moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حاوی تمام اخبار روایت شده از ائمه اطهار در مدح راویان یا در ذم آن‌ها به ما رسیده‌است (نقل از مقدمه جلد اول تهذیب المقال).
۴)الطیقات الرواه
حاوی طبقات راویان از اصحاب پیامبر و ائمه اطهار می‌باشد (نقل از مقدمه جلد اول تهذیب المقال).
۵)قواعدالرجال
ایشان در مقدمه ۱۴۸ صفحه‌ای از جلد اول تهذیب المقال، مکرر از کتاب دیگر خود به نام قواعد الرجال نام می‌برد یا به آن ارجاع می‌دهد. البته ایشان هنگامی که در نجف بودند، به تدریس قواعد الرجال در مدرسه صدر نجف پرداخته بودند. در منبع بی نام این کتاب دو جلدی یاد شده‌است. ایشان فائده سومی را از صفحات ۱۰۰ تا ۱۳۹ (مقدمه تهذیب المقال ج ۱) بیان می‌نماید که عمدتاً از کتاب قواعدالرجال خود اقتباس کرده‌است و این فائده سوم می‌تواند گویای این کتاب دو جلدی ارزشمند باشد که هنوز مخطوط باقی مانده‌است. این فائده شامل سه مطلب می‌باشد:
الف) آنچه که به شناخت راویان مربوط می‌شود. این عنوان شامل عناوین فرعی زیر است: ۱) آنچه که مدح و ذم راویان به آن ثابت می‌شود، ۲) آنچه که در حجیت خبر اعتبار دارد یا ندارد، ۳) وجه حجیت گفتار اصحاب الرجال، ۴) اعتبار گفتار متاخرین از اهل الرجال، ۵) شیوه‌های نجاشی در جرح و تعدیل.
ب) توثیقات عامه. این عنوان شامل عناوین فرعی زیر است: ۱) کسی که روایت نمی‌کند مگر از ثقه، ۲) کسی که به روایتش سکون هست، ۳) کسی که چیزی بر او طعن نمی‌شود، ۴) کسی که بر جمیع روایاتش اعتماد می‌شود، ۵) کسی که از اجلّه روایت کرده یا اجلّه از او روایت کرده‌اند، ۶) مأمون در حدیث، ۷) کسی که در حدیث ثقه‌است، ۸) اصحاب اجماع، ۹) تصحیح الطرق، ۱۰) وکاله الائمه
ج) اشکال در امارات عامه برای وثاقت. این عنوان در چهار وجه ارائه شده‌است.
۶) وصیت‌نامه
بخش‌هایی از وصیت‌نامه ایشان در اختیار عموم قرار گرفته‌است.موحد ابطحی مهدی. در محضر استاد. بصیر، 1393
او در ۱۳۰۹ خورشیدی در اصفهان متولد شد و در ۲۹ شهریور ۱۳۸۱ در بیمارستانی در تهران درگذشت.
مارکار آقاجانیان فوتبالیست سابق و مربی فوتبال ایرانی است. آقاجانیان از ایرانیان ارمنی‌تبار است.
او فوتبالش را از جوانان آرارات آغاز کرد و سپس برای مدت کوتاهی به تیم استقلال پیوست اما تنها پس از انجام ۲ بازی برای این تیم دوباره به تیم آرارات بازگشت و سال‌ها در پست مدافع در تیم‌هایی چون آرارات، بانک تجارت، بهمن کرج، پاس تهران و شهاب زنجان بازی می‌کرد. وی به همراه تیم پاس قهرمان اولین دوره لیگ آزادگان در سال ۱۳۷۰ و قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۱ شد.
وی به عنوان مربی در کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران حضور داشته‌است. در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ که سرمربی‌گری تیم بر عهده امیر قلعه‌نویی بود او آنالیزور تیم بود و در بازی‌های غرب آسیا دستیار پرویز مظلومی در تیم ملی ب بود. وی در سال ۲۰۱۴ در جام جهانی برزیل و نیز ۲۰۱۸ روسیه دستیار کیروش بود.
آقاجانیان در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز مربی تیم ملی و دستیار کیروش بود.
مارکار آقاجانیان در سال ۱۳۷۵ خورشیدی در تقابل بین تیم ملی فوتبال ایران و تیم ملی فوتبال ترکمنستان برگی از تاریخ فوتبال ایران را به نام خود ثبت کرد. وی به عنوان اولین بازیکن مسیحی ایرانی مفتخر به بستن بازوبند کاپیتانی تیم ملی فوتبال ایران شد. ۱۹ سال بعد از این تاریخ یعنی در سال ۱۳۹۴ خورشیدی آندرانیک تیموریان هم موفق به کسب این افتخار شد.
بانک نجارت
قهرمان فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۷
پرویز مظلومی تنگستانی (زاده ۲۶ شهریور ۱۳۳۳ در آبادان) بازیکن سابق و سرمربی سابق فوتبال اهل ایران است. او برادر کوچکتر غلامحسین مظلومی می‌باشد.
مظلومی در جریان جام تخت جمشید ۱۳۵۶ برای تیم تراکتورسازی ۹ گل زد و به تیم ملی در آن سال دعوت شد و در جام تخت جمشید ۱۳۵۷ برای تیم تاج (استقلال کنونی) هفت گل زد. او در سال‌های حضور خود در استقلال مجموعاً ۷۲ گل برای این تیم به ثمر رساند. در پر تماشاچی‌ترین بازی استقلال و پرسپولیس در سال ۱۳۶۲ در ورزشگاه آزادی که حدود ۱۲۰ هزار نفر شاهد این دیدار بودند استقلال با تک گل پرویز مظلومی ۱–۰ به پیروزی رسید. مظلومی این گل را در نیمه دوم بازی و از روی سانتر رضا نعلچگر به ثمر رساند. او در سال ۱۳۶۶ پس از فرشاد پیوس با ۹ گل دومین گلزن فوتبال تهران شد.
پرویز مظلومی به مدت ۹ سال دستیار منصور پورحیدری در استقلال بود. در سال‌های بعد سرمربی تیم‌های صنعت نفت آبادان، مس کرمان، صبای قم (در آن زمان نام باشگاه صباباتری بوده‌است)، ابومسلم مشهد (در این سال عنوان بهترین تیم شهرستانی لیگ را کسب کرد) و استقلال اهواز بود. او در سال ۲۰۰۷ بازی‌های غرب آسیا، به عنوان سرمربی در کنار مارکار آقاجانیان به هدایت تیم ب ایران پرداخت و این تیم را که از بازیکنان کم‌تجربه‌ای چون خسرو حیدری بهره می‌برد، قهرمان جام غرب آسیا کرد. در لیگ هشتم (سال ۸۷–۸۸) به همراه تیم مس کرمان در رتبهٔ سوم لیگ برتر ایران ایستاد و این تیم را روانهٔ لیگ قهرمانان آسیا کرد. پس از چند هفته از شروع لیگ نهم از مس کرمان جدا شد و بعد از آن در مقطع کوتاهی نیز هدایت باشگاه ابومسلم مشهد را به‌عهده داشت.
وی توانست در اولین حضور خود با این تیم عنوان نایب قهرمانی دهمین دورهٔ لیگ برتر ایران را با یک امتیاز کمتر کسب کند. مظلومی در حالی تیم را تحویل گرفت که دو بازیکن اصلی تیم (خسرو حیدری و جانواریو) به سپاهان پیوسته بودند و استقلال هم از لحاظ مالی و هم از لحاظ بازیکنان در مضیقه بود. در زمان باقی‌مانده تا شروع فصل استقلال چند بازیکن شاخص مانند میلاد میداوودی، ایمان مبعلی، و اسماعیل شریفات را در اختیار گرفت تا آمادهٔ حضور در لیگ شود. در این فصل مظلومی در بازی رفت و برگشت تیم پرسپولیس را با نتایج مشابه ۱–۰ شکست داد و از سوی هوادارن لقب پرویز رفت و برگشت را دریافت کرد.
در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۹۰ استقلال به سرمربیگری "پرویز مظلومی" موفق شد برای سومین بار متوالی پرسپولیس رقیب دیرینه‌اش را ۲–۰ شکست دهد و مظلومی اوّلین مربی در تاریخ فوتبال ایران است که به چنین رکوردی دست یافته‌است. همچنین در تاریخ ۱۸ آذرماه سال ۱۳۹۰ برای بار چهارم نیز موفق به شکست پرسپولیس بانتیجه ۳–۰ در دربی هفتاد و سوم شد. مظلومی در دقایق پایانی دربی هفتاد و چهارم نیز از پرسپولیس ۲-۰ جلو و درحال کسب پنجمین برد مقابل پرسپولیس بود؛اما به لطف هت تریک ده دقیقه ای امون زاید،رکورد شکست ناپذیری او در مقابل پرسپولیس در این دربی با شکست ۲-۳ در ۱۳بهمن۱۳۹۰ از بین رفت.
او در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۹۰ با شکست دادن شاهین بوشهر در ضربات پنالتی توانست استقلال را قهرمان جام حذفی کند. او دراقدامی نمادین قهرمانی جام حذفی را به روح ناصر حجازی تقدیم کرد. در این فصل استقلال با ۵۸ گل زده بهترین خط حمله لیگ را داشت و با اختلاف یک امتیاز نسبت به قهرمان و یک گل کمتر نسبت به تیم دوم، به مقام سومی در لیگ دست یافت.
پرویز مظلومی در اواسط فصل نقل و انتقالات هدایت استقلال تهران را دوباره برعهده گرفت و قراردادی سه ساله به ارزش ۷۰۰ میلیون تومان بست. او در سال اول وعده کسب سهمیه آسیا و در سال دوم کسب قهرمانی لیگ و در سال سوم وعده سه‌گانه داده‌است (قهرمانی در لیگ برتر ایران، جام حذفی ایران و لیگ قهرمانان آسیا). در صورت انجام ندادن یکی از این تعهدات باشگاه مجاز به فسخ با اوست.
او پس از باخت 4-2 مقابل پرسپولیس و 2-3 مقابل تراکتورسازی (به هدایت امیر قلعه نویی) و باخت در فینال جام حذفی به ذوب آهن که منجر به از دست رفتن دو جام خوشرنگ شد از استقلال اخراج شد.
مظلومی به دنبال جدایی تارتار از تیم استیل‌آذین زاگرس، در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۹۱ به عنوان سرمربی این تیم انتخاب شد. اما پس از گذشت کمتر از یک هفته و بدون نشستن روی نیمکت مربی‌گری تیم، به‌دلیل آنچه وی حل نشدن مسئله مالکیت جدید و مشکلات مالی تیم عنوان کرد، از این تیم جدا شد.
در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۹۱، باشگاه فوتبال آلومینیوم هرمزگان ضمن برکناری اکبر میثاقیان، مظلومی را به عنوان سرمربی جدید این تیم معرفی کرد.
در حالی که نیم فصل اوّل لیگ برتر فوتبال ایران در سال ۹۳–۱۳۹۲ به اواخر خود نزدیک می‌شد، باشگاه بحران‌زده مس کرمان که در انتهای جدول به سرمی‌برد، پس از عدم نتیجه‌گیری با محمود یاوری، در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۹۲، پرویز مظلومی را سرمربی خود اعلام کرد.
آخرین بروزرسانی:۲۹ مه ۲۰۱۶
بهرام مشحون فیزیکدان آمریکایی ایرانی-الاصل است. او در زمینه‌های نسبیت عام شهرت دارد.Linking Quantum Physics With Classical Physics: Basis Of Einstein's First Approximation In The Theory Of Relativity Investigated
او دانش‌آموخته دانشگاه پرینستون، و اکنون استاد دانشگاه میزوری در کلمبیا است.Researcher investigates the basis of Einstein's first approximation in the theory of relativity | e! Science NewsMashhoon Einstein's Relativity Approximation Article - MU College of Arts and Science Research Communication Project
او از شاگردان جان ویلر بوده است.ویژه‌نامه نشریه اسپرینگر به مناسبت ۶۰مین سالگرد تولد بهرام مشحون
کلمبیا نام یک شهر در ایالت میزوری آمریکا است.
این شهر در سال ۲۰۰۸ با حومه اطراف خود ۱۶۸۰۰۰ سکنه داشت.
دانشگاه میزوری در این شهر قرار دارد.
اکسپو ۲۰۱۰ یا نمایشگاه جهانی ۲۰۱۰ شانگهای چین از ۱ مه تا ۳۱ اکتبر در شانگهای چین برگزار شد. این نمایشگاه بخشی از نمایشگاه جهانی بود که هر ۵ سالhttp://www.iranconsulate-sh.com/upload/file/expoinfo.pdf در کشورهای مختلف برپا می‌شود. نمایشگاه با شعار «شهر بهتر-زندگی بهتر» و با نگاهی به آینده شهر شانگهای بعنوان بزرگترین شهر دنیا در آینده آغاز به کار کرد. این نمایشگاه گران‌ترین نمایشگاه در تاریخ جهان بود. فضای اختصاص داده شده به این نمایشگاه دو برابر کشور موناکو (۵٫۳ کیلومتر مربع) و هزینه آن طبق گفته مقامات دولتی بالغ بر ۴٫۲ میلیار دلار می‌باشد.
این نمایشگاه در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ به کار خود پایان داد.Expo Summit Forum closes in Shanghai "خبرگزاری شین‌هوا"
پوبلیوس آئلیوس ترایانوس هادریانوس (زاده ۲۴ ژانویه ۷۶ - مرگ ۱۰ ژوئیه ۱۳۸) امپراتور روم از ۱۱۷ تا ۱۳۸ میلادی بود. وی در "ایتالیکا"، هیسپانیا "بایتیکا" در خانواده ای ایتالیائی-اسپانیائی که اصل و نسبش به شهر ایتالیایی "اتری" در "پیچه نوم" بازمی‌گشت و در اسپانیا سکونت گزیده بودندْ متولد گردید. پدرش مقام سناتوری داشت و عموزاده (یا عمه زاده) امپراتور تراژان بود. وی با نوه خواهر تراژان به نام "ویبیا سابینا"ازدواج نمود _احتمالاً به سفارش همسر تراژان یعنی پومپیئا پلوتینا. پلوتینا به همراه دوست صمیمی و مشاور تراژان به نام لوکیوس لیکینیوس سورا نگرش مثبتی نسبت به هادریان داشتند. زمانی که تراژان در گذشت، بیوه اش ادعا نمود که تراژان لحظاتی قبل از مرگش هادریان را نامزد جانشینی خود نموده بود.
ارتش و سنای روم جانشینی هادریان را تأیید نمودند اما به زودی چهار تن از سناتورهای برجسته به‌طور غیرقانونی به مرگ محکوم شدند. آنان با هادریان مخالفت نموده یا ظاهراً جانشینی او را به چالش کشانده بودند، و سنا وی (هادریان) را مسئول اعدام آنان دانست و هرگز وی را مورد عفو قرار نداد. وی با به بوته فراموشی سپردنِ سیاست‌های توسعه طلبانهٔ تراژان و دستاوردهای مرزی وی در بین النهرین، آشور، ارمنستانِ روم، و بخش‌هایی از داکیه مخالفت و نارضایتی هرچه بیشتر نخبگان سیاسی را سبب شد. هادریان ترجیح داد بر گسترش مرزهایی ثابت و دفاعی، و متحد سازی مردمان پراکندهٔ امپراتوری سرمایه‌گذاری نماید. وی به خاطر احداث دیوار هادریان معروف است، دیواری که حدود شمالی بریتانیا را مشخص کرد.
هادریان با شور و حرارت آرمان‌های امپریالیستی و علایق شخصی اش را تعقیب نمود. وی در معیت یک هیئت امپراتوری متشکل از کارشناسان و مسئولان اجرایی تقریباً از تمامی ایالات امپراتوری بازدید نمود. وی آمادگی نظامی و انضباط را تشویق نمود؛ و مؤسسات گوناگون مدنی، مذهبی و پروژه‌های ساختمانی را طراحی کرده یا شخصاً مورد حمایت مالی قرار داد. در خود شهر روم، وی پانتئون را بازسازی نمود و معبد بسیار عظیم ونوس و روما را بنا نمود. در مصر شاید وی بوده که سراپیوم اسکندریه را بازسازی کرده‌است. او یک ستایندهٔ پُرحرارت یونان باستان بود و کوشید آتن را پایتخت فرهنگی امپراتوری قرار دهد و برای همین به ساخت شمار زیادی معبد مجلل در آنجا سفارش نمود. رابطهٔ نزدیک وی با یک نوجوان یونانی به نام آنتینوس و مرگ نابهنگام این پسرکْ سبب گردید هادریان دست به ابداع سنت شایعی در اواخر حکمرانی اش بزند. (رجوع شود به مقاله آنتینوس). وی شورش بارکوخبا در یهودا را سرکوب نمود، اما مابقی دوران حکمرانی اش در صلح سپری شد.
سال‌های پایانی زندگانی هادریان با ابتلاء به بیماری دیرپایی سپری گردید. وی به شورش بارکوخبا چونان شکست آرمان پان هلنیستیاش نگریست. وی دو سناتور دیگر را به سبب اتهام توطئه‌شان علیه خود اعدام نمود و همین امر خشم هرچه افزونتر نخبگان را برانگیخت. ازدواج وی با ویبیا سابینا نامیمون بود و آنان صاحب فرزندی نشدند؛ وی آنتونینوس پیوس را به فرزندخواندگی انتخاب نمود و در ۱۳۸ وی را جانشین خود اعلام نمود، آن هم در شرایطی که آنتونینوس پیوسْ هم مارکوس آئورلیوس و لوسیوس وروس را به عنوان وارثین خود برگزید. هادریان در همان سال در ۱۳۸ در بای وفات یافت و آنتونینوس پیوس با وجود مخالفت سنا وی را تقدیس نمود. ادوارد گیبون وی را در زمرهٔ پنج امپراتور خوب جای می‌دهد، یک "دیکتاتور خیرخواه"؛ مجلس سنای زمان هادریان اما وی را شخصیتی منزوی و اقتدارگرا یافت. او [دارای شخصیتی] مبهم و متناقض، توصیف شده که می‌تواند هم دارای سخاوت شخصی فراوان و هم سنگدلی مفرط باشد؛ و به واسطهٔ کنجکاوی حریصانه، خودپسندی، و جاه طلبیبه جلو رانده می‌شد. جذبهٔ مدرن نسبت به وی تا حد زیادی به لطف رمان "خاطرات هادریان"(۱۹۵۱) نوشتهٔ مارگریت یورسنار زنده شده‌اند.
هادریان در ۲۴ ژانویه ۷۶ میلادی احتمالاً در "ایتالیکا"(نزدیک سویل امروزی) در ایالت رومی هیسپانیا بایتیکا زاده شد؛ البته یک زندگینامه نویس رومی ادعا می‌کند که وی در روم زاده شده‌است.Alicia M. Canto, Itálica, "sedes natalis" de Adriano. 31 textos históricos y argumentos para una secular polémica, "Athenaeum" XCII/2, 2004, 367–408.Ronald Syme, "Hadrian and Italica" ("Journal of Roman Studies", LIV, 1964; pp.142–149) supports the position that Rome was Hadrian's birthplace. Canto argues that among the ancient sources, only the Historia Augusta, "Vita Hadriani" 2,4, claims this. 25 other sources, including Hadrian's horoscope, state that he was born in Italica. See Stephan Heiler, "The Emperor Hadrian in the Horoscopes of Antigonus of Nicaea", in Günther Oestmann, H. Darrel Rutkin, Kocku von Stuckrad, eds. ,"Horoscopes and Public Spheres: Essays on the History of Astrology", Walter de Gruyter, 2005, p. 49 : Cramer, FH. , "Astrology in Roman Law and Politics", Memoirs of the American Philosophical Society, 37, Philadelphia, 1954 (reprinted 1996), 162–178, footnotes 121b, 122 "et al. ,"Googlebooks preview O.Neugebauer and H.B. Van Hoesen, "Greek Horoscopes" "Memoirs of the American Philosophical Society," 48, 76, Philadelphia, 1959, pp. 80–90, 91, and footnote 19, googlebooks preview of 1987 edition نام وی را "پوبلیوس الیوس هادریانوس" نهادند. پدرش "پوبلیوس الیوس هادریانوس آفر" نام داشت؛ سناتوری با درجهٔ پرایتور، که در ایتالیکا زاده و بزرگ شده بود اما به سبب نسل اندر نسل در طول سده‌ها، نَسَب وی به خانواده ای از هادریا (امروزه با نام اتری)، شهری باستانی در پیچه نوم بازمی‌گشت. خانواده پس از تأسیس شهر ایتالیکا توسط شیپیو آفریکانوس در آنجا سکونت گزیدند. مادر هادریان دومیتیا پائولینا دختر یک خانواده برجستهٔ سناتوری هیسپانیک-رومی اهل گادس (کادیس) بود.Royston Lambert, "Beloved And God", pp.31–32. تنها خواهر یا برادرشْ یک خواهر به نام "الیا دومیتیا پائولینا" بود که از وی بزرگتر بود. نوهٔ خواهرش به نام "گنایوس پدانیوس فوسکوس سالیناتور" اهل بارسینو(بارسلون) بعدها در ۱۱۸ همکار هادریان به عنوان کنسول مشترک گردید. به عنوان یک سناتور، پدر هادریان باید بخش زیادی از زندگی اش را در روم می‌گذراند.On the numerous senatorial families from Spain residing at Rome and its vicinity around the time of Hadrian's birth see R.  Syme, 'Spaniards at Tivoli', in "Roman Papers IV" (Oxford, 1988), pp.96–114. Hadrian went on to build an Imperial villa at Tivoli (Tibur) قابل توجه‌ترین پیوند خانوادگی هادریان با تراژان_پسرعموی (یا پسر عمه) پدرش_ بود، کسی که وی نیز صاحب مقام سناتوری بود، و در در ایتالیکا زاده شده و رشد یافته بود. هادریان و تراژان هر دو _به گفتهٔ اورلیوس ویکتور_ ""بیگانه"" و" "مردمانی از خارج""(advenae) بودند.Alicia M. Canto, "La dinastía Ulpio-Aelia (96–192 d.C.): ni tan Buenos, ni tan Adoptivos ni tan Antoninos". "Gerión" (21.1): 263–305. 2003
والدین هادریان در ۸۶ میلادی درگذشتند، زمانی که وی ده سال سن داشت. وی و خواهرش تحت سرپرستی تراژان و "پوبلیوس آسیلیوس آتیانوس" (کسی که بعدها فرماندار پرایتوری تراژان شد) درآمدند. هادریان از لحاظ جسمانی فعال بود، و از شکار مفرح می‌گردید؛ زمانی که ۱۴ سال سن داشت تراژان وی را به روم فراخواند و برایش تحصیلات عالی تری که زیبندهٔ یک آریستوکرات جوان رومی بود را فراهم نمود.Anthony Birley, "Restless Emperor", p.24–26 شوق هادریان به ادبیات یونان باستان و فرهنگ [ــِـ آن] نام مستعار گرایکولوس(معادل Greekling به معنای یونانی کوچک) را برایش به ارمغان آورد.Anthony Birley, "Restless Emperor", p.16–17
نخستین منصب رسمی هادریان در مقام عضوی ازدادگاهی مدنی به نام "decemviri stlitibus judicandis" بود، این دادگاهْ خود یکی از شش ادارهٔ مدنیِ ویجینتیسکسویری بود که پائین‌ترین رتبه را در سلسله مناصب اداری امپراتوری داشت، و هادریان می‌توانست از طریق آن به منصبی بالاتر و حرفهٔ سناتوری جهش نماید. وی سپس به عنوان تریبون نظامی خدمت نمود؛ ابتدا با لژیون دوم آدیوتری در سال ۹۵ و سپس با لژیون پنجم مقدونیه. در طول مدت خدمت دوم هادریان به عنوان تریبون، امپراتور نروای پا به سن گذاشته و ضعیفْ تراژان را به عنوان وارث خود برگزید؛ هادریان اعزام شد تا اخبار را به تراژان برساند_ و به احتمال قوی خودْ یکی از چندین پیکی بود که به همین مأموریت برگزیده شده بودند.Anthony Birley, "Restless Emperor", p.37 سپس هادریان به لژیون بیست و دوم پریمیجنیه منتقل شد و سومین منصب تریبونی اش را تجربه نمود.John D. Grainger, "Nerva and the Roman Succession Crisis of AD 96–99". Abingdon: Routledge, 2004, , p. 109 این سه تریبون به وی چند مزیت شغلی بخشیدند: بسیاری از فرزندان اشرافیِ خانواده‌های بزرگترِ سناتوری می‌توانستند با یک یا حداکثر دو تریبون نظامی به عنوان لازمهٔ منصب بالاتر خدمت نمایند.Thorsten Opper, "The Emperor Hadrian". British Museum Press, 2008, p.39Jörg Fündling, "Kommentar zur Vita Hadriani der Historia Augusta" (= Antiquitas. Reihe 4: Beiträge zur Historia-Augusta-Forschung, Serie 3: Kommentare, Bände 4.1 und 4.2). Habelt, Bonn 2006, , p.  351. گفته شده زمانی که نروا در ۹۸ درگذشت، هادریان در رساندن این خبر به تراژان شتاب (زرنگی) کرد تا از پیک رسمی ای که توسط فرماندار _ رقیب وی به نام "لوسیوس جولیوس اورسوس سرویانوس"_ فرستاده شده بودْ پیشی گیرد.John D. Grainger, "Nerva and the Roman Succession Crisis", p. 109; Alan K. Bowman, Peter Garnsey, Dominic Rathbone, eds. "The Cambridge Ancient History – XI". Cambridge U.  P. : 2000, , p.  133.
در ۱۰۱ هادریان به روم بازگشت، وی به عنوان کوایستور برگزیده شده بود، سپس "کوایستور ایمپراتوریس ترایانی" گردید، یعنی افسر رابط میان امپراتور و مجمع سنا؛ و برای آنان فرامین و سخنان امپراتور را قرائت می‌نمود_ و شاید هم وی این فرامین را به نیابت از امپراتور کتابت می‌کرد. در منصب سایه‌نویس امپراتوری نیز وی جای لیسینیوس سورا _دوست نیرومند و تاج بخش تراژان_ که به تازگی وفات یافته بود را گرفت.Anthony Birley, "Restless Emperor", p.54 سِمت بعدی اش "اب اکتیس سناتوس" بود که مؤظف به ثبت و ضبط اسناد سنا (مانند یک منشی یا دبیر) بود.Boatwright, in Barrett, p. 158 در طول جنگ اول داکیه، هادریان به عنوان عضوی از همراهان شخصی تراژان وی را همراهی نمود، اما از سمت نظامی اش معاف گردید تا در ۱۰۵ به عنوان تریبون مردم به خدمت مشغول گردد. با پایان جنگ، وی احتمالاً به عنوان پرایتور نیز انتخاب شد.The text of "Historia Augusta" ("Vita Hadriani", 3.8) is garbled, stating that Hadrian's election to the praetorship was contemporary "to the second consulate of Suburanus and Servianus" – two characters that had non-simultaneous second consulships – so Hadrian's election could be dated to 102 or 104, the later date being the most accepted در طول دومین جنگ داکیه، هادریان بار دیگر در خدمت شخصی تراژان بود، اما معاف گردید تا به عنوان لگاتوس لژیون یکم مینروا خدمت نماید، سپس در ۱۰۷ به عنوان فرماندار پانونیا سُفلی برگزیده شد و مؤظف بود «سرم‌ها را به عقب براند».Bowman, p. 133Anthony Everitt, 2013, Chapter XI: "holding back the Sarmatians" may simply have meant maintaining and patrolling the border.
اکنون در میانه دهه سوم زندگی اش، هادریان به یونان سفر نمود؛ به وی شهروندی آتن اعطا گردید و برای مدتی مختصر به سِمت "اپونیموس آرخون" برگزیده شد (در 112).The inscription in footnote 1 آتنی‌ها همچنین به وی تندیسی حکّاکی شده را در تئاتر دیونیسوس هدیه دادند.The Athenian inscription confirms and expands the one in "Historia Augusta"; see John Bodel, ed. , "Epigraphic Evidence: Ancient History From Inscriptions". Abingdon: Routledge, 2006, , p. 89 از این زمان تا جنگ‌های پارتی تراژان خبری از وی نیست. ممکن است که وی تا هنگام بازفراخوانده شدنش به هیئت امپراتوری_ زمانی که به عنوان لگاتوس در لشکر کشی تراژان علیه پارتها شرکت جست_ در یونان مانده باشد.Anthony Birley, "Hadrian the Restless Emperor", p.68 زمانی که حاکم سوریه برای مقابله با دردسری که بار دیگر در داکیه سر برآورده بودْ فرستاده شد، هادریان با اختیار فرماندهی مستقل به جانشینی وی برگزیده شد.Anthony Birley, "Restless Emperor", p.75 تراژان جداً آسیب دید، و با کشتی عازم روم گردید در حالی که هادریان به عنوان فرماندهٔ دفاکتوی ارتش خاوری روم در سوریه باقی ماند.Karl Strobel: "Kaiser Traian. Eine Epoche der Weltgeschichte". Regensburg: 2010, p. 401. تراژان تا شهر ساحلی سلینوس (امروزه با عنوان غازی‌پاشا) در کیلیکیه دور شد و در۸ اوت در همان‌جا درگذشت؛ تا از وی به عنوان یکی از تحسین شده‌ترین، محبوبترین و برترین امپراتوران روم یاد شود.
در حول و حوش دوران تصدی منصب کوایستوری_در ۱۰۰ یا ۱۰۱_ هادریان با نوه خواهر هفده یا هجده سالهٔ تراژان به نام ویبیا سابینا ازدواج نمود. خودِ تراژان به نظر می‌رسید که نسبت به این ازدواج رغبتی ندارد، و نیز بعدها ثابت شد که روابط این زوج با یکدیگر به گونه ای رسواکننده خراب است.Robert H. Allen, "The Classical Origins of Modern Homophobia", Jefferson: Mcfarland, 2006, , p.120 ممکن است ازدواج توسط همسر امپراتور یعنی پومپیا پلوتینا ترتیب داده شده باشد. این بانوی فرهیختهو متنفذ در بسیاری از ارزش‌ها و علایق با هادریان اشتراک فکری داشت؛ از جمله ایدهٔ امپراتوری روم به عنوان [حکومتی] مشترک‌المنافع با یک زیربنای فرهنگی هلنی (یونانی).Hidalgo de la Vega, Maria José: "Plotina, Sabina y Las Dos Faustinas: La Función de Las Augustas en La Politica Imperial". "Studia historica, Historia antigua", 18, 2000, pp. 191–224. Available at . Retrieved 11 January 2017 اگر هادریان به عنوان جانشین تراژان منصوب می شدْ پلوتینا و خانواده گسترده اش می‌توانستند پرستیژ اجتماعی و نفوذ سیاسی شان را پس از مرگ تراژان نیز حفظ کنند.Plotina may have sought to avoid the fate of her contemporary, former empress Domitia Longina, who had fallen into social and political oblivion: see François Chausson, "Variétés Généalogiques IV:Cohésion, Collusions, Collisions: Une Autre Dynastie Antonine", in Giorgio Bonamente, Hartwin Brandt, eds. , "Historiae Augustae Colloquium Bambergense". Bari: Edipuglia, 2007, , p.143 هادریان همچنین توانست روی پشتیبانی مادرهمسر خود "سالونینا ماتیدیا" که فرزندِ خواهرِ محبوب تراژان یعنی "اولپیا مارچانا" بود حساب کند.Marasco, p. 375Tracy Jennings, "A Man Among Gods: Evaluating the Significance of Hadrian's Acts of Deification." "Journal of Undergraduate Research": 54. Available at . Accessed 15 April 2017 زمانی که اولپیا مارچانا در ۱۱۲ درگذشت، تراژان وی را تقدیس نمود و سالونینا ماتیدیا را عنوان آگوستا بخشید.This made Hadrian the first senator in history to have an "Augusta" as his mother-in-law, something that his contemporaries could not fail to notice: see Christer Brun, "Matidia die Jüngere", IN Anne Kolb, ed. , "Augustae. Machtbewusste Frauen am römischen Kaiserhof?: Herrschaftsstrukturen und Herrschaftspraxis II. Akten der Tagung in Zürich 18. -20. 9. 2008". Berlin: Akademie Verlag, 2010, , p.230
رابطهٔ شخصی هادریان با تراژان پیچیده بود و ممکن است سرد بوده باشد. هادریان ظاهراً می‌کوشید به واسطهٔ طرح دوستی ریختن با دوستان پسر تراژان (تراژان گرایش‌های همجنس‌گرایانه داشت) نفوذی بر تراژان اعمال نماید، یا بر تصمیمات وی اثر بگذارد؛ و همین امر موجب بروز منازعاتی ناشناخته در حول و حوش ازدواج هادریان و سابینا شد.Thorsten Opper, "Hadrian: Empire and Conflict". Harvard University Press, 2008, p.170David L. Balch, Carolyn Osiek, eds. , "Early Christian Families in Context: An Interdisciplinary Dialogue". Grand Rapids: Wm. B. Eerdmans Publishing, 2003, , p.301 در اواخر حکمرانی تراژان، هادریان نتوانست منصب کنسولی ارشدی تصاحب کند و تنها در ۱۰۸ «کنسول جانشین» گردید؛Anthony R Birley, "Hadrian: The Restless Emperor", p.54 این امر به وی وضعی مساوی با دیگر اعضای اشرافیت سناتوری دادAlan K. Bowman, Peter Garnsey, Dominic Rathbone, eds. , "The Cambridge Ancient History", XI, p. 133 اما هنوز امتیاز خاصّی که شایستهٔ یک وارث تاج و تخت باشد را نداشت.Mackay, Christopher. "Ancient Rome: a Military and Political History". Cambridge U. Press: 2007, , p.229 اگر تراژان اراده کرده بود، می‌توانست شاگرد خود (هادریان) را به مقام پاتریسی و مزایای آن_ از جمله جهش به مقام کنسولی بدون داشتن تجربهٔ قبلی به عنوان تریبون_ ارتقاء دهد؛ اما چنین ننمود.Fündling, 335 هرچند هادریان ظاهراً منصب تریبون مردم را عهده‌دار شد (در حالی که یکسال جوانتر از عرف معمول بود) وادار به ترک داکیه و تراژان گردید تا منصب را به عهده بگیرد؛ و تراژان نیز ممکن است همین را خواسته باشد که هادریان از وی دور گردد.Gabriele Marasco, ed. , "Political Autobiographies and Memoirs in Antiquity: A Brill Companion". Leiden: Brill, 2011, , p.375 تاریخ آگوستا هدیهٔ تراژان به هادریان را حلقه الماسی توصیف می‌کند که تراژان شخصاً از نروا دریافت داشته بود، [هدیه ای که] «سبب تشجیع امیدهای هادریان برای عروج به تاج و تخت گردید»."Historia Augusta", "Life of Hadrian", 3.7In 23 BC Augustus handed a similar ring to his heir apparent, Agrippa: see Judith Lynn Sebesta, Larissa Bonfante, eds. , "The World of Roman Costume". University of Wisconsin Press, 1994, p.  78 در حالی که تراژان فعالانه پیشرفت‌های هادریان را تصدیق می‌نمود، این کار را با احتیاط انجام می‌داد.Fündling, 351
عدم توفیق در معرفی شخصی به عنوان وارث امپراتور می‌توانست منجر به کشمکشی افسارگسیخته و مخرب بر سر قدرتْ میان مدعیان تاج و تخت شده و به جنگی داخلی منجر گردد. [اما از سویی] انتصابِ خیلی زودتر از موعد نیز ممکن بود همچون خلع [ــِـ امپراتور] نگریسته شود، و شانس هرگونه انتقال نظام مندِ قدرت را کاهش دهد.Fündling, 384; Strobel, 401. هنگامی که تراژان بر بستر مرگ افتاد و توسط همسرش پلوتینا پرستاری و توسط فرماندار آتیانوس به شدّت محافظت می‌شد، می‌توانست با یک وصیت ساده در بستر مرگ و در برابر گواهانْ قانوناً هادریان را به عنوان وارث معرفی نمایدJohn Richardson, "The Roman Mind and the power of fiction" IN Lewis Ayres, Ian Gray Kidd, eds. "The Passionate Intellect: Essays on the Transformation of Classical Traditions: Presented to Professor I.G. Kidd". New Brunswick: Transaction Books, 1995, , p. 128 اما زمانی که بالاخره یک سند انتصاب جانشینی در معرض دید گذاشته شدْ امضای آن نه توسط تراژان بلکه توسط پلوتینا انجام گرفته بود، و تاریخ آن نیز یک روز پس از وفات تراژان زده شده بود.Elizabeth Speller, p. 25 اینکه هادریان هنوز در سوریه به سر می‌بُرد نیز خود برآشفتگی اوضاع می‌افزود، چراکه قانونِ جانشینی رومْ حضور همزمان طرفین را در مراسم تحلیف الزامی نموده بود. شایعات، تردیدها، و گمانه زنی‌هایی پیرامون انتصاب و جانشینی هادریان وجود داشتند. حدس زده شده‌است که مستخدم جوان تراژان به نام فایدیموس_کسی که خیلی زود پس از تراژان درگذشت_ کشته شده بود (یا خود را کُشت).Birley, "Restless Emperor", p. 80 منابع تاریخی در باب مشروعیت جانشینی هادریان دچار دو-دستگی هستند: دیون کاسیوس آنرا به مثابهٔ جعل و تقلب می‌بیند [در حالی که] نگارندهٔ تاریخ آگوستا آن را اصیل.Stephan Brassloff, "Die Rechtsfrage bei der Adoption Hadrians". "Hermes" 49. Bd. , H. 4 (Sep. 1914), pp. 590–601
بر طبق آنچه تاریخ آگوستا گفته، هادریان ضمن نامه ای سنا را از بر تخت نشستن خود که از آن چونان "امری از پیش انجام شده" یاد کردْ آگاه نمود و توضیح داد که "شتاب ناشایست سربازان در پذیرش وی به عنوان امپراتور ناشی از این باور بوده که اوضاع و شرایط نمی‌توانست بدون
یک امپراتور باشد"."Historia Augusta", Life of Hadrian, 6.2
امپراتور جدید وفاداری لژیون‌ها را با بخشیدن انعام سنتیپاسخ گفت و سنا نیز بر تخت نشستن وی را تأیید نمود. کارناوال‌های گوناگون عمومی از سوی هادریان سازمان داده شدند، و «انتصاب الهی» وی توسط خدایان را جشن گرفتند؛ خدایانی که اکنون تراژان نیز جزئی از آنان گشته بود، چرا که هادریان درخواست تقدیس وی را داده بود.Egyptian papyri tell of one such ceremony between 117 and 118; see Michael Peppard, "The Son of God in the Roman World: Divine Sonship in Its Social and Political Context". Oxford U. Press, 2011, , pp. 72f
هادریان برای مدتی در شرق باقی ماند و شورش یهودیانی که در دوران حکمرانی تراژان به وقوع پیوسته بود را سرکوب نمود. وی حاکم (استاندار) یهودا یعنی ژنرال برجسته مورویی به نام لوسیوس کوئیتوس را از سِمت فرماندهی گارد حفاظت شخصی مورویی اش برکنار ساخت؛Royston Lambert, p. 34Cizek, Eugen. L'éloge de Caius Avidius Nigrinus chez Tacite et le " complot " des consulaires. In: "Bulletin de l'Association Guillaume Budé", no. 3, octobre 1980. pp. 276–294. Retrieved 10 June 2015. Available at سپس روانهٔ سرکوبی اغتشاشات در حوضهٔ دانوب گردید. در روم، محافظ دیروز هادریان و فرماندار پرایتوری امروزش یعنی "آتیانوس" ادعا نمود که توطئه ای که توسط "لوسیوس کوئیتوس" و سه سناتور برجستهٔ دیگر شامل "لوسیوس پوبیلیوس سلسوس""، اولوس کُرنلیوس پالما فرونتونیانوس"، و "گایوس آویدیوس نیگرینوس" طراحی شده بود را کشف نموده‌است.Elizabeth Speller. هیچگونه محاکمهٔ علنی برای این چهار تن برگزار نگردید_ آنان محاکمهٔ غیابی گشتند، سپس دستگیر شده و معدوم شدند. هادریان ادعا نمود که آتیانوس به ابتکار شخصی خودش عمل نموده‌است، و با امتیاز سناتوری و درجهٔ کنسولی وی را پاداش داد و تا سال ۱۲۰ به وی حقوق بازنشستگی اعطا نمود.It is likely that Hadrian found Attianus' ambition suspect. Attianus was likely dead, or executed, by the end of Hadrian's reign; see Françoise Des Boscs-Plateaux, Un parti hispanique à Rome?: ascension des élites hispaniques et pouvoir politique d'Auguste à Hadrien, 27 av. J. -C. -138 ap. J. -C. Madrid: Casa de Velázquez, 2005, , p. 611 هادریان به سنا اطمینان داد که از هم‌اکنون حق باستانی اش مبنی بر بازخواست و محاکمهٔ [اعضای] خودش را محترم خواهد شمرد.
دلایل این چهار اعدام یادشده در هاله ای از ابهام باقی ماندند. به رسمیت شناختن هادریان به عنوان وارث مشروع ممکن است چنان دیر رخ داده باشد که نتوانسته دیگر مدعیان بالقوه را بازدارد.Opper, "Hadrian: Empire and Conflict", 55 بزرگترین رقبای هادریان عبارت بودند از نزدیکترین دوستان تراژان، مجرب‌ترین و بزرگترین اعضای شورای امپراتوری؛John Antony Crook, "Consilium Principis: Imperial Councils and Counsellors from Augustus to Diocletian". Cambridge University Press: 1955, pp. 54f و هر یک از آنان می‌توانست رقیبی مشروع در [تصدی] منصب سلطنتی باشدMarasco, p. 377 و سیاست‌های توسعه طلبانهٔ تراژان را حمایت کند؛ سیاستی که هادریان مصمم به تغییر (کنار گذاشتن) آن بود.M. Christol & D.  Nony, "Rome et son Empire". Paris: Hachette, 2003, , p. 158 یکی از آنان اولوس کُرنلیوس پالما بود، کسی که به عنوان فاتح پیشین "العربیة البترائیة"(Arabia Petraea) می‌توانست جای پایی در خاور برای خود حفظ کند.Hadrien Bru, "Le pouvoir impérial dans les provinces syriennes: Représentations et célébrations d'Auguste à Constantin". Leiden: Brill, 2011, , pp. 46f تاریخ آگوستا، پالما و سومین سناتور معدوم _لوسیوس پوبیلیوس سلسوس (که در ۱۱۳ برای دومین بار به مقام کنسولی برگزیده شده بود)_ را به سان دشمنان شخصی هادریان توصیف می‌کند، کسانی که در انظار عمومی علیه وی سخن رانده بودند.Carcopino Jérôme. "L'hérédité dynastique chez les Antonins". "Revue des Études Anciennes". Tome 51, 1949, no.3–4. pp. 262–321. چهارمین [سناتور معدوم] گایوس آویدیوس نیگرینوس بود: کنسول پیشین، روشن اندیش، دوست پلینی کوچک، و برای مدتی مختصر حاکم داکیا در بدو زمامداری هادریان. وی شاید رقیب اصلی هادریان در تصرف تاج و تخت بوده‌است؛ سناتوری با رتبه ارشد، والاتبار، و قویترین روابط؛ بر طبق تاریخ آگوستا، هادریان انتصاب نیگرینوس به عنوان وارث بلافصل خود را درنظر داشت، پیش از اینکه تصمیم به سر به نیست نمودن وی بگیرد.Cizek, "L'éloge de Caius Avidius Nigrinus"Nigrinus' ambiguous relationship with Hadrian would have consequences late in Hadrian's reign, when he had to plan his own succession; see Anthony Everitt, "Hadrian and the triumph of Rome". New York: Random House, 2009, .
به زودی در سال ۱۲۵، هادریان "مارسیوس توربو" را به عنوان استاندار پرایتوریخود منصوب نمود.Birley, "Restless Emperor", p. 91 توربو دوست نزدیک وی بود، چهره ای شاخص در سوارکاری، یک قاضی ارشد و پروکوراتور.Christol & Nony, p. 158Richard P. Saller, "Personal Patronage Under the Early Empire". Cambridge University Press: 2002, , p. 140 چون هادریانْ سوارکاران را از هرگونه اقدامی علیه سناتورها منع نمودْRichard A. Bauman, "Crime and Punishment in Ancient Rome". London: Routledge, 2002, , p. 83 سنا [نتیجتاً] اقتدار قانونی تامه اش بر اعضای خود را حفظ نمود، همچنین به عنوان عالی‌ترین دادگاه تجدیدنظرباقی ماند، و [هرگونه ارائه] درخواست تجدیدنظر رسمی به امپراتورْ با توجه به تصمیمات آن (سنا) منع شدند.Digest, 49 2, I,2, quoted by P.E. Corbett, "The Legislation of Hadrian". "University of Pennsylvania Law Review and American Law Register", Vol. 74, No. 8 (Jun. 1926), pp. 753–766 گرچه این تلاشی بود برای جبران آنچه آتیانوس _چه با اطلاع و چه بدون اطلاع کامل هادریان_ به بار آورده بود، [امّا همچنان] کافی و بسنده نبود؛ خوشنامی هادریان و روابطش با سنا در باقی دوران زمامداری اش به‌طور جبران ناپذیری تلخ شد.Birley, "Restless Emperor", p. 88 برخی منابعْ توسل گاه‌وبیگاه هادریان به شبکه ای از مطلعین [یعنی] "فرومنتاری ئی" Christopher J. Fuhrmann, "Policing the Roman Empire: Soldiers, Administration, and Public Order". Oxford University Press, 2012, , p. 153 برای بازجویی سِریافراد دارای مقام شامخ اجتماعی از جمله سناتورها و دوستان نزدیکش را گزارش نموده‌اند.Rose Mary Sheldon, "Intelligence Activities in Ancient Rome: Trust in the Gods But Verify". London: Routledge, 2004, , p. 253
هادریان قرار بود بیش از نیمی از دوران زمامداری اش را در خارج از ایتالیا سپری نماید. با وجود اینکه امپراتورهای پیشینْ بیشتر بر گزارش‌های نمایندگان سلطنتی شان در سرتاسر امپراتوری متکی بودندْ هادریان امّا تمایل داشت امور را به چشم خود ببیند. امپراتورهای قبلیْ رُم را برای مدّتی طولانی ترک می‌گفتند امّا بیشتر برای رفتن به جنگ؛ و هنگامی نیز که نبرد به پایان می‌رسید بازمی‌گشتند. سفرهای تقریباً بی پایان هادریان ممکن است نشانگر گسستی حساب شده از رسوم و رویکردهای سنتی باشند؛ [رسومی] که بر طبق آنها امپراتوری یک هژمونیِ خالصاً رومی بود. هادریان کوشید ایالات را در یک اتحادیه مشترک‌المنافعی متشکل از مردمان متمدن و یک فرهنگ هلنی (یونانی) مشترکْ تحت نظارت رومْ گردهم آورَد.Paul Veyne, "Le Pain et le Cirque", Paris: Seuil, 1976, , p. 655 وی از ایجاد شهرستان‌های ایالتی(municipia)، اجتماعات شهری نیمه خود-مختار با رسوم و قوانین مختص به خودشان پشتیبانی نمود، به جای اینکه مستعمرات جدید رومی با قوانین رومی را [بدان‌ها] تحمیل نماید.András Mócsy, "Pannonia and Upper Moesia (Routledge Revivals): A History of the Middle Danube Provinces of the Roman Empire", Routledge, 2014
گرایشی به جهان-وطن گرایی و وحدت گرایی کلیساها در سکّه‌های توزیعیِ اواخر دوران زمامداری هادریان مشهود است، و نشانگر این هستند که امپراتورْ تجسم ایالات مختلف را به منصهٔ ظهور می‌رساند.Paul Veyne, " "Humanitas": Romans and non-Romans". In Andrea Giardina, ed. , "The Romans", University of Chicago Press: 1993, , p. 364 الیوس آریستیدس بعدها نوشت که هادریان «بر روی اتباعشیک دست محافظ قرار داد، به طوری که هر کس به کسان دیگری که از پا افتاده اندْ کمک می‌کند».Christol & Nony, p. 159 تمامی این اقدامات با سُنن رومی همخوانی نداشتند. امپراتور نرونِ بی خیال از سفری درازمدّت و صلح آمیز به یونان لذت برده بود، و به سبب ترک مسئولیت‌های اساسی اش به عنوان یک امپراتور مورد انتقاد نخبگان رومی واقع گردید. در ایالات خاوری، و تا حدودی در برخی ایالات باختری، نرون مورد پشتیبانی عامه قرار گرفت؛ ادعاهایی مبنی بر بازگشت یا نوزایش قریب‌الوقوع ویْ تقریباً بلافاصله پس از مرگش شایع شدند. هادریان ممکن است عامداً از این روابط مثبت و مردمی در طول سفرهایش بهره‌برداری کرده باشد.Larry Joseph Kreitzer, "Striking New Images: Roman Imperial Coinage and the New Testament World". Sheffield: A & C Black, 1996, , pp. 194ff در تاریخ آگوستا، هادریان «تا حدودی بیش از حد یونانی» و «بیش از حد جهان-وطنی گرا برای یک امپراتور روم» توصیف شده‌است.Simon Goldhill, "Being Greek Under Rome: Cultural Identity, the Second Sophistic and the Development of Empire". Cambridge University Press, 2006, p. 12
در ۱۲۳ هادریان از مدیترانه گذشته و وارد موریطنیه(مراکش فعلی) گردید، جایی که خود شخصاً نبردی جزئی علیه شورشیان محلی را رهبری نمود.Royston Lambert, pp. 41–2 این سفر به سبب دریافت گزارش‌هایی مبنی بر آماده باش جنگی پارت‌ها کوتاه شد؛ هادریان به سرعت روانهٔ خاور گردید. از برخی جهات، وی از کورینی(با نام امروزی شحات در لیبی فعلی) نیز دیدن نمود، جایی که شخصاً بودجه ای برای آموزش مردان جوانِ خانواده‌های والاتبار جهت ارتش روم اختصاص داد. کورینی اخیراً (در ۱۱۹) بر اثر بازسازی بنّاهای عمومی ویران شده اش در طول شورش اخیر یهودیانْ کمک مالی از دولت دریافت کرده بود.Anthony Birley, pp. 151–2
زمانی که هادریان به فرات رسید، شخصاً با شاهنشاه اشکانی خسرو یکم ملاقات و گفتگو نمود، از استحکامات روم بازدید کرد، سپس از سواحل دریای سیاه روانهٔ باختر گردید.Anthony Birley, pp. 153–5 وی شاید در نیکومدیا (اکنون با عنوان ازمیر واقع در ترکیه امروزی) که شهر اصلی استان بیتینی بودْ اتراق زمستانی نمود. نیکومدیا تنها اندک مدّتی پیش از اتراق وی به واسطهٔ زلزله ای ویران گشته بود؛ هادریان بودجه ایبرای بازسازی آن اختصاص داد، و به عنوان احیاگر [این] استان مورد تشویق قرار گرفت.Anthony Birley, pp. 157–8
ممکن است هادریان از کلاودیوپولیس(امروزه با عنوان بولو، در ترکیه امروزی) دیدن کرده و آنتینوس زیبارو را دیده باشد، پسرکی جوان از خانواده ای ضعیف که معشوقوی گردید. منابع ادبی و سنگْ نوشته‌ایراجع به اینکه آنان چه موقع و در چه مکانی یکدیگر را ملاقات نمودندْ سکوت کرده‌اند؛ تصاویر آنتینوس نشان می‌دهند که وی پیش از مرگش در ۱۳۰ حدود ۲۰ سال یا بیشتر سن داشته‌است. بسیار محتمل است که در ۱۲۳ نوجوانی با ۱۳ یا ۱۴ سال سن بوده باشد. همچنین ممکن است که آنتینوس به روم فرستاده شده باشد تا به عنوان یک پیجآموزش ببیند و به امپراتور خدمت نماید، و تنها به صورت تدریجی بود که مورد علاقهٔ دربار امپراتوری قرار گرفت.Royston Lambert, pp. 60–1 بخش اعظم سرگذشت عملی روابط آن دو ناشناخته مانده‌است.Opper, "Hadrian: Empire and Conflict", p. 171
با یا بدون آنتینوس، هادریان روانه آناتولی گردید. منابع گوناگونی به حضور وی در مکان‌های خاص اشاره می‌کنند، و اتهاممی‌زنند که وی شهری در میسیهبا نام هادریانوترای(امروزه با عنوان بالیکسیر در ترکیه امروزی) را بنّا ساخت؛ پس از اینکه یک گرازرا با موفقیت شکار نمود. در همین زمان، طرح‌هایی مبنی بر تکمیل معبد زئوس در سیزیککه توسط پادشاهان پرگامون آغاز شده بودْ عملیاتی شدند. تندیسی غول پیکر از هادریان نیز به معبد اهدا گردید. سیزیک، پرگامون، سمورنا (با عنوان فعلی ازمیر)، اِفِسوس، و سارد به عنوان مراکز منطقه ای برای [ترویج] سنت پرستش امپراتوری ارتقا یافتند.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 164–7
هادریان در طول پائیز ۱۲۴ به یونان رسید و در مراسم اسرار الوزینیا شرکت جُست. وی دِینخاصی به آتن داشت، [شهری] که در گذشته به این امپراتور شهروندی و مقام آرخونات(archonate) را بخشیده بود. به درخواست آتنی‌ها، وی قانون اساسیآنان را بازبینی و اصلاح نمود_ و در میان اقدامات دیگر، یک فولیِ(معادل یونانی قبیله) جدید بدان‌ها افزود که به نام خودش نام گذاری گردید.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 175–7 هادریان میانجی گریِمثبتو مداخله جویانه را با احتیاط و حزم ترکیب نمود. وی هرگونه میانجی گری در یک کشمکش محلی میان تولیدکنندگان روغن زیتون و انجمن و شورای آتن را رد نمود؛ [شورایی] که تولید به مقداری ثابت را به تولیدکنندگانِ روغن زیتون تحمیل نموده بود؛Kaja Harter-Uibopuu, "Hadrian and the Athenian Oil Law", in O.M. Van Nijf – R.  Alston (ed.), "Feeding the Ancient Greek city". Groningen- Royal Holloway Studies on the Greek City after the Classical Age, vol.  1, Louvain 2008, pp. 127–141 با این وجود وی (هادریان) یارانه ای سلطنتی برای منابع دانهآتنی‌ها اختصاص داد.Brenda Longfellow, "Roman Imperialism and Civic Patronage: Form, Meaning and Ideology in Monumental Fountain Complexes". Cambridge U. Press: 2011, , p. 120 هادریان دو بنیادبرای اسپانسر(حمایت مالی) بازی‌های عمومی، فستیوال‌ها و مسابقاتی که در دولت-شهر آتن برگزار می‌شدند را ایجاد نمود، تا اگر هیچ‌یک از شهروندانْ ثروت یا رغبت کافی برای اسپانسر آنان در قامت گیمناسیارخ یا آگونوتِتسرا نداشتْ این بنیاد خود اسپانسر [این بازی‌ها و مسابقات] را برعهده گیرد.Verhoogen Violette. Review of Graindor (Paul). "Athènes sous Hadrien", "Revue belge de philologie et d'histoire", 1935, vol.  14, no.  3, pp.  926–931. Available at . Retrieved 20 June 2015 به‌طور کلی هادریان ترجیح داد که اشراف یونان از جمله مبلغین سنت پرستش امپراتوری بر روی اقدامات و کارهای ماندگارتری مانند آبارهها و آب‌نماهای عمومی تمرکز نمایند.Mark Golden, "Greek Sport and Social Status", University of Texas Press, 2009, , p. 88 آتن دو تا از این آب‌نماها را دریافت داشت، یکی هم به آرگوس داده شد.Cynthia Kosso, Anne Scott, eds. , "The Nature and Function of Water, Baths, Bathing, and Hygiene from Antiquity Through the Renaissance". Leiden: Brill, 2009, , pp. 216f
در طول زمستان وی به پلوپونز سفری نمود، مسیر دقیقش نامعلوم است اما از اپیداروس گذشت؛ پوسانیاس معابدی که توسط هادریان در آنجا ساخته شدند، و نیز تندیس خودش _در فُرم برهنگی قهرمانانه_ که توسط شهروندان آنجا به افتخار این «احیاگر»شان خلق شد را توصیف می‌کند.Alexia Petsalis-Diomidis, "Truly Beyond Wonders: Aelius Aristides and the Cult of Asklepios". OUP: 2010, , p. 171 آنتینوس و هادریان ممکن است در این دوران عاشق یکدیگر بوده باشند؛ هادریان سخاوت خاصّی نسبت به مانتینیانشان داد، [شهری] که دارای پیوندهای مؤثر باستانی، اساطیری و سیاسی با زادگاه آنتینوس یعنی بیتینی بود. وی معبد پوزئیدون مانتینیا را بازسازی نمود،Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 177–80David S. Potter,"The Roman Empire at Bay, AD 180–395". London: Routledge, 2014, , p. 44 و با توجّه به گفته‌های پوسانیاسْ نام اصیل و سنتی شهر را بدان بازگرداند. این [شهر] از زمان‌های هلنیستی، پس از پادشاه مقدونی آنتیگونوس سوم به نام "آنتیگونیا"خوانده می‌شد. هادریان همچنین زیارتگاه‌های مقدّس آبه و مگارا و هرایونِ آرگوس را بازسازی نمود.Boatwright, p. 134K. W. Arafat, "Pausanias' Greece: Ancient Artists and Roman Rulers". Cambridge U. Press, 2004, , pp. 162, 185
در طول سفر به پلوپونز، هادریانْ بزرگِ خاندان اسپارتها به نام "اوریکلس هرکولانوس"_بزرگِ خاندان اوریکلید که از زمان آگوستوس بدین سو بر اسپارت حکمرانی نموده بودند_ را قانع ساخت که به موازات بزرگِ خاندان آتنی‌ها به نام "هرودس آتیکوس بزرگتر" وارد سنا[ی روم] گردد. [این] دو مرد اشرافی نخستین «یونانیان قدیم» ی شدند که به عنوان نمایندگان دو «قدرت بزرگ» دوران باستان وارد سنای روم می‌شدند.Birley, "Hadrian and Greek Senators", "Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik" 116 (1997), pp. 209–245. Retrieved 23 July 2015 این گامی مهم در چیره آمدن بر بی میلی اشراف یونانی در شرکت جُستن در زندگی سیاسی رومی بود.Christol & Nony, p. 203 در مارس ۱۲۵، هادریان با پوشیدن لباس آتنی، فستیوال آتنیِ دیونیسیا را ریاست نمود. معبد زئوس المپی برای بیش از پنج سده در دست ساختمان بود؛ هادریان منابع عظیمی را [شخصاً] در اختیار خود گرفت تا اطمینان یابد که این [ساختمان به زودی] به اتمام خواهد رسید. وی همچنین طراحی و ساختمان آبارههای مخصوصاً پُر چالشو جاه طلبانه ای برای انتقال آب به آگورای آتن را سازماندهی نمود.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 182–4
در راه بازگشت خود به ایتالیا، هادریان میانبری به سیسیل زد. سکّه‌ها به بزرگداشت وی در قامت منجی [این] جزیره پرداختند.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 191–200 در راه بازگشت به روم، وی از پانتئونِ بازسازی شده و نیز ویلای تکمیل شده خود در نزدیکی تیولی در میان تپه‌های سابین دیدن نمود. در ابتدای مارس ۱۲۷ هادریان سفری به سراسر ایتالیا انجام داد؛ از روی پیشکش‌ها و انعام هایی که بخشیدْ مشخص است که مسیر سفرش را مرمت نموده‌است. وی زیارتگاه کوپرا در کوپرا ماریتیمارا مرمت نمود، و زه کشیِدریاچه فوچینورا بهبود داد. [اما] آنچه کمتر از این قبیل سخاوتمندی‌ها خوشایند بودْ تصمیم وی در سال ۱۲۷ مبنی بر تقسیم ایتالیا به چهار منطقه تحت ریاست لگاتوسهای سلطنتی با رتبهٔ کنسولی بود که در قامت فرماندار عمل می‌کردند. به آنان صلاحیت قضاییدر سراسر ایتالیا، به جز خودِ روم، اعطا گردید؛ بنابراین رسیدگی به امور ایتالیا را از اختیار دادگاه‌های روم خارج می‌کرد.J. Declareuil, "Rome the Law-Giver", London: Routledge, 2013, , p. 72 اینکه ایتالیا عملاً به وضعیت یک گروهِ ایالتیِ صرف بدل گشتهْ به مذاق سنای روم خوش نیامد؛Clifford Ando, "Imperial Ideology and Provincial Loyalty in the Roman Empire". Berkeley: University of California Press, 2000, و [این] ابتکار مدّت چندانی پس از حکمرانی هادریان عمر نکرد.
هادریان در طول این زمان احساس بیماری نمود؛ سرشت بیماری وی هرچه که بودهْ وی را از تدارک سفری به آفریقا در بهار ۱۲۸ بازنداشت. رسیدن وی [به آفریقا] با نشانهٔ میمون بارندگی همزمان گردید، که البته با خشک سالی به پایان رسید. افزون بر نقش وی به عنوان خیر و احیاگر، وی وقتی را هم به بازرسی نظامیان اختصاص داد؛ سخنرانی وی برای آنان اکنون در دسترس است.Royston Lambert, pp. 71–2 هادریان در تابستان ۱۲۸ به ایتالیا بازگشت اما اقامت وی کوتاه بود، چه وی تدارک سفری دیگر که قرار بود سه سال به طول بینجامد را می‌دید.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 213–4
در سپتامبر ۱۲۸، هادریان بار دیگر در مراسم اسرار الوزینیا شرکت جُست. این بار سفر وی به یونان ظاهراً بر آتن و اسپارت متمرکز شده بود_ دو رقیب باستانی برای تسلط بر یونان. هادریان[تاکنون] روی ایدهٔ تمرکز بر احیای یونان از طریق اتحادیه آمفیکتیونی که در دلفی پی ریزی شده بودْ پافشاری نموده بود اما اکنون به امری بس عظیم تر می‌اندیشید. [سیاستِ] جدید پان هلنیونِ وی قرار بود مجمعیباشد که شهرهای یونانی را گرد هم می آورَد. پس از آماده‌سازی مقدمات، هادریان روانهٔ افسوس گردید.Anthony Birley, "Restless Emperor", pp. 215–20
از یونان، هادریان روانهٔ مصر شد، شاید با گذر از دریای اژه به همراهی تاجری افسوسی به نام لوسیوس اراستوس. هادریان بعداً نامه ای به مجمع افسوس فرستاد [که ضمن آن] از اراستوس به عنوان نامزدی ارزشمند برای عضویت مجمع شهر حمایت نمود و هزینه لازمه را نیز پیشنهاد داد.Boatwright, p. 81
هادریان پیش از سال نوی مصری در ۲۹ اوت ۱۳۰ به مصر رسید. وی اقامت خود در مصر را با بازسازی آرامگاه پومپهٔ بزرگ در پلوزیوم افتتاح نمود،Birley, "Restless Emperor", p. 235 قربانی به درگاه وی به عنوان قهرمان تقدیم داشت و یک اپیگراف برای آرامگاه نگاشت. از آنجا که در سطح جهانیْ پومپه به عنوان مؤسس هژمونی روم در خاور شناخته میشدْ این بازسازی [ـِـ آرامگاهش] شاید با نیاز به باز-تحکیم هژمونی خاوری روم پس از ناآرامی‌های اجتماعی ای که در اواخر دوران حکمرانی تراژان به وقوع پیوستندْ مرتبط بوده باشد.Boatwright, p. 142 هادریان و آنتینوس در صحرای لیبی یک شیر را شکار نمودند؛ چکامه ای که در اینباره توسط پانکراتس یونانی سروده شدهْ بدوی‌ترین گواه بر اینست که آنان در سفر همراه یکدیگر بوده‌اند.Opper, "Hadrian: Empire and Conflict", p. 173
درحالی که هادریان و هیئت همراهش بر روی رود نیل شناور بودندْ آنتینوس غرق گردید. اوضاع عینی حول و حوش مرگ وی مبهم و ناشناخته اند؛ و گمانه زنی‌هایی مبنی بر تصادف، خودکشی، قتل و فدیه دینی وجود دارند. تاریخ آگوستا چنین گزارش می‌دهد:در طول سفر نیل وی آنتینوس را از دست داد _معشوقش_ و به خاطر این نوجوان وی به سان یک زن گریست. راجع بدین واقعه شایعات گوناگونی وجود دارند؛ برخی ادعا دارند که وی خود را به جهت (به خاطر) هادریان فدا نمود، و برخی [ادعاهای] دیگر. اما هرچه باشد، یونانیان به درخواست هادریان وی را تقدیس نمودند."Historia Augusta" (c.  395) Hadr. 14.5–7هادریان شهر آنتینوپولیس را به افتخار آنتینوس در ۳۰ اکتبر ۱۳۰ بنّا ساخت. وی سپس از نیل روانه تبای گردید، جایی که دیدار وی از دو مجسمه ممنون در ۲۰ و ۲۱ نوامبر با چهار تقریظ که توسط جولیا بالبیلا نگاشته شدندْ گرامی داشته شد؛ این تقریظ‌ها هم‌اکنون نیز موجودند. پس از آن، وی روانهٔ شمال گردید و در آغاز دسامبر به فیوم رسید.Foertmeyer, pp. 107–108
سفرهای هادریان پس از سفرش به نیل نامعلوم اند. وی چه به روم بازگشته باشد و چه نه، در طول ۱۳۰/۳۱ رهسپار خاور گردید، تا سیاست جدید پان هلنیستی خود را سازمان داده و راه اندازی کند، [سیاستی] که قرار بود بر معبد زئوس در آتن متمرکز باشد. از آنجا که درگیری‌های محلی به شکست طرح پیشینِ مجمع هلنی به مرکزیت دلفی انجامیدند، هادریان به جای آنْ مجمع بزرگی متشکل از تمامی شهرهای یونانی را برگزید.Cortes Copete Juan Manuel. "El fracaso del primer proyecto panhelénico de Adriano"."Dialogues d'histoire ancienne", vol. 25, n°2, 1999. pp. 91–112.Available at . Retrieved 3 January 2019 عضویت موفقیّت آمیز [در این مجمع] شامل ادعاهای اساطیرآلودیا جعلی مبنی برداشتن اصالت یونانی و [نیز] اثبات وفاداری به امپراتوری روم می‌شدند، تا بلکه نظریات هلنیستیِ شخصی و آرمانی هادریان را ارضا کنند.Boatwright, p. 150Anthony Kaldellis, "Hellenism in Byzantium: The Transformations of Greek Identity and the Reception of the Classical Tradition"Cambridge U. Press, 2008, , p. 38 هادریان خود را به سان پاسدار فرهنگ یونانی و «آزادی» یونان می‌دید _در این مورد، حکومت حودمختار شهری. همین به هادریان اجازه داد که خود را به سان وارث خیالی پریکلس بنمایانَد، کسی که از قرار معلوم یک کنگرهٔ پان-هلنیستی پیشین ایجاد نموده بود_چنین کنگره ای تنها در زندگی‌نامهٔ پریکلس نوشتهٔ پلوتارک مورد اشاره گرفته‌است، کسی که برای نظام و ثبات امپراتوری روم احترام قائل بود.Fernando A. Marín Valdés, "Plutarco y el arte de la Atenas hegemónica". Universidad de Oviedo: 2008, , p. 76
شواهد کتیبه ای حدس می‌زنند که چشم‌انداز ورود به [مجمع] پان هلنیون برای شهرهای ثروتمندتر و یونانی شدهٔ آسیای صغیر توجّه کمتری جلب می‌کرد؛ [شهرهایی] که به تقدم و تفوقی که یونانی‌های آتنی و اروپایی در طرح هادریان داشتندْ رشک می‌ورزیدند.A. J. S. Spawforth, "Greece and the Augustan Cultural Revolution". Cambridge University Press: 2011, , p. 262 مفهوم هادریانی هلنیسمْ باریک بینانه و عامدانه باستانی شدهبود؛ وی «یونانیت»را در [داشتن] سرچشمهٔ باستانی فرهنگ یونانی _ به جای مفاهیم وسیعتر و شامل تر_ تعریف نموده بود.Nathanael J. Andrade, "Syrian Identity in the Greco-Roman World". Cambridge University Press, 2013, , p. 176 [تا جایی که] برخی شهرها _از جمله سیده_ [حتّی] با ادعای مشکوک یونانیتْ نیز همچون تماماً یونانی به رسمیت شناخته شدند.Domingo Plácido,ed. "La construcción ideológica de la ciudadanía: identidades culturales y sociedad en el mundo griego antiguo". Madrid: Editorial Complutense, 2006, , page 462 جامعه‌شناس آلمانی گئورگ زیمل اشاره کرده که پان هلنیون بر پایهٔ «مسابقات، یادبودها، و پاسداری از یک هلنیسم آرمانی و کاملاً غیرسیاسی» بنّا شده بود.Georg Simmel, "Sociology: Inquiries into the Construction of Social Forms". Leiden: Brill, 2009, , p. 288
هادریان عنوان‌ها افتخاری به بسیاری از مراکز منطقه ای بخشید.Nathanael J. Andrade, "Syrian Identity in the Greco-Roman World", Cambridge University Press, 2013, , page 177 از پالمیرا به صورت رسمی دیدار شد و نام مدنی "هادریانا پالمیرا" بدان داده شد.Andrew M. Smith II, "Roman Palmyra: Identity, Community, and State Formation". Oxford University Press: 2013, , page 25; Robert K. Sherk, "The Roman Empire: Augustus to Hadrian". Cambridge University Press:1988, , page 190 هادریان همچنین جوایزی به اشراف پالمیرا بخشید؛ که یکی از آنان سوآدوسبود، کسی که اقدامات زیادی برای حفظ تجارت پالمیرایی میان امپراتوری روم و شاهنشاهی پارت انجام داده بود.Hadrien Bru, "Le pouvoir impérial dans les provinces syriennes: Représentations et célébrations d'Auguste à Constantin (31 av. J. -C. -337 ap. J. -C.)". Leiden: Brill,2011, , pages 104/105
هادریان زمستان ۳۲_۱۳۱ را در آتن گذراند، جایی که معبد زئوس اُلُمپی را که اکنون تکمیل شده بود را افتتاح کرد،Laura Salah Nasrallah, "Christian Responses to Roman Art and Architecture: The Second-Century Church Amid the Spaces of Empire". Cambridge University Press, 2010 , page 96 و در ۱۳۲ نیز به سوی خاور رهسپار یهودیه شد.