moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چیزی که این نقش را از دیگر نقوش نقش رستم متمایز می‌کند، اندازهٔ اسب‌ها است که برخلاف معمول، بسیار بزرگ نشان داده شده‌اند و همین، تعلق این اثر به دورهٔ بهرام دوم را ثابت می‌کند.
d -ary heap یا d-heap یک ساختمان داده صف اولویت دار است، یک کلیت از یک هیپ دودویی که گره‌ها به جای دو فرزند فرزند دارند. بنابراین هیپ دودویی یک هیپ ـ 2 است. طبق گفته‌های Tarjan و Jensen و همکارانشان . ، هیپ تایی توسط Donald B. Hohnson در سال 1975 ابداع شده‌است..
این ساختمان داده به عملیات‌های با اولویت کمتر اجازه می دهد تا سریع تر از هیپ دودویی عمل کنند، با هزینه کندتر حذف کردن کمترین عملیات ها. این موازنه منجر به بهتر اجرا شدن الگوریتم‌هایی مثل الگوریتم دیکسترا که در آن کاهش عملیات‌های اولویت دار شایع تر از حذف حداقل عملیات‌ها است، شده‌است. علاوه بر این، هیپ تایی بهتر از هیپ دودویی از حافظه نهان استفاده می‌کنند، و در عمل به آن‌ها اجازه می‌دهد تا سریع تر اجرا شوند با اینکه در تئوری بدترین سرعت اجرای بیشتری دارند.
همانند هیپ دودویی، هیپ‌های تایی الگوریتم درجا هستند که از هیچ فضای ذخیره‌سازی اضافه‌ای فراتر از آنچه که برای ذخیره اعضای آرایه در هیپ نیاز است، استفاده نمی‌کنند.
همانند مبنای 2، هیپ تایی هم یک ساختار اطلاعاتی درونی است که هیچ حافظه ی جانبی را فراتر از آنچه که نیاز دارد تا اعداد یک مبنا را ذخیره کند استفاده و اشغال نمی‌کند..
هیپ تایی شامل آرایه عضوی است، که هر کدام از آن‌ها دارای اولویت در ارتباط با آن است. این اعضا ممکن است به عنوان گره‌هایی در یک درخت تایی کامل که در جستجوی سطح اول ذکر شده، دیده شوند. عضوی که در جایگاه 0 آرایه قرار دارد، ریشه درخت را تشکیل می دهد، و اعضایی که در موقعیت formula_1 آرایه قرار دارند، فرزندان ریشه و formula_2 عضو بعدی، نوه‌های آن هستند، و... . بنابراین، پدر عضوی که در مکان است، (برای هر ) عضوی است که در مکان کف
formula_3 است و فرزندان آن اعضایی هستند که در مکان id + 1 تا id + d قرار دارند. با توجه به ویژگی هیپ در مین هیپ هر عضو یک اولویت دارد که حداقل به بزرگی پدرش است؛ در ماکس هیپ، هر عضو دارای اولولیتی حداکثر برابر پدرش است..
عضو دارای اولویت کمتر در مین هیپ (یا عضو دارای بیشترین اولویت در ماکس هیپ) همیشه در مکان صفر آرایه قرار می‌گیرد. برای حذف این عضو از صف اولویت، آخرین عضو "x" آرایه جای آن را می‌گیرد، و سایز آرایه یکی کم می‌شود. سپس، در صورتی که عضو "x" و فرزندانش خاصیت‌های هیپ را برآورده نکنند، "x" با یکی از فرزندانش جابجا می‌شود. (در مین هیپ عضوی که دارای کمترین اولویت است، یا در ماکس هیپ عضو دارای بیشترین اولویت). آن را با اعضای پایین‌تر در درخت و عضوهای بعدی در آرایه جابجا می کنیم، تا جایی که سرانجام خاصیت‌های هیپ برآورده بشود. همانند فرایند جابجایی رو به پایین، برای افزایش اولویت هر عضو در مین هیپ یا کاهش اولویت هر عضو در ماکس هیپ استفاده می‌شود.
برای وارد کردن عضو جدید به هیپ، عضو به آخر آرایه اضافه می‌شود و سپس در صورتی‌که خاصیت‌های هیپ نقض شده باشد، آن عضو با پدرش جابجا می‌شود. آن را در درخت به بالا انتقال داده و در آرایه به عضوهای اولیه منتقل می کنیم، تا جایی که خاصیت‌های هیپ برآورده بشود. همانند فرایند جابجایی رو به بالا، برای کاهش اولویت هر عضو در مین هیپ یا افزایش اولویت هر عضو در ماکس هیپ استفاده می‌شود.
برای ایجاد یک هیپ جدید از آرایه عضوی، ممکن است یک حلقه در جهت معکوس ایجاد شود. این حلقه از عضوی با مکان formula_4 شروع شده و به عضو در مکان صفر ختم می‌شود. فرایند جابجایی رو به پایین برای هر عضو اجرا می‌شود.
در هیپ تایی با داشتن عضو، هر دو فرایند جابجایی رو به بالا و فرایند جابجایی رو به پایین به تعداد
formula_5 جابجایی وجود دارد. در فرایند جابجایی رو به بالا، هر تعویض شامل تنها یک مقایسه هر عضو با پدرش است و یک زمان ثابت طول می کشد. بنابراین، زمان وارد کردن یک عضو جدید در هیپ، کاهش اولویت یک عضو در مین هیپ، یا افزایش اولویت یک عضو در ماکس هیپ formula_6 می‌باشد. در فرایند جابجایی رو به پایین، هر تعویض شامل مقایسه است و زمان لازم دارد. 1 – مقایسه لازم است تا کوچکترین و بزرگترین فرزند تعیین شود و سپس یک مقایسه دیگر با پدر تا تعیین شود که آیا تعویض نیاز است یا نه. بنابراین، زمان حذف کردن عضو ریشه، افزایش اولویت هر عضو در مین هیپ، یا کاهش اولویت هر عضو در ماکس هیپ، formula_7 می‌باشد.
وقتی یک هیپ تایی از "n" عضو ساخته می‌شود، بیشتر اعضا در مکانی قرار دارند که سرانجام برگ‌های درخت تایی را تشکیل می دهند و جابجایی رو به پایین برای آن‌ها صورت نمی‌گیرد. در حداکثر formula_8 از اعضا، که برگ نیستند حداقل یک بار جابجایی رو به پایین با هزینه زمانی برای یافتن فرزند برای جابجایی با آن صورت می‌گیرد. در حداکثر formula_9 گره ممکن است جابجایی رو به پایین دو بار صورت بگیرد، که در این صورت هزینه اضافی برای دومین جابجایی، فراتر از هزینه‌ای که برای دوره اول محاسبه شده بود، نیاز است و...
بنابراین، مقدار کل زمانی که برای ساختن یک هیپ با این روش نیاز است برابر است با:
فضای استفاده شده توسط هیپ تایی با عملیات‌های درج و حذف کوچکترین عضو خطی است، به‌طوری‌که نسبت به آرایه‌های دیگری که شامل لیستی از اعضا در هیپ هستند، از فضای ذخیره‌سازی اضافی استفاده نمی‌کند. اگر تغییراتی در اولویت‌های اعضای موجود نیاز باشد، یکی از اعضا باید اشاره گرهایی که فقط فضای ذخیره‌سازی خطی دوباره از آن‌ها استفاده می‌کند را از اعضا به مکانشان در هیپ نگه دارد.
الگوریتم دیکسترا برای یافتن کوتاهترین مسیر در گراف‌ها و الگوریتم پریم برای درخت فراگیر مینیمم، هر دو از مین هیپ استفاده می‌کنند که در آن عملیات حذف مینیمم و عملیات کاهش اولویت وجود دارد. که تعداد رئوس در گراف و "m" تعداد یال‌ها است. با استفاده از یک هیپ تایی با formula_11 کل زمان برای این دو نوع عملیات ممکن است متعادل شود که کل زمان برای الگوریتم برابر می‌شود با formula_12 . زمان اجرای بهبود یافته هیپ دودویی این الگوریتم‌ها وقتی که تعداد یال‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای بیشتر از تعداد رأس‌ها باشد، برابر است با formula_13 ., pp. 77 and 91. یک ساختمان داده صف اولویت دیگر، هیپ فیبوناتچی است که زمان اجرای نظری بهتر formula_14 را می‌دهد. ولی در عمل، به‌طور کلی هیپ تایی‌ها حداقل به همان اندازه سریع یا اغلب سریع تر از هیپ فیبونانچی برای این کاربرد هستند..
4-هیپ‌ها در عمل ممکن است عملکرد بهتری حتی در عملیات‌های حذف مینیمم نسبت به هیپ دودویی داشته باشند.. علاوه بر این، معمولاً هیپ‌های تایی بسیار سریع تر از هیپ دودویی اجرا می‌شود. به خاطر اندازه هیپ که بیشتر از اندازه حافظه نهان کامپیوتر است. هیپ دودویی معمولاً به کش سی‌پی‌یو بیشتر و page fault حافظه مجازی بیشتری نسبت به هیپ تایی نیاز دارد...
http://en.wikipedia.org/wiki/D-ary_heap
هامدالایه شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۳۶ نفر است.
تیربو شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۵۳۱ نفر است.
تامپلگا شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۵۴ نفر است.
تیکاره شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۵۳۴۴ نفر است.
کالاگره‌ریمائیبه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۵۳۹ نفر است.
لوا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۳۴ نفر است.
باتانگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۷۸۳ نفر است.
کونکین فولگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۱۲ نفر است.
کونکین موگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۵۴ نفر است.
توئسین شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۳۷ نفر است.
خطای پرسپکتیو در عکاسی و فیلم‌برداری، به تغییر نسبت‌های سوژه که در اثر زاویه لنز نسبت آن بروز می‌کند، گفته می‌شود. در صورتی که محل استقرار دوربین را نسبت به سوژه ثابت نگه داشته و زاویه دیدمان را با تغییر فاصله کانونی لنز بسته‌تر یا بازتر نماییم، پرسپکتیو تغییر نخواهد کرد. در متون نسبتاً قدیمی این بحث‌ها را تحت نام علم مناظر و مریا انجام می‌دادند.
دو عمل در خطای پرسپکتیو نقش دارند:
زمانیکه تصاویر با لنز نرمال تهیه شوند، بیننده عکس خطای پرسپکتیو عجیبی را مشاهده نخواهد کرد. ولی وقتی برای یک عکس پرتره از یک لنز زاویه باز استفاده نماییم، اعوجاج عجیبی روی خواهد داد. یعنی بینی بزرگ‌تر از حد طبیعی و صورت کاملاً پهن ثبت خواهد شد. ولی وقتی همین قاب‌بندی را با یک لنز تله انجام دهیم، تصویر برجسته و خطوط بدون پرسپکتیو ثبت می‌شوند. به همین دلیل است که برای یک دوربین ۳۵ میلیمتری، لنز مناسب پرتره، لنزی است که فاصله کانونی آن مابین ۱۰۵ تا ۱۳۵ میلی‌متر باشد. استفاده از لنزهای بلندتر موجب کاهش شدید عمق میدان و عدم وضوح کافی تصویر خواهد شد.
"تغییر نسبت پس‌زمینه به پیش‌زمینه (پرسپکتیو) در عکاسی با قاب‌بندی مشترک با لنزهای فاصله کانونی متفاوت."
فرلانگ یکایی است برای اندازه‌گیری فاصله در دستگاه‌های آمریکایی و امپراتوری که برابر یک‌هشتم مایل، ۲۲۰ یارد، ۶۶۰ پا، ۴۰ راد یا ۱۰ زنجیر می‌باشد. میزان دقیق فرلانگ در کشورهای انگلیسی‌زبان گوناگون کمی متفاوت است.
۵ فرلانگ به‌تقریب برابر با ۱ کیلومتر می‌شود. طول محیط زمین هم ۴۰٬۰۰۰ کیلومتر برابر با ۲۰۰٬۰۰۰ فرلانگ است.
Wikipedia contributors, "Furlong," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Furlong&oldid=476579776 (accessed February ۲۵، ۲۰۱۲).
سیگوئینووسه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۶۸ نفر است.
رولگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۵۷ نفر است.
نینیونگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۶۴ نفر است.
دوگره شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۰۹ نفر است.
رومتانگین شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۹۵ نفر است.
سینگا-موسی شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۷۸۲ نفر است.
سینگا-ریمایبه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۱۵۸ نفر است.
گاسدونکا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۸۶ نفر است.
سیسین شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۹۵ نفر است.
واتیگوئه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۲۵ نفر است.
کاوکانا-پوله شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۰۰ نفر است.
سونگدین یارکه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۹۲ نفر است.
بوندا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۹۰۰ نفر است.
یالگاتینگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۰۹ نفر است.
نورده شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۰۵ نفر است.
کارگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۱۷۴ نفر است.
کایون شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۷۹ نفر است.
دوره (Douré) شهری در شهرستان زیمتنگا، استان بام، بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۶۶ نفر است.
بایندفولگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۹۲۹ نفر است.
مینیما شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۲۹ نفر است.
بارگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۹۱ نفر است.
مومنه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۳۷۳ نفر است.
کیندینده شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۲۲ نفر است.
پاسپانگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۰۹ نفر است.
تامپلگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۸۱ نفر است.
پتاکاکیسگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۰۸ نفر است.
پیسی شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۵۰ نفر است.
زیمتنگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۰۳۶ نفر است.
دنئون شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۳۷ نفر است.
بانگرین شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۶۳۹ نفر است.
تانکولونگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۸۹ نفر است.
کالاگره-فولبه شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۲۱ نفر است.
کومسیلگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۲۰ نفر است.
کالاگره-موسی شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۴۹ نفر است.
راکوئگتانگا شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۷۳ نفر است.
سوپر لیگ فوتبال صربستان معتبرترین لیگ فوتبال در کشور صربستان است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون برگزار می‌شود. این لیگ از ۱۶ تیم که از سراسر کشور صربستان در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود.
باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد با ۹ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
سنگ‌نگاره پیروزی بهرام دوم (ساخته حدود ۲۸۵ میلادی) شامل دو سنگتراش بزرگ از دوره ساسانی است که در زیر آرامگاه داریوش بزرگ در نقش رستم جای دارد. هر دو صحنه نبرد پادشاهان اسب سوار را نشان می‌دهد که دشمنان خود را نگون سار کرده‌اند. نقش پایین احتمالاً و نقش بالایی به قطعیت به بهرام دوم منسوب شده‌است. نقش بالایی ۷ متر درازا و سه متر ارتفاع دارد و در آن، نبرد پیروزمندانهٔ بهرام دوم با دشمنی که هویتش مشخص نیست را نشان داده‌است. در بالای این نقش و متصل به آن، نقشی به درازای ۶٫۷۰ متر و عرض ۲٫۳۵ متر تراشیده شده که از هر لحاظ با نقش پایینی ارتباط دارد و به‌همین جهت، آن را به بهرام منسوب کرده‌اند. اشمیت احتمال داده که این نقش به بهرام سوم که چهار ماه سلطنت کرد، تعلق دارد.
بادینگا شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱۹۴۸ نفر است.
دوگا شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۸۱۳ نفر است.
گاما شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷۲۶ نفر است.
هاسبیالایه شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۸۴۵ نفر است.
لاگو شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۱۱ نفر است.
تانگونا شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۹۷۷ نفر است.
یاسو شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴٬۱۹۱ نفر است.
بالاوه شهری در شهرستان بالاوه در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۷۰۰ نفر است.
بانکوما شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۳۴۹ نفر است.
بوراوالی شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۱۷ نفر است.
دیونتالا شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴٬۱۹۱ نفر است.
فینی شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۰۰۹ نفر است.
هونا شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳٬۴۸۳ نفر است.
کوئلوورو شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۹۲۳ نفر است.
کولاکو شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۴۵۴ نفر است.
کورومانی شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲٬۳۵۹ نفر است.
لیابا شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵۴۱ نفر است.
ماهوانا شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷,۰۱۹ نفر است.
موله شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۵۳۹ نفر است.
سینت-میچل شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۶۷ نفر است.
ساله شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۹۳۰ نفر است.
ساما شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۸۵۳ نفر است.
سلنکورو شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۱۱۱ نفر است.
سیوی شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴,۳۸۳ نفر است.
کوکا شهری در شهرستان کوکا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است.
باشگاه فوتبال پارتیزان با ۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
بونکوروه شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳۳۰ نفر است.
دره شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۰۸ نفر است.
اکراس پس‌سرسرخ، اکراس سیاه هندی با نام علمی "Pseudibis papillosa" گونه‌ای از اکراسهاست که در شبه‌قاره هند یافت می‌شود.
هر دو جنس نر و مادهٔ اکراس‌های سیاه شبیه به هم هستند. این پرندگانِ بزرگ‌جثه منقاری دراز دارند که رو به پایین خمیده شده است. سر پرنده سیاهرنگ بوده و تنها بخشی از پرهای پشت سر به رنگ سرخ لاکی است. ناحیه‌ای نیز در نزدیکی شانه‌های پرنده دارای پرهایی سفیدرنگ است.
اکراس‌های سیاه آشیانهٔ خود را بر فراز درختان می‌سازند و فصل جفت‌گیری و تولید مثل آنها در شمال هندوستان از ماه مارس تا اکثبر ادامه دارد.
اکراس‌های سیاه به اندازهٔ بیشتر دیگر گونه‌های اکراس‌ها وابسته به آب نیستند اما با این وجود می‌توان آنها را در کنار دریاچه‌ها، باتلاقها، بستر رودخانه‌ها و زمین‌های کشاورزی آبیاری‌شده مشاهده نمود. این پرندگان گروه‌دوست بوده و معمولاً در دستجات کوچک در کنارهٔ زمین‌های مرطوب به جستجوی غذا می‌پردازند.
دیما شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۸۹ نفر است.
دیمیبو شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵۹۹ نفر است.
پریوه شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۶۳۲ نفر است.
ساگوئتا شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۳۲ نفر است.
سینده شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳۰۴ نفر است.
سوگودجانکولی شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۷۶۹ نفر است.
سامی شهری در شهرستان سامی در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳۴۰ نفر است.
بندوگو شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲٬۸۶۴ نفر است.
برنکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۳۵ نفر است.
دیو شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۱۰۷ نفر است.
فونا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۶۷۷ نفر است.
گومبیو شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲۹۲ نفر است.
گنوماکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۴۰ نفر است.
کوبا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۲۰۷ نفر است.
کوسو شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۳۵ نفر است.
جراحی قلب شاخه‌ای از علم جراحی است که توسط جراح قلب بر روی قلب و عروق بزرگ انجام می‌شود. این جراحی غالباً برای درمان بیماری‌های ایسکمیک قلب (مثل جراحی کنارگذر شریان کرنری)، اصلاح عیوب مادرزادی قلب یا درمان بیماری‌های دریچه‌های قلب به‌کار می‌رود. پیوند قلب نیز یکی از اعمال جراحی قلب محسوب می‌شود.
در جراحی قلب به روش مرسوم، از شکاف جراحی با برش کامل استخوان جناق از خط وسط و همچنین دستگاه بای‌پس قلبی-عروقی استفاده می‌شود که هر دو آن‌ها، سبب تهاجمی بودن اعمال جراحی قلب و ایجاد کننده بسیاری از عوارض هستند.
در جراحی کم تهاجمی قلب، جراح با استفاده از برش‌های جراحی کوچک ‌تر به عنوان جایگزین باز کردن کامل استخوان جناق و یا حذف دستگاه پمپ قلبی-ریوی از فرآیند عمل جراحی، سعی در کاهش عوارض و بهبود سریع‌تر و حفظ زیبایی بیماران به خصوص در بانوان دارد.
تخمین زده می‌شود از هر سه بزرگسال آمریکایی یک نفر مبتلا به یک یا چند بیماری قلبی عروقی باشد. در سراسر دنیا هر ساله ۱/۲۵–۱ میلیون جراحی قلب بزرگسال انجام می‌شود که شایعترین عمل جراحی قلب CABG با روش مرسوم on-pump یعنی با کمک بای پس قلبی ریوی (CPB) می‌باشد. در این روش قلب بیمار بکمک دارو از حرکت باز می ایستد و وظیفه گردش خون را دستگاه برعهده میگیرد. در این بین جراح از ورید ساق پا و یا شریان سینه یک مسیر کمکی به انتهای رگی که بسته شده ایجاد میکند. بعد اتصال کامل عروق قلب مجددا با دارو بحرکت درمی آید و از دستگاه پمپ جدا میشود. معمولا بین سه تا پنج روز بیمار میتواند از تخت خارج شود. و بعد از یکهفته تا ده روز مرخص میگردد.روش دیگر عمل جراحی قلب روش off-pump میباشد که کالای مورد نیاز برای انجام آن "اختاپوس" است .
توصیه های بعداز عمل جراحی قلب باز(CABG):
_قطع مصرف سیگار
_تحرک کافی جهت جلوگیری از ترومبوز(لخته) ورید عمقی(DVT) و کاهش ظرفیت تنفسی(درصورت عدم منع از سوی درمانگر هرچه سریعترازتخت خارج شوید)
_رعایت بهداشت فردی وعدم دستکاری محل جراحی جهت جلوگیری از عفونت محل
-مصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک به طور کامل و سرساعت مشخص
-حفظ وکنترل قند خون در میزان طبیعی دربیماران دیابتی جهت کمک به ترمیم سریعتر زخم
- درصورت عدم منع پزشک، داشتن رژیم غذایی پرپروتئین پرکالری واستفاده از میوه وسبزیجات جهت ترمیم زودتر زخم
- استفاده منظم از استرنوم ساپورت(حمایت کننده قفسه سینه) درصورت توصیه درمانگر
- سرفه وتنفس موثر جهت جلوگیری از عفونت مجاری تنفسی
_مصرف مایعات کافی برای رقیق شدن ترشحات ریه وکمک به خروج آنها(درصورت عدم منع درمانگردر بیماران کلیوی و...)
- جهت کاهش ورم در پایی که ورید از آن برداشته شده است ،هنگام خواب پای خود را بالاتر ازسطح بدن قراردهید(به جز بیماران با نارسایی شدیدقلبی که بالابردن پاها باعث افزایش سریع حجم ورودی به قلب وافزایش کار وبار قلب می شود)
_درصورت رویت ترشحات چرکی ویا سبزرنگ و بدبو در محل عمل وتب و لرز هرچه سریعتر پزشک خودرا درجریان بگذارید!
- مراجعه به پزشک جهت ویزیت بعداز جراحی درتاریخ معین شده که این تاریخ می تواند یک هفته یا یک ماه یا... بعدازعمل جراحی باشد
یکی از راه‌های درمان سرخرگ‌های تنگ یا مسدود‌شده این است که از هر کدام از رگ‌های سالم بدن، رگی برداشته و آن را به ناحیه مسدود شده سرخرگ کرونری پیوند بزنیم. از جمله رگ‌هایی که برای این عمل پیوند به کار می‌رود، می‌توان به رگ‌های پا یا سرخرگ‌های ناحیه سینه اشاره کرد.
البته از رگ‌های مچ دست هم می‌توان برای این جراحی استفاده کرد. جراح قلب یک سر رگ پیوندی را به بالای قسمت مسدودشده و سر دیگر را به پایین این قسمت متصل می‌کند. به این ترتیب خون، از طریق رگ پیوندی از مسیر مسدودشده میان‌بر می‌زند و به قلب می‌رسد. به این درمان، عمل جراحی بای پس شریان کرونری می‌گویند.
اوواراکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵۴۹ نفر است.
پکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲۹۳ نفر است.
سوروا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۹۹ نفر است.
سوماکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳۷۰ نفر است.
تیمبا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲۴۱ نفر است.
ینکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲۷۸ نفر است.
کونلا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۵۲ نفر است.
کوسوبا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۹۷۵ نفر است.
موساکوی شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۱۳۹ نفر است.
نمنا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۰۱۷ نفر است.
زیگا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶،۶۵۳ نفر است.
سانابا شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶,۴۰۲ نفر است.
عروق بزرگ اصطلاحی است که برای چهار رگ بزرگی که خون را به قلب می‌آورند و از آن خارج می‌کنند استفاده می‌شود. این چهار رگ عبارتند از:
باما شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۰۸۰ نفر است.
بان شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۸,۷۷۶ نفر است.
بایه شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵,۴۷۸ نفر است.
بنا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱۱,۹۶۳ نفر است.
بیاله (Bialé) شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در غرب بورکینافاسو است و جمعیت آن ۱٬۸۹۲ نفر (۲۰۰۵) است.
بونزا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵٬۲۰۹ نفر است.
دابورا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷,۲۸۵ نفر است.
دارسالام شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۱۱۴ نفر است.
دسه شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۷۵۶ نفر است.
جراحی سینه یا جراحی توراکس (انگلیسی: Thoracic surgery) شاخه‌ای در جراحی است که به درمان بیماری‌های اندام‌های درون قفسه سینه همچون شش‌ها، مری و تیموس توسط جراحی می‌پردازد.
جراحی سینه و جراحی قلب دو رشتهٔ جدا در علم پزشکی هستند اما در برخی از کشورها همچون ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند این دو رشته با هم تحت عنوان جراحی قلب و سینه (Cardiothoracic surgery) ادغام شده‌اند. جراحی که در این رشته تحصیل کرده باشد توانایی جراحی بر قلب و شش‌ها را دارد. در ایران و سایر کشورها جراح قلب به جراحی قلب و عروق بزرگ می‌پردازد، در حالی که جراح توراکس سایر اجزای قفسه سینه را جراحی می‌کند.
دینکینا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴,۵۹۳ نفر است.
دنکورو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۴۹۰ نفر است.
دیرا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۲۰۹ نفر است.
دیسانکوی شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۷۹۴ نفر است.
گناسومادوگو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۳۲۹ نفر است.
کواکوا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۸۸۱ نفر است.
کوما شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۹۴۱ نفر است.
هردوگو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۲۰۵ نفر است.
لانفیرا شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۱۷ نفر است.
مونتیونکوی شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷۸۶ نفر است.
لکورو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۶۶۸ نفر است.
ماسو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۴۶۵ نفر است.
ماوه شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۳۲۹ نفر است.
موساکونگو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۳۱۰ نفر است.
پوی شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۰۵۹ نفر است.
ساناکوی شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۳۲۷ نفر است.
سیگوئینونگین شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۶۸۳ نفر است.
توکورو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵,۲۷۷ نفر است.
یرسورو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۲,۸۱۲ نفر است.
کیه شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶,۲۱۲ نفر است.
سولنزو شهری در شهرستان سولنزو در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۹ ۸۱۳ نفر است.
اوورووه شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن نفر است.
فاسو-بنکادی شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۹۱۷ نفر است.
ادینسون روبرتو کاوانی گومز (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که برای باشگاه بوکاجونیورز بازی می‌کند.
او دومین گلزن برتر تاریخ باشگاه پاری سن ژرمن شناخته می‌شود.
کاوانی کار خود را با بازی در دانوبیو در مونته ویدئو آغاز کرد، جایی که دو سال در آن بازی کرد، قبل از اینکه در سال ۲۰۰۷ به تیم پالرمو برود. او چهار فصل را در این باشگاه گذراند و در ۱۰۹ حضور در لیگ ۳۴ گل به ثمر رساند. در سال ۲۰۱۰، کاوانی با ناپولی قرارداد امضا کرد که قبل از خرید با مبلغی کل ۱۷ میلیون یورو، او را با یک قرارداد اولیه قرضی امضا کرد. کاوانی در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۰ سری آ با زدن ۲۶ گل در ۳۵ بازی بعد از آنتونیو دی ناتاله مهاجم اودینزه، که ۲۸ گل در آن فصل زده بود، در جایگاه دوم بهترین گلزن فصل قرار گرفت. در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱، او اولین افتخار باشگاهی خود را به دست آورد، کوپا ایتالیا، که در آن با پنج گل بهترین گلزن بود. کاوانی با ناپولی در دو فصل اول هر کدام ۳۳ گل به ثمر رساند و در سومین فصل ۳۸ گل به ثمر رساند و در آنجا نیز با ۲۹ گل لیگ به عنوان بهترین گلزن سری آ به پایان رسید.
در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳، کاوانی با مبلغ ۶۴ میلیون یورو به پاری سن ژرمن منتقل شد که گران‌ترین خرید در تاریخ فوتبال فرانسه به حساب می‌آید. در ژانویه ۲۰۱۸، او با ۱۵۷ گل خود بهترین گلزن تاریخ باشگاه شد. کاوانی با پاریس سن ژرمن شش قهرمانی لیگ ۱، پنج کوپه دی لیگ و چهار کوپه فرانسه را به دست آورد. وی به عنوان بهترین بازیکن لیگ ۱ در فصل ۱۷–۲۰۱۶ انتخاب شد و بهترین گلزن لیگ در فصل ۱۷–۲۰۱۶ و ۱۸–۲۰۱۷ بود.
وی در نقل انتقالات زمستان ۲۰۱۹ در آستانه جدایی از پاریس سن ژرمن بود و از اتلتیکو مادرید پیشنهاد داشت و خودش هم تمایل داشت ولی نهایت این انتقال رخ نداد. کاوانی که بعد از جدایی از پاری سن ژرمن در پایان فصل ۲۰–۲۰۱۹ لیگ فرانسه، بازیکن آزاد بود، قراردادی یک ساله با شیاطین سرخ امضا کرد.
کاوانی در اولین بازی خود در اروگوئه مقابل کلمبیا در شش فوریه ۲۰۰۸ گلزنی کرد و از آن زمان تاکنون ۱۳۶ بازی ملی به دست آورده و ۵۸ گل بین‌المللی به ثمر رسانده‌است، فقط کمتر از هم‌تیمی اش از لوئیس سوارز در بین ملی پوشان اروگوئه ای. او در هشت تورنمنت مهم بین‌المللی شرکت کرده‌است: جام جهانی ۲۰۱۰، کوپا آمریکا ۲۰۱۱، جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳، جام جهانی ۲۰۱۴، کوپا آمریکا ۲۰۱۵، کوپا آمریکا سنتناریو، جام جهانی ۲۰۱۸ و کوپا آمریکا ۲۰۱۹ او یک بار در جام جهانی ۲۰۱۰ گلزنی کرد تا به اروگوئه برای رسیدن به مقام چهارم مسابقات کمک کند و در سال ۲۰۱۱ بخشی از تیم اروگوئه بود که رکورد ۱۵ عنوان قهرمانی کوپا آمریکا را به دست آورد. وی با ۱۰ گل به عنوان بهترین گلزن مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در آمریکای جنوبی به پایان رسید هم‌چنین برای تیم ملی اروگوئه تاکنون ۱۳۶ بازی انجام داده و ۵۸ گل به ثمر رسانده‌است و با این تیم به مقام چهارمی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ دست یافته‌است.
سر چارلز موری مارلینگ (۳ دسامبر ۱۸۶۳ – ۱۶ فوریه ۱۹۳۳ میلادی) یک دیپلمات اهل بریتانیا بود.
در تاریخ ۸ مارس ۱۹۱۹ وی به سمت وزیر مختار در کشور دانمارک منصوب گشت.
"چارلز مارلینگ" در طی سال‌های ۱۹۰۵-۱۹۰۷ و در طول انقلاب مشروطه، سفیر وقت بریتانیا در ایران بود.
مرکز خرید ابن بطوطه نام یک بازار بزرگ در دبی، امارات متحده عربی است. این مرکز خرید در بزرگراه شیخ زاید، نزدیک ورودی ۶ منطقهٔ آزاد جبل علی قرار دارد. نام این بازار که در سال ۲۰۰۵ گشایش یافت از ابن بطوطه، جهانگرد معروف اهل مراکش که در سدهٔ ۱۴ میلادی می‌زیسته اقتباس شده‌است. این مرکز خرید با مساحت ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ فوت مربع (فقط برای فروشگاه‌هایش) بزرگ‌ترین مرکز خرید اقتباسی جهان است.
مرکز خرید ابن بطوطه دارای ۶ بخش است که هر کدام از آن‌ها با الهام از ۶ کشوری که ابن بطوطه به آن سفر کرد معماری شده‌است: چین، شبه‌قاره هند، ایران، مصر، تونس و اندلس.
اوا ژولی (Eva Joly به فرانسوی) (متولد ۵ دسامبر ۱۹۴۳ در اسلو نروژ) سیاستمدار و دادرس فرانسوی-نروژی است.زندگی‌نامه اوا ژولی Biographie de Eva JOLY
مارسل بالتازار (به فرانسوی Marcel Baltazard) (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۰۸ –مرگ ۱ سپتامبر ۱۹۷۱) پزشک و محقق علوم پزشکی فرانسوی بود. او به‌خاطر فعالیت‌هایش در زمینه بیماری طاعون و هاری معروف می‌باشد. بالتازار در بین سال‌های ۱۹۴۶ الی ۱۹۶۱ ریاست انستیتو پاستور ایران در تهران را بعهده داشت^ Mainbourg, Jean (15 November 2008). "Marcel Baltazard, un pasteurien contre la peste" (in French). La Revue du praticien. Archived from the original on 6 November 2011. https://web.archive.org/web/20120425232310/http://www.larevuedupraticien.fr/images/memoire_de_med/2008/RDP_2008_17_1966.pdf. Retrieved 6 November 2011وی در کنار میرزا ابولقاسم ریسی وانانی چند سالی فعالیت و طبابت داشت و پس از یس بخش همه‌گیرشناسی در انستیتو پاستور پاریس شد.
بالتازار تقریباً ۱۷ سال در ایران زندگی کرد و پس از آن همکاری خود را با همتای ایرانی‌اش، مهدی قدسی تا سال ۱۳۴۶ ادامه داد تا اینکه در سن ۶۳ سالگی درگذشت.کریمی، فاطیما: پروفسور بالتازار در ایران زندگی می‌کرد!. در خبرگزاری مهر. ۴ آذر ۹۲.
پروفسور بالتازار برای انجام تحقیقات پزشکی به مأموریتی در روستای اکنلو شهرستان کبودراهنگ ایران فرستاده شد. این پروفسور فرانسوی هم‌زمان با سومین موج شیوع طاعون در سال ۱۳۳۲ از فرانسه به ایران آمد و با همکاری پزشکان ایرانی پایگاه تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران را با حمایت مالی یک فرد خیر به نام جمشید قراگزلو در روستای اکنلو کبودراهنگ تأسیس کرد و به آزمایش‌های مختلفی در این منطقه مشغول شد و توانست با تحقیقاتی که انجام داده بود، بیماری طاعون را ریشه‌کن کند. سازماندهی واکسیناسیون جمعی علیه بیماری آبله و سل هم از دیگر اقدامات او بود.
آزمایشگاه و دفتر کار پروفسور بالتازار در کبودرآهنگ همدان گردشگرانی را به خود جذب می‌کند.کریمی، فاطیما: پروفسور بالتازارد در ایران زندگی می‌کرد!. در خبرگزاری مهر. ۴ آذر ۹۲.
پس از پایان تحصیلات متوسطه در «وردون» در سال ۱۹۲۴، مارسل بالتازارد تحصیل خود را در رشته پزشکی در پاریس شروع کرد.^ a b c d e f g h i j k l m n o p q "Marcel Baltazard (1908–1971) – biographical sketch". Institut Pasteur. Archived from the original on 6 November 2011. https://web.archive.org/web/20091120101400/http://www.pasteur.fr/infosci/archives/e_blt0.html. Retrieved 6 November 2011.
در سال ۱۹۲۸، یکی از دوستان او به او پیشنهاد داد که در آزمایشگاه انگل‌شناسی "امیل برومپ" (وابسته به دانشکده پزشکی در پاریس)، به او بپیوندد که منجر به همکاری او شد و در نهایت در سال ۱۹۳۱ به عنوان معاون این آزمایشگاه مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۳۲، "جرج بلان"، کسی که "امیل رو" او را مسئول تأسیس انستیتو پاستور مراکش کرده بود، از مارسل بالتازار دعوت کرد پایان‌نامه دکترای خود را روی موضوع "بیماری بیلارزیوز" در مراکش کار کند. از سال۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳، بالتازار در آزمایشگاه انگل‌شناسی دانشکده پزشکی پاریس بر روی بیماری " تب کنه‌ای" مطالعه کرد و در این راستا در آزمایشگاه "رنه لگرو" در انستیتو پاستور روش‌های میکروبیولوژیکی را فرا گرفت و پایان‌نامه پزشکی خود تحت عنوان "بررسی بیلارزیوز وزیکولی در مراکش " را به پایان رساند.
او سپس مجدداً به «جرج بلان» در انستیتو پاستور کازابلانکا پیوست، جایی که تحقیق خودبر روی انتقال تیفوس، و تبهای راجعه را انجام می‌داد. در سال ۱۹۳۵، او «جایزه دسپورت» را از آکادمی پزشکی فرانسه دریافت کرد. در سال ۱۹۳۷، جرج بلان و مارسل بالتازار از زوائد کک‌ها یک واکسن جدید علیه تیفوس ساختند.
بالتازار از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵، به عنوان رئیس مجمع پزشکان ایتالیایی- فرانسوی و آلمانی در مراکش بود. در بازگشت از مراکش در سال ۱۹۴۵، او توسط «رنه لگرو» به یک مأموریت در انستیتو پاستور ایران فرستاده شد و قراردادی با دولت ایران بسته شد.
در سال ۱۹۴۶ مارسل بالتازار، ریاست انستیتو پاستور ایران را عهده‌دار شد و ساختار علمی و مهندسی آن را مجدداً طراحی کرد. واکسیناسیون جمعی علیه بیماری آبله و سل را سازماندهی کرد که در مورد سل، سازمان بهداشت جهانی و یونیسف او را یاری دادند. همچنین با تشریک مساعی موسسات تحقیقاتی فرانسوی، آمریکایی و روسی یک مرکز برای نوتوانی اجتماعی جمعیت جذامیان تأسیس کرد.
مارسل بالتازار در سال ۱۹۴۷، همه‌گیری بیماری طاعون در مناطق روستایی کردستان را در غیاب موشها در این مناطق مرتفع بررسی کرد. مطالعات نشان داد که تداوم عفونت در این مناطق بواسطه حضور جوندگان نیمه مقاومی است که مقاومت بالایی نسبت به این عفونت دارند. برای اثبات این تئوری یک گروه تحقیقاتی از طرف سازمان بهداشت جهانی در ارتباط با انستیتو پاستور ایران شکل گرفت. تحقیقات بالتازار در مورد طاعون در ایران، انستیتو پاستور ایران و بخش اپیدمیولوژی آن را به عنوان یکی از قطب‌های علمی مطرح دنیا در این زمینه مطرح کرد. در سال ۱۹۵۰، او به عنوان کارشناس کمیته هاری در سازمان بهداشت جهانی منصوب شد. او برنامه‌ای برای استفاده از سرم ضد هاری خالص و تغلیظ شده به عنوان «سرم هایپر ایمیون» در آمریکا ارائه داد که موجب هموار شدن استفاده از سرم ضد هاری شد.
در سال ۱۹۵۴، جایزه «بلیون» از طرف آکادمی علوم فرانسه به بالتازار اعطا شد. در سال ۱۹۵۶، او به عضویت کمیته تخصصی طاعون در سازمان بهداشت جهانی منصوب گردید.
بالتازار در سال ۱۹۵۸، انستیتو پاستور ایران را ترک کرد ولی همکاری او به عنوان مشاور همتای ایرانی خود مهدی قدسی تا سال ۱۹۶۶ ادامه یافت.
در سال ۱۹۶۸، او ریاست دپارتمان جدید خدمات پزشکی اپیدمیولوژی، بیماریهای قابل انتقال، تحقیقات و آموزش را به‌طور هم‌زمان عهده‌دار بود. او تشکیل دوره‌های آموزشی اپیدمیولوژی را مدیریت کرد و همچنین برنامه‌های تحقیقاتی در برزیل، پرو، برمه و موریتانی را با دورنمای توسعه تحقیقات به سایر کشورها را ادامه داد.
بالتازاردر اول سپتامبر سال ۱۹۷۱ در پاریس در گذشت.
دیگر موارد:•
- عضو کمیته کارشناسی هاری سازمان بهداشت جهانی (۱۹۵۰–۱۹۵۷)
- عضو کمیته کارشناسی طاعون سازمان بهداشت جهانی(۱۹۵۶)
- عضو رابط آکادمی پزشکی(۱۹۶۱)
Marcel Baltazard:Officiel Site
Liste des articles publiés par Marcel Baltazard
دانلود فیلمی قدیمی در مورد فعالیت‌های بالتازار و تیم انستیتو پاستور ایران در پایگاه تحقیقاتی اکنلوی همدان
Mission scientifique au Kurdistan iranien avec Marcel Baltazard
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری، شرکت نفت و گاز ایرانی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، در زمینه تولید و بهره‌برداری، فرآورش و انتقال نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید میعانات گازی فعالیت می‌کند. ظرفیت تولید نفت این شرکت به‌طور میانگین معادل ۶۱۵ هزار بشکه در روز و ظرفیت تولید گاز آن در حدود ۲۰ میلیون متر مکعب در روز می‌باشد، این شرکت همچنین روزانه ۳۰ هزار بشکه میعانات گازی نیز تولید می‌نماید. شرکت نفت و گاز آغاجاری مالک شبکه‌ای از ۷ هزار کیلومتر خطوط لوله انتقال، ۱۲ مجتمع بهره‌برداری، ۱۸ ایستگاه تقویت فشار گاز، ۸ پالایشگاه گاز و گازمایع و ۴ کارخانه نمک‌زدایی می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر امیدیه، استان خوزستان قرار دارد و تأسیسات آن در ۳ استان خوزستان، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می‌باشند. شرکت نفت و گاز آغاجاری، بهره‌برداری از ۸ میدان نفتی را برعهده دارد، که عملیات تولید از میادین آغاجاری، کرنج، پرنج، پارسی و رامشیر را به صورت مستقل و میادین رگ‌سفید، پازنان و مارون را به صورت مشترک با شرکت‌های دیگر انجام می‌دهد.
هسته اولیه شکل‌گیری این شرکت و احداث نخستین تأسیسات آن در سال ۱۳۱۵ در پی کشف میدان نفتی آغاجاری، به وسیلهٔ شرکت نفت ایران و انگلیس راه‌اندازی شد. نخستین زیرساخت‌های جمع‌آوری و تولید گاز طبیعی در حوزه کنونی فعالیت شرکت نفت و گاز آغاجاری نیز در همین سال (۱۳۱۵) در پی حفاری چاهی که با هدف تولید نفت در میدان نفتی پازنان حفر شده بود، احداث گردید. فعالیت تولیدی در منطقه آغاجاری، با حفر چاه آغاجاری-۱ در سال ۱۳۱۷ آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۱۷ نیز چاه شماره ۳ آغاجاری به بهره‌برداری رسید. در سال ۱۳۲۳ نخستین محموله نفت خام تولید شده در میدان نفتی آغاجاری از طریق خط لوله امیدیه-آبادان، به پالایشگاه آبادان ارسال شد و تا سال ۱۳۲۹ منطقه نفتخیز آغاجاری در حدود نیمی از ظرفیت تولید نفت کشور را از طریق ۱۶ حلقه چاه تأمین می‌کرد. در سال ۱۳۴۲ با احداث خط لوله ۴۲ اینچ انتقال نفت خام از آغاجاری به خارک، نفت تولید شده در منطقه آغاجاری، برای نخستین بار به صادرات اختصاص داده شد. در سال ۱۳۴۳ میدان نفتی رگ‌سفید با مساحت ۲۹ هزار ۵۸۳ هکتار و ذخیره ۱۶ میلیارد بشکه نفت درجا و میدان نفتی پارسی با مساحت ۱۴ هزار و ۹۳۳ هکتار و ذخیره ۱۰ میلیارد بشکه نفت درجا، کشف و به بهره‌برداری رسیدند. سال ۱۳۴۶ تولید نفت در منطقه آغاجاری از مرز یک میلیون بشکه در روز گذشت.
"شرکت خاص خدمات نفت ایران" به‌اختصار "آسکو" در سال ۱۳۵۳ تأسیس شد. این شرکت فعالیت خود را به‌عنوان پیمانکار طرف قرارداد شرکت ملی نفت ایران، با مرکزیت مسجدسلیمان آغاز نمود. شرکت آسکو در زمینه اکتشاف و مطالعه میدان‌ها، برنامه‌ریزی و اجرای عملیات حفاری، طراحی، نصب و راه‌اندازی تأسیسات، احداث خطوط لوله، تهیه طرح پیشنهادی برنامه‌های توسعه میدان‌ها و اجرای پروژه‌های ازدیاد برداشت، همچنین برآورد بودجه‌های ارزی و ریالی فعالیت می‌کرد. پس از راه‌اندازی شرکت آسکو، عملیات تولید از میدان‌های نفت و گاز مستقر در منطقه آغاجاری نیز همچون سایر مناطق نفتخیز کشور، به این شرکت واگذار شد.
پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران و خروج بخش اعظم کارشناسان خارجی و شرکت‌های بین‌المللی صنعتی از کشور، سپس تغییر ساختار سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی، شرکت آسکو و شرکت عملیات غیرصنعتی، با هم ادغام شدند و مدیریت مناطق نفتخیز را در شرکت ملی نفت ایران تشکیل دادند. دفتر مرکزی این شرکت نیز به شهر اهواز منتقل شد. این شرکت به‌عنوان متصدی کلیه عملیات مربوط به بخش بالادستی و پایین‌دستی صنایع نفت و گاز سراسر کشور، منهای میدان‌های دریایی مستقر در خلیج فارس که مدیریت آن‌ها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران بود، را در بر می‌گرفت و مدیریت تولید از مخازن کنونی شرکت نفت و گاز آغاجاری نیز به مدیریت مناطق نفتخیز محول شد. در این دوره تقسیمات جغرافیایی در مناطق نفتخیز انجام شد و مناطق آغاجاری، مسجدسلیمان، گچساران، اهواز، مارون و خارک شکل گرفت، که مدیریت بهره‌برداری هر منطقه نیز به یک "رئیس منطقه" واگذار گردید. پس از پایان جنگ ایران و عراق، مدیریت مناطق نفتخیز، به "مدیریت تولید مناطق خشکی" تغییر نام داد.
در سال ۱۳۷۷ مدیریت تولید مناطق خشکی به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب ارتقاء پیدا کرد و برنامه‌ریزی بمنظور تغییر ساختار این شرکت با هدف تفکیک نمودن حوزه عملیاتی آن آغاز شد. سال ۱۳۷۸ با هدف اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های وزارت نفت، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت‌های حاکمیتی از تصدی‌گری، ساختار سازمانی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب مورد بازنگری قرار گرفت و سازمان عملیاتی آن به ۲ شاخه اصلی شامل؛ ستاد مرکزی و شرکت‌های تابعه تفکیک گردید. سپس ۵ شرکت بهره‌برداری از دارایی‌های بخش تولید نفت و گاز مناطق نفتخیز جنوب تأسیس شدند. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری نیز به‌عنوان یکی از ۵ شرکت بهره‌بردار تابع شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، فعالیت عملیاتی خود را از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری هم‌اکنون با تولید روزانه ۶۱۵ هزار بشکه نفت خام، پس از شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون و شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران، سومین تولیدکننده نفت زیرمجموعه مناطق نفتخیز جنوب بشمار می‌آید و به‌طور میانگین مسئولیت تولید ۱۰٪ از مجموع ظرفیت تولید نفت ایران را برعهده دارد.
دفتر مرکزی شرکت نفت و گاز آغاجاری در فاصله ۱۲۵ کیلومتری اهواز در جنوب غربی کشور ایران و جنوب شرقی استان خوزستان در شهرستان امیدیه واقع شده‌است. منطقه جغرافیایی تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری در حدود ۲۵ هزار کیلومتر مربع گستردگی دارد و تاسیسات آن در نقاط کوهستانی و صعب‌العبور استان‌های خوزستان، کهگیلویه و بویر احمد و سواحل استان بوشهر مستقر می‌باشند.
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری در حدود ۱۲٪ از ظرفیت تولید نفت کشور را برعهده دارد. وظیفه اصلی این شرکت تولید نفت خام، گاز طبیعی و مایعات گازی، همچنین تزریق گاز به مخازن نفتی تحت مدیریت آن می‌باشد. شرکت نفت و گاز آغاجاری ۲۵٪ از نفت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب را تولید می‌نماید و بیش از ۳۰٪ مایعات گازی خوراک پتروشیمی بندرامام و روزانه ۱۱ هزار بشکه نفتا شرکت پتروشیمی بوعلی سینا را نیز تأمین می‌کند.
ظرفیت تولید نفت خام شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری به‌طور میانگین در حدود ۵۵۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، که محصولات تولیدی آن جهت تأمین خوراک مجتمع‌های پتروشیمی، پالایشگاه‌های داخل کشور و صادرات مورد استفاده قرار می‌گیرند. بزرگترین میدان تحت مدیریت این شرکت، میدان نفتی آغاجاری می‌باشد، که به عنوان یکی از بزرگترین میدان‌ها نفتی ایران شناخته می‌شود.
شرکت نفت و گاز آغاجاری روزانه به‌طور متوسط ۷۸۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید می‌کند، که پس از جمع‌آوری، مایعات گازی همراه، در کارخانجات و ایستگاه‌های تفکیک این شرکت جداسازی شده، سپس گاز طبیعی خشک، توسط خطوط لوله به ۸ پالایشگاه گاز و گازمایع این شرکت ارسال می‌شود و پس از فرآورش، نیمی از آن برای مصارف سوخت، توسط خطوط لوله انتقال گاز طبیعی، به شرکت ملی گاز ایران تحویل داده می‌شود و نیمی دیگر بمنظور تزریق به میدان‌های نفتی، به ۱۸ ایستگاه افزایش فشار و تزریق گاز این شرکت ارسال می‌گردد.
شرکت نفت و گاز آغاجاری علاوه بر تولید نفت و گاز، به‌طور میانگین معادل ۳۰ هزار بشکه در روز میعانات گازی تولید می‌کند. این شرکت بیش از ۳۰٪ میعانات گازی خوراک مورد نیاز پتروشیمی بندرامام و پتروشیمی ماهشهر را تأمین می‌کند.
شرکت نفت و گاز آغاجاری با تولید ۱۱ هزار بشکه در روز نفتا، بخشی از خوراک مورد نیاز شرکت پتروشیمی بوعلی را تأمین می‌کند، همچنین تأمین بخشی از خوراک پالایشگاه اصفهان و پالایشگاه آبادان را نیز برعهده دارد. مازاد تولید نفتای این شرکت به‌طور روزانه، از طریق خطوط لوله صادراتی، به جزیره خارک و مخازن شرکت پایانه‌های نفتی ایران ارسال می‌شود.
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری مدیریت ۸ میدان نفتی را برعهده دارد:
میدان نفتی آغاجاری در ۹۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز و در مجاورت میدان‌های مارون، پازنان، کرنج و رامشیر قرار دارد. این مخزن با مساحت ۳۸۸۵۰ هکتار و ذخیره نفت در جای اولیه ۲۶٫۴۲۸ میلیون بشکه، در سال ۱۳۱۵ کشف و در سال ۱۳۱۷ خورشیدی به بهره‌برداری رسید. تعداد چاه‌های این مخزن ۲۱۸ حلقه می‌باشد، که ۷۳ حلقه نفتی، ۳ حلقه گازی، ۳۶ حلقه مشاهده‌ای و مابقی تزریقی، توصیفی، معلق و متروکه است. بر روی این مخزن پنج واحد بهره‌برداری شماره ۱ تا ۵ آغاجاری احداث گردیده که تعداد ۲۲ حلقه از این میدان از طریق فرازآوری با گاز در مدار تولید می‌باشند. در این راستا ایستگاه فرازآوری با گاز آغاجاری به همراه ۳ حلقه چاه گازی، گاز مورد نیاز این عملیات را فراهم می‌سازند. ظرفیت تزریق گاز به این میدان روزانه ۲ میلیارد فوت مکعب گاز است و گاز مورد نیاز برای تزریق به این میدان از فازهای ۶، ۷ و ۸ پارس جنوبی تأمین می‌شود.
میدان نفتی کرنج از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان خوزستان در ۱۱۵ کیلومتری شرق اهواز و بین میدان نفتی آغاجاری و میدان نفتی پارسی واقع شده‌است. میدان کرنج در سال ۱۹۶۳ با حفر چاه شماره یک کشف و بهره‌برداری از آن یک سال بعد شروع شد و از سال ۱۳۷۱ تزریق گاز در آن آغاز شده‌است. ظرفیت تولید نفت میدان نفتی کرنج در حدود ۲۳۷ هزار بشکه در روز است. میدان نفتی کرنج از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت و تزریق گاز در آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری انجام می‌شود.
میدان نفتی پرنج از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان خوزستان و در نزدیکی شهرستان امیدیه قرار دارد. این میدان که در همسایگی میدان نفتی پارسی و میدان نفتی کرنج مستقر می‌باشد، در حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری واقع شده‌است. میدان پرنج از سال ۱۳۸۶ با یک حلقه چاه وارد مدار تولید شد که با تولیدی شدن دومین چاه حفر شده در این میدان، تولید نفت آن به روزانه ۸ هزار بشکه نفت سبک افزایش یافت. پس از تزریق گاز و توسعه و گسترش کوهانک شرقی، تولید از میدان پرنج تا روزانه ۱۶ هزار بشکه قابل افزایش است. میدان نفتی پرنج، یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون بشکه نفت درجا بر اساس مطالعات اکتشاف و تولید و نفتی مرغوب و سبک دارد و دارای بازیافت اولیه ۱۶ درصد و بازیافت ثانویه ۱۴ درصد است.
میدان نفتی پارسی از میدان‌های نفتی ایران می‌باشد، که در استان خوزستان در فاصله ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرق اهواز قرار دارد. طول این میدان ۳۶ کیلومتر و عرض آن ۷ کیلومتر است. میدان نفتی پارسی در ناحیه فروافتادگی دزفول شمالی در شمال میدان نفتی آغاجاری، یکی از مخازن نفتی جنوب غرب ایران محسوب می‌شود، که در سال ۱۳۴۳ کشف و در سال ۱۳۴۵ بهره‌برداری از آن آغاز شد. میدان نفتی پارسی در مجاورت میدان نفتی کرنج در حوزه عملیاتی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب قرار دارد. این میدان که از شکستگی‌های زیادی برخوردار است از ۴۹ حلقه چاه نفتی شامل ۷ حلقه چاه تزریق گاز، ۱۵ حلقه چاه مشاهده‌ای و یک حلقه چاه متروکه تشکیل شده‌است.
میدان نفتی رامشیر میدان نفتی، در جنوب غربی ایران و در استان خوزستان، در ۱۴۵ کیلومتری جنوب شرقی اهواز و در مجاورت میدان نفتی شادگان، میدان نفتی رگ‌سفید و میدان نفتی آغاجاری مستقر می‌باشد. وجود نفت در میدان رامشیر در سال ۱۳۴۱ اثبات و از سال ۱۳۴۵ تولید از آن آغاز شد. این مخزن ظرفیت تزریق و دریافت روزانه ۶۰ میلیون فوت مکعب معادل یک میلیون و ۷۰۰ هزار متر مکعب گاز و ۱۰ هزار بشکه مایعات گازی را دارد. گاز مورد نیاز این میدان به میزان ۱٫۳۳ میلیون متر مکعب در روز از آغارودالان تأمین که پس از فشارافزایی همراه با ۱۰ هزار بشکه مایعات گازی به صورت امتزاجی تزریق می‌شود. در طرح تزریق گاز رامشیر ۶۵ میلیون فوت مکعب گاز از خط ۳۲ اینچ آغار و دالان با فشار حدود ۸۵ تا ۹۵ پام، از طریق احداث ۱۰ کیلومتر خط لوله ۱۰ اینچ زیرزمینی دریافت و به همراه ۱۰ هزار بشکه در روز گاز مایع تأمین شده از طریق ۴ کیلومتر خط لوله ۶ اینچ از مایل ۱۹ ماهشهر با فشار افزایی، به دو حلقه چاه منطقه تزریق می‌شود. تزریق گاز به این مخزن، میزان بازیافت نفت را به ۳۳٫۱ درصد حجم نفت در جا افزایش می‌دهد. طرح تزریق گاز به لایه خامی میدان رامشیر برای بازیافت اولیه، ثانویه و نهایی حاصل از به ترتیب ۳۳۰، ۳۹۰ و۵۲۰ میلیون بشکه نفت طراحی شده‌است.
با تو نام یک آلبوم گردآوری‌شده از ابی است که در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ (۲۹ خرداد ۱۳۷۵ ه‍. ش) توسط کلتکس رکوردز منتشر شد.
فلوه شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱۴۴ نفر است.
گوی شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۶۰ نفر است.
کیرا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۷۱ نفر است.
کورانی شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷۶۷ نفر است.
موارا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۸۷۵ نفر است.
تاموگا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۵۶۰ نفر است.
تای شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۳۵ نفر است.
تیله شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۷۱۸ نفر است.
توما کورا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱۵۰ نفر است.
تریکو شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۶۸۷ نفر است.
دارسالام شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۱۰۷ نفر است.
تانسیلا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳,۸۷۶ نفر است.
دوما شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۱۵۴ نفر است.
دریکو شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۰۵۰ نفر است.
کله شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱٬۳۴۳ نفر است.
کوکونا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۳۸۵ نفر است.
کوننی شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۱۲۸ نفر است.
نانگونا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۴۸۳ نفر است.
توما شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱٬۴۵۹ نفر است.
تولا شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۴۰۷ نفر است.
جراحی دهان و فک و صورت جراحی‌ای است که طیف وسیعی از بیماری‌ها، صدمات و نقص‌های سر و صورت و فک و گردن و طاق جمجمه، چه بافت نرم و چه بافت سخت ناحیهٔ دهان و فک و صورت را اصلاح می‌کند. این رشته در جهان به عنوان یکی از تخصص‌های رشتهٔ پزشکی محسوب می‌شود ولی در ایالات متحده از تخصص‌های رشتهٔ دندان‌پزشکی است.
در ایران نیز از تخصص‌های دندانپزشکی است که پس از دوره عمومی ۵ سال طول دوره این تخصص می‌باشد. موارد آموزشی شامل جراحی‌های داخل دهانی کوچک (مینور)، جراحی اسیب‌های ترافیکی (تروما)، جراحی عفونت‌های فک و صورت، جراحی ترمیمی و زیبایی فک و صورت و جمجمه و گردن، جراحی تومورها و کیست‌های خوش و بدخیم فک و صورت و گردن، جراحی نواقص مادرزادی و اکتسابی مثل شکاف کام و لب یک طرفه و دو طرفه، و جراحی‌هایی ک در ناحیه دهان، فک، صورت، جمجمه و گردن قابل انجام می‌باشد. جراحی پیوند صورت نیز به محوریت جراحان فک و صورت انجام می‌شود. چهار فلوشیپ فوق تخصصی نیز دارد که شامل جراحی کنسر دهان فک و صورت، جراحی فک و صورت کودکان، جراحی تروما فک و صورت و جراحی ترمیمی فک و صورت، می‌باشد.
برخی از مطالب و عناوین مرتبط با این رشته شامل اصول جراحی، جراحی دنتوآلوئولار، جراحی تروما، جراحی ارتوگناتیک، درد‌های صورتی و نوروپاتولوژی و نکروز استخوانی فک، بیماری‌های تمپورومندیبولار، عفونت‌های ادنتوژنیک، نکروز استخوانی فک مرتبط با بیس‌فسفونات‌ها، مباحث مربوط به بیوپسی و جراحی تومورها و کیست‌ها است.
تونگو شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۱,۳۵۰ نفر است.
نام رنو اسکالا توسط خودروساز فرانسوی رنو برای خودروهای زیر در بازارهای زیر استفاده شده است:
بن شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۹۰۱ نفر است.
اولنی شهری در شهرستان تانسیلا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۳۲۶ نفر است.