moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کالج جهانی یادگیری در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و به عنوان مدرسه فنی پالمرستون شمالی شناخته شد. در سال ۱۹۷۱ به مؤسسه فنی پالمرستون شمالی و در سال ۱۹۸۳ به پلی تکنیک ماناواتو تبدیل شد. در آن زمان در دوره‌های کارآموزی تجارت، و در کلاس‌های سرگرم، هنر و صنایع دستی، همراه با طیف وسیعی از برنامه‌های مدرسه شبانه در مطالعات بازرگانی برای بزرگسالان شاغل، تخصص داشت.
همان‌طور که دولتهای متوالی بر آموزش حرفه ای تأکید داشتند، پلی تکنیک دوره‌های ارائه شده را گسترش داد، اما تمرکز خود را بر برنامه‌های اصلی حرفه ای حفظ کرد. اکنون برنامه‌های بنیاد و گواهینامه، دیپلم، درجه و گزینه‌های تحصیلات تکمیلی را در طیف وسیعی از موضوعات و همچنین برنامه‌های مبتنی بر جامعه ارائه می‌دهد.
در سال ۱۹۸۷، پلی تکنیک ماناواتو یک پردیس کوچک در لوین افتتاح کرد و تصویب تزریق سرمایه ۲۲$ میلیون دلاری توسط دولت در سال ۱۹۹۶، امکان بازسازی و تجمیع دانشگاه پالمرستون شمالی را در یک سایت در مرکز شهر فراهم کرد.
در اواخر سال ۱۹۹۸، پلی تکنیک ماناواتو نام خود را به کالج جهانی یادگیری (UCOL) تغییر داد. UCOL در ژانویه ۲۰۰۱ با ادغام پلی تکنیک منطقه‌ای مسترتون و ادغام پلی تکنیک منطقه‌ای وانگانوی در ۱ آوریل ۲۰۰۲ گسترش یافت. در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۰، UCOL در کنار ۱۵ انستیتوی فناوری و پلی تکنیک (ITP) به انستیتوی مهارت و فناوری نیوزیلند تبدیل شد.
چهار پردیس وجود دارد: پالمرستون شمالی ، وانگانوی ، ماسترتون و لوین.
UCOL (کالج جهانی یادگیری) بر ارائه شش خصوصیت استراتژی آموزش عالی ۲۰۱۴–۲۰۱۹ متمرکز شده‌است.
UCOL (کالج جهانی یادگیری) اولین کسی است که از یک رویکرد آموزش مبتنی بر روابط در یک محیط آموزش عالی استفاده می‌کند. چیزی که به نام ته آتاکورا شناخته می‌شود، برنامه با پشتیبانی از مشاورهٔ آموزش و پرورش شناخت محدود و بازنشسته و استاد راسل اسقف. این برنامه برای افزایش موفقیت مائوری، توسعه تیم‌های آموزشی با عملکرد بالا و ارائه خدمات پشتیبانی مداوم برای زبان آموزان طراحی شده‌است.
UCOL بیش از ۱۰۰ برنامه تحصیلی را در سطح گواهینامه، دیپلم و درجه در زمینه‌های زیر ارائه می‌دهد:
در اواخر سال 2016 UCOL بودجه کمیسیون آموزش عالی صندوق زبان انگلیسی پناهندگان را تأمین کرد تا به تعداد محدودی از پناهندگان واجد شرایط فرصت تحصیل مجوز نیوزیلند به زبان انگلیسی در سطح ۳ یا سطح ۴ را به صورت رایگان بدهد.
هر ساله UCOL با اهدای جوایز افتخار شورای UCOL از افرادی در جامعه که سهم قابل توجهی در مناطق محلی و به‌طور کلی جامعه داشته‌اند، تقدیر می‌کند . در سال 2019 UCOL با افتتاحیه جوایز فارغ التحصیلان UCOL سهم فارغ التحصیلان خود را شناخت.
اجوما (به کره‌ای: 아줌마، به انگلیسی: Ajumma) واژه‌ای کره‌ای برای یک زن متأهل، یا میانسال است. این واژه از واژه کره‌ای "Ajumeoni" (کره‌ای: 아주머니) می‌آید. اما گاهی اوقات به عنوان «خاله» ترجمه می‌شود. از این کلمه بیشتر اوقات برای اشاره به زن میانسال یا مسن استفاده می‌شود زیرا وارد صحبت شدن با یک فرد بزرگ‌تر در کره از نظر اجتماعی باید از این کلمه استفاده شود.
اجومانی "ajumeoni" اصطلاح مودبانه‌تری نسبت به "اجوما" است و در حالی که همان معنی را می‌دهد، احترام بیشتری دارد. این اصطلاح در شرایطی که فرد مخاطب از لحاظ سن تفاوت بسیاری با شما داشته باشد، یا از نظر اجتماعی دارای شان و منزله بالاتری از فرد باشد کاربرد دارد. با این حال استفاده از این کلمه سبب می‌شود مخاطب، آزرده خاطر شود؛ بنابراین بهتر است از "امونیم"، "اجونیم"، (اصطلاحی محترمانه برای مادر یا شخص دیگری) یا "سامونیم" استفاده شود.
برونو باربی (؛ – ) عکاس، و نویسنده اهل فرانسه بود. «باربی» که متولد مراکش بود از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ نایب ریاست بخش اروپای آژانس عکاس مگنوم را بر عهده داشت و بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ نیز مدیر بخش بین‌الملل این آژانس بود.
برونو باربی یکی از عکاسان مطرح در حوزه عکاسی خبری و مستند است. او در سال ۱۹۴۱ میلادی در مراکش متولد شد. پدر وی فرانسوی و مادرش اهل سوئیس بود. او در رشته عکاسی و هنرهای گرافیکی در دانشکده École des Arts et Métiers در سوئیس به تحصیل پرداخت.
برونو باربی در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در ایتالیا به عکاسی پرداخت و به دنبال نشان دادن فرهنگ این کشور بود. پس از آن به کشورهای اروپایی و آفریقایی سفر کرد و با ارائه کارهایش عملاً به عنوان یک همکار برای مجله Vogue شناخته شد.
خانه عماد یک سازمان غیرانتفاعی در تهران است و برای خانواده‌های کودکانی که از شهرهایی غیر از تهران، برای عمل‌های جراحی مربوط به پیوندهای مغز استخوان و پیوند اعضا به تهران می‌آیند، امکان اسکان رایگان فراهم می‌کند. کودک بیمار و مادرش می‌توانند پس از انجام عمل جراحی، بدون دغدغه در این مرکز با شرایط بهداشتی استاندارد و مراقبت کافی سکونت داشته باشند. این اسکان به صورت سوئیت یا اتاق‌هایی به همراه آشپزخانه مشترک است. خانه عماد به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در ایران ثبت شده است.
اولین خانه عماد در بهمن ماه ۱۳۹۷ در نزدیکی بیمارستان مفید افتتاح شد، اما در حال حاضر ساختمان اصلی خانه عماد در خیابان قبا قرار دارد.
خانه عماد به یاد و خاطره عماد آرمان شامخی تاسیس شده است. عماد در اردیبهشت ۱۳۹۵ در شهر استیت کالج واقع در ایالت پنسیلوانیای آمریکا به دنیا آمد. بعد از تولد مشخص شد عماد مبتلا به سندروم داون و یک بیماری قلبی نادر (HLHS) است. عماد مجموعا بیشتر از ۷ ماه در بیمارستان‌های کودکان در هرشی، اورلاندو و فیلادلفیا بستری بود. عماد دقیقا ۴ روز بعد از تولد یک سالگی‌اش از دنیا رفت. عماد در آرامگاه ایرانیان در نزدیکی شهر فیلادلفیا به خاک سپرده شد.
خانه عماد بر اساس تجربه خانواده‌ی او از سکونت در خانه‌های رونالد مک‌دونالد و با الگو گرفتن از خیریه هدیه زندگی تاسیس شده است. خانواده عماد، انگیزه‌ خود از تاسیس خانه عماد را چنین عنوان می‌کنند:انگیزه ما از تاسیس بنیاد، به واسطه‌ی تجربه‌ای شکل گرفت که در دوران بیمارستان عماد داشتیم. همه بیمارستان‌های عماد در فاصله بسیار زیادی از شهر محل زندگی ما قرار داشتند. در اطراف همه این بیمارستان‌ها مجموعه‌هایی توسط موسسات خیریه برای اقامت خانواده‌های بیماران تاسیس شده ‌بود. این در حالی‌ است که در ایران، بسیاری از خانواده‌‌ها که برای درمان فرزندشان به شهرهای دیگر می‌روند، در طول دوران بستری، درون چادرهای مسافرتی در کنار بیمارستان‌ها اقامت دارند.
آرزوی ما این است که هیچ خانواده‌ای در طول زمان بستری فرزند خود دغدغه‌ای از بابت اقامتگاه مناسب و دسترسی به غذای سالم و بهداشتی نداشته باشد. ماموریت ما در بنیاد عماد این است که در دوران پر فراز و نشیب بیماری کودکان همراه خانواده‌ها باشیم و با تمام توان به آنها کمک کنیم تا در این مسیر با روحیه‌ای بهتر، با انرژی و پر توان قدم بردارند.
مسئولان خانه رونالد مک‌دونالد مدارک چگونگی اداره این مرکز را در اختیار موسسین خانه عماد قرار داده‌اند تا آن‌ها بتوانند الگویی مشابه را برای مدیریت این مرکز پیاده‌سازی کنند. وظیفه نگه‌داری و تمیز کردن خانه عماد بر عهده خانواده‌هایی است که در خانه عماد اقامت دارند. آن‌ها به ‌نوبت و از روی برنامه اتاق‌ها را تمیز می‌کنند. موسسین خانه عماد معتقد هستند: "اینجا درست مثل خانه خودشان است اما کارها باید برنامه داشته باشد".
در خانه عماد اتاق‌ها روزی یک‌بار با محلول ضدعفونی‌کننده تمیز می‌شود و همیشه الکل در اختیار همراهان هست تا بتوانند همه‌چیز را تمیز کنند. از ورود افراد مریض یا کسانی که واکسن زده‌اند و بدنشان میکروب ضعیف‌شده دارد جلوگیری می‌شود تا محیطی شبیه به اتاق‌های ایزوله بیمارستان‌ها برای میهمانان فراهم باشد.
در حال حاضر خانم افسانه قوام‌شهیدی، مادربزرگ عماد، این مجموعه را به صورت داوطلبانه مدیریت می‌کنند.
اولین خانه عماد در بهمن ماه ۱۳۹۷ در نزدیکی بیمارستان مفید افتتاح شد. اما بعد از آن، خانه‌هایی به این مجموعه اضافه شد. در تمامی خانه‌های عماد، اتاق‌های مستقل با امکانات مناسب، آشپزخانه‌های اشتراکی با وسایل مستقل برای هر خانواده، سرویس‌های بهداشتی جداگانه برای کودکان، فضای بازی، سرگرمی و کتابخوانی برای کودکان، فضاهای عمومی و مناسب دورهمی‌های خانوادگی در اختیار مهمانان قرار می‌گیرد.
در حال حاضر، خانه عماد دارای سه خانه است:
از آذر ۱۳۹۸، ساختمان اصلی خانه عماد در خیابان قبا قرار دارد. این ساختمان در ۲ طبقه و با ظرفیت ۶ اتاق و یک سوئیت می‌باشد. کودکان بعد از پیوند به همراه مادرانشان در این ساختمان مستقر هستند.
در این ساختمان‌ آشپزخانه و سرویس بهداشتی اتاق‌ها از یکدیگر مجزا است.
این ساختمان در نزدیکی میدان جمهوری و بیمارستان مرکز طبی کودکان قرار داد. این ساختمان توسط دانشگاه علوم پزشکی تهران برای مدت ۳ سال از تاریخ آبان ۱۳۹۹، در اختیار خانه عماد قرار گرفت. این ساختمان در ۴ طبقه، دارای ۸ اتاق است. این ساختمان با حضور پیروز حناچی، شهردار وقت تهران، و همچنین رئیس وقت دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، افتتاح شد.
کودکان پیوندی که درمان خود را در مرکز طبی کودکان انجام می‌دهند، به همراه مادران خود در این مرکز مستقر می‌شوند.
این ساختمان در بلوار شهرزاد قرار دارد. این ساختمان در ۴ طبقه، دارای ۱۷ اتاق است. در این ساختمان‌ سرویس بهداشتی و آشپزخانه بین اتاق‌های هر طبقه مشترک است.از اسفند ماه ۱۳۹۸، به دلیل شیوع بیماری کرونا و سطح ایمنی پایین کودکان مهمان خانه عماد، این خانه به طور موقت تعطیل شد و ساکنین آن به ساختمان‌هایی جداگانه منتقل شده‌اند.
علاوه بر این سه ساختمان، ۷ واحد آپارتمانی نیز توسط خیرین در اختیار خانه عماد قرار گرفته است. این واحد‌ها در مناطق مختلفی از تهران از جمله تهرانپارس، دولت و خیابان پیروزی هستند. در حال حاضر تمامی این ساختمان‌ها بدون هزینه اجاره یا رهن به صورت موقت در اختیار خانه عماد هستند.
خانه عماد در تاریخ ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ کمپینی با نام "سهم من" را شروع کرد تا با کمک خیرین قطعه زمینی را در نزدیکی یکی از بیمارستان‌های تهران خریداری کند
از ابتدای تابستان ۱۳۹۸، خیریه سیمرغ هزینه تهیه بلیط رفت و برگشت برای کودکان خانه عماد به همراه یک نفر همراه از شهرستان‌ها به تهران را بر عهده گرفته است. تا ابتدای تابستان ۱۳۹۹، این خیریه عمده هزینه ۷۴۵ سفر هوایی را برای مهمانان خانه عماد تامین کرده است.
شرکت تپسی در توافقی با خانه عماد، رفت و آمد کودکان این مرکز به بیمارستان و بالعکس را به طور رایگان انجام می‌دهد.
جدول زیر خلاصه فعالیت‌های خانه عماد را به تفکیک سال نشان می‌دهد. از آن‌جایی که هر کودک بنا به وضعیت جسمانی‌اش رژیم خاصی دارد، غذاهایی خانگی که در خانه عماد تهیه می‌شوند، برای همراهان بیمار بوده و وظیفه تهیه غذا برای بیماران بر عهده همراهِ آن‌هاست. هر روز صبح مواد غذایی به همراهان داده می‌شود تا آن‌ها غذای فرزندشان را تهیه کنند.
در جدول زیر بلیط‌های بین‌شهری با کمک خیریه سیمرغ تهیه شده است.
در نه ماهه اول سال ۹۹، در مجموع ۳۶۴ میلیون تومان صرف این خیریه شد. نمودار زیر جزئیات این مخارج را نشان می‌دهد:
خانه عماد در مجموع ۱۹۴۳۲ نفر-شب مهمان داشته است. تصاویر زیر، تعداد اسکان نفر-شب به تفکیک ماه‌ را در سال‌ها ۹۷ و ۹۸ نشان می‌دهند.
خانه عماد تاکنون میزبان ۱۵۱ خانواده از ایران و یک خانواده افغان بوده است. نقشه زیر پراکندگی این خانواده‌ها را در سال‌های ۹۸ و ۹۹ به تفکیک استان نشان می‌دهد.
جدول زیر پراکندگی خانواده‌های مهمان خانه عماد را به تفکیک سال نشان می‌دهد.
وبگاه خانه عماد
اینستاگرام خانه عماد
جان رابرت وودن (۱۴ اکتبر ۱۹۱۰–۴ ژوئن ۲۰۱۰) بازیکن بسکتبال و مربی آمریکایی بود. وی با نام مستعار "جادوگر وست وود "، در یک دوره ۱۲ ساله به عنوان سرمربی یوسی‌ال‌ای بروینز، ده دوره قهرمانی ملی انجمن ملی ورزش‌های جمعی را از آن خود کرد، وودن هفت بار موفق به کسب جایزه معتبر هنری ایبا به عنوان مربی سال شد.
وودن با شخصی به نام نلی «نل» رایلی، هنگامی که دانشجوی سال یکم دانشگاه بود آشنا شد هر دو ۲۱ ساله بودند که در اوت ۱۹۳۲ در یک مراسم کوچک در ایندیاناپلیس ازدواج کردند و پس از آن در یک کنسرت برادران میلز در تئاتر دایره برای جشن گرفتن آماده شدند. این زوج صاحب یک پسر به نام‌های جیمز هیو وودن و یک دختر به نام نانسی آن موهولهاوزن شدند. نلی در ۲۱ مارس ۱۹۸۵ او براثر سرطان در ۷۳ سالگی درگذشت.
وودین تا ۲۵ سال پس از مرگ وی، تا زمان مرگ خود به یاد نلی بود. او روز ۲۱ ماه هر ماه، هنگامی که از دخمه او در مقبره دیدن می‌کرد، به یک مراسم ماهانه - اجازه سلامتی - نگاه می‌داشت، سپس نامه ای عاشقانه برای او می‌نوشت. پس از تکمیل هر نامه، او آن را در یک پاکت قرار داد و آن را به دسته ای از نامه‌های مشابه اضافه کرد که طی سالها روی بالشی که وی در طول زندگی مشترک آنها خوابیده بود، جمع شد. وودن به دلیل ضعف بینایی در ماه‌های آخر زندگی خود نوشتن نامه‌ها را متوقف کرد.
وودن در سوگ مرگ نلی با ایمان خود دلجویی کرد. او یک مسیحی بود، زیرا اعتقاداتش برای او مهمتر از بسکتبال بود: "من همیشه سعی کرده‌ام به روشنی بگویم که بسکتبال چیز پایانی نیست. در مقایسه با کل زندگی که داریم از اهمیت کمی برخوردار است. فقط یک نوع زندگی وجود دارد که به راستی پیروز می‌شود، و آن نوعی است که ایمان را به دست منجی می‌سپارد. " ایمان چوبی زندگی او را به شدت تحت تأثیر قرار داد. او روزانه کتاب مقدس را می‌خواند و در نخستین کلیسای مسیحی شرکت می‌کرد. وی اظهار امیدواری کرد که ایمان وی برای دیگران آشکار باشد: «اگر هرگز بخاطر دین خود تحت تعقیب قرار گرفتم، واقعاً امیدوارم که مدارک کافی برای محکوم کردن من وجود داشته باشد.» در یک مصاحبه در سال ۲۰۰۹، جان وودن از نظر سیاسی خود را «لیبرال دموکرات» توصیف کرد که به برخی از نامزدهای ریاست جمهوری جمهوری‌خواه رای داده بود.
وودن تا سالهای پایانی زندگی از سلامت جسمی خوبی برخوردار بود. در ۳ آوریل ۲۰۰۶، او سه روز را در بیمارستان لس آنجلس گذراند و تحت درمان دیورتیکولیت قرار گرفت. وی در سال ۲۰۰۷ مجدداً به علت خونریزی در روده بزرگ در بیمارستان بستری شد، به نقل از دخترش که پدرش پس از آزادی «حال خوبی» داشت. وودن پس از سقوط در خانه اش در ۱ مارس ۲۰۰۸ در بیمارستان بستری شد. در پاییز مچ دست چپ و استخوان یقه او شکست، اما طبق گفته دخترش در شرایط خوبی باقی ماند و نظارت شبانه‌روزی به او داده شد. در فوریه ۲۰۰۹، وی به مدت چهار هفته به دلیل ذات الریه در بیمارستان بستری شد.
در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۰، وودن پس از تحمل کم‌آبی در مرکز پزشکی رونالد ریگان بستری شد. وی در آنجا بستری شد و در ۹۹ سالگی در ۴ ژوئن ۲۰۱۰ به دلایل طبیعی درگذشت. پسرش، دختر، سه نوه از او به یادگار مانده‌است. به دنبال یک مراسم خصوصی، وودن به همراه همسرش نلی در مقبره ای در فضای باز در پارک یادبود فارست لاون در محله هالیوود هیلز در لس آنجلس مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. مراسم یادبود عمومی دو هفته بعد در غرفه پاولی برگزار شد.
مارک کوهن (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. مارک کوهن برای عکس‌های خیابانی که به صورتی جسورانه از نمای نزدیک (Close-up) از افراد می‌گیرد، شهرت دارد.
مارک کوهن در سال ۱۹۴۳ در شهر ویلکس-بار، پنسیلوانیا متولد گردید. او در طی سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵ در دانشگاه ایالتی پن و کالج ویلکس به تحصیل مشغول شد.
در سال ۱۹۶۶ یک استودیو عکس تجاری افتتاح نمود. بیشترین آثار او که شناخته شده‌اند عموماً در منطقه ویلکس-بار، پنسیلوانیا گرفته شده که محل زندگی خود عکاس می‌باشد. این منطقه با زمینه تاریخی و صنعتی در ناحیه شمال شرقی پنسیلوانیا واقع شده‌است. وی بانگاهی خلاقانه، بیشتر به عکاسی خیابانی از طبقه کارگر پنسیلوانیا می‌پرداخت.
سامسونگ گلکسی آ۰۱ کور یک تلفن هوشمند تولید شده توسط سامسونگ است. این تلفن هوشمند در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۰ معرفی و در ۶ اوت ۲۰۲۰ به بازار عرضه شد. رنگ‌های مشکی، آبی و قرمز برای آ۰۱ کور در نظر گرفته شده‌است.
آ۰۱ کور در دو مدل ۱ گیگابایت حافظه رم و ۱۶ گیگابایت حافظه داخلی یا ۲ گیگابایت حافظه رم و ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی عرضه شده.
باتری به کار رفته از نوع لیتیوم-یون و با ظرفیت ۳۰۰۰ میلی‌آمپر می‌باشد و از طریق میکرو یواس‌بی ۲٫۰ (به انگلیسی: MicroUSB 2.0) شارژ می‌شود. در این گوشی خبری از حسگر اثر انگشت نیست. این تلفن هوشمند به تراشه مدیاتک MT6739 با پردازنده گرافیکی PowerVR GE8100 مجهز شده‌است. در پشت این دستگاه یک حسگر ۸ مگاپیکسلی برای دوربین و در جلوی دستگاه هم یک حسگر ۵ مگاپیکسلی به عنوان دوربین جلو یا سلفی در نظر گرفته شده‌است. صفحه نمایش آ۰۱ کور یک عدد نمایشگر IPS LCD به اندازه ۵٫۳ اینچ با وضوح ۷۲۰ در ۱۴۸۰ است.
بولوار د کاپوسین () تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از هنرمند نقاش فرانسوی کلود مونه است که در میان سال‌های ۱۸۷۳ تا ۷۴ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه هنر نلسون اتکینز قرار دارد.
آب‌تنی در گونویه () که در زبان فرانسوی تحت عنوان "بالا گونویه" شناخته می‌شود، تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در سال ۱۸۶۹ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد.
کودک با فنجان () یک تابلوی نقاشی در قالب رنگ روغن از نقاش هنرمند فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۶۸ طرح گردید.
دره نِروِیا () تابلوی نقاشی رنگ روغن مربوط سال ۱۸۸۴ از نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک.
ورود قطار نورماندی به ایستگاه گار سو لازار () که برخی اوقات تحت عنوان ایستگاه راه‌آهن سو لازا پاریس هم شناخته می‌شود، یک تابلوی نقاشی رنگ روغن از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۷۷ طرح گردید. این اثر هنری امروزه در مؤسسه هنر شیکاگو به نمایش‌گذاشته شده‌است
تاکیگاوا کاتسوتوشی ؛ (تولد ۱۵۴۳ – مرگ ۱۶۱۰) یک سامورایی، دایمیو، صاحب قلعه کانبه در ولایت ایسه؛ ملازم (قرون وسطی) خاندان اودا، خاندان تویوتومی در دوره سنگوکو و دوره آزوچی-مومویاما اهل ژاپن بود.
هنگامیکه نبرد کوماکی و ناگاکوته آغاز شد، تویوتومی هیده‌یوشی از وی دعوت شد که به او بپیوندد اما کاتسوتوشی نپذیرفت. کاتسوتوشی به طرفداری از پسر دوم اودا نوبوناگا، اودا نوبوکاتسو به قلعه ماتسوگاشیما وارد شد، و با حمایت هاتوری هانزو که توسط توکوگاوا ایه‌یاسو فرستاده شده بود، وی توانست به مدت ۴۰ روز قلعه را که در محاصره هاشیبا هیده‌ناگا (برادر کوچکتر هیده‌یوشی) درآمده بود، حفظ کند. وی پس از سقوط قلعه و عقب‌نشینی نیز دوباره وارد قلعه هامادا در شمال ولایت ایسه شد. هنگامی که اودا نوبوکاتسو تصمیم به آشتی با هیده‌یوشی گرفت، او از طریق پدر همسرش به هیده‌یوشی نزدیک شد و صلح را تحقق بخشید سپس به عنوان پیام‌آور صلح از طرف هیده‌یوشی به سمت ایه‌یاسو اعزام شد.
در زمان رژیم تویوتومی، نام خانوادگی «هاشیبا» به او داده شد و به عنوان ملازم اودا نوبوکاتسو ادارهٔ شمال ولایت ایسه به او سپرده شد.
ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در ایران شامل ۱۳تا پایان سال ۲۰۲۰
منطقه از پارک‌های ملی، آثار طبیعی، پناهگاه‌های حیات وحش و مناطق حفاظت‌شده است. ایران زمینی به مساحت ۱٫۶۴ میلیون کیلومتر مربع را تشکیل می‌دهد که زیستگاه بیش از ۸۰۰۰ گونهٔ گیاهی ثبت‌شده (تقریباً ۲۵۰۰ گونهٔ بومی)، ۵۰۲ گونه پرنده، ۱۶۴ پستاندار، ۲۰۹ خزنده، ۳۷۵ گونه پروانه را پشتیبانی می‌کند.
ذخایر زیست‌کره «مکان‌های یادگیری برای توسعه پایدار» هستند که راه‌حل‌های سازگار با حفاظت از تنوع زیستی و استفادهٔ پایدار آن را ترویج می‌دهد. در حال حاضر ۷۱۴ ذخیره‌گاه زیست‌کره در ۱۲۹ کشور جهان از جمله ۲۱ مکان فرامرزی وجود دارد که به شبکهٔ جهانی ذخایر زیست‌کره تعلق دارند و زندگی ۲۵۰ میلیون نفر تحت تأثیر این مناطق قرار دارد. ذخایر زیست‌کره شامل اکوسیستم‌های زمینی، دریایی و ساحلی است. هر سایت راه‌حل‌های سازگار با حفاظت از تنوع زیستی و استفاده پایدار آن را ارائه می‌دهد. وجه تمایز ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره از دیگر طبقات حفاظت‌شده، روش برنامه‌ریزی و مدیریت مناسب آنهاست که بر پایهٔ استفاده‌های چندمنظوره و سپردن نقش اساسی و سازنده به جوامع محلی استوار است. در این برنامه‌ریزی‌ها، توجه به ارتباط متقابل انسان و منابع طبیعی و استفادهٔ پایدار، زمینهٔ حفاظت و حمایت از منابع ژنتیکی گیاهی و جانوری، پژوهش، نظارت و کنترل پیوستهٔ زیست‌محیطی را فراهم می‌آورد. توسعهٔ مدنظر یونسکو مردم‌محور است؛ به این معنا که نه فقط باید از آب و خاک محافظت کرد، بلکه باید محور حفاظت را فرهنگ و آداب و رسوم مردم جوامع محلی دانست و از آن صیانت کرد تا ضمن جلوگیری از تخریب تنوع زیستی، از تنوع فرهنگی و میراث جامعهٔ بشری نیز صیانت شود.
ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ تنگ صیاد–سبزکوه به‌عنوان یازدهمین ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ کشور ۱۹ خرداد ماه ۱۳۹۳ ه‍.ش ثبت جهانی شد. این ذخیره‌گاه شش شهرستان، ۹ شهر و ۲۰ روستای استان را تحت پوشش قرار داده‌است و نخستین ذخیره‌گاهی است که برنامهٔ جامع مدیریتی دارد. ۶۰۰ گونهٔ گیاهی نیز در این منطقه شناسایی شده که ۱۱۰ نمونهٔ آن انحصاری است. این منطقه با مساحت ۵۶۳۰۸ هکتار در محدودهٔ شهرستان‌های شهرکرد، بروجن، لردگان و کیار واقع شده‌است.
تالاب بین‌المللی هامون، ۲۹ اسفند ۱۳۹۴ ه‍.ش در چهارمین کنگرهٔ جهانی ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره به میزبانی لیما، به‌عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره به ثبت رسید. تالاب هامون از سه دریاچهٔ کوچک به نام‌های هامون پوزک (میانی)، هامون صابوری (شمالی) و هامون هیرمند تشکیل شده‌است که در زمان وفور آب به‌هم متصل می‌شوند و دریاچه هامون را تشکیل می‌دهند. منطقه حفاظت‌شده هامون به‌دلیل قرار گرفتن در مرکز مناطق کویری و نیمه‌کویری کشورهای ایران و افغانستان، تنها مأمن زیست پرندگان مهاجر شرق کشور است. ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ کپه‌داغ در استان خراسان شمالی به‌عنوان سیزدهمین ذخیره‌گاه زیست‌کرهٔ کشور به ثبت رسید. این منطقه با دارا بودن جذابیت های طبیعی ، تنوع زیستی غنی، تنوع فرهنگی و وجود جوامع محلی و عشایری دارای معیارهای لازم جهت ثبت به‌عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره تشخیص داده شد.
میک شوماخر (; متولد ۲۲ مارس ۱۹۹۹)، یک راننده مسابقات اتومبیل رانی اهل کشور آلمان است. او در سال ۲۰۲۲ و ۲۰۲۱ برای تیم فرمول یک هاس در مسابقات فرمول یک رانندگی کرد ولی به علت عملکرد نه زیاد جالب اخراج شد ولی مرسدس او را به عنوان راننده سوم یا ذخیره به خدمت گرفت . همچنین او پسر قهرمان هفت دوره جهان میشائیل شوماخر و برادر زاده رالف شوماخر است.
شوماخر فرزند قهرمان هفت دوره فرمول یک جهان، مایکل شوماخر و قهرمان سوارکاری در اروپا، کورینا شوماخر است. عموی او رالف شوماخر یک راننده بازنشسته مسابقه است. پسر عموی وی دیوید شوماخر نیز راننده مسابقات فرمول یک است. شوماخر در سوئیس به دنیا آمد و بزرگ شد، تا سال ۲۰۰۸ در وفلنس-له شاتو زندگی کرد و سپس در گلان به زندگی پرداخت.
شوماخر فعالیت خود را در اتومبیلرانی در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. برای جلوگیری از توجه به دلیل مشهور بودن پدرش، وی کار خود را با نام مستعار 'Mick Betsch' ، با استفاده از نام خانوادگی مادرش آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ شوماخر در کلاس KF3 از مسابقات کارت مستر ADAC رانندگی کرد و به ترتیب در رتبه ۹ و ۷ به پایان رساند. در مسابقات قهرمانی یورو وینچر کلاس KF3 در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ سوم و در سال ۲۰۱۲ در مسابقات قهرمانی KF3 Kart DMV سوم شد. در سال ۲۰۱۳ او در مسابقات قهرمانی کارتینگ نوجوانان آلمان ، و مسابقات قهرمانی سوپرجام CIK-FIA KF سوم شد. در سال ۲۰۱۴ ، شوماخر با استفاده از نام "میک جونیور" ، و در مسابقات قهرمانی بین‌المللی و ملی نوجوانان شروع به کار کرد. گرچه او در کارتینگ با نام خانوادگی واقعی خود شرکت نکرد ، اما مطبوعات بین‌المللی موفقیت های او در کارتینگ را دنبال می کردند.
در نوامبر ۲۰۱۶ ، شوماخر با حضور در مسابقات قهرمانی MRF Challenge ، که در هند مستقر است، اولین حضور خود را در ماشین فرمول ۳ را تجربه کرد. او در کلاس بالاتر فرمول 2000 شرکت کرد و با بدست آوردن ۴ پیروزی ، ۹ سکو و ۲ پول پوزیشن ، این مسابقات را در جایگاه سوم به پایان رساند. شوماخر پشت سر هریسون نیوی و جوی ماوسون قرار گرفت.
در آوریل ۲۰۱۷ ، شوماخر اولین حضور خود را در مسابقات قهرمانی اروپا در فرمول ۳ با تیم پرما پاوریم انجام داد. او فصل را در جایگاه دوازدهم به پایان رساند ، بهترین عنوان او مقام ۳ در مونزا بود. شوماخر از بین چهار راننده پرما، کمترین امتیاز را به دست آورد. با این حال سومین تازه وارد با بهترین موقعیت در مسابقات قهرمانی بود.
شوماخر در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۱۸ به رانندگی برای پرما ادامه داد. او شروع ضعیفی در ابتدای این فصل را تجربه کرد و سرانجام اولین پیروزی خود را در پانزدهمین مسابقه فصل در پیست اسپا، تقریباً در نیم فصل بدست آورد. قبل از این مسابقه ، او در جایگاه دهم مسابقات قهرمانی قرار گرفته بود و ۶۷ امتیاز عقبتر از دنی تیکتوم، صدرنشین جدول قهرمانی قرار گرفته بود. با این حال ، شوماخر با کسب هفت پیروزی دیگر ، از جمله پنج مسابقه پی در پی ، در نیم فصل پایانی صعود چشمگیری در جدول داشت. وی با کسب هشت پیروزی ، چهارده سکو ، هفت پول پوزیشن و چهار دور سریع ، فصل را به عنوان قهرمان به پایان برد.
شوماخر در سال ۲۰۱۸، برای شرکت در مسابقات قهرمانی فرمول ۲ به تیم پرما ریسینگ پیوست.
میک شوماخر در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹ به عنوان راننده آکادمی رانندگان فراری انتخاب شد.
در ۲ آوریل ۲۰۱۹ ، میک شوماخر اولین بار پشت فرمان اتومبیل فرمول یک قرار گرفت و در اولین روز آزمایش فصلی اسکودریا فراری SF90 در اولین روز تست فصلی در پیست بین‌المللی بحرین رانندگی کرد. در طول جلسه صبحگاهی تست ، شوماخر بهترین زمان شخصی ۱: ۳۲.۵۵۲ را در ۳۰ دور ثبت کرد و پس از دو بار توقف به دلیل بارندگی ، او را در میان سایر رانندگان در رده ششم قرار گرفت. در ساعات باقیمانده روز ، شوماخر ۲۶ دور دیگر زد تا زمان نهایی ۱۲۹.۹۷۶:۱ را با نرمترین ترکیب تایر ثبت کرد ، که سریعترین زمان باقی مانده بود تا اینکه ۵ دقیقه بعد مکس ورستپن از تیم مسابقه ردبول یک دور ۱: ۲۹.۳۷۹ را ثبت کرد. بعد از جلسه آزمون روز سه شنبه ، شوماخر گفت که با اسکودریا فراری احساس می کند در خانه است و اولین رانندگی خود را دوست داشت.
وی گفت: "من واقعاً امروز لذت بردم." "از همان لحظه اول احساس کردم که در خانه هستم و در آنجا بسیاری از افراد حضور داشتند که من را از همان دوران کوچکی می شناختند. SF90 به دلیل قدرتی که دارد باورنکردنی است اما رانندگی آن نیز نرم است و به همین دلیل از این کار لذت کافی را بردم. "شوماخر افزود که تحت تأثیر قدرت ترمزگیری یک ماشین مدرن فرمول یک قرار گرفته است. وی گفت من می خواهم بگویم از فراری برای این فرصت باورنکردنی متشکرم." شوماخر قرار بود روز بعد تست های فصلی را برای تیم آلفارومئو انجام دهد.
شوماخر قرار بود اولین تمرین خود در فرمول یک را در جایزه بزرگ ایفل ۲۰۲۰ را در اولین جلسه تمرین انجام دهد و به جای آنتونیو جوویناتزی برای آلفارومئو رانندگی کند. به دلیل شرایط بد آب و هوایی ، جلسه لغو شد. شوماخر اولین تمرین خود در فرمول یک را در جایزه بزرگ ابوظبی در سال ۲۰۲۰ در اولین جلسه تمرین انجام داد و برای هاس رانندگی کرد.
شوماخر پس از امضای یک قرارداد چند ساله ، قرار است در کنار نیکیتا مازپین برای تیم فرمول یک هاس رانندگی کند. شماره اتومبیل وی در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۱، ۴۷ است. بعد از مسابقه فصل فرمول یک در ابوظبی، ماتیا بینوتو، مدیر تیم اسکودریا فراری گفت که انتظار دارد شوماخر یک فصل "بسیار سخت" داشته باشد، اما افزود که او معتقد است که می تواند از اوایل فصل ۲۰۲۳ برای فراری رانندگی کند.
خلیج ساگامی خلیجی است که در استان کاناگاوا در هونشوی ژاپن قرار گرفته است.
سسکندر روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۴ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
جردیجان روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
سیلدی (به لاتین: Sildi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در تسومادا واقع شده‌است. سیلدی ۲۰۸ نفر جمعیت دارد.
رود ساکاوا رودی است که به خلیج ساگامی می‌ریزد. این رود از کشور ژاپن می‌گذرد. طول آن است.
سالتا (به لاتین: Salta) یک منطقهٔ مسکونی در داغستان است که در داغستان واقع شده‌است.
کاکاماخی (به لاتین: Kakamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
شارا (به لاتین: Shara) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
لاخیر (به لاتین: Lakhir) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
له ژاپونِز () یک تابلوی نقاشی مربوط به سال ۱۸۷۶ از هنرمند نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری در قالب رنگ روغن طرح گردید و مدل نمایش‌داده‌شده اثر، کامیل دونسیو نخستین همسر مونه است. تابلوی له ژاپونِز امروزه در موزه هنرهای زیبا (بوستون) قرار دارد.
آروسی (به لاتین: Arussi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
باگیکلا (به لاتین: Bagikla) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
بورشی (به لاتین: Burshi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
گووکرا (به لاتین: Govkra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
گویمی (به لاتین: Guymi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
گوشچی (به لاتین: Gushchi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
اینیشا (به لاتین: Inisha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
متیونین آمینوپپتیداز ۱(Methionine aminopeptidase 1) آنزیمی است که در انسان توسط ژن "METAP1 کدگذاری می" شود.
کاماخال (به لاتین: Kamakhal) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لاکسکی واقع شده‌است.
آداگا (به لاتین: Adaga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
پاریس در دوران امپراتوری دوم () پاریس در طول دوران امپراتوری دوم فرانسه و سلطنت امپراتور ناپلئون سوم (۱۸۵۲–۱۸۷۰) بزرگترین شهر قاره اروپا و مرکز پیشرو در امور مالی، بازرگانی، مد و هنر بود. جمعیت این شهر با توجه به کمون‌های ۱۱ گانه و ۸ محوطه حومه و تازه‌ساخت در آن مقطع، به طرز چشمگیری از حدود ۱ میلیون نفر به میزان ۲ میلیون نفر افزایش یافت. در همان زمان، بخش‌های اشباع‌شدهٔ اصلی شهر، به مرزهای فعلی خود رسیده بود.
چراغ‌های مشهور به روشنایی گازی در دوران امپراتوری دوم، شب‌های شهر پاریس را روشن می‌نمود و اغلب، مورد تحسین و ستایش بازدیدکنندگان خارجی قرار می‌گرفت، همین موضوع به احیای نام مستعار "شهر نور" برای پاریس در آن دوران کمک شایانی نمود. در آغاز امپراتوری، ۸۰۰۰ چراغ گازی در شهر وجود داشت. تا سال ۱۸۷۰ در مجموع ۵۶۵۷۳ مورد از این دست چراغ‌ها به‌طور انحصاری برای روشنایی خیابان‌های شهر استفاده می‌شد.Du Camp, Maxime, "Paris- ses organes, ses functions, et sa vie jusqu'en 1870", p. 596. گاز مورد استفاده در چراغ‌ها توسط ۱۰ کارخانه عظیم که در اطراف شهر واقع بودند تأمین و در لوله‌های تعبیه‌شده در زیر بلوارها تزریق می‌شد. تقریباً به فاصلهٔ هر ۲۰ متر یک چراغ‌گازی قرار گرفته و اندکی پس از شب، لشکر کوچکی متشکل از ۷۵۰ چراغ‌بان با لباس‌های همسان در حالی که تیرهای بلند آتش‌زنه حمل می‌کردند این چراغ‌های گازی را مشتعل می‌نمودند و در عرض ۴۰ دقیقه، تمام شهر پاریس روشن می‌گردید.Du Camp, Maxime, "Paris- ses organes, ses functions, et sa vie jusqu'en 1870", p. 596.
آداناک (به لاتین: Adanak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی واقع شده‌است.
آدیل-یانگییورت (به لاتین: Adil-Yangiyurt) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
آگاچائول (به لاتین: Agachaul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی واقع شده‌است.
بارشامای (به لاتین: Barshamay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
بیلگادی (به لاتین: Bilgadi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
چابانماخی (به لاتین: Chabanmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
چانکوربه (به لاتین: Chankurbe) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
چالدا (به لاتین: Chalda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
چانکایورت (به لاتین: Chankayurt) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان بابایورتوفسکی واقع شده‌است.
بوتولتا (به لاتین: Butulta) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
ایخا (به لاتین: Ikha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
ایچیچالی (به لاتین: Ichichali) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
گوربوکی (به لاتین: Gurbuki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی واقع شده‌است.
پاریس در دوران بازگشت بوربون‌ها () در جریان بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه میان سال‌های (۱۸۱۵–۱۸۳۰) که متعاقب سقوط ناپلئون بناپارت شکل گرفت، پاریس توسط یک دولت محلی سلطنتی اداره می‌شد که تلاش داشت بسیاری از تغییرات ایجادشده در این شهر به موازات انقلاب فرانسه را تغییر دهد. جمعیت این شهر از ۷۱۳۹۶۶ نفر در سال ۱۸۱۷ میلادی به ۷۸۵۸۸۶ نفر در سال ۱۸۳۱ افزایش یافت.
گورگوماخی (به لاتین: Gurgumakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
گونخا (به لاتین: Gunkha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. گونخا ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
دورگی (به لاتین: Duregi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
دورانگی (به لاتین: Durangi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
گوناکاری (به لاتین: Gunakari) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
گونی (به لاتین: Guni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
گولدیی (به لاتین: Guldy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
گوبدن (به لاتین: Gubden) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان قره‌بودوخ‌کنتسکی واقع شده‌است.
گروزینسکویه (به لاتین: Gruzinskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کیزلیارسکی واقع شده‌است.
گولادتی (به لاتین: Guladty), منطقهٔ‌ای مسکونی در روسیه است که در شهرستان داخادایفسکی واقع شده‌است.
گولی (به لاتین: Gulli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
گوتسوب (به لاتین: Gotsob) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
گوستالا (به لاتین: Gostala) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
گونودا (به لاتین: Gonoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
ابراهیم بیهقی (قرن ۳ یا ۴ ق / قرن ۹ یا ۱۰ م) ادیب ایرانی بود. تنها اثر بر جای مانده از او "المحاسن و المَساوی" به زبان عربی است که اولین نمونه در نوع ادبی «زشت و زیبا» یا «شایست و نشایست» به شمار می‌رود. از شرح زندگانی او سخنی به میان نرفته ولی از روی نام او حدس می‌زنند که اهل بیهق بوده باشد. زمان زندگی‌اش را از روی قرائنی در کتابش به دست آورده‌اند و با توجه محتوای کتابش حدس می‌زنند شیعه زیدی بوده باشد. از کتاب او تنها یک نسخهٔ خطی باقی مانده اما همان کتاب در زمان خود بسیار تأثیرگذار بوده به نحوی که آثارش در "المحاسن و الاضداد" منسوب به جاحظ آشکار است.
پاریس در دوران ناپلئون بناپارت () نخستین کنسول فرانسه توسط ناپلئون بناپارت در ۱۹ فوریه ۱۸۰۰ به مقر کاخ باغ تویلری منتقل شد و او پس از سال‌ها عدم اطمینان و وحشت دوران انقلاب، بلافاصله به برقراری نظم و امنیت پرداخت.
ناتالی مورین یک شهروند کانادایی متولد ۱۹۸۴ میلادی در کبکhttps://web.archive.org/web/20140305220906/http://www.nathaliemorin.org/english/context/ است ، که از سال ۲۰۰۵ میلادی به همراه همسر خود سعید الشهرانی در عربستان سعودی زندگی می‌کند. وی اظهار داشت که «هیچ دوستی در عربستان سعودی ندارد» و به دلیل ریشه‌های خارجی خود از او اجتناب می‌کند. وی از سرپرستی فرزندانشان توسط شوهرش خودداری می‌کند.
او در کبک مشهوراست، روزنامه نگاران به‌طور مرتب به دنبال اخبار وی می‌باشند. علی‌رغم آغاز یک کار ضد خشونت خانگی در عربستان سعودی در سال ۲۰۱۳میلادی، قوانین ظالمانه مردانه و مردمی به مورین اجازه داد که شهرت خود را کنار بگذارد.
دو فعال برجسته سعودی و فوزیه العیونی در حمایت از مورین دست به اعتراض زدند اما دستگیر شدند. آرزوی مورین برای شهادت دادن در برابر فعالان خود نیز توسط مقامات سعودی تأیید نشد. طبق گزارش‌های مادر مورین، سه فرزند از چهار کودک در عربستان سعودی به دنیا آمدند. وی همچنین گفت که مورین در آپارتمان خود زندانی شده و در دسترس نمی‌باشد و توسط همسرش دچار آزار و اذیت می‌شود.
ابوالحسن احمد بن محمد عنبری معروف به امیرک بیهقی (درگذشت شوال ۴۴۸ / دسامبر ۱۰۵۶) دیوانسالار غزنوی بود. او از خاندان عنبریان بیهق بود. نیایش ابوزکریا عنبری بود و خواجه ابونصر دبیر، برادر امیرک، صاحب برید ری بود و خواجه ابوالقاسم دبیر، برادر دیگرش، نایب‌رئیس دیوان رسائل. در ابتدا در دیوان رسائل دربار سلطان محمود به دبیری مشغول بود. پس از عزل احمد میمندی، صاحب برید بلخ شد. پس از مدتی که احمد میمندی دوباره وزیر شد، سلطان مسعود امیرک را برکنار کرد ولی به او وعده داد که منصبی بالاتر به او خواهد داد چون خیانتی از او ندیده‌است. در ۴۳۲ ق که سلجوقیان به بلخ حمله کردند، امیرک در دژ ترمذ به مقابله برخاست و در "تاریخ بیهق" ابن فندق آمده که ۱۵ سال مقاومت کرد، هرچند کلیفورد ادموند باسورث این مدت را مبالغه‌آمیز می‌داند و مدت مقاومت او را حداکثر ۵ سال می‌داند. امیرک چون دید خراسانیان از پیروزی غزنویان بر سلجوقیان ناامید شده‌اند مقاومت را بی‌فایده دید و دژ را تسلیم کرد. چغری بیک (پدر آلپ ارسلان) از امیرک خواست وزیرش باشد، ولی او نپذیرفت. املاکش در بیهق را به ابن شاذان، وزیر چغری بیک، تسلیم کرد و خود به غزنی رفت و ریاست دیوان رسائل یا دبیری آن را پیشه کرد و در اواخر عمر از کار دیوانی کناره گرفت. پسری به نام محمد داشت و در بیهق یک مدرسه ساخت.
خودروی رزمی ()
گونه‌ای از خودروی نظامی است، که اغلب برای رزم‌های زمینی بکار گرفته می‌شود. خودروی رزمی وسیله نقلیه نظامی خودران و مسلح می‌باشد، که برای انجام عملیات رزمی در جنگ مکانیزه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
الیگومر (از "oligoi," "méros" ) مولکولی است که از چند واحد ساختاری یکسان یا مشابه ساخته شده‌است. اگر تعداد واحدهای ساختاری بیشتری وجود داشته باشد، از پلیمر صحبت می شود. ملاک تمایز طبق IUPAC (اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی) این است که آیا یک تغییر کوچک در تعداد واحدها باعث تغییر قابل توجه در خصوصیات می‌شود. روند تشکیل الیگومرها با عنوان "الیگومریزاسیون" شناخته می‌شود.
به یک واحد ساختاری مونومر گفته می‌شود. با توجه به تعداد واحدها، الیگومرها معمولاً براساس اعداد یونان باستان نامگذاری می‌شوند: زمانی که آنها از دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت … واحد تشکیل شده باشند به آنها به ترتیب دیمر، تریمر، تترامر ، پنتامر، هگزامر، هپتامر، اوکتامر گفته می‌شود.
اگر همه زیرواحدهای مشابه یکدیگر باشند، به آن الیگومر هومومر (homomer) می‌گویند، در مورد زیر واحدهای مختلف از یک الیگومر هترومر (heteromer) صحبت می‌شود.
الیگومرها در فرایند پلیمریزاسیون بوجود میایند (به عنوان مثال مراجعه کنید به: رزین اوره) یا بالعکس در شکاف پلیمرها (به عنوان مثال مراجعه کنید به: آنزیم گوارشی).
فابریزیو تاردوچی (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۷۶)، معروف به فابری فیبرا ، خواننده رپ ایتالیایی است. آهنگ‌های او تا به حال بیش از ۲ میلیون بار به فروش رفته‌اند.
تاردوچی در سنیگالیا، مارکه زاده شد. او در کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نخستین آهنگ خود را در سن ۱۷ سالگی نوشت و اجرا کرد.
در سال ۱۹۹۵ او نخستین آهنگ آزمایشی خود را ضبط کرد.
فابری فیبرا به دنبال موفقیت زیرزمینی خود شروع به اجرای برنامه در نقاط مختلف ایتالیا کرد. در سال ۲۰۰۰ وی انتشارات و گروه خود را با نام Teste Mobili Records (کله‌های بادی رکوردز) بنا نهاد و با گروه‌های گوناگون رپ ایتالیایی همکاری کرد. وی در کار خود بیش از ۲ میلیون نسخه مجاز به فروش رسانده‌است.
دلشاد خاتون (درگذشت ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی) (روشن. ملکه دلشاد) (به معنای قلب خوشبخت)، یک شاهزاده خانم بود. او همسر ایلخان ابوسعید بهادرخان و پس از وی شیخ حسن جلایر، اولین حاکم دودمانی جلایریان، و مادر فرزند و جانشین وی سلطان اویس جلایر بود.
پدر دلشاد خاتون Demasq KAJA، و نوه امیر چوپان، که امیر منجر مغول دوره ایلخانی بود. مادر وی تورسین خاتون، دختر ایرینجین کورکان، و کنچاک خاتون، دختر احمد تکودرخان، و آرمینی خاتون بود. وی سه خواهر داشت، سلطان بخت خاتون، دندی شاه خاتون و علم شاه خاتون. عمه او بغداد خاتون بود که ابتدا همسر حسن بزرگ و پس از او ابوسعید بود.
دلشاد خاتون پس از مرگ پدرش در سال ۱۳۲۷میلادی تحت حمایت عمه خود بغداد که پس از ازدواج اول با حسن بزرگ، همسر ابوسعید شده بود، قرار گرفت. در طول دوره ازدواج عمه خود با ابوسعید، با همه خدم و حشم و نعمت‌های شاهانه دلشاد تحت سرپرستی مستقیم بغداد که در اداره امپراتوری مسلط شده بود قرار داشت. وقتی دلشاد به بلوغ رسید بسیار زیبا بود، گفته می‌شود شباهت زیادی به بغداد خاتون عمه خود داشت و سرانجام ابوسعید عاشق دلشاد شد. ابوسعید بعد از شنیدن شایعات مخرب علیه بغداد در مورد رابطه او با شیخ حسن شوهر سابقش، بعد از مدتی بغداد خاتون عمه دلشاد را طلاق داد و در سال ۱۳۳۳میلادی با دلشاد ازدواج کرد. چون بعداً بیگناهی بغداد خاتون اثبات شد، ابوسعید دوباره بغداد را مورد نظر، لطف و عنایت قرار داد و به عنوان همسرش دوباره او را در دربار بازگرداند و بدخواهان علیه بغداد را اعدام کرد و امتیازات و اختیارات تقریبا زیادی دوباره به بغداد خاتون اعطا شد. در پایان زندگی، ابوسعید از همسران خود خوشحال نبود، حتی بغداد خاتون با وجود همه علاقه‌ای که ابوسعید نسبت به او احساس می کرد، نتوانست رضایت کامل سلطان را داشت باشد، اما دلشاد توانست ابوسعید را کاملاً راضی کند و ابوسعید آشکارا دلشاد را خیلی زیاد دوست داشت؛ بنابراین، بغداد بسیار حسادت کرد و این حسادت منجر درگیری او با ابوسعید و دلشاد شده و سرانجام بعد از این که دلشاد فرزند ابوسعید را حامله شد، حسادت بغداد خاتون را غیر قابل وصف کرده و باعث شد، در نهایت ابوسعید در اواخر سن ۳۰ سالگی در سال ۱۳۳۵ با مسمومیت توسط بغداد خاتون هلاک شود. بنابراین حکومت ایلخانان بر ایران پایان یافت.
پس از مرگ ابوسعید در سال ۱۳۳۵، آرپاخان توسط وزیر غیاث الدین محمد به عنوان جانشین وی انتخاب شد. دلشاد که فرزند ابوسعید را باردار بود، پیش عمویش امیرعلی پادشاه ، رئیس قبیله ایراد و فرماندار دیاربکر فرار کرد. حضور او باعث تقویت موقعیت علی پادشاه شد. هفت ماه بعد ، در ۱۸ می ۱۳۳۶ ، او یک دختر به دنیا آورد.
اندکی بعد علی پادشاه توسط حسن، رقیب مدعی تاج و تخت، که سپس با دلشاد ازدواج کرد، شکست خورد و کشته شد. وی سه پسر برای حسن به دنیا آورد: سلطان اویس جلایر، که در سال ۱۳۵۶میلادی جانشین پدر شد. قاسم، که در سال‌های ۶۸–۱۳۶۷ درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد، و زاهد که در ۳ اوت ۱۳۵۱میلادی، اندکی قبل از مرگ مادرش متولد شد و در سالهای ۷۲–۷۱ میلادی، درگذشت.
دلشاد خاتون در ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی درگذشت، و در نجف به خاک سپرده شد. گمان می‌رفت که وی توسط حسن مسموم شده باشد، که به همدلی خود با ملک اشرف شک کرده‌است. حسن پس از مرگ او عوامل و همکارانش را دستگیر کرد.
وان ماهوتساو (Van Mahotsav هندی برای جشنواره جنگل) یک جشنواره سالانه یک هفته کاشت درخت در هند است، که در هفته اول ژوئیه جشن گرفته می‌شود. این کار در سال ۱۹۵۰میلادی توسط کنایالال منکلال مونشی با کاشت درخت در راجغات دهلی آغاز شد.
با تشویق سرخپوستان برای حمایت از کاشت درخت و پرورش آن، برگزارکنندگان جشنواره امیدوارند که جنگل بیشتری در کشور ایجاد کنند. این سوخت‌های جایگزین را فراهم می‌کند، تولید منابع غذایی را افزایش می‌دهد، سبب ایجاد پناهگاه در اطراف مزارع می‌شود تا بهره‌وری را افزایش دهد، برای حیواناتی همچون گاو غذا و برای سایر جانوران سایه ایجاد می‌کند، مناظر طبیعی و گردش گری ایجاد می‌کند، خشک سالی را کاهش می‌دهد و به جلوگیری از فرسایش خاک کمک می‌کند. هفته اول ژانویه زمان مناسبی برای کاشت درخت در بیشتر مناطق هند است زیرا همزمان با طبیعت این منطقه بهترین زمان است.
الیزابت تیشی فیسلبرگر (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) دیپلمات اهل اتریش، وکیل و مترجم است. او اولین اتریشی است که از ژانویه ۲۰۲۰ ریاست شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد را برعهده گرفته‌است.
تیشی فیسلبرگر در ۱۹۵۷ در وین بدنیا آمد. وی در دانشکده حقوق دانشگاه وین تحصیل کرد، وی همزمان به تحصیل در ترجمه زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی پرداخت او برای تحصیل در بلژیک از دانشگاه کاتولیک لوون بورسیه تحصیلی گرفت.
او در دسامبر ۲۰۱۹ برای ریاست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد انتخاب شد تا از ۲۰۲۰ برای خدمت در این موضع قرار گیرد. آلکساندر شالنبرگ وزیر امور خارجه اتریش اشاره کرد که انتصاب وی به منزله شناخت تلاش‌های حقوق بشری وی در کشورش است. وی اولین اتریشی است که این سمت را در سازمان ملل متحد عهده‌دار می‌شود.
فیسلبرگر جانشین کولی سک از سنگال شد که از ۲۰۱۹ در این موضع ریاست شورای حقوق بشر سازمان ملل قرار داشت، معاونان کولی سک، ناصر احمد اندیشه از افغانستان و یاکولی کوکو جانسون از توگو و سوکورو فلورس ایرا از مکزیک و یوراج پودورسکی از اسلواکی بودند.
الیزابت تیشی فیسلبرگر قبل از پیوستن به سازمان ملل نماینده اتریش در سازمان ملل متحد بود.
وی در قطعنامه ۲۰۱۷ ملل متحد به نمایندگی از اتحادیه اروپا خواستار گسترش فعالیتهای هیئت‌های حقیقت یاب سازمان ملل و ایجاد یک سازوکار دائمی و مستقل به منظور جمع‌آوری، حفظ و تحلیل اسناد و مدارک موجود در خصوص جنایات بین‌المللی و نقض حقوق و قوانین بین‌المللی تأکید نمود.
خوان بائوتیستا پرز (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل ونزوئلا بود. وی از ۳۰ مه ۱۹۲۹ تا ۱۳ ژوئن ۱۹۳۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوان بائوتیستا پرز در ۷ مه ۱۹۵۲، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
گودوبری (به لاتین: Godoberi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
گیلیار (به لاتین: Gilyar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان محرم‌کند واقع شده‌است.
گرتما (به لاتین: Gertma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
ساختمان مجلس، هلسینکی (انگلیسی: Parliament House, Helsinki)، (فنلاندی: "Eduskuntatalo", سوئدی: "Riksdagshuset") بنایی است واقع در منطقه تولو در هلسینکی که جلسات مجلس فنلاند عموماً در آن برگزار می‌شود.
در سال ۱۹۲۴ یوهان سیگفرید سیرن معمار فنلاندی طراحی مجلس فنلاند را بر عهده گرفت. این ساختمان در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۱ ساخته شد و در ۷ مارس ۱۹۳۱ رسماً گشایش یافت. از آن زمان به بعد، به ویژه در طول جنگ زمستان و جنگ پس‌آیند، مجلس فنلاند در امور سیاسی کشور نقش ایفا کرده‌است.
سیرن ساختمان مجلس را به سبک معماری کلاسیک رومی و ترکیبی از نئوکلاسیسیسم و مدرنیسم اوایل قرن بیستم با ستون‌ها و نرده‌های ساده با مقیاس هندسی چشم نواز طراحی کرد. طراحی او الهام گرفته از برخی از کارهای یوژه پلجنیک معمار اسلونیایی و گونار آسپلوند معمار سوئدی است. نمای خارجی ساختمان مجلس دارای ۱۴ ستون از جنس گرانیت قرمز از شهر کالولا است.
این ساختمان پنج طبقه دارد که هر طبقه منحصر به فرد است. طبقه‌ها توسط یک راه پله مرمر سفید و بالابر به‌هم متصل می‌شوند. لابی اصلی، سالن جلسات و سالن بزرگ پذیرایی (تالار ایالتی) از مهمترین قسمت‌های این بنااست. در سال ۱۹۷۸ کتابخانه مجلس فنلاند و در سال ۲۰۰۴ یک ساختمان کوچک برای برخی از ملاقات‌های ملی و بین‌المللی به این بنا اضافه شد.
جشنواره سلامت () یک رویداد تعاملی و آموزشی با هدف دستیابی به پیشگیری پزشکی پایه و آزمایش غربالگری برای شرکت‌کنندگان یا کارمندان در حال کار در یک سازمان است. این جشنواره همچنین می‌تواند نمونه‌ای از مداخله سلامت باشد.
چرخ دنده مخروطی به چرخ دنده‌هایی گفته می‌شود که محورهای دو شفت با هم تلاقی کرده و وجوه دندانه دار چرخ دنده‌ها به صورت مخروطی است. چرخ دنده‌های مخروطی اغلب روی شفت‌هایی نصب می‌شوند که با زاویه ۹۰ درجه نسبت به هم قرار دارند، اما می‌توانند برای کار در زوایای دیگر نیز طراحی شوند. سطح گام در این نوع چرخ دنده‌ها یک مخروط است.
چرخ دنده‌های مخروطی از نظر هندسه در انواع مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند:
چرخ دنده Mitre حالت خاصی از چرخ دنده‌های مخروطی است که در آن تعداد دندانه‌ها در هر دو چرخ دنده یکسان است. شفت‌ها در زوایای قائمه نسبت به هم قرار داشته، و چرخ دنده‌ها، زوایا و سطوح گام همخوانی دارند، و سطح گام حالت مخروطی شکل دارد.
چرخ دنده‌های Mitre برای انتقال حرکت دورانی با زاویه ۹۰ درجه با نسبت ۱:۱ مفید هستند.
مادر ولانکانی فیلمی است محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی کی تانگاپان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سریویدیا، سیواکومار، جئی‌لالیتا، جمینی گانسان، پادمینی، مانوراما و ناگش ایفای نقش کرده‌اند.
پایان فیلمی است محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، اورمیلا ماتوندکار، دنی دنزونگپا و سیلک سمیتا ایفای نقش کرده‌اند.
کدگذاری مبتنی بر پیش‌بینی یا پریدیکتیو یا کدگذاری پیشبینانه یک استراتژی کلی برای کدگذاری در مغز و سیستم‌های هوشمند است که نمودهای مختلفی دارد.
در این رویکرد، کدگذاری ای که توسط فعالیت های نورونی نمایش یافته، درباره ی یک زمان آینده است. به همین دلیل، محتوی و حامل یک پیش بینی است. در حالت تعمیم یافته، میتواند درباره‌ی زمانی دیگر (گذشته یا آینده) یا حتی مکانی دیگر باشد.
همه ی تخمین هایی که در مورد زمان آینده باشند ( تا تاخیر ها را خنثی کنند) انواعی از کدگذاری پیشبینانه هستند.
خروجی نهایی چنین سیستمی از جنس چشمداشت (یا مقدار مورد انتظار) یا اکسپکتیشن (expectation) است.
تفاوت کدگذاری پیشبینانه با انکودینگ‌های دیگر این است که:
اولا، در مورد زمان یا مکان آینده است،
ثانیاً، محتوای مورد پیشبینی دارای جنبه ی نادقیق و احتمالاتی (نامتعین و یا نیمه متعین) است: باید همه چیز را قطعی و نهایی و متعین در نظر نگیرد، و اجازه دهد که در مورد وضعیت سیستم، اطلاعات ناقص و غیر قطعی (آنسرتین) داشته باشد.
در این نوع رویکرد، معمولاً دو بخش وجود دارد: بخش اول، یک کد و نمایش (انگودینگ یا رپرزنتیشن) وجود دارد که در بر دارنده ی اطلاعات گذشته است. پیش بینی ای از آینده در آن مستتر (به صورت ضمنی) است (بهترین اطلاعات در دسترس تا زمان t1).
بخش دوم، یک پروسه یا مدار محاسباتی است که تخمین آینده (زمان  t2) را از آن ورودی (که مربوط به گذشته است) محاسبه و تخمین می‌زند. در این محاسبه، آن پیش بینی مربوط به زمان آینده (t2)، که مستتر و ضمنی بود، صریح می‌کند و آن را استخراج می‌کند. خروجی این بخش دوم از جنس یک «چشمداشت» است.
خروجی این محاسبه ، نامتعین (احتمالاتی) است. از آنجا که در هر نوع پیش بینی از آینده (بر اساس اطلاعات گذشته)، با چالش و مساله ی عدم اطمینان (عدم قطعیت) آینده مواجه هستیم، در هر سیستمی که از رویکرد پیش بینی-مجور استفاده می‌گند، به نوعی باید عدم اطمینان را به نحوی (صریحاً یا بطور ضمنی) کدگذاری کند. برای این منظور، معمولاً توزیع احتمالاتی بکار میروند، و در نیجه، رویکرد ریاضی معمولاً رویکرد احتمالاتی از نوع بیزی است.
معمولاً در این سیستم ها یک قاعده (محاسبه) ی آپدیت (update) وجود دارد. علت آن است که با گذر زمان، اطلاعات بیشتری پدیدار می‌شود، و اکنون در آن آینده قرار می‌گیریم (یا به آن نزدیک تر می‌شویم). در اینجا جشمداشت پسینی، جایگزین چشمداشت پیشینی می‌شود. در این سیر زمان، اطلاعات بیشتری از زمانهای میانی (که در محاسبه ی اولیه، در درسترس نبودند، چراکه مربوط به زمان آینده ای نسبت به آن بودند) فراهم می‌شود. (اطلاهات جدید، از مشاهده ی جدید می آیند، و پیشینی را به پسینی تبدیل می‌کنند). از آنجا که میخواهیم از آن اطلاعات جدید برخوردار شویمِ، چرا که شانس بهبود تخمین قبلی را به ما می‌دهد. در این فاصله زمانی، ممکن است اتفاقاتی افتاده باشد که خط سیر پیشش بینی آینده عوض شده باشد. این تغیی حتی میتواند به آن معنا باشد که اطمینان به عمان مقدار مورد چشمداشت قبلی بیشتر شده باشد، اما در هر حال توزیع پیش بینی شده به نوعی تغییر می‌کند. به همین دلیل، کدگذاری اولیه باید تغییر کرده و تصحیح (update) شود.
به محاسبه ای که در آن کدگذاری اولیه تصحیح می‌شود، و با اطلااعات جدید وارده بروزرسانی می‌شود، مرحله آپدیت یا بروزرسانی میگوییم.
در این عمل update، بر اساس بازخورد از واقعیت به داخل سیستم یک سیگنال error تعریف می‌کنیم. معمولاً اصطلاح سیگنال خطا (error) یا تصحیح موقعی بکار میرود که وقتی به زمان t (بین t1 و t2) رسیدیم، و اطلاعات جدیدی وارد شد، مقدار مابه تفاوت پیش بینی قبلی در مورد t2، با اطلاعات جدید تازه (وارده در زمان t) مقایسه می‌شود، و تفاوت آن را سیگنال خطا یا error می‌نامیم. سپس، داده یی پایه موجود بر اساس گذشته را بر این اساس اصلاح می‌کنیم.
طبیعتاً مایل هستیم که این error ها تا جایی که ممکن است کم (کوچک) باشند. زیرا این به معنای صحیح بودن پیشبینی پیشین ما است. این به آن معنی است که پیشبینی ما با توجه به داده های موجود منجر به error کمتری بشوند. هرچند به دلیل محدودیت ذاتی در دسترسی به اطلاعات آینده، معمولاً امکان ندارد که این سیگنال خطا صفر باشد. یعنی سیگنالهای تصحیحی (بروزرسانی) همیشه مرتبه به مخض رسیدن اطلاعات جدید، مقدار دارند، و بروزرسانی ای هست که انجام شود.
حداقل رساندن خطای پیش‌بینی، پایه و مبنای ریاضی (برای تعریف تابع هدف) در رویکردهای بیزی برای عملکرد مغز و "پردازش پیشبینیانه" است.
به دلیل زمان بر بودن هر محاسبه، یا تاخیر داشتن سیگنالهای ورودیَ، وقتی نتیجه‌ی محاسبه فراهم شد (در زمان پایان محاسبه)، سیگنالهای ورودی که مربوط به گذشته بوده‌اند ممکن است منقضی شده باشند. به عبارت دیگر، تاخیر در خروجی همه مدارات محاسباتی وجود دارد.
یکی از نیازمندی های موجودات برای بقا این است که وقتی سیگنالهای ورودی را پردازش کردند، و نتیجه آنها با تاخیر ظاهر شد، همچنان حاصل آنها برای استفاده مفید باشد. بنابراین راه حل این است که موجود مورد نظر باید به نحوی مقداری جلوتر از زمان حرکت کند.
مثال فیلتر کالمن: یک سیستم ردیابی اجرام هوایی (مثلاً موشک) که با نور یا رادار را در نظر بگیرید. در زمانی که محاسبه روی این سیگنال ورودی انجام شد، موشک یا جسم مورد ردیابی مقداری حرکت کرده. فیلتر کالمن، با جلوتر رفتن در زمان، تخمینی از محل جسم را در زمان آینده می‌دهد. به عبارت دیگر، فلیتر کالمن قادر است خط سیر حرکت آینده را بر اساس داده های ورودی (که آنها می‌توانند به نوبه خود تاخیر داشته باشند) بدهد. حاصل این محاسبه، مقدار عدم قطعیت و عدم اطمینان هم هست، که به صورت یک توزیع احتمالاتی (از نوع گاوسی) است.
تعمیم کدگذاری مبتنی بر پیش‌بینی به عنوان یک اصل سازمان دهی جهانشمول برای طرزکار مغز، مورد توجه روز افزون قرار گرفته‌است (فریستون و کلارک). در طی آن در هر لحظه نورونها به‌طور فعال به پیش‌بینی ِ لحظه‌ای و اصلاح (بازنگری و تطبیق) لحظه به لحظه‌ی آن پیش‌بینی‌ها (برای مقصود تسک مورد نظر) مشغولند. در این دیدگاه، رابطهٔ سلسله مراتبی بین نورونهای مختلف، نوع سامان دهی بین پیش‌بینی‌های لحظه به لحظه، و همچنین اصلاح لحظه‌ای ِ پیش‌بینی‌ها برقرار می‌کند. این دیدگاه، پردازش پیشبینیانه نیز نامگذاری شده است. این رویکرد معمولاً در چارچوب رویکردهای بیزی برای عملکرد مغز ارائه می‌شود.
تعمیمی از مفهوم انرژی آزاد ترمودینامیکی برای عملکرد مغز با عنوان اصل انرژی آزاد ارائه شده است، که یک چارچوب ریاضی است که با پردازش پیشبینیانه و کدگذاری پیشبینانه در رابطه ی تنگاتنگ است (مدخل %D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D8%B2%DB%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF_%D9%85%D8%BA%D8%B2#%D8%A7%D9%86%D8%B1%DA%98%DB%8C_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF
را ببینید)
اصطلاح کدگذاری پریدیکتیو ممکن است بیرون از حوزه ی مغز، سیستمهای عصبی در نظریه کدگذاری در مخابرات نیز استفاده شود.
۳٬۲-اپوکسی‌بوتان یک ترکیب آلی با فرمول CHCH(O)CHCH است. این ماده یک اپوکسید است که به صورت سه ایزومرفضایی شامل یک جفت انانتیومر و یک ایزومر مزو وجود دارد. همه این ایزومرها به صورت مایعات بی‌رنگ هستند.
۳,۲-اپوکسی‌بوتان از واکنش ۲-بوتن با هالوهیدرین تهیه می‌شود:Heinz Gräfje, Wolfgang Körnig, Hans-Martin Weitz, Wolfgang Reiß, Guido Steffan, Herbert Diehl, Horst Bosche, Kurt Schneider and Heinz Kieczka "Butanediols, Butenediol, and Butynediol" in "Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry", 2019, Wiley-VCH, Weinheim.
یکی از واکنش‌های متداول این ماده، هیدراته کردن آن به ۳٬۲-بوتان‌دیول است. این واکنش‌ها جز دسته واکنش‌های باز شدن حلقه محسوب می‌شوند.
سویی فنگ-سوآن (Tsui Fang-hsuan؛ متولد ۸ مارس ۱۹۸۴) یک تکواندوکار تایوانی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در دسته سنگین‌وزن مدال برنز را از آن خود کرد. وی در مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا ۲۰۰۴ برنده مدال نقره و در مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۶ صاحب مدال برنز شد.