moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بزرگسالان راضی () فیلمی در ژانر مهیج به کارگردانی آلن جی پاکولا است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
عزم راسخ () فیلمی در ژانر ماجراجویی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
جامعه‌پژوهی/ یا اجتماع‌پژوهی () مطالعاتی است که محور آن شناخت و تحلیل مسائل و روابط درونی یک اجتماع یا چگونگی تعامل آن با دیگر اجتماع‌ها است.
تمساح آلبینو () فیلمی در ژانر نئو نوآر، جنایی، و درام به کارگردانی کوین اسپیسی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
جارو جنجال () فیلمی در ژانر کمدی-درام است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.
کاهونای بزرگ () فیلمی در ژانر کمدی-درام است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوین اسپیسی، دنی دویتو، و پیتر فاسینلی اشاره کرد.
مجرم نجیب عادی () فیلمی در ژانر سرقت است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. قبل از این فیلم بر اساس همین داستان فیلم دیگری ساخته شده بود بنام ژنرال به کارگردانی جان بورمن. داستان فیلم درباره سارق ایرلندی مایکل لینچ است که بیشتر به سرقت آثار هنری مشغول است و با اینکه همه می‌دانند دزدی‌ها، کار اوست و بارها به دادگاه کشیده می‌شود ولی محکوم نمی‌شود.
ایالات متحده لیلاند () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
فرد کلاوس () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی دیوید دابکین است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
تل استار: داستان جو میک () فیلمی در ژانر موزیکال و مستند درام به کارگردانی نیک موران است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
پدر اختراع () فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی ترنت کوپر است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
کازینو جک () فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای، مستند درام و کمدی به کارگردانی جورج هیکنلوپر است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
جدا نشدنی () فیلمی در ژانر کمدی-درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوین اسپیسی، دانیل وو، و پتر استورماره اشاره کرد.
الویس و نیکسون () فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوین اسپیسی اشاره کرد.
داستان واقعی ناگفته از پشت پرده ملاقات سلطان راک اند رول یعنی الویس پریسلی با رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده ریچارد نیکسون را آشکار می‌سازد …
رف () یا گروگان‌های متخاصم فیلمی در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی تد دم است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
یکی از گورستان‌های تاریخی ایران مربوط به قرون اولیه اسلامی که در شهر تاریخی تون واقع شده‌است.
ابن اثیر در کتاب خود الکامل فی التاریخ می‌نویسد:
بنا بر آنچه در منهاج سراج آورده‌است :
عطاملک جوینی در کتاب تاریخ جهانگشای آورده‌است:
به دستور سردار مغول بر کران قلعه شهر از قربانیان تپه‌ای ساختند و تخت فرمانده را بر آن نهادند تپه مورد نظر در بین اهالی به تخت هلاکو و گورستان آن به گورستان خاموشی معروف شد.
تل (، "Archaeology of Palestine", Art of Excavating a Palestinian Mound, William Foxwell Albright, 1960, p. 16) گونه‌ای از تپهٔ باستانی است که بر اثر متروکه شدن سکونتگاه انسانی در یک محوطهٔ جغرافیایی پس از سده‌ها ایجاد می‌شود. تل‌ها شبیه به مخروط ناقص کوتاه با رویهٔ مسطح و کناره‌های شیبدار هستند. این نام معمولاً برای محوطه‌های موجود در خاورمیانه به کار می‌رود و غالباً بخشی از نام محلی مکان را تشکیل می‌دهد.
تل یک تپهٔ مصنوعی است که توسط چندین نسل از مردم که سده‌ها در آن مکان زندگی یا آن را بازسازی می‌کنند، ساخته می‌شود. در طول زمان، تراز افزایش می‌یابد و یک تپه را تشکیل می‌دهد."Amateur Archaeologists Get the Dirt on the Past", "New York Times" جزء اصلی تودهٔ تل‌ها آجر گلی است که به سرعت متلاشی می‌شود. حفاری تل می‌تواند سازه‌های دفن‌شده مانند ساختمان‌های دولتی یا نظامی، زیارتگاه‌های مذهبی و خانه‌ها را آشکار کند. این سازه‌ها ممکن است با توجه به تاریخ کاربریشان در عمق‌های گوناگون قرار داشته باشند. غالباً ساختمان‌ها به صورت افقی یا قائم یا هر دو با یکدیگر هم‌پوشانی دارند. باستان‌شناسان برای تفسیر معماری، هدف و زمان سکونت، تل‌ها را حفاری می‌کنند. از آن‌جایی که حفاری تل‌ها فرایندی مخرب است، فیزیک‌دانان و زمین‌شناسان روش‌هایی غیرمخرب را برای نقشه‌برداری از تل‌ها توسعه داده‌اند.
قدرت بزرگ جهانی ، به کشور مستقلی گفته می‌شود که به داشتن توانایی و خبرگی در اعمال نفوذ در مقیاس جهانی (در زمان مورد گفتگو) به رسمیت شناخته شده‌باشد.
"قدرت‌های بزرگ" دارای ویژگی‌های توان نظامی و اقتصادی، و همچنین توان نفوذ دیپلماتیک و نرم برتری هستند که ممکن‌است باعث شود که قدرت‌های متوسط یا کوچک‌تر؛ پیش از انجام اقدامات مورد نظر خود، دیدگاه آن "قدرت بزرگ" را در نظر بگیرند. نظریه پردازان روابط بین‌الملل بر این باورند که "قدرت بزرگ" را می‌توان با قابلیت‌ها و توان نظامی، جنبه‌های فضایی ابعاد، و ابعاد شأن و موقعیت مشخص کرد.
در حالی که برخی از ملت‌ها به‌طور گسترده‌ای "قدرت بزرگ" در نظر گرفته می‌شوند، هیچ فهرست قطعی از قدرت‌های بزرگ وجود ندارد. گاهی وضعیت قدرت‌های بزرگ به‌طور رسمی در کنفرانس‌هایی مانند کنگره وینDanilovic, Vesna. "When the Stakes Are High—Deterrence and Conflict among Major Powers", University of Michigan Press (2002), pp 27, 225–228 (PDF chapter downloads) (PDF copy). یا شورای امنیت سازمان ملل متحد (ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، چین و روسیه به عنوان اعضای اصلی و پنج عضو دائم) به رسمیت شناخته می‌شوند. "Accordingly, the great powers after the Cold War are Britain, China, France, Germany, Japan, Russia, and the United States" p.59 بر همین اساس، وضعیت قدرت‌های بزرگ در گردهم‌آیی‌ها و انجمن‌هایی مانند جی۷ و جی۸ نیز، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به رسمیت شناخته شده‌است. ("see section on" The G6/G7: great power governance)Contemporary Concert Diplomacy: The Seven-Power Summit as an International Concert, Professor John Kirton ("The G8 as a Concert of Great Powers")Tables of مدرسه علوم سیاسی پاریس and Documentation Francaise: Russia y las grandes potencias and
G8 et Chine (2004)
نخستین باری که اصطلاح «"قدرت بزرگ"» (در اروپا) مورد استفاده قرار گرفت برای اشاره به قدرت‌های مهم در دوران پس از ناپلئون اروپا بود. «قدرت‌های بزرگ» بنیان‌گذاران «کنسرت اروپا» بودند که ادعای دارا بون حق اجرای مشترک قراردادهای پس از جنگ را داشتند.Charles Webster, (ed), "British Diplomacy 1813–1815: Selected Documents Dealing with the Reconciliation of Europe," (1931), p307. جداسازی «قدرت‌های کوچک»Toje, A. (2010). The European Union as a small power: After the post-Cold War. New York: Palgrave Macmillan. از قدرت‌های بزرگ با امضای پیمان شومون در یدلایمخیرات در ۱۸۱۴ رسمیت یافت. از آن زمان تا کنون، توازن قدرت بین‌المللی چندین بار دگرگون گردیده به ویژه در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم آشفتگی و چشمگیری بیشتری داشته‌است. در ادبیات، واژهٔ جایگزین برای "قدرت‌های بزرگ" اغلب «قدرت جهانی»Dictionary - یا «قدرت بزرگ»Dictionary - Major power است، اما این جایگزین همچنین می‌تواند به معنی «ابرقدرت» باشد.
هیچ مجموعه یا تعریفی از ویژگی‌های یک "قدرت بزرگ" وجود ندارد. این‌گونه ویژگی‌ها اغلب به صورت تجربی، و بدیهی از سوی کارشناسان ارزیابی می‌شوند. به هر حال، نقطه ضعف این رویکرد، ذهنی و درونی بودن آنست که به ذهنیت و اندیشهٔ فردی متکی است. در نتیجه، تلاش‌هایی برای دست‌یابی به برخی از معیارهای مشترک که بتواند برای "قدرت بزرگ" بودن اساسی باشد صورت گرفته‌است.
نوشته‌های اولیه در بارهٔ این موضوع در قضاوت میان کشورها، به معیار واقع‌گرایانه‌ای در این مورد تمایل دارند، همان‌گونه که تاریخ‌نگار آلن جان تیلور زمانی که او اشاره کرد که بیان «آزمون یک "قدرت بزرگ" تجربهٔ توانایی برای جنگ است.» سپس نویسندگان این آزمون را، در تلاش برای تعریف قدرت از نظر کلی نظامی، اقتصادی، و ظرفیت سیاسی گسترش داده‌اند.Organski, AFK – World Politics, Knopf (1958) کنت والتز، بنیانگذار نظریه نئورئافهرستی روابط بین‌الملل، با استفاده از مجموعه‌ای از پنج معیار برای تعیین "قدرت‌های بزرگ": جمعیت و قلمرو، تسلط بر منابع؛ قابلیت‌های اقتصادی؛ ثبات سیاسی و شایستگی؛ و قدرت نظامی استفاده کرد. این معیارهای گسترش‌یافته را می‌توان زیر سه سرخط: توانمندی شایسته، جنبه‌های فضایی، و شأن، مورد گفتگو قرار داد.Danilovic, Vesna. "When the Stakes Are High—Deterrence and Conflict among Major Powers", University of Michigan Press (2002), pp 27, 225–228 (PDF chapter downloads) (PDF copy).
نویسندگان "مفهوم قدرت بزرگ" را با توجه به چگونگی درک متفاوت از وضعیت جهان، از چندقطبی گرفته تا هژمونی یا سلطهٔ تمام‌عیار را مطرح کرده‌اند. در مقاله خود، «دیپلماسی فرانسه در دورهٔ پس از جنگ»، مورخ فرانسوی ژان باپتیست دوراسل از مفهوم چندقطبی این‌گونه صحبت کرده‌است: «یک "قدرت بزرگ" قدرتی‌است که قادر به حفظ استقلال خود در برابر هر یک از قدرت‌های دیگر است.»contained on page 204 in: Kertesz and Fitsomons (eds) – "Diplomacy in a Changing World", University of Notre Dame Press (1960)
این نظر با نویسندگان پیش از آن متفاوت است، به ویژه از دیدگاه لئوپولد فون رانکه، که به وضوح ایده‌های متفاوتی از وضعیت جهان داشت. مقالهٔ او تحت عنوان «قدرت‌های بزرگ»، در ۱۸۳۳ نوشته شده. فون رنکه نوشت: «اگر کسی بتواند به عنوان یک تعریف، یک قدرتی ایجاد کند که آن قادر به نگهداری خود در برابر همهٔ دیگران؛ حتی زمانی که آنها باهم متحد هستند، باشد او یک "قدرت بزرگ" ایجاد کرده‌است، و بر این اساس فردریشِ پروس را به آن موقعیت ارتقاء داده‌است.»Iggers and von Moltke "In the Theory and Practice of History", Bobbs-Merril (1973) این مواضع مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.
مجموعه‌های مختلفی از قدرت‌های بزرگ، یا قابل توجه، در طول تاریخ وجود داشته‌است؛ با این حال، از اصطلاح «قدرت بزرگ» تنها در گفتمان علمی و دیپلماتیک کنگره وین در سال ۱۸۱۵ استاده شده‌است. این کنگره «کنسرت اروپا» را به عنوان تلاشی برای حفظ صلح پس از سال‌های جنگ‌های ناپلئونی پایه‌گذاری کرد.
وزیر امور خارجه بریتانیا، لرد کاستلریگ، از این اصطلاح در زمینهٔ دیپلماتیک آن، در نامه‌ای در تاریخ ۱۳ فوریه ۱۸۱۴ برای نخستین بار استفاده کرده‌است: "این به من رضایت کامل خاطر می‌بخشد که به آگاهی شما برسانم که در مورد همهٔ انتظارات کنگره توافق عمومی وجود دارد، و همراه با تضمین میان "قدرت‌های بزرگ" اروپا، با عزم راسخ حمایت از آرایش تنظیمات توافق‌شده، و به نوبه خود اثرگذاری کلی و در صورت لزوم کاربرد همگانی سلاح علیه قدرتی که در تلاش برای برهم زدن آرامش قاره پیش‌قدم شود"."
هایگیت (به انگلیسی: Highgate) یک ناحیه در لندن است که در منطقه کمدن لندن واقع شده‌است.
این ناحیه در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۰٬۹۵۵ نفر جمعیت داشته است.
این گورستان یک گورستان تاریخی و مشهور است که دارای قطعه مربوط به مسلمانان نیز می‌باشد.
در این گورستان تعدادی از مشاهیر جهان مدفون هستند.
مرد همه فن حریف یک فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۱۶ در ژانر کمدی-درام با بازی پل دِینو و دنیل ردکلیف است که توسط دان کوان و دنیل شینرت نوشته و کارگردانی شده‌است.
دِینو نقش «هنک» را بازی می‌کند؛ مردی که پس از گم شدن در یک جزیره سعی در خودکشی دارد که جسد مردی (ردکلیف) را در کنار ساحل می‌بیند. او با جسد نوعی پیوند دوستی تشکیل می‌دهد و درمی‌یابد که می‌تواند از جسد مانند یک چاقوی چندمنظورهٔ سوئیسی استفاده کند و در نهایت به‌تدریج به آن جان می‌بخشد.
علی بن ابی‌بکر سقّاف (۱۴۱۵ - ۱۴۸۹م) (علی بن ابی‌بکر بن عبدالرحمن سَقّاف) فقیه، زبان‌شناس و اخترشناس یمنی بود که به شعر نیز روی آورد. نسبش متصل به جعفر صادق بوده‌است. «معارج الهدایة»، «البرقة المُشقیة فی إلباس الخرقة الانیقة»، «الدُرّ المدهش البهی فی مناقب الشیخ سعد بن علی»، «کتاب فی علم المیقات» و «کتاب النکاح» از آثار اوست.
ابوالعبّاس، احمد بن محمد شُمَنّی (۱۳۹۹ - ۱۴۶۸م) مفسر، محدث، فقیه، زبان‌شناس و ادیب مصری در سدهٔ نهم هجری بود. جلال‌الدین سیوطی او را در مرتبهٔ استادان خود نام برده است. شمنّی بسیار به تدریس پرداخت، او در قاهره در مدرسهٔ جمالیه سپس در آرامگاه قایتبای و مدرسهٔ لالا درس داد.
همه‌پرسی قانون اساسی ساحل عاج در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶ برابر با ۹ آبان ۱۳۹۵ برگزار شد.Côte d'Ivoire: Amadou Gon Coulibaly annonce le référendum constitutionnel pour le 30 octobre Koaci, 19 September 2016Ivory Coast constitutional referendum to be held in October Africa News, 7 August 2016
مجلس ملی ساحل عاج در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶ با ۲۳۳ رأی موافق در برابر ۶ رأی مخالف و ۷ غایب برگزاری همه‌پرسی را تصویب کرد.Ivory Coast parliament votes to hold referendum on new constitution Reuters, 22 July 2016
این قانون دربرگیرندهٔ تغییرات زیادی است. طبق قانون اساسی کنونی نامزدهای ریاست‌جمهوری باید دارای پدر و مادر ساحل عاجی باشند و تابعیت کشور دیگری را نداشته باشند. پیش‌نویس تازه این الزام را برداشته‌است. همچنین بنابراین پیش‌نویس، مقام معاونت ریاست‌جمهوری ایجاد شده و مجلس سنایی مشتمل بر مقامات سابق تشکیل خواهد شد.
ائتلافی شامل ۲۳ حزب با پیش‌نویس قانون اساسی تازه مخالف کرده‌اند.
در نهایت ۴۲٫۴۲٪ از مردم ساحل عاج در این همه‌پرسی شرکت کردند و ۹۳٫۴۲٪ به آن رأی مثبت دادند. بدین ترتیب قانون اساسی نو تصویب شد.
انتخابات ریاست جمهوری مولداوی در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶ برگزار خواهد شد. این نخستین انتخابات مستقیم ریاست‌جمهوری از ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۶ در جمهوری مولداوی است. این انتخابات در پی اعلام رأی دادگاه قانون اساسی در ۴ مارس ۲۰۱۶ مبنی بر غیرقانونی بودن تغییرات قانون اساسی در ۲۰۰۰ بود که طی آن پارلمان اجازه یافت رئیس‌جمهور را انتخاب کند.
حزب کمونیست‌های جمهوری مولداوی هیچ نامزدی برای انتخابات معرفی نکرده و از مردم خواسته تا این انتخابات را تحریم کنند زیرا آن را غیرقانونی می‌داند. حزب لیبرال دموکراتیک مولداوی نیز نامزدی معرفی نکرده اما قول داده از یکی از نامزدهای دست راستی مخالف پشتیبانی کند.
ابراهیم باعونی (۱۸ فوریه ۱۳۷۶، صفد - ۱۳ نوامبر ۱۴۶۵، دمشق) (ابراهیم بن احمد بن ناصر) زبان‌شناس، ادیب و شاعر شامی بود. در روزگار خود، بزرگِ ادیبان شام شمرده می‌شد..
او در ۲۷ رمضان ۷۷۷ق/ ۱۸ فوریه ۱۳۷۶ در صفد، فلسطین زاده شد و همان‌جا بزرگ شد. نزد پدرش درس خواند و قرآن را به طور تجوید نزد حسن فرغنی، امامِ مسجد جامع صفد حفظ کرد. سپس در حوالی سال ۷۹۰ق همراه پدرش به دمشق رفت و آنجا فقه خواند. در ۸۰۴ق به مصر رفت و نزد بزرگان آنجا به تکیمل تحصیلاتش پرداخت. پس از این‌ها، به دمشق بازگشت. آنجا حُکم قضاوت و خطابت در مسجد جامع اموی را گرفت، به نیابت از پدرش.
ابراهیم باعونی در دمشق در ۲۴ ربیع‌الاول ۸۷۰ق درگذشت.
فلیکس میخائیلوویچ بلومنفلد (؛ ۱۹ آوریل ۱۸۶۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۳۱) یک نوازنده پیانو، رهبر ارکستر، آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
پدر او اتریشی و مادرش لهستانی بود و بعدها به کنسرواتوار سنت پیترزبورگ و آهنگسازی را زیر نظرِ نیکولای ریمسکی-کورساکف و پیانو را زیر نظرِ «فدور استاین» فرا گرفت. سپس خودش از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۱۸ میلادی مدرسِ پیانو در همین مرکز آموزشی بود.
او داییِ هاینریش نویهاوس و از اقوام پدری کارول شیمانوفسکی بود.
از شاگردان مشهور او می‌توان به «ماریا یودینا»، «ماریا گرینبرگ»، «الکساندر سفاسمن» و «ولادیمیر هوروویتس» اشاره کرد.
بدرالدین، محمد بن ابی‌بکر دمامینی (۱۳۶۲ - ۱۴۲۴) قاضی، خطیب، زبان‌شناس، خوشنویس، نویسنده، ادیب و شاعر مصری بود.
زادهٔ ۱۳۶۲ / ۷۶۳ق در اسکندریه بود. همان‌جا ابتدا درس خواند سپس به قاهره کوچید و حدیث فراگرفت. در برخی مدارس اسکندریه تدریس را بر عهده گرفت. همچنین قضاوت و خطابت در مسجد جامعش را عهده‌دار بود. دوباره به قاهره رفت، در مسجد جامع الازهر به تدریس نحو پرداخت، همچنین قاضی آنجا شد. مدتی به بازرگانی و بافندگی پرداخت.
دمامینی بسیار در سفر بود؛ بیشتر در میان قاهره و اسکندریه. در ۸۰۰ق در دمشق ساکن بود و در ۸۰۱ق به حج رفت. دوباره در ۸۱۹ق به حج رفت و پس از آن به یمن سفر کرد. در مسجد جامع زبید به تدریس پرداخت. چندان کامیاب نشد و به هند کوچید. آنجا بسیار سود برد اما ناگهان در شهر گلبرگه در شعبان ۸۲۷ق درگذشت.
مجید عباسی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
تقویم انتخاباتی سال ۲۰۱۷ میلادی فهرستی است از انتخابات‌های مستقیم ملی و فدرال که در این سال در تمام کشورهای مستقل و قلمروهای وابسته‌ی جهان برگزار می‌شود. انتخابات‌های میان‌دوره‌ای در این فهرست گنجانده نشده‌اند اما همه‌پرسی‌های ملی در آن وجود دارند. سعی شده تا جای ممکن تاریخ‌های دقیق یاد شوند.
لئوپولد گودوفسکی (؛ ۱۳ فوریه ۱۸۷۰ – ۲۱ نوامبر ۱۹۳۸) یک نوازنده پیانو، و آهنگساز لهستانی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ دانشگاه هنر برلین و یکی از معروف‌ترین نوازندگان دوران خود بود و به سبب اصول نظری‌اش در زمینهٔ فشار ملایم بر کلاویه‌ها و صرفه‌جویی در حرکت بر روی آنها شناخته می‌شد؛ تکنیکی که بعدها توسط شاگردانش از جمله هاینریش نویهاوس رواج داده شد.
بزرگان موسیقی او را «بودای پیانو» لقب داده بودند. وی نمونهٔ فوق‌العاده‌ای از یک پیانیست خودآموخته در تاریخ هنر محسوب می‌شود.http://www.godowsky.com فروچو بوزونی، خودش و گودوفسکی را «"تنها آهنگسازانی پس از فرانتس لیست"» می‌دانست که «"واقعاً کار مهمی در زمینهٔ آهنگسازیِ پیانو انجام داده بودند."»
اجرای تعداد قابل‌توجهی از ساخته‌های او برای پیانو، بسیار مشکل است. به‌عنوان نمونه، بزرگانی چون ولادیمیر هوروویتس اظهار داشت «پاساکالیا» (که از ۴۴ واریاسیون، کادنزا و فوگ بر روی بخشِ آغازینِ «سمفونی ناتمام» فرانتس شوبرت تشکیل شده) عملاً غیرقابل اجراست، چرا که نواختن آن، نیازمند ۶ دست است.Godowsky, Dagmar. 1958. "First Person Plural: The Lives of Dagmar Godowsky", p. 35. Viking Press. با این وجود، اجراهایی از این قطعه صورت گرفته است. آثار گودوفسکی، الهام‌بخشِ برخی آثار موریس راول و سرگئی پروکفیف بوده است.Leopold Godowsky (American pianist and composer)
او شاگردان فراوانی تربیت کرد که از آن میان می‌توان به «پال ولز»، «یان اسمترلین»، «ایسای دوبرووین»، «فَنی چارلز دیلن»، «سویاتوسلاو ریختر»، «رادو لوپو»، «هاینریش نویهاوس» و «امیل گیللس» اشاره کرد.
شرکت ایکاپ، یک شرکت سرمایه‌گذاری مشترک با سهم ۵۰٪ ایران خودرو و ۵۰٪ پژو می‌باشد که در سال ۱۳۹۵ با امضای قرارداد بین ایران خودرو و پژو در تهران افتتاح شد. هدف از ایجاد این شرکت، تولید محصولات جدید پژو در ایران و صادرات به خاورمیانه و در نهایت ایجاد هاب تولید محصولات پژو در غرب آسیا می‌باشد. البته از اردیبهشت ۱۳۹۷ همکاری بین ایکاپ و پژو به دلیل تحریم‌های اقتصادی به حالت تعلیق درآمده و عملاً شرکت پژو سیتروئن اجازه فعالیت در ایران را در دوره تحریم‌ها ندارد. محصولات تولیدی این شرکت در فاز اول، پژو ۲۰۰۸، پژو ۲۰۸ و پژو ۳۰۱ می‌باشد. مدیران عامل شرکت به ترتیب مرحوم مراد مجلسی و محمدرضا معتمد بوده‌اند و در حال حاضر نیز محمد حق پناهی بعنوان مدیر عامل و عضو موظف هیئت مدیره می‌باشد.
ایران خودرو و پی‌اس‌ای پس از برجام تحت شرکت ایکاپ قصد تولید مشترک پژو ۳۰۱، پژو ۲۰۸، پژو ۵۰۸ و پژو ۲۰۰۸ را داشتند. پس از بازگشت تحریم‌ها توسط آمریکا، پژو از ایران خارج شد و شرکت ایکاپ به تعلیق درآمد. در نتیجه ایرانخودرو تصمیم گرفت با الگو گرفتن ازخودرو پژو۳۰۱ پروژه K132 را شروع و خودرو تارا بسازد
شهرداری آستارا یک سازمان نیمه دولتی است که در سال ۱۲۸۷ هجری شمسی تأسیس شده و اداره شهر آستارا را بر عهده دارد. شهرداری آستارا یکی از اولین نهادهای شهرداری در ایران است که در نتیجه جنبش مشروطه‌خواهی و پس از شهرهایی چون تهران، تبریز و اصفهان به وجود آمد. بالاترین مقام این سازمان، شهردار است که توسط شورای اسلامی شهر آستارا تعیین می‌شود. میثم الوان پور از ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۰ به عنوان شانزدهمین شهردار آستارا فعالیت را بر عهده دارد.
در حال حاضر شهرداری آستارا رتبه نخست شهرداری‌های استان گیلان در اجرای طرح تفکیک زباله از مبدأ را دارد؛ با این حال معضل مدیریت پسماند به‌خصوص پساب شهری و دفن زباله از چالش‌های اساسی شهرداری آستارا در مدیریت شهری است. آستارا به علت واقع شدن در کریدور عبور گردشگران و به عنوان یکی از ۲۰ شهر گردشگرپذیر ایران با معضل زباله تولیدی توسط گردشگران نیز روبروست به نحوی که میزان تولید زباله در آستارا در ایام پرمسافر به دو برابر میزان فعلی نیز افزایش می‌یابد. مسئله فاضلاب شهری نیز به گفته غلامرضا مرحبا نماینده آستارا با انجام مطالعات بد در گذشته، اکنون به یکی از معضلات زیست‌محیطی منطقه تبدیل شده و حل این معضل نیازمند اعتبارات ملی است.
شهرداری آستارا برای اولین بار در سال ۱۲۸۷ شمسی از سوی عده‌ای از فرهیختگان و بزرگان شهر با هدف حمایت از اهالی آستارا و ایجاد امکانات رفاهی و خدمات نوین به سبک شهرهای مدرن دنیا تحت نظر حکومت وقت به شکل انجمنی به نام «انجمن ولایتی، فرهنگی و بلدی» ایجاد شد.
دومین دوره فعالیت شهرداری در آستارا از سال ۱۳۰۱ شمسی با تصویب قانون بلدیه در مجلس ملی شروع شد. از مهم‌ترین اتفاقات این دوره می‌توان احداث اولین خیابان‌های آستارا به سبک امروزی و ایجاد پارک و خرید دستگاه موتور برق و ایجاد تأسیسات مربوط به تأمین و اداره شهر اشاره نمود.
سال ۱۳۱۱ شمسی آغاز سومین دوره شهرداری آستارا به حساب می‌آید که توسط دولت و انجمن بلدیه اداره می‌شد که مهم‌ترین وقایع این دوره شهرداری پایه‌گذاری اولین سری از قوانین و مقررات شهری و رونق چشمگیر فعالیت‌های شهرداری را می‌توان نام برد. همچنین در این دوره و به سال ۱۳۲۹ اولین «انجمن شهر آستارا» به صورت مستقل تشکیل و شهرداری از بخشداری مجزا شد و اولین شهردار رسمی آستارا به نام جلیل حسینی انتخاب گردید. از وقایع ناگوار این دوره از شهرداری، می‌توان به از بین رفتن تجهیزات و امکانات شهری در شهریور ۱۳۲۰ اشاره نمود.
علی کوهی از اردیبهشت ۱۳۸۶ به صورت مداوم شهردار آستارا بود. استیضاح کوهی در اردیبهشت ۱۳۹۵ رأی نیاورد.
بودجه شهرداری آستارا در سال ۱۳۹۳، ۱۱۷ میلیارد ریال بوده و با افزایش درآمدهای شهرداری، در سال ۱۳۹۴ به ۱۷۰ میلیارد ریال و در سال ۱۴۰۱ به ۵۸۰ میلیارد ریال افزایش یافته‌است که ٪۴۰ از آن به فعالیت‌های عمرانی اختصاص دارد.
فهرست شهرداران قبلی آستارا به صورت زیر است:
در جهان معاصر یکی از راه‌های تقریب فرهنگ، یافتن مشابهت‌های فرهنگی و به دنبال آن مبادلات فرهنگی و مردمی است. این مقوله از ظرفیت و استعدادهای فراوانی برای توسعه، پیشرفت و ساختن جهانی عاری از خشونت و ترویج صلح و دوستی و رعایت حقوق شهروندی برای همه انسان‌ها در اقصی نقاط جهان برخودار است. دیپلماسی یا روابط شهری میان شهرهای مختلف کشورها که از آن به عنوان «خواهرخواندگی» نیز یاد می‌شود، از نظر توجه به آداب و سنن و فرهنگ عمومی مردم از چنان ویژگی واهمیتی برخوردار است که برای دستیابی هرچه بیشتر به این مهم، فرهنگ و آداب دیپلماتیک نیز با آن همراه شده‌است. اولین پیمان خواهرخواندگی در سال ۱۹۲۰ میان یکی از شهرهای انگلیس و فرانسه منعقد شد. هدف از خواهرخواندگی میان شهرها، اتحاد و اتفاق میان شهروندانی است که اهداف و منافع مشترک فرهنگی، علمی، تخصصی، فنی و تکنولوژیک را دنبال می‌کنند. یکی از الزامات خواهرخواندگی، تشابهات فرهنگی، علمی، تاریخی یا وجود سمبل‌های مشترک است.
نخستین پیمان خواهرخواندگی شهر آستارا، در سال ۱۳۸۹ میان آستارا و بانه در محل شهرداری آستارا منعقد گردید. همچنین آمادگی شهر آستارا برای خواهرخواندگی با شهر آستارای جمهوری آذربایجان اعلام شده‌است.
فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گرووْ نام یک فرهنگنامهٔ دانشنامه‌ای دربارهٔ موسیقی و موسیقی‌دانان است که یکی از بزرگترین منابع موجود در زمینهٔ موسیقی غربی محسوب می‌شود و از قرن ۱۹ میلادی تا کنون، چندین ویرایش از آن منتشر شده‌است. در سال‌های اخیر، یک نسخهٔ آنلاین و اینترنتی نیز از آن در دسترس است.
لیگ قهرمانان اروپا ۱۸–۲۰۱۷ شصت و سومین دوره از مسابقات فوتبال باشگاه‌های برتر اروپا و بیست‌وششمین دورهٔ لیگ قهرمانان اروپا بود.
دیدار نهایی در ورزشگاه ملی المپیسکی شهر کی‌یف اوکراین برگزار شد.
قهرمان این دوره از رقابت‌ها، نمایندهٔ یوفا در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۸ در امارات متحده عربی بود و هم‌چنین در مقابل قهرمان لیگ اروپا ۱۸–۲۰۱۷ در چارچوب سوپر جام اروپا ۲۰۱۸ بازی کرد.
تیم فوتبال رئال مادرید توانست با نتیجه ۳ بر ۱ حریف خود لیورپول را در ۹۰ دقیقه شکست دهد و برای سومین بار پیاپی و سیزدهمین بار در مجموع فاتح این جام شود.
۷۹ تیم از ۵۴ فدارسیون مختلف که عضو یوفا هستند در این مسابقات شرکت می‌کنند به جز از کشور لیختن‌اشتاین که لیگ داخلی ندارد. سهمیهٔ هر فدراسیون بر پایه ضریب یوفا تعیین می‌گردد.
باشگاه‌های فوتبال کوزوو که در ۳ مهٔ ۲۰۱۶ به عضویت یوفا درآمده، برای اولین بار در این دوره در این مسابقات شرکت می‌کنند.
!colspan=6|از راه قهرمانی
!colspan=6|از راه لیگ
قرعه‌کشی مرحلهٔ گروهی این رقابت‌ها، ۲۴ اوت ۲۰۱۷، ساعت ۱۸ به وقت محلی در موناکو برگزار شد. ۳۲ تیم حاضر در این رقابت به هشت گروه چهارتیمی تقسیم شدند؛ با این محدودیت که تیم‌ها از یک کشور نمی‌توانستند هم‌گروه شوند. برای قرعه‌کشی، تیم‌ها بر مبنای قوانین زیر در ۴ سید دسته‌بندی شدند:
در هر گروه، تیم‌ها به صورت رقابت‌های دوره‌ای با یکدیگر دیدار می‌کنند و تیم اول و دوم هر گروه به مرحلهٔ بعدی، یعنی مرحله یک‌هشتم نهایی صعود می‌کند. هم‌چنین تیم سوم هر گروه نیز به مرحلهٔ یک‌شانزدهم نهایی لیگ اروپا ۱۸–۲۰۱۷ راه می‌یابد.
تیم‌های جوانان باشگاه‌هایی که به این رقابت راه پیدا کرده‌اند نیز در رقابت‌های لیگ جوانان اروپا ۱۸–۲۰۱۷ شرکت می‌کنند.
از مجموع ۳۲ تیم، ۲۲ تیم به صورت مستقیم به این رقابت‌ها راه پیدا کرده‌اند و ۱۰ تیم دیگر نیز از طریق بازی‌های پلی‌آف به این رقابت‌ها صعود کرده‌اند.
۳۲ از ۱۷ کشور در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند و تیم‌های لایپزیک و قره‌باغ برای اولین بار در تاریخ خود به این رقابت‌ها راه یافتند. هم‌چنین قره‌باغ نخستین تیم آذربایجانی است که در این تورنومنت شرکت می‌کند.
در مرحلهٔ حذفی، تیم‌ها در بازی‌های رفت و برگشت به مصاف هم می‌روند به غیر از بازی فینال که تک‌بازی است.
قوانین قرعه‌کشی این مرحله به این شرح است:
قرعه‌کشی این دور روز دوشنبه ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ در نیون، سوئیس برگزار شد.
دور رفت مسابقات در تاریخ‌های ۱۳، ۱۴، ۲۰ و ۲۱ فوریه و دور برگشت نیز در تاریخ‌های ۶، ۷، ۱۳ و ۱۴ مارس برگزار شد.
قرعه‌کشی این مرحله در ۱۶ مارس ۲۰۱۸ در نیون، سوئیس برگزار شد.
مسابقات دور رفت این مرحله در تاریخ‌های ۳ و ۴ آوریل و مسابقات دور برگشت نیز در تاریخ‌های ۱۰ و ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ برگزار شد.
قرعه‌کشی این مرحله در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸ در نیون، سوئیس برگزار شد.
مسابقات دور رفت این مرحله در تاریخ‌های ۲۴ و ۲۵ آوریل و مسابقات دور برگشت نیز در تاریخ‌های ۱ و ۲ مه ۲۰۱۸ برگزار شدند.
دو تیم باقی‌مانده در این رقابت‌ها، در قالب بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا، ۲۶ مه ۲۰۱۸ در ورزشگاه ملی المپیسکی در شهر کیف، اوکراین در مقابل همدیگر قرار گرفتند.
آمارها شامل مرحله مقدماتی و مرحله اصلی مسابقات می‌باشد.
توجه: نام بازیکنان یا تیم‌هایی که به صورت پررنگ نوشته شده‌است، هنوز در رقابت‌ها حضور دارند.
"آخرین بروزرسانی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۸."
"آخرین بروزرسانی در ۸ آوریل ۲۰۱۸."
ایسلند در سطح ملی انتخابات‌هایی برای گزینش یک رئیس کشور تشریفاتی، رئیس‌جمهور و مجلس قانون‌گذاری دارد. رئیس‌جمهور برای یک دورهٔ چهار ساله توسط مردم انتخاب می‌شود. پارلمان (آلثینگی) دارای ۶۳ عضو است که هر کدام برای یک دورهٔ چهار ساله به شیوهٔ نمایندگی تناسبی با روش هوندت و فهرست‌های باز انتخاب می‌شوند. ایسلند دارای نظام چندحزبی با احزاب زیاد است که غالباً هیچ‌کدام نمی‌توانند اکثریت را به دست آورند لذا معمولاً با هم همکاری کرده و دولت‌های ائتلافی تشکیل می‌دهند.
انتخابات بعدی ایسلند در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶ برابر با ۸ آبان ۱۳۹۵ برای انتخاب نمایندگان پارلمان برگزار خواهد شد.
آسترونزی یا آسترونزیا (Austronesia) از نظر تاریخی اشاره به سرزمین مادری مردمان آسترونزیایی می‌کند. مردم آسترونزیایی مجموعه مردمانی در جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه هستند که ویژگی مشترک آنها استفاده از خانواده زبانهای آسترونزیایی است. نمونه زبانهای آسترونزیایی عبارتند از: زبان اندونزیایی، مالایی، فیلیپینی، مائوری، مالاگاسی، هاوایی، فیجیایی، و زبانهای فرمزی و حدود یک هزار زبان دیگر. تایوان سرزمین مادری زبانهای آسترونزیایی شناخته می‌شود.
نام Austronesia می‌آید از واژه لاتین "austrālis" به معنی «جنوب» به علاوه واژه یونانی "νήσος" ("nêsos") به معنی «جزیره».
امروزه آسترونزی اشاره به مناطقی دارد که در آن زبان‌های آسترونزیایی به کار می‌رود؛ بنابراین، آسترونزی حدود نیمی از جهان را از نظر جغرافیایی تحت پوشش قرار می‌دهد. آسترونزی عمدتاً اقیانوس و جزایر اقیانوسی است. این ناحیه از ماداگاسکار در غرب تا جزیره ایستر در شرق گسترده است. منطقه آسترونزی دارای سه بخش است: تایوان (Formosa)، ناحیه دریایی آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه آسترونزیایی (میکرونزی، ملانزی و پلی نزی).
آسترونزیاییهایا مردمان آسترونزیایی جمعیت‌های انسانی وسیع و متنوعی هستند که ویژگی مشترک آن‌ها داشتن زبان‌هایی هم ریشه از خانواده زبانهای آسترونزیایی است. به همین دلیل به آنها مردمان آسترونزیایی زبان هم گفته می‌شود.According to the anthropologist Wilhelm Solheim II: "I emphasize again, as I have done in many other articles, that 'Austronesian' is a linguistic term and is the name of a super language family. جمعیت‌های مختلف در آسیا، اقیانوسیه و آفریقا وجود دارند که به زبان آسترونزیایی صحبت می‌کنند. آن‌ها شامل بومیان تایوان، اکثر گروه‌های قومی مالزی، تیمور شرقی، فیلیپین، اندونزی، برونئی، جزایر کوکوس، ماداگاسکار، میکرونزی و پلینزی و همچنین مردمان مالایی سنگاپور، مردمان پلینزی نیوزیلند و مردم هاوایی و مردم غیر پاپوآیی ملانزی. آسترونزیایی‌ها همچنین شامل اقلیتی از مردمان منطقه پاتانی تایلند، منطقه چم در ویتنام، کامبوج و هاینان چین، بخش‌هایی از سریلانکا، جنوب میانمار و برخی از جزایر آندامان می‌شوند. مناطقی که محل سکونت جمعیت‌های دارای زبان‌های خانواده آسترونزیایی است در مجموع آسترونزیا نام دارند.
با آغاز هزاره اول میلادی بسیاری از ساکنان آستونزیایی نواحی دریایی آسیای جنوب شرقی شروع به تجارت با هند و چین کردند که منجر به ایجاد پادشاهی‌های هندی شده مانند امپراتوری سریویجایا، Melayu, Majapahit و استقرار آیین هندو و بودیسم در این مناطق شد. به نظر می‌رسد تاجران مسلمان از شبه جزیره عربستان در قرن ۱۰ میلادی اسلام را به این منطقه آوردند.Philippine History by Maria Christine N. Halili. "Chapter 3: Precolonial Philippines" (Published by Rex Bookstore; Manila, Sampaloc St. Year 2004)
کشورهای اروپایی در جستجوی ادویه‌جات و طلا، بسیاری از سرزمین‌های مردمان آسترونزیایی زبان را استعمار کردند. از قرن ۱۶ پرتغال و اسپانیا بخش‌هایی از اندونزی (در حال حاضر تیمور شرقی)، فیلیپین، پالائو، گوام و جزایز ماریانا را اشغال کردند. هلندی هم جزایری از اندونزی، مالزی و اقیانویسه و فرانسوی‌ها هم پلینزی فرانسه را گرفتند و بعدها دولتهایی با حمایت آمریکا در منطقه دریای آرام تأسیس شد.
انگلیسی‌ها، آلمانی‌ها، فرانسوی‌ها، آمریکایی‌ها و ژاپنی‌ها در طول قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ شروع به تشکیل مناطقی تحت نفوذ خود در جزایر اقیانوس آرام کردند. ژاپنی‌ها بسیاری از مناطق آسیای جنوب شرقی و بخش‌هایی از اقیانوس آرام را در طول جنگ جهانی دوم تصرف کردند. نیمه دوم قرن ۲۰ آغاز استقلال کشورهایی چون مالزی، فیلیپین و اندونزی و بسیاری از ملت‌های جزیره‌های اقیانوس آرام بود.
مردمان آسترونزیایی گروه‌های زیر هستند:
با توجه به مطالعات اخیر دانشگاه استنفورد در ایالات متحده طیف گسترده‌ای از نسب پدری در میان مردم آسترونزیایی در کنار ریشه اروپایی پیوند خورده در این مناطق وجود دارد. جمعیت آسترونزیایی‌ها حدود ۳۸۰٬۰۰۰٬۰۰۰ برآورد می‌شود.
ترکیب قومی غالب در مالزی، اندونزی، برونئی، فیلیپین، جنوب تایلند و تیمور شرقی، همراه با سنگاپور روی هم رفته آنچه که به نام مجمع الجزایر مالایی شناخته می‌شود را پدیدمی‌آورد.
سروایور سریز (۲۰۱۶) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای هردو برَند راو و اسمک‌دَون تهیه می‌شود و این دوره اش هم در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶ در مجموعه ورزشی ایر کانادا سنتر شهر تورانو استان انتاریو برگزار شد. این سیزدهمین رویداد تحت عنوان سروایور سریز بود. بعد از خرابکاری مونترآل در سروایور سریز سال ۱۹۹۷ این اولین سروایور سریز در کانادا بود. برای اولین بار این رویداد چهار ساعت به طول انجامید.
هشت مسابقه در این رویداد انجام شد که دوتای آن‌ها در پیش نمایش یا مسابقه آغازین بود. مسابقه اصلی مسابقه گُلدبرگ بود که پس از دوازده سال به رینگ بازگشته بود در مقابل براک لزنر که دوازده سال پیش از گلدبرگ شکست خورده بود؛ گلدبرگ در این مسابقه طی ۱ دقیقه و ۲۶ ثانیه حرکات تمام‌کننده خود را روی لزنر انجام داد و او را شکست داد.
سامِبوا ()جزیره‌ای در استان سوندای غربی در جنوب مرکزی اندونزی است.
این جزیره ۱۵۲۱۴٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و جمعیتش بیش از ۱٬۳۹۱٬۳۴۰ نفر می‌باشد.
پیمان تُرْدْسییاس (یا تردسییاس) (, ) که در ۷ ژوئن ۱۴۹۴ در تردسییاس به امضا رسید و در ستوبال، پرتغال رسمیت یافت، سرزمین‌هایی را که به تازگی خارج از اروپا کشف شده بودند را بین پرتغال و پادشاهی کاستیل (اسپانیا) تقسیم کرد. حد فاصل این تقسیم‌بندی نصف‌النهار ۳۷۰ لیگ، در باختر جزایر کیپ ورد، خارج از سواحل غربی آفریقا بود. این خط مرزی تقریباً میان جزایر کیپ ورد و جزایری بود که کریستوفر کلمبوس در سفر نخست خود به نام پادشاهی کاستیل و لئون درآورد و در پیمان به آن‌ها نام سیپانگو و آنتیلیا (کوبا و هیسپانیولا) داده شد.
سرزمین‌های شرقی به پرتغال و سرزمین‌های غربی به کاستیل می‌رسیدند. این پیمان در ۲ ژوئیه ۱۴۹۴ به امضای اسپانیا و در ۵ سپتامبر ۱۴۹۴ به امضای پرتغال رسید. سمت دیگر جهان چند دهه بعد توسط تقسیم شد. این پیمان که در ۲۲ آوریل ۱۵۲۹ به امضا رسید نصف‌النهار ۱۸۰ درجه را به خط مرزی موجود در پیمان تردسییاس افزود. نسخهٔ اصلی هر دو پیمان در بایگانی عمومی هند شرقی در اسپانیا و در بایگانی ملی توردوتومبو در پرتغال نگهداری می‌شود.Davenport, 85, 171.
این پیمان با وجود عدم توجه شدید به جغرافیای دنیای جدید به نیکی توسط اسپانیا و پرتغال مراعات می‌شد. همچنین این پیمان همهٔ دیگر قدرت‌های اروپایی را نادیده می‌گرفت. این کشورها به‌ویژه کشورهایی که بعدها پروتستان شدند، عموماً پیمان تردسییاس را نادیده گرفتند.
پیمان تردسییاس به منظور پایان دادن به مشاجراتی بود که در پی بازگشت کریستوفر کلمبوس و افرادش از سفرهایی که برای خاندان کاستیل اسپانیا انجام می‌داد به امضا رسید. او در راه بازگشت نخست به لیسبون پرتغال رسید. او در آن‌جا تقاضای ملاقات با شاه ژوا دوم را کرد تا سرزمین‌های تازه‌کشف‌کردهٔ خود را به او معرفی کند.
پس از آن که شاه پرتغال از پشتیبانی مالی کاستیل از سفرهای کلمبوس آگاه شد نامه‌ای تهدیدآمیز به فرمانروایان کاتولیک فرستاد و در آن به اشاره کرد. این پیمان در سال ۱۴۷۹ امضا و در ۱۴۸۱ با اعلامیهٔ پاپی به نام "" تأیید شده بود. طبق این پیمان تمام سرزمین‌های جنوب جزایر قناری به پرتغال تعلق داشتند و در نتیجه وی به شاه کاستیلی اعلام کرد که تمام کشفیات کلمبوس متعلق به پرتغال هستند. همچنین شاه پرتغالی در نامهٔ خود نوشت که او در حال آماده‌سازی یک ناوگان دریایی (به فرماندهی فرانسیسکو د آلمیدا) است تا به زودی برای تصرف سرزمین‌های تازه حرکت کند. فرمانروای کاتولیک پس از خواندن نامه به این نتیجه رسید که کاستیل نیروی نظامی کافی برای رویارویی با پرتغال را ندارد. در نتیجه راه دیپلماسی را پیش گرفت. در ۴ مه ۱۴۹۳ پاپ الکساندر ششم (رودریگو بورگیا) که در اصل یک آراگونی از والنسیا بود، اعلامیه‌ای پاپی به نام "" صادر کرد که طبق آن همهٔ سرزمین‌های غرب و جنوب از خط قطب تا قطب ۱۰۰ لیگ از غرب و جنوب هر جزیره‌ای از آزور یا جزایر کیپ ورد، متعلق به کاستیل خواهند بود. با این حال سرزمین‌های تحت فرمان کاتولیک تا کریسمس ۱۴۹۲ دست‌نخورده باقی خواهند ماند. این اعلامیه هیچ اسمی از پرتغال یا سرزمین‌های آن نیاورده بود در نتیجه پرتغال نمی‌توانست سرزمین‌های تازه‌کشف‌شده را حتی اگر در سمت شرقی خط بودند به نام خود درآورد. اعلامیهٔ دیگری با عنوان "" توسط پاپ صادر شد که طبق آن همهٔ خشکی‌ها و جزایر «که زمانی یا اکنون متعلق به هند بوده‌اند» به اسپانیا می‌رسیدند حتی اگر در شرق خط باشند.
شاه ژوا دوم پرتغال از این قرارها ناخشنود بود زیرا بدین ترتیب سرزمین‌های کمی را به دست می‌آورد. او علی‌رغم نقشه‌اش برای فتح هند دیگر نمی‌توانست آن را به دست آورد. در ۱۴۹۳ کاشفان پرتغالی به جنوبی‌ترین نقطه آفریقا یعنی دماغه امید نیک رسیدند. بعید بود که پرتغالی‌ها با جزایری که کلمبوس با آن‌ها مواجه شده بود وارد جنگ شوند اما ذکر نام هند در اعلامیه‌های پاپ مسئلهٔ مهمی بود. از آنجا که پاپ تغییری در اعلامیه نداده بود، شاه پرتغالی برای انتقال خط به غرب و دریافت اجازه برای به دست آوردن مالکیت سرزمین‌های جدید در شرق خط وارد گفتگو با شاه فرناندوی دوم، پادشاه آراگون و ایزابل یکم، ملکه کاستیا شد. در این مذاکرات ژوا قبول کرد تا "اینتر کاترا" مبنای گفتگوها باشد اما خط باید ۲۷۰ لیگ به غرب برود تا راه پرتغال تا پایین ساحل آفریقا حفظ شود و حق تملک سرزمین‌هایی که اکنون مشتمل بر ربع شرقی برزیل هستند را به دست آورَد. بنابر تحلیل یکی از مورخان «هر دو طرف باید می‌دانستند که چنین مرز مبهمی نمی‌تواند دقیقاً مشخص شود و هر کدام فکر می‌کردند دیگری را فریفته‌اند. [ژوا فکر می‌کرد] این موفقیتی دیپلماتیک برای پرتغال است و به پرتغالی‌ها نه تنها حق دستیابی به هند بلکه بیشتر سرزمین‌های جنوب آتلانتیک را داده‌است».
این پیمان در عمل با اعلامیه پاپ الکساندر ششم تعارض داشت اما کمی بعد پاپ ژولیوس دوم با فرمانی به نام Ea quae pro bono pacis مورخ ۲۴ ژانویه ۱۵۰۶ آن را تأیید کرد.Davenport, ed. , 107–111. هر چند این پیمان بدون مشورت پاپ منعقد شده بود اما منابعی هستند که خط مرزی نهایی را «خط‌گذاری پاپ» می‌دانند.Leslie Ronald Marchant, "The Papal Line of Demarcation and Its Impact in the Eastern Hemisphere on the Political Division of Australia, 1479–1829" (Greenwood, Western Australia: Woodside Valley Foundation, 2008) .
بخش بسیار اندکی از مناطق تقسیم‌شده توسط اروپایی‌ها دیده شده بود زیرا تقسیم‌بندی‌ها تنها روی کاغذ و در قالب پیمان بودند. سرزمین‌هایی که کاستیل به دست آورد تقریباً شامل تمام قاره آمریکا می‌شدند که در سال ۱۴۹۴ ثروت اثبات‌شدهٔ بسیار اندکی داشتند. شرقی‌ترین بخش برزیل هنگامی که پدرو آلوارز کابرال در ۱۵۰۰ میلادی به قصد تسخیر هند به آن‌جا رسید به پرتغال اعطا شد. برخی تاریخ‌نگاران بر این باورند که پرتغالی‌ها از خشکی‌های جنوب قاره آمریکا که بخش اعظم برزیل را تشکیل می‌دهد اطلاع داشتند و از این رو باید گفت که این کشف تصادفی نبوده‌است. یک مورخ به این نکته اشاره می‌کند که ورود کابرال به ساحل برزیل ۱۲ درجه جنوبی‌تر از مقصد آن‌ها یعنی بعید است که به دلیل «هوای بد یا اشتباهات ناوبری بوده باشد بلکه به احتمال زیاد به کابرال در مورد این موقعیت آموزش‌هایی داده شده بود تا به دنبال ساحلی باشد که وجود آن نه تنها مورد تردید نبود بلکه کاملاً از وجود آن اطلاع داشتند.»Parry, "Age of Reconnaissance" p. 198.
خط موردِ توافق خیلی هم دقیق پیاده نشد. اسپانیایی‌ها جلوی گسترش پرتغالی‌ها در برزیل را نگرفتند. با این حال فرمانروایان کاتولیک تلاش کردند با این ادعا که خط نصف‌النهار دور دنیا می‌گردد و کل جهان (و نه فقط اقیانوس اطلس) را به دو بخش تقسیم می‌کند از پیشروی پرتغالی‌ها در آسیا جلوگیری کنند. اما پرتغالی‌ها بی‌کار ننشستند و در پی دریافت اعلامیه‌ای پاپی برای محدود کردن خط نصف‌النهار به اقیانوس اطلس برآمدند. آرزوی آن‌ها در سال ۱۵۱۴ با اعلامیهٔ "Praecelsae devotionis" توسط پاپ لئون دهم که رویکرد دوستانه‌ای نسبت به اکتشافات آن‌ها داشت برآورده شد.Parry, "Age of Reconnaissance" p. 202.
پیمان تردسییاس در میان سال‌های ۱۵۸۰ تا ۱۶۴۰ بی‌معنی شد زیرا شاه اسپانیا، شاه پرتغال نیز شد. این وضعیت با پیمان مادرید در ۱۷۵۰ تغییر کرد و پرتغال کنترل خود بر سرزمین‌های آمریکای جنوبی را بازیافت. با این حال پیمان اخیر به سرعت توسط فرمانروای کاتولیک فسخ شد. سپس پیمان سن ایلدفونسو مشکلات را به پایان رساند به این شکل که اسپانیا مالک سرزمین‌های شرق رود اروگوئه شد و پرتغال سرزمین‌های حوزه آمازون را به دست آورد. قدرت‌های دریاییِ نوظهورِ پروتستان به‌ویژه انگلستان و هلند و دیگر کشورهای کاتولیک نظیر فرانسه تقسیم جهان تنها بین دو کشور کاتولیک توسط پاپ را به رسمیت نشناختند.Parry, "Age of Reconnaissance" p. 205.
پیمان تردسییاس در تقسیم آمریکای لاتین و تثبیت جایگاه اسپانیا در غرب اقیانوس آرام دارای اهمیت بود. با این حال، به سرعت در آمریکای شمالی و بعداً در آسیا و آفریقا منسوخ شد و بر استعمار تأثیر گذاشت. این پیمان به مرور توسط سایر ملل اروپایی نادیده گرفته شد و با افول قدرت اسپانیا و پرتغال برای سایر کشورهای اروپایی با پشتوانه کافی، امکان استعمار سرزمین‌های آزاد یا ادعاهای ضعیف لیسبون یا مادرید فراهم شد.
کشور شیلی در قرن بیستم با استناد به پیمان تردسییاس از قلمرو خود در جنوبگان دفاع کرد. اندونزی نیز مالکیت گینه نو هلند را بر همین اساس در سال ۱۹۶۲ دریافت کرد. یکی از دلایل ادعای آرژانتین بر جزایر فالکلند نیز همین پیمان بود.
چامپا یا پادشاهی چام () به مجموعه‌ای از جوامع و حکومت‌های مستقل گفته می‌شود که از حدود سده ۲ میلادی تا سده ۱۹ (۱۸۳۲) قبل از پیوستن به دولت مرکزی ویتنام در جنوب و مرکز ویتنام امروزی وجود داشتند. پادشاهی چام حکومتی شناخته شده بود و مردمان چام که امروزه به زبان چامی صحبت می‌کنند بازماندگان حکومت چام هستند.
هندوئیسم مرام اخلاقی عمومی پادشاهی چامپا بود.
پادشاهی چامپا دارای ۵ ولیعهدی بوده است:
کمال‌الدین محمّد دمیری (۱۳۴۴ - ۱۴۰۵) (نسب:محمد بن موسی بن عیسی دَمیری)عالِم قرآن، محدث، فقیه، زبان‌شناس و ادیب مصری بود که بیشتر برای اثرش در جانورشناسی با عنوان "حیاة الحیوان الکبری" مشهور شده است.
حبیب الله بن نور الدین محمد بن طبیب تونی معروف به حبیب الله تونی طبیب قرن دوازدهم در شهر تون دیده به جهان گشود.وی صاحب کتاب شافی الاوجاع در طب میباشد.
در کتاب فهرست نسخه های خطی کتابخانه آیت الله مرعشی چنین آمده است :
عبدالرحیم بن احمد بُرَعی همچنین با نسبت‌های "هاجری" و "یمنی" (؟ -۱۴۰۰م) شاعر عربی یمنی در سدهٔ هشتم هجری بود که دیوان اشعارش برجا مانده است و چاپ شده. اما از زندگی‌اش چیزهای بسیاری دانسته نیست. او را شاعری وجدانی و احساس‌مدار وصف کرده‌اند که بخشی از شعرهایش در مدح پیامبر اسلام است و بخشی دیگر با تعابیر صوفیانه بیان شده.
زبان چامی () یکی از زبانهای رایج در جنوب شرقی آسیا است. چامی زبان چامیان از اقوام ساکن در این ناحیه است. امروزه بیش از 200 هزار نفر در کامبوج و 80 هزار نفر در ویتنام گویشوران زبان چامی هستند. این زبان، زبان رسمی پادشاهی چام از حکومت های تاریخی منطقه بوده است. زبان چامی از خانواده زبان‌های مالایو-پلی‌نزیایی است که آن نیز به نوبه خود بخشی از زبانهای آسترونزیایی محسوب می شود.
ابواحمد، حسن بن محمّد عراقی شهرت‌یافته به ابواحمدِ شاعر (؟ - ۱۴۰۰) ادیب و شاعر عراقی بود که ساکن حلب شد. او را ناپویا در زندگی اجتماعی یادکرده‌اند با اینکه گواهی قضاوت و اخلاق نیکو داشته است. در کتابخانه‌ای در باب‌النیرب (روستایی نزدیکی دمشق) زندگی می‌کرد. او به شعر و ادبیات روی آورد و هفت بدیعیات (شعر در مدح پیامبر اسلام) سرود. همچنین کتاب «الدر النفیس من أجناس التجنیس» را نگاشت که هفت قصیده در مدح هم‌روزگاران اوست.
ابوالعبّاس احمد بن عبدالهادی دمنهوری، شهرت‌یافته به شهاب‌الدین دمنهوری (۱۳۳۳ - ۱۳۸۵م) ادیب و شاعر مصری در سدهٔ هشتم هجری بود.
ابوالقاسم ذوالریاستین همدانی در دوران قاجار در همدان متولد شد. با توجه به خدمات لشکری و کشوری و دوستی صمیمانه‌یی که با میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی شهید داشته‌است، به او لقب ذوالریاستین یعنی صاحب دو ریاست قلم و شمشیر داده می‌شود. او مدتی وزیر دولت شاه بزرگ، فرزند فتحعلی شاه حاکم کرمانشاه بوده و سپس حاکم کرمانشاه می‌شود. ابوالقاسم ذوالریاستین ظاهراً پس از مدتی که در زمان محمد شاه، وزیر کرمانشاه و سپس حاکم کرمانشاه و همدان بوده‌است، مغضوب و خانه‌نشین می‌شود. در این مدت رساله یی به نام «مثنوی مفیضیه» را در نصیحت به فرزند خود، بدیع الزمان همدانی می‌سراید که به خط خوش خطاط معروف دوره قاجار، ابوالمعالی، نگاشته شده‌است. در آثار مربوط به شهر همدان هم ذوالریاستین بارها معرفی شده‌است.
غلامحسین قراگوزلو در کتاب «هگمتانه تا همدان»، قدیمی‌ترین شهرها در فصل «وزیران و دیگر صاحب مقامان تاریخی همدان قبل از قاجار» در باب میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین چنین آورده‌است: «میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین از بزرگان خوشنام و سرشناس همدان و در دوران محمدشاه حاکم این شهر بود. چندی نیز حکومت کرمانشاه را به عهده داشت. ذوالریاستین چنان‌که برمی آید مردی فاضل و ادب پرور و خیرخواه بوده است. ذوالریاستین در همدان مسجد، حمام و بناهایی ساخته است که هنوز هم به نام وی باقی است»تهران، انتشارات اقبال، بی تا، ص 280
نویسنده: محمدرضا روحی
ابواسحاق، ابراهیم بن عبدالله قیراطی شهرت‌یافته به برهان‌الدین قیراطی (۱۳۲۶ - ۱۳۷۹) محدث و شاعر مصری در سدهٔ هشتم هجری بود. در سال ۷۷۶ق به قاهره درآمد و به ابن نباته پیوست. از او صناعت شعری آموخت؛ سپس به مکه رفت و تا پایان عمر مجاور مکه ماند.
این مقاله فهرستی از ناحیه‌های لندن بزرگ است.
موکش چاند ماتور ؛ ؛ (۲۲ ژوئیه ۱۹۲۳ – ۲۷ اوت ۱۹۷۶) که بیشتر با نام موکش از او یاد می‌شود یک خواننده فیلم‌های هندی اهل هند بود. او همراه با محمد رفیع، مانا دی و کیشور کومار یکی از محبوب‌ترین خوانندگان افسانه‌ای عصر خود بشمار می‌رود."Encyclopedia of Indian Cinema" by Ashish Rajadhyaksha and Paul Willemen. همچنین محبوبیت او به سبب جایگزینی صدای او با هنرپیشه پرآوازه راج کاپور در فیلم‌ها بود.
وی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۹۳مین سالروز تولد موکش و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در هند تغییر داد.
محمد نوری قایقران عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌های سوم مسابقات قهرمانی آسیا (۱۹۸۹ جاکارتا) و چهارم مسابقات قهرمانی آسیا (۱۹۹۱ دریاچه اتسو) و پنجم مسابقات قهرمانی آسیا (۱۹۹۳ هیروشیما) بود.
بهزاد عزیزی عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌های سوم مسابقات قهرمانی آسیا (۱۳۶۸–۱۹۸۹) جاکارتا - اندونزی و چهارم مسابقات قهرمانی آسیا (۱۳۷۰–۱۹۹۱) دریاچه اتسو- ژاپن .
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متر- بهزاد عزیزی- مدال نقره
تورینگ دونفره۵۰۰ متر-محمدنوری وبهزاد عزیزی- مدال نقره
تورینگ دونفره ۱۰۰۰متر- محمدنوری و بهزاد عزیزی- مدال برنز
تورینگ دونفره۵۰۰ متر- محمدنوری و بهزاد عزیزی - مدال نقره
تورینگ دونفره ۱۰۰۰متر- محمدنوری و بهزادعزیزی - مدال طلا
نادر عیوضی عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌های چهارم الی نهم مسابقات قهرمانی آسیا بود.
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متر- نادر عیوضی- مدال طلا
تورینگ یکنفره ۵۰۰ متر- نادرعیوضی- مدال طلا
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متر- نادرعیوضی- مدال طلا
کایاک یکنفره ۱۰۰۰متر- نادر عیوضی- مدال طلا
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متر بزرگسالان- نادرعیوضی- مدال طلا
تورینگ یکنفره ۵۰۰متر بزرگسالان- نادرعیوضی- مدال طلا
کایاک یکنفره ۵۰۰متر بزرگسالان- نادرعیوضی- مدال برنز
کایاک دونفره ۲۰۰متر بزرگسالان- محسن میلاد و نادرعیوضی - مدال نقره
کایاک یکنفره ۵۰۰متر- نادر عیوضی- مدال طلا
ابومحمّد، حسن بن عمر شهرت‌یافته به ابن حبیب حلبی (۱۳۱۱ - ۱۳۷۷) فقیه، محدث، تاریخ‌نگار، کاتب و شاعر شامی بود.
چام‌ها یا مردم چام (چامی: "Urang Campa"، ، ) یک گروه قومی در آسیای جنوب شرقی هستند. آن‌ها بین استان‌های کامپونگ چام در کامبوج و پانگ رانگ-تاپ چام، فان تیت، هوشی مین و استان گیانگ در کشور ویتنام پراکنده‌اند. حدود ۴٬۰۰۰ چام در تایلند زندگی می‌کنند که بسیاری از آنان مهاجرانی هستند که برای کار به استان‌های پاتانی، ناراتیوات، یالا و سونگخلا نقل مکان کرده‌اند. مردم چام هسته اصلی مسلمانان دو کشور کامبوج و ویتنام را تشکیل می‌دهند.
مردمان چامی امروزی بقایای حکومت چامپا از حکومت‌های تاریخی منطقه هستند. چام‌ها ارتباط نزدیکی مردم آسترونزیایی دارند و به زبان چامی گفتگو می‌کنند که یکی از زبان‌های مالایو پلینزی از خانواده زبانهای آسترونزیا است.
اجداد چام‌ها احتمالاً از جزیره بورنئو مهاجرت کرده‌اند.Anne-Valérie Schweyer "Le Viêtnam ancien" (Les Belles Lettres, 2005) p.6 سوابق موجود از مردمان چامپا به قرن دوم میلادی بر می‌گردد. پادشاهی چامپا در قرن نهم میلادی در اوج قدرت بود و از هوئه (Huế) در شمال تا دلتای مکونگ در جنوب ویتنام را اداره می‌کرد. چامپا رفاه خود را از درآمد دریایی در تجارت چوب صندل و بردگان و احتمالاً شامل دزدی دریایی هم می‌شده‌است.
سنت‌های چام بیانگر این است که مؤسس ایالت چام بانو پو نگار بوده‌است. او دختر از یک خانواده دهقان در کوه‌های دای آن در استان Khánh Hòa (خان هوا) بود.
پادشاهی چمپا پادشاهی تحت نفوذ هند بود اما چام‌ها در قرن ۱۱ از آیین هندو به اسلام گرویدند. این را می‌توان در معماری معابد چام دید.
در قرن ۱۲ امپراتوری چام یک سری جنگ با امپراتوری خمر در سمت غرب داشت.
در جنگ چام با ویتنام در سال ۱۴۷۱، چام‌ها شکست خوردند و ۱۲۰٬۰۰۰ آن‌ها دستگیر یا کشته شدند و پادشاهی چام به فضایی محدود در نها ترانگ محدود شد و نیز بسیاری از چام‌ها مجبور به فرار به کامبوج شدند.
در ۱۸۰۰ سده‌های و ۱۷۰۰ چام‌های کامبوجی در ناحیه بانکوک تایلند ساکن بودند.
پیشروی‌های بعدی ویتنام در سال ۱۷۲۰ منجر به انحلال پادشاهی چام شد.
در سال ۱۸۳۲ امپراتور ویتنام مین مانگ آخرین بقایای پادشاهی چام را ضمیمه ویتنام کرد؛ که این کار موجب اعتراض رهبر دینی مسلمانن چام کاتیب سوماً (Katip Suma) شد که منجر به اعلام جهاد در برابر ویتنام شد.(Extracted from Truong Van Mon, “The Raja Praong Ritual: a Memory of the sea in Cham- Malay Relations”, in Memory And Knowledge Of The Sea In South Asia, Institute of Ocean and Earth Sciences, University of Malaya, Monograph Series 3, pp, 97-111. در عوض برای مبارزه با اعتقادات مذهبی چام‌ها، نیروهای ویتنامی مارمولک و گوشت خوک به مسلمانان و گوشت گاو به هندوها می‌دادند تا هم آن‌ها را مجازات کنند و هم هم مجبور به جذب شدن در فرهنگ ویتنامی‌شوند.
در دهه ۱۹۶۰ جنبش‌های مختلفی در ویتنام برای استقلا ایالت چام از این کشور پدید آمد.
نسل‌کشی خمرهای سرخ با هدف حذف اقلیت‌های قومی در ویتنام جان صدها هزار نفر از مردم با وابستگی‌های قومی مختلف را گرفت که چام‌ها نیز بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ هزار قربانی دادند.
اکثر مردم چام در ویتنام (همچنین به عنوان چام شرق شناخته می‌شود) هندو هستند در حالی که چام‌های کامبوج عمدتاً مسلمان هستند."The Garland handbook of Southeast Asian music By Terry E. Miller," Sean Williams. p. 326 تعداد کمی از چام م‌های بخش شرقی (ویتنام) پیرو اسلام و به میزان کمتری پیرون مهایانه هستند. تعدادی از چام‌ها در اواخر دهه ۱۹۶۰ در طول جنگ ویتنام به فرانسه مهاجرت کردند.
اکثریت (۸۸٪) از مردم چام مقیم کامبوج مسلمان هستند.
مسلمان آچه در سوماترای اندونزی فرزندان پناهندگان چام هستند که در قرن ۱۵ از ویتنام گریختند.
کامینو دِ سانتیاگو (، ) یا راهِ سَنْت‌جِیمز یا مسیرِ سانتیاگو دِ کامپُستِلّاUNESCO یا جادهٔ سانتیاگو از زیارت‌گاه‌های مسیحیان در شبه جزیرهٔ ایبریا است.
بسیاری از باورمندان، از این مسیر به‌عنوانِ گونه‌ای مسیرِ معنوی یا برای بازسازیِ خود به‌منظورِ رشدِ معنوی بهره می‌جویند و آن را می‌پیمایند. جادهٔ سانتیاگو به هر مسیرِ زیارتی که به مدفنِ یعقوب پسر زبدی حواری مسیح در گالیسیای اسپانیا ختم شود گفته می‌شود. جایی که باور بر این است که بقایای او به‌خاک سپرده شده‌است.
معبد بایون (به لاتین: Bayon) یک پرستشگاه و منطقه باستانی در کامبوج است که در آنگکور واقع شده‌است.
شهرت معبد بایون به خاطر تزئینات بسیار زیاد آن است.
ابوحامد، احمد بن علی سُبْکی شهرت‌یافته به بهاءالدین سُبْکی (۱۳۱۹ - ۱۳۷۲م) محدث، فقیه، مدرس، ادیب، نویسنده و شاعر مصری در سدهٔ هشتم هجری بود.
راجر هانری کامیل، "ریدر" رِویل (۱۵ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۳۰ ژانویه ۲۰۱۳) یک نقاش اهل بلژیک است. کار او به دلیل به تصویر کشاندن اشیاء روزمره اغلب در ارتباط با هنر پاپ ارزیابی می‌شود. سبک هنری رویل در طول زندگی حرفه‌ای‌اش از انتزاعی به فیگوراتیو تحول یافت.
رویل در مچلن بلژیک متولد شد و در آکادمی از خنت و دنز آموزش دید. پس از سال ۱۹۵۲ او شروع به استفاده از فضاهای بزرگ سفید کرد. یکی از موضوعات مرکزی در کار او تضاد افسانه و واقعیت است. در سال ۱۹۷۶ او بر روی یک دیوار بزرگ در ایستگاه مرهود متروی بروکسل نقاشی کشید. پرتره همسر اول او زولما که مدل مورد علاقه او بود و ازدواج آن دو تا زمان مرگ زولما در سال ۲۰۰۹ دوام داشت به عنوان یک نقشمایه در کارهای او جاری بود.
رویل در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۳ در دنز در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۹۵مین سالروز تولد راجر رِویل و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در هلند تغییر داد.
اوتسول () نام یک گروه قومی است که در جزیره جزیره هاینان در جنوب کشور چین ساکن هستند. اوتسول‌ها در جنوب غربی این جزیره و در ناحیه شهر سانیا زندگی می‌کنند و جزو گروه‌هایی هستند که از دیدگاه حکومت چین اقلیت غیررسمی محسوب می‌شوند.
اوتسول‌ها گروهی از پناهندگان از چامی هستند که در سده‌های گذشته از حکومت چامپا در ویتنام و کامبوج کنونی به این جزیره گریختند.
زبان پالائویی () یکی از دو زبان رسمی جمهوری پالائو است. دومین زبان رسمی این کشور، انگلیسی است. زبان پالائو یکی از شاخه‌های زبانهای آسترونزیایی است. پالائوئی یا پالائویی از زبانهای بومی منطقه میکرونزی در اقیانوس آرام محسوب می‌شود و زیرشاخه زبان‌های مالایو-پلی‌نزیایی است.
ابوالعبّاس، احمد بن محمد فَیّومی (؟- ۱۳۶۸م) زبانشناس و نویسنده مصری بود. از آثار او : «غریبُ شرح الوجیز»، «نثرُ الجُمان فی تراجم الأعیان»، «مختصر معالم التنزیل»، «المصباح المنیر».
مصباح المنیر از کتب مورد استفاده در متون فقهی مانند مکاسب شیخ انصاری است.
ابن عقیل (نام اصلی: عبدالله بن عبدالرحمن بن محمد) (۱۶ اکتبر ۱۲۹۸ - ۱۶ نوامبر ۱۳۶۷م) زبان‌شناس، ادیب و مفسر مصری در سدهٔ هشتم هجری بود که به تدریس فقه، نحو، معانی، عروض نیز پرداخت. آثار او «التفسیر»، «مختصر الشرح الکبیر»، «الجامع النفیس فی الفقه»، «المساعد فی شرح التسهیل»، «شرح ألفیه ابن مالک» که با این اثر شهرت یافت.
میلادذوالقدر، پژوهشگر تاریخ، او را از بزرگان ادب و فقه دوره مملوکیان می‌داند.
عبدالله بن اَسعد یافعی که به‌طور فراگیر به یافعی شهرت یافته (۱۲۹۸ / ۶۹۸. ق - ۲۰ فوریه ۱۳۶۷ / ۲۰ جمادی‌الثانی ۷۶۸. ق) صوفی، فقیه، تاریخ‌نگار و نویسنده عربی یمنی در سدهٔ هشتم هجری بود. در سال ۷۱۸. ق مجاور مکه شد و بسیار میان مکه و مدینه در گذر بود. او را فقیهی زاهد وصف کرده‌اند که بسیار به ابن عربی تعظیم می‌گذارد و به آرای صوفیان نزدیک بود.
یافعی در تصوّف، مرید و جانشین شیخ صالح بربری و از اقطاب سلسله‌ی معروفیّه نعمت‌اللهیّه و مرشد و مربّی عارف شهیر، شاه نعمت‌الله ولی بوده است. چنان که شاه نعمت‌الله در آثارش، بارها از وی به عنوان مرشد و مربّی خود نام برده است:
نورالدین عبدالرحمن جامی در نفحات الانس در ذکر وی چنین آورده است: «هو ابوالسعّادات، عفیفُ الدیّن، عبدالله بن أسعد الیافعی الیمنی نزیل الحرمین الشّریفین شرّفهما اللّه تعالی، و رضی عنه. از کبار مشایخ وقت خود بوده‌است. عالم بوده به علوم ظاهری و باطنی و وی را تصنیفات است از آن جمله است: "تاریخ مرآة الجنان" و "عبرة الیقظان فی معرفة حوادث الزمّان" و کتاب "روض الریّاحین فی حکایات الصّالحین" و کتاب "الدرّ النظّیم فی فضائل القرآن العظیم"؛ و ورای آن تصنیفات دیگر دارد و اشعار نیکو نیز گفته است.»
وی گفته است که: «شیخ علاءالدیّن خوارزمی گفت رحمه الله که: شبی در بعضی از بلاد شام در خلوت خود بعد از نماز خفتن بیدار نشسته بودم و درِ خلوت از اندرون بسته بود. دو مرد دیدم با خود در خلوت، ندانستم که از کجا درآمدند و ساعتی با من سخن گفتند و با یکدیگر یاد احوال فقرا کردیم. ذکر مردی از شام کردند و بر وی ثنا گفتند و گفتند: نیک‌مردی است گر بدانستی که از کجا می‌خورد. بعد از آن گفتند: سلام ما به صاحب خود، عبدالله یافعی، برسان! گفتم: او را از کجا می‌شناسید، و وی در حجاز است؟ گفتند: بر ما پوشیده نیست و برخاستند و پیش رفتند سوی محراب. پنداشتم که نماز خواهند گزارد؛ و از دیوار بیرون رفتند.»