moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۲۲ اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) سیارکی را که با شماره ۲۷۶۱۶۳ شناخته شده، با الهام از نام خانوادگی ستاره‌شناس آماتور ایرانی، «تفرشی» نامگذاری کرد. این سیارک در سال ۲۰۰۹ و بر اساس مشاهده تصاویر آرشیوی تهیه شده رصدخانه پالومار در سال ۲۰۰۲ از سوی استفان کورتی کشف شد.
قربان دردی طغان‌پور (متولد ۲۰ تیر ۱۳۳۳ در گنبد کاوس)عکاس، فیلم‌نامه‌نویس، مجسمه‌ساز، هنرمند، شاعر و کارگردان پیشکسوت ترکمن است.
آی‌اس‌پی سی‌پی یک پروژه منبع‌باز است. هدف این پروژه ایجاد یک فرمانگاه (کنترل پنل) و ابزار مدیریت سرور بوده‌است. این نام کوتاه‌شدهٔ فرمانگاه سرویس‌دهنده اینترنت است.
بیشتر کدهای قدیمی این پروژه با مجوز عمومی موزیلا منتشر می‌شود و کدهایی که به تازگی به پروژه افزوده شده‌اند، با مجوز گنو جی‌پی‌ال منتشر می‌شود.
اسکای اند تلسکوپ یک مجله ماهنامه نجومی در آمریکا است با موضوعات زیر:
نهنگ حقیقی آرام شمالی ("Eubalaena japonica") نوعی نهنگ است که در شمال اقیانوس آرام یافته می‌شود اما به علت شکار در سده‌های ۱۹ و بیست میلادی به شدت نادر شده‌است.
اسقف اعظم دزموند مپیلو توتو (۷ اکتبر ۱۹۳۱ – ۲۶ دسامبر ۲۰۲۱) از فعالان صلح و رهبران جنبش ضدآپارتاید آفریقای جنوبی بود. در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه نوبل صلح شد. کتابی به نام کتاب شادی (شادمانی استوار در دنیایی ناپایدار) که گفتگوی اسقف دزموند توتو با چهاردهمین دالایی لاما می‌باشد در سال ۲۰۱۶ منتشر شد ژانر این کتاب خودیاری نیز هست.
از جمله نهادهایی که در مبارزه علیه تبعیض‌نژادی در آفریقای جنوبی در خط اول قرار داشت و هم در به ثمر نشستن مبارزات نقشی تعیین‌کننده ایفا کرد، کلیسا بود به رهبری «دزموند توتو» اسقف اعظم کلیسای انگلیکن در آفریقا. او سال‌ها پیش از سرنگونی رژیم آفریقای جنوبی، طی نامه‌ای خطاب به دو تن از رؤسای جمهور آن یعنی «ورستر» (Vorster) و «بوتا» (Botha) هشدار داد که چنانچه نظام آپارتاید برچیده نشود کشور دچار آشوب و هرج و مرج خواهد شد. اسقف توتو بود که هزاران سیاه‌پوست خشمگینی را که در خیابان‌های ژوهانسبرگ خواهان انتقام‌جویی بودند به آرامش فرا می‌خواند، در آیین خاکسپاری قربانیان نظام آپارتاید سخن می‌گفت، و مجامع بین‌المللی را به اِعمال تحریم‌های اقتصادی علیه حکومت آپارتاید ترغیب می‌کرد. هنگامی که او در سپتامبر سال ۱۹۸۹ تظاهراتی متشکل از سی هزار نفر را در خیابان‌های «کیپ تاون» در اعتراض به تداوم سیاست‌های تبعیض‌نژادی سازمان‌دهی کرد، «دِکلرک» (de Klerk) رئیس‌جمهور جدید آفریقای جنوبی دریافت که زمان تغییر فرا رسیده‌است.
اسقف توتو نه تنها در مبارزات علیه آپارتاید نقش کلیدی ایفا کرد، بلکه پس از پیروزی نیز «کمیتهٔ حقیقت و سازش» را تشکیل داد که ماهیتی کاملاً مسیحی داشت. این کمیته اعلام کرد که تمام کسانی که در دوران آپارتاید مرتکب نقض حقوق بشر شده‌اند، اگر به خطاهای خود اعتراف کنند مورد بخشش قرار خواهند گرفت.
وی هم‌چنین عضو سازمان ریش‌سفیدان بود که برای برقراری صلح در جهان تلاش می‌کنند و نلسون ماندلا، جیمی کارتر نیز در آن عضویت داشتند.
مدیکال فیزیکس یکی از ژورنال‌های تخصصی فیزیک پزشکی است. ناشر این ژورنال انجمن فیزیک پزشکی آمریکا است.
کلاورفیلد یک فیلم آمریکایی در ژانر تصاویر پیدا شده و هیولایی به کارگردانی مت ریوز است که توسط جی. جی. آبرامز تولید شده و نویسنده آن درو گودارد است.
این فیلم که در تاریخ ۱۷ ژانویه برای اولین بار در زلاندنو اکران شد در ۱۸ ژانویه در شمال آمریکا و در روزهای بعد در چند کشور دیگر نیز اکران شد. این فیلم نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم درام از مسابقات یو ال شد.
در ابتدای فیلم تصویری پخش شد که ادعا می‌کرد این فیلم از حافظه دوربینی است که توسط وزارت دفاع آمریکا در منطقه‌ای که قبلاً به عنوان پارک مرکزی شناخته می‌شد کشف شده‌است.
رابرت هاوکینز در صبح ۲۷ آوریل با دوست خود الیزابت (بث) در آپارتمان او از خواب بیدار می‌شوند. بعد از آن تصاویر قطع می‌شود تا ماه آینده که جیسون برادر راب به همراه دوست دخترش لیلی در حال آماده‌سازی مهمانی خداحافظی برای راب هستند که قرار است برای کار به ژاپن برود. در این بین جیسون وظیفه فیلمبرداری از این مراسم را به دوست خود هود می‌سپارد و او در حین انجام فیلم‌برداری در حال تلاش ناموفقی است تا با دختری به نام مارلینا ارتباط برقرار کند که به‌طور تصادفی اختلافات پیش آمده بین راب و بث را روی دوربین ضبط می‌کند. این باعث می‌شود که این اختلافات آشکار شود. پس از آن جیسون و چند نفر دیگر در حال دلداری دادن به راب هستند که ناگهان زمین لرزه‌ای اتفاق می‌افتد و موجب قطع برق می‌شود. گزارش‌های خبری از تلویزیون نشان می‌دهد که تانکر نفتی در کنار مجسمه آزادی قرار دارد. بعد از آن راب و مهمان‌ها به پشت بام رفته از از آن‌جا شاهد انفجاری در منهتن هستند که بخش‌هایی از آن تا ساختمان آن‌ها نیز می‌رسد. به همین دلیل آن‌ها به پائین ساختمان می‌آیند که ناگهان سر مجسمه آزادی به سمت آن‌ها پرتاب شده و در نزدیکی آن‌ها فرود می‌آید. هود ادعا می‌کند که در دوربین تصویر یک هیولا را دیده‌است …
نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون یا SDSS، نام یک پروژه بین‌المللی و یکی از تلسکوپ‌های مهم دید زاویه باز در جهان است، و در نیومکزیکو در آمریکا قرار گرفته‌است.
تلسکوپ اس‌دی‌اس‌اس در رصدخانه آپاچی پوینت قرار دارد، و در سال ۲۰۰۰ تأسیس گردید. این پروژه هم‌اکنون مرحله فاز سوم خود را می‌گذراند.
این تلسکوپ متشکّل از آینه‌ای با قطر ۲٫۵ متر است، و توسط ۲۵ مؤسسه از سرتاسر جهان به‌طور مشترک استفاده می‌شود.Sloan Digital Sky Survey
خرج ساخت این تلسکوپ توسط یک بنیاد شخصی بنام بنیاد آلفرد پی. اسلون تأمین گشته‌است.
گجینی فیلمی در ژانر اکشن و دلهره آور محصول کشور هند که در سال ۲۰۰۸ ساخته شد و پرفروش‌ترین فیلم این سال بود. در این فیلم بازیگرانی همچون عامر خان، آسین، جیا خان، تینو آناند، پرادیپ راوت، سونیل گروور ایفای نقش کرده‌اند. عامر خان برای بازی در این فیلم یک سال مداوم روی بدن خود کار کرد و هیکلی عضلانی ساخت. این فیلم از روی فیلم یادگاری اثر کریستوفر نولان اقتباس شده است.
فردی با ظاهر عجیب و یک خط عمیق بر روی سرش (عامر خان) در خیابان‌های شهر مرتکب قتل می‌شود، یک پلیس او را تعقیب می‌کند اما پس از درگیری با مرد عجیب در خانه او گرفتار می‌شود.
دختری به نام سونیتا (جیا خان) که دانشجوی پزشکی است به پرونده پزشکی این مرد علاقه‌مند می‌شود با او دوست می‌شود و می‌فهمد او هر ۱۵ دقیقه یک بار همه چیز را فراموش می‌کند و برای همین از افراد عکس می‌گیرد تا آن‌ها را به خاطر بسپارد.
سونیتا با تعقیب مرد وارد خانه او می‌شود و پلیسی را که زندانی شده نجات می‌دهد. سپس آن مرد سر می‌رسد و آن‌ها را تعقیب می‌کند مرد پلیس در تصادف کشته می‌شود و سونیتا فرار می‌کند. سونیتا عکس یک نفر را که قرار است کشته شود می‌بیند و به ملاقات فردی به نام گجینی می‌رود و به او هشدار می‌دهد که یک قاتل می‌خواهد او را بکشد.
مرد قاتل که متوجه ماجرا می‌شود به خوابگاه دختران می‌رود تا سونیتا را بکشد اما پلیس او را دستگیر می‌کند. سونیتا دفترچه خاطرات او را پیدا می‌کند و با خواندن آن متوجه می‌شود این مرد عجیب سانجی سینگانیا فردی ثروتمند است و مالک بزرگترین شبکه موبایلی هند است. دختری به نام کالپانا شتی (آسین) که مدل تبلیغاتی است ادعا می‌کند دوست سانجی سینگانیا است. سانجی برای دیدن او می‌رود تا بفهمد چرا چنین ادعایی کرده‌است ولی واقعاً عاشق کلپانا می‌شود او بدون این که بگوید واقعاً کیست با او دوست می‌شود.
سانجی سینگانیا برای یک سفر تجاری به لندن می‌رود در همین حال کلپانا که برای ضبط یک آگهی با قطار عازم گوا است متوجه قاچاق تعدادی دختر نوجوان می‌شود او موفق می‌شود آن‌ها را از دست خلافکاران نجات دهد اما سرکرده خلافکاران که گجینی نام دارد برای انتقام به خانه کلپانا می‌رود در همان لحظه سانجی هم سر می‌رسد، گجینی کلپانا را می‌کشد و ضربه‌ای به سر سانجی می‌زند که موجب می‌شود حافظه او مشکل پیدا کند. او تنها یک نام را به خاطر می‌سپارد که گجینی است و از آن پس سانجی یک هدف پیدا می‌کند و آن کشتن گجینی است.
پس از آزادی سانجی از زندان گجینی و افرادش تمام نشانه‌ها و علامت‌ها را از بدن سانجی و خانه او پاک می‌کنند تا او حافظه نداشته باشد. اما سونیتا که حالا متوجه گذشته شده‌است به دیدار سانجی می‌رود و به او قول می‌دهد تا حافظه او شود آن‌ها به کمک هم موفق به کشتن گجینی و گرفتن انتقام می‌شوند.
الیور بیرهوف (زادهٔ ۱ مه ۱۹۶۸ در کارلسروهه، بادن-وورتمبرگ) مهاجم اسبق فوتبال آلمانی است.
اولیور بیرهوف خیلی دیر به تیم ملی رسید اما با بازی‌های زیبا توانست در کنار یورگن کلینزمن بدرخشد. او نخستین گل طلایی تاریخ فوتبال را در دیدار فینال رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ به ثمر رساند و باعث سومین قهرمانی تیم ملی آلمان در اروپا شد. ویژگی‌های بازی او عبارت بودند از جایگیری خوب، شم گلزنی خوب، ضربات سر عالی.
در تاریخ پانزده آذر 1401، اولیور بیرهوف، مدیر ورزشی تیم ملی فوتبال آلمان، از سمت خود کنار رفت. در پی دومین حذف متوالی تیم ملی فوتبال آلمان در مرحلۀ گروهی جام جهانی، بیرهوف که به مدت ۱۸ سال مسئولیت مدیریت تیم ملی فوتبال آلمان را به عهده داشت، از این سِمَت کناره‌گیری کرد. آلمان در جام جهانی 2018 در مرحلۀ گروهی حذف شد، و این اتفاق در جام جهانی 2022 هم تکرار شد. [1]
بیرهوف برای نه باشگاه فوتبال در چهار لیگ مختلف بازی کرده‌است.
او در سری آ ایتالیا ۱۰۳ گل به ثمر رسانده است و یکی از بهترین گلزنان خارجی تاریخ لیگ ایتالیا است.
بیرهوف در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۷ برای تیم اودینزه کالچو ۲۷ گل به ثمر رساند و آقای گل لیگ ایتالیا لقب گرفت.
هر چند که وی در بوندس لیگا موفقیتی کسب نکرد اما در لیگ ایتالیا خوش درخشید.
اولیور بیرهوف مهم‌ترین گل ملی عمرش را در فینال جام ملت‌های ۹۶ به ثمر رساند.
در این فینال که در ورزشگاه ویمبلی شهر لندن برگزار می‌شد و بیش از ۷۳۰۰۰ نفر از ان دیدن می‌کردند تیم جمهوری چک با گل دقیقه ۵۹ پاتریک برگر که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید از آلمان پیش افتاد.
در دقیقه ۷۰ برتی فوگتس مربی وقت آلمان‌ها بیرهوف را به جای مهمت شول وارد زمین کرد تا آلمان عملاً با سه مهاجم نوک بازی کند. بیرهوف تنها ۳ دقیقه بعد از ورودش به زمین روی پاس هسلر گل تساوی را به ثمر رساند و بازی به وقت‌های اضافه کشیده شد که بیرهوف در دقیقه ۹۵ گل طلائی را به ثمر رساند و آلمان را قهرمان جام ملتهای ۹۶ کرد. در واقع بیرهوف زننده اولین گل طلائی تاریخ فوتبال است.
[1] دویچه وله فارسی مورخ پانزه آذر 1401 https://www.dw.com/fa-ir/%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%B1-%D8%A8%DB%8C%D8%B1%D9%87%D9%88%D9%81-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%DB%8C%D9%85-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86/a-63996593
همه اقوام بشری از ابتدایی‌ترین دوران خود، عقاید پزشکی خاصی درباره تولد و مرگ و بیماری داشته‌اند؛ به طوری‌که بیماری را ناشی از اراده خدا، قدرت جادوگران یا سایر منابع ماوراءالطبیعه می‌دانستند و به همین دلیل، درمان را از آن دیدگاه دنبال می‌کردند؛ برخی از این عقاید تا دوران معاصر در غالب ایمان‌درمانی و طلب شفا از مقبره‌های دینی باقی مانده‌است؛ گرچه پیشرفت دانش پزشکی در هزاره اخیر، بسیاری از این روش‌ها را ضعیف کرده‌است.
"نوشتار اصلی پزشکی ماقبل تاریخ"
با اینکه پیشینه ثبت‌شده‌ای از گیاهانی که برای مقاصد دارویی استفاده می‌شدند وجود ندارد، شواهدی نشان می‌دهد که بشر نخستین پس از نسل‌ها آزمون و خطا به خواص دارویی برخی گیاهان پی برد.
استقرار تقویم و اختراع نوشتن علامت آغاز تاریخ ثبت شده‌است. دانسته‌های ما از دانش اولیه، متشکل از قرص‌های خاک رس منقوشِ به خط میخی و مُهرهایی است که توسط پزشکان میان‌رودان (بین‌النهرین) باستان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در موزه لوور، ستون سنگی‌ای وجود دارد که قوانین حمورابی، پادشاه بابل در قرن ۱۸ پیش از میلاد را نشان می‌دهد؛ این قانون، شامل قوانین سختی درباره پزشکی است؛ برای مثال، اگر پزشک در هنگام بازکردن آبسه، بیمار را کشت، دست او قطع خواهد شد؛ اما اگر بیمار کشته‌شده، بَرده بود، پزشک، فقط موظف است که برده دیگری را جایگزینش کند.
هرودوت تاریخ‌نگار یونانی، درباره بابل نوشته که هر بابلی یک پزشک آماتور بود؛ زیرا رسم بود که بیمار را در خیابان قرار دهند و هر عابری ممکن بود مشاوره پزشکی ارائه دهد. غیب‌گویی با بررسی کبد حیوان قربانی‌شده، به‌طور گسترده‌ای اِعمال می‌شد تا دوره بیماری را مشخص کنند.
درباره دانش پزشکی مصر باستان، تصویر روشن‌تری وجود دارد. نخستین پزشک ایمهوتپ Imhotep است؛ وزیر پادشاه جوزر در هزاره سوم پیش از میلاد، طراح یکی از قدیمیترین هرم‌ها (هرم Ṣaqqārah) است که بعدها به عنوان خدای پزشکی مصر و هم‌رده با خدای یونانی آسکلپیوس یاد شده‌است. از مطالعه پاپیروس‌های مصری دانش قوی‌تری به دست آمده‌است به خصوص پاپیروس‌های Ebers ادوین اسمیت که در قرن ۱۹ کشف شدند؛ اولی فهرستی از راه‌های جبران بلا، با جادوهای مناسب یا وردخوانی است؛ دومی رساله‌های جراحی در درمان زخم‌ها و صدمات دیگر است.
برخلاف آنچه که ممکن است انتظار رود، عمل گسترده از تخلیه بدن مرده در مصر، منجر به انجام مطالعه آناتومی انسان نشد؛ اما مومیایی‌های حفظ‌شده نشان دادند که صاحب آن‌ها در زمان زندگی از چه بیماری‌هایی، همچون: ورم مفاصل، سل، نقرس، فساد و پوسیدگی دندان، سنگ مثانه و سنگ صفرا... رنج می‌برده است. شواهدی از شیستوزومیازیس-که یک بیماری انگلی است و هنوز یک معضل پزشکی است-یافت شده‌است؛ در این میان، شواهدی دال بر سفلیس یا نرمی استخوان در آن دوران یافت نشده‌است.
جست‌وجو برای اطلاعات مربوط به طب کهن، طبیعتاً منجر به راهنمایی ما از پاپیروس‌های مصری به ادبیات عبری می‌شود؛ اگرچه کتاب مقدس، شامل اطلاعات کمی در شیوه‌های درمانی از عهد عتیق است؛ ولی سرشار از اطلاعاتی درباره بهداشت شخصی و اجتماعی است.
در کتاب مقدس اوستا شاخه‌های از علم پزشکی ایران ذکر شده‌است و در اوستا از واژه (وی ماد معادل کنونی واژه مدیکال در زبان انگلیسی) استفاده شده‌است لازم است ذکر شود که واژه مدیکال در زبان انگلیسی کنونی به معنای پزشکی است اثبات پزشکی در ایران باستان با بهره‌گیری از دانش etymology در اوستا واژه medical انگلیسی که از زبان لاتین آمده با واژهvi-mad اوستایی به معنی پزشک، هم‌ریشه است.
تمرین و مطالعه پزشکی در ایران، دارای سابقه طولانی و پرکاری است. موقعیت ایران در تقاطع شرق و غرب، آن را در قلب تحولات در هر دو پزشکی یونان باستان و هند قرار داده‌است؛ بسیاری از پیشرفت‌ها توسط ایرانیان در هر دو دورانِ قبل و بعد از حمله اعراب و ورود اسلام به این دانش اضافه شد.
نخستین نسل از پزشکان پارسی در دانشگاه جندی‌شاپور آموزش دیده بودند که گفته می‌شود نخستین بیمارستان آموزشی بود که ساخته شده‌است؛ برای مثال، رازی نخستین پزشکی است که از مصرف الکل به‌طور منظم در حرفه خود استفاده کرد.
"کتاب جامع پزشکی" (الحاوی) به دست رازی، پزشک و شیمی‌دان بزرگ ایرانی نوشته شده است؛ او در این کتاب به ثبت بیماری‌ها و نیز روش‌های درمانی به‌کاربرده‌شده پرداخته‌است. همچنین کتاب رازی در معرفی دو بیماری سرخک و آبله در اروپا بسیار اثرگذار بود.
ابن سینا فیلسوف مشائی و پزشک بزرگ، چهره پزشکی اثرگذار دیگر ایران است که کتاب "قانون در طب" او را برخی، معروف‌ترین کتاب در تاریخ طب در نظر گرفته‌اند. این کتاب، متن استاندارد درسی پزشکی در سراسر اروپا تا عصر روشنگری بود.
۱-آشو پزشک (آشو بئشزو)؛ که از واژهٔ آشو به معنی پاک گرفته شده‌است و برابر با دانش بهداشت است؛ یعنی با رعایت پاکی و پاکیزگی، بیماران را درمان کرده و از پیدایش بیماری‌ها پیشگیری می‌کرده‌اند.
۲-دادپزشک (داتو بئشزو)؛ که از واژه داتو به معنای عدل و داد گرفته شده‌است و برابر با پزشکی قانونی است؛ در این رشته، با قوانین و دستورهای ویژه‌ای سروکار داشته‌اند.
۳-کاردپزشک (کارتو بئشزو)؛ که از واژه کارتو به معنی کارد گرفته شده‌است و برابر با جراح است.
۴-ارور پزشک (اورورو بئشزو)؛ که از واژه ارور به معنی گیاه گرفته شده‌است و برابر با پزشک داروساز است؛ این گروه از پزشکان با داروهای گیاهی سر و کار داشته و آن‌ها را می‌شناخته‌اند و برای درمان به بیماران تجویز می‌کرده‌اند.
۵-مانتره پزشک (مانترو بئشزو)؛ که از واژه مانتره به معنی سخن مقدس و آسمانی گرفته شده‌است و به نوعی برابر با روان‌پزشک است. این گروه با خواندن آیات کتاب دینی و ذکر و دعا، بیماران را درمان می‌کردند.
دستمزد پزشک به طبقه اجتماعی بیمار، بستگی داشت و مردم، حق درمان را بر اساس توانایی مالی‌شان می‌پرداختند. حق درمان پادشاه و خانواده سلطنتی، یک درشکه چهاراَسبه، رؤسای لشکری، استاندار و فرمانداران، یک درشکه یک‌اسبه، بازرگانان، یک شتر، کشاورزان، یک گوسفند یا معادلش سکه‌های رایج و مردم تنگدست نیز رایگان درمان می‌شدند. موبدان، تنها با دعا کردن و برکت معنوی به پزشک، دستمزد می‌دادند! رئیس خانواده، قبیله، ده یا فرمانده استان، به ترتیب، یک خر، یک اسب، یک شتر یا چهار اسب به‌عنوان دستمزد به پزشک می‌پرداختند؛ بیماران زن نیز چهارپای ماده را به‌عنوان دستمزد می‌پرداختند.
در ایران تشکیلات منطقی وجود داشت و پزشکان از قانون‌های یکسانی پیروی می‌کردند. وزیر بهداشت و درمان، «دروستبد» نام داشت و به کسانی هم که آمار پزشکی می‌گرفتند یا در تاریخچه بیماری‌ها پژوهش می‌کردند «آتروان» می‌گفتند. پزشکان باید هنگام کار با پارچه‌ای تمیز، جلو دهان و بینی خود را می‌بستند که به آن «پنام» می‌گفتند. رعایت بهداشت آب، خاک و هوای محصولات کشاورزی و از بین بردن همه آلودگی‌هایی که می‌توانستند سبب بیماری شوند، بر عهده حکم‌رانان بود.
یک پزشک باید نیک‌آموخته و در فن خود، مهارت کامل داشته باشد، از ویژگی داروها کاملاً آگاه باشد و پیوسته در پی کامل کردن دانش خود باشد، به شکایت بیمار گوش کند و در تشخیص بیماری‌ها استاد باشد. همچنین پزشک باید شیرین زبان، نجیب، صبور، قانع، فروتن و قابل اعتماد باشد. محل زندگی، وضع لباس و خوراک پزشکان باید خوب، کافی و تمیز باشد. هر یک دارای یک اسب تندرو باشند تا در هنگام خطر به کمک بیمار بشتابند. پزشک باید به مقدار زیاد دارو و وسایل همراه خود داشته باشد.
پزشکی در یونان باستان تحت تأثیر سنت‌های پزشکی بابلی‌ها و مصری‌ها ایجاد شده‌است. یونانیان باستان توانستند به یک نوع روش درمانی پزشکی دست یابند که باعث بازگرداندن توازن مزاج در داخل بدن بود. چهره بزرگ در طب یونان باستان بقراط بود که او را پدر طب مدرن می‌دانند. کورپس بقراطی مجموعه‌ای از حدود هفتاد اثر از کارهای اولیه پزشکی یونان باستان است که به شدت تحت تأثیر بقراط و شاگردانش است. سوگند بقراط برای پزشکان یکی از معروف‌ترین باقیمانده‌های آن دوران است که هنوز هم به‌کار می‌رود.
در ۷ ژانویه ۲۰۱۳ تعدادی قرص روی-که به صورت قابل توجهی تحت محافظت قرار داده شده بود-کشف شد؛ این قرص‌ها در یک کشتی متروک و ویران‌شده رومی به قدمت حدود ۲۰۰۰ سال پیدا شد؛ این اکتشاف، اسرار جدیدی از پزشکی در روم باستان را به پژوهشگران تاریخ علم پزشکی تقدیم کرد.
سید علی ملک‌حسینی (زادهٔ ۱۶ مرداد ۱۳۲۸ در یاسوج) جراح ایرانی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز است.بیمارستان دنا او نخستین پیوند کبد در ایران از فرد زنده به زنده را انجام داد و به عنوان پدر پیوند کبد در ایران شناخته می‌شود.
ملک‌حسینی انجام‌دهنده نخستین پیوند کبد در ایران، نخستین پیوند کبد از فرد زنده به فرد زنده در ایران و نخستین پیوند از یک کبد به دو نفر و همچنین بنیانگذار بخش پیوند اعضا بیمارستان نمازی و بیمارستان پیوند اعضا ابوعلی سینا است. او در سپتامبر ۲۰۲۰ جایزه انجمن جهانی پیوند اعضا را به دلیل تأثیر شگرف در پیشرفت دانش پیوند دریافت کرد. وی همچنین از چهره‌های ماندگارصدا و سیمایِ کهگیلویه و بویراحمد- مشاهیر و بزرگان استان و یکی از برگزیدگان دومین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۱ می‌باشند. مراسم تکریمی توسط بنیاد نخبگان استان فارس در سال 1395 با مشارکت دانشگاه علوم پزشکی شیراز با حضور جمعی از چهره های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار شد.
سید علی ملک‌حسینی در ۱۶ مرداد ۱۳۲۸ خورشیدی در چشمه چنار در نزدیکی یاسوج در خانواده‌ای ایلی زاده شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در یاسوج گذراند و برای تحصیلات متوسطه به شیراز رفت. وی سپس چندین سال به عنوان معلم عشایری فعالیت کرد و پس از آن با شرکت در کنکور سراسری در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. او پس از پنج ماه از رشته خود انصراف داد و در سال ۱۳۵۳ با شرکت دوباره در کنکور در رشته پزشکی همان دانشگاه پذیرفته شد. وی در سال پنجم پزشکی خود با دخترعموی خود ازدواج کرد و پس از پایان تحصیلات طرح خود را در یاسوج گذراند.
ملک‌حسینی در سال ۱۳۶۱ در آزمون تخصص پزشکی شرکت کرد و در رشته جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز پذیرفته و در سال ۱۳۶۵ از این رشته فارغ‌التحصیل شد. او سپس برای خدمت در بیمارستان‌های خط مقدم به جبهه‌های جنگ ایران و عراق رفت. او در آنجا با ایرج فاضل آشنا شد و در سال ۱۳۶۶ با توصیه او برای گذراندن دوره فلوشیپ پیوند کلیه راهی بیمارستان هاشمی‌نژاد تهران شد. وی سپس در سال ۱۳۶۹ برای گذراندن دوره فلوشیپ پیوند کبد در دانشگاه پیتسبرگ به پیتسبرگ در آمریکا رفت و در سال ۱۳۸۰ نیز دوره فلوشیپ پیوند خود را در دانشگاه کینگز لندن در انگلستان با موفقیت به پایان رساند.
جرّاح به فرد متبحر در جرّاحی گفته می‌شود. در گذشته به رگزن و فاصد نیز جراح می‌گفتند ولی در جوامع پیشرفته جراح یک متخصص رشته پزشکی و دامپزشکی و دندانپزشکی است.
همچنین جراح کسی است که زخمها و جراحتها را معالجه کند و طبیبی که برای تداوی بعضی امراض، اعضای بدن را بشکافد و ببُرد.
تاریخ مکتوبی از دوران ماقبل تاریخ وجود ندارد و لذا تفسیر تاریخچه نوشته نشده آسان نیست. گر چه ممکن است از مطالعه نقشه‌ها، قطعات استخوانی باقی مانده و ابزارهای جراحی انسان اولیه به نگرش انسان نسبت به مشکلات مربوط به بیماری و مرگ نزدیک شد. به نظر می‌رسد انسان، به محض اینکه به مرحله‌ای از استدلال رسید توسط فرایند آزمون و خطا به نخستین تجربیات پزشکی خود دست زد. استفاده از گیاهان به عنوان مواد غذایی منجر به این شد که انسان به کشف خواص سمی و احتمالاً دارویی آنها قادر شده باشد. طب سنتی امروزی که شامل استفاده از محصولات گیاهی، یا گیاهان معطر در درمان بیماریهاست ریشه در این دوران دارد و هنوز هم ادامه دارد.
انسان اولیه در مورد مرگ و بیماری به عنوان پدیده‌های طبیعی می‌نگریست. بیماریهای رایج مانند سرماخوردگی یا یبوست، به عنوان بخشی از وجود پذیرفته شدند و با استفاده از داروهای گیاهی در دسترس درمان می‌شدند. در مورد بیماریهای جدی و ناتوان کننده عقیده کاملاً متفاوتی ایجاد شد و علت آنها را ریشه در منابع غیرطبیعی می‌دانستند. مبشر اولیه این امراض را ناشی از طلسم شدن توسط دشمن، ملاقات با دیوی بد نهاد یا کار خدایان در اثر گناه یا جرمی می‌دانستند. به این صورت که آنها چیزی یا کرمی به درون بدن فرد فرستاده‌اند یا چیزی را از بدن او ستانده‌اند، همچون روح بیمار. درمان بکار گرفته شده در این موارد تطمیع روح سر گردان برای بازگشت به زیستگاه خود در درون بدن یا با استفاده از عصاره‌ها و محلولهای جادویی یا استفاده از ضد طلسم‌ها، مکش از بدن و سایر روشها بود.
یکی از این روشهای کنجکاوانه برای بیرون کردن بیماری از بدن ایجاد یک سوراخ ۲/۵ تا پنج سانتی‌متر در سطح جمجمه قربانی بود. این روش تره‌پانینگ (trepanning، یا trephining) خوانده می‌شد. جمجمه‌های سوراخ شده از دوران ماقبل تاریخی در انگلیس، فرانسه و دیگر نقاط اروپا و در کشور پرو کشف شده‌است. بسیاری از آنها حاکی از زنده ماندن بیمار و احتمالاً شفا بعد این اقدام است. این روش هنوز هم در میان مردم بدوی در نقاطی از الجزایر، ملانزی، و شاید در جاهای دیگر وجود دارد. هر چند سریعاً در حال از بین رفتن است.
سحر و جادو و مذهب نقش بزرگی در پزشکی انسان ماقبل تاریخ یا بدوی داشته‌اند. استعمال داروی گیاهی توسط دهان معمولاً طی مراسم خاصی همراه با وردخوانی، رقص، شکلک‌گیری بوده‌است؛ بنابراین، اولین پزشکان جادوگران بوده‌اند. استفاده از طلسمها و اشیاء خوش‌یمن که هنوز در دوران مدرن شایع است این مبدأ باستانی را دارد.
جدا از درمان زخم‌ها و شکستگی استخوان، احتمالاً کهن‌ترین جنبه از هنر شفا برای پزشکان بدوی درمان کل بیمار، شامل روان و جسم بوده‌است. این درمان‌ها و داروهای ممکن است هیچ اثر فیزیکی در بدن نداشته باشند ولی با این وجود در بیمار احساس بهتری می‌دهند، درصورتیکه هم پزشکی و هم بیمار به اثر بخشی آن معتقد بودند. این به اصطلاح اثر پلاسبو حتی در طب مدرن و بالینی مورد کاربرد می‌باشد.
آنژیوادم عبارت است از ادم پوست، بافت زیر جلدی، مخاط و زیر مخاط. آنژیوادم بسیار شبیه کهیر است ولی بافت‌های عمقی‌تری را درگیر می‌سازد. در گذشته به آن ادم آنژیونوروتیک نیز می‌گفتند.
اغلب بیماری به دلیل حساسیت (مثلاً به گرده گل، نیش حشرات یا برخی مواد غذایی) ایجاد می‌شود ولی ممکن است عارضه جانبی برخی از داروها از جمله مهارکننده‌های آنزیم تبدیل‌کننده آنژیوتانسین (ACE inhibitors) یا ارثی (اتوزومال غالب) باشد.
معمولاً صورت، لب‌ها، دهان و زبان در عرض چند دقیقه تا چند ساعت متورم می‌شوند. گاه دست‌ها، حلق و دستگاه گوارش نیز درگیر می‌شوند. ممکن است ادم همراه با خارش باشد که کمتر از کهیر است.
اگر آنژیوادم در حلق و مسیر راه‌های هوایی اتفاق بیفتد به دلیل احتمال انسداد تنفسی یک اورژانس پزشکی است. درمان با لوله گذاری تراشه (انتوباسیون)، اپی نفرین، کورتیکواستروئید و پلاسمای تازه منجمد شده (FFP) است.
تولید هم‌زمان گرما و برق یا به اختصار تولید هم‌زمان معروف به CHP، یکی از مهم‌ترین کاربردهای تولید پراکنده است؛ که عبارت است از تولید هم‌زمان و توأم ترمودینامیکی دو یا چند شکل انرژی از یک منبع ساده اولیه.http://en.wikipedia.org/wiki/Cogeneration
در مولدهای قدرت امروزی، معمولاً از سوزاندن سوخت‌های فسیلی و گرمای حاصله برای تولید قدرت محوری و سپس تبدیل آن به انرژی الکتریسیته استفاده می‌شود. متداول‌ترین این نوع سیستم‌ها، نیروگاه‌های عظیم برق هستند. در نیروگاه‌های حرارتی که سهم عمده‌ای در تأمین نیاز الکتریسیته جوامع مختلف دارند، به‌طور متوسط تنها یک‌سوم از انرژی سوخت ورودی، به انرژی مفید الکتریسیته تبدیل می‌شود، به عبارت دیگر بازده این نیروگاه‌ها حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد است. در این نوع نیروگاه‌ها، مقدار زیادی انرژی حرارتی از طرق مختلف نظیر کندانسور، دیگ بخار، برج خنک‌کن، پمپ‌ها و سیستم لوله‌کشی موجود در تأسیسات، به هدر می‌رود. از این گذشته، در شبکه‌های انتقال برق نیز حدود ۱۵ درصد از انرژی الکتریسیته تولیدی، تلف می‌شود. اگر تولید برق در محل مصرف صورت بگیرد، این مقدار اتلاف عملاً وجود نخواهد داشت.
استفاده هرچه بیشتر از گرمای آزاد شده در حین فرایند سوختن سوخت، باعث افزایش بازده انرژی و کاهش مصرف سوخت و در نتیجه کاهش هزینه‌های مربوط به تأمین انرژی اولیه می‌شود.
از گرمای اتلافی بازیافتی از این سیستم‌ها، می‌توان برای مصارف گرمایشی، سرمایشی و بسیاری از فرایندهای صنعتی استفاده کرد. تولید هم‌زمان برق و گرما، می‌تواند علاوه بر افزایش بازده و کاهش مصرف سوخت، باعث کاهش انتشار گازهای آلاینده شود. در CHP، از انرژی گرمایی تولیدی به عنوان منبع انرژی در فرایند تولید قدرت استفاده می‌شود. مصرف کنندگانی که به مقدار انرژی گرمایی زیادی در طول روز نیاز دارند (صنایع تولیدی، بیمارستان‌ها، ساختمان‌ها، دفاتر بزرگ، خشک‌شویی‌ها و…) می‌توانند برای کاهش هزینه‌های خود به نحوی مطلوب از CHP بهره ببرند.
سابقه تاریخی استفاده از گرمایش مرکزی، به زمان امپراتوری‌های پیشرفته یونان و روم بازمی‌گردد. آن‌ها برای اولین بار، آب گرم خروجی از لایه‌های آهکی را با حفر کانال به حمام‌های عمومی، ورزشگاه، قصرها و قلعه‌های نظامی منتقل کردند. در اوایل قرن بیستم، اغلب کارخانه‌های صنعتی، برق مورد نیاز خود را با استفاده از دیگ‌های زغال‌سوز و ژنراتورهای توربین بخار، تولید می‌کردند. در بسیاری از این کارخانه‌ها، از بخار داغ خروجی در فرایندهای صنعتی استفاده می‌شد به‌طوری‌که در اوایل ۱۹۰۰ در آمریکا، حدود ۸۵درصد از کل توان تولیدی توسط نیروگاه‌های صنعتی در محل مصرف، به صورت تولید هم‌زمان بوده‌است.
هنگامی که نیروگاه‌های برق مرکزی و شبکه‌های قابل اطمینان برق ساخته شدند، هزینه‌های تولید و تحویل برق، پایین بود و بسیاری از کارخانه‌های صنعتی شروع به خریداری برق از این شبکه‌ها کرده و تولید برق خود را متوقف کردند. دیگر عواملی که در کاهش استفاده تولید هم‌زمان دخیل بودند عبارتند از: قانونمند شدن تولید برق، سهم اندک هزینه‌های خرید برق از شبکه در مجموع هزینه‌های جاری کارخانه‌ها، پیشرفت تکنولوژی‌های دیگ‌های بخار نیروگاهی، فراهم بودن سوخت‌های مایع و گازی در پایین‌ترین قیمت و نبود یا کمبود محدودیت‌های زیست‌محیطی.
در ۱۹۷۳، پس از افزایش هنگفت هزینه‌های سوخت و متعاقب آن بروز بحران انرژی در اغلب کشورهای جهان، روند یاد شده در تولید همزمان، به صورت معکوس آغاز شد. بر اثر کاهش منابع سوخت فسیلی و افزایش قیمت‌ها، این سیستم‌ها که دارای بازده انرژی بالاتری بودند، بسیار مورد توجه قرار گرفتند.
تولید همزمان، علاوه بر کاهش مصرف سوخت، میزان گازهای آلاینده را نیز کاهش می‌دهد. به همین علت، کشورهای اروپایی و آمریکا، اقداماتی را در زمینه افزایش استفاده از تولید همزمان، انجام دادند. در سال‌های اخیر نیز تولید هم‌زمان نه‌تنها در صنعت بلکه در دیگر بخش‌های کسب‌وکار توسعه یافته‌است. انجام پروژه‌های تحقیق و توسعه نیز به پیشرفت‌های مهم تکنولوژی نظیر فناوری پیل سوختی منجر شده‌است. امروزه پیل‌های سوختی به یکی از سیستم‌های نوظهور در زمینه تولید انرژی تبدیل شده‌اند.
در مدل‌سازی سیستم تولید هم‌زمان برق و حرارت، فرض شده‌است که می‌توان، تلفات ناشی از گازهای داغ خروجی از توربین‌های گازی را به صورت بازیافت حرارت، وارد شبکه تولید هم‌زمان برق و حرارت کرد. انتخاب‌های مطرح برای استفاده از بازیافت حرارت، استفاده از نیروگاه سیکل ترکیبی معمولی برای تولید برق، استفاده از بویلر بازیافت حرارت برای تولید آبگرم و استفاده از توربین بخار پس‌فشاری برای تولید برق و آبگرم است. بر اساس اطلاعات فی موجود، بازده توربین گازی پس از نصب سیستم بازیافت حرارت، از حدود ۳۴ درصد به بیش از ۷۰ درصد افزایش می‌یابد؛ لذا تلفات توربین‌های گازی از حدود ۶۶ درصد به کمتر از ۳۰ درصد می‌رسد.
سیستم CHP، دارای یک مولد قدرت، مبدل‌های حرارتی بازیافت گرما، ژنراتور، لوله‌ها و اتصالها و دیگر تجهیزات نظیر پمپ‌ها و عایق‌ها و غیره است. اگر این سیستم مجهز به مصارف سرمایشی شود، به یک چیلر تراکمی یا جذبی نیاز دارد. به این نوع سیستم‌ها CCHP یا Trigeneration می‌گویند که از توانایی تولید هم‌زمان برق، گرما و سرما برخوردارند.
مولد قدرت اولیه در سیستم‌های CHP، معمولاً موتورهای احتراقی، توربین گازی، میکروتوربین و پیل سوختی است. کیفیت گرمای خروجی هر یک از این فناوری‌ها، متفاوت بوده و بسته به کاربردهای مختلف و نیاز گرمایشی، می‌توان یکی از آن‌ها را به کار برد. امروزه از نظر هزینه نصب و راه‌اندازی، موتورهای احتراقی دارای پایین‌ترین قیمت و سیستم‌های پیل سوختی با توجه به اینکه هنوز به مرحله تجاری شدن نرسیده‌اند، بالاترین هزینه را دارند.
در این سیستم‌ها، بازده انرژی افزایش قابل توجهی می‌یابد. ایران در سیستم‌های معمولی خود، ۳۰ درصد از انرژی ورودی را به انرژی مفید تبدیل می‌کند. این میزان در نیروگاه‌های سیکل ترکیبی به ۵۰ درصد می‌رسد. البته نباید تلفات زیاد انرژی در خطوط انتقال نیرو و مصارف داخلی نیروگاه‌ها را نادیده گرفت. در سیستم CHP حدود ۸۰ درصد از انرژی ورودی به انرژی مفید تبدیل می‌شود. اگر از پیل سوختی استفاده شود، بازده تا نزدیکی ۹۰ درصد هم می‌رسد.
از دیگر مزایای این سیستم، کاهش هزینه‌های انرژی اولیه برای مصرف کنندگان است در سیستم‌های معمولی مصرفکننده مجبور است برق را از شبکه‌های تولید و توزیع برق خریداری کند. برای مصارف گرمایشی نیز باید گاز طبیعی یا فسیلی خریداری شود. در سیستم CHP، مصرفکننده از شبکه برق مستقل شده و چون از گاز یا سوخت فسیلی در بالاترین حد بهره‌وری استفاده می‌کند، هزینه‌هایش به شدت پایین می‌آیند.
در CHPها، از یک مبدل برای تبدیل برق از DC به AC در خروجی سیستم استفاده می‌شود که باعث یکنواخت شدن و بدون نوسان بودن ولتاژ و فرکانس می‌شود و هیچ آسیبی به دستگاه‌ها و تجهیزات برقی وارد نمی‌آید. در صورتی که برق شبکه‌ها، دارای نوسان ولتاژ و افت فرکانس بوده و مقدار زیادی از انرژی الکتریسیته، از طریق خطوط انتقال نیرو به هدر می‌رود. در CHP از آنجا که برق در محل مصرف، تولید می‌شود، این بخش از تلفات به صفر می‌رسد. تولیدکنندگان برق از این طریق می‌توانند بخشی از برق تولیدی خود را در ساعات اوج مصرف، به شبکه برق بفروشند.
تولید هم‌زمان گرما و برق، می‌تواند علاوه بر افزایش بازده و کاهش مصرف سوخت باعث کاهش انتشار گازهای آلاینده نیز گردد.
فوتبال زنان در ایران که فوتبال بانوان یا فوتبال دخترها نیز نامیده می‌شود، بازی بسیار پرهواداری است و فوتبال در ایران به پرهوادارترین ورزش در این کشور تبدیل شده‌است. فوتبال دهه‌های زیادی است که بخشی از زندگی ایرانیان است و در آموزشگاه‌ها، خیابان‌ها، کوچه‌ها و باشگاه‌های فوتبال در سراسر این کشور بازی می‌شود. زنان در ایران به‌طور فزاینده‌ای به بازی فوتبال تمایل پیدا می‌کنند و با این محبوبیت روزافزون، ایجاد زیرساخت‌های ایمن‌تر تنها مسئله این زمان است. تیم ملی فوتبال زنان ایران در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند.
تیم فوتبال زنان ایران در رتبه‌بندی سال ۱۳۸۹ در جهان جایگاه ۵۵ را به دست آورد که این جایگاه بالاتر از جایگاه فوتبال مردان ایران در آن زمان بوده‌است.ایران امروز
اکنون زنان در ایران مجاز به حضور در مسابقات فوتبال مردان نیستند.Iran football ticket 'glitch' gave female fans hope - BBC, 4 September 2017 در ۹ نوامبر ۲۰۱۸ فاطمه سامورا، دبیرکل فدراسیون بین‌المللی اتحادیه فوتبال فیفا گفت که او از دولت ایران می‌خواهد تا ممنوعیت ورود زنان به استادیوم‌های ورزشی را پایان دهد.FIFA To Engage With Iran To Lift Ban On Women In Stadiums
فوتبال زنان در ایران از سال ۱۹۷۰ آغاز شد. زنان همواره خواهان شرکت در مسابقات فوتبال مردان در کوچه‌ها و خیابان‌ها بودند و گاه در برخی از بازی‌های فوتبال مردان شرکت کردند. در آن زمان مربیان ایرانی زیادی در کلاس‌های فیفا در ژاپن شرکت و بازی‌های تیم ملی فوتبال زنان ژاپن را مقابل تیم‌های زنان کره، سنگاپور و هند مشاهده می‌کردند. این کار محرک مدیران فوتبال زنان در ایران بود. از سال ۱۹۷۰ اقدامات جدی برای دستیابی به استانداردهای مناسب انجام شد.
تاج اولین باشگاهی در ایران بود که به آموزش فوتبال به زنان می‌پرداخت. پس از آن، زنان ابتدا در آموزش فوتبال و سپس در تیم‌های فوتبال مانند تاج، دیهیم، پرسپولیس، عقاب و خسرم شرکت کردند. با سازماندهی مسابقات مختلف بین آن تیم‌ها، بهترین بازیکنان انتخاب و در اولین تیم ملی بانوان ایران قرار گرفتند. این تیم متشکل از بازیکنان پیشین والیبال ، بسکتبال و ورزشکاران ۱۲ تا ۱۸ ساله بود. آن‌ها با انتشار یک مجله ورزشی مختص زنان که اخبار پیشرفت آن‌ها را منتشر می‌کرد، جدی‌تر آموزش دیدند و سپس طرفداران زن بسیاری برای پشتیبانی از تیم برخاستند. با کمک موسسات آموزشی در سراسر کشور، جوانان مستعد طلایه‌دار این کار شدند.
با گذشت زمان، تیم‌ها انتخاب شدند و سرانجام در سال ۱۹۷۱ یک مسابقه توسط یک مجله ورزشی زنان و شرکت مسافرتی هواپیمایی اسکاندیناوی (SAS) تحت نظارت فدراسیون فوتبال برگزار شد و به همین منظور تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا به دعوت پری اباصلتی از مؤسسین انجمن دوشیزگان و بانوان و مجله بانوان، به ایران دعوت شد و دو بازی مقابل تاج و تیمی به نام تهران در ورزشگاه امجدیه انجام داد. تیم تاج با نتیجه ۲ بر صفر مغلوب حریف خود شد. در این بازی ژنیک شهبازیان دروازه‌بان تیم تاج بهترین بازیکن زمین معرفی شد. فوتبال زنان تا انقلاب ۱۳۵۷ به رشد خود ادامه داد.
در سال ۱۴۰۰ تیم ملی فوتبال زنان ایران که به دلیل دو سال دوری از مسابقات از رده‌بندی جهانی خارج شده بود، دوباره به رنکینگ فیفا بازگشت.
پس از مشکلات پوشش اسلامی سر زنان تیم ایران برای المپیک ۲۰۱۲ لندن و اینکه در دور مقدماتی این رقابت‌ها، مقام‌هایی از فیفا پوشیدن اونیفورم با کلاه ویژه برای زنان ایرانی را ممنوع کردند، رسانه‌های بین‌المللی به حذف ایران از رقابت‌ها بخاطر حفظ حجاب پرداختند. تصاویری پخش شدند بازیکنان ایران را در حال گیدریه نشان می‌داد و انتقادهای فراوانی از سوی ایران به فیفا شد. چرا که فیفا اجازه داد با همین پوشش، زنان در دور نخست بازی کنند. با این حال، در عمل پیش از این نیز در سال ۲۰۰۷، فیفا پوشش اسلامی تیم زنان ایران را ممنوع کرده بود. قانون فیفا می‌گفت که هرگونه تبلیغ ایدئولوژی، دین و فکری با هر پوششی ممنوع است. در یکی از ایرادها فیفا اعلام کرد که بخشی از حجاب اسلامی به سلامتی بازیکنان آسیب می‌زند که از سوی ایران رد شد. گاردین نوشت که این بار زنان مسلمان تنها توسط ایمانشان مورد ظلم واقع نشدند و به چنین محرومیتی برای تیم ایران، اعتراض کرد.
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور محافظه‌کار ایران، در تیر ۱۳۸۴، وعده داد که ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران را آزاد کند؛ اما با مخالفت صریح روحانیت ایران، در طرح خود، شکست خورد. در همین دوره و در حاشیهٔ بازی ایران و بحرین در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ که منجر به راه‌یابی تیم ملی به جام جهانی شد، شمار کمی از زنان ایرانی (حدود ۷۰ تن) پس از تلاش‌های فراوان و تنها در نیمهٔ دوم، اجازه یافتند در ورزشگاه حاضر شوند؛ این، نخستین حضور زنان تماشاگر ایرانی پس از سال ۱۳۵۷، در ورزشگاه آزادی بود. در شهریور ۱۳۹۸، فیفا ضرب‌الاجلی برای حضور هواداران زن ایرانی در ورزشگاه‌ها داد. در پی این اقدام فیفا، زنان ایرانی در بازی ایران و لائوس در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲، وارد ورزشگاه آزادی شدند. برای زنان جایگاه ویژه‌ای تعیین شده‌بود و تلویزیون دولتی ایران در هنگام پخش زنده، به حضور زنان در ورزشگاه، اشاره‌ای نکرد.
بر اساس گزارش‌هایی وابسته به کنفدراسیون فوتبال آسیا، در تاریخ جام ملت‌های زنان آسیا و اقیانوسیه که نخستین دوره از آن در سال ۱۹۷۵ بود، تیم ملی زنان ایران هیچ تیمی نفرستاد. در دو دوره نخست این رقابت‌ها، نه تنها ایران تیمی نفرستاد، بلکه هیچ تیمی از غرب آسیا نیز شرکت نکرد و آن دو بار نیز، جام قهرمانی رقایت‌ها به تیم‌های ملی نیوزیلند و چین رسید.
تیم ملی زنان ایران در نخستین بازی رسمی‌اش از دید فیفا در دیداری دوستانه در سال ۲۰۰۵، ۵ بر صفر سوریه را شکست داد. بهترین برد این تیم نیز پیروزی ۱۳ بر صفر در برابر سوریه در سال ۲۰۰۷ بوده‌است. به شکل کلی حجاب اسلامی برای بازیکنان تیم ملی مشکلاتی را پدیدآورده است و سپ بلاتر، هشتمین رئیس فیفا نیز به آن انتقاد کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران فوتبال زنان این کشور دستخوش تغییرات بسیاری شد. بازیکنان زن مجبور به داشتن حجاب کامل اسلامی شدند و تماشاچیان مرد از حضور در ورزشگاه زنان منع شدند. در سال ۲۰۰۵ و در بازی‌های قهرمانی غرب آسیا، تیم ملی فوتبال زنان ایران برای اولین بار بعد از انقلاب در مسابقات شرکت کرده و به مقام دوم رسید. پوشش اسلامی سر زنان تیم ایران در هنگام شرکت در المپیک ۲۰۱۲ به یک مشکل بزرگ‌تر تبدیل شد. در دور مقدماتی این رقابت‌ها، مقام‌هایی از فیفا پوشیدن اونیفورم با کلاه ویژه برای زنان ایرانی را ممنوع کردند اما تیم ایران در بازی در اردن این منع را محترم نشمارد و در خرداد ۱۳۹۰ از ادامه مسابقات محروم گردید.
انقلاب فوتبال به حوادثی در ایران اشاره دارد که از سال ۱۹۹۷ در چارچوب فوتبال در آن کشور آغاز شد. ایده «انقلاب فوتبال» این است که این بازی می‌تواند به عنوان بخشی از روند سکولارسازی ایران و چارچوب جنبش‌های حقوق زنان در کشور مورد استفاده قرار گیرد.
هنگامی که تیم فوتبال ایران در مسابقات انتخابی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۹۷ به سختی استرالیا را شکست داد، علی‌رغم هشدارهای متعدد دولت نسبت به برگزاری هرگونه جشن سکولار، میلیون‌ها ایرانی با رقص و آواز در خیابان پیروزی را جشن گرفتند. مهم‌ترین واقعه در آن روز این بود که زنان سد پلیس شکسته و وارد استادیوم شده و از این رو آن‌ها از حضور در ورزشگاه‌ها منع شدند. در این میان حتی برخی از زنان حجاب خود را درآوردند. در خیابان‌ها معاشرت آشکاری بین زن و مرد وجود داشت. مطبوعات غربی این وقایع را پیامی به بنیادگرایان اسلامی در ایران می‌دانستند."The Veiled Threat" , by Azar NafisiCourtney W. Howland (ed.) (1999) "Religious Fundamentalisms and the Human Rights of Women", , p. 265
وقتی متعاقباً ایران در جام جهانی ۱۹۹۸، در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۹۸، ایالات متحده را با نتیجه ۲ بر ۱ شکست داد، جشن‌های مشابهی برای چندین روز ادامه یافت، در حالی که برخی از زنان حجاب نداشتند و با مردان معاشرت داشتند. این روند تا شکست ۲ بر ۰ ایران از آلمان ادامه داشت.FarsiNet News Archive
تلاش برای گشودن استادیوم به روی زنان برای تماشای فوتبال نوعی تغییر اجتماعی تلقی می‌شد. ایده برخی این بود که فوتبال به عنوان ملی‌گرایی سکولار به عنوان جایگزین اسلام‌گرایی معرفی می‌شود. روزنامه‌نگاری به نام فرانکلین فوئر انقلاب فوتبال را با مهمانی چای بوستون مقایسه کرد.Franklin Foer (2004) "How Soccer Explains the World: An Unlikely Theory of Globalization", , p. 221 ایرانیان خود فوتبال را راهی برای «کاهش تنش دیپلماتیک» یا راهی برای ایجاد تحولات اجتماعی در داخل کشور می‌دانند.
از آن زمان فعالان حقوق زنان در ایران برای دستیابی به حق ورود به استادیوم‌ها مبارزه کردند و گاه با خشونت وارد آن‌ها شدند."Iran: Women At Sports Events: A Victory, But 'Not Enough'", "Radio Liberty," April 24, 2006"President lifts ban on women watching football in Iran", "The Guardian", April 25, 2006 فیلمی از جعفر پناهی به نام "آفساید" (۲۰۰۶) در مورد گروهی از زنان جوان است که برای دیدن فوتبال در یک استادیوم مانند پسران لباس می‌پوشند.
در آوریل ۲۰۰۶ رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد با وجود مخالفت محافظه‌کاران، ممنوعیت ورود زنان به استادیوم‌ها را لغو کرد و اظهار داشت که زنان و خانواده‌ها به اخلاق و عفت در مکان‌های عمومی کمک می‌کنند. با این حال این ممنوعیت توسط رهبر انقلاب علی خامنه‌ای در تاریخ ۸ مه ۲۰۰۶ بازگشت.
سپس محدودیت‌های بیشتری برای مسابقات بین‌المللی و ملی وضع شد. در دسامبر ۲۰۰۷ عبدالرضا سوار، معاون رئیس کمیته المپیک ایران، تفاهم‌نامه‌ای را به تمام فدراسیون‌های ورزشی در مورد رفتار صحیح ورزشکاران زن و مرد صادر کرد و مجازات شدیدی را برای کسانی که در طول مسابقات ورزشی از احکام اسلامی پیروی نمی‌کنند، هم در داخل و هم در خارج از کشور، وضع کرد.Iran: Women excluded from sports in the name of Islam , "Adnkrono", December 19, 2007; accessed September 21, 2008. مردان در ایران مجاز به آموزش و مربی‌گری زنان نیستند. تیم والیبال بانوان ایران زمانی بهترین تیم آسیا محسوب می‌شد اما به دلیل کمبود مربی زن از حضور در مسابقات بین‌المللی بازمانده است.
زنان ایرانی در صورتی مجاز به شرکت در ورزش‌هایی که نیاز به برداشتن حجاب دارند، هستند که همه حاضران در آنجا فقط زن باشد.Iran gets ready for Beijing Olympics without 'Iranian Hercules', Associated Press via the "International Herald Tribune", July 24, 2008; accessed September 21, 2008. اگر تماشاگران شامل مردان غیرمرتبط باشند، از حضور در آن‌ها ممنوع هستند.High hopes of Iran's women rowers, John Leyne, "BBC", August 1, 2008; accessed September 21, 2008. بنابراین، از ۵۳ ورزشکار ایرانی در المپیک پکن، فقط سه زن حضور داشتند: سارا خوش جمال فکری (تکواندو)، نجمه آبتین (تیراندازی) و هما حسینی (روئینگ).
در بهمن ۱۳۸۷، خبر بازی دوستانه تیم نوجوانان پسر و تیم دختران باشگاه فوتبال استقلال تهران منتشر شد. این واقعه پس از انقلاب بی‌سابقه بود و جنجال و واکنش‌های بسیاری برانگیخت. پسران این بازی را ۷–۱ بردند.
در تابستان ۱۳۸۸، شایعاتی دربارهٔ حضور افراد دوجنسه در تیم ملی فوتبال زنان ایران در میان مردم پیچید. فدراسیون فوتبال ایران این مسئله را تکذیب کرد. در سال ۱۳۹۲ فدراسیون فوتبال ۷ بازیکن دوجنسیتی را محروم کرد.
همچنین پس از قهرمانی تیم فوتسال بانوان ایران در آسیا، شبکه العربیه به نقل از مجتبی شریفی بازیکنان این تیم را مرد اعلام کرد، که با تکذیب وی همراه شددر سال ۲۰۲۱ اتحادیه فوتبال اردن در شکایتی ادعا کرد که تیم زنان ایران از بازیکنان مرد استفاده می‌کند.
واژه تورینو می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره کند:
استخوان‌بندی یا اِسکِلِت از واژهٔ یونانی σκελετός ["سْکِلِتُس"] به معنی «بدن خشک‌شده» یا «مومیایی») در زیست‌شناسی داربست یا چارچوبی از استخوان‌های مربوط به هم است که به بدن شکل می‌بخشد. استخوان‌بندی وظیفه حفظ و نگهداری بدن جانوران و همچنین حرکت راحت‌تر و سریع‌تر را بر عهده دارد. جانوران مهره‌دار دارای اسکلت داخلی و اکثر جانوران بی‌مهره دارای اسکلت خارجی می‌باشند. تنها تعداد کمی از جانوران همانند کرم‌خاکی هستند که هیچگونه استخوان‌بندی‌ای ندارند.
در بدن انسان استخوان بندی شامل دو دسته کلی زیر می‌گردد:
در مجموع در بدن انسان حدود ۲۰۰ استخوان وجود دارد. قسمت محوری شامل جمجمه، ستون مهره‌ها و اتصالاتشان، دنده‌ها و جناغ سینه است. اسکلت ضمیمه شامل دست و پا و در جانوران شامل بال پرواز و باله شنا می‌باشد که از نظر تکاملی بعداً به قسمت اولیه اضافه می‌شوند.آناتومی گری، استخوان‌شناسی، ترجمه فرهاد سمیعی، ناشر شرکت سهامی چهر، 1366، صفحه85
متیو لانگفورد پری (؛ ۱۹ اوت ۱۹۶۹ – ۲۸ اکتبر ۲۰۲۳) بازیگر آمریکایی-کانادایی بود. او از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴ نقش چندلر بینگ را در سیت‌کام تلویزیونی "فرندز" محصول شبکهٔ ان‌بی‌سی بازی کرد و برای این نقش برندهٔ جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم شد. پری همچنین در مجموعهٔ کمدی "الی مک‌بل" (۲۰۰۲) حضور یافت و برای نقش‌آفرینی در مجموعهٔ "بال غربی" (۲۰۰۳) و "داستان ران کلارک" (۲۰۰۶) نامزد جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد. پری همچنین نقش اصلی فیلم‌های "هجوم احمق‌ها" (۱۹۹۷)، "همه نه یارد" (۲۰۰۰)، "در خدمت سارا" (۲۰۰۲)، "همه ده یارد" (۲۰۰۵) و "دوباره ۱۷" (۲۰۰۹) را بازی کرد.
پری از اعتیاد شدید به مواد مخدر و الکل رنج می‌برد. به‌واسطهٔ بهبودی خود، او از مدافعان توان‌بخشی و سخنگوی انجمن ملی متخصصان دادگاه درمان‌مدار شد. در سال ۲۰۱۳، او جایزه قهرمان بهبودی را از دفتر سیاست ملی کنترل مواد مخدر کاخ سفید دریافت کرد. پری در سال ۲۰۲۲ کتاب خاطراتی با عنوان "دوستان، عاشقان و آن چیز وحشتناک بزرگ" نوشت. او سال بعد در ۵۴ سالگی درگذشت.
متیو پری متولد ۱۹ اوت ۱۹۶۹ در ویلیامزتاون، ماساچوست دوران جوانی خود را در اتاوا گذراند جایی که تبدیل به یک ستارهٔ تنیس شد. مدتی بعد در ۱۵ سالگی به لس آنجلس کوچ کرد تا کنار مادر بزرگ و پدرش (جان بنت پری) زندگی کند. در این دوران علاقه وی به بازیگری افزایش پیدا کرد. او نخستین بازی خود را در سال ۱۹۸۷ و در سریال شانس دوباره انجام داد. در سال ۱۹۹۶ برای نخستین‌بار به خاطر سریال "فرندز" نامزد دریافت جایزهٔ بهترین کمدین آمریکایی شد.
متیو پری با جولیا رابرتس، یاسمین بلیث و لورن گراهام رابطه داشته‌است. او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ با لیزی کاپلان رابطه داشت. او از سال ۲۰۱۸ با مالی هرویتز در رابطه بود و در سال ۲۰۲۰ از او خواستگاری کرد. البته این زوج از یکدیگر قبل از ازدواج جدا شدند.
متیو پری شهروندی ایالات متحده آمریکا و کانادا را دارد.
متیو پری در سال ۱۹۹۷ پری یک برنامه ۲۸ روزه برای اعتیاد به ویکودین را گذراند. در سال ۲۰۰۰ او ۲۰ پوند (۹ کیلوگرم) به خاطر بیماری پانکراتیت کم کرد. انتشار چندین عکس از او که وضعیت آشفتهٔ وی از اعتیاد را نشان می‌داد جنجال‌های بسیاری به پا کرد. پری در سال ۲۰۰۱ برای ترک اعتیاد به اپیوئید (خصوصاً ویکودین و متادون)، آمفتامین و الکل دوباره یک دوره توانبخشی را گذراند.
پیکر پری در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۳ بدون واکنش در جکوزی خانه‌اش در پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس به‌وسیلهٔ دستیارش یافت شد و سپس از سوی افسران اداره پلیس لس آنجلس مرده اعلام شد. سرکلانتر اداره پلیس لس آنجلس، اسکات ویلیامز، گفت: «علت مرگ ممکن است برای مدتی مشخص نباشد، اما در این مقطع سوء قصد محتمل نیست.» در ۲۹ اکتبر، دفتر بازرسی پزشکی شهرستان لس آنجلس، علت مرگ را «به تعویق افتاده» فهرست کرد و در انتظار «مراحل تحقیقاتی تکمیلی» بود.
متیو پری ۴ بار نامزد دریافت جایزه امی شده‌است که ۲بار نیز برنده جایزه شده.
او همچنین در سال ۲۰۰۶ به خاطر داستان ران کلارک نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد، که ان را دریافت کرد.
ماهی شاخ گل (فلاورهورن) از انواع ماهی‌های زینتی آب شیرین که در سال ۱۹۹۳ در مالزی پرورش یافته‌است. این گونه یک ماهی هیبرید است که در طبیعت وجود ندارد. برخی عقیده دارند این ماهی بر اثر جهش‌های ژنتیکی به وجود آمده‌است در صورتی که برخی عقیده دارند این ماهی بر اثر انتخاب‌های هوشمندانه بشر از بین چند سیکلید به وجود آمده‌است. فلاورهورن از دسته ماهی‌های گوشت‌خوار و جنگجو می‌باشد که در بیش‌تر موارد باید به تنهایی در یک آکواریوم نگهداری شود. رشد سریعی دارد و برای برجسته‌شدن سر و قرمزشدن رنگ بدن آن می‌توان از غذاهای مخصوص که در بازار موجود است استفاده نمود.
این ماهی بسیار خشن بوده و قلمروطلبی می کند. توده برجسته ای که بر روی سر این ماهی وجود دارد در واقع توده چربی است.
این ماهی نژاد های مختلفی داشته و هر نژاد ویژگی های منحصر به فرد خود از جمله رنگ، هد سر، باله های بالا و پایین و ... دارد.
شارون ماری تِیت پولانسکی هنرپیشهٔ آمریکایی بود. او در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی و قبل از آن‌ که وارد صنعت سینما شود در چند سریال تلویزیونی تعدادی نقش فرعی ایفا کرده بود و در مجلات مد به عنوان مدل روی جلد ظاهر می‌شد. پس از آن‌ که برای مهارتش در ایفای نقش‌های کمدی نقدهای مساعدی دریافت کرد به‌عنوان یکی از افراد جدید هالیوود معرفی شد و برای بازیش در فیلم «درهٔ عروسک‌ها» (۱۹۶۷) نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.
تیت اولین فیلم خود را در سال ۱۹۶۱ در باراباس با آنتونی کوین بازی کرد. وی در سال ۱۹۶۶ در فیلم چشم شیطان نقش آفرینی کرد. به یاد ماندنی‌ترین نقش او، نقش جنیفر نورث در فیلم دره عروسک‌ها در سال ۱۹۶۷ بود که نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد. همچنین در سال ۱۹۶۷، او در فیلم خون‌آشام‌کشان نترس به کارگردانی همسر آینده اش رومن پولانسکی بازی کرد. آخرین فیلم تیت، "۱+۱۲"، پس از مرگش در سال ۱۹۶۹ اکران شد.
تیت در سال ۱۹۶۸ و پس از نقش‌آفرینی در فیلم "قاتلان بی‌باک خون‌آشام" رومن پولانسکی با او ازدواج کرد. در تاریخ ۹ اوت ۱۹۶۹، زمانی که تیت ۸/۵ ماهه باردار بود به‌همراه ۴ نفر دیگر که در منزل او حضور داشتند توسط ۴ عضو خانوادهٔ منسن با ضربات چاقو به قتل رسید.
شارون ماری تیت در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۳، در دالاس، تگزاس، بزرگترین فرزند از سه دختر سرهنگ پل جیمز تیت (۱۹۲۲–۲۰۰۵)، افسر ارتش ایالات متحده و همسرش، دوریس گواندولین ویلت متولد شد. ۱۹۲۴–۱۹۹۲). او دو خواهر کوچک‌تر از خود با نام‌های دبرا تیت (۱۹۵۲) و پاتریشیا تیت (۱۹۵۷–۲۰۰۰) دارد. خواهرش دبرا اظهار داشت که این خانواده از نژاد انگلیسی و فرانسوی-سوئیسی هستند. در شش ماهگی، تیت ملکه زیبایی کودکان در دالاس، تگزاس شد، اما والدین وی هیچ تمایلی به کسب و کار نمایشی برای دخترشان نداشتند. خانواده وی او را خجالتی و فاقد اعتماد به نفس توصیف کردند. در بزرگسالی، تیت اظهار داشت که مردم کمرویی او را به عنوان سرد بودن او برداشت می‌کردند تا زمانی که او را بهتر می‌شناختند.
تیت از سپتامبر ۱۹۵۵ تا ژوئن ۱۹۵۸ در دبیرستان چیف جوزف جونیور (راهنمایی فعلی چیف جوزف)، از سپتامبر ۱۹۵۸ تا اکتبر ۱۹۵۹ در دبیرستان کلمبیا (دبیرستان فعلی ریچلند) در ریچلند، واشینگتن، و از اواخر پاییز ۱۹۵۹ تا آوریل ۱۹۶۰ در دبیرستان ایروین در ال پاسو، تگزاس تحصیل کرد. وی همچنین از آوریل ۱۹۶۰ تا ژوئن ۱۹۶۱ در دبیرستان آمریکایی ویچنزا در ویچنزا، ایتالیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۱ فارغ‌التحصیل شد
با بالغ شدن وی، مردم دربارهٔ زیبایی تیت اظهار نظر می‌کردند. وی در سال ۱۹۵۹، عنوان «خانم ریچلند» در مسابقات زیبایی در واشینگتن را کسب کرد. وی از هدف خود برای تحصیل در رشته روانپزشکی صحبت کرد و همچنین اظهار داشت که قصد دارد در سال ۱۹۶۰ در مسابقه «خانم واشینگتن» شرکت کند. با این حال، پدرش قبل از اینکه این کار را انجام دهد، دستور مستقر شدن در ایتالیا را دریافت کرد. با جابجایی خانواده اش در ورونا، ایتالیا، تیت دریافت که به دلیل انتشار عکسی از او با لباس شنا روی جلد روزنامه نظامی ستاره‌ها و راه راه به یک چهره مشهور محلی تبدیل شده‌است. وی در مدرسه آمریکایی ویچنزا با شناخت زمینه‌ها و احساسات همکلاسی‌های خود که مانند وی بودند، با دیگر دانش آموزان رابطه پیدا کرد و برای اولین بار در زندگی خود شروع به ایجاد دوستی‌های پایدار کرد.
تیت و دوستانش به فیلمبرداری ماجراهای یک مرد جوان همینگوی که در همان نزدیکی با پل نیومن، سوزان استراسبرگ و ریچارد بیمر در حال ساخت بود علاقه‌مند شدند و در قسمتهایی از فیلم به عنوان سیاهی‌لشکر نقش آفرینی کردند. بیمر در میان جمعیت متوجه تیت شد و خود را معرفی کرد، و آنها در جریان تولید فیلم با یکدیگر قرار گذاشتند. بیمر تیت را تشویق به حرفه بازیگری کرد. در اواخر سال ۱۹۶۰، تیت توسط پت بون استخدام شد و با او در یک قسمت از مجموعه تلویزیونی پت بون که در ونیز فیلمبرداری شد، ظاهر شد.
در اواخر همان سال، هنگامی فیلم باراباس در نزدیکی ورونا فیلمبرداری می‌شد، تیت بار دیگر به عنوان سیاهی‌لشکر استخدام شد. اگرچه نقش او برای قضاوت در مورد استعداد او بسیار کوچک بود، جک پالانس تحت تأثیر ظاهر و نگرش وی قرار گرفت. او برای تیت آزمایش هنرآزمایی در رم ترتیب داد، اما این کار منجر به ادامه حرفه اش نشد. تیت به تنهایی به ایالات متحده بازگشت و طبق گفته اش سعی داشت تحصیلات خود را ادامه دهد، اما وی در تلاش پیدا کردن کار در سینما بود. پس از چند ماه، دوریس تیت که نگران امنیت دخترش بود، دچار یک فروپاشی عصبی شد و دخترش ترغیب شد که به ایتالیا برگردد.
خانواده تیت در سال ۱۹۶۲ به ایالات متحده بازگشتند و تیت به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد. وی در آنجا با نماینده ریچارد بیمر، هارولد گفسکی تماس گرفت. پس از اولین ملاقات آنها، گفسکی موافقت کرد که نماینده تیت شود و در تبلیغات تلویزیونی و مجله برای او کار پیدا کند. در سال ۱۹۶۳، گفسکی، تیت را به مارتین رانسوهاف، مدیر شرکت فیلمویز، معرفی کرد که با تیت یک قرارداد هفت ساله امضا کرد. او برای نقش بیلی جو بردلی در سریال تلویزیونی تقاطع زیرپوش در شبکه سی‌بی‌اس در نظر گرفته شده بود، اما رانسوهاف معتقد بود که او اعتماد به نفس کافی برای این نقش را ندارد و نقش به ژانین رایلی داده شد. رانسوهاف در مستر اد و بورلی هیلبیلیز قطعات کوچکی به تیت داد تا به او کمک کند تا تجربه کسب کند، اما حاضر نبود به او اجازه دهد نقش اساسی‌تری داشته باشد. تیت در مقاله‌ای در سال ۱۹۶۷ در مجله پلی‌بوی گفت: «آقای رانسوهاف نمی‌خواست تا زمانی که من آماده شوم کسی من را ببیند.»
در این مدت، تیت با بازیگر فرانسوی، فیلیپ فورکت آشنا شد و در سال ۱۹۶۳ با او وارد رابطه شد. آنها نامزد کردند، اما رابطه آنها ناپایدار بود و اغلب با هم اختلاف داشتند. فشارهای شغلی آنها را از هم دور کرد و سال بعد در سال ۱۹۶۴ رابطه آنها به اتمام رسید.
در سال ۱۹۶۴ او با جی سیبرینگ، ملوان سابق که به عنوان یک آرایشگر برجسته در هالیوود شهرت پیدا کرده بود، آشنا شد. به گفته تیت، طبیعت سیبرینگ ملایم بود، اما وقتی سیبرینگ خواستار ازدواج شد، او قبول نکرد. وی گفت به محض ازدواج از بازیگری کناره‌گیری می‌کند درحالی‌که در آن زمان قصد داشت به حرفه خود تمرکز کند.
در سال ۱۹۶۴ تیت برای سام پکینپا در مقابل استیو مک کوئین برای فیلم بچه سینسیناتی تست بازیگری داد. رانسوهاف و پکین پا توافق کردند که ترسو بودن و تجربه نداشتن تیت باعث خواهد شد که در چنین قسمت بزرگی دست و پا بزند، و او نقشش را در مقابل تیوزدی ولد از دست داد. وی همچنان با حضور در تلویزیون در نقش‌های جزئی، تجربه کسب کرد و پس از آن که برای بازی در نقش لیزل در فیلم اشک‌ها و لبخندها به‌طور ناموفق در تست بازیگری شرکت کرد، رانسوهاف به تیت دو نقش کوتاه در فیلم‌هایی که وی تهیه‌کننده آنها بود داد. در اواخر سال ۱۹۶۵، رانسوهاف سرانجام اولین نقش اصلی تیت را در فیلم سینمایی چشم شیطان با بازی دیوید نیون، دبورا کر، دونالد پلزنس و دیوید همینگز به وی داد.
تیت و سیبرینگ برای آماده شدن برای فیلمبرداری به لندن سفر کردند و در آنجا با کشیش و کاهن اعظم الکساندرین ویکان، الکس و ماکسین سندرز ملاقات کردند. در همین حین، رانسوهاف به عنوان تبلیغ از تیت، یک فیلم مستند کوتاه به نام "همه نگاه‌ها به شارون تیت" را ترتیب داد تا همزمان با چشم شیطان اکران شود. در این مستند با کارگردان چشم شیطان، جی. لی تامپسون مصاحبه شده بود که تردیدهای اولیه خود را در مورد توانایی تیت با اظهارنظر «ما حتی توافق کردیم که اگر بعد از دو هفته اول شارون کاملاً موفق نبود، او را دوباره در ذخیره قرار دادیم» ابراز داشت، اما اضافه کرد که او خیلی زود فهمید تیت «فوق‌العاده هیجان انگیز است».