moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دستگاه کیپ به عنوان مولد کیپ هم نامیده می‌شود، دستگاهی برای تولید گاز از واکنش میان مایع و یک جامد است.از سه بخش تشکیل شده‌است.بخش بالایی، مخزن مایع است، که به بخش پایین وصل گردیده‌است.در بخش میانی، جامد قرار دارد و دارای شیر خروجی گاز نیز هست.هنگامی که گاز آزاد می‌شود.سطح مایع بالا می‌آید و با جامد وارد واکنش می‌شود.بستن شیر، مایع را بخش پایین می‌راند و واکنش متوقف می‌شود.
"Kipp's apparatus." Wikipedia, The Free Encyclopedia. 14 Jan 2008, 10:00 UTC. Wikimedia Foundation, Inc. 8 Mar 2008 <http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kipp%27s_apparatus&oldid=184228614>.
عِزرائیل که به فرشته مرگ و ملک‌الموت هم معروف است. خود واژه عزرائیل در قرآن نیامده است ولی در اعتقاد مسلمانان فرشته ای مقرب است که در دین اسلام از او نام و سخن به میان آمده‌است. عزرا در زبان سریانی به معنای بنده است و ئیل در زبان‌های سامی به معنای خداست. در اعتقاد مسلمین، عزرائیل قبض کننده ارواح است.لغت نامه دهخدا
در ادبیات اسلامی از عزرائیل در کنار میکائیل، اسرافیل و جبرئیل به «رئوس ملائکه» تعبیر می‌شود. همچنین در روایات وارد شده که لوح محفوظ از چهار رکن (علم، حیات، اراده و قدرت) تشکیل شده و عزرائیل مظهر رکن قدرت آن است. در بعضی از روایات آمده او چهار بال دارد به‌گونه‌ای که چهار طرف عالم را فراگرفته‌اند؛ پاهای وی در عالم پایین و سر او در آسمان بالا قرار دارد؛ بر پایه برخی روایات، در آخر عمر محمد، فاطمه با عزرائیل که اجازه ورود به منزل محمد را داشت هم‌سخن شد. او آخرین بنده خداست که قبض روح میشود.
در آیه ۱۱ سوره سجده از «فرشته مرگ» نام برده شده:
"بگو فرشته مرگ که بر شما گماشته شده‌است، روح شما را می‌گیرد، سپس به سوی پروردگارتان بازگردانده می‌شوید".سوره سجده آیه 11
در اعتقادات مسلمانان، مهم‌ترین وظیفه عزرائیل قبض روح موجودات است. در منابع روایی آمده‌است زمانی که خدا می‌خواست آدم را خلق کند، به فرشتگان دستور داد بخشی از زمین را در اختیار او بگذارند، اما هیچ‌کدام نتوانستند و تنها عزرائیل که نیروی قهر و غلبه الهی در نهاد او قرار داده شده بود توانست این کار را انجام دهد. به همین دلیل خدا او را متولی قبض روح موجودات زنده قرار داد. وی قبض روح انبیاء و اولیاء را به‌صورت مستقیم انجام می‌دهد. جان سایر موجودات را نمایندگان او می‌گیرند. در مورد اینکه چگونه ممکن است عزرائیل، در سراسر جهان به‌طور همزمان جان چندین موجود زنده را بگیرد، متکلمان و فیلسوفان مسلمان می‌گویند: عزرائیل از موجودات فرامادی و مجرد است و مکان معینی ندارد که از مکانی به مکان دیگر برود. برای او، تمام عالم مادی یکسان است و می‌تواند همزمان روح چندین موجود زنده را به‌سوی خود فرا خواند و جان آن‌ها را بگیرد.
از آیات قرآنی به دست می‌آید که همه فرشتگان (که عزرائیل یکی از آن‌هاست) در هنگام انجام دادن مأموریت نیز خداوند را عبادت و تسبیح می‌کنند و این‌گونه نیست که در یک زمان خاصی وظیفه و مأموریت قبض روح را انجام داده و در زمان دیگر به تسبیح و عبادت بپردازد، بلکه عبادت او همان انجام دادن وظیفه اوست.
در آیاتی از قرآن آمده مرگ انسان‌ها بر عهده گروهی از فرشتگان است. بر اساس روایات، «نازعات»، «سابحات»، «ناشطات» و «سابقات» هر کدام وظیفهٔ قبض روح عده خاصی از موجودات را بر عهده دارند؛ مثلاً «نازعات» وظیفه دارد که روح کفار را با شدت و عذاب بگیرد و «ناشطات» مأمورند که روح مؤمنین عادی را با رأفت و مدارا قبض کند.
در آیات قرآن آمده‌است که جان دادن کفار با سختی و عذاب همراه هست و فرشتگان مرگ، از جلو و پشت سر آنان را احاطه کرده و بر آنان ضربه می‌زنند؛ اما قبض روح مؤمنان، به دست ملائکه رحمت انجام می‌گیرد و هنگامی که جان آنان گرفته می‌شود با مدارا و سهولت با آنان برخورد شده و به آن‌ها مژده و بشارت بهشت داده می‌شود.
مسلمانان معتقدند وقتی در پایان کار جهان، اسرافیل برای نخستین بار در صور می‌دمد، دستور مرگ همه موجودات زنده داده می‌شود و همه موجودات می‌میرند؛ اما عزرائیل و بعضی از ملائکه دیگر، به دستور خدا از این مرگ همگانی استثناء شده و نمی‌میرند. پس از نفخهٔ اول و بعد از اینکه عزرائیل جان سایر استثناءشوندگان را گرفت، توسط خدا قبض روح می‌شود.
نیست عزرائیل را دست و رهی بر عاشقان / عاشقان عشق را هم عشق و سودا می‌کُشد
ناصر خسرو :
امثال و حکم دهخدا:
سنائی :
سفایی：
ساموئل هانتینگتون ، (۱۸ آوریل ۱۹۲۷–۲۴ دسامبر ۲۰۰۸)، متخصص علوم سیاسی شهیر آمریکایی بود. وی دانش‌آموخته و به مدت ۵۸ سال، استاد دانشگاه هاروارد بود.مبتکر نظریه «برخورد تمدن‌ها» درگذشت ("رادیو فردا")
هانتینگتون در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر، هماهنگ‌کننده برنامه‌ریزی امنیتی در شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا بود. در دوران آپارتاید دهه ۱۹۸۰ در آفریقای جنوبی، او به‌عنوان مشاور سرویس امنیتی پی‌دبلیوبوتا خدمت می‌کرد.ویکی‌پدیا انگلیسی
هانتینگتون بیشتر به خاطر نظریه برخورد تمدن‌ها درباره نظم جدید جهانی پس از جنگ سرد شناخته می‌شود. او استدلال می‌کرد که جنگ‌های آینده نه بین کشورها، بلکه بین فرهنگ‌ها خواهد بود و افراط‌گرایی اسلامی به بزرگترین تهدید برای سلطه غرب بر جهان تبدیل خواهد شد.
ساموئل هانتینگتون در سال ۱۸ آوریل ۱۹۲۷ در نیویورک در یک خانواده مهاجر انگلیسی به دنیا آمد. در دانشگاه‌های ییل و شیکاگو تا مرحله کارشناسی ارشد تحصیل کرد. دکترای علوم سیاسی را از دانشگاه هاروارد گرفت و در همان دانشگاه به تدریس پرداخت. از سال ۱۹۸۹ تا هفتاد سالگی ریاست مرکز مطالعات استراتژیک دانشگاه هاروارد را عهده‌دار بود.
علاوه بر این، مسئولیت‌های متعدد دیگری را هم بر عهده داشته‌است، از جمله:
هانتینگتون زمانی که در حال کار روی یک سخنرانی برای نامزد ریاست جمهوری سال ۱۹۵۶ آدلای استیونسون دوم بود با همسرش، نانسی آرکلیان، آشنا شد. آنها دو پسر به نام های نیکلاس و تیموتی داشتند.
هانتینگتون در کتاب سرباز و دولت: نظریه و سیاست روابط مدنی-نظامی (۱۹۵۷)، نظریه‌ای کلی از روابط مدنی-نظامی ارائه می‌دهد. هانتینگتون تئوری کنترل عینی مدنی (غیرنظامی) را پیشنهاد می‌کند که بر اساس آن ابزار بهینه برای اعمال کنترل بر نیروهای مسلح، حرفه‌ای کردن آنهاست.
در سال ۱۹۶۸، درست زمانی که جنگ ایالات متحده در ویتنام در حال شدیدتر شدن بود، هانتینگتون کتاب «نظم سیاسی در جوامع در حال تغییر» را منتشر کرد که در نقد نظریه نوسازی بود که در دهه قبل بر سیاست‌های ایالات متحده در مورد جهان در حال توسعه تأثیر گذاشته بود. هانتینگتون استدلال می‌کرد که با مدرن شدن جوامع، آنها پیچیده‌تر و بی‌نظم می‌شوند. اگر فرآیند نوسازی اجتماعی که این اختلال را ایجاد می‌کند با فرآیند نوسازی سیاسی و سازمانی مطابقت نداشته باشد، نتیجه ممکن است خشونت باشد.
در طول دهه ۱۹۷۰، هانتینگتون مشاور دولت‌ها، هم دموکراتیک و هم دیکتاتوری بود. در سال ۱۹۷۲، او با نمایندگان دولت امیلیو گاراستازو مدیسی در برزیل ملاقات کرد. یک سال بعد، او گزارش «رویکردهای رفع فشار سیاسی» را منتشر کرد که در مورد خطرات یک آزادسازی سیاسی بسیار سریع هشدار داد، پیشنهاد آزادسازی تدریجی و یک دولت حزبی قوی با الگوبرداری از تصویر حزب انقلابی نهادی مکزیک را داد.
در طول دهه ۱۹۸۰، او مشاور ارزشمندی برای رژیم آفریقای جنوبی شد، رژیمی که از ایده‌های خود در مورد نظم سیاسی برای ایجاد "استراتژی کامل" خود برای اصلاح آپارتاید و سرکوب مقاومت رو به رشد استفاده کرد. او به حاکمان آفریقای جنوبی اطمینان داد که افزایش قدرت سرکوبگری دولت (که در آن زمان شامل خشونت پلیس، بازداشت بدون محاکمه و شکنجه می‌شد) می‌تواند برای انجام اصلاحات ضروری باشد. او به مخاطبان آفریقای جنوبی خود گفت که روند اصلاحات اغلب مستلزم "دورویی، فریبکاری، فرضیات نادرست و کوری هدفمند" است. بنابراین او به جای حذف کردن آپارتاید، به مخاطبانش پروژه «اصلاح» آپارتاید را پیشنهاد کرد.Joseph Lelyveld, Move Your Shadow (New York, 1985), 68–69; Shula Marks and Stanley Trapido, "South Africa Since 1976: an historical perspective," in Shaun Johnson, ed., South Africa: No Turning Back (London, 1988), 28–29
هانتینگتون در کتاب خود با عنوان موج سوم: دموکراتیزه شدن در اواخر قرن بیستم، این استدلال را مطرح کرد که با شروع انقلاب پرتغال در سال ۱۹۷۴، موج سومی از دموکراسی‌سازی وجود داشته است که روندی جهانی را توصیف می‌کند که شامل بیش از ۶۰ کشور در سراسر اروپا، آمریکای لاتین، آسیا و آفریقا است که دستخوش نوعی انتقال دموکراتیک شده‌اند. هانتینگتون برای این کتاب برنده جایزه گریومایر دانشگاه لویی‌ویل در سال ۱۹۹۲ شد.
سمیر امین، اقتصاددان و نظریه‌پرداز برجسته چپ‌گرای مصری‌الاصل، هانتینگتون را تا حد یک کارمند دون پایه مراکز اطلاعاتی و امنیتی امریکا تقلیل داده است. بسیاری دیگر از منتقدان هانتینگتون هم دیدگاه‌های وی را در راستای سیاست خارجی تهاجمی نومحافظه‌‌کاران امریکا ارزیابی می‌کنند. در ایران هم سید محمد خاتمی رئیس‌جمهوری اصلاح‌طلب اسبق ایران با طرح نظریه «گفت‌و‌گوی تمدن‌ها» از جمله منتقدانی بود که با طرح بدیلی برای نظریه هانتینگتون در کانون توجه جهانیان قرار گرفت.
هانتینگتون در ۲۴ دسامبر سال ۲۰۰۸ در سن ۸۱ سالگی در گذشت.ساموئل هانتیگتون نویسنده و نظریه‌پرداز سیاسی، درگذشت ("رادیو فردا")
در میراث مکتوب این نظریه‌پرداز، آثاری چون «سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی»، «موج سوم دموکراسی در پایان سده ۲۰»، «چالش‌های هویت در امریکا» و «چند جهانی شدن- گوناگونی فرهنگی در جهان کنونی» به چشم می‌خورد که تقریباً تمامی آنها با محوریت تلاطمات تمدنی عصر جدید به نگارش درآمده است. با این همه، مشهورترین کتاب او «برخورد تمدن‌ها و تغییر جهان»‌ است که ابتدا در قالب یک مقاله به همین نام در سال ۱۹۹۳ در مجله «فارن افرز» به چاپ رسید و بعدها شکل کمال‌یافته و پیراسته آن به‌صورت کتاب منتشر شد، کتابی که نام ساموئل هانتینگتون را بیش از پیش بر سر زبان‌ها انداخت و موج‌های فراگیری از منازعات نظری را آفرید و دامن زد.
همچنین در کتاب فرهنگ‌ها و تمدن‌ها برخورد یا گفتگو که بوسیله محمد صادقی منتشر شده‌است افکار هانتینگتون مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است:
http://www.ettelaat.com/new/index.asp?fname=2009\08\08-12\11-35-36.htm&storytitle=ضرورت%20گفت%20و%20گوي%20فرهنگ‌ها
تصویری از جلد کتاب فرهنگ‌ها و تمدن‌ها برخورد یا گفتگو:
https://web.archive.org/web/20110920105804/http://tinypic.info/files/86uuozo5v3lxv9yz2abv.jpg
آقای هانتینگتون لطفاً از آن طرف: https://web.archive.org/web/20091114091340/http://www.etemaad.ir/Released/88-08-20/256.htm#165213
حارث بن کلدة بن عمر بن ابوعلاج ثقفی پزشک، شاعر، موسیقی‌دان، خواننده و بربط نواز، آموزگار و مبلغ موسیقی ایرانی در میان اهل مکه بوده است. حارث از قبیله ثقیف و از مردم طائف بود. او پزشک تحصیل کرده در بیمارستان جندی شاپور است.
او دو بار به ایران آمده است و در حیره به حضور خسرو پرویز رفته بود. از آثار منسوب به او می‌توان به "محاورة فی الطب" اشاره کرد که درباره پزشکی بوده است. مرگ او را در ۱۳ق دانسته‌اند.
یک شب اتفاق افتاد فیلمی است رمانتیک ساختهٔ فرانک کاپرا در سال ۱۹۳۴.وبگاه IMDB
دختر شاد و ملوس خاندان «اندروز» به نام «الی» علی‌رغم مخالفت پدر قصد دارد با شاهزاده «وستلی» که مرد جدی و خشکی است ازدواج کند و برای این منظور مجبور به فرار از دست پدر می‌شود، از آنجایی که پدر «الی» شخص ثروتمند و معروفی است این خبر توسط رسانه‌ها داغ می‌شود.
پیتر وارن خبرنگار تازه اخراج شدهٔ روزنامه او را در حین فرار دیده و تصمیم می‌گیرد از این اتفاق یک مقالهٔ اختصاصی برای اثبات توانایی‌های خود تهیه کند.
در این فیلم به دیوار اریحا اشاره می‌شود که در کتاب مقدس به داستان یوشع نبی و تسلط بنی اسرائیل بر کنعان اشاره دارد، در این داستان بنی اسرائیل پس از نبرد هفت روزهٔ اریحا با نواختن شیپوری دیوارهای اریحا را تخریب کرده و شهر را تصاحب می‌کنند
این فیلم در سال ۱۹۳۴ اولین فیلمی لقب می‌گیرد که پنج جایزهٔ اصلی اسکار (بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین نویسنده، بهترین بازیگر نقش اول مرد و زن) را به خود اختصاص می‌دهد.
این فیلم همچنین در سالهای ۱۹۹۳ و ۲۰۱۳ نیز جوایزی را دریافت می‌کند.
پیتر وارن خبرنگار صاف و ساده‌ای است که با هدف اثبات توانایی‌اش به مدیر نشریه‌ای که او را اخراج کرده دختر فراری مرد ثروتمند شهر را تعقیب می‌کند تا گزارش اختصاصی خود را در موردش بنویسد
«الی اندروز» دختر پرانرژی و کم تجربه‌ای است که در مواجهه با دنیای فرار خود بسیار بی‌دفاع به نظر می‌رسد
پیتر در ابتدا مخفیانه به تعقیب او می‌پردازد و سعی می‌کند از او حمایت کند ولی هنگامیکه به دلیل تمام شدن پولشان مجبور می‌شوند شب در یک اتاق بخوابند حقیقت را فاش می‌کند و به الی قول می‌دهد که او را پیش شاهزاده وستلی در نیویورک برساند
پیتر بسیار شریف و باوجدان است و در هنگام خواب بین خودش و الی دیوارهایی از پتو می‌کشد که آن را دیوارهای اریحا می‌نامد
کم‌کم علاقه‌ای بین پیتر و الی شکل می‌گیرد.
پدر الی که بسیار نگران است طبق یک آگهی روزنامه جایزه هنگفتی برای یافتن الی قرار می‌دهد، پیتر که می‌خواهد الی را از دست جایزه بگیرها برهاند او را از جاده اصلی نیویورک خارج نموده و به بی‌راهه می‌زند، کم‌کم پول آن‌ها تمام شده و آن‌ها گرسنه می‌مانند ولی در کنار یکدیگر شاد و خوشحال به نظر می‌رسند.
الی با شنیدن روش خاص زندگی پیتر رؤیای خود را نه در ثروت شاهزاده وستلی بلکه در هیجان زندگی با پیتر می‌بیند اما پیتر به دلیل اختلاف طبقاتی و عدم امکان تأمین مالی او را از خود دور می‌کند.
شب الی در خواب است که پیتر با نقشه‌ای او را ترک می‌کند، او تصمیم می‌گیرد داستان فرار الی را به ازدواج خودش با او و ناکامی شاهزاده وستلی پیوند زده و این مقاله را پیشاپیش به روزنامه بفروشد تا پول لازم برای کسب جسارت خواستگاری از الی به دست آورد.
پیتر مجبور است تا صبح برای تایپ مقاله زمان بگذارد تا پول را از روزنامه دریافت کند، در این میان دخترک که از تنهایی خود ترسیده و از بازگشت پیتر ناامید است با کینگ وستلی تماس گرفته و او هم خیلی زود برایش یک مراسم مجلل ازدواج فراهم می‌کند.
روز ازدواج الی خوشحال نیست، پدر متوجه می‌شود و پس از تحقیقات متوجه می‌شود که پیتر گزینه بسیار مناسبی برای ازدواج با دخترش است، اما یک سوءتفاهم الی را از پیتر متنفر می‌کند.
پدر آخرین تلاشها را در هنگام همراهی او تا محراب عقد انجام می‌دهد و نهایتاً دختر را راضی می‌کند تا عروسی را رها کرده و بگریزد.
در سکانس ماقبل آخر پدر الی خوشحال و سرمست چک هنگفتی به کینگ وستلی برای جبران خساراتش داده و دستور ازدواج پیتر و الی را صادر می‌کند.
در سکانس آخر الی و پیتر در مهمانخانه‌ای محقر نظیر آنچه در طول فرار خود در آن اقامت داشتند رفته و با نواختن یک ساکسفون به معنی بوق پایان نبرد اریحا برای اولین بار دیوار اریحا را فرو می‌ریزند.
سَرپایان (Cephalopods) رده‌ای از جانوران شاخهٔ نرم‌تنان هستند. به آن‌ها سرپاوَران هم گفته شده‌است.
ویژگی سرپایان، قرینه بودن دو بخش بدن، داشتن سر برجسته، و داشتن بازو یا شاخک است. همگی سرپایان دریازی هستند. از آنجا که سرپایان قادر به ترشح مرکب از بدن خود هستند ماهیگیران به آن‌ها ماهی‌های مرکب می‌گویند.
از جانوران سرپا می‌شود هشت‌پا، ماهی مرکب، ناتیلوس، سپیداج، سرپاور، سرپاور دم‌کل، سرپاور جهنمی، شاخ‌قوچی و تانینگیای ایرانی را نام برد.
سرپایان در دوره اردویسین از جانوران چیره بر آب‌ها بودند.
این موجودات شکارگر شبانه هستند و لاروهای آن‌ها از پاروپایان و دیگر پلانکتون‌ها و خرچنگ‌های کوچک و بزرگ و صدف‌های خوراکی و حلزون‌ها و ماهی‌های کوچک تغذیه می‌کنند و اما فک، شیر دریایی، سمور آبی و همجنس‌های بزرگتر خود (با خاصیت هم‌نوع‌خواری) و... از آن‌ها تغذیه می‌کنند.
جنس‌ها در سرپایان جدا از هم بوده و اما تخم‌های آن‌ها بزرگ و دارای زرده زیاد است و نوزاد آن‌ها فاقد مراحل لاروی بوده و مشابه جانور بالغ اما مینیاتوری آن می‌باشد.
درصد پروتئین موجود در گوشت سرپایان بالا است به این خاطر از محصولات شیلاتی به‌شمار می‌روند. همچنین از مرکب آن در صنعت و حتی در صنایع داروئی می‌توان استفاده کرد یا از صدف داخلی برخی از انواع آن‌ها بخاطر داشتن مواد معدنی مثل کلسیم نیز می‌توان استفاده کرد.
رده سرپایان دارای بازو در اطراف سر خود هستند که این بازوها برای شنا، خزیدن و چسبیدن به سنگ و بدست آوردن طعمه بکار می‌رود. این بازوها به دهان آن‌ها می‌رسد و دهان در وسط این بازوها قرار دارد. در برخی از این گونه‌ها روی بازوها، کلاهک‌های مکنده وجود دارد.
در بالای راست‌روده دارای کیسه مرکب هستند که در نزدیک مخرج باز شده و هنگام خطر با انقباض از آن جوهری خارج کرده که محیط را تیره و تار کرده و می‌تواند از دشمن خود فرار کنند. در برخی مثل ماهی مرکب و حتی هشت‌پا، یاخته‌های رنگین ستاره‌ای شکل وجود دارد که تحت تأثیر هورمون‌های جنسی یا واکنش‌های عصبی به‌طور منظم منقبض و منبسط شده و رنگ حیوان را متناوباً تیره و روشن می‌سازند.
از مغز آن‌ها به تعداد بازوها، اعصاب خارج می‌شود و در دو طرف سر دو چشم بزرگ با ساختار کامل وجود دارد. دارای قلب سه‌حفره‌ای و وجود هموسیانین یعنی مس به جای آهن در خون هستند و این امر باعث شده که رنگ خون آن‌ها به جای قرمز به صورت بیرنگ متمایل به آبی دیده شود که این دستگاه گردش خون، انرژی بسیاری احتیاج دارد به‌طوری‌که طول عمر آن‌ها را به‌دلیل این مصرف انرژی بالا، کوتاه‌تر می‌سازد.
همه نرم‌تنانی که در رده سرپایان قرار می‌گیرند، توانایی حرکت از روی مسیرهای پر پیچ و خم، تقلید از دیگر گونه‌ها، استفاده از ابزار و یادگیری از همدیگر را دارند. در این میان، سرپایان دو بازویی و ده‌پایان از جمله موجوداتی هستند که حتی می‌توانند هم‌زمان پیام‌های متناقضی را به همنوعانشان ارسال کنند تا به این ترتیب علیه یکی از همنوعانشان با دیگری متحد شوند. به این ترتیب می‌توانیم بگوییم جایگاه سرپایان در خانواده بزرگ نرم‌تنان مانند جایگاه دلفین‌ها در خانواده بزرگ آبزیان است. اما تنها تفاوت موجودات رده سرپایان با دلفین‌ها این است که دلفین‌ها مغز بزرگی دارند اما برای نمونه مغز هشت‌پاها به قدری کوچک است که نمی‌توان تصور کرد این موجودات نیز از توانمندی‌هایی شبیه به دلفین‌ها برخوردار باشند.جام جم آن‌لاین: هشت‌پاها موجوداتی باهوش‌اند. ۴ اسفند ۹۰.
در حدود ۸۰۰ گونه زنده از سرپایان یافته شده‌است.[updated 13-Jun-2003] [cit. 27-Feb-2005] http://www.cephbase.utmb.edu/spdb/allsp.cfm گرچه همواره گونه‌های جدیدی نیز یافته می‌شود. تخمینا ۱۱ هزار آرایه منقرض نیز توصیف شده‌است. نرم‌تن بودن سرپایان به این معنی که به راحتی فسیل نمی‌شوند و بنابراین تعداد واقعی گونه‌های منقرض می‌تواند بسیار بیشتر باشد.Wilbur, Karl M.; Clarke, M.R.; Trueman, E.R., eds. (1985), The Mollusca, 12. Paleontology and neontology of Cephalopods, New York: Academic Press,
Wikipedia contributors, "Cephalopod," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cephalopod&oldid=195849426 (accessed March 8, 2008).
فوکر ۷۰ Fokker ۷۰ یک هواپیمای مسافربری ساخته شرکت فوکر کشور هلند است. این هواپیما از سال ۱۹۹۴ روانه بازار شد. این هواپیماها مدل کوچکتری از فوکر ۱۰۰ هستند Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005.
فوکر ۷۰ دارای دو موتور توربوفن در دو سوی انتهای بدنه‌است.
منبع: .
ایلیوشین ایل-۶۲ یک هواپیمای مسافربری چهارموتوره ساخته شرکت ایلیوشین ساخت شوروی سابق است. این هواپیما از سال ۱۹۶۷ روانه بازار شد. در مجموع ۲۸۹ فروند از این هواپیماها تولید و تحویل شد.Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005 این هواپیما هنوز هم توسط دو شرکت روسی و یک شرکت کوبایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، شرکت هواپیمایی آریا متعلق به بخش خصوصی ایران نیز چهار فروند از این هواپیما را به صورت اجاره‌ای در ناوگان خود دارد که یکی از آنها دچار سانحه گردیده و مابقی زمینگیر هستند.
ایلیوشین آی‌ال-۶۲ دارای چهار موتور توربوفن در دو سوی انتهای بدنه است. موتورها دو به دو در کنار هم قرار گرفته‌اند.
ایلیوشین ایل-۸۶ یک هواپیمای مسافربری چهارموتوره پهن پیکر ساخت شرکت ایلیوشین در شوروی است. این هواپیما از سال ۱۹۸۰ روانه بازار شد. در مجموع ۱۰۳ فروند از این هواپیماها تولید و تحویل شد Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005. این هواپیما هنوز هم توسط دو شرکت روسی مورد استفاده قرار می‌گیرد .
ایلیوشین آی‌ال-۸۶ دارای چهار موتور توربوفن در زیر بالهاست.
ایلیوشین ایل-۹۶ یک هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر چهارموتوره ساخت شرکت ایلیوشین در کشور روسیه است. این هواپیما از سال ۱۹۹۳ روانه بازار شد که بر حسب مدل، توان جابه‌جایی ۲۶۲ تا ۴۳۶ مسافر را دارد. تا سال ۲۰۰۵ تنها ۱۸ فروند از این هواپیماها تولید و تحویل شد اما تاکنون ۳۰ فروند از آن ساخته شده‌است.Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005 این هواپیماها مدل جدیدتری از ایلیوشین-۸۶ به حساب می‌آیند.
ایلیوشین آی‌ال-۹۶ دارای چهار موتور توربوفن آویادویگاتل پی‌اس-۹۰ یا دو موتور آویادویگاتل پی‌دی-۱۴ در زیر بال‌ها است.
ایلیوشین شرکت هوافضا و صنایع جنگ‌افزاری روسی است، که در زمینه ساخت هواپیماهای نظامی، ترابری و تجاری فعالیت دارد. شرکت ایلیوشین در سال ۱۹۳۳ توسط سرگئی ایلیوشین بنیان گذاشته شدنام کامل شرکت عبارت است از «مجمتع هوانوردی س.و. ایلیوشین» است. این نام در برخی موارد به‌صورت «ایلوشین» هم نوشته شده‌است. این شرکت هم‌اکنون به‌همراه شرکت‌هایی چون میگ، برییف، سوخو، توپولف، یاکوولف و ایرکوت، زیرمجموعه‌ای از کمپانی یونایتد ایرکرفت کورپوریشن به‌شمار می‌آید."Russian Aircraft Industry Seeks Revival Through Merger." "نیویورک تایمز." February 22, 2006.
مَندریل یا شاه‌بابون# فرهنگ معاصر هزاره (انگلیسی - فارسی)، علی محمد حق‌شناس، نرگس انتخابی، حسین سامعی، تهران: فرهنگ معاصر. ۱۳۸۹. ("Mandrillus sphinx") نوعی بوزینهٔ درشت‌اندام آفریقایی است. این حیوان از خانوادهٔ میمون‌های بَرّ قدیم (سرکوپیتسیدا، Cercopithecidae) و جنس شاه‌بابون‌ها (Mandrillus) است.
مندریل‌ها در باختر آفریقا زندگی می‌کنند و در کامرون، گابن، گینه استوایی و کنگو یافت می‌شوند. این میمون‌ها بستگی نزدیکی با دریل‌ها دارند. مندریل‌ها اگرچه ظاهراً به بابون‌ها شباهت دارند اما خویشاوندی آنها بیشتر با منگبی‌ها است.
مندریل بزرگ‌ترین گونهٔ میمون است. معنی واژه، مندریل «انسان-میمون» است. یک مندریل نر حدود ۹۰ سانتی‌متر طول و ۵۰ کیلوگرم وزن دارد. زمانی که این جانور دندان‌های تیز و نیش مانندش را نشان می‌دهد برای پلنگ‌ها و سایر جانوران شکارچی چیزی بیش از یک حریف به حساب می‌آید.
مندریل‌ها در جنگل‌های بارانی قسمت غربی مرکز آفریقا زندگی می‌کنند. این میمون‌ها اشکال مخصوصی بر چهره دارند که در ماده‌ها و جوان‌ترها رنگ‌های آن مات‌تر و کدرتر از نرها است. مندریل‌ها همه‌چیزخوارند و تغذیه آنها بیشتر از میوه و حشره است.
مندریل‌ها در دسته‌هایی زندگی می‌کنند که معمولاً شامل یک نر غالب و چندین ماده و گروهی از نوجوانان و تعدادی نر بی‌فرزند و دون‌پایه‌تر می‌شود. گاه چند دسته از مندریل‌ها به هم پیوسته و دسته‌ای بزرگ شامل ۲۰۰ میمون یا بیشتر تشکیل می‌دهند. جامعه مندریل‌ها سلسله مراتب سختگیرانه‌ای دارد. روشنی رنگیزه‌های پوست آن‌ها توسط هورمون‌های کنترل می‌شود. تندی رنگ چهره و پوست نشان‌دهنده قدرت یا میزان ستیزه‌جویی است.Farfour, Gadi, and Gary Ombler. 2010. Smithsonian natural history: the ultimate visual guide to everything on earth. New York, NY: DK Publishing.
فصل جفت‌گیری آنها بین ژانویه و سپتامبر اوج می‌گیرد و بیشترین زاد و ولد آنها از دسامبر تا آوریل است.
کاترین آراگون (متولد ۱۶ دسامبر ۱۴۸۵ در آلکالا دو هنارِس، اسپانیا – درگذشت ۷ ژانویه ۱۵۳۶ در کاخ کیمبولتن، کمبریج‌شایر) نخستین همسر و شهبانوی هنری هشتم پادشاه انگلستان بود.
کاترین در ۱۴۸۵ به دنیا آمد.
وی کوچکترین فرزند ایزابل یکم، ملکه کاستیا و فرناندوی دوم، پادشاه آراگون بود.
در سنین نخستین جوانی.‌اش به همسری آرتور تیودور، پسر هنری هفتم که وارث تاج و تخت بود درآمد. اما همسرش آرتور بسبب بیماری در ۱۵۰۲ درگذشت.
شاهزاده هنری در ۱۲ سالگی مجبور شد به دنبال مرگ برادرش، آرتور، با کاترین همسرش ازدواج کند. این ازدواج تا به بلوغ رسیدن هنری به تعویق افتاد و پس از تاج‌گذاری هنری هشتم در ۱۵۰۹ کاترین به همسری وی درآمد. وی نزد مردم انگلستان بسیار محبوب بود و به عنوان نایب السلطنه فرمانروایی می‌کرد. در ۱۵۱۳ وقتی هنری به فرانسه حمله کرد کاترین همچنان نایب السلطنه بود.
علیرغم محبوبیت کاترین نزد مردم، وی پس از چند سقط و بچهٔ مرده نتوانسته بود وارث پسر به دنیا آورد. او دختری به دنیا آورده بود بنام ماری. اما هنری وارث مرد می‌خواست و در نتیجه تصمیم گرفت کاترین آراگن را طلاق دهد.
هنری به ندیمهٔ او آن بولین که زنی باهوش و دانا بود دل بست. ابتدا هنری از آن خواست تا معشوقه‌اش شود اما آن موافقت نکرد و هنری تصمیم گرفت با آن ازدواج کند. پاپ وقت، کلمنت هفتم، با طلاق کاترین و ازدواج مجدد هنری موافقت نکرد و هنری که چنین دید در سال ۱۵۳۲ در پارلمان انگلستان خود را رئیس کل کلیسای این کشور اعلام داشت و پاپ را از این سمت در قلمرو انگلستان خلع کرد و نمایندگان پارلمان بر این تصمیم صحه گذاردند و از همان زمان کلیسای انگلستان از دستگاه پاپ جدا شده و دارای سراسقف (اسقف کانتربوری) از آن خود گردیده و طلاق و ازدواج مجدد آزاد شده‌است.
در ۱۵۳۲ آن بولین از هنری حامله شد. وی برای اینکه فرزندش وارث مشروع تاج و تخت شود، در ۲۵ ژانویه ۱۵۳۳ با هنری ازدواج کرد. هنری سرانجام کاترین را در ماه مه همان سال توسط سراسقف کرانمر طلاق داد.
تا سال‌های واپسین زندگی کاترین وی همچنان همسر واقعی هنری هشتم شناخته می‌شد. خدمتکارانش وی را همچنان شهبانو می‌نامیدند اما هنری به وی «شاهدخت بیوهٔ ولز» می‌گفت.
در ۱۵۳۵ کاترین به کاخ کمبولتن منتقل شد و از دیدار دخترش ماری منع شد. هنری به وی گفته بود که اگر آن را به عنوان شهبانو قبول کند اجازه دیدارش را خواهد داشت. نه مادر و نه دختر هرگز یکدیگر را ندیدند و کاترین در ژانویه ۱۵۳۶ به سبب ابتلای به سرطان، پنج ماه پیش از اعدام آن بولین درگذشت.
شش سال بعد از مرگ هنری هشتم دختر وی با نام ماری اول انگلستان بر تخت نشست.
رادیو ایران قدیمی‌ترین، مهم‌ترین و پرشنونده‌ترین شبکهٔ رادیویی کشور ایران است.
در سال ۱۳۰۳ (۱۹۲۴)، در وزارت جنگ مقدمات استفاده از بی‌سیم فراهم شد. در سال ۱۳۰۵ بی‌سیم به ایران وارد شد. از سال ۱۳۱۱ مؤسسات بی‌سیم توسعه پیدا کردند، که در نهایت به ایجاد رادیو منتهی شد. هیئت وزیران، روز ۲ مهر ۱۳۱۳ استفاده از رادیو را تصویب کرد و مقرراتی وضع شد که برای نصب آنتن و استفاده از رادیو اجازهٔ وزارت پست و تلگراف و تلفن لازم بود. در سال ۱۳۱۶ مقدمات ایجاد مرکز رادیو بوسیلهٔ وزارت پست و تلگراف و تلفن فراهم و به دنبال این اقدام در سال ۱۳۱۷ سازمان پرورش افکار تأسیس شد. این سازمان دارای کمیسیون‌های مطبوعات، کیت کلاسیک، سخنرانی، نمایش‌های رادیویی و موسیقی بود. در ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ اولین فرستندهٔ رادیویی در ایران در محل بی‌سیم در جاده قدیم شمیران (وزارت ارتباطات کنونی) افتتاح شد. از سال ۱۳۱۹ رادیو تهران در ۲۴ ساعت فقط ۸ ساعت برنامه اجرا می‌کرد که شامل اخبار، موسیقی ایرانی، و گفتارهای مذهبی، فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی بود. در سال ۱۳۲۲ رادیو تهران بخش دیگری به تعداد بخش‌های قبلی خود افزود و صبح‌ها نیز برنامهٔ آن سه ساعت افزایش یافت. در سال ۱۳۲۴ برای روزهای تعطیل نیز برنامه‌هایی مدون پخش می‌شد.
در آغاز پایه‌گذاری، رادیو تهران دارای دو فرستنده یکی برای موج متوسط و دیگری برای موج کوتاه بود، برای پخش برنامه‌های خود از یک استودیو در محل اداره بی‌سیم استفاده می‌کرد. در سال ۱۳۲۷ یک فرستنده در اختیار رادیو قرار گرفت و یک استودیوی کوچک در میدان ارگ برای پخش اخبار ساخته شد. در سال ۱۳۳۶ نام «رادیو تهران» به «رادیو ایران» تبدیل و بعدها در جنب رادیو ایران فرستنده دومی به نام رادیو تهران نیز مشغول به کار گردید که در آغاز امر تنها موسیقی از آن پخش می‌شد.
اداره رادیو در بدو تأسیس به اداره کل انتشارات و تبلیغات به مدیریت دکتر عیسی صدیق، استاد دانشگاه واگذار شد. اهداف و وظایف این اداره عبارت بودند از:
این افراد از میان فرهنگیان و هنرمندان شایسته و با ذوق انتخاب و از سایر وزارتخانه‌ها به ادارهٔ کل انتشارات و تبلیغات منتقل شدند.
محمد حجازی، ملقب به مطیع‌الدوله (نویسنده و داستان‌نویس)، عبدالرحمن فرامرزی (نویسنده و مدیر روزنامهٔ کیهان)، احمد نیک طلب (شاعر و پژوهشگر ادبی)، حسینقلی مستعان (داستان‌نویس و مترجم)، ابوالقاسم پاینده (نویسنده)، ابوالقاسم اعتصام‌زاده و مشفق همدانی (مترجم).
برای تعیین خط مشی و سیاست رادیو، شورای عالی انتشارات برپا شد که اعضای آن عبارت بودند از: علامه محمد قزوینی، محمدعلی فروغی (ذُکاءالملک)، دکتر قاسم غنی، دکتر علی‌اکبر سیاسی (رئیس دانشگاه تهران) دکتر صادق رضازاده شفق، دکتر محمود افشار یزدی و استاد علینقی وزیری.
بخش خبر مسئول تهیه و پخش اخبار رادیو، خبرگزاری پارس بود، که روزگاری آژانس پارس نام داشت. در ابتدای کار، آژانس پارس اخبار روزنامه‌ها را قیچی می‌کرد و به دست گویندگان رادیو می‌داد. اما رفته رفته، پس از پنج سال، این آژانس به یک خبرگزاری جدی تبدیل شد که علاوه بر تهیه و پخش اخبار رادیویی، هر روز چهار شماره بولتن صبح و عصر از اخبار ایران و جهان تهیه می‌کرد و به رایگان در اختیار روزنامه‌ها قرار می‌داد. گزارش‌های رادیویی نیز یا از طریق فرستندهٔ سیار به‌طور زنده پخش می‌شد یا جریان رویداد، روی نوار، ضبط و در بخش اخبار از رادیو پخش می‌شد. اخبار خارجی از طریق تله‌تایپ (دستگاه خودکار خبرگیری)، که نقش خبرنگار را بازی می‌کرد، دریافت و سپس توسط مترجمان در مدت کوتاهی ترجمه و برای تنظیم خبر رادیویی تحویل سردبیر اخبار می‌شد. پس از تنظیم رادیویی، توسط مسئولان خبرگزاری کنترل و برای پخش به استودیوی رادیو ایران تحویل می‌شد.
عذرا وکیلی، مریم نشیبا، منوچهر آذری، داوود حیدری، فاطمه آل‌عباس، امیرحسین مدرس، فاطمه نیرومند،
علیرضا جاویدنیا، روح‌الله کمانی، مهران امامیه، سعید توکل، بهروز رضوی، آرش احمدی، ناهید امیریان شمس‌آبادی، داوود (تورج) شعبانی نصر، مژگان عظیمی، نسیم رفیعی، حسن همایی، میثم اسکندری، نوید نوروزی، شهاب شهرزاد، سعید بیابانکی، کیوان همتی، پوریامرادی، سیدحامد نجم الهدی، بتول نجفی توانا و..
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران این رادیو برای مدت زیادی به شبکه سراسری صدای جمهوری اسلامی ایران تغییر نام داد. اما در سال ۱۳۸۳ این رادیو دوباره به همان نام قدیمی خود خوانده شد. در آبان ۱۳۹۵ پخش این شبکه رادیویی به همراه شبکه‌های رادیویی آوا، قرآن، جوان و معارف به صورت رادیو نما (رادیو تصویری) آغاز شد.
رادیو ایران در حال حاضر از بخش‌های گوناگون زیر تشکیل یافته‌است:روابط عمومی رادیو ایران - تهران - اسفند ۱۳۸۶
زبان پیوندی یا چسبانشیفرهنگ علوم انسانی، داریوش آشوری زبانی است که به‌طور گسترده با پیوستن (یا چسباندن) از آن استفاده می‌شود: بیشتر واژگان از چسباندن تکواژها به یکدیگر ایجاد شده‌اند. این عبارت اولین بار توسط ویلهلم فون هومبُلت در ۱۸۳۶ جهت طبقه‌بندی زبانها از دیدگاه تک‌واژشناسی ارائه شد.
در یک زبان پیوندی، نمایه‌ها جداگانه، از دسته‌بندیهای مرتبط، یک به یک به پایه لغت افزوده می‌شود.
مثالهایی از زبانهای پیوندی شامل زبانهای زیر است:
بیشتر مردمان خاور نزدیک باستان نیز به این زبانها صحبت می‌کردند:
زبانزبان ترکیبینیم زبان
ویکی‌پدیای انگلیسی زیر عنوان
زبان مُرده (زبان منقرض شده) زبانی است که دگرگونی و تغییر در دستور زبان و واژگانش متوقف شده ولی ممکن است هنوز گویشورانی داشته باشد مانند زبان قبطی.
در مقابل، اصطلاح زبان متروک به معنی زبانی است که دیگر زبان مادری کسی نیست. زبان زبان مصری، سانسکریت، یونانی باستان، انگلیسی باستان و انگلیسی میانه جزو زبان‌های مرده هستند.
Wikipedia contributors, "Extinct language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Extinct_language&oldid=196801051 (accessed March 8, 2008).
جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰، هفتمین دوره مسابقات جام ملت‌های آسیا به میزبانی کشور کویت برگزار شد. تیم ملی فوتبال ایران، اولین حضور خود را پس از انقلاب اسلامی در جام ملتها تجربه می‌کرد. مربی تیم ایران، حسن حبیبی بود.
در این مسابقات، تیم‌ها به دو گروه پنج تیمی تقسیم شدند. از رویدادهای جالبی که در حین انجام این مسابقات اتفاق افتاد، حمله رژیم بعث عراق به ایران (آغاز جنگ ایران و عراق) بود. تلویزیون کویت به طرفداری از رژیم عراق، جنگ تبلیغاتی به راه انداخته بود. ایران علی‌رغم کمبود امکانات و بازی تدارکاتی بازی‌های قابل قبولی به نمایش گذاشت. ایران در گروه A مسابقات قرار داشت و به عنوان تیم نخست به مرحله بعد را یافت.
بازی مقابل کویت که یکی از بهترین تیم‌های تاریخ خود را داشت، چند روز پس از آغاز جنگ ایران و عراق و تجاوز عراق به خاک ایران انجام شد.
به همین دلیل، تیم ایران با روحیه‌ای بد، در مقابل کویت ۲ بر ۱، تن به شکست داد و از راهیابی به فینال برای بار چهارم بازماند.
در بازی رده‌بندی ایران با سه گل، کره شمالی را شکست داد و برای نخستین بار به مقام سوم آسیا رسید.
بهتاش فریبا از ایران با هفت گل، آقای گل آسیا شد.
کویت در فینال با غلبه ۳–۰ بر کره جنوبی برای نخستین بار به قهرمانی رسید. بازیکنانی بزرگی همچون طرابلسی در ترکیب تیم کویت بودند.
ایران ۰ - سوریه ۰
ایران ۲ - چین ۲
ایران ۷ - بنگلادش ۰
ایران ۳ - کره شمالی ۲
ایران ۱ - کویت ۲
ایران ۳ - کره شمالی ۰
نتایج جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰
آن بولین (متولد ۱۵۰۱ یا ۱۵۰۷ - درگذشت ۱۹ مه ۱۵۳۶ در برج لندن) دومین همسر و شهبانوی هنری هشتم، پادشاه انگلستان از تاریخ ۲۸ مه ۱۵۳۳ تا ۱۷ مه ۱۵۳۶ بود که در برج لندن به اتهام زنای با محارم و خیانت به همسر خود هنری هشتم، گردن زده شد؛ گناهی که هیچگاه صحت آن اثبات نشد. وی مادر الیزابت یکم، ملکه انگلستان است. وی ابتدا ندیمه کاترین آراگون همسر اول هنری هشتم بود. بولین زن زیبا و باهوشی بود.
جین سیمور (متولد ۱۵۰۷/۱۵۰۸ - درگذشته ۲۴ اکتبر ۱۵۳۷) سومین همسر هنری هشتم پادشاه انگلستان و مادر ادوارد ششم پادشاه بعدی این کشور بود. او بر خلاف دیگر همسران هنری هشتم از خانواده دربار یا اشراف نبود بلکه خدمتکار همسر دوم هنری هشتم آن بولین بود. وی هفت روز بعد از تولد ادوارد ششم به علت تب زایمان در گذشت.
وی در هنگام بارداری ادوارد ششم، ویار سیری‌ناپذیری برای خوردن بلدرچین پیدا کرده بود تا جایی که درباریان و دیپلمات‌ها موظف به تأمین مقادیر کافی بلدرچین برای علیاحضرت شده بودند.
آن کلیو (زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۵۱۵ میلادی - درگذشتهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۵۵۷ میلادی) چهارمین همسر هنری هشتم پادشاه انگلستان بود. در سال ۱۵۴۰ با هنری هشتم ازدواج کرد و پس از شش ماه هنری او را طلاق داد تا با ندیمه آن، کاترین هاوارد ازدواج کند. پس از آن هنری هشتم به او لقب لیدی آن کلیو را داد و او را خواهر خود اعلام کرد. مقداری از املاک خود را نیز به آن کلیو بخشید. آن کلیو انسان خیر و نیکوکاری بود. وی تا آخر عمر نزد مردم انگلستان به عنوان ملکه شناخته می‌شد.
کتاب لیدی آن کلیوز نوشته مارگارت کمبل
کاترین هاوارد (۱۵۲۰/۱۵۲۵ – ۱۵ فوریه ۱۵۴۲) پنجمین همسر هنری هشتم پادشاه انگلستان بود. کاترین دختر لرد ادموند هاوارد و جویس کالپپر احتمالاً در حدود سال ۱۵۲۳ در لمبت به دنیا آمده اما تاریخ دقیق تولد او مشخص نیست. او در نوامبر ۱۵۴۱ از عنوان ملکه محروم و ۳ ماه بعد در برج لندن به اتهام زنای محارم و خیانت به همسر گردن زده شد. کاترین دختر دایی آن بولین دومین همسر هنری هم بود.
کاترین پار (متولد: پیرامون ۱۵۱۲؛ درگذشت: ۵ سپتامبر ۱۵۴۸) ششمین و آخرین همسر هنری هشتم انگلستان بود. لقب هنری در زمان وی از لرد ایرلند به پادشاه ایرلند تغییر یافت و کاترین تنها همسر وی بود که لقب ملکهٔ ایرلند را دریافت کرد.
آل بُرهان خاندانی روحانی و سیاسی در فرارود است که در سده ۶ و سده ۷ هجری ریاست شعبه حنفیه را که مذهب بیشتر مردم در آن سامان بود را بر دوش داشتند.
دلیل نام‌گذاری اینان به آل برهان این است که بیشتر پیشوایان این خاندان لقب برهان‌الدین یا برهان الملة و الدین داشته‌اند. نیای بزرگ ایشان عمر بن مازه نام داشته و نام‌داری این خاندان به بنی مازه نیز از همین‌جا آمده. آل برهان از ثروتمندترین خاندان‌های فرارود بودند. برخورداری از ثروت این امکان را به آنها می‌داد که در کنار رهبری دینی مردم فرارود، رهبری سیاسی را نیز در دست خود نگاه دارند؛ هرچند اینان در مقام رهبران سیاسی فرارود فرمانگزار سلجوقیان و پس از آنها قراخانیان بودند.
آل برهان از عرب‌هایی بودند که از زادبومشان، عربستان به مرو کوچیدند و ریشه خود را به عمر بن خطاب، خلیفه دوم می‌رسانند. در متن‌های تاریخی از آنها گاه با لقب امام و گاه با لقب سلطان یاد شده‌است. آل برهان را در بخارا صدر جهان و صدر شریعت نیز می‌خواندند.
برجسته‌ترین چهره‌های آل برهان عبارتند از:
صخره مقدس یا صخره به سنگی گفته می‌شود که در زیر قُبَّةُ الصّخره در شهر بیت المقدس، فلسطین واقع است.
این صخره، سنگی است که برای سه دین اسلام، مسیحیت، و یهودیت مورد احترام است.
این مکان، از بناهای با اهمیت مذهبی بیت‌المقدس محسوب می‌شود.
صخره قطعه سنگ یک تکه بزرگی است که در اصل قلهٔ کوهی بوده‌است و لذا سطح بیرونی آن به صورت هرم از کف قبه الصخره به اندازهٔ یک متر و نیم بلندتر بوده و برآمده می‌باشد. این صخره که سخت است دارای رنگ سفید مایل به کرم و تقریباً مانند نوعی مرمر به نظر می‌رسد. در أثر زلزلهٔ سال ۱۰۶۷، تَرکی بر روی صخره ایجاد شد که هم اکنون قابل مشاهده‌است.
طول صخره از شمال به جنوب ۵/۱۷ متر و عرض آن از مشرق به مغرب سیزده متر و ارتفاع آن یک تا دو متر است.
در منابع اسلامی چنین آمده‌است:
در دوره جنبش مشروطه انجمن‌های سری و نیمه‌سری زیادی در ایران به وجود آمدند. در این دوران انجمن‌های زنان نیز به‌طور مخفیانه شکل گرفتند که در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند و بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم سازمان‌هایی تأسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند.از فعالیت‌های حقوقی زنان در سال‌های مشروطیت اطلاعات زیادی در دست نیست زیرا در آن دوره هم فعالیت سازمان‌های زنان آمیخته به مبارزات ملی‌گرایانه بود و هم بیشتر انجمن‌ها مخفیانه عمل می‌کردند. اما آزادی بیان نسبی و فضای سیاسی ایران در سال‌های پس از جنگ و تغییرات بین‌المللی در حقوق زنان (جنبش‌های حق رای زنان در آمریکا و انگلستان، پیروزی کمونیست‌ها در شوروی و مواضع مارکس و لنین دربارهٔ زنان، جنبش‌های زنان در مصر و سایر کشورهای خاورمیانه) را می‌توان از عوامل فعالیت‌های فمینیستی در سال‌های بعد دانست.آفاری، ژانتساناساریان، ص. ۵۷ تا ۸۳
در سال‌های بعد از انقلاب مشروطه و جنگ جهانی اول انجمن‌های مستقل و فمینیستی با هدف حقوق زنان به‌طور مستقل تأسیس شدند که بیشتر به "تأسیس مدرسه‌های دخترانه" و "انتشار نشریه‌های زنان" می‌پرداختند. در سال ۱۲۸۹ نخستین نشریه زنان منتشر شد و در سال ۱۳۱۱ آخرین سازمان مستقل زنان منحل گشت. این سازمان‌ها و انجمن‌ها توسط فعالان حقوق زنان که بیشتر از طبقه متوسط رو به بالای تهران و شهرهای بزرگ (مانند تبریز، اصفهان، رشت و شیراز) بودند و اغلب در زمان خود تحصیل‌کرده محسوب می‌شدند تأسیس شدند. همه این سازمان‌ها در دهه ۱۳۰۰ تعطیل شدند که آخرین آن‌ها در سال ۱۳۱۱ به دلایل نامشخصی بسته شد.ساناساریان، ص. ۵۷ تا ۸۳
از میان سازمان‌های زنان می‌توان به انجمن حریت نسوان، مجمع انقلابی نسوان، جمعیت پیک سعادت نسوان، جمعیت نسوان وطنخواه اشاره کردساناساریان، ص. ۵۷ تا ۸۳بامداد. بدرالملوک
از میان نشریات این دوره می‌توان به "دانش" (سردبیر: خانم دکتر کحال)، "شکوفه" (مریم عمید)، "زبان زنان" (صدیقه دولت‌آبادی)، "پیک سعادت نسوان" (روشنک نوعدوست)، "نامه بانوان" (شهناز آزاد)، "عالم نسوان" (ارگان فارغ‌التحصیلان عالی مدرسه دخترانه آمریکایی)، "جهان زنان" (فخرآفاق پارسا)، "پیک سعادت نسوان"، "نسوان وطنخواه" (محترم اسکندری)، "دختران ایران" (زندخت شیرازی) اشاره کرد.بامداد. بدرالملوک این نشریه‌ها در دوره بسته شدن نشریات مستقل و منتقد در سلطنت رضا شاه تعطیل شدند.ساناساریان، ص. ۵۷ تا ۸۳
از مدرسه سازان می‌توان به صدیقه دولت‌آبادی، شمس‌الملوک جواهر کلام، بی‌بی وزیرف، طوبی آزموده، درةالمعالی، ماهرخ گوهرشناس، صفیه یزدی، بی‌بی خانم استرآبادی و روشنک نوعدوست اشاره کرد که برای تأسیس و حفظ مدرسه‌های دخترانه خود با مخالفت‌های بسیاری از سوی سنت‌گرایان مواجه بودندو به همین دلیل تأسیس مدرسه دخترانه کاری انقلابی بود.آفاری. ژانت، ص. ۲۸ تا ۳۳ و ساناساریان. الیز، ص. ۷۳
پس از این دوره سازمان‌های زنان مستقل حذف شده و سازمان‌هایی وابسته به دولت یا حزب‌های سیاسی تشکیل شدند مانند کانون بانوان که انجمنی بسیار میانه‌رو و خیریه زیر نظر رضا شاه بود، سازمان زنان ایران زیر نظر محمدرضا شاه، تشکیلات زنان ایران در حزب توده با نشریه بیداری ما.ساناساریان، ص. ۹۰ تا ۱۱۸ در دهه ۱۳۲۰ خورشیدی سازمان‌های سکولاری هم‌چون انجمن باهماد آزادگان، خواستار حقوق بیشتری، از جمله «کشف حجاب و حق طلاق» برای زنان ایرانی بودند.روشنفکران و هنجارهای جدید جنسی - ژانت آفاری، بی‌بی‌سی فارسی
سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۱ را می‌توان سال‌های تجدید حیات محدود و کنترل شده جنبش زنان دانست که سازمان‌های مستقل‌تر اما پراکنده‌ای همچون حزب زنان و جمعیت زنان (با روزنامه زن امروز) تشکیل شدند. این سازمان‌ها بر خلاف دهه ۱۳۰۰ چندان همگرا نبودند. اشاره مختصری به هماهنگی فعالیت‌های حزب زنان و جمعیت زنان در سال ۱۳۲۲ شده‌استساناساریان، الیز، ص. ۱۱۵ و در سال ۱۳۳۱ بیانیه‌ای از «ائتلاف سازمان‌های زنان» برای تقاضای حقوق سیاسی و اقتصادی دیده می‌شود.ساناساریان. الیز، ص. ۹۰ تا ۱۱۸ این تجدید حیات محدود در سال‌های حکومت محمدرضاشاه از بین رفت و تمام فعالیت‌های حقوقی زنان در کنترل دولت قرار گرفت و از دهه ۱۳۳۰ متمرکزسازی شد و در نهایت تحت سازمان زنان ایران درآمد و از حالت جنبش اجتماعی خارج شد.ساناساریان. الیز، ص. ۱۲۳ تا ۱۲۷
پس از برکناری رضا شاه در سال ۱۳۲۰، حقوق زنان، و به خصوص ظاهر و لباس زنان به منشأ عمده‌ای برای مجادله بین نیروهای محافظه کار و مدرنیست تبدیل شد. واکنش اصلی به حقوق زنان از طبقه محافظه کار روحانیت و سازمان بنیادگرای تازه شکل گرفته فداییان اسلام بود که خواهان بازگشتن به حجاب در عموم و تلاش برای سد کردن تلاش گروه‌های چپگرا و عناصر ملی‌گرای لیبرال در جبهه ملی برای حق رای زنان بود. از سوی دیگر، کهنه کاران جنبش مستقل حقوق زنان از دوره پیشین و نیز گروه‌های چپگرای تازه آزاد شده شروع به انتشار روزنامه‌های متعدد و سازمان دادن شماری از سازمان‌ها و انجمن‌های خیریه و حرفه ای متنوع کردند. این گروه‌ها مشابه اسلاف خود نسبت به تحصیل و سوادآموزی زنان، نابرابری‌های قانونی و حق رای ابراز نگرانی کردند. حزب زنان ایران، که گروهی فعالتر بود در سال ۱۹۴۲ توسط صفیه فیروز و با حضور فاطمه سیاح به عنوان دبیر خود و ویراستار ارگانش "زنان ایران" تأسیس شد. هدف این حزب ترویج تحصیل، جایگاه اجتماعی و آگاهی زنان بود. در سال ۱۹۴۴، وقتی که مسئله اصلاحات انتخاباتی در مجلس مورد بحث قرار گرفت این حزب برای حق رای زنان لابیگری کرد. در سال ۱۹۴۶، در دوره رهبری سیاح، این حزب به صورت شورای زنان ایران درآمد تا زنان دارای دیدگاه‌های سیاسی متفاوت را به خود جذب کند.
این دوره شاهد ادامه فعالیت‌های شماری از سازمان‌های رفاه زنان و انجمن‌های حرفه ای و مجلات بود. همچنین سازمان‌های جدیدی چون جمعیت راه نو که در سال ۱۹۵۵ توسط مهرانگیز دولتشاهی، که بعدها در میانه دهه ۱۹۷۰ اولین سفیر زن شد، تأسیس شد نیز فعال بودند. مشارکت اصلی این جمعیت شرکت کردن فعال آن در پیش نویسی قانون حفاظت از خانواده ۱۹۶۷ و نیز فراهم آوری برخی خدمات رفاهی و تحصیلی برای زنان در گروه‌های پایین درآمدی بود. در سال ۱۹۵۶ این جمعیت همراه با انجمن زنان حقوقدان که توسط مهرانگیز منوچهریان تأسیس شده بود، و جمعیت زنان طرفدار حقوق بشر، که توسط بدرالملوک بامداد تأسیس شده بود، کمپینی را برای حق رای زنان به راه انداختند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران وضعیت زنان تعییر کرد و برخی از حقوقی که زنان در دوره شاه به دست آورده بودند لغو شد مانند قانون خانواده و حق سقط جنین، و اختیار در حجاب.Sanasarian 124–129
مدت کوتاهی پس از انقلاب شایعه اجباری شدن حجاب شنیده شد ولی این شایعه از سوی حکومت تکذیب شد تا اینکه بالاخره در اسفند ۱۳۵۷ رسماً ابلاغ شد. گروه‌های مختلف زنان در تظاهرات ۱۷ اسفند ۱۳۵۷ علیه اجباری شدن حجاب تجمعی چند روزه داشتند. این تجمع نه برای به دست آوردن حقوق بیشتر بلکه برای حفظ حقوق موجود بود. این اعتراض‌ها با مخالفت حکومت روبه‌رو شد و حتی گروه‌های سیاسی چپ و راست نیز آن را نادیده گرفتند و غیرضروری شمردند.
در دهه‌های بعد جنبش زنان ایران شکل منظم‌تری به خود گرفت. از کارزارهای فعال این دوره می‌توان تشکیل هم‌اندیشی زنان، کمپین یک میلیون امضاء، کمپین قانون بی‌سنگسار را نام برد.جنبش زنان: حرکت از سازمان‌های غیردولتی به شبکه‌های شناسنامه دار
در خرداد ۱۳۹۱ خورشیدی، غلام‌علی حداد عادل، رئیس «شورای تخصصی تحول و ارتقای علوم انسانی»، گفت که: «رشته مطالعات زنان به آن صورتی که در دانشگاه‌های دنیا تدریس می‌شود، در تعارض جدی با اسلام قرار دارد، به همین دلیل این شورا تصمیم گرفته‌است تا دربارهٔ آن تجدیدنظر اساسی صورت بگیرد». هم‌چنین رشته «مطالعات زنان» با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به رشته «مطالعات خانواده و حقوق زن در اسلام» تغییر نام پیدا کرد.«مطالعه حقوق زن در اسلام، فمینیست‌ها را رادیکال‌تر می‌کند»، دویچه وله فارسی
ماری یکم یا ماری تودور (زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۵۱۶ - درگذشتهٔ ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸) از ژوئیه ۱۵۵۳ تا پایان عمر ملکهٔ انگلستان و ایرلند بود.
وی تنها دختر هنری هشتم از همسر اولش، کاترین آراگن بود. ماری به دلیل کشتار پروتستانها به «ماری خون‌ریز» (Bloody Mary) معروف است.
اگر چه ماری، آن وارث سلطنت که هنری هشتم می‌خواست نبود، اما نزد والدینش محبوب بود. در سن یازده سالگی، هنری پدر ماری، کاترین آراگن را طلاق داد تا با آن بولین ازدواج کند.
در سال ۱۵۴۷ پس از مرگ هنری هشتم، پسرش ادوارد ششم به حکومت رسید و تا پایان عمر (شش سال) پادشاه انگلستان و ایرلند بود. پس از مرگ ادوارد، جین گری (نوهٔ عمه‌اش) به مدت ۹ روز ملکهٔ انگلستان شده بود ولی در انگلیای شرقی ماری هوادارانش را متحد کرد و بسوی لندن لشکر کشید. جان دادلی (دوک نورتامبرلند) و حامی اصلی جین گری نتوانست کاری از پیش برد. جین داوطلبانه به سود ماری از سلطنت کناره‌گیری کرد، زیرا مایل نبود که انگلستان گرفتار جنگهای مذهبی شود.
به دستور ماری یکم، در ۱۲ فوریه سال ۱۵۵۴ جین گری که چند ماه پیش برای ۹ روز ملکهٔ انگلستان شده بود در برج لندن گردن زده شد. در کنار جین، شوهر او نیز که پسر جان دادلی بود گردن زده شد. جین گری پروتستان بود و هنگام اعدام ۱۶ سال داشت.
ماری پس از درگذشت پدر و برادرش بر تخت سلطنت نشست و به مذهب مادر خود کاترین آراگن بازگشت. وی بر خلاف پدر با پاپ از در آشتی درآمد و یک بار دیگر آئین کاتولیک را در انگلستان مذهب رسمی قرار داد. زمین‌هائی را که پدرش از کلیسا گرفته بود، پس داد و نا گفته نماند که در طول پنج سال از سلطنت خود بیش از سیصد نفر را اعدام کرد. او با فیلیپ دوم اسپانیا ازدواج کرد.
مری در سال ۱۵۵۸ در ۴۲ سالگی احتمالاً از بیماری کیست تخمدان یا سرطان زهدان (رحم) درگذشت. پس از مرگ ماری خواهر ناتنی‌اش الیزابت ملکه شد.
ویراستار کسی است که ویرایش می‌کند.
واژهٔ انگلیسیِ editor در زبان فارسی معادل‌های مختلفی دارد. در صنعت نشر، editor به دو معادل با کارکرد معناییِ جداگانه ترجمه می‌شود: ویراستار و دبیر.
وظایف دبیران و ویراستاران در میان ناشران مختلف متفاوت است، و ناشران کوچک، تفاوت چندانی میان ویراستار و دبیر قائل نمی‌شوند. ویراستار کسی است که به بخش‌های مختلفِ ویرایش می‌پردازد و دبیر معمولاً در هیئت تحریریه وظیفهٔ مدیریتی دارد. دبیران وظیفه دارند در همهٔ مراحل تولید و فروش، کتاب را همراهی کنند و اجرای برنامه‌های تبلیغاتی و بازاریابی نیز با دبیران است. ویراستار خطاهای فنی، ناهماهنگی‌ها، غلط‌های نگارشی، املای کلمات و خطاهای محتوایی را اصلاح می‌کند و چهار هدف اصلی را دنبال می‌کند:
بسته به آن‌که ویراستار با چه نوع متنی سروکار داشته‌باشد، آن را با قواعد متن به زبان رسمی، زبان معیار، زبان علمی، پی جین، کریول یا غیره همساز می‌کند.
ویراستار آنلاین
تسخیرناپذیران فیلمی آمریکایی اثر برایان دی پالما است. بازیگرانی همچون رابرت دنیرو، شان کانری، چارلز مارتین اسمیت، اندی گارسیا و کوین کاستنر در آن نقش آفرینی می‌کنند.
این فیلم از دیدگاه بسیاری از منتقدان یکی از شاهکارهای دهه هشتاد میلادی است. از نقاط قوت این فیلم می‌توان به کارگردانی بی نظیر آن اشاره کرد.
بازی در این فیلم نقطه پرتابی برای بازیگرانی همچون کوین کاستنر و اندی گارسیا بوده‌است. کوین کاستنر پس از این فیلم به ستاره‌ای بسیار محبوب بدل شد و سه سال بعد از بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه اسکار برای نقش آفرینی در فیلم "با گرگ‌ها می‌رقصد" شد و اندی گارسیا هم پس از بازی در این اثر به ستاره‌ای قدرتمند بدل گشت.
آنچه در این فیلم بیش از همه جلب نظر می‌کند بازی خیره‌کننده دنیرو و کانری است که بر بازی دیگران سایه افکنده‌است. شان کانری بخاطر بازی در این فیلم موفق به کسب جایزه اسکار گشت.
مأمور فدرال، «الیوت نس» یک تیم کوچک تشکیل می‌دهد تا سردسته خلافکاران شیکاگو، «آل کاپون» را پای میز محاکمه بیاورد.
سِنِمّار یا سِنمار به‌معنای "سیمرغ آفتاب"، نام یک معمار رومی - ایرانی بود که قصر خُوَرنَق (در یک‌مایلیِ شمال نجف، کشور عراق کنونی، در میان‌رودان‌) را به دستور نُعمانِ یکم، پسر امرؤالقیسِ دوم (معروف به «نعمان اَعوَر»، از شاهان لخم‌) در حیره برای پذیرایی از یزدگرد اول ساسانی ساخت. گفته‌اند که او قصر خورنق را چنان ساخته‌بود که در ساعات مختلف روز رنگ عوض می‌کرد: صبح کبودرنگ بود، در نیم‌روز سفید می‌شد و هنگام عصر زرد. باستانی پاریزی درباره وی گفته است که:"این مهندس سنمار که من می‌شناسم به‌قول معمارها خورشیدگرا، و «خورکار» بوده -یعنی با نور خورشید در ساختمان‌های خود بازی می‌کرده است- مگر نه این است که در ساعات مختلف روز، نور خورشید، بر ساختمان او رنگ‌های گوناگون به‌وجود می‌آورده؟"نعمان، برای آن‌که سِنمار کاخی شبیه یا بهتر از آن برای دیگری نسازد، دستور داد تا او را از بالای کاخی که خود ساخته‌بود به زمین انداختند. ازاین‌رو، «جزای سنمار» (پاداش سنمار) در عربی ضرب‌المثل شده‌است؛ چنان‌که در اشعار برخی شاعران فارسی، از جمله اسدی طوسی، نیز جلوه کرده‌است:
بهرام بیضایی نیز نمایشنامه‌ای به نام "مجلس قربانی سنمار" دربارهٔ سرگذشت سنمار نوشته است.
مقدونیهٔ مرکزی استانی است در شمال کشور یونان.
در استان مقدونیه مرکزی تعداد زیادی از مردم مقدونیه وجود دارند.
مرکز این استان شهر تسالونیکی و جمعیت آن ۱٬۹۳۱٬۸۷۰ (۲۰۰۵) نفر است.
مساحت آن نیز ۱۸٬۸۱۱ کیلومتر مربع است.
پایگاه رسمی: www.rcm.gr (یونانی.انگلیسی)
کوه آتوس یکی از مُقدس‌ترین اماکن مسیحیت در کلیسای ارتدکس شرقی است.بازدید ولادیمیر پوتین از کوهی در یونان که سفر زنان به آن ممنوع است، "بی‌بی‌سی فارسی" کوه آتوس در جزیره ای در شمال یونان واقع شده‌است.
این کوه در واقع مکانی برای کنیسه‌های ارتدوکس‌هاست که تحت نظارت دولت یونان قرار دارد. در سال ۱۹۸۸ به فهرست جهانی یونسکو افزوده شد. پایتخت این منطقه تنها شهر این منطقه‌است. اگرچه این منطقه توسط وزارت خارجه یونان اداره می‌شود ولی در عمل اداره منطقه به دست مجمع مقدس کوه آثوس (Ierá Sýnaxis) که اعضای دیرهای این منطقه هستند. سفر زنان به این کوه از بیش از هزار سال پیش ممنوع بوده‌است تا راهبان به مسائل جنسی آلوده نشوند.
در هنگام یورش خشایارشا به یونان، در نزدیکی کوه آثوس یک آبراهه برای گذر کشتی‌های ناوگان ایران حفر شد. مهندسان این کانال دو دانشمند ایرانی به نام‌های آرتاخه و بوبراندا بودند. آرتاخه مدت کوتاهی پس از پایان کار درگذشت و در کنار آبراهه دفن شد. این کانال در سال ۲۰۰۵ از زیر خاک درآورده شده و اینک از جاذبه‌های جهانگردی منطقه‌است.
پایتخت:کاریای Kariaí
جزئی از استان: مقدونیه
مساحت: ۳۹۰ کیلومترمربع
جمعیت:(۲۰۰۵) ۲٬۲۵۰
تراکم جمعیت: (۲۰۰۵) ۵٫۸ کیلومترمربع برای هر نفر
استان لنینگراد (تلفظ: "لِنین‌گْرادْسکایا اُبلاست") یکی از استان‌های فدراسیون روسیه است.
این استان که در ۱ اوت ۱۹۲۷ تأسیس شده جمعیتی برابر با ۱٬۶۶۹٬۲۰۵ نفر دارد.
مرکز اداری این استان شهر سن‌پترزبورگ است ولی این شهر خود یک واحد فدرالی جدا به‌شمار می‌آید و در تقسیمات کشوری از استان لنینگراد جداست.
Wikipedia contributors, "Leningrad Oblast," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed March 9, 2008).
وسخود ۲ (به معنای طلوع) هشتمین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی می‌باشد. الکسی لئونوف در این مأموریت نخستین راهپیمایی فضایی را با موفقیت انجام داد.
به دلیل ضرورت استفاده از لباس فضانوردی و کمبود فضا در داخل فضاپیمای وسخود، تعداد سرنشینان این مأموریت از ۳ سرنشین به ۲ کاهش یافت. فضاپیمای این مأموریت نیز با مأموریت پیشین خود تفاوت داشت و مجهز به تونل ارتباطی بین فضاپیما و فضای بیرونی شده بود. لئونوف زمانی راهپیمایی فضایی خود را شروع کرد که فضاپیما بر فراز نواحی جنوبی مصر در حرکت بود و در هنگام عبور از فراز نواحی شرقی سیبری راهپیمایی او به اتمام رسید.
لئونوف به دلایلی نتوانست دوربین متصل بر سینه خود را روشن کند ولی دوربین جاسازی شده بر روی فضاپیما را با موفقیت روشن کرد. در پایان راهپیمایی فضایی به دلیل افزایش حجم لباس فضایی اش قادر به عبور از تونل ارتباطی نبود و مجبور شد با سوراخ کردن دستکش خود مقداری از حجم را کاهش داده و وارد سفینه شود.
پس از ورود لئونوف به فضاپیما و در هنگام بازگشت به زمین، تأخیری ۴۶ ثانیه‌ای در عملیات موجب شد تا وسخود تا حدود ۳۸۶ کیلومتر و در جنگل‌های کاما بر سطح زمین فرود بیاید. حدود ۲ روز عملیات جستجو و بازیابی فضانوردان به طول انجامید. لئونوف و بلیایف دارای سلاح گرم نیز بودند. فیلم عصر پیشگامان نیز بر مبنای مأموریت وسخود ۲ ساخته شده است.
لیدی جین گری (Lady Jane Grey) (متولد ۱۵۳۶/۱۵۳۷ – درگذشته ۱۲ فوریه ۱۵۵۴) ملکهٔ انگلستان و ایرلند بود. وی پس از ادوارد ششم به مدت ۹ روز در ژوئیه ۱۵۵۳ پادشاهی کرد و بدین دلیل به «ملکهٔ نه روزه» معروف است. در تاریخ از جین به ملکه‌ای زیبا با گیسوان سرخ و درخشان یاد شده‌است.
جین گری دختر ارل گری، دوک سافک گری (دوک سافک) و فرانسس براندون بود. مادرش، دختر ماری تئودور، ملکه فرانسه (خواهر هنری هشتم) بود. جین دو خواهر کوچکتر بنام‌های کاترین گری و مری گری داشت. جین در دوران کودکی به علت سخت‌گیری بیش از اندازه والدین دوران سختی را می‌گذراند. او برای مدتی به همراه شاهزاده الیزابت تحت سرپرستی و در خانه کاترین پار همسر ششم هنری هشتم زندگی کرد و این دوران را بهترین دوران زندگی خود می‌دانست. او به فراگرفتن دانش علاقه بسیاری داشت و توسط استادان بزرگی آموزش دید.
ادوارد ششم در ۶ ژوئیه ۱۵۵۳ درگذشت. جان دادلی، دوک نورث‌آمبرلند (و پدر شوهر جین) می‌خواست جین را ملکه کند لذا مرگ ادوارد ششم برای چند روز پنهان نگه‌داشته شد تا مقدمات سلطنت جین فراهم شود؛ اما نقشه وی به سرعت برملا شد.
وقتی والدینش و جان دادلی به جین گفتند که او ملکه است، از فرط ترس و ضعف بیمار شد. وی سلطنت را نمی‌پذیرفت و می‌گفت «تاج و تخت حق من نیست و مرا خشنود نمی‌کند. ماری وارث قانونی تاج و تخت است». اما با اصرار و تهدید والدینش و جان دادلی بالاخره پذیرفت. وی همیشه از پذیرش تاج و تخت پشیمان بود و خود را مقصر می‌دانست.
در این هنگام خبر اعلان تاجگذاری ملکه جدید پراکنده شد. علی‌رغم محبوبیت جین، مردم ماری و الیزابت را بیشتر دوست داشتند و از جان دادلی متنفر بودند. در انگلیای شرقی ماری هوادارانش را متحد کرد و بسوی لندن لشکر کشید. دادلی نیز نتوانست کاری از پیش برد.
جین داوطلبانه به سود ماری از سلطنت کناره‌گیری کرد، زیرا مایل نبود که انگلستان گرفتار جنگ‌های مذهبی شود. جین پروتستان و ماری کاتولیک بود و می‌خواست که با شاهزاده فیلیپ دوم کاتولیک اسپانیا هم ازدواج کند. جین به مدت ۹ روز ملکه بود.
ماری در ۱۹ ژوئیه ملکه شد. جین تمامی تاج و جواهرات سلطنتی را برگرداند. سپس وی به برج لندن منتقل شد و برای چند ماه آنجا به‌سر برد. اجازه داشت در باغ گردش کند. در طول مدت اقامتش در برج لندن نامه‌ها و کتاب‌های بسیاری نگاشت. نامه‌ای هم به ملکه ماری نوشت تا بگوید هرگز تاج و تخت را نخواسته. ملکه ماری به صداقت جین اطمینان داشت و از اعدام نوهٔ عمه‌اش امتناع می‌کرد. بسیاری ماری را تحت فشار قرار دادند تا جین را اعدام کند ولی ماری سرسختانه از جین دفاع می‌کرد. ماری به‌دلایل سنتی دادگاهی برای جین برگزار کرد. جین مقصر شناخته شد اما ملکه ماری وی را عفو کرد.