moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال پرلموتر اخترفیزیکدان آمریکایی آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و استاد فیزیک دانشگاه کالیفرنیا، برکلی می‌باشد. او یکی از اعضای آکادمی هنر و علوم آمریکا است و در سال ۲۰۰۳ به عنوان همکار انجمن پیشبرد علوم آمریکا انتخاب شد. او همچنین از اعضای آکادمی ملی علوم می‌باشد. او به دلیل ارائه شواهدی از شتاب در انبساط جهان همراه آدم ریس و برایان اشمیت برنده جایزه شاو در سال ۲۰۰۶ و جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۱ شد.
بازی سازی یا توسعه بازی ویدئویی گونه‌ای از فرایند توسعه نرم‌افزار است که در آن، بازی‌های ویدئویی عرضه می‌شوند. این فرایند توسط توسعه‌دهندهٔ بازی ویدئویی انجام شود. توسعه‌دهندهٔ بازی‌های ویدئویی ممکن است از یک فرد که تنها به عنوان یک تجارت به این فعالیت می‌پردازد باشد تا شرکت‌های بزرگ و اختصاصی که به همین منظور تأسیس شده‌اند و فعالیت می‌کنند گسترده باشد. همچنین توسعه و انتشار بازی‌های ویدئویی ممکن است حتی به شکل برخط باشد.
نخستین بازی در سال ۱۹۶۰ توسعه یافت. اما آن به شکل گسترده نبود و در واقع رایانه‌های مناسب در اختیار همگان قرار نداشت. اما در سال ۱۹۷۰ نخستین بازی ویدئویی به صورت تجاری توسعه یافت. این رخداد، با عرضه نسل نخست کنسول‌های بازی ویدئویی هم‌زمان بود. این فعالیت‌ها در آغاز کار، به دلیل سادگی برنامه‌نویسی، برای بازی‌های این نسل، کاری آسان و سودآور بود، اما با نزدیک شدن به قرن ۲۱ به همراه پیچیده شدن فرایند ساخت بازی‌های ویدئویی و همچنین افزایش قدرت پردازش رایانه‌ها و کنسول‌های بازی توسعه بازی‌ها نیز پیچیده‌تر گشت و شرکت‌های بزرگی به این منظور تأسیس شد.
فرایند توسعه و ساخت یک بازی، توسط تولیدکننده‌ای داخلی یا بیرونی نظارت می‌گردد. تولیدکننده بازی ویدئویی با انجام برنامه‌ریزی و ایجاد هماهنگی در نقش مدیریت یک تیم طراحی بازی، وظایف نظارتی خود را در خارج از این تیم انجام می‌دهد و گزارش فعالیت‌های تیم و پیشبرد اهداف را مدیریت می‌کند. تولیدکننده همچنین وظیفه تأمین بودجه، بازاریابی، انجام مذاکرات و قراردادها و تعیین ناشر یا ناشرانی را برای عرضه بازی برعهده دارد.
تهیه‌کننده و ناشر معمولاً خارج از تیم طراحی و از شرکت‌های بیرونی هستند.
یک تیم توسعه بازی ویدئویی ممکن است از گروه‌هایی کوچک یا بسیار بزرگ تشکیل شده باشند. در این تیم، افراد به صورت تخصصی و بنابر توانایی‌ها و تخصص‌های خویش تقسیم و وظایف توسعه را برعهده می‌گیرند. این گروه‌ها ممکن است از ۲۰ عضو تا ۱۰۰ عضو یا بیشتر متغیر باشد، که در آن برنامه‌نویسان، طراحان و متخصصان بازی به فعالیت می‌پردازند.
تیم توسعه شامل این افراد می‌شود:
طراح بازی ویدئویی کسی است که طراحی کلی گیم‌پلی، محیط عمومی بازی، شخصیت‌ها و داستان آن را برعهده دارد. بسیاری از طراحان بازی کار خود را در انجام فعالیت‌هایشان به صورت آزمایشی پیگیری می‌کنند و پس از آزمون و خطاهای فراوان بخش به بخش، هر بخش از طراحی بازی را تکمیل و تأیید شده می‌کنند.
یک برنامه‌نویس بازی‌های ویدئویی شخصی است که دارای مهارت‌های مهندس نرم‌افزار بوده و در درجهٔ نخست و به شکل تخصصی در حوزهٔ توسعهٔ بازی ویدئویی متخصص است. معمولاً یک یا چند برنامه‌نویس عادی و برنامه‌نویس لید بازی مسئول تهیه و آغاز پیاده‌سازی کدهای ابتدایی بازی و دراختیار گذاردن اصول ابتدایی آن به توسعه‌دهندگان بعدی هستند.
این افراد در زمینه‌های مختلفی دارای تخصص هستند. برنامه‌نویسی فیزیک بازی و تهیه موتور بازی برای پیشبرد ساخت بازی. برنامه‌نویسی صدا، گیم‌پلی، واسط کاربری و برنامه‌نویسی ابزارهای بازی از تخصص‌های این افراد است.
طراح مرحله یا طراح محیط یکی از مهم‌ترین نقش‌ها در زمینهٔ طراحی بازی است که از کلیدی‌ترین افراد طراح در حال حاضر است. طراح مرحلهٔ بازی، وظیفه طراحی محیط و سطوح سه‌بعدی بازی و مأموریت‌های درون ان است.
یک طراح صدا وظیفهٔ طراحی جلوه‌های صوتی و ساخت عناصر صوتی مرتبط با بازی را برعهده دارد.
آزمایش‌کنندهٔ بازی ویدئویی، وظیفه سنجش بازی به منظور تضمین کیفیت را برعهده دارد. این افراد با تحلیل بازی آن را از اشکالات نرم‌افزاری می‌آلایند و فرایند کنترل کیفیت بازی رایانه‌ای را انجام می‌دهند.
فرایند بازاریابی برای یک بازی ویدئویی به مجموعه‌‌ی هدف‌گذاری‌های تولیدکننده و ناشر بازی ویدئویی در جهت دراختیارگیری بازاری خاص و کسب ظرفیت مناسب برای فروش بازی‌ها از طریق تبلیغ آن بازی است. این فرایند توسط شرکت‌های اختصاصی و حضور مشاوران مخصوص پیگیری می‌شود.
نَسَقْچی یا نسقچی باشی عنوان یکی از مشاغل مهم درباری در عصر قاجار بود که امور مربوط به تنبیهات بدنی افراد را بر عهده داشت. این عمل را نسقچی‌گری می‌گفته‌اند.
در لغتنامه دهخدا معنای نسقچی: چوبدار و انتظام کنندهٔ شهریان و لشکریان ذکر شده و گفته شده که به پاسبان و محافظی که از جانب پادشاه به خصوص در نظم سپاه و اردو مقرر شده باشد، نسقچی گفته می‌شود.
اما به نظر می‌رسد که این معنا تا دورهٔ قاجار اندکی دستخوش تغییر شده و این کلمه در دوره قاجاریه صرفاً به معنایی خاص به کار گرفته می‌شده‌است.
مهدی بامداد در تعریف این شغل در عصر قاجاریه می‌نویسد:
نسقچی‌ها در عصر قاجار زیر نظر ادارهٔ مخصوصی فعالیت می‌کردند که به طور مستقیم از شخص شاه دستور می‌گرفت. به این اداره اصطلاحاً نسقخانه مبارکه می‌گفتند.
از جمله مشهورترین نسقچی باشی‌های عصر قاجار محمدرحیم خان علاءالدوله ملقب به امیرنظام قابل ذکر است که در بیرحمی و سخت کشی مشهور بود و از عجایب اینکه وی در عین حال مردی ادیب و هنرور و شاعرپیشه نیز بود!
در سال ۱۲۸۹ هجری قمری محمدرحیم خان علاءالدوله مشاغل و مناصب خویش را در میان پسرانش تقسیم نمود و سمت نسقچی باشی گری خود را به پسر یازده ساله‌اش، محمدحسن خان حاجب الدوله واگذار کرد. محمدحسن خان تا سال‌های مدید این شغل را به همراه مناصب دیگری همچون سرایدارخانه و نسق‌خانه مبارکه حفظ و سپس شغل نسقچی‌باشی‌گری را به عهدهٔ پسرش محمدرحیم خان مشهور به خان بزرگ محول نمود.
خان بزرگ که او نیز از نسقچی‌باشی‌های مشهور تاریخ ایران است، این شغل را تا اوایل مشروطیت حفظ نمود و تا سال ۱۳۲۴ هجری قمری با درجهٔ امیرتومانی در این سمت باقی بود.
میرزا احمد علاءالدوله، هم نسقچی مشهور دربار قاجار بود. او در زمان صدارت عین‌الدوله در سال ۱۲۸۳ هجری شمسی، حاکم تهران و عامل به فلک بستن و چوب‌کاری تجار در پی گرانی قند بود که همین تصمیم او به شعله‌ور شدن آتش انقلاب مشروطه انجامید.
برایان پل اشمیت استاد برجسته، همکار شورای پژوهش استرالیا و اخترفیزیکدان دانشگاه ملّی استرالیا، رصدخانه مونت استروملو و دانشکده تحقیقات ستاره‌شناسی و فیزیک نجومی می‌باشد. او به دلیل ارائه شواهدی از شتاب در انبساط جهان همراه آدم ریس و سال پرلموتر برنده جایزه شاو در سال ۲۰۰۶ و جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۱ شد.
گورستان ارامنه رشت یا ارمنی بولاق، قبرستان ارامنه رشت در مجاورت ارمنی بولاق (کیورع) یا وارتاپت بولاق در محله سرچشمه شهر رشت است.
اولین تجمع ارامنه رشت در محله «ارمنی بولاق» بوده‌است. ارامنه به این محل «خلیفه بولاق» می‌گفتند؛ و عقیده داشتند در زمان قدیم در این محل کلیسایی وجود داشته و خلیفه ارامنه در آنجا ساکن بود.
فریزر در این باره می‌نویسد: «در کنار این چشمه خانه کوچکی وجود داشت که ارامنه در کنار آن جمع شده و دعا می‌خواندند.»
«ارمنی بولاق» و کلیسای موجود در آن که «رُستم ملیک الله‌وردان» مسئول مرمت و بازسازی آن بود.
دربارهٔ گورستان ارامنه رشت، ماکساپتیان، بر اساس اسناد بایگانی شده در کلیسای رشت چنین می‌نویسد:
در این گورستان مسیحیان غیر ارمنی نیز دفن می‌شدند. در ۱۹۰۸ میلادی جامعه ارامنه رشت به کمک سایر اقلیت‌های مسیحی و با دخالت روس‌ها، یونانی‌ها و عثمانی تصمیم به سروسامان دادن به وضع این قبرستان می‌گیرند. ۲۰ سال قبل ار آن تاریخ چرچیل، کنسول انگلیس اقدام به جمع‌آوری کمک جهت ساخت دیوار اطراف قبرستان نمود ولی ارمنیان از ترس اینکه تملک قبرستان را از دست دهند مانع آن شدند.
وسعت این قبرستان که هنوز هم در قسمت شمال شرقی محله ارمنی بولاق قرار دارد ۳۲۰۰ مترمربع می‌باشد.
ارمنی‌های گیلان
خروس جنگی بی‌مانند: دربارهٔ زندگی و هنر "هوشنگ ایرانی" کتابی است شامل مقالاتی در مورد "هوشنگ ایرانی"، شاعر نوگرای دههٔ ۱۳۳۰ که به زندگی و آثار او می‌پردازد. این کتاب در سال ۱۳۸۰ در تهران به کوشش "سیروس طاهباز" و توسط نشر و پژوهش فرزان روز به چاپ رسید.
همزمان با شکل‌گیری حرکت‌های جدید در شعر دههٔ هفتاد ایران، به یک‌باره جامعهٔ ادبی ایران به بررسی زندگی و شعر "هوشنگ ایرانی" پرداخت. "هوشنگ ایرانی" شاعر نوگرای دههٔ ۱۳۳۰ شمسی یکی از کسانی است که منتقدین در دهه‌های بعد، دستاوردهای جدید شعر فارسی را به او منتسب می‌کنند. پس از سال‌ها که در محافل ادبی نامی از "ایرانی" برده نمی‌شد، انتشار کتاب «خروس جنگی بی مانند» که به کوشش "سیروس طاهباز" تهیه و منتشر شد فرصتی را فراهم کرد که ادبیات ایران بار دیگر نگاهی به زندگی و هنر این شاعر و هنرمند نوگرا داشته باشد.
این کتاب با معرفی "هوشنگ ایرانی" و بررسی اجمالی مختصات سروده‌های او آغاز می‌شود. سپس سروده‌های او شامل مجموعه‌های بنفش تند بر خاکستری، خاکستری، شعله‌ای پرده را برگرفت و ابلیس به درون آمد و اکنون به تو می‌اندیشم، به توها می‌اندیشم به چاپ می‌رسد. در بخش بعدی کتاب، چند نوشتهٔ پراکنده، نقد و ترجمه از "هوشنگ ایرانی" با عناوینی از این دست به چاپ رسیده‌است: «شناخت نوی، فرمالیسم»، «بررسی، هنر نو»، «انتقاد نیما یوشیج: پیش‌گفتار آخرین نبرد»، «ناله‌هایی از زندان ریدینگ» از "اسکار وایلد" و «شب برای بیداران».
خروس جنگی بی‌مانند: دربارهٔ زندگی و هنر "هوشنگ ایرانی"، [به کوشش:] "سیروس طاهباز"، تهران: نشر و پژوهش فرزان روز، ۱۳۸۰
رودخانه زرجوب یکی از دو رود شهر رودگذر رشت است. از کوه‌های کم ارتفاع هزار مرز، نیزه سر، جوکلبندان و کچا از حدود ۲۵ کیلومتری جنوب شهر رشت سرچشمه می‌گیرد، پس از عبور از منطقه «بهدان» و «چوماچا» و پیوستن به رودخانه گوهررود رودخانه پیربازار رود را تشکیل می‌دهد به بخش شرقی تالاب انزلی وارد می‌شود. این رودخانه با متوسط حجم سالانه ۱۷۳/۴ میلیون متر مکعب یکی از منابع اصلی و مهم تأمین آب تالاب انزلی به‌شمار می‌رود.
در گذشته این رودخانه از مکان‌های دیدنی رشت به‌شمار می‌آمد و کنار زرجوب (سیاهرود) دو چشمه وجود داشت که آب آشامیدنی ساکنانش را تأمین می‌کرد؛ و در آن ماهیگیری نیز می‌شد. اما امروزه این رود با ورود فاضلاب موجب آلودگی و انتقال این آلودگی‌ها به تالاب انزلی و ایجاد چهره ناخوشایند شهری می‌شود.
رودخانه‌های گوهررود و زرجوب رشت به کانال انتقال فاضلاب تبدیل شده‌است که از این فاضلاب خالص در کشاورزی استفاده می‌شود و این استان از استان‌های پرخطر در آلودگی آب است.
وزارت نیرو و شرکت آب و فاضلاب گیلان به عنوان متولی اصلی و قانونی جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب علی‌رغم دریافت وجه در قبوض ماهانه بابت فاضلاب تنها فاضلاب شهرها به رودخانه‌ها، دریای کاسپین و تالاب انزلی هدایت می‌کنند. آلودگی این رودخانه‌های رشت یکی از عوامل اصلی کسب رتبه نخست ابتلا به سرطان استان گیلان در ایران است.
شرکت آب و فاضلاب گیلان در بخش پساب‌های ورودی، شرکت سهامی آب منطقه‌ای گیلان در بخش تملکت زمین‌های حریم رودخانه و شهرداری رشت در بخش زیباسازی از دستگاه‌های اجرایی اصلی در پاکسازی این رودخانه‌ها هستند. پس از انجام مطالعات پاکسازی باید تأیید مصوبه ۲۱۵ را از مجلس بگیرد و پس از آن به تأیید دولت یعنی شورای عالی اقتصاد برسد و مجوز فاینانس را از این شورا دریافت کند مانند به صورت ای پی سی اف انجام شود؛ که تاکنون از سوی مسئولین استان گیلان و نمایندگان اقدامی در رابطه صورت نگرفته‌است.
احداث سیستم تصفیه خانه فاضلاب صنعتی شهر رشت، ساماندهی جایگاه دفن زباله و کنترل شیرابه‌های زباله سراوان را از راه‌های حل بحران و رفع آلودگی این رودخانه اجرای طرح ساماندهی فاضلاب شهر رشت از راه‌های جلوگیری ورود آلودگی‌ها و افزایش آلاینده‌های این رودخانه‌ها است.
از بیمارستان‌های موجود در رشت فقط یک بیمارستان مجهز به سیستم تصفیه خانه است و فاضلاب بقیه بیمارستان‌ها مستقیم به رودخانه هدایت می‌شوند.
بهترین و ایده‌آل‌ترین حالت این است که تأسیس شبکه فاضلاب شهری به اتمام برسد باید هر بیمارستان تصفیه‌خانه مجزا داشته، شهرک صنعتی نیز هم مجهز به تصفیه خانه باشد و شیرابه‌ها نیز پس از تصفیه شدن و رسیدن به حد استاندارد به رودخانه تخلیه شوند.
وزارت نیرو و شرکت آب و فاضلاب شهری گیلان به عنوان متولی و دستگاه مسئول اصلی جمع‌آوری فاضلاب شهری رشت در خرداد ماه ۱۳۹۱ اعلام کرد پس از دریافت صدها میلیون دلار پروژه بانک جهانی برای جمع‌آوری فاضلاب رشت فقط حدود یک سوم آن اجراشده و تنها ۱۰ درصد از کل پروژه در خط بهره‌برداری قرار دارد. این پروژه پس از ۵ سال با عدم مدیریت با ۱۰ درصد پیشرفت نیمه کاره رها شد تا همچنان فاضلاب رشت به رودخانه‌های این شهر سرازیر شود.
مدیرعامل جدید شرکت آب و فاضلاب گیلان در مرداد ۱۳۹۳ اعلام کرد برای نجات و حفظ رودخانه‌های رشت باید فاضلاب شهر دارای شبکه بهداشتی و تصفیه خانه فاضلاب شود. شبکه فاضلاب رشت به چهار منطقه تقسیم شده که منطقه اول با ایستگاه پمپاژ PSW، در ماه‌های آتی ۲۰ درصد فاضلاب شهر را به تصفیه خانه فخب انتقال می‌دهد و برای انتقال ۸۰ درصد باقی‌مانده نیاز به اعتباری در حدود ۲۰۰ میلیارد تومان است.
با توجه به این که در حال حاضر از اعتبارات ملی و استانی برای پروژه فاضلاب رشت استفاده می‌شود برای اتمام سریعتر این شبکه و تصفیه خانه فاضلاب نیاز به منابع مالی دیگری است شرکت آبفا گیلان وعده استفاده از منابع جدید مالی از جمله بانک توسعه اسلامی و استقراض بانک ملی برای تکمیل این پروژه را داده است.
استاندار گیلان در مرداد ۱۳۹۳ لایروبی کامل رودخانه‌های زرجوب و گوهررود رشت را نیازمند اعتبارات کلان دانست و وعده داد تا با رایزنی در دولت اعتبارات ملی را برای پاکسازی این رودخانه‌ها جذب کند.
در مرداد ۱۳۹۳ رئیس شوارای شهر رشت نیز با توجه به وضع بحرانی این رودخانه‌ها خواستار رفع چالش‌های محله دفن زباله سراوان و لایروبی رودخانه‌های رشت با تعامل همه‌جانبه شد؛ و از هیئت دولت خواست در مسائل زیست‌محیطی به مانند معضل خشکی دریاچه ارومیه اقداماتی برای احیای رودخانه‌های رشت نیز انجام دهد. معضل دو رودخانه رشت در اجلاس ۴۷ رؤسای کلانشهرهای کشور در حضور هیئت دولت و رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست مطرح می‌شود.
در مرداد ۱۳۹۳ طرح ملی ساماندهی دو رودخانه زرجوب و گوهررود توسط شورای چهارم شهر رشت را به کمسیون خاص امور کلانشهرهای هیئت دولت ارسال شده و در انتظار تصمیمات دولت است.
در آذر ۱۳۹۳ مهدوی فرماندار رشت وعده داد با توجه به مذاکرات با معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهوری و سه تن از معاونان وزارت نیرو در تهران که در آن نمایندگان مردم رشت در مجلس شورای اسلامی نیز حضور داشتند مقرر شد تا منابع مورد نیاز برای رفع این چالش بزرگ رشت در سریع‌ترین زمان ممکن تخصیص یابد و در اولویت وزارت نیرو است.
با سفر حسن روحانی در فرودین ۱۳۹۴ به رشت و تخصیص ۵۰ میلیارد تومان برای شروع احیا رودخانه‌های رشت علاوه بر اعتبارات ملی و استانی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب شهری گیلان در اردیبهشت ۱۳۹۴ وعده داد در حاشیه رودخانه‌های رشت ۱۰ تصفیه‌خانه لوکال احداث شود و هر سال دو تصفیه‌خانه برای دو رودخانه شهر رشت به بهره‌برداری برسد و تا سال ۱۳۹۷ فاضلاب شهری به رودخانه‌های رشت وارد نخواهد شد.
د فلیمینگ لیپسنام گروه آلترنیتیو راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۳ در اوکلاهاما تشکیل شد.
از لحاظ ملودی صدای فلیمینگ لیپس، چند لایه و تنظیم آن شبیه به موسیقی سایکدلیک راک است اما از نظر ترانه مولفه‌هایی از موسیقی اسپیس راک مانند نام‌های عجیب برای آهنگ‌ها و آلبوم‌ها_مانند:"Psychiatric Explorations of the Fetus with Needles"و"Free Radicals (A Hallucination of the Christmas Skeleton Pleading with a Suicide Bomber)"و "What Is the Light?" (An Untested Hypothesis Suggesting That the Chemical [In Our Brains] by Which We Are Able to Experience the Sensation of Being in Love Is the Same Chemical That Caused the "Big Bang" That Was the Birth of the Accelerating Universe)" و"Yeah, I Know It's a Drag... But Wastin' Pigs Is Still Radical". در آن به چشم می‌خورد.
آنها همچنین برای اجراهای منحصر به فردشان مانند استفاده از بالون، نور پردازی نامتعارف صحنه، دست‌های غول پیکر، کاغد تولدهای زیاد و ... نیز معروف هستند. وین کوین در هنگام اجراهای کنسرت درون توپ بزرگی می‌رود و در میان جمعیت آهنگ را می‌خواند که این کار جزو نمادهای گروه است.مجله کیو فلیمینگ لیپس را در میان پنجاه گروهی که قبل از مرگ باید دید جای داده است.
در سال ۲۰۰۲ فلیمینگ لیپس نسخه دوباره سازی شده از آلبوم معروف گروه پینک فلوید، نیمه تاریک ماه، منتشر کرد.
فلیمینگ لیپس همچنین دو بار برنده جایزه گرمی و سه بار نامزد این جایزه شده است. سال ۲۰۰۳ برای بهترین اجرای گروه راک ایندستریال و در سال ۲۰۰۷ برای بهترین آلبوم مهندسی شده غیر کلاسیک برنده جایزه گرمی شد.
زمزمه با باد فیلمی به کارگردانی شهرام علیدی است. در بحبوحه جنگ و خشونت صدام علیه مردم عراق، همه در انتظار تولد یک کودک هستند، مام بالدار یک پستچی است که سال هاست میان روستاهای کوهستانی کردستان عراق سفر می‌کند و پیغام‌های مردم را ضبط کرده و تحویل می‌دهد…
فیلم «زمزمه با باد» برنده ۳ جایزه از بخش هفته منتقدین شصت و دومین جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۹ است. همچنین موفق به دریافت جوایزی از سوی جشنواره‌های جهانی نظیر جشنواره فیلم‌های تاریخی «پساک» فرانسه، جشنواره بین‌المللی فیلم آمال اسپانیا، جشنواره فیلم «ترومسو» نروژ، جشنواره بین‌المللی فیلم «آمازون» برزیل و جشنواره فیلم «بمبئی» هند و جشنواره بین‌المللی فیلم براتیسلاوا نیز شده است. این فیلم اخیراً نامزد جایزه «اینگمار برگمن» از شورای فیلم «نوردیک» نیز شده است.
کلی میشل لی آزبورن (متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۸۴) خواننده و بازیگر انگلیسی است. او دخترِ خواننده ی مشهور هوی متال آزی آزبورن است.
کلی به همراه خانواده‌اش در برنامه "The Osbournes" حضور یافت. برنامه "The Osbournes" در سال ۲۰۰۲ یک جایزه امی نصیب خانواده آزبورن کرد. کلی در مسابقه "رقص با ستارگان" هم شرکت کرده است.
برنامه زاویه محصول گروه فرهنگ و اندیشه شبکه چهارم سیماست.این برنامه با دعوت از حداقل دو صاحب نظر حوزه اندیشه در علوم انسانی به تحلیل و گفت‌و‌گو درباره مهم‌ترین موضوعات فرهنگی و اندیشه‌ای می‌پردازد و می تواند زمینه ساز مباحثه و مناظره مطلوب در رسانه ملی باشد.
زاویه چهارشنبه‌ شب‌ها ساعت ۲۲ با اجرای دکتر عطالله بیگدلی و تهیه‌کنندگی علی خواجه و سردبیری مجتبی طالقانی پخش می‌شود.
تا آذرماه ۱۳۹۱، عبدالله صلواتی، اجرای برنامه را بر عهده داشت و علیرضا حائری تهیه‌کننده بود. در روزهای ۱۵ و ۲۲ آذر، برنامه زاویه با حضور محمدمنصور هاشمی و شهریار زرشناس و بحث دربارهٔ روشنفکری برگزار شد. در جلسه دوم، یک درگیری لفظی میان مجری و زرشناس پیش‌آمد. سپس تهیه‌کننده برنامه اعلام کرد زاویه تا بیست دی پخش نمی‌شود.برنامه «زاویه» تا ۲۰ دی پخش نمی‌شود به گزارش خبرگزاری فارس، همان مجادله لفظی باعث برکناری مجری شد. همچنین در همان روزها، مکرمه آقایی مدیر گروه معارف نیز برکنار شد و مهدی حاجی سیاری جای او را گرفت.مدیر جدید گروه معارف شبکه چهار سیما منصوب شد
پخش سری جدید برنامه زاویه با اجرای مسعود معینی‌پور از ۲۷ دی‌ماه ۱۳۹۱ آغاز شد.بازگشت برنامه «زاویه» با بحثی در مورد تجاری‌سازی علوم انسانی پس از مدتی، عبدالله صلواتی مجددا اجرای برنامه را بر عهده گرفت.
دکتر حسن محدثی گیلوایی در تاریخ چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۶ (همزمان با ناآرامی‌های دی ماه ۱۳۹۶)، حین مناظره با هادی صادقی در برنامه زاویه که به صورت زنده پخش می‌شد، صداوسیمای ایران را به دلیل «دروغ‌های سیستماتیک» به باد انتقاد گرفت و گفت که حتی صدای منتخب ملت هم در این رسانه به خوبی منعکس نمی‌شود.https://www.youtube.com/watch?v=J-f4FukNW9w او در این برنامه با متد علمی ویژگی های یک نظام سیاسی مشروع را تشریح نمود و بیان داشت با توجه به مطالعات تجربی، وضع کنونی نظام جمهوری اسلامی عدم داشتن ویژگی های مذکور است.
الن جانسون سیرلیف (زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۳۸)، سیاستمدار اهل لیبریا است که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸، به عنوان بیست و چهارمین رئیس‌جمهور لیبریا مشغول به کار بود. او از سال ۱۹۷۹ تا آوریل ۱۹۸۰ در دوران ریاست جمهوری ویلیام تالبرت، وزیر دارایی بود. در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۷ نتوانست انتخاب شود. اما در سال ۲۰۰۵ موفق به پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری شد.
او در سال ۲۰۱۱ به همراه توکل کرمان و لیما گبوی برنده جایزه صلح نوبل شد.
سیرلیف اولین زنی است که در قارهٔ آفریقا به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود.
الن جانسون معروف به بانوی آهنین بود به دلیل تصمیات قاطعی که میگرفت.
ناشر بازی ویدئویی در صنعت بازی‌های ویدئویی، به شرکتی گفته می‌شود که وظیفه انتشار یک بازی ویدئویی را برعهده دارد. این شرکت ممکن است به شکل اختصاصی و در همین حوزه فعالیت کند یا شرکت سازنده بازی در جریان توسعهٔ آن، مسئولیت انتشار آن را دراختیار داشته باشد.
همانند ناشران کتاب یا فیلم‌های دی‌وی‌دی، ناشران بازی نیز وظیفه تولید ایده در جهت ایجاد یک بازار قابل توجه، در راستای مسئولیت بازاریابی برای محصول خود دارند. این فرایندها از طریق تحقیقات مستمر در بازارها و به‌کارگیری تبلیغات قابل انجام است.
اِچّی در زبان ژاپنی به هر چیزی که «منحرف کننده»، «شیطنت‌آمیز» و «ناپاک» باشد گفته می‌شود ولی واژه‌ای متعادل است و به اندازه هنتای وقیحانه نیست. این واژه همچنین به مانگا و انیمه‌هایی که در آن شخصیت‌های مؤنث با لباس‌هایی تنگ، بسیار کوتاه یا نیمه شفاف ظاهر می‌شوند، گفته می‌شود. در چنین تصاویری هرگز آمیزش یا اعضای اصلی جنسی به نمایش در نمی‌آیند و فقط تلویحاً اشاره‌هایی به آن می‌شود.
در اچی دختران به گونه‌ای تصویر می‌شوند که با وجود آنکه می‌توانند لباس از تن بیرون آورده باشند ولی اندام‌های جنسی‌شان پیدا نیست. پوشیدن لباس‌های نازک یا خیس معمولاً در این تکنیک به کار می‌آیند. پس زمینه‌هایی با آسمان آبی و درختان پرشکوفه ساکورا، همانند که در انیمه و مانگا، در این تصاویر کار می‌شود. تصاویر دارای زاویه هلندی (عکس از پایین و زاویه کج) بوده و تمام قد را به ما نشان می‌دهند و نقطه فوکوس بر روی خود سوژه است.Oren Ronen: Otaku Immersion – The Depiction of the Protagonist in Visual Novels University Tel Aviv, March 29. 2008
اسفرومتر، گوی‌سنج یا خم‌سنج دستگاهی برای اندازه‌گیری دقیق شعاع کره است.
عینک‌سازان نیز این ابزار مهندسی را برای اندازه‌گیری انحنای سطح لنز بسیار به کار می‌برند.
یک اسفرومتر معمولی دربرگیرنده‌ی یک پیچ ریز است که روی مهره‌ای که در مرکز یک میز سه‌پایه یا بدنه است، قرار دارد. پایه‌های بدنه رئس‌های یک مثلث متساوی اضلاع است. انتهای پایینی پیچ و همهٔ پایه‌های میز مخروطی اند و به یک نیم کره ختم می‌شوند، به طوری که هر یک روی یک نقطه استوار است. اگر پیچ دو دور رزوه به میلیمتر داشته باشد سر به پنجاه قسمت مساوی تقسیم شده است. بنابراین اختلاف ۰٫۰۱ میلیمتر می‌تواند بدون استفاده از درجه بندی جزئی اندازه‌گیری شود. با وجود این ممکن است یک لنز برای بزرگ کردن تقسیم بندی درجات نصب شده باشد. یک خط کش عمودی به میز نصب شده است که تعداد کل گردش‌های پیچ را نشان می‌دهد و به عنوان یک شاخص برای خواندن تقسیم بندی‌های سر عمل می‌کند.
یک اهرم تماسی یا تنظیم تماس الکتریکی ممکن است به منظور نشان دادن لحظه تماس برای دقت بالاتر به اسفرومتر اضافه شده باشد. برای اندازه‌گیری شعاع کره - به عنوان مثال انحنای لنز – اسفرومتر تراز و عدد مربوطه خوانده می‌شود، بعد روی کره قرار می‌گیرد، تا جایی که ۴ نقطه تحت فشار برابر باشند، تنظیم می‌شود و دوباره عدد خوانده می‌شود. اختلاف دو عدد خوانده شده ضخامت کره بریده شده با صفحهٔ گذرا از سه‌پایه را بدست می‌دهد. به این فاصله h گفته می‌شود، و فاصله بین پایهٔ a و شعاع R از فرمول زیر به دست می‌آید:
از آن جایی که اسفرومتر نوعی ریز سنج است، می‌تواند برای اهداف دیگری جز اندازه‌گیری انحنای یک سطح خاص به کار گرفته شود. برای مثال اسفرو متر می‌تواند برای اندازه‌گیری ضخامت یک ورق نازک استفاده شود. برای انجام این کار وسیلهٔ اندازه‌گیری روی یک سطح کاملاً صاف قرار می‌گیرد و پیچ فقط تا زمانی که نقطه مورد نظر با صفحه تماس پیدا کند پیچیده می‌شود. لحظهٔ دقیق تماس زمان کاهش ناگهانی مقاومت به دنبال افزایش قابل توجه آن تعریف می‌شود. اعداد سر اسفرومتر و خط کش خوانده می‌شوند و پیچ بالا کشیده می‌شود، ورقه نازک زیر آن قرار داده می‌شود و این پروسه دوباره تکرار می‌شود. اختلاف دو عدد خوانده شده ضخامت مجهول را نشان می‌دهد.
به طور مشابه این وسیله می‌تواند فرورفتگی یک صفحه غیر مسطح را اندازه‌گیری کند. روش کار مانند اندازه‌گیری ضخامت صفحه است فقط میکرومتر بالای فرو رفتگی قرار می‌گیرد و زیر سطح به جای بالای آن اندازه‌گیری می‌شود.
این نوع ابزار در بازرسی لوله ابزار میدان نفتی برای چاله‌های دارای سطح فلزی، شکستگی و گردی آن‌ها قبل از حمل به سایت‌های حفاری برای چاه‌ها ی اکتشافی بسیار متداول است. پروسه‌های بازرسی برای حذف لوله ابزار ضعیف طراحی شده‌اند، بنا براین لوله‌ها حین حفاری نمی‌شکند. لوله ابزار با ضخامت بیشتر از ۱ اینچ برای یک لوله با قطر ۴ اینچ از فولاد سخت شده مناسب است. ابزارهای الکترونیکی مشابه با اسفرومتر از لحاظ طراحی برای بازرسی پوشش، لوله ومته در دستگاه‌ها کاربرد دارند. اندازه‌گیری معادل در فیزیک نورباید برای یک استوانه یا لنز با یک جز استوانه‌ای دارای یک محور نوری باشد جایی که یک صفحه در طول لنز یک محیط بیضی شکل ایجاد می‌کند.
برنگ بزرگ، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
برنگ در شمالی ترین نقطه بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در کوههای غربی شهر خشت قرار دارد و نزدیک به منطقه ماهور میلاتی هست ودر نزدیکی رودخانه شاپور قرار دارد که محل سکونت و کوچ تابستانه دامداران روستاهای جره، وحدتیه می باشد.
این منطقه از گذشته‌های دور علاوه بر دامداران منطقه محل قشلاق عشایر در فصل های پاییز وزمستان بوده است.
این منطقه بخاطر وجود کوهها در اطرافش و رودخانه شاپور دارای آب و هوای خنک درفصل تابستان می باشد که پوشیده از گیاهان ودرختان وحشی مانند اهلوک، بادام وحشی، انجیر، بنک، کُلخنگ، کُنار و... است ویک مراتع غنی ومناسب جهت پرورش دام مانند گاو، گوسفند، بز می باشد.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۸نفر (۱۳خانوار) می‌باشد.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱نفر (۷خانوار) می‌باشد.
بی‌من، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸نفر (۴خانوار) می‌باشد.
جره علیا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن128 نفر (12 خانوار) می‌باشد.
شغل اکثر مردم کشاورزی و دامپروی میباشد که مردم این روستا برای کشاورزی از زمین های مرغوب کوهپایه و برای چرای دام از دشت های حاصل خیز استفاده میکنند این روستا در مسیر رودخانه شاپور قرار دارد و از این لحاظ نیز از موقعیت بسیار خوبی برخوردار است مردم این روستا از قوم لر بختیاری(ایزه و باغ‌ملک)هستند و به این زبان سخن میگویند واکثر انها از طایفه ای به نام خالیگونی(هلیگونی) هستند از قدیم الایام اهالی این روستا بدلیل نزدیکی با منطقه خشت؛ با مردم این منطقه از دیار فارس در ارتباط بوده و با روستاهای شهبازخانی و بورکی آغالی( آقا علی)مراوده بسیار داشته و زن و زن خواست( روابط فامیلی و ازدواج) بین این دیار صورت گرفته است.قشلاق و مراتع چراگاه دام عشایر و ترکان قشقایی در نزدیکی این روستا و در سرزمین مابین دشتستان و خشت قرار داشته و به همین خاطر داد و ستد و ارتباطات فامیلی و رفت و آمد گسترده ای بین اهالی منطقه خشت و شهبازخانی و بورکی آغالی و عشایر قشقایی و روستاهای جره و شاه قاسم و بی بی نازخاتون و روستای قدیمی مال شیخ( منطقه زیارتی شمشیر صمصام منسوب به حضرت علی امام اول شیعیان در منزل شیخ ماشاالله خزاعی)وجود داشته است و همچنان ادامه دارد
جره میان، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۲نفر (۳۹خانوار) می‌باشد.
سیاه‌منصور سفلا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۱نفر (۲۲خانوار) می‌باشد.
سیاه‌منصور علیا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایراناین روستا یکی از روستاهای قدمت بالای بوشهر می‌باشد. مردم این روستا شغل‌های نظیر دامداری کشاورزی باغداری دارند. رودخانه شاپور که از کنار این روستا می‌گذرد . این روستا در مرز شبانکاره وسعدآباد قرار دارد و همچنین راه ارتباطی چندین روستا از ای روستا میگذرد.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲نفر (۱۱خانوار) می‌باشد.
شاه‌قاسم، روستایی از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر واقع در ایران است.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵نفر (۹خانوار) می‌باشد.
شول، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۳۸ نفر می‌باشد.
بر اساس یافته‌های تاریخی که پژوهشگران شول به آن پرداخته‌است به نتایج مطلوبی دست یافته‌است.در منابع کشف شده ضمن معرفی پهلوانان کهن ایران زمین مردمان شول منتسب به گودرز و گیو کشوادی می‌باشند یعنی این مردمان وارثان راستین کاوه آهنگر می‌باشند. طبق این پژوهش؛ در زمان سلطه ترکان اوغوز بر ایران در زمان کشمکش‌های بین سلطان مسعود غزنوی و سلطان طغرل بیگ سلجوقی چهار پهلوان شول در این واقعه حضور داشتند شاه روشن (شه روشن، شهروز) پهلوان ۱۶ ساله، فیروز بخت پدر شه روشن، اتابک فریدون نوزاد و بهروز بهزاد در سال‌های ۴۲۶-تا ۴۵۱ در ایران و عراق کنونی نقش آفرینی کردند.مقاله چکیده‌ای از سرگذشت مردمان شول و سرزمین شولستان در گذر تاریخ - سجاد پارسی نژاد شولستانیکتاب جامع التواریخ حسنی اثر تاج الدین حسن بن شهاب یزدی بخش سلجوقیان
همه مردم گُرد و شولان گُرد مرنجان (شاهان) و سواران احشام گُرد
پس از اختلاف قدرتی که میان دوبرادر ناتنی یعنی طغرل بیگ و ابراهیم ینال رخ داد لشگریان شول میان این دو برادر تقسیم شدند دسته فیروز بخت شول در خدمت طغرل بیگ و دسته شاه روشن شول فرزند فیروز بخت در خدمت ابراهیم ینال بود که پس از شکست لشگریان شاه روشن با وساطت پدر از جانش چشم پوشی کرد و سپس ابراهیم ینال در قلعه ای در همدان کشته می‌شود و فیروز بخت دختر ابراهیم ینال را به عقد شاه روشن شول درمی‌آورد و فردای عروسی خود با لشکری از شولیان به بغداد عراق می‌رود. و نهاوند و الوند و دیگر ولایات به دست شاه روشن شول به عدل و داد حکمرانی می‌شود.
ملازم برش لشکر شول و گرد اتابک فریدون و فیروز گرد
به ضبط ولایات مشغول شد همه در پی عدل و معقول شد.
در این دوره بود که شاخه ای از قبائل شول در عراق حضور پر رنگی از خود نشان می‌دهند و در نواحی شهر زور قلعه ای به نام قلعه شولان تأسیس می‌کنند و شماری از آنان در موصل اسکان می‌یابندجامع‌التواریخ رشیدالدین فضل‌الله همدانی که دامنه حکمرانی آنان به نواحی دینور و همدان و نهاوند و شاپور خواست (خرم‌آباد) تا شمال خوزستان تا سال ۵۱۱ حکمرانی کردند که شجره نامه آنها چنین آمده‌است سرخاب بن بدر بن مهلل بن أبی شولتاریخ ابن وردی اثر عمر بن مُظفّر ابن الوَردی که به اشتباه آنان را کرد خواندند. که بازمانده آنان امروزه در میان قبائل گوران و شبک و معروف‌ترین آنها قبیله روژبیانی (روزبهانی) است و شهاب الدین عمری به وضوح از ۴ دسته از قبائل در زاگرس نام می‌برد: کُرد، لُر، شول و شبانکاره و می‌گوید حکمرانی شول‌ها همانند حکمرانی شبانکاره‌ها می‌باشد و در عقل و شعور در تعادل می‌باشند و مردمی سخاوتمند و در عهد و پیمان خویش پایبند و بسیار مهمان نواز اند.
در این میان سندی به چشم می‌خورد که بر بسیاری از تاریخ پژوهان پویشده مانده‌است؛ هنگامی که در میان سلطان مسعود غزنوی و سلطان طغرل بیگ سلجوقی جنگ رخ می‌دهد پهلوان فیروز بخت شول که در آن زمان پهلوان جوانی بود که با تیرش شیر را از پای درمی‌آورد و با گرزش مغز فیل را به زمین می‌افکند، در خدمت سلطان مسعود بود که نویسنده کتاب، فیروز بخت را از نژاد گیو و گودرز از مرز اصفهان معرفی می‌کند چنانچه آشکار است گیو و گودرز از نسل کاوه آهنگر می‌باشد و این نتیجه‌گیری حاصل می‌شود که مردمان شول از نسل کشوادیان و کاوه آهنگر اصفهانی بوده‌اند. در این جنگ و پیکارها پس از زخمی کردن چغری بیگ توسط فیروز بخت، طغرل بیگ سنجری در تلافی زخم برادر پهلوان فیروز بخت را زخمی می‌کند و به اسارت و خدمت خود درمی‌آورد.
لباس زنان و مردان شول به مانند سایر لرهای استان فارس و بوشهر می‌باشد و از زیبایی و شکوه خاصی برخوردار است. بر اساس تحقیقات صورت گرفته در کتاب نگارگری مکتب شیراز، قدمت این نوع لباس‌ها پیشتر از دوران تیموریان در قرن هشتم هجری قمری است. لباس محلی و سنتی زنان لر از سه بخش اصلی سرپوش، بالاتنه و پایین‌تنه تشکیل شده‌است که مجموع این سه بخش، پوشش کاملی را برای زنان به همراه دارد.
تانک تی-۷۲ یک تانک اصلی میدان نبرد است که تولید آن از اوایل دهه ۱۹۷۰ در شوروی آغاز شد. این تانک شباهت‌هایی با تانک قدیمی‌تر اما پیشرفته‌تر تی-۶۴ دارد. تی-۷۲ پس از تانک دیگر شوروی‌ها؛ تی-۵۴/۵۵ پرتیراژترین تانک تولیدشده پس از جنگ جهانی دوم است و در مجموع بیشتر از ۲۵ هزار دستگاه از آن ساخته شده و کماکان برای مشتریان خارجی تولید می‌شود که توسط ده‌ها کشور مورد استفاده قرار گرفته‌است. تانک تی-۹۰ مدل توسعه‌یافته تی-۷۲ و جدیدترین تانک ارتش روسیه محسوب می‌گردد. سلاح اصلی این تانک، یک قبضه توپ بدون خان کالیبر ۱۲۵ میلی‌متری از نوع ۲A46M است.
تی-۶۴ که کمی قبل از تی-۷۲ به ارتش شوروی پیوسته بود را باید یکی از مدرن‌ترین تانک‌های زمان خود دانست. البته این تانک مشکلاتی در موتور و سیستم آتش خود داشت و هزینه ساخت آن به نسبت کاراییش زیاد بود. به همین جهت ارتش سرخ و نیروهای پیمان ورشو قادر نبودند با این تانک لشکرهای زرهی خود را نوسازی کنند. در سال ۱۹۶۷ موتور قدیمی وی-۴۶ تی-۶۴ با یک موتور جدید جایگزین شد و با اصلاح بخش‌های دیگر تانک جدیدی متولد گردید که تی-۷۲ نام گرفت. در فاصله سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ آزمایش‌های لازم بر روی این تانک صورت گرفت و پس از آن کارخانه چلیابینسک با توقف تولید تانک‌های تی-۶۲ و تی-۵۵ به تولید تانک جدید تی-۷۲ روی آورد.
Uralvagonzavod اولین نمونه را با توپ ۱۲۵ م م و موتور وی۴۵-ک در سال ۱۹۶۸ با نام شی ۱۷۲ تولید کرد. پس از انجام آزمایش‌های بسیار سخت بر روی تی-۶۴آ برای برطرف کردن یک سری مشکلات کوچک شی ۱۷۲ در سال ۱۹۷۰ از نوع طراحی شد.Ustyantsev, p. 56. تولید سریالی شی ۱۷۲ در زمان صلح امکان‌پذیر نبود، در یک روند سیاسی غیر روشن حکم شماره۳۲۶–۱۱۳ ابلاغ شد، که اجازه تولید شی۱۷۲ را در اتحاد جماهیر شوروی از تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۷۲ می‌داد و Uralvagonzavod را از تولید تی-۶۴ آ رها می‌کرد.Ustyantsev, p. 58. دسته اول با نام شی۱۷۲ م ساخته شد و بعد از تغییراتی دوباره در سال ۱۹۷۳ مورد آزمایش قرار گرفت و این حکم به نام تی-۷۲ مورد موافقت قرار گرفت.Ustyantsev, p. 60.
تی ۷۲ از بدو تولید مورد توجه و استقبال ارتش شوروی قرار گرفت. این تانک به جز کشورهای بلوک شرق در بسیاری از کشورهای جهان مورد استفاده قرار گرفت و در برخی کشورها تحت لیسانس ساخته می‌شود.
تی-۷۲ متداول‌ترین تانک دهه هفتاد در بین کشورهای پیمان ورشو بود. این تانک همچنین به کشورهای دیگری از جمله فنلاند، هند، ایران، عراق، سوریه و یوگسلاوی نیز صادر شد که در برخی از این کشورها تحت لیسانس یا بدون مجوز مونتاژ نیز می‌گردد. لهستان و چکسلواکی از جمله کشورهایی بودند که قبل از فروپاشی شوروی تی-۷۲ را در داخل خاک خود تولید می‌کردند. مدل بهینه‌سازی‌شدهٔ این تانک در یوگسلاوی با نام ام-۸۴ تولید می‌شد که در دهه ۸۰ صدها دستگاه از آن صادر گردید. چندین کشور به علاوه روسیه و اوکراین نیز تانک‌های تی-۷۲ خود را مورد نوسازی قرار داده‌اند که از آن جمله می‌توان به مدل پی‌تی-۹۱ ساخته شده در لهستان اشاره کرد. تانک تی۷۲ توسط صنعت دفاعی ایران نیز در حال تولید است.
لیزر مسافت‌یاب در حدود سال ۱۹۷۸ بر روی تانک نصب شد نمونه‌های قبلی دارای مسافت‌یاب نوری بودند که از آن‌ها در مسافت‌های کمتر از ۱۰۰۰ متر نمی‌شد استفاده کرد برخی نمونه‌های صادراتی تا سال ۱۹۸۵ فاقد مسافت‌یاب لیزری بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰ زره تی-۷۲های شوروی با زره‌های واکنشی نیز پوشانده شد (همچنین برخی کشورهای تولیدکننده در نقاط دیگر دنیا).
در سال ۱۹۸۵ طراحی تی-۷۲ مورد بازنگری کلی قرار گرفت که در نتیجه آن زره تانک قطورتر شده و از موتور قویتری با قدرت ۸۴۰ اسب بخار در آن استفاده شد. سیستم کنترل آتش تانک نیز ارتقا یافت که به موجب آن تی-۷۲ قابلیت نصب و شلیک موشک‌های ضدتانک هدایت‌شونده را نیز پیدا کرد و به عنوان استاندارد، زره تمام تی-۷۲ها به زره‌های واکنشی نیز مجهز شدند.
با این تغییرات تی-۷۲ تقریباً تبدیل به تانکی قویتر از تانک تی-۸۰ شد که قیمت بالاتری داشت. تی-۷۲بی از معروفترین مدل‌های بهینه‌سازی سال ۱۹۸۵ بود. آخرین به روزرسانی تی-۷۲ به سال ۲۰۰۰ بازمی‌گردد که این تانک با مجهز شدن به دوربین حرارتی دید در شب و زره مقاوم در برابر اورانیوم ضعیف شده ارتقا یافت.
یکی از ویژگی‌های تانک تی-۷۲ قابلیت‌های جنگی کاملاً متفاوت مدل‌های اصلی و مدل‌های صادراتی آن است. در حالی‌که ارتش شوروی و کشورهای عضو پیمان ورشو و متحدین اصلی آن‌ها مدل‌های اصلی این تانک را دریافت می‌کردند. کشورهای دیگر (عمدتاً کشورهای خاورمیانه) تنها امکان خرید مدل‌های صادراتی بسیار نامرغوب‌تر آن را داشتند. "تی-۷۲ام" مدل صادراتی «تی-۷۲آ» و "تی-۷۲اس" مدل صادراتی «تی-۷۲بی» است که زره، سیستم کنترل آتش، تجهیزات هدف‌گیری و مهمات و گلوله‌های آن بسیار ضعیف‌تر از مدل‌های اصلی است. همچنین سیستم حفاظتی اتمی-میکروبی-شیمیایی در تی-۷۲ام وجود ندارد و در تی-۷۲اس بسیار ساده است. هدف اصلی از فروش مدل‌های نامرغوب به کشورهای دیگر معروف به «مدل میمون» که در دیگر سلاح‌های استراتژیک شوروی مثل تانک تی-۶۲، خودرو رزمی پیاده‌نظام ب‌ام‌پ-۱، جنگنده میگ-۲۳ و بمب‌افکن توپولف-۲۲ هم سابقه دارد، به اشتباه انداختن غربی‌ها در مورد قابلیت‌های جنگی سلاح‌های شوروی بود.[http://militera.lib.ru/research/suvorov12/06.html ВОЕННАЯ ЛИТЕРАТУРА -[Исследования ]- Suvorov V. Inside the Soviet Army] جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس یکی از نبردهایی بود که تفاوت قابل توجه تی-۷۲های صادراتی با مدل‌های اصلی را نشان داد. در این جنگ قوای زرهی عراق که صدها تی-۷۲ام و تی-۷۲ تولید عراق معروف به «شیر بابل» را در اختیار داشت به‌طور کامل منهدم شد و تانک‌های تی-۷۲ علی‌رغم صدها دستگاه تلفات حتی نتوانستند به یک تانک ام۱ آبرامز آمریکایی یا چلنجر۱ انگلیسی آسیب جدی برسانند، در حالی‌که از نظر فنی توپ ۱۲۵ م‌م تی-۷۲ قدرت شکست هر تانک مدرنی را دارد.
مدل‌های اصلی تی-۷۲ در اتحاد جماهیر شوروی سابق و روسیه تولید شده‌اند. حرف ک بیانگر تانک فرمانده می‌باشد مانند تی-۷۲ک و حرف وی بیانگر زره واکنشی می‌باشد مانند تی-۷۲ وی.
تی-۷۲ اورال (۱۹۷۳)
مدل پایه مجهز به یک توپ ۱۲۵ م م بی خان و فاصله یاب نوری.
تی-۷۲آ (۱۹۷۹)
اضافه شدن فاصله یاب لیزری و سیستم کنترل آتش الکترونیکی، جلو و بالای برجک با زره کامپوزیت به شدت تقویت شد، استاندارد نصب زره واکنشی، نارنجک‌اندازهای دود زا، زره‌های شناور نصب شده ب روی گل پخش کن‌ها، تغییرات داخلی.
تی-۷۲ ام
نسخه صادراتی مدل میمون، شبیه نمونه آ اما فاقد زره کامپوزیت با سیستم تسلیحاتی کاهش داده شده مانند فقدان سیستم کنترل آتش.
تی-۷۲ اس
زره قوی تر، زره واکنشی، زره خنثی‌کننده، سیستم کنترل جدید و دیجیتال، سیستم کنترل آتش، مسافت‌یاب لیزری، بارگذار خودکار، مقاوم در برابر حملات هسته‌ای و شیمیایی و میکروبی.
سبا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۷نفر (۲۴خانوار) می‌باشد.
چاه نفت نرگسی، روستایی (منطقهٔ مسکونی) است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۸نفر (۱۸خانوار) می‌باشد.
ایستگاه بهره‌برداری نرگسی، روستایی (منطقهٔ مسکونی) است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان وحدتیه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳نفر (۵خانوار) می‌باشد.
بهدتی (به انگلیسی: Behdety) از ایزدان مصر باستان و از خانواده اوزیریس به‌شمار می‌رود. هوربهدتی یا " او که اهل بهدت است "، نام دیگر " هوروس بزرگ آسمانی" است. او را در بهدت، ناحیه‌ای در ادفوی باستانی، می‌پرستیدند. یونانیان او را " "آپولینوپولیس ماگنا"" می‌خواندند و آپولن را هم چون خداوندگار این پرستش گاه، برشمردند.
بهدتی را معمولاً به گونهٔ قرص خورشیدی بال دار تصویر کرده‌اند. پیروان او دوست داشتند تن دیسی از او فراز دروازه‌های پرستش گاه بسازند. او اغلب در صحنه‌های جنگ ظاهر می‌شود و هم چون شاهین عظیمی با بال‌های گشوده، فراز سر فرعون به چشم می‌خورد و در چنگال‌هایش مگس پران اسرار آمیزی و حلقه‌ای را نگه می‌دارد که نماد جاودانگی است.
نقش برجسته‌های پرستش گاه ادفو او را هم چون ایزدی با سر شاهین نشان می‌دهند که علیه ست وارد جنگ شده و سپاهیان رع - هرخت را رهبری می‌کند.اساطیر مصر، ژ. ویو. ترجمه دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور. 1-62-7033-964 ISBN
بشیرآباد، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۲۳نفر (۲۷۵خانوار) می‌باشد.
نظرآقا، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
روستای نظرآقا بعنوان مرکزدهستان «زیراه» از توابع بخش سعدآباد، شهرستان دشتستان بین ۲۷درجه و ۱۴دقیقه تا ۳۰درجه و۱۶دقیقه عرض شمالی و۶دقیقه تا ۵۲درجه و۵۸ دقیقه طول شرقی قرار دارد.
فاصله تا مرکز شهرستان دشتستان ۱۲کیلومتر، تا مرکز استان بوشهر ۷۵کیلومتر است.
این دهستان به مرکزیت نظرآقا از شمال به جنوب کشیده شده‌است.
این دهستان در منتهی الیه جنوب شرقی آثار باقی مانده شهر تاریخی و باستانی «توّج یا توز» قرار دارد.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و بر اساس سرشماری رسمی ایران در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۴۶ نفر (۴۷۳ خانوار) بوده و بر همین اساس در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۶۴۹ نفر با ۷۸۸ خانوار (۱٫۳۱۱ مرد و ۱٫۳۳۸ زن) می‌باشد.
این روستا در وسط درختان سر سبز از نخیلات قرار گرفته‌است، طبیعت خرما گرما و شرجی است که اصطلاح «خرما پزون» آن در مرداد و شهریور به اوج خود می‌رسد.
علاوه بر خرما این میوه بهشتی مردمان این دیار قبلاً به کشت «پنبه، زیره، جو، گندم، جالیز، کنجد، مرکبات، حتی خشخاش» مبادرت می‌ورزیدند.
فصل بهار آن که اوایل پاییز شروع و تا اردیبهشت ادامه دارد بطوری زیبا که حتی دولت‌های هخامنشیان را برای تفریح به این نقطه ازمرزو بوم می‌کشاند.
بقایای کاخ یا منطقه حراستی «کاخ کوروش کبیر» که به سنگِسیاه شهرت دارد و در جنوب روستاست همچنان بر تارک این سرزمین می‌درخشد ولی متأسفانه یکی از باغداران جهت تسطیح وغَرسِ پاجوش نخل با ادوات کشاورزی خیلی از این آثار را قلع و قمع می‌کند.
مردم دهستان زیراه «توز» قبل از ورود دین مبین اسلام گَبر نشین، آتش‌پرست و از نژاد آریایی بوده‌اند، به محض تصرف این منطقه بوسیله اعراب مسلمان دردوره خلافت خلیفه دوّم «عُمر» اسلام را قبول میکنندوهمگی شیعه جعفری هستند.
بعد از آن تیره و نژاد آریایی و عرب دراین محدوده مختلط و بوجود می‌آیدو لهجهٌ آن‌ها فارسی، لری است.
چنین نقل شفاهی توسط بزرگان شده‌است که ابتدا مردم در محلی بنام «عَمویی» در منتهی الیه جنوب شرقی بر بلندای رودخانه دالکی وسورِگپو تا درّهٔ انجیرو، قدمگاه چهارده معصوم سکنی می‌گزینند.
در زمان «محمّد خان» حاکم برازجان تصرف می‌شود، وجز قلمرو وی می‌گردد. اسماعیل خان، عمّویی را فتح و توپی که «سر تلِ دیده» مستقر بوده ونظرآقا را هدف قرار میدادمیگیرد وبه سعدآباد می‌برد.
«قاید حسین» که فردی بلند قامت و زرنگی بودودر جنگ «چم درواهی» اقتدار خود رانشان می‌دهد ودرآن جنگ زخمی هم می‌شود، مورد تفقّد «شاه منصور خان قرار گرفته اوراابتدا کدخدای بی‌براء، سپس با فتح نظرآقا توسط شاه منصور خان که درجنگ ۴۰روزه با خان درواهی» آغاخان "که خواهانِ تصرف آنجا بود، جنگید و پیروز شد اورا به نظرآقا میفرستدو کدخدای این دیار می‌کند
«عمویی کهنه» از سه خِشَمِ: مشهدی غلامحسین، حاج محمّد قلی، حاج داراب تشکیل شده‌است.
آثار برچِ یکّه، برچ بندِباغ و…مؤیدِمهم بودن سکونتگاه اجداد مادراین دیاراست.
کار مردمان آن دیار دامپروری نیز بوده‌است.
قبرستان بجای مانده، قنات‌ها، آجرها، گوپال‌ها، آب انبارها، قدمگاه چهارده معصوم هنوز هویداست.
آخرین نفری که از «خشم کهنه عمویی» مهاجرت می‌کند شخصی بنام «شیخ علی» فرزند «شیخ جمعه از طایفه بحرینی‌ها بود، باتفاق دیگر مردم در منتهی الیه شرقی روستا در جایی بنام» خشم کُهنهٔ باغستان گِپو «بزرگ» سکنی می‌گزینند، بعد در زمان حکمرانی «قاید حسین کرم پور» در کوچهٌ حسینیه حاج حسن فعلی نقل و مکان میکنندبعد تعدادی از آن‌ها سمت غرب روستا ساکن می‌شوند.
جوجه تیغی که به آن «چولَه» هم گفته می‌شود، کبک، تیهو، کبوتر چاهی و باغی، روباه، گرگ، گراز، کفتار، یک نوع سوسمار زیبا که به آن «باد قِپَن» می‌گویند، انواع مار"جعفری و…یافت می‌شود.
مصالح ساختمانی قدیم این روستا از ضایعات نخل «گُرزوبرگ» که بسیار هم قابل اشتعال است، ساخته می‌شده‌است، از قضای روزگار یک روز بادی، آبادی آتش می‌گیرد، بزرگ و کوچک حریف زبانه‌های آتش نمی‌شوند.
دست به دعا وثنا برمی‌دارند، که ناگهان سیّدی نورانی با عبا و ردا پیدا می‌شود مردم از آن سیّد درخواست می‌کنند که از خدای متعال بخواهد که آتش را خاموش کند.
سیّد با خلوص نیت تعجیل می‌کند، عمامه‌اش را جلوی آتش می‌اندازد، خداوند هم روی آن بنده مؤمن خود را میگیردو آتش مسیر خود را عوض وبعد خاموش می‌شود، چنین شد که نام آن را «نظرِ آغا یا نظرآقاًبرگزیدند.
اکثریت مردم اقوام نسبی یا سببی هستند.
طوایف مختلفی دراین دیار زندگی مسالمت‌آمیزی با هم دارند.
طایفه: سادات، قایدها، شیخ‌ها، بحرینی‌ها، قلی‌ها، رزمجوها، دشتی‌ها، و…دراین روستا زندگی می‌کنند.
در آبادی عمویی تعداد زیادی رشته قنات وجود دارد که از رودخانه فصلی (سورِگِپو) که بیشتر از روستای بالا دست سربست به محل‌های سه تا خِشَمْ کُهنه انشعاب یافته‌اند.
آسیاب «کاسه وکیزه یا کوزه» که خروجی آب آن به باغ چمِ علی کَل حسن می‌ریخته، برای خُرد کردن غلات استفاده می‌شده همگی وسیله قنات بوده‌است.
بنا به دستور احمدخان دریابیگی حاکم‌بوشهر و به درخواست ایشان از حاکم فارس «کازرون» مقنّی‌هایی آشنا به حفر قنوات جهت ایجاد عمران و آبادی در ناحیه رودخانه شور به این دیار آمده و به کار گمارده شده‌اند.
آثار بجا مانده از قنوات (قنات) غرب سنگ‌شکن و شرق آن، در قدمگاه چهارده معصوم هنوز پیداست.
مردم «نظرآقا» در دوران ستم فئودالی در اعتراض به ظلم و ستم خوانین که با گرفتن زوریِ بهرهٌ مالکانه موجب فقرو فلاکت مردم می‌شدند قیام‌هایی کردند، که مهم‌ترین آن به قیام «جنگِ کویری» معروف است.
دهقانان با هماهنگی قبلی در محلی به نام (زمین کویری) واقع در هلپه‌ای جمع شدند که فئودال‌ها با همکاری نیروی ژاندارمری دهقانان را با خشونت و بی‌رحمی سرکوب کردند، که تعدادی از جمله: حیدر آغا و قلی عبّاس زاده از نظرآقا کشته و تعدادی همچون: حیدر فلک (صالحی)، رضا بحرینی منفرد، غلامحسین خلیلی، حاج باقر بحرینی مطلق، سید حسین حسینی وعبدالکریم بنی کمال و… زخمی شدند.
در جریان انقلاب اسلامی مردم نظرآقا در استان بوشهر پیشگام بودند.
در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هم مردم نظرآقا همگام با سایر نقاط ایران در جبهه‌های جنگ حضور فعالی داشتند که با تقدیم ۱۲ نفر وفاداری خود در دفاع از میهن را به اثبات رساندند.
تمامی مطالب از کتاب میراث های معنوی در روستای نظرآقا (نوشته حیدر رضانیا) گرفته شده است.
اسلام‌آباد، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۳نفر (۵۲خانوار) می‌باشد.
جتوط، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٫۰۶۳ نفر (۲۳۱ خانوار) بوده‌است.
دورودگاه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
اما درست است که درودگاه یک اثر باستانی در آن پیدا شده اما مردمش بی تمدن ترین مردم استان بوشهر هستند امیدوار هستیم که این بی تمدنی از سر این روستای نسبتا متمدن بوده رفع شود و دوباره متمدن شود
شهرستان دشتستان در ناحیه آب وهوایی نیمه صحرایی جنوب ایران وحاشیه شمالی خلیج فارس با طول ۵۱ درجه و ۱۴ دقیقه وعرض ۲۹ درجه و ۱۷ دقیقه وارتفاعی حدود ۶۲ متر ازسطح دریا قرار دارد. دمای هوا در کل منطقه با حداکثر مطلق ۵۰ درجه و حداقل ۲درجه درجلگه و ۲۳درجه درمناطق کوهستانی بین شهرهای استان از موقعیتی عالی و مرکزیتی طبیعی و ایدآل برخوردار است.
روستای درودگاه تقریباَ در ۱۴ کیلومتری شمال غربی برازجان یا چهارکیلومتری جاده برازجان ـ گناوه روستایی قرار دارد.
ارتفاع آن از سطح دریا ۳۷ متر ویکی از قدیمی‌ترین روستاهای دشتستان است که آثارتاریخی مهمی در نزدیکی آن قرار دارد.
پیرامون وجه تسمیه درودگاه دوعقیده ابراز کرده‌اند که باعث وجود دو رسم‌الخط برای نام روستا نیز شده‌است (دورودگاه و درودگاه):
۱) این روستا محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالکی است، لذا آنجا را دورودگاه گفته‌اند؛ یعنی دو + رود + گاه = محل برخورد دو رود.
دو رودخانه شاپور و دالکی در دو طرف روستا قرار دارند و در قسمت جنوب غذبی روستا به هم می‌پیوندند و رودخانه حله را تشکیل می‌دهند که در نهایت به خلیج فارس می‌ریزد.
۲) با توجه به آثار به دست آمده از یک کاخ واحتمالاَ یک آتشکده ممکن است در این محل یکی از آتشکده‌های ارج دار منطقه قرار داشته که آیین‌های خاص ونیایش‌های ویژه در آن برگزار می‌گردید، با این وصف درودگاه به معنی محل درود و سلام و نیایش می‌باشد.
شکل رسمی و متداول رسم‌الخط نام روستا «درودگاه» می‌باشد.
این روستا در دهستان زیرراه قرار دارد.
طبق آمار جدید از دهیاری روستای درودگاه، جمعیت این روستا ۳۲۰۰ نفر شامل جمعیت مرد۱۶۵۰ ـ تعدادجمعیت زن ۱۵۵۰در۷۲۴ خانوار جای گرفته‌اند.
رود شاپور (گرانیس):
این رود ازکوه‌های جنوب غربی شیراز به نام کهمره سرچشمه می‌گیرد و درتنگ چوگان بعد از دریافت رنجان رود، رودشاپور خوانده می‌شود و در همین محل آب خط لوله سوم استان بوشهر از این چشمه‌های آهکی تأمین می‌شود. رود شاپور بعد از دشت چروم و خشت به بخش شبانکاره وارد می‌شود و در بخش سعدآباد به وسیله سد انحرافی شبانکاره برای آبیاری نخلستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این رود در جنوب روستای درودگاه به رود دالکی می‌پیوندد و رود حله راتشکیل می‌دهد.
رود دالکی :
رود دالکی از رودخانه‌های جاری در استان فارس و استان بوشهر می‌باشد. جغرافی نویسان در گذشته، رودخانه دالکی را به نام " رود اخشین " نیز نامیده‌اند.
رود دالکی یک رود دایمی به طول ۲۲۵ کیلومتر است که شیب متوسط آن ۸/۰ درصد است. این رود که حوزه آبریز آن حله است در مسیر کلی خود که به سمت جنوب غربی است، از شهرستان‌های کازرون، دشتستان و بوشهر در استان‌های فارس و بوشهر عبور می‌کند.
رود دالکی پس از عبور از شهر وحدتیه و بعضی روستاهای بخش سعدآباد به روستای درودگاه می‌رسد و در جنوب غربی روستا به رود شاپور پیوسته و رود حله را تشکیل می‌دهند. مردم بومی روستا، این رود را به دلیل آب شور آن، رود «شور» می‌نامند.
رود حله:
رود حله ازپیوند دورود دالکی وشاپور در درودگاه تشکیل می‌شود. این رود دائمی است و در شمال شرقی روستای کره بند به دو شاخه شمالی وجنوبی تقسیم می‌شود که شاخه جنوبی آب تالاب حله راتشکیل می‌دهد وتداخل آب شور و شیرین در این تالاب سبب شده‌است که انبوهی ازگیاهان آبزی وحاشیه‌ای درمنطقه ایجاد شوند و محیطی مناسب برای پرورش میگو که نقش اقتصادی مهمی در استان بوشهر به عهده دارند، در مصب همین رود ایجاد شده‌اند.
روستای درودگاه دارای ۵ مسجد و دو حسینیه و یک امامزاده می‌باشد.
امامزاده شاه قطب الدین حیدر بن موسی الکاظم، برادر علی بن موسی الرضا می‌باشد.
بنای اولیه مزار امامزاده شاه قطب الدی حیدر بیش از یکصد سال قدمت داشته‌است که با گذشت زمان دچار فرسایش و تخریب شده‌است. در سال ۱۳۷۰ بنای کنونی مزار با مصالح بلوک، سیمان و بتن تجدید بنا شده‌است.
مزار در منطقه تاریخی ـ فرهنگی کاخ داریوش (حدوداً با یک کیلومتر فاصله) قرار دارد که با توجه به وجود رودخانه و درختان نخل، از نظر طبیعی و تاریخی هم دارای جاذبه‌های اثرگذار می‌باشد.
کاخ هخامنشی بردک سیاه
کاخ زمستانی داریوش اول هخامنشی در میان نخلستان‌های اطراف روستای دورودگاه واقع شده‌است.
این کاخ از نوع سنگ سیاه و سفید ساخته شده و دارای ده ستون در دو ردیف پنج تایی است و سبک وشیوه معماری دوره هخامنشی را دارد. چون زیرسازی پایه ستون‌های به جامانده از این کاخ ازسنگ سیاه است، این کاخ را به نام سنگ سیاه، «بردک سیاه» نام‌گذاری کرده‌اند.
این کاخ از بقایای شهر باستانی تموکن (هخامنشیان) است. این محل در محل کنونی روستای درودگاه و روستای جتوط قرار داشته‌است. بخشی از بقایای شهر تاریخی تموکن در روستای جتوط نیز وجود دارد.
از کاخ بردک سیاه به عنوان عمارت زمستانی هخامنشیان یاد می‌شود؛ اما قرار گرفتن این کاخ که احتمالاً وسعتی برابر با تخت‌جمشید داشته (و شاید بزرگتر) در نزدیکی خلیج فارس، می‌تواند بیانگر موقعت استراتژیک آن باشد.
از بزرگی و وسعت بردک سیاه چیزی باقی نمانده‌است. این کاخ هخامنشی اکنون به زیر نخل‌ها رفته و بخش زیادی از آن تخریب شده‌است. به گفته «احسان یغمایی»، باستان‌شناس و سرپرست هیئت کاوش‌های بردک سیاه، از ۵ تپه باستانی بردک سیاه تنها بخش کوچکی از یک تپه باقی مانده‌است. این درحالی‌است که کاوش‌ها در بخش باقی‌مانده هم نادیده گرفته شده و متوقف است.
کشف نقش برجسته‌ای، احتمالاً متعلق به داریوش، درست مشابه نقش داریوش در کاخ تخت‌جمشید یکی از مهم‌ترین دستاوردهای کاوش‌های باستان‌شناسی در بردک سیاه بوده‌است.
اما نتایح کاوش‌ها به اینجا ختم نمی‌شود؛ پیدا شدن ۴ تکه ورقه طلا که در مجموع ۳ کیلو و ۲۰۰ گرم وزن دارد و روی هم «تا» خورده‌است، یکی از مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی محسوب می‌شود. به نظر می‌رسد که این ۴ تکه طلا به عمد زیر یکی از پایه ستون‌ها مدفون شده بود که باستان‌شناسان پس از ۲۵۰۰ سال آن را یافتند.
تای این ۴ تکه طلا هرگز باز نشد و تا مدت‌ها به صورت امانی در بانک تجارت بوشهر نگهداری می‌شدند. این درحالی است که این طلاها اهمیتی جهانی دارند و امکان دارد پس از بازگشایی حاوی نوشته‌ای باشند.
کشف تالار ستون‌دار با ۲۴ پایه ستون یکی دیگر از دستاوردهای کاوش‌های باستان‌شناسی است. در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی بوشهر با ایجاد پوشش حفاظتی سعی در نگهداری این پایه ستون‌ها دارد.
هرچند نگهداری و حفاظت از باقی‌مانده کاخ بردک سیاه و بخش‌های کاوش شده انجام می‌شود، اما بخش زیادی از این محوطه در زیر نخلستان‌ها واقع شده و هرچند میراث بوشهر نخل‌ها را خرید تا کاوش‌ها ادامه داشته باشد، اما این اتفاق تاکنون برای نجات این محوطه هخامنشی رخ نداده‌است.
انجمن میراث فرهنگی روستای درودگاه از سال ۱۳۸۷ تا کنون، هر ساله در روزهای آغازین سال شمسی، در محل آثار باستانی بردک سیاه روستای درودگاه مراسم جشن نوروزی برگزار می‌کند و میزبانِ مسافران، میهمانان و شرکت کنندگان بومی و غیر بومی هستند.
روستای درودگاه در یک موقعیت خاص واقع شده و دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی هست، شرایط خاص جغرافیایی و وجود نخلستان‌های اطراف و آثار باستانی بردک سیاه باعث شده گردشگران داخلی و حتی خارجی مخصوصاً در ایام تعطیلات نوروز این روستا را از نزدیک ببینند.
جاذبه‌های گردشگری روستای درودگاه عبارتند از:
زیرراه، روستایی است از توابع بخش سعدآباد در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان زیرراه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۶نفر (۳۱خانوار) می‌باشد. و اکنون در سرشماری ۱۳۹۵ دارای ۹۳ نفر جمعیت می‌باشد.
این روستا همچنان در محدوده قدیم و پیشین خود بر قسمتی از پهنهٔ مرتفع نسبت به زمین‌های مجاور و از چند طرف محصور در بین دره و رودخانه شاپور می‌باشد. گرچه برخی از مورخان مانند دکتر احمد اقتداری مشهور به پدر مطالعات خلیج فارس که در دهه ۴۰ خورشیدی برای تهیه و نگارش کتاب ""آثار شهرهای باستانی سواحل و جزایر خلیج فارس و دریای عمان"" مدتی را در این روستا به پژوهش گذرانده‌است، این نقطه را احتمالاً محل برخورد دو رودخانه می‌داند، به معنای دیگر آنکه در دره‌ها نیز آب بسیار و عمیقی جاری بوده‌است که از لحاظ سوق الجیشی به این نقطه اهمیت می‌داده‌است.
در حال حاضر این روستا دارای مسجد و مدرسه ابتدایی مختلط می‌باشد.