moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساختار اقتصادی ارمنستان از سال ۱۹۹۱ اساساً تغییر کرده‌است؛ بخش‌هایی همچون ساختمان‌سازی و خدمات جای کشاورزی و صنعت را به عنوان سهام‌داران اصلی رشد اقتصادی گرفته‌اند. «صنعت فرآوری الماس» که یکی از مهم‌ترین صادرکنندگان و همچنین یکی از اصلی‌ترین جذب کنندگان سرمایه خارجی در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ بود، با کاهشی شدید در میزان تولیدات برای سال ۲۰۰۵ مواجه شد؛ این مسئله ناشی از کاهش عرضه مواد اولیه از سوی روسیه و رکود کلی بازارهای بین‌المللی الماس بود. دیگر بخش‌های صنعتی که رشد صنعتی را پیش می‌بردند، شامل بخش‌های انرژی، متالورژی و فرآوری غذا بود.
در سال ۱۹۹۴ بازگشت ارمنستان به رشد اولین کشور در میان جمهوری‌های شوروی سابق که هنوز پس از فروپاشی اتحاد شوروی در حال بازسازی است، چیزی کم از یک رویداد چشمگیر نبود و در حالی به‌دست آمد که اقتصاد ارمنستان در پی زمین‌لرزه اسپیتاک و جنگ قره‌باغ، داشت بهبود می‌یافت. رشد اقتصاد با کارآفرینان دولتی کوچک و متوسط اما به شدت موفق و چابک و خصوصی‌سازی زمین پشتیبانی و تأیید شد. در آن زمان، ناتوانی در ایجاد شرایط برای ایفای نقش مناسب بازارها و نبود نقش معناداری برای دولت، تنگناهای کلیدی پیشرفت به‌شمار می‌رفت. تداوم نزاع در منطقه قره باغ و ماترکِ صنعتی شوروی تا آن زمان اساساً به ساختار اقتصادی فرسوده کمکی نکردند. در اینجا فهرستی کوتاه از عواملی که بحران را تثبیت کرد و روی بیشتر رویدادها تأثیر گذاشت، ارائه می‌شود:
رشد اقتصادی ثابت ارمنستان، نهادهای بین‌المللی را به حمایت از آن ترغیب کرده‌است. صندوق بین‌المللی پول (IMF)، بانک جهانی، بانک اروپایی بازسازی و توسعه (EBRD) و دیگر نهادهای مالی بین‌المللی و کشورهای خارجی (IFIs)، اعطای امتیازات و وام را به ارمنستان بیشتر کرده‌اند. مجموع وام‌های تمدید شده از سال ۲۰۰۳ بالغ بر ۸۰۰ میلیون دلار می‌باشد. این وام‌ها با هدف کاهش کسری بودجه، ثبات ارز داخلی؛ توسعه کسب و کار خصوصی، بخش انرژی، کشاورزی، فرآوری غذا، حمل و نقل، بهداشت و آموزش عطا شده‌است. در ماه دسامبر سال ۲۰۰۵، Millennium Challenge Corporation (MCC) ایالات متحده با یک معاهده ۲۳۵ میلیون دلاری با دولت ارمنستان موافقت کرد که هدفش ترمیم شبکه‌های آبیاری و بهبود زیرساخت‌های حمل و نقل شهری بود
ادامه رشد وابسته به توانایی دولت در تقویت مدیریت اقتصاد کلان است که شامل: «افزایش تحصیل مالیات»، «بهبود شرایط سرمایه‌گذاری» و «برداشتن گام‌هایی علیه فساد» می‌شود. یک قانون «سرمایه‌گذاری خارجی آزاد» در ژوئن ۱۹۹۴ و قانونی دیگر در مورد خصوصی‌سازی در سال ۱۹۹۷ تصویب شد و همراه با آن برنامه‌ای برای خصوصی‌سازی املاک دولتی به اجرا درآمد. ارمنستان در ۵ فوریه ۲۰۰۳ به سازمان تجارت جهانی (WTO) پیوست.
طرفداران چنین دیدگاه‌هایی از انجام دو کار ناتوان هستند. اول از ارائه اسناد قطعی دربارهٔ موانع تجاری تحمیلی در مسیر رشد و توسعه ارمنستان و دوم از توضیح دربارهٔ اینکه چرا کشورهایی با حاکمیت‌های مشابه ارمنستان اما با تجارت خارجی مطلوب، ضعیف باقی می‌مانند. در حالی که من محدودیت‌های ژئوپلتیک و نگرانی‌های امنیتی دربارهٔ اقتصاد و پیامدهای اجتماعی را به‌طور عام و در بافت ارمنستان به‌طور خاص تصدیق می‌کنم، طرفدار این دیدگاه هستم که تصمیم گیران سیاسی در ایروان از سال ۱۹۹۱ تنگناهای مضاعفی را تحمیل کرده‌اند؛ تنگناهایی که در مقایسه با قیدهای امنیتی و جغرافیایی، محدودیت‌های بیشتری به وجود می‌آورند و روی پیامدهای اجتماعی و اقتصادی تأثیر منفی می‌گذارند.
این دوره با ایفای نقش روبرت کوچاریان هم‌زمان شد. کسی که مهارت‌های سیاسی ویژه‌اش به او اجازه داد تا پس از ترورهای اکتبر ۱۹۹۹ قدرت را یکپارچه و نقش مسلطی را در مدیریت امور اقتصادی و سیاسی در ارمنستان ایفا کند. این دوره رشد دورقمی تولید ناخالص داخلی و ثبات مالی کلان را شاهد بود، اما با فقدان توجه به حکمرانی خوب و ایفای نقش مناسب بازارها همراه شد.
بخش ساخت و ساز که موتور اصلی رشد طی این دوره بود، مقادیر قابل توجهی از اعتبارات مالی و منابع تولید را جذب کرد، نرخ بهره و نرخ مبادله را تحریک کرد و دستمزدها به کلی بالا رفت. تحت این شرایط و بدون مداخله سیاسی مؤثر، و برخلاف نشانه‌های بسیار قدرتمند از سوی برخی بخش‌ها (به‌طور قابل توجهی از سوی آی. تی و بخش کشاورزی) اقتصاد در تنوع‌سازی ناتوان بود و به‌طور مؤثری، زمینه را برای کاهش شدید تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۹ آماده کرد. حواله وجه و سایر انتقال‌های مالی از خارج که رونق ساختمان‌سازی را برانگیخت، مدیریت اقتصاد کلان را پیچیده کرد و وابستگی معکوس به سطح اقتصاد خرد/خانگی را به بار آورد.
از لحاظ بودجه، این دوره با یک سیاست مالی پر از نوسان، به همراه کسری بودجه حتی در سال‌های رشد دو رقمی توصیف می‌شود. به‌رغم این، هزینه‌های ارمنستان در بهداشت، آموزش و سرمایه‌گذاری عمومی در میان پایین‌ترین‌ها در جهان بود. هزینه‌هایی که به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی اندازه‌گیری می‌شوند. جمع‌آوری ضعیف درآمد مالیاتی که خود ناشی از نقش آفرینی طرفداران معدود و قدرتمند حکومت خارج از دسترس مقام‌های مالیاتی بودند، از جمله دلایل عمده پایین بودن هزینه‌های یاد شده به‌شمار می‌روند. این عده معدود تحت حمایت مستقیم رهبری سیاسی کشور عمل کرده‌اند و در زندگی عمومی و تصمیم‌سازی اقتصادی با نفوذتر از گذشته رشد کردند. این انحصارهای اقتصادی منتج به حذف رقابت در تولید و ورود کالاهای کلیدی شد و رشد اقتصادی را کاهش و قیمت‌ها را افزایش داد.
این دوره با تحول سیاسی در سال ۲۰۰۸ و اثر بحران جهانی مشخص می‌شود. آمادگی اندک در برابر بحران مالی و تدبیر ناکافی طی سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ (with disproportionate reliance on externally financed fiscal stimulus compared to exchange rate and structural policies) به کاهش ۱۴.۲ درصدی در تولید ناخالص داخلی (GDP) در سال ۲۰۰۹، یکی از بدترین عملکردها در جهان از آغاز بحران مالی - منتج شدّFor a discussion of alternative policies available to the government in the sake of the crisis, see PFA (2008b). پس از گذشت چهار سال، تولید ناخالص داخلی واقعی هنوز در پایین سطح سال ۲۰۰۷ خود است و پیش‌بینی می‌شود تنها با کندی در میان مدت رشد کند. در حالی که برخی تلاش‌ها برای ارتقای سطح نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی صورت گرفت، این تلاش‌ها با مقاومتی از سوی طرفداران معدود حکومت در فعالیت‌های اقتصادی مواجه شد. این موضوع، تمام بار انگیختگی اقتصاد را روی استقراض خارجی گذاشت. بدهی عمومی، به ویژه در مورد وام‌های بلند مدت، به همراه مقدار قابل توجهی جریمه برنامه‌ریزی شده برای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ به ترکیب و سطوح هشداردهنده‌ای رسیده‌است.
در اینجا برخی نکته‌های برجسته که باید به دستیابی مفهومی بهتر از چشم‌انداز حکمرانی و سیاستمداری در ارمنستان کمک کند، ارائه می‌شود:
روی هم رفته اینکه در آینده رشد بالقوه از کجا می‌تواند بیاید نامشخص است. با فرض کیفیت یکسانِ حکمرانی، تضاد سیاسی و ناخشنودی اجتماعی مداوم در پی کشته‌شدن تظاهرات‌کنندگان 1-2 مارس ۲۰۰۸ و فاصله گرفتن از یهودیان (که به عنوان کاتالیزوری برای سرمایه‌گذاری خارجی و مبارزه برای دستیابی به حکمرانی بهتر عمل کرده‌اند) ادامه یافت. در این حال، بیشتر سیاست‌های مشابه در حال پیگیری هستند و ناامیدی مردم تا روزی که رژیم امور اجتماعی و اقتصادی را اداره کند، در حال افزایش خواهد بود.
در زیر بانک‌های جمهوری ارمنستان ارائه شده‌است
ارمنستان شدیداً وابسته به واردات سوخت، خصوصاً از روسیه است. کارخانه اتمی تولید برق ارمنستان (ANPP) در ۴۰٪ برق کشور را تأمین می‌کند، توربین‌های آبی و گرمایی نیز هر کدام ۳۰٪ برق را تولید می‌کنند. ارمنستان همه گاز طبیعی اش را از گازپروم روسیه و با قیمتی بسیار نازل تر از نرخ بازار جهانی وارد می‌کند؛ اما در توافق نامه‌ای جدید که در اواخر سال ۲۰۰۸ امضاء شد، قرار بر این شد که قیمت‌ها در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ بسیار بالا رود و در سال‌های آتی به قیمت جهانی نزدیک شود.
قرار بود یک خط لوله گاز از ایران به ارمنستان در سال ۲۰۰۹ به بهره‌برداری کامل برسد و تنوع عرضه گازی را برای ارمنستان بالا ببرد. ارمنستان تقریباً همه محصولات تصفیه شده نفتی اش را از گرجستان وارد می‌کند. پس از نزاع میان روسیه و گرجستان، واردات سوخت و غذا از گرجستان به ارمنستان به‌طور متناوب قطع شده‌است و آسیب‌پذیری ارمنستان را از این تنها مسیر ترانزیتی برجسته ساخته است.
عمده روابط جاری بین دو کشور را می‌توان صادرات گاز ایران به ارمنستان و واردات برق از آن کشور دانست.Iran, Armenia agree on energy cooperation, call relations positive "خبرگزاری شین‌هوا"
قرارداد مربوط به واردات گاز طبیعی در سال ۱۹۹۲ بین ایران و ارمنستان امضاء شد. بخش اول خط لوله گاز صادراتی ایران به ارمنستان که در زمستان ۲۰۰۶ با حضور رؤسای جمهور دو کشور انجام شد. اجرای این پروژه در ارمنستان بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار و در ایران ۱۲۰ میلیون دلار هزینه دارد. در مرحله اول ایران سالانه ۴۰۰ میلیون متر مکعب گاز به ارمنستان صادر می‌کند و پس از تکمیل این خط لوله ۱۴۰ کیلومتری حجم صادرات گاز ایران به ۲/۳ میلیارد متر مکعب در سال می‌رسد.
دیگر پروژه اقتصادی مشترک میان دو کشور می‌توان به احداث دو کارخانه تولید برق آبی (هیدرو الکتریک) روی رود ارس در مرز دو کشور اشاره کرد.
تفاهم نامه اتصال ریلی ایران به ارمنستان در سال ۲۰۱۴ امضاء شد. روژه‌ای از شمال به جنوب ارمنستان در حال اجرا است که در سال ۲۰۱۹ به اتمام می‌رسد و در سال ۲۰۱۵ این پروژه در مرز ایران عملیاتی خواهد شد. برای اتصال ریلی در طرف ایران نیاز به احداث ۶۰ کیلومتر خط ریلی و در ارمنستان ۳۰۴ کیلومتر راه‌آهن نیاز است
در سال ۲۰۱۳ حجم مبادلات تجاری ایران و ارمنستان به ۲۹۳ میلیون دلار رسید. در این سال ۱۹۸ میلیون دلار انواع کالا از ایران به ارمنستان صادر و در مقابل ۹۵ میلیون دلار کالا از این کشور به ایران وارد شد و تراز تجاری بین ایران و ارمنستان مثبت ۱۰۳ درصد بود.
ارمنستان در تلاش است که مشکلات زیست‌محیطی اش را حل کند. او یک وزارت محیط زیست تأسیس کرده‌است و یک نظام جریمه آلودگی ایجاد کرده‌است که بر محصولات آلوده‌کننده آب و هوا و تخریب‌کننده خاک مالیات بسته است و عایدی آن مالیات‌ها را صرف فعالیت‌های حفظ محیط زیست می‌کند. قطع درختان به بهانه معدن کاوی در بخش‌های مهمی از کشور مورد اعتراض سازمان‌های غیردولتی طرفدار محیط زیست قرار گرفته‌است و در نتیجه این فعالیت‌ها، سیاست‌هایی از دولت که از سرمایه‌گذاری در بخش معدن حمایت می‌کند، مورد بحث و جدل قرار گرفته‌است. ارمنستان به همکاری با جمهوری‌های استقلال یافته (۱۲ کشور از این جمهورهای شوروی سابق) یا اعضای جامعه بین‌المللی بر سر مسائل زیست‌محیطی مشتاق است. این کشور تحت فشار جامعه بین‌الملل برای بستن کارخانه اتمی قدیمی تولید برق در متسامور است.
با توجه به وابستگی بیش از ۴۰ درصدی نیروی برق ارمنستان به این کارخانه، دولت هیچ راهی جز ساختن یک کارخانه اتمی دیگر نمی‌بیند. یک مؤسسه تحقیقاتی آمریکایی بر روی توسعه بین‌المللی، مطالعات ابتدایی را در ماه دسامبر ۲۰۰۸ کامل کرد و نتیجه گرفت که تأسیس یک کارخانه اتمی جدید ارزان‌ترین گزینه پیش روی ارمنستان است. دولت ارمنستان دارد فرایند ساخت این کارخانه را پیگیری می‌کند.
ارمنستان کشوری است با نرخ ارز شناور که هیچ هدف مشخصی برای نرخ ارز ندارد. نسبت درام ارمنستان به ارزهای مهم بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ تقریباً ثابت بود؛ آغاز افزایش شدید ارزش آن در سال ۲۰۰۴ بود که در برابر دلار آمریکا حدود ۴۶ درصد افزایش اسمی یافت. مهم‌ترین دلیل افزایش ارزش درام، ضعیف شدن جهانی دلار آمریکا، ورود حجم زیادی ارز خارجی توسط ارمنی‌های خارجی و افزایش تولیدات و درآمد داخلی است. افزایش شدید ارزش درام، باعث اثر منفی بر رقابت‌پذیری خارجی تولیدات ارمنی شده‌است؛ همچنین ارزش پول‌های فرستاده شده از خارج که عمدتاً به دلار است، کم شده‌است.
ارزش تولید ناخالص داخلی این کشور حدود ۱۸ میلیارد دلار است و وابستگی زیادی به سرمایه‌ها و حمایت‌های مالی خارجی دارد. ارمنستان قدیمی‌ترین سرزمین مسیحی‌نشین در جهان است و کلیساهایی در این کشور وجود دارد که احداث آن‌ها به قرن چهارم هجری باز می‌گردد. وال استریت ژورنال و بنیاد هریتیج در گزارش اخیر خود ارمنستان را لیبرال‌ترین و بازترین اقتصاد در میان کشورهای عضو کشورهای مستقل همسود (CIS) معرفی کردند. طبق گزارش ارائه شده ۶۹٫۴ درصد از اقتصاد ارمنستان آزاد است و از جهت شاخص آزادی اقتصادی (Index of Economic Freedom) رتبه ۴۱ام در جهان و رتبه19 ام را در میان ۴۱ کشور اروپایی دارد.
ارمنستان از لحاظ منابع بسیار غنی بوده و از تولیدکنندگان بزرگ مولیبدن در جهان به‌شمار می‌آید. این کشور علاوه بر مولیبدن دارای ذخایر بزرگی از آهن، جیوه، کرومیت، مس و طلا و انواع سنگ‌های ساختمانی و تزیینی است. ارمنستان همچنین در صنعت الماس سازی بسیار فعال است.
از اواخر قرن ۱۹ میلادی متوسط دمای زمین حدود ۰/۵ درجه سانتی‌گراد افزایش یافته است. برخی دانشمندان معتقدند متوسط دمای کره زمین تا سال ۲۱۰۰ بین ۱ تا ۶ درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد. این افزایش دما باعث تغییرات ناگهانی اقلیم جهان می‌شود. گرم شدن زمین به زندگی انسان‌ها آسیب‌های فراوانی می‌زند. شیوع بیماری‌های ناشناخته از جمله این آسیب‌ها هستند.
دانشمندان در سازمان بهداشت جهانی، معتقدند افزایش دمای کره زمین می‌تواند باعث شیوع مالاریا، تب زرد، تب استخوان‌شکن و سایر بیماری‌ها شود. عوامل گسترش این بیماری‌ها و سایر موارد مشابه مانند پشه‌ها بیشتر در محیط‌های گرم و مرطوب رشد می‌کنند. خود عوامل بیماری‌زا نیز در شرایط گرم و مرطوب عمر بیشتری می‌کنند.
برادران گلنروی (شماره ۲) عنوان فیلمی است آمریکایی با ژانر صامت و کوتاه ساخت استودیوی توماس ادیسون. این فیلم محصول سال ۱۸۹۴ میلادی است و مدتش ۲۷ ثانیه است. این فیلم مشت‌زنی برادران گلنروی را نشان می‌دهد.
لوئیس مارتینتی عنوان فیلمی است آمریکایی با ژانر صامت و کوتاه به کارگردانی ویلیام کندی دیکسون. این فیلم محصول سال ۱۸۹۴ میلادی است. زمان این فیلم ۱۲/۵ ثانیه است.
یخ‌تاق لارسن نام کوه یخی در حاشیه شمال غربی دریای ودل در قاره قطب جنوب است. این نام به خاطر کارل آنتون لارسن جهانگرد و کاشف نروژی بر روی این کوه یخ گذاشته شده‌است. در سال ۲۰۰۲ بخش بزرگی از این کوه به دلیل افزایش دمای کره زمین جدا شد.
سگ‌های پیر فیلمی است محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی والت بکر. در این فیلم بازیگرانی همچون رابین ویلیامز، جان تراولتا، کلی پرستون و ست گرین، لوری لافلین و الکسا هیوینز ایفای نقش کرده‌اند.
اریک پرینس (زاده ۶ ژوئن ۱۹۶۹) کارآفرین، جنگ پیشه و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ شرکت بلک‌واتر را تأسیس نمود. او تا سال ۲۰۰۹ به عنوان مدیرعامل شرکت بلک واتر و تا زمان فروش آن به گروهی از سرمایه گذاران در سال ۲۰۱۰ خدمت کرد. پرینس ریاست گروه خدمات خصوصی فرانتیرز را برعهده دارد و تا سال ۲۰۲۱ به عنوان رئیس گروه خدمات فرانتیرز هنگ‌کنگ خدمت کرد. پرینس پسر مهندس و تاجر ادگار پرینس، و برادر وزیر سابق آموزش و پرورش، بتسی دواس است.
پرینس در ششم ژوئن ۱۹۶۹ در هلند، میشیگان، از ادگار پرینس و همسرش، السا، متولد شد. او از دبیرستان مسیحی هلند فارغ‌التحصیل شد. پرینس و پدرش در سراسر جهان سفر کردند و از اردوگاه کار اجباری داخائو در آلمان، برلین تقسیم شده، و میدان‌های جنگ نورماندی بازدید کردند. به گفته مادرش این سفرها "تاثیر بزرگی بر پرینس جوان داشته‌است".http://europe.newsweek.com/profile-blackwaters-erik-prince-103877
پرینس در آکادمی نیروی دریایی ایالات‌متحده پذیرفته شد و قبل از ترک آن، به مدت سه ماه در آنجا خدمت کرد. به گفته او، وی نیروی دریایی را دوست دارد اما از آکادمی متنفر بوده است. او در سال ۱۹۹۲ لیسانس خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه هیلزدیل دریافت کرد. در طول زمان خود در هیلزدیل, به عنوان یک آتش‌نشان داوطلب و به عنوان یک غواص در آب سرد برای اداره هیلزدیل کانتی کار می‌کرد. سرانجام پرینس به یک تکنسین فوریت‌های پزشکی تبدیل شد.
در سال ۱۹۹۰ پرینس در کاخ سفید در زمان جرج اچ دبلیو بوش به عنوان کارآموز قبول شد. ولیکن به کاخ سفید نرفت و به عنوان کارآموز نماینده کنگره دینا روراباکر خدمت کرد. دینا روراباکر پرینس را "مرد جوان و باهوش" توصیف کرد. در سن ۲۱ سالگی، پرینس داوطلب شد تا به دنبال یک قبر جمعی در نیکاراگوئه باشد، تا کشتارها را افشا کند که در زمان ریاست‌جمهوری دانیل اورتگا به وقوع پیوست و بعدها گفت که او گور جمعی را یافته‌است.http://www.armytimes.com/news/2008/07/military_princeqa_071408w/
پس از کالج، پرینس به عنوان افسر در نیروی دریایی ایالات‌متحده از طریق دانشکده افسری در سال ۱۹۹۲ ماموریت یافت. او به فرماندهی نیروی دریایی رفت و با تیم سیل ۸ به هائیتی، خاورمیانه و بالکان مستقر شد. او به زمان همکاریش با تیم سیل ۸ به عنوان جرقه روح کارآفرینی خود اشاره میکند. او در زندگینامه خود می‌گوید که در طول جنگ‌های یوگسلاوی در اوایل دهه ۱۹۹۰، او دریافت که نیاز به امکانات آموزشی خصوصی برای عملیات‌های ویژه وجود دارد.http://www.newsweek.com/profile-blackwaters-erik-prince-103877
پرینس در سال ۱۹۹۵ به خدمت نیروی دریایی آمریکا پایان داد.https://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=14659780
پرینس به ساحل ویرجینیا رفت و شخصا تولید بلک واتر در سال ۱۹۹۷ را تامین مالی کرد. او ۶۰۰۰ هکتار (۲۴ کیلومتر مربع)از باتلاقهای بزرگ کارولینای شمالی را خرید و یک مدرسه برای عملیات ویژه راه‌اندازی کرد. نام بلک واتر از باتلاق‌های زرد رنگی که مدرسه در آن واقع شده‌است، می‌اید.
پرینس در سال ۱۹۹۴ نسل‌کشی رواندا را دلیل تصمیم خود برای ایجاد کردن بلک واتر انتخاب کرد. او بعدها گفت: " واقعا مرا اذیت می‌کرد. باعث شد متوجه شوم که شما نمیتوانید بنشینید و تماشا کنید. باید اقدام کنید."
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ بلک واتر در قراردادهای امنیتی دولت ۲ میلیارد دلار دریافت کرد.
بیش از ۱٫۶ میلیارد دلار از آن‌ها قراردادهای فرعی فدرال و مقدار نامعلومی از کار طبقه‌بندی نشده بودند. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)۶۰۰ میلیون دلار در قراردادهای طبقه‌بندی‌شده به بلک واتر و وابستگان آن اعطا کرد. این شرکت به عنوان یکی از سه شرکت امنیتی خصوصی به شمار می‌آید و ۹۸۷ نگهبان برای سفارتخانه‌ها و پایگاه‌های خود در خارج از کشور تامین می‌کند. پرینس به منظور خدمت به ستاد مرکزی سازمان سیا در لانگلی، واقع در ویرجینیا، یک رشته تیراندازی در منطقه روستایی خود در ویرجینیا ساخت.https://archive.today/20120903214004/http://archive.mensjournal.com/an-american-commando-in-exile/2
بلک واتر پس از کشتار میدان نسور در سپتامبر ۲۰۰۷ تحت انتقاد شدید قرار گرفت که در آن بلک واتر در یک میدان شلوغ در بغداد آتش گشود، ۱۷ شهروند عراقی را کشت و ۲۰ نفر دیگر را زخمی کرد. سه نگهبان در اکتبر ۲۰۱۴ در یک دادگاه آمریکایی در سال ۲۰۱۹ به جرم قتل عمد ۱۴ تن و یک قتل دیگر محکوم شدند.https://www.theguardian.com/us-news/2014/oct/22/us-jury-convicts-blackwater-security-guards-iraq
انتقادها با روی کار آمدن رئیس‌جمهور باراک اوباما در سال ۲۰۰۹ ادامه یافت. پرینس گفت معتقد است که بسیاری از این انتقادها به دلایل سیاسی بوده است.
پرینس در مصاحبه ژانویه ۲۰۱۰ خود به ونیتی فیر گفت:" من خودم و شرکت خود را در اختیار سازمان سیا برای برخی از ماموریت‌های بسیار خطرناک قرار دادم، اما زمانی که این کار از نظر سیاسی مناسب شد، یک نفر من را تحت فشار قرار داد". بلک واتر پس از اینکه دولت عراق از تمدید مجوز فعالیت شرکت خودداری کرد بیش از ۱ میلیارد دلار از دست داد. با این وجود، در سال ۲۰۱۰، دولت اوباما به این شرکت ۱۲۰ میلیون دلار قرارداد امنیت ایالتی و حدود ۱۰۰ میلیون دلار در کار جدید سازمان سیا اعطا کرد.http://www.post-gazette.com/pg/10179/1068767-84.stm
در سال ۲۰۱۲، شرکت جانشین شرکت بلک‌واتر به نام بلک‌واتر, مبلغ ۴۹٫۵ میلیون دلار برای جریمه تخلفات قاچاق اسلحه پرداخت کرد که به دوره ریاست پرینس به عنوان مدیر عامل و رئیس شرکت برمی گردد. در سال ۲۰۲۰ پرینس دوباره کانون توجه اف بی آی در مورد تخلفات قاچاق اسلحه مربوط به هواپیماهای نظامی شد. براساس گزارش سازمان ملل، پرینس نیز در تخلف برای کمک به مسلح کردن یک جنگ‌سالار لیبیایی که تلاش برای براندازی دولت آمریکا و سازمان ملل متحد در لیبی دارد، دست داشت.
پرینس از کار بلک واتر دفاع کرده‌است و به این حقیقت اشاره می‌کند که در طی دوره ۴۰٬۰۰۰ ماموریت امنیتی شخصی تنها ۲۰۰ نفر از نگهبانان در واقعه ای مجبور به شلیک شدند. او گفته‌است: " هیچ‌کس تحت مراقبت ما کشته یا مجروح نشد. ما آن‌ها را ایمن نگه داشتیم، در حالی که ۳۰ نفر از افراد ما کشته شدند."
بنا به گفته رابرت یانگ پلتون نویسنده، بنا بر گزارش‌ها مربوط به رابطه بلک واتر با ارتش مانند رابطه خدمات پستی ایالات متحده آمریکا با فدکس است: " یک راه‌حل کارآمد و خصوصی برای بوروکراسی اداری دولت." او با الهام گرفتن به خط تولید رقابتی پدرش در تجارت خودرو به طراحی یک ارتش سبک‌تر و سریع‌تر،پرداخت.
پرینس در ۲ مارس ۲۰۰۹ به عنوان مدیر عامل بلک واتر استعفا داد و تا زمانی که شرکت را در اواخر ۲۰۱۰ به گروهی از سرمایه گذاران فروخت، رئیس هیات‌مدیره باقی ماند.
در پی فروپاشی دولت افغانستان در ماه اوت سال ۲۰۲۱، پرینس گفت که او در حال ارائه صندلی در یک پرواز چارتر به مبلغ ۶٬۵۰۰ دلار در هر نفر برای خروج نیروهای آمریکایی است.
پرینس بخشی از نیروی کار سازمان سیا بود که برای درگیر شدن در قتل‌های هدفمند تروریست‌های مظنون ایجاد شد. پرینس ادعا کرد که کمیته اطلاعات مجلس نام خود را به مطبوعات درز کرده‌است. پرینس گفته‌است که او متقاعد شده‌است که مدیر سابق سازمان سیا، لئون پانه‌تا، پس از بستن عملیات سری عملیات مخفی سازمان سیا در سال ۲۰۰۹، او را به عنوان یک دارایی سازمان سیا معرفی کرده‌است.
پس از اینکه بلک واتر در آمریکا با مشکلات قانونی رو به رو شد، پرینس توسط ولیعهد ابوظبی استخدام شد و در سال ۲۰۱۰ به ابوظبی رفت. وظیفه او جمع‌آوری یک گروه ۸۰۰ نفره از نیروهای خارجی برای امارات‌متحده‌عربی بود که ماه‌ها قبل از بهار عربی برنامه‌ریزی شده‌بود. او به امارات‌متحده‌عربی کمک کرد تا یک شرکت جدید به نام واکنش‌های غیرارادی، یا R2، با ۵۱ درصد مالکیت محلی پیدا کند، او با دقت از نام خود در اسناد شرکت پرهیز می‌کند.https://www.nytimes.com/2011/05/15/world/middleeast/15prince.html?ref=global-home&pagewanted=all
در ژانویه ۲۰۱۱، پرینس در حال آموزش نیروی ۲٬۰۰۰ سومالیایی برای عملیات ضد دزدان دریایی در خلیج عدن بود. این برنامه توسط چندین کشور عربی از جمله امارات‌متحده‌عربی تامین‌شده و مورد حمایت ایالات‌متحده قرار گرفته‌است. سخنگوی پرینس، مارک کورالو گفت که پرینس "هیچ نقش مالی" در این پروژه نداشته است و از پاسخ دادن به سوالات مربوط به مشارکت پرینس خودداری کرده‌است. جان برنت از مشاوران امنیتی زیر آب دریا گفت: " ۳۴ کشور با دارایی‌های نیروی دریایی تلاش می‌کنند که دزدی دریایی را متوقف کنند و تنها می‌تواند روی زمین متوقف شود. با سابقه پرینس و شهرت نسب تا مشهور، فکر می‌کنم این کار ممکن است کارساز باشد."https://web.archive.org/web/20110124104252/https://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5hAHZ9HxuT6KA1abfLIClhXK_ajuQ?docId=bdc6713a3eee4b46803879f8d75639dc
پرینس ریاست یک شرکت دارایی خصوصی به نام گروه منابع فرانتیرز را برعهده دارد و تا ۱۳ آوریل سال ۲۰۲۱، وی همچنین رئیس گروه خدمات فرانتیرز با مسئولیت محدود، یک شرکت لجستیک و ترابری مشترک در بازار بورس هنگ‌کنگ بود. گروه خدمات مرزی توسط گروه گروه سیتیک دولتی چین و سرمایه‌گذار مستقر در هنگ‌کنگ به نام جانسون چون شان کو، با دولت چین که به عنوان بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار فهرست شده‌است پشتیبانی می‌شود. سرمایه‌گذاری مشترک، سرمایه‌گذاری چین در نفت و گاز در آفریقا را توصیه و پشتیبانی می‌کند.https://www.reuters.com/article/uk-blackwater-prince-idUKBREA1107720140202
در ماه مه ۲۰۱۴، گزارش شد که پرینس قصد دارد یک پالایشگاه دیزل در جنوب سودان بسازد که در آن ۱۰ میلیون دلار پیش از آن سرمایه‌گذاری شده‌است. گزارش شده‌است که پروژه پالایشگاه متوقف‌شده، شخصا توسط رئیس‌جمهور این کشور، سالوا کیر مایاردیت حمایت می‌شود. گزارش شد که به گروه خدمات فرانتیرز ۲۳٫۳ میلیون دلار از سوی وزارت نفت جنوب سودان برای انتقال ملزومات و انجام تعمیرات در تاسیسات تولید نفت پرداخت خواهد شد.
گروه خدمات فرانتیرز، استراتژی سرمایه‌گذاری متمرکز افریقا، گروه خدمات فرانتیرز را در دو شرکت هواپیمایی کنیایی، هوانوردی غیرنظامی و هوانوردی شهری خریداری کرده‌است تا خدمات تدارکاتی برای صنعت نفت و گاز این کشور فراهم کند. در اکتبر ۲۰۱۴، سازمان هواپیمایی کشوری کنیا مجورز حمل و نقل هوایی Kijipwa را رد کرد.
پرینس همچنین ۲۵ درصد سهام شرکت هوانوردی اتریشی را خریداری کرده‌است. در سال ۲۰۱۴، پرینس این شرکت را مامور کرد تا هواپیمای 510g را با تجهیزات نظارتی، مسلسل، زره و سلاح‌های دیگری از جمله تیره‌ای سفارشی که می‌توانست سوار بر هواپیماهای ناتو یا ناتو شود، اصلاح کند. یکی از محصول اصلاح‌شده به نیروهای سالوا کیر در سودان جنوبی در مدت کوتاهی قبل از قرارداد با گروه خدمات مرزی تحویل داده شد. گروه خدمات فرانتیرز ۵۱۰ نفر از نیروی دریایی اصلاح‌شده 510gs را دارد اما از آنجایی که مدیران اجرایی آموخته‌اند که این هواپیما توسط پرینس ساخته شده‌است، شرکت از فروش یا استفاده از هواپیما برای اجتناب از شکستن قوانین کنترل صادرات آمریکا خودداری کرده‌است.https://www.washingtonpost.com/news/checkpoint/wp/2014/10/28/blackwater-founder-erik-prince-combative-secretive-and-expanding-in-africa/
نیویورک‌تایمز در ماه مه ۲۰۱۸ گزارش داد که پرینس یک نشست اوت ۲۰۱۶ در برج ترامپ را ترتیب داد، که خود او، دونالد ترامپ، جونیور نیز در آن شرکت داشتند. طبق گزارش‌ها، جرج نادر و جوئل زامل, که در طی آن نادر به ترامپ جونیور گفت امیران سلطنتی عربستان‌سعودی و امارات‌متحده‌عربی مشتاق بودند تا به پدرش کمک کنند تا برنده انتخابات شود، و زامل یک کمپین دستکاری رسانه اجتماعی را از گروه سای خود آغاز کرد. پرینس در شهادت خود در نوامبر سال ۲۰۱۷ خود به کمیته اطلاعات مجلس اعلام کرده بود که او هیچ ارتباط یا ارتباط رسمی ندارد و هیچ نقش غیر رسمی در کمپین ترامپ نداشته است. پرینس در پاسخ به سوال در مورد این تناقض در مارس ۲۰۱۹ گفت: "من می‌دانم که [ کمیته ] این رونوشت را اشتباه گرفت" و "همه بحثی که آن روز رونویسی شد" و "در حقیقت" برای اولین بار در مارس ۲۰۱۹ مورد تایید قرار گرفت و تصریح کرد که او در آنجا حضور داشته‌است تا در مورد سیاست ایران صحبت کند.
بازرسان مشاور حقوقی جلسه‌ای را در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷ در سیشیل مورد بررسی قرار دادند که توسط ولیعهد امارات، محمد بن زاید آل نهیان که پرینس در آن شرکت داشت، تشکیل شد. همچنین در این نشست، جرج نادر و کیریل دیمتریف، مدیر عامل صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روس که متعلق به دولت روسیه است و نزدیک به ولادیمیر پوتین است،حضور داشتند. مقامات امارات‌متحده‌عربی بر این باورند که پرینس از طرف ترامپ و دیمتریف نماینده پوتین است. واشنگتن‌پست در ۳ آوریل ۲۰۱۷ گزارش داد که مقامات آمریکایی، اروپایی و عربی می‌گویند که نشست سیشیل "بخشی از یک تلاش آشکار برای ایجاد یک خط ارتباطی بین مسکو و رئیس‌جمهور منتخب دونالد ترامپ بوده است". واشنگتن‌پست در ۷ مارس ۲۰۱۸ گزارش داد که مشاور ویژه شواهدی را جمع‌آوری کرده‌است که با اظهارات پرینس در تناقض است و شبکه خبری ای بی سی در ۶ آوریل ۲۰۱۸ گزارش داد که نادر پیش از نشست سیشیل با پرینس در یک هتل منهتن ملاقات کرده و بعدا او را با اطلاعات زندگی‌نامه‌ای در مورد دیمتریف به او داد.https://www.nytimes.com/2018/05/19/us/politics/trump-jr-saudi-uae-nader-prince-zamel.html
پس از آن، گزارش مولر حاکی از آن بود که نادر به نمایندگی از جانب استیو [ بانون ] برای ملاقات با شما منصوب شده‌است. من او را می‌شناسم و او بسیار با تیم جدید ارتباط دارد و به او اعتماد دارد "، در حالی که پرینس" تصدیق کرد که این برای نادر است که فکر کند پرینس اطلاعات را به تیم انتقالی منتقل خواهد کرد " اگرچه بانون به بازرسان گفت که پرینس او را از جلسه دیمتریف در قبل مطلع نکرده است. پرینس به کمیته اطلاعات مجلس گفت: "من به آنجا پرواز می‌کنم تا هر فرد روسی را ملاقات کنم"، اگرچه گزارش مولر حاکی از آن است که او و نادر برای ملاقات با دیمتریف آمادگی چشمگیری داشته‌اند. با این که پرینس دومین جلسه خود را بین او و دیمتریف در یک مهمانخانه به عنوان فرصتی برای برخورد تصادفی توصیف کرد، این ملاقات برنامه ریزی شده بود. پس از این که پرینس از تماس‌ها به خانه خود مطلع شد که روسیه یک ناو هواپیمابر را از لیبی خارج کرده‌است و می‌خواهد بگوید که آمریکا هیچ گونه دخالت روسیه در لیبی را نمی‌پذیرد.
رئیس کمیته اطلاعات مجلس، آدام شیف روز ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ اعلام کرد که در حال ارسال یک ارجاع جنایی به وزارت دادگستری است که ادعا می‌کند پرینس شهادت دروغ برای این کمیته ارائه کرده‌است. معاون دادستان‌کل ایالات‌متحده، استفان بوید، در ۴ فوریه ۲۰۲۰ تایید کرد که وزارت دادگستری در حال افتتاح تحقیقاتی در مورد پرینس بوده‌است.https://theintercept.com/2019/03/08/erik-prince-trump-mehdi-hasan/
در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۹ گزارش شد که پرینس به ونزوئلا سفر کرده‌است تا با یکی از دستیاران ارشد نیکلاس مادورو ملاقات کند. پرینس برای نقض احتمالی تحریم‌ها علیه دولت مادورو به وزارت خزانه‌داری ایالات‌متحده ارجاع شده‌است.
نیویورک‌تایمز در مارس ۲۰۲۰ گزارش داد که در سال‌های اخیر بنا بر گزارش‌ها تلاش‌های پرینس برای کمک به پروژه وریتاس، سازمان‌های کارگری و دیگر گروه‌ها با توجه به استفاده مکرر از ویدئوهای ویرایش شده در تلاش برای بی‌اعتبار کردن دموکرات‌ها، رسانه‌ها و گروه‌های لیبرال به کار گرفته شد. ریچارد سدون، جاسوس سابق بریتانیا، تا اواسط سال ۲۰۱۸ عملیات میدانی را برای توطئه‌ها و عملیات در وایومینگ در مزرعه پرینس هدایت کرد. پرینس همچنین بنا بر گزارش‌ها برای کارکنان شرکت وریتاس برنامه‌ریزی کرده‌است تا آموزش اطلاعاتی دریافت کنند که این کار زمانی پایان یافت که مربی این کار را ترک کرد زیرا این گروه "توانایی یادگیری" را داشت. پس از شکست سازمان برای افشای محکومیت جنایی بنیانگذار آن، جیمز او ' کیف، پرینس به حمایت از پروژه وریتاس ادامه داد.https://www.washingtonpost.com/world/national-security/blackwater-founder-held-secret-seychelles-meeting-to-establish-trump-putin-back-channel/2017/04/03/95908a08-1648-11e7-ada0-1489b735b3a3_story.html
از موقعیت سازمان خیریه خود در چندین ایالت، و از اهدا کنندگان دیگر برای انصراف از حمایت مالی خود استفاده کردند.
در ماه مه سال ۲۰۲۱، نیویورک‌تایمز گزارش داد که پروژه وریتاس، با کمک یک جاسوس سابق بریتانیایی و اریک پرینس، به طور پنهانی کارمندان دولت را در طول حکومت ترامپ با هدف بی‌اعتبار ساختن منتقدین درک شده رئیس‌جمهور سابق، تحت نظر قرار داده بود. تاکتیک‌ها شامل ترتیب دادن ملاقات با زنان (تله جنسی) با هدف فیلمبرداری از آن‌ها بود. این عملیات با وجود هزینه‌های گسترده شامل اجاره یک خانه جورج تاون گران‌قیمت، شکست خورد و موفق نشد هیچ مقام دولتی را در فیلم ثبت کند.
در آوریل ۲۰۲۰، اینترسپت گزارش داد که پرینس خدمات خود را به عنوان یک پیمان‌کار فرعی برای فعالیت‌های گروه واگنر روس در موزامبیک و لیبی پیشنهاد کرده‌است. او در این قرارداد قصد داشت با ارائه سکوهای بازرسی هوایی و نیروی زمینی کمک می‌کند. تحقیقات در مورد مجله رولینگ استون و نیویورک‌تایمز، براساس گزارش سازمان ملل متحد که از آن زمان به بعد تعدادی از روابط بین پرینس و خلیفه حفتر را در سال ۲۰۱۹ به منظور سرنگون کردن دولت تحت حمایت سازمان ملل در لیبی آشکار کرده‌است.https://www.washingtonpost.com/politics/schiff-says-house-will-make-a-criminal-referral-of-trump-ally-erik-prince-for-possible-perjury/2019/04/30/fca8a4de-6b49-11e9-a66d-a82d3f3d96d5_story.html?noredirect=on
اریک پرینس در ۱۴ آوریل ۲۰۱۹ پیشنهاد کرد که یک معامله ۸۰ میلیون‌دلاری تحت عنوان پروژه نام اوپوس دیی به رهبر شبه نظامیان لیبی خلیفه حفتر برای تامین هواپیماها و سایر تجهیزات نظامی بپردازد. این پروژه شامل خرید بالگردهای نظامی اضافی از اردن بود. این برنامه برای تامین هواپیماهای تجسس اطلاعات، هواپیماهای بدون سرنشین، هلی‌کوپترهای مهاجم مسلح، منع دریایی، و اطلاعات سایبری و هدف قرار دادن قابلیت‌های نیروهای حفتر طراحی شده‌است. با این وجود، این پروژه در ژوئن ۲۰۱۹ متوقف شد. برنامه‌ریزی، مدیریت و تامین مالی پروژه پرینس با استفاده از سه شرکت از امارات‌متحده‌عربی، از جمله لنکستر ۶ dmcc، آل - ۶ fze و شرکت اوپوس دیی سرمایه که از تعدادی شرکت پوسته ظاهری استفاده می‌کردند، انجام شد.https://balkaninsight.com/2021/05/20/serviced-in-serbia-the-lethal-crop-duster-destined-for-war-in-libya/
دو مورد از این شرکت‌های اماراتی، لنکستر ۶ و اوپوس دیی دارای هواپیماهای تخصیصی پیتال مربوط است که برای حمایت از خلیفه حفتر در لیبی مستقر شده‌اند. علاوه بر این، امارات متحده عربی l - 6 fze یک هواپیمای سمپاشی، لاسا تی - برد داشت که بخشی از پروژه اریک پرینس بود. گزارش سازمان ملل در ماه مارس سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که مدل لاسا که در سال ۲۰۱۷ در نمایشگاه هوایی پاریس پخش شد، برای نگهداری در آگوست ۲۰۱۸ به صربستان پرواز کرد. سازمان ملل متحد اعلام کرد که هواپیمای "کشاورزی" به منظور حمل برخی موشک‌های مرگبار از جمله موشک ۳۲ - ۵۷ میلیمتری، موشک راکت ۱۶ - ۵۷ میلی‌متری و یک غلاف اسلحه که با دو توپ ۲۳ میلی‌متری زیر بال‌های هواپیما نصب شده‌بود، تغییر پیدا کرده بود.
اریک پرینس تحت بازجویی اداره تحقیقات فدرال (اف بی آی)به اتهام دست داشتن در تلاش برای فروش سلاح‌های اردن به خلیفه حفتر تحت حمایت امارات‌متحده‌عربی به عنوان بخشی از برنامه ۲۰۱۹ مورد بازجویی قرار گرفت. تحقیقات قبلی نشان داد که پرینس و دیگران تحریم سلاح‌های لیبی را نقض کرده‌اند. بنا بر گزارش‌ها، پرینس با یک شاهزاده اردن، فیصل ابن حسین برای سازماندهی فروش و انتقال هواپیما و دیگر مواد از اردن به لیبی کار میکرد. دستیار پرینس و یک خلبان استرالیایی، کریستیان دورانت تلاش کرد تا به مقامات اردنی اطمینان دهد که این کار "در بالاترین سطح" تصویب شده‌است. با این حال، پس از رد پیشنهاد اردن، جلسه‌ای با حضور پرینس در باشگاه نیروی دریایی و نیروی دریایی ایالات‌متحده در آمریکا برگزار شد. در این جلسه دورانت و یک عضو شورای امنیت ملی دونالد ترامپ شرکت کردند که در آن کمپین پرینس را در لیبی برای حمایت از خلیفه حفتر توضیح داد و خواستار "حمایت ایالات‌متحده" شد. سازمان ملل همچنین انتقال سه هواپیما متعلق به اریک پرینس به یک دستیار نزدیک برای استفاده در لیبی را پی‌گیری کرد. همچنین گزارش شده‌بود که هواپیماها از شرکت‌های پرینس گرفته تا یک شرکت مزدور که به او متصل شده و مستقر در امارات‌متحده‌عربی است منتقل شوند. به غیر از تحقیقات، پرینس به جرمی متهم نشد.https://theintercept.com/2021/02/26/erik-prince-jordan-libya-weapons-opus/
بازی آرکید یک دستگاه مرتبط با سرگرمی سکه‌ای (همچنین کارتی و اسکناسی) که معمولاً در اماکن عمومی مانند رستوران‌ها، کافه‌ها و به‌خصوص محل‌های برگزاری بازی‌های ویدئویی کار گذاشته می‌شود. اکثر بازی‌های آرکید شامل بازی‌های ویدئویی، ماشین پین‌بال، جوک‌باکس، بازی‌های الکترومکانیک و سرگرمی جرثقیل چنگکی کالا هستند. عصر طلایی بازی‌های آرکید از اواخر سال ۱۹۷۰ شروع شده و تا اواسط سال ۱۹۹۰ ادامه داشت. اما این دستگاه‌ها با روی کارآمدن کنسول‌های بازی خانگی محبوبیت خود را کم‌کم از دست دادند.تاریخچه بازی آرکید.
بازی‌های ویدئویی آرکید معمولاً دارای مراحل کمی می‌باشند که با جلوتر رفتن بازی، به سرعت درجه سختی آن نیز افزایش پیدا می‌کند و توسط کنترل‌کننده‌های مکانیکی انجام می‌شوند. بازی‌کننده تا زمانی که شخصیت بازی زنده است، مجاز است دستگاه را در اختیار خود داشته باشد.دستگاه بازی آرکید چیست.
اولین بازی‌های آرکید محبوب در شهربازی‌ها شامل شوتینگ گالری، بازی شیر یا خط، و اولین دستگاه‌های سکه‌ای همچون طالع بینی، آزمایش قدرت و دستگاه پخش موسیقی بودند.
در روابط عمومی و علوم ارتباطات، مردم را به گروههای مختلفی تقسیم می کنند و مجموعه همه این گروه‌های افراد با نام عامه مردم، عموم یا همگان شناخته می‌شوند. عموم شامل کلیت تمام گروه‌بندی‌های یک جامعه انسانی است. این مفهوم متفاوت از مفهوم جامعه‌شناسانه از گستره همگانی است. مفهوم عموم، در علوم سیاسی، روان‌شناسی، بازاریابی و تبلیغات تعریف شده است.
واژه عام و عامه یک واژه غیر فارسی و از عربی به فارسی وارد شده که ریشه این واژه "عم" و به چم (معنی) نادان و سفیه است.
عم بر وزن فاعل به صورت "عامه" در لغت نامه دهخدا مردم بی سواد و بی علم و همه مردم در مقابل (واژه متضاد) خاصه و خواص قرار گرفته است.
فراحفره‌زایی گونه‌ای از حفره‌زایی می‌باشد که در آن کاهش شدید فشار باعث تبخیر موضعی مایع و ایجاد حباب‌هایی به منظور احاطهٔ جسمی که درون مایع در حال حرکت است می‌شود. حباب‌های احاطه گر جسم متحرک درون مایع سبب کاهش شدید اصطکاک مایع با سطح شی متحرک می‌شوند و در نتیجه جسم را قادر می‌سازند تا با سرعت بسیار زیادی درون مایع حرکت نماید. استفاده‌های کنونی از فراحفره‌زایی محدود هستند و شامل مواردی چون اژدر‌های پر سرعت، پروانه‌های کشتی و زیردریایی‌ها می‌شوند. در عمل، فراحفره‌زایی می‌تواند در مورد کل بدنهٔ وسیله نقلیه درون مایع مورد استفاده قرار گیرد و وسیله نقلیه درون مایع را قادر سازد تا با سرعت بسیار زیادی حرکت نماید.
نمونه‌ای از فراحفره‌زایی در طبیعت توسط میگوی آخوندکی به هنگامی که این جانور قصد حرکت سریع برای شکار طعمه خویش را دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد.
حُفره‌زایی (نام‌های دیگر: حفره‌سازی، خلاءزایی، کاویتاسیون) پدیده‌ای است که در آن کاهش فشار باعث تبخیر موضعی مایع و ایجاد حباب‌هایی شود. این پدیده در پروانهٔ کشتی‌ها، اژدرها و پمپ‌های سانتریفیوژ رخ می‌دهد.
در این پدیده که معمولاً در مایعات با حرکت متلاطم به دلیل اختلاف فشار در مایع رخ می‌هد، فشار موضعی کم‌تر از فشار بخار مایع می‌شود. این امر باعث می‌شود تا مثلاً آب که در شرایط متعارف در ۱۰۰ درجه سانتیگراد شکل گازی پیدا می‌کند در دماهایی پایین‌تر زودتر به صورت گاز درآید.
نخستین استفاده‌ها از فراحفره‌زایی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و به منظور ساخت اژدرهای پرسرعت صورت پذیرفت. نخستین پروژه در این زمینه تندوزه نام داشت. از سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ در حدود ۳۰۰ آزمایش انجام گشت که ۹۵ درصد آن‌ها در دریاچه ایسیک کول صورت پذیرفت و حاصل این آزمایش‌ها اژدری به نام تندوزه یا وی‌آ-۱۱۱ اشکفال بود. وی‌آ-۱۱۱ اشکفال یک اژدر ۵۳۳ میلی‌متری بود و ۲۷۰۰ کیلوگرم وزن داشت که ۲۱۰ کیلوگرم آن را کلاهک جنگی آن تشکیل می‌داد. موتور راکتی این اژدر از سوخت مایع استفاده می‌کرد. دو تن از وزن اژدر را مخرن سوخت تشکیل می‌داد که شامل ۱۵۰۰ کیلو هیدروژن پروکسید و ۵۰۰ کیلو نفت سفید بود. سرعت این اژدر ۸٫۲ متری هنگام شلیک ۹۳ کیلومتر بر ساعت بود که در طول مسیر به بیش از ۳۷۰ کیلومتر نیز می‌رسید. برد عملیاتی مدل‌های جدید اشکفال به ۱۱ تا ۱۵ کیلومتر می‌رسد اما مدل‌های قدیمی فقط تا ۷ کیلومتر برد داشتند.
در سال ۲۰۰۴ شرکت آلمانی تولید کنندهٔ صنایع دفاعی دیل بی جی تی دیفنس اعلام نمود که اژدری با قابلیت فراحفره‌زایی ساخته است که می‌تواند با سرعتی بیش از ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در آب حرکت نماید.
در سال ۱۹۹۴ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پروژه‌ای به نام رامیکس را به کمک شرکت سی تچ آغاز نمود که شامل ساخت اجسامی اژدر مانند با قابلیت فراحفره‌زایی به منظور مین‌روبی انواع گوناگون مین دریایی تا عمق ۴۵ متری بود، در ادامه این پروژه توسط شرکت نورتروپ گرومن به تولید انبوه رسید. یکی از قابلیت‌های رامیکس، امکان شلیک آن از بالگرد‌هایی چون بل ای‌اچ-۱ کبرا بود.
در سال ۲۰۰۵ دارپا (DARPA) یا سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی پروژه‌ای را به منظور جابه جایی گروهی از سربازهای ویژه در زیر آب با سرعت بسیار بالا برای عملیات ساحلی اغاز نمود. در سال ۲۰۰۶ حق ساخت این پروژه به دو شرکت قایق‌های الکتریکی جنرال داینامیکس و نورتروپ گرومن اهدا شد. در سال ۲۰۰۹، دارپا این پروژه را به عنوان گونه‌ای نوین از زیردریایی‌ها معرفی نمود که قادرند با سرعت ۱۰۰ گره (یکای سرعت) برابر با حدود ۵۱ متر بر ثانیه درون آب حرکت کنند که تا آن زمان سریع‌ترین زیردریایی موجود بود.
در سال ۱۳۸۵ خورشیدی (۲۰۰۶ میلادی)، ایران اژدری با نام حوت (موشک) را معرفی نمود که موشک سطح به دریا و زیرآبی یا اژدر دارای پیشرانه راکتی و قابلیت فراحفره‌زایی بود و نخستین بار در رزمایش پیامبر اعظم بهار سال ۱۳۸۵ آزمایش شد. حوت شباهت قابل توجهی با اژدر وی‌آ-۱۱۱ اشکفال داشت و دارای قابلیت‌های مشابهی چون برد و سرعت مشابه بود.
گونه‌هایی از پروانه‌های کشتی با قابلیت فراحفره‌زایی هم‌اکنون در ساخت برخی از قایق‌های مسابقه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ایلفورد (به انگلیسی: Ilford) یک منطقهٔ مسکونی در انگلستان است که در لندن واقع شده‌است.
ایلفورد ۴۵٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد.
خندان سلطان (زاده ۱۵۶۸ یونان – مرگ ۲۶ نوامبر ۱۶۰۵) همسر اول محمد سوم و والده سلطان احمد یکم بود. وی یکی از زنان در دوره سلطنت زنان بود.
خندان سلطان اصالتی بوسنیایی داشت و نام اصلی‌اش هلنا بوده است. او توسط جراح محمد پاشا همسر گوهرخان سلطان فرماندار روملیا در سال ۱۵۸۴ به محمد سوم هدیه شد. محمد او را خندان نامید (به معنای خوش خنده).Börekçi, p. 80.Börekçi 2010, p. 93.
خندان در سال ۱۵۸۴ همراه با همسرش به مانیسا رفت. در سال ۱۵۸۵ شاهزاده سلیم و در سال ۱۵۸۸ شاهزاده احمد را به دنیا آورد. بعد از اینکه همسرش در سال ۱۵۹۵ به سلطنت رسید ، همراه با فرزندانش به استانبول رفت. او به عنوان مادر شاهزاده ولیعهد تا سال ۱۵۹۷ مقام بالایی داشت.Tezcan 2001, p. 329 n. 25.
بعد از مرگ شاهزاده سلیم ، شاهزاده محمود پسر دیگر محمد سوم از حلیمه سلطان ولیعهد سلطنت شد. خندان سلطان با هم‌ دستی صفیه سلطان برای جلوگیری از جانشین شدن محمود و کشته شدن پسرش احمد علیه او اقداماتی انجام داد تا اینکه در ژوئن ۱۶۰۳ شاهزاده محمود اعدام شد.Günhan Börekçi, İnkırâzın Eşiğinde Bir Hanedan: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa ve 17. Yüzyıl Osmanlı Siyasî Krizi, Sayfa:85
در ۲۰ دسامبر ۱۶۰۳ محمد سوم فوت شد و احمد یکم جانشین پدرش شد. خندان لقب والده سلطان را کسب کرد و در زمان سلطنت احمد روزانه ۱۰۰۰ آسپر دریافت می‌کرد. احمد در سال اول حکومتش موفق شد با کمک مادرش، صفیه سلطان را در ۹ ژانویه ۱۶۰۴ به کاخ قدیمی تبعید کند و خندان به مشاور سلطان تبدیل شد.Peirce 1993, p. 127.
خندان سلطان از همان ابتدای سلطنت احمد وی متحدانی برای خود پیدا کرد. او دست بسیاری از افرادی که در حرم‌سرا به صفیه سلطان متصل بودند را کوتاه کرد و پسرش را تشویق می‌کرد تا اشخاصی با اصالت بوسنایی را به مناصب سیاسی برساند. وی با کمک مصطفی افندی (دبیر احمد) احمد را تشویق به نبرد با دشمان می‌کرد.Börekçi 2010, p. 216, n. 35.
خندان سلطان برای اداره بهتر امپراتوری یک حزب سیاسی متشکل از ویز اعظم یاوز علی پاشا، درویش محمد پاشا، شیخ‌الاسلام مصطفی افندی، رئیس خواجگان حرم‌سرا حاجی مصطفی آقا و جراح محمد پاشا ایجاد کرد. هم‌چنین به‌عنوان واسطه میان احمد و سایر مقامات دولت و عزل و نصب وزیران نقش اساسی داشت.Börekçi 2010, p. 137.
خندان سلطان موقفه‌ای برای نگه‌داری از مقبره همسرش و دست‌مزد کارگران آن بنا کرد و هم‌چنین چندین موقوفه در استانبول، ادرنه و کوتاهیه ایجاد کرد ، به همین علت محبوبیت زیادی در نزد مردم پیدا کرده بود.Peirce 1991, p. 215.
خندان سلطان از اوت سال ۱۶۰۵ بیمار شد در ۲۶ نوامبر همان سال درگذشت و در مقبره همسرش در ایا صوفیه دفن شد. سلطان احمد هفت روز عزای عمومی اعلام کرد و مقدار زیادی غذا برای او توزیع شد.Tezcan, p. 351.
خندان سلطان و محمد سوم صاحب سه پسر و دو دختر بودندBörekçi 2010, p. 69 n. 107.
کوسم سلطان (زاده ۱۵۸۹ یونان – مرگ ۳ سپتامبر ۱۶۵۱ استانبول) همچنین معروف به ماه‌پیکر سلطان همسر عقدی و خاصگی سلطان احمد یکم و والده سلطان و مادر مراد چهارم، ابراهیم یکم، همچنین نامادری عثمان دوم و مادربزرگ محمد چهارم بود یکی از چهره‌های مهم دوره سلطنت زنان بود. کوسم به مدت نه سال نایب‌السلطنه پسرش مراد چهارم و سپس به مدت سه سال نایب‌السلطنه نوه‌اش محمد چهارم شد، همچنین در چهار سال اول سلطنت پسر جوانش ابراهیم یکم ارکان دولت را رسماً دردست داشت، محبوبیت بیش از حد وی در نزد ینی‌چری‌ها و مردم استانبول از او چهره‌ای مشهور ساخت.
کوسم اصالتاً یونانی بود. گفته می‌شود که او دختر یک کشیش در جزیره تینوس بود که قبل از ازدواج آناستازیا بات نام داشت. البته این اطلاعات کاملاً موثق نیستند. او به عنوان برده توسط حکمران بوسنی خریداری شده و در سن چهارده سالگی به حرم‌سرای سلطان احمد اول فرستاده شد. بعد از گرایش به اسلام نام او را به ماه‌پیکر (به معنای اندامی مانند ماه) تغییر دادند. بعدها سلطان احمد او را کوسم نامید، که به معنای «رهبر گله» است.Baysun, M. Cavid, s.v. "Kösem Walide or Kösem Sultan" in "The Encyclopaedia of Islam"vol. V (1986), Brill, p.272Finkel, Caroline (2005). "Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300-1923". New York: Basic Books. p. 197. ISBN <bdi>978-0-465-02396-7</bdi>.A.H. de Groot (1993). s.v. Murad IV in "The Encyclopaedia of Islam" vol. VII. Brill. p. 597. ISBN <bdi>90-04-07026-5</bdi>. <q>Kosem [qv] Mahpeyker, a woman of Greek origin (Anastasia, 1585–1651)</q>
در ابتدای سلطنت احمد تغییراتی در اداره حرم‌سرای سلطان به‌وجود آمد. صفیه سلطان مادربزرگ قدرتمند و بانفوذ احمد که اداره حرم را به‌عهده داشت و شخصاً کل سیاست‌های دربار عثمانی را تعیین می‌کرد و متحدانی قدرتمند بر اداره کل امپراتوری عثمانی داشت از قدرت به همراه افراد جناح خود برکنار شد و در ۱۹ فوریه ۱۶۰۴ به کاخ قدیمی منتقل گردید. یک سال بعد در نوامبر سال ۱۶۰۵ خندان سلطان والده سلطان احمد و رئیس حرمسرا درگذشت. این موقعیت سبب شد که کوسم که یکی از بانوان خاص حرم بود در راس هرم قدرت اداره حرم قرار گیرد.Peirce 1993, p. 105Peirce 1993, p. 129
كوسم در طول دوره تصدی خود به عنوان خاصگی تلاش کرد تا برادر همسرش، مصطفی، را از اعدام در امان نگه دارد. نفوذ وی بر سلطان در سالهای بعد بسیار افزایش یافت و به یکی از مشاوران اصلی وی تبدیل شد. با این حال، او از درگیر شدن روزانه در امورهای جدی و سرنوشت ساز امپراتوری پرهیز می‌کرد زیرا سلطان نمی‌خواست همانند پدران خود تحت سایه همسرش قرار گیرد. کوسم همچنین بلندپروازانه توصیف شده است.
کوسم، به عنوان یکی از زنان خاص حرم‌سرای احمد یکم، وظیفه‌ای طولانی مدت به عنوان نگهبان شاهزاده‌ها در دربار داشت و به نظر می‌رسد که تغییرات قابل توجهی که در الگوی جانشینی تاج و تخت در زمان احمد به‌وجود آمد نتیجه تلاش‌های وی باشد. کوسم اهمیت منافع شخصی خود را دریافته بود به ویژه این که او دیگر به عنوان یکی از زنان خاص حرم نبود بلکه مادر شاهزاده‌ای بود که در انتظار تخت پادشاهی بود. به گفته سفیر ونیزی کوسم برای نجات مصطفی از کشته شدن به وسیله برادرش با این هدف که پسر خود را نیز از این سرنوشت نجات دهد با جدیت لابی کرده و تلاش کرد قوانین جانشینی را از پدر به پسر به برادر به برادر تغییر دهد که پسران خودش به نوبت بر تخت بنشیند. کوسم در زمان زندگی خود به‌عنوان خاصگی سلطان روزانه ۱۰۰۰ آپرس دریافت می‌کرد.Piterberg 2003, p. 14.Peirce 1993, p. 106.
سفیر رومی گزارشی از ضرب و شتم یکی از زنان حرم‌سرا به‌دستور سلطان در سال ۱۶۱۲ را داده به این دلیل که ماه‌پیکر را رنجانده بود. احتمال دارد که این زن ماه‌فیروز سلطان همسر دیگر احمد و رقیب کوسم باشد. او همچنین تلاش کرد که مصطفی برادر شوهر خود را از اعدام نجات دهد و موانع سر راه ماه فیروز که مشغول لابی به نفع پسرش بود را از بین ببرد، او همچنین در اواخر سلطنت شوهرش احمد در سال ۱۶۱۶ به عقد سلطان در آمد و این نفوذ زیادی را در امور دربار که مرکز اداره همه امپراتوری بود به او داد.Peirce 1993, p. 233.Piterberg 2003, p. 18.
سلطان احمد مانند پدرش، محمد سوم و مادرش خندان سلطان در جوانی (۲۸ سالگی) در ۲۲ نوامبر ۱۶۱۷ درگذشت. مرگ او سبب شد کوسم سلطان موقعیتش را در کاخ توپ کاپی از دست داد و در زمان سلطنت برادر شوهرش مصطفی یکم و نا پسریش عثمان دوم در کاخ قدیمی زندگی کند. کوسم در این دوران روزانه ۱۰۰۰ آسپرس دریافت می‌کرد. در سال ۱۶۱۹ عثمان دیدار سه روزه‌ای از کاخ قدیمی داشت. کوسم سلطان ابراز علاقه خاصی به او نشان داد. او می‌خواست از نبود والده سلطان در حرم عثمان استفاده کرده و خود والده سلطان شود اما با اینکه عثمان در کودکی تحت آموزش کوسم بزرگ شده بود نقشه او نتیجه‌ای نداد.Peirce 1993, p. 128.
ماه‌پیکر، زمانی که پسرش مراد چهارم در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۶۲۳ به سلطنت رسید دوباره قدرت را به دست آورد. پس از آن نه تنها لقب والده سلطان را به کوسم دادند بلکه به دلیل کم سن بودن پسرش به عنوان نایب السلطنه (حاکم موقت) نیز شناخته می‌شد. در طول زمامداری پسرش از ۱۰ سپتامبر ۱۶۲۳ تا ۱۰ می ۱۶۳۲ در بیشتر موارد زمامداری سلطان مراد چهارم او بود که با تسلط بر پسرش از طریق نام سلطان اساساً امپراتوری عثمانی را اداره می‌کرد. او حتی پس از سال ۱۶۳۲ زمانیکه که دیگر به عنوان نایب السلطنه پسرش متوقف شده بود‌ و دیگر سمتی رسمی نداشت، همواره در جلسات دیوان (کابینه اداره دولت) از پشت پرده شرکت می‌کرد و هرگاه که از طرف مقامات دولت و فرماندهان ایالات‌ها دادخواست‌هایی، مکاتبه‌هایی و مخاطبانی به طور روزانه و پی‌درپی برای حل‌و‌فصل امورات فراوان مملکتی به سلطان می‌رفتند، او نیز بسیاری از مواقع در کنار پسرش حضور داشت. با اینکه مراد چهارم از سال ۱۶۳۲ رسماً حکومت را با اقتدار مطلق خود و دستی‌محکم اداره می‌کرد، اما کوسم همچنان بخشی از قدرت را به‌واسطه مشورت و کمک به مراد برای رفع مشکلات عظیم امپراتوری در اختیار داشت.The Imperial House of Osman Genealogy". "4dw.net". Archived from the original on 2 May 2006. Retrieved 20 January 2017
پسر دیگر کوسم به نام ابراهیم در ترس و وحشت از کشته شدن به دستور برادرش زندگی می‌کرد. زندگی ابراهیم تنها به دلیل وساطت مادرش حفظ شده بود. بعد از مرگ مراد، ابراهیم تنها وارث سلطنت بود. پس از درخواست وزیر اعظم کمانکش کارا مصطفی پاشا برای به دست گرفتن سلطنت، ابراهیم مشکوک شد که مبادا مرگ برادرش ساختگی بوده و راهی برای به تله انداختن او می‌باشد. با وساطت کوسم و وزیر اعظم و آزمایش شخصی وی از بدن برادر مرده‌اش او تصمیم گرفت که تاج و تخت را بپذیرد.Börekçi, Günhan. "Ibrahim I." "Encyclopedia of the Ottoman Empire". Ed. Gábor Ágoston and Bruce Masters. New York: Facts on File, 2009. p.263.
زمانیکه در سال ۱۶۴۰ ابراهیم یکم جانشین برادرش شد نشان داد که ثبات اخلاقی لازم برای اداره حکومت و اعمال قدرت را ندارد. این امر کوسم را در راس قدرت نگه داشت. از آنجایی که ابراهیم یکم تنها بازمانده مرد پادشاهی عثمانی بود، مادرش او را تشویق می‌کرد تا خود را با زنان زیبای حرم سرگرم نگه دارد. مشغولیت پادشاه به حرم‌سرا و بی توجهی به اداره امور روزمره حکومت به کوسم اجازه داد تا قدرت را به واسطه پسرش به‌دست گرفته و به نام پسرش حکمرانی کند، اما کوسم بتدریج نفوذ خودش را بر پسرش از دست داد و مورد بدگمانی سلطان قرار گرفت و مجبور به ترک کاخ امپراتوری شد و این اقدام قدرت و دخالت‌هایش در سیاست‌های حکومت در کاخ توپقاپی را گرفت.Quioted in Thys-Senocak, p.26.
رفتارهای ابراهیم یکم گمانه‌زنی‌هایی را برای خلع وی به راه انداخت. در سال ۱۶۴۷ وزیر اعظم صالح پاشا، کوسم سلطان و شیخ الاسلام عبدالرحیم افندی تلاش ناموفقی برای خلع ابراهیم و جانشینی پسر وی انجام دادند. صالح پاشا اعدام و کوسم از حرم تبعید شد. سال بعد جان‌نثاران و علما شورش کردند. در ۸ اوت ۱۶۴۸ ابراهیم از پادشاهی خلع، دستگیر و در کاخ توپکاپی زندانی شد. کوسم به برکناری پسرش رضایت داد. وزیر اعظم از شیخ الاسلام درخواست کرد که دستور اعدام سلطان ابراهیم را اعلام کند و اعلام شد که اگر دو خلیفه وجود داشت یکی را بکشید. کوسم رضایت خود را اعلام کرد و گفت اگر او زنده بماند نه شما و نه من را زنده نخواهد گذاشت و ما قدرت حکومت را از دست خواهیم دارد. تمام مملکت در فساد است. سپس ابراهیم در ۱۸ اوت ۱۶۴۸ اعدام شد.Kohen, Eli. "History of the Turkish Jews and Sephardim: Memories of a Past Golden Age". Lanham, Md. : University Press of America, 2007. Page 142.
سرانجام کوسم نوه ۶ ساله‌اش محمد چهارم را به دیوان معرفی کرد و گفت بیایید ببینید می‌خواهید با او چه کنید. بدین ترتیب کوسم خودش را به عنوان نایب السلطنه معرفی کرد و بین سالهای ۱۶۴۸ تا ۱۶۵۱ آزادانه فرمانروایی کرد. با پادشاهی محمد لقب والده سلطان (مادر سلطان) بایستی به مادر وی یعنی تورخان سلطان داده می‌شد. به هر حال تورخان به‌دلیل جوانی و بی تجربگی نادیده گرفته می‌شد و به جای وی کوسم به قدرت‌ها و مسئولیت‌های عالی سلطنتی دست یافت. کوسم مادر دو سلطان بود بنابراین تجربه بیشتری داشت.Peirce, p.250
تورخان سلطان، والده محمد چهارم یکی از افرادیست که در به قتل رسیدن کوسم سلطان دست داشت. وی در جدال خود با کوسم برای به‌دست آوردن عنوان والده سلطان، توسط خواجه‌ای که رئیس حرم بود و از طرف وزیر اعظم حمایت می‌شد درحالی‌که کوسم از حمایت جان‌نثاران دربار برخوردار بود. اگر چه مقام کوسم به‌عنوان والده سلطان برای دولت خوشایند بود اما مردم از دخالت جان‌نثاران در امور حکومت ناراضی بودند. در این جنگ قدرت کوسم تصمیم گرفت محمد را خلع و یکی دیگر از نوه‌های خود را جانشین او کند. این جابجایی بیشتر به دلیل کنار گذاشتن عروسش با کسی بود که بتواند راحت‌تر بر او تسلط داشته باشد. این نقشه به خاطر خیانت ملکی خاتون یکی از خدمتکاران کوسم سلطان و خبررسانی او به تورخان شکست خورد.Honored by the Glory of Islam: Conversion and Conquest in Ottoman Europe, p. 35Peirce, p.252
به هرحال كوسم سه سال بعد از نایب‌السلطنه شدن به قتل رسید و شایعاتی وجود دارد مبنی بر اینکه تورخان دستور قتل کوسم سلطان را صادر کرده‌است و برخی از منابع دیگر عنوان کرده‌اند که كوسم توسط خواجه مسئول حرم، سلیمان آغا، با استفاده از پرده‌های اتاق یا به وسیله موهای بلندش به قتل رسیده است. جسدش را از کاخ توپکاپی به قصر قدیمی منتقل کردند و در مقبره همسرش احمد اول در مسجد آبی دفن کردند. پس از مرگ او مردم استانبول سه روز عزای عمومی اعلام کردند. پس از این واقعه كوسم به والده شهید شهرت یافت.Thys-Senocak, p. 28Singh, Nagendra Kr (2000). "International encyclopaedia of Islamic dynasties". Anmol Publications PVT. p. 425. ISBN <bdi>81-261-0403-1</bdi>. <q>Kosem Walide…Her body was taken from Topkapi to the Eski Saray and then buried in the mausoleum of her husband Ahmad I.</q>
کوسم سلطان هشت فرزند داشت و از بین پسرانش مراد چهارم و ابراهیم یکم به سلطنت رسیدند.
کاروانسرای والده‌خان را در زمان مراد چهارم به دستور والده کوسم سلطان ساختند. هدف کوسم این بود که درآمد این کاروانسرا وقف مسجد چینی‌لی بشود که در اسکودار خودش ساخته بود. در کتاب حدیقه‌الجوامع اثر ایوان سرایی حسین افندی نوشته شده که مسجد چینی‌لی که آن را والده‌خان ساخته‌است، درآمدش براساس وقف کاروانسرای والده‌خان بوده‌است. کوسم سلطان هم چنین خیریه‌ای بزرگ برای کمک به یتیمان و نیازمندان راه اندازی کرده بود و هزینه‌های آن را با ثروت خود پرداخت می‌کرد.Şefika Şule Erçetin (28 November 2016). "Women Leaders in Chaotic Environments:Examinations of Leadership Using Complexity Theory". Springer. p. 83. ISBN <bdi>978-3-319-44758-2</bdi>.
یکی از آثار دیگری مسجدی است که به دستور کوشم سلطان درست شد، عاتیکه سلطان کوچک ترین دختر کوشم سلطان بود کوشم سلطان او را بسیار دوست داشت برای همین آن مسجد را برای او ساخت و نام آن مسجد را مسجد عاتیکه سلطان گذاشت
در سال ۲۰۱۵ سریالی به نام "سده باشکوه: کوسم"، بر اساس زندگی کوسم سلطان ساخته شده و در آن آناستازیا تسیلیمپو (بازیگر یونانی) نقش نوجوانی او و برن ساعات نقش جوانی وی و همچنین نورگول یشیلچای نقش میانسالی وی را ایفا کردند.
وی‌آ-۱۱۱ اشکفال و نام اژدری است که توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ساخته شد و قابلیت حرکت با سرعتی بیش از ۲۰۰ گره (یکای سرعت) برابر با ۳۷۰ کیلومتر بر ساعت را دارا بود. وی‌آ-۱۱۱ اشکفال تنها یکی از اعضای گروه اژدرهای تندرو اتحاد جماهیر شوروی با قابلیت فراحفره‌زایی می‌باشد و نخستین پروژه در این زمینه تندوزه نام داشت. از سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ در حدود ۳۰۰ آزمایش در زمینه اژدرهای تندرو انجام گشت که ۹۵ درصد آنها در دریاچه ایسیک کول صورت پذیرفت. نخستین اژدر وی‌آ-۱۱۱ اشکفال در کارخانه‌ای دولتی در قرقیزستان تولید گشت که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ۷۵ درصد سهام این کارخانه توسط روسیه خریداری شد.