moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با توجه به طول نی کوک آن تغییر می‌کند و از این حیث حدود ۱۲ نوع نام‌گذاری برای نی داریم:
نی دیاپازون نی سل کوک می‌باشد و این یعنی که نت سل آن هم فرکانس نت سل دیاپازون است.
شکار گرگ عملی است که انسان از دوران نوسنگی و از ۱۲ هزار تا ۱۳ هزار سال پیش تا دوران‌های معاصر انجام می‌داده‌است. انسان‌ها، گرگ‌ها را برای تفریح، برای پوستشان، برای محافظت از گله و رمه یا در موارد نادر تنها برای محافظت از جان آدمیان می‌کشته‌اند. برخی نژادهای سگ از جمله تازی ایرلندی در شکار گرگ به انسان کمک کرده‌اند. امروزه نیز شکار گرگ برای برخی اهداف از جمله کنترل جمعیت آن‌ها صورت می‌گیرد.
محمود کدخدایی معروف به سلطان وحشت (متولد ۱۳۴۳ در محله جوادیه) کشتی‌گیر آزادکار سابق ایرانی است که متهم به قاچاق مواد مخدر و فعالیت‌های تبهکارانه در ژاپن شده‌است.
ورزش قهرمانی کدخدایی هم‌زمان با دههٔ شصت شمسی بود که ایران به ندرت در مسابقات بین‌المللی حاضر می‌شد به همین جهت او هیچ‌گاه در مسابقات جهانی و المپیک حاضر نشد و مهمترین عناوین او به قهرمانی در جام دانکلف بلغارستان، جام تختی و بازی‌های اسپارتالیا شوروی (وی تنها کشتی‌گیر ایرانی بود که حریف روس خود را شکست داد) خلاصه می‌شود. کدخدایی البته در ترکیب تیم ملی کشتی آزاد برای قهرمانی جهان ۱۹۸۳ کیف قرار داشت اما کل تیم قبل از شروع مسابقات به دستور علی‌اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه، به دلیل رقابت بیژن سیف خانی یک کشتی‌گیر تیم فرنگی با یک حریف اسرائیلی به ایران بازگشت. وی پس از آن با توجه به این‌که امکان حضور در مسابقات قهرمانی جهان و المپیک را از دست رفته می‌دید، ورزش قهرمانی را رها کرده و برای کار به ژاپن رفت. الله‌مراد زرینی که اصلی‌ترین رقیب کدخدایی بود می‌گوید کدخدایی به دلیل بلندکردن موهایش مورد بی‌توجهی قرار می‌گرفت.دستور تاریخی دکتر ولایتی برای بازگشت شاگردان منصور برزگر / کشتی، سیاست و دیگر هیچ روزنامه اعتماد، شماره ۱۴۵۷، صفحهٔ ۱۲، ۱۱ مرداد ۱۳۸۶از سلطان معرفت تا سلطان وحشت؛ پهلوان، پهلوان که می‌گفتند، این بود؟! تابناک، ۲۷ اسفند ۱۳۸۷
وی در سال ۱۳۸۱ پس از دیپورت از ژاپن به ایران بازگشت و با شکایت ایرانیانی که ادعا می‌کردند در ژاپن مورد ضرب و شتم و زورگیری از سوی کدخدایی قرار گرفته‌اند، دستگیر شد، اما پس از دو جلسه محاکمه در دادگاهی در تهران با وثیقهٔ ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد و از ایران فرار کرد. وکیل وی یکی از نمایندگان مجلس را به اعمال نفوذ در پرونده او متهم کرده و اعلام کرده بود به دلیل حضور خبرنگاران او در دادگاه حاضر نمی‌شود. قاضی جعفر صابری که ریاست این دادگاه را به عهده داشت گفته بود تا قبل از این‌که کدخدایی به شهر ناگویا برود در این شهر جرم و جنایت به ندرت دیده می‌شد ولی با ورود وی شرارت این شهر را فراگرفته و نقش منفی او در ژاپن به چهرهٔ نظام جمهوری اسلامی آسیب زده‌است.«سلطان وحشت» فرار کرد روزنامهٔ ایران، صفحهٔ حوادث، ۵ آذر ۱۳۸۱ سرانجام دادگاه او به‌طور غیابی برگزار شد و او به ۱۰ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت دیه محکوم شد.سلطان وحشت، تبهکار فراری روزنامهٔ جام جم، ۲۷ آبان ۱۳۸۸
یکی از شاکیان پرونده در آن زمان به روزنامهٔ اعتماد گفته بود: «۱۵ ایرانی بودیم که در ژاپن با هم کار و زندگی می‌کردیم. پول‌هایمان را جمع کرده بودیم تا فرد قابل اعتمادی را پیدا کنیم و از طریق او پول‌ها را به ایران بفرستیم. یکی از ایرانیان به نام کوروش گفت، فردی را می‌شناسد که حاضر است این کار را برایمان بکند. او محمود کدخدایی را به ما معرفی کرد. نیمه‌های شب درخواب بودیم که یکباره محمود با چند مرد قوی هیکل به خانه ما آمدند و با شمشیر و قمه به جانمان افتادند و پولها را که حدوداً ۵ میلیون تومان بود، برداشتند و فرار کردند. ساعتی بعد مأموران پلیس ژاپن سر رسیدند و ما را بازداشت کردند چون سلطان وحشت مقداری حشیش در گوشه‌ای از خانه مخفی کرده و بعد تلفنی این مسئله را به پلیس اطلاع داده بود تا دستگیر شویم.» یک شاکی دیگر ادعا می‌کرد که گروه کدخدایی گوشش را بریده‌اند و شاکی دیگری مدعی بود که دستش را تیم کدخدایی قطع کرده‌اند.روایتی ناخوانده از متهمی به اسم محمود کدخدایی/F14 چطور سلطان وحشت شد؟ خبرآنلاین، ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰
وی یک بار در ۴ اکتبر ۲۰۰۴ در یک رستوران ایرانی در توکیو دستگیر شد. وی برای دریافت ۲ کیلوگرم حشیش که از نپال با پست بین‌المللی ارسال شده بود به این رستوران رفته بود که به دام پلیس افتاد. روزنامهٔ یومیوری شیمبون گزارش داد که وی رهبری گروهی مرکب از حدود هزار هموطن ایرانیش را بر عهده دارد و از این راه حدود ۳۰ میلیون ین (معادل ۲۸۵ هزار دلار) درآمد ماهانه داشته‌است. مشهور است که وی کاسب‌هایی که از دستورهای او اطاعت نکنند را با قمه سلاخی می‌کرده و به همین جهت در میان ایشان به «سلطان وحشت» شهرت یافته‌است.Alleged Iranian crime boss held on drug charges Yomiuri Shimbun, 15 Nov 2004Japan arrests Iranian drug boss United Press, 16 Nov 2004 و ظاهراً همین فروشندگان مورد آزار قرارگرفته نیز او را لو دادند. وی علاوه بر حشیش به توزیع محرک‌ها و اکستازی نیز می‌پرداخت و مرتباً بین ایران و ژاپن با گذرنامه‌های جعلی دررفت‌وآمد بود با این‌که حکم توقیف او در ژاپن صادر و در فهرست اینترپل قرار داشت.MARIJUANA AND ILLEGAL DRUGS IN JAPAN Jeffrey Hays, 2009>
فیلم سینمایی کیفر محصول سال ۱۳۸۸ به کارگردانی حسن فتحی و نویسندگی علی‌رضا نادری تا حدی زیادی بر اساس شخصیت کدخدایی ساخته شده‌است. نادری می‌گوید: «راستش خیلی از دیالوگ‌ها گرته‌برداری از شخصیتی مثل کدخدایی است. شاید نمایی از فیلم که کشتی‌گیر سوار گاو وحشی شهربازی پارک ارم شده یادآور او باشد… من شخصیتم را براساس همهٔ خاطراتی که از افراد مختلف شنیده بودم نوشتم و او یک شخصیت واحد نبود؛ ولی بارها وقتی برایم از ژاپن می‌گفتند، نام محمود کدخدایی هم در خاطراتشان بود.»
کدخدایی در سال ۱۳۸۹ دوباره در فرودگاه بین‌المللی امام خمینی تهران دستگیر شد.جزئیات دستگیری محمود کدخدایی تابناک، ۲۷ آذر ۱۳۸۹
عملیات پرچم دروغین به عملیات‌هایی گفته می‌شود که توسط نهادهای نظامی، شبه‌نظامی، اطلاعاتی یا سیاسی به‌گونه‌ای انجام می‌شود که این تصور به‌وجود آید که گروه‌ها یا کشورهای دیگری این عملیات‌ها را انجام داده‌اند. برای مثال استفاده نیروهای یک طرف درگیر در جنگ از پرچم و لباس نظامی طرف مقابل برای حمله و قتل‌عام ساکنین یک روستا و سپس متهم‌کردن آن طرف به انجام این کشتار نمونه‌ای از عملیات پرچم دروغین محسوب می‌شود. هدف از انجام عملیات پرچم دروغین مخفی نگه‌داشتن هویت مرتکبان اصلی یا بدنام کردن طرف مقابل و ایجاد بهانه‌ای برای حمله به اوست.
در ۳۱ اوت ۱۹۳۹ تعدادی از نیروهای آلمانی که لباس نظامیان لهستانی را به تن داشتند به یک ایستگاه رادیویی در مرز آلمان و لهستان حمله کرده و آن را به اشغال خود درآوردند. آن‌ها سپس پیامی با محتوای ضد آلمانی را به مدت چند دقیقه از فرستنده رادیو پخش کردند. این صحنه‌سازی بهانه آلمان برای حمله به لهستان و شروع جنگ جهانی دوم بود. آلفرد نایوکس فرمانده آلمانی این عملیات، بعداً در دادگاه نورنبرگ به این صحنه‌سازی اعتراف کرد.20 محاکمه نورنبرگ، جلد چهارم، سه شنبه، ۲۰ دسامبر ۱۹۴۵، بازبینی شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۴.دروغ‌های جنگ، بخش جدایی ناپذیر جنگ روانی
در تابستان سال ۱۹۵۴ اسرائیل طی عملیاتی مخفی به نام عملیات سوزاناه (Susannah Operation) تلاش نمود به وسیله عوامل خود بمبگذاریهایی را در مصر صورت داده و تقصیر آن را به گردن گروه‌های مصری بیندازد. هدف اسرائیل از این عملیات این بود که با ایجاد ناامنی در مصر، جوی به وجود آورد که انگلستان بتواند حضور نظامی خود را در منطقه کانال سوئز همچنان حفظ کند. پس از شکست این عملیات، وزیر دفاع اسرائیل، پینهاس لاوون، مجبور به استعفا گردید.Leonard Weiss, 'The Lavon Affair: How a false-flag operation led to war and the Israeli bomb', Bulletin of the Atomic Scientists, Vol. 69 no. 4, page(s) 58-68 July 2013, available at: here
کشتی تجسسی فنی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا توسط جنگنده‌های نیروی هوایی اسرائیل و قایق‌های موتوری اژدرافکن نیروی دریایی اسرائیل در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۶۷ همزمان با جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل بود. حمله مشترک هوایی و دریایی ۳۴ خدمه کشتی را کشت، ۱۷۱ خدمه آن را مجروح کرد و باعث تخریب گسترده کشتی شد.
شنود مکالمات کشورهای خاورمیانه و شوروی از طریق سه زیردریایی آمریکایی و ارسال کشتی لیبرتی برای طعمه قرار دادن آن و هدف قرار گرفتن آن توسط اسراییل برنامه مشترک این دو کشور برای ورود آمریکا به جنگ با مصر و سرنگونی جمال عبدالناصر بود که عدم سرنگونی کامل کشتی و غرق نشدن آن این برنامه مشترک را به نابودی کشاند.
یکی از حربه‌هایی که توسط سازمان سیا در ۱۹۵۳ به منظور تضعیف دولت مصدق به کار گرفته شد، حمله به مساجد و چهره‌های شاخص در پوشش نیروهای کمونیست نزدیک به دولت بود. اسناد بدست آمده نشان می‌دهد بطور خاص سیا قصد داشت تا با بمب‌گذاری در منزل یکی از اسلامگرایان سرشناس و انتساب آن به احزاب کمونیست نزدیک به دولت، بافت مذهبی جامعه را علیه مصدق تحریک کند.
کاج کره‌ای گونه‌ای از کاجیان بومی شرق آسیا، کره، منچوری، شرق دور روسیه و مرکز ژاپن است. در منطقه شمالی محدوده رشد این درخت، کاج کره‌ای معمولاً تا ارتفاع ۶۰۰–۹۰۰ متری از سطح دریا می‌روید، ولی در منطقه جنوبی محدوده رویش، درختی کوهی به‌شمار می‌آید و تا ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۶۰۰ متری نیز در ژاپن رشد می‌کند.
کاج کره‌ای درختی بزرگ است و به بلندی ۴۰ تا۵۰ متر و قطر ۱٫۵ تا ۲ متر می‌رسد. این گونه به گروه ("White pines") متعلق است.
میوه (مخروط) کاج کره‌ای ۸ تا ۱۷ سانتیمتر درازا دارد. دانه‌های این کاج به درازی ۱۴ تا ۱۸ میلیمتر هستند که از بزرگ‌ترین دانه‌های انواع کاج محسوب می‌شود. این دانه‌ها به‌طور گسترده‌ای جمع‌آوری شده، و به خاطر مغز خوردنی آن در شمال شرقی چین و سراسر اروپا و ایالات متحده خرید و فروش می‌شوند. با اینکه مغز دانه‌های همه انواع کاج خوردنی است، دانه‌های کاج کره‌ای به دلیل درشت بودن و نیز داشتن نوعی اسید چرب غیرمعمول به نام pinolenic acid به میزان ۱۱٫۵٪ در روغن‌دانه، بزرگ‌ترین جایگاه را در بازار بین‌المللی داد و ستد دانه‌های کاج دارد. از روغن دانه‌های این کاج برای ساخت روان‌کننده‌ها و صابون استفاده می‌شود. از کاج کره‌ای تربانتین و جوهر مازو نیز به‌دست می‌آید. چوب این درخت کاربردهای بسیار زیادی در ساخت انواع وسایل دارد، از جمله صنایع کاغذ سازی، وسایل ورزشی، قایق، کف‌پوش، ابزار موسیقی، تیر برق و غیره.
کاج کره‌ای به عنوان درختی زینتی نیز در پارک‌ها و باغ‌های بزرگ مناطق سردسیری جهان مانند شرق کانادا و ایالت‌های شمالی آمریکا کاشته می‌شود. این درخت سرمای پنجاه درجه زیر صفر را تحمل می‌کند.
هنری یا هنری فیتزهنری پسر شاه هنری دوم از همسرش الینور آکیتن بود و پس از مرگ برادر بزرگش ویلیام در ۱۱۵۶، ولیعهد پدرش در انگلستان، نورماندی و آنژو شد.
هنری در ۲۸ فوریهٔ ۱۱۵۵ در لندن زاده شد. او دومین پسر هنری دوم از همسرش النور آکیتن بود. هنری در ۱۱۵۸ و در حالیکه تنها ۳ سال بیشتر نداشت از سوی پدرش به ازدواج مارگارت، دختر لوئی هفتم فرانسه از همسر دومش درآورده شد با این شرط که سرزمین مرزی وکسن، بین نورماندی (در تملک انگلستان) و فرانسه، به‌عنوان جهیزیهٔ عروس کوچک قرار داده شود. هنری دوم همچنین با سوءاستفاده از مشکلات سیاسی پاپ الکساندر سوم توانست اجازهٔ او را برای ازدواج کودکان با یکدیگر در ۱۱۶۰ کسب نماید.
در ۱۱۵۶ برادر بزرگ هنری با نام ویلیام درگذشت و او به‌عنوان جانشین پدرش پس از او در انگلستان و نورماندی معرفی شد. هنری جوان در ۱۴ ژوئن ۱۱۷۰ با عنوان پادشاه (و در اصل به عنوان همکار پدرش) در وست‌مینستر ابی تاجگذاری کرد. مراسم تاجگذاری توسط راجر، اسقف اعظم یورک به جای توماس بکت، اسقف اعظم کانتربری انجام گرفت. این موضوع سبب بروز اختلاف بین بکت و هنری دوم شد و این درگیری با قتل بکت در ۶ ماه بعد به پایان رسید. هنری یک بار دیگر در ۲۷ اوت ۱۱۷۲ و این بار همراه با همسرش مارگارت تاجگذاری کرد اما علی‌رغم آنکه بسیاری از وقایع‌نگاران او را هنری سوم نامیدند سهمی از قدرت پدرش به او نرسید. پس هنری جوان در ۱۱۷۳ و با همراهی مادرش النور و برادرانش ریچارد (بعدتر ریچارد یکم) و جفری، علیه هنری دوم دست به شورش زد. این شورش در ابتدا موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید اما در پایان نتیجه‌ای در برنداشت. پدرش او را بخشید اما هنری جوان بار دیگر علیه او و اینبار با همراهی لوئی هفتم شروع به دسیسه چینی کرد.
هنری همچنین در فاصلهٔ ۱۱۸۲ تا ۱۱۸۳ وارد جنگ با برادر خود ریچارد شد، اما در ۱۱ ژوئن ۱۱۸۳ و هنگامی که آمادهٔ نبرد مجدد با برادرش می‌شد به اسهال خونی مبتلا گردید و در فرانسه درگذشت.
علی قوی‌تن (متولد ۱ مرداد ۱۳۴۳ - درگز)(سوره سینما|بانک جامع اطلاعات سینمای ایران) کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده، تدوین‌گر و طراح لباس و صحنه اهل ایران است.
وی با اجرای تعدادی نمایشنامه و ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند پا به عرصه فیلمسازی گذاشت و در سال ۱۳۷۰ با ساخت فیلم سینمایی «عشق من شهر من» وارد سینمای حرفه‌ای شد.
قوی‌تن پس از ساخت ۷ فیلم سینمایی تجاری در ژانرهای مختلف، از سال ۱۳۸۸ سبک نوینی را در پیش گرفت و به سینمای فرهنگی با محوریت کودک و نوجوان روی آورد، و توانست با فیلم‌های «پرواز بادبادکها» و «آفتاب مهتاب زمین» دو سال متوالی در بخش بین‌الملل و سودای سیمرغ سی امین و سی و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور داشته و سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه بخش بین‌الملل و سیمرغ بلورین بهترین فیلم فجر را از آن خود نماید. او از سال ۲۰۱۲ تاکنون با فیلم‌هایش در فستیوال‌های بین‌المللی چون جیفونی ایتالیا، گدنیا لهستان، سینه کید هلند، کیکیفه آلمان، قاهره مصر، الیمپیا یونان، بمبئی هند، گوا هند، چنای هند، کرالای هند، داکا بنگلادش، مالتی آرت انگلستان، زلین چک، و غیره حضور پیدا کرد و توانست جایزه بهترین فیلم را از فستیوال داکا۲۰۱۸ و جایزه ویژه هیئت داوران فستیوال الیمپیا یونان و جایزه یونیسف در الیمپیا یونان ۲۰۱۷، را برای فیلم پل سفید از آن خود نماید.
وی از نظر چهره شباهت زیادی با شاعر معاصر سهراب سپهری وجود دارد و پیشنهادهای هم برای بازی در نقش این شاعر بزرگ به وی شده و از جمله در فیلم رؤیای سهراب نقش سهراب سپهری را ایفا کرده‌است.
براساس پژوهش‌ها و بررسی‌های صورت گرفته توسط زمین‌شناسان، در ایران ۱۰ کوه آتشفشانی وجود دارد که عبارتند از: دماوند، تفتان، سبلان، سهند، بزمان، قلعه‌حسن‌علی، ملک سیاه کوه، سراخور، درازو و میدان آتشفشانی شهسواران. از این بین ۳ آتشفشان تفتان، دماوند و بزمان در زمرهٔ آتشفشان‌های نیمه‌فعال قرار می‌گیرند. دماوند با ارتفاع ۵٬۶۱۰ متر بلندترین آتشفشان قاره آسیا است و بزمان جوان‌ترین آتشفشان ایران به‌شمار می‌آید. فعالیت‌های آتشفشانی کواترنری در حقیقت ادامه فعالیت‌های ترشیاری در ایران است و در مناطقی که آتشفشان‌های کواترنری فعالیت داشته‌اند، عموما آتشفشان‌های ترشیاری نیز با شدت بیشتری فعال بوده‌اند. آتشفشان‌های جوان در ایران فعالیت خود را از دوره میوسن به ویژه میوسن پسین یا دوره پلیوسن شروع کرده‌اند و تا کواترنری ادامه یافته‌اند.
جدول زیر فهرستی از آتشفشان‌های فعال و منقرض شده در ایران می‌باشد.
رابرت کاکرین یا باب کاکرین یکی از سازندگان سریال تلویزیونی ۲۴ است. قبل از این سریال، او و جول سارنو تهیه‌کنندگی سریال نیکیتای افسونگر را بر عهده داشتند. او بعداً به عنوان مشاور سریال‌های تلویزیونی نیز به کار پرداخت.ویکی‌پدیای انگلیسی
جول سارنو (۱۸ دسامبر ۱۹۵۵) نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. او به علت ساختن سریال‌های تلویزیونی همچون سریال ۲۴ و نیکیتای افسونگر شناخته شده است.ویکی‌پدیای انگلیسی
جول در اصل لیتوانیایی تبار است. پدر و مادر او یهودی بوده‌اند. آن‌ها ابتدا در میشیگان و سپس در لس‌آنجلس زندگی می‌کردند. سارنو در مدرسهٔ فیلم دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۷۶ فارغ‌التحصیل شد.
بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی شروع به نوشتن فیلم‌نامه برای سریال‌های تلویزیونی کرد.
او پنج فرزند دختر دارد. دو دختر از ازدواج قبلی و سه دختر دیگر از همسر فعلی خود دارد.
به گفته خودش، او یکی از حامیان حزب جمهوری‌خواهان آمریکا است. حتی به برخی کاندیداهای انتخاباتی نیز کمک مالی کرده‌است.
حمل حمل اصطلاحی در منطق و نیز عنوانی برای موارد زیر است:
اگزیستانسیالیسم مسیحی جریان فلسفی است که از میان شناخته شده‌ترین اگزیستانسیالیست‌های مسیحی می‌توان از سورن کی‌یرکگارد، گابریل مارسل، و کارل یاسپرس نام برد.
این اندیشه مبتنی بر سه محوری که کی یر کگارد بیان می‌کند، اولاً جهان یک وجود متناقض است و بزرگترین تناقض پیوند خدا با انسان و شخص مسیح است. دوما ایجاد رابطه فردی با خدا فرای هر نوع اخلاق و ساختار اجتماعی است و بالاخره رعایت قراردادها و نرم‌های اجتماعی در اصل یک انتخاب کاملاً فردی است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Christian_existentialism
عقرب نام گونه‌ای از بندپایان است.
عقرب همچنین به موارد زیر نیز گفته می شود:
قوس نام چند چیز است:
جَدی یا جُدَی ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
دلو ("دول" مقلوب آن) بمعنی ظرف آبکشی و آبخوری، به موارد زیر نیز اشاره دارد:
حوت نام چند چیز است:
قصهٔ آشنا نام مجموعه داستان کوتاهی از احمد محمود است که توسط انتشارات نگاه نخست در سال ۱۳۷۰ انتشار یافت و پس از آن‌ به چاپ‌های متعدد رسید.
۱.قصه آشنا
۲. جستجو
۳. عصای پیری
۴. ستون شکسته
۵. سایه
۶. خرکُشمحمود، احمد. "قصه آشنا". فهرست کتاب
بین‌المللی یا میان‌مردمی یا میان‌کشوری یا میان‌کشورانی به هر چیزی (شرکت، سازمان یا زبان) گفته می‌شود که بیش از یک کشور در آن شرکت دارند. اصطلاح بین‌المللی به عنوان یک واژه به معنای دخالت، تعامل بین بیش از یک ملت یا فراتر از مرزهای ملی است. برای نمونه، قانون بین‌المللی، قانونی است که در بیش از یکی از کشورهای دنیا اجرا شود یا زبان بین‌المللی است که زبان ساکنان بیش از یک کشور است.
اصطلاح اینترنشنال (بین‌المللی) توسط جرمی بنتام، فیلسوف، حقوقدان و اصلاح‌گر اجتماعی انگلیسی، در مقدمه ای بر اصول اخلاق و قانون، در سال ۱۷۸۰ و ۱۷۸۹ منتشر شد.
اثیری فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی محمدعلی سجادی ساخته سال ۱۳۸۰ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران این فیلم در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۸۲ بر روی پرده سینما رفت.اثیری / ایران‌آکت
خورشید که به تازگی با سمندر ازدواج کرده حوادث عجیبی را در خانه می‌بیند درها مدام باز و بسته می‌شوند و وسایل خانه نابهنگام حرکت می‌کنند و…
"اثیری" در ششمین دوره جشن خانه سینما (۱۳۸۱) در سه بخش بهترین کیفیت لابراتواری، بهترین طراحی لباس (فرامرز بادرامپور) و بهترین فیلم‌نامه (محمدعلی سجادی) کاندید تندیس زرین بوده‌است.جشنواره‌های فیلم اثیری
گابریل اونوره مارسل (۷ دسامبر ۱۸۸۹، پاریس - ۸ اکتبر ۱۹۷۳، پاریس) فیلسوف فرانسوی بود. او یکی مهمترین فیلسوفان اگزیستانسیالیسم مسیحی به‌ شمار می‌رود و نویسنده‌ی حدود ۳۰ نمایشنامه است. وی علاوه بر فلسفه و تئاتر منتقد موسیقی نیز بود.
مهم‌ترین اثر مارسل کتاب «راز وجود» (Mystery of Being) نام دارد که در آن فلسفهٔ خود را «مذهب نوسقراطی» یا «مذهب سقراطی مسیحی» می‌خواند. از دیدگاه او موضوع فلسفه وجود است، اما وجود انسان نه وجود از آن جهت که وجود دارد. محوری‌ترین اندیشهٔ مارسل این است که وجود یک راز است و موضوعات دیگر پیرامون این عقیده قرار می‌گیرند.
نقادی مارسل از آرمان‌گرایی و دفاع او از ایمان شبیه نقادی کی‌یرکگور در مورد هگل است. اما مارسل بر خلاف کی‌یرکگور ایمان را مرهون یک جهش غیر عقلی نمی‌داند و آن را امری صرفاً فردی محسوب نمی‌کند. نزدیکی مارسل به هایدگر از آن جهت است که دیدگاه آنان دربارهٔ ماهیت حقیقت و زبان و تلاش برای بازگرداندن وزن وجودی به تجربه بشری به هم نزدیک است. هر چند، مارسل بر خلاف هایدگر عنصر اطمینان مربوط به تحقق وجودی را که بخشی از درک ایمانی خداوند به عنوان حضور مطلق است به وجودشناسی خود می‌افزاید. نسبت مارسل با بوبر از آن جهت است، که هر یک از آن‌ها به‌طور مستقل به شرح و بسط فلسفه‌ای مبتنی بر دیالوگ و ارتباط دوسویه‌ای پرداختند که در آن تمایز میان دو نوع رابطه شخص محور و شیء محور نقشی اساسی دارد.
گابریل مارسل، فیلسوف معروف فرانسوی در ۱۸۸۹ در پاریس به دنیا آمد و در اکتبر ۱۹۷۳ درگذشت. پدرش مردی فرهیخته و با فرهنگ بود که سمت‌های اجرایی مهمی در کتابخانه ملی و موزه ملی فرانسه داشت. گابریل در چهار سالگی مادرش را از دست داد. او در خانه‌ای که ندانم‌گرایی پدرش و مذهب پروتستان اخلاق‌گرای خاله‌اش بر آن حاکم بود، بزرگ شد. تجربه‌های تکان دهنده جنگ جهانی اول او را به این نتیجه رساند که فلسفهٔ انتزاعی با خصلت تراژیک و سوگناک وجود انسان سازگار نیست. مارسل در ۱۹۲۹ به مذهب کاتولیک گروید اما این قضیه اساساً جهت فکری او را تغییر نداد، گرچه بر پایبندی‌اش به این عقیده افزود که فیلسوف باید منطق درونی ایمان و امید را مد نظر داشته باشد.
قوی سیاه در حالت معمول نام پرنده‌ای از خانواده اردکیان در استرالیا است.
این نام همچنین می‌تواند به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
شیخ غلامحسین ترک تبریزی (زادهٔ ۱۳۰۳ در وایقان و درگذشتهٔ ۱۴۰۰ در مشهد) از روحانیان شیعه اهل ایران است. حاج شیخ محمد تقی مجتهدزاده (عبدخدایی) محمدمهدی عبدخدایی و محمدهادی عبدخدایی از فرزندان او هستند.
غلامحسین تبریزی معروف به «شیخ غلامحسین ترک» در سال ۱۳۰۳ در خانواده‌ای مذهبی در یکی از شهرهای شهرستان شبستر به نام وایقان چشم به جهان گشود. وی در مدرسه طالبیه تبریز به تحصیل پرداخت.خاطرات محمدمهدی عبدخدایی، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص ۲۷. در این مقطع، شیخ محمد خیابانی هم حجره وی بود و سید احمد کسروی نیز هم دوره او. تبریزی پس از گذراندن دروس سطح، برای ادامه تحصیل، به حوزه علمیه نجف هجرت نمود و از درس استادان آن‌جا بهره‌مند شد که عبارتند از:
وی برای مقابله با افکار کمونیسم، در میان مردم و جوانان جلسات تفسیر قرآن و سخنرانی راه‌اندازی کرد. محمدمهدی عبدخدایی می‌گوید:
وی در سال ۱۳۴۳ اقدام به تأسیس جمعیت دیانتی کرد تا مردم تبریز را در مقابل تبلیغات سوء افرادی که آن‌ها را عوامل بیگانه و روشنفکران غرب‌زده می‌دانست، قدرتمند سازد. وی همچنین نشریه‌ای به نام «تذکرات دیانتی» را چاپ و به شهرهای مختلف ایران می‌فرستاد. متن نشریهٔ فوق هم‌اکنون در بخش مطبوعات قدیمی سایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس موجود است.
تبریزی اعزام میسیونرها و مبلغان مسیحی را توطئه و سیاست بیگانگان می‌دانست.
او در رابطه با سیاست تبلیغی میسیونرهای بین‌المللی از نطق قدیس «آناتولیسکوس» می‌گوید:
در هفدهم دی ۱۳۱۴ که رضا شاه رسماً اعلام کشف حجاب کرد، او در مشهد بود؛ زیرا بعد از قیام مردم و روحانیت تبریز، به مشهد تبعید شده و در همان‌جا ماندگار گردید. وی در یکی از شبستان‌های مسجد گوهرشاد نماز جماعت اقامه می‌کرد.
فردی به نام سینا واحد، نام ۳۱ نفر از عالمانی را که در قیام مردم در مسجد گوهرشاد شرکت داشتند را می‌آورد که نام او نیز جزء آنان است. این نویسنده ادامه می‌دهد که:همان، ص ۵۷.
در مشهد شاخه‌ای از فدائیان اسلام تشکیل گردید که در رأس آن غلامحسین تبریزی قرار داشت. وی نشریه «خداپرستی» را به درخواست اعضای این حزب به زبان ساده منتشر کرد و به درخواست آقایان: محمدتقی شریعتی، مهذب، صعودی و چند نفر از مدیران و فرهنگیان عصرهای جمعه جلسه تفسیر برقرار کرد.
وی در جریان انجمن‌های ایالتی و ولایتی، نامه‌ها و تلگراف‌هایی در حمایت از نهضت سید روح‌الله خمینی ارسال کرد.مجله نگاه حوزه، ش ۲۱ و ۲۲، سال دوم، آذر و دی ۱۳۷۵، ص ۸.
وی در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بیانیه‌ای دربارهٔ اهمیت تشکیل حکومت اسلامی صادر کرد.
او اقامه نماز جمعه را واجب می‌دانست؛ به همین جهت از سال ۱۳۲۸ تا اوایل سال ۱۳۵۹ در مسجد گوهرشاد، نماز جمعه اقامه می‌کرد.
وی در تبریز و مشهد عصرهای جمعه برای مردم، تفسیر قرآن می‌گفت و سالیان متمادی در منزل خود، خارج اصول و سطح را تدریس می‌نمود.خاطرات محمدمهدی عبدخدایی، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص ۴۹.
وی علاوه بر مجموعه نشریه‌های «تذکرات دیانتی»، «راحت»، «ندای حق»، «خداپرستی»، حدود هفتاد جلد کتاب به نگارش درآورده است که بعضی از آن‌ها عبارتند از:
وی به کمک سید جواد خامنه‌ای، در مشهد مدرسه دارالتعلیم دینی تأسیس کرد. او مدرسه علمیه جعفریه را برای طلاب ساخت و ۲۵ سال بیمه پزشکی و بهداشت طلاب مشهد را بر عهده گرفت.
غلامحسین تبریزی در ۲۴ خرداد سال ۱۳۵۹ برابر با اول شعبان سال ۱۴۰۰ در سن ۹۷ سالگی در اثر سکته در مشهد درگذشت و در حرم علی بن موسی‌الرضا در کنار سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد به خاک سپرده شد.
اینه یا اینی (درگذشتهٔ ۷۲۶ یا بعدتر) پادشاه آنگلوساکسون ساکسون غربی (وسکس) از ۶۸۸ تا ۷۲۶ بود. او قدرتمندترین پادشاه وسکس تا پیش از آلفرد بزرگ به‌شمار می‌رود و نخستین فرمانروای ساکسون غربی است که قوانینی را وضع نمود که سنگ بنای جامعهٔ انگلیسی محسوب می‌شوند.
اینه پس از کناره‌گیری کِدوالا از فرمانروایی وسکس جانشین او شد و در ۶۹۴ اهالی کنت را مجبور به پرداخت غرامت کشتن مول، برادر کدوالا نمود. او سپس علیه بریتون‌های کورنوال وارد جنگ شد و در ۷۱۰ نانا، شاه ساکسون جنوبی (ساسکس) نیز در این نبرد به یاری او پرداخت. با این حال اینه در ۷۲۲ و ۷۲۵ به ساسکس لشکر کشید زیرا آن‌ها رقیب و مدعی تاج و تخت او را در سرزمین خود پناه داده بودند. اینه در ۷۲۶ از قدرت کناره‌گیری کرد و بقیهٔ عمر خود را در رم گذراند و در همان سال یا بعدتر درگذشت.
خوک پستانداری از خانوادهٔ گرازان و راستهٔ جفت‌سم‌سانان است. خوک‌ها اهلی می‌شوند، اما نیای آن‌ها به گونه‌ای از گراز وحشی می‌رسد. خوک‌ها جانورانی همه‌چیزخوار، به شدت اجتماعی و باهوش هستند.
یک خوک معمولی دارای یک سر بزرگ با پوزه دراز است که با استخوان‌های ویژه پیش‌دماغی و یک دیسک غضروفی در نوک تقویت شده‌است. پوزه برای جستجوی خاک به منظور یافتن غذا مورد استفاده قرار می‌گیرد و عضو بسیار حساسی است. در هر پا چهار انگشت سُم‌دار وجود دارد. بیشتر وزن جانور روی دو انگشت بزرگتر میانی تحمل می‌شود؛ اما دو انگشت بیرونی نیز در زمینهای نرم مورد استفاده قرار می‌گیرند.
فرمول دندان خوک‌های بالغ ۳٬۴٬۱٬۳ در هر فک است، که در مجموع ۴۴ دندان می‌شوند. دندانهای عقب برای خرد کردن سازگاری یافته‌اند. در نرها دندان‌ها به شکل عاج بوده و به‌طور مداوم رشد می‌کنند و در اثر اصطکاک با زمین دائماً تیز می‌شوند.
در یهودیت و اسلام، گوشت خوک جزء خوردنی‌های تابو و حرام دانسته شده‌است. مسلمانان و یهودیان بر این باورند که خوک ناقل بیماری‌های زیادی است و به‌همین علت از خوردن گوشت آن اجتناب کرده و خوردن آن را گناه می‌دانند. در قرن نوزدهم برخی علت اجتناب از خوردن گوشت خوک در خاورمیانه را وجود انگل تریشین اعلام کردند.Harris, Martin (1997). "The Abominable Pig". In Carole Counihan and Penny Van Esterik. "Food and Culture" (London: Routledge): 67–79.
امروزه با پیشرفت علم و تولید داروهای ضدانگل تا حدود زیادی از رشد انگل تریشین، در خوک ها جلوگیری می‌شود و کشورهای پرورش دهنده خوک در پرورش‌گاههای خوک تدابیر بهداشتی خاصی را اعمال می‌کنند.و با رژیم غذايي سالم به پرورش این حیوان می‌پردازند.
توضیحی عمومی برای ناپاک شمردن خوک در خاورمیانه این است که خوک‌ها همه‌چیزخوارند و در رژیم غذایی آن‌ها تفاوتی میان گوشت و گیاه نیست. تمایل به خوردن گوشت، آن‌ها را از گروه جانوران اهلی مانند گاو، گوسفند و بز که فقط گیاه می‌خورند، جدا می‌کند.Soler, Jean (1997). "The Semiotics of Food in the Bible". In Carole Counihan and Penny Van Esterik. "Food and Culture" (London: Routledge): 55–66.
در مواردی در کتب غیرعلمی در مورد کثیف بودن خوک مسائل مختلفی مانند خوابیدن در گِل یا مدفوع‌خواری مطرح می‌شود. خوک‌ها در طبیعت به‌طور طبیعی مدفوع‌خواری نمی‌کنند و بیش از ۹۰٪ از گیاهان تغذیه می‌کنند. برخلاف باورهای رایج گروهی از خوک‌ها حتی میوه‌ها را قبل از خوردن در آب می‌شویند. این حیوانات به‌دلیل اینکه سیستم تعریق ندارند، از آب گل‌آلود برای خنک کردن بدن خود استفاده می‌کنند؛ زیرا آب گل‌آلود دیرتر از آب معمولی بخار می‌شود.
آنفلوآنزای خوکی بیماری تنفسی است که از ویروس آنفلوآنزای A نشأت می‌گیرد.عصر ایران ، بازدید: آوریل ۲۰۰۹. این آنفلوآنزا توسط ویروس ارتومیکسوویریده در میان خوک‌های بوم‌گیر ایجاد می‌شود، امّا هرساله مواردی از ابتلای انسان به این بیماری، به ویژه از راه تماس با این جانور یا از فرد مبتلا، گزارش می‌شود.بی‌بی‌سی فارسی، خبر: دوشنبه ۲۷ آوریل ۲۰۰۹–۰۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ نشانه‌های معمول آن در انسان تب، سرگیجه، خشکی مفصل‌ها، حالت تهوع و در موارد پیشرفته، بیهوشی و مرگ است.
فهرست بزرگ‌ترین پرورش دهندگان خوک بر اساس گزارش فائو در سال ۲۰۱۸:
چوپان نی‌زن تندیسی است که توسط ملک‌دادیار گروسیان در بهمن ۱۳۸۱ طراحی و ساخته شد. این مجسمه در ضلع جنوب غربی سی و سه پل قرار دارد.به تازگی شخصی به نام اقای جون با ان سلفی گرفته.
قنبر رحیمی، معروف به ارباب قنبر، پدر صنعت سنگ ایران و مؤسس شرکت معدنی ایران‌سنگ است. وی متولد ۱۲۹۷ در روستای بیدشک در استان اصفهان و ساکن شهر نیم‌ور بود.
او کاشف معادن بزرگی همچون معدن عباس‌آباد نیم‌ور، معدن آتشکوه نیم‌ور، معدن مرمریت جوشقان، معدن مرمر قصلان قروه، چینی ازنا و دریژان دورودوبسایت رسمی روستای بیدشک است. او با استفاده از این سنگ‌ها، قطعات سنگ تراورتن و جوشقان (نوعی مرمر) را برای ساخت برج آزادی اهدا کرد و در زمان ساخت برج نیز فعالیت داشت. او بناهایی همچون بیمارستان و مدرسه را در نیم‌ور احداث نموده‌است.
سنگ‌های «برج آزادی» یا همان «برج شهیاد» سابق از آثار اوست که توسط «غفار داورپناه» (پدر سنگ‌بُری نوین ایران) و صاحب کارخانه «ساخارا» انتخاب شد و از قنبر رحیمی برای تهیه سنگ‌ها کمک گرفته شد. نصب بخشی از سنگ‌های این برج هم به عهدهٔ پسرعمه غفار داورپناه، یعنی «محمدعلی قدسی» گذارده شد.
همچنین اهدای ستون‌های سنگی گران‌قیمت مرمر برای ایوان قبله و دیوارهای مقتل حسین بن علی در کربلاو حرم عباس بن علید در سال ۱۳۸۹ قمری (۱۳۴۸ خورشیدی) از دیگر اقدامات او بوده‌است.
ارباب‌قنبر، بنیان‌گذار شرکت معدنی ایران سنگ (شرکت قنبر رحیمی) بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره گردیده و به وزرات معادن و فلزات واگذار گردید.
قنبر رحیمی ۱۸ مهر ۱۳۷۱ درگذشت و در گورستان ابن بابویه شهر ری دفن شد.
هم‌اکنون تندیس قنبر رحیمی در یکی از میدان‌های شهری در ایتالیا به‌عنوان پدر سنگ ایران به نمایش گذاشته شده‌است.
فریبرز رئیس‌دانا (زاده در تهران – درگذشته در تهران) نویسنده، اقتصاددان سوسیالیست و سندیکالیست، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد، کنشگر حقوق بشر، زندانی سیاسی و عضو کانون نویسندگان ایران بود.https://www.alumni.lse.ac.uk/s/1623/images/editor_documents/lost_alumni_2015/1980_lostalumni.pdf?cc=1
رئیس‌دانا اقتصاددانی چپ‌گرا و دانش آموختهٔ مدرسه اقتصاد لندن بود. او علاوه بر کار تخصصی در زمینهٔ پژوهش و تدریس رشتهٔ اقتصاد، به کارهای سیاسی، اجتماعی، ادبی و مطبوعاتی نیز می‌پرداخت. او در جنبش روشنفکری ایران به دموکراسی، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم علاقه‌مند بود. رئیس‌دانا نویسنده بیش از پانزده کتاب دربارهٔ مسائل اقتصادی و سیاسی مانند "آزادی و سوسیالیسم"، "اقتصاد سیاسی توسعه" و "منش روشنفکری" بود.
فریبرز رئیس‌دانا در ۲۹ دی ۱۳۲۳سال تولد در شناسنامه کتاب «چند کاوش در سیاست و جامعه» برگرفته از وبگاه گیسوم، دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۲۰ در تهران زاده شد. اصالت خانوادگی او به روستای ابراهیم‌آباد (بوئین‌زهرا) در دشت قزوین بر می‌گردد. نام خانوادگی او در اصل (رئیس‌دانائی) بود اما ثبت احوال در آن زمان به اشتباه رئیس‌دانا ثبت کرد و فریبرز هم بخاطر زیبا بودن نام رئیس‌دانا، آن را تغییر نداد. پدرش (حاجی خان) دکتر آزمایشگاه در تهران و یکی از خان‌های منطقهٔ بوئین‌زهرا بود و فریبرز، تابستان‌های دوران کودکی را در ابراهیم‌آباد می‌گذراند. او دوران تحصیل را در دبستان مولوی در محله شاپور تهران و دبیرستان حکیم نظامی در محله خانی‌آباد سپری کرد. در تابستان‌های دهات، جایگاه او به عنوان خان‌زاده‌ای تهرانی با زندگی مرفه که حتی در روستا در خانه‌ای آجری زندگی می‌کرد و حمام روستا برایش قُرُق می‌شد در تضاد با وضعیت زندگی، بیماری‌ها، فقر و بدبختی‌های اهالی روستا بود. همین تجربه‌ها نخستین جرقه‌های تفکر و پرسش دربارهٔ نابرابری‌های اجتماعی را در او روشن کرد. به گفتهٔ خودش در مقاله «"درسی از قصهٔ بوق حمام"»، «از این اختلاف پتانسیل اجتماعی، ناخواسته، نیرویی زیادی ذخیره می‌کردم تا نوبت به پاسخ فراخوان‌های سیاسی زمانه‌ام برسد». او بعدها زمین‌های پدر را به کشاورزان بخشید و وصیت کرد که در امام‌زاده طاهر یا در روستای ابراهیم‌آباد به خاک سپرده شود و سرانجام در روستای اجدادی اش آرام گرفت.
نوجوانی فریبرز رئیس‌دانا همزمان با نهضت ملی‌شدن نفت و کودتای ۲۸ مرداد بود. او در سال ۱۳۴۰ در ۱۶ سالگی به عضویت جبهه ملی دوم درآمد. فریبرز رئیس‌دانا به دلیل عضویت در سازمان جوانان جبهه ملی ایران بود چند بار بازداشت شد. رئیس‌دانا به محمد مصدق علاقه و احترام زیادی پیدا کرد. این علاقه و احترام، بعدها نیز با وجود نقد کارهای مصدق ادامه یافت. او شعر «قطعه‌ای آرام، از درون بی‌تاب» را هم در سال ۱۳۴۵ دربارهٔ مصدق سرود. کم‌کم طی دوره دانشگاه و پس از آن، گرایش فکری و سیاسی رئیس‌دانا تغییر کرد.
فریبرز رئیس‌دانا کارشناسی اقتصاد و کارشناسی ارشد این رشته در گرایش اقتصادسنجی را در دانشگاه ملی ایران گذراند. پس از پایان درسش به عنوان مربی آموزشی در دانشگاه ملی مشغول به کار شد و در چند دانشگاه دیگر نیز تدریس کرد؛ تا این که بازداشت و مجبور به خروج از ایران شد. در زمان دانشگاه رئیس‌دانا به چند دلیل از جبههٔ ملی به سمت جریان‌های چپ گروید: تغییر رویکردهای جبههٔ ملی، تحولات فکری، ارتباط با افرادی مانند احمد جلیل‌فشار، حسن ضیاظریفی، و بیژن جزنی در سال‌های دورتر، فضای دانشگاهی در ایران و سپس در خارج از ایران. ساواک او را دستگیر و مدتی زندانی کرد که بعد آزاد شد. او با گذرنامه جعلی به آلمان، ترکیه، بیروت، بلغارستان، و سرانجام به انگلستان رفت.
در انگلستان رشته اقتصاد را در مدرسه اقتصاد لندن خواند. در آن دوره، این دانشگاه، پایگاه دانشجویان چپ‌گرا بود. یکی از استادان رئیس‌دانا به نام آمارتیا سن نظریه‌پرداز اثرگذار مفهوم عدالت اجتماعی در دوران معاصر بود. پایان‌نامه رئیس‌دانا دربارهٔ «مهاجرت کارگران از روستا به شهر در کشورهای توسعه نیافته» بود. او مدتی هم در مدرسه اقتصاد لندن به عنوان استادیار ریاضیات اقتصادی کار کرد و چند دورهٔ تکمیلی از جمله «اقتصاد فناوری» گذراند. همچنین مدتی رشته جمعیت‌شناسی اقتصادی (جامعهٔ کارگری و کشاورزی) را در دانشگاه لندن سیتی خواند اما آن را نیمه‌کاره رها کرد.
رئیس‌دانا در لندن به همکاری با کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی و سپس یکی از سازمان‌های چپ‌گرا مشغول شد.در همین دوران با گیتی امامی ازدواج کرد.
فریبرز رئیس‌دانا پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به ایران بازگشت. او در ایران به کارهای دانشگاهی و پژوهشی در رشته اقتصاد و همچنین کنشگری اجتماعی و سیاسی خود ادامه داد. برای نمونه او یکی از اعضای اصلی کانون نویسندگان ایران به‌ویژه در دهه‌های شصت و هفتاد بود و سهم چشمگیری در مبارزه برای آزادی بیان و آزادی رسانه داشت. سوسیالیست‌ها نخستین گروهی بودند که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران از جبهه ملی جدا شدند. دهه‌های ۶۰، ۷۰ (که خود در لیست قتل‌های زنجیره‌ای بود) و ۸۰ مخصوصاً زمانی که رفیقش ناصر زرافشان ۵ سال اوین بود او لحظه ای سکوت نکرد و تمام تلاشش را برای آگاهی رسانی برای پرونده او و قتل‌ها زنجیره ای کرد.
فریبرز رئیس‌دانا همواره در برگزاری مراسم مهم نقش داشت. از جمله این کارها خاکسپاری احمد شاملو در مرداد ۱۳۷۹ از روبروی بیمارستان ایران‌مهر، و همچنین تلاش برای برگزاری مراسم سالانه سالگرد شاملو در امامزاده طاهر بود که گاه با ممانعت نهادهای امنیتی روبرو می‌شد و گاه همراهی نهادهای رسمی را داشت.
محمدجعفر پوینده نویسندهٔ قربانی قتل‌های زنجیره‌ای در پاییز ۱۳۷۷ ظهر روزی که ربوده و کشته شد ناهار را با رئیس‌دانا خورده بود. آنها نگران محمد مختاری بودند که به تازگی ناپدید شده بود. پوینده به رئیس‌دانا گفت حس می‌کند تعقیبش می‌کنند. به همین دلیل آنها با هم از دفتر خارج شدند. پایین دفتر با یک سواری مسافرکش مواجه شدند که اصرار داشت آنها را سوار کند. رئیس‌دانا گفته‌است «من به‌خاطر درخواست قبلی از تاکسی تلفنی، از سوار شدن به تاکسی، خودداری کردم. اما احساس می‌کنم سواری به دنبال جعفر پوینده راه افتاد. چند ساعت بعد خبر محمد مختاری پخش شد و به گمانم همان ساعت‌ها نیز جعفر را خفه کرده بودند.»
فریبرز رئیس‌دانا مدتی در دانشگاه تهران، شهید بهشتی، علامه طباطبایی و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران دعوت به آموزش رشته اقتصاد شد. او استاد راهنما و مشاور چند پایان‌نامه بود. اما جریان غالب و ساختار رسمی با طرز فکر او سازگاری نداشت. همکاری رئیس‌دانا با دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی بیشتر از همه دوام آورد. در سال ۱۳۷۸ به همراه پرویز پیران و ژاله شادی طلب و سایر اساتید، مسئول شورای علمی سمینار «فقر در ایران» شد و سال بعد انتشارات دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مجموعه مقالات این سمینار را در کتاب "فقر در ایران" منتشر کرد. در سال ۱۳۷۹ رئیس «گروه پژوهشی رفاه اجتماعی» دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران تأسیس شد. رئیس‌دانا در این گروه آموزشی به پژوهش، آموزش اقتصاد و اقتصاد رفاه و مشاوره و راهنمایی چند پایان‌نامه پرداخت.
فریبرز رئیس‌دانا همچنین رئیس هیئت گروه کارشناسان علمی ماهنامه صنعت حمل‌ونقل بود. رئیس‌دانا در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ عضو شورای پژوهشی مؤسسه داریوش بود. او در این مؤسسه دربارهٔ اقتصاد مواد مخدر و جنبه‌های دیگر آن با رویکرد انتقادی، پژوهش‌های ارزشمندی انجام داد. او از هنگام آغاز به کار فصلنامه رفاه اجتماعی تا پایان عمر خود از اعضای اصلی تحریریه بود و علاوه بر آن در حوزه‌های فقر، رفاه و آسیب‌های اجتماعی مقاله‌های مهمی در این نشریه نوشت.
در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ برابر با ۲۸ آذرماه ۱۳۸۹ رئیس‌دانا در گفتگویی با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی دربارهٔ طرح هدفمندی یارانه‌ها با انتقاد از این سیاست و «نئولیبرالی» خواندن آن گفت: «دولت آقای احمدی‌نژاد از طریق شوک درمانی وارد نشده، از طریق توهّم درمانی وارد شده. یارانه‌ها را در واقع و به تدریج و قطعه‌قطعه حذف کرده‌اند و حالا دارند به جای آنها مقداری پول به حساب مردم می‌ریزند تا از توهّم پولی مردم محروم [سوء]استفاده کنند. دولت‌های هاشمی و خاتمی هم می‌خواستند یارانه‌ها را حذف کنند. اما توان و نیروی نظامی نداشتند. من از یارانه برای طبقات محروم دفاع می‌کنم. اما این جور که یارانه‌ها را قطع کنی و به جای آن پولی بدهی، به رفاه همگانی نمی‌انجامد.» سپس در نیمه شب، رئیس‌دانا در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و به مکان نامعلومی انتقال یافت. او یک ماه در بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت به سر برد. شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی محمد مقیسه، او را به یک سال زندان تعزیری محکوم کرد.
در متن حکم دادگاه، «عضویت در کانون نویسندگان، صدور بیانیه علیه سانسور، مصاحبه با رسانه‌های بی‌بی‌سی و بخش فارسی صدای آمریکا و متهم کردن جمهوری اسلامی ایران به آزار و تجاوز و شکنجه زندانیان» از دلایل صدور حکم اعلام شده بود. پس از سخنرانی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران در پشتیبانی از جنبش اشغال وال استریت در ۷ آذر ۱۳۹۰ احضارها و بازجویی‌های او بیشتر شد.
انجمن اقتصاددانان خاورمیانه که خود را نهادی بین‌المللی، متشکل از بعضی از اقتصاددانان علاقه‌مند به مسائل خاورمیانه معرفی می‌کند در بیانیه‌ای نوشت: «در حالی که در جوامع دموکراتیک، دانشمندان و دانشگاهیان آزادند و حتی تشویق می‌شوند تا در گفتگو دربارهٔ مسائل مربوط به امور سیاست‌های عمومی مشارکت کنند، رئیس‌دانا به دلیل بیان دیدگاه تخصصی‌اش در مورد وضعیت اقتصادی ایران و سیاست‌های دولت بازداشت شده‌است.» کانون مدافعان حقوق کارگر که رئیس‌دانا یکی از اعضای آن به‌شمار می‌رود در بیانیه‌ای نوشت که دستگیری این اقتصاددان چند ساعت پس از آن صورت گرفت که او اعلام کرد که اجرای هدفمندسازی یارانه‌ها، به معنای «فشردن گلوی کارگران و زحمتکشان و حمله همه‌جانبه به سفره خالی آنان است.» کانون مدافعان حقوق کارگر با اشاره به اینکه بازداشت رئیس‌دانا به منزله تلاش برای ایجاد فضای قبرستانی و اجحاف بر مردم است، خواستار آزادی بی‌قید و شرط و فوری او شد و افزود رئیس‌دانا هیچ جرمی جز بیان خواسته‌های کارگران و زحمتکشان مرتکب نشده‌است.
همچنین ۴۰ استاد ایرانی دانشگاه‌های خارج از کشور با محکوم کردن بازداشت فریبرز رئیس‌دانا، که به گفته آنان، به‌طور پیگیر، سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی حکومت اسلامی را به نقد کشیده‌است، نوشتند «دولت محمود احمدی‌نژاد، در برابر بحران روزافزون اقتصادی و سیاسی ایران و در تدارک اجرای سیاست بحث‌انگیز حذف یارانه‌ها، تلاش می‌کند تا منتقدانی همچون رئیس‌دانا را خاموش کند.» آنان خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط رئیس‌دانا و دیگر زندانیان سیاسی و کنشگران مدنی شدند. از جمله امضاکنندگان این بیانیه، یرواند آبراهامیان، سهراب بهداد، رامین جهانبگلو، رضا براهنی، منصور فرهنگ، رضا قریشی، احمد کریمی حکاک، فرهاد خسروخاور، حسن منصور، فرهاد نعمانی و نیره توحیدی هستند. بیش از ۲۳۰ کنشگر سیاسی و مدنی در نامه دیگری از بازداشت رئیس‌دانا انتقاد کردند. از امضاکنندگان این نامه می‌توان به داریوش آشوری، مرتضی محیط، سیروس آرین پور، جمشید اسدی، کمال اطهاری، جلال ایجادی، سعید پیوندی، احمد سیف، رضا علامه‌زاده، کاظم علمداری و رضا فانی یزدی اشاره کرد. کانون نویسندگان ایران نیز در بیانیه‌ای نوشت: در کشوری که به‌تازگی نماینده‌اش در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد ایران آزادترین کشور جهان است، اقتصاددانی را ظاهراً به اتهام اظهارنظر دربارهٔ «طرح تعدیل اقتصادی و حذف یارانه‌ها» بازداشت می‌کنند.
ناصر زرافشان، وکیل مدافع رئیس‌دانا گفت تا مدت‌ها به رغم تلاش‌های بسیار و مراجعه‌های بسیار به دادستان تهران، موفق به ملاقات با موکلش، به تأیید رساندن وکالت نامه‌اش، و خواندن پرونده نشده‌است. فرشین کاظمی نیا، سخنگوی کمپین آزادی فریبرز رئیس‌دانا گفت: «آقای رئیس‌دانا به دلیل ابراز عقیده و نگاه کارشناسی‌اش به مسائل، مشکلات و اقتصاد ایران بازداشت شد» و افزود: «بر حسب مبانی حقوق بشر و آزادی بیان، ایشان هیچ جرمی مرتکب نشده‌است و بنابراین، ما خواستار آزادی فوری سریع ایشان هستیم.»
فریبرز رئیس‌دانا در ۱ خرداد ۱۳۹۱ برای اجرای حکم یک سال زندان خود بازداشت و به زندان اوین فرستاده شد. او ۲۶ فروردین ۱۳۹۲ از زندان اوین آزاد شد. اما از آن پس تدریس و کارهای دانشگاهی‌اش محدود شد.
او از سال ۱۳۸۵ امکان تدریس دانشگاهی نداشت اما دانشجویانی بودند که همچنان از او به عنوان استاد مشاور کمک می‌گرفتند. رئیس دانا همیشه برای سخنرانی در دانشگاه‌های سراسر کشور از تبریز تا اهواز و اصفهان … آماده بود.
فریبرز رئیس‌دانا در تاریخ هشتم مرداد ماه ۱۳۹۶ پیش از سخنرانی در سندیکای رانندگان اتوبوس استان تهران توسط نیروی‌های انتظامی و امنیتی بازداشت شد و از ورود وی به جلسه جلوگیری کردند.
پس از آزادی از زندان، تدریس و کارهای دانشگاهی رئیس‌دانا محدود شد؛ همچنین از سال ۱۳۹۵–۱۳۹۴ درگیر سرطان پروستات بود.
او شب ۱۹ اسفند به وسیله آمبولانس اورژانس به بیمارستان منتقل شد و ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ (در خواب مصنوعی) در بیمارستان درگذشت.
مزار وی در روستای پدری اش ابراهیم‌آباد قرار دارد.
ماهنامه صنعت حمل و نقل شماره ۳۷۷ خود را در اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ به وی اختصاص داد.
رئیس‌دانا که اقتصاددانی چپ‌گرا بود علاوه بر کار تخصصی در زمینهٔ پژوهش و تدریس رشتهٔ اقتصاد، به کارهای سیاسی، اجتماعی، ادبی و مطبوعاتی نیز می‌پرداخت و در جریان‌های روشنفکری در ایران به حوزه دموکراسی، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم علاقه‌مند بود. با سیاست‌های لیبرالی و نولیبرال مخالف بود و آنها را مغایر با منافع کارگران و زحمت‌کشان می‌دانست. نگاه او معطوف به قدرت نبود و با صاحب منصبان معاشرت نداشت. رئیس‌دانا هوادار همه‌جانبه کارل مارکس، فیلسوف بی‌اعتقاد به مالکیت خصوصی بود. او همزمان با داشتن دانش اقتصادی بالا، مسائل جهانی را بسیار خوب می‌شناخت و همچنین در حوزه‌های هنر و فرهنگ مانند نقاشی، شعر، ادبیات، سینما و مسائل علوم اجتماعی نیز بااطلاعات بود.
رئیس‌دانا استدلال می‌کرد که شکاف مطلق در جهان افزایش یافته‌است. درنتیجه شکاف بین کشورهای دارا و فقیر افزایش یافته‌است و این افزایش شکاف مطلق، نتیجه اجرای سیاست‌های اقتصادی نولیبرالی است. همین وضعیت در داخل ایران نیز حاکم است.
رئیس‌دانا منتقد سرشناس و جدی سیاست‌های تعدیل اقتصادی در دوران سازندگی و خصوصی‌سازی در ایران بود. او خودش را از مدافعان عدالت اجتماعی معرفی می‌کرد و در پاسخ به این پرسش الشرق الاوسط که سرمایه‌داری را نفی می‌کند یا نه، گفته بود: «سرمایه‌داری را نه یک‌سره می‌توان نفی کرد نه یک سره پذیرفت. من از آن دسته آدم‌های افراطی نیستم که یا عاشق بازار باشم یا عاشق استالین. من از عدالت اجتماعی صحبت می‌کنم. افراطی نباید فکر کرد. سرمایه‌داری ارزش‌های فراوانی را هم ایجاد کرده و هنوز دارد به وجود می‌آورد.» از نظر او «آزادسازی اقتصادی همان آزادی در اقتصاد و سیاست نیست» و از این رو منتقد «انتقال منابع و سرمایه‌ها به گروه‌های خاص» بود.
رئیس‌دانا بر این نظر بود که «اقتصاد ایران، گروگان گروه‌های خاص است و تنها دست‌به‌دست می‌شود» و دولت‌ها را تنها لایهٔ رویی می‌دانست. معیاری که رئیس‌دانا برای ارزیابی دولت‌ها داشت، شیوه برخورد هر دولت با سندیکاها و تشکل‌ها و بهایی که به آنها می‌دادند بود. به همین دلیل منتقد جدی سیاست‌های دولت هاشمی رفسنجانی، احمدی‌نژاد و حسن روحانی بود. او بنا به همین معیار معتقد بود دولت احمدی‌نژاد راست‌ترین دولت بود. تفاوت رئیس‌دانا با اقتصاددانان نهادگرا مانند فرشاد مؤمنی و محمد ستاری‌فر (اقتصاددانان مسلمان و حلقهٔ پیرامون میرحسین موسوی) در این بود که نهادگراها از دولت حسن روحانی پشتیبانی کردند. اما رئیس‌دانا موافق دولت روحانی نیز نبود. هر دو گروه مخالف دولت محمود احمدی‌نژاد بودند.
رئیس‌دانا مشکل ذاتی خصوصی‌سازی را این می‌داند که «آن بخش خصوصی که می‌خواهد از هیچ و پوچ ساخته شود، از یک سری رانت‌ها بهره می‌برد» و با اجرای سیاست تعدیل ساختاری به جای آن که منابع ملی در اختیار مردم قرار بگیرد، به بخش‌هایی «تحت عنوان خصوصی» منتقل می‌شود.
وی مخالف تجارت خارجی، عضویت در سازمان تجارت جهانی، خصوصی‌سازی، گسترش بانک‌ها و حذف نظارت بر آنها و موافق دادن کوپن حمل و نقل رایگان به کارگران و بالا بردن دستمزد کارگران بود.
رئیس‌دانا دلار آمریکا را «یک واحد پولی سلطه‌گر امپریالیستی» می‌دانست که این هژمونی از دولت ریچارد نیکسون در ۱۹۷۱ (میلادی) مستحکم‌تر شد. مبادلات جهانی و ذخیره‌سازی جهانی با دلار انجام می‌شود. هر بار که پول کشوری بخواهد جانشین دلار آمریکا شود با سرکوب مواجه می‌شود. نمونه آن سقوط دولت قذافی و کشتار در لیبی است. برای سازندگان دلار جایگزین انواع توطئه‌ها، تحریم‌ها و گرفتاری‌ها ایجاد می‌شود. حتی روسیه با کاهش مصنوعی قیمت نفت با کمک عربستان سعودی کنترل می‌شود تا قصد ایجاد ارز جایگزین نداشته باشد.
رئیس‌دانا منتقد معروف و جدی سیاست‌های تعدیل اقتصادی در دوران سازندگی و خصوصی‌سازی در ایران بود. رئیس‌دانا معتقد بود سیستم ایران نولیبرالیسم است و با فساد در ایران پیوند خورده‌است. به عبارتی، نولیبرالیسم «به جان جامعه ایران افتاده» و در حال نابود کردن آن است. همچنین همه روندهای اجتماعی – انسانی در جامعه ایران را کالایی‌شده می‌دید. همچنین او معتقد بود جامعه ایران به فضای باز سیاسی و اجتماعی نیاز دارد.
رئیس‌دانا دولت احمدی‌نژاد را راست‌گراترین دولت می‌دانست و گفته‌است «زمان احمدی‌نژاد اتحادیه‌های کارگری بیشترین ضربه را خوردند. بیشترین واردات در دوران او انجام شد. سندیکاها در این دوره تعطیل شدند. نظارت‌ها در این دوره برداشته شد و بیشترین خصوصی‌سازی در این زمان انجام شد و صندوق بین‌المللی پول به خاطر خصوصی‌سازی از احمدی‌نژاد تشکر کرد.» رئیس‌دانا در انتقاد از طرح هدفمندی یارانه‌ها در دوره احمدی‌نژاد گفته بود: «دولت آقای احمدی‌نژاد از طریق شوک درمانی وارد نشده، از طریق توهّم درمانی وارد شده. یارانه‌ها را در واقع و به تدریج و قطعه‌قطعه حذف کرده‌اند و حالا دارند به جای آنها مقداری پول به حساب مردم می‌ریزند تا از توهّم پولی مردم محروم استفاده کنند. دولت‌های هاشمی و خاتمی هم می‌خواستند یارانه‌ها را حذف کنند اما توان و نیروی نظامی نداشتند. من از یارانه برای طبقات محروم دفاع می‌کنم اما این جور که یارانه‌ها را قطع کنی و به جای آن پولی بدهی به رفاه همگانی نمی‌انجامد.»
رئیس‌دانا معتقد بود وقتی شکاف طبقاتی به شکلی تاریخی-انضمامی مورد بررسی قرار می‌گیرد درمی‌یابیم ریشه آن اجرای سیاست‌های تعدیل ساختاری است. این سیاست‌گذاری‌های اقتصادی نولیبرالی از دولت سازندگی شروع شد و به‌طور ذاتی موجب تشدید شکاف طبقاتی می‌شود. به گفته رئیس‌دانا، «به زبانی ساده، این سیاست‌ها ثروتمندان را ثروتمندتر و فقرا را فقیرتر کرد.» سیاست‌های تعدیل ساختاری شامل مواردی چون کاهش پشتیبانی‌های رفاهی و دستمزدی، قانون حداقل دستمزد، کاهش سیاست‌های رفاهی و یارانه‌ای، پروژه خصوصی‌سازی در ایران، ایجاد بنگاه‌های بزرگ «خصولتی» می‌شوند. او معتقد بود زیرساخت‌ها در اقتصاد ایران تا اندازه‌ای ایجاد شدند. اما این زیرساخت‌ها هیچ‌گاه در خدمت توسعه همگانی قرار نگرفتند. به گفته او «احتمالاً اجرای این سیاست‌ها با بخشی از لایه‌های اقتصادی مراکز قدرت، آمیختگی دارند؛ اما دولت‌های مختلف به شکل‌های مختلفی این سیاست را پیش برده‌اند.» او برای داشتن دیدگاه صحیح از شکاف طبقاتی، استدلال می‌کند که باید شکاف مطلق و نه شکاف نسبی را اندازه‌گیری کرد. این شکاف طبقاتی، محرومیت‌های تحصیلی و آموزشی را افزایش داد.
به عقیده رئیس‌دانا دولت ایران در روابط بین‌المللی «سطحی کاری می‌کند، به مباحث سطحی می‌پردازد. برخوردهای سیاسی مقابله‌ای را به جای روابط اساسی اقتصاد سیاسی می‌نشاند» و متوجه سلطه دلار نیست.
رئیس‌دانا به محمد مصدق علاقه و احترام زیادی داشت که بعدها نیز با وجود نقدهایش ادامه یافت. او شعر «قطعه‌ای آرام، از درون بی‌تاب» را هم در سال ۱۳۴۵ دربارهٔ مصدق سرود. او گفته بود: «از نظر من محمد مصدق یکی از شخصیت‌های والا، بی‌نظیر و رهبر یکی از دمکراتیک‌ترین جنبش‌های تاریخ ایران و شرق بوده‌است. با این وجود بنده همواره نسبت به محمد مصدق و رویکردی که در پیش گرفت انتقاداتی داشته‌ام.» به تحلیل او مصدق سه مطالبه را مطرح کرد: ۱- انتقال مالکیت نفت ایران از دست استعمارگران به ملت ایران، ۲- اصلاح قانون انتخابات و آغاز دموکراسی در ساختار سیاسی استبدادزده دوران محمدرضا پهلوی ۳- دغدغه‌های اجتماعی مانند بیمه، بالابردن حقوق معلمان و کارگران، پشتیبانی‌های سندیکایی و گرفتن ۱۰٪ از سود مالکان به سود مردم. او معتقد بود در جریان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سرمایه‌داری بازار، استعمار بریتانیا، منافع ملاکان و اربابان، علیه اراده ملت و محمد مصدق قرار داشت. همچنین بخشی از نیروهای قشر سنتی از کودتاچیان پشتیبانی کردند که موجب مشروعیت بخشیدن به اقدام علیه مصدق شد. رئیس‌دانا نقد اقتصاددانان راست‌گرای مرید فریدریش آوگوست فون هایک بر مصدق را رد می‌کند ولی نقدهای خود را دارد. به باور او اشتباه مصدق این بود که «با توجه به مقبولیت سیاسی که در بین توده‌های مردم پیدا کرده بود سازماندهی جبهه ملی را گسترده‌تر نکرد و جبهه ملی را به یک جبهه فراگیر تبدیل نکرد.» او معتقد بود مصدق لازم داشت برای این مبارزه سیاسی، سازماندهی سیاسی و تشکیلاتی به وجود آورد.
رئیس‌دانا در چالش قرارداد شرکت ترکسل با ایران، حامی مجلس بود که سهام این شرکت را از ۷۰٪ به ۴۹٪ کاهش داد. او این کار مجلس را برابر قانون اساسی ایران می‌دانست که «در قوانین ناظر بر سرمایه‌گذاری خارجی حق مجلس در نظارت و تأیید قراردادهای خارجی تصریح شده‌است.» و این امتیاز اقتصادی را مربوط به اصل حاکمیت ملی کشورها می‌دانست. اما معتقد بود «در صورت کارآمدی دولت در برگزاری مناقصه‌های بین‌المللی به صورت شفاف، قطعاً امکان یافتن شرکای دیگر می‌توانست وجود داشته باشد.»
رئیس‌دانا هدف تحریم‌های آمریکا علیه ایران را تحت فشار قرار دادن مردم برای شورش و تغییر حکومت می‌دانست. به گفتهٔ او «فکر می‌کنند با زیر فشار قرار دادن مردم، باید از آن‌ها مردمی ساخت که برای تغییر اساسی در کشور اقدام کنند. این روش قابل قبولی برای آزادی‌خواهان نیست. اما ممکن است چنین اتفاقاتی بیفتد.» او تحریم‌ها را موجب شدیدتر شدن فاصله طبقاتی می‌دانست چراکه ثروتمندان هم با ساخت قدرت در ایران روابط دارند و هم در اثر تورم ارزش دارایی‌ها و حاشیه سودشان بالاتر می‌رود. اما در این تورم دستمزدها افزایشی پیدا نکرد. اما تحریم‌کننده خواهان حرکت چپ‌گرایانه در ایران نیست. چون در راس خواسته‌های حرکت چپ گرایانه، حذف مداخله آمریکا و امپریالیست‌ها در کشور است.
رئیس‌دانا مخالف روشنفکرانی لیبرال همچون هایک و پوپر بود. به عقیده او هایک و پوپر تسلیم نظام سرمایه‌داری شده‌اند و توجیه‌گر جنایات نظام سرمایه‌داری هستند.
رئیس‌دانا خوش‌پوش بود، کراوات می‌بست و زندگی مدرنی داشت. به گفته ناصر فکوهی، «این شیک‌پوشی از نظر وی، گونه‌ای رویارویی عملی و نظری با روندهای لمپنیسم اجتماعی بود که در جامعه ما اوج می‌گرفتند و البته برای نشان دادن گرایش خودش به غیرکانفورمیست بود. اما هرگز یک ژست و ادای روشنفکرانه یا چیزی از این دست نبود.»
واکسیناسیون یا ایمن‌سازی به تزریق و استفادهٔ واکسن گفته می‌شود که با هدف جلوگیری از ایجاد عفونت یا کاهش عوارض بیماری در شخص یا ایجاد ایمنی طبیعی، با تزریق آنتی‌بادی یا آنتی‌ژن به دست می‌آید. واکسیناسیون با تزریق عضلانی یا وریدی (رگی)، یا چکاندن در دهان (مانند فلج اطفال) انجام می‌شود. دوام این نوع ایمنی‌سازی کوتاه‌مدت است و وابستگی به نیمه عمر آنتی‌بادی در بدن فرد دریافت‌کننده دارد و این مدت در حدود سه تا چهار هفته می‌باشد. در صورت تجویز آنتی‌ژن که شامل میکرو ارگانیسم ضعیف شده، کشته‌شده یا اجزاء آن می‌شود، دستگاه ایمنی فرد دریافت‌کننده تحریک و به‌طور فعال آنتی‌بادی تولید می‌کند. ایمنی بدست آمده در این حالت را ایمنی فعال گویند. دوام این نوع ایمنی، طولانی‌تر از نوع غیرفعال است.
واکسیناسیون اقدام مهمی است که به وسیلهٔ آن با هزینه کم می‌توان از ابتلاء به بیماری‌های عفونی جلوگیری کرد.
رمز داوینچی فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی ران هاوارد است. این فیلم براساس کتاب رمز داوینچی نوشته دن براون ساخته شده‌است. در این فیلم تام هنکس و آدری تاتو و آلفرد مولینا بازی کرده‌اند.
ماجرای داستان حول یک تئوری خاص در مورد تاریخ مسیحیت می‌گردد که پیش از آن نیز در موردش صحبت شده‌است و برخی تاریخ‌دانان با آن موافقند. کتاب خون مقدس و جام مقدس منبع اصلی برای این تئوری‌ها است. برپایه این تئوری عیسی مسیح با مریم مجدلیه ازدواج کرده و صاحب فرزند شده‌است و کلیسای کاتولیک و واتیکان با اطلاع از این قضایا قصد پنهان کردن آن‌ها را دارند. همچنین جام مقدس نه یک شیء، بلکه خود مریم مجدلیه (رحم مریم مجدلیه) است.
تئوری‌های مختلف دیگری نیز در این فیلم وجود دارند؛ برای نمونه این که لئوناردو داوینچی همجنسگرا بوده و نقاشی معروف مونالیزا در واقع پرتره داوینچی از خودش به شکل یک زن است.
داستان در کشورهای فرانسه و بریتانیا و در بعضی اماکن شناخته شده این دو کشور مانند موزهٔ لوور رخ می‌دهد.
پنج ماه پیش از شروع داستان، واتیکان به اسقف آرینگروسو، رهبری یک فرقه مسیحی تندرو موسوم به اپوس دئی (یعنی: کار خدا) اعلام می‌کند که می‌خواهد دست از حمایت از این فرقه بردارد و ۲۰ میلیون یوروی اهدایی فرقه را هم پس خواهد داد. فردی موسوم به استاد که در اصل قصد تخریب وجههٔ کلیسا و اپوس دئی را دارد به اسقف پیشنهاد می‌دهد در ازای ۲۰ میلیون یورو جام مقدس گمشدهٔ عیسی را در اختیارش بگذارد تا اپوس دئی قدرت و محبوبیت زیادی پیدا کند؛ ولی در حقیقت با استفاده از یکی از نیروهای اسقف به قتل اعضای دیر صهیون که مخالفان قدیمی کلیسا و حافظان جام مقدس هستند می‌پردازد تا خودش بتواند جام را به دست بیاورد.
استاد اعظمِ دیر صهیون که رئیس موزه لوور است پیش از مرگ، اسرار یافتن جام را به نوه‌اش (صوفی) که نوه واقعی‌اش نبود منتقل می‌کند و از او می‌خواهد از دانشمندی آمریکایی (رابرت لنگدان) که در نمادشناسی مذهبی و دیرین‌شناسی تبحر دارد کمک بخواهد. این دو با وجود تعقیب بی‌امان پلیس و نیروهای استاد، مرحله به مرحله به جام مقدس نزدیک می‌شوند و در این راه از یک تاریخ‌دان انگلیسی (تیبنیگ) هم کمک می‌گیرند. نهایتاً راز جام مقدس مشخص می‌شود و صوفی هم حقیقت و خانواده گمشده‌اش را پیدا می‌کند و…
یکی از مقام‌های کلیسای کاتولیک داستان دن براون و فیلم ران هاوارد را «داستان تخیلی خطرناک» توصیف کرد و گفت که مدارک تاریخی درباره آن وجود ندارد.
کدوالا یا کدوالادر (زادهٔ پیرامون ۶۵۹ — درگذشتهٔ ۲۰ آوریل ۶۸۹) پادشاه ساکسون غربی (وسکس) بود. سیولین، از شاهان نخستین پادشاهی وسکس، جد او به‌شمار می‌رود.
کدوالا در حدود سال ۶۵۹ پس از میلاد زاده شد. در جوانی او را از وسکس تبعید نمودند و او به یاغیگری روی آورد. کدوالا در ۶۸۵ به ساکسون جنوبی (ساسکس) حمله کرد و آنجا را غارت نمود و در همان سال توانست تاج و تخت وسکس را به چنگ آورد. او سپس ساسکس، پادشاهی کنت و جزیره وایت را مورد حملات وحشیانهٔ خود قرار داد.
کدوالا ناگهان در ۶۸۸ به مسیحیت گروید و به‌دنبال آن یک سال بعد با کناره‌گیری از قدرت به رم رفت. او در آنجا در دهم آوریل ۶۸۹ غسل تعمید داده شد و پس از مرگش در بیستم آوریل همان سال در کلیسای سنت پیتر به خاک سپرده شد.