moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار ۱ فروردین در ایران مطابق با ۱ حمل در افغانستان و دیگر کشورهای برگزارکننده نوروز است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.
جغرافیای نوروز با نام نوروز یا مشابه آن، سراسر خاورمیانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسیای میانه چین شرقی (ترکستان چین)، سودان، زنگبار، در آسیای کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نیز آمریکای شمالی، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت را شامل می‌شود.کتاب نوروز در ژرفای تاریخ همچنین کشورهایی مانند مصر و چین جزو سرزمین‌هایی نیستند که در آنها نوروز جشن گرفته می‌شد، اما امروزه جشن‌هایی مشابه جشن نوروز در این کشورها برگزار می‌شود. سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب یک قطعنامه در مقر سازمان در نیویورک، عید نوروز را به عنوان روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان به رسمیت شناخت.
در کشورهایی که از گاه‌شمار (تقویم) میلادی استفاده می‌کنند، سال نو معمولاً در یکم ژانویه برگزار می‌گردد. راسته ماه‌ها در گاه‌شمار رومی، از زمان پادشاه نوما پومپیلیوس در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد، از ژانویه تا دسامبر می‌باشد. در حال حاضر، جشن گرفتن سال نو یکی از بزرگترین رویدادهای جهانی می‌باشد. در شب ۳۱ دسامبر هر سال، آخرین روز یک سال میلادی و روز قبل از روز سال نو در بسیاری از کشورهای جهان، عموماً قاره‌های اروپا، آمریکا، استرالیا و بخش‌هایی از آسیا و آفریقا مراسم سال نو برگزار می‌شود. در فرهنگ جدید غرب این روز با گردهمایی‌هایی در مجالس و مهمانی‌ها برگزار می‌شود که انتقال سال را ساعت ۱۲:۰۰ شب جشن می‌گیرند.
بسیاری از فرهنگ‌ها در این شب از آتش‌بازی و دیگر روش‌های پرصدا برای جشن گرفتن استفاده می‌کنند. شب سال نو به صورت جهانی مطابق با تولد مسیح یا عرف‌نامه پس از میلاد در کشورهای مسیحی و حتی غیر مسیحی در ۳۱ دسامبر برپا می‌شود. شب سال نو همچنین به عنوان هفتمین روز کریسمس در مسیحیت غربی شناخته می‌شود.
نمونه‌هایی از آتش بازیهای شب سال نو را می‌توان با شهرهای سیدنی، ولپریسو، لندن و نیویورک مثال زد. سیدنی، ۸۰٬۰۰۰ آتش‌بازی را در نیمه‌شب برگزار کرد و بیش از یک و نیم میلیون شرکت‌کننده داشت. همچنین این رویداد بزرگترین رویداد دیده شده در سال ۲۰۰۹ از تلویزیون بود. در ولپریسو شیلی بیش از دو میلیون تماشاچی، نظاره‌گر بزرگترین آتش بازی بودند که در مکانی بزرگتر از ۲۱ کیلومتر از آتش‌بازی در بندر تجارتی شهر در ۲۵ دقیقه از شادی و سرور برگزار شد. لندن زمانی که ساعت بیگ بن نیمه‌شب را در شب سال نو اعلام می‌کند، در اطراف چشم لندن با آتش‌بازی بسیاری بزرگی همراه می‌باشد. در نیویورک در کنار میدان تایمز جشن روی یک توپ کریستالی بزرگ متمرکز می‌شود که یک دقیقه تا آغاز سال جدید را ثانیه‌شماری می‌کند.
در هندوستان تقویم‌های مختلفی در بین گروه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین سال جدید در مواقع مختلفی جشن گرفته می‌شود که بستگی دارد در چه روزی و در چه تقویمی به آن اشاره شده. روز نو در یکم ژانویه در تقویم گریگوری، یک تعطیلی محدود در هندوستان است. مردم در تمام نقاط هندوستان در فعالیت‌های مختلف مانند آوازخوانی، بازی و سرگرمی، رقص، و مهمانی شرکت می‌کنند. در شهرهای بزرگ مانند بمبئی، دهلی، بنگلور و چنای، کنسرت‌های زنده ای سازماندهی می‌شوند که ستارگان بالیوود نیز در آنها شرکت می‌کنند.http://www.timeanddate.com/holidays/india/new-year-dayhttp://www.tabnak.ir/fa/news/294794/نگاه-شما-سال-نو-میلادی-در-هند
شهرهای زیادی در دنیا سال نو را جشن می‌گیرند. سال نو عموماً همراه با آتش‌بازی، ساز و سرود و دیگر فستیوال‌ها جشن گرفته می‌شود. نوع، جشن و تاریخ سال نو در کشورهای مختلف مطابق به فرهنگ و تاریخ هر جامعه متفاوت است.
خدای جنگ: روح اسپارت یک بازی ویدئویی در ژانر اکشن-ماجراجویی و هک اند اسلش از مجموعه بازی‌های "خدای جنگ" است که استودیو سنتا مونیکا و ردی ات دان آن را توسعه دادند و سونی کامپیوتر انترتینمنت در ۲ نوامبر ۲۰۱۰ آن را به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن همراه منتشر کرد. این بازی ششمین قسمت سری "خدای جنگ" است. این بازی که کمابیش بر پایهٔ اساطیر یونانی است، در یونان باستان قرار دارد و داستان آن حول انگیزه انتقام می‌چرخد. بازیکن کنترل شخصیت اصلی بازی کریتوس را در دست می‌گیرد. کریتوس همچنان به خاطر گذشته‌اش در عذاب است و تصمیم به کشف کردن ریشه‌های خود دارد. در آتلانتیس، او مادر خود کالیستوCallisto را پیدا می‌کند که ادعا دارد برادرش دیموسDeimos هنوز زنده است. کریتوس برای نجات برادرش به قلمروی مرگ می‌رود. پس از آن که او برادرش را نجات داد، دو برادر تصمیم می‌گیرند ضد خدای مرگ، تاناتوس متحد شوند.
گیم‌پلی این بازی همانند نسخه‌های پیشین بر مبارزه‌های کمبو تمرکز دارد و بازیکن از اسلحه‌های بازی، «شمشیرهای آتنا»Blades of Athena و «بازوهای اسپارت»Arms of Sparta که بعداً در بازی به دست می‌آید، استفاده می‌کند. این بازی شامل رویدادهای فوری است که باعث می‌شود بازیکن در یک زمان مشخص برای شکست دادن دشمن‌ها و غول آخر تصمیماتی بگیرد. راه‌های دیگر مبارزه استفاده از حداکثر سه حمله جادویی و یک توانایی افزایش قدرت در بازی است. "روح اسپارت" همچنین شامل عنصرهای گیم‌پلی دیگری مانند معما و سکوبازی است. سیستم مبارزه و نبرد در بازی ۲۵ درصد نسبت به بازی پیشین، "" رشد کرده‌است.
"روح اسپارت" برای داستان، گیم‌پلی و گرافیک بسیار ستوده شده‌است. برخی از منتقدان این بازی را بهترین بازی سکوی پلی‌استیشن همراه می‌دانند. برخی دیگر این بازی را با نسخه‌های پلی‌استیشن ۳ مقایسه کردند و گرافیک آن را از نسخه‌های "خدای جنگ" در پلی‌استیشن ۲ بهتر دانستند. "روح اسپارت" چندین جایزه گوناگون مانند «بهترین بازی در دست» و «بهترین بازی برای پلی‌استیشن همراه» را کسب کرده‌است. این بازی در مراسم ای۳ جایزه بهترین بازی پلی‌استیشن همراه و در جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک جایزه بهترین بازی در دست را برده‌است. در ژوئن سال ۲۰۱۲، این بازی در سراسر جهان ۱٫۲ میلیون نسخه فروخت که آن را به پانزدهمین بازی پرفروش پلی‌استیشن همراه تبدیل کرد. همراه با "زنجیرهای المپ"، این بازی در ۱۳ سپتامبر سال ۲۰۱۱ بازسازی شد و در ۲۸ اوت ۲۰۱۲ به عنوان بخشی از "خدای جنگ:کلکسیون ریشه‌ها"God of War: Origins Collection برای پلی‌استیشن ۳ منتشر شد.
از دیدگاه خط زمانی داستان سری، "" در جایگاه نخست و نسخه‌های ""، "خدای جنگ"، "روح اسپارت"، ""، "خدای جنگ ۲"، "خدای جنگ ۳" و پس از آن‌ها "خدای جنگ" سال ۲۰۱۸ به ترتیب در داستان جای می‌گیرند.
گیم‌پلی "روح اسپارت" همانند نسخه‌های پیشین این مجموعه است. این بازی تک‌نفره و سوم شخص است و از دید یک دوربین پابرجا دیده می‌شود. بازیکن شخصیت کریتوس را کنترل می‌کند و با عنصرهایی مانند هک اند اسلش، کمبو، سکوبازی و معما درگیر است. در این بازی بازیکن با دشمنانی چون مینوتور، سیکلوپ‌ها، هارپی، گورگون و ساتیر روبرو می‌شود که در اساطیر یونانی ریشه دارند. در بازی، موجوداتی مانند کرها، گروئون، خودکاره، بوریاس و تریتون هم هستند که با الهام از اساطیر، اختصاصاً برای این بازی طراحی شده‌اند. عنصرهای سکوبازی بازیکن را مجبور به بالا رفتن از دیوارها، پرش از شکاف‌ها، تاب خوردن بر طناب‌ها و ثابت ایستادن بر روی تیر می‌کند تا بتواند از قسمت‌های مختلف بازی عبور کند. برخی از معماهای بازی ساده هستند؛ همانند هل دادن یک جعبه برای رد شدن از گذرگاهی که با یک پرش عادی، رد از آن ممکن نیست. اما معما‌های دیگری مانند پیدا کردن تکه‌های مختلفی در فضای بازی برای باز کردن یک در، پیچیدگی بیشتری دارند. در این نسخه از "خدای جنگ"، قدرت‌های جادویی، توانایی‌های ناوبری و اسلحه‌هایی معرفی شده‌است که در نسخه‌های پیشین وجود نداشت. این تغییرات، "روح اسپارت" را ۲۵٪ نسبت به نسخهٔ "" متفاوت کرده‌است.
اسلحه اصلی کریتوس، یعنی شمشیرهای آتنا یک جفت تیغ هستند که دور مچ دست و بازوهای او پیچیده‌است. در گیم‌پلی، بازیکن می‌تواند تیغه‌ها را برای حمله به صورت‌های مختلفی بچرخاند. بعداً کریتوس اسلحه جدیدی به نام «شمشیرهای اسپارتا» به دست می‌آورد؛ یک سپر و نیزه که شیوه‌های جدیدی برای مبارزه عرضه می‌کند (به عنوان مثال، کریتوس می‌تواند از سپر برای دفاع و از نیزه برای حمله استفاده کند (مانند پرتاب آن به اهداف دور)). کریتوس یک ابرتوانایی به عنوان «قاتل ترا»Thera's Baneبه دست می‌آورد که پره‌های تیغ‌هایش را با آتش روشن می‌کند. این توانایی، شبیه به توانایی خشم در بازی‌های پیشین است و باعث افزایش آسیب حمله می‌شود و به اندازه کافی قوی است که به زره دشمن نفوذ کند. همانند "خدای جنگ ۳"، این قابلیت تجدیدپذیر است و می‌توان دوباره از آن استفاده کرد. هردوی «شمشیرهای اسپارتا» و «قاتل ترا» برای غلبه بر موانع فیزیکی در محیط بازی نیز استفاده می‌شود، مثلاً برای باز کردن برخی درها باید از «قاتل ترا» استفاده شود. همانطور که بازی پیش می‌رود، کریتوس استفاده از سه توانایی جادویی شامل «چشم آتلانتیس»، «شلاق ارینیس» و «شاخ بوریاس» را یاد می‌گیرد که بر تنوع روش‌های حمله به دشمن می‌افزاید. نیزه سه شاخه پوزئیدون از نسخه پیشین باقی مانده‌است که به کریتوس اجازه می‌دهد زیر آب نفس بکشد، یک توانایی ضروری برای بخش‌هایی از بازی که نیازمند استفاده از این نیزه هستند.
سیستم مبارزه به روز شده‌است تا به کریتوس اجازه کوبیدن دشمنان به زمین و همچنین پرت کردن آنها را بدهد. همچنین توانایی مبارزه در هوا نیز افزوده شده‌است. یک «سیستم تقویت شده مرگ» نیز استفاده شده‌است، که شامل اسلحه‌های خاص و پویانمایی‌های تازه از مرگ دشمنان است.
حالت چالشی این بازی، «چالش خدایان» نامیده می‌شود که شامل پنج چالش آرس است و هشت چالش آتنا نیز می‌تواند باز شود. حالت چالش از بازیکن می‌خواهد تا کارهای خاصی را انجام دهند؛ مثلا بدون حمله به دشمن آنها را بُکُشد. یک حالت که به‌طور ویژه به این بازی افزوده شده‌است، معبد زئوس است، که به بازیکنان اجازه می‌دهد گوی‌های قرمز خود را قربانی کند تا ویژگی‌های تازه‌ای همانند چالش‌های آتنا، لباس‌های نو برای کریتوس، ویدئوهای پشت صحنه و هنر مفهوم از شخصیت‌ها و محیط‌های بازی را باز کند. تمام کردن هر سطح سختی، پاداش‌های تازه‌ای به بازیکن می‌دهد. یک محیط نبرد (مانند آنچه که در "خدای جنگ ۳" بود)، به بازیکن اجازه انتخاب دشمنان و تنظیم درجه سختی را می‌دهد تا بازیکن مهارت‌های خود را بسنجد.
مانند نسخه‌های پیشین "خدای جنگ"، "خدای جنگ:روح اسپارت" در یک نسخه موازی از یونان باستان قرار دارد که در آن خدایان المپ‌نشین، تیتان‌ها و دیگر موجودات از اساطیر یونانی زندگی می‌کنند. به غیر از فلش‌بک‌ها، داستان و رویدادهای بازی میان نسخه‌های یک (۲۰۰۵) و "" (۲۰۰۷) قرار دارند. مکان‌های مختلفی در بازی قرار دارد، مانند شهر خیالی آتلانتیس (که جلوتر در بازی غرق می‌شود). آتلانتیس یک شهر خیالی است که به دست خدای دریاها پوزئیدون ساخته شده‌است و معبد پوزئیدون در آن قرار دارد. در نزدیکی این شهر، آتشفشان متانا که در جهان واقعی نیز وجود دارد واقع شده، که توسط یک پیچ ارشمیدس حفاظت می‌شود و تیتان ترا در آن زندانی است. در محوطه‌های خارجی شهر، معبد تاناتوس قرار دارد، دروازه مرگ و درگاه به قلمروی مرگ نیز در همان‌جا قرار دارد. دیگر مکان‌ها شامل جزیره کرت و پایتخت آن هراکلیون، کوه‌های آروئانیا، شهر باستانی اسپارت (که جایگاه معبد آرس است)، کوه‌های لاکونیا و یک صحنه خلاصه از شهر آتن است.
شخصیت پیش‌قدم در بازی، کریتوس است (با صدای ترنس سی کارسون)، که خدای جنگ پیشین یعنی آرس (با صدای استیون بلوم در فلش‌بک‌ها) را به قتل رسانده‌است. دیگر شخصیت‌ها آتنا، الهه دانش که به کریتوس برای کشف کردن ریشه‌ها و گذشته‌های خود هشدار می‌دهد، دیموس (مارک دکلین) برادر کوچک‌تر کریتوس که در قلمروی مرگ زندانی و شکنجه شده‌است، تاناتوس، ضدقهرمان اصلی داستان و خدای مرگ، کالیستو، مادر کریتوس، دیموس، برادر کریتوس، ترا، یک تیتان که در آتشفشان متانا زندانی شده‌است و ارینیئس،Erinys دختر تاناتوس هستند. شخصیت‌های فرعی عبارتند از: لانائوس،Lanaeus یکی از خدمتگزاران پوزئیدون، پادشاه میداس، پادشاهی که هرچه را لمس کند تبدیل به طلا می‌شود، گورکن Gravedigger (پل ایدینگ)، که به کریتوس هشدار می‌دهد با خدایان درگیر نشود، یک سرباز وفادار اسپارتی (گیدیون امری) و پوزئیدون (گیدیون امری). همچنین اگر بازیکن گورکن را انتخاب کند، زئوس، پادشاه خدایان، در محیط نبرد ظاهر می‌شود.
با توجه به مجموعه‌ای از فلش‌بک‌ها، تیتان‌هایی که پس از جنگ تیتان‌ها به اسارت گرفته شده بودند باعث نابودی المپ نمی‌شوند، بلکه یک جنگجوی نشان‌دار خاص المپ را نابود خواهد کرد. المپی‌ها، زئوس و آرس باور داشتند که این جنگجو، باید دیموس، برادر کریتوس باشد؛ چون هنگام تولد نشانه‌های عجیبی داشت. آرس در تمرینی که کریتوس و دیموس در دوران کودکی داشتند دخالت کرد و با کمک آتنا دیموس را دزدید. کریتوس تلاش کرد تا جلوی آرس را بگیرد اما آرس او را هل داد و در چشم راست او یک زخم بزرگ ایجاد کرد. آتنا جلوی آرس را گرفت و نگذاشت کریتوس را بکشد. دیموس پس از آنکه به قلمروی مرگ برده شد، به دست تاناتوس زندانی و شکنجه شد. کریتوس به افتخار برادرش یک خط قرمز را بر صورتش خالکوبی کرد، همانند نشانه‌ای که برادرش هنگام تولد داشت.
سال‌ها بعد، زمانی بازی آغاز می‌شود که کریتوس جای آرس را به عنوان خدای جنگ نو در کوه المپ گرفته‌است. کریتوس که همچنان به خاطر گذشته‌اش در عذاب بود، برخلاف توصیه آتنا تصمیم می‌گیرد که گذشته‌اش را کشف کند و به معبد پوزئیدون در آتلانتیس سفر می‌کند. هیولای دریایی، سکولا به کشتی کریتوس و خدمه آن در سواحل آتلانتیس حمله و آن را نابود می‌کند. پس از مجموعه‌ای از نبردها و درگیری‌ها سراسر شهر، کریتوس سرانجام سکولا را می‌کشد.
پس از آنکه کریتوس به معبد رسید، با مادر خود کالیستو روبرو شد که تلاش می‌کند هویت پدرش را فاش کند. هنگامی که کالیستو به یک هیولای هولناک تبدیل شد و کریتوس مجبور می‌شود با او بجنگد و پیش از آن که بمیرد، از کریتوس تشکر کرد و از او خواهش کرد در اسپارت به جستجوی دیموس درآید. پیش از ترک معبد، کریتوس با تیتان زندانی، ترا مواجه شد و او را آزاد کرد. آزادی ترا باعث فوران متانا و متعاقباً نابودی آتلانتیس شد. هنگام فرار کردن، کریتوس با گورکن روبرو شد و گورکن به کریتوس دربارهٔ عواقب درگیری با خدایان هشدار داد.
کریتوس که به دنبال سرنخ پیدا کردن برادرش دیموس بود، تصمیم می‌گیرد به زادگاهش اسپارت برود. در طول رفتن به اسپارت، کریتوس با الهه ارینیئس، دختر تاناتوس مواجه می‌شود که از زمان نابودی آتلانتیس به دنبال کریتوس بود. پس از یک نبرد با ارینیئس، کریتوس او را می‌کشد و سپس به اسپارت می‌رسد، و در آن‌جا گروهی از اسپارتی‌ها را می‌بیند که درحال تخریب مجسمه آرس و عوض کردن آن با یک مجسمه از کریتوس هستند. کریتوس پس از آن یک دگراندیش وفادار به آرس را تعقیب می‌کند و او را در اسپارت به زندان می‌اندازد زیرا قصد داشت با آزاد کردن شیر پیرئاس کریتوس را بکشد. با شکست دادن هر دو دشمن، کریتوس راهش را به معبد آرس ادامه می‌دهد و در آنجا با روح دوران کودکی خود روبرو می‌شود و می‌فهمد که باید به آتلانتیس که اکنون غرق شده‌است برگردد و موقعیت قلمروی مرگ را پیدا کند. پیش از آنکه او اسپارت را ترک کند، یک سرباز اسپارتی وفادار به او اسلحه‌های پیشین خود، «بازوهای اسپارت» را برمی‌گرداند. کریتوس از این اسلحه زمانی که فرماندار ارتش اسپارتی‌ها بود استفاده می‌کرد. پس از آنکه او به آتلانتیس برمی‌گردد، به علت غرق کردن شهر مورد علاقه پوزئیدون، با خشم پوزئیدون روبرو می‌شود.
زمانی که کریتوس وارد قلمروی مرگ می‌شود، برادرش را آزاد می‌کند. دیموس از این که کریتوس او را زودتر نجات نداده بود، عصبانی می‌شود و با کریتوس می‌جنگد و او را شکست می‌دهد. هرچند، تاناتوس دخالت می‌کند و دیموس را به پرتگاه خودکشی می‌برد و او را از پرتگاه به پایین پرت می‌کند. کریتوس برادرش را از مرگ نجات می‌دهد. دیموس که بعداً از کریتوس سپاسگزار شده بود به او در نبردش با خدایان کمک می‌کند. در این مرحله، تاناتوس متوجه اشتباه آرس شد؛ کریتوس آن جنگجوی اسپارتی است که باید به اسارت گرفته می‌شد و نشانهٔ او خالکوبی قرمزش بود. هرچند که تاناتوس دیموس را می‌کشد اما در عوض خود او نیز به دست کریتوس کشته می‌شود. کریتوس برای به یاد داشتن برادرش، پس از دفن کردن جسدش اسلحه «بازوهای اسپارت» را کنار گور او می‌گذارد و همان موقع گورکن از کریتوس به عنوان «مرگ… نابودکننده دنیاها» یاد می‌کند. آتنا ظاهر می‌شود و از کریتوس برای بخشش التماس می‌کند و در ازای فاش نکردن حقیقت به او پیشنهاد خدایی می‌دهد اما کریتوس او را نادیده می‌گیرد و به المپ بازمی‌گردد، و قول می‌دهد که «خدایان تقاص این کار را پس می‌دهند.» همان موقع که کریتوس در حال رفتن است، آتنا با عذرخواهی به او نگاه می‌کند و خارج از گوشش زمزمه می‌کند: «مرا ببخش… برادر»
در صحنه پس از تیتراژ بازی، گورکن کالیستو را کنار دیموس به خاک می‌سپارد و می‌گوید: «هم‌اکنون… فقط یک نفر مانده‌است». در صحنه آخر بازی، کریتوس غرق در تفکر عمیق، بر تخت پادشاهی در کوه المپ نشسته‌است.
"خدای جنگ: روح اسپارت" در ۴ مه ۲۰۱۰ در وبلاگ پلی‌استیشن معرفی شد. به گفته سونی، استودیوی ردی ات دان از «جدیدترین فناوری‌های دیداری» استفاده کرد که باعث شد بازی «محیط و شخصیت‌های باکیفیت‌تری» داشته باشد. "روح اسپارت" %۲۵ گیم‌پلی بیشتر نسبت به بازی پیشین این مجموعه بر پلی‌استیشن همراه، یعنی "زنجیرهای المپ" دارد. با توجه به اینکه دشمن‌ها و شخصیت‌های بیشتری به بازی افزوده شده‌اند، توسعه بازی ۲۳ ماه به طول انجامید. رو وراسوریا،Ru Weerasuriya توسعه‌دهندهٔ "زنجیرهای المپ" به علت مشغله‌های کاری نتوانست مسئولیت توسعهٔ این بازی را بر عهده بگیرد پس دانا جن،Dana Jan طراح ارشد "زنجیرهای المپ" مسئولیت توسعه دادن این بازی را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۱۰ در کامیک-کان سن دیگو، جن اظهار داشت که توسعه بازی از سال ۲۰۰۸ آغاز شده بود و هدف این بود که بازی از "زنجیرهای المپ"، که پلی‌استیشن همراه را تا مرزهای عملکردی خود «رسانده بود»، بزرگ‌تر و گسترده‌تر باشد. او همچنین اظهار داشت این بازی پلی‌استیشن همراه را به «نهایت ظرفیت و توان» خود رسانده بود و یکی از ویژگی‌های تازه این بود که روی صفحه نمایش دشمنان بیشتری نمایش داده می‌شدند. کانسپت کلی بازی به عنوان یک تیزر برای بازیکنانی که تروفی پلاتینیوم بازی "خدای جنگ ۳" را در پلی‌استیشن ۳ به‌دست آوردند نشان داده شد. تروفی پیوند یک تارنما به نشانی «spartansstandtall.com» را باز می‌کرد که یک پویانمایی ساده از بارش باران برروی یک سپر اسپارتی بود و یک نوار را نشان می‌داد. نوار با هردفعه که بازیکنان تروفی پلاتینیوم را می‌گرفتند و به آن تارنما می‌رفتند پرتر می‌شد. در ۴ مه ۲۰۱۰، نوار به حداکثر رسید و پر شد و وبگاه برای آخرین بار به روز شد. پس از آن یک عکس از کریتوس که بروی یک بازتاب ایستاده بود و لوگوی "خدای جنگ: روح اسپارت" نشان داده شد. در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۰، سونی در مراسم ای۳ ۲۰۱۰ یک تریلر سینمایی از بازی روایت شده توسط لیندا هانت را منتشر کرد.
دانا جان اظهار داشت آن‌ها خط داستانی بازی را میان "خدای جنگ" و "خدای جنگ ۲ " قرار دادند زیرا «پرکردن خلاء داستانی منطقی‌تر بود». جن گفت با برخی از صحنه‌ها، تیم برنامه‌نویسی «مطمئن نبود که بازیکنان چگونه واکنش نشان می‌دهند» زیرا «روند داستانی خدای جنگ معمولاً آرام نمی‌شود» و تیم نگران این بود که آیا «داستان به اندازه کافی فریبنده و جالب برای ادامه دادن بازیکن خواهد بود یا خیر». دربارهٔ معماها، جن اظهار داشت که تلاش کردند نتیجه معماها را نامعلوم قرار دهند زیرا بازیکان فکر می‌کنند که مجبورند «چیزی را هل می‌دهند، یک جسد را حمل می‌کنند یا با تیغه‌ها چیزی را در هم می‌کوبند». با اشاره به یک بخش احتمالی تازه در ردی ات دان، جن اظهار داشت که او توسط فلش‌بک‌های داستان "خدای جنگ" و "خدای جنگ ۲" شیفته شده بود و «قطعاً یک داستان دربارهٔ گذشته کریتوس وجود دارد که کسی به آن فکر نکرده بود». برای شخصیت دیموس، جن اظهار داشت که اولین اشاره به او در صحنه پایانی بازی "زنجیر‌های المپ" بوده‌است. در بازی و آن صحنه، هلیوس می‌گوید «فکر می‌کنید آن‌ها زنده می‌مانند؟» و آتنا در پاسخ می‌گوید «باید بمانند». جن گفته‌است که این دیالوگ از عمد در بازی قرار داده شده‌است و در "خدای جنگ ۳" به دیموس اشاراتی شده‌است. او این ادعا که کریتوس و دیموس دوقلو نیستند را پذیرفته و گفته‌است که در عین حال که زئوس پدر کریتوس است، «پدر دیموس یک راز باقی می‌ماند». او پذیرفته‌است که یک شخصیت به نام «دومینوس» (نام اصلی کریتوس) در بازی حضور دارد و صحنه‌ای از سربازی به نام دومینوس مربوط به آن است. او همچنین اظهار داشته‌است که نمی‌داند "خدای جنگ: خیانت" به‌طور زمانی در کجای سری جا دارد.
چندین صداپیشه برای نقش‌های خود در "روح اسپارت" برگشتند، مانند ترنس سی. کارسونTerrence C. Carson، ارین تورپیErin Torpey، گیدئون امریGideon Emery، استیون بلوم Steven Blum، پل ایدینگ Paul Eiding و لیندا هانت Linda Hunt که به ترتیب نقش صدای کریتوس، آتنا، پوزئیدون، آرس، گورکن و راوی داستان را بر عهده داشتند. بازیگران مارک دکلین Mark Deklin و آرتور بورگارت Arthur Burghardt به ترتیب صداگذاری شخصیت‌های دیموس و تاناتوس را بر عهده داشتند. در صحنه‌های فلش‌بک دوران کودکی کریتوس، آنتونی دل ریو Antony Del Rio، بریجر زادینا Bridger Zadina و جنیفر هیل Jennifer Hale به ترتیب صداگذاری‌های کریتوس، دیموس و کالیستو را بر عهده داشتند. ارین تورپی و جنیفر هیل هر دو از روش اضافه دوبله کردن استفاده کردند. جاش کیتون که پیش‌تر صداگذاری سرباز وفادار اسپارتی را انجام داده بود، برای تکرار نقش خود باز نگشت و بنابراین، گیدئون امری علاوه بر پوزئیدون صداگذاری سرباز اسپارتی را بر عهده داشت. فرد تاتاسکیوره، صداگذاری شخصیت‌های لانائوس، پادشاه میداس و زئوس را برعهده داشت. مدیران صداگذاری کریس زیمرمن و گوردون هانت بودند.
دمو یا نسخه آزمایشی "خدای جنگ: روح اسپارت" در مراسم ای۳ سونی در دسترس شرکت‌کنندگان رویداد قرار گرفت تا بازی کنند. این دمو یک سکانس ۱۵ دقیقه‌ای از کریتوس بود که با دشمنان دریایی و زمینی و همچنین دشمن اصلی یعنی سکولا می‌جنگید. این سکانس همچنین استفاده کریتوس از یک اسلحه تازه به نام «بازوهای اسپارت» و یک حمله جادویی به نام «چشم آتلانتیس» را نشان می‌داد. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۰، استودیوی ردی ات دان برای کسانی که در وبگاه‌های «GodofWar.com» و «SpartansStandTall.com» ثبت نام کرده بودند یک کوپن نسخه آزمایشی ایمیل کرد و در ۷ سپتامبر، اعضای پلی‌استیشن پلاس به بازی دسترسی زودهنگام پیدا کردند. این نسخه دمو در ۲۸ سپتامبر، در فروشگاه پلی‌استیشن برای تمامی اعضای شبکه پلی‌استیشن (PSN) در دسترسی قرار گرفت.
بازی در آمریکای شمالی در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۰، در اروپا در تاریخ ۳ نوامبر، در استرالیا و نیوزیلند در تاریخ ۴ نوامبر و در بریتانیا و ایرلند در تاریخ ۵ نوامبر منتشر شد. تا ژوئن سال ۲۰۱۲، "خدای جنگ: روح اسپارت" سراسر جهان ۱٫۲ میلیون نسخه فروخته بود. درکنار "خدای جنگ: زنجیرهای المپ" این بازی در "خدای جنگ: کلکسیون ریشه‌ها" برای پلی‌استیشن ۳ در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۱ در آمریکای شمالی و در ۱۶ سپتامبر در اروپا منتشر شد. این کلکسیون یک نسخه به‌روزترشده از هردو بازی است که شامل ویژگی‌هایی مانند گرافیک اچ‌دی، برجسته‌بینی و گرافیک دارای فیلتر تصحیح فرکانس همراه با ۶۰ فریم بر ثانیه، عملکرد لرزش دوال‌شاک۳ و تروفی بود. "خدای جنگ: کلکسیون ریشه‌ها" نیز در ۱۳ سپتامبر در شبکه پلی‌استیشن برای دانلود در آمریکای شمالی قرار گرفت. در ژوئن ۲۰۱۲، "خدای جنگ: کلکسیون ریشه‌ها" سراسر جهان ۷۱۱٬۷۳۷ نسخه فروخته بود. در ۲۸ اوت ۲۰۱۲، سونی "کلکسیون خدای جنگ"، "خدای جنگ ۳" و "کلکسیون ریشه‌ها" را به عنوان "سرگذشت خدای جنگ" به عنوان بخشی از کلکسیون‌های ویژه پلی‌استیشن ۳ در آمریکای شمالی منتشر کرد.
کاربرانی که بازی را پیش‌خرید کرده بودند، محتوای قابل دانلود (DLC) انحصاری بازی را به عنوان پاداش دریافت کردند که شامل موسیقی متن بازی، یک تم مخصوص برای پلی‌استیشن همراه و پلی‌استیشن ۳، یک آواتار قابل استفاده در شبکه پلی‌استیشن، یک لباس قابل استفاده درون بازی و یک مستند از ساخت بازی بود. بازیکنان دارای پی‌اس‌پی گو با پیش‌خرید کردن بازی میان ۲ تا ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰ پاداش‌های پیش‌خرید را دریافت کردند. گیم‌استاپ نیز به بازیکنان یک ناحیه چالشی افزوده به نام «جنگل فراموش‌شده» پیشنهاد می‌داد.
"روح اسپارت" همچنین در یک بسته پلی‌استیشن قرار گرفت که برای مدت زمان کوتاهی قابل خریداری بود. این بسته شامل یک نسخه از بازی، یک کوپن برای دانلود "زنجیرهای المپ"، یک یوام‌دی از فیلم کیک-اس، یک رم مموری ۲ گیگابایتی و یکی پی‌اس‌پی-۳۰۰۰ با رنگ‌های سیاه و قرمز بود. بسته‌های ویژه‌ برای مدت زمان کوتاهی شامل یک کوپن برای دانلود لباس «دیموس» در بازی "خدای جنگ ۳" می‌شدند. لباس دیموس در دسته پی‌اس‌پی نیز بود و دارندگان پی‌اس‌پی گو این لباس را با پاداش‌های پیش‌خرید دریافت کردند. در اروپا، لباس دیموس همچنان با خرید "روح اسپارت" از فروشگاه پلی‌استیشن قابل دریافت است.
جرارد مارینو و مایک ریگان آلبوم موسیقی متن غیراقتباسی "خدای جنگ: روح اسپارت" را تهیه کرده‌اند. این آلبوم را سونی در ۱۸ اکتبر سال ۲۰۱۰ در آی‌تونز منتشر کرد که همچنین شامل موسیقی‌های افزوده از "زنجیرهای المپ" نیز می‌باشد. همچنین موسیقی متن به عنوان پاداش پیش‌خرید "روح اسپارت"، به شکل محتوای قابل دانلود قرار داده شده بود. اسکوئر انیکس آنلاین اظهار داشت که چندین آهنگ صرفاً برای اهداف زمینه‌ای تهیه شده بودند و باقی ترانه‌ها در مقایسه با موسیقی‌های اصلی مجموعه، در کل خوب بودند.
"خدای جنگ: روح اسپارت" در کل بازخوردهای خوبی گرفته‌است. نیکول تنر از آی‌جی‌ان می‌گوید «در گیم‌پلی بازی عنصر نویی به چشم نمی‌خورد، اما این چیز بدی نیست» منتقد وان‌آپ.کام، کریس پرریا گفته که کنترل‌های بازی با «در کل با "زنجیرهای المپ" یکی هستند» اما هنوز این بازی «یک بازی اکشن خوب جای گرفته‌است». او همچنین گفته‌است که بازی طوری ساخته شده‌است که همچنان ارزش بازی کردن را دارد «مگر اینکه واقعاً از این سری خسته شده باشید». منتقد جویستیک، رندی نلسون دربارهٔ این بازی اظهار دارد که «طرح کلی بازی به نظر می‌رسد که از اول برای کنسول‌های خانگی طراحی شده‌است» و «اگر دنبال بازی خلاقانه‌ای بودید، ناامید خواهید شد.» منتقد گیم اینفورمر جو جوبا، دربارهٔ بازی اظهار داشت که «دیگر مکانیک‌های اصلی مبارزه تا حدی آشنا است، اما اصلاحات بسیار گیم‌پلی را بهبود بخشیده‌اند.» به گفته ""، «"روح اسپارت" یک تجربه غوطه‌ور کننده و به یاد آورنده را در کنار دیگر بازی‌های پی‌اس ۳ ارائه می‌دهد» سیمون پارکین از یوروگیمر، سیستم مبارزه بازی را ستود اما او اظهار داشت که «این بازی برای سری "خدای جنگ" یک قدم به عقب است» و ادعا کرد که «این بازی برای بازیکنان تازه یا آن‌هایی که هنوز "خدای جنگ ۳" را تجربه نکردند لذت‌بخش است».
کریس پریرا که داستان بازی را تحسین می‌کرد، ادعا داشت که «داستان بازی بیشتر یک نوع داستان شخصی‌تر بود اما همچنان امضای سری "خدای جنگ" را داشت» و اینکه مینی‌گیم سکس در بازی «بیش از حد» بود. نلسون دربارهٔ بازی اظهار داشت که «این بازی معیارهای کیفیت در گیم‌پلی، داستان‌سرایی و عامل متعجب کردن بازیکنان در بازی را نگه می‌دارد و در عین حال و همانند بازی "" است. این بازی همچنان با ارائه شگفت‌انگیز خود باعث می‌شود تفاوت میان نسخه‌های همراه و خانگی را متوجه نشوید.» جوبا دربارهٔ این بازی گفته‌است که «این بازی لحظه‌های شگفت‌کننده‌ای ندارد، اما به هیج وجه یک داستان جانبی نیست و طرفداران "خدای جنگ" حتماً باید این بازی را تجربه کنند» گیم‌تریلرز گفته‌است که «این بازی داستان بسیار جالبی دارد و حتماً احساس آشنا بودن می‌دهد.» هرچند، پارکین دربارهٔ این بازی اظهار داشت که «مشکل اصلی بازی، ساختار درونی آن است» و «نگران این است که سری بدون انتها بالا برود.» او همچنین ادعا کرد که توسعه دهندگان «حس شگفت‌زدگی که در این سری رایج است را از بین برده‌اند» و «عنصرهای باقی مانده بازی نمی‌توانند حس و حال آن را منتقل کند.»
دربارهٔ ویژگی‌های دیداری، تنر اظهار داشت که «گرافیک بازی از حجم زیادی از بازی‌های پلی‌استیشن ۲ بهتر است» و «تاکنون بهترین بازی از لحاظ گرافیک برای پی‌اس‌پی است.» پریرا گفته‌است که این بازی همانند یا حداقل گرافیک بهتری از دیگر بازی‌های کنسول‌های قابل حمل دارد.نلسون دربارهٔ گرافیک بازی گفته‌است که «این گرافیک بهتری گرافیکی است که روی کنسول‌های قابل حمل تجربه خواهید کرد» و اینکه «باعث می‌شود دو نسخه اول "خدای جنگ" قدیمی به نظر برسند.» گیم تریلرز اظهار داشت که «بهترین ویژگی‌های دیداری که برروی پی‌اس‌پی خواهید دید را تجربه خواهید کرد.» پارکین گرافیک بازی را برای یک سکوی در دست «شگفت‌انگیز» توصیف کرد، هرچند او اظهار کرد که در مقایسه با "خدای جنگ ۳" کمی «خسته» به نظر می‌آید.
در مراسم ای۳ سال ۲۰۱۰، "روح اسپارت" جایزه‌های گوناگونی را کسب کرد، مانند «بهترین بازی در دست»، «بهترین بازی پی‌اس‌پی»، «بازی پی‌اس‌پی نمایش» و همچنین برای سه مقام نامزد شد. "مجله رسمی پلی‌استیشن" به آن «جایزه طلایی» را اهدا کرد. کوتاکو به آن جایزه «انتخاب سردبیر» را داد و اظهار کرد که "خدای جنگ: روح اسپارت" به اندازه یک درخت نخل حماسی است. در مراسم جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک در سال ۲۰۱۰، این بازی جایزه «بهترین بازی در دست» را کسب کرد. در سال ۲۰۱۱، "خدای جنگ: روح اسپارت" برای جایزه «در دست» در مراسم بفتا (BAFTA) نامزد شده بود.
جائو یونگ یا چائو یونگ (چینی ساده: 赵雍، چینی سنتی: 趙雍، پین‌یین: Zhào Yōng، وید جایلز: Chao Yung) (زادهٔ ۱۲۸۹ - درگذشتهٔ ۱۳۶۰) نقاش چینی در زمان دودمان مغولی یوان بود. او همچنین در زمینهٔ شعر و خطاطی نیز مهارت داشت.
جائو یونگ در سال ۱۲۸۹ میلادی در هوجو، واقع در استان ججیانگ چین زاده شد. او دومین پسر جائو منگ‌فو، از شاهزادگان سونگ و ادیب، خطاط و نقاش در دودمان یوان بود و با کمک پدرش توانست تا به عنوان یکی از مقامات عالی‌رتبه در دربار امپراتوری مشغول به کار شود. جائو یونگ در نقاشی‌هایش از سبک دونگ یوان و لی چنگ پیروی می‌کرد و مهارتش در کشیدن نگاره‌های انسانی، مناظر و اسبان با زین بود. جائو یونگ در سال ۱۳۶۰ میلادی درگذشت.
امیلی جین «اما» استون (؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر و تهیه‌کننده آمریکایی است. استون تاکنون نامزد و برنده جوایز متعددی از جمله اسکار، بفتا و گلدن گلوب شده‌است. در سال ۲۰۱۷، وی دریافت‌کنندهٔ بیش‌ترین دستمزد در بین بازیگران زن بود. نام استون دو بار در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ در میان ۱۰۰ ستارهٔ ثروتمند "فوربز" قرار گرفت. وی همچنین در سال ۲۰۱۷ از سوی مجلهٔ "تایم" به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان انتخاب شده‌است.
اما استون در اوایل نوامبر ۱۹۸۸ در اسکاتسدیل به دنیا آمد و همان‌جا نیز بزرگ شد. استون فعالیت بازیگری خود را در زمان کودکی و در سال ۲۰۰۰ با بازی در نمایش "باد در درختان بید" آغاز کرد. در نوجوانی به همراه مادرش به لس آنجلس سفر کرد و برای نخستین بار بازیگری در تلویزیون را در سال ۲۰۰۴ با نقش‌آفرینی در سریال "خانواده پارتریج" تجربه کرد. سپس در نخستین تجربهٔ سینمایی خود در فیلم "خیلی بد" (۲۰۰۷) بازی کرد که با استقبال منتقدان همراه بود و در گیشه نیز به فروش خوبی رسید. او سپس با حضور در فیلم موفق "سرزمین زامبی‌ها" توانست توجه‌ها را به خود جلب کند. در سال ۲۰۱۰، استون به عنوان نقش اول در فیلم "مثل آب خوردن" ظاهر شد که برای وی نامزدی گلدن گلوب و بفتا را در پی داشت. این موفقیت‌ها با حضور در دو فیلم "خدمتکاران" (۲۰۱۱) و "عشق، احمقانه، دیوانه‌وار" (۲۰۱۱) تداوم یافت.
استون در سال ۲۰۱۲، نقش گوئن استیسی را در فیلم "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" و دنبالهٔ آن که در سال ۲۰۱۴ اکران شد ایفا کرد. بازی در فیلم کمدی‌سیاه "بردمن" (۲۰۱۴) باعث شد تا استون نخستین نامزدی اسکار خود را به‌دست بیاورد. استون در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۴ با بازی در نمایش "کاباره" برای نخستین بار در برادوی به روی صحنه رفت. در سال ۲۰۱۶ و با بازی در فیلم موزیکال "لا لا لند"، استون موفق شد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خود اختصاص دهد. پس از آن استون نقش بیلی جین کینگ را درام ورزشی "نبرد دو جنس" (۲۰۱۷) ایفا کرد و با بازی در نقش ابیگل مسم در فیلم کمدی‌تاریخی "سوگلی" (۲۰۱۸) موفق شد یک‌بار دیگر نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب شود. او سپس در مینی‌سریال کمدی سیاه "مجنون" (۲۰۱۸) از نت‌فلیکس، دنبالهٔ کمدی "" (۲۰۱۹) و کمدی جنایی "کروئلا" (۲۰۲۱) ظاهر شد. استون در سال ۲۰۲۰ با دیو مک‌کری ازدواج کرد و یک دختر دارد.
امیلی جین استون در ۶ نوامبر ۱۹۸۸ در اسکاتسدیل، آریزونا متولد شد. مادرش، کریستا جین استون،Krista Jean Stone (متولدشده با نام خانوادگی یِیْگِرYeager)، خانه‌دار، و پدرش، جفری چارلز استون،Jeffrey Charles Stone مؤسس و مدیر عامل اجرایی یک شرکت پیمان‌کاری عمومی بود. استون یک برادر کوچک به‌نام اسپنسرSpencer دارد. پدربزرگ پدری وی، کنراد استبرگ استن،Conrad Ostberg Sten از خانواده‌ای سوئدی بود که بعد از مهاجرت به آمریکا از طریق جزیره الیس، برای انگلیسی‌سازی اسامی، نام خانوادگی خود را به «استون» تغییر داد. استون از تبار آلمانی، اسکاتلندی، ایرلندی و انگلیسی است.
استون در دوران نوزادی به قولنج نوزادان مبتلا شد و به‌طور دائم گریه می‌کرد. در نتیجهٔ این اتفاق، پرده‌های صوتی استون تقویت شد و این امر باعث شد تا نسبت به دیگر کودکان دارای صدایی بلند و گرفته باشد. استون می‌گوید در دوران بلوغ، صدایی «بلند» و «رئیس‌مآب» داشته‌است. او دوران تحصیل خود را در مدرسهٔ ابتدایی سکویاSequoya Elementary School آغاز کرد و سپس برای گذراندن کلاس ششم به مدرسهٔ راهنمایی کوکوپاCocopah Middle School رفت. استون مدرسه را دوست نداشت؛ اما به گفتهٔ خودش طبع وسواسی‌اش باعث شد که نمرات لازم را بگیرد. استون در دوران کودکی به حملات عصبی دچار می‌شد که به گفتهٔ خودش باعث شد تجربه‌های اجتماعی چندانی نداشته باشد. استون برای مقابله با این حملات عصبی مورد درمان قرار گرفت، اما به عقیدهٔ خودش این شرکت در نمایش تئاترهای محلی بود که باعث بهبودی او شد.
استون حرفهٔ بازیگری خود را از چهار سالگی آغاز کرد. او ابتدا دوست داشت تا در زمینهٔ کمدی کوتاه مشغول به کار شود؛ اما سپس به سمت تئاترهای موزیکال متمایل شد و چند سال در کلاس‌های پرورش صدا شرکت کرد. استون در سن ۱۱ سالگی توانست با بازی در نمایش "باد در درختان بید" در نقش شِنگOtter نخستین تجربهٔ حرفه‌ای خود را کسب کند. وی به مدت دو سال، بازیگری را در خانه آموزش دید و در این مدت در ۱۶ پروژهٔ تئاتر جوانان ولی،Valley Youth Theatre از جمله نمایش‌های "شاهزاده و نخود"،The Princess and the Pea "آلیس در سرزمین عجایب" و "جوزف و کت رؤیایی رنگارنگ"Joseph and the Amazing Technicolor Dream coat ظاهر شد. استون همچنین در چندین تئاتر کمدی بداهه نیز ایفای نقش کرد. در همین دوران، استون به همراه مادرش به لس آنجلس سفر کرد و برای بازی در نمایش کمدی تلویزیونی "تمام این‌ها" از شبکهٔ نیکلودئون تست بازیگری داد اما نتوانست نقش را به‌دست‌آورد. بعد از مدتی، والدین استون او را برای یک دورهٔ خصوصی نزد یک مربی بازیگری محلی فرستادند که در دههٔ ۱۹۷۰ در آژانس استعدادیابی ویلیام موریسWilliam Morris Agency کار می‌کرد.
استون دوران ۱۲ تا ۱۵ سالگی را در اطراف استراحتگاه کمل‌بکCamelback Inn سپری کرد. سپس وارد دبیرستان کاتولیک دخترانهٔ زیویرXavier College Preparatory در فینیکس، آریزونا شد اما یک ترم بیشتر به مدرسه نرفت و بعد از مدتی در پی رؤیای بازیگر شدن دبیرستان را نیمه‌کاره رها کرد. او برای اجرایی کردن این تصمیم یک ارائهٔ پاورپوینت با عنوان «پروژهٔ هالیوود»Project Hollywood درست کرد که در بخشی از آن از ترانه «هالیوود» مدونا استفاده کرده بود تا والدینش را متقاعد کند که برای دنبال کردن حرفهٔ بازیگری به کالیفرنیا برود. در ژانویهٔ ۲۰۰۴، استون به همراه مادرش به آپارتمانی در لس آنجلس نقل مکان کردند. استون دربارهٔ این دوره زندگی خود چنین توضیح داده‌است: «من برای هر سریالی که شبکهٔ دیزنی قصد ساختنش را داشت آزمون بازیگری دادم و برای گرفتن نقش در هر مجموعهٔ کمدی موقعیتی که ساخته می‌شد تلاش کردم، اما در هیچ‌کدام از آزمون‌ها موفق نبودم.» در این دوره استون در یک کلاس دبیرستان آنلاین ثبت‌نام کرد تا بتواند در زمان‌های خالی بین آزمون‌های بازیگری، درس خود را نیز ادامه دهد. او همچنین به عنوان یک شغل نیمه‌وقت، در یک فروشگاه تهیهٔ غذای سگ مشغول به کار شد.
هنگامی که استون قصد داشت در انجمن بازیگران ثبت‌نام کند، متوجه شد که شخص دیگری با اسم «امیلی استون» در فهرست قرار دارد. او ابتدا نام «رایلی استون»Riley Stone را برای خود انتخاب کرد اما بعد از آن که به عنوان بازیگر مهمان در مجموعهٔ تلویزیونی "متوسط" از شبکه ان‌بی‌سی و سریال "دنیای مالکوم" از شبکه فاکس ظاهر شد، تصمیم گرفت تا نام هنری را برای خود انتخاب کند که با آن راحت‌تر باشد و از این رو به نام «اما استون» رسید. باوجود اینکه بسیاری تصور می‌کنند که «اما» مخفف نام امیلی است، ولی در اصل استون این نام را به خاطر علاقهٔ شدیدی که به اما بانتون و گروه اسپایس گرلز داشت برای خود انتخاب کرد. سرانجام در سال ۲۰۰۴ و با حضور در قسمت آزمایشی مجموعهٔ "در جستجوی خانواده جدید پارتریج"In Search of the New Partridge Family در شبکه وی‌اچ‌وان که برگرفته از مجموعهٔ "خانواده پارتریج" بود، استون توانست نخستین کار جدی خود را تجربه کند. در ادامهٔ این مسیر، استون در کمدی "خوش شانسی لوئی" از شبکه اچ‌بی‌او حضور پیدا کرد و توانست همکاری با لوئی سی.کی. را تجربه کند. در سال ۲۰۰۷، استون برای ایفای نقش کلر بنتClaire Bennet در مجموعه تلویزیونی "قهرمانان"، محصولی از شبکه ان‌بی‌سی، آزمون بازیگری داد اما موفق نشد و این نقش به هیدن پنیتیر رسید. در آوریل همین سال، استون به گروه بازیگران سریال "راننده" پیوست. این سریال بعد از پخش هفت قسمت توسط شبکه فاکس لغو شد.
استون نخستین حضور در سینما و نخستین نقش حرفه‌ای خود را با حضور در فیلم کمدی "خیلی بد" (۲۰۰۷) به کارگردانی گرگ موتلا تجربه کرد. استون که در زمان بازی در فیلم ۱۹ سال داشت توانست با جونا هیل و مایکل سرا هم‌بازی شود. داستان فیلم دربارهٔ دو پسر دبیرستانی است که قصد دارند برای رفتن به یک مهمانی، مشروبات الکلی تهیه کنند و این در حالی است که آن‌ها زیر سن قانونی هستند. استون که در اصل یک بلوند است برای بازی در این فیلم رنگ موهای خود را به قرمز تغییر داد. "خیلی بد" با استقبال منتقدان همراه بود و به فروش خوبی در گیشه رسید. منتقد "هالیوود ریپورتر" در نوشته‌ای اعلام کرد که با وجود ضعف در شخصیت‌پردازی، استون از جذابیت کافی برای ایفای این نقش برخوردار بوده‌است. استون دربارهٔ تجربهٔ نخستین کار خود در سینما گفته‌است: «بازی در این فیلم برایم تجربه‌ای شگفت‌انگیز بود … [ولی] با تجربه‌هایی که تا آن زمان کسب کرده بودم متفاوت بود.» استون برای بازی در این نقش نامزد جایزهٔ بهترین چهرهٔ جدید در مراسم جوایز هالیوود جوانYoung Hollywood Awards شد.
در سال ۲۰۰۸، استون در فیلم کمدی "راکر" ایفای نقش کرد. او در این فیلم در نقش دختری به نام امیلیا استونAmelia Stone ظاهر شد که به عنوان گیتاریست بیس در یک گروه موسیقی فعالیت می‌کند. او برای بازی در این فیلم نحوهٔ نواختن گیتار بیس را آموخت. استون که همواره خودش را «لبخندزنان و خندان» توصیف کرده‌است، در این فیلم نقش دختری با صورت بی‌احساس را ایفا کرد. خودش در مصاحبه‌ای اذعان کرد که هنگام بازی در این فیلم متوجه شد که قرار گرفتن در قالب کسی که از شخصیت خودش دور است برایش بسیار سخت است. فیلم و بازی استون با نظرات منفی منتقدان همراه بود و همچنین در گیشه نیز به توفیق نرسید. استون در قدم بعدی در فیلم کمدی رمانتیک "خانهٔ خرگوشی" ظاهر شد که علی‌رغم واکنش عموماً منفی منتقدان عملکرد نسبتاً خوبی در گیشه داشت و یک موفقیت تجاری متوسط محسوب می‌شد. استون در این فیلم در نقش رئیس یک باشگاه زنان ظاهر شد و در بخشی از این فیلم، ترانهٔ کلاسیک "من می‌دانم پسرها چه چیزی دوست دارند" را بازخوانی کرد. بازی در این فیلم به عنوان نقش مکمل مورد ستایش منتقدان قرار گرفت. منتقد "تی‌وی گاید" دربارهٔ بازی وی نوشت: «استون به طرز مثبتی تابناک است. بدون درخشش استون، با فیلمی تاریک و مبهم طرف هستیم.»
در سال ۲۰۰۹ استون در سه فیلم ظاهر شد. نخستین فیلم "ارواح دوست‌دخترهای سابق" ساختهٔ مارک واترز بود که در آن استون با متیو مک‌کانهی و جنیفر گارنر هم‌بازی شد. این فیلم که اقتباسی آزاد از رمان کوتاه "سرود کریسمس" نوشته چارلز دیکنز است با واکنش منفی منتقدان همراه بود اما در گیشه به فروش نسبتاً خوبی رسید.
حضور موفق‌تر استون در این سال با بازی در فیلم کمدی ترسناک "سرزمین زامبی‌ها" به کارگردانی روبن فلیشر رقم خورد. داستان این فیلم در دنیایی پسارستاخیزی رخ می‌دهد و ماجراهای افرادی را دنبال می‌کند که سعی دارند از دست زامبی‌ها فرار کنند. "سرزمین زامبی‌ها" با فروش ۱۰۲٫۳ میلیون دلاری در گیشه همراه بود. جسی آیزنبرگ، وودی هارلسون و ابیگیل برسلین از دیگر بازیگران فیلم هستند. منتقد "امپایر"، کریس هیویت،Chris Hewitt در نقدی که بر بازی استون نوشت، حضور او را «کمی سطحی» دانست. منتقد "دیلی تلگراف" نیز نوشت: «استون که پیش‌تر او را در فیلم "خیلی بد" دیده بودیم در این‌جا توانسته سکانس‌های مشترک خوبی را با جسی آیزنبرگ خلق کند. بازی استون نویدبخش ظهور بازیگری است که شناخت خوبی از کاراکتر خود دارد.»
آخرین فیلم استون در این سال کمدی-درام "مرد کاغذی" به کارگردانی کیران مولرونی بود که بازیگرانی همچون رایان رینولدز و جف دانیلز نیز در آن حضور داشتند. فیلم توجه منتقدان را جلب نکرد و با فروشی ناامیدکننده در گیشه همراه بود.
در سال ۲۰۱۰، استون به گروه صداپیشگان "مارمادوک" به کارگردانی تام دی پیوست. این فیلم بر اساس داستانی مصور به همین نام ساخته شد و استون در آن صداپیشگی سگی از نژاد شپرد استرالیایی به نام مِیْزیMazie را برعهده داشت. در همین سال، استون با حضور در نقش اول فیلم "مثل آب خوردن" ساختهٔ ویل گلوک توانست موفقیت بزرگی را در کارنامهٔ حرفه‌ای خود ثبت کند. این فیلم با الهام از رمان "داغ ننگ" نوشته ناتانیل هاوثورن ساخته شد و استون در آن نقش دختری دبیرستانی به نام آلیوOlive را بازی کرده‌است که به دوستش دربارهٔ داشتن رابطه با یک پسر دروغ می‌گوید و شایعاتی از او در مدرسه پخش می‌شود، به‌طوری که همه فکر می‌کنند او دختری بی‌بندوبار است. استون فیلم‌نامه را پیش از آنکه فیلم وارد مرحله تولید شود خواند و سپس با مدیر برنامهٔ خود آن را به اشتراک گذاشت تا بتواند نقش را به‌دست‌آورد. استون دربارهٔ فیلم‌نامه گفته‌است که این فیلم‌نامه «بسیار متفاوت و منحصربه‌فردترین چیزی بود که تا آن لحظه خوانده بودم.» استون معتقد بود که این داستان «بامزه و شیرین» است. هنگامی که استون متوجه شد مراحل پیش‌تولید فیلم آغاز شده‌است، قراری با گلوک گذاشت و علاقه خود را به فیلم و حضور در آن به او نشان داد. چند ماه بعد که فیلم به مرحله انتخاب بازیگران رسید، استون دوباره با گلوک برای ایفای نقش ملاقات کرد. او جزو نخستین کسانی بود که برای ایفای نقش آزمون داد و در نهایت توانست آن را به دست آورد. "مثل آب خوردن" به فروش ۷۵ میلیون دلاری در گیشه رسید و همچنین با واکنش مثبتی از سوی منتقدان همراه شد که بازی استون را در نقش اول فیلم ستودند. منتقد مجله "تایم‌اوت"Time Out دربارهٔ بازی استون نوشت: «استون عملکردی فوق‌العاده دارد. او به اهمیت طرز صحبت کردن این کاراکتر پی برده‌است و در آن نوعی از بی‌تفاوتی و هوشمندی را با اجرای گرم خود ترکیب کرده‌است.» استون برای عملکرد خود در فیلم، نامزد جایزه ستاره نوظهور بفتا و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی شد. وی همچنین توانست برنده جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی برای بهترین اجرای کمدی سال شود.
در اکتبر ۲۰۱۰، استون به عنوان مجری در برنامهٔ "پخش زنده شنبه شب" ظاهر شد. او همچنین در این قسمت از برنامه در طرحی کمدی حضور پیدا کرد که بر پایهٔ شباهت او به لیندزی لوهان نوشته شده بود. استون از این تجربه به عنوان «بهترین هفته زندگی» خود یاد کرد. استون سه بار دیگر نیز در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ به عنوان مجری در این برنامه شرکت کرد. استون در سال ۲۰۱۱ نقش کوچکی را در فیلم کمدی سکسی "دوستی با مزایا" ایفا کرد. به گفته خودش، استون برای بازی در این فیلم دلایل سینمایی نداشت و صرفاً برای همکاری دوباره با گلوک بازی در فیلم را پذیرفت. در همین سال، استون به همراه رایان گاسلینگ، استیو کارل و جولیان مور در فیلم کمدی-درام رمانتیک "دیوانه‌وار، احمقانه، عشق" ایفای نقش کرد. استون در این فیلم در نقش دختری به نام هاناHannah ظاهر شد که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است و با مرد جوانی به اسم جیکوبJacob وارد رابطه‌ای عاشقانه می‌شود. فیلم با واکنش مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و ۱۴۲ میلیون دلار در گیشه فروش کرد. استون در ۱۴امین دوره جوایز برگزیده نوجوانان برای عملکرد خود در این فیلم برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن فیلم کمدی شد.
استون سال ۲۰۱۱ را با حضور در فیلم تحسین‌شدهٔ "خدمتکاران" ساخته تیت تیلور به پایان رساند. استون که در این فیلم در نقش دختر جوانی به اسم اسکیترSkeeter ظاهر شده‌است، بازی در این فیلم را یک تجربه «چالش‌برانگیز» توصیف کرد. "خدمتکاران" بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده‌است، داستان آن در فاصله سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۶۲ رخ می‌دهد و تمرکز آن بر روی مسئله نژادپرستی است. علاوه بر تحسین منتقدان و نامزدی در جوایز مختلف سینمایی
از جمله اسکار بهترین فیلم، "خدمتکاران" در گیشه فروش خوبی داشت و تا آن زمان با ۲۱۶ میلیون دلار پرفروش‌ترین فیلم استون محسوب می‌شد. تیت تیلور نخستین جلسه ملاقات خود با استون را اینگونه توصیف کرده‌است: «وقتی برای نخستین بار اِما را دیدم با آن صدای دورگه‌اش بسیار دستپاچه و خجالتی به نظر می‌رسید و نشستیم و کمی مست کردیم و بهمان خوش گذشت و من با خودم گفتم خدایا! این خود اسکیتر است.» استون برای بازی در این نقش لهجه انگلیسی جنوب آمریکایی را آموخت. بازی استون در فیلم با واکنش مثبتی از سوی منتقدان همراه بود.
از سال ۲۰۱۲ شروع دورانی متفاوت برای استون بود. او پیشنهاد بازی در نقش مالیMolly در فیلم کمدی اکشن "خیابان جامپ شماره ۲۱" را رد کرد (نقشی که به بری لارسون رسید) تا بتواند در فیلم "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" حضور پیدا کند. این فیلم به کارگردانی مارک وب در واقع بازراه‌اندازی سری فیلم‌های مرد عنکبوتی به کارگردانی سم ریمی است و استون در آن نقش گوئن استیسی را ایفا کرد که با پیتر پارکر (ایفا شده توسط اندرو گارفیلد) وارد رابطه عاشقانه می‌شد. استون برای بازی در این فیلم بعد از مدت پنج سال دوباره موهای خود را از قرمز به رنگ اصلیش که بلوند است تغییر داد. استون در مصاحبه با "ونکوور سان"Vancouver Sun اعلام کرد که تا پیش از انتخاب شدن برای این نقش اهل خواندن کتاب‌های مصور نبوده و علاقه‌ای هم به آن نداشته‌است: «شناخت من از مرد عنکبوتی به سه‌گانه‌ای برمی‌گشت که سم ریمی ساخته بود. من همیشه فکر می‌کردم مری جین عشق اول پیتر پارکر بوده‌است و تصورم از شخصیت گوئن همان کاراکتری بود که برایس دالاس هاوارد در قسمت سوم بازی کرده بود اما بعد متوجه شدم که در واقع اینگونه نیست. اکنون من در قبال این شخصیت و فیلم احساس مسئولیت می‌کنم.» "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" یک موفقیت بسیار بزرگ در گیشه بود و توانست با فروش ۷۵۷ میلیون دلار تبدیل به هفتمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۲ شود. فیلم همچنین نقدهای عموماً مطلوبی از سوی منتقدان دریافت کرد. منتقد "انترتینمنت ویکلی" بازی استون را «قدرتمند» توصیف کرد. ایان فریرIan Freer در "امپایر" بازی استون و گارفیلد و شیمی رابطه بین آن‌ها را ستایش کرد. در جوایز برگزیده مردم استون در سه رشته، از جمله بهترین بازیگر فیلم محبوب، نامزد جایزه شد. در ادامه سال، استون در بازی ویدئویی "سگ‌های خوابیده" به صداپیشگی پرداخت که عملکرد او نامزدی در رشته بهترین صداپیشگی برای شخصیت مؤنث در جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک را به دنبال داشت.
استون سال ۲۰۱۳ را با صداپیشگی در انیمیشن "خانواده کرودها" ساخته کمپانی دریم‌ورکس آغاز کرد. این انیمیشن نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد و همچنین به فروش خوبی در گیشه رسید. استون سپس در فیلم آنتولوژی "فیلم ۴۳" ظاهر شد. این فیلم از شانزده داستان مختلف تشکیل شده و استون در بخش «ورونیکا»Veronica ایفای نقش کرد. در همین سال، استون در دومین همکاری مشترک خود با روبن فلیشر و رایان گاسلینگ در فیلم جنایی "جوخه گانگستر" بازی کرد. بسیاری از منقدان از جمله ای.او. اسکات در "نیویورک تایمز" نظر متوسط و حتی منفی دربارهٔ فیلم داشتند؛ اما بازی استون و صحنه‌های مشترک او با گاسلینگ را از نقاط قوت فیلم دانستند. استون در طی یک مصاحبه عنوان کرد که امیدوار است در آینده کارهای مشترک بیش‌تری با رایان گاسلینگ انجام دهد.
استون در سال ۲۰۱۴ نقش گوئن استیسی را در فیلم "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲" تکرار کرد. در مصاحبه با "توتال فیلم" و در جواب انتقاد از اینکه بسیاری شخصیت گوئن را ضعیف می‌پندارند توضیح داد: «شخصیت گوئن به قهرمان داستان وابسته نیست. معتقدم گوئن بیشتر پیتر را نجات داده تا پیتر او را. گوئن همراه مرد عنکبوتی است. مرد عنکبوتی ماهیچه است و گوئن مغز.» "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲" با واکنش متوسطی همراه بود اما بازی استون ستایش منتقدان را به همراه داشت. فیلم همچون قسمت اول یک موفقیت تجاری بود و با فروش ۷۰۹ میلیون دلار تبدیل به نهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۴ شد. منتقد "امپایر" دربارهٔ بازی استون در این فیلم نوشت: «استون را می‌توان هیث لجر این مجموعه سینمایی دانست. بازی او آنقدر غیرمنتظره است که در طول فیلم فراموش می‌کنیم که یک شخصیت مکمل است.» استون برای بازی در این نقش در جوایز برگزیده کودکان نیکلودین برنده جایزه بهترین بازیگر زن فیلم مورد علاقه تماشاگران شد. در همین سال، استون با بازی در فیلم رمانتیک "جادو در مهتاب" توانست همکاری با وودی آلن را تجربه کند. فیلم و بازی استون با واکنش متوسطی از سوی منتقدان همراه بود.
سال ۲۰۱۴ برای استون با بازی در فیلم کمدی سیاه "بردمن" ساخته الخاندرو گونسالس اینیاریتو به پایان رسید. او در این فیلم با مایکل کیتون، ادوارد نورتون و نائومی واتس هم‌بازی شد و نقش دختر جوان معتادی به نام سم تامسونSam Thomson را برعهده داشت که به تازگی از کمپ ترک اعتیاد برگشته و قصد دارد به پدرش که بازیگری شکست‌خورده‌است برای اجرای یک نمایش در برادوی کمک کند. اینیاریتو اعلام کرد که این شخصیت را با الهام از شخصیت دختر خودش و رابطه‌ای که با او داشته خلق کرده‌است. "بردمن" با تحسین گسترده منتقدان همراه بود. در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار، فیلم در ۹ رشته از جمله جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای استون نامزد دریافت جایزه شد که توانست چهار جایزه از جمله بهترین فیلم را به خود اختصاص دهد. "بردمن" عموماً به عنوان یکی از بهترین آثار استون شناخته می‌شود و بیشتر منتقدان همچون رابی کالینRobbie Collin اجرای او را ستایش کردند. به غیر از نامزدی در مراسم اسکار، استون برای عملکرد خود نامزد و برنده جوایزی همچون بفتا، گلدن گلوب، جایزه انجمن بازیگران فیلم و جایزه گزینش منتقدان فیلم شد.
استون پس از مدت‌ها دوری از تئاتر تصمیم گرفت تا دوباره روی صحنه برود. او در فاصله زمانی نوامبر ۲۰۱۴ تا فوریه ۲۰۱۵ در نمایش موزیکال «کاباره»Cabaret در تئاتر برادوی به روی صحنه رفت. این نمایش بر اساس نمایش‌نامه‌ای نوشته سالی باولزSally Bowles و به کارگردانی راب مارشال به روی صحنه رفت و استون به همراه میشل ویلیامز در آن ایفای نقش کرد. استون که همیشه از اجرای زنده به عنوان «اضطراب‌آورترین کار» یاد می‌کند در مصاحبه با "انترتینمنت ویکلی" گفت که پیش از هر نمایش برای آماده کردن خود به یک ایستگاه رادیویی فرانسوی گوش می‌داده‌است. نمایش و اجرای استون با واکنش مثبتی همراه بود. منتقد "ورایتی" در نوشته خود، انتخاب استون برای این نقش را «هوشمندانه» دانست و بازی او را «احساس‌برانگیز» توصیف کرد؛ هرچند بیان کرد که استون در آوازخوانی به نسبت دیگر بازیگران ضعیف عمل کرده‌است. به دلیل فعالیت تئاتر، استون در سال ۲۰۱۵ تنها در دو فیلم بازی کرد. نخست، فیلم "آلوها" ساخته کامرون کرو که با واکنش منفی منتقدان همراه بود و در گیشه نیز شکست خورد. استون بعدها در طی یک مصاحبه از بازی در این فیلم ابراز پشیمانی کرد. علی‌رغم واکنش‌های منفی به فیلم، استون برای عملکرد خود در جوایز برگزیده نوجوانان سال ۲۰۱۵ در رشته بهترین بازیگر زن فیلم کمدی نامزد دریافت جایزه شد. استون به عنوان آخرین کار سینمایی خود در این سال در دومین همکاری مشترک با وودی آلن در فیلم "مرد بی‌منطق" ایفای نقش کرد که همچون کار قبلی با واکنش متوسطی از سوی منتقدان همراه بود و گیشه خوبی را نیز تجربه نکرد.
استون در ادامه این سال در موزیک ویدئوی "آنا"Anna ساخته وین باتلرWin Butler حضور پیدا کرد.
در یکی از شب‌های اجرای نمایش "کاباره"، دیمین شزل که در حال انجام مقدمات ساخت اثر جدید خود بود به همراه دوستش جاستین هورویتز به تماشای این نمایش نشست و هردو تحت تأثیر بازی استون قرار گرفتند. شزل به استون پیشنهاد بازی در فیلم موزیکال "لا لا لند" را داد. استون با بازی در "لا لا لند" برای بار سوم با گاسلینگ هم‌بازی شد. او در این فیلم، نقش دختر جوان و آرزومندی به نام میا دولانMia Dolan را ایفا کرد که برای تبدیل شدن به هنرپیشه‌ای بزرگ به لس آنجلس می‌آید و در این راه عاشق یک پیانیست جاز به نام سباستینSebastian می‌شود. به گفتهٔ استون، او بسیار با شخصیت میا احساس همدردی می‌کرده‌است: «وقتی پانزده سال داشتم با مادرم به لس آنجلس آمدیم. از همان موقع در آزمون‌های مختلف بازیگری شرکت می‌کردم اما در بیشتر آن‌ها وقتی هنوز یک خط دیالوگ هم بر زبان نیاورده بودم از گفتن ادامه جمله منع می‌شدم.» استون بر اساس تجربیات خود یک طرح کلی برای شخصیت میا نوشت که بعضی از آن‌ها به فیلم اضافه نیز شدند. رد شدن پیاپی میا در آزمون بازیگری یکی از آن‌ها بود. استون به پیشنهاد شزل برخی از آثار موزیکال کلاسیک همچون "چترهای شربورگ" و فیلم‌های فرد آستر و جینجر راجرز را تماشا کرد تا به نقش و فضای فیلم نزدیک شود. استون همچنین شش آهنگ را برای آلبوم موسیقی لا لا لند خواند.یک روز آفتابی دیگر، شهر ستاره‌ها، یک نفر در شلوغی، یک شب عاشقانه، آزمون (احمق‌هایی که رؤیایی دارند) و شهر ستاره‌ها (زمزمه). "لا لا لند" به عنوان فیلم افتتاحیه در هفتادوسومین دوره جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد. در راتن تومیتوز، "لا لا لند" بالاترین نمره را در میان آثار استون به خود اختصاص داده‌است. "لا لا لند" یک موفقیت در گیشه بود و توانست با بودجه‌ای ۳۰ میلیون دلاری، ۴۴۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کند. پیتر بردشاو در "گاردین" نوشت: «استون هیچ‌وقت بهتر از این نبوده. او بی‌نهایت هوشمند، بامزه و آسیب‌پذیر است. چشمان بزرگ و آهو مانند او، برقی هوشمندانه دارند؛ حتی یا به‌ویژه وقتی پر از اشک می‌شوند.» استون برای بازی در این فیلم جوایز زیادی دریافت کرد، از جمله: جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن، جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول زن.
بعد از موفقیت‌های "لا لا لند"، استون کمی فعالیت‌های خود را کاهش داد. او در سال ۲۰۱۷ تنها در فیلم درام ورزشی "نبرد دو جنس" ایفای نقش کرد. این فیلم روایت‌گر داستان واقعی مسابقه تنیسی است که بین بیلی جین کینگ و بابی ریگگس اتفاق افتاد و استون نیز وظیفه بازی در نقش جین کینگ را برعهده داشت. استون برای بازی در این فیلم نوشیدنی‌های با کالری بالا مصرف کرد و ۶ کیلو وزن خود را افزایش داد. او همچنین با بیلی جین کینگ واقعی دیدار کرد و مصاحبه‌ها و فیلم‌های قدیمی او را دید تا بتواند لهجه و لحن صحبت او را تقلید کند. استون برای بازی در این فیلم برای نخستین بار رنگ موهای خود را به سیاه تغییر داد. "نبرد دو جنس" نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ اکران شد. منتقدان بازی استون را ستایش کردند و حتی بعضی از آن‌ها اجرای استون را در این فیلم، بهترین بازی او در حرفه‌اش دانستند. بنجامین لیBenjamin Lee در "گاردین" بازی استون را ستود و آن را «قدرتمند» و «متقاعدکننده» توصیف کرد. علی‌رغم واکنش مثبت منتقدان، "نبرد دو جنس" با فروش ۱۸ میلیون دلاری در برابر بودجه ۲۵ میلیون دلاری خود در گیشه شکست خورد. بازی در این فیلم چهارمین نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای استون به ارمغان آورد.