moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این منطقه در غرب شهرستان خوی واقع شده و بخشی از شهر خوی و جاده قطور و گذرگاه مرزی رازی را شامل می‌شود. خوی تنها شهریست که راه‌آهن ایران به کشور ترکیه و اروپا را دار است و مسافت زمینی آن با شهر وان در کشور ترکیه از طریق بازارچه رازی ۱۲۰ کیلومتراست؛ که با وجود ساخت دو پل امکانات مسافری مرز رازی هم به ترانزیت و کامیون هم مهیا شود با امکانات زیر بنائی پایانه بزرگ شهید درستی خوی فرودگاه خوی و ایستگاه راه‌آهن رازی خوی شاهد پیشرفت و روزافزون این مناطق ویژه و آزاد در شهرستان خوی خواهیم بود. هم‌اکنون در حال انجام کارهای مقدماتی خود در هیئت دولت می‌باشد.
هادی سبزواری (۱۲۱۲–۱۲۸۹ هجری قمری) دانشمند علوم اسلامی و فیلسوف و عارف و شاعر و فقیه ایرانی است. سبزواری غزل‌های حکمی و عرفانی سروده‌است و در شعر «اسرار» تخلص می‌کرد. و مجموعه‌ای از منطق، الهیات و طبیعیات، علم النفس و فقه را به صورت منظوم فراهم آورده و آن را شرح کرده‌است. این کتاب شرح المنظومه نام گرفته‌است.
او در سال ۱۲۱۲ هجری معادل ۱۷۹۷ میلادی در شهر سبزوار به دنیا آمد. پدرش میرزا مهدی سبزواری یکی از دانشمندان علوم اسلامی بود که در ده سالگی وی را از دست داد. هادی پس از فراگیری علوم مقدماتی، برای تکمیل درس به مشهد رفت. پس از آن برای تحصیل عرفان و فلسفه راهی اصفهان شد و در جلسات درس استادانی از جمله حسین سبزواری، محمدابراهیم کلباسی، محمدتقی رازی، ملا علی نوری و اسماعیل کوشکی حاضر شد و در قسمت حکمت اشراق استفاده کرد. وی در سال ۱۲۴۲ به مشهد بازگشت و پنج سال در مدرسه حاج حسن مشغول تدریس تفسیر، فقه و فلسفه شد. بعد در سبزوار مدت چهل سال مشغول تدریس می‌شود.
در دوره زندگی سبزواری، نام او به عنوان مهم‌ترین دانشمند اسلامی زمان خودش، مطرح بود.دوره زندگی هادی سبزواری با ورود دوربین عکاسی به ایران و حکومت ناصرالدین شاه قاجار همزمان بود.به دستور ناصرالدین شاه، شخصی به نام آقا رضا خان اقبال‌السلطنه در سفر خراسان، مأمور شده تا از فیلسوف ایرانی یعنی حکیم سبزواری در منزلش عکاسی کند.آقا رضا عکاس‌باشی نخستین عکاس حرفه‌ای ایران و پیش‌خدمت خاصه (آجودان مخصوص ناصرالدین‌شاه)، حسب‌الامر عکسی از ملاهادی برداشت و چون ملاهادی تا این زمان ، عمل عکاسی را ندیده بود و همچنین آن را مخالف قانون و براهین علمیه حکمای سلف می‌دید، به همین دلیل معتقد بود که چنین چیزی امکان ندارد، لذا پس از پایان عکاسی، و دیدن تصویر خودش، بسیار متعجب شد و نهایتاً این موضوع را تأیید نمود.عکاسان ایرانی اکثر روحانیون را در محل تدریس و زندگی شان عکاسی کرده‌اند. می‌توان تصاویر این گروه را گواهی برای تأیید عکاسی از سوی رهبران مذهبی در ایران دانست.
هادی سبزواری عصر روز بیست و پنجم ذی الحجه سال ۱۲۸۹ قمری در سن ۷۷ سالگی درگذشت. بنای آرامگاه ملاهادی سبزواری او در ضلع جنوبی میدان کارگر (مشهور به فلکه زند) شهر سبزوار واقع است.
حکیم سبزواری علاوه بر حوزه علمیه کرمان نزدیک چهل سال در حوزه علمیه مشهد به تدریس پرداخته و حاصل این تلاش پرورش شاگردان بسیاری بوده است. در اینجا تنها به اسامی تنی چند از آنان اشاره می‌شود:
۱. آخوند ملا محمد فرزند ارشد حکیم.
۲. آخوند ملا محمد کاظم خراسانی
۳. ملا محمد کاظم سبزواری.
۴. آقا شیخ علی فاضل تبتی.
۵.شاهزاده جناب.
۶. آیة الله حاج میرزا حسین مجتهد سبزواری.
۷. ملا علی سمنانی.
۸. آقا سید احمد رضوی پیشاوری هندی.
۹. ملا عبدالکریم قوچانی.
۱۰. شیخ ابراهیم طهرانی معروف به شیخ معلم.
۱۱. ملا محمد صادق حکیم.
۱۲. شیخ محمد حسین معروف به جرجیس.
۱۳. آقا حسین ابن ملا زین العابدین.
۱۴. میرزا اسماعیل ملقب به افتخار الحکماء طالقانی.
۱۵. میرزا علینقی ملقب به صدرالعلماء سبزواری.
۱۶. سید عبدالغفور جهرمی.
۱۷. میرزا حسین امام جمعه کرمانی.
۱۸. آیة الله حاج میرزا ابوطالب زنجانی.
۱۹. حاج شیخ ملا اسماعیل عارف بجنوردی.
۲۰. حاج میرزا حسن حکیم داماد حاج ملا هادی.
۲۱. وثوق الحکماء سبزواری.
۲۲. حاج ملا اسماعیل ابن حاج علی اصغر سبزواری.
۲۳. میرزا اسدالله سبزواری.
۲۴. شیخ عبدالاعلی سبزواری.
۲۵. شیخ علی اصغر سبزواری.
۲۶. فاضل صد خرومی سبزواری.
۲۷. میرزا ابراهیم شریعتمدار سبزواری.
۲۸. فاضل مغیثه‌ای سبزواری.
۲۹. سید عبدالرحیم سبزواری.
۳۰. ملا محمد رضا سبزواری متخلص به روغنی.
۳۱. ملا محمد صادق صبّاغ کاشانی.
۳۲. شیخ محمد ابن ملا اسماعیل کاشانی.
۳۳. میرزا آقا حکیم دارابی.
۳۴. آقا میرزا محمد یزدی معروف به فاضل یزدی.
۳۵. ملا غلام حسین شیخ الاسلام.
۳۶. میرزا عباس حکیم.
ملاهادی سبزواری حدود ۸۰ اثر دارد که بعضی از آنها به چاپ رسیده‌است.
نمونه شعر دیگر:
۸ اسفندماه روز بزرگداشت ملا هادی سبزواری است و همچنین دانشگاه حکیم سبزواری در سبزوار نیز به نام وی نامگذاری شده است.
آرتور دو گوبینو (فیلسوف فرانسوی):
توشی‌هیکو ایزوتسو استاد فلسفه دانشگاه مک گیل کانادا:
چالهَرز نام یکی از محلات منطقه ۳ در شمال شهر تهران است.روزنامه ایران، مقاله/ تهران قدیم؛ دروس، ۱۳۹۰/۲/۲۱.
در گذشته‌های دور محله چالهرز گودال بزرگ و دره شکلی بوده که هرزآب‌ها به آن جا سرازیر می‌شده‌است و به این سبب نام چالهرز (ترکیب چاله و هرز) را به خود گرفته‌است.محله قبا نیز به چال هرز معروف بود. زیرا آب‌های هرز چاه‌ها و قنات‌ها در گودال بزرگی که در بلوار شهرزاد فعلی وجود داشت ریخته می‌شد. در زمان رضا شاه روی گودال را با خاک پر کردند و در چال هرز به کشاورزی پرداختند. آن زمان چندین قنات در محله قبا وجود داشت که اکنون همه آنها زیر زمین مدفون شده‌اند.
در این محله از خیایان پاسداران خط ۲۱۵ اتوبوس سوهانک به سه راه ضرابخانه تردد دارد.
چالهرز شامل یک باغ به مساحت ۲۰۰ هزار متر و مقداری زمین‌های زراعی در حدود ششصد هزار متر است که مجموعه مساحت باغ و زمین‌ها به هشتصد هزار متر می‌رسد. از شمال به اراضی قلهک که حد آن نهر حقابه دولاب است. از غرب به جاده قدیم تهران به شمیران و از جنوب به جاده ای که از سه راه ضرابخانه از جاده شمیران جدا شده و به سلطنت آباد می‌رود و حد شرقی آن اراضی ضرابخانه و سلطنت آباد است.
محمدحسن خان اعتمادالسلطنه دربارهٔ این آبادی می‌نویسد: «چال هرز از دهات بلوک شمیران طهران، طرف غربی ضرابخانه دولتی، هوایش گرم و آبش کم، سه چهار خانوار رعیت این ده است، باغ هم دارد.» مرآت البلدان ج ۳ ذیل کلمه «چال هرز»
این دهکده به دست محمد ولی خان سپهسالار تنکابنی آباد شده و پس از او به وراث او رسیده‌است. میرزا علی اصغر مصری از وراث سپه سالار به مبلغ هفتاد هزار تومان خریده‌است (پیش از سال ۱۳۲۵ شمسی). اراضی خارج باغ را فعلاً اشخاص مختلف خریده و مشغول ساختمان هستند. در خود باغ هم که فعلاً در دست ورثه میرزا علی اصغر مصری است، مشغول بر پا کردن چند ساختمان هستند. قسمت شرقی داخل باغ به نام «موستان» و قسمت غربی را «اندرون» می‌گویند. احتمال می‌رود اندرون سپه‌سالار در این قسمت باغ بوده‌است. اراضی داخل باغ را فعلاً (سال ۱۳۲۵ ه. ش ) صیفی‌کاری می‌کنند و گندم و جو آبی در زمینهای جنوبی و گندم و جو دیم در تپه‌های شمال شرقی به عمل می‌آید. کشت بیرون باغ تقریباً متوقف شده‌است چون اراضی کشتزار را بیشتر برای ساختن خانه خریده‌اند. تا وقتی‌که این آبادی روبراه بود در حدود بیست خروار جو و گندم برداشت داشت.
سردرختی‌های مهم آن، آلوچه، گلابی، هلو و گردو است که مقدار ناچیزی از آن به بازار می‌آید. صیفی و تره بار این محل از سبزی و لوبیا و هویج و کدو و سیب زمینی اسلامبولی و رسمی و گوجه فرنگی، برای فروش به تهران می‌آمد و گاهی هم به بازار تجریش و قلهک عرضه می‌شد. در کشتزار آن یونجه و اسپرس نیز کاشته می‌شد. در این ده هشت رأس گاو شیری بود که شیر آن به تهران می‌رسید. پنج رأس هم خر دارند. مرغ خانگی و خروس نیز نگهداری می‌کنند. از شکار هم فقط کبوتر چاهی در این محل یافت می‌شود.
باغ کوکب در اراضی چالهرز:
باغ کوکب در اراضی جنوبی چال هرز است و مساحت آن صدهزار متر مربع است. دیوار غربی و جبهه خیابان شمیران چهارصد و نود دو متر، دیوار شرقی که جبهه خیابان ضرابخانه است هفتصد و هشتاد و پنج متر و طول شمالی پانصد و شصت متر در دو ضلع است.
قناتهای ده:
۱ مهر صد و هشتاد و هفتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۱۷۸ روز (۱۷۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
لولو خورخوره یا لولو موجودی خیالی است ساخته و پرداختهٔ پندار افراد جهت ترساندن کودکان بازیگوش.
مادران و پدران معمولاً برای کنترل رفتار کودک کوچک، به ویژه برای اطمینان از اینکه کودک غذای خود را بخورد به او تلقین می‌کنند که در صورت بدرفتاری یا نخوردن غدا، لولو آن‌ها را خواهد خورد. شکل و ریخت خاصی برای لولوخورخوره تعریف نشده‌است.
صفت خورخوره به معنای «بسیارخوار» است. گاه لولوخورخوره به معنای موجودی نامرئی است که وسایل خانه یا… را می‌دزدد. به مترسک‌هایی که در کشتزارها و بر بالای خرمن‌ها می‌گذارند تا کلاغ‌ها و دیگر پرندگان را بترساند «لولو سر خرمن» می‌گویند. لولو فاقد هرگونه ظاهر خاصی است و تصورات از این هیولا، در هر جامعه نسبت به جامعهٔ دیگر و حتی از خانواده‌ای نسبت به خانوادهٔ دیگر در همان جامعه، می‌تواند به شدت متفاوت باشد. در بسیاری از موارد، گرچه لولو هیچگونه شکل خاصی در ذهن کودک ندارد، اما در عین حال او تنها تجسمی بی‌شکل از ترس و وحشت را در ذهن او تشکیل می‌دهد. لولو می‌تواند در معنای استعاری خویش، بر شخص یا چیزی دلالت کند که دچار ترس غیر منطقی نسبت به برخی چیزهاست. والدین غالباً به منظور تلاش در جهت اصلاح رفتارهای فرزندان خود بدان‌ها می‌گویند که اگر بچه‌ها مرتکب شیطنت شوند، لولو آن‌ها را با خود خواهد برد. افسانه لولو (به انگلیسی بوگی‌من) ممکن است از اسکاتلند، یعنی همان جایی که از چنین موجوداتی گاه با عنوان "بوگل‌ها"، "بوگارت‌ها"، یا "بوگرها" یاد می‌شود، سرچشمه گرفته باشد.
داستان‌های مربوط به لولوها، در مناطق مختلف بایکدیگر متفاوت هستند. در بعضی از نقاط، جنسیت لولو مرد و در موارد دیگر، زن می‌باشد، و در عین حال مواردی هم هستند که لولو در آنها، جنسیت دوگانه دارد یا از هر دو جنس موجود است. در برخی از ایالت‌های آمریکا، از جمله ایالتهای غرب میانه آمریکا، لولو از پنجره‌ها بیرون می‌آید. در شمال غربی اقیانوس آرام، او ممکن است در «مه سبز» آشکار شود. در جاهای دیگر، او در زیر تختخواب یا در گنجه مخفی می‌شود و کودکان را هنگامی که در شب به خواب می‌روند، غلغلک می‌دهند. گفته شده‌است که زگیل می‌تواند توسط لولو به افراد منتقل شود. ممکن است در مورد لولو گفته شود که وی نوعی شرارت یا شیطنت بخصوص را هدف خویش قرار داده‌است، به عنوان مثال، می‌توان از لولوی که سراغ کودکانی می‌آید که انگشت شست خود را می‌مکند، یا لولوهای خاص سوء رفتار یا شیطنت‌های معمول، نام برد. چند نمونه از لولوها در فرهنگ‌های دیگر:
هُرمود روستایی از توابع دهستان صحرای باغ در بخش صحرای باغِ شهرستان لارستان استان فارس در ایران است. این روستا در جنوب استان فارس و در۴۵ کیلومتری شهر لار، واقع شده‌است.دین مردم هرمود اسلام اهل‌سنت شافعی است.
هرمود در دهستان صحرای باغ قرار دارد. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت این روستا ۴۷۲ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است که از این تعداد، ۲۳۱ نفر را زنان و ۲۴۱ نفر را مردان تشکیل داده‌اند.
از صحرای هرمود، صحرای سردشت خیلی معروف بوده‌است که نام سردشت در کتاب‌های تاریخی نیز آمده‌است، و کوه هرمود هم خیلی جای خوبی است در تابستان گرم هوای بسیار خنکی دارد، سردشت در ۳ کیلومتری شرقی روستای زروان قرار دارد، که جاها و خانه‌های قدیمی و نخلستان و آب‌انبار (برکه) در آن بسیار دیده می‌شود.
کُنار، عناب، رملیک سرده‌ای از درختان و درختچه‌های تیغ‌دار از تیره عنابیان است. حدود ۴۰ گونه کنار وجود دارد که در مناطق گرمسیری و زیر گرمسیری پراکندگی دارند. میوه این درخت نیز کُنار نامیده می‌شود و خوردنی است.
درخت کنار در عربی و گاه فارسی سدر نیز نامیده می‌شود و در ایران معمولاً برگ‌های کوبیده آن را «ختمی» می‌نامند. اما سدر خود درختی متفاوت و مدیترانه‌ای از تیره مخروطیان است که شباهت زیادی با کاج دارد.
کنار درختی است به ارتفاع نزدیک به ۱۰ متر با برگ‌های کوچک و قلبی شکل و کشیده با سه رگبرگ برجسته که گوشوارک آن به خار تبدیل شده‌است.
طبق مطالعات محلی این گونه خاصیت دریافت رطوبت هوا از طریق برگ را دارد در مناطق جنوب ایران استان خوزستان شهرستان لالی مردم از درخت کنار به عنوان میوه ای که در فصل بهار به‌خوبی به وفور یافت میشود بهره می برند رامهرمز و لالی به عنوان مرکز کنار در ایران یاد می‌شود
کنار آفریقایی و کنار بوشهری (ایرانی) گونه‌هایی از این سرده‌اند که به‌طور فراوان بومی جنوب و جنوب غرب ایران نیز می‌باشد.
میوهٔ کنار خوراکی است. کنار میوه‌ای مغذی و سرشار از ویتامین K و مقادیر نسبتاً خوبی از ویتامین D3 و نیز کلسیم، فسفر، آهن، منگنز، روی و پتاسیم است. ارزش غذایی میوهٔ کنار از لحاظ پروتئین، مواد معدنی، کلسیم، فسفر، کاروتن و ویتامین از گندم غنی‌تر و میزان کالری و ویتامین C آن نسبت به لیمو بیشتر است. میوهٔ آن به راحتی هضم و اثر ملین (ضد یبوست) دارد، مزهٔ آن اندکی شیرین است.
کنار در ماه‌های پایان زمستان و فروردین به بار می‌آید و تا نیمهٔ بهار نیز کم و بیش بر درخت می‌ماند. کنار با قیمتی ارزان‌تر نسبت به سایر میوه‌ها در دسترس است. برخی گونه‌های کنار در بهار شکوفه داده، در پاییز به بار می‌نشیند که در زبان بومی به آن «کنار پاییزه» می‌گویند.
از گونه‌های دیگر کنار که درختچه‌ای و بدون ساقه و تنهٔ ضخیم است؛ در زبان خوزی و لری رَمَلِک و یا لملیک می‌گویند که در پاییز و زمستان میوهٔ ترش آن به‌دست می‌آید. در کوهپایه‌های زاگرس مناطق نیمه‌گرمسیری این نوع کنار دیده می‌شود.
درخت کنار از مقاوم‌ترین درخت میوه به صورت درختچه‌ای کوچک، خاردار با تاج پهن است.
این درخت و میوهٔ آن در جنوب ایران کنار نامیده می‌شود و در کتاب‌ها به نام‌های کنار، سدر، سدره، منبل داوود، سنجد گرجی، نیم، ضال، ببر و شجره‌النبق نیز خوانده شده‌است. از قدیم از برگ سائیده درخت کنار به‌عنوان ماده پاک‌کننده موی سر و بدن استفاده شده و هنوز هم در برخی نقاط استفاده از آن متداول است. برگ سائیده کنار «سدر» نام دارد. این درخت در استان‌های جنوبی ایران مانند ایلام، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، هرمزگان، بوشهر، خوزستان، کرمان و جنوب سیستان و بلوچستان به خوبی می‌روید.
برگ‌های کنار را می‌توان خشک و پودر کرده و جهت شستشوی بدن و مو بکار برد.
برگ کنار (سدر) حاوی تانن،استرول‌های گیاهی مانند بتاسیتوسترول، بتاسیتوسترول گلوکزید و ساپونین ابلین لاکتون می‌باشد. ساپونین موجود در سدر عامل کف‌کنندگی در برگ کنار است. ابلین لاکتون از دسته ساپونین‌های استروئیدی است و به عنوان ماده اولیه برای تهیه هورمون‌های استروئیدی می‌توان بکار برد.
===کاربرد در غسل مرده
در میان مسلمانان توصیه شده است که از بین غسل های سه گانه مردگان یکی از غسل ها با آب و سدر باشد. معمولا مسلمانان برای غسل مردگان سه غسل انجام می دهند غسل با آب و سدر ، غسل با آب و کافور ، غسل با آب خالی .
بخش صحرای باغ یکی از بخش‌های شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. صحرای باغ جلگه‌ای بلوکی است در جنوب شهرستان لار و در مرز استان فارس و استان هرمزگان قرار گرفته‌است.
از شهر لار تا صحرای باغ از راه جادهٔ اتومبیل رو که از صحرای نیمه و کنار روستای کرمستج می‌گذرد تا اولین روستای صحرای باغ که روستای هُرمود است در حدود چهل کیلومتر راه است. اما فاصله مستقیم آن از راهی کوهستانی بیش از ۱۵ کیلومتر نیست. همچنین صحرای باغ در جنوب شهر گراش قرار دارد و تنها یک کوه میان گراش و صحرای باغ واقع است. از صحرای باغ تا گراش از راه این کوه بیش از ۱۰ کیلومتر نیست.
جمعیت بخش صحرای باغ شهرستان لارستان براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۳٬۰۲۲ نفر (۲٬۹۲۸ خانوار) بوده‌است.
آب و هوای این منطقه در تابستان‌ها گرم و خشک می‌باشد که گاهی به ۴۸ درجه سانتیگراد می‌رسد
آب و هوا در زمستان سرد و خشک می‌باشد.
دما در زمستان به ۶ درجه سانتیگراد می‌رسد و بیشترین دما در زمستان ۲۵ درجه است.
میزان بارش در تابستان‌ها کم است اما در زمستان بارش‌های فراوانی دارد
حدود صحرای باغ از برکه حاجی محمدعلی که با حدود روستای کرمستج است شروع می‌شود و انتهای آن به روستای دیده بان وکنگ ریشه می‌رسد که تقریباً ۶۳ کیلومتر است. این حدود از شرق تا غرب صحرای باغ است، اما حدود شمال و جنوب صحرای باغ که پهناورترین آن از بالای روستای زروان و دشتی شروع می‌شود تا پاسگاه گردنه پاسخند در حدود ۱۵ کیلومتر است.
صحرای باغ در گذشته با نام‌های دیگری نیز شناخته می‌شده‌است. از آن جمله‌اند: "اچمستان". این نام تاکنون باقی‌مانده‌است و حدود پانصد سال از تاریخ آن می‌گذرد.
آبادی‌های فوق و خیلی از آبادی‌های دیگر در صحرای باغ برپا بوده‌است که فقط خراب‌های آن‌ها باقی‌مانده‌است. از روستاهای قدیمی پاسخند و طوایف ساکن آن روستاها، جز نامی باقی نمانده‌است، ولی آثار بسیاری از آن‌ها برجا مانده‌است.
از گردشگاه‌های صحرای باغ می‌توان به این‌ها اشاره کرد: چند باب آب‌انبار (برکه) دراز، آثار قلعه‌ای که در بالای کوه واقع است، و چند چاه قدیمی، و بند و نخلستان و بقعه میراحمد که مردم دشتی و زروان و جاهای دیگر در موقع باران و بهار به تفریح می‌روند.
میر احمد یکی از اجداد میرهای هُرمود و اوز و دشتی و زروان است. شیخ انصار در پاسخند سکونت داشته‌است که شیخهای انصاری دهمیان و زروان و شیخ حضور و انوه و انصاری‌های لار و جاهای دیگر از بازماندگان وی هستند.
در دوران گذشته چندین بار اتفاق افتاده‌است که روستاهای صحرای باغ و اطراف مورد هجوم و چپاول بیگانگان قرار گرفته‌است.
چنان‌که پیر مردان و ریش سفیدان روایت می‌کنند که منطقه صحرای باغ بارها از طرف خوانین دور ونزدیک غارت شده‌است.
هربار که غارتگران به روستاها می‌تافتند مردم به کوه پناه می‌بردند. وخیلی‌ها در برابر دزدان وچپاول گران مقاومت می‌کردند و از جان ومال خود دفاع می‌نمودند و غارتگران را سرکوب می‌کردند.
همچنین در منطقه صحرای باغ چندبار قحطی رخ داده‌است، مخصوصاً در زمان دوجنگ عالم گیر جهانی که ازسال ۱۹۱۴ میلادی رخ داده‌است تا سال ۱۹۱۸ میلادی، و همچنین جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۳۹ تا سال ۱۹۴۵ میلادی، در جنگ جهانی اول بیماری عالم‌گیری افتاد که در صحرای باغ به نام سال «دَردِی» معروف گشت، در این بیماری در روستاهای صحرای باغ و همچنین روستاهای اطراف روزانه تعداد زیادی از مردم در اثر این بیماری جان خودشان از دست می‌دادند، همچنین در سال‌های قحطی نیز افراد زیادی از صحرای باغ و روستاهای توابع به سبب قحطی وگرسنگی مردند.
پیر مراد امیدیار (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۶۷ میلادی در پاریس)، بنیان‌گذار و رئیس ای‌بی (e-bay) و یک کارآفرین و نیكوکار ایرانی-فرانسوی است. او در سال ۱۹۹۸ میلادی و در سن ۳۱ سالگی به عنوان ثروتمندترین فرد ایرانی در جهان شناخته شد.
امیدیار در سال ۲۰۰۹ حدود ۲ میلیون دلار به بنیاد ویکی‌مدیا کمک رساند. پیر امیدیار با درآمدی که به دست آورده بود به فکر امور خیریه افتاد تا اینکه مؤسسه امیدیار نتوورک را به این منظور تاسیس کرد. همچنین بر پایهٔ اطلاعات فوربز در سال ۲۰۳، پیر امیدیار ۲۴۵ مین شخص ثروتمند در جهان، ۶۵ مین شخص ثروتمند در ایالات متحده آمریکا و ثروتمندترین شخص ایرانی در جهان است. پیر امیدیار رئیس و مؤسس سایت ای‌بی (e-bay) اولین و معروفترین وب‌گاه مخصوص حراج و خرید و فروش اینترنتی که تا آخر سال ۱۹۹۸، ۱/۲ میلیون عضو، ۷۵۰ میلیون دلار حجم معاملات و حدود ۸ میلیون دلار سود کسب کرده بود به طوری که بیش از ۶۰۰۰ کارمند، ۴۶ میلیون مشتری ثبت شده و ۴۴۱ میلیون دلار سود خالص در سال ۲۰۰۵ داشته‌است.
دارایی خالص وی در حال حاضر طبق تخمین مجله فوربز معادل ۸.۷ میلیارد دلار است.
در کودکی نام او پرویز بود که پس از مهاجرت به آمریکا به پیر تغییرش داد. علاقه‌اش به رایانه در دبیرستان سنت اندروی مریلند و در کلاس نهم شروع شد. اولین برنامه رایانه‌ای خود را در ۱۴ سالگی و در کتابخانهٔ همین مدرسه نوشت. در کلاس‌های مدرسه حاضر نمی‌شد و برای کار با رایانه به آزمایشگاه می‌رفت که به همین دلیل بارها به دلیل غیبت جریمه شد. مدیر مدرسه که علاقه پیر به رایانه و برنامه‌نویسی را دید به جای مقابله با آن تصمیم گرفت که در این مسیر هدایتش کند. او از پیر خواست برای کتابخانه مدرسه برنامه‌ای بنویسد که خودش کارت‌های راهنمای کتاب را چاپ کند در عوض بابت کارش ساعتی ۶ دلار هم دستمزد بگیرد. هرچند مبلغ زیادی نمی‌شد ولی همین انگیزه‌ای شد برای تلاش هدفمند در این زمینه. امیدیار پس از دیپلم، تحصیلات دانشگاهی را در تافتس ماساچوست گذراند و در رشته علوم کامپیوتر لیسانس‌ گرفت.
مادرش الهه میرجلالی امیدیار، یک زبان‌شناس مشهور و از استادان دانشگاه سوربن فرانسه بود. پدرش هم کوروش امیدیار، جراح اورولوژی از دانشگاه جانز هاپکینز بود که به دلیل شرایط شغلی وی ، آنها مجاب به مهاجرت از پاریس به ایالت مریلند در آمریکا شدند. همسر او نیز پاملا کر است.
http://wikimediafoundation.org/wiki/Press_releases/Omidyar_Network_Grant_August_2009
دانشگاه صنعتی اصفهان، با نام پیشین دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان یک دانشگاه صنعتی دولتی برجسته در علوم فنی و مهندسی در شهر اصفهان است که با بیش از ۲۳۰۰ هکتار مساحت بزرگ‌ترین دانشگاه کشور از لحاظ وسعت می‌باشد. شهرک علمی تحقیقاتی اصفهان در مجاورت این دانشگاه قرار دارد.
این دانشگاه در سال ۱۳۵۶ هجری خورشیدی، تحت عنوان دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان، به عنوان واحد دانشگاهی شماره ۲ دانشگاه صنعتی آریامهر تهران تأسیس گردید. بعد از وقوع انقلاب اسلامی، از «دانشگاه صنعتی آریامهر در تهران» (دانشگاه صنعتی شریف) جدا شده، به «دانشگاه صنعتی اصفهان» تغییر نام داده شد و به صورت مستقل به فعالیت‌های خود ادامه داد؛ گفتنی است که علت شباهت نشان این دو دانشگاه در این است که همانند «دانشگاه صنعتی آریامهر تهران»، این دانشگاه مستقیماً بر اساس دانشگاه ام‌آی‌تی در آمریکا الگوبرداری و تأسیس گردیده است."Exporting MIT: Science, Technology, and Nation-Building in India and Iran. " Stuart W. Leslie, Robert Kargon. Osiris, volume ۲۱ (۲۰۰۶), p.۱۲۳
در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۰، طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، سیدعلی‌محمد میرمحمدی میبدی به‌عنوان سرپرست این دانشگاه منصوب شد.درنهایت نامبرده با تایید شورای عالی انقلاب فرهنگی به سمت ریاست دانشگاه منصوب شد.https://snn.ir/fa/news/1005474/
در سال ۱۳۴۹، مسئولیت طرح ایجاد پردیس جدید دانشگاه صنعتی شریف را در اصفهان به دکتر ضرغام واگذار شد. دکتر امین زمینی به مساحت ۱۶ میلیون متر مربع در محل فعلی دانشگاه جهت ایجاد پردیس اصفهان دانشگاه شریف از دولت گرفته بود حل وفصل دعاوی روی این اراضی تا زمان سید حسین نصر نیز ادامه داشت. این مساحت عظیم به دانشگاه امکان می‌داد که بتواند مراکز پیشرفته پزوهشی وصنعتی را بدون هیچ گونه محدودیتی در جوار خود بوجود آورد ومنشا تحولات تحولات فنی وتکنولوزی پیشرفته در کشور گردد (نظیر این تفکر در استنفورد منجر به سیلیکون‌ولی شد که مد نظر بود). طرح جامع فونکسیونل عبارت بود از تعیین فضاهای مورد نیاز و روابط این فضاها با هم، طرحی که زیر بنای طرح جامع معماری وطرح هادی ساخت دانشگاه صنعتی اصفهان قرار گرفت.
تدوین سیاست‌های علمی ومهندسی دانشگاه و برنامه گسترش آن بر اساس دو پردیس تهران و اصفهان توسط کمیته از سرپرستان وکادر آموزشی ومسئولیت دکتر ضرغامی وبرنامه ارتباط با صنعت وگسترش تحقیقات وتامین تجهیزات پزوهشی دانشگاه و، تهیه طرح جامع فونکسیونل وطرح جامع معماری دانشگاه صنعتی اصفهان، در این دوره صورت گرفت. وبعدها فعالیت‌های ساختمانی پردیس اصفهان در سال ۵۳ با بیش از ۲۵۰ هزار متر مربع آغازگردید. از سال تحصیلی ۱۳۴۹-۱۳۵۰ جذب دانشجو از طریق کنکور سراسری صورت گرفت در حالیکه تا قبل از آن از طریق آزمون اختصاصی دانشگاه بود. یکی از اقدامات تشکیل کمیته ای شناسائئ دانشجویان مستعد واعزام آنها به ادامه تحصیل بود که اولین گروه (۲۰۰نفر) در سال ۱۳۵۰ اعزام گردیدند.
از مهر ۱۳۵۶، فعالیت‌های آموزشی در دانشگاه صنعتی اصفهان رسماً شروع شده و دانشگاه صنعتی شریف در تهران دانشجوی جدید نمی‌پذیرد. دولت وقت در تاریخ چهارم مرداد اعلامیه‌ای صادر می‌کند مبنی بر این که دوره لیسانس دانشگاه صنعتی به‌طور قطع به اصفهان منتقل می‌شود. در تاریخ ۲۷ مرداد در جلسه مطبوعاتی، شاه در جواب برای تعیین تکلیف دانشگاه صنعتی، اظهار داشت که هیئت امناء تکلیف دانشگاه را روشن خواهد کرد.
به دنبال گسترش تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی، آموزگار تغییر کرده و شریف امامی رئیس مجلس سنا به نخست‌وزیری منصوب گردید و دولت خود را دولت آشتی ملی اعلام کرد. در تاریخ ۹ شهریور ۵۷ در روزنامه کیهان اعلام می‌شود که موضوع دانشگاه صنعتی آریا مهر در جلسات دولت مطرح است و ۷۰۰ دانشجو برای تهران در این دانشگاه پذیرفته خواهد شدو ۱۵ شهریور رسماً اعلام می‌شود که دانشگاه صنعتی آریا مهر در تهران باقی می‌ماند و رئیس دانشگاه توسط شورای دانشگاه انتخاب خواهد شد.
طراحان اصلی و اولیه دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان هم از نظر ساختار درسی و هم از نظر شالوده سازمانی عبارت بودند از:"Exporting MIT: Science, Technology, and Nation-Building in India and Iran. " Stuart W. Leslie, Robert Kargon. Osiris, volume ۲۱ (۲۰۰۶), p.۱۲۳. شرکت آمریکایی آرتور دی لیتلوبگاه رسمی شرکت مشاوره (Arthur D. Little) (که یک شرکت مشاوره آکادمیک بود)، گوردون براون که ریاست کل دانشکده‌های مهندسی و از مدیران اصلی دانشگاه‌ام آی تی بود،Gordon Brown, Dean of MIT School of Engineering. جرج بوگلیارلو ریاست دانشکده فنی-مهندسی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو،George Bugliarello, Dean of Engineering, University of Illinois at Chicago. و مهدی ضرغامی معاونت دانشگاه صنعتی آریامهر در تهران.
براون شش دانشکده اولیه دانشگاه صنعتی اصفهان را تأسیس نمود.Gordon Brown, “Goals,” n.d. , MIT MC 24, Box 6, folder 244; and Arthur D. Little Co. , “Functional
Master Plan for the Isfahan Campus,” Oct. 1972, MIT MC 24, Box 6, folder ۲۳۳, ۳۸–۴۴. در گزارش نهایی وی از طرح جامع دانشگاه صنعتی آریامهر در اصفهان آمده:
و این همان سیاستی بود که سید حسین نصر که در آن زمان ریاست دانشگاه آریامهر تهران را بر عهده داشت دنبال می‌کرد.Seyyed Hossein Nasr Foundation, http://www.nasrfoundation.org/bios.html نصر کمک به بنیانگذاری دانشگاه صنعتی اصفهان را «از دستاوردهای بزرگ زندگی خود» می‌داند.رامین جهانبگلو. "در جستجوی امر قدسی (مصاحبه با دکتر نصر)". نشر نی. ۱۳۸۵ ص۹۸ دانشگاه‌های دیگر، همانند دانشگاه شیراز (و در زمینه پزشکی دانشگاه ارومیهArchives Of Iranian Medicine) در آن دوره بر اساس شیوه‌های مدرن آمریکایی الگو برداری گردیده بودند.
دانشگاه صنعتی آریامهر اصفهان از موسساتی بود که برنامه‌های وسیع و گسترده‌ای برای آن قبل از انقلاب در نظر گرفته شده بود به‌طوری‌که برای ساخت دانشگاه اراضی وسیعی در حدود ۲۳۰۰ هکتار در نظر گرفته شده بود.
دانشگاه صنعتی اصفهان رشته‌های زیر را ارائه می‌نماید:
تشکلهای دانشجویی فعال در دانشگاه صنعتی اصفهان عبارتند از:
در ۲۷ آذر ۱۳۸۶ سه تن از اجساد بی‌نشان جنگ ایران و عراق (معروف به شهدای گمنام) در دانشگاه صنعتی اصفهان به خاک سپرده شدند. چهارده سال بعد (آبان ۱۴۰۰) هویت یکی از آنان به نام حسین شکرائیان از طریق آزمایش DNA مشخص شد.
در شبانگاه روز شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۸۸، پس از اعلام نتایج اولیه انتخابات ریاست جمهوری ایران، در دانشگاه صنعتی اصفهان اعتراضات گسترده‌ای صورت گرفت. این اعتراضات منجر به شکستن شیشه‌های برخی ساختمان‌های دانشگاه و به آتش کشیدن آمفی تئاتر و تالار شهید فتوحی گردید که در مجموع به گفته قربانی رئیس دانشگاه، زیان بیست و پنج میلیارد ریالی را برای دانشگاه در پی داشت. مسئولان دانشگاه صنعتی اصفهان و نیروی انتظامی ادعا کرد معترضین قصد ورود به محوطه خوابگاه دختران را داشتند و به همین علت یگان ویژهٔ نیروی انتظامی به داخل دانشگاه و خوابگاه محل سکونت دانشجویان وارد شد. اعتراضات فوق که توسط دانشجویان انجام شده بود منجر به تعطیلی دو هفته‌ای دانشگاه در ایام امتحانات شد.حمله گارد ویژه به خوابگاه‌های دانشگاه صنعتی اصفهان
در تیر ماه سال ۱۳۹۱، جمعی از استادان دانشگاه، با انتشار بیانیه‌ای در سایت الف، برکناری فوری رئیس دانشگاه را خواستار شدند.
البته در همین دوران، پروژه‌های عمرانی مورد توجه ویژه قرار گرفت و علاوه بر سرعت یافتن ساخت و ساز پروژه‌های در دست احداث پیشین، پروژه‌های جدیدی نیز آغاز به ساخت و ساز کردند. اتمام ساخت ساختمان دو دانشکدهٔ جدید به منظور افزایش فضای درسی، اتمام جادهٔ درب شمالی دانشگاه، تأسیس بازارچه خدماتی پردیس، ساخت مجموعهٔ رفاهی صدف در محوطهٔ خوابگاه خواهران، و ساخت سولهٔ ورزشی مختص خواهران از جملهٔ پروژه‌های پایان یافته در این زمان هستند.
اختلاف وی با طراح و توسعه دهنده طرح ابررایانه ملی شیخ بهایی باعث شد عملاً مدتی این طرح متوقف شود و با اینکه هزینه زیادی برای آن شده بود بهره‌برداری از آن متوقف شد. بعداً با میانجی‌گری پروفسور هادی اکبرزاده و دکتر سیّد جواد هاشمی‌فر و پیوستن آن‌ها به عنوان اعضای هیئت امنا به طرح، بهره‌برداری از آن آغاز شد.
با روی کار آمدن حسن روحانی و انتخاب جعفر توفیقی به عنوان سرپرست وزارت علوم، کمپین‌های اعتراضی در اینترنت و سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی جهت درخواست برای برکناری رؤسای دانشگاه‌ها شکل گرفت. سرانجام، محمد اسماعیل همدانی گلشن در ۵ شهریور ۱۳۹۲ برکنار محمود مدرس هاشمی، عضو هیئت علمی گروه مخابرات دانشکده برق و کامپیوتر جانشین وی شد.محمد اسماعیل همدانی گلشن رئیس سابق دانشگاه صنعتی اصفهان که با سرپرست شدن جعفر توفیقی در وزارت علوم با تماسی 30 ثانیه‌ای عزل شد
در ۵ خرداد ۱۳۹۸ و در پی استعفا محمود مدرس هاشمی، با حکم منصور غلامی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دکتر سید مهدی ابطحی با حفظ سمت رئیس شهرک علمی وتحقیقاتی اصفهان به سمت سرپرست دانشگاه صنعتی اصفهان منصوب گردید. در تاریخ ۱۲ شهریور ماه همان سال با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی مهدی ابطحی به ریاست دانشگاه صنعتی اصفهان منصوب گردید.https://www.isna.ir/news/98061206744
سال ۱۳۸۹، معاون مرکز مشاوره دانشگاه صنعتی اصفهان بیان کرد هر ترم حدود ۸ نفر از دانشجویان این دانشگاه اقدام به خودکشی می‌کنند.در سالهای اخیر نیز چندین مورد خودکشی در این دانشگاه رخ داده‌است.طی یک پژوهش علمی ۲۶ درصد دانشجویان این دانشگاه دارای افکار خودکشی بوده و سکونت در خوابگاه یکی از عوامل تشدید کننده این افکار بوده‌است یکی دیگر ا ز این عوامل قوانین سخت آموزشی این دانشگاه است.
ولی‌الله طحانی
بنیانگذار سیستم‌های فازی در ایران
ناصر قدیری مدرس:
قدیری تحصیلات کارشناسی خود را در دانشکده برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی اصفهان در رشته کامپیوتر گرایش سخت‌افزار و کارشناسی ارشد خود را در دانشکده مهندسی کامپیوتر، دانشگاه شیراز در رشته کامپیوتر گرایش هوش مصنوعی و رباتیک و دکترای خود را در دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان در رشته کامپیوتر گرایش نرم‌افزار به انجام رساند. وی دارای بیش از ۱۸ سال تجربه کار در بخشهای خصوصی و دولتی و اجرا و نظارت پروژهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در سطح شهری و ملی بوده‌است.https://nghadiri.iut.ac.ir/fa/biography-fa قدیری علاوه بر استادی دانشگاه صنعتی اصفهان سمت مشاور رئیس دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در امور فناوری اطلاعات و سرپرست مدیریت آمار و فناوری اطلاعات را نیز برعهده دارد.
محمدجواد امیدی:
محمد جواد امیدی در سال ۱۳۷۷ در رشته الکترونیک از دانشگاه تورنتو کانادا فارغ‌التحصیل شد و سپس دوره فوق دکتری خود را در همین دانشگاه در زمینه مخابرات سیستم به پایان رساند. وی از بنیان‌گذاران چند شرکت موفق در زمینه‌های مختلف همچون تجارت الکترونیک و طراحی سیستم‌های الکترونیکی ومخابراتی در کانادا و آمریکا بوده‌است. امیدی دارای مقالات متعدد در ژورنال‌ها و کنفرانسهای علمی است و داوری کنفرانس‌های متعددی را به عهده داشته‌است. وی بیش از ده اختراع (Patent) را در آمریکا و کانادا و دو اختراع را به صورت جهانی ثبت نموده‌است.
از سوابق اجرایی وی علاوه بر مدیریت شرکت‌ها در بخش خصوصی می‌توان به مواردی همچون ریاست مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی اصفهان، مشاور فناوری اطلاعات و ارتباطات استانداری اصفهان، ریاست دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه صنعتی اصفهان، معاونت توسعه فناوری شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، رئیس مرکز منطقه‌ای توسعه مراکز رشد و پارکهای علم و فناوری کشورمعاونت پژوهش و فناوری دانشگاه صنعتی اصفهان اشاره نمود.
در حال حاضر امیدی عضو هیئت علمی و استاد دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه صنعتی اصفهان و مدیر کل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان اصفهان است و مدیریت مؤسسه دفتر منطقه‌ای آیریس وابسته به یونسکو، عضو هیئت مدیره سازمان فاوا شهرداری اصفهان و قائم مقام رئیس دانشگاه صنعتی اصفهان در امور بین‌الملل و توسعه ساختارهای فناوری را نیز به عهده دارد. زمینه‌های مورد علاقه وی در امر پژوهش و تدریس شامل مخابرات دیجیتال، رادیوهای هوشمند، مخابرات بی‌سیم و روش‌های پیاده‌سازی الگوریتم‌های مخابراتی است.
http://www.topuniversities.com/institution/isfahan-university-technology/wur
https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/isfahan-university-technology#ranking-dataset/608682
پایگاه خبری دانشگاه صنعتی اصفهان
جادوگر اُز فیلمی است به کارگردانی ویکتور فلمینگ که بر اساس رمانی برای کودکان نوشته ال. فرانک باوم آمریکایی به نام "جادوگر بی‌نظیر شهر آز" ساخته شده است.
دوروتی دخترک کوچکی است که همراه سگش توتو در کشتزاری در کانزاس زندگی می‌کند. روزی گردبادی می‌آید و دوروتی و سگش و خانه‌اش را با خود به آسمان می‌برد و در سرزمین آز پایین می‌آورد. در آز همه چیز زیبا و غریب است، با این حال دوروتی می‌خواهد هر جور شده به خانه‌اش برگردد. دوروتی تصمیم می‌گیرد تا به شهر آز برود تا از جادوگرانی که در آن شهر زندگی می‌کنند برای بازگشت به خانه کمک بگیرد. دوروتی سرِ راهش به مترسکی که مغز ندارد، آدم آهنی‌ای که قلب ندارد و شیر بزدلی که شجاعتش را از دست داده‌است برمی‌خورد. آن‌ها همه امیدوارند که جادوگر نیکوکار شمال در آز کمک‌شان کند، اما جادوگر بدجنس غرب که در پی انتقام مرگ جادوگر بدجنس شرق است، مشکلاتی را سر راه آن‌ها و جادوگر نیکوکار شمال به وجود می‌آورد. در نهایت دوروتی با ریختن یک سطل آب روی جادوگر بدجنس غرب موجب نابودی او می‌شود و جادوگر شهر آز نیز به عنوان جایزه آرزوی او و دوستانش را برآورده می‌کند.
مدیر دوبلاژ: مریم شیرزاد
دوروتی: مریم شیرزاد
جادوگر شهر اُز (پروفسور مارول): منوچهر اسماعیلی
مرد حلبی: ژرژ پطرسی
مترسک: شروین قطعه‌ای
شیر بزدل: تورج مهرزادیان
https://www.imdb.com/title/tt0032138/
http://judygarlandmuseum.com/
اَملَش شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان و مرکز شهرستان املش است.
شهرستان املش با مساحت تقریبی ۴۰۷ کیلومتر مربع در فاصله ۷۵ کیلومتری شهرستان رشت و در ۱۶ کیلومتری شهرستان رودسر و شهرستان لنگرود قرار دارد.
قدمت این شهر به دوران سلطنت شاه عباس صفوی بر می‌گردد. در این دوران امرایی به نام‌های ولی سلطان صوفی و بهرام علی صوفی به امر شاه عباس به حکومت رانکوه و دیلمان منصوب و در املش سکنی گزیدند. از خانواده‌های قدرتمند و قدیمی املش می‌توان به خاندان صوفی اشاره کرد.
کشف آثاری از قرون گذشته در این منطقه، حاکی از این است که املش سابقه کهن تاریخی پیش از اسلام را دارد.
۱۴۷ اثر از آثار تاریخی املش ثبت ملی شده است که از نظر تعداد آثار تاریخی بعد از فومن در جایگاه دوم استان گیلان قرار دارد.
دو روستای بویه و امام در ییلاقات این شهرستان جز چهار روستای تاریخی استان گیلان معرفی شده اند.
این شهرستان یکی از دو معدن بزرگ میکای سیاه و دولومیت ایران را در قلب خود جای داده‌است.
املش با ۳۲ درصد تولید چای ، بزرگترین تولیدکننده چای و دومین تولیدکننده فندق کشور ایران محسوب می گردد.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت املش برابر با ۱۵۴۴۴ نفر بوده‌ است.درگاه ملی آمار ایران مردم املش از قوم گیلک هستند
درباره اینکه چرا به آن املش گفته میشود فرضیه های مختلفی وجود دارد برخی معتقدند که اسمی است مرکب از دو واژه «ام» و «لش» که «لش» به معنی راکد، ایستاده، و «ام» به رود و رودخانه اطلاق می‌شود؛ بنابراین املش به معنی رود تنبل و راکد از جریان ایستاده می‌باشد.
شهر املش مجاور رودخانه شلمان‌رود واقع شده و به علت «مند آب» بودن رودخانه در سابق، این شهر بنام «آبلش» نامیده شد. این رودخانه باعث شد که املش به دو قسمت غربی و شرقی به ترتیب به نام‌های «سولوش» و «آبلش» موسوم و بعدها به مرور زمان املش نامیده شد در صورتی که رودخانه املش بسیار پر جنب و جوش بوده و بدلیل کوهپایه ای و شیب دار بودن منطقه امکان «مند آب» در هیچ کجا از این شهرستان وجود نداشته است. اما فرضیه دیگری نیز وجود دارد که بدین گونه است
در برخی از شهرها و مناطق مسکونی اروپایی که دارای منابع طبیعی و آب و هوایی مشابه با شهرستان املش هستند (داشتن رودخانه و جنگل و سرسبزی ) پسوند آملش ، آم لاش ، (am lesh) داده شده است مانند شهر (لاندسبرگ آم لش) شهری در ایالت بایرن در کشور آلمان و (وایسنباخ آملش) نام یک منطقه مسکونی در اتریش که در منطقه رویت واقع شده است احتمالا در زمان های دور نام این شهر را آملش یا آم لاش گذاشته باشند و به مرور زمان دستخوش تغییرات شده و به املش تغییر نام پیدا کرده .
از چهره‌های صاحب نام این شهر می‌توان به حاج میرزا حبیب‌الله املشی معروف به میرزای رشتی از مجتهدین صاحب نام عصر ناصری و از مشاهیر مراجع و مدرسین جهان اسلام در قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ و شیخ بهاءالدین املشی صاحب کتاب گوشه‌هایی از تاریخ گیلان که یاور میرزا کوچک خان و عضو هیئت اتحاد اسلام در جنبش جنگل نیز بوده اشاره کرد.
محمد مهدی ربانی املشی عضو خبرگان قانون اساسی، خبرگان رهبری، شورای نگهبان و دادستان کل کشور نیز از علما برجسته این شهر است.
سه شنبه بازار: در این روز (همانند سایر شهرهای گیلان) مردم کالاهای خود را برای خرید و فروش به خیابان اصلی شهر می‌آورند.
املش از لحاظ پوشش گیاهی با توجه به آب و هوایی مطلوب و معتدل آن و همچنین واقع شدن در جلگه گیلان از شرایط بسیار مساعدی برخوردار می‌باشد، گرچه با توجه به گسترش شهرنشینی و افزایش فعالیت‌های صنعتی اکو سیستم این منطقه در حال تهدید است. پوشش گیاهی املش متشکل از درختان توسکا، افرا، انار ترش، انجیر، ازگیل (کنوس)، زالزالک سیاه جنگلی (می ارخ)، فندق، گردو، راش، شرم، ماضی (بلوط) ، ممرز، توت، ون و آزاد می‌باشد. همچنین گیاهان دارویی از قبیل گل بنفشه و ختمی، گل گاوزبان و آویشن و کوت کوتو در اکثر نقاط املش می‌رویند.
پرندگان و جانوران پراکنده در این شهرستان عمدتاً روباه، شغال، گرگ، سمور، خرگوش ، کبک ، سار ، عقاب و انواع گونه‌های پرندگان جلگه‌ای و کوهستانی است.
از لحاظ جغرافیایی – تاریخی، املش ناحیه‌ای مستعد است که کشف آثاری از سده‌های پیشین، حکایت از پیشینه کهن تاریخی پیش از اسلام آن دارد. در املش آثار باستانی مهمی همچون کوزه‌های زرین و گلی از اشکال حیوانات، مجسمه و سلاح‌های انسانی به دست آمده‌است، که از جنس برنز، نقره و طلا ساخته شده‌اند. این اشیای باستانی گاهی در جریان حفاری‌های غیرمجاز یا توسط باستان شناسان از گورستان‌ها به دست آمده‌است. قدمت برخی از این آثار به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره قبل از میلاد مسیح برمی گردد.
از لحاظ هنری، بخش املش از ویژگی هنری خاصی برخوردار است و از نظر پیکر تراشی و پیکرسازی و کوزه‌گری دارای ابتکارات بدیعی است و آثار بدست آمده متعلق به قرون نهم و هشتم پیش از میلاد گویای این مدعاست و بخشی از این آثار هم‌اکنون در موزه «لور» فرانسه و موزه «نادر» مشهد موجود بوده و به ثبت رسیده‌است.
در مقایسه با تپه مارلیک، تمدن املش از لحاظ شیوه و زمینه دارای تفاوت‌هایی است، اما در استفاده از اشکال حیوانات مشترکند. با نمایش سفالینه‌ها و اشیای فلزی املش به سال ۱۹۶۴م/۱۳۴۳ش در موزه نوشاتل سوئیس، هنر و تمدن املش شناخته شد.
به گفتهٔ ادموندز، جهانگرد بریتانیایی که در اواخر دورة قاجار به املش سفر کرده‌است، شمار خانه‌های این دهکده ۱۰۰ باب بوده‌است که ۲۰۰ خانوار از خاندان صوفی در آن‌ها زندگی می‌کرده‌اند. او املش را به لحاظ برخورداری از مناظر طبیعی و مسکونی زیبا با مناظر طبیعی بریتانیااملش(استان گیلان) مقایسه می‌کند.
جادوگر شهر اُز در معانی زیر به کار می‌رود:
شهرستان اَملَش از شهرستان‌های شمالی ایران واقع در استان گیلان است. مردم این شهرستان از قوم گیلک‌ هستند و به زبان گیلکی صحبت می کنند مرکز شهرستان املش شهر املش است.
شهرستان املش با مساحت تقریبی ۳۵۰ کیلومتر مربع در فاصله ۷۵ کیلومتری شهرستان رشت و در ۱۶ کیلومتری شهرستان رودسر و شهرستان لنگرود قرار دارد.
جمعیت آن بالغ بر ۵۰ هزار نفر و شامل دو بخش (مرکزی و رانکوه) و دو شهر (شهر املش و رانکوه) و ۵ دهستان و ۱۴۶ روستا می‌باشد. شهر املش به مساحت ۹/۴ کیلومتر مربع مرکز این شهرستان می‌باشد. قدمت این شهر به دوران سلطنت شاه عباس صفوی بر می‌گردد. در این دوران امرایی به نام‌های ولی سلطان صوفی و بهرام علی صوفی به امر شاه عباس به حکومت رانکوه و دیلمان منصوب و در املش سکنی گزیدند.
این شهرستان شامل دو بخش رانکوه و مرکزی و پنج دهستان به نامهای سمام، شبخوسلات، کجید، املش جنوبی و املش شمالی است.
شهر: املش
شهر: رانکوه
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت املش برابر با ۴۳٬۲۲۵ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
<mapframe latitude="36.889232" longitude="50.119457" zoom="14" width="258" height="213" align="right" />کُجید یک روستا در بخش رانکوه شهرستان املش استان گیلان در شمال ایران است.
روستای کجید در دهستان کجید قرار دارد و جمعیت آن بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰، ۲۶۳ نفر (۱۰۳ خانوار) است.
از زمان های قدیم همواره افراد تحصیل کرده و موفقی از کجید به شهرت رسیده اند .
عمده محصول آن فندق می باشد و منطقه اشکورات حجم زیادی از تولید فندق ایران را به خود اختصاص داده است .
دروازه شیراز (نام امروزی میدان آزادی)، جنوبی‌ترین نقطه شهر اصفهان در قدیم بوده، که در انتهای چهار باغ بالا قرار گرفته بوده‌است. این محل در حقیقت محل پایان شهر و آغاز راه عبوری به جنوب کشور و شیراز بوده‌است که به همین دلیل دروازه شیراز خوانده شده‌است. در برابر آن دروازه تهران که آغاز راه شمال و تهران بوده‌است و دروازه دولت که محل تلاقی شهر با سامانه حکومتی بوده قرار دارند. امروزه به جای آن میدانی که «میدان آزادی» نامیده شده‌است، قرار دارد. دروازه‌شیراز در شمالِ غربِ هزارجریب، شمالِ شرقِ دانشگاه اصفهان و جنوبِ چهارباغ بالا است.
دروازه شیراز در محل تقاطع خیابان‌های چهارباغ و هزارجریب قرار گرفته و از سمت غرب و شرق به خیابان‌های دانشگاه و سعادت‌آباد مرتبط می‌شود.<mapframe latitude="32.62235277777778" longitude="51.66438888888889" zoom="16" width="400" height="300" align="right" />مهم‌ترین همسایگی‌های آن دانشگاه علوم پزشکی در جنوب غربی و ورزشگاه انقلاب در شمال غربی است. در سمت شرق، بدنه‌های تجاری به سمت چهارباغ بالا و سعادت‌آباد کشیده شده‌است. در جنوب شرقی میدان، ساختمان تجاری-اداری سپهر با نمای شیشه‌ای بیش از سایر بناها شاخص است.
فضای میانی دروازه شیراز، از نظر هندسی، به شکل یک بیضی خفته با طول قطرهای ۱۲۰ متر در ۱۰۰ متر است. مساحت کل فضای میانی حدود ۹٬۲۵۰ متر مربع است. شیب عمومی زمین از شمال به سمت جنوب و اختلاف تراز آن حدود ۳ متر و ۶۰ سانتی‌متر است.
تندیس‌های شاه عباس، کاوه آهنگر و نماد ذوب آهن روزگاری در این میدان نصب بود که هر یک به دلیلی جابجا شدند. در سال ۱۳۹۷َ، تندیس کاوه آهنگر دیگربار در میدان آزادی (دروازه شیراز) شهر اصفهان قرار گرفت.
از سال ۱۳۸۴ ساخت ایستگاه متروی دروازه شیراز (آزادی) توسط سازمان قطار شهری اصفهان و طراحی مهندسین مشاور آمود انجام شد و سطح میدان برای ساخت مترو مدتی طولانی تبدیل به کارگاه ساختمانی بود که در نهایت با راه‌اندازی ایستگاه مترو در زیر میدان، فضای سبز و مجسمه کاوه مجدداً در سال ۱۳۹۷ به شهر بازگردانده شد.https://newspaper.hamshahrionline.ir/id/15251/ ایستگاه مترو دروازه شیراز، یک ایستگاه تقاطعی است که در محل تلاقی خطوط یک و سه متروی اصفهان قرار می‌گیرد. باغ هزار جریب نقطه انتهایی باغ‌های صفوی بوده که مرکز آن میدان فعلی دروازه شیراز می‌شده. همان محلی که مجسمه شاه عباس قرار داشته و بعدتر مجسمه کاوه آهنگر. به تبع فضاهای شهری تاریخی، راسته حرکتی از چهارسمت میدان به صورت ارگانیک به چهار چهارسوی روباز می‌رسد که مفصل حرکتی به سوی بلیت‌فروشی است. خود بلیت‌فروشی که با محور خط ۳ به دو نیم‌کره شمالی و جنوبی تقسیم شده، محل اصلی تلاقی حرکت‌هاست. از پیاده‌هایی که از چهارسمت آمده‌اند و به پایین حرکت می‌کنند تا به مقصدشان در چهار سمت شرق و غرب و شمال و جنوب ایستگاه بروند. کل ایستگاه یک مفهوم فضای شهری‌ست که باید محل باکیفیتی برای شهروندان باشد. چهار ورودی در هر سمت میدان با چهار حیاط مربع شکل ۱۰x۱۰ در هرسمت در مسیر دسترسی، به نشانه چهاربخش باغ تاریخی، آسمان را به داخل ایستگاه آورده و با تغییر رنگ کاشی کتیبه، چهار فصل را در چهار سمت میدان نمایش می‌دهد تا به شناخت حس مکان هریک کمک کند.گزارش مطالعات ایستگاه متروی آزادی-مهندسین مشاور آمود در طراحی ایستگاه توجه به مفهوم معماری ایرانی و سیر حرکتی از فضای باز بیرون به فضاهای نیمه بازی و فضاهای مکث مدنظر قرار گرفته و با استفاده از ۴ فضای روباز در مسیر حرکت در محل ارتباط به بلیت‌فروشی، همچون چارسوهای بازار جهت حرکت مسافران تعریف شده‌است.گزارش مطالعات ایستگاه متروی آزادی-مهندسین مشاور آمود
بادرُفت گرد و خاک زردرنگی است که به وسیله باد حمل گردیده و در پشت دیواره جویبارها انباشته شده باشد. از این گونه مواد در کناره بیابان‌ها و مناطق خشک آسیای میانه فراوان دیده می‌شود که بیشتر از فلاتهای خشک به آنجا برده شده‌اند و این مواد که از جنس ابلیز نرم هستند، تقریباً زردرنگ بوده و سرشار از مواد آهکی هستند. بادرفت‌ها به دلیل دارا بودن خلل و فرج فراوان، آب باران را به تندی از خود گذرانده و همواره رویهٔ آنها خشک است.
بادرفت اگر با گیاخاک بیامیزد، خاک کشاورزی مرغوبی را پدیدمی‌آورد.
لوم یا ابلیز نوعی خاک است که بخش عمده آن از ترکیب ماسه (اندازه دانه > ۶۳ µm)، لای (سیلت) (اندازه دانه > ۲ µm) و مقدار کمی رس (اندازه دانه < ۲ µm) پدید آمده باشد. بر پایه وزن، ترکیب کانی‌های ماسه، رس و لای در این نوع خاک به ترتیب حدود ۴۰، ۴۰ و ۲۰ درصد است. این نسبت ممکن است در موارد مختلف تغییر کرده و انواع مختلف خاک‌های لومی مانند لوم ماسه‌ای، لوم سیلتی، لوم رسی، لوم رسی ماسه‌ای، لوم رسی سیلتی و لوم را پدید بیاورد.
نهضت ملی‌شدن نفت (۲۹ اسفند ۱۳۲۹–۲۸ مرداد ۱۳۳۲) دوره مبارزات مردم ایران، برای ملی کردن صنعت نفت ایران است.
قرارداد دارسی که در دوره خفقان قاجار بسته شده بود تحت تأثیر نیاز مالی مظفرالدین شاه برای تهیه خرج سفرهای فرنگستان و ناآگاهی او و اطرافیانش نسبت به ارزش صنعت نفت در دنیای آنروز سهم اندکی برای ایران (۱۶ درصد از سود ناخالص معادل ۱۱ درصد از سود خالص) در نظر گرفته بود. از ۱۳۰۷–۱۳۱۲ رضاشاه با منصوب کردن تیمورتاش بعنوان مذاکره کننده ایران برای افزایش سهم ایران هفت بار مذاکره کرد ولی راه بجایی نبرد و در نهایت با لغو یکجانبه آن توسط رضاشاه تحت شرایط بحرانی ایران آنروز و قدرت اقتصادی و نظامی انگلیس قرارداد ۱۹۳۳ بسته شد که فقط اندکی بهتر بود ولی با یک قرارداد منصفانه فاصله زیادی داشت. پس از جنگ دوم جهانی و فضای آزادی بیان دوران شاه جوان بحث‌های مربوط به نفت دوباره در بین روشنفکران و نمایندگان مجلس شروع شد.
جرقه میدانی جنبش ملی شدن نفت از اعتراضات کارگران صنعت نفت در تیرماه ۱۳۲۵ شروع شد که موجب کشته شدن ۵۰ نفر و زخمی شدن ۱۵۰ نفر در ۲۳ تیر ۱۲۳۵ شد. سپس از مرداد ۱۳۲۵ نمایندگان مجلس شورای ملی شروع به بحث در این مورد کردند. احمد قوام حزب دمکرات را تشکیل داد، اسلامگراها به رهبری کاشانی موضوع را پیگیری کردند. از شهریور ۱۳۲۵ نوای ملی شدن نفت در مجلس به گوش می‌رسید. از ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۹ شاه جوان و بی تجربه هنوز قدرت مطلقه نداشت. نخبگان که در دوره رضاشاه تحت اختناق بودند آزادی یافتند، احزاب قدرتمندتر شدند، اتحادیه‌های کارگری توسعه یافتند. به دلیل اتکای شاه جوان بر دو تکیه گاه (ارتش-روحانیت) روحانیونی مانند کاشانی در سیاست حضور یافتند و به این ترتیب جوانان و دانشگاهیان تحت تأثیر سه نیروی چپ، ملی‌گرا و اسلامگرا قرار گرفتند.
انگلیس در اسفند ۱۳۲۹ یک مذاکره جدید با عباسقلی گلشاییان وزیر دارایی رزم آرا انجام داد که به قرارداد الحاقی گس گلشاییان منجر شد ولی با وجود فشارهای رزم آرا مورد قبول مجلس قرار نگرفت.
ملی کردن صنعت نفت در در ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ تاکتیکی بود که سیاستمداران ایران بکار بردند تا از قرارداد نفت خلاصی یابند. انگلیسها ابتدا شروع به کارشکنی کردند سپس پرسنل خود را خارج کردند و شروع به تهدید نظامی کردند. ایران در روزنامه‌های معروف اروپا آگهی استخدام پرسنل نفت منتشر کرد. عده زیادی رزومه ارسال کردند ولی کشورهای اروپایی به این افراد اجازه خروج از فرودگاه‌هایشان را ندادند و پاسپورت آنها را ضبط کردند!. سپس کشورهای غربی خرید نفت ایران را تحریم کردند. با اینکه مهندسین ایرانی پالایشگاه آبادان را که بزرگ‌ترین پالایشگاه دنیا بود راه اندازی و تولید را ادامه دادند طی دو سال آینده ۱۳۳۰–۱۳۳۱ نتوانستند نفتی صادر کنند. شوروی که قرار بود ۱٫۵ تن طلایی که از زمان جنگ دوم به ایران بدهکار بود بدهد از تحویل آن به دولت دکتر مصدق خودداری کرد و دولت دچار سختی در اداره کشور شد. از خرداد ۱۳۳۰ تا اسفند ۱۳۳۱ پنج پیشنهاد نفت توسط انگلیس آمریکا و بانک جهانی به مصدق ارائه شد که هیچ‌یک اشاره ای به افزایش درصد سهم ایران نمی‌کردند و مالکیت ملی ایران بر صنعت نفت خود را نیز به‌طور کامل قبول نمی‌کردند.
دکتر مصدق برای حل مشکل با انگلیس آماده بود کلیه ضرر و زیان شرکت در دوره تقریبی دو ساله ملی شدن نفت را پرداخت کند ولی انگلیس و امریکا اصرار میکردند که ایران باید سودی را که انگلیس در مدت باقیمانده از قرارداد ۱۹۳۳ یعنی تا ۱۹۹۳ قرار بود بدست بیاورد پرداخت کند (چهل سال از مدت قرار داد باقیمانده بود و انگلیس تمام سود آینده حاصل از آنرا مطالبه میکرد). از نظر مصدق این عمل نا عادلانه بود و مقدار مبلغ هم بقدری زیاد میشد که غیر عملی بود .در نهایت امریکا و انگلیس به این نتیجه رسیدند که کودتا برای بیرون راندن مصدق از صحنه سیاست ایران تنها راه است.
دوره تاریخی ملی‌شدن صنعت نفت ایران در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ با تصویب قانون ملی شدن نفت به اوج رسید و با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ پایان گرفت.
ببینید: قرارداد دارسی
ببینید: شرکت نفت ایران و انگلیس
در سال ۱۲۸۰ (۱۹۰۱ م) قراردادی توسط دربار مظفرالدین‌شاه قاجار و شخصی بریتانیایی‌تبار به نام ویلیام ناکس دارسی به امضا رسید که به قرارداد دارسی معروف شد. بر پایه این قرارداد، ویلیام دارسی امتیاز انحصاری اکتشاف و استخراج نفت در جنوب ایران را بدست آورد. شرکت نفت دارسی، پس از هفت سال، سرانجام در ۲۶ مه ۱۹۰۸ میلادی در منطقه مسجد سلیمان به نفت رسید.http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=211783 نفت ایران هنگامی اهمیت بیشتری پیدا کرد که دولت انگلستان با خرید سهام دارسی درصدد برآمد به‌طور مستقیم‌تری در این پروژه بزرگ مشارکت نماید و پس از آن دولت انگلستان خود مالک بی‌رقیب منابع نفتی عظیم ایران در بخش‌های جنوب و جنوب شرقی شد. پس از جنگ اول جهانی بود که انگلستان درصدد برآمد نفوذ خود را در حوزه‌های نفتی ایران بیش از پیش مستحکم‌تر سازد و از ورود هر کشور یا شرکت نفتی خارجی به این مناطق ممانعت به عمل آورد. با توجه به درآمد ناعادلانه که از کشف و صدور نفت ایران عاید انگلیس می‌شد خیلی زود بر محافل داخلی کشور آشکار شد که قرارداد پیشین دارسی نمی‌تواند حقوق اقتصادی دولت ایران را تأمین نماید، بنابراین تلاش‌های صورت گرفت تا در مفاد این قرارداد تجدیدنظرهایی صورت بگیرد.
ببینید: قرارداد ۱۹۳۳
در سال ۱۳۱۲ و در دوره رضاشاه تصمیم گرفته می‌شود که به قرارداد دارسی پایان داده شود. با الغای قرارداد دارسی اما دولت ایران نتوانست مالکیت منابع نفتی را در اختیار بگیرد. شخص رضاشاه پس از مذاکره با سر جان کدمن، رئیس شرکت نفت ایران و انگلیس، و رجینالد هوار سفیر بریتانیا در ایران این قرارداد را قبول کرد و مقامات دولت را وادار به تصویب آن کرد. مجلس شورای ملی نیز به اتفاق آرا آن را تصویب کرد. در این قرارداد شرکت نفت ایران و انگلیس همچنان به اکتشاف و استخراج و فروش منابع نفتی ایران، بدون هیچ الزامی به ارائه صورت عملکرد به دولت ایران، ادامه می‌داد. مدت قرارداد ۶۰ سال تعیین شد.
پس از استعفای رضاشاه در بیست شهریور و ورود نیروهای متفقین به ایران، نخستین انتقادها بر قرارداد ۱۹۳۳ در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی انجام شد. در یک نطق محمد مصدق در زمینه این قرارداد در مجلس چهاردهم می‌گوید:نگاهی به کارنامه سیاسی دکتر مصدق، جلال متینی، صفحهٔ ۱۵۵ و صفحه ۴۲۳ و صفحهٔ ۴۲۵
در همین مجلس بود که طرح تحریم امتیاز نفت در آذر ۱۳۲۳ تصویب شد.
ببینید: امتیاز نفت شمال
ببینید: حزب توده ایران
ببینید: موازنه منفی
پس از اشغال ایران توسط متفقین در جنگ جهانی دوم، رقابت استعمارگران بر سر نفت، تشدید شد. دولت ایران بعد از مواجهه با تقاضای شرکت‌های نفتی هر سه کشور، اعلام کرد که دادن هرگونه امتیاز باید به بعد از جنگ موکول شود، زیرا در زمان حاضر و به دلیل وجود جنگ، وضعیت اقتصادی کشورها روشن نیست. در نتیجه تقاضای هر سه دولت رد شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مطابق قرارداد ۱۹۴۳ انگلیس و شوروی موظف بودند ظرف مدت شش ماه پس از خاتمه جنگ، نیروهای خود را از خاک ایران خارج نمایند. شوروی نه تنها از خاک ایران خارج نشد، بلکه نیروهای دیگری هم وارد نقاط شمالی ایران کرد. در این زمان قوام، نخست‌وزیر بود. یکی از اقدامات قوام، عقد قراردادی بود که بین دولت ایران و سفیر شوروی در تهران به امضا رسید. براساس این قرارداد، نیروهای شوروی می‌بایست ظرف یک ماه و نیم خاک ایران را ترک کنند و قرار شد شرکت مختلط نفت ایران و شوروی ایجاد شود و اساسنامه آن ظرف هفت ماه برای تصویب به مجلس پانزدهم پیشنهاد گردد.
در سی‌ام مهرماه ۱۳۲۶، نمایندگان مجلس شورای ملی ماده واحده‌ای را به تصویب رساندند که منتفی شدن قرارداد نفت ایران و شوروی هدف اصلی آن بود. همچنین در این ماده واحده تأکید شده بود که دادن هرگونه امتیازی به خارجی‌ها ممنوع است و دولت مکلف است که به منظور استیفای حقوق ملت ایران از نفت جنوب اقدام کند. دولت انگلستان از تصویب این ماده واحده ناراضی نبود، زیرا این طرح موجب شده بود که دست شوروی‌ها از منابع نفتی ایران کوتاه گردد. اما دولت انگلستان به منظور حفظ سلطه خویش بر نفت جنوب و جلوگیری از استیفای حقوق ملت ایران با مقامات کشور وارد مذاکره شد تا این قرارداد را به تصویب برساند.
اولین جرقه نهضت توسط کارگران صنعت نفت زده شد که از شرایط کاری خود ناراضی بودند:
۲۰ اردبیهشت ماه ۱۳۲۵: عده‌ای از کارگران آغاجاری به دلیل کمی دستمزد و سختی زندگی اعتصاب کردند.
۱۱ تیرماه ۱۳۲۵: ۶ هزار نفر از کارگران در آبادان اعتصاب کردند که ۶ تقاضا داشتند که شرکت نفت ایران و انگلیس پنج تقاضا را قبول کرد اما تقاضای ششم را که به پرداخت دستمزد روز جمعه مربوط می‌شد، نپذیرفت.
۲۲ تیرماه ۱۳۲۵: به دنبال بی‌توجهی شرکت نفت به درخواست کارگران؛ اعتصاب عمومی در تمام مراکز نفتی شروع شد و دوساعت بعد از شروع اعتصاب، عموم کارگران و کارمندان دست از کار کشیدند و با اعلام حکومت نظامی، مأموران برای کنترل امور آمدند.
۲۳ تیرماه ۱۳۲۵: ادامه اعتصاب به شورش و درگیری منجر شد، به نحوی که ۵۰ نفر کشته و بیش از ۱۵۰ نفر زخمی شدند، سپس انگلیس نیروهای خود را در بصره به حال آماده باش درآورد و دو کشتی جنگی به آبادان اعزام کرد. مظفر فیروز معاون سیاسی نخست‌وزیر به خوزستان رفت و حکومت نظامی در استان برقرار شد. کارگران ادعا کرده بودند که شرکت نفت عشایر عرب را بر علیه کارگران نفت تحریک می‌کند. حتی روزنامه محافظه کار اطلاعات گزارش کرد که در ۲۳ تیرماه ۱۳۲۵ حدود ۴۰ تا ۶۰ نفر کشته شدند
۲۴ تیرماه ۱۳۲۵: هیئتی متشکل از وزیر بازرگانی و معاون نخست‌وزیر و دو نفر از رهبران حزب توده به آبادان رفتند تا با مذاکره با نمایندگان کارگران و کارفرمایان اعتصاب را پایان دهند و گفته شد که دستمزد روز جمعه پرداخت و قانون کار کاملاً اجرا می‌شود، به این ترتیب اعتصاب در روز سوم پایان یافت.
از مردادماه ۱۳۲۵ وکلای مجلس صدای ملت را شنیده و نیروهای سیاسی نیز تحت تأثیر این اعتراضها تشکیل می‌شود.
در تاریخ ۹ فروردین ۱۳۳۰ نیروهای نظامی در آبادان مردم را به آتش بستند و سه نفر را به قتل رساندند. روز بعد نزدیک به هزار نفر از کارگران لوله نفت به اعتصاب‌کنندگان پیوستند. یک هفته بعد وضع آرام گرفت و تا روز ۱۸ فروردین نزدیک به یک سوم اعتصاب کنندگان به سر کار خود بازگشتند. لیکن در ۲۳ فروردین کارگران بندر معشور و آبادان دست به شورش زدند و این امر منجر به کشته و زخمی‌شدن چند تن از کارگران شرکت نفت شد.
در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۳۳۰، آیت‌الله کاشانی بیانیه‌ای منتشر ساخت و از کارگران شرکت خواست تا به شورش خود خاتمه دهند و به کارگران اطمینان داد که انگلیسی‌ها به زودی ایران را ترک خواهند گفت و دولت ایران خسارتهای وارده به آن‌ها را جبران خواهد کرد.