moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شومونت و شروو به این نکته اشاره کردند که هرمز پس از بر تخت نشستن بی‌درنگ در پی این بود که برای خود جانشینی به عنوان شاه ارمنستان بگمارد، ولی گفته نشده که آیا هرمز یکم یکی از برادرانش شاپور، شاه میشان یا نرسه شاه سگستان یا شاید عضو دیگری از خویشاوندان نزدیک خاندان پادشاهی را به این سمت دومین مقام شاهنشاهی ساسانی منصوب کرده‌است، ولی طبق سنگ‌نبشته پایکولی قطعی است که نرسه ۲۰ سال بعد در سال ۲۹۳ میلادی عنوان شاه ارمنستان را داشته‌است. این که از چه زمانی نرسه این پست را در ارمنستان به عهده داشته‌است مشخص نیست، ولی با اطمینان می‌توان گفت که هرمز یکم، بهرام شاه گیلان(بهرام یکم) را که در مقایسه با برادران دیگرش بسیار کمتر مورد توجه شاپور یکم بود برای این سمت برنگزیده است.
در سیاست دینی هرمز یکم یک زرتشتی متعصب بود و اهربد کرتیر را جاه و مقام داده و او را به بالاترین منصب گمارد. واکنش او به آیین مانوی همراه با شکیبایی و خوشرفتاری بود و به مانی مصونیت داده و پیروان این آیین را برای انجام فعالیت‌های دینی خود آزاد گذاشته بود.
عنوان هرمز یکم به کمک منابع اولیه (سنگ‌نبشته‌ها و سکه‌ها) آشکارا دیده می‌شود. به عنوان ولیعهد اورمزد-اردشیر طبق سنگ‌نبشته شاپور عنوان «شاه بزرگ ارمنستان» (فارسی میانه: ووزورگ شاه ارمنیان؛ پارتی: ووزورگ شاه ارمنین) را دارد. او در سمت بعدی خود به عنوان شاه ساسانی عنوان شاه شاهان (فارسی میانه: شاهنشاه) را دارد که در سنگ نبشته‌های کرتیر این عنوان یاد شده‌است. علاوه بر این عنوان رسمی او به عنوان پادشاه شاهنشاهی ساسانی بر روی سکه‌ها چنین یاد شده‌است: «مزدا-خدا ستوده اورمزد، شاه شاهان ایران و انیران که چهر از ایزدان دارد.» و بدین وسیله هرمز یکم عنوان پدرش را دارد، عنوانی که از سنگ‌نبشتهٔ شاپور معروف گردیده‌است.
مسئله‌ای که دارای اهمیت است این است که هرمز یکم نخستین پادشاهی بود که عنوان کامل «شاهنشاه ایران و انیران» را بر روی سکه حک نمود. در منابع مانوی بر عکس برای هرمز یکم عنوان سادهٔ پادشاهی یا شاهزاده نگاشته شده و در نوشته‌های فارسی-عربی عنوان شاهی وجود ندارد.
دربارهٔ ظاهر هرمز یکم یعنی لباس رسمی، تاج و رفتار اجتماعی او همانگونه که در کتاب مصور شاهان ساسانی برای نسل‌های آینده جاودان شده‌است، حمزه اصفهانی (زادهٔ تقریباً سال ۸۹۳ میلادی، مرگ میان ۹۶۱ و ۹۷۰ میلادی) توصیفی کوتاه دارد. طبق این توصیف هرمز یکم یک پیراهن گلدوزی شدهٔ قرمز رنگ با شلوار سبز پوشیده‌است. از توصیف تاج او چنین استنباط می‌شود که این تاج احتمالاً از یک کریمبوس سبز و دیهیم طلایی تشکیل شده بود. این که هرمز مسلح با سپر و نیزه سوار بر یک شیر نشان داده شده احتمالاً بازتاب دهندهٔ دلاوری اوست که منابع عربی و مانوی دربارهٔ آن حکایت می‌کنند.
در تقابل با این توصیف کوتاه که در دوران بعدی انجام شده، سکه‌های هرمز یکم تصویری دقیقتر از تاج ارائه می‌کنند. به خاطر دوران حکومت بسیار کوتاه هرمز یکم طبق سکه‌های به دست آمده فقط یک نوع تاج شناسایی شده‌است و آن شامل کلاهی پخ است که دور آن را دیهیمی طلایی فرا گرفته‌است و از پشت آن نوارهایی آویزان است و این نوارها آشکارا بر روی سکه دیده می‌شود. آنچه که در تاج هرمز منحصر به فرد است مارپیچ‌هایی است که بر دیهیم طلایی قرار دارد. کریمبوس بلندی که در انتهای زیرین نوارهایی به آن متصل گردیده‌است از تاج بالاتر قرار می‌گیرد و حتی از حاشیه سکه نیز بیرون می‌زند.
با وجود دوران کوتاه حکومت هرمز یکم او جایگاه مهمی در آیین زرتشت و مانی دارد. منابع اولیه برای سیاست دینی او سکه‌ها و سپس سنگ نبشته‌های یک زبانهٔ اهربد کرتیر هستند که به فارسی میانه نوشته شده‌اند. اسنادی نیز از بنیانگذار آیین مانوی، مانی، نیز در این رابطه وجود دارد. کرتیر، نمایندهٔ آیین زرتشت که دارای قدرت روزافزون بود و مانی، بنیانگذار آیین مانی، هر دو از چهره‌های برجستهٔ زندگی دینی در سده سوم میلادی در ایران هستند.
این که هرمز یکم بی شک از پیروان آیین زرتشت بود را طرح‌های روی سکه‌ها اثبات می‌کنند. در این طرح‌ها او خود را، «مزدا-خداستوده اورمزد، شاه شاهان ایران و انیران که چهر از ایزدان دارد»، می‌نامد. همچنین در پشت سکه تصویر یک آتشکده حک شده که در کنار آن دو پیکره از خدایان آیین زرتشتی وجود دارد که در مورد هویت آن‌ها اختلاف نظر وجود دارد. این تصویرها و نوشته‌ها در دو روی سکه آشکارا نشان دهندهٔ آیین زرتشتی هستند.
آنچه که پیش از هر چیز ارتباط نخستین شاهان ساسانی را به آیین زرتشت نشان می‌دهد بدون شک ارج‌گذاری ویژه به اهربد کرتیر بود که طبق سنگ‌نبشته‌های او قویا در آن دوران مقام و مرتبهٔ او بالاتر رفته بود. در زمان حاکمیت شاپور یکم کرتیر به عنوان اهربد و نمایندهٔ روحانیت زرتشتی به مرتبهٔ پنجاه و یکم دربار شاهنشاه رسیده بود. شاپور یکم پیرو مؤمن آیین زرتشت بود و این موضوع را سنگ‌نبشته و سکه‌ها گواهی می‌کنند. با وجود این برخورد او نسبت به آیین مانی با شکیبایی بود و به مانی مصونیت داده بود و فعالیت‌های دینی او را آزاد گذاشته بود. در زمان هرمز یکم جایگاه کرتیر بالاتر می‌رود. طبق سنگ نبشته‌های کرتیر هرمز یکم او را با کلاه و کمربند به تصویر می‌کشد که نمادهای ظاهری بالاتر رفتن مرتبه و شان او هستند. علاوه بر این هرمز یکم به کرتیر عنوان موبد اورمزد (موبد خدا اورمزد) داده می‌شود که تا آن زمان چنین عنوانی وجود نداشت. بدین وسیله در دربار، استان‌ها و سرتاسر شاهنشاهی قدرت بالا و استقلال زیادی در انجام وظایف مذهبی خود به دست می‌آورد.
مانی به عنوان نمایندهٔ اقلیت دینی دارای جایگاه کاملاً متفاوتی بود. در نوشته‌های به دست آمده از متن‌های دینی مانوی که بخشی مربوط به هرمز یکم و بخشی دیگر مربوط به پیرو آیین مانوی، بهرام یکم، است بر رفتار شکیبایانهٔ هرمز در برابر مانی گواهی می‌شود. حتی در جاهایی که آشکارا از مصونیت صحبت نشده می‌توان از متن چنین مطلبی را برداشت کرد. در برخی از متون به شدت آسیب دیدهٔ پارتی حتی این مطلب یاد شده‌است که شاهنشاه احترام ویژه‌ای برای مانی قائل بوده است. با وجود این ابداً نمی‌توان هرمز یکم را پیرو آیین مانوی دانست. تکه‌پاره‌هایی از یک متن سغدی که در لنینگراد نگه داشته می‌شود حاکی از ارتباط خوب مانی با یک شاهنشاه دارد که از او نامی برده نشده، ولی به نظر ویلیامز آن شاهنشاه همان هرمز یکم است. این متن مانوی دیدار مانی با یک مغ را نشان می‌دهد که در آن دیدار مانی برای مغ دو روایت پندآموز را حکایت می‌کند. مغ که از نیروی سخنرانی مانی شگفت زده می‌شود پیشنهاد می‌کند که با او نزد یک موبد که مقام بالاتری از مغ است بروند تا این حکایت پندآموز را نزد موبد بازگو کند. چون مانی این پیشنهاد را رد می‌کند و با حکایت پندآموز دیگری پاسخ می‌دهد مغ از او می‌خواهد که نزد بات بروند. این پیشنهاد را نیز مانی رد می‌کند و می‌گوید که هر دو اینها از دشمنان او هستند؛ ولی زمانی که مغ به مانی پیشنهاد می‌کند تا مانی حکایت خود را نزد شاهنشاه بازگو کند مانی می‌پذیرد و آغاز به گفتن دعای خیر برای شاهنشاهی که از او نامی برده نمی‌شود و همچنین شاهنشاهی او می‌کند. بات در متن‌های سغدی دشمن مانی شمرده می‌شود، ولی در متن‌های دینی مانوی پیرو آیین مانی است و سه سال در سفرهای تبلیغی مانی تا کمی پیش از مرگ او تا پایان دوران حکومت سه ساله بهرام یکم مانی را همراهی می‌کرده‌است. ویلیامز از این دورهٔ زمانی سه سالهٔ بهرام یکم این نتیجه را گرفته‌است که شاهنشاهی که از او نام برده نشده هرمز یکم است.
متن دیگری که به دست آمده متنی است مانوی ترکی از تورفان که طبق این متن شاهزاده اورمیزت، بعداً هرمز یکم، در نبردی با مانی شکست خورده و به دین مانی می‌گرود. این داستان از جمله افسانه‌های تغییر دین شخصیت‌های مهم مانند پیروز، شاه بات، توران شاه، مهرشاه (متن تورفان)، شاه تیرمهر است که هنگام تبلیغ آیین مانوی شایع می‌شد و نقش مهمی در قانع کردن دیگران برای تغییر دین بازی می‌کرد.
زرین کوب، عبدالحسین. تاریخ مردم ایران، قبل از اسلام. تهران: انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۴
گدروزی (به یونانی: گدروسیا) ) به بلوچی: گدرۏچ)، نامی که یونانیان به بلوچستان می‌داده‌اند. هرودت تاریخ‌دان یونانی گدروزی را یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان برشمرده است.
بسیاری از مورخان ، ساتراپی گدروزیا را منطبق بر ساتراپی مکا دانسته اند و تمایزی بین این دو ساتراپی قائل نمی‌شوند و بر این باوراند که گدروزیا نامی بوده است که از سوی یونیان به ساتراپی مکا اطلاق می شده است. بنا به گفته مورخ و ایران شناس المانی والتر هینتس کوروش بزرگ برای فتح گدروزیا به این کشور یورش برد اما در شکستی سهمگین تمامی لشکر خود را از دست داد. در ادامه راه کوروش بزرگ نیز به این نقطه حمله کردند اما در جنگ شکست خورده و موفق به فتح گدروزیا یا مکران نشدند. نهایتا این سرزمین توسط داریوش بزرگ فتح شد و گدروزیا به عنوان یکی از ساتراپ های هخامنشی در امد. پیش از فتح مکران پورا پایتخت گدروزیا بود که در حال حاضر به عنوان بمپور شهر تاریخی بلوچستان یاد می شود.
اما علت مشهوریت گدروزیا میان یونانیان این بود که زمانی که اسکندر مقدونی به همراه لشکر خود و غنایم هندوستان ازجنگ هند بازمیگشت در راه به دره سند و کشور گدروزیا رسید. جنگ بزرگی بین مکرانی ها و اسکندر مقدونی رخ داد که طی این جنگ اسکندر بیش از نصفی از لشکر خود به همراه کل غنایم هندوستان از دست داد و به سختی توانست جان سالم از مکران به در ببرد.
مردمان اصلی گدروزیا مردمانی بنام زط ها بودند.
اینسومنیاک،(بی خواب) نام هشتمین آلبوم و چهارمین آلبوم انگلیسی انریکه ایگلسیاس است. در این آلبوم جان شنکز، کریستین لاندین، شون گرت، اندرس بگه، مارک تیلور، استار گیت و ماراتون با وی همکاری داشته اند. همچنین این آلبوم شامل اولین همکاری با یک رپر و یک بازخوانی از ترانه‌ای به نام Tired of being sorry (خسته از متاسف بودن) از گروه مستقل رینگ ساید است. گفته می‌شود که این آلبوم با کارهای پیشین انریکه متفاوت است و آمیخته‌ای بیشتری است از شیوهٔ پاپ معاصر تا آلبوم‌های قبلی وی، علاوه بر همکاری هیپ هاپ یادشده، این آلبوم عناصری از موسیقی آر اند بی (ریتم اند بلوز) و لاتین را بکار می‌برد.
این آلبوم در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ در ایالات متحده و ۱۱ ژوئن در جهان توسط کمپانی گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد.
بسیاری از فروشگاه‌ها آهنگ‌های ویژه‌ای را برای بارگذاری از اینترنت ( دانلود) پس از سفارش خریداران ارائه کردند. در میان آنها آهنگ تازهٔ Baby hold on (عزیزم صبر کن) بود که با خرید از شرکت تارگت امکان ابتیاع آن وجود داشت.
نسخه‌های اروپایی آلبوم شامل آهنگ‌های برای پاداش به خریداران به نام‌های Hero (قهرمان) ویرایش تاندرپوس و Not in love (عاشق نیستم) با هم خوانی کلیس (میکس برای کلاب آرمند ون هلدن) بود، گرچه نسخ آسیایی تنها شامل آهنگ‌ها قبلی با یک آهنگ پاداشین بودند.
کارمن لُوانا (در انگلیسی: Carmen Luvana) نام یکی از هنرپیشگان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است که دارای شهرتی جهانی می‌باشد.
کارمن لُوانا در منطقه بروکلین در شهر نیویورک از خانواده‌ای پورتوریکویی متولد شد. در سن پنج سالگی خانواده‌اش به همراه وی به کشور پورتوریکو بازگشتند. وی نهایتاً در سن ۱۸ سالگی به آمریکا بازگشت و به عنوان «رقصنده برهنه» در یکی از کلوپ‌های استریپ‌تیز در شهر میامی در ایالت فلوریدا به رقصندگی مشغول شد. AdultDvdMovies - Interviews. 24 August 2003. Retrieved 18 March 2007.
کارمن لُوانا در سال ۲۰۰۱ میلادی به صنعت پورن وارد شد. اولین ظهور وی در فیلم‌های پورنو در فیلم تازه‌کاران کثیف بیشتری ۲۱۱ ("More Dirty Debutantes #211") بود. وی پس ازآن سریعاً به استخدام شرکت دیجیتال سین درآمد اما در فوریه سال ۲۰۰۳ میلادی با کمپانی آدام و حوا برای الگوبرداری و شبیه‌سازی از مهبل وی برای آلت مصنوعی زنانه قرارداد بست.
وی در همان ابتدای ورود به صنعت هرزه‌نگاری، از داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین فیلمبرداری خودداری کرد. اما پس از علاقه‌مندی به داشتن سکس مقعدی در زندگی خصوصی‌اش، با داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین مخالفتی نکرد. اولین صحنه سکس مقعدی وی در یک فیلم پورنو به فیلم منشی تمام عیار "(The Perfect Secretary)" بازمی‌گردد. Retrieved on 2007-05-26.
در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ کارمن جایزه هوارد استرن با عنوان ملکه زیبایی پورن از آن خود کرد. رقبای وی برای تصاحب لقب «ملکه زیبایی پورن در سال ۲۰۰۶» عبارت بودند از ستاره‌های پورنویی همچون تایلور وین و تارین تامس. Howard Stern - JUDGMENT TIME 15 June 2006. Retrieved 18 March 2007.
وی هم‌اکنون ساکن ایالت فلوریدای آمریکا است و تنها برای فیلمبرداری فیلم‌های پورنو به نقاط مختلف آمریکا پرواز می‌کند. Retrieved on 2007-05-26.
Retrieved 5 June 2007
گَنداره (به فارسی باستان: گـَداره(Gadāra)𐎥𐎭𐎠𐎼) یا گندهارا (Gandhara). نام استانی از استان‌های شاهنشاهی ایران در زمان هخامنشیان بود.دانشنامهٔ ایرانیکا: GANDHĀRA. نوشتهٔ Willem Vogelsang محل گنداره در راستای رود سند، پیرامون شهرهای تاکسیلا و پوشکَلَواتی (چارسده امروزی) در شمال خاوری پیشاور پاکستان قرار داشت.همان. نام گنداره نخست در ریگ‌ودا ذکر شده و پس از آن در آتارواودا. پانینی، زبان‌شناس هندی که خود احتمالاً از اهالی گنداره بوده نیز از این منطقه نام برده و آن را یکی از استان‌های اصلی هند دانسته‌است. در منابع ایرانی، نام گنداره نخستین بار در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و به عنوان یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران آمده‌است. به نام گنداره در سدهٔ یازدهم پس از میلاد نیز توسط ابوریحان بیرونی اشاره شده و وی شهر وِیْهِند (احتمالاً آوند امروزی نزدیک به اَتُک) را پایتخت گنداره ذکر کرده‌است. نام گنداره در منابع کلاسیک بعدی برای اشاره به دره رود کابل استفاده شد. گنداره گاه با سرزمین قندهار اشتباه گرفته می‌شود.
پس از یورش یونانیانِ باختر (۲۵۰ پ. م-۱۳۰ پ. م) به گنداره و شبه‌قارهٔ هند و تشکیل دولت یونانی هند (۱۸۰ پ.م. -۱۰ پ. م) در آنجا، هنر یونانی با هنر بودایی درهم تلفیق شده و هنر گنداره را به وجود آورد، که نمونه آن در پایگاه باستان‌شناسی هَده در جنوب جلال‌آباد (گندارهٔ عصر بودایی) قابل مشاهده‌است. در سال ۴۷ میلادی گندفر از پادشاهی سورن، سکاهای شمالی را از گنداره اخراج کرد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
هالئاکالا (Haleakalā) یا آتشفشان مائوئی خاوری یک آتفشان بزرگ است که ۷۵ درصد از مساحت جزیرهٔ مائوئی در ایالات هاوایی آمریکا را پوشانده است.
واژه بیت در فارسی در معانی زیر بکار می‌رود:
اُلیور کرامول (۱۵۹۹-۱۶۵۸) فرمانده نظامی و سیاستمدار انگلیسی بود. وی از سال ۱۶۵۳ تا زمان مرگ؛ نیابت سلطنت کشورهای هم‌سود انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را بر عهده داشت و هم در مقام لرد محافظ کشور و هم در مقام ریاست جمهوری جدید؛ خدمت می‌کرد. او به نوعی تنها رئیس جمهور تاریخ انگلستان بود.
در جنگهای داخلی انگلستان در ۱۶۴۲ که بین مجلسگراها و سلطنت‌طلبان هوادار پادشاه چارلز یکم آغاز شد؛ ارتش مجلسگراها که به‌خوبی توسط توماس فیرفکس و اولیور کرامول سازماندهی شده‌ بود؛ موفق به شکست سلطنت‌طلبان در «نبرد مارستن مور» در ۱۶۴۴ و «نبرد نیزبی» در ۱۶۴۵ شد. چارلز اول دستگیر و پس از تحمل بیش از دو سال زندان در ژانویه ۱۶۴۹ گردن زده شد.
با اعدام پادشاه، اولیور کرامول اعلام جمهوری کرد و خود را رئیس جمهور نامید اما چون با مقاومت مجلس اعیان روبه‌رو شد، مجلس را منحل کرد و روی در آن نوشت «اجاره داده می‌شود». جمهوری او با جمهوری‌های متداول امروزی متفاوت بود و بیشتر به دیکتاتوری شباهت داشت و تشکیل شده از سه کنسول، سه اسقف، سی نماینده مجلس بود که همگی آنها را وی تعیین کرده بود و در راس همه آنها خود کرامول قرار داشت. وی عده زیادی از مخالفانش را گردن زد. پرونده جمهوری انگلستان با مرگ وی بسته شد.
در پی بازگشت سلطنت به انگلستان، وی نبش قبر گردید، سرش از بدنش جدا شد، سرش بر سر میله‌ای گذاشته‌ شد و بر فراز کاخ وست‌مینستر قرارگرفت.
عبدالله گل یازدهمین رئیس جمهور کشور ترکیه بود.
او در سال (زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۵۰) در قیصریه (کایسری) به دنیا آمده‌است. پدرش احمد حمدی گل یکی از کارکنان کارخانه هواپیماسازی در قیصریه بوده‌است. این شهر از گذشته به پایبندی به آداب و سنن شرقی و اسلامی مشهور بوده و در دوران سلسله سلجوقیان یکی از مراکز علمی و فرهنگی اسلام در ترکیه به‌شمار می‌رفته‌است.
عبدالله گل تحصیلات مقدماتی را در مدرسه قاضی پاشا و تحصیلات متوسطه در مدرسه امامان و واعظان به پایان رسانید.
او لیسانس و فوق لیسانس خود در را در رشته اقتصاد از دانشگاه اقتصاد استانبول دریافت و در بین سالهای ۷۸–۱۹۷۶ پایان‌نامه خود را در رابطه تکامل روابط اقتصادی در مقطع دکتری در دانشگاه لندن ارائه نمود.
او بلافاصله پس از مراجعت از انگلستان به عنوان استاد اقتصاد در دانشگاه ساکاریه مشغول به تدریس شد. عبدالله گل در سال ۱۹۸۰ در روزهای اولیه ازدواج توسط پلیس دستگیر و به اتهام عضویت و فعالیت در گروهی موسوم به سنجاق چند ماهی را در زندان مشهور متریس استانبول زندانی گشت.
گل در بین سالهای ۹۱–۱۹۸۳ در جده به عنوان اقتصاد دان در بانک توسعه اسلامی مشغول بود و در کنار تسلط به زبان عربی موفق به دریافت درجه استاد دستیار در اقتصاد بین‌المللی شد.
در سال ۱۹۹۱از حزب رفاه در منطقه ساکاریه راهی مجلس گشت و تا سال ۱۹۹۵ عضو کمسیون برنامه‌ریزی و بودجه مجلس و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ عضو کمیته امور خارجه مجلس بود. پس از انحلال حزب رفاه در سال ۱۹۹۹ عضو حزب فضیلت گشته و پس از ممنوعیت حزب فضیلت ترکیه، در سال ۲۰۰۱ با دوستش رجب طیب اردوغان حزب عدالت و توسعه را تأسیس و دوباره وارد مجلس شد؛ و در ۲۰۰۷ به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد.
رئیس‌جمهور ترکیه، عالیترین مقام سیاسی کشور ترکیه است. با توجه به نظام ریاستی در جمهوری ترکیه، مقام ریاست جمهوری ترکیه بیشتر یک مقام تشریفاتی است اما قانون اساسی ترکیه به تازگی اختیارات زیادی همچون حق وتوی مصوبات پارلمان و انتصاب مقام‌های دولتی از جمله قضات و رؤسای دانشگاه‌ها را به تازگی به او بخشیده است. او در عین حال فرمانده کل قوا نیز محسوب می‌شود.
انتخاب رئیس‌جمهوری توسط مجلس بزرگ ملی فرایندی پیچیده دارد و رای‌گیری می‌تواند تا چهار مرحله ادامه داشته باشد.
رئیس جمهوری با رای دست کم دو سوم نمایندگان مجلس ملی برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود (قبلاً این مدت ۷ سال بود ولی در سال ۲۰۰۷ به ۵ سال تقلیل یافت) و در صورتی که هیچ‌یک از نامزدهای احراز این سمت نتواند در دو دور اول رای‌گیری به این حد نصاب دست یابد، دور سوم رای‌گیری برگزار می‌شود و دارنده اکثریت مطلق آرابه ریاست جمهوری می‌رسد.
در صورتی که حتی در این مرحله نیز هیچ‌یک از نامزدها نتواند دست کم به اکثریت مطلق دست یابد، دور چهارم رای‌گیری برگزار می‌شود و نامزد دارای بیشترین تعداد آرا رئیس‌جمهوری ترکیه اعلام می‌شود.
رئیس جمهوری می‌تواند قوانین مصوب پارلمان را برای بررسی مجدد به پارلمان بازگرداند و برای اصلاح یا لغو برخی از قوانین فرمان برگزاری همه پرسی صادر کند.
رئیس جمهوری از سوی مجلس بزرگ ملی (پارلمان) فرماندهی عالیه نیروهای مسلح ترکیه را در دست دارد و انتصاب رئیس ستاد مشترک از جمله اختیارات اوست.
ریاست شورای امنیت ملی نیز بر عهده رئیس‌جمهوری است و در صورت لزوم، وی حق دارد با اعلام وضعیت اضطراری، برای دوره‌ای معین قوانینی را به صورت فرمان‌های ریاست جمهوری صادر کند و به اجرا بگذارد.
انتصاب اعضای شورای آموزش عالی و رؤسای دانشگاه‌های ترکیه و همچنین قضات دادگاه قانون اساسی، اعضای شورای دولتی و تعدادی دیگر از مقامات ارشد قضایی نیز از دیگر اختیارات اوست.
ثَتَه‌گوش (به فارسی باستان: ثَتَگوش 𐎰𐎫𐎦𐎢𐏁 (Θataguš)) (ساتاگیدیا) سرزمینی باستانی در جنوب غربیش (غرب) در افغانستان مرکزی که تقریباً از هرات تا حوالی سند وسعت داشت. این سرزمین در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و نقش رستم در دورهٔ هخامنشیان به پارسی باستان «ثَ تَ گوش» نامیده شده‌است.
بگفتهٔ هرودوت، ساتاگیدها تیره‌ای از مردم مشرق یا شمال شرق ایران بودند، و مقر ایشان در تقسیمات شاهنشاهی هخامنشی جزو ایالت هفتم بشمار می‌رفت.
آنیت‌کابیر یا آنیت‌قابیر به معنی قبر یادمانی، محل دفن مصطفی کمال آتاترک، رهبر جنگ استقلال ترکیه، بنیانگذار و نخستین رئیس جمهور ترکیه است که در شهر آنکارا واقع شده و توسط معماران استاد اِمین اُنات و استادیار اُرهان آردا طراحی شده‌است. آنیت به زبان ترکی به معنای یادبود و کابیر یا قابیر به معنای قبر می‌باشد. کسانی که طرح و پیشنهاد آن‌ها ۴۸ طرح دیگر را در رقابتی که در سال ۱۹۴۱ برای احداث این آرامگاه تاریخی توسط دولت ترکیه برگزار شده بود شکست داد.
این مکان همچنین آرامگاه ابدی عصمت اینونو ، دومین رئیس جمهور ترکیه است که پس از مرگ در سال ۱۹۷۳ در این محل به خاک سپرده شده‌است. آرامگاه او روبروی آرامگاه آتاترک و در طرف مقابل زمین رژه است.
این مقبره در اسکناس‌های ترکیه در طول سال‌های ۱۹۶۶–۱۹۸۷ و ۱۹۹۷–۲۰۰۹ به تصویر کشیده شده‌است.
در بخش هدایای آنیت‌کابیر شمشیری با نشان پادشاهی ایران به چشم می‌خورد که هدیه رضاشاه به آتاترک در سال ۱۹۳۴ است؛ همچنین عکسی از رضاشاه که با خط خود او به آتاترک تقدیم شده است.
آنیت‌کابیر دربرگیرنده بخش‌های گوناگونی است: اصلانلی یول (جاده شیرها)، میدان مراسم، مزار آتاترک، کتابخانه و اتاق‌هایی که به نام‌های گوناگون نامیده شده‌اند.
برای بازدید از آنیت‌کابیر می‌توان از متروی خط آنکارای استفاده کرده و در ایستگاه آنادولو (Anadolu) پیاده شد.
در تاریخ ۱۰ نوامبر سال ۲۰۰۷، در ۶۹امین سالگرد مرگ مصطفی کمال آتاترک، ۵٬۴۶۲٬۰۲۰ نفر که ۲٬۴۲۰ نفر از آنان افراد خارجی بودند، از آنیت‌کابیر بازدید کردند، که رکورد بازدید در یک روز از این مجموعه در تمامی زمان‌ها را شکست. همچنین در ۱۱ ماه اول سال ۲۰۰۷، آنیت‌کابیر بیش از ۱۱ میلیون بازدیدکننده داشت که این تعداد فراتر از تعداد کل بازدید کنندگان در تمامی سال‌های گذشته بود. در سال ۲۰۰۶، در مجموع ۸٬۱۵۰٬۰۰۰ نفر و در سال ۲۰۰۵، در مجموع ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند.
در تاریخ ۱۰ نوامبر سال ۲۰۱۳، ۱٬۰۸۹٬۶۱۵ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند که رکورد جدیدی برای تمامی زمان‌ها است. در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳ که سالگرد تأسیس جمهوری ترکیه است، ۴۳۸٬۴۵۱ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند، که آن هم مقدار قابل توجهی از بازدید کنندگان برای تنها یک روز است. در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۲، تعداد ثبت شده بازدید کنندگان ۴۱۳٬۵۶۸ نفر اعلام شد.
Wikipedia contributors, "Anıtkabir," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anıtkabir&oldid=195673026
این مقاله شامل فهرست کاملی از افرادی است که منصب رئیس‌جمهور ترکیه را بر عهده داشتند. از زمان آغاز دوره جمهوری در سال ۱۹۲۳، پس از جنگ استقلال ترکیه، دوازده رئیس‌جمهور در قدرت بوده‌اند.
ابو جعفر، محمد بن عثمان بن سعید عمری دومین نایب از نواب خاصه است که بعد از مرگ پدرش عثمان بن سعید (بر طبق دیدگاه مشهور به سال۲۶۷ ه. ق)، به نیابت امام دوازدهم شیعیان منصوب‌شد. وی این «منصب» را تا زمان مرگ در بغداد به سال ۳۰۴ یا ۳۰۵ ه. ق، عهده‌دار بود.فرهنگ فارسی معین صفحهٔ ۱۹۱۷ او در بین نواب اربعه،‌ طولانی‌ترین مدت زمان نیابت را داراست.علی‌اصغر رضوانی، غیبت صغری،‌ قم: مسجد جمکران، ص۳۴.
محمدبن عثمان، دومین نایب خاص حجت بن الحسن بود که پیش از وی، پدرش عثمان بن سعید، نایب خاص بودند. از آنجا که درباره زندگی نواب اربعه،‌ مطالب کمی در منابع دست اول بیان شده‌است، زندگی آنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.علی‌اصغر رضوانی، غیبت صغری،‌ قم: مسجد جمکران، ص۲۹.
محمدبن عثمان، همچون پدرش، مورد اعتماد و مقرّب نزد امام غایب بودند. از شیخ طوسی نقل شده استشیخ طوسی، الغیبة، ص ۳۲، تهران، مکتبة نینوی، بی‌تا. که وی نزد امام دوازدهم، مقامی بزرگ داشته است و شیعه بر عدالت، تقوا و امانت او اتفاق نظر داشتند.ر. ک: مهدی پیشوایی، سیره پیشوایان، ص ۶۷۸، قم، مؤسسه امام صادق، ۱۳۷۸ ش. پدرش، عثمان بن سعید، هنگام مردن دربارهٔ او چنین بیان می‌کند: «پس از من فرزندم جانشین و نایب امام است».
ابوعلی احمدبن اسحاق نقل می‌کند از حسن عسکری پرسیدم: «احکام دین را از چه شخصی بگیرم و گفته چه کسی را بپذیرم؟» آن امام در پاسخ چنین گفت: «عثمان بن سعید و پسرش، هر دو موثق هستند هر چه آنها به تو برسانند، از من می‌رسانند و آنچه به تو بگویند از جانب من می‌گویند. پس از آنها بشنو و اطاعت کن؛ زیرا آنها موثق و امین هستند».علامه مجلسی، بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۲۴۸، دوم، بیروت، مؤسسه الرماء، ۱۴۰۳ق. در منابع روایی شیعه آمده‌است که حسن عسکری،‌ از نیابت محمد بن عثمان برای فرزندش حجت بن الحسن خبر داده‌است.
شیعه ۱۲ امامی معتقد است حجت بن الحسن، پس از پدر محمد بن عثمان، او را برای نیابت خاص انتخاب کرد و در نامه‌ای درگذشت پدرش را به او تسلیت گفت.شیخ طوسی، الغیبه، ص ۲۱۹ – ۲۲۰.
وی پس از ۴۸ سال نیابت حجت بن الحسن،‌ در جمادی الاولی سال ۳۰۴ یا ۳۰۵ ه.ق در بغداد از دنیا رفت. وی قبل از مرگش، برای خود مقبره‌ای تهیه دید و بعد از مرگش در کنار پدرش مدفون‌شد. برخی در مدت زمان نیابتش تردید کرده و آن را ۴۰ سال می‌دانند.صدر، تاریخ الغیبة، ۱۴۱۲، ج ۱، ص ۴۰۴
نایب دوم حجت بن الحسن کتاب‌هایی در فقه نگاشت که مطالب آنها از حسن عسکری و حجت‌بن‌الحسن است.
یکی از آثار ایشان «الاشربه» در ابواب فقه است. ام‌کلثوم، دختر عثمان بن سعید می‌گوید: «این کتاب به وصیت پدرم به دست ابوالقاسم، حسین بن روح نوبختی (سومین سفیر) رسید و پس از آن بر طبق وصیت وی به دست چهارمین نایب خاص رسید. کتاب وی به دست ما نرسیده است و ممکن است به اثر ناملایمات روزگار از بین رفته‌باشد.»
زَرَنْج (عربی شدهٔ زَرَنگ) شهری در جنوب غربی افغانستان و مرکز ولایت نیمروز است. زرنج به‌مدت ۱۴۱ سال پایتخت صفاریان بود. زرنج یکی از شهرهای بزرگ در افغانستان است که مطابق سال ۲۰۱۵، حدود ۱۶۰۹۰۲ نفر جمعیت دارد. زرنج گذرگاه مرزی مهمی بین افغانستان و ایران به‌شمار می‌رود که در مسیر تجارت بین آسیای میانه و آسیای جنوبی با خاورمیانه از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
گفته می‌شود که زرنگ را گرشاسپ بنا کرده‌است. آن را زره نیز می‌نامیدند. در قدیم «زرنکه» (درنژینه) بعدها «سکستنه» سجستان، سیستان شده معرب آن زرنج است.
نام قدیم آن (سیستان) زرنگ بود پس از مهاجرت سکاها در زمان فرهاد دوم اشکانی (۱۳۶ – ۱۲۸ ق. م) و اردوان دوم (۲۵۰۰ ق. م) به طرف جنوب گروهی از آنان در زرنگ مستقر شدند. از این زمان زرنگ بنام آنان سکستان خوانده شد.
بعد از اسلام، حاکم بصره سرداری به نام عبدالرحمن بن سمرة را مأمور حمله به سیستان کرد و او زرنج را در حصار گرفت و تسخیر کرد.
ابن حوقل جغرافیدان مسلمان قرن چهارم هجری قمری در زمان مشاهداتش از سیستان شهر زرنج را با حصار مستحکم، بازارهای آباد و دارالاماره‌های بزرگ دوران صفاریان توصیف می‌کند.
در سال ۲۰۲۰ هفت هزار مورد خشونت علیه زنان در زرنج ثبت شد که این رقم رکورد را شکسته است.
زرنگ پایتخت صفاریان بود. در محل زرنگ باستانی اکنون روستای کوچکی به نام «نادعلی» قرار دارد. در نزدیکی آن روستا، تل بزرگی است و بر فراز آن تل، هنوز آثار ویرانه‌های ارگ زرنگ و دژ و باروی آن دیده می‌شود.همشهری آنلاین در سال ۲۰۰۷ باستانشناسان ایرانی از دولت افغانستان اجازه یافتند تا در محل نادعلی کاوش کنند.
زرنج در زمان پادشاهان ساسانی شهری بزرگ به‌شمار می‌آمد و از آن در ضمن اخبار فتوحات اولیه مسلمین در سال ۲۰ هجری مکرر یاد شده‌است. شهر بزرگ زرنج به دست امیر تیمور ویران شد. این شهر زمانی که به دست امیر تیمور ویران شد نام (شهر سیستان) را داشت.
به گفته وزارت احیا و توسعه روستایی (MRRD) به همراه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و اداره مرکزی آمار (CSO) افغانستان، جمعیت زرنج در سال ۲۰۰۴ حدود ۴۹٬۸۵۱ نفر بوده‌است. اقوام به شرح زیر است: ۶۰٪ پشتون ۳۰٪ و تاجیک ۲۰٪ بلوچ.
شهر زرنج ۱۶۰۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
در زارات ۱۷۸۷۸ مسکن مسکونی و ۱۷۵۹ هکتار زمین کشاورزی وجود دارد. کاربری زمین تجاری در جاده اصلی ایران جمع شده‌است.
شهر زرنج مرکز ولایت نیمروز، شهری مرزی است و درست در جایی قرار گرفته که مرز مشترک ایران و افغانستان محسوب می‌گردد و همچنان نقطهٔ نهایی جریان هلمند یعنی جایی است که ریگستان‌های عظیم، هلمند را در خود می‌بلعد و در فصل‌های خشک آب هلمند حتی به این مناطق هم نمی‌رسد. مساحت ولایت نیمروز ۴۱٬۰۰۵ کیلومتر مربع می‌باشد.>http://nimroz.gov.af/fa/page/2665/geographical-location
زرنج دارای تابستانهای بسیار گرم و زمستانهای خنک است. میزان بارش آن بسیار کم است و بیشتر در زمستان رخ می‌دهد. دما در تابستان ممکن است به ۵۰ درجه سانتیگراد نیز برسد و کمترین دمای زرنج در زمستان −۱۳٫۲ درجه سانتیگراد است.Extreme Temperatures From Around the Worldمیزان بارش ۵۰میلیمتر درسال در این شهر است
بزرگراه دلارام–زرنج، که به آن مسیر ۶۰۶ نیز گفته می‌شود، جاده‌ای دوبانده با ۲۱۷ کیلومتر طول است که توسط هند در افغانستان ساخته شده‌است. این بزرگراه دلارام در ولایت نیمروز را با زرنج (مرکز ولایت نیمروز) متصل می‌کند. مسیر ۶۰۶ زمان مسافرت بین دلارام و زرنج را از ۱۲ الی ۱۴ ساعت به ۲ ساعت کاهش می‌دهد. هند و ایران در ماه مه ۲۰۱۶ توافق‌نامه ای را برای اتصال این جاده به بندر چابهار به‌طور ریلی و جاده ای امضا کردند.
صفحهٔ عرضی یا آگزیال (Transverse or Axial View) در پزشکی صفحه ایست افقی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های تحتانی و فوقانی تقسیم می‌کند."The Human Body in Health and Illness". Barbara Herlihy. 3rd Ed. 2007. صفحهٔ ۸
در حقیقت این دید همان دید مقطعی است که در اکثر تصویرگیری‌های سی‌تی‌اسکن دیده می‌شود. گاه به جای واژه "دید" در این موضوع از واژه‌های "برش" یا "مقطع" یا "صفحه" نیز استفاده می‌شود .
زَرَنگ یا زرنکا (به یونانی: درنگیانا) سرزمینی باستانی که یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان بشمار می‌رفت و در سرزمین‌های امروزی افغانستان، پاکستان و جنوب شرقی ایران واقع بوده‌است. این سرزمین در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و نقش رستم در دورهٔ هخامنشیان به پارسی باستان زَرَکَه نامیده شده‌است.
گفته می‌شود که زرنگ را گرشاسب بنا کرده‌است. آن را زره نیز می نامیدند. در قدیم «زرنکه» (درنژینه) بعدها «سکستنه» سجستان، سیستان شده معرب آن زرنج است.
نام قدیم آن (سیستان) زرنگ بود پس از مهاجرت سکاها... در زمان فرهاد دوم اشکانی (۱۳۶ – ۱۲۸ ق.م.) و اردوان دوم (۱۲۷ – ۱۲۴ ق.م.) به طرف جنوب گروهی از آنان در زرنگ مستقر شدند. از این زمان زرنگ بنام آنان سکستان خوانده شد.
زرنگ یا درانگیا یا زرنگستان که پسان بواسطه ورود سکاها، سکستان و سپس سیستان نامیده شد از نواحی بسیار حاصلخیز و دلاور پرور ایران بود. از پربرکتی و حاصلخیزی گفتن این ناحیه همین بس که پس از حمله اعراب، سیستان دومین خراجگزار بزرگ ایران پس از خراسان بود. تیمور و اعقابش در حمله به سیستان و با علم از دلیرپروری این ناحیه، کشتزارها و باغات و اکوسیستم بسیار حساس و آسیب پذیر آن را ویران کردند، بند های باستانی هلمند و فراه رود را شکستند و بیشتر چشمه‌های آن را خشکاندند. رودها، نهر ها،مسیل ها، قناتها و کاریزها توسط تیموریان عمداً ویران گردیدند تا بر اثر خشکی و طبیعتاً ویرانی کشت، مردم در مضیقه و غم توشه افتند و بر اثر اجبار در تحمل سختی‌ها در گذران زندگی روزمره، دل مشغول باشند و دیگر خطری از ناحیه ایشان حکومت مرکزی را تهدید نکند. سیستان از نظر آبادانی پس از آن دیگر کمر راست نکرد و هر سال بر مساحت شنزارهایش افزوده و سطح آبادش کم و کمتر گشت. اینگونه سیاست بعدها هم در ایران بکار گرفته و پیاده شد. بهر حال، مردم ساتراپی درانگیانا نام سرزمین خویش را به درنگ یا زرنگستان نهاده بودند و یکی از ده قبیله اتحادیه پارسی بودند.
صفحهٔ ساجیتال (Sagittal Plane) در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های چپ و راست تقسیم می‌کند. تصویر ساجیتال در واقع نمایی از بدن است که اشعه از محور ساجیتال تابیده است و بدن در تصویر (مثلا سی تی اسکن)به دو نیمه راست و چپ تقسیم شده است.
"The Human Body in Health and Illness". Barbara Herlihy. 3rd Ed. 2007. صفحهٔ ۸
از این دید در تصویرگیری‌های ام آر آی نیز استفاده می‌شود. گاه به جای واژه "دید" در این موضوع از واژه‌های "برش" یا "مقطع" نیز استفاده می‌شود .
در آناتومی بدن جاندار (انسان) را به سه صفحه عمود برهم می‌توان تقسیم کرد:
۱. صفحه میانی یا ساژیتال: بدن به دو نیمه راست و چپ تقسیم می‌شود.
۲. صفحه تاجیhttps://dic.irandoc.ac.ir/home/search?utf8=✓&keywords=sagittal+&did=-1&search_type=part یا فرونتال یا کرونال در این صفحه بدن به دو نیمه قدامی و خلفی تقسیم می‌شود.
۳. صفحه افقی یا هوریزنتال یا آگزیال در این صفحه بدن به دو نیمه فوقانی و تحتانی تقسیم می‌شود.
دید چپ‌راستی یا صفحهٔ چپ‌راستی یا برش یا صفحهٔ ساژیتال در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن را به قسمت‌های چپ و راست تقسیم می‌کند. اندامهای نزدیکتر به صفحه ساژیتال را می‌توان داخلیتر یا مدیال نامید و اندامهای دورتر را خارجی یا لترال. مانند آنکه چشم داخلیتر از گوش است و گوش لترال یا خارجیتر از چشم.
دید پس‌وپیش یا برش یا صفحهٔ پس‌وپیش یا دید کرونالCoronal view در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های خَلفی یا پسposterior/dorsal و قُدامی یا پیشanterior/ventral تقسیم می‌کند.کتاب"The Human Body in Health and Illness". Barbara Herlihy. 3rd Ed. 2007.صفحهٔ ۷–۸ گاه به جای واژه «دید» در این موضوع از واژه‌های «برش» یا «مقطع» نیز استفاده می‌شود. مانند آنکه اعصاب نخاعی که از مهره‌های کمری خارج می‌شوند به دو شاخه تقسیم می‌شوند شاخه خلفی که به پوست کمر نزدیکتر است را دورسال و شاخه قدامی را که به شکم نزدیکتر است، ونترال می‌نامند.
دید بالایی-پایینی یا صفحهٔ بالایی-پایینی یا دید یا صفحهٔ آگزیالTransverse or axial view در پزشکی صفحه ایست افقی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های تختانیinferior و فوقانیsuperior تقسیم می‌کند.کتاب"The Human Body in Health and Illness". Barbara Herlihy. 3rd Ed. 2007.صفحهٔ ۸ قسمتها بالاتر را سری (کرانیال) و قسمتهای پایینتر را دمی (کودال) نیز می‌نامند.
ابتدای یک عضو از سمت تنه یا محور اصلی بدن را ابتدا یا پروگزیمال و انتهای آن را انتها یا دیستال می‌نامند. مانند آنکه در اندام فوقانی بازو پروگزیمال و مچ دست دیستال است. یا در انگشتان بند اول که به کف دست متصل است بند پروگزیمال و بند آخر بند دیستال است.
در اعضایی که حفره مانند یا لوله ای شکل هستند سطح داخلی را درون (اینترنال) و سطح خارجی را بیرونی (اکسترنال) می‌نامند. مانند روده که مواد غذایی در سطح درونی آن قرار دارند.
هر دندان پنج وجه دارد: وجه زبانی (لینگوال) که به زبان برخورد می‌کند؛ وجه فکی یا بوکال که به سطح داخلی گونه‌ها برخورد می‌کند؛ وجه مزیال که به سمت دندان جلویی می‌باشد؛ وجه دیستال که به سمت دندان عقبی (مانند آسیا) می‌باشد؛ وجه اکلوزال که دربرابر سطح جونده دندان مقابل قرار می‌گیرد.
بوستون مرکز و بزرگترین شهر ایالت ماساچوست آمریکاست. این شهر با جمعیتی بیش از ۶۶۷٬۱۳۷ نفر، بیست و سومین شهر بزرگ آمریکاست. بوستون یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آمریکا است که در سال ۱۶۳۰ توسط مهاجران پیوریتَن (Puritan) تأسیس شده‌است. بوستون بزرگ منطقه‌ای کلان‌شهری شامل بوستون و شهرهای اطراف است. بوستون مرکز حوادث انقلاب آمریکا بود، مانند بوستون تی پارتی (Boston Tea Party).
نخستین مترو و نخستین مدرسهٔ عمومی آمریکا در بوستون ساخته شد.
اکنون، شماری از بهترین دانشگاه‌های جهان در این شهر قرار دارد؛ دانشگاه هاروارد (Harvard University)، مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT)، تافتس (Tufts)، دانشگاه بوستون (Boston University) و دانشگاه نورث ایسترن (Northeastern University) از این جمله‌اند. بوستون یکی از بزرگترین و شناخته‌شده‌ترین مراکز پزشکی و پژوهشی است که چندی از معروفترین بیمارستان‌های جهان را داراست.
بوستون مرکز شماری از موفقترین فرنچایزهای ورزشی در آمریکا است؛ بوستون سِلتیکس (Boston Celtics)، بوستون رد ساکس (Boston Red Sox) و بوستون برویینز (Boston Bruins) نمونه‌هایی از این دست هستند.
«کمبریج» از محله‌های مهم و اشرافی‌نشین شهر بوستون است. همچنین به این شهر کالج تاون (شهر دانشگاهی) گفته می‌شود.مظنون فراری بمب‌گذاری بوستون دستگیر شد، دویچه‌ولهٔ فارسی
خیابان بویلستون از خیابان‌های اصلی شهر بوستون است.نام یکی از عاملان انفجار بوستون «در فهرست مظنونان تروریسم قرار داشت»، بی‌بی‌سی فارسی
ناحیهٔ واترتاونتلاش‌ها برای دستگیری مظنون بمب‌گذاری بوستون ادامه دارد، بی‌بی‌سی فارسی بخشی از کلان‌شهر بوستون محسوب می‌شود.
متروی ام‌بی‌تی‌ای در سال ۱۸۹۷ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۱۲۰ ایستگاه می‌باشد. این مترو از کهن‌ترین متروهای جهان است.
تیم‌های بوستون سلتیکز، نیوانگلند رولوشن، بوستون بریکرز، و تیم فوتبال آمریکایی نیوانگلند پتریوتس از این شهر هستند.
مسابقات دو ماراتون بوستون شهرت جهانی دارد.
پردیس اصلی یا یکی از پردیس‌های این مراکز دانشگاهی در شهر بوستون قرار گرفته‌اند:
قدیمی‌ترین پارک ایالات متحده با نام د کومون در مرکز شهر بوستون واقع شده‌است. همچنین آکواریوم نیواگلند از دیگر مراکز دیدنی این شهر است.
دانشگاه تافتس یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در ماساچوست واقع است.
پیر امیدیار مؤسس شرکت eBay، ناصر طالب‌زاده پزشک ایرانی و دکتر علی میروکیلی استاد الکترونیک دانشگاه یزد از دانش آموختگان دانشگاه تافتس هستند.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه تافتس در رده ۲۵۳دنیا قرار گرفته‌ است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۳۹ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Tufts_University
دانشگاه بوستون ، یکی از معتبرترین دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا که در ماساچوست واقع است. این دانشگاه چهارمین دانشگاه بزرگ خصوصی آمریکا است.
در رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس در سال ۲۰۲۴، دانشگاه بوستون در رده ۹۳ دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۴، این دانشگاه رتبه ۷۸ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است. همچنین دوشیزه جهان ۲۰۱۲، اولیویا کالپو، فارغ التحصیل این دانشگاه بوده است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Boston_University
دانشگاه نورت‌ایسترن یک دانشگاه خصوصی واقع در شهر بوستون در ایالت ماساچوست ایالات متحده آمریکا است که ۶ کالج و ۳ دانشکدهٔ اصلی دارد.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه نورت ایسترن در رده ۳۴۴دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۷۳را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده های دانشگاه نورت ایسترن عبارتند از :
http://en.wikipedia.org/wiki/Northeastern_University
دانشگاه ماساچوست در امهرست یکی از دانشگاه‌های دولتی ایالات متحده آمریکا است که در شهر امهرست در ایالت ماساچوست واقع است و به عنوان یک مجموعه تحقیقاتی با فعالیت خیلی بالا رده‌بندی می‌شود. این دانشگاه مادرِ مجموعه پنج دانشگاه ایالتی ماساچوست و بزرگترین آن‌ها محسوب می‌شود. چهار دانشگاه دیگر عبارتند از دانشگاه ماساچوست در بوستون، لُووال، دارموث و دانشکده پزشکی وُوستر که همراه با امهرست ۶۵۰۰۰ دانشجو دارند.
مجوعه دانشکده‌ها و ساختمان‌های دانشگاه ماساچوست در امهرست در گستره‌ای در حدود ۶۰۰ هکتار در شهر امهرست قرار دارد. زمین دانشگاه متعلق به دولت ایالتی ماساچوست می‌باشد. این دانشگاه بزرگ‌ترین مجموعه دانشگاهی دولتی در ایالت‌های نیو انگلند آمریکا محسوب می‌شود.
ساختمان‌های متعددی با قدمت متفاوت در این دانشگاه وجود دارند که برخی از آن‌ها توسط معماران مشهور زمان خودشان طراحی شده‌اند. ساختمان ۲۶ طبقه کتابخانه دوبویی در مرکز دانشگاه که بلندترین کتابخانه در ایالات متحده است از کیلومترها دورتر قابل مشاهده است. در حال حاضر چندین ساختمان و آزمایشگاه جدید در ضلع شرقی دانشگاه در حال ساخت می‌باشد. همچنین چندین خوابگاه جدید قرار است در اطراف دانشگاه ساخته شود.
برنامه بلندپروازانه‌ای برای توسعه ساختمان‌های این دانشگاه تهیه شده‌است و قرار است دویست هیئت علمی جدید به این دانشگاه اضافه شوند.
در سال‌های اخیر نیروگاه قدیمی تر زغال سنگی این دانشگاه جای خود را به نیروگاه گازی ۱۰ مگاواتی جدیدی داده‌است که مجموعه تولید بخار برای گرمایش ساختمان‌های دانشگاه نیز در کنار آن ساخته شده‌است. این مجموعه راندمان بسیار بالایی دارد و جزو اولین نمونه‌ها در ایالات متحده می‌باشد.
بر اساس رتبه بندی نشریه US News در سال 2020 ، دانشگاه ماساچوسوت در امهرست در رتبه 64 کل و 24 در بین دانشگاه های دولتی آمریکا قرار گرفته است.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Massachusetts_Amherst
دانشگاه نورث وسترن از معتبرترین دانشگاه‌های جهان به حساب می‌آید که در کشور آمریکا و ایالت ایلینوی قرار دارد. دانشگاه نورث وسترن در قطر نیز شعبه دارد.Northwestern University in Qatar
دانشگاه نورث وسترن یک دانشگاه بزرگ تحقیقاتی با یک برنامه جامع دکترا است که هر ساله بیش از ۷۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری در بخش تحقیقات جذب می‌کند.این دانشگاه نهمین دانشگاه بزرگ آمریکا می‌باشد که در اوت ۲۰۱۸ ارزش این دانشگاه ۱۱/۰۴ میلیارد دلار برآورد شده‌است.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS دانشگاه نورث وسترن در رتبه ۲۹ دانشگاه‌های دنیا قرار دارد. بر اساس رتبه‌بندی تایمز نیز این دانشگاه در رتبه ۲۲ دانشگاه‌های جهان قرار گرفته‌است.
این دانشگاه از دانشکده ها ی زیر تشکیل شده است
دانشگاه نورث وسترن در سال ۱۸۵۱ توسط جان اوانس تأسیس شد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Northwestern_University
توماتینا (، ) جشنواره‌ای است که در آخرین چهارشنبه ماه اوت در نزدیکی شهر والنسیا در کشور اسپانیا برگزار می‌شود.
ده‌ها هزار نفر از اکثر نقاط جهان در این جشنواره گرد هم آمده تا یکصد تُن گوجه فرنگی را در یک نبرد خیابانی به سوی یکدیگر پرتاب کنند.
ماجرا از آخرین چهارشنبهٔ اوت سال ۱۹۴۵ آغاز شد. روزی که عده‌ای از جوانان در میدان اصلی شهر تلاش می‌کردند توجه رژهٔ کلّه‌گنده‌ها و غول‌پیکرها را به خودشان جلب کنند. این پسرهای جوان می‌خواستند در رژهٔ موزیسین‌ها، غول‌پیکرها و کلّه‌گنده‌ها، جایی برای خودشان داشته باشند.
انرژی زیاد این پسرهای جوان سرانجام باعث شد یکی از شرکت‌کنندگان زمین بخورد. این شرکت‌کننده از این اتفاق بسیار خشمگین شد و شروع کرد به زدنِ هر کسی که در جلوی راهش بود. در این گیر و دار یک بازار میوه قربانی خشم و هیاهوی جمعیت شد: مردم آنقدر به طرف همدیگر گوجه‌فرنگی پرتاب کردند که سرانجام نیروی پلیس مجبور به دخالت شد و به نبرد گوجه‌فرنگی پایان داد.
سال بعد جوان‌های شهر دعوا را خودشان شروع کردند و مهمات گوجه‌فرنگی را هم همراه خودشان آوردند. با این‌که در آن سال و در طول چند سال بعدی پلیس جشن‌های جنگ گوجه‌فرنگی را متوقف می‌کرد، اما آن جوان‌ها، بدون آن‌که خودشان بدانند، با پافشاری‌شان بر دعوا کردن با گوجه‌فرنگی، تاریخ‌ساز شدند. لا توماتینا در سال‌های اوایل دههٔ ۱۹۵۰ ممنوع بود، اما شرکت‌کنندگان به این موضوع اهمیتی نمی‌دادند و حتی به قیمت دستگیر شدن هم از رسمِ جدیدِ پرتاب گوجه‌فرنگی دست برنمی‌داشتند. به هر حال چند سال بعد ممنوعیت این جشن لغو شد و تعداد شرکت‌کنندگان، و البته تعداد گوجه‌فرنگی‌های قربانی‌شده، بیش‌تر و بیش‌تر شد و به شکل امروزی درآمد.
در سال ۱۹۵۰ شورای شهر اجازه برگزاری این جشنواره را بدون محدودیت داد اما متعاقب او همه ساله تعدادی از شرکت کنندگان جشنواره دستگیر می‌شدند البته آن‌ها به سرعت آزاد می‌شدند
جشنواره‌ای که شهرداری اجازه آن را داده بوده که با گوجه فرنگی پیوند داشت رسمها و سنت‌های دیگری را هم در دل خود اضافه کرد مثل جشنواره آب پاشی که شرکت کنندگان با ظرفهای آب به همدیگر اب می‌پاشند و سنتهای مشابه ولی در سال ۱۹۵۷ دوباره قانون ممنوعیت وضع شد و متخلفین زندانی می‌شدند
در سال ۱۹۵۹ قانون فستیوال توماتینا تصویب شد و این فستیوال قانونی شد ولی یک سری هنجارها به فستیوال اضافه شد بر این اساس شرکت‌کننده‌ها بعد از شنیدن صدای زنگ پرت کردن گوجه فرنگی را شروع می‌کردند و بعد از شنیدن صدای زنگ دوم مجبور بودند که مراسم را تمام کنند
از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ فستیوال توسط سان لوئیس برتران سازماندهی می‌شد کسی که گوجه‌ها را حمل می‌کرد قبل از او هر کس که به‌طور شخصی باید گوجه فراهم می‌کرد و تا جایی که که این جشنواره در سرتاسر اسپانیا بسیار مردمی و محبوب شد به‌طوری‌که خاویر باسیلیو در یک برنامه تلویزیونی از این جشنواره گزارش داد
البته از سال ۱۹۸۰ به بعد شهرداری گوجه فرنگی‌های فستیوال را فراهم می‌کرد
در سال ۲۰۰۲ جشنواره توماتینا به یک جشنواره توریستی بین‌المللی تبدیل شد.
بیستی بویز یک گروه رپ آمریکاییست و از پرسابقه‌ترین گروه‌های هیپ هاپ جهان است. مبدا این گروه نیویورک است.
از آهنگ "(You Gotta ) Fight For Your Right (To Party)" این گروه در فیلم پارتی (با شرکت هدیه تهرانی) استفاده شده است.
جَبَل شَمس (به معنی کوه آفتاب )، نام رشته‌کوهی است در شهرستان حمراء از توابع استان منطقه داخلیه در کشور پادشاهی عمان، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. جبل شمس کوهی است به ارتفاع ۱۲ هزار قدم از سطح زمین. ساکنان منطقهٔ «جبل شمس» به خود می‌بالند که در این مکان زیبا زیسته‌اند و در آن زندگی می‌کنند، واحساس خوشبختی می‌کنند که دارای آب وهوایی لطیف هستنتد، وروستاشان از ثمرهای وفیر درختان مرکبات و
میوه‌های گوناگون برخوردار است. همچنین روزانه شاهد طلوع و غروب آفتاب از قلهٔ این کوه سربفلک کشیده هستند.
«جبل شمس» (کوه آفتاب) یکی از بلندترین کوه‌های
منطقه داخلی است بنابراین اول شروق آفتاب (شمس) از پشت این رشته‌کوه در سلطنت عمان طلوع می‌کند؛ لذا ساکنان روستاهای پایهٔ این کوه اولین کسانی در عمان هستند که شاهد شروق آفتاب (شَمس) می‌باشند، و همچنین روستانشینان اولین کسی هستند که غروب آفتاب را بدرقه می‌کنند.
وجه تسمیت این کوه به «جبل شمس» از آنجاست که اول شروق آفتاب (طلوع) از قله‌های سر بفلک کشیده این کوه آغاز، و با آخر رنگ‌های غروب طلایی «شمس» پایان می‌یابد؛ بنابراین نام کوه را جبل شمس نامگذاری کرده‌اند.
آب و هوا ودمای معتدل و درجهٔ حرارهٔ مناسب در تابستان وسرمای زمستان، وتساقط برف در بعضی ایام از فصل زمستان این منطقه یکی از مهم‌ترین اماکن گردشگری استان منطقهٔ داخلی قرار داده‌است. در پایهٔ کوه درختان مختلف کوهستانی وجود دارد که بر زیبایی مکان افزوده‌است. از جمله درختان صحرایی: شجرة البوت، شجرة العلعلان، سمر، سَلَم، کُنار، کُور، کِرت و کُوهِنگ و زیتون کناره‌های دره‌های اطراف کوه مزین ساخته‌است. همچنین در سال‌های اخیر اهالی روستاهای پایهٔ کوه باغ‌هایی ایجاد نموده‌اند و در آن درختان میوه جات مانند: سیب، خوخ، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، لایم، گریپ فروت، بطاوی، نارنج و بالنگ کاشته‌اند. این منطقه جغرافیایی ۴۰کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد، که ۱۲ کیلومتر از راه آن آسفالت نیست، اما به راحتی می‌توان به آنجا رسید. در پایهٔ کوه تمام وسایل آسایش و گردشگری واستراحتگاه‌ها و وسایل مورد نیاز گردشگران وجود دارد.
دریم تیَتِر یا تئاتر رویاها یک گروه پراگرسیو متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۵ با نام مجستیMajesty «اعلیحضرت» توسط جان پتروچی، جان میانگ و مایک پورتنوی در حالی که در کالج موسیقی برکلی در بوستون، ماساچوست تحصیل می‌کردند، تشکیل شد. آنها متعاقبا ترک تحصیل کردند تا بیشتر بر روی گروهی تمرکز کنند که در نهایت دریم تیتر خواهد شد. هر چند تعدادی تغییر در ترکیب نفرات را در پی داشت، تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ وقتی که پورتنوی گروه را ترک کرد و چندین ماه بعد توسط مایک منجینی جایگزین شد، سه عضو اصلی با یکدیگر بودند. جیمز لابری از سال ۱۹۹۱ به جای چارلی دومینیچی که دو سال پیش گروه را ترک کرده بود، خواننده اصلی دریم تیتر بوده است. کوین مور، اولین نوازنده کیبورد دریم تیتر، بعد از سه آلبوم گروه را ترک کرد و در سال ۱۹۹۵ توسط درک شرینیان پس از مدتی انجام تور جایگزین شد. بعد از یک آلبوم با شرینیان، در سال ۱۹۹۹، گروه او را با نوازنده کنونی کیبورد، جردن رودس جایگزین کرد.
دریم تیَتِر در سپتامبر ۱۹۸۵ و پس آنکه گیتاریست جان پتروچی و گیتاریست بیس جان میانگ تصمیم گرفتند در وقت آزاد خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه موسیقی ایجاد کنند تشکیل شد. آن‌ها در طول تمرین به‌طور اتّفاقی با درامر گروه مایک پورتنوی آشنا شدند و از او خواستند تا به این گروه ملحق شود.
پتروچی، میانگ و پورتنوی نام «مَجستی» را برای گروه تازه تشکیل شده خود انتخاب کردند. سپس اعضا گروه شروع به پر کردن پست‌های خالی در گروه کردند و پتروچی از هم گروهی قدیم خود کوین مورKevin Moore به عنوان نوازنده کیبورد دعوت کرد و پس از موافقت مور یکی دیگر از دوستان آن‌ها به نام کریس کالینزChris Collins به عنوان خواننده اصلی گروه انتخاب شد. در طول این مدت تمرکز زیاد اعضای اصلی گروه بر روی این کار آن‌ها را مجبور به ترک کالج کرد.
ماه‌های ابتدایی ۱۹۸۶ مملو از اجراهای مختلف در شهر نیویورک بود. در این مدت گروه مجموعه‌ای از اجراها را ضبط کرد و در اولین فروش خود، در شش ماه هزار نسخه فروخت. در نوامبر ۱۹۸۶ پس از چند ماه ساختن و اجرای آهنگ‌های مختلف کریس کولینز به دلیل تفاوت عقاید هنریش گروه را ترک کرد. پس از یک سال تلاش برای پیدا کردن جایگزین سرانجام چارلی دومینیچیCharlie Dominici که خیلی مسن‌تر و با تجربه‌تر از بقیه اعضای گروه بود به گروه اضافه شد. ثباتی که دومینیسی برای گروه به وجود آورد باعث شد تا آن‌ها تعداد اجراهای خود را در نیویورک افزایش دهند و این سبب افزایش شهرت گروه شد. کمی بعد از ورود دومینیسی یک گروه موسیقی دیگر در لاس‌وگاس با نام مَجستی این گروه را به استفاده غیرقانونی از نام خود متهم کرد و آن‌ها را به اقدام قانونی تهدید کرد بنابراین گروه مجبور شد تا نام خود را تغییر دهد. اسامی زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و M۱ مطرح شد که همه آن‌ها رد شد و سرانجام پدر پورتنوی نام دریم ثیتر را پیشنهاد داد که نام یک سینما در مونتری کالیفرنیا بود.
با ثباتی که در گروه به وجود آمده بود اعضا بیشتر بر روی نوشتن آهنگ‌های جدید و انجام اجراهای بیشتر در نیویورک و ایالت‌های اطراف متمرکز شدند. در طول زمان توجه Mechanic Records یکی از زیر شاخه‌های مرکز موسیقی ایالات متحده به این گروه جلب شد و دریم ثیتر اولین قرار داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آن‌ها منعقد کرد و کار بر روی یک آلبوم را آغاز کرد. آلبوم "وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند" در ۱۹۸۹ منتشر شد اما نتوانست به پیش‌بینی‌های گروه جامه عمل بپوشاند و Mechanic بخش بزرگی از وعده‌های مالی را که در قرارداد به گروه داده بود عملی نکرد و گروه دوباره به اجراهای خود در نیویورک محدود شد. گروه توری را برای معرفی آلبوم آغاز کرد. تور معرفی آلبوم از پنج کنسرت تشکیل شده بود. در چهارمین اجرا دومینیچی به علت تفاوت‌های شخصی و هنری با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد.
اعضای دریم تیتر هرکدام تا کنون عضو چندین پروژه جانبی بوده‌اند، که مشهورترین آنها:
دانشگاه اموری یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در آتلانتا واقع است.
جیمی کارتر و دالای لاما عضو هیئت علمی این دانشگاه هستند.
این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ رتبه ۲۱ دانشگاه‌های آمریکا، و رتبه ۷۳ را در دنیا حائز شده است. این دانشگاه وابستگی مذهبی نیز دارد.. این دانشگاه بخصوص در حیطهٔ علوم پزشکی و زیست‌فناوری از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا و جهان به حساب می‌آید، به طوری که در سال ۲۰۲۰ دانشکده مهندسی زیست‌فناوری این دانشگاه رتبه دوم را پس از دانشگاه جان‌هاپکینز و پیش از دانشگاه ام‌آی‌تی در ایالات متحده دارد. در سال ۲۰۰۸، دانشکده پزشکی این دانشگاه در رتبهٔ ۲۰ ایالات متحده،Search - Best Medical Schools - Graduate Schools - Education - US News and World Report و در رتبهٔ ۲۷ جهانی قرار داشت.
http://en.wikipedia.org/wiki/Emory_University
دانشگاه نیویورک یک دانشگاه پژوهشی خصوصی در نیویورک سیتی است.این دانشگاه از بهترین و معتبرترین دانشگاه های آمریکا و جهان است و در بیست سال اخیر بیشترین فاند و کمک دانشجویی را به دانشجویان ارائه کرده و در حال حاضر بیشترین دانشجویان بین المللی را در آمریکا داراست.
در سال ۱۸۳۱ توسط گروهی از نیویورکی‌ها به رهبری وزیر وقت خزانه‌داری آلبرت گالتین تأسیس شد.
دانشگاه نیویورک ۱۴ دانشکده دارد و در ۲۵ کشور از جمله در ابوظبی نیز شعبه دارد.NYU> Abu Dhabi
۳۶ برنده جایزه نوبل و ۳۰ جایزه پولیتزر و ۷ جایزه لسکر از این دانشگاه بوده‌اند.New York University> About NYU> University Facts
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۰ که مؤسسه Qs آن را انجام داده‌ است این دانشگاه در رده ۳۹دنیا و هفدهم آمریکا قرار دارد. در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰دانشگاه نیویورک رتبه ۲۹را از آن خود کرده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/New_York_University
دانشگاه جانز هاپکینز قدیمی‌ترین و یکی از معتبرترین دانشگاههای تحقیقاتی ایالات متحده آمریکا است که در شهر بالتیمور در ایالت مریلند قرار دارد.Johns Hopkins University was founded in 1876 as the first American research university این دانشگاه در ۲۲ ژانویه ۱۸۷۶ شروع به فعالیت کرد و به نام تأمین‌کننده مالی آن، جانز هاپکینز نامیده شد. کمک هفت میلیون دلاری جانز هاپکینز به این دانشگاه، که بیش از نیمی از آن خرج ساخت بیمارستان دانشگاه جانز هاپکینز شد، بزرگ‌ترین کمک نوع‌دوستانه تاریخ آمریکا تا آن زمان بود. جانز هاپکینز همواره از زمان تأسیس خود یکی از معتبرترین دانشگاه‌ها و مراکز علمی و تحقیقاتی جهان محسوب شده و از گزینشی‌ترین دانشگاه‌های آمریکا به‌شمار می‌آید.The 16 Most Selective Colleges In The Country
از این رو، تنها در صد کمی از افراد می‌توانند در این دانشگاه قبول شوند.
این دانشگاه الگوی مدیریتی خود را از دانشگاه‌های برجسته آلمانی آن زمان که پژوهش-بنیاد (و نه آموزش-بنیاد) بودند برگرفت و از این رو نخستین دانشگاه پژوهشی آمریکا لقب گرفت.تاریخچه دانشگاه جانز هاپکینز هم اینک نیز پس از گذشت سال‌ها همچنان با جذب بودجه پژوهشی سالانه بیش از دو میلیارد دلار از نهادهای دولتی همچنان صدرنشین پژوهش در میان دانشگاه‌های آمریکا استبودجه پژوهشی دانشگاه جانز هاپکینز
. برای بیش از سی و پنج سال پی‌درپی بنیاد ملی علوم آمریکا این دانشگاه را در رتبه نخست سرمایه‌گذاری و هزینه مالی در رشته‌های علمی، پزشکی، و مهندسی در میان تمامی دانشگاه‌های آمریکا به‌شمار آورده‌است.
از زمان تأسیس این دانشگاه در سال ۱۸۷۶، سی و شش برنده جایزه نوبل به این دانشگاه وابسته بودند که نخستین آن‌ها وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور آمریکا، بود که در رشتهٔ تاریخ و علوم سیاسی از این دانشگاه دکترا گرفت.
در سال ۱۸۷۳ و در زمان مرگ، جانز هاپکینز، یک نیکوکار ثروتمند که ازدواج نکرده بود و فرزندی نداشت، هفت میلیون دلار از ثروت خود را برای ساخت بیمارستان و دانشگاهی در ایالت مریلند اختصاص داد. در آن زمان این رقم بزرگ‌ترین کمک نیکوکارانه تاریخ آمریکا محسوب می‌شد. دانشگاه جانز هاپکینز سه سال بعد رسماً تأسیس شد و به افتخار اعانه‌دهنده خود جانز هاپکینز نام گرفت.
تا سال ۲۰۱۱ سی‌وهفت برندهٔ جایزهٔ نوبل یا از دانشجویان این دانشگاه بوده یا در این دانشگاه تدریس کرده‌اند. وودرو ویلسون که در سال ۱۸۸۶ از این دانشگاه دکترا گرفت، در سال ۱۹۱۹ نخستین برندهٔ جایزهٔ نوبل از این دانشگاه بود که به دریافت جایزهٔ نوبل صلح مفتخر شد.
از مجموع برندگان، بیست‌وسه تن از استادان این دانشگاه بودند، پنج تن از این دانشگاه دکترا گرفته و دو تن دورهٔ لیسانس را در این دانشگاه گذرانده بودند.
هجده تن از برندگان نوبل جانز هاپکینز در رشتهٔ فیزیولوژی و پزشکی، دو تن در رشتهٔ فیزیک و یک تن در رشتهٔ شیمی نوبل گرفته‌اند.
در سال ۲۰۱۹ این دانشگاه رتبهٔ ۵ دانشگاه‌های جهان را که از سوی SCImago Institutions Rankings منتشر شد به‌دست آورد. در رتبه‌بندی دانشکده‌های پزشکی، رتبهٔ دوم U.S. News & World Report را بین تمام دانشکده‌های پزشکی کشور به‌دست آورد. این دانشگاه رتبهٔ ۱۰ کشور را بر اساس رتبه‌بندی U.S. News & World Report کسب کرده‌است. همچنین مؤسسهٔ QS، دانشگاه جانز هاپکینز را در رده ۲۴دنیا و دوازدهم آمریکا، و مؤسسه تایمز نیز این دانشگاه را در رده ۱۲دانشگاه‌های دنیا در سال ۲۰۲۰ قرار داده‌اند. طبق آخرین رتبه‌بندی مؤسسهٔ معتبر U.S. News & World Report در سال ۲۰۲۰، دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در رتبهٔ دوم دانشگاه‌های پزشکی و پس از مدرسه پزشکی هاروارد در ایالات متحده بوده‌است. طبق رتبه‌بندی College Magazine این دانشگاه همچنین دارای رتبه اول در دوره لیسانس علوم پزشکی یا همان چهار سال اول علوم پزشکی ( یا ) در ایالات متحده آمریکا است.
بخشی از شهرت جهانی این دانشگاه به دانشسرای پزشکی و بیمارستان وابسته به آن بازمی‌گردد. تا کنون هجده تن از استادان، پژوهشگران، و دانش آموختگان دانشسرای پزشکی، جایزه نوبل در پزشکی یا فیزیولوژی گرفته‌اند و بیمارستان جانز هاپکینز نیز برای چند ده سال پیاپی به عنوان یکی از سه بیمارستان برتر این کشور برگزیده شده‌است.تاریخچه دانشسرای پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز طبق آخرین رتبه‌بندی مؤسسهٔ معتبر U.S. News & World Report در سال ۲۰۲۰، دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در رتبهٔ دوم دانشگاه‌های پزشکی و پس از مدرسه پزشکی هاروارد در ایالات متحده بوده‌است.
این دانشکده از سال ۱۹۹۴ تا کنون رتبهٔ اول سلامت عمومی در رتبه‌بندی یواس نیوز اند ورلد ریپورت را در اختیار دارد.