moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مدرسه شپالا یک مدرسه به اصطلاح اف-۹ است که در سال ۲۰۱۹ توسط حدود ۶۰۰ دانش آموز از کلاس پیش دبستانی تا کلاس ۹ بازدید کردند. در مدرسه سالن بدنسازی شپالا وجود دارد که برای انواع مختلف ورزش‌های داخل سالن مناسب است. بسکتبال، والیبال، هندبال، فلوربال، بدمینتون، تنیس، ژیمناستیک و فوتبال. ابعاد سالن ۴۰*۲۰ متر و ارتفاع سقف داخلی ۷ متر است. زمین فوتبال مدرسه شپالا با چمن مصنوعی است.
سعدالدین کوپک (، سعدالدین کوپیک بن محمد؛ ، درگذشت ۱۲۳۸) مدیر دربار تحت فرمان دو سلطان سلجوقی روم در قرن ۱۳بود و به دلیل نقش غیرمستقیم خود در اطاعت از سلطنت روم توسط امپراتوری مغول به دلیل بی وفایی و اهدافش برای کسب قدرت بیشتر در دوره‌های اغتشاش معروف بود. قرن سیزدهم در آناتولی.
او به نام استاد شکار و وزیر کار در زمان کیقوباد اول خدمت نمود و بعد از این مقام، بر ساخت کاخ کوبادآباد در ساحل دریاچه بی‌شهیر نظارت کرد.H. Crane "Notes on Saldjūq Architectural Patronage in Thirteenth-Century Anatolia," "Journal of the Economic and Social History of the Orient", v. 36, n. 1 (1993), p. 43.
کوپک، به نام مشاور جانشین کیقباد، کیخسرو دوم، نفوذ خود را به میزان قابل توجهی افزایش داد. نخستین اهداف او ضمانت سلطنت سلطان نو بود. وی دو برادر ناتنی کیخسرو را به همراه مادرشان، شاهزاده ایوبی، خفه نمود، ولی موفق نشد، بعداً توسط حسام الدین قراجه کشته شد، و به دلیل خیانت به دیوارهای کاخ سلجوقی به اعدام شد. همچنین واضح بود که وی خواستار تاج و تخت سلجوقی بوده و با مغولان ارتباط برقرار کرده‌است. وی به وفاداری خوارزمیان، پیروان باقیمانده جلال الدین منگوبرتی که کیقباد در قلعه‌های مختلف آناتولی استقرارکرده بود، شک داشت و رهبر آنان، کرخانی معین، را به زندان انداخت. خوارزمیان پست‌های خود را رها نمودند و به دیار مُدر گریختند و در آن مکان به ایوبیان برای کار به نام مزدور درخواست کردند. بدگمانی کوپک، سلطان نشین را از سربازان کارکشته در زمان تهدید خارجی و بی‌ثباتی داخلی بی نصیب نمود.
کاروانسرایی که توسط سعدالدین کوپک در تاریخ ۱۲۳۵ تا ۱۲۳۷ ساخته شد نزدیک به) باقی مانده‌است. از قونیه در جاده آکسارای. این کاروانسرا که به "زازالدین هان" مشهور است، دارای دو کتیبه می‌باشد: یکی به اسم کوپک به نام بانی و به تاریخ ۱۲۳۵–۱۲۳۶، آن دیگری حاکی از حمایت کیقباد اول و کیخسرو دوم می‌باشد.
در مجموعه تلویزیونی ترکی "قیام ارطغرل"، سعدالدین کوپک توسط بازیگر ترک، مورات گاریپاغا اوغلو به رخ کشیده. در سریال، اسم سعدالدین کوپک به ترکی به عنوان Sadettin Köpek است و به نام یک خائن نشان داده می‌شود و در نهایت توسط قهرمان داستان، ارطغرل، گردن زده می‌شود.
H. Crane "Notes on Saldjūq Architectural Patronage in Thirteenth-Century Anatolia," "Journal of the Economic and Social History of the Orient", v. 36, n. 1 (1993), p. 43.
"The Seljuk Han of Anatolia—Zazadin Han".
"Meet Turkish actor who played Sadettin Köpek in 'Ertugrul'".
Dogan, Abdullah (۹ اوت ۲۰۱۹). "Turkey: Ancient caravansary opens doors to tourism". "aa.com.tr". Anadolu Agency. Retrieved 30 July 2020.
Alican, Mustafa. "The Black Writing of History, The Mongols". Timas Publications. s. 108.
"SADEDDIN KOPEK - TDV Encyclopedia of Islam". "TDV Encyclopedia of Islam". Archived from the original on 3۱ اکتبر ۲۰۲۰. Retrieved March 12, 2022
سید حمید طبیبیان (۳۱ تیر ۱۳۲۷ – ۷ خرداد ۱۴۰۱) نویسنده، مترجم، فرهنگ‌نویس و استاد بازنشستهٔ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی بود. او برای ترجمهٔ "فرهنگ لاروس" برگزیدهٔ کتاب سال ایران شد.
وی در سال ۱۳۲۷ در دزفول بود. وی تحصیلات ابتدایى و دبیرستان را در همان شهر به پایان رسانید و براى ادامه تحصیل راهى تهران شد.
وی در سال ۱۳۴۹ موفق به دریافت مدارک لیسانس  زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران شد. طبیبیان برای ادامه تحصیل رشته ادبیات عرب را برگزید و در سال ۱۳۵۲ مدرک کارشناسی ارشد گرفت. در سال ۱۳۷۰ با دفاع از رساله دکتری خود با عنوان‌ تکمله، تجدیدنظر و تصحیح انتقادی فرهنگ منتهی‌الارب به اخذ دانشنامه دکتری زبان و ادبیات عرب نایل آمد و از سال ۱۳۵۴ در استخدام مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگستان ادب و هنر سابق درآمد.
وى در طى دوران تحصیل دانشگاهى، از محضر درس اساتید فراوانى بهره برد که از جمله آن‌ها مى‌توان به دکتر سیدعلى موسوى مدرس بهبهانى و دکتر سیدجعفر سجادى اشاره نمود.
از طبیبیان کتاب‌های متعددی در قالب تألیف و ترجمه به یادگار مانده‌است که از جمله آن‌ها فرهنگ عربی و فارسی لاروس است که به عنوان کتاب برگزیده سال نیز انتخاب شده است.
در رادیو، یک باند محافظ قسمتی است استفاده نشده از طیف رادیویی بین باندهای رادیویی، به منظور جلوگیری از تداخل.
این یک محدوده فرکانسی باریک است که برای جداکردن دو محدوده فرکانس وسیع‌تر استفاده می‌شود تا اطمینان حاصل شود که هر دو را می‌توانند به‌طور همزمان بدون تداخل با یکدیگر ارسال کنند. در تسهیم‌سازی تقسیم-فرکانسی استفاده می‌شود. ممکن است در ارتباطات سیمی یا بی‌سیم استفاده شود، به طوری که باندهای فرکانسی مجاور روی همان رسانه بتوانند از تداخل جلوگیری کنند.
این طیف همچنین می‌تواند برای دستگاه‌های کم-مصرف مانند شبکه تلفن همراه خصوصی مجوز داشته‌باشد.
مخیم الحسین (به عربی: مخیم الحسین) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است. مخیم الحسین ۰٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
جرینه (به عربی: جرینة) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است.
کلیسای وارطان مقدس () کلیسایی است که در سال ۱۹۸۶ در تهران بنیانگذاری و در سال ۱۹۸۷ به عنوان کلیسای حواری ارمنی تدهین شد. کلیسای سنت وارطان آخرین کلیسای ارمنی یا مسیحی است که در ایران ساخته شده‌است.
کلیسای سنت واردانانت در خیابان ده متری ارامنه (جنب خیابان خواجه نظام‌الملک) در حشمتیه قرار دارد که ارامنه آن را سردارآباد می‌نامند.Թեհրանի Սրբոց Վարդանանց եկեղեցու պատմականը. [Historical Vardanants Church in Tehran.] Ալիք (Alik), Tehran, 26. Februar 2014.
کلیسا در زمینی به مساحت ۴۰۰ متر مربع در زیربنای ۲۵۰ متر مربع واقع شده‌است. طول آن ۳۹٫۷۰ متر و عرض آن ۱۰٫۱۰ متر است.
سیناپتوژنز () یا سیناپس‌زایی به معنی تشکیل سیناپس‌ها میان نورون‌ها در سیستم عصبی است. اگرچه در طول عمر یک فرد سالم رخ می‌دهد، اما انفجاری در تشکیل سیناپس در مراحل اولیه رشد مغز رخ می‌دهد که به عنوان سیناپتوژنز پرشور شناخته می‌شود. سیناپتوژنز به ویژه در طول دوره بحرانی یک فرد، که در طی آن به دلیل رقابت برای عوامل رشد عصبی توسط نورون‌ها و سیناپس‌ها، درجه خاصی از هرس سیناپسی وجود دارد، اهمیت دارد. فرآیندهایی که در طول دوره بحرانی خود مورد استفاده قرار نمی‌گیرند یا مهار نمی‌شوند، بعداً در زندگی به طور معمول رشد نمی‌کنند.
بیدن (به عربی: بدن) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است.
کلیسای جامع حضرت یوسف یا کلیسای جامع سنت جوزفکه به نام کلیسای جامع کاتولیک کلدانی تهران نیز شناخته می‌شود، کلیسایی کاتولیک در تهران است که در آن از آیین کلدانی پیروی می‌شود. این کلیسا در شمال خیابان انقلاب در خیابان شهید عباس موسوی واقع شده‌است. این مرکز به عنوان مقر خلیفه‌گری کاتولیک کلدانی تهران عمل می‌کند.
این کلیسا در حال حاضر تحت مسئولیت اسقف اعظم رمزی گرمو می‌باشد.
برزه (به عربی: برزة) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است.
برازین (به عربی: برازین) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است.
کلیسای استپانوس مقدس نوجلفا (ارمنی: ) یک کلیسای حواری ارمنی در نوجلفا واقع در اصفهان، ایران است. این کلیسا بزرگترین کلیسای نوجلفاست و در محله هاکوپجان نوجلفا واقع شده‌است.
کلیسای سنت استفان در سال ۱۶۱۴ ساخته شد. کلیسای دیگری به نام مریم مقدس در محوطه کلیسا وجود دارد. میان سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۹۰، مدرسه‌ای در حیاط کلیسا وجود داشت که به نام مدرسه ناجی مقدس نامگذاری شد. سنگ قبر مانوک پسر خوجه ملکم نیز در محوطه وجود دارد که در سال ۱۷۲۲ در جریان محاصره اصفهان توسط افغان‌ها کشته شد.
سهیل مستجابیان (زاده ۲۹ اردیبهشت ۱۳۶۱، شیراز) بازیگر ایرانی است.
سهیل مستجابیان در29اردیبهشت ۱۳۶۱ (طبق پست اینستاگرامی ایشان) در یک خانواده چهار نفری در شیراز متولد گردید و تنها یک خواهر دارد که در کالیفرنیا دندانپزشک است ، او عمده سال‌های کودکی و نوجوانیش را در خارج از کشور سپری‌ کرده‌است. مستجابیان فارغ التحصیل لیسانس رشته متالوژی است اما شغل اصلی‌اش دکوراسیون داخلی است.‏
مستجابیان از سال ۱۳۸۰ زمانی که ۱۹ ساله بود با دوستانش در شیراز گروه هنری میتوس را که پایه‌اش تئاتر بود راه اندازی کردند.‏ اما عمده شهرت‌اش با اجرای دابسمش شکل گرفت. مستجابیان بازیگری در سینما را برای اولین بار در فیلم سینمایی بی‌حسی موضعی به کارگردانی حسین مهکام در سال ۱۳۹۷ تجربه کرد.
سهیل مستجابیان سال ۱۳۸۴ با نمایشی به نام "اتوپیای مشکوک" جایزۀ اول بازیگری تئاتر استان فارس را دریافت کرد. سال ۱۳۸۷ نیز برای بازی در تئاتر "بگرد تا بگردم" در جشنوارۀ دانشجویی، جایزۀ دوم بازیگریِ کشور به‌صورت مشترک به او و نوید محمدزاده تعلق گرفت و جایزۀ اول بازیگریِ نیز به هوتن شکیبا اهداء گردید.
اول تامین مسکن (به انگلیسی:Housing First) سیاستی است که مسکن دائمی را در سریع‌ترین زمان ممکن به افراد بی‌خانمان و سایر خدمات حمایتی را پس از آن ارائه می‌دهد. این سیاست از دهه ۱۹۹۰ میلادی رواج یافت و در دهه‌های بعد به سیاست دولت در ایالات متحده و کشورهای مختلف دیگر تبدیل شد.
این سیاست جایگزینی برای سیستم ساخت پناهگاه‌های اضطراری/ انتقالی مسکن برای افراد بی‌خانمان است. به جای انتقال افراد بی خانمان از طریق «سطوح» مختلف مسکن، که به موجب آن هر سطح آنها را به «مسکن مستقل» نزدیکتر می‌کند (به عنوان مثال: از خیابان‌ها به یک سرپناه عمومی، و از یک پناهگاه عمومی به یک برنامه مسکن انتقالی، و از آنجا. به آپارتمان خود در جامعه)، «اول تامین مسکن» فرد یا خانواده بی خانمان را بلافاصله از خیابان‌ها یا پناهگاه‌های بی خانمان به محل اقامت خود می‌برد.
رویکردهای «مسکن اول» بر این مفهوم استوار است که نیاز اولیه یک فرد بی خانمان یا خانوار بی‌خانمان به دست آوردن مسکن باثبات است و دیگر مسائلی که ممکن است خانواده را تحت تأثیر قرار دهند، می‌توانند و باید پس از تهیه مسکن مورد توجه قرار گیرند. در مقابل، بسیاری از برنامه‌های دیگر بر اساس مدل «آمادگی مسکن» عمل می‌کنند - یعنی یک فرد یا خانواده باید قبل از ورود به مسکن تهیه شده برای آنان، به مسائل دیگری که ممکن است منجر به بی‌خانمانی شده باشد، بپردازد.
مسکن اول رویکردی است که مسکن دائمی و مقرون به صرفه را در سریع‌ترین زمان ممکن برای افراد و خانواده‌هایی که بی خانمانی را تجربه می‌کنند، ارائه می‌دهد و سپس خدمات حمایتی و ارتباطات با حمایت‌های مبتنی بر جامعه را فراهم می‌کند که مردم برای حفظ مسکن خود و اجتناب از بازگشت به بی خانمانی نیاز دارند.
در اواخر قرن نوزدهم، دون بوسکو پیشگام هر دو مفهوم بود که بعداً به «عنوان تامین خانه اول» در ایتالیا شناخته شد.
بچه‌پولدارهای تهران (با هشتگ‌های: #RichKidsofTehran یا #RKOT) یک حساب کاربری اینستاگرامی است که عکس‌ها و ویدئوهایی از زندگی افراد جوان ثروتمند موسوم به آقازاده‌ها در تهران را منتشر می‌کند. این اکانت بر اساس همتای آمریکایی خود، "بچه‌پولدارهای اینستاگرام" (Rich Kids of Instagram) ساخته شده‌است. این حساب در اکتبر ۲۰۱۴ بسته شد، اما اندکی بعد دوباره فعال شد. این حساب اینستاگرامی، تصاویری از ایرانیان را در حال مصرف نوشیدنی‌های الکلی و دختران بی‌حجاب را منتشر می‌کند در حالی‌که هر دو مورد، در ایران غیرقانونی هستند.
در ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۰، این حساب کاربری ویدئوها و تصاویری را منتشر کرد که به‌نظر می‌رسید لحظه‌ای را نشان می‌دهد که هواپیمای پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین پس از برخورد موشک‌های نیروهای سپاه پاسداران، در هوا به آتش کشیده شده و سرنگون می‌شود. ویدئوی منتشرشده توسط این گروه، شامل برخورد موشک تور-ام۱ با بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ سانحه‌دیده، و فیلم یک دوربین مداربسته از لحظهٔ برخورد این هواپیما با زمین را نشان می‌دهد.
در سال ۲۰۱۴، بی‌بی‌سی گزارش داد که یک حساب کاربری در اینستاگرام، تصاویری از زندگی جوانان ثروتمند تهرانی را منتشر می‌کند. در این مقاله آمده بود: «اگر پلاک خودروها در این تصاویر به زبان فارسی نبودند، شما فکر می‌کردید که این حساب، متعلق به یک آمریکایی ثروتمند است که در لس‌آنجلس زندگی می‌کند.»
در ۸ اکتبر ۲۰۱۴، "نیویورک پست" گزارش داد که حساب اینستاگرام بچه‌پولدارهای تهران، برای بسیاری از افراد به‌دلیل مصرف علنی مشروبات الکلی و زنان بی‌حجاب، باعث شگفتی بسیاری شده‌است. در تصاویر منتشرشده، برخی از زنان با دامن‌های کوتاه، تاپ و حتی با بیکینی ظاهر می‌شوند. در پستی که اکنون حذف شده، سازندگان این اکانت از انتشار تصاویر و ایدهٔ پشت آن، دفاع کردند.
به‌گزارش "نیویورک پست"، حساب اینستاگرامی بچه‌پولدارهای تهران تنها چند ماه پس از سرکوب و دستگیری گستردهٔ کاربران رسانه‌های اجتماعی توسط حکومت جمهوری اسلامی راه‌اندازی شد. در ماه مه ۲۰۱۴، هشت ایرانی پس از توهین به حسن روحانی، رئیس‌جمهور در فیس‌بوک، مجموعاً به ۱۲۳ سال زندان محکوم شدند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، هشت کاربر دیگر فیس‌بوک در مجموع به ۱۲۷ سال زندان به اتهام تبلیغ و توهین به اسلام و هفت جوان ایرانی دیگر به‌دلیل انتشار ویدئویی از خود در حال رقصیدن با ترانه هَپی، اثر فارل ویلیامز به حبس و تحمل ۹۱ ضربه شلاق محکوم شده بودند.
در نوامبر ۲۰۱۴، سی‌ان‌ان گزارش داد که با وجود ممنوعیت انتشار این‌گونه مطالب در ایران، این صفحه همچنان به‌کار خود ادامه می‌دهد. سی‌ان‌ان این صفحه را پدیده‌ای در شبکه‌های اجتماعی نامید که به‌دلیل انتشار سبک زندگی جوانان ثروتمند ایرانی در یکی از محافظه‌کارانه‌ترین کشورهای جهان از نظر قوانین اجتماعی، توجه جهانی را به‌خود جلب کرده‌است.
در اکتبر ۲۰۱۳، "ایندیپندنت" گزارش داد که جوانان ایرانی که سبک زندگی لوکس خود را در رسانه‌های اجتماعی به رُخ می‌کشند، پس از این‌که مجبور شدند در میان فشارهای حکومت، حساب اینستاگرامی خود را ببندند، اکنون حساب جدیدی را برای انتشار مطالب خود راه‌اندازی کرده‌اند. مقامات جمهوری اسلامی، پس از نمایش تصاویر پُر زرق و برق از مهمانی‌ها، مشروبات الکلی و دخترانی که بیکینی و لباس‌های بدن‌نما پوشیده بودند، گردانندگان حساب اینستاگرامی «بچه‌پولدارهای تهران» را وادار به حذف حساب اولیهٔ خود نموده بودند.
در اکتبر ۲۰۱۴، "روزنامه تایمز" گزارشی منتشر کرد که در آن اعلام کرد: یک حساب کاربری جدید در اینستاگرام که سبک زندگی جوانان ثروتمند ایرانی را به نمایش می‌گذارد، هم باعث سرگرمی و هم باعث برانگیختن خشم مردم ایران شده و بخشی از واقعیت «کمتر دیده‌شده» از جامعهٔ ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی را نمایان کرده‌است.
در ژوئن ۲۰۱۵، وایس‌نیوز گزارش داد که این صفحه در ایران مسدود شده و برای دسترسی به صفحه از داخل ایران به وی‌پی‌اِن نیاز است.
در سال ۱۳۹۶، بچه‌پولدارهای تهران، برای دامن زدن به مجموعه‌ای از اعتراضات در ایران، از سوی حکومت، مقصر شناخته شد. تظاهرکنندگان اعتراضات ۱۳۹۶، علیه مسائلی از جمله مشکلات اقتصادی کشور و سوءاستفادهٔ گروهی از ثروتمندانِ بهره‌مند از مزایای این حکومت تئوکراتیک، شعار دادند.
در ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۰، این حساب کاربری ویدئوها و تصاویری را منتشر کرد که لحظه‌ای را نشان می‌داد که پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین پس از برخورد موشک نیروهای سپاه پاسداران، در هوا به آتش کشیده‌شده و سرنگون می‌شود. ویدئوی منتشرشده توسط این حساب، شامل برخورد موشک تور-اِم۱ به بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ سانحه‌دیده و فیلم یک دوربین مداربسته از لحظهٔ برخورد این هواپیما به زمین بود.
در ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۰، این حساب کاربری ویدئویی جدید را منتشر کرد که نشان می‌داد، دو موشک توسط سپاه شلیک می‌شود. صحت فیلم منتشرشدهٔ دوربین مداربسته، توسط "نیویورک تایمز" تأیید شد که نشان می‌داد دو موشک با فاصلهٔ ۳۰ ثانیه به‌سمت هواپیما شلیک شده‌اند.
در ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۰، سی‌ان‌ان گزارش داد که "به‌گزارش خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران و خبرگزاری نیمه‌رسمی فارس، مقامات ایرانی در تلاش برای یافتن افراد مسئول پخش فیلم‌هایی هستند که لحظهٔ شلیک موشک‌ها و سرنگونی هواپیما را نشان می‌دهد.
صفحهٔ اینستاگرامی بچه‌پولدارهای تهران، به این دلیل که موضوع فقر را امری شخصی و غیرسیاسی جلوه می‌دهد، از سوی برخی مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
برنامه ششم توسعه برنامه پنجساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران بین سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ (تمدید تا پایان سال ۱۴۰۲) است.
این برنامه به منظور دستیابی به رشد اقتصادی متوسط سالیانه ۸ درصد و ضریب جینی ۳۴ درصد در سال پایانی برنامه ارائه شده‌است.‏
شیرو کوراماتا ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یکی از مهم‌ترین طراحان ژاپنی در قرن بیستم است.
کوراماتا در سال ۱۹۳۴ میلادی به دنیا آمد. او بخشی از نسلی از خلاقان ژاپنی بود که درست قبل از شروع جنگ جهانی دوم به دنیا آمدند.
این نسل شامل دوستان و همکاران کوراماتا بود که از اعضای مشهور حلقۀ طراحی و معماری ژاپن در آن زمان بودند، از جمله ایسی میاکه، تادانوری یوکو، آراتا ایسوزاکی و تادائو آندو.
کوراماتا قبل از سال ۱۹۵۳ میلادی در دانشکدۀ فنی توکیو، معماری خواند و در سال ۱۹۵۴ میلادی به عنوان کابینت‌ساز در مؤسسۀ طراحی کوواساوا در توکیو آموزش دید و پس از آن برای چندین شرکت از جمله تولیدکنندۀ مبلمان تیکوکو (امپراطوری) کار کرد. در سال ۱۹۶۵ میلادی، او دفتر طراحی کوراماتا را در توکیو تأسیس کرد و در سال ۱۹۸۱ میلادی جایزۀ فرهنگی ژاپن را برای طراحی دریافت کرد. از اواسط دهۀ ۱۹۶۰ میلادی به بعد، کوراماتا شروع به کاوش در مواد و فرم‌ها از طریق طرح‌های منحصر به فرد خود کرد. آثار او فرهنگ عامه، مفاهیم زیبایی‌شناختی ژاپنی و آوانگارد غربی را ادغام کرد.
در پایان دهۀ ۱۹۸۰ میلادی، کوراماتا توسط اتوره سوتساس دعوت شد تا یکی از اعضای مؤسس طراحی مشترک ایتالیایی گروه ممفیس باشد.
در سال ۱۹۹۰ میلادی، دولت فرانسه به کوراماتا، نشان برجستۀ هنر و ادب را به منظور قدردانی از سهم برجستۀ او در هنر و طراحی اعطاء کرد.
کوراماتا عمدتاً به دلیل استفاده از مواد صنعتی مانند توری فولادی سیمی و پلکسی‌گلاس برای ایجاد فضاهای داخلی و مبلمان معماری شناخته شده بود. قطعات انقلابی مانند صندلی «ماه چقدر بالا» (۱۹۸۶)، منعکس‌کنندۀ پویایی در حال ظهور و خلاقیت در حال رشد ژاپن پس از جنگ است، یا گلدان دمیدۀ بدون کریستال سربی ایکبانا او که توسط ویلکا از کوله دی وال دالسا (استان سیه‌نا، ایتالیا) ساخته شده‌ است؛ نمونه‌ای از آمیختگی بین فرهنگ‌های شرقی و غربی.
صندلی «میس بلانش» کوراماتا از سال ۱۹۸۸ میلادی یکی از نمادین‌ترین آثار اوست که نامش از شخصیت زن اصلی در درامِ تنسی ویلیامز، "«اتوبوسی به نام هوس»" گرفته شده‌ است و با الهام از کُرساژهایی (نیم تنۀ زنانه) که ویوین لی در اقتباس سینمایی آن بر تن کرده بود، نامگذاری شده‌ است. به عنوان ارجاع به دنیای رؤیایی متوهمی که بلانش در آن زندگی می‌کند، گل رز با دست در قالبی با رزین آکریلیک مایع ریخته شد. ظاهر شفاف و ظرافت آن به شدت با این واقعیت که صندلی به واسطۀ شیشۀ آکریلیک هفتاد کیلو وزن دارد، در تضاد است. نسخه‌ای از این صندلی در کریستیز لندن به قیمت ۴۶٬۰۰۰ پوند (۸۶٬۰۰۰ دلار آمریکا) در اکتبر ۱۹۹۷ میلادی، با عنوان قطعۀ ۱۰۸ فروخته شد.
یک صندلی دو نفره «ماه چقدر بالا» به قیمت ۱۲٬۶۵۰ پوند (۲۴٬۰۰۰ دلار آمریکا) در بونهامز لندن در ماه مه ۱۹۹۸ میلادی فروخته شد. این موضوع کوراماتا را در میان خواستنی‌ترین هنرمندان/طراحان قرن بیستم قرار می‌دهد. آثار بسیار کوراماتا را می‌توان در مجموعه‌های دائمی موزه‌های سراسر جهان مانند موزۀ هنرهای زیبا در بوستون، موزۀ هنرهای معاصر هارا در توکیو، موزۀ هنر متروپولیتن در نیویورک و موزۀ هنر فیلادلفیا یافت.
معماری و طراحی‌های داخلی کوراماتا کمتر شناخته شده‌ است زیرا نمونه‌های کمی باقی مانده‌ است. برخی از برجسته‌ترین دکوراسیون‌های داخلی او برای بوتیک‌فروشی‌های ایسی میاکه طراحی شده‌اند. او چندین رستوران سوشی را در توکیو طراحی کرد. یکی از این‌ها، سوشی بار کیوتومو، به‌ طور کامل توسط مجموعه‌دار بریتانیایی ریچارد شلاگمن جمع‌آوری شد، و اکنون در مجموعۀ ام+ در هنگ کنگ قرار دارد.
لیگ برتر فوتبال ایران ۰۲–۱۴۰۱ بیست و دومین دوره جام خلیج فارس و چهل و یکمین دوره لیگ فوتبال ایران بود که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد. ۱۶ تیم (۱۴ تیم از فصل ۰۱–۱۴۰۰ لیگ برتر و ۲ تیم صعود کرده از فصل ۰۱–۱۴۰۰ لیگ آزادگان) در این فصل حضور دارند.
همه‌گیری COVID-19 بر سلامت روان مردم در سراسر جهان تأثیر گذاشته‌است. این بیماری همه گیر باعث اضطراب، افسردگی و علائم اختلال استرس پس از سانحه شده‌است. این بیماری همه گیر به روابط اجتماعی، اعتماد به نهادها و سایر افراد آسیب رسانده، باعث تغییراتی در کار و درآمد شده و بار قابل توجهی از اضطراب و نگرانی را بر مردم تحمیل کرده‌است. زنان و جوانان با بیشترین خطر ابتلا به افسردگی و اضطراب روبرو بوده‌اند.
COVID-19 مشکلات ناشی از اختلالات مصرف مواد (SUDs) را تشدید کرد. همه‌گیری به‌طور نامتناسبی بر افراد مبتلا به SUD تأثیر می‌گذارد. پیامدهای سلامتی SUDها (به عنوان مثال، بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری‌های تنفسی، دیابت نوع ۲، سرکوب سیستم ایمنی و افسردگی سیستم عصبی مرکزی، و اختلالات روانی)، و چالش‌های محیطی مرتبط (مانند بی‌ثباتی مسکن، بیکاری، و دخالت سیستم‌های قضایی در زندگی مردم)، با افزایش خطر ابتلا به COVID-19 مرتبط هستند. قوانین حبس و همچنین بیکاری و اقدامات ریاضتی مالی در طول دوره همه گیر و پس از آن نیز می‌تواند بر بازار مواد مخدر غیرقانونی و الگوهای مصرف در میان مصرف‌کنندگان مواد غیرقانونی تأثیر بگذارد.
اقدامات انجام شده برای کاهش همه‌گیری (مانند فاصله گذاری فیزیکی، قرنطینه و انزوا) می‌تواند تنهایی، علائم سلامت روان، علائم ترک و آسیب روانی را بدتر کند.
علل شناخته شده مسائل مربوط به سلامت روان در طول همه‌گیری شامل ترس از داشتن ویروس در بدن، انگ مرتبط با داشتن آن، انزوا (تحمیل شده توسط افرادی که به تنهایی یا مطابق با قرنطینه پناه می‌گیرند) و ماسک بوده‌است. میلیاردها نفر به کار از راه دور، بیکاری موقت، آموزش در خانه یا آموزش از راه دور، و عدم تماس فیزیکی با اعضای خانواده، دوستان و همکاران روی آوردند.
با شروع همه‌گیری، خطرات نامشخص بودند. با هجوم افراد بیمار به بیمارستان‌ها و ارائه توصیه‌های رسمی، کمبود اطلاعات باعث افزایش استرس و اضطراب شد. ابهامات زیادی در آغاز همه‌گیری وجود داشت، از جمله تخمین خطر عفونت، همپوشانی علائم بین COVID-19 و سایر مشکلات سلامت.
در طول موج اول این بیماری همه گیر، منابع ذخیره شده برای شریط بحرانی به سرعت به پایان رسیدند. برجسته‌ترین موارد این منابع عبارتند از تجهیزات حفاظتی شخصی برای کارکنان بیمارستان و دستگاه‌های تنفس مصنوعی برای درمان.Labrague LJ (October 2021). "Pandemic fatigue and clinical nurses' mental health, sleep quality and job contentment during the covid-19 pandemic: The mediating role of resilience". "Journal of Nursing Management". 29 (7): 1992–2001. doi:. PMC 8237073. PMID 34018270. یک مطالعه گزارش داد که ۶۳٫۳٪ از پرستاران با این بیانیه موافق، «من در مورد تجهیزات حفاظت شخصی ناکافی برای پرسنل بهداشت و درمان نگران هستم».
در هنگام شروع همه‌گیری، هرکسی که با افراد آلوده ارتباط برقرار می‌کرد، باید این احتمال را که ممکن است خودش آلوده شده باشد و در نتیجه ممکن است خطر ناشناخته‌ای برای خانواده‌اش و دیگران داشته باشد را بررسی کند. در برخی موارد این انگ اجتماعی فقط در ابتدای دنیاگیری مشاهده شد.
بسیاری از خانه‌های مراقبت سالمندان و افراد نیازمند به مراقبت ساکنان خود را در معرض انزوای اجباری قرار دادند. افرادی که در این خانه‌ها بودند، شبانه‌روزی در اتاقهایشان حبس شده بودند حتی در هنگام صرف غذا و هنگام تحویل وعده‌های غذاییشان. بازدید از این افراد نیز مجاز نبود و هیچ رابطه اجتماعی در بین ساکنان وجود نداشت و اجازه داده نمی‌شد.
پرستاران ساعات طولانی تری در طول بیماری همه گیر کار می‌کردند که باعث افزایش اضطراب در بسیاری از افراد شد. بسیاری از بیماران بیمارستان بسرعت به بخش‌های ICU و در نهایت به مرگ رسیدند. فقدان درمان‌های تأیید شده به این معنی بود که مراقبت‌های تکنسینی (اکسیژن تکمیلی، دستگاه تنفس و اکسیژن رسانی غشایی خارج از بدن) تنها گزینه بود. در برخی موارد، این باعث ناامیدی و احساس ناتوانی می‌شد.
دستورالعمل‌های مربوط به سلامت روان و حمایت روانی-اجتماعی کمیته دائمی بین سازمانی سازمان ملل متحد توصیه می‌کند که حمایت از سلامت روان در مواقع اضطراری «هیچ آسیبی وارد نکند، حقوق بشر و برابری را ارتقا بخشد، از رویکردهای مشارکتی استفاده کند، بر منابع و ظرفیت‌های موجود استوار باشد و مداخلات چند لایه و کار با سیستم‌های پشتیبانی یکپارچه را در نظر بگیرد.""Inter-Agency Standing Committee Guidelines on Mental Health and Psychosocial support" (PDF). MH Innovation. Archived (PDF) from the original on 31 March 2020. Retrieved 28 March 2020.
یکی از نویسندگان اجرای عادت‌هایی را پیشنهاد کرد که به عنوان «PPE روانی» عمل می‌کنند. این عادات شامل تغذیه سالم، مکانیسم‌های مقابله ای سالم و تمرین روش‌های ذهن آگاهی و آرامش است.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css" />
WHO و CDC دستورالعمل‌هایی را برای به حداقل رساندن مشکلات سلامت روان در طول همه‌گیری منتشر کردند. دستورالعمل‌های خلاصه شده عبارتند از:
کارکنان مراقبت‌های بهداشتی چه چیزی را تجربه می‌کنند؟
کارکنان مراقبت‌های بهداشتی چه اقداماتی می‌توانند انجام دهند؟
CDC اعلام کرد که شهروندان باید "سعی کنند فعالیت‌های لذت بخش انجام دهند و تا آنجا که ممکن است به زندگی عادی " در هنگام بحران برگردند. یک مطالعه بررسی شده که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، نشان می‌داد که انجام بازی‌های ویدیویی ممکن است تأثیر مثبتی بر سلامت روان و رفاه بازیکنان داشته باشد و فرصت‌هایی برای ایجاد روابط اجتماعی و ارتباط فراهم کند.
طبق دستورالعمل‌های Inter-Agency Standing Committee (IASC) در مورد سلامت روان و پشتیبانی روانی اجتماعی، این بیماری همه گیر عواقب طولانی مدت را به همراه دارد. وخامت شبکه‌های و روابط اجتماعی و اقتصادها، ننگ بازماندگی از بیماری، عصبانیت و پرخاشگری و بی‌اعتمادی به اطلاعات رسمی از جمله عواقب طولانی مدت است. در حالی که برخی از عواقب منعکس کننده خطرات واقع بینانه است، اما بعضی از آنان ناشی از عدم دانش است. بسیاری از اعضای جامعه نوع دوستی و همکاری را در یک بحران نشان می‌دهند و برخی از آنها رضایت از کمک به دیگران را تجربه می‌کنند. برخی ممکن است تجربیات مثبتی مانند غرور در مورد مقابله با این دنیاگیری را داشته باشند. در یک مطالعه، چگونگی مقابله و یافتن معنا در ۳۰ میان کشور بررسی شده‌است. این مطالعه گزارش داده‌است که افرادی که قادر به تغییر تجربیات خود به روشی مثبت بودند، از افسردگی، اضطراب و استرس پایین‌تری برخوردار بودند. جنسیت، عوامل اجتماعی-اقتصادی، سلامت جسمی و کشور مبدأ با این نتایج در تناقض نبودند. یک مطالعه دیگر در مورد نزدیک به ۱۰۰۰۰ شرکت کننده از ۷۸ کشور نیز، نشان داد که ۴۰ ٪ بهزیستی گزارش شده‌است. یک مطالعه دیگر گزارش داد که تغییر استرس زا مثبت به افراد اجازه می‌دهد تا به جای یک بحران، ناراحتی را به عنوان یک فرصت رشد مشاهده کنند.
پس از بهبودی از COVID-19، بسیاری از آنها همچنان اثرات طولانی مدت ویروس را تجربه می‌کنند. از این اثرات ممکن است شامل حس گمشدگی یا کاهش یافتگی طعم و بو باشد که نتیجه تأثیر ویروس بر سلولهای موجود در بینی است. در حالی که این علائم کشنده نیست، عدم وجود این حواس برای مدت طولانی می‌تواند باعث عدم اشتها، اضطراب و افسردگی شود. کسانی که در هنگام مبارزه با عفونت مستقیم ویروس COVID-19 در بخش مراقبت‌های ویژه پذیرفته شده‌اند، عواقب سلامت روان را در نتیجه این اقامت در این بخش‌های مراقبت ویژه را از از جمله PTSD، اضطراب و افسردگی تجربه می‌کنند.
جشن فارغ‌التحصیلی مراسمی رسمی است که در آن نو دانش‌آموختگان یک دانشگاه گردهم می‌آیند و مدرک خورد را از مقامات عالیرتبه دانشگاه دریافت می‌کنند. این مراسم در سالنی بعنوان سالن جشن فارغ‌التحصیلی برگزار می‌شود و دانش‌آموختگان و مقامات دانشگاهی لباس‌های یکسان و ویژه‌ای می‌پوشند و کلاه‌های خاصی بر سر می‌گذارند که به آن لباس دانشگاهی گفته می‌شود.
acadiau
قصر طوبه (به عربی: قصر طوبة) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده‌است.
اردوگاه زرقا (به عربی: مخیم الزرقاء) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان زرقاء واقع شده‌است. اردوگاه زرقا ۰٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایدون (به عربی: إیدون) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان اربد واقع شده‌است.
بشری (به عربی: بشری) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان اربد واقع شده‌است. بشری ۱۹٬۴۴۴ نفر جمعیت دارد.
ناطفه (به عربی: ناطفة) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان اربد واقع شده‌است.
وایس‌نیوز (VICE News) کانال امور جاری وایس مدیا است که مقالات و ویدئوهای مستند روزانه را از طریق وبگاه و کانال یوتیوب خود تولید می‌کند. شعار تبلیغاتی این کانال، گزارش «داستان‌های گزارش‌نشده» است. وایس‌نیوز در دسامبر ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد و در شهر نیویورک مستقر است و دفاتری نیز در سراسر جهان دارد. صفحهٔ یوتیوب وایس‌نیوز دارای ۷٫۵۵ میلیون مشترک و در مجموع، دارای بیش از ۱٫۸ میلیارد بازدید است. وایس‌نیوز در اوت ۲۰۱۴، توسط نشریهٔ گاردین به‌عنوان یکی از کانال‌های دارای سریع‌ترین میزان رشد در یوتیوب توصیف شد.
آنجلیکی پالی (۱۷۹۸ – ۱۸۷۵) نویسنده، مترجم و فمینیست آلبانیایی-ایتالیایی بود. تالار ادبی او روشنفکران آن زمان را به خود جذب کرد.
آنجلیکی پالی دختر یک تاجر ثروتمند یونانی بود، او در لیورنو ، توسکانی به دنیا آمد و در جامعه یونانی آنجا بزرگ شد. او به زبان‌های یونانی، فرانسوی و ایتالیایی صحبت می‌کرد. پالی تراژدی، درام، داستان کوتاه، رمان عاشقانه و شعر نوشت. در سال ۱۸۵۱، او یک مقاله فمینیستی با هدف مادران جوان ، سخنرانی یک زن برای شوهران جوان کشورش، "منتشر" کرد. یکی از مضامین آثار او مبارزه یونانیان برای استقلال از ترک‌ها بود. او با جیامپائولو بارتولومی، سیاستمدار ایتالیایی ازدواج کرد.
او از پدر و مادر یونانی به دنیا آمد، پدرش پانایوتیس از یوآنینا در اپیروس آمده بود و به بیست سالگی نرسیده بود که این شهر را ترک کرد تا برای راه‌اندازی یک شغل تجاری به لیورنو، یک شهر بندری با هرج و مرج، برود. مادرش دوروتیا یک لاچدمونیان بود. او در یک خانواده ثروتمند به‌ دنیا آمد و با معلمان مشهوری دوران تحصیلش را گذراند.
پالی آثار ویلیام شکسپیر و ویکتور هوگو اشعار فرانسوی و یونانی را به ایتالیایی ترجمه کرد. تالار ادبی او روشنفکران آن زمان از جمله اوگو فسکولو، لرد بایرون، آلساندرو مانزونی، آندریاس کالوس، آلفونس دو لامارتین، جووانی باتیستا نیکولینی، جوزپه ماتزینی و فیرمین دیدوت را به خود جذب کرد.
ایستادگی (همچنین به عنوان جزیره بز نیز شناخته می‌شود) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به نویسندگی و کارگردانی دی جی کاروسو با بازی چندلر کانتربری و انالیس باسو است. این فیلم بر اساس رمان بزها اثر براک کول (نوشته‌شده در سال ۱۹۸۷) ساخته شد.
فیلم دربارهٔ دو کودک است که در جریان یک کمپ تابستانی تنها در یک جزیره رها می‌شوند. حال آنان درحالی‌که تنها و هنوز کودک هستند و هیچ تجربه‌ای ندارند باید دید که آیا می‌توانند بر روی این جزیره دوام بیاورند یا این که مشکلاتی که برای آنان پیش می‌آید آنان را از پای درمی‌آورد. در ادامه مشاهده خواهیم کرد که برای این دو کودک در این جزیره اتفاقات بسیاری رخ می‌دهد که آنان را تحت‌الشعاع قرار داده و متحول می‌کند.
در سایت راتن تومیتوز، جمع‌آوری نقد، گزارش می‌دهد که ۵۰ درصد از هشت منتقد مورد بررسی، نقد مثبتی به فیلم داده‌اند. میانگین امتیاز ۵٫۸ از ۱۰ است. در متاکریتیک، بر اساس پنج بررسی، امتیاز ۴۰ از ۱۰۰ دارد.
موزه‌های صلح (Peace Museums) بشر از دیرباز با مفاهیم جنگ و صلح رو به رو بوده‌است. گذشت زمان نه تنها از جنگ‌ها نکاسته‌است، بلکه آن‌ها را پیچیده‌تر و خونبارتر کرده‌است و گویی «جنگ»، جزء جدایی ناپذیر زندگی بشر شده‌است، حال آن که دیوار «صلح» ها را همواره بیم فروریختن بوده‌است و بسیاری شان فقط به امضای روی عهدنامه‌ها محدود شده‌اند.
موزه‌های صلح، به گروهی متمایز از موزه‌ها گفته می‌شود که محتوا و فعالیت‌های آن‌ها بر فرهنگ‌ها و تاریخ‌های صلح تمرکز دارد و شامل پیام‌های ضد جنگ و ضد خشونت است. موزه‌های صلح مخزن فرهنگ مادی صلح، از جمله هنر، بنرها و طومارها، و همچنین جنبش‌های ضدجنگ و عدالت اجتماعی هستند که خشونت پرهیزی، خلع سلاح و حل منازعه را تقویت می‌کنند. از این رو، آنها را می‌توان نشان دهندهٔ تاریخ‌های صلح پیچیده و تا حد زیادی ناشناخته یا نادیده گرفته شده در نظر گرفت که در انواع شکل‌ها، فضاها و زمان‌های گوناگون ظاهر می‌شوند. یکی از نقش‌های مهم موزه‌های صلح، به‌عنوان ضبط‌کننده و نمایش‌دهندهٔ فرهنگ‌ها و روایت‌های صلح است.
اگرچه این نوع موزه‌ها در شکل‌ها و اندازه‌های متفاوتی وجود دارند، اما همه یک هدف مشترک دارند و آن هم ترویج درک صلح به عنوان بخش مهمی از تاریخ بشریت است. ناگفته پیداست که موزه‌های جنگ و آنچه به آن مربوط می‌شود در همه کشورهای جهان غالب هستند و اغلب هم از طریق بودجه‌های دولتی حمایت می‌شوند. در سوی دیگر اما، موزه‌های صلح عموماً خصوصی هستند و با مبارزه‌ای مداوم برای سرپا نگه‌داشتن از نظر مالی مواجه هستند.
ممکن است متناقض به نظر برسد که موزه‌های صلح نیز جنگ را به نمایش می‌گذارند. با این حال، تضاد فاحشی بین موزه‌های صلح و موزه‌های جنگ در رویکردشان به روایت جنگ وجود دارد. برخلاف موزه‌های جنگ، موزه‌های صلح فضایی را برای داستان‌های جنبش‌های ضد جنگ و معترضان فراهم می‌کنند و مطالبی (آثار هنری، اشعار آهنگ، عکس‌ها، جزوه‌ها، بنرها و غیره) را دربارهٔ جنبش‌ها و موضوعات ضد جنگ و صلح گذشته و حال در دسترس قرار می‌دهند که بازدیدکنندگان را به یادگیری دعوت می‌کند.Joyce Apsel
تعاریف مختلف صلح نه تنها محتویات نمایشگاه‌ها و نمایش‌های موجود در موزه‌ها، بلکه برنامه‌های اجتماعی، سیاسی و آموزشی موزه‌ها را نیز تعیین می‌کند. تعریف هر موزه از صلح به‌طور صریح یا ضمنی بر ایدئولوژی‌ها، باورها، تعصبات و برنامه‌های مؤسسان، حامیان و طراحان موزه تأثیر می‌گذارد. موزه‌های صلح در زمینه‌های مختلف ژئوپلیتیک، تاریخی و فرهنگی پدیدار می‌شوند، از این رو ناگزیر «صلح» را به طرق مختلف تصور و تعریف می‌کنند. اعضای شبکه بین‌المللی موزه‌های صلح (INMP) که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد، شامل مؤسساتی هستند که مأموریت دارند فرهنگ صلح را از طریق جمع‌آوری، نمایش و تفسیر مطالب مرتبط با صلح ترویج دهند و شامل باغ‌های صلح و سایر مکان‌ها، مراکز مرتبط با صلح و مؤسساتی می‌شوند که از طریق نمایشگاه‌ها، مستندسازی و فعالیت‌های مشابه در آموزش صلح عمومی مشارکت دارند.
مفهوم آموزش صلح در نیم قرن گذشته «از یک پادزهر برای علم جنگ به بررسی جامع علل خشونت و راهبردهای مربوط به صلح» تکامل یافته‌است. امروزه، تجربه بازدیدکنندگان در بسیاری از موزه‌ها، گردشی منفعلانه در میان یادگاری‌ها، عکس‌ها و سایر مصنوعات نیست. در عوض، به احتمال زیاد این یک تجربه تعاملی، مجازی یا دنیای واقعی است که بازدیدکنندگان را به بررسی انتقادی پیام‌ها و معانی ارائه شده توسط موزه به چالش می‌کشد.Tamashiro
موزه صلح برادفورد در انگلستان، موزه صلح گورنیکا در اسپانیا، موزه بین‌المللی صلح دیتون در آمریکا و مرکز صلح نوبل اسلو، از نمونه‌های مهم چنین موزه‌هایی می‌باشند. در تهران نیز چنین موزه ای وجود دارد.Joyce Apsel
موزه‌های صلحی که در اوایل قرن بیستم در اروپا شکل گرفتند، عمدتاً مکان‌های ضد جنگ بودند. موزه‌های ضدجنگ هزینه‌های انسانی و مادی جنگ و خطرات را در سلاح‌های جدید برای ترویج صلح و هشدار در مورد درگیری‌های آینده به نمایش گذاشتند.
در لوسرن سوئیس که در ۷ ژوئن ۱۹۰۲ افتتاح شد، اغلب به عنوان اولین موزه صلح مدرن توصیف می‌شود. این موزه به وضوح یک سایت ضد جنگ بود که تاریخ و فن آوری جنگ را نشان می‌داد و هدف آن نشان دادن بیهودگی هزینه‌های تسلیحاتی به مردم و همچنین نخبگان سیاسی و نظامی و تأکید بر خطرات روزافزون و مخرب بودن سلاح‌های جدید در جنگ‌های آینده بود. این موزه زاییده فکر یان بلوخ، کارآفرین لهستانی الاصل بود.
کاخ صلح لاهه و به ویژه موزه صلح هیروشیما، از معروف‌ترین موزه‌های صلحی هستند که در ادامه پدید آمدند.
در پنجم می ۱۹۵۱ مصادف با روز کودک در ژاپن، در پارک یادبود صلح هیروشیما افتتاح شد. این پارک و مرکز صلح، همبستگی و اتحاد همهٔ انسانها را در جهت دستیابی به صلح و آرامش همیشگی، به تصویر می‌کشد. بازمانده‌هایی از والدین و فرزندانی که قربانی بوده‌اند، خواه بر اثر انفجار و آتش بمب کشته شده‌اند یا خواه بعدتر بر اثر رادیواکتیو، وسایلی مانند ظرف ناهار نیم سوخته یا رخت آویز سوخته، کاملاً طبیعت درهم و برهم سلاحهای کشتار جمعی را نمایش می‌دهند.میربهبودی پاقلعه ژاپن در پیدایش جنبش موزه‌های صلح مدرن الهام بخش ما می‌شود. در واقع کمک به بلوغ مفهوم موزه‌های صلح، مدیون کار خلاقانه موزه‌های صلح ژاپن و متفکران صلح است.Duffy, T. M
موزه صلح تهران در واقع از نمایشگاه موقتی شکل گرفت که توسط انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی (SCWVS) که یک سازمان غیردولتی ایرانی ست، برگزار شد. تخمین زده می‌شود که حدود یک میلیون ایرانی در اثر حملات گازی ارتش عراق در طول جنگ هشت ساله با ایران در دهه ۱۹۸۰ مجروح یا کشته شده‌اند. دکتر شهریار خاطری، پزشکی که خود روزگاری در جنگ حضور داشت شاهد مصائب آن بود و از آن جان سالم به در برد، در ایجاد SCWVS و موزه و همچنین تقویت همکاری با موزه‌های بمب اتمی در هیروشیما و ناکازاکی نقش مهمی داشت.VAN DEN DUNGEN
موزه صلح تهران، در مرکز شهر و در پارک شهر قرار دارد. بیشتر اعضای این موزه را داوطلبانی تشکیل می‌دهند که به صورت افتخاری با آن همکاری می‌کنند و تعدادی از آنان خود قربانیان سلاحهای شیمیایی هستند که به عنوان راهنمایان موزه به فعالیت مشغول هستند.
با اینکه موضوع کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ عراق علیه ایران و پیامدهای آن، در این موزه به صورت برجسته تری مورد توجه قرار گرفته‌است به آن محدود نشده‌است و موضوعات دیگری همچون بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن، جنگ‌های جهانی اول و دوم، کاربرد سلاح‌های ممنوعه در جنگ‌ها و آثار و عوارض هر کدام از این سلاح‌ها نیز در بخش‌های دیگر موزه نشان داده شده‌است که این بخش‌ها شامل کتابخانه صلح، گالری هنر برای صلح، کارگاه‌های آموزشی، بخش موزه مجازی و استودیوی ثبت تاریخ شفاهی می‌شود.
این موزه، برگی از تلاش‌های تمام آن‌هایی ست که برای صلح، لحظه ای از پای نایستاده‌اند.
در بدو ورود به موزه، تاریخچه ای از تاًسیسش نمی‌بینید؛ گویی صلح تاریخی به درازنای بشر دارد. در معماری موزه، ترکیبی متقارن و ساده را می‌بینید که هستهٔ اصلی سازه اش سالن مرکزی با گنبدی آبی ست. مسیر تعیینی برای بازدید از موزه ساعتگرد است که در همان ابتدای آن، اصل کارت‌های دو راهنمای سابق موزه خودنمایی می‌کند که به سبب جراحات ناشی از سلاح شیمیایی شهید شده‌اند. در ادامه، بخش جنگ موزه را داریم که در آن، چکیده‌ای از جنگ‌های بیشتر رسانه ای شده قرن بیستم و به‌کارگیری سلاح‌های نامتعارف در آن ارائه می‌شود.
اطلاعاتی از تعداد کشته شدگان، ابعاد ویرانی، میزان استفاده از سلاح‌های اتمی و شیمیایی و دامنه وسعت جنگ را می‌توان در ویترین‌های چوبی شیشه ای موزه تماشا کرد و در کنار آثار به جای مانده از جنگ، مجسمه‌های مومی چهره‌های ضد صلحی چون قابیل، ضحاک، هیتلر و صدام حسین دیده می‌شود. در انتها و در تالار مرکزی هم، ویترینی مملو از پیکسل‌ها و یادگاری‌های فعالان ضد جنگ به نمایش درآمده اند.میربهبودی پاقلعه
اصطلاح bonus-malus ( لاتین به معنای "خوب-بد) برای بعضی از فعالیت‌های تجاری استفاده می‌شود، که به طور متناوب در طول روند این فعالیت‌ها، پاداش یا جریمه، در موقعیت‌های مختلف اتفاق می‌افتد. مثلاً در مراکز پاسخ تلفنی و شرکت‌های بیمه و پشتیبانی، این اصطلاح، رایج است.
در بوم‌شناسی، فراوانی محلی، نمایش نسبی یک گونه در یک اکوسیستم خاص است. معمولاً به عنوان تعداد افراد یافت‌شده در هر نمونه اندازه‌گیری می‌شود. نسبت فراوانی یک گونه به یک یا چند گونه دیگر که در یک اکوسیستم زندگی می‌کنند، به عنوان فراوانی نسبی گونه‌ها نامیده می‌شود. هر دو شاخص در ارتباط با محاسبه تنوع زیستی هستند.
چندین روش برای اندازه‌گیری فراوانی وجود دارد. نمونه‌ای از این دسته‌بندی‌ها، «فراوانی نیمه‌کمی» است. اینها روش‌های اندازه‌گیری هستند که دربردارندهٔ تخمین بر اساس دیده شدن در یک منطقه خاص با اندازه تعیین‌شده‌است. دو دسته‌بندی نیمه‌کمی برای فراوانی با عنوان DAFOR و ACFOR شناخته می‌شوند.
مقیاس ACFOR به شرح زیر است:
مقیاس DAFOR:
این روش‌ها برای تخمین تقریبی فراوانی گونه‌ها در یک منطقه تعیین‌شده (قاب) مفید هستند، اما اندازه‌گیری دقیق یا عینی نیستند. بنابراین، اگر روش دیگری برای اندازه‌گیری فراوانی در دسترس است، باید از آن استفاده کرد، زیرا این امر منجر به داده‌های مفیدتر و قابل اندازه‌گیری می‌شود.
تاکاشی ایتویاما (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کازوکو کادویا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
نوبو کایهو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
شوجی کاماتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تاکهیکو کاناگوکی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
هیدئو کانکاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
هیرومی کاواباتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
مایومی کاواساکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
آکیرا کوداما (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
هیتوشی کونو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کائوری کوسودا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کیوهیده کوواتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
ماسایاسو مائدا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تاکاشی ماسودا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
ساتوشی ماتسوی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
میهو ماتسوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کیکوکو میکاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تروکو میاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
ساتوشی موری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
نوریکو کویسو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کائده کوندو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
ماری کونو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
یوکا مامییا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
نوریهیکو کیتاهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تاکاکو کاتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کوسوکه کانامارو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن است.
فرااجتماعی (از واژهٔ یونانی εὖ "eu" به معنی «خوب» و Social به معنی اجتماعی)، بالاترین سطح سازماندهی اجتماعی‌گری است که با ویژگی‌های زیر تعریف می‌شود: مراقبت همیارانه از فرزندان (شامل مراقبت از فرزندان افراد دیگر)، همپوشانی نسل‌ها در یک کلنی از بزرگسالان، و تقسیم کار به گروه‌های زایشی و غیرتولیدمثلی. تقسیم کار گروه‌های رفتاری تخصصی را در یک جامعه جانوری ایجاد می‌کند که گاهی به آنها «کاست» می‌گویند. اجتماعی بودن از تمام سیستم‌های اجتماعی دیگر متمایز است زیرا افراد حداقل یک طبقه معمولاً توانایی انجام حداقل یک رفتار مشخص افراد در طبقه دیگر را از دست می‌دهند.
در سال ۱۹۶۹، چارلز دی میچنر طبقه‌بندی Batra را با مطالعه مقایسه‌ای خود در مورد رفتار اجتماعی در زنبورهای عسل گسترش داد. او گونه‌های متعددی از زنبورها (Apoidea) را مشاهده کرد تا سطوح مختلف اجتماعی بودن در جانوران را بررسی کند، که همگی مراحل مختلفی هستند که یک کلنی ممکن است از آن عبور کند. اجتماعی بودن، که بالاترین سطح اجتماعی جانوری است که یک گونه می‌تواند به آن دست یابد، به‌طور خاص دارای سه ویژگی است که آن را از سطوح دیگر متمایز می‌کند.
سه سطح در زندگی زنبورهای عسل
سپس EO Wilson اصطلاحات را به سایر حشرات اجتماعی مانند مورچه‌ها، زنبورها و موریانه‌ها گسترش داد. در ابتدا، این تعریف شامل جاندارانی (فقط بی‌مهرگان) بود که دارای سه ویژگی زیر بودند:
انجمن دانشجویان نروژی (نروژی: Det Norske Studentersamfund) که با حروف اختصاری (DNS) نیز شناخته می‌شود، یک سازمان دانشجویی است. این انجمن در دوم اکتبر سال ۱۸۱۳م، به ابتکار تنی چند از دانشجویان دانشگاه «فردریک» که امروز دانشگاه اسلو نامیده می‌شود، بنیان‌گذاری شد. انجمن دانشجویان نروژی، قدیمیترین انجمن دانشجویی دایر درنروژ و یکی از قدیمیترین انجمنهای دانشجویی دایر در جهان است. مقر اصلی این انجمن در محله بلیندرن در اسلو، پایتخت نروژ واقع شده‌است.
اگرچه انجمن دانشجویان نروژی، طبق سنت، بیشتر به همت دانشجویان دانشگاه اسلو اداره شده و می‌شود، اما در واقع یک انجمن عمومی برای همه دانشجویان اسلو، صرف نظر از تعلق دانشگاهی است.امروزه انجمن دانشجویان نروژی، به صورت یک مرکز هماهنگی عمل کرده و همه فعالیتهای که در محل انجمن به عمل می‌آیند را سازمان داده و هدایت می‌کند. این فعالیت‌ها توسط کمیته‌های تحت نظارت انجمن ترتیب داده شده یا به ابتکار دیگر انجمن‌های وابسته یا مستقل شکل داده می‌شوند. تنوع مواردی که تحت پوشش و حمایت انجمن دانشجویان نروژی، قرار می‌گیرند بسیار بالاست و شامل فعالیت‌های فرهنگی، صنفی، سیاسی، علمی، ادبی و اجتماعی شده و ضرورتاً تنها به حوزه فعالیت‌های دانشجویی محدود نمی‌شود. از جمله انجمنهای وابسته یا انجمن‌های دارای همکاری، واقع در محل انجمن، می‌توان کانون فیلم و تئاتر دانشجویان را نام برد. «خوک طلایی» عنوان مراسمی است که اعضای انجمن از سال ۱۸۵۹م، هر چهار سال یکبار به صورت نسخه ای تمسخرآمیز از یک جشن برگزار می‌کنند. تصویری از مقام عالیجناب خوک طلایی که پرچمی در دست دارد نیز در نشان واره انجمن، دیده می‌شود.
انجمن دانشجویان نروژی، در ۲ اکتبر ۱۸۱۳م، برابر با شنبه، ۱۰ مهر ۱۱۹۲خ، تنها اندکی پس از پذیرش اولین دانشجویان در دانشگاه سلطنتی فردریک، که امروزه دانشگاه اسلو نامیده می‌شود، تأسیس شد. دانشگاه فردریک از دو سال قبل یعنی سال ۱۸۱۱م، به صورت رسمی تأسیس شده بود، اما کلاسهای درسی تا پاییز سال ۱۸۱۳م، برگزار نشد. تمامی دانشجویان این دانشگاه در آن زمان، در تأسیس انجمن شرکت داشتند، اما تعداد آنها بیشتر از ۱۸ نفر نبود.هدف دانشجویان از تأسیس این انجمن، ایجاد و افزایش روحیه همبستگی در بین اعضاء از طریق مشارکت در فعالیتهای علمی و تفریحی بود. تعریف رسمی از هدف انجمن در ماده مربوط در اساسنامه انجمن، از سال ۱۸۲۰م، باقی مانده‌است، اما همان ذهنیت اعضای مؤسس را بازتاب می‌دهد؛ یعنی آمیزه ای از معنویات عالی انسانی و تعامل اجتماعی که بعدها به یک مؤلفه اصلی در تعریف هویت دانشجویی و تعهد اجتماعی دانشگاهیان تبدیل شد.
در آغاز فعالیت انجمن، بازتابی در محیط‌های غیر دانشجویی نداشت و به روابط اعضاء محدود می‌شد. پذیرش اعضای جدید از طریق معرفی و به رأی اعضای قدیمیتر انجام می‌شد. اما به زودی از همان دهه ۱۸۲۰م، این وضع تغییر کرد و انجمن در محافل غیر دانشجویی نفوذ پیدا کرد. اولین مواردی که باعث جلب توجه مردم عادی به انجمن شد، اختلافاتی بود که بر سر برگزاری جشن ۱۷ ماه مه به مناسبت تصویب اولین قانون اساسی نروژ، وجود داشت. دو گرایش فرهنگی وابسته به اطرافیان یوهان سباستین ولهاون و هنریک ورگلاند، اولین درگاه ورود مناسبات سیاسی به درون انجمن بودند. محیط انجمن به زودی عرصه ای برای بحث سیاسی و قدرت آزمایی فرهنگی در بین شخصیتهای مطرح اجتماعی شد. بسیاری از عقاید نو، اولین بار در محدوده فعالیت این انجمن شکل گرفته و بعد در ابعاد اجتماعی گسترش یافتند. انتخاب بیورنستیرنه بیورنسون در سال ۱۸۶۹م، به عنوان رئیس انجمن، مقدمه ای بود برای دو دهه مبارزه پر حرارت ادبی، فرهنگی و سیاسی که انجمن را به یک کانون اصلی در تعیین دستورکار مباحث اجتماعی تبدیل کرد.
دامنه فعالیت انجمن دانشجویان نروژی، به تدریج گسترش یافت. در سال ۱۸۱۵م، انجمن، کتابخانه ای تأسیس کرد. در سال ۱۸۳۴م، تئاتر دانشجویی به راه افتاد. در سال ۱۸۶۴م، انجمن، با برگزاری کلاس‌های آزاد و رایگان، یک نهضت آموزش و آگاه‌سازی عمومی را رهبری کرد که امروز وجود و فعالیت دانشگاه مردم، ثمره ای از آن است. بعدها فعالیت‌های انجمن تنوع بیشتری پیدا کرد و بستری شد که در آن، یکسری گروه‌های متشکل سیاسی و اجتماعی جوانه زدند.در اولین سالهای تأسیس انجمن، مکان ثابتی برای ملاقات اعضاء وجود نداشت و اعضای انجمن به اقتضای شرایط، گاه موقتاً اتاقی در نزدیکی دانشگاه اجاره می‌کردند و گاه حتی منزل یکی از اعضاء را محل ملاقات قرار می‌دادند. اما از دهه ۱۸۵۰م، یک جنبش جمع کمک مالی برای تهیه یک مکان ثابت به راه افتاد. اقشار بسیاری با اهدای کمک مالی از این جنبش حمایت کردند. به ابتکار گروهی دانشجو در کپنهاگ، یک صندوق خیریه، ایجاد شد و به شکل نمادین یک قلک به انجمن دانشجویان نروژی، هدیه شد. این قلک که بنا بر سنت قلک کودکان درکشورهای اسکاندیناوی، شکل مجسمه یک خوک را داشت، نقطه آغازی بود که بعدها تصویر خوک طلایی برنشان واره انجمن، نقش شود. مراسم خوک طلایی که هر ۴ سال یکبار، از سال ۱۸۵۹م، توسط انجمن برگزار می‌شود، برای زنده کردن یاد و قدردانی از کسانی است که در آن سالها با جمع کمک مالی از انجمن حمایت کرده و تحقق اولین آرمان‌های انجمن را ممکن ساختند. این قلک پس از گذشت چند سال شکست، اما به زودی یک قلک جدید که توسط زندانیان از چوب تراشیده شده بود، به انجمن هدیه شد و جای قلک شکسته را پر کرد. در سال ۱۸۶۰م. سرانجام دانشجویان و اعضای انجمن توانستند به یک مکان ثابت که به انجمن اختصاص داشت، نقل مکان کنند. این مکان که در نزدیکی دانشگاه اسلو قرار داشت، دارای فضای کافی برای تمرکز کتابخانه، سالن مطالعه، سالن غذاخوری، قهوه‌خانه و سالن همایش در یک محل بود. در عمل این محل تبدیل به باشگاهی شد که در آن به غیر دانشجویان و دانشگاهیان، کارمندان اداری، سیاستمداران، هنرمندان و نویسندگان گرد آمده و با هم از نزدیک آشنا می‌شدند.
انجمن دانشجویان نروژی، تا سال ۱۹۱۸م، در همین محل مستقر بود. در سالهای بین دو جنگ جهانی، انجمن عرصه ای بود برای مبارزه عقاید ایدئولوژیک و غالباً تحت سلطه گرایش‌های چپ قرار داشت. بعد از اشغال نروژ در طول سالهای جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۰م، انجمن به دلیل ضدیت با نیروهای اشغالگر تعطیل شد و نخست پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۴۵م، دوباره گشایش یافت.
در سال ۱۹۵۱م، انجمن مجدداً در مکان ثابتی مستقر شد. این مکان جدید یک کاباره قدیمی بود که به همت دانشجویان تبدیل به یک باشگاه دانشجویی شامل سالن نمایش، استراحتگاه، و قهوه‌خانه شد. این محل نیز مدتها به صورت کانون اصلی آشنایی دانشجویان و شخصیتهای برجسته اجتماعی عمل می‌کرد. سیاستمداران در مناظراتی که به ابتکار انجمن ترتیب داده می‌شد با اشتیاق شرکت می‌کردند و مطبوعات با علاقه این مناظرات را پوشش و بازتاب می‌دادند. هر چند به مرور تماشاچیان بحث بنا بر گرایش سیاسی خود، در دو سمت چپ و راست سالن، به صورت جداگانه می‌نشستند، اما روح دوستی همگانی هرگز از میان نرفت.
سرانجام پس از ۵۰ سال بحث و کشمکش بر سر احداث یک مکان جدید که گنجایش لازم را برای پوشش نیازهای انجمن، طبق معیارهای زمان داشته باشد، این آرزوی دیرین به تحقق پیوست و در سال ۱۹۷۱م، ساختمان شاتونف گشایش یافت و انجمن دانشجویان نروژی، توانست از امکانات این ساختمان بهره‌مند شود. یک ساختمان به سبک معماری نوین که اصولاً به منظور برگزاری همایش‌های بزرگ طراحی شده بود و گنجایش هزاران نفر را داشت.
با نفوذ جنبش چپ رادیکال در اواخر دهه ۱۹۶۰م، فضای بحث‌های دانشجویی تغییر کرد و لحن تندی به خود گرفت. جنبش چپ رادیکال که از لحاظ عقیدتی به ایدئولوژی مارکسیسم–لنینیسم و مائوئیسم وابسته بود، تقریباً بدون وقفه بر فضای جامعه دانشجویی در اسلو حاکم بود. با عقب‌نشینی جنبش چپ رادیکال، در اواسط دهه ۱۹۸۰م، بار سیاسی انجمن کاهش یافت. پس از یک دوره کوتاه که همراه با تسلط محافظه کاران بر هیئت مدیره انجمن بود، مدیریت انجمن از سیاست فاصله گرفت و بار دیگر مباحث فرهنگی و هنری اولویت یافت. در سال ۱۹۹۸م، بعد از آن که ساختمان شاتونف، مدتی به دلایل مالی در اشتراک با بخش تجاری بود، توسط دانشگاه اسلو خریداری شد و در سال ۱۹۹۹م، به عنوان خانه فرهنگ دانشجویان بازگشایی شد.
رابرت ساموئل کاپلان (به انگلیسی :Robert Samuel Kaplan) یک حسابدار سرشناس دانشگاهی اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین استاد بازنشسته در زمینه توسعه رهبری در است. وی همچنین به همراه به عنوان یکی از پدیدآورندگان نیز شناخته می‌شود.Delone, William H., and Ephraim R. McLean. "The DeLone and McLean model of information systems success: a ten-year update." Journal of management information systems 19.4 (2003): 9-30.Johnson, Gerry, Kevan Scholes, and Richard Whittington. "Exploring corporate strategy: Text and cases." Pearson Education, 2008.
کاپلان کار آکادمیک خود را در دانشکده تجارت تپر در دانشگاه کارنگی ملون در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. او همچنین لیسانس مهندسی برق و کارشناسی ارشد مهندسی برق خود را در موسسه فناوری ماساچوست دریافت کرده‌است.
بعدها، کاپلان در سال ۱۹۸۴ پس از خدمت به عنوان رئیس دانشگاه کارنگی ملون از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳، به عنوان استاد توسعه رهبری دانشگاه ماروین باور در مدرسه کسب و کار هاروارد انتخاب گردید.Robert S. Kaplan profile at Harvard Business School. Accessed 10.02.2015
او برای دریافت دکترای تحقیقات عملیاتی خود به دانشگاه کرنل نقل مکان کرد. وی همچنین در سال‌های ۱۹۹۴ از دانشگاه اشتوتگارت ،۲۰۰۶ از دانشگاه لودز و در سال ۲۰۰۸ از دانشگاه واترلو دکترای افتخاری دریافت.
در سال ۲۰۰۶، نام کاپلان به تالار مشاهیر حسابداری اضافه گشت. در همان سال، او جایزه سهم مادام العمر را از بخش حسابداری مدیریت انجمن حسابداری آمریکا دریافت کرد.
‌کارت امتیازی متوازن
کاپلان و دیوید پی نورتون کارت امتیازی متوازن(Balanced Scorecard) را پایه‌گذاری کردند. کارت امتیازی متوازن ابزاری برای هدفمندسازی اقدامات یک شرکت برای اهداف بلندمدت آن است. کاپلان و نورتون روش کارت امتیازی متوازن را در مقاله "" در سال ۱۹۹۲معرفی کردند.
این روش توسط شرکت‌هایی صنعتی گوناگون در سرتاسر جهان تأیید شده‌است. وی همچنین در زمینه‌های استراتژی، حسابداری بهای تمام شده و حسابداری مدیریت مقالاتی منتشر کرده‌است. او به همراه دیوید پی نورتون، یکی از بنیانگذاران گروه نرم‌افزاری ESM است. کاپلان همچنین به‌طور یکپارچه رهبری فکری پالادیوم اینترنشنال را بر عهده داشته‌است.
هزینه یابی بر مبنای فعالیت زمان محور (TDABC)
کاپلان و استیون اندرسون TDABC (هزینه‌یابی مبتنی بر فعالیت زمان‌محور) را با هم توسعه دادند، روشی برای شرکت‌ها برای درک کامل هزینه‌ها و کمک به آنها برای رسیدن به یک مسیر ساده‌تر و قدرتمندتر برای افزایش سودشان. اخیراً، این روش به منظور اندازه‌گیری هزینه‌های ارائه مراقبت‌های بهداشتی در تمام سطوح مراقبت پزشکی اعمال می‌گردد.
کاپلان همچنین یک مقاله‌نویس پرکار است و از زمانی که لیست مقاله نویسان برتر جهان توسط سازمانThe Case Centre از سال ۲۰۱۶ تا اکنون در حال انتشار است، او به‌طور مداوم در بین ۴۰ نویسنده برتر آن قرار گرفته‌است.
او همچنین در فهرست برترین نویسندگان تاریخ The Case Centre که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، قرار گرفت.
هم‌پیمان ، یک گروه‌بندی غیررسمی است که در آرایه‌شناسی زیست‌شناسی استفاده می‌شود. اصطلاح «هم‌پیمان» یک رتبه آرایه‌شناختی تعریف‌شده در هیچ‌یک از کدهای نامگذاری نیست. برای هر گروهی از گونه‌ها، جنس‌ها یا تبارهایی که نویسندگان می‌خواهند به آن‌ها ارجاع دهند، استفاده می‌شود که در برخی زمان‌ها موقتی به‌عنوان مرتبط و نزدیک در نظر گرفته شده‌اند.
فومیهیکو مورویاما (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
اوییچی موناکاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
چیکاکو موراکامی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
موتسوکو ناگاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تاکائو ناکائه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کونیهیکو ناکامورا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کیکو نامایی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تتسورو نوبوریساکا (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
هیروفومی نوماتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
ریزو اوهیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
آکمی اوکازاتو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
یاسوکونی اوشیما (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
میاکو اوتسوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
تائکو اویاما (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
سیکیو ری (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
فومیو سایتو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
هیروشی سایتو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کازوفومی ساکایی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
میساکو ساتاکه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
ماساشی شیگا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
شیگتو شیمیزو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
شوتارو شوجی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
کنجی سودا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.
آتسوشی سوماتومو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ژاپن بود.