moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او در سال ۲۰۱۷ با بازی در فیلم‌های لیدی برد به کارگردانی گرتا گرویگ، متخاصمان از اسکات کوپر و نهایتاً با بازی در نقش اول فیلم لوکا گوادانینو به نام مرا با نام خودت صدا بزن توجهٔ بسیار زیادی را به خود جلب کرد. برای بازی در فیلم گوادانینو او تحسین منتقدان و اصحاب رسانه را برانگیخت و نامزد جایزه‌های اسکار، گلدن گلوب، اتحادیهٔ بازیگران سینما، بفتا و انتخاب منتقدان بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او سومین بازیگر مرد جوان نامزد شده در این شاخه و جوان‌ترین از سال ۱۹۳۹ است. در سال ۲۰۱۸، شالامی تنها در فیلم پسر زیبا بازی کرد. او برای بازی در این نقش در هفتاد و ششمین مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
شالامی تجربهٔ بازی در تئاتر را نیز دارد. او در نمایش فرزند ولخرج، نوشتهٔ جان پاتریک شنلی به روی صحنه رفت و به خاطر هنرنمایی‌اش نامزد جایزهٔ لوسیل شد.
به‌عنوان یک کودک بازیگر او در چندین تبلیغ و دو فیلم کوتاه ترسناک حضور داشت و سپس با حضور در نقش یک قربانی قتل در سریال پلیسی نظم و قانون (۲۰۰۹) در تلویزیون آغاز بکار کرد. در همان سال ۲۰۰۹ او نقشی کوتاه در فیلمی تلویزیونی که برای شبکهٔ سی.بی. اس ساخته شده بود حضور داشت. در سال ۲۰۱۱ او در تئاترهای خارج از برادوی آغاز بکار کرد. در سال ۲۰۱۲ او با حضور در سریال‌های دردهای سلطنتی و میهن که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، بازی کرد.
در ۲۰۱۴ او در نقش تام کوپر، پسر متیو مک کاناهی در فیلم میان ستاره‌ای به کارگردانی کریستوفر نولان بازی کرد. در سال ۲۰۱۵ او با بازی در فیلم «یک و دو» در نقش زک بازی کرد. این فیلم در جشنوارهٔ فیلم برلین به نمایش درآمد. در ۲۰۱۵ در فیلم عاشق کوپرها باش در کنار دایان کیتون و جان گودمن ایفای نقش کرد که تحسین چندی از منتقدان را در پی‌داشت.
او همچنین در فیلم سینمایی خانم استیونز (۲۰۱۶) بازی کرد و مورد تحسین قرار گرفت و استیون هولدن منتقد نیویورک تایمز او را با جیمز دین مقایسه کرد.
در ۲۰۱۷ در فیلم لوکا گوادانینو به نام مرا با نامت صدا کن که از روی رمانی به همین نام نوشتهٔ آندره آسیمان است، همراه با آرمی همر نقش‌آفرینی کرد. این فیلم در جشنوارهٔ فیلم ساندس به نمایش درآمد که بازی شالامی تحسین منتقدان را در پی داشت. او برای بازی در این فیلم نامزد بهترین بازیگر مرد درام در گلدن گلوب و همچنین بهترین نقش اول مرد در اسکار شد؛ و در ادامهٔ ۲۰۱۷ در فیلم «شب‌های داغ تابستانی» ظاهر شد؛ و در پایان سال ۲۰۱۷ لیدی برد به کارگردانی گرتا گرویگ در کنار سیرشا رونان ایفای نقش کرد.
شالامی در نیویورک و کالیفرنیا زندگی می‌کند. با وجود پوشش قابل توجه از سوی رسانه‌ها و عموم، او به‌ندرت در خصوص جنبه‌های عاشقانه زندگی شخصی خود صحبت می‌کند.
شالامی از طرفداران ورزش است و در کودکی آرزو داشت که بازیکن حرفه‌ای فوتبال شود. او حامی مادام‌العمر نیویورک نیکس و تیم فوتبال سن-اتین فرانسه است. شالامی همچنین از طرفداران موسیقی هیپ هاپ است، و رپر کید کادی را بزرگ‌ترین الهام‌بخش حرفه‌ای خود می‌داند.
Chalamet برای بازی در فیلم Call Me by Your Name نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او همچنین نامزد جایزه بفتا، جایزه گلدن گلوب، جایزه انجمن بازیگران سینما و جایزه فیلم منتخب منتقدان، همه برای بهترین بازیگر مرد شد. در همان فصل جوایز، شالامه برای نقش مکمل در فیلم لیدی برد به رسمیت شناخته شد و نامزد دریافت جایزه فیلم منتخب منتقدان برای بهترین گروه بازیگری و جایزه انجمن بازیگران نمایشگر برای اجرای فوق‌العاده توسط بازیگران در یک فیلم سینمایی همراه با بقیه شد. از بازیگران. برای کارش در Beautiful Boy، او نامزد جایزه گلدن گلوب، جایزه بافتا، جایزه انجمن بازیگران نمایشگر، و جایزه انتخاب منتقدان، همه برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
الیویا تیلور دادلی یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی ، خاطرات چرنوبیل و جادوگران شهرت دارد.
دادلی در مورو بی، کالیفرنیا متولد شد و اولین نقش اصلی فیلم خود را در فیلم ترسناک خاطرات چرنوبیل ۲۰۱۲ به دست آورد. در سال ۲۰۱۳، در فیلم درام شیطانی نوارهای واتیکان نقش یک قربانی به نام آنجلا هولمز را بازی کرد
ایفای نقش دادلی در این فیلم، توجه مثبتی را از نیکلاس رپولد، ناظر نیویورک تایمز کسب کرد. فیلم‌های قابل توجه دیگر دادلی شامل دمبل‌ها، و برتری است. نقش‌های تلویزیونی دادلی شامل نمایش‌هایی در و پرورش شکست‌خورده است. در اوت سال ۲۰۱۵، او نقش آلیس را به‌طور منظم در سریال فانتزی درام علمی تخیلی، جادوگران به دست آورد. در اواسط سال ۲۰۱۶، دادلی در فصل دوم سریال آکواریوس در یک نقش مهمان، در مقابل دیوید دوکاونی بازی کرد.
جیسون رالف یک بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی اهل ایالت مک‌کینی، تگزاس است که بیشتر برای ایفای نقش کوئنتین کولدواتر در مجموعه تلویزیونی جادوگران شهرت دارد.
او در سال ۲۰۱۴، نقش یان تامپسون در فیلم «یک سال بسیار خشن» را بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ نیز ایفاگر نقش هریسون دالتون، پسر رئیس‌جمهور دالتون را در ۵ قسمت از سریال تلویزیونی «خانم وزیر» و نقش مایک ویکری در ۱۰ قسمت از مجموعه تلویزیونی «آکواریوس» بود. در همان سال رالف به عنوان کوئنتین کلدواتر، یکی از نقش‌های اصلی در سریال درام تخیلی جادوگران بازی کرد، این مجموعه در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و در اوایل ۲۰۲۰ به پایان رسید.
رالف از سال ۲۰۱۸، در نقش دوره ای جیک دورکس به بازیگران سریال "جوان‌تر پیوست."
در سال ۲۰۱۸ گزارش شد که رالف با بازیگر ریچل بروزناهان ازدواج کرده‌است، اما بروزناهان بعداً در اوایل سال ۲۰۱۹ فاش کرد که آنها قبل از عمومی شدن روابطشان آنها «سالها با هم ازدواج کرده بودند.» هر دو در مراسم جوایز گلدن گلوب در سال ۲۰۱۹ شرکت کردند، جایی که وی در طی سخنرانی از وی تشکر کرد.
مقاومت در جزایر مانش تحت اشغال آلمان () در جنگ جهانی دوم در ابتدا بسیار محدود بود هنگامی که جزایر مانش توسط آلمان‌ها اشغال شد تعداد زیادی سرباز آلمانی در این جزایر پیاده شدند. گفته شده‌است که در مقابل ۲ تا ۳ غیرنظامی، یک سرباز آلمانی در این جزایر وجود داشته‌است. این وضعیت نشان دهنده شدت مجازات‌های اعمال شده توسط اشغالگران در این جزایر است که تنها می‌توانستند دست به مقاومت‌های غیر خشونت‌آمیز بزنند. در چنین شرایطی بود که نزدیک به بیست غیرنظامی در برابر اشغالگران مقاومت کردند.
جزایر مانش جزایر متعلق به انگلستان در کانال مانش است که در ۱۶ تا ۴۸ کیلومتری ساحل فرانسه و حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب انگلیس قرار دارد. مساحت این جزایر ۱۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۵۶ هزار نفر برآورد شده‌است.
در سپتامبر ۱۹۳۹ تا مه ۱۹۴۰ که بریتانیا علیه آلمان اعلام جنگ کرده بود، تعدادی از ساکنین جزایر مانش به‌طور داوطلبانه برای نیروهای مسلح انگلستان می‌جنگیدند یا در صنایع جنگی این کشور شرکت می‌کردند. این در حالی بود که مردم انگلستان برای گذراندن تعطیلاتشان به جزایر مانش می‌آمدند.
در ۱۰ می ۱۹۴۰، آلمان نازی به فرانسه و کشورهای جنوب آن حمله کرد. تاکتیک‌های رعد و برق (نیروی رعد و برق) آلمان‌ها قدرت‌های غربی را غافلگیر کرد. در زمان استعفای پل رینو نخست‌وزیر فرانسه در روز ۱۶ ژوئن، روشن بود که پیروزی آلمان در نبرد فرانسه اجتناب ناپذیر است. در جزایر مانش، غیرنظامیان نسبت به عواقب ناشی از باقی ماندن در خانه‌هایشان نگران بودند، اما مقامات دولتی به آن‌ها گفتند که در خانه‌هایشان باقی بمانند. به مقامات ارشد نیز دستور داده شد تا به منظور جلوگیری از ترس مردم و حفظ نظم در جزایر باقی بمانند. در ۱۵ ژوئن، دولت بریتانیا تصمیم گرفت که نیروهایش را از این جزایر تخلیه کند. در تاریخ ۲۰ ژوئن برای تخلیه غیرنظامیان قایق آورده شد ولی برای جلوگیری از ترس مردم همچنان به آن‌ها گفته می‌شد که در محل باقی بمانند و تنها زنان و کودکان تخلیه شوند.
در مجموع ۱۷٬۰۰۰ نفر از جزیره گورنسی، ۶٬۶۰۰ نفر از جزیره جرزی و تمامی ۱۴۰۰ نفری که در جزیره آلدرنی بودند به انگلستان رفتند. تخلیه این تعداد مقاومت در جزایر را تضعیف کرد بطوری‌که آلمانی‌ها در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۰به این جزایر فرود آمدند و آن‌ها را تصرف کردند.
در ژوئیه ۱۹۴۰ تعداد کمی از پرسنل نظامی که در جزایر به دام آلمان‌ها افتاده بودند شناسایی و به اردوگاه‌های کار زندانیان جنگی فرستاده شدند. یک سال بعد، همه افسران ارتش آموزش دیده در این جزایر، بسیاری از افراد بازنشسته انگلیسی، یا کسانی که در جنگ جهانی اول شرکت کرده بودند بودند شناسایی شدند. کسانی که باقی‌مانده بودند سربازان سالخورده و مردان و زنان غیرنظامی بی سلاحی بودند که با انگلستان هم ارتباط نداشتند.
یکی از پژوهشگران بنام لوئیز دو ویلمورن می‌گوید که درصد جمعیت فعال در برابر اشغالگری آلمان‌ها در سایر کشورهای اروپایی ۰٫۶ تا ۳ درصد بود در حالی که این رقم در جزایر مانش قابل مقایسه نیست.
از ۶۶۰۰۰ نفری که در زمان جنگ در جزایر مانش ساکن بودند حدود ۴۰۰۰ نفر به دلیل نقض قوانین (حدود ۲۶۰۰ نفر در جزیره جرزی و ۱۴۰۰ نفر در جزیره گورنسی) محکوم شدند، اگر چه بسیاری از آن‌ها به جای مقاومت دست به اعمال جنایتکارانه زده بودند ولی ۵۷۰ زندانی به زندان‌ها و اردوگاه‌های قاره‌ای فرستاده شدند و حداقل ۲۲ نفر از ساکنان جزیره جرزی و ۹ نفر از ساکنان متهم جزیره گورنسی از اردوگاه‌های آلمان‌ها هرگز بازنگشتند. لوئیز ویلمورن عقیده داشت که بیش از ۲۰۰ نفر در جزیره جرسی به فرار افراد یا کسانی که در شبکه‌های فرار فعالیت داشتند کمک می‌کردند.
دولت بریتانیا دستور داده بود که رهبران مردم و افسران ساکن در جزایر در محل باقی بمانند و وظایف خود را به نفع ساکنان انجام دهند. دولت انگلیس در اواخر ژوئن سال ۱۹۴۰، این جزایر را غیرنظامی کرده بود و برای شکل‌دادن به مقاومت در برابر نازی‌ها کار ویژه‌ای انجام نداد.
تلاش برای مقاومت سازمان یافته نبود، آنهایی که مقاومت می‌کردند از طریق شبکه‌های اجتماعی سنتی با هم در ارتباط بودند.
عدم وجود احزاب سیاسی و ضعف اتحادیه‌های کارگری به این معنی بود که شبکه‌های سیاسی تسهیل‌کننده مقاومت که در کشورهای اروپایی وجود داشت در جزایر مانش وجود نداشت. غرور میهن پرستانه مردم ساکن جزایر بیشتر صرف باقی ماندن می‌شد تا مقاومت کردن. تماس‌های شخصی بین زندانیان فراری و خانواده‌هایی که به آن‌ها کمک کرده بودند تا حدی ادامه داشت. کمونیست‌ها و سربازان فراری، به ساکنان جزایر با بی اعتنایی نگاه می‌کردند و نمی‌توانستند به آن‌ها تکیه کنند؛ ولی در مواجهه با موانع جدی در برابر مقاومت علیه آلمان‌ها بعضی از ساکنان کمک به فراریان را به عنوان تنها راه عملی مقاومت می‌دیدند. در دیگر کشورهای اشغال شده، کسانی که به قربانیان نازیسم، یهودی‌ها و فراریان از خدمت اجباری کمک می‌کردند دوستان، همسایگان، خانواده‌ها یا کسانی بودند که در محیط اجتماعی خودشان بودند.
نورمن لو بروک از حزب کمونیست جزیره جرزی (JCP) رهبری یک گروه مقاومت به نام جنبش دموکراتیک جرزی (JDM) را بدست گرفت. مقاومت به بسیاری از کارگران اجباری شوروی که آلمانی‌ها به جزیره آورده بودند کمک کرد. حزب کمونیست جزیره جرزی و اتحادیه حمل و نقل و کارگران، کارهای تبلیغی را شروع کردند. با کمک یکی از نیروهای جدا شده آلمانی بنام پل مالباخ، مقاومت موفق شد تا در میان نیروهای نظامی آلمان نافرمانی ایجاد کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد که آن‌ها ۱ مه ۱۹۴۵ را به عنوان تاریخ شورش نیز تعیین کرده بودند.
پیتر تیب تاریخ‌دان انگلیسی عقیده دارد که نیروهای مقاومت در انفجار هتل کاخ و دیگر اماکن در جزایر مانش دست داشته‌است؛ در حقیقت احتمال بیشتری وجود دارد که آن‌ها می‌خواستند هتل کاخ را به آتش بکشند. به نظر می‌رسد حزب کمونیست جزیره جرزی برنامه‌های زیادی را برای مقاومت سازمان یافته در دست انجام داشت.
مقاومت در جزایر مانش شامل مقاومت غیرفعال، خرابکاری‌های جزئی، پناه دادن و کمک به کارگران فراری و انتشار نشریه‌های زیرزمینی حاوی اخبار رادیو بی‌بی‌سی بود. عناصر مقاومت در صورتی‌که دستگیر می‌شدند، مورد مجازات‌های شدیدی قرار می‌گرفتند. این مقاومت از ابتدای اشغال جزایر توسط آلمانها شروع شد. این مقاومت با مشکلات متعددی نیز روبرو بود. یکی از این مشکلات تبلیغ مقاومت بود. هیچ فرستنده رادیویی برای شهروندان غیرنظامی موجود در جزایر مانش وجود نداشت، زیرا وجود فرستنده نیاز به مجوز داشت. تمامی صاحبان ساختمان‌ها در جزایر مانش برای مقامات آلمانی شناخته شده بودند، و بریتانیا نیز هیچ تلاشی برای بردن یک ایستگاه رادیویی به جزایر مانش نکرد در نتیجه در طول جنگ جزایر مانش از تماس با بریتانیا محروم بود.
در جزایر مانش جنبش مقاومت مسلحانه وجود نداشت. این به عوامل متعددی از قبیل غیرنظامی کردن جزایر توسط دولت انگلیس در سال ۱۹۴۰، جدایی فیزیکی جزایر، تراکم نیروهای نظامی آلمانی (یک آلمانی در مقابل دو ساکن)، کوچک بودن جزایر که مانع می‌شد گروه‌های مقاومت بتوانند مخفی گاه داشته باشند برمی‌گشت. علاوه بر این اغلب کسانی که آموزش‌های نظامی دیده بودند به نیروهای نظامی انگلیس یا فرانسه پیوسته بودند.
اقدامات ناچیز خرابکارانه مانند قطع سیم‌های تلفن باعث می‌شد که آلمانها دست به مجازات جمعی ساکنان بزنند ولی با این وجود ساکنان جزایر دست به مقاومت‌های فردی می‌زدند.
با توجه به مساحت کوچک این جزایر، اکثر مقاومین جان خودشان را برای نجات دیگران به خطر می‌انداختند. دولت بریتانیا به دنبال سیاست تشویق مقاومت در جزایر مانش بود. دلیل این سیاست انگلیس این واقعیت بود که مقاومت در برابر چنین محدودیت‌هایی که در جزایر وجود داشت بعید بود که بدون استفاده از تلاش‌های نظامی مؤثر باشد.
مری اوزان یکی از اعضای ارتش رستگاری که با دستور آلمان‌ها مبنی بر اجرا نشدن نیایش در فضای باز مخالفت کرد توسط آن‌ها زندانی شد و نهایتاً در آوریل سال ۱۹۴۳ در سن ۳۷ سالگی در زندان درگذشت. شجاعت او باعث شد که نمونه‌ای برای دیگران شود.
کوهو یک روحانی مسیحی که هر هفته در کلیسا موعظه می‌کرد اخبار بی‌بی‌سی را به موعظه‌هایش اضافه می‌کرد تا جمع پیرامونش را به مقاومت تشویق کند. او در مارس ۱۹۴۳ در حالی که موعظه می‌کرد دستگیر شد، به آلمان فرستاده شد و در اردوگاه اس اس‌ها در سپتامبر ۱۹۴۴ در اثر گرسنگی درگذشت.
دو هنرمند یهودی فرانسوی ساکن در جزایر مانش، با استفاده از گزارش‌های بی‌بی‌سی بولتن‌های ضد آلمانی را از انگلیسی به آلمانی ترجمه می‌کردند و با لباس مبدل در جزیره جرزی وارد مراسم نظامی آلمان‌ها می‌شدند و جزوات را در جیب سربازان، روی صندلی‌ها یا در بسته‌های سیگار می‌گذاشتند. آن‌ها در بولتن‌هایشان سربازان آلمانی را تشویق می‌کردند تا افسران خود را بکشند. این دو هنرمند توسط همسایه‌شان لو رفتند و در اواخر سال ۱۹۴۴ توسط آلمان‌ها دستگیر و محکوم به اعدام شدند، مداخله قاضی دادگاه جرزی باعث شد تا حکم آن‌ها از اعدام به زندان تخفیف پیدا کند.
دکتر نول مک کینستری، پزشک اهل ایرلند شمالی خانه خود را در اختیار فراریان قرار می‌داد. او همچنین با تهیه گزارش‌های غیرواقعی و آمارهای جعلی، تلاش می‌کرد که امکانات بیشتری را برای عناصر مقاومت تهیه کند.
عده‌ای دیگر برای افراد فراری کارت‌های هویت جعلی تهیه می‌کردند تا بتوانند از دست آلمان‌ها فرار کنند. بعضی‌ها به فراریان انگلیسی آموزش می‌دادند در نتیجه بعضی فراریان که می‌توانستند به خوبی انگلیسی صحبت کنند قادر بودند به راحتی در مناطق مختلف تردد کنند و فعالیت‌هایشان را بدون تعقیب شدن انجام دهند.
در تاریخ ۹ مارس ۲۰۱۰، پادشاهی بریتانیا جایزه قهرمانی هولوکاست را به ۲۵ نفر از ساکنان جزایر که به قربانیان هولوکاست کمک کرده بودند اهدا کرد. به عقیده فردی کوهن تاریخ‌دان بریتانیایی این اولین بار بود که دولت انگلستان قهرمانی ساکنان جزایر مانش را در زمان اشغال توسط آلمان‌ها به رسمیت شناخت.
در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰، بمب افکن‌های هاینکل آلمان بندرهای سنت پیتر و سنت هلیر را بمباران کرده ۳۸ نفر را کشتند و ۴۵ غیرنظامی را زخمی کردند
در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۴۰، شانزده سرباز فرانسوی جوان، با یک قایق قصد پیوستن به نیروهای فرانسوی در انگلستان را کردند. به دلیل عدم آشنایی با دریانوردی و بدی آب و هوا آن‌ها را مجبور کرد که در جزیره گورنسی فرود بیایند. آن‌ها داشتند ترانه مارسی یز را می‌خواندند که توسط آلمان‌ها دستگیر شدند. شش نفر از آن‌ها برای محاکمه به جرسی منتقل شدند
در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، هیتلر مرد، پرچم‌های آلمان در جزایر مانش به حالت نیمه افراشته درآمد و پرچم احزاب مخالف به‌طور آشکارا در این جزایر برافراشته شد. دادگستری جزیره جرزی خواستار آرامش شد.
در ۷ ماه مه مقامات قضایی جزیره جرزی به زندان این جزیره رفتند و ۳۰ زندانی سیاسی را آزاد کردند. پیامی توسط فرماندهی جنوب به فرمانده آلمانی‌ها در جزایر مانش داده شد. در این پیام آمده بود کشتی‌ها به زودی خواهند رسید و آلمان‌ها باید تسلیم شوند.
پاسخ آلمانی‌ها این بود که آن‌ها دستورها را از فرمانده آلمانی شان می‌گیرند. اما همه چیز در هشتم ماه مه تغییر کرد، آلمانی‌ها همه زندانیان سیاسی دیگر شامل زندانیان انگلیسی، فرانسوی و آمریکایی و همه زندانیان آلمانی در جزایر مانش را آزاد کردند.
هفتمین دوره جشن خانه سینمای ایران در تاریخ ۲۲ شهریور ماه ۱۳۸۲ در تالار وحدت برگزار شد.
کارینا یک لبهٔ غضروفی است که در ناحیهٔ تقسیم نای وجود دارد. این قسمت در انتهای نای قرار دارد، غشای مخاطی کارینا حساس‌ترین قسمت تراشه است که باعث رفلکس سرفه می‌شود. کارینا در امتداد مهره سینه ای پنجم قرار دارد.
من را با نامت صدا کن () فیلم درام عاشقانهٔ بلوغِ سالِ ۲۰۱۷ به کارگردانی لوکا گوادانینو است. فیلم‌نامهٔ آن به‌دست جیمز آیووری بر اساس رمان ۲۰۰۷ به همین نام اثر آندره اسیمن نوشته شده‌است. این فیلم پس از "من عشق هستم" (۲۰۰۹) و "شیرجه" (۲۰۱۵) آخرین قسمت در سه‌گانهٔ موضوعی «تمایل» ساختهٔ گوادانینو است. داستان فیلم در سال ۱۹۸۳ در شمال ایتالیا می‌گذرد و رابطهٔ عاشقانهٔ میان پسری ۱۷ ساله به‌نام الیو پرلمن (تیموتی شالامی) و دانشجوی ۲۴ ساله به‌نام الیور (آرمی همر) را روایت می‌کند. مایکل استولبارگ، آمیرا کاسار، استر گارل و ویکتوئار دو بوئا از دیگر بازیگران این فیلم هستند.
توسعهٔ فیلم در سال ۲۰۰۷ که تهیه‌کنندگان پیتر اسپیرز و هوارد روزنمن حق اقتباس رمان اسیمن را برای مدتی اجاره کردند، آغاز شد. آیووری برای کارگردانی مشترک پروژه با گوادانینو انتخاب شده بود، اما در سال ۲۰۱۶ کنار رفت. گوادانینو به عنوان فیلم‌نامه‌خوان به پروژه ملحق شده بود و در نهایت تنها کارگردان و یکی از تهیه‌کنندگان آن شد. "من را با نامت صدا کن" توسط چندین شرکت بین‌المللی تأمین مالی شد و تصویربرداری آن بین مه و ژوئن ۲۰۱۶ عمدتاً در شهر و "کومونه" کرما، لومباردی صورت گرفت. سازندگان فیلم هفته‌ها را صرف تزئین ویلا آلبرگونی (یکی از مکان‌های اصلی فیلم‌برداری) کردند. گوادانینو ساخت موسیقی متن فیلم که شامل دو قطعه اصلی از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی سوفیان استیونز است را بر عهده داشت.
حق توزیع "من را با نامت صدا کن" پیش از افتتاحیهٔ آن در جشنوارهٔ فیلم ساندنس در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۷ به‌وسیلهٔ سونی پیکچرز کلاسیکس به‌دست‌ آمد. این فیلم در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷ اکران محدودی را در ایالات متحده آغاز کرد و در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۸ اکران عمومی شد. این فیلم اساساً بابت فیلم‌نامه، کارگردانی، فیلم‌برداری، و نقش‌آفرینی شالامی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. "من را با نامت صدا کن" شماری جایزه و نامزدی کسب کرد که اکثراً در زمینهٔ فیلم‌نامه، کارگردانی، بازیگری و موسیقی بود. این فیلم در مراسم اسکار نامزد دریافت چهار جایزه شامل بهترین فیلم و بهترین بازیگر مرد برای شالامی شد که در آن‌جا جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه اقتباسی را کسب کرد.
در تابستان ۱۹۸۳، الیو پرلمن، پسر ایتالیایی-فرانسوی یهودی ۱۷ ساله، با والدینش در محدودهٔ روستایی شمال ایتالیا زندگی می‌کند. پدر الیو، استاد باستان‌شناسی، از یک دانشجوی ۲۴ سالهٔ آمریکایی یهودی به نام اُلیور دعوت می‌کند تا در طول تابستان با خانواده‌اش زندگی کند و در امور تحصیلی به او کمک کند. الیو، کتاب‌باز درون‌گرا و موسیقی‌دان، در ابتدا فکر می‌کند با الیور، که مطمئن و بی‌خیال به نظر می‌رسد، شباهت چندانی ندارد. الیو بیشتر تابستان را به خواندن، نواختن پیانو و معاشرت با دوستان دوران کودکی خود، کیارا و مرزیا می‌گذراند. در طول مسابقهٔ والیبال، الیور پشت الیو را لمس می‌کند اما الیو او را کنار می‌زند. اما الیو بعداً با دیدن الیور که در حال تعقیب کیارا است، حسادت می‌کند.
الیو و الیور زمان بیشتری را با هم می‌گذرانند، به پیاده‌روی‌های طولانی در شهر می‌روند و پدر الیو را در یک سفر باستان‌شناسی همراهی می‌کنند. الیو بیش از پیش به سمت الیور جذب می‌شود، حتی به اتاق الیور می‌رود تا لباس او را بو کند. الیو در نهایت احساسات خود را به الیور اعتراف می‌کند و او به او می‌گوید که نمی‌توانند در مورد چنین موضوعاتی صحبت کنند. بعداً در مکانی خلوت، آن دو برای اولین بار یکدیگر را می‌بوسند. آن‌ها برای چندین روز صحبت نمی‌کنند.
الیو با مرزیا قرار می‌گذارد و آن دو با هم رابطه جنسی دارند. الیو یادداشتی برای الیور می‌گذارد تا به سکوتشان پایان دهند. الیور نامه می‌نویسد و از الیو می‌خواهد که نیمه شب با او ملاقات کند. الیو موافقت می‌کند و برای اولین بار با هم می‌خوابند. پس از آن، الیور به الیو می‌گوید: «من را با نام خود صدا کن و من تو را با نام خود صدا خواهم کرد». صبح روز بعد، الیو گریه می‌کند که چقدر زمان کمی برای او و الیور باقی مانده‌است. مرزیا پس از اینکه سه روز از او خبری نداشت با الیو روبرو می‌شود. الیو بی‌احساس به مرزیا پاسخ می‌دهد.
با نزدیک شدن به پایان اقامت الیور، والدین الیو که به نظر می‌رسد از پیوند بین آن دو آگاه هستند، توصیه می‌کنند که او و الیور قبل از بازگشت الیور به ایالات متحده با هم از برگامو دیدن کنند و آن‌ها سه روز عاشقانه را با هم سپری کنند. الیو که بعد از رفتن الیور دلش شکسته، با مادرش تماس می‌گیرد و از او می‌خواهد که او را از ایستگاه قطار به خانه ببرد. مرزیا با احساسات الیو همدردی می‌کند و می‌گوید که می‌خواهد با او دوست بماند. پدر الیو با مشاهده غم و اندوه عمیق الیو به اومی گوید که از رابطه‌اش با الیور آگاه بوده و اعتراف می‌کند که در جوانی خود نیز چنین رابطه ای داشته‌است. او از الیو می‌خواهد به جای اینکه خیلی سریع با آن کنار بیاید، از غم و اندوه خود درس بگیرد و رشد کند.
در حین حنوکا، الیور با خانواده الیو تماس می‌گیرد تا به آنها بگوید با زنی که چند سالی است او را می‌بیند نامزد کرده‌است. الیو ناراحت الیور را به نام خود صدا می‌کند و الیور نیز با نامش پاسخ می‌دهد. الیور همچنین می‌گوید که همه چیز را به خاطر می‌آورد. پس از تماس، الیو کنار شومینه می‌نشیند و در حالی که والدین و خدمتکاران شام تعطیلات را آماده می‌کنند، به شعله‌های آتش خیره می‌شود و گریه‌کنان فکر می‌کند.
جادوگران یک سریال تخیلی آمریکایی بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ «لو گروسمن» است که از ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ بر شبکهٔ سای‌فای روی آنتن رفت.
کوئنتین کولدواتر، در دانشگاه جادویی بریکبیلز ثبت نام می‌کند تا به عنوان یک جادوگر آموزش داده شود، جایی که او می‌فهمد که فیلوری، جهان جادویی کتاب‌های کودکانه مورد علاقه او واقعی است و تهدیدی برای بشریت است. در همین حال، زندگی دوست دوران کودکی او جولیا زمانی که او از ورود به این دانشگاه جادویی محروم شد، به فساد کشیده شده و او در جستجوی جادو در جاهای دیگر است.
آتش‌بس ژوئیه ۲۰۱۷ سوریه در هفتم ژوئیه، در حاشیهٔ نشست سران گروه ۲۰ در هامبورگ آلمان توسط دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین رؤسای جمهور آمریکا و روسیه مورد توافق قرارگرفت. این آتش‌بس که از روز یکشنبه ۹ ژوئیه ۲۰۱۷ به اجرا درآمد، مناطق جنوب غربی سوریه؛ بخش‌های نزدیک به مرزهای اردن و اسرائیل را دربرمی‌گیرد و آخرین تلاش بین‌المللی برای صلح در جنگ ۶ ساله سوریه است.ترامپ و پوتین درباره آتش‌بس سوریه به توافق رسیدندSyria ceasefire 'first step' to more robust arrangement: U.S. official
در پی نخستین دیدار رو در روی ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ، رئیسان جمهوری روسیه و آمریکا در حاشیه اجلاس سران ۲۰ در هامبورگ آلمان توافق بر سر ایجاد «مناطق بدون خشونت» در جنوب‌غربی سوریه، صورت گرفت. این آتش‌بس که همزمان با اردن نیز هماهنگ شده‌است از روز یکشنبه ۹ ژوئیه ۲۰۱۷ به اجرا درآمد و مناطق درعا، سویدا و قنیطره در جنوب غربی سوریه؛ نزدیک به مرزهای اردن و اسرائیل را دربرمی‌گیرد. توافق در برقراری این آتش‌بس، با این هدف صورت گرفته که مقدمه‌ای برای برقراری مناطق عاری از جنگ در جنوب سوریه باشد. این آتش‌بس مانند توافق‌های پیشین گروه موسوم به داعش را در بر نمی‌گیرد.نخستین روز از آتش‌بس در جنوب‌غرب سوریه «در آرامش» سپری شدآمریکا: آتش‌بس سوریه ساعت 12 امشب آغاز خواهد شد
بنا به گزارش‌های منتشر شده این آتش‌بس آرامش و سکوت را به جبهه‌های جنوبی سوریه آورده‌است. یک مانیتورکننده گفت: از زمان شروع آتش‌بس در استان‌های درعا، قنیطره و سویدا، درگیری و خمپاره باران متوقف گردیده‌است. رامی عبدالرحمان رئیس دیده‌بان حقوق بشر که در بریتانیا مستقر است همین موضوع شروع آرامش را در سه استان بالا تأیید کرد.
سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه گفت که ”این توافق شامل تأمین ورود کمکهای انسانی و اجرای تماس بین اپوزیسیون در این منطقه و مرکز نظارت که ساختن آن در امان در جریان است، می‌باشد.
دیدبان حقوق بشر سوریه و یک مسئول در اپوزیسیون گفت که از زمان شروع آتش‌بس در صبح روز یکشنبه ۹ ژوئیه تاکنون، حملات هوایی و درگیری در جنوب غربی سوریه رخ نداده‌است رامی عبدالرحمان، مدیر دیدبان گفت که همزمان با به جریان افتادن این توافق در ظهر یکشنبه، آرامش سراسر جنوب سوریه را فراگرفته است.
سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، گفت که دژبان‌های آن کشور، با همکاری اردن و ایالات متحده، بر روند ترک تخاصم نظارت خواهند کرد. عصام الریس، سخنگوی گروه موسوم به جبهه جنوب که از پشتیبانی ائتلاف به رهبری آمریکا برخوردار است، نیز گفت آرامش نسبی برقرار بوده‌است.
در حالیکه ملل متحد تلاش می‌کند با تمرکز بر گفتگو روی مسائل قانون اساسی و قانونی مربوط به روند سیاسی، در دور هفتم به یک پیشرفت دست پیدا کند، روز ۱۰ ژوئیه دور جدید مذاکرات سوریه در ژنو شروع شد که هیئتهای رژیم و اپوزیسیون را گرد هم آورد.
به نقل از خبرگزاری رویتر در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷ سرویس‌های امدادی ۸ کشته بر اثر بمباران هواپیماهای جنگی رژیم اسد که شامل ۵ کودک و ۲ بوده‌است را نتیجه نقض آتش‌بس و بعد از اعلان ترک مخاصمات در غوطه شرقی اعلام کردند.Air Strikes, Shelling Strain Moscow-Backed Damascus Truce
مناطق عین ترما نیز طبق گفته مرکز دفاع مدنی سه بار مورد حمله هواپیماهای جنگی رژیم اسد قرار گرفته و خسارات زیادی به خانه‌ها وارد کرده‌است.عدم پایبندی رژیم اسد به توافقنامه آتش‌بس در سوریه
چالز مژور یک بازیگر انگلیسی استرالیایی است که بیشتر برای ایفای نقش کایل هابس در مجموعه تلویزیونی V و بن فاکنر در مجموعه کدبانوهای وامانده شهرت دارد.
از دیگر فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی او می‌توان به روزی روزگاری، لولوخورخوره و جادوگران اشاره کرد.
مژور در سامرست انگلیس متولد شد. وقتی پنج ساله بود، خانواده اش به استرالیا نقل مکان کردند و او در سیدنی بزرگ شد. مژور در کالج نیویینگتون (۱۹۸۲–۱۹۸۲) حضور یافتNewington College Register of Past Students 1863-1998 (Syd, 1999) p. 134. و از انستیتوی ملی هنرهای نمایشی استرالیا، با مدرک هنرهای نمایشی (بازیگری) در سال ۱۹۹۵ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۹۵، او به نیوزیلند نقل مکان کرد و به زودی چند نقش بازیگری را برگزید. مژور در ضمن تحصیل رشته حقوق، در سی تا تولیدات انجمن درام دانشگاه سیدنی، در کارگردانی، طراحی و نوشتن فعالیت کرده‌است.
جام بین‌المللی قهرمانان ۲۰۱۷ پنجمین دوره مسابقات رسمی پیش فصل بود. این دوره از تاریخ ۱۸–۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار شد.
دِلفان عنوان عام گروهی از مردم لک است. این طوایف در لرستان، ایلام، کرمانشاه و حتی مازندران، به‌ویژه کلاردشت و چالوس، پراکنده‌اند. زبان لکی رواج مسلک اهل حق در میان طوایف مشهور به دلفان نشان از ریشه مشترک آنان دارد. تمرکز بیشتر دلفانها در لرستان و وجود منطقه دلفان در آنجا تردیدی باقی نمی‌گذارد که موطن اصلی همه این طوایف لرستان بوده‌است. ..
از دوره زندیه به بعد این گروه از لک‌ها در موطن اصلی خود لرستان، در نیمه شمالی و شمال‌غربی شهرستان خرم‌آباد و در بخشهای طَرْهان، چِگینی، اَلَشتَر و عمدتاً در دلفان (امروزه شهرستان دلفان) سکونت داشته‌اند. این منطقه از لرستان با نام لر کوچک مشتمل بر پیشکوه و پشتکوه بود.
«معین الدین نطنزی» مؤلف کتاب منتخب‌التواریخ به سال ۸۱۶ هجری لک‌ها را یکی از طوایف اصلی قوم لر می‌داند و می‌نویسد: چون قوم لر در آن موضع (مانرود) بسیار شدند و بعد از آن هر قبیله به جهت علفخواری (چرای احشام) رو به موضعی نهادند، بعضی به لقب و بعضی به اسم موضعی که قرار گرفتند نام قبیله بدان مشهور شد، مثل روزبهانی، فضلی، داود عباسی، ایازکی، عبدالمالکی و ابوالعباسی که به نام پدر موسوم اند و سلوزی، جنگروی، لک، هسته، کوشکی، کارند، سنوبدی، الانی، زخوارکی، زنگنه، براوند (بیرانوند)، مانکره‌ای، رازی، سلگی و جودکی که به اسم مواضع خود مشهورند..
نظرات مختلفی دربارهٔ وجه تسمیه دلفانها وجود دارد. محمود میرزا قاجار وجه تسمیه دلفان را برگرفته از مسلک اهل حق (علی‌اللهی)، که در این طایفه پیروانی داشت، و به معنای فانی بودن دل آنان (دل فانی) ذکر کرده‌است. در روایتهای محلی دلفان نام فردی نهاوندی ذکر شده‌است که در گذشته‌های دور به خاوِه (مرکز پیشین منطقه دلفان و امروزه بخشی از آن) گریخت و آنجا را خرید و بین خاندان خود تقسیم کرد اما برخی محققان نام دلفان را برگرفته از نام یکی از سرداران عرب، مشهور به ابودُلَف عِجْلی می‌دانند که در قرن سوم حکومتی در شمال لرستان داشت. بر این اساس به‌نظر می‌رسد دلفان ابتدا به مکانی جغرافیایی اطلاق شده‌است و طوایف ساکن آن حدود به تدریج نام منطقه را به خود گرفته‌اند؛ بنابراین، اطلاق نام دلفان بر این طوایف لک، حاکی از اصالت عرب آن‌ها نیست و ریشه گرفتن این نام از ابودلف با قومیت ایرانی و زبانی آن‌ها منافاتی ندارد، چنان‌که زبان و ویژگی‌های فرهنگی آنان مبیّن قومیت ایرانی آنهاست.
مردم دلفان غالباً شیعه مذهب هستند اما بعضی به ویژه در میان طوایف نورعلی و چاواری و کاکاوند اهل حق هستند.
معروف است که ابو دُلف پنج پسر به نام‌های ایوت، مومه، کاکا، بیژن و میربَگ داشت که هر کدام طایفه‌ای را با نامشان تأسیس کردند. دلفان‌های لرستان این طوایف را شامل می‌شوند: اولاد قُباد، اتیوند (ایوتْوَند)، بالَه‌وند (بخشی این ایل مدت محدودی در دلفان بوده و اصالت دلفانی ندارد)، باواری، پادِروند، بشرآمد، بیژن‌وند، چَواری (چاواری)، خیرغلام، سَنجابی، فَلَک‌الدین، قَلائی، کاکاوند، کَرَمعلی، مال مومه، موسی‌وند، مومه‌وند، میربیگ و نورعلی. در پژوهشی محلی طوایف باریک‌وند، تاج‌الدین‌وند و غیب‌غلام نیز از دلفان‌ها شمرده شده‌اند.
پیشینه دلفانها چندان مشخص نیست. نخستین‌بار در قرن دوازدهم هجری و در جریان جنگهای آزادخان افغان (از سرداران افغان، متوفی ۱۱۹۵) و کریم‌خان زند از طوایف دلفان یاد شده‌است که به نیروهای کریم‌خان پیوسته بودند. دلفانها در اوایل دوره فتحعلی‌شاه قاجار و در زمان ولایت‌داری اسماعیل‌خان فِیلی و پسرانش، محمدخان و اسدخان، بر اثر ستمگریها و تعدیات آنان شورش کردند که در جریان آن محمدخان کشته شد. در سالهای بعد، حسن‌خان، پسر محمدخان، به انتقام این قتل بسیاری از خانهای دلفان را کشت. اما این کشتار دلفانها را، که پیوسته در حال جنگهای داخلی و نزاع با دیگران بودند، آرام نساخت. در منابع، از آغاز شورش دلفانها در اواخر دوره محمدشاه گزارش شده که تا چند سال پس از بر تخت نشستن ناصرالدین‌شاه ادامه داشته‌است. قتل و غارت کاروانها و تهاجم دلفانها به شهرهای نهاوند و ملایر موجب شکایت مکرر به دربار شده بود. در پی این شکایات، امیرکبیر در ۱۲۶۷، خانلرمیرزا، از حاکمان دوره قاجار، را مأمور سرکوب طوایف دلفان کرد. با بازداشت تعدادی از خانهای آنها، دلفانها سر به اطاعت آوردند، اما پس از انتشار خبر برکناری امیرکبیر، دیگر بار شورش کردند که خانلرمیرزا با تلاش فراوان و قتل دو سرکرده اصلی این طوایف (علی‌مردان‌خان دلفان و موسی‌خان حسنوند) به همراه گروهی از اتباعشان، غائله را خاتمه داد.
این اقدامات هیچگاه نتوانست زمینه آرامش کامل این طوایف را فراهم سازد، چنان‌که در ۱۲۸۳ تمرد دلفانها همچنان ادامه داشت. همچنین نارضایی از حکمرانی ظل‌السلطان، پسر ناصرالدین‌شاه، موجب گشت در ۱۲۹۷ در پی شایعه قتل ناصرالدین‌شاه و سقوط دولت، طوایف دلفان به همراه دیگر عشایر لرستان شورش کنند، اما در رویارویی با ظل‌السلطان شکست خوردند و حدود بیست تن از خانهای دلفان همراه با بزرگان دیگر طوایف دستگیر و مدتی در اصفهان زندانی شدند. با وجود درگیری مکرر دلفانها با دولت مرکزی، از همکاری گهگاه آنان با حکومت و شرکت در قشون، از جمله نبرد ۱۲۷۳ با نظامیان انگلیسی در خوزستان، یاد شده‌است. در ۱۳۲۹ نیز گروهی از دلفانها در شورش سالارالدوله، پسر مظفرالدین‌شاه، بر ضد دولت مشروطه شرکت داشتند. در این دوران، غالب طوایف دلفان تحت حکومت نظرعلی‌خان امیراشرف اَمرایی، حاکم دلفان و طرهان، بودند که از دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه تا اندکی پیش از کودتای ۱۲۹۹ش/ ۱۳۳۹، حاکم آن نواحی بود. در تمام دوران حکومت امیراشرف امرایی، نزاع دلفانها با حاکمان محلی و دولت مرکزی ادامه داشت و این طوایف بارها با مخالفان امیراشرف برضد او همراه شده بودند. در قرن سیزدهم، در پی ستمگری والیان و نزاعهای مداوم، بسیاری از دلفانها به‌تدریج سکونتگاه‌های خود را در لرستان رها و به نهاوند، ملایر، تویسرکان، چَمچال، کرمانشاه و حتی خاک عثمانی مهاجرت کردند، به‌طوری‌که در اواخر این قرن، خاوه (مهم‌ترین مرکز دلفانها) متروک شده بود. جمعیت این طوایف، که در حدود ۱۲۵۵ بالغ بر پانزده هزار خانوار بود، تا ۱۳۳۴، به ده‌هزار خانوار رسید. پس از انقلاب مشروطه (۱۳۲۴)، با ساکن شدن گروه‌هایی از دلفانها در دلفان و آبادیهای اطراف آن، روند کاهش جمعیت عشایری طوایف دلفان ادامه یافت. این عشایر ییلاق را در خاوه و شمال منطقه دلفان و قشلاق را در حدود طرهان و اطراف رودخانه سیمره می‌گذراندند. با تخته‌قاپو کردن عشایر در دوره رضاشاه، باقی‌مانده عشایر دلفانی نیز مجبور به یکجانشینی در منطقه دلفان و اطراف آن شدند. این امر پراکندگی بیشتر این طوایف را نیز در پی داشت، به گونه‌ای که در ۱۳۱۳ش، ۱۵۰ خانوار از طایفه چواری به مناطق دیگر ایران و در حدود همان سال بسیاری از طایفه میربیگ به خارج از ایران مهاجرت کردند. در۱۳۶۶ش، نه طایفه از عشایر دلفانی در دلفان و نواحی اطراف آن اسکان داشتند. در همین سال، جمعیت سه طایفه چگنی، دلفان نورآباد و دلفانهای طرهان و کوهدشت به ۸۷۵، ۱ خانوار کاهش یافته بود. این عشایر ییلاق را در استانهای لرستان و همدان و قشلاق را در خوزستان می‌گذراندند.
چن چیان جین (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل تایوان و همچنین از ۲۰ می ۲۰۱۶ به عنوان معاون رئیس جمهور تایوان تسای اینگ-ون مشغول به کار است.
مرکز تحقیق و توسعه مهندسی () به اختصار ایی‌آردی‌سی (ERDC) سازمانی وابسته به سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده است.
دفتر مرکزی آن در می‌سی‌سی‌پی است.
این سازمان در اکتبر ۱۹۹۹ تأسیس شد. این سازمان تحقیقاتی متشکل از هفت آزمایشگاه است.
گورا (به لاتین: Góra) یک روستا در لهستان است که در گمینا یاراچوو واقع شده‌است.
گورا باودژخووسکا-کولونگا (به لاتین: Góra Bałdrzychowska-Kolonia) یک روستا در لهستان است که در گمینا پوددنبیتسه واقع شده‌است.
گورا پوواوسکا (به لاتین: Góra Puławska) یک روستا در لهستان است که در گمینا پوواوه واقع شده‌است. گورا پوواوسکا ۲٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
گورا روپچتسکا (به لاتین: Góra Ropczycka) یک روستا در لهستان است که در گمینا سنجشوف ماووپولسکی واقع شده‌است. گورا روپچتسکا ۱٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورا شویرسکا (به لاتین: Góra Siewierska) یک روستا در لهستان است که در گمینا پساره واقع شده‌است. گورا شویرسکا ۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
گورا شوینتی اننه (به لاتین: Góra Świętej Anny) یک روستا در لهستان است که در گمینا لشنگتسا واقع شده‌است. گورا شوینتی اننه ۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
گورا شوینتی ماوگوژاته (به لاتین: Góra Świętej Małgorzaty) یک روستا در لهستان است که در گمینا گورا شوینتی ماوگوژاته واقع شده‌است. گورا شوینتی ماوگوژاته ۱۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوراشکا (به لاتین: Góraszka) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویانزوونا واقع شده‌است.
گورانه (به لاتین: Górany) یک روستا در لهستان است که در گمینا کرنکی واقع شده‌است.
گوراوینو (به لاتین: Gorawino) یک روستا در لهستان است که در گمینا رمانگ واقع شده‌است. گوراوینو ۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
گورای (به لاتین: Goraj) یک روستا در لهستان است که در گمینا گورای واقع شده‌است. گورای ۱٬۰۴۸ نفر جمعیت دارد.
گورایتس (به لاتین: Gorajec) یک روستا در لهستان است که در گمینا چیشانوو واقع شده‌است.
گورباچه (به لاتین: Gorbacze) یک روستا در لهستان است که در گمینا میخاوووو واقع شده‌است.
گوربیچه (به لاتین: Gurbicze) یک روستا در لهستان است که در گمینا یاشویوه واقع شده‌است.
گورتسکو ستاره (به لاتین: Górecko Stare) یک روستا در لهستان است که در گمینا یوزفوو واقع شده‌است. گورتسکو ستاره ۳۳۲ نفر جمعیت دارد.
محمد بن حمزه فناری (زادهٔ ۷۵۱ قمری در روم - درگذشته ۸۳۴ قمری در بروسا)، معروف به ابن فناری؛ فرزند حمزه ابن محمد ابن محمد از علمای بزرگ عثمانی در قرن نهم قمری است و در آن دوران در علوم متداول زمانهٔ خود از جمله هیئت، قراءات، معانی، بیان، فلسفه و عرفان، سرآمد بود.
ابن فناری پس از آموختن مقدمات، برای ادامه تحصیل به مصر رفت و پس از چند سال به پایتخت عثمانیان در آن دوره (شهر بروسا در جنوب شرقی دریای مرمره) بازگشت.
در این دوران وی نزد امپراتور عثمانی - یلدرم بایزید- تقرب یافت و به منصب قضاوت در بروسا گمارده شد. او همچنین به عنوان مشاور سیاسی دربار عثمانی نیز فعالیت داشت.
با مرگ یلدرم بایزید و رقابت و درگیری شاهزادگان عثمانی برای دست یافتن بر تخت سلطنت، عملاً دوره‌ای از فترت بر حکومت عثمانی حاکم شد و مدارس نیز از بیدادگری‌های سپاهیان تیمور برکنار نماندند؛ در حمله‌ای که به بروسا، پایتخت و مهم‌ترین مرکز علمی ـ مدرسی عثمانی صورت گرفت، مدارس مورد تعرض قرار گرفتند و تعدادی از مدرسان از جمله، ابن فناری به اسارت درآمدند و نزد تیمور فرستاده شدند. اگر چه ابن فناری، دعوت امیر گورکانی برای حضور در دربار وی را نپذیرفت، اما تعدادی از مدرسان برجسته، از جمله محمد جزری به ناچار درخواست تیمور را پذیرفتند.
شهرت علمی ابن فناری در زمینه عرفان نظری است. وی علم عرفان نظری را به درجه‌ای رساند که حتی کسانی که واجد شهودهای عرفانی نیستند نیز بتوانند در مورد مبانی آن تحقیق و آثار علمی تولید کنند.
از بررسی آثار وی بر می‌آید که به ظاهر خود او دارای مکاشفه‌ها و شهودهای عرفانی نبوده‌است.
از جهتی کار او و صائن الدین ترکه اصفهانی بازگشتی به تبیین‌ها و اصطلاحات عرفانی قرن هفتم فرغانی شمرده می‌شود که در قرن هشتم عبدالرزاق کاشانی و قیصری تا حدی از آن‌ها غفلت کرده بودند.
معروف‌ترین اثر وی که قرن‌ها کتاب درسی حوزه‌های عرفانی بوده‌است، مصباح الانس است.
وی در این کتاب مفتاح الغیب صدرالدین قونوی را شرح داده است و از اقوال و آرای عرفای برجسته همچون ابن عربی، جندی و در درجه اول قونوی و فرغانی استفاده‌های فراوان می‌برد. از این جهت این کتاب دروازه‌ای برای راهیابی و آشنایی با بسیاری از آثار درجه اول عرفانی است.
ایجاد همزبانی بین فلسفه و عرفان از اهداف اصلی ابن فناری است، او سعی دارد تا مطالب را به صورت استدلالی و در قالبی منطقی یا دست کم قابل پذیرش فیلسوفان ارائه دهد.
ابن فناری در سال ۸۳۳ قمری به سفر حج رفت پس از بازگشت در ۸۳۴ قمری درگذشت و در بروسا دفن شد.
گورتسکو کوشچیلنه (به لاتین: Górecko Kościelne) یک روستا در لهستان است که در گمینا یوزفوو واقع شده‌است. گورتسکو کوشچیلنه ۴۴ نفر جمعیت دارد و ۲۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گورتسه ناتیونال پارک (به لاتین: Gorce National Park) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Lesser Poland Voivodeship, Poland واقع شده‌است.
گورچتسا (به لاتین: Gorczyca) یک روستا در لهستان است که در گمینا پواسکا واقع شده‌است. گورچتسا ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
گورچتسه (به لاتین: Gorczyce) یک روستا در لهستان است که در گمینا کوواله اولتسکیه واقع شده‌است.
گوردیکی (به لاتین: Gordejki) یک روستا در لهستان است که در گمینا اولتسکو واقع شده‌است.
گوردیکی ماوه (به لاتین: Gordejki Małe) یک روستا در لهستان است که در گمینا اولتسکو واقع شده‌است.
گورشه (به لاتین: Gorysze) یک روستا در لهستان است که در گمینا چیخانوو واقع شده‌است.
گورکا پرودنگتسکا (به لاتین: Górka Prudnicka) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیاوا (استان اوپوله) واقع شده‌است.
گورکا پوویلینگسکا (به لاتین: Górka Powielińska) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویننگتسا واقع شده‌است.
گورکا دوخوونا (به لاتین: Górka Duchowna) یک روستا در لهستان است که در گمینا لیپنو (استان لهستان بزرگ‌تر) واقع شده‌است. گورکا دوخوونا ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورکا کوشچییووسکا (به لاتین: Górka Kościejowska) یک روستا در لهستان است که در گمینا راتسواویتسه واقع شده‌است. گورکا کوشچییووسکا ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
گورکا لوبارتووسکا (به لاتین: Górka Lubartowska) یک روستا در لهستان است که در گمینا نگچویادا واقع شده‌است. گورکا لوبارتووسکا ۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورکی-باتشکی (به لاتین: Górki-Baćki) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویننگتسا واقع شده‌است.
گورکی-ویتوویتسه (به لاتین: Górki-Witowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویننگتسا واقع شده‌است.
گورکی (به لاتین: Górki) یک روستا در لهستان است که در گمینا پروشکوو واقع شده‌است. گورکی ۶۸۰ نفر جمعیت دارد.
گورکی (به لاتین: Górki) یک روستا در لهستان است که در گمینا گاروولین واقع شده‌است. گورکی ۳۷۰ نفر جمعیت دارد.
گورکی شلانسکیه (به لاتین: Górki Śląskie) یک روستا در لهستان است که در گمینا ننزا واقع شده‌است. گورکی شلانسکیه ۹۲۱ نفر جمعیت دارد.
گورکی ماوه (استان سیلسیان) (به لاتین: Górki Małe) یک روستا در لهستان است که در گمینا برننا واقع شده‌است. گورکی ماوه ۲٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۸ نفر جمعیت دارد.
گورکی ویلکیه (به لاتین: Górki Wielkie) یک روستا در لهستان است که در گمینا برننا واقع شده‌است. گورکی ویلکیه ۱۴٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۵۴ نفر جمعیت دارد.
گورلیتسه (به لاتین: Gorlice) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان گورلیتسه واقع شده‌است. گورلیتسه ۲۳٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهر پاپا خواهرخواندهٔ گورلیتسه هست.
گورن گرود (به لاتین: Górny Gród) یک روستا در لهستان است که در گمینا دوبیچه تسرکیونه واقع شده‌است.
سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده () به اختصار (CoE یا یو اس ای سی ای (USACE)) یک آژانس ایالاتی آمریکا است که زیر نظر وزارت دفاع و نیرو های مسلح آمریکا فعالیت می‌کند. در حال حاضر در این آژانس ۳۷۰۰۰ کارمند و نظامی شاغل هستند. این آژانس، بزرگترین آژانس مدیریت طراحی، مهندسی و ساخت در جهان است.
گورنا گروپا (به لاتین: Górna Grupa) یک روستا در لهستان است که در گمینا دراگاچ واقع شده‌است. گورنا گروپا ۵۸۰ نفر جمعیت دارد.
گورنچنو (به لاتین: Goręczyno) یک روستا در لهستان است که در گمینا سومونگنو واقع شده‌است. گورنچنو ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورنده (به لاتین: Gorędy) یک روستا در لهستان است که در گمینا نارو واقع شده‌است. گورنده ۵۰ نفر جمعیت دارد.
گورنستوک (به لاتین: Górnystok) یک روستا در لهستان است که در گمینا یاشونووکا واقع شده‌است.
گورنه (به لاتین: Górne) یک روستا در لهستان است که در گمینا گووداپ واقع شده‌است.
گورنو (به لاتین: Górno) یک روستا در لهستان است که در گمینا گورنو واقع شده‌است. گورنو ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوروجسکو (به لاتین: Gorodzisko) یک روستا در لهستان است که در گمینا نارو واقع شده‌است. گوروجسکو ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورودچنو (به لاتین: Gorodczyno) یک روستا در لهستان است که در گمینا نارو واقع شده‌است. گورودچنو ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
گورووو (به لاتین: Gurowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا نگخانووو واقع شده‌است.
گورووو ایواوتسکیه (به لاتین: Górowo Iławeckie) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان بارتوشتسه واقع شده‌است. گورووو ایواوتسکیه ۳٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۵۴ نفر جمعیت دارد.
شهر باگراتیئونوفسک خواهرخواندهٔ گورووو ایواوتسکیه هست.
گوزد (به لاتین: Gózd) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوزد واقع شده‌است. گوزد ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوزد لیپینگسکی (به لاتین: Gózd Lipiński) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیشچا واقع شده‌است. گوزد لیپینگسکی ۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
گوزدنگتسا (به لهستانی: Gozdnica) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در ژاگانی واقع شده‌است.
گوزدووو (به لاتین: Gozdowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوزدووو واقع شده‌است. گوزدووو ۱٬۴۰۳ نفر جمعیت دارد.
گوزدوویتسه (به لاتین: Gozdowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا میشکوویتسه واقع شده‌است. گوزدوویتسه ۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
گوزوو-کولونگا (به لاتین: Guzów-Kolonia) یک روستا در لهستان است که در گمینا اورونگسکو واقع شده‌است.
گوزوو (شهرستان ژراردوف) (به لهستانی: Guzów) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویسکیتکی واقع شده‌است.
گوزووکا-کولونگا (به لاتین: Guzówka-Kolonia) یک روستا در لهستان است که در گمینا توروبین واقع شده‌است. گوزووکا-کولونگا ۳۹۸ نفر جمعیت دارد.
گوژانکا (به لاتین: Górzanka) یک روستا در لهستان است که در گمینا سولینا واقع شده‌است.
گوژانوو (به لاتین: Gorzanów) یک روستا در لهستان است که در گمینا بستژتسا کووزکا واقع شده‌است. گوژانوو ۹۲۱ نفر جمعیت دارد.
گوژتسا (به لاتین: Górzyca) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژتسا واقع شده‌است. گوژتسا ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوژتسکو (به لاتین: Gorzycko) یک روستا در لهستان است که در گمینا مینزخود واقع شده‌است.
گوژتسه (به لاتین: Gorzyce) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژتسه (استان پودکارپاتسکیه) واقع شده‌است. گوژتسه ۱۰٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوژتسه ماوه (به لاتین: Gorzyce Małe) یک روستا در لهستان است که در گمینا اودولانوو واقع شده‌است. گوژتسه ماوه ۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوژتسه ویلکیه (به لاتین: Gorzyce Wielkie) یک روستا در لهستان است که در گمینا اوستروف ویلکوپولسکی واقع شده‌است. گوژتسه ویلکیه ۲٬۰۷۶ نفر جمعیت دارد.
گوژجووکا (به لاتین: Goździówka) یک روستا در لهستان است که در گمینا ستانگسواووو واقع شده‌است.
گوژخووو (به لاتین: Gorzechowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا بروزنگ دوژه واقع شده‌است. گوژخووو ۲۰۱ نفر جمعیت دارد.
گوژشوو (به لاتین: Gorzeszów) یک روستا در لهستان است که در گمینا کامیننا گورا واقع شده‌است. گوژشوو ۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
گوژکوو-ویش (به لاتین: Gorzków-Wieś) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژکوو واقع شده‌است.
گوژکوو (به لاتین: Gorzków) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژکوو واقع شده‌است. گوژکوو ۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
گوژکووو (به لاتین: Gorzykowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویتکووو واقع شده‌است.
گوژکوویتسه (به لاتین: Gorzkowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژکوویتسه واقع شده‌است. گوژکوویتسه ۳٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
گوژلین گورنه (به لاتین: Goźlin Górny) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویلگا واقع شده‌است.
گوژلین ماوه (به لاتین: Goźlin Mały) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویلگا واقع شده‌است.
گوژندوو (به لاتین: Gorzędów) یک روستا در لهستان است که در گمینا کامینگسک واقع شده‌است. گوژندوو ۸۳۲ نفر جمعیت دارد.
گوژنگ دولنه (به لاتین: Gorzeń Dolny) یک روستا در لهستان است که در گمینا وادوویتسه واقع شده‌است. گوژنگ دولنه ۴۵۸ نفر جمعیت دارد.
گوژنگ گورنه (به لاتین: Gorzeń Górny) یک روستا در لهستان است که در گمینا وادوویتسه واقع شده‌است. گوژنگ گورنه ۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
گوژنگا (به لاتین: Guźnia) یک روستا در لهستان است که در گمینا ووویچ واقع شده‌است. گوژنگا ۱۷۵ نفر جمعیت دارد.
گوژنو-کولونگا (به لاتین: Górzno-Kolonia) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژنو (استان ماسوویان) واقع شده‌است.
گوژنو (به لاتین: Górzno) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوژنو (استان ماسوویان) واقع شده‌است.
گوژو (به لاتین: Gorzew) یک روستا در لهستان است که در گمینا پابیانگتسه واقع شده‌است.
گوژوپیا (به لاتین: Gorzupia) یک روستا در لهستان است که در گمینا کروتوشن واقع شده‌است. گوژوپیا ۶۹۵ نفر جمعیت دارد.
گوژوخوو (به لاتین: Gorzuchów) یک روستا در لهستان است که در گمینا کووزکو واقع شده‌است.
گوژونگتسا (به لاتین: Gorzewnica) یک روستا در لهستان است که در گمینا بروخوو واقع شده‌است.
گوسپوداژ (به لاتین: Gospodarz) یک روستا در لهستان است که در گمینا ژگوو (استان ووتسکی) واقع شده‌است. گوسپوداژ ۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
گوستتسن (به لاتین: Gostycyn) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوستتسن واقع شده‌است.
گوستچنا (به لاتین: Gostyczyna) یک روستا در لهستان است که در گمینا نووه سکالمیژتسه واقع شده‌است.
گوستخوژ (به لاتین: Gostchorz) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویشنگو واقع شده‌است. گوستخوژ ۱۸۹ نفر جمعیت دارد.
گوستنگن (به لاتین: Gostynin) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان گوستنگن واقع شده‌است. گوستنگن ۳۲٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
شهر لانگنفلد (راینلند) خواهرخواندهٔ گوستنگن هست.
گوستومکو (به لاتین: Gostomko) یک روستا در لهستان است که در گمینا لیپوش واقع شده‌است.
گوستومیه (به لاتین: Gostomie) یک روستا در لهستان است که در گمینا کوشچیژنا واقع شده‌است. گوستومیه ۱۹۱ نفر جمعیت دارد.
گوشچ (به لاتین: Goszcz) یک روستا در لهستان است که در گمینا تواردوگورا واقع شده‌است. گوشچ ۹۴۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچانوو (به لاتین: Goszczanów) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوشچانوو واقع شده‌است. گوشچانوو ۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
گوشچانووکو (به لاتین: Goszczanówko) یک روستا در لهستان است که در گمینا درزدنکو واقع شده‌است. گوشچانووکو ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچانووو (به لاتین: Goszczanowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا درزدنکو واقع شده‌است. گوشچانووو ۳۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوشچک (به لهستانی: Goszczk) یک روستا در لهستان است که در گمینا شمیانتکووو واقع شده‌است.
گوشچن (به لاتین: Goszczyn) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوشچن واقع شده‌است. گوشچن ۹۲۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچنزا (به لاتین: Goszczędza) یک روستا در لهستان است که در گمینا گرابوو واقع شده‌است.
گوشچوینا (به لاتین: Guszczewina) یک روستا در لهستان است که در گمینا ناروکا واقع شده‌است. گوشچوینا ۶۱ نفر جمعیت دارد.
گوشچیتسه (به لاتین: Gościce) یک روستا در لهستان است که در گمینا پاچکوو واقع شده‌است. گوشچیتسه ۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچیچینو (به لاتین: Gościcino) یک روستا در لهستان است که در گمینا ویخرووو واقع شده‌است. گوشچیچینو ۵٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
گوشچیرادوف پلبانگسکی (به لاتین: Gościeradów Plebański) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوشچیرادوو واقع شده‌است.
گوشچیرادوو (به لاتین: Gościeradów) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوشچیرادوو واقع شده‌است. گوشچیرادوو ۹۶۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچیشکا (به لهستانی: Gościszka) یک روستا در لهستان است که در گمینا کوچبورک-اوسادا واقع شده‌است.
گوشچیشوو (به لاتین: Gościszów) یک روستا در لهستان است که در گمینا نوووگروجتس واقع شده‌است. گوشچیشوو ۱٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد.
گوشچیشوویتسه (به لهستانی: Gościeszowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا نگگوسواویتسه واقع شده‌است.
ویکتور هوگو سانتانا کاروالیو (؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۹۸)، که با اسم ویتینیو (Vitinho) شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است. او هم‌اکنون در باشگاه بارسلونا بی در پست هافبک هجومی بازی می‌کند.
نظریه عمل نظریه‌ای است پیرامون اینکه موجودات اجتماعی چگونه با انگیزه‌ها و مقاصد گوناگون خود دنیایی که در آن زندگی می‌کنند را ایجاد و متحول می‌سازند. این یک دیالکتیک بین ساختار اجتماعی و عامل انسانی است که در یک رابطه پویا در هم تنیده می‌شوند.Dougherty, Elizabeth. نظریه عمل آنگونه که توسط شری اورتنر بیان شدهAnthropology and Social Theory: Culture, Power and the Acting "به دنبال تبیین رابطه(ها) یی است که از کنش انسان و موجودیت جهانی- که به آن سیستم اطلاق می‌شود- حاصل می‌شود.
این رویکرد به دنبال حل و فصل تعارض میان رویکردهای سنتی ساختارگرا و رویکردهای فردگرایی روش شناختی است که تلاش می‌کنند همه پدیده‌های اجتماعی را از طریق اقدامات فردی توضیح بدهند.Anthro Base, article on Practice Theory
نظریه عمل به شدت با نظریه‌پرداز و جامعه‌شناس فرانسوی پی یر بوردیو در ارتباط است. مفهوم عادت واره(habitus) او یکی از اجراسازی‌های مهم اصول نظریه عمل است.Pascalian Meditations, Polity, 2000. see chapter 4 especially بوردیو مفهوم عادت واره را برای درک درونی سازی نظم اجتماعی در بدن انسانی توسعه داد. کتاب "او با عنوان «طرح کلی نظریه عمل» "که بر اساس کار او در الجزایر در طول جنگ استقلال الجزایر نگاشته شده نمونه‌ای از اجرای نظریه عمل است که بر داده‌های تجربی جمع‌آوری شده از طریق مردم نگاری اعمال شده‌است.Outline of a Theory of Practice.
او که بیشتر به خاطر نظریه ساختار یابی (structuration) دیدگاه کل نگرش به جوامع مدرن شناخته شده‌است به یکی از برجسته‌ترین جامعه شناسان مدرن است. آنتونی گیدنز نظریه ساختار یابی را به عنوان یک تجزیه و تحلیل عامل و ساختار توسعه داده‌است که در آن به هیچ‌کدام آن‌ها اولویت نمی‌دهد. این نظریه تلاش می‌کند که نشان بدهد 'چگونه اصول نظم می‌تواند هم عمل را تولید و هم توسط خود عمل باز تولید شود. در اینجا ساختار اجتماعی از بالا بر کنشگران انسانی تحمیل نمی‌شود.
مفهوم عادت واره در آثار بوردیو ارتباط نزدیکی با مفهوم انضباط (discipline) در آثار فوکو دارد. مانند عادت واره، انضباط 'ساختار و قدرتی است که بر بدن وارد شده و جابجایی‌های دائمی شکل داده" است. در مقایسه با بوردیو فوکو تأکید خاص بر خشونت از طریق رژیم‌های مدرن (به عنوان مثال زندان و تیمارستان) داشته‌است که به عنوان گونه‌ای از کنترل اجتماعی استفاده شده‌است.Postill, J 2008. http://johnpostill.com/2008/10/30/what-is-practice-theory/
تئودور شاتزکی از طریق کتاب‌هایش - "اعمال اجتماعی(Social Practices)" (1996)"Social Practices" (1996) و "جایگاه‌های اجتماعی(The Site of the Social)" (2002) یک نظریه عمل جایگزین توسعه داده‌است."The Site of the Social" (2002) پیشفرض‌های اساسی او از مارتین هایدگر و لودویگ ویتگنشتاین استخراج شده‌است که مردم چیزی را انجام می‌دهند که برایشان عقلانی جلوه می‌کند.(Nicolini, 2014, p.164) در کار شاتزکی اعمال به عنوان 'چندگانه‌ای از کنش‌های حادث فضایی باز' تعریف می‌شوند (Schatzki, 2005, p. 471) و همچنین اعمال ' مجموعه‌ای از پروژه‌ها، وظایف، کفتارها و اقدامات که به صورت سلسله مراتبی سازماندهی شده‌است' نیز تعریف شده‌است.(Schatzki, 2002, p.73) علاوه بر این عمل x شامل چهار عنصر اصلی است: (۱) درک عملی – «دانستن چگونه X را انجام بدهیم، دانستن چگونه X را شناسایی کنیم، چگونه به موقع به X-پاسخ بدهیم» (idem, p. 77); (2) قوانین – «صورت بندی صریح اصول احکام و دستورالعمل‌ها است که مردم را برای ایفای بری کنش‌ها راهنمایی و دعوت می‌کند» (idem, p. 79); (3) ساختار عاطفی-غایتی – «طیف وسیعی از مقاصد، پروژه‌ها و وظایف که با مقادیر متنوعی با احساسات و حتی حال و هوا ارتباط دارند» (idem, p. 80); و (۴) درک کلی.
عامل: یک بازیگر که تصمیم به عمل می‌گیرد. توانایی انسان وار در عمل و تغییر جهان است.
میدان: یک ساختار اجتماعی ساختار یافته با قوانین خاص خودش، طرح‌های سلطه، عقاید مشروع خودش. بوردیو از مفوم میدان برای به عنوان جایگزینی برای تحلیل جوامع از طریق گلاس‌ها استفاده کرد. به‌طور نمونه در جوامع مدرن میدان‌ها شامل هنر، آموزش، حقوق و اقتصاد می‌شود.
عادت‌واره (Habitus): نظام جامع ویژگی‌های افراد و گروه‌ها. بوردیو از این ایده برای تحلیل ساختار درونی شده در عمل انسان استفاده می‌کند. این درک مفهوم "درونی سازی نظم اجتماعی در بدن انسانی " را ممکن می‌سازد.
دوکسا (Doxa): آن پیس فرض‌های خاص میدان یا عمیقاً درونی شده اجتماعی که حرفی برای گفتن باقی نمی‌گذارند و قابل مذاکر نیستند. یک چشم‌انداز از واقعیت که آنقدر طبیعی شده که به نظر می‌رسد تنها نسخه از واقعیت است، آموخته شده، بنیادی است، عمیقاً بنیادی شده، عقاید ناآگاهنه، ارزش‌هایی که به مثابه خویش نما و جهانشمول تلقی می‌شوند و کنش‌ها و افکار را درون یک میدان هدایت می‌کنند. مثال ۳۶۵ روز 24hrs, ۶۰ ثانیه.
عادت پایه (Hexis): روشی که در آن عوامل اجتماعی 'خود را در جهان حمل می‌کنند؛ سبک راه رفتن خ، ژست، رویکرد، و غیره.
سرمایه فرهنگی: دارایی‌هایی که دارندگان را قادر می‌سازد به بسیج اقتدار فرهنگی به عنوان مثال شایستگی‌ها، آموزش و پرورش، عقل، سبک، سخنرانی لباس یا ظاهر فیزیکی بپردازند.