moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آدم‌خواران ساوو () یک جفت شیر ساووی آدمخوار بودند که از آنها به عنوان عامل اصلی مرگ برخی از کارگران ساختمانی در زمان ساخت در تاریخ مارس ۱۸۹۸ یاد می‌شود. این دو شیر، یک جفت نر و ماده بودند که تعداد کشته‌شدگان و شیوهٔ حملۀ آنها سبب شد تا رفتارشان غیرعادی و غیرقابل پیش‌بینی باشد. تعداد دقیق افرادی که توسط این شیرها کشته شده‌اند مشخص نیست اما بنابر اظهارات سرهنگ دوم، جان هنری پترسن، در مجموع ۱۳۵ قربانی وجود داشته‌است.
به عنوان بخشی از ساخت راه‌آهن متصل‌کنندهٔ اوگاندا به اقیانوس هند از طریق بندر کیلیندینی، در ماه مارس سال ۱۸۹۸، بریتانیا شروع به احداث یک پل راه‌آهن بر روی در کنیا نمود. ساوو یکی از بزرگترین زیستگاه های حیات وحش در کره زمین است و یکی از مکان های کمتر شناخته شده نیز میباشد که در حد فواصل کنیا و اوگاندا قرار دارد و مساحتی برابر کشور ولز دارد. جوزف تامسون،اولین محقق بازدید کننده از ساوو اینگونه میگوید:
خط آهنی که بریتانیا در نظر داشت تا برای مسیر اوگاندا به کنیا احداث کند،توسط سرهنگ دوم، ساخته میشد. بریتانیایی‌ها بدون در نظر گرفتن شهرت شیرهای محلی کار احداث راه آهن را شروع کردند،اما وجود شیرهای ساوو در مکان احداث راه آهن برایشان مشکلی بسیار بزرگ بود.شیر های ساوو در میان دیگر شیرها مانند ندارند طوریکه یک شیر نر حکم فرمای ساوو از پوزه تا دم حدود سه متر طول دارد.شیر های نر ساوو مانند گونه های آفریقایی خود دارای یال هستند.یال های این نوع شیر به موی ژولیده شباهت دارد و بعضی هایشان بطور کلی دارای یال نیستند.این پدیده شاید به این خاطر باشد که این جانور در میان خارزار ها شکار میکند. بریتانیایی ها اعتقادات و باورهای بومیان در مورد شیرها را خرافه می‌دانستند و بدون توجه به گفته‌های بومیان شروع به ساخت راه آهن کردند.این خط راه آهن بعدها به قطار سریع السیر نادانی معروف شد.
مردم محلی ساوو،قطار را ماری بزرگ می‌دانستند که به قلمرو آنها حمله میکند.به همین خاطر از همکاری در ساخت راه آهن خودداری کردند.و از طرفی،آنها می‌دانستند که شیرها موجوداتی بی رحم و شکارچی های وحشی هستند و از آنها میترسیدند،به همین خاطر از کار کردن برای بریتانیا سرباز زدند.از این رو بریتانیا برای جبران کمبود کارگران،به استفاده از از کارگران هندی تحت استعمار خود روی آورد که منبعی ارزان به شمار میرفت.
د حدود دو ماه،حدود ۲۵۰۰ کارگر هندی به آفریقا اعزام شدند.آنها شبانه در چادر های کرباسی بدون حفاظ میخوابیدند.کارگران تا آن‌موقع از نزدیک شیر ندیده بودند.شیر های فرصت طلب که با دقت وضعیت را زیر نظر داشتند،شبانه به سراغ کارگران آمده و به کارگران را شکار میکردند.در مدت زمان ۹ ماه ساخت و ساز راه آهن، دو شیر نر ساوو در اطراف اردوگاه به شکلی کاملاً محتاطانه کمین کرده،در نیمه های شب،هنگامی که همگی کارگران در خواب بودند،کارگران محلی را از درون خیمه‌های اردوگاه بیرون کشیده و به شکلی حریصانه و فجیع، دریده و میخوردند.کارگران و خدمه، تلاش بسیاری نمودند تا شیرها را بترسانند. آنها با ایجاد آتش در اردوگاه و ساخت بوما(نوعی نرده و حفاظ ابتدایی ساخته شده از گیاه بود)و با استفاده از شاخه‌های درخت آکاسیا در اطراف اردوگاه، سعی در دور نگه داشتن این حیوانات درنده داشتند.هرچند تمامی این قدامات بی‌فایده بود.شیرها از روی نرده‌ها می‌جستند و یا با خالی کردن قسمت زیرین و ایجاد حفره به درون اردوگاه می‌خزیدند.بومیان میگفتند که شیرها موجوداتی خارقالعاده هستند چراکه این حیوانات از حفاظ نرده ها و خارهایی که به عنوان مانع استفاده میشد رد میشدند و بصورت ناگهانی در برابر کارگران ظاهر میشدند.عده‌ایی باور داشتند که این شیرها نفرین شده و شوم هستند چراکه رفتار غیر طبیعی داشتند.بعد از قتل تعداد ۳۰ نفر از کارگران هندی،با رعب و وحشتی که در دل کارگران افتاده بود،آنها تصمیم گرفتند که با اولین قطاری که به ساوو می‌آید،به ساحل بازگردند.پترسن برای باز گرداندن کارگران تلاش های بسیاری کرد اما فایده‌ایی نداشت.
شیر دوم، بسیار جان‌سخت‌تر می‌نمود چرا که ۹ بار به او شلیک شد. ۵ مرتبه با اولین اسلحه، ۳ مرتبه با اسلحهٔ دوم و در نهایت ۱ مرتبه با اسلحهٔ سوم همین امر باعث شهرت بریتانیای های دوران ویکتوریا شود که قهرمانش پترسون است. اما پترسون با زدن برچسب آدم خوری به شیر ها تفکر زیان باری به این گونه وارد کرد کع طبعاتش گریبان ساوو را گرفت اگر پترسون زحمت مطالعه در مورد رفتار شیر ها را میداد میدانست که شیر ها خاصا آدم خوار نیستند اینها فقط خورنده اند طبق مشاهده و آزمایشات در محل پارک ملی ساوو از بقایای شیر های که پترسون و افرادش کشته بودن اثر یک بیماری لثه هم در این چند قلاده دیده میشد که نشان دهنده این بود که شاید شکار یک انسان از یک آهو گرونوبل تیز پا یا گاومیش های خشن با شاخ های مرگبار باشد که بیماری دندان لثه و سست بودن آن برای دریدن حیوانات دگر باشد که موجب حمله به انسان ها شده باشد این نتیجه آزمایش واقعا دید کلی را نسبت به شیر های ساوو تغییر داد شیر ها در بقایای لاشه شکار بنابه توضیحات مسعول پارک و محیط بانان در گشت های مستمر دیده بودند که شیر ها نیز بنابه خشکسالی تمامی خون بدن طعمه را با زبان لیس زده و خشک کردند آنها تمایل زیادی به نوشیدن مایعات داشتن تا گوشت این بیماری و واقعه در زمان تبدیل ساوو به پارک ملی رخ داد که هم زمان با چندین خشکسالی پی در پی در ساوو هم راه بود که تمامی زیستگاه بزرگ به دلیل چرای بیش از حد گیاهخواران تبدیل به صحرای برهوت شد اکثر آبراها و به ماسه زار تبدیل گشت حتی به گونه ی ک فیل ها نیز به دلیل کمبود منابع غذایی علوفه و تراکم بالای جمعیتی و عدم توان مهاجرت به نقاط دیگر مجبور به شکستن درختان برای تعلیف میکردند . حال chapter IX The Death of the Second Man-Eater, "The Man-Eaters of Tsavo and other East African Adventures" by Lieut. -Col. J. H. Patterson, DSO publication date unknown as recorded on Amazon Kindle
از ماجرای "آدمخواران ساوو"، تاکنون چندین اقتباس سینمایی نیز تهیه شده که مشهورترین آنها فیلم سینمایی "شبح و ظلمت" به کارگردانی استیون هاپکینز و با بازی مایکل داگلاس و وال کیلمر می‌باشد.
سلمان الدوسری می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
کُر ملی ایران یک گروه کر ایرانی به رهبری آلفرد ماردویان بود که به اجرای ترانه‌های محلی ایرانی و بازسازی آثار تعدادی از آهنگسازان معاصر ایران می‌پرداخت. کُر ملی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران منحل شد.
آلفرد ماردویان در آغازِ شکل‌گیری کُر ملی از تنظیم‌های گریگوریان بهره بُرد ولی کمی بعد خودش هم گردآوری ترانه‌ها و تنظیم آنها برای آواز گروهی را آغاز کرد. ماردویان به جز تنظیم و اجرای ترانه‌های محلی مانند ترانه محلی «تو بیو» با تنظیم روبیک گریگوریان، تعدادی از آثار آهنگسازان معاصر ایران را هم برای آواز گروهی بازسازی کرده‌است. مانند ترانه «بوی جوی مولیان» از روی اثر روح‌الله خالقی.
برای نخستین بار در سال ۱۳۵۱ بنیان نهاده شد. پیش از آن البته دسته‌های آواز گروهی به شکل پراکنده چندین دهه در ایران فعالیت داشتند ولی فعالیت‌هایشان به شکل عمده روی اجرای آثار آهنگسازان غربی متمرکز بود. مهرداد پهلبد (مین‌باشیان)، وزیر وقت فرهنگ و هنر، به داشتن یک کُر ملی برای اجرای آثار ایرانی گرایش داشت و این کار را به آلفرد ماردویان سپرد.
ماردویان پیش‌تر از هنرستان عالی موسیقی در تهران دیپلم نوازندگی ویولا دریافت کرده بود. او پس از چندین سال همکاری با ارکستر سمفونیک تهران به عنوان نوازنده، با دریافت بورس از وزارت فرهنگ و هنر راهی اتریش شد تا در رشته‌های رهبری آواز گروهی (کُر) و ارکستر در آکادمی موسیقی وین تحصیل کند. پس از بازگشت، او چند سال نیز رهبر دوم ارکستر سمفونیک تهران بود.
در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲م) تعدادی از استادان ایتالیایی در تالار رودکی مشغول تدریس آواز بودند. ماردویان از همکاری آنها برای پرورش خوانندگان کُر ملی بهره گرفت. بزودی وزارت فرهنگ و هنر با او قرارداد بست که هر ماه یک کنسرت کامل اجرا کند.
کُر ملی ایران در برنامه‌هایش آثار ایرانی را در دو رده‌بندی اجرا می‌کرد: نخست، تنظیم ترانه‌های محلی ایرانی برای آواز گروهی و دوم بازسازی آثار تعدادی از آهنگسازان معاصر ایران. بیژن داداشی نیز به عنوان پیانیست همراه با گروه همکاری داشت.
با گسترش فعالیت‌های کُر ملی در تهران، اجراهای گروه در دیگر شهرهای ایران هم سازماندهی شد و یک بار نیز برای اجرای برنامه به ابوظبی دعوت شد.
ماردویان برای تنظیم و رهبری آثار کُرال در جریان جشن‌های دوهزار و پانصد ساله نیز فعالیت داشت و پادشاه ایران در آن زمان به وی نشان شماره یک همایونی اهدا کرد.
در سال ۱۳۵۷ دست‌کم سه گروه کُر حرفه‌ای و مستقل در تهران فعالیت داشتند:
فعالیت هر سه گروه با وقوع انقلاب اسلامی متوقف شد و هر سه رهبر چندی بعد ایران را ترک کردند. ماردویان از دیگران خوش شانس‌تر بود و توانست در جنوب کالیفرنیا سالها «گروه کُر ایرانیان ارمنی» رهبری کند؛ یک گروه نیمه‌حرفه‌ای که در برنامه‌هایش آثار ایرانی و ارمنی را اجرا می‌کرد. کیفیت کار این گروه را با «کُر ملی ایران» که از خوانندگان حرفه‌ای و آموزش دیده تشکیل شده بود نمی‌توان مقایسه کرد ولی به هر رو امکانی بود برای ادامه فعالیت اجرایی. ماردویان تا سال ۲۰۰۴ رهبری این گروه را در دست داشت و اکنون دوران بازنشستگی خود را در لوس آنجلس می‌گذراند.
پس از یک رکود طولانی، گروه‌های کُر در ایران فعالیت‌های خود را با کوشش افراد علاقه‌مند و امکانات محدود آغاز کرده‌اند. برخی از گروه‌های جوان‌تر توانسته‌اند برای اجرای ترانه‌های محلی ایرانی در چند جشنواره خارجی نیز شرکت کنند. تنظیم‌های روبیک گریگوریان و آلفرد ماردویان از جمله آثار اجرایی توسط آنهاست.
یادی از گروه کُر ملی ایران و گفتگو با رهبر آن، آلفرد ماردویان بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۲ نوامبر ۲۰۱۷.
درهم بن نضر یا درهم بن نصر یا درهم بن حسین، از مطوعه خوارج ستیز بود که در زرنگ به قدرت رسید. او یکی از سرداران سپاه صالح بن نضر بود. وی در سال ۲۴۳ق /۸۵۸م به جای او به امیری سیستان رسید و سه سال در مقام خویش ماند. با اینکه نام پدر او و صالح یکی است اما در هیچ جا آن دو برادرخوانده نشدند. یعقوب لیث صفاری از سرداران سپاه درهم بود که بعد از آنکه در جنگ با خوارج شجاعت و دلیری فراوان از خود نشان داد، درهم از قدرت و نفوذ او ترسید و نقشه قتلش را کشید، اما قبل از اجرایی‌کردن نقشه‌اش، یعقوب این موضوع را فهمید و درهم را زندانی کرد. چندی بعد او مورد بخشش یعقوب قرار گرفت و با اجازه یعقوب به سفر حج رفت. هنگام بازگشت نامه‌ای از خلیفه عباسی برای یعقوب آورد و اندکی بعد از سفر درگذشت.
گروه اعزامی کون-تیکی () یک مسافرتِ دریایی اکتشافی - ماجرایی به کمک یک کلک بود که در سال ۱۹۴۷ میلادی از آمریکای جنوبی آغاز و در نهایت به جزایر پولینزی ختم گردید. به تعبیری، این سفر در سراسر اقیانوس آرام امتداد داشت. رهبری این گروه بر عهدهٔ کاوشگر و نویسندهٔ نروژی، تور هایردال بود.
جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۰ () دوازدهمین دوره از جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور نیجریه برگزار شد. تیم ملی فوتبال نیجریه با غلبه بر تیم ملی فوتبال غنا برای نخستین بار به مقام قهرمانی جام ملت‌های آفریقا رسید.
۸ تیم برگزارکننده بازیهای مرحله نهایی عبارت بودند از:
احمد مساعده با نام کامل احمد خلف مساعده (؛ زادهٔ ) وکیل، حقوقدان، سیاستمدار و دیپلمات اردنی در شهر عمان پایتخت اردن به دنیا آمد. او بعد از کسب لیسانس حقوق در سال ۱۹۹۱، تحصیلاتش را در آمریکا ادامه داد و موفق به دریافت دیپلم نظام قانونی آمریکا از دانشکده قانون در دانشگاه جرج تاون و سرانجام دکترای حقوق در سال ۲۰۰۰ گردید.
احمد مساعده اولین دبیرکل اتحاد کشورهای حوزه دریای مدیترانه بود و بمدت دو سال (۲۰۱۰–۲۰۱۱) این منصب را عهده‌دار بود، شرایط منطقه ای او را در فوریه ۲۰۱۱ مجبور به استعفا کرد ولی به اتفاق آراء کشورهای عضو مجدداً انتخاب گردید. وی قبل از آن در پست‌های مختلفی نظیر معاونت وزیر در دولت اردن، سفیر اردن در اتحادیه اروپا، بلژیک، نروژ و لوکزامبورگ و نماینده اردن در پیمان ناتو خدمت کرده بود.
احمد مساعده وابسته به یک خانواده متوسط ولی متجدد بود که به طرفداری مطلق از دولت و اعتقاد به عمل مشترک عربی شناخته شده بودند. پدر وی خلف مساعده یکی از برجسته‌ترین وکلای اردن و مدتی وزیر دادگستری در دوران پادشاه کنونی اردن بوده‌است. علاوه بر این برخی از نزدیکان دیگر او نیز پست‌های وزارتی مهمی در دولت اردن هاشمی داشته‌اند.
احمد مساعده در زمان وزارت در دولت اردن بر برنامه ملی ایجاد تحول و بهینه‌سازی ادارات و خدمات رسانی به مردم نظارت داشت و همچنین عضو کمیته‌های مختلف اصلاح سازمان کار نهادهای دولتی بود. او با حمایت دولت دانمارک در سال ۲۰۰۵ دیوان مظالم را وارد اردن کرد، این نهاد بعداً یک نهاد مستقل شد و امروزه به عنوان یکی از مهم‌ترین مکانیزم‌های کنترل و نظارت در زمینه‌های رشد سیاسی و اداری در اردن بشمار می‌آید.
وی در زمانی که به عنوان سفیر خدمت می‌کرد روی ارتقاء روابط بین اردن و کشورهای عضو اتحادیه اروپا متمرکز بود. وی همچنین مبتکر ایجاد جمعیت دوستان اردن در پارلمان اروپا بود. همچنین در تبدیل اردن به یک شریک قابل اعتماد و فعال در چارچوب اتحاد کشورهای حوزه مدیترانه نقش فعالی داشت. او در هنگامی که نماینده اردن در ناتو بود نقش اساسی در مذاکرات و امضای برنامه ای بود که امکان کار به صورت یک کشور منفرد با ناتو را فراهم می‌کرد داشت و این باعث تقویت روابط سیاسی اردن با ناتو گردید.
احمد مساعده دارای تألیفات زیادی در زمینه قانون تجارت بین‌المللی است. دو کتاب «سرمایه‌گذاری و رقابت در سیاست بین‌المللی» و «افق‌های در چشم‌انداز قانون سازمان جهانی تجارت» از تألیفات مهم وی محسوب می‌شوند.
رئاسة الوزراء / المملکة الأردنیة الهاشمیة
جریدة الشرق الأوسط - رئیس‌الوزراء الأردنی یجری أول تعدیل وزاری...
جریدة الشرق الأوسط - التعدیل الوزاری الاول علی حکومة فیصل الفایز
جدول أعمال مؤتمر "الادارة الرشیدة لخدمة التنمیة فی الدول العربیة"
السفارة الأردنیة فی بروکسل - کلمة السفیر الافتتاحیة
جریدة الغد الأردنیة - الإعلان عن تأسیس مجموعة أصدقاء الأردن فی البرلمان الأوروبی
جریدة الغد الأردنیة - ۱۰۰ میلیون یورو حجم التبادل التجاری بین الأردن وبلجیکا
وکالة الأنباء الأردنیة - جلسة اولی فی بروکسل لأصدقاء الأردن فی البرلمان الأوروبی
موقع المراقب البرلمانی - جلسة اولی فی بروکسل لأصدقاء الأردن بالبرلمان الأوروبی
اریک اوون ماس (زادهٔ ۱۹۴۳ در لس‌آنجلس) معمار اهل آمریکاست.
اریک اوون ماس مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد. او اولین مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشکدهٔ طراحی محیطی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۶۸ و دومین آن را از دانشکدهٔ طراحی دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۷۲ اخذ کرد. او از سال ۱۹۷۴ شروع به تدریس در مؤسسه آموزش معماری کالیفرنیای جنوبی کرد و نیز سابقهٔ تدریس در دانشگاه‌های ییل و هاروارد و دانشگاه هنرهای کاربردی وین را نیز دارد.
کوهستان شرق لبنان () نام یک ناحیه کوهستانی در لبنان است که از جنوب غرب به سوی شمال شرق امتداد یافته‌اند. این کوهستان بیشتر منطقه مرزی میان سوریه و لبنان را دربر می‌گیرد. بیشتر این کوهستان در سوریه قرار گرفته است.
کوهستان شرق لبنان حدوداً ۱۵۰ کیلومتر درازا دارد. از سوی شمال تقریباً تا عرض جغرافیایی شهر حمص سوریه ادامه می‌یابد و از سوی جنوب این کوهستان به بلندی‌های جولان می‌پیوندد.
رودخانه حاصبانی از شعبه‌های اصلی رود اردن است. طول رودخانه در داخل خاک لبنان ۲۴ کیلومتر است و سپس به اسرائیل رسیده و در شمال آن کشور با دو رود دیگر پیوند خورده و رود اردن را تشکیل می‌دهد. نام رود حاصبانی به شهر حاصبیا در جنوب لبنان اشاره دارد.
رود حاصبانی از دو چشمه در شمال غربی در جبل‌الشیخ و کوه حرمون سرچشمه می‌گیرد.
چشمه‌کیله یا رودخانهٔ مزر، بزرگترین و پرآب‌ترین رودخانه شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
چشمه‌کیله از ارتفاعات دوهزار، منطقه تخت سلیمان و همچنین کوه‌های الموت سرچشمه گرفته‌است. چشمه‌کیله دارای دو شعبه عمده است. شعبه اول به نام دوهزار از کوه‌های دوهزار و شعبه دوم به نام سه‌هزار از کوه‌های سه‌هزار سرچشمه می‌گیرند. این دو شعبه عمده در محلی به نام چاله دره (چالدره) در ۲۴ کیلومتری جنوب شهر شهسوار (تنکابن) به هم متصل می‌شوند.
این رودخانه پس از خروج از کوهستان به نام چشمه‌کیله و در قسمت جلگه به نام مزر نامیده می‌شود و بیشتر ایام سال دارای آب فراوانی می‌باشد. عمق متوسط آن حدود ۱٫۵ متر است و عرض آن بین ۳۰ تا ۳۵۰ متر و گاهی هم تا ۴۰۰ متر متغیر است. به علت شیب تند و سنگلاخ بودن مسیر قابل قایقرانی نیست به جز در محدوهٔ شهری و قبل از عبور آب از پل چشمه کیله. البته در فصل باران‌های شدید آب آن زیاد و گاهی سیلاب مهیب جاری می‌شود. در زمان پهلوی در انتهای مسیر رودخانه تا مصب دریا سدی بر طرفین کنار رودخانه به طول یک کیلومتر ساخته شد. همچنین کانال‌های متعددی برای آبیاری مزارع روستاهای منطقه از این رودخانه جدا شده و قابل استفاده می‌باشد. اهم این کانال‌ها عبارتند از: کانال قلعه گردن، کانال کشکو، کانال شاغوزکوتی، کانال غربی شهر شهسوار و کانال و نهری که برای آبیاری مزارع شرق شهسوار اختصاص دارد.
این رودخانه پس از عبور از کوه‌های ترم‌پشته - گوهردره بزرگ و کوچک - سیاه‌بن - سیالان – گاوپشته‌سر – گته‌چال – مازوکله – کنس داربن – سفیدچال – بندپی - سیاه‌کوه – کشدان – میان‌لات – قبله‌کلایه – نوشا – سرگل – موشل – لیلال – خشچال – و عبور از آبادی‌های دوهزار با نام اشتوج بالا و پایین – سید قاسم – نوشا – میانکوه – کلیشم – یالاش – گلستان – محله یاغدشت – برسه – اشکور محله – عسل‌محله – هلو کله – ترس – توسا کلام – قلعه گردن – کشکوه – آغوزکله – شهر شهسوار از زیر پل بزرگ شهر که در سال ۱۳۱۱ ساخته شده به دریا می‌ریزد.
رزم‌آرا، علی: جغرافیای نظامی ایران: گیلان و مازندران. تهران: چاپخانه ارتش: ۱۳۲۳
رودخانه ولی‌آباد از رودخانه‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
این رودخانه مستقل نیست و سرچشمه ندارد و از سه رشته رود کوچک تشکیل می‌شود. یک رشته از جنگل‌های کرچی کله. رشته دیگر از جیر سرا شروع شده در امیرآباد به شاخه اول متصل می‌شود. رشته سوم از جنگل کوچک سیاورز و فرهاد جوب شروع شده در محل میر شمس الدین به به دو رشته قبلی تلاقی می‌نماید پس از عبور از ولی آباد از زیر پل فلزی آن گذشته به دریا می‌ریزد طول تقریبی این رودخانه حدود نه کیلومتر است. در موقع پرآبی تا یک کیلومتری مصب دریا با قایق کوچک پارویی یا موتوری می‌شود قایقرانی کرد.
روستاهای مسیر این رودخانه عبارتند از: گرجی محله - گلستان - امیرآباد - شیرج محله – برسه بور – میر شمس الدین – ولی آباد.
رودخانه کاظم‌آباد از رودهای استان مازندران ایران است.
این رودخانه دارای سرچشمه غنی نیست از آبریزهای مختلف نشکیل شده‌است. شعبه اصلی آن در شرق. خلاربن از مازوگاسرا از چشمه کوچکی به نام کرشه و مرتع خشدس با شعبه دیگری به نام ولدره تلاقی می‌کند و شعبه بزرگ کاظم‌رود را تشکیل می‌دهد و آن را در بعضی کتب پلنگ رود هم نامیده‌اند و با شعبه دیگری به نام حجت خانی در خرماچال متصل می‌شود و از آن پس کاظم رود نام دارد. پس از عبور از هر دو آبرود – لات لنگا – غرب توسکا – بسنده علیا در قسمت غربی شهرک عباس‌آباد به دریا می‌ریزد. پل بزرگ فلزی در ۴۰۰ متری غرب جاده ماشین رو عباس‌آباد و نشتارود است که در زمان پهلوی اول ساخته شده‌است.
رودخانه نمک‌آبرود از رودهای غرب استان مازندران ایران است.
این رودخانه دارای دو شاخه است. شاخه نمک آبرود از کوه‌های دسکاگاری سرچشمه می‌گیرد پس از عبور از کوه‌های جنگلی مسیر در محل خوشامپان با شاخه دومی که از کوه‌های یالبندان و جیر سرچشمه می‌گیرد و به نام جیر نامیده می‌شود تلاقی نموده سپس به دریا می‌ریزد. از محل خوشامیان کانالی از آن جدا شده آن را برای استفاده مزارع انتقال دادند. عمق این رودخانه بین ۰٫۵ الی ۱٫۷۵ متر متغیر است آبادی‌های مسیر این رودخانه عبارتند از: کیاده – آهنگرکلا – نمک آبرود – جیر – خوشامیان – یالبندان. در حال حاضر این رودخانه مرز و حد طبیعی سمت شرقی شهرستان عباس آباد با شهرستان چالوس می‌باشد.
رودخانه اسبچین از رودخانه‌های استان مازندران ایران است.
این رودخانه از کوه‌های ولگم چال و ماری سرا سر چشمه گرفته پس از عبور از آبادی‌های مسیر در ۲۷کیلومتری جنوب شرقی تنکابن به دریا می‌ریزد. آبادی‌های اطراف این رودخانه عبارتند از: تازه آباد – روستای اسبچین – گراب –علی‌آباد که سکنه آن به روستای لنگا کوچ کرده‌اند. عمق این رودخانه در فصول مختلف متغیر است و حداکثر تا ۱٫۵ متر می‌رسد. در مواقعی که آب رودخانه زیاد باشد از مصب رودخانه تا یک کیلومتری سمت جنوب قابل قایقرانی کوچک می‌باشد.
جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۲ () سیزدهمین دوره از جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور لیبی برگزار شد. تیم ملی فوتبال غنا در این دوره از رقابت‌ها برای چهارمین بار به مقام قهرمانی جام ملت‌های آفریقا رسید.
۸ تیم راه یافته به مرحله نهایی عبارت بودند از:
آلبرت شسترنیوف (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۴ () چهاردهمین دوره از جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور ساحل عاج برگزار شد. تیم ملی فوتبال کامرون برای نخستین بار در این دوره از رقابت‌ها به مقام قهرمانی جام ملت‌های آفریقا رسید.
۸ تیم جواز شرکت در مرحله نهایی را کسب کردند.
فیوریت () سنگ سیلیکای هیدراته و نوعی از کانی اوپال است که در حفره‌های توف‌های آتشفشانی یافت می‌شود. نام این سنگ از سانتا فیورا در ایتالیا گرفته شده و به عنوان یک سنگ قیمتی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
تئاتر کاسترو () یک سینما و سالن نمایش در سان فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا است.
این سینما که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شده دارای ۱۴۰۰ نفر ظرفیت (حدود ۸۰۰ نفر طبقه پایین و ۶۰۰ نفر بالکن) می‌باشد.
لیندا بنگلیس (زادهٔ ۱۹۴۱) مجسمه‌ساز و هنرمند حوزهٔ هنرهای تجسمی اهل آمریکاست. شهرت بنگلیس بیشتر به‌خاطر نقاشی‌های مومی و مجسمه‌هایی از جنس لاتکس ریخته‌شده بر زمین است.
لیندا بنگلیس در روز بیست و پنجم ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ در لیک‌چارلز لوئیزیانا به دنیا آمد. او یونانی-امریکایی است. پدرش مایکل فروشندهٔ مصالح ساختمانی و مادرش اهل می‌سی‌سی‌پی و دختر یک واعظ بوده‌است. لیندا بین پنج فرزند پدر و مادرش بزرگ‌ترین است. او فارغ‌التحصیل از دانشگاه ایالتی مک‌نیس است.
بومیان هاوایی (به زبان هاوایی: "کاناکا اوی-وی"، "کاناکا مائولی"، "هاوایی مائولی") مردمان یا نوادگان پولینزیاییهای جزایر هاوایی اند. مردمان هاوایی بر این باورند که نژاد آنها مربوط به پولینزیایی‌هایی است که در هاوایی ساکن شدند.
برپایهٔ اداره آمار ایالات متحده آمریکا ۴۰۱ هزار تن خود را اصالتاً از بومیان هاوایی می‌دانند یا اینکه فکر می‌کنند با یک یا دو نسل دیگر مخلوط شده‌اند اما ۱۴۱ هزار تن بر این باورند که تنها از نژاد بومیان هاوایی اند.The Native Hawaiian and Other Pacific Islander Population: 2000 Issued Dec 2001 دو سوم بومیان هاوایی ساکن ایالت هاوایی اند و یک سوم باقی مانده در جنوب غرب آمریکا بویژه در کالیفرنیا زندگی می‌کنند.
گذشتهٔ بومیان هاوایی به چهار دوره تقسیم می‌شود:
الیزابت فریمن (؛ ۱۷۴۴ – )، همچنین با نام بت یا موم بت شناخته می‌شد و اهل ایالات متحده آمریکا بود. او اولین برده سیاهی بود که در ایالت ماساچوست آزاد شد. دادگاه عالی قضایی ماساچوست، به نفع فریمن رأی داد و بر اساس قانون اساسی سال ۱۷۸۰ ایالت ماساچوست آزاد شد.
فریمن بیسواد بود و هیچ سوابق کتبی از زندگی اش باقی نگذاشته‌است. گذشته او از نوشته‌های افرادی یا کسانی که او داستان‌هایش را برایشان نقل کرده یا کسانی که در مورد او به صورت غیرمستقیم مطالبی را شنیده‌اند و همچنین از اسناد تاریخی، نوشته شده‌است.
فریمن به عنوان یک برده در حدود سال ۱۷۴۴ در مزرعه پیتر هاگ بوم در کلاوراک نیویورک به دنیا آمد. نامش را بت گذاشتند. زمانی که هانا دختر هاگ بوم با جان اشلی ازدواج کرد او را که دختری هفت ساله بود به هنا و همسرش داد. فریمن تا سال۱۷۸۱ با آن‌ها بود.
الیزابت فریمن:
سن واقعی فریمن هرگز مشخص نشد، اما با برآوردی که از سنگ قبر او وجود دارد حدود ۸۵ ساله از دنیا رفته‌است. او در ماه دسامبر سال ۱۸۲۹ درگذشت و در استاکبریج ماساچوست در مقبره خانوادگی سدجویک دفن شد. بر روی سنگ قبر او این جملات نوشته شده‌است:
در مورد الیزابت فریمن این تصمیم در دادگاه عالی قضایی ماساچوست در تقاضای تجدید نظر به نفع فریمن رأی داد و آزادی وی را قانونی اعلام کرد. وی بر اساس قانون اساسی سال ۱۷۸۰ ایالت ماساچوست آزاد شد و بردگی را در این ایالت به پایان رساند. ورمونت نیز آن را به‌طور صریح در قانون اساسی خود لغو کرد.
تئاتر کونگرس () یک سالن نمایش و کنسرت در شیکاگو، ایالات متحده آمریکا است.
این سالن که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شده در ابتدا به عنوان سینما مورد استفاده قرار می‌گرفته در سال‌های اخیر محل برگزاری کنسرت‌های موسیقی بوده‌است، تئاتر کونگرس دارای ۳۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
ژرمی آلیادیره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو، آرسنال، وستهام یونایتد، ولورهمپتون واندرز، سلتیک، باشگاه فوتبال لوریان و باشگاه ورزشی ام صلال اشاره کرد.
سن فرناندو د هنارس (به اسپانیایی: San Fernando de Henares) یک دهستان در اسپانیا است که در Madrid Metropolitan Area واقع شده‌است. سن فرناندو د هنارس ۳۹٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۳۸۰ نفر جمعیت دارد و ۵۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر وازلویی خواهرخواندهٔ سن فرناندو د هنارس هست.
لئون آندریاسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وردر برمن، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال آرهوس، ماینتس ۰۵، هانوفر ۹۶، هانوفر ۹۶، تیم ملی فوتبال دانمارک، و ماینتس ۰۵ اشاره کرد.
تروند اندرسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروندبی، باشگاه فوتبال مولده و باشگاه فوتبال ویمبلدوناشاره کرد.
سن روکه (به اسپانیایی: San Roque) یک دهستان در اسپانیا است که در استان کادیس واقع شده‌است. سن روکه ۱۴۶٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۲۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرگاندا دل ری (به اسپانیایی: Arganda del Rey) یک دهستان در اسپانیا است که در Comarca de Alcalá واقع شده‌است. آرگاندا دل ری ۷۹٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد و ۶۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر نوآزی لو سک خواهرخواندهٔ آرگاندا دل ری هست.
سیخوئلا (به اسپانیایی: Cijuela) یک دهستان در اسپانیا است که در استان گرانادا واقع شده‌است. سیخوئلا ۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد و ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماراثنا (به اسپانیایی: Maracena) یک دهستان در اسپانیا است که در استان گرانادا واقع شده‌است. ماراثنا ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Zug, Western Sahara و Ilioupoli خواهرخوانده‌های ماراثنا هستند.
تارازونا (به اسپانیایی: Tarazona) یک دهستان در اسپانیا است که در Tarazona y el Moncayo واقع شده‌است. تارازونا ۲۴۴٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رینوسا (به اسپانیایی: Reinosa) یک دهستان در اسپانیا است که در استان کانتابریا واقع شده‌است. رینوسا ۴٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۴۹۶ نفر جمعیت دارد و ۸۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارنتریا (به اسپانیایی: Rentería) یک دهستان و شهر در اسپانیا است که در Donostialdea واقع شده‌است. ارنتریا ۳۲٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۳۸۱ نفر جمعیت دارد.
شهرهای شرندورف، Lousada, Tulle, Monroy و Fuentepelayo خواهرخوانده‌های ارنتریا هستند.
دورانگو (به اسپانیایی: Durango) یک دهستان در اسپانیا است که در Durangaldea واقع شده‌است. دورانگو ۱۰٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۶۱۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کالائورا (به اسپانیایی: Calahorra) یک دهستان در اسپانیا است که در استان لاریوحا واقع شده‌است. کالائورا ۹۳٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Monte Compatri و Caussade خواهرخوانده‌های کالائورا هستند.
لا پالما دل کندادو (به اسپانیایی: La Palma del Condado) یک دهستان در اسپانیا است که در استان اوئلوا واقع شده‌است. لا پالما دل کندادو ۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۶۰۶ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بائنا (به اسپانیایی: Baena) یک دهستان در اسپانیا است که در اندلس واقع شده‌است. بائنا ۳۶۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد و ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست‌های موزه‌های ایروان () در زیر آورده شده‌است:
ایروان پایتخت و مرکز فرهنگی جمهوری ارمنستان می‌باشد و خانه موزه‌های بسیاری می‌باشد.Museums in Yerevan
آدولفو کونسولینی (Adolfo Consolini؛ ۵ ژانویه ۱۹۱۷ – ۲۰ دسامبر ۱۹۶۹) یک پرتابگر دیسک ایتالیایی بود. او در مسابقه‌های المپیک ۱۹۴۸، ۱۹۵۲، ۱۹۵۶ و ۱۹۶۰ شرکت کرد و به ترتیب رتبه‌های نخست، دوم، ششم، و هفده ام را بدست آورد. او در ۱۹۴۸ مدال طلا دریافت کرد و رکورد المپیک را به ۵۲٫۷۸ متر رساند. او سه عنوان اروپایی و ۱۵ عنوان ملی در سال‌های ۱۹۴۶، ۱۹۵۰ و ۱۹۵۴ بدست آورد.
کونسولینی پس از المپیک ۱۹۶۰ دیگر در المپیک شرکت نکرد و تنها در بازی‌های ملی شرکت کرد تا به ۵۲ سالگی رسید. او ازدواج کرد و صاحب یک فرزند شد و بقیهٔ عمر در پیرلی مشغول به کار شد. او در ۵۲ سالگی در اثر التهاب کبدی درگذشت.
جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۶ () پانزدهمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور مصر برگزار شد. تیم ملی فوتبال مصر با غلبه بر تیم ملی فوتبال کامرون در فینال بازی‌ها برای سومین بار به مقام قهرمانی جام ملت‌های آفریقا رسید.
۸ تیم واجد شرایط شرکت در مرحله نهایی شدند.
رودخانه گرگ‌رود از رودخانه‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
این رودخانه از کوه‌های تاشه‌سرا – لیمرا – ده زنا – ارگنا – گل پشته – شلندان – نسامه – بوتندان – تلم سرا – عسل سرا - جار تیکیش – بی سر – سرچشمه گرفته پس از عبور از روستاهای نسامه – کوهده – خشکرود – میانرود – کندسر – آلکله – مازولنگاسر – در صحرای رفیع آباد به رودخانه تیرم پیوسته به دریا می‌ریزد.
رودخانه تیرم و شیرود از رودخانه‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است. بر طبق نوشته‌های قدیمی پیش از صد و پنجاه سال نام این رودخانه جهودرود بوده‌است.
این رودخانه از چشمه‌سارهای کوه‌های سمت جنوبی دریا و از مراتع و آبادیهای صوفی کلایه (یا سیب کلایه) – دیمرون – سیاه بن – گوهردره – خرم‌سرا - آغوزحال –شیرزمین – نسیه کوه – ترم پشته – آخوند محله – کند سرک – آقا مقیم محله – سلیمان‌آباد – رودباری کنار – فقیه محله – رفیع آباد – کچانک – بالای شیرود از زیر پل فلزی بزرگی که در زمان رضاشاه پهلوی ساخته شده گذشته به دریا می‌ریزد. آب این رودخانه در فصول مختلف متغیر است در مواقع آب شدن برف‌ها و باران‌های شدید گاهی سیلاب خطرناک و زیان باری جاری می‌شود. از مصب دریا تا حدود یک کیلومتری برای قایقرانی موتوری و پارویی کوچک قابل استفاده است پهنای آن بین ۲۰ تا ۵۰ متر متغیر می‌باشد.
رودخانه ول آبی از رودخانه‌های شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
این رودخانه از کوه‌های هلوبن – نوسانکش – قسمت غربی مرتع لیه – نارنج بن – سیاهگلچال – سرچشمه گرفته پس از عبور از روستای جل آخوند محله – سلیمان‌آباد – به رودخانه تیرم متصل شده به دریا می‌ریزد و کانالی نیز از این رودخانه منشعب شده به طرف مزارع غرب سلیمان‌آباد – کتسچر و چلاسر می‌رود (به نام بند کربلایی علی)
میله اسویلار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که برای باشگاه رم بازی می‌کند.
اتحاد بین‌المللی زنان () یک سازمان غیردولتی بین‌المللی است که برای ارتقای حقوق بشر زنان در سراسر جهان تلاش می‌کند. این اتحادیه در زمینه توانمندسازی، توسعه بین‌الملل و برابری جنسیتی زنان تمرکز دارد. اصول این اتحادیه بهره‌وری مساوی تمامی زنان و دوشیزگان از حقوق بشر است. این اتحادیه یکی از قدیمی‌ترین، بزرگترین و مْؤثرترین سازمانها در این زمینه است.
اتحادیه بین‌المللی زنان در سال ۱۹۰۴ توسط کری چپمن کت، سوزان آنتونی، میلیسنت فاست و دیگر فمینیست‌های پیشرو در مبارزات حق رأی زنان در برلین پایه‌گذاری شد. تأکید این اتحادیه از حقوق زنان به یک محدوده گسترده حقوق بشری تغییر یافته‌است.
امروزه بیش از ۵۰ سازمان جهانشمول شامل چند صد هزار عضو به آن پیوسته‌اند. مرکز این اتحادیه در ژنو است.
حمله ۲۰۱۷ منهتن () روز سه‌شنبه ۳۱ اکتبر در منطقه منهتن جنوبی رخ داد که طی آن یک وانت سفیدرنگ به مسیر ویژه دوچرخه‌سواران وارد شد و با حرکت در مسیر مخالف به عابران و دوچرخه‌سواران زده و منجر به کشته شدن دست کم ۸ نفر و مجروح شدن دست‌کم ۱۱ نفر گردید.
در ساعت ۱۵ و ۵ دقیقه روز سه‌شنبه ۳۱ اکتبر ۲۰۱۷ مردی که یک وانت سفید رنگ اجاره‌ای «هوم دیپو» را رانندگی می‌کرد در منطقه منهتن نیویورک وارد محدوده ویژه دوچرخه سواران شده و در حالی که خلاف مسیر با سرعت بالا حرکت می‌کرده و به دوچرخه‌سواران و عابران زده و در نهایت با تصادف با یک اتوبوس مدرسه متوقف می‌شود که در این لحظه از خودرو پیاده شده و در حالی که دو سلاح گرم تقلبی در دستش داشته با دادن شعار الله اکبر به صورت نمایشی شروع به حرکت می‌کند که پس از شلیک پلیس به شکم او زخمی و بازداشت می‌شود.
پلیس مظنون را به نام سیف‌الله حبیب‌الله ویچ ساییپوف ۲۹ ساله، شهروند ازبکستان و ساکن تامپا، فلوریدا شناسایی کرده‌است.
او پس از زخمی و دستگیر شدن برای درمان به بیمارستان منتقل شده‌است و توسط پلیس در همان بیمارستان بازجویی می‌شود.
مظنون دوم به نام محمدزوار قدیرف، ۳۲ ساله وجود داشت که اف‌بی‌آی برای بازجویی دنبال او نیز می‌گشت که عصر چهارشنبه ۱ نوامبر ۲۰۱۷ پیدا شده‌است.
معاون رئیس پلیس نیویورک گفته‌است که مظنون دستورالعمل‌های داعش را از طریق اینترنت که وجود دارد می‌گرفته‌است.
سیف‌الله ساییپوف در شهر تمپا در فلوریدا زندگی می‌کرد و بعد به پترسون در ایالت نیوجرسی نقل مکان کرد. او از ازبکستان در سال ۲۰۱۰ به آمریکا آمده‌است و اقامت قانونی و گرین کارت گرفته‌است. شرکت تاکسیرانی اوبر او را به عنوان راننده استخدام کرده‌است.
شبکه سی بی اس به نقل از یک منبع آگاه اطلاعاتی گزارش می‌دهد که او برای مقام‌های آمریکایی شناخته شده بود.مهاجم نیویورک با اتهامات تروریستی روبرو شد
در این عمل تروریستی دست کم ۸ نفر کشته شده‌اند و دست‌کم ۱۱ نفر زخمی که به بیمارستان منتقل شده‌اند.
در میان هشت قربانی یک نفر با ملیت بلژیکی و پنج تن آرژانتینی وجود دارد. آرژانتینی‌ها بخشی از یک گروه ده نفری از هم‌دوره‌های سابق پلی‌تکنیک سن مارتین در شهر روساریو بودند که سیُ‌مین سال فارغ‌التحصیلی خود را در نیویورک جشن می‌گرفتند. فرد دیگری از این گروه در بیمارستان نیویورک-پرسبیترین بستری است.
ایمپورتین آلفا () یا کاریوفرین آلفا () گروهی از پروتئین‌ها هستند که در ورود پروتئین به‌داخل هستهٔ سلول نقش دارند. این پروتئین‌ها، یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ کاریوفرین‌ها هستند.
این پروتئین‌ها به «توالی متمرکزکننده هسته‌ای» (NLS) وصل شده و پروتئین‌ها را جهت حمل به‌داخل هسته نشانه‌گذاری می‌کنند. پس از این نشانه‌گذاری، ایمپورتین آلفا، پروتئینِ موردِ نظر را به ایمپورتین بتا متصل می‌کند و مولکول اخیر، آنرا به داخل هسته و مقصدِ موردنظر حمل می‌کند.
این پروتئین، ۳ دومِـین عملکردی مجزا و مشخص دارد: «دومِـین IBB»، «دومِـین ARM» و «دومِـین متصل‌شونده به CAS». همچنین بیشتر ساختمان ایمپورتین آلفا از ۱۰ توالی آرمادیلو پشت‌سرهم تشکیل شده‌است.
به‌غیر از نقشِ ایمپورتین آلفا در نشانه‌گذاری سایر پروتئین‌ها برای حمل به هسته، این پروتئین در گامتوژنز (تولید سلول‌های جنسی)، تکامل، پاسخ گرماشوک، تجزیهٔ پروتئین و بیماری‌زایی ویروس‌ها (به‌ویژه آنفلوآنزای نوع A) هم نقش دارد.
توالی متمرکزکننده هسته‌ای () یا سیگنال متمرکزکننده هسته‌ای () که به‌اختصار «NLS» نامیده می‌شود، یک توالی آمینواسیدی است که پروتئین‌ها را جهت حمل به هستهٔ سلول، نشانه‌گذاری می‌کند.
معمولاً این سیگنال از یک یا چند توالی آمینواسیدی با بارِ الکتریکیِ مثبت همچون لیزین و آرژینین بر سطح پروتئین تشکیل شده‌است و توسط یک گیرنده پروتئینی همچون ایمپورتین آلفا شناسایی می‌شود. نتیجهٔ نهایی این فعل‌وانفعالات، جابجایی و انتقالِ پروتئین هسته‌ای از خلالِ مجراهای مخصوصی در پوستهٔ هسته توسط یک فرایند وابسته به انرژی است.
عملکرد یک پروتئینِ NLS بر خلافِ عملکرد «سیگنال خروج هسته‌ای» است که کارش، نشانه‌گذاری پروتئین‌ها جهت بیرون‌آوردن‌شان از هسته است.
ال پاسئو به معنی مسافرت نام یک فیلم کمدی کلمبیایی در سال ۲۰۱۰ بود که توسط "هارولد ترومپترو" کارگردانی و توسط کمپانی داگو گارسیا تهیه‌کنندگی شد. این فیلم رسماً در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۰ در کشور کلمبیا اکران شد.
ال پاسئو در کلمبیا به فروش خوبی در گیشه‌ها دست یافت. قسمت‌های دوم، سوم و چهارم این فیلم، به عنوان دنباله در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ میلادی ساخته شدند. قسمت نخست در میان این چهار قسمت بیشترین فروش را داشت و موفق به ثبت رکورد ۱٬۵۰۱٬۸۰۶ دلار گشت. این بیشترین فروش یک فیلم کمدی در تاریخ سینمای کلمبیا بوده‌است.
این فیلم در مورد یک خانواده در تعطیلات است.
پس از ۱۱ سال کار پیوسته، "الکس پیینادو" تصمیم به صرف وقتش برای گذراندن تعطیلات خوبی با خانواده اش می‌کند. او در سفر جاده ای به سمت کارتاگنا، همراه همسرش، مادرش، دو فرزند نوجوان و سگش، قیصر، است. اما سفر تنها انگیزه او نیست، چرا که الکس برنامه ای را پنهانی دنبال می‌کند که نیاز به رسیدن به مقصد دارد. در راه سفر جاده ای ماجراجویی‌هایی باور نکردنی برای خانواده پیش می‌آید.Dago García Producciones Here is the movie plot
وسیله همراه یا وسیله سیار یا وسیله قابل حمل یا دستگاه سیار (انگلیسی: Mobile device) یا رایانه دستی به وسیله رایانه‌ای گفته می‌شود که بتوان آن را در دست گرفت و با آن کار کرد. معمولاً ال‌سی‌دی در وسیله‌های سیار لمسی است و شستی و کیبورد دارد. بسیاری از این دستگاه‌ها می‌توانند به اینترنت متصل شده و نیز می‌توانند از طریق وای فای، بلوتوث، شبکه سلولی و ارتباط حوزه نزدیک با سایر دستگاه‌ها مثل هدست ارتباط برقرار کنند. از دیگر ویژگی‌های رایج در این دستگاه‌ها، برخورداری از دوربین ترکیب شده، نرم‌افزارهای مدیا پلیر، برقراری تماس تلفنی و دریافت آن، بازی های ویدئویی و جی پی اس است. برای تأمین انرژی این دستگاه‌ها معمولاً از باتری لیتیمی استفاده می‌شود. در دستگاه‌های همراه از سیستم‌عامل موبایل استفاده می‌شود و نرم‌افزارهای مخصوص این دستگاه‌ها در آن‌ها نصب و اجرا می‌شود.
بسیاری از این دستگاه‌هایی که به آن‌ها سیار می‌گوییم در واقع سیار نیستند بلکه همراه هستند، گوشی تلفن که حرکت نمی‌کند بلکه این ما هستیم که آن را با خود همراه می‌کنیم. یک نمونه از وسایلی که واقعا سیار است رباتها هستند.
انواع مختلفی از وسایل همراه برای مقاصد مختلف طراحی شده‌است. بعضی از آن‌ها شامل موارد زیر است:
نبرد فرانکفورت یک نبرد چهار روزه برای به دست آوردن کنترل فرانکفورت در طول جنگ جهانی دوم بود. لشکر پنجم پیاده‌نظام حمله اصلی را اداره می‌کرد و لشکر ششم زرهی از آن‌ها پشتیبانی می‌نمود. شهر توسط سپاه هشتادم دفاع می‌شد.
لشکر پنجم پیاده‌نظام در ۲۲ مارس از راین عبور کرد و به سرعت یک پایگاه در آنجا ایجاد کرد. تا ۲۳ مارس، پنجمین پناهگاه خود را تا پنج مایلی شرق گسترش داد. این گسترش، لشکر پنجم پیاده‌نظام در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی فرانکفورت قرار داد. در ۲۵ مارس، لشکر ششم زره‌پوش از راین در اپنهایم عبور کرد و به سمت شمال شهر حرکت کرد. در تاریخ ۲۶ مارس لشکر پنجم پیاده‌نظام به حوالی جنوب شهر رسیده و فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت را تسخیر کرد. لشکر پنجم پیاده‌نظام و لشکر ششم زرهی به سمت جنوب شهر در رود ماین حرکت کردند. دو لشکر در ۲۷ مارس جنگ شهری را آغاز کردند. در ۲۹ مارس، شهر تحت کنترل آمریکا قرار گرفت؛ با این حال جنگ‌های پراکنده کوچک تا ۴ آوریل ادامه یافت.
دانای استراتیگوپولو (; – ) خواننده، نویسنده و چهرهٔ دانشگاهی یونانی مقیم شیلی بود.
او با ترجمهٔ اشعار پابلو نرودا به یونانی به شهرت رسید.
استپانوس سیونه‌تسی (؛ زادهٔ ۶۸۰ م. - درگذشته ۷۳۵ م.) مترجم، شاعر، موسیقی‌دان، چهره فرهنگی و مذهبی اهل ارمنستان بود که در قرون وسطی می‌زیست.
ارتش نوزدهم یکی از ارتش‌های نیروی زمینی آلمان در جنگ جهانی دوم بود.
استراتژی حلزون () فیلمی کلمبیایی در سال ۱۹۹۳ میلادی بود که در ژانر کمدی-درام قرار داشت. تهیه، تولید، کارگردانی و نویسندگی این اثر توسط سرجیو کابررا انجام پذیرفت. از بازیگران سرشناس این فیلمفرانک رامیرز، فلورینا لمائیترا، فائوستو کابررا، فرانک رامیرز و ویکتور مایارینو بودند. این فیلم برندهٔ یک جایزه در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و یک جایزهٔ جشنواره سینمای آمریکای لاتین بیریتز شد.. این فیلم به مشکلات خانواده‌های با درآمد پایین در بوگوتا، شکاف میان غنی و فقیر و تعاملات آن‌ها در یک سیستم اجتماعی بسیار طبقه‌بندی شده می‌پردازد. این فیلم به عنوان نمایندهٔ کلمبیا به جشنوارهٔ اسکار دورهٔ شصت و هفتم، فرستاده شد ولی به عنوان نامزد پذیرفته نشد.Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
در ابتدای این فیلم خبرنگار خبره، "خوزه آنتونیو پوپو" (با بازی کارلوس ویبوس) شروع به مصاحبه با مردی می‌کند که داستان فیلم را روایت خواهد کرد. این مرد، که یک مستأجر است، به خبرنگار نشان می‌دهد که چگونه خانه‌های فیزیکی که مستاجرین برای بسیاری از سالها زندگی می‌کردند، به وسیله روش‌های ابتدایی، اما هوشمندانه، به جای دیگری منتقل شده‌است. داستان مرد با ترسیم وقایع مختلفی درهم تنیده شده‌است.
ساختمان محل سکونت مرد (به نام خانه یریبه، خانه یوربری) خانه‌ای برای قشرها مختلفی از مردم است. همه آن‌ها فقیر و دارای پیشینه و قشرهای متنوع هستند. صاحب خانه مدت مدیدی بود که در بوگوتا نبوده‌است. مستاجرین با مقاماتی مواجه هستند، که سعی دارند همه را از ساختمان اخراج کنند. سپس، مستاجران تصمیم می‌گیرند که با قفل کردن درب‌ها و تیراندازی به پلیس‌هایی که سعی می‌کنند دستورهای خود را انجام دهند، ایستادگی کنند.
پس از این رویارویی و مقاومت به مستاجران زمان بیشتری داده می‌شود تا زمان کافی برای پیدا کردن یک مکان جدید برای زندگی داشته باشند. مستاجرین به‌طور قانونی توسط "«پررو» رومرو" (با بازی فرانک رامیرز) (او به شدت با هرکس که از نام «پررو/سگ» استفاده کند، برخورد می‌کند) آزار می‌بینند. رومرو مردی با برخی زمینه‌های علمی است و دارای ابزارهایی است که با مقامات و وکلای "دکتر هولگین" (مالک خانه) مقابله می‌کند.
دکتر هولگین از ترفندهای کثیف برای ایجاد فشار بر رومرو استفاده می‌کند، تا آنجا که او توسط افراد دکتر هولگین ربوده شده و شکنجه داده می‌شود. در این ساختمان "جاسینتو" (با بازی فائوستو کابررا)، روشنفکر و شورشی اسپانیایی، ابزارهایی برای منفجر کردن همه چیز در داخل خانه (دیوارها، پنجره‌ها، حمام‌ها، آشپزخانه‌ها، توالت‌ها، سقف‌ها، و غیره) تدارک دیده و همه آن‌ها را به یک قطعه زمین واقع در تپه‌های غربی بوگوتا برده‌است.
جاستینو قادر به متقاعد کردن بقیه مستاجرین است، به همین دلیل همه در کاری تیمی شرکت می‌کنند و به ساختن برج‌های چوبی بلند کمک می‌کند، که می‌تواند همه چیز را به یک بلوک دیگر خانه منتقل کند.
همان‌طور که خانه توسط مستاجران منتقل می‌شود. "میسیا تریانا" (با بازی دلفینا گیدو) به‌طور تصادفی شبح مریم باکره را بر روی دیوار می‌بیند، میسیا تریانا، یک خانم بسیار مذهبی است که مخالف شدید پروژه جاستینو بود.
پس از گذر از مجموعه ای از حوادث و خطرات مستاجرین قادر به بمب‌گذاری تمامی قسمت‌های داخلی خانه می‌شوند. برای به دست آوردن زمان بیشتر، رومرو وکیل دکتر هولگین ویکتور می‌گوید که مستاجران می‌خواستند خانه را نقاشی کنند تا راهی برای عذرخواهی برای هر گونه ناراحتی که ممکن است باعث شود، باشد؛ که مسکوئرا موافق است.
با توجه به مهلت مقرر، مستاجرین همه چیز را در داخل خانه برداشته و با استفاده از واگن‌هایی کشیدند و آن را به تپه‌ها منتقل کردند. در این زمان وکلا، پلیس و دکتر هولگین خود را مشتاقانه به خانه رساندند تا شاهد آن باشند که مستاجران در واقع آن‌ها را ترک کرده‌اند ولی از انفجار آن و فروپاشی نمادین خانه شگفت‌زده شدند. پس از آنکه گرد و غبار از بین رفتند، خانه‌ای را که بر روی دیوارش یک گرافیتی نوشته شده بود، می‌بینند: «خانه شما رنگ آمیزی شده‌است.»
خوزه مصاحبه با مرد را در حالی به پایان می‌برد او ناراحت شده و صحنه را ترک می‌کند. در نهایت مستاجران در یکی از تپه‌ها با نمای پانورامایی از بوگوتا جمع شده و یک پرچم کلمبیا را در حال چرخش مشاهده می‌کنند.
داستان این فیلم ابتدا توسط رامون خیمنو با الهام از یک داستان که در روزنامه خواند شکل گرفت؛ روزنامه در مورد اخراج مستاجرین از یک خانه و روند قانونی آن نوشته بود.
خیمنو چندین سال پس از آن با کمک فیلمنامه‌نویس و بازیگر، هومبرتو درادو، نهایتاً یک فیلمنامه ۴۰۰ صفحه ای متراکم نوشت که طرح اصلی فیلم همان داستان بود. فیلم به دلیل مشکلات مالی و عدم حمایت دولت کلمبیا، چهار سال طول کشید تا کامل شود. این در واقع زمانی رخ داد که دولت کلمبیا در سازمان‌های فرهنگی را متوقف کرده بود و از فیلم سازانی مانند Focine حمایت می‌کرد.
این فیلم در مرکز شهر بوگوتا فیلم‌برداری شده و در مناطق جانبی تپه‌های شرقی صحنه‌هایی از آن گرفته شده‌است.
تژوژیک () یک فیلم کمدی محصول کشور ارمنستان شوروی به کارگردانی آرمان ماناریان است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد.
از بازیگران آن می‌توان به هراچیا نرسیسیان و تسولاک آمریکیان اشاره کرد.
آروینگارنا گروه موسیقی سوئدی است.
آن ها نماینده سوئد در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۳ بودند.
باربارا دکس (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۷۴) خواننده بلژیکی است.
او نماینده بلژیک در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۳ بود.
آساکورا کاگه‌آکی، آساکورا کاگه‌کیرا ; 1529 – ) سامورایی اهل ژاپن در اواخر دوره سنگوکو بود. وی ابتدا در خدمت خاندان آساکورا بود اما پس از شکست این خاندان از اودا نوبوناگا به خدمت وی درآمد و نام خود را به تسوچی‌هاشی نوبوآکیرا تغییر داد.
In ATCvet, this subgroup is named "QD05 "Drugs for keratoseborrheic disorders"".
ویرانه‌های باستانی ایچیجودانی خاندان آساکورا یک یادمان است که در فوکوئی، استان فوکوئی، ژاپن قرار دارد. این منطقه ۱۰۳ سال تحت کنترل خاندان آساکورا در دوره سنگوکو بود. شهر اطراف قلعه در سال ۱۴۷۱ ساخته شد و به یکی از مراکز مهم فرهنگی، نظامی و پرجمعیت آن زمان با حدود ۱۰۰۰۰ نفر جمعیت تبدیل شد. در سال ۱۵۷۳ این شهر توسط اودا نوبوناگا که با خاندان آساکورا در جنگ بود به آتش کشیده شد.
پاییز فصل آخر سال است رمانی است نوشته نسیم مرعشی که توسط نشر چشمه‏ در سال ۱۳۹۳ منتشر شده‌است.‏ چاپ پنجاه و دوم آن سال ۱۴۰۰ منتشر شده‌است.‏ این رمان در سال ۱۳۹۴ برنده جایزه ادبی جلال آل احمد شده شده‌است.
کتاب روایت زندگی سه دختر جوان به نام‌های شبانه، روجا و لیلا است. این کتاب سرشار از دغدغه‌های دخترانگی است و از همین جهت ممکن است برای بسیاری از دختران جوان از جذابیت بالایی برخوردار باشد. این کتاب از دو بخش تحت عنوان تابستان و پاییز تشکیل شده و هر یک از این دو بخش نیز از سه فصل مجزا برخوردار است. هر یک از فصول این کتاب توسط یکی از شخصیت‌های اصلی داستان روایت می‌شود.‏
شخصیت‌های داستان فارغ‌التحصیل مهندسی مکانیک از دانشگاه تهران هستند و هر کدام با مشکلات متعددی روبه‌رو هستند. این رمان در شش فصل و به زبانی ساده و روان بیان شده و شاهد شخصیت‌پردازی خوبی در آن هستیم. نویسنده تلاش می‌کند در این کتاب به خوبی به مشکلات زنان امروز اشاره کند؛ در طول داستان، هر سه شخصیت اصلی درگیر موضوع مدرنیته و تفکر سنتی هستند.‏
نسیم مرعشی در معرفی کتاب خود این‌گونه گفته‌است:
هر کدام از شخصیت‌های داستان درگیر مسائل متفاوتی هستند. یکی با مهاجرت درگیر است، بعدی با هویت شغلی و اجتماعی و دیگری با روابط عاطفی. بعد از بحران‌هایی که چند سال پیش رخ داد و خیلی‌ها را دچار سردرگمی کرد، دلم می‌خواست داستانی بنویسم که شخصیت‌هایش در کنار هم معرف و نمایندهٔ نسلی باشند که خودم جزء آن هستم. شخصیت‌ها، داستان‌هایشان و فرم روایت را بر این اساس انتخاب کردم.
کتاب پاییز فصل آخر سال است بارها مورد نقد و بررسی رسانه‌ها و منتقدان قرار گرفته‌است.‏
سوسن شریعتی دربارهٔ این اثر گفته‌است:‏
رمان «پاییز فصل آخر سال است» از سه زن صحبت می‌کند که هر کدام به افق‌های فرهنگی و طبقه‌های اقتصادی متفاوت تعلق دارند. یکی از این دخترها از رشت آمده، یکی از اهواز و یکی هم اهل تهران است. یکی از مواردی که در این رمان بازتاب یافته شبیه شدن این سه نفر، به‌رغم تفاوت‌های خاستگاهی، به همدیگر است. این شباهت که احتمالاً به یمن تحصیلات و عناصر نوین فرهنگی پدید آمده، هر سه نفر را در موقعیت فرهنگی‌ای قرار می‌دهد که به صورت کلی فرهنگ غربی نامیده می‌شود. هر سه زن به کانون فیلم می‌روند، فیلم‌های مشابه می‌بینند، هنرمندان محبوب‌شان یکی است، موسیقی‌ای که گوش می‌دهند یکی است و هر سه میل دارند جور دیگری باشند. همین وضعیت سبب می‌شود هر سه احساس کنند جهان دیروزشان کوچک است و باید به تغییر دادن جهان‌شان اقدام کنند. در داستان با سه وعدهٔ اساسی روبه‌رو هستیم. وعده‌های کار، عشق و مهاجرت سه وعدهٔ اساسی این رمان هستند، اما هر سه شخصیت در برابر این وعده‌ها دچار سرخوردگی می‌شوند. زن‌های این رمان گرفتار موقعیت‌های بی‌بازگشت هستند و بنابراین چاره‌ای جز انتخاب کردن ندارند؛ از طرف دیگر هیچ‌یک نمی‌توانند به موقعیت‌هایی که پیشتر داشتند نیز بازگردند. پرسوناژهای این کتاب به آنچه دارند راضی نیستند و آنچه را دارند دوست نمی‌دارند. اینها هر چیزی را که به دست می‌آورند، ارزش آن چیز برایشان از بین می‌رود و در نهایت به بحران در الگوی زنانگی می‌رسند. سرانجام شخصیت‌های رمان از بس از جامعه رودست می‌خورند، چشمهٔ تخیل‌شان خشک می‌شود.
مصطفی مستور نیز دربررسی رمان پاییز فصل آخر سال است گفته بود.‏
به نظرم این کتاب، اثر خوب و قابل قبولی است. شخصیت‌های داستان هر کدام دارای تفکری متفاوت هستند که موانع زیادی مانند جامعه مردسالار، عدم امنیت از آینده، رقابت با مردان و مشکلات زنانه سد راه‌شان است اما ناامید نیستند. این کتاب یکی از مشکلات بزرگ جامعه ایرانی را نشان می‌دهد. زنان جامعه ما در حال گذر از زندگی سنتی به زندگی مدرن هستند و هر چه آگاه‌تر می‌شوند، مشکلاتشان بیشتر می‌شود.
مرعشی، نسیم، «"پاییز فصل آخر سال است"» ،شابک ISBN 978-600-229-482-1. خانه کتاب. نشر چشمه
سیلورادو فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی لارنس کاسدان است. در این فیلم بازیگرانی همچون کوین کلاین، اسکات گلن، روزانا آرکت، جان کلیز، کوین کاستنر، برایان دنهی، دنی گلاور، جف گلدبلوم، لیندا هانت، جو سنکا، ری بیکر، توماس ویلسون براون، جفری‌دیوید فاهی، لین ویتفیلد، آماندا ویس، ریچارد جنکینز، بریون جیمز، جیمز گامون، ارل هیندمن، پپه سرنا، شب وولی ایفای نقش کرده‌اند.
کوگا-ریو () یکی از مراکز نینجوتسو (هنر رزمی ژاپنی) و یکی از دو شاخه مشهور نینجا در ژاپن است. شاخه مشهور دیگر نینجا ایگا-ریو نامیده می‌شود. گوگا-ریو ولایت اومی امروزه در شهر کوکا، شیگا، استان شیگا قرار داشت.
هیچ راهی وجود ندارد فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی راجر دونالدسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون کوین کاستنر، جین هکمن، شان یانگ، ویل پاتون، هاوارد داف، جیسون برنار، جرج دزوندزا، فرد تامپسون، ایمان ایفای نقش کرده‌اند.
شورش کاگا، کاگا ایکو-ایکی به شورشی مذهبی گفته می‌شود که در سال ۱۴۸۷–۱۴۸۸ آغاز شد و تا سال ۱۵۸۰ ادامه داشت. این شورش توسط اعضای معتقد به شین بودیسم (معبد هونگان) در ولایت کاگا امروزه استان ایشیکاوا رخ داد.
مزدک میرعابدینی (زاده ۲۹ فروردین ۱۳۵۵ - تهران) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایران است.
وی در ابتدا بیش از دو سال در دانشگاه شهید بهشتی ریاضیات کاربردی خواند، اما پس از انصراف دادن و گذراندن خدمت سربازی، در دانشگاه آزاد اسلامی تهران موسیقی کلاسیک خواند. بعد از آن راهی ایتالیا شد و از آنجا بود که به گونه‌ای جدی به سینما روی آورد. میرعابدینی سال ۱۳۸۰ تحصیل سینما را در کالج سانتامونیکا آمریکا آغاز کرد و توانست حضور در کارگاه آموزشی داستین هافمن را تجربه کند. او در شهر لس‌آنجلس هشت فیلم کوتاه ساخت و در سال ۲۰۰۵ از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا فارغ‌التحصیل شد.
لونگی غذای بومی مردم تالش در ایران و جمهوری آذربایجان می‌باشد. این غذا دو نوع چون لونگی ماهی و لونگی مرغی را دارا ست. به نحوه پر کردن شکم ماهی یا مرغ با ادویجات و گردو درست می‌شود. چلو و لونگی لنکرانی
"لَوَه" در زبان تالشی به معنی "شکم" و "لونگی" به معنی "شکم‌پُر" است.
لونگی خشک
لونگی آبکی
اصولاً از ماهی سفید درست می‌شود. مردم آذربایجان لونگی ماهی را معمولاً در عید نوروز می پزند. فیل‌ماهی نیز گاهی برای درست کردن این غذا مورد استفاده واقع می‌شود. این نوع لونگی در مناطق شبه‌جزیره آب‌شوران، لنکران، ماسالی، سالیان، نفتچاله جمهوری آذربایجان شایع است.
ابتدا چاشنی‌هایی همچون سیاه آلو، آلبالوی خشکبار و آب انار موسوم به «نارشراب» (به زبان آذربایجانی «narşərab») برای پر کردن شکم ماهی درست می‌شوند. لونگی ماهی
در صورتی که نوع انتخاب شده، ماهی خاویاری باشد، چاشنی‌های یادشده را به اختلاط تهیه شده از گردوی له شده و پیاز خرد شده اضافه می نمایند.
ماهی برشته شده با برشهای لیمو، نان و «نارشراب» سرو می‌شود.
در مازندران غذایی مشابه وجود دارد که با ماهی سفید طبخ می‌شود و ویژه نوروز به اسم ماهی "گِردِبیج" که ماهی به شکل گرد در ظرفی در فر پخته می‌شود و درون شکم ماهی را از چاشنی گردوی آسیاب شده، رب انار، سیر و سبزی‌های معطر محلی پر می‌کنند که در طبری به آن‌ها "شیشاک"، "اوجی" و "اناریجه" می‌گویند.ماهی گردبیج
چاشنی لونگی را برای پر کردن مرغ با استفاده از پوره پیازی که، برای مایع زبایی با پارچه له و با گردوی له شده و زغال اخته مخلوط می‌شود، درست می‌کنند. ابتدا مرغ را شست‌وشو و پاک می‌کنند و بعد مخلول مزبور را در شکم مرغ قرار و سپس آن را تفت می دهند.
لونگی مرغ معمولاً با لیمو و پلو سرو می‌شود.
ورزشگاه اسکندریه () ورزشگاهی است چند منظوره که در شهر اسکندریه کشور مصر قرار دارد. این ورزشگاه در سال ۱۹۲۹ ساخته شده‌است و قدیمی‌ترین ورزشگاه ساخته شده در کشور مصر و قاره آفریقا می‌باشد. این ورزشگاه در سال ۲۰۱۶ بازسازی شده‌است.
جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۸ () شانزدهمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور مراکش برگزار شد. این کشور جایگزین کشور زامبیا شده بود که به دلیل مشکلات مالی از میزبانی انصراف داد.
در این دوره از مسابقات تیم ملی فوتبال کامرون برای دومین بار قهرمان شد.
میزبان اصلی زامبیا بود، اما پس از انصراف آن‌ها در دسامبر ۱۹۸۶ به علت مشکلات مالی، کنفدراسیون فوتبال آفریقا از الجزایر خواست که میزبانی این مسابقات را برعهده گیرد. با این حال، در فوریه ۱۹۸۷، کنفدراسیون فوتبال آفریقا پس از اختلاف با الجزایر این تصمیم را لغو کرد. علت این اختلاف اعتراض الجزایر به تصمیم این کنفدراسیون برای محرومیت الجزایر از بازی برگشت مقابل تونس از سری بازیهای مقدماتی سال ۱۹۷۸ بود. این محرومیت به دلیل استفاده الجزایر از دو بازیکن غیرمجاز در بازی رفت بود. در پایان مراکش به میزبانی جام ملت‌های آفریقا ۱۹۸۸ به جای الجزایر برگزیده شد.
توجه: الجزایر با استفاده از قانون‌های مختلف به مرحله بعد راه یافت.
قهرمانان ادوار مختلف جام ملت‌های آفریقا
۱۹۵۷ - مصر
۱۹۵۹ - مصر
۱۹۶۲ - اتیوپی
۱۹۶۳ - غنا
۱۹۶۵ - غنا
۱۹۶۸ - جمهوری دموکراتیک کنگو
۱۹۷۰ - سودان
۱۹۷۲ - کنگو- برازاویل
۱۹۷۴ - زئیر
۱۹۷۶ - مغرب
۱۹۷۸ - غنا
۱۹۸۰ - نیجریه
۱۹۸۲ - غنا
۱۹۸۴ - کامرون
۱۹۸۶ - اتیوپی
۱۹۸۸ - کامرون
۱۹۹۰ - الجزایر
۱۹۹۲ - ساحل عاج
۱۹۹۴ - نیجریه
۱۹۹۶ - آفریقای جنوبی
۱۹۹۸ - اتیوپی
۲۰۰۰ - کامرون
۲۰۰۲ - کامرون
۲۰۰۴ - تونس
۲۰۰۶ - مصر
۲۰۰۸ - مصر
۲۰۱۰ - مصر
۲۰۱۲ - زامبیا
۲۰۱۳ - نیجریه
۲۰۱۵ - ساحل عاج
۲۰۱۷ - کامرون
کاندومبه نوعی موسیقی و رقص اروگوئه‌ای‌‎‎ است که از بردگان سیاه‌پوست آفریقایی نشئت گرفته‎است. "کاندومبه" یکی از مظاهر مهم فرهنگ اروگوئه است و یونسکو آن را از سال ۲۰۰۹ میلادی در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشر قرار داده است.The Candombe and its socio-cultural space: a community practice "کاندومبه" همچنین به‌میزان کمتری در آرژانتین و پاراگوئه و برزیل اجرا می‌شود. در آرژانتین می‌توان آن را در بوئنوس آیرس و سانتافه و پارانا و کورینتس یافت. در پاراگوئه این سنّت در کامباکوآ (Kamba Kua) در «فرناندو دلا مورا» در نزدیکی آسونسیون ادامه دارد. در برزیل هم "کاندومبه" همچنان چهرهٔ مذهبی‌اش را حفظ کرده است و در ایالت میناز ژرایس یافت می‌شود.
این سبک موسیقی اروگوئه‌ای بر پایهٔ سه طبل چیکو (chico) و رپیکه (repique) و پیانو (piano) استوار است و معمولاً در ماه فوریه در رژه‌های رقص جشن‌های خیابانی (کارناوال‌ها) در مونته‌ویدئو اروگوئه اجرا می‌شود.