پاسخ به نظریه آرون تمکین بک، مبنی بر اینکه افراد افسرده تمایل بیشتری به افکار منفی دارند طراحی شد. اظهاراتی نظیر: " من بی‌ارزش هستم"، " من نمی‌توانم دوباره شروع کنم"، " من آینده مبهم و تاریکی دارم" و افکاری منفی از این دست در این پرسشنامه گنجانده شده‌است.
برخی از مطالعات ارتباط بین افسردگی و افزایش میزان افکار خودکار منفی را مطرح می‌کند. طبق نظریه آرون بک، فرد افسرده به طور اتوماتیک، نسبت به خود، حال و آینده و تجاربی که در زندگی کسب کرده و تمام عوامل تاثیرگذار، نگاهی بدبینانه و منفی دارد و این افکار منفی منجر به تشدید افسردگی شده و شخص در این حالت در سیکل معیوب افسردگی و افکار منفی گرفتار می‎شود. بدین ترتیب، میزان افکار خودکار منفی با شدت افسردگی رابطه مستقیم دارد.
در این اختلال افراد درجه بالاتری از ترس و اضطراب اجتماعی را تجربه می‌کنند. تاکنون تحقیقات بیشتری مبنی بر ارتباط افکار منفی ناخواسته و اختلال اضطراب اجتماعی صورت نگرفته‌است. با این‌حال تلاش‌هایی توسط Iancu و همکارانش در جهت ارزیابی وجود ارتباط بین این دو اختلال صورت گرفته‌است. طی این تحقیق، آنها احتمال وجود ارتباط بین این دو مورد را به دلیل اثرگذاری اختلال اضطراب اجتماعی بر روی روند تفکر سالم مطرح کردند. این مطالعه نشان داد که افراد با سطوح بالاتر از افکار خودکار منفی، احتمال بیشتری برای بروز احساس ترس و اضطراب اجتماعی را دارا هستند. علاوه بر این، میزان افکار خودکار منفی سنجیده شده با شدت علائم آن در ارتباط است.
تمرکز حواس تکنیکی است که برای کمک به افراد در جهت تمرکز داشتن در لحظه حال کمک می‌کند و منجر به کاهش شکل‌گیری افکار منفی در ذهن می‌شود. ریتوو Ritvo و همکارانش دریافتند که دانشجویانی که دوره‌های تمرکز حواس را گذرانده‌اند بسیار کمتر درگیر بروز افکار منفی ناخواسته می‌شوند.
معرفی اکوسیستم نوآوری
از اکوسیستم نوآوری تعاریف متعدد و متفاوت از حیث چشم‌انداز، دامنه و جزئیات ارائه شده‌است. در اینجا، بخش عمده‌ای از این تعاریف ارائه می‌گردد:
اکوسیستم نوآوری طبق نظر هوانگ و هورویتز سه فاز دارد:Hwang, V. W. , & Horowitt, G. (2012). The rainforest: The secret to building the next Silicon Valley.
در طراحی اکوسیستم نوآوری باید ساختاری طراحی شود تا بازیگران، نقش‌ها و ارتباطات، مدل‌های کسب‌وکار و عملیات، قوانین و آیین‌نامه‌ها، مدل‌های حکمرانی و حاکمیتی، پیشران‌ها و فرایندهای جذب و نگهداشت بازیگران تعیین شود.
یک اکوسیستم به نقش‌های مختلفی نیاز دارد که در ادامه تشریح می‌شود:Grilo, A. , Águeda, A. , Zutshi, A. , & Nodehi, T. (2017, June). Relationship between investors and European startup ecosystems builders. In Engineering, Technology and Innovation (ICE/ITMC), 2017 International Conference on (pp. 538-550). IEEE.
این نقش به دلایل زیر اهمیت دارد:
وظیفه سکاندار یا میاندار موارد زیر است:
وظایف این گروه در شکل زیر نشان داده شده‌است:
دانشگاه‌ها یا مراکز پژوهشی این نقش را بر عهده دارند.
از آنجا که همیشه تحقیقات موفق نیستند و ممکن است به نتیجه مناسبی منجر نشوند، سرمایه‌گذاری در آن ممکن است با خطر شکست و ضرر مواجه شود؛ لذا سرمایه‌گذاری روی کار پژوهشی برای اولین بار توسط سرمایه‌گذاران خطر پذیر صورت می‌گیرد یعنی کسانی که ریسک شکست را پذیرفته باشند. این سرمایه‌گذاران حدود ۶ تا ۱۰ سال روی شرکت‌های نوپا سرمایه‌گذاری می‌کنند و تحمل شکست و عدم موفقیت را دارند.
مثلاً صندوق نوآوری و شکوفایی در ایران نمونه‌ای از این سرمایه‌گذاری خطرپذیر است.
دسته چهارم کاربران پیشرو و رهبران نوآوری هستند. این افراد بسیار تنوع‌طلب بوده و تمایل شدیدی به نوآوری دارند.
با توجه به تعاریف و توضیحات ارایه شده از مفهوم اکوسیستم نوآوری و روند اشتقاق آن از مفاهیم پیشین همچون اکوسیستم کسب‌وکار، این سؤال پیش می‌آید که تفاوت بین این مفهوم با اصطلاحات مختلف و سایر مفاهیم نزدیک از جمله زنجیره تأمین، زنجیره ارزش، خوشه‌ها، شبکه ارزش چیست.
تفاوت بین اکوسیستم کسب‌وکار و اکوسیستم نوآوری عبارت است از: اهمیت کسب ارزش در اکوسیستم کسب‌وکار در مقابل اهمیت خلق ارزش در اکوسیستم نوآوری.Ritala, P. , Agouridas, V. , Assimakopoulos, D. , & Gies, O. (2013). Value creation and capture mechanisms in innovation ecosystems: a comparative case study. International Journal of Technology Management, 63(3-4), 244-267
تعریف این دو واژه را می‌توان در مقاله ریتالا و همکاران (۲۰۱۳) یافت: «خلق ارزش عبارت است از: فرایندها و فعالیت‌های مشارکتی برای خلق ارزش برای مشتریان و سایر سهامداران، در حالی که کسب ارزش، اشاره به کسب سود واقعی در سطح شرکت دارد، به این ترتیب که، چگونه شرکت‌ها در نهایت تلاش می‌کنند تا مزایای رقابتی و سود خود را به دست آورند.»
اکوسیستم نوآوری، تمرکز بر ایجاد دانش جدید است، در حالی که اکوسیستم کسب‌وکار در محیط کسب‌وکار فعلی و با استفاده از منابع موجود شکل می‌گیرد.Ritala, P. , Agouridas, V. , Assimakopoulos, D. , & Gies, O. (2013). Value creation and capture mechanisms in innovation ecosystems: a comparative case study. International Journal of Technology Management, 63(3-4), 244-267
ددهیر و همکاران (۲۰۱۶)، در مقاله خود به تفاوت مفهوم اکوسیستم نوآوری با دو مفهوم خوشه و شبکه ارزش پرداخته‌است.Dedehayir, O. , Mäkinen, S. J. , & Ortt, J. R. (2016). Roles during innovation ecosystem genesis: a literature review. Technological Forecasting and Social Change
خوشه‌ها، به‌عنوان یک چارچوب مفهومی، امکان مطالعه رقابت و عملکرد اقتصادی منطقه‌ای را فراهم می‌کنند. در خوشه‌ها، در یک منطقه بودن کسب‌وکارها، موجب افزایش بهره‌وری، تحریک نوآوری و تشکیل کسب‌وکارهای جدید می‌شود. تمرکز منطقه‌ای خوشه آن را از اکوسیستم نوآوری متمایز می‌کند، که مرز آن با یک موقعیت جغرافیایی خاص مشخص نشده‌است، بلکه به وسیله یک «قابلیت جمعی» محدود شده‌است.
شبکه ارزش، یک شبکه متصل به یکدیگر و پیچیده از ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم بین گروهی از بازیگران را به تصویر می‌کشد، که برای مشتریان از طریق محصولات و خدماتی که تولید می‌کنند، ایجاد ارزش می‌کنند.
شبکه ارزش را می‌توان به‌عنوان یک سیستم تودرتو و سلسله مراتبی از تولیدکنندگان و بازار دانست. به این ترتیب، چارچوب شبکه ارزش، اجازه مطالعه ساختارهای ارتباطی را می‌دهد، اما در مورد پویایی این ارتباطات نسبتاً منفعل است. اما اکوسیستم‌های نوآوری، با تمرکز بر فرایندهای همکاری و تکاملی که در سازمان‌های مختلف رخ می‌دهد، با شبکه‌های ارزش متفاوت هستند.Dedehayir, O. , Mäkinen, S. J. , & Ortt, J. R. (2016). Roles during innovation ecosystem genesis: a literature review. Technological Forecasting and Social Change
https://web.archive.org/web/20181228130926/http://www.know-hub.eu/knowledge-base/videos/innovation-ecosystems-as-drivers-of-regional-innovation-validating-the-ecosystem.html
"https://books.google.com/books?id=vdiBDwAAQBAJ"
شورای مشورتی نسل فضا که برنامه کاربرد فضای سازمان ملل متحد از آن پشتیبانی می‌کند یک سازمان مردم‌نهاد و شبکه حرفه‌ای است که آرمان آن "دادن دیدگاه دانشجویان و کارشناسان فضایی حرفه‌ای جوان به سازمان ملل متحد، صنعت فضایی، و دیگر سازمان‌ها" است. درحالیکه اصطلاح "نسل فضا" برای کَسانی بکار می‌رود که پس از ۴ اکتبر ۱۹۵۷ (میلادی) (پرتاب اسپوتنیک-۱) زاده‌شده‌اند، شبکه آن، بیشتر از دانشجویان دانشگاه و کارشناسان جوانی تشکیل شده که سن بیشتر آنها بین ۱۸ تا ۳۵ سال است.
ستاد شورای مشورتی نسل فضا در وین اتریش است. همچنین به صورت یک سازمان 501c3 نیز در ایالات متحده آمریکا ثبت شده است. این سازمان بیش از ۱۳،۰۰۰ عضو در ۱۵۰ کشور جهان در ۶ منطقه جداگانه دارد. ۶ زبان رسمی سازمان ملل متحد به عنوان زبان رسمی شورای مشورتی نسل فضا بکار می‌روند. اما زبان کاری آن زبان انگلیسی است.
کار پایه‌ای شورای مشورتی نسل فضا پیشرفت توسعه سیاست‌گذاری فضایی، نمایندگی جوانان جهان در سیاست‌گذاری فضایی دفتر امور فضایی ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی است. شورای مشورتی نسل فضا با نقش نظارتی در کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا، دیدگاه دانشجویان و کارشناسان فضایی حرفه‌ای جوان به سازمان ملل متحد را نمایندگی می‌کند.
شورای مشورتی نسل فضا در فدراسیون بین‌المللی فضانوردی دارای حق رأی است.
دانشنامه ژن و ژنوم کیوتو یا به اختصار KEGG پایگاه داده‌ای مربوط به اطلاعات زیستی است که اولین بار توسط مینورور کانهیزا پروفسور در انستیتو تحقیقات شیمی در دانشگاه کیوتو در سال ۱۹۹۵ همزمان با پروژه ژنوم درست شد. به منظور استفاده از تحلیل کامپیوتری برای تفسیر نتایج حاصل از پروژه ژنوم مینورور کانهیزا شروع به ساخت KEGG patheay کرد. در این پایگاه داده توسط دانش بدست آمده از آزمایش‌های مختلف، نقشه و مسیرهای متابولیکی ترسیم شده‌است و همچنین تعدادی عملکرد سلول و ارگانیزم‌ها نیز به صورت جزئی به تصویر کشیده شده‌است. در هر نقشه شامل یکسری واکنش بین بیومولکولهای مختلف می‌باشد که طوری طراحی شده‌است که از این نقشه می‌شود اطلاعاتی راجع به ژن‌ها و پروتئین‌های دخیل در آن آگاهی یافت. در این دیتابیس می‌توان مسیرهای مختلف را با هم مقایسه و و تحلیل کنیم و به‌طور کلی از آن‌ها اطلاعات سودمندی استخراج کنیم.
بر طبق نظر سازنده، KEGG به صورت یک «کامپیوتر ارائه دهنده» سیستم‌های بیولوژیکی می‌باشد. این دیتابیس به صورت فعال دیاگرام‌ها و واحدهایی متصل به هم را ایجاد می‌کند، که به‌طور مخصوص دیاگرام‌هایی برای ژن‌ها و عملکرد پروتئین‌های مرتبط، واکنش‌های بین مولکولهای مختلف و ایجاد یک شبکه مرتبط به هم می‌باشد.
جهش یافته‌های حساس به دما به ژن‌هایی گفته میشود که اجازه عملکرد عادی را به ارگانیسم مربوطه در دمای خاص فعال (دمای مجاز) می‌دهند اما در دماهای بالاتر (دمای غیر مجاز) عملکرد دیگری کمی دارند.
پروتئین موتانت در دمای مجاز فعالیت نرمال دارد و فنوتیپ آن نرمال است اما به محض بالارفتن دما به دمای مناسب پروتئین غیر جهش یافته، پروتئین های جهش یافته عملکرد مناسب خود را از دست میدهند.
جهش یافته های حساس به حرارت توسط اندی شیکمن و گروهش به منظور شناسایی و ایزوله کردن مخمر های موتانت که در مسیر ترشحی مشکل داشتند مورد استفاده قرار گرفت . در مخمر وزیکول های ترشحی مواد به خصوصی را به سمت جوانه منتقل میکند . هر نوه جهش در این مسیر باعث مرگ سلول میشود .شیکمن با استفاده از این نوع جهش یافته های حساس به حرارت توانست 23 ژن مربوط به مسیر ترشحی مخمر را کشف کند .
سامانه کنترل شلیک یا سامانه کنترل آتش دارای بخش‌های مختلفی از جمله توپ یا اسلحه (gun)، رایانه داده‌ها و جهت‌یاب (director) است که با هم کار می‌کنند تا به سامانه تسلیحاتی در زدن هدف مورد نظر کمک کنند. نحوهٔ کارکرد سامانه کنترل شلیک همانند شخص تیرانداز است که تیراندازی می‌کند با این تفاوت که این کار توسط سامانه کنترل شلیک سریع‌تر و دقیق‌تر انجام می‌شود.
سامانه‌های کنترل شلیک نخست برای کشتی‌ها ایجاد شدند.
تاریخچهٔ اولیهٔ کنترل شلیک دریایی بیش‌تر در ارتباط با درگیری با اهداف در محدوده یا فاصلهٔ دید (قابل رویت) بود (که تحت عنوان شلیک مستقیم نیز شناخته می‌شود). در حقیقت، اکثر درگیری‌های دریایی پیش از سال ۱۸۰۰ در فاصلهٔ ۲۰ تا ۵۰ یارد (۲۰ تا ۵۰ متر) بود [۱]. حتی در طول جنگ داخلی آمریکا، درگیری مشهور بین USS Monitor و CS Virginia اغلب در فاصلهٔ کم‌تر از ۱۰۰ یارد (۹۰ متر) بود.
پیشرفت‌های فنی سریع در اواخر قرن ۱۹ باعث شد تا این محدوده [درگیری] تا حدی افزایش یابد که شلیک توپخانه امکان‌پذیر باشد. تسلیحات با گلولهٔ توپ انفجاری بسیار بزرگ با وزن نسبتاً کم (در مقایسه با توپ‌های تمام فلزی) به قدری محدودهٔ درگیری را افزایش دادند که مشکل اساسی هدف‌گیری آن‌ها در حین حرکت کشتی روی موج‌های متحرک بود. این مشکل با معرفی ژیروسکوپ (gyroscope) حل شد که حرکت‌ها را تصحیح کرد و دقت‌هایی کم‌تر از درجه را فراهم آورد. هم‌اکنون می‌توان توپ‌ها را با هر اندازه‌ای ساخت که بسرعت اندازهٔ ۱۰ اینچ کالیبر با ورود به قرن ۲۰ میسر شد. این تسلیحات دارای چنان محدودهٔ درگیری زیادی بودند که تنها مشکل آن‌ها دیدن هدف بود که منجر به استفاده از دکل‌ها (masts) در داخل کشتی‌ها شد.
پیشرفت فنی دیگر پیدایش توربین بخار بود که بازده کشتی‌ها را بشدت افزایش داد. کشتی‌های پروانه‌ای ابتدایی شاید قابلیت ۱۶ گره (knot) را داشتند، اما نخستین کشتی‌های توربینی بزرگ قابلیتی بیش از ۲۰ گره را داشتند. وجود این کشتی‌ها همراه با محدودهٔ زیاد شلیک تسلیحات باعث شد تا کشتی‌ها مسافت خیلی زیادی (طول چند کشتی) را از زمان شلیک گلوله توپ تا فرود آمدن آن بپیمایند. دیگر نیازی به سنجش هدف [با چشم] با هر دقت احتمالی نبود. همچنین، در درگیری‌های دریایی، لازم است تا شلیک چند توپ همزمان کنترل شود.
کنترل شلیک تسلیحات دریایی معمولاً شامل سه مرحله پیچیدگی است. کنترل محلی ناشی از قرارگیری تسلیحات اصلی که هدف گروه‌های تسلیحاتی جدا است. هدفِ مورد نظر کنترل جهت‌یاب همگی توپ‌ها روی کشتی در یک هدف منفرد است. شلیک هماهنگ توپخانه از گروهی از کشتی‌ها روی یک هدف نقطه مشترک عملیات گروهی کشتی‌های جنگی بودند. اصلاح سرعت سطحی باد، حرکت و زاویه کشتی شلیک‌کننده، دمای انبار مهمات و باروت، رانش پرتابه-ها، قطر خود توپ که برای افزایش فاصله تیراندازی‌ها تنظیم شده‌است، و نرخ تغییر محدوده یا فاصله با اصلاح بیش‌تر روی روش شلیک بر مبنای مشاهدهٔ شلیک‌های قبلی انجام شد.
جهت‌های بدست آمده که تحت عنوان روش شلیک شناخته می‌شوند ممکن است برای هدف‌گیری در اختیار برجک‌ها قرار گیرند. اگر شلیک‌ها به هدف برخورد نکنند مشاهده‌گر باید روی فاصله و جهت شلیک‌های از دست رفته کار کند و می‌توان این اطلاعات را همراه با هر تغییر دیگری روی اطلاعات در اختیار رایانه قرار داد تا شلیک دیگری انجام شود.
نخست، هدف این بود که توپخانه‌ها از روش شلیک نقطه‌زنی استفاده کنند. این کار شامل شلیک تسلیحات به هدف، مشاهدهٔ نقطهٔ اثر (محل فرود)، و اصلاح هدف بر مبنای محل مشاهده شدهٔ فرود گلوله توپ بود که این کار با بزرگ‌تر شدن محدودهٔ شلیک بسیار دشوارتر شد.The increasing range of the guns also forced ships to create very high observation points from which optical rangefinders and artillery spotters could see the battle. The need to spot artillery shells was one of the compelling reasons behind the development of naval aviation and early aircraft were used to spot the naval gunfire points of impact. In some cases, ships launched manned as a way to artillery spot. Even today, artillery spotting is an important part of directing gunfire, though today the spotting is often done by . For example, during , spotted fire for the "Iowa"-class battleships involved in shore bombardment.
بین جنگ داخلی آمریکا و ۱۹۰۵، چند پیشرفت کوچک همانند دستگاه‌های نشانه‌روی تلسکوپی و فاصله‌یاب‌های نوری در کنترل شلیک ایجاد شدند. همچنین، پیشرفت‌های رویه‌ای همانند استفاده از بوردهای نقشه‌برداری برای پیش‌بینی دستی محل کشتی در حین درگیری وجود داشتSee, for example US Naval Fire Control, 1918.
سپس، از محاسبه‌گرهای مکانیکی بسیار پیچیده برای هدف‌گیری مناسب پرتابه استفاده شد که این کار معمولاً با نقطه‌یاب‌های مختلف و اندازه‌گیری فاصله‌های ارسالی به ایستگاه نقطه‌یاب مرکزی در داخل کشتی انجام شد. تیم‌های جهت‌یابِ شلیک مواردی همانند مکان، سرعت، جهت کشتی و هدف آن، همچنین تنظیمات متعددی برای اثر کوریولس (Coriolis)، اثرات آب و هوایی روی هوا و سایر تنظیمات را در نظر گرفتند. تقریباً در سال ۱۹۰۵، دستگاه کمکی کنترل شلیک مکانیکی همانند میز درییر (Dreyer Table), Dumaresq (که بخشی از میز درییر هم بود) و ساعت آرگو (Argo Clock) مطرح شدند. اما این دستگاه‌ها سال‌ها زمان برد تا کاربرد گسترده‌ای بیابند.The reasons were for this slow deployment are complex. As in most bureaucratic environments, institutional inertia and the revolutionary nature of the change required caused the major navies to move slow in adopting the technology.]. این دستگاه‌ها اشکال ابتدایی فاصله‌نگهدارها (rangekeeper) بودند.
آرتور پولن و فردریک چارلز درییر به صورت جداگانه نخستین سامانه‌هایی از این نوع را ایجاد کردند. پولن پس از مشاهدهٔ دقت پایین توپخانهٔ دریایی در آموزش نظامی نزدیک مالت در سال ۱۹۰۰ شروع به کار بر روی این موضوع کردPollen 'Gunnery' p. 23لورد کلوین که به عنوان دانشمند برجستهٔ بریتانیایی شناخته می‌شد نخستین بار استفاده از رایانه آنالوگ را برای حل معادلاتی پیشنهاد داد که از حرکت نسبی کشتی‌های درگیر در نبرد و تأخیر زمانی در حرکت گلولهٔ توپخانه استفاده می‌کرد تا منحنی مسیر لازم و بدین ترتیب جهت و ارتفاع توپ‌ها را محاسبه کند.
هدف پولن ایجاد رایانه مکانیکی مرکب و طرح خودکار محدوده‌ها و سرعت‌ها برای استفاده در کنترل مرکزی شلیک بود. برای دسترسی به داده-های دقیق موقعیت و حرکت نسبی هدف، پولن واحد نقشه‌کشی (یا پلاتری) را برای اکتساب این داده‌ها ایجاد کرد. برای این کار او ژیروسکوپی را برای انحراف کشتی جنگی اضافه کرد. همانند پلاتر، ژیروسکوپ اولیه به توسعهٔ اساسی برای فراهم کردن دستورالعمل پیوسته و قابل اعتماد نیاز داشت.Pollen 'Gunnery' p. 36]. هرچند نمونه‌های آزمایشی در سال ۱۹۰۵ و ۱۹۰۶ غیرموفق بودند، اما امیدبخش به نظر می‌رسیدند. پولن در این کار توسط دریاسالار چکیی فیشر، دریاسالار آرتور نیوت ویلسون و مدیر مهمات و اژدر دریایی (DNO) جان جلیکو ترغیب شد. پولن کار خود را با چند تست انجام شده روی کشتی جنگی متعلق به نیروی دریایی سلطنتی ادامه داد.
در عین حال، گروهی به رهبری درییر سامانه مشابهی را طراحی کردند. هر چند هر دو سامانه برای کشتی‌های جدید و موجود نیروی دریایی سلطنتی سفارش داده شدند، نهایتاً سامانه درییر در شکل نهایی Mark IV* خود مقبولیت بیش‌تری پیدا کرد. اضافه شدن کنترل جهت‌یاب باعث شد تا سامانه کنترل شلیک کامل و واقعی برای کشتی‌های جنگ جهانی اول میسر شود و اکثر کشتی‌های نیروی دریایی سلطنتی تا اواسط ۱۹۱۶ به آن‌ها مجهز شدند. جهت‌یاب در بالای کشتی قرار گرفت جاییکه اپراتورها دید وسیعی نسبت به هر شخص نشانه‌گیر در برجک‌ها داشتند. این دستگاه همچنین قادر بود شلیک از برجک‌ها را طوری هماهنگ کند که شلیک مرکب آن‌ها به صورت هماهنگ انجام شود. این کار هدف‌گیری را بهتر کرد. فاصله‌یاب‌های نوری بزرگ‌تر تخمین محل دشمن را در زمان شلیک بهبود دادند. نهایتاً، بجای این سامانه از میز کنترل آتش ادمایرالتی (Admiralty Fire Control Table) برای کشتی‌های ساخته شده پس از ۱۹۲۷ استفاده شد.For a description of an Admiralty Fire Control Table in action:
فاصله‌نگهدارها در خدمات بلند مدت خود اغلب به صورت فناوری پیشرفته به-روزرسانی شدند و در جنگ جهانی دوم آن‌ها بخش بسیار مهم سامانه کنترل شلیک یکپارچه شدند. یکپارچه‌سازی رادار در سامانه کنترل شلیک نخستی جنگ جهانی دوم این امکان را برای کشتی‌ها فراهم کرد تا عملیات مؤثر شلیک در فاصلهٔ زیاد و در آب و هوای بد در شب میسر شودThe degree of updating varied by country. For example, the US Navy used servomechanisms to automatically steer their guns in both azimuth and elevation. The Germans used servomechanisms to steer their guns only in elevation, and the British began to introduce Remote Power Control in elevation and deflection of 4-inch, 4.5-inch and 5.25-inch guns in 1942, according to Naval Weapons of WW2, by Campbell. For example 's 5.25-inch guns had been upgraded to full RPC in time for her Pacific deployment. برای سامانه‌های کنترل شلیک در نیروی دریایی ایالات متحده، به لینک سامانه‌های کنترل شلیک توپ کشتی (ship gun fire-control systems.) مراجعه کنید.
استفاده از شلیک کنترل شده با جهت‌یاب همراه با رایانه کنترل شلیک باعث شد تا کنترل نشانه‌گیر از روی برجک‌های مجزا به محل مرکزی جابجا شود؛ هرچند که پایه‌های مجزای اسلحه‌ها و برجک‌های چند توپخانه‌ای می-تواند استفاده از گزینهٔ کنترل محلی را درحین آسیب ناشی از نبرد روی انتقال اطلاعات جهت‌یاب حفظ کند (این‌ها ممکن است نسخه‌های ساده‌تر تحت عنوان میزهای برجک (turret tables) در نیروی دریایی سلطنتی باشد). در نتیجه تسلیحات قابلیت شلیک در رگبارهای برنامه‌ریزی شده را داشتند که هر توپ مسیر کمی متفاوت داشت. پراکندگی شلیک ناشی از اختلاف در هر یک از تسلیحات مجزا، گلوله‌های مجزا، دنبالهٔ آتش باروت، و اعوجاج گذرای ساختار کشتی بدون تردید در محدوده درگیری‌های دریایی معمول بزرگ بود. جهت‌یاب‌ها در بالای سازه‌های بلند دید بهتری از موقعیت دشمن در مقایسه با دید جهت‌یاب‌های قرار گرفته روی برجک داشتند و خدمه‌ای که روی آن‌ها کار می‌کردند از صدا و موج انفجار تسلیحات دور بودند. جهت‌یاب‌های تسلیحات در بالاترین نقطه بودند و سرهای فاصله‌یاب‌های نوری آن‌ها از طرفین آن‌ها به جلو آمده بودند که ظاهر متفاوتی به آن‌ها داده بود.
فاکتورهای بالیستیک اندازه‌گیری نشده و غیرقابل کنترل همانند دما، رطوبت، فشار بارومتری، جهت و سرعت باد در ارتفاع بالا به تنظیم نهایی از طریق مشاهدهٔ فرود گلوله نیاز داشت. اندازه‌گیری محدودهٔ دید (هم هدف و هم پاشندگی توپ گلوله) پیش از مطرح شدن رادار دشوار بود. بریتانیایی‌ها فاصله-یاب‌های همزمان را ترجیح دادند در حالیکه آلمانی‌ها به نوع استروسکوپی علاقه داشتند. اولی قدرت کمی در یافتن فاصله از هدف نامشخص داشت اما برای اپراتور در مدت زمان طولانی استفاده از آن راحت‌تر بود، دومی برعکس مورد اول بود.
زیردریایی‌ها نیز به دلایل مشابه به رایانه‌های کنترل شلیک مجهز شدند، اما مشکل آن‌ها برجسته‌تر بود؛ در «شلیک» معمولی، یک تا دو دقیقه زمان لازم است تا اژدر به هدف خود برسد. محاسبهٔ «هدایت» دقیق با توجه به حرکت نسبی دو کشتی بسیار دشوار بود و رایانه‌های داده‌های اژدر برای بهبود زیاد در سرعت این محاسبات افزوده شدند.
در کشتی نوعی بریتانیایی در جنگ جهانی دوم، سامانه کنترل شلیک برجک‌های جداگانهٔ تسلیحات را به برج هدایت‌کننده متصل می‌کرد (جائیکه تجهیزات دیده‌بانی قرار داشتند) و رایانه آنالوگ در قلب کشتی قرار داشت. در برج هدایت‌کننده، اپراتورها تلسکوپ‌های خود را روی هدف تنظیم می-کردند؛ یکی از تلسکوپ‌ها ارتفاع و دیگری سمت یا جهت را می‌سنجید. اندازه‌گیری‌ها توسط میز کنترل شلیک به جهات و ارتفاع‌هایی برای شلیک تسلیحات تبدیل می‌شدند. در برجک‌ها، شخص نشانه‌گیر ارتفاع تسلیحات را برای تطبیق با شاخص ارتفاع انتقالی از میز کنترل شلیک تنظیم می‌کرد –نشانه‌گیر برجک همین کار را برای جهت انجام می‌داد. هرگاه تسلیحات روی هدف قرار می‌گرفت، شلیک آن‌ها به صورت مرکزی انجام می‌شد.B.R. 901/43, "Handbook of The Admiralty Fire Control Clock Mark I and I*"
حتی با مکانیزاسیون زیاد روی این فرایند، هنوز به کار زیاد انسانی نیاز بود؛ ایستگاه انتقال (اتاقکی که میز درییر داخل آن قرار داشت) برای تسلیحات اصلی هوود ۲۷ خدمه را دربرداشت.
جهت‌یاب‌ها تا حد زیادی در معرض شلیک دشمن قرار داشتند. قرار دادن زره بسیار سنگین در ارتفاع بالای کشتی دشوار بود و حتی اگر مانع از شلیک می‌شد، خود اثر به تنهایی ممکن بود جهت‌یابی تجهیزات را تغییر دهد. زره بیش‌تر برای حفاظت در برابر توپ‌های کوچک‌تر و برخورد اجزا به سایر بخش‌های کشتی یک محدودیت محسوب می‌شد.
کارکرد رایانه آنالوگ شگفت‌انگیز بود. کشتی جنگی USS North Carolina در طول رزمایش ۱۹۴۵ می‌توانست راه‌کار شلیک دقیقی را [۱۲] روی هدف در طول یک سری از شلیک‌های بسیار سریع داشته باشد [۱۳]. این مزیت اساسی برای جنگ محسوب می‌شد تا در حین درگیری با دشمن قدرت مانور داشت.
درگیری‌های دریایی شبانه از فاصلهٔ دور زمانی امکان‌پذیر شد که داده‌های رادار به صورت ورودی در اختیار فاصله‌نگهدار قرار داده شدند. کارایی این ترکیب در نوامبر سال ۱۹۴۲ در جنگ سوم جزیرهٔ ساوو نشان داده شد که در آن کشتی USS Washington با کشتی جنگی ژاپنی کیریشیما در فاصله-ی ۸۴۰۰ یاردی (۷٫۷ کیلومتری) در شب درگیر شدند. کیریشما شعله‌ور شد و چند انفجار در آن رخ داد و با خدمهٔ خود غرق شد. حداقل ۹ گلولهٔ ۱۶-اینچی (۴۱۰ میلی‌متر) از ۷۵ شلیک (نرخ برخورد ۱۲٪) به این کشتی برخورد کرد بقایای کیریشما در سال ۱۹۹۲ کشف شد و مشاهده شد که کل بخش سینی کشتی وجود ندارد
ژاپنی‌ها در طول جنگ جهانی دوم بخش‌هایی مانند رادار یا کنترل خودکار شلیک را در سطح نیروی دریایی آمریکا توسعه نداده و بسیار عقب بودند.
در سال‌های ۱۹۵۰، برجک‌های تسلیحات تا حد زیادی بدون دخالت انسان و خودکار بودند بطوریکه نشانه‌گیر از راه دور و از مرکز کنترل کشتی با استفاده از ورودی‌های رادار و سایر منابع کنترل می‌شدند.
آخرین نبرد برای فاصله‌نگهدارهای آنالوگ حداقل برای نیروی دریایی ایالات متحده در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بود [۱۶] در این جنگ فاصله نگهدارها روی کشتی‌های جنگی کلاس آیوا جهت‌گیری گلوله‌ها را در نبرد بر عهده داشتند.
نخستین کاربرد سامانه‌های کنترل شلیک، در هواپیمای بمب افکن بود که از دستگاه نشانه‌گیری بمب برای پیش‌بینی و نمایش نقطهٔ اثر یا فرود بمب انداخته شده در آن لحظه از روی داده‌های مربوط به ارتفاع و سرعت هواپیما استفاده می‌کرد. بهترین دستگاه در ایالات متحده دستگاه نشانه‌گیری بمب نوردن بود.
از سامانه‌های ساده که تحت عنوان نشانه‌گیرهای محاسباتی پیشرو نیز شناخته می‌شدند سپس در هواپیما و در جنگ به عنوان نشانه گیرهای تسلیحات ژیرو استفاده شد. این دستگاه‌ها از ژیروسکوپ برای اندازه‌گیری سرعت شلیک‌ها استفاده می‌کردند و نقطهٔ هدف نشانه گیر توپ را برای در نظر گرفتن این امر جابجا می‌کردند با این هدف که نقطهٔ هدف از طریق نشانه گیر رفلکتور وجود داشته باشد. تنها ورودی دستی برای این نشانه گیر فاصلهٔ هدف بود که معمولاً از طریق تنظیم اندازهٔ اسپن بالای هدف در برخی از فواصل شناخته شده انجام می‌شد. دستگاه‌های کوچک رادار در دوران پس از جنگ برای خودکار کردن این ورودی افزوده شدند اما این کار تقریباً پیش از زمانی افزوده شد که خلبان در مورد سرعت آن رضایت داشته باشد.
با شروع جنگ ویتنام، پیش بین گر بمب افکن رایانه‌ای جدیدی تحت عنوان سامانه بمب افکن ارتفاع کم (LABS) روی سامانه‌های هواپیما افزوده شد تا تسلیحات هسته‌ای را حمل کند. این بمب رایانه‌ای جدید انقلابی محسوب می‌شد که در آن فرمان شلیک بمب توسط رایانه و نه خلبان ارسال می‌شد؛ خلبان با استفاده از رادار یا سایر سامانه‌های هدف‌گیری هدف را مشخص می‌کرد و سپس با انداختن بمب موافقت می‌کرد و سپس رایانه این کار را با «نقطهٔ فرود» محاسبه شده پس از چند ثانیه انجام می‌داد. این کار با سامانه‌های قبلی فرق داشت و هرچند سامانه‌های قبلی نیز رایانه‌ای بودند اما هنوز «نقطهٔ فرود» را محاسبه می‌کردند تا مشخص شود که اگر بمب در آن لحظه‌ای انداخته شود کجا فرود خواهد آمد. مزیت اساسی این روش در آن است که می‌توان تسلیحات را حتی در حین مانور هواپیما با دقت پرتاب کرد. برای اکثر نشانه گرهای بمب تا این زمان لازم بود هواپیما ارتفاع (معمولاً سطح) ثابتی داشته باشد هرچند نشانه گیرهای شیرجه ای (dive) نیز چیز معمولی بودند.
سامانه LABS اساساً برای تسهیل تاکتیکی تحت عنوان بمباران در حین صعود هواپیما طراحی شد تا به هواپیما این اجازه را بدهد که خارج از شعاع موج انفجار تسلیحات قرار بگیرد. اصول محاسبهٔ نقطهٔ فرود در نهایت روی رایانه‌های کنترل شلیک در بمب افکن‌های بعدی و هواپیمای جنگی افزوده شد که امکان شلیک بمب در سطح [ثابت]، شیرجه و صعود را میسر می‌کرد. همچنین، با افزوده شدن رایانه کنترل شلیک به سامانه‌های توپخانه، رایانه می‌توانست مشخصات پرواز تسلیحات ارسالی را در نظر بگیرد.
با شروع جنگ جهانی دوم، بازده ارتفاع هواپیما تا حد زیادی افزایش یافت بطوریکه تسلیحات ضدهوایی با مسائل پیش‌بینی کنندهٔ مشابهی مواجه بودند و تا حد زیادی به رایانه‌های کنترل شلیک مجهز بودند. اختلاف اساسی بین این سامانه‌ها و سامانه‌های روی کشتی اندازه و سرعت بود. نخستین نمونه‌های سامانه کنترل با زاویهٔ بالا یا HACS در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا مثالی از سامانهی بودند که بر مبنای این فرض پیش بین کار می‌کرد که سرعت، جهت و ارتفاع هدف ممکن است در حین چرخهٔ پیش‌بینی ثابت بماند بطوریکه در فاصلهٔ زمانی بین چاشنی گذاری بمب و زمان حرکت بمب به سمت هدف قرار داشت. سامانه USN Mk 37 از فرضیات مشابهی استفاده می‌کرد بطوریکه می‌توانست سرعت ثابت مربوط به تغییرات ارتفاع را پیش‌بینی کند. پیش بین گر کریسون نمونه ای از سامانهی است که برای حل مسألهٔ نشانه‌گیری در زمان-واقعی ساخته شد که این کار تنها با نشانه‌گیری جهت‌یاب روی هدف و سپس هدف‌گیری بمب روی پوینتری که روی آن نشانه رفته‌است انجام می‌شود. همچنین، این دستگاه عمداً سبک و کوچک ساخته شد تا جابجایی آن همراه تسلیحاتی که برای آن‌ها بکار می‌رود آسان باشد.
از سامانه ضدهوایی M-9/SCR-584 مبتنی بر رادار برای هدایت تسلیحات دفاعی هوایی از سال ۱۹۴۳ استفاده می‌شود. SCR-584 مربوط به آزمایشگاه تابش MIT نخستین سامانه راداری با ردیابی خودکار بود، M-9 آزمایشگاه بل رایانه کنترل شلیک آنالوگ الکترونیکی بود که جایگزین رایانه‌های مکانیکی پیچیده شد که ساخت آن‌ها دشوار بود (همانند Sperry M-7 یا پیش بین گر کرسون بریتانیایی). همراه با ماسوره گذاری مجاور VT، این سامانه عمل فوق العادهٔ پرتاب تسلیحات کروز V-I را با کمتر از ۱۰۰ گلوله در هر هواپیما انجام داد (چند هزار گلوله در سامانه‌های ابتدایی AA معمول بود)Baxter, "Scientists Against Time"Bennett, "A History of Control Engineering" این سامانه در دفاع لندن و آنتورپ [بلژیک] در مقابل VI مفید بود.
هرچند سامانه‌های کنترل شلیک ضدهوایی جزو سامانه‌های کنترل شلیک زمینی محسوب می‌شوند می‌توان از آن‌ها در سامانه‌های دریایی و هوایی نیز بهره برد.
در ایالات متحده، سامانه‌های کنترل شلیک توپخانهٔ ساحلی در پایان قرن ۱۹ ایجاد شد و تا جنگ جهانی دوم پیشرفت داشت.For early background, see "Fire Control and Position Finding: Background" by Bolling W. Smith in Mark Berhow, Ed. , "American Seacoast Defenses: A Reference Guide," CDSG Press, McLean, VA, 2004, p. 257.
سامانه‌های ابتدایی از چند ایستگاه مشاهده یا ایستگاه عقب (شکل ۱) برای یافتن و ردیابی کردن اهدافی استفاده کردند که به اسکله‌های آمریکایی حمله کردند. سپس داده‌های گرفته شده از این ایستگاه‌ها در اختیار اتاق نقشه‌کشی قرار داده می‌شد که در آنجا دستگاه‌های مکانیکی آنالوگ همانند بورد نقشه‌کشی برای تخمین مکان اهداف و استخراج داده‌های شلیک برای توپ‌هایی از تسلیحات ساحلی برای دفع آن‌ها بکار برده می‌شد.
دژهای تسلیحات ساحلی ایالات متحدهSee for example, the write-up on in Boston Harbor for a summary of artillery assets and fire control systems typical of these defenses. همراه با انواع مهمات از خمپاره‌های دفاع ساحلی ۱۲ اینچی تا تسلیحات میان‌برد ۳ و ۶ اینچی تا تسلیحات بزرگ شامل دیوارهٔ زرهی ۱۰ و ۱۲ اینچی و تسلیحات حامل ناپدیدشونده، تسلیحات مسلسل ۱۴ اینچی، و کانن ۱۶ اینچی پیش از جنگ جهانی دوم و تا آن وجود داشت.
کنترل شلیک در توپخانهٔ ساحلی از نظر اصلاح داده‌های شلیک برای عواملی مانند شرایط آب و هوایی، شرایط باروت بکار رفته، یا چرخش زمین بسیار پیچیده‌تر شد. تدارکاتی نیز برای تنظیم داده‌های شلیک برای فرود مشاهده شدهٔ گلوله مهیا شد. همانطورکه در شکل ۲ نشان داده شده‌است، همهٔ این اطلاعات دوباره به اتاق‌های نقشه‌کشی برگردانده شدند تا برنامه‌ریزی زمانی بسیار دقیقی انجام شود که توسط سامانه زنگ فاصلهٔ زمانی کنترل می‌شد که در سرتاسر سامانه دفاع هر اسکله ای به صدا در می‌آید.For a complete description of fire control in the Coast Artillery, see "FM 4-15 Coast Artillery Field Manual-Seacoast Artillery Fire Control and Position Finding," U.S. War Department, Government Printing Office, Washington, 1940.
درست پس از جنگ جهانی دوم، رایانه‌های داده‌های تسلیحات الکترومکانیکی متصل به رادارهای دفاع ساحلی جای مشاهدهٔ نوری و روش‌های نقشه‌کشی دستی را در کنترل توپخانهٔ ساحلی گرفتند. حتی پس از آن، روش‌های دستی به عنوان پشتیبان در پایان جنگ استفاده شدند.
می‌توان از سامانه‌های کنترل شلیک زمینی هم در شلیک مستقیم و هم شلیک غیرمستقیم در درگیری نظامی بهره برد. این سامانه‌ها در تسلیحاتی وجود دارند که در محدودهٔ مهمات دستی کوچک تا تسلیحات توپخانه ای بزرگ قرار دارند.
رایانه‌های پیشرفتهٔ کنترل شلیک همانند رایانه‌های با بازده بالا به صورت دیجیتالی هستند. بازده افزوده شده اساساً این امکان را فراهم می-آورد تا بتوان هر نوع ورودی از چگالی هوا و باد، تا فرسودگی لولهٔ تسلیحات و اعوجاج ناشی از گرما را در نظر گرفت. این نوع اثرات برای هرگونه تسلیحاتی چشمگیر هستند و رایانه‌های کنترل شلیک روی پلتفرم‌های بسیار کوچک هم وجود دارند. تانک‌ها یکی از کاربردهای ابتدایی بودند که نشانه‌گیری خودکار هدف از فاصله‌یاب لیزری و اندازه‌گیر اعوجاج لوله استفاده کردند. رایانه‌های کنترل شلیک نه تنها برای کانن‌های بزرگ مفید هستند بلکه می‌توان از آن‌ها برای تسلیحات ماشینی، کانن‌های کوچک، مهمات هدایت شده، گلوله‌ها، نارنجک‌ها، راکت‌ها و هر نوع تسلیحاتی استفاده کرد که دارای پارامترهای شلیک یا شلیک متغیر هستند. آن‌ها معمولاً روی کشتی‌ها، زیردریایی‌ها، هواپیماها، تانک‌ها و حتی برخی تسلیحات کوچک نیز نصب می‌شوند برای نمونه پرتاب کننده‌های نارنجک برای استفاده در گلولهٔ تهاجمی بول پاپ F2000 نشنال فابریک ایجاد شدند. رایانه‌های کنترل شلیک از همگی مراحل فناوری که رایانه‌ها دارند عبور کرده‌اند برخی از طراحی‌ها بر مبنای فناوری آنالوگ و سپس لوله‌های خلأ هستند که سپس جایگزین ترانزیستورها شدند.
سامانه‌های کنترل شلیک اغلب به حسگرها (همانند سونار، رادار، جستجو و ردیابی مادون قرمز، فاصله‌یاب‌های لیزر، بادسنج، بادنما، ترمومتر، بارومتر و غیره) متصل هستند تا میزان اطلاعاتی را که باید به صورت دستی برای محاسبهٔ راهکار مناسب وارد کرد حذف یا کاهش داد. سونار، رادار، IRST و فاصله‌یاب‌ها می‌توانند جهت و فاصلهٔ هدف را ارائه دهند. به‌طور جایگزین، می‌توان از نشانه گیر نوری استفاده کرد بشرطی که اپراتور بتواند به سادگی محل هدف را نشانه‌گیری کند. این کار از وارد کردن فاصله توسط شخص با استفاده از روش‌های دیگر و هشدار کم به هدف تحت تعقیب راحت‌تر است. معمولاً، تسلیحاتی که در فواصل بلند شلیک می‌شوند نیاز به اطلاعات محیط (فاصله ای که مهمات می‌توانند طی کنند) میزان باد، دما، چگالی هوا و غیره دارند که بر مسیر آن تأثیر خواهد گذاشت بنابراین داشتن اطلاعات دقیق برای داشتن راهکاری خوب ضروری است. برخی مواقع، برای راکت‌های دوربرد، داده‌های محیطی باید در ارتفاع‌های بلند یا بین نقطهٔ شلیک و هدف بدست بیاید. اغلب، از ماهواره‌ها یا بالون‌ها برای گردآوری این اطلاعات استفاده می‌شود.
به محض محاسبهٔ روش شلیک، بسیاری از سامانه‌های کنترل شلیک نیز می‌توانند هدف‌گیری کرده و مهمات را شلیک کنند. این امر با توجه به سرعت و دقت انجام می‌شود و در رابطه با هواپیما یا تانک، برای اینکه خلبان/شخص شلیک کننده/غیره بتواند همزمان کارهای دیگری مانند ردیابی هدف یا پرواز با هواپیما را انجام دهد. حتی اگر سامانه نتواند خود تسلیحات شلیک شده را جهت‌گیری کند، برای نمونه کانن ثابت روی هواپیما، می‌تواند کمک‌هایی در مورد هدف‌گیری را در اختیار اپراتور قرار دهد. معمولاً، نقاط کانن رو به جلو هستند و خلبان باید هواپیما را طوری کنترل کند که پیش از شلیک به درستی جهت‌یابی شود. در بیشتر هواپیماها نشانه‌گیری به شکل «پایپر» ظاهر می‌شود که روی صفحه نمایش روبروی خلبان (HUD) مشاهده می‌شود. پایپر به خلبان نشان می‌دهد که هدف باید در چه نسبتی از هواپیما قرار بگیرد تا اصابت به آن انجام شود. هرگاه خلبان مانور روی هواپیما را انجام دهد بطوریکه هدف و پایپر روی هم قرار گیرند، او شلیک را انجام می‌دهد یا در برخی از هواپیماها مهمات به صورت خودکار به این نقطه شلیک می‌شوند تا بر تأخیر خلبان فایق آمد. در حالت شلیک موشک، رایانه کنترل شلیک ممکن است فیدبکی در مورد اینکه هدف در محدوده موشک قرار دارد یا نه و اینکه اگر شلیک انجام شود به هدف برخورد می‌کند یا نه در اختیار خلبان قرار می‌دهد. سپس خلبان منتظر می‌ماند تا قرائت احتمالات به صورت رضایت بخشی پیش از پرتاب مهمات امکان‌پذیر باشد.
میونل، قویترین گربه دنیا با نام اصلی هیتکلیف سری دوم این سریال تلویزیونی انیمیشنی که توسط کشور کانادا، آمریکا و فرانسه بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ میلادی در ۲ فصل و در ۸۶ قسمت ۲۲ دقیقه ای تولید و پخش شد. این سریال در ایران به نام میونل، قویترین گربه دنیا مشهور است.
سری اول این سریال تلویزیونی بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ در دو فصل و در ۲۶ قسمت ساخته شد.
هیتکلیف نخستین بار توسط جورج گیتلی کارتونیست آمریکایی، طراحی و خلق شد و به شکل کمیک استریپ در نشریات منتشر شد.
در یک تقسیم سلولی نامتقارن دو سلول دختری با دو سرنوشت متفاوت تولید میشود . این نوع تقسیم کاملاً متفاوت با تقسیم سلولی متقارن میباشد جای که سرنوشت هر دو سلول دختر مشابه هم میباشد . به عنوان مثال سلول های بنیادی به صورت نامقارن تقسیم میشود به طوری که سرنوشت دو سلول متفاوت است ، یک سلول نمونه ای مشابه با سلول بنیادی است در حالی که سلول دوم به یک سلول غیر بنیادی متمایز میشود . (در زمان رشد و نمو، سلول بنیادی میتواند به صورت متقارن تقسیم شود ) )
در اصل دو نوع مکانیسم در ایجاد تقسیم سلولی نامتقارن وجود دارد . در روش اول دو سلول به صورت متقارن تقسیم میشود اما سیگنال های محیط به خصوص از سلول های اطراف باعث تمایز یکی از دو سلول میشود . در روش دوم سلول در همان بطن تقسیم با سلول مادر تفاوت پیدا میکند ، و چون این سلول ها با سلول دیگری و یا محیط برهمکنش ندارد به آن ها تقسیم سلولی نامتقارن ذاتی میگویند .
محمد زارع فعال حقوق بشر اهل مصر است. او رئیس مؤسسه مطالعات حقوق بشر مصر و رهبر حزب سازمان غیردولتی مستقل حقوق بشر مصر است. زارع در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه مارتین انالز شد. او در حال حاضر توسط دولت مصر ممنوع‌الخروج است.
زارع در سال ۲۰۰۲ مدرک کارشناسی‌ارشد خود را از دانشکده حقوق در سال ۲۰۰۲ و دیپلم کارشناسی‌ارشد خود را در زمینه جامعه مدنی و حقوق بشر دریافت کرد. او پیش از پیوستن به مؤسسه مطالعات حقوق بشر مصر در سال ۲۰۱۱ برای گروه اتحاد قرائت در زمینه مطالعات فمینیستی، و همچنین برای آژانس آمریکایی خدمات انسانی کاتولیک کار کرد. او متأهل است و دو دختر دارد.
فار کرای: نیو دان یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی و تیراندازی اول شخص است که توسط یوبی‌سافت مونترآل توسعه یافته و به‌وسیلهٔ یوبی‌سافت منتشر شده‌است. این بازی در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ برای سکوهای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان عرضه شد. این قسمت نسخه‌ای مشتق از مجموعه بازی‌های "فار کرای" به‌شمار می‌رود و دنباله‌ای روایی برای نسخهٔ پنجم این سری محسوب میشود.می‌شود.
داستان 17 سال بعد از فارکرای 5 است
دهانه (دَهَنه) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت ختلان واقع شده‌است. دهانه ۲۱٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ () تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به ابتکار اتحاد جماهیر شوروی و برخی از کشورهای اقمار آن در پاسخ به تحریم بازی‌های المپیک تابستانی مسکو توسط ایالات متحده آمریکا و متحدینش صورت گرفت. چهارده کشور بلوک شرق یا نزدیکان آن این بازی‌ها را تحریم کردند. تعداد زیادی از رشته‌هایی که ورزشکاران این کشورها معمولاً در آن مدال می‌آوردند به شدت از این تحریم آسیب دیدند. به موازات بازی‌های لس‌آنجلس، کشورهای تحریم‌کننده بازی‌های دوستی را در ماه‌های ژوئیه و اوت ۱۹۸۴ برگزار کردند.
اتحاد جماهیر شوروی در بیانیه‌ای به تاریخ ۸ مه ۱۹۸۴ قصد خود را برای تحریم بازی‌های المپیک اعلام کرد.Burns, John F. (May 9, 1984). این بیانیه استناد می‌کند به «دلایل امنیتی، احساسات شدید وطن‌پرستی افراطی و هیستری ضدشوروی موجود در ایالات متحده». یک مقام عالیرتبه آمریکا بعدها اذعان کرد که ایالات متحده به بیانات جانبدارانه شوروی‌ها قبل از این بیانیه بی‌اعتنایی کرده بود و با وجود همه علائم پیشین، از این بیانیه رسمی «به شدت متحیر» شد.East Germany withdraws from Summer Games.
بعد از این بیانیه، کشورهای بلغارستان و آلمان شرقی در تاریخ ۱۰ مه، مغولستان و ویتنام در تاریخ ۱۱ مه،VIETNAM AND MONGOLIA ALSO WITHDRAW FROM OLYMPICS. لائوس و چکسلواکی در تاریخ ۱۳ مه، تحریم بازی‌ها را اعلام کردند. اما جمهوری خلق چین شرکت خود را در این بازی‌ها تأیید کرد.Reich, Kenneth.
کمی بعد، افغانستان نیز به جرگه کشورهای تحریم‌کننده پیوست. همچنین مجارستان در تاریخ ۱۶ مه و لهستان در تاریخ ۱۷ مه بازی‌ها را تحریم کردند. مجارستان اعلام کرد که جان ورزشکاران آن در لس‌آنجلس در خطر خواهد بود،Hungary 9th to Join Boycott of Olympics . و لهستان نیز تحریم بازی‌های قبلی توسط ایالات متحده را دلیل تحریم خود اعلام کرد.Barnard, William R. ‘Poland 10th to join Olympic boycott: Romania only Soviet ally still in Games’.
در تاریخ ۲۴ مه، کوبا نیز اعلام کرد که بازی‌ها را تحریم می‌کند و یمن جنوبی نیز بنا به نوشته لس‌آنجلس‌تایمز به دلیل رابطه‌اش با کشورهای مارکسیست به آنها پیوست. کره شمالی بعد از این کشورها سیزدهمین کشوری بود که تحریم بازی‌ها را اعلام کرد. چند روز بعد، اتیوپی نیز اولین کشور آفریقایی بود که تحریم بازی‌ها را اعلام کرد و به دنبال آن آنگولا نیز به جمع کشورهای تحریم‌کننده پیوست.Marxist South Yemen Becomes 12th Country to Drop Out of L.A. Games .N. KOREA JOINS OLYMPIC BOYCOTT.
ایران از قبل به دلیل «دخالت ایالات متحده در اوضاع خاورمیانه، حمایت آن از اسرائیل و جنایات ایالات متحده در آمریکای لاتین، بخصوص در السالوادور» اعلام کرده بود که بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ را تحریم خواهد کرد.Iran Announces Boycott Of the 1984 Olympics. لیبی نیز بعد از اینکه خبرنگاران لیبیایی در چارچوب تحریم‌های سال ۱۹۸۳ آمریکا، در ماه ژوئیه آن سال جواز ورود به این کشور را دریافت نکردند، از بازی‌ها کناره گرفت.Ronen, Yehudit; ‘Libya (Al-Jamhāhīriyaa al-‘Arabiyya al-Lībiyya ash-Sha‘biyya al-Ishtirākiyya)’; "Middle East Contemporary Survey", Vol. 8, (1983-84);
آلبانی که متحد جمهوری خلق چین بود، به دنبال سردی روابط چین و شوروی از شوروی فاصله گرفته و به همین دلیل بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو را تحریم کرده بود. اما نزدیکی چین با غرب باعث دلگیری آلبانی می‌شود و به همین دلیل تصمیم می‌گیرد که بازی‌های ۱۹۸۴ را نیز تحریم کند. در واقع آلبانی و ایران تنها کشورهایی بودند که هم بازی‌های مسکو و هم بازی‌های لس‌آنجلس را تحریم کردند.
چهار سال قبل از آن، جیمی کارتر، رئیس‌جمهور آمریکا، تحریم بازی‌های المپیک مسکو توسط ایالات متحده را اعلام کرده بود و ۶۵ کشور به این تحریم پیوسته بودند. این بالاترین تحریم تاریخ بازی‌های المپیک بود. در سال ۱۹۸۴ نوبت اتحاد جماهیر شوروی رسید که بازی‌های آمریکا را تحریم کند و متحدین بلوک شرق و نزدیکانش نیز به آن پیوستند. علی‌رغم اینکه اتحاد جماهیر شوروی تجاری شدن بازی‌ها و مسائل امنیتی را دلیل تحریم اعلام کرد، هاوارد تاینر از روزنامه شیکاگو تریبون بر این عقیده است که «در محتوا، بلاشک ناراحتی و احساس تحقیر ناشی از تحریم‌های سال ۱۹۸۰ در پشت تصمیم تماشایی شوروی در روز سه‌شنبه برای به بن‌بست کشاندن بازی‌های المپیک تابستانی لس‌آنجلس خوابیده».https://news.google.com/newspapers?nid=2245&dat=19800805&id=3mkzAAAAIBAJ&sjid=ODIHAAAAIBAJ&pg=3369,3795178Tyner, Howard A. U.S. Olympic boycott of 1980 led to Soviet decision of 1984 .
اغلب مطبوعات غربی نیز بر این عقیده بودند که تحریم شوروی پاسخی به تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو بود که در واکنش به تصرف خاک افغانستان توسط شوروی‌ها در سال ۱۹۷۹ صورت گرفته بود. مطبوعات شوروی اما مرتباً در طبل عدم امنیت ورزشکاران شوروی می‌کوبیدند اما هیچ تهدیدی علیه ورزشکاران بلوک شرق هیچگاه مورد تأیید قرار نگرفت. رومانی که تنها کشور عضو پیمان ورشو بود که در بازی‌های لس‌آنجلس شرکت کرد، به شدت در مراسم گشایش بازی‌ها مورد استقبال قرار گرفت و موفق به کسب مقام سوم جدول مدال‌های این بازی‌ها شد.
پیتر اوبروت، برگزارکننده بازی‌های سال ۱۹۸۴ نیز جزو کسانی بود که معتقد بود تحریم شوروی چیزی جز یک انتقام نیست و آنرا در یک کنفرانس مطبوعاتی در همان روزی که مشعل بازی‌ها از نیویورک به حرکت درآمد، عنوان کرد. رونالد ریگان، رئیس‌جمهور آمریکا بعدها عنوان کرد که بر این عقیده است که نگرانی اصلی اتحاد جماهیر شوروی از این بود که برخی از ورزشکاران از فرصت برگزاری بازی‌ها در ایالات متحده استفاده کرده و به غرب بپیوندند. به همین دلیل هم بود که قبل از برگزاری بازی‌ها دولت ریگان به تعدادی از خواسته‌های شوروی جامه عمل پوشاند تا به آن خاطرجمعی بدهد، چیزی که در منافات کامل با مواضع متعارض دوران جنگ سرد بود.Congelio, Brad, ‘Before The World Was Quiet: Ronald Reagan, Cold War Foreign Policy, And The 1984 Los Angeles Olympic Summer Games’ (2014, PhD Dissertation)
با بالا رفتن تعداد کشورهایی که به تحریم می‌پیوستند، کمیته بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت تاریخ اسم‌نویسی در بازی‌ها را عقب بیندازد.
مطبوعات بر این عقیده بودند که تحریم بازی‌های لس‌آنجلس توسط سه کشور اول در جدول مدال‌های بازی‌های ۱۹۸۰، یعنی اتحاد جماهیر شوروی، آلمان شرقی و بلغارستان، باعث افت شدید سطح بازی‌ها خواهد شد و راه را برای شرکت ورزشکارانی که قبل از آن جواز حضور در بازی‌ها را دریافت نکرده بودند باز خواهد کرد.‘East Germany Joins L.A. Olympics Boycott’.
کشورهای تحریم کننده به ترتیب تاریخ اعلام این تحریم (و نه ترتیب حروف الفبا) در زیر آمده‌است:
اتحاد جماهیر شوروی، بلغارستان، آلمان شرقی، مغولستان، ویتنام، لائوس، چکسلواکی، افغانستان، مجارستان، لهستان، کوبا، یمن جنوبی، کره شمالی، اتیوپی، آنگولا
ده کشور سوسیالیست، منجمله شش کشور آفریقایی، تصمیم گرفتند از مسکو پیروی نکرده و هیئت‌های ورزشی خود را به بازی‌های لس‌آنجلس اعزام کنند:
بنین، جمهوری خلق کنگو، ماداگاسکار، موزامبیک، نیکاراگوئه، رومانی، جزایر سیشل
چین علی‌رغم اینکه یک حکومت کمونیستی بود از اتحاد جماهیر شوروی فاصله گرفته و به ایالات متحده نزدیک شده بود. در سال ۱۹۸۰ این کشور در بازی‌های المپیک زمستانی لیک پلاسید شرکت کرده بود، در حالیکه در همان سال اعلام کرده بود که بازی‌های مسکو را تحریم می‌کند. بازی‌های ۱۹۸۴ اولین بازی‌هایی بود که چین پس از سال ۱۹۳۲ در آن شرکت می‌کند. دست بر قضا بازی‌های ۱۹۳۲ نیز در لس‌آنجلس برگزار شده بود.
سومالی: این کشور بعد از جانبداری اتحاد جماهیر شوروی در جنگ اوگادن در اتیوپی، روابط خود را با آن قطع کرده بود
یوگسلاوی: این کشور علی‌رغم اینکه یک کشور سوسیالیستی بود، جزو کشورهای غیرمتعهد به‌شمار می‌آمد و استقلال خود را نسبت به اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرده بود و دارای روابط خوبی هم با اتحاد جماهیر شوروی، هم با ایالات متحده بود. از طرف دیگر چون خودش همان سال بازی‌های زمستانی المپیک را برگزار می‌کرد، تحریم بازی‌های تابستانی برای این کشور منتفی بود.
نوآ کلیگر (؛ – ) روزنامه‌نگار، مدیر اجرایی ورزش اهل اسرائیل بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. او یک بازمانده هولوکاست از اردوگاه‌های کار نازی‌ها اردوگاه آشویتس و اردوگاه کار اجباری راونسبروک بود. بعد از جنگ جهانی دوم کلیگر یک روزنامه‌نگار ورزشی در اسرائیل بود، او همچنین رئیس باشگاه بسکتبال مکابی تل‌آویو بود. وی در سال ۲۰۱۰ رئیس فدراسیون بین‌المللی بسکتبال بود. در این سال او جایزه «شایستگی نشان لیاقت» را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ موفق به کسب جایزه (لژیون دونور)شد. در سال ۲۰۱۵، به خاطر تلاش‌هایش افتخار مشاهیر ورزشی فدراسیون بین‌المللی بسکتبال به او اعطا شد.