moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
باشگاه فوتبال آلورکا (به پرتغالی: Futebol Clube de Alverca) یک باشگاه فوتبال واقع در کشور پرتغال است که در آلورکا دو ریباتژو، ویلا فرانکا د شیرا واقع شده‌است. این تیم در حال حاضر در لیگ ۳ پرتغال بازی می‌کند.
مجید عیدی (زادهٔ ۲۹ شهریور ۱۳۷۵ در اراک) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ملوان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. پیش از این هم در تیمهای نفت مسجد سلیمان و آلومینیوم اراک بازی کرده‌است.
پیشگویان مقدس یا پیشگویی‌های کُتُب مقدس شامل بخش‌هایی از کتب مقدس می‌باشد که ادعا می‌شود بازتاب کننده ارتباطات ماوراء طبیعی خدا با انسان از طریق پیامبران است.
سخنان پیامبران - الهامات، تفسیرها، پندها یا پیش‌بینی‌ها - به‌طور گسترده در روایات کُتُب مقدس توزیع شده‌است. "b. An instance of divinely inspired speech or writing; a revelation from God or a god; a prophetic text. Also as a mass noun: such writings considered collectively." برخی از پیشگویی‌های آینده‌نگر در کتاب مقدس مشروط هستند، با شرایطی که به‌طور ضمنی فرض شده یا به صراحت بیان شده‌اند.
به‌طور کلی، مؤمنان به پیشگویی‌های کتاب مقدس، به تفسیر و هرمنوتیک متون مقدس می‌پردازند که به عقیده آن‌ها حاوی توصیفاتی از سیاست جهانی، رخدادهای طبیعی، آینده قوم اسرائیل، آمدن یک مسیحا و یک پادشاهی الهی است - و همچنین در مورد رویدادهای رستاخیز.
پیروان دیانت بهائیت معتقدند که بهاءالله بازگشت مسیح «در جلال پدر» است و آیات زیر با آمدن حضرت باب و حضرت بهاءالله در سالهای ۱۸۴۴ میلادی و ۱۸۶۳ میلادی محقق شد.
ارمیا ۴۹:۳۸ - عیلام (پارس) را به عنوان مکانی که خداوند تاج و تخت خود را قرار خواهد داد، پیشگویی می‌کند. دیانت بهائی نیز در ایران است و زادگاه باب و بهاءالله نیز سرزمین پارس محسوب می‌شود.
ربات و فرانک فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی جک شریر است. در این فیلم بازیگرانی همچون فرانک لانگلا، سوزان ساراندون، پیتر سارسگارد، جیمز مارسدن، لیو تایلر، جرمی استرانگ، جرمی سیستو، آنا گستایر و کاترین واترستون ایفای نقش کرده‌اند.
وی‌اچ‌یس فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی جک هنری رابینز است. در این فیلم بازیگرانی همچون میسون مک‌نولتی، راهم براسلو، توماس لنون، کری کنی-سیلور، مارک پورکش، چارلین وای، جیک هد، کریستین دروپ، مادلین زیما، تیم رابینز، سوزان ساراندون و ئیاری لیمون ایفای نقش کرده‌اند.
جیزس می‌غلتاند فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی جان تورتورو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان تورتورو، بابی کاناوله، اودره توتو، کریستوفر واکن، جان هم، پیت دیویدسون، سوزان ساراندون، سونیا براگا، جی. بی اسموو، تیم بلیک نلسون، گلوریا روبن، مایکل بادالوکو و نیکلا ریس ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم بازسازی فیلم فرانسوی مکان رفتن و همچنین یک اسپین‌آف از فیلم لبوفسکی بزرگ اثر برادران کوئن است.
مهندسی ژنتیکی انسان به معنی ارتقا و بهبود انسان از طریق اصلاح ژنی است. اصلاح ژنی انسان می‌تواند به منظور درمان بیماری‌ها (ژن درمانی)، جلوگیری از احتمال ابتلا به یک بیماری خاص بهبود عملکرد ورزشکاران (ژن دوپینگ)، تغییر ظاهر فیزیکی، متابولیزم و بهبود توانایی‌های جسمی و توانایی‌های ذهنی از جمله هوش و حافظه انجام شود. این اصلاح ژنی می‌تواند به صورت ارث بردنی ایجاد شود.
کانتار دِ میو سید به معنای «ترانهٔ سید من»، قدیمی‌ترین شعر حماسی به زبان اسپانیایی کاستیلی است.Penguin Classics, "The Poem of the Cid: A Bilingual Edition with Parallel Text", 1975, Translated by Rita Hamilton, "", 1/5/2010 داستان این ترانه بر اساس یک واقعهٔ تاریخی است که در آن از اعمال قهرمان کاستیلی رودریگو دیاز د ویوار معروف به اِل سید یاد می‌شود و رخدادهای داستان در قرن یازدهم میلادی رخ می‌دهد؛ دوران درگیری‌ها در شبه جزیره ایبری بین پادشاهی کاستیل و حکومت‌های مختلف طوایف اندلس. این ترانه حماسه ملی اسپانیا محسوب می‌شود.
این اثر در یک نسخه خطی قرون وسطایی باقی مانده‌است و اکنون در کتابخانه ملی اسپانیا نگهداری می‌شود.Dos Espanoles en la historia: el Cid y Ramon Menendez Pidal. Exhibition at the BNE 2019.
ده فراری تحت تعقیب اف‌بی‌آی فهرستی است که توسط اداره تحقیقات فدرال ایالات متحده (اف‌بی‌آی) نگهداری می‌شود. این فهرست از مکالمه بین جی. ادگار هوور، مدیر اف‌بی‌آی و ویلیام کینزی هاچینسون، سردبیر سرویس خبری بین‌المللی (سلف یونایتدپرس اینترنشنال) که در اواخر سال ۱۹۴۹در حال بحث و گفتگو دربارهٔ راه‌هایی برای دستگیری «سرسخت‌ترین افراد» اف‌بی‌آی بودند، به‌وجود آمد. این بحث به یک مقاله منتشر شده تبدیل شد که آن‌قدر تبلیغات مثبت دریافت کرد که در ۱۴ مارس۱۹۵۰، اف‌بی‌آی رسماً فهرستی را برای افزایش توانایی مجریان قانون برای دستگیری فراریان خطرناک اعلام کرد. اولین فردی که به فهرست اضافه شد، توماس جی. هولدن، سارق و عضو گروه هولدن-کیتینگ بود.
افراد معمولاً در صورتی از فهرست حذف می‌شوند که دستگیر شوند، بمیرند، یا اتهامات علیه آن‌ها حذف شود. در یازده مورد، اف‌بی‌آی افراد را پس از این‌که احساس کرد دیگر «تهدید خطرناکی برای جامعه» نیستند، از فهرست حذف کرد. ویکتور ماچترو، عضو ماچترو، ویکتور مانوئل گرنا، که در سال ۱۹۸۴ به فهرست اضافه شد، به مدت ۳۲ سال در فهرست بود که بیشتر از هر کس دیگری بود. بیلی آستین برایانت کمترین زمان را در فهرست صرف کرد و در سال ۱۹۶۹ به مدت ۲ ساعت در فهرست قرار گرفت. مسن‌ترین فردی که به این فهرست اضافه شد یوجین پالمر در ۲۹ مه ۲۰۱۹ با ۸۰ سال سن بود. در موارد نادر، اگر آن فرد به‌شدت خطرناک باشد، اف‌بی‌آی یک «عدد یازده» را اضافه می‌کند، اما دفتر احساس نمی‌کند هیچ‌یک از ده نفر فعلی باید حذف شوند. با وجود ارجاعات گاه به گاه در رسانه‌ها، اف‌بی‌آی فهرست آنها را رتبه‌بندی "نمی" کند. هیچ مظنونی به‌عنوان «شمارهٔ ۱ در فهرست افراد تحت تعقیب اف‌بی‌آی» یا «بیشترین تحت تعقیب» در نظر گرفته نمی‌شود.
این فهرست معمولاً در مکان‌های عمومی مانند دفاتر پست، نصب می‌شود. در بسیاری از موارد، افراد فراری در فهرست به محض آگاهی از فهرست، خود را تحویل داده‌اند. اف‌بی‌آی فهرست‌های دیگری از افراد، از جمله تروریست‌های تحت تعقیب اف‌بی‌آی، دارد.
در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۳، این فهرست به مجموع ۵۰۰ نفر فراری رسید. تا ۳۰ مارس ۲۰۲۲ حدود ۵۲۶ نفر فراری در فهرست ثبت شده بودند که ده نفر از آن‌ها زن بودند و ۴۹۱ نفر از آن‌ها (۹۴٪) دستگیر یا پیدا شدند که ۱۶۲ نفر (۳۱٪) با کمک‌های مردمی دستگیر یا پیدا شدند.
بخش تحقیقات جنایی (CID) در مقر اف‌بی‌آی از همه ۵۶ دفتر میدانی می‌خواهد تا نامزدهای فهرست «ده فراری تحت تعقیب» اف‌بی‌آی را ارائه دهند. نامزدهای دریافت شده توسط مأموران ویژه در بخش تحقیقات جنایی و دفتر امور عمومی بررسی می‌شوند. انتخاب نامزد (های) «پیشنهادی» برای تأیید به دستیار مدیر بخش تحقیقات جنایی و سپس برای تأیید نهایی به مدیر اف‌بی‌آی ارسال می‌شود. این روند کمی طول می‌کشد، به همین دلیل است که جیمز بالجر، که در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱ در سانتا مونیکا، کالیفرنیا دستگیر شد،Melley, Brian and Greg Risling (June 23, 2011). "FBI arrests mob boss Whitey Bulger in Calif." Associated Press. تا ۹ مه ۲۰۱۲ در فهرست باقی ماند، اسامه بن لادن نیز تقریباً یک سال پس از مرگش به دست نیروهای آمریکایی در ۲ مه ۲۰۱۱ در فهرست باقی ماند.
برای اطلاعاتی که منجر به دستگیری افراد فراری در فهرست می‌شود، جوایزی ارائه می‌شود. پاداش حداقل ۱۰۰۰۰۰ دلار برای همهٔ فراری‌ها است که در حال حاضر در موارد جیسون درک براون ۲۰۰۰۰۰ دلار، خوزه رودولفو ویارئال-هرناندز ۱۰۰۰۰۰۰ دلار و رافائل کارو کوینترو ۲۰۰۰۰۰۰۰ دلار بیشتر است.
شین کیث وارن (; – ) بازیکن کریکت استرالیایی بود. به بازیکن چرخنده پای راست شناخته می‌شد و یکی از مشهورترین و بزرگ‌ترین بازیکن بولر تاریخ کریکت به‌شمار می‌رود.'The finest legspinner the world has ever seen' – "Cricinfo Australia", 20 December 2006 وی در ۲۰۰۰ توسط هیئتی از متخصصان کریکت به عنوان یکی از پنج بازیکن کریکت قرن انتخاب شد. او به عنوان بولر جزو پنج بازیکنی است که همچنان در زمان خود بازی می‌کند. بازیکن کریکت، و بازیکن پوکر اهل استرالیا بود.
وارن اولین مسابقه تست خود را در سال ۱۹۹۲ انجام داد و بیش از ۱۰۰۰ ویکت در مسابقات بین‌المللی تست یک روزه (ODIs) دریافت نمود. مسابقه تست ۷۰۸ وارن تا سال ۲۰۰۷ رکورد بیشترین ویکت‌هایی بود که یک بازیکن بولر در مسابقه تست گرفته بود. او در سال ۱۹۹۴ بازیکن کریکت ویزدن، و در سال ۱۹۹۷و ۲۰۰۴ به عنوان بهترین بازیکن کریکت ویزدن در جهان انتخاب شد. وارن که در ابتدا یک ضربه زن رده پایین مفید بود، بیش از ۳۰۰۰ تست ویکت انجام داد. وارن علاوه بر بازی در سطح بین‌المللی، در بازی کریکت داخلی در ایالت خود ویکتوریا و همچنین در انگلیس برای همپشایر بازی کرد. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به مدت سه فصل کاپیتان همپشایر بود. دوران حرفه ای او با رسوایی‌های خارج از زمین، از جمله محرومیت از بازی کریکت به دلیل مثبت بودن آزمایش دوپینگ از یک ماده ممنوعه، اتهام بدنام کردن بازی کریکت با شرط‌بندی‌ها و بی احتیاطی‌های جنسی، همراه بود.
وارن در ژانویه ۲۰۰۷ در پایان پیروزی ۵ بر صفر استرالیا در سری پیروزی‌های اشز بر انگلیس از رقابت‌های کریکت بین‌المللی کناره‌گیری کرد. سه بازیکن دیگر که در آن زمان در تیم استرالیا حضور داشتند - گلن مک گراث، دیمین مارتین و جاستین لنگر - نیز در همان زمان از مسابقه تست بازنشسته شدند، و باعث شد تا برخی از جمله ریکی پونتینگ کاپیتان استرالیایی، این کناره‌گیری‌ها را «پایان یک دوران» اعلام کنند.
وارن به عنوان بهترین بازیکن «بزرگ‌ترین تیم ODI تاریخ» استرالیا شناخته شد. به مناسبت صد و پنجاهمین سال کریکترز، ویزدن، ویزدن نام وارن را به عنوان بهترین بازیکن یازدهمین آزمون جهانی به رسمیت شناخت. وارن پس از بازنشستگی از کریکت بین‌المللی، آخرین فصل زندگی خود را در همپشایر در ۲۰۰۷بازی کرد و سپس از کریکت حرفه‌ای بازنشسته شد. او در چهار فصل اول (۲۰۱۱–۲۰۰۸) لیگ برتر هند برای رویالز راجستان بازی کرد، وی در این لیگ نقش کاپیتان و مربی را بازی کرد. او تیمش را در فینال فصل ۲۰۰۸ در برابر چنای سوپر کینگز به پیروزی رساند. در فوریه ۲۰۱۸، باشگاه سلطنتی راجستان، وارن را به عنوان مربی تیم خود IPL ۲۰۱۸ منصوب کرد. در ۲۰۱۳، وارن به تالار مشاهیر کریکت ICC معرفی شد. در ۲۰۱۲، وارن همچنین توسط فدراسیون کریکت استرالیا وارد تالار مشاهیر کریکت گردید. در یک نظرسنجی از طرفداران کریکت که توسط الماناک کریکترز در سال ۲۰۱۷انجام شد، او در فهرست بهترین بازیکنان اشز کشور در ۴۰ سال گذشته معرفی شد.
شین کیث وارن در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۹ در حومه ملبورن، در خانواده بریجت و کیت وارن به دنیا آمد. مادرش آلمانی بود. او از کلاس‌های هفتم تا نهم دبیرستان در دبیرستان همپتون تحصیل کرد، وی سپس به‌دنبال پیشنهاد گرامر منتون در یک بورس تحصیلی ورزشی شرکت کرد و در آنجا سه سال آخر مدرسه را گذراند.
در ۴ مارس ۲۰۲۲، وارن در سن ۵۲سالگی بر اثر حمله قلبی مشکوکی در ویلایی در جزیره تایلندی جزیره ساموی درگذشت. مرگ او در همان روزی اتفاق افتاد که دیگر بازیکن استرالیایی کریکت راد مارش، تنها چند ساعت قبل از مرگ خودش در توییتر به وارن ادای احترام کرده بود. تنها بازماندگان وارن پدر و مادرش و برادرش جیسون می‌باشند.
موزه هنر پورتوریکو به اختصار MAPR ) یک موزه هنری در سانتورس سان خوآن پورتوریکو، با ۱۸ سالن نمایشگاه است. این موزه در یک ساختمان تاریخی واقع شده‌است که قبلاً توسط بیمارستان وابسته به شهرداری سان خوآن اشغال شده بود.
ساختمان موزه توسط معمار ویلیام اچ. شیملفنینگ طراحی و در سال ۱۹۲۰ ساخته شده‌است. این بنا باقی مانده مجموعه ویران شده بیمارستان سابق وابسته به شهرداری سان خوآن است. این ساختمان تا سال ۱۹۶۶ به عنوان بیمارستان خدمت می‌کرد ولی بیشتر بدنه آن به مرکز پزشکی ریو پیدرا مدیکال سنتر که به تازگی افتتاح شده بود، منتقل شد. پس از آن تا سال ۱۹۷۵ به عنوان فضای اداری برای اداره حمل و نقل و کارهای عمومی پورتوریکو استفاده می‌شد.
ایده ساخت موزه هنر پورتوریکو به سال ۱۹۹۵ برمی گردد، زمانی که شرکت گردشگری پورتوریکو (به اسپانیایی: Compañía de Turismo de Puerto Rico) با بودجه بانک توسعه دولتی برای پورتوریکو مشغول به کار بود. به جای تخریب ساختمان، در ساختار قدیمی، موزه جدید گنجانده شد.
مداخلات انتخاباتی خارجی، تلاشی است که توسط دولت‌ها، پنهان یا آشکار، برای تأثیرگذاری بر انتخابات در کشوری دیگر انجام می‌شود.
تحقیقات نظری و تجربی در مورد تأثیر مداخله انتخاباتی خارجی به‌طور کلی تا اواخر سال۲۰۱۱ ضعیف توصیف شده بود. با این حال، از آن زمان تعدادی از این مطالعات انجام شده‌است.یک مطالعه نشان داد که کشوری که در اکثر انتخابات خارجی مداخله می‌کند، ایالات متحده با ۸۱ مداخله و پس از آن روسیه (از جمله اتحاد جماهیر شوروی سابق) با ۳۶مداخله از سال۱۹۴۶ تا۲۰۰۰ قرار دارد به‌طور متوسط در هر ۹انتخابات رقابتی یک بار.Tharoor, Ishaan (13 October 2016). "The long history of the U.S. interfering with elections elsewhere". "The Washington Post". Retrieved 21 May 2019.Levin, Dov H. (7 September 2016). "Sure, the U.S. and Russia often meddle in foreign elections. Does it matter?". "The Washington Post". Retrieved 21 May 2019.
مطالعه۲۰۱۹ توسط آنا لورمان "و همکاران" در مؤسسه انواع دموکراسی در سوئد گزارش‌های هر کشور را خلاصه کرد و گفت که در سال۲۰۱۸ شدیدترین مداخلات، از طریق اطلاعات نادرست در مورد موضوعات کلیدی سیاسی، توسط چین در تایوان و روسیه در لتونی بوده‌است. بالاترین سطوح بعدی در بحرین، قطر و مجارستان بود. کمترین سطح در ترینیداد و توباگو، سوئیس و اروگوئه بود.
مطالعه ای در سال۲۰۱۶ توسط داو اچ لوین نشان داد که در میان ۹۳۸انتخابات جهانی مورد بررسی، ایالات متحده و روسیه (از جمله سلف خود، اتحاد جماهیر شوروی) روی هم در حدود یک مورد از نه (۱۱۷) شرکت کرده‌اند. اکثریت آنها (۶۸درصد) از طریق اقدامات پنهان و نه آشکار انجام می‌شوند. همان مطالعه نشان داد که «به‌طور متوسط، مداخله انتخاباتی به نفع یک طرف که در انتخابات شرکت می‌کند، سهم آرای خود را تا حدود ۳درصد افزایش می‌دهد»، تأثیری که به اندازه ای بزرگ است که به‌طور بالقوه نتایج را در ۷مورد از ۱۴انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده تغییر می‌دهد. پس از سال1960 طبق این مطالعه، ایالات متحده در ۱ انتخابات خارجی بین سال هی ۱۹۴۶و ۲۰۰ مداخله کرد در حالی که اتحاد جماهیر شوروی یا روسیه د۶ مورد مداخله کردن.] یک مطالعه سل ۲۰۱۸ توسط لوین نشان داد که مداخلات انتخاباتی در «بسیاری موارد» هویت برنده را تعیین مکند. این مطالعه همچنین شواهد قابل‌توجهی پیدا کرد که نشان می‌دهد این مداخلات خطر فروپاشی دموکراتیک را در ایالت‌های هدف افزایش می‌دهد.
در مطالعه در سال۲۰۱۲، کورستانژ و مارینوف دو نوع مداخله خارجی مطرح کردند:"مداخله حزبی"، که در آن قدرت خارجی در مورد حمایت خود از یک طرف موضع می‌گیرد، و "مداخله فرآیندی"، که در آن قدرت خارجی به دنبال «حمایت» است. قوانین رقابت دموکراتیک، صرف نظر از اینکه چه کسی برنده است. نتایج آن‌ها از ۱۷۰۳شرکت‌کننده نشان داد که مداخلات حزبی تأثیر قطبی‌کننده‌ای بر دیدگاه‌های سیاسی و روابط خارجی دارد، به‌طوری‌که طرف مورد علاقه قدرت خارجی از بهبود روابط بین این دو طرف حمایت می‌کند و تأثیر معکوس برای مخالفان قدرت دارد.
در سال۲۰۱۸، جاناتان گودینز نظریه کورستانژ و مارینوف را با پیشنهاد این که مداخلات را می‌توان به عنوان "مداخله با انگیزه جهانی" مشخص کرد، توضیح داد، جایی که «یک کشور در انتخاب کشور دیگری برای منافع، بهبود یا رفاه مخاطبان بین‌المللی مداخله می‌کند.»، و "مداخله خودانگیخته"، که در آن «کشوری در انتخاب کشور دیگر برای پیشبرد منافع، بهبود یا رفاه خود دخالت می‌کند.»
گودینز در ادامه این نظریه را مطرح کرد که منافع یک کشور مداخله گر را می‌توان با بررسی یک «روش‌شناسی ۳گانه» شناسایی کرد: تاکتیک‌های مداخله، انگیزه‌های اعلام شده، و حجم مداخله.
همچنین در سال۲۰۱۲، شولمن و بلوم تعدادی از عوامل متمایز مؤثر بر نتایج مداخله خارجی را نظریه‌پردازی کردند:
علاوه بر این، آنها این نظریه را مطرح کردند که شباهت‌های ملی بین قدرت‌های خارجی و داخلی باعث کاهش نارضایتی می‌شود و حتی ممکن است از مداخله استقبال شود. در مواردی که خودمختاری ملی دغدغه اصلی رای‌دهندگان است، آنها کاهش اثر شباهت یا عدم تشابه دو قدرت را بر نارضایتی پیش‌بینی کردند. برعکس، آنها پیش‌بینی کردند که در مواردی که هویت ملی دغدغه اصلی است، اهمیت شباهت یا عدم تشابه تأثیر بیشتری خواهد داشت.
طبق یک مطالعه در سال۲۰۲۰، آمریکایی‌ها «به احتمال زیاد وقتی یک قدرت خارجی در کنار مخالفان قرار می‌گیرد، دخالت خارجی را محکوم می‌کنند، ایمان خود را به دموکراسی از دست می‌دهند و بدنبال تلافی می‌روند تا زمانی که یک قدرت خارجی به حزب خود کمک می‌کند. در عین حال، آمریکایی‌ها پاسخ نظامی به حملات انتخاباتی به ایالات متحده را رد می‌کنند، حتی زمانی که حزب سیاسی خودشان هدف قرار می‌دهد
در طول مبارزات انتخاباتی سال ۱۹۹۱، سیاستمداران حزب راست میانه دموکراتیک آلبانی ادعا کردند که دولت ایالات متحده به این کشور کمک مالی خواهد کرد. دولت آمریکا در دیدار با اعضای حزب دموکرات این ادعاها را تأیید کرد.
آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده، مؤسسه ملی دموکرات و مؤسسه جمهوری‌خواه بین‌المللی به گروه‌های سیاسی ضد سوسیالیست کمک، آموزش، حمایت رسانه‌ای و بودجه ارائه کردند. سفارت آمریکا نیز علناً از حزب دموکرات آلبانی حمایت کرد. لس آنجلس تایمز همچنین گزارش داد که دولت آمریکا مشاوران و وسایل نقلیه ای را برای کمپین حزب دمکرات آلبانی فراهم کرد و تهدید کرد در صورت پیروزی حزب سوسیالیست آلبانی در انتخابات، از کمک‌های خارجی به آلبانی خودداری خواهد کرد.
ایتالیا از حزب سوسیالیست آلبانی حمایت کرد و بتینو کراکسی، نخست‌وزیر سابق ایتالیا، عضویت افتخاری در این حزب را پذیرفت تا به آنها مشروعیت بدهد. ایتالیا نیز بیش از هر کشور دیگری به آلبانی کمک کرد.
بر اساس جزئیات آرشیو میتروخین، اتحاد جماهیر شوروی به‌طور مخفیانه از اتحادیه عوامی در بنگلادش حمایت می‌کرد.
بر اساس اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، سیا به‌طور مخفیانه از رسانه‌ها، گروه‌های سیاسی، اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های دانشجویی و گروه‌های جوانان برای شکستن نفوذ کمونیست‌ها و عاملان ادعایی کوبایی در بولیوی و همچنین ایجاد مخفیانه حمایت مالی می‌کرد. دولت باثباتی که طرفدار آمریکا بود. بیش از ۱٬۱۵۰٬۰۰۰ دلار به این کار در طول ۳ سال اختصاص یافته‌است. از اوت ۱۹۶۴، دولت ایالات متحده شروع به تأمین مالی مخفیانه MNR (در آن زمان بزرگترین حزب سیاسی در بولیوی) در طول انتخابات کرد. پس از کودتای نظامی ۱۹۶۴ توسط ژنرال رنه بارینتوس، دولت ایالات متحده به‌طور مخفیانه از او حمایت مالی کرد و از دولت او حمایت کرد.
طبق اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، سیا به‌طور مخفیانه از گروه‌های حامی ژنرال بارینتوس و رقبای او در طول انتخابات سال ۱۹۶۶ حمایت مالی کرد تا اطمینان حاصل کند که آنها مشروعیت انتخابات را می‌پذیرند. با کمک سیا، نیروهای بارینتوس سال بعد چه گوارا را کشتند.
در انتخابات بولیوی در سال ۲۰۰۲، ایالات متحده که از ریشه کن کردن مزارع کوکا حمایت مالی می‌کرد، به سفیر مانوئل روچا دستور داد تا بولیوی‌ها را از رای دادن به نامزد سوسیالیست اوو مورالس هشدار دهد و اظهار داشت که انجام این کار می‌تواند «کمک‌ها و سرمایه‌گذاری آمریکا را به خطر بیندازد.» نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین‌المللی همچنین «پروژه اصلاح احزاب سیاسی» را در سال ۲۰۰۲ در بولیوی ایجاد کرد که هدف آن «کمک به ایجاد احزاب سیاسی میانه‌رو و طرفدار دموکراسی است که می‌توانند به عنوان وزنه تعادلی برای ام ای اس رادیکال یا جانشینان آن عمل کنند». این اقدام تا حد زیادی نتیجه معکوس داشت و حمایت از مورالس را افزایش داد که در انتخابات دوم شد. مورالس در نهایت در سال ۲۰۰۶ به عنوان رئیس‌جمهور بولیوی انتخاب شد.
سرویس اطلاعات ایالات متحده از ترس ظهور ژائو گولار، که ایالات متحده او را یک عوام فریب کمونیست می‌دانست، بودجه خود را برای آموزش برزیلی‌ها در مورد خطرات ادعایی کمونیسم و گروه‌های جبهه کمونیستی، و همچنین ایجاد پیوند بین حزب کمونیست برزیل و نیز افزایش داد. ایالات متحده همچنین به حزب محافظه کار اتحادیه ملی دمکراتیک کمک‌های مالی داد. بر اساس اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، ایالات متحده همچنین اعتباری را به دولت حاکم افزایش داد تا به آنها در پیروزی در انتخابات ۱۹۵۵ کمک کند.
طبق کتاب میراث خاکستر اثر تیم واینر، اولین استفاده از سیستم نواری کاملاً جدید و پیشرفته که توسط جان اف کندی در سال ۱۹۶۲ در کاخ سفید سفارش شد، برای بحث در مورد طرح‌هایی برای براندازی دولت ژائو گولارت برزیل بود. . کندی و لینکلن گوردون سفیر او در برزیل در مورد هزینه کردن ۸ میلیون اسکناس برای تغییر در انتخابات بعدی و آماده شدن برای کودتای نظامی علیه گولارت به دلیل ترس از تبدیل شدن برزیل به «کوبا دوم» بحث کردند. سیا و AFL-CIO پول را به زندگی سیاسی برزیل برای افرادی که مخالف گولارت بودند، وارد کردند. مداخله انتخاباتی ایالات متحده نتوانست گولارت را برکنار کند، و سیا از کودتای حمایت کرد که او را در سال ۱۹۶۴ خلع کرد و منجر به این شد که برزیل تا سال ۱۹۸۵ توسط یک دیکتاتوری نظامی اداره شود.
باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، کمتر از یک هفته قبل از رأی دادن کانادایی‌ها در انتخابات فدرال، از جاستین ترودو، رهبر لیبرال‌ها حمایت کرد. اوباما در توییتی اعلام کرد که از همکاری با ترودو در دوران ریاست جمهوری او مفتخر است. او یک رهبر کارآمد و سخت کوش است که مسائل بزرگی مانند تغییرات آب و هوا را به عهده می‌گیرد. جهان اکنون به رهبری مترقی او نیاز دارد و امیدوارم همسایگان ما در شمال برای یک دوره دیگر از او حمایت کنند." بسیاری از کانادایی‌ها این را دخالت غیرقابل توجیه و غیرقابل توجیه آمریکا در انتخابات کانادا می‌دانستند.*
بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۹، دولت شوروی سالانه بین ۵۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰۰ دلار به حزب کمونیست شیلی کمک مالی کرد. یک مارکسیست برجسته بود، و همچنین بودجه اضافی به قصد آسیب رساندن به شهرت آلنده داشت.
واضح بود که اتحاد جماهیر شوروی در شیلی برای تضمین موفقیت مارکسیست‌ها فعالیت می‌کرد، و از دیدگاه آمریکای معاصر، ایالات متحده باید این نفوذ دشمن را خنثی کند: پول و نفوذ شوروی آشکارا به شیلی می‌رفت تا دموکراسی آن را تضعیف کند. بودجه ایالات متحده باید به شیلی برود تا این نفوذ مخرب را خنثی کند. ۳۳
دخالت ایالات متحده بعداً توسط کمیته کلیسا در سال ۱۹۷۵ فاش شد.
بر اساس اطلاعات منتشر شده به عنوان بخشی از یافته‌های کمیته کلیسا، آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده از ربوده شدن ژنرال رنه اشنایدر، فرمانده کل ارتش شیلی، در تلاش برای جلوگیری از تأیید سالوادور آلنده توسط کنگره حمایت کرد. تلاش با شکست مواجه شد و اشنایدر در جریان تیراندازی شد. او سه روز بعد بر اثر جراحات جان باخت. پس از آن، ایالات متحده به یک کارزار آشکار و پنهان شدید برای تضعیف ریاست جمهوری آلنده ادامه داد، که ممکن است شرایط را برای سرنگونی آلنده در یک کودتای خشونت‌آمیز ایجاد کند، اگرچه ایالات متحده مستقیماً در این کودتا دخیل نبود. به نقل از نیوزویک در سال ۱۹۷۴، هنری کیسینجر، مقام آمریکایی، در مورد شیلی چنین گفت: «من نمی‌دانم چرا باید اجازه دهیم کشوری به دلیل بی مسئولیتی مردم خود کمونیست شود.»
طبق جزئیات آرشیو میتروخین، اتحاد جماهیر شوروی به‌طور پنهانی از سالوادور آلنده حمایت می‌کرد.
اتحاد جماهیر شوروی به‌طور پنهانی از مبارزات حزب جنبش ملی کنگولای پاتریس لومومبا حمایت کرد. مدت کوتاهی پس از پیروزی لومومبا، بحران کنگو آغاز شد و لومومبا در ژانویه ۱۹۶۱ ترور شد. این امر راه را برای دیکتاتوری موبوتو سسه سکو هموار کرد.
بر اساس اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، دانیل اودوبر کویروس، رهبر حزب آزادیبخش ملی (PLN) به‌طور فعال در طول انتخابات از ایالات متحده و حزبش حمایت کرد. همچنین گمانه زنی‌های رایج در کاستاریکا وجود داشت مبنی بر اینکه حزب اتحاد ملی (PUN) توسط نیروهای خارجی، به ویژه خانواده سوموزا در نیکاراگوئه، تأمین مالی می‌شود. دولت ایالات متحده پیشنهاد کرد از مخاطبین در فدراسیون کارگران آمریکا برای کمک به PLN در مبارزات انتخاباتی خود استفاده کند.والتر و ویکتور رویتر با جمع‌آوری پول در دیترویت به کمپین کمک کردند. دولت ایالات متحده پیروزی PLN را ترجیح داد، اما اذعان کرد که هر دو نامزد طرفدار ایالات متحده و ضد کمونیست هستند.
KGB بی سر و صدا به کمپین ریاست جمهوری خوزه فیگر فرر با دادن وام ۳۰۰۰۰۰ دلاری از طریق حزب پیشتاز خلق مارکسیست-لنینیست در ازای وعده به رسمیت شناختن دیپلماتیک اتحاد جماهیر شوروی به مبارزات انتخاباتی وی کمک کرد. فیگورس پس از انتخاب مجدد به عنوان رئیس‌جمهور به وعده خود عمل کرد.
مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه از حزب محافظه کار اتحاد سوسیال مسیحی (PUSC) حمایت کرد تا به آنها در پیروزی در انتخابات ۱۹۸۶ کمک کند. آنها همچنین در سال‌های ۱۹۸۶، ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ به ترتیب به آنها کمک‌های مالی ۷۵۰۰۰ دلاری، ۱۰۰۰۰۰ دلاری و ۱۴۵۰۰۰ دلاری را به «انجمن دفاع از لیبرتاد و دموکراسی در کاستاریکا» (انجمن برای دفاع از دموکراسی محافظه کار آزادی و دفاع از آزادی سیاسی) دادند.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، بودجه بنیاد ملی برای دموکراسی (NED) برای احزاب سیاسی در چکسلواکی بحث‌برانگیز تلقی می‌شد، زیرا به عنوان مداخله خارجی به نفع احزاب سیاسی نزدیک به واسلاو هاول تلقی می‌شد. بنیاد ملی برای دموکراسی مبلغ ۴۰۰۰۰۰ دلار کمک مالی ارائه کرد که بیشتر آن برای خرید رایانه‌ها، دستگاه‌های فکس و دستگاه‌های کپی استفاده شد که در این کمپین مفید بودند. حزب محافظه کار بریتانیا نیز ۲ کارشناس مبارزات انتخاباتی را ارائه کرد و احزاب دموکرات مسیحی در بلژیک و آلمان وسایل الکترونیکی بیشتری ارسال کردند.
اتحاد جماهیر شوروی به‌طور مخفیانه از حزب کمونیست دانمارک در انتخابات ۱۹۷۳ حمایت مالی کرد.
اتحاد جماهیر شوروی به‌طور مخفیانه از حزب کمونیست دانمارک در انتخابات ۱۹۷۵ حمایت مالی کرد.
طبق اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، دولت ایالات متحده از مبارزات انتخاباتی خواکین بالاگوئر حمایت کرد. دولت قصد داشت از او «به گونه ای حمایت کند که حمایت ایالات متحده به هیچ وجه قابل اثبات نباشد.» روش‌های حمایت از بالاگوئر شامل کمک‌های مالی، مشاوره، رسانه‌ها، اطلاعات و اشکال طبقه‌بندی شده کمک است.
بر اساس مقاله ای از واشینگتن پست، ایالات متحده از فشار دیپلماتیک، حمایت رسانه ای و بودجه مخفی برای حمایت از مبارزات انتخاباتی خوزه ناپلئون دوارته استفاده کرد.
اتحاد جماهیر شوروی آشکارا از مبارزات انتخاباتی اورهو ککونن در انتخابات ۱۹۵۶ حمایت کرد.
اتحاد جماهیر شوروی آشکارا از مبارزات انتخاباتی اورهو ککونن در انتخابات ۱۹۶۲ حمایت کرد.
بر اساس جزئیات آرشیو میتروخین، KGB «اقدامات فعال» را علیه مبارزات والری ژیسکار دستن انجام داد.
بر اساس جزئیات آرشیو میتروخین، اتحاد جماهیر شوروی ۱۰ میلیون فرانک برای حمایت از حزب کمونیست فرانسه فراهم کرد.
به گزارش روزنامه فرانسوی مدیا پارت، کمپین ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی ۵۰ میلیون یورو کمک مالی از سرهنگ معمر قذافی، رهبر لیبی دریافت کرد که بیش از دو برابر محدودیت ۲۲ میلیون یورویی فرانسه برای کمک‌های فردی مبارزات انتخاباتی است. پس از پیروزی سارکوزی، قذافی برای یک سفر دولتی ۵ روزه به فرانسه رفت و طی آن دولت لیبی تجهیزات نظامی از جمله ۱۴ فروند جنگنده رافال خریداری کرد. زیاد تک الدین، تاجر فرانسوی-لبنانی با روابط نزدیک با لیبی، به مدیا پارت اعتراف کرد که سه بار از طرابلس به فرانسه سفر کرده‌است تا چمدان‌های پر از اسکناس‌های ۲۰۰ و ۵۰۰ یورویی را به سارکوزی تحویل دهد. پس از انتخابات از قذافی دعوت شد. در مارس ۲۰۱۸، سارکوزی به دلیل این اتهامات در بازداشت بود. وی به مدت ۲۵ ساعت توسط پلیس تحت بازجویی قرار گرفت و در این مدت منکر هرگونه تخلفی شد تا اینکه با نظارت ویژه قضایی آزاد شد.
افشای ایمیل مکرون در سال ۲۰۱۷، لو رفتن بیش از ۲۰۰۰۰ ایمیل مربوط به کمپین امانوئل ماکرون در جریان انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۷، دو روز قبل از رای‌گیری نهایی بود. به دلیل سرعت انتشار اخبار درز اطلاعات در سراسر اینترنت، که عمدتاً توسط ربات‌ها و اسپرم‌ها کمک می‌شد، توجه رسانه‌ها زیادی را به خود جلب کرد. این ایمیل‌ها توسط ویکی لیکس و چند فعال آمریکایی راست از طریق رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیس بوک به اشتراک گذاشته شد.
باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است. این شهر همچنین پایتخت شروان در زمان سلطنت اخسیتان اول و خلیل‌الله اول)، خانات باکو، جمهوری دمکراتیک آذربایجان و جمهوری آذربایجان شوروی و مرکز اداری استان باکو روسیه بوده‌است. نام باکو از فارسی قدیمی باگاوان گرفته شده‌است که به «شهر خدا» ترجمه شده‌است.Ашурбейли Сара. История города Баку: период средневековья. Баку, Азернешр, 1992 ریشه‌شناسی عامیانه نام باکو را به دلیل وزش بادهای مکرر در باکو از واژه فارسی بادکوبه (بادکوبه) به معنای «شهری که باد می‌وزد» گرفته‌اند. با این حال، کلمه بادکوبه تنها در قرن شانزدهم یا هفدهم متداول شد، در حالی که باکو حداقل قبل از قرن پنجم پس از میلاد تأسیس شده بود.Ашурбейли Сара. История города Баку. از قرن سیزدهم میلادی نام باکو در منابع اروپایی قرون وسطی ظاهر شد. املای نام از Vahcüh (Pietro Della Valle)، تا Bakhow, Baca, Bakuie و Backu متفاوت است. روی سکه‌های ضرب شیروانشاه نام باکویا آمده‌است. فرضیه‌های مختلفی برای توضیح ریشه‌شناسی کلمه باکو ارائه شده‌است. به گفته L.G.Lopatinski و Ali Huseynzade «باکو» از کلمه ترکی «تپه» گرفته شده‌است. K.P. پاتکانوف، متخصص تاریخ قفقاز، نیز این نام را «تپه» اما به زبان لاکی توضیح می‌دهد.
حدود ۱۰۰۰ سال پیش، قلمرو باکو و آبشرون امروزی با گیاهان و جانوران غنی بود. آثار سکونت انسان به عصر حجر برمی گردد. از عصر برنز، حکاکی‌های صخره‌ای در نزدیکی بایل، و مجسمه‌ای برنزی از یک ماهی کوچک در قلمرو شهر قدیمی کشف شده‌است. این امر باعث شده‌است که برخی وجود یک سکونتگاه عصر برنز را در قلمرو شهر مطرح کنند. در نزدیکی نارداران در محلی به نام امید گایا، رصدخانه ای ماقبل تاریخ کشف شد که روی صخره تصاویر خورشید و صورت‌های فلکی مختلف همراه با جدول نجومی بدوی حک شده‌است.[۶] کاوش‌های باستان‌شناسی بیشتر، سکونت‌گاه‌های مختلف ماقبل تاریخ، معابد بومی، مجسمه‌ها و دیگر آثار را در قلمرو شهر مدرن و اطراف آن نشان داد.
در قرن اول، رومیان دو لشکرکشی به قفقاز ترتیب دادند و به باکو رسیدند. در نزدیکی باکو، در گوبوستان، کتیبه‌های رومی مربوط به ۸۴ تا ۹۶ پس از میلاد کشف شد. بازمانده این دوره روستای رامانا در ناحیه سابونچو باکو است. در زندگی بارتلمیوس رسول، باکو به نام آلبانوس ارمنی معرفی شده‌است. برخی از مورخان تصور می‌کنند که در زمان وجود آلبانی قفقاز باکو آلبانوپولیس نامیده می‌شد. سنت‌های کلیسای محلی این باور را ثبت می‌کنند که شهادت بارتلمه در پایین برج دوشیزه در شهر قدیمی رخ داده‌است، جایی که طبق داده‌های تاریخی، یک کلیسای مسیحی در محل معبد بت پرستان آرتا ساخته شده‌است.
گزارشی از مورخ قرن پنجم پریسکوس پانیوم اولین موردی بود که به آتش‌سوزی‌های معروف باکوویی اشاره کرد (ex petra maritima flamma ardet - از شعله سنگ دریایی بیرون می‌آید). در اثر این آتش‌های جاودانه، باکو به مرکز بزرگ دین زرتشتی باستان تبدیل شد. شاه ساسانی اردشیر اول دستور داد تا آتش خاموش نشدنی ایزد اورمزد را در معابد شهر نگه دارند.
در منابع قرون وسطی تا سده دهم اطلاعات کمی در مورد باکو وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد. قدیمی‌ترین شواهد سکه‌شناسی یافت شده در این شهر، سکه عباسی متعلق به قرن هشتم میلادی است. در آن زمان باکو قلمرو خلافت عرب و بعداً شیروانشاهان بود. در این دوره، آنها اغلب مورد حمله خزرها و (از قرن دهم) روس‌ها قرار گرفتند. شیروانشاه اخسیتان اول یک نیروی دریایی در باکو ساخت و با موفقیت یک حمله دیگر روسها را در سال ۱۱۷۰ دفع کرد. پس از زلزله ویرانگری که شاماخی، پایتخت شیروان را لرزاند، دربار شیروانشاه در سال ۱۱۹۱ به باکو نقل مکان کرد. یک ضرابخانه نیز به بهره‌برداری رسید.
بین قرن‌های ۱۲ و ۱۴، استحکامات عظیمی در شهر و اطراف آن انجام شد. برج دوشیزه، قلعه‌های رامانا، نارداران، شاگان و مردکان و همچنین قلعه معروف سابایل در جزیره خلیج باکو در این دوره ساخته شده‌است. دیوارهای شهر نیز بازسازی و مستحکم شدند.
بزرگترین مشکل باکو در این دوران تجاوز به دریای خزر بود. بالا آمدن سطح آب هر از گاهی قسمت اعظم شهر را فرا گرفت و قلعه معروف سابایل در سده چهاردهم به‌طور کامل زیر دریا رفت. این اتفاق منجر به افسانه‌های متعددی در مورد شهرهای زیر آب مانند شهریونان («شهر یونانی») شد.
هولاکو خان در جریان سومین لشکرکشی مغولان به آذربایجان (۱۲۳۱–۱۲۳۹) باکو را تحت سلطه ایالت شیروان اشغال کرد و اقامتگاه زمستانی ایلخانیان شد. در سده چهاردهم، شهر در زمان محمد اولجیتو که آن را از برخی مالیات‌های سنگین خلاص کرد، رونق یافت. شاعر باکویی نصیر باکویی برای اولجئیتو شعری نوشت و بدین ترتیب اولین قطعه شعر به زبان آذربایجانی را سرود.
در سال ۱۵۰۱ شاه اسماعیل اول صفوی باکو را محاصره کرد. ساکنان محاصره شده مقاومت کردند و برای دفاع به استحکامات خود تکیه کردند. در اثر مقاومت، اسماعیل دستور داد بخشی از دیوار استحکامات را تخریب کنند. قلعه ویران شد و بسیاری از اهالی کشته شدند. در سال ۱۵۳۸ شاه طهماسب اول صفوی به سلطنت شیروانشاهان پایان داد و در سال ۱۵۴۰ باکو دوباره به دست سپاهیان صفوی بازپس گرفته شد.
بین سالهای ۱۵۶۸ و ۱۵۷۴ سابقه شش مأموریت انگلیسی در باکو وجود دارد. مردان انگلیسی به نام‌های توماس بانیستر و جفری داکت در مکاتبات خود باکو را توصیف کردند. آنها نوشتند که "... شهر چیز عجیبی است، زیرا از زمین مقدار شگفت‌انگیزی نفت بیرون می‌آید که به تمام کشور خدمت می‌کند تا خانه‌هایشان را گرم کند. این نفت سیاه است و نفت نامیده می‌شود. همچنین در کنار شهر باکو است، روغن دیگری که سفید و بسیار گرانبها است و آن را نفت می‌گویند». اولین چاه نفت خارج از باکو در سال ۱۵۹۴ توسط صنعتگری به نام ممدنور اوگلو حفاری شد. او ساخت چاه نفت با کارایی بالا را در روستای بالاخانی به پایان رساند. این منطقه از نظر تاریخی خارج از قلمرو شهر بود.
در سال ۱۶۳۶ میلادی، آدام اولئاریوس، دیپلمات و جهانگرد آلمانی، ۳۰ میدان نفتی باکو را توصیف کرد و اشاره کرد که مقدار زیادی نفت قهوه ای وجود دارد. تحت فرمان استپان رازین به سواحل باکو حمله کرد و روستای ماشتاگا را غارت کرد. در سال بعد، باکو به‌طور موقت توسط امپراتوری عثمانی پس گرفته شد.
باکو کانون تجارت بود و کسب و کار در آنجا رونق داشت. قابل توجه است که تاجران شبه قاره هند در این منطقه مستقر شدند. این تاجران هندی آتشگاه باکو را در طول قرون ۱۷ تا ۱۸ ساختند. در باکو معبد هندوها، سیک و آتشکده پارسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
سرنگونی صفویان در سال ۱۷۲۲ باعث هرج و مرج گسترده شد. در ۲۶ ژوئن ۱۷۲۳، پس از یک محاصره طولانی، باکو تسلیم روس‌ها شد و صفویان مجبور شدند این شهر را در کنار بسیاری از مناطق قفقازی خود واگذار کنند. طبق فرمان پتر کبیر، سربازان دو هنگ (۲۳۸۲ نفر) در پادگان باکو به فرماندهی شاهزاده باریاتیانسکی، فرمانده شهر باقی ماندند. پتر کبیر، هنگام تجهیز یک اکسپدیشن نظامی جدید به فرماندهی ژنرال میخائیل ماتیوشکین، او را مأمور فرستادن نفت بیشتر از باکو به سن پترزبورگ کرد اما به دلیل مرگ پیتر، این دستور اجرا نشد.
در سال ۱۷۳۳، باکو توسط پزشک لوان لرخ، کارمند سفارت روسیه بازدید شد، او میادین نفتی شهر را تشریح کرد. در سال ۱۷۳۰، اوضاع برای روس‌ها بدتر شده بود زیرا موفقیت‌های نادرشاه در شیروان، روس‌ها را مجبور کرد در ۱۰ مارس ۱۷۳۵ در نزدیکی گنجه توافق کنند و شهر و سایر مناطق فتح شده در قفقاز را به ایران بازگردانند.
پس از فروپاشی امپراتوری صفوی و پس از مرگ نادرشاه، در سال ۱۷۴۷ در پی خلاء قدرتی که ایجاد شده بود، حکومت نیمه مستقل خانات باکو تشکیل شد. این شهر توسط میرزا محمد خان اداره می‌شد و به زودی به خانات قبه بسیار قوی تر تبدیل شد. جمعیت باکو اندک بود (تقریباً ۵۰۰۰ نفر) و اقتصاد در نتیجه جنگ‌های مداوم، راهزنی و تورم ویران شده بود. با این حال، خان‌ها از تجارت دریایی با بقیه ایران سود می‌بردند. درگیری‌های داخلی فئودالی در دهه ۱۷۹۰ منجر به تسلط یک جناح ضد روسی در شهر شد که منجر به تبعید برادر متمایل به روسی خانات قبه شد.
در پایان قرن هجدهم، روسیه تزاری اکنون سیاست محکم‌تری را با هدف تسخیر تمام قفقاز به هزینه ایران و ترکیه عثمانی آغاز کرد. در بهار ۱۷۹۶، به دستور یکاترینای دوم، نیروهای ژنرال والرین زوبوف به دنبال غارت تفلیس و هدف ایران برای بازگرداندن فرمانروایی خود بر گرجستان و داغستان، لشکرکشی وسیعی را علیه ایران قاجار آغاز کردند. زوبوف ۱۳۰۰۰ نفر را برای تصرف باکو فرستاده بود و متعاقباً بدون هیچ مقاومتی به تصرف درآمد. در ۱۳ ژوئن ۱۷۹۶، یک ناوگان روسی وارد خلیج باکو شد و پادگانی از نیروهای روسی در داخل شهر مستقر شد. اما بعداً، پاول اول دستور توقف کارزار و عقب‌نشینی نیروهای روسی را به دنبال مرگ سلف خود، کاترین کبیر، صادر کرد. در مارس ۱۷۹۷، نیروهای تزاری باکو را ترک کردند.
تزار الکساندر اول در جریان جنگ روسیه و ایران (۱۸۰۴–۱۸۱۳) که طی آن پاول تسیسیانوف تلاش کرد باکو را در ژانویه ۱۸۰۶ تصرف کند، بار دیگر به تسخیر باکو شتافت. اما دستیار و پسر عموی حسینگولو خان ناگهان تسیسیانوف را به ضرب گلوله کشت. ارتش روسیه که بدون فرمانده ماند، باکو را ترک کرد و اشغال خانات باکو یک سال به تعویق افتاد. باکو در اکتبر همان سال تسخیر شد و در نهایت پس از واگذاری رسمی این شهر در میان سایر سرزمین‌های جدایی ناپذیر در قفقاز شمالی و قفقاز جنوبی توسط ایران در عهدنامه گلستان در سال ۱۸۱۳ به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. پس از جنگ روسیه و ایران (۱۸۲۶–۱۸۲۸) و معاهده ترکمنچای که باکو تحت سلطه اسمی روسیه قرار گرفت، این شهر در طول جنگ توسط ایران بازپس گرفته شد.
هنگامی که باکو در طول جنگ ۱۸۰۴–۱۸۱۳ توسط نیروهای روسی اشغال شد، تقریباً کل جمعیت حدود ۸۰۰۰ نفر از قوم تات بودند.
در پردازش سیگنال، نویز فاز، بازنمایش حوزه فرکانس اُفت‌وخیز تصادفی در فاز یک شکل موج است که متناظر با انحرافات حوزه زمان از تناوب‌مندی کامل («لغزش») است. به‌طور کلی، مهندسان فرکانس-رادیویی از نویز فاز یک نوسان‌ساز صحبت می‌کنند، در حالی که مهندسان سیستم دیجیتال با لغزش ساعت کار می‌کنند.
از لحاظ تاریخی دو تعریف متناقض و در عین حال پرکاربرد برای نویز فاز وجود داشته‌است. برخی از نویسندگان، نویز فاز را تنها چگالی طیفی فاز سیگنال تعریف می‌کنند، در حالی که تعریف دیگر به طیف فاز (که با طیف دامنه جفت می‌شود) اشاره دارد که از تخمین طیفی خود سیگنال حاصل می‌شود. هر دو تعریف در فرکانس‌های آفست که به خوبی از حامل حذف شده‌اند، نتیجه یکسانی دارند. با این حال، در آفست‌های نزدیک، این دو تعریف متفاوت هستند.
"IEEE نویز فاز را به صورت تعریف می‌کند که در آن «ناپایداری فاز» چگالی طیفی یک‌طرفه انحراف فاز سیگنال است., see definition 2.7. اگرچه یک تابع یک‌طرفه است، اما «چگالی طیفی دوباندجانبی اُفت‌وخیز فاز» را نشان می‌دهد., stating "is one half of the double-sideband spectral density of phase fluctuations." نماد یک دستنویس پیوسته (حرف بزرگ یا بزرگ) L" نامیده می‌شود.
فینال لیگا پوکال ۲۰۰۳ رقابتی برای تعیین قهرمان مسابقات لیگا پوکال ۲۰۰۳، هفتمین دوره از این رقابت‌های حذفی بود.
این بازی به تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۳ و با میزبانی ورزشگاه بروشوگ‌اشتادیون در شهر ماینتس برگزار شد. هامبورگ با پیروزی ۴–۲ مقابل بروسیا دورتموند در این بازی، اولین عنوان قهرمانی خود را در این رقابت‌ها به دست آورد که با احتساب قهرمانی آنها در نسخه ۷۳–۱۹۷۲، دومین آن بود.
علم فقه از منابع مختلفی برای استخراج احکام اسلامی استفاده می‌کند. منابع سنتی فقه اهل سنت، کتاب مقدس اسلام، قرآن است که مسلمانان آن را کلام مستقیم و بدون تحریف خداوند می‌دانند. دیگر منبع مورداستفاده اهل سنت، سنت است که جملات قصار و اعمال منسوب به پیامبر اسلام (در ادبیات حدیثی) را شامل می‌شود. در فقه شیعی مفهوم سنت به احادیث امامان شیعه نیز تعمیم یافته‌است.
از آنجایی که مطالب حقوقی یافت شده در متون مقدس اسلامی به‌طور مستقیم به تمام سؤالات مربوط به شریعت که در جوامع مسلمان مطرح می‌شود پاسخ نمی‌دهد، فقهای اسلامی روش‌های دیگری را برای استخراج احکام حقوقی ایجاد کردند. بر باور مکاتب فقهی اهل سنت، منبع ثانویه شریعت اسلام، اجماع است که ماهیت دقیق آن خود دارای اجماع نیست. قیاس، مصلحت، استحسان، فتوا یکی از صحابه از دیگر منابع مورداستعمال آنها هستند. مذهب حنفی غالباً بر استنباط قیاسی و استدلال مستقل تکیه می‌کند و مالکی و حنبلی عموماً به‌جای آن از حدیث استفاده می‌کنند. مکتب شافعی سنت را بیش از حنفی و قیاس را بیش از دو مذهب مذکور دیگر به کار می‌برد. در میان شیعه، اصولیون امامیه با استفاده از چهار منبع قرآن، سنت، اجماع و عقل بهره می‌برند. آنها در شرایط خاص از اجماع استفاده می‌کنند و برای یافتن اصول کلی بر اساس قرآن و سنت به عقل تکیه می‌کنند و در شرایط مختلف از اصول فقه به عنوان روشی برای تفسیر قرآن و سنت استفاده می‌کنند. شیعیان امامی که بر مسلک اخباری هستند بیشتر به منابع حدیثی تکیه می‌کنند و اجتهاد در دین را رد می‌کنند.Momen (1985), pp. 185–187 and 223–234 به گفته مؤمن، علی‌رغم تفاوت‌های قابل توجه در مبانی فقهی بین مکاتب فقهی شیعه و مذاهب چهارگانه اهل سنت، تفاوت‌های کمتری در کاربرد عملی فقه در اعمال مناسکی و معاملات اجتماعی وجود دارد.Momen (1985), p. 188
جنگجوی سایه‌ها مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی تیراندازی اول شخص است که بر روی ظلم‌های لو وانگ، یک جنگجوی نینجا مدرن که در میان انبوهی از شیاطین می‌جنگد، تمرکز دارد.
سری اصلی از یک بازی تشکیل شده‌است، جنگجوی سایه‌ها (۱۹۹۷) و دو الحاقیه اژدهای دوقلو (۱۹۹۸) و تخریب عمدی (۲۰۰۵) و یک راه اندازی مجدد با دو ورودی تاکنون، جنگجوی سایه‌ها (۲۰۱۳) و جنگجوی سایه‌ها ۲
(۲۰۱۶)، و سوم، جنگجوی سایه‌ها ۳ معرفی شد.
این مجموعه در ابتدا توسط ۳دی ریلمز توسعه داده شد و توسط جی-تی اینتراکتیو منتشر شد.
بعداً فلائینگ وایلد هاگ و دیوولور دیجیتال به ترتیب توسعه و انتشار را بر عهده گرفتند.
توسعه جنگجوی سایه‌ها در اوایل سال ۱۹۹۴ با عنوان جنگجوی سایه‌ها ۳بعدی توسط ۳دی ریلمز آغاز شد.
جیم نوروود ایده بازی را مطرح کرد، جورج بروسارد لو وانگ قهرمان داستان را طراحی کرد و مایکل والین چند طرح مفهومی را انجام داد.
دو بسته محتوای قابل دانلود به نام‌های اژدهای دوقلو و تخریب عمدی به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵ منتشر شدند.
در سال ۲۰۱۳، ناشر دیوولور دیجیتال و توسعه دهنده لهستانی فلائینگ وایلد هاگ اعلام کردند که در حال همکاری با یکدیگر برای تولید نسخه بعدی بازی اول هستند.
جنگجوی سایه‌ها تأکید بیشتری روی داستان دارد.
در بازی، لو وانگ برای یافتن تیغه افسانه‌ای نوبیتسورا کیگ با شیطان تبعید شده به نام هوجی تلاش می‌کند.
این بازی زمانی که در سپتامبر ۲۰۱۳ برای ویندوز منتشر شد، به‌طور کلی نظرات متفاوتی دریافت کرد.
نسخه‌های کنسولی این بازی در اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد.
فلائینگ وایلد هاگ برای ساخت دنباله ای برای بازی ویدیویی ۲۰۱۳ بازگشت.
این بازی دارای حالت چند نفره، تولید رویه‌ای، سطوح بزرگ و باز و سیستم‌هایی شبیه به یک تیرانداز غارتگر است.
در بازی، لو وانگ برای نجات کامیکو، دختر یکی از رهبران یاکازا، از دست زیلا کارپس به سفر می‌رود.
این بازی زمانی که در اکتبر ۲۰۱۶ برای ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس‌باکس وان منتشر شد، به‌طور کلی بازخوردهای مثبتی دریافت کرد.
جنگجوی سایه‌ها ۳ در سال ۲۰۲۲ برای ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس‌باکس وان منتشر شد.
در بازی، لو وانگ باید با دستیار خود برای شکست دادن اژدهای باستانی که به‌طور تصادفی آزاد کرده‌اند، کار کند.
هالدا واچ () شرکت ساعت‌سازی سوئدی است، که در سال ۱۸۸۷ تأسیس شد.
بریل واچ () شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که در سال ۱۹۳۹ توسط اینوسنته بیندا تأسیس شد.
یونیسونیک () شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد.
پی‌آرآی‌ام () شرکت ساعت‌سازی در جمهوری چک است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
موله گلاسهوته () شرکت ساعت‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۹۵۰ توسط هانس یورگن موله تأسیس شد.
مایسترزینگر () شرکت ساعت‌سازی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
لاشر اند کو () شرکت ساعت‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۹۲۵ توسط فریدا لاچر تأسیس شد.
سولویل ایت تیتوس () شرکت ساعت‌سازی سوئیسی است، که در سال ۱۸۹۲ توسط پل دیتیشیم تأسیس شد.
سیگما اسپورت () شرکت تجهیزات ورزشی آلمانی است، که در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد.
شهرستان نوروزبای یک منطقهٔ مسکونی و ناحیه شهری در قزاقستان است که در آلماتی واقع شده‌است.
شهرستان آلماتی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در نورسلطان واقع شده‌است. شهرستان آلماتی ۳۷۵٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان اصیل یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در نورسلطان واقع شده‌است. شهرستان اصیل ۳۷۵٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ساری‌ارقا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در نورسلطان واقع شده‌است. شهرستان ساری‌ارقا ۳۳۹٬۲۸۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آلمالی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در آلماتی واقع شده‌است. شهرستان آلمالی ۲۱۵٬۷۶۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آوئزوف یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در آلماتی واقع شده‌است. شهرستان آوئزوف ۲۹۵٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان مدئو یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در آلماتی واقع شده‌است. شهرستان مدئو ۲۰۹٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان ترکسیب یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در آلماتی واقع شده‌است. شهرستان ترکسیب ۲۳۵٬۳۵۷ نفر جمعیت دارد.
لیولین آلستون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
دیوید الکساندر سینکلر (؛ ۲ مه ۱۹۲۷ – ۷ فوریه ۲۰۱۴) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ارنست رایت الکساندر (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
جان آکهورست (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جیمز اگنیو (; ۱۷۱۹ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
رابرت بلیو آدامز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
با وجود اینکه می‌دانم () یا با این حال () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی هان سو-هی، سونگ کانگ و چه جونگ-هیوپ است. این مجموعه بر پایهٔ یک وب‌تون مشهور منتشر شده در ناور وب‌تون است و داستان دو شخصی را روایت می‌کند که به دلیل روابط گذشتهٔ خود، جذب یکدیگر شده‌اند اما در مورد عشق تردید دارند. این مجموعه از ۱۹ ژوئیه تا ۲۱ اوت ۲۰۲۱، شنبه‌ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. هر قسمت پس از پخش تلویزیونی، در نتفلیکس کره جنوبی و بین‌المللی منتشر شد.
این مجموعه داستان یک عاشقانهٔ نامعلوم بین یک زن دلشکسته که دیگر به عشق اعتقادی ندارد و یک مردی که دیگر نمی‌خواهد با کسی رابطهٔ عاشقانه برقرار کند، را بیان می‌کند.
آستین توماس اندرسون (؛ ۲۸ اوت ۱۸۶۸ – ۲۲ فوریه ۱۹۴۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون شرف شده‌است.
دزموند اندرسون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون شرف شده‌است.
«با من بسوز» قطعه‌ای است از آلبوم "مرکب"، ششمین آلبوم استودیویی سیلا، خوانندهٔ ترک، که سال ۲۰۱۶ بیرون آمد. ویدئو کلیپ این قطعه به عنوان سومین موزیک ویدئوی آلبوم منتشر شد.
یانگ هه-جی (؛ زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "لایو آن"، "با وجود اینکه می‌دانم"، "وقتی هوا خوبه" و "پسر ثروتمند" شناخته می‌شود.
او همچنین دارای نسبت خانوادگی با بازیگر آن نه-سانگ است، که دایی وی از سمت خانوادهٔ مادری است.
لی یول-اوم (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "دهکده: راز آچیارا"، "یانگوم دارد نگاه می‌کند"، "" و "با وجود اینکه می‌دانم" شناخته می‌شود.
در ۱۳۲۴ میلادی، هنگامی که مانسا موسی طی مراسم حج در قاهره ماند، حاکم امپراطوری مالی به مقامات مصری که برای به قدرت رسیدن با آنها دوستی کرده بود گفت: او هنگامی به قدرت رسید که سلف او اوگانی را در تلاش برای عبور از اقیانوس اطلس رهبری کرد و هیچگاه برنگشت. این گزارش توسط تاریخ‌نگار عرب، ابن فضل‌الله عمری ثبت شده که علایق قابل توجهی را ثبت کرد و گمانه‌زنی‌هایی را برانگیخت که این ماجرا مثالی از تماس فرا-اقیانوسی پیشا-کلمبیایی است. در عرف این سفر دریایی را به «مانسا ابو بکر دوم» (Mansa Abu Bakr II) نسبت می‌دهند، اما چنین مانسایی هیچگاه سلطنت نکرده‌است. بلکه استدلال می‌شود که این سفر دریایی توسط «مانسا محمد ابن کو» انجام شده‌است.
تاریخ دقیقی برای این سفر دریایی مشخص نشده، گرچه که طبق تحلیل‌ها در ۱۳۱۲ یا مدت کوتاهی قبل از آن، یعنی سالی که گفته می‌شود موسی به مانسا تبدیل شده‌است. هیچ شواهد واضحی در مورد سرنوشت این سفر دریایی یافت نشده‌است.
مانسا موسی در قاهره به مدت سه ماه در ۱۳۲۴ میلادی در حالی که در مسیر مکه برای حج بود باقی ماند. در حالی که آنجا به سر می‌برد، با امیری به نام ابو الحسن علی ابن امیر حاجب دوست شد، کسی که فرماندار ناحیه قاهره بود که موسی در آنجا اقامت داشت. ابن امیر حاجب بعدها با محققی به نام العمر چیزهایی که از مالی و گفت و گوهایش با موسی یادگرفته بود را بازگو کرد. در یکی از این گفت و گوها، ابن امیر حاجب از موسی خواست که بگوید چگونه پادشاه شده و موسی اینگونه پاسخ می‌دهد:
ثبت این مکالمه توسط العمری تنها گزارش این ماجراجویی است، چرا که توسط سایر مورخان عرب قرون وسطی یا سنن شفاهی آفریقای غربی ذکر نشده‌است. با این وجود، احتمال چنین سفر دریایی توسط چندین مورخ جدی انگاشته شده‌است.
هویت مانسا که مسئول اکتشافات بوده‌است، موضوع سرگشتگی شده. ثبت العمری از موسی، نام موسی را ذکر نکرده و هویتی از او ذکر نمی‌کند جز این که سلف موسی بوده‌است. براساس نوشته‌های چندین دهه بعد ابن خلدون تاریخ‌نگار، سلف موسی که به مانسا شناخته می‌شود در حقیقت «محمد ابن قو» بود. براساس این گفته، چندین تاریخ‌نگار این سفر اکتشافی را به مانسا محمد نسبت داده‌اند.
بسیاری از منابع، مانسای مورد بحث را ابوبکر دوم دانسته‌اند. با این حال، درج «مانسا ابوبکر دوم» در فهرست حکام مالی خطایی است که ناشی از ترجمه بد از متون ابن خلدون توسط تاریخ‌نگار قرن نوزدهم میلادی، «بارون دی اسلین» است. دی اسلین ابن خلدون را به گونه‌ای ترجمه کرده‌است که گویی می‌گوید پادشاهی از محمد به ابوبکر و سپس به موسی منتقل شده‌است. در حالی که در متن اصلی عربی، ابوبکر تنها در نقشش به عنوان جد نسل موسی ذکر شده، نه به عنوان حاکم. ابوبکر مورد بحث برادر سونجاتا بود، یعنی مؤسس امپراطوری مالی و ظاهراً هیچگاه خودش حاکم نبوده‌است. یکی دیگر از شخصیت‌ها به نام ابوبکر به عنوان مانسا حکومت کرد، اما او سلف ساکورا بود نه موسی.
به علاوه، برخی از تاریخ‌نگاران بدون جزئیات پیشنهاد کرده‌اند که این سفر باید به مانسا قو، که به گفته ابن خلدون پدر سلف محمد ابن قو بوده‌است، نسبت داده شود.
هیچ شواهد غیرمناقشه برانگیزی از تماس پیشا-کلمبیایی بین آفریقاییان و آمریکاییان یافت نشده‌است. بدون توجه به این که هیچ‌کدام از کشتی‌های مالیایی تا به حال به آمریکا رسیده‌اند یا نه، ظاهراً هیچگاه به آفریقا برنگشته اند و هیچ پیامد بلند مدت اقتصادی نیز وجود نداشته‌است.
فرض بر این است که رودخانه ای که در دریا توسط نجات یافتگان از کاوش اول توصیف شده‌است، جریان قناری بوده‌است. نتیجه‌گیری این حقیقت از گزارش‌های موسی نشان می‌دهد که موسی از شرایط اقیانوس‌شناختی قسمت باز اقیانوس اطلس آگاهی‌هایی داشته‌است. جریان‌های قناری از غرب آفریقا به آمریکا که سفر از آفریقا به آمریکا را تسهیل می‌کرده، ولی بر روی سفر در جهت مخالف اثر عکسی داشته‌است.
ایوان ون سرتیما و محقق مالیایی، گوسو دیاوارا پیشنهاد کرده‌است که کشتی‌ها به «جهان جدید» رسیده‌اند. ون سرتیما به خلاصه وقایع کولومب از «بارتولومه دی ماس کاساس» ارجاع می‌دهد که براساس آن، هدف کلمب از سفر سوم، هم آزمودن ادعاهای پادشاه جان دوم از پرتقال بود که می‌گفت «قایق‌هایی یافت شده‌اند که از ساحل گینه [آفریقای غربی] رفته و با کالاهایی به سمت غرب رفته‌اند» و هم ادعاهایی از ساکنین بومی جزیره کارائیب از هیسپانیولا که «از جنوب و جنوب شرق افرادی آورده که نیزه‌هایشان از فلزاتی به نام گوانین ساخته شده … که مشخص گردیده ۳۲ جزء است: ۱۸ جزء آن طلا، ۵ جزء آن نقره و ۸ جزء آن مس است».
با این حال، بسیاری از باستان‌شناسان، انسان‌شناسان، قوم-تاریخ‌شناسان، زبان‌شناسان و سایر محققین پیشا-کلمبی می‌گویند که هیچ شواهدی وجود ندارد که چنین کاوشگرانی به آمریکا رسیده باشند و زمینه مدارک و شواهد برای پیشنهاد چنین تماسی بین آفریقاییان و بر جدید در هر نقطه از عصر پیشا-کلمبی ناکافیست. برای دیدگاه‌هایی که نماینده این دیدگاه باشد، به مسائل مطرح شده در آثار تحقیقاتی «هسلیپ-ویرا» و همکاران بنگرید که مثلاً اشاره می‌کنند: «هیچ صنایع دستی اصیل آ، ریقایی تا بحال در حفاری‌های باستان‌شناسی در بر جدید یافت نشده‌است». همچنین پاسخ‌هایی را بنگرید که در مقالات بازبینی شده برحسب سامانه داوری یکتا را ببینید از دیوید برومن، مایکل دی. کو، آن سافرز، پیتر فارست و سایر آکادمیسین‌های فعال در این حوزه. اورتیز دی مونتلانو و همکاران (۱۹۹۷، پسیم)، پرونده تماس‌های آفریقایی-آمریکایی را ادامه می‌دهد. سایر متخصصان برجسته مزوامریکایی چون استاد انسان‌شناس UC ریورساید، کارل تاوب مطمئنند که: «به سادگی می‌توان گفت که هیچ شواهد مادی از هرگونه تماس پیشا-هیسپانیک بین جهان قدیم و مزوآمریکایی قبل از ورود اسپانیاییان در قرن شانزدهم وجود ندارد».
به نظر می‌رسد که خود مانسا موسی برنامه سلفش را غیر عملی در نظر گرفته‌است. نکته اصلی که به نظر می‌رسد سعی داشت برای امیر حاجب روشن سازد این بود که شکست سلفش در آن سفر راه را برای پادشاهی‌اش باز کرد. به همین شکل، گمانه‌زنی شده‌است که فقدان اطلاعات در سنن شفاهی در مورد این سفر، دیدگاهی در مورد سفر مانسا را انعکاس می‌دهد که سفر او نوعی سوء استفاده شرم‌آور از وظیفه خود بوده‌است.
در زمان‌های مدرن، این سفر معروف‌تر شده‌است. تاریخ‌نگار مالی «گاوسو دیاوارا» بر این نکته تأکید کرده‌است که مانسا باید برای سیاستمداران عصر مدرن به عنوان مثالی از حاکمی در نظر گرفته شود که علم و کشفیات را بر قدرت ترجیح داده‌است.
تحقیرشده (به انگلیسی: Scorned) یک فیلم در ژانر درام، رومانتیک، تریلر و جنایی به کارگردانی اندرو استیونز بر اساس داستانی منسوب به کارن کلی و نوشته ، تولید مشترک کشورهای آمریکا و کانادا است. این فیلم در سال ۱۹۹۳ توسط شرکت سرگرمی‌های پِریسم منتشر شد.
از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از شنون توئید، دانیل مکویکار، اندرو استیونز، کیم مورگان گرین و مایکل دی. آرنز نام برد. این فیلم تمام در کانادا و در شهر تورنتو مرکز استان انتاریو فیلمبرداری گردید. از نکات این فیلم نقش‌آفرینی یک نوجوان ۱۹ ساله دبیرستانی «مایکل دی آرنز» (رابی ترومن)، در طول تولید و بدون تجربه بازیگری، در نقش خودش بود.
دو دنبالهٔ دیگر و به همین‌نام، یکی در سال ۱۹۹۷ توسط رادنی مکدونالد و دیگری در سال ۲۰۱۳ توسط مارک جونز برای این فیلم ساخته شد.
تحقیرشده ۲ (۱۹۹۷)
تحقیرشده (۲۰۱۳)
«ترومن لانگلی» کارمند «شرکت مایک کرامر» به‌همراه همسر زیبا و جذاب خود «پاتریشیا لانگلی» زندگی عاشقانه اما درکنار بدهکاری‌های زیاد دارند. ترومن با اجاره یک ماشین لوکس، قرار شامی با «میسون وین‌رایت» مشاور بزرگ املاک، برای شروع یک مشارکت پرسود، می‌گذارد.
پاتریشیا شام را آماده می‌کند، اما ترومن و رایت که به بار رفته و مَست هستند؛ برای شام دیر می‌رسند. بعد از شام و مصرف کوکائین و در غیاب ترومن، رایت با دستمالی کردن پاتریشیا، قصد نزدیکی به او را می‌کند. پاتریشیا که آشفته و ناراحت شده‌است، موضوع را به ترومن می‌گوید؛ اما در کمال ناباوری، ترومن از او می‌خواهد برای ساختن آینده، به رایت اجازه رسیدن به هدفش که رابطه‌جنسی است را بدهد؛ و نهایتاً رایت با سکس با پاتریشیای غمگین، به هدف شوم خود می‌رسد.
«مایک» رئیس شرکت کرامر در معامله پرسودی با مدیری موفق به نام «الکس ترومن»، نیمی از سهام شرکت را به او می‌فروشد؛ و قرارداد مشارکت با رایت را به الکس سپرده، ترومن را به بخش حمل و نقل می‌فرستد. ترومن که همه چیز را پایان یافته می‌بیند، داستان را برای پاتریشیا تعریف کرده؛ صبح روز تعطیل و در محل کارش خودکشی می‌کند.
از طرفی الکس و همسرش «مارینا» رابطه سردی در بستر دارند و پسرشان «رابی»، دانش آموز «دبیرستان ال کامینو» به دلیل پایین بودن نمرات، برای ورود به «دبیرستان عالی بروک» مشکل دارد؛ از این‌رو، ماشین او توسط پدرش توقیف می‌گردد.