moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او سفرش را پیرامون سال ۱۱۶۵ از شمال خاوری اسپانیا را برای زیارت به سوی اورشلیم آغاز کرد. می‌نماید که برای آغاز این سفر انگیزهٔ بازرگانی هم داشته‌است. همچنین گویا او در اندیشهٔ مشخص نمودن جامعه‌های یهودی در راه اورشلیم بوده‌است. او راه درازی را پیمود و با کسان بسیاری دیدار نمود و شهر به شهر آمار یهودیان را گزارش نموده و از رویدادهایی سخن می‌راند.
او از باشندگان شهر تطیله(تودلا) در پادشاهی ناوار آن روزگار بود. او سفرش را پیرامون ۱۱۶۱ میلادی از زاراگوزا آغاز کرد و به فرانسه رفت و در مارسی بر کشتی نشست. سپس از جنوا، پیزا، رم، یونان و قسطنطنیه دیدار نمود. آنگاه به آسیا در آمد و آسیای کوچک و سوریه و لبنان و فلسطین و شمال میان‌رودان را دید. سپس پیرامون ۱۱۶۸ به بغداد رفت و ره به سوی ایران پویید. آنگاه به شبه‌جزیره عربستان رفت و از آن سرزمین به مصر و آفریقای شمالی. و سرانجام پیرامون ۱۱۷۱ تا ۱۱۷۳ میلادی به شبه‌جزیره ایبری بازگشت.
او شهرهای بصره و شوش و کیش را دیده‌است. نیز از شوش و از راه صیمره و سیروان به همدان رفته‌است. اگرچه او شهرهای بیشتری را در ایران ندید ولی از راه شنیده‌ها آگاهی‌هایی نیز از شیراز و اصفهان و سمرقند و حتی تبت داده‌است.
شرح سیاحت او در کتابی گردآوری شده‌است. متن عبری سیاحتنامهٔ او نخستین بار در ۱۵۴۳ میلادی در قسطنطنیه به چاپ رسید و ترجمهٔ لاتین آن ۱۵۷۵ میلادی در آنورس نشر شد.
می‌نماید این کتاب پس از مرگ او از روی یادداشت‌های روزانهٔ بنیامین –که در زمان سفر نوشته- گردآوری شده‌باشد. این کتاب نه تنها برای آمار ارزشمندی که دربارهٔ زندگی یهودیان در شهرهای جهان آورده بلکه دربارهٔ آمیزهٔ نژادی خاورمیانه در آن روزگار هم منبع سودمندی‌است. کتاب "سفرهای بنیامین" تاکنون به بیشتر زبان‌های اروپایی ترجمه شده‌است.
سفرنامهٔ بنیامین تودلایی به زبان فارسی با مشخصات زیر ترجمه شده‌است:
رود سِیمَره، از سرشاخه‌های مهم رود کرخه است که از به هم پیوستن رودخانه گاماسیاب و رودخانه قره سو در ۲۵کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمانشاه، تشکیل میگردد و پس از گذر از استان های لرستان و ایلام در جنوب لرستان از پیوستن رود زال به سیمره، رودخانه کرخه تشکیل می‌شود.
نام سیمره برگرفته از نامم شهر باستانی سیمره در حاشیه رود است. «سیمره» یا «داماکتو»، شهری باستانی مربوط به دوران پیش از اسلام بود که در مسیر رود سیمره و استان ایلام، قرار داشت. وقوع زلزله 324 هجری شمسی باعث ویرانی کامل سیمره شد و مردم آن شهر جدید را در محل دره شهر بنا کردند.
برنی معتقد است در ۳۰۰۰ پیش از میلاد نواحی غرب و شمال غرب ایران تحت نفوذ و اشغال قومی با منشا قفقازی قرار گرفت که ویژگی های مادی فرهنگی آنها مانند معماری و ساخت سفال کاملا با فرهنگ های پیشین تفاوت داشت .
مطالعات باستان شناسی محل نشو، نما و شکل گیری این فرهنگ را در حدود دو رودخانه کورا و ارس اثبات نمود. از این رو آنرا نام فرهنگ کورا-ارس می نامند. به این دلیل که کاشفان نخستین بار در تپه یانیق تبریز به سفال های خاکستری برخوردند آنرا فرهنگ یانیق نیز نامیده اند. سفال های خاکستری در شرق آناتولی و ماوراء قفقاز نیز یافت شدند. این فرهنگ در غرب ایران به نام فرهنگ گودین IV نامیده می شود به طور عمده آثار این قوم در دشت های پیرامونی کوهستان الوند همدان یافت شده است. زیستگاه های مهم مربوط به این فرهنگ گودین در کنگاور، باباقاسم در نهاوند، گوراب در ملایر، تپه خدائی در سنقر کلیائی، کوریجان در کبودرآهنگ، تپه پسا در همدان و تپه یزدان در نهاوند می باشند.
سیمری یا کیمری ها کوچ نشنان ایرانی در قفقاز بودند. سیمری ها درفاصلهٔ قرن‌های هشتم و هفتم پ.م به غرب ایران مهاجرت کردند.مطابق منابع کهن آشوری و یونانی، کیمریان اعم از کیمریان کردوخی و کپادوکی رعایای سکاییان پادشاهی شمال دریای سیاه یعنی اسکیتان به‌شمار می‌آمده‌اند بازماندگان این قوم به نام قبیله ی کیمریه (Ḳaymariyya) از مردمان کُرد در لشکر ایوبیان بودند .در لرستان طایفه ای به نام اسکینی سکونت دارند. رود سامور که از کوه گوتون در قفقاز سرچشمه می گیرد و به دریای خزر می ریزد،میان خیزی و دربند قرار دارد پلینی و بطلمیوس این رود را با نام رود کاسیوس(cassius) یاد کرده اند.پلینی پیر، تاریخ طبیعی. کتاب ششم مردمان خیزی عمدتاً از اقوام شیخ خیزیلی و صیاد خزیلی از ایل خزل هستند. برای مطالعه بیشتر :ایل خزل
باستان شناسان خاستگاه تاریخی و اجداد قبایل سیمری را قبایلی به نام اومان-ماندا دانسته اند. اومان ماندا یک اصطلاح جمعی است که در پایان هزاره سوم تا اواسط هزاره اول پیش از میلاد در بین النهرین برای مردمان غیر سامی و غیر سومری ساکن در شمال و شمال شرق منطقه استفاده می شد. "Selim Ferruh Adalı." The Scourge of God: The Umman-manda and Its Significance in the First Millenium B.C — Neo-Assyrian Text Corpus Project, 2011. — 218 с. — . در هزاره اول پیش از میلاد آشوری ها اصطلاح اومان -ماندا را در اشاره به ماد ها یا سیمری ها به کار بردند.
منابع ارمنی منطقهٔ گامیرک (کاپادوکیه)"Richard Nelson Frye." The History of Ancient Iran — Verlag C.H.Beck, 1984. — P. 70.: «The position of the Cimmerians in the great power struggle between Assyria and Urartu is not easy to determine, but it seems that they moved westward against Phrygia and into Cappadocia, from whence probably the name Gomer came into the Bible and Gamirk ' in Armenian.» را سکونت گاه سیمری ها دانسته اند.
در منابع مکتوب باستانی آسیای غربی، نام سیمریان برای اولین بار در اواخر قرن هشتم قبل از میلاد آمده است. در آثار به خط میخی آشور. تهاجمات کیمری ها و نام قومی به شکل واژگان "gimirra" و نام کشور کیمریان را به عنوان "Gamirr" [Gimirāia], [Gamir(a/āia)] آمده است.سیمری هایی که آشوریان در 800 پیش از میلاد به آنان بر خوردند را نباید با قبیله باستانی سیموروم یکی دانست. قبیله ای که کشور باستانی سیموروم را در 4300 سال پیش میان دو رود زاب بزرگ و زاب کوچک ایجاد کردند. سیمورومی ها قبیله بودند که با شاه اور جنگدیند.آنان بار ها به بابل لشگرکشی کردند. استرابون سیمبری (کیمبری) که قبیله ای از ژرمن ها بودند را در پیوند با سیمری ها دانسته استPosidonius in Strabo, "Geography" 7.2.2; Diodorus Siculus, "Bibl". 5.32.4; Plutarch, "Vit.Mar." 11.11.
سد سیمره: سیمره سرشاخه اصلی رود کرخه است و آبگیری سد تاثیر ویرانگری و جدی بر وضعیت کم آبی کرخه دارد. از یک سو تامین آب کشاورزی مناطق دشت آزادگان حمیدیه و هویزه در خوزستان دچار مشکل شده است و از سوی دیگر عملکرد تالاب هورالعظیم به عنوان سپر حفاظتی خوزستان در مقابل ریز گرد ها دچار اختلال شده است.
انتقال آب به ماهیدشت
در دهۀ ۵۰ خورشیدی پروژه‌ای برای انحراف بخشی از آب سیمره به سمت دشت ماهیدشت در کرمانشاه ارائه شد. در این طرح بخشی از آب رودخانۀ سیمره در نقطه‌ای به نام تنگ گرماب در لرستان به رودخانۀ مرگ هدایت شده و اراضی مناطق سرفیروزآباد، ماهیدشت، سنجابی و روانسر را سیراب کرده و سپس به صورت منحنی، مازاد آب دوباره به سیمره بازمی‌گشت. این پروژه پس از انقلاب ۱۳۵۷ نادیده گرفته و تعطیل شد، که در نتیجۀ آن بیش از ۹۰ درصد از اراضی ماهیدشت هم‌اکنون به صورت دیم کشت می‌شود، و حفر بی‌رویۀ چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق در آن مناطق صدمات سنگینی به سفره‌های آب زیرزمینی وارد آورده‌است.ماهنامۀ خط صلح: "تضییع حقوق کشاورزان زحمتکش با پایان شرکت‌های تعاونی روستایی"، نوشتۀ کیومرث امیری، نوشته‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۹؛ بازدید در ۱۶ بهمن ۱۳۹۹.
ایروینگ در معانی زیر کاربرد دارد:
آدام اولئاریوس ، به نام اصلی آدام اولشلگر ، (زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۵۹۹ – مرگ ۲۲ فوریه ۱۶۷۱) پژوهشگر، ریاضیدان، جغرافیدان و کتاب‌دار آلمانی بود. او در سال ۱۵۹۹ میلادی در شهر آشرس لبن (Aschersleben) آلمان در خانواده یک کفاش متولد شد. چون وضع مالی خانواده اش خوب نبود تحصیلات خود را با زحمت زیاد در حالی که کار می‌کرد ادامه داد و در سال ۱۶۲۰ میلادی وارد دانشگاه شد و در رشته علوم دینی مشغول تحصیل شد و در ضمن آن در رشته‌های ریاضی، نجوم، و زمین‌شناسی نیز تبحر پیدا کرد. سپس وارد دانشگاه فلسفه شد و در سال ۱۶۲۷ فارغ‌التحصیل گردید. او همچنین دبیر سفیر ارسالی فریدریش سوم، دوک‌نشین هولشتاین به شاه صفی در سفر او به پرشیا (ایران فعلی) بود. او پیرامون دیده‌هایش از سفر به ایران دو کتاب نگاشته‌است. همچنین نخستین ترجمهٔ آلمانی گلستان و بوستان سعدی توسط او در سال ۱۶۵۴ میلادی منتشر شد. کتاب سیاحت‌ها و سفرهای سفیران از دوک هلشتاین تا دوک بزرگ مسکووی و پادشاه ایران نوشته اوست.
از راه روسیه و دریای مازندران به سوی ایران رهسپار شد. در ۱۴ نوامبر ۱۶۳۶ به دربند رسید. سپس به شماخی رفت و سه ماه در آنجا ماندگار شد. سپس به اردبیل، سلطانیه، قزوین رفت تا سرانجام در ۳ اوت ۱۶۳۷ به اصفهان، پایتخت آن زمان ایران رسید. در ایران او به دربار راه یافت، ولی چون میان او و سفیر ستیزه‌ای پدید آمده بود از گروه هولشتاین جدا شده و به خدمت روس‌ها درآمد؛ ولی چون در آینده آن سفیر را دوک هولشتاین پادافره نمود و اولئاریوس به میهن بازگشت و شرح سفرش را به لاتین نگاشت. کتاب او اطلاعات ارزشمندی از روزگار ایران پس از پادشاهی شاه عباس بزرگ برجای گذاشته و به دلیل اهمیتی آن، به زودی به فرانسوی و انگلیسی هم ترجمه‌شد.
نوشته‌های اولئاریوس از جهت بی‌طرفی نویسنده و نیز پژوهنده بودنش آگاهی‌های سودمند و اعتمادپذیری را در سنجش با دیگر سفرنامه‌های آن روزگار برجای گذاشته‌است. او به زبان فارسی چیرگی داشت و به یاری دستیاران ایرانی گلستان و بوستان سعدی را به زبان آلمانی ترجمه نمود. این نخستین ترجمهٔ این آثار به زبان آلمانی، و همچنین تا آن زمان دومین و کاملترین ترجمه آثار سعدی در زبان‌های اروپایی بود. این ترجمه‌ها در سال ۱۶۵۴ و بیست سال پس از ترجمه ناقص فرانسوی گلستان، توسط آندره دوریه انجام گرفت.
گوته شاعر آلمانی در یادداشت‌هایش بر کتاب "«"دیوان شرق و غرب"»" او را با عنوان "«"مرد ممتاز"»" ستوده‌است. مونتسکیو در نگارش "نامه‌های ایرانی" از ترجمهٔ فرانسوی کتاب او بهره برده‌است.
اولئاریوس در مدمت اقامت خود در ایران با ادبیات کلاسیک فارسی آشنا شد و به خصوص گلستان سعدی را بسیار جالب یافت به طوری که نسخه‌ای از آن را به همراه خود برد. چند سال بعد که شاه صفی هیاتی نزد دوک هولشتاین فرستاد، اولئاریوس زمان را مغتنم شمرد و با کمک یکی از اعضای هیئت که مردی ادیب و دانشمند بود به نام حق وردی، به ترجمه گلستان به زبان آلمانی پرداخت و آن را در سال ۱۶۵۴ تحت عنوان گلستان ایران منتشر کرد. این نخستین شاهکار ادبی ایرانی است که به زبان آلمانی ترجمه شده‌است. این ترجمه در آن عصر چنان مورد پسند و توجه مردم آلمانی زبان شد که در مدت کوتاهی بیش از بیست بار تجدید چاپ شد. همچنین استقبال مردم آلمان از ترجمه گلستان باعث شد که اولئاریوس به ترجمه بوستان سعدی و داستان‌های لقمان حکیم هم مبادرت ورزد که آن‌ها را هم با کمال استادی و مهارت انجام داد و به طبع و نشر اقدام نمود.
بولگاری شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که زیرمجموعه‌ای از شرکت ال‌وی‌ام‌اچ محسوب می‌شود.
این مؤسسه ابتدا کار خود را در سال ۱۸۸۴ میلادی، با یک مغازه جواهرفروشی در رم، ایتالیا آغاز کرد. سپس در سایر زمینه‌های دیگر مثل لباس و عطریات خط تولید خود را راه انداخت.
شرکت جواهرسازی بولگاری در کنار شرکت‌های تیفانی، کارتیه و هری وینستون، یکی از گران‌ترین و اشرافی‌ترین خانه‌های جواهر و از معروف‌ترین نام‌ها در بازار جواهر جهان است.
اسکندر کوتی (متولد ٧ تیر ١٣٣٢، اهواز)مصاحبه در برنامهٔ تلویزیونی «چهل‌تیکه»، ٢١ اسفند ١۴٠٠ گزارشگر، مجری و تهیه‌کننده برنامه‌های ورزشی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود. وی تهیه‌کننده چندین برنامه تلویزیونی از قبیل جنگ فوتبال اروپا بود. وی در سریال معمای شاه نیز نقش شهید مفتح را ایفا کرده‌است.
اسکندر کوتی در بازی معروف دو تیم ایران و عربستان در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه که در ورزشگاه آزادی برگزار شد پس از اعلام ضربه پنالتی به سود ایران با خطا روی علیرضا منصوریان با گفتن چندین باره الله اکبر موجب شگفتی بینندگان شد و تا مدت‌ها از این حرکت او به عنوان یک سوتی یاد می‌شد، البته کریم باقری نتوانست ضربه پنالتی را تبدیل به گل کند، هر چند در گفتگو با خبرگزاری فارس او گفت این اقدام را برای خالی کردن احساسات خود انجام داده‌است.با گفتن « الله اکبر» خودم را تخلیه کردم/استاد تُپُق هستم - See more at: http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13921013000104#sthash.YINr0vVS.dpuf، (خبرگزاری فارس)
همچنین وی در دوران کاری خود در رادیو اولین فردی بود که پیغام آزادسازی خرمشهر را در رادیو داد.بیست و یکمین شب خاطره حوزه هنری ری برگزار می‌شود
دستور زبان نقش‌گرای نظام‌بنیاد (به اختصار:دستور نظام‌بنیاد) مدلی از دستور زبان است که توسط مایکل هلیدی در دهه ۱۹۶۰ توسعه یافت. دستور زبان نظام‌بنیاد بخشی از زبان‌شناسی نقش‌گرا است. اصطلاح نظام‌بنیاد برپایهٔ نگرشی است که زبان را شبکه‌ای از نظام‌ها، یا گزینه‌های جایگزینِ هم برای ساخت معنی می‌داند. اصطلاح نقش‌گرا نیز به نگرش این رویکرد زبان‌شناسی به معنا و مفهوم اشاره دارد که زبان را به صورت بالفعل و در بافت مورد بررسی قرار می‌دهد و واحد موردمطالعهٔ آن نیز بند است.
در دستور نظام‌بنیاد نظام زبان از سه لایهٔ معنایی فرانقش اندیشگانی، فرانقش بینافردی و فرانقش متنی شکل می‌گیرد.
سلول ویگنر-سیتز یک چند وجهی به مرکز یک نقطه شبکه است که فاصلهٔ هر نقطه داخل آن از مرکز سلول، کوچکتر از فاصلهٔ همان نقطه تا نقاط دیگر شبکه است. می‌توان ثابت کرد که سلول ویگنز-سیتز نوعی سلول واحد شبکه بلوری است. به فضای داخل سلول، دامنهٔ تاثیرDomain of influence گفته می‌شود.B.N. Delaunay, "Neuere Darstellung der geometrischen Kristallographie". Z. Kristallogr. Vol. 84 (1933), pp. 109–149. این ناحیه ناحیه دیریکله یا ناحیه ورونویی نیز نامیده شده‌است.
این سلول به نام یوجین ویگنر و فردریک سیتز فیزیکدانان آمریکایی نامگذاری شده‌است.
جرج پنجم با نام کامل جرج فردریک ارنست آلبرت (۳ ژوئن ۱۸۶۵ – ۲۰ ژانویه ۱۹۳۶) پادشاه پادشاهی متحد و قلمروهای بریتانیا، امپراتور هند از سال ۱۹۱۰ تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۶ بود. او اولین شاه بریتانیا از دودمان وینزر به‌شمار می‌رود.
جرج از دوازده سالگی در نیروی دریایی سلطنتی خدمت می‌کرد. با مرگ غیرمنتظرهٔ برادر بزرگش، شاهزاده آلبرت ویکتور، جرج به عنوان ولیعهد بریتانیا منصوب شد، و سرانجام در سال ۱۹۱۰ پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید.
جرج در ۳ ژوئن ۱۸۶۵ در مارلبرو هاوس در شهر لندن به دنیا آمد. پدر او شاهزاده ولز بود که بعدها شاه ادوارد هفتم نام گرفت و دومین فرزند ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرت بود. مادر او الکساندرا، شاهدخت ولز، و بزرگترین دختر پادشاه کریستیان نهم دانمارک بود که بعدها ملکه الکساندرا نام گرفت. بدین ترتیب جرج یکی از نوه‌های پسری ملکه ویکتوریا بود.
او در کلیسای خصوصی کوچکی در قلعه وینزر در روز ۷ ژوئیه ۱۸۶۵ توسط چالرز توماس اسقف کانتربری تعمید داده شد. شاهزاده آلبرت ویکتور برادر بزرگ جرج مقام ولی‌عهدی را بر عهده داشت، و از جرج به عنوان نایب ولی‌عهد انتظار پادشاه شدن نمی‌رفت. اما به خاطر اختلاف سنی کم بین این دو برادر، هر دو به صورت هم‌زمان در دربار بریتانیا به تحصیل مشغول شدند. در سپتامبر ۱۸۷۷ و به توصیه پدر، هر دو برادر به نیروی دریایی سلطنتی ملحق شده، در کشتی اچ‌ام‌اس بریتانیا آموختن فنون نظامی دریایی را آغاز کردند.
هر دو برادر از سال ۱۸۷۹ به مدت ۳ سال در کشتی اچ‌ام‌اس بکنت به عنوان افسر ملوان به خدمت مشغول شدند. برنامه سفر با این کشتی عبارت بود از بازدید از مستعمرات امپراتوری بریتانیا در دریای کارائیب، آفریقای جنوبی و استرالیا، بازدید از ایالت ویرجینیا در آمریکا، بازدید از آمریکای جنوبی، و بازدید از دریای مدیترانه، مصر و خاور دور.
جرج سالهای زیادی تحت فرماندهی عمویش شاهزاده آلفرد، دوک ادینبرا در نیروی دریایی سلطنتی در پایگاه مالت مشغول به خدمت بود. خدمت در نیروی دریایی فرصت آشنایی با دختر عمویش شاهدخت ماری ادینبرا را فراهم کرد و پس از مدتی آندو به هم دل بستند. با این که پدربزرگ، پدر و عمویش با وصلت ایندو موافق بودند، ملکه الکساندرا (مادر جرج) و زن عمویش دوشس بزرگ ماریا الکساندرو ونای روسیه با این وصلت مخالفت کردند. ماری ادینبرا بعدها ملکه کشور رومانی شد. در سال ۱۸۹۱ آلبرت ویکتور برادر بزرگ جرج و شاهدخت ماری ویکتوریا تک تنها دختر فرانسیس، دوک تک و شاهدخت آدلاید کمبریج به نامزدی هم درآمدند. اما آلبرت ویکتور ۶ هفته پس از نامزدی به علت بیماری ذات الریه درگذشت و جرج به جای او به مقام ولیعهدی رسید. به توصیه مادر بزرگش ملکه ویکتوریا، جرج از نامزد برادرش خواستگاری کرد که به ازدواجشان در ۶ ژوئیه ۱۸۹۳ انجامید.
در ۲۴ مه ۱۸۹۲ ملکه ویکتوریا، القاب اشرافی دوک یورک، ارل اینورنس و بارون کیلارنی را به جرج اهدا کرد. پس از ازدواج، مری همسر جرج به دوشس یورک، کنتس اینورنس و بارونس کیلارنی ملقب شد.
دوک و دوشس یورک در خانه‌ای به نام یورک کاتج در منطقه نورفولک زندگی می‌کردند. سطح زندگی آن‌ها بیشتر از آنکه سلطنتی باشد به وضع زندگی طبقه متوسط و مرفه بریتانیا شبیه بود. جرج و مری صاحب پنج پسر و یک دختر بودند.
در مرگ ملکه ویکتوریا در ۲۲ ژانویه ۱۹۰۱، پدر جرج، آلبرت ادوارد، بر تخت پادشاهی نشست و لقب شاه ادوارد هفتم به او داده شد. در این مدت لقب جرج به دوک کرنوال و دوک رافیسی تبدیل شد. در سال ۱۹۰۱ جرج و ماری مسافرتی به امپراتوری بریتانیا و استرالیا داشت که در آنجا دوک اولین جلسه پارلمان استرالیا را ایجاد کرد. مسافرت آن‌ها شامل آفریقای جنوبی، کانادا و نیوزلند بود.
در ۹ نوامبر ۱۹۰۱، جرج شاهزاده ولز و ارل چستر شد.
در ۶ مه ۱۹۱۰، شاه ادوارد هفتم فوت کرد و به جای او پسرش که در آن زمان شاهزاده ولز بود، بر تخت سلطنت نشست و به شاه جرج پنجم ملقب شد. جورج در دفتر خاطرات خود دربارهٔ پدرش می‌نویسد:
من بهترین دوست و بهترین پدر را از دست داده‌ام … من در زندگی خود هرگز با او حرف صلیحی نداشتم. من قلبم شکسته و غمگینم از غم و اندوه اما خدا در مسئولیت‌هایم به من کمک خواهد کرد و عزیزم مه مثل همیشه راحتی من خواهد بود. باشد که خداوند در کار سنگینی که بر دوش من است قدرت و هدایت من قرار دهد
جورج هرگز از عادت همسرش برای امضای اسناد و نامه‌های رسمی به عنوان «ویکتوریا مری» خوشش نیامده بود و اصرار داشت که یکی از این نام‌ها را کنار بگذارد. هر دو فکر کردند که نباید او را ملکه ویکتوریا صدا کنند، و بنابراین او ملکه ماری ملقب شد. در اواخر همان سال، یک مبلغ رادیکال، ادوارد میلیوس، دروغی منتشر کرد مبنی بر اینکه جورج در جوانی مخفیانه در مالت ازدواج کرده بود و به همین دلیل ازدواج وی با ملکه ماری اشتباه بود. این دروغ اولین بار در سال ۱۸۹۳ چاپ شد، اما جورج آن را به عنوان یک شوخی کنار کشید. در تلاش برای از بین بردن شایعات، میلیوس دستگیر شد، محاکمه شد و به جرم افترا جنایی محکوم شد و به یک سال زندان محکوم شد.
تاج‌گذاری آن‌ها در کلیسای وست مینستر انجام شد. تاج‌گذاری آن‌ها یک از معروف‌ترین تاج گذاری‌ها در فستیوال امپراتوری بود.
بعد در سال ۱۹۱۱، شاه و ملکه به هند سفر کردند و دربار دهلی هدیه‌ای به آن‌ها داد و آن‌ها امپراتور و امپراتریس هند شدند. او در هند به شکار پلنگ پرداخت. او شکارچی ماهری بود. در ۱۸ دسامبر ۱۹۱۳ او بیش از هزار قرقاول در شش ساعت شکار کرد.
در ۴ اوت ۱۹۱۴ جورج در دفتر خاطرات خود نوشت: "من در ساعت ۱۰:۴۵ جلسه‌ای برگزار کردم تا جنگ با آلمان را اعلام کنم. این یک فاجعه وحشتناک است اما این تقصیر ما نیست. … با امید خدا ممکن است به زودی پایان یابد. در ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸ بریتانیا درگیر جنگ با آلمان بود. در ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۷، به دلیل احساسات ضد آلمانی، جرج پنجم نام خاندان را از نام آلمانی‌اش ساکس-کوبورگ به وینزر، که نام کاخی قدیمی در انگلستان بود، تغییر داد.
جنگ جهانی اول سلامت جورج را متضرر کرد، وی در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۵ هنگامی که توسط اسب خود در یک بررسی نیروهای نظامی در فرانسه پرتاب شد، به شدت زخمی شد و سیگار کشیدن زیاد او مشکلات مکرر تنفسی را تشدید کرد. او از برونشیت مزمن رنج می‌برد. در سال ۱۹۲۵، با دستور پزشکان، وی با اکراه به یک سفر خصوصی تفریحی در دریای مدیترانه اعزام شد. این سومین سفر او به خارج از جنگ و آخرین سفر او بود. در نوامبر ۱۹۲۸، او به سختی به بیماری سپتی سمی مبتلا شد و برای دو سال بعدی پسرش ادوارد بسیاری از وظایف خود را به عهده گرفت. در سال ۱۹۲۹، پیشنهاد استراحت بیشتر در خارج از کشور «با زبانی کاملاً قوی» رد شد. در عوض، وی به مدت سه ماه در خانه کریگویل آلدویک در ساحل تفریحی بوگنور ساسکس بازنشسته شد.
نوار موبیوس نواری است که دو لبه آن بر هم قرار گرفته و حلقه‌ای را به وجود می‌آورد. البته باید یک لبه انتهایی قبل از اتصال به لبه دیگر نیم دور چرخانده شود. می‌توان بین هر دو نقطه از سطح این نوار، بدون قطع کردن لبهٔ آن، خط ممتدی کشید. بنابراین نوار موبیوس فقط یک سطح و فقط یک مرز (لبه) دارد. این نوار مستقلاً و به‌طور جداگانه توسط دو ریاضیدان آلمانی به نام‌های آگوست فردینانند موبیوس و جان بندیکت در سال ۱۸۵۸ کشف و به ثبت رسید.
ابتدایی‌ترین راه برای ایجاد این نوار، انتخاب یک نوار مستطیل شکل، دراز و نرمی است که آن را یک بار می‌پیچانیم و سپس دو انتهای آن را به هم متصل می‌کنیم. سطحی که به این ترتیب به دست می‌آید «نوار موبیوس» نامیده می‌شود .
دلیل «یک رویه بودن» این نوار آن است که در هر نقطه N از نوار موبیوس می‌توان دو بردار با جهت‌های مختلف رسم کرد که بر نوار موبیوس در این نقطه عمود باشد. این بردارها را قائم‌های نوار موبیوس در نقطة N می‌نامیم. یکی از این بردارها را انتخاب و نقطة N را به تدریج روی نوار موبیوس جابجا می‌کنیم. در این صورت بردار ما هم همراه با نقطه N جابجا می‌شود. بنابراین، روی نوار موبیوس چنان مسیر بسته‌ای وجود دارد که اگر قائمی این مسیر را روی سطح بپیماید، به جای این که به وضع نخستین خود برسد، روی برداری که در جهت مخالف وضع نخستین آن است قرار می‌گیرد.
اگر با یک خودکار بر روی نوار موبیوس خطی در طول نوار بکشیم و ادامه دهیم این خط دوباره به نقطه شروع باز می‌گردد و هر دو طرف نوار خط کشیده می‌شود. نوار موبیوس مثالی از یک رویه بدون جهت (جهت ناپذیر) است.
نوار موبیوس خواص غیرمنتظره دیگری نیز دارد، به عنوان مثال هر گاه بخواهیم این نوار را در امتداد طولش ببریم به جای اینکه دو نوار بدست بیاوریم یک نوار بلندتر و با دو چرخش بدست می‏‌آوریم. همچنین با تکرار دوباره این کار دو نوار موبیوس در هم پیچ خورده بدست می‌آید. با ادامه این کار یعنی بریدن پیاپی نوار و در انتهای کار تصاویر غیر منتظره‌ای ایجاد می‌شود که به حلقه‌های پارادرومویک موسومند. همچنین اگر این نوار را از یک سوم عرض نوار ببریم در این حالت دو نوار موبیوس در هم گره شده با طول‌های متفاوت بدست می‌آوریم. تمامی این کارها به‌طور شهودی قابل اجرا هستند.
نوار موبیوس را می‌توان حالت خاصی از بطری کلاین دانست.
نوار موبیوس به نوعی می‌تواند به عنوان سمبل تعامل دوگانگی فرهنگی تلقی شود.
شعر دفاع مقدس به مجموعه آثار ادبی شعری و منظوم با موضوع جنگ ایران و عراق می‌پردازد. این شاخه از هنر انقلاب اسلامی، با شروع جنگ تحمیلی و شکل گرفتن صحنه‌های حماسی و عاطفی فراوان پیرامون آن به وجود آمد.
برخی از شاعران و ادیبان عرصه دفاع مقدس به شرح زیرند:
http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100936898827
https://web.archive.org/web/20090310035021/http://www.sobh.org/SherDefa/list-shear.asp
http://farhangeisar.com/forums/thread/614.aspx
ویل ترنر یکی از شخصیت‌های اصلی سری فیلم دزدان دریایی کارائیب است. این نقش در فیلم توسط اورلاندو بلوم بازی شده‌است.
ویل ترنر پسر یک دزد دریایی بوت‌استرپ بیل ترنر که از دریا پیدا می‌شود. در پورت رویال آهنگری می‌کند و به عشق خود الیزابت سوآن، تا صحنه آخر فیلم سوم پایبند است. آدمی که در فیلم سوم باربوسا را غیرقابل اعتماد می‌داند. در درونش، حس دزدان دریایی نهفته و همین حس است که در آخر او را به یک کاپیتان کشتی تبدیل می‌کند. ویل، شجاع است.
در فیلم اول ویل توسط دختری به نام الیزابت سوآن پیدا می‌شود و تا بزرگسالی از طرف خانواده او تأمین می‌شود و در عین حال به الیزالبت دل می‌بندد. در این روزها الیزابت توسط کاپیتان هکتور باربوسا، فرمانده کشتی مروارید سیاه ربوده می‌شود. ویل با یک دزد دریایی به نام جک اسپارو آشنا شده و به‌دنبال مروارید سیاه و نجات الیزابت به راه می‌افتند. اما او تنها کسی است که می‌تواند نفرین مروارید سیاه را باطل کند. ویل نفرین را باطل کرده و با الیزابت به بندر پورت رویال بازمی‌گردد در ادامه جک اسپارو را اعدام می‌کنند ولی ویل او را نجات می‌دهد.
در فیلم دوم ویل ترنر می‌خواهد با الیزابت ازدواج کند ولی لرد کاتلر بکت مانع این کار می‌شود به این دلیل که ویل به فرار جک اسپارو کمک کرده‌است. ویل باید قطب‌نمای جادویی جک اسپارو را پیدا کرده و به بکت دهد. در این میان جک به او می‌گوید اگر او قطب‌نما را می‌خواهد باید کلید صندوقچه مرد مرده را برای او بیاورد. ویل به کشتی هلندی سرگردان می‌رود و در آنجا پدرش را می‌بیند. بیل چکمه‌ای هم عضو خدمه دیوی جونز شده بود. خود او نیز همین‌طور و در آخر کلید دیوی جونز را می‌رباید و در لحظات آخر فیلم با اسپارو و نرینتون می‌جنگد.
در فیلم سوم ویل به دنبال جک می‌رود اما او در اصل مروارید را می‌خواهد تا پدرش را نجات دهد. ویل بعد از شکست در این مرحله کمک بکت را می‌خواهد برای همین دزدان دریایی و محل اجتماع آنان را به بکت می‌گوید اما در آخر دوباره پیش دزدان بر می‌گردد و با پا درمیانی جک اسپارو کاپیتان هلندی سرگردان می‌شود و به همراه پدرش ۱۰ سال از عمرش را در هلندی سرگردان می‌گذراند. سرانجام پس ۱۰ سال زندگی در دریا او پا به خشکی نهاده و به الیزابت ملحق می‌شود.
شیشه‌گری هنر شکل‌دادن به شیشه است. هنرمند در این هنر، ابتدا ماده شیشه را حرارت می‌دهد تا نرم و نیمه مایع شود ؛ سپس به وسیلهٔ دستها یا ابزار مخصوص یا دمیدن اشکال زیبایی را با آن پدید می‌آورد.
وقتی شیشه‌ها را از کوره خارج می‌کنند، بسیار گرم و داغ است. شیشه‌گر یک تکه از شیشه را برداشته و آن را روی لوله‌ای توخالی می‌گذارد و در آن می‌دمد تا باد شود. شیشه‌گر از شیشه‌هایی که باد می‌کند، می‌تواند بسیاری از چیزها را بسازد.
مانند لیوان، بطری و در، پنجره ،عینک و یا انواع عدسی‌های چشمی که در وسایل گوناگون مانند ذره‌بین به کار می‌روند. از شیشه می‌توان نوارهای شیشه‌ای هم تهیه کرد. حتی می‌توان شیشه را به کمک شعله آتش دو باره نرم کرده و از آن چیزهای تزیینی ساخت.در ساختن بسیاری چیزهای دیگر هم شیشه به کار می‌رود. مانند آینه و نیز می‌توان از گونه ای شیشه مقاوم در برابر گرما به نام پیرکس، ابزار آزمایشگاهی و ظرف‌های آشپزخانه ساخت.
از ابزار و مواد مورد استفاده در هنر شیشه‌گری می‌توان به ماده اصلی ساخت شیشه، سنگ سیلیس { که به منظور صرفه جویی از مخلوط خرده‌شیشه نیز استفاده می‌شود } اشاره کرد همچنین برای رنگی کردن بار شیشه نیز از اکسیدهای فلزی نظیر اکسید کبالت، مس، آهن، منگنز، گوگرد و… استفاده کرد.
هنر شیشه‌گری مانند انواع روش‌های ساخت (فوتی و قالبی) و تزئینات مکمل (نقاشی و تراش) است. نقاشی روی شیشه با ابزار لازم بر روی شیء اجرا می‌شود و بسته به نوع نقش و رنگ‌های به کار رفته یک یا چند مرحله پخت در کوره با حرارت مناسب صورت می‌گیرد. رنگ‌های مورد استفاده به صورت پودر و قابل ترکیب با حلال خاص و رنگ‌های محلول از اکسید فلزات تهیه شده‌است.
تراش روی شیشه به وسیلهٔ سنگ‌های مخصوص و ابزار فرز انجام می‌شود که در مورد اول خطوط ایجاد شده عمیق‌تر بوده و روی ظروف کاربرد بیشتری دارد. این سنگ با قابلیتهای تراش و مات کردن در تزئین کاربرد دارد.
وسایلی که در کارگاه شیشه‌گری سنتی به‌کار می‌رود:
برداشت ماده مذاب در کوره به وسیله بوری یا میله دم که قبلاً گرم شده، ثابت کردن ماده مذاب روی نوک میله، مرمری کردن یا ورز دادن و چرخاندن آن روی میز کار و گرد کردن آن، دوباره گرم کردن خمیر شیشه روی سر میله، دمیدن در میله و ایجاد حباب کوچک در وسط خمیر سر میله، سرد کردن خمیر تا جایی که سرخی خود را از دست دهد، برداشت مجدد خمیر از کوره و ثابت کردن آن روی میله دم، قاشقی کردن خمیر سر میله یا یکنواخت کردن آن، کارهایی است که باید انجام شود تا استاد کار ساخت شیشه را آغاز نماید. از این مرحله به بعد استاد کار میله دم را گرفته، به چرخش درمی‌آورد تا شکل اولیه ظرف را بسازد. سپس آن را به دستِ پا قالبی ساز می‌دهد تا شیاری در محل اتصال شیشه و میله فلزی واگیره ایجاد کند. سپس از آن واگیره گیر میله واگیره را به ته ظرف می‌چسباند و استاد کار میله دم را از محل شیار ظرف جدا می‌کند. بعد از این مرحله، کار شکل‌دادن و ساخت و پرداخت دهانه و لگوی ظرف شروع می‌شود. در مرحله بعد دسته و تزئینات را روی آن قرار می‌دهد. در پایان ظرف را با میله واگیره به پشت بر می‌دهد تا به گرمخانه ببرد سپس کوره را خاموش می‌کنند تا اشیاء هم‌زمان با سرد شدن هوای داخل کوره خنک شوند.
در این روش، ابتدا مقداری از مواد مذاب را با میله دم از کوره برداشته، پس از آماده کردن و یک بار دمیدن در آن مقداری مواد به آن اضافه نموده گرم می‌کنند. سپس آن را در قالب قرار داده در میله دم می‌دمند تا خمیر شیشه شکل قالب را به خود بگیرد. سپس از میله دم جدا نموده، لبه کار را صاف می‌کنند و آن را به گرمخانه می‌برند، مانند انواع بطری، آبلیمو، گلاب و غیره.
ساخت در قالبهای پرس بادی نیز بیشتر برای انواع بطری به کار می‌رود، به این صورت که مقدار مناسب مواد مذاب با میله دم از کوره بر می‌دارند و آن را بسیار سریع از میله دم جدا کرده در قالب پرس قرار می‌دهند و با بستن قالب و فشار هوای وارد شده در قالب، خمیر شکل مورد نظر را می‌گیرد. سپس قالب را باز کرده، به سرعت شیء ساخته شده را خارج نموده، در گرمخانه قرار می‌دهند.
برای رنگی کردن شیشه، در خمیر آن از اکسیدهای فلزی به ترتیب زیر استفاده می‌کنند:
روش آب گز کردن
شیء شیشه‌ای ساخته شده را بعد از انبری کردن، در مقابل حرارت کوره قرار می‌دهند تا کاملاً گداخته شود. سپس آن را وارد آب کرده، به سرعت خارج می‌کنند. به این ترتیب ترکهای ریزی در بدنه پدید می‌آید سپس آن را در کوره حرارت می‌دهند تا ترک‌ها به هم جوش بخورد. بعد از آن به تمام کردن ساخت ظرف ادامه می‌دهند.
هنر شیشه‌گری یکی از کهن ترین صنایعی است که بشر به آن اشتغال داشته‌است. کاوش‌های باستان‌شناسی مارلیک هنسلود شوش رواج شیشه‌گری در ایران باستان (عهد هخامنشی) را به اثبات می‌رساند.
شیشه دست ساز از جمله قدیمی ترین محصولات دستی است که در ایران دارای سابقه طولانی بوده است.یک گردن بند شیشه ای متعلق به 2250 سال قبل از میلاد که دارای دانه های ابی رنگ است ودر ناحیه شمال غربی ایران کشف شده ونیز قطعات شیشه ای مایل به سبز که طی کاوش های باستان شناسی در لرستان ،شوش و حسنلو به دست امده، نشان دهنده سابقه ساخت و یا استفاده ازاین صنعت در کشورمان است. باستان شناسان معتقدند که سومریها در هزاره سوم قبل از میلاد با شیشه، آشنایی داشته‌اند. رومن گیرشمن بطریهای شیشه‌ای زیادی از حفاریهای معبد چغازنبیل به دست آورده‌است. از زمان هخامنشیان، شواهد اندکی برای استفاده کلی از شیشه در دست است. آثار شیشه‌ای کهن نشان می‌دهد که تا پیش از سده اول پیش از میلاد، از شیشه فقط یه حالت توده‌ای استفاده می‌کرده‌اند. با کشف اشیای شیشه‌ای از زمان اشکانیان و ساسانیان می‌توان گفت صنعت شیشه‌سازی در ایران رواج کامل داشته و از دو روش ساخت «دمیدن در قالب» و «دمیدن آزاد» استفاده می‌شده‌است. از دوره سلجوقیان تا دوره مغول ظرفهای شیشه‌ای بسیار زیبا با تزیینات گوناگون به صورت مینایی، تراشیده یا با نقوش افزوده از کوره شیشه‌گران شهرهای ایران بیرون می‌آمد.
با ظهور اسلام بسیاری از شیشه و بلورسازان ایرانی به دمشق و حلب در سوریه کوچ کردند. در این دوره از تاریخ شیشه‌گری، علاوه بر تغییر کلی فرم شیشه، نقاشی و خطاطی بر روی شیشه با رنگ‌های کوره‌ای و لعاب‌های رنگی متداول شد و نوعی شیشه که اصطلاحاً مینایی نامیده می‌شود پا به عرصهٔ وجود گذاشت. دورهٔ سلجوقی (قرن ۵ و ۶هـ) نخستین دورهٔ شکوفایی شیشه‌گری در ایران پس از اسلام محسوب می‌شود.
بعدها با روی کار آمدن سلسلهٔ صفوی و توجه خاص به این رشته، کارگاه‌های شیشه‌گری در اصفهان و شیراز ساخته شد و هنرمندان، تحت تعلیم تعدادی از بلورسازان و نیزی {ایتالیایی} قرار گرفتند.
http://www.ihcgi.com/
مجموعه اطلاعات جامع صنایع دستی ایران
نوید صالح وند،1398 آشنایی با فن آوری شیشه های باستانی،نشر آوشت
نوید صالح وند، ۱۳۹۴ تاریخچه شیشه و شیشه‌گری، مطالعه ظروف شیشه‌ای دوره اشکانی مجموعه‌های کار نشده موزه ملی و موزه رضا عباسی، نشر سمیرا
لاله ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی به دستور سید روح الله خمینی در فروردین ماه ۱۳۵۸ تاسیس گردید.
اساسنامه بنیاد در تاریخ هفدهم آذر ماه سال ۱۳۶۶ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. مهم‌ترین وظایف این سازمان عبارتند از: ارائه طرحهای مورد نیاز برای ایجاد مسکن اقشار مستضعف، انجام پروژه‌های کارشناسی دربارهٔ زمینهای روستایی، کمک در جهت تأمین مصالح ساختمانی و ...
عالی‌ترین مرجع تصمیم‌گیری در بنیاد مسکن، شورای مرکزی است که ترکیب آن به صراحت در فرمان آیت‌الله خمینی قید شده‌است و عبارتند از: نماینده رهبری، نماینده دولت (وزیر مسکن وشهرسازی) و سه نفر از مهندسان و کارشناسان ساختمان و شهرسازی به انتخاب دو نفر اول. رئیس بنیاد هم از میان شورای مرکزی انتخاب می‌شود.
در فروردین سال ۱۳۵۹ وزیر مسکن و شهرسازی وقت، محمدشهاب گنابادی بخاطر مبنی بر لزوم داشتن یک سیاست هماهنگ و روشن از سوی دولت در حوزه مسکن مستضعفین، خواستار این شد که بنیاد مسکن در چهارچوب سیاستهای هماهنگ با وزارت مسکن و به صورت یک بازوی قوی برای کارهای اجرایی در خدمت مستضعفان و محرومان از نظر مالی و اجرایی و به شیوه جهاد سازندگی زیر نظر وزارت مسکن و شهرسازی عمل نماید که این درخواست با موافقت سید روح‌الله خمینی مواجه شد.
اهداف بنیاد مسكن انقلاب اسلامی‌ طبق اساسنامه و قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی عبارتند از : ‌
مطالعه و بررسی در زمینه تشخیص و تعیین نیازمندی‌های مسكن محرومان اعم از روستایی و شهری و فراهم آوردن موجبات اجرای آن با  مشاركت، همكاری و خودیاری مردم و دستگاههای مختلف
تهیه طرح مجتمع‌های زیستی و واحدهای مسكونی ارزان قیمت و اجرای آنها به طور مستقیم یا با مشاركت مردم و همكاری دستگاههای ذیربط در روستاها و شهرها
تهیه زمین مورد نیاز طرح‌ها و پروژه‌های بنیاد و آماده سازی آنها
كمك در جهت تأمین مصالح ساختمانی كشور از طریق تهیه، تولید و توزیع
تهیه طرح‌های‌هادی و اصلاح معابر در روستاها با هماهنگی دستگاههای ذیربط و اجرای آن با مشاركت مردم از محل اعتبارات مصوب واگذاری دولت
تهیه و ارایه طرحهای لازم برای بازسازی مناطق آسیب‌دیده در اثر جنگ، سیل، زلزله و سایر سوانح طبیعی و اجرای آنها با مشاركت مردم و هماهنگی با  سازمان‌ها و دستگاههای ذیربط
مطالعه و برنامه ریزی و اجرای مصوبه دولت مبنی بر ساخت دو میلیون واحد مسكونی روستایی طی دو برنامه پنج ساله توسعه كشور (ساخت سالانه ۲۰۰ هزار واحد مسكونی روستایی)
بنیاد مسکن انقلاب اسلامی در حال حاضر در تمامی استانها دارای شعبه می‌باشد. و سازمان‌ها و شرکت‌های تابعه به شرح زیر است:
به‌موجب اصل ۱۷۳ قانون اساسی، دیوان عدالت اداری به‌منظور رسیدگی به شکایات، دادخواهی‌ها و اعتراضات مردم نسبت به مأموران یا واحدها یا آیین‌نامه‌های دولتی و احقاق حقوق آنها، زیر نظر قوه قضائیه تأسیس شد. رئیس دیوان عدالت اداری از سوی رئیس قوه قضائیه به این سمت منصوب می‌گردد.
در قانون راجع به دعاوی بین «اشخاص و دولت»، مصوبه ۱۲ آبان ماه ۱۳۰۹، مرجعی به نام محاکمات مالیه تشکیل شد و متعاقب آن، با الهام از حقوق فرانسه و به تقلید از شورای دولتی آن کشور، قانونی دربارهٔ شورای دولتی در سال ۱۳۳۹ به تصویب رسید. این قانون هرگز اجرا نشد که منابع نزدیک به جمهوری اسلامی آن را ناشی از اوضاع نامطلوب سیاسی و تمکین نکردن دولت‌های وقت به حاکمیت قانون تفسیر می‌کنند.پنج تحول حقوقی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی فردا نیوز در این میان، قانون مسئولیت مدنی مصوب اردیبهشت ۱۳۳۹، که پیش از وضع قانون شورای دولتی وجود داشت، مسئولیت مدنیِ دولت را در برابر افراد مطرح ساخت و با اینکه قانون شورای دولتی بلااجرا ماند، قانون اخیر معیار و میزان مسئولیت مدنی دولت، چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب، همچنان ملاک تعیین مسئولیت دولت در قبال شکایات اشخاص توسط محاکم قرار گرفت که به‌موجب مادهٔ ۱۱ آن، «کارمندان دولت و شهرداری‌ها و مؤسسات وابسته به آنها که به مناسبت انجام وظیفه عمداً یا در نتیجهٔ بی‌احتیاطی خساراتی به اشخاص وارد نمایند شخصاً مسئول جبران خسارت وارد شده هستند ولی هرگاه خسارتِ وارد شده مستند به عمل آنان نبوده و مربوط به نقص وسایل ادارات و مؤسسات مزبور باشد در این صورت جبران خسارتِ وارد آمده به‌عهدهٔ اداره یا مؤسسهٔ مربوط است.» پس از پیروزی انقلاب اسلامی، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به‌منظور رسیدگی به دعاوی و شکایات اداری یک دادگاه عالی به نام دیوان عدالت اداری تأسیس نمود که عهده‌دار نظارت بر مطابقت آیین‌نامه‌ها، تصمیمات و اقدامات اداری قوه مجریه با قوانین و حل اختلاف بین افراد و دولت است.
دیوان عدالت اداری از مراجع اختصاصی دادگستری است که قانون آن در تاریخ ۱۳۶۰/۱۱/۴ تصویب شده و آیین دادرسی آن تاکنون چندین بار اصلاح شده‌است. در مردادماه سال ۱۳۹۲ قانون جدید دیوان مزبور تصویب و لازم‌الاجرا گردید.
به‌موجب ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵، هر شعبهٔ دیوان مُرکّب از یک رئیس و دو نفر مستشار است. ملاک صدور رأی، نظر اکثریت (یعنی دو نفر از سه نفر یا نظر واحد سه نفر) است و رأی صادر شده از شُعَب قطعی تلقی می‌شود، بدین معنی که قابلیت تجدید نظر به شیوهٔ عادی ندارد. بر این اساس، نیازی به اجتماع هر سه نفر عضو شعبه برای صدور رأی نیست، بلکه اجتماع دو نفر از سه نفر نیز برای صدور رأی کفایت می‌کند.
به صراحت ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری، مصوب ۱۳۸۵، حدود صلاحیت و اختیارات هیئت عمومی دیوان عدالت اداری به شرح زیر است:
آیین‌نامه‌ها و دیگر نظامات و مقررات دولتی و شهرداری‌ها از دیدگاهِ مخالفت مدون آن‌ها با قانون و احقاق حقوق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به علت خلاف قانون بودن یا عدم صلاحیت مرجعِ مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام دادنِ وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می‌شود.
علاوه بر شرایط عمومی ناظر به انتخاب قضات، به‌موجب ماده ۳ قانون دیوان عدالت اداری، مصوب ۱۳۸۵، قضات دیوان باید دارای ۱۵ سال سابقه کار قضایی باشند. البته مدت مذکور برای دارندگان مدرک کارشناسی ارشد و دکترا در یکی از گرایش‌های رشته حقوق یا مدارک حوزوی معادل، ۱۰ سال است.
شرایط عمومی قضات به شرح زیر است:
رسیدگی به تصمیمات قضائی قوه قضائیه و صرفاً آیین‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها و تصمیمات رئیس قوه قضائیه و مصوبات و تصمیمات شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام، مجلس خبرگان و شورای‌عالی امنیت ملی از شمول این ماده خارج است.تبصره ماده ۱۲ قانون دیوان عدالت اداری البته قسمت مربوط به تصمیمات رئیس قوه قضائیه مورد نقد حقوقدانان است.
آیین رسیدگی در دیوان عدالت اداری تا حد زیادی شبیه آیین رسیدگی در محاکم عمومی دادگستری است، بدین معنی که مطابق ماده ۲۱ قانون دیوان عدالت اداری، رسیدگی در دیوان مستلزم تقدیم دادخواست است که به زبان فارسی و در برگه‌های چاپی مخصوص نوشته می‌شود. تفاوت عمده در رسیدگی دیوان، عدم ضرورت دعوت از اصحاب دعوا برای جلسه دادرسی و عدم ضرورت مراجعه حضوری شاکی برای تقدیم شکایت است. با وجود این، هرگاه دیوان مقتضی بداند، طرفین یا یکی از آنان را برای اخذ توضیح دعوت می‌نماید. از سوی دیگر، هزینه ناچیز دادرسی و ساده بودن تشریفات آن، آیین دادرسی دیوان را از آیین دادرسی محاکم دیگر متمایز می‌سازد. در همهٔ مواردی که قانون دیوان عدالت در موضوع خاصی ساکت باشد، مقررات ناشی از آیین دادرسی مدنی بر آن بار می‌شود.
ایکس ال یک زبان برنامه‌نویسی کامپیوتری است.
باید توجه داشت که XL با زبان برنامه‌نویسی XML فرق دارد. XML یک زبان برنامه‌نویسی برای پیاده‌سازی خدمات وبی می‌باشد که در سال 2001 توسط Daniela Florescu، Andreas Grunhagen و Doland Kossmann به وجود آمد. در حالی که XL برای پیاده‌سازی ایده‌های برنامه‌نویسی مفهومی طراحی شد. XL سعی می‌کند تا تبدیل مفهوم و کد را به همدیگر آسان نماید.
XL زبانی است که به برنامه‌نویس این امکان را می‌دهد که با استفاده از plug-inهای گوناگون به compiler، خصوصیات جدیدی را هم از لحاظ قواعد و هم از لحاظ مفهوم به زبان اضافه نماید و به همین دلیل آن را programmer-reconfigurable syntax & semantics می خوانند. مشخصات کامپایلری این زبان باعث شده تا در زمره زبان‌های امری قرار گیرد.
همچنین برنامه نویسان خودشان می‌توانند plug-inهای سلیقه‌ای نوشته و در application هایشان استفاده کنند.
زبان XL حدوداً از سال 1992 به وجود آمد و نتیجه زحمات دراز مدت یک تیم طراحی زبان است. شایان ذکر است که سازنده و طراح اصلی این زبان Christophe de Dinechin می‌باشد. کامپایلر XL با زبان ++C نوشته شده‌است. نکته‌ای که در این زبان وجود داشت این بود که همه ویژگی‌هایی که بالا توصیف شده بود، درست کار می‌کرد؛ اما نوشتن plug-in برای آن یک کابوس بود، چون ++C خودش توسعه پذیر نیست بنابراین پیاده‌سازی ترجمه غیرممکن بود.
درخت پارس با انواع زیادی از گره‌ها خیلی پیچیده بود. چون برای پشتیبانی زبان متقاطع طراحی شده بود.
Moka یک کامپایلر توسعه پذیر Java-to-Java بود که از همین ساختار استفاده می‌کرد.
در سال 2003 یک کامپایلر جدید با اصلاح کامل کامپایلر قبلی و ساده کردن درخت پارس آن معرفی شد. در سال 2004 کامپایلر ساده‌تری راه اندازی شد که سادگی درخت پارس آن در حدی بود که گره‌هایش به اندازه 7 نوع گره XL0 رسید و همه توسعه‌های امروزی در XL نوشته می‌شود.
زبان XL در 3 سطح تعریف می‌شود:
XL از معدود زبان‌هایی است که تایپ ابتدایی و لغات کلیدی ندارد. همه تایپ‌های داده‌ای نظیر integer و عملگرهایش نظیر add در سطح 2، در کتابخانه‌های استاندارد تعریف می‌شود. XL1 هم دارای ویژگی قابل جابجایی بودن بر روی محیط‌های اجرایی گوناگون است.
برنامه ساده !Hello World در زبان XL به صورت زیر نوشته می‌شود:
یا به گونه‌ای دیگر و با style مناسب تر می‌توان به صورت زیر نوشت:
در سطح XL0 قواعد زبان تعریف می‌شوند. در فاز XL0 کامپایلر ویژگی‌هایی نظیر نحوه نمایش متن، اولویت عملگرها و ... با استفاده از فایل توصیف قواعد، می‌تواند توصیف می‌شود. به عنوان مثال: فایل قواعد اصلی، نمادگذاری‌های ریاضی رایج مانند "+" برای عمل "جمع" و اولویت آن‌ها را تعریف می‌کند.
درخت پارس:
از 7 نوع گره تشکیل می‌شود. 4 تا مربوط به (integer، real، text و symbol) که برگ‌های درخت هم هستند و 3 تای دیگر هم گره‌های داخلی مربوط به (prefix، infix و block) هستند.
integer: برای نمایش اعداد صحیح مثلاً عدد 2 به کار می‌رود. علامت # هم برای نمایش مبنای اعداد استفاده می‌شود. مثلاً: (101001 # 2). همچنین علامت خط تیره هم برای جداسازی بین اعداد بزرگ و افزایش خوانایی می‌باشد. مثلاً: 100_110_011
real: برای نمایش اعداد غیر صحیح مثلاً 2.5 به کار می‌رود. موارد مربوط به مبنای اعداد و خط تیره‌گذاری هم وجود دارد. مثلاً: 16#F.FFF#E-10
Text: داده‌های متنی را نمایش می‌دهد. عبارات متنی در بین double quotes و کاراکترها با single quotes محصور می‌شوند.
Symbol: نمایش اسامی یا عملگرها را بر عهده دارد. اسامی شامل دنباله‌ای از حروف الفبا می‌باشد که با یک حرف شروع می‌شوند مثل Hello. بد نیست بدانید که XL1 بر خلاف XL0، بزرگ و کوچکی و خط تیره را نادیده نمی‌گیرد و مثلاً بین JohnDoe و john_doe تفاوت قائل می‌شود. و اما نمادها دنباله‌ای از کاراکترهای غیر الفبایی مثل *، =/= و ... می‌باشد.
infix: دو گره مرتبط به هم را با یک نماد میانوندی نمایش می‌دهد. مثلاً A and B یا 2 + 3. یکی دیگر از کاربردهای گره‌های میانوند، حضور در بین خطوط با نماد new-line برای جداسازی خط‌ها می‌باشد.
Prefix: برای نمایش دو گره متوالی مثل: write “Hello” استفاده می‌شود.
Block: گره‌هایی را که توسط گروهی از نمادها احاطه شده اند، نشان می‌دهد. مثلاً (A) یا (index)
با فایل قواعد پیش فرض، عبارت زیر صرف نظر از معنی، یک جمله معتبر در سطح XL0 است:
و به این صورت تجزیه می‌شود:
فاز XL1 به عنوان دنبالی ای از عملیات روی درخت پارس XL0 است. این عملیات که توسط plug-inهای گوناگون کامپایلر فراهم می‌شوند، با توجه به شکل درخت پارس به وجود می‌آیند.
ساختار ویژه translate توسط یک plug-in فراهم شده‌است تا نوشتن Plug-inهای دیگر را آسان نماید. ساختار quote هم یک درخت پارس را تولید می‌کند.
در زیر نمونه‌ای از این نمادگذاری‌ها را می‌بینیم که چگونه در پیاده‌سازی یک plug-in به اسم ZeroRemoval نقش دارد.
فاز XL1 شامل مجموعه عظیمی از plug-inها می‌شود که abstractionهای رایجی نظیر subroutine، تایپ داده‌ای و تعریف متغیرها و همچنین اساس برنامه نویسی ساخت یافته مانند جملات شرطی یا حلقه‌ها را نیز فراهم می‌کند.
فرایند چک کردن تایپ در XL1، به صورت ایستا با قابلیت برنامه‌نویسی عمومی نظیر ++C یا Ada می‌باشد. تایپ‌هایی مانند آرایه‌ها و اشاره گرها که در زبانی مثل ++C به عنوان تایپ اولیه تلقی می‌شود، در کتابخانه XL وجود دارد. به عنوان مثال، یک تایپ آرایه یک بعدی می‌تواند به صورت زیر تعریف شود:
تایپ عمومی معتبر، تایپ عمومی ای می‌باشد که توسط شرطی مشخص می‌کند، چه تایپی می‌تواند استفاده شود. یک تایپ منظم است، اگر یک ارتباط کمتری داشته باشد مانند:
در زبان XL این قابلیت وجود دارد تا تابعی را تعریف کنید که تلویحاً عمومی می‌باشد چون تایپ منظم خودش عمومی است.
همچنین این موضوع، برای تایپ‌های عمومی ای که پارامترهایی را دارند، مانند آرایه‌ها به کار می‌رود. یک تابعی که مجموع عناصر در هر آرایه را محاسبه می‌کند، به صورت زیر نوشته می‌شود:
توابع می‌توانند overload شوند. یک تابع با استفاده از لغت کلیدی other در لیست پارامترها یش می‌تواند با تعداد متغیری آرگومان تعریف شود. در چنین تابعی، other استفاده می‌شود تا تعداد متغیر آرگومان‌ها را به یک subroutine دیگر بفرستد.
// Generic function for the minimum of N item
function Min(X : ordered; ...) return ordered is
هنگامی که یک چنین تابعی صدا زده می‌شود، کامپایلر به‌طور بازگشتی توابع را معرفی می‌کند تا لیست پارامترها را تطبیق دهد.
// Examples of use of the Min just declared
X : real := Min(1.3, 2.56, 7.21)
Y : integer := Min(1, 3, 6, 7, 1, 2)
عملگرها با استفاده از فرم written تعریف توابع بیان می‌شوند. در زیر کدی که جمع دو عدد صحیح را تعریف می‌کند، می‌بینیم:
function Add(X, Y: integer)
فرم written می‌تواند بیشتر از دو پارامتر هم داشته باشد. به عنوان مثال یک ماتریس انتقال خطی به صورت زیر است:
فرم written همچنین می‌تواند از عدد ثابت‌ها نیز استفاده کند. نظیر:
مکانیزم مذکور برای پیاده‌سازی همه عملگرهای اساسی استفاده می‌شود.
XL Iteratorها به برنامه نویسان اجازه پیاده‌سازی generatorها و iteratorها را می‌دهند.
import IO = XL.UI.CONSOLE
iterator IntegerIterator (var out Counter : integer; Low, High : integer) written Counter in Low..High is
// Note that I needs not be declared, because declared 'var out' in the iterator
// An implicit declaration of I as an integer is therefore made here
for I in 1..5 loop
XL توسط تعداد زیادی از زبان‌های دیگر الهام بخشیده شد، که عبارتند از:
Ada: پشتوانه‌های برنامه‌های با مقیاس بزرگ، مدیریت انتظارات، وظایف و جنبه‌های حمایتی.
Basic: نشان می‌دهد که چگونه قواعد یک زبان برنامه‌سازی می‌تواند ساده باشد. basic یکی از اولین زبان‌های پیشرفته‌ای است که پرانتزهای دور فراخوانی subroutineها را اجباری نمی‌کرد.
C: اساس برخی از زبان‌ها می‌باشد و به عنوان استانداردی بر حسب routineها و پشتیبانی‌های سطح ماشین می‌باشد، پس XL یک ماشین مجازی برای اجرا کردن نمی‌خواهد.
C: کتابخانه template استاندارد، نیاز برای پشتیبانی از تایپ‌های عمومی را نشان می‌دهد که با معرفی صریح generic ها(بر خلاف Ada که در این زمینه دچار نقصان بود) صورت می‌گیر.
Fortran: عملکرد پیوسته این زبان، باعث به وجود آمدن زبان‌های C و ++C شد و در شناسایی ساختارهای زبان که مانع بهینه سازی مفید می‌باشد، کمک شایانی نمود.
Java: اهمیت یک کتابخانه بزرگ و قابل جابجایی را شرح داد. اتصال با کد java به عنوان یک چالش برای XL باقی‌ماند.
Lisp: به عنوان یه فاکتور کلیدی در بقا و ارتباط XL با عصر حاضر می‌باشد. زبان Lisp اولین زبانی بود که ویژگی‌های شی گرایی را به صورت عادی و معمولی درآورد و در این زمینه خیلی به XL کمک کرد.
Prolog: مدل‌های گوناگون برنامه‌نویسی را شرح داد. همچنین تلاش‌های بسیاری هم صورت گرفت تا تضمین کند که یک plug-in استیل prolog می‌تواند برای XL هم نوشته شود.
Visual Basic: نشان می‌دهد که چگونه نمایش منطقی درخت پارس از نمایش دیدنی اش می‌تواند متمایز شود. اندکی از مردم VB را ویرایش کردند. انتظار می‌رود که plug-inهای ویرایشی XL توانایی‌های شبیهی را با استفاده مستقیم از درخت پارس به دست آورند.
ائل‌گلی ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
در ریاضیات، اعمال سطری مقدماتی ۳ عمل ساده روی یک ماتریس است که در ادامه به آنها می‌پردازیم.
یک ماتریس مقدماتی مثل formula_1 ماتریسی است که ضرب چپ آن در یک ماتریس (formula_2) همان کاری را روی آن انجام دهد که یک عمل سطری مقدماتی انجام می‌دهد. می‌توان نتیجه گرفت که ضرب راست formula_3 یک عمل ستونی مقدماتی مشابه روی formula_4 انجام می‌دهد. ماتریس مقدماتی با اعمال تنها یک عمل سطری مقدماتی روی ماتریس همانی به دست می‌آید.
اگر با اعمال چند عمل سطری مقدماتی بتوان از یک ماتریس formula_4 به ماتریس formula_6 رسید آن دو ماتریس را هم‌ارز سطری می‌نامیم و با نماد هم‌ارزی formula_7 نمایش می‌دهیم. اعمال سطری مقدماتی در حذف گاوسی و موارد مشابه کاربرد دارد.
این عمل تمام درایه‌های دو سطر ماتریس را (نظیر به نظیر) با یکدیگر جابه‌جا می‌کند. این عملیات را می‌توان با نماد formula_8 نشان داد.
مثال: با جابه‌جا کردن سطر ۲ و ۳ در ماتریس formula_9 ماتریس formula_10 به دست می‌آید.
ماتریس مقدماتی متناظر با این عمل formula_11 با جابه‌جا کردن سطر formula_12 در formula_13 به دست می‌آید.
با این عمل می‌توان درایه‌های یک سطر ماتریس را در یک ثابت اسکالر ناصفر ضرب کرد. این عملیات را می‌توان با نماد formula_17 نشان داد.
مثال: با ضرب ۳ در سطر دوم ماتریس formula_9 ماتریس formula_19 به دست می‌آید.
ماتریس مقدماتی متناظر با این عمل formula_20 با ضرب formula_21 در سطر formula_22-ام formula_13 به دست می‌آید.
در این عمل مضربی از یک سطر را به یک سطر دیگر اضافه می‌کنیم. این عملیات را می‌توان با نماد formula_29 نشان داد.
مثال: ۲-برابر سطر یکم ماتریس formula_9 را به سطر دوم آن اضافه می‌کنیم: formula_31
ماتریس مقدماتی متناظر با این عمل formula_32 با اضافه کردن formula_21-برابر در سطر formula_34-ام به سطر formula_22-ام formula_13 به دست می‌آید.
دانشگاه پلی‌تکنیک کاتالونیا (به کاتالان: Universitat Politècnica de Cataluny) که در شهر بارسلونا در استان کاتالونیا در اسپانیا قرار دارد، بزرگ‌ترین دانشگاه مهندسی کاتالونیا است. این دانشگاه میزبان هشتمین ابررایانه سریع اروپا (و سریع‌ترین در اسپانیا) به نام ماره نوستروم است.
بر اساس نظام رتبه‌بندی QS و شانگهای بر اساس موضوع، این دانشگاه در میان ۵۰ دانشگاه‌ برتر دنیا در رشته‌هایی مانند معماری، مهندسی عمران، مخابرات و علوم کامپیوتر قرار می‌گیرد.https://www.upc.edu/ranquings/en
بر اساس نظام رتبه‌بندی THE در شاخه علوم کامپیوتر این دانشگاه رتبه نخست را در اسپانیا دارا است که در سطح جهانی در میان ۱۲۵ دانشگاه برتر علوم کامپیوتر قرار می‌گیرد.https://www.upc.edu/ranquings/en/upc-at-international-rankings/rankings/the-times-higher-education-world-university-rankings
ژیلا بنی‌یعقوب روزنامه‌نگار، فعال حقوق بشر و فعال سیاسی ایرانی است.درباره ژیلا بنی‌یعقوب در سایت رادیو زمانه او دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر وبگاه کانون زنان ایرانی است. بنی‌یعقوب در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری شد. ژیلا بنی یعقوب در خرداد ماه ۱۳۸۸دستگیر و در دادگاه به یک سال حبس و سی سال ممنوعیت از روزنامه‌نگاری محکوم شد.نشانی=http://persian.iranhumanrights.org/1389/08/فریده-غیرت،-وکیل-ژیلا-بنی-یعقوب-حکم-این/ | عنوان=حکم محکومیت ژیلا بنی‌یعقوب
ژیلا بنی یعقوب در شهرستان بندر انزلی متولد شد. او سال‌ها در تحریریه مطبوعات مختلف از جمله روزنامه‌های نوروز، وقایع الاتفاقیه، سرمایه و… فعالیت داشته‌است و دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر وبگاه «کانون زنان ایرانی» است. همسر وی، بهمن احمدی امویی، روزنامه‌نگار اقتصادی و از همراهان سید محمد خاتمی است.
دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر سایت کانون زنان ایرانی در ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، در جریان وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری و سرکوب گسترده معترضان به نتایج این انتخابات، همراه با شوهرش بهمن احمدی امویی بازداشت شد و در خرداد سال ۱۳۸۹ به یک سال حبس و ۳۰ سال محرومیت از شغل روزنامه‌نگاری محکوم گردید.
هم‌زمان با انتقال ژیلا بنی یعقوب به زندان اوین، بهمن احمدی امویی، روزنامه‌نگار اقتصادی، از اوین به زندان رجایی شهر تبعید شد. این در حالی بود که حکم محکومیت آقای احمدی امویی به پنج سال زندان درتهران صادر شده بود و محکومیت تبعید در آن وجود نداشت.
بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان در سال ۲۰۰۹ جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری را به ژیلا بنی یعقوب اختصاص داد. سازمان غیردولتی «روزنامه‌نگاران کانادایی مدافع آزادی بیان» نیز در سال ۲۰۰۹ ژیلا بنی یعقوب را به عنوان برنده «جایزه جهانی آزادی بیان» برگزید.
ژیلا بنی یعقوب که از فعالان حقوق زنان و عضو کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین ناعادلانه علیه زنان بوده‌است، در سال ۲۰۱۰ نیز جایزه ویژه «آزادی بیان» گزارشگران بدون مرز را به خاطر وبلاگ «ما روزنامه‌نگاریم» به دست آورد.
روز سه شنبه۲۸ خرداد ماه، ژیلا بنی یعقوب بر اثر سقوط جسمی سخت از دیوار هواخوری بند زنان زندان اوین و اصابت آن به سرش مصدوم و به بهداری زندان و سپس به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شده بود. به نوشته کلمه به رغم توصیه پزشکان در مورد لزوم نگهداری او در بیمارستان مقام‌های زندان او را به زندان بازگرداندند.
قرار بود ژیلا بنی یعقوب در اوایل تیرماه آزاد شود، که در دوم تیرماه ۱۳۹۲ این روزنامه‌نگار زندانی از بند زنان زندان اوین آزاد شد؛ وی در ۱۲ شهریورماه سال ۱۳۹۱ برای گذراندن دوره یک سال زندان خود به اداره اجرای احکام اوین فراخوانده شده بود.نشانی=http://ir.voanews.com/content/jila-bany-yaghoob-released-journalist-political-prisoner/1687708.html | عنوان=خبر آزادی ژیلا بنی‌یعقوب
در سال ۲۰۰۹ میلادی «بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان»، «جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری» را به وی اهدا کرد. او ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران بازداشت شد.
در خرداد ۱۳۸۹ دادگاه انقلاب اسلامی او را به یک‌سال حبس تعزیری و ۳۰ سال محرومیت از شغل روزنامه‌نگاری محکوم کرد.
ژیلا بنی یعقوب برنده جایزه آزادی بیان سازمان روزنامه‌نگاران کانادایی
http://www.rfi.fr/actufa/articles/118/article_9085.asp
در مسابقه بین‌المللی بهترین وبلاگ دویچه‌وله ژیلا بنی‌یعقوب برنده جایزه ویژه "آزادی بیان " گزارشگران بدون مرز شد
https://web.archive.org/web/20100420070142/http://www.rsf-persan.org/article16881.html
محمدعلی صفریان (زادهٔ ۸ اردیبهشت ۱۳۰۸ - درگذشتهٔ مهر ۱۳۶۷) از مترجمان اهل ایران بود.
او در هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۰۸ خورشیدی در آبادان به دنیا آمد. در جوانی ازدواج کرد اما به تحصیل به‌خصوص زبان انگلیسی که به آن علاقه وافری داشت در دانشکده نفت آبادان ادامه داد و پس از اتمام تحصیلات در شرکت نفت مشغول بکار شد. در همین ایام، او که به زبان انگلیسی بالاخص به لهجه بریتانیایی تسلط خاص داشت، جهت تحصیل در رشته خبرنگاری به انگلستان در شهر کاردیف اعزام شد و این دوره را با موفقیت به اتمام رساند و پس از بازگشت فعالیت‌های ادبی خود را در حوزه‌های نگارش و ترجمه کتب مختلف از زبان انگلیسی به فارسی آغاز کرد و سال‌ها با بزرگان حوزه ادب و ترجمه همچون نجف دریابندری، احمد شاملو، اسماعیل فصیح، جلال آل احمد، محمدعلی سپانلو، رضا سیدحسینی، فریدون مشیری، اخوان ثالث، طاهره صفارزاده، سیروس طاهباز، پوران صلح کل، فروغ فرخزاد، صفدر تقی‌زادهMotarjem » ترجمه کردن مانند نوشتن است: گفتگو با صفدر تقی‌زاده و… همکاری و تعامل ادبی و فنی داشته‌است.
محمد علی صفریان در اواسط دهه شصت خورشیدی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در طی مدت اقامت خود در آمریکا به خاطر دوری از وطن با افسردگی شدید در مهرماه سال ۱۳۶۷ خورشیدی در همان کشور به دلیل سکته قلبی درگذشت و پیکرش برای تشیع به ایران بازگردانده شد و در امامزاده عبدالله تهران (ری) در کنار مادرش به خاک سپرده شد. مرگ وی در شرایطی رخ داد که آثار بسیاری برای چاپ آماده داشت که تاکنون چاپ نشده‌است. وی در سن ۵۸ سالگی از دنیا رفت.
وی طی چهل سال فعالیت، کتاب‌های بسیاری را ترجمه کرد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد: