moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مسابقات لیگ فوتبال تهران که در گذشته با نام‌هایی هم‌چون مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران و جام باشگاه‌های تهران نیز شناخته می‌شد یک لیگ فوتبال است که از ۱۳۰۲ در شهر تهران و بین تیم‌های تهرانی برگزار می‌شود. در دورانی که مسابقات سراسری فوتبال در ایران برگزار نمی‌شد لیگ فوتبال تهران بالاترین سطح مسابقات در ایران بود. تیم استقلال نیز از نخستین فصل حضورش در فوتبال ایران در ۱۳۲۵ تا ۱۳۷۰ در مسابقات لیگ فوتبال تهران حاضر بوده و همواره یکی از مدعیان اصلی این مسابقات محسوب می‌شد و با کسب ۱۳ عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم تاریخ این رقابت‌هاست.
در دو فصل ۴۸–۱۳۴۷ و ۱۳۵۹ پیش از برگزاری مسابقات اصلی باشگاه‌های تهران مسابقاتی برای تعیین دسته‌های باشگاه‌های تهران برگزار شد. در فصل ۴۸–۱۳۴۷ مسابقات دسته‌بندی با حضور ۵۸ تیم در ۱۲ گروه در آبان ۱۳۴۷ برگزار شد اما مسابقات اصلی با فاصله بسیار و در تابستان ۱۳۴۸ برگزار شد. در سال ۱۳۵۹ نیز مسابقات دسته بندی با شرکت ۱۱۴ تیم در ۱۴ گروه در بهار ۱۳۵۹ برگزار شد و آغاز بازی‌های اصلی به پاییز همان سال و بعد از برگزاری جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ موکول شد اما با حمله عراق به ایران و آغاز جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ این بازی‌ها برگزار نشد. استقلال در هر دو مرتبه در گروهش اول شده بود و در ۱۳۴۸ تاج توانست قهرمان بازی‌های باشگاه‌های تهران نیز بشود.
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۴ مهٔ ۱۹۶۱ در پیست موناکو واقع در مونت‌کارلو، موناکو برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱ بود.
در این مسابقه که در ۱۰۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط استیرلینگ ماس کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۶٫۳ بود نیز به‌طور مشترک توسط ریچی گینتر و استیرلینگ ماس به ثبت رسید.
استیرلینگ ماس از تیم لوتوس-کلیمکس، ریچی گینتر از تیم فراری و فیل هیل از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ هلند ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۲ مهٔ ۱۹۶۱ در پیست زاندفورت واقع در زاندفورت، هلند برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۲ بود.
در این مسابقه که در ۷۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۵٫۵ بود نیز توسط جیم کلارک به ثبت رسید.
ولفگانگ فون تریپس از تیم فراری، فیل هیل از تیم فراری و جیم کلارک از تیم لوتوس-کلیمکس به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۶۱ در اسپا-فرانکورشان واقع در اسپا، بلژیک برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۳ بود.
در این مسابقه که در ۳۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۳:۵۹٫۸ بود نیز توسط ریچی گینتر به ثبت رسید.
فیل هیل از تیم فراری، ولفگانگ فون تریپس از تیم فراری و ریچی گینتر از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در پیست رنس واقع در رنس، فرانسه برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۴ بود.
در این مسابقه که در ۵۲ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۲۷٫۱ بود نیز توسط فیل هیل به ثبت رسید.
جیانکارلو باگتی از تیم فراری، دن گرنی از تیم پورشه و جیم کلارک از تیم لوتوس-کلیمکس به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در پیست اینتری واقع در لیورپول، انگلستان برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۵ بود.
در این مسابقه که در ۷۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۵۷٫۸ بود نیز توسط تونی بروکز به ثبت رسید.
ولفگانگ فون تریپس از تیم فراری، فیل هیل از تیم فراری و ریچی گینتر از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
ستیلیانوس گوناتاس (۱۵ اوت ۱۸۷۶ – ۲۹ مارس ۱۹۶۶) نظامی و سیاستمدار ونیزلیست اهل یونان بود که از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ نخست‌وزیر این کشور بود. در پی شکست یونان از ترکیه در سال ۱۹۲۲، ارتش یونان قدرت را در این کشور در دست گرفت و کنستانتین اول به نفع جرج دوم از سلطنت کناره‌گیری کرد. در ۲۷ نوامبر آن سال دولتی جدید به نخست‌وزیری گوناتاس تشکیل شد که تا ۱۱ ژانویه ۱۹۲۴ حکومت را در دست داشت. در ژانویه ۱۹۲۴ گوناتاس و دولت او به نفع الفتریوس ونیزلوس استعفا دادند. در فاصله سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ گوناتاس ریاست مجلس سنای یونان را برعهده داشت. او در ۲۹ مارس ۱۹۶۶ در آتن درگذشت.
جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۶ اوت ۱۹۶۱ در نوربورگ‌رینگ واقع در نوربورگ، آلمان غربی برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۶ بود.
در این مسابقه که در ۱۵ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۸:۵۷٫۸ بود نیز توسط فیل هیل به ثبت رسید.
استیرلینگ ماس از تیم لوتوس-کلیمکس، ولفگانگ فون تریپس از تیم فراری و فیل هیل از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۱ در پیست ناتزیوناله مونتزا واقع در مونتزا، ایتالیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۷ بود.
در این مسابقه که در ۴۳ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط ولفگانگ فون تریپس کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۴۸٫۴ بود نیز توسط جیانکارلو باگتی به ثبت رسید.
فیل هیل از تیم فراری، دن گرنی از تیم پورشه و بروس مک‌لارن از تیم کوپر-کلیمکس به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۶۱ () یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۸ اکتبر ۱۹۶۱ در مسیر مسابقه جایزه بزرگ واتکینز گلن واقع در واتکینز گلن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این گراند پری در میان ۸ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۸ بود.
در این مسابقه که در ۱۰۰ دور و به مسافت برگزار شد، پول پوزیشن توسط جک برابام کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۸٫۲ بود نیز توسط جک برابام به ثبت رسید.
اینس ایرلند از تیم لوتوس-کلیمکس، دن گرنی از تیم پورشه و تونی بروکز از تیم بی‌آرام-کلیمکس به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
دختر شایسته اخلاق ۲: مسلح و شگفت‌انگیز فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی جان پسکوئن است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساندرا بولاک، رجینا کینگ، انریکه مورچیانو، ویلیام شاتنر، ارنی هادسون، هتر برنس، دایدریچ بیدر، تریت ویلیامز، آبراهام بنرابی، نیک آفرمن، آیلین برنان، استیون توبولوسکی، الیزابت رم، لسلی گروسمان، لوئیسیا استراس، مگان کاوانا، دالی پارتن، ریجیس فیلبین، اکتاویا اسپنسر ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم دنباله فیلم دختر شایسته اخلاق است.
بسیار شبیه عشق فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی نایجل کول است. در این فیلم بازیگرانی همچون اشتون کوچر، آماندا پیت، کاترین هان، کل پن، الی لارتر، تارین منینگ، تایرن جوردانو، ایمی آکوئینو، گابریل مان، جرمی سیستو، مون بلودگود، سم پنکیک ایفای نقش کرده‌اند.
ترمینال راه کربلا یا ترمینال غرب کرمانشاه یک ترمینال مسافربری در شهر کرمانشاه است که در جنوب غربی این شهر قرار دارد. این ترمینال در تقاطع بلوار راه کربلا (میرزا رضا کلهر) و کمربندی غربی این شهر قرار دارد. انتقال مسافر از مرکز استان به شهرستان‌های اسلام‌آباد غرب، دالاهو، قصر شیرین، سرپل ذهاب و گیلانغرب در غرب استان کرمانشاه از این ترمینال انجام می‌شود. همچنین مسافران کشور عراق نیز به ترمینال مرزی خسروی در قصر شیرین منتقل می‌شوند. تا پیش از ساخته شدن این ترمینال، انتقال مسافران شهرستان‌های غربی استان از مکانی نزدیک به همین ترمینال انجام می‌شد که "گاراژ قصر شیرین" نامیده می‌شد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "پایانۀ شهید کاویانی کرمانشاه جابه‌جا می‌شود"، نوشته‌شده در ۸ اسفند ۱۳۹۶؛ بازدید در ۴ فروردین ۱۳۹۹.مرصادنیوز: "راه‌های دسترسی به مرز خسروی/در مسیر نزدیک‌ترین محور مواصلاتی به کربلا"، نوشته‌شده در ۲۲ مهر ۱۳۹۶؛ بازدید در ۴ فروردین ۱۳۹۹.خبرگزاری تسنیم: "پایانۀ مسافربری کرمانشاه جولانگاه دستفروشان؛ پایانه‌ای که در شأن یک کلانشهر نیست"، نوشته‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۸؛ بازدید در ۴ فروردین ۱۳۹۹.
مثلث تگزاس () یکی از ابرمناطق ایالات متحده آمریکا است. این ابرمنطقه از کلان‌شهرهای دالاس-فورت ورث، هیوستون، آستین و سن آنتونیو تشکیل شده‌است که به وسیله بزرگراه شماره ۴۵، بزرگراه شماره ۱۰ و بزرگراه شماره ۳۵ به یکدیگر متصل شده‌اند.
محمد ساقزلی (؛ زاده ۱۸۹۲ – درگذشته ۱۴ ژانویه ۱۹۷۶)http://alwasat.ly/news/art-culture/270059 یک سیاستمدار و دیپلمات اهل لیبی بود.
جنبش میهنی آزاد (به ), که با نام جنبش عونی (به ) نیز شناخته می‌شود، یکی از احزاب سیاسی لبنان به رهبری جبران باسیل است.
این حزب حقوق مهاجران لبنانی و سقف حداقل دستمزد را به نسبت بالایی ارتقا بخشیده‌است. محبوبیت این حزب در جامعه مسیحی لبنان بسیار زیاد است.
جنبش میهنی آزاد دنباله رو ایدئولوژی ناسیونالیسم مسیحی است.
گونزلی (به ترکی آذربایجانی: Günzəli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. گونزلی ۶۱۷۶ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
مورانلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یوسفلی (به ترکی آذربایجانی: Yusifli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
یوسفلی (به ترکی آذربایجانی: Yusifli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. یوسفلی ۲۵۶ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
یوسفلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خانقاه (به ترکی آذربایجانی: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده‌است. خانقاه ۷۱۷ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikasının inzibati - erazi bölgüsü. Məlumat toplusu. Bakı - 2013. 488 səh.
خانقاه (به ترکی آذربایجانی: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. خانقاه ۱۳۷۲ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
رقص‌های مجار ()، وو ۱، اثر یوهان برامس، مجموعه‌ای از ۲۱ موسیقی رقص پر جنب و جوش است که عمدتاً با تم‌های مجارستانی ساخته شده، که در سال ۱۸۷۹ تکمیل شد.
زمانِ آنها از حدود یک تا پنج دقیقه متغیر است. این آثار جزو محبوب‌ترین کارهای برامس هستند و برای او سودآورترین بودند. هر رقص برای انواع مختلفی از سازها و گروه‌های موسیقی تنظیم شده‌است. برامس در ابتدا نسخه‌ها را برای پیانوی چهاردست نوشت (دوئت با یک پیانو و دو نوازنده) و بعداً ده رقص اول را برای پیانوی سولو تنظیم کرد.
فقط شماره‌های ۱۱، ۱۴ و ۱۶ کاملاً آهنگسازی اصلی برامس هستند. شناخته‌شده‌ترین رقص‌های مجار، شماره‌های ۱ و ۵ هستند که دومی بر اساسِ رقص چارداش (خاطرات باردیو) توسط آهنگساز مجارستانی، «بلا کلر» ساخته شده‌است و برامس به اشتباه فکر می‌کرد یک آهنگ فولکلور سنتی است.
کتاب اول. (انتشار ۱۸۶۹)
کتاب دوم. (انتشار ۱۸۶۹)
کتاب سوم. (انتشار ۱۸۸۰)
کتاب چهارم. (انتشار ۱۸۸۰)
برامس به ترتیب شماره‌های ۱، ۳ و ۱۰ را برای ارکستر تنظیم کرده‌است. آهنگسازان دیگری نیز «رقص‌های مجار» را برای ارکستر تنظیم کرده‌اند که عبارتند از: آنتونین دورژاک (شماره ۱۷ تا ۲۱)، «آندریاس هالن» (شماره‌های ۲، ۴ و ۷)، «پل جون» (شماره ۴)، «مارتین اشلینگ» (شماره ۵ تا ۷)، «هانس گول» (شماره ۸ و ۹)، «آلبرت پارلو» (شماره ۵، ۶ و ۱۱ تا ۱۶) و «رابرت شولوم» (شماره ۴، ۸ و ۹). اخیراً ایوان فیشر مجموعه کاملی را برای ارکستر تنظیم کرده‌است.
جنگل‌کاری عبارتست از ایجاد جنگل یا بیشه در مناطقی که پوشش درختی آنها یا از بین رفته است یا وجود نداشته‌است.
بسیاری از سازمان‌های دولتی و غیردولتی به‌طور مستقیم درگیر برنامه‌های جنگل‌کاری برای ایجاد جنگل‌ها جهت افزایش جذب کربن هستند.
گاهی از ابزارهای ویژه مانند میله کاشت درخت برای آسان‌تر و سریع‌تر کردن کاشت درختان استفاده می‌شود.
ایران منطقه‌ای با پوشش جنگلی کمی در جهان محسوب می‌شود که پوشش فعلی آن تقریباً هفت درصد از مساحت زمین است. با توجه به زیر بسترهای خاک، دستیابی به جنگل سازی در مقیاس وسیع در مقایسه با سایر مناطق معتدل که دارای شرایط حاصلخیزتر و خاک نرم‌تر هستند دشوار است. در نتیجه، بیشتر جنگل‌زدایی با گونه‌های غیربومی انجام می‌شود، که منجر به نابودی زیستگاه‌ها برای گیاهان و جانوران بومی می‌شود و منجر به تسریع کاهش تنوع زیستی می‌شود.E. O. Wilson, 2002
جنگل‌زدایی در راهبرد حفظ زیست‌بوم جنگلی، به عنوان تهدیدی برای حفظ زیست‌بوم‌های طبیعی چمنزار و گرم‌دشت دیده می‌شود، زیرا احیای جنگل بهینه در مناطقی انجام می‌شود که جنگل به‌طور طبیعی رویش دارد.Veldman, J.W. , Overbeck, G.E. , Negreiros, D. , Mahy, G. , Le Stradic, S. , Durigan, G. , Buisson, E. , Putz, F.E. & Bond, W.J. (2015). Tyranny of trees in grass land "Science", 347, 484–485. link.
کمیسر سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا () رئیس سازمان غذا و داروی آمریکا است. این سازمان یک سازمان دولتی است که به وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا وابسته است. رئیس سازمان مواد غذایی و دارویی ایالات متحده آمریکا توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و با تأیید مجلس سنای آمریکا منصوب می‌شود. وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا به دلیل بحث و گفتگوهای مکرری که در مورد FDA صورت گرفته، در نتیجه آژانس به دلیل پیش نرفتن امور در دورهٔ مشخص وظیفه را بر عهدهٔ یک کمیسر گذاشته‌است. به عنوان مثال، در انتصاب اندرو وان اشتنباخ که توسط سناتورهای مجلس انتخاب شد. این انتخابات در شرایطی صورت گرفت که سازمان غذا و دارو برای پیشگیری اضطراری از بارداری، فروش داروی بدون نسخه پزشک را مجاز کرده بود.
محمدصفی () یک منطقه مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
برنامه‌ریزی توسعه تولید (که با عنوان GEP نیز شناخته می‌شود) به یافتن یک راه حل بهینه برای مسئلهٔ برنامه‌ریزی که در آن نصب واحدهای تولید جدید با برآورده کردن محدودیت‌های فنی و اقتصادی می‌گویند.Kazemi, Hamidreza Moayed, Sahand Ghaseminejad Liasi, and Mohammadkazem Sheikh-El-Eslami. "Generation Expansion Planning Considering Investment Dynamic of Market Participants Using Multi-agent System." In 2018 Smart Grid Conference (SGC), pp. 1-6. IEEE, 2018. برنامه‌ریزی توسعه تولید به دلیل ماهیت وسیع، بلندمدت و غیرخطی واحدهای تولید یک مسئلهٔ چالش‌برانگیز است. به دلیل کمبود اطلاعات، شرکت‌ها مجبورند این مشکل را در یک محیط پرمخاطره حل کنند زیرا رقابت بین شرکت‌های تولید کننده برای به حداکثر رساندن منافع آن‌ها باعث می‌شود تا استراتژی‌های خود را پنهان کنند. در چنین شرایط مبهمی، راه حل‌های مختلف غیرخطی برای حل این مسئلهٔ پیچیده پیشنهاد شده‌است.Park, Jong-Bae, Young-Moon Park, Jong-Ryul Won, and Kwang Y. Lee. improved genetic algorithm for generation expansion planning." IEEE Transactions on Power Systems 15, no. 3 (2000): 916-922. این راه حل‌ها براساس استراتژی‌های مختلفی از جمله: نظریهٔ بازی‌ها،Y.Tohidi, L. Olmos, M. Rivier and M. Hesamzadeh, "Coordination of generation and transmission development through generation transmission charges - a game theoretical approach," IEEE Transactions on Power Systems, vol. 32, no. 2, pp. 1103 - 1114, 2017. مدل بازی دو سطحی،V. Nanduri, T. K. Das and P. Rocha, "Generation capacity expansion in energy markets using a two-level game-theoretic model," IEEE trans. power sys, vol.24, no.3, pp.1165,1172, 2009. سیستم چند عامله، الگوریتم ژنتیک، بهینه‌سازی ازدحام ذراتKannan, S. , S. Mary Raja Slochanal, P. Subbaraj, and Narayana Prasad Padhy. "Application of particle swarm optimization technique and its variants to generation expansion planning problem." Electric Power Systems Research 70, no. 3 (2004): 203-210. انجام می‌شود.
کاخال (به لاتین: Kakhal) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
والتر چارلز مارشال، بارون مارشال گورینگ (۵ مارس ۱۹۳۲ در رامنی، کاردیف - ۲۰ فوریه ۱۹۹۶، در لندن) یک فیزیکدان نظری برجسته و رهبر در بخش انرژی انگلیس بود. او پسر فرانک مارشال و ایمی پیرسون است، او در دانشگاه بیرمنگام ریاضیات فیزیک را فرا گرفت و در آنجا تحت نظر رودولف پیرلز دکترای خود را به دست آورد. در سال ۱۹۵۵ با ان شپرد در کاردیف ازدواج کرد و یک پسر و یک دختر داشت. وی در سال ۱۹۵۴ به بخش فیزیک نظری در AERE Harwell پیوست و در سال ۱۹۶۰ برایان فلاور به عنوان رئیس آن بخش و در سال ۱۹۶۸ مدیر AERE شد. سرانجام در سال ۱۹۸۱ به عنوان رئیس سازمان انرژی اتمی انگلستان منصوب شد. در سال ۱۹۷۳ نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) را دریافت کرد، او در سال ۱۹۸۲لقب شوالیه گرفت. وی به عنوان قهرمان انرژی هسته ای، در سال ۱۹۸۳ به عنوان رئیس هیئت مدیره تولید برق مرکزی منصوب شد. برای موفقیت وی در روشن نگه داشتن چراغ کشور در اعتصاب کارگران معترض طولانی در ۱۹۸۴–۵، مارگارت تاچربه او پاداش اشرافیت داد و او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۵ بارون مارشال گورینگ، از ساوت استوک در ایالت آکسفوردشایر شد.
آقالیق (به ترکی آذربایجانی: Ağalıq، تا ۵ اکتبر ۱۹۹۹ با نام بین‌الملل Beynəlmiləl) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است. آقالیق ۲۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
سرای نو یا بازار ترک‌ها مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، بازار کرمانشاه واقع شده‌است.
این مجموعه توسط سید حبیب ملک مشهور به ملک التجار در بازار کرمانشاه احداث شد. حجره های سرای نو با مالکیت ملک التجار برای گسترش تجارت در این شهر مهم غرب کشور به معروف ترین کسبه و بنگاه های تجاری شهر همچون خاندان ساعی و بانک شاهی اجاره داده شد.
سرای نو از دو صحن و یک دالان تشکیل شده‌است. دالان سرا بر امتداد محور شرقی-غربی قرار گرفته‌است. علاوه بر یک صحن اصلی، یک صحن و حیاط زاویه‌ای در گوشهٔ جنوب شرقی سرا قرار دارد. ورودی‌های اصلی در گوشهٔ جنوب غربی و میانهٔ جبههٔ شرقی صحن قرار دارند. حجره‌ها به‌صورت متقارن در پیرامون صحن قرار گرفته‌اند. ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن اصلی قرار گرفته‌است.
جبههٔ شمالی سرا از نظر فرم و مصالح وضعیت متفاوتی دارد. در این جبهه حجمی شکسته و متقارن تا میانهٔ صحن پیش آمده‌است. از نظر مصالح نیز نوع آجر، شیروانی بام و سنگ ازارهٔ بنا با قسمت‌‌های دیگر سرا متفاوت است. برخی این بخش از سرا را بنایی مستقل قلمداد کرده‌اند که احتمالاً در اواخر دورهٔ قاجاریه یا اوایل پهلوی اول به سبک فرنگی در شمال صحن اصلی ساخته شده و به سرای نو افزوده شده‌است.
اتصال سرای نو با راسته بازار از طریق یک راهرو یا دالان کوتاه برقرار می‌شود. شکل زمین سرا کاملاً منظم است. سرای نو بعد از احداث راسته بازار ساخته شده و این امر از کیفیت حجره‌های راسته و شیوهٔ اتصال سرا به راسته مشخص است.برومند سرخابی، هدایت‌الله. "در جستجوی هویت شهری کرمانشاه". تهران: مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری، ۱۳۸۸؛ ص ۲۰۸.
ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن اصلی سرای نو قرار دارد. بانک شاهی کرمانشاه در سال ۱۹۰۲ میلادی (۱۲۸۱ خورشیدی و ۱۳۲۰ قمری) به عنوان شعبهٔ بانک شاهنشاهی ایران در کرمانشاه با مدیریت یاسنت لویی رابینو افتتاح شده‌است.عادلفر، باقرعلی و نادی، زهرا. ۱۳۹۴. "بانک شاهی کرمانشاه و تأثیر عملکرد آن بر جامعه و اقتصاد منطقه"، در مجلۀ علمی-پژوهشی "پژوهش‌های تاریخی"، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، سال پنجاه و یکم، دورۀ جدید، سال هفتم، شمارۀ چهارم (پیاپی ۲۸)، ۱۳۹۴، صص ۱۱۶-۱۰۳؛ بازدید در ۲۱ دی ۱۳۹۸.
پادار (به لاتین: Padar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است. پادار ۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
در بریتانیا، اشرافیت انتصابی غیرقابل توارث توسط سناتورها به افرادی اعطا می‌شود. در دوران مدرن، این اشرافیت انتصابی، همیشه در سطح بارون، تحت قانون Life Peerages Act 1958 ایجاد می‌شوند و به دارندگان آن صندلی‌هایی در مجلس اعیان بریتانیا واگذار می‌کنند، تصور می‌شود که آنها واجد شرایطی مانند سن و شهروندی هستند. فرزندان مشروع یک اشرافی حق دارند با پیشوند " محترم " خطاب شوند، گرچه آنها نمی‌توانند این اشرافیت را به ارث ببرند.
لیتی (به لاتین: Leyti) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است. لیتی ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
میرزا عبدالله معین‌الرعایا (۱۲۴۹ تبریز - اواخر مهر ۱۳۱۵) که نام خانوادگی صادقی برگزید، بازرگان و مالک عمده آذربایجانی و نماینده مجلس شورای ملی بود.
پدرش حاج محمدصادق از تجار و مالکین عمده تبریز بود. خودش نیز پیشه پدر را ادامه داد و به شهرت و اعتباری رسید. معین‌الرعایا به مشروطه‌خواهان نزدیک شد و از آنان پشتیبانی کرد. از همین رو پس از استبداد صغیر و بازگشایی مجلس شورای ملی در سال ۱۲۸۸ به نمایندگی تبریز انتخاب شد (دوره دوم). پس از بازگشت به تبریز تجارت و ملکداری را ادامه داد و در این شهر ماند جز دو دوره هفتم و دهم مجلس شورای ملی که بار دیگر این شهر را در پایتخت نمایندگی کرد.
صادقی در دوره دهم هنگام نمایندگی درگذشت. حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی هنگام اعلام خبر درگذشت او در مجلس گفت:
«این شخص عزیز همیشه با صورت گشاده و قلب پاک و نیت صحیح و عقیده ثابت در شاه‌پرستى و مملکت‌دوستى و خیرخواهى مردم و خدمت به مملکت واقعاً عمر خود را صرف کرده بود. همه می‌دانند که مرحوم صادقى در آذربایجان شخص شایسته و مهمى بوده و بالخصوص از اول مشروطیت چه در تهران، چه در آذربایجان چه در مجلس و چه در غیرمجلس همیشه به راستى و پاکى و شایستگى رفتار مى‌کرده و وظیفه خودش را به خوبى انجام می‌داد و از آنجا هم که مرد پاک و صحیح‌العملى بود خدا هم نخواست که او به درد و رنج از دنیا رفته باشد. این بود که به یک طور آرامش و سادگى روح خود را تسلیم کرد».
پسرش ابوالحسن صادقی در دوره‌ چهاردهم مجلس شورای ملی نماینده تبریز و در دوره پانزدهم نماینده تهران شد و در دولت قوام‌السلطنه به وزارت رسید.
اندرو جان شوفیلد (معروف به اندی شوفیلد) آکادمیک و مدیر است که معاون دانشگاه لنکستر است. وی که یک فیزیکدان نظری بود، پیش از این معاون دانشگاه بیرمنگام و رئیس دانشکده مهندسی و علوم فیزیکی آن بود. به عنوان یک دانشگاهی، تمرکز تحقیق وی در نظریه سیستم‌های کوانتومی همبسته، به ویژه مایعات غیر فرمی، بحرانی بودن کوانتوم و ابررسانایی در دمای بالا است.
اندی شوفیلد قبل از خواندن علوم طبیعی در دانشگاه گونویل و کایوس، دانشگاه کمبریج، در مدرسه ویتگیف تحصیل کرده بود. در سال ۱۹۹۳، دکترای خود را در آزمایشگاه کاوندیش در کمبریج به دست آورد و موفق به دریافت بورس تحصیلی کالج در گونویل و کایوس شد. وی قبل از بازگشت به کمبریج به عنوان عضو پژوهشگر دانشگاه سلطنتی، یک محقق فوق دکترا در راتگرز، نیوجرسی بود. وی در سال ۱۹۹۹ به دانشکده فیزیک و نجوم دانشگاه بیرمنگام پیوست، در سال ۲۰۱۰ رئیس دانشکده شد و در سال ۲۰۱۵ به سمت معاون و رئیس دانشکده EPS ارتقا یافت. در ماه مه سال ۲۰۲۰، اندی معاون دانشگاه لنگستر شد.
لیتی کازما (به لاتین: Leyti-Kazma) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
مایکل کریستوفر پین همکار انجمن سلطنتی، فیزیکدان نظری انگلیسی است که در زمینه فیزیک محاسباتی و فیزیک ماده چگالش نظری در دانشگاه کمبریج فعالیت می‌کند.
او خالق اصول اولیه شبه کد انرژی پتانسیل کل CASTEPCASTEP people retrieved 12 Feb 2017 و در توسعه کد مقیاس خطی سازی ONETEP نقش داشته‌است.ONETEP people retrieved 12 Feb 2017 وی بیست و سومین دانشمند فیزیک برتر انگلیس بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ بود و تاکنون بیش از ۲۵۰ مقاله را منتشر کرده‌است که بیش از ۲۲۰۰۰ استناد داشته‌است.Mike Payne, University of Cambridge retrieved 12 Feb 2017
وی توسط مؤسسه فیزیک مدال و جوایز ماکسول را در سال ۱۹۹۶ به دست آورد و در سال ۱۹۹۸ سخنرانی کرد. وی در سال ۲۰۰۸ به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شدMichael Payne, Royal Society retrieved 12 Feb 2017 و توسط مؤسسه فیزیک در سال ۲۰۱۴ مدال و جوایز قو را دریافت کرد.Mike Payne, 2014 IoP Swan Medal retrieved 12 Feb 2017 در سال ۲۰۱۱ او به عنوان همکار افتخاری انستیتوی فیزیک شناخته شد.Mike Payne, Honorary Fellow (IoP) retrieved 12 Feb 2017 وی تا سال ۲۰۱۳ رئیس گروه تئوری چگالش ماده (TCM) در آزمایشگاه کاوندیش در دانشگاه کمبریج بود و جانشین بنیامین سیمونز شد.
خانقاه (به لاتین: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده‌است.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
خانقاه (به لاتین: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است. خانقاه ۹۰۹ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
مجله دنیای‌فوتبال سال‌ها بعد از توقف فعالیت «روزنامه دنیای‌فوتبال» منتشر شد. کارشناسان روزنامه خصوصی دنیای فوتبال را نشریه ای توصیف می‌کنند که «جستجوگری را در دستور کار داشت» و تلاش می‌کرد جای خود را به عنوان نماینده دیدگاه قشرها جدی تر و تحصیل کرده تر در عرصه فوتبال باز کند. ایده انتشار مجله به‌صورت ماهنامه برای اولین‌بار از سوی علی عالی مطرح شد. آن روزها مجله شهروندامروز به‌عنوان یکی از کامل‌ترین مجلاتِ کشور مطرح بود و پیش از آن مجله پیام‌امروز برای آن‌ها که به مسائل عمیق‌تر دنیای سیاست، فرهنگ، اجتماع و اقتصاد علاقه داشتند، کامل‌ترین نشریه بود. ایده مجله‌ای فاخر و قابل دفاع در حوزه ورزش که به مسائل تاریخی، مدیریتی و کلانِ ورزش بپردازد، برای اولین‌بار مطرح شد و آرام آرام بدون تبلیغ جایش را به‌عنوان مجله‌ای حرفه‌ای پیدا کرد. مجله‌ای که علی عالی در سرمقاله شماره اولش نوشت: «عشق به نوشتن و روزنامه‌نگاری بزرگ‌ترین عشقِ دنیاست. می‌خواهد وسط یک جشن ملی باشد یا سرخوردگی عمومی… در روزگاری که بسیاری نظاره‌گر شده‌اند و از دور نقد می‌کنند، ما می‌نویسیم… بعدها خواهند گفت چه کسانی در این شرایط کار کردند و زحمت کشیدند و چه کسانی فقط نظاره‌گر بودند… دنیای‌فوتبال یک نشریه تابلودار است و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند که صاحب آن است… اعتقاد داریم صدایی کوچک هستیم، متفاوت‌تر از صداهای بلند و هدایت‌شده و رسمی رسانه‌های ایران و مطمئناً هم تحمل شنیدن صدای مخالف را داریم و تک‌خطی نیستیم». 20شهریور 1392 صفحه فیسبوک مجله نوشت: «حالا نزدیک به 4 سالی می‌شود که دیگر روزنامه «دنیای فوتبال» منتشر نمی‌شود. اما خبر آمد که خبری در راه است. تحریریه آن روزنامه به یادماندنی که حالا با تجربه‌تر شده‌اند، قصد راه اندازی ماهنامه‌ای را دارند که از پانزدهم مهرماه بر روی دکه‌ها خواهد آمد. ماهنامه‌ای که مطمئناً حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت. حرف‌هایی که احتمالاً کمتر شنیده‌اید و دانستن آن حق شماست.» 6مهر 1392 علی عالی در گفتگو با خبرگزاری ایسنا از آغاز به‌کار این مجله خبر داد دربارهٔ این مجله می‌توان به خاطره یکی از خبرنگاران اشاره کرد. احسان بداغی، خبرنگار سیاسی آن روزهای روزنامه اعتماد به اتاق علی مطهری رفته بود. روی میز کار نماینده مردم تهران، مجله «دنیای فوتبال» را دید. پرسید: «شما مگر مجله ورزشی هم می‌خوانید؟» علی مطهری جواب داد: «کاری به حوزه و نگاهی که دارند، ندارم. اما اینها از معدود نشریاتی هستند که به‌طور جدی به حوزه تخصصی شان نگاه می‌کنند و زرد نیستند». این مجله نوگرا برای همیشه جایی ثابت در کتابخانه‌های مخاطبان خود یافت.
روزنامه دنیای‌فوتبال تمام رنگی که با نگاهی تخصصی به فوتبال کار خود را آغاز کرده بود و اقبال طرفداران ایرانی به فوتبال خارجی را هم خوب درک می‌کرد، شروع موفقی داشت و بعدها با کمی نوسان به راه خود ادمه داد. دنیای فوتبالی‌ها رفته رفته طرفداران زیادی جذب کردند. البته بعد از مدتی، پژمان راهبر سکان هدایت دنیای فوتبال را به علی عالی، دیگر نویسنده خوش فکر عرصه ژورنالیسم ورزشی سپرد. دنیای فوتبال، تحت مدیریت علی عالی با تغییر خط مشی به نقد مدیریت‌های پراشکال و ضعیف فوتبال ایران پرداخت. طبیعتاً این رویکرد جدید با واکنش شدید مدیران سطح بالای کشور مواجه شد و پای مسئولان روزنامه به محاکم قضایی هم باز شد. بالاخره تلاش مدیران مذکور جواب داد و روزنامه دنیای فوتبال نتوانست به کار خود ادامه دهد. این اتفاق با ظهور سایت‌های خبری ویژه فوتبال همزمان شد و کم‌کم اقبال مردم ایران به روزنامه‌های ورزشی کمتر از قبل شد. گهگاه صحبت از بازگشت دنیای فوتبال به روی دکه‌ها بود و حتی یک بار در نمایشگاه مطبوعات سال ۹۰، علی عالی اعلام کرداین روزنامه دوباره به کار خود ادامه خواهد داد. اما در عمل هیچ خبر خاصی نشد. سرانجام در پاییز سال ۱۳۹۲ انتظارها به سر رسید و علی عالی، دنیای فوتبال را این بار در قالب یک ماهنامه تخصصی ورزشی به روی دکه‌ها بازگرداند. او برای ادامه راه برنامه‌های زیادی در سر داشت و مثل همیشه به خطوط قرمز بی‌توجه بود. ماهنامه دنیای فوتبال تیمی کار خود را آغاز کرد و از همان اولین شماره با برخوردها و مقاومت‌های زیادی مواجه شد.
طبیعتاً وقتی به جای ارائه اخبار جاری فوتبال و چاپ مقالات و گزارش‌های رایج، سراغ پشت پرده و بحث‌های مدیریتی و خطوط قرمز و مسائل بحث‌برانگیز می‌روید، با مشکلات و موانع متعددی دست به گریبان خواهید بود. این مشکلات در مقطعی به حدی رسید که ادامه کار مجله دنیای فوتبال هم مثل نسخه روزنامه ای، غیرممکن شد؛ ولی این قطار دوباره به راه افتاد و تا به حال ۸ شماره از این مجله منحصر به فرد در عرصه مطبوعات داخلی، چاپ و منتشر شده‌است.
نظرات در مورد نوشته‌ها و خط مشی دنیای فوتبالی‌ها در جامعه فوتبال کشور متفاوت است و طیف متنوعی از طرفداران فوتبال و دوستداران ورزش مخاطب مقالات و گزارش‌های این ماهنامه هستند. حتی عکس روی جلد ویژه نامه نوروزی دنیای فوتبال هم واکنش‌های متفاوتی را برانگیخت و در شبکه‌های اجتماعی مثل یک بمب خبری منفجر شد! ولی با همه این اوصاف، این مسیر همچنان ادامه دارد و دنیای فوتبال فرصتی است برای گفتن از ناگفتنی‌های فوتبال، سرک کشیدن در پرونده‌های مختومه و قدیمی، رسیدن به ریشه‌ها و علت‌ها در مورد مشکلات و معضلات ریز و درشت فوتبال ایران.
همزمان با انتشار شماره اول مجله دنیای‌فوتبال، امیر برادران از پیشکسوتان سابق صداوسیما و برنامه ورزش و مردم که از ایران رفته‌است، در یادداشتی به مجله و صفایی‌فراهانی حمله کرد. او با تیتر «پایه‌های فساد و رازهای مهندس !» نوشت: اگر روند جامعه ایران در حکومت اسلامی و بعد از انقلاب را دنبال کنیم می‌بینیم که در سال ۱۹۹۸ که تیم ملی فوتبال برای اولین بار بعد از انقلاب به جام جهانی صعود کرد، شرایط فوتبال کاملاً عوض شد. دراین زمان فشارهای کنفدارسیون فوتبال آسیا باعث شد تا اعلام فوتبال حرفه ای شود (بر خلاف آنچه طرفداران اصلاحات می‌نویسند: راه اندازی لیگ حرفه ای با الگو برداری از لیگ‌های مطرح جهان، ایجاد تشکیلات مدون اداری و فنی نظیر سازمان تیم‌های ملی و سازمان لیگ، ارتباط بسیار نزدیک با مقامات تأثیر گذار در AFC و FIFA، حضور پررنگ در مجامع قاره ای و جهانی و استفاده از این ارتباطات جهت توسعه موضوعات فنی و آموزشی، از جمله اقداماتی به‌شمار می‌رفت که توسط صفایی فراهانی به مرحله انجام رسید) !!! در فوتبالی که به لحاظ امکانات و مدیریت حتی از آماتوری نیز پایین‌تر بود، پولهای بی حساب و کتاب و بدون تناسب با ارزش و کیفیت بازیکنان به فوتبال سرازیر شد تا فساد و آلودگی همراه با تمام زمینه‌های دیگر بر فوتبال نیز سایه بیندازد. در این دوره هر روز بیش از پیش فوتبال غرق در فساد اخلاقی و مالی بوده‌است و در چند سال گذشته گند کار تا آنجا درآمده که حتی عوامل و سازندگان این بساط ننگ آلود نیز برای فریب دیگران فریاد فوتبال فاسد سر داده‌اند !!! این بدعت را به‌طور رسمی رئیس‌جمهور وقت محمد خاتمی گذاشت و با آوردن صفایی فراهانی عملاً و رسماً پای آدم‌های سیاسی را به فوتبال باز کرد !... با این کار در اولین قدم یک آدم فوتبالی و خوش‌نام چون منصور امیر آصفی که ثمره کارش در فدارسیون فوتبال یک مربی تأثیر گذار بنام تومیسلاو ایویچ بود را از صحنه فوتبال حذف کردند و به دنبال آن ایویچ را هم اخراج کردند و با آوردن جلال طالبی می‌خواستند مانند قبل از انقلاب که فوتبال ایران با یک مربی ایرانی (حشمت مهاجرانی) به جام جهانی رفت رونوشتی از آن هنگام داشته باشند! آمدن صفایی فراهانی و دستورهای خاتمی به وزارتخانه‌ها برای دادن پول به فدارسیون فوتبال در واقع آغاز تزریق پولهای بدون و حساب و کتاب دولتی به فوتبال بود که گفتیم همزمان با فشارهای کنفدارسیون فوتبال آسیا برای حرفه ای کردن فوتبال ایران اتفاق افتاد. در زمان ریاست صفائی فراهانی، قرار بود که یه سری انستیتو هائی تأسیس شود که مستقیماً به ورزش ارتباط داشته باشند. یکی از اون پروژه‌ها درست کردن انستیتوی فوتبال بود. قرار بود که آدم‌های متخصص را برای فوتبال در آنجا تربیت کنند. قرار بود به مانند انستیتو کلن و انستیتوی لایپزیک دوره‌های ۳ تا ۶ ماهه برای آنها ترتیب بدن؛ که هیچ‌کدام این کارها انجام نشد …
اواخر مهرماه ۱۳۹۲ اولین شماره مجله دنیای‌فوتبال منتشر شد. تیتر «رازهای مهندس» برای جلدِ شماره اول انتخاب شود. اهمیتِ این جلد از آن جهت مهم بود که عکسِ صفایی‌فراهانی برای اولین‌بار بعد از اتفاقات۸۸ روی جلد یک نشریه به چاپ رسید و او در گفتگویی مفصل یک‌بار برای همیشه خاطرات دوران‌های مختلف از معاونتِ وزیر تا دوران جنگ، از ریاست فدراسیون فوتبال تا ماجرای تحصن مجلس ششم، از ستاد انتخاباتی سیدمحمدخاتمی تا استعفا از فدراسیون و انتخابش به‌عنوان رئیس کمیته انتقالی و بسیاری از زوایای پنهان زندگی و مدیریتیش را ثبت کرد. عکسِ جلد مربوط به زمانی‌ست که او به‌خاطر تعریف خاطراتش اشک می‌ریزد. این‌گفتگو توسط علی عالی و محمدحسین مهرزاد انجام شد. دیگر مطالب این شماره: آسیب‌شناسی فوتبال پایه، مقالاتی در باب بحران مالی اروپا و گردش مالی رئال مادرید، یادنامه‌ای برای عطاالله بهمنش، گزارش‌هایی متفاوت از فوتبال ایران و فدراسیون‌نشینان، آنالیز یک دربی سرد، گزارش‌های ناب خبرنگاران استانی، مصاحبه‌ای نوستالژیک با مرتضی احمدی، قدیمی‌ترین هوادار پرسپولیس، وضعیت تیم ملی ایران از دید یک خبرنگار آمریکایی و چرا ایرانیان در ورزش گروهی موفق شدند؟
صفحه فیسبوکِ مجله پس از چاپ اولین شماره این متن را پست کرد؛ این متن رو یکی از ایرانی‌های خارج از کشور برای سردبیر فرستاده:سلام هر جا رو نگاه می‌کنی به هر سایتی میری پیج هر آواره وطنی رو نگاه می‌کنی یه عکس از دنیای فوتبال گذاشتن. از ته دل و خیلی صادقانه می‌خواستم تحسین کنم کار تو و اون عکاس رو، هنوز مصاحبه رو نخواندم اما میدانم خیلی جالب است. گفتم یکی از دوستانم در ایران برای من خرید فرستاد. مطمئن هستم این از اون مجلاتی هست که هیچ وقت دور نمی اندازم و نگه می‌دارم تا همیشه جلوی دوستانم از اینکه این شماره مجله رو داشتم و خواندم افتخار کنم؛ و به آنها قرض بدم تا آنها هم در غربت بخوانند اما آنقدر پیگیر می شوم تا سر وقت خودش بیارند و بهم برگردانند
دومین شماره مجله در آذرماه ۱۳۹۲ منتشر شد. تیتر «تراژدی پرویز» برای جلدِ شماره دوم انتخاب شد. برای اولین‌بار بعد از انقلاب، طرحی از پرویزقلیچ‌خانی روی جلد قرار گرفت و مطالب متنوعی درباره‌ش نوشته شد. علی عالی یادداشت اول این پرونده را با تیتر «دربارهٔ چهره‌ای که از تاریخ فوتبال ایران حذف شده‌است» را نوشت و ابراهیم افشار با قلم جادوییش «یک روایت غم‌انگیز از کامل‌ترین فوتبالیست تاریخ فوتبال ایران» را ثبت کرد. هم‌چنین مصاحبه‌هایی با امیر حاج‌رضایی، حسن روشن، اصغر شرفی و داریوش مصطفوی منتشر شد. مجله در ۲۰۰ صفحه چاپ شدبه همراه پرونده‌هایی مانند: رؤیای میزبانی؛ باشگاه گزارشگران؛ اعزام خبرنگاران؛ پخش تلویزیونی؛ اسطوره سازی؛ دیپلماسی؛ دغدغه‌های آقای کی روش و پرونده اقتصاد ورزش
سومین شماره مجله در دی‌ماه ۱۳۹۲ منتشر شد. «بازگشت فائزه» تیتری بود که برای این شماره انتخاب شد. گفتگویی اختصاصی در روزهایی که حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی تابو بود اما با عکسی از فائزه هاشمی‌رفسنجانی و زیر تیتر «دختر آیت‌الله، راه زنان ایرانی را به ورزشگاه هموار می‌کند» روی کیوسک قرار گرفت. او در این مصاحبه برای اولین‌بار از نقشش در خصوص رفع تعلیق فدراسیون فوتبال در تماس با شیخ احمد گفت. این گفتگو با حاشیه‌ای همراه شد تا در نهایت مجله توضیحاتی پیرامون چاپ این مصاحبه اعلام کرد. در همین شماره مصاحبه‌ای جنجالی از محمد علی‌آبادی، رئیس سابق سازمان تربیت‌بدنی و یکی از نزدیکان محمود احمدی‌نژاد منتشر شد و او برای اولین‌بار دربارهٔ دخالت‌های رئیس‌جمهور سابق در امور فوتبال و همچنین ارتباطش با رحیم مشایی گفت. پرونده «احمدی‌نژادی‌های فدراسیون فوتبال» از دیگر مطالب خواندنی این شماره بود. مطلب مهم دیگر این شماره دربارهٔ تجاوز در مدارس فوتبال با تیتر «هیس! بچه‌های مدارس فوتبال فریاد نمی‌زنند» بود که برای اولین‌بار این تابو را شکست و درخصوص اقدامی فجیع در فوتبال پرده‌برداری کرد. موضوعی که البته بازتاب‌های بسیاری داشت.
دنیای‌فوتبال در این شماره که بهمن ۱۳۹۲ منتشر شد برای اولین‌بار از نقشِ واسطه‌های مدیریتی پرده برداشت. در این شماره علاوه بر مطلب سردبیر دربارهٔ «یقه سفیدهای فوتبال»، یادداشت‌هایی از جواد دلیری، سعید لیلاز، احسان محمدی، صادق زیباکلام و گزارش‌ها و گفتگوهایی دربارهٔ سعید شیرینی، علی کفاشیان, محسن علی‌آبادی، احسان کفاشیان به چاپ رسید. از دیگر سوژه‌های این شماره ترازوی دست‌کاری شده ارکان قضایی فدراسیون فوتبال، بودجه ورزش در دولت روحانی، ارکان قضایی فوتبال و نسل سوخته فوتبال بود. ابراهیم افشار در این شماره دربارهٔ مکتب شاهین در فوتبال ایران نوشت و گفتگویی با جعفرکاشانی منتشر شد.
این شماره با تأخیری چندماهه روی کیوسک قرار گرفت. اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳ شماره پنجم منتشر شد با عکسی عجیب از احمدرضاعابدزاده. دنیای‌فوتبال در این شماره از سرنوشت ستاره‌های فوتبال و حواشی آن پرده برداشت. فرجام ۹نسل از ستاره‌های فوتبال ایران موضوع پرونده ویژه این شماره بود. همچنین مصاحبه‌ها و گزارش‌های متعددی در این شماره به چاپ رسید. در صفحه اول این مجله تیتر زده شد: «معذرت می‌خواهیم، ببخشید». یکی از پرونده‌های ویژه این شماره دربارهٔ موضوع ورزشکاران ایران و اسرائیل بود.
عکسِ جلد کارلوس‌کی‌روش است که از عکس‌های کوچک بازیکنان تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی تشکیل شده‌است. تیتر انتخابی «دلواپسیم» است که اشاره دارد به نگرانی‌های سرمربی تیم‌ملی فوتبال ایران از نحوه آمادگی و اردوهای تدارکاتی. علی عالی سردبیر در سرمقاله با تیتر «کوبیدن پتک بر سر تماشاگران بی‌خیال» از فدراسیون فوتبال بابت سهل‌انگاری‌های گذشته انتقاد کرد اما اعلام کرد کهبه نگرش فنی و مدیریتی کی‌روش در جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل امیدوار است. در همین شماره صفایی‌فراهانی یادداشتی به‌مناسبت درگذشت تومیسلاوایویچ نوشت. همچنین حسین خوانساری از روزنامه‌نگاران ورزشی پیش از انقلاب هم در این شماره مطلب بلندی داشت. صادق زیباکلام در این شماره مصاحبه‌ای عجیب انجام داد که تیترش این بود: «چرا دوست ندارم ایران در جام جهانی برنده شود؟» شماره ششم دنیای‌فوتبال مربوط به جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل، ایران و حریفانش و هم‌چنین بررسی گروه‌های مختلف جام‌جهانی از لحاظ فنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بود. همچنین گفتگوهای بلندی با علی‌دایی و علی‌کفاشیان هم در این شماره دیده می‌شود. مصاحبه علی دایی با مجله جنجالی شد. سرمربی سابق تیم‌ملی در مصاحبه با مجله دنیای فوتبال اعلام کرد که در زمان سرمربیگری وی در تیم ملی، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت، با حضور در محل تمرینات رسماً درخواست بازگشت علی کریمی به تیم ملی را مطرح کرد. او گفت: «به هر صورت آقای احمدی‌نژاد آمد و بحث بخشش کریمی را مطرح کرد. من هم آدمی نبوده و نیستم که اجازه دخالت کسی در کارم را بدهم.» دایی دربارهٔ واکنش آن زمانش به توصیه احمدی‌نژاد می‌گوید: «من گفتم شما به مسایل بزرگ و مهم کشور برسید و رسیدگی کنید، اجازه بدهید ما کوچک‌ترها هم به مسایل کوچک‌تر برسیم و آن‌ها را حل کنیم. این عین عبارت بود» دایی بعد از چاپ مصاحبه، نقل‌ و قول را به‌شکل عجیبی تکذیب کرد. مجله مجبور شد فایل صوتی حرف‌های دایی را منتشر کند.
چاپ این شماره با تأخیر بسیار همراه شد. اسپانسر مجله دیگر حاضر به همکاری نشد و از این به بعد مجله با سختی‌های بسیار منتشر می‌شد. برای اولین‌بار شورای سیاستگذاری برای مجله تعیین شد و جلسه‌شان با حضور محسن صفایی‌فراهانی، سعید فائقی، امیرحاج‌رضایی، الیاس‌حضرتی و احمددنیامالی تشکیل شد. برای اولین‌بار طرحی از «شهلاتوکلی» همسر غلامرضاتختی روی جلد قرار گرفت و خاطراتش برای اولین‌بار گردآوری و پرونده‌ای ویژه دربارهٔ همسر جهان‌پهلوان منتشر شد. ۴۷ سال کمتر کسی همسر روشنفکر جهان پهلوان تختی را می‌شناخت. زنی که فقط سکوت کرد، کمتر جایی رفت و تبدیل به «بانوی رازها» شد. پرونده ویژه «دنیای فوتبال» به او و تفکرش تعلق داشت. جریان روشنفکریِ سرکوب شده. برشی از حال و روز ایران. صدرالدین‌الهی برای این پرونده مطلب نوشت و با بابک‌تختی، فرزند جهان‌پهلوان و رضا توکلی برادرِ شهلا گفتگوی مفصلی شد. هم‌چنین گزارشی اختصاصی از ابهامات مالی هوشنگ‌مقدس تاجر ایرانی نزدیک به تیم‌ملی با چاپ اسنادی مهم منتشر شد. در این شماره هم‌چنین برای اولین‌بار عکسی از چهره امیر اسکندری منتشر شد که بسیاری از اهالی فوتبال او را می‌شناسند.
یکی از جنجالی‌ترین شماره‌های دنیای‌فوتبال مربوط به عکسی بود که برای اولین‌بار منتشر می‌شد. این شماره ویژه عید آماده شده بود اما عکس آن‌قدر تلخ بود که هر مخاطبی را میخکوب می‌کرد. در عکس پرویزدهداری روی تخت غسالخانه دیده می‌شود و حسن‌غفوری‌فرد و علی‌پروین بر سر او نظاره‌گر هستند. عکسی که برای اولین‌بار روی جلد قرار گرفت و از آرشیو شخصی ابراهیم افشار انتخاب شده بود. عده‌ای تشویق کردند و عده‌ای هم انتقاد. فضا آن‌قدر دوقطبی شد که علی عالی سردبیر مجله مجبور به توضیح شد و در صفحه فیسبوکش نوشت: «وقتی می‌خواستم عکس این شماره دنیای فوتبال را انتخاب کنم به همه این حرف‌ها فکر کردم. به اینکه این یک مسابقه نیست و به کسی مدال نمی‌دهند. به فحش‌ها. به توهین‌ها. به تحقیرها. تازگی ندارد و کسانی با تجربه‌تر و استخوان خردکرده تر از من هم با این رویه روبرو بوده‌اند و خواهند بود. اما از همه کسانی که وقت گذاشتند و در این «تَنگ حوصلگی» آخر سال نظرشان را نوشتند یا تماس گرفتند سپاسگزارم. کمک بزرگی کردند. برای همین چند نکته را لازم می‌دانم بنویسم»... پرونده اصلی با نام «ظهور و سقوط چپ‌ها» نام گرفت و از ۱۳ پرده از تحول‌خواهی کوشندگان اجتماعی معترض در تاریخ یک‌صدساله ورزش ایران حکایت داشت. بهمن‌فروتن هم در این شماره مطلبی در همین خصوص نوشت. هم‌چنین در این شماره گفتگویی مفصل با محمودگودرزی اولین وزیر ورزش ایران انجام شد که تیترش این‌گونه بود:شیر گازِ خانه را باز گذاشتند تا خفه شویم. مجله به برکناری قریب‌الوقوع مهدی‌محمدنبی پرداخت و پشت‌پرده این جابجایی را افشا کرد. هم‌چنین گزارشی از حمیدرضاسیاسی، مدیرعامل پرسپولیس که آن روزها در زندان به‌سر می‌برد به چاپ رسید.
آذرماه ۱۳۹۴ نهمین شماره مجله به چاپ رسید. با عکسی از ژوزف‌بلاتر که پشت تورِ دروازه فوتبال محبوس شده‌است؛ با تیتر: «فساد سازمانی». دنیای‌فوتبال در این شماره رسوایی‌های فیفا و فساد سازمان‌یافته در فوتبال ایران را مورد بررسی قرار داد. جلال‌طالبی در این شماره مصاحبه مفصلی داشت و گفته بود: «هیچ‌وقت در فوتبال ایران من را خودی ندانستند». گروه پرونده دنیای‌فوتبال از «شبکه درستکاری و خرابکاری در فوتبال ایران» مطالب و موضوعاتی را نوشت و از نقش پدرخوانده در پشت‌پرده فوتبال ایران پرده‌برداری کرد. همچنین در این شماره «سه ساعت با غم و شادی‌های سیاسی-ورزشی گلر تیم‌ملی که ۳۸ سال گم شده بود» پرداخته شد که مربوط به ناصر نبوی، دروازه‌بان تیم‌ملی و هم‌رزم مصطفی‌چمران و شاگرد علی‌شریعتی بود. از دیالوگ‌های ماندگار آن گفتگو این بود: «یادم است که در اوایل انقلاب، یک‌سری از این آدم‌های فرصت‌طلب رفتند فتوا گرفتند که چون این چرم‌های روی توپ، ذبح اسلامی نشدند و از خارج از کشور آمده، نجس هستند؛ لذا نباید با این توپ‌ها بازی کرد. نگاه‌های این شکلی در اوایل انقلاب وجود داشت. الان هم وجود دارد. اوایل انقلاب هرکس با کسی خرده‌حسابی داشت، به او تهمت می‌زد و ظاهراً هم فضا برای این کارها آماده بود.»
دی ماه ۱۳۹۴ این شماره به چاپ رسید. با طرحی از علی‌عبده، بنیان‌گذار پرسپولیس؛ اولین مدیری که با نگاه خصوصی‌سازی به بن‌بست رسید. با تیترِ «تکنوکراتِ سرخ». برای اولین‌بار بود که بعد از انقلاب تصویری از مؤسس پرسپولیس روی جلد نشریه‌ای قرار گرفته بود. سالارعبده، فرزند علی عبده هم در این شماره یادداشتی از خاطرات پدر منتشر کرد. عکس‌هایی برای اولین‌بار به چاپ رسید که پیش از این‌جایی دیده نشد و مطلب بلندی به قلمِ ابراهیم افشار نوشته شد: «کیهان‌ورزشی در شماره ۹۶۷خود دربارهٔ انحلال تیم حرفه‌ای پرسپولیس از زبان عبده می‌نویسد: جبر زمان و شرایط کنونی، فوتبال حرفه‌ای را نمی‌پذیرد. ما نمی‌خواهیم از فوتبال ثروتمند شویم، زیرا معتقدیم که فوتبال باید خودش، خودش را اداره کند. پرسپولیس در راه فوتبال حرفه‌ای پیش‌قدم شد که خواست شاهنشاه بود. اما متأسفانه ما را در این راه تنها گذاشتند و حتی فدراسیون فوتبال هم با ما همکاری نکرد و در شرایط کنونی حتی زمین در اختیار ما قرار نمی‌دهد». هم‌چنین در این شماره گفتگویی اختصاصی با بیژن، از دوستان نزدیک عبده شد که تا لحظه مرگ کنارش ماند و دربارهٔ آن روز گفت: «عبده زیر دوش حمام افتاد و تمام کرد».
دنیای‌فوتبال در شماره بهمن-اسفند۱۳۹۴ خود از داستان فارغ‌التحصیلان مدرسه عالی ورزش که بعدها به ورزش آمدند نوشت؛ «قصه محمد و شاتقی». ماجرا مربوط به مصاحبه عجیب تقی جهانی در کیهان‌ورزشی علیه پرویز قلیچ‌خانی و دیگران بود. حکایت فارغ‌التحصیلان مدرسه عالی ورزش در تهران، داستانی تاریخی است که رگه‌های جانگداز و فکاهه را توامان دارد. همان جوانانی که قرار بود با راه‌اندازی این مدرسه، نسل جدیدی از کارگزاران تحصیلکرده را برای ورزش خموده و سنتی ایران تربیت کنند اما ناگهان مملو از داستان‌ایی شد که گفتنش بعد از چهل‌وسه سال، آدمی را با عبرت، تحیّر و لبخند مواجه می‌کند. در این شماره همچنین با عنایت‌آتشی، گزارشگر بسکتبال مصاحبه‌ای شد و در آن اعتراف کرد او اسم استقلال را روی باشگاه تاج گذاشت. همچنین در این شماره به پیدایش کیهان‌ورزشی و شماره‌های بیادماندنی آن نیز پرداخته شد.
خرداد ۱۳۹۵ این شماره به چاپ رسید. رویکرد مدیریتی محمود گودرزی، اولین وزیر ورزش و جوانان ایران مورد نقد جدی قرار گرفت. سردبیر در یادداشتی مفصل با این سرفصل‌ها از او انتقاد کرد: انعطاف‌ناپذیر، اهل دخالت، خودرای، مخالف خوان و ناکارآمد. تیتر مطلب و تیتر اصلی جلد هم این بود: «دولتِ آقا اجازه». این جلد موضعی شفاف دربارهٔ عملکرد متناقض گودرزی بود. او ۲۷مهر ۱۳۹۵ علی‌رغم میل باطنی کنار گذاشته شد و متن استعفایی هم منتشر کرد. در این شماره نامه ای از دختری منتشر شد که برای اولین بار با لباس پسرانه به استادیوم آزادی رفته بود. همچنین در صفحات دیگر دربارهٔ انتخاب مهدی تاج به عوان رئیس تازه فدراسیون فوتبال و پشت پرده انتخابات گزارش مفصلی به قلم حسین قهار نوشته شد. استقبال از پانزدهمین دوره جام ملت‌های اروپا در فرانسه از دیگر مطالب بود.
تیرماه ۱۳۹۵ عکسی از محمدعلی کلی و غلامرضا تختی روی جلد منتشر شد. دنیای فوتبال شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو اسطوره را در کلاس جهانی و ایران بررسی کرد. پروانه حسینی در این شماره دربارهٔ حضور زنان ایرانی در ورزشگاه‌های آمریکا و تشویق تیم ملی کشتی ایران مطلب نوشت. با اکبر فلاح و همایون شاهرخی گفتگو شد. پرونده ویژه با یادداشت‌ها و گفتارهایی از بهرنگ صدیقی، صادق زیباکلام، عبدالرحمن نجل رحیم، هوشنگ شهابی، غلامحسین باهر، ابراهیم افشار، رضا شجیع، کوروش زعیم، موسی اکرمی، احسان محمدی، وحید جعفری، وحید ذوالاکتاف، عدنان دانشیار و بهمن فروتن به چاپ رسید. مصاحبه ای مفصلی هم با حسین شاه حسینی شد؛ پر از خاطرات گفته نشده و جالب. در این شماره گزارشی از دختری کشتی‌گیری منتشر شد که آرزوهای بزرگ دارد؛ ندا خانی یوسف رضا.
شماره ای استثنایی و عجیب در تاریخ ورزشی نویسی. طرحی از پرویز خسروانی مؤسس باشگاه تاج. ناهید مولوی در ابتدای پرونده ویژه این شماره نوشت: وقتی پیشنهاد این سوژه به من داده شد، تصور می‌کردم سوژه ای همانند سایر سوژه‌ها را پیش رو دارم، اما تصورم غلط بود و نوشتن دربارهٔ مردی که باشگاه تاج را که امروز به نام استقلال می‌شناسیم، پایه‌گذاری کرده‌است، سخت‌تر از آنی بود که تصور می‌کردم. این سختی آن جایی نمود پیدا کرد که زندگی سیاسی تیمسار ورزش دوست را به من سپردند. هر چه در خاطرات و روایت‌های مردان دربار پهلوی جستجو کردم، نکته دندان‌گیری توجهم را جلب نکرد. همه جا روایاتی شبیه به هم وجود داشت که ارزش چندانی نداشتند. پرویز خسروانی، مهره مهمی در دربار پهلوی شمرده می‌شد، از آن جهت که سال‌ها آجودان مورد اعتماد محمدرضا پهلوی بود و در مهم‌ترین برهه‌های تاریخی دوران پهلوی دوم، در قلب دربار حضور داشت. به بیراهه نرفته‌ام اگر بگویم او جعبه سیاه بخشی از دربار ایران در حساس‌ترین روزهایش بوده‌است. در میان خاطرات و روایت‌های تاریخی سرگردان بودم که از طریق یکی از دوستان، به تنها گفتگویی که از پرویز خسروانی وجود داشت، دست یافتم. گفتگویی از مجموعه تاریخ شفاهی، که به همت دانشگاه هاروارد انجام شده بود. درواقع این آخرین و تنها گفتگویی است که توسط حبیب لاجوردی با او انجام شده‌است. این‌جا دیگر تیمسار خسروانی معروف، آجودان نزدیک و مورد اعتماد شاه سابق ایران، پیرمردی تنها در لندن است. دیگر از آن جلال و جبروت روزهای جوانیش، تنها خاطراتی باقی مانده‌است که تک به تک آن‌ها را روایت می‌کند. در هر صورت، این گفتگو از هر لحاظ ارزشمند و جالب بود و خاطرات خواندنی را در دل خود داشت. از همین رو تصمیم گرفتم به جای روایت زندگی سیاسی پرویز خسروانی، خاطراتی که در آن سال از زبان خودش بیان کرده‌است را در قالب گزارشی که پیش روی تان است، بنویسم. ابراهیم افشار هم در هفت پرده به زندگی او پرداخت. کاظم اولیایی در گفتگویی اعتراف کرد: «قرار بود خسروانی به ایران بیاید ولی منصرف شدیم» امیررضا واعظ آشتیانی هم گفت: «خسروانی یک مدیر خوش فکر و موفق بود». یکی دیگر از گزارش‌های مجله نیز مربوط به مشکلات مالی و تحریم پول‌های ایران در فیفا با تیتر «تأثیرات برجام بر فوتبال ایران» بود.
بهمن ماه ۱۳۹۵، کمی بعد از مرگ اکبر هاشمی رفسنجانی، جلد دنیای‌فوتبال دربارهٔ تجاوز در مدارس فوتبال ایران بود. ناصر فریادشیران در مصاحبه حرف‌های عجیبی زد: «من اسم نمی‌برم. اما این مسائل واقعیت دارد و باید در مورد آن حرف بزنیم. جایی را می‌شناسم که اسم خودش را مدرسه فوتبال گذاشته‌است، اما این محل خوابگاهی دارد که در آن نوجوان چهارده ساله با یک جوان ۲۲ ساله در یک اتاق زندگی می‌کنند. چند سال پیش در ماه رمضان، ما مراسم افطاری داشتیم. یکی از دوستان گفت بچه ای آمده و می‌خواهد تست بدهد و الان در استقلال جنوب است. فهمیدم که این بچه پانزده ساله، یک ماه در تهران است. بدون پدر و مادر. بچه مازندران بود. من ناراحت شدم. از او خواستم که به پدرش تلفن کند. شروع کردم فریاد زدن سر پدر بچه که خجالت نمی‌کشی؟ شما بچه پانزده ساله را در شهری که آدم‌های چهل ساله هم اگر مواظب نباشند هزار بلا سرشان می‌آید، رها کرده‌اید؟ آن طفل معصوم سه روز بود که غذا نخورده بود. فقط آب و نان بربری خورده بود. من نمی‌خواهم به اسم اشاره کنم، اما این بچه در همان محلی زندگی کرده بود که درباره‌اش صحبت کردم. جایی که اتفاقاً در تمام رده‌های نونهالان، نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسال از بچه‌های مردم پول می‌گیرد.» حسین قهار در گزارشی کامل، چند روایت دست اول از این موضوع با تیتر «فوتبالِ بدونِ لباس» نوشت. از دیگر مطالب این شماره می‌توان به مطلبِ ابراهیم افشار با تیتر «از شورش در کُشتی چوخه تا اعدام گلسرخی» اشاره کرد.
آخرین شماره چاپ‌شده از مجله دنیای‌فوتبال. اسفندماه ۱۳۹۵. آن روزها که برجام به نتیجه رسیده بود تیمِ هسته‌ای ایران از سوی همه مردم مورد تشویق قرار می‌گرفت. سیدعباس عراقچی، معاون وزیر امورخارجه، یکی از فوتبالی‌ترین چهره‌های سیاسی ایران است. با او دربارهٔ خاطراتش از فوتبال و اهمیتِ کارِ تیمی گفتگو شد. او دربارهٔ علاقه محمدجواد ظریف به فوتبال گفت: «تیم ملی در اتریش اردو گذاشته بود اما در شهر دیگری غیر از وین. مذاکرات در وین بود و ما درگیر مذاکره بودیم و آقای ظریف با بچه‌های تیم ملی دیدار کرد. جالب است که من و آقای روانچی که فوتبالی هستیم، به مذاکره چسبیدیم و آقای ظریف که از فوتبال سر در نمی‌آورد، به دیدار تیم ملی رفت! (بلند می‌خندد) البته سر درمی‌آورد اما خیلی پیگیر نیست و موضوع موردعلاقه‌اش نیست. آقای ظریف سر همین بازی آخر پرسپولیس - استقلال که ساعت ۱۵ برگزار می‌شد، به من و آقای تخت‌روانچی زنگ زدند و گفتند که بیایید بالا کارتان دارم. رفتیم و گفتیم الان بازی است اما نشستیم و صحبت کردیم. آقای روانچی بیشتر دلشوره داشت و پیگیرتر بود و دلش طاقت نمی‌آورد. به بهانه‌ای بلند می‌شد و بیرون می‌رفت و پیگیری می‌کرد. به یاد دارم که رفت بیرون و برگشت و گفت یکی جلوییم! اما یک ربع بعد دوباره رفت و گفت دو بر یک عقب هستیم. گفتم یعنی چه؟ گفت نمی‌دانم دو تا گل خورده‌ایم. بعد جلسه تمام شد و آمدیم بیرون. در دفتر آقای ظریف بچه‌ها داشتند بازی را نگاه می‌کردند. دقیقه‌های آخر نیمه اول بود که دیگر حال‌مان گرفته شد و سومی را هم خوردیم اما نیمه دوم را رفتیم دفتر خودمان دیدیم.» عراقچی گفت که بعضی فدراسیون‌های ورزشی از نوشتن یک نامه صحیح عاجز هستند و در جریان بازی‌های بین‌المللی در صورت لزوم از احقاق حق خود نیز عاجزند، به همین دلیل حق آنها به راحتی ضایع می‌شود، بعد می‌گوید شکایت کرده‌ایم، اما چگونه شکایت کرده‌اند با نوشتن نامه‌ای سر تا پا غلط از نظر حقوقی و حتی املایی. در این شماره گفتگویی مفصل با امیر حاج‌رضایی شد و گفت: «امروز فرصت‌طلبان فوتبال را اداره می‌کنند». از دیگر مطالب این شماره می‌توان به گفتگوی اختصاصی با برانکو ایوانکوویچ، سیدجواد میری و دکتر علی صاحبی اشاره کرد.
به‌دلیل مشکلات عدیده، شماره هجدهم به‌رغم صفحه‌آرایی و خروجی جهت چاپ هیچ‌گاه منتشر نشد. این شماره با عکسی از عادل فردوسی‌پور قرار بود روی کیوسک‌های مطبوعاتی قرار گیرد که هرگز به آن مرحله نرسید.
صاحب امتیاز: مجتبی صدوقی/ سردبیر: علی عالی/ مشاور عالی تحریریه: جواد دلیری/ دبیر تحریریه: احسان محمدی/ دبیران: ابراهیم افشار (نوستالژی)، حمیدرضا صدر (تاریخ فوتبال)، محمدحسین مهرزاد (راهبرد)، وحید جعفری (ورزش ایران)، حسین قهار (باشگاه گزارشگران)، مسعود مرعشی (طنز)، منوچهر دین‌پرست (اتاق فکر)، سعید الهویی (آنالیز)، رسول مجیدی (ورزش جهان)، شکوفه موسوی (ورزش زنان)، سامان موحدی‌راد (آرشیو)، علی ورامینی (نقد)، امیر کلهر (نظرسنجی)، هانی انصاری (طرح)، سعید زارعیان (عکس) / یادداشت، گزارش و مصاحبه: رامتین جباری، جاوید جعفری فراهانی، حسین ردکا، سپهر خرمی، نگار خسروی، رضا منصور خانکی، مرجان حسینی، سالار علیخواه/ مترجمان: رومینا تیموری، علی میرزایی، نوید صراف، علی بابازاده، شهراد باغستانی، نسیم فرزین/ مدیر هنری: حسام سحامی/ مدیر اجرایی: سعید پیرمحمویی/ ویراستار و روابط‌عمومی: مریم باقرزادگان/ رئیس سازمان آگهی‌ها: مصطفی مسجدی
سخنگوی هیئت منصفه دادگاه مطبوعات استان تهران خبر داد: مجرمیت مدیر مسئول نشریه دنیای فوتبال