moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بدون سرمایه اجتماعی پیوندی، گروه‌های باندی ممکن است به انزوا و محرومیت از مابقی جامعه کشانده شوند. اما نکته مهم‌تر این است که ارتباط پیوندی آن‌ها با دیگر گروه‌ها، رابطه‌ای که نشان دهنده افزایش سرمایه اجتماعی است، ممکن است قطع شود. سرمایه اجتماعی درون گروهی شرط لازم توسعه نوع قدرتمندتر یعنی سرمایه اجتماعی پیوندی است.Larsen, L. , S. L. Harlan, et al. (2004). "Bonding and Bridging - Understanding the Relationship between Social Capital and Civic Action." Journal of Planning Education and Research 24(1): 64-77. انواع درون گروهی و پیوندی در صورتی که با هم در تعادل باشند می‌توانند سودمند باشند، در غیر این صورت ممکن است ضد هم عمل کنند. در حالیکه سرمایه اجتماعی می‌بالد و گروه‌های همگن توانمندتری به وجود می‌آیند، احتمال ایجاد سرمایه اجتماعی پیوندی کمتر می‌شود. سرمایه اجتماعی درون گروهی می‌تواند از عقاید یک گروه نیز در گذر زمان محافظت کند و باعث جذب افراد حول یک آرمان افراطی گردد. تقویت روابط تنگ نظرانه می‌تواند به مسائل عدیده‌ای همچون به حاشیه رانده شدن قومیت‌ها و انزوا بینجامد. در موارد حاد، پاکسازی قومی هم ممکن است اتفاق بیفتد اگر رابطه بین دو گروه فوق‌العاده منفی باشد. در موارد خفیفتر، نتیجه انزوای بعضی اجتماعات در نقاطی مثل حومه شهرها در اثر وجود سرمایه اجتماعی درون گروهی و دور ماندن از مراکز تولید نوع پیوندی خواهد بود.
سرمایه اجتماعی از دیدگاه سازمانی پوتنام نیز ممکن است عواقب منفی داشته باشد اگر نهادهای سیاسی و دموکراسی در کشور به میزان کافی استحکام نداشته و بنابراین گروه‌های صاحب سرمایه اجتماعی بر آن‌ها غلبه کنند. در «جامعه مدنی و سقوط جمهوری وایمار»Berman, S. (1997). "Civil Society and the Collapse of the Weimar Republic." World Politics 49(3). چنین آمده‌است که «مشکل اصلی آلمان در دوران ویلهمی و وایمر نه ضعف جامعه مدنی بلکه ضعف زیربنای سیاسی بود». زیرا که نهادهای سیاسی آنقدر ضعیف بودند که مردم به راه‌های دیگر متوسل شدند. «آلمانها خود را به کلوپها، انجمنهای داوطلبانه، و سازمان‌های حرفه‌ای مشغول کردند تا از سرخوردگی ناشی از شکستهای دولت مرکزی و احزاب سیاسی خلاص شوند. در نتیجه ستونهای جمهوری وایمار را سست کرده و راه رسیدن هیتلر به قدرت را هموار کردند». در این مقاله، نویسنده مدعی است که هیتلر از آن جهت به سرعت به قدرت رسید که توانست گروه‌های جامعه را برای رسیدن به یک هدف مشترک به حرکت درآورد. اگرچه در آن زمان جامعه آلمان یک جامعه «متحد» به حساب می‌آمد، گروه‌های مردم متفرق بوده و اعضاء آن‌ها از مهارت‌هایی که در گروه کسب کرده بودند، برای پیشبرد جامعه استفاده نمی‌کردند. مردم در جمهوری وایمر به شدت درونگرا شده بودند. هیتلر توانست با توسل به هدف اعتلای آلمان به صدر قدرت‌های سیاسی جهان، بر این خصوصیت مردم سرمایه‌گذاری کرده و گروه‌های منفصل را با هم متحد کند. نظم قدیمی جهان در جنگ جهانی اول نابود شده بود و هیتلر معتقد بود که آلمان هم محق است و هم اراده آن را دارد تا به یک ابرقدرت جهانی تبدیل شود.
مطالعات بعدی پوتنام نشان دادند که مهاجرت و تنوع نژادی مانع رشد سرمایه اجتماعی و افزایش اعتماد عمومی مرتبط با آن می‌شوند.Putnam, R. D. (2007). "E Pluribus Unum: Diversity and Community in the Twenty-First Century the 2006 Johan Skytte Prize Lecture." Scandinavian Political Studies 30(2): 137-174. در این مطالعات نشان داده شده‌است که در مناطق ناهمگون آمریکا، پاره‌ای از افراد سهمی در هیچ‌یک از انواع سرمایه اجتماعی درون گروهی و پیوندی ندارند. در جوامعی که مهاجرت به آن‌ها زیاد است یا ناهمگونی قومی بالاست، شهروندان در هر دو نوع سرمایه اجتماعی کمبود دارند و در کل سطح اعتماد در خارج از اجتماعات همگون بسیار پایین است. عدم تجانس باعث شده‌است که مردم حتی از نزدیکترین گروه‌ها و روابطشان دوری کنند و به جمعی از افراد شدیداً منفرد تبدیل شوند، نقطه مقابل اجتماع همبسته‌ای که قبلاً در آن بودند. این نتایج بر خلاف باورهای قبلی هستند که می‌گفتند تماس با تنوع سرمایه اجتماعی را چه از طریق پیوند زدن شکاف‌های اجتماعی مابین اقوام و چه از طریق تحکیم پیوندهای درون گروهی تقویت می‌کند.
سرمایهٔ انسانی موجودی شایستگی‌ها، دانش، ویژگی‌های اجتماعی و شخصیتی شامل خلاقیت، تجسم در توانایی برای انجام کاری جهت تولید ارزش اقتصادی است. سرمایهٔ انسانی دید اقتصادی جامعی از انسان فعال در اقتصاد است، در حالی که تلاشی برای کسب پیچیدګی بیولوژیکی، اجتماعی، روانشناسی و فرهنگی است به‌طوری‌که در اثرات متقابل اقتصادی یا صریح با هم تقابل دارند.
در اوایل فرض می‌شد که نظریه‌ها، زمینه‌ای را منعکس می‌کنند که در آن بخش ثانویهٔ اقتصاد نسبت به بخش سوم قادر به تولید زمان در بیشتر کشورهاست؛ که در آن منبع مثلثی، همگن و قابل تعویض به سادگی به عنوان نیروی کار یا کار یکی از سه عوامل تولید است (دیگر موارد و ارزیابی‌های تبادل پذیر ـفرض پول و تجهیزات فیزیکی). فقط به عنوان این که زمین به عنوان سرمایهٔ طبیعی شناخته می‌شود و در خود ارزیابی می‌شود و عوامل انسانی تولید از این تحلیل مکانیکی ساده برای سرمایهٔ انسانی ناشی می‌شود. در تحلیل مالی فنی مدرن، اصطلاح رشد متعادل و هدف رشد مساوی قابلیت‌های انسانی و ارزیابی‌های فیزیکی اطلاق می‌شود که کالاها و خدمات را تولید می‌کند.
فرض می‌شود که کار یا نیروی کار می‌تواند به سادگی مدل‌سازی شود؛ در کل این مورد در سال‌های ۱۹۵۰ به چالش درآمد هنگامی که بخش سوم، خلاقیت را تقاضا می‌کند، شروع به تولید بیشتر از بخش ثانویه در تولید زمان در بیشتر کشورهای توسعه یافتهٔ جهان می‌نماید.
بر اساس آن بیشترین توجه بر عواملی است که منجر به موفقیت در برابر شکست می‌شود که با مدیریت انسانی مرتبط است، نقش رهبری، استعداد و حتی شهرت جستجو شده‌است. امروزه بیشتر نظریه‌ها سعی بر تجزیهٔ سرمایهٔ انسانی به یک یا تعداد بیشتر اجزاء برای تحویل دارن که معمولاً ناظر نامیده می‌شود. شایع‌ترین سرمایهٔ اجتماعی، مجموع پیوندهای اجتماعی و روابط شناسایی شده‌است، همراه با تعدادی مترادفات از جمله حسن نیت یا ارزش نام تجاری یا انسجام اجتماعی یا انعطاف‌پذیری اجتماعی و مفاهیم مرتبط مانند شهرت یا سابقه، به‌طوری‌که مجزا از استعدادی است که یک فرد (از جمله یک ورزشکار به‌طور منحصربه‌فردی دارد) توسعه داده‌است که نمی‌تواند برای دیگران بدون توجه به تلاش منتقل شود و جنبه‌هایی که می‌تواند انتقال یا تدریس شود: سرمایهٔ آموزشی.
به‌طور کمتر متداولی، برخی از تحلیل‌ها ساختارهای خوبی را برای سلامت و سلامت خود، یا عادت‌های مدیریتی خوب دانش یا سیستم‌هایی با ساختارهایی که آن‌ها را مدیریت و تأمین می‌کنند یا سرمایهٔ فکری تیم‌ها ـ انعکاس ظرفیت‌های اجتماعی و ساختاری آموزشی با برخی فرضیات در بارهٔ یگانگی فردی در محتوا و زمینه‌ای که آن‌ها کار می‌کنند. به‌طور کلی این تحلیل‌ها تصدیق می‌کند که بدنه‌های تدریس فردی، ایده‌ها و مهارت‌های آموزش و اثر اجتماعی یا قدرت تشویق متفاوت هستند.
حسابداری مدیریت اغلب با سوالاتی در مورد مدل‌سازی همچون ارزیابی یا سرمایهٔ ثابت همراه است. با این وجود تجزیه و تعریف شده‌است. سرمایهٔ انسانی به‌طور ضروری برای موفقیت سازمان‌ها لازم است. افزایش سرمایه انسانی از طریق آموزش و تجربه است.
در سال ۲۰۱۰ سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی دولت‌ها را تشویق کرد که اقتصادها سیاست را در بر بګیرند تا نو آوری و دانش در محصولات و خدمات به عنوان مسیر اقتصادی برای موفقیت ودوام افزایش یابد. سیاست‌های بین‌المللی اغلب فرار سرمایهٔ انسانی را مورد توجه قرار می‌دهد در حالی که نبود اشخاص با استعداد یا آموزش دیدهٔ یک کشور که برای آن‌ها سرمایه ګذاری کرده‌اند، برای دیگر کشورها مزایایی بدون سرمایه‌گذاری برای آن‌ها دارد.
بالاترین ترقی در نیروهای تولیدکنندهٔ کار و بخش بزرگتر مهارت، چابکی و قضاوت با این که هدایت و به کار برده می‌شود، به نظر می‌رسد اثرات تقسیم کار را دارد.
رابطهٔ پیچیده‌ای بین تقسیم کار و سرمایهٔ انسانی وجود دارد.
مفهوم سرمایهٔ انسانی نسبتاً در کشورهای مازاد کار حایز اهمیت است. این کشورها طبیعتاً به دلیل نرخ تولد بالا تحت شرایط اقلیمی معین صاحب نیروی کار زیادی هستند. کارگران مازاد این کشور (نیروی انسانی) منبع انسانی موجود، فراوان‌تر از منابع انسانی قابل دسترس و ملموس است.
این منبع انسانی می‌تواند به سرمایهٔ انسانی با ورودی‌های مؤثر آموزش، سلامت و ارزش‌های اخلاقی تبدیل شود. تبدیل منابع انسانی ردیفی به منابع انسانی فوق‌العاده پر سود با این ورودی‌ها فرایند تبدیل سرمایهٔ انسانی است. مسئلهٔ کم‌یابی سرمایهٔ ملموس در کشورهای مازاد نیروی کار می‌تواند توسط تسریع نرخ تشکیل سرمایهٔ انسای با سرمایه ګذاری خصوصی و عمومی در بخش‌های آموزش و سلامت به صورت بین‌المللی حل شود. سرمایهٔ مالی ملموس ابزار مؤثری در ترقی رشد اقتصادی کشور می‌باشد. سرمایهٔ انسانی غیرقابل لمس، از طرفی دیګر ابزاری برای رشد توسعهٔ جامع ملل می‌باشد به این علت که سرمایهٔ انسانی به‌طور مستقیمی به توسعهٔ انسانی مرتبط است هنګامی که توسعهٔ انسانی وجود دارد، پیشرفت کمی وکیفی ملل اجتناب ناپذیر است.
اهمیت سرمایهٔ انسانی در رویکرد متغیر آمریکا به سمت ارزیابی جامع توسعهٔ اقتصادی ملل مختلف در اقتصاد جهانی صریح است. سازمان ملل متحد ګزارش توسعهٔ انسانی را در مورد توسعهٔ انسانی در ملل مختلف با هدف ارزیابی نرخ تشکیل سرمایهٔ انسانی در این ملل انتشار نمود. شاخص آماری تخمین توسعهٔ انسانی در هر کشور شاخص توسعهٔ انسانی است.
این شاخص ترکیبی از شاخص امید به زندګی، شاخص آموزش و شاخص درآمد است. شاخص امید به زندګی استاندارد سلامت جمعیت را در هر کشور فاش می‌سازد؛ و شاخص درآمد استاندارد زندګی جمعیت و شاخص آموزش استاندارد آموزشی و نسبت سواد جمعیت را بیان می‌کند. اګر همهٔ این شاخص‌ها روند افزایشی در یک دورهٔ طولانی زمانی داشته باشند، روند صعودی را در شاخص توسعهٔ انسانی منعکس می‌کند. سرمایهٔ انسانی توسط سلامت، آموزش و کیفیت استاندارد زندګی توسعه می‌یابد.
علاوه بر این، اجزای شاخص توسعهٔ انسانی، شاخص امید به زندګی، شاخص آموزش و شاخص درآمد به‌طور مستقیم به تشکیل سرمایهٔ انسانی در درون ملل مرتبط است.
شاخص توسعهٔ انسان، شاخص همبستګی مثبت بین تشکیل سرمایهٔ انسانی و توسعهٔ اقتصادی است.
اګر شاخص توسعهٔ انسانی افزایش یابد، نرخ بالاتری از تشکیل سرمایهٔ انسانی در واکنش به استاندارد بالاتر آموزش و سلامت وجود دارد. مشابهاً، اګر شاخص توسعهٔ انسانی افزایش یابد، درآمد ملل نیز افزایش می‌یابد. به‌طور غیر تصریحی، شاخص توسعهٔ انسانی فاش می‌سازد که بالاتر بودن تشکیل سرمایه انسانی به سبب استاندارد خوب سلامت و آموزش باعث بزرګتر شدن درآمد ملت می‌شود. این فرایند توسعهٔ انسانی، بنیان قوی فر آیند مستمر توسعهٔ اقتصادی ملت برای دورهٔ طولانی زمانی است.
اهمیت فهم سرمایهٔ انسانی در ایجاد توسعهٔ اقتصادی بلند مدت ملل را نمی‌توان نادیده ګرفت. انتظار می‌رود که سیاست‌های اقتصاد کلان همهٔ ملت‌ها به سمت توسعهٔ انسانی و توسعهٔ اقتصادی متمرکز می‌شود. سرمایهٔ انسانی ستون فقرات توسعهٔ انسانی و توسعهٔ اقتصادی در هر ملت است.
مهروم (۲۰۰۷) پیشنهاد کرد که در سطح کلان، مدیریت سرمایهٔ انسانی در حول سه ظرفیت کلیدی است، ظرفیتی برای توسعهٔ استعداد، ظرفیتی برای به کار ګیری استعداد و ظرفیتی برای ترسیم استعداد و… جمعاً، این سه ظرفیت ستون فقرات رقابت‌های سرمایهٔ انسانی کشورها را تشکیل می‌دهد.
واضح است سرمایهٔ انسانی متفاوت از سرمایهٔ ملموس پولی به علت خصوصیت فوق العادهٔ سرمایهٔ انسانی برای رشد انبوه حول دورهٔ طولانی زمانی است. رشد سرمایهٔ ملموس پولی به علت شوک‌های چرخهٔ کسب و کار همیشه خطی نیست. در طی دورهٔ موفقیت، سرمایهٔ پولی در نرخ نسبتاً بالاتری رشد می‌یابد، در حالی که در طی دورهٔ بحران اقتصادی و تنزل، کاهش سرعت سرمایهٔ پولی وجود دارد. از طرفی دیګر، سرمایهٔ انسانی به‌طور یکسانی افزایش نرخ رشد در یک دورهٔ زمانی طولانی دارد، زیرا بنیان این سرمایهٔ انسانی توسط ورودی‌های آموزشی و سلامت بنا شده‌است.
نسل فعلی توسط ورودی‌های مؤثر آموزش و سلامت به‌طور کیفی توسعه یافته‌است. نسل آینده به وسیلهٔ تحقیق توسعه یافته تر در زمینهٔ آموزش و سلامت متعهد شده توسط نسل فعلی دارای مزیت بیشتری است. علاوه بر این، ورودی‌های آموزشی و سلامت اثرات سودمندی را در نسل آینده ایجاد می‌کند و نسل آینده ناظر بر نسل فعلی است. اضافه بر این، میزان تشکیل سرمایهٔ انسانی در نسل آینده بیشتر از میزان تشکیل سرمایهٔ انسانی در نسل فعلی را می‌داند. این مورد رشد انباشتهٔ تشکیل سرمایهٔ انسانی به وجود آمده توسط کیفیت ناظر نیروی انسانی در نسل موفق نسبت به نسل اسبق است.
در هند، میزان تشکیل سرمایهٔ انسانی به‌طور سازګاری به دلیل پیشرفت کیفی در هر نسل بعد از استقلال افزایش یافته‌است. در دههٔ دوم قرن ۲۱ ام، نسل سوم جمعیت هند از نظر نیروی کار فعال است. بخش خدمت هند با صادرات خدمات مالی، خدمات نرم‌افزاری، خدمات توریسم و ترقی تعادل غیرقابل رویت باز پرداخت‌ها توسعه یافته‌است. رشد سریع اقتصادی در واکنش به پیشرفت در بخش خدمت، مدرکی از رشد انبوه سرمایهٔ انسانی در هند است.
سرمایهٔ انسانی مرکزی برای بحث‌هایی در مورد رفاه، آموزش، بهداشت و بازنشستګی است.
افراد آموزش دیده اغلب از کشورهای فقیر به کشورهای ثروتمند جهت یافتن فرصت مهاجرت می‌کنند. این حرکت، تأثیرات مثبتی بر هر دو کشور دارد: کشورهای ثروتمند از نظر سرمایه ورودی نیروی کار را کسب می‌کنند و کشورهای غنی از لحاظ کار سرمایه را زمانی دریافت می‌کنند که پول به آن برسد. فقدان کار در کشورهای پیر همچنین میزان دستمزد را برای کسانی که مهاجرت نمی‌کنند افزایش می‌دهد. هنګامی که کارګران مهاجرت می‌کنند، مراقبت اولیه و آموزش معمولاً باعث سود کشوری می‌شود که در آن کارګران برای کار مهاجرت کرده‌اند.
و هنګامی که آن‌ها مسایل بهداشتی یا باز نشستګی را داشتند، حقوق بازنشستګی و سلامت معمولاً در کشور جدید در نظر ګرفته می‌شود.
ملل آفریقایی این بحث را با توجه به بردګی در نظر می ګیرند، دیګر مردم آن را با توجه به فرار مغز یا فرار سرمایهٔ انسانی در نظر می ګیرند که معمولاً هنګامی رخ می‌دهد که بیشتر افراد با استعداد تر (دارای سرمایهٔ انسانی) به کشورهای استعمار ګر برای آموزش می‌روند (از نظر تاریخی، بریتانیا، فرانسه وآمریکا). حتی در کانادا و بیشتر کشورهای توسعه یافته، فقدان سرمایهٔ انسانی مشکلی است که می‌تواند توسط ترسیمات بیشتر بر سرمایهٔ انسانی کشورهای فقیر تر از طریق مهاجرت متعادل می‌شود.
اثر اقتصادی مهاجرت به کانادا معمولاً مثبت در نظر ګرفته می‌شود. در طی اواخر قرن ۱۹ام و اوایل ۲۰ام، سرمایهٔ انسانی در آمریکا به‌طور قابل ملاحظه‌ای ارزشمندتر شد. به‌طوری‌که نیاز برای کارګر با مهارت همسان با پیشرفت فناوری نو ظهور بود. قرن ۲۰ام اغلب به عنوان قرن سرمایهٔ انسانی نامګذاری می‌شود که این نامګذاری توسط متخصصینی همچون کلایدیاګلدن بود. در طی این دوره، پیشرفت وسیع جدیدی به سمت آموزش ثانویه مسیری را برای انتقال به آموزش حجیم تر ایجاد نمود.
تکنیک‌های جدید و فر آیندهایی جهت آموزش بیشتر از نرم تحصیل ابتدایی مورد نیاز است در حالی که منجر به ایجاد تحصیل رسمی‌تر در میان ملل می‌شود. این پیشرفت‌ها نیاز برای کار با مهارت بیشتر را می‌طلبد، د حالی که دستمزدهایی را برای مشاغلی سبب می‌شود که نیاز به آموزش بیشتر برای واګرایی قابل ملاحظه‌ای از دستمزدهایی دارد که کمتر مورد نیاز است. این واګرایی، انګیزه‌هایی را برای افراد جهت به تعویق انداختن ورود به بازار کاری به منظور کسب آموزش بیشتر ایجاد می‌کند. حرکت دبیرستان، سیستم آموزشی را برای جوانان آمریکایی تغییر خواهد داد. با مشارکت فرعی ایالت، جنبش یا حرکت دبیرستان در سطح ریشه‌ای (اساسی) به ویژه در جوامعی با جمعیت‌های همګن تر شروع شد.
به‌طوری‌که در یک سال در یک دبیرستان بیشتر از ده درصد به درآمد افراد اضافه شد، ثبت نام در مقطع راهنمایی و میزان فارغ التحصیلان به‌طور معنا داری در طی قرن ۲۰ام افزایش یافت. سیستم آموزش آمریکا بیشتر در قرن ۲۰ام توسط آموزش وسیع مقطع راهنمایی به صورت آزاد، آکادمیک و کاربردی، سکولار (غیر مذهبی)، عدم وابستګی به جنس و بودجه بندی توسط محدوده‌های مستقل شناخته می‌شود. این بینش اخیر برای جهش معنی دار در سودپذیری و موفقیت اقتصادی آمریکا در مقایسه با دیګر موارد راهنمای جهانی مورد نیاز است. توسط تعدادی از اقتصاد دانان پیشنهاد شده‌است که همبستګی مثبتی بین میزان ثبت نام دبیرستان و تولید ناخالص داخلی برای هر نفر وجود دارد.
کشورهای کمتر توسعه یافته مجموعه‌ای از مؤسسات با کیفیت و نقش آموزش را برای توده‌ها ایجاد نمی‌کند و علاوه بر این، قادر به سرمایه ګذاری در سهم سرمایهٔ انسانی مورد نیاز برای رشد فناوری نیستند، حقوق و آزادی افراد برای مسافرت و فرصت، علی‌رغم برخی انتظارات تاریخی از جمله موانع شوروی و پردهٔ آهنین به نظر می‌رسد کشورهایی را که آموزش دیده‌اند را به‌طور سازګاری بالاتر بوده‌است. همچنین باید به خاطر داشته باشیم که توانایی برای حرکت با توجه به مکانی که مردم کار و حرکت می‌کنند، بخشی از سرمایهٔ انسانی است.
توانایی برای حرکت از یک ناحیه به آینده، توانایی است و مزیت سرمایهٔ انسانی است. برای محدود کردن مردم از این کار، موردی به‌طور ذاتی پایین‌تر از سرمایهٔ انسانی وجود دارد. این بخش شبیه موردی است که سرمایهٔ طبیعی را مورد توجه قرار می‌دهد.
تنگ اُلدُوای تنگی در شمال تانزانیا است. این تنگ به سبب یافت‌شدن سنگواره‌هایی کهن از دودمان انسان در چینه‌های آن، نزد دیرین‌مردم‌شناسان شهرتی بسزا دارد. چنان‌که آن را "گهوارهٔ بشریت" خوانده‌اند.
میرزاقاسمی یکی از غذاهای محلی استان گیلان است.
مواد مورد نیاز برای تهیهٔ میرزاقاسمی عبارتند از: بادمجان، گوجه‌فرنگی، سیر، روغن، تخم‌مرغ، نمک و ادویه.
برای تهیهٔ میرزاقاسمی باید بادمجان‌ها را تنوری (کبابی) کرده، سپس در آب سرد قرار دهید تاپوست آن به راحتی کنده شود و بادمجان کباب شده آن به پوست نچسبد. حال آن‌ها را خوب بکوبید؛ سپس سیر کوبیده شده را به‌همراه بادمجان‌ها و مقداری زردچوبه کمی تفت دهید و در این‌جا گوجه فرنگی رنده شده را به مخلوط اضافه کنید و حرارت را ادامه دهید تا آب بادمجان‌ها کاملاً گرفته شود. در مرحلهٔ بعد تخم‌مرغ‌ها را شکسته و با بادمجان‌ها مخلوط نمایید؛ همچنین نمک و ادویه‌جات را به دلخواه به غذا اضافه کنید.
میرزا قاسمی توسط محمدقاسم خان والی حاکم رشت در زمان ناصرالدین شاه، ابداع شد و توسط او گسترش یافت و به نام او نیز اسم‌گذاری شد. حکایت از آنجا شروع می‌شود که محمد قاسم خان والی، علاقهٔ زیادی به آشپزی و طبخ غذاهای جدید داشت و به همین دلیل همواره غذاهای جدیدی را امتحان می‌کرد. یک روز که در حال ترکیب مواد مختلف بود، با ترکیب بادمجان، گوجه و سیر توانست به طعم بی نظیری دست پیدا کند. او این غذا را در سراسر گیلان با نام میرزا قاسمی رواج داد و بعد از اینکه به حاکمیت فارس برگزیده شد، آن را در استان فارس هم رواج داد. وی را پس از فوت در جوار آرامگاه حافظ شیرازی دفن کردند. میرزا قاسمی در گیلان با برنج سرو می‌شود اما در سایر نقاط ایران با نان سرو می‌شودعدل، شهریار. علی‌خان والی و سردار همایون والی
مانیپور از ایالت‌های هندوستان در شمال شرق این کشور است.
مساحت این ایالت ۲۲٫۳۲۷ کیلومتر مربع است و تقریباً ۳ میلیون نفر جمعیت دارد. مرکز این ایالت شهر ایمفال است. نام مانیپور از دو واژه سانسکریت मणि (مانی) و पुर (پوره) گرفته شده که اولی به معنی گوهر و دومی سرزمین و آبادی است. بنابر این، معنی نام این ایالت «گوهرستان» و یا «سرزمین جواهر» است.
مانیپور از سوی شمال به ایالت ناگالند، از جنوب به میزورام و از غرب به آسام محدود و از شرق به کشور میانمار محدود می‌شود.
مردم قوم میتایی گروه اکثریت در ایالت هستند. میتایی‌ها به زبانی از خانواده چینی‌تبتی سخن می‌گویند. میتایی پانگالس (مسلمانان مانیپوری)، قبایل ناگا، کوکی/زو و دیگر جوامع نیز در مانیپور ساکنند که زبان‌های همه آن‌ها در گروه چینی‌تبتی قرار می‌گیرد.
مانیپور بیش از ۲۵۰۰ سال در پیوندگاه دادوستدهای اقتصادی و فرهنگی آسیا بوده‌است. این ناحیه از دیرباز شبه قاره هند و آسیای مرکزی را به آسیای جنوب شرقی، چین، سیبری، میکرونزی و پلی‌نزی متصل کردن و مهاجرت مردم، فرهنگ‌ها و ادیان را ممکن ساخته‌است.
در دوران امپراتوری هند بریتانیا، پادشاهی مانیپور یکی از ایالت‌های شاهزاده‌نشین بود.Naorem Sanajaoba (Editor), "Manipur, Past and Present: The Heritage and Ordeals of a Civilization", Volume 4, Chapter 2: NT Singh, بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۹، برخی از مردم مانیپور فرمانروایان شاهزاده را برای برقراری دموکراسی تحت فشار قرار دادند. در اواخر دهه ۱۹۳۰، ایالت مانیپور که ترجیح می‌داد بخشی از امپراتوری هند باقی بماند و بخشی از برمه نشود، در این مورد با دولت انگلیس وارد مذاکره شد. برمه در آن زمان در جریان جدا شدن از هند بود. این مذاکرات با آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ قطع شد.
در ۱۱ اوت ۱۹۴۷، مهاراجه بوداچاندرا سند اولیه پیوستن مانیپور به هند و بعداً، در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۹، قرارداد ضمیمه شدن به پادشاهی هند را امضا کرد.U. B. Singh, "India Fiscal Federalism in Indian Union" (2003), p. 135 این ضمیمه شدن از آنجا که بدون اجماع و تحت فشار انجام شده بود، توسط گروه‌هایی در مانیپور مورد مناقشه قرار گرفت. اختلاف نظر در این مورد همچنان ادامه دارد و منجر به شورش ۵۰ ساله در این ایالت برای استقلال از هند شده و دوره‌های خشونت بین گروه‌های قومی در این ایالت مکرراْ رخ می‌دهد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، این درگیری‌ها باعث مرگ خشونت‌آمیز بیش از ۱۰۰۰ نفر شد.
گروه قومی میتای حدود ۵۳٪ از جمعیت ایالت مانیپور را تشکیل می‌دهد. پس از آن قبایل مختلف ناگا با ۲۴٪ و قبایل مختلف کوکی-زو با ۱۶٪ قرار دارند. زبان اصلی ایالت زبان میتایلون است که به آن زبان مانیپوری هم می‌گویند.
حدود ۴۱ درصد از جمعیت ایالت به ایل و قبایل گوناگون تعلق دارند (طبق سرشماری سال ۲۰۱۱) و دارای گویش‌ها و فرهنگ‌های اغلب روستایی هستند. گروه‌های قومی مانیپور از ادیان گوناگونی پیروی می‌کنند. برپایه سرشماری سال ۲۰۱۱، هندوگرایی دین اصلی در این ایالت است و پس از آن مسیحیت قرار دارد. سایر ادیان منطقه عبارتند از اسلام، آیین ساناماهی، بوداگرایی و یهودیت.
مانیپور در درجه اول دارای اقتصاد کشاورزی است و پتانسیل قابل توجهی در تولید نیروی برق‌آبی دارد. این ایالت با پروازهای روزانه از طریق فرودگاه ایمفال، دومین فرودگاه بزرگ در شمال شرقی هند، به مناطق دیگر متصل می‌شود. مانیپور محل رواج بسیاری از ورزش‌ها و خاستگاه رقص مانیپوری است. معرفی بازی چوگان به اروپایی‌ها در مانیپور اتفاق افتاد.
ایالت مانیپور از ۹ شهرستان تشکیل شده‌است.
احمد عزیزی (زادهٔ ۴ دی ۱۳۳۷ – درگذشتهٔ ۱۶ اسفند ۱۳۹۵) شاعر معاصر کُرد اهل ایران و ارائه‌دهندهٔ سبک جدیدی از مثنوی بود که در زمینهٔ شعر آیینی و انقلاب با درونمایه‌ای عرفانی فعال بود. وی بر اثر بروز یک بیماری، ۹ سال پایان عمرش را با سطح هشیاری پایین به سر برد.
احمد عزیزی در ۴ دی ماه ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب استان کرمانشاه در خانواده‌ای کُرد به دنیا آمد. وی قبل از رفتن به دبستان، خواندن و نوشتن را بدون داشتن معلم و تنها از روی کنجکاوی و دقت به نوشته‌های روی تابلوها و اسامی خیابان‌ها و… فراگرفت.
وی قبل از پیروزی انقلاب به‌دعوت شمس آل احمد به تهران رفت و دیداری نیز با مرتضی مطهری داشت. وی با آغاز جنگ به‌همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد و برای مدتی ساکن شهرستان نور در مازندران شد، سپس در تهران اقامت گزید و به همکاری با روزنامه جمهوری اسلامی پرداخت.
وی سرودن شعر را از سال‌های جوانی با مجلۀ جوانان آغاز کرد. وی از پانزدهم اسفندماه ۱۳۸۶ به علت کاهش سطح هوشیاری ناشی از تشنج، بیماری قلبی و کلیوی در بخش آی‌سی‌یو بیمارستان بستری بود. با تأکید رهبر جمهوری اسلامی ایران پس از دیدار با وی، مسئولان بر آن شدند که وی را جهت درمان به خارج از کشور اعزام کنند.عزیز شعر (شرح مختصر زندگانی احمد عزیزی)، سدید خاکساری، مشرق «نشریه داخلی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور»، شماره دوازدهم/ مهرماه ۱۳۹۰، ص ۳۰ و ۳۱.
از وی آثار شعر و نثر ادبی متعددی به جا مانده‌است. تمایل سبک وی به معنویت و عرفان اسلامی با فرم جدیدی از مثنوی — ملهم از مثنوی مولوی — در شعر معاصر قابل توجه است. این سبک تأثیر زیادی در شعر معاصر گذاشته‌است. اشعار عزیزی با عرفان اسلامی آمیختگی دارد و تمجید از اهل‌بیت در بیشتر آثارش دیده می‌شود. او مثنوی‌هایش را غالباً با وصف طبیعت آغاز می‌کرد و با تمهیدات گوناگون و با توسل به مناسبات و ترکیبات نو و تجنیسات سنتی، رفته‌رفته به موضوع اصلی گریز می‌زد. وی دست به ساختن ترکیبات نو به شیوهٔ شعرای سبک هندی نیز می‌زد. برای نمونه می‌توان به این ترکیب‌ها اشاره کرد: جبرئیل آباد الهام، آب بازی‌های فطرت، تابستان عزلت، تب خیس تکلم، درختان پا به ماه و کولیان شبنم فروش.مهرابی، سید محسن. "ادبیات معاصر کرمانشاه". انتشارات گلچین ادب. 1395.
وی در ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ تا ۱۶ اسفند ۱۳۹۵ بر اثر اختلالات کلیوی دچار اغما شد و در بیمارستان امام رضای کرمانشاه (بخش آی‌سی‌یو) بستری گردید و پس از آن به‌مدت ۹ سال (تا پایان عمر) در سطح هشیاری کمتر از نرمال سپری کرد. حال عمومی او پس از سه سال به حدی رسید که وی نسبت به محرکهای بیرونی، پاسخهای غیر کلامی نشان می‌داد و می‌توانست سخنان اطرافیان را بشنود و عکس‌العمل نشان دهد.وبگاه نشریهٔ بلوط، «نشریهٔ فرهنگی غرب کشور»
سید علی خامنه‌ای در ۲۸ مهر ۱۳۹۰، طی سفرش به کرمانشاه، از احمد عزیزی در بیمارستان دیدار کرد.
عزیزی در بیمارستان کرمانشاه بستری بود و طبق نظر پزشکی در آبان ۱۳۹۱ اعلام شد حال عمومی وی تغییر خاصی نداشته اما هشیاری او نسبت به قبل بهتر شده است، اگرچه هنوز توانِ صحبت‌کردن نداشت.افزایش میزان هوشیاری احمد عزیزی خبرآنلاین
عزیزی در ۱۳ اسفند ۱۳۹۵ دچار نارسایی و انسداد روده شد. دو روز بعد، تحت یک عمل جراحی اضطراری قرار گرفت که به‌علت ریسک بالا، یک روز بعد از عمل، منجر به مرگ وی شد.احمد عزیزی بار دیگر زیر تیغ جراحی/ حال شاعر اهل بیت(ع) وخیم است مهر نیوز
وی پس از ۹ سال اغما در بیمارستان امام رضای کرمانشاه و به‌دنبال انسداد روده، بعد از ظهر روز دوشنبه ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۵ در ۵۸ سالگی درگذشت.پس از ۹ سال تحمل رنج بیماری «احمد عزیزی» شاعر انقلاب درگذشت فارس نیوز
خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، ۱۷ اسفند ۱۳۹۵ در پیامی درگذشت احمد عزیزی را تسلیت گفت.رهبر انقلاب درگذشت احمد عزیزی را تسلیت گفتند ایسنا
پتروشیمی کارون در سال ۱۳۸۱ خورشیدی، توسط شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و با شراکت شرکت کماتور سوئد و هانزاشیمی آلمان در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر در استان خوزستان بنیان‌گذاری شد.
شرکت پتروشیمی کارون اولین تولیدکننده ایزوسیانات‌ها در خاورمیانه است. این شرکت در سال ۱۳۸۱ تأسیس که فاز اول آن در اسفند ماه ۱۳۸۷ به دست وزیر محترم نفت و فاز دوم آن نیز در بهمن ماه ۱۳۹۵ به دست معاون اول محترم رئیس‌جمهوری اسلامی ایران رسماً افتتاح گردید.
طرح ایزوسیانات شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران یکی از طرح‌های برنامه سوم توسعه این شرکت بوده و مطابق این طرح عملیات طراحی، تأمین تجهیزات، اجناس و نصب می‌بایست توسط یک سرمایه گذاری مشترک خارجی صورت پذیرد. این طرح در سال ۱۳۷۹ مورد بررسی اولیه قرار گرفت و گزارش امکان‌سنجی طرح در اواخر سال ۱۳۷۹ توسط مدیریت برنامه‌ریزی و توسعه صنایع ملی پتروشیمی ارائه و به تصویب رسید. مطابق با مصوبه هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی به شماره ۳۴۵/۱۱۱–۱ مورخ ۱۵/۱۱/۷۹ مقرر گردید سهامداران طرح شامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی، شرکت کماتور سوئد و شرکت HANSA CHEMIC آلمان طرح را آغاز نمایند.
موافقت نامه سهامداران طرح در تاریخ بهمن سال ۱۳۸۰ امضاء و شرکت پتروشیمی کارون به عنوان مجری طرح در تاریخ ۱۳۸۱/۰۱/۰۶رسماً به ثبت رسید. قرارداد خرید لیسانس، انجام طراحی پایه و تفصیلی و تأمین تجهیزات و اجناس به منظور احداث کارخانه تولید تولوئن دی‌ایزوسیانات (TDI) با ظرفیت ۴۰۰۰۰ تن در سال در تاریخ ۲۸/۰۲/۸۰ بین شرکت ملی صنایع پتروشیمی و شرکت کماتور سوئد منعقد گردید. همچنین در تاریخ ۳۱. ۰۷.۲۰۰۵ قراردادی جهت خرید لیسانس، انجام طراحی پایه و تفصیلی، تأمین تجهیزات و اجناس و انجام عملیات ساختمان و نصب و راه اندازی به منظور احداث کارخانه متیلن دی‌فنیل دی‌ایزوسیانات (MDI) با ظرفیت ۴۰۰۰۰ تن در سال؛ آنیلین با ظرفیت ۳۰۰۰۰ تن در سال و نیتریک اسید به ظرفیت ۵۶۱۰۰ تن در سال بین شرکت پتروشیمی کارون و شرکت کماتور منعقد گردید.
این شرکت اگرچه نخست با سرمایه‌گذاری مشترک ایران، سوئد و آلمان تأسیس شد و اما در میانهٔ راه شرکت هانزاشیمی آلمان سهام خود را به شرکت‌های سرمایه‌گذاری پتروشیمی ایران و بازرگانی پتروشیمی ایران واگذار کرد. اکنون ترکیب سهامداران شرکت به شرح ذیل است:
ایزوسیانات پس از ترکیب با پلی اول فوم‌های پلی یورتان را به وجود می‌آورد. فوم‌های پلی یورتان در عایق‌کاری، یخچال‌ها و سایر لوازم خانگی، پوشش‌های مسکونی و سقف‌های کاذب، رنگ‌ها، چسب‌ها و درزگیرها، صنایع مبلمان، قطعات خودرو و زیرهٔ کفش‌ها کاربرد دارد.
جزایر سوندای کوچک یا جزایر نوساتنگارا گروه-جزیره ای در کشور اندونزی است.
این گروه-جزیره میان جزیرهٔ جاوه و جزیرهٔ پاپوآ گینه نو واقع شده است و عمدتاً کوهستانی و مرتفع است؛ امّا با این حال بخش بزرگی از جلگه‌های اندونزی در این گروه-جزیره قرار دارد.
آب و هوای این گروه-جزیره مانند دیگر بخش‌های اندونزی استوایی و بارندگی سنگین است.
اقاله یا تفاسخ اصطلاحی حقوقی است بر توافق دو طرف یک قرارداد، به منظور برهم‌زدن و از میان بردن آثار آن قرارداد در آینده و معنای لغوی آن رهایی می باشد. در واقع اقاله خود نیز نوعی عقد است و یکی از سه سبب اصلی انحلال قرارداد در کنار خیارات و انفساخ (انحلال قهری قرارداد) است.کاتوزیان، ص ۳۲۹
در قانون مدنی به‌طور صریح از اقاله تعریفی به عمل نیامده است ولی طبق ماده ۲۸۳ق. م بعد از معامله طرفین می‌توانند به تراضی آن را اقاله و تفاسخ کنند.
نام دیگر اقاله همان تفاسخ می‌باشد.
طبق ماده ۲۶۴ ق.م اقاله یکی از اسباب سقوط تعهد است.
قانون دربارهٔ به ارث رسیدن اقاله مسکوت مانده‌است ولی طبق نظر اکثر
حقوق دانان اقاله به ارث نمی‌رسد.
اگر بخواهیم اقاله را به صورت خلاصه تعریف کنیم:
اقاله همان تراضی طرفینی است که عقد را انشاء کرده‌اند این بار برای انحلال همان عقد.
اقاله فقط در عقود لازم وجود دارد.
عقد نکاح، ضمان و وقف را نمی‌توان اقاله کرد.
نکاح را به دلیل نظم عمومی جامعه، ضمان را به علت منافع شخص ثالث و وقف را به دلیل نفع اشخاص ثالث و همین‌طور نظم عمومی جامعه.
اقاله را نمی‌توان اقاله کرد.
در اقاله طرفین حق ندارند مقدار معاوضه را کم یا زیاد کنند بجز در مواردی که مال قیمی است و همین‌طور وقتی بر اثر عمل شخص قیمت موضوع معامله افزایش پیدا می‌کند.
ر.ک. ماده ۲۸۸ ق.م
به نظر اکثر حقوق دانان گذاشتن شرط برای اقاله اشکالی ندارد.
طبق ماده ۲۸۶ ق.م اگر مورد معامله تلف شود (یا به شخص ثالث منتقل شود که در حکم تلف است) مانع اقاله نیست و می‌توان به جای چیزی که تلف شده مثل یا قیمت آن را قرار داد.
اقاله اثر قهقرایی ندارد، یعنی نسبت به قبل از اقاله، آثار معامله باقی خواهد ماند
اداره امور خارجه و کشورهای مشترک‌المنافع - که معمولاً با عنوان وزارت خارجه از آن یاد می‌شود - یکی از وزارتخانه‌های دولت بریتانیااست. این نهاد، مسئولیت محافظت و پیشبرد اهداف بریتانیا را در سراسر جهان دارد.
ساختار فعلی وزارت خارجه بریتانیا در سال ۱۹۶۸ از ادغام دو وزارتخانه امور خارجه و امور کشورهای مشترک‌المنافع تشکیل شد.
مسئولیت این نهاد با «وزیر امور خارجه و کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا» است که عموماً وزیر خارجه نامیده می‌شود. هم‌اکنون لیز تراس تصدی این سمت را برعهده دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی
در بریتانیا چهار مسئول ارشد، مناصب کبیر حکومتی نامیده می‌شوند که این چهار مقام عبارتند از:
در ساختار وزارت امور خارجه بریتانیا رسم است که وزیر امور خارجه - همانند امپراتورهای سابق چین - از «جوهر قرمز» در مکاتبات‌اش استفاده کند.جک استرا از مذاکرات اتمی، شخصیت روحانی و دولت خاتمی سخن می‌گوید، "بی‌بی‌سی فارسی"
بر اساس پروتکل‌های تشریفاتی وزارت خارجه بریتانیا، بعد از درگذشت یک حاکم سلطنتی خارجی، پرچم‌ها در بناهای دولتی و سلطنتی بریتانیا به حالت نیمه‌افراشته در می‌آیند.انتقاد از نیمه‌افراشته کردن پرچم بریتانیا برای درگذشت پادشاه عربستان، "بی‌بی‌سی فارسی"
بر اساس پروتکل، وزیران دولت بریتانیا باید در باره دیدارهای رسمی خارجی به وزارت امور خارجه اطلاع دهند.احتمال برکناری وزیر بریتانیایی بر سر دیدارهای محرمانه در اسرائیل قوت گرفت، "بی‌بی‌سی فارسی"
ایقاع نوعی عمل حقوقی است که فقط با اراده یک نفر انجام می‌شود و برخلاف عقد یا قرارداد به توافق دو یا چند اراده نیاز ندارد. هرچند ممکن است با اراده دیگری از میان برود.
مهمترین انواع ایقاع طلاق، رجوع شوهر، لعان،ایلاء،حیازت مباح (آبادسازی اموال بی‌صاحب)، فسخِ قرارداد (خیارات)، اعراض، ابراء (بخشش طلب)، تملک به شفعه، نذر و فرزند خواندگی هستند.
در مورد عقد یا ایقاع بودن برخی از اعمال حقوقی همچون اقرارکاتوزیان، ناصر. "دوره مقدماتی حقوق مدنی، اعمال حقوقی قرارداد - ایقاع". دهم، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۸۵، ، ص ۴۸۸، وصیت تملیکی و ابراء اختلاف است. این اختلاف گاه ناشی از تعریف ایقاع و گاه ناشی از تأثیر رد ذینفع در تحقق ایقاع است.ایقاع در فقه ، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
شورای فرهنگی بریتانیا سازمانی بریتانیایی فعال در ارائهٔ فرصت‌های آموزشی و فرهنگی در عرصهٔ بین‌الملل است. این شورا که به عنوان سازمانی خیریه در انگلستان، ولز و اسکاتلند ثبت شده‌است، در سال ۱۹۳۴ با نام «کمیتهٔ بریتانیا برای روابط با دیگر کشورها» تأسیس شد و جورج ششم در سال ۱۹۴۰ با صدور فرمان شاهی، به فعالیت آن رسمیت بخشید. تأسیس شورا تحت تأثیر عقیدهٔ سر رجینالد لیپر صورت گرفت که معتقد بود «تبلیغات فرهنگی» در پیشبرد منافع بریتانیا مهم است. وزارت امور خارجهٔ بریتانیا مسئولیت پشتیبانی مالی شورا را بر عهده دارد گرچه شورا در تصمیم‌گیری و پیشبرد امور روزانه‌اش مستقل است.
شورای فرهنگی بریتانیا در تهران
نشریهٔ ناصری تبریز یک نشریهٔ آموزشگاهی است که توسط میرزا محمد ندیم‌باشی، ندیم مخصوص مظفرالدین میرزا، به سال ۱۳۱۱ (قمری)، یعنی در واپسین سال‌های ولایت عهدی وی، در مدرسهٔ مبارکه مظفریه تبریز آغاز به انتشار کرد. نخستین بار در تاریخ مطبوعات ایران، «ناصری» برای مدرسه‌ها و دانش‌آموزان به طور رسمی تخفیف قایل شد: «از مدارس و مکاتب نصف قیمت مطالبه می‌شود».
ناصری که نشان رسمیش همان نشان رسمی دولت ایران بود، به مدت شش سال، ماهی سه بار منتشر می‌شد. این نشریه بیشتر به موضوع‌های علمی، آموزشی، تربیتی، برزیگری، صنعتی و اقتصادی می‌پرداخت و با سیاست کاری نداشت. خبرهای آموزشی و اخبار مربوط به کتاب‌های کودکان و نوجوانان، از جمله مطالب آن بود.
پوده یا پودان و در برخی منابع فوده یا فودان روستای نسبتاً بزرگی از توابع دهستان قمبوانِ بخش مرکزیِ شهرستان دهاقان در استان اصفهان است که در فاصله ۳۰ کیلومتری شهر شهرضا و ۲۲ کیلومتری شهر دهاقان، مرکز شهرستان قرار دارد. در میان دیگر روستاهای این دهستان، بسیار نامور و معتبر شناخته می‌شود. طرحی برای تبدیل این روستا و چند روستای اطراف آن به شهری یکپارچه وجود دارد.تسنیم
پوده در دوره صفویه قلمرو شکار حکمرانان بوده‌است.
پیدایش:ساکنان اولیه این روستا در برخی منابع دهقانان، همراهان و خدمه(میرشکاران) شاهان صفوی بودند و در همین جهت از لحاظ فرهنگی، زبانی و قومیتی با ساکنین آبادی های اطراف تفاوت دارند. قدمت این روستا در برخی منابع ۷۰۰ سال ذکر شده‌است و با توجه به تاریخ ساخت آثار و بقایای تاریخی به جا مانده از جمله مسجد، بازار و منبر سنگی، قلعه یوسف‌خان قدمت روستا دست کم به ۵۰۰ سال قبل می‌رسد.
مهریار در خصوص ریشه‌شناسی نام این مکان آورده است که:پوده یا فوده هر دو صورتی از یک واژه هستند چون که «پ» و «ف» به هم تبدیل می‌شود و ترکیب فوده معادل پوده چنین است "پ(ف) + او + ده). باید دانست که حرف ف و پ هر دو منقلب از حرف «ب» می‌باشد و اصلاً نباید تصور کرد که جزء اول این واژه ربطی به «بو» (رایحه) دارد و همچنان نباید فکر کرد که پچوده به معنای همان رشته‌ای است که با تار تنیده و بافته می‌شود. اینجا «ب» تخفیف‌یافته کلمه «به» است همچنان که در امثال و نظایر آن بسیار داریم و جزء دوم «و» که در تلفظ «او» شنیده می‌شود کلمۀ «اُو» و جزء سوم «ده» همان واژه شناخته‌شده دیه است. پس بوده معادل است با «به‌اوده» یعنی دیهی که آب خوب دارد.
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت پوده ۲۱۸۳ نفر معادل ۶۲۱خانوار بوده‌است. براساس سرشماری سال ۱۳۹۰نیز جمعیت پوده ۲۱۲۰ نفر معادل ۶۵۲خانوار شامل ۱۰۷۰مردو ۱۰۵۰ زن بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران اما در آخرین سرشماری انجام گرفته (۱۳۹۵) این سکونتگاه دارای ۱۹۴۵ نفر جمعیت (۹۹۹ مرد و ۹۴۶ زن) در قالب ۶۴۱ خانوار می‌باشد.مرکز آمار ایران. (1398). نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵: جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری (تا سطح آبادی) (استان اصفهان). تهران. https://www.amar.org.ir/Portals/0/census/1395/results/abadi/CN95_HouseholdPopulationVillage_10_r.xlsx اکثریت مردم مسلمان و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی جعفری و شیعه دوازده امامی (شیخیه باقریه) می‌باشند. اقتصاد این روستا براساس فعالیت‌های کشاورزی، باغداری، دامداری و صنایع دستی (قلم زنی ) است. زنان و دختران عمده‌ترین تولیدکنندگان صنایع دستی روستا می‌باشند ولی در کنار آن برخی مردان به هنر قلم زنی مشغولند. مهم‌ترین محصولات کشاورزی آن گندم، جو، لوبیا و ذرت است و انگور و سیب نیز از محصولات باغی آن می‌باشد.
از جمله آیین‌های ویژه مردم روستا، نخل بستن در دهه اول ماه محرم و گرداندن آن برای عزاداری و نیز برپایی مراسمات عزاداری در ماه‌های محرم و صفر در حسینیه بسیار قدیمی (مربوط به دوره قاجار) و زیبای محله بازار می‌باشد همچنین مردم این روستا در مراسم‌های عزا و عروسی رسومی منحصر به فرد دارند .(گروه ۲۴)نام یک گروه کوچک غیررسمی در این روستا است این گروه همچنین انجمن حفاظت از محیط زیست روستای پوده را ایجاد کرده.
طبیعت:روستای پوده، آب و هوای خوب و چشم‌اندازهای زیبا و متنوعی دارد.
بقایای قلعه یوسف خان، بازار قدیمی پوده و آثاری از کارگاه‌های عصاری (روغن‌کشی) و مسجد جامع‌ و برج های ۲۴ شرکت و بازار از جمله آثار تاریخی این روستا هستند.
مسجد جامع پوده در جنوب روستا قرار دارد و منبر و حوض سنگی آن متعلق به دوران صفویه‌است. درون حجره‌های آن، بر روی دیوارها، آثاری از نقاشی‌های دوران صفویه باقی مانده‌است. منبر مسجد از سنگ سیاه است و پنج پله دارد. در حاشیه منبر نام چهارده معصوم خوشنویسی و کنده‌کاری شده‌است. در سمت دیگر آن آیةالکرسی را نقر نموده‌اند. بر گوشه‌ای از این منبر این بیت آمده‌است:
«بنا نهاد همین مسجد و همین منبر علی‌ست ابن علی و بوداق ابن قلندر»
در سمت دیگر هم، بیتی آمده‌است که با حساب ابجد، سال ۱۰۶۲ ه‍.ق یعنی سال سلطنت شاه صفی بن شاه عباس کبیر را نشان می‌دهد. نام حجار منبر نیز در زاویه‌ای از منبر دیده می‌شود. در زمان صفویه این منبر مکان جلوس شاهانی که به این منطقه می‌آمدند، بوده‌است.
امامزاده شاه زید پوده نیز از دیگر آثار دوره صفوی در این روستا است.
پوده ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
روستای پوده در جنوب شرقی رودسر و جزء بخش رحیم آباد واقع شده است. فاصله آن تا رودسر 59 کیلومتر و تا رحیم آباد 44 کیلومتر و از نظر تقسیمات منطقه اشکوری جزء: دهستان اشکور علیا و سیارستاق ییلاقی ( به مرکزیت روستای ارکم ) می باشد.
معنی واژه پوده: (  معنای کلمات در متن زیر  بر گرفته شده از کتاب سماموس اثر استاد محمد قلی صدر اشکوری).
اگر بخواهیم کلمه پوده را با واژهای گیلکی و گالشی معنی کنیم. پو به معنای بهمن ( که همان برف فشرده شده در زمستان سرازیر می شود) است. و ده که همان معنی روستا را می دهد. ترکیب آن دو می شود روستای بهمن و یا روستای بهمن گیر. با در نظر گرفتن موقعیت اقلیمی و جغرافیایی،این روستا از چنین موقعیتی بر خوردار نیست.
حالا به معنای باستانی و پهلوی این کلمه می پر دازیم.
معنی واژه باستانی پو به مفهوم ( در آغاز و یا نخستین ) می باشد. اگر به اضافه واژه پهلوی ده کنیم. می شود: نخستین ده یا نخستین آبادی.
در چند دهه گذشته به یاد داریم که این روستا را با نام (پت محله) بیان می کردند. واژه پت در زبان پهلوی به معنی (بزرگ-سرور-رییس) به اضافه واژه پهلوی و فارسی ده اینطو می توان بیان کرد: رییس خانه، بزرگ روستا، بزرگ تر محل ها
گورستان علیجار یکی از یکی از مکان های تاریخی آن است که به تقریبا هزار سال پیش بر می گردد
این روستا تقریبا ۱۵۰ خانوار جمعیت دارد
از محصولات کشاورزی می توان به فندق وگل گاو زبان اشاره کرد
سایت روستای مایستان اشکور www.mayestan.ir
فرج فوده (۱۹۴۵ - ۸ ژوئن ۱۹۹۲) متفکر برجسته، نویسنده و فعال حقوق بشر اهل مصر بود.
فوده در هشتم ژوئن ۱۹۹۲ هدف گلوله اعضای جماعت اسلامی مصر قرار گرفت و کشته شد. عاملان این ترور دستگیر، محاکمه و اعدام شدند. وی پیش از انجام این ترور از سوی یکی از مشایخ الازهر، مرتد شناخته شده بود.
فرج فوده، در اثنای زندانی شدن دکتر احمد صبحی منصور از مشایخ سابق جامعه الازهر قاهره، از او حمایت کرد و بر سر تأسیس حزب المستقبل با هم به توافق رسیدند.
شیخ احمد صبحی منصور می‌نویسد:
«در اولین سالگرد فوت مرحوم فرج فوده گفتم که همانا فرج فوده هیچگاه به عنوان یک قربانی، فراموش نخواهد شد بلکه او برای همه متفکران به عنوان الگو و نمادی از یک شخصیت مجاهد است که فقط با قلمش، به مواجهه طغیانگران و متجاوزانی رفت که هیچ حجتی در مقابل او نداشتند الا اینکه با گلوله تفنگ به او پاسخ دهند. در مقالات قبلی که در مصر به چاپ رساندم از رابطه خود با مرحوم فوده گفتم، در سال ۱۹۸۷زمانی که او از من دفاع کرد، من در زندان بودم و ما دربارهٔ تأسیس حزب المستقبل با هم مشارکت کردیم و این قضیه، عامل صدور فتوای قتل او و من شد. ترور ناجوانمردانه فرج فوده، لکه ننگی در تاریخ سلفیه، اخوان المسلمین و تمام گروه‌های تندرویی است که عملکردشان با شعارهای تبلیغیشان، تناسبی ندارد. آنها به محض اینکه نتوانند مخالف بی‌آزار و غیرمسلح خود را قانع کنند، او را به قتل می‌رسانند. خون مرحوم فرج فوده دامنشان را گرفت و آنها را مجبور کرد تا دربارهٔ قتل من سکوت اختیار کنند در حالی که من در دسترسشان بودم. من در منطقه المطریه قاهره زندگی می‌کنم که یکی از پایگاه‌های آنهاست و در اطراف خانه من، چهار مسجد وجود دارد که در هجوم بر من از هم پیشی می‌جویند.
تذکر دادم که مرحوم فرج فوده، در یک سال آخر زندگیش، روزانه با تهدیدات جانی، ربودن پسرش و از خواب پریدنهای شبانه به سبب بیماری همسرش روبرو بود که تا صبح بیدار می‌ماند. مدتی قبل از قتل، آنها پسرش احمد را ربودند و پلیس او را نجات داد. تمام این مصائب او را خوفناک نکرد بلکه ددمنشی و دژخیمی بیشتر شد تا جایی که بابت این صراحت کلامش، نگران شده و او را به تخویف نصیحت کردم. او به من گفت که از اوضاع مصر نگران است و مصر از بد به سمت بدتر گذار می‌کند. می‌گفت که هرآن منتظر قتلش است و از وزارت کشور مصر خواست که محافظانش را مرخص کند. او می‌گفت چه بسا ترورش در رسوایی و نمایاندن زشتی کردار مخالفانش، مؤثر بیفتد و این اوضاع زشت و فاسد را تغییر دهد. او ـ رحمه الله ـ برای قتل خود ثانیه شماری می‌کرد، نه تنها ترسی نداشت بلکه با کمال شجاعت منتظر آن لحظه بود. او فقط با قدرت قلمش آنها را نقد می‌کرد لکن، آنها در کمال فرومایگی و ترس، او را ترور کردند.
خداوند بزرگ مرتبه، فرج فوده را قرین رحمت خود کند. او شخصیتی شجاع، بخشنده، قدرتمند در استدلال و صاحب سبک در نوشتار عربی بود. به شدت، صلح طلب بود و با مردم متواضعانه برخورد می‌کرد. خداوند استعدادی را در وجود او نهاده بود که بعد از چند دقیقه هر شنونده ای را به دوست خود تبدیل می‌کرد. او هیچ مشکلی نمی‌دید که موارد شخصیش را برای هر شنونده ای مطرح کند. چیزی برای پنهان کردن نداشت. آنها او را متهم می‌کردند که از خارج مصر، مساعدت مالی دریافت می‌کند و به قدری دربارهٔ این تهمت تبلیغ می‌کردند که خود من در ابتدا این افترا را باور کردم در حالی که من به گمراهی آنها آگاه بودم و آنها به من نیز چنین اتهاماتی می‌بستند. بعدها وقتی با فرج فوده دوست شده و وارد خانه‌اش شدم، زندگی متوسطش را دیدم لکن بخشش او و آراستگی ظاهرش، باعث شده بود تا دیگران فکر کنند او میلیونر است! اما اصلاً چنین نبود بلکه حتی وضعیت مالیش با مشکل مواجه بود چرا که از بیشتر حقوقش به سبب تبلیغات اخوان المسلمین، کاسته شد و او مجبور بود برای گشایش دفترکار مربوط به فعالیت‌های سیاسیش از پس اندازش خرج کند و به همین مناسبت سیل اتهامات دروغ و افترائات از سوی دروغگویان به سوی او جاری شد.
هر چقدر که فرج فوده، شجاع و دلاور و جوانمرد بود، دشمنانش فرومایه، پست، دروغگو و سفاک بودند. آنها فرج فوده را در اوج دوران زندگیش ترور کردند او در آن موقع، ۴۷سال سن داشت. مصر اکنون بیشتر از هر وقتی به او نیاز دارد. چه بسا اگر تا امروز می‌زیست، مثل ما چیزی جز حسرت نصیبش نمی‌گشت. فالحمد لله جل و علا رب‌العالمین علی کل حال»
عروة الوثقی، نشریه‌ای است که سید جمال الدین اسدآبادی زمانی که در پاریس به سر می‌برد، با همکاری شیخ محمد عبده به انتشار آن می‌پرداخت. این نشریه در ده‌ها کشور آسیایی و آفریقایی توزیع می‌گردید.
این نشریه که در باب مبارزه با استعمار و خودباوری مسلمین بوده، تاثیر شگرفی بر مردم گذاشت. این نشریه پس از انتشار ۱۸ شماره توقیف گردید.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، انتخاباتی است که در ایران هر ۴ سال برای تعیین رئیس‌جمهور ایران به عنوان شخص دوم کشور با آرای مستقیم مردم صورت می‌پذیرد.
پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۵۸ جایگاه رئیس‌جمهور تعریف شده‌است.
با حذف پست نخست‌وزیری در اصلاحیه قانون اساسی مصوب سال ۱۳۶۸، جایگاه، اختیارات و وظایف ریاست‌جمهوری در ایران دچار تحول اساسی شد.
هر رئیس‌جمهور می‌تواند با رأی مردم یک دوره ۴ ساله دیگر نیز در مقام خود باقی بماند.
در ایران احراز صلاحیت کاندیداهای انتخاباتی و نظارت بر انتخابات بر عهده شورای نگهبان است.
مطابق اصل ۱۱۷ قانون اساسی، برنده شدن یک کاندیدا در مرحله اول انتخابات ریاست‌جمهوری ایران نیازمند کسب «اکثریت مطلق» آرای «شرکت‌کنندگان» در انتخابات است؛ یعنی برای برنده شدن در مرحله اول انتخابات، یک کاندیدا باید بیش از ۵۰ درصد آرای کسانی که در انتخابات مشارکت می‌کنند را به دست آورد.
در ماده ۲۵ قانون انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، «آرای سفید»، «آرای غیر قابل خواندن» و «آرایی که از طریق خرید و فروش به دست آمده باشد»، به عنوان «رای باطل» محسوب شده‌اند. این آرا به تعداد رأی هیچ‌یک از کاندیداها اضافه نمی‌شوند، اما به تعداد «شرکت کنندگان در انتخابات» افزوده می‌شوند.
خرید و فروش رأی جرم محسوب شده و در صورت اثبات از مجموع آرای کاندیداها حذف می‌شوند. اما بر اساس ماده ۲۵، از مجموع کل آرای بدست آمده، کم نخواهد شد.
در ماده ۲۶ قانون انتخابات به موارد دیگری می‌پردازد که توضیح دربارهٔ آرایی می‌پردازد که اساساً قابل شمارش نبوده و تعداد آن‌ها در شمار آرای «باطل» هم لحاظ نشود. آرای «صندوق فاقد لاک و مهر انتخاباتی»، «بیش از تعداد تعرفه» و «تکراری» (شخص بیش ار یک بار رأی داده) از این جمله هستند.
همچنین، آرای «کسانی که به سن قانونی رأی دادن نرسیده باشند»، «با شناسنامه افراد فوت شده یا غیر ایرانی داده شده باشند»، «با شناسنامه غیر یا جعلی اخذ شده باشند»، «با شناسنامه کسانی که حضور ندارند اخذ شده باشند»، «از طریق تهدید به دست آمده باشند»، «روی ورقه غیر از برگ رأی نوشته شده باشند» یا «با تقلب و تزویر (در تعرفه‌ها، آرای، صورت جلسات یا شمارش) به دست آمده باشد» غیرقابل شمارش هستند و حتی در شمار آرای باطل نیز به حساب نخواهند آمد.
ماده ۲۶ قانون انتخابات ریاست‌جمهوری، «آرایی که از طریق خرید و فروش به دست آمده باشند» را غیرقابل شمارش ندانسته و ماده ۲۵ چنین آرایی را همچون سایر آرای «باطل» قابل شمارش فرض کرده‌است.
همچنین در دو ماده ۲۵ و ۲۶ قانون انتخابات ریاست‌جمهوری، تکلیف آرایی که حاوی اسامی افرادی غیر از نامزدهای تأیید شده باشند، به صراحت مشخص نشده‌است.
توجه شود که در «قانون انتخابات شوراها» (ماده ۱۹) این دسته از آرا صراحتاً جزو آرای باطل محسوب شده‌اند، اما در قانون انتخابات ریاست‌جمهوری، این تصریح صورت نگرفته‌است. هر چند با توجه به روح حاکم بر قانون انتخابات که در آن آرای «سفید» و «غیرقابل خواندن» جزو آرای «باطل» محسوب شده، می‌توان چنین برداشت کرد که آرای داده شده به افرادی غیر از نامزدهای رسمی انتخابات، در شمار آرای باطل شمرده می‌شوند.
در هنگام اعلام نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری، تعداد کل آرای باطل و غیرقابل شمارش به تفکیک اعلام نمی‌شوند و تنها تعداد رأی‌های «باطل» اعلام می‌شود؛ بنابراین می‌توان دریافت که در هنگام اعلام نتایج هر حوزه، تنها تعداد آرایی که قابل شمارش تشخیص داده می‌شوند (صحیح یا باطل) اعلام شده و موارد مشمول ماده ۲۶ قانون انتخابات، اساساً به عنوان رأی به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
تا کنون سیزده دوره از این انتخابات برگزار شده‌است؛ انتخابات دوره نخست در ۵ بهمن ۱۳۵۸ و انتخابات دوره سیزدهم در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ انجام شد. در تمام دوره‌هایی که به‌طور عادی پایان یافته یک فرد برای دو دور توانسته رأی مردم را جلب کند. در دوره نخست ریاست‌جمهوری، مجلس رأی اعتماد خود را از رئیس‌جمهور منتخب پس گرفت و این دوره پیش از موعد پایان یافت. رئیس‌جمهور رجایی در اثر بمبگذاری کشته شد و این دوره نیز پیش از موعد مقرر پایان پذیرفت.
! دوره !!تاریخ برگزاری!!جمعیت واجد شرایط!!شمار شرکت‌کنندگان!!درصد مشارکت!!شمار کاندیداهای رسمی!! رئیس‌جمهور انتخابی!!تعداد رأی منتخب!!درصد رأی منتخب
! اول
! دوم
! سوم
! چهارم
! پنجم
! ششم
! هفتم
! هشتم
! نهم (دومرحله‌ای)
! دهم
! یازدهم
! دوازدهم
! سیزدهم
تا کنون سیزده دوره انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شده‌است که میزان مشارکت مردمی در انتخابات ریاست‌جمهوری به ترتیب دوره نخست ۶۷/۴، دوره دوم ۶۴/۲، دوره سوم ۷۴/۳، دوره چهارم ۵۴/۸، دوره پنجم ۵۴/۶، دوره ششم ۵۰/۷، دوره هفتم ۷۹/۹، دوره هشتم ۶۶/۸، دوره نهم ۵۹/۸، دوره دهم ۸۴/۶، دوره یازدهم ۷۲/۷، در دوره دوازدهم ۷۳ و در دوره سیزدهم ۴۸/۸ درصد بوده‌است.
لاکهید اس-۳ وایکینگ هواپیمای جتی بود که توسط نیروی دریایی ایالات متحده برای شناسایی، تعقیب، و هدف قرار دادن زیر دریایی‌های دشمن به کار می‌رفت. در اواخر دهه ۱۹۹۰ مأموریت اس-۳ روی جنگ‌های زمینی و سوختگیری هوایی متمرکز شد. وایکینگ همچنین امکانات جنگ الکترونیک و شناسایی اهداف زمینی برای ناوهای جنگی را فراهم می‌کرد. این هواپیما در حالیکه هواپیمای ناو جنگی بود، مادون سرعت صوت بود، و قابلیت انجام مأموریت در همه شرایط آب و هوایی را داشت و چندین مأموریت را نیز با هم انجام می‌داد. این هواپیما همچنین قابلیت حمل سامانه‌های سلاح‌های اتوماتیک رابه همراه ماموریت‌های گسترده همراه با مأموریت سوخت گیری را داشت. به خاطر صدای زیر بلندی که موتور این هواپیما تولید می‌کرد، لقب هوور، (نام یک برند جاروبرقی) به آن داده شده بود.
شگفت‌اختر (نام‌های دیگر: میرا، اعجوبه، اومیکرون نهنگ) ستاره‌ای است در صورت فلکی نهنگ.
شگفت‌اختر ستارهٔ سرخ‌رنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود.فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹. ص۳۰
شگفت‌اختر پرنورترین و جذابترین متغیر بلنددوره آسمان است. دوره تناوب این متغیر تقریباً ۳۳۲ روز و تغییرات درخشندگی آن از قدر ۲ تا ۱۰.۱ است. تغییرات درخشندگی شگفت‌اختر ثابت نیست و بین دوره‌های مختلف آن اختلافاتی وجود دارد.انجمن علمی‌پژوهشی نجم شمال ، بازدید: مه ۲۰۰۹.
بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد که ابرخس در ۱۴۳ سال پیش از میلاد، رصدگران چینی در ۱۰۷۰ م. و احتمالاً رصدگران کره‌ای در سال ۱۵۹۲ این ستاره را مشاهده کرده‌اند.
مینگوره (پشتو: مینګوره) بزرگ‌ترین شهر دره سوات در پاکستان است.
این شهر در شهرستان سوات ایالت مرزی شمال غربی واقع شده‌است.
مینگوره در دو کیلومتری شهر سیدو شریف، مرکز شهرستان سوات و در ارتفاع ۹۸۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
جمعیت مینگوره در سال ۱۹۹۸ میلادیٔ ۱۷۵ هزار نفر بود.
مینگوره طبیعتی سرسبز دارد و زمانی از مراکز محبوب برای گردشگران بود و ملکه الیزابت از آن به عنوان «سوئیس امپراتوری» خود یاد می‌کرد.
پس از برآمدن طالبان و درگیری این گروه با حکومت مرکزی اوضاع دیگرگون شد. مینگوره در مارس ۲۰۰۹ همانند بقیه دره سوات در پی توافقی با حکومت مرکزی، به دست طالبان افتاد. این توافق پس از مدت کمی لغو شد و طی جنگ سختی که میان نیروهای دولتی پاکستان و گروه طالبان در مه ۲۰۰۹ درگرفت شهر مینگوره نیز تخلیه شد.
در درهٔ رودخانهٔ جمَبیل در نزدیکی مینگوره آثار و نقش برجسته‌های بودایی بسیاری یافته شده‌است. در محلی به نام پانْر نیز یک استوپا و صومعه بودایی مربوط به سدهٔ یکم میلادی حفاری شده‌است.
باستان‌شناسان ایتالیایی در لوئه بانر و ماتالائی ۴۷۵ گور آریایی مربوط به پیرامون ۱۵۰۰ پیش از میلاد را کندوکاو کرده‌اند.
در سوی دیگر رودخانه سوات در علی‌گراما در نزدیکی فرودگاه سیدو شریف کاوشگاهی از فرهنگ تدفینی گنداره توسط باستان‌شناسان ایتالیایی کشف شد که تاریخ آن به حدود ۱۰ هزار سال پیش از میلاد دانسته شده‌است.
Wikipedia contributors, "Mingora," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 31, 2009).
همایون بهزادی (۱۴ دی ۱۳۲۰ – ۲ بهمن ۱۳۹۴) بازیکن و مربی فوتبال بازنشسته اهل ایران بود. یک مجله ترکیه‌ای در دهه ۱۹۸۰ میلادی فهرستی از ۵ سرزن برتر جهان را انتخاب کرد که نام همایون بهزادی در بین این نفرات دیده می‌شود.
بهزادی در ۱۴ دی ۱۳۲۰ در خرم‌آباد به دنیا آمد، اما به خاطر مأموریت پدر در این شهر زاده شد و اصالت نوری داشت.روزنامه همشهری، تهران، دوشنبه ۱۴ دی ۱۳۹۴. خانواده بهزادی نوری هستند. او به واسطه شغل نظامی پدرش در سفر بود و پس از مدتی به تهران نقل مکان کرد.زندگینامه همایون بهزادی
او پیشتر در تیم ملی فوتبال ایران بازی می‌کرد و بیشتر دوران باشگاهی‌اش را در باشگاه فوتبال شاهین گذراند.عکسی نایاب از زنده یاد همایون بهزادی مهاجم اسبق شاهین، پرسپولیس و تیم ملی ایران در دهه چهل و پنجاهایشان با خانم آذر بهزادی ازدواج کرده و دارای فرزند پسر به نام‌های علی و شاهین می‌باشد. بهزادی دارای مدرک کارشناسی ادبیات فارسی بود.
همایون بهزادی در تیم‌های پایهٔ شاهین رشد کرد و از همان‌جا بود که به تیم اصلی باشگاه راه یافت. در نهایت و پس از ۱۳ سال، بعد از آن که در ۱۸ تیر ماه ۱۳۴۶ شاهین به دلایل سیاسی منحل شد، همایون به تیم پیکان پیوست؛ جایی که آمار خیره کنندهٔ ۲۵ گل در ۱۹ بازی را به ثبت رساند و نگاه‌ها را به خود جلب کرد. پس از آن در بهار سال ۱۳۴۷ به پرسپولیس منتقل شد. درست پس از انتقال به پرسپولیس بود که گریبان گیر مصدومیت شدیدی گردید که از جام ملت‌های سال ۱۳۴۷ آسیا به جا مانده بود؛ به همین خاطر به مدت دو فصل و به صورت قرضی از پرسپولیس به پیکان بازگشت. همایون بهزادی توانست در همان فصل اول، همراه با پیکان قهرمان جام باشگاه‌های تهران شود. وی پس از دو سال وقفه دوباره به پرسپولیس بازگشت و همراه این تیم، قهرمان اولین و سومین دورهٔ جام تخت جمشید در سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۴ شد. با خداحافظی بهزادی از فوتبال درست بعد از قهرمانی در لیگ ۱۳۵۴، پرسپولیس به آخرین مقصد فوتبالی وی به عنوان بازیکن تبدیل شد. هر چند بلافاصله پس از خداحافظی، به عنوان دستیار مربی، به کادر فنی پرسپولیس پیوست.
از جمله افتخارات همایون بهزادی هت تریک در بازی معروف پرسپولیس و استقلال است که در ۱۶ شهریور ۱۳۵۲ برگزار شد و با برتری شش بر صفر به سود پرسپولیس پایان یافت. هم چنین او در بازی افتتاحیه ورزشگاه آزادی تهران دروازه باشگاه کروزیرو را گشود. در ۹ تیر ۱۳۵۱ در جریان دیدار دوستانه منتخب تهران و بایرن مونیخ که با پیروزی شش بر دو تیم منتخب به پایان رسید، یک گل به ثمر رساند. همچنین در ۲۱ بهمن ۱۳۵۱ در بازی دوستانه پرسپولیس برابر اسپارتا پراگ نیز یک گل به ثمر رساند. بهزادی پر افتخارترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران است.
بهزادی در سال ۱۳۴۵ به همراه تیم ملی ایران به مقام دومی بازی‌های آسیایی تایلند رسید. هم چنین در سال ۱۳۴۷ قهرمان جام ملت‌های آسیا شد؛ مسابقاتی که توانست طی آن، در چهار بازی، چهار گل به ثمر رساند و نامش را به عنوان یکی از بازیکنان گلزن جام سر زبان‌ها بیندازد. بهزادی در بازی فینال گل تساوی ایران در مقابل اسرائیل را زد که در نهایت ایران با برتری ۲ بر ۱، جام قهرمانی این رقابت‌ها را بالای سر برد. پس از آن و چهار سال بعد بهزادی توانست همراه با تیم ملی ایران برای دومین بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شود.
او پیش از سرمربی گری، به واسطه کاپیتانی تیم و قدرت رهبری‌اش در غیاب آلن راجرز، سرمربی آن زمان پرسپولیس تیم را تمرین می‌داد و مربیگری می‌کرد. او در اواخر سال ۱۳۵۳ به سرمربیگری پرسپولیس رسید و دست به جوان گرایی زد.
او در جام تخت جمشید ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت. نخستین بازی او به عنوان مربی بازی دوستانه‌ای با ملوان بود که پرسپولیس آن بازی را ۳–۱ برد. بازی‌های رسمی او با باخت برابر راه‌آهن در جام تخت جمشید ۱۳۵۴ آغاز شد. او پس از بازی با پاس در فروردین ۱۳۵۴ اعلام کرد که دیگر به عنوان بازیکن بازی نخواهد کرد و فقط به عنوان مربی فعالیت خواهد کرد. پس از آن پرسپولیس ۲ برد و ۲ مساوی به دست آورد و آماده بازی با تاج شد.