moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۱) مواد و ابزار مورد استفاده شما باید به طور صحیح انتخاب شوند. موادی که انتخاب می‌کنیم باید بهترین و مرغوب‌ترین کیفیت را داشته باشند. ۲) نوع و مقدار موادی که به کار می‌بریم طبق دستور باشد. ۳)مهم‌ترین موادی که در شیرینی کاربرد دارد عبارت اند از؛ کره یا روغن، آرد و مواد تخمیر کننده. ۴) روغن یا کره مزه خوبی به شیرینی می‌دهد و آن را مغذی می‌کند. هر نوع روغن یا کره‌ای که در دستور شیرینی است باید همان را مصرف کنیم؛ چون نتیجه کار به انتخاب آن بستگی دارد. روغن یا کره باید از بهترین نوع انتخاب شود، همچنین نباید عطر یا بویی داشته باشد تا بوی مواد دیگر را که لازم است در شیرینی بماند از بین نبرد. ۵) برای اینکه شیرینی بد بو و طعم نشود ظرف‌های مربوط به آن را خیلی تمیز بشویید.۶) برای این که شیرینی‌ها نسوزد ساعت را با خود به آشپزخانه ببرید. ۷) از قالب‌های مخصوص شیرینی پزی استفاده کنید. ۸) مواظب درجه فر باشید، مدام باید شیرینی‌ها را چک کنید تا نسوزد. ۹) فر، گرم و حاضر باشد.۱۰) همه چیز را پیش از شروع روی میز بچینید.۱۱) تمام لوازم شیرینی پزی مثل کارد، چنگال قالب و ... در دسترس باشد. ۱۲)اگر باید شکلات مصرف کنید، آن را در ظرفی بگذارید، در آب داغ بگذارید تا شکلات به روش بن ماری آب شود. ۱۳) اگر در دستور شیرینی، روغن زیادی به کار می‌بریم، لازم نیست سینی فر را چرب کنیم، اگر این چنین نیست باید سینی فر را چرب کنیم.۱۴) آرد لازم را از ابتدا الک کنید و اندازه بگیرید، چنانچه ظرف مخصوص ندارید و با فنجان اندازه می‌گیرید سعی کنید فنجان از حد معمول و متوسط بزرگ‌تر نباشد. وقتی آرد را در فنجان می‌ریزید روی آن را با کارد صاف کنید. ممکن است آرد و شکر را با قاشق سوپ خوری نیز اندازه بگیرند. بد نیست مقاله تبدیل پیمانه به گرم را بخوانید.۱۵) سایر مواد خشک مورد مصرف را اندازه بگیرید و در ظرف‌های جداگانه حاضر کنید.۱۶) اگر از میوه و انواع دانه‌های روغنی استفاده می‌کنید، آن‌ها را اندازه بگیرید و حاضر کنید.۱۷) اگر باید روغن یا کره را آب کنید بهتر است روی شعله ملایم بگذارید، چون عطر روغن از بین می‌رود و بوی روغن داغ در شیرینی زننده است. لازم است روغن را با قاشق چوبی آنقدر بزنید تا آب شود انتظار نداشته باشید که روغن به کلی آب شود. بلکه به صورت کرم یا ماست در می‌آید که برای پخت شیرینی مناسب است. ۱۸) برای اندازه‌گیری شکر پس از این که آن را در فنجان می‌ریزید روی آن را با کارد صاف کنید و ابتدا از تمیز بودن شکر اطمینان داشته باشید، بهتر است شکر را الک کنید. ۱۹)اگر چاشنی های مورد نیاز را اول با روغن مورد مصرف خوب هم بزنید، بهتر با خمیر مخلوط خواهد شد.۲۰) معمولاً تخم مرغ اول با شکر یا روغن مخلوط می‌شود؛ مگر این که دستور غیر از این بگوید. ۲۱) دانه‌ها و میوه‌جات همیشه در آخر به کار می‌روند. ۲۲) گاهی کیک یا شیرینی به ظرف می‌چسبد و به راحتی در نمی‌آید برای اینکه آن را بدون دردسر بیرون بیاورید، قالب را روی یک قطعه کاغذ تمیز واژگون کرده و آن را با پارچه مرطوب بپوشانید. پس از ۵ دقیقه شیرینی و کیک به آسانی از قالب جدا می‌شود.
فناوری آموزش یا یادگیری الکترونیکی شیوه‌ای برای طراحی، تدوین، ارائه و ارزشیابی آموزش است که از قابلیت‌ها و امکانات الکترونیکی برای کمک به یادگیری بهره می‌گیرد. آموزش الکترونیک از انسان‌های کاوشگر و خواهان یادگیری است، خصوصاً اینکه این روش وابستگی به زمان و مکان را کم می کند.
تعداد دوره‌های آموزش الکترونیکی چه در آموزش عالی و چه به شکل سازمانی در دهه‌های اخیر افزایش یافته است. . در کنار دوره‌های الکترونیک و آموزشگاه‌های مجازی، مدرسه‌ها نیز به کمک سامانه مدارس امور آموزشی و ارتباطی خود را مدیریت می‌کنند.
۱. تجربهٔ اندک در زمینهٔ فناوری و آموزش الکترونیکی: تعدادی از فراگیران آموزش الکترونیکی را در فناوری و تکنولوژی خلاصه می‌کنند و چون خودشان تجربه‌ای در زمینه‌های فناوری ندارند در آموزش مشارکت نمی‌کنند. آن‌ها گمان می‌کنند این مدل آموزشی تنها برای کسانی است که با فناوری سر و کار داشته‌اند، این مسأله یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های آموزش مجازی برای متخصصان در این حوزه است. برای مقابله با این موضوع روش‌ها و دستورالعمل‌هایی را به آسانی در اختیار کاربران قرار دهید و مطمئن شوید آن‌ها می‌دانند چه کار می‌توانند انجام دهند! همچنین پیش از آغاز دوره می‌توانید یک وبینار برگزار کنید، شیوهٔ بهره‌وری از سیستم مدیریت آموزش الکترونیکی را نیز می‌توان به شکل ویدئویی در اختیار فراگیران قرار داد.
۲. تجارب نامناسب پیشین در زمینهٔ آموزش الکترونیکی: همهٔ خاطرات خوبی از دورهٔ تحصیل خود ندارند! همین موضوع می‌تواند دلیلی برای شرکت نکردن آنان در دوره‌های آموزش آنلاین باشد. آن دسته از فراگیران که پیش‌تر در دوره‌های آموزش الکترونیکی کسل‌کننده شرکت داشته‌اند، از نظر روحی نمی‌توانند خود را مجاب به شرکت در دوره‌ها کنند. از پیش راجع به فواید دوره با آن‌ها صحبت کنید، پیش از شروع آموزش میان آنان نظرسنجی و پرسشنامه پخش کنید تا بدانید مشکل آن‌ها با دورهٔ قبل چه بوده و یا حتی از این دوره چه می‌خواهند. راجع‌به مشکلاتی که در دورهٔ پیشین داشته‌اند با آنان گفت‌وگو کنید.
۳. عدم انگیزه در آموزش سنتی و آموزش الکترونیکی: در دنیای ایدئال آموزش، همهٔ زمان و توجه لازم برای یادگیری را دارند. آن‌ها برای شرکت در هر دوره‌ای مشتاقند و انگیزهٔ بالایی دارند. اما در واقع متأسفانه متخصصان آموزش الکترونیکی موانع متعددی را بر سر راه خود دارند، تنها زمانی می‌توانیم با این موانع برخورد کنیم که روش مقابله با آن‌ها را بدانیم. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های آموزش ایجاد انگیزه است. کوچک‌ترین مساله‌ای می‌تواند روی انگیزهٔ دانشجویان اثرگذار باشد. یکی از بهترین راه‌های مقابله با انگیزهٔ پایین، بازی‌سازی است. از طریق بازی‌ها، افراد را به شرکت در مباحث مشتاق سازید.
۴. شناخت شخصی: متأسفانه برخی از کاربران ممکن است با افکار شخصی خود مشکل داشته باشند، به عنوان نمونه آن‌ها ممکن است فکر کنند توانایی لازم برای شرکت در دوره را ندارند، این مورد سبب می‌شود آن‌ها توانایی لازم را نداشته باشند تا به خوبی از دوره بهره ببرند، بهترین روش مواجهه با این موضوع شناخت و بررسی دانشجویان است. از فراگیران دوره‌های آموزش الکترونیکی پرسش‌هایی دربارهٔ عقایدشان در مورد خودشان بپرسید تا باورهایشان را بدانید، آن‌ها باید بدانند افکار و باورهای منفی بر کارشان اثر بدی خواهد داشت.
۵. تولید محتوای آموزشی پر چالش: ایجاد یک آموزش مطلوب به تعادل مطالب و محتوا بستگی دارد اگر خیلی آسان باشد، افراد کسل می‌شوند و اگر سخت باشد، از درس زده می‌شوند و خستگی بر آن‌ها چیره خواهد شد. شما باید فراگیرانتان را بشناسید و آنان را ارزیابی کنید تا سطح مطالب در سطح دانش آنان باشد، هدف شما دادن حس خوب یاد گرفتن به آن‌هاست تا بتوانید به موانع یادگیری الکترونیکی چیره شوید. می‌توانید برای افزایش انگیزه اهداف متفاوتی تعریف نمایید. بدین صورت آن‌ها فرصت دارند تا خود را ارزیابی کنند و از موفقیت خود شادمان شوند.
۶. پشتیبانی نامناسب: بعضی از فراگیران دوره‌های آموزش مجازی به‌طور خود به خود می آموزند اما برخی دیگر به راهنما نیاز دارند. آن‌ها شاید نتوانند از سیستم بهره‌وری کنند یا محتوای آموزشی را مشکل بپندارند، بدون در نظر گرفتن اینکه شاگردان شما از چه دسته‌ای هستند، افرادی را برای راهنمایی و کمک به آن‌ها مقرر کنید.
۷. عدم مشارکت جمعی در دوره‌های آموزش الکترونیکی: از موانع آموزش الکترونیکی می‌توان به عدم مشارکت جمعی افراد در دوره‌های آموزش مجازی اشاره کرد. بعضی افراد به تنهایی در دوره‌های آموزش الکترونیکی شرکت می‌کنند و برخی دیگر علاقه‌مند به کار گروهی هستند، آن‌ها می خواهند دانش خود را با کمک به دیگران افزایش دهند. یک شبکهٔ اجتماعی بسازید و یا انجمن آنلاین برای مباحثه ایجاد کنید تا اشخاص بتوانند با همدیگر آشنا شده، با هم سؤال بپرسند، می‌توانید یک وبلاگ از عناوین مطرح شده درست کنید تا عقاید دانشجویان را هم بدانید.
۸. خستگی فراگیر در حین دورهٔ آموزش الکترونیکی: وقتی فراگیران خسته می‌شوند، تحصیل را کنار می‌گذارند و برای آن‌ها وقت استراحت در نظر بگیرید. از فراگیران نظرسنجی کنید تا افراد اعلام کنند چه وقتی از درس خسته می‌شوند، به این شکل شما می‌توانید این مشکل را حل کنید.
۹. هزینه بالای راه اندازی و استفاده از تجهیزات رایانه ای
۱۰. عدم دسترسی همه به رایانه و خدمات جانبی آن
۱۱. از بین رفتن تنوع فرهنگی
کو و راسن (۲۰۰۴) تعریف ساده‌ای از تدریس آنلاین ارائه کرده‌اند: «تدریس آنلاین به معنای ارائهٔ کل درس یا بخشی از آن از طریق اینترنت است».
مدرس آنلاین موفق کسی است که دستیابی دانشجویان به اهداف یادگیری را با متعهد ساختن و توانمند کردن آن‌ها در یادگیری مادام‌العمر تسهیل و ترغیب می‌کند. اصطلاحات «درگیر ساختن» و «توانمند کردن» و «یادگیری مادام‌العمر» وارد واژه‌های تخصصی تعلیم و تربیت شده‌اند و کاربرد زیادی دارند.
کنراد و دونالسون (۲۰۰۴) برای درگیر کردن دانشجویان در یک دورهٔ آنلاین چهار مرحله را برشمردند:
۱. تازه‌وارد: در این مرحله مدرس به مثابهٔ یک مذاکره‌کنندهٔ اجتماعی است.
۲. یاری‌دهنده: در این مرحله مدرس به مثابهٔ مهندس پی‌ریزی است.
۳. همکار: در این مرحله مدرس نقش تسهیل‌کننده را دارد.
۴. آغازگر/شریک: در این مرحله مدرس نقش یک عضو جامعه/چالشگر را دارد.
در ایران دانشگاه‌های مختلفی دوره‌های آموزش الکترونیکی را پیاده‌سازی کرده‌اند.
زبان گُجَراتی زبانی هند و اروپائی رایج در ایالت گجرات هند. زبان گجراتی یکی از ۲۲ زبان رسمی هند است که دارای متکلمین بیش از ۴۶ میلیون در جهان است. به غیر از هند جمعیت قابل توجهی به این زبان در کشورهای پاکستان، کنیا، اوگاندا، و تانزانیا از این زبان به عنوان زبان اول خود استفاده می‌کنند.
گجراتی زبان مادری پدر هند، مهاتما گاندی و پدر پاکستان، محمدعلی جناح بود.
پارسیان هند پس از مهاجرت از ایران به هندوستان با گذشت زمان زبان فارسی را فراموش کرده و امروزه به زبان گجراتی سخن می‌گویند.
غَزالی (قزاقی: Қазалы، روسی: Казалинск، کازالینسک) شهری است در استان قزل‌اوردا در قزاقستان. این شهر در کرانهٔ راست رودخانهٔ سیردریا واقع شده و ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. (۱۹۷۰م).
غزالی در سال ۱۸۵۳ به عنوان یک دژ روسی بنیاد شد و در سال ۱۸۶۷ به سطح شهر ارتقاء یافت.
در مسیر راه‌آهن غزالی به قزل‌اوردا گوری وجود دارد که به دده‌قورقود، از روحانیان مهم تاریخی-افسانه‌ای اوغوز نسبت داده می‌شود.
M. Jirmunskiy, "Sledı Oguzov v Nizovyah Sır Dari (Aşağı Sırderya’daOğuzların İzleri"). (این پیوند، ص۴)
استان قِزِل‌اوردا (به قزاقی: Қызылорда облысы، قىزىلوردا وبلىسى) یکی از استان‌های کشور قزاقستان است که در جنوب این کشور واقع شده‌است. مرکز این استان شهر قزل‌اوردا است.
قِزِل‌اوردا (به قزاقی: Қызылорда، قىزىلوردا) به معنی شهر سرخ یکی از شهرهای کشور قزاقستان است. این شهر مرکز استان قزل‌اوردا است و ۱۵۷٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد (سرشماری ۱۹۹۹). این شهر در سال ۱۸۲۰ به عنوان دژ آق‌مسجد (مسجد بزرگ) کوکند بنیاد شد. فرماندهی این دژ در دست شخصی به نام یعقوب‌بیگ بود تا این‌که روس‌ها به فرماندهی واسیلی پرووسکی در سال ۱۸۵۳ این دژ را تسخیر کردند. روس‌ها این دژ را پرووسکی نام گذاشتند که از ۱۹۲۰ دوباره نام آن به آق‌مسجد برگشت. در سال ۱۹۲۵ نام این شهر به قِزِل‌اوردا تغییر کرد. "قِزِل" در زبان‌های ترکی و قزاقی که خود زبانی از خانوادهٔ ترکی‌ست، یعنی سرخ و واژهٔ "اوردا" نیز به معنی اردوگاه است، به عبارت دیگر قِزِل اوردا در فارسی «شهر سرخ» معنی می‌شود.
کلروفلوئوروکربن (Chlorofluorocarbons (CFC)) موادی شیمیایی هستند که در تهویه و در چرخه‌های انتقال حرارت به عنوان ماده‌ی واسط کاربرد وسیعی دارند. از کلروفلوئورکربن‌ها به‌عنوان گاز یخچال نیز استفاده می‌شود. این مواد باعث نابودی لایه‌ی اوزون نیز شده‌اند. مشهورترین کلروفلوئورکربن‌ها cfc۱۱ و cfc۱۲ هستند. نور خورشید باعث شکسته‌شدن این ماده می‌شود و اتم های کلر ازاد می‌شوند. کلرها به اوزون حمله می‌کنند. هر اتم کلر قادر است صد هزار مولکول اوزون را از بین ببرد. کلروفلوئوروکربن‌ها موادی هستند که به عنوان سرمازا در یخچال‌ها و به‌عنوان عامل فشار در اسپری ها استفاده می‌شوند. اتم کلر بسیار فعال و پرانرژی است و می‌تواند با اکسیژن حاصل از تجزیه‌ی اوزون واکنش بدهد و clo را بسازد و باعث تخریب اوزون بشود. هر اتم کلر قبل از خارج شدن از استراتوسفر می‌تواند حدود ۱۰۰۰۰ مولکول اوزون را نابود کند.
شهر بـِیرَم یکی از شهرهای تاریخی با قدمت ۷ هزار ساله در جنوب استان فارس ایران واقع در بخش بیرم شهرستان لارستان است.
بخش بیرم دارای روستاهای آبکنه، بالاده، محمدقاسمی، کمال آباد ، علی آباد ، حسین آباد ، نجف آباد ، کریشکی، پهرست سفلی، پهرست علیا، جوزقدان، لاورستان، علی‌آباد اوکشی، طبله و محمد عباسی می‌باشد.
برخی روستاهای بخش بیرم عبارت‌اند از:
گرمسیرات فارس که در منابع ساسانی ایراهستان نامیده می‌شده، نام عمومی منطقه‌ای گرمسیری در منطقه فارس است که از داراب و فیروزآباد و کازرون به سمت جنوب تا کرانه‌های خلیج فارس را در بر می‌گیرد. در متون جغرافیایی قدیم، فارس بر اساس محیط جغرافیایی و اوضاع آب‌وهوایی به دو منطقه گرمسیر یا جروم و سردسیر یا صرود (سرحد) تقسیم شده‌است. کنترل منطقه ایراهستان تا قبل از هجوم اعراب مسلمان به دست خاندان‌ آرین(اتباعی کنونی) بوده و از شاهان این خاندان می توان به شاه آریاآرین(اَرَرِین)، شاه ازیرس، شاه تنگر و شاه‌ ونگ( شَهوَنگ) اشاره کرد.
بنیان اقتصادی مناطق گرمسیر بر بازرگانی و مناطق سردسیر بر کشاورزی استوار بوده‌است. در واقع آبادی‌های گرمسیرات فارس، نقش ارتباطی بین بنادر و جزایر خلیج فارس و مرکز ایالت را ایفا می‌کردند. طی قرن هفتم هجری، براثر تغییرات سیاسی و نظامی برآیند حمله مغولان، و رونق گرفتن تجارت دریایی، شهرهای خنج و لار و فال در ناحیه گرمسیرات فارس، از موقعیت مناسبی برخوردار شدند و در مسیر کاروان‌های تجاری به سمت هرمز و کیش قرار گرفتند.
معنی واژهٔ ایراهستان را «سرزمین کنارهٔ دریا» گمان زده‌اند. شهر قدیم کُران و بندر سیراف در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری هم قرار دارند. همچنین گفته می‌شود که این نام از قبیله‌ای بزرگ از قوم پارس به نام «اِرا» یا «ایرا» یا «ایراه» اقتباس شده‌است. از این مطلب می‌توان نتیجه گرفت که ساکنان اولیهٔ منطقهٔ ایراهستان، از نژاد اصیل آریایی بوده‌اند.
در کتاب کارنامهٔ اردشیر بابکان که به زبان پارسی میانه نوشته شده، در بخش شرح جنگ دوم اردشیر و هفتواد نام ایراهستان ذکر شده‌است:
تدفین شهدای گمنام در دانشگاه صنعتی شریف (در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۴)، باعث بروز اختلافاتی شد، طی این جریان پیکر بی‌نشان سه کشته جنگ ایران و عراق در شبستان شمالی مسجد دانشگاه به خاک سپرده شدند.
با گسترده شدن زمزمه‌های طرح تدفین کشته‌شدگان جنگی در دانشگاه، واحد صنفی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اقدام به برگزاری یک نظرسنجی از دانشجویان کرد. علی‌رغم کوتاه بودن زمان نظرسنجی (سه ساعت) بیش از ۱۲۰۰ نفر از دانشجویان در آن شرکت کردند. از این بین بیش از ۸۳ درصد از دانشجویان با این طرح مخالف بوده و عده‌ای نیز به آن رای ممتنع دادند. (در صحت و بی‌طرفی این اطلاعات تردید جدی وجود دارد چرا که اخذ حتی یک رای موافق هم ذکر نشده).
پس از این اقدام، انجمن اسلامی، طی فراخوانی از دانشجویان خواست تا با برگزاری یک تجمع نسبت به اجرای این طرح به اعتراضی پیشگیرانه دست بزنند. تجمع در ساعت ۱۲ روز ۲۱ اسفند در ساختمان ابن سینا دانشگاه و با حضور بیش از سیصد نفر از دانشجویان برگزار شد. پس از ساعتی دانشجویان معترض به سمت دفتر ریاست دانشگاه به حرکت درآمدند و با ادامه تجمع در مقابل این دفتر خواهان حضور سعید سهراب‌پور، رئیس دانشگاه در جمع خود شدند. خواسته‌ای که برآورده نشد و در مقابل وثوقی وحدت، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه به نمایندگی از ریاست دانشگاه در جمع دانشجویان حاضر شده و کتباً تعهد داد که این طرح تا پایان تعطیلات نوروزی اجرا نشده و پس از آن نیز در میان دانشجویان به رفراندوم گذاشته شود. این وعده نیز عملی نشد.
فردای آن روز و علی‌رغم وعده‌های مسئولان دانشگاه، دانشجویان به هنگام ورود به دانشگاه متوجه تغییراتی در حال و هوای دانشگاه شدند. این تغییرات حاکی از آن بود که طرح تدفین شهدا در آن روز به اجرا در خواهد آمد. نوشته‌های بسیج دانشجویی نیز که بر روی دیوارهای دانشگاه نصب شده بود، این موضوع را تصدیق می‌کرد.
دانشجویان که تمامی تلاش‌های روز گذشته خود را از بین رفته می‌دیدند، با مراجعه به انجمن اسلامی، خواستار اقدام در جهت برگزاری یک تجمع دیگر شدند. اعضای انجمن تصمیم به برگزاری یک تجمع دیگر گرفتند. هرچند از شروع اقدام انجمن جهت برگزاری تجمع (ساعت ۹)، تا موعد برگزاری آن (ساعت ۱۱) فرصت کافی وجود نداشت، این تجمع با حضور غیرمنتظره بیش از ۵۰۰ دانشجو، شامل دانشجویان مخالف و موافق تدفین شهدا، در مقابل ساختمان ابن سینا برگزار شد.
پس از مدتی تجمع کنندگان موافق و مخالف به سمت مسجد دانشگاه، محلی که برای دفن شهدا در نظر گرفته شده بود، حرکت کردند که در این زمان تعداد تجمع کنندگان تا نزدیک به ۸۰۰ نفر نیز افزایش یافت.
پس از مدتی توقف در پشت درهای قفل شده مسجد، با باز شدن این درها، دانشجویان موافق و مخالف به صحن مسجد وارد شده و در مقابل رواقی سه قبر در درون حفر شده بود تجمع کردند.
در طول بیش از چهار ساعت حضور دانشجویان موافق و مخالف، تجمع با برگزاری یک تریبون آزاد با شرکت مخالفان و موافقان ادامه یافت. پس از آن سعید حدادیان، مداح شناخته‌شده پشت تریبون رفت و با ذکر روایت جلوگیری از دفن پیکر امام حسن بن علی در صدر اسلام از دانشجویان درخواست کرد جلو دفن شهدا را نگیرند. پس از آن نیز دانشجویان با ورود سه تابوت به داخل صحن دانشگاه غافلگیر شدند.
حمل کنندگان تابوت‌ها به سرعت به سمت شبستان شمالی که قبرها در آنجا حفر شده و دانشجویان مخالف نیز در همان‌جا تجمع کرده بودند، حرکت کردند و در حالی که سعی در پراکنده کردن مخالفان داشتند خود را به قبرها رسانده و ضمن اقامه نماز بر پیکر سه کشته شده، آن‌ها را دفن کردند. پس از آن برخی رسانه‌ها خبر از ضرب و شتم دانشجویان مخالف یا استفاده از اسپری فلفل دادند.
پس از آن، عده‌ای از مخالفان به سمت دفتر ریاست دانشگاه حرکت کردند.
در این روز مهرداد بذرپاش مشاور رئیس‌جمهور، رئیس گروه مشاوران جوان محمود احمدی‌نژاد و رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه در مسجد حضور داشت.
پس از گذشت تقریباً یک ماه از درگیریها ۱۸ نفر از دانشجویان مخالف به کمیتهٔ انضباطی دانشجویان احضار شدند.ISNA - 04-14-2006 - 85/1/25 - سرویس: / فقه و حقوق - حقوق سیاسی / شماره خبر: 696439 بر اساس برگه‌های احضاریه دانشجویان، تمامی احضار شدگان به اخلال در نظم عمومی دانشگاه متهم شده بودند و تنها یکی از آن‌ها اقدام به ضرب و شتم ریاست دانشگاه را در پرونده خود داشت.
در روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۵ حکم دو نفر از دانشجویان به‌طور غیررسمی از طرف رئیس کمیتهٔ انضباطی اعلام شد. یکی از آن‌ها که به اتهام ضرب و شتم رئیس دانشگاه با دو ترم تعلیق از تحصیل مواجه شده بود شب اقدام به خودکشی کرد. پس از آنکه دوستانش از روی بسته‌های قرص متوجه خودکشی او شدند او را به بیمارستان لقمان رساندند.
مجموعه تلویزیونی
معراجی‌ها (مجموعه تلویزیونی)
باشگاه فوتبال آرسنال یک باشگاه فوتبال انگلیسی در شمال شهر لندن است که موفق به کسب ۱۳ عنوان قهرمانی در لیگ برتر انگلستان، ۱۴ قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان، ۱۷ قهرمانی در جام خیریه انگلستان، دو قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال انگلستان و یک قهرمانی در جام در جام اروپا شده‌است. آن‌ها رکورددار طولانی‌ترین مدت صدرنشینی بدون وقفه در لیگ فوتبال انگلیس، بیشترین بازی بدون باختِ پیاپی (۴۹ بازی) و همچنین قهرمانی بدون شکست در یک فصل (۰۴–۲۰۰۳) می‌باشند و توانستند اولین و تنها تیمی در تاریخ لیگ برتر باشند که جام طلایی را به‌دست می‌آورند.
باشگاه فوتبال آرسنال در سال ۱۸۸۶ در محله وول‌ویچ واقع در جنوب‌شرقی لندن شکل گرفت و در سال ۱۸۹۳ میلادی برای اولین بار از جنوب انگلستان به «فوتبال لیگ» پیوست. در سال ۱۹۱۳ میلادی آن‌ها به شمال شهر لندن در منطقه هایبری و ورزشگاه آرسنال نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آرسنال موفق به کسب پنج عنوان قهرمانی در چمپیونشیپ و دو قهرمانی در جام حذفی شدند. پس از یک دوره رکود در سال‌های پس از جنگ آن‌ها موفق به کسب قهرمانی در لیگ و جام حذفی (موسوم به دوبل) در فصل‌های ۷۱−۱۹۷۰، ۹۸–۱۹۹۷ و ۰۲–۲۰۰۱ شدند، همچنین در سال ۲۰۰۶ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیدند.
آرسنال رقابتی دیرینه با همسایه‌اش تاتنهام دارد که آن‌ها به‌طور منظم شهرآورد شمال لندن را برگزار می‌کنند. همچنین باشگاه آرسنال در رده هفتم باارزش‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹ با ارزش تقریبی ۲٬۳ میلیارد دلار قرار گرفته‌است. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۸، استن کرونکی توانست با خرید کل سهام باشگاه، مالکیت اصلی باشگاه فوتبال آرسنال را تحت زیرمجموعه هولدینگ شرکت تفریحی و ورزشی کرونکی درآورد.
آرسنال تنها تیم در تاریخ لیگ برتر انگلیس که توانسته بدون حتی متحمل شدن یک باخت به قهرمانی برسد. این تیم در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ با هدایت آرسن ونگر توانست با ۲۶ پیروزی و ۱۲ تساوی عنوان قهرمانی لیگ برتر را به‌دست‌آورد؛ و توانست در انتهای فصل تنها جام طلایی اهداء شده در تاریخ لیگ برتر انگلیس را به‌دست‌آورد و لقب «شکست ناپذیران» را به خود اختصاص دهد. آرسنال توانست با کسب ۹۰ امتیاز بالاتر از چلسی و منچستر یونایتد، تیم‌های پر قدرت آن زمان انگلستان با اختلاف فراوان تیم اول لیگ برتر جزیره لقب گرفت.
باشگاه فوتبال آرسنال با نام باشگاه دیال اسکوئر در سال ۱۸۸۶ توسط کارگران کارخانه اسلحه‌سازی سلطنتی در منطقه وول‌ویچ در جنوب شرقی لندن شروع به کار کرد و در مدت کوتاهی پس از آن به آرسنال سلطنتی تغییر نام داد. این باشگاه دوباره پس از تبدیل شدن به یک شرکت محدود در سال ۱۸۹۳ به آرسنال وول‌ویچ تغییر نام داد. این باشگاه اولین عضو جنوبی لیگ فوتبال در سال ۱۸۹۳ میلادی بود که از لیگ دسته دوم شروع کرده و در سال ۱۹۰۴ میلادی به لیگ دسته اول راه یافت. انزوای جغرافیایی نسبی باشگاه منجر به جذب تماشاگران کمتر نسبت به باشگاه‌های دیگر و همچنین دچار شدن باشگاه به مشکلات مالی و ورشکسته شدن آن در سال ۱۹۱۰ شد، در این زمان باشگاه توسط دو تاجر به نام‌های هنری نوریس و ویلیام هال خریداری شد. به دنبال این ماجرا، نوریس این باشگاه را به نقاط دیگر منتقل کرد و در سال ۱۹۱۳ بلافاصله پس از سقوط به دسته دوم، آن‌ها به شمال لندن و ورزشگاه آرسنال در منطقه هایبوری بازگرداند؛ آن‌ها در سال بعد «وول‌ویچ» را از نام باشگاه خود حذف کردند. آرسنال در سال ۱۹۱۹ در مکان پنجم لیگ قرار گرفت.
در سال ۱۹۲۵ هربرت چاپمن به سمت مربیگری آرسنال منصوب شد. پیش از این چاپمن موفق به کسب دو قهرمانی پیاپی لیگ با تیم هادرسفیلد تاون در سال‌های ۲۴−۱۹۲۳ و ۲۵−۱۹۲۴ شده بود. چاپمن اولین دوره موفقیت‌های بزرگ آرسنال را به ارمغان آورد. تاکتیک‌های انقلابی و تمرینات او، همراه با خرید بازیکنان ستاره‌ای مانند الکس جیمز و کلیف باستین، پایه‌های موفقیت باشگاه انگلیسی در دهه ۱۹۳۰ میلادی گذاشته شد. آرسنال تحت هدایت او چند قهرمانی بزرگ را به دست آورد، پیروزی در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۳۰ و سپس قهرمانی در لیگ در سال‌های ۳۱−۱۹۳۰ و ۳۳−۱۹۳۲ که حاصل تلاش او بود.
چاپمن به‌طور ناگهانی بر اثر بیماری ذات‌الریه در سال ۱۹۳۴ میلادی در گذشت، اما با این وجود جو شاو و جورج آلیسون موفقیت کاری چاپمن را ادامه دادند. تحت هدایت آن‌ها، آرسنال موفق به کسب سه عنوان قهرمانی دیگر در سال‌های ۳۴−۱۹۳۳، ۳۵−۱۹۳۴ و ۳۸−۱۹۳۷ و جام حذفی انگلستان در فصل ۳۶–۱۹۳۵ شده‌اند. در پایان این دهه به‌دلیل بازنشستگی بازیکنان کلیدی، از آرسنال موفقیتی دیده نشد و پس از مداخله انگلیس در جنگ جهانی دوم، فوتبال حرفه‌ای در انگلستان به حالت تعلیق درآمد.
پس از جنگ، دوره دوم موفقیت‌های آرسنال تحت نظر تام ویتاکر شروع شده‌بود، که حاصل آن قهرمانی در لیگ در سال‌های ۴۸−۱۹۴۷ و ۵۳−۱۹۵۲ و جام حذفی در سال ۱۹۵۰ میلادی بود. دارایی باشگاه بسیار کم شده‌بود؛ آن‌ها قادر به جذب بازیکن مانند بازیکنان دهه ۱۹۳۰ میلادی نبودند، سطح باشگاه در بیشتر دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در حد متوسط بود. حتی کاپیتان سابق انگلستان بیلی رایت به عنوان مربی جانشین باشگاه نتوانست در بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ به هیچ موفقیتی دست یابد.
در سال ۱۹۶۶ میلادی برتی می فیزیوتراپیست باشگاه به عنوان مربی آرسنال انتخاب شد. پس از ناکامی در دو دوره جام اتحادیه فوتبال انگلستان، آن‌ها موفق به کسب اولین قهرمانی اروپایی خود در سال ۱۹۷۰−۱۹۶۹ در جام نمایشگاه‌های بین شهری شدند. این موفقیت‌ها تا آنجا ادمه داشت که آن‌ها برای اولین بار قهرمان هر دو جام لیگ و جام حذفی در فصل ۷۱−۱۹۷۰ شدند. اما موفقیت‌های آرسنال کمتر تکرار شد، در فصل ۷۳−۱۹۷۲ به مقام نایب قهرمانی لیگ رسید، در سه فینال جام حذفی (۱۹۷۲، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰) شکست خورد و در سال ۱۹۸۰ میلادی قهرمانی جام در جام اروپا را در ضربات پنالتی از دست داد. تنها موفقیت باشگاه در طول این زمان پیروزی ۳ بر ۲ برابر منچستر یونایتد در فینال جام حذفی در سال ۱۹۷۹ بود.
بازگشت بازیکن سابق آرسنال یعنی جورج گراهام به عنوان مربی در سال ۱۹۸۶ میلادی دوره سوم موفقیت را برای این باشگاه به ارمغان آورد. آرسنال در فصل ۸۷−۱۹۸۶ قهرمان جام اتحادیه شد. همچنین آرسنال قهرمان لیگ انگلستان در فصل ۸۹−۱۹۸۸ شد، این قهرمانی با گل لحظات آخر مایکل توماس در مقابل تیم لیورپول حاصل شد. گراهام قهرمانی دیگری را نیز در لیگ انگلستان (فصل ۹۱−۱۹۹۰) به دست آورد، این در حالی بود که تنها یک در یک بازی شکست خورده‌بودند. در سال ۱۹۹۳ میلادی آرسنال قهرمان هر دو جام، حذفی و جام اتحادیه شد و جام در جام اروپا (۱۹۹۴) به مقام قهرمانی دست یافت. شهرت و اعتبار گراهام بعد اتهام رشوه دادن لکه‌دار شد و سرانجام وی در سال ۱۹۹۵ میلادی برکنار شد و بروس ریوچ به عنوان سرمربی انتخاب شد، وی تنها بعد از یک فصل حضور در آرسنال از این تیم کنار گذاشته شد.
در سپتامبر ۱۹۹۶ میلادی آرسن ونگر به عنوان مربی آرسنال منصوب شد. ونگر تاکتیک‌های جدیدی را به ارمغان آورد، یک نظام آموزشی جدید و چند بازیکن خارجی که استعدادهای انگلیسی موجود را تکمیل می‌کردند را به این تیم آورد. آرسنال باز هم به‌طور هم‌زمان در یک فصل (۹۸−۱۹۹۷) قهرمان لیگ برتر و قهرمان جام حذفی شد. علاوه بر این، به فینال جام یوفا در فصل ۲۰۰۰−۱۹۹۹ راه پیدا یافت اما در ضربات پنالتی مقابل تیم گالاتاسرای شکست خورد. در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ قهرمان جام حذفی شدند و در لیگ برتر در فصل ۰۴−۲۰۰۳ قهرمانی را بدون باخت حتی در یک بازی به دست آوردند. این باشگاه در ۴۹ بازی لیگ در آن فصل شکست نخورد که یک رکورد ملی به حساب می‌آید.
آرسنال در یازده فصل اول حضور ونگر، هشت فصل در رتبه‌های اول یا دوم قرار می‌گرفت، اگرچه آن‌ها در هیچ زمان قادر به حفظ عنوان خود نبودند. آن‌ها در فصل ۱۱–۲۰۱۰ میلادی در رده چهارم لیگ برتر انگلستان قرار گرفتند. آرسنال در فصل ۰۶−۲۰۰۵ برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد اما با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب تیم بارسلونا شد. سرانجام در ژوئیه ۲۰۰۶، آن‌ها پس از ۹۳ سال ورزشگاه هایبوری را ترک کردند و به ورزشگاه جدیدشان یعنی ورزشگاه امارات نقل مکان کردند.
در سال ۱۸۸۸ از اولین نماد آرسنال که شامل سه توپ جنگی بود که از بالا دیده می‌شد، استفاده شد. این نماد پس از انتقال باشگاه به هایبوری در سال ۱۹۱۳ میلادی تغییر کرد، نماد جدید تصویری یک توپ جنگی بود که به سمت شرق اشاره می‌کرد، این نشان‌واره تنها تا سال ۱۹۲۲ میلادی باقی‌ماند. نماد جدید باشگاه باز هم تصویر یک توپ جنگی بود که این بار به سمت غرب قرار گرفته بود، این نماد در سال ۱۹۲۵ انتخاب شد. در سال ۱۹۴۹ میلادی این باشگاه از نشان‌واره مدرن و متفاوت رونمایی کرد. در این نشان‌واره سه توپ جنگی زیر نام باشگاه به چشم می‌خورد. برای اولین بار، این نماد به صورت رنگی طراحی شده و شباهت‌های زیادی با نشان‌واره فعلی باشگاه داشت.
از آنجا که تغییرهای زیادی بر روی نشان‌واره و نماد باشگاه صورت می‌گرفت، آرسنال از حق تکثیر آن ناتوان بود، و پس از ثبت نماد به عنوان یک علامت تجاری در یک نبرد طولانی مدت قانونی با یک تاجر خیابان محلی که کالاهای غیررسمی آرسنال را به فروش می‌رساند به پیروزی رسید. باشگاه در سال ۲۰۰۲ نشان‌واره جدید خود که دارای مدرن‌تر و سبکی ساده‌تر بود را معرفی کرد. توپ جنگی بار دیگر به سمت شرق و نام باشگاه در بالای آن نوشته شده‌است. نشان‌واره جدید مورد انتقاد برخی از حامیان قرار گرفت؛ کانون هواداران مستقل آرسنال ادعا کرد که این باشگاه بسیاری از تاریخ و سنت‌های آرسنال را با چنین طراحی نادیده گرفته‌است و در مورد این مسئله به درستی با طرفداران مشورت نشده‌است.
باشگاه آرسنال در فصل ۲۰۱۲−۲۰۱۱ برای ۱۲۵امین سالگرد خود نشان‌واره و نماد جدیدی را معرفی کرد که شامل نسخه اصلاح شده نشان‌واره فعلی است. نشان‌واره تماماً سفید است، که ۱۵ برگ بلوط در سمت راست و ۱۵ برگ بلوط در سمت چپ نشان‌واره قرار گرفته‌است و ۲۰۱۱ شعار «رو به جلو» در پایین نشان‌واره نوشته شده بود.
در بیشتر تاریخ آرسنال، رنگ پیراهن اصلی آن‌ها در بازی‌های خانگی رنگ قرمز روشن با آستین سفید و شورت سفید بوده‌است.
در سال ۱۹۳۳ میلادی، هربرت چاپمن پیشنهاد تغییراتی در لباس بازیکنان را داد که تغییر رنگ آستین‌ها و یقه به سفید و روشن‌تر شدن رنگ قرمز بود.
صرف نظر از اینکه داستان درست است، پیراهن‌های سفید و قرمز به منظور شناخت آرسنال آمده‌اند و تیم در مدتی از زمان پوشیده‌است، بعد از دو فصل این لباس‌ها کنار گذاشته شدند. اولین بار در فصل ۶۷−۱۹۶۶ بود که آرسنال پیراهن قرمز به تن کرد و ثابت کرد که این طرح محبوبیتی ندارد و آستین‌های سفید فصل قبل بازگشت. در نیمه دوم فصل ۰۶−۲۰۰۵ آرسنال آخرین فصلی بود که در هایبوری بازی می‌کرد؛ در این زمان تیم پیراهن‌های شبیه به پیراهن‌هایی که تیم در سال ۱۹۱۳ می‌پوشید، به یاد آن‌ها بر تن کرد، در اولین فصل حضورشان در ورزشگاه هایبوری؛ باشگاه به رنگ طبیعی خود را در شروع فصل بعد بازگشت. در فصل ۰۹−۲۰۰۸، آرسنال آستین‌های سفید را با آستین‌های قرمز راه راه سفید جایگزین کرد.
رنگ‌های آرسنال در خانه الهام بخش برای حداقل سه باشگاه دیگر بوده‌است. در سال ۱۹۰۹، اسپارتا پراگ کیت قرمز تیره مانند آرسنال که در آن زمان بر تن می‌کرد، به تصویب رساند؛ در سال ۱۹۳۸، هایبرنیان طراحی آستین‌های پیراهن آرسنال در نوار سبز و سفید به نام خودش به ثبت رسانید. در سال ۱۹۲۰، مدیر ورزشی باشگاه براگا از یک بازی در هایبوری برگشت و کیت سبز تیم خود را به تکرار قرمز آرسنال با آستین و شورت سفید تغییر داد، تیمی با نام مستعار آرسنالیستیس ظهور کرد. این تیم هنوز هم این طرح را برای امروز می‌پوشد.
برای بسیاری از سال‌ها رنگ مهمان آرسنال پیراهن سفید یا سیاه و شورت سفید بود. از فصل ۷۰−۱۹۶۹، آن‌ها زرد و آبی پوشیدند، اما استثناء وجود داشت. آن‌ها در فصل ۸۳−۱۹۸۲ یک سبز و به دور کیت بر تن کردند، و از اوایل دهه ۱۹۹۰ و ظهور بازار تقلبی کیت سود آور، رنگ‌های خارج از خانه منظم شده‌اند. در طی این مدت دو طرح به شکل آبی طراحی شده‌اند، یا تغییرات در سنت زرد و آبی، مانند طلای فلزی و نوار نیروی دریایی در فصل ۰۲−۲۰۰۱ استفاده شد و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ زرد و تیره خاکستری استفاده شد. از سال ۲۰۰۹، کیت خارج از خانه در هر فصل تغییر کرد.
ورزشگاه هایبوری ورزشگاه سابق باشگاه فوتبال آرسنال در شهر لندن است.
باشگاه آرسنال از سال ۱۹۱۳ تا ۲۰۰۶ مسابقات خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار می‌کرد اما پس آن کلیه مسابقات خود را به ورزشگاه امارات منتقل کرد. همچنین بخشی از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ در این ورزشگاه برگزار شده بود. این ورزشگاه پس از تخریب به مجتمع مسکونی تبدیل شد.
ورزشگاه امارات ورزشگاه ۶۰٬۰۰۰ نفری آرسنال است که در سال ۲۰۰۶ میلادی با بازی تیم‌های آرژانتین و برزیل افتتاح شد.
در سال ۲۰۰۶ میلادی هواپیمایی امارات با پرداخت ۳۹۰ میلیون پوند به باشگاه فوتبال آرسنال، وارد قراردادی شد که به موجب آن نام استادیوم جدید آرسنال به مدت یازده سال (از سال ۲۰۰۶) به نام «امارات» نامگذاری شود. این مبلغ همچنین شامل حک شدن آرم شرکت هواپیمایی امارات به مدت ۷ سال بر روی پیراهن تیم بزرگ و پرطرفدار لندنی آرسنال نیز می‌باشد.
این ترکیب در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲ نوشته شده‌است و مطابق با منبع اصلی وبگاه باشگاه می‌باشد.Arsenal.com
"(کاپیتان)"
"آخرین بروز رسانی": ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۳
چاشم روستایی در دهستان چاشم، شهرستان مهدیشهر و استان سمنان است.
زبان بومی مردم چاشم زبان مازندرانی می‌باشد.
این روستا در فاصلهٔ ۲۴ کیلومتری شمال مهدیشهر و ۴۸ کیلومتری شمال سمنان در البرز شرقی در دامنهٔ کوه نیزوا واقع شده‌است روستای چاشم با مسیری به طول ۳۶ کیلومتر به دوآب سوادکوه متصل می‌گردد و به شهر پل سفید و زیر آب و قائم شهر راه می‌یابد. ارتفاع این روستا ۲۱۵۰ متر از سطح دریا است. آب شرب این روستا از چشمه زرنگیس تأمین می‌شود که از وسط روستا عبور نموده و در گذشته در مسیر آن چندین آسیاب قرار داشته‌است.
دهستان چاشم هم‌مرز با سه استان مهم کشور یعنی استانهای تهران، مازندران و سمنان می‌باشد این روستا در دامنهٔ جنوبی سومین کوه مرتفع البرز شرقی به نام نیزوا (۳۸۱۰ متر) واقع گردیده‌است رودهای حوضه آبریز دهستان چاشم از سر شاخه‌های رودخانه تلار می‌باشد و در شهرستان سیمرغ به دریای مازندران منتهی می‌شود.
بلندترین قلل استان سمنان در منطقه چاشم واقع شده‌است که عبارت‌اند از:
بر اساس روش دومارتن اقلیم دهستان چاشم، سرد و نیمه خشک کوهستانی می‌باشد که در برخی نقاط به دلیل تأثیر بیشتر رطوبت دریای مازندران و اقلیم مدیترانه ای، پوشش‌ها به شکل درختان جنگلی می‌باشد.
روستای چاشم به دلیل قرارگرفتن در میان رشته کوه البرز دارای آب و هوای خنک در تابستان می‌باشد و در این فصل از وسایل سرمایشی همچون کولر به دلیل خنک بودن هوا استفاده نمی‌گردد همین ویژگی باعث می‌شود جمعیت زیادی از شهرها یا استان‌های همجوار در فصول گرم سال به این منطقه مسافرت کنند از مناظر زیبا در این منطقه قلل خاکی و صخره ای و کوه‌های سرسبز این منطقه به ویژه در فصل بهار، چنار دوقلو در چاشم، درختان گردو کهنسال، چشمه و آبشار طبیعی روزیه، دشت‌ها و چمنزارها و باغات منطقه، مسیر سرسبز روستاهای خطیرکوه، منطقه اوپرت و جاذبه‌های تاریخی و باستانی همچون برج چاشم، قلعه آسران، قلعه کنگلو و غار اسپهبد خورشید در مسیر منتهی به سوادکوه مازندران نام برد لازم است ذکر شود برج چاشم و چنار دوقلوی قدیمی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است ناصرالدین شاه قاجار نیز در سفر به خراسان از چاشم عبور نموده‌است و از بلدرچین، کبک و آفتابگردان های مسیر بسیار تعریف نموده‌است و چاشم را سرسبزتر و خوش آب و هواتر از فیروزکوه و لار ذکر نموده‌است.سفرنامهٔ خراسان ناصرالدین شاه قاجار
حدود ییلاقات و مراتع روستای چاشم از ناحیه غربی تا انتهای ییلاق شهسوار می‌باشد که در گذشته نیز به همت مردم خطیرکوه و چاشم دیوار کشیده شده‌است و کلاته‌هایی مانند سولا، کلیس، چشمه و آبشار روزیه چاشم، علیم، شن دره، سرلش قرار دارد و اسناد قانونی و تاریخی آن موجود است حد جنوبی چاشم کوه بشم می‌باشد که این کوه مرتفع، مهدی شهر و شهمیرزاد را از چاشم جدا می‌کند که در دوران اسپهبدان طبرستان دروازه ای نیز داشته و به دروازه بشم موسوم بوده‌است. حد شمالی آن سلسله جبال دو برار (گوگلی) می‌باشد که منطقه چاشم و روستای هیکو را از دشت پریم دودانگه جدا می‌کند.
دهستان چاشم به دلیل قرارگیری در مرز طبرستان و ایالت کومس (سمنان) که مهد سلسله اشکانیان بودند از اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است و هنوز نامهایی همچون ارشک چشمه، اشکش، سولا، کلیس، تالاس، لاپرت و … که بازمانده از دوران باستان می‌باشد جالب توجه می‌باشد این منطقه هم شکوه سلسله اشکانیان را در خود دیده و هم سدی در برابر هجوم اقوام بیگانه به مازندران و طبرستان بوده‌است. در دوره‌های اسلامی فرمانروایی اسپهبدان باوندی و کارنوندی بر این نواحی، سلسله جبال بین کومس و مازندران به شهریارکوه، جبال شروین و جبال قارن به مرکزیت آسران شهرت یافت و مرکز جبال طبرستان نیز در شمال همین ناحیه یعنی پریم بوده‌است شهریارکوه یا آسران به همراه پریم و نواحی چهاردانگه به هزارگری یا هزارجریب نیز موسوم بوده‌اند
در کتب قدیم در مورد قارن‌کوه چنین می‌خوانیم:
نویسندگان مسلمان پیوسته از کوهی به نام قارن (کارن) نام برده‌اند(نک: طبری، ۹/۹۰؛ ابن اثیر، ۸/۱۶۶؛ ابن خلدون، ۳(۴)/۷۸۱، ۴(۴)/ ۷۳۱). شهریارکوه در واقع همان جبال قارن و پیشتر مرکز خاندان قارن وند بودجوینی ج۳ص۳۸۵مسعودی نیز کوه قارن را میان طبرستان و ناحیهٔ قومس می‌داند نواحی شمالی سمنان در دوران گذشته محل زندگی اقوام تپوری یعنی منسوب به تپه و کوه بوده‌است. تپوری‌ها بعدها توانستند جلگه مازندران را تحت تسلط خود درآورند قلمرو آنها تپورستان نامیده شدافسانه‌های مردم مازندراندرعهد ساسانی گروهی به نام آل قارن (از نوادگان کارن پهلو از خاندان مهم اشکانی) به شهریارکوه مهاجرت می‌کنند سوادکوه و فریم و هزارجریب را تحت اختیار خود درمی‌آوردند؛ لذا این مناطق زمانی تحت کنترل اسپهبدان باوندی و گاهی قارنوندی بوده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۶۶ نفر (۱۹۶خانوار) بوده‌است.
در ۳ کیلومتری جنوب چاشم دشتی پهناور وجود دارد که نام آن آسران می‌باشد نزدیکترین معنی به آن، نگهبان آتش مقدس (ورجاوند)) می‌باشد زیرا زرتشتیان کوه‌ها را مقدس می‌شمردند و در کنار آسران کوه ازنا به معنای آتشکده قرار دارد این منطقه بر اساس استنادات محلی در قدیم شهری آباد و با جمعیت بوده‌است که شامل آبادی‌های چاشم، پرور، فینسک، شهمیرزاد، افتر، خطیرکوه و قلعه سارو و آبادی‌های تاریخی بین سمنان و مازندران بوده‌استتاریخ سربداران، عبدالرفیع حقیقت آسران در دوره‌های اسلامی اولین سنگر در مقابل هجوم اقوام بیگانه به پایتخت طبرستان یعنی دشت پریم محسوب می‌شده‌است لذا برای اسپهبدان باوندی مستقر در فریم که در شمال چاشم قرار داشته ناحیه‌ای بسیار با اهمیت محسوب می‌شده‌است بارها سپاهیان اعراب صدر اسلام حوالی کلیس و تنگه‌های چاشم و خطیرکوه زمین گیر شده و با مقاومت آنها را از تبرستان بیرون راندندتاریخ تبرستان، ابن اسفندیار در حوالی آسران آثاری از وجود آتشکده و قلعه‌های متعدد که عموماً تخریب شده به چشم می‌خورد از قلاع مرتبط با آن می‌توان به قلعه سارو سمنان، شیرقلعه شهمیرزاد، قلعه بشم، قلعه کلیس، برج دیده‌بانی قدمگاه و قلعه کنگلو (معبد میترا) یا قلعه کوزا در نوار مرزی دهستان چاشم با دهستان بنافت ساری اشاره نمود که از طریق دود آتش با یکدیگر ارتباط برقرار می‌نمودند آسران در زمان حکومت ایلخانیان و مغولان نیز بر ایران، نکاتو یایلاق خوانده می‌شدتاریخ مبارک غازانی، متن، ص: 32 در زمان میرعمادالدین محمود و قرن هشتم آسران در کنار پریم و هزارجریب یکی از نواحی سه‌گانه کوهستانات مازندران شرقی بوده‌است که به خاطر موقعیت خاص جغرافیایی و قلعه‌های فراوان تسلط خاصی بر جاده ابریشم و نواحی ایالت کومش نیز داشته‌استشجره الامجاد فی تاریخ میرعماد، حسین بنافتی آسران در قرن هشتم بعلّت حملهٔ غافلگیرانهٔ همسایگان شمالی که میرعمادالدین محمود را تحریک به حمله به چاشم و آسران می‌نمودند از بین رفت و رونق و اعتبار گذشته اش را از دست داد گویا میرعمادالدین محمود بدون توجه به تحریکات سران هزارجریب بی‌دلیل قصد حمله و آزار به ملک محمود ولاش که حکمران مستقل و محلی آسران بود را نداشت روزی میرعمادالدین حکمران هزارجریب با لباس صوفیان سوار بر استر از کیاسر به سمت آبگرم افتر حرکت می‌کند و جهت استراحت در آسران اتراق می‌کند که با رفتار توهین‌آمیز و بی اعتنایی ملک محمود ولاش که او را درویش ساده‌ای می‌پنداشت مواجه می‌گردد لذا بر اساس ذهنیات منفی او در مورد ملک محمود و رفتار توهین‌آمیز وی از رفتن به آبگرم منصرف شده و با دو هزار نفر سپاه هزارجریب به آسران حمله می‌کند و ملک محمود که به قصد شکار از آسران خارج شده بود غافلگیر شده و شکست سختی خورده و به دلیل نداشتن تاب مقاومت به اصفهان عزیمت می‌کند لذا سلسله ایرانی حکومت محدود آل قارن منقرض گردید و آسران و چاشم و روستاهای توابع که برای مدتی پس از افول پریم که در اثر زلزله‌های متعدد از بین رفته بود دوباره به خاک هزارجریب ضمیمه گشت و غیر از سنگسر و شهمیرزاد که از تخریب مصون ماند عموم آبادی‌های این منطقه دچار زوال گردیدند یا نتوانستند همچون گذشته اعتبار خود را حفظ نمایند با انقراض حکمرانی محدود آل قارن در طبرستان و کوچ ملک محمود ولاش به اصفهان، به دستور میرعمادالدین ۴۰۰ خانوار از مردم چاشم و مجموعاً ۱۲۰۰۰ نفر از جلگه چاشم به خلرد هزارجریب تبعید شدند و برخلاف آنچه در تاریخ آمده دیگر به موطن خود بازگردانده نشدندتاریخ سربداران عبدالرفیع حقیقت
در قدیم راه شهمیرزاد چاشم، پریم و ساری کلید فتح طبرستان و یکی از مهم‌ترین راه‌های مهم منطقه بوده‌است که قلعه کوزا نیز در این مسیر واقع بوده‌است راهی دیگر انشعابی از جاده ابریشم بوده‌است که از سرزمین اشکانیان و مسیر قلعه سلطان میدان عبور کرده و از طریق قلعه آسران در جلگه چاشم و دره جاش لووار به فیروزکوه و ری منتهی می‌شده‌است و به راه شاهی معروف بوده‌است راه دیگر نیز از آسران به سمت مازندران می‌رفته‌است که به سوادکوه منتهی می‌گشته و آثار باستانی آن نیز هنوز وجود دارد اما راه مهم دیگری که به نام راه برشک موسوم است از فیروزکوه شروع شده و پس از عبور از سرلش، شن دره به کلیس و چاشم یا به سمت دوآب منتهی می‌شده‌است که کلیس در گذشته دروازه عبور به طبرستان بوده‌است نام دربند یا قلعه کلیس فراوان در کتب تاریخی ذکر شده‌است در زیر به یک نمونه از آن که مربوط به حمله دورمیش خان شاملو با فوجی از دلاوران خود به سمت مازندران می‌باشد اشاره می‌گردد قلعه کلیس را که از غایت رفعت محسن جلیس بر جیس بودند در ۱۵ ذیحجه سنه ۹۲۳ آن را احاطه نموده و بعد از سه روز جنود عالم سوز جبرا قهراً قلعه را گرفته آنگاه خان شجاعت پناه با خیل و سپاه روانه قلعه اولاد شد.روضه الصفویه صفحه320
نام‌های باستانی مناطق و مزرعه‌های چاشم گواه بر تاریخ دیرینهٔ این آب و خاک دارد از این آبادی‌ها می‌توان به چاشم، مازیاری، اسکندر دم زنون، سولا، کلیس، آسران، اُرِم، کالیاور، لجیمرد، سیرد، تالیا، تالاس، خرند، لاپرت و گنگادر، لا کولا، اومند، اسپرز، ازنابن (به معنای پایین دست آتشکده) … اشاره نمود گورستان‌های تاریخی خرند مربوط به عصر آهن، شهسوار و چاشم و بشم بن و چهار برج چاشم و قلاع آسران، برج دیدبانی قدمگاه، قلعه کوزا همگی مبین اهمیت جلگه چاشم در زمان‌های دور داشته‌است زکریا قزوینی در آثارالبلاد و اخبارالعباد قلعه کوزا در شمال چاشم را این گونه توصیف می‌کند: «قلعه‌ای است در طبرستان، از عجایب دنیا بسیار بلند و عالی به قله او نرسد و با ستاره سر گوشی کند. چندان منیع و حصین است که فکر متین از ترتیب مقدمات استخلاص او عاجز ماند. هیچ چشم بیننده‌ای چنین جایی و حصنی ندیده و هیچ گوشی چنین قلعه‌ای متین در ربع زمین نشنیده».(قزوینی، 1373: 306) لازم است ذکر شود رابینو (سفرنامه‌نویس انگلیسی در عصر پهلوی اول) دربارهٔ موقعیت تاریخی کولا گفت: بر سر دربند کولا نزدیک جاده آرم قصری بوده که از قدیم به عائشه کرگیلی دژ شهرت داشته، در آن جا اسپهبد خورشید هنگام هجوم لشکر اسلام به طبرستان زن‌ها و خانواده خود را منزل داد. اندکی بعد فرمانده لشکر خلیفه فراشه بر طبرستان تاخت. اسپهبد ونداد هرمزد در دربند کولا منزوی شد و در گوازونو نزدیکی آن جا دو سد بزرگ ساخت. یکی در بالا و یکی هم در پایین در پای قصر کوزا بالای دهکده تاپور. مردم کولا با اهالی کوه قارن برای سهراب بن باو قصر و حمام گرم و میدانی ساختند. این عمارات بعدها به وسیله اسپهبد شروین توسعه یافت و تا زمان ابن اسفندیار وجود داشت غار اسپهبد خورشید نیز در مسیر جاده چاشم به دوآب سوادکوه قرار گرفته‌است سولا نیز نامش از لوسیوس کورنلیوس سولا سردار یونانی در سدهٔ پیش از میلاد گرفته شده‌است که به صددروازه که پایتخت اشکانیان بود آمده بود مدتی در سولا که ناحیه ای خوش آب و هوا بود زیست.
در زیر به یک نمونه از اهمیت آسران و چاشم برای اسپهبدان تبرستان که در زمان سلطنت سلطان سنجر سلجوقی رخ داده اشاره می‌گردد:
جاولی پس از آن که دریافت نمی‌تواند از این را بیاید به سمت سمنان رفت،
اسپهبد طبرستان نیز به پریم رفت و حاکم آمل با نیروهای رویان و لاریجان و جلاب به جاولی پیوستند، به ایشان دو هزار نیرو داده و از راه جلاب به آمل برگشتند و گفتند ما نیز به جنگ اسپهبد تبرستان خواهیم رفت، چون خبر به اسپهبد رسید فرامرز بن رستم را که برادر زاده اش بود بخواند و از او خواست از فریم به آمل حمله نماید و ترکان و نیروهای جاولی که برای تجدید قوا به قراکلاته رسیده بودند لشکر اسپهبد به آنان ناگهانی حمله آوردند و قتل‌عام شدند و برخی نیز گریخته به نزد جاولی در سمنان بازگشتند و لشکر اسپهبد غنائم را گرفتند و نزد اسپهبد به فریم بازگشتند اسپهبد به جهت این پیروزی به آنان هدایای گرانبهایی تقدیم کرد چون جاولی وضعیت اسف بار نیروهای خود را دید با یرغش یاداشت همدست شد و همراه او به ویمه (فیروزکوه) آمد و او را به کمک خود گرفت و او را نزد کج ارسلانیان که دربان کلیس بود فرستاد کج ارسلانیان را تطمیع و فریب داد و دروازه کلیس را گشود اصفهبد از پریم با ناِم و میان رودان رفت و کج ارسلانیان به همراه قوای جاولی و یرغش یاداشت
به آسران حمله برده و هر چه بر سر مسیر بود غارت کرده و از بین بردند اصفهبد کجمج بن غازی را به چاشم فرستاد تا از وضعیت با خبر شود، کجمج بن غازی پیکی به اسپهبد در فریم روانه کرد که لشکر دشمن بسیار است نیروهای کمکی پیاده فرستاده تا نیروهای دشمن را از آسران بیرون نماید اسپهبد نیروهای پیاده روانه چاشم و آسران نمود چون لشکر اسپهبد به کرگه ساوه رسیدند کجمج بن غازی دید که لشکریان جاولی بسیار هستند و نمی‌توانند مقاومت کنند درصدد عقب‌نشینی بودند تا تجدید قوا نمایند که لشکریان جاولی رسیدند و لشکریان سپهبد در کرگه ساوه شکست خوردند لذا عقب‌نشینی کردند سپاهیان جاولی لشکر اسپهبد را تا قلعه کوزا تعقیب کردند دشمن که آسران را تصرف کرده بود از قلعه کوزا به آسران بازگشت چون اسپهبد در فریم خبردار شد محمد سبکتکین و چارق و کجمج بن غازی را با نزدیکان خویش و از غلامان پدرغزاغلی و آلتونتاش امیرشکار و آلتونتاش روس و سنقر دهستانی و پنجاه نفر دیگر ازغلامان پدر و از مفردان اسپهبد یرغش و بشه و سنقرچه و متنه دویست و پنجاه غلام ترک بودند به کجمج بن غازی سپرد و او را به سمت آسران فرستاد و در آنجا کمین کرد پس از چند جنگ و گریز لشکریان دشمن شکست خوردند و کشته و اسیر شدند و آسران دوباره تحت تصرف اسپهبد طبرستان درآمد سپاه جاولی در جنگ آسران و چاشم رجه و کرگه ساوه شکست خوردند و به اسارت اسپهبد در فریم درآمدند.تاریخ تبرستان نوشته ابن اسفندیار جلد 2 صفحه 68
مردم چاشم به گویش ساروی که زیر شاخه‌ای از زبان مازندرانی است تکلم می‌کنند و به خاطر محصور بودن بسیاری از اصطلاحات آن دست نخورده تر و اصیل تر از سایر گویش‌های زبان مازندرانی می‌باشد. فرهنگ و آداب و رسوم قدیمی در این منطقه محفوظ تر مانده‌است مردم چاشم با مردم شهمیرزاد و مردم جنوب البرز ارتباط دیرینه‌ای دارنداز پوشش دیرینه زنان چاشم نیز می‌توان به روسری‌های بلند طبرستانی که به مکنا شهرت دارد اشاره نمود پیشه مردم این منطقه دامداری و کشاورزی می‌باشد عشایر چاشمی با شیر گوسفندان بیش از ۳۰ محصول لبنی تولید می‌کنند که می‌توان به پنیر، ماست، چکو، آروشه و وارغون اشاره نمود. از قدیمی‌ترین گروه‌های نژادی ساکن در چاشم می‌توان به جعفری، قادری، احمدیان و اکبری اشاره نمود و پس از اسلام طوایف سادات عمادی، موسوی و نبوی و هاشمی نیز بدان افزون شده‌اند. روستای چاشم در طی ۸ سال جنگ ایران و عراق ۲۲ شهید و ۱۵۰ جانباز داشته‌است. از مبارزان نام‌آور جنگ می‌توان از فرمانده سپاه قم سید احمد نبوی نام برد.
پردیس سینمایی آزادی (که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به نام سینما شهر فرنگ شناخته می‌شد) یکی از سینماهای تهران است که در تقاطع خیابان شهید بهشتی ("عباس‌آباد") و خیابان خالد اسلامبولی ("وزرا") قرار دارد.
سینما شهر فرنگ، که صاحبان اولیه آن برادران روحانی بودند، سوم اردیبهشت ۱۳۴۸ با اکران فیلم سینمایی مارلیک، در چهارراه عباس‌آباد تهران آغاز به کار کرد. نمایش فیلم‌های مطرحی مثل جنگ ستارگان باعث شد ضلع شمال شرقی چهارراه عباس‌آباد و سینما شهر فرنگ، به سرعت به پاتوق دوست داران فیلم بدل شود. منظره همیشگی چهارراه شهید بهشتی در آن دوران، صف‌های طویل در مقابل سینمای شهر فرنگ بود، به طوری که در سال ۱۳۷۵ این سینما با فروش ۱۵۰ میلیون تومانی خود، لقب پرفروش‌ترین سینمای ایران را به خود اختصاص داد.
بعد از انقلاب و در سال ۱۳۵۹، سینمای شهر فرنگ تحت پوشش بنیاد مستضعفان، با نام سینما آزادی افتتاح شد. پس از جنگ و بعد از ده سال، سینما به حوزه هنری واگذار شد.
سینما آزادی دو بار در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۶۹ هم دچار آتش‌سوزی خفیف شده بود، اما از آتش‌سوزی فروردین ۱۳۷۶ نتوانست جان سالم به در ببرد.
ساعت ۱۳:۱۵ روز جمعه ۲۹ فروردین ۱۳۷۶، کانال‌های هواکش سمت راست سالن مشتعل می‌شود. وقتی تماشاچیان مشغول تماشای اولین سانس فیلم کمدی تعطیلات تابستانی بودند، آتش به سرعت در میان تجهیزات پلاستیکی می‌پیچد و دود غلیظ آن، منجر به گریز تماشاچیان می‌شود. شیشه‌ها بر اثر حرارت بر سر مردم خرد شده و در کمتر از ۲۰ دقیقه و با وجود تلاش آتش نشانان، آتش آنجا را به تلی از خاکستر بدل می‌کند. مأموران موفق می‌شوند سینمای شهر قصه را که در نزدیکی آن قرار داشت از آتش‌سوزی نجات بدهند، ولی چند روز بعد سینما شهر قصه را نیز برای جلوگیری از فرو ریختن احتمالی دیوارها، تخریب می‌کنند. تا هشت سال پس از آتش‌سوزی ویرانه‌ای در شرق چهارراه عباس‌آباد و جنوب خیابان وزرا خودنمایی می‌کند.
قرار بود به جای سینما آزادی مجتمع تجاری ساخته بشود، اما مطالب چاپ شده در چند روزنامه و نشریه به خصوص در ماهنامه سینمایی فیلم و پیگیری‌های مسعود مهرابی موجب شد تا عوامل پشت پرده نتوانند به خواست خود برسند.تاریخچه سینما آزادی
در سال ۱۳۷۶ حوزه هنری به عنوان مالک سینما آزادی اقدام به برگزاری یک مسابقه معماری جهت تهیه طرح بازسازی این مجموعه نمود. بیش از ۱۶۰ طرح به دفتر مسابقه ارسال شد و نهایتاً پس از داوری‌های طولانی، طرح" مهندسان مشاور توان" (طراح بابک شکوفی) به عنوان برنده انتخاب شد. در نهایت در سال ۸۵ این پروژه به شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران واگذار شد و طرح نفر اول مسابقه به اجرا گذاشته شد. این مجموعه در بهمن ماه ۸۶ مصادف با شروع جشنواره فیلم فجر به بهره‌برداری رسید.
البته بعدها به دلیل تغییر مدیریت‌های مکرر و مطرح شدن خواسته‌های جدید و همچنین عدم امکان خرید زمین شرقی سینما آزادی و الحاق آن به زمین موجود، که از فرض‌های اولیه مسابقه بود، طرح دچار تغییراتی شد و اجرای آن به تعویق افتاد.اعتماد، یازدهم بهمن"
پس از کش‌وقوس‌های فراوان، پروژهٔ بازسازی سینما آزادی طی مراسمی با حضور محمدباقر قالیباف، تعدادی از مدیران ارشد شهرداری تهران و نهادهای فرهنگی کشور در روز بیست و نهم فروردین‌ماه سال ۱۳۸۵ آغاز شد.
عملیات اجرایی بازسازی سینما آزادی به‌طور جدی در سال ۱۳۸۵ با مشارکت شهرداری تهران آغاز شد و در اواخر بهمن ۱۳۸۶ به پایان رسید.
مجموعهٔ جدید تجاری-فرهنگی سینما آزادی دارای ۵ سالن شامل یک سالن ۶۰۰ نفره و چهار سالن ۲۰۰ نفره، دو رستوران، سه کافی‌شاپ و ۴ طبقهٔ تجاری با نام پردیس سینمایی آزادی است.همشهری" هم‌اکنون مدیریت این پردیس سینمایی به عهدهٔ رضا سعیدی‌پور می‌باشد که با بیش از ۱۲۰ هزار نفر بازدیدکننده در ماه پربازدیدترین سینما کشور محسوب می‌شود.شرکت سرمایه‌گذاری ساختمان دوان ایرانیان"
خاکسپاری یا به خاک‌سپردن پیکر بی‌جان مردگان است یا خاکستر کردن متوفی از روش‌های به طبیعت سپردن پیکر بی‌جان مردگان و از گام‌های مراسم تشییع و مراسم یادبود است.
در یهودیت شخص مرده با کفن پوشیده و با عطریات و روغن‌های سنتی یهود تدهین می‌شود و در خاک دفن می‌شود.https://btid.org/fa/news/51905
خاک‌سپاری در مسیحیت اغلب بین دو روز و یک هفته بعد از مرگ تشکیل می‌شود. جزئیات در مذاهب مسیحی مختلف است، ولی معمولاً خاک‌سپاری با مراسم کلیسا شروع می‌شود و سپس تابوت به قبرستان برده و دفن می‌شود. آنجا عزاداران اگر کاتولیک باشند برای شخص مرده دعا می‌کنند اما پروتستان‌ها به این کار اعتقاد ندارند افراد حاضر کمی خاک بر تابوت می‌ریزند. از جمله آیات کتاب مقدس که در خاک‌سپاری مسیحی خوانده می‌شود: (از خاک گرفته شدی زیرا که تو خاک هستی و به خاک خواهی برگشت) و (ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم). فامیل فرد درگذشته معمولاً مهمانان را بعد از خاک‌سپاری به کافه دعوت می‌کند.
در اسلام پس از مرگ همه جامه‌های مرده را از وی جدا کرده و او را می‌شویند و پیش از خاکسپاری او را غسل داده و کفن می‌کنند و بر او نماز میت می‌خوانند که در واقع در بردارنده دعا و تلقین است.توضیح المسائل
آنگاه یکی از محرمان وی به کمک دیگران، او را در گور از پهلوی راست آن به سمت قبله باشد آن را جای می‌دهند. اگر زن باشد باید توسط محرم خود در قبر گذاشته شود. هنگامی که مرده را درون گور گذاشتند، سر مرده را از درون کفن بیرون می‌گذارند و سپس سنگ‌های مسطح را بر ایوانه قبر که کمی از جسد بالاتر است قرار می‌دهند، این سنگ‌ها را لحد گویند.
فضیلت تشییع جنازه فراوان و ثوابش بسیار قابل توجه است، تا آنجا که در حدیث آمده‌است: «کسی که جنازه‌ای را تشییع کند، با هر قدمی که برمی‌دارد، تا زمانی که برگردد صد هزار هزار حسنه خواهد داشت و صد هزار هزار گناه از او محو می‌شود و صد هزار هزار درجه اش بالا برده می‌شود و اگر بر میّت نماز هم بگزارد صد هزار هزار ملائکه او را مشایعت می‌کنند که همه‌شان برای او استغفار می‌کنند؛ و اگر در دفن حاضر شود خداوند صد هزار هزار ملائکه را مأمور خواهد کرد تا روز قیامت برای او طلب مغفرت کنند؛ و هر کس بر جنازه‌ای نماز بگزارد جبرئیل و هفتاد هزار هزار ملائکه بر او نماز می‌گزارند و گناهان گذشته اش بخشیده می‌شود و چنانچه بماند تا او را دفن کند و خاک بر او بریزد، در مقابل هر قدمی که از هنگام شرکت در تشییع جنازه تا بازگشت به منزل خود برمی‌دارد یک قیراط پاداش خواهد داشت و قیراط هم‌وزن کوه احد است که در کفه ترازوی اعمال او گذاشته می‌شود».تحریر الوسیلة، ترجمه فارسی، ج1، ص: 89
آداب تشییع جنازه بسیار است که از آن جمله است:
به هیچ عنوان نمی‌توان جنازه را سوزاند.
از دیدگاه فقهای امامیه قرار دادن جسد مرده درون قبر باید بر طبق شرایط و وضعیت خاصی بوده باشد که عبارتند از:
بنابر فتوای فقهاء امامیه حداقل وظیفه و واجبی که بر عهده مسلمانان نسبت به یک مرده می‌باشد این است که مرده مسلمان را پس از غسل و کفن در گور به گونه‌ای دفن کنند که حرمت جسد او حفظ گردد، لیکن در روایات کارهای دیگری توصیه شده‌است که مستحب است نسبت به دفن جنازه یک مسلمان انجام گیرد که عبارتند از:
بنابر روایات و فتاوای فقهاء امامیه برخی رفتارها و کارها هنگام دفن مرده مکروه و ناشایست است از این رو از انجام آن‌ها نهی کراهتی شده‌است بدین معنی که بر مسلمانان سزاوار نیست این کارها را انجام دهند و بهتر آن است که از انجام آن‌ها دوری کنند، این کارها عبارتند از:
شهربازی تهران یا شهربازی اوین در اواخر دهه ۱۳۴۰ در قالب شرکتی به نام «لونا پارک» و در زمینی به وسعت ۳۷ هزار مترمربع فعالیت خود را آغاز کرد. ابتدا این مجموعه توسط آقای اخلاقی در میدان ونک به نام فان فار تاسیس شد و سپس به صورت مستقل تا سال ۱۳۵۳ در پارک لاله فعلی و وسایل محدود با صاحبان جدید مشغول فعالیت بود و از سال ۱۳۵۳ به جهت کمبود فضا، در مرکز شهر بودن و همچنین گسترش به آخرین مکان که جنب نمایشگاه بین المللی تهران بود منتقل شد و تا پایان عمر در همین محل به کار خود ادامه داد. این مجموعه تا سال ۱۳۶۳ دراختیار صاحب اصلی قرار داشت، اما پس از کش وقوس های فراوان و نفوذ بنیادها در تمام امور این مرکز تفریحی مصادره و برای اداره در اختیار بنیاد شهید انقلاب اسلامی قرار گرفت. این مجموعه که در انتهای خیابان سئول و در کنار بزرگراه شهید چمران قرار داشت سال‌ها به عنوان بزرگترین و مهم‌ترین مجموعه تفریحی تهران به شمار می‌رفت. با وجود وسعت بیشتر پارک ارم اما لوناپارک دارای وسایل پیشرفته تر، استاندارد تر و گسترده تری بود و از نظر کارآفرینی هم دارای موفقیت بیشتری بود در سال ۱۳۸۴ حدود دو میلیون شهروند تهرانی از این مرکز تفریحی استفاده کردند. در سال ۱۳۸۵ این مجموعه به شهرداری واگذار گردید و به‌طور دائمی تعطیل شد.
زمزمه‌های تخریب این شهربازی به منظور تکمیل شبکه بزرگراهی و احداث پل اوین-درکه از سال ۸۲ آغاز شد تا اینکه در سال ۸۳ که محمدی زاده معاون خدمات شهری شهردار وقت خبر خداحافظی شهربازی با تهرانی‌ها را داد و سرانجام در ۲۱ فروردین سال ۱۳۸۵ طی توافقات انجام گرفته بین شهرداری تهران و بنیاد شهید انقلاب اسلامی این مجموعه در قبال پرداخت ٣۵ میلیارد تومان به شهرداری تهران واگذار و برای همیشه تعطیل شد. تمامی ابزار و وسایل بازی این مجموعه به شهربازی قم منتقل شد.
تاکنون هیچ مرکز تفریحی به آن وسعت و امکانات و درجه اهمیت از منظر ایجاد اشتغال و چرخه اقتصادی، ساخته و جایگزین نشده است.
بِلژها یا بِلگ‌ها مردمانی بودند که در شمال خاوری سرزمین گل، در کرانه باختری رود راین در سدهٔ یکم پیش از زایش مسیح می‌زیستند. همچنین در زمان‌های پس از آن تاریخ در بریتانیا نیز دیده شده‌اند. نام ایشان بر روی کشور کنونی بلژیک زنده مانده‌است.
ژولیوس سزار میان سال‌های ۵۸ تا ۵۱ (پیش از میلاد) که با گل‌ها (فرانسه) و آکیتانی‌ها در نبرد بود، بر بلژها نیز پیروز شد.