moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جاجا همچنین در فیلم‌های بلندی به کارگردانی پل آگوستا و جوکو انوار و در یک تئاتر به نام SUBVERSIF که اقتباسی از دشمن دولت ایبسن بود بازی کرده‌است.
مولیر (نام روسی: ) نمایشنامه ای روسی نوشتهٔ میخائیل بولگاکف است. بولگاکف در نمایشنامه‌ی "مولیر" زندگی کمدین نابغه‌ی فرانسوی ژان باپتیست پوکلن، مشهور به مولیر، را محور اثر خود قرار می‌دهد و با تمرکز بر سه سال آخر زندگی وی، که به خاطر نوشتن "تارتوف"، "دن ژوان" و "مردم‌گریز" مغضوب ارباب کلیسا واقع شد، نمونه‌ای درخشان از تراژدی نخبه‌کشی به‌دست می‌دهد. این نمایشنامه در سال ۱۳۹۷ با ترجمه‌ی عباس‌علی عزتی در انتشارات افراز منتشر شده است.
نمایشنامه‌ی "مولیر" به سه سال آخر زندگی مولیر کمدین فرانسوی می‌پردازد. مولیر به خاطر نوشتن نمایشنامه‌های "تارتوف"، "دن ژوان" و "مردم‌گریز" مغضوب ارباب کلیسا واقع می‌شود، و اسقف اعظم پاریس و پیروانش در مقابل وی که در اوج محبوبیت است، می‌ایستند. آن‌ها یک گروه مخفی تشکیل می‌دهند که با تفسیر به رای انجیل به نتیجه می‌رسند مولیر به دلیل نوشتن کمدی‌های پیش‌گفته مرتد شده و مستوجب مرگ است. آن‌ها ازدواج مولیر با هنرپیشه‌ی جوان گروهش را دستاویز قرار می‌دهند و زن سابق مولیر را که او هم هنرپیشه‌ی گروه است به اعتراف علیه مولیر مجبور می‌کنند. مولیر که در استخدام پادشاه است از او انتظار حمایت و پشتیبانی دارد. لویی چهاردهم ابتدا جانب مولیر را می‌گیرد و وقعی به سعایت اسقف اعظم نمی‌نهد، اما در نهایت پشت او را خالی می‌کند و هنرمند نابغه‌ی دربارش را مثل گوشت قربانی مقابل ارباب کلیسا می‌اندازد.
بولگاکف با زیبایی و رندی، سه قدرت صاحب نفوذ جامعه، یعنی دربار و کلیسا و هنر را رو در روی هم قرار می‌دهد. نتیجه‌ی این کشمکش و مبارزه، قربانی شدن مولیر، نماد هنر و خلاقیت است.
بولگاکف در ساختن فضای حاکم بر عصر لویی چهاردهم نیز ماهرانه عمل می‌کند؛ تصویری که او به‌دست می‌دهد، تصویر جامعه‌ای است که زیر سلطه‌ی حکومتی مطلقه است و طنز واقعی مجالی برای رشد نمی‌یابد. کمدی تنها می‌تواند در حیطه‌ی فکاهیات و لودگی گام بردارد و اگر غیر از این باشد سر صاحبش را بر باد می‌دهد. با این حال مولیر کوتاه نمی‌آید و در عین حالی که در خدمت پادشاه است، آزادگی‌اش را از دست نمی‌دهد، مقابل او زانو نمی‌زند و به تملق و چاپلوسی متوسل نمی‌شود، پیش از آن‌که به وصف پادشاه بپردازد، در حضور وی ابتدا از خود به‌عنوان بازیگر حرف می‌زند، سپس به تئاتر محبوبش پاله‌رویال می‌پردازد و از نقش اجتماعی کمدی می‌گوید. تنها زمانی که اشراف حاضر در تئاتر از جسارت او ابراز شگفتی می‌کنند، اشعارش را به افتخار پادشاه فرانسه به پایان می‌برد. بولگاکف در همان ابتدای نمایش، مولیر را در پشت صحنه نشان می‌دهد و با نمایش حساسیت اجرا در حضور پادشاه، درگیری خانوادگی مولیر و روابط شخصی‌اش ماهرانه گره‌افکنی می‌کند و با ظرافت و سادگی مولیر را به عنوان بازیگر و نمایشنامه‌نویسی نابغه معرفی می‌کند و در مرکز اثر خود به حرکت درمی‌آورد. کنش دراماتیک، انگار که از درون تحت فشار باشد، باز می‌شود و گسترش می‌یابد. تلاطم زندگی مولیر بیشتر و بیشتر می‌شود؛ زندگی خانوادگی‌اش به‌هم می‌ریزد، رابطه‌اش با کلیسا به تیرگی می‌گراید و حمایت پادشاه را از دست می‌دهد.
نمایشنامه‌ی "مولیر" از دو منظر دیگر نیز حایز اهمیت است: یکی از لحاظ تیپ‌های متنوعی که بولگاکف با حوصله و دقت ساخته و پرداخته، دیگر از نظر طرح و توطئه‌های سرگرم‌کننده و جذابی که تماشاگر را تا انتهای نمایش نگه می‌دارد. طرح و توطئه در "مولیر" دارای مفهومی درونی است، در خدمت کشش دراماتیک است و آن را تقویت می‌کند. زندگی شخصی و حرفه‌ای ـ اجتماعی مولیر در هم تنیده می‌شود و روابط خانوادگی‌اش به‌هم می‌ریزد. مادلنا بژار، هنرپیشه‌ی مستعد گروه که بیست سال وفادارانه با مولیر زندگی کرده، اکنون از او روی گردانده و در صحنه‌ی اعتراف در برابر شارون، زیر فشار روانی، اعترافی می‌کند که موجب تکفیر مولیر می‌شود و در نهایت به قیمت جانش تمام می‌شود.
رویارویی مولیر با شارون، نقطه‌ی اوج نمایشنامه است. بولگاکف در این‌جا با رندی و زیرکی دو نیروی اجتماعی را روبه‌روی هم قرار می‌دهد و مفهومی نمادین را به ذهن متبادر می‌سازد. این دو نیرو نه به خاطر زندگی بخشیدن، که به‌خاطر فنا کردن رودرروی هم ایستاده‌اند. بولگاکف علاوه بر این، از تراژدی نخبه‌کشی در جهت بذله‌گویی سیاسی نیز استفاده می‌کند. او مولیر نابغه را در برابر پادشاه ظالم قرار می‌دهد و کاری می‌کند که نبوغ او سرانجام باعث نابودی‌اش می‌شود.
بولگاکف روی ریاکاری لویی چهاردهم تمرکز می‌کند و عظمت ساختگی و متکبرانه‌ی او را آشکار می‌سازد. لویی ابتدا از در لطف و مرحمت درمی‌آید تا مولیر نابغه را رام کند، اما تضاد میان آن دو جدی‌تر از آن است که با این ترفندها رنگ ببازد و از میان برود، چنان‌که نمی‌رود و در پرده‌ی چهارم نمایشنامه آشکار می‌شود. پادشاه لطف خود را از مولیر دریغ می‌کند، او را که بیمار و تنها شده، از طریق اسقف اعظم و پیروانش متوقف می‌کند، و مولیر، مأیوس و ناامید، در حالت نیمه‌دیوانگی، پادشاهی را که ولی‌نعمتش بود و پیش از آن وی را «آفتاب فرانسه» نامیده بود، ترک می‌کند.
ژان باتیست پوکلن د مولیر؛ هنرپیشه و درام‌نویس مشهور
مادلنا بژار؛ هنرپیشه
آرماندا بژار؛ هنرپیشه
ماری‌یتا ریوال؛ هنرپیشه
شارل وارله د لاگرانژ؛ هنرپیشه با لقب کاتب
زاخاریا موارون؛ هنرپیشه‌ی مشهور، عاشق
فلوبر دو کرویزی؛ هنرپیشه
ژان ژاک بوتون؛ متصدی شمع‌ها و خدمتکار مولیر
لویی کبیر؛ پادشاه فرانسه
مارکی د ارسینی؛ دوئل‌کننده، با لقب یک‌چشم
مارکی د شارون؛ اسقف اعظم پاریس
مارکی د لساک؛ شرط‌بند
کفاش درستکار؛ دلقک پادشاه
شارلاتان؛ نوازنده‌ی هارپ
زن ناشناس نقاب‌دار
پدر بارثلمی؛ واعظ آواره
برادر قدرت؛ عضو انجمن فداییان
برادر ایمان؛ عضو انجمن فداییان
رنه؛ دایه‌ی سالخورده‌ی مولیر
اعضای انجمن فداییان
درباریان، تفنگ‌داران و دیگران
دونگالا (به لاتین: Donggala Regency) در استان سولاوسی مرکزی اندونزی واقع شده‌است. پایتخت دونگالا، باناوا است که در فاصله ۳۰ دقیقه (۳۴ کیلومتری) شمال پالو پایتخت استان قرار دارد. دونگالا ۱۳٬۵۹۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۷٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
الیزابت یریکو-باومن (؛ ۲۱ نوامبر ۱۸۱۹ – ) نقاش لهستانی-دانمارکی بود. او در ژولیبوژ از تقسیمات کشوری ورشو متولد شد.Albert Ellery Berg, (1884), "The Drama, Painting, Poetry, and Song", P.F. Collier, New York. digitized by Google. پدرش فیلیپ آدلف باومن که نقشه‌کش بود و مادرش یوان فردریک ریر، هردو آلمانی بودند. او با ینس آدلف یریکو ازدواج کرد.
در نوزده سالگی به مدرسه هنر دوسلدورف رفت که در آن زمان یکی از مهم‌ترین مراکز هنری اروپا به‌شمار می‌آمد. در آن‌جا به نقاشی از زندگی اسلواک‌ها پرداخت. او پیرو مکتب نقاشی دوسلدورف بود. از این زمان به برپایی نمایشگاه دست زد و از ۱۸۴۴ توجه‌ها را به‌خود جلب کرد. پس از این‌که به رم رفت، سوژه اصلی نقاشی‌هایش را زندگی محلی تشکیل می‌داد. در ۱۸۵۲ برخی از نقاشی‌هایش در لندن به نمایش درآمد و ملکه ویکتوریا درخواست یک نمایش خصوصی از آثار او را در کاخ باکینگهام داد. در میان این آثار، پرتره او از هانس کریستیان آندرسن نیز قرار داشت که در ۱۸۵۰ تکمیل شده بود.Johan de Mylius, (1998), "The Life of Hans Christian Andersen. Day By Day."
او در سال‌های ۱۸۷۰-۱۸۶۹ و یک‌بار با همراهی پسرش هارالد در ۱۸۷۵-۱۸۷۴ به مدیترانه شرقی و خاورمیانه سفر کرد. او چون تحت حمایت خاندان سلطنتی دانمارک بود و معرفی‌نامه‌ای از الکساندرای دانمارک (پرنسس ولز آینده) داشت، توانست موافقت مصطفی فاضل پاشا را به دست بیاورد و توسط دختر پاشا، نازلی فاضل به حرم‌سرای عثمانی راه یابد و از زندگی در آن‌جا از نگاه خودش، نقاشی کند. او در نامه‌ای به همسر و فرزندانش در مورد نازلی نوشت: «دیروز عاشق یک شاهزاده زیبای ترک شدم.»Mary Roberts , "Harem Portraiture: Elisabeth Jerichau-Baumann and the Egyptian Princess Nazli Hanım" – in:
"Local/global: Women Artists in the Nineteenth Century" edited by Deborah Cherry and Janice Helland, Ashgate Publishing, Ltd. (2006)
دن‌کیشوت (نام روسی: дон кихот) نمایشنامه‌ای روسی نوشتهٔ میخائیل بولگاکف براساس رمان مشهور دن‌کیشوت شاهکار سروانتس است. بولگاکف در اقتباس از "دن کیشوت" به دو دلیل بسیار آزادتر عمل می‌کند، اول این‌که متن اصلی "دن کیشوت" به زبانی غیر از زبان بولگاکف نوشته شده، دوم آن‌که دیالوگ‌های اندکی دارد و توصیف‌محور است. پس برخلاف اقتباس بولگاکف از "جنگ و صلح" تالستوی که عیناً دیالوگ‌های رمان تالستوی را در اقتباسش آورده، در این‌جا ناچار بوده گفتگوی اشخاص نمایش را خود بنویسد. حاصل کار اثری مستقل و زیباست که مثل کارهای دیگر بولگاکف امضای او را دارد، مخصوصاً پایان تراژیک نمایشنامه که اقتباس بولگاکف را به تراژیکمدی تأثیرگذاری تبدیل می‌کند. این نمایشنامه در سال ۱۳۹۲ با ترجمهٔ عباس‌علی عزتی در انتشارات افراز منتشر شده‌است. ترجمهٔ مذکور در هشتمین دورهٔ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران در پاییز ۱۳۹۶ به‌عنوان ترجمهٔ برگزیده انتخاب شد.
آلونزو کیشانو ملقب به دن‌کیشوت که با خواهرزاده‌اش آنتونیا و خدمتکار بداخلاقش در روستای لامانچا زندگی می‌کند، در اثر خواندن کتاب‌های پهلوانی دچار توهم می‌شود و پس از مدت‌ها شیفتگی به آیین شوالیه‌گری روزی تصمیم می‌گیرد سفر پرماجرای خود را برای یافتن معشوق و گستردن عدل و داد در جهان آغاز کند. کیشانو ملبس به زرهی پوسیده و مسلح به نیزه و سپری زنگ‌زده بر اسبی لنگ سوار می‌شود تا به جستجوی ماجراهای شوالیه‌ای برود. او برای این سفر به دو چیز احتیاج دارد؛ بانویی که خودش را وقف او کند و یک خدمتکار که هر دو مهیاست.
دن‌کیشوت همراه با غلامش سانچو پانزا سفر پرماجرای خود را آغاز می‌کند و در راه رسیدن به مقصد اسیر توهمی که دامنش را گرفته خود را دچار بلایای متعددی می‌کند و در نهایت درگیر نبردی سرنوشت‌ساز با پهلوانی گمنام و مجهول‌الهویه می‌شود و شرط پهلوان را می‌پذیرد که اگر در مبارزه مغلوب شد باید اطاعت کند و دست از سفر پهلوانی ماجراجویانه‌اش بکشد و به خانه‌اش در لامانچا برگردد. دن‌کیشوت در این مبارزه شکست می‌خورد و ناچار می‌شود به قول خود عمل کند و به خانه برگردد. او بعد از رسیدن به خانه می‌میرد.
بولگاکف در شخصیت‌پردازی دن‌کیشوت، قهرمان اصلی نمایشنامه، برخلاف اقتباس‌های نمایشی و سینمایی دیگر که عموماً شخصیتی یک‌بعدی از این قهرمان به نمایش گذاشته‌اند و بیشتر بر جنبهٔ کمیک شخصیت دن‌کیشوت تأکید کرده‌اند، شخصیتی چند وجهی خلق می‌کند که جنبه‌های طنز، کمیک و تراژیک قهرمان سروانتس را همزمان داراست و مانند رمان سروانتس در فضایی از همدردی و دل‌سوزی به حرکت درمی‌آید؛ پهلوانی رمانتیک که با خیال‌پردازی و اعتقاد راسخش باعث شکل‌گیری کنش‌های نمایش می‌شود. شخصیت دن‌کیشوت در نمایش‌نامهٔ بولگاکف هم آمیخته با طنز و شوخی است. او دن‌کیشوت را پهلوانی بی‌باک و غیرقابل سرزنش توصیف می‌کند و حرف‌های حکیمانه‌ای در دهانش می‌گذارد، ولی در عین حال بر ناهنجاری تخیل او تأکید می‌کند. واقعیت‌گرایی و خیال‌پردازی در نمایشنامهٔ بولگاکف یکدیگر را تکمیل می‌کنند و اصالت خاصی به آن می‌دهند.
بولگاکف نمایشنامهٔ خود را با خیال‌بافی‌های دن کیشوت و حرکت او به‌قصد ماجراجویی‌های پهلوانی آغاز می‌کند. ماجراهای دن کیشوت و سلاح‌دارش سانچو پانزا محور کنش‌های نمایش است. این ماجراها عمدتاً کمیک و خنده‌دارند؛ ماجراهایی چون مبارزهٔ دن کیشوت با آسیاب‌های بادی، درگیری با راهب‌ها و چاروادارها، و استراحت در کاروان‌سرا. در کاروان‌سرا با تمسک به معجون شفابخش به گسترش کنش‌ها می‌پردازد و مایه‌های شاد و مردم‌پسند اثر را غنی‌تر می‌سازد. بولگاکف شوخی‌های فرح‌بخش رمان را، که مشخصهٔ بارز کار سروانتس است، حفظ می‌کند و با دیالوگ‌های جان‌دار و بانشاط خود آن‌ها را گسترش نیز می‌دهد.
جنبه‌های عامه‌پسند رمان سروانتس در شخصیت سانچو پانزا، سلاح‌دار رند و صادق دن کیشوت، حفظ می‌شود و با مهارت در صحنه‌های قضاوت سانچو، بعد از دست‌یابی به حکمرانی جزیره، به نمایش گذاشته می‌شود. قضاوت حکیمانهٔ سانچوی بی‌ریا در ماجرای قرض‌گیرندهٔ متقلب، و زن و خوک‌چران، و لذت و سرخوشی مردم از نتیجهٔ کار، ادای احترام نویسنده به ارزش‌ها و خصلت‌های پاک و زیبای انسانی است. وقتی سانچو پانزا عطای حکمرانی را به لقایش می‌بخشد و به دوستی با الاغ دوست‌داشتنی‌اش قناعت می‌کند، با این جمله بدرقه می‌شود که «شما از همهٔ حاکم‌های این جزیره پاک‌تر و بهتر بودید.»
بولگاکف در نمایشنامهٔ خود، تصویر واقع‌گرایانهٔ دقیقی از زندگی مردم در اسپانیای قرن شانزدهم به دست می‌دهد و همچون نقاشی چیره‌دست به نشان دادن راهب‌ها، چاروادارهای تر و فرز، قاطرچی رند، دوک خوش‌گذران و تنوع‌طلب، قصر دوک، کاروان‌سرا و خانهٔ محقر دن کیشوت می‌پردازد. بولگاکف در این نمایشنامه همزمان رمانتیست و رئالیست است. او نشان می‌دهد که اشتیاق دن کیشوت به پهلوانی به خاطر اجرای عدالت است، و در این راه از هیچ مانعی نمی‌هراسد، حتی اگر این مانع دیوهایی با بازوان استخوانی مهیب باشند. اما این شوق پهلوانی و خیال‌بافی‌های جنون‌آمیز دن کیشوت تناقض آشکاری با واقعیت دارد. بی‌خبری دن کیشوت و توهم مقدسش شالودهٔ موقعیت‌های کمیک نمایشنامه‌اند.
پهلوانی زورکی دن کیشوت در نمایشنامهٔ بولگاکف با اشاره و کنایه به تمسخر گرفته می‌شود، اما در عین حال تأثیر کمیک کنش‌های نمایشی را احساس شاعرانه‌ای که زاییدهٔ تنهایی قهرمان است، در بر می‌گیرد. شخصیت خود دن کیشوت به مثابهٔ شخصیتی با نیات و تلاش‌های خیرخواهانه رشد می‌کند و به الگو بدل می‌شود. سخنان پرمایهٔ دن کیشوت دربارهٔ عدالت، درستکاری و عصر زرین، و ستایش او از زیبایی معشوقش دولسینیه دِ توبوزو تصویر مثبتی از این شخصیت در ذهن ایجاد می‌کند. دن کیشوت بولگاکف، رمانتیک‌تر از قهرمان سروانتس است و در سخنانش مفاهیم فلسفی بیان می‌شود. تأکید بر تضاد بین واقعیت و ایدئال را آشکارا می‌توان در سخنان او مشاهده کرد.
بولگاکف با تمام توان بر جنبه‌های مثبت و رمانتیک شخصیت دن کیشوت نور می‌اندازد و در صحنه‌های پایانی نمایشنامه، با پررنگ کردن ویژگی‌های شخصیتی او نشان می‌دهد که دن کیشوت بدون رؤیای زیبایی و پهلوانی قادر به ادامهٔ زندگی نیست. بولگاکف دست به ابتکار می‌زند و در نمایشنامهٔ خود، سانسون کاراسکوی دانش‌آموخته را عاشق آنتونیا خواهرزادهٔ دن کیشوت می‌کند تا در پایان نمایش با رشد تند و جهشی داستان، نیرنگ و واقعیت را با هم پیوند بزند، اما واقعیت همچنان دست بالا را دارد. دن کیشوت مجبور می‌شود دست از رؤیای خود بردارد و خانه‌نشین شود، و همین او را می‌کُشد و از بین می‌برد.
بولگاکف با زیرکی و ابتکار به بسط کنش نمایشی می‌پردازد. آنتونیا به سانسون، دانش‌آموختهٔ دانشگاه سالامانک، که نماد عقلانیت و دانش است، التماس می‌کند جنون دن کیشوت را معالجه کند. سانسون قبول می‌کند و به نیرنگ متوسل می‌شود. او لباس پهلوانی می‌پوشد و در هیئت پهلوانی ناشناس به مبارزه با دن کیشوت می‌رود. پهلوانی صادقانهٔ دن کیشوت و نیرنگ سانسون در قلعهٔ دوک با هم رو در رو می‌شوند. نماد عقلانیت پیروز می‌شود و از مجنونِ مغلوب می‌خواهد شرط مبارزه را بپذیرد و برای همیشه به خانه‌اش در لامانچا برگردد، فکر پهلوانی را از سرش بیرون کند و به هیچ جا سفر نکند.
دن کیشوت اما پهلوان است، نمی‌تواند پا روی قول خود بگذارد و از پذیرش شرط مبارزه سر باز زند، هرچند قلباً بر عقیده‌های خود استوار می‌ماند. صحنهٔ پایانی نمایشنامه، که دن کیشوت مغلوب نیرنگ پهلوان دروغین شده، با غم تراژیکی همراه است. دن کیشوت با دست زخمی و کمر خمیده، در حالی که به عصا تکیه داده، به خانهٔ محقر خود برمی‌گردد. دیدش بهتر شده و همه چیز را به شکل واقعی می‌بیند، ولی عقلش از کار افتاده، اراده‌اش در هم شکسته و کلامش سرشار از احساس مرگ است. بولگاکف تأکید می‌کند که معالجهٔ دن کیشوت در گرو تحقق آرزوهای اوست، اجازهٔ تلاش برای تحقق آرمان‌های پهلوانی بهترین پاداشی است که به نیک‌خواهی و صداقت او می‌توان داد. دن کیشوت بدون جنون مقدسش قادر به ادامهٔ زندگی نیست، برای همین وقتی شرط سانسون را می‌پذیرد و به خانه برمی‌گردد، پیش از آن‌که پای در خانه بگذارد، غروب غم‌انگیز آفتاب زندگی‌اش را تماشا می‌کند و چندی بعد درحالی‌که یار دیرینش سانچو پانزا را به‌کمک می‌طلبد، می‌میرد.
آلونزو کیشانو، که همان دن‌کیشوت لامانچایی است.
آنتونیا، خواهرزادهٔ دن کیشوت
سرایدار دن کیشوت
سانچو پانزا، سلاح‌دار دن کیشوت
پی‌یرو پرز، کشیش روستا
نیکلاس، سلمانی روستا
آلدونزا لورنزو، زن روستایی
سانسون کاراسکو، دانش‌آموختهٔ دانشگاه
پالومک لِوشا، صاحب کاروان‌سرا
ماریتورنز، خدمتکار کاروان‌سرا
تِنوریو اِرناندز
پدرو مارتینز، مسافر کاروان‌سرا
خدمتکار مارتینز
کارگر کاروان‌سرا
دوشس
پیشکار دوک
دکتر آگوئرو
ندیمه رودریگز
نگهبان دوک
خوک‌چران
پیرمرد اول
پیرمرد دوم
راهب ۱
راهب ۲
خدمتکار ۱
خدمتکار ۲
دوازده چاروادار
ملازمان دوک
لیلا سودآور دیبا () پژوهشگر قرون ۱۸ و ۱۹ و معاصر هنر ایرانی.
لیلا دیبا، مدیر موزه نگارستان در تهران بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ بود. این موزه که به دستور شهبانو فرح پهلوی جهت ترویج هنر ایرانی مربوط به قرون ۱۸ و ۱۹ تأسیس شده بود در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران تعطیل شد.
لیلا دیبا، به عنوان مشاور هنری در موزه متروپولیتن نیویورک فعالیت داشت. وی اکنون در آمریکا زندگی می‌کند و یکی از اعضا هیئت امنا دانشنامه ایرانیکا می‌باشد.Iranica board of Trustees, 2018.
لیلا سود آور دیبا، مدرک کارشناسی هنر خود را از کالج ولزلی و کارشناسی ارشد هنر و دکترای هنرهای زیبا را از دانشگاه نیویورک دریافت نمود.
شیرانا شهبازی (زاده ) عکاس زادهٔ ایران مقیم سوئیس است. کارهای وی بیشتر شامل تصاویر بزرگ مفهومی از زندگی روزمره و آثاری از گونهٔ چیدمان هستند. شهبازی در سال ۱۹۷۴ در تهران متولد شده و در ۱۹۸۵ به آلمان مهاجرت کرد، وی بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ در دانشگاه هنر و علوم کاربردی شهر دورتموند به تحصیل در زمینهٔ عکاسی و طراحی پرداخت. از سال ۹۷ تا ۲۰۰۰ شهبازی به فعالیت تخصصی عکاسی در دانشگاه هنر زوریخ مشغول بود.
لوکا مدونا () نقاشی رنگ روغن اثر نقاش هلندی پیشگام، یان وان آیک است که در حدود سال ۱۴۳۷ کشیده شده‌است. این نقاشی مریم را نشان می‌دهد که روی تختی چوبی نشسته، تاجی بر سر دارد و در حال شیر دادن به عیسی است. نجاری آن نشان می‌دهد که زمانی، لته میانی از یک نقاشی سه‌لته‌ای بوده‌است در حالی که اندازه کوچک آن حاکی از آن است که هدف آن، نمایش خصوصی بوده. نقاشی جزئی از مجموعه موزه اشتادل در فرانکفورت است. علت نام‌گذاری آن به مدونای لوکا این است که در اوایل سده نوزدهم میلادی متعلق به مجموعه چارلز دوم دوک پارما و لوکا بوده‌است. سوژه این پرتره همسر نقاش، مارگارتا شناسایی شده که ون آیک از او پرتره‌ای غیرمذهبی نیز پرداخته است.Harbison, 97
مریم بر روی تخت چوبی که چهار مجسمه شیر کوچک برنجی در اطراف او قرار دارد با تاجی بر سر در کنار یک تاقچه نشسته،  این صندلی شبیه به تخت سلیمان است که دارای دوازده شیر در اطراف آن می‌باشد.  پیکرنگاری سبک پیشین "مدونا پرستار" را همراه با"تاج حکمت" تشبیه می‌کند. همچون آینه‌ای که رستگاری انسان را بیان می‌کند: "تخت واقعی سلطنت سلیمان مبارک ترین برای مریم مقدس است تا عیسی مسییح برای فضیلت واقعی بر آن جلوس کند."
موزه اشتادل () موزه‌ای هنری واقع در فرانکفورت است و یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های هنری آلمان به‌حساب می‌آید. این موزه مالک ۲٬۷۰۰ نقاشی (که ۶۰۰ تای آن‌ها به‌نمایش درآمده‌اند) و مجموعه‌ای شامل ۱۰۰٬۰۰۰ طراحی، اثر چاپ‌شده و ۶۰۰ مجسمه است. این موزه حدود ۴٬۰۰۰ مترمربع فضای نمایش دارد و کتاب‌خانه‌اش ۱۰۰٬۰۰۰ کتاب و ۴۰۰ نشریه دارد.
اشتادل در سال ۲۰۱۲ از سوی اتحادیه منتقدان آلمان (ای‌آی‌سی‌ای) موزه سال شناخته شد. در همین سال، موزه رکورد بالاترین بازدیدکنندگان تاریخ خودش را با ۴۴۷٬۳۹۵ بازدیدکننده، شکست.
حمله میزان ۱۳۹۵ کابل یک حمله مسلحانه در مسجد زیارتگاه سخی در شهر کابل افغانستان بود که حدود ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ هنگام حضور مردم در مسجد زیارتگاه سخی برای عزاداری عاشورا رخ داد. در این حمله ۱۸ تن کشته و دست‌کم ۵۸ تن دیگر زخمی شدند. قربانیان این حمله از مردم هزاره و شیعیان بودند و در بین قربانیان زنان و کودکان نیز حضور داشتند.
حمله حوالی ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ و هنگام عزاداری مردم در مسجد زیارتگاه سخی رخ داد. به گفته شاهدان و مقامات ۳ یا ۴ مهاجم با لباس یونیفرم پلیس ابتدا سه خدمه زیارتگاه را کشته و بمبی منفجر کردند سپس وارد محوطه مسجد شده و به افراد غیرنظامی حمله کردند. مهاجمان افراد درون مسجد را به گروگان گرفته و با نیروهای پلیس درگیر شدند و طی این درگیری تمامی مهاجمین از پای درآمدند.
اداره امنیت ملی افغانستان در ماه قوس/آذر همان سال با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد یک شبکه تروریستی ۱۰ نفره که در حمله به زیارتگاه سخی کابل دست داشته‌اند را دستگیر کرده‌است.
هرچند داعش مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفته‌است اما برخی منابع از دست داشتن شبکه حقانی در این حمله به رسانه‌ها خبر می‌دهند.
تاره فارِسْ مدل عراقی و ستارهٔ شبکه‌های اجتماعی بود. او بنا به اطلاعیهٔ وزارت کشور عراق روز پنج‌شنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ در پی شلیک‌های متعدد دو فرد موتورسوار در بغداد به قتل رسید. فارس که ۲۲ سال داشت در رقابت‌های دختر شایسته عراق از شانس بسیاری برخوردار بود. وی پیش از این نیز دختر شایستهٔ بغداد شده بود. به دنبال این حادثه حیدر عبادی، نخست‌وزیر عراق، روز جمعه دستور به تحقیق و تفحص داد.
پری روان (زادهٔ ) هنرمند سورئالیست و نقاش اهل ایران است. وی در ابتدا به تحصیل در دانشگاه هنر تهران پرداخته و در سن ۱۷ سالگی به کشور آلمان مهاجرت کرده و در دانشگاه هنرهای کاربردی شهر ماینتس به ادامه تحصیل پرداخت. روان برنده جوایز بین‌المللی متعددی در کشورهای ایران، آلمان، فرانسه، ایتالیا، چین و ژاپن شده است.
ژان ژیرو (؛ – ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "خسیس" و "سوپ کلم" اشاره کرد.
توما بانگلتر (؛ ) یک موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی، ترانه‌سرا، خواننده، آهنگساز و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. وی از پدیدآورندگانِ گروهِ دفت پانک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "برگشت‌ناپذیر" اشاره نمود.
تست تحمل گلوکز خوراکی (به انگلیسی: glucose tolerance test)  یک آزمون پزشکی است که در آن گلوکز به بیمار داده می‌شود، و سپس نمونه خون گرفته می‌شود. و سرعت پاک سازی آن از خون در آن بررسی می‌شود. از این تست معمولاً برای تشخیص دیابت، مقاومت به انسولین و اختلال سلول‌های بتا استفاده می‌شود.
ایستگاه توکیو اسکای‌تری یک ایستگاه قطار وابسته به خط توبو اسکای‌تری است که در سومیدا-کو، توکیو در توکیو قرار دارد.
خط توبو اسکای‌تری یک خط راه‌آهن ژاپنی وابسته به شرکت راه‌آهن توبو است. این شرکت ایستگاه آساکوسا در توکیو را به ایستگاه توبو-دوبوتسو-کوئن در استان سایتاما متصل می‌کند.
مارچلو باچرلی (؛ ۱۶ فوریه ۱۷۳۱ – ) نقاش لهستان-ایتالیایی اواخر دوره‌های باروک و نوکلاسیسیسم بود. مارچلو در دوره ای در ورشو زندگی کرد و به دلیل توجه ویژه ای که پادشاه زمان به او داشت به مدیریت آکادمی هنرهای ورشو و چندین ساختمان پادشاهی دیگر درآمد.
آنتونیو ویوارینی (; – ) نقاش اهل جمهوری ونیز بود.
آندره‌آ ساکی (; – ) نقاش اهل ایتالیا بود.
پیوتر بولوتنیکوف (؛ – ) دونده دو استقامت، مربی (ورزش)، و ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
لودوویکو فراری (۲ فوریه ۱۵۲۲ – ۵ اکتبر ۱۵۶۵) ریاضی‌دان ایتالیایی بود. او در بولونیا به دنیا آمد البته پدربزرگ او از میلان اخراج شد و لودوویکو در بولونیان ساکن شد. او به خدمتکاری جرلامو کاردانو درآمد که به دلیل استعدادی که از خود نشان داد کاردانو به او ریاضیات آموخت. فراری در حل معادله درجه دو و سه به کاردانو کمک کرد و در حل درجهٔ چهار بار اصلی بر دوش او بود. نتایج را کاردانو منتشر کرد. او در هنگامی که هنوز نوجوان بود پس از استعفای کاردانو به سفارش خود او یک شغل تدریس سطح بالا در روم بدست آورد او در ۴۲ سالگی بازنشسته شد و به بولونیا بازگشت درحالی که ثروتمند شده بود. او اندکی پس از زندگی در بولونیا به دلیل مسمویت از آرسنیک سفید از دنیا رفت. احتمالاً عامل این مسمومیت خواهر او بود.Alan Shuchat; Simon Gindikin. "Tales of Mathematicians and Physicists". Springer; 2007. . p.  18.
بارتولومئوس فن در هلست (؛ ۱۶۱۳، هارلم – 1670 (buried 16 December)) نقاش اهل هلند بود. هلست یکی از نقاشان پیشرو در زمینهٔ کشیدن پرتره در دوران طلایی هلند بود. او علاوه بر پرتره گاهی تصاویری از رویدادهای تاریخی و محتویات کتاب‌ها هم می‌کشید.
[[رده:پرتره‌نگاران اهل هلند]]
[[رده:درگذشتگان ۱۶۷۰ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۶۱۳ (میلادی)]]
[[رده:نقاشان زندگی روزمره اهل هلند]]
[[رده:نقاشان مرد هلندی]]
[[رده:نقاشان هلندی عصر طلایی]]
[[رده:هنرمندان اهل آمستردام]]
[[رده:هنرمندان اهل هارلم]]
الساندرو مانیاسکو (; , جنوا – , جنوا) نقاش اواخر باروک ایتالیا بود که بیشتر در میلان و جنوا فعالیت کرده بود. او در زمینهٔ منظره‌نگاری و نورپردازی مناسب به تصاویر مهارت داشت.Alessandro Magnasco, called il Lissandrino (Genoa 1667-1749), "Saint Joseph's dream" at Christie's
مارتن فن همسکرک (؛ ۱ ژوئن ۱۴۹۸ – ) نقاش اهل هلند بود. همسکرک یک نقاش مذهبی بود و بیشتر عمرش را در هارلم گذرانده بود. او شاگرد یان فن اسکورل بود و در کارهایش از او تأثیر گرفته بود. او چهار سال از عمرش از ۱۵۳۲ را در ایتالیا گذراند و نقاشی‌های بسیاری کشید که مشهورترین شان نقاشی عجایب جهان است.
دانشگاه استرالیای غربی به اختصار (UWA)، یک دانشگاه دولتی در استرالیا است که در شهر پرت، در ایالت استرالیای غربی قرار دارد، هم‌چنین یک محوطه ثانوی در شهر آلبانی قرار دارد.
دانشگاه استرالیای غربی در سال ۱۹۱۱ توسط قانون مجلس استرالیای غربی تأسیس شد. این دانشگاه ۶مین دانشگاه قدیمی در استرالیا است و تنها دانشگاه ایالت استرالیای غربی تا زمان تأسیس دانشگاه مرداک در سال ۱۹۷۳ بود.
بخاطر قدمت و شهرت دانشگاه استرالیای غربی، به عنوان یکی از "دانشگاه‌های ماسه‌سنگ (Sandstone universities)" محسوب می‌شود (نامی غیررسمی است که به قدیمی‌ترین دانشگاه‌های هر ایالت داده می‌شود).
در سال‌های اخیر دانشگاه استرالیای غربی به‌طور کلی یا در نیمه‌پایین یا در خارج از ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان رتبه‌بندی می‌شود. این دانشگاه دارای سه (Crawley ,Claremont, Albany) پردیس است.
پردیس Crawley در کنار رودخانه swan در Crawley قرار دارد یکی از زیباترین دانشگاه‌ها در استرالیا محسوب می‌شود. در UWA شما فضاهای سبز پر برگ با حیاطهای باز احاطه شده‌اید، این دانشگاه دارای اتاق و سالن‌های زیاد برای مطالعه و رسیدن به درسهایتان در اختیار دارید همچنین برای استراحت نیز می‌توانید از هوای معتدل Perth استفاده کنید.
پردیس Claremont تنها چند دقیقه از پردیس اصلی crawley فاصله دارد. این پردیس مرکز آموزش زبان انگلیسی، مؤسسه آموزش و مهارت‌های بین‌المللی در زمینه سلامتی، مؤسسه کنفوسیوس و بورد امتحان موسیقی استرالیا (AMEB) می‌باشد.
پردیس Albany دانشگاه استرالیای غربی که در ساحل جنوبی آلبانی که ۴٫۵ ساعت با ماشین از Perth فاصله دارد، است.
طبق رتبه‌بندی QS و تایمز در سال ۲۰۱۹، دانشگاه استرالیای غربی به ترتیب در رده ۹۱مین و ۱۳۴ مین دانشگاه برتر دنیا و ۷مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد و طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی در سال ۲۰۱۸، در رده ۹۱مین دانشگاه برتر دنیا و ۵مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد.
دانشگاه استرالیای غربی به علت دارا بودن بعضی از بالاترین کیفیت دانشجویان، دارای رتبه دوم در استرالیا به لحاظ کیفیت برنامه‌های کارشناسی است. رتبه‌بندی شانگهای، دانشگاه استرالیای غربی همراه با دانشگاه کوئینزلند را به صورت مشترک به عنوان بهترین دانشگاه استرالیا در زمینه پزشکی بالینی و داروسازی قرار داده‌است.
رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی، دانشگاه استرالیای غربی را به عنوان بهترین دانشگاه در استرالیا برای زندگی و علوم کشاورزی معرفی کرده‌است.
فارغ‌التحصیلان دانشگاه استرالیای غربی شامل: یکی از نخست وزیران استرالیا (باب هاوک)، پنج قاضی دادگاه عالی استرالیا (از جمله یک رئیس دادگستری و رابرت فرنچ، رئیس وقت دانشگاه)، یکی از رئیسان بانک رزرو، وزرای مختلف کابینه فدرال و هفت تن از هشت فرماندار اخیر ایالت استرالیای غربی.
در سال ۲۰۱۸، ریاضیدان آکشای ونکاتش، دریافت‌کننده مدال فیلدز از فارغ‌التحصیلان دانشگاه استرالیای غربی بود. بری مارشال و رابین وارن از اعضای هیئت علمی دانشگاه استرالیای غربی، در نتیجه تحقیقات خود در دانشگاه، جایزه نوبل دریافت کردند.
ریاضیات پایه عبارت است از عنوان‌هایی از ریاضیات که در دوران دبستان تا متوسطه آموزش داده می‌شود.
ریاضیات پایه پنج شاخه دارد که عبارتند از: حس اعداد و عددسازی، اندازه‌گیری، هندسه و حس بعد فضایی، الگوسازی و جبر، مدیریت داده و احتمالات. این پنج عنوان، بخش‌هایی از ریاضیات اند که از کلاس یکم تا هشتم آموزش داده می‌شود.
در آموزش متوسطه عنوان‌های اصلی ریاضی از کلاس نهم تا دهم عبارتند از: حس اعداد و جبر، روابط خطی، اندازه‌گیری و هندسه. دانش آموز هنگامی که به کلاس دهم و یازدهم می‌رسد درس‌هایی را فرامی گیرد که او را برای ریاضیات دانشگاهی آماده کند که عبارتند از توابع، حسابان و بردارها، توابع پیشرفته و مدیریت داده.
مهار دو سر یک جفت تیرک مهار چوبی یا فلزی است که هر دو، کنار هم روی کشتی، یا اسکله یا کوتاه‌اسکله قرار می‌گیرند. از مهار دو سر برای گره زدن خط‌های مهار اندازی، طناب، هوسر، یا کابل دریایی استفاده می‌شود. مهار دو سر کشتی (که به آن "مهار دو سر کابلی") نیز می‌گویند کنده‌های عمودی بزرگی هستند که به درون مازه محکم شده‌اند و از آنها برای نقطه اتصال کابل لنگر استفاده می‌شود. مهار دو سر با دقت بالایی ساخته و نگهداری می‌شود تا از پدید آمدن گوشه‌های تیز که بتوانند خط‌های مهار اندازی را بخراشند جلوگیری شود.
خط‌های مهار اندازی ممکن است به تنهایی به دور یکی از تیرک‌ها انداخته شوند یا به شکل 8 به دور هر دو تیرک پیچانده شوند. در هنگام پیچاندن به شکل 8، اصطکاک در برابر تنش با هر بار پیچش افزایش می‌یابد و از جابجایی کشتی جلوگیری می شود.
تیرک‌های مهار اندازی با کاربردهای مشابه:
برناردو استروتسی (; حدود ۱۵۸۱ – ) نقاش اهل جمهوری جنوا بود. او هنرمند باروک بود. نقاشی‌های استروتسی به صورت دیوارنگاره هم بود. او در موضوعات گوناگون از جمله رویدادهای تاریخی، تک‌چهره، تمثیلی و زندگی روزانه نقاشی می‌کشید. او در اواخر عمر در ونیز کار می‌کرد.Chiara Krawietz. "Strozzi, Bernardo." Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press. Web. 2 February 2017Bernardo Strozzi, "Nature morte avec une corbeille de fruits, un vase de fleurs et des fruits sur un entablement" at Galerie Canesso Paris
استروتسی به عنوان بنیانگذار اصلی سبک باروک ونیزی شناخته می‌شود.Bernardo Strozzi, "The Martyrdom of Saint Justina" at the Chrysler Museum of Art
هوسر اصلاحی در دریانوردی است که برای یک کابل دریانوردی یا طناب بکار رفته در مهار اندازی یا کشیدن کشتی استفاده می‌شود.The American Heritage Dictionary of the English Language, third edition, Houghton Mifflin Company, p. 830 ()
هوسری که از درون چشمی لنگر می‌گذرد به نام "سوراخ گربه" نیز شناخته می‌شود. این گونه هوسر بر روی کناره سوراخ‌دار کشتی قرار دارد.The American Heritage Dictionary of the English Language, third edition, Houghton Mifflin Company, pp. 829-830 ()
دِریکِن‌گارد که در ژاپن تحت نام دوراگو-آن دُراگون شناخته می‌شود، عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط شرکت‌های کاویا، اکسس گیمز و پلاتینیوم گیمز توسعه یافته است. اولین نسخه از این سری "به همین نام" در سپتامبر ۲۰۰۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شد و از آن زمان به بعد دنباله، پیش‌درآمد و مشتقاتی بر اساس آن منتشر شده‌است. ایده اولیه بازی به تاکاماسا شیبا و تاکویا ایواساکی تعلق دارد و روند بازی ترکیبی بین بازی‌های "ایس کامبت" و "دینستی واریرز ۲" است. داستان این مجموعه نیز توسط شیبا، ایواساکی، تارو یوکو و ساواکو ناتوری خلق شده‌است که تحت تأثیر فولکلور اروپایی و مجموعه انیمه‌های نامدار و فیلم‌های روز قرار گرفته بودند.
محیط مجموعه اصلی بازی به سبک اروپای شمالی و جهانی به گونهٔ خیال‌پردازی تاریک است، مکانی که انسان‌ها و موجودات از اسطوره‌ها و افسانه‌ها در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند، در حالی که مشتقات آن در واقعیت جایگزین اتفاق می‌افتد.
ایستگاه شیناگاوا سی‌ساید یک ایستگاه قطار وابسته به خط رینکای است که در منطقه شیناگاوا-کو، توکیو در ژاپن قرار دارد.
ایو روشه (; – ) کارآفرین اهل فرانسه و بنیانگذار شرکت تولیدی لوازم آرایشی ایو روشه بود. او بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد و از پیشگامان به‌کارگیری مواد طبیعی در لوازم آرایشی به‌شمار می‌رود.
او همچنین برندهٔ نشان لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
لا گاسیلی (به فرانسوی: La Gacilly) یک کمون در فرانسه است که در موربیان واقع شده‌است. لا گاسیلی ۳۷٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
ایو روشه () شرکت تولید لوازم آرایشی و بهداشتی است که سال ۱۹۵۹ توسط ایو روشه در لا گاسیلی بنیان گذاشته شد.
رؤیا رمضانی طراح و فعال حقوق زنان اهل ایران است. رمضانی متولد شمال ایران و بزرگ‌شده تهران است و در ۱۸ سالگی برای تحصیل به کانادا مهاجرت کرد. وی در دانشگاه یورک و دانشگاه هنرهای تجسمی نیویورک به تحصیل پرداخته و در حال حاضر در تیم نوآوری جی‌پی مورگان در شهر سان‌فرانسیسکو مشغول فعالیت است.
در سال ۲۰۱۷ نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام‌بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
خرس شاخ توخالی ()؛ (مارس ۱۸۵۰ – ۱۵ مارس ۱۹۱۳) (سن ۶۲–۶۳) پلیس، سخنران عمومی، و دیپلمات بود.
رهبر سرخ‌پوستان لاکوتا بود. او در بسیاری از نبردها از جمله نبرد لیتل بیگ‌هورن، از جمله نبرد «لاکوتا سو» شرکت کرد. به عنوان رئیس پلیس سرخ‌پوست، «کرو سگ» را به دلیل قتل «تیل» دستگیر کرد و بعدها در همین مورد، در دیوان عالی ایالات متحده شهادت داد و ازخود دفاع کرد. او مذاکره‌کننده ارشد و مذاکره‌کننده حامی سرخ‌پوستان بود، خرس شاخ توخالی برای اولین بار مقابل هر دو رئیس‌جمهور آمریکاتئودور روزولت و توماس وودرو ویلسون رژه رفت. او در آخرین سفرش بر اثر ذات‌الریه درگذشت. زندگی‌نامه او در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. برخی منابع تصویر او را در ۱۸۹۹ به عنوان تصویر سال سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا ثبت کردند و در اسکناس پنج دلاری آمریکا عکسی از او هست. تمثالی به افتخار خرس شاخ توخالی در سال ۱۹۶۲ در داکوتای جنوبی بنا شد.
خرس شاخ توخالی در دوران مدرن و در شهرستان شریدن، نبراسکا به دنیا آمد. او که نام خود را از پدربزرگش گرفته بود، یکی از هفت پسر ارشد شاخ خالی بود که مادرش می‌خواست همه کاری را انجام دهد. در طی نبرد «اش»، او یک کودک بود و همراه با مادرش در فورت لارامی، وایومینگ پایگاه تاریخی ملی فورت در تمامی جنگ‌ها حضور یافت، تا زمانی که فورت لارامی در اکتبر ۱۸۵۵ آزاد شد او به همراه مادرش به اسارت درآمدند. خرس هورن در ۳۱ جنگ شرکت کرد و اولین نبرد خود را در سن ۱۲ سالگی از سر گذراند. در ۱۶ سالگی او که یک نوجوان بود همراه با پدرش در جنووا، نبراسکا در نبردهای مختلف از جمله علیه مهاجران و معدنچیان مونتانا، در وایومینگ و داکوتای شمالی و جنوبی شرکت کرد. او علیه نیروی زمینی ایالات‌متحده آمریکا در وایومینگ و کروو ایجنسی، مونتانا جنگید، سپس در ۱۸۶۹ در اقدامی علیه اتحادیه راه‌آهن اقیانوس آرام شرکت داشت.
خرس شاخ توخالی با «تخت‌خواب خوب» در سال ۱۸۷۴ ازدواج کرد و هفت فرزند داشت. در همان سال کار در ارتش آمریکا به عنوان یک سرباز دیده‌ور را آغاز کرد. در سال ۱۸۷۶ خرس همراه با گروه «دوکتری» که از قبیله بزرگ لاکوتا و تحت سرپرستی خودش بودند به سربازان تحت فرمان (آلفرد تری) پیوست تا به جستجوی اسب‌های گم‌شده بروند و با گروهی از سربازان برکنار شده آلفرد تری به جنگ پرداختند. پس از دو روز تعقیب افراد تری، آن‌ها به سوی اردوگاه حرکت کرده و در نبرد لیتل بیگ‌هورن. شرکت کردند. خرس شاخ توخالی به نوبه خود ادعا کرد شخصاً با مارکوس رنو و نیز جرج آرمسترانگ کاستر مبارزه کرده‌است. او در سال ۱۸۸۰ به واشینگتن دی سی سفر کرد تا دربارهٔ مسائل مربوط به نیروی ذخیره با دولت ایالات‌متحده مذاکره کند.
خوشبختی، نیکبختی یا سعادت ، عبارت است از شکوفایی، پیروزی، خوش‌شانسی و پایگاه اجتماعی موفق. نیکبختی اغلب باعث تولید ثروت فراوان می‌شود، از جمله عوامل دیگری که می‌توانند در همه درجه‌ها بسیار ارزشمند باشند، مانند شادی و تندرستی هستند.
کشتی بادبانی هرمیون () یک کشتی بادبانی جنگی با ۳۲ توپ است و برای توپ‌های ۱۲ پوندی طراحی شده بود که در سال ۲۰۱۴ در روشفور به وسیلهٔ سازمان آسلین بازسازی و تکمیل شد.
شیر اللات () یک مجسمه باستانی در معبد اللات در شهر پالمیرا سوریه قرار داشت. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵ این مجسمه به وسیلهٔ داعش که پالمیرا را تسخیر کرده بود صدمات جدی می‌بیند. بعد از آن به موزه ملی دمشق منتقل می‌شود و در آنجا بازسازی می‌شود.
مجسمه شیر اللات ساخته شده از سنگ آهک است که در اوایل قرن اول میلادی ساخته شد و ۵/۳ متر (۱۱ فوت) ارتفاع و ۱۵ تن وزن دارد. شیر به عنوان هم سخن اللات شناخته می‌شود. غزال سمبل لطافت و صفات دوست داشتنی اللات است. پنجه چپ این شیر یک سنگ نوشته پالمیرینی است که بخشی از آن آسیب دیده‌است که نوشته‌است: اللات برکت می‌دهد، هر آنکس را که در محراب خون نریزد.Van Baaren (1982), p. 65 and Reinhard G. Lehmann: “Kein Blutvergießen!” Die Löweninschrift der ʾAllāt von Palmyra, in: ḤBL Tadmor. Studies in Palmyrene Script and Language. KUSATU 23 (2018), pp. 3-8.
این مجسمه در سال ۱۹۷۷ توسط یک گروه باستان‌شناس لهستانی که تحت مسئولیت میشل گالیگوسکی کار می‌کردند کشف شد. آن را به صورت قطعه قطعه پیدا کردند که به عنوان آنتیک در پایه معبد مجدداً استفاده می‌شد. بعداً تصمیم گرفتند این قطعات را سرهم کرده و در ورودی موزه پالمیرینی بگذارند. این کار به عهده یک ترمیم‌کننده بنام ژوزف گازی گذاشته شد. در سال ۲۰۰۵ آن را بازسازی کردند و اشکالاتی که در سرهم کردن قطعات ایجاد شده بود را برطرف کند. بالاخره آن را بازسازی کردند تا آن را شبیه وضعیت اصل آن برگرداندند. در جنگ داخلی سوریه مجسمه را با بک ورقه فلزی و کیسه‌های شن پوشاندند تا از صدمات جنگ محفوظ بدارند.
در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵ این مجسمه توسط داعش بشدت آسیب دید. بعد از آزادی پالمیرا توسط ارتش سوریه مدیر کل آنتیک و موزه‌های سوریه مأمون عبدالکریم اعلام کرد که قطعات هنوز در محل خودشان هستند و می‌بایست امکان سوار کردن آن‌ها باشد و امید بازسازی آن را زنده کرد. در سال ۲۰۱۶ مجسمه به دمشق منتقل شد و یک ترمیم کامل روی آن انجام شد. در اول اکتبر ۲۰۱۷ مجسمه کاملاً ترمیم شد و الان در موزه ملی دمشق به نمایش گذاشته شده‌است. تا زمانی که ایمنی آن در پالمیرا حتمی باشد آن را به آنجا منتقل کنند.
کوه ونتو () یکی از کوه‌های ناحیه پروانس در جنوب فرانسه است که در فاصله حدوداً بیست کیلومتری شمال شرقی کرپانتره در وکلوز قرار دارد. ضلع شمالی کوه هم‌مرز با دپارتمان دروم است. ارتفاع این کوه ۱۹۰۹ متر است و بلندترین کوه ناحیه به‌شمار می‌رود. از این رو القابی مانند «غول پرووانس» یا «کوه بی مو» به آن داده‌اند. شهرت کوه ونتو به دلیل قرار گرفتن آن در مسابقه دوچرخه سواری تور دو فرانس است. در تور دو فرانس ۲۰۰۹ میزبان نخستین آخر خط کوهستانی مرحله ماقبل پایانی در تاریخ تور بود.
ونتو در فرانسوی به معنی بادی است و این نام، به دلیل بادخیز بودن کوه به آن داده شده‌است. بادهایی با سرعت ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت در آن ثبت شده‌است. در ۲۴۰ روز سال، سرعت باد بیش از ۹۰ کیلومتر بر ساعت است. معمولاً جاده فراز کوه به دلیل بادهای شدید بسته‌است. به ویژه «گردنه طوفان» در نزدیکی قله به دلیل بادهای قدرتمند این گردنه شناخته شده‌است. منشأ این نام به سده یکم یا دوم میلادی بازمی‌گردد. ممکن است از وینتور (خدای قله‌ها در قوم گل) یا ون-توپ (به معنی قله برفی در زبان گلی) گرفته شده باشد.
کوه ونتو از نظر زمین‌شناسی بخشی از آلپ است، ولی معمولاً به دلیل نبودن کوه‌هایی با ارتفاع مشابه در نزدیکی آن، جدا از آلپ در نظر گرفته می‌شود. بالای کوه از سنگ آهک بدون پوشش گیاهی تشکیل شده‌است و باعث می‌شود که از فاصله دور در تمام سال به صورتی قله ای پوشیده از برف دیده شود. پوشش برف واقعی آن از دسامبر تا آوریل باقی می‌ماند. موقعیت این کوه بر فراز دره رون باعث می‌شود بر تمام ناحیه اشراف داشته باشد و در یک روز آفتابی از کیلومترها دورتر قابل مشاهده باشد.
نخستین صعود ثبت شده توسط ژان بوریدان انجام شده‌است. او در مسیر خود به سوی دادگاه پاپی در اوینیون پیش از سال ۱۳۳۴ «برای انجام مشاهدات هواشناسی» از کوه ونتو صعود کرد.Michael Kimmelman, "NOT Because it's There", "", 6 June 1999. شاعر ایتالیایی پترارک شرح یک صعود احتمالاً خیالی توسط برادرش در ۲۶ آوریل ۱۳۳۶ را در اثر خود به نام صعود به کوه ونتو نوشت. در سده پانزدهم کیسایی در بالای کوه ساخته و به صلیب مقدس اختصاص داده شد.
در سال ۱۸۸۲ ایستگاه هواشناسی در قله ساخته شد ولی اکنون از آن استفاده نمی‌شود. در دهه ۱۹۶۰ یک دکل مخابراتی ۵۰ متری در آن نصب شد.
در گذشته کوه ونتو پوشیده از درختان بود؛ ولی از سده دوازدهم به بعد، کشتی سازان بندر نظامی تولون (فرانسه) درختان آن را به صورت سیستماتیک بریدند. از سال ۱۸۶۰ گونه‌هایی از درختان سخت‌چوب (مانند بلوط همیشه‌سبز و راش) و انواع مخروطیان (مانند سدر اطلسی و سیاه‌کاج) در بخشی از سطح کوه کاشته شد. در ارتفاعات بالاتر، گونه غالب درخت ارس است.
علاقه‌مندان دوچرخه‌سواری جاده می‌توانند از سه مسیر به قله صعود کنند.
هر سال مسابقه آماتوری برای صعود به قله در ۲۴ ساعت برگزار می‌شود.Club des Cinglés du Mont-Ventoux در سال ۲۰۰۶ ژان-پاسکال رو رکورد صعود از بدوین را شکست و در ۲۴ ساعت، ۱۱ بار سربالایی را طی کرد.
کوه ونتو صحنه یکی از خسته کننده‌ترین سربالایی‌های مسابقه دوچرخه سواری تور دو فرانس است. این کوه از سال ۱۹۵۱ تاکنون ۱۵ بار در مسیر تور قرار داشته‌است See also 's "Tour de France 2000," (pages 71-89), in his book of essays, "Something to Declare" (2002). که بیشتر، از مسیر بدوین گذشته‌است. شهرت کوه ونتو دوچرخه سواران را از اقصی نقاط جهان به سوی خود جذب کرده‌است.
بدنامی این کوه در جهان به دلیل جان باختن تام سیمپسون رکابزن بریتانیایی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۷ بر اثر گرمازدگی بود. مرگ او ناشی از ترکیب چند عامل از جمله دهیدراسیون، آمفتامین و الکل بود. هرچند هنوز علت اصلی مرگ او مورد بحث است. سیمپسون در یک کیلومتری قله به زمین افتاد؛ ولی از تماشاچیان خواست او را بلند کنند تا دوباره بر دوچرخه سوار شود. پس از آن که مسافتی حدود ۵۰۰ متر را طی کرد، دوباره به زمین افتاد و در بیمارستان درگذشت. در پیراهن و خون او، آمفتامین یافت شد. یادبودی برای سیمپسون در نزدیکی قله ساخته شده‌است. در سال ۱۹۷۰ ادی مرکس هنگامی که برنده مرحله شد، در آستانه سقوط بود. در سال ۱۹۹۴ نیز اروس پولی در ابتدای مرحله فرار کرد و به فاصله ای قابل توجه با گروه اصلی دست یافت و با این که در سربالایی، در هر کیلومتر یک دقیقه از برتری خود را از دست داد، نخستین نفری بود که به رأس رسید و در نهایت، برنده مرحله شد.
مسابقه ده بار در قله کوه ونتو خاتمه یافته‌است. خط پایان در ارتفاع ۱۹۰۹ متر قرار دارد؛ البته در چهار دوره خط پایان در ارتفاعی پایینتر در تراز ۱۸۹۵ متری واقع بود.
سربالایی بدوین به کوه ونتو یکی از سخت‌ترین مسیرهای دوچرخه سواری حرفه‌ای است. مسیر سربالایی به صورت دقیق اندازه‌گیری شده‌است تا جزئیات آن مشخص شود.
نمودار شیب متوسط در هر کیلومتر در بسیاری از کتاب‌ها و وبگاه‌های مربوط به دوچرخه سواری قابل مشاهده است. شیب متوسط کل و شیب متوسط در هر کیلومتر، اندکی متفاوت و وابسته به منبع اطلاعات است. اندازه‌گیری‌های دقیق نشان می‌دهد که شیب متوسط کل سربالایی ۷٫۴۳٪ است. این مقدار بر پایه فاصله افقی ۲۱۷۶۵ متر و افزایش ارتفاع ۱۶۱۷ متر محاسبه شده‌است. فاصله واقعی طی شده ۲۱۸۲۵ متر است.
شیب متوسط در هر کیلومتر به صورت جدول زیر است:
دو منطقه کوچک برای اسکی تجهیز شده‌است که یکی در صفحه شمالی و دیگری در صفحه جنوبی کوه قرار دارند. باد شدید و ارتفاع نسبتاً کم باعث شده‌است زمان بازبودن پیست‌ها برای عموم محدود شود. صفحه بالایی بر اثر بادهای شدید پر از تکه‌های یخ است.
وینسنت مون (؛ زادهٔ ) فیلم‌ساز، مردم نگار تجربی و عکاس مستقل اهل فرانسه است.
نانا واسکونسلوس (; – ) موسیقی‌دان، خواننده و ترانه‌سرا اهل برزیل بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
صحنه هفمین آلبومی است که توسط گروه هوی متال آمریکایی اونجد سون‌فولد در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شد. ضبط این آلبوم در شرکت «کپیتال رکوردز» و به تهیه کنندگی جو بارسی انجام شد. در این آلبوم به دلیل اینکه گروه تصمیم گرفت تا درامری را انتخاب کند که بیشتر به سبک آلبوم جدید گروه بخورد بروکس واکرمن جانشین آرین ایلیجی درامر گروه شد.این آلبوم مقام چهارم در بیلبورد ۲۰۰ را بدست آورد و آهنگ "صحنه" از این آلبوم نامزد شصتمین مراسم جایزه گرمی در بخش بهترین آهنگ در سبک راک شد.
بانک ملی شعبه دانشگاه تهران یکی از شعب بانک ملی واقع در خیابان انقلاب در مرکز تهران است که ساخت آن در سال ۱۳۳۸ به پایان رسیده‌است. ساختمان سه طبقه مستطیل شکل آنرا را معمار دانمارکی، یورن اوتزان طراحی کرده‌استhttp://www.utzonphotos.com/guide-to-utzon/projects/melli-bank/ که خصوصاً برای طراحی تالار اپرای سیدنی مشهور هست.
در سال ۱۹۵۸ یورگن ساکسیلد (Jorgen Saxild) از بنیانگذاران شرکت مهندسی دانمارکی کمپساکس Kampsax از اوتزان برای طراحی یک شعبه از بانک ملی ایران در نزدیکی دانشگاه تهران در خیابان شاهرضا (که بعدها انقلاب نامیده شد) دعوت کرد. کمپساکس در خاورمیانه بسیار فعال بود (این شرکت از جمله سازنده راه‌آهن سراسری ایران در زمان رضا شاه بوده‌است) و هانس مانک هانسن را هم به عنوان معمار پروژه استخدام کرده بود. اوتزان که به نزدیکی با معماری اسلامی علاقه‌مند بود، این پروژه را علی‌رغم دستمزد ناچیز آن قبول کرد.Richard Weston, Utzon: Inspiration, Vision, Architecture, Hellerup, Edition Bløndal, 2001, pages 225–229
مانک هانسن که تجربه قابل توجهی از کار در خاورمیانه داشت، اوتزان را تشویق کرد که به طراحی آلوار آلتو در ساختمان صندوق بازنشستگی ملی فنلاند در هلسینکی و طراحی لو کوربوزیه در ساختمان دادگاه عالی چندی‌گر توجه کند. اوتزان به‌خصوص تحت تأثیر این اثر اخیر قرار گرفت و اعتقاد پیدا کرد که پروژه تهران به خطوط قوی (برجسته) نیاز دارد.
شعبه بانک در قطعه نسبتاً بزرگی با عرض ۲۶ متر در خیابانی پر رفت‌وآمد قرار دارد. این شعبه، یک سالن بزرگ و شماری دفتر (اتاق) اداری دارد. برای پاسخ دادن به این درخواست که ساختمان بانک باید از ساختمانهای اطراف متمایز باشد، اوتزان آن را در سکوی (پلتفرم) مرتفعی قرار داد که با دیوارهای جانبی از ساختمانهای کناری جدا شده‌است که یک ورودی مستطیل شکل تشکیل می‌دهد که یادآور بازارچه‌های ایتالیا (پیازا) هست. دو طبقه فوقانی از ساختمان سه طبقه که بخش‌های مدیریتی و خدمات اداری بانک را شامل می‌شوند با یک راه پله مارپیچ به صحن اصلی بانک متصل می‌شوند. یک بخش زیر سایه که با ستونهای وی شکل (V) مسقف شده، ورودی هنرمندانه به سالن بانک را تشکیل می‌دهد. تحت تأثیر ساختمان صندوق بازنشستگی آلوار آلتو، اوتزان سالن اصلی را به عنوان چشم‌اندازی از میزها و اتاقکها طراحی کرده‌است."Jørn Utzon, 2003 Laureate, Biography" , "The Pritzker Architecture Prize". Retrieved 12 October 2011.
روشنایی سقفی ساختمان از ورودیهای نور بازار اصفهان الهام گرفته‌است که اوتزان در سال ۱۹۵۹ به آنجا مسافرت کرده بود. با الهام از پروژه آلتو برای یک نمایشگاه هنری در بغداد، سقف با تیرهای خمیده با عمقهای مختلف مشخص شده که نور از شیارهای باریک به آن وارد می‌شود و پس از انعکاس به داخل ساختمان وارد می‌شود. اوتزان می‌خواست که دیوارهای کناری ساختمان در قسمتهایی به شکل بتنی باقی بمانند اما مدتی پس از پایان پروژه، این بخش‌ها با سنگ تراورتن پوشش داده شدند. همچنین، سطوح خشن آجر سوراخدار که اوتزان برای بهبود صدا در ساختمان تجویز کرده بود، با پنلهای آکوستیک آمریکایی جایگزین شدند. این ساختمان با هدف انعطاف‌پذیری کامل در سازماندهی فضاها طراحی شده‌است."Bank Melli" , "ArchNet Digital Library". Retrieved 13 October 2011.
خرداد ۱۴۰۱ همزمان با ایام تعطیل در ایران سارقان محتویات تعدادی از صندوق امانات این بانک را به سرقت بردند؛ آنها از ساختمانی که در نزدیکی بانک قرار داشت برای ورود به بانک استفاده کرده و تمامی دستگاه‌های ضبط تصاویر مدار بسته امنیتی بانک را با خود بردند. تجمع اعتراضی مال‌باختگان این صندوق‌های با برخورد خشونت‌آمیز نیروی انتظامی همراه شد.
سرقت حدود ساعت دو بامداد روز ۱۳ خرداد رخ داد، سارقان از در پارکینگ بانک وارد محوطه داخلی آن شده و پس از برش درهای ایمنی برای سرقت صندوق امانات ۱۲ ساعت داخل بانک بودند. ۱۳ نفر به اتهام این سرقت در ایران و خارج از ایران دستگیر شدند. خبر بازداشت این افراد روز ۲۰ خرداد منتشر شد. سارقان پیشتر به بانک سپه استان مازندران هم دستبرد زده بودند اما چند ماه بعد با قرار وثیقه آزاد شده بودند. ارزش اموال سرقت شده از بانک ملی حدود ۲۵۰۰ میلیارد تومان بود.
ماریو گالینوویچ (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶) فوتبالیست سابق کروات است که به عنوان دروازه‌بان بازی می‌کرده‌است.
گالینوویچ فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه فوتبال اوسییک کرواسی در لیگ دسته یک این کشور آغاز کرد و از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ بازیکن این تیم بود. او با این باشگاه در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ در جام یوفا بازی کرد و در سال ۱۹۹۹ قهرمان جام حذفی کرواسی شد. در سال ۲۰۰۲، او به باشگاه فوتبال کامن اینگراد، باشگاه دیگری در لیگ دسته یک کرواسی منتقل شد و دو سال به عنوان دروازه‌بان اول این باشگاه بازی کرد. در دوران حضور در کامن اینگراد، او در دو بازی جام یوفا در برابر تیم معروف شالکه ۰۴ آلمان در سال ۲۰۰۳ به میدان رفت که در مجموع دو دیدار رفت و برگشت، ۱–۰ به این تیم آلمان باختند. تنها گل این دیدار ۱۴ دقیقه پیش از پایان ۹۰ دقیقه در بازی دور برگشت در گلزنکرشن وارد دروازه گالینوویچ شد.
او به عنوان بازیکن آزاد در ژوئیه ۲۰۰۴ به تیم پاناتینایکوس منتقل شد. با این تیم، او برای اولین بار در لیگ قهرمانان اروپا در برابر روزنبورگ نروژ در سپتامبر ۲۰۰۴ به میدان رفت.
در تابستان ۲۰۱۰، گالینوویچ به باشگاه فوتبال کاوالا در سوپرلیگ یونان پیوست.
در اوت ۲۰۱۱، گالینوویچ قراردادی ۱ ساله با باشگاه فوتبال کرکیرا، از باشگاه‌های سوپرلیگ یونان امضا کرد. این باشگاه در جزیره کورفو قرار دارد.
گالینوویچ اولین بازی ملی‌اش را برای تیم ملی فوتبال کرواسی در ۱۳ ژوئن ۱۹۹۹ برابر تیم ملی فوتبال مصر در جام کره که در سئول برگزار می‌شد، انجام داد.
اوسییک
در پیشرانش فضایی، پیشرانهٔ اثر هال ، نوعی از پیشرانهٔ یونی است که در آن سوخت موشک توسط یک میدان الکتریکی شتاب داده می‌شود. پیشرانهٔ اثر هال، الکترونها را در یک میدان مغناطیسی به دام می‌اندازد و سپس از الکترون‌ها برای یونش سوخت موشک استفاده می‌کند و به‌طور مؤثر یون‌ها را برای تولید پیش‌رانش شتاب می‌دهد، سپس یون‌ها را در تنوره(plume) خنثی می‌کند. گاهی اوقات از پیشرانه‌های اثر هال (بر اساس کشف ادوین هال) با نام پیشرانهٔ هال یا پیشرانهٔ جریان هال نام برده می‌شود. پیشرانه‌های هال اغلب به یک عنوان تکنولوژی پیشرانش فضایی با ضربهٔ معین متوسط(۱۶۰۰ ثانیه) در نظر گرفته می‌شوند. پیشرانهٔ اثر هال از سال ۱۹۶۰ به‌طور مؤثر مورد آزمایش‌های تئوری و عملی قرار گرفته‌است.
پیشرانه‌های هال بر گسترهٔ وسیعی از سوخت‌های موشک عمل می‌کنند که رایج‌ترین آن زنون است. سوخت‌های مورد توجه دیگر شامل کریپتون، آرگون، بیسموت، ید، منیزیم و روی هستند.
کاربردهای پیشرانه‌های اثر هال شامل کنترل جهت‌گیری و موقعیت ماهواره‌های در مدار است و به عنوان موتور پیشرانش در وسایل نقلیهٔ فضایی رباتیک با اندازهٔ متوسط استفاده می‌شوند.
دانشگاه استرالیای جنوبی به اختصار (UniSA)، یک دانشگاه دولتی در استرالیا است که در آدلاید، ایالت استرالیای جنوبی قرار دارد. این دانشگاه، بزرگترین دانشگاه در ایالت استرالیای جنوبی با حدود ۳۲٬۰۰۰ دانشجو است.
این دانشگاه در قالب فعلی، در سال ۱۹۹۱ با ادغام مؤسسه فناوری استرالیای جنوبی (۱۸۸۹) و کالج پیشرفته آموزش (۱۸۵۶) تأسیس شد.
طبق رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۸، دانشگاه استرالیای جنوبی در میان ۳۰۰ دانشگاه برتر جهان و جز ۲۰ دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد. طبق رتبه‌بندی رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۱۸، این دانشگاه در بین ۲۵۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد.
هم‌چنین، در سال ۲۰۱۸، آن را به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های جوان جهان رتبه‌بندی شده‌است.
نظرسنجی جوبیلی طلایی اتحادیه فوتبال اروپا یکی از معروفترین نامهای نظرسنجی آنلاین است که در سال ۲۰۰۴ توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) در غالب بخشی از جشن جوبیلی طلایی، که در آن از بهترین فوتبالیستهای پنجاه سال اخیر فوتبال اروپا تقدیر می‌شد، انجام شد. این نظرسنجی در سایت رسمی یوفا انجام شد و در آن از کاربران درخواست شد تا بهترین فوتبالیستهای پنج دهه اخیر فوتبال اروپا را از میان ۲۵۰ فوتبالیست مطرح انتخاب کنند. بالغ بر ۱۵۰٬۰۰۰ نفر در این نظرسنجی شرکت کردند که حاصل آن هفت میلیون رای بود. در این نظرسنجی زین الدین زیدان با اختلاف اندکی از فرانس بکن باوئر رتبه نخست را از آن خود کرد و بازیکنان ایتالیایی لیست با ۱۰ انتخاب رکورد دار شدند پس از ایتالیا، آلمانها با هشت انتخاب جایگاه دوم بیشترین بازیکن را از آن خود کردند
ایستگاه کاماکورا یک ایستگاه وابسته به خط یوکوسوکا واقع در کاماکورا، کاناگاوا در ژاپن است.
در دریانوردی «گیره» وسیله‌ای برای ثابت نگهداشتن طناب است.
گره گیره دریانوری، طناب را به گیره نگه می‌دارد.
رستوران ورمیر رستورانی واقع در هتل کاخ ان اچ باربیزون در آمستردام هلند است. رستورانی تشریفاتی که نخستین ستاره میشلن خود را در سال ۱۹۹۳ دریافت کرد، بعدها ستاره اش را از دست داد و دوباره به دست آورد، سپس در سال ۲۰۰۳ دو ستاره شد.
رستوران از چهار امارت قرن ۱۵ و ۱۷ و یک کلیسا متعلق به سده ۱۵ تشکیل شده‌است که هتل کاخ باربیزون را می‌سازند.
در طول سال‌ها رستوران ورمیر چندین سرآشپز داشته:
۱۹۹۳–۲۰۰۰: یک ستاره۲۰۰۱: بدون ستاره۲۰۰۲: یک ستاره۲۰۰۳–۲۰۰۴: دو ستاره۲۰۰۵–۲۰۰۷: یک ستاره۲۰۰۸–۲۰۱۰: بدون ستاره۲۰۱۱–۲۰۱۲: یک ستاره
از آن جایی که ستاره‌های میشلن به سرآشپزان داده می‌شود، معمولاً هنگامی که یک سرآشپز رستورانی را ترک می‌کند آن رستوران ستاره اش را از دست می‌دهد.
مامو وولده به زبان اورومو: "Maammo Woldee" و به زبان امهری: ደጋጋ ("ማሞ") ወልዴ (زادهٔ ۱۲ ژئن ۱۹۳۲، درگذشت ۲۶ مه ۲۰۰۲) ورزشکار دو استقامت اهل اتیوپی بودMoore, Kenny (2005). "The Ordeal of Mamo Wolde". Honolulu Marathon Association. Archived from the original on January 17, 2017. Retrieved January 17, 2017. که در دو صحرانوردی و دو جاده ای هم شرکت می‌کرد. او برندهٔ ماراتن بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ است.
وولده در ۱۹۵۱ به آدیس آبابا مهاجرت کرد.Vettenniemi, Erkki (September 1, 2002). "The Life and Trials of Mamo Wolde". Runner's World. Archived from the original on January 17, 2017. Retrieved January 17, 2017.
شریتی وادرا (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۶۲) سرمایه‌گذار بانکدار و سیاستمدار اهل بریتانیا است. والدین وادرا از هندیان گجراتی بودند و خودش متولد کشور اوگاندا است. در مارس ۲۰۱۵ وی به عنوان رئیس هیئت مدیره بانک سانتاندر بریتانیا انتخاب شد تا تبدیل به اولین زن تاریخ بریتانیا شود که در رأس یک بانک بزرگ قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۶ نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام‌بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.2016, BBC, Retrieved 26 November 2016
پروفایل پارلمان
کمپساکس آ.اس. () یک شرکت مهندسی دانمارکی است. این شرکت توسط سه فرد به نامهای پر کمپمن (Per Kampmann)، اتو کیرولف (Otto Kierulff) و یورگن ساکسیلد (Jørgen Saxild) در ۱ نوامبر ۱۹۱۷ تأسیس شد.
در سال ۲۰۰۲، شرکت کووی آ.اس. (COWI A/S) این شرکت را به قیمت تقریبی ۱۰۰ میلیون یورو خریداری کرد.
شهرت کمپساکس بیشتر به خاطر سیستم جمع‌آوری اطلاعات جغرافیایی و نقشه‌برداری و ساخت و ساز جاده این شرکت بود. این شرکت همچنین سازنده راه‌آهن سراسری ایران از خلیج فارس تا دریای خزر (شامل پل ورسک) و همچنین پل مابین استان ایلام و لرستان مشهور به پل سیمره درسال ۱۳۴۱ خورشیدی بوده‌است.