moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۹۹۴ او به عنوان سخنران دعوت‌شده در کنگره بین‌المللی ریاضیدانان در زوریخ بود. در سال ۲۰۰۴ او جایزه لستر آر فورد و جایزه لوی ال کونانت را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷ به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد.National Academy of Sciences Members and Foreign Associates Elected, National Academy of Sciences, May 2, 2017.
لویی ماژورل ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) معمولاً به سادگی با نام لویی ماژورل شناخته می‌شود، یک طراح دکوراسیون و مبلمان اهل فرانسه بود که طبق سنت فرانسوی کابینت‌سازی، طرح‌های خود را تولید می‌کرد. او یکی از طراحان برجستۀ مبلمان در سبک آر نُوو بود و پس از سال ۱۹۰۱ میلادی به‌ طور رسمی به عنوان یکی از معاونان "اکول دو نانسی (مدرسۀ نانسی)" خدمت کرد.
لویی ماژورل یکی از کسانی است که بیشترین سهم را در تغییر مبلمان داشته‌ است. به لطف آیندگان، ما امروز یک قطعه مبلمان از او را می‌شناسیم، همان‌ طور که یک قطعه مبلمان از آندره شارله بول و شارله کرسان، هنرمندان مورد علاقۀ شاهزادۀ نایب‌السلطنه فرانسوی را می‌شناسیم. در اوایل قرن ۱۸ میلادی، کرسان جای شکوه آبنوس و پوسته‌لاک‌پشتی پیوسته با قلع و مس را با هارمونی نرم‌تر چوب‌های خارجی جایگزین کرد. مانند او، لویی ماژورل ساختار ظریف مبلمان آر نُوو را با منبت‌های چوبی عجیب و غریب پوشاند.
پالتی که او با چوب فرانسوی و خارجی ساخته‌ است، شبیه اثر یک نقاش است. بلوط، گردو، زبان گنجشک، سنجد، هالی، چنار، شاه بلوط، گیلاس، گلابی و راش رنگ‌های ملایم و طیف فراگیر خاکستری را فراهم می‌کنند؛ آن‌ها در خدمت ماژورل برای ایجاد ترکیبات لطیف و عمداً تک رنگ هستند. رُزوود (چوب رُز) رنگ‌ها و نقش‌های ظریف گل را فراهم می‌کند. درخت لیموی زرد لطیف، افرای نقره‌ای، تاج خروس ارغوانی، چوب جاکاراندا، ساتن قرمز، آمورت، کلیرمبورگ نارنجی، آبنوس سیاه یا سبز، نخل قرمز یا سیاه و غیره تشکیل شده‌اند. برای او، در میان جوهره‌های بیگانه، گسترده‌ترین موج رنگی را تشکیل می‌داد، جایی که غرایز نقاشی او می‌توانست شکوفا شود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌ است.
ماژورل در تول به دنیا آمد. در سال ۱۸۶۱ میلادی، پدرش، آگوست ماژورل (۱۸۷۹–۱۸۲۵ میلادی)، که خود طراح و سازندۀ مبلمان بود، خانواده را از تول به نانسی نقل مکان کرد. در آنجا، لویی تحصیلات اولیۀ خود را پیش از نقل مکان به پاریس در سال ۱۸۷۷ میلادی با دو سال کار در مدرسهٔ هنرهای زیبا به پایان رساند. پس از مرگ پدرش، او تحصیلات خود را کوتاه کرد و به نانسی بازگشت تا بر کارخانه‌های فیانس (سفال) و مبلمان خانواده نظارت کند. این کار او را تا آخر عمر مشغول کرد.
در ۷ آوریل ۱۸۸۵ میلادی، ماژورل با ماری لئونی جین کرتز (زادۀ ۱۹۱۲/۱۲/۳۱ میلادی – درگذشتۀ ۱۸۶۴/۱۲/۰۶ میلادی)، دختر مدیر تئاترهای شهرداری در نانسی ازدواج کرد. تنها فرزند آن‌ها، ژاک ماژورل، که خود هنرمند شد، در ۷ مارس ۱۸۸۶ میلادی به دنیا آمد.
روژیانگ ایکس۵ یک کراس‌اوور اندازه متوسط پنج و هفت نفره است که توسط روژیانگ، زیرمجموعهٔ گروه یینشیانگ و بایک موتور تولید شده‌است.
در ژوئن ۲۰۲۰، اطلاعات اعلامیهٔ یک کراس‌اوور به نام ووجی تی‌ایکس۷ از وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین دریافت شد. در واقع اعلام شد که این خودرو همان خودروی متعلق به ویچای موتور است. پس از به‌روزرسانی اطلاعات، مشخص شد که ویچای ممکن است یک برند جدید دیگر به نام ووجی را راه اندازی کند و تی‌ایکس۷ اولین خودروی جدید این برند است. یک سال بعد و در ژوئن ۲۰۲۱، اطلاعات اعلامیهٔ یک کراس‌اوور به نام روژیانگ ایکس۵ که به گروه یینشیانگ تعلق دارد، تنها چند روز پس از افشای برند روژیانگ منتشر شد. گروه یینشیانگ بعداً فاش کرد که نام شرکت اکنون روژیانگ است. در نمایشگاه خودرو تهران ۱۴۰۱، گروه صنعتی ماموت از دومین محصول خود با برند مکث موتور پرده برداشت. این محصول که تیارا نام دارد در واقع همان روژیانگ ایکس۵ است.
روژیانگ ایکس۵ از یک موتور چهارسیلندر خطی ۱٫۵ لیتری مجهز به توربوشارژر با قدرت بهره می‌برد که با جعبه‌دنده‌های ۶ سرعتهٔ دستی و ۶ سرعتهٔ خودکار جفت می‌شود.
جاناتان پانزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آاس موناکو اشاره کرد.
پانزو بخشی از تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان بود که در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۲۰۱۷ به مقام نایب قهرمانی دست یافت. او سپس بخشی از تیمی بود که اسپانیا را شکست داد و جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال ۲۰۱۷ را برد. پانزو نماینده انگلیس در سطح زیر ۱۹ سال نیز بود. او همچنین به عنوان کاپیتان تیم زیر ۱۹ سال بازی کرد.
در ۳۰ اوت ۲۰۱۹، پانزو برای اولین بار در ترکیب تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان قرار گرفت و اولین بازی خود را در جریان برد ۳–۲ مقدماتی یورو ۲۰۲۱ زیر ۲۱ سال مقابل ترکیه در ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ انجام داد.
پانزو در بروکلی، لندن از پدر و مادری اهل ساحل عاج به دنیا آمد.
نونو دا کاستا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کیپ ورد است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که وی در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسین و استراسبورگ اشاره کرد.
داکاستا اولین بازی ملی خود را برای کیپ ورد در ۴ ژوئن ۲۰۱۶ در مسابقه مقدماتی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۷ در خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرنسیپ انجام داد. او در دقیقه ۷۳ به‌جای گری رودریگز وارد زمین شد و شش دقیقه بعد در پیروزی ۲–۱ گلزنی کرد. او تا زمان بازگشت سرمربی، روی آگواس در ۹ سپتامبر ۲۰۱۸ و در جریان تساوی ۱–۱ خارج از خانه مقابل تیم ملی فوتبال لسوتو در رقابت ناموفق مقدماتی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹، دیگر برای تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی نکرد.
این روستا در دهستان فارغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
معاونت شهرسازی و معماری تهران یکی از معاونت‌های هشت‌گانه شهرداری تهران است. عمده مسئولیت این نهاد ف طراحی، هدایت و ساخت کلانشهر تهران است. مستند به اسناد بالا دستی اعم از مصوبات شورای اسلامی شهر تهران یا شورای عالی شهرسازی و معماری و نظایر این، ماموریت‌های مشارکت و تلاش در زمینه‌های مربوط به برنامه‌ریزی، مطالعات و تحقیقات علمی، فنی، مهندسی و تخصصی شهرسازی و معماری به این معاونت واگذار شده‌است. همچنین تهیه و اجرای طرح‌های تحقیقاتی، اجرائی، هدایت و نظارت بر ساخت و سازهای درون‌شهری شهر تهران و برنامه‌ریزی و هماهنگی ساخت و سازهای شهری و تدوین ضوابط و مقررات اجرائی از دیگر ماموریت‌های این معاونت است. معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران همچنین طرح جامع تفصیلی کلانشهر تهران را نیز طراحی و نظارت بر نحوه اجرای آن را بر عهده دارد. این معاونت برای تحقق ماموریت‌ها و وظایفش نهادهای متعددی را زیر مجموعه خود دارد از آن جمله می‌توان اشاره کرد به اداره‌های کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی و معماری»، «معماری و ساختمان»، «شهرسازی و طرح‌های شهری»، «امور اجرایی کمیسیون‌های ماده ۱۰۰»، «حریم»، «مدیریت بافت و بناهای تاریخی» همچنین شرکت‌ها و سازمان‌های «نوسازی عباس‌آباد»، «نوسازی شهر تهران» و در نهایت کمسیون ماده ۵ از دیگر زیرمجموعه‌های این معاونت است. حمیدرضا صارمی از آذرماه ۱۴۰۰ مسئولیت معانت معماری و شهرسازی را بر عهده دارد.‏
معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران به عنوان نهاد متولی طراحی، هدایت و ساخت فضای کالبدی شهر، از آغاز با فراز و نشیب‌های متعددی همراه بوده‌است. مستند به گزارش‌هایی تا پیش از دهه چهل خورشیدی نهاد مدیریت شهری متولی شهرسازی بوده‌است؛ در سال‌های دهه چهل با تأسیس وزارتخانه «آبادانی و مسکن» است که عملاً دولت به عنوان یکی از نهادهای فعال و مؤثر در شهرسازی فعالیت می‌کند و اختیار و آزادی عمل حداکثری نهاد مدیریت شهری در این حوزه کمتر شد. با تدوین نخستین طرح جامع شهر تهران در سال ۱۳۴۹ است که به‌طور مشخص مسئولیت‌هایی متوجه نهاد مدیریت شهری در زمینه مسائل شهرسازی می‌شود.‏ از متغیرهای مؤثر در تأسیس معاونت شهرسازی و معماری در مدیریت شهری تهران توسعه کالبدی و افزایش جمعیت شهر تهران برای نظارت بر فرایند شهرسازی عنوان شده‌است.‏
عمده مسئولیت این نهاد طراحی، هدایت و ساخت کلانشهر تهران است. مستند به اسناد بالا دستی اعم از مصوبات شورای اسلامی شهر تهران یا شورای عالی شهرسازی و معماری و نظایر این، ماموریت‌های مشارکت و تلاش در زمینه‌های مربوط به برنامه‌ریزی، مطالعات و تحقیقات علمی، فنی، مهندسی و تخصصی شهرسازی و معماری به این معاونت واگذار شده‌است. همچنین تهیه و اجرای طرح‌های تحقیقاتی، اجرائی، هدایت و نظارت بر ساخت و سازهای درون‌شهری شهر تهران و برنامه‌ریزی و هماهنگی ساخت و سازهای شهری و تدوین ضوابط و مقررات اجرائی از دیگر ماموریت‌های این معاونت است. معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران همچنین طرح جامع تفصیلی کلانشهر تهران را نیز طراحی و نظارت بر نحوه اجرای آن را بر عهده دارد. این معاونت برای تحقق ماموریت‌ها و وظایفش نهادهای متعددی را زیر مجموعه خود دارد از آن جمله می‌توان اشاره کرد به اداره‌های کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی و معماری»، «معماری و ساختمان»، «شهرسازی و طرح‌های شهری»، «امور اجرایی کمیسیون‌های ماده ۱۰۰»، «حریم»، «مدیریت بافت و بناهای تاریخی» همچنین شرکت‌ها و سازمان‌های «نوسازی عباس‌آباد»، «نوسازی شهر تهران» و در نهایت کمسیون ماده ۵ از دیگر زیرمجموعه‌های این معاونت است.
موارد دوازده‌گانه‌ای در تشریح شرح وظایف معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران عنوان شده‌است در ادمه مروری بر برخی از مهمترین وظایف این نهاد خواهیم داشت.
داره‌های کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی و معماری»، «معماری و ساختمان»، «شهرسازی و طرح‌های شهری»، «امور اجرایی کمیسیون‌های ماده ۱۰۰»، «حریم»، «مدیریت بافت و بناهای تاریخی» از زیرمجموعه‌های این معاونت هستند.
اداره کل برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی و معماری سال ۱۳۸۷ بنیاد نهاده شد و ماموریت‌هایی نظیر هماهنگی بین واحدهای تابعه معاونت شهرسازی و معماری و نیز ارتباط با شهرداری مناطق بیست و دوگانه دربارهٔ مسائل شهرسازی را بر عهده داشت. از سال ۱۳۸۹ با تغییراتی در ساختار اداری شهرداری، این اداره کل نیز به نام «برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی مناطق» تغییر یافت و علاوه بر ماموریت‌های پیشین ماموریت‌های دیگری به آن محول شد. در نهایت واپسین تحولات این نهاد به اوائل دهه نود و به‌طور مشخص خرداد ماه سال ۱۳۹۱ بازمی‌گردد؛ با دو معاونت و دوزاده واحد از آن زمان تا کنون هم به همین نام «برنامه‌ریزی و توسعه شهری امور شهرسازی و معماری» فعالیت می‌کند و پس از تغییرهای مکرر شرح وظایف و اختیارات این اداره کل طی ادوار مختلف در سال‌های اخیر با شرح وظایف و اختیارات زیر عمل می‌کند.
اداره کل معماری و ساختمان در سال ۱۳۸۵ تشکیل شده‌است.
این اداره کل دارای دو معاونت «معماری» و «ساختمان» است؛‏‏ همچنین مسئولیت و مأموریت مناسب‌سازی فضای شهری برای گروه‌های توان‌یاب اعم از افراد صامت (ناگویا)، ناشنوا، نابینا و معلول را بر عهده دارد.‏ در تشریح برخی از مهمترین فعالیت‌های معاونت «معماری» می‌توان اشاره کرد به «تهیه و تدوین لایحه نمای ساختمان»، «راهبری ستاد مناسب‌سازی فضاهای شهری برای معلولین جسمی - حرکتی»، «تهیه طرح‌های معماری، سرای محلات و ساختمان‌های نواحی و شهرداری مناطق»، «راه‌اندازی بانک اطلاعات تخصصی اداره کل معماری و ساختمان» و… همچنین در تشریح برخی از مهمترین فعالیت‌های معاونت ساختمان می‌توان اشاره کرد به «نظارت عالیه بر ساخت و سازهای شهری در بخش معماری و ساختمان»، «کنترل مدارک فنی پروژه‌های مهم»، «اجرایی کردن مقررات ملی ساختمان»، «بیمه کیفیت ساختمان» و… این اداره کل در حوزه‌های ساختمان و معماری فعالیت می‌کند. از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
همان‌طور که پیش‌تر گفته شد یکی از ماموریت‌های مهم این نهاد مناسب‌سازی محیط شهری (فضاهای عمومی و ساختمان‌ها) برای تردد گروه‌های مختلف توان‌یاب‌ها اعم از ناشنوایان، نابینایان، افراد صامت و ناگویا و معلولان است. این نهاد همچنین موظف است حسن اجرای ضوابط، مقررات تردد توان‌یابان در ساخت‌وسازهای شهری نظارت کند.
شهرداری تهران از نیمه دهه هشتاد مستند به مصوبه شورای اسلامی شهر تهران مورخ ۱۳۸۴/۰۴/۲۲ مکلف به مناسب‌سازی فضای شهری و معماری برای ناتوانان و کم توانان شد و از آن تاریخ ستادی به این منظور ایجاد شده‌است و مسئولیت رسیدگی به این مأموریت را بر عهده دارد. به واقع تکلیف یاد شده و در نهایت ایجاد ستاد مناسب‌سازی فضای شهری برای معلولین جسمی - حرکتی اقدامی برای تحقق اهداف قانون «حقوق معلولین» است. قانون «حقوق معلولین» ششم خرداد ماه ۱۳۸۳ در شورای اسلامی شهر تهران به تصویب رسیده‌است. این ستاد دربرگیرنده نمایندگان حوزه‌های معاونت‌های شهرسازی و معماری، حمل و نقل و ترافیک، فنی و عمرانی، خدمات شهری، اجتماعی و فرهنگی، نمایندگان شورای اسلامی شهر تهران، نمایندگان سازمان‌ها و نهادهای ذی مدخل در امر مناسب‌سازی نظیر بنیاد شهید و امور ایثارگران، سازمان بهزیستی کشور، ستاد هماهنگی مناسب‌سازی کشور، امور ایثارگران ریاست جمهوری، راهنمایی و رانندگی ناجا و نمایندگان سازمان‌های غیردولتی مرتبط با امور معلولین است. همچنین دبیری ستاد بر عهده معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران است. این ستاد دارای چند کارگروه «شهرسازی و معماری»، «آموزش و اطلاع‌رسانی»، «اجتماعی» و «فنی و عمرانی» است.
اداره کل شهرسازی و طرح‌های شهری از دو معاونت «فنی و اجرایی» و «طرح‌های توسعه شهری» تشکیل شده‌است.‏ برخی از وظایف اداره کل به شرح زیر است.
رسیدگی به ساخت و ساز خلاف در داخل محدوده و حریم شهرها، مشمول ماده ۱۰۰ قانون شهرداری است.
از کمسیون ماده ۱۰۰ به عنوان مرجع رسیدگی به تخلف‌های ساخت و ساز در محدوده شهری یاد می‌شود. قانون «تعاریف محدوده و حریم شهر، روستا و شهرک و نحوه تعیین آن‌ها» مصوب نیمه بهمن‌ماه ۱۳۸۴ مجلس شورای اسلامی، این قانون شهرداری‌ها را مکلف بر کنترل و نظارت بر احداث هرگونه ساختمان، تأسیسات و سایر اقدامات مربوط به توسعه و عمران در داخل محدوده شهر کرده‌است.‏ شرح جزئیات صدور پروانه ساخت و ساز در حریم شهری، در قانون شهرداری‌ها مصوب شده‌است.‏ بر اساس ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها نهاد مدیریت شهری اختیار صدور پروانه ساخت را دارد. چنانچه شهروندی از این اصل تخطی کند؛ شهرداری بر اساس ماده ۱۰۰ می‌تواند با فرد خاطی برخورد کند. به عبارت دیگر
کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری مرجعی برای رسیدگی به تخلفات ساختمانی از لحاظ ضوابط شهرسازی و ایمنی است. اگر شهروندان که در ساخت و ساز دست دارند در حوزه ساختمان سازی مرتکب تخلفی شوند، این تخلف در کمیسیون ماده ۱۰۰ مورد رسیدگی قرار می‌گیرد.‏ کمسیون یاد شده صلاحیت رسیدگی به تخلفات زیر را دارد.
اعضای کمسیون ماده ۱۰۰ شامل نماینده دادگستری، نماینده شورای شهر، نماینده فرمانداری و نماینده شهرداری است که در بین این اعضا نماینده شهرداری حق رای ندارد و تنها برای ادای توضیحات در جلسات این کمیسیون حاضر می‌شود. همچنین فرایند اجرایی کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری هم به این نحو است که با طرح تخلف و اخذ لایحه دفاعیه شخص، پرونده برای رسیدگی در کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری بدون حضور ذینفع صورت می‌گیرد. پس از ابلاغ رای، شهرداری و مالک یا قائم مقام او می‌توانند ظرف مدت ۱۰ روز پس از ابلاغ رای نسبت به آن اعتراض کند.
به‌طور مشخص کار امور اجرایی کمسیون‌های ماده ۱۰۰ از همین‌جا آغاز می‌شود. در هر یک از این کمسیون‌ها به فعالیت‌ها و ماموریت‌های مختلفی پرداخته می‌شود. ساختار اداری «امور اجرایی کمسیون‌های ماده ۱۰۰» نیز به یان شرح است؛ این نهاد اجرایی از «معاونت فنی» و «معاونت اجرایی» تشکیل شده‌است.‏ وظایف آن نیز به شرح زیر است.
مستند به گزارش‌هایی در اواخر دهه نود خورشیدی (۱۳۹۸) حریم شهر تهران بالغ بر یک هزار و ۳۲۷ کیلومتر مربع بوده‌است. حریم شهر تهران ۱۱ منطقه شهرداری و ۲۸ ناحیه را درگیر مسائل جانبی خود کرده‌است.‏ تعرض به حریم شهری و همچنین برای جلوگیری از زمین‌خواری و دلائل دیگر از نیمه دهه هشتاد «اداره کل حریم» سال ۱۳۸۴ در معاونت امور مناطق شهرداری تهران تأسیس شد. در همین سال به نیز شهرداری تهران مستند به قوانین و اسناد بالا دستی اعم از «قانون تعیین محدوده شهر» و «قانون منع فروش اراضی فاقد کاربری مسکونی برای امر مسکن» و نظایر این اقدام به تعریف حریم و محدوده شهر تهران کرد.
در تبیین ضرورت و اهداف تأسیس این نهاد جدید عنوان شده‌است که هدف از تشکیل اداره کل حریم، ساماندهی حریم شهر تهران، در دستور کار قرار دادن موضوع حفظ اراضی، قانونمند کردن ساخت و سازها و طرح‌های عمرانی و ایجاد توسعه فضای سبز با توجه به وسعت و گستردگی حریم شهر عنوان شده‌است. همچنین اداره کل حریم متولی اصلی نظارت بر حریم شهر معرفی شده‌است که با برنامه‌ریزی‌ها هماهنگی‌ها و سیاست‌گذاری‌های لازم ماموریت‌هایش در حفاظت و مراقبت از حریم شهر را دنبال کند. همچنین مبارزه با ساخت و ساز غیرمجاز و زمین خواری و برخورد با احداث‌های غیرقانونی مأموریت اصلی این اداره کل است. برخی از مهمترین فعالیت‌ها و وظایف این اداره کل به شرح زیر است.
تهران از آغاز دوره پایتختی در ایران عهده قاجار تا کنون تحولات متعددی را از سر گذرانده است. بر اساس آخرین گزارش‌ها در پاییز سال ۱۴۰۰ بالغ بر ۱۵۶۰ بنای دارای ارزش و اهمیت تاریخی در تهران شناسایی و اطلاعات آن در سامانه سامانه مدیریت اطلاعات بافت و بناهای تاریخی ثبت شده‌است.‏
مجموعهٔ مدیریت بافت و بناهای تاریخی تهران، همان‌طور که از عنوان این تشکیلات بر می‌آید به ضرورت شناسایی، حفاظت و صیانت از بافت و بناهای تاریخی تهران ایجاد شده‌است. مستند به گزارش پرتال سازمانی این نهاد، تا سال ۱۴۰۱ بالغ بر ۳۰۰۰ مکان، ۱۶۲۸ ابنیه دارای اهمیت و ارزش تاریخی در تهران شناسایی و موجود است که از این تعداد بالغ بر ۳۴۲ ابنیه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.‏ ناظر بر همین اهمیت و شمار قابل توجه آثار و ابنه تاریخی و دارای اهمیت مدیریت شهری تهران بر اساس مصوبه شورای اسلامی شهر تهران در سال ۱۳۸۸ مکلف به تدابیری برای شناسایی، حفاظت، صیانت و مدیریت بافت و بناهای تاریخی تهران شد که پس از انجام توافق‌هایی با اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران در نهایت این نهاد در مجموعه شهرداری تهران تأسیس شد. مدیریت بافت و بناهای تاریخی تهران برای تحقق مأموریت حفظ و صیانت از بناها و محدوده‌های تاریخی شهر تهران، همچنین احیاء ارزش‌های نهفته آن‌ها مجموعه طرح‌ها و پروژه‌های مطالعاتی و اجرایی را در دستور کار قرار داده‌است. استفاده از ظرفیت تشکل‌های مردم‌نهاد، هم‌افزایی با نهادهای دولتی متولی میراث فرهنگی اعم از اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، صندوق احیا و بهره‌برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی و… در شمار اقدام‌هایی است که این نهاد مدیریت شهری برای حفظ و صیانت از بافت و بناهای تاریخی تهران دنبال می‌کند. برخی از وظایف این نهاد به شرح زیر است.
تشکیلات اداری و دیوانی مدیریت بافت و بناهای تاریخی تهران در خانه مهربان قرار دارد.‏ این خانه که به عنوان اثر ملی در سال ۱۳۸۴ ثبت شده‌است. از بناهای دوره پهلوی است. این خانه در محله عودلاجان خیابان امیرکبیر و در کوچه جاویدی واقع شده‌است.‏ همچنین این تشکیلات برای مدیریت موثرتر بر داده‌ها و اطلاعات بافت‌ها و بناهای تاریخی اقدام به تأسیس سامانه‌ایی به این منظور کرده‌است. این سامانه مدیریت اطلاعات در دسترس بناهای تاریخی و ارزشمند، اطلاعات میراثی منابع گوناگون، بررسی اطلاعات جمع‌آوری شده را انجام می‌دهد همچنین امکان تعیین رکوردهای اطلاعاتی، مکان‌یابی ابنیه بر روی نقشه شهر تهران را نیز فراهم کرده‌است. همسان‌سازی اطلاعات مکانی، توصیفی و مستندات گزارش‌ها و هم چنین انجام مطالعات مربوط به هر بنا اقدام‌هایی است که از طریق این سامانه میسر می‌شود.‏
اداره کل تدوین ضوابط، نظارت و صدور پروانه، مسئولیت صدور پروانه ساخت و ماموریت‌های مرتبط از جمله گواهی پایان‌کار ساختمان را بر عهده دارد. این اداره کل از دو معاونت «تدوین و نظارت بر اجرای ضوابط» و «صدور پروانه و پاسخگویی به استعلامات» تشکیل شده‌است و برای تحقق ماموریت‌هایش اداره‌های «تدوین ضوابط و لوایح»، «نظارت بر اجرای ضوابط و مقررات»، «پاسخگویی به استعلامات» و «هوشمندسازی» زیر مجموعه آن هستند.‏ براساس گزارش‌هایی از تیرماه ۱۳۹۹ گواهی پایان‌کار به صورت آن‌لاین و غیرحضوری صادر می‌شود.‏ از جمله مهمترین وظایف این اداره کل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
شرکت نوسازی عباس‌آباد و سازمان نوسازی شهر تهران و همچنین دبیرخانه کمسیون ماده پنج از دیگر نهادهای زیر مجموعه معاونت معماری و شهرسازی شهرداری تهران است.
سابقه تأسیس و بنیان‌گذاری شرکت نوسازی عباس‌آباد به اوائل دهه پنجاه خورشیدی بازمی‌گردد؛ بر اساس گزارش‌های موجود خردادماه سال ۱۳۵۰ مجلس شورای ملی و مجلس سنا «قانون اجرای برنامه نوسازی اراضی عباس‌آباد» را در سیزده ماده و سه تبصره تصویب کردند. این شرکت در فاصله سال‌های دی ماه ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ با عنوان شرکت نوسازی شهستان پهلوی فعالیت کرد. بر اساس ماده ۳ اساسنامه شرکت، کلیه سهام شرکت نوسازی متعلق به شهرداری تهران است. این شرکت بر اساس اصول بازرگانی و برمبنای قانون تجارت اداره می‌شود و یکی از مؤسسات وابسته به شهرداری تهران به‌شمار می‌آید. همچنان که از عنوان شرکت بر می‌آید و مستند به مفاد ماده ۵ اساسنامه، عمده مأموریت این شرکت اجرای برنامه نوسازی در محدودهٔ اراضی عباس‌آباد تهران است. شرکت توسط یک هیئت مدیره سه نفره و یک مدیر عامل اداره می‌شود و ریاست مجمع عمومی آن با شهردار تهران است. از جمله وظایف این شرکت به شرح زیر است.
مراکز گردشگری متعددی در اراضی عباس‌آباد ایجاد شده‌است که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد.
پیشینه تأسیس سازمان نوسازی شهر تهران به دهه چهل خورشیدی بازمی‌گردد. گزارش‌هایی از تأسیس سازمان نوسازی در سال ۱۳۴۶ خبر می‌دهد و نوسازی بافت‌های فرسوده و قدیمی در منطقه کنونی دوازده شهرداری تهران از جمله نخستین ماموریت‌های این سازمان عنوان شده‌است؛ به‌طور مشخص مأموریت نوسازی بافت فرسوده محله عودلاجان از نخستین ماموریت‌های این سازمان در سال‌های قبل انقلاب بوده‌است. سال ۱۳۴۷، این سازمان شکل و ساختار حقوقی و اداری در تشکیلات مدیریت شهری می‌گیرد. وقوع زلزله بم در دهه هشتاد خورشیدی از جمله مهم‌ترین رویدادهایی اعلام شده‌است که مسئله نوسازی و مقاوم‌سازی بافت شهری بیش از پیش مورد توجه مدیریت وقت شهرداری تهران قرار گرفت و متأثر از این رویداد ماموریت‌های سازمان نوسازی در مقاوم‌سازی و نوسازی بافت‌های فرسوده و ناایمن در دستور کار قرار گرفت. رویکرد عمده سازمان نوسازی شهر تهران، پرهیز از تصدی‌گری و تمرکز بر تسهیل‌گری و جلب مشارکت شهروندان و سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای نوسازی و مقاوم‌سازی، بافت‌های فرسوده شهر تهران است. سازمان نوسازی شهر تهران، با رویکردی کل‌نگر، توسعه محله‌ای را در پهنه‌های سکونتی و بازآفرینی شهری را در عرصه‌های ناکارآمد، مدنظر قرار دارد. در سطح مدیریتی، با اقدامات پشتیبان، هماهنگی‌های میان‌بخشی و مَشیِ مشارکتی و همکارانه با عموم دخیلان، ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان، از طریق به‌سازی، نوسازی و مقاوم‌سازی مسکن، تأمین خدمات، افزایش کیفیت عرصه‌های عمومی و بهبود وضعیت اجتماعی و اقتصادی ساکنان محلات هدف، برنامه‌ریزی و اجرای آن‌ها را پی‌گیری می‌کند.
این سازمان مجری برخی از پروژه‌های کلان ساخت و ساز از سال‌های دهه چهل تا نیمه دهه هشتاد بوده‌است از آن جمله می‌توان به ایجاد بوستان ملت (پارک شاهنشاهی سابق)، بوستان بعثت (پارک فرح‌آباد) اشاره کرد. همچنین در سال‌های بعد انقلاب این سازمان در ساخت میدان‌ها میوه و تره بار، ایستگاه‌های آتش‌نشانی را بر عهده داشت. از احداث اتوبان نواب و نوسازی فضاهای مسکونی اطراف آن‏ به عنوان یکی از پروژه‌های نوسازی این سازمان یاد می‌شود.
سازمان نوسازی شهر تهران، دربرگیرنده «شورا»، «هیئت مدیره»، معاونت‌های «هماهنگی و امور مناطق»، «برنامه‍ریزی و توسعه شهری»، «توسعه محله‌ایی»، «فنی و مهندسی» و «مالی و اداری» است. همچنین اداره‌های «املاک و مستغلات»، «ستاد بازآفرینی پایدار شهری»، «زیرساخت‌های شهری»، «جذب مشارکت‌ها و سرمایه‌گذاری» از دیگر بخش‌های زیر مجموعه این سازمان هستند.‏ برخی از وظایف این سازمان به شرح زیر است.‏
ناگزیر پیش از توضیح دربارهٔ دبیرخانه کمیسیون ماده پنج ضرورت دارد به اختصار به معرفی، کمیسیون ماده پنج بپردازیم.
ماده پنج، یکی از مفاد و بندهای «قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران» است؛‏ سال ۱۳۵۱ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران تصویب شد. موضوع ماده پنج قانون تأسیس شورای یاد شده؛ تصمیم‌گیری دربارهٔ «طرح تفصیلی» است.‏ بر اساس قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی، مصوب ۶/۴/۱۳۵۴ با اصلاحات؛ «طرح تفصیلی عبارت از طرحی است که براساس معیارها و ضوابط کلی طرح جامع شهر نحوه استفاده از زمینهای شهری در سطح محلات مختلف شهر و موقعیت و مساحت دقیق زمین برای هر یک از آنها و وضع دقیق و تفصیلی شبکه عبور و مرور میزان تراکم جمعیت و تراکم ساختمانی در واحدهای شهری و اولویت‌های مربوط به مناطق بهسازی و نوسازی و توسعه حل مشکلات شهری و موقعیت کلیه عوامل مختلف شهری در آن تعیین می‌شود و نقشه‌ها و مشخصات مربوط به مالکیت براساس مدارک ثبتی تهیه و تنظیم می‌گردد.» همچنین متن ماده پنج از «قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران» به شرح زیر است.
ماده ۵ - بررسی و تصویب طرح‌های تفصیلی شهری و تغییرات آنها در هر استان یا فرمانداری کل به وسیله کمیسیونی به ریاست استاندار یا فرماندارکل و به عضویت رئیس انجمن شهرستان و شهردار و نمایندگان وزارت فرهنگ و هنر و آبادانی و مسکن و نماینده مهندس مشاور تهیهکننده طرح انجام می‌شود. آن قسمت از نقشه‌های تفصیلی که به تصویب انجمن شهر برسد برای شهرداری لازمالاجرا خواهد بود. تغییرات نقشه‌های تفصیلی اگر در اساس طرح جامع شهری مؤثر باشد باید به تأیید شورای عالی شهرسازی برسد.
قانون‌گذار برای نظارت بر اجرای صحیح قوانین و مقررات، فوق‍الذکر مرجع بررسی و تصویب طرح‌های تفصیلی شهرها و هم چنین تغییرات آنها را در هر استان به کمیسیونی با ترکیب تعیین شده در قانون، واگذار کرد. چون واگذار اختیار قانونی و هم چنین ترکیب اعضاء در ماده ۵ قانون یادشده قید شده بود فلذا
کمیسیون، بنام کمیسیون ماده ۵ نام گذاری شد. ماده پنج قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۸۸ اصلاح شد و تغییراتی در ترکیب اعضاء کمسیون رقم خورد. مستند به قانون اصلاح تبصره ماده ۵ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۶۵/۹/۲۵ مسئولیت بررسی و تصویب طرح‌های تفضیلی شهری و تغییرات آنها در شهر تهران به عهده کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزراء مسکن و شهرسازی، کشور، نیرو (در حد معاونت مربوط)، سرپرست سازمان حفاظت محیط زیست و شهردار تهران یا نماینده تام‌الاختیار او و رئیس شورای شهر تهران عنوان شد. همچنین محل دبیرخانه کمیسیون در شهرداری و دبیر آن شهردار تهران یا نماینده تام‌الاختیار او خواهد بود.
کمیسیون ماده پنج از آغاز فعالیت در سال ۱۳۴۸ با هدف تصویب طرح‌های تفضیلی شهری متشکل از چندین اعضاء و گاهی نهاد آغاز به کار و فراز و فرودهای بسیاری را طی کرد که در زیر به تشریح آن پرداخته شده‌است. کمیسیون یاد شده از سال ۱۳۴۸ تا سال ۱۳۵۶ تحت عنوان شورای هماهنگی از ترکیب همکاری شهرداری تهران، معاون شهرسازی و برنامه‌ریزی، مدیرکل شهرسازی و روسای صدور پروانه مناطق در جهت ماموریت‌هایی چون تفکیک اراضی، صدور مصوبات لازم، تشریح مطالب برای مسئولان شهرسازی مناطق، رفع مشکلات متقاضیان پروانه ساختمانی، تفکیک و تصویب نقشه‌های تفکیکی زمین‌های بیش از ده هزار مترمربع و نقشه‌های ساختمانی بیش از شش طبقه تشکیل شد. پس از آن شورای نظارت بر گسترش شهر تهران به عنوان دومین مرجع تصویب طرح‌های شهرسازی و معماری شهر تهران متشکل از شهرداری تهران، وزیر آب و برق وزیر آبادانی و مسکن با هدف تعیین خط مشی‌ها، ایجاد هماهنگی و نظارت بر توسعه شهر تهران، جلوگیری از رشد نامحدود پایتخت، تعیین سیاست‌های صدور پروانه ساختمانی و اداری و سیاستگذاری نحوه تأمین آب و برق و سایر خدمات عمومی و… هرگونه تغییر و اصلاح در طرح تفصیلی باید به تصویب این شورا می‌رسید. در نهایت با اصلاحیه سال ۱۳۶۵ به ماده پنج قانون شورای عالی شهرسازی ومعماری، عملاً اختیارات شورای نظارت بر گسترش شهر تهران به کمیسیون ماده ۵ شهر تهران واگذار شد. پس از آن بود که تصویب طرح‌های تفصیلی شهر تهران بر عهده کمیسیون ماده ۵ قرار گرفت. اصلاحیه‌های وارده بر این قانون در سال ۱۳۸۸ تغیرات دیگری را در پی داشت.
دبیرخانه کمیسیون ماده پنج شهرداری تهران از دو معاونت معاونت بررسی طرح‌های تفضیلی و معاون فنی و اجرایی تشکیل شده‌است. همچنین برخی از ماموریت‌های آن به شرح زیر است.
نهاد پایش و ارزیابی طرح‌های توسعه و عمران شهر تهران؛ همان‌طور که از نامش بر می‌آید نهادی نظارتی و ارزیابی است به‌طور عمده مأموریت آن هدایت و راهبری طرح‌های جامع، تفصیلی، موضعی و موضوعی شهر تهران است. همچنین این نهاد موظف است از تحقق‌پذیری طرح‌های توسعه و عمران اطمینان حاصل کند. وجهی دیگر از فعالیت‌های این نهاد، پایش و مستندسازی تحولات کالبدی، فضایی و عملکردی شهر تهران مستند به طرح‌های مصوب است. از فراهم آوردن امکان دسترسی آزاد شهروندان به اطلاعات شهری و شهرسازی از دیگر ماموریت‌های این نهاد عنوان شده‌است.
از نخستین دوره ایده تأسیس این نهاد در سال ۱۳۷۶ تاکنون، فعالیت‌های نهاد پایش و ارزیابی طرح‌های توسعه و عمران شهر تهران را می‌توان به چند دوره تقسیم کرد؛ به اجمال می‌توان گفت، سابقه تأسیس این نهاد به سال ۱۳۸۲ بازمی‌گردد؛ بنا به ضرورت و نیاز به تهیه هم‌زمان طرح جامع و تفصیلی بر اساس موافقت‌نامه میان وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری تهران، در نهایت مهرماه ۱۳۸۲ ذیل مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران تأسیس شد.
تا سال ۱۳۸۵ اساساً هیچ اقدامی در جهت تثبیت جایگاه قانونی و هویت‌بخشی آن صورت نگرفت؛ نیمه دهه هشتاد مستند به مصوبه شورای عالی شهرسازی در سال ۱۳۸۶، مدیریت شهری و مکلف به ایجاد رسمی و قانونی «نهاد دائمی مطالعات و تهیه طرح‌های توسعه شهری تهران» شد؛ اما عملاً نهاد یاد شده تا اوائل دهه نود خورشیدی به دلیل چالش‌ها و مغایرت‌های حقوقی و اداری در مدیریت توسعه شهر تهران و عدم پیشرفت مطلوب طرح‌های جامع کارکرد مؤثر و قرین به صرفه‌ایی نداشت و در نهایت مستند به مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در تاریخ ۹۳/۰۸/۱۹ طرح تأسیس نهاد مستقل «مطالعات و پایش طرح‌های توسعه شهری تهران» را تصویب کرد تا این نهاد با آسیب‌شناسی تجربیات قبلی و بازآرایی تشکیلات، ضوابط و نظامات مالی به‌طور مستقل فعالیتش را زیر نظر نهاد مدیریت شهری دنبال کند. بر اساس توصیه نهاد عالی شهرسازی و نیز تکلیف برنامه پنج ساله سوم شهرداری تهران، موافقتنامه شش ماده‌ای همکاری و مشارکت وزارت راه و شهرسازی، شهرداری تهران و شورای اسلامی شهر تهران در تاریخ ۹۸/۰۳/۲۵ با موضوع ایجاد نهاد پایش و ارزیابی طرح‌های توسعه و عمران شهر تهران به امضای سه طرف رسید. نخستین مدیر این نهاد سال ۱۳۹۹ با حکم پیروز حناچی شهردار وقت تهران، در آذر ماه ۱۳۹۹ منصوب شد.
نهاد پایش و ارزیابی طرح‌های توسعه و عمران شهر تهران، شامل شورای عالی، رئیس و شورای تخصصی هستند. اعضای شورای عالی نهاد متشکل از وزیر راه و شهرسازی به عنوان رئیس شورا، رئیس شورای اسلامی شهر و شهردار تهران انتخاب می‌شوند که وظیفه مدیریت راهبردی نهاد را به عهده دارند. همچنین شورای تخصصی نهاد نیز متشکل از معاون شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی، معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران، رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران، رئیس نهاد هستند. نیز پنج نفر از صاحبنظران و متخصصان در امور شهری با پیشنهاد اعضای حقوقی شورای تخصصی و تصویب شورای عالی نهاد به عضویت شورای تخصصی در می‌آیند. این نهاد از سه معاونت «راهبری طرح‌ها»، «پایش و ارزیابی» و «تحقیق و توسعه» و نیز کارگروه‌های نه‌گانه به شرح زیر تشکیل شده‌است.
همچنین از جمله اهداف این نهاد به موارد زیر می‌توان اشاره کرد.
زایلو اُلیگوساکاریدها (Xylooligosaccharides)، پلیمرهای قند زایلوز هستند. آن‌ها از زایلان موجود در فیبرهای گیاهی تولید می‌شوند. ساختار ۵کربنهٔ آن‌ها (اتم‌های کربن در هر مونومر) اساساً با سایر پری بیوتیک‌ها که بر پایهٔ قندهای ۶کربنه هستند متفاوت است. زایلو الیگوساکاریدها از دههٔ ۱۹۸۰ به‌صورت تجاری در دسترس بوده و در ابتدا توسط شرکت Suntory در ژاپن تولید شده‌است. این ترکیبات اخیراً به‌طور گسترده به‌صورت تجاری در دسترس قرار گرفته‌اند، زیرا با پیشرفت فناوری‌ها هزینه‌های تولید این ترکیبات، کاهش یافته‌است. برخی از آنزیم‌های مخمر می‌توانند به‌طور انحصاری زایلان را تنها به xylooligosaccharides-DP-3 تا ۷ تبدیل کنند.
زایلو الیگوساکاریدها به‌عنوان یک پری‌بیوتیک عمل می‌کنند، این مواد، به‌طور انتخابی باکتری‌های مفیدی مانند بیفیدوباکتری‌ها و لاکتوباسیل‌ها را در دستگاه گوارش تغذیه می‌کنند. تعداد زیادی کارآزمایی بالینی با زایلو الیگوساکاریدها انجام شده‌است که مزایای سلامتی مختلفی از جمله بهبود قند و چربی خون، بهبود سلامت گوارشی و رفع یبوست و تغییرات مفید در نشانگرهای ایمنی را نشان می‌دهد. این فواید، معمولاً با مصرف ۱ تا ۴ گرم از این ترکیبات در روز مشاهده شده‌است.
سِر آرتور لیزنبی لیبرتی ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک تاجر مستقر در لندن و بنیانگذار لیبرتی و شرکت بود.
آرتور لیبرتی در ۱۳ اوت ۱۸۴۳ میلادی در چشام، باکینگهام‌شر، انگلستان، پسر یک پارچه‌فروش به دنیا آمد. او در شانزده سالگی با عمویی که توری می‌فروخت و بعدها عموی دیگری که شراب می‌فروخت شروع به کار کرد. در سال ۱۸۵۹ میلادی او شاگرد یک پارچه‌فروشی شد، اما در عوض در فارمر و راجرز که در مدهای زنانه تخصص داشتند، مشغول به کار شد. او به سرعت به سِمَت مدیریت انبار رسید.
پس از اینکه فارمر و راجرز از شریک کردن او در تجارت خود امتناع کردند، لیبرتی در سال ۱۸۷۵ میلادی مغازه خود را به نام لیبرتی و شرکت در خیابان ریجنت، لندن افتتاح کرد. او در آنجا زیورآلات، پارچه‌ها و اشیاء هنری مختلف از خاور دور می‌فروخت.
لیبرتی و شرکت در ابتدا ترکیبی التقاطی از سبک‌های محبوب را ارائه کرد، اما در ادامه سبکی کاملاً متفاوت را توسعه داد که ارتباط نزدیکی با جنبش زیبایی‌شناسی دهۀ ۱۸۹۰ میلادی، آر نُوو («هنر نو») داشت. این شرکت با این سبک جدید مترادف شد تا جایی که در ایتالیا، آر نُوو به نام "سبک لیبرتی" پس از فروشگاه لندن شناخته شد. پارچه‌های چاپ شده و رنگ شدۀ این شرکت، به ویژه ابریشم و ساتن، به دلیل رنگ‌های ظریف و «هنرمندانۀ» خود قابل توجه بودند و به عنوان مواد لباس بسیار مورد توجه بودند، به ویژه در طول دهه‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۲۰ میلادی.
آرتور لیبرتی ابتدا با مارتا کوتم در سال ۱۸۶۵ میلادی ازدواج کرد، که در سال ۱۸۶۹ میلادی به دلیل زنا از او طلاق گرفت و ازدواج دوم او با اما لوئیز بلکمور در سال ۱۸۷۵ میلادی بود. آن‌ها فرزندی نداشتند. او در سال ۱۹۱۳ میلادی شوالیه شد.
لیبرتی در ۱۱ مه ۱۹۱۷ میلادی درگذشت. لیبرتی پیش از مرگ، ثروت اندکی را به عنوان سهامدار عمدۀ لیبرتی و شرکت، جمع‌آوری کرده بود (این شرکت در سال ۱۸۹۰ میلادی به یک شرکت با مسئولیت محدود عمومی تبدیل شده بود). او یک خانهٔ مسکونی، چندین کلبه و یک زمین کشاورزی بزرگ در نزدیکی زادگاهش در باکینگهام‌شر را از خود به جای گذاشت. سنگ قبر او توسط آرچیبالد ناکس، یکی از طراحان قدیمی لیبرتی و شرکت طراحی شده‌ است.
گرگوری اوون پاول بدل‌کار، هماهنگ‌کننده بدلکاری، بازیگر و کارگردان واحد دوم بریتانیایی است که برای کارش در جوخه برادران نامزد دریافت جایزه امی شده است. او همچنین برای کارهایش در فیلم های هندی شناخته شده است.
جشنواره بین‌المللی فیلم هوف یک جشنواره فیلم آلمانی است که هر ساله در ماه اکتبر در شهر هوف، بایرن برگزار می‌شود. جدا از تولیدات خارجی متعدد، تمرکز اصلی این فستیوال به طور سنتی بر روی فیلم‌های آلمانی است. در طول شش روز جشنواره، حدود ۱۳۰ فیلم (۹۰ فیلم بلند و مستند و ۴۰ فیلم کوتاه) در ۸ سالن نمایش و ۲ مرکز سینمایی به نمایش در می‌آید. تمامی فیلم‌های ارائه شده در این جشنواره باید برای اولین‌بار به نمایش درآیند. سالانه از میان بیش از ۲۵۰۰ فیلم ارسالی، ۹۰ فیلم بلند و ۴۰ فیلم کوتاه برای حضور در این جشنواره انتخاب می‌شوند.این جشنواره از مهم‌ترین رویدادهای فرهنگی کشور آلمان بوده و با هدف شناخت سینماگران جوان و تازه نفس که مدل جدیدی از سینما را ارایه می دهند، از سال ۱۹۶۷ تاکنون برگزار شده است. بسیاری از فیلم‌سازان بزرگ تاریخ سینما نظیر پیتر جکسون، جیم جارموش، ویم وندرس، ورنر هرتزوگ و… اولین فیلم‌های خود را در دوره‌های قبل این جشنواره به نمایش گذاشته‌اند.
این جایزه فرصتی برای فیلمسازان جوان است. این جایزه به ارزش ده هزار یورو، با حمایت باواریا فیلم، (شرکت پخش باواریا) و تامین می‌شود و به بهترین فیلم‌ آلمانی که توسط هیئت انتخاب به عنوان «بهترین فیلم» برگزیده شود تعلق می‌گیرد.
این جایزه توسط تامین می‌شود و توسط به یادبود هاینز بادویتز (موسس این جشنواره) اهدا می شود. این جایزه جایگزین جایزه هاینز بادویتز در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ اهدا می‌شد. این جایزه برای بهترین کارگردان فیلم اولی تعلق می‌گیرد. جایزه یک شمش طلای یک کیلوگرمی با ارزش فعلی حدود ۳۵۰۰۰ یورو است. علاوه بر این، برنده جایزه به مدت یک سال از مشاوره هنری بهره می برد. هر کارگردانی که اولین فیلم بلندش در جشنواره نمایش داده می شود، به طور خودکار در مسابقه شرکت می کند.
از سال ۱۹۹۴، جایزه بهترین فیلم یک تهیه کننده جوان به این جشنواره اضافه شد. هیئت داوران، تمام فیلم‌های بلند آلمانی ارسال شده را با توجه به کیفیت کلی و همچنین جذابیت مخاطب ارزیابی می‌کنند و این جایزه 65000 یورویی که بالاترین جایزه است را به یک تهیه‌کننده جوان اهدا می‌کند. تنها هدف این جایزه افزایش توان تهیه‌کنندگان جوان سینماست.
این جایزه توسط شهر کوچک رهاو تامین می‌شود و یادبودی است برای ، مخترعی که در این شهر به‌ دنیا آمد و بزرگ شد و اختراعاتش نقش غیرقابل انکاری در سیستم‌های ضبط و پخش سینما داشت. از سال ۲۰۱۳، این جایزه پنج‌هزار یورویی به صدای فیلم ها تعلق می‌گیرد.
این جایزه ۷۵۰۰ یورویی به بهترین فیلم مستند تعلق می گیرد
این جایزه ۲۵۰۰ یورویی به بهترین طراحی صحنه و لباس تعلق دارد.
مووی‌فون یک سرویس فهرست و اطلاعات تصاویر متحرک مستقر در آمریکا است. تماشاگران سینما می‌توانند زمان‌های نمایش محلی، اطلاعات سینما، نقد فیلم، بلیت‌های پیش‌رو و همچنین محتوای تلویزیونی و ابزار جستجوی جامعی را که به کاربران امکان می‌دهد تا سالن‌ها، کانال‌ها و سرویس‌های پخش فیلم و نمایش‌های تلویزیونی را بیابند، دریافت کنند. این سرویس متعلق به "بورن‌این‌کلیولند ال‌ال‌سی"، شرکت هلدینگ "کلیولند اونیل سوم" است. اونیل خالق و تهیه‌کننده برنامه سرگرمی روزانه ساخته شده در هالیوود است.
جان گراهام-کامینگ یک مهندس نرم‌افزار و نویسنده بریتانیایی است که بیشتر به دلیل شروع یک دادخواست موفقیت‌آمیز به دولت بریتانیا و درخواست عذرخواهی به دلیل آزار و اذیت شدن توسط آلن تورینگ شناخته می‌شود. ، او به عنوان مدیر ارشد فناوری (CTO) در کلودفلر خدمت می‌کرد. او قبلاً در الکتریک کلود مشغول به فعالیت بود.
گراهام-کامینگ در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۲ مدرک پی‌اچ‌دی در علوم کامپیوتر را برای تحقیق در مورد فرآیندهای ارتباطی متوالی (CSPs) تحت نظارت استاد راهنمای خود (جف دبلیو سندرز) دریافت کرد. او در مقطع کارشناسی ارشد دانشجوی لیدی مارگارت هال، آکسفورد بود.
گراهام-کامینگ نویسنده اصلی پاپ فایل، برنامه ای متن باز و بین پلتفرمی برای فیلتر کردن ایمیل‌های هرزنامه است. او نویسنده "کتاب اطلس گیک"، یک کتاب سفر، و "کتاب GNU Make"، یک راهنمای فنی برای نرم‌افزار ساخت گنو است.
در اکتبر ۲۰۱۰، او سازمانی را راه‌اندازی کرد که هدف آن ساخت موتور تحلیلی چارلز ببیج است، که به نام پلان ۲۸ شناخته می‌شود. او همچنین کمپینی برای نرم‌افزار منبع باز در علم راه اندازی کرده‌است. در سال ۲۰۱۴، او سایت MovieCode خود را در تامبلر راه اندازی کرد که هدف آن اتصال اسکرین شات‌های فیلم به بخش‌های خاصی از سورس کد است.
باباکوهی، روستایی از توابع بخش فارغان شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان ایران است.
این روستا در دهستان آشکارا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
خط مسی کاپرپلیت () سبکی از خوشنویسی است که بیشتر با زبان انگلیسی Roundhand مرتبط است. اگر چه اغلب به عنوان یک اصطلاح چتر برای اشکال مختلف خوشنویسی با قلم نوک تیز استفاده می شود، Copperplate با دقت بیشتر به سبک های خطی اشاره دارد که در کتاب های کپی ایجاد شده با استفاده از روش چاپ قلمی ایجاد شده است.
دهستان بارانگرد، یکی از دهستان‌های بخش قلعه تل شهرستان باغ‌ملک در استان خوزستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای بارانگرد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بارانگرد برابر با ۳٬۴۹۳ نفر است.
خاندان والوآ-بورگوندی ( , ) یا خاندان جوان بورگوندی، یک خانواده اصیل‌زاده فرانسوی بود که از خاندان سلطنتی والوآ سرچشمه می‌گرفت. این خاندان از خاندان کاپتی بورگوندی، از نوادگان روبر دوم، پادشاه فرانسه، متمایز است، اگرچه هر دو خاندان از دودمان کاپت سرچشمه می‌گیرند. آنها از سال ۱۳۶۳ تا ۱۴۸۲ بر دوک‌نشین بورگونی و بعداً بر سرزمین‌های وسیعی از جمله آرتوآ، فلاندر، لوکزامبورگ، هاینو، ناحیه پفالتس بورگوندی (فرانش-کونته) و سرزمین‌های دیگر از طریق ازدواج حکومت کردند، و آنچه را که امروزه به آن ایالت بورگوندی می‌گویند، تشکیل دادند.
اصطلاح «والوآهای دوک بورگوندی» برای اشاره به سلسله‌ای به کار می‌رود که پس از اعطای این دوک‌نشین توسط ژان دوم، پادشاه فرانسه به کوچکترین پسرش فیلیپ جسور در سال ۱۳۶۳ آغاز شد.
در طول جنگ صدساله، دوک‌ها با عموزاده‌های سلطنتی خود رقابت کردند و تعداد زیادی از تیول‌های فرانسوی و امپراتوری را تحت حکومت خود متحد کردند. با این حال، زمانی که آخرین دوک، شارل جسور، جرقه جنگ‌های بورگوندی را برانگیخت و در نبرد نانسی در سال ۱۴۷۷ کشته شد، برنامه‌های آنها برای ایجاد یک پادشاهی خودمختار در نهایت شکست خورد. آخرین فرمانروای این سلسله دختر شارل جسور، ماری بود. زمین‌های او در خارج از فرانسه به پسر بزرگش فیلیپ زیبا رسید تا به هلند هابسبورگ تبدیل شود، در حالی که خود دوک‌نشین بورگونی به پادشاهی فرانسه بازگشت. ماری در سال ۱۴۸۲ درگذشت و به این ترتیب خاندان والوآ-بورگوندی پایان یافت.
پادشاهی بورگوندی سابق فرانک به دو بخش فرانک خاوری و فرانک باختری بر اساس پیمان وردون در سال ۸۴۳ تقسیم شده بود. در حالی که بخش شرقی به پادشاهی بورگوندی-آرل که شامل کنت‌نشین آزاد بورگوندی تکامل یافت و در سال ۱۰۳۲ به امپراتوری مقدس روم ملحق شد، دوک‌نشین غربی بورگوندی که در سال ۹۱۸ توسط ریچارد قاضی تأسیس شد، در سال ۱۰۰۲ به عنوان یک شاه‌نشین سلطنتی فرانسه خاندان کاپت در زمان پادشاه روبر دوم تبدیل شد. برای برآورده کردن خواسته‌های اشراف بورگوندی برای خودمختاری، پادشاه روبرت پسر دوم خود آنری را در حدود سال ۱۰۱۶ به عنوان دوک بورگوندی منصوب کرد. عنوانی که پس از اینکه آنری جانشین پدرش به عنوان پادشاه فرانسه شد، در سال ۱۰۳۱ به برادر کوچکترش روبر یکم و نوادگانش رسید.
وقتی دوک فیلیپ یکم در سال ۱۳۶۱ و قبل از اینکه بتواند با مارگارت دامپیره وارث کنت لوئی دوم فلاندر ازدواج کند، درگذشت، خاندان کاپتی بورگوندی منقرض شد. پس از آن دوک‌نشین بورگونیه با فرانسه تحت عنوان سرزمین تاج تحت فرمان پادشاه والوآ، ژان دوم، متحد شد. با این حال، اندکی بعد، چهارمین پسر ژان، فیلیپ جسور، دوک‌نشین بورگونیه را به عنوان آپاناژ از دست پدرش دریافت کرد.
فیلیپ جسور از سال ۱۳۶۳ تا ۱۴۰۴ به عنوان دوک فیلیپ دوم بورگوندی حکومت کرد. در سال ۱۳۶۹ او با مارگارت دامپیر بیوه ازدواج کرد و هنگامی که پدرشوهرش کنت لوئی دوم از فلاندر در سال ۱۳۸۴ درگذشت، نه تنها در فلاندر جانشین او شد بلکه کنت‌نشین‌های آرتو، رتل، نور را هم صاحب شد، اما کنت‌نشین آزاد بورگوندی، به یک تابع مستقیم از امپراتور مقدس روم تبدیل شد. سال بعد او ازدواج دوگانه‌ای را ترتیب داد که طی آن، پسر و وارثش ژان بی‌باک با مارگارت ویتلسباخ، دختر دوک آلبرت و خواهر شاهزاده ویلیام دوم بایرن، که خود با مارگارت دختر فیلیپ ازدواج کرد. پیش از این پس از مرگ پادشاه شارل پنجم در سال ۱۳۸۰، فیلیپ به همراه دوک لوئی یکم آنژو و دوک ژان بری به عنوان نایب السلطنه برای پسر خردسالش شارل ششم عمل کرده بود. از آنجایی که شارل ششم از اختلال روانی فزاینده رنج می‌برد، فیلیپ سعی کرد نفوذ خود را در سراسر پادشاهی فرانسه گسترش دهد که با مقاومت شدید برادر کوچکتر پادشاه، دوک لوئی یکم اورلئان مواجه شد.
دوک ژان بی‌باک که در فلاندر بزرگ شد، در سال ۱۴۰۴ جانشین پدرش شد و میراث مادرش مارگارت دامپیر را با دوک‌نشین بورگونیه متحد کرد. او با واگذاری کنت‌نشین‌های فرانسوی نورس و رتل به برادران کوچکترش فیلیپ دوم و آنتونی، یک سیاست اره‌ای ماهرانه را برای ایجاد دامنه آغاز کرد. در حالی که سرزمین‌های فرانسه توسط جنگ صد ساله علیه پادشاهی انگلستان ویران شده بود. او مانند پدرش با پسرعموی خود لوئی یکم، دوک اورلئان که او را در سال ۱۴۰۷ ترور کرده بود، درگیر شد. تنش‌های باقیمانده با مأموران اورلئان به جنگ داخلی فرانسه منجر شد، که در آن دوک ژان با هنری پنجم پادشاه انگلستان متحد شد و در سال ۱۴۱۸ پاریس را اشغال کرد، اما سال بعد توسط رهبر حزب آرمانیاک در یک کمین فریب خورد و به قتل رسید.
پسر ژان بی‌باک، فیلیپ نیک، دوک بورگوندی از سال ۱۴۱۹، با امضای پیمان تروا در سال ۱۴۲۰ علیه «دوفن فرانسه» شارل هفتم، اتحاد پدرش را با پادشاه انگلستان هنری پنجم تجدید کرد. او ابتدا بر گسترش قلمروهای بورگوندی، به دست آوردن جانشینی در امپراتوری کنت‌نشین نامور در ۱۴۲۱ (از ۱۴۲۹) و جانشینی پسرعموی خود دوک فیلیپ سن پل در دوک‌نشین‌های امپراتوری برابانت و لیمبورگ تمرکز کرد. او همچنین میراث باواریا-استراوبینگ مادرش مارگارت ویتلسباخ و عمویش دوک جان سوم بایرن-استراوبینگ را تضمین کرد. در سال ۱۴۳۵ کنگره آراس دوک فیلیپ، فرمانروایی پادشاه شارل هفتم فرانسه را تصدیق کرد و به نوبه خود به استقلال رسمی سرزمین‌های بورگوندی از ولیعهد فرانسه رسید. در سال ۱۴۴۱ او همچنین دوک‌نشین لوکزامبورگ را از آخرین دوشس سلطنتی الیزابت گورلیتز خرید.
دوک والوآ-بورگوندی شارل جسور، تصویر ایده‌آل از یک دوک شوالیه، خود را در درگیری‌های مسلحانه فرسوده کرد. با خرید خلدرز، هلند بورگوندی به بیشترین حد خود رسید. برنامه‌های شارل برای رسیدن به ظهور سلسله خود در مذاکرات با امپراتور هابسبورگ فریدریش سوم در مورد ارتقاء او به «پادشاه بورگوندی» و مذاکره در مورد ازدواج دخترش ماری با پسر فریدریش، آرشیدوک ماکسیمیلیان اتریش به اوج رسید. چارلز که از اکراه امپراتور خشمگین شده بود، محاصره ناموفق نیس را در سال ۱۴۷۴ و در جنگ‌های بورگوندی علیه دوک‌نشین لورن و کنفدراسیون سوئیس آغاز کرد. در نتیجه، زمانی که شارل در نبرد نانسی در سال ۱۴۷۷ کشته شد، دوک‌های والوآ-بورگوندی در نسل مردان منقرض شدند.
میراث بورگوندی به ماکسیمیلیان دوک هابسبورگ رسید که هفت ماه پس از مرگ پدرش با ماری بورگوندی ازدواج کرد و توانست از ادعاهای مطرح شده توسط پادشاه لوئی یازدهم در سال ۱۴۷۹ نبرد گینه گیت (۱۴۷۹) جلوگیری کند. پادشاه فرانسه فقط می‌توانست دوک‌نشین بورگونیه، آرتوآ، و تیول‌های سابق بورگوندی در پیکاردی را تصرف کند. خاندان هابسبورگ به‌طور ناگهانی به یک سلسله سلطنتی در مقیاس اروپایی ارتقا یافت، اما به قیمت قرن‌ها رقابت فرانسه و هابسبورگ.
عبدالهادی خلف (، متولد ۱۹۴۵) یک فعال سیاسی چپ بحرینی و مدرس ارشد بخش جامعه‌شناسی دانشگاه لوند است. از وی به عنوان متخصص سیاست منطقه خلیج فارس نیز یاد می‌شود.
او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در بحرین گذراند، سپس برای تحصیل در دانشگاه به خارج از کشور رفت. او در سال ۱۹۷۲ دکترای جامعه‌شناسی خود را از دانشگاه لوند سوئد دریافت کرد. با بازگشت به بحرین، نامزد اولین مجلس شورای ملی این کشور شد و در دسامبر ۱۹۷۳ به عنوان نماینده انتخاب شد. این شورا یک نهاد مشورتی با اختیارات محدود برای تصویب قوانین تنظیم شده توسط دولت بود. چند ماه پس از تشکیل مجلس ملی، خلف به اتهام حمایت از یکی از گروه‌های سیاسی ممنوعه که خواستار سلطنت مشروطه بودند، اخراج و دستگیر شد. او در سال ۱۹۷۵ از زندان آزاد شد، سپس در سال ۱۹۷۶ مجدداً به دلیل فعالیت‌های سیاسی خود از طرف دولت دموکراتیک این کشور بازداشت شد.
خلف بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۹۰ به‌عنوان مشاور برای تعدادی از مؤسسات از جمله یونسکوا (کمیتهٔ اقتصادی و اجتماعی ملل متحد برای آسیای غربی) کار کرد. در سال ۱۹۹۰ برای تدریس جامعه‌شناسی در دانشگاه لوند انتصاب شد و به سوئد نقل مکان کرد. او همچنان به نوشتن مقاله دربارهٔ سیاست و جامعه بحرین برای نشریات عربی و انگلیسی در سراسر خاورمیانه ادامه می‌دهد. او همچنین چندین کتاب در این حوزه نوشته و منتشر کرده‌است.
چاه‌تل شماره سه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان ایران است.
این روستا در دهستان درآگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۶۵ نفر (۷۵ خانوار) بوده‌است.
سرگز خضر صفاکلینو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان ایران است.
این روستا در دهستان درآگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
قنات باغات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان ایران است.
این روستا در دهستان درآگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
برگه فرمان سندی است که توسط دولت انگلستان صادر شده و به پارلمان ارائه می‌شود.
اوراق سفید، اوراق سبز، معاهدات، پاسخ‌های دولت، پیش‌نویس لوایح، گزارش‌های کمیسیون‌های سلطنتی، گزارش‌های تحقیقات مستقل و سازمان‌های دولتی مختلف را می‌توان به‌عنوان برگه‌های فرماندهی منتشر کرد، به این دلیل که به‌طور رسمی به مجلس ارائه می‌شوند «به دستور علیاحضرت».
اوراق فرمان عبارتند از:
برگه‌های فرمان شماره گذاری شده‌است. از سال ۱۸۷۰ پیشوند این برگه‌ها، با مخفف «فرماندهی» است که در طول زمان تغییر کرده‌است تا دنباله‌های جدید ایجاد شود.
کل گری، روستایی در دهستان دهی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸۱ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
افضل‌آباد بالا، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
تل کوشان، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۷ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
چوگان، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
گربک، روستایی در دهستان دهی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۶ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.
سورک، روستایی در دهستان دهی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶۸ نفر (۷۹ خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۲ نفر (۵۰ خانوار) بوده‌است.
دامداری شاهی آزادی، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
منطقه مسکونی مزرعه آموزشی، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۸ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
کلاکوهم، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۰ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
تاسیان بالا یا مرادآباد، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
درمشوکی، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶۱ نفر (۸۸ خانوار) بوده‌است.
شهرک جدید کهن کهور، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۱ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
برلین الکساندرپلاتز فیلمی درام محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی برهان قربانی است. این فیلم که سومین اقتباس از رمان تأثیرگذار آلفرد دوبلین در سال ۱۹۲۹ با همین نام است، پس از یک فیلم در سال ۱۹۳۱ و یک مینی‌سریال در سال ۱۹۸۰، این فیلم داستان اثر را به صورت مدرن با یک مهاجر غیرقانونی از غرب آفریقا در نقش اصلی تکرار می‌کند.Bénédicte Prot, "Burhan Qurbani readies Berlin Alexanderplatz for an April release". "Cineuropa", 10 September 2018. این فیلم برای رقابت برای خرس طلایی در بخش اصلی رقابت در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین انتخاب شد.
فرانسیس، یک پناهندهٔ ۳۰ ساله، تنها بازماندهٔ قایقی است که به‌طور غیرقانونی از غرب آفریقا، از دریای مدیترانه عبور کرده‌است. هنگامی که او در ساحلی در جنوب اروپا از خواب بیدار می‌شود، مصمم است یک زندگی منظم و آبرومندانه داشته باشد، اما در برلین امروزی زندگی می‌کند که در آن با یک فرد بی‌تابعیت بدون مجوز کار بی‌رحمانه رفتار می‌شود. او ابتدا در برابر پیشنهاد خرید و فروش مواد مخدر در پارک هازن‌هایده مقاومت می‌کند، اما متعاقباً تحت تأثیر راینهولد، رفیق عصبی و معتادش به سکس او، یک فروشندهٔ مواد مخدر و قاچاقچی انسان قرار می‌گیرد که او را به داخل می‌برد. هنگامی که در طی چندین تجربیات دراماتیک با مالک باشگاه، ایوا و دختر اسکورت میتزه ملاقات می‌کند، احساس می‌کند چیزی را برای نخستین بار پیدا کرده‌است، چیزی که تاکنون هرگز نمی‌دانست: کمی سعادت.
جسیکا کیانگ برای "ورایتی" برخی از ایرادات را در این به‌روزرسانی از رمان کلاسیک بحران جنایی مردانه آلفرد دوبلین تشخیص داد: «این فیلم با اینکه با تصور مجدد شخصیت اصلی به‌عنوان یک مهاجر غیرقانونی آفریقایی، نوید بخش عمیقی از موضوعیت معاصر را می‌دهد، اما این احساس وجود دارد که هنرمندی موثق و اجراها—به ویژه از ولکت بونگوئی در نقش اصلی و جذاب—در نهایت به یک بسته دارای سبک خوب ولی محتوای کم محدود می‌شود [...] برای فیلمی که قرار است یک به‌روزرسانی معاصر باشد، احساس می‌شود که به‌طور عجیبی—به‌ویژه در شخصیت‌های زن بدشانس آن، که تقریباً همگی یا کارمندان جنسی هستند یا هم‌خواب‌های یک‌شبهٔ راینهولد—کهنه است».
پروژهٔ کِی عنوان کاری یک فیلم علمی تخیلی هندی به نویسندگی و کارگردانی ناگ اشوین است. این فیلم که توسط ویجایانتی موویز تهیه‌شده‌است، به‌طور همزمان به زبان‌های تلوگو و هندی فیلمبرداری می‌شود. آمیتاب باچان، پرابهاس و دیپیکا پادوکونه (در نخستین بازی خود به تلوگو) در این فیلم حضور دارند.
این فیلم در فوریه ۲۰۲۰ به مناسبت ۵۰ سال تأسیس ویجایانتی موویز معرفی شد. تولید این فیلم به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ یک سال به تعویق افتاد. فیلم‌برداری در ژوئیه ۲۰۲۱ در یک مجموعه آینده‌نگر در شهر فیلم راموجی در حیدرآباد آغاز شد. "پروژه کی" که با بودجه تخمینی ۵۰۰ کرور ساخته شده‌است، یکی از گران‌ترین فیلم‌های هندی است که تاکنون ساخته شده‌است. موسیقی فیلم توسط میکی جی. مایر ساخته شده‌است و فیلمبرداری توسط دنی سانچز لوپز انجام شده‌است.
"پروژه کِی" قرار است در سال ۲۰۲۳ اکران شود.
در فوریه ۲۰۲۰، ویجایانتی موویز مستقر در حیدرآباد، یکی از بزرگ‌ترین خانه‌های تولید تالیوود، اعلام کرد که ساخت فیلم بعدی آن‌ها توسط کارگردان ناگ اشوین با بازی پرابهاس انجام خواهد شد. در نظر گرفته شده‌است که این فیلم ۵۰ سالگی تأسیس این استودیو را جشن بگیرد.
در ژوئیهٔ ۲۰۲۰، دیپیکا پادوکونه بازیگر فیلم هندی برای ایفای نقش اصلی در مقابل پرابهاس قرارداد امضا کرد. پادوکن احساس می‌کرد که از پیوستن به تولید «بیش از حد هیجان‌زده» است، در حالی که اشوین اظهار داشت که شخصیت او «غافلگیرکننده» خواهد بود، زیرا این چیزی است که «هیچ رهبر اصلی [تا به حال] انجام نداده‌است». این فیلم نشان‌دهندهٔ اولین حضور پادوکن در سینمای تلوگو است. "بالیوود هونگاما" گزارش داد که نقش پادوکن در ابتدا «قابل توجه» نبود، اما برای مطابقت با مقام ستاره‌گی او بهبود یافت. در ماه اکتبر، آمیتاب باچان بازیگر کهنه‌کار برای یک نقش کامل در این فیلم انتخاب شد. اشوین اظهار داشت که نقش او «آنقدر مهم بود که نام شخصیت او عنوان کاری یک پیش نویس اولیه بود». این فیلم نخستین نقش بلند باچان را در یک فیلم تلوگو پس از حضور کوتاه قبلی او در "ما" (۲۰۱۴) و "زنده باد ناراسیما ردی" (۲۰۱۹) رقم می‌زند. در ماه مه ۲۰۲۲، دیشا پاتانی به بازیگران پیوست که نشان‌دهندهٔ بازگشت او به سینمای تلوگو پس از "لوفر" (۲۰۱۵) بود.