moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۱ــ استرداد اسرای تنگستانی و دشتی که در جنگ گرفتار شده بودند، از جمله خالو حسین دشتی و هر کس دیگری که انگلیسی‌ها در اختیار داشتند.
۲ــ استرداد علی تنگستانی، کدخدای تنگک و اتباعش.
۳ــ مرخصی آلمانی‌هایی که در بنادر خلیج فارس گرفتار شده بودند، یعنی کنسول و تاجر آلمانی با خانمش و طبیب آلمانی در بندر ریگ و سه نفر تاجر آلمانی که در بنادر دیگر گرفته بودند.
۴ــ تحویل دادن چای توقیفی اهالی تنگستان که در بحرین ضبط شده بود.
۵ــ پس دادن دو هزار تومان پول آقای حسین خان چاه کوتاهی (سالار اسلام) که در بوشهر گرفته بودند.
۶ــ افتتاح آزادراه بوشهر برای عبور و مرور عموم اهالی به خصوص اهالی تنگستان و عدم تعرّض احدی به راه شاهی.
زایرخضرخان و حسین خان هم شروط زیر را متقبل شدند:
۱ــ استرداد اسرای انگلیسی که هشت نفر بودند و دو نفرشان را به سبب مریضی و به مقتضای عالم انسانیت مرخص کرده بودند.
۲ــ برقراری امنیت راه شاهی در حدود خاک خود، به طوری که اگر مال التجاره‌ای گم شود، غرامت آن را بدهند.
۳ــ حفظ خط تلگراف پس از تعمیر آن.اسناد جنگ جهانی اول در جنوب ایران: مرحله اول: ۱۳۳۳–۱۳۳۴ هجری قمری/۱۹۱۵–۱۹۱۶ میلادی، نوشته کاوه بیات، نشر همسایه مرکز بوشهر شناسی: بوشهر، چاپ اول ۱۳۷۶.
مبادلهٔ نهایی اسراء (۲۰ اگوست ۱۹۱۶ میلادی) به انجام رسید. خالوحسین با کمال میمد در خور خان از کشتی پیاده و مورد استقبال سران دشتی و روحانیون محلی و مردم قرار گرفتند و به وطن برگشتند؛ و در شوال ۱۳۳۴ صلح‌نامه‌ای بر سر موارد توافقی به امضا رسید.
انگلیسیها پس از آن در فکر سرکوبی مبارزان جنوب بود.
دولت مرکزی با همدستی انگلیس پلیس جنوب ایران را به بهانه خلع سلاح جنوب جهت سرکوب مقاومت جنوب به فرماندهی پرسی سایکس ژنرال انگلیسی، در سال ۱۹۱۶ میلادی تشکیل داد. سایکس به جنوب ایران آمد و با یک سپاه ۱۱هزار نفری هندی، ایرانی و افسرهای انگلیسی مأمور سرکوب مبارزان و مقاومت مردم جنوب شد. او مقر فرماندهی خود را شهر شیراز قرار داد و با همکاری عبدالحسین فرمانفرما و دیگر متنفذین هواخواه انگلیس به سرکوبی نهضت جنوب پرداخت.لوائح و سوانح (اسنادی از جنبش روحانیت جنوب ایران در جنگ جهانی اول)، سید عبدالله مجتهد بلادی بوشهری، بوشهر: مرکز بوشهر شناسی (۱۳۷۱)، ص۱۶۶.
در ۱۳۳۶ در جریان بازگشایی جاده شیراز و طرح احداث راه‌آهن در منطقه، حسین خان و زایر خضر و محمد برازجانی، که از اهداف انگلیسی‌ها در کشیدن راه‌آهن اطلاع داشتند، استقلال ایران را در خطر دیدند و در نامه‌ای از کنسولگری انگلیس خواستند تا پاسخ دهد که احداث راه‌آهن طبق معاهده با دولت ایران بوده‌است یا خیر و چون انگلیسی‌ها پاسخی ندادند، مجاهدان به قصد نبرد با آنان در چُغادک مستقر شدند ولی، بر اثر خیانت عده‌ای از همراهان خویش، ناچار به عقب‌نشینی شدند. انگلیسی‌ها پس از تصرف چغادک، چاه‌کوتاه را نیز تصرف کردند و حسین‌خان را، که به چاه‌کوتاه پناه برده بود، وادار به عقب‌نشینی کردند وی ناچار به قلعه فاریاب در منطقه بلوک پناهنده شد. انگلیسی‌ها، پس از تصرف چاه‌کوتاه، ضابطی آن را به شیخ‌عبداللّه چاه‌کوتاهی، برادر شیخ‌حسین، سپردند.
انگلیسیها چند ماه شیخ‌حسین را تعقیب و با هواپیما مواضعش را بمباران می‌کردند. در آن زمان، به‌جز معدودی تفنگچی کسی با وی نمانده بود.
سرانجام شیخ‌حسین‌خان، خسته از این همه جنگ و گریز، در شعبان ۱۳۳۸ به اتفاق چند تن از یارانش برای ارسال تلگرام و کسب تکلیف از مرکز، به باغی در نزدیکی چاه‌کوتاه رفت در آنجا تفنگچیان انگلیسی و پلیس جنوب وی و همراهانش را محاصره و به آن‌ها حمله کردند. شیخ‌حسین‌خان پس از مدتی مقاومت از پای در آمد. تمام همراهان حسین، از جمله پسرش شیخ‌خزعل، در این درگیری کشته شدند.
در زمان پهلوی اول (آغاز حکومت: ۱۳۰۴خ «۱۳۴۳ق/۱۹۲۵م») نیز این سیاست ادامه داشت، خوانین منطقه در برابر سیاست دولت رضاشاه مبنی بر خلع سلاح جنوب ایران و ایلات و عشایر ایستادگی کردند و بسال ۱۳۰۸ شمسی دست به نبرد مسلحانه با نیروهای ارتش دولت مرکزی زدند. افراد زیادی از بزرگان نهضت جنوب به این وسیله از بین رفتند یا خلع ید شدند. از جمله خالوحسین که با آن‌ها درگیر بود به این بهانه دستگیر و به شیراز تبعید و زندانی گردید.
سال‌شمار وقایع جنبش جنوب:فایل پی دی اف «سال شمار وقایع جنوب ایران (از ۱۱۱۴ش/ ۱۷۳۵م تا ۱۳۰۸ش/ ۱۹۲۷م)» پرتال جامع علوم انسانی
پرچم آلاسکا پرچم رسمی ایالت آلاسکا می‌باشد. این پرچم دارای هشت ستاره طلایی به شکل دب اکبر یا خرس بزرگ در زمینه‌ای سرمه‌ای می‌باشد.خرس حیوان بومی ایالت آلاسکا است. ستاره شمالی از هفت ستاره دیگر بزرگ‌تر است. ستاره بزرگ، ستاره شمالی است که یکی از راه‌های یافتن جهت شمال است. طراح پرچم بنی بنسون می‌باشد. این پرچم در سال ۱۹۲۷ (میلادی) و در میان ۷۰۰ طرح دیگر در نظرسنجی شهر سوارد برگزیده شد.
غَم یا حُزن ، نوعی احساس است که در نتیجه ازدست دادن توانایی یا بعد از احساس ضرر ایجاد می‌شود. غم معمولاً با اشک، کم شدن انرژی و انزوا همراه است. وجود احساس غم در افراد یک امر طبیعی است اما افزایش این احساسات همراه با تنش‌ها و عوامل استرس‌آور می‌تواند تبدیل به افسردگی شود، به شکلی که فرد افسرده روزها و هفته‌ها دارای یک احساس غمگینی مستمر و ناخوشایند است که این احساس موجب اختلال در روابط اجتماعی و تحصیلی می‌شود.http://aftabnews.ir/fa/news/253727/ایران-دومین-کشور-غمگین-جهان اَندوه، می‌تواند باعث برهم زدن خلق و خوی و ایجاد افسردگی همچنین بی‌انگیزگی یا ناامیدی شود. از عوامل ایجاد غم می‌توان به مشکلات خانوادگی، از دست دادن دوستان یا اعضاء خانواده، تنهایی، کم بود محبت، سرخوردگی اجتماعی، فقر، شکست در عشق و مواردی نظیر این نام برد.
پرچم آریزونا پرچم رسمی ایالت آریزونا می‌باشد. این پرچم دارای سیزده پرتو قرمز و زرد است که به صورت یک در میان و در نیمه بالایی پرچم قرار گرفته‌اند. رنگ‌های زرد و قرمز این پرچم از رنگ پرچم اسپانیا الهام گرفته شده است. ۱۳ پرتو پرچم نشان‌گر ۱۳ ایالت ابتدایی و اصلی کشور ایالات متحده آمریکا است. همچنین این پرتوها نمایان‌گر غروب زیبای آریزونا می‌باشد. ستاره بزرگ مسی رنگی که در میان پرچم قرار دارد نمایشگر معادن مس آریزونا می‌باشد. نیمه پایینی پرچم به رنگ آبی می‌باشد که نشان‌گر آزادی است.
سوگ پاسخ و عکس‌العملی به از دست دادن فرد یا چیزی که متعلق به یک شخص یا گروه خاص است خطاب می‌شود.
عوارض سوگ ممکن است به از دست دادن تمرکز یا مشکلات جسمی باشد که ابعاد عاطفی، رفتاری، فلسفی یا اجتماعی دارد. سوگ یکی از عوامل ایجاد غم نیز می‌باشد.
گریه از بخش‌های طبیعی سوگ است که نتیجه تحریک عواطف است و اگر بیش از اندازه باشد موجب مشکلات جسمی و روحی می‌شود.
سوگواری در کشورهای مختلف بر اساس آداب و سنت‌های مردمان آن‌ها متفاوت است.
سوگ از سوختن می‌آید.
سوگوار /sōgˈvār/: سخت اندوهگین، عزادار، ماتم‌زده، مویَه‌گر. صفت سوگ (اندوه بسیار) + وار (پسوند، گونهٔ دیگری از بار؛ نگ. ـ وار). سوگ از ریشهٔ suč ”سوز“ اوستایی است، فریدون جنیدی درباره واژه سوگوار می‌نویسد «بار بر سوز و درد، کسی که بر توده‌ای از آتش نشسته باشد».
انتشارات موسیقی سونی نام بزرگ‌ترین کمپانی نشر موسیقی در جهان است که متعلق به شرکت سونی اینترتیمنت می‌باشد. مالکان این کمپانی موسیقی تا سال ۲۰۱۶، مایکل جکسون و سونی اینترتیمنت به صورت نصف به نصف بودند که در همان سال سونی اینترتیمنت سهم مایکل جکسون را به ارزش ۷۵۰ میلیون دلار می‌خرد.
این کمپانی، ابتدا در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴ ه. ش) توسط شبکهٔ تلویزیونی ATV و آقای Lew Grade پایه‌گذاری شد.
سونی/ای‌تی‌وی حق نشر بیش از ۴،۵ میلیون آهنگ از هنرمندانی چون: الویس پریسلی، بیتلز، لیدی گاگا، جرج مایکل، ریانا، باب دیلن و امینم را در اختیار دارد و به گفتهٔ کارشناسان ارزش خالص آن بیش از ۱٫۵ میلیارد دلار است که در برخی بررسی‌ها، ارزش آن تا ۵ میلیارد دلار نیز اعلام شده‌است.
مایکل جکسون این انتشارات را در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴ ه. ش) با قیمت ۴۷٫۵ میلیون دلار خریداری کرد و در سال ۱۹۹۵ (۱۳۷۴ ه. ش) سونی را با خود شریک کرد.
مهدی رجبیان با آلبوم اهل خاورمیانه
حافظ ناظری با آلبوم بعد یازدهم
رامین جوادی با آلبوم بازی تاج‌وتخت
اسم اش از یک بادبان کامل گرفته شده(ANI)
ناوچه پرتغالی یا Physalia physalis اغلب با عروس دریایی اشتباه گرفته می‌شود. اما در حقیقت این جانور که از ردهٔ آب‌سانان است از یک کلونی از ارگانیسمها ساخته شده‌است. بازوهای این جانور غول‌پیکر در زیر آب به ۳۰ متر نیز می‌رسد. اما به طور متوسط طول آن ۱۰ متر است.
خرخاکی غول سخت‌پوست بزرگی است که طول آن به نیم‌متر و وزن آن به ۲ کیلوگرم می‌رسد. درحالی که طول خویشاوندان ساحل‌نشین این جورپا به زحمت از چند سانتیمتر تجاوز می‌کند.
خرخاکی غول نخستین بار در ۱۸۷۹ میلادی توصیف شد.
خرخاکی‌های غول بیشتر در آب‌های سرد اعماق خلیج بنگال، دریای عرب، خلیج مکزیک و اقیانوس اطلس زندگی می‌کنند. آن‌ها مردارخوارند و از ماهی‌های مرده کف دریا تغذیه می‌کنند. خرخاکی‌های غول می‌توانند تا چهار سال بدون غذا زنده بمانند. جورپاها گوشتخوارند. برخی دانشمندان معتقدند که آن‌ها از خیارها و اسفنج‌های دریایی نیز تغذیه می‌کنند. دانشمندان این جانوران را بیش از ۱۳۰ سال پیش کشف کردند اما از آنجایی که خرخاکی‌های غول در آب‌های سرد و عمیق زندگی می‌کننددر عمق ۳۶۰ تا ۶۰۰ متری که به ۲۰۰۰ متر هم می‌رسد. مطالعه رفتارشان در آن شرایط بسیار مشکل است و بنابراین اطلاعات زیادی از رفتار آن‌ها در دست نیست.
خرخاکی‌های غول تا ۷۰ سانتی‌متر رشد می‌کنند.
سبوی نیایش ظرفی معمولاً فلزی است که برای نگهداشتن نان مقدس جهت استفاده در مراسم عشای ربانی به‌کار می‌رود.
سبوهای نیایش، برخلاف جام باده مقدس درپوش هم دارد که بر روی این درپوش گاه صلیبی عمودی نیز متصل می‌شود.
بر روی سبوهای نیایشی که حاوی نان مقدس باشند معمولاً پارچه‌ای به نام سبوپوش قرار می‌دهند و آن را در محراب نانChurch tabernacle نگهداری می‌کنند.
سطح داخلی سبوهای نیایش را معمولاً همیشه طلاکاری می‌کنند. این کار از سوی انجمن دوم واتیکان اجباری شده‌بود اما امروزه این طلاکاری بنا بر عادت انجام می‌شود.
صدف دوکفه‌ای غول‌پیکر یا یک صدف دوکفه‌ای است که بزرگ‌ترین نرم‌تن زمین است و می‌تواند به ۱۲۰ سانتی‌متر طول و بیش از ۲۲۰ کیلوگرم وزن برسد. صدف دوکفه‌ای غول‌پیکر از سردهٔ تریدانکا است که یکی از گونه‌های صدف در معرض خطر انقراض تلقی می‌شوند. این گونه‌ها نخستین مرتبه در اوایل سال ۱۵۲۱ میلادی و در دست‌نوشته‌های آنتونیو پیگافتا ثبت شدند. یکی از گونه‌های به شدت جالب‌توجه این سرده صدف بزرگ بومی صخره‌های مرجانی کم‌عمق اقیانوس آرام جنوبی و هند است. وزن آن‌ها تا بیش از می‌رسد و می‌توانند در اندازهٔ هم یافت شوند. طول عمر این صدف‌های بزرگ در طبیعت تا بیش از ۱۰۰ سال نیز می‌رسد.
در سواحل فیلیپین، دریای جنوبی چین و به ویژه در صخره‌های مرجانی صباح مالزی نیز به وفور یافت می‌شوند. مکان ویژه صدف‌های غول‌پیکر در ماسه‌های مرجانی مسطح می‌باشد و می‌توان آن‌ها را در عمق بیش از ۲۰ متر مشاهده کرد.Knop, p. 10. دامنهٔ پراکنش آن‌ها تا هند-آرام تسری دارد هر چند، جمعیت این گونه‌ها به شدت در حال نقصان و کاهش است و این صدف‌های منحصربفرد، در بسیاری از مناطقی که قبلاً مشاهده می‌شدند، منقرض شده‌اند. در میان خانوادهٔ این صدف‌های بزرگ، صدف غول‌پیکر ماکسیما بیشترین توزیع و پراکنش جغرافیایی را در میان سایر گونه‌های مشابه دارد.Munro, John L. (1993) "Giant Clams." Nearshore marine resources of the South Pacific information for fisheries development and management. Suva [Fiji]: Institute of Pacific Studies, Forum Fisheries Agency, International Centre for Ocean Development. p. 99
روابط ایران و لیبی در جنگ ایران و عراق به مجموعه کمک‌های نظامی و حمایت‌های دیپلماتیکی گفته می‌شود که حکومت لیبی در طول جنگ ایران و عراق از ایران بعمل می‌آورد. لیبی در کنار سوریه دو کشوری بودند که با حمایت از ایران در برابر حمله ارتش عراق، جنگ را از فرم یک منازعه بین نژاد فارس و نژاد عرب خارج کرد. ایران از طریق لیبی توانست به مجموعه‌ای از سلاح‌های پیشرفته ساخت شوروی دست یابد. اهم محموله‌های مبادله شده شامل مین دریایی و موشک زمین به زمین بود. اتحاد جماهیر شوروی هیچگاه در برابر فشارهای آمریکا، حاضر نشد مسئولیت فروش این تسلیحات به ایران را بپذیرد.
در پی ادامه ارسال کمک‌های نظامی لیبی به ایران، ایالات متحده آمریکا از ترکیه خواست پروازهای طرابلس-تهران را بر پرواز آسمان خود ممنوع کند. ایالات متحده آمریکا مدعی بود بر اساس اطلاعات بدست آمده توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا ایران و لیبی توافق کردند به ازای فروش تسلیحات نظامی به ایران، ایران نیز در عوض تسلیحات شیمیایی در اختیار لیبی قرار دهد تا این کشور در جنگ با چاد از آن استفاده کند. آمریکا بارها به طور مستقیم و با واسطه از لیبی خواست که ارسال مین‌های دریایی پیشرفته را به ایران متوقف کند؛ اما لیبی همواره با آن درخواست‌ها مخالفت می‌کرد.
بنابر اظهارات هاشمی رفسنجانی، محسن رفیق‌دوست اصلی‌ترین واسطه برای خرید تجهیزات نظامی با لیبی به شمار می‌رفت. وی پیش از انتصابش به عنوان فرمانده سپاه پاسداران، روابط خوبی با سیاستمداران لیبیایی برقرار کرده بود و پس از انتصابش از وی به عنوان فرمانده سپاه پاسداران دعوت می‌شد که به لیبی سفر کند. وی در سفرهایش حامل پیامهای رئیس جمهور ایران برای خرید یا مبادله سلاح با کشور لیبی بود.
مهمترین فروش‌های تسلیحاتی لیبی به ایران در طول جنگ شامل این موارد می‌شد:Trade Register Stockholm International Peace Research Institute لیبی به ایران را جستجو کنید.
وان پن پلازا (به انگلیسی: "One Penn Plaza") یک آسمان‌خراش ۵۷ طبقه‌ای و ۲۲۹ متری (۷۵۰ فوت) در محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا است که بین خیابان‌های سی‌وسوم و سی‌وچهارم و در غرب خیابان هفتم قرار گرفته است و در نزدیکی ایستگاه پنسیلوانیا و بوستان میدان مدیسون می‌باشد که بلندترین ساختمان در بین ساختمان‌های اداری، تفریحی و هتل‌های پنسیلوانیا پلازا می‌باشد.
این برج که در سال ۱۹۷۲ میلادی به وسیله ایلای کان طراحی شده‌است دارای ۳ ست‌بک در طبقات هفتم، چهاردهم و پنجاه‌وپنجم می‌باشد.
دانشگاه واسط در سال ۲۰۰۳ در کوت استان واسط عراق پس از سرنگونی صدام تأسیس شد.
کالج داروسازی بغداد در سال ۲۰۰۰ در شهر بغداد تأسیس شد.
انجل بیتز! نام یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۳ قسمتی، نوشتهٔ جون مائدا و به کارگردانی سیجی کیشی است.
"انجل بیتز!" در یک دبیرستان در برزخ اتفاق می‌افتد. در آنجا دانش‌آموزان یادمی‌گیرند که کارهایی را که در دنیا ناتمام گذاشته‌اند به پایان برسانند.
"اتوناشی یوزورو" پسری که تازه مرده‌است وارد برزخ شده و با دختری به نام "یوری ناکامورا" که گروهی به نام خط مقدم برزخ را مدیریت می‌کند آشنا می‌شود. یوری از وی دعوت می‌کند که به گروه به پیوندد و با "تنشی" (فرشته یا انجل) که قصد فرستادن آن‌ها را به دنیای دیگر دارد مبارزه کند.
آغاز تاریخ روابط ایران و چین به نخستین تماس میان دو دولت به سال ۱۴۰ یا ۱۴۱ پیش از میلاد بازمی‌گردد. در این زمان دودمان هان بر چین و اشکانیان بر ایران فرمان می‌راندند. در این زمان از یک سو دولت هان در آسیای مرکزی پیش‌روی کرده و اشکانیان نیز بلخ را گشوده‌بودند؛ ولی برخورد رسمی میان دو دولت چندین سال پس از آن رخ‌داد. در ۱۱۵ پیش از میلاد وو دی امپراتور چین به دلیل گشایش در داد و ستد و به ویژه در جستجوی رمه‌های اسب سفیری را به همراه پیشکش‌هایی به دربار مهرداد دوم اشکانی فرستاد.
در دورهٔ اشکانیان -که هم‌زمان با چیرگی دودمان هان بر چین بود-پیوندهای بازرگانی میان دو کشور گسترش رو به فزونی یافت. دو طرف سفیرانی میان یکدیگر رد و بدل نمودند و جهانگردانی از چین نیز از ایران دیدار نمودند. دو کشور محصولاتی را به همدیگر معرفی نمودند که برجسته‌ترین آنان ابریشم چین بود. مسیر بازرگانی این کالای ارزشمند از چین به اروپا از ایران می‌گذشت و راه ابریشم نام‌داشت.
در زمان ساسانیان روابط دو کشور فراز و نشیب بسیاری داشت. ایرانیان بازرگانی ابریشم را در انحصار خویش گرفتند. این انحصار سبب کینه‌توزی‌های بزرگی گشت و چین به دشمنان ایران چون روم پیوست. با تازش عرب‌ها به ایران، ساسانیان از امپراتور چین یاری خواستند و سپس گروهی از آنان از جمله دودمان ساسانی به دربار این کشور پناهنده شدند.
روابط ایران و چین پس از انقلاب۵۷ در زمان رهبری سید علی خامنه‌ای به شدت افزایش یافت. در سال ۱۴۰۰ ایران و چین یک قرارداد ۲۵ ساله را به انجام رساندند.
در پارسی میانه کشور چین را "چین، سین" یا "چینستان" خوانده‌اند. این نام گاه با معنای جغرافیایی چین کنونی همگون نیست، برای نمونه در برخی متن‌های پهلوی-برای نمونه گزیده‌های زادسپرم- مراد از چین ترکستان چین؛ به تقریب برابر با سینکیانگ کنونی؛ بوده‌است. این لغزش در متن‌های دورهٔ اسلامی نیز گاهی دیده‌شده و برای نمونه هپتالیان، کوشان و سرزمین‌های ترکنشین را چین و مردمان آنجا را نیز چینی خوانده‌اند.
در متن‌های پارسی نخستین چین غربی "ختن" و بخش‌های شمالی و شرقی چین نیز "ختا" خوانده شده‌اند. بر همین سیاق دیوار چین را نیز در متن‌های کهن "سد ختای" نوشته‌اند.
خود چینیان کشور خود را "تونگو" می‌خوانند. ریشهٔ نام چین به احتمال برگرفته از یکی از دودمان‌های کهن چینی به نام دودمان چِن می‌باشد. این نام یا به‌طور مستقیم، یا به واسطهٔ مردمان میان دو کشور ایران و چین یا به واسطهٔ سانسکریت به پارسی میانه وارد شده و سپس با نام چینگ یا چین خوانده و تلفظ شده و از طریق ارتباط ایران و اروپا به خصوص با روم شرقی به زبان‌های اروپایی راه یافته، و چین (Chin)خوانده
ایران بزرگترین سلسله ی دنیا این بار با شکست گوگوریو
شد.این نام در فرانسوی به صورت شینChine، ایتالیایی چینا Cina، آلمانی شینا و… استفاده می‌شود.
رویدادنویسان چینی منطقهٔ درهٔ فرغانه را "دایوا" یا "دایوان" خوانده‌اند.
ایران اشکانی و اشکانیان را نیز چینیان "آسنی" یا "اَشنی‌ها" خوانده‌اند و چینی‌ها در آن زمان اشکانیان را به عنوان یک قدرت کامل فرامنطقه ای و مقتدر برای میان جیگری‌ها و وساطت میان دیگر ممالک آن زمان برمی‌شمردند. همچنین ایران در روزگار ساسانیان نیز در نزد چینیان "بُسه" یا "پَسه"Posa ثبت شده‌است که چهره ای دیگر از واژهٔ "پارسه یا پارس" است. که رابطه بین ایران و چین در آن دوره از تاریخ ساسانی بر سر جاده ابریشم دچار خدشه و سردر گمی نیز شد.
با اینکه شواهد موجود دربارهٔ وجود ایرانی‌نژادان در مرزهای سیاسی کنونی چین به پیرامون سده چهارم پیش از میلاد بازمی‌گردد، ولی نخستین تماس‌های ثبت‌شده میان چینیان و ایرانیان به ۱۶۵ پیش از میلاد و هم‌زمان با فرمانروایی دودمان هان بر این کشور بازمی‌گردد. در این زمان وقایع‌نگاران چینی از شکست یوئه‌چی‌های ایرانی‌نژاد از هون‌ها خبر می‌دهند. یوئه‌چی‌ها که در آن زمان در درون سرزمین‌هایی که امروزه در حدود مرزهای چین قرار می‌گیرد می‌زیستند پس از پس‌رانده شدن به دست هون‌ها به سوی غرب پیش روی کردند و سرانجام بخش‌های شرقی ایران را گشودند و دولت کوشانیان را پدیدآوردند.
چینیان که با هون‌ها دشمنی داشتند و در پی متحدی برای نبرد با آنان می‌گشتند سفیری را به نام چانگ چیان برای مذاکره با یوئه‌چی‌ها به محل زندگی آنان گسیل داشتند، ولی او محل سکونت آنان را خالی یافت و خودش نیز به دست هون‌ها به بند کشیده شد. او پس از گذراندن ده سال اسارت توانست از دست آنان گریخته و به جستجوی یوئه‌چی‌ها به سوی غرب رود. پس از گذر از سرزمین‌هایی و برخورد با تیره‌های نژادی دیگری چون ووسونها به حدود دره فرغانه رسید. سپس به سوی جنوب رفت و از سیردریا و آموی و گذشت، سرانجام یوئه‌چی‌ها را یافت ولی نتوانست آنان را برای بازگشت و نبرد با هون‌ها راضی نماید. پس راه بازگشت را پیش گرفت و پس از سال‌های اسارت دوباره و ماجراهای بسیار در ۱۲۶ پیش از میلاد توانست به چین بازگردد. داده‌های او از نخستین اطلاعات تاریخی دربارهٔ مردمان آسیای میانه و غرب چین می‌باشد. زمانی که او از این سرزمین‌ها دیدار می‌کرده، بر بخش‌های شمال شرقی ایران دولت یونانی باختر فرمان می‌رانده‌است و سرآغاز برپایی پادشاهی کوشان و شکست‌های این دولت بود.
این زمان آغاز روابط رسمی میان دو کشور می‌باشد. در ۱۱۵ پیش از میلاد امپراتور وو سفیرانی را به همراه پیشکش‌هایی ارزنده به دربار مهرداد دوم فرستاد. قصد او آغاز پیوندهای بازرگانی میان دو کشور بود. در آن زمان کالای مورد نیاز چینیان اسب بود، ولی آنان دربرآورده کردن این نیاز ناکام ماندند. سرانجام سفیر چین در راه بازگشت و آنگاه که از به دست آوردن اسب از ایرانیان نومید گشت، حاکم بلخ را تهدید نمود، نتیجه البته درگیری میان ایرانیان و چینیان و کشته‌شدن سفیر بود.
در ۱۰۴ پیش از میلاد وو برای تلافی این رویداد سپاهیانی را به فرماندهی لی کوالی به فرغانه گسیلاند، ولی چینیان شکست‌خوردند. در ۱۰۲ پیش از میلاد این سردار با ۶۰هزار سپاهی تازه‌نفس به سغد تاخت، اینبار پیروزی‌هایی به دست آورد. سرانجام با فرمانروای بومی سغد صلح نمود و آن فرمانروا نیز پسر خویش را به گروگانی به دربار هان فرستاد و چینیان نیز سرانجام به کالای خواستنی خویش؛ اسب؛ دست یافتند.
در ۴۸ پیش از میلاد هرمایوس از بازماندگان دولت یونانی باختر با دولت چین روابط سیاسی برقرا نمود. او توانست اتحادی نظامی نیز با چین پدیدآورد و به یاری چینیان در با شکست دادن سکاها بر بخش‌هایی از هندوکش و درهٔ کابل چیره‌گردد؛ ولی به زودی او با تازش کوشانیان رو در رو شد، پس به ناچار در ۳۰ پیش از میلاد باز از چینیان یاری‌خواست، ولی چنگتی امپراتور چین از پشتیبانی او خودداری نمود. بدین‌سان واپسین دولت یونانی در شرق از میان رفت.
در ۹۴ میلادی اشکانیان سفیری به دربار چین فرستادند. آماج این فرستادن سفیر گویا پیش‌گیری از برقراری هرگونه ارتباطی میان چینیان و روم -که دشمن ایران شمرده می‌شد- بود. در این زمان چینیان بر فلات تاریم چیره‌شده و چشم به پیش‌روی به سوی باختر را داشتند.
در ۹۷ میلادی پان جائو سردار چینی با سپاهی به سوی آسیای میانه پیش‌روی نمود. او سفیری را به نام کن یینگ برای شناسایی غرب به سوی ایران فرستاد. کن یینگ به ایران رفت، ولی از آنجا که ایرانیان خواهان برقراری پیوند میان چین و روم نبودند وی را از پیگیری سفرش به سوی غرب بازداشتند، هوده آنکه او تا کرانه‌های خلیج فارس بیشتر پیش‌روی ننمود. اطلاعات او دربارهٔ ایران اشکانی منبعی بسیار ارزنده‌است.
در ۱۰۱ میلادی سفیری دیگر از سوی اشکانیان به دربارهٔ چین رسید. این سفیر با خود پیش‌کش‌هایی چون شیر و شترمرغ و شماری شعبده‌باز برد. این کالاها برای چینیان تا آن زمان نو می‌نمود. در آینده تبادلات بازرگانی میان ایران و چین گسترش یافت؛ ایرانیان انگور، یونجه و انار و چینیان هلو و زردآلو را به یکدیگر شناساندند؛ ولی کالایی که روابط دو طرف را برای درازمدت پیوسته ساخته‌بود ابریشم چین بود.
اوج روابط میان ایران و چین در روزگار باستان هم‌زمان با برپایی دولت ساسانیان بود. این روابط فراز و نشیب چندی داشت. ایرانیان در این زمان ابریشم چین را در انحصار خود گرفته‌بود و به بهای دلخواه خود به جهان و به ویژه روم-خواستار اصلی این کالا- عرضه می‌داشت.
تبادلات میان دو ملت یکی هنر ساسانی بود که در قالب مینیاتور و سفال‌گری و جز آن به چین راه یافت و هم پارچه‌بافی چینی که به ایران واردشد. محصولات ایرانی صادرشده به چین در این زمان قالی، لوازم آرایشی، مرجان، جواهرات، رنگ، پارچه و انفیه بود.
در زمان شاپور دوم ساسانیان کوشانیان را از میان بردند. این اقدام سبب هم‌مرزی میان ایران ساسانی و چین گردید. در زمان خسرو یکم بازرگانی دریایی میان دو کشور نیز رونق‌گرفت. وی به منظور برقراری اتحاد در ۵۵۰ میلادی سفیری را به چان‌آن پایتخت چین فرستاد. انوشیروان پیوند دوستانه‌ای با چینیان برقرار ساخت و دو طرف بارها به تبادل سفیر و فرستادن پیش‌کش‌هایی پرداختند. این پادشاهی ایرانی به ویژه در اندیشهٔ اتحاد با چین برای نبرد با هپتالیان بود.
انحصار ابریشم دشمنی‌های چندی در جهان باستان برانگیخت. چین نیز از این دشمنی برکنار نماند. به زودی اتحادی میان روم، چین، خاقانات ترک غربی و خزرها بر ضد ساسانیان برپاشد. دربرابر ایران نیز در جستجوی همپیمانانی تازه با خاقانات ترک شرقی و آوارها متحد گردید. در زمان خسرو دوم در سال ۶۰۳ میلادی جنگی سهم‌گین در جهان درگرفت، رومیان و خزرها و ترکان غربی بر ایران تاختند. سپاهیان ایران و چین اگرچه رودرروی هم قرار نگرفتند، ولی چینیان خاقانات شرقی را که هم‌پیمان ایران بود از میان برد. با از میان رفتن خاقانات ترک شرقی چینیان را سیاستی دیگر آمد و متوجه غرب گردیده سر از پیمان با ترکان غربی پیچیدند و به سرزمین‌های آنان تاختند. در ۶۰۹ میلادی سپاهیان امپراتور یان دی پس از چیرگی بر ختن، کاشغر و سراسر تورفان به سرزمین‌های ایرانی نزدیک‌تر شدند، در این زمان شهرهای سغدی‌نشین بخارا، سمرقند و فرغانه پیروی از امپراتور چین را پذیرا شدند. ساسانیان در این زمان توجهی به پیش‌روی چینیان نشان ندادند، زیرا سخت در غرب درگیر بودند.
در زمان تازش اعراب بر ایران، هنگامی که کار بر یزدگرد سوم تنگ آمد سفیری را برای یاری‌جویی به نزد امپراتور گائوتسونگ از دودمان تانگ فرستاد. سفیر در ۶۳۸ میلادی به دربار او رسید، ولی نتیجه‌ای از این گسیل پیک برای ایرانیان به دست نیامد. به ناچار یزدگرد که اکنون در مرو سنگر گرفته‌بود پسرش پیروز را برای درخواست یاری به نزد گائوتسونگ فرستاد، پیروز هنوز به دربار چین نرسیده‌بود که یزدگرد در ۶۵۲ میلادی کشته‌شد. پس از این رویداد اندک‌اندک بزرگان ایرانی که به همراه دودمان ساسانی به چین پناه برده‌بودند مناصب درباری یافتند. از فرزندان یزدگرد سوم نیز پیروز، پسرش نرسی، پسر او پشنگ و در پایان خسرو در پناه امپراتوران چین نخست برای بیرون راندن اعراب کوشیدند و آنگاه که ناکام ماندند در این سرزمین با احترام زیستند تا اینکه در میان چینیان تحلیل رفتند.
دین زرتشتی در زمان ساسانیان به چین رخنه نمود. چینیان این آیین را "هسیئن چیاو" می‌خواندند. نخستین آتشکده در ۶۲۱ میلادی در چین ساخته‌شد. با شکست ایرانیان از اعراب و کوچیدن پاره‌ای از آنان به همراه خاندان ساسانی به این کشور، آیین مزدیسنا در چین گسترش بیشتر یافت. این دین تا سدهٔ نهم میلادی در این کشور زنده‌بود.
آیین دیگری که از ایران به چین راه‌یافت آیین مانوی بود. پس از سرکوب مانویان به دست ساسانیان، پیروان این آیین در جهان پراکنده‌شدند و گروهی از آنان نیز به چین رفتند. مبلغ بزرگ مانوی در این زمان مارآمو نام داشت. مانویان با خود به چین مینیاتور را بردند.
مسیحیت نسطوری نیز -که شاخه‌ای از مسیحیت بود که ساسانیان از آن پشتیبانی می‌نمودند- نیز در روزگار ساسانیان و از راه ایران به چین راه‌یافت.
نخستین سفیر خلفای راشدین در سال ۳۱ قمری به دربار یونگ وی امپراتور آن زمان چین رسید. این نخستین برخورد اسلام با چین هم بود. مسلمانان توانستند اجازهٔ تبلیغ آیین تازه و برپایی مسجدی در چانگان پایتخت چین را بگیرند. مسلمانان نیز به روابط پررونق بازرگانی با چین پرداختند. در منابع چینی از امویان را "تازی‌های سپیدپوش" و عباسیان را با نام "تازیان سیاه‌پوش" خوانده‌اند.
نخستین عهدنامه مودت در دنیای معاصر میان دولتهای ایران و چین در رم پایتخت ایتالیا و میان سفیران دو کشور در یازدهم خرداد ۱۲۹۹ خورشیدی (اول ژوئن ۱۹۲۰ میلادی) بسته شد. این عهدنامه هفت ماده ای مبنائی برای مبادله نمایندگان سیاسی و کنسولی میان دو کشور و تأسیس سفارتخانه و کنسولگری در خاک یکدیگر شد. امضاکنندگان آن از طرف ایران میرزا اسحاق خان مفخم‌الدوله وزیرمختار ایران در رم و از طرف ایران وان کوان کی وزیرمختار چین در رم بودند. این عهدنامه در زمانی بسته شد که مجلس شورای ملی در ایران تعطیل بود. سال بعد که مجلس بازگشایی شد، این عهدنامه در شانزدهم آبان ۱۳۰۰ به تصویب رسید و جنبه قانونی یافت. تنها معترض به عهدنامه، ارباب کیخسرو نماینده زرتشتیان بود. اظهارات او می‌تواند نخستین اعتراض به ورود کالای چینی به کشور در تاریخ مدرن به حساب بیاید: «متأسفانه تصور می‌کنم از انعقاد این معاهده چیزی که به ایران لطمه وارد خواهد نمود، ورود امتعه چین است که غالباً جزو تفننات (کالاهای تزئینی) است و البته خیلی زیاد خواهد شد و به وزارت (بار روی دوش) مملکت خواهد افزود و اگر هم چیزی در مملکت باقی باشد به چین خواهد رفت». به گفته ارباب کیخسرو که خود از تاجران تراز اول ایران بود، «تجارت ایران و چین خیلی محدود است و متأسفانه چیزی هم که از ایران به چین می‌رفت، در آن خصوص به قدری دولت چین فشار آورد که یک قسمت از تجار ایران را ور شکست نموده و یک قسمت دیگر را هم نمی‌دانم به چه حال نگاه داشته و آن مسئله تریاک است زیرا مواد خام دیگری از ایران به چین نمی‌رفت».
ایران به خاطر هراس فراوان از کمونیسم، و علاقه زیاد به تضمین حمایت سیاسی، نظامی و اقتصادی ایالات متحده، در قبال جمهوری خلق چین که در سال ۱۹۴۹ میلادی/۱۳۲۹ شمسی ظهور کرد و در ابتدا از سیاست‌های اتحاد شوروی پیروی می‌کرد، از سیاست واشینگتن دی سی، پیروی کرد. دولت ایران از به رسمیت شناختن جمهوری خلق چین و مواضع آن در سازمان ملل متحد سر باز زد. رویکرد چین نسبت به ایران در دهه ۱۳۳۰ شمسی و اوایل دهه ۱۳۴۰ شمسی، با وجود دلالت‌های شدید ایدئولوژیک، از ظرافت برخوردار بود و مابین مواضع گوناگون سیاست خارجی اتخاذ شده از سوی ایران تفاوت قائل می‌شد. برای مثال چین در اوایل دهه ۱۳۳۰ شمسی از سیاست نخست‌وزیر ایران محمد مصدق برای ملی کردن صنعت نفت ایران به عنوان مقاومت در برابر امپریالیسم بریتانیا و آمریکا حمایت می‌کرد. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که مصدق را سرنگون و محمدرضا شاه پهلوی را به قدرت بازگرداند به این عنوان که توسط آمریکا سازمان دهی شده و علیه شوروی هدایت شده محکوم شد. در کنفرانس همبستگی آفریقا-آسیا، که در فروردین ۱۳۳۴ در باندونگ، اندونزی برگزار شد، چو ئن لای نخست‌وزیر چین قویاً با تلاش‌های فرضی آمریکا برای تشکیل ائتلاف‌های ضد کمونیستی در کشورهای جهان سوم مخالفت کرد، با این حال لحن او در قبال ایران، که از اهداف فرضی چنان سیاست‌هایی بود، نسبتاً ملایم بود. سیاست جهان سومی خود چین مانع همزیستی مسالمت آمیز با ایران نمی‌شد ولی دولت ایران بین اتحاد شوروی و جمهوری خلق در تلاش‌های آنان برای سیطره یافتن بر کشورهای دیگر از طریق جنبش‌های کمونیستی تفاوت اندکی می‌دید.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
در مهر ۱۳۳۴، ایران به پیمان ضد کمونیستی بغداد پیوست؛ در ۱۳۳۵ با حکومت ضد کمونیستی جمهوری چین در تایوان روابط دیپلماتیک برقرار کرد. ایران در هر دو مورد مورد سرزنش شدید جمهوری خلق قرار گرفت، ولی «امپریالیسم آمریکا»، که مسئول مواضع اتخاذ شده از سوی تهران است، مقصر اصلی خوانده شد. در دهه ۱۳۴۰ تنش‌های ایدئولوژیک و سیاسی شکاف بازی میان اتحاد شوروی و جمهوری خلق چین ایجاد کرد. در آن زمان، ایران متناسب با قدرت فزاینده اقتصادی و نظامیش با وجود حفظ یک موضع قوی حامی آمریکا، سیاست‌های انعطاف پذیرتر و مستقل تری اتخاذ کرد.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
در سال ۱۳۴۷ دولت بریتانیا اعلام کرد در سال ۱۳۵۰ از خلیج فارس خارج خواهد شد. چین در آغاز تلاش کرد در رقابت با اتحاد شوروی جای پای خود را در منطقه سفت کند، و وفاداری شورشیان کمونیست در جبهه آزادیبخش ظفار و جبهه خلق برای آزادی خلیج اشغالی عربی که هر دوی آنها از اوایل دهه ۱۳۳۰ پیوندهایی با پکن داشتند را به خود جلب کند. این سیاست که با در دست گرفتن نقش مدافع منطقه خلیج فارس علیه «مداخله خارجی» و «آشوب محلی» از سوی تهران در تضاد قرار داشت، تدریجاً جای خود را به تلاش برای جلوگیری از چیرگی شوروی بر این گروه‌های انقلابی داد. این سیاست ناموفق بود و به صورت موضعی آشکارا ضد شوروی درآمد، که در آن ایران از سوی کشورهای ساحل خلیج فارس به عنوان کارگزار اصلی قدرت ترجیح داده می‌شد.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
در سال ۱۳۴۵ شورای وزیران ایران رسماً اجازه تجارت بین ایران و چین را صادر کرد. شاه در مصاحبه ای با خبرگزاری رسمی جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۳۴۶ توضیح داد که حامی پذیرش جمهوری خلق چین در سازمان ملل متحد است. تحولات متعدد دیگر از جمله تحکیم روابط با اتحاد شوروی از یک سو و عراق و هند از سوی دیگر در اواخر دهه ۱۳۴۰ و نیز تجزیه پاکستان در اسفند ۱۳۴۹، ایران را به جمهوری خلق نزدیکتر کرد. اما در سال ۱۳۴۹ حکومت تهران همچنان نگران بود که از راپروشمان با چین از آمریکا پیشی نگیرد. کویت در اسفند ۱۳۴۹ جمهوری خلق را به رسمیت شناخت و ترکیه در فروردین ۱۳۵۰ تصمیم گرفت این کار را انجام دهد. ایران نیز در حال برداشتن گام‌های نهایی برای روابط نزدیکتر با چین بود. در ۲۵ فروردین ۱۳۵۰، شاهدخت اشرف پهلوی، خواهر دوقلوی شاه به دعوت حکومت چین از پکن بازدید کرد. در ۱۰ اردیبهشت شاهدخت فاطمه خواهر کوچک شاه هم بازدید کرد. اعلام این که رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون از چین بازدید خواهد کرد در ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۱ صحنه را برای برقراری رسمی پیوندهای دیپلماتیک بین ایران و جمهوری خلق آماده کرد: در ۲۵ مرداد ۱۳۵۰ سفرای دو کشور در اسلام‌آباد پاکستان دیدار کردند و سندی را امضا کردند که در آن ایران حکومت پکن را به رسمیت شناخت، اعلامیه رسمی ای فردای آن روز همزمان در پایتخت‌های دو کشور منتشر شد.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
رابطه جدید بین ایران و جمهوری خلق تقریباً آناً در بیست و ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهریور-آذر ۱۳۵۰ محک خورد. نمایندگی جمهوری خلق و اخراج هیئت تایوان موضوع دو پیش نویس قطعنامه بود. یکی، که در اصل توسط آلبانی آماده شده بود خواهان نشاندن هیئت جمهوری خلق به عنوان تنها نماینده چین بود و دیگری که به پیش نویس آمریکایی مشهور بود اکثریت دو سومی را برای اخراج هیئت تایوان که سه دهه بود کرسی چین را اشغال کرده بود لازم می‌کرد. ایران که جمهوری خلق را به رسمیت شناخته بود به قطعنامه آلبانی رای داد ولی برای شرمسار نکردن کشور «به‌طور سنتی دوست»، آمریکا، به قطعنامه آمریکایی رای ممتنع داد.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
روابط ایران و چین به‌طور ثابت ارتقا یافت، که نشان آن بازدیدهای مکرر در سطوح بالا و همگرایی سیاست‌ها در خصوص شماری از مسایل منطقه ای و جهانی بود. شهبانو فرح پهلوی در شهریور ۱۳۵۱ در صدر هیاتی که نخست‌وزیر امیرعباس هویدا در آن حضور داشت در یک سفر ده روزه به جمهوری خلق رفت. در مرداد ۱۳۵۲ جی پنگ-فی وزیر امور خارجه چین از ایران بازدید کرد و در فروردین ۱۳۵۴ لی شیان-نین معاون نخست‌وزیر به دنبال او از ایران دیدار کرد. در ۲ تیر ۱۳۵۵ شاهدخت اشرف دوباره از چین بازدید کرد. در همه این تماس‌های رسمی، چینی‌ها به‌طور پیوسته بر موضوعاتی که اساساً منعکس کننده دغدغه‌های استراتژیک آنان در مقابل ابتکارات دیپلماتیک شوروی بود ولی با دغدغه‌ها و آمال سیاست خارجی ایران مصادف بود تأکید می‌کردند. بر این اساس آنان از دیدگاه‌های ایران در خصوص امنیت خلیج فارس و اقیانوس هند و برنامه گسترده تدارکات نظامی شاه به عنوان تدبیری «ضروری» برای مقابله با «طراحی‌های خرابکارانه» و «هژمونیستی» در خلیج فارس حمایت می‌کردند. مقامات ایرانی در میزبانی از هیئت‌های چینی معمولاً بر موضوعات اقتدار ملی و تمامیت ارضی ایران تأکید می‌کردند ولی در حملات تند چین به ابرقدرت‌ها، مخصوصاً اتحاد شوروی که ایران رابطه متوازنی با آن برقرار کرده بود، با آنان شریک نمی‌شدند. پس از وفات نخست‌وزیر چو ئن لای و مائو تسه تونگ رهبر چین، این کشور در سال ۱۹۷۶ هیاتی به رهبری اولان فو، قائم مقام رئیس کمیته دائمی کنگره ملی خلق را برای دادن اطمینان به حکومت ایران نسبت به تداوم سیاست خارجی چین را به ایران اعزام کرد.https://iranicaonline.org/articles/chinese-iranian-v
با فروش تسلیحات موشکی به ایران توسط چین، این کشور قانون منع فروش موشک به طرفین جنگ (MTCR) را زیر پا گذاشت. چین از جملهٔ کشورهایی بود که به طرفین جنگ «ایران و عراق» کمک کرد چین به ایران موشکهای ضد کشتی، زمین به هوا، هوا به هوا و موشک کروز فروخت. که نمونه‌های آن عبارتند از:
در سال‌های ۱۹۸۰ الی ۱۹۸۵ چین با ایران به‌طور مخفیانه قراردادی مبنی بر گسترش انرژی هسته‌ای بست؛ همچنین این کشور تکنولوژی ساخت موشک‌های فروخته شده را به ایران داده و در ساخت این موشک‌ها به ایران کمک کرده‌است.
در دوران محمود احمدی‌نژاد، ایران به منظور دستیابی به پشتیبانی‌های سیاسی چین و بلوک شرق سیاستی را در پیش گرفت که از آن با نام «نگاه به شرق» یاد می‌شد. این هنگامی بود که همکاری‌های تجاری و قراردادهای گسترده‌ای میان دو کشور برقرار شد. از جمله این قراردادها معاهده‌ای بود که در سال ۱۳۸۷ شمسی میان دو کشور بسته شد و بر پایه آن ایران درآمد حاصل از فروش نفت خود را به عنوان پشتوانه ال‌سی‌های خرید کالای چینی در اختیار آن کشور می‌گذاشت. از مفاد دیگر این عهدنامه الزام ایران به صدور بیمه برای افتتاح ال سی‌های چینی یا فروش نسیه کالاهای چینی بود.ترکمانچای ایران با چین؛ فروش نفت بدون پول "وبگاه کلمه"
خبر بسته شدن این معاهده از سوی تارنمای بازتاب امروز عنوان شد و انتشار آن فیلتر شدن این وبگاه در داخل ایران را در پی داشت. خبرآنلاین نیز که این خبر را باز نشر نموده بود خبر را از خروجی خود برداشت.سایت بازتاب فیلتر شد "سحام نیوز"سایت «بازتاب» به دلیل افشای امتیازدهی ایران به چین فیلتر شد "دویچه وله فارسی"
روحانی می‌گوید رابطه با چین اهمیت زیادی دارد و ما همکاری متعددی با چین داریم و این کشور آماده سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف کشور ماست و یکی از طرح‌هایی که در هیئت دولت تدبیر و امید به تصویب رسید دربارهٔ بحث بهره‌برداری از حساب‌هایی است که از فروش نفت در خارج از کشور از جمله چین داریم.متن کامل گفتگوی زنده تلویزیونی رئیس‌جمهور با مردم ایران "inn.ir"
از زمان روی کار آمدن ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران در سال ۲۰۲۱، سیاست «نگاه به شرق» را برای تعمیق روابط با چین و روسیه در پیش گرفته است. تهران در سپتامبر 2022 به سازمان همکاری شانگهای پیوست. چین و روسیه از ایران برای عضویت در این سازمان حمایت کردند. ژانویه 2022 ایران، چین و روسیه سومین رزمایش دریایی مشترک خود را در شمال اقیانوس هند برگزار کردند. سه کشور رزمایش دریایی مشترک خود را از سال 2019 در اقیانوس هند و دریای عمان آغاز کردند. هدف از این رزمایش تقویت امنیت و پایه های آن در منطقه و گسترش همکاری های چند جانبه بین سه کشور برای حمایت مشترک از صلح جهانی، امنیت دریایی و ایجاد جامعه دریایی با آینده مشترک است.
در روز هفتم فروردین سال ۱۴۰۰، برنامهٔ جامع همکاری ایران و چین برای مدت ۲۵ سال امضا شدسازمان دفاع از دموکراسی در آمریکا، توسعه روابط سیاسی و اقتصادی و نظامی ایران و چین را زنگ خطری برای آمریکا، اسرائیل و برخی کشورهای عربی در منطقه عنوان کرد.
کشور چین بدهکارترین کشور به ایران است. چین بزرگترین بدهکار نفتی به ایران با بیش از ۲۲ میلیارد دلار می‌باشد این کشور در طول این سال‌ها سعی کرده تا با صادرات کالا بدهی خود را تسویه کند.روزنامه اطلاعات بین‌المللی چاپ لندن شماره ۴۶۴۲ / ۱ ژوئیه ۲۰۱۴ /۱۰ تیر ۱۳۹۳ صفحهٔ ۳.
در سال ۱۳۹۳ بدهی چین به ایران ۵۰ میلیارد دلار اعلام شده‌است.https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-2/105034-بدهی-میلیارد-دلاری-چین-به-ایران-فاینانس-میلیارد-دلاری-از-چین
بدنبال تشدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شرکت ملی نفت چین (CNPC) و شرکت ساینوپک خرید نفت از ایران را متوقف خواهند کرد. شرکت ساینوپک از ماه سپتامبر تقاضای خرید نفت از ایران را ۵۰ درصد کاهش داده‌بود.دو شرکت بزرگ چینی در ماه نوامبر از ایران نفت وارد نمی‌کنندکاهش ۵۰ درصدی خرید نفت ایران توسط سینوپک چین
در نیمه اول ۲۰۱۹ صادرات چین به ایران ۴۶ درصد افت کرده و تنها ۴ میلیارد و ۵۵۲ میلیون دلار صادرات به ایران داشته‌است و واردات چین از ایران ۲۸ درصد افت داشته و به ۸ میلیارد و ۱۳۱ میلیون دلار رسیده‌است.
در تیرماه سال ۱۳۸۸ (ژوئیهٔ ۲۰۰۹) در پی کشتار مسلمانان اویغور در چین، شماری از چهره‌های سیاسی و مذهبی ایران، از جمله مراجع تقلید به انتقاد از چین پرداخته و انتقاد ضمنی خود را نسبت به سیاست‌های دولت ایران، در ارتباط با سیاست اتّخاذشده توسّط دولت در قبال این رویداد، اعلام کردند.
منتقدان می‌گویند دولت محمود احمدی‌نژاد در قبال حوادث چین سکوت معناداری اختیار کرده حال آن که در قبال قتل یک زن مصری در آلمان، بسیار اعتراض کرده‌است.
حسین‌علی منتظری با تأکید بر آن‌که کشتار اشخاص بی‌گناه، چه در فلسطین باشد یا در چین، یمن، آلمان یا در ایران باید مورد محکومیّت واقع گردد، سکوت دولت‌های اسلامی در باب این کشتار را مورد مذمّت قرار داد و تأکید کرد: «نباید حرمت و حیثیّت و خون مسلمان‌ها را فدای روابط دیپلماسی خود نماییم».
یوسف صانعی نیز در همین ارتباط با «مستبد» خواندن حاکمان چین، تأکید کرد که آنان «به جای رفع معضلات مسلمانان»، به شکل‌های گوناگون اعتراضات آنان را خاموش می‌کنند. صانعی با اشاره به تلاش مقامات پکن برای انتساب این اعتراضات به «عوامل خارجی» - همان کاری که دولت کودتا در ایران می‌کند - آن را «مکر و حیله» نامید و افزود: «مستبدان غافل از آن‌اند که فریاد انسان‌های مظلوم و ستم‌دیده و آه و درد زجردیدگان و خون‌های به‌ناحق ریخته‌شدهٔ انسان‌ها گریبان آن‌ها را خواهد گرفت.»
ناصر مکارم شیرازی نیز در ۲۱ تیر در واکنش به این اقدام گفت: «مردم از مسئولان دولت جمهوری اسلامی انتظار دارند در این مورد سکوت نکنند و موضع قوی و مناسبی بگیرند و برادران و خواهران مسلمان خود را تنها نگذارند.»
حسین نوری همدانی هم در واکنش به کشته‌شدن بیش از ۱۵۰ تن از مسلمانان ایالت سین کیانگ چین، آن را جنایتی «وحشتناک‌تر» از کشته‌شدن یک زن مسلمان در آلمان توصیف کرد.
همچنین هاشمی رفسنجانی در آغاز خطبهٔ دوم نماز جمعهٔ ۲۶ تیر ۱۳۸۸ تهران، با اشاره به کشتار و سرکوب اخیر مسلمانان سین کیانگ، دولت چین را «برادرانه نصیحت» کرد که با مسلمانان ساکن این کشور بهتر رفتار کند. هنگامی که گروهی از نمازگزاران شروع به شعار دادن علیه چین کردند، رفسنجانی از آن‌ها دعوت کرد به‌خاطر شرایط موجود خویشتن‌داری کنند.
معصومهٔ ابتکار در اعتراض به سکوت دولت ایران در قبال کشتار مسلمانان در چین، در ۱۶ تیر گفت: «خبرگزاری دولتی ایران در خبر خود هیچ اشاره‌ای به مسلمان‌بودن معترضان نمی‌کند و به رویش هم نمی‌آورد که یکی از اعتراضات در مسجد عیدکا در شهر کاشگار [کاشغر] صورت گرفته‌است.» سید حسین نقوی حسینی، عضو کمیسیون امنیّت ملّی و سیاست خارجی مجلس در ۲۴ تیر گفت: وزارت خارجه نباید استراتژی غلطی را که در مورد مسلمانان چچن اتّخاذ کرد در مورد کشتار مسلمانان چین تکرار می‌کرد. هم‌چنین مقالاتی به قلم عمادالدین باقی، صادق زیباکلام و محمد شریف در روزنامهٔ اعتماد ملی نوشته شده‌است. حسین سبحانی نایب رئیس کمیسیون امنیّت ملّی مجلس هشتم، مبهم‌بودن مسئلهٔ کشته‌شدن مسلمانان اویغور و دلایل آن را، علّت سکوت راست‌گرایان دانست.
یکی از نمایندگان حامی دولت در مجلس شورای اسلامی، به صراحت اعلام کرده‌است: «اگر ایران نسنجیده اعلام موضع کند ممکن است روابط ایران با چین دچار مشکل شود.»
آیه اکمال نام بخشی از آیه سوم سوره مائده پنجمین سوره قرآن، که در روز غدیر بر پیامبر نازل شد که با خطاب قرار دادن پیامبر، دین اسلام را تکمیل شده اعلام کرد. شیعیان بر این باورند که آیه اکمال دربارهٔ واقعه غدیر نازل شده و منظور از کامل‌شدن دین، اعلام ولایت و خلافت علی بن ابی طالب بر مسلمانان است؛ اما اکثر اهل سنت نزول آیه را در روز عرفه می‌دانند و معتقدند منظور از کامل‌شدن دین، بیان همه احکام اسلام است.
البته امینی در الغدیر و میر حامد حسین در عبقات الانوار شواهد بسیاری نیز از کتاب‌های اهل سنت، در تأیید و اثبات نزول این آیه درخصوص ولایت علی و واقعه غدیر آورده‌اند.
قسمت مورد نظر در زیر با حروف بزرگ نوشته شده‌است:
مکارم شیرازی مفسر شیعه و معاصر در ترجمه این آیه آورده‌است:
«گوشت مردار، و خون، و گوشت خوک، و حیواناتی که به غیر نام خدا ذبح شوند، و حیوانات خفه شده، و به زجر کشته شده، و آنها که بر اثر پرت‌شدن از بلندی بمیرند، و آنها که به ضرب شاخ حیوان دیگری مرده باشند، و باقیمانده صید حیوان درنده- مگر آنکه (بموقع به آن حیوان برسید، و) آن را سر ببرید- و حیواناتی که روی بتها (یا در برابر آنها) ذبح می‌شوند، (همه) بر شما حرام شده‌است و (همچنین) قسمت کردن گوشت حیوان به وسیله چوبه‌های تیر مخصوص بخت آزمایی تمام این اعمال، فسق و گناه است امّا آنها که در حال گرسنگی، دستشان به غذای دیگری نرسد، و متمایل به گناه نباشند، (مانعی ندارد که از گوشتهای ممنوع بخورند) خداوند، آمرزنده و مهربان است.»قرآن. ترجمه مکارم شیرازی، ناصر.
شیعه و سنی دربارهٔ زمان نزول اتفاق‌نظر دارند که آیه اکمال در حجةالوداع نازل شده‌است؛ اما در اینکه زمان دقیق آن روز عرفه بوده‌است یا پس از حج و در غدیر خُم، گزارش‌ها و دیدگاه‌های متفاوتی دارند. طبق برخی منابع اهل سنت، ازجمله دو کتاب تفسیری و تاریخی ابن کثیر، نزول آیه در روز عرفه بوده‌است. در حالی که اجماع شیعه این است آیه اکمال در روز غدیر یا اندکی پس از آن نازل شده‌است.پژوهشی دربارهٔ مفاد آیه اکمال از دیدگاه فریقین، فتح‌الله نجارزادگان، طلوع، زمستان 1384، شماره16
در برابر این دو دیدگاه برخی معتقدند آیه اکمال دو بار نازل شده‌است: بار نخست در روز عرفه که پیامبر به علتی از اعلام آن نگران بود. به همین علت آیه تبلیغ نازل شد و خداوند در آن به پیامبر ضمانت داد که مشکلی پیش نخواهد آمد. سپس در روز غدیر دوباره آیه اکمال نازل شد.
دربارهٔ عبارت «أَکمَلْتُ لَکمْ دینَکمْ» (دین تان را برای تان کامل کردم)، مباحث بسیاری در کتاب‌های تفسیر آمده‌است. مفسران در این زمینه دیدگاه‌های متفاوتی دارند. برخی از مفسران به این دلیل که در ابتدا و انتهای آیه، احکام شرعی بیان شده‌است، مراد از کامل‌شدن دین را نزول همه احکام شرعی قلمداد می‌کنند.
گروهی دیگر از مفسران با توجه به آنکه در آیه از مأیوس شدن کافران از اسلام سخن آمده‌است، این دیدگاه را نمی‌پذیرند؛ زیرا معتقدند احکام شرعی نمی‌تواند به تنهایی موجب حفظ دین و مأیوس شدن کافران از آن شود. آنها همچنین اشکال می‌کنند که با اعلام این احکام شرعی، احکام اسلام کامل نشد؛ چراکه پس از آنها آیات دیگری از همین سوره و دیگر سوره‌های قرآن نازل شد و در آنها احکام دیگری بیان شد.
این عده با استناد به روایات شأن نزول آیه از امامان شیعه، منظور از کامل‌شدن دین را اعلام ولایت و قائم شدن دین به قیم می‌دانند.
برخی از اهل سنت معنی الیوم را روز عرفه حجه الوداع می‌دانند و مستند آن‌ها روایاتی است که در این مورد نقل شده‌است:
دروزه از مفسران اهل سنت در «تفسیر الحدیث» در ذیل این آیه می‌گوید: «طبری به ابن‌عباس و سدی و مجاهد و قتاده و ابن جریج نسبت داده‌است که می‌گفتند عبارت الیوم اکملت… به تنهایی یا با عبارت الیوم یئس… در حجةالوداع و در روز عرفه نازل شدند و پیامبر در حال ایراد خطبه‌اش برای مردم بود و این آیه هنگامی نازل شد که او مقابل خود را نگریست و به جز یک نفر مشرک مشاهده ننمود. پس حمد الهی به جا آورد و در این هنگام جبرئیل این تکه از آیه یا این دو تکه را بر او نازل نمود و آن حضرت بعد از آن به جز حدود ۸۰ شب زنده نبود.
و از جمله روایاتی که طبری در این مورد نقل نموده این است که هنگامی که این آیه یا آن دو بخش از آن در روز حج اکبر نازل شد، عمر گریه کرد. پس پیامبر گفت چه چیز تو را به گریه انداخت؟ گفت: گریه ام برای این است که دین ما رو به زیادت داشت ولی امروز که دین کامل شد، فهمیدیم که امر از این به بعد رو به نقصان می‌گذارد چون هیچ چیزی به کمال خود نمی‌رسد مگر آن که از آن پس رو به نقصان می‌رود، رسول خدا گفت: درست است.
و همچنین محاوره‌ای را که بین عمر و کعب‌الاحبار رد و بدل شد، نقل نمود که بخاری و مسلم و ترمذی آن را این گونه نقل نموده‌اند: مردی از یهود به عمر بن خطاب گفت: اگر این آیه: «... الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ…» بر ما نازل می‌شد، آن را عید می‌گرفتیم. عمر گفت: که من می‌دانم چه روزی این آیه نازل شد. این آیه در روز عرفه که روز جمعه بود، نازل شد و در روایت طبری علاوه بر اسم کعب (به جای مردی از یهود) این تکه را هم در گفته عمر اضافه دارد: و هر دوی اینها به حمدالله برای ما عید است
منابع شیعه بلاتفاق معنای الیوم را روز غدیرخم می‌داند. علامه امینی در کتاب الغدیر اسامی و گفتار شانزده نفر از دانشمندان اهل سنت را نیز که حدیث نزول آیه در روز غدیر را نقل نموده‌اند آورده‌است.
حافظ ابونعیم اصفهانی، روایت نزول آیه اکمال در روز غدیر را در کتابش (ما نزل من القرآن فی علی علیه‌السلام) به نقل از ابی سعید خدری آورده‌است.
درکتاب‌های تفسیری دیدگاه‌های مختلفی دربارهٔ عبارت «أَکمَلْتُ لَکمْ دینَکمْ» (دینتان را برایتان کامل کردم) از مفسران شیعه و سنی آمده‌است.
مفسران اهل سنت به این دلیل که در آغاز و پایان آیه، احکام شرعی بیان شده‌است، می‌گویند مراد از کامل‌شدن دین آن است که با نزول این آیه همه احکام شرعی اسلام بیان شد. اما از آنجا که طبق این آیه اکمال دین، تمام کردن نعمت و پذیرفتن اسلام به عنوان دین برای مردم و نومیدی کفار در یک روز بوده‌است. مفسران شیعه معتقدند احکام شرعی نمی‌تواند به تنهایی موجب اکمال دین و مأیوس‌شدن کافران از آن شود.
فیض کاشانی در تفسیر صافی در تبیین آیه آورده‌است: در مجمع البیان از باقر و صادق نقل شده‌است که این آیه بعد از این که پیامبر، علی را به هنگام بازگشت از غدیرخم در روز غدیرخم، علم و رایت خلق قرار داد، نازل گردید و این آخرین واجبی بود که خداوند نازل کرده و پس از آن واجبی نازل نگردید.سپس خود در توضیح آن می‌گوید:فرائض به ولایت کامل گردید چون پیامبر همه آنچه را که خداوند از علم در نزد او به ودیعه گذاشته بود به علی انتقال داد و سپس از طریق او به ذریه‌اش یکی پس از دیگری. پس هنگامی که آن‌ها را در جای خود نشاند، مردم را از رجوع بدان‌ها در حلال و حرام تمکن بخشید و این را به قیام یکی پس از دیگری استمرار داد و این گونه دین را کامل نمود و نعمت را تمام ساخت.شیعیان با استناد به این روایات از امامان شیعه، منظور از کامل‌شدن دین را اعلام ولایت و جانشینی علی پس از پیامبر می‌دانند.
دانشگاه ملی تاجیکستان (به سیریلیک:Донишгоҳи миллии Тоҷикистон) در شهر دوشنبه جای دارد.
در ۲۱ مارس ۱۹۴۷ شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تشکیل این دانشگاه را تصویب کرد و در ۱ سپتامبر ۱۹۴۸ این دانشگاه آغاز به کار نمود. در آغاز، دانشگاه دولتی ملی تاجیکستان نامیده می‌شد؛ سپس به دانشگاه ملی تاجیکستان تغییر نام داد. این دانشگاه دارای ۱۵ دانشکده، انتشارات، کتابخانه و باغ گیاه‌شناسی است و ۵۶ رشته در آن تدریس می‌شود.
اکنون دارای ۱۸ هزار دانشجو و ۱۲۰۰ استاد است. رئیس دانشگاه محمدیوسف اماموف است.
او قبل از اینکه به این پست منصوب شود، ریاست دانشگاه اسلاوی تاجیکستان و روسیه را به عهده داشت.
یکی از دانشکده‌های مشهور این دانشگاه این دانشکده زبان‌های آسیایی و اروپایی است که سالهای اخیر در آن کادرهای زیادی پرورش یافته‌اند.
در این دانشکده زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، عربی، فارسی و غیره تدریس می‌شود.
دانشکده حقوق از جمله دانشکده‌های مهم دیگر این دانشگاه است.
در این دانشگاه شیوه تدریس به دو نوع تقسیم شده‌است: قسم روزانه (حضوری)، و قسم غایبانه (غیرحضوری).
دانشگاه ذی‌قار در سال ۲۰۰۲ در شهر ناصریه عراق تأسیس شد.
شب دشنه‌های بلند یا شب قداره‌های بلند (؛ ) "(کودتای روهم)" به حوادث مرگبار قتل ارنست روم رئیس اس‌آ و برخی دیگر از فعالین حزب نازی در روزهای پایانی ماه ژوئن و اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۳۴ گفته می‌شود، که دستگاه تبلیغاتی حزب نازی آن را کودتای روهم نامید. در بین کشته شدگان این حادثه، که تعدادشان ۴۰۰ نفر تخمین زده می‌شود، نام‌های افرادی وجود دارد که دشمنان شخصی آدولف هیتلر شمرده می‌شدند، مانند کورت فون شلایشر که زمانی صدراعظم آلمان بود و در کنار آن اشخاصی نیز به اشتباه و تصادفی کشته شدند که به آدولف هیتلر و رژیم او ارتباط خاصی نداشتند. جریان پاک سازی که از سوی آدولف هیتلر و هرمان گورینگ از مدتها پیش برنامه‌ریزی شده بود، توسط کماندوهای اس‌اس و با همکاری گشتاپو و ارتش آلمان نازی به اجرا درآمد. زمینه این خون ریزی، اختلاف‌های داخلی ایدئولوژیک و جنگ قدرت بین نیروهای اس‌آ و اس‌اس بود.
شب دشنه‌های بلند یا عملیات مرغ مگس خوار یا آنچه که در آلمان بیشتر به کار می‌رود، «کودتای روهم» یک پاکسازی سیاسی بود که در آلمان نازی بین روزهای ۳۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه ۱۹۳۴ رخ داد. هنگامی که رژیم نازی دنباله‌ای از اعدامهای سیاسی را اجرا کرد. بیشتر کشته شدگان، از اعضای اس‌آ بودند.
آدولف هیتلر علیه اس‌آ و فرمانده آن ارنست روهم، دست به اقدام زد، چرا که می‌دید استقلال اس‌آ و تمایل اعضای آن برای خشونت‌های خیابانی تهدیدی مستقیم برای قدرت او است. او همچنین می‌خواست فرماندهان ارتش را که نسبت به اس‌آ، احساس ترس و نفرت توامان داشتند، ساکت کند. این حس در فرماندهان ارتش به خاطر جاه طلبی ارنست روهم که می‌خواست ارتش را در اس‌آ، که تحت فرماندهی خود بود جذب کند، به وجود آمده بود.
آدولف هیتلر می‌خواست با این پاکسازی، منتقدان رژیم خود را مورد تهاجم قرار داده و در نهایت حذف نماید، به ویژه کسانی که به نایب صدر اعظم فرانتس فون پاپن وفادار بودند. وی با این کار با دشمنان قدیمی تصفیه حساب کرد.
دست کم ۸۵ نفر در این پاکسازی سیاسی به قتل رسیدند، گر چه در برآورد نهایی تعداد کشته‌ها بیش از صدها نفر تخمین زده می‌شود و نیز هزاران نفر دستگیر شدند. بیشتر این قتل‌ها به دست مأموران اس اس و گشتاپو انجام گرفت. این تصفیه باعث تقویت و تشدید حمایت ارتش از آدولف هیتلر شد. این حادثه هم چنین موجب فراهم شدن یک بستر قانونی برای رژیم نازی گردید که در آن دادگاه‌های آلمان و کابینه به سرعت قوانینی که قرن‌ها علیه ممنوعیت قتل‌های بدون محاکمه در آلمان وجود داشت را برای نشان دادن وفاداری خود به رژیم کنار بگذارند.
سریع‌تر فیلمی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی جورج تیلمن جونیور است. از بازیگران این فیلم می‌توان به دواین جانسون، بیلی باب تورنتون، کارلا گوگینو، مون بلودگود، مگی گریس، آدواله آکینویه آگباجه و الیور جکسون-کوهن اشاره کرد.
داستان مردی به نام درایور (دواین جانسون) را روایت می‌کند که به همراه برادر و دوستانش برای دزدی از یک مکان مهم برنامه‌ریزی می‌کنند ولی پس از انجام دزدی، نامزد برادرش که خبرچین پلیس بوده و آن سرقت را به یک پلیس فاسد اطلاع داده بود با حمله آن پلیس و همدستان شادباش مواجه می شود و طی این عمل، برادر درایور کشته می‌شود و درایور نیز به زندان می‌افتد. اکنون ۱۰ سال از آن واقعه گذشته و درایور به تازگی از زندان آزاد شده‌است. حال او قصد دارد در کمترین زمان ممکن کسانی که به او خیانت کرده‌اند را از میان بردارد.
سیاست لبنسراوم (لبنسراوم به معنی لغوی «فضای حیاتی» اما اشاره به زمین و مواد اولیه دارد) یکی از ایده‌های سیاسی اصلی آدولف هیتلر، و بخش مهمی از ایدئولوژی نازیها بود. این ایده در خدمت سیاست‌های توسعه طلبانه آلمان نازی و با هدف ارائه فضای اضافی برای رشد جمعیت آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت. هیتلر در کتاب نبرد من، اعتقاد خود را مبنی بر اینکه مردم آلمان نیاز به لبنسراوم (زمین و مواد اولیه) دارند و اینکه باید آن را از شرق تأمین کنند را به تفصیل بیان می‌کند.
موافقان هیتلر، به خصوص نئونازی‌ها بر این نکته تأکید دارند که منظور آدولف هیتلر از فضای حیاتی در شرق اروپا بهره‌برداری صلح‌جویانه و از طریق روابط دوجانبه مانند روابط اقتصادی آلمان نازی و شوروی بوده‌است.
سرود ملی گرجستان، آزادی نام دارد.
پس از انقلاب گل رز (سرخ) و به فاصله ۵ ماه بعد از استعفای رئیس جمهور ادوارد شواردنادزه، در بیستم ماه مه سال ۲۰۰۴ میلادی، این سرود توسط پارلمان گرجستان به تصویب رسید و به همراه پرچم و نشان ملی جدید گرجستان، رسمیت یافت.
شاعر این سرود، داوید ماغرادزه و موسیقی آن به طور مشترک توسط زاکاریا پالیاشویلی و یوسب کچاقمادزه ساخته شده است.
پیش از این، «ستایش» ، سرود ملی گرجستان بود که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ و سپس از ۱۴ نوامبر ۱۹۹۰ تا ۲۳ آوریل ۲۰۰۴ مورد استفاده قرار می‌گرفت. دیدبا توسط کوته پوتسخوِراشویلی (۱۹۵۹–۱۸۸۹) سروده و تنظیم شده و اکنون جای خود را به سرود ملی جدید گرجستان داده است.تفلیس.کام: آشنایی با آداب و رسوم مردم گرجستان (سرود ملی) . دوشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۱–۲۱ ژانویه ۲۰۱۳.
سراب هرسم یکی از روستاهای هدف گردشگری است که در استان کرمانشاه، شهرستان اسلام آبادغرب، بخش حمیل و در دهستان هرسم واقع شده‌است.
مردم این روستا به گویش کوردی زنگنه ای
تکلم می‌کنند. ایل زنگنه از چهار شعبه بزرگ قوم کورد می باشد.کرد
سراب هرسم، با استقرار در دامنه کوهستان، مناظر و چشم‌اندازهای طبیعی جذاب و زیبایی دارد، فضاهای داخل روستا و پیرامون آن جلوه‌گاه مناظر بدیع و شورانگیز است.
سراب هرسم، در داخل روستا قرار گرفته و نهرهای منشعب از آن، مزارع روستاهای دهستان هرسم را مشروب می‌سازد؛ اطراف سراب را درختان ارجن، بلوط و کیکم دربر گرفته و فضای دلپذیر و زیبایی پدیدآورده‌اند.
سراب هرسم زیستگاه آبزیان و گونه‌های مختلفی از پرندگان است و از حواشی آن به عنوان تفرجگاه روستایی استفاده می‌شود، کوه‌های سراب و پنجه بان که در شمال شرقی و شرق روستا واقع شده‌اند از جاذبه ورزش‌های کوهستانی می‌باشند و قله این کوه‌ها هنگامی که در زمستان از برف پوشیده می‌شوند، منظره‌ای بسیار شکوهمند و جذاب به وجود می‌آورند و در بهار و تابستان نیز چمنزارها و درختچه‌های کوتاه و بلند آن همانند زمرد می‌درخشد. همچنین گستره مزارع سرسبز و حاصلخیز روستا و دشتها و دامنه کوه‌های پیرامون به ویژه در بهار و تابستان از گلهای رنگارنگ سرشار می‌شوند و همراه با گیاهان دارویی آویشن، شیرین‌بیان، گل گاوزبان و گون، چشم‌اندازهای بدیع و جلوه‌های زیبای روستای سراب هرسم را به نمایش می‌گذارند.
شهریاران کرد تالیف دکتر سهراب اعظم زنگنه و بهمن اعظم زنگنه