moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کار سینمایی فریزر از اواخر دههٔ ۲۰۰۰ تا میانهٔ دههٔ ۲۰۱۰ در خلال مشکلات سلامتی، شکست شخصی و پیامدهای اتهام تعرض جنسی که در سال ۲۰۰۳ توسط فیلیپ برک (رئیس وقت انجمن مطبوعات خارجی هالیوود) علیه او صورت گرفت، کاهش یافت. او سپس در پروژه‌های تلویزیونی شامل سریال ابرقهرمانی "دووم پاترول" (۲۰۱۹–اکنون) به ایفای نقش پرداخت. کار سینمایی او با حضور در فیلم‌های کارگردانان مؤلف مانند فیلم جنایی "حرکت ناگهانی ممنوع" (۲۰۲۱) ساختهٔ استیون سودربرگ و درام روان‌شناختی "نهنگ" (۲۰۲۲) ساختهٔ دارن آرونوفسکی فعال‌تر شد. او برای بازی در نقش معلم انگلیسی گوشه‌گیر با بیماری چاقی در فیلم دوم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
برندِن جیمز فرِیزر در ۳ دسامبر ۱۹۶۸ در ایندیاناپلیس، ایندیانا به دنیا آمد. والدین کانادایی او، کارول مری (که نام خانوادگی‌اش قبل از ازدواج ژنرو بود؛ ۱۹۳۷–۲۰۱۶) و پیتر فریزر هستند. مادرش مشاور فروش و پدرش روزنامه‌نگار سابق بود که به‌عنوان افسر خدمات خارجی کانادا برای اداره دولتی گردشگری کار می‌کرد. دایی او، ژرژ ژنرو، تنها کانادایی بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ مدال طلا را در رشتهٔ تراپ کسب کرد. فرِیزر سه برادر بزرگتر به‌نام‌های کوین، ریگان و شان دارد. او تبار ایرلندی، اسکاتلندی، آلمانی، چکی و فرانسوی-کانادایی دارد. همچنین او دارای تابعیت دوگانهٔ کانادایی و آمریکایی است.
خانوادهٔ فریزر اغلب طی دوران کودکی او نقل مکان می‌کردند و در اورکا، کالیفرنیا، سیاتل، اتاوا، هلند و سوئیس ساکن بودند. او در کالج آپر کانادا تحصیل کرد که یک مدرسه شبانه‌روزی خصوصی واقع در تورنتو بود. در حالی که فریزر هنگام تعطیلات در لندن، انگلستان بود، او نخستین نمایش تئاتر حرفه‌ایش را در وست اند شرکت کرد که باعث علاقه‌اش به بازیگری شد. او در سال ۱۹۹۰ از کالج هنر کورنیش در سیاتل فارغ‌التحصیل شد. او بازیگری را در یک کالج کوچک بازیگری در شهر نیویورک آغاز کرد. او قصد داشت در مقطع کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در رشته بازیگری از دانشگاه متدیست جنوبی تحصیل کند، اما در مسیر هالیوود توقف کرد و تصمیم گرفت در آنجا بماند و در سینما کار کند.
ویلیام کالینز (۲۵ دسامبر ۱۷۲۱ - ۱۲ ژوئن ۱۷۵۹) شاعری انگلیسی بود.
ویلیام کالینز در چیچستر در ساسکس غربی در انگلستان زاده شد. او در آکسفورد تحصیل نمود و پس از آن برای کار در زمینهٔ ادبیات به لندن رفت. در آنجا با ساموئل جانسون (معروف به دکتر جانسون) آشنا شد و او برای کمک به کالینز قراردادی را با یک کتابفروشی منعقد نمود تا ویلیام کالینز با دریافت پیش‌قسطی به ترجمهٔ کتاب "فنون شاعری" ارسطو بپردازد. کالینز در ۱۷۴۷ مجموعه اشعارش با عنوان «چکامه‌ها»Odes را منتشر ساخت. با وجودی‌که شهرت امروزی کالینز برای این اشعار است اما در آن زمان چندان مورد توجه قرار نگرفتند و ویلیام کالینز که از عدم موفقیت خود سرخورده شده بود به چیچستر بازگشت و تا هنگام مرگش در همانجا ماند. او در آنجا چند شعر دیگر نیز سرود از جمله "چکامه‌ای برای خرافات هایلندزی"Ode on the Superstitions of the Highlands که به گفتهٔ رابرت لوول - شاعر آمریکایی - تمام مکتب رمانتیسم را تحت‌الشعاع خود قرار داده است.
گونه‌پرستی یا گونه‌گرایی به تبعیض بر مبنای گونه (در اکثر کاربردها به تبعیض علیه گونه‌های ناانسان) گفته می‌شود. این تبعیض و تمایز می‌تواند از دریچهٔ حقوقی، اخلاقی یا زیبایی‌شناسی ایجاد شود. به عنوان مثال اغلب تصور می‌شود که انسان‌ها بر دیگر جانوران برتری عقلانی و عاطفی دارند. مدافعان حقوق جانوران به این رویه، گونه‌پرستی می‌گویند و عقیده دارند که جانوران نیز به مانند انسان‌ها دارای ارزش‌های حقوقی یکسان هستند و بنابراین رعایت حقوق آن‌ها و آسیب و آزار نرساندن به آن‌ها الزامی می‌باشد.
از دیدگاهی دیگر، جنبش‌های مخالف گونه‌پرستی پس از مرد سالاری و نژادسالاری پدید آمدند و معتقدند برابری مرد و زن با برابری سیاه و سفید و در نتیجه با برابری انسان‌ها و جانوران یکسان و هم‌ردیف می‌باشند.پیشنهاد ترجمه یک مقاله / What is Speciesism - تالار گفتگوی ایرانیان گیاهخوار
تایمز یک روزنامهٔ سراسری در بریتانیا است که از ۱ ژانویه ۱۷۸۵ میلادی در لندن توسط جان والتر شروع به نشر کرد. نام این روزنامه در سال ۱۷۸۸ از "دیلی یونیورسال رجیستر" (Daily Universal Register) به "تایمز" تغییر کرد. "تایمز" و "ساندی تایمز" هر دو از نشریات نیوز اینترنشنال (News International) یا شاخه بریتانیایی نیوز کورپوریشن هستند که از سال ۱۹۸۱ میلادی در مالکیت روپرت مرداک، سرمایه‌دار آمریکایی-استرالیایی قرار دارد. با وجود آن که "تایمز" و "ساندی تایمز" هر دو در مالکیت یک شرکت هستند ولی کادر سردبیری و خبرنگاران آن‌ها متفاوت است.
رابرت آلن کریگر معروف به رابی کریگر، (زادهٔ ۸ ژانویه ۱۹۴۶ در کالیفورنیا) موسیقی‌دان، نویسنده، یکی از اعضاء و نوازنده گیتار گروه دورز بود. همچنین وی به همراه ری منزرک گروه ««دورز قرن بیست و یکم»» که بعداً به گروه ««منزرک-کریگر»» تغییر نام داد را تشکیل دادند.
برخی از محبوب ترین ترانه های گروه دورز از جمله ««آتش مرا بر افروز»» ، ««مرا دوچندان دوست بدار»» ، ««مرا لمس کن»» و ««دیوانه وار دوستش دارم»» توسط وی نوشته شده‌است.
همچنین به انتخاب مجله رولینگ استونز وی در رده ۷۶ از بین ۱۰۰ نوازندهٔ برتر تاریخ گیتار قرار دارد.
جان پاول دنزمور معروف به جان دنزمور، (زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۴۴ در مِین) موسیقی‌دان، فیلم ساز، یکی از اعضاء و نوازنده درام گروه دورز در فاصله سال های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۳ بود.
اِرسان الیاس‌اوا (متولد ۱۵ مه ۱۹۸۷ در اسکی‌شهر، ترکیه) بازیکن تیم ملی بسکتبال ترکیه است. او در حال حاضر در اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا (ان‌بی‌ای) در تیم دیترویت پیستونز بازی می کند.
دریاچهٔ اوکوتاما و با نام رسمی دریاچهٔ اوگواوچی در مرز مابین استان یاماناشی و منطقه تامای غربی، در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این دریاچهٔ مصنوعی در پی ایجاد "سد اوگواوچی" در سال ۱۹۵۷ میلادی بر روی رود تاما به وجود آمده‌است. در آن زمان این سد بزرگترین مخزن آب آشامیدنی جهان محسوب می‌شد. در حال حاضر نیز در ژاپن بزرگترین مخزن آب آشامیدنی بشمار می‌آید. بخاطر داشتن مناظر زیبای طبیعی، این دریاچهٔ یکی از نقاط گردشگری توکیو محسوب می‌شود. ایستگاه قطار اوکوتاما آخرین ایستگاه خط اومه محسوب می‌شود. در نزدیک "ایستگاه قطار اوکوتاما" ایستگاه اتوبوس‌های شرکت غرب توکیو وجود دارد و در اطراف دریاچه وظیفهٔ حمل مسافرین را برعهده دارد.
آرتور استنلی ادینگتون (زاده – درگذشته ) اخترفیزیکدان انگلیسی و استاد پلومی دانشگاه کمبریج در نیمهٔ نخست سده ۲۰ (میلادی) بود. توان درخشش ادینگتون یعنی اندازهٔ طبیعی درخشش ستارگان به افتخار این دانشمند، بنام او نامگذاری شده‌است.
او سهم زیادی در اثبات نظریه نسبیت و شناساندن انیشتین به جهانیان داشت.
او بیشتر بخاطر کارهایش در مورد نظریه نسبیت شناخته شده‌است. ادینگتون نوشتارها و سخنرانی‌های بسیاری دارد که نظریهٔ نسبیت عام آلبرت اینشتین را با مقاله‌ها و گفتارهای علمی خود به جامعهٔ انگلیسی‌زبان معرفی می‌کنند و دربارهٔ روشن‌سازی آن‌ها توضیح می‌دهند. ادینگتون همچنین در فیزیک، ریاضی، و به ویژه فلسفهٔ علوم چیره‌دست و یک مبلغ علم و دانش بود. در جنگ جهانی اول بسیاری از رشته‌های ارتباط علمی و تحولات تازهٔ علوم در آلمان را که در آن زمان در انگلستان به خوبی شناخته شده نبودند معرفی کرد.
او با نظریه‌های سوبرامانیان چاندراسخار؛ که در آن زمان یکی از شاگردان او در دانشگاه کمبریج بود، در مورد محاسباتی که بالاخره به اثبات وجود سیاهچاله‌ها انجامید مخالف بود و کارهای او را به گونهٔ سخت گیرانه‌ای رد کرد. ادینگتون نمی‌توانست بپذیرد که تنها مشتق‌های ریاضی سبب عواقبی برای دنیای واقعی باشند. بعدها چاندراسخار این رفتار را بی‌رحمانه، دگماتیک، و نژادپرستانه خواند.Padmanabhan, T. (2005). "The dark side of astronomy". Nature 435 (7038): 20. Bibcode:2005Natur.435...20P. doi:10.1038/435020a. edit او زیاد شناخته نشد. چون از یک سو باقی عمرش را روی دین خود (مسیحی کوئیکر) کار کرد و پژوهش‌هایی در این زمینه انجام داد و از سوی دیگر علاقه‌ای به مشهورشدن نداشت.
در هنگامه جنگ جهانی اول، دشمنی بین امپراتوری آلمان و امپراتوری بریتانیا در بالاترین اندازه خود بود. اما ادینگتون و انیشتین هردو باور داشتند که علم باید ورای جنگ باشد. همکاری آنها باعث شد نظریه نسبیت از سنگرهای جنگ فراتر برود و اینشتین یکی از شاخته‌شده‌ترین مردان جهان شود.
در جریان خورشیدگرفتگی کامل ۲۹ مه ۱۹۱۹، ادینگتون دو گردش علمی بزرگ یکی به برزیل و یکی به هدایت خودش به جزیره پرینسیپ در آفریقای غربی براه انداخت و کوشید که از این رویداد برای پیشبرد علم، بهره ببرد. او مقاله‌های علمی زیادی پیش و پس از این رویداد در بارهٔ آن منتشر کرد. او با مقایسه نگاره‌هایی که از دو نقطه زمین از این خورشیدگرفتگی گرفته شده بودند و محاسبه، توانست نظریه نسبیت را اثبات کند.
ای‌ام‌سی گرملین یک خودرو است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸در ایالات متحده آمریکا، کانادا، مکزیکو سیتی، مکزیک، تولید شده‌است.طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی ، وزن آن در حالت طبیعی ، است.سیستم گیربکس آن ۳، دنده به دو صورت خودکار و دستیاست.
میتسوبیشی پاجرو یک خودروی شاسی بلند ساخت شرکت میتسوبیشی است، این نام برگرفته از لئوپاروس پاجروز، یک گربه بومی منطقه فلات پاتوگونای جنوبی آرژانتین می‌باشد. اما در زبان اسپانیایی یک اصطلاح سوء استفاده‌گر به آن داده شده‌است. به همین دلیل نام‌های متفاوتی دارد. در آمریکا با نام میتسوبیشی مونترو (شکارچی کوه) شناخته می‌شود. به استثنای جاماییکا و برزیل و اسپانیا، در اروپا به میتسوبیشی (شوگان) معروف است.
پاجرو در یک خرده فروشی در ژاپن به نام کار پلازا فروخته می‌شد و فروش آن در ایالات متحده تا سال ۲۰۰۶ متوقف شد. از شروع نسل ۴ ام این مدل میتسوبیشی و تکرار فروش آن در سایر نقاط جهان.
به لطف موفقیت‌های پاجرو این مدل با نام‌های Pajero, Montero and Shogun شناخته شد و برای مدل‌های جدید تری نظیر Pajero Mini kei car, the Pajero Junior and Pajero iO/Pinin mini SUVs, and the Mitsubishi Pajero/Montero/Shogun Sport.
رقیبان اصلی عبارتند از: لندروور دیسکاوری ، تویوتا لندکروزر پرادو SWB / LWB و نیسان گشت Y61.
اولین نمونه اولیه Pajero در نمایشگاه توکیو در نوامبر ۱۹۷۳ منتشر شد. نمونه اولیه Pajero II در سال ۱۹۷۸، پنج سال بعد، به نمایش گذاشته شد. هدف میتسوبیشی این بود خودرویی دوباره لق شود که جایگزینی برای Toyota Land Cruiser و نیسان برای خریداران ژاپنی باشد، یک وسیله نقلیه تفریحی، نه فقط یک SUV.
در ژانویه سال ۱۹۸۳، اولین Pajero نخستین بازی خود را در مسابقات پاریس داکار انجام داد، و تنها در مرحله سوم در سال ۱۹۸۵ در رده اول قرار گرفت. تا به امروز، Pajero موفق‌ترین وسیله نقلیه در رالی داکار است (برنده شدن در کلاس ۷ خود از ۱۰ مسابقه آخرین و ۱۵ از ۳۲ مسابقه کامل). این نه تنها به Pajero شهرت خارجی داده، بلکه در بخش فروش کمک کرد. دیگر پیروزی‌ها در رویدادهایی مانند سافاری استرالیا و جنگل شمالی ادامه یافت.
نسل اول نخستین بار در نمایشگاه توکیو در اکتبر ۱۹۸۱ ساخته شد و در ماه مه سال ۱۹۸۲ راه اندازی شد. ابتدا در نسخه ۳ درب با فاصله محور 92.5 اینچ(نسبتا معمولی) و سپس نسخه ۵ درب نیز با فاصله 106.1 اینچ تولید شد ؛ سیستم تعلیق در جلو از نوع جناقی و در عقب شمش است و دارای شاسی نردبانی است.سقف نخستین نسل فلزی یا کروک و سه گزینه مختلف موتور در دسترس بود هرچند بیشتر به تدریج اضافه شد، که با رسیدن به بالاترین حد خود یعنی موتور ۶سیلندرخورجینی/وی شکل ۳ لیتری پایان یافت.
این ارائه ویژگی‌هایی بود که قبلاً در یک ماشین ژاپنی با چهار چرخ نشنیده نشده بود، یک موتور دیزل توربوشارژ، یک تعلیق دو طرفه با به اصطلاح (جناغ ماهی)، فرمان قابل تنظیم و صندلی‌های جک دار. این باعث شد Pajero یک وسیله نقلیه چهارچرخ محرکی باشد که تمام امکانات رفاهی یک ماشین سواری را در خود می امیزد. این نسل علاوه بر تولید در ژاپن در فیلیپین ، چین و کره جنوبی نیز مونتاژ شد.
آخرین نسل از پاجرو از سال 2021 تولید شد و بعد از 40 سال تولید مستمر و موفق، تولید آن متوقف خواهد شد.
ب‌ام‌و سری ۷ یک خودروی سدان لوکس اندازه بزرگ است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون توسط شرکت خودروسازی آلمانی ب‌ام‌و ساخته شده‌است. این مدل جانشین خودروی سدان ب‌ام‌و ئی۳ «نیو سیکس» بوده‌است. نسل ششم این خودرو به اتمام و نسل هفتم این خودرو از سال ۲۰۲۲ آغاز شد.
سری ۷، خودروی پرچمدار شرکت ب‌ام‌و است و تنها در شکل بدنهٔ سدان در دسترس است (شامل مدل‌های شاسی کشیده و لیموزین). طبق سنت شرکت ب‌ام‌و، پیش از استفاده از هر فناوری و سبک طراحی بدنه جدید در مدل‌های دیگر این خودروسازی، این فناوری‌ها و طراحی‌ها در سری ۷ معرفی می‌شوند.
نخستین نسل از سری ۷ به موتورهای شش سیلندر خطی مجهز بود و نسل‌های پس از آن به موتورهایی از نوع چهارسیلندر خطی، شش سیلندر خطی، وی۸ و وی۱۲ از هر دو نوع تنفس طبیعی و توربو مجهز بوده‌اند. از سال ۱۹۹۵، موتورهای دیزل نیز از جملهٔ موتورهای قابل انتخاب برای سری ۷ بوده‌اند.
بر خلاف مدل‌های سری ۳ و سری ۵، شرکت ب‌ام‌و مدل ام را برای سری ۷ معرفی نکرده‌است. با این حال، در سال ۲۰۱۴ گزینهٔ انتخابی «ام پرفورمنس» نیز برای سری ۷ در دسترس قرار گرفت.
ئی۲۳ نخستین نسل از مدل‌های سری ۷ است که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷ تولید شد. این مدل به‌عنوان جایگزینی برای سدان‌های ئی۳ در شکل بدنهٔ ۴ در سدان با موتور شش سیلندر ساخته شد. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷، یک موتور شش سیلندر توربو نیز برای این مدل در دسترس قرار گرفت.
بسیاری از امکانات و تجهیزات الکترونیکی که برای نخستین بار در یک مدل ب‌ام‌و معرفی می‌شدند، بر روی ئی۲۳ ارائه شدند. این تجهیزات شامل مواردی نظیر رایانهٔ داخلی، نشانگر زمان سرویس‌های دوره‌ای، «پنل کنترل چک» (چراغ‌های هشدار برای نشان دادن نواقص سامانه به راننده)، دیکتافون و سامانه‌های پیچیدهٔ تهویه مطبوع می‌شدند. این مدل همچنین نخستین خودروی ب‌ام‌و بود که به سامانهٔ سامانهٔ ترمز ضد قفل (ای‌بی‌اس)، کیسه هوا برای راننده و سیستم تعلیق دو اتصالی در جلو مجهز می‌شد.
ئی۳۲ نسل دوم از مدل سری ۷ بود که از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ تولید شد. این مدل در ابتدا با موتورهای شش سیلندر خطی یا وی۱۲ عرضه شد. ئی۳۲ همچنین نخستین خودروی سواری ساخت آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود که به یک موتور وی۱۲ مجهز می‌شد. در سال ۱۹۹۲، موتورهای وی۸ نیز برای این مدل در دسترس قرار گرفتند.
از جمله امکانات و تجهیزاتی که برای نخستین بار برای یک خودروی ب‌ام‌و ارائه شدند می‌توان به کنترل الکترونیکی کمک‌فنرها، موتورهای وی۱۲ و وی۸، لعاب بدنهٔ دولایه، پروتکل الکترونیکی کن باس، چراغ‌های جلو از نوع زنون، سامانه کنترل کشش و تهویه مطبوع دو ناحیه‌ای اشاره کرد. مدل ئی۲۳ ۷۵۰آی نخستین خودرویی بود که سرعت آن به محدود می‌شد. مدل‌های آی‌ال این نسل از سری ۷، نخستین خودروهایی بودند که با گزینهٔ انتخابی فاصلهٔ کشیدهٔ محورها عرضه شدند.
مدل ئی۳۸ سومین نسل از سری ۷ بود که بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۱ تولید می‌شد. این نسل از سری ۷ متشکل از سدان‌هایی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ محورها (مدل‌های آی‌ال) بود.
موتورهای بنزینی این نسل شامل شش سیلندر خطی، وی۸ و وی۱۲ می‌شدند. ئی۳۸ نخستین مدل سی ۷ بود که با یک موتور دیزل نیز در دسترس بود؛ موتور دیزلی که در ابتدا از نوع شش سیلندر خطی توربو بود و سپس در سال ۱۹۹۸ نوع وی۸ با توربوی دوگانه نیز به انواع قابل انتخاب آن اضافه شد.
ئی۳۸ نخستین خودرویی بود که به کیسه هوای پرده‌ای مجهز می‌شد. این مدل همچنین نخستین خودروی اروپایی با امکان تجهیز به سامانه ناوبری ماهواره‌ای و نخستین خودروی ب‌ام‌و مجهز به تلویزیون یک‌پارچهٔ داخلی بود.
مدل‌های ئی۶۵، ئی۶۶، ئی۶۷ و ئی۶۸ چهارمین نسل از سری ۷ ب‌ام‌و بودند که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ تولید می‌شدند. این مدل، انواعی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ بین محورها (مدل‌های ال‌آی) را شامل می‌شد.
این نسل نخستین خودروی ب‌ام‌و بود که به آی‌درایو، میله‌های ضد غلتش فعال، جعبه‌دنده خودکار ۶ سرعته، کلید هوشمند الکترونیکی (به‌عنوان جایگزینی برای کلید فلزی مرسوم) و سامانهٔ دید در شب مجهز می‌شد. مدل ۷۶۰آی از نخستین موتور وی۱۲ تولیدی با سامانهٔ تزریق مستقیم در جهان بهره‌مند بود.
مدل اف۰۱/اف۰۲/اف۰۳/اف۰۴ پنجمین نسل از ب‌ام‌و سری ۷ بود که بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۵ تولید شد. این مدل، انواعی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ بین محورها (مدل‌های ال‌آی) را شامل می‌شد.
مدل اف۰۱ نخستین خودروی ساخت ب‌ام‌و بود که با پیشرانهٔ هایبرید (اکتیوهایبرید ۷)، جعبه‌دندهٔ ۸ سرعتهٔ خودکار و یک موتور وی۱۲ توربو در دسترس بود. این خودرو همچنین نخستین مدل از سری ۷ بود که با یک موتور بنزینی توربو و سامانهٔ چهار چرخ محرک (ایکس‌درایو) عرضه می‌شد.
مدل جی۱۱/جی۱۲ ششمین نسل از ب‌ام‌و سری ۷ است که از سال ۲۰۱۵ تاکنون در حال تولید بوده‌است. این خودرو در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۵ در مقر اصلی ب‌ام‌و در شهر مونیخ رونمایی شد. رونمایی رسمی و عمومی این مدل نیز در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آلمان سال ۲۰۱۵ انجام شد.
جی۱۱ کد نام مدل معمولی با فاصلهٔ عادی بین محورها است. مدلی که از فاصلهٔ طویل بین محورها برخوردار است، با کد نام جی۱۲ شناخته شده و از یک حرف "ال" اضافه در نام آن استفاده می‌شود.
خودروی جی۱۱/جی۱۲ نخستین سری خودروی گروه ب‌ام‌و است که بر پایه پلت‌فرم ماژولار اوکی‌ال ساخته می‌شود. پلت‌فرم اوکی‌ال از فناوری‌هایی بهره‌مند است که برای اولین بار در مدل‌های ب‌ام‌و آی، یا به‌عبارت دیگر با رونمایی فیبر کربن پلیمری تقویت شده به‌عنوان بخش‌های ساختاری شاسی معرفی شدند.
در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان بخشی از استراتژی ب‌ام‌و برای معرفی انواع اتصال برقی دوگانه برای تمامی مدل‌های آیندهٔ خودروها، مدل‌های معمولی و کشیدهٔ جی۱۱ با پیشرانه‌های هایبرید با نام‌های ۷۴۰ئی و ۷۴۰ال‌ئی در دسترس قرار گرفتند.
نمونهٔ فیس‌لیفت این مدل در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۹ عرضه شد. مهم‌ترین تغییرات اعمال‌شده در نسخهٔ فیس‌لیفت شامل جلوپنجره‌ای با اندازهٔ ۴۰٪ بزرگ‌تر نسبت به مدل‌های پیشین و چراغ‌های جلوی شفاف‌تر با امکان انتخاب چراغ‌های لیزری می‌شود.
تولید نسل هفتم این خودرو با مدل G70 از سال ۲۰۲۲ آغاز شد.این خودرو گونه ای از خودرو های الکتریکی میباشد.
فروش مدل‌های هیبرید سری ۷ در ایالات متحده به شرح زیر است:http://www.hybridcars.com/december-2015-dashboard/http://www.hybridcars.com/december-2016-dashboard/
لوتوس هفت یک خودرو است که در سال‌های ۱۹۵۷–۱۹۷۲تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودروی اسپرت قرار گرفته، سیستم گیربکس آن به صورت دستی است.
پورشه ۹۲۴ یک خودرو است که در سال‌های ۱۹۷۶–۱۹۸۸تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودروی اسپرت قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی ، عرض آن در حالت طبیعی ، ارتفاع آن در حالت طبیعی ، وزن آن در حالت طبیعی ، است.
آئودی ای۴ یک خودرو است که در سال‌های ۱۹۹۴–اکنون توسط آئودی در آلمان تولید شده‌است. طراحی آن چهار چرخ محرک است. تاکنون پنج نسل از این مدل تولید شده است. ای۴ براساس پلتفرم بی گروه فولکس واگن ساخته می‌شود. نسل اول ای۴ جانشین آئودی ۸۰ شد. در داخل کارخانه این مدل با نام سری بی۵ کدگذاری شد و نسل‌های بعدی به ترتیب بی۶، بی۷، بی۸ و بی ۹ نامیده شد.
آئودی ای۴ بی۸ (Audi A۴ B۸) خودرویی است که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ در اورنگ‌آباد و هند تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۸ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ای۴ بی۸ براساس پلتفرم ام‌ال‌بی گروه فولکس واگن ساخته می‌شد. ای۴ بی۸ موتور جلو و دیفرانسیل عقب است اما خودروهای دو دیفرانسیل هم با پسوند «کواترو» از این مدل تولید می‌شود. ای۴ در دو فرم سدان و استیشن تولید می‌شود. نسل دوم (بی۶) و نسل سوم (بی۷) مدل کانورتیبل هم داشتند اما در نسل چهارم (بی۸) مدل کانورتیبل با نام آئودی ای۵ در کلاس دیگری تولید شد.
کامپکت ام‌پی‌وی اصطلاحی اروپایی است که کلاس از خودروها را معرفی می‌کند که مابین خودروهای مینی‌ون و مینی ام‌پی‌وی قرار می‌گیرد. این خودرو از لحاظ ابعاد خارجیبدنه شبهات زیادی به رده استیشن واگن‌ها دارد. در ژاپن این گونه از خودرو را "واگن فضایی" نامگذاری کرده‌اند. یکی از وجوه تمایز بین این رده با سایر خودروها را می‌توان در تعداد صندلی‌های آن دانست. تعداد صندلی‌های این خودرو معمولاً ۶ عدد می‌باشد که در ۳ ردیف دوتایی جاسازی می‌شوند.
تاریخ تطبیقی یا هم‌سنجشی، مطالعهٔ سازمان یافته رویدادهای همانند در موقعیت‌های جغرافیایی یا زمانی متفاوت را تاریخ تطبیقی گویند. تاریخ‌دانان تطبیقی مواردی را برای مطالعه برمی‌گزینند و با مقایسه آن‌ها با یکدیگر، تشابهات و تفاوت‌های آنها را بررسی می‌کنند.
مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران که با نام مخفف ایسپا نیز شناخته می‌شود سازمانی غیردولتی وابسته به جهاد دانشگاهی که از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را در حوزه آمار و افکارسنجی آغاز کرده است. این مرکز با در اختیار داشتن ۳۱ شعبه فعال در ۳۱ استان کشور یکی از مراکز مهم نظرسنجی و تحقیقات افکار عمومی در ایران است. از اردیبهشت 1402 تاکنون ابراهیم شیرعلی ریاست این مرکز را بر عهده دارد.
پیمایش در جوامع بشری ریشه‌ای هزاران ساله دارد. حکومت‌های مختلف در تلاش‌اند تا با تحقیق بررسی درحوزه اجتماعی رفتار آینده اجتماع را تا حد ممکن پیش‌بینی کنند. همین نیاز روزافزون دستگاه‌های برنامه‌ریزی در ایران نیز باعث شد تا براساس قانون سال ۱۳۴۴ اداره آمار عمومی از وزارت کشور جدا و با نام مرکز آمار ایران به سازمان برنامه و بودجه وابسته شده و این مرکز به عنوان اولین اقدام سرشماری عمومی نفوس و مسکن را طبق قانون در آبان ماه ۱۳۴۵ به مرحله اجرا درآورد. اما رشد اجتماعی و تغییر خواسته‌ها باعث شد تا سطح دیگری از مطالعات اجتماعی در ایران عملی شود. مطالعاتی که رفتار اجتماعی-سیاسی و حتی سلیقه جامعه را پیدا می‌کند. در این روند نیاز به مرکزی غیر دولتی که در این حوزه فعالیت کند باعث شد تا در اردیبهشت ۱۳۸۰ مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا ) وابسته به جهاد دانشگاهی فعالیت خود را آغاز کند. این مرکز در معرفی خود هدف از تاسیس‌اش را "انجام پژوهش‌های افکارسنجی و افکارعمومی در سطح ملی به منظور کمک به سازمان‌ها و نهادهای دولتی، عمومی، خصوصی و مدنی در جهت اتخاذ تصمیمات و سیاست گذاری‌های مبتنی بر شواهد و آمار" اعلام کرده است. و تاکید دارد "اولویت اصلی‌اش توجه به افکار عمومی و لزوم بهره‌گیری از دیدگاه شهروندان با هدف افزایش مشارکت شهروندان در بهبود شرایط و توسعه امور کشور است".
مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران زیر نظر رئیس جهاد دانشگاهی است و توسط هیئت مدیره اداره می شود و از سه معاونت تشکیل شده است؛
در این مرکز ۵۰۰۰ دانشجو و فارغ التحصیل دانشگاهی به عنوان پرسشگر در سراسر ایران با ایسپا همکاری دارند.
مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا ) وابسته به جهاد دانشگاهی فعالیت خود را از ۱۸ اردیبهشت سال ۱۳۸۰، ۸ می ۲۰۰۱ آغاز کرده‌است. در همین راستا مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران شعبه‌های اردبیل، اصفهان، چهارمحال و بختیاری، سیستان و بلوچستان، فارس، کرمان، کرمانشاه، کهگیلویه و بویر احمد، همدان و یزد در سال ۱۳۸۰، شعبه‌های آذربایجان شرقی، خراسان جنوبی، خراسان رضوی و شعبه واحد استان مرکزی در سال۱۳۸۱، شعبه‌های زنجان، سمنان و هرمزگان در سال ۱۳۸۲، شعبه‌های خوزستان، قم، قزوین و لرستان در سال ۱۳۸۳، شعبه‌های آذربایجان غربی، خراسان شمالی، ایلام، کردستان و مازندران در سال ۱۳۸۴، شعبه گلستان در سال ۱۳۸۹، شعبه البرز در سال ۱۳۹۱ را تاسیس کرد و با تأسیس جهاددانشگاهی واحد بوشهر در سال ۱۳۹۶ ایسپا دارای شعب فعال در تمام استان های کشور است. هدف از تأسیس این مرکز انجام پژوهش‌های افکارسنجی و افکارعمومی در سطح ملی، منطقه ای و محلی به منظور کمک به سازمان‌ها و نهادهای دولتی، عمومی، خصوصی و مدنی در جهت اتخاذ تصمیمات و سیاست گذاری‌های مبتنی بر شواهد و آمار است. از جمله اولویت‌های اصلی ایسپا توجه به افکار عمومی و لزوم بهره‌گیری از دیدگاه شهروندان با هدف افزایش مشارکت شهروندان در بهبود شرایط و توسعه امور کشور است.http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/106973http://iqna.ir/fa/news/3622581
اصول بنیادین و اساسی ایسپا طراحی و بکار گیری روش‌ها و معیارهای دقیق، اصول اخلاقی و حفظ موضع بی‌طرفی سیاسی در فرایند پژوهش‌های افکارعمومی و به صورت خاص تحقیقات مرتبط با نظرسنجی است. به همین دلیل این مرکز بخاطر انجام پژوهش‌های علمی و نظرسنجی‌های دقیق و موفق به عنوان یک مرکز علمی معتبر و مورد اطمینان شناخته می‌شود. کارکنان این مرکز عموماً چهره‌های جوان و متخصص دانشگاهی هستند که در انجام طرح‌های نظرسنجی از همکاری مهمترین شخصیت‌های دانشگاهی نیز بهره می‌برند.
نتیجه فعالیت ایسپا از آغاز تا کنون اجرای بیش از ۲۵۰۰ طرح نظرسنجی در زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و در سطوح مختلف محلی، ملی و فراملی بوده‌است. تحقیقاتی که از نتایج آن طیف وسیعی از موسسات دولتی و غیردولتی، نهادهای سیاستگذار، نهادهای محلی و آژانس‌های خبری بین‌المللی بهره برده‌اند.
ایسپا در حدود ۳۰ درصد از بودجه کارهای ملی خود را از جهاد دانشگاهی تامین می‌کند و مابقی بودجه‌اش را از مازاد طرح‌های کارفرمایی دیگر استخراج می‌کند.
در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران ایسپا توانست با خطای کمتر از یک درصد نتیجه انتخابات را پیش‌بینی کند. این طرح که طی ۱۲موج انجام شد به خوبی توانست روند مشارکت مردم ایران در انتخابات،72 درصد از مردم ایران تمایل به مشارکت در انتخابات دارند روند آرای کاندیداها در طی ایام تبلیغات انتخاباتی، میزان رای دو کاندیدا آقای حسن روحانی و سیدابراهیم رئیسی را به درستی تخمین بزند. تحقیقاتی که از نتایج آن طیف وسیعی از موسسات دولتی و غیردولتی، نهادهای سیاستگذار، نهادهای محلی و آژانس‌های خبری بین‌المللی بهره برده‌اند.
پس از فیلترینگ گسترده شبکه‌های اجتماعی همچون تلگرام در ایران، ایسپا پیمایشی را با عنوان "مصرف شبکه های اجتماعی مردم ایران" آغاز کرد. نتایج این نظرسنجی که در اسفند ماه ۹۷ انجامم شد نشان داد در سال ۹۷، ۷۱ درصد جوانان ۱۸ تا ۲۹ ساله از تلگرام و ۴۹ درصد این جوانان از اینستاگرام استفاده می‌کردند. علاوه بر آن ۳۲ درصد شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی گفته‌اند در سال ۹۶ از برنامه واتس‌اپ و ۴ درصد نیز از پیام‌رسان سروش استفاده می‌کردند. براساس یکی دیگر از نظرسنجی‌های ایسپا، در سال ۹۷، ۵۴ درصد مردان از تلگرام، ۲۸ درصد از اینستاگرام، ۲۴ درصد از واتس‌اپ و ۳ درصد نیز از پیام‌رسان سروش استفاده می‌کردند. یکی دیگر از نظرسنجی‌های ایسپا که در اسفند سال ۹۷ انجام شده درباره روند استفاده زنان از شبکه‌های اجتماعی مجازی در سال ۱۳۹۷ است. این نظرسنجی نشان می‌دهد ۵۸ درصد زنان از تلگرام، ۳۱ درصد آنها از اینستاگرام، ۲۷ درصد از واتس‌اپ و همچنین ۲ درصد از پیام‌رسان سروش استفاده می‌کردند.
ایسپا تحولات اتفاق‌افتاده در فرهنگ سیاسی مردم در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۹۷ را مورد بررسی قرار داده است. در این طرح شاخص‌هایی همچون اعتماد به نهادهای نظام سیاسی، اعتماد به مسوولان سیاسی، احساس عدالت توزیعی، احساس عدالت رویه‌ای، ارزیابی از عملکرد اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاست خارجی نظام، حمایت از آزادی رسانه‌ها، تساهل‌مداری، اقتدارگرایی، میل به خشونت، مشارکت سیاسی، احساس پاسخگویی مسوولان سیاسی، امید به آینده ایران، احساس بی‌قدرتی و... مورد بررسی قرار گرفته است. یکی از سوالات مربوط به این شاخص، جمله «حکومت باید به مخالفانش اجازه دهد عقاید خود را آزادانه برای همه بیان کنند» به پاسخگویان ارائه شد که در مجموع ۱/ ۱۵ درصد مخالف و ۷۰ درصد موافق این جمله بوده‌اند. مابقی نیز یا مردد بوده یا اظهار نظر نکرده‌اند. همچنین مطابق بخشی از نتایج این پیمایش می‌توان نتیجه گرفت که تساهل‌مداری در بین ایرانیان به‌طور نسبی بالا است.
از نگاه سازمان جهانی بهداشت کیفیت زندگی مفهومی فراگیر است که سلامت جسمانی، سلامت روانی، سلامت اجتماعی (روابط فردی و اجتماعی) و سلامت محیطی را دربر می گیرد و بر ادراک فرد مبتنی است. بر همین اساس ایسپا با در نظر گرفتن نگاه سازمان جهانی بهداشت پیمایش‌اش را در مهر ۱۳۹۳ آغاز کرد. پایایی پرسشنامه با شاخص همبستگی درون خوشه‌ای در حیطه سلامت جسمانی ۰.۷۷ ،در حیطه سلامت روانی ۰.۷۷، در حیطه روابط اجتماعی ۰.۷۵ و در حیطه سلامت محیط برابر با ۰.۸۴ بود. مقدار شـاخص سـازگاری درونی بین چهار حیطه، در گروه سـالم برابر با ۰.۷۳ و در گروه بیمار برابر با ۰.۷۷ به‌دسـت آمد.این پرسشنامه علاوه بر آنکه دارای روایی و پایایی مناسبی بود، در نقاط مختلف جهان نیز مورد استفاده قرار گرفته بود و قابلیت مقایسه نتایج با سایر نقاط نیز فراهم شد.
سرانجام بررسی شاخص کیفیت زندگی نشان داد مردم ایران از کیفیت زندگی متوسطی برخوردارند به‌گونه‌ای که میانگین این شاخص در بازه ٠ تا ۱۰۰ برابر با ۵۵ به دست آمد. میانگین شاخص سلامت جسمانی برابر با ۵۸، میانگین شاخص
سالمت روانی برابر با ۵۶.۹، میانگین شاخص سلامت محیط برابر با ۵۰.۸ و میانگین شاخص روابط اجتماعی برابر با ۵۵ در بازه ۰ تا ۱۰۰ به دست آمد. در مجموع استان های گیلان، آذربایجان غربی و اصفهان دارای بهترین کیفیت زندگی و استان های کرمانشاه، زنجان و خراسان شمالی دارای ضعیف ترین کیفیت زندگی شناخته شده اند.
دانکن ادواردز(به انگلیسی:Duncan Edwards، زاده ۱ اکتبر ۱۹۳۶ - مرگ ۲۱ فوریه ۱۹۵۸) بازیکن فوتبال منچستر یونایتد و تیم ملی انگلستان بود.
او یکی از بازیکنان دردانه‌های بازبی بود که زیر نظر مت بازبی مربی اسبق منچستر یونایتد به فوتبال می‌پرداخت و یکی از ۸ بازیکنی بود که در حادثه مونیخ جان خود را از دست دادند.
از او به عنوان یکی از بزرگترین هافبک دفاعی های تاریخ فوتبال یاد میشود
دانکن کمتراز ۵ سال برای تیم بزرگسال یونایتد بازی کرد، وقتی نوجوان بود به خدمت تیم درآمد و جوانترین بازیکن لیگ انگلستان لقب گرفت.
ادواردز برای تیم ملی انگلستان هم بازی کرد.
دانکن در حادثه مونیخ و سقوط هواپیمای یونایتد زنده ماند ولی ۱۵ روزبعد در بیمارستان در ۲۲ سالگی ازدنیا رفت.
بیشتر از ۵ هزار نفر در خاکسپاری او شرکت کردند، روی سنگ قبر دانکن این عبارت نوشته شده: «روزی از تاریخ، روزیکه یادآوری آن تلخ است، بدون خداحافظی همهٔ مارا تنها گذاشت»
پست دانکن هافبک دفاعی بود ولی در تمام خط هافبک و حتی حمله قابلیت بازی را داشت، مهم‌ترین توانایی او قدرت بدنی بالای او بود. قدرت و زمانبندی تکل‌های او با هر دو پا از خصوصیات منحصربه‌فرد او بود. همچنین ضربه‌های سر و شوتهای از راه دور او هم مهارنشدنی بود بطوریکه بعد از گلی که در سال ۵۶ به آلمان غربی زد لقب بوم بوم و کفشهایی با شلیک برتا (نوعی اسلحه) به او داده شد.
دانکن برای یونایتد ۱۷۷ بازی انجام داد و ۲۱ گل در کارنامهٔ خود ثبت کرد. او همچنین ۱۸ بازی ملی و ۵ گل نیز ثبت کرد.
گفتنی است در زمان مرگش او با ملی لیچ ۲۲ ساله نامزد بود که البته هیچگاه این دو نفر به هم نرسیدند.
سر جرج بِک (۶ نوامبر ۱۷۹۶ – ۲۳ ژوئن ۱۸۷۸) دریابد و سیاح انگلیسی و از کاشفان قطب شمال بود.
جرج بک در سال ۱۷۹۶ میلادی در استاکپورت در چشایر انگلستان زاده شد. در۱۸۰۸ و در بحبوحهٔ جنگ‌های ناپلئونی به‌طور داوطلبانه وارد نیروی دریایی شد اما به اسارت فرانسویان درآمد. او تا ۱۸۱۴ که عهدنامهٔ صلح بین کشورهای درگیر امضا شد در زندان بود و در این مدت به افزایش مهارت‌های خود در هنر نقاشی پرداخت. بک پس از آزادی و بازگشت به انگلستان، سر جان فرانکلین را در سفرهای اکتشافیش به قطب شمال در بین سال‌های ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۲ و ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۷ همراهی نمود و هنگامی که از ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۵ در جستجوی سر جان راس (از دیگر کاشفان انگلیسی شمالگان) بود موفق به کشف دریاچه آرتیلریArtillery Lake و رودخانهٔ گریت فیشGreat Fish River (رودخانهٔ بک امروزی) در شمال کانادا گردید و با دنبال کردن مسیر رودخانه به اقیانوس منجمد شمالی رسید. جورج بک در ادامهٔ سفرهای اکتشافیش در طول ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۷ توانست سرانجام خود را به سواحل قطب شمال برساند.
در ۱۸۳۷ به جرج بک به‌خاطر دستاوردهایش لقب «سر» اعطا شد و در ۱۸۵۷ به مقام دریابدی ناوگان سلطنتی انگلستان رسید. دریابد سر جورج بک در ۲۳ ژوئن ۱۸۷۸ درگذشت.
جرالد ویلیام (جری) ترینور (زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۷۷) یک بازیگر آمریکایی است.
او متولد سن دیگو کالیفرنیاست.جری ترینور در ویکی‌پدیای انگلیسی
او اکنون بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در نقش اسپنسر شِی در سریال آی کارلی شناخته می‌شود. او در این سریال نقش یک فرد شوخ‌طبع و بی مسئولیت را ایفا می‌کند.
او در این سریال در کنار بازیگرانی همچون ماریاندا کازگرو، جنت مک‌کوردی، نیتن کرس و نوح مانک بازی می‌کند.
جری ترینور همچنین در سریال اینترنتی "هانگری گرل تی وی""Hungry Girl TV" نیز نمایان می‌شود.
سانحهٔ هوایی مونیخ روز ۶ فوریه سال ۱۹۵۸ (۱۷ بهمن ۱۳۳۶ خورشیدی) اتفاق افتاد. پرواز شماره ۶۰۹ هواپیمای شرکت بریتیش یوروپین ایرویز در سومین تلاش خود برای پرواز از فرودگاه پوشیده از برف و گل و لای شهر مونیخ آلمان غربی سقوط کرد. این هواپیما حامل بازیکنان و مربیان باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، هواداران این تیم و تعدای خبرنگار بود. ۲۰ نفر از ۴۴ سرنشین هواپیما، موقع سقوط جان باختند. بقیه سرنشینان که به شدت آسیب دیده و بیهوش شده بودند، به یکی از بیمارستان‌های شهر مونیخ منتقل شدند. سه نفر نیز در بیمارستان جان باختند که در نتیجه مجموع جان باختگان این حادثه ۲۳ رسید و ۲۱ نفر نیز جان سالم به در بردند.
تیم فوتبال منچستر یونایتد، بعد از بازی با تیم ستاره سرخ بلگراد در چارچوب لیگ قهرمانان از شهر بلگراد به خانه برمی‌گشت. هواپیما می‌بایست برای سوخت‌گیری در مونیخ توقف می‌کرد. بعد از سوخت‌گیری، خلبانان هواپیما، کاپیتان جیمز تِین و کنت رایمنت، دو بار تلاش کردند تا هواپیما را بلند کنند، اما تلاش بی‌نتیجه بود. کاپیتان تین به خاطر آن که از برنامه عقب نمانند، درخواست اسکان مسافران و خدمه در شهر مونیخ به مدت یک شب را رد کرد. آن‌ها برای بار سوم تلاش کردند تا پرواز کنند. در آن موقع برف شروع به باریدن کرده بود و انتهای باند از برف و گل و لای پوشیده و بسیار لغزنده شده بود. زمانی که هواپیما به انتهای باند رسید، سرعتش را از دست داد و برخاستن غیرممکن شد. هواپیما با حصارهای پشت فرودگاه برخورد کرد و به دنبال آن بال‌های هواپیما به خانه‌ای برخورد کرد و از هواپیما جدا شد. کاپیتان تین از ترس انفجار هواپیما، بازماندگان را تا حد ممکن از هواپیما دور کرد. با این حال، هری گرگ دروازه‌بان تیم منچستر یونایتد، در بین لاشهٔ هواپیما جا ماند، ولی در نهایت جان سالم به در برد.
بعد از تحقیقات، مقامات فرودگاه مونیخ، کاپیتان تین را به این خاطر که یخ‌های بال هواپیما را نزدوده بود، مقصر این حادثه معرفی کردند. اما بعداً اعلام شد که علت اصلی حادثه لغزندگی باند بوده‌است که باعث شده هواپیما به سرعت لازم برای پرواز دست نیابد.
قبل از این حادثه، منچستر یونایتد تلاش می‌کرد تا به نخستین تیمی تبدیل شود که در لیگ برتر انگلیس سه بار پشت سر قهرمان می‌شود. آن‌ها با ۶ امتیاز کم‌تر از ولورهمپتون در رتبه دوم بودند. همچنین در بازی‌های اروپایی به نیمه نهایی راه پیدا کرده بودند.
باشگاه منچستر یونایتد برای بازگشت از دیدار موفق خود در برابر ستاره سرخ بلگراد در یوگسلاوی هواپیمایی را به‌طور دربست اجاره کرده بود.
دیدار ستاره سرخ و منچستر یونایتد سه بر سه تمام شد و منچستر یونایتد در مجموع پنج بر چهار به پیروزی رسید و به دور بعد صعود کرد.
پس از سوخت‌گیری هواپیما در مونیخ به دلیل مشکل فنی و ناتوانی خلبان در پرواز کامل در سومین تلاش، در ساعت سه و چهار دقیقه بعد از ظهر روز ششم فوریه دچار سانحه شد و به نرده‌های کناره باند و یک واحد مسکونی خالی اصابت کرد.
در این حادثه هفت بازیکن و پانزده همراه منچستر یونایتد در جا کشته شدند و «دانکن ادواردز» دیگر بازیکن این تیم پس از ۱۵ روز نبرد با مرگ در روز ۲۱ فوریه جان خود را از دست داد. برخی از کارشناسان فوتبال بریتانیا، از ادواردز که به هنگام مرگ ۲۱ سال سن داشت به عنوان مستعدترین بازیکن تاریخ فوتبال انگلیس یاد می‌کنند.
کشته شدگان این حادثه از بین بازیکنان تیم عبارت بودند از:
دیگر کشته شدگان این حادثه مرگبار، شامل یک دبیر باشگاه، یک کمک مربی تیم، یک تمرین دهنده، یک کمک خلبان (سه هفته بعد بر اثر شدت جراحات درگذشت)، یک مهماندار و یک نماینده شرکت مسافرتی، یک هوادار و دوست صمیمی سرمربی و هفت روزنامه‌نگار از نشریات و روزنامه‌های منچستر ایوینینگ کرونیکل، منچستر گاردین، دیلی هرالد، منچستر ایوینینگ نیوز، دیلی میرر، دیلی اکسپرس، دیلی میل، نیوز آو د ورلد بودند.
بازیکنان تیمی که دچار این سانحه هوایی شد به دلیل محبوبیت عمومی و دوست داشتنی بودنشان در بین مردم و رسانه‌ها و به نام مت باسبی سرمربی موفق منچستر یونایتد در آن سال‌ها، به نام دردانه‌های باسبی در تاریخ مشهور شدند.
غیر از کشته شدگان، چندین نفر نیز بر اثر این سانحه به شدت زخمی شدند که از میان آنان مت باسبی سرمربی تیم مدت به مدت دو ماه در بیمارستان بستری شد و چند بار نیز مورد عمل جراحی قرار گرفت. دو بازیکن تیم به نام‌های جانی بری و جکی بلنچفلاور آن چنان مصدوم شدند که هرگز نتوانستند به صحنه فوتبال حرفه‌ای بازگردند.
در این حادثه ۹ بازیکن و ۱۰ همراه از جمله مت باسبی و جیمز تاین خلبان هواپیما با وجود جراحات فراوان زنده ماندند.
بازیکنان زنده مانده منچستر یونایتد در حادثه مونیخ عبارت بودند از: جانی بری، جکی بلنچفلاور، دنیس وایولت، ری وود، بابی چارلتون، بیل فوکس، هری گرگ، کنی مورگانز و آلبرت اسکانلون
این حادثه تیم منچستر یونایتد را تا آستانه انحلال کامل پیش برد و درایت مت باسبی و مدیریت بحران سران باشگاه موجب شد تا با یک رکود نسبتاً کوتاه، با بازپروری ستارگان بازمانده از سانحه مونیخ از قبیل «بابی چارلتون» و ارائه نسل جدیدی از ستارگان جوان از قبیل جورج بست و دنیس لاو توانست پس از یک دهه به فتح جام‌های داخلی و اروپایی از جمله با پیروزی در برابر بنفیکا، به قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا دست بیابد.
باسبی با یک وقفه یک سال و نیمه در فاصله ژوئن ۱۹۶۹ تا دسامبر ۱۹۷۰، از اول فوریه ۱۹۴۵ تا ۲۸ دسامبر ۱۹۷۰ سرمربی منچستر یونایتد بود.
سرمربی منچستر یونایتد در این مدت موفق شد تا پنج بار تیمش را به قهرمانی جام باشگاه‌های انگلیس، هفت بار نایب قهرمانی این رقابت‌ها، دو بار قهرمان جام حذفی، دو بار نایب قهرمان این جام، پنج بار قهرمان سوپر جام باشگاه‌های انگلیس، یک بار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا و یک بار قهرمان جام بین قاره‌ای (هر دو در سال ۱۹۶۸) رساند.
بهرام (بری) نویدی سینماگر ۴۷ ساله ایرانی‌تبار مقیم لندن نیز بر اساس گزارشها در سال ۲۰۰۵ در حال نگارش فیلم نامه‌ای دربارهٔ حادثه ۱۹۵۸ مونیخ بوده‌است.
دانشگاه برمن یکی از دانشگاه‌های دولتی آلمان است که در سال ۱۹۷۱ پایه‌گذاری شد. این دانشگاه با حدود ۲۰٬۰۰۰ دانشجو و بیش از ۱٬۵۰۰ محقق علمی بزرگترین مرکز آموزشی ایالت برمن می‌باشد.
در این دانشگاه از سال ۱۹۹۱، تحقیقات حول ابزار و وسایل نظامی قابل پذیرش نیست.
دانشگاه برمن دارای ۱۲ دانشکده است که حدود ۸۰ رشته تحصیلی را پوشش می‌دهند. دانشکده‌های آن عبارتند از:
علی علیزاده (زاده ۱۳ اردیبهشت۱۳۶۰) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است وی سابقه بازی در تیم‌های مس رفسنجان، مس کرمان، فجر سپاسی شیراز، پرسپولیس، استقلال تهران، برق شیراز، تراکتور و شهرداری تبریز را در کارنامه دارد، وی هم‌اکنون سرپرست باشگاه مس رفسنجان است.
وی همچنین سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی امید فوتبال ایران را در رقابت‌های مقدماتی المپیک دارد. وی به خاطر انداختن پرتاب‌های اوت بلند معروف بود و یک بار توانسته بود با همین شیوه گلزنی کند به این صورت که پرتاب او به دست دروازه‌بان حریف برخورد کرد و توپ گل شد. زاربروکن باشگاه آلمانی بود که خواهان جذب وی بود اما مسئولان باشگاه فجر سپاسی شیراز با این انتقال مخالفت کردند. وی در مورد حضور در این تیم گفت: در تمرینات وقتی پرتاب‌های اوت من را دیدند، همه تعجب کردند. انگار قبل از این چنین چیزی ندیده بودند.
قهرمانی در لیگ برتر خلیج فارس و جام حذفی فوتبال ایران همراه با استقلال تهران
باشگاه فوتبال بلکبرن رُوِرز (به انگلیسی: Blackburn Rovers Football Club) یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در شهر بلک برن در لانکاشر انگلستان است؛ که تاکنون یک بار قهرمان لیگ انگلستان شده‌است.
بلکبرن اولین تیمی است که دارای بازیکن حرفه‌ای (دارای دستمزد) بوده‌است که می‌توان به فرگوس سوتر و جیمی لاو اشاره کرد.
خون بند ناف که به‌عنوان خون جفتی شناخته شده‌است که در جنین در حال تکوین داخل رحم جریان دارد. پس از تولد نوزاد، خون باقی‌مانده در بند ناف و جفت که غنی از سلول‌های بنیادی است به عنوان یک زباله بیولوژیک دور ریخته می‌شود. درحالیکه این خون حاوی سلول‌های بنیادی و سلول‌های خونساز است که می‌تواند برای درمان بیماری‌ها استفاده شود.
سلول‌های بنیادی که از بند ناف گرفته می‌شوند بسیار پر توان و نامیرا هستند و همچنین در اثر تکثیرهای پی در پی دچار پیری نمی‌شوند، به‌طوری‌که با تزریق یا جایگزینی آن‌ها در بافتهایی که آسیب جدی دیده‌اند می‌توانیم به بهبودی و تشکیل سلول‌های جدید بافت کمک نمائیم. همچنین دستیابی به این سلول‌ها بسیار آسان است.
مغز استخوان و بند ناف هر دو واجد سلول‌های بنیادی خونسازند که به بازسازی مجدد سیستم خونی و نیز سیستم ایمنی بدن کمک می‌کنند. مغز استخوان دارای بالاترین درصد از سلول‌های بنیادی خونساز (۱ تا ۳درصد) وخون بند ناف دارای ۰٫۶ تا ۱ درصد سلول‌های پیش ساز خونی و بنیادی خونساز است. در خون محیطی نیز کمتر از ۰٫۲ درصد سلول‌های بنیادی خونساز شناسایی شده‌است. مزایای استفاده از خون بند ناف در مقایسه با مغز استخوان عبارتند از:
امروزه در اغلب کشورهای توسعه یافته بانک خون بند ناف وجود دارد که خون بندناف نوزاد به جای دور ریختن ذخیره نموده و در آینده برای خود او یا سایر بیماران استفاده می‌شود. والدین قبل از تولد نوزاد اقدام به ثبت نام در این بانک می‌کنند. بلافاصله بعد از زایمان، بندناف از نوزاد جدا می‌شود و توسط یک سوزن خون از بندناف و جفت جمع‌آوری و به کیسه‌های خون منتقل می‌شود. سپس خون بند ناف نوزاد منجمد و در بانک نگهداری می‌شود تا چنانچه نوزاد در بزرگسالی مبتلا به بیماریهایی نظیر سرطان خون شود برای درمان استفاده شود.
در ایران سالانه حدود ۱۱هزار متقاضی ذخیره‌سازی خون بند ناف وجود دارد. در بانک خون بند ناف رویان نتایج آزمایش‌های HLAبیش از ۳۳ هزار نمونه ثبت شده‌است. بر اساس آخرین آمار، بیش از ۷۸۰ هزار نمونه در ۱۳۴ بانک خصوصی در سراسر دنیا ذخیره‌سازی شده و در کشورمان نیز بیش از ۵۵ هزار نمونه در بانک خون بند ناف رویان ذخیره شده‌است.
هرچند استفاده از سلول‌های بنیادی در درمان بیماریها هنوز چندان معمول نیست ولی این سلول‌ها در درمان دیابت تیپ ۱ (وابسته به انسولین)، بیماریهای قلبی عروقی، لوپوس، بیماریهای نورولوژیک مانند سکته مغزی، پارکینسون و آلزایمر، کمخونی‌ها و نقص ایمنی، بیماریهای کبدی و … به کار رفته‌اند.
لئوناردو پیمنتا (LEO PIMENTA) زاده ۱۸ نوامبر ۱۹۸۲ در برزیل فوتبالیست فعال در لیگ برتر فوتبال ایران بود که سابقه بازی در تیم‌های تراکتور ایران، گسترش فولاد و صنعت نفت آبادان را در کارنامه حرفه ای خود دارا می‌باشد.
باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر که بیشتر با نام‌های تاتنهام یا اِسپرز شناخته می‌شود، یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال است که در شمال شهر لندن از توابع انگلستان قرار دارد و در لیگ جزیره رقابت می‌کند. از آوریل سال ۲۰۱۹، این تیم بازی‌های خانگی‌اش را در ورزشگاه تاتنهام هاتسپر برگزار می‌کند پیش از این، ورزشگاه وایت هارت لین محل برگزاری بازی‌های خانگی تاتنهام بود که به منظور ساخت ورزشگاه جدید در همین مکان، تخریب شد.
تاتنهام در سال ۱۸۸۲ بنا نهاده‌شد؛ نشان برجسته و نماد باشگاه، یک خروس است که بر روی یک توپ فوتبال قرار گرفته‌است و شعار «شهامت یعنی انجام دادن» (To Dare Is to Do) شعار مشهور و اصلی هواداران این تیم است. لباس اول تیم تاتنهام شامل پیراهن سفید و شورت سرمه‌ای است؛ این ترکیب رنگی از فصل ۹۹–۱۸۹۸ تاکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تیم موفق شد در سال ۱۹۰۱ برای اولین بار فاتح جام حذفی فوتبال انگلستان شود؛ تنها باشگاه محلی خارج از لیگ که از زمان تأسیس لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸، موفق به انجام این کار شده‌است. تاتنهام نخستین باشگاهی بود که در قرن بیستم توانست قهرمانی دوگانه در لیگ و جام حذفی را کسب کند. بعد از دفاع از عنوان قهرمانی‌اش در جام حذفی سال ۱۹۶۲، جام برندگان جام اروپا را در سال ۱۹۶۳ به خانه برد و اولین تیم بریتانیایی شد که موفق به قهرمانی در یک رقابت اروپایی می‌شود. در سال ۱۹۷۲، تاتنهام قهرمانی در نخستین دوره از رقابت‌های جام یوفا را به دست آورد و نخستین تیم بریتانیایی شد که دو جام متفاوت اروپایی را فتح می‌کند. تاتنهام از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ و در طی شش دهه، موفق شده‌است در هر دهه حداقل یک جام قهرمانی اصلی را فتح کند؛ دستاوردی که تنها منچستر یونایتد به آن دست یافته‌است.
در مجموع، اسپرز در رقابت‌های داخلی موفق به کسب دو عنوان قهرمانی لیگ، هشت قهرمانی جام حذفی، چهار قهرمانی جام اتحادیه انگلیس، هفت قهرمانی جام خیریه (سوپر جام انگلیس) شده و در رقابت‌های اروپایی جام برندگان جام اروپا را یک بار و جام یوفا را دو بار فتح کرده‌است؛ آن‌ها همچنین نایب قهرمان رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸ شدند. تاتنهام رقابتی دیرینه با باشگاه آرسنال دارد که با عنوان شهرآورد شمال لندن شناخته می‌شود. این باشگاه متعلق به است و ارزش آن در سال ۲۰۲۱، ۱٫۶۷ میلیارد پوند (۲٫۳ میلیارد دلار) تخمین زده‌شد. با درآمد سالانه ۳۹۰٫۹ میلیون پوند در سال ۲۰۲۰، نهمین باشگاه فوتبال پردرآمد در جهان بود.
این باشگاه که در ابتدا باشگاه فوتبال هاتسپر نام داشت، در ۵ سپتامبر ۱۸۸۲ توسط گروهی از بچه‌مدرسه‌ای‌ها به رهبری بابی باکل تشکیل شد. همگی آنها از اعضای باشگاه کریکت هاتسپر بودند و باشگاه فوتبال را برای آن شکل دادند تا در ماه‌های زمستان که فصل تعطیلی بازی‌های کریکت بود، به ورزش ادامه دهند. یک سال بعد، پسران از جان ریپشر که معلم کلاس کتاب مقدس در کلیسای ال هالوز بود برای اداره باشگاه کمک گرفتند که اولین رئیس باشگاه و خزانه‌دار آن شد. ریپشر در طول سال‌های ابتدایی شکل‌گیری باشگاه از این پسران حمایت کرد، به باشگاه سامان داد و مکان‌هایی برای باشگاه پیدا کرد. در آوریل ۱۸۸۴ به «باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر» تغییر نام دادند تا از سردرگمی با باشگاهی دیگر در لندن با نام هاتسپر که نامه‌های پستی آن به اشتباه به شمال لندن تحویل داده شده بود، جلوگیری شود. «اسپرز» و «زنبق‌های سفید» از نام‌های مستعار این باشگاه است.
اولین بازی‌های این باشگاه، بازی‌های درون‌تیمی و بازی‌های دوستانه با سایر باشگاه‌های محلی بود. در ۳۰ سپتامبر ۱۸۸۲، اولین مسابقه ثبت شده آنها برگزار شد که در برابر یک تیم محلی به نام رادیکالز و نتیجه‌اش شکست ۲–۰ هاتسپر بود. در سال ۱۸۸۵ تاتنهام در جام اتحادیه لندن شرکت کرد که اولین حضور آنها در رقابت‌های یک جام بود. در ۱۷ اکتبر اولین بازی رسمی آنها برگزار شد که در برابر یک تیم از کارگران شرکتی به نام سنت آلبانز بود و ۵–۲ پیروز شدند. بازی‌های باشگاه، مردم محلی را جذب کرد و رفته رفته تعداد تماشاگران در بازی‌های خانگی‌شان افزایش یافت. در سال ۱۸۹۲، وارد لیگ ائتلاف جنوبی شدند که اولین حضور آنها در رقابت‌های یک لیگ بود. این لیگ عمر کوتاهی داشت و تنها پس از یک سال منحل شد.
این باشگاه در ۲۰ دسامبر ۱۸۹۵ حرفه‌ای شد و در تابستان ۱۸۹۶ به دسته یک لیگ جنوب راه پیدا کرد. همچنین در ۲ مارس ۱۸۹۸، باشگاه به یک شرکت محدود با نام شرکت فوتبال و ورزش تاتنهام هاتسپر تبدیل شد بلافاصله پس از آن، فرانک برتل اولین سرمربی تاریخ اسپرز شد و جان کامرون را به خدمت گرفت که یک سال بعد زمانی که برتل از تیم جدا شد، به عنوان بازیکن-مربی انتخاب شد. کامرون تأثیر قابل توجهی بر اسپرز داشت و با قهرمانی لیگ جنوبی در فصل ۱۹۰۰–۱۸۹۹، اولین جام باشگاه را به ارمغان آورد. سال بعد در فینال جام حذفی ۱۹۰۱، پس از اینکه بازی اول با تساوی ۲–۲ به پایان رسید، در بازی تکرار فینال، شفیلد یونایتد را با نتیجه ۳–۱ شکست دادند و با کسب این جام، تنها باشگاه غیر لیگی شدند که از زمان تشکیل لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸ به این افتخار دست می‌یافت.
در سال ۱۹۰۸، این باشگاه در دسته دوم لیگ فوتبال پذیرفته شد و با نایب‌قهرمانی در همان اولین فصل به دسته اول صعود کرد. در سال ۱۹۱۲، پیتر مک‌ویلیام سرمربی تیم شد. در پایان فصل ۱۵–۱۹۱۴، زمانی که فوتبال انگلستان به دلیل جنگ جهانی اول به حال تعلیق درآمد، تاتنهام در انتهای جدول لیگ قرار گرفت و به دسته دوم سقوط کرد. با از سرگیری لیگ فوتبال پس از اتمام جنگ، تاتنهام در دسته دوم رقابت کرد، اما بلافاصله و با عنوان قهرمان فصل ۲۰–۱۹۱۹ دسته دوم، به دسته اول بازگشت.
در ۲۳ آوریل ۱۹۲۱، تاتنهام تحت هدایت مک‌ویلیام، ولورهمپتون را با یک گل در فینال جام حذفی شکست داد و دومین قهرمانی خود را در این جام ثبت کرد. در پایان فصل ۲۲–۱۹۲۱، پس از لیورپول، نایب‌قهرمان لیگ شد، اما پنج فصل بعد را در خانه‌های میانه جدول تمام کرد. پس از جدایی مک‌ویلیام، تاتنهام در انتهای فصل ۲۸–۱۹۲۷ به دسته دوم سقوط کرد. جدا از دو بازگشت کوتاه مدت به لیگ برتر در فصل‌های ۳۴–۱۹۳۳ و ۳۵–۱۹۳۴، تاتنهام بیشتر دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ را در دسته دوم گذراند.
در سال ۱۹۴۹، آرتور روو که از بازیکنان سابق باشگاه بود، هدایت تیم را در دست گرفت. روو، سبکی از بازی را توسعه داد که به نام «فشار و حمله» شناخته‌می‌شود و در سال‌های اولیه مربیگری‌اش اثربخش بود. او با همین سبک، تاتنهام را به عنوان قهرمانی در فصل ۵۰–۱۹۴۹ دسته دوم لیگ فوتبال رساند و به حسرت پانزده ساله باشگاه برای بازگشت به دسته اول پایان داد. در دومین فصل حضور روو بر روی نیمکت مربیگری تاتنهام، اولین عنوان قهرمانی این باشگاه در لیگ برتر در پایان فصل ۵۱–۱۹۵۰ به دست آمد. استرس و فشار ناشی از مربیگری باشگاه، سبب شد تا روو در آوریل ۱۹۵۵ از سمتش استعفا دهد، اما پیش از ترک باشگاه، او با امضای قراردادی، دنی بلنچ‌فلوور، یکی از مشهورترین بازیکنان تاریخ اسپرز را به تیم آورد که در دوران حضورش در تاتنهام، دو بار برنده جایزه بازیکن سال انجمن نویسندگان فوتبال انگلستان شد.
در اکتبر ۱۹۵۸، بیل نیکلسون هدایت تیم را برعهده گرفت. او موفق‌ترین سرمربی باشگاه شد و در اوایل دهه ۱۹۶۰، تاتنهام را در سه فصل متوالی به موفقیت‌های بزرگی رساند: دوگانه لیگ و جام حذفی در سال ۱۹۶۱، جام حذفی در سال ۱۹۶۲ و قهرمانی جام در جام اروپا در سال ۱۹۶۳. در سال ۱۹۵۹، نیکلسون، دیو مک‌کی و جان وایت را به تیم آورد که از بازیکنان اثرگذار تیم در کسب دوگانه بودند و در سال ۱۹۶۱ با جیمی گریوز، گلزن‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال انگلیس، قرارداد امضا کرد.
فصل ۶۲–۱۹۶۱ با ۱۱ پیروزی آغاز شد و با یک تساوی و چهار برد دیگر ادامه پیدا کرد؛ این روند نتیجه‌گیری در آن زمان، بهترین شروع تاریخ هر باشگاهی در سطح اول فوتبال انگلیس بود. این عملکرد، نوید قهرمانی را در آن فصل می‌داد که سرانجام در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱ و در حالی که سه بازی تا پایان فصل باقی مانده بود به دست آمد، زمانی که شفیلد ونزدی، نایب‌قهرمان نهایی لیگ را در خانه با نتیجه ۲–۱ شکست دادند. با پیروزی ۲–۰ مقابل لستر سیتی در فینال جام حذفی ۶۱–۱۹۶۰، اولین دوگانه تاریخ تاتنهام به دست آمد. این اولین دوگانه یک باشگاه انگلیسی در قرن بیستم و اولین آنها، پس از دوگانه استون ویلا در سال ۱۸۹۷ بود. یک سال بعد، برنلی را در فینال جام حذفی ۱۹۶۲ شکست دادند و برای دومین سال متوالی، در جایگاه قهرمان نشستند.
در فینال جام در جام اروپای سال ۱۹۶۳ به تاریخ ۱۵ مه، تاتنهام، اتلتیکو مادرید را با نتیجه ۵–۱ مغلوب خود کرد و با کسب قهرمانی، اولین تیم بریتانیایی شد که یک جام اروپایی را به دست آورد. در سال ۱۹۷۲، تاتنهام با تیم بازسازی شده‌ای که مارتین چیورس، پت جنینگز و استیو پریمان را در ترکیبش داشت، جام یوفا را بالای سر برد و با این قهرمانی، اولین تیم بریتانیایی شد که دو جام مختلف اروپایی را در تالار افتخاراتش می‌دید. از دیگر دستاوردهای تاتنهام در این دوره، قهرمانی در جام حذفی ۱۹۶۷ و کسب دو جام اتحادیه در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳ بود. نیکلسون، در مجموع ۱۶ سال حضورش در باشگاه به عنوان سرمربی، هشت جام بزرگ را برای تاتنهام به دست آورد.
پس از موفقیت‌های اوایل دهه ۱۹۷۰، تاتنهام وارد دوره افول شد و نیکلسون، پس از شروعی ضعیف در فصل ۷۵–۱۹۷۴ استعفا داد. کیث بورکینشاو، جانشین نیکلسون شد، اما در پایان فصل ۷۷–۱۹۷۶، تاتنهام به دسته دوم سقوط کرد، اگرچه، او به سرعت باشگاه را به دسته برتر بازگرداند. بورکینشاو تیمی ساخت که گلن هادل و دو بازیکن آرژانتینی، اسوالدو آردیلس و ریکاردو ویلا را در ترکیب داشت. حضور این دو بازیکن خارجی اتفاقی نادر محسوب می‌شد؛ چرا که در آن زمان خرید بازیکنان از خارج از جزایر بریتانیا معمول نبود. تیمی که بورکینشاو بازسازی کرد، جام حذفی را در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ و جام یوفا را در سال ۱۹۸۴ فتح کرد.
دهه ۱۹۸۰، دوره تغییراتی بود که با مرحله جدیدی از توسعه مجدد در وایت هارت لین و همچنین تغییر در مدیران آغاز شد. اروینگ اسکالر، مالکیت باشگاه را در اختیار خود گرفت و آن را در مسیر اهداف تجاری‌تر حرکت داد که آغازی برای تبدیل باشگاه‌های فوتبال انگلیسی به بنگاه‌های تجاری بود. بدهی‌های باشگاه، بار دیگر منجر به تغییر در هیئت مدیره شد و در ژوئن ۱۹۹۱، تری ونبلز با همکاری تاجری به نام آلن شوگر، توانست کنترل شرکت عمومی محدود تاتنهام هاتسپر را در دست بگیرد. ونبلز که از سال ۱۹۸۷ سرمربی تیم بود، بازیکنانی چون پل گسکوین و گری لینکر را به خدمت گرفت و جام حذفی ۹۱–۱۹۹۰ را بالای سر برد. این قهرمانی، تاتنهام را به اولین باشگاهی تبدیل کرد که ۸ جام حذفی را به دست می‌آورد.
تاتنهام یکی از پنج باشگاهی بود که برای تأسیس لیگ برتر تلاش کرد. این لیگ با تأیید اتحادیه فوتبال ایجاد و جایگزین دسته اول لیگ فوتبال به عنوان بالاترین سطح از فوتبال انگلیس شد. از آغاز دوران لیگ برتر تا اواخر دهه ۲۰۰۰، تاتنهام علی‌رغم تغییر پیاپی مربیان و خرید بازیکنانی چون تدی شرینگهام، یورگن کلینزمن و دیوید ژینولا، بیشتر فصل‌ها را در میانه جدول به پایان رساند. از دستاوردهای باشگاه در این دوره، تنها دو جام اتحادیه در سال‌های ۱۹۹۹ با مربیگری جرج گراهام و ۲۰۰۸ با هدایت خوانده راموس بود. با آمدن هری ردنپ و در کنار بازیکنانی چون گرت بیل و لوکا مودریچ، عملکرد تاتنهام بهبود یافت و در اوایل دهه ۲۰۱۰، این باشگاه خود را به جمع پنج تیم برتر لیگ رساند.
در فوریه ۲۰۰۱، شوگر سهامش را در تاتنهام به گروه انیک فروخت و از سمتش به عنوان رئیس باشگاه کناره‌گیری کرد. گروه انیک که توسط جو لوئیس و دنیل لوی اداره می‌شود، نهایتاً ۸۵ درصد از کل سهام باشگاه را تصاحب کرد و لوی مسئول اداره باشگاه شد. مدیران جدید، مائوریسیو پوچتینو را به عنوان سرمربی منصوب کردند که در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹، هدایت تیم را در دست داشت. تاتنهام همراه با پوچتینو نایب قهرمان فصل ۱۷–۲۰۱۶ لیگ شد که بالاترین رتبه آنها از فصل ۶۳–۱۹۶۲ بود. زنجیره نتایج خوب تاتنهام به رقابت‌های اروپایی کشیده شد و در سال ۲۰۱۹ برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید. در فینال، اما نشانی از تیم جنگنده مراحل قبل نداشت و فرصت کسب بزرگ‌ترین دستاورد تاریخ باشگاه با شکست ۲–۰ مقابل لیورپول قهرمان از دست رفت. پس از شروعی ضعیف در فصل ۲۰–۲۰۱۹، دوران پوچتینو با اخراجش در نوامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید و ژوزه مورینیو جایگزین او شد. دوران تصدی مورینیو تنها ۱۷ ماه به طول انجامید و او هم در آوریل ۲۰۲۱ برکنار شد. تاتنهام باقی فصل ۲۱–۲۰۲۰ را تحت هدایت موقت رایان میسون گذراند. در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱، نونو اسپیریتو سانتو به عنوان سرمربی جدید تیم برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ معرفی شد اما پس از تنها ۴ ماه، اخراج و آنتونیو کونته جایگزینش شد.
اوایل، اسپرز مسابقاتش را در زمین‌های عمومی انتهای پارک تاتنهام مارش انجام می‌داد. قبل از هر بازی، محدوده زمین را مشخص و شرایط لازم را برای برگزاری بازی آماده می‌کردند. از آنجا که زمین یک پارک عمومی بود گاهی بر سر استفاده از آن با تیم‌های دیگر به اختلاف می‌خوردند و درگیری بین تیم‌های محلی برای دفاع یا تصاحب آن معمول بود. مطبوعات محلی در ۶ اکتبر ۱۸۸۳، خبر اولین بازی اسپرز را با پیروزی ۹–۰ مقابل براونلو روورز گزارش کردند. آنها در سال ۱۸۸۷، در همین زمین برای اولین بار به مصاف آرسنالی رفتند که در آن زمان با نام رویال آرسنال شناخته می‌شد و بعدها رقیب سرسختشان شد. در این بازی، در حالی که ۲–۱ جلو بودند، به دلیل نور ضعیف، نیمه‌کاره لغو شد؛ چون تیم میهمان با تأخیر رسیده بود و بازی دیرتر از زمان تعیین‌شده‌اش شروع شده بود.