moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از فرزندان موسی کاظم هستند و بر دو تکه سنگ که در کنار مرقد مطهر این امامزادگان قرار دارد نوشته شده‌است: سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوعبدالله الحسین فرزند موسی سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوالحسن علی فرزند محمد و حمام قلعه که قدیمی‌ترین حمام شهرقدس است و بنای آن برای دوره قاجار می‌باشد و نهرفیروز بهرام به قدمت هزاره سوم پیش از میلاد و قبرهای سر خیابان عمارت و قبرستان ابتدای خیابان چمن اشاره کرد که قدمتی قاجاری دارند اشاره کرد.
شاید بتوان گفت محله قلعه، اولین محله مسکونی شهرقدس امروزی است که بین میدان قدس تا عمارت واقع شده‌است. البته در گذشته دور در کاووسیه، سرخ حصار، وارمینک، چمن، امامزاده و اسماعیل آباد سکونت‌هایی جریان داشته که در مقاطعی خالی از سکنه شده‌است. قلعه پس از استقرار اولین مهاجرین خمسه و کاشی که برای همیشه ماندگار شدند ساخته شد. امروزه هم کاشی‌ها بیشتر در همین محله و امامزاده ساکن هستند. محله قلعه برج و بارو و دروازه ای داشته که شبها در آن بسته می شد و هنوز بین قدیمی‌ها مرسوم است که می گویند اگر دیر بیایی در قلعه (یا به لفظ عامه "قعله") بسته می‌شود. هنوز می‌توان آثار دیوارهای کاهگلی آن را در کوچه‌های پشت مسجد جامع دید. در این محله اولین حمام که امروزه ثبت میراث فرهنگی شده‌است قرار دارد. محله قلعه چسبیده به چمن سبزه الماس و عمارت محله اعیانی خوانین قلعه می‌باشد. کوچه‌های باریک اولین خصیصه این محله است که به کوچه‌های بن بست ختم می‌شود که امروزه با تخریب و ساخت باغ و باغچه‌های اطرافش در جنوب و شمال به اطراف راه پیدا کرده وگرنه در گذشته تنها از شرق به میدان قدس (لاله) و در غرب به عمارت و میدان آزادی (سرقنات) راه داشت. اقوام اولیه در زمان قاجار مقدم های چرگر بودند که برای کار کشاورزی و دامداری به این منطقه کوچ کردند اما در زمان پهلوی مردم جهت اسکان و کار در کارخانجات اطراف آنجا به قلعه مهاجرت کردند. محله‌ای ارزان که نزدیک به شهر تهران بود.
در گذشته شهرقدس دارای چندین محله بوده که تا به امروز هم موجود می‌باشند:
و محله‌های جدید که اکثراً با نام خیابان معروف‌اند:
و باغات معروف:
مناطق شهری
این شهر در حدود ۲۷۰۰ هکتار مساحت دارد. شهرداری قدس برای تأمین نیازمندی‌ها و اداره بهتر سطح شهر را به ۲ منطقه شهرداری و ۴ ناحیه تقسیم نموده‌است که جمعیت هر منطقه بالغ بر ۱۵۰۰۰۰نفر می‌باشد.ناحیه محوری گامی محکم در راستای رفع نیازهای شهر و شهروندان
اکثر فضای سبز قدس خشک شده و تبدیل به خانه و مراکز صنعتی شده، اما همچنان می‌شود نمونه‌هایی از باغات قدیمی را در آن دید. غیر باغات معروف که در بالا به آن اشاره شد می‌توان به بوستان‌ها هم اشاره کرد. مسئولیت نگهداری از فضای سبز و بوستان‌های شهرقدس بر عهده سازمان بوستان‌ها و فضای سبز شهرداری قدس می‌باشد.
اماکن فرهنگی زیر نظر سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری قدس :
مراکز فرهنگی زیر نظر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی :
در حال حاضر شهر قدس از لحاظ اشتغال در غرب استان تهران به عنوان یکی از مراکز بزرگ صنعتی محیط کارگری مناسبی را فراهم نموده‌است و اکثر ساکنین به عنوان کارگر در این مراکز مشغول به کارند. بعد از اشتغال به کشاورزی، کارمندان دولت درصدی از اشتغال را به خود اختصاص می‌دهند. از نظر اجتماعی در حال حاضر شهر قدس با وسعتی در حدود ۲۴ کیلومتر مربع یا به عبارتی ۲٬۴۰۰ هکتار، یکی از شهرهای پرجمعیت و متراکم در کشور محسوب می‌گردد. جمعیتی از اقوام و فرهنگهای مختلف با آداب و سنن متفاوت و ناهمگون که این تنوع زیاد منشأ برخی معضلات اجتماعی نیز در این شهر بوده‌است.
از لحاظ کشاورزی شهر قدس به لحاظ موقعیت جغرافیایی از نوع خاک مرغوب و آب در حد کفایت در سطح شهر و منطقه از کشاورزی مطلوبی برخوردار است. از مهم‌ترین محصولات آن به عنوان نمونه:
سطح زیر کشت در حوزه قدس و شهرک‌های اطراف آن ۱۵۰۰ هکتار است. به دنبال تحولات اجتماعی و سیاسی دهه‌های اخیر، افزایش جمعیت و رشد مهاجرت به سوی تهران، امروزه شهرقدس به یکی از مناطق پرجمعیت و متراکم مسکونی حومه تهران تبدیل شده‌است.
بر اساس گزارش‌های عمده دلیل آلودگی هوای این شهر وجود معادن شن و ماسه عنوان شده است.
شهرستان قدس با دارا بودن واحدهای معدن شن و ماسه و چندین کارخانه آسفالت با مشکل آلودگی هوا مواجه است. برخی از این معادن متعلق به ۳۰ یا ۴۰ سال پیش است. آن زمان شهرستان قدس کوچک‌تر بوده و این معادن در حاشیه شهر قرار گرفته بودند، ولی با گذشت سالیان سال این معادن در چند قدمی محل سکونت شهروندان این شهرستان قرار گرفته‌اند.
به گفته حسین بیگلری رئیس وقت اداره محیط زیست قدس فعالیت صنایع بزرگ و کوچک در شهرستان قدس در کنار مزایا، ثمرات و فرصت‌های متعدد و بالقوه‌ای که از منظر اقتصادی، تولیدی و اشتغالزایی در پی دارد، حاوی مخاطرات و تهدیداتی در عرصه زیست‌محیطی نیز است. وجود۷۴ معدن شن و ماسه در این منطقه به صورت بالقوه مستعد ایجاد آلودگی‌های زیست‌محیطی است که ۶۰ تا ۷۰ درصد این معادن از حیث رعایت اصول زیست‌محیطی، استانداردهای لازم را رعایت می‌کنند، لذا فعالیت معادن با آلایندگی‌هایی همراه بوده که در شهرستان قدس بخش عمده این آلودگی‌ها ناشی از مسیرهای دسترسی و راه‌های مواصلاتی منتهی به معادن و تردد خودروهای سنگین و کامیون‌های حمل مصالح و نخاله‌های ساختمانی است. میزان آلایندگی هوای قدس در مقایسه با شهرستان‌های همجوار (ملارد و شهریار) به مراتب سنگین تر و شدید تر است که فعالیت‌های صنعتی و تولیدی اشاره شده از یکسو و نزدیکی به پایتخت و تأثیرپذیری از هوای آلوده تهران نیز ضریب آلودگی‌ها را تشدید کرده‌است. یکی از معضلات اساسی ما در این منطقه به لاستیک سوزی و زباله سوزی معطوف می‌شود.
در خرداد ۹۴ ایستگاه سنجش آلودگی هوا در شهر قدس با حضور مدیر کل محیط زیست استان تهران افتتاح شد. در پاییز ۹۶ اعلام شد که این ایستگاه از کار افتاده‌است.
شهرداری قدس سازمانی غیردولتی‌است که درسال۱۳۶۸ تأسیس شد و اداره شهر قدس را به عهده دارد. مسئولیت اداره این سازمان با شهردار قدس است با حکم شورای شهر قدس انتخاب می‌شود. شهرداری قدس شامل ۲ منطقه است که اداره هر منطقه به عهده شهردار آن منطقه است. اولین شهردار قدس، محمد اصالت بود که از سال۱۳۶۸ تا۱۳۷۰عهده‌دار این سمت بود.
فرماندار فعلی (۱۴۰۲) شهر قدس، وحید گلی‌کانی است.
https://web.archive.org/web/20181020230800/http://baztabeqods.ir/ جامع‌ترین کانال اطلاع‌رسانی مردم شهرقدس
بنی بناسی دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی الکتروهاوس ایتالیایی برندهٔ جایزه گرمی است. او بیش از هر چیز به‌خاطر ترانهٔ مشهورش "Satisfaction" شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۹ بنی بناسی با ۱۳ پلّه صعود در فهرست سالانهٔ صد دی‌جی برتر مجله دی‌جی در جایگاه ۲۶ام قرار گرفت. وی در سال ۲۰۱۲ در فهرست سالانهٔ صد دی‌جی برتر رتبه ۷۰ را از ان خود کرد.
سوئدیش هاوس مافیا یک ابرگروه موسیقی هاوس سوئدی است که اعضای آن اکسول، استیو آنجلو، و سباستین اینگروسو هستند. گروه در اواخر سال ۲۰۰۸ شکل گرفت. این ابرگروه در جایگاه دهم رای‌گیری ۱۰۰ دی‌جی برتر سال ۲۰۱۱ "مجله دی‌جی" قرار گرفت و به «چهره‌های اصلی جریان موسیقی پراگرسیو هاوس» نامیده شدند. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۲، گروه از طریق وب‌سایتش اعلام کرد که اعضای گروه پس از «آخرین تور» از هم جدا خواهند شد، که در اولترا میامی ۲۰۱۳ در ۲۴ می ۲۰۱۳ به پایان رسید. این گروه دوباره در سال ٢٠١٨ تشکیل شد.
آخرین اجرای آنها به تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۱۳ در Ultra Music Festival برمیگردد. از آن پس تا ۵ سال بعد از جداییشان استیو آنجلو به صورت تکی کار کرد تا زمانی که اکسول و اینگروسو شروع به همکاری دو نفره کردند. و سرانجام در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۱۸ این گروه با خبر سوپرایز کنندهٔ اتحاد دوباره شان برگشتند و در فستیوال سالیانهٔ موسیقی Ultra در میامی ظاهر شدند.
پیش از تشکیل این گروه، این سه نفر از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ تا اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به عنوان دی جی‌های تکی کار می‌کردند. استیو آنجلو و اینگروسو به عنوان بچه‌هایی که باهم در استوکهولم بزرگ شدند شناخته شده‌اند و اغلب نیز با نام‌های مستعار در حرفه‌های اولیهٔ خود همکاری می‌کنند. همکاری آنها با اکسول در دههٔ بعدی رخ داد که این دو دی جی یک دی جی سوئدی را به صورت اتفاقی در ملاقاتی کشف کردند.
در اواسط دههٔ ۲۰۰۰ اکسول، آنجلو و اینگروسو خودشان را با برپایی اجراهایی به همراه هم پیدا کردند و یک شخص دی جی سوئدی دیگر به نام دی جی اریک پریدز نیز برای برخی از اجراهایشان به آنها پیوست. و مردم آنها را به عنوان چهار دی جی سوئدی می‌شناختند و این نام یعنی Swedish House Mafia نیز به صورت دهان به دهان توسط طرفداران چرخید و در اواخر سال ۲۰۰۸ به صورت رسمی پایه‌گذاری شد. اما چندی نگذشت که اریک پریدز از آنها جدا شد و خودش را "Control Freak" معرفی کرد و گفت که حتی با نزدیک‌ترین دوستانش هم نمی‌تواند همکاری کند و می‌خواهد در تاریخ نوامبر ۲۰۰۸ درست پس از تشکیل گروه از آن خارج شود.
آنها با هنرمندان مطرحی از جمله Pharrell WilliamsTinie TempahJohn MartinKnife Party همکاری داشته‌اند و ترک‌هایی از گروه Coldplay و Usher را نیز رمیکس کرده‌اند. همچنین در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲ آنها در کنار Calvin HarrisAlesso و Example اجرا داشته‌اند.
خرچنگ پنجه‌طلایی فیلم انیمیشنی بلژیکی است که به شیوهٔ استاپ موشن در سال ۱۹۴۷ و بر پایهٔ یکی از داستان‌های مصور تن‌تن به همین نام ساخته‌شد. این فیلم همچنین نخستین فیلم تن‌تن به‌شمار می‌رود.
خرچنگ پنجه‌طلایی به تهیه‌کنندگی ویلفرید بوشری و با منابعی محدود ساخته‌شد اما تا حد بسیاری به اثر اصلی وفادار ماند. نخستین نمایش عمومی فیلم در سینمای ای بی سی در بروکسل و برای معدودی از مهمانان ویژه در ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۴۷ رقم خورد. اما پس از آن با اعلام ورشکستگی ویلفرید بوشری، فیلم نیز همراه با دیگر اموال او توقیف شد.
امروزه نسخه‌ای از فیلم در سینماتک رویال بلژیک آرشیو شده‌است.
علاءالدین ملماسی (زاده ۱۸ دیماه سال ۱۳۳۰ در محله انگج تبریز - در گذشته ۴ تیرماه ۱۳۹۰ در شیراز) عکاس، مترجم، محقق، مدرس، زبانشناس، شیمیدان و شاعر بود.
وی در یک خانواده علمی مذهبی متولد شد و اولین فرزند محمود ملماسی متخلص به آزرم تبریزی بود. آزرم خود از اعقاب شاعر مشهور آذربایجانی همام تبریزی است.
ملماسی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی، مدرک کارشناسی خود را در رشته زبان انگلیسی از دانشگاه تبریز کسب نمود. او در سن سیزده سالگی با عکاسی آشنا شد. از سال ۱۳۴۷ به‌طور مستمر و علمی در تمامی زمینه‌های عکاسی فعالیت خود را پی‌گیری نمود و در این میان شیمی عکاسی بخش عمده توجه او را به خود جلب کرد.
ابداع طراحی بر روی کاغذ عکاسی با استفاده از مواد شیمیائی از فعالیت‌های ملماسی بود. وی به‌طور معمول از مکان‌های حاوی اطلاعات تاریخی عکاسی می‌کرد. در اکثر کارهای او تأکید بر نور و سایه، بی‌پیرایگی و اغتشاش (دو عامل نقیض) به چشم می‌خورد. وی همچنین به‌طور گسترده با دوربین قطع متوسط و دوربین قطع بزرگ کار می‌کرد.
ملماسی خط را خوب می‌نوشت و بر اصالت آن توجهی خاص داشت. نستعلیق، شکسته نستعلیق، ثلث و نسخ از جمله قلم‌هایی بود که در آن‌ها مهارت داشت.
علاءالدین ملماسی در کنار عکاسی تحقیقات دامنه‌داری در اکثر رشته‌های علمی و هنری مانند موسیقی، خطاطی، فیزیک، نجوم، تاریخ، باستانشناسی، زبانشناسی و باغبانی آغاز کرد. در اکثر موارد تحقیقات خود را تا آخرین درجه ممکن ادامه داد. از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به این نکات اشاره نمود:
ملماسی سرانجام در ساعت ۱۴:۴۵ دقیقه روز شنبه چهارم تیرماه بر اثر سانحه رانندگی در بلوار دکتر چمران، شیراز درگذشت و در قطعه هنرمندان مزارستان وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد.
جان بدو(زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۸۲۶- مرگ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۱۱) نژادشناس برجستهٔ بریتانیایی در دورهٔ ویکتوریایی بود.
بدو دانش‌آموختهٔ کالج دانشگاهی لندن و دانشگاه ادینبرو بود. پس از تحصیل او سابقهٔ خدمت در نبرد کریمه را داشت. سپس از۱۸۶۲ و در پیشهٔ پزشکی در درمانگاه پادشاهی بریستول به کار پرداخت و در ۱۸۹۱ بازنشسته‌شد.او از ۱۸۷۳ عضو انجمن سلطنتی بود. او همچنین بنیادگذار جامعه نژادشناسی و رئیس انستیتوی مردم‌شناسی نیز بود.
بدو در نوشته‌هایش به بررسی نژادی بریتانیان پرداخت. او بر این باور بود که انگلیسی‌ها با تبار آنگلوساکسون آرواره‌های راست دارند، ولی ولزی‌ها و ایرلندی‌ها آروارهٔ پیش‌آمده دارند. او سلت‌ها را از دید نژادی متفاوت با آنگلوساکسون‌ها می‌دانست و باورداشت که آنان همانند انسان کرومانیون بوده‌اند و در پیوند با نژاد سیاه.
Wikipedia contributors, "John Beddoe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Beddoe&oldid=466659207 (accessed December 26, 2011).
سِفاردی (، به عِبریِ مُدرن: سِفارادی) به یهودیانی گفته می‌شود که نسل آن‌ها به جامعه یهودی بومی شبه‌جزیره ایبری در ابتدای هزاره دوم میلادی می‌رسد. آنها با تفتیش عقاید اسپانیایی از این منطقه تبعید شدند. خود واژهٔ سفاراد در زبان عبری امروزی معنای اسپانیا را می‌دهد، اگرچه در تورات نام مکانی‌است مجهول. بسیاری از یهودیان سفارادی اواخر قرن پانزدهم میلادی در پرتغال کشته شدند یا به اجبار مذهب‌شان را به مسیحیت تغییر دادند یا مجبور به ترک کشور شدند. بعضی از آن‌ها که به دیگر بخش‌های اروپا یا آمریکا مهاجرت کردند در جوامع جدیدشان همچنان به گونه‌ای از زبان پرتغالی صحبت می‌کردند. جامعه یهودیان پرتغال که زمانی به ده‌ها هزار نفر بالغ می‌شد به ۱۰۰۰ نفر کاهش یافته‌است که بیشتر آن‌ها یهودیان موسوم به اشکنازی با ریشه‌های اروپای شرقی هستند.نوادگان یهودیان اخراج شده، می‌توانند به پرتغال برگردند بی‌بی‌سی فارسی پیش از به راه افتادن دادگاه‌های تفتیش عقاید کلیسا (در قرن پانزدهم میلادی، در سال ۱۴۷۸ میلادی، دادگاه تفتیش عقاید در اسپانیا تأسیس شد) حدود ۳۰۰ هزار یهودی در اسپانیا زندگی می‌کردند و جامعه یهودیان این کشور یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی در سراسر جهان بود. امروزه شمار یهودیان اسپانیا بین ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر است. فرناندوی دوم، پادشاه آراگون و ایزابل یکم، ملکه کاستیا، می‌خواستند اسپانیا تماماً کاتولیک باشد. در سال ۱۴۹۲ میلادی به موجب «فرمان اخراج» (فرمان الحمرا) به یهودیان دستور داده شد که یا به آیین کاتولیک روی بیاورند یا اسپانیا را ترک کنند. به مسلمانانی که کاتولیک شده بودند، موریسکو گفته می‌شد. آن‌ها در سال ۱۶۰۹ میلادی از اسپانیا اخراج شدند. برآورد می‌شود که یک‌سوم یهودیان اسپانیا برای فرار از دادگاه‌های تفتیش عقاید به آیین کاتولیک گرویده باشند. به این یهودیان سابق «کنورسوس» (تغییر دین داده‌ها) گفته می‌شد. در قرن پانزدهم میلادی، در مجموع حدود ۱۰۰ هزار یهودی از اسپانیا گریختند. برخی از آن‌ها به شمال آفریقا رفتند، اما بیشترشان در قدرت اقتصادی بزرگ آن دوران، یعنی امپراتوری عثمانی، مستقر شدند. امپراتوری عثمانی در آن زمان از مجارستان تا ترکیه را در برمی‌گرفت و همچنان در حال گسترش بود. حدود ۹۰ درصد یهودیان ساکن ترکیه امروزی نوادگان یهودیان سفارادی هستند.یهودیان سفاردی بعد از ۵۰۰ سال به اسپانیا بازمی‌گردند بی‌بی‌سی فارسی
سلیمان ابن گبیرول، ابراهیم بن عزرا، یهودا هلوی و موسی بن میمون از یهودیان سفارادی سرشناس در دورهٔ چیرگی مسلمانان بر اسپانیا بودند.
زبان رسمی سفارادی‌ها زبان لادینو است که بدان یهودی اسپانیایی نیز می‌گویند از خانواده زبان‌های رومی با تأثیرپذیری از عبری و آرامی می‌باشد.
امروزه سفارادی در مفهوم موسع‌تری نیز به کار می‌رود و شامل یهودیان مزراحی (جوامع یهودی که تبار آن‌ها به خاورمیانه می‌رسد) و سایر یهودیانی که از آئین‌ها و سنت‌های سفارادی‌ها پیروی می‌کنند، نیز می‌شود.
"واژه سفارادی" ریشهٔ عبری دارد و نامی از مکان‌های کتاب مقدس است.Obadiah, 1–20: "And the captivity of this host of the children of Israel shall possess that of the Canaanites, even unto Zarephath; and the captivity of Jerusalem, which is in Sepharad, shall possess the cities of the south". (KJV) جایِ سفاراد به درستی معلوم نیست اما واژه «سفاراد» (Sepharad) در عبری مدرن به‌معنای اسپانیاست. سفارادی در اصل برای اشاره به نوادگان یهودیان در هیسپانیا و شبه‌جزیره ایبری در اسپانیا استفاده می‌شده‌است. اصطلاح «یهودی سفارادی» امروزه معنای وسیع‌تری دارد و می‌تواند به‌معنای یهودیان شرقی، آسیایی و آفریقایی باشد.
سفارادی‌ها در سراسر جهان پراکنده هستند. از جمله در اسرائیل، ترکیه، ایالات متحده آمریکا، آمریکای جنوبی، یونان، بلغارستان، فرانسه و بریتانیا.
در ماه نوامبر ۲۰۱۲ آلبرتو روئیز گایاردون، وزیر دادگستری اسپانیا، طرحی را ارائه کرد که بر مبنای آن نوادگان جامعه یهودیان اسپانیا (موسوم به یهودیان سفارادی) خواهند توانست به‌سرعت گذرنامه و تابعیت اسپانیایی دریافت کنند. او گفت: «در سفر طولانی اسپانیا برای کشف دوباره بخشی از میراثش، موقعیت‌های اندکی به اندازه این، مرا تحت تأثیر قرار داده‌است.» او اعلام کرد که به کسانی که بتوانند ثابت کنند از اعقاب یهودیان اسپانیا هستند، تابعیت اسپانیایی اعطا خواهد شد. این خبر به سرعت برق بین یهودیان سفارادی جهان پخش شد. براساس اعلام فدراسیون جوامع یهودی اسپانیا که مسئولیت بررسی درخواست‌ها در این زمینه را به عهده دارد، تنها در یک ماه نخست اجرای این طرح حدود ۶ هزار درخواست ارائه شد. یکی از متقاضیان، نماینده کنگره آمریکا بود که البته نامش اعلام نشد. برخی دانشگاهیان مسلمان این پیشنهاد را غیرعادلانه خوانده‌اند و می‌گویند که نیاکان آن‌ها هم در جریان انکیزیسیون از اسپانیا اخراج شده‌اند، اما هیچ‌کس از آن‌ها دعوت نکرده‌است که به اسپانیا بازگردند.
در ژانویه ۲۰۱۵ (بهمن ۱۳۹۳) دولت پرتغال قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن نوادگان یهودیانی که بیش از ۵۰۰ سال پیش از این کشور اخراج شدند می‌توانند به پرتغال برگردند و تقاضای شهروندی کنند. آن دسته از نوادگان یهودیان سفارادی اخراج شده که بتوانند ریشه‌های خود و پیوند قوی با این کشور را ثابت کنند می‌توانند برای دریافت گذرنامه پرتغال اقدام کنند. دولت گفت برای اثبات این پیوند، ترکیبی از نام خانوادگی، زبان مورد استفاده برای گفتگو در خانواده و شواهدی مبنی بر نسب مستقیم مورد نیاز است.
Wikipedia contributors, "Sephardi Jews," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sephardi_Jews&oldid=467504719 (accessed December ۲۶، ۲۰۱۱).
نظام آموزشی پودمانی گونه‌ای از نظام‌های آموزشی است که در آن طراحی سامانهٔ آموزشی بر اساس نیازسنجی شغلی و به‌صورت پودمانی شکل گرفته‌است. در علوم تربیتی، واژهٔ پودمان به معنای «پیمانه‌کردن»، «بخش‌کردن»، «واحدکردن» یا «آموزشِ گام‌به‌گام» به کار می‌رود. به واحد یا استاندارد اندازه‌گیری نیز پودمان (مدول) می‌گویند که این پودمان‌ها با هدف اجرای یک وظیفه یا آموزش خاص کنار هم قرار می‌گیرند. مهم‌ترین خاصیت هر پودمان استقلال آن از دیگر پودمان‌ها است. در نتیجه، هر پودمان آموزشی را می‌توان به معنی درسی مستقل دانست که یادگیری محتوای آن فارغ از هر درس دیگری امکان‌پذیر است. با وجود این، گاهی پودمان‌ها پیش‌نیاز یکدیگر هستند.
منظور مجموعه‌ای از چند درس وابسته به هم است که به همراه هم مهارتی خاص را آموزش می‌دهند. مجموعهٔ چند پودمان یک «دورهٔ آموزشی پودمانی» را شکل می‌دهد، که در آن تخصص‌های علمی یا مهارت‌های شغلی به فراگیران آموزش داده می‌شود.
برخی از مزایای به‌کارگیری نظام آموزشی پودمانی:
پودمانی می‌تواند برای یکی از موارد زیر به کار رود:
پارک کشتی سبز شرق ، یکی از پارک‌های حومهٔ شانگهای در چین است. مساحت این پارک ۳۷۳ هکتار است و در نزدیک دریاچه دیانشان قرار دارد. پارک دارای دریاچه، منطقه کمپ، مجسمه های حجاری شده، زمین چمن و جنگل است.
در سال ۲۰۱۰ ژاپن، ۲۰۰۰ اصله درخت ساکورا را به نشانهٔ دوستی بین دو ملت، به چین هدیه کرد. این درختان در پارک کشتی سبز شرقی کاشته شدند.
بیتس الکترونیکس که با نام تجاری بیتس بای دکتر دره نیز شناخته می‌شود، برند هدفون و بلندگو است که توسط خواننده هیپ هاپ آمریکایی، دکتر دره و جیمی لوین رئیس سابق IGA تحت نام شرکت بیتس الکترونیکس به بازار عرضه شد. تاکنون ۶ نسخه از هدفون‌ها و ۶ نسخه از گوشی‌ها تحت لیسانس انحصاری مانستر کیبل پروداکت تولید و توزیع شده‌است. به عنوان بخشی از استراتژی بازاریابی، محصولات این شرکت در فیلم‌ها، تبلیغات، نماهنگها و آگهی‌ها به کار رفته است.
در سال ۲۰۱۲، ۲۵ درصد سهام به شرکت تایوانی اچ تی سی و درصدی از آن نیز به خودروسازی فورد واگذار شد. در طی این مدت اچ تی سی از بلندگوهای بیتس در اسمارت فون‌های خود و از هدست‌های بیتس به عنوان لوازم جانبی آنها، استفاده می نمود.
سرانجام در اول آگوست ۲۰۱۴،اپل تمامی سهام این شرکت را به صورت نقد، به مبلغ سه میلیارد دلار خریداری نمود.
محمدکریم خداپناهی (متولد ۱۳۲۳ در قزوین) روان‌شناس ایرانی، استاد گروه روان‌شناسی دانشگاه شهیدبهشتی و مدیر مجله روان‌شناسی است. او پس از صادق قطب‌زاده و پیش از میرحسین موسوی مدتی به عنوان سرپرست وزارت امور خارجه ایران فعالیت می‌کرد.
خداپناهی پس از اتمام دوره دبیرستان در سال ۱۳۴۳ جهت تحصیل به کشور آلمان مسافرت کرد. در آلمان پس از فراگیری زبان آلمانی و طی کردن دوره کالج دانشگاهی مونیخ و پس از موفقیت در امتحانات نهایی کالج وارد دانشگاه کنستانتس آلمان شد و در رشته روان‌شناسی فیزیولوژیک، به عنوان رشته اصلی و رشته بیولوژی به عنوان رشته فرعی، مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۵۴ موفق به اخذ درجه فوق‌لیسانس روان‌شناسی فیزیولوژیک شد و در دورهٔ دکترای همین رشته به تحصیل ادامه داد.
در ۲۹ مهرماه ۱۳۵۷ که مهندس بازرگان به پاریس میرود در منزل ایشان در پاریس اقامت میکند. با اوج‌گیری انقلاب در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به کشور بازگشته و تحصیل در دوره دکترا را ناتمام گذاشت. پس از انقلاب در سازمان صدا و سیما، وزارت امور خارجه و نخست‌وزیری مشغول به کار شد و از سال ۱۳۶۳ به عنوان عضو هیئت علمی در دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی استخدام شد. خداپناهی در اولین دوره امتحان دکترای روان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس در سال ۱۳۶۹ شرکت کرد و پس از قبولی و گذراندن دوره دکترای روان‌شناسی در سال ۱۳۷۴ موفق به اخذ مدرک دکترا شد.
خداپناهی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
برده زرد یا در فارسی سنگ زرد یکی از کوه‌های شهرستان بوکان است که در چهار کیلومتری جنوب غربی بوکان و در کنار رود ته ته وو (سیمینه رود) واقع شده‌است. همچنین برده زرد نام یکی از روستاهای این شهرستان نیز است.300میلیون ریال برای احداث خانه بهداشت روستای 'برده زرد' بوکان
در بالای این کوه، آرامگاه کوه‌نورد بوکانی مقبل هنرپژوه قرارگرفته طبق وصیت‌نامه خودش محل دفن خود را کوه برده زرد تعیین کرده بود. کوه برده زرد در نزدیکی کوه برده‌رش قرار گرفته‌است و به مکانی تفریحی تبدیل شده‌است.
اشرف می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
دستیابی مستقیم به حافظه یا دسترسی مستقیم به حافظه یک ویژگی سیستم های کامپیوتری است که به بعضی از زیر واحدهای سخت‌افزاری کامپیوتر اجازه دسترسی به حافظه اصلی سیستم(به انگلیسی: RAM) را به صورت مستقل از واحد پردازش مرکزی می‌دهد.
بدون DMA، زمانی که پردازشگر از ورودی/خروجی برنامه‌ریزی شده (Programmed I/O) استفاده میکند، در تمام مدتی که فرایند خواندن یا نوشتن در حال انجام است، پردازشگر به‌طور کامل مشغول است، و در نتیجه، نمی‌تواند روی وظایف دیگری کار کند. با استفاده از DMA، پردازشگر ابتدا فرایند انتقال را آغاز کرده، و هنگامی که انتقال در جریان است مشغول کارهای دیگر می‌شود. در انتها، زمانی که کل فرایند به اتمام برسد، وقفه‌ای از کنترل گر DMA دریافت می کند. این قابلیت در دو حالت بسیار مفید است. یکی، زمانی که سرعت انتقال از سرعت کار پردازشگر بالاتر است، و دیگری زمانی که پردازشگر به جای انتظار برای یک انتقال کُند، می‌تواند کارهای دیگری در سیستم انجام دهد. بسیاری از سیستم‌های سخت افزاری، شامل کنترل گرهای دیسک گردان ها، کارت‌های گرافیکی، کارت‌های شبکه و کارت‌های صدا از قابلیت DMA استفاده می‌کنند. همچنین، این قابلیت برای انتقال داده در داخل تراشه در پردازنده‌های چند هسته ای نیز استفاده می‌شود.
رایانه‌هایی که از کانال DMA بهره می برند، توانایی انتقال داده بین دستگاه‌ها را با سربار بسیار کمتری برای پردازشگر دارند. به‌طور مشابه، یک عنصر پردازش درون یک پردازنده ی چند هسته‌ای نیز می‌تواند بدون اشغال کردن زمان پردازشگر خود، داده را به حافظه ی محلی خود انتقال دهد یا از آن دریافت کند. در نتیجه، عمل محاسبه و انتقال داده می‌تواند به‌طور موازی پیش برود.
مجموعه فرادریایی ( یا "COM") یکی از اصطلاحات در تقسیمات کشوری فرانسه است.
این مجموعه از مستعمره‌های پیشین فرانسه هستند که بر اساس بندی از قانون اساسی فرانسه، که در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۳ به تأیید رسید، پنج قلمرو زیر جزو قلمروهای آن سوی دریاها ی فرانسه محسوب می‌گردند.
مایوت از تاریخ ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۱ جزو قلمروهای آن سوی دریاها بود و بعد از آن به بخش آن‌سوی دریاها تبدیل شد.
در پی جنبش‌های استقلال‌طلبانه‌ای در پلی‌نزی فرانسه در سال ۲۰۰۴، فرانسه وضعیت پلی‌نزی فرانسه را از سرزمین فرادریایی فرانسه را به کشور فرادریایی( یا ) ( یا ) تغییر داده‌است.The French "pays" is ambiguous; see The CIA World Factbook or the Slovenian Ministry of Foreign Affairs for examples.
پلی‌نزی فرانسه در گذشته قلمرو فرادریا بود که بعد از تغییر در قانون اساسی در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۳ به سرزمین فرادریایی فرانسه تغییر یافت و در پی جنبش‌های استقلال‌طلبانه در تاریخ ۲۷ فوریه ۲۰۰۴ جزو دسته‌بندی کشور فرادریایی قرار گرفته است.
باشگاه فوتبال شهرداری اراک یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر اراک می‌باشد.
این باشگاه در سال ۱۳۹۰ و با انتقال امتیاز از باشگاه فوتبال همیاری اراک تأسیس شده‌است.
در سال ۹۰ شهرداری شهر اراک باشگاه را در اختیار گرفت اما روند ناامید کننده باشگاه پایان نیافت و سرانجام پس از یازده فصل رقابت در دسته اول با اتمام فصل ۹۱–۹۲ باشگاه به دسته دوم سقوط کرد. پس از یک فصل شرکت در دسته دوم و در پایان لیگ ۹۲–۹۳ باشگاه در رتبه سیزدهم لیگ دو قرار گرفت و به دسته سه فوتبال ایران سقوط کرد. و در نهایت در سال 1393 این باشگاه منحل شد و سهمیه این باشگاه را کارخانه آلومینیوم سازی اراک خرید.
جولیان بریم متولد ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۳۳ در لندن، درگذشت ۱۵ آگوست ۲۰۲۰؛ نوازندهٔ چیره‌دست گیتار کلاسیک اواخر قرن بیستم اهل انگلستان است.
او نقش مهمی در بهبود نواختن گیتار کلاسیک به عنوان یک ساز مورد توجه ایفا کرد.شهرت وی بیشتر بخاطر اشاعه آموزش گیتار و سریال تلویزیونی اوست (بنام Guitarra) که هنوز هم بینندگانی دارد.Julian Bream - Filmography by TV series
بریم در لندن متولد شد و در محیطی بزرگ شد که با موسیقی از ابتدا آشنایی پیدا کرد. پدر وی یک نقاش چیره دست و آهنگساز بود.
مادر او اهل اسکاتلند بود ولی علاقه ای به موسیقی نداشت.
برین زندگی خود را با نواختن گیتار جاز پدرش در سن نوجوانی آغاز کرد. آموزش موسیقی را به‌طور خودآموز آغاز کرد. رئیس دانشگاه موسیقی جورجیا ادامه آموزش موسیقی را به او داد.
او از بچگی نبوغ اش بسیار قابل توجه بود. در سن ۱۲ سالگی بخاطر نواختن پیانو برنده جایزه نمایشگاه جوانان شد.
او توانست در دانشگاه سلطنتی موسیقی پیانو بیاموزد و در ۱۳ سالگی قطعه ای برای گیتار ساخت و در سال ۱۹۵۱ در سالن Wigmore برنامه اجرا کرد.
اولین تور اروپایی خود را در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ انجام داد و در سالهای ۱۹۵۸ این فعالیت‌ها را در خاور دور، هند، استرالیا و نقاط دیگر جهان ادامه داد.
در سال ۱۹۵۹ اولین تکنوازی خود را در بوستون در کنسرتی اجرا کرد.
بریم در سال ۱۹۸۵ به عنوان مهمان افتخاری در جشن تولد ملکه بریتانیا شرکت کرد. او دکترای افتخاری از دانشگاه سوروی و لیدز را در سال ۱۹۸۴ دریافت کرد.
او به عنوان عضو افتخاری آکادمی موسیقی سلطنتی در سال ۱۹۶۶ انتخاب شد.
در سلا ۱۹۸۸ او عضویت افتخاری انجمن سلطنتی فیلارمونیک را کسب کرد و در سال ۱۹۹۶ جایزه فیلارمونی سلطنتی جامعه نوازندگان را از آن خود کرد.
عبدالحمید بدیع‌الزمانی کردستانی (زادهٔ ۲۱ دی ۱۲۸۳ هـ. ش در سنندج – درگذشتهٔ ۵ آبان ۱۳۵۶ هـ. ش در تهران) از استادان نامدار و کم‌نظیر ادبیات عربی، محقق، نویسنده و استاد دانشگاه تهران بود.
استاد عبدالحمید بدیع الزمانی کردستانی روز ۲۱ دی ماه ۱۲۸۳ هجری شمسی برابر با ۵ ذی‌القعده ۱۳۲۲ هجری قمری در شهر سنندج چشم به دنیا گشود. وی تحصیلات ابتدایی را در مکتبخانه گذراند. از استادان قدیم وی به «ملا محمد رشید مریوانی»، «شیخ حبیب‌الله کاشتری» (ادیب، فقیه و محدث نامدار)، «حاج شیخ عبدالحمید مشکانی»، «حیدرقلی سردار کابلی»، «ملا عبدالله مفتی دشتی»، «ملا سعدالدین سعدالشریعه» و «میرزا سیف‌الله مستوفی» می‌توان اشاره کرد. او در این دوران علم اصول و فقه و حدیث و تفسیر آموخت و به خواندن بسیاری از کتب مهم در این زمینه مانند «تهذیب المنطق»، «مختصر المعانی»، «جمع الجوامع»، «شرح نظام»، «تهذیب الکلام»، و کتب تفسیر ازجمله «بیضاوی»، «روح المعانی» و… مبادرت نمود. سپس در منصب دبیر در مدرسه «ممتازیة سنندج» و پس از انتقال به تهران در سال ۱۳۲۱ هـ. ش در دبیرستان‌های «دارالفنون»، «امیرکبیر»، «ادیب» و «گوهرشاد» مشغول به کار شد. برهه‌ای در ارتش خدمت کرد و مدتی نیز به واسطهٔ تسلط بر زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسوی در روزنامه اطلاعات به کار ترجمه پرداخت تا اینکه در سال ۱۳۳۵ شمسی در دوران ریاست دکتر علی‌اکبر سیاسی بر دانشگاه تهران، استاد بدیع الزمانی، به پایمردی سه تن از شاگردانش یعنی احمد مهدوی دامغانی، مهدی محقق و سید جعفر شهیدی و با وساطت بدیع الزمان فروزانفر بدون آزمون ورودی به دانشگاه تهران راه یافت و در دانشکده معقول و منقول، دانشکده الهیات و دانشکده ادبیات و علوم انسانی استاد شد.تفصیل ماجرا را اینجا بخوانید.
بدیع‌الزمانی به دور از غوغاسازی و شهرت‌طلبی، مردی به تمام معنا دانشمند بود. تسلط او بر غرایب و دقایق ادب و لغت عرب، در کنار حافظهٔ قدرتمند او، مایهٔ تحیر و اعجاب اقران و اغیار بود. استاد احمد مهدوی دامغانی در خصوص وی می‌نویسد: «عالم فاضل مظلوم محرومی که فقط معدودی از معاصران به عظمت مقام او واقفند!».
عبدالحمید بدیع الزمانی در سال ۱۳۴۲ هـ. ش به خواست خود بازنشسته شد و در ۵ آبان ۱۳۵۶ هـ. ش چشم از جهان فروبست.
شاید برجسته‌ترین مکتوبات وی، تعلیقاتی است که هنگام مطالعهٔ کتب ممتاز، بر حاشیهٔ صفحات نگاشته‌است و بجاست اگر روزی گردآوری و منتشر گردد. اما از آثار دیگر او می‌توان به کتابهای زیر اشاره کرد:
منظور از قاضی‌مرادی شاید یکی از این افراد باشد:
محسن قاضی‌مرادی ( – ) بازیگر اهل ایران بود. او فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران بود و بازی در سینما را از سال ۱۳۵۱ با فیلم "حسن سیاه" (بدون ذکر در شناسنامه فیلم) به کارگردانی پرویز اصانلو آغاز کرد. او همسر مهوش وقاری بود.
محسن قاضی‌مرادی ۱۱ شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی در روستای بازرجان تفرش متولد شد. او فارغ‌التحصیل مدرسه عالی مدیریت تهران بود و پیش از بازیگری به عنوان معلم در آموزش و پرورش به تدریس پرداخت. این بازیگر با مهوش وقاری، بازیگر سینما و تلویزیون که در برخی پروژه‌های سینما و تلویزیون نیز هم‌بازی بودند؛ ازدواج کرد. آشنایی این دو بازیگر به همکاری در دفتر کل تربیت معلم در ۱۳۵۶ خورشیدی بازمی‌گردد که پس از سه سال در ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ به ازدواج منجر شد.
قاضی مرادی بازیگری را از سال ۱۳۵۱ با فیلم حسن سیاه به کارگردانی پرویز اصلانی آغاز کرد، پس از کسب تجربه در این فیلم سینمایی به تلویزیون راه یافت و در چند تله تئاتر ایفای نقش کرد و پس از آن با بازی در سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی شناخته شد.
محسن قاضی مرادی با کت جادویی در سال ۱۳۷۸ دیده شد و پس از آن در سریال همسایه‌ها، هزاران چشم و پشت کنکوری‌ها به شهرت رسید.
او برای بازی در فیلم سینمایی «ما همه خوبیم» ساخته بیژن میرباقری تندیس بهترین بازیگر نقش دوم مرد را از نهمین جشن خانه سینما دریافت کرد.
قاضی مرادی با کارگردانان شناخته‌شده‌ای چون بهرام بیضایی، بهمن فرمان‌آرا، رخشان بنی‌اعتماد و سیروس الوند همکاری کرد.
محسن قاضی مرادی آخرین‌بار در فیلم سینمایی «نهنگ عنبر۲» ساخته سامان مقدم بازی کرد.
محسن قاضی مرادی در سال‌های پایانی زندگی به بیماری پارکینسون مبتلا شد. در واقع اولین علائم این بیماری از سال ۱۳۸۲ در این بازیگر آغاز شد و به مرور شدت گرفت.
در ابتدا تنها مشکلی که به شکل حاد در او وجود داشت لرزش دست‌ها بود، اما به مرور مشکل بلع، حرکت و قدرت تکلم نیز به آن اضافه شد و محسن قاضی مرادی را خانه نشین کرد.
محسن قاضی مرادی چندین سال بود که از بیماری پارکینسون و مشکلات ناشی از آن رنج می‌برد. او سرانجام در شامگاه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ در سن ۷۹ سالگی، بر اثر عوارض این بیماری در خانه خود در تهران درگذشت.‏
پریخان خانم یا پریخان بیگم، (زاده: ۹۲۶ – ۲۸ بهمن ۹۵۶/ ۱۵۴۸ – ۱۷ فوریه ۱۵۷۸) دختر تهماسب یکم از سلطان آغا خانم و هم‌چنین خواهر اسماعیل دوم و محمد خدابنده و یکی از شاهدختان با نفوذ دربار صفوی بود.
پس از مرگ شاه تهماسب، اسماعیل دوم برای مدت کوتاهی برتخت نشست. در این مدت او مشغول خونریزی و حذف شاهزادگان صفوی شد. خشونت بی حد و مرز او باعث ناخشنودی بزرگان قوم و امرا گردید و سرانجام منجر به برکناری و قتل او شد. پریخان خانم نقش به سزایی در به قدرت رساندن برادر خود، شاه اسماعیل دوم و قتل برادر دیگرش حیدر میرزا ایفا کرد هم‌چنین بعداً اسماعیل میرزا را از میان برداشت و برادر نابینای خود شاه محمد خدابنده را به سلطنت رساند او امید داشت که بتواند در زمان سلطنت وی حکومت را اداره کند اما بعد با نقشه خیرالنسا بیگم همسر شاه محمد کشته شد. پریخان خانم از زمان مرگ اسماعیل دوم تا ورود محمد خدابنده به قزوین به مدت دوماه شخصاً حکومت را اداره می‌کرد.
از آغاز زندگی پریخان خانم اطلاعی در دست نیست، طبق مدعای صاحب کتاب دانشنامه مشگین‌شهر تاریخ تولد ایشان به روستای پریخان از توابع مشگین‌شهر می‌باشد و بخش عمده ای از زندگی وی نیز در آنجا بوده‌است و روستای پریخان نیز به نام وی زده شده‌است از مادری چرکس به دنیا آمد. اما مشخص است که از همان ابتدا کاملاً مورد توجه و مورد علاقه پدرش بوده. هنگامی که برادر طهماسب بهرام میرزا در سال ۱۵۴۹ درگذشت، طهماسب و خواهرش مهین‌بانو خانم مسئولیت مراقبت از بچه‌های او را برعهده گرفتند، حتی شاه طهماسب یکی از آنها به نام شاهزاده سلطان بدیع‌الزمان میرزا را پسر خود اعلام کرد. او در سال ۱۵۵۷ بدیع‌الزمان را به عنوان والی سیستان منصوب کرد و پیشنهاد ازدواج پریخان خانم (که در آن زمان ۱۰ ساله بود) را به وی کرد که او نیز قبول کرد. با این حال، پریخان خانم به دلیل کاردانی و این که دختر مورد علاقه شاه بود از رفتن به سیستان منع شد. تعدادی از مورخان، معتقدند که او فقط با بدیع‌الزمان نامزد بوده‌است و هیچ ازدواجی صورت نگرفته‌است، زیرا پریخان خانم یک زندگی عمومی حکومتداری و پر سر و صدا در پایتخت را در کنار پدرش بر زندگی خصوصی زناشویی و آرام در سیستان در کنار شوهرش ترجیع می‌داد.
مشارکت فعال پریخان خانم در امور دولت صفویه از آخرین سالهای سلطنت پدرش آغاز شد. شأن و اعتبار پریخان خانم در نزد پدرش به اندازه‌ای گردید که شاه طهماسب در تمامی «امور جزئی و کلی و ضروری و ملکی و مالی و مرزی و سایر موضوعات مهم به صلاح و صواب‌دید او عمل می‌نمود و هیچ کاری را بدون مشورت با وی انجام نمی‌داد». شاه طهماسب که از زندگی حکومت‌داری خود خسته و ناامید شده بود، وظایف گسترده و اقتدار و اختیارات بسیار بزرگی را به پریخان خانم اعطا کرد، لذا بعد از بیماری شاه طهماسب نیز، امرا و بزرگان حکومت صفوی که برای رسیدگی به اوضاع کشور؛ اول از همه به پریخان خانم مراجعه می‌کردند و بدون مشورت با شاهزاده خانم، به هیچ‌یک از امور رسیدگی نمی‌کردند و قزلباشان دستوراتی که او صادر می‌کرد را اجرا می‌کردند. در نتیجه قانونی را به او داد تا بعداً باعث ظهور قدرت مهار نشدنی آینده‌اش شد.
پریخان خانم که در امور حکمرانی و اختلافات جانشینی مشارکت فعال داشت، در تلاش برای نگهداشتن موقعیت قدرتمند و مستحکم خود در دربار بود. زمانی شرکت او در امور امر و نهی و به ویژه مشکلات جانشینی بیشتر شد که در ۱۸ اکتبر ۱۵۷۴، شاه طهماسب سخت بیمار شد - در طی بیماری، دو بار نزدیک بود بمیرد و هنوز جانشینی انتخاب نکرده بود. پریخان خانم از پدر بیمار خود مراقبت کرد و همین امر باعث نزدیکتر شدن بیشتر آنها به یکدیگر شد و تقربی بی‌حد و مرز حتی بیش از پیش در نزده پدرش یافت. همزمان، سرداران اصلی قزلباش جلسه ای ترتیب دادند تا دربارهٔ اینکه چه کسی باید جانشین وی باشد بحث کنند. طایفه اوستلو، و طایفه شیخاوند (که مربوط به خاندان صفوی بود) از حیدر میرزا طرفداری می‌کردند. گرجی‌ها نیز از او حمایت کردند، زیرا مادرش سلطان‌زاده خانم از تبار گرجی بود. در حرمسرا نیز توطئه‌هایی حکمفرما شد؛ و سلطان‌زاده خانم برای سلطنت پسرش سخت می‌جنگید.
خیلی سریع طایفه دیگر از قزلباشان؛ قبایل روملو، شاملو، افشار و قاجار و سایر سران دولتی به طرفداری از اسماعیل میرزا پیوستند که در قلعه قهقهه زندانی بود. پریخان خانم نیز طرفدار اسماعیل میرزا بود و وی از حمایت چرکس‌ها برخوردار بود، در واقع پریخان خانم بود که طرفداران اسماعیل میرزا را جمع‌آوری کرده و علیه حیدر میرزا و متحدان او اقدام می‌کرد و در سال ۱۵۷۱ در رویداد قلعه قهقهه، که درگیری بین حبیب‌بیگ استاجلو و اسماعیل میرزا درگرفته بود، با مداخله او به نفع برادرش اسماعیل میرزا موضوع حل شد. در سال ۱۵۷۴، در حالی که شاه طهماسب هنوز در اوج بیماری بود، کسانی که از حیدر میرزا حمایت می‌کردند، پیامی را به قلعه قهقهه ارسال کردند، برای خلیفه انصار قراداغلو فرستادند. آنها از او درخواست کردند که اسماعیل میرزا را برای تضمین شدن جانشینی حیدر میرزا بکشد. با این وجود، پریخان خانم موفق شد از این موضوع آگاه شود و این طرح را به طهماسب گفت و باعث خنثی شدن آن شد. طهماسب که به دلیل سپاس از شجاعتی که اسماعیل قبلاً در برخوردهایی با امپراتوری عثمانی داشت، هنوز احساساتی نسبت به اسماعیل میرزا داشت، به پیشنهاد پریخان‌خانم گروهی از تفنگداران افشار که نیز از طرفداران او بودند را برای حفاظت از وی به قلعه قهقهه فرستاد. دو ماه بعد، شاه طهماسب از بیماری تهدید کننده زندگی که داشت بود، نجات یافته و بهبود یافت، بعد از اتمام بیماری شاه تهماسب، پریخان خانم خیلی سریع ذهن پدرش را نسبت به حیدر میرزا و مادرش سلطان‌زاده خانم و طرفدارانشان به‌طور جدی مسموم کرد و طرز فکر پدرش را نسبت به اسماعیل میرزا مساعد کرد. با این وجود، دو سال بعد، شاه طهماسب در ۱۴ مه ۱۵۷۶، در قزوین درگذشت. حیدر میرزا تنها پسری بود که هنگام مرگ با او بود، و بنابراین روز بعد، او خود را به عنوان شاه جدید معرفی کرد. به‌طور معمول، برخی از قبایل قزلباش از کاخ سلطنتی محافظت می‌کردند و با سایر افراد نوبت می‌گرفتند - متأسفانه برای حیدر میرزا، در آن روز همه محافظان قزلباش یا از روملو، شاملو، افشار، قاجار، بیات یا قبیله دورساق و ترکمن‌ها بودند - همه طرفداران وفادار اسماعیل میرزا و متحدان خواهر او پریخان خانم بودند.
وقتی حیدر میرزا از موقعیت خطرناکی که در آن قرار دارد مطلع شد، پریخان خانم مدیر و هدایت‌کننده مخالفان او (که در همان شب در کاخ ساکن بود) را به عنوان روال ایمنی به بازداشت گرفت. پریخان خانم سپس «خود را در حضور مادر حیدر میرزا به پای برادرش انداخت» و سعی کرد او را ترغیب کند که اجازه دهد او از قصر خارج شود، اظهار داشت که او اولین نفری است که با سجده بر او حکومتش را تصدیق کرده‌است - او متعهد شد که تلاش خواهد کرد طرفداران اسماعیل میرزا را متقاعد کند تا نظر خود را تغییر دهند، که شامل برادر کامل وی سلیمان میرزا و دایی چرکسی‌اش شمخال سلطان بود. حیدر میرزا درخواست او را پذیرفت، و به او اجازه خروج از قصر را داد. با این حال، او پس از ترک قصر، سوگند خود را شکست و کلیدهای دروازه کاخ را به شمخال سلطان داد و به او و دیگر افسران قزلباش دستور حمله به کاخ را صادر کرد، همچنین از حسینقلی خلفا خواست شایعه ورود اسماعیل را در قزوین راندازی کند تا طرفداران حیدر میرزا را دست به سر کنند و همچنین دستور حمله به خانه‌های طرفداران حیدر را صادر کرد.
وقتی برخی از طرفداران حیدر میرزا از تهدیدی که شاه آنها متوجه آن بود مطلع شدند، برای نجات وی به محل اقامتگاه سلطنتی وی شتافتند. با این حال، نگهبانان کاخ، که از حیدر میرزا بیزار بودند (اگرچه او سعی کرده بود با وعده‌های متعدد آنها را به طرف خود جلب کند) ورودی‌های کاخ را با فرمان پریخان خانم بستند. در همان زمان، طرفداران اسماعیل میرزا، وارد قصر شدند و به قسمت داخلی (حرمخانه شاهی) آن رفتند. با این حال، هواداران حیدر میرزا به زودی موفق به شکستن دروازه شدند، اما به موقع به آنجا نرسیدند - طرفداران اسماعیل میرزا تحت نظر و فرماندهی پریخان خانم با سیصد نفر چرکس‌ها حیدر میرزا را پیدا کردند که در حرمسرای سلطنتی لباس زنی را پوشیده بود. حیدر میرزا بلافاصله توسط پریخان خانم شناسایی شده و دستگیر و جلوی چشمان مادر او سلطان‌زاده خانم سر او را بریدند. سپس سر خونین وی به طرفداران حیدر میرزا انداخته شد، آنها مقاومت خود را متوقف کردند، به این معنی که اسماعیل میرزا می‌تواند با خیال راحت بر تخت سلطنت بنشیند.
با وجود این که در قید حیات و سلطنت پدرش شاه تهماسب او بود که از طریق پدرش عملاً حاکم بر دولت بود، اما در طول مبارزات سلطنتی بین حزب‌های حیدر میرزا و اسماعیل میرزا، پریخان خانم عملاً حاکم دولت به تنهایی و بدون قید و شرط شد؛ پس از به قتل رسیدن حیدرمیرزا در دولتخانه آشوب شد و تا ده روز پس از این واقعه، هرج و مرج بر قزوین (پایتخت) حاکم بود. پریخان خانم برای رفع نگرانی مردم و تسلط بر اوضاع فرمان داد که: «هر کسی متعرض کسی گردد سخت سیاست خواهد شد…» پریخان خانم با صدور فرمان‌هایی توانست بدون اعمال اقتدار از طریق پادشاه مردی، به نام خودش اداره حکومت را بی چون و چرا در اختیار خود گیرد و به گزارش اسکندربیک منشی «... امرا و ارکان دولت بی‌صلاح و مصلحت آن ملکه ملک‌صفت در هیچ مهم از مهمات پادشاهی دست به اقدامی بدون صوابدید وی نمی‌زدند». امرا، بزرگان و افسران قزلباشان به اندازه‌ای از حکم و دستورهای پریخان خانم پیروی می‌کردند که فکر مخالفت هرگز به ذهن آنها نمی‌رسید. سرانجام این پریخان خانم بود که به همه شاهزادگان و اعضای عالی‌رتبه قلمرو دستور داد، در ۲۳ مسجد و مسجد اصلی قزوین جمع شوند، و در ۲۴ مه ۱۵۷۶، جایی که روحانی برجسته میر مخدوم شریفی شیرازی، خطبه را به نام اسماعیل میرزا خواند و وی را به عنوان شاه جدید سلسله صفوی تأیید کرد.
اسماعیل میرزا، که هنوز در قلعه قهقهه بود، به زودی با هزاران نفر از رزمندگان قزلباش از محل اسکورت شد و در ۴ ژوئن ۱۵۷۶ به حومه قزوین رسید. در طی ۳۱ روز پس از مرگ شاه طهماسب، دژخیمان و سرداران قبایل قزلباش هر روز از کاخ پریخان خانم مرتباً و پی‌درپی دیدن می‌کردند و به گفته اسکندر بیگ منشی، «او را از کار فوری قلمرو از خارجی تا داخلی و اوضاع رعایا تا مالیاتی یا دخل و خرج یا داد و ستدهای روز و نحوه اداره ایالات و مشکلاتشان مطلع می‌کرد و هیچ‌کس تمایل نداشت یا جرأت نکرده بود از فرمان او سرپیچی کند». پس از ورود به قزوین، اسماعیل میرزا مستقیماً به کاخ سلطنتی پیش نرفت، زیرا طالع بینان اظهار داشتند که زمان شوم است. وی به این ترتیب ۱۴ روز در خانه حسینقلی خلفا، رهبر طایفه روملو و خلیفت الخلفا (مدیر امور صوفیان) اقامت گزید، که از طرفداران جدی پریخان خانم بود. اگرچه اسماعیل میرزا عنوان شاه را در اختیار داشت، اما اکثر حاکمان محلی، افسران قزلباش و دولتمردان عالی‌رتبه هر روز به بازدید از کاخ پریخان خانم و فرستادن درخواست‌ها، گزارشات و نامه‌های مهم از سراسر امپراتوری به او و گرفتن و اجرای دستورات روزمره در همه امور از او ادامه دادند و هنوز بدون رضایت، تصویب و تأیید وی هیچ حکمی در کشور صادر نمی‌شد. در همان زمان، پری خان خانم موفق شده بود دربار قابل‌توجهی را برای خود سازمان دهد «جایی که کارگزاران، مأموران، خادمان و ندیمه‌های او طوری رفتار می‌کردند که گویی در دربار سلطنتی مناسب مشغول خدمت هستند».
اسماعیل میرزا در ۲۲ اکتبر ۱۵۷۶ به تاج و تخت با نام شاه اسماعیل دوم صعود کرد. ۱۹ سال و ۶ ماه حبس وی در قلعه قهقهه او را بسیار تحت تأثیر قرار داده بود و وی تمایلی به نمایش اقتدار توسط شخص دیگری نداشت. او در اولین برخورد با پریخان رفتاری سرد نشان داد، هر چند اول او را در بین مشاوران اصلی قرار داد اما بعد وی اعلام کرد که ورود سرداران، افسران و مقامات عالی‌رتبه قزلباش و غیره به کاخ پریخان خانم ممنوع است. او وظایف نگهبانان و کارمندان دربار او را منحل کرد و مجموعه وسیعی از املاک متعلق به او را توقیف کرد. علاوه بر این، هنگامی که به وی اجازه داد مخاطب باشد، رفتاری سرد و غیرقابل برخورد با او نشان داد.
عدم قدردانی اسماعیل دوم نسبت به پریخان خانم، که به سختی جنگیده بود تا او را بر تخت سلطنت صفوی تشکیل دهد، باعث شد پریخان خانم نسبت به او خصمانه شود، و او را به انتقام‌جویی دقیق‌تر انگیخت. در ۲۵ نوامبر ۱۵۷۷ اسماعیل دوم به‌طور ناگهانی و بدون هیچ گونه علائم اولیه بیماری درگذشت. پزشکان دربار، که جسد را بررسی کردند، احتمال دادند که وی در اثر سم و خفگی فوت کرده باشد. همچنین توسط برخی مرگ او را به بیماری قولنج ذکر کرده‌اند و عده‌ای مرگ او را خوردن تریاک یا فلونیای زیاد در منزل حسن‌بیگ حلواچی اوغلی نوشته‌اند. برخی دیگر هم در آن عصر مرگ شاه اسماعیل دوم را باور نداشتند و می‌گفتند وی کشته نشده‌است. همه منابع دربارهٔ نقش پریخان خانم در مرگ شاه سخن گفته‌اند. به نوشتهٔ روملو، پریخان خانم به کمک حسن‌بیگ حلواچی اوغلی، ندیم شاه اسماعیل، شاه را مسموم کرد؛ نیز گفته‌اند که چون پریخان خانم در دورهٔ سلطنت شاه اسماعیل بی‌اعتبار شده بود با کنیزان یا خانم‌های صاحب‌وظیفه حرم همزبان شد و با کمک آنها شاه را مسموم کرد. با خارج شدن از سلطنت اسماعیل دوم، پریخان خانم سریع اقدام کرده و اقتدار و کنترل خود را بازیافت و دوباره عنان و زمام حکومت را در دست گرفت. تمامی بزرگان دولت، سرداران طایفه‌های قدرتمند، افسران قزلباش و مقامات عالی‌رتبه، تمامی دستوراتی را که او از طرف معاونانش صادر می‌کرد، تحویل می‌گرفتند و اجرا می‌کردند و مطابق کلام و اراده او بی چون و چرا خدمت می‌کردند.
اشراف با نگرانی از اعلام مرگ اسماعیل دوم در پایتخت، به فرمان پریخان خانم درهای قصر را قفل نگه داشتند و راه‌های پایتخت را مسدود کردند، تا اینکه در مورد جانشینی تصمیمی بگیرند. پریخان خانم بعد مجمعی از بزرگان و سران طایفه قزلباش که با هم دشمنی داشتند را جمع کرده و آنها را آشتی داد و بعد پایتخت را به هفت قسمت تقسیم کرده و اداره هر منطقه را بر عهده طائفه‌های تازه آشتی شده داد. طبق برخی گزارش‌ها، پس از مرگ اسماعیل دوم، گروهی از دولتمردان و قزلباش‌ها و برخی دیگر اعضای دولت از پریخان خانم خواستند که جانشین برادرش شود، پیشنهادی که وی ظاهراً رد کرد، چرا که بسیاری از دولت‌مرادن و قزلباش‌ها از حکومت مستقل پریخان خانم ترس و نگرانی داشتند. به منظور پاکسازی بحران جانشینی، سران قزلباش توافق کردند که پس از مشورت با یکدیگر و سپس با اطلاع و رائ پریخان خانم از انتخاب خودشان، شاه آینده را منصوب کنند. در ابتدا آنها در مورد این قطعنامه بحث کردند که شاه شجاع، پسر کوچک هشت‌ماهه اسماعیل دوم، باید به عنوان شاه تاجگذاری شود، در حالی که در حقیقت امور دولتی توسط پریخان خانم اداره می‌شود. با این حال، این پیشنهاد به ظاهر خوب اما در حقیقت موافقت بیشتر مجلس را به دست نیاورد، زیرا تعادل قدرت را در میان بسیاری از طوایف قزلباش بشدت متزلزل می‌کرد و خود پریخان خانم با در نظر گرفتن نگاه‌های منظوردار قزلباش‌ها به یکدیگر در این موضوع کاملاً پیشنهاد را رد کرد. سرانجام مجمع با طرفداری و دستور مستقیم پریخان خانم موافقت کرد که محمد خدابنده، برادر بزرگتر اسماعیل دوم را به عنوان شاه منصوب کند.
انتصاب محمد خدابنده که توسط پریخان خانم مورد حمایت و تأیید قرار گرفت بود، دلیل انتخاب اصلی وی این بود که او یک مرد لذت طلب، تقریباً نابینا در سن پیری و بسیار ترسو و مهربان بود. از آنجا که وی جانشین مورد تأیید بود، پریخان خانم می‌توانست از ضعف او استفاده کرده و خود حکومت کند. وی با سران قزلباش توافق کرد که محمد خدابنده به نام شاه باقی بماند، در حالی که او و همکارانش به جهت‌دهی به منافع دولت ادامه می‌دهند.
هنگامی که محمد خدابنده شاه شد، اشراف صفوی، افسران و والیان ولایتی خواستار تأیید پریخان خانم برای دیدار تبریک وی شدند. حوزه نفوذ و اقتدار پریخان خانم چنان عظیم و بی‌حد و مرز بود که هیچ‌کس حتی جرات دیدار از شیراز را بدون تأیید صریح وی نداشت. روزی که محمد خدابنده شاه شد، همسرش خیرالنسا بیگم، که بیشتر با لقب مهدعلیا شناخته می‌شد، برخی امور وی برای دید و بازدید از تبریک بزرگان را به دست گرفت و فرمانی را به نام شوهرش در راه قزوین صادر می‌کرد. او که از کاستی‌های همسرش کاملاً آگاه بود و حتی بر او مسلط بود و برای جبران آن تصمیم گرفت تا به عنوان حاکم عملی دولت صفوی در آید. میرزا سلمان جابری اصفهانی، وزیر شاه اسماعیل، که به پریخان خانم و شمخال سلطان اعتماد نداشت، از قزوین نزد شاه و همسرش، مهدعلیا خیرالنساء بیگم، رفت و آنان را از قدرت و اختیار پریخان خانم و اطاعت افسران قزلباش و دیگر اعضای دولت از او آگاه ساخت؛ در این میان بلافاصله نیز خبر رسید که پریخان خانم و شمخال سلطان و چرکس‌ها قصد شورش دارند.
در ۱۷ فوریه ۱۵۷۸، محمد خدابنده و مهدعلیا وارد حومه قزوین شدند. این نتیجه‌گیری حاکمیت مطلق و انکارناپذیری بود که پریخان خانم به مدت دو ماه و ۲۰ روز از آن لذت برده بود را به وضوح به چشم مهدعلیا آورد. اگرچه طبق قانون با ورود شاه محمد خدابنده بدون هیچ کمکی باید شروع به حکومت می‌کرد، اما پریخان خانم با استفاده از ضعف و پیری برادرش هنوز حاکم عملی دولت بود و اقتدار او تغییر نکرده و افسران قزلباش و سران دولت به سوی او می‌رفتند و از او رسماً دستور می‌گرفتند، اما او اکنون با مخالفت پنهانی مهدعلیا و متحدانش روبرو خواهد شد. هنگامی که آنها به شهر رسیدند، پریخان خانم با کمال عظمت و جلال چشمگیر و رژه بزرگ از آنها استقبال کرد، در یک بستر طلایی با تزیین جواهر شده نشسته، در حالی که توسط بیش از ۵۰۰۰ نگهبان مسلح، دستیاران شخصی حرمسرا و مأموران دربار با چنان احترامی محافظت می‌شد که چشمان مهدعلیا را ترساند و خیره کرد.
مهدعلیا در مدت اقامت خود در قزوین زمانی که به پیشگاه پریخان خانم برای تعظیم و احترام به نزد او رفته بود، مورد بی‌توجه ای او واقع شد و از نفوذ و اقتدار خیلی عظیمی که پریخان خانم در اختیار داشت مطلع شد و بدین ترتیب آنچه را که پیشتر توسط میرزا سلمان جابری، وزیر اعظم سابق اسماعیل دوم به وی گفته شده بود، تأیید کرد. برای او روشن شد تا زمانی که پریخان خانم در قید حیات باشد، او نمی‌تواند اقتدار خود را بر کشور اعمال کند و رهبر مجازی آن شود؛ بنابراین او شروع به برنامه‌ریزی برای کشتن او کرد.
این حکم در همان شب ورود آنها به پایتخت در ۱۷ فوریه ۱۵۷۸ توسط خلیل‌خان افشار که در دوره شاه طهماسب به عنوان مربی (لَلِ‍هٔ) پریخان خانم خدمت کرده بود، اجرا شد. در حالی که پریخان خانم پس از اتمام جشن ورود شاه جدید، به همراه خادمانش از کاخ خارج و به منزل خود می‌رفت، خلیل خان افشار همراه افرادش ظاهر شد و درگیری درگرفت. سرانجام بعد از یک کشمکش خونین پریخان خانم را دستگیر کردند و به خانه‌اش منتقل کردند و در آنجا او را خفه کردند. دایی او، شمخال سلطان، اندکی بعد اعدام شد و پسر اسماعیل دوم، شاه شجاع، به قتل رسید. اموال او که ده هزار تومان می‌شد به پاس این خدمت به خلیل‌خان بخشیده شد. جسد پریخان خانم در امامزاده حسین، در کنار سلیمان میرزا و شاه اسماعیل به خاک سپرده شد.
همچنین محتشم کاشانی اشعار زیادی در مدح پریخان خانم سروده‌است. از بناهای منسوب به وی، مدرسه پریخان خانم در اصفهان در نزدیکی‌های چهار سو مقصود، بوده‌است.
تیمسار سرتیپ دکتر مرضیه ارفع نخستین زنی است که در ارتش ایران بود و به درجهٔ سرتیپی رسید.
مرضیه ارفع فرزند عبدالرزاق ارفع یک تاجر فرش بود که در سال ۱۲۸۰ خورشیدی، در استانبول، ترکیه زاده شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را نیز در همان شهر به پایان رساند. او پس از ورود به دانشگاه در سال ۱۳۰۸ در رشته طب فارغ‌التحصیل شد.
دکتر ارفع برای دو سال در ترکیه در رشتهٔ اطفال و زنان به پزشکی پرداخت و در سال ۱۳۱۰، به کشور مادری، ایران بازگشت. با استخدام در وزارت بهداری، ریاست بخش ۲ بیمارستان پهلوی سابق به او محول گردید. در سال ۱۳۱۲ توسط رضا شاه با درجه سروانی به ریاست آموزشگاه زنان ارتش رسید. از آنجا که اکثریت مردان خانواده دکتر ارفعی را افسران ارتش تشکیل می‌دادند، حضورش در پست ریاست آموزشگاه زنان ارتش سبب شد تا به تدریج طبابت در بیمارستانهای ارتش را به صورت شغل رسمی به عهده بگیرد.
همچنین تیمسار ارفع برای ۱۹ سال، در هنرستان دخترانه به آموزش بهداشت و پزشک‌یاری پرداخته‌است. او برای مدتی نیز در سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی به درمان بیماران گوناگون، می‌پرداخت. نخستین ازدواج ارفع، با سروان دکتر پیشوا، عمر کمی داشت و چند سال پس از درگذشت همسر نخست خود، با دکتر بختیاری ازدواج کرد.
نخستین سرتیپ زن ایرانی، تیمسار سرتیپ مرضیه ارفعی بوده‌است. در سال ۱۳۱۲ بود که او به فرمان رضاشاه با درجهٔ هم‌ردیف سروانی (درجه‌ای افسری) در خدمت ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. این رویداد، آغاز کار زنان، در ارتش شاهنشاهی ایران نیز بود. در سال ۱۳۳۸ او به‌عنوان نخستین زن ایرانی، با پیشرفتی دیگر، درجهٔ سرتیپی را از آن خود کرد و در سال ۱۳۴۱ پس از ۳۰ سال خدمت در ارتش شاهنشاهی ایران، بازنشسته شد. وی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۷ درگذشت و در بهشت زهرا بخاک سپرده شد.
کرم‌های لوله‌ای، نخ‌سان‌تباران، یا نماتدها ، یکی از بزرگ‌ترین شاخه‌های جانوران است که گونه‌های آن کرم‌هایی لوله‌شکل و انعطاف‌پذیر و بدون بند و مژه یا تاژک است و پوستک غیرزنده دارند. کرم‌های لوله‌ای یکی از متنوع‌ترین شاخه‌های زیست‌شناسی هستند. تشخیص و تمایز گونه‌های کرم لوله‌ای مشکل است بیش از ۲۸۰۰۰ گونه تا به حال شرح داده شده‌است که از این تعداد ۱۶۰۰۰ گونهٔ آن انگل هستند.
کرم‌های لوله‌ای دارای پوشش کیتینی بوده و دارای یک سری واکوئل در جلدشان هستند این جانداران بدون دستگاه گردش خون و تنفس هستند. کرم‌های لوله‌ای در طول عمر خود ۴ بار پوست‌اندازی می‌کنند.
برخی از کرم‌های لوله‌ای انگل ریشه گیاهان هستند مثل نخ‌سان‌تبار ریشه چغندر قند ولی اکثر کرم‌های لوله‌ای خاک‌زی مفیدند.
این جانوران برای زندگی به لایه‌ای از آب نیاز دارند در خاک‌ها بیشترین تعداد جانوران خاک یا فون خاک مربوط به کرم‌های لوله‌ای است و در خاک‌هایی با مواد آلی بالا به فراوانی یافت شده و در هر متر مربع این خاک‌ها حدود ۳۰ میلیون کرم‌های لوله‌ای گزارش شده که بیشتر در لایه سطحی خاک و اطراف ریشه گیاهان (ریشه‌گاه) تجمع می‌نمایند.
از نظر تغذیه‌ای روش اصلی تغذیه کرم‌های لوله‌ای به‌صورت زنده‌پروردگی است و از انواع باکتری و قارچها بدون کشتن آن‌ها تغذیه می‌نماید. اهمیت کرم‌های لوله‌ای در زیست‌شناسی خاک به‌واسطه همین روش تغذیه آنهاست. کرم‌های لوله‌ای با تغذیه از میکروب‌های خاک جمعیت میکروبی خاک را دائماً تجدید کرده و به‌صورت فعال باقی می‌گذارد و همچنین عناصر غذایی موجود در بدن میکروب‌ها را آزاد می‌کند. البته انواع شکارگر در بین کرم‌های لوله‌ای شناسایی شده که از پروتوزوآ به عنوان شکار استفاده می‌کنند.
کرم‌های لوله‌ای همه‌چیز خوار از میکروب‌ها ریشه گیاهان و شیره گیاهی تغذیه می‌کنند.
در برخی از گونه‌های کرم‌های لوله‌ای به ویژه انگل‌های گیاهی به هنگام نامساعد شدن شرایط خاک (نظیر خشکی و کاهش منابع غذایی) یا شرایط محیطی دیگر تخم‌ها در داخل بدن مرده و متورم کرم‌های لوله‌ای محافظت شده و در مقابل خشکی و سایر تنش‌ها حفظ می‌شود. به‌عبارت دیگر پس از مرگ کرم‌های لوله‌ای، بدن آن به‌صورت کیست از تخم‌ها محافظت می‌کند.
سیست‌ها فرم‌های مقاوم برخی موجودات زنده در شرایط نامساعد محیطی هستند.
افزون بر این کرم‌های لوله‌ای می‌توانند به شکل تخم منفرد یا به شکل پشم نماتدی شرایط دشوار محیطی را دوام بیاورند.
انتقال آلودگی از راه بلع تخم انگل در غذا می‌باشد. لارو انگل از تخم در روده آزاد شده و پس از مهاجرت به ریه با بلع مجدد وارد روده می‌شود. در روده طول کرمها حتی به سی سانتیمتر می‌رسد. عفونت اغلب بدون علامت است ولی ممکن است موجب تب، درد شکمی، اسهال و مشکلات گوارشی، کاهش وزن و علائم سوءتغذیه و… شود. گاه انگل بالغ و زنده در مدفوع مشاهده می‌شود.
درمان با داروهای ضد انگل مانند مبندازول، آلبندازول، پی پیرازین و پیرانتل پاموآت است. رعایت بهداشت موجب پیشگیری است. انجام آزمایش مدفوع اغلب برای تشخیص مفید است.
دانشگاه ووهان در استان هوبئی در چین قرار دارد. این دانشگاه یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌های چین است و در فهرست ۱۰ دانشگاه برتر چین قرار دارد. تاریخ تأسیس این دانشگاه به سال ۱۸۹۳ میلادی برمی‌گردد. در سال ۲۰۱۱ تعداد دانشجویان این دانشگاه ۵۳۰۰۰ نفر بوده‌است.
در سال ۱۹۷۳ میلادی از طرف شصت و چهار و شصت پنجمین نخست وزیر ژاپن، (دوران نخست وزیری ۱۹۷۴–۱۹۷۲) تاناکا کاکوئی تعدادی ساکورا به چین اهدا شد. قسمتی از این ساکوراهای اهدایی در دانشگاه وهان کاشته شدند.
تردید به معنی شک و دودلی‌ست.
شک همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
ملاتونین یک فراورده طبیعی است که در گیاهان و جانوران یافت می‌شود. این ماده در جانوران، به‌عنوان هورمونی شناخته می‌شود که توسط غده پینه‌آل در مغز در شب ترشح می‌شود و با کنترل چرخه خواب و بیداری مرتبط است.
هم چنان این قرص در صنعت مواد هم کاربرد دارد
مقدار بسیار کمی از ملاتونین در غذاهایی مانند گوشت‌ها، حبوبات، میوه‌ها و سبزی‌ها وجود دارد. ملاتونین همچنین به‌صورت مکمل غذایی (مکمل ملاتونین) در بازار وجود دارد، هرچند ارزش تغذیه‌ای شناخته‌شده‌ای ندارد.