moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شوهر، همسر و اون فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی موداسار عزیز است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارتیک آریان، بومی پدنکار، آنانیا پاندی، آپارشاکتی کورانا، کریتی سانون و جیمی شرگیل ایفای نقش کرده‌اند.
لیوه‌درگه (به لاتین: Livədirgə یا Livədirqə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است.
لیوه‌درگه ۱۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
"لیو" یا "لو" در زبان تالشی به‌معنی "رود کوچک و باریک" است، "و" حرف میانوند است و "درگه" یا "دیرقه" اشاره به نام قدیمی این ناحیه دارد و معنی کامل آن می‌شود "روستای درقه که در کنار یک رودخانه باریک قرار گرفته".Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
اسلینگ سنگاپوری: مردی که به یک جسد عشق می‌ورزید () یک فیلم هنری سیاه‌وسفید زیرزمینی در ژانر وحشت به کارگردانی نیکوس نیکولائیدیس محصول سال ۱۹۹۰ سینمای یونان است که شاهکار کالت او به‌شمار می‌رود.
آسمان صورتی است فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی سونال بوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون پریانکا چوپرا، فرهان اختر، زایرا واسیم، راجشری دشپانده و روهیت سورش سراف ایفای نقش کرده‌اند.
نیکوس نیکولائیدیس (؛ – ) کارگردان سینما و تئاتر، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده و تهیه‌کننده موسیقی اهل یونان بود. او از چهره‌های مطرح سینمای تجربی و هنری اروپا به‌شمار می‌رود.
مشهورترین اثرش، "اسلینگ سنگاپوری"، یک فیلم کالت زیرزمینی است که آن را در سال ۱۹۹۰ ساخت.
او با قانون آمد فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی سورش کریشنا است. در این فیلم بازیگرانی همچون کمال حسن، راوینا تاندون، مانیشا کویرالا، سارات بابو، کیتو جیدوانی، ویکرام گوکاله و یاشپال شارما ایفای نقش کرده‌اند.
زن مارگزیده () یک تندیس مرمر اثر اگوست کلیزینگر، مجسمه‌ساز اهل فرانسه است که سال ۱۸۴۷ ساخته و در سالن (پاریس) به نمایش گذاشته شد. این اثر اکنون در موزه اورسی نگهداری می‌شود.
ماساتوشی ناکایاما استاد شناخته شده کاراته شوتوکان بود که برای پایه‌ریزی انجمن کاراته ژاپن اقدام کرد. در سال ۱۹۴۸ اجرای هنرهای رزمی آزاد شد و دو تن از شاگردان قبلی دوجوی شوتوکان به نام‌های ماساتوشی ناکایاما و ایسائو اُباتا سازمان جدیدی را به نام انجمن کاراته ژاپن (JKA)به عنوان اولین تشکیلات رسمی کاراته در جهان بنیان نهادند.http://alborzkarate.ir/fa/shotokan-ryubakaya.aspx
کاراتهٔ شوتوکان با برنامه‌ریزی‌های استاد ناکایاما می‌رفت تا در سطح بین‌المللی مطرح شود.https://www.jka.or.jp/en/about-jka/profiles/master-nakayama-masatoshi-1913-1987/ انجمن کاراته ژاپن با تربیت مدرس و اعزام آن‌ها به چهارگوشهٔ دنیا شروع به تبلیغ کاراته فوناکوشی نمود.
کولاییر (به لاتین: Kolayır) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغستفا واقع شده است.
کولاییر (به لاتین: Kolayır) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساموخ واقع شده است. کولاییر ۲۹۷۸ نفر جمعیت دارد.
کولاییر (به لاتین: Kolayır) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. کولاییر ۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
دوز قشلاق (به لاتین: Düzqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده است. دوز قشلاق ۲۰۹۳ نفر جمعیت دارد.
کولاییر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دوز قشلاق (به لاتین: Düzqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ‌استفا واقع شده است. دوز قشلاق ۱۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
دوز قشلاق (به لاتین: Düzqışlaq، تا ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸ آقا مالی اغلو Ağamalıoğlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. دوز قشلاق ۲۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
میریام فریدمن منکین (؛ زاده ۸ اوت ۱۹۰۱–درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۹۲) با نام خانوادگی میریام فریدمن دانشمند اهل آمریکا بود که به دلیل انجام پژوهش و آزمایشهای باروری و لقاح مصنوعی (IVF) همراه جان راک (پزشک زنان و زایمان) شناخته شد. در فوریه ۱۹۴۴ وی اولین فردی بود که تخمک انسان را در خارج از بدن و در آزمایشگاه بارور کرد.
منکین در ۸ اوت ۱۹۰۱ و ریگا، لتونی متولد شد. خانوادهٔ وی ۲ سال بعد به ایالات متحده مهاجرت کردند و پدر او به عنوان پزشک در شهر نیویورک مشغول طبابت شد و به آن اندازه در کسب و کارش موفق بود که بتواند خانواده‌اش را در رفاه اداره نماید. در سال ۱۹۲۲ منکین توانست که مدرک فارغ‌التحصیلی خود را در رشته بافت‌شناسی و آناتومی تطبیقی از دانشگاه کرنل دریافت نماید. منکین همچنین در ادامهٔ تحصیلات خود در دانشگاه کلمبیا نیز حضور یافت و تنها یک سال پس از فارغ‌التحصیلی توانست که موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد ژنتیک گردد. با همهٔ این احوال، در آن مقطع، زنان؛ به ندرت در دانشکده‌های پزشکی پذیرفته می‌شدند و این موضوع برای منکین هم اتفاق افتاد. میریام منکین در سال ۱۹۲۴ میلادی با "والی منکین"، از دانشجویان رشته پزشکی دانشگاه هاروارد ازدواج کرد.
پس از چند سال کار به عنوان دبیر، منکین از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ به عنوان یک محقق تحقیق در زمینه آسیب‌شناسی در دانشکده پزشکی هاروارد خدمت کرد. سپس به وی به عنوان یک تکنسین آزمایشگاه برای گریگوری پینکوس در هاروارد پیشنهاد کار شد. هنگام کار برای پینکوس، منکین وظیفه داشت عصاره‌هایی تهیه کند که برای تخمک گذاری بیش از حد خرگوش‌ها در تلاش پینکوس برای ایجاد خرگوش‌های «بی پدر» ساخته شده‌است. پینکوس در سال ۱۹۳۷ کار خود را در هاروارد از دست داد، که باعث شد او بی‌کار شود. وی به مدت یک سال در آزمایشگاه‌های ایالتی ماساچوست کار کرد و سپس برای یک سمت تحقیقاتی با جان راک، پزشک باروری، در بیمارستان رایگان زنان (اکنون بخشی از بیمارستان بریگهام و زنان) در بوستون درخواست کرد. آزمایش خرگوش پینکوس عاملی در تصمیم راک برای شروع تحقیقات IVF بوده‌است و نقش منکین در آزمایش‌ها نظر راک را به خود جلب کرد. راک بزودی منکین را استخدام کرد و آنها تصمیم گرفتند تا زمان دقیق تخمک گذاری را تعیین کنند. راک به این ایده رسیده بود اما قبل از استخدام منکین هیچ پیشرفت معناداری در تحقیقات آزمایشگاهی نداشته‌است. او درک پیشرفته ای از جنبه‌های فنی لقاح تخمک نداشت و منکین را برای نظارت بر همه کارهای آزمایشگاهی استخدام کرد.
منکین آزمایش‌ها IVF را در مارس ۱۹۳۸ آغاز کرد. راک و منکین درخواست کردند که زنان شرکت کننده در این مطالعه که قرار بود تحت عمل برداشتن رحم قرار بگیرند، قبل از عمل جراحی، رابطه جنسی محافظت نشده داشته باشند. آنها برای انجام مطالعات، دقیقاً قبل از عمل خارج کردن رحم بیمار تصمیم گرفتند که این کار تخمک‌های مناسب بسیاری برای مطالعه به آن‌ها داد. در طول مطالعه، منکین یک برنامه هفتگی نسبتاً ثابت را دنبال کرد: یافتن تخمک در روز سه شنبه، افزودن اسپرم در روز چهارشنبه، دعا در روز پنجشنبه و مشاهده نتیجه با استفاده از میکروسکوپ در روز جمعه. او هر چند وقت یکبار تغییراتی را در روش انجام می‌داد و شرایط نگهداری تخمک‌ها و طول و غلظت نمونه‌های اسپرم را تغییر می‌داد. منکین تخم‌های نابارور را در تخمدان‌هایی که راک از بین بیماران برداشته بود، پیدا کرد، تخمک‌ها را در محلول قرار داده و سپس قبل از افزودن اسپرم، آنها را کشت داد. در ۶ سال اول مطالعه، منکین استراتژی‌های مختلفی را امتحان کرد اما به IVF نرسید. در ۳ فوریه ۱۹۴۴، او از زنی تخمک گرفت که پس از تولد چهار کودک، دهانه رحم و رحم آن افتاده بود. پروتکل استاندارد منکین این بود که نمونه اسپرم را ۳ بار در محلول بشویید و اجازه دهید تخمک و اسپرم به مدت ۳۰ دقیقه با هم تعامل داشته باشند. با این حال، او شب قبل با دختر تازه متولد شده خود بیدار بود و در آن روز به اشتباه فقط یک بار نمونه اسپرم را شست و از یک نمونه متمرکزتر استفاده کرد و یک ساعت تعامل برقرار کرد. صبح جمعه بعد (۶ فوریه ۱۹۴۴)، منکین دریافت که شکاف سلول شروع شده‌است، که نشان می‌دهد تخمک بارور شده تشکیل شده‌است. منکین از گرفتن عکس فوری از این کشف غفلت کرد و هنگامی که سرانجام برای گرفتن عکس رفت، نتوانست تخمک‌را پیدا کند. او قادر به باروری و عکسبرداری از سه تخمک دیگر بود که شامل هر سه عاملی بود که قبل از کشف اصلی تغییر داده بود. راک و منکین در لقاح موفق خود به رشد دو و سه سلولی دست یافتند. بعد از بارور شدن تخمک‌های اضافی، راک و منکین تصمیم گرفتند که کارهای خود را در یک گزارش کوتاه منتشر کنند. مجله Science یافته‌های آنها را در مقاله «لقاح آزمایشگاهی و تجزیه تخمهای تخمدانی انسان» در تاریخ ۴ اوت ۱۹۴۴ منتشر کرد. آسوشیتدپرس، نیویورک تایمز و مجله تایم گزارش‌های این کشف را در روزهای بعد ارائه دادند.
عموم مردم کشف راک و منکین را دستیابی به موفقیت مثبت می‌دانستند که به بچه دار شدن زوج‌های نابارور کمک می‌کند. با این حال، برخی از منتقدان آن را بازی با خدا و تداخل در قوانین طبیعت می‌دانستند و از آنجا که راک و منکین یک کودک جسمی ایجاد نکردند، برخی دیگر سؤال می‌کردند که آیا آنها اصلاً به لقاح آزمایشگاهی دست یافته‌اند یا خیر؟ راک و منکین تلاش نکردند تخمک‌های بارور شده خود را به بدن زن منتقل کنند زیرا این هدف مطالعه آن‌ها نبوده‌است. کار دشوار تبدیل تخمک بارور شده چند سلولی، مانند آنچه که منکین و راک ایجاد کرده بودند، به جنینی که می‌تواند در داخل رحم یک زن رشد کند، تا تولد لوئیز براون در سال ۱۹۷۸ موفقیت‌آمیز نبود.
دوز قشلاق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دوز قیریق‌لی (به لاتین: Düz Qırıqlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. دوز قیریق‌لی ۵۸۰۸ نفر جمعیت دارد.
دوز بیلیجی (به لاتین: Düz Bilici) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است. دوز بیلیجی ۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
دوز جیردخان (به لاتین: Düz Cırdaxan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. دوز جیردخان ۲۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
رحم دوشاخ (Bicornuate uterus) نوعی ناهنجاری مادرزادی رحم است. جوش خوردن ناقص دو مجرای مولری باعث ایجاد یک رحم یه شکل قلب می‌شود که گاهی به آن رحم قلبی شکل هم گفته می‌شود. انواع رحم دو شاخ تنها در ۰٫۴ درصد زنان شایع است که به‌صورت انواع شدید تا بسیار خفیف دسته‌بندی می‌شود.
رحم دو شاخه‌ای در طی جنین‌زایی ایجاد می‌شود و هنگامی اتفاق می‌افتد که قسمت پروگزیمال (فوقانی) مجاری paramesonephric فیوز نگردد، اما قسمت دیستال که به قسمت تحتانی رحم، دهانه رحم و مهبل فوقانی وارد می‌شود، به‌طور عادی فیوز می‌شود. مرگ
دو شاخه ای شدن رحم در دوران جنینی یک اختلال آناتومیکی است. هنگامی که در طول تکامل دستگاه تولید مثل دو شاخه رحم به درستی به هم متصل نشوند قسمت فوقانی رحم به دو بخش تقسیم شده و باعث ظاهری قلب مانند می‌شود؛ بنابراین افراد دارای رحم دو شاخ به همین شکل به دنیا آمده‌اند و عوامل خارجی در ایجاد آن دخیل نیست.
معمولاً رحم دو شاخ هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند و بسیاری از خانم‌ها به‌طور اتفاقی در سونوگرافی متوجه این ناهنجاری می‌شوند. با این وجود، ممکن است در برخی موارد یک یا چند نشانه زیر را تجربه کند:
با توجه به محدود یودن علائم، ممکن است یک زن با رحم دو شاخه ای هرگز تا زمان بارداری یا سونوگرافی به دلایل دیگر متوجه این موضوع نشود. بعضی اوقات نیز هرگز تشخیص داده نمی‌شود زیرا مشکلی ایجاد نکرده‌است. اما ابزار تشخیص آن سونوگرافی، ام ار ای و عکس رنگی رحم است.
خانم‌هایی که رحم دو شاخ دارند می‌توانند مانند یک فرد عادی باردار شوند یعنی این ناهنجاری مانعی برای بارداری نیست اما می‌تواند باعث اختلال در روند لانه گزینی، افزایش احتمال سقط جنین، تأخیر در رشد جنین یا زایمان زودرس شود.
ممکن است هرگز نیازی به درمان رحم دو شاخ نباشد. اما در صورتی که فرد نتواند باردار شود یا سقط مکرر داشته باشد و هیچ دلیل واضحی برای ناباروری وجود نداشته باشد، در صورت تشخیص رحم دو شاخ پزشک جراحی را توصیه می‌کند. اما هنوز نمی‌توان گفت جراحی رحم دو شاخ یکی از درمان‌های ناباروری محسوب می‌شود زیرا بسیاری از دانشمندان معتقدند که این شکل رحم تأثیری بر بارداری خانم ندارد. اما به هر حال درمان آن احتمال سقط‌های بعدی را کاهش می‌دهد.
آق‌دوز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آغجه‌یازی بالا (به لاتین: Yuxarı Ağcayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده است. آغجه‌یازی بالا ۱۱۷۱ نفر جمعیت دارد.
موز آبی ()، مگالوپلیس اروپایی یا محور میلان–لیورپول منطقه‌ای ناپیوسته دارای بافت جمعیتی شهرنشین در غرب و مرکز اروپاست که جمعیتی معادل ۱۱۲ ملیون نفر دارد.
شاهدخت ویلهلمین بادن (۲۱ سپتامبر ۱۷۸۸ – ۲۷ ژانویه ۱۸۳۶) شاهدخت بادن و دوشس بزرگ هسن بود. او که فرزند شاهزاده کارل لودویگ ولیعهد بادن و همسرش شاهدخت آمالی هسن-دارمشتات بود در کارلسروهه به دنیا آمد.
ویلهلمین در ۱۹ ژوئن ۱۸۰۴ با پسردایی‌اش لودویگ دوم، دوک بزرگ هسن ازدواج کرد. ازدواج این دو، ازدواج موفقی نبود و بعد از تولد فرزند سوم جدا از یکدیگر زندگی می‌کردند. ویلهلمین در سال ۱۸۲۰ به کاخ هایلیگینبرگ نقل مکان کرد و وارد رابطه‌ای طولانی مدت با کاخ‌دار خود بارون آگوست سنارکلن دو گنارسی شد. به همین دلیل گمانه‌زنی‌های اثبات‌نشده‌ای وجود دارند که لودویگ پدر فرزندان آخر ویلهلمین (از جمله شاهزاده الکساندر هسن و راین و تزارینا ماریا الکساندروونا) نیست. هرچند لودویگ تمامی آنان را به عنوان فرزندان خود به رسمیت می‌شناخت. در سال ۱۸۳۰ و با مرگ پدر لودویگ، ویلهلمین به مقام دوشس بزرگ هسن رسید.
ویلهلمین در سال ۱۸۳۶ درگذشت و جسد او در دارمشتات دفن شد. از جمله نوادگان ویلهلمین می‌توان به نیکلای دوم روسیه و همسرش آلکساندرا، فلیپه ششم اسپانیا، لوئیس مونتباتن و شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو اشاره کرد.
آغجه‌یازی پایین (به لاتین: Aşağı Ağcayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده است.
هاچاو ()؛ اکتبرکند () یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
اسدا جیاناما (؛ ) یک دیپلمات سابق پادشاهی تایلند است. وی به دلیل انتقادات خود از رژیم نظامی میانمار، نخست‌وزیر تایلند، تاکسین شیناواترا، و وزیر امور خارجه سابق تایلند، سوراکارت ساتیراتای شناخته می‌شود.
قلعه مویدن (هلندی: "Muiderslot", ) نام یک قلعه در کشور هلند است که در دهانه رودخانه ، در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر آمستردام، در مایدن واقع شده‌است، جایی که در گذشته به خلیج زایدرزی بود جریان دارد. این قلعه یکی از قلعه‌های شناخته شده در کشور هلند است و در بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی که در قرون وسطی است، به نمایش گذاشته شده‌است.
مرجع تنظیم مقررات‌ شرکت‌ها و حسابداری (اختصار: ACRA ; ؛ ; ) یک هیئت قانونی تحت نظارت وزارت دارایی دولت سنگاپور است. مرجع تنظیم مقررات‌ شرکت‌ها و حسابداری تنظیم کننده ملی هستارهای تجاری، حسابداران عمومی و ارائه دهندگان خدمات شرکتی در سنگاپور است. این مرجع همچنین نقش تسهیلگر در توسعه هستارهای تجاری و حرفه حسابداری عمومی را ایفا می‌کند.
مرجع تنظیم مقررات‌ شرکت‌ها و حسابداری در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۴ با تصویب قانون حسابداری و تنظیم مقررات سازمانی تشکیل شد، که منجر به ادغام ثبت شرکت‌ها و مشاغل (RCB) و هیئت حسابداران عمومی (PAB) شد. این ادغام با هدف هم افزایی نظارت بر انطباق شرکتها با الزامات افشای اطلاعات و مقررات گذاری حسابداران عمومی متولی ممیزی قانونی انجام شد.
جیم ریون (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تینوس اوسندارپ (؛ ۲۱ مه ۱۹۱۶ – ۲۰ ژوئن ۲۰۰۲) دونده سرعت اهل هلند بود.
قره‌بویون‌لار (به لاتین: Qaraboyunlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. این روستا ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
استیو پرفونتین (; – ) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آنا گوارا (؛ زادهٔ ) دونده سابق و سیاستمدار اهل مکزیک بود.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
آناستازیا کاپاسچینسکایا (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل روسیه بود.
کاپاسچینسکایا که برنده ۲ مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شده بود پس از مثبت اعلام شدن تست دوپینگش در سال ۲۰۱۶ عناوین نایب قهرمانی المپیک و سه عنوان سومی در مسابقات جهانی دو و میدانی و یک قهرمانی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی اروپا از وی پس گرفته شد."IOC strips Russia's 2008 4x400 silver medal in doping case". espn.com. 19 August 2016. Retrieved 21 August 2016.
دال دامینیشن یا سلطه عروسک دومین آلبوم استودیویی گروه دخترانه آمریکایی، پوسی‌کت دالز است که در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم قبل از خارج شدن عضو طولانی مدت گروه، کارمیت بخار تهیه‌شد و شامل همکاری با هنرمندانی همچون اسنوپ داگ، میسی الیوت و آر. کلی است.
اکاترینی تانو (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل یونان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده‌است.
خوان بلمونته (; زاده – درگذشته ) گاوباز اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فلامنکو" اشاره کرد. بلمونته پس از اینکه اطلاع پیدا کرد به سرطان ریه مبتلا شدهSport: Death of a Matador, Time, 1962, http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,873563-2,00.html با اسلحه دستی ۶.۳۵ میلی‌متریBentley, Logan (1962). What the horns couldn't do, http://sportsillustrated.cnn.com/vault/article/magazine/MAG1073716/index.htm اقدام به خودکشی کرد و جان باخت.
استیو بکلی (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر نیزه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
خالفارادین (به لاتین: Khalfaraddin) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه‌آباد واقع شده است.
فیلبرت بایی (؛ زادهٔ ) دونده اهل تانزانیا بود.
لهجه محلاتی یکی از لهجه‌های زبان پارسی است.Ethnologue report for language code: pes مردم محلات در استان مرکزی به این لهجه صحبت می‌کنند. محلات از شهرهای بسیار کهن استان مرکزی است.
امپدانس اسمی در مهندسی برق و مهندسی صوت به امپدانس تقریبی طراحی‌شده یک مدار الکتریکی یا دستگاه اشاره دارد. این اصطلاح در برخی از زمینه‌های مختلف به کار می‌رود، که اغلب در رابطه به موارد زیر یافت می‌شوند:
این معمول است که از امپدانس اسمی صحبت کنید، گویی که یک مقاومت ثابت است،Maslin, p.78 یعنی با فرکانس ثابت است و دارای یک مؤلفه غیرفعال صفر است، با وجود این که اغلب از واقعیت فاصله دارد. بسته به نوع کاربرد، امپدانس اسمی به‌طور ضمنی به یک نقطه خاص در پاسخ فرکانس مدار مورد نظر اشاره دارد. این ممکن است در فرکانس پایین، باندمیانی یا برخی از نقاط دیگر باشد و کاربردهای خاص در بخش‌های زیر مورد بحث قرار گرفته‌است.Graf, p.506.
امپدانس اسمی برای اولین بار در روزهای اول مخابرات مشخص شد. در تقویت‌کننده‌های ابتدایی در دسترس نبودند و هنگامی که آنها در دسترس قرار گرفتند گران بودند. از این رو به منظور حداکثرکردن طول کابل‌هایی که می‌توانند نصب شوند برای دستیابی بیشینه توان انتقالی از کابل در انتهای دریافت‌کننده لازم بود. همچنین آشکار شد که بازتاب در خط انتقال، پهنای‌باند مورد استفاده یا فاصله‌ای را که امکان انتقال آن وجود دارد، به شدت محدود می‌کند. تطبیق امپدانس تجهیزات در برابر امپدانس مشخصه کابل بازتاب‌ها را کاهش می‌دهد (و در صورت تطبیق کامل، آن‌ها حذف می‌شوند) و انتقال توان به حداکثر می‌رسد. برای این منظور، تمام کابل‌ها و تجهیزات، شروع به مشخص شدن یک امپدانس اسمی استاندارد کردند. قدیمی‌ترین و هنوز هم رایج‌ترین استاندارد، استاندارد Ω۶۰۰ است که در ابتدا برای تلفن استفاده می‌شد. باید گفت که انتخاب این رقم بیشتر مربوط به نحوه ارتباط تلفنی در تلفن‌خانه محلی نسبت به هر ویژگی کابل تلفن محلی است. تلفن‌ها (تلفن‌های آنالوگ به سبک قدیمی) از طریق کابل کشی زوج بهم تابیده برای تبادل متصل می‌شوند. هر سر از این جفت به یک سیم‌پیچ رله وصل می‌شود که سیگنالینگ را روی خط آشکار می‌کند (شماره‌گیری، هوک خاموش گوشی و غیره). انتهای دیگر یک سیم‌پیچ به ولتاژ منبع تغذیه و سیم‌پیچ دوم به زمین وصل شده‌است. سیم‌پیچ رله مبادله تلفنی در حدود ۳۰۰Ω است، بنابراین هر دو آن‌ها با هم خط را در ۶۰۰Ω مخطوم می‌کند.Schmitt, pp.301–302.
استانداردسازی امپدانس اسمی خط باعث شد شبکه‌های دو دهانه مانند فیلترها برای یک امپدانس اسمی تطبیقی طراحی شوند. امپدانس اسمی بخش‌های متقارن فیلتر پی یا تی پایین‌گذر (یا به‌طور کلی بخش‌های فیلتر تصویر) به عنوان حد موهومی امپدانس فیلتر تعریف می‌شود زیرا فرکانس به صفر نزدیک می‌شود و داده شده با،
که در اینجا "L" و "C" همان‌طور که در فیلتر k ثابت تعریف شده‌است. همان‌طور که از عبارت مشاهده می‌شود، امپدانس مقاومتی خالص است.Bird, pp.564, 569.
در حوزه فرکانس رادیویی (RF) و مهندسی مایکروویو، با اختلاف زیاد رایج‌ترین استاندارد خط انتقال، کابل کواکسیال (کواکس) ۵۰Ω است که یک خط نامتعادل است. ۵۰Ω برای اولین بار به عنوان یک مقاومت اسمی در طول کار جنگ جهانی دوم روی رادار بوجود آمد و سازشی بین دو نیاز است. این استاندارد کار کمیته هماهنگی کابل مشترک ارتش و نیروی دریایی RF ایالات متحده در زمان جنگ بود. اولین نیاز برای کمینه کردن اتلاف است. تلفات کابل کواکسیال داده شده توسط،
که در آن "R" مقاومت در هر متر است و "Z" امپدانس مشخصه است. بزرگتر شدن قطر هادی داخلی باعث کاهش "R" و کاهش اتلاف می‌شود. از طرف دیگر، "Z" به نسبت قطر رساناهای بیرونی و داخلی ("D") بستگی دارد و با افزایش قطر رسانای داخلی کاهش می‌یابد و در نتیجه تلفات را افزایش می‌دهد. مقدار مشخصی از "D" وجود دارد که تلفات برای آن حداقل است و معادل ۳٫۶ می‌باشد. برای یک کواکسیال با دی‌الکتریک هوا این مطابق با یک امپدانس مشخصه ۷۷ اهم است. کواکسیال تولید شده در طول جنگ لوله عایق‌بندی شده با هوا بود و این مسئله برای مدتی در همین حالت باقی ماند. نیاز دوم برای دستیابی به حداکثر توان است و یک مورد مهم برای رادار بود. این همان شرط کمترین تلفات نیست زیرا توان انتقالی معمولاً با ولتاژ شکست دی‌الکتریک محدود می‌شود. با این حال، از نظر نسبت قطرهای رسانا تعامل مشابهی وجود دارد. ساخت یک رسانا داخلی بسیار بزرگ منجر به عایق نازکی می‌شود که در ولتاژ پایین‌تر شکسته می‌شود. از طرف دیگر، ساختن رسانا داخلی بسیار نازک باعث شدت میدان الکتریکی بالاتر در نزدیکی رسانای داخلی می‌شود (زیرا همان انرژی میدان در اطراف سطح رسانای کوچک‌تر جمع می‌شود) و دوباره ولتاژ شکست را کاهش می‌دهد. نسبت ایده‌آل، "D"، برای انتقال بیشینه توان ۱٫۶۵ و مطابق با امپدانس مشخصه ۳۰ اهم در هوا است. امپدانس ۵۰Ω میانگین هندسی این دو مقدار است.
و سپس به یک تعداد کامل مناسب گرد شده.Golio, p.6-41.Breed, pp.6–7.
در حالی که کابل ۳۰Ω به دلیل قابلیت‌های انتقال توان بسیار مطلوب است، اما هرگز در تولید تجاری نبوده‌است زیرا اندازه بزرگ هادی داخلی تولید را دشوار می‌کند. این در مورد با ۷۷ اهم نیست. کابل با امپدانس اسمی ۷۵Ω از اوایل ارتباطات از راه دور به دلیل ویژگی کمی تلفات آن استفاده شده‌است. طبق گفته استفان لمپن از سیم و کابل بلدن، ۷۵Ω به جای ۷۷ اهم به عنوان امپدانس اسمی انتخاب شد، زیرا به اندازه استاندارد سیم ای‌دبلیوجی برای رسانای داخلی مطابقت داشت. برای کابل‌های ویدیویی کواکسیال و رابط‌ها ۷۵Ω اکنون امپدانس اسمی تقریباً استاندارد جهانی است.Breed, pp.6–7.Steve Lampen, "Coax History" (mailing list), "Contesting.com". Lampen is Technology Development Manager at Belden Wire & Cable Co. and is the author of "Wire, Cable and Fiber Optics".
امپدانس بلندگو در مقایسه با سایر مؤلفه‌های صوتی نسبتاً کم نگه داشته می‌شود تا توان صوتی مورد نیاز بدون استفاده از ولتاژهای زیاد دور از دسترس (و به طرز خطرناک) قابل انتقال باشد. رایج‌ترین امپدانس اسمی بلندگوها ۸ اهم است. همچنین از ۴Ω و ۱۶ اهم هم استفاده می‌شودBallou, p.523. یک بار متداول ۱۶Ω اکنون بیشتر برای درایورهای فشرده‌سازی فرکانس بالا محفوظ است، زیرا انتهای فرکانس بالا طیف صوتی معمولاً به توان زیادی برای بازتولید احتیاج ندارد.Vasey, pp.34–35.
ورودی‌های اسیلوسکوپ معمولاً امپدانس بالایی هستند به طوری که فقط در اتصال به مدار که اندازه‌گیری می‌شود حداقل تأثیر را می‌گذارد. یک مقدار متداول برای امپدانس اسمی اسیلوسکوپ مقاومت 1MΩ و خازن 20pF است.pp.97–98.Hickman, pp.33–37.O'Dell, pp.72–79.
هاله یلدا جربوع (زاده ۱۹۷۱ در تل کیف عراق) است که در سال ۲۰۲۰ از سوی دونالد ترامپ به عنوان قاضی فدرال ایالت میشیگان معرفی شد و کمیسیون قضایی مجلس سنای ایالات متحده آمریکا با این پیشنهاد موافقت کرد. وی از مسیحیان کلدانی عراق می‌باشد.
https://ballotpedia.org/Hala_Jarbou
تووز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایستگاهِ سلجوق فیلمنامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است.
بیضایی این فیلمنامه را سالِ ۱۳۷۹ نوشت. انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان در ۱۳۸۱ به صورتِ کتاب منتشرش کرد.
سالِ ۱۳۷۹ لوکیشنِ "ایستگاه سلجوق" در ترکیه انتخاب شد؛ و سپس تهیه‌کننده از کار کنار کشید و ساختِ فیلم آغاز نشد.
کوخا نبی (به لاتین: Koxa Nəbi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. کوخا نبی ۲۳۵ نفر جمعیت دارد.
قلعه‌بویون (به لاتین: Qalaboyun) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. قلعه‌بویون ۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
جنگ دوم چچن () یک درگیری مسلحانه در منطقه چچن و دیگر مناطق مرزی قفقاز شمالی بین فدراسیون روسیه و جمهوری چچن ایچکریا بود که از اوت ۱۹۹۹ تا آوریل ۲۰۰۹ به طول انجامید.
در هفتم اوت ۱۹۹۹، نیروهای اسلام‌گرای چچنی به منطقه داغستان نفوذ و آن را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کردند و نیروهای روسیه همزمان با فراخوان جهادی که در یکم اکتبر در چچن اعلام شد، وارد این منطقه شدند. این لشکرکشی به حکومت مستقل جمهوری چچن ایچکریا پایان داد و کنترل دولت فدرال روسیه را بدین مناطق بازگرداند.
طی این جنگ، نیروهای شبه‌نظامی روسیه و چچنی‌های طرفدار آن، در مقابل با جدایی‌طلبان چچن چنگیدند و گروزنی، پایتخت چچن را پس از یک محاصره زمستانی که از اواخر سال ۱۹۹۹ تا فوریه ۲۰۰۰ ادامه داشت، به دست گرفتند. روسیه در مه ۲۰۰۰ و پس از یک آفند تمام عیار، کنترل مستقیم چچن را به دست گرفت ولی با این حال، جنبش مقاومت نظامی چچن در منطقه قفقاز شمالی همچنان تلفات سنگین را بر روس‌ها تحمیل می‌کند و کنترل سیاسی روسیه بر چچن را برای سال‌های آینده نیز به چالش می‌کشد. برخی از جدایی‌طلبان چچنی همچنین حملاتی علیه غیرنظامیان در روسیه انجام دادند. این حملات و همچنین نقض گسترده حقوق بشر توسط هر دو طرف روسی و تجزیه‌طلب، محکومیت بین‌المللی را به همراه داشته‌است.
تا سال ۱۹۹۹
، روسیه جنبش جدایی‌طلبانه چچن را به شدت ناتوان کرد و درگیری در مقیاس بزرگ متوقف شد و ارتش و وزارت کشور روسیه از اشغال خیابان‌ها دست برداشتند. بازسازی گروزنی آغاز شد و بخش بزرگی از شهر و مناطق اطراف آن به سرعت بازسازی شدند. خشونت‌های پراکنده در سرتاسر قفقاز شمالی تاکنون ادامه دارد و بمباران‌های گاه به گاه و کمین‌هایی که سربازان فدرال و نیروهای دولت‌های منطقه را هدف قرار می‌دهد هنوز هم رخ می‌دهند.It's over, and Putin won گاردین Retrieved on 23 February 2009
در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹، عملیات دولت در چچن رسماً به پایان رسید. با ترک دوباره منطقه توسط ارتش، مسئولیت برخورد با شورشیان سطح پایین عمدتاً توسط نیروهای پلیس محلی انجام می‌گیرد. سه ماه بعد احمد زاکایف، رهبر تبعیدشدهٔ دولت جدایی‌طلب خواستار توقف مقاومت مسلحانه در برابر نیروهای پلیس چچن از اول اوت شد و گفت که امیدوار است «با شروع این روز چچنی‌ها هرگز به یکدیگر شلیک نکنند».Chechen self-proclaimed government-in-exile lays down weapons آرتی Retrieved on 29 July 2009 این نشانه پایان مناقشه چچن بود.
آمار دقیق مرگ و میر ناشی از این درگیری مشخص نیست. تلفات روسیه در حدود ۷٬۵۰۰ (آمار رسمی دولت روسیه) 4,572 servicemen of all security agencies killed by December 2002, 680 نیروهای مسلح فدراسیون روسیه soldiers killed in 2003–2007 یا ۱۴٬۰۰۰ نفر (آمار کمیته مادران سربازان روسیه) اعلام شده‌است. منابع غیررسمی بین ۲۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ کشته یا مفقود را که عمدتاً از غیرنظامیان چچن بودند، تخمین می‌زنند.Chechnya War , رویترز, 11 April 2007
در روزگار باستان دامنه‌های شمالی کوه‌های قفقاز محل زندگی اقوام چرکس در غرب و اقوام آوار در شرق بود. در بین این دو منطقه زیگی‌ها نواحی زیگ را اشغال کرده بودند که تقریباً منطقه‌ای است که امروزه در شمال آن اوستیا، بالکار، اینگوش و جمهوری چچن قرار دارد. چچن منطقه‌ای در شمال قفقاز است که در درازای تاریخ دائماً در حال نبرد با کشورهای بیگانه بوده‌است. این نبردها ابتدا با ترک‌های عثمانی در سدهٔ ۱۵ آغاز گردید. در نهایت چچن‌ها به اسلام روی آورده و تنش با ترک‌ها را به کاهش گذاردند؛ به‌هرحال درگیری‌ها با همسایگان مسیحی مانند گرجی‌ها و قزاقها، همچنین با بودائیان کالمیک شدت یافت. در سال ۱۵۷۷، سپاه قزاق تِرِک روسی توسط قزاق‌های آزاد ساکن مناطق ولگا بسوی رودخانه تِرک، در مناطق پَست چچن شکل گرفت. در سال ۱۷۸۳، روسیه و پادشاهی گرجی کارتل–کاختی (که در اثر تاخت و تاز ترکان ضعیف بود) پیمان گئورگی‌وسک را امضاء نمودند که بر طبق آن کارتل – کاختی تحت حفاظت روسیه قرار گرفت. به منظور حفاظت از کانال‌های ارتباطی با گرجستان و دیگر مناطق فراقفقاز، امپراتوری روسیه آغاز به گسترش نفوذ خود بر کوه‌های قفقاز نمود. ریشه‌های مقاومت کنونی در مقابل حاکمیت روسیه در سدهٔ ۱۸ و سال‌های (۱۷۹۱ – ۱۷۸۵) قرار دارد که نتیجه گسترش نفوذ روسیه بر مناطقی که قبلاً زیر نفوذ ترکیه و ایران بود، قلمداد می‌گردد. این مقاومت زیر رهبری منصور آشورما – یک شیخ نقشبندی (صوفی) – با حمایت متزلزل قبایل قزاق شمالی انجام می‌شد. منصور امید داشت که بتواند یک کشور اسلامی ماوراءقفقاز تحت قوانین شریعت اسلامی ایجاد نماید ولی سرانجام، هم به دلیل مقاومت روسی و هم مخالفت بسیاری از مردم چچن (که خیلی از آن‌ها در آن زمان هنوز اسلام نیاورده بودند) موفق به انجام چنین هدفی نگردید. پرچم نهضت او پسانترها توسط امام شمیل از مردم آوار یعنی کسی که از سال ۱۸۳۴ تا ۱۸۵۹ علیه روسیه جنگید، برافراشته شد.
در هر زمانی که حکومت روسیه با بلاتکلیفی داخلی روبرو می‌شد، آتش شورش چچن به‌عنوان صفتی مشخص، شعله‌ور می‌گشت. شورش‌های چچن در دوران جنگ روسیه – ترکیه (۱۸۷۸ – ۱۸۷۷)، انقلاب سال ۱۹۰۵ روسیه، انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه، جنگ داخلی روسیه و اشتراکی‌سازی بالا گرفتند. در زمان حاکمیت شوروی و در اواخر دهه ۱۹۳۰، چچن با اینگوشیتیا متحد شده و جمهوری خود مختار چچن و اینگوش را تشکیل دادند.
اگرچه چچن مجدد در دهه ۱۹۴۰ به تقابل با روسیه پرداخت، ولی نتیجه آن تبعید مردم چچن به قزاقستان شوروی و سیبری در زمان جنگ جهانی دوم بود.KavkazCenter - European Parliament recognizes deportation of Chechens as act of genocide
استدلال استالین و برخی دیگر آن بود که این عمل به منظور جلوگیری مردم چچن از کمک به آلمان، در زمان جنگ جهانی دوم لازم، بوده‌است. اگرچه جبهه آلمان هیچگاه به مرزهای چچن نرسید، یک حرکت پارتیزان فعال تهدید به تجمیع قدرت دفاعی شوروی در قفقاز نمود. (والنتین پیکول نویسنده شاخص در نوشتار تاریخی خود با نام بربروسا این‌گونه ادعا می‌نماید که در سال ۱۹۴۲ و در حالی که شهر گروزنی خود را برای محاصره آماده می‌نمود، کلیه هواپیماهای بمب‌افکن پایگاه جبهه قفقاز به جای رویاروئی با آلمان محاصره استالینگراد اجباراً جهت سرکوب شورشیان چچن اعزام گشتند. همچنین پرتاب محموله‌های سری آلمان در چچن و استراق سمع تبادلات رادیوئی آلمان با شورشیان چچن امری عادی بحساب می‌آمد. پس از سال ۱۹۵۶ و در طی دوران استالین زدایی تحت حکومت نیکیتا خروشچف، به مردم چچن اجازه برگشت به سرزمین خود داده شد.
سیاست‌های روسیه گرائی در چچن پس از سال ۱۹۵۶ و از طریق تخصص در زبان روسی که در بسیاری از زمینه‌های زندگی و پیشرفت در سیستم شوروی امری لازم بحساب می‌آمد، ادامه یافت. با فروپاشی قریب‌الوقوع اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۰، یک تحرک مستقل که در ابتدا با نام کنگره ملی چچن شناخته شد، شکل گرفت. این تحرک با مخالفت بسیار شدید بوریس یلتسین رئیس فدراسیون روسیه مواجه شد. دلایل او برای این مخالفت عبارت بودند از: (۱) چچن از هویت مستقلی در داخل اتحاد جماهیر شوروی برخوردار نیست -؛ هویتی که بالتیک، آسیای مرکزی و دیگر ایالات قفقازی از آن برخوردار بودند -؛ بلکه جزئی از جمهوری سوسیالیست فدرال جماهیر شوروی بوده و بر طبق قانون اساسی شوروی این کشور حق انتزاع ندارد؛ (۲) در صورت اعطای چنین حقی به چچن، امکان پیوستن سایر گروه‌های نژادی داخل روسیه، مانند تاتارها به چچنی‌ها و درخواست انتزاع از فدراسیون روسیه متصور خواهد گردید؛ و (۳) چچن از لحاظ موقعیت استراتژیک بر ساختارهای نفتی مسلط بوده و از اینرو امکان در مخاطره قرار دادن اقتصاد کشور و کنترل آن بر منابع نفتی را دارا است.
جنگ اول چچن زمانی رخ داد که نیروهای روسی برای جلوگیری از انتزاع چچن وارد یک جنگ دو ساله از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ گردیدند. علی‌رغم بهره‌گیری از نیروی انسانی نظامی پر قدرت، تسلیحات و پشتیبانی هوائی، نیروهای روسی به دلیل حملات بیشمار رعد آسا و موفق رزمنده چچن، قادر به کنترل مؤثر مناطق کوهستانی نگردیدند. تضعیف روحیه گسترده نیروهای روسی در منطقه باعث شد که در سال ۱۹۹۶، بوریس یلتسین رئیس‌جمهور روسیه اعلام آتش‌بس نموده و در همان سال یک پیمان صلح را امضاء نماید.
انفجار بندر بیروت عصر روز ۴ اوت ۲۰۲۰ (۱۴ مرداد ۱۳۹۹) در بندر بیروت واقع در بیروت، پایتخت لبنان رخ داد و ساختمان‌های زیادی در منطقهٔ اشرفیه را تخریب کرد. موج ناشی از انفجار باعث وارد شدن خسارات گسترده به ساختمان‌های اطراف محل انفجار شد. این انفجار بسیار قدرتمند باعث کشته شدن ۲۲۰ نفر و زخمی شدن حدود ۷۰۰۰ نفر و مفقود شدن بیش از ۱۱۰ نفر شد و همچنین بر اساس اعلام فرمانداری بیروت، بیش از ۳۰۰ هزار نفر بر اثر این حادثه بی‌خانمان شده‌اند. شدت انفجار (معادل حدود ۱۰۰۰ تن تی‌ان‌تی) به حدی بود که به عنوان یکی از قوی‌ترین انفجارهای غیرهسته‌ای تاریخ محسوب می‌شود به گزارش سازمان زمین‌شناسی آمریکا، شدت انفجار، معادل زمین لرزه‌ای به قدرت ۳٫۳ ریشتر بوده‌است که در ترکیه، سوریه، اسرائیل، بخش‌هایی از اروپا احساس شد و صدای آن در جزیره قبرس در فاصله ۲۵۰ کیلومتری شنیده شد.
علت انفجار ذخیره ۲۷۵۰ تن آمونیوم نیترات بود که به مدت شش سال در گمرک بندر بیروت بدون ایمنی کافی نگهداری شده بود. در پی انفجار دولت لبنان به مدت دو هفته وضعیت اضطراری اعلام کرد. متعاقباً، اعتراضات گسترده مردمی در خصوص بی کفایتی دولت در جلوگیری از این حادثه بروز کرد و در نتیجه این فشار، در ۱۰ اوت دولت لبنان استعفا کرد و کمی پس از آن نخست‌وزیر، حسان دیاب، نیز استعفا داد.
این انفجار در کنار سیلوهای شهر بیروت و بندر بیروت اتفاق افتاد. روزنامهٔ مشرق موقعیت دقیق محل بروز انفجار در بندر بیروت را روی تصویر ماهواره‌ای نشان داده‌است.
بر اساس گزارش نشریه فوربز انفجار بیروت موج لرزه‌ای برابر با زمین‌لرزه ۳/۳ ریشتر را ایجاد کرد که در مرکز لرزه‌نگاری سازمان زمین‌شناسی آمریکا ثبت شده‌است. این انفجار در ترکیه، سوریه و اسرائیل و بخش‌هایی از اروپا و همچنین در قبرس که بیش از ۲۵۰ کیلومتر با محل انفجار فاصله دارد، احساس شد. دیده‌بان زمین‌لرزه اردن اعلام کرد که نیروی انفجار بیروت برابر با نیروی زمین‌لرزه‌ای با قدرت ۴٫۵ ریشتر بوده‌است.
پس از وقوع انفجارها مرگ حداقل ۲۲۰ نفر و زخمی شدن ۷۰۰۰ نفر تأیید شد. مروان عبود، فرماندار بیروت، پس از وقوع حادثه گفت که به دنبال آتش‌نشانانی که پیش از وقوع انفجار دوم برای کنترل آتش در محوطه بوده‌است، خود را به آنجا رسانده. او در حالی که گریه می‌کرد، این اتفاق را «فاجعه‌ای ملی» خواند. این انفجارها باعث شدند حداقل ۳۰۰٬۰۰۰ نفر بی‌خانمان شوند. این انفجارها باعث مرگ نازار ناجاریان دبیرکل حزب کتائب لبنان و همچنین ژان بولفیس طراح فرانسوی گردید.
به نقل از شبکهٔ ماهواره‌ای العربیه، قاضی مروان عبود، استاندار بیروت با اشاره به اینکه نیمی از شهر در اثر انفجار آسیب دیده یا ویران شده، گفت: انفجار بیروت شبیه به انفجار هیروشیما و ناکازاکی بود.
شماری از کارکنان سفارت آلمان در بیروت مجروح شدند. هلند نیز اعلام کرد که پنج کارمند سفارت هلند مجروح شدند. سفارت مصر گزارش داد یک کارمند این سفارتخانه در حادثهٔ انفجار کشته شده و همچنین یک نفر دیگر ناپدید شده‌است. سازمان ملل از مجروح شدن شماری از نیروهای حافظ صلح در بیروت خبر داد. گفته می‌شود یکی از شهروندان مراکش نیز در انفجار مهیب زخمی شده‌است. شورای عالی دفاع لبنان، بیروت را شهر فاجعه‌زده اعلام کرد.
بر اساس بیانیهٔ دولت لبنان که روز چهارشنبه، ۵ اوت ۲۰۲۰ منتشر شد، صدها نفر در محدودهٔ انفجار مفقودالاثر هستند و حدود ۳۰۰ هزار نفر بی‌خانمان شده‌اند. به گفتهٔ مروان عبود، فرماندار بیروت، تخمین‌های اولیهٔ مقامات این کشور، حکایت از خسارت ۱۰ تا ۱۵ میلیارد دلاری به شهر دارد.
علت حادثه بلافاصله پس از رویداد آن مشخص نبود. رسانهٔ دولتی لبنان در ابتدا خبر از انفجار در انبار وسایل آتش‌بازی داد و دیگر گزارش‌ها آن را انفجاری در یک پایانهٔ نگهداری مواد نفتی یا شیمیایی گزارش کردند. انبارهایی در این بندر وجود داشت که در آن‌ها مواد شیمیایی شامل آمونیوم نیترات نگهداری می‌شد. مدیر مسئول امنیت عمومی لبنان اعلام کرد، انفجار به دلیل وجود مواد شدیداً قابل اشتعال که سال‌ها در آن محل نگهداری می‌شدند، روی داده‌است. این مواد متعلق به کشتی «MVRhosus» با پرچم مولداوی بوده که در سال ۲۰۱۴ به دلیل مشکلات فنی موتور در بیروت پهلو گرفته بود. کشتی حامل محموله حدود ۲٬۷۵۰ تنی آمونیوم نیترات از مبدأ باتومی، گرجستان به مقصد بیرا، موزامبیک بوده، که پس از مشکل به وجود آمده برای آن و نداشتن صرفهٔ اقتصادی برای انتقال مجدد، توسط مالکش رها شده بود.; ; این محموله توسط دولت توقیف شده و حدود ۶ سال در این مکان بدون رعایت مسائل ایمنی نگهداری می‌شده‌است. به گزارش رویترز، مقامات امنیتی لبنان ماه گذشته به نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور این کشور هشدار داده بودند که ۲۷۵۰ تن نیترات آمونیوم ذخیره شده در بندر بیروت خطر امنیتی به همراه داشته و در صورت انفجار می‌تواند پایتخت را نابود کند. یک مقام امنیتی اعلام کرد که انفجار به دلیل جوشکاری در یکی از انبارها رخ داده‌است.
مقامات لبنان، مسئولان انبار و حراست بندر بیروت را تا زمان مشخص شدن نتیجهٔ تحقیقات دربارهٔ منشأ و علت انفجارها، تحت نظارت ارتش لبنان در بازداشت خانگی قرار دادند.
امانوئل مکرون در ۶ اوت ۲۰۲۰ از بیروت بازدید کرد. ساکنان بیروت در دیدار با وی عصبانیت خود را نسبت به رهبران لبنان ابراز داشتند. جمعیتی که اطراف مکرون جمع شده‌بودند با عصبانیت فریاد زدند: «انقلاب!» و «مردم می‌خواهند رژیم را سرنگون کنند!». بسیاری از لبنانی‌ها می‌گویند انفجار بندر بیروت حاکی از غفلت و فساد در نظام سیاسی لبنان است. مکرون به جمعیت خشمگین وعده داد که کمک‌ها به «دستان فاسد» نخواهد رسید. مکرون پس از دیدار با میشل عون، رئیس‌جمهور لبنان، در فرودگاه گفت «اگر اصلاحات انجام نشود لبنان همچنان غرق خواهد شد». «آنچه در این‌جا نیاز است یک تغییر سیاسی است. این انفجار باید که آغاز عصری نو باشد».
بعد از انفجار بیروت منال عبدالصمد وزیر اطلاع‌رسانی لبنان روز یکشنبه ۱۹ مرداد (۹ اوت) از سمتش استعفا کرد.
سرانجام حسان دیاب در پی این اعتراضات و استعفای تعداد زیادی از وزیران کابینه اش و همین‌طور استعفای برخی از نمایندگان پارلمان لبنان در ۲۰ مرداد ۱۳۹۹ از سمت خود استعفا داد. وی سیاستمداران فاسد را مقصر اصلی انفجار بیروت و وضعیت کنونی و عدم همکاری برای اصلاحات در کشور دانست. میشل عون استعفای وی را پذیرفته و از دولت دیاب خواست تا زمانی که کابینه جدید تشکیل شود، به‌عنوان سرپرست امور دولت باقی بماند.
سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان، قاطعانه اتهاماتی که علیه این حزب وجود دارد را رد کرد و گفت: «ممکن است ما از آنچه در بندر حیفا وجود دارد اطلاع داشته باشیم اما در بندر بیروت نه.» وی روز ۱۴ اوت ۲۰۲۰ اظهار داشت دو فرضیه در ورای این انفجار قرار دارد؛ یا یک حادثه بوده یا اقدامی خرابکارانه بوده‌است، ما منتظر نتایج تحقیقات هستیم. اگر تصادفی بودن انفجار ثابت شود باید تمام مسببان این فاجعه مجازات شوند. اگر ثابت شود که انفجار یک اقدام خرابکارانه بوده باید مقصران بازخواست شوند اما باید در خصوص جهاتی که پشت آن بوده‌اند، تحقیق شود. او همچنین اظهار داشت که اگر اسرائیل مسئول این انفجار باشد و اف.بی. آی آمریکا وارد تحقیقات در این حادثه شود، این تحقیقات به جایی نخواهد رسید.
بسیاری از کشورهای جهان با انعکاس پرچم لبنان به همراه پیام‌های تسلیت بر روی بناهای مشهور خود، همدردی و همبستگی خود با مردم لبنان را ابراز کردند. برج خلیفه در دبی، برج میلاد و برج آزادی در تهران، در تل آویو، اهرام جیزه واقع در جنوب قاهره و برج ساعت در خیابان حبیب شهر تونس از جمله بناهایی بودند که در ۵ اوت ۲۰۲۰ تصویر پرچم لبنان بر روی آن‌ها به نمایش درآمد. چراغ‌های برج ایفل در پاریس نیز جهت همبستگی با مردم لبنان در ۵ اوت خاموش شد.
کشورهایی از جمله اردن، ایران، عراق، قطر، فرانسه و ایالات متحدهٔ آمریکا اعلام کرده‌اند که کمک‌هایی شامل بیمارستان‌های صحرایی، تجهیزات پزشکی و امدادی، محموله‌های سوخت و مواد غذایی را به این کشور ارسال خواهند کرد. برخی از این محموله‌های امدادی تاکنون به لبنان تحویل داده شده‌اند.
ریکاردو زینا (؛ – ) هنرپیشه، و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خاطرات عزیز"، مرا به خاطر بسپار، عشق من، نیروانا و گومورا اشاره کرد.
ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه (به روسی: Генеральный штаб Вооружённых сил Российской Федерации, Генштаб) یک ستاد نظامی زیر نظر نیروهای مسلح فدراسیون روسیه است. این ستاد، سازمان فرماندهی نظامی بر ادارهٔ کل نیروهای مسلح و فرماندهی نظارت عملیاتی در نیروهای مسلح زیر مجموعهٔ وزارت دفاع روسیه است. از سال ۲۰۱۲ رئیس ستاد کل، ژنرال ارتش والری گراسیموف و معاون اول سرهنگ نیکولای بوگدانوفسکی بود. ساختمان ستادکل در مسکو، خیابان زنامنکا (Знаменка) در منطقه آربات قرار دارد. همراه با این ساختمان، ساختمان اصلی وزارت دفاع روسیه و چندین ساختمان دفتر مدیریت ستاد در اطراف ساختمان ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه قرار دارد. وجود این تعداد از ساختمان‌های امنیتی و نظامی در این منطقه اصطلاح «منطقه نظامی آربات» را شکل داده‌است. از همین جهت این اصطلاح برای اشاره به بالاترین فرماندهی عالی نیروهای مسلح روسیه در میان پرسنل نظامی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نیروی‌های مسلح شوروی، ستاد کل نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی (به روسی:Генеральный штаб Вооружённых сил СССР) نقش اصلی را در هدایت و نظارت بر نیروی مسلح انجام می‌داد.
یک ستاد ارتش سرخ در ابتدا در ۱۹۲۱ شکل گرفت اما جان اریکسون تاریخ‌شناس می‌گوید: تا ۱۹۲۴ این ستاد با یک گروه‌بندی نامناسب با تمرین‌های رزمی، امور روزمره ارتش سرخ و سیاست دفاعی سروکار داشتند، همه و همه بدون هیچ تعریف مشخصی. اریکسون زمان توسعه ستاد را مشخص کرد و به عنوان مغز نظامی شوروی توسط میخائیل فرونزه در فرمان شماره ۷۸ به تاریخ ۱ آوریل ۱۹۲۴ به مقام ریاست ستاد منصوب شد بدین ترتیب تاریخچه ستاد کل شوروی همان‌طور که قرار بود آغاز شد.John Erickson, "The Soviet High Command 1918–1941: A Military-Political History 1918–1941", St Martin's Press (Macmillan), London, 1962 (1964?), pp. 173, 203–204, 796.
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۵ مسئولین نام ستاد ارتش کارگران و دهقانان (RKKA) را به ستاد کل تغییر دادند که با این عمل ستاد کل امپراتوری روسیه با ساختار قبلی به ادامه فعالیت خود پرداخت.
بسیاری از افسران ستاد ارتش سابق بعنوان بعنوان افسران ستاد کل امپراتوری روسیهSee Philip Bayer, Evolution of the Soviet General Staff 1917–1941, New York, Garland, 1987
خدمت می‌کردند و تبدیل به افسران ستاد کل اتحاد جماهیر شوروی شده بودند. افسران ستاد کل معمولاً در تمرین‌های رزمی مجرب هستند و اندوخته علمی قابل اطمینانی دارند.
ویلیام اودوم می‌نویسد:
در ازنای جنگ جهانی دوم، ستاد کل به سازمان اصلی تحت امر استالین برای مدیریت عملیاتی نیروی‌های نظامی مبدل شده بود. بعد از جنگ این ستاد به قدرتمندترین مرکز در اکثر جنبه‌ها مثل برنامه‌ریزی نظامی، مأموریت‌ها و تعیین منابع مورد نیاز تبدیل شد. وزیر دفاع تعداد محدودی کارمند برای پشتیبانی خودش داشت و وابستگی شدیدی به ستاد کل داشت. در داخل وزارت دفاع تمامی مسائل مربوط به تخصیص منابع توسط پیش از رجوع به وزیر دفاع توسط رئیس ستاد کل حل می‌شد و در نهایت مورد مشورت گاسپلن (کمیتهٔ برنامه‌ریزی کشور) قرار می‌گرفت و به پولیتبورو (کمیته مرکزی) ارجاع داده می‌شد.Odom, "The Collapse of the Soviet Military", Yale, 1998, p. 27.
در میان جنگ سرد، ستاد کل شوروی برنامه‌ریزی شوروی برای تهاجم به بلوک غرب را برقرار کرد. این برنامه‌ریزی در مقیاس گسترده‌ای به شکل مخفیانه توسط جاسوسان به اطلاع غرب رسانده شد. یکی از این جاسوس‌ها ریزارد کوکلنیسکی (جاسوس لهستانی ناتو) بود، چندی بعد مستندات این برنامه توسط پژوهشگرانی آلمانی که با پرونده‌های ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان کار می‌کردند منتشر شد.
پروژهٔ تاریخ موازی
، که با اسناد تمرین شبیه‌سازی نظامی لهستانی (هفت روز تا رود راین) مرتبط است هم دربارهٔ اسناد این برنامه‌ریزی می‌باشد.
از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و مخصوصاً از سال ۲۰۰۴ میلادی در ستاد کل و وزارت دفاع روسیه برای مجزا کردن مدیریت نیروی‌های مسلح میان یکدیگر تلاش‌هایی صورت گرفته که غالباً در درگیری‌های شدید بواسطه کشمکش‌های بوروکراتیک واقع شده‌است. گزارش‌ها حاکی از آن است که حال حاضر نقش اصلی ستاد کل در دپارتمان برنامه‌ریزی‌های استراتژیک وزارت دفاع روسیه است و شخص وزیر دفاع شخصاً مسئولیت امور اجرایی را دربارهٔ سربازها به دست گرفته‌است.
با این حال این امر میان برخی مفسران روس مورد مناقشه واقع شده‌است.Pavel Felgenhauer, "Russia's Imperial General Staff", "Perspective", Volume XVI Number 1 (October–November 2005)
سیلوانو ترانکوئیلی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تونی آرزنتا"، "گل آفتابگردان"، "دون بوسکو"، "بسیار لذت‌بخش، کاملاً مرده"، "فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ"، "بطن سیاه رتیل"، "در زیر پلکان باستانی"، ""، "پروانه خون‌آلود"، "زنان روستایی کم‌حرف"، "با صدای بلند شلیک کن" و "بخند قبل از مرگ" اشاره کرد.
وینچنتسو کروچیتی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تنه"، "خانم صاحبخانه"، "یک پزشک در خانواده"، "نجیب و پاکدامن" و "جووانونا شاسی‌بلند" اشاره کرد.
وینچنتسو گوئریه‌ری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک روز بخصوص" اشاره کرد.
وینچنتسو آماتو (؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۶۶) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "همسر خوب"، "دکامرون"، ""، "بَـرّ جدید"، "مدرسه تمام شد"، "داستان جنگ" و "شکست‌ناپذیر" اشاره کرد.
اکلیزلیار (به لاتین: Eklizlyar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است.
آشرالار (به لاتین: Aşralar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است.
فرضعلی قوشچی (به لاتین: Farzali Kushchu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است.
ملا آیرم (به لاتین: Mollaayrım) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. ملا آیرم ۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
بقال‌لی (به لاتین: Baqqallı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. بقال‌لی ۴۶۷ نفر جمعیت دارد.
روبرتو پرِگاجو (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دنیای آدم‌خواران" و "بخند قبل از مرگ" اشاره نمود.
گووندیک (به لاتین: Güvəndik) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. گووندیک ۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
باراخا (به بنگالی: "Barkhaa") یک فیلم سینمایی عاشقانه بالیوودی ، به کارگردانی شاداب میرزا و تهیه شده توسط شعبانا هاشمی. با بازی سارا لورن، طاها شاه ، شویتا پاندیت ، پریانشو چاترجی و پانت ایثار است. این فیلم در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۱۵ منتشر شد.
فیلمبرداری در هیماچال پرادش در سال ۲۰۱۴ شروع شد. سایر مکان های فیلمبرداری شامل بمبئی است. Best Bollywood Hindi Songs and Albums of March 2015 Deccan Music - 31 March 2015
بافته‌های رنج نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی و تهیه کنندگی مجید بهشتی است که در سال ۱۳۷۵ ساخته شد شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران.
این سریال در زمان تولید خود، توانست با تلاش و زحمت گروه سازنده در کاشان واصفهان وکاشان کار را با تمام سختی‌ها به پایان برسانندو شیوا بلوریان در این سریال، نخستین نقش جدی‌اش را بازی کرد. این سریال تا به حال از هیچ شبکه ای بازپخش نشده و لینک مربوطه که اینجا گذاشته شده مربوط به سریال باغ گیلاس است.
«رضوان راوی و قهرمان رمان، مردی است پنجاه ساله که با همسرش یاسمن و فرزند دو ساله‌اش سهراب در تیرون از توابع اصفهان در خانه‌ی نیمه‌کاره‌ای که به دست خود بنا کرده در همسایگی برادرش جعفر زندگی می‌کند. یاسمن قالی باف ماهری است که از کودکی به این حرفه اشتغال داشته و اکنون نیز از راه قالی بافی و فروش آن به آقای "ف" در تأمین هزینه‌های زندگی به شوهرش کمک می‌کند... بافته‌های رنج یک تراژدی واقعی است. نویسنده در آن به زبانی ساده و گویشی گاه محلی زندگی سخت و مشقت‌بار و ستم‌هایی را که در فاصله سال‌های 1300 تا 1330 قشر ضعیف جامعه تحمل کرده به تصویر می‌کشد. نویسنده با استفاده از اصطلاحات عامیانه و امثال و شرح خرافه‌پرستی‌ها در لابه لای رمان به بیان خویشاوندان و مسائل و حوادث اجتماعی و سیاسی چون کشف حجاب، جنگ جهانی دوم و قحطی و مرگ و میر مردم فقیر در جنگ و برخورد نمایندگان و مأموران دولت با کارگران می‌پردازد. در بافته‌های رنج سیلان ذهنی نویسنده به خوبی هویداست و به همین دلیل است که راوی ضمن تعریف سرگذشت خود در زمان حال، گریزی به زمان‌های گذشته می‌زند و خاطرات و حکایاتی را به تصویر می‌کشد و در پایان داستان دوباره به زمان حال برمی‌گردد.» اما…فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
کاشی وینیل کامپوزیت ( ) یک متریال برای مرحله نهایی کفپوش است که در درجه اول برای کاربردهای سازمانی و تجاری استفاده می‌شود. کفپوش کاشی یا ورق وینیل مدرن و نسخه‌های آن دسته از محصولات که از اوایل دهه ۱۹۸۰ عرضه شده‌است، از تراشه‌های پلی وینیل کلرید PVC رنگی تشکیل شده‌است که به وسیله فشار و گرما به ورق‌های جامد با ضخامت‌های مختلف، در بیشتر موارد به اندازه یک‌هشتم اینچ تبدیل می‌شوند. این کاشی‌ها به اندازه‌هایی مانند مربع ۱۲” x 12” یا مستطیل ۱۲” x 24” برش می‌خورند. در هنگام نصب کاشی یا ورق کفپوش با استفاده از چسب مخصوص وینیل یا بتونه کاشی کاری، که به‌صورت قابل انعطاف باقی می‌ماند، روی سطح صاف و تراز شده نصب می‌شوند. در کاربردهای تجاری، برخی از کاشی‌ها به‌طور معمول با استفاده از مواد و تجهیزات ویژه، موم زده شده و پرداخت می‌شوند.
کفپوش کاشی وینیل مدرن به دلیل هزینه کم، دوام و سهولت نگهداری، اغلب در نقاط پر رفت‌وآمد استفاده می‌شود. کاشی‌های وینیل مقاومت بالایی در برابر سایش و آسیب دیدگی در برابر ضربه دارند و این امکان را دارند که به‌طور مکرر با پوست کن‌های شیمیایی و تجهیزات پرداخت مکانیکی ترمیم گردند. همچنین اگر به درستی نصب شوند، می‌توان کاشی‌ها را به راحتی از کف جدا کرد و در صورت آسیب دیدگی آنها را با کاشی جدید جایگزین کرد. کاشی‌ها در رنگ‌های مختلف و از چندین تولیدکننده عمده کفپوش عرضه می‌شوند، همچنین برخی از تولیدکنندگان، کاشی‌های وینیل را به صورتی تولید می‌کنند که بسیار شبیه به سنگ، چوب، موزاییک سیمانی مرمر نما، بتن و صدها الگوی مختلف هستند. کفپوش‌های وینیلی به لحاظ طرح و رنگ حتی تنوع بیشتری نسبت به پارکت لمینت دارند و همچنین با توجه به سرعت اجرای نسبتاً بالایی که دارند مورد توجه مصرف‌کنندگان قرار گرفته‌اند.
در سال ۱۸۹۴، فرانک فرنس، معمار فیلادلفیا، سیستم کاشی‌های کفپوش لاستیکی را ثبت کرد. این کاشی‌ها بی صدا، با دوام و دارای نصب آسان بودند و تمیز کردن آنها نیز آسان بود. با این وجود، آنها در اثر قرار گرفتن در معرض اکسیژن، ازن و حلال‌ها به راحتی لکه دار می‌شدند و برای استفاده در زیرزمین‌هایی که رطوبت قلیایی در آنجا وجود داشت مناسب نبودند.
والدو سمون در سال ۱۹۲۶، که در ایالات متحده کار می‌کرد، پلی وینیل کلرید پلاستیکی را اختراع کرد. پلی وینیل کلرید یا PVC پلاستیکی است که حاوی کربن، هیدروژن و کلر می‌باشد و با فرایند پلیمریزاسیون تولید می‌شود. مولکولهای مونومرهای وینیل کلراید با هم ترکیب می‌شوند تا مولکولهای زنجیره ای طولانی از پلی وینیل کلرید بسازند. پوشش کف بر پایه پلی وینیل کلرید یا همان pvc که معمولاً به عنوان وینیل شناخته می‌شود، زمانی که یک کاشی وینیل کامپوزیت در نمایشگاه پیشرفت قرن در شیکاگو نمایش داده شد، سر و صدای زیادی ایجاد کرد. به دلیل کمبود وینیل در سالهای جنگ، کفپوش وینیل تا اواخر دهه ۱۹۴۰ به‌طور گسترده به بازار عرضه نشده بود، ولی سرانجام تقریباً برای کفپوش کردن هر نوع کاربرد سطح سخت، تبدیل به محبوب‌ترین گزینه شد.
کاشی وینیل لوکس
----کاشی وینیل لوکس (LVT) یک اصطلاح صنعتی بوده و نه یک استاندارد، وینیل در واقع ظاهر مواد طبیعی دیگر را با اضافه کردن یک لایه به خود، تقلید می‌کند تا باعث بهبود سایش و عملکرد شود. لایه اضافی محافظ معمولاً یک فیلم سنگین می‌باشد که با یک اورتان تحت اشعه ماوراء بنفش پوشانده شده‌است و باعث می‌شود در برابر زنگ زدگی، لکه و خراش مقاوم باشد. بعضی وقت‌ها اصطلاح کاشی وینیل لوکس برای محصولاتی که ظاهر سنگ و سرامیک را تقلید می‌کنند، استفاده می‌شود، در حالی که اصطلاح تخته وینیل لوکس برای محصولاتی که از ظاهر چوب تقلید می‌کنند استفاده می‌شود.
کاشی‌های پی وی سی
----کاشی پلی وینیل کلرید یا PVC یک کفپوش متداول است که همان‌طور که از نامش پیداست از پلی وینیل کلرید ساخته شده‌است. به دلیل کوچک بودن کاشی‌ها، معمولاً در اندازه‌های ۱۵۰ میلی‌متر، ۲۲۵ میلی‌متر و ۳۰۵ میلی‌متر، با تعویض کاشی‌های آسیب دیده، تا زمانی که تعدادی کاشی یدکی داشته باشیم، می‌توان به سرعت هرگونه آسیب را تعمیر کرد. کاشی‌ها از کامپوزیت PVC و الیاف ساخته شده‌اند، که کاشی‌هایی نازک و نسبتاً سخت تولید می‌کنند.
کاشی پی وی سی مستعد برخی مشکلات است، از جمله موارد زیر:
چسبهایی که در کاشی‌های چسب دار به کار می‌رود گاهی اوقات سست شده و باعث می‌شوند لبه‌های کاشی در اثر رفت‌وآمد، بالا بیایند و بشکند.
سطحی که با pvc پوشیده شده، به مرور زمان در اثر تمیز کردن دچار مشکل می‌شود و باعث از بین رفتن لایه طرح رنگی می‌شود.
کف بسیار صاف و تراز برای نصب آنها نیاز داریم، در غیر این صورت به تدریج با فشار پا، در قسمت‌های ناهموار به شکستن کاشی‌ها خواهد می‌شود.
از مهمترین مزایای کاشی‌های PVC، کم هزینه بودن و سهولت تعویض کاشی‌های جداگانه است و همچنین این واقعیت که کاشی‌ها را می‌توان تنها در مدت کوتاهی نصب کرد. در واقع اگر شما فردی هستید که تجربه کارهای اینچنینی را داشته‌اید، با صرف حتی روزی ده دقیقه در روزهای پر مشغله خود، زمان کافی برای نصب تدریجی کفپوش را خواهید داشت و بنابراین می‌توانید از صرف هزینه‌های نصب حرفه ای در امان باشید.
کفپوش PVC انعطاف‌پذیر، ارزان است و می‌توان در ساختمان‌های مختلف از جمله بیمارستان‌ها، اداره‌ها، منازل و مدارس از آن استفاده نمود. طراحی‌های پیچیده و سه بعدی امکان‌پذیر است که توسط یک لایه سایش شفاف محافظت می‌شود. همچنین یک لایه میانی فوم وینیل نیز دارد که باعث ایجاد احساس راحتی و ایمنی می‌شود. این کفپوش با ایجاد سطحی صاف و محکم مانع از ایجاد خاک می‌شود و از تولید میکروب‌ها در مناطقی که نیاز به استریل دارند، مانند بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها جلوگیری می‌کند.
به سوزی (؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۹۴) خواننده، بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است.
علیرضا رستگار (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۷ در تبریز) رییس فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های مخترعان و یا به اصطلاح IFIA است. وی بنیانگذار جشنواره بین‌المللی نوآوری درسیلیکون‌ولی و یا به اصطلاح SVIIF است. مجله فوربز او را بعنوان عضو شورای تجارت و تکنولوژی فوربز انتخاب کرده.https://councils.forbes.com/profile/Alireza-Rastegar-President-International-Federation-of-Inventors'-Associations-IFIA/bd3f5cbd-ae67-4a79-839c-6277a8c64d5e. همچنین او در سال ۲۰۲۲ میلادی توسط شورای توسعه تجارت هنگ کنگ بعنوان مشاور افتخاری انجمن تجارت مالکیت فکری آسیا انتخاب شده است.https://bipasia.hktdc.com/conference/bip/en/honoraryadvisors