moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو نفر که در ارتکاب جرمی همدست بودند دستگیر می‌شوند. دادستان برای گرفتن اقرار ار این دو نفر، آن‌ها را از هم جدا می‌کند و این انتخاب را پیش رویشان می‌گذارد:
اگر هر دو سکوت کنند و هیچ‌کدام اقرار نکند فقط به یک سال زندان محکوم می‌شوید.
اگر هر دو اقرار کنند، هر دو به ۵سال زندان محکوم می‌شوند.
اگر یکی به جرم اقرار کند و همدستش را لو بدهد، اگر همدستش اقرار نکرده باشد، او از زندان آزاد و همدستش به ۱۵سال زندان محکوم می‌شود.
در نگاه اول جواب مسئله ساده به نظر می‌رسد، هر دو سکوت کنند و یک سال حبس بکشند. اما ممکن است یکی از زندانی‌ها به فکر بیفتد که چون همدستش نیز همین را انتخاب می‌کند و سکوت می‌کند او می‌تواند با اقرار خود آزادی را برای خود بخرد. اما دیگری نیز با همین استدلال اقرار می‌کند و هر دو به ۵سال حبس محکوم می‌شوند. اگر هر دو به اصطلاح عاقلانه عمل کنند، یعنی در صدد به حداقل رساندن مدت محکومیت خود باشند، محکومیت بیشتری نصیبشان می‌شود، یعنی هر دو ضرر می‌کنند.
دو بازیکن میان شیر یا خط یکی را انتخاب می‌کنند. اگر انتخاب آن‌ها متفاوت باشد، بازیکن ۱ به بازیکن شماره ۲یک دلار خواهد دادو در صورتی که انتخابشان مشابه باشد بازیکن شماره ۲ به بازیکن اول یک دلار پرداخت خواهد کرد. هر بازیکن نیز تنها به پول دریافتی از بازی می‌اندیشد. چنین بازیی، که در آن منافع بازیگران به صورت قطری متضاد باشد، اکیداً رقابتی می‌گویند.https://www.economics.utoronto.ca/osborne/cgt/farsi02.pdf
دو حیوان شکارچی بر سر یک طعمه مبارزه می‌نمایند. هر کدام می‌تواند رفتار باز یا کبوتر گونه از خود نشان دهد. بهترین بازده برای هر یک زمانی است که رفتارش شبیه باز بوده و در همان حال دیگری رفتاری کبوتر گونه داشته‌یاشد. بدترین بازده زمانی است که هر دو بازگونه رفتار نمایند. برای هر کدام رفتار بازگونه در شرایطی که دیگری رفتار کبوتر گونه داشته باشد، اولویت دارد.
بیاتک () نام یک فرد و احتمالاً یک شاه بود که بر روی سکه سلتیک در براتیسلاوا (پایتخت اسلواکی) در قرن ۱ قبل از میلاد نوشته و ضرب شد. سکه نمونه از جنس نقره و قطر ۲۵ میلی‌متر، وزن ۱۶٫۵–۱۷ گرم است. کلمه Biatec (یا Biatex) نیز به عنوان نام آن سکه‌ها استفاده می‌شد.
خُضدار () یکی از شهرستان‌های ایالت بلوچستان، پاکستان می‌باشد. شهرهای مشهور این شهرستان عبارت از خضدار و نال می‌باشند، جمعیت این شهرستان در سال ۲۰۰۵ (میلادی) تقریباً ۵۲۵۰۰۰ نفر بوده‌است.
این منطقه یک زمانی توران نام داشته‌است و نام این منطقه از قزدار به خضدر تبدبل شده باشد.Haig, T. W. , “Ḳuṣdār”, in: Encyclopaedia of Islam, First Edition (1913-1936), Edited by M. Th. Houtsma, T.W. Arnold, R. Basset, R. Hartmann. Consulted online on 16 April 2018 <http://dx.doi.org/10.1163/2214-871X_ei1_SIM_4349> First published online: 2012 First print edition: ISBN 9789004082656, 1913-1936Bosworth, C.E. , “Ḳuṣdār”, in: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Consulted online on 16 April 2018 <http://dx.doi.org/10.1163/1573-3912_islam_SIM_4560> First published online: 2012 First print edition: ISBN 9789004161214, 1960-2007
کامپیوتر گیمینگ ورلد یک مجله آمریکایی در مورد بازی‌های رایانه‌ای بود که طی سال‌های ۱۹۸۱ الی ۲۰۰۶ منتشر می‌شد.
در سال ۱۹۷۹ «راسل سایپ»Russell Sipe از کنوانسیون بپتیست جنوبی جدا شد. او که یکی از طرفداران بازی‌های ویدئویی بود، متوجه شد که هیچ مجله تخصصی در مورد بازی‌های ویدئویی وجود ندارد. او با وجود اینکه هیچ تجربه‌ای در زمینه نشریات نداشت در ماه ژوئن همان سال اقدام به تأسیس انتشارات «گلدن امپایر»Golden Empire کرد و نام «"کامپیوتر گیمینگ ورلد"» را برای مجله انتخاب کرد به این امید که هم بازی‌های رایانه‌ای را مورد نقد قرار دهد و هم به عنوان یک ناشر در زمینه صنایع فعالیت کند. اولین شماره در ماه نوامبر ۱۹۸۱ و تقریباً همزمان با دو مجله «الکترونیک گیمز» و «سافت تاک»Softalk منتشر شد. (با توجه به پس زمینه مذهبی «سایپ»، می‌توان نشانه‌های آن را در هر شماره پیدا کرد. جانشین او «جانی ویلسون» به عنوان ویرایشگر نیز یکی از اعضای مسیحیت انجیلی بود)
اوایل، شماره‌های مجله به صورت نامنظم و شکل و شمایل روزنامه‌ای با ۴۰ الی ۵۰ صفحه منتشر می‌شد که شامل یادداشت‌هایی از طراحان بازی مانند «دان بونتن»Dan Bunten (اوزارک سافت ویر)Ozark Software و «کریس کرافورد»Chris Crawford بود. در شماره‌های اولیه غالباً طرح روی جلد (آثار تیم فینکاسTim Finkas گرافیست مجله) ارتباط چندانی با محتویات آن شماره نداشت. در ژانویه/فوریه ۱۹۸۶ شماره‌های منتشر شده مجله به ۹ شماره در سال رسید که با نوشته‌هایی از نویسندگان معروف مانند «اسکورپیا»،Scorpia «چارلز آردای»Charles Arda و «ایوان بروکز»Evan Brooks همراه بود.
کامپیوتر گیمینگ ورلد از رکود بی‌سابقه بازار بازی‌های ویدئویی در سال ۱۹۸۳ نجات پیدا کرد، در تابستان ۱۹۸۵ این مجله تنها بازمانده از بین ۱۸ مجله بازی‌های ویدئویی بود که در سال ۱۹۸۳ منتشر می‌شد. در پاییز ۱۹۸۷ و در زمان‌هایی که این مجله منتشر نمی‌شد، اقدام به چاپ خبرنامه‌ای با عنوان «Computer Game Forum» نمود که البته به دلیل عدم مقبولیت پس از دو شماره چاپ آن متوقف شد. البته بعضی از مطالب این نشریه خبری بعداً جزو مطالب مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد درآمد.
این مجله از سال ۱۹۹۱ گسترش قابل توجهی پیدا کرد و تعداد صفحات مجله در شماره ۱۰۰ خود در نوامبر ۱۹۹۲ به ۱۹۶ صفحه رسید. در سال ۱۹۹۳ «راسل سایپ» مجله را به انتشارات «» فروخت اما همچنان به عنوان ناشر تا سال ۱۹۹۵ کار خود را با این مجله ادامه داد. در دهه ۹۰ میلادی این مجله همچنان به گسترش خود ادامه داد به طوری که در دسامبر ۱۹۹۷ تعداد صفحات مجله به ۵۰۰ رسید. در سال ۱۹۹۹ و در دورانی که مجله‌های چاپی به خاطر رشد شدید اینترنت بین مردم مشکلات فراوانی متحمل شده بودند، ویلسون (سردبیر) از مجله جدا و «جورج جونز» به عنوان سردبیر جایگزین او شد. در سال ۲۰۰۲ نیز «جف گرین»Jeff Green جایگزین جونز گردید.
در ۲ اوت ۲۰۰۶ انتشارات «زیف دیویس» و شرکت مایکروسافت توافقنامه‌ای به امضا رساندند و طی آن مجله «کامپیوتر گیمینگ ورلد» به «مجله رسمی بازی‌های ویندوز» تغییر نام و ساختار داد. آخرین شماره مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد در نوامبر ۲۰۰۶ و با شماره ۲۶۸ منتشر شد.
همزمان با انتشار آخرین شماره مجله، زیف دیویس اقدام به عرضه آرشیو کاملی از ۱۰۰ شماره اول این مجله به همراه ۲ شماره نشریه خبری Computer Game Forum (در مجموع ۷۴۳۸ صفحه از ۱۱ سال چاپ مطالب در مورد بازی‌های ویدئویی) نمود. این مجموعه توسط «موزه کامپیوتر گیمینگ ورلد» و در قالب پی‌دی‌اف در دسترس می‌باشد. تمامی شماره‌های این مجله به وسیله تکنولوژی OCR آرشیوبندی گردید که بالغ بر ۳ میلیون کلمه را شامل می‌شود. با وجود اینکه زیف دیویس سایت آرشیو مجله را از دسترس خارج کرد، با این حال نسخه‌های آرشیوی این مجله را می‌توان از سایت Computer Gaming World Museum دریافت نمود.Computer Gaming World Museum
در ۸ آوریل ۲۰۰۸، انتشارات زیف دیویس اعلام کرد که انتشار نسخه‌های چاپی «مجله رسمی بازی‌های ویندوز» متوقف و از این تاریخ مطالب این مجله به صورت آنلاین منتشر می‌شود.
مطالب مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد شامل نقدها، پیش نمایش بازی‌ها، اخبار، نامه‌های خوانندگان، راهبردها و راهنمایی‌ها و بخش خریدوفروش بازی‌های رایانه‌ای بود.
در سال ۲۰۰۶ معروف‌ترین بخش‌های مجله عبارت بودند از Greenspeak (به قلم سردبیر جف گرین) و یک بخش ویژه به نام Tom vs. Bruce که در آن Tom Chick و Bruce Geryk با انجام یک بازی با هم به رقابت می‌پرداختند.
برای سال‌ها، مجله به هیچ‌کدام از نقدهای بازی امتیاز نمی‌داد و امتیازدهی را به خوانندگان خود واگذار کرده بود تا از طریق نظرسنجی ماهیانه رای خود را اعلام کنند. بالاخره در سال ۱۹۹۴ سیستم امتیازدهی این مجله به راه افتاد. ساختار این سیستم عبارت از پنج ستاره بود که اگر به طور کامل اعطا می‌شد نشان دهنده برجسته و با کیفیت بودن بازی و در ضعیف‌ترین حالت فقط یک ستاره به بازی مورد نظر داده می‌شد. در طول تاریخ انتشار مجله سه بازی «پوستال ۲»، Mistmare و «اربابان سیاهچال» از نویسندگان و منتقدین مجله، پایین‌ترین نمره و صفر ستاره دریافت کردند.
بر طبق گزارش Media Distribution Services، تیراژ مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد مقداری بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۶ میلادی بود.
روزنامه نیویورک تایمز بارها مجله کامپیوتر گیمینگ ورلد را تحسین کرد و آن را به عنوان یکی از اصلی‌ترین انتشارات دنیای بازی‌های رایانه‌ای در زمان خود نامید. این روزنامه در سال ۱۹۹۷ آن را «پیشرو مجله‌های بازی‌های رایانه‌ای»، در ۱۹۹۹ با عنوان «کتاب مقدس صنعت بازی‌های رایانه‌ای» و در سال ۲۰۰۵ آن را به عنوان «یکی از برترین مجله‌های بازی‌های رایانه‌ای» معرفی کرد.
تنگری‌باوری یا شمن‌باوری زرد، یک مذهب التقاطی در آسیای میانه است که ترکیبی از شمن‌باوری، روح‌باوری، توتم‌پرستی، چندخدایی، یکتاپرستی را در خود دارد. این دین ترکی-مغولی می‌باشد و ریشه آن را می‌توان در منطقه جغرافیایی استپ اوراسیا یافت. تنگری‌باوری مذهب غالب قدیم ترک‌ها، مغول‌ها، مجارها و هون‌ها بود. آثاری از آن در زبان و باور ترک‌تبارها باقی است. بنیاد اصلی این دین بر الهه آسمانی بنام تنگری می‌گردد.
به عقیده بسیاری از منابع دانشگاهی، تنگریسم مذهبی عمدتاً چندخداپرستی مبتنی بر مفهوم شمنیستی جاندارانگاری بود و در دوره امپراتوری، به ویژه در قرن ۱۲ تا ۱۳، تنگریسم بیشتر به یکتاپرستی تبدیل شده بود. عبدالقادر اینان استدلال می‌کند که یاقوت‌ها و مردم آلتای شمنیسم کاملاً برابر با مذهب ترکی باستان نیستند.این Thing of Darkness: نور افشانی بر شیطان. (2019). Deutschland: بریل. پ. 38
این اصطلاح همچنین به چندین آموزه و جنبش دینی معاصر بومی ترک-مغولی جنبش‌های مذهبی را توصیف می‌کند. همه طرفداران مدرن تنگریسم «سیاسی» یکتاپرست هستند.
تنگریسم در محافل روشنفکری فهرست سرزمین‌های ترک‌نشین آسیای مرکزی (قرقیزستان با قزاقستان) و روسیه (تاتارستان، باشقیرستان) از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در طول دهه ۱۹۹۰. هنوز در بوریاتیا، یاقوتستان، خاکاس‌ها، مردم طوایی و سایر ملل ترک در سیبری احیا شده‌است. مردم آلتای بورخانیسم و مردم چوواش واتیسن یالی جنبش‌هایی شبیه به تنگریسم هستند.
اصطلاح «تنگری» یا می‌تواند به خدای آسمان اشاره کند یا به خدایان دیگر نیز اشاره کند (این را با مفهوم کامی در شینتومقایسه کنید). تنگریسم شامل پرستش «تنگری» (خدایان)، با «تنگری» (بهشت، خدای بهشت) است. در حالی که خدایان دیگر، مانند اولگن یا کایرا، خدایان تجسمی هستند، تنگری یک «پدیده انتزاعی» است.Aykanat, Fatma. "بازتاب معاصر تنگریسم در داستان‌های تغییر اقلیم ترکیه." بوم‌شناسی ترکی: از نوسنگی تا مناظر زمانی معاصر (2020): 21.
در آیین عامیانه مغولی، چنگیز خان اگر نگوییم تجسم اصلی اراده تنگری یکی از تجسم‌ها به‌شمار می‌رود.
جزایر سمیل () چهار جزیره کوچک واقع در جنوب آلبانی هستند. جزایر دور هستند و تنها با قایق قابل دسترسی است. روستای سمیل، در شرق جزایر واقع شده است. این جزایر بخش بزرگی از پارک ملی باترینت را تشکیل می‌دهند.
زیگفرید بوش (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۴ در ووپرتال) ریاضیدان اهل آلمان است. زمینه کاری بوش بیشتر نظریه اعداد میباشد.
وی در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه گوتینگن با پایان‌نامه ای به نام "همریختی های تحلیلی متناهی" درجه دکتری را به دست آورد. سپس در سال ۱۹۷۲ درجه شایستگی را کسب نمود و از سال ۱۹۷۴ استاد تمام دانشگاه مونستر است. بوش نویسنده چند کتاب در ریاضیات بوده است که از آن جمله میتوان همکاری در نوشتن کتاب "مدلهای نرون" را برشمرد.
چارلی بارتلت (به انگلیسی: Charlie Bartlett) یک فیلم در گونه کمدی، درام به کارگردانی جون پل است.
چارلی بارتلت از چند مدرسه خصوصی اخراج شده‌است و حالا در مدرسه عادی نقل مکان کرده‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/Charlie_Bartlett
موئین گیاه نام یک سرده از تیره گندمیان است.
سکه شکلات () شکلاتی به شکل سکه است که با فویل طلایی پوشیده می‌شود. هدیه این نوع شکلات‌ها به کودکان یک سنت کریسمس در بخش‌هایی از اروپا است، و بیشتر در روز سنت نیکلاس رخ می‌دهد. سکه شکلاتی در جشن یهودیان نیز گنجانده شده‌است. این سکه‌ها معمولاً با طرحی از یک سکه واقعی ساخته می‌شود.
این مقاله فهرستی از بلندترین ساختمان‌ها در امارات متحده عربی است.
List of tallest buildings in United Arab Emirates - CTBUH
دوتسیا نام یک سرده از راسته گل‌سرخ‌سانان است.
سلام امینی نمایندهٔ دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ ایلام و ایوان و شیروان و چرداول وملکشاهی و مهران در استان ایلام است. وی با کسب ۶۱٬۳۳۸ رای از مجموع ۱۶۵٬۲۸۹ رای معادل ۳۷٫۱۰٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد.
مهندس شادمهر کاظم‌زاده نمایندهٔ پیشین دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران و دره‌شهر و آبدانان در استان ایلام است. وی در دوم انتخابات در رقابت با احمدی با کسب ۵۱٬۶۰۴ رای از مجموع ۸۹٬۷۴۲ رای معادل ۵۷٫۵۰٪ درصد آرا به مجلس راه پیدا کرد.
چمن گره ریش نام یک سرده از تیره گندمیان است.
ونک، گل آهو، علف آهو نام یک گونه از تیره سدابیان است.
پنجه کلاغی نام یک سرده از تیره گندمیان است.
آصف‌السلطنه نام یک سرده از زیرخانواده کاسنی‌واریان است. این جنس یا سرده در حدود ۲۰ گونه گیاه علفی یا درختچه ای دارد که بومی آفریقای جنوبی هستند. گونه ای از آن به ایران وارد شده و به عنوان گیاه زینتی کاشته می‌شود.
شانه چمن نام یک سرده از تیره گندمیان است.
عروس سنگ نام یک سرده از تیره پامچالیان است.
خرمندی نام یک سرده از تیره خرمالوئیان است.
خرمالوی آمریکایی نام یک گونه از سرده خرمندی است.
پوشینک دندانی نام یک سرده از تیره گندمیان است.
دورَج نام یک سرده از تیره شب‌بویان است.
خواجه‌باشی صغیر نام یک گونه از سرده خواجه‌باشی است.
تاج مژه نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
پیر پائیزی، عطر پائیزی نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
الیت رزیدنس () یک آسمان‌خراش در شهر دبی، امارات متحده عربی است.
این آسمان‌خراش که در سال ۲۰۰۶ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۲ افتتاح شده و دارای ۸۷ طبقه و ۳۸۰.۵ متر ارتفاع می‌باشد.
مثلث اکس-۷ یا مسیه اکس-۷ یک سیستم سیاهچاله دوتایی است که در مرکز کهکشان مثلث قرار دارد. این سیستم دوتایی از یک سیاهچاله ستاره وار و یک ستاره ستاره تشکیل شده است. سیاهچاله ستاره وار این سیستم بزرگترین سیاهچاله ستاره وار است. جرم کل این سیستم ۸۵٫۷ برابر جرم خورشید است.ویکی‌پدیای انگلیسی
لوئیس والتات (به فرانسوی: Louis Valtat) ،(زادهٔ ۸ اوت ۱۸۶۹ میلادی -مرگ ۲ژانویه ۱۹۵۲ میلادی)، نقاش و گراورساز فرانسوی منسوب به مکتب فوویسم می‌باشد. این گروه اولین بار در سال ۱۹۰۵ آثارشان رادر در سالن پاییزی (Salon d'Automne)به نمایش گذاشتند.
لوئیس والتات در ۸ آگوست سال ۱۹۰۵ میلادی در ناحیه دیئپ نورماندی فرانسه در خانواده‌ای مرفه زاده شد. خانوادهٔ او مالکان کشتی بودند. والتات بیشتر دوران کودکی خود را ورسای منطقه‌ای در حومهٔ پاریس گذراند. او تحصیلات دبیرستانی خود را درمدرسهٔ (به فرانسوی: Lycée Hoche)کسب نمود. با تشویق پدرش که خود نیز نقاش منظره پرداز بود به هنر نقاشی علاقه‌مند شد. در سن هفده سالگی با هدف دنبال کردن نقاشی به عنوان حرفه‌ای برای آیندهٔ خود، درخواست ورود به اکول ده بوزار را داد و پذیرفته شد. در سال ۱۸۸۷ او به پاریس رفت تا در آنجا ثبت نام نماید. در "اکول ده بوزار" هنرمندان معروفی چون گوستاو بولانجر (۱۹۲۴–۱۸۸۸)(به انگلیسی: Gustave Boulanger)، جولیس جوزف لوفور (۱۹۱۱–۱۸۳۶)(به انگلیسی :Jules Joseph Lefebvre)و بعدها ژان -ژوزف بنجامین-کنستانت (۱۹۰۲–۱۸۴۵) به (انگلیسی: Jean-Joseph Benjamin-Constant) همکلاسی او بودند.
والتات سپس در آکادمی جولیان تحت نظر ژول دو پره (به فرانسوی: Jules Dupré) منظره پرداز مکتب باربیزون که نقاشان معروفی چون آلبرت آندره، موریس دنیس (به فرانسوی: Maurice Denis)، پی یر بونار (به فرانسوی: Pierre Bonnard) و ادوار وویار (به فرانسوی: Édouard Vuillard)از شاگردان او بودند تحصیلات خود را دنبال کرد. سه نقاش اخیر که خود را نبی‌ها می‌نامیدند متأثر از سبک ترکیب گری پل گوگن (۱۹۰۳–۱۸۴۸) و استفاده از فرمهای ساده شده، رنگ‌های ناب و سطوح بزرگ این نقاش بودند. والتات هرجند با گروه نیامیخت ولی شیوهٔ کاری آنان را آموخت.
در سال ۱۸۹۰ پس از دریافت جایزهٔ (به فرانسوی :Jauvin d’Attainville)آتلیه شخصی خود را در خیابان لا گلاسیه (به فرانسوی: La Glaciere)دایر نمود و در سال ۱۸۹۳ برای اولین بار آثارش را در سالن مستقلین به نمایش گذاشت. این نقاشی‌ها شامل صحنه‌هایی از زندگی در خیابان‌های اطراف کارگاه هنری وی بودند.منتقد هنری "فلیکس فنیون" در نقدهای خودبه اثر "در بلوار" - ۱۸۹۳ او اشاره کرده‌است. در نقاشی‌های اولیهٔ خود والتات نورهای خودانگیختهٔ دریافتگران و نقطه چینی‌های رنگی پوینتیلیسم را بکار می‌گرفت. دو اثر والتات که به خوبی بیانگر شیوهٔ کاری این دوران او می‌باشند " قایقها"-۱۸۹۲ (به انگلیسی :Barges) و اثر"درختان سیب "-۱۸۹۴(به انگلیسی:The Apple Trees)است که چنانچه "ریموند کنیا" (به فرانسوی: Raymond Cogniat)می‌گوید اثر قایق‌ها دارای انعکاسات متحرک و موج دار دریافتگران می‌باشد در حالیکه "درختان سیب " با درخشش قرمزها و زردهای روشن که با ضربه‌های قلم موهای لکه لکهٔ سبز تشدید شده‌است جان گرفته‌است.
والتات در طول حیات هنری خود آثارش را به وفور به نمایش گذاشت. در سال ۱۸۹۶او با مشارکت آنری دو تولوز-لوترک و آلبرت آندره دکوری را برای تئاتر شاهکار در پاریس طراحی کردند.
والتات ار بیماری سل رنج می‌برد و پاییز و زمستانهای زیادی را در سواحل مدیترانه بانیول-سور-مر و سن-تروپه گذرانید. از آغاز سال ۱۹۰۰ والتات با دوچرخهٔ خود برای دیدار پیر آگوست رنوآر در کنی سور مرن در فرانسه سفرهای زیادی کرد. او در طی این دیدارها طراحی‌هایی از چهرهٔ رنوار تهیه کرد که در گراور سازی از آن استفاده نمود. همچنین این دو هنرمند با مشارکت هم بر روی مجسمه‌ای از پل سزان کار کردند.Ferrillo, Lynn Boyer. "Valtat, Louis." "Grove Art Online. Oxford Art Online". Oxford University Press, retrieved 30 November 2012. دوست دیگر او پل سینیاک بود که اغلب با ماشین موتوری کوچکی که در مقابل اثر نقاشی خود "زنی در کنار ساحل" آن را دریافت کرده بود از او دیدار می‌کرد.Signac, P. , Bocquillon-Ferretti, M. , Grand Palais (Paris, France), Van Gogh Museum, Amsterdam. , & Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.). (2001). "Signac, 1863-1935". New York: Metropolitan Museum of Art. pp. 62–63. .
در طی اقامتش در سواحل مدیترانه والتات از مایه رنگ‌های شدیدتری استفاده کرد و تمایلات فوویستی خود را آشکارتر نمود تاریخ‌شناس هنری ناتالی هندرسون لی شیوهٔ کاری او را (به انگلیسی "proto-Fauve") نامیده است.Brettell, R. R. , Tucker, P. H. , Lee, N. H. , & Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.). (2009). "The Robert Lehman Collection: III". New York, N.Y: Metropolitan Museum of Art in association with Princeton University Press. p. 153. . هرچند او همواره از بکار بستن رنگ‌ها و فرمهای بسیار زمخت فووها دوری جست.
بعد از سال ۱۹۱۴ او در پاریس و نواحی روان و ورسای به فعالیت هنری خود ادامه داد. موضوع نقاشی‌های او شامل گل‌ها، مناظر و صحنه‌هایی از زندگی
روزمره بودند. او همچنین آثار چاپی زیادی به انجام رسانید. لوئیس والتات تا سال ۱۹۴۸ تا زمانیکه بیماری آب سیاه باعث از دادن بیشتر بیناییش شد به خلق آثار نقاشی ادامه داد.
لوئیس والتات در ۲ ژانویه ۱۹۵۲ در پاریس در گذشت.
نمونه‌هایی از آثار لوئیس والتات:
برج محمد بن راشد () یا سنترال مارکت پراژکت () یک آسمان‌خراش در شهر ابوظبی، کشور امارات متحده عربی است.
این آسمان‌خراش که در سال ۲۰۰۸ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۴ افتتاح شده و دارای ۹۲ طبقه و ۳۸۲ متر ارتفاع می‌باشد.
در نظریه گراف و علوم کامپیوتر‍‍ پایین‌ترین جد مشترک (LCA) دو گره v و w در یک درخت پایین‌ترین (یعنی عمیق ترین) گره است که هر دو v و w به عنوان فرزندان آن گره باشند .
LCA دو راس v و w در درخت T جد مشترکی از v و w که در فاصله دورتری از ریشه واقع شده‌است . محاسبه پایین‌ترین جد مشترک ممکن است مفید باشد به عنوان مثال به عنوان بخشی از یک روش برای تعیین فاصله بین جفت از گره‌ها در یک درخت: فاصله از v به w را می‌توان جمع فاصله از ریشه به v و فاصله از ریشه به w منهای دو برابر فاصله از ریشه به پایین‌ترین جد مشترک در نظر گرفت . در هستی شناسی, پایین‌ترین جد مشترک به عنوان least common subsumer نیز مشهور است .
فرض کنید میخواهیم پایین‌ترین جد مشترک دو راس v و w را پیدا کنیم .
ابتدا با استفاده از الگوریتم جستجوی عمق اول پدر گره v را در formula_1 ذخیره می کنیم .
این الگوریتم از formula_2 است .
ساده‌ترین راه این است که ابتدا دو گره را هم ارتفاع کنیم سپس تا زمانی که دو گره برابر نشدند هر دو را بالا بیاوریم از آن رو که ریشه جد مشترک آن هاست ، این فرایند پایان پذیر است و گره ای که در آن متوقف می شویم همان پایین‌ترین جد مشترک است . این الگوریتم با فرض داشتن پدر هر گره به عنوان پیش پردازش ، هر درخواست را در formula_2 جواب می‌دهد .
راه بهتر استفاده از برنامه ریزی پویا است .
حال می خواهیم پایین‌ترین جد مشترک w و v را بیابیم .
ابتدا گره ای که در ارتفاع بیشتری قرار دارد با formula_10 با دیگری هم ارتفاع می کنیم .
حال فرض می کنیم فاصله این دو گره از پایین‌ترین جد مشترکشان ، حداکثر k بیتی است .
از پر ارزش‌ترین بیت شروع می کنیم و مقدار بیت‌ها را تعیین می کنیم .
فرض کنید روی بیت i ام هستیم :
اگر formula_5 امین گره بالای v و w یکسان بود این بیت ۰ و در غیر این صورت این بیت ۱ است و هر دو گره به formula_5 گره بالاتر منتقل می‌شوند .
در انتها پدر هر یک از دو گره ، پایین‌ترین جد مشترک v و w اولیه است .
این الگوریتم از formula_10 است .
این مسئله در یافتن پایین‌ترین جد مشترک کلاسها در وراثت (برنامه‌نویسی شیءگرا) و سامانه پیچیده کاربرد دارد .
توتینگ یک حوزه انتخاباتی در شهر لندن است که از سال ۲۰۰۵ صادق خان، یکی از اعضای حزب کارگر به نمایندگی از آن در مجلس عوام بریتانیا حضور دارد. این حوزه انتخاباتی یکی از زیرمجموعه‌های واندزوورث در جنوب لندن است.
سالن پاییز () یک نمایشگاه هنری سالانه در پاریس می‌باشد که از سال ۱۹۰۳ اولین سالن آن تحت ابتکار معمار بلژیکی، مرد ادبی و هنری همراه با معماری هکتور گیمارد اجرا گردید که نقاشانی همچون ، اوژن کاریر، فلیکس والوتون، ادوار وویار و مزون یانسن که یک دفتر دکوراسیون داخلی مستقر در پاریس بود در آن مشارکت داشتند، مزون یانسن اولین شرکت طراحی واقعاً جهانی بود که در سال ۱۸۸۰ توسط ژان هانری یانسن تأسیس گردیدSalon d'automne; Société du Salon d'automne, Catalogue des ouvrages de peinture, sculpture, dessin, gravure, architecture et art décoratif. Exposés au Petit Palais des Champs-Élysées, 1903
این نمایشگاه عظیم تقریباً بلافاصله سرمشق تحولات و نوآوری‌هایی در نقاشی قرن بیستم در زمینهٔ نقاشی، رسم، مجسمه‌سازی، حکاکی، معماری و هنرهای تزئینی گشت، در سال‌های برپایی اولین سالن هنرمندانی همچون پیر آگوست رنوآر حمایت خود از این نمایشگاه را اعلام کرد و حتی هنرمند دیگر آگوست رودن چندین کار از آثار خودش را به نمایش گذاشت،
از زمان آغاز آن آثار هنرمندانی همچون پل سزان، آنری ماتیس، پل گوگن، جورج روالت، آندره دورن، آلبر مارکه، ژان متزینگر، آلبر گلز و مارسل دوشان در این سالن به نمایش گذاشته شد، علاوه بر سال ۱۹۰۳ که سال افتتاحیه نمایشگاه بود، شاهد ۳ تاریخ مهم دیگر در رابطه با سالن پاییز هستیم، سال ۱۹۰۵ که منجر به پیدایش سبک فوویسم گردید، سال ۱۹۱۰ که شاهد راه‌اندازی کوبیسم هستیم و در نهایت سال ۱۹۱۲ که منجر به ایجاد یک دشمنی بیگانه و نزاع در مجمع ملی گردید.
کودکان ابری یک فیلم کوتاه به نویسندگی و کارگردانی رضا فهیمی است که در سال ۱۳۹۳ تولید و جوایز زیادی را در داخل و خارج از کشور کسب کرد و در جشنواره اسکار شرکت کرد.
فیلم، روایت دو پسر بچه دانش آموز روستایی است که بر سر مالکیت چیزهایی که هیچ وقت دستشان به آنها نمی‌رسد مثل آسمان و طبیعت دعوا می‌کنند ...
کودکان ابری اقتباسی از کتاب باغ اناری محمد شریفی نعمت‌آباد است.
مارینا توچ () یک آسمان‌خراش در شهر دبی، امارات متحده عربی است.
این آسمان‌خراش که در مه ۲۰۱۱ افتتاح شده دارای ۷۹ طبقه و ۲۷۶٫۳ متر ارتفاع می‌باشد.
برج الیعقوب () یک برج در شهر دبی، امارات متحده عربی است.
این برج که در سال ۲۰۰۶ شروع به ساخت شده در سال ۲۰۱۳ افتتاح شده است و دارای ۶۹ طبقه و ۳۲۸ متر ارتفاع می‌باشد.
پتروس پلانسیوس ، زیسته (۱۵۵۲ تا ۱۵ مه ۱۶۶۲)، اخترشناس، نقشه‌نگار و روحانی فلاندری بود. او با نام پیتر Platevoet در دِرَناوتِر، امروز قسمتی از هوولانت در غرب فلاندر، متولد شد. او الهیات را در آلمان و انگلستان مورد مطالعه قرار داد. در سن ۲۴ سالگی او یک کشیش در کلیسای اصلاحی هلندی شد.
به دلیل ترس برای پیگرد قانونی مذهبی توسط تفتیش عقاید مذهبی، پس از آنکه شهر در ۱۵۸۵ به دست اسپانیایی‌ها افتاد او از بروکسل فرار و به آمستردام رفت. او در آنجا به ناوبری و نقشه‌کشی علاقه‌مند شد. او به اندازهٔ کافی خوش شانس بود تا به نمودار دریایی که به تازگی از پرتغال به ارمغان آورده شده‌بود دست‌رسی یابد. او به زودی به عنوان یک متخصص در مسیرهای حمل و نقل به هند به رسمیت شناخته شد. او بشدت به ایدهٔ استفاده از گذر دریای شمال از راه آمریکای شمالی؛ تا شکست سومین مأموریت ویلم بارنتز در سال ۱۵۹۷ که احتمال چنین گزینه‌ای را از میان برد، همچنان باور داشت.
دلدار عاشق () یک فیلم است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سلمان خان، مدوری دیکشیت، و انوپم کهیر اشاره کرد.
عزت‌دار () یا با عزت یک فیلم است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دیلیپ کومار، گوویندا، و مدوری دیکشیت اشاره کرد.
AspectJ یک تعمیم برنامه‌نویسی جنبه‌گرا است که برای زبان برنامه‌نویسی جاوا در شرکت PARC ایجاد شده‌است. این افزونه در بنیاد پروژه‌های متن باز Eclipse Foundation در دسترس است. اما هر دو مستقل و یکپارچه شده‌اند. AspectJ به‌طور گسترده‌ای برای برنامه‌نویسی جنبه‌گرا استاندارد شده‌است و همزمان بر سادگی و قابلیت استفاده برای کاربران نهایی تأکید دارد. این زبان از نحو سبه جاوا استفاده می‌کند و شامل یک محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار برای نمایش ساختار Cross-cutting است. انتشار اولیهٔ آن در سال ۲۰۰۱ بوده‌است.
همه برنامه‌های معتبر جاوا (زبان برنامه‌نویسی) همچنین برنامه‌های AspectJ معتبر هستند. اما AspectJ به برنامه نویسان اجازه می‌دهد تا تعریف خاص یک ساختار به نام جنبه" را ایجاد کنند. ". aspects می‌تواند شامل چندین موجودیت غیرقابل دسترس به استاندارد کلاس باشد. اینها هستند:
pointcut set() : execution(* set*(..) ) && this(Point);
برای توضیحات بیشتر AspectJ راهنمای برنامه‌نویسی را ببینید.
AspectJ می‌تواند در بسیاری از روش هااجرا شود از جمله یا و همچنین به‌طور مستقیم در ماشین مجازی (VM). در تمام موارد AspectJ به عموان یگ برنامه معتبر در ماشین مجازی جاوا
اجرا می‌شود. کلاس‌های متأثر از جنبه‌های دودویی-سازگار با تأثیرپذیری از کلاس (برای باقی ماندن سازگاری با کلاس‌های وارد شده با تأثیرپذیری اصلی). حمایت از پیاده‌سازی‌های متعدد اجازه می‌دهد تا زبان به رشد تغییرات تکنولوژی و پلت فرم در دسترس سازگار با جاوا را تضمین می‌کند.
کلید موفقیت آن، مهندسی و زبان تصمیم‌گیری است که آن را تبدیل به یک زبان قابل استفاده و برنامه‌های گسترش پذیر می‌کند.. AspectJ اصلی شرکت زیراکس برای اجرای منبع بافی مورد استفاده که نیاز به دسترسی کد منبعرا داراست. زمانی که زیراکس کد منبع را با اکلیپس به اشتراک گذاشت.AspectJ با استفاده از Eclipse Java compiler و یک bytecode ویور بر اساس BCELدوباره پیاده‌سازی شده بود؛ بنابراین توسعه دهندگان می‌تواند نوشتن جنبه به صورت کد باینری (کلاس) را انجام دهند. در این زمان زبان برنامه‌نویسی AspectJ به حمایت چند کلاس مدل ضروری محدود شده بود. این محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار باعث افزایش جذابیت نسبت دیگر همتایانه جاوایی خود شد؛ و آن توسعه دهندگان اجازه استقرار جنبه‌های بدون تغییر ساخت روند می‌داد. این منجر به افزایش پذیرش AspectJ به عنوان یک زبان قابل استفاده برای برنامه نویسان جاوا و حتی در سطح سازمانی شد. پس از آن تیم اکلیپس عملکردو صحت آن را افزایش داد. به روز رسانی زبان AspectJ برای پشتیبانی از ویژگی‌های زبان Java 5 مانند generics و حاشیه نویسیو حاشیه‌نویسی یکپارچه-سبک خالص-جاوا.
پروژه اکلیپس هم از خط فرمان و هم مورچه رابط پشتیبانی می‌کند.. یک پروژه مرتبط با پروژه اکلیپس به‌طور پیوسته Eclipse IDE پشتیبانی (AJDT) را برای AspectJ بهبود می‌دهد. IDE از ایمکس، NetBeansو JBuilder را زمانی که زیراکس آن را در در کد کتن باز قرار داده است پشتیبانی می‌کند اما پشتیبانی اوراکل از JDeveloper ظاهر می‌شود. IDE وسیله‌ای شده‌است برای برنامه نویسانی جاوا یی که ازبان AspectJ استفاده می‌کنند برای درک و ربط به crosscutting.
BEA یک VM محدود شده برای حمایتافزونه س جنبه گرای پیشنهاد داد ولی برایافزونه ئهای پشتیبانی شده در تمام Java VMها نیازمند تأیید Java Community Process است.
علاقهٔ علمی در معانی و اجرای زبان‌های جنبه گرادر احاطهٔ AspectJ پس از انتشار آن است. تحقیقات آینده در رابطه با کاپایلر aspect bench یا "abc"است؛ که از افزونهٔ تغییر متن کد یامعانی زبان برنامه‌نویسی و فرم‌های پایه‌ای بسیاری از آزمایش‌های AOP که تیم Aspectj از ان پشتیبانی کمی کرد، پشتیبانی می‌کند؛ که به آن یک پایه گسترده کاربری می‌کند.
بسیاری از برنامه نویسان پی برده‌اند که زبان برنامه‌نویسی AspectJ به عنوان یک فناوریدر دسترس برای دیگر پروژه‌ها به ویژه اسپرینگ فریمورک
می‌تواند باشد. خواهر خواندهٔ پروژه اسپرینگ Spring Roo به‌طور خودکار توضیح نوع ورودی AspectJ را به عنوان کد خروجی تولیدی اصلی ادامه می‌دهد.
توسط Gregor Kiczales آغاز شده و توسط تیم شرکت Xerox PARC هدایت شده که در نهایت باعث توسعه AspectJ شد. او واژه "crosscutting را بداع کرد". Chris Maeda واژه برنامه‌نویسی "جنبه گرا را ابداع کرد." Jim Hugunin و Erik Hilsdale کامپایلر اصلی. Mik Kersten اجرا IDEو شروع پروژه Eclipse AJDT با Adrian Colyer (رهبر حال حاضر پروژه AspectJ) و اندرو کلمنت (مهندس زمان کامپایلر).
کامپایلر AspectBench توسعه یافته و نگهداری می‌شود به عنوان یک تلاش مشترک از ابزارهای برنامه‌نویسی گروهی در آزمایشگاه دانشگاه آکسفورد، تیم تحقیقاتی sable در دانشگاه مک گیلو مؤسسه تحقیقات پایه در علوم رایانه (BRICS).
AspectWerkz پویا، سبک و با کارایی بالا ی فریمورک AOP/PIPO برای جاوا است. باادغام آن با پروژه که باعث پشتیبانی از قابلیت‌های AspectWerkz پس از AspectJ 5 شده.
Jonas Boner و Alex Vasseur پروژه AspectWerkz را مهندسی کرده‌اند و بعد از آن که پروژه AspectJ با AspectWerkz ادغام شد سبک حاشیه‌نویسی و زمان بارگذاری پشتیبانی می‌کند.
بر خلاف زبان برنامه‌نویسی AspectJ قبل از نسخه 5 AspectWerkz، هیچ ساختار زبانی جدیدی به جاوا اضافه نکرد، اما به جای آن از توضیح جنبه‌های حاشیه نویشی جاوا پشتیبانی کرد. آن با بهره‌گیری از اصلاح bytecodeبرای درست کردن کلاس‌ها در پروژه، زمان لود شدن کلاس و همچنین در زمان اجرا. آن از JVM level APIs. استاندارد شده‌استفاده کرد. جنبه‌ها می‌توانند تعریف بشوند با استفاده از حاشیه‌نویسی جاوا.
AspectWerkz از یک API برای استفاده از جنبه‌های مشابه برای پروکسی‌ها فراهم کرده‌است. از این رو یک تجربهٔ انتقال فراهم کرده که یک ارائه شفاف انتقال برای استفاده کنندهگان مشابه پروکسی‌ها است.
AspectWerkz یک نرم‌افزار رایگان است. مجوز گنو ال‌جی‌پی‌ال اجازه می‌دهد از AspectWerkz 2.0 در هر دو حالت تجاری و پروژه‌های منبع باز استفاده شود.
حوزه انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد مربوط به انتخابات مجلس کشور ایران، در غرب استان خراسان رضوی واقع است و دو کرسی در مجلس شورای اسلامی دارد. این حوزه در اغلب قریب به اتفاق ادوار مجلس شورای ملی نیز دو کرسی داشت و قدمت آن به قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰ شمسی) بازمی‌گردد. هر دو نمایندهٔ حوزه به روش رأی دسته‌جمعی انتخاب می‌شوند. شمار رأی‌مندان حوزه هنگام انتخابات ۱۳۹۸ مجلس شورای اسلامی برابر ۳۵۰٬۰۰۰ نفر بود. نمایندگان کنونی حوزه علی‌اصغر عنابستانی و بهروز محبی نجم‌آبادی هستند که هر دو اصولگرایند.
حوزهٔ انتخابیه سبزوار، واقع در غرب استان خراسان رضوی (پیشتر استان یا ایالت خراسان)، اولین بار به موجب قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰) ایجاد شد. در نظامنامهٔ انتخابات اصنافی (مصوب ۱۲۸۵)، نامی از سبزوار به میان نیامد و تنها به ذکر ۱۲ نفر نمایندهٔ «خراسان و سیستان و تربت و ترشیز و قوچان و بجنورد و شاهرود و بسطام» اکتفا شد. در نظامنامهٔ انتخابات دو درجه (مصوب ۱۲۸۸)، سبزوار «محل انتخاب» ۴ منتخب از مجموع ۳۳ منتخب درجهٔ [مرحلهٔ] اول و ۱۱ نمایندهٔ درجهٔ [مرحلهٔ] ثانی «حوزهٔ انتخابیه خراسان» بود. با وجود این، دو تن از نمایندگان دورهٔ دوم مجلس شورای ملی (پیش از تصویب قانون انتخابات) نمایندهٔ سبزوار خوانده شده‌اند، ولی در دورهٔ سوم (پس از تصویب قانون انتخابات و ایجاد رسمی حوزه)، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار بدون نماینده ماند.
طبق قانون انتخابات مجلس شورای ملی (مصوب ۱۲۹۰)، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، علاوه بر سبزوار، شامل مزینان، جوین، بام، صفی‌آباد، و سرولایت بود و ۲ نماینده از مجموع ۱۳۶ نماینده در سطح کشور را به خود اختصاص می‌داد. در ۱۳۳۹، حوزه به دو نیم شد که هر کدام یک نماینده داشت: الف) حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، شامل شهر سبزوار با دهستان‌های قصبه، تکاب کوه‌میش، طبس، کراب، داورزن، مزینان، کاه، باشتین، فروغن، خواشد، زمج، ربع شامات، و شامکان؛ ب) حوزهٔ انتخابیهٔ جوین، شامل بخش جغتای (پایین‌جوین، بالاجوین، پیراکوه، نقاب)، بام و صفی‌آباد، بخش اسفراین، بخش سرولایت. در حوزه‌بندی جدید، بخش اسفراین از حوزهٔ انتخابیهٔ بجنورد منتزع شده و به حوزهٔ انتخابیهٔ تازه‌تشکیل‌شدهٔ جوین الحاق یافته بود. همزمان تعداد نمایندگان به ۲۰۰ نفر و سپس در ۱۳۴۶ به ۲۱۹ نفر افزایش یافت. در ۱۳۵۰، قانون قبلی به‌نحوی خنثی شد و حوزه‌های انتخابیهٔ سبزوار و جوین دوباره به هم پیوستند، بدین شکل که حوزهٔ انتخابیه سبزوار شامل شهر سبزوار و بخش‌های حومه، جغتای، داورزن، و ششتمد دارای ۲ نماینده از مجموع ۲۷۶ نمایندهٔ کل کشور شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار با همان توابع پیشین برای انتخابات مجلس شورای اسلامی در ۱۳۵۸ تعریف شد و دارای ۲ نماینده از ۲۷۰ نمایندهٔ کل کشور بود که این تعداد در ۱۳۷۸ به ۲۹۰ نفر افزایش یافت. در حال حاضر، مرزهای حوزه منطبق بر تقسیمات کشوری ایران است و شامل شش شهرستان سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد می‌باشد. تا پایان دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی، نام حوزه صرفاً «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار» بود. با ایجاد شهرستان‌های نوبنیاد از دل شهرستان سبزوار، در دورهٔ نهم مجلس به «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین و خوشاب» و در دورهٔ دهم مجلس به «حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب و داورزن» تغییرنام یافت.
هنگام تشکیل شهرستان خوشاب در ۱۳۸۹، روستاهای رباطی شاهزاده، جمبرجوق، چزگ، و فرخار از شهرستان فیروزه منتزع و به شهرستان خوشاب ملحق شدند. شهرستان فیروزه در حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور قرار داشت. اهالی این روستاها به نشانهٔ اعتراض در انتخابات ۱۳۹۰ مجلس در روستاهای خود (واقع در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار) رأی ندادند و برای رأی دادن در حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور به روستاهای مجاور رفتند. در پی نارضایتی‌ها، این روستاها در ۱۳۹۸ همگی دوباره به شهرستان فیروزه ملحق شدند.
حق رأی و نظام انتخاباتی در این حوزهٔ انتخابیه با سایر حوزه‌های سراسر ایران یکسان بوده‌است.
طبق نظامنامهٔ انتخابات اصنافی، اولین انتخابات مجلس شورای ملی، خارج از تهران، در دو مرحله انجام گرفت. در هر یک از شهرهای تابع یک ایالت، طبقات شش‌گانهٔ صاحب رأی جداگانه جمع شدند، نماینده‌ای را انتخاب کردند و به مرکز ایالت فرستادند و اینان از بین خود، به اندازهٔ سهمیهٔ مقررشده (که برای خراسان و سیستان ۱۲ نفر بود) نمایندگانی را انتخاب کردند. طبق نظامنامهٔ انتخابات دو درجه، دومین انتخابات مجلس شورای ملی، در سرتاسر کشور به طرز دو درجه انجام گرفت. «مراد از انتخاب دو درجه آن است که ابتدا [...] در شهرهای یک حوزهٔ انتخابیه، عدد معینی [که برای سبزوار ۴ بود] را انتخاب می‌نمایند که منتخب نامیده می‌شوند و بعد این انتخاب‌شدگان درجهٔ اول [در خراسان ۳۳ نفر] در مرکز حوزهٔ انتخاب [مشهد] جمع شده، از میان خود عدهٔ مطلوبه [برای خراسان ۱۱ نفر] را ثانیاً انتخاب می‌کنند و این انتخاب‌شدگانِ درجهٔ ثانی نماینده خوانده می‌شوند.» انتخابات در درجات اول و دوم به روش «انتخاب جمعی» صورت گرفت. ملاک در درجهٔ اول اکثریت نسبی و در درجهٔ دوم اکثریت تام [مطلق] بود. از ۱۲۹۰ به بعد، انتخابات مجالس در سرتاسر ایران به شکل «یک درجه و مستقیم» برگزار شد. ملاک انتخاب، کسب اکثریت نسبی بود. در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار که در بیشتر ادوار دو نماینده داشت، از روش انتخاب جمعی استفاده می‌شد، منتها در ادوار بیستم تا بیست‌ودوم که تعداد نمایندگان به یک نفر کاهش یافت از روش «انتخاب فردی» استفاده شد. پس از انقلاب اسلامی، ملاک انتخاب به اکثریت مطلق آرا تغییر کرد و چنانچه اکثریت مطلق در مرحلهٔ اول کسب نشد، «فقط به تعداد دو برابر نمایندگان مورد نیاز از بین کسانی که بیشترین آرا را در مرحلهٔ اول داشته‌اند، در انتخابات مرحلهٔ دوم شرکت می‌کنند» و در این مرحله ملاک کسب اکثریت نسبی است. با این حال، در ۱۳۶۳ اکثریت مطلق ابتدا به یک‌سوم، سپس در ۱۳۷۸ به یک‌چهارم، و در نهایت در ۱۳۹۵ به یک‌پنجم کاهش یافت.
جمعیت کل حوزه بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر ۴۶۹٬۰۶۵ نفر است.
شمار رأی‌مندان حوزه هنگام انتخابات ۱۳۹۸ مجلس شورای اسلامی برابر ۳۵۰٬۰۰۰ نفر بود. میزان مشارکت در این انتخابات در این حوزه ۵۲٫۲ درصد بود که از متوسط استان (۴۸٫۱۷ درصد) و متوسط کشور (۴۲٫۵۷ درصد) بالاتر است. میزان مشارکت در انتخابات پارلمانی در حوزهٔ انتخابیه سبزوار (سبز) نسبت به استان خراسان رضوی یا استان خراسان پیش از تقسیم (قرمز) و کشور ایران (آبی) در نمودار مقابل مقایسه شده‌است.
گذشته از گرایش‌های سیاسی در سطح کشور (اصولگرایی، اصلاح‌طلبی و اعتدالگرایی)، مسائل قومی در انتخابات این حوزهٔ انتخابیه حائز اهمیت است. بیشتر اهالی شهرستان‌های جوین و جغتای در شمال حوزهٔ انتخابیه ترک خراسانی هستند؛ ولی بیشتر اهالی سایر شهرستان‌های حوزه فارسی‌زبان هستند و در مجموع اکثریت را در اختیار دارند. به عنوان مثال، در انتخابات ۱۳۹۴ مجلس، رگه‌هایی از قومیت‌گرایی نزد هواداران نامزدهای مختلف مشاهده شده‌است و تلاش شد به اختلافات قومی و زبانی دامن زده شود. همچنین از آنجا که شهرهای این حوزهٔ انتخابیه متوسط یا کوچک هستند، همچون سایر حوزه‌های با وضعیت مشابه، بحث‌های توسعهٔ منطقه‌ای (در مقایسه با سایر شهرستان‌ها و مناطق استان) و نیز کش‌مکش‌ها بر سر قدرت بین شخصیت‌های محلی مشخصاً نمود پیدا می‌کند.
از جمله رویدادهای مهم مرتبط با نمایندگان سبزوار در صحن مجلس شورا، یکی نیابت ریاست شیخ‌الرئیس افسر در ادوار هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای ملی است، و دیگری گلاویز شدن عبدالقدیر آزاد با یوسف مشار وزیر پست و تلگراف دولت مصدق و هفت‌تیر کشیدن به روی اوست.
در اولین انتخابات مجلس شورای ملی، سهم خراسان و سیستان و تربت و ترشیز و قوچان و بجنورد و شاهرود و بسطام ۱۲ نماینده بود. پنج نفر به نمایندگی از خراسان در مجلس شورای ملی حضور داشته‌اند ولی به‌طور خاص نمایندهٔ سبزوار نبوده‌اند، و اینان سوای شش نمایندهٔ دیگری هستند که به‌طور خاص نمایندگی قوچان، بجنورد، کاشمر [ترشیز]، قائنات [سیستان]، تربت‌حیدریه و شاهرود را بر عهده داشتند.
اسناد و شواهدی از بروز تبانی و تقلب در انتخابات مجلس دوم موجود است. میرزا محمود حسینی عربشاهی سبزواری، عضو انجمن ولایتی سبزوار و از مشروطه‌خواهان، دو نامه به وزارت عدلیهٔ وقت نوشت و از ضرب و شتم خویش حین انتخابات به تحریک میرزا حسین علوی سبزواری، مجتهد بزرگ شهر و از مخالفان مشروطه، دادخواهی کرد. او در شکوائیه‌اش علت کتک خوردن را «اظهار داشتن سه فصل ایراد قانونی در انتخاب شیخ علی عرب صحاف و هاشم میرزا که به مواضعه [تبانی و تقلب] وکیل طهران شده‌اند» بیان کرد. بنا بر نامهٔ اعتراضی سوم که به انجمن ولایتی سبزوار نوشته شده‌است، اعضای انجمن، به ریاست «آقا میرزای روضه‌خوان»، پس از این اتفاق همگی از عضویت در انجمن ولایتی استعفا کردند و رئیس انجمن فقط وقتی با افتتاح دوباره انجمن موافقت کرد که وزیر عدلیه از آنان دلجویی کرد.
بین مجلس سوم و چهارم، فترتی چند ساله پدید آمد و انتخابات دوره چهارم حداقل به مدت ۶ سال از ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۱ قمری در جریان بود. انتخابات سبزوار در ۱۳۳۸ برگزار شد.
در انتخابات مجلس هفتم، قاسم غنی، وزیر بهداری و فرهنگ و مصحح همکار دیوان حافظ در آینده، که پس از تحصیل در بیروت و پاریس به ایران بازگشته و ساکن سبزوار شده و در بیمارستان حشمتیه مشغول طبابت بود، مغلوب نمایندگان وقت سبزوار در مجلس ششم شد. گرویدن پدربزرگ مادری غنی (ملاعلی کوشکباغی سبزواری، بعداً با نام خانوادگی خضرائی) به مذهب نوظهور بهائیت، او را از گود رقابت‌های انتخاباتی خارج کرد. جمعی از متشرعان و اوباش به خانهٔ میرزا حسین علوی سبزواری، مجتهد شهر، رفتند و فتوای قتل او را گرفتند. مجتهد مذکور که غنی رقیب پسرش (حسن علوی سبزواری، نمایندهٔ وقت سبزوار در مجلس ششم و نامزد انتخابات برای مجلس هفتم) در سیاست بود، همراه جماعت راهی خانهٔ غنی شد. در این هنگام، آقا میرزا حسین عربشاهی معروف به «آقای شاه»، از روحانیون و زاهدان شهر و نیز پسرعموی غنی، جلو آن‌ها را گرفت و بر میرزا حسین بانگ زد «سید، بنشین! دکتر قاسم خان زیر لباسش شال سبز می‌بندد». در نهایت بلوا خوابید و جمعیت متفرق شدند.
انتخابات ادوار ششم تا سیزدهم در زمان سلطنت رضاشاه برگزار شد. در این زمان مجالس فرمایشی و انتخابات در واقع انتصابات بودند. در سندی از دایرهٔ انتخاباتِ ادارهٔ مرکز و انتخاباتِ وزارت داخله به تاریخ ۳۰ مهر ۱۳۱۱ مربوط به انتخابات دورهٔ نهم چنین آمده‌است:
ایالت جلیلهٔ مشهد، کاندیداهای انتخابات حوزهٔ سبزوار، محمدهاشم میرزا افسر و میرزا حسن آقازاده می‌باشند. فوراً به حکومت محل تعلیمات دهید ترتیب و تشکیل انجمن نظار باید طوری داده شود که متناسب با انتخاب مشارالهیم باشد.
در انتخابات دورهٔ چهاردهم که ایران در اشغال متفقین (سبزوار در اشغال شوروی) بود، محمد پروین گنابادی، از فعالان حزب تودهٔ ایران، به نمایندگی از سبزوار انتخاب شد که با توجه به تعداد انگشت‌شمار راه‌یافتگان توده‌ای به مجلس، نشان از فعالیت و نفوذ حزب در این شهر داشت. سبزوار از کانون‌های فعالیت حزب توده بود و اتحادیه‌های کارگری متعددی در این شهر تشکیل شده بود و دایرهٔ فعالیت حزب به روستاهای منطقه نیز می‌رسید. شق دیگر دخالت مستقیم نیروهای شوروی در این انتخابات است. سرکنسول شوروی از تظاهرات عده‌ای در سبزوار در جهت تحریک مردم علیه شوروی و جلوگیری از انتخاب نمایندگان بلشویک شکایت می‌کرد. کنسول شوروی مقیم سبزوار با فرمانداری دیدار کرده، خواستار دستگیری محرکان شد. پس از خاتمهٔ انتخابات در حالی که شمارش یک حوزه باقی مانده بود، ۵ نفر دستگیر و به مشهد فرستاده شدند. بنا بر گزارش ارسالی ژاندارمری سبزوار به فرمانداری شهرستان، سه نفر از اینان با عزیمت به ششتمد با توسل به درگیری مسلحانه از برگزاری انتخابات جلوگیری کردند. طبق گزارشی که حین بررسی اعتبارنامه‌ها در مجلس قرائت شد، آرای بخش‌های داورزن، ششتمد، و جغتای به دلیل جعل و تعویض آرا و اعمال نفوذ مأموران دولت (ژاندارمری) باطل شد و صرفاً آرای شهر سبزوار و بخش‌های حومهٔ سبزوار و بام و صفی‌آباد و سرولایت ملحوظ گردید و اعتبارنامهٔ محمد طباطبایی فقط با ۳٬۷۲۲ رأی از ۶٬۴۷۴ رأی مأخوذه به عنوان نمایندهٔ دوم حوزه تصدیق شد. بنا بر آن گزارش، در ۱۳ مرداد ۱۳۲۲ با دعوت فرمانداری از طبقات ششگانه، اعضا انجمن نظارت انتخاب شدند و مقرر شد نشر تعرفه و اخذ آراء در ۱۴ شهریور ۱۳۲۲ انجام گیرد که به دلیل تقارن با ماه رمضان به ۹ مهر ۱۳۲۲ موکول شد. اما فرمانداری با دعوت از عده‌ای دیگر، با وجود مخالفت وزارت کشور، انجمن نظارت تازه‌ای تشکیل داد و دلیل این امر را استعفا یا استنکاف اعضای انجمن اولیه اظهار کرد، هرچند رئیس و نایب‌رئیس انجمن اولیه منکر موضوع شدند. حدود سه هزار نفر بابت این قضایا شکایت کردند. به گفتهٔ شاکیان، الف) انجمن ثانویه، از «عده‌ای بی‌سواد» و «محکومین جزایی» شکل گرفته و در عوض، اعضای اصلی انجمن اولیه تا پایان انتخابات زندانی شده‌اند؛ ب) بخشدار ششتمد که حاضر به جعل و تعویض آرا نشده بود، عزل شده و بخشدار داورزن که حاضر به تقلب بوده به جای او گماشته شده‌است؛ ج) انتخاب‌شدگان بین مردم محل معروفیت نداشته‌اند. عبدالقدیر آزاد و حسن متولی در این دوره از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار نامزد شده بودند، ولی با وجود بومی بودن و دربارهٔ شخص آزادْ داشتن تجربهٔ ۲۰ سال مبارزهٔ سیاسی و زندان و شکنجه و مشهور شدن به عنوان شخصیتی ملی و آزادی‌خواه در اذهان عمومی و نیز فعالیت‌های مطبوعاتی نتوانستند به مجلس راه یابند. در گزارشی که فرماندار سبزوار به استانداری ارسال کرد، آزاد و دوستانش عده‌ای مفسده‌جو معرفی شدند که قصد شورش و انقلاب داشتند.
در انتخابات دورهٔ پانزدهم، همزمان با اعلام موجودیت حزب خران در سبزوار به سردمداری حسین مجمع‌الصنایع، سعید مهدوی و عیسی مشار (قائم‌مقامی) نامزدان مورد حمایت دولت برای مجلس بودند. در مقابل حزب خران از عبدالقدیر آزاد و ابوالحسن حائری‌زاده حمایت می‌کرد که همین دو نفر در نهایت پیروز شدند.
انتخابات دورهٔ هفدهم، در سبزوار همچون بسیاری از حوزه‌های انتخابیهٔ دیگر به علت تشنجات سیاسی همزمان با نهضت ملی شدن نفت و ناآرامی‌ها و ناامنی‌های ناشی از آن برگزار نشد. در این دوره از ۱۳۶ کرسی مجلس فقط ۷۹ کرسی صاحب نماینده شد. فعالیت نامزدهای انتخاباتی در سبزوار از دی ۱۳۳۰ آغاز شد. در مجموع ۹ نفر نامزد نمایندگی سبزوار بودند، از جمله عبدالقدیر آزاد، حسن متولی، محمود رضایی، محمدابراهیم شریعتمداری، احمد نبوی، علی بزرگ‌نیا، و سید ابوالمعالی کاشانی، فرزند سید ابوالقاسم کاشانی. اولین تلاش برای تشکیل هیئت نظارت اول اسفند ۱۳۳۰ صورت گرفت، اما چون بیشتر اعضا از وابستگان متولی و کاشانی بودند، پس از اعتراض دیگر نامزدان فرماندار دو هفته بعد مجدداً برای تشکیل هیئت نظارت تلاش کرد. احمد نبوی و علی بزرگ‌نیا مردم را به ارسال تلگراف‌هایی به تهران و اعتراض به هیئت نظارت ترغیب کردند. همزمان خبر رشوه‌گیری فرماندار و یکی از بازرسان انتخابات اوضاع را متشنج کرد. در نتیجه اخذ آرا به سال بعد موکول شد. به درخواست عبدالقدیر آزاد، تهران بازرس ویژه‌ای به سبزوار فرستاد. چهار نفر از ۹ نفر عضو اصلی هیئت نظارت نیز تلگرافی به هیئت دولت فرستادند و اعلام کردند ۵ عضو دیگر هیئت رویهٔ جانبدارانه‌ای را در پیش گرفته‌اند و قصد دارند افراد معینی را راهی مجلس کنند. آنان انتخاباتی را که با این شرایط برگزار شود مخدوش و غیرقانونی خوانند. رئیس وقت شهربانی سبزوار نیز تلگرافی به شهربانی کل کشور ارسال کرد و نوشت طبق «شایعات مقرون به صحت» علی‌اکبر ملک‌زاده، فرماندار سبزوار، و علی‌اکبر مجلسی، بازرس انتخابات، مبالغ یکصد هزار ریال از محمود رضایی و هشت هزار ریال از حسن متولی پول گرفته‌اند تا انتخابات را به نفع آنان خاتمه دهند. از دیگر موارد مناقشه‌برانگیز در این انتخابات، نامزدی ابوالقاسم کاشانی، فرزند سید ابوالقاسم کاشانی، از حوزهٔ انتخابیه سبزوار علی‌رغم مخالف پدرش بود. فرزندان دیگر کاشانی نیز از حوزه‌های دیگر نامزد شده بودند. کاشانی طی تلگرافی اعلام کرد «با آنکه از شهرستان‌های کاشان و سبزوار و تهران مراجعه و اصرار و ابرام نمایندگی و انتخاب فرزندان اینجانب را استقبال نموده‌اند، از لحاظ بی‌نظری که کراراً در راه ملت نشان داده‌ام، آن‌ها را وادار به انصراف از حق قانونی مشروع خود کرده و راضی نیستم کسی به فرزندان اینجانب رأی دهد.» گرچه نامزدی کاشانیِ پسر به واسطهٔ شهرت کاشانیِ پدر مورد استقبال توده‌های مردم قرار گرفت، غیربومی بودن او نیز واکنش‌های شدیدی را برانگیخت. در نهایت دولت مصدق از برگزاری انتخابات در سبزوار صرف‌نظر کرد.
رأی‌گیری انتخابات دورهٔ نوزدهم در حوزهٔ انتخابیه سبزوار در ۸ اردیبهشت ۱۳۳۵ انجام شد و پس از قرائت آرا، علی بزرگ‌نیا و قاسم رضایی پیروز معرفی شدند. قاسم رضایی در زمان برگزاری انتخابات از طرف مؤسسهٔ علوم اداری تهران در آمریکا مشغول مطالعه بود.
در انتخابات دورهٔ بیستم، قاسم رضایی نامزد بود و امین غنی نامزد حزب مردم. علی بزرگ‌نیا دیگر چهرهٔ شناخته‌شدهٔ حزب و فراکسیون در مجلس نوزدهم بود که در این دوره، همزمان با کاهش تعداد نماینده‌های حوزه از دو به یک نفر، در فهرست حزب قرار نگرفت. حسن متولی، مسئول شورای حزب مردم در سبزوار، به جریان انتخابات شدیداً اعتراض کرد. او در تلگرافی به اسدالله علم اعلام کرد ۳۶ نفری که فرمانداری سبزوار به عنوان نمایندگان طبقات ششگانه برای تشکیل انجمن نظارت بر انتخابات دعوت کرده، همگی از بستگان قاسم رضایی بوده‌اند و به این ترتیب آزادی انتخابات عملاً از میان رفته و هرگونه فعالیت انتخاباتی برای سایر نامزدان ناممکن شده‌است. او از وزیر کشور و عَلَم و روزنامهٔ اطلاعات تقاضا کرد که نمایندگانی برای نظارت بر انتخابات حوزه اعزام کنند. بعداً این انتخابات در سراسر کشور به دلیل تخلفات و تقلب گسترده ملغی شد و زمستان انتخابات مجدد به عمل آمد. در انتخابات دی، علی بزرگ‌نیا و قاسم رضایی نامزد حزب بودند، امین غنی، نامزد حزب مردم، و امیر علوی از منفردین. به گزارش روزنامهٔ اطلاعات، عده‌ای از مردم سبزوار در کمال نظم و آرامش در تلگرافخانهٔ شهر متحصن شدند و در تلگراف‌هایی که به مرکز مخابره کردند خواستار انحلال انجمن نظارت بر انتخابات و معرفی نامزد محلی شدند. در نهایت، علی بزرگ‌نیا، نامزد حزب ، پیروز شد.
از ۱۳۴۲ به بعد، انتخابات مجلس شورای ملی به صورت هماهنگ و کشوری برگزار شد؛ در نتیجه انتخابات سبزوار همزمان با سایر حوزه‌های ایران انجام گرفت. در انتخابات دورهٔ بیست‌ویکم، امین غنی از سوی «کنگرهٔ نهضت آزادزنان و آزادمردان ایران» به عنوان نامزد نمایندگی سبزوار معرفی شد به گزارش روزنامهٔ اطلاعات، از مجموع ۱۱٬۳۷۵ رأی مأخوذه، غنی ۱۰٬۷۸۳ رأی کسب کرد و نفر دوم کاظم اسکویی بود که فقط ۴۳۳ رأی داشت. در انتخابات دورهٔ بیست و دوم، امین غنی نامزد حزب ایران نوین بود و عباس شرف‌الدین نامزد حزب مردم. این انتخابات همزمان با طوفان شن شدیدی بود که چندین روز مناطق کویری خراسان مخصوصاً سبزوار را درگیر کرده بود. در انتخابات دورهٔ بیست و سوم، امین غنی و ضیاءالحق ناوی نامزدهای حزب ایران نوین بودند و عبدالحسین آقازادهٔ علوی، شهردار سابق سبزوار، نامزد حزب مردم. در این دو دورهٔ اخیر نامزدهای حزب ایران نوین پیروز شدند. در انتخابات دورهٔ بیست و چهارم که تنها حزب رستاخیز اجازهٔ فعالیت داشت، شش نامزد از جانب حزب برای سبزوار معرفی شد: کاظم اسکویی، عبدالحسین آقازاده علوی، علی قاسمی، محمد قندی، حسن متولی، و ضیاءالحق ناوی. امین غنی، نمایندهٔ سه دورهٔ پیاپی سبزوار در مجلس، در فهرست حزب قرار نگرفت.
در اولین دورهٔ انتخابات مجلس، رقابت در سبزوار بین نامزدانی از سه گرایش مختلف بود: ۱) وابستگان به حزب جمهوری اسلامی شامل علی‌اصغر باغانی، دبیر و مؤسس شعبهٔ حزب جمهوری اسلامی در سبزوار، و حسین هراتی، از مؤسسان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سبزوار، که اینان مورد حمایت محمدحسین علوی، روحانی متنفذ و محرک اصلی انقلاب در سبزوار، بودند؛ ۲) عباسعلی محمودی و محمدحسین فاضل که گرایش‌های ملی-مذهبی داشتند و مورد حمایت سید فخرالدین افقهی، پدر سید علیرضا افقهی و از فعالان انقلاب در سبزوار، بودند؛ ۳) وابستگان به مجاهدین خلق که شامل محمد کریمی و محمد رحیمی بودند و مورد حمایت طاهر احمدزاده، اولین استاندار خراسان پس از انقلاب.
در دومین دورهٔ انتخابات مجلس، علی‌اصغر باغانی، یکی از تنها دو نمایندهٔ معمم سبزوار بعد از انقلاب اسلامی، از راه یافتن به مجلس بازماند. سید روح‌الله خمینی در ملاقات با اکبر هاشمی رفسنجانی در ۲۹ فروردین به او گفت، «در بعضی جاها که ائمه جمعه و روحانیون سرشناس دخالت کرده‌اند ناموفق بوده‌اند» و این را ناشی از استقلال فکری مردم دانست. هاشمی رفسنجانی در خاطراتش حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار را در کنار ۹ حوزهٔ دیگر مصداق این گفته دانسته‌است.
در انتخابات دورهٔ هفتم مجلس، مرتضی خیرآبادی، نمایندهٔ اصلاح‌طلب سبزوار، ابتدا رد صلاحیت شد. او و شمار دیگری از نمایندگان مجلس ششم، در ۱۲ بهمن ۱۳۸۲ در اعتراض به رد صلاحیت‌های گسترده از نمایندگی مجلس ششم دسته‌جمعی استعفا دادند. اما در ۱۸ بهمن ۱۳۸۲ با حکم حکومتی سید علی خامنه‌ای، صلاحیت او و چند نامزد دیگر تأیید شد. او با وجود کسب رتبهٔ دوم در مرحلهٔ اول انتخابات، به حد نصاب ۲۵ درصد نرسید تا انتخابات به مرحلهٔ دوم بکشد که در آنجا مغلوب رقیب اصولگرایش شد.
در انتخابات دورهٔ هشتم مجلس، صلاحیت حسن سیدآبادی، نمایندهٔ پیشین سبزوار در مجالس ششم و هفتم، تأیید نشد. علت رد صلاحیت او «فساد اخلاقی»، درگیری خانوادگی، و شلیک تیر هوایی دانسته می‌شود. سیدآبادی، دلیل رد صلاحیتش را سوءاستفادهٔ دو فاسق در وزارت اطلاعات از موقعیت خود عنوان کرد. به گفتهٔ احمد بزرگیان، هزینهٔ تبلیغات انتخاباتی محمدرضا محسنی ثانی در این دوره ۵۰۰ میلیون تومان بوده‌است.
در انتخابات دورهٔ نهم مجلس، با وجود آنکه محمدرضا محسنی ثانی، نمایندهٔ وقت سبزوار، در فهرست جبههٔ متحد اصولگرایان قرار گرفت، به دلیل نرم‌خویی با اصلاح‌طلبان و نزدیکی به علی لاریجانی، و نیز هزینه‌های تبلیغاتی مورد انتقاد اصولگرایان تندرو بود. اما در نهایت در رقابتی نزدیک رتبهٔ اول را کسب کرد.
در انتخابات دورهٔ دهم مجلس، حسین مقصودی، شهردار پیشین سبزوار، ابتدا رد صلاحیت شد، اما یک هفته پیش از رأی‌گیری و در روز اول تبلیغات در نهایت تأیید صلاحیت شد. او به عنوان نماینده‌ای مستقل و بدون آنکه نامش در هیچ‌یک از فهرست‌های انتخاباتی قرار گیرد، توانست رتبهٔ اول را با بیش از ۱۰۰ هزار رأی به دست آورد و «پدیدهٔ انتخابات» نام بگیرد. او اولین نمایندهٔ سبزوار است که موفق به کسب آرای شش‌رقمی می‌شود. محمدرضا محسنی ثانی، نمایندهٔ سبزوار در ادوار نهم و هشتم مجلس، از حوزهٔ انتخابیه مشهد ثبت‌نام کرد ولی پس از آنکه نامش در فهرست‌های انتخاباتی اصولگرایان قرار نگرفت، پیش از رأی‌گیری انصراف داد. محمد سالاری، عضو شورای شهر تهران، از این حوزه ثبت‌نام کرد، ولی رد صلاحیت شد.
در انتخابات دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی، حسین مقصودی و رمضانعلی سبحانی‌فر، نماینده‌های وقت سبزوار، رد صلاحیت شدند. در این انتخابات چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبان در حوزهٔ انتخابیه رد صلاحیت شدند و رقابت بین چهره‌های اصولگرا بود. برخلاف گمانه‌زنی‌ها، محمدرضا راه‌چمنی، نمایندهٔ اصلاح‌طلب سابق حوزه، که از حوزهٔ انتخابیهٔ تهران ثبت‌نام کرده و صلاحیتش احراز شده بود، حوزهٔ انتخابیهٔ خود را به سبزوار تغییر نداد.
جشن () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی توماس وینتربرگ است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اولریش تامسن، توماس بو لارسن، کلاوس بوندام و ترینه دورهلم اشاره کرد.
در زمینه‌ی فشرده‌سازی داده، کدگذاری شانون، که به افتخار کشف‌کننده آن، آقای کلود شانون نامگذاری شده‌است، تکنیکی برای فشرده‌سازی بدون اتلاف و ساختن یک کد پیشوندی برمبنای مجموعه‌ای از نمادها و احتمالات آنها (تخمینی ویا اندازه‌گیری شده) می‌باشد. می‌توان گفت این روش غیربهینه می‌باشد، بدین‌جهت که کوتاه‌ترین طول ممکن پیش‌بینی شده کلمات را همانند کدگذاری هافمن به دست نمی‌دهد، و در بهترین شرایط معادل کدگذاری شانون-فانو می‌باشد.
این روش کدگذاری منجر به رشد و توسعه‌ی گرایش فناوری اطلاعات شد و بدون سهم و مشارکت آن در این امر، دنیا از بسیاری از جانشینان آن همچون کدگذاری شانون-فانو، کدگذاری هافمن و کدگذاری حسابی (arithmetic coding) بی‌بهره می‌ماند. بخش عمده‌ای از زندگی روزمره‌ی ما به شکل قابل ملاحظه‌ای متاثر از داده‌ی دیجیتال می‌باشد و این بدون کدگذاری شانون و روند مستدام رشد و تکامل جانشینان آن در روش‌های کدگذاری امکان‌پذیر نمی‌بود.
در کدگذاری شانون، نمادها به ترتیب از پراحتمال‌ترین به کم‌احتمال‌ترین مرتب می‌شوند و با گرفتن اولین formula_1 رقم از نمایش دودویی از احتمال تجمعی formula_2 دارای کدکلمه‌ای (codeword) می‌شوند. در اینجا formula_3 بیانگر تابعی است که formula_4 را رو به بالا گرد می‌نماید.https://en.wikipedia.org/wiki/Shannon_coding
یکی از اولین موارد کاربرد گسترده کدگذاری و فشرده‌سازی اطلاعات با ظهور و گسترش عمده کتاب‌های کد تلگراف (Telegraph Code Books) در اوایل قرن ۲۰ میلادی بود. در این زمان هزینه گزافی برای ارسال تلگرام پرداخت می‌کردند، به‌گونه‌ای که در یک تلگرام میان آمریکا و اروپا هزینه هر کلمه حدوداً یک دلار بود (تقریباً ۳۰ دلار با احتساب تورم تا سال ۲۰۱۵ میلادی). این امر منجر به رشد و توسعه کتاب‌های کد تلگراف و استانداردهای موردنظر آنها شد تا با کلماتی اندک منظور فرد ارسال‌کننده تلگرام منتقل شود و برخی از این کتب امروزه در اینترنت یافت می‌شوند، همانند کد معروف ABC Code که از ویرایش چهارم به بعد تراکم داده را به شکل قابل ملاحظه‌ای بالا برده بود.