moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مور ۶ دوره برد از مسابقات خود را در طول سال ۱۹۵۷ بدست آورد. در میان این بردها، غلبه بر هانس کالبفل حریف سنگین‌وزن در ۱۰ راند آسان در آلمان، ناک اوت تونی آنتونی در راند هفتم برای حفظ عنوان نیمه سنگین، یک مسابقه یکطرفه ۱۰ راندی مقابل مدعی عنوان نیمه سنگین ادی کوتون در یک مسابقه بدون عنوان و ناک اوت مدعی برتر وزن سنگین‌وزن آینده راجر ریشر در راند ۴ یک مسابقه ۱۰ راندی.
در سال ۱۹۵۸، مور ۱۰ مبارزه داشت که با ۹ برد و ۱ تساوی انجام گرفت. نبرد او با یوان دورل خصوصاً جالب توجه بود: دفاع از عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن خود در مونترال، کانادا، او سه بار در راند اول افتاد و یک بار دیگر در راند پنجم، اما بعد از آن در راند ۱۰ جلو افتاد و با ناک اوت کردن دورل در راند ۱۱ پیروز شد.
سال ۱۹۵۹، آخرین سال بدون مدعی وی به عنوان قهرمان بود، اتفاقی نادر و کم سابقه. در دو مبارزه خود، استرلینگ دیویس را با ناک اوت در راند سوم، سپس دوباره دورل، با ناک اوت در راند سوم، مجدداً عنوان قهرمانی نیمه سنگین جهان را حفظ کرد.
در سال ۱۹۶۰، مور از عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن خود توسط انجمن ملی بوکس (NBA) محروم شد، اما همچنان توسط بیشتر مراجع مهم بوکس از جمله کمیسیون ورزشی ایالت نیویورک و مجله معتر رینگ شناخته می‌شود. مور سه مسابقه از چهار مسابقه خود در سال ۱۹۶۰ را پیروز شد، که یکی از آنها غلبه بر بادی تورمن (Buddy Turman) در دالاس بود و تنها باخت او مسابقه ۱۰ راندی مقابل جولیو رینالدی در رم.
مور در سال ۱۹۶۱ در مانیل، فیلیپین، قبل از آخرین مبارزه اش برای دفاع از عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن جهان، دوباره بادی تورمن را شکست داد. برای حفظ کمربند قهرمانی جولیو رینالدی را طی ۱۵ راند به سختی ضرب و شتم کرد. در آخرین نبرد خود در آن سال، او بار دیگر وارد رقابتهای قهرمانی سنگین‌وزن شد و با پیت ریدمچر ()، مردی که در اوایل کار خود با تبدیل شدن به «اولین مردی که در اولین دوره حرفه ای خود، برای کسب عنوان جهانی، مدعی آن عنوان را به چالش کشیده بود» تاریخ را رقم زده بود، ملاقات کرد (زمانی که مور با نتیجه ناک اوت در راند ششم به پاترسون باخت). مور با ضربات شدیدی موفق به ناک اوت ریدمچر در راند نهم شد.
در سال ۱۹۶۲، بقیه کمیسیون‌های بوکس که همچنان به عنوان قهرمان نیمه سنگین‌وزن جهان از مور حمایت می‌کردند، شناخت خود را پس گرفتند. وی از آن پس به‌طور انحصاری به عنوان سنگین‌وزن نامیده شد و آلخاندرو لاورانته (Alejandro Lavorante) را در راند ۱۰ ناک اوت و هوارد کینگ (Howard King) را با ناک اوت در راند اول در تیخووانای مکزیک شکست داد. وی سپس در یک دوره مسابقه در رده سنگین‌وزن، ویلی پاسترانو (Willie Pastrano) قهرمان آینده نیمه سنگین‌وزن جهان را در ۱۰ راند شکست داد. در پوسترهای تبلیغاتی مبارزه، مور به عنوان «قهرمان نیمه سنگین‌وزن جهان» اعلام شد. این دوره از مسابقات در کالیفرنیا اتفاق افتاد، که در هنگام انجام مسابقه مور-پاسترانو، هنوز عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن جهان از مور پس گرفته نشده بود. در زمان برگزاری این مسابقه، کمیسیون کالیفرنیا، مانند نیویورک، ماساچوست، مجله EBU و رینگ، هارولد جانسون (Harold Johnson) را که ۱۶ روز زودتر داگ جونز را شکست داده بود، به عنوان قهرمان نیمه سنگین‌وزن معرفی کرده بود. جانسون از ۷ فوریه ۱۹۶۱ به عنوان قهرمان ان بی ای (WBA) اعلام شده بود.
سپس، در آخرین مبارزه ثبت شده خود، مور با یک چهره جدید جوان در رده سنگین‌وزن جوان ساکن خارج از لوئیزویل، به نام کاسیوس کلی (محمد علی کلی) رو در رو شد. مور مدتی مربی کلی بود، اما کلی به دلیل تلاش مور برای تغییر سبک و اصرار وی مبنی بر نظافت و کمک به تمیز کردن کف سالن‌ها و طبقات باشگاه، ناراضی شد و مور را ترک کرد.
در روزهای قبل از مبارزه مور و محمد علی کلی، کلی به پیش‌بینی کرده بود که «آرچی مور … در راند چهارم بیفتد.» مور پاسخ داده که او ضربه جدیدی (بعنوان جواب) برای مسابقه تدارک دیدن: دوختن لب‌ها (سکوت)، (اصطلاحاً تا پایان مسابقه و اعلام نتیجه، اظهار فضل نکن).
با این وجود، همان‌طور که کلی پیش‌بینی کرد، مور طی چهار راند ناک اوت و مغلوب کلی شد.
مور تنها مردی است که با دو اسطوره بوکس جهان یعنی راکی مارچیانو و محمد علی کلی مبارزه کرده‌است.
پس از یک مبارزه دیگر در سال ۱۹۶۳، با پیروزی طی ناک اوت در راند سوم مقابل مایکل دی بیاز (Michael DiBiase) در فونیکس، مور بازنشستگی خود را از بوکس اعلام کرد، با یک نتیجه خوب.
علیرغم بازنشستگی، مور نتوانست از کانون توجه خود فرار کند، او جوایز و فداکاری‌های زیادی دریافت کرد. در سال ۱۹۶۵ به او کلید شهر سن دیگو، کالیفرنیا داده شد. در سال ۱۹۷۰، توسط مجله Listen Magazine به عنوان «مرد سال» نامگذاری شد و کلید شهر سند پوینت در اوهایو را دریافت کرد.
وی در سال ۱۹۸۵ به عضویت تالار مشاهیر بوکس شهر سنت لوئیس انتخاب شد و در سال ۱۹۸۸ جایزه یادبود راکی مارچیانو را در شهر نیویورک دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰، وی به عضویت در تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس در کاناستوتا، نیویورک درآمد. نیویورک، یکی از اعضای اصلی آن نهاد است.
به عنوان بوکسوری با سن بالا که به عنوان قهرمان میان وزن جهان دست یافته‌است، اعتقاد بر این است که او تنها بوکسوری بود که در دوره‌های جو لوئیز، راکی مارچیانو و محمد علی بوکس حرفه ای بوکس کرد. وی یکی از بوکسورهایی است که با یک کارنامه سنگین و درخشان، حرفه بوکس اش چهار دهه به طول انجامید و با رکورد نهایی ۱۸۵ برد، ۲۳ باخت، ۱۱ تساوی و ۱ مسابقه بدون نتیجه، با ۱۳۱ ناک اوت رسمی بازنشسته شد.
با این حال، حداقل سه بار از ۱۳۱ ناک اوت مور در مسابقاتی کم‌اهمیت به مصاف کشتی گیران حرفه ای رفت: «پروفسور» روی شیر در ۱۹۵۶، استرلینگ دیویس در ۱۹۵۹ و مایک دی بیاز در سال ۱۹۶۳ (۱۳۱ مین و آخرین ناک اوت). هر سه مسابقه رسماً به عنوان ناک اوت فنی در راند سوم ذکر شده‌است. دومین تعداد ناک اوت در تاریخ بوکس، ۱۲۸ عدد است که متعلق به سام لانگفورد است.
در دهه ۱۹۶۰ او سازمانی به نام (Any Boy Can) را تأسیس کرد، که بوکس را به جوانان محروم در منطقه سن دیگو آموزش می‌داد. در سال ۱۹۷۴ وی به مربیگری جورج فورمن بوکسور سنگین‌وزن کمک کرد که منجر به اعطاء لقب مشهور «رامبل در جنگل» (Rumble in the Jungle) و کسب عنوان قهرمانی در برابر محمد علی کلی در کشور زئیر شد. وی در سال ۱۹۷۶ به عنوان دستیار مربی تیم بوکس المپیک نیجریه خدمت کرد. وی که درگیر در تلاش فعالانه برای آموزش کودکان در مورد خطرات سوء مصرف مواد مخدر بود، در دهه ۱۹۸۰ به عنوان مربی بوکس جوانان در وزارت مسکن و شهرسازی دولت فدرال فعالیت کرد، که عمدتاً به گتوهایی (محله یهودیان) در سن دیگو و لس آنجلس اختصاص یافته بود. وی به خبرنگار گفت: «من سعی می‌کنم هنرهایی را که می‌شناسم انتقال دهم: خود کنترلی، اعتماد به نفس، دفاع از خود». در اوایل دهه ۱۹۹۰ او دوباره به عنوان مربی برای جورج فورمن کار کرد.
در سال ۱۹۶۰، مور در فیلم ماجراهای هاکلبری فین به کارگردانی مایکل کورتیز اقتباسی سینمایی از رمان مارک تواین در نقش «جیم» برده فراری، در مقابل ادی هاجز در نقش «هاک» ظاهر شد. مور به خاطر تصویر دلسوزانه او از «جیم»، نقدهای مثبت را بدست آورد، برخی از هنوز معتقدند که کماکان بهترین بازی در نقش «جو» در تاریخ سینماست.
مور تصمیم نگرفت که یک حرفه را عنوان بازیگر تمام وقت دنبال کند، اما در دهه ۱۹۶۰ فیلم‌هایی از قبیل «تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها» ()، «مرد حلق آویز شده» ()، «شیرینی ثروت» و در تلویزیون در قسمت‌هایی از سریالها ظاهر شد. امور خانوادگی، پری میسون، واگن قطار، گزارشگر، بتمن () (قسمت ۳۵) و سریال یک «زندگی برای زیستن». او همچنین در فیلم تلویزیونی منتقدان منتقدان من «چارلی شیرین» ظاهر شد. نمایشهای بعدی او فیلم جرم جنایی پوشاک، فیلم گذرگاه بریکهارت در نقش سرآشپز در کنار چارلز برانسون و فیلم مجازات ۲ در نقش خودش به همراه لئون ایزاک کندی و مستر تی بود.
آرچی مور سه دختر داشت به نام‌های رینا، جی ماری و الیزابت مور استامپ و چهار پسر به نام‌های آرچی جونیور، هاردی، آنتونی و دی آنژلو. ازدواج آرچی مور و الیزابت تورتون به تولد آرچی جونیور و الیزابت منجر شد. ازدواج دومش در سال ۱۹۵۶ با جوآن هاردی بود و با او صاحب ۵ فرزند شد: رینا، جی ماری، هاردی، آنتونی و دی آنژلو. آنها تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۹۸ ازدواج کرده بودند.
مور بعدها در زندگی به «کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم» پیوست.
در سال ۱۹۹۷، J'Marie مور دختر اول یک قهرمان بوکس معروف به خودش تبدیل شدن به یک قهرمان بوکس حرفه ای تبدیل شد.
آرچی مور در سال ۱۹۹۸، چهار روز قبل از تولد ۸۲ سالگی اش، در اثر نارسایی قلبی درگذشت. جسد او سوزانده شد و خاکسترش در مقبره ای مخصوص در گورستان سن دیگو گذاشته شد.
سفر به سیترا (, نویسه‌گردانی Taxidi sta Kythira) فیلمی به کارگردانی تئو آنگلوپولوس محصول ۱۹۸۴ است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۴ برنده جوایز بهترین فیلمنامه و فیپرشی شد.
سفر به سیترا داستان پیر مردی است که پس از ۳۲ سال زندگی در تبعید به کشورش (یونان) بازمی‌گردد. فرزندان اش به استقبال او می‌روند و همسرش در همهٔ این سال‌ها به انتظار او مانده‌است. اسپیروس (پیر مرد تبعیدی) و خانواده اش در تلاشی عمیق برای برقراری ارتباطی گرم هستند اما حلقه‌هایی که به برقراری رابطه می‌انجامد؛ مفقودند. زمانی که کشتی اسپیروس در بندر می‌ایستد و او از پلکان کشتی پایین می‌آید فرزندانش او را به خاطر نمی‌آورند. دخترش او را بلندتر می‌انگاشته و پسرش نمی‌دانسته که او ویولن می‌نوازد. در آستانهٔ خانه پیرمرد رنگ چشمان همسرش را از پسرش می‌پرسد. بسیاری چیزها در گذر سالیان از یاد رفته‌اند. او خانه را نمی‌شناسد و در مهمانی که به مناسبت ورود ش برپاست؛ اقوام سالخورده را به زحمت به خاطر می‌آورد و جوان‌ها کسانی هستند که حضور ندارند زیرا او هرگز برای ایشان وجود نداشته‌است. او در سال‌های نبودن اش فراموش شده‌است. در فضایی سنگین که در آن همه خود را قربانی می‌دانند- فرزندان به دلیل رها شدن و آن که نمی‌توانند بفهمند چرا پدرشان به جای انجام وظایف پدری و همسری به دنبال آرمان‌های سیاسی اجتماعی خود رفته و اسپیروس که زندگی، هویت و هر آنچه را که داشته‌است در راه خیرخواهی و وطن دوستی از دست داده‌است -؛ اسپیروس در می‌یابد که باید خانه را ترک کند. او به مسافر خانه می‌رود؛ جایی که بی مکانی او، عدم تعلق اش به فضایی مادی که در آن خاطره شکل می‌گیرد به طرز غم‌انگیزی به نمایش در می‌آید. دوستان او در نبودش مرده‌اند و او در مسیری که به سمت روستایشان طی می‌کند به گورستان سلام می‌دهد. او در رقصی که به همراه تنها همرزمش در گورستان انجام می‌دهد شباهت عجیبی به مردگان دارد، دستانی باز و قایم بر بدن که از پیکر او صلیبی چون علامت گور دوستانش ساخته‌است. در ده نیز کسی او را نمی‌پذیرد. روستاییان می‌خواهند زمین‌هاشان را به سرمایه‌داری که قصد ساختن تفریح گاهی تابستانی دارد؛ بفروشند. انجام معامله متکی بر موافقت همگان است اما اسپیروس خواهان حفظ زمین است و از امضای قرار داد سرباز می‌زند. روستا نیز او را نمی‌پذیرد. در نهایت او باز تبعید می‌شود.
منیزیم به عنوان یک دارو در فرمولاسیون متفاوت موجود هستند. این مواد برای درمان کمبود منیزیم و خون با منیزیم پایین و همچنین اکلامپسی به کار می‌رود. منیزیم برای سلامتی ضروری است.
معمولاً در دوزهای پایین‌تر، منیزیم معمولاً داخل رژیم غذایی معدنی، از جمله بسیاری از فراورده‌های مولتی ویتامین وجود دارد.
نشانه‌ها و کاربردهای تجویز منیزیم عبارتند از:
بیشتر عوارض جانبی از منیزیم عبارتند از: ناراحتی معده و اسهال و کمبود کلسیم.
مصرف بیش از حد منیزیم (hypermagnesemia) تنها در شرایط خاص ممکن است. این کار می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، کاهش زیاد فشار خون، سردرگمی و کاهش ضربان قلب و اختلال تنفسی شود. در موارد بسیار شدید می‌تواند باعث کما، آریتمی قلبی، ایست قلبی و مرگ شود.
مصرف بیش از حد منیزیم می‌تواند با تجویز گلوکونات کلسیم خنثی شود.
ساموئل گلدوین جونیور (; – ) یک تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد. او در سال ۲۰۰۰ شرکت ساموئل گلدوین فیلمز را تأسیس کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به ماجراهای هاکلبری فین اشاره نمود.
فرانسیس هاوارد (؛ ۴ ژوئن، ۱۹۰۳ – ۲ ژوئیه ۱۹۷۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "قو" اشاره نمود.
جان گلدوین (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به دانشکده پلیس ۲، من آنجا نیستم، زندگی پنهان والتر میتی، مغزهای متفکر و دکستر اشاره نمود.
جنیفر هاوارد (; – ) یک هنرپیشه تئاتر، تلویزیون و سینما و هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یون نیتریت با فرمول شیمیایی یک یون متقارن با پیوندهای N-O هم طول است. در اثر پروتون‌دهی اسید ضعیف و ناپایدار نیتراس )یا مواد شیمیایی دیگرتولید می‌شود. نیتریت یک لیگاند است و می‌تواند با یک فلز در مرکز نگاتیوی به دست کم پنج روش متفاوت پیوند بخورد.Greenwood, pp 461–464
در محلول آبی، نیتراس اسید یک اسید ضعیف است:
فریدریش فهر (; – ) یک کارگردان فیلم و بازیگر سینما اهل اتریش بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مطب دکتر کالیگاری اشاره کرد.
هانس هاینریش فون تواردوفسکی (؛ – ) هنرپیشه اهل امپراتوری آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به کازابلانکا، مطب دکتر کالیگاری، امپراتریس سرخ‌پوش، جنگ‌های صلیبی، جاسوس، شبح، جلادان هم می‌میرند، ماه عسل پرماجرا، ماریتزا، "شهر آوازه‌خوانی" و "موش‌ها" اشاره کرد.
پروتون‌دهی در شیمی عبارت است از افزودن پروتون (+H) به یک اتم، مولکول یا یون و تشکیل یک اسید مزدوج. برای نمونه:
پروتون‌دهی بخشی بنیادی در واکنش‌های شیمیایی است و در بسیاری از واکنش‌های استوکیومتری و فروکافت کاربرد دارد.
۱۲ واریاسیون روی تم Ah vous dirai-je maman (ک. ۲۶۵) اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت است که در سال ۱۷۸۲ در وین نوشته شد. این اثر روی یک تم مشهور فرانسوی به نام Ah vous dirai-je maman تصنیف شده‌است و از ۱۳ بخش شامل یک تم و ۱۲ واریاسیون تشکیل می‌شود. در میان آنها تنها دو واریاسیون آخر از ریتم مشخص برخوردارند و بقیه آنها علامت گذاری نشده‌اند. تم اولیه در سال ۱۷۶۱ ارائه شد و اساس بسیاری از ملودی‌های کودکانه مانند چشمک بزن ستاره کوچولو، Baa, Baa, Black Sheep و موسیقی الفبای انگلیسی بوده‌است. نخستین تاریخ انتشار و اجرای آن به ۱۷۸۵ در وین بازمی‌گردد.English Wikipedia
کنسرتو پیانوی شماره ۹ در می بِمُل ماژور، ک. ۲۷۱، اثری است از ولفگانگ آمادئوس موتسارت که در ژانویهٔ ۱۷۷۷، در ۲۱سالگی تصنیف کرده‌است. آلفرد اینشتین آن را «اروئیکای موتسارت» نامید. باآنکه برون‌دادِ هنریِ موتسارت افزایش یافته بود، اما این اثر کماکان بی‌سابقه جلوه می‌کرد. چارلز روزن، پیانیست و پژوهشگر موسیقی، در کتاب خود با عنوان "سبک کلاسیک"، هفده صفحهٔ تمام را به تجزیه‌وتحلیل این اثر اختصاص داده‌است."هنر پیانو"، دیوید دوبال تصنیف اثر در شهر زالتسبورگ بوده‌است. این اثر، به دلیل آغاز متفاوتش، زبانزد است.
در پارتیتور آن سازهای زهی به‌همراه دو ابوا و دو هورن به‌کار گرفته شده‌اند.
موومان اول آن به‌طرز غیرمنتظره‌ای با ورود تک‌نواز در میزان سوم آغاز می‌شود و به‌نوعی الهام‌بخش کنسرتو پیانوهای چهارم و پنجم بتهوون بوده‌است. موومان اول به همین شکلِ سؤال و جواب بین ارکستر و پیانو ادامه می‌یابد. موتسارت دو کادانزا برای این موومان نوشته‌است.
موومان دوم در گام مینور مربوط به موومان اول، یعنی دو مینور، نوشته شده. موتسارت، از میان کنسرتو پیانوهای خود، تنها پنج موومان دوم را در گام مینور تصنیف کرده‌است: ک. ۴۱، ک. ۲۷۱، ک. ۴۵۶، ک. ۴۸۲، و ک. ۴۸۸.
موتسارت برای این موومان نیز دو کادنزا نوشت.
موومان سوم نیز که با تک‌نوازیِ پیانو آغاز می‌شود، در دیدِ کلی، در فرم روندو است. همانند کنسرتو ک. ۴۸۲، که پیشتر به آن اشاره شد، در میان قطعه یک منوئه با کاراکتر آرام شنیده می‌شود و سپس قطعه در سرعت اصلی پایان می‌پذیرد. آلفرد برندل این کنسرتو را یکی از عجایب جهان نامیده‌است.
این کنسرتو با نام "Jeunehomme" شناخته می‌شود و به اعتقاد تئودور د ویتسِوا و ژرژ دو سن-فوا (Georges de Saint-Foix) دلیل آن این است که موتسارت قطعه را برای یک پیانیست فرانسویِ سرشناس که از زالتسبورگ دیدن می‌کرده نوشته‌است. البته در سال ۲۰۰۴ میشائل لورنتس ، موسیقی‌دان اتریشی، فاش ساخت که نام اصلی پیانیست ویکتوار ژنامی (Victoire Jenamy) (۱۷۴۹–۱۸۱۲) بوده‌است.The English Wikipedia
کنسرتو برای فلوت، هارپ و ارکستر در دو ماژور ک. ۲۹۹، اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت که آن را در سال ۱۷۷۸ نوشته‌است. این قطعه در کنار کنسرتو پیانوی شماره ۱۰ ک. ۳۶۵ و سینفونیا کنسرتانته ک. ۳۶۴ تنها کنسرتوهای موتسارت هستند که برای دو تکنواز نوشته شده‌اند و تنها قطعه‌ای از موتزارت است که هارپ در آن به کار رفته‌است. این قطعه یکی از محبوب‌ترین قطعات «دابل» در رپرتوارها بوده‌است و در ضبط‌های استودیویی سازهای فلوت و هارپ نیز به‌وفور یافت می‌شود.
اتمام نگارش آن به آوریل ۱۷۷۸ و اقامت ۶ ماههٔ موتزارت در پاریس بازمی‌گردد. قطعه توسط Adrien-Louis de Bonnières, duc de Guînes، یک فلوتیست معروف برای تمرین توسط خودش و دخترش که مشغول فراگرفتن هارپ بوده، درخواست شده‌است. در مورد اجراهای اولیهٔ آن اطلاعات زیادی در دست نیست ولی احتمال دارد که همین دختر و پدر اولین نوازندگان آن بوده باشند. در دوران کلاسیک هارپ (چنگ) هنوز در دست توسعه بود و عملاً یک پیانوی کشیده شده محسوب می‌شد و یک ساز رسمی ارکستر به حساب نمی‌آمد. به همین دلیل ترکیب آن با فلوت یک ترکیب بسیار عجیب محسوب می‌شد، هرچند امروزه قطعات زیادی برای این دو ساز وجود دارند که توسط آهنگسازان قرن ۱۹ ام نوشته شده‌اند.
این قطعه اساساً در فرم سینفونیا کنسرتانته است که در آن زمان محبوب بوده‌است. اما امروزه به عنوان کنسرتو در اجراها نواخته می‌شود و معمولاً با هدف نشان دادن توانایی‌های فلوتیست‌ها و هارپیست‌های خود ارکستر نوازنده آن را می‌نوازند!
پارت هارپ آن بیشتر به یک پیانو می‌ماند، زیرا ترکیب‌های ۵ و ۱۰ تایی بسیاری در آن دیده می‌شود که برای نوازندهٔ هارپ به هیچ وجه آسان نیستند! موتزارت خود برای قطعه کادانسی ننوشته‌است (البته آلفرد اینشتاین معتقد است که این کادانس‌ها "گم شده‌اند") اما تعدادی کادانس بسیار محبوب برای آن نوشته شده‌است که در اکثر اوقات نواخته می‌شوند مانند کادانس‌های Carl Reinecke و André Previn. دست خط اصلی آن نیز در کتابخانهٔ دانشگاه یاگیلونیا در کراسکو نگهداری می‌شود.
پارتیتور این قطعه شامل ابوا، هورن و سازهای زهی در کنار سولیست‌ها می‌شود. سولیست‌ها در این قطعه علاوه بر پارت‌های خود، هر از چندگاهی نیز با ارکستر هم نوازی می‌کنند و گاهی نیز قطعه تبدیل به یک دوئت بین فلوت و هارپ می‌شود. از نظر هارمونیک و فرم، این قطعه از استادارد کنسرتوهای موتزارت (فرم سونات به شکل سریع – آرام – سریع) تبعیت می‌کند.
ادیت‌های مختلفی از این قطعه موجود است که در تمام آن‌ها سعی شده‌است تا با تعویض انگشت گذاری و بازنویسی تریل‌ها، پارت مربوط به هارپ ساده‌تر گردد. بیشتر ضبط‌های این قطعه نیز توسط جیمز گالوی ارائه شده‌اند که آن را به دفعات با هارپیست‌هایی مانند فریتز هلمیس، ماریسا رابلز و آنه هابسون ضبط کرده‌است.The English Wikipedia
سینفونیا کنسرتانته در می بمل ماژور ک. ۳۶۴ در سال ۱۷۷۹ نوشته شد. در هنگام تصنیف اثر، موتسارت در سفر به سر می‌برد که مقاصد آن مانهایم و پاریس بودند. او قبلاً نیز تجربهٔ نوشتن این فرم از قطعه را داشت و این اثر را می‌توان موفق‌ترین اثر وی در این فرم میان سمفونی و کنسرتو دانست.
اثر در سه موومان برای تک‌نوازانِ ویولن و ویولا، دو ابوا، دو هورن، و ارکستر زهی نوشته شده‌است. نکتهٔ جالب توجه این است که پارت ویولای آن در رِ ماژور (به‌جای می بمل ماژور) نوشته شده‌است. در سازهای قدیمی، برای اجرای این قطعه، ویولا را، برای صدادهی شفاف‌تر، نیم پرده زیرتر کوک می‌کرده‌اند، ولی امروزه این کار مرسوم نیست.
مومان دوم آن در فیلم "اوزاک" به کار رفته و لحظات کوتاهی از موومان اول نیز در فیلم "آمادئوس" شنیده می‌شود.
کنسرتو پیانو شماره ۱۰ در می بمل ماژور برای دو پیانو از آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. تاریخ دقیق اتمام آن مشخص نیست، اما تحقیقات چند محقق مانند آلن تایسون نشان می‌دهد که کادانزهایی که موتسارت و پدرش برای موومان‌های اول و سوم این اثر نوشته‌اند، بر کاغذهایی نوشته شده که در سال‌های ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۷ استفاده می‌شده‌است. منابع دیگری نیز مانند دو کتابِ "Mozart: Studies of the Autograph Scores" و "The Concerto: A Research and Information Guide" نوشتهٔ لیندمن تاریخ اتمام آن را به سال ۱۷۷۹ نسبت می‌دهند. این باور وجود دارد که موتسارت قطعه را برای اجرای خود و خواهرش ماریا آنا موتسارت (نانِرل) نوشته‌است. چند سال بعد از تصنیف این قطعه نیز او آن را با یکی از شاگردانش به نام یوزِفا باربارا فون آوئرنهامِر اجرا کرد.
کنسرتو ابتدا برای دو پیانو، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن و سازهای زهی نوشته شده بود ولی بعدها موتزارت به پارتیتور قطعه ۲ کلارینت، ۲ ترومپت و تیمپانی را نیز اضافه کرد. ۳ موومان آن عبارتند از:
آلگرو ۴/۴
آندانته (سی بمل ماژور) ۳/۴
روندو آلگرو ۲/۴
آغاز کنسرتو به مانند دیگر کنسرتوهای موتزارت است، اما بعد از ورود سولیست‌ها، بیشترِ قطعه شامل دیالوگ بین ۲ پیانو است و ارکستر در پس‌زمینه قرار می‌گیرد. موومان دوم نیز چنین حالتی دارد. فینال، یک روندوی ریتمیک است و تم آغازین آن در طولِ موومان نیز شنیده می‌شود.
از جمله مشهورترین اجراهای این قطعه، اجرای سال ۱۹۶۶ توسط آشکنازی و بارنبویم و ارکستر مجلسی لندن می‌باشد. این اجرا به قدری حیرت‌آور بود که موضوع مستند "Double Concerto" اثر کریستوفر نوپن قرار گرفت. او در این مستند ملاقات دو پیانیست بزرگ در لندن، نحوهٔ تمرین و آماده‌سازی هر یک و همچنین ارکستر را به نمایش می‌کشد. سپس اجرای کامل را نیز در بر می‌گیرد.
سمفونی شماره ۳۸ اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت در ر ماژور (ک. ۵۰۴)، در اواخر سال ۱۷۸۶ میلادی نوشته شد. هنگام اتمام این اثر، موتسارت در پراگ به سر می‌برد و به دلیل اینکه اولین اجرای آن نیز در این شهر بود، نام «پراگ» را به آن دادند. امضای موتسارت در پارتیتور اصلی تاریخ ۶ دسامبر ۱۷۸۶ را به عنوان تاریخ اتمام نشان می‌دهد. اثرات دیگر نوشته شده توسط او در این بازه زمانی، شامل تریو پیانو در سی بمل ماژور (ک. ۵۰۲)، کنسرتو پیانو شماره ۲۵ در دو ماژور (ک. ۵۰۳) و روندو برای سوپرانو و ارکستر (ک. ۵۰۵) می‌شوند.
با اینکه محبوبیت موتسارت در وین شکننده بود ولی در دیگر بخش‌های اروپا او را می‌پرستیدند به همین دلیل هر چند اجرای قطعه در پراگ بوده ولی نمی‌توان با قطعیت بیان کرد که این سمفونی برای پراگ نوشته شده‌است. از نامه‌ها برداشت می‌شود که موتسارت برای اجرای اپرای عروسی فیگارو در ماه نوامبر به پراگ دعوت شده بود ولی در نسخه‌های باقی مانده رسانه‌های آن زمان هیچ خبری از موفقیت یا حتی اجرای اپرا در ماه نوامبر یافت نمی‌شود و اولین خبر مربوط به ۱۱ دسامبر، یعنی ۵ روز بعد از اتمام سمفونی است؛ بنابراین ممکن است در طول زمان تمرین برای اجرای اپرا (از ابتدای نوامبر تا اجرای قطعه در دسامبر) موتسارت مشغول اتمام این اثر بوده باشد. شاید وی قصد داشت آنرا همراه با «کنسرتو پیانو شماره ۲۵» در وین اجرا کند اما آنچه می‌توان با قطعیت بیان کرد اینست که سمفونی ابتدا در پراگ اجرا شد. البته گزینش خاص سازها نیز این باور را به وجود می‌آورد که سمفونی برای سازگاری با فرهنگ پراگ نوشته شده‌است. برای مثال قسمت سازهای بادی سنگینِ این سمفونی هماهنگ با مهارت فوق العادهٔ نوازندگان پراگ است که موتسارت موفقیت اپراهای "عروسی فیگارو " و «دزدی از حرم سرا» را نیز تا حدی مرهون آنها می‌باشد. این قسمت سنگین می‌تواند نتیجۀ پیشرفت چشمگیر موتزارت در ارکستراسیون (در سایه ۲ سال گذشته که مشغول به نوشتن تعداد زیادی کنسرتو پیانو بود) نیز بوده باشد. در هر حال، تفاوت سمفونی پراگ با سمفونی‌های پیشین انکار ناپذیر است.
فرم آن نیز تا حدی متفاوت است. سمفونی‌های آغازین سده ۱۸ در سه موومان بودند. بعدها یک بخش منوئه نیز به آنها اضافه شد تا فرم (تند، آهسته، منوئه، تند) به خود بگیرند. سمفونی پراگ به شکل عجیبی (حتی برای خود آهنگساز) فاقد منوئه است و شاید تنها اثری است که در این فرم می‌توان از آهنگسازان وین در اواخر سال ۱۷۸۰ سراغ گرفت.
دنیل فریمن (Daniel E. Freeman) خاطر نشان می‌کند که تنها آهنگساز پراگ که با موتزارت رابطه نزدیکی داشت «جوزف مایلیوچک» (Josef Mysliveček) بوده‌است که سمفونی‌های خود را در سه موومان می‌نوشته که این حقیقت باعث تقویت این فرضیه می‌شود که موتزارت سمفونی پراگ را به‌طور عامه پسند برای مردم پراگ نوشته‌است.
سمفونی پراگ برای ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، تیمپانی و سازهای زهی نوشته شده‌است.
هر سه موومان سمفونی در فرم سونات هستند.
جوزف ماری آلبرت "یوپ" لانگه ،(؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ – ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴)
پژوهشگر بالینی اهل هلند متخصص درمان اچ آی وی بود. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ رئیس انجمن بین‌المللی اچ‌آی‌وی بود. او مسافر پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی بود که در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴ در آسمان اوکراین هدف موشک قرار گرفته و سقوط کرد.
امجد محمود بشیر (متولد ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۲) یک عضو پارلمان اروپا برای حزب محافظه کار است. او در سال ۲۰۱۴ برای حزب استقلال بریتانیا انتخاب شد و در سال ۲۰۱۵ پناهنده حزب محافظه کار شد.
بشیر قبل از اینکه یک فعال سیاسی بشود دو رستوران میلیاردی در بردفورد و منچستر داشت.
بشیر یکی از اعضای پارلمان اروپا در امور خارجه و اشتغال و صنعت است. او همچنین عضو پارلمانی برای بوسنی و هرزگوین و افغانستان است.
ماهره حفیظ خان (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۸۴) یک بازیگر زن پاکستانی است. وی در پاکستان به عنوان یک هنرمند مردمی به شمار می‌آید و دارای چند جایزه از این کشور است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم رئیس اشاره کرد.
خان از یک پدر و مادر که به زبان اردو صحبت می‌کردند متولد شد. پدر ماهیرا، حافظ خان، پس از فروپاشی هند به همراه خانواده به پاکستان مهاجرت کرد.
او دارای یک برادر کوچکتر به نام حسن خان است که یک روزنامه‌نگار حرفه‌ای می‌باشد.
سد ساحلی اسکاربرو (به لاتین: Scarborough Shoal) یک سد ساحلی در دریای جنوبی چین است که در مابین جزیره لوزون و آب‌سنگ حلقوی Macclesfield Bank واقع شده‌است و مورد مناقشه و اختلاف چین، تایوان و فیلیپین است.
سد ساحلی اسکاربرو ۰ نفر جمعیت دارد.
آلوین لی (; – ) خواننده-ترانه‌سرا و گیتارنواز اهل بریتانیا بود که بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
آلوین لی به عنوان خواننده و گیتاریست اصلی گروه بلوز راک تن یرز افتر شناخته می‌شود و اجرایش به همراه این گروه در جشنواره وودستاک او را به شهرت رساند.
ذخیرهٔ انرژی، نگه‌داری از انرژی برای استفاده در آینده است. دستگاهی که انرژی را ذخیره و انبار می‌کند، گاهی آکومولاتور خوانده می‌شود. در ذخیره‌سازی انرژی، تبدیل انرژی به شکلی از انرژی که آسان‌تر ذخیره و انبار می‌شود از شکلی که ذخیره کردن آن دشوار است؛ صورت می‌گیرد. انرژی انواع و گونه‌های مختلفی دارد و شکل‌های متعددی داراست. از جملهٔ این انواع، انرژی شیمیایی، انرژی گرانشی (حاصل از نیروی گرانش)، انرژی پتانسیل الکتریکی، انرژی جنبشی، انرژی آبی، انرژی هسته‌ای و گرمای نهان را می‌توان نام برد. ذخیرهٔ انرژی، روش‌ها و شیوه‌های گوناگونی دارد و برای آن از ابزارها و وسایل مختلفی استفاده می‌شود. پیل خشک، انواع باتری، خازن، مخزن (تانکر)، سیلندر، سد و بسیاری ابزارها و وسایل دیگر از آن جمله‌اند.
کاخ سردار (به ارمنی Սարդարի երևանյան պալատ - به انگلیسی Sardar's Palace)، کاخ ای است که در ۱۷۹۸ میلادی به دستور «محمدقلی‌خان قاجار»، خان ایروان در ساحل چپ رود هرازدان بنا شد. این کاخ در سال ۱۹۱۴ میلادی ویران شد و به جای آن کارخانه شراب‌سازی با مهندسی رافائل ایسرائلیان ساخته شد.Rediscovering Armenia: GuideHistorical Monuments of Armenia Gazetteer and Map Set for the An Archaeological/Touristic
طبق روایت لینچ، کاخ («ایوان شیشه بند») در واقع ایوانی بزرگ مشرف به رود هرازدان و کوه آرارات بوده که تمامی دیوارها و سقف آن آیینه بندی شده بوده و از دیوارهای آن عکس حسینقلی خان سردار ایروانی و برادرش، محمدحسن خان سردار ایروانی، فتحعلی شاه و همچنین عباس میرزا آویزان بوده و در وسط تالار حوضی از سنگ مرمر با چهار فواره آب و در مقابل آن، محل جلوس خان قرار داشته است.
جک راسل وینستین یک فیلسوف آمریکایی و متخصص در تاریخ فلسفه و فلسفه سیاسی، فلسفهٔ آدام اسمیت و نظریه لیبرال است. او در حال حاضر استاد گروه فلسفه و دین در دانشگاه داکوتای شمالی است. او مدیر "انستیتو فلسفه در زندگی عمومی" و مجری برنامهٔ رادیویی ""چرا؟ بحث فلسفی در مورد زندگی روزمره"" است. او در دهه ۱۹۸۰ یک فعال دانشجویی تأثیرگذار بود.
تغییر ۲: لگام‌گسیخته () که با نام جنون سرعت: تغییر ۲ لگام‌گسیخته نیز شناخته می‌شود، یک بازی ویدئویی در سبک بازی ویدئویی مسابقه‌ای است که توسط الکترونیک آرتس و در سال ۲۰۱۱ و در پلت‌فرم‌های اکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۳، مایکروسافت ویندوز، و آی‌اواس منتشر شده‌است.
پل کاسوف (; – ) گیتارنواز برجسته اهل بریتانیا بود که بیشتر به عنوان عضوی از گروه موسیقی راک فری شهرت دارد.
مجله رولینگ استون او را در رتبه ۵۱ از فهرست صد گیتارنواز برتر تاریخ قرار داده است.
جنون سرعت رقبا () یک بازی ویدئویی در سبک مسابقه‌ای جهان باز است که به صورت مشترک توسط گوست گیمز و کرایتریون گیمز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ الکترونیک آرتس در سال ۲۰۱۳ و در پلت‌فرم‌های پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان، اکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۳، و مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است.
حسینعلی بیگ بیات یک دیپلمات ایرانی در عصر صفوی است که به سفارت از سوی شاه عباس صفوی به کشورهای اروپایی اعزام شد.
سِر آنتونی شرلی که از جانب سردار مقتدر انگلیسی لرد اسکس به ایران فرستاده شده بود به شاه عباس پیشنهاد کرد که ایران هیئت سفارتی به دربارهای اروپایی اعزام کند و با آنها علیه دشمن مشترک (امپراتوری عثمانی) پیمان ببندد. شاه عباس آنتونی شرلی را به همراه حسینعلی بیگ بیات روانه اروپا کرد تا هم با کشورهای اروپایی ارتباط برقرار کند و هم برای ابریشم ایران (که انحصار آن در اختیار شخص شاه بود) بازار بیابد.
شرلی و بیات پس از سفر به روسیه و اتریش به مونیخ رفتند و از آنجا قاصدی به جمهوری ونیز فرستادند تا آن دولت را از آمدن خود مطلع سازند، ولی ونیز که مشغول مذاکره با عثمانی بود آنها را نپذیرفت. شرلی و بیات سپس به رم رفتند ولی در آن شهر بر سر مسئله حق تقدم در دیدار با پاپ اختلاف یافتند. شرلی از رم به تنهایی به ونیز رفت و چندی بعد در آن کشور پناهنده شد. سپس به اسپانیا رفت و به خدمت پادشاه آن کشور فیلیپ سوم درآمد.
حسینعلی بیگ بیات نیز به اسپانیا رفت و مسئله تصرف جزیره هرمز را با فیلیپ در میان گذاشت. در اسپانیا سه نفر از همراهان بیات، از جمله پسرعموهای او علی بیگ بیات و اروج بیگ بیات، به دربار اسپانیا پناهنده شدند و پادشاه اسپانیا، فیلیپ آن دو را با نام‌های دون فیلیپ و دون ژوان غسل تعمیدی داد. حسینعلی بیگ که سرخورده شده بود ماموریتش (که شامل سفر به دربارهای فرانسه، انگلستان، اسکاتلند و لهستان هم می‌شد) نیمه‌تمام گذاشت و در سال ۱۶۰۲ از بندر لیسبون به ایران بازگشت.هوشنگ مهدوی، عبدالرضا. تاریخ روابط خارجی ایران. امیرکبیر، ۱۳۹۳. ۵۵ تا 57. در کتاب سفرنامه برادران شرلی آمده‌است که چون وی نتوانست اتهامی را که به آنتونی شرلی زده بود اثبات کند به فرمان شاه عباس دستان و زبان وی قطع شد. بیگ با اشاره از شاه خواست دستور مرگ وی را صادر کند که شاه عباس نیز چنین کرد.
اکبر ولایی متولد شهریور ماه ۱۳۷۶ مرند آذربایجان شرقی بازیکن تیم‌های ملی رده‌های سنی تیم ملی والیبال مردان ایران قدرتی زن تیم شهرداری تبریز از افتخارات وی کسب قهرمانی جوانان آسیا ۲۰۱۴ با تیم ملی ایران و انتخاب به عنوان بهترین دریافت قدرتی این مسابقات است وی از بازیکنان آینده دار والیبال کشورمان است و از سال ۲۰۱۰ در اردوهای تیم‌های ملی پایه حضور دارد وی در قهرمانی جوانان ۲۰۱۵ جهان کاپیتان تیم ملی والیبال ایران بود. سال۲۰۱۷ در مسابقات کشورهایی اسلامی و دانشجویان جهان شرکت همراه نماینده ایران به مقام قهرمانی رسید.
والبیسکا یا"وابیسکا"یک روستا در جزیره کرک کرواسی است و راه ارتباطی آن با شهر مِرج، توسط بزرگراه دی۱۰۴ و از طریق کشتی می‌باشد.
گالری هنر ونکوور ؛ پنجمین گالری هنری یا نگارخانه بزرگ در کانادا و بزرگترین در غرب کانادا است که در شماره ۷۵۰ خیابان هورنبی در ونکوور بریتیش کلمبیا واقع است. این گالری در مجموعه دائمی خود در حدود ۱۱٬۰۰۰ اثر هنری دارد شامل بیش از ۲۰۰ اثر مهم از امیلی کار، گروه هفت، جف وال، هری کالاهان و مارک شاگال.
گالری هنر ونکوور در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۳ به ساختمان سابق دادگاه استانی نقل مکان کرد؛ که بازسازی آن با هزینه ۲۰ میلیون دلار توسط آرتور اریکسون معمار و طراح شهری کانادایی انجام شد.
ملیسا مهربان (زاده ۴ دی ۱۳۶۵) بازیگر ایرانی زاده دانمارک است. وی دانش‌آموخته رشته هنرهای نمایشی از دانشگاه کپنهاگ دانمارک است. فیلم سینمایی «شکار روباه» نخستین تجربهٔ بازیگری او در سینمای ایران است. ملیسا مهربان جایزهٔ بهترین بازیگر زن از دوازدهمین جشنوارهٔ فیلم‌های پلیسی مسکو و جایزه جشنواره امی از کشور آمریکا برای بازی در سریال «محافظ» را در کارنامه دارد. وی در سال ۱۳۹۵ از ایران برای همیشه به ترکیه مهاجرت کرد و در شبکه تلویزیونی جم مشغول به کار شد. بازی در «ماگنولیا» را می‌توان نخستین حضور او در مقابل دوربین خارج از کشور محسوب کرد. همچنین او در «سیندخت» هم بازی می‌کند.
کلکسیون سنگوکو یک بازی شبکه اجتماعی تلفن همراه است که توسط کونامی در دسامبر سال ۲۰۱۰ ایجاد شده است.
تاچیبانا دوستسو ;( – ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
تاچیبانا گینچیو ; – ) دختر تاچیبانا دوستسو و رهبر خاندان تاچیبانا در دوره سنگوکو از اهالی ژاپن بود. به دلیل اینکه پدرش فرزند پسری نداشت بعد از پدر رهبری خاندان را برعهده گرفت. تاچیبانا گینچیو با تاچیبانا مونه‌شیگه، که به فرزندخواندگی خاندان در آمده بود ازدواج کرد و بدین وسیله توانست بقای خاندان تاچیبانا را ادامه دهد.
جغرافی‌دان پژوهش‌گری است که زمینهٔ مورد مطالعهٔ او جغرافیا، بررسی محیط طبیعی کرهٔ زمین و جامعهٔ انسانی شامل اجتماعات و گروه‌ها و کنشگران از جمله نحوه تعامل جامعه و طبیعت است.
هرچند جغرافی‌دانان در تاریخ به عنوان کسانی که نقشه‌های شناخته شده را تولید می‌کردند معرفی شده‌اند، ساخت نقشه در واقع زمینهٔ مطالعهٔ نقشه‌کشی نیست و بلکه نقشه‌نگاری است که یکی از زیر مجموعه‌های جغرافیاست. جغرافی‌دانان نه تنها اطلاعات مربوط به محیط زیست طبیعی یا جامعهٔ انسانی را مطالعه می‌کنند، بلکه آن‌ها ارتباط متقابل میان این دو را نیز بررسی می‌کنند؛ مثلاً، آن‌ها چگونگی تعاون و هم‌یاری محیط زیست طبیعی را با جامعهٔ انسانی و این‌که چگونه جامعهٔ انسانی خود بر محیط زیست طبیعی تأثیر می‌گذارد.
جغرافی‌دانان فیزیکی به ویژه به مطالعهٔ محیط زیست طبیعی می‌پردازند، در حالی که جغرافی‌دانان انسانی جامعهٔ انسانی را مورد مطالعه قرار می‌دهند. جغرافی‌دانان مدرن عوامل اولیهٔ سامانه اطلاعات جغرافیایی (جی‌آی‌اس GIS) هستند، که اغلب در استخدام نهادهای محلی، ایالتی، و سازمان‌های دولت مرکزی و همچنین در بخش خصوصی توسط شرکت‌های زیست‌محیطی و مهندسی مشغول به کارند.
تصور می‌شود که نقاشی‌های یوهانس فرمیر با نام‌های جغرافی‌دان (The Geographer) و ستاره‌شناس (The Astronomer) هر دو نشان‌دهندهٔ تأثیر و افزایش برجستگی تحقیقات علمی در اروپا در زمان آن نقاشی‌ها در سال‌های ۱۶۶۸–۱۶۶۹ بوده‌است.
خاندان تاچیبانا یک خاندان ژاپنی (اربابان فئودال) در طول دوره سنگوکو و دوره ادو بود. در اصل مقر آن در قلعه تاچیبانا در کیوشو بود اما در دوره ادو به قلمروی یاناگاوا در شمال شرق ناحیه توهوکو، هونشو منتقل شد.
قلعه تاچیبانا یک قلعه ژاپنی در ولایت چیکوزن در شمال کیوشو بود.
کاتاکورا کوجورو نامی مشترک برای رهبران خاندان کاتاکورا بود. این خاندان به عنوان ملازم ارشد به خاندان داته خدمت می‌کردند.
مائدا توشیماسو (前田 利益، حدود  1543 - 1612)، معروف به مائدا کیجی (前田慶次) یا کیجیرو (慶次郎)، یک سامورایی ژاپنی از دوره سنگوکو تا اوایل دوره ادو بود. او برادرزاده مائدا توشی و مائدا ماتسو معروف بود. در افسانه ها و داستان ها، او یکی از مشهورترین کابوکیمونو (مردان وحشی) دوره زمانی است که به دلیل قد هیولایی و قدرت بی نظیرش شناخته شده است. اسب و همراه توشیماسو، ماتسوکازه، یکی از معروف ترین اسب های جنگی ژاپن بود.
توشیماسو در روستای آراکو (ناکاگاوا-کو کنونی، ناگویا) به دنیا آمد، توشیماسو از قبیله تاکیگاوا، در اصل پسر تاکیگاوا کازوماسو به دنیا آمد. او توسط مائدا توشیهیسا، برادر بزرگتر مائدا توشی به فرزندی پذیرفته شد. توشیماسو به همراه عمویش زیر نظر اودا نوبوناگا خدمت می کرد. توشیماسو در ابتدا برای به ارث بردن ریاست خانواده مائدا در نظر گرفته شده بود. اما پس از اینکه اودا نوبوناگا توشیهیسا را ​​به عنوان سرپرست خانواده مائدا جایگزین توشیهیسا کرد، این موقعیت را از دست داد. شاید به دلیل این از دست دادن ارث، توشیماسو به دلیل نزاع با عمویش شناخته شده است. در سال 1581، توشیماسو تحت فرمان عمویش بود و از طریق درگیری در استان نوتو برای خود شهرت پیدا کرد و با 5000 کوکو پاداش گرفت. در سال 1584، در طول نبرد کوماکی و ناگاکوته، توشیماسو به همراه مائدا توشی برای نجات قلعه سوموری که مورد حمله ساسا ناریماسا قرار گرفت، آمد. وقتی مائدا توشیهیسا در سال 1587 درگذشت، توشیماسو پسرش را به خدمت خانواده مائدا فرستاد. کیجی از کمپین کیوشو تویوتومی به دلیل رفتارهای وحشیانه اش محروم شد. در سال 1590، او به کمک عمویش در کمپین اوداوارا ادامه داد. پس از کمپین اوداوارا، توشیماسو به پایتخت بازگشت و خود را وقف هنر و ادبیات کرد. چه پس از مرگ توشیهیسا و چه در سال 1590، روابط بین او و توشی تیره شد. او بدون گرفتن همسر یا فرزندش از خانواده مائده گریخت. پس از فرار در کیوتو اقامت گزید. توشیماسو زمانی که در کیوتو بود با نائو کانتسوگو آشنا شد و با او دوست شد. این دو دوست صمیمی شدند و توشیماسو موافقت کرد که در کمپین Sekigahara، در تهاجم قبیله Uesugi به Aizu، به Kanetsugu بپیوندد. بعداً در سال 1600، در محاصره هاسدو علیه قبیله موگامی و طایفه دیت، اوسوگی شکست خورد و توشیماسو به رهبری گارد عقب در طول عقب نشینی منصوب شد. سوار بر اسب خود "ماتسوکازه" به نبرد و نیزه ای دو شاخه، او قدرت خود را به نمایش گذاشت. تا حدی به دلیل اقدامات توشیماسو، نیروهای اوسوگی توانستند تا حد زیادی دست نخورده عقب نشینی کنند. افسانه می‌گوید که او تنها با هشت سوار خطوط دشمن را شکست و تشکیلات آنها را در هم شکست.
ماتسوکازه ("باد در کاج ها") کوه معروف توشیماسو بود. طبق افسانه، او فقط از بهترین اسب ها پرورش یافته بود، اما او اجازه نداد کسی بر او سوار شود و در نهایت فرار کرد. توشیماسو احتمالاً به دلیل شخصیت وحشی خود توشیماسو توانست اسب وحشی را اهلی کند. از آن زمان، این دو هرگز جدا از هم دیده نشدند.
گفته می‌شود که ماتسوکازه اسبی با قدرت بی‌نظیر است که می‌تواند چهارچوب بزرگ استادش را برای روزها حمل کند. ظاهراً ماتسوکاز پس از مرگ استادش فرار کرد و دیگر هرگز دیده نشد.
ساساکی کوجیرو ، ساساکی گانریو ؛(تولد ۱۵۸۵ – (سن ۲۷)) یک سامورایی و شمشیرزن اهل ژاپن در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود.
نوفَپ به معنای تحت‌الفظی «خودارضایی ممنوع»، نام یک وب‌سایت و تالار گفتگوی مجازی است برای پشتیبانی از کسانی که می‌خواهند از پورنوگرافی و خودارضایی دوری کنند.
نوفپ در ژوئن ۲۰۱۱ توسط الگزاندر رودز و پس از داغ شدن یک موضوع در وب‌سایت ردیت در رابطه با یافته‌های یک پژوهش چینی به سال ۲۰۰۳The thread () discussed مبنی بر این که مردانی که تا ۷ روز خودارضایی نمی‌کنند، یک جهش ۱۴۵٫۷ درصدی در میزان تستوسترونشان پدید می‌آید، پایه‌گذاری شد.
نوفپ در ابتدا یک زیرتالار وب‌سایت ردیت بود. در آغاز آقای رودز چالش‌های ماهیانه و هفتگی برای گروه کوچکی از اعضای تالار در نظر می‌گرفت اما بعدها گردانندگان این تالار یک روزشمار برای اعضا تعیین کردند. این به اعضا امکان می‌داد که خودشان در تعیین چالش‌هایشان شریک باشند.
از آنجا که در طی دو سال کاربران این تالار گفتگو بیش از سه برابر شدند، رودز وب‌سایت NoFap.com را به صورت جداگانه به راه انداخت تا بتواند بهتر به طرفداران در حال رشد خود در کشورهای برزیل، آلمان و چین، خدمات ارائه کند. NoFap.com وب‌سایت تالارگونه‌ای است که افرادی که طی مدتی مشخص از پورنوگرافی و خودارضایی کردن پرهیز می‌کنند، می‌توانند تجربه‌هایشان را با دیگران در میان بگذارند و در چالش‌هایی شریک شوند که به روند بهبودیشان از اعتیاد به پورن کمک کند. NoFap.com در کنار تالار گفتگوی نوفپ در ردیت فعالیت می‌کند.
نوفپ تا ژانویه ۲۰۱۷ در ردیت بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مشترک دارد و دویست و چهل و هفتمین زیرتالار پربازدید این وب‌سایت است.
نوفپ از هر گروهی، از خداناباوران گرفته (همچون پایه‌گذار آن) تا بنیادگرایان مسیحی عضو دارد. زنان نیز بخشی از نوفپ هستند. اعضای سایت خود را "فضانوردان جق (Fapstronauts)" می‌نامند. برخی از آن‌ها خود را معتاد پورن می‌دانند که از نوفپ درخواست کمک دارند و برخی دیگر نیز تنها برای به چالش کشیدن خود یا بهبود ارتباط بین فردی در آن عضو می‌شوند.
برخی اعضای نوفپ پس از پرهیز طولانی‌مدت از خودارضایی کردن و دیدن پورن، ادعا کرده‌اند که «یک جهش عظیم در اعتماد به نفس، تراز انرژی، غلظت، درک روانی، انگیزه‌ها، عزت نفس، توازن احساسی، خوشحالی، انرژی جنسی و تمایل به جنس مخالف را در خود احساس کرده‌اند». برخی کاربران نوفپ نیز گفته‌اند که پورن در واقع جای رابطه جنسی واقعی را در ذهن آن‌ها گرفته بوده‌است.
در دنیای پزشکی باور بر این است که خودارضایی متعادل هیچ ضرری برای فرد در برندارد. اما تماشای پورن تاثیرهایی روی فرد دارد که برای آگاهی از آن‌ها می‌توانید به مقاله تأثیرات پورنوگرافی مراجعه کنید.
برخی روزنامه‌نگاران نوفپ را به نقد کشیده‌اند که بیش‌ترشان حتی در برنامه‌های آن شرکت داشته‌اند. طبق گزارش الیزابت براون، عصب‌پژوه برخی باورهای اعضای نوفپ به شدت زیر سؤال است. یک روان‌شناس به نام دیوید جی. لِی در این رابطه نوشته‌است: «من با آنان مخالف نیستم ولی معتقدم ایده آن‌ها ساده‌اندیشانه، ناشیانه و مبلغ نوعی فروکاست‌گرایی غمگینانه و نشان‌دهنده نوعی تصویر مخدوش از کنش‌های جنسی مردان و نرینگی است».
رفتارشناسان برای بررسی اعتیاد جنسی از داده‌های ایجاد شده توسط نوفپ بهره برده‌اند. رابرت وایز از "هافینگتن پست" نوفپ را یک پس‌رانش فناوری قلمداد می‌کند. این تلاش اعضای نوفپ برای پرهیزگاری همچنین به سبب ایجاد عوارض جانبی همچون نعوظ‌های طولانی‌مدت یا لیبیدوی شدید در مردان، مورد نقد واقع شده‌است.
سوزوکی ماگویچی (ماگویچی سایکا یا ماگویچی سایگا); (تولد ۱۵۳۴ – مرگ ۲ مه، ۱۵۸۹) یک سامورایی اهل ژاپن و رهبر شورش سایکا ایکی یکی از نبردهای وابسته به نبردهای ایشی‌یاما هونگان بود. وی در این نبرد با اودا نوبوناگا جنگید.
یاگیو مونه‌توشی ؛(۱۵۲۹ – ) یک سامورایی در دوره سنگوکو بود.
افسانه معبد پنهان () یک گیم شو ساخت کشور آمریکاست که در سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ منتشر شده است.
ایکدا سن ، آننیو این (若御前)؛ یک اونا-بوگیشا در دوره سنگوکو بود. دختر ایکدا تسونه‌اوکی و خواهر ایکدا تروماسا بود. موری ناگایوشی همسر اول او بود. وی رهبری یک واحد تفنگدار تفنگ شمخال، که شامل ۲۰۰ زن در نبرد کوماکی و ناگاکوتهبودند را برعهده داشت. پس از مرگ شوهرش در همان جنگ، او با ناکامورا کازوئوجی ازدواج کرد.
تسوروهیمه ، اوهوری تسوروهیمه (大祝鶴姫); ( – ) یک اونا-بوگیشا در دوره سنگوکو بود. وی دختر اوهوری یاسوموچی راهب و رهبر معبد اویامازومی در جزیره اومیشیما در ولایت ایو بود.
سیمکا ۱۳۰۱ و سیمکا ۱۵۰۱ دو اتومبیل همسان بودند که از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۵ توسط شرکت اتومبیل سازی فرانسوی سیمکا ساخته می‌شدند.
سیمکا ۱۳۰۱ و ۱۵۰۱ برای اولین با در اکتبر ۱۹۶۶ معرفی شد و رونمایی از آن ۳۱ آگوست همان سال اتفاق افتاد. ۱۳۰۱ و ۱۵۰۱ سیر تکاملی از دو مدل قبلی خود یعنی ۱۳۰۰ و ۱۵۰۰ بودند که در موتور و قطعات مکانیکی همسان بودند.
اژدها در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین موجودی است که شباهت زیادی به اژدها در افسانه‌های اروپایی دارد. نخستین اژدها به نام گلائرونگ در دوران اول دیده شد.
اورا پدراژدهایان می نامند ونام دیگر این نژاد کرم های مورگوت است.
از نحوه‌ی خلقت آن ها چیزی گفته نشده است اما به یقین مخلوق مورگوت نیستند چرا که آینور توانایی آفرینش موجودات هوشمند و باشعور را ندارند.
تالکین اژدها را به چندین نژاد تقسیم کرده مانند
اژدهایان می‌توانند به تنهایی تولید مثل کنند، همهٔ آن‌ها علاقهٔ خاصی به گوهرها به ویژه طلا دارند، باهوش و به شدت فریبکارند و نیروی بدنی بالایی دارند و از قدرت هیپنوتیزم که در داستان به آن «طلسم اژدها» گفته می‌شود، برخوردارند.
اژدهایان موجوداتی هوشمند و زیرکند و معمولا علاقه ی خاصی به حل معما دارند.
چنانچه احتمالا گلائرونگ از سوی ملکور اعزام شد تا سرنوشت خاندان هورین را رقم بزند!
آتش اژدهایان آنقدر داغ نیست که بتواند حلقه‌های قدرت به ویژه حلقهٔ یگانه را ذوب کند اما به جایش بطور مثال اسماگ در جنگ با کوتوله‌ها، بسیاری از دورف های اره‌بور که اغلب از خاندان دورین بودند را میکشد. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Appendix B, "The Third Age"J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Appendix A, "Durin's Folk" و احتمالاً در این موقع است که حلقه‌های کوتوله‌ها گم می‌شوند (بلعیده می‌شوند).J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, The Fellowship of the Ring, "The Shadow of the Past"
اسکاتا که یکی از اژدهایان بزرگ بود معروف به «کِرمِ دراز»، از کوه‌های خاکستری آمده بود. اطلاعات زیادی دربارهٔ او در دسترس نیست تنها اینکه فردی به نام فرام(Fram) از نژاد ائوتئود آن را کشت.J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (ed.), Unfinished Tales, "Cirion and Eorl and the Friendship of Gondor and Rohan"
پس از کشتن اسکاتا توسط فرام، مالکیت گنج‌های پنهان اژدها میان فرام و کوتوله‌های آن ناحیه باعث اختلاف شد. فرام یکی از دندان‌های اسکاتا را برای کوتوله‌ها فرستاد و گفت:
فرستادن این پیام منجر به مرگ او شد.
ساکنان ائوتئود بخشی از گنج‌های اژدها را بدست آوردند و با خود به جنوب در سرزمینی بردند که بعدها روهان نامیده شد. شیپوری که ائووین پس از جنگ حلقه به مری داد قسمتی از همین گنج‌ها بود.
انکالاگون یکی دیگر از اژدهایان برتر است که در جنگ خشم بود مورگوت ان را به عنوان سلاح مخفی خود می‌دانست آنکالاگون نیز در جنگ به اورک‌ها کمک کرد اما سر انجام ancalagon (آنکالاگون) توست ائارندیل کشته شد
گلورونگ اولین اژدها یکی از برترین فرماندهان مورگوت بود او را به نام پدر اژدهایان می‌شناختند او در جنگ‌های زیادی شرکت کرده‌است افراد زیادی کشته‌است سرانجام بدست تورین ترامبار کشته شد
این اژدهایان قوی تر از دیگر نژادها (اژدهایان یخی) است این اژدهایان ابتدا بال نداشتند اما بعد تکامل یافته و بالدار شدند تالکین در بعضی از قسمت‌های سیلماریلیون اشاره به پدر اژدهایان آتشین یعنی گلورونگ کرده او در دوره نخست بوده و به دست تورین ترامبار (پسر هورین) کشته شد این نژاد در دورهٔ نخست عصر باشکوهی داشتند اما با سقوط مورگوت بیشتر آن‌ها از بین رفتند از این اژدها می‌توان به اسماگ و انکالاگون نام برد
اژدهایان یخی اژدهایانی هستند که نمی‌توانند آتش پرتاب کنند مورگوت از اژدهایان یخی در دورهٔ نخست استفاده می‌کرد بعد از جنگ خشم بعضی از آن‌ها در شمال غربی کوه‌های خاکستری زندگی کردند
مهدی اعتمادی‌فر (زادهٔ ۱۳۳۵ - تهران) نخستین کوهنورد ایرانی بود که در سال ۲۰۰۳ موفق شد جایزۀ پلنگ برفی را دریافت کند. او توانسته بود سه قله از پنج قلهٔ پلنگ برفی را در یک فصل صعود کند.
او در فروردین ۱۳۸۸ هنگام صعود به قلهٔ ۸٬۱۶۷ متری دهالاگیری در نزدیکی قله مفقود شد و هیچگاه نشانی از وی پیدا نشد.
مارک ای. راجرز (؛ زادهٔ ) (مرگ ۲ فوریه، ۲۰۱۴) یک رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
گربه سامورایی () شخصیت اصلی در یک سری از کتاب‌های مارک ای. راجرز است. به عنوان طنز، تقریباً هر صفحه کتاب دارای یک تصویر نقاشی شده توسط راجرز، که وقایع توصیف شده در آن صفحه را به تصویر کشیده است.
مائوسیر رودریگاس سانتوس () یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است. وی در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
جنگجویان سامورایی ۲ (Sengoku Musou 2 در ژاپن) دنباله ای بر جنگجویان سامورایی اصلی است که توسط کوئی و امگا فورس ساخته شده‌است. این بازی در سال ۲۰۰۶ برای پلی‌استیشن ۲ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد و در سال ۲۰۰۸ به مایکروسافت ویندوز منتقل شد. مانند سری سلسله جنگجویان، یک نسخه توسعه‌دهنده Empires نیز منتشر شد، و پس از آن در ۲۳ اوت ۲۰۰۷، یک الحاقیه Xtreme Legends در ژاپن منتشر شد. این بازی در کنار دو الحاقیه‌اش، Xtreme Legends و Empires یک پورت ارتقا یافته HD برای پلی‌استیشن ۳ و پلی‌استیشن ویتا دریافت کرد. Samurai Warriors 3، دنباله جنگجویان سامورایی ۲ و سومین بازی از این مجموعه در دسامبر ۲۰۰۹ برای وی منتشر شد.
گیم پلی Samurai Warriors 2 با اضافه کردن شخصیت‌های جدید و ویژگی‌های جدید، مانند حذف حملات محدوده سنتی به نفع اضافه شدن دو توانایی ویژه منحصر به فرد که از شخصیت به شخصیت متفاوت است، بر روی اولین جنگجویان سامورایی ساخته شده‌است. برای مثال: اوایچی می‌تواند سربازان جدید را به میدان نبرد احضار کند یا توانایی‌های رزمی متحدان نزدیک را بهبود بخشد، سانادا یوکیمورا می‌تواند یا سوت بزند تا اسب خود را به سمت خود بخواند یا یک شلیک شعله‌ور انجام دهد، و تاچیبانا گینچیو می‌تواند قدرت سلاح خود را افزایش دهد. یا احضار صاعقه برای بیهوش کردن سربازان دشمن در نزدیکی. علاوه بر این، مجموعه حرکات شخصیت‌ها می‌توانند با افزایش سطح، تنوع بیشتری داشته باشند و در مورد حملات ترکیبی، شارژ یا حملات خاص خود توضیح دهند و پیشرفت هر شخصیت با شخصیت بعدی متفاوت باشد. این منجر به این می‌شود که شخصیت‌ها ۱ از ۳ ترکیب دکمه‌های مختلف را داشته باشند.
یک عنصر بازگشتی از جنگجویان سامورایی حالت بقا (قلعه بینهایت در Sengoku Musou 2) است. در این حالت، بازیکن شخصیتی را انتخاب می‌کند و از طریق یک قلعه بی پایان مبارزه می‌کند. پس از انتخاب شخصیت، ۴ مأموریت تصادفی به بازیکن داده می‌شود تا از بین آنها انتخاب کند. برای انتخاب یک مأموریت، بازیکن باید برای انجام مأموریت هزینه ای بپردازد، هرچند ماموریت‌های خاصی وجود دارند که نیازی به هزینه ندارند. پس از آن، بازیکن وارد قلعه می‌شود و یک مأموریت آغاز می‌شود. پس از موفقیت در مأموریت، راه پله طبقه بعدی باز می‌شود و بازیکن می‌تواند به طبقه بعدی برود که در آنجا مأموریت دیگری برای تکمیل شدن برای رفتن به طبقه بعدی و غیره وجود دارد.
شخصیت‌های قابل بازی در بازی (به جز موری رانمارو و ایزومو نو اوکونی) داستان‌های خاص خود را دارند. هر داستان شامل پنج مرحله است (به جزتوکوگاوا آیه یاسو و ایشیدا میتسوناری، که هر دو دارای شش مرحله هستند)، به علاوه یک «مرحله رؤیایی» یا «گایدن» (جستجوی جانبی) در نسخه ژاپنی، که به‌طور مؤثر می‌پرسد «چه می‌شد اگر». به عنوان مثال، مرحله رویا/گایدن یوکیمورا سانادا (نبرد سکیگاهارا) او را وارد نبردی می‌کند که از نظر تاریخی بین مرحله چهارم و پنجم او (به ترتیب قلعه اوئدا و قلعه اوزاکا) رخ داده‌است. به همین ترتیب، از آنجایی که میتسوهید آکچی و نوبوناگا اودا هر دو پایان‌هایی دارند که در آن نبردهای نهایی تاریخی خود را بردند و جان سالم به در بردند، مراحل رؤیایی آنها باعث می‌شود تا مخالفت‌های جمع‌شده خود را از بین ببرند.
این بازی همچنین دارای یک مینی بازی سوگوروکو به عنوان یک ویژگی اضافی است. حداکثر چهار بازیکن می‌توانند در این حالت شرکت کنند و هر بازیکن باید یک شخصیت را انتخاب کند. هدف بازی جمع‌آوری مقدار طلای درخواستی (بسته به تنظیمات بازیکن) است. در ابتدای بازی، سه پرچم برای هر بازیکن در نقشه تقسیم می‌شود و بازیکنان می‌توانند با جمع‌آوری پرچم‌های خود و بازگشت به میدان خانه خود، طلا کسب کنند و رتبه‌های خود را بالا ببرند. علاوه بر این، یک بازیکن می‌تواند مناطقی را روی نقشه بخرد یا بازیکن دیگری را برای کنترل یک قلمرو به چالش بکشد. شش نوع چالش در بازی وجود دارد: Annihilate (نیازمند است بازیکنان تا حد ممکن دشمنان را شکست دهند)، Chase (بازیکنان باید تا حد ممکن نینجاهای فراری را شکست دهند)، Destroy (نیاز دارد بازیکنان هر تعداد تخته سنگ را از بین ببرند. تا حد امکان)، مسابقه (به بازیکنان نیاز دارد تا قبل از حریف از درها عبور کنند تا به انتها برسند)، آشکارسازی (بازیکنان باید تا آنجا که ممکن است نینجاهای آسمان را کشف کنند) و سرقت (به بازیکنان نیاز دارد تا طلای بیشتری جمع کنند. تا حد ممکن).
حالت افسر جدید از Samurai Warriors حذف شده‌است، اما در Samurai Warriors 2: Empires دوباره معرفی شد.
این بازی در مجموع دارای ۲۶ شخصیت، ۱۶ شخصیت بازگشته و ۱۰ شخصیت جدید است که برخی از آنها NPCهای منحصر به فرد قبلی بازی قبلی هستند. تقریباً تمام شخصیت‌های بازی قبلی (از جمله اضافه‌شده‌های Xtreme Legends) به استثنای Goemon Ishikawa, Kunoichi و Yoshimoto Imagawa بازگشته‌اند، اگرچه به نظر می‌رسد شخصیت جدید Nene به دلیل شباهت‌ها در ویژگی‌های رزمی و مهارت‌ها، جایگزینی برای Kunoichi باشد. دو شخصیت بازگشته، اوکونی و رانمارو موری حالت داستانی خود را ندارند، اگرچه هنوز می‌توان آنها را در حالت آزاد، حالت بقا و سوگوروکو (شامل حالت مزدور) بازی کرد. مانند بازی‌های قبلی، این بازی همچنین دارای دو NPC منحصربه‌فرد است: Katsuie Shibata و Kojiro Sasaki که می‌توان آن‌ها را به عنوان محافظان ویژه غیرقابل بازی باز کرد.
Samurai Warriors 2: Empires یک بسته به جنگجویان Samurai 2 اصلی و سومین گسترش امپراتوری توسط Koei است (اولین نسخه Dynasty Warriors 4: Empires و دوم Dynasty Warriors 5: Empires) موجود است. برای پلی استیشن ۲ و ایکس باکس ۳۶۰ و همچنین پلی استیشن ۳ و پلی استیشن ویتا در مجموعه ای با نسخه اصلی و Xtreme Legends. این بازی برای اولین بار در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۶ در ژاپن منتشر شد. بسیار شبیه به Dynasty Warriors 4: Empires و Dynasty Warriors 5: Empires، این بازی دارای حالت استراتژیک و تاکتیکی Empire است که ترکیبی از گیم پلی جنگجویان Samurai و چندین بازی نوبتی است. عناصر استراتژی از جاه طلبی و عاشقانه سه پادشاهی نوبوناگا. حالت امپراتوری به بازیکن این امکان را می‌دهد که از بین برخی از بزرگترین نبردهای ژاپن مانند نبرد کاواناکاجیما، نبرد آنگاوا، حادثه در Honnōji و نبرد Sekigahara انتخاب کند. در حالت افسر جدید، گزینه‌ها به ۱۳ مدل با ۱۰ الگوی رنگی و همچنین چهار صدای مختلف محدود شده‌است. علاوه بر این، یک ویژگی جدید به ترکیب اضافه شده‌است: توانایی استفاده از مجموعه‌های حرکتی از شخصیت‌های قابل بازی خاص.
برخلاف Samurai Warriors: Xtreme Legends، بازی شخصیت‌های جدیدی را برای این سری ارائه نمی‌کند. با این حال، Kojiro Sasaki و Katsuie Shibata که NPCهای ویژه و بادیگاردهای غیرقابل بازی در Samurai Warriors 2 بودند، اکنون شخصیت‌های قابل بازی در Samurai Warriors 2: Empires با حرکات ویژه برگرفته از شخصیت‌های دیگر هستند.
Samurai Warriors 2: Xtreme Legends برای اولین بار در ۲۳ اوت ۲۰۰۷ در ژاپن برای پلی استیشن ۲ منتشر شد. این پنجمین نسخه Xtreme Legends و همچنین اولین الحاقیه توسط Koe است. و فقط) گسترش Xtreme Legends از Dynasty Warriors 4: Xtreme Legends که پس از Samurai Warriors 2: Empires منتشر می‌شود (الحاقات دیگر Xtreme Legends اندکی پس از انتشار بازی اصلی منتشر می‌شوند). این بازی دارای دستاوردهای یکسانی با بازی مادر در ایکس باکس ۳۶۰ است. این گسترش شخصیت‌های جدیدی از جمله Toshiie Maeda, Gracia و Motochika Chosokabe را به مجموعه معرفی کرد. یوشیموتو ایماگاوا از Samurai Warriors: Xtreme Legends با طراحی به روز شده شخصیت، Katsuie Shibata و Kojiro Sasaki از Samurai Warriors 2: Empires نیز قابل بازی هستند و دارای سلاح‌های جدیدی هستند، در نسخه توسعه یافته بازگشتند. Katsuie Shibata دو تبر دستی دارد، در حالی که کوجیرو ساساکی هنوز یک نوداچی حمل می‌کند، اما اکنون می‌تواند یک شمشیر با ابعاد قبلی را در طول نبرد احضار کند. از آنجایی که یوشیموتو ایماگاوا دوباره به بازی بازگردانده شد، نبرد اوکه هازاما که قبلاً حذف شده بود، بازگردانده شد و کمپین Hideyoshi Shikoku در برابر Motochika Chosokabe نیز گنجانده شده‌است.
حالت جدیدی به نام حالت مزدور در بازی وجود دارد. این شبیه حالت Xtreme از Dynasty Warriors 5: Xtreme Legends است. کاراکترهای قابل بازی اکنون می‌توانند به سطح ۷۰ ارتقا یابند. در نسخه اصلی بالاترین سطح ۵۰ بود. بادیگاردها همچنین می‌توانند تا ۳۰ سطح داشته باشند، در حالی که در ۲۰ اصلی بالاترین سطح بود. سلاح‌های پنجم در بازی حضور دارند، اما برخلاف بازی اول، سلاح‌ها همان پایگاه حمله اصلی را دارند (قبلاً سلاح پنجم پایگاه حمله بالاتری داشت). برخی آن را به عنوان «سلاح چهارم جایگزین» می‌دانستند. در Samurai Warriors 2، بالاترین ارتقاء سلاح‌های چهارم است.