moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۹۹۹ فیلم ایرانی «زمانی برای مستی اسب‌ها» به زبان کردی و در جغرافیای کردستان با قصه و قهرمانان بومی، مرزهای قومی و ملی را درنوردید و در اولین حضور جهانی‌اش به‌عنوان بهترین فیلم اول یک کارگردان از معتبرترین جشنواره هنری جهان «کن فرانسه» جایزه دوربین طلایی را کسب کرد و عملاً به پدیده جشنواره‌های معتبر جهانی تبدیل شد. هرساله روز ۹ سپتامبر (۱۸ شهریور) به عنوان «روز سینمای کُردی» گرامی داشته می‌شود.پُلیتیک‌پرس: "در دومین سال «روز سینمای کُردی» چندین فعالیت انجام خواهدشد"، نوشته‌شده در ۶ تیر ۱۴۰۰؛ بازدید در ۲۶ دی ۱۴۰۱.
هر ساله روز ۹ سپتامبر مصادف با سالروز درگذشت ییلماز گونای کارگردان، فیلمنامه‌نویس و بازیگر کُرد به عنوان روز سینمای کُردی گرامی داشته می‌شود. برگزاری مراسم به مناسبت این روز از سال ۲۰۲۰ به ابتکار هاوار مصطفی‌خان کارگردان کُرد و شرکت ھاواری فیلم، مرکز سینمایی و روزنامه‌نگاری بَدِرخان، انجمن یلماز گونای آغاز شده‌است.
تارون (به زبان ارمنی Տարոն - به زبان یونانی Ταρών, Tarōn - به زبان لاتین Taraunitis)، یک منطقه تاریخی است از سده‌های میانی آغازین که بخشی از منطقه تاریخی توروبران یکی از ولایت‌های ارمنستان بزرگ که حدوداً در محدوده استان موش، ترکیه امروزی بود.The Heritage of Armenian Literature: From the Sixth to the Eighteenth Century By Agop Jack Hacikyan - Page 478
تارون محل نبردهای ساسانیان-امپراتوری روم شرقی در زمان پادشاهی ساسانی خسرو پرویز بین سال‌های ۵۹۰ تا ۶۲۸ میلادی بود. تارون غالباً توسط ساسانیان مورد تاخت و تاز قرار می‌گرفت. تارون محل پنج نسل از امیر نشین‌های مامیکونیان‌ها بود. هر کدام از امیرنشین‌های مامیکونیان‌ها علاوه بر داشتن دشمن مشترک مانند اعراب رقیب یکدیگر بودند و سعی می‌کردند، هر یک بر دیگری چیره شود و بر آن منطقه حکمرانی کند. «موشق»، «واهان»، «سمبات»، پسرش «واهان کامساراکان» و پسر دومش «تیران».John Mamikonean's - History of Taron
یکی از مهم‌ترین زیارتگاه‌های ارمنیان در منطقه تارون، کلیسای کاراپت مقدس می‌باشد که توسط گریگور روشنگر در سده چهارم میلادی بنا شده بود. این مکان نه تنها اهمیت مذهبی داشته، بلکه یکی از مراکز مهم علمی منطقه تا سال۱۹۱۵میلادی به شمار می‌رفته است. این کلیسا پس از نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط دولت ترکیه به طور کامل تخریب شد.Darke, Diana (2011). Eastern Turkey. Bradt Travel Guides. p. 131. .Hewsen, Robert H. (2001). "Mush and Its Plain". Armenia: A Historical Atlas. Chicago: University of Chicago Press. p. 206. .
با مرگ موشق ششم مامیکونیان در نبرد باگرواند در آوریل ۷۷۵ میلادی، آشوت چهارم باگراتونی، از پادشاهان دودمان باگراتونی موفق شد پس از یک دوره نبرد و درگیری با اعراب بر آن منطقه تسلط یابد. دودمان باگراتونی تا سال ۹۶۷ میلادی بر آن منطقه حکمرانی کرد.
بعد از مرگ آشوت سوم در ۹۶۷ میلادی، دو پسرش گریگور دوم تارون، و «باگرات سوم تارون» بر آن منطقه حکمرانی کردند. منطقه تارون تا بین، سده یازدهم و سده دوازده میلادی توسط یک خانواده اشرافی امپراتوری روم شرقی به نام «تارونیتس» اداره می‌شد.Kazhdan, Alexander (1991). "Taronites". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. pp. 2012–2013. .
در زمان حاکمیت امپراتوری روم شرقی منطقه تارون با منطقه تاریخی به نام «کِلْتزِنه» (شهر ارزنجان کنونی) متحد و یکی شد. امپراتوری روم شرقی در نبرد ملازگرد در مقابل سلجوقیان از این منطقه دفاع کردند. بعدها این منطقه توسط یک شاهزاده ارمنی به نام «تورنیک» که از نجیب زادگان خانواده تارون بود اداره می‌شد و آنجا را پایتخت خود انتخاب کرد تا اینکه در سالهای ۱۱۸۹/۹۰ میلادی توسط ترکها مورد تاخت و تاز قرار گرفت.Garsoïan, Nina G. (1991). "Taron". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. p. 2012. .
سوفی-الینا اُکسانن (زادهٔ ۷ ژانویه ۱۹۷۷) نویسندهٔ فنلاندی است. "تطهیر" مشهورترین رمان او است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد و چندین جایزه برای او به‌همراه داشت.R.D. Pohl. "Two of Europe's top younger novelists at Albright-Knox Sunday." The Buffalo News (Buffalo, NY). 2010. HighBeam Research. (August 12, 2015). http://www.highbeam.com/doc/1P2-21930769.html%7B%7Bsubscription|highbeam}} فیلمی با "همان نام" نیز در سال ۲۰۱۲ از روی آن ساخته شد.
سوفی اکسانن در ییواسکیلا در فنلاند مرکزی از مادری استونیایی و پدری فنلاندی به دنیا آمد. در دانشگاه ییواسکیلا و دانشگاه هلسینکی ادبیات و در آکادمی تئاتر فنلاند نمایش خواند. او "تطهیر" را نخست به شکل یک نمایشنامه نوشت و کتاب آن را در سال ۲۰۰۸ در فنلاند منتشر کرد. داستان این کتاب دربارهٔ خشونت علیه زنان در استونی تحت سلطهٔ شوروی و پس از آن است.Anonymous. "Vivid picture of Estonia during war, dictatorship." Winnipeg Free Press. 2010. HighBeam Research. (August 12, 2015). http://www.highbeam.com/doc/1P3-2017282721.html%7B%7Bsubscription|highbeam}}
اکسانن دوجنس‌گراست.
هنری لوت (؛ ۱ ژانویه ۱۹۰۳ – ۱ ژانویه ۱۹۹۱ میلادی) یک سیاح، مردم‌نگار، کارشناس در هنر پیش از تاریخ و انسان‌شناس اهل فرانسه بود. "Paintings from the Past" in the January/February 1983 print edition of "Saudi Aramco World"
کشفیات وی از غارنگاره‌های انسان‌های نخستین در صحرای بزرگ آفریقا و موریتانی ارزشمند و قابل توجه است.
لوت نظریه‌پرداز فضانوردان باستانی و اولیه بود و هنر ماقبل تاریخ را به عنوان شواهدی از وجود فضانوردان باستان در نظر گرفته است. Author: Henri Lhote (librarything.com) Encyclopædia Britannica. Retrieved August 29, 2008 Lhote, Henri. "The Search for the Tassili Frescoes: The story of the prehistoric
rock-paintings of the Sahara". New York: E. P. Dutton.Ita, J.M. , 'Frobenius, Lhote and Saharan Studies', in "African Studies Review" Vol. 17 no. 1 (April 1974), pp. 286–306.
به زبان فرانسوی:
ایرانیان در چین مانند پارسیان، سغدیان، تخاریان و سکاها در دوره‌های مختلفی در تاریخ چین در این کشور زندگی کرده‌اند.
آغاز تاریخ روابط ایران و چین به نخستین تماس میان دو دولت به سال ۱۴۰ یا ۱۴۱ پیش از میلاد بازمی‌گردد. در این زمان دودمان هان بر چین و اشکانیان بر ایران فرمان می‌راندند. در این زمان از یک سو دولت هان در آسیای مرکزی پیش‌روی کرده و اشکانیان نیز بلخ را گشوده‌بودند؛ ولی برخورد رسمی میان دو دولت چندین سال پس از آن رخ‌داد. در ۱۱۵ پیش از میلاد وو دی امپراتور چین به دلیل گشایش در دادوستد و به ویژه در جستجوی رمه‌های اسب سفیری را به همراه پیشکش‌هایی به دربار مهرداد دوم اشکانی فرستاد.
در دورهٔ اشکانیان، که هم‌زمان با چیرگی دودمان هان بر چین بود، پیوندهای بازرگانی میان دو کشور گسترش رو به فزونی یافت. دو طرف سفیرانی میان یکدیگر رد و بدل نمودند و جهانگردانی از چین نیز از ایران دیدار نمودند. دو کشور محصولاتی را به همدیگر معرفی نمودند که برجسته‌ترین آنان ابریشم چین بود. مسیر بازرگانی این کالای ارزشمند از چین به اروپا از ایران می‌گذشت و راه ابریشم نام‌داشت.
در زمان ساسانیان روابط دو کشور فراز و نشیب بسیاری داشت. ایرانیان بازرگانی ابریشم را در انحصار خویش گرفتند. این انحصار سبب کینه‌توزی‌های بزرگی گشت و چین به دشمنان ایران چون روم پیوست. با حمله عرب‌ها به امپراتوری ساسانیان از امپراتور چین یاری خواستند و سپس گروهی از آنان از جمله دودمان ساسانی به دربار این کشور پناهنده شدند.
پادشاهی ختن یک پادشاهی باستانی ایرانیِ سکایی بودایی بود که قلمرو آن در کناره جنوبی بیابان تکله‌مکان و در مسیر جاده ابریشم قرار داشت. این پادشاهی در حوضه تاریم قرار داشت که امروزه در غرب چین واقع شده‌است. پادشاهی ختن در حدود هزار سال (به طور دقیق ۹۵۰ سال از سال ۵۶ تا ۱۰۰۶ میلادی) پابرجا بود تا این‌که در سال ۱۰۰۶ میلادی با حمله مسلمانان از میان رفت.https://en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_Khotanhttps://en.wikipedia.org/wiki/Islamization_and_Turkification_of_Xinjiang
یک روستا با قدمت ۶۰۰ ساله در استان جیانگسو چین ساکنانی از تبار ایرانی دارد. این روستا ۲۷۰۰۰ نفر جمعیت دارد و دارای نام‌های فارسی نظیر فارس و پارسیان است.دهکده پارسيان در شهر «يانگ جو» در استان «جيانگ سو» از استان هاي شرقي چين ، يادگاري از حضور ايرانيان در اين کشور است. دهکده پارسيان روستايي احاطه شده در ميان رودها و درياچه ها، مملو از درختان کاج و دشت هاي وسيع است که ساکنان آن پيوندي دروني و عميق با ايرانيان دارند. علت نامگذاري اين دهکده به نام پارسيان اين است که حدود ۶۰۰ سال پيش در سلسله تانگ ، يک بازرگان ايراني از طريق راه ابريشم دريايي براي تجارت، به کشور چين و شهر يانگ جو سفر کرد. در ناحیه‌ای در شرق شهر یانگ جو از استان جیانگ‌سو جایی هست به نام «دهکده پارسی» ساکنان این ناحیه از اعقاب بازرگانان ایرانی هستند که در عهد خاندان تانگ (۹۰۷-۶۱۸ میلادی) در آنجا سکنی گزیدند. نام این دهکده، راه و روش زندگی متفاوت با دیگر جاها و چهره دگرگون مردم این روستا از روستاهای مجاور مجزا و مشخص است. ساکنان این روستا از اعقاب پارسیان بازرگانی هستند که در آن دوران به چین آمدند. یکی از شاهزادگان اشکانی در سال ۱۴۸م وارد چین شد و نام «آن چین» را گرفت. وی ۳۹ کتاب مقدس بودائی را از سانسکریت به چینی ترجمه کرد و ترجمه‌اش موردستایش قرار گرفت. پس‌ازآن در سال ۱۹۰م، ایرانی دیگری بانام چینی «آن‌سوان» با همکاری یکی از راهبان چینی به نام «یان فوتیائو» مشغول ترجمه کتاب‌های مقدس بودائی شد. ان سوان متن را برمی‌گرداند و یان فوتیائو یادداشت می‌کرد «لی ایو» (۹۳۰-۸۸۵م) یکی از شاعران مشهور اواخر دودمان تانگ است که از اخلاف «لی سوشا» از بازرگانان ایرانی است. او ۵۴ قطعه شعر از خود به‌جا نهاده است. دوهزارسال پیش یک ایرانی بهترین و مهم‌ترین کتاب‌های چین که مرجع ادبیات آن‌هاست و حدود ۶۰ جلد است را تنظیم کرد که هنوز در بالاترین مقام و درجه بین چینی‌ها قرار دارد. همچنین مقبره دوعالم ایرانی در «نیوجیه» پایتخت چین یعنی شهر پکن نیز جالب‌توجه است؛ «احمد برطانی بخارایی» و «عمادالدین قزوینی» امام جماعت مسجد نیوجیه هم بوده‌اند آنها در سال ۱۲۷۰ م به این مسجد آمده‌اند که یکی در سال ۱۲۸۰ م و دیگری در سال ۱۲۸۳ دار فانی را وداع گفته‌اند.
سید اجل شمس الدین بخاری، نخستین فرماندار ایالت یون‌نان چین بود و از سوی دودمان دودمان یوآن به این سمت گمارده شده‌بود. وی اهل بخارا بود. سید اجل شمس الدین که عمر نام داشت در سال ۱۲۱۱ متولد و در سال ۱۲۷۹ درگذشت. در سال ۱۲۹۷ امپراتور دودمان یوان لقب «شاه جونگ هوی سیان یانگ» را به او بخشید و مردم او را «شاه سیان یانگ» خواندند.
هیتمن: دشمن درون () نخستین کتاب از سری "هیتمن"، نوشته ویلیام سی. دایتز است.
سید رحیم مشیری استاد جغرافیای انسانی (جغرافیای طبیعی) دانشگاه تهران در ایران بود.زندگی‌نامه و بیوگرافی سید رحیم مشیری
سید رحیم مشیری در سال ۱۳۰۹ در سمنان به دنیا آمد. او دوره ابتدایی را در دبستان هدایت سمنان و دوره دبیرستان را تا پنجم در دبیرستان‌های پهلوی سابق و دهخدا و دوره ششم را در دبیرستان میرافضلی طی کرد و در سال ۱۳۳۲ برای تحصیل در دوره کارشناسی وارد دانشگاه تهران شد، دکتر مشیری دوره دکتری جغرافیا را در دانشگاه فرایبورگ آلمان سپری کرد و در سال ۱۳۴۵ موفق به اخذ درجه دکتری تخصصی از آن دانشگاه شده. وی در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۶ با سمت اسیستان جغرافیای دانشگاه فرایبورگ آلمان مشغول بکار بود. سپس به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۶ استادیار گروه جغرافیای دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۵۴ دانشیار شد و در سال ۱۳۷۲ به مرتبه استادی دانشگاه تهران نائل آمد. وی در سال ۱۳۸۵ به عنوان استاد نمونه کشور معرفی شد. مشیری در طول دوران خدمت در دانشگاه تهران علاوه بر تدریس دروس مختلف در دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری، مسئولیت‌های اجرایی گوناگون از جمله معاونت مالی و اداری دانشکده ادبیات و علوم انسانی، مدیریت گروه جغرافیا، ریاست مؤسسه جغرافیا، و سردبیری مجله پژوهش‌های جغرافیای توسعه دانشگاه تهران را به عهده داشته‌است. آقای دکتر مشیری در دانشگاه آزاد اسلامی نیز علاوه بر تدریس در مقاطع مختلف مسئولیت‌هایی نظیر مدیر گروه تخصصی دانشگاه آزاد اسلامی را به عهده داشته‌اند. مسئولیت گروه جغرافیا در مرکز نشر، عضویت در کمیته برنامه‌ریزی جغرافیا در ستاد انقلاب فرهنگی، دبیری هفتمین کنگره جغرافیایی ایران و مدیر گروه تخصصی کارشناسی ارشد جغرافیا در دانشکده غیرانتفاعی طبرستان چالوس از دیگر سمت‌های اجرایی وی بوده‌است.
مشیری راهنمای بیش از ۳۰ رساله دکتری در دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی و استاد راهنمای بیش از ۲۰۰ پایان‌نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه‌های مختلف بوده‌اند. وی از سال ۱۳۷۰ به عنوان عضو وابسته در فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران فعالیت داشته و ریاست شاخه جغرافیای فرهنگستان را به عهده داشتند. سرانجام وی در سن ۸۵ سالگی در سال ۱۳۹۳ دارفانی را وداع گفت.سید رحیم مشیری
کایو () نام یک مجموعه پویانمایی آموزشی کانادایی است که از ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۷ تا ۳ اکتبر ۲۰۱۰ میلادی از شبکه تلویزیونی «تله‌تون» و سپس «تری‌هاوس» پخش شد. این کارتون بر پایهٔ کتابی مصور به همین نام، اثر «کریستین لورو» ساخته شده‌است و دربارهٔ پسربچه‌ای ۴ ساله است که شیفتهٔ دنیای اطراف خود است و در هر قسمت، ماجراهایی را پی می‌گیرد.
کایو به همراه پدر، نامادری و خواهر کوچکترش «سوزی» در یک خانه آبی‌رنگ به آدرسِ «خیابان پاین، پلاک ۱۷» زندگی می‌کند. او ماجراهای فراوانی را به خانواده و دوستانش پشت سر می‌گذارد و در هر قسمت از قوه تخیل خود در انجام کارها بهره می‌گیرد.
طی فصل‌های ۱ تا ۳ این کارتون، در هر قسمت، علاوه بر کارتون، یک بخش عروسکی و نیز یک بخش از زندگی واقعی با حضور چند کودک، وجود داشت. اما از فصل چهارم به بعد، قسمت‌های عروسکی و واقعی آن را حذف کردند و تنها همان بخش کارتونی باقی ماند.
در فصل اولِ کارتون، بیشتر قصه‌های آن، از مادربزرگِ کایو شروع می‌شد (که در عین حال راوی داستان‌ها هم هست) و او را می‌دیدیم که کتابی را برای نوه‌هایش (کایو و سوزی) می‌خواند و داستان را روایت می‌کند. از سال ۱۹۹۷، دیگر شخصیتِ مادربزرگ نمایش داده نشد و تنها صدای او، بر روی هر قسمت شنیده می‌شود که قصه را تعریف می‌کند.
کارتون کایو ۲۳ شخصیت اصلی و ۶۶ شخصیت فرعی دارد که بدین ترتیب و در مجموع، ۸۹ شخصیت را در بر می‌گیرد.
کارتون کایو از ۵ فصل و ۱۴۴ قسمت نیم‌ساعته تشکیل شده‌است. علاوه بر آن یک فیلم سینمایی ۹۰ دقیقه‌ای به نام «تعطیلات کایو» نیز در سال ۲۰۰۳ ساخته شد.
کتاب‌های مصور کایو از سال ۱۹۸۹ میلادی توسط «انتشارات شوئت» منتشر شدند. مجموعه کارتونی کایو در اصل به زبان فرانسوی تولید و پخش شد و بعدها به انگلیسی ترجمه و در آمریکا بازپخش گردید. این کارتون برای کودک نوپا و به منظور کمک به رشد فکری و روانی آنها ساخته شده‌است.
در سال ۱۹۹۷ میلادی، ۶۵ قسمت پنج دقیقه‌ای از این کارتون در کانادا و چند کشور خاص از جمله آمریکا پخش شد. ساختِ قسمت‌های اولیه این کارتون، به یک شرکت کره‌ای سپرده شده بود، اما قسمت‌های بعدی را تولیدکنندگان در یک کارگاه خانگی و با استفاده از نرم‌افزار «ادوبی فلش» ساختند.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، یک فیلم سینمایی به نام «تعطیلات کایو» بر اساس این کارتون ساخته شد.
در سال ۲۰۱۴ میلادی و به مناسبت ۲۵مین سالگرد تولید و نمایش این کارتون، یک بستهٔ ویژهٔ «دی‌وی‌دی/کتاب» منتشر شد و یک نسخهٔ مخصوص از فیلم «تعطیلات کایو» نیز با لوگوی ۲۵مین سالگرد، بازنشر گردید.
از آنجایی که در قسمت‌های اولیه، شخصیت کایو خردسال بود، چهرهٔ او را بدون مو نمایش دادند که در آن سن، قابلِ باور بود. به‌تدریج و طی سال‌های بعدی که شخصیت کایو در کارتون بزرگتر شد، تصویرگرانِ کارتون دریافتند که اگر موهای کایو در کارتون دربیاد، کودکان دیگر نمی‌توانند با آن شخصیت ارتباط برقرار کنند و به همین دلیل تصمیم گرفتند که سرِ شخصیت کایو، برای همیشه و تا انتهای کارتون، بدون مو باشد.
در یک مطالعه که در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط محققانِ دانشگاه ویرجینیا انجام و در مجلهٔ پزشکی «اطفال» به چاپ رسید؛ «دامنه توجه» و «توانایی‌های شناختی» ذهنِ کودکانِ پیش‌دبستانیِ ۴ ساله را، در سه گروه مختلف بررسی کردند: (۱) گروهی که کارتونِ کایو را برایشان پخش کردند. (۲) گروهی که کارتونِ باب‌اسفنجی شلوارمکعبی را برایشان پخش کردند. (۳) گروهی که نقاشی کشیدند. پس از گذشت ۹ دقیقه از این آزمایش، توانایی‌های ذهنی این کودکان مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. گروهی که کارتون کایو را تماشا کرده بودند، مشابه گروهی بودند که نقاشی کشیده بودند و هر دوی اینها، به طرز قابل توجهی، توانایی ذهنی بهتری از آن گروهی داشتند که باب‌اسفنجی شلوارمکعبی تماشا کرده بودند.
گوشت درون‌کِشتگاهی () که به آن گوشت مصنوعی هم گفته می‌شود، گوشتی است که در بدن حیوانات، با کشت سلولی در محیط کنترل شده تولید می‌شود. تولید گوشت به این روش، نوعی کشاورزی سلولی است که از بسیاری از روش‌ها و تکنیک‌هایی که در پزشکی برای بازسازی بافت‌ها استفاده می‌شود نیز بهره می‌برد. نخستین همبرگر تولید شده با گوشت درون‌کشتگاهی، سال ۱۳۹۲ ه‍.ش در هلند تولید و خورده شد. با توجه به مشکلات و محدودیت‌های کنونی تکنولوژیکی، هنوز این روش به مقیاس صنعتی قابل استفاده نیست. در ضمن باید دید آیا مصرف‌کنندگان علاقه‌ای به آن نشان خواهند داد یا خیر.
تولید گستردهٔ گوشت به روش درون‌کشتگاهی، هم با استفاده از هورمون‌های رشد مصنوعی و هم بدون آن‌ها امکان‌پذیر است.
پیشنهادهایی برای افزودن اسیدهای چرب امگا-۳ هم به این فراورده وجود دارد. البته روش‌هایی مبتنی بر کنترل تغذیه برای افزایش میزان اسیدهای چرب امگا-۳ در شیوهٔ سنتی تولید گوشت هم وجود دارد. در یکی از شماره‌های نشریه تایم از کمتر شدن تماس گوشت درون‌کشتگاهی با باکتری‌های بیماری‌زا به عنوان یک مزیت یاد شده‌است.
از آنجا که در این روش، گوشت در محیطی تحت کنترل تولید می‌شود مواد شیمیایی خطرناک مثل سموم در محصول نهایی، همچنین آسیب کمتر به حیات‌وحش.
استفاده از نیترات‌ها و بنزوات سدیم که نگهدارندهٔ فرآورده‌های گوشتی می‌باشند و عمل آوری این گوشت بدون ان غیرممکن بنظر می‌رسد و رابطه آن با سرطان‌ها اثبات شده‌است.
آمین‌های آروماتیک هترو سیکلیک و هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه رابطه آنها و آسیب به DNA اثبات شده‌است.
در این محصولات اصطلاحاً پاک وجود دارد.
گرچه گوشت درون‌کشتگاهی در سطح سلولی مشابه بافت عضلانی حیوانات است، با این حال ممکن است چنین رویکرد تکنولوژیکی به تولید غذا، چندان به مذاق مصرف‌کنندگان خوش نیاید. و انتخاب اول مصرف‌کنندگان بنظر می‌رسد اول گزینه‌های طبیعی و سپس مصنوعی یا فرآوری شده باشد، البته اگر گوشت درون‌کشتگاهی از لحاظ ظاهر، طعم، بو، بافت و سایر مشخصه‌ها شبیه به گوشت سنتی باشد، ممکن است بتواند در بازار مواد غذایی با گوشت سنتی رقابتی محدود کند. اما انتخاب اول معمولاً گزینه طبیعی تر یعنی گوشت طبیعی خواهد بود اگرچه گوشتی که تا کنون با این روش تولید شده فاقد چربی و بافت استخوان است و طعم ان را نیز ندارد که می‌تواند شکل نگاه مصرف‌کنندگان را به آن تحت تأثیر قرار دهد و ان هارا نسبت به خرید مردد کند، و همچنین تاکنون طعم ان مشابه که همانند گوشت طبیعی نبوده‌است.
محققان نوید تأثیر به مراتب کمتر روی محیط زیست را در تولید درون‌کشتگاهی گوشت نسبت به روش سنتی می‌دهند. برآورد می‌شود به ازای هر هکتار کشت عمودی گیاهان یا گوشت، مساحتی بین ۱۰ تا ۲۰ هکتار به عرصه‌های طبیعی بازگردد. علاوه بر این کشاورزی عمودی می‌تواند با تولید متان به عنوان سوخت زیستی، بخشی از انرژی مورد نیاز خود را نیز تأمین کند.
نتایج پژوهشی مشترک بین دانشگاه آکسفورد و آمستردام برآورد می‌کند که استفاده از این روش در تولید گوشت تنها ۴٪ روش سنتی گاز گلخانه‌ای تولید می‌کند. همچنین مصرف انرژی آن ۴۵٪ شیوهٔ سنتی تولید گوشت است و می‌توان آن را در عرصه‌ای به مساحت ۲٪ تولید حیوانی گوشت انجام داد. دامپروری صنعتی نقشی عمده در تولید گازهای گلخانه‌ای دارد و برخی سهم آن را از سهم مجموع سیستم حمل و نقل در جهان هم در تولید این گازها بیشتر می‌دانند؛ بنابراین تولید گوشت به روش درون‌کشتگاهی می‌تواند گامی مؤثر برای داشتن محیط‌زیستی پایدارتر و پاک‌تر باشد.
برای تولید گوشت به روش دورن‌کشتگاهی به روش‌های مهندسی ژنتیک مثل وارد کردن، حذف، تکه‌کردن، فعال‌سازی یا خاموش کردن ژن‌ها نیازی نیست. چراکه گوشت درون‌کشتگاهی از کشت توده‌ای از یک بافت به دست می‌آید نه یک ارگانیزم(موجود زنده). بنابراین جزو محصولات غذایی تراریخته به حساب نمی‌آید. چون گوشت درون‌کشتگاهی از کشت سلول‌های ماهیچه در محیطی تحت کنترل به دست می‌آید، بیشتر آن را با هیدروپونیک (آبکشت) قیاس کرده‌اند تا محصولات تراریخته.
گرچه برای تولید گوشت در این شیوه به روش‌های مهندسی ژنتیکی نیازی نیست، اما برخی محققان از مفید بودن استفاده از چنین روش‌هایی برای غنی کردن گوشت با مواد مفید می‌گویند؛ مثلاً می‌توان گوشت را با اسیدهای چرب مفید غنی کرد. همچنین شاید بتوان میزان تولید گوشت و بهره‌وری این روش را با استفاده از مهندسی ژنتیک بسیار بیش از روش سنتی تولید گوشت، بهبود بخشید.
بچه‌بازی واژه‌ای است در گفتار عامیانه مردم افغان به معنای هر گونه سوء استفاده جنسی از کودکان به قصد کسب درآمد. بچه‌بازی می‌تواند شامل مواردی چون پورنوگرافی کودکان، بردگی جنسی و تن‌فروشی کودکان که در آن کودکان خردسال یا پسران نوجوان به مردان با نفوذ یا ثروتمند برای ایجاد سرگرمی و کارهای جنسی فروخته می‌شوند."Boys in Afghanistan Sold Into Prostitution, Sexual Slavery", Digital Journal", Nov 20, 2007 برخی از این مردان، چندین بچه نگه می‌دارند و از آن‌ها برای نشان دادن ثروت خود بهره می‌برند.http://www.bbc.com/persian/afghanistan/2010/09/100908_k01_afg_dancing_boys این پسربچه‌ها که تا دوازده سال نیز سن دارند، یا یتیم هستند یا مربوط به خانواده‌های بسیار فقیر. این کار از زمان‌های دور در کشور افغانستان انجام می‌شده‌استCoomaraswamy, Radhika /english/14-october-2009-general-assembly.html Promotion and Protection of the Rights of Children at United Nations General Assembly, October 14, 2009 و اکنون نیز انجام آن در بسیاری از بخش‌های این کشور رواج بسیار کم دارد. اجبار و تهدید اجزای جداناشدنی از این گونه سوء استفاده‌ها به حساب می‌آیند. مسئولان امنیتی از پیش‌گیری و خاتمه دادن به بچه‌بازی و کارهای مرتبط با آن در این کشور اظهار ناتوانی می‌کنند؛ چرا که بیش‌تر مردانی که در این فعالیت دخالت دارند، افراد با قدرت و جنگ‌سالاران مسلح هستند.
در دوران طالبان (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱)، بچه‌بازی ظاهراً مجازات مرگ در پی داشت."London Times": Kandahar Men Return to Original Love: Teenage Boys. January 27, 2002. Accessed February 9, 2015. فیلم مستندی توسط نجیب‌الله قریشی در رابطه با پسران رقصنده ساخته و در مجمع سلطنتی هنرهای انگلستان به تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۰ نمایش داده شد."True Stories: The Dancing Boys of Afghanistan" , March 29, 2010 این مستند همچنین در سری برنامه‌های فرانت‌لاین به تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ در کشور آمریکا به نمایش درآمد.""The Dancing Boys of Afghanistan", PBS Frontline TV documentary, April 20, 2010. رقصیدن پسربچه‌ها هم در قوانین رسمی افغانستان و هم شریعت اسلام جرم محسوب می‌شود. اما این قوانین به ندرت در رابطه با مردان قدرت اجرا می‌شود و پلیس همواره در این رابطه کوتاه آمده‌است.Quraishi, Najibullah Uncovering the world of "bacha bazi" at نیویورک تایمز April 20, 2010Bannerman, Mark The Warlord's Tune: Afghanistan's war on children at بنگاه خبررسانی استرالیا February 22, 2010
بچه‌بازی در واقع گونه‌ای از شاهدبازی مرسوم در تاریخ آسیای مرکزی به حساب می‌آید. انجام این کار در شهرهای بزرگ پس از جنگ جهانی اول رو به کاهش نهاد. به گفتهٔ آنتونی شی، تاریخ‌نگار رقص،: «از جمله سبب‌های این کاهش می‌تواند به نوعی پرهیزگاری ویکتوریایی و عدم پذیرش قدرت‌های آن زمان یعنی روسیه، بریتانیا و فرانسه، و قدرت‌های بعدی که نظام ارزشی غربی را جذب کرده بودند، اشاره نمود.»
شماری از گردشگران غربی که از آسیای مرکزی دیدن کرده‌اند در رابطه با بچه‌بازی گزارش‌هایی نوشته‌اند. اونجن شایلر که در سفری به ترکستان از ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۳ داشته، می‌نویسد: «در اینجا پسران و جوانان که برای رقص آموزش دیده‌اند، به جای دختران نقش رقصنده را عهده دارند. وضعیت اخلاقی آسیای مرکزی پس از تغییرات عمده، بهتر نشده است». به عقیدهٔ او این رقص‌ها «به هیچ روی شرم‌آور به نظر نمی‌آمدند اما اغلب شامل صحنه‌های شهوت‌برانگیز بودند.» در آن زمان گویا مقامات رسمی از این آیین پشتیبانی می‌کرده‌اند. شایلر همچنین می‌نویسد:
به نوشتهٔ شایلر این ممنوعیت هرگز بیش از یک سال دوام نیافت؛ بنابراین سارت‌ها دوباره مشتاق به انجام رقص "بازِم" شدند. او احترام و توجهی که این گونه رقص‌ها از طرف مردم دریافت می‌کردند را این گونه توصیف می‌کند:
این "بچه‌ها" به عنوان بزرگ‌ترین خوانندگان و "هنرمندان" مورد تشویق و تحسین قرار می‌گیرند. هر حرکتی که انجام می‌دهند با کف و سوت جمع روبرو می‌شود و من تاکنون چنین تشویقی از سوی جمع در مورد یک کار هیجان‌انگیز و نفس‌گیر ندیده‌ام. جمعیت درحالی که با کف زدن گذر زمان روی صحنه را نمایش می‌دهد، گویی می‌خواهد با چشمانش این کودکان را ببلعد. اگر یکی از این "بچه‌ها" برای دادن یک کاسه چای به یکی از مردان خم شود، آن مرد از جا بلند شده و با اطاعت ژرفی آن را دریافت کرده و کاسهٔ خالی را به همین صورت برمی‌گرداند و آن بچه را با الفاظی چون "تکسیر" به معنای 'اعلی‌حضرت' یا "کولوک" به معنای 'من بردهٔ شما هستم' مورد خطاب قرار می‌دهد. حتی هنگامی که یکی از این "بچه‌ها" در حال عبور از بازار باشد، همهٔ آن‌ها که او را می‌شناسند، از جا برخاسته و دست بر سینه به وی سلام می‌گویند و می‌گویند: "کولوک"! و اگر آن بچه در یکی از دکان‌ها برای کاری بایستد، این برای صاحب آن مغازه افتخار بزرگی است.
وی همچنین گزارش می‌دهد که چنانچه یکی از این بچه‌ها آن قدر پیر شود که نتواند به کار رقص بپردازد، شروع به آموزش بچه‌های دیگر برای رقص می‌نماید تا او بتواند در این حرفه باقی بماند.Schuyler, Eugene, "Turkistan: Notes of a Journey in Russian Turkistan, Khokand, Bukhara and Kuldja" (London: Sampson, Low, Marston, Searle & Rivington) 1876, Vol.I pp 132-3
کنت کنستانتین کنستانتینوویچ پالن در سفری که بدین ناحیه به سال ۱۹۰۸ و ۱۹۰۹ داشته این گونه رقص‌ها رو توصیف می‌کند و عکس‌هایی نیز از رقصنده‌ها برمی‌دارد:
قالیچه‌ها و کوسن‌هایی برای استراحت در آنجا قرار داده شد که ما بر روی آن‌ها نشستیم. فرش‌های نفیسی در اطراف کورت پهن شد و بومیان آنجا آغاز به کشیدن قلیان نمودند. آن‌ها به ما نیز مودبانه قلیان تعارف کردند و سپس کیوان‌بچه‌های مشهور وارد شدند. در پشت صحنه یک گروه همنوازی که شامل ۲ فلوت‌زن و طبل‌نواز و نیز یک دوجین ترومپت‌نواز که لباس‌هایی شبیه مردان بزرگ‌سال بر تن داشتند، کار خود را آغاز کردند. روبروی ما دری نیمه‌باز وجود داشت که به ربع حرم راه داشت. ما می‌توانستیم چشمان زندانیان حرم را که می‌خواستند ما و مراسم را از روزنه در دید بزنند، ببینیم.
همنوازی با یک آهنگ کنجکاوانه سوزناک آغاز شد، ضرب‌اهنگ با مخلوط شدن صدای درام تبل هیجانی‌تر شد و ۴ بچه روی فرش موضع گرفتند.
آن‌ها پسران جوانی بودند که برای اجرای رقص‌های ویژه‌ای آموزش دیده بودند. آن‌ها با پای برهنه، لباسی بلند شبیه لباس زنانه، با دامن‌های کم‌رنگی که تا زیر زانوانشان می‌رسید، شلوارهای تنگی که خیلی سفت به کمرشان بسته شده بود و النگو و گردنبندهایی که به هنگام حرکت دادن دست و گردنشان به صدا درمی‌آمد به اجرای نمایش می‌پرداختند. موهای آن‌ها بلند بود به‌طوری‌که گاهی تا پایین شانه‌هایشان می‌رسید. اما صورت‌شان همواره اصلاح شده بود. ناخن‌های دست و پایشان قرمزرنگ بود و ابروان سیاه‌شان در بالای بینی به هم می‌رسید. این رقص‌ها شامل حرکاتی احساسی می‌شد که با لرزاندن دست و تکان دادن بالاتنه به گونه‌ای که این حس به خوبی به بیننده القا می‌شد، انجام می‌گرفت. هر لحظه به‌شمار رقصنده‌ها افزوده می‌شد و اندازهٔ سیرک نیز بزرگ‌تر. آهنگ نیز گیراتر و گیراتر می‌شد در حالی که چشمان بینندگان محلی از شوق شروع به برق زدن می‌کرد. پسربچه‌ها همراه با تندتر شدن آهنگ و ریتم تبل‌ها شعری را به صورت هماهنگ و موزون می‌خواندند. مترجم توضیح می‌داد که متن ترانه مربوط است به عشق زمینی به زیبایی زنان. رقص به نرمی هرچه تمام‌تر ادامه یافت تا جایی که کودکان روی زمین دراز کشیدند؛ گویی سحر عشق آنان را مسحور کرده بود. دیگران آنان را همراهی می‌کردند اما تم همیشه یکی بود.Count K. K. Pahlen, "Mission to Turkestan: Being the memoirs of Count K.K. Pahlen", translation by Mr. N. Couriss, 1908-1909
در سال ۱۹۰۹ دو پسربچه در نمایشگاه دانشی، صنعتی و کشاورزی آسیای مرکزی اقدام به نمایش رقص در تاشکند نمودند. چندین پژوهش‌گر محلی با اشاره به علاقهٔ دائمی و شادمانی جمعی از این اجراها، آغاز به ضبط و ثبت متن ترانه‌های خوانده شده توسط آن دو پسر یعنی حاجی‌بچهٔ ۱۶ ساله و سیدبچهٔ ۱۰ ساله نمودند. آن دو پسر اهل شهر مرغیلان بودند. این آهنگ آن دو باعث شهرت‌شان در میان «سارت‌زبانان» (یکی از شاخه‌های ازبکی) و روس‌زبانان شد.B.M. Ilkin (Б. — Г. М. — А. Илькин), A.A. Divayev (А. — Б. А. — Д. Диваев), Pyotr Komarov (Петр Комаров), Песни бачей (Songs of the bacchá). In: Кауфманский сборник, изданный в память 25 лет, истекших со дня смерти покорителя Туркестанского края, генерал-адъютанта К. П. фон-Кауфмана I-го ("Kaufman Collection: for the 25th anniversary of the death of Adjutant General کنستانتین فن کاوفمن، the conqueror of Central Asia"), Moscow, 1910
در زمان فرمان‌روایی طالبان بچه‌بازی در اصل هم‌جنس‌بازی به حساب می‌آمد و به همین روی ممنوع بود. مخالفت طالبان با بچه‌بازی به این خاطر بود که آن را با احکام اسلام مغایر می‌دانستند و از همین روی پس از ۱۹۹۶ که روی کار آمدند، آن را ممنوع اعلام کردند. در دورهٔ طالبان رابطهٔ جنسی با نوجوانان هم‌جنس، لواط به حساب می‌آمد و مجازات آن اعدام بود.
بر پایهٔ پژوهشی که به سال ۲۰۱۱ در پاکستان توسط اینگبورگ بالاداف از ۴ پسربچه به عمل آمد، شباهت‌ها و تفاوت‌هایی بین نحوه انجام بچه‌بازی در پاکستان با ازبکستان و پشتوهای افغانستان در سال ۱۹۷۰ مشاهده شد.Jan Willem de Lind van Wijngaarden & Bushra Rani (2011): Male adolescent concubinage in Peshawar, Northwestern Pakistan, Culture, Health & Sexuality, 13:9, 1061-107
نجیب‌الله قریشی روزنامه‌نگار اهل افغانستان فیلم مستندی زیر عنوان "پسران رقصندهٔ افغانستان" با محوریت بچه‌بازی ساخت که در انگلستان به تاریخ مارس ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. و در همان ماه در کشور ایالات متحدهٔ آمریکا نیز به نمایش درآمد. به عقیدهٔ نیکولاس گراهام از "مجلهٔ هافینگتن پست" این مستند «در آن واحد هم متحیرکننده بود و هم ترسناک.» این فیلم در سال ۲۰۱۱ جایزهٔ مستند امنستی اینترنشنال را از آن خود کرد. همچنین در شبکهٔ ۴ انگلیس نیز به نمایش درآمد.
آیین بچه‌بازی توسط جمعیت انقلابی زنان افغانستان پوشش رسانه‌ای داده شد."Some Afghan Men Form Sexual Relationships With Young Boys" (August 31, 2010) "RAWA News" بچه‌بازی، وزارت دفاع ایالات متحدهٔ آمریکا را بر آن داشت تا آناماریا کاردینالی جامعه‌شناس را به منظور بررسی دانشی این مشکل استخدام کند؛ چراکه سربازان نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت بچه‌هایی را می‌دیدند که دست در دست مردان مسن در حال آمد و شد هستند. سربازان انگلیسی متوجه شدند که پسران جوان افغان دوست دارند آنان را «لمس کرده و در آغوش گیرند». این سربازان دلیل این کار را متوجه نمی‌شدند.Brinkley, Joel (August 29, 2010) "Afghanistan's dirty little secret", "سان‌فرانسیسکو کرونیکل"
در دسامبر ۲۰۱۰ مقاله‌ای در ویکی‌لیکس انتشار یافت که فاش کرد یکی از پیمان‌کاران خارجی از داین‌کورپ پول خود را در شمال افغانستان صرف بچه‌بازی کرده بود. وزیر کشور افغانستان محمد حنیف اتمر درخواست کرد نظامیان آمریکایی کنترل مراکز آموزشی داین‌کورپ رو در اختیار بگیرند. اما سفارت ایالات متحده آمریکا در کابل اظهار داشت که انجام این کار «به صورت قانونی در پیمان‌نامهٔ داین‌کورپ نیامده است.»
در مارس ۲۰۱۱ مجموعه مستندهای "داکیومنتوری" شبکهٔ بی‌بی‌سی توجهات را به افزایش شمار پسربچه‌های رقصنده جلب کرد و اینکه این مسئله تا چه میزان با تصویری که دنیا از افغانستان پس از طالبان دارد، مغایر است.
در دسامبر ۲۰۱۲ مرد جوانی که با یک فرماندهٔ مرزبانی «روابط نامناسب» برقرار کرده بود، ۸ مرزبان را به قتل رساند. وی یک خوراک سمی برای آنان تدارک دیده بود و به کمک ۲ دوست به آن‌ها حمله کرد. وی سپس به همراه دوستانش به پاکستان گریخت."Betrayed while asleep, Afghan police die at hands of their countrymen" (December 27, 2012) "The New York Times"
«شاهزادهٔ یوتلاند» () فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی گابریل اکسل است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
مرگ یک ابرقهرمان () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اندی سرکیس، توماس سنگستر و جسیکا شوارتس اشاره کرد.
«دوستانه» () فیلمی هندی در سبک کمدی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
هرتسوگتوم لاونبورگ یک منطقهٔ روستائی در آلمان است که در ایالت شلسویگ-هولشتاین واقع شده‌است.
هرتسوگتوم لاونبورگ ۱۸۲٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
دامه-اشپریوالد یک منطقهٔ روستائی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
دامه-اشپریوالد ۱۶۰٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد.
بالز ۸ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ ۸۰-۳۶۷ ، یک هواپیمای ساختِ بوئینگ است که در سال ۱۹۵۴ ساخته شد. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ ای۱۶۰ هامینگ‌برد یک بالگرد ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در ۲۰۰۲ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
دابلیو. ئی. () فیلمی بریتانیایی در سبک درام، رمانتیک و تاریخی به کارگردانی مدونا است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. این فیلم داستان عشق بین ادوارد هشتم و والیس سیمپسون را به تصویر می کشد.
این اثر روایتی جذاب از عشق دارد.
۵ روز جنگ () فیلمی آمریکایی در سبک اکشن، جنگی و درام به کارگردانی رنی هارلین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
در این فیلم که در مورد جنگ میان روسیه و گرجستان است. خبرنگاری آمریکایی به همراه فیلمبردارش و همین‌طور یک راهنمای گرجستانی در میان این درگریری‌ها گرفتار می‌شوند و ..
بوئینگ سی-۱۲۷ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است.
بوئینگ کوندور یک هواپیمای بدون سرنشین و پهپاد تحقیقاتی ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ مدل ۲۰۴ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است.
بوئینگ مدل ۴۲ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ مدل ۶ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۱۹ ساخته شد. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ مدل ۶۴ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ مدل ۶دی یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ ان‌بی یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ چشم فانتومی یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بوئینگ آرسی-۱ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است.
فیبر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تلتو-فلمینگ یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
تلتو-فلمینگ ۱۶۰٬۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
بارنیم یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
بارنیم ۱۷۴٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد.
البه-الشتر یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
البه-الشتر ۱۳۱٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
هافه‌لانت یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
هافه‌لانت ۱۵۲٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
ماین-اشپسارت یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در فرانکن سفلی واقع شده‌است.
ماین-اشپسارت ۱۲۶٬۲۹۵ نفر جمعیت دارد.
اوبرهافل یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
اوبرهافل ۱۹۴٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد.
فرانکن سفلی (به آلمانی: Unterfranken) یک منطقهٔ دولتی در آلمان است که در ایالت بایرن واقع شده‌است.
فرانکن سفلی ۱٬۳۳۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
رگیرونگسبتسیرک () (اختصار: رگ‌بتس .Reg.-Bez) یا منطقهٔ دولتی نام یک منطقهٔ اداری در تقسیمات اداری استانی آلمان است.
پوتسدام-میتلمارک یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
پوتسدام-میتلمارک ۲۰۴٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
فرانکن علیا یا فرانکونیا بالا (به آلمانی: Upper Franconia) یک منطقهٔ دولتی در آلمان است که در ایالت بایرن واقع شده‌است.
فرانکن علیا ۱٬۰۸۵٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
آرنسبرگ یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است.
آرنسبرگ ۳٬۸۰۲٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
کلن یک رگیرونگسبتسیرک (منطقه اداری) در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است.
کلن ۹۹۳٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
دارمشتات (منطقه) (به آلمانی: Darmstadt (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده‌است.
دارمشتات ۳٬۷۸۰٬۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
دتمولد (منطقه) (به آلمانی: Detmold (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است.
دتمولد ۲٬۰۶۵٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
دوسلدورف (منطقه) (به آلمانی: Düsseldorf (region)) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است.
دوسلدورف ۵٬۲۱۷٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
فرایبورگ (منطقه) (به آلمانی: Freiburg) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است.
فرایبورگ ۲٬۱۹۰٬۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
گیسن یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده‌است.
گیسن ۱٬۰۶۱٬۴۴۴ نفر جمعیت دارد.
کارلسروهه یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است.
کارلسروهه ۲٬۷۳۲٬۴۵۵ نفر جمعیت دارد.
کاسل یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در هسن واقع شده‌است.
کاسل ۱٬۲۵۲٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد.
فرانکن وسطی (به آلمانی: Middle Franconia) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
فرانکن وسطی ۱٬۷۱۴٬۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
مونستر یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است.
مونستر ۲٬۶۱۹٬۳۷۲ نفر جمعیت دارد.
اشتوتگارت (به آلمانی: Stuttgart) یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است.
اشتوتگارت ۴٬۰۰۸٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد.
بایرن علیا یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
بایرن علیا ۴٬۳۲۰٬۹۳۴ نفر جمعیت دارد.
فالتس علیا (به آلمانی: Oberpfalz) یک منطقه باواریا و رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
فالتس علیا ۱٬۰۸۵٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
پریگنیتس یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
پریگنیتس ۹۲٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
اشپری-نایسه یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
اشپری-نایسه ۱۳۰٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
مرکیش-اودرلند یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
مرکیش-اودرلند ۱۹۰٬۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
اودر-اشپری یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
اودر-اشپری ۱۹۶٬۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
شهر کرفلد خواهرخواندهٔ اودر-اشپری هست.
The capital of the district is بیزکو, but فورستنوالده is the biggest town, with a population of 31.000 people.
اوست‌پریگنیتس-روپین یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
اوست‌پریگنیتس-روپین ۱۱۱٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
اوبرشپریوالد-لاوزیتس یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
اوبرشپریوالد-لاوزیتس ۱۳۹٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد.
برگ‌شتراسه یک منطقهٔ روستایی در آلمان است که در دارمشتات واقع شده‌است.
برگ‌شتراسه ۲۶۴٬۶۹۵ نفر جمعیت دارد.
نبرد آتن () یا جنگ مکمین کاونتی، شورش از سوی شهروندان در آتن و اتوواه آمریکا، علیه دولت‌های محلی در ۱۹۴۶ بود. شهروندان، از جمله برخی از کهنه سربازان جنگ جهانی دوم، مسئولین محلی را به فساد سیاسی و ترساندن رای‌دهندگان متهم کردند. این رخداد گاهی از سوی مدافعین مالکیت جنگ‌افزار گرم به عنوان مثالی از ارزش متمم دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در مبارزه با جباریت یاد می‌شود.Eleanor Roosevelt on the Second Amendment & The Battle of Athens, abovetopsecret.com.The Second Amendment and the Battle of Athens , behindbluelines.com.deo: Best Second Amendment Video - Battle of Athens , kickthemallout.com.Battle of Athens: Restoring the Rule of Law , freedom-fightersforum.org .
تای سیمپکینز (زاده )، بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های مرد آهنی ۳، ، دنیای ژوراسیک، مردان خوب، چمن‌زار، توطئه آمیز و "جلاد و سریال شوالیه ماه اشاره کرد."
همچنین او در نقش توماس در فیلم وال ایفای نقش کرده‌است.
https://www.imdb.com/name/nm1339223/
استان لوبوسکی (به لهستانی: Lubusz Voivodeship) یک استان در کشور لهستان است که ۱۳٬۹۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۰۸٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
هایک میرزایانس () حشره‌شناس ایرانی ارمنی‌تبار بود. او در شهر قزوین به دنیا آمد و تحصیلات خود را تا دیپلم در آنجا به اتمام رساند. هایک میرزایانس در سال ۱۳۲۴ خورشیدی در رشته کشاورزی در دانشگاه تهران فارغ تحصیل گردید. او تألیفات متعددی در خصوص حشره‌شناسی داشته‌است. هایک میرزایانس به جمع‌آوری و شناسایی حشرات ایران می‌پرداخت. تخصص اصلی او شناسایی و رده‌بندی ملخ‌ها و به عبارت درست‌تر راست بالان بود.
موزه حشره‌شناسی هایک میرزایانس () در سال ۱۳۲۴ به شکل آزمایشگاهی کوچک در وزارت کشاورزی در تهران تأسیس شد. در سال ۱۳۴۱ با تأسیس مؤسسه با نام "انستیتو بررسی آفات و بیماری‌های گیاهی" به این مؤسسه انتقال یافت و چندی بعد در بخش تحقیقات رده‌بندی حشرات متمرکز شد. این موزه وابسته به مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با بیش از چهار میلیون نمونه حشره، تنها مرجع رسمی شناسایی و رده‌بندی حشرات و غنی‌ترین موزه جانورشناسی ایران است. موزه حشرات هایک میرزایانس به وسیله هایک میرزایانس بنیانگذاری شد، که پس از درگذشت وی در سال۱۳۷۸، به پیشنهاد وزیر کشاورزی وقت، موزه به نام ایشان نامگذاری گردید. این موزه نزدیک به ۴ میلیون نمونه از حشرات ایران و چند هزار نمونه از حشرات به ویژه پروانه‌های بزرگ نواحی گرمسیری جهان را در خود جای داده است. تا کنون بین ۲۰ تا ۲۵ هزار گونه و زیر گونه از حشرات ایران موجود در موزه شناسایی شده‌است. این موزه دارای صدها نمونه تیپ از جمله هلوتیپ، آلوتیپ و پاراتیپ‌های مختلف است. بخش تحقیقات رده‌بندی حشرات به کمک کتابخانه بزرگ و گنجینه حشرات موزه از دهه‌های پیش مرجع رسمی تشخیص حشرات و آفات حشره‌ای بوده‌است.
در سال ۱۳۲۲، جلال افشار حشره‌شناس ایرانی آزمایشگاه حشره‌شناسی کوچکی را در وزارت کشاورزی وقت در تهران تأسیس کرد. اندکی بعد، چندین حشره‌شناس روسی مانند دکتر الکساندروف، چواچین و کیریوخین شروع به کار با آزمایشگاه کردند. در سال ۱۳۲۴، گروه کمی از دانشجویان جدید کارشناسی ارشد، از جمله قدرت‌الله فرح بخش و هایک میرزایانس، به آزمایشگاه پیوستند.موزه حشره‌شناسی هایک میرزایانس
علاوه بر وظایف منظم خود در آزمایشگاه و مشارکت در برنامه‌های ریشه‌کن کردن حشرات سن گندم و آفت ملخ، میرزایانس شروع به جمع‌آوری و شناسایی انواع حشرات ایرانی کرد، و با کمک همکاران روسی خود پایه و اساس آنچه بعدا به بزرگترین موزه حشرات در کشور تبدیل شد را بنیان نهاد. موزه حشرات هایک میرزایانس تهران (موزه حشره شناسی) کجاست ؟
طی دهه‌های بعدی، میرزایانس با بی‌قراری به جمع‌آوری و شناسایی حشرات ایرانی ادامه داد. بسیاری از دوستان و همکاران وی نیز نقش مهمی در رشد و پیشرفت مجموعه داشتند.
با استخدام نسل جدیدی از حشره‌شناسان جوان و همچنین تکنسین‌ها برای انجام کارهای سرپرستی، موزه شاهد رشد و نمایی چشمگیر شد. در حدود ۱۵ سال، این مجموعه با نگه داشتن ۲ میلیون نمونه رشد کرد. حشره شناسان مشهوری مانند ژان بارو (از پروانه سانان، فرانسه)، اوجنیو مورالس آگاسینو (راست بالان، اسپانیا)، گونتر ابرت و هاینز فالکنر (پروانه سانان)، آرتور جی لاوال (مگس‌ها) و دیگران توسط این بخش بکار گرفته شدند. بسیاری دیگر نیز (مانند اچ جی امسل و پبرویج) از این مجموعه بازدید و به پیشرفت آن کمک کردند.Sawflies (Hym.: Symphyta) of Hayk Mirzayans Insect Museum withfour new records for the fauna of Iran
تیلور مایکل روتاندا (زاده ۲۵ مه ۱۹۹۰)، که در رینگ مسابقات با نام بو دالاس بهتر شناخته می‌شود، یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است. از زمانی که در دبلیودبلیوئی مشغول به کار شده، سه‌بار قهرمان کمربند سنگین وزن فلوریدا، یک‌بار قهرمان کمربند تگ تیم همراه با برادر بزرگترش بری وایت و یک‌بار هم قهرمان کمربند ان‌ایکس‌تی شده‌است.
قندون جهیزیه فیلمی است کمدی محصول ایران و به کارگردانی علی ملاقلی‌پور که در سال ۱۳۹۳ تولید گردید. صابر ابر، اکبر عبدی، کریم اکبری مبارکه و نگار جواهریان در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. قندون جهیزیه فیلمی اجتماعی با زمینه طنز است که به رابطهٔ فرهنگ صاحب خانه و مستأجر می‌پردازد. سرمایه‌گذاری این فیلم بر عهده شرکت سینمایی فدک فیلم و سهند ترابی بوده و پخش آن بر عهده نسیم صبا است. قندون جهیزیه در جشنواره فیلم شهر و جشنواره فیلم کوتاه سما حضور داشت. علی ملاقلی‌پور، سیمرغ بلورین بهترین استعداد جوانان سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر را برای کارگردانی فیلم قندون جهیزیه به دست آورد.
عطا و معصومه زن و شوهری هستند که در خانه‌ای مستأجر بوده و موعد تخلیه منزل مسکونی شان فرا رسیده است اما عطا می‌خواهد هر طور که شده قرارداد را تمدید کند با آنکه او با عدم توانایی مالی مواجه است.
ژاکلین بویر (زاده ۲۳ آوریل ۱۹۴۱) خوانندهٔ فرانسوی است.
او در سال ۱۹۶۰ در مسابقه یوروویژن شرکت کرد و برنده شد.
تدی شولتن (زاده ۱۱ می ۱۹۲۶-درگذشته ۸ آوریل ۲۰۱۰) خوانندهٔ هلندی بود.
او در سال ۱۹۵۹ در مسابقه یوروویژن شرکت کرد و برنده شد.
آندری کلوو (زاده ۱۷ دسامبر ۱۹۱۱-درگذشته ۴ ژوئیه ۲۰۰۳) خوانندهٔ فرانسوی بود.
او در سال ۱۹۵۸ در مسابقه یوروویژن شرکت کرد و برنده شد.
نیلز یوهان اُلسون بلومر (؛ – ) یک نقاش اهل سوئد بود.
عین کرم (عبری: עַיִן כרֶם /ein kerem/: "سرچشمه تاکستان") روستایی باستانی است که در نزدیکی شهر اورشلیم می‌باشد. امروزه کوی عین کرم در نیمروز خاوری شهر اورشلیم است. این کوی در جنگ اعراب-اسراییل در سال ۱۹۴۸ متروکه شد.
بر پایه ترادهش‌های ترسایی، یحیی باپتیست (تعمید دهنده) در عین کرم زاده شده است.
بدون شک جام زرین کشف شده در کاوش‌های باستان‌شناسی تپه «آرمگاه وانادزور» که مزین به ۶ شیر می‌باشد، یکی از زیباترین نمونه‌های هنر فلزکاری در هزاره دوم قبل از میلاد می‌باشد.
مشخصه بارز هنر مینیاتور ارمنی که نمونه‌های اولیه کشف شده آن مربوط به سده ۶ میلادی می‌باشند رنگ آمیزی زیبا و سبک‌های متنوع آن می‌باشد.
انجیل‌های مزین به مینیاتور باقی‌مانده از سده‌های دهم و یازدهم میلادی که نام استادان نقاش آن مشخص نمی‌باشد دارای ارزش هنری فوق‌العاده ایی می‌باشد.
این انجیل‌ها با نام‌های «انجیل اچمیادزین» (سال ۹۸۹ م)، «انجیل وهاپار» (سده دهم میلادی)، «انجیل موقنی» (سال ۱۰۳۸ میلادی) شناخته شده می‌باشند. «انجیل اچمیادزین» دارای جلدی نفیسی از عاج فیل می‌باشد و در آن ۴ مینیاتور منحصر به فرد از سده ششم میلادی حفظ شده‌است.
در سده میانه هنر مینیاتور ارمنی با سبک‌ها و مکاتب مختلفی نمود پیدا کرده‌است. مشهورترین این سبک‌ها و مکاتب «واسپوراکان»، «آنی»، «کیلیکیه»، «گلادزور»، «داتو»، «جلفا» (ایران) و «کریمه» می‌باشند، که از ترکیب آن‌ها هنر مینیاتور ارمنی به وجود آمده‌است.
نمودهای اولیه هنر ریشه در اعماق تاریخ دارند. آثار هنری قابل توجهی در ارمنستان به ویژه در دهه‌های ۱۹۵۰–۸۰ میلادی کشف شده‌است؛ کهن‌ترین آن‌ها متعلق به ده هزار سال پیش (نقاشی‌های صخره‌ای) می‌باشد که در غاری در جنگل خسرو واقع در ساحل شرقی رود آزات پیدا شده‌است.
هزاران تصویر کنده شده روی صخره‌های کوه گغاما، سیسیان، واردنیس و آراگاتس بجا مانده‌است.
روی صخره‌های بازالتی تصاویر جانورانی چون آهو، گوزن و غیره و نیز درندگانی که جانوران دیگر را تعقیب می‌کنند مانند گرگ، گربه وحشی و غیره توسط ضربات سنگ حکاکی شده‌است.
تصاویر دیگری که از نظر هنری از سطح بالایی برخوردارند و بخش اعظم آن‌ها به هزاره‌های سوم و دوم پیش از میلاد مربوط می‌باشند. در این تصاویر صخره‌ای واقع در ارمنستان صحنه‌های متنوعی وجود دارند. شکارچیان مسلح به تیر و کمان، سگ‌های شکاری، گله حیوانات اهلی و غیره. این تصاویر نه تنها توسط سنگ که به وسیله ابزارهای مفرغی حکاکی شده‌اند. انسان‌های اولیه از آنجا که پدیده‌های طبیعی روی زمین و آسمان را نمی‌شناختند؛ لذا تصورات و تجسمات خیالی و افسانه‌ای از آن‌ها پدید می‌آوردند و بدین سان عقاید و تصورات و تجسمات خیالی و افسانه‌ای از آن‌ها پدید می‌آوردند.
در تصاویر و نقاشی‌های صخره‌ای همراه با تصاویر جانوران واقعی شاهد موجودات خیالی نیز هستیم، مار و اژدها مفهوم افسانه‌ای پیدا می‌کنند. تصورات و ادراکات مذهبی - نیایشی به‌تدریج در نقاشی‌های صخره‌ای هزاره‌های سوم و دوم پیش از میلاد ژرفای بیشتری یافته و نقاشی‌های قابل توجهی از همین دوران دربارهٔ خدایان ارواح، انسان‌ها و ستارگان باقی مانده‌است.
عصر مفرغ دورانی بود که هنرهای کاربردی و معماری در ارمنستان پایه‌ریزی شدند. روی سطح صاف و قرمز ظروف سفالی مربوط به این دوره تصاویر مردان و اشکال هندسی نقش بسته است. در قبرستان «گیرواکان» در تپه «آرمگاه وانادزور» که جام زرین کشف شده مزین به ۶ شیر نقش بسته است. در تپه نزدیک دوین (شهر باستانی) پرستشگاهی پیدا شده که روی تخته‌های سفالی قربانگاه، تصاویری مربوط به ستارگان و تصورات انسان از فضا نقاشی شده‌است. روی تقسیم‌بندی سه‌گانه یکی از تخته‌ها چنان حکاکی وجود دارد که به مفهوم سه عنصر فضا یعنی آسمان، زمین و آب با مفهوم سه افق می‌باشد.
مجسمه‌ها و نقاشی‌های منحصر بفرد پرندگان، آهوان و بزها که در قبور لچاشن جزو شگفتی‌های هنری به‌شمار می‌روند.
نقاشی‌های هنری که در هزاره سوم و دوم پیش از میلاد در ارمنستان خلق شده‌اند تدریجاً غنی تر شده رشد و توسعه آن‌ها در هزاره اول نیز ادامه یافته‌است. بسیاری از آن‌ها تنها جنبه تزئینی نداشته و مبین روحیات و تصورات و شناخت انسان‌های آن دوران دربارهٔ جهان و تصورات افسانه‌ای و تخیلات آنان بوده‌است. هنرهای زیبای سرزمین کوهستانی ارمنستان در سده‌های ۷–۹ پیش از میلاد در دوران پیدایش و قدرت گرفتن پادشاهی آراراتیان (اورارتو)، همچنین در فاصله زمانی اتحاد اقوام ارمنی در شرایط تکامل تشکل ملت ارمنی رونق یافت. آثار نقاشی‌های دیواری باقی‌مانده در دوران پادشاهی اورارتو در تپه کارمیر بلور که عمدتاً شامل نقاشی‌های دیواری کنده کاری و اشیاء زمینی و پرستشی و الواح میخی است.
سرای کاخ‌ها و حیاط‌های ستون دار، پرستشگاه‌ها و اتاق‌های مجلل توسط نقاشی‌های دیواری مزین بودند. این نقاشی‌ها کاملاً هم ماهیت دنیوی و هم دینی - پرستشی داشتند. آن‌ها همانند سبک شرقی صحنه‌های جشن، مراسم مذهبی، شکار و زندگی عادی را به نمایش می‌گذارند.
زمینه‌های اصلی نقاشی دیواری دارای تنوع زیاد است. روی زمینه کمرنگ، رنگ‌های آبی، قرمز، سبز و سیاه بکار رفته‌اند. این رنگ‌ها هم طبیعی و هم مصنوعی هستند. هنرهای تجسمی دوره اورارتو در عین همانندی کلی با هنر آشور و شرق باستان از نظر سبک و محتوا کاملاً منحصر بفرد می‌باشند.
کهن‌ترین مطلب دربارهٔ هنر نقاشی ارمنی در سده‌های میانه به نوشته «دربارهٔ صحنه نبرد» اثر ورتانس کرتوغ تعلق دارد. (۶۰۴–۶۰۷ میلادی)، در این نوشته به موضوعات تصویری نقاشی‌های دیواری کلیساهای ارمنی اشاره شده‌است. آثار بسیاری از نقاشی‌های دیواری ارمنی بجا مانده‌است. دوره تحولی بعدی نقاشی‌های دیواری به سده‌های ۱۳–۱۴ میلادی مربوط می‌شود و نمونه‌های آن را می‌توان در کلیساهای آنی (شهر باستانی) مشاهده کرد که عمدتاً به صحنه‌هایی از زندگی گریگور روشنگر پرداخته‌اند.
حدود ۲۵۰۰۰ نسخه دستنویس ارمنی در موزه‌ها و مجموعه‌های مختلف در سراسر جهان وجود دارد که اکثر آن‌ها تزئین شده هستند و عمدتاً انجیل و کتب کلیسایی می‌باشد. قدیمی‌ترین مینیاتور که بدست ما رسیده (سده‌های ۶–۷ میلادی) به انجیل «اچمیادزین» تعلق دارد و هم‌اکنون در کتابخانه ملی مسروب ماشتوتس ایروان (ماتناداران) نگهداری می‌شود. کتاب‌هایی که کاملاً مزین به نقاشی هستند از سده نهم بجا مانده‌اند. تاریخ‌نگاران سده ۱۸ میلادی تفسیرهایی دربارهٔ نقاشی‌های محراب‌ها، موتیف‌های گیاهی و جانوری، کاربرد رنگ‌ها و اهمیت هنری آن‌ها نگاشته و به جا گذاشتند. نقاشی مینیاتور در سده ۱۱ میلادی نیز در ابتدای کتب مقدس قرار داده می‌شد، لیکن کتاب‌هایی نیز وجود دارند که نقاشی‌های مینیاتور در داخل متن بکار رفته‌اند. تصاویر آبرنگ به چند رنگ هستند و معمولاً نشان دهنده صحنه‌های ساده انسانی بخصوص مبلغین مسیحی می‌باشد که به صورت گروه‌های دو یا چند نفری ایستاده‌اند. نقاشی‌هایی نیز از گیاهان و جانوران و تصورات مختلف در کتاب‌ها بجا مانده‌است.
تزئین انجیل‌ها در سده ۱۲ میلادی ساده‌تر و عمدتاً دور از تمایلات مالکان بود و در این دوره درج (صفحه عنوان) مرسوم شد که در سمت راست آن فاصله‌ای مزین به صلیب در وسط قوس و در سمت چپ حرف اول متن دیده شد که تمام صفحه را می‌پوشاند.
در سده‌های بعد هنر تزئین نسخ خطی ارمنی رونق بسزایی یافت در سده ۱۷ میلادی مکتب مینیاتور جلفای اصفهان نوبنیان نهاده شد. نمایندگان آن با موتیف‌های نقاشی ایران و اروپا یادگار مینیاتوری منحصربفرد بجا گذاشتند. از چهره‌های نامی این مکتب «هاکوپ جلفایی» ،هاکوپ هوناتانیان و دیگران هستند. «میناس زاغکارار» از چهرهای درخشان نقاشی دیواری و هنر مینیاتور محسوب می‌شود و نقاشی‌های باشکوه کلیسای جامع اچمیادزین بدست او خلق شده‌است. «میناس نقاش» که نقاش دربار شاه صفوی بود چند قصر شاهان ایرانی را در اصفهان و کلیسای «خاندان شاهریمانیان» را تزئین کرد.
«هوانس مرکوز» (۱۷۱۵–۱۶۴۳)، عمدتاً با موضوعات انجیلی کار می‌کرد و نقاشی‌های دیواری کلیسای جامع ناجی مقدس (کلیسای وانک) جلفای اصفهان از کارهای اوست.
در نقاشی سده‌های ۱۷–۱۸ میلادی هنری جای خود را به سبک‌های جدید و رئالیسم داد و لذا احساسات و تأثیر جهان عینی بر نقاشی قوت گرفت. هنر مینیاتور و نقاشی دیواری به موازات هم پیشرفت کردند. چهره‌نگاری و نقاشی سه بعدی، موضوعات مهم زندگی، مناظر طبیعی جایگاه خود را در هنر ارمنی یافتند.
هنر نقاشی ارمنی در سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ میلادی تحت تأثیر شدید الحاق ارمنستان شرقی به روسیه قرار گرفت به ویژه از مراکز مهم علمی و هنری روسیه یعنی سن پترزبورگ و مسکو متأثر گردید. در آغاز سده بیستم شهر تفلیس یکی از مهم‌ترین مراکز هنر ارمنی به‌شمار می‌رفت. پیش از دوره سال ۱۹۲۰ میلادی هنر ارمنی عمدتاً در خارج از ارمنستان نگهداری و توسعه می‌یافت و پس از سال ۱۹۲۰ میلادی هنر ارمنیان مهاجرنشین‌ها نقش و تأثیر بسزایی در تشکیل مکتب هنری ارمنی در سرزمین ارمنستان داشت.
استقلال مذهبی و اداری باعث شد تا جلفای نو تبدیل به مرکز فرهنگی ارمنی‌های ایران گردد. در جامعه ارمنی ایران، هنر نقاشی و مخصوصاً هنر مینیاتور (سبک مینیاتور ارمنی)، که ارمنیان سنت دیرینه آن را از زادگاه‌شان به سرزمین ایران آورده بودند اهمیت بسزایی داشت. در دوران قاجار ارتباط هنرمندان ایران با هنرمندان اروپایی گسترده گشت. نمونه‌های دیگری از هنر نقاشی ارمنی را می‌توان در کلیساهایی که از آن دوران به یادگار مانده یافت که شمایل‌های عیسی مسیح و مریم مقدس و تذهیب کتاب‌های ارمنی نیز از آن جمله هستند.
یکی از برجسته‌ترین نقاشان جلفا، «میناس زاغگوق» (سده یازدهم‌/ هفدهم) بود که پس از فراگرفتن نقاشی نزد استادان فرنگی در حلب، به ایران آمد و در زمینه‌های مختلف، از نگارگری (مینیاتور) تا نقاشی دیواری، به فعالیت پرداخت. از جمله کارهای او نقاشی‌های نمازخانه «یمانیان جلفا»، «نقاشی‌های دیواری عمارتهای شاه‌عباس و شاه صفوی و خانه‌های برخی تاجران ارمنی» بود. از دیگر نقاشان بزرگ جلفا، (مالام، واران، مراوجان و به‌ویژه هوهانِس مِرکوز و تانْری وِران مشهور به بگُدْان سلطانوف بودند)
در اوایل سده بیستم، تنی چند از نقاشان ارمنستان به ایران آمدند و در مدتی که در ایران بودند شاگردانی تربیت کردند که از پیشکسوت‌ترین نقاشان ایران می‌باشند. از نقاشان معروف را می‌توان به:ادمان آیوازیان، مارکو گریگوریان، یرواند نهاپتیان، ستراک نظریان و سرکیس خاچاطوریان را نام برد.