moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دریای بـِرینگ دریایی است در بخش شمالی اقیانوس آرام.شبه جزیره آلاسکا و جزایر آلوتی این دریا را از خلیج آلاسکا جدا کرده‌اند. دریای برینگ دو میلیون کیلومتر مربع مساحت دارد.
جزیره‌های دریای برینگ:
مناطق دریای برینگ:
دریای برینگ ۱۶ بزرگ‌دره زیرآبی دارد که یکی از آن‌ها یعنی بزرگ‌دره ژمچوگ بزرگ‌ترین بزرگ‌درهٔ زیرآبی جهان است.
بزرگ‌دره ژمچوگ بزرگ‌ترین درهٔ زیرآبی جهان است.
این بزرگ‌دره در میانهٔ دریای برینگ در اقیانوس آرام شمالی واقع شده‌است.
دره ژمچوگ از بزرگ‌دره گرند کنیون آمریکا بزرگ‌تر است.
Normark, W.R. and Carlson, P.R., 2003, Giant submarine canyons: Is size any clue to their importance in the rock record? in Chan, M.A., and Archer, A.W., eds., Extreme depositional environments: Mega end members in geologic time: Boulder, Colorado, Geological Society of America Special Paper 370, p. 1–15
خلیج بریستول (به انگلیسی: Bristol Bay، به زبان یوپیک مرکزی: لیلگایاق) نام خلیجی در اقیانوس آرام شمالی است.
این خلیج خاوری‌ترین بازوی دریای برینگ است.
چندین رودخانه به این خلیج می‌ریزند از جمله سیندِر، ایگوشیک، کِویچاک، مِشیک، نوشاگاک، ناکْنِک، توگیاک و اوگاشیک.
مِشیک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
Wikipedia contributors, "Meshik River," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Meshik_River&oldid=175257944 (accessed February 20, 2008).
ایگوشیک یکی از رودهای آلاسکا در ایالات متحده آمریکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد و مصب آن در پناهگاه حیات‌وحش توگیاک قرار دارد و به مکانی برای ماهیگری مشهور است.
کِویچاک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
متدولوژی مهندسی سازمان و متدولوژی مهندسی سازمان بستر سازمان یافته‌ای را فراهم می‌کند که امکان مطالعه بر یک سازمان و توسعه استراتژی اطلاعات سازمان (Enterprise Information Strategy) (EIS) در راستای اهداف سازمانی را ایجاد می‌کند.
متدولوژی مهندسی سازمان قسمتی از سری متدولوژیهایی با نام PRIDE می‌باشد که آنالیز سازمانی، مدلسازی، توسعه سیستم‌های اطلاعاتی و طراحی و یکپارچه سازی سازمانی را پشتیبانی می‌کنند.
در مفهوم PRIDE متدولوژی مهندسی سازمان اولین گام جهت تعریف محیط سازمانی می‌باشد که ارتباط مستقیمی با این پنج سؤال دارد: چه کسی؟ چه چیزی؟ کی؟ کجا؟ و چرا؟ (Who, What, When, Where and Why)(5W). هدف نهایی این متدولوژی اینست که یک محیط ناهمگن را به یک محیط همگن، جهت بهبود ارتباطات و ترویج همکاری میان سازمان، تبدیل نماید.
نتیجه نهایی متدولوژی مهندسی سازمان یک استراتژی اطلاعات سازمانی (EIS) می‌باشد که اولویت‌های سازمان را همراه با برنامه اجرایی آن‌ها توصیف می‌کند.
EEM شامل پنج فاز میباشد، که هرکدام دربردارنده هفت فعالیت است.
همانطوریکه مطالعات روی کسب و کار بطور علمی و سطح بالائی انجام گرفته‌است، در مهندسی سازمان نیز درگیر تحلیل و آنالیز مسائل سازمان، سیاستها و جهت‌های سازمان، می‌باشد. برای انجام و اجرای مؤثر چنین کاری، فردی نیاز است که کاملاً با مسائل کسب و کار آشنا بوده و در مقابل با رایانه و مهندسی نرم‌افزار از لحاظ تکنیکی کاملاً آشنا باشد. شاید بهتر باشد به‌عنوان مهندس سازمان از فردی فراتر از تحلیل گر کسب و کار و در مقابل تحلیل گر سیستم استفاده شود.
فوائد مهندسی سازمان بسیار زیاد است از جمله:
نوشاگاک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
ناکْنِک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
ماهی آزاد این رودخانه و خلیج معروف است.
Wikipedia contributors, "Naknek River," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Naknek_River&oldid=183679675 (accessed February 22, 2008).
توگیاک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
درازای این رودخانه ۷۷ کیلومتر است.
این رود از دریاچه توگیاک سرچشمه می‌گیرد و به خلیج توگیاک در سه کیلومتری شرق توگیاک و ۷۲ کیلومتری شرق «خلیج گودنیوز» می‌ریزد.
در تابستان شمار زیادی آزادماهی در کارخانه کنسروسازی توگیاک کنسرو می‌شود و این صنعت برای گذران زندگی بومیان آلاسکا در منطقه اهمیت زیادی دارد
توگیاک برای ماهیگیران ورزشی نیز جذابیت زیادی دارد زیرا هر پنج گونه از آزادماهی اقیانوس آرام در این رودخانه یافت می‌شود.
اوگاشیک یکی از رودهای آلاسکا است که به خلیج بریستول می‌ریزد.
درازای این رودخانه ۶۷ کیلومتر است.
نوکیا ۱۲۰۲
نوکیا ۱۲۰۳
نوکیا ۱۲۰۸
نوکیا ۲۶۰۰
نوکیا ۱۶۰۰
۶۷۳۰
1011-1100-1110-1101-1110i-1200-1208-1650-1209-1680-1661-1202-1662-1800-1616-1280-100-101-103-110-111-112-113-114-105-106-130-105(2015)-150-130(2017)-105(2017)-1-106(2018)-1 plus-105(2019)-110(2019)-1.3-125-150(2020)-1.4
2100-2300-2600-2650-2652-2626-2660-2760-2630-2680-2323-2330-2730-2720-2220-2690
3210-3310-3330-3350-3410-3510-3610-3510i-3530-3650-3300-3100-3200-3660-3108-3120-3220-3128-3230-3109-3500-3120-3555-3600-3710-3720-3208c
5510-5210-5100-5140-5140i-5200-5300-5070-5700-5310 Xpress Music-5610 Xpress Music-5000-5220 Xperss Music-5320 Xperss Music-5800 Xperss Music-5130 Xperss Music-
5630xperss music-5030 xperss radio-
5330xperss music-5730xperss music-
5530xperss music-5800 Navigation Edition-
5230-5235comes with music-5330-5233-5250
6110-6130-6150-6210-6250-6310-6500-6510-6310-6610-6650-6100-6800-6220-6108-6600-6620-6810-6820-6230-6610i-6260-6630-6670-6020-6822-6101-6681-6680-6030-6021-6230-6060-6111-6270-6280-6708-6282-6234-6233-6103-6125-6070-6126-6131-6133-6136-6080-6085-6288-6300-6086-6290-6121-6120-6267-6500-6555-6263-6301-6124-6210-6220-6212-6260-6208-6303-6700-6710-6720-6216-6730-6790-6760-6350-6788
7110-7650-7210-7250-7250i-7200-7700-7610-7260-7270-7280-7710-7360-7370-7380-7373-7390-7500-7900-7070-7210-7310-7510-7610-7100-7020-7230
8810-8850-8210-8890-8250-8310-8855-8910-8910i-8800-8600
9110
9210i
9300i
E60-E61-E70-E50-E62-E90-E61i-E65-E51-E71-E66-E63-E75-E72-E5-E73-E7-E6-
N70-N90-N71-N92-N80-N93-N72-N73-N75-N95-N76-N93i-N77-N81-N81(8GB)-N95(8GB)-N82-N96-N78-N85-N79-N97-N86(8MP)-N801-N900-N97mini-N8-N9
تبلت نوکیا تی ۲۰
200-201-300-303-202-203-302-305-306-311-308-309-205-310-210-501-500-502-503-230
نیژنی نووگورود، با نام سابق گورکی، شهری در بخش اروپایی روسیه است که در مجاورت اوک و رودخانه ولکا قرار دارد. این شهر در سال ۱۲۲۱ تأسیس شد و در ۴۶۰ کیلومتری مسکو قرار دارد. یکی از قدیمی‌ترین شهرهای تجاری و صنایع دستی در روسیه است. نیژنی نووگورود یک شهر با سابقه طولانی مدت است. کرملین نیژنی نووگورود جاذبه اصلی شهر است و چیزی که به‌طور قانونی از آن متولد شده‌است. کرملین در آغاز قرن شانزدهم به عنوان یک قلعه نظامی ساخته شد.
منشأ این شهر از تپه‌ای چوبی کوچک روسی است که توسط دوک بزرگ یوری دوم در سال ۱۲۲۱ در محل تلاقی دو رودخانه مهم در حکومت او، رودخانه‌های ولگا و اوکا، تأسیس شد. این شهر تا پایان دوره قرون وسطی منتهی الیه شرقی سکونتگاه اسلاوهای شرقی را نشان می‌داد، با گسترش روسیه به سمت شرق تا تصرف کازان در سال ۱۵۵۲ به تعویق افتاد. تلاش عمده نیروهای تحت فرمان پورگاز در آوریل ۱۲۲۹ دفع شد، اما پس از مرگ یوری دوم در ۴ مارس ۱۲۳۸ در نبرد رودخانه سیت، مغول‌ها قلعه را اشغال کردند. قلعه نیژنی نووگورود بعداً به عنوان یک دژ اصلی برای حفاظت از مرزها از یک خندق طبیعی که توسط دو رودخانه تشکیل شده بود استفاده کرد. همراه با مسکو و ترور، نیژنی نووگورود در میان چندین شهر تازه تأسیسی بود که به دلیل بی‌اهمیت بودن از ویرانی مغول در امان ماندند، اما در دوره یوغ تاتار به مراکز بزرگی در زندگی سیاسی روسیه تبدیل شدند. با توافق خان مغول، نیژنی نووگورود در سال ۱۲۶۴ به سلطنت ولادیمیر-سوزدال ملحق شد. پس از ۸۶ سال اهمیت آن بیشتر شد زمانی که مقر شاهزاده قدرتمند سوزدال از گورودتس در سال ۱۳۵۰ به آنجا منتقل شد. دوک بزرگ دمیتری کنستانتینویچ آف راشا (۱۳۲۳) -۱۳۸۳) کوشید تا پایتخت خود را رقیبی در خور مسکو قرار دهد. او یک ارگ سنگی و چندین کلیسا ساخت و حامی مورخان بود. اولین نسخه خطی موجود از تواریخ اولیه روسی، کدکس لورنتین، توسط راهب محلی لورنتیوس در سال ۱۳۷۷ برای او نوشته شد.
پس از الحاق این شهر به دوک نشین بزرگ مسکو در سال ۱۳۹۲، شاهزادگان محلی نام شویسکی را برگزیدند و در مسکو ساکن شدند، جایی که در دربار برجسته بودند و برای مدت کوتاهی در شخص واسیلی چهارم بر تخت سلطنت نشستند. نیژنی نووگورود پس از سوزاندن توسط رئیس قدرتمند تاتار کریمه ادیگو در سال ۱۴۰۸ بازسازی شد و توسط مسکووی‌ها در درجه اول به عنوان یک دژ بزرگ در جنگ‌های خود علیه تاتارهای کازان در نظر گرفته شد. کرملین عظیم با آجر قرمز، یکی از قوی‌ترین و قدیمی‌ترین ارگ‌های حفاظت‌شده در روسیه، در سال‌های ۱۵۰۸–۱۵۱۱ تحت نظارت پیترو فرانچسکو گالفی ساخته شد. این قلعه به اندازه کافی قوی بود که در سال‌های ۱۵۲۰ و ۱۵۳۶ در برابر محاصره تاتارها مقاومت کرد. در سال ۱۶۱۲ به اصطلاح «شبه نظامیان ملی» که توسط یک تاجر محلی به نام کوزما مین جمع شده بود و به فرماندهی کنیز دیمیتری پوزهارسکی سربازان لهستانی را از مسکو اخراج کرد و به این ترتیب به «زمان دردسرها» پایان داد و حکومت دودمان رومانوف را تثبیت کرد. میدان اصلی مقابل کرملین به نام‌های مینین و پوزهارسکی نامگذاری شده‌است، اگرچه به صورت محلی به سادگی با نام میدان مینین شناخته می‌شود. بقایای مینین در ارگ دفن شده‌است. (در بزرگداشت این رویدادها در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۵ نسخه دقیقی از مجسمه میدان سرخ مینین و پوزهارسکی در مقابل کلیسای سنت جان باپتیست قرار گرفت که گمان می‌رود جایی باشد که تماس با مردم اعلام شده بود) در طول قرن بعد، شهر از نظر تجاری رونق گرفت و توسط استروگانوف‌ها (ثروتمندترین خانواده بازرگان روسیه) به عنوان پایگاهی برای عملیات خود انتخاب شد. سبک خاصی از معماری و نقاشی شمایل، معروف به سبک استروگانف، در اواخر قرن ۱۷ و ۱۸ در آنجا توسعه یافت. کت تاریخی بازوهای نیژنی نووگورود در سال ۱۷۸۱ گوزنی قرمز رنگ با شاخ و هووهای سیاه بر روی یک میدان سفید بود. کت مدرن بازوها از سال ۲۰۰۶ نیز همین‌طور است، با روبان از نظم لنین و تاج طلا از بالا.
در سال ۱۸۱۷ نمایشگاه ماکاریف که یکی از سرزنده‌ترین نمایشگاه‌های جهان است به نیژنی نووگورود منتقل شد و سالانه شروع به جذب میلیون‌ها بازدید کننده کرد. تا اواسط قرن ۱۹، این شهر با قاطعیت به عنوان پایتخت تجاری امپراتوری روسیه تأسیس شد. اولین گیرنده رادیویی جهان توسط مهندس الکساندر پوپوف و اولین برج هذلولیوئیدی جهان و پوشش‌های پوسته شبکه ای توسط مهندس ولادیمیر شوخوف در نمایشگاه صنعتی و هنری تمام روسیه در نیژنی نووگورود در سال ۱۸۹۶ به نمایش درآمد. بر اساس آمار رسمی امپراتوری روسیه، جمعیت نیژنی نووگورود تا ۱۴ ژانویه ۱۹۱۳ ۹۷٬۰ نفر بوده‌است. بزرگترین بنگاه صنعتی، شرکت کارخانه کراسنوئه سورموو آثار بود که توسط راه‌آهن خود این شرکت به ایستگاه راه‌آهن موسکفسکی در شهر سفلی نیژنی نووگورود متصل شد. ایستگاه راه‌آهن کازانسکی در شهر علیا بود. صنایع دیگر به تدریج توسعه یافت و تا آغاز قرن بیستم، این شهر نیز یک قطب صنعتی رتبه اول بود. هنری فورد در اواخر دهه ۱۹۲۰ به ساخت یک کارخانه بزرگ کامیون و تراکتور (GAZ) کمک کرد و مهندسان و مکانیک از جمله والتر روتر رهبر آینده کار را فرستاد.
در اصل نام شهر فقط نووگورود (“شهر جدید”) بود. اما برای تمایز آن از نوگورود قدیمی و نوگورود غربی، این شهر را معمولاً «نوگورود سرزمین‌های پایین‌تر» می‌نامیدند. این شهر «پایین» نامگذاری شد زیرا در پایین دست واقع شده‌است. به ویژه از دیدگاه سایر شهرهای روسیه مانند مسکو، ولادیمیر و موروم. بعدها به نام معاصر این شهر شناخته شد. این نام به معنای «شهر جدید پایین» است. در دهه ۱۹۳۰، اتحاد جماهیر شوروی بلافاصله بعد از به قدرت رسیدن، نام مکان‌ها و شهرها را تغییر داد. آن‌ها می‌خواستند از دوره تزاری فاصله بگیرند؛ بنابراین از شر هرگونه نام مکانی مرتبط با تاریخ سلطنتی کشور خلاص شدند.
در سال ۱۹۳۲، نیژنی نوگورود به نام نویسنده مشهور شوروی، ماکسیم گورکی تغییر نام یافت. گورکی بنیانگذار رئالیسم سوسیالیستی بود و پنج بار نامزد دریافت جایزه نوبل شده بود، سبکی که از نوشته‌های انتقادی در مورد رژیم شوروی امتناع می‌ورزید. این شهر در سال ۱۹۹۰ به نیژنی نوگورود بازگشت. موزه ادبیات دولتی گورکی، با بیش از ۱۰۰۰۰۰ نمایشگاه، اکنون در شهر نیژنی نووگورود واقع شده‌است. اتفاقاً گفته گورکی، «از همه بیاموز، هیچ‌کس را کپی نکن» شعار پروژه مطالعه در روسیه است.
نیژنی نووگورود جایی است که ماکسیم گورکی یکی از بهترین نویسندگان روسی در جهان کودکی خود را در آن گذرانده‌است. در سال ۱۹۳۲ شهر به افتخار این نویسنده بزرگ تغییر نام یافت. با این حال در ۱۹۹۰ نیژنی نووگورود نام اولیه خود را بدست آورد. موزه ادبیات گورکی کشور بانمایشگاهی بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ آثار در حال حاضر در نیژنی نووگورود قرار دارد. شعار پروژه مطالعه در روسیه: یادگیری از همه، کپی از هیچ‌کس.
همان‌طور که می‌دانیم نام اتحاد جماهیر شوروی در کتاب‌های تاریخی بسیار مشهور است؛ زیرا اتحاد جماهیر شوروی ابرقدرتی بود که در جنگ جهانی دوم نقش مهمی داشت. در طی جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۱–۱۹۴۵، بخشی از جنگ جهانی دوم هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی با آلمان نازی درگیر بود) نیژنی نووگورود مهم‌ترین تولیدکننده تجهیزات جنگی بود. در حقیقت، گزارش شده‌است که اولین تانک اتحاد جماهیر شوروی در این شهر ساخته شده‌است.
بیش از ۱۲۰ جامعه مذهبی و جوامع در نیژنی نووگورود وجود دارد، از جمله کسانی که از پیروان ارتدوکس، مسلمان، یهودی، بودایی و ادیان دیگر اند. در این شهر چندین مسجد، کلیسا و مراکز مذهبی مختلفی وجود دارد.
تعدادی از مجسمه‌ها و گالری‌های جذاب در نیژنی نووگورود وجود دارد. یک بنای تاریخی برای وبلاگ نویسی روسی بنچمارک است. بنای یاد بود به نظر می‌رسد دو نیمکت شبیه به نوت بوک، به هم پیوسته‌اند توسط نشانه علامت ایمیل. این سایت به اندازه کافی بزرگ و برای ده نفر است و به وای فای رایگان مجهز است. کلادوکا گالری هنری است که در مرکز شهر واقع شده‌است و میزبان کنسرت‌های مختلف است.
افراد در نیژنی به موسیقی راک علاقه بسیاری دارند، تعدادی مکان در این شهر وجود داند که کنسرت‌های مختلف در آن برگزار می‌شود، کافی شاپ‌هایی هستند که موسیقی زنده را اجرا می‌کنند، نوازندگان مشهور روسیه و بازدید کنندگان مکرر اکثراً از نیژنی نووگورود هستند. یاحتی برای مهمانی هالووین نیز تعدادی سایت برای چنین احزابی وجود دارد.
مرکز نمایشگاه ساختمان اصلی در روح کلاسیکالی و ساختمان‌های اداری جانبی بود که میدان مرکزی را تشکیل می‌داد. اکثر نمایشگاه‌های این شهر در این مکان برگزار می‌شود.
متروی نیژنی نووگورود در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۱۴ ایستگاه است.
روسیه در نیژنی نووگورود تأسیساتی مشابه تأسیسات هارپ در آمریکا دارد که از هارپ پرقدرت‌تر است."«The most capable HF transmitters currently operating are located in Russia and Norway and have effective radiated powers (ERP) of roughly one billion watts (1 gigawatt)"". بگفتهٔ روزنامه روسی پراودا در سال ۲۰۰۵، «در حالیکه سیاستمداران روسی در مورد پروژهٔ هارپ کماکان ابراز وحشت می‌کنند، اما به این نکته کاملاً بی‌توجهند که روسیه تأسیسات همانندی در ۱۵۰ کیلومتری شمال نیژنی نووگورود دارد که دارای قدرت مشابه با تأسیسات هارپ است، و مدتهاست مورد استفادهٔ دانشمندان روسی بوده‌است».USA and Russia supposedly develop secret meteorological weapons - Pravda.Ru
"Д۱ (۲ чтение) ФЗ №۱۸۶۶۱۴–۶ "О мерах воздействия на лиц, причастных к нарушению основополагающих прав и свобод человека, прав и свобод граждан РФ" – Система анализа результатов голосований на заседаниях Государственной Думы".
هنگامی که گوتیک آمریکایی اثر گرنت وود (۱۸۹۱–۱۹۴۲) در سال ۱۹۳۰ برای نخستین بار در مؤسسه هنر شیکاگو به نمایش عمومی گذاشته شد و مقام سوم و جایزه ۳۰۰ دلاری را نصیب خود کرد، هیچ‌کس گمان نمی‌کرد که جهشی بزرگ در هنر مدرن آمریکا در حال شکل‌گیری است. انتشار تصویر پدر و دختر کشاورز (که بسیاری آن‌ها را به اشتباه زن و شوهر می‌دانستند) در مقابل خانه سفیدشان در اکثر روزنامه‌های آمریکا، خیلی زود نقاش را به شهرتی فراوان رساند.
گرانت که خود در ایالت آیووا به دنیا آمده بود، این اثر را با اقتباس از یک خانه روستایی که در شهر کوچک اِلدون در آیووا دیده بود، ایجاد کرد. سبک معماری گوتیک بنا طوری او را افسون کرد که از دندانپزشک و خواهر خود خواست که به عنوان مدل در مقابل آن ساختمان بایستند تا نقش کشاورز و دختر مجردش را ایفا کنند. ثبت اثر با دقت بالا در ریزترین جزئیات و صورتهای خشک و خالی از حس کشاورز و دخترش، به احتمال نزدیک به یقین از دوران هنری رنسانس در مناطق شمالی اروپا که وی در طول سه سفر خود به آنجا آن را بررسی کرده بود، الهام گرفته‌اند.
"گوتیک آمریکایی" همواره یکی از مشهورترین آثار در تاریخ هنر معاصر آمریکا و یکی از پیشگامان سبک منطقه گرایی (جنبشی که شدیداً با هنر تجریدی و مطلق اروپایی به مخالفت برخاست) به حساب آمده‌است.
وقتی برای نخستین بار این نقاشی به نمایش گذاشته شد به سختی از آن انتقاد شد و حتی برخی آن را یک کاریکاتور اهانت‌آمیز از روستاییان سادهٔ آمریکایی دانستند.
اما پس از مدت اندکی تابلوی (آمریکایی‌های گوتیک) در میان هنر دوستان مورد قبول واقع شد تا اینکه بعدها به عنوان یکی از پرطرفدارترین و معروفترین نقاشی در ایالات متحده شناخته شد.
"گرانت وود" در این نقاشی ایدئالیسم هنر اروپایی را در سده پانزدهم بکار می‌گیرد. موضوع نقاشی محیط " وود " در ایالت (ایووا) در غرب آمریکاست.
تابلوی " گوتیک امریکایی" یا " امریکایی‌های گوتیک " یک کشاورز را به همراه پیر دختر مجردش به تصویر می‌کشد. این دو مقابل خانهٔ خود که با معماری گوتیک ساخته شده ایستاده‌اند. عنوان تابلو از معماری خانه برگرفته شده‌است.
افرادی که به عنوان شخصیت‌های تابلو کشیده شده‌اند در واقع خواهر خود نقاش و دندانپزشک خانوادگی آنان می‌باشد.
برخی از منتقدان " وود " را متهم می‌کنند که هدف وی از این نقاشی مسخره کردن تعصب و سخت گیر بودن طبقهٔ گوشه‌گیر و روستایی در ایالات متحده می‌باشد.
دیدگاه‌های ضد و نقیضی در مورد این نقاشی وجود دارد. برخی آن را به عنوان یک گرامی داشت از ارزش‌های اصیل آمریکایی می‌دانند و برخی دیگر معتقدند این نقاشی انتقاد گزنده‌ای از ارزش‌های آمریکایی است.
شاید مردی که وسیله کشاورزی به دست گرفته یک کشاورز یا یک کشیش باشد. اما اینجا یک مرد غیرتی است که در برابر مردان چشم چران از دخترش حمایت می‌کند.
مدل گوتیک خانه و چشمان با وقار و خشک مرد و چهرهٔ سرد و بی‌روح زن، همگی نمایه‌هایی است که باعث شده برخی از منتقدان معتقد باشند این نقاشی قصد مسخره کردن ارزش‌های سخت اجتماعی را در جامعه دههٔ سی سده بیستم در آمریکا دارد.
از سال ۱۹۳۰ تاکنون تابلوی گوتیک آمریکایی در مؤسسه هنر شیکاگو نگهداری می‌شود. در میان دیگر نقاشی‌های برجسته‌ای که در مؤسسه شیکاگو نگهداری می‌شود این نقاشی به عنوان گل سرسبد شناخته می‌شود. این نقاشی بنا بر نظر اکثر منتقدان یکی از ۱۰ نقاشی مشهور در تاریخ هنر به‌شمار می‌رود. تصویر زن نیز به عنوان یکی از زن‌های سه‌گانه‌ای است که هنر نقاشی آنان را جاودانه کرده‌است. "مونالیزای داوینچی" و مادر " جیمز ویسلر " دو زن دیگری هستند که هنر نقاشی آنان را جاودانه کرده‌است.
"American Gothic", The Art Institute of Chicago, http://www.artic.edu/artaccess/AA_Modern/pages/MOD_5.shtml
(accessed November ۲۱، ۲۰۰۷).
بلِر () گروه موسیقی راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۸ در لندن بنیان‌گذاری شد. اعضای این گروه عبارتند از: خواننده دیمن آلبارن، گیتاریست گراهام کاکسون، گیتاریست بیس الکس جیمز و درامر دیو راونتری. نخستین آلبومشان، "تن آسایی" (۱۹۹۱)، تلفیقی از آوای مدچستر و شوگیزینگ بود. به‌دنبال تغییر سبک که متأثر از گروه‌هایی مانند کینکس و بیتلز بود، بلر آلبوم‌های "زندگی مدرن آشغال است" (۱۹۹۳)، "زندگی پارکی" (۱۹۹۴) و "فرار بزرگ" (۱۹۹۵) را منتشر کرد. بر این اساس، این گروه در محبوبیت ژانر بریت‌پاپ نقش داشت و به مقبولیت عمده‌ای در بریتانیا دست یافت. رقابت سال ۱۹۹۵ آن‌ها در جدول موسیقی با گروه اوئیسیز منجر به این شد که لقب «نبرد بریت‌پاپ» به این موضوع داده شود.
پنجمین آلبوم هم‌نام گروه (۱۹۹۷)، شاهد تغییر سبک دیگری بود که از سبک‌های لو-فای گروه‌های ایندی راک آمریکایی الهام گرفتند و سومین آلبوم نامبروان آن‌ها در بریتانیا شد. تک‌آهنگی از این آلبوم، «آهنگ ۲»، برای این گروه در ایالات متحده موفقیتی به همراه داشت. این گروه در آلبوم بعدی، "۱۳" (۱۹۹۹) موسیقی الکترونیک و گاسپل را تجربه کرد و در آن، آلبارن و کاکسون اشعار شخصی‌تری را سرایش کردند. تجربهٔ آوای الکترونیک در هفتمین آلبومشان، "کارکشته‌ها" (۲۰۰۳) ادامه پیدا کرد و علاقهٔ فزاینده آلبارن به هیپ هاپ و ملل در گسترش آن نقش داشت و همچنین گیتار در آن اندک شد. کاکسون در اوایل جلسات ضبط "کارکشته‌ها" گروه را ترک کرد و بلر برای چندین سال منحل شد.
در سال ۲۰۰۹، بلر دوباره با کاکسون متحد شد و یک تور کنسرت اروپایی برگزار کردند. در سال‌های بعد، آن‌ها چندین تک‌آهنگ و آلبوم گردآوری‌شده منتشر و در سطح جهانی تور برگزار کردند. در سال ۲۰۱۲، آن‌ها یک جایزهٔ بریت به‌پاس نقش برجسته‌شان در موسیقی کسب کردند. هشتمین آلبوم آن‌ها، "شلاق سحرآمیز" (۲۰۱۵)، نخستین آلبوم آن‌ها در دوازده سال گذشته و ششمین آلبوم استودیویی متوالی بلر بود که به صدر جدول بریتانیا رسید. پس از تور شلاق سحرآمیز، بلر تا انتشار نهمین آلبوم خود، "بالاد درن" (۲۰۲۳)، در وقفه بود.
فیلم‌نامه کوتاه به فیلمنامه‌ای گفته می‌شود که حداکثر حدود ۳۰ صفحه باشد. یا به طور کلی از فیلمنامه بلند که حداقل ۷۰ صفحه است کمتر باشد.
آماتوکو یکی از جزیره‌های آب‌سنگ فونافوتی در کشور تووالو در اقیانوسیه است.
درازای این جزیره ۱ کیلومتر و پهنای آن ۲۰۰ متر است. بیشینهٔ جمعیت آن ۶۵ نفر است.
بنیاد آموزش دریایی تووالو در این جزیره قرار گرفته‌است.
tuvaluislands
کیمیاگر تمام‌فلزی نام مجموعه مانگایی ژاپنی خلق‌شده توسط هیرومو آراکاوا است. این مجموعه به تعداد ۲۷ جلد بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، در "ماهنامه شونن گانگان" انتشارات اسکوئر انیکس به چاپ می‌رسید. از روی این سری یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۵۱ قسمتی و یک فیلم سینمایی به نام "" هم توسط استودیوی بونز ساخته شده است. یک مجموعه انیمهٔ ۶۴ قسمتی نیز با عنوان "" به کارگردانی یاسوهیرو ایریه از آوریل ۲۰۰۹ تا ژوئیه ۲۰۱۰ از تلویزیون پخش شد.
دو برادر به نام‌های اِدوارد و آلفونسو الریک، پس از مرگ مادرشان تصمیم می‌گیرند که وی را با کیمیاگری حیات دوباره ببخشند. به علت «قانون تبادل برابر» در کیمیاگری، آلفونسو کل بدنش و اِدوارد یک پای خود را از دست می‌دهد، و خود فرایند زنده‌سازی نیز با شکست کامل مواجه می‌شود. اِدوارد فداکاری می‌کند و دست راست خود را قربانی کرده تا روح برادر خود را درون یک زره قرار دهد. دو برادر برای بدست آوردن بدن‌های سابقشان، در جستجوی سنگ کیمیاگری روستای محل تولدشان را ترک می‌کنند.
کیمیاگر تمام‌فلزی در شهری تخیلی به نام آمستریس (アメストリス, Amesutorisu) اتفاق میافتد. در این دنیا، کیمیاگری یکی از محبوب ترین علوم است. کیمیاگرانی که برای دولت کار می‌کنند بعنوان کیمیاگر ایالتی شناخته میشوند.، به همین خاطر در ارتش درجه سرگرد را دارند. کیمیاگران به کمک اشکالی که دایره تبدیل نام دارد، توانایی خلق تقریبا هرچیزی که اراده کنند را دارند. اما برای این کار، طبق قانون مبادله یکسان باید چیزی به ارزش یکسان در اختیار داشته باشند. تنها چیزی که کیمیاگران اجازه تبدیل آن را ندارند، انسان و طلا است. در تاریخ هرگز اشاره‌ای به تبدیل موفقیت آمیز یک انسان نشده. کسانی که دست به همچین عملی می‌زنند یک عضو بدنشان را از دست میدهند و نتیجه کار هم یک موجود غیر انسانی است. این افراد با حقیقت مواجه میشوند، موجودی که جدا از تعاریف دینی تقریبا شبیه به خدا بنظر میرسد و تمام علم کیمیا را کنترل میکند. در این انیمه حقیقت شبیه خدایی درآمده که افراد خاطی در عمل کیمیاگری را تنبیه میکند.
این افراد همچنین از دروازه حقیقت عبور میکنند، و در این پروسه اطلاعات زیادی بدست میاورند، علاوه بر آن این توانایی را پیدا میکنند که بدون دایره تبدیل کیمیاگری کنند. با در دست داشتن سنگ کیمیا میشود قانون مبادله یکسان را تا حدودی دور زد، سنگی قرمز و مرموز. با این سنگ توانایی ساخت ابر انسان بدست میاید، موجوداتی نامیرا که پیر نمیشوند و تنها در صورتی میتوان آنها را کشت که سنگ کیمیای آنها را نابود کنید.
شهرهای متععدی در آمستریس وجود دارد. داستان اصلی در شهر مرکزی رخ میدهد، به همراه چند شهر شمالی ارتشی مانند شهر بریگز. شهرهای دیگر این داستان عبارت‌اند از: رزمبول ( Resembool)، روستایی که زادگاه برادران الریک است، لیور (Liore)، شهری که با فریب و نیرنگ پیرو یک مذهب میشوند، راش ولی (Rush Valley)، شهری که تخصص آن در ساخت اتومیل است، و ایشبال، منطقه‌ای مذهبی و محافظه کار که کیمیاگری را قبول ندارند. این شهر در جریان جنگ داخلی ایشبالان نابود شد، جنگی که با شلیک یک سرباز به کودکی ایشبالانی جرقه خورد.
بالا! ، نخستین آلبوم استودیویی تماماً جدید از خوانندهٔ کانادایی، شنایا تواین در طی مدتی ۵ ساله بود که در نوامبر ۲۰۰۲ عرضه شد (۲۰۰۲ در موسیقی (میلادی) را ببینید). این آلبوم در سه شیوهٔ متفاوت ضبط شد: کانتری (دیسک «سبز»)، پاپ (دیسک «قرمز») و جهانی (دیسک «آبی»). در ایالات متحده، دیسک «سبز» و دسیک «آبی» در پوششی یکسان قرار داشتند (هر دو در یک بسته‌بندی)، با این وجود دیسک «آبی» برای بارگیری (دانلود) در دسترس بود. در فروشگاه‌های جهانی، دیسک‌های «قرمز» و «آبی»، به صورت جفت بودند.
برای دیسک جهانی «آبی»، شنایا و شوهر تهیه‌کننده‌اش مت لانگه، از تهیه‌کنندگان بریتانیایی-آسیایی، دایموند دوگال و سیمون دوگال برای تهیه‌کنندگی این نسخه از آلبوم کمک گرفتند.
مؤسسهٔ آرآی‌ای‌ای، گواهی ۱۱xپلاتین را بر اساس محمولهٔ ۵٫۵ میلیونی به آلبوم داد؛ به دلیل این‌که مدت‌زمان این آلبوم از ۱۰۰ دقیقه بیشتر است، مؤسسهٔ آرآی‌ای‌ای هر دیسک را برای گواهی، جداگانه به حساب آورد.
هم‌چنین این آلبوم یک ماه پس از عرضه‌اش در کانادا، به گواهی الماس دست یافت.Canadian Recording Industry Association (CRIA): Gold & Platinum - December ۲۰۰۲ در سال ۲۰۰۷، جلد این آلبوم، در فهرست شهوت‌انگیزترین جلدهای آلبوم مجلهٔ "مکسیم" قرار گرفت.
یادبود توسعه ملی جفرسون نام یک پارک فدرال در شهر سنت لوئیس در میزوری است.
جذبه اصلی این پارک بنایی است بنام طاق دروازه که یک بنای ملی در آمریکا محسوب می‌گردد.
این پارک به افتخار توماس جفرسون، سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده، نامگذاری گردیده‌است.Brown, Sharon A. (June 1984). Administrative History: Jefferson National Expansion Memorial National Historic Site. NPS.
موزه هنر میلدرد لین کمپر از موزه‌های مشهور شهر سنت لوئیس است. موزه در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس قرار دارد.
این موزه که در ۱۸۸۱ میلادی افتتاح گردید توسط معمار بزرگ ژاپنی فومیهیکو ماکی در سال ۲۰۰۴ باز طراحی گردید و گسترش یافت.
جلال آل احمد در خاطرات خود این موزه را اینگونه توصیف می‌کند:
علامَرودشت (چاه‌عینی سابق) شهری است در جنوب استان فارس ایران. این شهر در بخش علامرودشت از توابع شهرستان لامرد این استان قرار گرفته‌است.
نام علامرودشت طبق اسناد و سنگ‌قبرهای به‌جا مانده از سه-چهار قرن پیش به صورت «اعلامرودشت» ثبت شده‌است و اولین اثر مکتوب که نامی از علامرودشت آورده، آثار جعفری می‌باشد که در سال ۱۲۷۶ هجری قمری تألیف شده‌است.
در مورد وجه تسمیه علامرودشت احمد اقتداری معتقد است که بخش اول آن (الا) مخفف «الار» نام قدیم لارستان است که تاریخ طبری ذکر کرده‌است و ممیزی برای مرودشت شمال شیراز از مرودشت الار (لارستان) می‌باشد. در میان عوام اعتقاد بر این است که خاستگاه مردم این ناحیه از مرودشت شمال شیراز می‌باشد که با مهاجرت به این سرزمین، به یادبود سرزمین مادری خود آن را «اعلامرودشت» به‌معنای لارستان بهتر و اعلاتر نام‌گذاری کردند.علامرودشت دیار محبان اهل‌بیت، تألیف محمد میر، نشر حبیب، ۱۳۹۰
در مورد خاستگاه مردم امکان اشتباه بودن این باور اعتقادی که مهاجرت از مرودشت و نامگذاری اعلا قبل از مرودشت به دلایلی امکان اشتباه وجود دارد از جمله اینکه قدمت شهر مرودشت به تأسیس کارخانه قند در سال ۱۳۱۴ می‌رسد که جمعیت آن تماماً مهاجر بوده و دلیل مهاجرت آن‌ها نیز همین کارخانه قند می‌باشد و گواه این استدلال محل صدور در شناسنامه افراد قدیمی مرودشت می‌باشد که به نام کارخانه قند ثبت شده‌است، گرچه قدمت شهر استخر و رامجرد (رامگرد) به هزاره پنجم پیش از میلاد مسیح می‌رسد ولی این پیشینه شامل مرودشت نمی‌باشد چون همزمان با آغاز به کار ساخت کارخانه قند در سال ۱۳۱۲، نطفه آغازین شهر امروزی مرودشت بسته شد که نشان می‌دهد شهر مرودشت قدمتی به مراتب کمتر از علامرودشت دارد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴٬۰۶۸ نفر (در ۱٬۱۳۹ خانوار) بوده‌است. تمامی اهالی علامرودشت شیعه دوازده امامی‌اند.
آثار به‌جا مانده از دوران پیش از اسلام در علامرودشت ناشناخته مانده و در گذر زمان دچار آسیب‌های جدی شده‌اند، اما با وجود همین آثار می‌توان به‌تقریب اطلاعاتی را به‌دست‌آورد. اطلاعی این موضوع که قبل از اسلام چه کسانی و در چه نقاطی از این سرزمین سکونت داشته‌اند، در دست نیست. آما آثاری که در بین مردم به گبرنشین یا «قلعه‌گوری» (قلعه‌گبری) مشهور است، می‌تواند مختصر نقاطی را برای ما مشخص نماید.
همچنین اشاره باستان‌شناس اروپایی هینس گابه به یک زیارت‌گاه و آتشکده عصر ساسانی که در مسیر راه ارتباطی شیراز به سیراف بوده که از منطقه علامرودشت می‌گذشته، و تأکید واندنبرگ دیگر باستان‌شناس اروپایی که از این مناطق بازدید کرده بر این موضوع که در این نواحی آثار و توه‌های متعددی از دوره ساسانی و ابتدای عهد اسلام وجود دارد، روایت از سکونت در این دشت در پیش از اسلام دارد. قرار گرفتن در راه‌های تجاری شمال به جنوب در ادوار مختلف که جغرافی‌نویسان متعدد به آن اشاره نموده‌اند نیز نشان از آبادی و گذشتهٔ این منطقه دارد. محمدباقر وثوقی در این زمینه می‌نویسد: وجود راه‌های باستانی که از فیروزآباد و استخر از طریق خنج و علامرودشت و فال به طرف بندر باستانی سیراف و جنوب می‌رفته‌است و آثار برجا مانده در این مسیر، از نشانه‌های وجود فرهنگ و تمدن پیش از اسلام در این منطقه است.
هرچند که آثار مکتوبی از گدشته در مورد قدمت منطقه علامرودشت در دست نیست، اما با توجه به وجود آثار تاریخی در پیرامون شهر علامرودشت می‌توان گفت که قدمت این سکونت‌گاه به پیش از اسلام بر می‌گردد. وجود خرابه‌های منازل زرتشتیان در قسمت غربی سبزپوشان علامرودشت معروف به تل گوری، به جا ماندن ویرانه‌های تل علامرودشت و تل جت مربوط به زمان گبرها و کشف سرستون‌ها و پای‌های عمارتی بزرگ و سنگی در شمال غربی علامرودشت که به شکل سرستون‌های تخت جمشید است، خود از قدمت دیرین علامرودشت حکایت دارد.
قدیم‌ترین مأخدی که به اختصار از علامرودشت سخن گفته، کتابی است از حقایق نگار خورموجی (۱۲۲۵–۱۳۰۱ق /۱۸۱۰–۱۸۸۴م) که نزدیک به ۱۵۰ سال پیش نگاشته شده‌است. خورموجی در مورد علامرودشت چنین نوشته‌است: «بلوک اسیر و علامرودشت: این بلوک گرمسیر، مردمش فقیر، از سمت جنوبی شیراز مسافت ۴۶ فرسخ (حدود ۲۵۰ کیلومتری راه آن روز شیراز به علامرودشت). حاصل این بلوک: خرما و غله و تنباکو، و شکار این جلگه از وحوش آهو، آبش از باران، و اطواء هر قریه، مشتمل بر سی خانوار الی ۲۵۰ خانوار». پس از وی میرزا حسن حسینی فسائی، در چندین جای فارسنامه ناصری دربارهٔ علامرودشت مطالبی نوشته‌است که به این شرح است: «بلوک علامرودشت، از گرمسیرات فارس جنوبی شیراز است و درازی آن از قریه خلیلی تا کهنوی علیا، هفت فرسخ، پهنای آن از خشتی تا کلائی، یک فرسخ و نیم، محدود از جانب مشرق به نواحی لارستان، و از شمال به بلوک خنج و از مغرب به بلوک اسیر، و از جنوب به نواحی بلوک گله‌دار. محصولش گندم و جو دیمی و تنباکو که از آب چاه به‌عمل آوردند. در زمان سابق، بلوکی آباد و معمور بود و نخلستان‌های دیمی فراوان داشت و هر درخت نخلی بیفتاد، به جایش نخلی نکاشتند. در اوایل دولت قاجاریه (دامت شوکتها) علیرضاخان علامرودشتی، ضابط و حاکم این بلوک بود و اکنون کسی از او باقی نیست و کلانتر این بلوک حاجی حسین است و قصبه بلوک را سبزپوشان گویند. ۵۲ فرسخ از شیراز دور افتاده و دویست درب خانه از خشت و گل و چوب دارد و این بلوک را شانزده قریه آباد باشد.».تاریخ و جغرافیا و بزرگان منطقه علامرودشت، علی رفیعی علامرودشتی، انتشارات صبح صادق، ۱۳۸۴ بر خلاف آنچه نویسندهٔ فارسنامهٔ ناصری بیان کرده‌است نوادگان علیرضاخان در علامرودشت ساکن بوده و بنا به سنت قدیمی همهٔ آن‌ها به علت شهرت منطقه‌ای به پسوند خان معروف می‌باشند.
هسته اولیه شهر علامرودشت مربوط به دو قلعه قدیمی به نام قلعه علامرودشت و قلعه جت و چند قلعه دیگر بوده‌است. پس از اقامت مردم آنجا به خارج از قلعه‌ها و منازل مستقل از یکدیگر گسترش یافته و به تدریج روستای قدیمی علامرودشت و روستای چاه‌عینی در اطراف این قلعه‌ها شکل گرفته‌است. البته تاریخ این تغییر مکان به روشنی مشخص نیست هرچند سال‌ها این تغییر و تحول به طول انجامیده تا به شکل کنونی درآمده است.
با شروع اصلاحات ارضی و ورود تکنولوژی جدید آبیاری، به‌تدریج حرکت‌های جمعیتی موجب توسعه تدریجی روستاها شد؛ لذا مرحله دوم توسعه روستا مربوط به بعد از سال ۱۳۴۰ می‌شود که بر اساس نرخ رشد طبیعی جمعیت در اطراف قلعه‌ها دو روستای چاه‌عینی و علامرودشت رشد و رونق بیشتری یافته و تقریباً از حدود ۴۰ سال پیش به این سو تعدادی از منارل مسکونی در حدفاصل چاه‌عینی و علامرودشت در سمت غربی ورودی علامرودشت به خنج ساخته شده و این توسعه تا سال ۱۳۵۸ بیشتر و بیشتر شده‌است به طوری که دو روستای چاه‌عینی و علامرودشت به هم متصل شده‌است.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال ۱۳۶۵ جهاد سازندگی اقدام به تهیه طرح هادی روستا می‌نماید و روستا در این مقطع معادل کل سطح روستا تا سال ۱۳۵۸ توسعه می‌یابد، یعنی تا سال ۱۳۷۰ وسعت روستا بیش از دو برابر می‌شود. در سال‌های دهه ۷۰ شمسی، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مقدار زیادی از اراضی منابع ملی واقع در طرح هادی با وسعت بیش از ۶۰ هکتار را تفکیک و به افراد واگذار نموده‌است، به همین دلیل در دهه ۷۰ باز هم وسعت شهر حدود دو برابر افزایش می‌یابد. در حالی که وسعت هسته روستا تا سال ۱۳۴۰ حدود ۵٫۱ هکتار بوده‌است، بعد از دهه ۴۰ به ۲۵ هکتار افزایش یافته و در سال ۱۳۵۸ به ۴۵ هکتار افزایش می‌یابد و در سال ۱۳۷۰ به ۷۵ هکتار رسیده و در نهایت در سال ۱۳۸۰ وسعت شهر بیش از ۱۹۷ هکتار بوده‌است.
در سال ۱۳۷۵ با مصوبه هیئت وزیران مرکز بخش علامرودشت به شهر تبدیل گردید و نام مرکز این بخش از چاه‌عینی به علامرودشت تغییر یافت. شهرداری علامرودشت که مقدمات اولیه تأسیس آن پس از این سال آغاز شده بود، در خرداد ۱۳۷۷، رسماً افتتاح شد.شهرداری علامرودشت
علامرودشت از نظر هواشناسی جزء رژیم رطوبتی خشک و رژیم حرارتی حرارتی گرم طبقه‌بندی شده‌است. از ویژگی‌های اقلیمی این منطقه، بارندگی سالیانه اندک همراه با توزیع و پراکنش نامنظم در طول سال و تفاوت زیاد مقدار باران هر سال نسبت به سال دیگر، درجه حرارت بالای سالانه، تغییرات زیاد درجه حرارت روزانه، ماهانه و سالانه و همچنین بالابودن پتانسیل تبخیر و تعرق است. در منطقه علامرودشت دو فصل زمستان کوتاه و تابستان طولانی حاکم است. فصل زمستان در این منطقه از اواسط آذر تا اواسط اسفند است. منطقه علامرودشت بیشترین مقدار بارش سالانه را در همین فاصله زمانی (ماه‌های سرد سال) دریافت می‌کند. میانگین بارندگی سالیانه معادل ۲۶۱ میلی‌متر و میانگین درجه حرارت سالانه ۲۵ درجه سانتی گراد می‌باشد.
مردم علامرودشت به زبان فارسی، با اندک ته‌لهجه‌ای متمایل به لهجه فارسی شیرازی، سخن می‌گویند. برخی از زبان‌شناسان اعتقاد دارند که لهجه مردم منطقه علامرودشت، چون در بعضی کلمات و ادای بعضی کلمات با لهجه لری مشابهت دارد، پس شاخه‌ای از لهجه لری است، اما جز شباهت‌های اندک برخی کلمات که در خیلی از لهجه‌های دیگر نیز کم و بیش یافت می‌شود، هیچ سند و مدرکی که این موضوع را اثبات کند، وجود ندارد. بر این اساس، به‌طور کلی می‌توان گفت که پایه و مایه اصلی لهجه علامرودشتی ریشه در لهجه اصیل فارسی جنوبی دارد.
یادبود لینکلن (Lincoln Memorial) از بناهای مشهور شهر واشنگتن دی سی در آمریکا است. مقصود از این بنا بزرگداشت آبراهام لینکلن می‌باشد.
این بنای مرمری در محوطه‌ای در مرکز شهر و در کرانه شرقی رودخانه پوتوماک قرار دارد.
این بنا که در ۱۹۲۲ میلادی افتتاح گردید به سبک معماری دوریک یونان و توسط هنری بیکن طراحی گردیده است.
اینجا همان محلیست که مارتین لوتر کینگ سخنرانی مشهور «رویایی دارم...» خود را نطق کرد.
جلال آل احمد در خاطرات خود این بنا را «با مجسمه عظیمی، بی ابهت، و خالی از ایجاد رعب» توصیف نموده است."سفر آمریکا". جلال آل احمد. ۱۳۸۰. کتاب سیامک. ص۲۹۷
بنای یادبود واشینگتن از بناهای مشهور شهر واشینگتن دی سی در آمریکا است. مقصود از این بنا بزرگداشت جرج واشینگتن می‌باشد. این ستون تا قبل از ساخت برج ایفل بلندترین سازه جهان شناخته می‌شد.
ساخت بنای یادبود در سال ۱۸۴۸ آغاز شد و به مدت ۲۳ سال متوقف شد، از ۱۸۵۴ تا ۱۸۷۷ به دلیل کمبود بودجه، مبارزه برای کنترل انجمن یادبود ملی واشنگتن و جنگ داخلی آمریکا. اگرچه سازه سنگی در سال ۱۸۸۴ به اتمام رسیده‌است، اما ساخت داخل، سنگ آهن و نصب سنگهای یادبود تا سال ۱۸۸۸ به پایان نرسیده‌است. متوقف شد و بعداً با مرمر از منبع دیگری از سر گرفت. طرح اصلی توسط رابرت میلز (۱۸۵۵–۱۷۸۱) از کارولینای جنوبی بود، اما وی به دلیل کمبود بودجه، ستون پیشنهادی خود را در بر نگرفت و فقط با یک اelبِلیسک برهنه پیش رفت. سنگ بنای ۴ ژوئیه ۱۸۴۸ گذاشته شد. اولین سنگ در ۷ اوت ۱۸۸۰ در بالای کنده ناتمام گذاشته شد. سنگ قبر در ۶ دسامبر ۱۸۸۴ تنظیم شد. بنای یادبود تکمیل شده در ۲۱ فوریه ۱۸۸۵ تقدیم شد.Marking a people's love, an article from The New York Times published February 22, 1885. و به‌طور رسمی در ۹ اکتبر ۱۸۸۸ افتتاح شد.
بنای یادبود واشنگتن یک ابلیسک سنگی توخالی به سبک مصری است که دارای ستونی با طول ۵۰۰ فوت (۱۵۲٫۴ متر) است و از یک هرم بلند ۵۵ پا (۱۶٫۸ متر) عبور می‌کند. ضخامت دیواره‌های آن در پایه ۱۵ فوت (۴٫۶ متر) و در قسمت بالای آنها ضخامت یک و نیم فوت (۰٫۴۶ متر) است. هرم مرمریت دیواره‌های نازکی دارد که فقط ۷ اینچ (۱۸ سانتی‌متر) ضخامت دارند و توسط شش قوس پشتیبانی می‌شوند، دو عدد بین دیوارهای مخالف که از مرکز هرم عبور می‌کنند و چهار طاق گوشه کوچکتر. بالای هرمیدون یک سنگ قبر مرمر بزرگ است که در نوک آن یک هرم کوچک آلومینیومی قرار دارد و در چهار طرف آن کتیبه‌هایی وجود دارد. کمترین اندازه ۱۵۰ فوت (۴۵٫۷ متر) از دیوارها، که در مرحله اول ۱۸۴۸–۱۸۵۴ ساخته شده‌است، از تلی از سنگ‌های قلوه سنگ گنیس (سنگ‌های تمام نشده) تشکیل شده‌است که توسط مقدار زیادی ملات با نمای نیمه سنگهای مرمر تمام شده با ضخامت حدود یک و یک چهارم فوت (۰٫۴ متر). ۳۵۰ فوت بالایی (۱۰۶٫۷ متر) دیوارها، که در مرحله دوم ۱۸۸۰–۱۸۸۴ ساخته شده‌اند، از سنگهای سطح مرمر به پایان رسیده تشکیل شده‌است که نیمی از آنها به داخل دیوارها می‌ریزند، که تا حدی توسط سنگهای گرانیت به پایان رسیده‌است.Louis Torres, ""To the immortal name and memory of George Washington": The United States Army Corps of Engineers and the Construction of the Washington Monument" , (Washington, D.C.: US Government Printing Office, 1984).
فضای داخلی توسط پله‌های آهنی که به صورت مارپیچ به سمت دیوارها سوار شده‌اند، در مرکز قرار دارد و یک آسانسور در مرکز قرار دارد که هر کدام توسط چهار ستون آهنی پشتیبانی می‌شوند، که از ساختار سنگی پشتیبانی نمی‌کنند. این پله‌ها شامل پنجاه قسمت است که بیشتر در دیوارهای شمالی و جنوبی قرار دارند و بسیاری از فرودهای طولانی در امتداد دیوارهای شرقی و غربی بین آنها کشیده شده‌است. این فرودها باعث می‌شد بسیاری از سنگهای یادبود منقوش در مواد و اندازه‌های مختلف در حالی که پله‌ها قابل دسترسی بودند (تا سال ۱۹۷۶) به راحتی مشاهده شوند، به علاوه یک سنگ یادبود بین پله‌ها که مشاهده آن دشوار است. هرم دارای هشت پنجره مشاهده، هر طرف دو عدد و هشت چراغ هشدار دهنده هواپیمای قرمز است که هر طرف دو عدد دارد. دو رعد و برق آلومینیومی که از طریق ستون‌های نگهدارنده آسانسور به آب‌های زیر زمینی متصل می‌شوند از این اثر محافظت می‌کنند. زیر بنای فعلی این بنای تاریخی ۳۷ فوت (۱۱٫۳ متر) ضخامت دارد که متشکل از نیمی از قلوه سنگ گنیس اصلی آن است که در بتن محصور شده‌است. در گوشه شمال شرقی پی، ۲۱ فوت (۶٫۴ متر) زیر زمین، سنگ بنای مرمر قرار دارد، از جمله یک روی روی پر از یادگاری. پنجاه پرچم آمریکایی بر روی یک دایره بزرگ از تیرهای مرکز این بنای تاریخی به پرواز درمی آیند.National Park Service and National Capital Planning Commission. "Visitor Screening Facility, Washington Monument Between 14th and 17th Streets, NW and Constitution Avenue, NW and the Tidal Basin." Executive Director's Recommendation. NCPC File Number 6176. March 6, 2014, pp. 5, 7 . Retrieved March 7, 2014. در سال ۲۰۰۱، یک مرکز غربالگری موقت برای جلوگیری از حمله تروریستی به ورودی آن اضافه شد. یک زمین لرزه در سال ۲۰۱۱ کمی به این بنای تاریخی آسیب زد و تا سال ۲۰۱۴ بسته شد. مجدداً برای تعمیرات سیستم آسانسور، ارتقاء امنیت و کاهش آلودگی خاک از اوت ۲۰۱۶ تا سپتامبر ۲۰۱۹ بسته شد.
این ابلیسک مرمری و گرانیتی در محوطه‌ای در مرکز شهر قرار دارد و توسط آسانسوری به بالای بنا (جهت گردشگری و دیدن منظره شهر) راه دارد.
این بنا که در ۱۸۴۸ میلادی افتتاح گردید ۱۷۰ متر بلندا دارد. رابرت میلز معمار آن بود.
جلال آل احمد در خاطرات خود این بنا را اینگونه توصیف می‌کند:
بر روی نوک آلومینیومی این بنا، نوشته‌ای وجود دارد که واژه‌ای لاتین با عبارت Laus Deo می‌باشد. معنای این عبارت «ستایش خدای را» می‌باشد."Elements of Faith: Hydrogen to Tin, Faith Facts and Learning Lessons from the Periodic Table". Richard Duncan. Publisher New Leaf Publishing Group, 2008. pp.31
جورج واشنگتن (۱۷۳۲–۱۷۹۹)، به عنوان پدر کشورش، و به عنوان رهبری که «اولین بار در جنگ، اول در صلح و اولین در قلب هموطنانش بود» (در مداحی سرلشکر "لایت - اسب هری لی در مراسم خاکسپاری واشنگتن، ۲۶ دسامبر ۱۷۹۹)، رهبر نظامی و سیاسی مسلط ایالات متحده جدید ایالات متحده از ۱۷۷۵ تا ۱۷۹۹ بود. حتی دشمن سابق وی جورج سوم او را "بزرگترین شخصیت عصر" نامید.
در هنگام مرگ در سال ۱۷۹۹، وی میراثی حیاتی از خود برجای گذاشت: واشنگتن نماد عمومی بدون چالش میهن‌پرستی نظامی و مدنی آمریکا بود. وی همچنین با حزب فدرالیست شناخته شد، که در سال ۱۸۰۰ کنترل جمهوری ملی را به دست جمهوریخواهان جفرسون، که تمایلی به تجلیل از قهرمان حزب مخالف نداشتند، از دست داد.
با شروع پیروزی در انقلاب، پیشنهادهای زیادی برای ساخت بنای یادبود واشنگتن وجود داشت، که با مجوز در سال ۱۷۸۳ توسط کنگره قدیمی کنفدراسیون برای برپایی مجسمه سوارکاری ژنرال در پایتخت ملی آینده آمریکا آغاز شد. پس از مرگ وی در دسامبر ۱۷۹۹، کنگره ایالات متحده یک یادبود مناسب را در پایتخت ملی برنامه‌ریزی شده که از سال ۱۷۹۱ در دست ساخت بود، مجاز دانست، اما هنگامی که حزب دموکرات جمهوری‌خواه (جمهوری خواهان جفرسونیان) پس از محوری سال ۱۸۰۰ کنگره را کنترل کرد، این تصمیم تغییر کرد. انتخابات، با اولین تغییر قدرت بین احزاب سیاسی مخالف. جمهوری خواهان از اینکه واشنگتن به نماد حزب فدرالیست تبدیل شده، نگران بودند. بعلاوه ارزشهای جمهوریخواهی با ایده ساخت بناهای تاریخی برای مردان قدرتمند خصمانه به نظر می‌رسید. آنها همچنین تصویر وی را روی سکه‌ها یا جشن تولدش مسدود کردند. درگیری‌های سیاسی بیشتر، همراه با تقسیمات شمال و جنوب در مورد جنگ داخلی، مانع تکمیل بنای یادبود واشنگتن تا اواخر قرن نوزدهم شد. در آن زمان، واشنگتن چهره یک قهرمان ملی را داشت که می‌توانست توسط شمال و جنوب جشن گرفته شود و یادبودهای وی دیگر بحث‌برانگیز نبودند.
در اوایل سال ۱۷۸۳، کنگره کنفدراسیون قدیمی (جانشینان پس از ۱۷۸۱ کنگره دوم قاره قبلی) "" یک مجسمه اسب سواری از جورج واشنگتن در محلی که محل اقامت کنگره تأسیس می‌شود "حل و فصل شده بود. این پیشنهاد خواستار حکاکی روی مجسمه ای بود که توضیح می‌داد "به احترام جورج واشینگتن، فرمانده کل برجسته ارتش‌های ایالات متحده آمریکا در طول جنگ که آزادی، حاکمیت و استقلال آنها را تأیید و تأمین می‌کند ،" استقلال ".Sheldon S. Cohen, "Monuments to Greatness: George Dance, Charles Polhill, and Benjamin West's Design for a Memorial to George Washington." "Virginia Magazine of History and Biography", April 1991, Vol. 99 Issue 2, pp. 187–203. . Retrieved February 16, 2015. در حال حاضر، دو مجسمه سوارکاری رئیس‌جمهور واشنگتن در پایتخت ملی واشینگتن، دی سی وجود دارد که یکی در واشنگتن دایره در تقاطع محله‌های مه آلود و غرب در انتهای شمالی پردیس دانشگاه جورج واشنگتن واقع شده‌است، و دیگری در باغهای کلیسای جامع ملی کلیسای اسقفی در کوه سنت آلبان در شمال غربی واشنگتن است.Kirk Savage, "Monument Wars: Washington, D.C. , the National Mall, and the Transformation of the Memorial Landscape" (2009) pp 32–45
در ۲۴ دسامبر سال ۱۷۹۹، ۱۰ روز پس از مرگ واشینگتن، یک کمیته کنگره ایالات متحده نوع دیگری از بنای یادبود را توصیه کرد. جان مارشال (۱۷۳۵–۱۸۳۵)، نماینده ای از ویرجینیا (که بعداً رئیس دادگستری ایالات متحده شد، ۱۸۰۱–۱۸۳۵) پیشنهاد کرد که مقبره ای در داخل کاپیتول برپا کنند و بعداً برای قرار دادن چنین گور دخمه ای در زیر روتوندا طراحی شد. از گنبد بزرگ با این حال، کمبود بودجه، اختلاف نظر در مورد اینکه چه نوع یادبودی باعث افتخار اولین رئیس‌جمهور کشور می‌شود، و عدم تمایل خانواده واشنگتن برای انتقال جنازه وی از کوه ورنون از پیشرفت در هر پروژه جلوگیری کرد.
پیشرفت به سمت یادبودی سرانجام در سال ۱۸۳۳ آغاز شد. در آن سال گروه بزرگی از شهروندان انجمن یادبود ملی واشنگتن را تشکیل دادند. سه سال بعد، در سال ۱۸۳۶، بعد از اینکه ۲۸۰۰۰ دلار کمک مالی جمع کردند (معادل ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹)، آنها مسابقه ای را برای طراحی این بنای یادبود اعلام کردند.
در ۲۳ سپتامبر ۱۸۳۵، هیئت مدیره جامعه انتظارات آنها را شرح داد:
این انجمن در سال ۱۸۳۶ مسابقه ای برای طراحی برگزار کرد. در سال ۱۸۴۵، برنده اعلام شد که رابرت میلز معمار است، ظاهراً اولین آمریکایی بومی است که به‌طور حرفه ای به عنوان معمار آموزش دیده‌است. شهروندان بالتیمور وی را در سال ۱۸۱۴ انتخاب کرد تا یکی از اولین بناهای یادبود جورج واشنگتن را که در ابتدا برای میدان دادگستری سابق در شهر بندری آنها برنامه‌ریزی شده بود ، انتخاب کند، و او یک ستون یونانی بلند و تزئین شده با بالکن طراحی کرده بود که توسط مجسمه رئیس‌جمهور بر فراز آن قرار داشت. بنای تاریخی میلز در بالتیمور با سنگ بنای ساخته شده و ساخت آن از سال بعد ۱۸۱۵ آغاز شد، اما بعداً به یک شاخه ستون ساده با مجسمه ای از واشنگتن روکش دار در بالای آن تکمیل شد که در سال ۱۸۲۹ به پایان رسید، اما به دلیل ارتفاع آن منتقل شد به تپه‌های روستایی آن زمان در شمال آن سوی شهر ساحلی منتظر رشد شهر برای جبران شدن است. میلز همچنین پایتخت را به خوبی می‌شناخت، در حالی که فقط ۴۰ مایل (۶۵ کیلومتر) جنوب غربی بالتیمور بود، و به تازگی به عنوان معمار ساختمانهای عمومی برای واشنگتن انتخاب شده‌است. طرح وی ساختاری ستون دار دایره ای به قطر ۲۵۰ فوت (۷۶ متر) و ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) ارتفاع را که از آن یک ابلیسک چهار طرفه به ارتفاع ۵۰۰ فوت (۱۵۰ متر) بیرون آمد، برای ارتفاع کلی ۶۰۰ فوت (۱۸۰ متر) خواستار شد. . یک ستون استوانه ای عظیم به قطر ۷۰ فوت (۲۱ متر) از ابلیسک در مرکز ساختمان پشتیبانی می‌کرد. قرار بود ابلیسک در پایه ۷۰ فوت (۲۱ متر) مربع و در بالا ۴۰ فوت (۱۲ متر) مربع با سقف کمی قله باشد. هر دو ابلیسک و ستون توخالی بودند که در داخل آنها یک راه‌آهن پیچ می‌خورد. ابلیسک فاقد در بود - در عوض فضای داخلی آن از داخل ستونی که روی آن سوار شده بود وارد می‌شد. این ستون در پایه خود «راهی قوسی» داشت. در بالای رواق این ساختمان واشنگتن دیده می‌شود که در ارابه ای ایستاده و دستان شش اسب را در دست دارد. در داخل این ستون تندیس‌های ۳۰ قهرمان برجسته جنگ انقلابی و همچنین تندیس‌های ۵۶ امضاکننده اعلامیه استقلال قرار دارد.Washington National Monument, April 19, 1872, U.S. Congressional Serial Set, Vol. 1528, 42d Congress, 2d Session, House Report 48. Available for free in most large United States libraries in government documents or online. Establish a connection to "Readex" collections before clicking on link.
در ریاضیات، دستگاه مختصات کروی یک دستگاه مختصات برای نمایش حساب‌ها و اعداد هندسی در فضای سه بعدی با استفاده از سه مختصه است:
در ریاضیات مختصات کروی،برای فضای سه بعدی است که در آن موقعیت یک نقطه با سه عدد مشخص می شود: "فاصله شعاعی" آن نقطه از یک مبدأ ثابت، "زاویه قطبی آن اندازه گیری شده از یک جهت" اوج ثابت ، و زاویه "متعامد برآمدگی" متعامد آن بر روی صفحه مرجعی که از مبدا می گذرد و متعامد به نقطه اوج است، از یک جهت مرجع ثابت در آن صفحه اندازه گیری می شود. می توان آن را نسخه سه بعدی سیستم مختصات قطبی دید .
استفاده از نمادها و ترتیب مختصات در منابع و رشته ها متفاوت است. "این مقاله از کنوانسیون ISO  که اغلب در فیزیک با آن مواجه می‌شود،" استفاده می‌کند :فاصله شعاعی، زاویه قطبی و زاویه ازیموت را نشان می دهد. در بسیاری از کتاب های ریاضی،یافاصله شعاعی، زاویه ازیموتال و زاویه قطبی را نشان می‌دهد و معانی "θ" و "φ" را تغییر می‌دهد . قراردادهای دیگری نیز استفاده می شود، مانند "r" برای شعاع از محور "z" ، بنابراین باید دقت زیادی برای بررسی معنای نمادها انجام شود.
طبق قراردادهای سیستم های مختصات جغرافیایی ، موقعیت ها با طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع (ارتفاع) اندازه گیری می شوند. تعدادی سیستم مختصات آسمانی بر اساس صفحات بنیادی مختلف و با اصطلاحات مختلف برای مختصات مختلف وجود دارد. سیستم های مختصات کروی مورد استفاده در ریاضیات معمولاً به جای درجه از رادیان استفاده می کنند و زاویه آزیموتال را در خلاف جهت عقربه های ساعت از محور x به محور y اندازه می گیرند نه در جهت عقربه های ساعت از شمال (0 درجه) به شرق (90 درجه) مانند سیستم مختصات افقی . .  زاویه قطبی اغلب با زاویه جایگزین می شود"زاویه ارتفاع" از صفحه مرجع اندازه گیری می شود، به طوری که زاویه ارتفاع صفر در افق باشد.
سیستم مختصات کروی سیستم مختصات قطبی دو بعدی را تعمیم می دهد. همچنین می توان آن را به فضاهای با ابعاد بالاتر گسترش داد و سپس به عنوان یک سیستم مختصات ابرکره ای نامیده می شود .
دستگاه مختصات کروی، دستگاه مختصاتی با سه مختصه‌است:
در فیزیک بنا به سنت جای formula_4 و formula_3 معکوس است یعنی formula_4 زاویه با محور formula_8 است.
در مختصات کروی،همچنین می توان با استفاده از نسخه اصلاح شده مختصات کروی با بیضی ها در مختصات دکارتی مقابله کرد.فرض کنید P یک بیضی مشخص شده توسط مجموعه سطح باشد
مختصات کروی اصلاح شده یک نقطه در P در کنوانسیون ISO (یعنی برای فیزیک: شعاع r، تمایل θ، آزیموت φ) را می توان از مختصات دکارتی آن (x, y, z) با فرمول بدست آورد.
یک عنصر حجم بی نهایت کوچک توسط
ضریب ریشه مربع از خاصیت دترمینان می آید که اجازه می دهد یک ثابت از یک ستون خارج شود:
سه مختصه در محدوده‌های زیر می‌توانند باشند:
مختصات دستگاه کروی را با استفاده از روابط زیر به دستگاه مختصات دکارتی می‌توان تبدیل کرد:
مختصات دکارتی نیز را با روابط زیر می‌توان به دستگاه مختصات کروی برد:
==فاصله بین دونقطهویکی پدیای انگلیسی
در مختصات کروی، با توجه به دو نقطه که φ مختصات ازیموتال است:
فاصله بین دو نقطه را می توان به روش زیر بیان کرد:formula_39
از آنجایی که،سیستم مختصات کروی تنها یکی از سیستم های مختصات سه بعدی است، معادلاتی برای تبدیل مختصات های دیگر بین سیستم مختصات کروی و سایرین وجود دارد.
درمختصات کروی یک نقطه را در کنوانسیون ISO (یعنی برای فیزیک: شعاع:r، شیب:θ، آزیموت:φ)را می توان از مختصات دکارتی آن(x، y، z)بافرمول بدست آورد.
formula_40در اینجا مماس معکوسφبا آرکتانژانتy/xنشان داده است که باید با در نظر گرفتن ربع صحیح (x,y) به طور مناسب تعریف شود.
از طرف دیگر،این تبدیل را می توان به عنوان دو تبدیل متوالی مستطیلی به قطبی درنظر گرفت: اولین مورد در صفحه x,y دکارتی از(x,y) به(R,φ)است،که درآنR طرح ریزیr بر روی صفحه x,y است و دوم در صفحه z,R دکارتی از (z,R) تا (r,θ). ربع صحیح برای φوθ با صحت تبدیل مستطیل مسطح به قطبی مشخص می شود. این فرمول ها فرض می کنند که دو سیستم منشأ یکسانی دارند، صفحه مرجع کروی صفحه xy دکارتی است، θ از جهت z تمایل دارد، و زوایای آزیموت از محور x دکارتی اندازه گیری می شود (به طوری که محور y دارای φ = +90 درجه). اگر θ ارتفاع را از صفحه مرجع به جای شیب از نقطه اوج اندازه گیری کند، آرکوس بالا به یک کمان تبدیل می شود، و cos θ و sin θ پایین سوئیچ می شوند. برعکس، مختصات دکارتی ممکن است از مختصات کروی (شعاع r، تمایل θ، آزیموت φ)، جایی که:
[r∈ [0، ∞)، θ∈ [0، π]، φ∈ [0، 2π]
واحد های مختصاتی(y,x,z)طبق مختصات کروی به صورت زیر محاسبه می گردد:
مختصات استوانه ای (شعاع محوری ρ، آزیموت φ، ارتفاع z) ممکن است با فرمول ها به مختصات کروی (شعاع مرکزی r، تمایل θ، آزیموت φ) تبدیل شوند.
مختصات استوانه ای به هیچ دستگاهی تبدیل نمی شود حتی مختصات کروی،ولی برعکس؛مختصات کروی ممکن است بر اساس فرمول ها یه مختصات ها الخصوص مختصات استوانه اس تبدیل شود.
دستگاه مختصات جغرافیایی بک مدل دیگر از دستگاه مختصات کروی است که کاربرد اصلی آن در جغرافیا است اما در ریاضیات و فیزیک نیز استفاده‌هایی دارد. در جغرافی، "ρ" معمولاً حذف یا با مقداری که ارتفاع یا بلندی از سطح دریا را نشان می‌دهد جایگزین می‌شود.
عرض جغرافیایی formula_53، مکمل سمت‌الرأس یا "متمم عرض جغرافیایی" است و می‌تواند با این روابط تبدیل شود:
با این وجود عرض جغرافیایی عمدتاً با φ نیز نمایش داده می‌شود. این، یک زاویه سمت‌الرأس را که از صفحهٔ xy سرچشمه می‌گیرد با دامنهٔ
-۹۰° ≤ "φ" ≤ ۹۰°
بیان می‌کند. طول جغرافیایی به وسیلهٔ درجه به شرق یا به غرب از °۰ اندازه‌گیری می‌شود، بنابراین دامنه‌اش
-۱۸۰° ≤ θ ≤ ۱۸۰°
المان خط برای جابه جایی بینهایت کوچک از (r, θ, φ) به (r + dr, θ + dθ, φ + dφ)برابر است با:
به ترتیب بردارهای واحد متعامد محلی در جهت افزایش ، و و ، و بردارهای واحد در مختصات دکارتی هستند. تبدیل خطی به این سه گانه مختصات راست دست یک ماتریس چرخش است،formula_59این تبدیل از کروی به دکارتی را می دهد، برعکس آن با معکوس آن مشخص می شود. نکته: ماتریس یک ماتریس متعامد است، یعنی معکوس آن به سادگی جابجایی آن است. بنابراین، بردارهای واحد دکارتی با بردارهای واحد کروی مرتبط هستند:formula_60شکل کلی فرمول برای اثبات عنصر خط دیفرانسیل، است:formula_61یعنی تغییر در formula_62 به تغییرات فردی مربوط به تغییرات در مختصات فردی تجزیه می شود.
برای اعمال این مورد در مورد حاضر، باید محاسبه کرد که formula_62 چگونه با هر یک از مختصات در کنوانسیون های مورد استفاده تغییر می کند؟
جواب به این صورت است:formula_64بدین ترتیب:formula_65ضرایب مورد نظر، بزرگی این بردارها هستند:formula_66عنصر سطحی که از θ تا θ + dθ و φ تا φ + dφ را در یک سطح کروی در شعاع r (ثابت) پوشانده است، سپس:formula_67بنابراین زاویه جامد دیفرانسیل برابر است با:formula_68عنصر سطح در سطحی با زاویه قطبی θ ثابت (یک مخروط با راس مبدأ) استformula_69عنصر سطح در سطحی با آزیموت φ ثابت (نیم صفحه عمودی) است:formula_70عنصر حجمی که از r تا r + dr، θ تا θ + dθ، و φ تا φ + dφ را شامل می‌شود، توسط تعیین‌کننده ماتریس ژاکوبین مشتقات جزئی مشخص می‌شود:formula_71برای مثال:formula_72بنابراین، برای مثال، یک تابع f(r، θ، φ) را می توان در هر نقطه در R3 توسط انتگرال سه گانه ادغام کرد.formula_73عملگر del در این سیستم به عبارات زیر برای گرادیان، واگرایی، کرل و (اسکالر) لاپلاسین منجر می شود.formula_74علاوه بر این، ژاکوبین معکوس در مختصات دکارتی استformula_75تانسور متریک در سیستم مختصات کروی است:
تعمیم مختصات کروی به ابعاد formula_77 اینگونه است:
زاویه ها بر اساس زیر توسعه می یابند:
شماره گذاری مجدد یک فرمول بازگشتی برای زوایا به دست می دهد:
که منجر به زوایای زیر می شود:
mit formula_82 und
شعاع عبارت است از:
تمایز موردی زاویه مناسب را به مختصات دکارتی با استفاده از Arcutangent برمی‌گرداند، جایی که formula_85:
Dabei fällt auf, dass formula_87 immer ein zweidimensionaler Vektor ist für formula_88.
ماتریس ژاکوبین مختصات کروی با توجه به شماره گذاری بالا می گوید:
عامل تعیین کننده آن است:
انتگرال بیش از مقدار مطلق این تعیین کننده را می توان با تابع گاما formula_91 به دست آورد:formula_92
این مربوط به حجم کروی یک formula_77-بعدی hypersphere است:
2D:
3D:
4D: