moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
"ج) وارسی و تکمیل اطلاعات کتابشناختی": هنگامی آن را به کار برید که تمام یا قسمتی از اطلاعات کتابشناختی یک اثر در خواست می‌شود.
مثال: ناشر، محل انتشار و تاریخ انتشار کتاب زمینه روانشناسی را که آقای دکتر نقی براهنی ترجمه و ویراستاری آن را برعهده داشته است لازم دارم.
"الف) تعریف ـ نماد": هنگامی آن را به کار برید که تعریف واژه‌ها یا اصطلاح‌ها خواسته شده یا اطلاعاتی دربارهٔ هویت نمادی مورد نیاز است.
مثال۱: علامت اختصاری «صص» به چه معنی است؟
مثال۲: تعریف نظریه در علوم اجتماعی چیست؟
"ب) توصیه": هنگامی آن را به کار برید که بررسی یا نقد کتاب، فیلم و... را می‌خواهند.
مثال: به کتاب مناسبی دربارهٔ پرندگان که مناسب نوجوانان باشد نیاز دارم.
"ج) اطلاعات کلی یا زمینه‌ای": هنگامی آن را به کار برید که پاسخ درخواستی نوشته یا خلاصه‌ای از یک نوشته است یا هنگامی که به اطلاعات مقدماتی یا زمینه‌ای دربارهٔ موضوعی خاص نیاز است.
مثال: به مقاله‌ها و کتابهایی درباره تاریخ شهر شیراز نیاز دارم، می‌خواهم براساس آنها مقاله‌ای برای روزنامهٔ دیواری مدرسه بنویسم.
انتخابات سومین دوره شوراهای شهر و روستا در سراسر کشور، ۳ ماه زودتر از موعد همیشگی و همزمان با انتخابات مجلس خبرگان رهبری برگزار شد.
در این دوره از انتخابات، ۶ فهرست انتخاباتی متفاوت از نامزدهای انتخاباتی مطرح شد که عبارتند از:
که سه ائتلاف انتخاباتی اخیر، عمدتاً، ترکیبی از نامزدهای سه ائتلاف انتخاباتی نخست هستند.
براساس مصوبه مجلس شورای اسلامی و تأیید شورای نگهبان، به موجب مصوبه مجلس ایران، تعداد اعضای اصلی و علی‌البدل شورای شهر به شرح ذیل است:
آیلا دیکمن (۲۵ مارس ۱۹۴۴ کوتاهیا - ۲۰ آگوست ۱۹۹۰، ازمیر) خواننده سبک پاپ ترک بود.
فرآیند تعادلی انتقال از یک حالت سیستم به حالت دیگر آن است. اگر دو سطح اولیه و ثانویه در یک سیستم یکسان باشد تعادل در آن سیستم برقرار است. فرآیند تعادلی می‌تواند با رخ دادن یک واکنش شیمیایی حاصل شود.
فرآیند تعادلی وقتی رخ می‌دهد که سیستم به سمت تعادل برود یعنی هنوز سیستم در تعادل نیست درحالی که وقتی تعادل شیمیایی حاصل می‌شود سیستم در تعادل است و نیازی در به تعادل رساندن آن نیست.
لئوناردو شاشا (زاده ۱۹۲۱ - درگذشته ۱۹۸۹) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، داستان‌نویس، منتقد ادبی و پژوهشگر اجتماعی ایتالیایی بود.
شاشا از نمایندگان مجلس سیسیل و نماینده پارلمان ایتالیا بود و بعدها به عضویت پارلمان اروپا درآمد. او که در رشته حقوق تحصیل کرده‌بود در سنین بالاتر به نویسندگی درباره سیسیل و مافیا روی آورد.
تحلیلی که لئوناردو شاشا از ربایش و مرگ آلدو مورو، یکی از دموکرات-مسیحیان نام‌آور انجام داد به عنوان یک شاهکار نامیده می‌شود.
شاشا از اعضای کمیسیون بررسی ربایش مورو بود.
شاشا در آثار خود نشان می‌دهد که داستان‌ها هم، مانند زندگی واقعی همیشه به پایان خوش ختم نمی‌شوند و کمتر پیش می‌آید که مردم عادی به حقوق خود دست بیابند.
در هندسه اقلیدسی، تراجایش یا انتقال عملی است که طی آن تمامی نقطه‌ها به اندازه‌ای ثابت در جهتی خاص تراجاییده‌می‌شوند(انتقال داده می‌شوند). به عبارت دیگر، برداری ثابت به تمامی نقطه‌ها افزوده می‌شود. تراجایش یکی از حرکت‌های صلب (بازتاب و چرخش دو حرکت صلب دیگر هستند) است.
در تراجایش، هر نقطهٔ جسم مانند formula_1 با استفاده از رابطهٔ زیر به نقطهٔ جدید منتقل می‌شود:
که در رابطهٔ بالا، formula_3 بردار ثابت تراجایش است.
در هندسه اقلیدسی، تجانس یکنواخت یا تجانس همسانگرد، تبدیلی خطی است که اشکال را در تمام جهات به یک مقیاس بزرگ یا کوچک می‌کند. در حالت کلی‌تر، ضریب تجانس در جهات گوناگون می‌تواند متفاوت باشد. در این صورت به آن تجانس غیریکنواخت یا ناهمسانگرد گویند. در حالت اول شکل متجانس مشابه شکل اصلی است، ولی در حالت دوم شکل متجانس متفاوت است مثلاً حاصل تجانس غیریکنواخت یک مربع می‌تواند یک مستطیل باشد.
ایرترن ایرویز یک شرکت هواپیمایی مسافربی در ایالات متحده آمریکا است که دفتر مرکزی آن در شهر اورلندو در ایالت فلوریدا قرار دارد و ۱۴۰ هواپیما ناوگان این شرکت را تشکیل می‌دهند.
سر جوزف ویلسون سوان (۳۱ اکتبر ۱۸۲۸ - ۲۷ می ۱۹۱۴) فیزیکدان و شیمی‌دان انگلیسی بود که بیشتر شهرت او بخاطر اختراع لامپ رشته‌ای است.
سوان در ۱۸۲۸ در پالیون هال در ساندرلند, انگلستان به دنیا آمد و در آنجا به عنوان شاگرد در داروسازی کار می‌کرد. بعدها او شریک ماسون شد که یک کارخانه تولید مواد شیمیایی در نیوکاسل داشت. این شرکت با نام‌های ماسون، سوان و مورگان تا سال ۱۹۷۳ دایر می‌بود.
وزن شعر (به انگلیسی: Metre)، تناسب و نظم در اصوات گفتار یا هجاهای هر مصراع است.ناتل خانلری، پرویز (1345). وزن شعر فارسی، چ1، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران. ص۲۷.تناسب وزن عروضی در امتداد زمانی حاصل می‌شود. قدیمی‌ترین تعریف از آریستوکسنوس تارنتومی، شاگرد ارسطو: «وزن نظم معینی است در ازمنه.» اغلب حکما و ادبا وزن را از لوازم شعر دانسته و شعر را سخن مخیّل موزون می‌دانند، اما نزد مشهور منطقیان شعر صرف سخن خیال‌انگیز است.وحیدیان کامیار، تقی (1370). وزن و قافیه شعر فارسی، چ5، تهران: مرکز نشر دانشگاه. ص پنجhttps://liar.ui.ac.ir/article_21403.html
امّا نگاه متأخّرتری به وزن شعر وجود دارد که البته از اقبال و پذیرفته شدگی کمتری برخوردار است. این نگاه تعریف وزن را گسترده‌تر می‌داند. طبق این نگاه، وزن جزء تزئینات شعری نیست، بلکه بخشی از ذات آن است. وزن یعنی سکون و تحرّک کلام، ایستادن در وسط هجاها و بعد حرکت کردن در وسط هجاها، ایستادن در وسط سطرها و بعد حرکت کردن در وسط سطرها. به این معنی که یک پاره وزنی فقط از حرکت کلمات به وجود نمی‌آید، بلکه از حرکت سکوت هم به وجود می‌آید. شعر تنها پدیدهٔ زبانی است که در آن سکوت‌های حدّ فاصل هم به اندازهٔ خود کلمات معنی دارند. هر قدر که سکوت‌های حدّ فاصل بین کلمات کمتر باشد، متن به طرف نظم می‌گراید و اگر بی‌وزن باشد به طرف نثر.(رضا براهنی. طلا در مس، جلد اول، ص ۴۵۶–۴۵۳)
وزن، پس از عنصر عاطفه مهم‌ترین و مؤثرترین عامل در شعر است و انتقال بهتر عاطفه و احساس و غنی‌تر ساختن فضای شعر را موجب می‌شود.
صوت گفتار از خواص چهارگانه امتداد زمانی، ارتفاع یا زیر و بمی، زنگ یا طنینوزن طنینی (کیفی): تناسب میان طنین و زنگ اصوات و شدت برخوردار است. بستگی به اینکه کدام یک از این خواص به جهت برجستگی در زبان اساس ایجاد نظم و هماهنگی بین هجاها قرار گیرد، وزن شعر انواع مختلفی از قرار زیر پیدا می‌کند (کمّی - ضربی - آهنگی - عددی):
وزن کمّی (Quantitative): بر اساس نظم امتداد زمانی هجاها. همان وزن عروضی است که مبتنی بر نظم هجاهای بلند و کوتاه در مصراع‌های یک شعر است.دربارهٔ عروض عربی رجوع کنید به کتاب "عروض و قافیهٔ عربی"، تألیف و ترجمهٔ حمید حسنی (تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ اول، ۱۳۸۳) در زبان‌های فارسی، عربی، سانسکریت، یونان باستان و لاتین.
از جمله در زبان فارسی و عربی هجاهای واژه‌ها از نظر امتداد زمانی، یعنی زمانی که برای ادا کردنشان صرف می‌شود، تفاوت محسوسی دارند و به هجاهای کوتاه و بلند تقسیم می‌شوند. زمانی که صرف ادای یک هجای کوتاه می‌شود تقریباً نصف زمانی ست که صرف ادای هجای بلند می‌شود؛ وزن شعر کّمی یا امتدادی است که به آن وزن عروضی نیز می‌گویند.
وزن ضربی یا تکیه‌ای (Accentual): بر اساس نظم شدّت یا تکیه هجاها (یکسانی هجاهای تکیه‌دار). در این وزن تعداد هجاهای مصراع‌ها ممکن است تغییر کند. وزن تکیه‌ای خاص زبان‌هایی است که در آنها هجای تکیه‌دار اصل است و هجاهای دیگر سریع تلفظ می‌شوند. در زبان‌های انگلیسی قدیم و آلمانی.
در زبانهای انگلیسی و آلمانی که هر واژه دارای یک هجا با تکیه شدید است و هنگام ادای هر واژه بر روی یک هجا تکیه و آن هجا با شدت بیشتری ادا می‌شود که نسبت به دیگر هجاهای آن واژه برجستگی نمایانی دارد، وزن شعر صرفاً ضربی و مبتنی بر نظم هجاهای شدید و خفیف است.
در بیت فارسیِ برساختهٔ بالا وزن ضربی (تکیه‌ای) وجود دارد اما فارسی‌زبانان وزن آن را در نمی‌یابند. (این بیت وزن عروضی ندارد)
وزن آهنگی یا نواختی (Tonic): بر اساس نظم ارتفاع یا زیر و بمی هجاها. خاص زبان‌هایی است که در آنها زیروبمی در کلمات تک‌هجایی باعث تغییر معنی می‌شود. شعر در این زبان‌ها از کنارِ هم قرار دادن هدفمندِ هجاها با زیر و بمی‌های به خصوص برای آفریدنِ آهنگِ به خصوص به وجود می‌آید. در زبان‌های چینی و ویتنامی.
در زبانهایی مانند زبان چینی که واژه‌ها تک هجایی اند و هر واژه زیر و بمی هجایی ویژه و محسوسی دارد که بر مبنای آن بر معنی معینی دلالت می‌کند، و هجایی واحد با زیر و بمی‌های متفاوت معناهای متفاوتی تولید می‌کند، وزن شعر بر مبنای نظم در زیر و بمی اصوات و هجاها، یعنی وزن آهنگی است.
وزن عددی یا هجایی (Numerical): بر اساس برابری تعداد هجاها. این وزن مخصوص زبان‌هایی است که مصوت‌ها و هجاهای آن دارای کشش معینی است. در زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی و ژاپنی.
شعر زیر از شاعر نوآور ایرانی ابوالقاسم لاهوتی تلاشی است برای ایجاد شعر با وزن هجایی (ده‌هجایی):
در وزن کمّی شعر سنتی مانند فارسی، وزن عددی (تساوی هجاها) نیز لحاظ می‌شود. شعر انگلیسی امروز، نیز از وزن ترکیبی عددی-ضربی برخوردار است. دو وزن ضربی و آهنگی که بر اساس نحوهٔ تلفظ یعنی کیفیت ادای هجاهاست را وزن کیفی (Qualitative) نیز می‌نامند.ناتل خانلری، پرویز؛ وزن شعر فارسی، تهران، توس، ج4، 1361، ص24.مدرسی، حسین؛ فرهنگ توصیفی اصطلاحات عروض، تهران، سمت، ج1، 1380.سیروس، شمیسا؛ آشنایی با عروض و قافیه، تهران، فردوس، ج3، 1368، صص12-60.http://pajoohe.ir/فرهنگ-علوم-انسانی-و-اسلامی/ادبیات-فارسی/نظم/وزن__a-46346-9261-9263-17182.aspxhttp://persian-nod.ir/عروض-چیست-انواع-وزن/
این وزنها تابع ویژگیهای فیزیکی و عینی گویش در هر زبان هستند و هر زبان بنا به مشخصات ذاتی و سرشتی اش دارای وزن شعری یکتا، ویژه و تغییرناپذیری است.
در زبانهایی که تفاوت امتداد زمانی هجاهای آن مشخص و برجسته باشد، یعنی بتوان هجاها را بر اساس طول زمانی ادای‌شان به هجاهای کوتاه و بلند تقسیم‌بندی کرد -از جمله زبانی فارسی- وزن کّمی است و نمی‌توان وزن کیفی (ضربی و آهنگی) را به کار برد. برعکس، در زبانهایی که مشخصه‌های کیفی برجسته بوده و تفاوت امتداد هجاهای آن مشخص و محسوس نباشد وزن کّمی نمی‌تواند وجود داشته باشد.
زبان فارسی اساساً دارای دو گونه وزن شعری متفاوت است: یکی وزن کمی یا عروضی اشعار ادبیات فارسی که مبتنی بر نظم هجاهای بلند و کوتاه در مصراع‌ها است که در شعر سنتی با وزن عددی (هجایی) نیز توأم است که کاربرد غالب دارد و دیگری وزن هجایی یا تکیه‌ای-هجاییِ اشعار عامیانه فارسی که بر مبنای تعداد هجاها و هجاهای تکیه‌بر و بی‌تکیه است.«دو نوع وزن در زبان فارسی»، امید طبیب‌زاده، "مجموعه‌مقالات نخستین هم‌اندیشی شعر فارسی و زبان‌شناسی"، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی
هتل والدورف آستوریا نام هتل بسیار مجللی است که در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این هتل هم‌اکنون در مالکیت شرکتی چینی است که توسط دولت چین مصادره شده است. ساختمان قبلی هتل والدرف-آستوریا در تقاطع خیابان پنجم و خیابان سی و چهارم و در مکان کنونی ساختمان امپایر استیت قرار داشت. هم‌اکنون هتل والدرف-آستوریا در شماره ۳۰۱ خیابان پارک در منهتن قرار گرفته است. ساختمان کنونی هتل والدورف-آستوریا به سبک آرت دکو طراحی شده است و دارای ۴۷ طبقه می‌باشد.
در زیرزمین هتل والدورف-آستوریا، ایستگاه اختصاصی مترو ساخته شده بود که سابقاً هتل را به ایستگاه مرکزی قطار شهری نیویورک متصل می‌کرد.Waldorf-Astoria's private rail platform forever closed , NewYorkology
حسینقلی خان صدرالسلطنه نخستین سفیر ایران در آمریکا به علت آبروریزی ناشی از ذبح گوسفندی در بالکن هتل والدرف آستوریای نیویورک، در روز عید قربان به تهران احضار شد. ناصرالدین شاه خطاب به او گفته بود: «ما را نزد جوان‌ترین دولت دنیا بی‌آبرو کردی و ملت چندین هزار ساله ما را سخره عالمیان کردی. خدا از تو نگذرد».از باسکرویل تا اوباما: نگاهی دیگر به ۱۵۰ سال رابطه بین ایران و آمریکا ("العربیه فارسی")
برادلی مارتین در سال ۱۸۹۷ میلادی، جشن بالماسکه‌ای، را در هتل والدورف-آستوریا ترتیب داد که افکار عمومی جهان غرب را به حیرت انداخت. در مهمانی رقص و بالماسکه که در داخل هتل والدورف-آستوریا برگزار می‌شد، سالن جشن به صورت نسخه بدل کاخ ورسای شبیه‌سازی شده بود و پرده‌های فرش‌نمای دیوارکوب و سالن‌های مملو از گل و چراغ‌های بی‌شمار زمینه‌ای بسیار اشرافی و مؤقر برای لباس شب خانم‌ها و برای پوشندگانشان فراهم ساخته بود. در این مراسم، برادلی مارتین به لباس مری استوارت، ملکه اسکاتلند درآمده بود و لباس شب منقش و زردوزی شده‌اش با مروارید و سنگ‌های گران‌بها آراسته شده بود. بازتاب ضیافت بالماسکه برادلی مارتین به حدی بود که ویلیام والدورف آستور، مالک هتل والدورف-آستوریا و برادلی مارتینز تحت تعقیب قضایی اداره مالیات نیویورک قرار گرفتند.The Bradley Martin Ball 2-10-1897, نیویورک تایمز مورخ ۱۱ فوریه ۱۸۹۷ میلادی
انجمن کامپیوتر ایران یک انجمن علمی است که در زمینه علوم رایانه فعالیت می‌کند.
این انجمن در دی ماه ۱۳۷۳ تأسیس شده‌است.
انجمن کامپیوتر ایران دارای یک نشریه علمی است و همچنین کنفرانسی به همین نام را هر ساله برگزار می نماید.
این انجمن تشکیل شده از مفاخر و نابغه های کامپیوتر ایران تشکیل میشود
دکتر بابک فرزاد و محمدحسن محمدزاده از جمله نوابغ کامپیوتر ایران شناخته میشوند
شیرین‌بیان گیاهی خودرو از تیرهٔ سبزی‌آساها، بومی جنوب اروپا، شمال آفریقا و نواحی معتدل آسیا ست. برگ‌های آن مرکب است و از ۴ تا ۷ زوج برگ به اضافهٔ یک برگچهٔ انتهایی تشکیل یافته‌است که به سبب ترشح شیره، چسبنده‌اند. گل‌هایش مایل به آبی و میوه‌اش شامل ۵ تا ۶ دانهٔ مایل به قهوه‌ای است. ریشه و ساقهٔ زیرزمینی آن مصرف دارویی دارد.فرهنگ معین ریشه‌ها و پاجوش‌های این گیاه دارای پوستی قهوه‌ای‌رنگ یا سیاه و مغز زردرنگ است.
نام دیگر شیرین‌بیان در فارسی، مَهْک است. در گویش اصفهان و طب سنتی قدیم به مجو (mej-jo) نیز شهرت دارد. در متون کهن کشاورزی به شیرین‌بیان، سوس گفته می‌شود و ریشهٔ آن را اصل سوس گویند. در کتاب معرفت فلاحت می‌خوانیم که: «و اگر اصل سوس را در آب بجوشند و تخم خربزه در آن آغشته کنند و بعد از آن زراعت کنند از کرم محفوظ ماند».
در اکثر نقاط ایران نظیر لارستان، آذربایجان، بختیاری و در استان اصفهان منطقه فریدن و شهرستان اقلید و در دشت نهاوند اراضی روستای کرک به فراوانی می‌روید بیشتر ریشه اش و برای مصارف دارویی برداشت میشود.
شیرین‌بیان از زمرهٔ گیاهان بنشنی و بومی جنوب اروپا و قسمت‌هایی از آسیاست. این گیاه از رستنیهای علفی چندساله‌است. ارتفاع این گیاه تا یک متر و در نواحی معتدل تا دو متر می‌رسد. طول برگ‌های باریک آن از ۷ تا ۱۵ سانتیمتر است و شامل ۹ تا ۱۷ برگچه‌است. برگچه‌ها بیضوی بوده، کناره آن‌ها صاف است. گل‌های این گیاه به رنگ‌های ارغوانی، زرد یا بنفش یا آبی مایل به سفید است و به صورت مجتمع در انتهای ساقه‌های گل‌دهنده مشاهده می‌شود. زمان ظهور گل‌ها اوایل تابستان است. میوهٔ این گیاه، غلافی و مستطیل شکل به طول ۲ تا ۳ سانتیمتر است و معمولاً هر میوه دارای ۳ تا ۶ عدد دانهٔ لوبیا شکل است.
شیرین بیان انواع مختلف دارد:
این گیاه (گونه ایرانی «G. violacca) در دشت رباط ترک و مزارع اطراف رویش دارد
عصاره شیرین بیان حاوی ترکیبات مختلفی بوده که مهمترین آن گلیسیرریزین می‌باشد. در اثر هیدرولیز به اسیدگلیسیریتینک و دو مولکول گلوگورونیک اسید و آب تبدیل و شیرینی خود را از دست می‌دهد. همچنین فلاونوئیدها و ایزوفلاونوئیدها، تری پنوئیدها، استرودل‌ها، روغن‌های فرار و مقداری نشاسته، قند شامل گلوکز و ساکاروز، لیگنین، اسیدهای آمینه، آمین‌ها و موم‌ها نیز در آن موجود می‌باشد.
بابلیان در حدود ۴۰۰۰ سال پیش شیرین بیان را به عنوان تقویت‌کننده بدن می‌شناخته‌اند. همچنین مصریان عهد باستان از ریشه آن عصاره تهیه می‌کرده‌اند؛ چنان‌که در سال ۱۹۲۳ میلادی از مقبره توتانخامون ریشهٔ این گیاه یافت شد. پزشکان مصر قدیم عصاره شیرین بیان را جهت کاستن از تلخی داروهای تلخ‌مزه و درمان بیماری‌های کبد و دستگاه گوارش به کار می‌برده‌اند.بخشی از مقالهٔ عرق سس در ویکی عربی
شیرین بیان از جمله گیاهان دارویی خودروست و کمتر مورد کشت و کار قرار می‌گیرد.
این گیاه نورپسند است و در مدت رویش به هوای گرم و رطوبت متوسط نیاز دارد؛ بنا بر این شرایط مطلوب برای رشد این گیاه، خاکهای حاصلخیز در زمین‌های کم ارتفاع (از سطح دریا)است که به خوبی زهکشی شده باشد (در مناطقی که سطح آب زمین بالاست). همچنین باید از آفتاب کافی برخوردار باشد.
روش تکثیر این گیاه تقسیم زمین‌ساقه و ریشهٔ آن است. در فصل پاییز (آبان‌ماه) ریزوم گیاهان سه تا چهارساله را پس از خروج از خاک به قطعات ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتری تقسیم می‌کنند. سپس این قطعات را در ردیف‌هایی با فاصلهٔ ۶۰ تا ۸۰ سانتیمتر می‌کارند. فاصلهٔ مناسب پاجوش‌ها از هم ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر است. پس از کاشت باید آبیاری انجام گیرد. با کاشت بذر نیز می‌توان به تکثیر این گیاه پرداخت. برداشت ریشه‌های این گیاه در فصل پاییز سال سوم یا چهارم صورت می‌گیرد. این عمل در سطوح کم‌وسعت با استفاده از بیل و در سطوح وسیع با ماشین‌های مخصوص انجام می‌گیرد.
عصاره شیرین بیان تقریباً حاوی ۱۰۰ کالری در هر اونس (۳۵/۲۸ گرم) است.
با جوشاندن ریشهٔ گیاه و تبخیر بخش عمدهٔ آب آن، ماده‌ای سیاه‌رنگ (مایل به قهوه‌ای) به دست می‌آید. این ماده به دو صورت جامد (عصاره) و شیره (رب سس) عرضه می‌گردد.
کاربرد اصلی این ماده، (در کشورهای غربی) شیرین کردن فراورده‌های غذایی است؛ چون پنجاه برابر از قند شیرین‌تر است و علاوه بر این، خواص دارویی دارد.
ریشه خشکیده شیرین بیان را می‌توان به عنوان چاشنی جوید.
(در کشورهای غربی) طعم عصارهٔ شیرین‌بیان در انواع گسترده‌ای از تنقلات شیرین (همچون آب‌نبات) یافت می‌شود. محبوب‌ترین این شیرینی‌جات در انگلستان است.
در قارهٔ اروپا (به غیر از انگلستان) آب‌نباتهایی با طعم تند و شور (فراورده با شیرین‌بیان) بر انواع دیگر ترجیح دارند. هرچند باید توجه داشت که طعم اغلب این‌گونه از تنقلات با روغن تخم انیسون (بادیان رومی) تقویت می‌شود و مقدار واقعی شیرین‌بیان در آن بسیار اندک است. به هر حال در هلند – که در آن آب‌نبات شیرین‌بیان موسوم به Drop (قطره) یکی از پرطرفدارترین انواع آب‌نباتهاست- فقط در اندکی از انواع متعدد این تنقلات عرضه شده به بازار، تخم انیسون (بادیان رومی) به کار می‌رود. گرچه مردم ترکیب آن با نعنا، جوهر نعنا یا برگ‌بو را نیز دوست دارند و آمیختن آن با نوعی آب‌نبات نمکیhttp://en.wikipedia.org/wiki/Salty_liquorice می‌سازد که به زبان هلندی به معروف است. در نخستین محلی بود که ترکیب شیرین بیان با شکر به عنوان نوعی از شیرینی‌جات، به شکل امروزین مورد استفاده قرار گرفت.
شیرین بیان در محاورهٔ مردم یورکشایر با عنوان اسپانیایی شناخته شد؛ ظاهراً به این سبب که راهبان اسپانیایی ریشهٔ شیرین بیان را در در نزدیکی پرورش دادند.
چاشنی شیرین بیان همچنین در نوشابه‌های غیرالکلی به کار می‌رود و نیز ته‌مزه‌ای مطبوع به بعضی جوشانده‌های گیاهی می‌بخشد. این امر همچنین در تغییر دادن مزه‌های نامطبوع برخی داروها نیز کاربرد دارد. جوانان هلندی اغلب خودشان نوشیدنی شیرین بیان را تهیه می‌کنند. همچنین نوشابهٔ محبوب هلندی‌ها نوعی لیکور است که مادهٔ اصلی آن شیرین بیان است.
مردم ایتالیا (به‌ویژه در نواحی جنوبی) دوست دارند که از شیرین بیان به شکل طبیعی‌اش استفاده کنند؛ به این نحو که ریشهٔ این گیاه از زمین بیرون کشیده شده، پس از شسته شدن به عنوان خوشبوکنندهٔ دهان جویده می‌شود. در سراسر ایتالیا عصارهٔ خالص شیرین بیان (بدون افزودن شکر) به شکل قطعات کوچک سیاه‌رنگ مصرف می‌شود و طعم آن تلخ و تند است. در انگلستان و نیز نحوهٔ استفاده از این ماده چنین است.
در آشپزی چینی شیرین بیان همچون چاشنی در پخت غذاهای مطبوع استفاده می‌شود و اغلب برای خوش‌طعم کردن سوپها و غذاهایی که در سس سویا جوشانده می‌شود، به کار می‌رود.
شیرین بیان در سوریه نیز بسیار خواهان دارد و به صورت نوشیدنی در بازار عرضه می‌شود.
این ماده همچنین عنصر اصلی نوشابه غیرالکلی بسیار معروف مصری موسوم به است. بخصوص در ماه رمضان جهت کاهش تشنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
قسمت مورد استفادهٔ شیرین بیان ساقه‌های زیرزمینی و ریشه‌های گیاه است که دارای ترکیبات مختلفی است. مهم‌ترین ماده اصلی که موجب شیرینی شیرین بیان است، ترکیب موجود در ریشه‌های گیاه به نام اسید گلیسریزیک است که پنجاه برابر از شکر شیرین‌تر است و مقدار آن با توجه به شرایط محیطی و گونه گیاه بین ۵ تا ۲۰ درصد است. اسید گلیسریزیکGlycyrrhetinic acid با افزایش سن گیاه افزایش می‌یابد. طعم عصاره بسته به انواع مختلف گیاه، متغیر است؛ مثلاً شیرین بیان اسپانیایی طعم ملایم دارد؛ در حالیکه شیرین بیان یونانی دارای طعمی نسبتاً تلخ است. عصاره این گیاه حاوی ترکیب گلیسیریزین،Glycyrrhizin اسید گلیسریزیک و نمک‌های پتاسیم و کلسیم است. اسید گلیسریزیک و گلیسیریزین برای درمان زخم‌های گوارشی مفید است.
ریشه‌های این گیاه حاوی کومارین، فلاون، روغنهای فرار و استرول گیاهی نیز هست.
پودر ریشهٔ شیرین بیان (ریشهٔ خشک ساییدهٔ گیاه) خلط‌آوری مؤثر است و از زمان‌های باستان به این منظور مورد استفاده بوده‌است؛ مخصوصاً هندوها آن را در داروی Ayurvedic (برگرفته از کلمه سانسکریت ayur-veda به معنی علم حیات) به کار می‌برده‌اند (همچنین به عنوان خمیردندان) و به جاستی‌مادهو (Jastimadhu) معروف بوده‌است.
ترکیبات موجود در ریشهٔ گیاه شیرین بیان در مقابله با پوسیدگی دندان نافع است. ترکیبات موجود در ریشهٔ گیاه خاصیت ضد میکروبی دارد؛ بنا بر این می‌توان از شیرهٔ این گیاه به عنوان مادهٔ ضدپوسیدگی در محلول‌های شستشوی دهان و نیز خمیر دندان‌ها استفاده کرد.
در طب سنتی از این گیاه برای درمان اسپاسم عضلات و تورم، برونشیت، روماتیسم و ورم مفاصل استفاده می‌شود.
امروزه نیز عصارهٔ شیرین بیان یکی از اجزاء ترکیبی شربت سرفه به‌شمار می‌رود. این ماده به شکل طبیعی‌اش، در درمان زخمهای دهان و دستگاه گوارشی مفید است. شیرین بیان همچنین مدر (ادرارآور) و ملیّن است و می‌توان آن را به عنوان عامل ضدویروس موضعی برای زخم و التهاب زونا، چشم، دهان و دستگاه تناسلی به کار برد.
مهم‌ترین خاصیت شیرین بیان، تأثیر بر دستگاه گوارش است. این گیاه درمان‌کننده ورم و زخم معده و اثنی‌عشر است و بر روی سرطان معده تأثیر مطلوب دارد. همچنین برای درمان سوءهاضمه و از بین بردن نفخ شکم مفید است.
شیرین بیان بر سیستم درون‌ریز بدن نیز تأثیرگذار است و مصرف آن ممکن است مقدار تستوسترون خونابه را کاهش دهد. با این حال مشخص نیست که آیا بر میزان تستوسترون آزاد نیز مؤثر است یا خیر.
یکی از خواص دارویی شیرین بیان خاصیت ضد لک و روشن‌کنندگی آن بر پوست است که در قالب کرم‌های مراقبت از پوست ارائه شده‌است.
مصرف بی رویهٔ شیرین بیان یا سایر فراورده‌های آن به سبب تحریک غدد فوق کلیوی و ترشح بیش از اندازهٔ هورمون آلدسترون ممنوع اعلام گردیده‌است. این حالت سبب عوارضی چون اختلال در فعالیت‌های متابولیسمی، کاهش پتاسیم خون و بالا رفتن فشار خون می‌گردد.
در صورت مصرف بیش از ۲۰ گرم در روز، بروز عوارض نامطلوب بعید نیست.
استفادهٔ زیاد از شیرین بیان برای طحال نیز مضر است.
مصرف بسیار بالای شیرین بیان ممکن است به بروز حالاتی خطرناک نظیر فشار خون و حتی سکتهٔ قلبی منجر شود و تهدید کننده حیات است.
برخی از افراد با مصرف زیاد شیرین‌بیان دچار درد عضله و عده‌ای دیگر با کرخت شدن دست و پا و حتی فلج هر چهار اندام (کوادری پلژی) مواجه می‌شوند.
مصرف زیاد این ماده سبب افزایش وزن نیز می‌شود.
در صورت بالا بودن فشار خون یا ناراحتی کلیه، قلب یا کبد باید از مصرف شیرین بیان پرهیز کرد.
مصرف این گیاه و فراورده‌های آن برای زنانی که در دوران بارداری یا شیردهی‌اند، منع شده‌است.
البته با رعایت میزان معقول مصرف شیرین بیان می‌توان از بروز این مشکلات جلوگیری کرده، از خواص بسیار مفید آن بهره برد. در صورت لزوم مصرف طولانی‌مدت شیرین بیان، بهتر است آن را با کتیرا ترکیب کرد.
جمال وفایی (با نام اصلی سید جمال نجفی، زاده ۱۷ خرداد ۱۳۱۹) خواننده و هنرپیشه سینما است. او آوازها و ترانه‌های زیادی در رادیو ایران و ارکستر گل‌ها به یادگار گذاشته‌است. وی چند سال پس از انقلاب به خارج از کشور رفت و در شهر سانفرانسیسکو اقامت گزید.
جمال وفایی سال ۱۳۱۹ در خیابان ری تهران کوچه آصف الدوله متولد شد و دوران کودکی را زیر نظر پدرش که از صدایی خوش برخوردار بود گذراند.
پدربزرگ وی یک روحانی شیعه و پدرش سید محمدعلی نجفی کرمانشاهی قاری قرآن بود که از صوت خوشی برخوردار بوده و در مجالس مذهبی به خواندن می‌پرداخت. پدر جمال اولین قاری بود که صوت قرآن وی از رادیو پخش می‌شد و نامش در رادیو «نجفی کرمانشاهی» اعلام گردید. پدر جمال که غیر از رادیو به مجالس روضه خوانی و ختم و ترحیم می‌رفت جمال را هم دنبال خود می‌برد و رموز خواندن را به وی می‌آموخت و جمال هم در هر جلسه‌ای که شرکت می‌کرد و می‌خواند، پدرش پولی جهت تشویق به وی می‌داد. سایت ایران الد لاله را این‌گونه معرفی می‌کند:
جمال وفایی در هفت سالگی به مدرسه ترقی می‌رود. در این مدرسه با منوچهر نوذری {هنرمند شایسته تئاتر و رادیو} که فن بیان تئاتر را تدریس می‌کرد، آشنا می‌شود. وی که کودکی خردسال بود، به رهبری نوذری اولین پیش پرده به نام «بچه‌های شکمو» را در مدرسه می‌خواند که فوق‌العاده مورد توجه حضار قرار می‌گیرد و مدیر مدرسه از فردای آن روز به او تکلیف می‌کند که سر صف قرآن و دعا بخواند. بدین ترتیب او از هفت سالگی خواندن را شروع می‌کند.
وفایی پس از مدتی که با پدرش به مجالس ترحیم می‌رفت، یک روز پس از خواندن مرثیه‌ای، شخصی به نام «عبدالرحیم اعتماد مقدم» که از کارکنان جامعه باربد بود و در ان مجلس حضور داشت، صدای وی را می‌شنود و با پدر جمال صحبت می‌کند و از وی تقاضا می‌کند که اجازه دهد جمال در جامعه باربد نزد اسماعیل مهرتاش که همه را به صورت رایگان تعلیم می‌داد، تعلیم ببیند. او می‌گفت: «حیف است این صدا از فیض چنین استادی بی‌بهره ماند.» پدر جمال با این امر موافقت می‌کند و بدین طریق جمال به کلاس اسماعیل مهرتاش راه می‌یابد. جمال به مدت دوازده سال هفته‌ای دو روز در کلاس استاد و هفته‌ای یک روز زیر نظر «دکتر نامدار»، استاد فن بیان و موسیقی رفت. جمال وفایی و عبدالوهاب شهیدی از برجسته‌ترین و قدیمی‌ترین هنرجویان مکتب مهرتاش بودند و سال‌های بعد، هنرجویانی چون محمدرضا شجریان نیز دراین کلاس‌ها شرکت کرد.
اولین اجرای جمال وفایی بر می‌گردد به روزی که در یکی از کلاسها مشغول تمرین بود، «مرحوم دکتر مهدی برکشلی» وارد شد و صدای وفایی را شنید. او بلافاصله از استاد مهرتاش می‌خواهد که اجازه دهد وی در جشن دانشگاه تهران برنامه اجرا نماید. استاد می‌پذیرد و وفایی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران اولین کنسرت خود را همراه با استادانی نظیر: فرامرز پایور، حسن کسایی، حسین تهرانی، احمد عبادی و اصغر بهاری اجرا کرد و پس از چندی در سالن هنرهای زیبای کشور، همراه با کمانچه اصغر بهاری قطعه‌ای در افشاری اجرا نمود که از رادیو و تلویزیون پخش و موجب شهرت وی گردید.
در سال ۱۳۴۵، رسماً به رادیو دعوت شد و با آقایان عباس شاپوری، حبیب اله بدیعی، منصور صارمی، اسداله ملک، فرهنگ شریف، عباس زندی و مرحوم افتتاح همکاری خود را آغاز کرد. در برنامه گل‌ها اعم از گل‌های رنگارنگ، برگ سبز، شاخه گل شرکت نمود و بیشتر اهنگ‌های مهدی خالقی را که برایش می‌ساخت، اجرا می‌نمود که بهترین آن‌ها از نظر خود وفایی «جمال کعبه» نام دارد که روز عید قربان از رادیو پخش شد. وفایی پس از مدتی، با شرکت در برنامهٔ «سازهای ملی» به رهبری آقایان مهدی فلاح و حسینعلی مفتاح و به سرپرستی ضیاء مختاری به مدت ۵ سال کار خود را ادامه داد. آهنگ‌های ارکستر «سازهای ملی» را آقایان اکبر محسنی، ابراهیم خان منصوری و عبداله جهان پناه می‌ساختند و برنامه‌های مختلفی نیز همراه با آقایان منصور صارمی، اسداله ملک، جواد لشگری، بزرگ لشگری، حسین صمدی و معارفی اجرا نمود.
دو برادر دیگر جمال وفایی، به نام‌های کمال وفایی (خواننده موسیقی مردمی) و عباس وفایی (با اسم هنری وفا، در سبک پاپ) در دهه ۵۰ در زمینه خوانندگی فعالیت می‌کردند.
جمال وفایی خواننده گل‌های رنگارنگ و برگ سبز دارای آواز بسیار زیبا و قابل توجهی بود. وی در بسیاری از برنامه‌های مذهبی (مخصوصاً در ماه رمضان) همراه با سید جواد ذبیحی آوازهای مذهبی در رادیو ایران اجرا می‌کرد. تقلید صدای هنرمندان توسط جمال وفایی یکی از بی‌رقیب‌ترین تقلید صداها بود. او همچون دیگر خوانندگان معروف پایش به سینما کشیده شد و در چندین فیلم بازی کرده و ترانه خوانده‌است.
او پس از انقلاب به خارج از کشور رفت و آلبوم‌های «طوطی» و «ستاره سهیل» و خواب (مشترکاً با عطا) را به بازار عرضه کرده‌است وی هم‌اکنون گهگاهی در مجالس خصوصی می‌خواند. جمال به همراه دو برادر خود کمال وفایی و عباس (وفا) در دهه ۱۳۵۰ بسیار معروف شدند و در چندین فیلم بازی کردند.
هم‌اکنون در گذر چندین دهه بعد از انقلاب، جمال وفایی در آمریکا (سانفرانسیسکو در
کالیفورنیا)‌‌ زندگی می‌کند و گاهی به تهران می‌آید.
مژگان وفایی ، مریم وفایی ، اشکان وفایی و غزاله وفایی
بازیگر: (۴)مورد
۱ - پرستوهای عاشق (۱۳۵۶)
۲ - جدال (۱۳۵۵)
۳ - هیولا (۱۳۵۵)
۴ - رانده شده (۱۳۵۴)
خواننده: (۹)مورد
۱ - خاتون (۱۳۵۶)
۳ - رانده شده (۱۳۵۴)
۴ - مراد برقی و هفت دخترون (۱۳۵۳)
۵ - آقا مهدی کله‌پز (۱۳۵۲)
۶ - پریزاد (۱۳۵۲)
۷ - جبار سرجوخه فراری (۱۳۵۲)
۸ - عزیز قرقی (۱۳۵۰)
۹-داش آکل (۱۳۵۰)
آرباتان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
باروج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
باروج یکی از بزرگ‌ترین روستاهای دهستان ذوالبین یامچی باروج می‌باشد؛ که در یک منطقه جلگه ای واقع شده‌است. این روستا از مشرق به‌آبادی گلعذار و از جنوب به اربطان و از شمال به تازه کند آخوند محدود شده‌است. فاصله باروج تا یامچی حدود ۵ کیلومتر است.
ارتفاع باروج از سطح دریا حدود ۱۲۰۰ متر می‌باشد. میزان بارس سالانه حدود ۲۵۰ میلی‌متر باران و ۱۲۰ سانتی‌متر برف است. در طول دورة یخبندان حدود ۱۰۰ روز است که از آذرماه شروع و فروردین ماه پایان می‌یابد. بارش تگرگ در این روستا معمول است. اراضی آبی آن بیش از ۵۰۰ هکتار است و اراضی دیم آن ۲۰۰ هکتار و وسعت مراتع طبیعی ۲۰۰ هکتار است.
باروج یا بارو که در تداول محلی باری نیز تلفظ می‌شود؛ در لغت به معنای حصار و دیواری است که به دور یک شهر کشیده می‌شود. بارو همیشه بابرج همراه بوده و اصطلاحاً برج و بارو گفته می‌شود. قلعه باروج در کنار این روستا واقع شده‌است. این قلعه قدیمی‌ترین تپه باستانی آذربایجان محسوب می‌شود و آثاری از دوران نئولیتیک تا دورة اسلامی در آن یافت شده‌است.
در دورة افشاریان پس از مرگ نادرشاه که طایفه یکانلو در منطقه مرند ساکن شدند و صاحب کار، در صحرای روستای باروج اقدام به ساختن شهرک نمودند. و عمارت‌ها و مساجد و کاروانسراها بنا نمودند؛ ولی حکام دنبلی بعدها به منطقه مسلط شدند و این شهرک را ویران نمودند. چنان‌که میرزا ابوالحسن خان زنوزی به این مسئله تأکید نموده‌اند این رویداد را بین سال‌های ۱۲۱۰ تا ۱۲۱۷ هـ. ق اتفاق افتاده‌است.
قلعه باری (باروج) (۱)
در ده کلیومتری شمال غربی مرند (در کنار غربی جاده مرند – یامچی) و بر کناره رود زیلبیر (ذوالبین) ونزدیکی روستای باری یک تپه عظیمی آرمیده‌است که باقیماندهٔ قلعه خاکی باستانی می‌باشد، گفته می‌شود این قلعه، قدیمی‌ترین تپه باستانی آذربایجان می‌باشد که در آنصورت باید قدمتی بیش از شش هزار سال داشته باشد. می‌توان اینطور فرض کرد که این قلعه دراواخر عمرباشکوه خود می‌تواند از جمله قلاع خاکی اورارتویی باشد که همانند قلعه یالدیر مرند جزو قلاع ۲۲گانه ای باشدکه در حمله سارگون دوم ویران گردیده‌است. این قلعه همانند دیگر قلاع باستانی مرند مورد کندوکاو علمی و باستانشناسی قرار نگرفته‌است. همه جای قلعه مورد تطاول غارتگران قرار گرفته‌است. از این قلعه سفال و جام و استخوان‌های متعدد از دوران باستانی بدست آمده‌است.
برخی از چشمه‌ها و قنات‌های قدیمی باروج عبارتند از:
این روستا به تدریج گسترش می‌یابد. آثار این توسعه با ظهور محلات همراه است. با وجود آنکه دو محله شاهقلی و حاجی محمدلو از محلات قدیمی و محله مدرسه در دور و بر مدرسه، محله جدید باروح می‌باشند ولی این محلات به هیچ وجه ویژگیهای کامل یک محله را ندارند و یکپارچگی روستا محفوظ مانده‌است.
روم قویوسی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
فارفار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
قلندر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
قمیش‌آغل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
این روستا از مشرق به روستای گلّه بان و از مغرب به قوش قیه و از شمال به یکان علیا و از جنوب به ارسی محدود می‌شود. ارتباط این روستا با شهر یامچی از طریق جاده گله بان می‌باشد و مسیر جاده خاکی دیگری نیز برای اتصال به شهر کشکسرای از روستای ارسی داراست. ارتفاع آن ۱۱۲۰ متر می‌باشد. طول دورة یخبندان حدود ۱۲۰ روز که از اواخر آذر ماه شروع و در اواخر فروردین ماه پایان می‌یابد. میزان بارش سالانه ۳۰۰ میلی‌متر باران و ۲ متر برف است. اکثریت آنها دامدارند. اراضی آبی آن ۱۰۰ هکتار و اراضی دیم آن ۸۰ هکتار وسعت دارد. وسعت مراتع طبیعی آن ۱۰۰ هکتار است.
از سابقه تشکیل این روستا بیش از ۱۵۰ سال نمی‌گذرد؛ چرا که مردم این روستا جزء عشایر کوچنده محسوب می‌شدند. ییلاق آنها منطقه کلاخور ورزقان محسوب می‌شد و برای قشلاق به این روستا می‌آمدند تا اینکه تصمیم می‌گیرند برای همیشه در این قشلاق ماندگار شوند. این روستا از سه طایفه اینانلو، شاهسون و قجر (قاجار) تشکیل یافته‌است. گویش این طوایف با وجود نزدیکی به گله بان به هیچ وجه شباهتی به گویش گلوانی ندارد.
قوش قیه‌سی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
گل‌زار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
نام واقعی این روستا گلعذار است که به اشتباه آنرا گل زار می نامند. این روستا از شمال و مشرق به خط راه آهن، از جنوب غربي به باروج، از جنوب به اربطان و از شمال غربي به تازه كند آخوند و ليوار و از جنوب شرقي به مرند محدود مي شود.
نام اين روستا به علت شباهت تلفظي با روستاي گلجار بخش مركزي مرند اشتباه گرفته مي شود.
طول دورة يخبندان 120 روز كه از آذرماه شروع، و در فروردين ماه پايان مي يابد. ميزان بارش سالانه آن 250 ميلي متر باران و يك متر برف است. مقدار اراضي آبي 400 هكتار و اراضي ديم آن 100 هكتار است. در اين روستا دو قنات قديمي به نامهاي بيوك و شور وجود داشته است. ارتباط اين روستا با يامچي از طريق اربطان مي باشد.
نام اين روستا از دو كلمه گل و عذار تشكيل شده است. عذار در لغت به معناي چهره مي باشد.
گله‌بان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
جمعیت این روستا بیش از ۴۰۰۰ نفر می‌باشد.
تاریخچه روستا به حدودا ۳۰۰ سال پیش قدمت برمی گردد. شغل اصلی مردمان این دیار کشاورزی و دامپروری و جدیدا کامیون‌داری بوده و مشکل اصلی این روستا کم‌آبی مراتع و کمبود آب آشامیدنی است. دارای دومسجد بزرگ و یک حسینیه و چهار مدرسه و یک سالن ورزشی مجهز و زمین چمن مصنوعی می باشد.ورزش هایی نظیر فوتبال و فوتسال از علاقه‌مندی های جوانان این روستا است.از محصولات زبان‌زد کشاورزی این روستا میتوان به زردآلو و یونجه گلوان اشاره کرد.کوه دمیرلی، چشمه کهلیک بلاغی، سنگ علی داشی و رودخانه فصلی گوبی از اماکن دیدنی بشمار می روند. بگواهی تاریخدانان مرند نام گله‌بان فارسی شده گلوان میباشد که برگرفته از اصالتی از کوچنده بودن از وان ترکیه را دارد و اصالت مردم این دیار به ترکیه باز می گردد.
یکی از معروفترین و قدیمی‌ترین روستاهای بخش یامچی لیوار است. این روستا در یک دشت وسیع قرار گرفته‌است. قسمت لیوار بالا در ناحیة کوهستانی تأسیس گردیده‌است. این روستا از مشرق به روستای تازه کند آخوند، از شمال شرقی به روستای چرچر، و از جنوب غربی به یامچی محدود شده‌است.
رویهم رفته لیوار آب و هوای معتدلی دارد. طول دوره یخبندان آن ۱۰۰ روز است که از اواخر آذر شروع و در فروردین پایان می‌یابد. گاهی بارش تگرگ در آن دیده می‌شود. میزان باران سالیانه ۳۵۰ میلی‌متر و برف سالیانه حدود ۹۰ سانتی‌متر است. وسعت اراضی آبی آن ۳۰۰ هکتار است. در گذشته کشت پنبه در آن بسیار متداول بوده و محصول عالی داشته‌است.
لیوار یکی از قدیمی‌ترین آبادی‌های مرند محسوب می‌شود. چنان‌که فضل‌الله همدانی وقتی از منطقه مرند سخن به میان می‌آورد تنها به ذکر نام چند قریه اکتفا می‌کند که از جمله زنوز، جواش، هرزند و لیوار است. از متن کتاب وقف نامه ربع رشیدی مربوط به رشیدالدین فضل‌الله همدانی بر می‌آید که این روستا در مسیر جاده ارتباطی واقع بوده‌است. در این کتاب شارع (راه اصلی) بین قریه لیوار و مزرعه خرمشاه ذکر شده‌است.
وجود کول خانه‌ها در لیوار نشانگر آثار تمدن ایرانی دوره‌های ماد است. در قبرستان این روستا قرچ‌های سنگی وجود داشته‌است.
در لغت‌نامه دهخدا در مورد کلمة لیو چنین آمده‌است:
«یکی از نامهای خورشید است (برهان) از نامهای نیراعظم (جهانگیری)، آفتاب
ای ساقی مه روی در انداز و مرا ده
زان می که زرش مادرش و لیوش پدر آمد».
این روستا زادگاه عارف و شاعر دوره اواخرقاجارواوایل پهلوی ملاباقر لیواری است. مقبره این شاعر در قبرستان قدیمی قرار دارد.
لیوار دارای مردمانی شجاع و دلیر است. در این روستا بیشترین مهاجرت دهستان ذوالبین صورت گرفته‌است. لیواری‌های مهاجر اکنون در مناطق مختلف کرج از جمله فردیس وحصارک کرج مقیم شده‌اند و محله‌ای برای خود پدیدآورده‌اند. آن‌ها در این شهر مسجد با شکوهی دایر نموده‌اند. در بندرعباس نیز مهاجران لیواری سکنی دارند.
برخی از چشمه‌ها و قنات‌های قدیمی لیوار عبارتند از:
۱- آغچشمه ۲- آل چاپان (آل چوپان) ۳- حاجی محمد ۴-کهریز ۵- توی قوران ۶- دوازده چارک ۷- قره کهریز
در مورد وجه تسمیه چشمه آل چاپان باید گفت که دولت آل چوپان بعد از ایلخانان در منطقه آذربایجان به وجود آمده‌است. این دولت مصادف با دولت سربداران در خراسان بوده‌است.
لیوار از ۱۰ طایفه بزرگ تشکیل یافته‌است که عبارتند از:
۱- کلب خانلو (کربلایی خانلو) ۲- ترمحمدلو ۳- یدی ایل لو ۴- حاج علی رضا لو ۵- بابادایی لو (بابا داغ لو) ۶- قاضی خانلو ۷- دورسانلو ۸- فرج لو ۹- کزاز لو ۱۰-یارمحمدلو.
به قولی طایفه کزازلو از زنجان به این منطقه کوچ نموده‌اند. علاوه بر آن طایفه باباداغ لو از قره باغ جمهوری آذربایجان به این منطقه کوچ کرده‌اند. شعبه‌ای از این طایفه به زنجان مهاجرت کرده‌اند. شعبه‌ای از طایفه ترمحمدلو به یامچی مهاجرت کرده و طایفه صادقلو را پدیدآورده که در محله کیخالی زندگی می‌کنند.آقای مهندس احد محمدی لیواری از بزرگان لیوار و صاحب منصب دولتی و مورد وثوق اهالی لیوار میباشد
همزمان با جنگ جهانی دوم و حضور نیروهای روسی در آذربایجان نظم امور کشور به هم خورده و آشفتگی کشور را فرا گرفته بود. در منطقه مرند نیز آشفتگی‌هایی پدید آمد. از مهم‌ترین آن‌ها تسخیر ادارة نظمیه مرند توسط تفنگچیان لیواری به تحریک و تشویق نیروهای روسی بوده‌است.
ماجرا از آنجا آغاز شد که چند نفر از ریش سفیدان طوایف لیوار بر عوارض تعیین شده بر دانه‌های گرچک ـ که توسط چهار پایان برای فروش به مرند برده می‌شد ـ به علت تبعیض در این عوارض، معترض بودند؛ ولی نه تنها به اعتراض آن‌ها رسیدگی نشد بلکه معترضان به زندان افتادند. خبر زندانی شدن آن‌ها موجب جریحه دار شدن احساسات لیواری‌ها شد. به این جهت آن‌ها تصمیم می‌گیرند که سران خود را از زندان آزاد کنند. آن‌ها ادارة نظمیة مرند را اشغال و سران خود را آزاد می‌کنند. ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. قوای کمکی از مرکز رسیده و شورشیان را در روستا به گلوله می‌بندند. در این درگیری ۸ نفر جان باخته و چندین نفر زخمی می‌شوند.
پس از سرکوب شورشیان و با ادامه حضور نیروهای روس و فعال شدن حزب دمکرات برخی از لیواری‌ها که سابقه بی رحمی‌های مأموران دولتی را به چشم دیده بودند به این حزب ملحق شدند. آن‌ها تحت نفوذ فردی به نام لطفعلی نایب قرار داشتند؛ ولی سیستم قبیله‌ای و رقابت‌های بین آن‌ها فعالیت‌های حزب را در لیوار به تسویه حساب‌های شخصی و قومی کشانید؛ به این جهت فعالیت اعضاء محدود شد و برخی به زندان محکوم شدند. پس از شکست حزب برخی از لیواری‌های عضو حزب به آن طرف ارس فرار نمودند و بسیاری با تعهد رسمی کتبی، آزاد شدند. اقدامات اعضاء حزب در لیوار مهاجرت بسیاری از لیواری‌ها را به روستاهای اطراف و یامچی باعث شده بود.
با توجه به قدمت این روستا و قرار گرفتن در یک منطقه ویژه طبیعی، هنوز هم رگه‌هایی از تقدیس طبیعت در فرهنگ مردم لیوار دیده می‌شود؛ و یکی از جلوه‌های جالب توجه آن تقدیس تکه سنگی به نام قازان قریه است.
"افسانه‌ای می‌گوید که این سنگ در حقیقن زن حامله‌ای بوده‌است که دست پسر کوچکتر خود را گرفته و ظرفی نیز بر سر داشته‌است. اشرار از دور می‌رسند و او برای در امان ماندن، از خدا می‌خواهد که آن‌ها را به سنگ تبدیل کند!
قازان در ترکی به ظرف فلزی گفته می‌شود که از آن برای پختن غذا در مراسم بهره می‌گیرند. مردم لیوار از قدیم در روزهای پنجشنبه در کنار این سنگ چراغ و شمع روشن می‌نمودند و برای آن نذر می‌کردند. در پایین این سنگ دره گزل تخته قرار دارد.
محله به شکلی که در یامچی وجود دارد در این روستا دیده نمی‌شود و نام برخی طوایف که اکثراً در یک منطقه ساکن هستند به عنوان نام معمول محله به کار می‌رود.
قسمت قدیمی لیوار که در شمال غربی روستا قرار دارد شامل سه محله ترمحمدلو، یدی ایل لو و کلب خانلو می‌باشد. تقریباً در وسط روستا دفتر مخابرات قرار دارد. در قسمت دیگر روستا محلات قاضی خانلو و محمدیارلو قرار دارند. به علت شکل کوهستانی لیوار، اجرای طرح هادی غیرممکن به نظر می‌رسد. اندکی بالاتر از محله محمدیارلو، ساختمان‌های مخروبه متعلق به طایفه لطفعلی خانلو قرار دارد که اکثر آن‌ها پس از شکست حزب دمکرات به آذربایجان شمالی مهاجرت نمودند.
مزارع آبی لیواری‌ها در شرق روستا و در همسایگی باروج می‌باشد. آن‌ها در فصل کشت و درو به باغات و مزارع خود کوچ می‌کردند. عده‌ای از آن‌ها پس از انقلاب تصمیم گرفتند برای همیشه در باغات خود سکنی گزینند؛ به این طریق سنگ بنای روستای لیوار جدید (لیوار پایین) گذاشته شد. این روستا بعدها توسط جهاد سازندگی به عنوان روستای جدید ثبت گردید. راه این روستا از طریق روستای باروج می‌باشد.
همچنین بعد از دههٔ 70 روند مهاجرت ساکنان لیوار به شهرستان کرج رو به افزایش یافت به‌طوری‌که اکثراً به تجارت و سازندگی روی آوردند که می‌توان گفت وضع معیشتی آن‌ها خوب شده و از نکات بارز می‌توان به حضور لیواری‌های مقیم استان البرز به ویژه در کلان شهر کرج اشاره کرد به‌طوری‌که در غرب و جنوب کرج دو بنا به نام هیئت قمر بنی هاشم در منطقه حصارک و هیئت حضرت ابوالفضل در منطقه فردیس درست کرده‌اند تا در مراسم و مناسبت‌ها دور هم جمع شوند.
عارف و شاعر دورة زنديه ملاباقر ليواري در روستاي ليوار بخش يامچي متولد شده‌است و در سال 1200 هجري قمري (1164 هـ.ش) در اين روستا بدرود حيات گفته‌است. قبر او به همراه فرزندش ملاكريم در قبرستان روستاي ليوار قرار دارد. ليواري‌ها دربارة كرامات اين عارف مطالب زيادي تعريف مي كنند. از آنجمله حكايت زير است.
بروز خشكسالي، صدمات زيادي به كشاورزان ليوار وارد كرده بود. ماه‌ها بود كه خبري از باران نبود. اهالي در جلو خانه ملاباقر تجمع نموده و از او مي خواهند كه براي بارش باران دعا كنند ايشان خطاب به حاضران مي گويد : «به خانه كريم برويد و از او باران بخواهيد!»
از قضا فردي به نام كريم در روستاي چرچر در همسايگي روستاي ليوار آب مي فروخت؛ به خيال آنكه منظور ملاباقر اين شخص است به پيش او مي روند ولي او اذعان مي دارد كه آبي براي فروش ندارد!
اهالي دوباره در جلئ خانه ملاباقر حاضر شده و ماجرا را تعريف مي كنند. ايشان با لبخند جواب مي دهند : «اين كريم بسيار بخشنده تر از كريم آبادي چرچر است! كريم ما خالق ماست و خانه او مسجد است!»
ايشان وضو مي گيرند و نماز طلب ياران مي خوانند. فرداي آنروز آنچنان باراني مي بارد كه تمامي چشمه‌ها دوباره پر آب مي شوند!
شخصيت عرفاني ملاباقر ليواري از شعرعاي او هويداست. در بيشتر ابيات او، اشاره به آيات قران به وضوح ديده مي شود. او روح انساني را به مانند هُما دعوت به اوج گرفتن مي كند.
فضاي عرفاني شعرهاي او را با قطره اي از درياي بيكران اشعارش مزمزه مي كنيم.
دلا غفتله عمري ايلدون انمام ديناده
طريق طاعته هيچ ايتمدون اقدام دنياده
بوگونون بير مثل دوركي صباحي واردي البته
قيامت صبحينون فكرين ايله بوشام دنياده
گل اي مرغ طمع كركس كيمي هر جيفيه يه قونما
هماتك اوج پرواز اول كه چوخدور دام دنياده
مگس وار اغنيانوني كاسه سينه چوخداميل اتمه
طمعدن اوتري قيلما اونلار اكرام دنياده
بهائم تك گيجه گوندوزييوب ياتماقه جهدايتمه
خدا، انسان ديوب سن اولماكالانعام دنياوده
بهشته پاك گيتمك ليك گرگدي يوخسا قويمازلار
گنه دن توبه علين ايتمه سن حمام دنياده
دل فنامملكتين ايتمه تمنا گيدورم
چون حقيقت ده دگول مسكن و ماوا گيدورم
اختلافيم ندي ابناء زمانيله منيم
منكه تنها گلويم ايتدي كه تنها گيدورم
باخماديم وضع جهانه نظر عبرتيله
نجه كي گلموشم اعمي گينه اعمي گيدورم
يتمه دي بير تازه گون تايتمه سون غم تازه سي
يا گلور ظالم سسي يا مرگ دوست آوازه سي
اُنس هيئت اجتماعيندن كونول بيزار اُلور
«باقرا»! شكرايله باغلاندي باشون دروازه سي
مرکید یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. بر اساس آمار سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا بالغ بر ۳,۱۰۴ نفر می‌باشد.
یکی از بزرگترین روستاهای بخش یامچی مرکیت می‌باشد که در تداول به مرکید معروف شده‌است. مرکید منطقه ای جلگه ای است که ارتفاع آن ۱۴۰۰ متر می‌باشد. این روستا از شمال به یامچی، از شمال غربی به حصار یامچی، از جنوب شرقی به یالقوز آغاج و از جنوب غربی به درویش محمد محدود است.
طول دورة یخبندان آن حدود ۱۰۰ روز که از اواخر آذرماه شروع و اوایل فروردین ماه پایان می‌یابد. میزان باران سالیانة آن ۲۰۰ میلی‌متر و برف سالیانه آن ۲ متر تخمین زده می‌شود. وسعت اراضی آبی آن ۷۰۰ هکتار و اراضی دیمی ۱۵۰ هکتار می‌باشد.
از نظر تاریخی این روستا اهمیت زیادی دارد. چرا که تپه‌های باستانی شیرین شهر که در تداول محلی به شیریناسر معروف شده‌اند در این روستا واقع شده‌اند. قبرستان این روستا نیز قدیمی بوده و قوچ‌های سنگی در آن وجود داشته‌است.
برخی از قنات‌ها و چشمه‌های قدیی مرکید عبارتند از: ۱-لیلی ۲- قمیش دره ۳- قدی ۴- عباس‌آباد ۵- تپه ۶- گبی (سامی آباد)
مرکید از۴ محله تشکیل شده که عبارتند از:
۱- محله بالا ۲- محله پایین ۳- محله مرادلو ۴- محله محمدآباد (دیک باشی).
قدیمی‌ترین محله مرکید، محله پایین است. محله محمدآباد که به دیک باشی نیز معروف است، قدمت کمتری نسبت به دیگر محلات دارد. محله بالا در مسیر جاده مرکید ـ یامچی به فاصله۳ کیلومتری از محله دیزج پائین یامچی قرار دارد. محله دیک باشی در مسیر مرکید ـ دیزج حسین بیگ قرار دارد.
مرکید خرابه‌سی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
آغ‌کهریز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
اصلی‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
امیرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
روستای امیرآباد از شمال شرقی به قوچعلی کندی، از جنوب غربی به جادة خوی، و از جنوب شرقی به شامقلی علیا محدود می‌شود.
زمینهای کشاورزی این روستا در شامقلی قرار دارند.
این روستا از روستاهای تازه تأسیس بخش یامچی است و قدمت آن به دهه ۴۰ بر می‌گردد.
علت تأسیس این روستا فیصله دادن به اختلاف طایفه ای بوده‌است. در سال ۱۳۴۵ دو طایفه روستای شامقلی سفلی دعوا می‌کنند. برای جلوگیری از ادامه منازعات فردی به نام علیزاده مجبور به مهاجرت از روستا شده و در ۶ کیلومتری روستا و در شمال غربی شامقلی سنگ بنای روستای جدید به نام امیرآباد را می‌گذارد.
این روستا دارای امکانات برق و تلفن و یک مدرسه ابتدایی بوده و مردم آن دامدار هستند. مهمترین مشکل این روستا آب شرب آن است.
یکی از چشم‌اندازهای توسعه این روستا طرح ایجاد فرودگاه منطقه آزاد ارس در دشت امیرآباد است که هنوز به مرحله اجرا نرسیده‌است.
شامقلوی سفلییا شامقلی سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. بیشتر ساکنان آن بدلایل مختلف از روستا مهاجرت کرده‌اند. بسیاری از اهالی این روستا به ترتیب در شهرهای شیراز، ارومیه، تبریز، خوی و مرند ساکن هستند.
این روستا دارای دو کهریز در سمت غرب خود می‌باشد ۱- حاجی تغی کهریزی، زمین‌های پای این کهریز به کشت یونجه و گندم اختصاص داده شده است، ۲_قانلی کهریز، اکنون این کهریز به دلیل لای روبی نشدن کم‌آب شده، و زمین‌های پای این کهریز به کشت. دیم اختصاص داده می‌شود
عرب‌کهریز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
مغولو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. این روستا طی پنج سال اخیر در حال نو سازی توسط اهالی روستا هست
یکان سعدی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
یکان علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است. زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی و مذهبشان شیعه می‌باشد.
این روستا که یکی از بزرگترین روستاهای دهستان یکانات یامچی است از شمال به ارتفاعات ۶۰۰۰ متری ینگجه سادات، از غرب به یکان کهریز، از شمال شرقی به مرکید خرابه و از جنوب به ارتفاعات ۵۵۹۱ متری محدود می‌شود. جاده این روستا و بیشتر روستاهای یکانات به یامچی در مسیر سیلابهای فصلی قرار دارد. به این جهت پل احداثی دوام لازم را ندارد و این موجب قطع ارتباط این روستا با یامچی می‌شده‌است.
در جنوب شرقی یکان علیا گردنه گیروه وجود دارد که از این گردنه به یامچی راه وجود دارد. در همان نقطه، کوه قالا داغی قرار دارد که در موقع بارش باران، سیل از دره‌های آن جمع شدهو به طرف یکان کهریز و روستاهای پایین (مغولو و شامقلی) جاری شده و خسارات زیادی وارد می‌کند.
امروزه یکانات بیش از ۲۰روستا را مالک می باشد. اسامی روستاهای محال یکانات عبارت است از: ((یوخاری یئکن، آشاغی یئکن، میغیلی، سدی، شامقلی (آشاغی و یوخاری), مئولی، اسکی کند، چایکسن، شوغئییب، کوردیئنجه، یارانمیش یئنجه، داغ یئنجه سی، خارابا مرکید، حاجی بالا اوباسی، گاوالان، امیرآوا، ایوم قویوسو، آغیار، سویودولو)).
در این روستاحدود 15طایفه مهم وجود دارد که عبارتند از:1-خضرلو 2- شیخلو 3- ولدلو 4- گدیک لو 5- همتی 6- گیتانلو 7- علیلو 8-برگشادی 9-اخوند لو 10- جوون لیک لو 11- نظری 12- نبیلو 13- نوری 14- یکانلو-
یکان کهریز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۱۸ نفر (۵۲۶ خانوار) بوده‌است.
ینگجه کرد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
ینگجه یارانمیش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان یکانات بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
دهستان ذوالبین یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
دهستان یکانات یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
کارت شناسایی ملی یا کارت ملی در ایران یک کارت هویتی است که به همه ایرانیان بالای ۱۵ سال اختصاص داده می‌شود.ادارات ثبت احوال در داخل ایران و سفارت‌های ایران در خارج از کشور برای تبعه‌های ایران کارت ملی صادر می‌کنند.
هر شهروند دائمی ساکن در ایران یا ساکن در خارج از ایران که دارای تابعیت ایرانی باشد و بالای ۱۵ سال سن دارد باید کارت ملی در اختیار داشته باشد یا شماره ملی مخصوص خود را از سازمان‌ها و نهادها مرتبط با وزارت کشور بگیرد.
برای درخواست صدور کارت ملی، متقاضی دست کم باید ۱۵ سال سن و شناسنامهٔ عکس‌دار داشته باشد.
مسعود سپهر، مرتضی ممیز و مصطفی اسداللهی از طراحان اصلی کارت شناسایی ملی هستند. طراحی این کارت حدود ۲ ماه زمان برده‌است. در طراحی کارت تلاش شده‌است از نمادهای ایرانی استفاده شود. روی پلاستیک و در قسمت پایین کارت طرحی شبیه به طرح‌های قالی‌های دوران شاه عباس وجود دارد. این طرح با تغییر جهت نور، رنگ‌های مختلفی به خود می‌گیرد.‌
در زیر عبارت «کارت شناسایی ملی» به صورت بسیار ریز دوازده بار عبارت «جمهوری اسلامی ایران» با رنگ سبز چاپ شده‌است. همین طرح، اما با رنگ قرمز، در پشت کارت نیز وجود دارد.
پلاستیکی که برای تولید جلد کارت استفاده شده در کشورهایی مانند آلمان و استرالیا تولید می‌شود اما در ایران استفاده‌ای ندارد. روی این پلاستیک طرح لوزی و مربعی وجود دارد و در وسط، آرم پرچم جمهوری اسلامی ایران ثبت شده‌است.
طرح ترنجِ آبی‌رنگ که پشت و روی کارت وجود دارد از روی یک ظرف فلزی برجای مانده از قرن ششم هجری که هم‌اکنون در موزهٔ برلین نگهداری می‌شود برداشته شده‌است. در پس‌زمینهٔ طرح ترنج، رنگ عنابی کم رنگی دیده می‌شود که خود حاوی نقوش بسیار ریز اسلیمی لوزی و مربعی است. این نقوش لوزی و مربعی از گره‌سازی چوب و همچنین هنر منبت‌کاری ایرانیان الهام گرفته شده‌اند که پیشینهٔ آن به دوره سلجوقی برمی‌گردد. ترنج‌های پشت و روی کارت کاملاً برهم منطبق هستند که جعل کارت را مشکل می‌کند.
رنگ سفید وسط کارت نیز حاوی طرح‌های اسلیمی لوزی و مربعی است.
برای چاپ اسم و فامیل افراد از قلم "رؤیا" و در جاهای دیگر از قلم "یکان" — که طراح آن مسعود سپهر است — استفاده شده‌است. برای جلوگیری از جعل تغییرات جزئی در قلم‌ها داده شده‌است.
با گرفتن کارت رو به روی نورِ مستقیم می‌توان عبارت «ثبت احوال کشور» را مشاهده کرد که برای جلوگیری از جعل کارت تعبیه شده‌است.
کارت هوشمند ملی یا کارت ملی هوشمند نوعی کارت دیجیتالی است که توسط سازمان ثبت احوال کشور به عنوان مرجع امور هویتی کشور، تولید شده‌است. این کارت‌ها جایگزین کارت‌های ملی شده‌اند. دسترسی به اطلاعات درون کارت هوشمند ملی به یک کارت‌خوان نیاز دارد.
با پیاده‌سازی طرح کارت هوشمند ملی، این امکان فراهم می‌شود که خدمات به روشی ساده، سریع و با کیفیت بالاتر به مردم ارائه شوند. این موضوع می‌تواند موجب بهبود سطح کیفی زندگی مردم و بالا بردن سطح رضایت مردم از دولت شود. اطلاعات درون کارت هوشمند ملی به‌صورت رمزنگاری شده نگهداری می‌شوند که خود کارت از دسترسی‌های غیرمجاز به آن جلوگیری می‌کند.
کارت‌های ملی غیر هوشمند تا پایان سال ۹۶ اعتبار داشتندباشگاه خبرنگاران جوان ۲۹ بهمن ۱۳۹۵ به جز افراد مقیم خارج از کشور که اعتبار کارت ملی آن‌ها تا پایان سال ۹۷ تمدید شد.http://iranconsulate-london.org/consul/2650467fef5a3898d6de0fb0ea62fe7b1377416f.pdf بخش کنسولی سفارت جمهوری اسلامی ایران – لندن
برای تهیهٔ کارت هوشمند ملی، هر شخص باید ابتدا به سایت ncr.ir مراجعه و فرم مربوطه را آنلاین پر کرده و 100000 تومان از طریق کارت بانکی به صورت اینترنتی بپردازد. سپس بعد از تأیید از سوی ثبت احوال، شخص می‌تواند اقدام به نوبت‌گیری برای تکمیل ثبت نام کنند. در تکمیل ثبت نام بعد از اخذ ۱۰۰۰۰ تومان تمامی آثار انگشت در سیستم ثبت می‌شود، همچنین از متقاضی عکس سیاه سفید گرفته می‌شود و ثبت نام تکمیل می‌گردد. چنانچه افراد فاقد اثر انگشت باشند، مراکزی تعبیه شده که به روش ساده‌تری عملیات ثبت انجام شود.
در پی خروج یکجانبه آمریکا از توافقنامه برجام و اعمال مجدد تحریم‌های آن کشور علیه ایران، عدم امکان تهیه تراشه و بدنه فیزیکی خام کارت‌های ملی هوشمند نیز یکی از تبعات بازگشت مجدد این تحریم‌ها بود که به دلیل عدم امکان پلی‌کربنات از ۴ کشور عمده تولیدکننده این محصول در دنیا، تأثیر خود را از اسفند ۱۳۹۶ نشان داد و سازمان ثبت احوال را در صدور کارت‌های متقاضیان با مشکل جدی رو برو کرد.مشکل در تأمین بدنه کارت ملی هوشمند به علت تحریم "خبرگزاری الف"
از اینرو از ابتدای سال ۱۳۹۷ با شرکت‌های ایرانی در خصوص طراحی بدنه کارت‌ها همکاری شد و در نهایت نمونه‌ای که توانست استانداردهای فنی لازم را کسب کند، جهت تولید به چاپخانه دولتی معرفی گردید و روند صدور کارت‌ها از ابتدای سال ۱۳۹۸ از سر گرفته شد.وضعیت صدور کارت ملی هوشمند "خبرگزاری مشرق"
دهستان بناب یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است و این دهستان در شرق شهر مرند قرار دارد.
مرکز این دهستان روستای بناب بود که در سال 83 به شهر بناب جدید تبدیل گشت. این دهستان یکی از هفت دهستان شهرستان مرند می‌باشد.
دهستان دولت‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دهستان کشکسرای یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش کشکسرای شهرستان مرند واقع شده‌است.