moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لیدِر (به انگلیسی: leader) واژه‌ای انگلیسی به معنی راهنما و رهبر است.
این واژه در فارسی در سه مورد زیر کاربرد یافته‌است:
سیکتیوکار (به زبان روسی: Сыктывка́р) پایتخت جمهوری خودمختار کومی روسیه است.
جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۲۳۰٬۰۱۱ نفر بود.
سیکتیوکار در کنار رودخانه سیسولا قرار گرفته و نام پیشین این شهر یعنی اوست-سیسولسک هم از نام همین رودخانه گرفته شده بود.
نام کنونی آن از نام رودخانه سیسولا در زبان کومی یعنی "سیکتیو" به اضافه واژه "کار" به معنی «شهر» درست شده است.
الوارسازی و چوبکاری صنایع اصلی شهر سیکتیوکار را تشکیل می‌دهند.
باور بر اینست که از حدود سده ۱۶ میلادی سکونتگاهی در محل این شهر وجود داشته است. کاترین کبیر در سال ۱۷۸۰ سیکتیوکار را به سطح شهر ارتقاء داد و بعداً این شهر به عنوان پایتخت استان خودمختار کومی برگزیده شد.
سیل مهاجرت روس‌تباران به سیکتیوکار، باعث شده که مردم کومی‌تبار این شهر در اقلیت قرار گیرند.
فهرست الفبایی نوشتارهای مربوط به حقوق و بازرگانی در این دانشنامه:
حبیبیون، جواد. و فهیم، کمال، و ویتور، فرانک: فرهنگ اصطلاحات حقوقی و بازرگانی، انگلیسی به فارسی، انتشارات بریل، لیدن هلند: ۱۹۸۹م.ومن
رستم‌آباد روستایی در شرق استان کرمانشاه و از توابع شهرستان کنگاور است. از طرف شرق با فاصله پنج کیلومتر به روستای پل شکسته و علی‌آباد شهرستان اسدآباد همدان از سمت غرب با فاصله ۱۰ کیلومتر به شهرستان کنگاور از سمت شمال با فاصله چهار کیلومتر به روستای گردکانه و از سمت جنوب با فاصله جاده آسفالته کرمانشاه تهران به روستای رحمت آباد شهرستان گنگاور منتهی می‌شود.
محل قبلی روستا با فاصله سه کیلومتر در جنوب غربی محل کنونی آن دارای آثار تاریخی و باستانی می‌باشد که در میراث فرهنگی کشور نیز به ثبت رسیده‌اند. دارای چشمه‌ها و درختان کهن‌سال است.
دارای زیارتگاهی به نام دوازده امام است که بر فراز کوهی به همین نام قرار دارد.
جمعیت آن حدود ۶۰۰ نفر می‌باشد.
دین اکثر مردم روستا شیعه می‌باشد
شغل اکثر مردم کشاورزی است. عده‌ای نیز دارای ماشین‌های سنگین حمل ونقل می‌باشند.
دارای آب لوله کشی -برق - تلفن - و گازکشی است
مدرسه ابتدایی و راهنمایی دخترانه و پسرانه نیز دارد. دانش‌آموزان برای ادامه تحصیل در مقطع متوسطه به شهرستان کنگاور می‌روند.
در توابع شهرستان کنگاور دو رستم آباد وجود دارد رستم آباد بزرگ (رحمت آباد) که شرح آن گذشت و رستم آباد کوچک که در جنوب غربی شهرستان کنگاور است.
جغرافیای طبیعی استان کرمانشاه (کتاب درسی سال دوم آموزش متوسطه عمومی)
پاییز یا خَزان (در فارسی تاجیکستان تیرَه‌ماه) یکی از چهار فصل اقلیم معتدل است. در نیم‌کرهٔ شمالی با برج‌های میزان، عقرب و قوس؛ ماه‌های مهر، آبان و آذر برابر است.
پاییز از نظر ستاره‌شناختی بین دو نقطهٔ اعتدال پاییزی و انقلاب زمستانی است. از نظر گاه‌شماری هجری خورشیدی، در روز یکم مهر آغاز می‌شود و تا پایان آذر ادامه می‌یابد.
بر پایهٔ تقویم میلادی فصل پاییز در اصل در نیمکره شمالی جهان در حدود ۲۳ سپتامبر (۱ مهر) و در نیمکره جنوبی پیرامون ۲۱ مارس (۱ فروردین) آغاز می‌شود. زمان پایان آن در نیمکره شمالی ۲۱ دسامبر (۳۰ آذر) و در نیمکره جنوبی ۲۱ ژوئن (۳۱ خرداد) است.
به هنگام پاییز بسیاری از انواع گیاهان برگ‌های خود را از دست می‌دهند و به‌اصطلاح خزان می‌کنند. دمای هوا نیز در فصل پاییز تا اندازهٔ زیادی پایین‌تر از تابستان است.
در پاییز، روزها کوتاه‌تر و شب‌ها طولانی‌تر می‌شوند. در بخش‌هائی از جهان در این فصل میزان بارش زیادتر می‌شود.
کلمه انگلیسی autumn (پائیز) از کلمه فرانسوی "automne" گرفته شده‌است و استفاده از آن برای نام این فصل از قرن شانزدهم میلادی رایج شد.
نام fall هم که در آمریکای شمالی برای این فصل استفاده می‌شود احتمالاً از عبارت fall of the leaves (برگ ریزان) گرفته و خلاصه شده‌است.
واژه پادیز (پادێز pādēz) در پارسی میانه به معنی پاییز بوده که آن را به زمستان یا خرمن مربوط دانسته‌اند. این واژه به چم گردآوری و جمع کردن است که اوستایی آن چنین است:
Paitidaeza. احتمالاً به این خاطر به معنای گردآوری و جمع کردن آمده‌است که واپسین فرصت اندوختن آذوقه پیش از فرارسیدن زمستان است یا اینکه واپسین فرصت جمع‌آوری خرمن است، چون آخرین خرمن‌های کشاورزان در پاییز گردآوری می‌شود.
روز اعتدال پاییزی را در ایران از دیرباز جشن می‌گرفته‌اند. این جشن که در روز مهر از ماه مهر برگزار می‌شود جشن مهرگان نام دارد.
پاییز همانند بهار پل میان تابستان و زمستان می‌باشد.
در مناطق جنگلی طبیعی یا مصنوعی یا هرمکانی که برگ‌ریزان گسترده رخ دهد گردشگران از سراسر جهان برای دیدن آن می‌آیند و می‌تواند سود بسیار زیادی برای شرکت‌های گردشگری یا مردم محلی داشته‌باشد.
به‌دلیل بازگشایی مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها در این فصل، تخفیف‌ها و تنوع بیشتری از کالاهای موردنیاز دانش‌آموزان و دانشجویان (به‌ویژه نوشت‌افزار) وجود دارد.
در ادبیات ایران، اشاره‌های فراوانی به پاییز شده‌است. مولوی، حافظ، و سعدی از جمله شاعران کلاسیک پارسی هستند که خزان را در تقابل با بهار به تصویر می‌کشند. مولوی خزان را نابودکننده زیبایی‌ها و نیست‌کننده برگ‌ها می‌داند. به گفته وی:
فروغ فرخ‌زاد، شهریار نیز در شعر خود، پاییز را فصل اندوه و مرگ می‌دانند.
مهدی اخوان ثالث در شعری با عنوان "باغ من" در "مجموعه‌شعر زمستان"، پاییز را «پادشاه فصل‌ها» نامیده‌است.
به دلیل لطافت رنگ‌ها و گوناگونی آن‌ها، و نیز اهمیت فصل پاییز به عنوان مرحلهٔ گذار از تابستان گرم به زمستان سرد، پاییز همواره الهام‌بخش هنرمندان، شاعران، و ادیبان بوده‌است پاییز فصلی است که در آن برگ‌های درختان به زردی می‌گرایند؛ اما بعضی از برگ‌ها هم در راه زرد شدن گاه قرمز و قهوه ای می‌شوند. پاییز همان فصلی است که در آن برگ درختان می‌ریزند و در زیر پای رهگذران بی‌تفاوت خش خش می‌کنند. پاییز شاید همان فصل غفلت است و رخوت شاید هم نه فصل هوشیاری و تدبر است؛ چه فرقی می‌کند که در پاییز خواب باشی یا بیدار مهم آن است که پاییز کار خودش را می‌کند. به دقت و حوصله دست به کار آراستن می‌شود؛ آراستن درخت‌ها، شهرها، باغ‌ها و زمین به زرد و سرخ و قهوه ای برگ‌ها؛ به قطرات گاه نم نم و گاه شر شر باران و به باد که می‌وزد. پاییز همان فصل دل‌انگیزی است که گاه رؤیایی اش می خواننددر پاییز خرمالوها می‌رسد و لیمو شیرین و پرتقال و انار به بازار می‌آید. بعضی وقتی‌ها مادرم انارها را دان می‌کند و به آنها گلپر و نمک می‌زند و در کاسه‌های کوچک می‌ریزد و به ما می‌دهد که من خیلی خوشم می‌آید. در پاییز لبو فروش‌ها در روی گاری‌های قدیمی لبوهای شیرین و قرمز می‌پزند و به ما می‌فروشند من گاهی با دوست‌هایم از آنها لبو داغ میرخر مو در راه رفتن به خانه با هم می‌خوریم که خیلی کیف دارد و فصل پاییز یعنی مهر، ابان، اذر، فصلی رنگارنگ و زیبا، فصلی از سال که باحال و هوای درس و مدرسه است فصل پاییز به دلیل لطافت رنگ‌ها و گوناگونی آن‌ها، و نیز اهمیت فصل پاییز به عنوان مرحلهٔ گذار از تابستان گرم به زمستان سرد، پاییز همواره الهام‌بخش هنرمندان، شاعران، و ادیبان بوده‌است: با تمام شدن تابستان فصل پاییز کم‌کم از راه می‌رسد. روزهای شروع پاییز با آغاز مدرسه‌ها همراه است. در پاییز وقتی صبح زود از خواب بیدار می‌شویم یک نسیم ملایم در فضا پیچیده‌است. در مدرسه بوی نارنگی در زنگ تفریح، ما را به یاد فصل زیبای پاییز می‌اندازد. انگار در این فصل به درختان رنگ نارنجی زده‌اند. برگ‌های خشک درختان مانند باران به سر ما می‌ریزد. هیجان قدم زدن روی برگ‌های خشک پاییزی و صدای خرد شدن آن‌ها انگار گوش ما را نوازش می‌کنند فصل صدای بازی بچه‌ها بیشتر فضای پارک‌های شهر را پر می‌کند و ما با تماشای اینقدر زیبایی در پاییز لذت می‌بریم. قدم زدن به همراه خانواده یکی از تفریحات ارزان این فصل است پاییز یا خَزان یکی از چهار فصل اقلیم معتدل است. در نیم‌کرهٔ شمالی با برج‌های میزان، عقرب و قوس؛ ماه‌های مهر، آبان و آذر برابر است. پاییز از نظر ستاره‌شناختی بین دو نقطهٔ اعتدال پاییزی و انقلاب زمستانی است. از نظر گاه‌شماری هجری خورشیدی، در روز یکم مهر آغاز می‌شود و تا پایان آذر ادامه می‌یابد.
آندرانیک مددیان ، خوانندهٔ ایرانی است."Weekend Forecast". Los Angeles Times. 2007. او نخستین خوانندهٔ ایرانی دریافت‌کننده مدال افتخار جزیره الیس است. در ژانویه ۲۰۲۰، ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود در لس آنجلس به آدرس: 6810 Hollywood Boulevard, نصب شد.
آندرانیک در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۷ در خانواده‌ای مسیحی در شازند در محله ای به نام کلاوه به دنیا آمد. خانواده وی زمانی که اندی هفت ساله بود از شازند به تهران مهاجرت نمودند. خانواده او از اشخاصی بودند که به گفته خود وی از شازند به تهران مهاجرت کرده و در آنجا ساکن شده بودن او نخستین گیتارش را در ۱۴ سالگی با چوب ساخت و به گفتهٔ خودش صداهای عجیب و غریب از آن درمی‌آمد. پسرخاله‌های او (سورن، گارنی، روبن) یک گروه موسیقی تشکیل داده و از آندرانیک هم دعوت به همکاری کردند. او نواختن گیتار را در آن گروه آغاز کرد. بعضی وقت‌ها نیز، خود، قطعاتی به زبان انگلیسی اجرا می‌کرد.وی در نوجوانی رشتهٔ موسیقی تحصیل کرده‌است
ساز تخصصی اندی گیتار بیس است. همچنین مدتی به‌همراه کامران یغمایی (برادر کورش یغمایی) در یک گروه موسیقی راک انگلیسی می‌خواندند.
در سال ۱۹۷۸ از سوی شرکت سی‌بی‌اس شعبهٔ تهران به او پیشنهاد قرارداد برای تهیهٔ آلبومی به زبان انگلیسی داده شد که به‌دنبال این پیشنهاد او عازم لس‌آنجلس شد. به‌دنبال سفر به ایالات متحده آمریکا علاقه وی به موسیقی بیشتر شد.
اندی با مؤسسه‌های امور خیریه و سازمان‌های حامیان صلح جهانی همکاری داشته‌است و همچنین با خواننده‌های سرشناس جهان، آهنگ‌هایی ضبط و منتشر کرده‌است.
اندی کار حرفه‌ای خود را با کورُس شاهمیری آغاز کرد. هر دو از نوازندگان گیتار برای شهرام شب‌پره بودند که از آن گروه به تدریج خارج شدند. آن‌ها ۴ آلبوم با هم ضبط کردند. اما برای پیشرفت بیشتر از هم جدا شده و به تنهایی ترانه خواندند. با این‌حال، دوستی‌شان تا امروز ادامه دارد.
اندی که سال‌ها با خواننده و مدل آمریکایی به نام شینی ریگزبی رابطه دوستی داشت و در بسیاری از ویدئو کلیپهایش شینی به عنوان مدل، رقصنده و همخوان دیده می‌شد؛ سرانجام در ۱۱-۱۱-۲۰۱۱ میلادی با او ازدواج کرد.
اندی با دریافت ستاره با نشان گرامافون در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود اولین هنرمند ایرانی است که این نشان را به دست آورده‌است.
شهرستان بردسیر از شهرستان‌های استان کرمان است. مرکز این شهرستان، شهر بردسیر است.
شهرستان بردسیر در تقسیمات جدید کشوری ایران که در زمان رضا شاه پهلوی شکل گرفت، یکی از بخش‌های شهرستان بم بود. به تصویب هیئت وزیران در یازدهم تیر ۱۳۲۴ بخش بردسیر از بم جدا و به سیرجان الحاق شد.
شهرستان بردسیر دارای ۴ بخش، ۸ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است:
جمعیت شهرستان بردسیر بنابر سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۸۱،۹۸۳ نفر بوده‌است.
مرکز شهرستان بردسیر در ۵۵ کیلومتری شهر کرمان و در مسیر محور سیرجان به کرمان قرار دارد.
آب و هوای بردسیر معتدل کوهستانی است که زمستانهای سرد و تابستانهای ملایم دارد. در بردسیر بادهای موسمی و فصلی می‌وزد. مهم‌ترین رودهای بردسیر عبارت‌اند از رودخانه قریه العرب رودخانه آب بخشا و رودخانه ماهونک و از آبهای راکد بردسیر می‌توان دریاچه ترشاب و دریاچه حلبی ساز را نام برد. چند چشمه نیز در بردسیر وجود دارند؛ که عبارت‌اند از چشمه گزوییه، چشمه نور و چشمه سرخ.
کشاورزی شهرستان بردسیر شامل کاشت گل‌های محمدی و میوه جات سردسیری است علاوه بر این کاشت زعفران نیز در این شهر کاشته می‌شود.
نَشویل مرکز ایالت تنسی آمریکا و مرکز شهرستان دیویدسن، تنسی می‌باشد. نشویل در دوسوی رود کامبرلند در قسمت شمالی ایالت تنسی واقع است. این شهر مرکز موسیقی، خدمات سلامت و درمان، چاپ و نشر، صنایع بانکداری و ترابری همچنین خانه‌ای برای بسیاری از کالج‌ها و مراکز دانشگاهی می‌باشد. به دلیل پایتخت بودن، نشویل محل دیوان عالی ایالت تنسی و نیز خانه دادگاه شهرستان دیویدسون می‌باشد. شهر نشویل به دلیل موقعیت آن در صنعت موسیقی لقب میوزیک سیتی یو.اس. ای را به خود گرفته‌است.
نشویل در کنار رودخانه کامبرلند قرار گرفته و ۶۹۱۲۵۴ نفر جمعیت دارد (سال ۲۰۱۸). مساحت آن ۱٬۳۶۲٫۵ کیلومتر مربع است و پس از ممفیس دومین شهر بزرگ این ایالت است.
موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری و ساختمان کاپیتل ایالت تنسی در این شهر قرار دارند.
تیم تنسی تایتانز از این شهر است.
جدول زیر ترکیب نژادی برای همه متروپول شهرستان نشویل-دیویدسون می‌باشد.
نشویل به دلیل ارزان بودن نسبی زندگی پذیرای بسیاری از مهاجرین بوده‌است. به‌طوری‌که جمعیت شهروندان متولد خارج از ایالات متحده این شهر بین ۱۹۹۰–۲۰۰۰ سه برابر شده‌است. بیشترین گروه‌های مهاجر این شهر مکزیکی، کُرد، ویتنامی، عرب، لاتین، و سومالیایی می‌باشند. همچنین گروه کوچکی از پشتون‌ها از افغانستان و پاکستان در این متروپل ساکن هستند. به روایتی نزدیک به ۱۸٬۰۰۰–۲۰٬۰۰۰ کرد-آمریکایی در نشویل زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۹ در حدود ۶۰۰۰۰ نفر پناهنده بوتانی نیز به ایالات متحده پذیرفته شدند که انتظار می‌رود عده کثیری از آن‌ها در نشویل سکنی گزینند.
نشویل بزرگترین مرکز سکونت کردها در ایالات متحده آمریکا می‌باشد که تعداد آن‌ها تا ۲۰۰۰۰ نفر نیز برآورد شده‌است و بیشتر آن‌ها از کردستان عراق به نشویل آمده‌اند. این مسئله سبب شده تا نشویل به عنوان بزرگترین سکونتگاه مردم کُرد در غرب اقیانوس اطلس با لقب «کردستان کوچک» شناخته شود. با تلاش‌های فعالان اجتماعی و سیاسی کرد مقیم آمریکا زبان کردی از طرف وزارت امور خارجهٔ آمریکا به رسمیت شناخته شده و به عنوان یکی از ۱۲ زبان در ایالت تنسی برای کردزبان‌ها در مقاطع دبستان، راهنمایی و دبیرستان نشویل تدریس می‌شود. در سال ۲۰۲۰ تعداد ۷۵ دانش‌آموز برای آموزش به زبان کردی ثبت‌نام کردند، هرچند شیوع بیماری کرونا سبب توقف برنامهٔ آموزشی شد.خبرگزاری زن (ژن‌ها): "در ایالت تنسی آمریکا خواندن به زبان کوردی رسمی شد"، نوشته‌شده در ۱۴ آبان ۱۴۰۰؛ بازدید در ۱۴ آبان ۱۴۰۰. علاوه بر این کالج ایالتی نشویل برنامه‌ای برای آموزش زبان کردی ارائه کرده‌است.خبرگزاری کُردپرس: "توسعۀ برنامۀ تدریس زبان کُردی در دانشگاه‌های آمریکا"، نوشته‌شده در ۱۵ آبان ۱۴۰۰؛ بازدید در ۱۵ آبان ۱۴۰۰. همچنین بین شورای شهر نشویل و شهرداری اربیل پایتخت کردستان عراق قرارداد خواهرخواندگی بسته شده‌است.تنسیَن: "حضور کُردها در نشویل افزایش می‌یابد چراکه نشویل امیدوار است با اربیل به عنوان خواهرخوانده پیوند برقرار کند" (بە انگلیسی)، نوشته‌شده در ۲۵ آذر ۱۴۰۱؛ بازدید در ۸ ژوئیۀ ۲۰۲۳.
دانشگاه وندربیلت در حیطه علوم پزشکی دارای وجهه بین‌المللی، و همواره در میان موسسات برتر علوم پزشکی آمریکا می‌باشد. این مؤسسه خصوصی، دارای یک مرکز درمانی بسیار معتبر نیز می‌باشد. این دانشگاه در بین دانشگاه‌های ایالات متحده برای تحصیلات تکمیلی دارای رتبه ۱۳ می‌باشد.
دانشگاه ایالتی تنسی نیز از موسسات آموزش عالی دولتی این شهر است.
خواهرخوانده‌های نشویل عبارت‌اند از:
ولریسم "(wellerism)" بذله‌گویی بر اساس نقل قول‌های معروف است.
ولریسم‌ها به‌نام‌های: امثال نقل‌قولی - مثالی - طنزی - توجیهی - تـَعَرُضی و کنایه‌ای خوانده می‌شوند. این امثال، همگی تحت نام "ولریسم" معروفند.
"ساموئل ولر" نام یکی از قهرمانان کتاب "پیک ویکر" اثر نویسنده انگلیسی، چارلز دیکنس می‌باشد. آقای ولر ضمن به‌کار بردن امثال و حکم در هر موقعیتی که ایجاب نماید، تعلیقاتی نیز بر آن می‌افزاید.
چارلز دیکنز جوان (۲۵ ساله)، در تاریخ ۱۸۳۷ با نوشتن این کتاب، شاخه‌ای از امثال و حکم را ابداع نمود. این نوع امثال بدون تغییر در ساختار آن، به‌زبان آورده شده و سپس اضافاتی بر آن الصاق می‌گردد. این اضافات دارای خصلت تأیید کننده یا توضیحی، یا دفاعی بوده یا اینکه محتوای مَثـَل را مورد تردید قرار می‌دهد.
مرکز ثقل جغرافیائی «ولریسم» جنوب آلمان، اطراف رودخانه راین، کشور هلند، کشورهای اسکاندیناوی، انگلستان و آسیای صغیر است. این نوع ضرب‌المثل در اروپا وسعت یافته، به‌خصوص روزنامه‌ها و نشریات مختلف در رواج آن مؤثر هستند. دلیل رشد ولریسم و محبوبیت آن احتمالأ جنبه طنز و هزل آن است. در جوامعی که هنوز سانسور نشریات و مقالات سیاسی-اجتماعی در دستور کار قرار دارد، استفاده از ولریسم مَفـَری مناسب برای گذر از تور سانسورچی‌ها است.
قابل توجه، این‌که بازیگران ولریسم همان چهره‌های آشنا در ادبیات مردمی هستند، مانند: کشیش، راهبه، روستائی، فقیه، حاکم، ابلیس، ملانصرالدین، بهلول و اویلنشپیگل. مثال:
در ولریسم گاهی اوقات از نام حیوانات هم استفاده می‌شود.
دولت اسماعیلیان الموت، حکومتی است که در سال ۴۸۳ (هجری قمری) با فتح قلعه الَموت توسط حسن صباح پایه‌گذاری شد و دوره فرمانروایی آنان تا ۶۵۴ (هجری قمری) ادامه یافت. مرکز فرماندهی اسماعیلیان در الَموت بود و بیشترِ فعالیت آن‌ها مبارزه با خلفای بنی عباس و قبایل مغول بود. حسن صباح به عنوان شاخص‌ترین فرمانروای اسماعیلیان (شعبه نزاریان) با انجام تبلیغات وسیع در بین "کشاورزان" و بینوایان توانست حوزهٔ قدرت خود را تا سوریه کنونی گسترش دهد. سرانجام دولت اسماعیلیه پس از ۲۰۰ سال حکومت، با حملهٔ هلاکوخانِ مغول از بین رفت. اما سلسله امامت نزاریان بعد از سقوط الموت همچنان تا امروز ادامه دارد.
اسماعیلیه یا باطنیه فرقه‌ای از شیعه امامیه است که معتقدان آن، محمد بن اسماعیل برادرزاده امام موسی کاظم را آخرین می‌دانستند. ظهور این فرقه اصلاً نتیجه اختلاف در امامت اسماعیل بن جعفر صادق با برادرش موسی بن جعفر بوده‌است. اسماعیلیان معتقدند که پس از مرگ جعفر صادق (در قرن هشتم میلادی) امامت به پسر بزرگتر وی می‌رسید؛ اما چون پسرش اسماعیل پیش از پدر درگذشته بود، امامت به محمد بن اسماعیل منتقل شد که سابع تام است و دور هفت با او تمام می‌شود و پس از او امامت در خاندان وی باقی ماند. آنها در میان اهل سنت به «باطنیان» مشهورند و شیعه هفت امامی نیز نامیده می‌شوند. اسماعیلیه به دو فرقه مستعلوی و نزاری تقسیم می‌شوند.
اسماعیلیان در نقاط مختلف اصفهان از جمله قلعه‌های لنجان، شاهدژ، کوه‌های غربی و جنوبی اصفهان ساکن بودند. آنان با این که با حکومت وقت مشکلاتی داشتند اما فعالیت‌هایی به دور از ذهن در طول تاریخ به آن‌ها نسبت داده شده‌است. مثل این که افرادی که از کوچه‌های خلوت و باریک در حال گذر بودند را دستگیر کرده و به قتل می‌رساندند. آنان به خاطر اعمالی که داشتند تحت فشار حکومت قرار گرفتند که به دنبال آن سلجوقیان عبدالملک بن عطاش را به طرز فجیعی در این زمان به قتل رسانیدند و دیگر افراد مشکوک به باطنی‌گری هم در خرمن‌ها آتش زدند. اسماعیلیان هم که از این اوضاع به شدت خشمگین بودند در ربیع‌الاول ۵۱۵ ه‍.ق مسجد جامع و کتابخانهٔ آن را به آتش کشیدند. به گفتهٔ ابن اثیر در ۵۱۵ ه‍. ق، یک هفته پیش از آتش‌سوزی، قصری سلطنتی در اصفهان سوخت که از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین قصرها بوده‌است، وی همچنین اضافه می‌کند این حریق توسط باطنیان انجام شده‌است.
ادب فارسی در نزد اسماعیلیان اهمیت بسیاری داشت و به خاطر اینکه بیشتر پیروان آنان از مردمان عام بودند بیشتر کتاب‌های خود را به فارسی می‌نوشتند. از آن‌ها نوشته‌ها و شعرهایی به زبان فارسی بر جای مانده‌است. بزرگترین شاعر و نویسندهٔ اسماعیلی ناصرخسرو است که در قرن پنجم هجری می‌زیست. از دیگر شخصیت‌های ادبی پیرو فرقهٔ اسماعیلیه؛ "حکیم سعدالدین بن شمس الدین نزاری بیرجندی قهستانی" معروف به حکیم نزاری قهستانی (نیمهٔ دوم سده هفتم و آغاز قرن هشتم هجری قمری) است که متأسفانه به همین علت پیرو اسماعیلیه بودنش؛ به هیچ عنوان از او در ایران معاصر نامی آورده نشده و کمتر کسی از این شخصیت ادبی گمنام؛ نام و نشانی شنیده‌است. دیوان قائمیات از حسن محمود کاتب و «هفت باب از حسن محمود کاتب» اثری نویافته و در خور توجه در ادبیات اسماعیلی است.دیوان قائمیات، حسن محمود کاتب، پیشګفتار: محمد رضا شفیعی کدکنی، مصحح: سید جلال حسینی بدخشانی، نشر مرکز پژوهشی میراث مکتوب، تهران، ۱۳۹۰.
رشد و شکوفایی علم و ادب در هر دوره به نظر حاکمان بستگی دارد، در دوران نزاریه دانشمندان و بزرگان از اوضاع خوبی برخوردار بودند و می‌توانستند در قلعه‌های اسماعیلیه کار کنند. یکی از مهم‌ترین کتاب‌های این دوران «"دستورالمنجمین"» است که در کتابخانه قلعه الموت قرار داشت و در زمان یورش مغولان به دست هلاکوخان افتاد. در واقع این کتاب تنها سندی است که اسامی کتاب‌های موجود الموت در آن ذکر شده‌است. در رابطه با تصرف قلعه‌های اسماعیلیه به دست مغولان مخصوصاً الموت، گفته شده‌است: کانون‌های بسیاری در پی شکل‌گیری قدرت‌های محلی پدید آمدند که دربار این حاکمان را به محلی برای فعالیت‌های روشن‌اندیشانه تبدیل کردند. این کانون‌ها در اصفهان، ری، شیراز و همدان پراکنده بود و فعالیت گروه‌های مختلف، از جمله حنفی و اسماعیلی را ممکن ساخت. در این دوران کتاب‌خانه‌ها و دارالعلم‌های بسیاری تشکیل شد که کتابداران آن از فرهیختگان بودند و این امر باعث شد دانشمندان مختلف برای جلوگیری از نابودی کتاب‌هایشان آن‌ها را به کتاب‌خانه و دارالعلم‌ها اهدا کنند.
دستورالمنجمین از نسخه‌های نجات یافته الموت است، که به دلیل دقت و امانت‌داری نویسنده‌ناشناس، در ذکر منابع و نام مؤلفان کتب موجود در الموت اهمیت بسیاری دارد. نویسنده آن از اتباع حسن صباح بوده که بین سال‌های ۴۸۷_۵۱۳ هجری آن را نوشته‌است. عنوان یکی از فصل‌های کتاب، "«فی حرکه الفلک مقبلا و مدبرا علی مذهب اصحاب الطلسمات»" است. در آن به حرکت نوسانی شکل فلک اشاره شده‌است که به مدت ۶۴۰ سال حرکتی از مغرب به مشرق دارد که این حرکت را «اقبال فلک» نام‌گذاری کردند و ۶۴۰ سال بعد از آن حرکتی از سمت مشرق به مغرب است به نام «ادبار فلک». در ادامه توضیحاتی است از این دو حرکت و در آخر این فصل نام چندتن از نویسندگان و آثار آن‌ها ذکر شده‌است؛ که می‌توان به کتاب «التفهیم» نوشته ابوریحان بیرونی، «صورالکواکب» نوشته ابوجعفر خازن و کتاب «العالمین» اشاره کرد. در بخش تاریخی این کتاب مؤلف پس از یادآوری تعدادی از منابع که جدول‌های خود را بر اساس آن‌ها ایجاد کرده‌است، نام آن‌ها را ذکر می‌کند. «تورات»، «تاریخ یعقوبی» ابن واضح یعقوبی، «المبتدا» از ابوحذیقه اسحاق بن بشر قرشی و… از این نمونه کتب بودند. برای بررسی آثار موجود در کتاب‌خانه‌های اسماعیلیان می‌توان به اسناد بازمانده از نزاریان شام توجه کرد.
سکه‌های موجود از این دوران نشان از وجود ضراب‌خانه در دستگاه اسماعیلیان بوده‌است. مورخان معتقدند این ضراب‌خانه در کرسی دیلم یعنی خود دژ الموت قرار داشته‌است. طرح و نقشی که بر روی و پشت سکه حک شده‌است نشان می‌دهد، کارکنان ضراب‌خانه از هنر بی‌بهره نبودند و بسیار عجیب است که توانستند چنین جملات طولانی را به زیبایی روی سکه‌ای به اندازه یک ریالی رایج حک کنند. در این سکه‌ها بی‌اعتنایی اسماعیلیان، نسبت به سلجوقیان و خلفای عباسی کاملاً مشخص است؛ اسماعیلیان برخلاف اصول متداول زمان هیچ اسمی از آن‌ها ذکر نکردند. نزار، فرزند المستنصر فاطمی در سال ۴۸۷ هجری کشته‌شد و پس از او ۶ خلیفه دیگر در مصر به حکومت رسیدند اما اسماعیلیان ایران هرگز آن‌ها را به رسمیت نشناختند و تا ۷۰ سال پس از مرگ نزار باز نام او را بر روی سکه‌ها می‌آوردند. اسماعیلیان او را به حق و برگزیده می‌دانستند، اگرچه آن‌ها به دلیل مخالفت با خلفای عباسی، تلاش برای براندازی مذهب تسنن، تبلیغ شیعه و مبارزه با فرمانروایان ایرانی به ملاحده معروف شدند؛ اما سکه‌ای که در دوران محمد بن بزرگ امید ضرب شده‌است نشان از تعلق آن‌ها به خاندان نبوت است. نام محمد را روی سکه می‌آوردند و در حاشیهٔ آن به «احفاد اکرمین و ائمه الطاهرین» درود می‌فرستادند. سکه‌هایی که در سال ۵۵۵ هجری در دوران محمد بن بزرگ امید ضرب شده‌است زیبایی خاص خود را دارد و به خاطر اختلافات مذهبی و حوادث سیاسی که در خود جای داده‌است دارای اهمیت بسیار است. روی این سکه‌ها عباراتی همچون: «"لا اله الا الله"» «"محمد رسول‌الله"» «"محمد بن بزرگ امید"» «"ضرب هذا الدنیر بکرسی الذیلم سنه خمس و خمسین و خمساه علی ولی‌الله"» «"المصطفی لدین الله"» «"نزار صلواه الله علیه و علی احفاده الاکرمین و ائمه الطاهرین"» طراحی شده‌است.
هاکوپ ملیک-هاکوپیان ( (classical); (reformed)) با نام ادبی رافی (); (زاده ۵ سپتامبر ۱۸۳۵ - درگذشته ۲۵ آوریل ۱۸۸۸) رمان‌نویس و داستانسرای بزرگ ارمنی است. رافی را پدر رمان تاریخی ارمنی دانسته‌اند.
نام اصلی وی هاکوپ ملیک-هاکوپیان و رافی لقب و تخلص اوست. در منابعی که به گویش ارمنی باختری نوشته می‌شوند نام او را گاه به‌صورت هاگوپ هاگوپیان هم می‌نویسند. شکوفایی نویسندگی او در تفلیس بود و در آنجا به مکتب نویسندگی مجلهٔ «مْشاک» پیوست. معروفترین رمان رافی، «"خِنت"» (به معنی ابله) نام دارد که به انگلیسی نیز ترجمه شده‌است.
رافی، در ۵ سپتامبر ۱۸۳۵ (۱۲۱۴خ)، در روستای پایاجوک (Pʿayaǰūk)، از توابع سلماس، متولد شد. پدرش از تجار معروف و شناخته شدهٔ زمان خود بود و خانوادهٔ آن‌ها به مهمان‌نوازی معروف بودند. به همین دلیل، خانهٔ آن‌ها همواره محل رفت‌وآمد اشخاص مختلفی از جاهای دور و نزدیک بود. برخی از این مهمان‌ها وقایع و داستان‌های جالبی تعریف می‌کردند که رافی کوچک با علاقه و دقت بسیار به آن‌ها گوش می‌داد و به خاطر می‌سپرد.
رافی تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش فرا گرفت و سپس برای ادامهٔ تحصیل، رهسپار شهر تفلیس شد. در ابتدا، در «مدرسهٔ خصوصی کاراپت بلاخیانتسی» و سپس، در «کالج روسی»، ادامهٔ تحصیل داد. در سال ۱۸۵۶م (۱۲۳۵خ) به رافی خبر رسید که اوضاع مالی خانوادهاش به شدت رو به وخامت است و او باید برای ادارهٔ امور خانواده به روستای محل تولدش بازگردد. به این ترتیب، رافی، نویسندهٔ بزرگ آینده، با تمام علاقه و آرزو، موفق به کسب تحصیلات عالی نشد.
زندگی در تفلیس و آشنایی با جامعهٔ روشنفکر آن تأثیری شگرف بر افکار جستجوگر رافی جوان و احساساتی گذاشت. به خصوص اینکه او دریافته بود ملت‌های قفقاز نوعی نوزایی را تجربه کرده و مراحلی از آن را پشت سر گذاشته‌اند و رافی فکر می‌کرد که با سعی و تلاش بسیار می‌تواند روشنفکری و روشنگری را در ایران نیز معرفی کند و مورد توجه مردم قرار دهد. او معتقد بود هر گونه نوآوری را باید با تحقیق در زندگی ملتها شروع کرد و هر روشنفکر نوگرایی باید رنج‌ها و مرارت‌های مردم را بشناسد. در پی این اعتقاد او، برای شناخت بیشتر هموطنان گرفتار در یوغ بندگی و اسارت دشمنان، شروع به سفر به نقاط مختلف ارمنستان غربی کرد. در این سفرها اطلاعات گرانبها و دقیقی از اوضاع جغرافیایی و طرز زندگی مردم و آداب و رسوم آن‌ها جمع‌آوری کرد که بعدها گنجینه‌ای ارزشمند برای آثار ادبی او شد.
اوضاع مالی خانوادهٔ ملیک-هاکوپیان اجازه نداد تا رافی به تحقیق و تکاپوی بیشتر بپردازد به خصوص اینکه پدرش نیز فوت کرد و او می‌بایست برای ادارهٔ خانوادهٔ پرجمعیت خود کار و حرف‌های را برمی گزید. رافی دریافت که در این شرایط سخت و دشوار فقط باید به ادبیات پناه برد و تنها به کمک ادبیات خواهد توانست هم زندگی خانواده را سر و سامان دهد و هم به خواست قلبی خود عمل کند و رنج و مرارت‌های هموطنانش را به گوش جهانیان برساند.
رافی مدتی در ایران به کار معلمی پرداخت اما موفقیتی کسب نکرد و ناچار دوباره به تفلیس بازگشت و با جوانان تحصیلکرده و روشنفکر بسیاری آشنا شد و طی همین دوستی‌ها و رفت‌وآمد با آن‌ها بود که گریگور آرتزرونی او را مورد توجه خود قرار داد و از وی برای همکاری با مجلهٔ «مْشاک» دعوت به عمل آورد، فرصت بسیار خوبی که رافی از آن برای نشان دادن دردها و آلام مردم بهره برد. در مْشاک، رافی زندگی ارمنیان ایران و آگولیس و اوضاع تحصیلی این مناطق را با تأثر بسیار منتشر کرد. در واقع، او که در سال ۱۸۷۵م (۱۲۵۴ خ)، در آگولیس و ایران به کار معلمی پرداخته بود خاطرات تلخ این دوران را در مجله می‌نوشت.
رافی آثاری گرانبها و پرارزش به گنجینهٔ ادبیات ارمنی افزود و برای آیندگان میراثی گرانقدر به یادگار گذاشت. او، که از بزرگان رمانتیسم ارمنی به‌شمار می‌آید با دیدی موشکافانه به تمام زوایای زندگی می‌نگرد و با افکار روشن‌بینانه، رمانتیک و میهن‌پرستانهٔ خود خوانندگان آثارش را به شناخت زیبایی، آزادی و عدالت اجتماعی راهنمایی می‌کند. قلم رافی بسیار شیوا و توان تصویرگری او بسیار قوی است. خواننده با علاقه و اشتیاق بسیار آثار او را، که از ده‌ها جلد تجاوز می‌کند، می‌خواند. داشتن تمام آثار رافی برای هر خانوادهٔ ارمنی گنجینه‌ای پرارزش و مایهٔ افتخار است. خواننده، در نوشته‌های رافی، پس از هربار خواندن مفاهیم و معانیای تازه می‌یابد.
رافی در ۲۵ آوریل ۱۸۸۸م برابر با ۱۲۶۷ خورشیدی، در سن ۵۲ در تفلیس درگذشت و در پانتئون ارمنیان تفلیس (خوجیوانک) به خاک سپرده شد. پیام‌های انسان‌دوستانه و میهن‌پرستانهٔ رافی همواره از ویژگی نو بودن و تازگی برخوردار بوده و سبک او نوآوری‌های جالبی دارد که حتی با گذشت صدها سال تازگی و جذابیت خود را از دست نمی‌دهد.
ضرب علی نام یکی از روستاهای شهرستان ملایر است. این روستا در نزدیکی سامن واقع شده‌است. ساکنین این روستا آن را به نام قلعه نقد علی می‌خوانند.
جمعیت این روستا در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۲۶ نفر (۷۷) خانوار بوده‌است.
محصولات کشاورزی این روستا را انواع غلات شامل گندم و جو تشکیل می‌دهد، همچنین باغات بادام و گردو در این روستا فراوان است. این روستا دارای مکان زیارتی بنام ضربعلی است که منسوب به امام علی است و به همین جهت ضربعلی نامیده می‌شود.
نام قلعه نقدعلی نیز برگرفته از نام قلعه‌ای در نزدیکی روستا است که کاملاً تخریب شده‌است ولی آثاری از آن در تپه‌ای بنام کپه قران که در کنار رودخانهٔ روستا است بدست آمده‌است. این روستا که دو مسجد دارد در حال افزایش درختان خود بوده و باغات در این روستا در حال گسترش است آب این روستا غنات است و دارای 13 ملک 6 دونگ است که این روستا دارای درختان زیاد می باشد و دارای یک رودخانه به نام زونیو که از روستای حاجی خدر سر چشمه می گیرد و از روستای ضرب علی می گذرد و به باغات سامن می رسد
لِپتون خانواده‌ای از ذرات بنیادی با اسپین نیمه‌صحیح (اسپین ) هستند که برهم‌کنش هسته‌ای قوی ندارند اما از اصل طرد پاولی پیروی می‌کنند.
مشهورترین لپتون، الکترون است که مستقیماً با تمام ویژگی‌های شیمیایی مرتبط است. دو ردهٔ اصلی لپتون‌ها شامل بر: لپتون‌های دارای بار الکتریکی (که به آنها لپتون‌های الکترون‌مانند هم می‌گویند) و لپتون‌های خنثی ( که به نام نوترینو شناخته می‌شوند). لپتون‌های باردار می‌توانند با ذرات دیگر ترکیب شده و ذرات مرکب مختلفی مانند اتم یا پوزیترونیوم تشکیل دهند، اما نوترینوها به ندرت با چیزی برهم‌کنش دارند و از این رو به ندرت مشاهده می‌شوند.
شش گونه لپتون وجود دارد که به هر یک از آنها یک مزه گفته می‌شود و در سه نسل مختلف طبقه‌بندی می‌شوند.
نسل نخست "لپتون‌های الکترونی" هستند که شامل الکترون () و الکترون نوترینو () می‌شوند. نسل دوم "لپتون‌های میونی" هستند که شامل میون () و میون‌نوترینو() می‌شوند؛ و نسل سوم "لپتون‌های تائونی" هستند که شامل تاو () و تاو نوترینو () می‌شوند.
الکترون‌ها کمترین جرم را در بین لپتون‌های باردار دارند. میون‌ها و تاوهای سنگین‌تر به سرعت در یک فرایند واپاشی ذره به الکترون تبدیل می‌شوند: تبدیل از حالتی با جرم بیشتر به حالتی با جرم کمتر. الکترون‌ها پایدار هستند و فراوان‌ترین لپتون باردار در جهان هستند، در حالیکه میون و تاو تنها در برخوردهای پرانرژی به وجود می‌آیند (مانند برخوردهای مربوط به پرتو کیهانی و همچنین شتاب‌دهنده‌های ذرات).
لپتون‌ها ویژگی‌های ذاتی مختلفی مانند بار الکتریکی، اسپین و جرم دارند. هر چند که برخلاف کوارک‌ها، لپتون‌ها در معرض برهم‌کنش هسته‌ای قوی نیستند. اما با سه نیروی بنیادی دیگر برهم‌کنش دارند: گرانش، الکترومغناطیس (به‌جز نوترینوها که بار الکتریکی ندارند) و برهم‌کنش هسته‌ای ضعیف. به ازای هر مزه لپتون یک پادذره متناظر وجود دارد، که با نام پادلپتون شناخته می‌شود و تنها تفاوت آن با لپتون متناظرش در علامت برخی از ویژگی‌های آن است. البته با وجود اینکه بر مبنای برخی نظریه‌ها نوترینوها هم ممکن است پادذرهٔ متناظری داشته باشند، اما در حال حاضر نمی‌دانیم که این موضوع صحت دارد یا خیر.
نظریه‌پردازی در مورد نخستین لپتون باردار، یعنی الکترون، در اواسط قرن نوزدهم توسط دانشمندان متعددی آغاز شد
پس از کمی بررسی مشخص شد که میون، ویژگی‌های مورد انتظار از یک مزون را ندارد بلکه بیشتر به الکترون شبیه است و تنها جرم بیشتری دارد. تا سال ۱۹۴۷ طول کشید تا مفهوم لپتون به عنوان خانواده‌ای از ذرات بنیادی پیشنهاد گردد. نخستین نوترینو، یعنی الکترون‌نوترینو توسط ولفگانگ پاولی در سال ۱۹۳۰ پیشنهاد شد تا بتوان برخی از ویژگی‌های واپاشی بتا را توضیح داد. مشاهده آن نخستین‌بار در آزمایش کووان-راینز توسط کلاید کون و فردریک رینز در سال ۱۹۵۶ انجام شد.
میون‌نوترینو در سال ۱۹۶۲ توسط لئون لدرمن، ملوین شوارتز و جک اشتینبرگر کشف شد، و تاو بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ توسط مارتین لوییس پرل و همکارانش از مرکز شتاب‌دهنده خطی ذرات استانفورد و آزمایشکاه ملی لورنس برکلی، کشف شد.
لپتون‌ها بخش مهمی از مدل استاندارد هستند. الکترون‌ها در کنار پروتون و نوترون یکی از اجزای تشکیل‌دهندهٔ اتم‌ها هستند. اتم‌های غیرعادی که به جای الکترون، میون یا تاو داشته‌باشند نیز قابل ساخت هستند. همچنین می‌توان ذرات لپتون-پادلپتون مانند پوزیترونیوم تشکیل داد.
نام "لپتون" برآمده از واژه یونانی "لپتوس" () به معنی «ریز، کوچک، باریک» می‌باشد."lepton". "Online Etymology Dictionary".. نام لپتون نخستین بار توسط فیزیکدانی به نام لئون روزنفلد در سال ۱۹۴۸ به‌کار برده‌شد:L. Rosenfeld (1948)
در پی پیشنهاد پروفسور کریستیان مولر, من — به عنوان مکمل نوکلئون — نام لپتون (از λεπτός، کوچک، باریک، ظریف ) را برگزیدم که نشان‌دهنده جرم کوچک آن باشد.
هرچند که این واژه‌شناسی به اشتباه این تصور را به‌وجود می‌آورد که همه لپتون‌ها جرم کوچکی دارند. وقتی روزنفلد این نام را برگزید، تنها لپتون‌های شناخته‌شده الکترون و میون بودند که جرمشان بسیار کوچک بود. جرم الکترون ()C. Amsler "et al". (2008): Particle listings –
و جرم میون ()C. Amsler "et al". (2008): Particle listings –
تنها کسری از جرم پروتون ()C. Amsler "et al". (2008): Particle listings – هستند. اما جرم تاو (که در اواسط دهه هفتاد کشف شد)
()C. Amsler "et al". (2008): Particle listings –
تقریباً دوبرابر پروتون و در حدود ۳۵۰۰ برابر الکترون است.
نخستین لپتونی که شناسایی شد، الکترون بود که توسط جی جی تامسون و تیم متشکل از فیزیکدانان بریتانیایی او در سال ۱۸۹۷ کشف شد.S. Weinberg (2003)R. Wilson (1997)
سپس در سال ۱۹۳۰ ولفگانگ پاولی استدلال نمود که الکترون نوترینو در واپاشی بتا، پایستگی انرژی، پایستگی تکانه و پایستگی تکانه زاویه‌ای را رعایت می‌کند.K. Riesselmann (2007)
پاولی نظریه‌ای ارائه داد مبنی براینکه یک ذره آشکارنشده، مسئول اختلاف مشاهده شده بین انرژی، تکانه و تکانه زاویه‌ای در ذرات مشاهده‌شده اولیه و نهایی می‌باشد. الکترون‌نوترینو را در آن زمان نوترینو می‌گفتند زیرا هنوز نمی‌دانستند که نوترینو مزه‌های مختلفی دارد.
تقریباً ۴۰ سال پس از کشف الکترون، میون توسط کارل دیوید اندرسون در سال ۱۹۳۶ کشف‌شد. به خاطر جرمش ابتدا به عنوان یک مزون طبقه‌بندی شده‌بود.S.H. Neddermeyer, C.D. Anderson (1937)
بعدها مشخص شد که میون بسیار بیشتر به الکترون شبیه بود تا به یک مزون، زیرا میون‌ها برهم‌کنش هسته‌ای قوی ندارند و به همین دلیل میون‌ها دوباره طبقه‌بندی شدند : الکترون، میون و (الکترون)نوترینو در گروه جدیدی به نام لپتون‌ها قرار گرفتند. در سال ۱۹۶۲، لئون لدرمن، ملوین شوارتز و جک اشتینبرگر با آشکارسازی برهم‌کنش‌های میون نوترینو نشان دادند که بیش از یک نوع نوترینو وجود دارد و جایزه نوبل فیزیک ۱۹۸۸ را به خود اختصاص دادند، هرجند که تا آن موقع دیگر مزه‌های مختلفی از نوترینو نظریه‌پردازی شده‌بود.I.V. Anicin (2005)
تاو نخستین بار در سری آزمایش‌هایی که در سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ توسط مارتین لوییس پرل و همکارانش در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و آزمایشگاه ملی شتاب‌دهنده اسلاک کشف شد.M.L. Perl et al. (1975)
انتظار می‌رفت که مانند الکترون و میون یک نوترینوی متناظر نیز داشته باشد. نخستین شواهد از تاو نوترینو از مشاهدات انرژی و تکانه گم‌شده در واپاشی بتای تاو در سال ۲۰۰۰ به‌دست‌آمد. این شیوه مشابه نتیجه‌گیری انجام شده از انرژی و تکانه گم‌شده در واپاشی بتا بود که منجر به کشف الکترون نوترینو شد. نخستین آشکارسازی برهم‌کنش‌های تاو در سال ۲۰۰۰ توسط گروه دونات از آزمایشگاه فرمی اعلام شد و آخرین ذره مدل استاندارد است که مستقیماً مشاهده شده‌استK. Kodama (2001). البته به جز بوزون هیگز که احتمالاً در سال ۲۰۱۲ کشف شده‌بود.
اگرچه همه داده‌های کنونی با وجود سه نسل از لپتون‌ها سازگار است، برخی از فیزیکدانان در جستجو به دنبال نسل چهارم لپتون‌ها هستند. حد پایین کنونی برای جرم چنین لپتون نسل چهارمی، C. Amsler "et al". (2008) Heavy Charged Leptons Searches درحالیکه پادنوترینوی مرتبط با آن جرمی حداقل برابر با خواهد داشت.C. Amsler "et al". (2008) Searches for Heavy Neutral Leptons
لپتون‌ها ذرات اسپین هستند و به همین دلیل بنا بر قضیه اسپین-آمار، فرمیون محسوب می‌شوند و مشمول اصل طرد پاولی هستند؛ یعنی هیج دو لپتونی از یک گونه نمی‌توانند به‌طور هم‌زمان حالت‌های یکسانی داشته‌باشند. علاوه‌براین این بدان معناست که هر لپتون تنها می‌تواند دو حالت اسپین مختلف داشته باشد که "بالا" و "پایین" نام دارند.
یکی از ویژگی‌هایی که ارتباط تنگاتنگی با این موضوع دارد، ویژگی دست‌سانی است که به نوبه خود ارتباط نزدیکی با ویژگی مارپیچگی دارد که تصویر کردن آن ساده‌تر است. مارپیچگی یک ذره عبارت است از جهت اسپین آن نسبت به تکانه‌اش؛ ذراتی که اسپین و تکانه آن‌ها هم‌جهت باشد را «راست-دست» و در غیراین‌صورت «چپ-دست» می‌نامیم. وقتی ذره‌ای بدون جرم باشد، جهت تکانه آن نسبت به جهت اسپین‌اش مستقل از چارچوب خواهد بود، در حالی‌که در ذرات جرم‌دار می‌توان توسط یک تبدیل لورنتز و تغییر مارپیچگی، از ذره پیشی‌گرفت. دست‌سانی یک ویژگی فنی است (که توسط رفتار تبدیل تحت گروه پوانکاره تعریف می‌شود) که با مارپیچگی در مورد ذرات بدون جرم در توافق است (تقریباً) و برای ذرات جرم‌دار نیز به خوبی تعریف می‌شود.
از دید بسیاری از نظریه‌های میدان‌های کوانتومی— مانند الکترودینامیک کوانتومی و کرومودینامیک کوانتومی— فرمیون‌های راست‌دست و فرمیون‌های چپ‌دست یکسان هستند. اگرچه مدل استاندارد با فرمیون‌های راست‌دست و چپ‌دست رفتاری نامتقارن دارد. فقط فرمیون‌های چپ‌دست می‌توانند با نیروی هسته‌ای ضعیف برهم‌کنش داشته‌یاشند در حالی که نوترینوی راست‌دست وجود ندارد؛ که این مثالی از نقض پاریته است. در متون علمی فرمیون چپ‌دست را با یک L در پایین مشخص می‌کنند (مثلاً ) و فرمیون راست‌دست نیز با R و به شیوه مشابهی نوشته می‌شود.
یکی از ویژگی‌های بسیار مهم لپتون‌ها بار الکتریکی، "Q" است. بار الکتریکی میزان قدرت آن‌ها در برهم‌کنش‌های الکترومغناطیسی و میزان قدرت میدان الکتریکی تولید شده توسط ذرات را تعیین می‌کند (ن. ک. قانون کولن) و همچنین این‌که ذره با چه قدرتی به یک میدان الکتریکی یا مغناطیسی خارجی واکنش نشان می‌دهد (ن. ک. نیروی لورنتس). هر نسل از لپتون‌ها یک لپتون با بار "Q" = −۱ (بار الکتریکی ذرات برحسب واحدی از بار الکترون نشان داده می‌شد) و یک لپتون با بار صفر دارد. به اولی لپتون باردار و به دومی نوترینو می‌گویند به‌طور مثال در نسل اول لپتون باردار الکترون و نوترینو الکترون نوترینو است. مثلاً نسل نخست شامل الکترون با بار الکتریکی منفی و الکترون نوترینوی خنثی می‌شود.
در زبان نظریهٔ میدان‌های کوانتومی، برهم‌کنش الکترومغناطیسی لپتون توسط این واقعیت بیان می‌شود که ذرات با کوانتای میدان الکترومغناطیسی یعنی فوتون برهم‌کنش می‌کنند. نمودار فاینمن برهم‌کنش الکترون فوتون در چپ نشان داده شداست.
از آنجا که لپتون‌ها یک چرخش ذاتی در شکل اسپین‌شان دارند، لپتون‌های باردار میدان مغناطیسی تولید می‌کنند. گشتاور مغناطیسی "μ" تولید شده از فرمول زیر بدست می‌آید،
که "m" جرم لپتون و "g" فاکتور جی برای لپتون است. اولین مرتبهٔ تقریب‌زنی در مکانیک کوانتوم پیش‌بینی می‌کند که میزان فاکتور جی برای تمام لپتون‌ها برابر ۲ باشد. اگرچه تقریب‌های مرتبهٔ بالاتر آثار کوانتومی ناشی از حلقه‌های نمودارهای فاینمن، این مقدار را کمی اصلاح می‌کنند . این تصحیحات که گشتاور دوقطبی مغناطیسی نابهنجار ()نامیده می‌شوند، بسیار نسبت به جزئیات نظریه میدان کوانتومی حساس هستند و آزمون خوبی برای میزان دقت مدل استاندارد به‌شمار می‌روند. مقادیر اندازه‌گیری‌شده از طریق نظری برای تکانه دوقطبی غیرعادی مغناطیسی الکترون تا هشت رقم بامعنی با مقادیر واقعی انطباق دارند.M.E. Peskin, D.V. Schroeder (1995), p. 197
در مدل استاندارد، لپتون باردار چپ‌دست و نوترینو راست‌دست است و یک دوگان تشکیل می‌دهند و بیان اسپینوری در گروه واحد ویژه ایزواسپین ضعیف تقارن پیمانه‌ای به ("T" = ) تغییر می‌کند. این بدین معنی است که این ذرات وضعیت ویژه از نتیجه ایزواسپین "T" با ویژه مقادیر و - خواهند داشت. لپتون راست‌دست باردار به یک اسکالر ضعیف ایزواسپینی ("T" = ۰) تبدیل می‌شود و در برهم‌کنش ضعیف شرکت نمی‌کند. نوترینوی راست‌دست وجود ندارد.
بار الکتریکی "Q" را می‌توان از نمایش ایزواسپین "T" و ابربار ضعیف "Y" از طریق فرمول گل‌مان-نیشیجیما بدست آورد:
در مدل استاندارد (ذرات بنیادی)، لپتون‌ها در ابتدا دارای جرم نیستند اما لپتون‌های باردار (الکترون، میون و تاو) در برهم‌کنش با میدان هیگز جرم بدست می‌آورند ولی نوترینوها بدون جرم باقی می‌مانند. بی‌جرمی نوترینوها بدین معنی است که لپتون‌های باردار نمی‌توانند مانند کوارک گروه تشکیل دهند چیزی که با مشاهدات هم‌خوانی دارد.M.E. Peskin, D.V. Schroeder (1995), p. 27
اگرچه از آزمایش‌هایی — که مشهورترینشان نوسان نوترینوY. Fukuda "et al". (1998) است— نتیجه گرفته‌شده‌است که نوترینوها دارای جرم هرچند بسیار اندکی هستند: احتمالاً کمتر از. این مسئله نشان‌دهنده وجود نظریه فیزیکی فراتر از مدل استاندارد است، که محبوبترین آن‌ها ساز و کار الاکلنگ است که می‌تواند توضیح دهد چرا نوترینوهای چپ‌دست در مقایسه با لپتون باردار بسیار سبک هستند و همچنین چرا تاکنون نوترینوی راست‌دستی مشاهده نشده‌است.
به دوگان ایزواسپین ضعیف هر یک از اعضای نسل‌ها یک عدد لپتونی نسبت داده می‌شود که در مدل استاندارد پایستگی آن‌ها حفظ می‌شود.B.R. Martin, G. Shaw (1992)
الکترون و الکترون‌نوترینو عدد الکترونی "L" = 1 دارند، در حالیکه میون و میون‌نوترینو عدد میونی "L" = 1 و ذرات تاو و تاو نوترینو عدد تائونی "L" = 1 داردند. پادلپتون‌ها نیز عدد لپتونی نسل لپتونی با علامت مخالف دارند.
پایستگی عددهای لپتونی به این معنی‌است که تعداد لپتون‌های هر نوع ثابت می‌ماند. از این موضوع نتیجه می‌شود که لپتون‌ها و پادلپتون‌ها باید به صورت جفت‌هایی از یک نسل پدید آیند. مثلاً فرایندهای زیر پایستگی عدد لپتونی را حفظ می‌کنند:
اما این فرایندها پایستگی را حفظ نمی‌کنند :
ولی در نوسان نوترینو مشاهده شده‌است که پایستگی عددهای لپتونی انفرادی (عدد لپتونی مختص هر نسل) نقض می‌شود. این نقض به معنی ایجاب وجود دانش فیزیک فراتر از مدل استاندارد است. پایستگی شمار کل لپتون‌ها ("L") قانون قوی‌تری است و حتی در نوسان نوترینو نیز پایسته است اما این قانون نیز اندکی در آنومالی کایرال () نقض می‌شود.
پیمان ورشوhttps://history.state.gov/milestones/1953-1960/warsaw-treaty یا پیمان دوستی، همکاری و کمک متقابل یک پیمان نظامی بین کشورهای اروپایی بلوک شرق بود. این پیمان در ۱۴ مه سال ۱۹۵۵BBC ON THIS DAY | 14 | 1955: Communist states sign Warsaw Pact به امضای هشت کشور اروپایی شوروی، آلبانی، آلمان شرقی، بلغارستان، چکسلواکی، رومانی، لهستان و مجارستان رسید و در جنگ سرد رقیب اصلی ناتو محسوب می‌گردید."In reaction to West Germany's NATO accession, the Soviet Union and its Eastern European client states formed the Warsaw Pact in 1955." Citation from:
آلبانی در سال ۱۹۶۱ میلادی از آن کنار گذاشته شد و خود در سال ۱۹۶۸ میلادی از آن کناره گرفت.
هدف از پیمان ورشو که در ابتدا به مدت بیست سال منعقد شد، همکاری و همیاری دولت‌های اروپای شرقی بود. به موجب این پیمان، ستاد فرماندهی یگانه‌ای برای تمام نیروهای مسلح کشورهای عضو به وجود آمد. دولت‌های امضاکنندهٔ این پیمان متعهد شدند که در روابط خود از تهدید و بکار بردن زور خودداری کنند و هرگاه به هریک از دولت‌های عضو در اروپا حمله شود، با تمام نیرو به آن یاری دهند. کنفرانس پیمان ورشو، که به امضای این پیمان انجامید، پنج روز پس از رسمیت یافتن «اتحادیهٔ اروپای غربی» و بازگشت حاکمیت کامل به جمهوری فدرال آلمان تشکیل شد. این پیمان در ۱۹۷۵ میلادی از سر گرفته شد.دانشنامهٔ سیاسی- داریوش آشوری-نشر مروارید- چاپ شانزدهم 1387- ص92
نیروهای مسلح شوروی
ارتش خلق لهستان
ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان
ارتش خلق چکسلواکی
ارتش ملی خلق بلغارستان
ارتش ملی خلق مجارستان
ارتش ملی خلق رومانی
ارتش ملی خلق آلبانی
اعضاء پیمان ورشو متعهد شدند، که در صورت بروز حمله به یک یا چند کشور عضو، به دفاع از آنها بپردازند. همچنین طبق این قرارداد، روابط بین امضاء کنندگان قرارداد مستلزم عدم دخالت در امور داخلی و احترام به استقلال و حاکمیت ملی آنها بود. اندکی بعد، با دخالت شوروی در انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ و چکسلواکی در سال ۱۹۶۸، "قانون عدم دخالت" نقض شد. در هر دو مورد شوروی ادعا کرد، که از او دعوت شده‌است و بنابراین رسماً این قانون نقض شده محسوب نشد.
پس از سال ۱۹۸۹، حکومت‌های جدید اروپای مرکزی و شرقی تمایلی به پشتیبانی از پیمان ورشو نداشتند. در ژانویه ۱۹۹۱ کشورهای چکسلواکی، لهستان و مجارستان اعلام کردند، تا تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۹۱ از این پیمان کاملاً کناره‌گیری خواهند کرد."The New Fontana Dictionary of Modern Thought", third edition, 1999, pp. 637–8 در فوریه ۱۹۹۱، بلغارستان نیز به آنها پیوست. آلبانی قبلاً در سال ۱۹۶۸ از این پیمان خارج شده بود، که عملاً فقط سه کشور باقی‌ماندند.
محمد قدسی استاد دانشکده کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، سرپرست مسابقه بین‌المللی برنامه‌نویسی دانش‌جویی و یکی از بنیان‌گذاران انجمن کامپیوتر ایران است. ایشان حدود دو دهه سرپرست کمیته ملی المپیاد کامپیوتر ایران و سرپرست تیم اعزامی ایران به المپیاد بین‌المللی کامپیوتر بوده است.
وی در ملایر متولد شد و دوره ابتدایی و راهنمایی را در آنجا گذراند سپس به تهران رفت و دوره دبیرستان را در مدرسه علوی تهران گذراند. کارشناسی خود را در سال ۱۳۵۴ از دانشکدهٔ مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۳۵۶ از دانشکدهٔ برق و علوم کامپیوتر دانشگاه برکلی در کالیفرنیا اخذ کرد. در سال ۱۳۵۸ به عنوان مربی در دانشکدهٔ ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف استخدام شد. در سال ۱۳۶۳ جهت ادامهٔ تحصیل به آمریکا رفت و در سال ۱۳۶۸ دکتری خود را از دانشکدهٔ علوم کامپیوتر دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا گرفت. همان سال به ایران برگشت و به عنوان استادیار دانشکدهٔ تازه تأسیس مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف کار خود را دنبال کرد و سمت‌هایی چون ریاست دانشکده، معاونت تحصیلات تکمیلی و مدیر گروه نرم‌افزار دانشکده را عهده‌دار بود. او در سال ۱۳۷۹ به سمت دانشیاری و در سال ۱۳۸۴ به مرتبه استادی در این دانشکده ارتقاء یافت و اکنون نیز در این دانشکده تدریس می‌کند.
او از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۱ سرپرست کمیته ملی المپیاد کامپیوتر ایران و سرپرست تیم اعزامی ایران به المپیاد بین‌المللی کامپیوتر بوده است و هم‌اکنون عضو کمیتۀ ملی این المپیاد است. ایشان از سال ۱۳۷۸ سرپرست مسابقه بین‌المللی برنامه‌نویسی دانش‌جویی در ایران است که به مسابقۀ ای‌سی‌ام شهرت دارد. او یکی از بنیان‌گذاران انجمن کامپیوتر ایران بوده و از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ عضو هیئت مدیره، رئیس و نایب رئیس این انجمن بوده و اکنون نیز دارای سمت عضو هیئت مدیره انجمن کامپیوتر ایران یکی از برگزارکنندگان اصلی کنفرانس این انجمن است. کنفرانسی که معتبرترین کنفرانس در زمینه کامپیوتر در ایران بوده و سالانه هزاران مقاله فارسی و انگلیسی را داوری می‌کند.
به سرپرستی او نرم‌افزار حروف‌چینی فارسی‌تک به عنوان اولین نرم‌افزار متن‌باز ایران تولید و از پاییز ۱۳۷۵ به صورت رایگان در اختیار عموم قرار گرفته‌است.وبگاه رسمی فارسی تک
او از ۲۱ مرداد ۱۳۸۷، با به راه انداختن یک وبلاگ استادان علیه تقلب و با همراهی برخی از اساتید و دانشجویان داخل و خارج از کشور، تلاشی در راه مبارزه با فعالیت برخی از دانشجویان و اساتید کشور، در گونه‌های مختلف کپی برداری از آثار دیگران و چاپ آن‌ها به نام خود، آغاز کرده‌است.خبرگزاری ایسنا بیست شهریور هشتاد و هفتبرنا نیوز بیست و هفتم مهر هشتاد و هفتخبرگزاری مهر بیست شهریور هشتاد و هفترادیو زمانه
وی تا کنون چند بار توسط دانشگاه صنعتی شریف و همچنین وزارت علوم تحقیقات و فناوری به عنوان استاد برتر انتخاب شده‌است و همچنین در تیر ماه سال ۱۳۸۴ به خاطر خدمت به جامعهٔ انفورماتیک ایران جوایزی را از محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت دریافت کرد.
وی یکی از ۱۲۵ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف بود که طی بیانیه‌ای در روز ۵ خرداد ۱۳۸۸، خواستار تبلور عقلانیت در مدیریت کشور و مشارکت فعال در انتخابات شدند. در این بیانیه از خارج کردن تدریجی متخصصان باتجربه از دایرهٔ تصمیم‌گیری، تکیه بر شعارهای عوام‌پسند نظیر مبارزه با مافیا و مظلوم‌نمایی با وجود در اختیار داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع آنان به نام عدالت‌طلبی از خزانهٔ ملی، شکستن حرمت بزرگان و اندیشمندان و همچنین سوءاستفاده از احساسات پاک دینی و عدالت‌طلبانهٔ مردم در جهت فعال کردن شکاف‌های فرهنگی و طبقاتی، با ایجاد تضاد و تفرقه در سطح ملی و... انتقاد شده بود.روزنامه اعتماد
در ۴ اسفند ۱۳۹۳ از محمد قدسی استاد برجسته حوزه الگوریتم در هفتمین سمینار هندسه محاسباتی دانشگاه صنعتی امیرکبیر تقدیر شد.
در ۱۳ آذر ۱۳۹۵ چهارمین جایزۀ یک عمر دستاورد دکتر امین که هر دو سال از طرف انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف (سوتا) داده می‌شود به محمد قدسی اهدا شد.
امیل اِریش کِستْنِر با نام مستعار ملخیور کورتز (Melchior Kurtz) (زاده ۱۳ فوریه ۱۸۹۹ در درسدن - درگذشته ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۴ در مونیخ) نویسنده، شاعر، فیلم‌نامه‌نویس و طنزپرداز آلمانی بود که بیشتر به خاطر شوخ‌طبعی، اشعار تیزبینانهٔ اجتماعی و پرداختن به ادبیات کودکان خصوصا کتاب امیل و کارآگاهان شناخته شده‌است. او مدال بین المللی هانس کریستین اندرسن را در سال ۱۹۶۰برای زندگی نامه خود وقتی پسر بچه بودم [به آلمانی] دریافت کرد. او در شش سال جداگانه نامزد جایزه نوبل ادبیات شد.
اِریش کستنر پس از گذراندن دوره تربیت معلم، در سال ۱۹۱۷ و در بحبوحهٔ جنگ اول جهانی به عنوان سرباز به جبهه‌های جنگ فرستاده شد. در جبههٔ جنگ به بیماری قلبی دچار گشته و در حالی که به شدت ضعیف و بیمار شده بود، به خانه بازگشت. بعد از بازگشت از جبهه‌های جنگ نخست در یک بانک شروع به کار کردNasour نصور ::|| Article Center ::|| زندگینامه اریش کستنر / ترجمه: شاپور چهارده‌چریک و سپس به تحصیل در رشته «زبان و ادبیات آلمان»(۲)، تاریخ و فلسفه پرداخت. از سال ۱۹۲۷ میلادی به عنوان نویسنده و خبرنگار غیر وابسته، در شهر برلین اقامت گزید. اولین آثار او شامل نمایشنامه‌های انتقادی و سیاسی آمیخته به طنز می‌باشد. در سال ۱۹۳۱ میلادی با نوشتن رمان «فابیان» نیش تیز قلم را متوجه فاشیسم، ارتش سالاری و بینش منحط خرده‌بورژوازی نمود. همگام با خلق آثار ادبی و نمایشنامه‌هائی مانند «مدرسه دیکتاتورها» با شماری از نشریات در ستون انتقادی- سیاسی- علمی همکاری می‌کرد. فیلم نامه و داستان‌های کودکان که به شیوه‌ای مهیج در ارتباط با آموزش آنان می‌نگاشت از جمله فعالیت‌های اریش کستنر است که معروف‌ترین آن‌ها «امیل و کارآگاهان» می‌باشد. این کتاب به صورت فیلم و تئاتر نیز نمایش داده شده‌است. امیل و کارآگاهان به سی زبان مختلف ترجمه و جزو آثار جاودانه ادبیات کودکان محسوب می‌شود. اریش کستنر به علت فعالیت‌های سیاسی مجبور بود که نوشته‌هایش را غالباً با اسم مستعار منتشر کند، اسامی مستعاری که وی استفاده می‌کرد، عبارت بودند از: Melchior Kurtz ملشیور کورتس، Robert Neuner، روبرت نوینر و عیره. علی‌رغم به آتش کشیدن آثارش به وسیله فاشیست‌ها در سال ۱۹۳۳ میلادی و سلب کامل حقوق و آزادیهای نویسندگی از وی در سال ۱۹۴۲ میلادی، هرگز به خارج از آلمان مهاجرت نکرد و کتاب‌هایش را در دیگر کشورها منتشر نمود. بعد از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ میلادی، اریش کستنر سردبیری ستون ادبی- انتقادی نشریه «نویه زایتونگ»(۳) در مونیخ و مدیریت مجله نوجوانان «پنگوئن»(۴) را به عهده گرفت. در سال ۱۹۵۷ میلادی به مقام ریاست انجمن قلم(۵) آلمان فدرال و در همین سال به دریافت جایزه گئورگ-بوشنر(۶) مفتخر شد. در این هنگام شصت و دوساله بود.
کستنر چندین جایزه دیگر از جمله فیلم باند طلایی برای بهترین فیلمنامه برای نسخه فیلم آلمانی قرعه کشی دوبل (۱۹۵۰) به آلمانی: Das doppelte Lottchen، جایزه ادبی شهر مونیخ در سال ۱۹۵۶، و جایزه گئورگ بوشنر در سال ۱۹۵۷ را دریافت کرد. دولت آلمان غربی در سال ۱۹۵۹ با نشان شایستگی خود، Bundesverdienstkreuz (صلیب فدرال لیاقت) از کستنر تجلیل کرد. در سال ۱۹۶۸او حلقه لسینگ Lessing-Ring [de] را همراه با جایزه ادبی نظم فراماسونی آلمان دریافت کرد.
در سال ۱۹۵۱، کستنر به عنوان رئیس مرکز PEN آلمان غربی انتخاب شد و تا سال ۱۹۶۱ در سِمَت خود باقی ماند. در سال ۱۹۶۵ او از این سمت بازنشسته شد. او همچنین در تأسیس "کتابخانه بین المللی جوانان"، کتابخانه ای از کتاب های کودکان، در مونیخ نقش داشت. در سال ۱۹۵۳او عضو موسس IBBY (هیئت بین المللی کتاب برای جوانان) بود.
کستنر هرگز ازدواج نکرد. او دو کتاب آخر خود را برای کودکان، "مرد کوچولو" و "مرد کوچولو و خانم کوچولو"، برای پسرش توماس کستنر، که در سال ۱۹۵۷به دنیا آمد، نوشت.
کستنر اغلب آثار خودش را می خواند. در دهه ۱۹۲۰، او برخی از اشعار خود را در نقد اجتماعی ضبط کرد و در برخی از فیلم‌های مبتنی بر کتاب‌هایش به عنوان راوی اجرا کرد، مانند اولین تولید صوتی "پونکشین و آنتون". دیگر ضبط‌شده‌ها برای "گرامافون آلمانی" شامل اشعار، اپیگرام‌ها و نسخه او از داستان عامیانه "تا اویلن اشپیگل" است. او همچنین در تئاترهایی مانند تئاتر Cuvilliés در مونیخ و برای رادیو که وقتی پسر بچه بودم و آثار دیگر را خواند.
کستنر در ۲۹ژوئیه ۱۹۷۴ بر اثر سرطان مری در بیمارستان نوپرلاخ مونیخ درگذشت. او در گورستان سنت جورج در منطقه بوگنهاوزن مونیخ به خاک سپرده شد. اندکی پس از مرگ او، آکادمی هنر باواریا یک جایزه ادبی به نام او ایجاد کرد.
بسیاری از خیابان‌ها در آلمان و سیارک ۱۲۳۱۸ کستنر به نام او نامگذاری شده‌اند.
۱- امیل و کارآگاهان /۱۹۲۸۲- "پونکشین و آنتون" /۱۹۳۰۳- مردی اطلاعات می دهد /۱۹۳۰۴- آواز خواندن بین صندلی ها /۱۹۳۲۵- کلاس درس پرواز /۱۹۳۳۶- سه مرد در برف /۱۹۳۴۷- قفسه‌ی داروهای شاعرانه دکتر ای. کاستنر /۱۹۳۶۸- مینیاتور گم شده /۱۹۳۶۹- گئورگ و حوادث /۱۹۳۸۱۰- قرعه کشی دوبل /۱۹۴۹۱۱- کنفرانس حیوانات /۱۹۵۰۱۲- مرد کوچولو /۱۹۶۳۱۳- آقا و خانم کوچولو /۱۹۶۷۱۴- تحت عنوان ترافیک کوچک مرزی / ۱۹۴۹۱۵- شاگرد جادوگر /۱۹۷۴۱۶-کستنر برای کودکان، ۲ جلد، ویرایش جدید/۱۹۸۹17- مصاحبه با بابا نوئل
۱- Als ich ein kleiner Junge war /۱۹۵۷
۲- Notabene ۴۵ /۱۹۶۱
عادل فردوسی‌پور (زادهٔ ۱۱ مهر ۱۳۵۳) گزارشگر فوتبال، تهیه‌کننده، مجری تلویزیونی، صداپیشه، مترجم و مدرس دانشگاه اهل ایران است.
فردوسی‌پور فعالیت حرفه‌ای خود از سال ۱۳۷۲ با روزنامه‌نگاری در مجلات ورزشی شروع کرد و سپس در تلویزیون نیز به عنوان گزارشگر ورزشی مشغول به کار شد. او پس از گزارشگری مسابقات فوتبال جام جهانی ۱۹۹۸ به شهرت رسید و در سال ۱۳۷۸ "برنامه ۹۰" را برای بررسی فوتبال ایران طراحی و تهیه کرد. او تا سال ۱۳۹۷ که از سوی مدیران صداوسیما کنار گذاشته شد، به اجرای "۹۰" پرداخت و این برنامه همواره از پرمخاطب‌ترین و بهترین برنامه‌های صدا و سیما به‌شمار می‌رفت. او همچنین تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های پرطرفدار دیگری مانند "فوتبال ۱۲۰" و "فوتبال ۳۶۰" است.
عادل فردوسی‌پور در میان شخصیت‌های تلویزیونی ایرانی از محبوبیت گسترده‌ای برخوردار است و عناوینی مانند «بهترین گزارشگر فوتبال»، «بهترین مجری» و «بهترین چهره تلویزیونی» را از جشنواره‌های مختلف دریافت کرده‌است. او در کنار تهیه و اجرای برنامه‌های فوتبالی در تلویزیون و فضای مجازی، آثاری را نیز ترجمه کرده و از مدرسان زبان انگلیسی در دانشگاه صنعتی شریف است.
او کار رسانه‌ایِ خود را در سال ۱۳۷۲ با روزنامه‌نگاری در روزنامه "ابرار ورزشی" به سردبیری اردشیر لارودی آغاز کرد. او دربارهٔ شروع کارش به عنوان روزنامه‌نگار گفته‌است: «اردشیر لارودی در رابطه با حیطه کاری‌ام پرسید و پاسخ دادم ترجمه. متنی به دستم داد. صبح فردای آن روز کارم را تحویل دادم و از چند روز بعد کار را شروع کردم.
عادل در آن زمان، دانشجوی سال سوم کارشناسی زبان انگلیسی بود و در بخش ترجمهٔ صفحهٔ فوتبال خارجی کار می‌کرد. او پس از قبولی در آزمون گزارشگری صدا و سیما، کمی از روزنامه‌نگاری فاصله گرفت. او با مجله سروش جوان، مجله همشهری جوان و روزنامه جام‌جم به همکاری پرداخته و همچنین برای مجله "ورلد ساکر" چند یادداشت نوشته‌است.