moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رشد شخصیت شامل ساخت پویا و ساختارشکنی ویژگی‌های یکپارچه ای است که فرد را از نظر ویژگی‌های رفتاری بین فردی متمایز می‌کند. رشد شخصیت دائماً در حال تغییر است و تابع عوامل زمینه‌ای و تجربیات تغییردهنده زندگی است. رشد شخصیت در توصیف دارای چندین بُعد است و ماهیتی وابسته به هر شخص دارد. رشد شخصیتی را می‌توان به‌عنوان یک پیوستار با درجات شدتی و تغییری متفاوت در نظر گرفت. ماهیت بسته به شخص بودن این مفهوم ریشه در هنجارهای اجتماعی در رفتارهای مورد انتظار، ابراز وجود شخص و رشد شخصی/فردی دارد.BILOHUR, V. (2019). Formation and Development of Personality Established by Change and Growth. "Humanities Bulletin of Zaporizhzhe State Engineering Academy", "76", 77–89. دیدگاه غالب در روان‌شناسی شخصیت نشان می‌دهد که شخصیت زود ظهور می‌کند و در طول عمر فرد به رشد خود ادامه می‌دهد.Roberts, B. W. , Wood, D. , & Caspi, A. (2010). The development of personality traits in adulthood. In O. P. John, R. W. Robins, & L. A. Pervi (Eds.), Handbook of personality: Theory and research (3rd ed. , pp. 375-398). New York, NY: Guilford Press. اعتقاد بر این است که ویژگی‌های شخصیتی بزرگسالان مبنایی در مزاج دوران نوزادی آنان دارد. به این معنی که تفاوت‌های فردی در مزاج و رفتار در اوایل زندگی فرد ظاهر می‌شوند و به‌طور بالقوه قبل از اینکه با کمک زبان خودآگاهی در فرد ایجاد شود، شخصیت رشد می‌کند. مدل پنج عاملی شخصیت ابعاد مزاج دوران کودکی را ترسیم می‌کند. این مدل نشان می‌دهد که تفاوت‌های فردی در سطوح ویژگی‌های شخصیتی متناظر (میزان روان رنجورخویی، میزان برون‌گرایی، میزان گشودگی به تجربه، میزان توافق‌پذیری و میزان وظیفه‌شناسی) از سنین پایینی وجود دارند.
نظریه‌های مختلفی برای رشد شخصیت انسانی وجود دارد.
نظریه روانکاوی شخصیت توسط زیگموند فروید ایجاد شد. این نظریه شامل سه ایده اصلی است که شخصیت را می‌سازد، نهاد، خود و فراخود. این سه خصیصه بخش‌های خود را کنترل می‌کنند. برا اساس این نظریه، شخصیت با سه ویژگی متضاد نظریه روانکاوی شکل می‌گیرد.
نظریه صفت شخصیت یکی از نظریه‌های اصلی در مطالعه شخصیت است. بر اساس این نظریه، صفات شخصیت را می‌سازند. صفات را می‌توان به عنوان الگوهای رفتار، فکر یا احساسات توصیف کرد.
نظریه تکاملی رشد شخصیت اساساً مبتنی بر فرایند تکاملی انتخاب طبیعی است. از دیدگاه تکاملی، تکامل منجر به تغییراتی در ذهن انسان شده. انتخاب طبیعی این تغییرات را بر اساس سودمندی آنها برای انسان اصلاح کرده. به دلیل پیچیدگی‌های انسانی، بسیاری از ویژگی‌های شخصیتی متضاد به طرق مختلف سودمند هستند. انسان‌های اولیه به دلیل فرهنگ قبیله ای جمع گرا بودند. شخصیت افراد در یک قبیله بسیار شبیه بود. بر اساس این نظریه، تقسیم کار منجر به تمایز در ویژگی‌های شخصیتی به منظور دستیابی به کارایی بالاتر شد. تمایز در ویژگی‌های شخصیتی عملکرد انسان‌ها را افزایش می‌داد و بنابراین از طریق انتخاب طبیعی انسان‌ها با محیط سازگار می‌شدند و انسان‌ها از طریق تکامل به رشد شخصیت و فردیت خود ادامه داده‌اند.Bell, M. G. (2010, January 1). Consciousness: The Evolution Of The Self And Personal Individuality. Retrieved November 1, 2014, from www.agenthuman.com/product/evolution_self_personal_individuality.html#selfevol
روان‌شناسی انسان‌گرایانه بر انتخاب‌های فردی به‌عنوان اعمالی اختیاری تأکید می‌کند که در نهایت رشد شخصی را تعیین می‌کنند. ویژگی‌های شخصیتی فردی، اگرچه برای خود یکپارچه ضروری است، اما تنها بخش‌هایی هستند که کل تجربیات قابل مشاهده انسانی را تشکیل می‌دهند؛ بنابراین، رشد شخصیت بر حسب اقدام هدفمندی که در جهت تجربه و تسلط بر انتخاب آزاد (اختیار) است، بیان می‌شود. روان‌شناسی انسان‌گرایانه به‌جای عناصر تقسیم‌بندی‌شده ویژگی‌های شخصیتی مانند احساسات، افکار یا رفتار، این عناصر را به عنوان "کارکردهایی" از بودن در یک سیستم فراگیرتر مانند جوامع، فرهنگ‌ها یا روابط بین‌فردی ادغام می‌کند. در نتیجه، رشد شخصیت در معرض تغییر در معنای شخصی و اهداف فردی در دستیابی به خود ایدئال است.
صفات و الگوهای شخصیتی تحت تأثیر عوامل ژنتیکی، محیطی، معاملاتی و تصادفی است.
در طول طول عمر یک فرد، نشان داده شده‌است که ثبات شخصیت آنها متغیر است، اگرچه این تغییرپذیری در بزرگسالی افزایش می‌یابد. ژنتیک رفتاری می‌تواند تغییرات تجربه شده در طول عمر را توضیح دهد. تغییرات در انتقال بین کودکی، نوجوانی و بزرگسالی بسیار مشهود هستند. از کودکی تا اواسط نوجوانی، میزان تفاوت‌های فردی در شخصیت، عمدتاً به دلیل تأثیرات محیطی افزایش می‌یابد. با این حال، تأثیرات ژنتیکی نقش بزرگ‌تری نسبت به تأثیرات محیطی در بزرگسالی بازی می‌کند و در نتیجه تفاوت‌های فردی کمتری در شخصیت بین افرادی که دارای ژنتیک مشابه هستند دیده می‌شود. پایداری شخصیت در طی طول عمر با یک مطالعه طولی بر روی افراد در طول پنجاه سال از نوجوانی تا بزرگسالی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این مطالعه طولی نشان داد که شخصیت انعطاف‌پذیر است، اگرچه تغییرات در سطح انعطاف‌پذیری در بزرگسالی تثبیت می‌شوند.
آن شب () فیلم درام جنایی به کارگردانی موریس کازنو و با بازی میلن دمونژو، موریس رونه و ژان سروه محصول ۱۹۵۸ فرانسه است.Walker-Morrison p.221 این اثر سینمایی اقتباسی از رمان "سکوتی مرگ‌بار" اثر میشل لبرون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
فیلم در استودیو بیلانکورت در پاریس فیلمبرداری شد؛ و دکورهایش توسط کارگردان هنری ژاک شالو طراحی شده‌است.
فهرست زندان‌های ایران زندان‌های موجود در ایران است که شامل ۲۱۷ زندان می‌شود. این زندان‌ها توسط ارگان یا سازمان‌های دولتی و غیردولتی اداره می‌شوند.
از مجموع ۲۱۳ زندان موجود در ایران هر کدام توسط سازمانی خاص اداره می‌شوند که عبارتند از:
در آبان ۱۴۰۰ شبکه حقوق بشر کردستان، گزارشی دربارهٔ زندان‌های «مخفی» تحت نظر وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در شهرهای ارومیه، سنندج و کرمانشاه منتشر کرد و از رایج بودن شکنجه‌های شدید و تجاوز در این زندان‌ها خبر داد.
به گفته مدیرکل امور زندان‌ها زنان ۲ درصد جمعیت زندان‌های استان را تشکیل می‌دهند.
در کرج چهار زندان وجود دارد. زندان کچویی و ندامتگاه مرکزی در جنوب، زندان رجایی‌شهر در شمال و زندان قزلحصار در غرب واقع در منطقه‌ای ما بین حصارک و کیانمهر و مهرشهر قرار دارد.
شیراز زندان‌های متعددی دارد که عادل آباد، پیربنو، کیان آباد، بازداشتگاه مرکزی و نظام آباد از جمله مشهورترین آن‌ها هستند.
سرچنار محله‌ای در سلیمانیه است که در غرب این شهر قرار دارد.کتێبی شاری سلێمانی - مسته‌فا ساڵح که‌ریم در گذشته به دلیل ضعف ترابری و کمبود جمعیت، سرچنار از سایر نقاط سلیمانیه جدا بود و معلوم بود که از کجا شروع و به کجا ختم می‌شود.
سرچنار به دلیل جاری شدن آب از زیر تپه‌ها و کوه‌ها، یکی از زیباترین تفرجگاه‌های عراق محسوب می‌شود. سرچنار از دیرباز دارای هتل‌ها و محل‌هایی برای اقامت گردشگران بوده‌است. سرچنار مکانی خنک و روح‌افزا برای مردم سلیمانیه و اطراف آن بود که هنوز هم در تعطیلات آخر هفته افراد زیادی را به خود جذب می‌کند. سرچنار چندین بار بازسازی شده و ظاهر سواحل آن اصلاح و بهبود یافته‌است.
سرچنار دارای منبع آب طبیعی است که از ارتفاعات دَرُپشتیوه سرازیر می‌شود، این منبع آب در احیا و بازسازی منطقه بسیار مهم بوده و تا به امروز منبع اصلی آب سلیمانیه است. در تابستان سطح آب به شدت کاهش می‌یابد و در سال‌های اخیر در ماه‌های تابستان به دلیل خشک‌سالی خشک می‌شود.
به دلیل وجود کوه‌های سنگی در سرچنار، روس‌ها کارخانه سیمان سرچنار را در دههٔ ۱۹۵۰ ساختند. به لطف این کارخانه اسکان کارکنان آن فراهم شده بود و از آن زمان سرچنار احیا شده‌است. این کارخانه در سال ۲۰۰۸ توسط دولت اقلیم کردستان عراق برای تمیز نگه‌داشتن محیط زیست و بهبود چشم‌انداز سرچنار تعطیل شد.
سرچنار علاوه بر اینکه منبع آب سلیمانیه بود، دارای کارخانهٔ سیمان و تفرجگاهی دلپذیر بود و همچنین مکانی حساس برای پناه دادن به پیشمرگه‌ها بود.
پالمرو نوعی پنیر متعلق به جزیرهٔ اسپانیایی لا پالما است. این پنیر از شیر خام بز تهیه می شود. می توان آن را به صورت ساده تولید کرد یا کمی دودی کرد.
رصدخانهٔ اخترفیزیکی کریمه (CrAO) در اوکراین بنیان‌گذاری شده است. این رصدخانه ستاره‌ها را مطالعه می‌کند و تا به امروز در مجموع ۱۲ جرم کوچک به شرح زیر پیدا کرده‌ است:
ریچارد والاس هال (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۰) بازیکن سابق بیسبال حرفه‌ای متولد آمریکا است. او از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و از ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۱ در لیگ اصلی بیسبال به عنوان بازیکن راست دست بازی کرد به ویژه به عنوان یکی از اعضای سلسله بالتیمور اوریولس که برندهٔ سه قهرمانی در لیگ آمریکا و دو قهرمانی در سری جهانی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ شد. او همچنین برای تیم دزدان دریایی پیستبورگ، کانزاس سیتی اتلتیک و فیلادلفیا فیلیز بازی کرد.
او به اوریلوس کمک کرد تا در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ سری جهانی و ۱۹۶۹ و ۱۹۷۱ لیگ آمریکا را برنده شوند. هال اولین پرتاب‌کننده‌ای بود که در بازی سری لیگ قهرمانان در ۴ اکتبر ۱۹۶۹ به پیروزی دست یافت. او مسن‌ترین بازیکن لیگ آمریکا در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ بود.
او از کالج سوارثمور فارغ‌التحصیل شد و برادر بزرگ‌تر باربارا پارتی زبان‌شناس مشهور است که او نیز از همان کالج فارغ‌التحصیل شده‌است.Boston Herald, June 12, 1965 هال همچنین فوتبال و بسکتبال بازی می‌کرد و در پیست سوارثمور می‌دوید.
برونزه‌ها () فیلمی فرانسوی در سبک کمدی و محصول سال ۱۹۷۸ میلادی است.
رسوایی خیخن لقبی است که به بازی فوتبال بین دو تیم آلمان غربی و اتریش در جام جهانی ۱۹۸۲ داده شده است. این بازی در ورزشگاه ال مونینون در شهر خیخن اسپانیا و در تاریخ ۲۵ ژوئن برگزار شد. برد آلمان با یک یا دو گل دو همسایه را به مرحله بعد می رساند و الجزایر حذف می شد، آلمان طی ده دقیقه به گل اول خود رسید و پس از آن دو تیم عملا به بازی بسیار کند، پاسکاری در زمین خود و عدم خلق موقعیت خطرناک روی دروازه حریف روی آوردند. با وجود اینکه تماشاچیان دو تیم را به تبانی متهم کردند اما فیفا اعلام کرد هیچ قانونی از سوی این دو تیم نقض نشده است.
پس از این بازی و اتفاق مشابهی که در جام جهانی قبل رخ داده بود فیفا تصمیم گرفت بازی‌های پایانی گروه‌ها در دور گروهی به صورت همزمان برگزار شود.
الجزایر در اولین بازی خود با شکست ۲-۱ آلمان غربی یک شگفتی بزرگ خلق کرد که از آن به عنوان بزرگترین شگفتی پس از شکست ایتالیا مقابل کره شمالی در جام جهانی ۱۹۶۶ یاد می‌شود. این نخستین بار بود که یک تیم آفریقایی موفق به شکست تیمی از اروپا می‌شد. این تیم در بازی دوم خود ۲-۰ مغلوب اتریش شده و در بازی سوم ۳-۲ از سد شیلی گذشت.
از آنجایی که بازی آخر الجزایر یک روز قبل از بازی دو تیم آلمان غربی و اتریش بود این دو تیم از جدول گروه کاملا آگاه بودند. پیروزی آلمان با یک یا دو گل این تیم را به همراه اتریش به مرحله بعد می‌رساند. پیروزی با اختلاف سه گل یا بیشتر به دلیل تفاضل گل موجب حذف اتریش و صعود آلمان و الجزایر به مرحله بعدی می‌گردید.
آلمان ۱۰ دقیقه ابتدایی بازی را طوفانی آغاز کرد و در دقیقه دهم توسط هورشت هروبش به گل دست یافت. پس از به ثمر رسیدن گل دو تیم به حفظ توپ در زمین خود روی آوردند؛ سپس با ارسال‌های بلند و بی‌ثمر توپ را به زمین حریف فرستاده و این اتفاق تا پایان بازی مدام تکرار می‌شد.
گزارشگر تلویزیون آلمان غربی در اعتراض به این حرکت سکوت کرده و از گزارش بازی خودداری کرد و گزارش اتریشی نیز از بینندگان درخواست کرد که تلویزیون خود را خاموش کنند. تماشاچیان نیز از دیدن این صحنه خشمگین شده بودند و تیم الجزایر را تشویق می‌کردند. برخی با نشان دادن اسکناس به تبانی بین دو تیم اعتراض می‌کردند. گفته می‌شود یکی از هواداران آلمان غربی نیز به نشانه اعتراض پرچم این کشور را به آتش کشید.
جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲
کریستین گوتفرید کورنر (زاده ۲ ژوئیه ۱۷۵۶ – درگذشته ۱۳ مه ۱۸۳۱) حقوق‌دان آلمانی بود. خانه او یک سالن ادبی و موسیقی بود و او دوست فردریش شیلر بود.
او در لایپزیک متولد شد و در دانشگاه گوتینگن و در دانشگاه لایپزیگ در رشته حقوق تحصیل کرد. او مدرک خود را در لایپزیگ گرفت. در سال ۱۷۸۳او به عنوان رئیس شورای عالی لوتری در درسدن انتخاب شد. او در سال ۱۷۹۰به سِمَت قاضی دادگاه تجدیدنظر منصوب شد. و در سال ۱۸۱۱به دادگاه استیناف بازگشت.
خانه او در درسدن مرکز مهم فرهنگ و هنر بود. ریگز (۱۹۹۷) می نویسد:خانواده کورنر در درسدن ... تبدیل به یک محفل ادبی و موسیقی شد. نمایشنامه ها و مقالات خوانده شد. زینگ‌اشپیگل و موسیقی مجلسی اجرا شد. و سخنرانی هایی در مورد هنر ارائه شد. مهمانان و شرکت کنندگان شامل یوهان گوتفرید فون هردر ، گوته ، ویلهلم فون هومبولت ، برادران شلگل ، لودویگ تیک ، نوالیس و نوازندگان یوهان نائومان ، یوهان هیلر ، کارل زلتر ، موتزارت و وبر بودند. کورنر تا آنجا پیش رفت که یک تئاتر کوچک در خانه اش ساخته شد که خانواده و دوستانش در آن نمایش‌هایی را اجرا می کردند. تعدادی از نمایشنامه های فردریش شیلر، دوست صمیمی او، اولین نمایش خصوصی خود را در این تئاتر دریافت کردند، در حالی که تنها کمدی او "صبح کورنر" برای تولد کورنر نوشته شد. با گوته مکاتبه کرد. شیلر بیشتر اوقات بین سال های ۱۷۸۵و ۱۷۸۷با او زندگی می کرد.
پس از نبرد لایپزیگ در سال ۱۸۱۳، در دوران اشغال زاکسن توسط روسیه و پروس، او مشاور دولت روسیه بود. در سال ۱۸۱۵، با بازگشت پیش بینی شده پادشاه فردریک آگوستوس ، او تصمیم گرفت درسدن را ترک کند، زیرا عصبانی بود که پادشاه محافظه کار احتمالاً اصلاحات آغاز شده توسط اشغالگران را خنثی می کند. پس از اینکه در نامه ای به یکی از دوستانش اعلام کرد "من آلمانی تر از ساکسون هستم"، او و خانواده اش به برلین نقل مکان کردند، جایی که سیاست های پروس بیشتر با اعتقادات او هماهنگ بود. او سمتی در پادشاهی پروس پیدا کرد، جایی که او مشاور دولتی و بعداً مشاور خصوصی در وزارت آموزش جدید بود.
از آثار او می توان به "دیدگاه های زیبایی شناختی" ناشناس اشاره کرد (لایپزیگ، ۱۸۰۸)، "آزمایش‌هایی روی موضوعات مدیریت شهری" (درسدن, ۱۸۱۲) و "امیدهای آلمان" (لایپزیگ، ۱۸۱۳). "مکاتبات شیلر با کرنر" از اهمیت بیشتری برخوردار است ("مکاتبات شیلر با کورنر"، ویرایش شده توسط کارل گودکه ، لایپزیگ، ۱۸۷۴؛ توسط لودویگ گایگر ، اشتوتگارت، ۱۸۹۶-۱۸۹۵). او همچنین اولین نسخه جمع آوری شده آثار شیلر (۱۸۱۵-۱۸۱۲) را تهیه کرد. او آثار پسر درگذشته‌ی خود را ویرایش کرد("دارایی شاعرانه تئودور کورنر"، ۱۸۱۵). آثار جمع آوری شده خود او توسط آدولف اشترن (لایپزیگ، ۱۸۸۱) ویرایش شده است.
کورنر با مینا استوک ازدواج کرد، دختر یوهان میخل استوک، یک حکاکی، در سال ۱۷۸۵، پس از مرگ پدرش، که به دلیل طبقه اجتماعی به شدت با این ازدواج مخالف بود. آنها در تمام مدت ازدواج خود با هنرمندی به نام دورا استوک، خواهر بزرگتر مینا، که هر دو با او صمیمی بودند، زندگی کردند.
خانواده کورنر دو فرزند داشتند که از دوران نوزادی جان سالم به در بردند. هر دو زندگی کوتاه اما پُردستاوردی داشتند: اما کورنر (۱۸۱۵-۱۷۸۸)، که یک نقاش ماهر شد، و تئودور کورنر (۱۸۱۳-۱۷۹۱)، که به یک سرباز-شاعر مشهور تبدیل شد. هر دو در جوانی مردند: تئودور در سال ۱۸۱۳به عنوان یک قربانی جنگ، و اِما، در یک بیماری ناگهانی در سال ۱۸۱۵ مردند. پدر و مادرشان در غم از دست دادن فرزندان خود ویران شدند.
کریستین گوتفرید کورنر در سال ۱۸۳۱ در سن ۷۴ سالگی در برلین درگذشت.
ساحل علما (به عربی: ساحل علما) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان کسروان واقع شده‌است.
آشپزی لتونیایی () به‌طور معمول از محصولات کشاورزی، به همراه گوشت که در بیشتر غذاهای اصلی وجود دارد، تشکیل شده‌است. به خاطر موقعیت لتونی در ساحل شرقی دریای بالتیک، مصرف ماهی هم متداول است.
آشپزی لتونیایی از دیگر کشورهای منطقه بالتیک تأثیر پذیرفته‌است."Latvian Cuisine." Latvian Institute. Accessed September 2011. مواد اولیه غذایی متداول همچون سیب زمینی، گندم، جو، کلم، پیاز، تخم مرغ و گوشت خوک در دستورالعمل طرز تهیه غذاهای محلی یافت می‌شوند. به خاطر مشهود بودن چهار فصل، آشپزی لتونیایی به‌طور محسوسی فصلی است و هر موقع از سال محصولات و غذاهای مختص به خود را دارد. به‌طور کلی غذای لتونیایی تا مقدار زیادی چرب هستند و از ادویه به مقدار کم استفاده می‌کنند.
اِوِرِت بِروان (به انگلیسی:Everett Brown) (زاده ۱۹۰۲-درگذشت ۱۹۵۳) یک بازیگر آمریکایی بود.
او بین سال های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۳ فعالیت می کرد.
اورت براون به دلیل سیاه پوست بودن،نقش شخصیت هایی را بازی می کرد که معمولا تبعیض آمیز بودند.
او حدودا در ۴۰ فیلم نقش آفرینی کرد که معروفترین آنها بر باد رفته است.او در این فیلم نقش بیگ سَم را بازی کرد.
از دیگر فیلم های معروفی که او در آنها بازی کرد،می توان به کینگ کونگ اشاره کرد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Everett_Brown
ماتورینوس وایسیه لا کروز (به فرانسوی: Maturinus Veyssière La Croze) (۴ دسامبر ۱۶۶۱، نانت - ۲۱ مه ۱۷۳۹) در سال‌های اولیه زندگی خود یک مورخ بندیکتی و خاورشناس فرانسوی بود. بعدها، به عنوان یک پروتستان، کتابدار سلطنتی و استاد ارمنی‌شناس دانشگاه برلین شد.
او اولین تحصیلات خود را نزد پدرش که صاحب یک کتابخانه خصوصی بود، دریافت کرد. در سال ۱۶۷۷ خانواده او دچار مشکلات مالی شدند و او در "سَن فلوران دو سامور" کارآموز شد. او الهیات را در لمان تحصیل کرد و تا سال ۱۶۸۲ یک بندیکتین در صومعه سن ژرمن دو پر در پاریس بود. در سال ۱۶۹۶ با پیشوای خود دچار اختلاف شد و به بازل گریخت و در آنجا از استادان اصلاح طلب سوئیسی پیتر ورنفلز و جی. باکستورف حمایت شد و به کلیسای اصلاح شده گروید. یک سال بعد، او کتابدار سلطنتی پروس در برلین شد. او همچنین معلم تعدادی از اعضای خانواده سلطنتی بود. از سال ۱۷۲۵ او همچنین استاد فلسفه در کالج فرانسوی در برلین بود. او بسیاری از آثار منتشر نشده و یک کتابخانه خصوصی قابل توجه از خود به جای گذاشت. او علاوه بر فرانسه به زبان‌های لاتین، آلمانی، ارمنی و برخی از زبان‌های سامی و اسلاوی صحبت می‌کرد. از جمله آثار منتشرنشده او، چهار فرهنگ لغت به زبان‌های قبطی، ارمنی، اسلاوی و سُریانی بود.
آثار او عبارتند از "دفاع از نویسندگان اولیه علیه جی هاردونیوس" (۱۷۰۸)، "تاریخ مسیحیت در هند" (۱۷۲۴)، "تاریخ مسیحیت در اتیوپی و ارمنستان" (۱۷۳۹)، و فرهنگ لغت قبطی - لاتین.A list of Coptic manuscript materials in the Papyrological Institute Leiden and in the Library of the University of Leiden
اِما سوفی کورنر (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۷۸۸ در درسدن، در دوک‌نشین زاکسن؛ درگذشته ۱۸۱۵ در درسدن، در آن زمان پادشاهی ساکسونی) نقاش آلمانی، شاگرد نقاش سوئیسی آنتون گراف و خواهر شاعر و سرباز کارل تئودور کورنر بود.
اما کورنر در سال ۱۷۸۸، به عنوان دختر کریستین گوتفرید کورنر، قاضی دادگاه استیناف به آلمانی :("Oberappellationsgerichtsrats")، و مینا استوک، دختر حکاک یوهان مایکل استوک، متولد شد. خواهر مادرش دورا استوک نقاش بود. اِما همراه با برادرش تئودور در خانه ای با زندگی اجتماعی، هنری و روشنفکری پر جنب و جوش بزرگ شد. پدرش حامی و مروج شاعر فردریش شیلر بود که حتی مدتی با خانواده زندگی کرد. شخصیت‌های برجسته دیگری مانند گوته و هاینریش فون کلایست نیز اغلب مهمان آنها بودند.
دورا عمهٔ اِما، که از اوت ۱۷۸۵در خانه خواهرش زندگی می‌کرد، استعداد هنری اِما را تشویق کرد و همچنین پرتره او را کشید. دوست دورا استوک، آنتون گراف، که قبلاً پرتره‌های پدر و مادرش را کشیده بود، بعداً پرتره‌ای را با رنگ روغن اِما اجرا کرد و به او آموزش هنر نیز داد.
اما کورنر در زندگی کوتاه هنری خود پرتره ای از شیلر در سال‌های پایانی زندگی‌اش و همچنین پرتره‌های متعددی از برادرش تئودور کشید که نسبت به او ارادت خواهرانه صمیمانه‌ای داشت. از آنجایی که تئودور به عنوان یکی از اعضای سپاه آزاد لوتزو در "بفرایونگ اسکریگ" علیه ناپلئون در سال ۱۸۱۳ داوطلب شده بود، در دوره اتحاد پادشاه ساکسون با فرانسوی‌ها، بسیاری از کورنرها چه از نظر اجتماعی و چه از نظر سیاسی از آنها دوری کردند. تئودور کورنر در اوت ۱۸۱۳ در نبرد در گاده‌بوش، مکلنبورگ کشته شد. دو سال بعد، اِما به همراه پدر و مادرش از قبر او در وبلین دیدن کرد. اِما غمگین شد، اما خواست قبر باز شود، اما پدرش از ترس تأثیر سیل عظیم احساسات بر او امتناع کرد. چهار هفته پس از این ملاقات، اما در درسدن دچار یک تب عصبی شدید شد. او در کنار برادرش در زیر درخت بلوط در ووبلین به خاک سپرده شد.
به دلایل سیاسی والدینش که اکنون فاقد فرزند بودند، درسدن را به همراه عمه‌اش ترک کردند و به برلین رفتند، جایی که پدرش به خدمات دولتی پروس پیوست.
«موزه کورنر» در خانه خانوادگی قدیمی‌شان، نقاشی‌ها و ترکیب‌بندی‌های کورنرها و دورا استاک را تا زمانی که در بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم ویران شد، به نمایش می‌گذاشت. بقایای آنها اکنون در نزدیکی «موزه رمانتیسم درسدن» در خانه سابق نقاش گرهارد فون کوگلگن به نمایش گذاشته شده‌است.
کالج راندولف-ماکون یک کالج خصوصی هنرهای لیبرال در اشلند، ویرجینیا است. این کالج که در سال ۱۸۳۰ تأسیس شد، بیش از ۱۵۰۰ دانشجو دارد. این دومین کالج قدیمی در آمریکا است که توسط متدیست‌ها اداره می‌شود.
در سال ۱۸۴۷، کالج راندولف-ماکون با کالج همپدن-سیدنی رابطه برقرار کرد. این رابطه منجر به تشکیل دانشکده پزشکی Randolph-Macon شد که در سال ۱۸۵۱ بسته شدLandmarks Visited Catalog: Randolph-Macon Medical School ویلیام اسمیت، رئیس آن، مجموعه ای از سخنرانی‌ها را در حمایت از برده داری در سال‌های ۱۸۵۶ و ۱۸۵۷ ایراد کرد.
بایان بارو (به لاتین: Bayan Baru) یک محله در ایالت مالزی پنانگ است. این محله در ناحیه جنوب غربی جزیره پنانگ، همجوار با منطقه آزاد تجاری صنعتی بایان لپاس واقع شده‌است.
این تاون شیپ در دههٔ ۱۹۷۰ به دنبال پایه‌ریزی منطقه، ایجاد گردید.از آن زمان بایان بارو به سمت یک محله پررونق، همراه با پیشرفت‌های متنوع در بخش تجاری و خرده فروشی، رو به تکامل گذاشت.
محمد قبادلو (زادهٔ ۱۳۷۹) یکی از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران است که متهم به اتهام (محاربه و فساد فی الارض) و قتل یک مأمور پلیس و مجروح کردن پنج مأمور دیگر به علت زیر گرفتن مأموران یگان ویژه است.
۷ آبان جلسه رسیدگی به اتهامات قبادلو به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. او دو وکیل قبادلو را نپذیرفته و از مرکز مشاوران قوهٔ قضاییه برای وی وکیل درخواست کرد. وکیل مورد نظر وی دربارهٔ روند دادرسی انتقادات جدی مطرح کرد. از آغاز بازداشت تا دادگاه وکیل مورد نظر وی هیچ دسترسی به پرونده و مدارک او نداشته و دادگاه وی بدون حضور وکیل برگزار شده‌است. در بین مدارک، هیچ تصویری از محل جرم، مدارک پزشکی قانونی و دیگر مدارک که روال یک دادگاه در مورد تصادف است، وجود نداشته. قبادلو در دادگاه به اینکه با هدف زیر گرفتن نیروهای امنیتی به سمت آنها حرکت کرده بود اظهار کرد.
مادر محمد قبادلو در شبکه‌های اجتماعی گفت فرزندش به اختلال دوقطبی مبتلاست و در ماه‌های قبل از دستگیری از درمان خودداری کرده‌است.
در تاریخ ۳ دی ۱۴۰۱ دیوان‌عالی کشور با انتشار یک اصلاحیه اعلام کرد که فرجام‌خواهی به‌عمل‌آمده در پرونده «محمد قبادلو» رد شده‌است و دادنامه نامبرده را کیفری، ابرام کرد.
دوشنبه ۳ بهمن ۱۴۰۱، مدیر روابط عمومی دیوان عالی جمهوری‌اسلامی با انتشار توئیتی مدعی شد: در پی محکومیت «محمد قبادلو» به اعدام، فرجام‌خواهی وکیل وی در دیوان عالی کشور ثبت و پرونده برای رسیدگی به یکی از شعب ارجاع شد.
سه‌شنبه ۴ بهمن ۱۴۰۱ مهدخت دامغان‌پور، یکی از وکلای محمد قبادلو، از معترضان محکوم به اعدام، پذیرش فرجام خواهی دربارهٔ حکم اعدام را رد کرد.
او در توئیتر نوشت: «پذیرش فرجام خواهی در خصوص پرونده با اتهام قتل، در اعتراض به رای دادگاه کیفری یک صورت گرفته. همچنین ما خواستار پذیرش اعاده دادرسی در خصوص پرونده با موضوع افساد فی الارض با حکم اعدام که توسط دادگاه انقلاب صادر شده برای محمد هستیم.»
روز قبل از این خبر، امیر هاشمی، مدیر روابط عمومی دیوان عالی اعلام کرده بود فرجام خواهی محمد قبادلو پذیرفته شده‌است.
او گفته بود: «در پی محکومیت محمد قبادلو به اعدام، فرجام خواهی وکیل وی در دیوان عالی کشور ثبت و پرونده جهت رسیدگی به یکی از شعب ارجاع شد.»
امیر هاشمی با انتشار یک توئیت گفت قرار توقف حکم اعدام قبادلو با توجه به تقدم حق الناس تا رسیدگی به اتهام قتل عمد یکی از پرسنل فراجا و محکومیت او به اعدام صادر شده‌است.
در تاریخ ۲ خرداد ۱۴۰۲ روزنامه شرق مدعی شد دیوان عالی کشور حکم اعدام محمد قبادلو را تأیید کرده‌است.
وکیل قبادلو در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۲ اعلام کرد که پس از اعلام نظر ۵۰ نفر از روان‌پزشکان کشور درباره ضرورت بررسی مجدد و موشکافانه‌تر پرونده، شعبه یک دیوان عالی کشور حکم قصاص را نقض کرده و پرونده را به یکی از شعب دادگاه کیفری۱ تهران ارجاع خواهد داد.
وکیل و مادر قبادلو به شدت از روند غیرقانونی رسیدگی انتقاد کرده‌اند، او به اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به «اعدام» محکوم شده‌است.
وکیل انتخابی قبادلو می‌گوید پرونده موکلش نواقص تحقیقاتی و ایرادهای فنی دارد و موضوع سلامت روان قبادلو و اینکه مبتلا به اختلال دوقطبی است باید در نظر گرفته شود. مادر محمد قبادلو و امیر رئیسیان (وکیل انتخابی قبادلو)، اسناد بیماری اختلال دوقطبی قبادلو و هفت سال سابقه درمان بیماری را منتشر کردند.
محمدعلی قبادلو، پدر محمد قبادلو در یک پیام ویدئویی گفته بود که جانباز شیمیایی و اعصاب روان است که هفت سال برای کشور جنگیده. او گفت شرایط او در وضعیت سلامت روان فرزندش و بیماری اختلال دوقطبی او تأثیر منفی گذاشته و اتهام قتل مأمور یگان ویژه از طریق «زیر گرفتن» به شدت مورد تردید است. معصومه احمدی، مادرش نیز در ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی گفت «بچه من را غریب گیر آوردند و بدون وکیل از او بازجویی و در اولین جلسه دادگاه حکم اعدامش را صادر کردند.»
خود او نیز در دادگاه اولیه در تاریخ ۴ آبان مقابل صلواتی گفت که در زمان حادثه «دو ماه بود که داروهایم را نخورده بودم و سه شب هم نخوابیده بودم»؛ و همچنین گفت «در آن لحظه من نبودم که پشت فرمان قرار گرفته بودم.»
پس از انتشار خبری در خصوص انتقال او و محمد بروغنی به سلول انفرادی برای اجرای حکم اعدام، خانواده او در کنار تعداد قابل توجهی از معترضان در مقابل زندان رجایی‌شهر جمع شدند و خواستار توقف اجرای حکم آن‌ها شدند.
کارولین لوکاس نماینده حزب سبز در مجلس بریتانیا، کفالت سیاسی الهام مدرسی و محمد قبادلو را بر عهده گرفته‌است.
ارکوله پاتی ؛ (۱۶ فوریه ۱۹۰۳ – ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار ایتالیایی بود.
پاتی در کاتانیا در خانواده‌ای از طبقه متوسط به بالا متولد شد. او برادرزاده نویسنده جوزپه ویلاروئل بود که قبل از فارغ‌التحصیلی در رشته حقوق در سال ۱۹۲۵، در سن بسیار پایین به کار روزنامه‌نگاری پرداخت. پس از یک سال کار در شرکت پدرش، تصمیم گرفت به رم نقل مکان کند، در آنجا به کار روزنامه‌نگاری مشغول شد. در آنجا، پس از چند همکاری‌های پراکنده با روزنامه‌های مختلف، در روزنامه مردم به عنوان خبرنگار خارجی در چین، هند و ژاپن استخدام شد. او به عنوان یک رمان‌نویس در سال ۱۹۴۰ با رمان بالای شهر، طنزی از طبقات عالی رومی، به شهرت رسید.
پتی از سال ۱۹۳۵ به عنوان فیلمنامه‌نویس فعال بود و فیلم‌هایی با رمان‌های او ساخته شده‌است. پاتی علاوه بر رمان‌ها، مجموعه‌هایی از داستان‌های کوتاه و دو اثر زندگی‌نامه‌ای منتشر کرد.
پابلو هلمن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دانیال جهانبخش (زاده ۱۸ مهر ۱۳۷۷ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال پیکان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
کرولاین اِما کریادو پرز (به انگلیسی: Caroline Emma Criado Perez) نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال فمینیست بریتانیایی است. اولین کمپین ملی او، پروژه "اتاق زنان"، با هدف افزایش حضور کارشناسان زن در رسانه‌ها بود. او با حذف تنها زن از اسکناس‌های بریتانیا (به غیر از ملکه) مخالفت کرد، که منجر به اعلام سریع بانک انگلستان مبنی بر اینکه تصویر جین آستن تا سال ۲۰۱۷ روی اسکناس ۱۰ پوندی ظاهر خواهد شد. آن کمپین منجر به آزار و اذیت مداوم کریادو پرز و سایر زنان در وب‌سایت شبکه اجتماعی توییتر شد. در نتیجه، توییتر اعلام کرد که قصد دارد روند شکایت خود را بهبود بخشد. آخرین کمپین او برای مجسمه یک زن در میدان پارلمان بود. مجسمه میلیسنت فاوست در آوریل ۲۰۱۸، به عنوان بخشی از جشن صدمین سالگرد پیروزی زنان در بریتانیا، رونمایی شد. کتاب او در سال ۲۰۱۹، "" را نوشت که پرفروش‌ترین کتاب ساندی تایمز بود.
او در برزیل متولد شد و دختر کارلوس کریادو پرز، تاجر آرژانتینی الاصل و مدیر عامل سابق سوپرمارکت زنجیره‌ای Safeway در بریتانیا و آلیسون، یک پرستار انگلیسی ثبت‌شده که با پزشکان بدون مرز در تعدادی از کمک‌های بشردوستانه کار کرده است. این خانواده در دوران کودکی او در چندین کشور زندگی می‌کردند، از جمله اسپانیا، پرتغال و تایوان و همچنین بریتانیا. هنگامی که کریادو پرز ۱۱ ساله بود، پدرش به هلند نقل مکان کرد و او به مدرسه‌ی اوندل، یک مدرسه دولتی در نورث‌همپتون‌شایر، انگلستان رفت. وی از آنچه به عنوان فرهنگ قلدری در آنجا توصیف می‌کرد، بیزار بود. کریادو پرز یک سال را در دانشگاه لندن گذراند، سپس دوره تاریخ را رها کرد. او که در دوران نوجوانی‌اش علاقه زیادی به اپرا پیدا کرده بود، می‌خواست خواننده اپرا شود، و مشاغل مختلف به درس آواز او کمک مالی می‌کرد. کریادو پرز چند سال در بازاریابی دیجیتال کار کرد، سپس برای سطح A ادبیات انگلیسی تحصیل کرد. او به عنوان یک دانشجو، جایی را برای تحصیل زبان و ادبیات انگلیسی در کالج، آکسفورد به دست آورد، که در سال ۲۰۱۲ از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التحصیل شد. مطالعه زبان و جنسیت و کتابی از دبورا کامرون در مورد رابطه جنسیت با ضمایر، منجر به تبدیل شدن کریادو پرز به یک فمینیست فعال شد. او در سال ۲۰۱۲ در مسابقه نویسندگی دانشجویی کتابخانه لندن نایب قهرمان شد و ۱۰۰۰ پوند و جوایز دیگر دریافت کرد. از آن زمان، او در سال ۲۰۱۲ به عنوان سردبیر یک پورتال اطلاعاتی و شبکه‌ای صنعت داروسازی مشغول به کار شد و در سال ۲۰۱۳ در حال تکمیل مدرک کارشناسی ارشد در رشته مطالعات جنسیت از دانشکده اقتصاد لندن بود. کریادو پرز در پروفایلی در ژوئن ۲۰۱۳ توسط روزنامه‌نگار، کتی نیومن در تلگراف اظهار داشت: «فرهنگی که ما در آن زندگی می‌کنیم از اعمال کوچک جنسیتی تشکیل شده است که می‌توانید آن‌ها را نادیده بگیرید، اما وقتی به طور جمعی به آن‌ها فکر می‌کنید شروع به دیدن یک الگو می‌کنید.»
در نوامبر ۲۰۱۲، با کاترین اسمیت، وب‌سایت "اتاق زنان" را تأسیس کرد که هدف آن جمع‌آوری پیشنهادات برای زنان حرفه‌ای و انتقال به روزنامه‌نگاران برای افزایش نسبت زنان در رسانه‌ها است. دلیل فوری این پیشرفت، دو ویژگی برنامه امروز رادیو بی‌بی‌سی۴ بود که در روزهای متوالی در اکتبر ۲۰۱۲، در مورد پیشگیری از بارداری نوجوانان و سرطان سینه پخش شد، که در آن با هیچ متخصص زن مصاحبه نشد - مصاحبه‌کنندگان نیز مرد بودند. در نتیجه، مجری، جان هامفریس مجبور شد در مورد دوم بپرسد: «اگر شما یک زن بودید، هیچ تردیدی در مورد غربال شدن نداشتید؟» از کالج ولینگتون، که یک مدرسه دولتی است. کریادو پرز، نوشت که سلدون ممکن است یک مرجع در تاریخ سیاسی معاصر بریتانیا باشد، اما نه در مورد موضوع فوری مورد بحث قرار بگیرد. او در مورد انتخاب نسبتاً محدود صداها، در خطوط اجتماعی و همچنین جنسیت، در چنین مناظره‌های پخشی در اوایل نوامبر ۲۰۱۲ اظهار داشت: «این صداها در حال شکل دادن به بحث هستند، بنابراین تأثیر زیادی بر سیاست عمومی فعلی پوپولیستی ما دارند. سیاست‌های عمومی آن‌قدر پاسخگوی رسانه‌ها خواهد بود، بیایید رسانه‌ها را واقعاً نماینده مردم کنیم.» در بحث ویکی‌پدیا در آوریل ۲۰۱۳ در مورد ایجاد زیرمجموعه‌ای برای رمان‌نویسان زن آمریکایی، گزارش شد: «این ایده را تداوم می‌بخشد که مردان پیش‌فرض هستند و به هیچ‌وجه نیازی به علامت‌گذاری ندارند، در حالی که زنان هنوز به عنوان نقاط پرت دیده می‌شوند.»
در کمپین دیگری، او از تصمیم بانک انگلستان برای جایگزینی الیزابت فرای با وینستون چرچیل در اسکناس ۵ پوندی انتقاد کرد، که هیچ زنی در پشت اسکناس نشان نداد؛ ملکه در جلوی اسکناس‌ها به تصویر کشیده شده است. همچنین با افراد برجسته تاریخی در پشت آن. کریادو پرز، با رد کردن چرچیل به عنوان «مرد سفید پوست دیگر»، خاطرنشان کرد که قانون برابری ۲۰۱۰ مؤسسات عمومی را متعهد به «حذف تبعیض» می‌کند، در حالی که شواهدی که بانک با «توجه لازم» عمل کرده بود، وجود نداشت زیرا جزئیات فرآیند تصمیم‌گیری که وجود داشت علنی نشد. کریادو پرز با رئیس بخش یادداشت ویکتوریا کلیلند و رئیس صندوقدار کریس سالمون در بانک ملاقات کرد تا در مورد آن بحث کنند.
این کمپین، که حمایت ۳۵۰۰۰ درخواست کننده و حمایت مالی برای یک چالش قانونی احتمالی را به دست آورد باعث شد که مارک کارنی، رئیس جدید بانک انگلستان، اعلام کند که تصویر جین آستن در اسکناس ۱۰ پوندی جدید، جایگزین اسکناس چرچیل شد. کریادو پرز به ونسا تورپ از The Observer گفت: «مردم گفته‌اند که این موضوع چندان مهم نیست، اما من به‌خصوص اسکناس‌ها را انتخاب نکردم. من همین الان اسکناس جدید [پیشنهادی] را دیدم و فکر کردم، من این را ندارم و بانک انگلستان موسسه کوچکی نیست.» این انتخاب را تأیید کرد: «او وقت خود را صرف مسخره کردن مؤسسه کرد. تمام کتاب‌های او درباره این است که چگونه زنان به دام افتاده‌اند و به نادرست معرفی می‌شوند. واقعاً ناراحت کننده است که او این را ۲۰۰ سال پیش می‌گفت و من هنوز باید این را بگویم، امروز.»
کریادو پرز در مقاله‌ای در لندن اِونینگ استاندارد در سپتامبر ۲۰۱۷ نوشت که اولین "تننر آستن" خود را به پناهگاه زنان محلی خود اهدا خواهد کرد: «به نظر می‌رسد راه درستی برای پایان دادن به این فصل از زندگی من است.» دیگران نیز از این روند پیروی کردند، مناقصه خود را به موسسات خیریه اهدا کردند.
او "" (۲۰۱۹) نوشت که تفاوت‌های جنسیتی در جامعه و نحوه زندگی ما در دنیای تحت سلطه مردان را مستند می‌کند. این ، به بسیاری از زبان‌ها از جمله فرانسوی، آلمانی، هلندی، ایتالیایی، اسپانیایی، فنلاندی، پرتغالی، رومانیایی، فارسی، سوئدی، ایسلندی، دانمارکی، یونانی، لیتوانیایی، استونیایی، چکی، اسلواکی، اوکراینی، ترکی و چینی ترجمه شده است.
کریادو پرز به دلیل فعالیت موفق خود در زمینه به تصویر کشیدن زنان بر روی اسکناس، در نوامبر ۲۰۱۳ برنده جایزه مبارز حقوق بشر سال از سوی گروه فشار لیبرتی شد. در سال ۲۰۱۳، او همچنین به عنوان یکی از ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی انتخاب شد. کریادو پرز در جشن تولد ۲۰۱۵ به‌دلیل خدمات به برابری و تنوع، به ویژه در رسانه‌ها، به عنوان افسر سفارش امپراتوری بریتانیا (OBE) منصوب شد. در سال ۲۰۱۹، کریادو پرز برنده جایزه کتاب‌های علمی سرمایه‌گذاری رویال اینسایت و جایزه کتاب سال کسب‌وکار فایننشال تایمز برای "" شد.
جایزه انجمن سینماگران آمریکا برای بهترین فیلمبرداری () فهرست زیر فهرستی از فیلم‌برداران است که برنده و نامزد دریافت جایزه انجمن سینماگران آمریکا برای دستاوردهای برجسته در نمایش‌های تئاتر شده‌اند که هر ساله توسط انجمن فیلم‌برداران آمریکا ارائه می‌شود.
ژان-پیر لوری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "به هیچ‌کس نگو"، "بچه‌های پاریس"، ""، "آلیس و مارتین"، "و تابستان می‌نامندش، و "مخفی‌سازی" اشاره کرد.
در دهه ۱۹۱۰ در جامعه‌شناسی رویدادهای زیر رخ داد:
جایزه انجمن منتقدان فیلم شیکاگو برای بهترین فیلمنامه اقتباسی () یکی از جوایز سالانه انجمن منتقدان فیلم شیکاگو است.
جایزه انجمن منتقدان فیلم شیکاگو برای بهترین فیلمبرداری () یکی از چندین دسته ارائه شده توسط انجمن منتقدان فیلم شیکاگو، انجمنی از منتقدان حرفه‌ای فیلم است که در رسانه‌های چاپی، پخش و آنلاین، مستقر در شیکاگو کار می‌کنند. از زمان سومین جوایز انجمن منتقدان فیلم شیکاگو (۱۹۹۰)، این جایزه سالانه ارائه می‌شود. نامزدی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ در دسترس نیست. اولین جایزه انجمن منتقدان فیلم شیکاگو برای بهترین فیلمبرداری به دین سملر برای کارش در رقصنده با گرگ‌ها اهدا شد. آخرین دریافت کننده این جایزه آری وگنر برای قدرت سگ (فیلم ۲۰۲۱) است.
جایزه حلقه منتقدان فیلم لندن برای بهترین بازیگر بریتانیایی () در یک جایزه سالانه توسط حلقه منتقدان فیلم لندن اهدا می‌شود.
وحید چمانی (زادهٔ ۱۳۶۳)، نقاش سورئالیست اهل تهران، ایران است. او عضو پیوسته انجمن نقاشان ایران و عضو بنیاد ملی نخبگان ایران است. از او به‌عنوان یکی از نقاشان اسطوره‌گرا و گروتسک معاصر ایران یاد می‌شود. آثار او در بسیاری از مجموعه‌های سرشناس جهانی، از جمله گالری ساعتچی نگهداری می‌شوند.
اعتراضات ۱۴۰۱ کارگران ایران مجموعه اعتراضات کارگران ایرانی در مطالبه بهبود وضعیت شغلی، افزایش دستمزدها و پرداخت حقوق معوقه است.
جمعه ۱۶ اردیبهشت برخی از کارگران قرارداد فصلی با شرکت غار علیصدر در همدان تجمع اعتراضی کردند. تبدیل وضعیت پرسنل فصلی، تأمین نیرو و قراردادی و همچنین همسان سازی حقوق پرسنل با سایر شرکت‌های مشابه خواسته گروه‌های کارگری این شرکت می‌باشد.
دوشنبه ۱۸ مهر، کارگران پتروشیمی‌های بوشهر واقع در عسلویه، دماوند، و هنگام، پتروپالایش کنگان وهمچنین فاز دوم پالایشگاه آبادان همزمان با بیست و چهارمین روز اعتراضات سراسری با دادن شعارهای ضد حکومتی دست به اعتصاب زده و محل کارشان را ترک کردند. کارگران در تجمع‌هایی که داشتند شعارهایی مانند: «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه»، «مرگ بر دیکتاتور» و «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم» سر دادند. حداقل یازده کارگر معترض در جریان اعتصابات روز دوشنبه عسلویه دستگیر شدند.
سه شنبه ۱۹ مهر، با وجود سرکوب اعتراضات ایران توسط نیروهای امنیتی، اعتصاب کارگران نفت ادامه دارد.
چهارشنبه ۲۰ مهر در ادامه اعتصاب کارگران صنعت نفت، نیروهای امنیتی و گارد ویژه جمهوری اسلامی ایران با یورش به کارگران اعتصابی و معترض پروژه‌ای صنعت نفت در بوشهر، قریب به ۱۵ تن را بازداشت کردند.
پنجشنبه ۲۱ مهر در تدوام خیزش سراسری، اعتصاب کارگران صنعت نفت و پتروشیمی ایران ادامه یافت و وارد چهارمین روز خود شد. اعتصاب کارگران پالایشگاه‌ها در عسلویه و آبادان نیز همچنان ادامه پیدا کرد.
ضیا طاهری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های نوزدهم بعنوان نماینده یزد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد () جایزه ای است که سالانه توسط انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس اعطا می‌شود. اولین بار در سال ۱۹۷۷ برای جایزه بهترین بازی توسط یک بازیگر مکمل معرفی شد.
گژگوش وارخوئو (؛ ؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۴۷) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سیل"، "شمش‌سازان"، "مقدرشده برای بلوز"، "چهل‌ساله"، "به تاخت"، "قانون حقیقی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "" و "ده فرمان (قسمت دهم)" اشاره نمود.
جولین مور بازیگر آمریکایی است که نخستین بازیگری‌اش را در ۱۹۸۴ با مجموعهٔ تلویزیونی جاسوسی "لبهٔ شب" تجربه کرد. او سال بعد در سریال آبکی "همان‌طور که جهان می‌چرخد" حضور یافت که در ۱۹۸۸ برای آن برندهٔ جایزهٔ امی دی‌تایم شد. به‌دنبال نقش‌هایی در فیلم‌های تلویزیونی، او نقش برجسته‌اش را با درام "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۳) تجربه کرد. نقش‌آفرینی او تحسین شد اما به‌دلیل مونولوگی که کاراکترش در حالی که برهنه است ارائه می‌کند، در میان عموم با رسوایی مواجه شد. یکی از اکران‌های ۱۹۹۵ مور، درام "ایمن" از تاد هینز و نیز کمدی عاشقانهٔ "نه ماه" بودند که او در آن با هیو گرانت هم‌بازی شد. او در سال ۱۹۹۷ نقش بازیگر پورنوگرافی پیشکسوتی را در درام "شب‌های عیاشی" از پل توماس اندرسن ایفا کرد که برایش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او در فیلم ماجراجویی "" از استیون اسپیلبرگ نیز حضور یافت که در آن زمان پرفروش‌ترین فیلمش بود. او دو سال بعد برای بازی در نقش زن زناکار دوران جنگ در "پایان رابطه" (۱۹۹۹) نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر زن شد.
در سال ۲۰۰۱، مور مقابل آنتونی هاپکینز نقش شخصیت داستانی کلاریس استارلینگ را در تریلر جنایی "هانیبال" از ریدلی اسکات ایفا کرد و در نقش یک دانشمند در کمدی علمی تخیلی "تکامل" حضور یافت. او سال بعد در درام "دور از بهشت" دوباره با تاد هینز همکاری کرد و در آن و نیز در درام "ساعت‌ها" از استیون دالدری نقش زن خانه‌دار نابسامان در دههٔ ۱۹۵۰ را به تصویر کشید. او برای فیلم اول جام ولپی بهترین بازیگر زن و برای فیلم دوم خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن را کسب کرد. او نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن ("دور از بهشت") و بهترین بازیگر نقش مکمل زن ("ساعت‌ها") نیز شد. در سال ۲۰۰۶، مور در درام جنایی "فریدم‌لند" و تریلر علمی تخیلی "فرزندان انسان" ایفای نقش کرد. او نقش شخص طراز اول جامعه را در "وقار وحشی" (۲۰۰۷) به تصویر کشید و در مقابل کالین فرث در درام "یک مرد مجرد" (۲۰۰۹) حضور یافت.
مور سیاستمدار سارا پیلین را در درام تلویزیونی سیاسی "تغییر بازی" (۲۰۱۲) به تصویر کشید که برای آن برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد. او در سال ۲۰۱۴ با بازی در فیلم طنز "نقشه‌های ستاره‌های سینما" و درام "هنوز آلیس" به موفقیت چشمگیری دست یافت. او در فیلم اول برای بازی در نقش بازیگری سالخورد جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشنواره کن و در فیلم دوم برای بازی در نقش استاد زبان‌شناس مبتلا به آلزایمر زودرس جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن را کسب کرد. مور در فیلم "" نیز حضور یافت که پرفروش‌ترین فیلمش است. او در فیلم جاسوسی از لحاظ تجاری موفق "" (۲۰۱۷) نقش کارآفرین شروری را ایفا کرد.
جایزه هیئت ملی بازبینی بهترین فیلمنامه اقتباسی () یک جایزه سالانه فیلم است که (از سال ۲۰۰۳) توسط هیئت ملی بازبینی فیلم اهدا می‌شود. سال‌های جدول نشان‌دهنده سال‌های ارزیابی‌شده فیلم است، مراسم اهدای جوایز در سال بعد برگزار می‌شود.
محافظ شخصی فیلمی فرانسوی به کارگردانی فرانسوا لتریه است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد.
رنه هاکه (زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۷۱) مربی فوتبال اهل هلند می‌باشد و درحال حاضر مربی باشگاه فوتبال گو اهد ایگلز است.
جایزه انجمن ملی منتقدان فیلم برای بهترین فیلمبرداری () جایزه سالانه ای است که توسط انجمن ملی منتقدان فیلم به افتخار بهترین فیلمبردار سال اهدا می‌شود.
راجر دیکینز، فیلمبردار انگلیسی چهار بار این جایزه را از آن خود کرد. هسکل وکسلر، نستور آلمندروس، گوردون ویلیس، فیلیپ روسولو و کریستوفر دویل هر کدام دو بار برنده این جایزه شدند.
جایزه حلقه منتقدان فیلم منطقه خلیج سانفرانسیسکو برای بهترین فیلمبرداری () جایزه‌ای است که توسط حلقه منتقدان فیلم سان‌فرانسیسکو برای قدردانی از فیلم‌برداری داده می‌شود که در حین کار در صنعت فیلم، دستاوردی برجسته ارائه کرده‌است.
علی قرشی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های نوزدهم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جایزه انجمن جلوه‌های بصری برای جلوه‌های بصری پشتیبانی برجسته در یک فیلم بلند () یکی از جوایز سالانه انجمن جلوه‌های بصری است که از سال ۲۰۰۲ شروع شده‌است.
برای صدتا، دیگه هیچی نمیدن… () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی ادوارد مولینارو است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
درگیری داخلی فیلیپین از فوریه ۲۰۱۹، شامل شورشی است که نیروهای دولتی را در برابر شورشیان مائوئیست قرار می‌دهد، که در سال ۱۹۶۹ در زمان حکومت فردیناند مارکوس آغاز شد.
توجه: برخی از تلفات ناشی از درگیری های کوچک نشان داده نشده است.
مبنای نخستین پیدایش () که به‌اختصار FAD نیز نامیده می‌شود، اصطلاحی است که توسط زمین‌شناسان و دیرینه‌شناسان برای تعیین نخستین پیدایش گونه‌ها در پیشینه زمین‌شناختی به‌کار می‌رود. این مبناها با شناسایی قدیمی‌ترین فسیل‌های یافت‌شده تا به امروز یک گونه خاص مشخص می‌شوند. اصطلاح مبنای واپسین پیدایش یا LAD نیز برای اشاره به آخرین پیدایش گونه‌ها در پیشینه زمین‌شناختی به‌کار می‌رود.
مبنای نخستین پیدایش به‌طور گسترده در تعیین بخش‌بندی‌های مقیاس زمانی زمین‌شناسی به‌کار می‌رود. یک مبنای نخستین پیدایش مشخص می‌تواند در تعریف یک نقطه و برش چینه‌گون مرزی جهانی (GSSP) به‌کار رود. برای نمونه، آغاز اشکوب ترمادوسین در دوره اردویسین با نخستین پیدایش قیف‌دندانان "(apetognathus fluctivagus)" در پیشینه زمین‌شناختی مشخص می‌شود.
براتیسلاو ژیوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال سمپدوریا اشاره کرد.
ساشا زوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه فوتبال گوانگ‌ژو سیتی اشاره کرد.
دراگان ژیلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوریتسا، باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
مشت خرگوش، ضربه ای است که به پشت سر یا قاعده جمجمه وارد می‌شود. به این ضربه خطرناک تلقی می‌شود زیرا می‌تواند به مهره‌های گردنی و متعاقباً به نخاع آسیب برساند که ممکن است منجر به آسیب جدی و غیرقابل جبران نخاع شود. مشت خرگوش همچنین می‌تواند مغز قربانی را از ساقه مغز جدا کند، که می‌تواند فوراً منجر به مرگ گردد. نام این ضربه از روش استفاده شکارچیان برای کشتن خرگوش‌ها با ضربه ای سریع و تیز به پشت سر گرفته شده‌است.
مشت خرگوش در بوکس، MMA , و سایر ورزش‌های رزمی که شامل ضربه زدن است غیرقانونی است. تنها استثناء رویدادهای ممنوعه مانند مسابقات بین‌المللی Vale Tudo قهرمانی (قبل از تغییرات قوانین در اواسط ۲۰۱۲) است. در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵، پریچارد کولون، بوکسور سرشناس، توسط حریف خود، ترل ویلیامز، چندین بار با مشت خرگوش به پشت سر ضربه خورد. در طول مسابقه، کولون در اثر مشت‌های غیرقانونی دچار سرگیجه شد. پس از پایان مسابقه، پاهای کولون شروع به لرزیدن کرد و شروع به استفراغ کرد. او به سرعت به بیمارستان منتقل شد و در آنجا تشخیص داده شد که خونریزی مغزی دارد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. او ۲۲۱ روز (۷ ماه و ۱ هفته) در کما بود تا اینکه به خانه مادرش منتقل شد. در نتیجه صدماتی که متحمل شد، کولون به حالت نباتی پایدار افتاد که دیگر نمی‌توانست حرکت کند یا صحبت کند. از جولای ۲۰۲۱، ۶ سال پس از مبارزه، کولون بهبود یافته، درمان پیشرفت بیشتری داشته‌است
در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴، جان بینویچ، داور فوتبال، توسط بازیل عبدالامیر سعد، در یک مسابقه که در لیوونیا، میشیگان، حومه دیترویت قضاوت می‌کرد، به گردنش مشت خورد. بینویچ دو روز بعد به دلیل جراحات وارده درگذشت و سعد به قتل درجه دو متهم شد. کالبد شکافی جان بینویچ نشان داد که نیروی ضربه در سمت چپ گردن او درست زیر قاعده جمجمه او منجر به آسیب نادری با شریان‌های پیچ خورده و پاره شده در اطراف پایه جمجمه او شده‌است و قبل از برخورد با زمین او را از پا درآورده است. سعد در سال ۲۰۱۵ به قتل عمد اعتراف کرد و به ۸ تا ۱۵ سال زندان محکوم شد.
پریچارد کولون ملندز (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۲)، بوکسور سابق آمریکایی، قهرمان افتخاری شورای جهانی بوکس و برنده مدال طلا در مسابقات قهرمانی جوانان پانامریکن در سال ۲۰۱۰ در دسته است.
پریچارد کولون در میتلند، فلوریدا به دنیا آمد. پدر و مادر او ریچارد و نیوز کولون، پیشخدمت بازنشسته هستند. در سن ۱۰ سالگی، پدرش تصمیم گرفت به پورتوریکو نقل مکان کند، بنابراین پریچارد می‌تواند نماینده جزیره در مسابقات باشد. او با خواهر کوچکترش به آنجا نقل مکان کرد، در حالی که مادر و برادر بزرگترش در فلوریدا ماندند. خانواده در شهر اوراسوویس، پورتوریکو مستقر شدند.
کولون کار خود را در آلبرگ المپیکو در سالیناس، پورتوریکو آغاز کرد. در آنجا بود که او نام مستعار «دیجت» را به دست آورد پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، کولون شروع به تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه دل ساگرادو کورازون در سن خوان، پورتوریکو کرد.
کولون در طول حرفه آماتوری خود به دلیل کسب ۵ قهرمانی ملی در هر دو بخش ۱۴۱ و ۱۵۲ پوند به شهرت رسید. او همچنین در مسابقات قهرمانی جوانان پان آمریکا در سال ۲۰۱۰ در دسته ۶۴ کیلوگرم مدال طلا را کسب کرد او در بازی‌های پیش‌المپیک برزیل جنگید تا به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن راه یابد، اما در دور سوم به یک مبارز ونزوئلایی باخت.
در سال ۲۰۱۲، کولون تصمیم گرفت به یک مبارز حرفه ای تبدیل شود. او حرفه آماتوری خود را با رکورد ۱۷-۰-۰ به پایان رساند.
کولون اولین بازی حرفه ای خود را در ۲۳ فوریه ۲۰۱۳ انجام داد. اولین مبارزه او در مقابل خاویر لا سال در سالن کوزمه بییتیا سالامو در کاتانیو ، پورتوریکو بود. کولون در راند اول لاسال را ناک اوت کرد. کولون به خاطر برنامه فشرده متمایز بود. او پنج بار در سال ۲۰۱۳ و ۷ بار در سال ۲۰۱۴ مبارزه کرد. برجسته‌ترین مبارزه او در ۹ سپتامبر ۲۰۱۵ رخ داد که او در برابر ویویان هریس، مبارز باتجربه‌تر مبارزه کرد. این مبارزه در کوکاکولا کولیسئوم در تورنتو برگزار شد و با ناک اوت کولون هریس در راند چهارم به پایان رسید.
در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵، کولون قرار بود با ترل ویلیامز در ایگل بانک آرنا در فیرفکس، ویرجینیا مبارزه کند. این مبارزه در ابتدا بخشی از برنامه نبود، اما زمانی اضافه شد که آندره دیرل به دلایل پزشکی از مبارزه خود با بلیک کاپارلو خارج شد. این مبارزه تنها یک ماه پس از آخرین مبارزه کولون در برابر ویویان هریس رخ داد.
کولون و ویلیامز برای ۹ راند مبارزه کردند که در پنج راند اول به نظر می‌رسید کولون جلوتر بود. در طول مسابقه، ویلیامز بارها و بارها با مشت غیرقانونی به پشت سر کولون زد. کولون به داور از مشت‌های غیرقانونی به پشت سرش اطلاع داد که داور پاسخ داد «تو مراقبش باش.» پس از ضربات غیرقانونی متعدد، کولون برای اولین بار در دوران حرفه ای خود در راند نهم سقوط کرد. کولون در بین راندها با پزشک کنار رینگ صحبت کرد و اظهار داشت که احساس سرگیجه دارد، اما احساس می‌کند می‌تواند ادامه دهد. دکتر رینگ، ریچارد اشبی، اجازه داد مبارزه ادامه یابد. کولون پس از راند نهم، زمانی که گوشه‌اش به اشتباه دستکش‌هایش را برداشت و فکر می‌کرد پایان مبارزه است، رد صلاحیت شد. گوشه کولون مدعی شد که او ناهماهنگ بوده و دچار سرگیجه شده‌است. پس از مبارزه، کولون استفراغ می‌کرد و به بیمارستان منتقل شد و در آنجا تشخیص داده شد که خونریزی مغزی دارد. در نتیجه کولون به مدت ۲۲۱ روز در کما رفت.
کولون چندین هفته در بیمارستان ایوونا فیرفکس در ویرجینیا تحت درمان قرار گرفت، اما در نهایت به مرکز شپرد در آتلانتا، جورجیا منتقل شد. کولون از بیمارستان به خانه مادرش در اورلاندو، فلوریدا منتقل شد. از آوریل ۲۰۱۷، کولون در وضعیت رویشی پایدار باقی مانده بود.
در سال ۲۰۱۷، والدین پریچارد کولون شکایتی را برای جبران خسارت بیش از ۵۰ میلیون دلار تنظیم کردند. این دعوا هنوز به نتیجه نرسیده‌است، اگرچه مادر پریچارد کولون، نیوس کولون، معتقد است که ممکن است هرگز حل و فصل نشود.
ویلیامز در مصاحبه ای در سپتامبر ۲۰۱۷، در حالی که دربارهٔ نقش خود در مصدومیت کولون صحبت می‌کرد، گفت: «من هر روز برای پریچارد دعا می‌کنم. هرچند بی فایده است برای او چیزی جز آرامش و سلامتی آرزو نمی‌کنم. هیچ‌کس دوست ندارد اتفاقی که برای پریچارد افتاد برای کسی بیفتد. همه بوکسورها برادرند." ویلیامز در حال حاضر بیشتر به خاطر نقشش در مبارزه، برخلاف حرفه‌اش، شناخته می‌شود.
در ژوئیه ۲۰۱۸، مادر کولون ویدیویی از کولون در حساب فیس بوک خود منتشر کرد که در آن مشاهده می‌شود که او در حال فیزیوتراپی است و به دستورات کلامی پاسخ می‌دهد. او همچنین اظهار داشت که او در حال یادگیری نحوه برقراری ارتباط از طریق رایانه است. او همچنان به آپلود ویدیوهای پیشرفت کولون در یوتیوب ادامه می‌دهد.
بابانوئل یک آشغال است () یک نمایشنامه کمدی فرانسوی است که در سال ۱۹۷۹ توسط گروه Le Splendid خلق شد و در سال ۱۹۸۲ به کارگردانی ژان-ماری پواره به فیلمی تبدیل شد.
مالون‌دی‌آلدهید (MDA) یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی اسمی CH(CHO) است. یک مایع بی‌رنگ، مالون‌دی‌آلدهید یک ترکیب بسیار واکنش‌پذیر است که به‌صورت انول وجود دارد.V. Nair, C. L. O'Neil, P. G. Wang "Malondialdehyde", "Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis", 2008, John Wiley & Sons, New York. Article Online Posting Date: March 14, 2008 این ماده به‌طور طبیعی شکل می‌گیرد و نشانگر استرس اکسیداتیو است.
مالون‌دی‌آلدهید عمدتاً به‌صورت انول وجود دارد:V. Nair, C. L. O'Neil, P. G. Wang "Malondialdehyde", "Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis", 2008, John Wiley & Sons, New York. doi: Article Online Posting Date: March 14, 2008
در حلال‌های آلی، ایزومر "سیس" موردعلاقه است، در حالی که در آب ایزومر "ترانس" غالب است. تعادل سریع می‌باشد و برای بسیاری از اهداف بی‌اهمیت است.
در آزمایشگاه می‌توان آن را در محل با هیدرولیز استال 1،1،3،3-تترامتوکسی‌پروپان کرد که برخلاف مالون‌دی‌آلدهید به‌صورت تجاری در دسترس است و در شرایط قفسه پایدار است.V. Nair, C. L. O'Neil, P. G. Wang "Malondialdehyde", "Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis", 2008, John Wiley & Sons, New York. doi: Article Online Posting Date: March 14, 2008 مالون‌دی‌آلدهید به راحتی دپروتونه می‌شود تا نمک سدیم انولات (mp 245 درجه سانتی گراد) را ایجاد کند.
روستایی چنین زیبا () فیلمی فرانسوی به کارگردانی اتین پریه محصول سال ۱۹۷۹ است.
ضربه چتر () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول ۱۹۸۰ به کارگردانی ژرار اوری با بازی پیر ریشار، گوردون میچل و گرت فروبه است.
نوازش‌های کوچک () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی ژان-ماری پواره است.
برونزه‌ها به اسکی می‌روند () یک فیلم کمدی کلاسیک فرانسوی محصول ۱۹۷۹ به کارگردانی پاتریس لکونت است.
دراگان ووکمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دالیان هایچانگ، باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست، باشگاه فوتبال بوداپست هونود، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال دبرتسنی اشاره کرد.
سیمون ووکچویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مونته‌نگرو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی، باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال صربستان، زیر ۲۱ سال صربستان، صربستان و مونته‌نگرو، زیر ۲۱ سال مونته‌نگرو، و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
میلیوویه ویتاکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، و باشگاه فوتبال چوکاریچکی اشاره کرد.
بوریس واسکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد.
بی وفایان () یک فیلم کمدی درام ایتالیایی محصول ۱۹۵۳ به کارگردانی ماریو مونیچلی و استنو و با بازی جینا لولوبریجیدا است.
کریستینا تکاچ (؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۴۷) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رانندگان جایگزین"، "سال‌های شیرین"، "اجاره‌نشین‌ها"، "خانه کشیش"، "خیابان فرعی ۴"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کلبه جنگلی"، "در خوشی و سختی" و "جهان به روایت خانواده کیپسکی" اشاره نمود.
یووان تاناسیویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مونته‌نگرو بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد.
جورجه تومیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال اینچئون یونایتد، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال رئال اویدو، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
ایوان تومیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
نیکولا ترایکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چوکاریچکی، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال دیوری ای‌تی‌او، و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد.
گوران تروبوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا سارایوو، باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال شانگهای گرینلند شنهوآ، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
اودیسه () یک مینی سریال تلویزیونی اروپایی هشت قسمتی است که در سال ۱۹۶۸ از رای (تلویزیون دولتی ایتالیا) پخش شد و بر اساس ادیسه هومر ساخته شد.
آلیس هشی (; – ) بازیگر و خواننده اهل کشور آلمان بود.