moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجدداً، اختلافات با مدیریت کالج باعث شد که لئونتویچ به دنبال شغل جدید باشد. در بهار ۱۹۰۴ میلادی، پودولیا را ترک کرد و به استان دونباس در شرق اوکراین نقل مکان کرد و در آنجا معلم موسیقی آوازی و دستگاهی در مدرسه‌ای برای کودکانِ کارگران راه‌آهن شد. در طول انقلاب روسیه در سال ۱۹۰۵ میلادی، لئونتویچ گروه کُری از کارگران را سازماندهی کرد که در جلسات اجرا می‌کردند. این آثار شامل تنظیم آهنگ‌های محلی اوکراینی، یهودی، ارمنی، روسی و لهستانی بود. فعالیت لئونتویچ، توجه مقامات محلی را به خود جلب کرد و در بهار ۱۹۰۸ میلادی، او مجبور شد به استان زادگاهش پودولیا و شهر تولچین بازگردد.
نقل مکان لئونتویچ به تولچین آغاز دورۀ بلوغ آهنگسازی و دستاوردهای هنری عمده در زندگی آهنگساز بود. در تولچین، لئونتویچ به دختران کشیشان روستا، موسیقی آوازی و دستگاهی را در کالج زنان اپارکیکلمهٔ «اپارکی» یک کلمهٔ یونانی (به یونانی کوینه: ἐπαρχία) انگلیسی شده‌ است که می‌تواند به شیوهٔ آزاد به عنوان قاعده یا صلاحیت قضایی بر چیزی مانند یک استان، ناحیه یا قلمرو ترجمه شود. این مفاهیم معنای خاصی در سیاست، تاریخ و در سلسله مراتب کلیساهای مسیحی شرقی دارد.
در استفاده سکولار، اصطلاح اپارکی به یک منطقهٔ اداری در امپراتوری هلنیستی-رومی / بیزانس یا در یونان یا قبرس مدرن اشاره می‌کند. امروزه اصطلاح اپارکی به استانی از کلیسای ارتدکس اشاره دارد. تولچین تدریس کرد. او در آنجا با آهنگساز کریلو استتسنکو که شاگرد مایکولا لیسنکو بود و همچنین در موسیقی کُرال تخصص داشت، ملاقات کرد. استتسنکو در آن زمان در یک روستای مجاور زندگی می‌کرد که در آنجا به عنوان کشیش کار می‌کرد و آشنایی آن‌ها به یک دوستی پایدار تبدیل شد که بر موسیقی لئونتویچ تأثیر گذاشت. استتسنکو اولین منتقد موسیقی لئونتویچ بود و گفت: «لئونتویچ یک کارشناس موسیقی مشهور از پودولیا است. او آهنگ‌های فولکلور بسیاری را ضبط کرده‌ است… این آهنگ‌ها برای گروه کُر ترکیبی هماهنگ شده‌اند. این هارمونی‌ها باعث شده‌ است که نویسنده یک متخصص عالی در زمینۀ آواز کُرال و مطالعات نظری باشد». لئونتویچ همچنین در طول اجراهای گروه کُر خود به موسیقی‌های مشهورتر مانند آثار آهنگسازان روسی چون: میخائیل گلینکا، الکسی ورستوفسکی و پیوتر چایکوفسکی، علاوه بر آهنگسازان اوکراینی، مایکولا لیسنکو، کریلو استتسنکو، و پترو نیشینسکی، روی آورد.
از سال ۱۹۰۹ میلادی، او تحت نظر بولسلاو یاورسکی، نظریه‌پرداز موسیقی، که طی دوازده سال آتی به‌ طور دوره‌ای از او در مسکو و کی‌یف بازدید می‌کرد، به مطالعه پرداخت. لئونتویچ همچنین با به عهده گرفتن مسئولیت یک سازمان محلی به نام پروسویتا به معنی «روشنگری» با موسیقی تئاتر در تولچین و زندگی اجتماعی آن درگیر شد.
این دوره در زندگی حرفه‌ای او یکی از پربارترین دوره‌ها بود، زیرا او تنظیم‌های کُرال متعددی را ایجاد کرد. برخی از آن‌ها عبارتند از: "شچدریک" معروف او و همچنین ' "(خروس‌ها می‌خوانند)"، ' "(مادری یک دختر داشت)"، ' "(نوازندۀ کوچک دودکا)"، ' "(اوه، ستاره طلوع کرده است)"، در میان دیگر آثار. در سال ۱۹۱۴ میلادی، استتسنکو او را متقاعد کرد که موسیقی خود را توسط گروه کُر دانشجویی دانشگاه کی‌یف به رهبری الکساندر کوشتز اجرا کند. در ۲۶ دسامبر ۱۹۱۶ میلادی، اجرای تنظیم او از "شچدریک" موفقیت بزرگی را برای لئونتویچ از سوی عموم در کی‌یف به ارمغان آورد و علاقۀ روشنفکران را برانگیخت.
در طول انقلاب اکتبر و تأسیس جمهوری خلق اوکراین در سال ۱۹۱۸ میلادی، لئونتویچ بدون خانوادۀ خود به کی‌یف پایتخت اوکراین نقل مکان کرد، جایی که هم به عنوان رهبر ارکستر و هم آهنگساز فعال بود. چندین قطعۀ او در بین گروه‌های حرفه‌ای و آماتور محبوبیت پیدا کرد و آن‌ها را به رپرتوارهای خود اضافه کردند. در آغاز سال ۱۹۱۹ میلادی، بقیۀ اعضای خانوادۀ او نیز به کی‌یف نقل مکان کردند. در این دوره، لئونتویچ همچنین شروع به تدریس رهبری کُر در کنار هریهواری وریوکا در کنسرواتوار کی‌یف کرد، و همچنین در مؤسسه موسیقی و نمایش مایکولا لیسنکو تدریس کرد. لئونتویچ یکی از سازمان‌دهندگان اولین ارکستر دولتی اوکراین بود. او در تأسیس کاپلا جمهوری اوکراینی که کمیسیونر آن بود، شرکت داشت.
در جریان فتح کی‌یف در ۳۱ اوت ۱۹۱۹ میلادی، ارتش دنیکین روشنفکران اوکراینی را مورد آزار و اذیت قرار داد. لئونتویچ با فرار از آزار و شکنجه به همراه خانوادۀ خود به تولچین بازگشت. در آنجا، او اولین مدرسۀ موسیقی شهر را راه‌اندازی کرد، زیرا دانشکده‌ای که در آن کار می‌کرد توسط بلشویک‌ها تعطیل شد. او همچنین شروع به کار بر روی اولین اثر سمفونیک مهم خود، اُپرای "«نا روسالچین ولیکدن»" "(در عید پاک پری‌دریایی)" کرد.
در شب ۲۲ تا ۲۳ ژانویه ۱۹۲۱ میلادی، مایکولا لئونتویچ توسط مأمور چکیست (امنیت دولتی شوروی) آفاناسی گریشچنکو به قتل رسید. لئونتویچ در خانۀ پدر و مادرش اقامت داشت که برای جشن میلاد ارتدکس شرقی (۲۵ دسامبر در تقویم جولیان، که در تقویم گریگوری (میلادی)، که توسط اتحاد جماهیر شوروی تنها در سال ۱۹۱۸ میلادی تصویب شد، در ژانویه می‌افتد.) از آن‌ها دیدن می‌کرد. چکیست مخفی نیز خواسته بود که شب را در خانه با مایکولا در یک اتاق مشترک بماند. در سپیده دم او پس از سرقت از خانوادۀ مایکولا به آهنگساز شلیک کرد (که چند ساعت بعد در اثر خونریزی درگذشت).
چندین واقعیت به یک انگیزۀ سیاسی در پشت این ترور اشاره می‌کند. حضور لئونتویچ در جنبش استقلال، مانند راه‌اندازی کاپلا جمهوری اوکراینی، با هدف ارتقای اوکراین به عنوان یک کشور مستقل، دشمنان زیادی را برای او به ارمغان آورد. دختر بزرگترش هالینا بعداً به یاد آورد که پدرش اندکی پیش از مرگش گفته بود که مدارکی برای ترک کشور به مقصد رومانی دارد و این اسناد را در میان نت‌های موسیقی خود در طول یک کنسرت به همراه داشت. با این حال، پس از بازگشت از چای پس از کنسرت، لئونتویچ متوجه می‌شود که شخصی کاغذهای او را بررسی کرده‌ است. برنامه‌های او برای ترک کشور، همراه با این واقعیت که توسط یک مأمور شوروی کشته شد، همچنین دلایل سیاسی مرگ او را نشان می‌دهند.
مایکولا لئونتویچ به شدت از خودش انتقاد می‌کرد. به گفتۀ اولین زندگینامه‌نگار معاصر او، اولس چاپکی‌یفسکی، لئونتویچ گاهی اوقات روی یک تنظیم گروه کُر کار می‌کرد بدون اینکه اجازه دهد کسی آن را تا چهار سال ببیند. پس از انتشار دومین تألیف ترانه‌هایش از پودولیا، نظرش تغییر کرد و از آن رضایت کامل نداشت و در نتیجه تمام ۳۰۰ نسخه را خرید و نابود کرد.
چاپکی‌یفسکی همچنین لئونتویچ را دارای شخصیتی خجالتی توصیف می‌کند و می‌گوید: «او از شهرت پرهیز می‌کرد، از توجه و تبلیغات می‌ترسید»متن اصلی: ، که در آن боявся = او می‌ترسید، галасу = از –سر و صدا، –غوغا، –هیاهو، –فشار و شلوغی. به عبارت دیگر، او تمام توجهی را که با شهرت حاصل می‌شود، نمی‌خواست.. از سوی دیگر، چاپکی‌یفسکی مدعی شد که حسادت لئونتویچ، ترس از رقابت و ترس از عدم پذیرش از سوی جامعۀ موسیقی مستقر، باعث شد که موسیقی لئونتویچ کمتر شناخته شده باشد.
زینوی یاروپود از دانشگاه آموزشی دولتی کامیانتس-پودیلسکی می‌نویسد که «همۀ معاصران [لئونتویچ] او را فردی آرام و ملایم می‌نامیدند. او یک رهبر فعال جنبش ملی-انقلابی نبود، که در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۱۷ میلادی تعداد انگشت‌شماری از مبارزان برجسته برای جمهوری اوکراین را ظاهر کند.»متن اصلی: ، (ترجمه: همه معاصرانش او را مردی آرام و نجیب می‌نامیدند. او یک رهبر فعال جنبش ملی-انقلابی نبود، که در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۱۷ میلادی جرقهٔ تمامی گروه مبارزان برجسته برای جمهوری اوکراین را برانگیزد). این امر نشان می‌دهد که آهنگساز از نظر سیاسی ساکت بود، اما بی‌تفاوت نبود.
دوست لئونتویچ، اُ. بوژانسکی، به یاد می‌آورد که آهنگساز «همیشه پر از شوخ طبعی بود؛ طوری صحبت می‌کرد که همه از خنده اشکشان روان می‌شد، اما او در عین حال جدی و آرام بود.» استتسنکو همچنین لئونتویچ را «داستان‌گوی شوخ» توصیف می‌کرد و دانش آموزانش در مدرسۀ مربی کلیسای تولچین به دلیل داستان‌سرایی او «عاشق او» بودند.
مایکولا لئونتویچ در محیطی بسیار مذهبی بزرگ شد. او یکی از اعضای کلیسای ارتدکس شرقی بود که از نسل کشیش‌های روستایی بود. او همچنین فارغ‌التحصیل حوزۀ علمیۀ پودولیا در کامیانتس-پودیلسکی بود، که عمدتاً روحانیون مسیحی ارتدکس را تربیت می‌کرد.
لئونتویچ به‌عنوان فردی با تحصیلات الهیات حرفه‌ای، با جنبش تأسیس و به رسمیت شناختن کلیسای ارتدکس خودگردان شرقی اوکراینی همگام بود، که در سال ۱۹۱۸ میلادی مجدداً تأسیس شد. تولیدات آهنگساز در این دوره به دنبال نمونه‌های آثار کریلو استتسنکو (دوست نزدیک لئونتویچ، همچنین کشیش و آهنگساز ارتدکس) و همچنین الکساندر کوشتز، در موسیقی مقدس جدید غنا یافت. آثار لئونتویچ این دورۀ زمانی عبارتند از: ' "(دربارهٔ رستاخیز مسیح)"، ' "(نام خداوند را ستایش کنید)" و "" "(آه نور خموش)" درمیان دیگر آثار. یک نقطۀ عطف در توسعۀ موسیقی معنوی اوکراینی، آهنگسازی عبادت او بود که برای اولین بار در کلیسای جامع نظامی سنت نیکلاس در کی‌یف، پچرسک در ۲۲ مه ۱۹۱۹ میلادی اجرا شد.
در ۱ فوریه ۱۹۲۱، نه روز پس از مرگ لئونتویچ، تعداد زیادی از هنرمندان، استادان و دانشجویان مؤسسه موسیقی و نمایش مایکولا لیسنکو در کی‌یف برای بزرگداشت او گرد هم آمدند، همان‌طور که طبق سنت مسیحی انتظار می‌رود. آن‌ها کمیته‌ای را برای خاطرۀ مایکولا لئونتویچ تأسیس کردند که بعداً به انجمن موسیقی تمام اوکراینی مایکولا لئونتویچ تبدیل شد و موسیقی اوکراین را تا سال ۱۹۲۸ میلادی ترویج کرد.
پاولو تیچینا، نویسنده و سیاستمدار اوکراینیِ جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین، از تحسین‌کنندگان لئونتویچ بود و دربارۀ مرگ این آهنگساز نثری نگاشت. شاعرانی چون ماکسیم رویلسکی و مایکولا باژان نیز شعرهایی را به او تقدیم کردند.
نام لئونتویچ توسط گروه‌های موسیقی مانند لئونتویچ باندوریست کاپلا و موسسات آموزشی مانند کالج هنر و فرهنگ وینیتسیا حمل می‌شود. خیابان‌هایی در کی‌یف و شهرهای دیگر به نام او نامگذاری شده‌ است. موزۀ یادبودی در شهر تولچین به او اختصاص داده شده‌ است، و موزۀ دیگری در سال ۱۹۷۷ میلادی در روستای مارکیوکا، جایی که او به خاک سپرده شد، تأسیس شد.
در سال ۲۰۰۲ میلادی، به مناسبت صد و بیست و پنجمین سالگرد تولد آهنگساز، شهر کامیانتس-پودیلسکی یک کنفرانس علمی تمام-اوکراینی با عنوان «مایکولا لئونتویچ و آموزش و علوم مدرن» با میهمانانی از وزارت علوم و آموزش اوکراین، اتحادیه آهنگسازان و بسیاری از مقامات محلی برگزار کرد. در طی این رویداد، مراسم پرده‌برداری از لوح یادبود آهنگساز برگزار گردید که در کنار ساختمان قدیمی که قبلاً توسط حوزۀ علمیۀ پودولیا استفاده می‌شد، نصب شده بود.
مایکولا لئونتویچ در موسیقی کُرال آ کاپلا تخصص داشت. او را امروزه بیشتر با آثار موسیقایی که از خود به جای گذاشته به یاد می‌آورند که شامل بیش از ۱۵۰ آهنگ کُرال است. این آثار شامل طیفی از تنظیم‌های هنری آهنگ‌های فولک، آثار مذهبی (از جمله عبادت او)، کانتات‌ها، و آهنگ‌های کرال که با کلام شاعران مختلف اوکراینی تنظیم شده است را شامل می‌شود. دو اثر معروف او مینیاتورهای کُرال "شچدریک" و "دوداریک" هستند.
لئونتویچ همچنین شروع به کار بر روی یک اُپرا " – «در عید پاک پری‌دریایی»)" بر اساس اسطوره‌های اوکراینی و آثار بوریس هرینچنکو کرد. در پایان سال ۱۹۲۰ میلادی، او اولین پرده از سه-پردۀ اُپرا را به پایان رساند. با این حال، لئونتویچ قبل از اینکه بتواند اُپرا را کامل کند به قتل رسید. تلاش برای تکمیل و ویرایش اُپرا توسط آهنگساز اوکراینی میخائیلو وریکی‌یفسکی انجام شد. آهنگساز میروسلاو اسکوریک و شاعر دیودور بوبیر از مواد موسیقایی اُپرای ناتمام برای ساختن یک اُپرت تک-پرده استفاده کردند؛ این اثر در سال ۱۹۷۷ میلادی در تئاتر دولتی اُپرا و بالۀ کی‌یف، صد سال پس از تولد لئونتویچ به نمایش درآمد. اولین نمایش در آمریکای شمالی در ۱۱ آوریل ۲۰۰۳ میلادی در تورنتو برگزار شد.
یکی از بزرگترین تأثیرات در موسیقی مایکولا لئونتویچ، مایکولا لیسنکو است، که به عنوان «پدر موسیقی کلاسیک اوکراین» در نظر گرفته می‌شود. لئونتویچ از زمانی که در حوزۀ علمیۀ کامیانتس-پودیلسکی دانشجو بود، موسیقی لیسنکو را تحسین می‌کرد، به گونه‌ای که گروه کُر حوزه را مجبور به اجرای موسیقی این آهنگساز می‌کرد. از آن زمان، او موسیقی لیسنکو را در هر کجا که کار می‌کرد در کنسرت‌ها اجرا می‌کرد.
شچدریک اثر مایکولا لئونتویچ شناخته شده‌ترین اثر اوست. در نسخۀ انگلیسی آن به عنوان سرود کریسمس، آهنگ مورد علاقۀ تعطیلات با عنوان "سرود زنگ‌ها" شناخته می‌شود. این آهنگ به خاطر موتیف چهار-نت اوستیناتو معروف است و از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون بیش از ۱۵۰ مرتبه تنظیم مجدد شده‌ است. در متن اصلی اوکراینی شچدریک از همیولا استفاده شده‌ است، تغییر تأکیدات در هر میزان بین ۶/۸ و ۳/۴، که در نسخه‌های انگلیسی گم شده‌ است. محبوب‌ترین اقتباس انگلیسی در سال ۱۹۳۶ میلادی توسط پیتر جی. ویلهوسکی ساخته شد که تحت تأثیر فرهنگ والدین اروپای شرقی و داستان سنتی مسیحی سرودهایی بود که در هنگام تولد عیسی به صدا درمی‌آمدند، اگرچه اقتباس‌های انگلیسی دیگری از این آهنگ نیز در ۱۹۴۷ میلادی توسط ام. ال. هولمن، ۱۹۵۷، و ۱۹۷۲ میلادی ساخته شد.
این آهنگ بارها در موسیقی متن فیلم و تلویزیون استفاده شده‌ است. به عنوان مثال، در فیلم‌های پُربازدید باکس آفیس چون: "بابانوئل" و "تنها در خانه،" ویل وینتون برندۀ جایزۀ "یک جشن کریسمس کلی‌میشن" و به عنوان پارودی به نام "سرود میوها" در "او. سی." قسمت «کریسموکاهی که تقریباً نبود». نسخۀ مدرن سرود زنگ‌ها در مجموعۀ تلویزیونی اداره پخش شد. همچنین توسط بسیاری از گروه‌ها، صرف نظر از سبک آوازی یا گونه، تنظیم و اجرا شده‌ است؛ اعم از گروه‌های کلاسیک (گروه کُر پسران وین)، تا گروه‌های موسیقی سنتی (زن سلتیک)، تا خوانندگان و گروه‌های پاپ (جسیکا سیمپسون) و (دستینیز چایلد).
لئونتویچ یک سبک اصیل داشت. بسیاری از آثار او «استفادۀ ماهرانه از کنترپوان تقلیدی و هارمونی امپرسیونیستی» دارند. او میل شدیدی داشت که موسیقی‌اش حواس، به‌ ویژه بینایی را برانگیزد؛ در جایی می‌گوید: «من علاقه‌مندم که از کدام رنگ‌ها برای تُن‌های بالا و کدام برای تُن‌های پایین استفاده کرده‌اید. من خودم اغلب به این فکر می‌کنم که صدا و رنگ را ترکیب کنم.»متن اصلی: (ترجمه: «من علاقه مندم که از کدام رنگ‌ها برای اوج‌ها و کدام‌ها برای فرودها استفاده کردید. من اغلب به ترکیب صدا و رنگ فکر می‌کنم.»)
آهنگ‌های کُر او دارای هارمونی غنی، چند‌صدایی آوازی و تقلید است. تنظیم‌های کُرال قبلی او از آهنگ‌های عامیانه عمدتاً تنظیم‌های استروفیکاستروفیک یا هم ساخت در موسیقی به مفهوم: نوعی ساختار آوازی است که در آن یک لحن ثابت برای همۀ بندهای متن به کار می‌رود. ملودی بودند. همان‌ طور که آهنگساز تجربه بیشتری به دست آورد، ساختار آهنگ‌های کُرال و تنظیم آهنگ‌های محلی او بیشتر با متن در هم آمیخته شدند.
لئونتویچ بسیاری از آهنگ‌های فولکلور اوکراینی را تنظیم کرد و بر اساس ملودی‌ها و اشعار آن‌ها آهنگ‌های کُرال مستقل خلق کرد. او از سنت‌های بداهه‌پردازی کوبزارهای اوکراینی پیروی می‌کرد که هر استروف جدید را متفاوت تفسیر می‌کردند. او همچنین از زمزمه‌کردن و تغییر در طنین صدای خوانندگان به عنوان تکنیک‌هایی برای رسیدن به یک اثر عاطفی یا نفسانی مورد نظر استفاده می‌کرد.
موضوع اصلی آثار لئونتویچ موسیقی کُرال دربارهٔ زندگی روزمره است. موسیقی او اغلب منعکس کنندۀ اعمال و رویدادهای واقعی است. نمونه‌ای از این امر، شچدریوکای (شب کریسمس) او "" "(آه آنجا پشت کوه)" است که در آن یک خوانندۀ تنور ابتدا آهنگ را با تک‌خوانی شروع می‌کند و بقیه صداهای گروه کُر به تدریج وارد می‌شوند و وقتی گروه‌های جدیدی از خوانندگان به آن‌ها می‌پیوندند، کارول را بازتاب می‌دهند. سپس، جابجایی قطعات بین گروه‌های مختلف گروه کُر آغاز می‌شود و فضای پرهیاهوی شب سال نو را بازسازی می‌کنند.
لئونتویچ در بیشتر دوران کاری خود، موسیقی خود را برای خود نگه داشت و آن را تنها در کنسرت‌های خود اجرا کرد. این به دلیل شخصیت بسیار خودانتقادگر و خجالتی آهنگساز بود. اولین منتقد لئونتویچ، دوست و همکار کشیش و آهنگساز او، کریلو استتسنکو بود که او را «متخصص بزرگ آواز کُرال و مطالعات نظری» توصیف کرد. او همچنین لئونتویچ را متقاعد کرد که موسیقی خود را منتشر کند و آن را توسط دانشگاه کی‌یف اجرا کند.
اولین موفقیت «شچدریک» باعث محبوبیت لئونتویچ در بین متخصصان و طرفداران موسیقی کُر در کی‌یف شد. بولسلاو یاورسکی، مربی لئونتویچ که در کنسرواتوار کی‌یف به همکار او تبدیل شد، نیز همچنین آثار تازه نگارش‌شدۀ او را مثبت ارزیابی کرد. در طول کنسرت دیگری، "لهندا"ی لئونتویچ، که بر روی شعری از مایکولا ورونی تنظیم شده بود، محبوبیت زیادی به دست آورد.
لیسنکو پس از بررسی "دومین" "مجموعۀ تلفیق آهنگ‌ها از پودلیا"ی لئونتویچ نوشت: «لئونتویچ موهبتی اصیل و برجسته دارد. در تنظیم‌های او پاساژهای جداگانه‌ای یافتم، حرکت اصوات، که بعداً در یک شبکۀ درهم تنیدۀ موسیقایی بدیع، توسعه می‌یابند.»متن اصلی: ، (ترجمه: «لئونتویچ یک موهبت اصیل و درخشان دارد. من در این تنظیمات حرکات مستقلی یافتم، حرکت اصوات، که سپس به یک شبکهٔ موسیقی بافته‌شدهٔ مبتکرانه تبدیل می‌شوند.»)
افزایش محبوبیت موسیقی لئونتویچ توسط سیمون پتلیورا، رئیس‌ جمهوری خلق اوکراین، صورت گرفت؛ که دو گروه کُر را ایجاد کرد و حمایت مالی کرد تا آگاهی و فرهنگ اوکراین را ارتقاء دهند. یک گروه کُر به سرپرستی کریلو استتسنکو در سراسر اوکراین تور برگزار کرد، در حالی که کاپلا جمهوری اوکراینی به رهبری الکساندر کوشتز تور اروپا و قارۀ آمریکا را برگزار کرد. اجراهای کاپلا جمهوری اوکراینی باعث شد لئونتویچ در سراسر جهان غرب شناخته شود. در فرانسه، لئونتویچ نام مستعار «باخ اوکراینی» را به دست آورد. در ۵ اکتبر ۱۹۲۱ میلادی، کاپلای شچدریک را در تالار کارنگی در شهر نیویورک اجرا کرد. در سال ۱۹۳۶ میلادی، پیتر جی. ویلهوسکی (با اصالت اوکراینی) که برای رادیو ان‌بی‌سی کار می‌کرد، اشعار خود را برای این آهنگ نوشت که به عنوان "سرود زنگ‌ها" شناخته شد.
به غیر از شچدریک، یا سرود زنگ‌ها، موسیقی لئونتویچ در حال حاضر بیشتر در اوکراین اجرا می‌شود و تعداد کمی از ضبط‌ها منحصراً به او اختصاص داده شده است. جوامع اوکراینی دور از وطن از او یاد می‌کنند و آثارش را اجرا می‌کنند. به عنوان مثال، گروه کُر الکساندر کوشتز مستقر در وینیپگ، مانیتوبا، کانادا، موسیقی آهنگسازان اوکراینی از جمله لئونتویچ را اجرا می‌کند و موسیقی او را ضبط کرده‌ است.
آن روز فیلمی محصول سال ۱۹۵۴ و به کارگردانی اس. بالاچاندر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سیواجی گانسان، پانداری بای و جاوار سترامان ایفای نقش کرده‌اند.
استفانیا ترکویچ (؛ ۲۵ آوریل ۱۸۹۸ – ۸ آوریل ۱۹۷۷) آهنگساز، موسیقی‌دان، موسیقی‌شناس و نوازنده پیانو اهل اوکراین بود. وی از دانش‌آموختگان دانشگاه لویو، کنسرواتوار لویو و دانشگاه هنر برلین بود. پخش آثار وی در اوکراین، توسط حکومت شوروی ممنوع شده بود.
دیمیتری بورتنیانسکی (؛ – ) آهنگساز، و رهبر (موسیقی) اهل امپراتوری روسیه بود.
جولیا گوملسکایا (؛ – ) آهنگساز، و مربی موسیقی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
کریلو هریهورویچ استتسنکو (؛ (زادۀ ۱۲ مه ۱۸۸۲ میلادی – درگذشتۀ ۲۹ آوریل ۱۹۲۲ میلادی) آهنگساز، رهبر ارکستر، منتقد و آموزگار برجستۀ اوکراینی بود. او در اواخر عمر خود کشیش ارتدوکس اوکراینی شد و رئیس بخش موسیقی وزارت آموزش و پرورش کوتاه-مدت جمهوری خلق اوکراین شد.
جوئل انجل (؛ 28 April [O.S. 16 April] 1868 – ) آهنگساز، نقاد، آموزگار، بنیانگذار جنبش موسیقی هنری یهودی اهل قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
ویکتور کوسنکو (؛ – ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل امپراتوری روسیه بود.
نادیا بیچکووا (؛ – ) رقصنده اهل اوکراین بود.
در سال ۱۹۸۹ در لوهانسک زاده شد.
والنتین چمرکوفسکی (؛ زادهٔ ) رقصنده، و طراح رقص اهل اوکراین است.
اُلگا سوافسکا (؛ – ) بازیگر و طراح رقص بود.
اُلگا سوافسکا سال ۱۹۱۵ در لویو زاده شد.
اولگا کیفناک (؛ زادهٔ ) رقصنده باله اهل اوکراین است.
ناتالیا ماتساک (؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۸۲) رقصنده باله اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اوکسانا اسکوریک (؛ زادهٔ ) رقصنده باله اهل اوکراین است.
کارینا اسمیرنوف (؛ زادهٔ ) رقصنده اهل اوکراین است. او از دانش‌آموختگان دانشگاه فوردهام است.
واسیل استفانیک (؛ – ) نویسنده، و سیاستمدار اهل اتریش-مجارستان بود.
نیترووازیدیلاتور (ترجمه تحت‌اللفظی آن "نیترو-اتساعگر" است) عامل دارویی است که با اهدای نیتریک اکسید (NO)، موجب اتساع رگ (وازودیلاسیون، بازشدن رگ خونی) گشته، و اغلب برای درمان و پیشگیری از آنژین صدری استفاده می شود.
این گروه از داروها شامل نیترات های (استرهای نیتریک اسید) نیتریک اسید اند، که در نهایت درون بدن به NO و برخی مواد دیگر تبدیل می گردند.
بیمارستان پنجم آذر گرگان واقع در استان گلستان، شهرستان گرگان بیمارستانی ۴۳۴ تخت خوابی است که در سال ۱۳۱۰ افتتاح شده‌است.
۴۱سال پیش در تاریخ ۵ آذر علما و مردم شریف و همیشه در صحنه شهر‌ها و روستا‌های گلستان به نشانه محکومیت واقعه مشهد در محل امام زاده عبدالله تجمع کرده و از آنجا قصد حرکت به سمت فلکه شهرداری را داشتند که با حمله و شلیک ماموران شاهنشاهی مواجه و بیش از ۱۵۰ نفر زخمی و ۱۴ نفر به کشته شدند .
خارکوهی تاریخ نگار گرگانی در خصوص این قیام گفت: پس از دریافت فرمان امام خمینی(ره) تجمع مردم در امام زاده عبدالله برای یک راهپیمایی آرام بود اما مأموران رژیم از همان ابتدا به دنبال کشتار مردم بودند چراکه می‌توانستند با شلیک چند تیر هوایی مردم را متفرق کنند اما این کار را نکردند و به سمت مردم شلیک کردند که موجب کشته شدن تعدادی از مردم در همان لحظات ابتدایی شد.
او ادامه داد: پس از کشته شدن جمعی از مردم عده‌ای مجروحين و کشته شده ها را به بيمارستان انتقال دادند كه بيشتر مصدومين به بيمارستان پهلوی سابق (پنجم‌آذر فعلی) انتقال ‌يافتند.
خارکوهی ادامه داد: حجم زخمی‌ها و مجروحين به حدی بود كه از عهده‌ كادر درمانی پر تلاش بيمارستان خارج بود و به همين علت مردم داوطلبانه و مشتاقانه به ياری آنها شتافتند.
ماموران شاهنشاهی به زخمی های این حادثه و افرادی که برای اهدای خون آمده بودند نیز رحم نکرده و جمعی از آنان را در بیمارستان به گلوله بست .
پس از ان نام بیمارستان به پنجم اذر تغییر یافت
بیمارستان پنج آذر در سال ۱۳۱۰ با زیر بنای ۱۴۱۰۹ متر مربع و مساحت ۲۲۹۵۰ متر و در دوره پهلوی به عنوان تنها بیمارستان در شهرستان گرگان با نام جنرال افتتاح شد و پس از انقلاب به پنجم آذر تغییر یافت، در سال ۱۳۵۴ بخش درمان بیماران داخلی و قلب بدان و همچنین در سال ۱۳۶۷ بخش دیالیز مرکز احداث و افتتاح گردید. این بیمارستان دارای بخش‌های ارتوپدی، جراحی، مراقبت ویژه بزرگسالان و مراقبت ویژه قلبی و خدمات پاراکلینیکی از قبیل سونوگرافی، سنجش تراکم استخوانی، فیزیوتراپی، بینایی سنجی و شنوایی سنجی، بخش سوختگی، مرکز تروما، اورژانس ۱۵۲ تختخوابی، تصویر برداری و تأسیسات، فوریت‌های پزشکی ۱۶ تخت، اتاق عمل اورژانس، بخش احیاء، داروخانه، آزمایشگاه، ۴۸ تخت بستری اورژانس، ۴۲ تخت بستری و شیمی درمانی و سرطان، ۳۶ تخت بستری جراحی، ۱۴ تخت اتاق عمل، ۱۱ تخت بستری ICU، مراقبتهای ویژه مغز و اعصاب، فضای آموزشی و آمفی تئاتر است.
پرنده‌سور یا پرنده‌خزنده (به انگلیسی avisaurus) یک سرده از ناهمسان‌مرغان از کرتاسه پسین از آمریکای شمالی است. نامش به معنای پرنده+مارمولک است. پرنده سور حشره خوار بوده وجزو ددپایان بود.
PaleoBiology Database: "Avisaurus", basic info
زمین‌های جشنواره موسیقی تالین () محل برگزاری جشنواره موسیقی استونی هر پنج سال یک بار است.
استیج و صحنه فعلی به صورت قوسی با ارتفاع ۴۲ متری برای جشنواره سال ۱۹۶۰ ساخته شده‌است که ظرفیت ۱۵٬۰۰۰ نفر را دارد، همچنین فضای مجموعه نیز ۸۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.Estonian Song and Dance Celebrations Estonian Song and Dance Celebration FoundationLauluväljakul oli teisel kontserdil 110 000 inimest (110,000 people in the Song Festival Grounds during the second concert. In Estonian). Delfi
یون وای-۲۰ در سال ۲۰۱۳ نخستین‌بار پرواز کرد و در سال ۲۰۱۶ به خدمت درآمد، این هواپیما از کائوچو و مواد ترکیبی با استحکام خوب ساخته شده که سبب کاهش وزن Y20 می‌شوند.
سیستم علامت دهی شبکه خصوصی دیجیتال ( DPNSS ) یک پروتکل شبکه است که برای اتصال به PABX، روی خطوط ترانک دیجیتال استفاده می شود. این سیستم، مجموعه تعریف شده ای از امکانات بین شبکه ای را پشتیبانی می کند.
DPNSS در ابتدا توسط شرکت مخابرات انگلیس تعریف شد. مشخصات پروتکل در BTNR188 تعریف شده است. مشخصات پروتکل، در حال حاضر، تحت نظر کمیته Network Interoperability Consultative Committee قرار دارد.
DPNSS در اوایل دهه 1980 توسط BT یا قبل از آن، اداره پست ارتباطات از راه دور، اولاً به رسمیت اینکه محصول در حال ظهور مدار خصوصی دیجیتال با نرخ اولیه "Megastream" مجبور بود برای خرید داده و صدا به بازار بپردازد و دوماً به دلیل بازار PBX که بسیار مهمتر است، توسعه یافته است . در آن زمان ، BT تعیین می کرد که چه نوع علامت دهی ای می تواند در خطوط اجاره ای خود استفاده شود و، در حالی که فقط سود جزئی ای از فروش PBX داشت ، اما تولیدکنندگان PBX از وی درخواست تولید استاندارد برای جلوگیری از ایجاد انبوهی از پروتکل های PBX متناقض در حال توسعه را داشتند. طبق قوانین آزادسازی آن زمان (1979) ، BT از ساخت ، فروش یا عرضه بیش از 200 اکستنشن PBX منع شد. PBX های دیجیتال ( مبتنی بر PCM) با Plessey PDX (نسخه مجاز ROLM CBX) و GEC SL1 (نسخه مجاز شمالی مخابراتی SL1) تازه شروع به ورود به عرصه بازار کرده بودند. تشخیص داده شد که مشتریان شرکتی مایلند این سیستم ها را در سراسر کشور به هم متصل کنند. در آن زمان، علامت دهی بین گره ای "CAS " کند بود و سیگنالینگ بین ثبتی MF5 ، ساخته شده از پروتکل های سیگنالینگ PSTN ، پیچیده بود و از ویژگی های کافی پشتیبانی نمی کرد. همچنین پشتیبانی از DPNSS به عنوان پروتکل سیگنالینگ خود BT خدمات مدار خصوصی BT را از خدمات رقیب Mercury Communications متمایز می کند. DPNSS یک همکاری فعال (و موفقیت آمیز) بین تولیدکنندگان PBX و BT بود که به آرامی شروع به کار کرد (BT و Plessey) اما به سرعت با MITEL ، GEC ، Ericsson ، Philips و در نهایت با Nortel همه به هم پیوستند تا یک پروتکل قدرتمند و غنی را ایجاد کنند. BT و برخی از تولید کنندگان بریتانیا از DPNSS در برابر ECMA و CCITT (ITU) دفاع کردند اما در نهایت توسط نهاد های استاندارد، به نفع Q931 و QSIG منسوخ شد. با این وجود ، ظرافت پروتکل و سازگاری آن با ویژگی های PBX ، باعث شد که DPNSS در اروپا، در مقایسه با رشد کندتر Qsig، رشد بیشتری کند. همچنین تلاش هایی (در طول سال 1984) برای بردن DPNSS به آمریکای شمالی وجود داشت. متأسفانه به نظر می رسد ساختارهای ایجاد استاندارد در آمریکای شمالی مانع از همکاری تولید کننده برای پیشرفت است و نهاد استاندارد ANSI علاقه ای به ایجاد استانداردهای تعامل PBX ندارد. نسخه 1 BTNR188 (DPNSS) در سال 1983 صادر شد. آخرین نسخه DPNSS که نسخه 6 بود در سال 1995 منتشر شد که شامل سازگاری با ویژگی های ISDN منتشر شده در V5 بود. یک نسخه سبک از DPNSS (که همان APNSS است) با استفاده از ترانک های آنالوگ (گاهی اوقات فشرده) و یک مودم برای پشتیبانی از سیگنالینگ کانال D ساخته شد.
لایه 1 (CCITT) ITU-G703 رابط فیزیکی و الکتریکی را تعریف می کند. G704 ساختار فریم 2،048 مگابایت ارسال شده از طریق پیوند را تعریف می کند. G732 تخصیص آن ساختار فریم را به 32 کانال گسسته 64Kbit تعریف می کند ، که 0 به ترازبندی فریم ها و 16 (فقط طبق قرارداد) به علامت دهی کانال مشترک اختصاص دارد. گفتار به صورت G711 حمل می شود. لایه 2 در تایم اسلات 16، 64Kbs به عنوان HDLC LAPB عمل می کند،تا 60 PVC و یا DLC (اتصالات پیوند داده ها) (30 تا برای ارتباط با کانال های حامل و 30 تا برای پیام های غیر مرتبط) ساپورت می کند. همانطور که در توضیحات ذکر شده است. بنابراین، در عملکرد حداکثر، هر کانال ترافیک می تواند دو کانال داده همزمان برای پیام ها داشته باشد. توجه داشته باشید که HDLC به عنوان یک سیستم مالتی پلکس آماری عمل می کند. وقتی دلتای ترافیک کم باشد ، یک پیام برقراری تماس به تمامی 64 کیلوبایت دسترسی خواهد داشت (باعث ایجاد سربار می شود). DPNSS یک پروتکل لایه 3 است که به عنوان علامت دهنده کانال عمومی عمل می کند. عملکرد به سطوح مختلف تقسیم می شود (به طرز عجیبی هیچ ارتباطی با لایه های OSI ندارد). سطح 1 تا 6 با برقراری تماس ساده (برقراری تماس / قطع تماس) سرو کار دارد و حداقل شرایطی است که می توان گفت PBX با DPNSS سازگار است. سطوح دیگر به ویژگیهای تلفن ، خدمات تکمیلی یا ویژگیهای اداری اختصاص می یابد. توجه داشته باشید که پشتیبانی از "سطوح" توسط PBX لزوماً افزایشی نیست. بعضی از سطوح به هم وابسته هستند اما یک PBX ممکن است پشتیبانی برخی از سطوح را حذف کند (بالاتر از 6) و از برخی دیگر پشتیبانی کند.
DPNSS یک پروتکل اجباری است بنابراین هر دستورالعمل صادر شده باید با پاسخ مناسب از PBX دیگر مواجه شود در غیر این صورت پیام مجدداً ارسال می شود (تا زمان انقضا تایمر). این بدان معنی است که هنگام کار دو PBX ، ویژگی های مورد استفاده در PBX A باید توسط PBX B تأیید شوند حتی اگر آن ویژگی پشتیبانی نشود. DPNSS پیام های پروتکل خود را به عنوان رشته های کوتاه متن IA5 حمل می کند. بنابراین تفسیر به شکل بومی آن بسیار آسان تر از Q931 / Qsig یا H323 / H450 است و پیش درآمدی برای قالب ساده زبان SIP است.
از آنجا که HDLC می تواند در محیط داده های کاملاً ضعیف (ارور خورده) با موفقیت کار کند، DPNSS بر روی یک پیوند 2 مگابیت بر ثانیه بدون هماهنگی مناسب (بصورت همزمان) و بر روی اتصالات بی کیفیت (از جمله اتصالاتی که به صورت بدی پایان یافته اند) کار خواهد کرد. هنگام تنظیم PBX برای اجرای اتصال DPNSS ، یک انتهای آن باید به عنوان انتهای اولیه یا "A" تعریف شود. این یک الزام از طرف پروتکل است و هیچ ارتباطی با همگام سازی لینک ندارد. با این وجود، چنین لینک هایی که به صورت بدی همگام شده اند، به دلیل مشکلات مربوط با ارسال فکس ها و یا دیگر ارتباطات بر پایه مودم؛ که به طور مشخص در پروتکل ذکر نشده اند باعث نا امیدی شدند.
برای پروتکلی که شروع آن دهه 1980 بود، DPNSS بطور طبیعی فاصله زیادی با VoIP دارد. با این حال، بسیاری از PBX های ترکیبی VoIP که از تولید کنندگان در سراسر جهان در دسترس هستند، کارتهای ترانک DPNSS را ارائه می دهند. در مواردی که این کار را نکنند ، تبدیل پروتکل ضروری است. تجهیزات موجود در بازار توانایی تبدیل از DPNSS به Q.Sig را دارند. توجه داشته باشید که تونل کردن DPNSS و PCM مربوط به آن (G711) از طریق شبکه IP نیز امکان پذیر است. این می تواند نقطه به نقطه ای باشد زمانی که، شبکه IP مکالمه صدای بسته بندی شده N x 64 Kbs و یک کانال علامت دهی IP جداگانه را برای حمل علامت دهی 64Kb تصوری از DPNSS دارد. یک راه حل پیچیده تر، استفاده از هوش در لبه شبکه IP برای هدایت صدا به گره مورد نظر است. این VPN صوتی است. توجه داشته باشید که این مورد نباید با "Voice VPN"، همان VOIP قبلی، که با مسیریابی تماس ها در یک سیستم سوئیچ TDM، اغلب Nortel DMS100 و گره های PBX مشتریان، اشتباه گرفته شود.
برخی از منتقدان DPNSS معتقدند که زیادی آزادانه تعریف شده است و در تفسیر قالب ها و تایمرهای پیام، آزادی عمل زیادی را می دهد. همچنین گاهی اوقات به اشتباه برداشت می شود که DPNSS نیمه اختصاصی است و تنها PBX هایی با سازنده یکسان امکان اتصال دارند. برای مثال؛ زیمنس به زیمنس متصل می شود، میتل به میتل متصل می شود و ... . تجربه نشان می دهد که چنین نیست و پلت فرم FeatureNet BT (Nortel's DMS100) که DPNSS را اجرا می کند ، با موفقیت با بسیاری از انواع PBX موجود در انگلیس ارتباط برقرار کرده است. علاوه بر آن، به عنوان بخشی از اولین اجرای تجاری DPNSS (در شبکه تلفنی دولت یا GTN در سال 1983)، BT اصرار داشت که هسته اصلی شبکه از PBX هایی با سازنده های متفاوت ساخته شود تا قابلیت همکاری در زندگی واقعی را ثابت کند.
محمد اکبر بارکزی سیاستمدار افغانستانی است وی والی قبلی بغلان بود. او این منصب را از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ بر عهده داشت.او زیاد مطالعه میکرد و اهل سنت است و یکی از مخالفان طالبان در زمان جمهوریت بود.http://www.nps.edu/Programs/CCs/Baghlan/Baghlan_Exec_Sum.pdf
اکبرآباد روستایی در دهستان میان ولایت بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بنیتو بولدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپال، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال چزنا و باشگاه فوتبال کاتانیا اشاره کرد.
وی در ۳ فوریه ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
جان گیبونز (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
وی در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
ولادیمیر کورنف (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آزادی" اشاره کرد.
وی در 2 ژانویه 2021 بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
یکاترینا گرادوا (؛ – ) بازیگر و آموزگار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لحظات هفده‌گانه بهاری" اشاره کرد.
فیصل عبدالعزیز (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
محمد علی خسروی (زادهٔ ۱۲ آبان ۱۳۸۰ - تهران) تکواندوکار ایرانی است که در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۸ موفق به کسب مدال طلا تکواندو در وزن ۷۳+ کیلوگرم پسران شد.او همچنین دارنده مدال طلا مسابقات تکواندو قهرمانی جوانان جهان ۲۰۱۸ - تونس است.محمد علی خسروی در مسابقات تکواندو المپیک 2018 جوانانخسروی آخرین نماینده تکواندو ایران در المپیکالمپیک۲۰۱۸جوانان؛ خسروی، سومین طلای ایران را کسب کردطلای با ارزش خسروی در تکواندو/ همتی به نشان نقره رسدوبسایت تکواندو دیتاOlympic newsOlympic Taekwondo NewsIrna newsRouhani-congratulates|Irna newsIOC Newswomenrightful websiteTehran TimesIran Press NewsLesSports.infoMehr News Agencyدوازدهمین دوره مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان 2018/تونس
تکواندو قهرمانی نوجوانان جهان؛ طلای ایران شش تایی شدقهرمانی نوجوانان با 7 طلا و 2 برنز در تکواندو جهانقهرمانی تکواندوکاران نوجوان ایران در جهان با 7 طلا و 2 برنزجوانان ایران بر قله قهرمانی تکواندو جهانWorld Taekwondo Federationpressreader.comTunisiaworldtaekwondo
محمد علی خسروی ۱۲ آبان ۱۳۸۰ در شهر تهران به دنیا آمد و زیر نظر استادش مهدی محمدزاده از سن ۱۰ سالگی در باشگاه فرمانیه تکواندو را آغاز نمود. از سال ۱۳۹۳ هم در اردوهای تیم‌های ملی پایهٔ تکواندو ایران حضور داشت و در سن ۱۴ سالگی به عضویت تیم ملی جوانان درآمد.سایت فدراسیون تکواندو ایران
وی در حال حاضر دانشجوی رشته تربیت بدنی در دانشگاه تهران می باشد.
سرآسیاب پایین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرآسیاب پایین روستایی در دهستان طوس بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۵ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
هیپرپاراتیروئیدی ثانویه () که در متون پزشکی گاهی به نام اختصاری «SHPT» از آن یاد می‌شود، نوعی پرکاری پاراتیروئید است که منجر به افزایش تولید هورمون پاراتیروئید (PTH) توسط غدد پاراتیروئید در پاسخ به کاهش سطح کلسیم خون می‌گردد و این موضوع در نهایت، به هیپرپلازی این غدد می‌انجامد. هیپرپاراتیروئیدی ثانویه بیشتر در مبتلایان به نارسایی مزمن کلیه دیده می‌شود.
دردهای مفصلی و استخوانی شایع است و گاهی تغییر شکل در اندام نیز رخ می‌دهد.
نارسایی مزمن کلیه شایع‌ترین دلیل بروز هیپرپاراتیروئیدی ثانویه است. کلیه‌های بیمار دیگر نمی‌توانند ویتامین دی را به فرم فعال خود مبدل کنند و دفع فسفات نیز با مشکل مواجه می‌شود. وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، ترکیب شیمیایی کلسیم فسفات در بدن ایجاد می‌شود که نامحلول استو میزان کلسیم موجود در گردش خون کاهش می‌یابد. در نتیجه هیپوکلسمی رخ داده که خود به هیپرپاراتیروئیدی ثانویه منتهی می‌شود.
یکی دیگر از دلایل هیپرپاراتیروئیدی ثانویه، سوءجذب است (در اثرِ التهاب مزمن لوزالمعده، بیماری‌های رودهٔ کوچک، سوءجذب‌های ناشی از جراحی چاقی) که طی آن ویتامین دی محلول در چربی، باcجذب نمی‌شود. در نتیجه کلسیم خون افت می‌کند و غدهٔ پاراتیروئید تلاش می‌کند با ترشح هورمون پاراتیروئید، سطح کلسیم را بالا ببرد. برخی دلایل دیگر این بیماری، ناکافی بودن کلسیم خوراکی، کمبود ویتامین دی و اسهال چرب است.
سطح هورمون پاراتیروئید خون در این بیماری بالاست.
اگر عامل زمینه‌ای ایجادکنندهٔ بیماری مرتفع گردد، هیپرپاراتیروئیدی ثانویه هم برطرف می‌شود. در کسانی که نارسایی کلیه دارند، درمان‌ها شامل محدود کردنِ فسفر رژیم غذایی و تجویز مکمل‌های حاوی شکلِ فعالِ ویتامین دی همچون کلسیتریول، دوکسرکالسیفرول و پاریکلسیتول و همچنین تجویز داروهای متصل‌شونده به فسفات است.
اگر هیپرپاراتیروئیدی ثانویه به سبب نارسایی مزمن کلیه باشد، تجویز داروهای مقلد کلسیم، تأثیری بر احتمال مرگ زودرس ندارد و تنها موجب کاهش نیاز به جراحی و برداشتن غدد پاراتیروئید می‌شود. این داروها ممکن است به دلیل هیپوکلسمی و ایجاد استفراغ مشکلات را تشدید کنند.
هیپرپاراتیروئیدی ثانویه در بسیاری از بیماران دچار نارسایی کلیه، پس از انجام پیوند کلیه، برطرف می‌شود.
اگر هیپرپاراتیروئیدی ثانویه درمان شود، تبدیل به هیپرپاراتیروئیدی ثالثیه می‌شود که دیگر با رفع عامل زمینه‌ساز قابل درمان نبوده و هیپرتروفی غدد پاراتیروئید، غیرقابل بازگشت می‌گردد.
پوسیدگی ریشه یک بیماری گیاهی است که در آن ریشه گیاه پوسیده شده و از بین می‌رود.
پوسیدگی ریشه هم در گیاهان خانگی و هم در گیاهان بیرونی مانند درختان دیده می‌شود. اگر چه در گیاهان خانگی همه‌گیرتر است.
از آن جایی که ریشه گیاهان زیر خاک می‌باشند، معمولاً دیدنی نیستند، از این رو نشانه‌های پوسیدگی ریشه اغلب فقط در صورت پیشرفت بیماری و مشاهده نتایج آن در بخش هوایی گیاه مشهود است. ریشهٔ گیاهان به تأثیر پوسیدگی ریشه ممکن است از حالت سفت و رنگِ سفید به حالت نرم و رنگِ سیاه یا قهوه‌ای تبدیل شود. ریشه‌های مبتلا نیز ممکن است هنگام لمس از گیاه کنده شود. برگهای گیاهان آسیب‌دیده نیز ممکن است پژمرده شده، کوچک شده یا تغییر رنگ دهند. گیاهان مبتلا نیز ممکن است به دلیل رشد ضعیف، کمتر رشده کرده و کوتاه‌تر بمانند، یا دچار زغالک شده یا سبب شود که از تنه درختان شیره خارج شود.
پوسیدگی دیرپای ریشه ممکن است به مرگ گیاه بینجامد. در موارد شدیدتر، گیاهانی با ریشه پوسیده ممکن است ظرف ۱۰ روز از بین بروند. اگر چه می‌توان پوسیدگی ریشه را درمان کرد ولی معمولاً می‌تواند برای گیاه کشنده باشند. یک گیاه مبتلا معمولاً زنده نخواهد ماند، اما ممکن است بتوان آنها را گیاه‌افزایی کرد.
پوسیدگی ریشه در درجه اول ناشی از زهکشی بدِ خاک و رطوبت بیش از اندازه در ریشه است که به دلیل آبیاری بیش از اندازه صورت می‌گیرد. قرار گرفتن طولانی در معرض آب اضافی باعث غرقاب‌شدن ریشه شده که در هوادهی ریشه‌ها تداخل ایجاد می‌کند و منجر به کمبود اکسیژن و پوسیدگی می‌شود. کاشت در خاک متراکم که امکان اکسیژن‌دهی را فراهم نکند نیز می‌تواند به پوسیدگی ریشه بینجامد. پوسیدگی می‌تواند از ریشه‌های آسیب‌دیده به ریشه‌های دیگر منتقل شود. نور و کود زیاد یا ناکافی نیز می‌تواند احتمال پوسیدگی ریشه گیاه را افزایش دهد.
فراتر از غرقاب ریشه که گفته شد، بسیاری از موارد پوسیدگی ریشه با عوامل بیماری‌زا مانند تیره آب‌کپک به نام گیاه‌کش می‌شود. خصوصاً گونه "P. cinnamomi". سایر عوامل بیماری‌زای مسئول معمول شامل "پیتیوم"، "ریزوکتونیا" و "فوزاریوم" هستند. هاگ‌های عامل پوسیدگی ریشه به آلودگی گیاهان دیگر نیز می‌انجامد اما تا زمانی که ریشه فرصت خشک شدن را داشته و رطوبت کافی وجود نداشته باشد پوسیدگی نمی‌تواند حفظ شود. هاگ‌ها هوا برد هستند یعنی در هوا زنده می‌ماند، ولی افزون بر آن توسط حشرات و بندپایان دیگر نیز در خاک حمل می‌شوند. محیطِ مرطوب خاکِ غرقاب‌شده باعث رشد این قارچ‌ها می‌شود و به آنها امکان ایجاد عوامل بیماری‌زا را می‌دهد. خاک باغ اغلب حاوی هاگ‌های بیماری‌زا است بنابراین توصیه نمی‌شود که برای نگهداری گیاهان خانگی به کار برده شوند.
دیگر دلایل پوسیدگی ریشه عبارتند از:
کارآمدترین روش درمان پوسیدگی ریشه پیشگیری است. گیاهانی که دچار بیماری شده‌اند باید از بین برده شوند. در مواردی که پوسیدگی ریشه‌ای موضعی است، پیشنهاد می‌شود که گیاه آسیب دیده کاملاً از بین برود و خاک اطراف آن نیز جایگزین شود.
راهکارهای درمانی به اندازه پوسیدگی بستگی دارد. پیشنهاد می‌شود که گیاهِ آسیب‌دیده را در خاک تازه با زهکشی خوب کاشت تا از گرفتگی آب و غرقاب جلوگیری شود. همچنین پیشنهاد می‌شود ریشه‌های بیمار را به آرامی شسته و تمام قسمتهای قهوه‌ای و نرم ریشه‌ها را با قیچیِ گندزدایی‌شده از بین برد. درمان سریع و کاشت دوباره گیاه برای جلوگیری از همه‌گیریِ بیماری به دیگر گیاهان آسیب‌دیده و رشد ریشه‌های جدید برای گیاه آسیب‌دیده ضروری است. از درمان‌های شیمیایی مانند قارچ‌کش‌ها، کلروپیکرین و برومو متان نیز می‌توان برای محدود کردنِ پیشرفت بیماری به کار برد اما باید ویژه عامل بیماری‌زا باشد.
برخی منابع ادعا می‌کنند که پودر دارچین روش درمانی مؤثری برای کاهشِ سرعتِ گسترشِ بیماری است که روی بافت در معرض بیماری قرار می‌گیرد. ادعا می‌شود دارچین به‌طور بالقوه به عنوان یک قارچ‌کش نیز عمل می‌کند.
پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری از بازگشت و پیشرفت پوسیدگی ریشه گیاهان فقط هنگامی که خاک خشک شده باشد آبیاری شوند و گیاه در گلدانی که خوب زهکشی شده باشد کاشته شود. گلدان‌هایی که گیاهان بیمار در آنها کاشته شده بودند باید با آب ژاول گندزدایی شوند تا هاگ‌های احتمالی کشته شوند. این امر سبب می‌شود که تأثیر هاگ‌های قارچ بر گیاهان کاشته شده در آینده جلوگیری شود. پیشنهاد می‌شود خاک اطراف گیاه تا اندازه ممکن خشک نگه داشته شود و هر از چند گاه با تکه چوبی سوراخ‌هایی را در خاک بازی کنید تا مناسب انجام شود.
در آب‌کشت اگر آب به خوبی هوادهی نشود پوسیدگی ریشه رخ می‌دهد. هوادهی معمولاً با به‌کارگیری از پمپ هوا، سنگ‌های هوایی و گرمایش و تهویه‌هوا با تنظیم فرکانس و در صورت لزوم طول چرخه‌های آبیاری انجام می‌شود. عملکرد پمپ‌های هوای هیدروپونیک تقریباً مانند پمپ‌های آکواریوم است و برای همین هدف نیز به‌کار می‌رود. پوسیدگی ریشه و دیگر مشکلات برخاسته از هوادهی ضعیفِ آب، از دلایل اصلی ساختن هواکشت است.
بازار روز بندرعباس از قدیمی ترین بازار های شهر بندرعباس به شمار میرود.
بازار قدیم بندر عباس که با نام بازار سنتی بندر عباس نیز شناخته می‌شود، از قدیمی‌ترین و شلوغ‌ترین بازارهای این شهر بندری به ‌شمار می‌رود و با وجود مراکز خرید متعدد، همچنان روحی سرزنده و پویا دارد. این بازار لقب رنگارنگ‌ترین قسمت شهر را به خود اختصاص داده است و یکی از جذاب‌ترین دیدنی های بندر عباس محسوب می‌شود. در این بازار می‌توان صنایع دستی هرمزگان محلی و اجناس ارزان یا دست دوم را تهیه کرد.
هر ساله هزاران گردشگر برای دیدن این بازار و خرید از آن به این بازار می آیند.
مرآة العارفین بین‌المللی مجله ماهنامه تحقیقی اردو است. ماهنامه مذکور بنام یک اثر بزرگ حسین نوهٔ محمد نامگذاری شده‌است. آئینه را مرآة می‌گویند. در حالی که عارفین جمع عارف است و عارف به معنای کسی است که خداوند متعال را می‌شناسد. هدف از نامگذاری «مرآة العارفین» نیز ارائه افکار و اندیشه‌های صوفیه در این ماهنامه است.
«مرآة العارفین بین‌المللی» توسط نهضت جماعت اصلاحی و سازمان بین‌المللی العارفین راه اندازی شده‌است. آغاز این به‌طور رسمی در آوریل ۲۰۰۰ با دستور و رهنمایی سلطان محمد اصغر علی شده بود. «مرآة العارفین» با اهداف عالی علمی و ضمن حفظ کیفیت تحقیق از مدت بیست و یک(۲۱) سال به‌طور منظم و بدون تعطل منتشر می‌شود. سر دبیر مجله صاحبزاده سلطان احمد علی رئیس مؤسسه مسلم (مسلم انستی تیوت) و دبیرکل جماعت اصلاحی و سازمان بین‌المللی العارفین اند. و کارویراستاری توسط طارق اسماعیل ساگر شخصیت سیاسی و ادبی انجام می‌شود.
از آوریل۲۰۰۰ تاکنون این ماهنامه را بیست و یک (۲۱) سال می‌گذرد و امروز این ماهنامه بدون شک در روزنامه‌نگاری مذهبی و ملی ماهنامه کثیرالاشاعت شده‌است. تعداد انتشار این ماهنامه هر ماه تا صد هزار می‌رسد و این امر به سخت کوشی، پیشتکار و استقامت سازمان شاهد است. نمایندگان ماهنامه تقریباً در سراسر مناطق پاکستان حضور دارند آنها نه تنها ماهنامه فوق‌الذکر را به عموم مردم می‌رسانند. بلکه همه به گروه‌های علمی، دانشگاه‌های کوچک و بزرگ پاکستان، موسسه‌های آموزشی و حتی به کتابخانه‌ها را فراهم می‌سازند. غیر از پاکستان در ده (۱۰) کشور دیگر نیز نمایندگان ماهنامه حضور دارند. ماهنامه «مرآة العارفین» نه تنها به خوانندگان خود به برخوردی مثبت وادار می‌کند بلکه بالاتر از تعصبات مذهبی یک فکر نو و تازه در آنان می دهمد.
یکی از اولین و مهمترین اهداف مرآة العارفین ترویج وحدت بین المسلمین است. این مجله تحقیقاتی بر فلسفه و اندیشه علامه محمد اقبال «نکل کر خانقاهوں سی ادا کر رسم شبیری» است. به‌طور خلاصه مجله پژوهشی که به حضرت سلطان باهو نسبت دارد. ترجمان فلسفه وحدانیت، پیامبر اصلاح بشریت، و طرفدار ایدئولوژی پاکستان است. این ماهنامه با در نظر گرفتن ایدئولوژی پاکستان از نظر عرفان و تصوف، معاشرت و ادب، وقعیت ملی و بین‌المللی اقتصادیات و معاشیات در ایدئولوژی پاکستان ترجمانی می‌کند.
این ماهنامه مشتمل بر مقالاتی در مورد موضوعات متنوع مذهبی، سیاسی و ملی می‌باشد. مقالات پژوهشی در این دربارهٔ شرایط داخلی و بین المللی کشور و در مورد چالشهای در پیش جهان اسلام به چاپ می‌رسند. در ماهنامه مراة العارفین بیشتر مقالات در مورد موضوعات مختلف تحت عناوین زیر منتشر می‌شوند. جزئیات آن در زیر آورده شده‌است.
در ماهنامه مرآة العارفین مقالات اسلامی منتشر شده حاوی پیام حقیقی اسلام است. و بسیاری از نکات آشکار می‌شود که مردم معمولاً از آن چشم پوشی می‌کنند. در این مجله به‌طور خاص، راه حل مشکلات اجتماعی از نظر قرآن و سنت ارائه می‌شود. علاوه بر این مقالات بر اساس افکار صوفیه و آموزه‌های صلح و محبت نوشته می‌شوند.
این ماهنامه چون با حضرت سلطان العارفین نسبت دارد؛ بنابراین، گوشه ای از باهوشناسی درین وجود دارد که متعلق به نوشته‌های سلطان العارفین است. علاوه براین ابیات پنجابی حضرت سلطان العارفین به روشی ساده و قابل فهم توضیح داده می‌شوند. به علاوه ابیات پنجابی او در پرتو قرآن و حدیث ارائه عرضه می‌شوند. گذشته از این، مقالات علمی و پژوهشی در مورد زندگی و افکارش نیز گنجانیده می‌شود.
این ماهنامه دارای مقالاتی در مورد مشکلات منطقه ای، ملی و بین المللی است. مؤسسه تحقیقاتی مسلم انستی تیوت بالعموم در مورد مشکلات در پیش بشریت و بالخصوص وحدت امت مسلمه برنامه‌های مختلف ملی و بین المللی را تدارک می‌بیند که در این محققان از سراسر جهان نه تنها در مورد این مشکلات بحث می‌کنند بلکه آنها راه حل‌های ممکن برای این مشکلات ارائه می‌دهند. و گزارش‌های دقیق این برنامه‌ها در ماهنامه مرآة العارفین منتشر می‌شود تا بیشتر افراد بتوانند بهره‌مند شوند.
توسط جماعت اصلاحی و سازمان بین المللی العارفین به رهنمایی جانشین سلطان الفقر حضرت سخی سلطان محمد علی صاحب در مناطق مختلف پاکستان کنفرانس‌های سالیانه در سراسر کشور در مورد میلاد مصطفی (صلی الله علیه وآله وسلم) رخ می‌دهد. گزارش آن تحت صلاح عام در ماهنامه مراة العارفین منتشر می‌شود. همین‌طور در صلاح عام خطبه‌های صاحبزاده سلطان احمد علی دبیرکل مرکزی روی موضوعات مختلف پس از ویرایش منتشر می‌شود.
ماهنامه مرآة العارفین ویژه نامه‌های خصوصی را با موضوعات مختلف در مورد احتیاجات و توضیحات عصر حاضر منتشر می‌کند. از جمله مسائل تاریخی امت مسلمه مانند کشمیر و فلسطین. علاوه بر این شماره‌های مخصوص در مورد مشکلات و شرایط وضیعت‌های مختلف در آینئه تاریخ به وفور تدارک می‌بیند. در این ویژه نامه نظریه‌هایی از محققین مختلف دانشگاه‌های متعدد عرضه می‌شوند.
جوکر (به انگلیسی: Joker) یک فیلم سینمایی هندی به کارگردانی و نویسندگی راجو موروگان در سبک طنز سیاسی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۱۶ است.
"جوکر" در ۱۲ اوت ۲۰۱۶ اکران شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت از جمله تعریف و تمجید از فیلمنامه و بازیگری. در شصت و چهارمین دوره جوایز ملی فیلم، این فیلم دو جایزه از جمله بهترین فیلم بلند - تامیل را به دست آورد. این فیلم چندین نامزدی جوایز زیادی را به دست آورد و به محبوبیت زیادی رسید.
قشلاق ماجلان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان اردبیل واقع شده‌است.
قشلاق ایری‌دره حاج محبت یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قشلاق غربی واقع شده‌است. قشلاق ایری‌دره حاج محبت ۸۴ نفر جمعیت دارد.
قشلاق ملک‌کندی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق ملک‌کندی ۱۹۷ نفر جمعیت دارد.
قشلاق اسلام‌آباد شماره ۲ یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق اسلام‌آباد شماره ۲ ۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
قشلاق گدایلو، روستایی در دهستان اصلاندوز غربی بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است.
قشلاق آغ‌کهل یک روستا در ایران است که در استان اردبیل واقع شده است.
قشلاق حاج علی قلی عبدل یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق حاج علی قلی عبدل ۴۱ نفر جمعیت دارد.
قشلاق قبله‌گاه الله‌وردی و پاپر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قشلاق غربی واقع شده‌است. قشلاق قبله‌گاه الله‌وردی و پاپر ۵۸ نفر جمعیت دارد.
پست‌کندی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ارشق مرکزی واقع شده‌است. پست‌کندی ۲۷ نفر جمعیت دارد.
قشلاق قبله‌گاه گل اصلان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قشلاق غربی واقع شده‌است. قشلاق قبله‌گاه گل اصلان ۲۲ نفر جمعیت دارد.
قشلاق قهرمانلو، روستایی در دهستان اصلاندوز غربی بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۰ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
قشلاق حاجی بایندر، روستایی در دهستان اصلاندوز شرقی بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۸ نفر (۶۶ خانوار) بوده‌است.
قشلاق بالاجا، روستایی در دهستان اصلاندوز شرقی بخش مرکزی شهرستان اصلاندوز در استان اردبیل ایران است.
قشلاق میرسلطانلو یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ارشق مرکزی واقع شده‌است.
شرکت گوشت سفید شماره ۱ یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان حومه (سمنان) واقع شده‌است. شرکت گوشت سفید شماره ۱ ۶۱ نفر جمعیت دارد.
قشلاق خلیل‌لو حیدر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق خلیل‌لو حیدر ۷۱ نفر جمعیت دارد.
قشلاق حاج علی قلی ایاز یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق حاج علی قلی ایاز ۳۵ نفر جمعیت دارد.
قشلاق حاج امیر مشهدی صفر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش اسلام‌آباد واقع شده‌است. قشلاق حاج امیر مشهدی صفر ۹۷ نفر جمعیت دارد.
موتور حاجی انور یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان گوهرکوه واقع شده‌است.
قشلاق چوخلی خوئی حاج رمضان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قشلاق غربی واقع شده‌است. قشلاق چوخلی خوئی حاج رمضان ۸۶ نفر جمعیت دارد.
قشلاق سلمان و المان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان تازه‌کند (پارس‌آباد) واقع شده‌است. قشلاق سلمان و المان ۲۱ نفر جمعیت دارد.
موتور حاجی اکبر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان گوهرکوه واقع شده‌است.
دی‌سولفیرام (که تحت نام "Antabuse" نیز تجارت می شود) دارویی است که با ایجاد حساسیت حاد به اتانول (الکل خوراکی)، جهت پشتیبانی از درمان الکلیسم مزمن، استفاده می شود. دیسولفیرام از طریق بازداری آنزیم استالدهید دهیدروژناز، موجب می گردد تا بلافاصله پس از مصرف الکل، اثرات خماری بسیاری احساس گردد. دیسولفیرام به علاوه الکل، حتی در مقادیر کم، موجب گرگرفتگی، ضربان در سر و گردن، سردرد ضربان‌دار، مشکلات تنفسی، تهوع، استفراغ فراوان، تعریق، تشنگی، درد قفسه سینه، تپش قلب، تنگی فس، نفس نفس زدن، تندتپشی، فشار خون پایین، غش کردن، کسالت قابل توجه، ضعف، سرگیجه، دید تار و گیجی. در واکنش‌های شدید، ممکن است افسردگی تنفسی، فروپاشی قلبی-عروقی، تپش غیرطبیعی قلبی، سکته قلبی، نارسایی حاد گرفتگی قلبی، بیهوشی، تشنج و مرگ، ایجاد کردند.
نشان برای برتری در جنگ () یکی از مدالهای جمهوری آذربایجان است. این نشان به مناسبت پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره‌باغ تأسیس شد.
طی همان جلسه، نشان برای برتری در جنگ آذربایجان به دلیل پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره باغ و با اتکا به قانون یادشده، به تأسیس رسید.
طبق مصوبه «ایجاد نشان‌های جمهوری آذربایجان» ،نشان برای برتری در جنگ یک درجه کوچک‌تر از نشان جنگجوی شجاع و یک درجه بالاتر از نشان برای آزادسازی سوقووشان است.
فدیر کریچفسکی (؛ – ) نقاش، و استاد دانشگاه اهل امپراتوری روسیه بود.
الکساندر موراشکو (؛ – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
میخایلو بویچوک (؛ – ) نقاش اهل جمهوری خلق اوکراین بود. وی بیشتر به عنوان یک یادگارنویس شناخته می‌شود. او را نماینده نسل رنسانس اعدام می‌دانند.
اولنا کولچیتسکا (؛ ۱۸۷۷ – ۱۹۶۷) نقاش اهل اتریش-مجارستان بود.
ایوان تروش (؛ – ) انسان‌شناس، و نقاش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
ایوان لوینسکی (؛ – ) معمار اهل اتریش-مجارستان بود.
جولیان زاخاریویچ (; – ) معمار اهل امپراتوری اتریش بود.
ویکتور پالموف (؛ – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
الکساندر بوگومازوف (؛ March 26 (14), 1880 – ۳ ژوئن ۱۹۳۰ (age 50)) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
الکساندرا اکستر (؛ – ) نقاش، طراح صحنه و لباس، و تصویرگر اهل امپراتوری روسیه بود.
واسیل یرمیلوف (؛ ۲۲ مارس ۱۸۹۴ – ۶ ژانویه ۱۹۶۸) نقاش، و تصویرگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آناتول پتریتسکی (; – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
وادیم ملر (؛ – ) نقاش، معمار، و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الکساندر خووستنکو-خوستوف (؛ – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
ایوان ورونا (؛ 29 September 1887(۱۷) – ۵ ژانویه ۱۹۷۰) هنرمند اهل امپراتوری روسیه بود.
تتیانا یابلسونکا (؛ – ) نقاش، و استاد دانشگاه اهل اوکراین بود.
اولگ تیستول (؛ زادهٔ ) نقاشی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
میروسلاو یاهودا (؛ – ) هنرمند بود. نقاش ، گرافیست ، شاعر ، رمان نویس ، نمایشنامه نویس و طراح صحنه بود. با یکپارچگی واقعی در هنر متنوع خود - چهره برجسته ای در صحنه هنر زیرزمینی اوکراین بود.
اوله لیشیها (؛ – ) شاعر، مترجم اهل اوکراین بود.
نشان جنگجوی شجاع () یکی از مدالهای جمهوری آذربایجان است. این نشان پیروی پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره‌باغ ایجاد شد.
در ۱۱ نوامبر سال ۲۰۲۰، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، حین عیادت از نظامیان زخمی شده آذربایجانی در جریان جنگ ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) از تأسیس نشانهای جدید در این کشور خبر داده و دستورهای مربوط در راستای اعطاء نشان‌ها و جوایزی به غیرنظامیان و نظامیانی که قهرمانی‌ها و حماسه‌آفرینی‌هایی در میدان جنگ و جبهه عقب از خود نشان دادند، صادر کرد. وی همچنین در اقدامی اسامی این مدال‌ها را پیشنهاد داد. در جلسه علنی مجلس ملی این کشور به تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۲۰۲۰، پیش نویس قانون اصلاح «قانون تأسیس نشان‌ها در جمهوری آذربایجان» اعلام وصول شد.
طی همان جلسه، نشان جنگجوی شجاع به مناسبت پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره باغ و با استناد به قانون یادشده، به تأسیس رسید.
طبق مصوبه «ایجاد نشان‌های جمهوری آذربایجان»، نشان جنگجوی شجاع یک درجه کوچک‌تر از نشان برای قهرمانی و یک درجه بالاتر از نشان برای برتری در جنگ است.
الکساندر ژیوتوکف (؛ زادهٔ ) نقاش اهل اوکراین است. در مدرسه هنر جمهوری‌خواه تاراس شوچنکو (۱۹۷۵–۱۹۸۲، کیف، اوکراین) تحصیل کرد.
تیموفی بویچوک (; – ) نقاش اهل اتریش-مجارستان بود.
سوفیا نالپینسکا-بویچوک (; – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
الکساندر رویت بورد (؛ زادهٔ ) هنرمند، و نقاش اهل اوکراین است.
آلا هورسکا (؛ ۱۸ سپتامبر ۱۹۲۹ – ۱۷ نوامبر ۱۹۷۰) نقاش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
هیورهی ناربوت (؛ – ) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
تاراس پروخاسکو (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، مؤلف (پدیدآور)، و نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
گرفتن خورشید () یک فیلم مستند در سال ۲۰۱۵ در مورد رشد صنعت انرژی خورشیدی است که در آوریل ۲۰۱۶ در نتفلیکس به نمایش درآمد. این فیلم به کارگردانی شالینی کانتایا شامل پرتره‌هایی از شخصیت‌های متنوع و نقش آنها در تجاری سازی انرژی‌های تجدید پذیر است.
سرهی ژادان (؛ – ) شاعر، رمان‌نویس، مترجم اوکراینی است
یوری آندروخویچ (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر، و مترجم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سفارت اوکراین در رم (به ایتالیایی: Ambasciata d'Ucraina nella Repubblica Italiana) واقع در رم، ایتالیا است که میزبان نخستین مأموریت دیپلماتیک از اوکراین به جمهوری ایتالیا است. همچنین میزبان نمایندگی‌های دیپلماتیک از اوکراین به جمهوری سان مارینو و جمهوری مالت است. [2]