moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سلاخی داده یا صید داده یا پی-هکینگ (به انگلیسی: "p"-hacking) سوء استفاده از تحلیل داده برای پیدا کردن الگوهایی در داده است که می توانند تحت عنوان "به لحاظ آماری معنادا"ر معرفی شوند در حالی که در واقع هیچ اثر زیربنایی‌ای وجود ندارد. این کار با انجام آزمون‌های آماری متعدد روی داده و تنها گزارش آنهایی که نتایج "قابل ملاحظه" یا "معنادار" (significant) برمی‌گردانند، صورت می‌گیرد. به جای آن که یک تک فرضیه درباره اثری زیربنایی قبل از تحلیل وضع شود و آنگاه تک آزمونی برای آن به انجام رسانده شود.
در سلاخی داده با جستجوی جامع (جستجوی بروت-فورس) - احتمالاً برای پیدا کردن ترکیبی از متغیرها که همبستگی نشان دهند یا مشاهداتی که در میانگین یا فروپاشیشان توسط متغیری دیگر تفاوت دارند - چندین فرضیه‌ روی یک مجموعه داده تست می‌شود.
آزمون‌های معمول برای معناداری آماری بر این اساسند که چقدر احتمال دارد یک نتیجه کاملاً بر حسب تصادف بروز پیدا کند، و همواره مقداری ریسک برای نتایج اشتباه (مانند رد کردن اشتباهی فرضیه تهی) را می‌پذیرند. سطح این ریسک "معناداری" (significance) نام دارد. وقتی تعداد زیادی تست انجام می شود، برخی از آن ها نتایج کاذبی از این نوع تولید می کنند،بنابراین در سطح معناداری ۵ درصد، ۵ درصد از فرضیه‌های انتخاب شده‌ی تصادفی ممکن است اشتباهی معنادار اعلام شده باشند، و به همین ترتیب به بقیه‌ی سطوح. هنگامی که فرضیه های کافی‌ای آزموده شود، کمابیش مسلم است که برخی به لحاظ آماری "معنادار" خواهند بود(گرچه گمراه‌کننده)، چراکه تقریباً هر مجموعه داده‌ای با هر درجه‌ای از تصادفی‌بودن ممکن است شامل همبستگی‌ جعلی باشد. اگر محققانی که از داده‌کاوی استفاده می کنند محتاط نباشند می توانند به آسانی با این نتایج به بیراهه بروند.
سلاخی داده یکی از مثال‌های اهمیت ندادن به مسئله‌ی مقایسه چندگانه است. یک شکل آن زمانی رخ می‌دهد که بدون اظلاع دادن به خواننده درباره تعداد کل مقایسه زیرگروه‌ها آن‌ها را مقایسه کنیم.
ویکتور سیبولنکو (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ – ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳) پرتاب‌گر نیزه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ولادیمیر کروتوف (؛ – ) بازیکن هاکی روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ولادیمیر پتروف (؛ – ) بازیکن هاکی روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الکساندر بلوف (; – ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الکساندر موگیلنی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
بوریس میخایلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ایگور نیکالایویچ لاریونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار افتخارات هاکی و نشان دوستی شده‌است.
یوری تارماک (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۶) ورزشکار پرش ارتفاع استونیایی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
لئونید ژابوتینسکی (؛ – ) وزنه‌بردار اهل روسیه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
لیودمیلا شوتسووا (؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۳۴) دونده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اولگ پروتوپوپوف (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی اهل روسیه است.
اولگا کنیازِوا (؛ – ) شمشیرباز زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
اولگا نازارووا (؛ زادهٔ ) دونده زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
تامارا تیشکوویچ (؛ ۳۱ مارس ۱۹۳۱ – ) پرتاب‌گر وزنه زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
تتیانا دوروفسکیخ (؛ زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۶۱) دونده دو نیمه‌استقامت زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ویاچسلاف فتیسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ و سیاستمدار اهل روسیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ارتش سرخ" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار افتخارات هاکی، نشان دوستی، و نشان لنین شده‌است.
ویکتور مارکین (؛ زادهٔ ) دونده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
ویکتور راشچوپکین (؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۵۰) پرتاب‌گر دیسک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ویاچسلاف بیکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ سابق اهل شوروی است.
ویاچسلاف ایواننکو (؛ زادهٔ ) دونده پیاده‌روی سرعت اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
الکساندر وولکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد شوروی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، آتلانتا هاکس، باشگاه بسکتبال زسکا مسکو، و باشگاه بسکتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آنتس آنتسون (; – ) اسکیت‌باز سرعت استونیایی‌تبار اهل شوروی بود.
اکاترینا گوردیوا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی سابق اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و روسیه است.
رستم کازاکوف (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
تامارا تیخونووا (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
تاتیانا کولپاکووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش طول زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وادفرداد یکم، ساتراپ پارس و عضو سلسله "فرترکه‌ها" بود. وی فرزند وهبرز و نوه بغداد یکم بود.
نام وادافراداد به صورت های وه دات فرّه دات به چم (معنی) بهترین افریده ی نیروی برتر آمده است و به شکل اتوفرادات نیز این نام ثبت شده است.
به‌طور کلی، حاکمان فرترکه بعنوان حاکمانی استقلال طلب و مخالف سلوکیان شناخته می‌شوند اگرچه این خود سلوکی‌ها بودند که آن‌ها را به رهبری ساتراپی پارس انتخاب کردند. وادفرداد در اواسط قرن ۲ پیش از میلاد اعلام استقلال کرد، این در زمانی اتفاق می‌افتاد که قدرت سلوکی‌ها در مناطق جنوب غربی ایران و خلیج فارس کاهش یافته بود.
خیابان ساری (نام دیگر: خیابان کارگر) بلندترین خیابان شمال ایران و از صنعتی‌ترین خیابان‌های خاورمیانه در شهر قائم‌شهر با درازای ۵٫۱ کیلومتر است که از میدان جانبازان در میانهٔ شرقی قائم‌شهر آغاز شده و به میدان طالقانی در مرکز قائم‌شهر می‌رسد. این خیابان به دستور رضاشاه پهلوی ساخته شد. نام اولیه آن «خیابان ساری» است و پس از انقلاب ۱۳۵۷، به صورت رسمی «خیابان کارگر» نیز نامیده می‌شود.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در هر دو سوی خیابان چندین کارخانه و تولیدی ساخته‌شد و چنارهای بسیاری کاشته شد، اما اکنون وضعیت خوبی ندارند و چنارهای کمتری نیز قرار دارد.
بسیاری از مراکز خرید بزرگ، پارک‌های عمومی، رستوران‌ها، موزه‌ها، مراکز فرهنگی و دفاتر ملی و بین‌المللی در این خیابان قرار دارند. برخی از واحدهای تولیدی شرکت نساجی مازندران در این خیابان قرار دارد. این خیابان هم‌چنین از کانون‌های سنتی خرید قائم‌شهر است و بیمارستان بزرگ ولیعصر و بوستان بزرگ ولیعصر نیز در کنارهٔ این خیابان جای دارد.
علاء حبیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بحرین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه ورزشی الغرافه، باشگاه ورزشی الکویت، باشگاه فوتبال الطلیعه عمان و باشگاه ورزشی النجمه لبنان اشاره کرد.
سعید بوطاهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال ان. ئی. سی، باشگاه فوتبال ویلم دوم، باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه فوتبال اکسلسیور، باشگاه ورزشی الشمال، باشگاه ورزشی الوکره و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
حسن عبدالفتاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الکرامه، باشگاه ورزشی الخور، باشگاه ورزشی الوحدات، باشگاه ورزشی الخریطیات، باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه فوتبال حتی امارات اشاره کرد.
چو سونگ هوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المعیذر، باشگاه فوتبال سوون سامسونگ، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال چونبوک هیوندای موتورز، باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال پوهانگ استیلرز اشاره کرد.
جام اتحاد ۱۳۵۲ یک جام فوتبال بین چهار تیم قدرتمند باشگاههای تهران بود که در خرداد سال ۱۳۵۲ برگزار شد. در این تورنمنت تیمهای تاج تهران، پاس تهران، عقاب تهران و پرسپولیس تهران حاضر بودند که تیم تاج تهران به قهرمانی رسید. در روز پایانی این مسابقات تیم تاج تهران برای اولین بار در تاریخش در ورزشگاه آریامهر به میدان رفت که موفق شد تیم پرسپولیس را شکست بدهد. این مسابقات پیش از افتتاح لیگ تخت جمشید برگزار شد.
اونیکاچی اوکونکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الخریطیات و باشگاه فوتبال زوریخ اشاره کرد.
امین لعلو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل مراکش است.
هیسپائوسین (همچنین با نام آسپاسین) یک شاهزاده ایرانی و بنیانگذار پادشاهی خاراسن بود که در جنوب سرزمین میان‌رودان قرار داشت. او یک ساتراپ سلوکی بود که توسط آنتیوخوس چهارم اپیفان (ح. ۱۷۵ تا ۱۶۴ پ. م) به عنوان ساتراپ سرزمین خاراسن منصوب شده بود، اما در سال ۱۴۱ پ. م پس از فروپاشی و سپس انتقال قدرت سلوکی در ایران و بابل به اشکانیان، اعلام استقلال کرد. هیسپائوسین برای مدت کوتاهی شهر بابل متعلق به اشکانیان را در ۱۲۷ پ. م اشغال کرد، در اسناد آن‌جا نام او به عنوان پادشاه (šarru) ثبت شده‌است. او در سال ۱۲۴ پ. م مجبور به پذیرش فرمانروایی اشکانیان شد و در همان سال درگذشت و پسر نوجوانش آپوداکوس جانشینش شد.
هیسپائوسین فردی با تبار /ایرانی بود،; ; ; نام هیسپائوسینس یک نام یونانی شده با منشأ فارسی که احتمالاً از vispa-čanah در فارسی باستان («کسی که از همه [چیزها] قدردانی می‌کند») گرفته شده‌است. همچنین اصل و نسب هسباوسن را تقریبا همه مورخان و پژوهشگران عرب می دانند. از جمله پلینی مورخ قرن اول میلادی و همچنین دیگور، بلینیوس و آلتهایم» «که با توجه به نحوه نگارش نام اش در زبان یونانی و با عنایت به این که همه ی مورخان این پادشاه را ایرانی می دانند و مردم میسان نیز در اصل ایرانی بوده اند، از این رو ممکن است، او از قبیله ایرانی بوده و نام او شاید حصباوی باشد.» که بعد از
پدر هیسپائوسین، ساگدودوناکوس، نامی که در میان شاهان هخامنشی نیز وجود دارد (سغدیانه) او به حکومت فرترکه‌ها در پارس خدمت می‌کرد، که توانسته بودند به مدت سه دهه مستقل از امپراتوری سلوکی سلطنت کنند و حتی برای مدت کوتاهی منطقه خاراسن را تصرف کنند. فرمانروای سلوکی آنتیوخوس چهارم سرانجام توانست تسلط خود را بر پارس و خاراسن دوباره برقرار کند و ژنرال خود نومنیوس را به عنوان فرماندار خاراسن منصوب کرد.
پایتخت خاراسن، الکساندریا، توسط حاکم مقدونی، اسکندر، با هدف استفاده از شهر به عنوان یک بندر تجاری پیشرو برای پایتخت شرقی اش، بابل، تأسیس شد. با این حال، شهر هرگز انتظارات را برآورده نکرد و در اواسط قرن سوم پ. م توسط سیل ویران شد. تا زمان سلطنت آنتیوخوس چهارم اپیفانس شهر ویران بود تا این که او شهر را باسازی کرد و نام آنتیوخیا را برآن نهاد. پس از بازسازی کامل شهر در سال ۱۶۶/۵ پ. م، آنتیوخوس، هیسپائوسین را به عنوان فرماندار (اپارخ) آنتیوخیا و اطراف آن منصوب کرد.
در این دوره آنتیوخیا برای مدت کوتاهی شکوفا شد، تا اینکه آنتیوخوس چهارم بر اثر بیماری در سال ۱۶۳ پ. م درگذشت، که باعث تضعیف اقتدار سلوکی در سراسر امپراتوری شد. با تضعیف سلوکیان، بسیاری از نهادهای سیاسی داخل امپراتوری استقلال خود را اعلام کردند، مانند منطقه همسایه خاراسن، الیمائی که در منطقه استان خوزستان امروزی قرار داشت. هیسپائوسین، اگرچه اکنون یک فرمانروای کم و بیش مستقل بود، اما وفادار به سلوکیان باقی ماند. تمایل هیسپائوسین به ماندن به عنوان اپارخ سلوکی احتمالاً به دلیل جلوگیری از وقفه در تجارت سودآور بین آنتیوخیا و سلوکیه بود.
در سال‌های بعدی سلوکیان شکست‌های سنگینی از اشکانیان متحمل شدند. در سال ۱۴۸/۷ پ. م، مهرداد یکم (ح. ۱۷۱–۱۳۲ پ. م) سرزمین ماد و آتروپاتن را فتح کرد و تا سال ۱۴۱ پ. م کنترل بابل را بدست گرفت.; ; ; این اتفاق در رویدادنامه ستاره‌شناسی بابل ثبت شده‌است. تهدید و نزدیکی اشکانیان باعث شد هیسپائوسین اعلام استقلال کند. در سال ۱۲۷ پ. م، مهرداد یکم در طول جنگ خود با کوچ‌نشین‌ها در شرق، کشته شد و پسرش فرهاد دوم جانشین او شد. هیسپائوسین با تصرف بابل از این موقعیت استفاده کرد، این اتفاق در اسناد بابلی تأیید شده‌است و از او با عنوان پادشاه (šarru) یاد شده‌است. حکومت او بر شهر مدت کوتاهی به طول انجامید. در ابتدای نوامبر ۱۲۷ پ. م، تیمارخوس سردار اشکانی آن را بازپس گرفت.
نیروهای هیسپائوسین بدون توجه به این موضوع به غارت منطقه بابل تا اواخر سال ۱۲۶ پ. م ادامه دادند. در سال ۱۲۴ پ. م، هیسپائوسین فرمانروایی اشکانی را پذیرفت و به عنوان یک دست نشانده به حکومت در خاراسن ادامه داد. او با فرمانده اشکانی در بابل مکاتبه کرد و او را از شکست الیمائی توسط پادشاه اشکانی مهرداد دوم (ح. ۹۱–۱۲۴ پ. م) آگاه کرد. او همچنین تخت چوبی‌ای را که ارشک به بیل هدیه کرده بود به اشکانیان برگرداند. رویدادنامه ستاره‌شناسی بابل گزارش می‌دهند که پادشاه در ۳ ژوئن ۱۲۴ پ. م بیمار شد و در ۱۱ ژوئن ۱۲۴ پ. م در سن ۸۵ سالگی درگذشت. سن او توسط مورخ رومی لوسیان گزارش شده‌است که فهرستی از فرمانروایانی که در سن بسیار بالا مرده‌اند ارائه کرده‌است.
پسر نوجوان هیسپائوسین و تالاسیا، آپوداکوس جانشین او شد. سینداتس فرمانده اشکانی به عنوان فرماندار خاراسن منصوب شد.
قلعه‌بین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اویدیو پتره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی و باشگاه فوتبال مودنا اشاره کرد.
یونس منقاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الکوکب المراکشی، باشگاه ورزشی الخریطیات و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد.
یوان لانجلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موریتانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی، باشگاه فوتبال فادوتس، باشگاه فوتبال ویرا و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد.
معتز یاسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اردن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الفیصلی اشاره کرد.
دادارشی یک سردار هخامنشی ارمنی و شهربان بلخ در زمان داریوش بزرگ بود. دادارشی از سوی داریوش برای سرکوب شورش مرو فرستاده شد و با موفقیت آن منطقه را مجدداً تابع هخامنشیان کرد.
میمون ازواغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ و باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
فاجعه مالتوسی () پیش‌بینی‌ای است که می‌گوید رشد جمعیت از تولیدات کشاورزی بیشتر خواهد شد — که انسان‌های زیادی خواهند بود ولی غذای کافی نخواهد بود.
مایکروسافت آفیس ۹۵، همچنین به عنوان مایکروسافت آفیس برای ویندوز ۹۵ شناخته می‌شود، نسخه ای از مایکروسافت آفیس است که در ۲۴ اوت ۱۹۹۵ منتشر شد. این جانشین آفیس ۴٫۳ است و اولین نسخه ۳۲ بیتی مایکروسافت آفیس است. در حالی که به‌طور اختصاصی برای ویندوز ۹۵ طراحی شده‌است، در ویندوز NT 3.51، ویندوز NT 4.0 و ویندوز ۹۸ نیز کار می‌کند. همان‌طور که ۳۲ بیتی است، در ویندوز ۳٫۱ اجرا نمی‌شود. این سیستم همچنین در ویندوز NT 3.1 یا ویندوز NT 3.5 پشتیبانی نمی‌شود، با وجود این که این سیستم عامل‌ها ۳۲ بیتی هستند. دفتر ۹۵ در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۶ توسط دفتر ۹۷ جانشین شد. تمام پشتیبانی مایکروسافت آفیس ۹۵ در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱، همزمان با ویندوز ۹۵ به پایان رسید.
مایکروسافت آفیس ۹۵ شامل شش برنامه کاربردی: ورد (یک پردازنده کلمه)، اکسل (صفحه گسترده)، پاورپوینت (یک برنامه ارائه)، دسترسی (یک سیستم مدیریت پایگاه داده)، برنامه + (برنامه مدیریت زمان) و بیندر (برنامه ای برای اتصال کار برنامه‌های ذکر شده با هم). نسخه CD-ROM همچنین شامل قفسه مایکروسافت است.
ملکه قلب‌ها ، یک فیلم دانمارکی در ژانر درام به کارگردانی مای الطوخی است که در سال ۲۰۱۹ اکران شد. این فیلم نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۹ و در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد و و نقدهای مثبتی کسب کرد. ترینه دورهلم، گوستاو لیند و ماگنوس کرپر از جمله ستارگان فیلم هستند.
"ملکه قلب‌ها" به عنوان نماینده سینمای دانمارک در رشته بهترین فیلم خارجی‌زبان در نود و دومین دوره جوایز اسکار معرفی شد اما نتوانست به فهرست نهایی راه پیدا کند.
فیلم دربارهٔ زن میانسالی است که حرفهٔ او توانبخشی و مداخله در دادگاه، به نفع نوجوانانی است که مورد سوء استفاده جنسی یا ضرب و شتم خانواده و جامعه قرار می‌گیرند و داستان فیلم در حقیقت پارادوکس و تناقض در حرف و عمل است.
زن فیلم به همراه دو دختر خردسالش، همسر دوم مردی است که از زن قبلی خود یک پسر نوجوان دارد که به دلیل طلاق، دچار اختلال و اخراج از مدرسه شده‌است. پدر تصمیم می‌گیرد برای تعطیلات پسرش را به خانه خود بیاورد. پسر ابتدا از خانه دزدی می‌کند ولی زن که متوجه می‌شود، تصمیم می‌گیرد کسی را مطلع نکند. اینکار زن باعث اعتماد پسر می‌شود و رفتارش به کلی با خانواده و دختران کوچک، عوض می‌شود. پسر روزی با دختری آشنا می‌شود و او را به منزل میاورد و با او رابطه جنسی برقرار می‌کند و زن فیلم که دچار کار زدگی همسر خود است تحریک شده، کم‌کم و بر اثر غلبه شهوت به پسر که هنوز به سن قانونی نرسیده، نزدیک می‌شود و با او در چند مرحله، رابطه جنسی برقرار می‌کند. پسر دوست دختر خود را فراموش کرده و وابسته مادر ناتنی خود می‌شود. روزی یکی از اقوام به این رابطه پی می‌برد. زن که حالا زندگی خود را در خطر می‌بیند، پسر را از خود می‌راند و با اینکار باعث سرگشتگی پسر نوجوان و بروز اختلالات مجدد وی می‌شود. پدر از همه جا بیخبر پسرش را با خود به کلبه ای جنگلی می‌برد تا با او تنها شده و صحبت کند. پسر رابطه خود را با نامادریش را با جزئیات اعتراف می‌کند و پدر، پسرش را به مدرسه شبانه‌روزی می‌فرستد و داستان را با همسرش در میان می‌گذارد ولی زنش انکار می‌کند. مرد پسرش را رو در رو با نامادریش می‌کند و اینجاست که زن به‌جای اظهار ندامت و پشیمانی، داستان دزدی پسر را رو می‌کند و پسر را از خانواده طرد می‌کند. پسر نوجوان که هیچ‌کس حرف راست او را قبول نمی‌کند. در شبی سرد به طرف کلبه حرکت می‌کند و بر اثر یخزدگی می‌میرد.
کاترین بریا، فیلم‌‌‌ساز مولف فرانسوی در سال ۲۰۲۳ نسخه‌‌ی بازسازی شده این اثر را با بازی لیا دروکر ساخت. این فیلم با عنوان تابستان گذشته برای نخستین‌‌بار در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن به روی پرده رفت.
آپوداکوس یک پادشاه از پادشاهی خاراسِن بودRichard Nelson Frye, The History of Ancient Iran(C.H.Beck, 1984) p277.E. Yarshater, The Cambridge History of Iran, Cambridge University Press page 487 پادشاهی خاراسِن از پادشاهی‌های تابع امپراتوری اشکانی بود.
آپوداکوس از سکه‌های نقره و برنز که از خود بجای گذاشته شناخته می‌شود، تنها بعضی از این سکه‌ها دارای تاریخ می‌باشند.Monika Schuol: "Die Charakene. Ein mesopotamisches Königreich in hellenistisch-parthischer Zeit", Stuttgart 2000, p.  220-221, 300-303 سکه‌های تاریخ دار متعلق به سال‌های ۱۱۰/۰۹ تا ۱۰۴/۳ قبل از میلاد است.
در ۱۲۴ پیش از میلاد، هیسپاوسین، اولین پادشاه خاراسِن درگذشت. پس از مرگ وی، همسر وی، تالاسیا سعی کرد پسرش را بر تخت پادشاهی نصب کند. با این حال، در حوادث پیرامون جانشینی که در متون میخی شکل بابل آمده نام این پسر ذکر نشده.
این که آیا آپوداکوس پسر هیسپاوسین بوده یا نه هنوز مشخص نیست اما مطمئناً ۱۴ سال بعد از مرگ هیسپاوسین پادشاه یک قلمرو کوچک بوده.
تولدگرایی یا ناتالیسم () یا پروناتالیسم () نوعی باور و ایدئولوژی است که تولیدمثل انسان را به عنوان هدف مهم انسان بودن ترویج می‌کند.Compare:
تمایل به بچه دار شدن یک عامل باروری بسیار مهم است، اما افراد بدون فرزندی که قصد دارند بلافاصله یا در عرض دو یا سه سال بچه دار شوند، معمولاً نسبت به کسانی که قصد دارند در دراز مدت بچه دار شوند، در فرزندآوری موفق تر هستند. عوامل تعیین‌کننده زیادی برای قصد بچه دار شدن وجود دارد، از جمله:
برخی از منطقه‌ها سیاست‌های تولدگرایی را برای جلوگیری از کاهش جمعیت یا افزایش رشد جمعیت اتخاذ می‌کنند. اولین نمونه شناخته شده سیاست طرفدار ناتالیسم، قانون ازدواج امپراتور آگوستوس است که هدف آن تشویق رشد جمعیت در امپراتوری روم بود. امپراتور کنستانتین بزرگ در قرن چهارم میلادی نیز همین هدف را دنبال می‌کرد. او کمک هزینه اولاد را برای والدین فقیر ارائه کرد و حق سنتی پدر رومی برای کشتن کودکان ناخواسته را لغو کرد. پدران کلیسا آگوستین و جروم نه تنها سقط جنین را محکوم کردند، بلکه پیشگیری از بارداری را نیز محکوم کردند، که به عنوان «سقط جنین» طبقه‌بندی شد. با این وجود، هم پیشگیری و هم سقط جنین در اروپای قرون وسطی رواج داشتند. کاربرد این دو تنها در اوایل دوره مدرن تغییر کرد، زمانی که افزایش جمعیت در اروپا به هدف سیاست دولت تبدیل شد. در این زمان سقط جنین و حتی گسترش دانش در مورد پیشگیری از بارداری جرم انگاری شد. در نتیجه این سیاست‌ها، جمعیت سفیدپوست اروپا و آمریکا در طول صد سال، از سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰، بیش از دو برابر شد، در حالی که جمعیت آفریقا در این دوره راکد مانده بود. در آفریقا قبل از اینکه طب غربی مرگ و میر را کاهش دهد، کار میسیونرهای مسیحی و تقاضای حاکمان استعماری برای تأمین کارگران، جایگزین روش‌های پیشین کنترل تولد و باعث رشد جمعیت در آفریقا شده بود.Mireille Le Maguet: "L’Alliance Nationale contre la dépopulation, 1896–1987. Un siècle de natalisme français." Dissertation. Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines 1997.
در یک سوم پایانی قرن نوزدهم، جمعیت آلمان و بریتانیا به سرعت رشد کرد، در حالی که در فرانسه جمعیت راکد بود. در پایان قرن نوزدهم «جنبش تولدگرایی» در فرانسه به وجود آمد و سازمان «اتحاد ملی برای کاهش جمعیت» که علیه کاهش جمعیت بود در سال ۱۸۹۶ در این کشور تأسیس شد.Mireille Le Maguet: "L’Alliance Nationale contre la dépopulation, 1896–1987. Un siècle de natalisme français." Dissertation. Université de Versailles-Saint-Quentin-en-Yvelines 1997. فعال‌ترین تبلیغ‌نویس آن «فرناند بوورات» (۱۸۸۵–۱۹۶۲)، وارث یک تاجر ثروتمند پاریسی بود که در سال ۱۹۱۴ به عنوان دبیرکل اتحاد ملی در مقابل کاهش جمعیت منصوب شد.Fabrice Cahen: "Gouverner les mœurs. Lutter contre l’avortement illégal. La lutte contre l’avortement en France, 1890–1950". Ined éditions, Paris 2016, ISBN 978-2-7332-1062-8, S. 196. در سال ۱۹۱۳ کتاب «Patriotisme et Paternité» (کتابی که تقریباً به «شور و پدری میهنی ترجمه می‌شود») را منتشر کرد که در آن او در صفحه عنوان‌ها اشاره کرد که نرخ زاد و ولد آلمان بسیار بالاتر از فرانسه است.Fernand Boverat: "Patriotisme et paternité". Grasset, Paris 1913, Titelblatt. در نتیجه، آلمان قادر خواهد بود تا سربازان بیشتری را برای مدت طولانی به میدان بفرستد. «انتقام» مورد انتظار، یعنی بازپس‌گیری مناطق واگذار شده به آلمان پس از جنگ فرانسه و پروس ۱۸۷۱، بدون افزایش نرخ زاد و ولد، راه درازی خواهد بود. پس از آن بوورات به عضویت «شورای عالی تولد»، هیئت مشاوره ایالتی برای ترویج تولد، درآمد. تحت تأثیر تعداد وحشتناک قربانیان در جنگ جهانی اول و تحت تأثیر جنبش تولدگرایی، قانونی در سال ۱۹۲۰ تصویب شد که تکمیل کننده و در برخی موارد تشدید کننده مقررات مربوط به مجازات سقط جنین قوانین قدیمی تر بود. این حکم برای دست داشتن در سقط جنین از شش ماه تا سه سال زندان پیش‌بینی کرده بود. اقداماتی که در آن زمان برای تشویق ولادت انجام شد، مهم‌تر و مؤثرتر از مقررات کیفری بود.Françoise Thébaud: "Le mouvement nataliste dans la France de l'entre-deux-guerres. L’Alliance nationale pour l’accroissement de la population française." In: "Revue d’histoire moderne et contemporaine." , Jg. 32, 1985, S. 276–301.- در سال ۱۹۲۰ مدال خانواده فرانسه - در جریان سیاست تولدگرایی ایجاد و اهدا شد. در دوران نازی‌ها در آلمان یک سیاست کاملاً طرفدار تولدگرایی دنبال شد.
برخی از کشورهای دارای کاهش جمعیت به مردم مشوق‌هایی برای داشتن خانواده‌های پرجمعیت به عنوان وسیله ای برای کاهش جمعیت ارائه می‌دهند. مشوق‌ها ممکن است شامل یک‌بار پاداش نوزاد یا پرداخت‌های مداوم حمایت از فرزندآوری یا کاهش مالیات باشد. برخی جریمه‌ها یا مالیات بر بی فرزندی را برای کسانی که فرزندان کمتری دارند اعمال می‌کنند. برخی از کشورها مانند ژاپن، سنگاپور، کره جنوبی و تایوان، سیاست‌های تولدگرایی مداخله‌گرایانه را اجرا کرده‌اند، یا تلاش کرده‌اند که مشوق‌هایی را برای خانواده‌های بزرگتر در میان سهامداران بومی ایجاد کنند. مهاجران عموماً بخشی از سیاست‌های تولدگرایی نیستند.
پرداختی مرخصی زایمان را نیز می‌توان به عنوان مشوق استفاده کرد. برای مثال، سوئد مرخصی والدین سخاوتمندانه ای دارد که در آن والدین حق دارند ۱۶ ماه مرخصی استحقاقی را برای هر فرزند به اشتراک بگذارند، که هزینه آن بین کارفرما و دولت تقسیم می‌شود.
کتاب "وقتی کسی انتظارش را ندارد چه چیزی را باید انتظار داشت" نوشته جاناتان وی. لاست یکی از کتابهایی است که از سیاست‌های تولدگرایی حمایت می‌کند.
دولت ولادیمیر پوتین همچنین از سیاست‌های تولدگراییی با ارائه پاداش و ترویج خانواده‌های بزرگ‌تر استفاده می‌کند.
دولت مجارستان ویکتور اوربان در سال ۲۰۱۹ مشوق‌های مالی (از جمله حذف مالیات برای مادران دارای بیش از سه فرزند، و کاهش پرداخت‌های اعتباری و دسترسی آسان‌تر به وام‌ها) و گسترش دسترسی به مهدکودک را اعلام کرد.
فرمان «بارور باشید و کثیر شوید» که از کتاب مقدس یهودیان گرفته شده‌است، توسط پدران کلیسای مسیحی با ممنوع کردن تقریباً همه انواع پیشگیری از بارداری پیروی شد. آنها همچنین داستان اونان در سفر پیدایش را مأخذ قرار دادند. طبق قانون ازدواج لویر، اونان موظف بود از همسر برادرش که بدون فرزند مرده بود صاحب فرزند شود. اما در حالی که با بیوه می‌خوابید، با قطع رابطه جنسی از بارداری جلوگیری می‌کرد. به همین دلیل خداوند او را با مرگ مجازات کرد. پدران کلیسا از این موضوع استنباط کردند که هر رابطه جنسی که در خدمت تولید مثل نباشد، مذموم است. هر دو فرقه تا قرن بیستم به این اصل پایبند بودند.
هرویگ بیرگ دانشمند جمعیت‌شناس آلمانی گزارش می‌کند که تقریباً همه ادیان جهان نگرش تولدگرایی دارند. این موضوع را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که جریان‌های مذهبی که دستورالعمل آنان نسبت به تولید مثل انسان بی‌تفاوت یا حتی خصمانه است، فرزندان کمتری نسبت به پیروان ادیان ترویج‌دهنده تولد دارند و همچنین به سختی برای خانواده‌های دارای فرزند جذابیت دارند. از آنجایی که جامعه‌پذیری مذهبی از دوران کودکی آغاز می‌شود و ثابت شده‌است که کودکان یک جامعه مذهبی حتی در بزرگسالی نیز همان ایمان خود را حفظ می‌کنند، جریان‌های مذهبی تولدگرا تنها به دلایل جمعیت‌شناختی به‌طور مستمر قوی‌تر خواهند شد.Michael Blume, Carsten Ramsel, Sven Graupner: "Religiosität als demographischer Faktor – Ein unterschätzter Zusammenhang?" In: "Marburg Journal of Religion." Vol. 11, Nr. 1, Juni 2006, S. 17f. از سوی دیگر، ادیانی که ضد تولد هستند - مانند شاکریسم - به‌طور طبیعی در معرض خطر انقراض می‌گیرند."The Last Ones Standing." In: "The Boston Globe." 23. Juli 2006. (boston.com)
بسیاری از ادیان تولید مثل را تشویق می‌کنند و دینداری در پیروان آنان با نرخ باروری بالاتر گره خورده‌است. یهودیت، اسلام، و شاخه‌های اصلی مسیحیت، از جمله کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان. See also: و کلیسای کاتولیک تولید مثل را تشویق می‌کند. در سال ۱۹۷۹ یک مقاله تحقیقاتی نشان داد که مردم آمیش به‌طور متوسط ۶٫۸ فرزند در هر خانواده دارند. جنبشی در میان پروتستان‌های محافظه‌کار، که به جنبش کویورفول معروف است، از خانواده‌های پرجمعیت حمایت می‌کند و کودکان را نعمتی از جانب خداوند می‌داند.
زمانی که یک فرد در درجه اول به تولید مثل خود اهمیت می‌دهد، به آن ناتالیسم خودگرا می‌گویند، حتی اگر این امر ممکن است مانع تولید مثل افراد دیگر بشود. یکی از این موارد ممکن است مربوط به دکتر سیسیل جاکوبسون و همچنین دونالد کلاین باشد که زنان را به جای اسپرم همسر آنان با اسپرم خود بارور می‌کردند."The babymaker: fertility fraud and the fall of Dr. Cecil Jacobson." 1993, ISBN 0-553-56162-6.
در گذشته، تخطی‌های مذموم مانند عقیم‌سازی اجباری و سایر موارد نقض حقوق بشر به نام کنترل جمعیت انجام می‌شد. اما امروزه، پروناتالیسم اجباری تهدیدی مشابه است. پروناتالیسم اجباری قدیمی‌ترین شکل کنترل تولیدمثلی است که عامل اصلی رشد جمعیت است. فشارهای پروناتالیستی، آشکار و نامحسوس، توسط برنامه‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، مذهبی و ناسیونالیستی هدایت می‌شود. پروناتالیسم مذهبی از طریق دستورهای کتاب مقدس مبنی بر «ثمربخش و تکثیر»، از طریق انگ زدن به افراد بی فرزند، و از طریق محدود کردن و انتشار اطلاعات نادرست در مورد پیشگیری از بارداری، سقط جنین، و خدمات تنظیم خانواده تحمیل می‌شود. فشار پروناتالیست سیاسی به خواست مالیات‌دهندگان بیشتر، یا افزایش ارتش، یا دنبال کردن اهداف ملی گرایانه، قوم گرایانه یا بیگانه هراسانه مربوط می‌شود. این انگیزه‌های سیاسی منجر به ممنوعیت سقط جنین و پیشگیری از بارداری، پاداش و مشوق‌های نوزاد برای خانواده‌های پرجمعیت، و انگ زدن به انتخاب‌های زندگی غیر سنتی می‌شود.‏ برخی از شدیدترین فشارها برای بچه دار شدن از طرف خانواده ناشی می‌شود، جایی که اگر زنی نتواند یا نخواهد بچه دار شود، می‌تواند طرد شود، قربانی خشونت خانگی شود، طلاق داده شود، از نظر اجتماعی انگ شده و از نظر اقتصادی به حاشیه رانده شود.‏
برنامه‌های مایکروسافت آفیس همراه هستند بهره‌وری برنامه‌های تلفن همراه در حال حاضر توسط توسعه مایکروسافت برای ویندوز ۱۰، ویندوز ۱۰ موبایل، درای او اس، اندروید، و همچنین در کار سیستم عامل کروم. برنامه‌های اصلی ورد، اکسل، پاورپوینت و وان نوت. سایر برنامه‌های Office، از جمله Sway , Skype for Business و SharePoint Newsfeed برای دانلود از فروشگاه برنامه تلفن همراه در دستگاه‌ها و سیستم عامل‌های پشتیبانی شده در دسترس هستند. آنها به معنای سازگار با مایکروسافت آفیس. مجموعه ای از برنامه‌های کاربردی است رایگان برای مصرف‌کنندگان با دستگاه‌های کوچکتر از ، اما مشتریان مشاغل برای بهره‌گیری کامل از مجموعه در صفحه‌های بزرگتر باید اشتراک آفیس ۳۶۵ خریداری کنند.
در ابتداآفیس موبایل نام داشت که در ابتدا با عنوان «آفیس پوکت» ارسال شد، توسط مایکروسافت با سیستم عامل Windows CE 1.0 در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این نسخه مخصوصاً برای پلتفرم سخت‌افزاری PC Handheld بود، زیرا مشخصات سخت‌افزار تلفن همراه ویندوز موبایل و رایانه جیبی هنوز منتشر نشده بود. این برنامه شامل بود. بعداً پاورپوینت ، اکسس و اوت لاک اضافه شدند.
استیون الیس (; – ) تاریخ‌نگار، پژوهشگر آفریقا، استاد دانشگاه و فعال حقوق بشر بود. تحقیقات او عمدتاً مربوط به آفریقای معاصر، مانند تحولات در لیبریا، نیجریه، ماداگاسکار، آفریقای جنوبی، سیرالئون و تأثیرات جهانی این قاره بوده‌است.ter Haar, Gerrie: "Stephen Ellis: his life and work", p. 6-30, in Akinyele, Rufus and Dietz, Ton, red. : "Crime, law and society in Nigeria. Essays in honour of Stephen Ellis", Brill, Leiden, Boston, 2019. Afrika-Studiecentrum series 37.
الیس تحصیلاتش در رشته دوره مدرن را در دانشگاه آکسفورد به پایان رساند و در سال ۱۹۸۱ موفق به اخذ درجه دکترا شد. وی طی۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ در دانشگاه ماداگاسکار تدریس کرد، وی از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ رئیس بخش آفریقا در سازمان عفو بین‌الملل لندن بود و از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ سردبیر روزنامه آفریقا محرمانه و پس از آن دبیرکل مرکز مطالعات آفریقا در لیدن بود. Independent.co.uk
Trevor Grundy: "Stephen Ellis was condemned by the ANC for revealing Nelson Mandela communist affiliations", 18 August 2015
وی پس از انتصاب در وزارت امور خارجه هلند در امور ائتلاف جهانی برای آفریقا، که باعث شد تا کتاب «اکنون آفریقا» (۱۹۹۶) را تألیف کند به فعالیت پرداخت- او بدنبال ان به عنوان محقق ارشد در انیستیتو تحقیقاتی آفریقا بازگشت. علاوه بر این، او به عنوان استاد جوان ورزش و آشتی با دانشگاه وریت (دانشگاه آزاد) در آمستردام مشغول کار شد. الیس از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ مدیر برنامه آفریقا در گروه بین‌المللی بحران بود. وی عضو هیئت تحریریه‌های مختلفی بود، به عنوان مثال مجله امور آفریقا. کتاب او بانام مأموریت خارجی: ANC در تبعید ۱۹۶۰–۱۹۹۰ و همچنین جایزه رشت مالان برای کتاب‌های غیر داستانی در آفریقای جنوبی را دریافت کرد.
الیس با گری تری هار، یک خانم آفریقایی‌تبار ازدواج کرد.
در سال ۲۰۱۲ او به سرطان خون مبتلا شد، که منجر به مرگ وی در ژوئیه ۲۰۱۵ گردید. در سال ۲۰۱۹ آرشیو حرفه ای الیس به مرکز مطالعات آفریقا در لیدن اهدا شد.
خاویر ستو (؛ ۱۹۲۶ – ۱۹۶۹) یک نویسنده و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "تجارت منع‌شده" اشاره نمود.
این فهرست از تلفات فرمول یک، رانندگانی را که در طول یکی از رویدادهای مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) (شامل مراحل تمرین، تعیین خط و مسابقه) کشته شده‌اند، و رانندگانی که در حین راندن خودروهای فرمول یک مدرن یا قدیمی در خارج از مسابقات جهانی کشته شده‌اند را در بر می‌گیرد. مارشال‌های پیست و سایر حاضرین در مسابقات که در نتیجهٔ این حوادث کشته شده‌اند در اینجا فهرست نشده‌اند. پنجاه و دو راننده بر اثر حوادثی که در طول یک رویداد مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی رخ داده‌اند، یا در حال راندن یک خودروی فرمول یک در رویدادی خارج از مسابقات جهانی، کشته شده‌اند، که نخستین آن‌ها کامرون ارل در سال بوده‌است. سی و دو نفر از این رانندگان بر اثر حادثه‌ای در یک گراند پری آخر هفته، که بخشی از مسابقات جهانی بوده، هفت نفر از آن‌ها در مراحل آزمایشی و دوازده نفر از آن‌ها در رویدادهای غیر قهرمانی فرمول یک کشته شده‌اند. پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس بیشترین تعداد تلفات را به خود اختصاص داده‌است؛ در دورانی که مسابقات ایندیاناپلیس ۵۰۰ بخشی از مسابقات قهرمانی جهان بود، هفت راننده در این پیست کشته شدند. پانزده راننده در دههٔ ۱۹۵۰، چهارده راننده در دههٔ ۱۹۶۰، دوازده نفر در دههٔ ۱۹۷۰، چهار نفر در دههٔ ۱۹۸۰، و دو راننده در دههٔ ۱۹۹۰ جان خود را از دست دادند. پس از مرگ آیرتون سنا و رولند راتزنبرگر در روزهای متوالی در فصل ، و تا پیش از مرگ ژول بیانچی در سال ۲۰۱۵ بر اثر جراحات وارده در جایزه بزرگ ژاپن ۲۰۱۴، برای مدت بیش از ۲۰ سال هیچ راننده‌ای در طول رویدادهای مسابقات قهرمانی جهان کشته نشده‌بود، اگرچه در سال‌های میان این دو حادثه، سه رانندهٔ دیگر نیز در حال رانندگی با خودروهای سابق فرمول یک (دو خودرو از دههٔ ۱۹۶۰، و یک خودرو از دههٔ ۱۹۹۰) در مسابقات خودروهای قدیمی و سایر رویدادهایی غیر مرتبط با مسابقات گراند پری قهرمانی جهان کشته شدند.
دو نفر از قهرمانان فرمول یک در حال مسابقه‌دادن یا تمرین برای مسابقه کشته شده‌اند: جوهن رایندت در سال ، و آیرتون سنا در سال ۱۹۹۴. رایندت تنها راننده‌ای است که پس از مرگ برندهٔ مقام قهرمانی شده‌است.
نبرد گذرگاه امانوس در سال ۳۹ پیش از میلاد در گذرگاه سوری در کوهستان آمانوس پس از شکست اشکانیان در نبرد دروازه‌های کیلیکیه صورت گرفت. اشکانیان، پس از شکستهای اخیر خود توسط نیروهای پوبلیوس ونتیدیوس باسسوس، احساس خطر کردند، به فرمان یکی از بهترین ژنرالهای اشکانی، فارناپات، شروع به تمرکز نیروهای خود در شمال سوریه کردند.
فارناپات برای محافظت از دروازه‌های سوری، یک دستهٔ قدرتمند از سربازان اشکانی را فرستاد، که از یک گذرگاه باریک از بالای کوه امانوس محافظت می‌کنند. ونتیدیوس برای گرفتن این منطقه، یکی از مأمورین خود، پومپادیوس سیلو را با سواره نظام فرستاد، پومپدیوس خود را در شرایطی یافت که نیروهایش توسط فارناپات کاملاً محاصره شده‌اند و مجبور به درگیری با نیروهای فارناپات شد.پومپادیوس در این جنگ کشته شد . جنگ به نفع اشکانیان پیش می‌رفت تا این که ونتیدیوس، که نگران وضعیت زیردستان خود بود، نیروهای خود را وارد این جنگ کرد. این حرکت، نتیجه نبرد را عوض کرد در نتیجه رومیان اشکانیان را شکست دادند. خود فارناپات نیز در جنگ کشته شد.
وقتی پاکور اول خبر این شکست را شنید، تصمیم به عقب‌نشینی گرفت، و به دنبال عقب‌نشینی نیروهای خود را فرات عقب کشید. ونتیدیوس مانع خروج اشکانیان نشد و در عوض تا اوایل سال ۳۸ پیش از میلاد. سوریه را برای جمهوری روم بازگرداند.
معجزه پی. تینتو () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی خاویر فسر است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نوریا گونسالس و خاویر فسر اشاره کرد.
گی‌یرمو فِـسِـر (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، مجری رادیو، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و صداپیشه اهل اسپانیا است.
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و شهرتش به‌واسطهٔ به‌کارگیری طنز و شوخی در ارائه اخبار در برنامهٔ مبتکرانه‌اش در رادیوست.
برادر او خاویر فسر نیز یک کارگردان فیلم در اسپانیاست.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "معجزه پی. تینتو" اشاره نمود.
تعطیلی بحث‌برانگیز پارلمان بریتانیا ۲۰۱۹ () رویدادی است که در ۲۸ اوت ۲۰۱۹، پس از دستور ملکه الیزابت دوم و به توصیهٔ نخست‌وزیر محافظه‌کار، بوریس جانسون، رخ داد و به واسطه آن دستور تعلیق پارلمان بریتانیا صادر شد.
تعطیلی، یا تعلیق از حوالی ۹ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و تا گشایش دوباره پارلمان در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ ادامه خواهد داشت.
در حقیقت، پارلمان از ۱۰ تا ۲۴ سپتامبر در وضعیت تعلیق بوده‌است. در زمان تعلیق پارلمان، جانسون گفته بود تعلیق پارلمان یک روال معمول سیاسی است که به دولت اجازه می‌دهد بر برنامه‌های قانونگذاری خود متمرکز شود.
سیاستمداران مخالف، مفسران سیاسی و اعضای حزب جانسون، این تعلیق را اقدامی بر خلاف قانون اساسی دانسته‌اند. آن‌ها این اقدام را، تلاشی برای جلوگیری از تحقیق پارلمان، از برنامه‌های برکسیت دولت، در سرآغاز خروج انگلستان از اتحادیه اروپا، در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ عنوان کرده‌اند.
مخالفین تعلیق پارلمان، این تصمیم جانسون را به دادگاه عالی بریتانیا بردند و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹، تمامی قضات دادگاه عالی این اقدام نخست‌وزیر بریتانیا را غیرقانونی اعلام کردند. پس از اعلام غیرقانونی بودن تعلیق پارلمان، جان برکو، رئیس مجلس عوام بریتانیا از بازگشایی فوری مجلس خبر داد.
لوئیس سیخس (؛ – ) یک بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "معجزه پی. تینتو"، "کندو"، "ناقوس‌های نیمه‌شب"، "هزارتوی شور"، "زنده‌باد عروس و داماد"، "نجیب و پاکدامن"، "شاد، اما نه چندان زیاد" و "قزل‌آلا" اشاره کرد.
نبرد کوه گنداروس یا نبرد کورستریکسا در سال ۳۸ قبل از میلاد یک پیروزی قاطع برای ژنرال جمهوری رومی پوبلیوس ونتیدیوس باسوس بر ارتش اشکانی پاکور یکم، فرزند پادشاه ارُد دوم، در منطقه بزرگ سوریه کریرشتا بود.
پس از شکست ارتش روم تحت فرماندهی کراسوس در نبرد حران (نبرد کارهه)، نیروهای اشکانی حملاتی به خاک روم کردند. رومیان تحت رهبری گایوس کاسیوس لونسینوس، از بازماندگان نبرد کارهه بود، در برابر این هجوم‌ها از مرز دفاع کردند.
با این حال، اشکانیان در سال ۴۰ پیش از میلاد با نیرویی به مراتب بزرگتر، به همراه یک رومی شورشی کوئینتوس لابینوس به منطقه بازگشتند. این نیرو فرماندار رومی سوریه را شکست داده و دولت استانی را سرنگون کرد. بسیاری از سربازان رومی در سوریه در آن زمان جمهوریخواهان سابق بودند که روزگاری در خدمت بروتوس و کاسیوس علیه مارک آنتونی جنگیده بودند.http://www.allempires.com/article/index.php?q=war_roman_parthian
به منظور مقابله با دستاوردهای اشکانیان، مارک آنتونی چند لژیون را به پوبلیوس ونتیدیوس باسوس داد. ونتیدیوس از اشتباهات کراسوس درس گرفت و اطمینان حاصل کرد که نیروهای وی از قدرت کافی در قالب کمانداران و تیراندازها برخوردار باشند، زیرا پیاده‌نظام‌های سنگین به خودی خود در برابر کمانداران سواره اشکانی آسیب‌پذیر هستند. او همچنین متوجه شد که زمین مسطح به نفع سواره نظام اشکانی است، در حالی که زمین‌های تپه‌ای این مزیت را باطل می‌کند.
ونتیدیوس باسوس با کوینتوس لابینوس و پارتیان در آسیای صغیر جنگید و آنها را شکست داد. لابینوس تلاش کرد تا فرار کند، اما توسط نیروهای ونتیدیوس گرفتار و اعدام شد. اشکانیان مجبور به عقب‌نشینی به گذرگاه آمانوس شدند، جایی که بار دیگر با نیروهای ونتیدیوس به نبرد پرداختند. درنهایت رومی‌ها به پیروزی رسیدند و اشکانیان از سوریه عقب‌نشینی کردند.
پس از این عقب‌نشینی، پارتیان حمله دیگری به سوریه در سال ۳۸ قبل از میلاد، به رهبری پاکور، فرزند پادشاه ارٔد انجام دادند. ونتیدیوس، برای به دست آوردن وقت، اطلاعاتی درخشان به پاکور نشان داد که او باید از رود فرات در قالب معمول خود عبور کند. پاکور به این اطلاعات اعتماد نداشت و تصمیم گرفت از قسمتی از رودخانه که خیلی دورتر از پایین دست آن بود عبور کند. این همان چیزی بود که ونتیدیوس امیدوار بود اتفاق بیفتد و به او فرصت داد تا نیروهای خود را آماده کند.Smith, "Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology",pp. 1239
اشکانیان با بدون هیچ مخالفتی با عبور از رودخانه از آن عبور کردند با اعتقاد بر این که دشمنان رومی آنها ضعیف و ناتوان هستند و به سمت شهر گنداروس پیش رفتند، چون که رومی‌ها هیچ تلاشی برای جلوگیری از عبور رودخانه نکردند.
هنگامی که اشکانیان به این شهر رسیدند با لژیونهای رومی روبرو شدندٔ لژیون‌ها به‌صورت منظم در دامنه تپه‌ها ایستاده بودند و برای اشکانیان کمین کرده بودند به اشکانیان حمله کردند ، ونتیدیوس به نیروهای خود که از مزیت زمین‌های مرتفع برخوردار بودند، دستور داد که به سواران کماندار که گیر افتاده بودند حمله کنند و از شیب پیشروی کنند. سواران کماندار که مجبور به جنگ از نزدیک بودن از چهار جهت مورد تهاجم لژیونرها قرار گرفتن و به خاطر آن تلفات بسیاری دادند، زیرا آنها برای چنین حالت جنگی ای آمادگی نداشتند. سرانجام سواره نظام اشکانیان درهم شکست وحشت سپاه اشکانی را فرا گرفت سرانجام پاکور به همراه محافظان خود به قتل رسید و باقیمانده سواره نظام اشکانی کشته شدند و سرانجام ارتش روم به پیروزی کامل دست یافت.Dando-Collins, Stephen."Mark Antony's Heroes",pp. 36–39. Published by John Wiley and Sons, 2008
ونتیدیوس پیش‌بینی کرده بود که اشکانیان در صورت شکست، فرار می‌کنند بنابراین پیاده‌نظام و سواره نظام رومی را در کمین آنها قرار داد و راه برگشت آنها که از سمت فرات بود را بست. اشکانیان فراری گرفتار کمین رومی‌ها شدند واز بین رفتند. سرانجام ونتیدیوس موفق شد استانهای شرقی روم را باز پس بگیرد.
دَوَران یا چَرخِش مفهومی در ریاضیات است، که از هندسه سرچشمه می‌گیرد و به گرداندن یک شکل، پیرامون یک نقطه یا خط گویند. هر دَوَران، حرکت یک فضای مشخص، حول یک نقطه خاص می‌باشد، برای نمونه می‌توان حرکت یک جسم صلب را در اطراف یک نقطه ثابت فرض نمود. دوران با دیگر گونه‌های حرکات، گوناگون می‌باشد. در زمان بدست آوردن میزان دوران، چرخشِ ساعت‌گرد، دارای مقدار منفی و پادساعت‌گرد، دارای مقدار مثبت گرفته می‌شود.
رامون پردا (؛ ۳۰ اوت ۱۸۹۷ – ۲۰ ژوئن ۱۹۸۶) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم و نویسنده اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ماریا کریستینا" (۱۹۵۱) اشاره نمود.
برونو لاسارو (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا است.
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ سینما در دانشگاه سایمون فریزر است و نخستین فیلم بلندش به نام «"مسافر"» (۱۹۸۹) در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد.
فیلم دیگر او «"متنفر از عشق‌ورزی"» (۱۹۸۲) برندهٔ لوح سیمین در جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو گردید.
ارنستو سبیا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان تلویزیونی، هنرپیشه، کمدین، مجری تلویزیون، فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
خلف‌کوچه (به لاتین: Xəlfəkücə) یک منطقه مسکونی است در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. این روستا ۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
ریشه نام این روستا تالشی است. "خلفه" تغییریافته واژه "خلیفه" است و "کوجه" به‌معنی "کوی"، "برزن" یا "محله" است و معنای کامل آن می‌شود "محله خلیفه".Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
برتا کولیادو (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، مدل، و هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "می‌دانم چه کردی" (۲۰۱۱–۲۰۰۷) اشاره نمود.
زید (به ترکی آذربایجانی: Zeyid) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان قوبا در جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. این دهستان بخشی از شهرداری بودوق را تشکیل می‌دهد.
گیله‌پرگاه (به لاتین: Giləparqo) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا و در دهیاری میکی واقع شده است.
این روستا از سده نوزدهم میلادی برپا شده و برخی نام درست آن را "کالاپرگاه" به‌معنی "چراگاه گوسفندان" و یا "ویله‌پرگاه" به‌معنی "گلستان" و "گلزار" است. برخی نیز آن را "جایگاه و روستای اقامت مردم گیلک که به آن مهاجرت کرده‌اند" می‌دانند.Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
گیلشه (به لاتین: Giləşə) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان آستارا و در دهیاری سیاکو واقع شده است.
"گیلشه" در زبان تالشی اشاره به "نوعی گیاه نی" یا "نوعی علف" دارد زیرا در ناحیه‌ای قرار گرفته که دشت و علفزار است.Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
دستور (به لاتین: Dəstor) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا و در دهیاری آسخانه‌کران واقع شده است.
"داستور" در زبان تالشی و به معنی "آسیاب سنگی دستی" است. برخی آن را تغییریافته واژه "دستار" می‌دانند که اشاره به حضور موبدان و روحانیون زرتشتی در این ناحیه دارد.Akademik Budaq Budaqovun Şəxsi Web Portalı -Azərbaycanın Lənkəran regionu Toponimlərinin İzahlı Lüğəti Kitabı
چوواش (به لاتین: Çüvaş) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) و در دهیاری رینه واقع شده است.
چوکَش (به لاتین: Çükəş) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا و در دهیاری سپیدپرد واقع شده است.
"چو" یا "جو" در زبان تالشی به‌معنی "چوب" و "کَش" به "جوی آب باریک" گفته می‌شود و "چوکش" یعنی "چوب یا یک پل چوبی که بر روی یک باریکه آب یا کانال آب" قرار گرفته است.Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
بینه‌بی (به ترکی آذربایجانی: Binabəy-همچنین بنابی) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) و در دهیاری سیاکو واقع شده‌است.
بویوک خوجاوار (به ترکی آذربایجانی: Böyük Xocavar) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان ماساللی در جمهوری آذربایجان واقع شده است. بویوک خوجاوار ۲۱۳۹ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh.
ویلوان (به لاتین: Vilvan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh.
ویلوان ۴۵۴۰ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
"ویل" در زبان تالشی به‌معنی "گل" و "وان" به‌معنی "مسکن"، "آبادی" یا "خانه‌ها" است و معنای کلی ویلوان یعنی "گلستان" یا "آبادی گل‌ها".Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, “Şərq-Qərb”, 2007,304 səh.
در مسجد جامع ویلوان یک هیئت مذهبی وجود دارد.MÜSƏLMAN DİNİ İCMALAR - 2011-ci ildə qeydiyyatdan keçənlər. scwra.gov.az
شاه‌قلعه‌سر (به لاتین: Şağlasər) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده‌است.
شاه‌قلعه‌سر ۴٫۱۴۸ نفر جمعیت دارد.
در زبان تالشی به "سر"، "سه" یا "سر" گفته می‌شود و معنای کلی شاه‌قلعه‌سر می‌شود "خان یا رئیس یا شاهی که در جلوی قلعه است".
رضا دهدار (زاده ۱۱ تیر ۱۳۷۴ در رامهرمز) یک وزنه‌بردار ایرانی است.
وی در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۹ موفق به کسب مدال طلا دوضرب و مدال برنز مجموع در دسته ۱۰۲ کیلوگرم شد.
رضا دهدار در قهرمانی جهان ۲۰۲۲مدال طلا دوضرب و نقره مجموع را کسب کرد.
دهدار در رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا که در سال ۲۰۱۶ در شهر دوحه قطر برگزار شد، در دستهٔ ۹۴ کیلوگرم برای تیم ملی حفاری خوزستان وزنه زد و به مهار وزنه‌های ۱۶۱ کیلوگرمی در یکضرب و ۲۰۶ کیلوگرمی در دوضرب و با مجموع ۳۶۷ کیلوگرم به سه مدال برنز این دسته دست یافت و پس از سهراب مرادی (قهرمان المپیک) و سید ایوب موسوی در جایگاه سوم رقابت‌های دسته ۹۴ کیلوگرم قرار گرفت.
در رقابت دسته ۱۰۲ کیلوگرم مردان در گروه A، رضا دهدار در حرکت یک‌ضرب با ۱۷۵ کیلوگرم در رده ششم ایستاد.
در حرکت دو ضرب، دهدار در نخستین حرکت موفق به مهار وزنه ۲۰۸ کیلوگرمی شد و در تلاش دوم وزنه ۲۱۷ کیلوگرمی را بالای سر برد. وی در تلاش سوم با انتخاب وزنه ۲۱۹ کیلوگرمی را بالای سر برد و موفق به کسب مدال طلای این حرکت شد. دهدار در مجموع نیز با ۳۹۴ کیلوگرم پس از نمایندگان بلاروس و کره جنوبی در رده سوم ایستاد و به مدال برنز دست یافت.
هامورهای صخره نام یک سرده از تیره هامورماهیان است.
هامور کتانجک نام یک گونه از سرده هامورهای صخره است.
هامور دوگر نام یک گونه از تیره هامورماهیان است.
هامور ماسه‌ای خال‌دار نام یک گونه از سرده هامورهای صخره است.
هامور ماسه‌ای نواری نام یک گونه از سرده هامورهای صخره است.
سیم سیاه نام یک گونه از سرده گالیون‌ماهی‌ها است.
فارس ابراهیم (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کشور قطر است.
محمد شوقی افندی ، خطاط برجستهٔ اهل امپراتوری عثمانی بود که در قرن ۱۹ میلادی (۱۸۲۹-۱۸۸۷) می‌زیست. تخصص او خط ثلث و خط نسخ بود.Mehmed Şevkı Efendi'nin Sülüs-Nesih Hat Meşkleri, IRCICA, İstanbul, 2010
درهٔ شهدا ، مجتمع یادبود عظیمی در نزدیکی مادرید، پایتخت اسپانیاست که به دستور ژنرال فرانکو ساخته شد و جمعی از شخصیت‌های بارز جنگ داخلی اسپانیا و دوران دیکتاتوری در آن دفن شده‌اند.دیوان عالی اسپانیا به انتقال جنازه دیکتاتور سابق از بنای یادبود رای داد، "بی‌بی‌سی فارسی"
در سال ۲۰۱۹ دولت سوسیالیست اسپانیا جسد ژنرال فرانکو را از دره شهدا به گورستان دیگری در مادرید منتقل کرد. نبش قبر و خاکسپاری مجدد بیش از ۶۳ هزار یورو خرج برداشت.
آنتیوخوس یکم تئوس Dikaios Epiphanes Philorhomaios Philhellen (، ، به معنی آنتیوخوس، یک خدای عادل، برجسته، دوست رومی‌ها و دوست یونانی‌ها، (۸۶–۳۸ پیش از میلاد) پادشاه ارمنستان وپادشاهی کوماژن و مشهورترین پادشاهان آن پادشاهی بود.Michael Blömer / Religious Life of Commagene in the Late Hellenistic and Early Roman Period pp.95-129/The Letter of Mara bar Sarapion in Context. Proceedings of the Symposium Held at Utrecht University, 10–12 December 2009 /BRILL 2012
ویرانه‌های عبادتگاه و مقبره آنتیوخوس در بالای کوه نمرود در ترکیه در سال ۱۹۸۷ به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شده‌است. چندین نقش برجسته از پایه ماسه سنگ کشف شده در محل حاوی برخی از قدیمی‌ترین بناهای شناخته شده‌است که یکی از این آثار، نقش دو نفر می‌باشد که با یکدیگر دست می‌دهند.
آنتیوخوس اول پسر و احتمالاً تنها فرزند پادشاه مهرداد یکم کالینیکوس و ملکه لائودیس هفتم تئا کوماژن بود. آنتیوخوس نیمی ارمنی، از خاندان دودمان اروندی و نیمی یونانی بود. پدر آنتیوخوس، مهرداد فرزند پادشاه سامس دوم تئوزبس دیکایوس از کوماژن و مادر او یک زن ناشناس بود. او خود را از نسل دودمان اروندی و همچنین به سبب ازدواج یرواند یکم با روزگونه بدین ترتیب خود را از نسل داریوش یکم و هخامنشیان هم می‌دانسته‌است.
اما ارتباط او با یونانی‌ها معتبرتر است. مادر آنتیوخوس، لائودیس هفتم تئو، یک شاهدخت یونانی از امپراتوری سلوکی و دختر پادشاه سلوکی آنتیوخوس هشتم بود، در حالی که مادر او یک شاهدخت از دودمان بطلمیوسی بود؛ بنابراین، آنتیوخوس از نوادگان مستقیم سلوکوس یکم امپراتوری سلوکی، بطلمیوس یکم سوتر مصر، آنتیگونوس اول مونوفتالموس مقدونیه، لوسیماخوس پادشاه مقدونیه، آنتیپاتر بود. این پنج مرد، از سرداران اسکندر مقدونی بودند که به وی را در حمله به ایران هخامنشی همراهی و پس از مرگش طی جنگ‌های دیادوخوی (جانشینی) قلمرویش را میان خود تقسیم کردند. والدین آنتیوخوس به عنوان بخشی از اتحاد صلح بین پادشاهی‌هایشان ازدواج کرده بودند. کمی از زندگی و تحصیلات او، جدا از جنبه فلسفی آن، شناخته شده‌است. اما به نظر می‌رسد وقتی پدرش در سال ۷۰ پیش از میلاد درگذشت، آنتیوخوس جانشین پدرش شد.
آنتیوخوس با شاهدخت ایسیاس فیلوسترگوس از کاپادوکیه، دختر آریوبرزن یکم کاپادوکیه و همسرش آتناس فیلوستورگوس اول ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند:
در حالی که جمهوری روم در حال فتح کردن سرزمین‌های آسیای صغیر بود ، آنتیوخوس از طریق دیپلماسی ماهرانه، توانست کوماژن را از دست رومیان دور نگه دارد. نام آنتیوخوس برای اولین بار در سال ۶۹ پیش از میلاد در منابع باستان ذکر شده‌است، هنگامی که لوکولوس علیه پادشاه ارمنستان تیگران دوم شورش کرد. آنتیوخوس در سال ۶۴ پیش از میلاد با ژنرال رومی پومپه صلح برقرار کرد، هنگامی که پومپه با موفقیت به سوریه حمله کرد. آنتیوخوس و پومپه بایکدیگر متحد شدند. در ۵۹ پیش از میلاد به آنتیوخوس "توگا پرتکسکسا" اعطا شد و از سوی سنای روم به عنوان متحد روم به رسمیت شناخته شد. آنتیوخوس یک عاج و یک پیراهن طلا دوزی شده دریافت کرد و به عنوان «پادشاه، متحد و دوست» مورد استقبال قرار گرفت. این روش راهی سنتی برای قدردانی و پاداش متحدین به روم بود. از زمان سلطنت وی به بعد، پادشاهان کوماژن ثابت کردند که وفادارترین متحد رومی هستند. در ۵۱ پیش از میلاد هنگامی که مارکوس تولیوس سیسرو پروکنسول کیلیکیه بود، آنتیوخوس اطلاعات محرمانه‌ای در مورد تحرکات اشکانیان فراهم کرد. در طول جنگ داخلی بین ژولیوس سزار و پومپه، آنتیوخوس نیروهایی را برای پومپه فراهم کرد.
در سال ۳۸ پیش از میلاد، نماینده تام‌الاختیار از زمامداران سه‌گانه روم مارک آنتونی، پوبلیوس ونتیدوس باسوس، فرمانده مبارزه علیه اشکانیان کرد. آنتونی و باسوس به واسطه ثروت کوماژن تحریک شدند که به آن حمله کنند با این که آنها آماده شده بودند به کوماژن و پایتخت آن ساموساتا حمله کنند، آنتیوخوس با آنها به مذاکره صلح آمیز پرداخت.
آنتیوخوس به دلیل ساختن پناهگاه مذهبی چشمگیر نمرود داجی یا کوه نمرود مشهور است. در دوران پادشاهی‌اش، برای خود یک فرقه سلطنتی ایجاد کرد که بعد از مرگش آماده عبادت می‌شد. آنتیوخوس الهام گرفته شد تا فرقه خود را به شکل یونانی مذهب مزدیسنا به وجود آورد. آنتیوخوس کتیبه‌های یونانی بسیاری از جنبه‌های دین خود را نشان داد و هدف از عمل خود را توضیح داد. در یک کتیبه، آنتیوخوس دستور داد که مقبره وی در مکانی مرتفع و مقدس ساخته شود، دور از دسترس مردم و نزدیکی خدایان باشد. آنتیوخوس می‌خواست بدن او برای ابد حفظ شود و خدایان او را بستایند. در مقبره او نمودهایی از فرهنگ‌های یونانی، ارمنی، و ایرانی و خدایانی، مانند هرکول - واهاگن، زئوس - آرامازد یا Oromasdes (در ارتباط با ایران خدای اهورا مزدا)، توخه و آپولو - میترا. جلوه‌های اثر تاریخی در سایت نشان دهنده تأثیرات شمایل گرافیکی فارسی و یونان است: تأثیرات فارسی را می‌توان در لباس، سر و اندازه و اندازه عظیم تصاویر مشاهده کرد، در حالی که به تصویر کشیدن ویژگی‌های بدنی آنها از سبک هنری یونان سرچشمه می‌گیرد.
مجموعه مقبره‌های آنتیوخوس به گونه‌ای ساخته شده‌است که می‌توان جشن‌های مذهبی در آنجا برگزار کرد. هر ماه دو روز جشن برای آنتیوخوس وجود داشت: روز تولد او که در شانزدهم هرماه جشن گرفته می‌شد و تاجگذاری وی که در دهم هرماه برگزار می‌شد. وی وجوهی را برای این رویدادها از املاک قانونی اختصاص داده بود. وی همچنین خانواده‌های کاهنان و سلسله مراتب‌هایی را برای انجام آیین‌ها منصوب کرد، و فرزندان آنها قصد داشتند تا این مراسم را به صورت دائمی ادامه دهند. کاهنان لباسهای سنتی پارسی پوشیدند و تصاویر خدایان و اجداد آنتیوخوس را با تاج‌های طلا تزئین کردند. کاهنان کوره‌ها، گیاهان و دیگر «فداکاری‌های باشکوه» نامشخص را در محراب‌های قبل از هر تصویر ارائه می‌کردند. همه شهروندان و نظامیان به احترام آنتیوخوس به ضیافت‌ها دعوت شدند. در طول عیدها، نگرش‌های کینه‌ورزی ممنوع بود و آنتیوخوس حکم کرد که مردم باید از خود لذت ببرند، شراب بخورند و بنوشند و به موسیقی مقدس که توسط نوازندگان معبد اجرا می‌شود، گوش دهند.