moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در دهه گذشته ایستگاه‌های تلویزیونی ماهواره ای، بسیاری از نوازندگان کویتی در کشورهای عربی به نام‌های مشهور تبدیل شده‌اند. موسیقی معاصر کویتی در سراسر جهان عرب محبوب است. نوال الکویتیه، نبیل شویل و عبدالله الروایش محبوب‌ترین اجراکنندگان معاصر هستند.Badley, Bill. "Sounds of the Arabian Peninsula". 2000. In Broughton, Simon and Ellingham, Mark with McConnachie, James and Duane, Orla (Ed.), "World Music, Vol. 1: Africa, Europe and the Middle East", pp 351-354. Rough Guides Ltd, Penguin Books.
مرکز فرهنگی شیخ جابر آل احمد شامل بزرگترین سالن اپرای خاورمیانه است. کویت جشنواره‌های مختلف موسیقی از جمله جشنواره موسیقی جهانی که به میزبانی شورای ملی فرهنگ، هنر و ادبیات (NCCAL) برگزار می‌شود، را برپا می‌دارد. در جشنواره سالانه موسیقی خلیج نوازندگان جهانی مشهور موسیقی جاز و نوازندگان بومی حضور دارند.
کویت چندین مؤسسه دانشگاهی دارد که در زمینه آموزش موسیقی در سطح دانشگاهی تخصص دارند. مؤسسه عالی هنرهای موسیقی توسط دولت تأسیس شد تا مدارک کارشناسی موسیقی ارائه دهد. علاوه بر این، کالج آموزش مقدماتی مدارک کارشناسی را در آموزش موسیقی ارائه می‌دهد. مؤسسه مطالعات موسیقی مدارکی معادل مدارس متوسطه ارائه می‌دهد.
روابط عراق و فلسطین به روابط میان جمهوری عراق و دولت فلسطین اشاره دارد. روابط میان مردم عراق و فلسطین به لحاظ تاریخی نزدیک بوده‌است، همچنین سازمان آزادیبخش فلسطین بواسطهٔ پشتیبانی رژیم بعثی عراق در طول نیمه دوم قرن ۲۰، و بالعکس پشتیبانی سازمان در جنگ خلیج فارس از این رژیم، نشان از پیشینهٔ روابط دولت‌ها دارد. دولت فلسطین به همین ترتیب در اربیل سفارت و کنسولگری دارد، اما عراق در فلسطین سفارت ندارد.
عراق در سال ۱۹۴۸ علیه دولت تازه تأسیس اسرائیل اعلام جنگ کرد. از آن‌زمان، روابط دو کشور همچنان خصمانه باقی مانده‌است. از آن زمان عراق به‌شدت از آرمان فلسطینیان حمایت کرده‌است. عراق در سالهای ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ ارتش‌هایی برای جنگ با اسرائیل ارسال کرد. عراق همچنین نیروهای خود را به پشتیبانی از نیروهای مسلح سوریه در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ اعزام کرد.
صدام به دلیل موضع ضد اسرائیلی، از احترام گسترده‌ای در کشورهای عربی برخوردار بود Saddam: 'İsrail'e sınırımız olsa çoktan girmiştik' (Hürriyet) و از چندین سازمان چریک و مبارز فلسطینی حمایت کرده‌بود و در انتفاضه دوم، عراق به خانواده‌های کشته شدگان
فلسطینی (از جمله بمب‌گذاران انتحاری) یارانه پرداخت می‌کرد. در سال ۱۹۹۱، ارتش صدام ۳۹ موشک اسکاد به سمت اسرائیل شلیک کرد. با این حال اسرائیل تلافی نکرد و از آن زمان دیگر اقدامی از سوی هر دو طرف انجام نشده‌است.
به گفته نویسنده انگلیسی نیگل اشتون، نخست‌وزیر اسرائیل، اسحاق رابین با ارسال پیامی به صدام حسین از طریق پادشاه حسین اردن خواستار دیدار او و صدام شد. رابین امیدوار بود که صلح با عراق ممکن است ایران و سوریه را به انجام همین کار ترغیب کند. رابین در تاریخ ۴ نوامبر سال ۱۹۹۵ ترور شد و ارتباط دولت‌ها پایان یافت. رابین پیش از این بر عملیات برمبل بوش نظارت داشت، برنامه‌ای ناموفق در سال ۱۹۹۲ برای ترور صدام با کماندوهای سایرت متکل.http://www.rediff.com/news/2003/dec/17iraq3.htm
ایاد علاوی، نخست‌وزیر سکولار و شیعهٔ اسبق عراقی در سال ۲۰۰۴ گفت که عراق اختلافات خود را با اسرائیل حل‌نخواهد کرد.
در جریان درگیری‌های اسرائیل و غزه در سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۰۹، دولت فدرال عراق این حمله را محکوم‌کرد و اظهار داشت: «دولت عراق خواستار توقف عملیات نظامی است، زیرا زندگی غیرنظامیان بی‌مورد در معرض خطر قرار گرفته و از جامعه بین‌المللی تقاضا می‌کند که مسئولیت‌ها و اقدام‌های لازم برای جلوگیری از حمله را برعهده بگیرد». نخست‌وزیر وقت، نوری المالکی، از کشورهای اسلامی خواست روابطشان با اسرائیل را قطع کرده و به تمام «گفتگوهای مخفی و عمومی» به آن پایان‌دهند.Gaza protests extend from Mideast to Europe MSN.com. همچنین علی سیستانی رهبر شیعیان عراق خواستار اقدام قاطع کشورهای عربی و مسلمان برای پایان‌دادن به حملات اسرائیل به غزه شده‌است. اگرچه او این عملیات را محکوم کرد، اما اظهار داشت که «با توجه به فاجعهٔ بزرگی که با آن روبرو هستند، حمایت صرفاً لفظی از برادرانمان معنایی ندارد.» پس از حمله ۲۰۱۰ به ناوگان غزه، یک مقام دولت عراق و نماینده مجلس خیرالله بصری (عضو ائتلاف دولت قانون نخست‌وزیر وقت، نوری المالکی)، این حمله را محکوم کرد و همچنین آن را «فاجعهٔ انسانی جدید» به عنوان «نقض حقوق بشر و نقض استانداردها و هنجارهای بین‌المللی» عنوان‌کرد.Attack on Gaza flotilla 'humanitarian disaster', says Iraq official , Earth Times, Deutsche Presse Agentur, 31 May 2010 در ۱ ژوئیه ۲۰۱۲، نوری المالکی نخست‌وزیر وقت عراق گفت که عراق با همهٔ کشورهای عضو سازمان ملل متحد به‌جز اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار خواهد کرد. وی گفت که عراق هیچ کشوری را مورد تبعیض قرار نمی‌دهد اما ایده ایجاد هرگونه ارتباط فرهنگی، اقتصادی، نظامی یا سیاسی با دولت یهود را رد کرد.Baghdad welcomes all relations but rejects ties with Israel: Iraqi PM , Al Arabiya, Al Arabiya News, 1 July 2012 در جریان عملیات ستون دفاعی نوامبر ۲۰۱۲ در نوار غزه، نماینده عراق در اتحادیه عرب از کشورهای عربی خواست «از سلاح نفت استفاده کنند، تا فشاری واقعی بر ایالات متحده و هر کسی که کنار اسرائیل است وارد شود».Iraq envoy says Arabs should use oil to press Israel over Gaza - Reuters - 17 November 2012
وینسنت اری (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۲۷ فوریه ۱۹۹۰ تا ۴ اکتبر ۱۹۹۱ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود.
وینسنت اری در ۲۵ مه ۱۹۹۳، در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
موسیقی بومی اردن سابقه ای طولانی دارد. آوازهای «زجل» روستایی، با شعرهای بداهه نواخته شده با یک گروه مجوز (نوعی ساز)، طبل، ارغول، عود، رباب و گروه نی همراه است. با انتقال موسیقی فرهنگی قدیمی به آهنگ‌های پاپ مشهور که در سراسر جهان شناخته شده‌است اخیراً، اردن شاهد ظهور چندین دی جی برجسته است.
به‌طور کلی دو نوع موسیقی اردنی وجود دارد که هریک از بستر منحصر به فرد و آهنگ‌های متنوعی برخوردار هستند: آوازهای شاد / سرگرم‌کننده و آوازهای میهن پرستانه. با گذشت سالیان، خوانندگان و آهنگسازان محبوبی شناخته شده‌اند.
موسیقی اردن از این روی که از موسیقی بادیه‌نشین‌های شبه جزیره عربستان برداشته شده، بستر جذابی است. این موسیقی پر از تنوع و گوناگونی عنصرها است که یک بستر منحصر به فرد ایجاد می‌کند. گروه‌های موسیقی و هنرمندان اردنی ترکیبی از موسیقی پاپ الکترونیکی عرب و غرب را به صحنه جهانی وارد می‌کنند. در دهه‌های گذشته هنرمندانی مانند عمر آل عبداللات، دیانا کارازون و دیگران مخاطبان گسترده پیدا کردند. در میانه سال ۲۰۰۰ گروه‌های موسیقی مستقل مانند جدل، گروه اتواسترید و دیگران ظهور کردند و موفقیت خوبی در میان جوانان در اردن پیدا کردند. نوازنده و آهنگساز سامیر بغدادی، خواننده بادیه نشین عمر العبدالله (برای سرود ملی "هاشمی، هاشمی" برجسته است)، دیانا کارازون (برنده نسخه عربی "پاپ" آیدول)، تونی قطان و خواننده هانی میتواسی (برنده جوایز جردن ۲۰۱۰)Jordan Awards 2010 شاید بزرگترین ستاره‌های اردن باشند.Badley and al Jundi, pg. 392 از دیگر نوازندگان مشهور اردنی می‌توان به قمر بادوان، برنده جایزه طلایی جشنواره ۲۰۰۰ قاهره، هانی ناصر نوازنده سازهای کوبه ای و خالد اسد پیانونواز و آهنگساز اشاره کرد.
گروه نیوایج به نام «روم» از آغاز پایگیری در سال ۱۹۹۸ محبوبیت منطقه ای و جهانی پیدا کرده‌است. روم موفق‌ترین گروه موسیقی اردن محسوب می‌شود و طیف گسترده‌ای از طرفداران را از سراسر جهان به دست آورده‌است. روم در تونس، مراکش، سوریه، فلسطین، ترکیه، قزاقستان، فرانسه، هلند، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده کنسرت اجرا کرده‌است. یک عامل بسیار مهم که به موفقیت چشمگیر گروه روم کمک کرد این واقعیت است که این گروه آهنگ‌های اصلی طارق الناصر (آهنگساز، بنیانگذار و رهبر گروه) را اجرا می‌کند که بسیاری از آنها برای سریال‌های تلویزیونی عربی ساخته شده‌اند که محبوبیت زیادی در جهان عرب پیدا کردند. گروه روم در بسیاری از رویدادهای جهانی از جمله در مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی در واشینگتن دی سی به عنوان نماینده «موسیقی آرابسک» اجرا داشته است.
در امان، پایتخت اردن، در دو دهه گذشته جنبش موسیقی آلترناتیو وجود داشته‌است. گروه‌های موسیقی راک که تأثیرات غربی و شرقی را در هم می‌آمیزند محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند.
هیپ هاپ عربی و هنرمندان رپ عربی در اردن پویا هستند. این هنرمندان شامل نام‌هایی مانند El Far3i , Amer Al Taher , U-Seff Qasrawi , Khotta Ba , Torabyeh , Arab Mc's و Al Hevy هستند.
اردن همچنین دارای موسیقی زیرزمینی هوی متال مانند گروه تایرنت ترونز (متال)، رلیکز و مارتیرز (ترش / دث متال)، چلیس آف دوم (دوم / دث متال)، Bilocate (عذاب / دث متال)، Esodic (ترش) و Ajdath که در حال حاضر در لهستان اقامت دارند، است. گروه‌های دیگر مانند آگوری (بلک متال) و دارک ساید (Doom / death metal) به دلیل عدم پشتیبانی یا ترک اعضای گروه مجبور به توقف شدند.
ایستگاه رادیویی غربی اردن، Play 99.6، برای شناسناندن هنرمندان نوی بومی، از جمله بسیاری از خوانندگان پاپ غربی مانند هومام عماری، آلا ایوب و ولید کارادشه، تلاش می‌کند. تعداد موسیقی دانان و آهنگسازان زن با ملیت اردنی در حال افزایش است. برخی از آنها عبارتند از: غیا روشیدات ، هانا ملهاس ، روبا صقر، سحر خلیفه ، سواد لاکیچیچ بوشناق و زینا آذوقه.
صحنه پر رونق ایندی راک به لطف هنرمندانی چون کیس خوری، ابراهیم باقیلی، هانی میتواسی و یوسف کوار و همچنین گروه کابوهای اردنی، پدید آمد. سبک قابل توجه دیگر در اردن هیپ هاپ است که از طریق دی‌جی شدیا از طریق برنامه رادیویی منطقه‌ای "5 The Element Element"، شناسانده شد.
در دوره اخیر، صحنه موسیقی الکترونیک اردن در میان جوانان اردنی به سرعت در حال فراگیر شدن است و موسیقی هاوس به یکی از اصلی‌ترین انتخاب‌ها در میان حوانان تبدیل شده‌است. در بسیاری از شب‌نشینی‌های سرگرمی و تجمعات زیرزمینی تکنو پخش می‌شود و موسیقی الکترونیکی در حال حاضر در بین سبک‌های موسیقی پیشتاز است.
آپرانیک زنی ساسانی بود که فرماندهی ارتش یزدگرد سوم را در برابر حمله اعراب در سال ۶۵۱ میلادی بر عهده داشت.
آپرانیک دختر سردار پیران از خاندان سورن بود. هنگامی که شاهنشاهی ساسانی توسط خلافت اسلامی راشدین مورد حمله قرار گرفت، آپرانیک برای جنگ با آنان به ارتش پیوست. گرچه ایرانیان شکست خوردند، آپرانیک فرماندهی بسیاری از نیروهای بازمانده را به دست گرفت و جنگ چریکی مداومی را علیه خلافت آغاز کرد. گفته می‌شود وی در یک نبرد کشته شده‌است.
درخت‌کن یک ماشین تخصصی است که جابجایی گیاهان بزرگی را که جابجایی آنها (با استفاده از بیل‌های سنتی، واگن‌ها و سایر تجهیزات) به سختی ممکن است، مکانیزه می‌کند. گیاهانی که می‌توان با درخت‌کن جابجا کرد شامل بوته‌های بزرگ و درختان کوچک یا متوسط است. با آوردن نیروی مکانیزه به مکانی که در گذشته فقط یک فرایند دستی بود، بیل درختان برای کاری که تراکتور و کمباین برای کشاورزی انجام می‌دهند و آنچه بیل و سایر تجهیزات سنگین برای ساخت و ساز انجام می‌دهند، انجام می‌شود. امروزه از بیل درختان به‌طور گسترده‌ای در صنعت شیرخوارگاه درختان برای افزایش نرخ تولید و در صنعت محوطه سازی برای حذف و پیوند درختان استفاده می‌شود.
یک ماشین معمولی متشکل از تعدادی تیغه است (به‌طور کلی ۳ یا ۴، اما طرح‌های تک یا دو تیغه نیز وجود دارد) که درخت را محاصره می‌کنند، در زمین حفر می‌کنند و سپس کل درخت، از جمله ریشه‌ها و خاک آن را بلند می‌کنند (در اصطلاح یک «گلوله ریشه»)، از زمین خارج شده و درخت را در منطقه تعیین شده کاشته یا پیوند دهید. همچنین می‌توان از ماشین‌های مشابه برای قرار دادن درختان در گلدان یا سبد برای انجام فعالیت‌های مهد کودک تجاری استفاده کرد. پیک‌های درختی در اندازه‌ها و طرح‌های بسیار متنوعی موجود است که متناسب با شرایط متنوع خاک و نیاز مشتری ساخته شده‌اند. تغییرات معمول طراحی می‌تواند شامل تیغه‌های مستقیم و خمیده، قطر گلوله ریشه، عمق گلوله ریشه و زاویه مخروط گلوله ریشه باشد.
ماشین آلات را می‌توان بر روی تراکتور یا لودر برای جابجایی درختان در فاصله کوتاه سوار کرد، یا در پشت یک کامیون Thursday, 23 March 2017 برای جابجایی مجدد درختان در بزرگراه با فاصله طولانی نصب کرد. برای عملیات نهالستانداری درختان، پیازهای درختی نیز گاهی بر روی بیل نصب می‌شوند، اگرچه این مورد به دلیل نیاز به وزن مورد استفاده در دستکاری دستگاه همراه با یک درخت حفر شده، کمتر مشاهده می‌شود. برای جابجایی در جاده‌های عمومی، پیاز درخت را به حالت تقریباً افقی کج می‌کند تا پل‌های بالای سر و کابل‌ها پاک شود.
متین شاهین (Metin Şahin؛ متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۶۳ در قونیه، ترکیه) تکواندوکار بازنشسته ترک و قهرمان اروپا است که از سال ۲۰۰۳ به عنوان رئیس فدراسیون تکواندوی ترکیه فعالیت می‌کند. همچنین در سال ۲۰۱۹، وی به عنوان رئیس دانشکده علوم ورزشی در دانشگاه سلچوک منصوب شد.
بارت روسپولی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جوخه برادران"، "ایست‌اندرز" و "رم" اشاره نمود.
Plukenetia volubilis (اینکااینچی) که معمولاً با نام‌های اینکا اینچی، بادام زمینی ساشا، بادام زمینی کوهی، مغز اینکا یا بادام زمینی اینکا شناخته می‌شود، گیاهی است چند ساله در خانواده فرفیون، که روی برگ‌هایش کرک‌های کوچکی است. این میوه بومی مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی (سورینام، ونزوئلا، بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و شمال غربی برزیل) و همچنین برخی از جزایر بادگیر در کارائیب است.Kew World Checklist of Selected Plant Families این محصول به‌صورت تجاری در جنوب شرقی آسیا و به‌خصوص در تایلند کشت می‌شود. دانه‌ها و برگ‌های این گیاه سمی است.
"Plukenetia volubilis" را نباید با "orionocense Caryodendron" اشتباه "گرفت"، که معمولاً به "اینچ"، "کاکای" یا "اورینوکات معروف است".
در جنگل بارانی آمازون در پرو، این گیاه در طول قرن‌ها توسط بومیان کشت می‌شده‌است. این درخت تا زمانی که آب در دسترس باشد و زهکشی خوبی وجود داشته باشد، در آب و هوای گرم تا ارتفاع ۱۷۰۰ متر رشد می‌کند. همچنین این گیاه در خاکهای اسیدی و آبرفتهای مجاور رودخانه‌ها رشد بهتری دارد.
بوته این درخت به ارتفاع ۲ متر، با برگ‌های متناوب، قلب شکل و دندانه دار که به طول ۱۰ تا ۱۲ سانتی‌متر و عرض ۸ تا ۱۰ عرض سانتی‌متر است. دمبرگ‌های این گیاه ۲ تا ۶ سانتی‌متر است. این گیاه پنج ماه پس از کاشت شروع به گلدهی می‌کند و حوالی ماه هشتم بذر می‌دهد. گلهای نر کوچک، سفید و به صورت دسته ای قرار گرفته‌اند. دو گل ماده در پایه گل آذین قرار دارند.
میوه‌ها کپسول‌های ۳ تا ۵ سانتی‌متری با قطر ۴ تا ۷ پوینتی، سبز و میوه رسیده قهوه ای مایل به سیاه است. در هنگام رسیدن، میوه‌ها حاوی یک تفاله نرم و مرطوب سیاه رنگ هستند. این میوه‌ها غیرقابل خوردن می‌باشند. به‌طور معمول قبل از برداشت میوه روی گیاه خشک می‌شود. با رسیدن به سن دو سالگی، اغلب می‌توان تا صد میوه خشک را به‌طور هم‌زمان برداشت کرد. کپسول‌های میوه معمولاً از چهار تا پنج لوب تشکیل شده‌اند، اما بعضی از آنها ممکن است تا هفت لوب داشته باشند. درون میوه دانه‌هایی، بیضی شکل، قهوه ای تیره، شبیه بادام است که با یک فیلم سفید پوشانده شده‌است. دانه‌های خام قابل خوردن نیستند، اما پس از بو دادن قابل خوردن می‌شوند.
دانه‌های اینچی دارای پروتئین (۲۷٪) و روغن (۳۵–۶۰٪) هستند. روغن این دانه‌ها غنی از اسیدهای چرب ضروری اسید لینولنیک امگا ۳ (به‌طور تقریبی ۴۵–۵۳٪ از کل محتوای چربی)، امگا ۶ اسید لینولئیک (به‌طور تقریبی۳۹–۳۴٪ از کل محتوای چربی) و همچنین اسید چرب غیرضروری امگا ۹ (به‌طور تقریبی ۱۰–۶٪ از کل محتوای چربی).
دانه‌ها و برگ‌های "P. volubilis" وقتی خام هستند حاوی مقادیر قابل توجهی آلکالوئید، ساپونین و لکتین می‌باشند؛ بنابراین این قسمت‌ها در صورت مصرف قبل از پخت ممکن است سمی باشند، که با بو دادن این ترکیبات سمی تخریب می‌شوند. روغن دانه خوراکی این گیاه منبع اسیدهای چرب اشباع نشده چندگانه است.
دانه‌های بو داده را می‌توان به صورت آجیل مصرف کرد و برگ‌های بو داده را جوید یا با آن‌ها چای درست کرد.
روغن اینکااینچی دارای طعم ملایمی با مواد مغذی است. این روغن برای انواع ذائقه‌ها مناسب باشد اگربا استفاده روزانه از این روغن به مدت۱ هفته، بعضی از افراد تمایل کمی نسبت به این روغن را داشتند. روغن اینکااینچی غنی از اسید آلفا-لینولنیک است. در یک مطالعه ۴ ماهه، مصرف (۱۰–۱۵ میلی لیتر در روز) این روغن توسط بزرگسالان نشان داد؛ این ماده بی خطر بوده و سبب افزایش سطح کلسترول HDL در خون می‌شود.
روغن اینکااینچی تعادل چربی پوست را حفظ می کند، بنابراین سبب ترمیم پوست، التیام زخم و برطرف کردن التهاب می شود. این روغن با داشتن خاصیت مرطوب کنندگی، باعث آبرسانی عمیق پوست و مو شده و موجب ترمیم آن می‌شود. همچنین این روغن سبب نرمی، لطافت، افزایش حجم و انعطاف پذیری مو می شود. از روغن اینکااینچی در طیف وسیعی از محصولات از مراقبت مو و پوست، ازجمله محصولات مرطوب کننده، ضد چروک، ترمیم کننده و محصولات رفع ترک های پوستی استفاده می شود.http://www.greentech.fr/en/inca-inchi-2/
پانل‌های کامپوزیت کاغذی نوعی ماده کامپوزیت رزین فنولی یا فیبر سلولزی ساخته شده از کاغذ نیمه بازیافتی و رزین فنلی است. لایه‌های متعدد کاغذ در رزین فنولی خیسانده شده و سپس در حالت فشرده یا گرم قالب بندی و پخته می‌شوند. در دهه ۱۹۵۰، این پنل‌ها به عنوان کف پوش آشپزخانه‌ها توزیع می‌شدند ولی امروزه برای کاربردهای بسیار بیشتری مورد استفاده قرار می‌گیرند. از جمله می‌توان به سطوح پارک‌های اسکیت برد، پیشخوان‌های مسکونی، هسته‌های فایبرگلاس، کابینت‌ها، نمای بیرونی دیوارها، گیتارها و انواع کاربردها در مهندسی معماری اشاره کرد.
در آمریکای شمالی تعداد زیادی از تولیدکنندگان این محصول فعالیت می‌کنند که هریک، از ترکیب‌های متفاوتی برای شکل‌دادن محصول نهایی استفاده می‌کنند. یکی از مهم‌ترین این ترکیبات، ترکیب الیاف سلولز و رزین فنولی (نوعی پلیمر) است که برای ساخت سطوح سخت و صاف تولید می‌شوند. هرچند از فیبرهای طبیعی دیگر برگرفته از گیاهان و جانوران و معادن طبیعی نیز می‌توان به ترکیب افزود ولی عمدتاً از فیبر سلولز برای این منظور استفاده می‌شود.Eco-Clad sustainable siding. Retrieved 2016-04-01
به دلیل ویژگی‌های گرما سختی رزین، محصول حاصل از سرد شدن بسیار سخت است.
این پنل‌ها در هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ برای کاربردهای متعددی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در معماری، از این پنل‌ها در ساخت آشپزخانه‌ها استفاده می‌شود. از کاربردهای تجاری و تبلیغاتی آن می‌توان به تخته‌های برش، میزهای آماده و داشبورد وانت‌های باربری اشاره کرد.
در اواخر قرن بیستم از مواد بر پایه سلولز و رزین فنولی به عنوان جایگزینی برای درخت آبنوس و چوب بلسان بنفش برای ساخت فینگربردهای سازهای تاری استفاده می‌شد."Martin OMC-16OGTE Acoustic Guitar Review", Premier Guitar, March 18, 2010 . Retrieved 2016-04-01 در سال ۲۰۱۲ شرکت گیتارسازی گیبسون (Gibson Guitar Corporation) به‌طور رسمی، پنل‌های کامپوزیت کاغذی را جایگزین درخت آبنوس برای ساخت محصولات خود کرد.
این محصول به دلیل شکل‌گیری از لایه‌های متعدد به شکل ماده ای سخت به نظر می‌رسد و این ترتیب نمی‌توان آن را پنل ساندویچی به حساب آورد. همچنین این پنل‌ها در برابر دما تا ۳۵۰ درجه فارنهایت یا ۱۷۷ درجه سلسیوس مقاومت دارند.
فابریتسیو برینتسا (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "روزهای زندگی ما"، "اداره تعدیل" و "دورویی" اشاره نمود.
کشتار رومبولا اصطلاحی جمعی برای اشاره به کشتار یهودیان در جریان هولوکاست در روزهای ۳۰ نوامبر و ۸ دسامبر ۱۹۴۱ است که در جریان آن حدود ۲۵۰۰۰ تن در جنگل رومبولا در نزدیکی ریگا، لتونی یا در راه رسیدن به آنجا کشته شدند. به استثنای کشتار بابی یار در اوکراین، رومبولا بزرگترین جنایت دو روزهٔ هولوکاست تا زمان به راه افتادن اردوگاه‌های مرگ بود. حدود ۲۴۰۰۰ نفر از قربانیان از جمله یهودیان لتونی از گتو ریگا و تقریباً ۱۰۰۰ نفر نیز از یهودیان آلمانی بودند که با قطار به جنگل منتقل شده بوند.
کشتار رومبولا توسط آینزاتس‌گروپ A نازی و با کمک همدستان محلی از جمله آراس کوماندو انجام شد. مسئول عملیات رهبر اس‌اس و پلیس فریدریش یکلن بود که پیشتر ناظر بر کشتر مشابهی در اوکراین بود. رودلف لانگ که بعدها در کنفرانس وانزه نیز شرکت داشت بر اجرای این عملیات نیز نظارت داشت. کشتار رومبولا، همراه با بسیاری دیگر کشتارها، اساس دادرسی در دادگاه پساجنگ آینزاتس‌گروپن بود که در آن تعدادی از فرماندهان آینزاتس‌گروپن به جرم جنایت علیه بشریت مقصر شناخته شدند.Einsatzgruppen trial, p. 16, Indictment, at 6.F: "(F) On 30 November 1941 in Riga, 20 men of Einsatzkommando 2 participated in the murder of 10,600 Jews."
از این کشتار با نام‌های گوناگونی از جمله «اقدام بزرگ» و «اقدام رومبولا» یاد می‌شود، اما در لتونی تنها به آن «رومبولا» یا «رومبولی» می‌گویند. این عملیات گاه به نام فرمانده آن فریدریش یکلن، عملیات یکلن خوانده می‌شود.Edelheit, "History of the Holocaust". p. 163 واژه «Aktion» – که در معنای تحت‌اللفظی خود در پارسی «عمل» یا «عملیات» بازگردانی می‌شود – توسط نازی‌ها به عنوان حسن تعبیری برای کشتار استفاده شد.. سن تعبیر رسمی به کار گفته شده برای رومبولا، «عملیات تیراندازی» بود (Erschiessungsaktion).Einsatzgruppen judgment, p. 418. در دادگاه آینزاتس‌گروپن پیش از دادگاه نظامی نورنبرگ، بر روی این رویداد نامی گذاشته نشد بلکه به سادگی ار آن با عنوان «قتل ۱۰٬۶۰۰ یهودی» در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۱ یاد شد.
هولوکاست در لتونی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، و با حمله ارتش آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، از جمله کشورهای حوزه بالتیک لیتوانی، لتونی و استونی که اندکی پیش از آن توسط نیروهای شوروی پس از یک دوره استقلال پسا جنگ جهانی اول اشغال شده بودند، آغاز شد. قتل یهودیان، کمونیست‌ها و دیگران تقریباً بلافاصله توسط جوخه‌های قتل آلمانی معروف به "آینزاتس‌گروپن" آغاز شد، و سازمان‌های دیگریی چون پلیس امنیت آلمان ("Sicherheitspolizei" یا Sipo) و سرویس امنیتی اس‌اس ("Sicherheitsdienst" یا SD) به آن‌ها یاری می‌رساندند. نخستین قتل‌ها در شب ۲۳ ژوئن ۱۹۴۱ در شهر گروبینا، نزدیک لیپایا صورت گرفتند؛ جایی که اعضای Sonderkommando 1a شش یهودی را در پورستان کلیسایی به قتل رساندند. اشغالگران نازی همچنین توسط لتونیایی‌های بومی معروف به آراس کوماندو و تا حدودی پلیس کمکی لتونی کمک می‌شدند.Stahlecker report, 985
هدف SD عاری از یهود ساختن لتونی بود. تا ۱۵ اکتبر ۱۹۴۱، نازی‌ها حدود ۳۰٬۰۰۰ یهودیStahlecker report, 986 از کل حدود ۶۶۰۰۰ یهودیی که توانایی فرار از کشور را پیش از اتمام اشغال آن توسط آلمان نداشتند، به قتل رسانده بودند. هینریش لوهس، که به جای رئیس SD، هاینریش هیملر، به آلفرد روزنبرگ گزارش می‌داد، بیشتر از آنکه خواهان کشتن یهودیان باشد می‌خواست همه دارایی‌های آنها را بدزدد، آنها را به گتوها محدود کند،Winter, "Rumbula viewed from the Riga Ghetto, at Rumbula.org و از آنها به عنوان کارگران برده استفاده کند. این درگیری بوروکراتیک سرعت کشتارها را در سپتامبر و اکتبر ۱۹۴۱ کند کرد. SD بر این باور بود که لوهس، به عنوان بخشی از «فرماندهی مدنی»، در برابر برنامه‌های آنها مقاومت می‌کند.Stahlecker report, 987 در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۱، لوهس از روزنبرگ درخواست راهنمایی دربارهٔ اینکه آیا همه یهودیان «بدون در نظر گرفتن ملاحظات اقتصادی» می‌بایست به قتل برسند یا نه را کرد.Reitlinger, "Alibi". p. 186n1. تا پایان اکتبر، لوهس همه یهودیان ریگا، و نیز مناطق اطراف را، در گتویی درون شهر که ۱۰ کیلومتر با رومبولا فاصله داشت، محاصره کرد.
انگیزه هیملر این بود تا با از میان بردن یهودیان لتونی در ریگا بتواند یهودیان آلمانی و اتریشی را به آن گتو تبعید کند و به جای آن‌ها اسکان دهند.Friedländer, "The Years of Extermination", page 267 کشتارهای مشابهی به همین منظور در کوونو در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۱ صورت گرفتند که در آن ۱۰٬۰۰۰ تن کشته شدند؛ همچنین در مینسک که ۱۳۰۰۰ در ۷ نوامبر و ۷۰۰۰ مورد دیگر در ۲۰ نوامبر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.Friedländer, "The Years of Extermination", page 267
هیملر برای اجرای این طرح، فریدریش یکلن را از اوکراین به لتونی آورد. در اوکراین، یکلن پیشتر کشتارهایی از جمله بابی یار (با ۳۰ هزار کشته) را ترتیب داده بود. خدمه او شامل ۵۰ نیروی کشتار و پرسنل پشتیبانی بودند که در ۵ نوامبر ۱۹۴۱ وارد ریگا شدند. یکلن با آنها به ریگا نرفت، اما در عوض به برلین رفت و زمانی میان ۱۰ نوامبر و ۱۲ نوامبر ۱۹۴۱، با هیملر ملاقات کرد.. Fleming, "Hitler and the Final Solution", page 75 هیملر به یکلن گفت که همه ساکنان گتو ریگا را بکشد و در صورتی که لوهس اعتراض کرد که آیا این دستوری از سوی هیملر بوده‌است یا خود هیتلر، بگوید که «به لوهس بگو که این دستور از سوی من است، اما خواسته پیشوا نیز همین است»..
یکلن سپس به ریگا رفت و اوضاع را برای لوهس توضیح داد تا او دیگر اعتراضی نداشته باشد. تا میانه نوامبر ۱۹۴۱، یکلن در ساختمانی در بخش قدیمی ریگا معروف به Ritterhaus مستقر شده بود. در برلین، روزنبرگ، که در سلسله مراتب نازی ارشد لوهس به‌شمار می‌رفت، توانست امتیازی از هیملر بگیرد، و بتواند کارگران مرد یهودی ۱۶ تا ۶۰ ساله که کارشان برای تلاش‌های جنگی آلمان بسیار مهم تلقی می‌شد از گتو بیرون ببرد. در نتیجه، این افراد در امان ماندند، در حالی که زنان، کودکان، افراد پیر و ازکارافتاده مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. طرح یکلن برای انجام این تفکیک قربانیان به طرح ایجاد «گتوی کوچک» معروف شد.
به منظور اجرای دستور هیملر برای پاکسازی گتو، یکلن می‌بایست روزانه ۱۲٬۰۰۰ نفر را می‌کشت. در آن هنگام از سال، فقط حدود هشت ساعت از روز رشن بود، بنابراین، آخرین ستون قربانیان باید پیش از ۱۲:۰۰ ظهر از گتوی ریگا خارج می‌شدند. در کل مسیر ستون ۱۰ کیلومتری نگهبانان در هر دو طرف مسیر گماشته شده بودند. کل فرایند برای اجرا به حدود ۱۷۰۰ پرسنل نیاز داشت..
ارنست هنیکر، متخصص ساخت و ساز که برای یکلن کار می‌کرد، بعدها ادعا کرد که هنگامی که از نیت کشتار مطلع شده بود، شوکه شده‌است، اما با این حال در آن زمان هیچ اعتراضی نکرد و برای نظارت بر کندن شش گودال قتل، که برای دفن ۲۵۰۰۰ نفر کافی بود، اقدام کرد.Jeckeln interrogation excerpts, reprinted in . کندن گودالها توسط ۲۰۰ یا ۳۰۰ اسیر جنگی روسی انجام شد. گودالها به صورت هدفمندی طراحی شده بودند: آنها در سطوحی مانند هرم وارونه، با سطوحی که به سوی بالا گشاده می‌شدند و سطحی شیب‌دار که به سطوح مختلف می‌رفت، تا قربانیان به معنای واقعی کلمه به داخل گورهای خود وارد شوند. حدود سه روز طول کشید تا کندن چاله‌ها در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱ به پایان برسد.
تیراندازی‌ها توسط ۱۰ یا ۱۲ مرد از محافظان یکلن انجام شدند. بعدها، راننده شخصی یکلن، یوهانس زینگلر، در شهادتنامه خود ادعا کرد که یکلن با تهدید به آسیب رساندن به خانواده زینگلر، او را مجبور کرده‌است که اقدام به تیراندازی کند. در کشتارهای مشابه در روسیه و اوکراین، برخلاف گفته زینگلر، شواهد بسیاری وجود داشت مبنی بر اینکه قاتلان به شکل داوطلبانه و گاه با اشتیاق در عملیات مشارکت می‌کردند، و کسانی که حاضر به شرکت در تیراندازی‌ها نبودند دچار عواقب نامطلوب نمی‌شدند.Klee and others, eds. , "The Good Old Days". pp. 76-86. به ویژه، اروین شولتز، رئیس آینزاتس‌کماندو ۵، از شرکت در بابی یار خودداری کرد و بنا به درخواست خودش بدون از دست دادن جایگاه حرفه‌ای به موقعیت پیش از جنگ خود در برلین بازگشت.
یکلن در گروه خود هیچ لتونیایی که حاضر به تیراندازی باشد نداشت. در چشم یکلن، شلیک به قربانیان در گودال‌ها نشان افتخار به‌شمار می‌رفت و او می‌خواست ثابت کند که آلمانی‌ها ذاتاً تیراندازانی بهتر از لتونیایی‌ها هستند. یکلن همچنین برای انجام خواسته‌های خود به سایر سازمان‌ها، حتی سازمان‌های نازی، اعتمادی نداشت. اگرچه SD و پلیس نظم نیز در جریان عملیات بودند، اما یکلن گروه ویژه خود را برای نظارت بر همه جنبه‌های عملیات تعیین کرد.
یکلن و یکی از دستیارانش، پل دگنهارت، برای یافتن مکان مناسب در اطراف ریگا اقدام به جستجو کردند. ریگا در منطقه ای باتلاقی واقع شده بود که در آن سطح آب نزدیک به سطح زمین بود. این مسئله می‌توانست مانع از دفع مناسب هزاران جسد شود. از این روی، یکلن به زمین مرتفع داشت. مکان مناسب کشتار همچنین می‌بایست در بخش شمالی رود دائوگاوا و در فاصلهٔ قابل راه‌روی از گتو باشد. در حدود ۱۸ یا ۱۹ نوامبر یکلن در هنگام رانندگی به سمت جنوب به طرف اردوگاه کار اجباری سالاسپیلس (در آن هنگام در دست ساخت) از رومبولا گذر کرد، و این دقیقاً بری آنچه او می‌خواست مناسب بود. رومبولا نزدیک به ریگا بود، در زمینی مرتفع قرار، خاک ماسه ای داشت، و تنها عیب آن نزدیکی به بزرگراه (در ۱۰۰ متری) بود.
یکلن به ابدای «سامانه یکلن» خود در جریان بسیاری از کشتارهایی که در اوکراین ترتیب داده بود، پرداخت و این شامل کشتارهای بابی یار و کشتار کامیانتس-پودیلسکی نیز می‌شد.. او روش خود را «ردیف کردن ساردین‌ها در قوطی کنسرو» (Sardinenpackung) نامید.Rubenstein and Roth describe Jeckeln's system (p. 179) روش یکلن از زبان فرماندهان آینزاتس‌گروپن در دادگاه نظامی نورنبرگ، البته نه به نام، به عنوان روشی برای جلوگیری از کار اضافی مرتبط با انداختن اجساد به درون گورها ذکر شد.The Tribunal's judgment states (p. 444) گزارش شد که حتی برخی از قاتلان باتجربه آینزاتس‌گروپن ادعا کردند که از قساوت چنین روشی وحشت کرده بودند. پاکسازی با تیرباران البته هنگامی که صحبت از زنان و کودکان بود، با مشکل روبرو می‌شد. اتو اولندورف، که خود قاتلی پرکار بود، طبق شهادت خود در دادگاه پس از جنگ برای جنایات علیه بشریت، به روش‌های یکلن اعتراض کرده بود. یکلن کارمندانی داشت که در هر بخش جداگانه از این فرایند کشتار متخصص شده بودند؛ از جمله "Genickschußspezialisten"‌ها که «متخصصان شلیک به گردن» بودند.Green series, Volume IV, p. 443, quoting Einsatzgruppe commander Paul Blobel. نه مولفه از این روش شبیه به خط تولید در گتو ریگا اعمال شد:
یکلن ۱۰ تا ۱۲ خودرو و ۶ تا ۸ موتورسیکلت در اختیار تام خود داشت. این تعدا خودرو برای انتقال قاتلان و برخی شاهدان رسمی کافی بودند. برای انتقال ناتوانان یا سایر قربانیانی که نمی‌توانستند راهپیمایی ۱۰ کیلومتری را طی کنند، یکلن به حمل و نقل بیشتر و سنگین‌تری نیاز داشت. یکلن همچنین پیش‌بینی می‌کرد تعداد قابل توجهی از افراد در طول مسیر راهپیمایی به قتل برسند و برای برداشتن اجساد آن‌ها از زمین به حدود ۲۵ کامیون نیاز می‌بود. در نتیجه، او به مردان خود دستور داد تا درون ریگا برای یافتن وسایل نقلیه مناسب به جستجو بپردازند.
روز پنجشنبه، ۲۷ نوامبر ۱۹۴۱، یا در حوالی آن، یکلن جلسه‌ای با رهبران واحدهای شرکت کننده در دفتر پلیس محافظت ریگا ("شوتس‌پولیتزای")، شاخه ای از پلیس نظم آلمان ("اوردنونگس‌پولیتزای")، برگزار کرد تا اقدامات آن‌ها را درکشتار پیش رو هماهنگ کند.
به گفته کریستوفر براونینگ، به نظر می‌رسد این قضیه با نقشی اساسی است که بعدها پلیس نظم در هولوکاست بازی کرد، مطابقت داشته باشد:
یکلن بعد از ظهر روز شنبه، ۲۹ نوامبر ۱۹۴۱، این بار در ریترهاوس، جلسه دومی برای برنامه‌ریزی میان فرماندهان ارشد برگزار کرد. طبق نسخه‌های بعدی که به حاضران ارائه شدند، یکلن در برابر این افسران سخنرانی کرد و گفت که این وظیفه میهنی آنها است که یهودیان گتوی ریگا را پاکسازی کنند، انگار که آن‌ها در خط مقدم نبردهای آن هنگام در شرق بوده باشند. بعدها افسران ادعا کردند که یکلن به آنها گفته‌است که عدم شرکت در کشتارها معادل فرار از خدمت تلقی خواهد شد و کلیه کارکنان HSSPF که نخواهند در این عمل شرکت کنند می‌بایست به عنوان شاهد رسمی در محل پاکسازی حاضر شوند. هیچ مقام لتونیایی در جلسه ریترهاوس در ۲۹ نوامبر حضور نداشت..
حدود ساعت ۱۹:۰۰ در ۲۹ نوامبر، سومین جلسه کوتاه (حدود ۱۵ دقیقه) این بار در مقر پلیس حفاظت به ریاست کارل هایسه، رئیس پلیس محافظت، برگزار شد. وی به افراد خود گفت که آنها باید صبح روز بعد در ساعت ۴:۰۰ صبح ححاضر شوند تا اقدام به «اسکان مجدد» مردم در گتو ریگا کنند. اگرچه «اسکان مجدد» یک حسن تعبیر نازی در مورد کشتارها بود، اما هایسه و اکثر مردان پلیس حفاظت شرکت کننده ماهیت واقعی این عمل را می‌دانستند. دستورالعمل‌های نهایی نیز به شبه‌نظامیان و پلیس لتونیایی که می‌بایست مردم را در گتو به‌صف می‌کردند و در طول راه به عنوان نگهبان عمل می‌کردند، رسانده شدند. به پلیس لتونیایی گفته شد که آنها یهودیان را برای انتقال به یک اردوگاه اسکان مجدد به ایستگاه قطار رومبولا منتقل می‌کنند.
در دادگاه یانکه در اوایل دهه ۱۹۷۰، دادگاه آلمان غربی در هامبورگ دریافت که هدف از سامانه یکلن پنهان نگه داشتن هدف کشتار تا آخرین لحظه ممکن بود.. دادگاه همچنین دریافت:
ازرگایلیس این تصور را که ممکن است پلیس لتونیایی تصور بهتری از آنچه واقعاً در حال رخ دادن بوده‌است، داشته بوده را مورد تردید قرار داده‌است. او همچنین شواهدی از دستورالعمل‌های گمراه‌کننده‌ای را که آلمانی‌ها به پلیس لتونیایی داده بودند، آورده‌است، و نیز اینکه کمینه به برخی از آلمانی‌ها برای شلیک به نگهبانانی که ممکن بود در جریان راهپیمایی نتوانند یهودیان «نافرمان» را اعدام کنند، دستور داده شده بود.
فرانچسکو دآدا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۹۰۰"، "نان و شکلات"، "پاگنده به هنگ کنگ می‌رود"، "بمب‌افکن"، "پلیس قاتل" و "عاشقان یکشنبه" اشاره کرد.
ویوا کرووی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو است. وی از ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱ تا ۲۰ نوامبر ۱۹۹۷ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود.
بورجو سالاکوگلو (Burcu Sallakoğlu؛ متولد ۱۳ اوت ۱۹۸۷) یک زن تکواندوکار ترک تبار است که در دسته سنگین‌وزن رقابت می‌کند (۷۲ کیلوگرم). او اهل آدانا است. وی عضو باشگاه ورزشی شهرداری کلانشهر آنکارا SK است.
یورش معروف خرس‌ها به سیسیل (La famosa invasione degli orsi in Sicilia) یک فیلم انیمیشن ایتالیایی فرانسوی‌‌ به کارگردانی لورنتسو ماتوتی، بر اساس فیلمنامه‌ای از ژان لوک فرونتال و توماس بیدگین و بر اساس داستان " نوشته دینو بوتزاتی ساخته شده‌است. این فیلم در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این انیمیشن به صورت دو بعدی ارائه شده و از جایی داستان را از سر می‌گیرد که خرس‌ها برای یافتن تونیو خرس، پسر پادشاه لئونسه، که توسط شکارچیان ربوده شد، تصمیم می‌گیرند کوه‌های خود را ترک کنند و با رویارویی با شاهزاده بزرگ (گراند دوک) مستبد به سیسیل حمله کنند، اما کشف‌ها و سرخوردگی‌های شگفت انگیز متناوب آنها به روشهای انسانی عادت می‌کنند. این فیلم بلند بخشی از انتخاب رسمی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ در بخش نوعی نگاه. . بوده‌است.
گیدونه، یک داستان‌نویس و المرینا، دستیار جوان او، در حال رفتن به کالتابلوتا، با پناه بردن در غاری که یک خرس بسیار پیر در آن زندگی می‌کند و با ورود آنها به طور تصادفی از خواب زمستانی بیدار می‌شوند، از بهمن فرار می‌کنند. برای جلوگیری از خورده شدن، این دو انسان با تعریف یک داستان او را سرگرم می‌کنند: یورش معروف خرس‌ها بهسیسیل.
تونیو، پسر لئونسه، پادشاه خرس‌ها، توسط انسانها ربوده می‌شود؛ پدرش تصمیم می‌گیرد برای یافتن او لشکرکشی بزرگی را به سراسر سیسیل هدایت کند. گراند دوک شرور سیسیل، که می‌فهمد ارتش خرسها در راه رسیدن به پادشاهی خود است، تصمیم می‌گیرد با کمک دی آمبروسیس، جادوگر دربار، که یک عصای جادویی پرتوان دارد، حمله را متوقف کند. او می‌تواند فقط دو بار از قدرت طلسمش استفاده کند. ارتش خرس‌های بزرگ دوک مورد حمله قرار می‌گیرند و خرس پیر فرزانه تئوفیلوس کشته می‌شود: خرس‌ها با حمله به سربازان در حیاط با گلوله‌های برف بزرگ تلافی می‌کنند.
دی آمبروسیس تصمیم می‌گیرد با لئونسه ارتباط برقرار کند. گراند دوک گرازهای وحشی سیر دو مولفتا را علیه خرس‌ها می‌فرستد: شعبده باز خرس‌ها را از حمله نجات می‌دهد به قیمت یکی از طلسم‌هایش. هنگامی که این موضوع را فهمید، گراند دوک دی آمبروسیس را تهدید به مرگ می‌کند که برای اطاعت از دستورات گراند دوک، خرس‌ها را با وحشت به قلعه ای می‌برد که ارواح در آن تعقیب می‌کنند. با این حال، لئونسه روح تئوفیل را می‌بیند و خرس‌ها با ارواح دوست می‌شوند. سرانجام، خرس‌ها را به خانه یک قاصدک می‌برند که آنها را به شکل گربه غول پیکر می‌بلعد. با این حال، یکی از خرس‌ها موفق می‌شود بمبی را در شکم هیولا منفجر کند که باعث از بین رفتن آن می‌شود.
گراند دوک که تصور می‌کرد بالاخره خرسها را از بین برده‌است، نمایشی را در تئاتر پادشاهی ترتیب می‌دهد، جایی که تونیو خود را در یک عمل متعادل با رقصنده ای شبیه آلمرینا نشان می‌دهد؛ خرس‌ها در میانه نمایش فرود می‌آیند و لئونسه و تونیو دوباره با هم ملاقات می‌کنند؛ گراند دوک، یک گلوله به سمت تونیو شلیک می‌کند، که او را می‌کشد. خرسی به نام سالپتر گراند دوک را می‌کشد. دی آمبروسیس از طلسم دوم و آخر خود برای نجات جان تونیو استفاده می‌کند. لئونسه پادشاه سیسیل می‌شود و پادشاهی‌ای ایجاد می‌کند که در آن انسان‌ها و خرس‌ها در صلح با هم زندگی می‌کنند. داستان گیدون اینگونه به پایان می‌رسد؛ با این حال، خرس پیر به دو داستان گو فاش می‌کند که داستان دنباله دارد و آن را برای آنها تعریف می‌کند.
پس از چندین سال در سلطنت ، لئونسه در می‌یابد که خرس‌ها عادت‌ها و رذایل انسان‌ها را به خود گرفته‌اند؛ به ویژه تونیو که با آلمرینا و دی آمبروسیس دوست شد، غرایز حیوانی خود را کاملاً از دست داد. تونیو، با کمک دی آمبروسیس موفق می‌شود عصای خود را که چندی پیش از او دزدیده شده، دوباره پیدا کند. لئونسه فکر می‌کند که نمی‌تواند مسئول خرسها باشد، زیرا خرس‌ها به صداقت اختصاص داده شده‌اند: سپس او انسان‌ها را تهدید می‌کند که در صورت عدم بازگرداندن گرز، آنها را مجازات کند، که این باعث آزردگی تونیو، مسئول و آلمرینا می‌شود، متقاعد شده که حتی یک خرس نیز می‌تواند توسط قدرت‌های جادویی گرز وسوسه شود.
در واقعیت، معلوم شد که مقصر سالپتر بوده‌است که آرزو داشته قدرت را سرنگون کند و به سلطنت برسد. او ابتدا دی آمبروسیس را به دزدیدن ثروت سلطنتی متهم کرد و لئونسه را زندانی کرد؛ سپس، هنگامی که آلمرینا و تونیو شروع به تحقیق می‌کنند، سالپتر آنها را به یک سالن قمار می‌فرستد، و سپس به هشدار لئونسه می‌رود. دومی پسرش را مست و قمار می‌بیند و او را زندانی می‌کند، از این رفتار او برخلاف قانون اخلاقی خرس‌ها ناامید است. دی آمبروسیس و تونیو مقاصد سالت پتر را درک می‌کنند و با کمک آلمرینا، مارپنتون ماری، یک هیولای دریایی را که زندان را ویران می‌کند و به پادشاهی حمله می‌کند احضار می‌کنند.
لئونس خوشحال است که بار دیگر با مبارزه با هیولا شجاعت خود را ثابت می‌کند و برای خنثی کردن آن یک لشکرکشی را برنامه‌ریزی می‌کند، در حالی که سالپتر که در پادشاهی باقی مانده‌است می‌خواهد با استفاده از جادو پادشاه را بکشد. تونیو و آلمرینا برای کمک به لئونس سوار می‌شوند، در حالی که دی آمبروسیس موفق می‌شود سالت پتر را بزند و عصای جادویی را بازیابی کند؛ بنابراین او به تونیو کمک می‌کند تا با هیولا مبارزه کند، اما لئونس به شدت زخمی می‌شود. پادشاه در بستر مرگ خود خوشحال است زیرا دید که پسرش وفاداری و قدرت یک خرس واقعی را نشان می‌دهد؛ با این حال، او همچنین می‌فهمد که خرس‌ها نمی‌توانند دور از کوه و جنگل زندگی کنند و می‌خواهد مردمش به زیستگاه طبیعی خود برگردند. تونیو، آلمرینا و دی آمبروسیس با یکدیگر خداحافظی می‌کنند و خرس‌ها خود را در طبیعت پیدا می‌کنند.
گدئون از پایان داستان راضی نیست؛ خرس پیر توضیح می‌دهد که در واقع پایان دیگری برای این داستان وجود دارد، که او فقط برای المرینا فاش می‌کند. این دو قصه گو غار را ترک کرده و مسیر خود را ادامه داده و خرس پیر را برای خواب زمستانی رها می‌کنند؛ گدئون فرض می‌کند خرس قدیمی Tonio است، اما آلمرینا راز را فاش نمی‌کند و بنابراین تنها کسی باقی می‌ماند که می‌داند حمله تندرو خرس در سیسیل چگونه پایان می‌یابد.
ایده ساخت این پروژه به سال ۲۰۰۸ برمی‌گردد، زمانی که تهیه‌کننده اثر با کارگردان لورنتسو ماتوتی تماس گرفت تا با او کار کند و در مورد تمایلش برای اقتباس از اثر دینو بوتزاتی یعنی داستان "یورش معروف سیسیل توسط خرس‌ها" گفت.“The Bears’ Famous Invasion of Sicily”, Mattotti’s animation debut, article de Max Borg sur "Cinecitta News" le 13 juin 2018. Page consultée le 29 octobre 2019. حقوق این اثر توسط بیوه دینو بوتزاتی، المرینا بوتزاتی اعطا شد.Lorenzo Mattotti • Réalisateur de La Fameuse Invasion des ours en Sicile, article de Fabien Lemercier sur Cineuropa le 23 mai 2019. Page consultée le 29 octobre 2019.
اولین تصاویر از این اثر در ژوئن ۲۰۱۸ در جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن انسی ارائه شد و بازخورد زیادی ایجاد کرد. این فیلم بلند بخشی از انتخاب رسمی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ در بخش نوعی نگاه بود.
این فیلم در فرانسه در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد و در هفته اول توانست در ۳۳۶ سینما در حدود ۵۷۴۰۰ عدد بلیت بفروشد. در هفته دوم که در ۴۴۸ سالن نمایش در حدود ۶۲۳۵۰ تماشاگر را به خود جذب می‌کند و بیش از ۱۰۰۰۰۰ مورد بلیت فروخت. در هفته سوم، در ۵۱۹ سالن سینما پخش شد، حدود ۵۶۱۲۰ بلیت فروخت.Page "France" du film "La Fameuse Invasion des ours en Sicile", consultée le 29 octobre 2019.
این فیلم برنده جایزه بهترین کارگردانی در چهاردهمین جشنواره فیلم رم در اکتبر ۲۰۱۹ شدSanta subito d'Alessandro Piva gagne le Prix du public de la 14e Fête du cinéma de Rome, article de Vittoria Scarpa sur Cineuropa le 28 octobre 2019. Page consultée le 29 octobre 2019.
"«یورش معروف خرس‌ها به سیسیل»" یکی از نامزدهای نهایی جایزه نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ بود. همچنین یکی از نامزدهای نهایی لک‌لک طلایی بهترین فیلم انیمیشن در جشنواره فیلم خارق‌العاده اروپا در استراسبورگ در سال ۲۰۱۹ بود.Page "Awards" du film sur l'Internet Movie Database. Page consultée le 29 octobre 2019.
جیجی ساماراکی (؛ زادهٔ ) بازیگر، کمدین اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بزن قدش"، "راننده‌کامیون‌ها"، "مأموران آتش‌نشانی"، "مربی در ساحل" و "ریمینی ریمینی" اشاره نمود.
جووانی دلفینی (؛ ۸ ژانویه ۱۸۸۵ – ۹ دسامبر ۱۹۶۸) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آگریپینا"، "زنجیرهای ناپیدا"، "رؤیای زورو"، "هتل لونا، اتاق ۳۴" و "زیبای خفته" اشاره کرد.
سیلاس آتوپاره (؛ زادهٔ ۱۹۵۱ – درگذشته ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۲۰ نوامبر ۱۹۹۷ تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۴ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود.
جولیو ماکولانی (؛ – ) بازیگر، بدل‌کار و دستیار کارگردان اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسب تروآ"، "جانگو"، "زن، سکس و سوپرمن"، "حتی فرشتگان هم لوبیا می‌خورند"، "زنان زندانی بند ۷" و "به من میگن پاگنده" اشاره نمود.
ماتیاس ماسوچی () نویسنده و کارگردان فیلم اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "" و "جسور و زیبا" اشاره نمود.
کنسرتو پیانو شماره ۲۱ ()، در دو ماژور، K. 467، اثری ساختهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت است که یک ماه پس از کنسرتو پیانو شماره ۲۰، در ۹ مارس ۱۸۷۵، تکمیل و به‌اتمام رسید.
این کنسرتو برای سازهای پیانو، فلوت، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن در دو، ۲ ترومپت در دو، تیمپانی و ارکستر زهی تصنیف شده است.
کنسرتو پیانو دارای سه موومان به شرح زیر است:
گشایش موومان اول، آرام و به شکل مارش است، اما خیلی سریع به یک ملودی غنی‌تر می‌پیوندد که با هیاهویی در میان باد، پراکنده می‌شود، حجم ارکستر ناگهان افزایش می‌یابد و سپس ملودی اصلی با تم مارش که توسط بادهای برنجی اجرا می‌شود، به ویولن اول‌ها واگذار می‌شود. پس از آن این تم با نشاط، با اجرای برنجی‌ها، به یک ملودی کوتاه و آرام‌تر تبدیل می‌شود و با بازگشت مارش، ارکستر آمادهٔ ورودِ تکنواز می‌شود. تکنواز قبل از اینکه به گام نمایان در سل ماژور برسد، در حالی که ارکستر زهی روی آکورد دو ماژور قرار دارد، کادنزای مختصری اجرا می‌کند و سپس با موضوع‌های جدیدی در دو ماژور، زمینه برای ورود به گام سل ماژور توسط تکنواز آماده می‌شود. بلافاصله پس از آنکه ارکستر خبر از ورود به گام سل ماژور می‌دهد، ناگهان فضای موسیقی به سل مینور و تم اصلی (در بخشی از اجرا که یادآور سمفونی شماره ۴۰ و در همان کلید است)، تغییر مکان می‌دهد. پس از آن با مجموعه‌ای از گام‌های کروماتیک با حرکاتی رو به بالا و پایین، موسیقی به سمت «تم دوم»، هدایت می‌شود (همچنین تمی شبیه تم دومِ این موومان را می‌توان در «کنسرتو هورن شماره ۳» موتسارت شنید). پس از آن طبق معمول، بخش بسط و گسترش و بازگشایش قرار دارد و پایان موومان نیز دارای یک کادنزای دیگر است، گرچه در نسخهٔ اصلی موتسارت از بین رفته‌است.
موومان معروفِ آندانته، در گام زیرنمایان (فا ماژور) است. این موومان دارای سه قسمت و شروع آن فقط با اجرای ارکستر و بخش زهی با سوردین همراهی می‌شود. ملودی دراماتیکِ این موومان، توسط ویولن اول با همراهی ویولن دوم، ویولا و آرپژهای ویلنسل، کنترباس با پیتزیکاتو، اجرا می‌شود. تمام مقدمه یا قسمت اول و ارکسترال این موومان، در گام فا ماژور و فا مینور است. قسمت دوم، ورود تکنواز را اعلام می‌کند و با اینکه از فا ماژور آغاز می‌شود، اما تکرار عینی قسمت قبلی نیست، هرچند بعد از اجرای عبارت اول، مواد جدیدی به آن اضافه می‌شود و به کلیدهای جدیدی انتقال می‌یابد که در گام دو ماژور و دو مینور قرار دارد و یادآور تم‌های قبلی است. سپس این قسمت به سل مینور، سی بمل ماژور و بعد از آن به فا ماژور حرکت کرده و آمادهٔ ورود به قسمت سوم می‌شود. قسمت سوم با همان ملودی دراماتیک قسمت اول شروع می‌شود، اما این بار در گام لا بمل ماژور است و گام نسبی فا مینور محسوب می‌شود که گام موازی فا ماژور است. در انتهای این قسمت، موسیقی دوباره به فا مینور و فا ماژور باز می‌گردد و موومان دوم با یک کدا، به‌پایان می‌رسد.
موومان سوم در فرم روندو است که با یک تمِ «پرش‌دار» و همراهی کامل ارکستر آغاز می‌شود. بعد از آن پیانو با یک کادنزای کوتاه، وارد می‌شود و گسترش بیشتری به تم اصلی می‌دهد. در این قسمت، گفتگو و سؤال و جواب‌ها به‌صورت نرم و روان بین ارکستر و تکنواز رد و بدل می‌شود. در ادامه، تکنواز به اجرای آرپژهایی در گام می‌پردازد که این فیگورها، به تقویت و بسط و گسترش تم اصلی کمک می‌کند و با یک کادنزای کوتاه، دوباره به تم اصلی بر‌می‌گردد. بازگشت به تم اصلی همراه با افزایش گام‌هایی می‌شود تا قطعه را با یک نت پیروزمندانه به‌پایان برساند.
مایکل اوجیو (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۱۸ فوریه ۲۰۱۷ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود., "The Herald Sun", Melbourne, 25 February 2011
مایکل اوجیو در ۱۸ فوریه ۲۰۱۷، در سن ۷۴ سالگی در پورت مورزبی درگذشت.
پائولو بنه‌تاتسو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مطالعه" اشاره نمود.
مطالعه () یک تریلر روان‌شناختی ایتالیایی به کارگردانی پائولو بنه‌تاتسو است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
این فیلم دربارهٔ یک دانشجوی روان‌شناسی و هفتهٔ آخر پیش از امتحانات وی است که در آن به کنکاش دربارهٔ زندگی شخصی و افکارش می‌پردازد. فردگرایی عمیقی در این فیلم به‌لحاظ سینمایی وجود دارد. این فیلم با بوجه‌ای ناچیز ساخته شده و تماماً توسط پائولو بنه‌تاتسو و بدون عوامل فنی دیگر فیلم‌برداری و ساخته شد.
پاسکواله آنسلمو (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چهار برادر" و "بازگشت" اشاره کرد.
ربوکستین، که با نام تجاری Edronax و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، دارویی از دسته مهارکننده‌های بازجذب نوراپی‌نفرین (NRI) است که به عنوان یک داروی ضد افسردگی توسط شرکت فایزر برای استفاده در درمان اختلال افسردگی عمده عرضه می‌شود. این دارو همچنین به صورت آف لیبل برای درمان اختلال ترس و اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعال (ADHD) نیز کاربرد دارد. ربوکستین برای استفاده در بسیاری از کشورهای جهان تأیید شده‌است، اما برای استفاده در ایالات متحده مورد تأیید قرار نگرفته‌است. اگرچه اثربخشی این دارو به عنوان ضد افسردگی در چندین گزارش انتشار یافته به چالش کشیده شده‌است، اما محبوبیت آن همچنان در حال افزایش است.
ربوکستین دارای دو مرکز دست‌سانی است؛ بنابراین، چهار ایزومرفضایی برای آن متصور است، ایزومرهای ("R","R")-، ("S","S")-، ("R","S")-، و ("S","R"). ماده موثره ربوکستین یک مخلوط راسمیک از دو انانتیومر ("R","R")-(–)- و ("S","S")-(+)- است.
بحث های زیادی در مورد اینکه آیا ربوکتستین در درمان افسردگی موثرتر از دارونما است ، وجود دارد. طبق متاآنالیز 12 داروی ضد افسردگی نسل دوم در سال 2009 ، ربوكستین هیچ تاثیر بیشتری نسبت به دارونما نداشته و نسبت به سایر داروها در درمان فاز حاد بزرگسالان مبتلا به افسردگی اساسی یك قطبی ، "بطور قابل توجهی كمتر" موثر و كمتر قابل قبول بوده است. .
در یک آزمایش تصادفی دو سو کور کنترل شده با دارونما ، ربوکستین به طور قابل توجهی علائم اختلال وحشت را بهبود بخشید. یک آزمایش کنترل شده تصادفی دیگر که پاروکستین را با ربوکستین مقایسه می کرد، دیده شد که پاروکستین به عنوان درمانی برای اختلال وحشت ، به طور قابل توجهی از ریبوکتستین بهتر عمل می کند. علیرغم این اطلاعات دلسردکننده ، یافته های یک ازمایش دیگر با بررسی اثر ربوکتستین در اختلال وحشت مقاوم به SSRI ، فواید قابل توجهی از درمان ربوکتستین را نشان داد.
اثرات این دارو هم در کودکان و هم بزرگسالان در درمان کوتاه مدت و طولانی مدت اختلال بیش فعالی نقص توجه نشان داده شده است.
اثرات دارو به صورت موردی بر شب ادراری گودکان، نارکولپسی و پرخوری عصبی دیده شده است.
ربوكستین در گلوكوم با زاویه باریك ، بیماری های قلبی عروقی ، صرع ، اختلال دو قطبی ، احتباس ادرار ، هیپرتروفی پروستات ، مصرف همزمان با MAOI و حساسیت زیاد به ربوكستین یا سایر مواد منع مصرف دارد.
عوارض جانبی بسیار شایع (> 10٪ بروز) شامل بی خوابی ، سرگیجه ، خشکی دهان ، یبوست ، حالت تهوع و تعریق زیاد است.
پیپو کامپانینی (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۹۰۰" اشاره کرد.
باب دادا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو است. وی از ۲۸ فوریه ۲۰۱۷ فرماندار کل پاپوآ گینه نو است.
رناتو فوماگالی (؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۴۵) موسیقی‌دان، ترانه‌نویس، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از ترانه‌های مشهور او می‌توان به «دنیای هیپی‌ها» اشاره کرد.Cesare Rizzi (ed.), "Enciclopedia del Rock italiano", Milan, Arcana Editrice, 1993, pp.66-67
آلبرتو روکاردی (؛ – ) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شرکای جرم" اشاره نمود.
شرکای جرم () یک فیلم کمدی صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
زبان‌های هندواروپایی شامل حدود ۴۴۹ زبان هستند که توسط حدود ۳٫۵ میلیارد نفر یا تقریباً نیمی از جمعیت جهان صحبت می‌شوند. بیشتر زبان‌های اصلی متعلق به شاخه‌ها و گروه‌های زبانی اروپا و آسیای غربی و جنوبی، به خانواده زبان‌های هندواروپایی تعلق دارند؛ بنابراین، هندواروپایی از نظر تعداد گویشوران زبان مادری بزرگترین خانواده زبان در جهان است (اما نه از نظر تعداد زبان که در این زمینه در رتبه ۳ یا ۵ قرار دارد). هشت زبان از میان ده زبان بزرگ جهان از نظر تعداد گویشوران بومی، هندواروپایی هستند. یکی از این زبان‌ها، انگلیسی است که با بیش از یک میلیارد گویشور زبان دوم، به صورت دفاکتو زبان میانجی جهان است. بیشتر مردم جهانِ امروز، به‌عنوان زبان مادری یا زبان دوم، می‌توانند حداقل به یکی از زبان‌های این خانواده سخن بگویند.
هر زیرشاخه یا شاخه زبانی در این فهرست شامل زیر گروه‌ها و زبان‌های جداگانهٔ بسیاری است. خانواده زبان‌های هندواروپایی دارای ۱۰ شاخه یا زیر خانواده شناخته شده‌است که از این تعداد هشت شاخه زنده و دو شاخه منقرض شده‌اند. رابطه شاخه‌های هندواروپایی، چگونگی ارتباط آن‌ها با یکدیگر و منشعب شدن از نیازبان اولیه، موضوع تحقیقات بعدی است و هنوز به خوبی شناخته نشده‌است. برخی از زبان‌های هند و اروپایی منفرد هستند و در خانواده‌ای دسته‌بندی نشده‌اند.
۴۴۹ زبان هند و اروپایی مشخص شده در برآورد SIL عمدتاً زبان‌های زنده هستند. با این حال، اگر تمام زبان‌های مرده شناخته شده هندواروپایی به آن‌ها افزوده شود، تعداد آن‌ها به بیش از ۸۰۰ یا نزدیک به یک هزار می‌رسد. این فهرست شامل تمام زبان‌های زنده و مرده شناخته شده هندواروپایی است.
تمایز بین یک زبان و یک گویش کاملاً مشخص و ساده نیست زیرا در بسیاری از موارد چندین زنجیره گویشی، گویش گذار و زبان وجود دارد و همچنین به این دلیل که هیچ معیاری وجود ندارد که نشان دهد چه میزان واژه، دستور زبان، تلفظ و نوای متفاوت باعث تمایز زبان و گویش می‌شوند (فهم متقابل می‌تواند به عنوان یک معیار به کار رود اما زبان‌های نزدیک به همی وجود دارند که حتی تا حدی برای یکدیگر قابل فهم هستند). به همین دلیل، در اینفهرستلیست، گروه‌های گویشی و برخی گویش‌های ویژه زبان‌ها نشان داده می‌شوند (به صورت کج) به ویژه اگر زبانی توسط شمار زیادی از مردم و در یک ناحیه بزرگ صحبت شود یا صحبت می‌شده، یا همچنین اگر گویش‌های واگرا دارد یا داشته‌است.
برآورد می‌شود زبان نخستین مردم نیاهندواروپایی که به زبان نیاهندواروپایی معروف است، در حدود ۴۵۰۰ سال پیش از میلاد زنده بوده و از حدود سال ۴۰۰۰ پیش از میلاد از طریق مهاجرت و نفوذ فرهنگی گسترش یافته‌است. این رخداد، روند پیچیده‌ای از ترکیب یا جایگزینی جمعیت، فرهنگ‌پذیری و دگرگونی زبانی مردم را در بسیاری از مناطق غربی و جنوب اوراسیا آغاز کرد. در طی این روند بسیاری از زبان‌ها و شاخه‌های این خانواده ریشه گرفتند.
در اواخر هزاره دوم پیش از میلاد هندواروپایی میلیون‌ها نفر بودند و در منطقه جغرافیایی وسیعی در بیشتر اوراسیای غربی و جنوبی (از جمله غرب آسیای میانه) زندگی می‌کردند. در دو هزاره بعدی تعداد گویشوران زبان‌های هندواروپایی حتی فراتر هم رفت.
از نظر جغرافیایی، زبان‌های هندواروپایی کماکان در سرزمین گسترده‌ای صحبت می‌شدند، اگرچه پس از اواسط هزاره اول و اوایل و اواسط هزاره دوم میلادی به ترتیب بیشتر غرب آسیای میانه و آسیای صغیر به دلیل پراکنش، فتوحات و استقرار اقوام ترک‌زبان و همچنین حملات و فتوحات مغول‌ها از دست رفتند. مجارستان امروزی نیز به دلیل فتوحات و استقرار مجارها از دست رفت. با این حال، در نیمه دوم هزاره دوم میلادی، قلمروهای زبان‌های هندواروپایی از طریق فتوحات روسیه به شمال آسیا (سیبری) و از طریق کاوش‌های اروپاییان به ویژه پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، فرانسوی‌ها، انگلیسی‌ها و هلندی‌ها به آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا و نیوزیلند گسترش یافت.
ارتباط بین مردم و زبان‌های مختلف، به ویژه در نتیجه استعمار اروپا، همچنین باعث ایجاد بسیاری پیجین، کریول و زبان مختلط مبتنی بر به زبان‌های هندواروپایی شد که امروزه بسیاری از آن‌ها در جزیره‌ها و مناطق ساحلی صحبت می‌شوند.
رابطه فرضی با دیگر خانواده‌های زبانی و نیازبان‌های آن‌ها (مسئله بحث‌برانگیز و در عین حال حل‌نشده دسته‌بندی سطح بالای خانواده‌های زبانی شناخته‌شده به شاخه‌های بزرگتر که از نیاکان مشترک در گذشته‌های دور منتقل می‌شوند)
اگرچه تمام زبان‌های هندواروپایی از یک نیای مشترک به نام نیاهندواروپایی ریشه می‌گیرند، میزان خویشاوندی میان زیرخانواده‌ها یا شاخه‌ها یکسان نیست و زیرخانواده‌هایی وجود دارند که به نسبت نزدیکتر یا دورتر هستند و این نشان‌دهنده این است که آن‌ها در یک زمان از هم جدا نشده‌اند. خویشاوندی‌های زیرخانواده‌های هندواروپایی یا شاخه‌های بین آن‌ها هنوز یک موضوع لاینحل و بحث‌برانگیز است.
دون رینگ و تاندی وارنو با استفاده از یک تحلیل ریاضی وام گرفته شده از زیست‌شناسی تکاملی، درخت زیر را از شاخه‌های هندواروپای پیشنهاد می‌کنند:Anthony, David W. (2007), "The Horse, the Wheel and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World", Princeton University Press
دیوید دابلیو آنتونی، به دنبال روش دون رینگ و تاندی وارنوو، توالی زیر را پیشنهاد می‌کند:Anthony, David W. (2007), "The Horse, the Wheel and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World", Princeton University Press
نیازبان‌های شاخه‌های زبان های هندواروپایی:
همه مرده
زبان‌های دسته‌بندی‌نشده هندواروپایی که در هیچ خانواده‌ای قرار نمی گیرند:
زبان‌های دسته‌بندی‌نشده‌ای که احتمالا جزو خانواده هندواروپایی هستند
زبان‌هایی که شاید وجود داشته‌اند و جزو خانواده هندواروپایی بوده‌اند