moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجموعه ای از سیاست‌های مربوط به مدیریت امنیت اطلاعات، سامانه‌های مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) برای مدیریت، طبق اصول مدیریت ریسک، اقدامات متقابل به منظور دستیابی به یک استراتژی امنیتی تنظیم شده در زیر قوانین و مقررات قابل اجرا در کشور.
یک حمله باید به یک حادثه امنیتی منجر شود یعنی یک رویداد امنیتی که شامل یک نقض امنیتی باشد. به عبارت دیگر، یک رویداد سامانه مربوط به امنیت که در آن سیاست امنیتی سامانه نافرمانی یا به طریقی نقض می‌شود.
تصویر کلی نمایانگر عوامل خطر سناریو ریسک است.
یک سازمان باید اقدام‌های لازم را برای شناسایی، طبقه‌بندی و مدیریت حوادث امنیتی انجام دهد. نخستین گام منطقی، تنظیم یک برنامه پاسخگویی به حادثه و درنهایت تیم واکنش اضطراری رایانه است.
به منظور شناسایی حملات، می‌توان تعدادی از اقدامات متقابل در سطح سازمانی، رویه‌ای و فنی تنظیم کرد. تیم واکنش اضطراری رایانه، ممیزی امنیت فناوری اطلاعات و سامانه تشخیص نفوذ نمونه‌هایی از این موارد هستند.
حمله معمولاً توسط شخص با نیت بدانجام می‌شود: حملات منفجر سیاه در این گروه قرار می‌گیرد، در حالی که سایرین آزمایش نفوذ به سامانه اطلاعات سازمان را انجام می‌دهند تا دریابند که آیا همه کنترل‌های پیش‌بینی شده در آن واقع شده‌است یا خیر.
حملات را می‌توان با توجه به منشأ آنها طبقه‌بندی کرد: یعنی اگر با استفاده از یک یا چند رایانه انجام شود: در آخرین مورد حمله توزیع شده نامیده می‌شود. از بوت‌ها برای انجام حملات توزیع شده استفاده می‌شود.
طبقه‌بندی‌های دیگر مطابق رویه‌های استفاده شده یا نوع آسیب‌پذیری مورد استفاده قرار می‌گیرند: حملات می‌توانند در مکانیسم‌های شبکه یا ویژگی‌های میزبان متمرکز شوند.
برخی از حملات فیزیکی هستند: یعنی سرقت یا آسیب دیدن رایانه‌ها و سایر تجهیزات. برخی دیگر تلاش می‌کنند برای دستیابی به نتیجه غیرقابل پیش‌بینی (توسط طراح اصلی) تغییراتی را در منطق مورد استفاده رایانه‌ها یا پروتکل‌های شبکه ایجاد کنند اما برای مهاجم مفید است. نرم‌افزاری که برای حمله‌های منطقی به رایانه‌ها استفاده می‌شود بدافزار نامیده می‌شود.
در زیر فهرست کوتاهی از حملات وجود دارد:
با جزئیات، تعدادی از تکنیک‌ها برای استفاده در حملات سایبری و روش‌های متنوعی برای مدیریت آنها در افراد یا مؤسسات در مقیاس وسیع تر وجود دارد. حملات به دو دسته تقسیم می‌شوند: حملات نحوی و حملات معنایی. حملات نحوی ساده هستند. این نرم‌افزار مخرب محسوب می‌شود که شامل ویروس‌ها، کرم‌ها و اسب‌های تروجان است.
ویروس یک برنامه خود تکراری است که می‌تواند برای تولید مثل خود را به برنامه یا پرونده دیگری وصل کند. این ویروس می‌تواند در مکان‌های بعید در حافظه یک سامانه کامپیوتری پنهان شود و خود را به هر پرونده ای که می‌بیند مناسب برای اجرای کد آن باشد متصل کند. همچنین می‌توانید ردپای دیجیتالی خود را در هر بار تکرار تغییر دهید و باعث می‌شود ردیابی در رایانه سخت‌تر شود.
کرم برای کپی کردن خود نیازی به پرونده یا برنامه دیگری ندارد. این یک برنامه در حال اجرا خود پایدار است. کرم‌ها با استفاده از پروتکل‌ها بر روی یک شبکه تکثیر می‌شوند. جدیدترین کرمها باعث می‌شود از آسیب‌پذیری‌های شناخته شده در سامانه‌ها برای نفوذ، اجرای کد آنها و تکرار سایر سامانه‌ها مانند کرم Code Red II استفاده شود که در کمتر از ۱۴ ساعت بیش از ۲۵۹۰۰۰ سامانه را آلوده کرده‌است. در مقیاس بسیار بزرگتر، کرم‌ها می‌توانند برای جاسوسی صنعتی طراحی شوند تا سرور و جمع‌آوری فعالیت‌های سرور و ترافیک را کنترل کرده و سپس آن را به خالق خود منتقل کنند.
یک اسب تروا برای انجام کارهای قانونی طراحی شده‌است اما فعالیت ناشناخته و ناخواسته ای نیز انجام می‌دهد. این می‌تواند پایه و اساس بسیاری از ویروس‌ها و کرم‌هایی باشد که به عنوان loggers صفحه کلید و نرم‌افزار backdoor روی رایانه نصب می‌شوند. به معنای تجاری، Trojans را می‌توان در نسخه‌های آزمایشی نرم‌افزار جاسازی کرد و می‌تواند اطلاعات اضافی را در مورد هدف جمع کند، بدون اینکه شخصی حتی از آن خبر دهد. هر سه این موارد احتمالاً از طریق ایمیل، مرورگرهای وب، سرویس گیرنده گپ، نرم‌افزار از راه دور و به روزرسانی‌ها به یک فرد حمله می‌کنند.
حمله معنایی اصلاح و نشر اطلاعات صحیح و نادرست است. اطلاعات اصلاح شده می‌توانست بدون استفاده از رایانه انجام شود حتی اگر با استفاده از آنها فرصتهای جدیدی پیدا شود. برای قرار دادن کسی در مسیر اشتباه یا پوشاندن آهنگ‌های شما، می‌توانید از اطلاعات نادرست استفاده کنید.
دو مورد بین هند و پاکستان وجود داشت که درگیری‌های فضای مجازی را درگیر کردند، که از دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. در اوایل سال ۱۹۹۹، حملات سایبری مشهور شد. از آن زمان، هند و پاکستان درگیر مشاجره طولانی مدت بر روی کشمیر بودند که به فضای مجازی منتقل شدند. حساب‌های تاریخی حاکی از آن است که هکرهای هر کشور بارها و بارها در حمله به سامانه پایگاه داده محاسباتی یکدیگر دست داشته‌اند. تعداد حملات سالانه افزایش یافته‌است: ۴۵ مورد در سال ۱۹۹۹، ۱۳۳ مورد در سال ۲۰۰۰، ۲۷۵ تا اوت آگوست ۲۰۰۱. در سال ۲۰۱۰، هکرهای هندی حداقل ۳۶ وب سایت پایگاه داده دولتی را تحت عنوان «ارتش سایبر ارتش هند» حمله سایبری کردند. در سال ۲۰۱۳، هکرهای هندی در تلاش برای بازیابی اطلاعات حساس پایگاه داده، وب سایت رسمی کمیسیون انتخابات پاکستان را هک کردند. در پاسخ به انتقام، هکرهای پاکستانی، که خود را «ارتش سایبر حقیقی» می‌نامند، ۱٫۰۵۹ پوند وب سایت سازمان‌های انتخاباتی هند را هک کرده و از بین بردند.
به گفته این رسانه‌ها، پاکستان در برنامه ای با عنوان «سایبر امن پاکستان» (CSP) روی سامانه امنیت سایبری مؤثر کار کرده‌است. این برنامه در آوریل ۲۰۱۳ توسط انجمن امنیت اطلاعات پاکستان آغاز شد و این برنامه در دانشگاه‌های این کشور گسترش یافته‌است.
در جنگ سایبری، فرد باید بازیگران دولتی را که در انجام این حملات سایبری علیه یکدیگر قرار دارند، بشناسد. دو بازیکن اصلی که مورد بحث قرار می‌گیرند، مقایسه قدمت سن شرق با غرب، قابلیت‌های سایبری چین در مقایسه با قابلیت‌های ایالات متحده است. بسیاری دیگر از بازیگران دولتی و غیردولتی در جنگ سایبری وجود دارند، مانند روسیه، ایران، عراق و القاعده. از آنجا که چین و ایالات متحده پیشرو در توانایی‌های جنگ سایبری هستند، آنها تنها دو بازیگر دولتی هستند که مورد بحث قرار می‌گیرند.
اما در Q2 2013، Akamai Technologies گزارش داد که اندونزی با سهم ۳۸ درصد از حمله سایبری، چین را در صدر قرار داده‌است، که از سهم قبلی ۲۱ درصد افزایش یافته‌است. چین ۳۳ درصد و ایالات متحده ۶٫۹ درصد تعیین کردند. ۷۹ درصد از حملات از منطقه آسیا اقیانوسیه صورت گرفته‌است. اندونزی با حدود ۹۰ درصد حمله به بنادر ۸۰ و ۴۴۳ تسلط داشت.
ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLA) یک استراتژی به نام «جنگ الکترونیکی یکپارچه جنگ» را تدوین کرده‌است که عملیات شبکه رایانه ای و ابزار جنگ سایبری را راهنمایی می‌کند. این استراتژی کمک می‌کند تا ابزارهای جنگ شبکه و سلاح‌های جنگ الکترونیکی را علیه سامانه‌های اطلاعاتی حریف در هنگام درگیری پیوند دهند. آنها معتقدند مبانی دستیابی به موفقیت، کنترل کنترل جریان اطلاعات حریف و ایجاد تسلط اطلاعات است. علوم نظامی و علوم کمپین‌ها هر دو شبکه‌های سامانه‌های لجستیکی دشمن را به عنوان بالاترین اولویت برای حملات سایبری معرفی می‌کنند و اظهار می‌دارند که اگر یک کمپین، که به‌طور صحیح از آن استفاده می‌شود، می‌تواند موفقیت عملیاتی را در کلیه عملیات موفقیت‌آمیز داشته باشد. با تمرکز بر حمله به زیرساخت‌های حریف برای ایجاد اختلال در انتقال و فرایندهای اطلاعاتی که عملیات تصمیم‌گیری را دیکته می‌کند، PLA تسلط سایبری بر طرف مقابل خود را تضمین می‌کند. تکنیک‌های غالب که در طی یک درگیری برای به دست آوردن دست فوقانی مورد استفاده قرار می‌گیرند، به شرح زیر است: PLA با گیربکس‌های الکترونیکی، فریب الکترونیکی و تکنیک‌های سرکوب برخورد می‌کند تا فرایندهای انتقال اطلاعات را مختل کند. آنها حملات ویروس یا تکنیک‌های هک کردن را برای خرابکاری در فرایندهای اطلاعات انجام می‌دهند، همه به امید از بین بردن سامانه عامل‌ها و امکانات دشمن. علم کمپینهای PLA خاطرنشان کرد: یک نقش برای جنگ سایبری ایجاد فرصت‌هایی برای نیروهای دیگر است تا بتوانند بدون شناسایی یا با خطر کمتری از ضد حمله با بهره‌برداری از دوره‌های دشمن «نابینایی»، «ناشنوایی» یا «فلج» ایجاد کنند. حملات سایبری این یکی از اصلی‌ترین کانون‌های حمله سایبری است، تا بتوانید دشمن خود را تا حد ممکن تضعیف کنید تا در این صورت توهین جسمی شما درصد بالاتری از موفقیت داشته باشد.
PLA تمرینات منظم را در محیط‌های متنوعی انجام می‌دهد که بر استفاده از تاکتیک‌ها و تکنیک‌های جنگ سایبری در مقابله با چنین تاکتیکی‌ها در صورت استفاده در برابر آنها تأکید می‌کند. تحقیقات دانشکده بر روی طرح‌های استفاده از rootkit و تشخیص سامانه عامل کیلین که به آموزش بیشتر تکنیک‌های جنگ سایبری این افراد کمک می‌کند، توجه داشته‌است. چین جنگ سایبری را به عنوان عامل بازدارنده تسلیحات هسته ای، داشتن توانایی دقت بیشتر، تلفات کمتر، و حملات طولانی مدت می‌داند.
حمله‌های سایبری سال ۲۰۰۷ در استونی یک سری حملات سایبری بود که از ۲۷ آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد و وب سایتهای سازمان‌های استونی از جمله پارلمان استونی، بانک‌ها، وزارتخانه‌ها، روزنامه‌ها و پخش کنندگان در میان اختلاف نظر این کشور با روسیه در مورد جابجایی سرباز برنز تالین هدف قرار گرفت. یک نشانگر استادانه قبرس در دوران اتحاد جماهیر شوروی، و همچنین قبرهای جنگی در تالین. این حملات باعث شد تعدادی از سازمانهای نظامی در سراسر جهان دوباره به اهمیت امنیت شبکه برای دکترین نظامی مدرن تجدید نظر کنند. نتیجه مستقیم حملات سایبری ایجاد مرکز تعالی دفاع سایبری تعاونی ناتو در تالین بود.
در ۸ فوریه ۲۰۲۰، شبکه ارتباطی ایران شاهد اختلال گسترده در ساعت ۱۱:۴۴ دقیقه به وقت محلی بود که حدود یک ساعت به طول انجامید. وزارت اطلاعات و فناوری ارتباطات ایران این حمله را به عنوان حمله انکار توزیع خدمات (DDoS) تأیید کرد. مقامات ایرانی مکانیزم دفاع سایبری «قلعه دیجیتال» را برای دفع فعال کردند. همچنین به عنوان DZHAFA (دژفا) شناخته می‌شود، منجر به افت ۷۵ درصدی اتصال به اینترنت ملی شد.
در آوریل ۲۰۲۰ تلاش‌هایی برای هک کردن زیرساخت‌های اسرائیل توسط ایران صورت گرفت که توسط پدافند سایبری اسرائیل خنثی شد. حمله سایبری قصد داشت مقادیر خطرناک کلر را در تأمین آب اسرائیل وارد کند.
در ۱۴ مارس ۲۰۲۲ بسیاری از وبگاه‌های دولتی اسرائیل مورد حمله سایبری قرار گرفتند. به گفته روزنامه هاآرتص این حمله یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های سایبری علیه اسرائیل بوده‌است. طبق اظهارات این روزنامه، وبسایت‌های وزارت داخلی، وزارت بهداشت، وزارت دادگستری، وزارت رفاه و نخست‌وزیری مورد حمله قرار گرفتند و از دسترس خارج شدند. همچنین وبگاه موساد نیز از دسترس خارج شد.
اطلاعات بیشتر: هک تصاویر Sony
در طول جام جهانی فیفا ۲۰۱۸ روسیه حدود ۲۵ میلیون حمله سایبری به زیرساخت IT را متوقف کرد.
در ژوئن ۲۰۱۹، روسیه اعتراف کرده‌است که «امکان‌پذیر است» شبکه برق آن توسط ایالات متحده تحت حمله سایبری قرار داشته باشد. نیویورک تایمز گزارش داد که هکرهای آمریکایی از فرماندهی سایبر ایالات متحده بدافزارهایی را به وجود آورده‌اند که به‌طور بالقوه قادر به ایجاد اختلال در شبکه الکتریکی روسیه هستند.
مجموعه‌ای از حمله‌های سایبری قدرتمند از ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷ آغاز شد که وب سایت‌های سازمان‌های اوکراین از جمله بانک‌ها، وزارتخانه‌ها، روزنامه‌ها و شرکت‌های برق را متلاشی کرد.
در سال ۲۰۱۹، رویترز گزارش داد که امارات متحده عربی مجموعه‌ای از حمله‌های سایبری را علیه مخالفان سیاسی، روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر در زیر پروژه راون، بر روی یک سکوی جاسوسی یعنی کارما، آغاز کرده‌است. این تیم شامل مأمورین اطلاعاتی سابق آمریکا بود. Project Raven در سال ۲۰۰۹ آغاز شد و برنامه‌ریزی شده بود که برای ده سال آینده ادامه یابد.
در غرب، هنگامی که جنگ سایبری روی نوک زبان همه قرار دارد، ایالات متحده «صدای صدای» متفاوتی را ارائه می‌دهد. ایالات متحده برنامه‌های امنیتی را دقیقاً در پاسخ به جنگ سایبری ارائه می‌دهد، اساساً وقتی به آنها حمله می‌شود با استفاده از روش‌های شیطانی سایبر، به دفاع می‌پردازند. در ایالات متحده، مسئولیت امنیت سایبری بین وزارت امنیت میهن، دفتر تحقیقات فدرال و وزارت دفاع تقسیم شده‌است. در سال‌های اخیر، دپارتمانی جدید ایجاد شده‌است که به‌طور خاص به تهدیدهای سایبری گرایش یابد، این بخش به عنوان فرمان سایبر شناخته می‌شود. فرماندهی سایبر یک فرعی نظامی تحت فرماندهی استراتژیک ایالات متحده است و مسئولیت مقابله با تهدیدات مربوط به زیرساخت‌های سایبر نظامی را بر عهده دارد. عناصر خدمات فرماندهی سایبر شامل فرماندهی سایبر ارتش، بیست و چهارمین نیروی هوایی، فرماندهی سایبری ناوگان و فرماندهی سایبری نیروهای دریایی است. این تضمین می‌کند که رئیس‌جمهور بتواند سامانه‌های اطلاعاتی را هدایت و کنترل کند و در صورت نیاز به دفاع از ملت در فضای مجازی، گزینه‌های نظامی نیز در دسترس دارد. افراد در فرماندهی سایبر باید به بازیگران ایالتی و غیردولتی توجه کنند که در زمینه جاسوسی سایبری و سایر حملات سایبری علیه ملت و متحدانش توانایی‌های جنگ سایبری را توسعه می‌دهند. فرماندهی سایبر به دنبال اینکه یک اداره چند وجهی در انجام عملیات سایبر باشد، می‌تواند عاملی بازدارنده برای جلوگیری از مخالفان احتمالی از حمله به ایالات متحده باشد.
سه رویداد برجسته رخ داده‌است که شاید در ایجاد ایده Cyber Command کاتالیزور باشند. عدم وجود زیرساخت‌های مهم گزارش شده توسط سیا که در آن فعالیت‌های مخرب علیه سامانه‌های فناوری اطلاعات باعث اختلال در توان الکتریکی در خارج از کشور شده‌است. این منجر به قطع برق چند شهر در مناطق مختلف شد. رویداد دوم بهره‌برداری از خدمات مالی جهانی بود. در نوامبر ۲۰۰۸، یک بانک بین‌المللی دارای یک پردازنده پرداخت به خطر افتاده بود که اجازه می‌داد معاملات بیش از ۱۳۰ کلاهبرداری خودکار در ۴۹ شهر طی یک دوره ۳۰ دقیقه ای انجام شود. آخرین رویداد از دست دادن سامانهیک ارزش اقتصادی ایالات متحده بود که یک صنعت در سال ۲۰۰۸ ۱ تریلیون دلار ضرر مالکیت معنوی را به سرقت داده تخمین زد. حتی اگر همه این وقایع فاجعه داخلی بودند، از نظر ماهیت بسیار واقعی بودند، به این معنی که هیچ چیز نمی‌تواند بازیگران ایالتی و غیردولتی را متوقف کند که همین کار را در مقیاس ناگوارتر انجام دهند. ابتکارات دیگری مانند شورای مشورتی آموزش سایبر برای بهبود کیفیت، کارایی و کفایت آموزش دفاع دفاعی شبکه رایانه ای، حمله و بهره‌برداری از عملیات سایبر دشمن ایجاد شده‌است.
در هر دو انتهای طیف، ملل شرق و غرب تضاد «شمشیر و سپر» در آرمانها نشان می‌دهند. چینی‌ها ایده‌های تهاجمی تری برای جنگ سایبری دارند و سعی می‌کنند اعتصاب پیشگیرانه را در مراحل ابتدایی درگیری برای به دست آوردن دست بالا انجام دهند. در ایالات متحده اقدامات ارتجاعی بیشتری برای ایجاد سامانه‌هایی با موانع غیرقابل نفوذ برای محافظت از ملت و غیرنظامیان آن در برابر حملات سایبری انجام می‌شود.
طبق اخبار Homeland Preparedness News، بسیاری از شرکتهای متوسط ایالات متحده آمریکا برای دفاع از سامانه‌های خود در برابر حملات سایبری، کار دشواری دارند. حدود ۸۰ درصد دارایی‌های آسیب‌پذیر در برابر حمله سایبری متعلق به شرکت‌ها و سازمان‌های خصوصی است. مایکل بالبونی، معاون وزیر ایمنی امور خارجه پیشین ایالت نیویورک اظهار داشت که اشخاص خصوصی «از نوع توانایی، پهنای باند، علاقه یا تجربه ای برای تهیه یک تحلیل سایبری فعال برخوردار نیستند.»
پرزیدنت اوباما در پاسخ به حملات سایبری در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۵، دستورالعمل اجرایی را برای تعیین نخستین مجازات‌های اقتصادی صادر کرد. این دستورالعمل بر افراد و اشخاص ("متخصصین") مسئول حملات سایبری تأثیر می‌گذارد که امنیت ملی، سیاست خارجی، بهداشت اقتصادی یا ثبات مالی ایالات متحده را تهدید می‌کند. به‌طور خاص، دستورالعمل اجرایی به وزارت خزانه داری اجازه می‌دهد دارایی‌های افراد تعیین شده را مسدود کند.
مطابق کتاب تد کپل، در سال ۲۰۰۸، ایالات متحده با همکاری اسرائیل با حمله سایبری به برنامه هسته ای ایران پرداختند و تبدیل به «نخستین کسی شد که از اسلحه دیجیتال به عنوان ابزار سیاست استفاده کرد».
پس از آغاز حمله سایبری، اهداف مشخصی وجود دارد که باید برای حمله به حریف حمله کنند. برخی از زیرساختها به عنوان اهداف به عنوان زیرساخت‌های مهم در مواقع درگیری مطرح می‌شوند که می‌توانند یک ملت را به شدت ویران کنند. سامانه‌های کنترل، منابع انرژی، امور مالی، ارتباط از راه دور، حمل و نقل و تأسیسات آب به عنوان اهداف مهم زیرساختی در هنگام درگیری دیده می‌شوند. گزارش جدیدی دربارهٔ مشکلات امنیت سایبری صنعتی، تولید شده توسط انستیتوی فناوری بریتیش کلمبیا، و گروه مشاوره PA، با استفاده از داده‌های مربوط به سال ۱۹۸۱، براساس گزارش‌ها افزایش ۱۰ برابری در تعداد موفق را یافته‌است حملات سایبری به سامانه‌های کنترل نظارت و دستیابی به داده‌های زیرساختی (SCADA) از سال ۲۰۰۰. حملات سایبری که تأثیر جسمی نامطلوبی دارند تحت عنوان حملات فیزیکی سایبر شناخته می‌شوند.
سامانه‌های کنترل وظیفه فعال سازی و نظارت بر کنترل‌های صنعتی یا مکانیکی را دارند. بسیاری از دستگاه‌ها برای کنترل دریچه‌ها و دروازه‌های زیربناهای فیزیکی خاص با سامانه عامل‌های رایانه ای یکپارچه شده‌اند. سامانه‌های کنترل معمولاً به عنوان دستگاه‌های از راه دور از راه دور طراحی می‌شوند که از طریق دسترسی به اینترنت یا مودم به سایر دستگاه‌های فیزیکی پیوند می‌خورند. امنیت کمی در هنگام برخورد با این دستگاه‌ها فراهم می‌شود و به بسیاری از هکرها یا cyberterrorist کمک می‌کند تا آسیب‌پذیری‌های سامانهاتیک را جستجو کنند. پل بلومگرن، مدیر مهندسی فروش در شرکت امنیت سایبری توضیح داد که چگونه افراد وی به یک پست فرعی از راه دور سوار می‌شوند، آنتن شبکه بی‌سیم را دیدند و بلافاصله کارتهای LAN بی‌سیم خود را وصل کردند. آنها لپ تاپ‌های خود را بیرون آوردند و به سامانه متصل شدند زیرا از رمزهای عبور استفاده نمی‌کند. بلومگرن گفت: "در مدت ۱۰ دقیقه، آنها هر قطعه تجهیزات موجود در تاسیسات را نقشه برداری کرده بودند." "در مدت ۱۵ دقیقه، آنها هر قطعه تجهیزات را در شبکه کنترل عملیاتی نقشه برداری کردند. در مدت ۲۰ دقیقه آنها با شبکه تجاری صحبت می‌کردند و چندین گزارش تجاری را بیرون کشیده بودند. آنها حتی هرگز وسیله نقلیه را ترک نکردند."
انرژی به عنوان زیرساخت دوم مورد حمله قرار می‌گیرد. به دو دسته برق و گاز طبیعی تقسیم می‌شود. برق همچنین به عنوان شبکه‌های برق شهرها، مناطق و خانوارها شناخته می‌شود. این دستگاه‌ها و سایر سازوکارهای مورد استفاده در زندگی روزمره قدرت می‌دهند. با استفاده از ایالات متحده به عنوان نمونه، cyberterrorists می‌توانند به داده‌ها از طریق گزارش روزانه وضعیت سامانه دسترسی پیدا کنند که جریان برق در سامانه را نشان می‌دهد و می‌تواند شلوغ‌ترین بخش‌های شبکه را مشخص کند. با خاموش کردن این شبکه‌ها، آنها می‌توانند باعث هیستری جمعی، عقب افتادگی و سردرگمی شوند. همچنین با روش مستقیم تر قادر به یافتن مناطق مهم عملیاتی برای حملات بیشتر هستند. سایبرتروریست‌ها می‌توانند به دستورالعمل نحوه اتصال به اداره برق بونویل کمک کنند که به آنها کمک می‌کند تا در صورت عدم تقصیر سامانه در فرایند، راهنمایی کنند. این یک مزیت اساسی است که می‌توان در هنگام حملات سایبری استفاده کرد زیرا مهاجمان خارجی که هیچ آگاهی قبلی از سامانه ندارند می‌توانند با بالاترین دقت و بدون اشکال حمله کنند. حملات سایبری در تأسیسات گاز طبیعی به همان روشی که با حمله به شبکه‌های برقی انجام می‌شود، پیش می‌روند. سایبرتروریست‌ها می‌توانند این تأسیسات را متوقف کنند و جریان را متوقف کنند یا حتی می‌توانند جریان گاز را به بخش دیگری که توسط یکی از متحدانشان قابل تصرف است، تغییر دهند. در روسیه با یک منبع گاز بنام گازپروم یک مورد وجود داشت، آنها پس از اینکه یک اپراتور داخلی و برنامه اسب تروجان از امنیت عبور کرد، کنترل تابلوی مرکزی خود را که مسیر جریان گاز را کنترل می‌کرد از دست دادند.
از آنجا که سامانه مالی توسط سامانه‌های رایانه ای در ارتباط است، زیرساخت‌های مالی می‌تواند مورد حمله حملات سایبری قرار بگیرد. پیوسته در این موسسات پول مبادله می‌شود و در صورت حمله مجرمان سایبری و اگر معاملات مجدداً مورد سرقت قرار می‌گرفت و مبالغ زیادی به سرقت می‌رفت صنایع مالی سقوط می‌کردند و غیرنظامیان بدون شغل و امنیت فعالیت می‌کردند. عملیات از منطقه به منطقه دیگر می‌انجامد و باعث تخریب اقتصادی در سطح کشور می‌شود. تنها در ایالات متحده آمریکا، متوسط حجم معاملات روزانه به ۳ تریلیون دلار رسیده و ۹۹٪ آن جریان غیرنقدی است. برای اینکه بتوانید این مقدار پول را برای یک روز یا برای یک دوره روز مختل کنید، می‌تواند باعث خسارت‌های ماندگار شود و باعث شود سرمایه گذاران از بودجه خارج شده و اعتماد عمومی را از بین ببرند.
حمله سایبری در یک مؤسسه مالی یا معاملات ممکن است به عنوان یک سایبر سایبر شناخته شود. این حملات ممکن است با فیشینگ شروع شود که کارمندان را هدف قرار می‌دهد، با استفاده از مهندسی اجتماعی برای همگام سازی اطلاعات از آنها. آنها ممکن است به مهاجمان اجازه دهند هک شوند وارد شبکه شوند و keyloggerها را روی سامانه‌های حسابداری قرار دهند. به مرور زمان، مجرمان سایبری می‌توانند اطلاعات مربوط به رمز و کلید را به دست آورند. سپس از طریق اطلاعاتی که آنها با استفاده از keyloggerها به سرقت برده‌اند، می‌توانید به حساب‌های بانکی سازمان دسترسی پیدا کنید. در ماه مه سال ۲۰۱۳، یک باند یک پایگاه سایبر ۴۰ میلیون دلاری از بانک مسقط انجام داد.
زیرساختهای ارتباطات تلفنی از راه دور، نتایج مستقیمی دارند. ادغام ارتباطات از روشی رایج است، سامانه‌هایی مانند شبکه‌های صوتی و IP در حال ادغام هستند. همه چیز از طریق اینترنت اداره می‌شود زیرا سرعت و قابلیت ذخیره‌سازی بی پایان است. حملات انکار خدمات را می‌توان همان‌طور که قبلاً ذکر شد انجام داد، اما می‌توان حملات پیچیده تری را روی پروتکل‌های مسیریابی BGP یا زیر ساخت‌های DNS انجام داد. کمتر احتمال دارد که یک حمله به شبکه تلفن تلفنی سنتی سوئیچ‌های SS7 یا حمله به وسایل بدنی مانند ایستگاه‌های مایکروویو یا امکانات ماهواره ای هدف قرار داده یا به خطر بیفتد. هنوز هم امکان خاموش کردن این امکانات فیزیکی برای مختل کردن شبکه‌های تلفنی وجود دارد. تمام ایده در مورد این حملات سایبری این است که افراد را از هم جدا کنیم، ارتباط را مختل کنیم و با این کار مانع از ارسال و دریافت اطلاعات مهم شود. در جنگ سایبری، این یک روش مهم برای دستیابی به دست بالا در یک درگیری است. با کنترل جریان اطلاعات و ارتباطات، یک ملت می‌تواند حملات دقیق تری را برنامه‌ریزی کند و اقدامات ضد حملات بهتری را برای دشمنان خود اتخاذ کند.
زیرساخت‌های حمل و نقل آینه تجهیزات ارتباطی با جلوگیری از حمل و نقل برای افراد یک شهر یا منطقه، اقتصاد به مرور زمان کاهش می‌یابد. حملات سایبری موفقیت‌آمیز می‌تواند بر برنامه‌ریزی و دسترسی، تأثیر بگذارد و باعث ایجاد اختلال در زنجیره اقتصادی شود. روش‌های حمل و نقل تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و این امر باعث می‌شود ارسال محموله از یک مکان به جای دیگر سخت شود. در ژانویه سال ۲۰۰۳ در طی ویروس "slammer"، شرکت هواپیمایی قاره آمریکا به دلیل مشکلات رایانه ای مجبور شد پروازها را خاموش کند. Cyberterrorists می‌توانند راه‌آهن را با ایجاد اختلال در سوئیچ‌ها، نرم‌افزار پرواز هدفمند برای جلوگیری از هواپیماها و استفاده از جاده هدف قرار دهند تا از روش‌های حمل و نقل مرسوم تر جلوگیری کنند. در ماه مه سال ۲۰۱۵، مردی به نام کریس رابرتز که یک مجرمان سایبری بود، به اف‌بی‌آی فاش کرد که بارها و بارها از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ موفق شده‌است از طریق سامانه سرگرمی پردازنده، کنترل‌های بوئینگ و ایرباس را هک کند. حداقل یکبار دستور پرواز را برای صعود داد. FBI پس از بازداشت او در آوریل ۲۰۱۵ در سیراکوز، در مورد این اتهامات با وی مصاحبه کرده بود.
آب به عنوان یک زیرساخت می‌تواند یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌هایی است که مورد حمله قرار می‌گیرد. این یکی از بزرگ‌ترین خطرات امنیتی در بین کلیه سامانه‌های تحت کنترل کامپیوتر است. این احتمال وجود دارد که مقدار زیادی آب در منطقه رها نشود که بتواند از آن محافظت نکند باعث از بین رفتن جان و خسارت در اموال شود. این حتی منابع آبی نیست که می‌توان مورد حمله قرار گرفت. سامانه فاضلاب نیز می‌تواند به خطر بیفتد. هیچ هزینه ای برای خسارت وارد نشده‌است، اما هزینه تخمینی برای جایگزینی سامانه‌های بحرانی آب می‌تواند صدها میلیارد دلار باشد. بسیاری از این زیرساخت‌های آب به خوبی توسعه یافته‌اند و باعث می‌شود تا در حملات سایبری مشکل خسارت قابل توجهی ایجاد نشود، در اکثر موارد ممکن است خرابی تجهیزات رخ دهد و باعث شود تا برای مدت زمان کوتاه قطع برق شود.
بیمارستان به عنوان یک زیرساخت یکی از مهم‌ترین دارایی‌هایی است که در اثر حملات سایبری تحت تأثیر قرار گرفته‌است. این حملات می‌تواند «به‌طور مستقیم منجر به مرگ» شود. حملات سایبری به گونه‌ای طراحی شده‌است که دسترسی کارمندان بیمارستان به سامانه‌های مراقبت حساس را منکر شود. اخیراً، در میان همه‌گیری‌های covid-19، حملات سایبری زیادی علیه بیمارستان‌ها افزایش یافته‌است. هکرها یک شبکه را قفل می‌کنند و برای بازگشت دسترسی به این سامانه‌ها خواستار باج می‌شوند. کمیته بین‌المللی حقوق مدنی و دیگر گروه حقوق بشر از اجرای قانون خواسته‌است «مجازات فوری و قاطع» را برای مجازات چنین حمله کنندگان سایبری انجام دهد.
الکساندر توموف لازارف (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۴۹، سکلاوه) کشتی‌گیر فرنگی‌کار اهل بلغارستان است.
نام وی به عنوان قهرمان ۵ دورهٔ قهرمانی جهان و دارندهٔ ۵ نشان طلای اروپا در تالار مشاهیر اتحادیهٔ جهانی کشتی قرار دارد. وی ۳ مدال نقره در دستهٔ وزنی ۱۰۰+ کیلوگرم بازی‌های المپیک در سال‌های ۱۹۷۲، ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ به دست آورده‌است.
هری دبایکی (؛ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز وورکمن (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جو رانتر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان میلر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف دمپسی (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف رایان (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیتر دونالد (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویرجیل جاکومینی (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وین فرای (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام فیلدز (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام تامپسون (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آلفرد ویلسون (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آرتور استوکهوف (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آگوست ارکر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز مانرینگ (; ۱۸ آگوست ۱۹۲۹ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دونالد بلاسینگ (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام بکلین (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۳۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کلاید کینگ (; ۶ سپتامبر ۱۸۹۸ – ۲۰ آگوست ۱۹۸۲) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دان بیری (؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۷۵) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
امیلی رگان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
جیمز دانبار (؛ ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۰ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لورن اشمترلینگ (؛ زادهٔ ۳ آگوست ۱۹۸۸) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
لیندزلی شاپ (؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۱) قایقران زن روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
مت دیکین (؛ زادهٔ ۲۰ مه ۱۹۸۰) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
تیلور ریتزل (؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۸۸) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
تسا گابو (؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۹۰) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
باب مارتین (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز آرمسترانگ (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز چندلر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز دی (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید تارنر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوین سالیزبری (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فرانک شل (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج آلگرن (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج دیتر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هارولد تاور (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هری لوت (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هنری پروکتور (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هاوارد کینگزبری (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هیوبرت ای. کالدول (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز بلر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز فیفر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز فلاناگان (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز استیلمن راکفلر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان وایت (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف شاورز (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جاستوس اسمیت (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
باب ویل (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوارد جنینگز (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برد آلن لوئیس (؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۵۴) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برایان وولپنهاین (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چارلز مک‌ایلواین (؛ ۶ اوت ۱۹۰۳ – ۳۰ ژانویه ۱۹۷۵) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یاعلی (موشک) موشک کروز زمینیِ ایرانی است با بُرد ۷۰۰ کیلومتر که توسط هوافضای سپاه پاسدران انقلاب اسلامی ساخته شده است.موشک «یا علی»؛ جدیدترین کروز ایران با برد ۷۰۰ کیلومتر خبرگزاری فارستولید موشک کروز یا علی با برد ۷۰۰ کیلومتر (+عکس) عصر ایران شلیک این موشک، از روی سکوهای زمینی می‌باشد، و دارای قابلیت پرتاب از روی هواپیما نیز است.دست سپاه با «یا علی» بلندتر و کوبنده‌تر شد +عکس مشرق
موشک یاعلیشیعه نیوز، موشک یاعلی«یا علی (ع)» رمز پیروزی و نابودی دشمنان +عکس جام‌جم آنلاینموشک کروز یاعلی آپارات اولین موشک زمینی کروز ساخت سپاه پاسداران می‌باشد. امیرعلی حاجی‌زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، پیرامون موشک افتتاح شدهٔ کروز «موشک یا علی» که در زمان بازدید فرمانده کل قوای کشور سید علی خامنه‌ای از نمایشگاه دستاوردهای نیروی هوافضای سپاه، از آن رونمایی شد،آشنایی با ویژگی های «کروز یا علی» شبکه خبر بیان داشت:
«این یک موشک کروز زمینی است که توسط هوافضای سپاه ساخته شده و علاوه بر آن، کروز زمینی دیگری نیز در وزارت دفاع ساخته شده است.» این موشک، جزو اولین موشکهای کروز (زمینی) ساخت ایران با بُرد هفتصد کیلومتر است. موشک یاعلی، جدای از قابلیت پرتابِ آن از روی سکوهای ساحلی-شناورها،موشک «یا علی» نخستین «کروز زمینی» سپاه پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه دارای امکان پرتاب از روی مدلهای مختلفی از هواگردها یعنی جنگنده‌ها، بالگردها و پهپادها می‌باشد که این مطلب سبب افزایش قابل توجهِ بُرد آن می‌گردد.موشک یاعلی؛ کروز ۷۰۰ کیلومتری با قابلیت نصب و شلیک از روی "تمام جنگنده‌ها" خبرگزاری تسنیم
علاوه بر موشک یاعلی،موشک کروز پیشرفته یاعلی با برد ۷۰۰ ک.م آپاراتدست سپاه با «یا علی» بلندتر و کوبنده‌تر شد خبرگزاری تسنیم صنعت دفاعی جمهوری اسلامی ایران در سالهای گذشته چندین مدل از این موشکها را --در عرصه دریایی-- با بُردهای گوناگون تولید کرده است. موشک‌های کوتاه بُرد «نصر»، «کوثر»، «ظفر» و همچنین موشک «نور» دارای بُرد ۱۲۰ کیلومتر، موشک «قادر» با بُرد ۲۰۰ کیلومتر و موشک «قدیر» با بُرد ۳۰۰ کیلومتر از جملهٔ موشک‌های کروز دریایی ساخت جمهوری اسلامی ایران می‌باشند.موشک «یا علی» نخستین «کروز زمینی» سپاه پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه
لئونارد کارپنتر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وارن وستلاند (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام دالی (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وینزلو هال (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید براون (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دونالد بیر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دونالد هیوم (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جورج هانت (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گوردون آدام (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هوربرت موریس (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایان ترنر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لارنس استودارد (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نوریس گراهان (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت موک (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یوسف اسحاق‌پور (زادهٔ – درگذشتهٔ )، نویسنده، پژوهشگر و جستارنویس ایرانی فرانسوی بود. او همچنین استاد تاریخِ هنر و تاریخِ سینما در دانشگاه دکارت پاریس بود. از وی بیش از چهل عنوان کتاب منتشر شده که عمدتاً درحوزه‌های سینما، هنر، تاریخ و فلسفه و ادبیات‌اند.
یوسف اسحاق‌پور زاده ۲۴ اسفند ۱۳۱۸ در تهران بود و در ۱۸ سالگی به قصد تحصیل در رشتهٔ سینما عازم فرانسه شد. در آغاز در مدرسهٔ لویی لومیر فیلم‌برداری خواند و سپس در ایدک (مؤسسهٔ مطالعات عالی سینماتوگرافیک) به تحصیل در رشته‌های کارگردانی و مونتاژ پرداخت و در فرانسه ماندگار شد. وی سپس تحصیلات خود در فلسفه را در دانشگاه سوربن و تاریخ هنر و جامعه‌شناسی را در دانشسرای عالی علوم کاربردیِ پاریس ادامه داد. به لطف ژان میتری با حوزهٔ نظری سینما و به لطف لوسین گلدمن با آثار لوکاچِ جوان و مارکس آشنا شد. بعدها آدورنو و بنیامین نیز به حوزهٔ اندیشهٔ او راه یافتند.
گذر از شرق به غرب او را به سمت مکانی ناکجاآبادی سوق داد که زمینه را برای فعالیت در عرصهٔ جستارنویسی هموار کرد. جستارهای او هر چند شامل حوزه‌های فلسفه، سیاست و ادبیات نیز می‌شوند اما اساساً به اندیشه‌ورزی دربارهٔ تصویر، چه در حوزهٔ سینما (تک‌نگاری‌هایی دربارهٔ اورسن ولز، ویسکونتی، اُزو، ساتیاجیت رای، کیارستمی و چندین مجموعه جستار دربارهٔ کلیت سینما یا فیلم‌ها و سینماگران خاص) و چه در حوزهٔ نقاشی (پوسن، کوربه، دوشان، موراندی، ...) اختصاص یافته‌اند. مفصل ‌ترین اثر او، کتابی دو هزار صفحه‌ای در سه جلد درباره اورسن ولز است که نتیجه سی‌ سال پژوهش اسحاق‌پور درباره او است.
البته حرکت در این مسیر باعث نشد اسحاق‌پور ایران را فراموش کند. سه جستار دربارهٔ مینیاتور ایرانی، صادق هدایت و شهره فیض‌جو از کارهای او دربارهٔ هنر ایرانی به‌شمار می‌روند. اسحاق‌پور در حوزهٔ عکاسی نیز فعالیت داشت و پنج مجموعه عکس منتشر کرد.
یوسف اسحاق‌پور در ۲۴ مهر ۱۴۰۰ در پاریس درسن ۸۱ سالگی درگذشت.
کتلین جورجیان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
کنت میچل (؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۳۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
پل انکویست (؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۵۵) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
روبرت زیمونی (؛ ۱۸ آوریل ۱۹۱۸ – ۲ فوریه ۲۰۰۴) قایقران روئینگ مجارتبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تد نش (؛ زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۳۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام استو (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آلن مورگان (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کریس آرنس (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دووال هکت (؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۳۰ – ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۲) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوارد فری (؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۴۱ - ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گوردی جووانلی (؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۲۵) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فردریک کرسر (؛ زادهٔ مارس ۱۸۷۲ - درگذشته نامشخص) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز هاردی (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لوید باتلر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مایکل گلیسون (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
راستی وایلس (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هریت متکالف (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
جان کوک (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان استاک (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیمز مک‌میلان (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رالف پارچس (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیسون رید (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جین فلاناگان (؛ زادهٔ۸ مه ۱۹۵۷) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف هانسن (؛ زادهٔ ۱۳ آگوست ۱۹۷۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کری سیموندز (؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۸۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
کورت سیفرت (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۵) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیتر سیپولون (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت موری (؛ ۲۳ اوت ۱۹۳۶ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بتسی بیرد (؛ زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۱) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بویس باد (؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۳۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کاری گریوز (؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۵۳) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارول باور (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۵۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اموری کلارک (؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۳۸) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هیو فولی (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۴۴) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کتی کیلر (؛ زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۵۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
استنلی سویکلینسکی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بیل کنکت (؛ ۱۰ مارس ۱۹۳۰ – ۱۷ دسامبر ۱۹۹۲) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیوید وایت (; ۲۸ ژوئیه ۱۹۳۴ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان سایر (؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۳۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوزف املانگ (؛ ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶ – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کریستن تورسنس (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۰) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کریستین نورلیوس (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۵۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شایریل اوستین (؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۶۰) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است.
توماس املانگ (؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۳۵ – ۲۶ ژانویه ۲۰۰۹) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
توماس چارلتون (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۴) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سِر توماس هربرت (۱۶۸۲–۱۶۰۶) از نجیب‌زادگان و درباریان انگلیسی بود که در سال ۱۶۲۷ (۱۰۰۵ ه‍.ش / ۱۰۳۶ ه‍.ق) به همراه هیئت نمایندگی که چارلز اول به ریاست سِر دادمور کاتن (Sir Dodmore Cotton) به دربار شاه عباس اول روانه کرده بود به ایران آمد.
توماس هربرت به همراه هیئتی شامل: سِر دادمور کاتن، سفیر دربار چارلز اول، نقدعلی بیک، سفیر ایران در لندن، رابرت شرلی، یک تاجر ایرانی و عده زیادی دیگر سفر خود را از طریق راه دریایی شروع کرده و در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۶۲۸ از بندرعباس به ایران وارد شدند. نخستین شهری که پس از بندرعباس دیدند، شیراز بود. هربرت شیفته زیبایی‌های شیراز شده بود و این شهر را زیباترین شهر آسیا می‌دانست. پس از اقامت یک‌ماهه در فارس و بازدید از تخت جمشید به اصفهان سفر کردند و ۳ هفته نیز در آنجا بودند. او از اصفهان به عنوان یکی از باشکوه‌ترین شهرهای آن دوره اشاره می‌کند. سپس آنها به سمت شمال حرکت کردند تا ملاقاتی با شاه عباس صفوی در اشرف داشته باشند و پس از آن به آمل سفر کرد. در ادامه سفر، هربرت و تعدادی از همراهانش مجدداً به اصفهان بازگشته و پس از سفر به بغداد راهی هندوستان و قاره آفریقا شدند و پس از یک سفر چهارساله به انگلستان بازگشتند.
هربرت که در زمان دیدارش از ایران بسیار جوان بود، از شعور و دایره دید وسیعی برخوردار بود. وی نه تاجر بود، نه دیپلمات. تنها ذوق تحقیق و کنجکاوی او را به سفر کشانده بود. ضمن آن که او در نویسندگی هم تبحری خاص داشت. هربرت شرح این سفر را با عنوان توصیف پادشاهی ایران در سال ۱۶۳۴ در لندن به چاپ رساند که جزو نخستین سفرنامه‌های ایران که انگلیسی‌ها نوشته‌اند به‌شمار می‌آید. او سفرنامهٔ ایران خود را گسترش داد و سه جلد دیگر به آن افزود و با عنوان چند سال مسافرت در آفریقا و آسیای بزرگ در سال ۱۶۷۷ منتشر کرد که بخش مهمی از کتابش به کشور ایران اختصاص دارد. او در سفرنامه اش دربارهٔ مسائل اجتماعی و اقتصادی ایران، شهرها، باغها، علوم جغرافیایی، تاریخ و باستان‌شناسی و حتی مسائل مربوط به رام کردن حیوانات را گزارش می‌دهد. این سفرنامه که بارها به زبان‌های مختلف اروپایی چاپ شده، حاوی تصاویری مستند و بسیار ارزشمند است. از جمله مهمترین تصاویر موجود در این سفرنامه می‌توان به پرتره شاه عباس، تصاویر مربوط به نحوه پوشش طبقات مختلف جامعه ایران، نحوه پوشش زنان ایرانی و اهالی نقاط مختلف ایران اشاره کرد. همچنین قدیمی‌ترین و شاید در نوع خود بی نظیرترین تصویر را از میدان نقش جهان می‌توان در سفرنامه هربرت یافت.
کمبود آدرس IPv4، بیانگر تخلیه تدریجی استخر آدرسهای IPv4 تخصیص نیافته‌است. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، از آنجا که معماری اصلی اینترنت کمتر از ۴/۳ میلیارد آدرس در دسترس داشت در دورانی که اینترنت شروع به رشد چشمگیر کرد، فرایند تخلیه آن پیش‌بینی شد. این کاهش یکی از دلایل توسعه و استقرار پروتکل جانشین آن، IPv6 است. در حال حاضر IPv4 و IPv6 در اینترنت کنار هم به کار گرفته می‌شوند و دارای همزیستی هستند.
در حالی که دلیل اصلی کمبود آدرس IPv4 ظرفیت کافی در طراحی زیرساخت اصلی اینترنت است، چندین عامل دیگر کاستی‌ها را تشدید کرده‌است. هر یک از آنها تقاضا برای عرضه آدرس‌ها را افزایش می‌دهند، کاستی‌هایی که در گذشته توسط طراحان اصلی شبکه پیش‌بینی نشده بود.
تلاش‌ها برای تأخیر کمبود فضای آدرس در اوایل دهه ۱۹۹۰با تشخیص مشکل آغاز شد، و معرفی تعدادی اصلاحات stop-gap تا ساختا حاضر بهتر کار کند، مانند روش‌های CIDR و روش‌های تخصیص بر پایه کاربرد سخت گیرانه.
نیروی ضربت مهندسی اینترنت(IETF)، گروه مسیریابی و آدرس دهی (ROAD) را در نوامبر ۱۹۹۱ تشکیل داد تا به مشکل مقیاس پذیری واکنش دهد که حاصل از سیستم تخصیص دهی classful network بود.
IPv6، جانشین تکنولوژی IPv4، طراحی شد تا این مشکل را حل کند.IPv6 از ۳٫۴×1038 آدرس حمایت می‌کند. اگر چه از سال ۲۰۰۸ نقصان پیش‌بینی شده به مراحل پایانی خود می‌رسید، بیشتر ارائه دهنده‌های اینترنت و فروشندگان نرم‌افزارها تازه در حال گسترش IPv6 بودند.
بقیهٔ تلاش‌ها برای کاهش و تکنولوژی‌ها شامل:
در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱، دو بلاک آدرس آخر رزرو نشده IANA/8 با توجه به درخواست‌های RIP به APNIC تخصیص داده شد. این کار ۵ بلاک ۸/ رزرو شده ولی تخصیص داده نشده باقی گذاشت. با توجه به سیاست‌های ICAAN، سازمان IANA اقدام کرد که یکی از ان ۵ بلاک را به هر کدام از ان RIPها تخصیص دهد. در یک مراسم و کنفرانس مطبوعاتی در ۳ فوریه ۲۰۱۱.
APNIC اولین دفتر محلی اینترنت بود که ادرس‌های IPv4 ان تمام شد در اپریل ۲۰۱۱. این تاریخ نقطه عطفی شد که نشان داد که هر کسی که یک IPv4 می‌خواهد نمی‌توان به ان یکی تخصیص داد.
هاست‌های IPv6 نمی‌توانند به صورت مستقیم با هاست‌های IPv4 ارتباط برقرار کنند و مجبورند از سرویس‌های gateway خاص برای تعامل استفاده کنند. که این به این معناست که کامپیوترهای عمومی هچنان باید به ادرس‌های IPv4 دسترسی داشته باشند.
دراوایل ۲۰۱۱ تنها حدود ۱۶ تا ۲۶ درصد کامپیوترها قابلیت IPv6 داشتند که تنها ۰٫۲ درصد از آنها آدرس دهی IPv6 را ترحیج می‌دادند که بسیاری از آنها رواش‌های انتقالی مانند Teredo tunneling را استفاده می‌کردند.
تنها حدود ۰٫۱۵ درصد از سایت‌های برجسته IPv6 دسترس بودند.
ناتان هیل (زاده ۶ ژوئن ۱۷۵۵-درگذشته ۲۲ سپتامبر ۱۷۷۶) سرباز ارتش قاره ای و جاسوس آمریکایی در طی انقلاب آمریکا بود. او قهرمان آمریکایی‌ها در جنگ با امپراتوری بریتانیا است.
ناتان در ایالت کنتیکت آمریکا زاده شد. او فرزند ریچارد هیل و الیزابت استرانگ بود. وقتی چهارده ساله بود به همراه برادرش انوخ که شانزده ساله بود به کالج یِیل از دانشگاه یِیل فرستاده شد. او در آنجا به حزب میهن دوستان پیوست و برای بنجامین تالماج جاسوسی می‌کرد. او و برادر بزرگش به که یک انجمن سری دانشجویی بود پیوستند. در آنجا به تبادل نظر و یادگیری ریاضیات، هوافضا، ادبیات و برده داری در آمریکا پرداخت. ناتان در ۱۸سالگی و در سال ۱۷۷۳ فارغ‌التحصیل شد و معلم شد.
وقتی که انقلاب شروع شد، او به سرعت به انقلابیون پیوست. هیل در آزادسازی کنتیکت و ایالت‌های مجاور تلاش زیادی کرد.
او در نبرد لانگ آیلند نقش زیادی در پیروزی آمریکایی‌ها داشت و در آزاد سازی ایالت نیویورک کمک شایانی نمود.
ناتان هیل توانست بهترین خطوط دفاعی انگلیسی‌ها را شناسایی کند و جلوی حمله آمریکایی‌ها به این مناطق را بگیرد؛ در عوض آمریکا به ضعیف‌ترین خطوط انگلیس حمله و آنها را مجبور به عقب‌نشینی کرد.
سرانجام توسط سربازان کت قرمز انگلیسی دستگیر شد.
ناتان هیل را در در خیابان سوم نیویورک بر درختی به دار آویختند.
او قبل از اعدام شدن گفت:«متاسفم که بیشتر از یک جان ندارم تا برای کشورم فدا کنم»او هنگام مرگ تنها ۲۱ سال سن داشت.
لیدیا گویلر تیجادا (؛ زادهٔ – درگذشته ۹ مه ۲۰۱۱) سیاستمدار اهل بولیوی بود. وی از ۱۶ نوامبر ۱۹۷۹ تا ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۰ رئیس‌جمهور این کشور بود. او اولین زنی است که در تاریخ بولیوی به مقام ریاست‌جمهوری می‌رسد.
لیدیا گویلر تیجادا در ۹ مه ۲۰۱۱، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۹ سالگی درگذشت
کاشت ماده جوهرافشان (به انگلیسی: Ink Jet material deposition) یک تکنولوژی تولید نوظهور است که در آن از تکنولوژی چاپ جوهرافشان برای نشاندن/کاشت ماده بر روی یک بستر زمینه استفاده می شود. این روش برای از بین بردن هزینه های ثابت تولید و کاهش میزان مواد اولیه مورد استفاده به وجود آمده است.
هرآنچه با روش های پیشین چاپ تولید شده است گزینه ی مناسبی برای این روش جدید است. علاوه بر این، دقت این روش می تواند برای کابردهای صنعتی مفید واقع شود. برای مثال:
از آنجا که تکنولوژی پایه این روش بر تکنولوژی دیجیتالی استوار است ، هزینه های شروع تولید نسبتاً کم است. همچنین، هر نسخه تولید شده ممکن است با آخرین نسخه تفاوت داشته باشد.
هدر رفت ماده اولیه در این روش کم است که از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است.
ماده ای که برای کاشت استفاده می شود باید با سر پرینتر (بخشی از چاپگر جوهر افشان است که شامل تمام دهانه های ریز و درشتی است که جوهر را روی کاغذ اسپری می کنند) همخوانی داشته باشد. همچنین این مواد باید از نظر خاصیت گرانروی در محدوده مشخصی باشند.
آب‌انبار بی‌بی حسین‌خان ، آب‌انباری است مربوط به دوره قاجار که در روستای بسطاق از توابع دهستان سه قلعه بخش سه قلعه شهرستان سرایان استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. این آب انبار متعلق به حسین خان کلانتری برادر حاج یوسف خان کلانتری میباشد.
که حسین خان برای یاد بود مادرش ایننبان را ابار احداث کرده است و به همین دلیل به آب انبار بی بی حسین خان معروف است.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ١۶۴۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ظهور امپراتوری‌ها: عثمانی (Rise of Empires: Ottoman) یک مستند تاریخی محصول ترکیه است؛ که با پخش در شبکه اینترنتی نتفلیکس در ۲۴ ژانویه سال ۲۰۲۰ در دسترس قرار گرفت.
سریال برای فصل دوم هنوز تمدید نشده‌است.
سلطان محمد دوم عثمانی برای فتح قسطنطنیه که سلاطین پیشین نتوانستند بودن آن را تصرف کنند همه جانبه سعی می‌کند این شهر هزاران ساله تسخیرناپذیر را تصرف کند و امپراتوری بیزانس را به تاریخ بسپارد.
انیو چرلیسی (؛ – ) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر آنتونیو"، "کاستا دیوا" و "ده فرمان" اشاره نمود.
دکتر آنتونیو () یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی انریکو گواتسونی است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
آلفردو روبرت (؛ ۵ آوریل ۱۸۷۷ – ۳۱ مارس ۱۹۶۴) یک هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر آنتونیو" و"کاستا دیوا" اشاره نمود.
جینو تالامو (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "دکتر آنتونیو" و "مسالینا" اشاره نمود.
تکنولوژی جوهرافشان یک روش نشاندن قطرات مایع بر روی یک بستر است. این تکنولوژی در اصل برای صنایع چاپ توسعه یافت اما به روش محبوبی در تولیدات الکترونیکی و مکانیکی به روش دیجیتال تبدیل شد. اگرچه دو اصطلاح «چاپ جوهرافشان» و «تکنولوژی جوهرافشان» گاهی به عنوان هم‌معنی استفاده می‌شوند، چاپ جوهرافشان معمولاً به صنعت چاپ، برای چاپ محتوای گرافیکی و تکنولوژی جوهرافشان به‌طور کلی به تولیداتی که از روش جوهرافشانی استفاده می‌کنند، اطلاق می‌شود.
جوهر باید هدایت الکتریکی بالایی داشته و در برابر اکسید شدن و حرارت نیز مقاوم باشد.
روش‌های مختلفی برای شکلگیری قطره وجود دارد که می‌توان آن‌ها را به دو دستهٔ عمده تقسیم کرد: جوهرافشانی پیوسته (به انگلیسی: (continuous inkjet (CIJ)، جوهرافشانی بر اساس تقاضا (به انگلیسی: (drop-on-demand (DOD).
روش اول، روشی مستقیمی برای تولید قطره دارد اما اصلاح و تغییر مسیر جاگذاری قطره در آن پیچیده‌است. روش دوم، قطرات را به شیوه پیچیده تری تولید می‌کند درحالی که امکان اصلاح و تغییر مسیر را میسر نمی‌سازد.
در این روش قطره‌های جوهر به صورت مجزا و در زمان تقاضا توسط سیگنال ولتاژ آزاد می‌شوند. قطره‌های آزاد شده بدون هیچگونه تغییر مسیر به صورت عمودی سقوط می‌کنند. پرینترهای تجاری می‌توانند ده‌ها هزار نازل (دهانه) داشته باشند.
دو تکنولوژی اصلی برای خروج جوهر از دهانه روش گرمایشی و پیزوالکتریک هستند.
روش پیزوالکتریک DOD
پیزوالکتریک در دهه ۱۹۷۰ اختراع شد. در این روش جوهری که استفاده می‌شود باید کشش سطحی و گرانروی آن در محدوده به خصوصی باشد.
روش گرمایشی DOD
این روش در دههٔ ۱۹۸۰ توسط شرکت کنون و اچ پی ارائه شد. در این روش تنوع جوهر مورد استفاده بسیار کم است چرا که جوهر مورد نظر باید فشار بخار بالا، نقطه جوش کم و پایداری زیاد کوگاسیون داشته باشد.
آب به عنوان یک حلال، محبوبیت این روش را تنها در محدوده چاپ غیرصنعتی نگه می‌دارد، جایی که جوهرهایی با پایه آب مورد استفاده است.
در این روش ستونی از دهانه‌ها به‌طور پیوسته در حال ریزش جوهر هستند. این قطرات خود به خود به‌طور مجزا ریخته می‌شوند. این قطرات یا توسط یک میدان الکتریکی به نقطه مورد نظر هدایت می‌شوند یا برای استفاده مجدد جمع‌آوری می‌شوند. سری این پرینترها می‌تواند یک دهنه یا چند دهنه باشد.
در این روش نیاز است تا حلال مورد نظارت قرار گیرد. از آنجایی که تنها مقدار اندکی جوهر استفاده می‌شود، برای جبران مقدار جوهر تبخیر شده در طول فرایند، همواره باید مقداری حلال به مخزن جوهر جمع‌آوری شده اضافه شود.
یکی دیگر از مضرات این روش لزوم اضافه کردن افزودنی به جوهر است. با توجه به افزودنی‌هایی که می‌توان اضافه کرد، احتمال خرابی دستگاه وجود خواهد داشت.
سری جوهرافشان تصویری
سری‌های پرینتر پشت سر هم
سری‌های پرینتر چندگانه
رمزگذار افزایشی یا رمزگذار نمُوی یک دستگاه الکترومکانیکی خطی یا دوار است که دارای دو سیگنال خروجی، "A" و "B است" که هنگام جابجایی دستگاه، پالس می‌دهد. در کنار هم، سیگنال‌های "A" و "B" هم وقوع و هم جهت حرکت را نشان می‌دهند. بسیاری از رمزگذارهای افزایشی دارای سیگنال خروجی اضافی هستند، به‌طور معمول "شاخص" یا "Z", که نشان می‌دهد رمزگذار در یک موقعیت مرجع خاص قرار دارد. همچنین، برخی از رمزگذارها یک خروجی وضعیت (معمولاً "زنگ" تعیین شده) را ارائه می‌دهند که نشان‌گر وضعیت عیب داخلی مانند خرابی یاتاقان یا بد عمل کردن سنسور است.
رمزگذار افزایشی موقعیت مطلق را نشان نمی‌دهد. فقط تغییرات در موقعیت را گزارش و برای هر تغییر موقعیت، جهت حرکت را گزارش می‌دهد. در نتیجه، برای تعیین موقعیت مطلق در هر لحظه خاص، لازم است سیگنال‌های رمزگذار را به یک "رابط رمزگذار افزایشی" ارسال کنید، که به نوبه خود «دنبال» می‌کند و موقعیت مطلق رمزگذار را گزارش می‌کند.
رمزگذارهای افزایشی بدون آن‌که از آن‌ها خواسته شود، تغییرات موقعیت را گزارش می‌دهند، و آن‌ها این اطلاعات را با نرخ داده که مرتبه بزرگی سریع‌تر از انواع اکثر رمزگذارهای مطلق هستند، انتقال می‌دهند. تأخیر بسیار کم حاصل از یک رمزگذار افزایشی این امکان را می‌دهد تا برای نظارت بر موقعیت سازکار سرعت بالا در نزدیک به زمان واقعی استفاده شود. به همین دلیل، از رمزگذارهای افزایشی معمولاً در کاربردهایی استفاده می‌شوند که نیاز به اندازه‌گیری دقیق و کنترل موقعیت و سرعت دارند.
جووانی روفینی (؛ – ) یک نویسنده، و میهن‌پرست اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از جمله کارهای او می‌توان به رمان "دکتر آنتونیو" اشاره کرد که آثار هنری گوناگونی برپایه آن ساخته شده‌است که از میان آنان می‌توان به فیلم "دکتر آنتونیو" اشاره کرد. وی همچنین نویسندهٔ نسخهٔ اولیهٔ اپرای "دون پاسکوال" (اثر گائتانو دونیزتی) نیز هست.
اِلِئوتریو رودولفی (؛ – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "هملت" و "دکتر آنتونیو" اشاره نمود.
همیلتون ریول (؛ ۳۱ مه ۱۸۶۷ – ۱۱ آوریل ۱۹۵۸) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دکتر آنتونیو" و "تائیس" اشاره کرد.
پهپاد یا هواپیمای بدون سرنشین (به انگلیسی: "Drones") یک فیلم سینمایی هیجان انگیز آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ میلادی به کارگردانی ریک رزنتال و با بازی الوییز مامفورد و مت اولری است.
دو سرباز که وظیفه پیدا کرده‌اند برای سرنوشت یک خلافکار حرفه ای تصمیم‌گیری کنند، در صورت انجام دادن یک حرکت اشتباه تمام برنامه‌ریزی ای که کرده‌اند بِهم خواهد ریخت و…
دکتر آنتونیو () یک اپرای ایتالیایی است که در سال ۱۹۴۹ میلادی، توسط فرانکو آلفانو و بر پایهٔ رمان "دکتر آنتونیو" اثر جووانی روفینی ساخته شد.Dryden "Franco Alfano: Transcending Turandot" p.160
دکتر آنتونیو () یک مجموعه تلویزیونی ایتالیایی است که در سال ۱۹۵۴ میلادی از شبکهٔ رای پخش شد. این مجموعه بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر جووانی روفینی ساخته شد.
پناهگاه حیات وحش کیامکی یک پناهگاه حیات وحش است که در ناحیه شمال غربی آذربایجان شرقی و ۵۰ کیلومتری شمال مرند واقع شده‌است. این منطقه در سال ۱۳۵۲ به عنوان منطقه حفاظت شده به تصویب رسیده و دو سال بعد به پناهگاه حیات وحش ارتقاء یافت.
پناهگاه حیات وحش کیامکی ۹۶ هزار و ۹۵۲ هکتار وسعت دارد و وجود بیش از ۷۰۰ گونه گیاهی، بیش از ۲۵۷ گونه جانوری شامل ۳۹ گونه پستاندار و بیش از ۱۵۴ گونه پرنده و ۴۳ گونه خزنده و چهار گونه دوزیست و ۱۷ گونه ماهی از مشخصه‌های اصلی این منطقه به‌شمار می‌رود.
سیامک بنایی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۶ در تهران) موسیقی‌دان و نوازندهٔ تمبک اهل ایران است.
سیامک بنایی، ۲۵ اردیبهشت سال ۱۳۳۶ در تهران متولد شد. او نواختن تمبک را از سال ۱۳۶۱، ابتدا مدت کوتاهی نزد امیرناصر افتتاح و پس از آن نزد محمد اسماعیلی فراگرفت و شیوهٔ نوازندگی او را ادامه داد. وی در کنسرت‌ها و آثار متعددی با هنرمندانی نظیر: فرامرز پایور، داریوش پیرنیاکان، جلال ذوالفنون، شهرام ناظری، حسین فرهادپور، سوسن اصلانی و … همکاری نمود. او از اعضای گروه موسیقی پایور، «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی و نوازندهٔ تمبک «گروه شهنازی» و «گروه نوا» بوده‌است.
وی همچنین نت‌نویسی کتاب "آموزش تمبکِ" حسین تهرانی را تحت نظر حسین دهلوی انجام داد و کتاب "آموزش تمبکِ" محمد اسماعیلی، در سال ۱۳۸۲، به کوشش او منتشر شد. گردآوری مجموعه آلبوم‌های «سلسله عشق»، «صد سال تار» و «صد سال سنتور» از جمله فعالیت‌های دیگر او در زمینهٔ موسیقی است. وی همچنین به عنوان داور با جشنواره ملی موسیقی جوان همکاری داشته‌است.
از جمله آثار نوازندگی سیامک بنایی ، به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
پهپاد (به انگلیسی: "Drone") یک فیلم مستند نروژی به زبان انگلیسی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی تونجه هسن شی است. این فیلم استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین را در جنگ مورد برسی قرار می‌دهد. این مستند که در سال ۲۰۱۴ در چندین جشنواره فیلم نمایش داده شد، چندین جایزه کسب کرد.
این فیلم از پشتیبانی در کشور نروژ و در سراسر جهان حمایت مالی دریافت کرد.