moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این بیابان در نواحی غربی و مجاورت مرنجاب پوشیده از تپه‌های ماسه‌ای تثبیت شده و در نواحی مرکزی خاک‌های قلیایی با پوشش گیاهی اندک می‌باشد.
در کویر سیازگه مسابقات شترسواری نیز برگزار می‌شود.
پوشش گیاهی در مناطق شنی درختان تاغ و بوته‌های اسکنبیل ، نسی و در مناطق استپی تاغ، درمنه، جگن، رشمه، شور الوان، شور بیابانی و اشنان است.
به دلیل بکربودن طبیعت، حیات وحش این منطقه از امنیت خوبی برخوردار بوده و گونه‌های جانوری منطقه شامل شاهین، عقاب، خرگوش، روباه شنی، گربه شنی، شغال، گرگ، جرد، هوبره، انواع آگاما و مار و پامِسواکی است.
مردمان این منطقه گویشی کهن به نام راژی دارند که از گویش‌های ایران مرکزی است.
حکایت‌های غیراخلاقی () فیلمی اروتیک به کارگردانی والرین بروفچیک محصول ۱۹۷۳ است. فیلم بر پایهٔ چهار خرده‌روایت اپیزودیک با محوریتِ ازدست‌دادنِ بکارت، خودارضایی، شهوتِ خون (bloodlust) و زنا با محارم بنا شده و از بازیگران آن می‌توان به فابریس لوکینی و ماری فورسا اشاره کرد.
محبوبیت بروفچیک میان منتقدان سینمایی با ساختن این فیلم که تا آن زمان بی‌پرواترین فیلمش به لحاظ جنسی محسوب می‌شد، رو به افول گذاشت.
بیابان پشت ریگ نام بیابانی است واقع در بخش کویرات یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آران و بیدگل در استان استان اصفهان ایران.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بیابان پشت ریگ در مجاورت کویر سیازگه قسمتی از بیابان بزرگ واقع در شمال شرقی کاشان و شمال ابوزیدآباد واقع در استان اصفهان است، این بیابان از شرق با محدوده پارک ملی کویر از شمال به دریاچه نمک (آران و بیدگل) از غرب به بیابان مرنجاب و بیابان بند ریگ و از جنوب به ابوزیدآباد و روستاهای حاشیه آن در یک نوار مرزی شرقی غربی محدود می‌شود.
ریگ در گویش مردمان محلی به معنای مکان‌های پوشیده از شن است و پشت ریگ به معنای مکانی در پشت تپه‌های شنی می‌باشد.
پوشش گیاهی در مناطق شنی، درختان تاغ و بوته‌های اسکنبیل و نسی و در مناطق استپی تاغ، درمنه، جگن، رشمه، شور الوان، شور بیابانی و اشنان است.
به دلیل بکربودن طبیعت، حیات وحش این منطقه از امنیت خوبی برخوردار بوده و پوشش جانوری منطقه شامل شاهین، عقاب، خرگوش، روباه شنی، گربه شنی، شغال، گرگ، جرد، هوبره، انواع آگاما و مار و پامِسواکی است.
مردمان این منطقه گویشی کهن به نام راجی دارند که از گویش‌های ایرانی مرکزی است.
ردیف میرزا عبدالله از ردیف‌های مشهور موسیقی ایرانی است که میرزا عبدالله فراهانی در دورهٔ قاجاریه تدوین کرده‌است.
میرزا عبدالله فراهانی فرزند آقا علی‌اکبر فراهانی، نوازندهٔ چیره‌دست تار در دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار بود. او نوازندگی را نزد پدر و برادر بزرگترش میرزا حسن آغاز کرد اما پدرش وقتی میرزا عبدالله کودک بود درگذشت و پسرعموی او آقا غلامحسین فراهانی (که نوازندهٔ تار دوره قاجار و مسؤول نقارخانهٔ سلطنتی بود.) با مادرشان ازدواج کرد و ناپدری میرزا عبدالله شد.سرگذشت موسیقی ایران، اثر روح‌الله خالقی، جلد دوم: آقا غلامحسین تا مدتی حاضر به تعلیم موسیقی به میرزا عبدالله و برادرش آقا حسینقلی نبود اما نهایتاً با وساطت مادرشان ادامهٔ تعلیم موسیقی به آنان را بر عهده گرفت. میرزا عبدالله که خود بعداً از نوازندگان سرشناس تار و سه‌تار در دورهٔ قاجاریه شد، تمام عمرش را به تدوین و تدریس ردیفی که بعدها به نام خودش مشهور شد گذراند.
ردیف میرزا عبدالله بر مبنای نوازندگی تار و سه‌تار شامل حدود ۲۵۰ گوشه است که در هفت مجموعهٔ بزرگ (دستگاه) و پنج مجموعهٔ کوچکتر (آواز) تنظیم شده‌است.
مهم‌ترین راوی ردیف میرزا عبدالله نورعلی برومند بوده‌است. هم او بوده‌است که انتقال دهندهٔ این ردیف به نسل طلایی موسیقی ایران در دهه‌های چهل و پنجاه شد. جالب این جاست که خود نورعلی برومند هیچ‌گاه از آموزش مستقیم میرزاعبدالله بهره‌مند نشد. برومند از طریق درویش‌خان و اسماعیل قهرمانی ردیف میرزاعبدالله را فرا گرفت که البتّه آموزش رسمی و مدوّن وی از ردیف میرزا عبدالله بیشتر نزد اسماعیل قهرمانی صورت پذیرفته‌است.
کتاب «ردیف سازی موسیقی سنتی ایران» شامل ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی برومند، ژان دورینگ آن را نت‌نویسی و در سال ۱۳۷۰ با پیروز سیار به زبان فارسی ترجمه و انتشارات سروش منتشر کرد.
چشم‌انداز معدن کورنوال و دوون غربی () یکی از آثار ثبت شده در میراث جهانی یونسکو در بریتانیا است.
این اثر که در کورنوال و دوون غربی در ناحیه جنوب غربی انگلستان قرار دارد در سال ۲۰۰۶ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. از معدن کورنوال و ددون تا اواسط قرن شانزدهم میلادی فقط مقادیری قلع اسخراج میشده است اما در قرن ۱۸ و ۱۹ استخراج مس و قلع در رگه‌های عمیق این معادن شروع شده که نقش مهمی در صنعت انگلستان داشته است، آثار به‌جا مانده از این معدن شامل ساختمان‌ها، ریل‌های راه‌آهن، کانال‌ها، موتورخانه‌ها و راه‌ها می‌باشد.
پساتحریم (پسا تحریم) یا پسا برجام واژه‌ای در فضای مطبوعاتی ایران است که به دوران بعد از صدور بیانیهٔ مشترک برای اجرای برجام اشاره دارد. پساتحریم به دورانی گفته می‌شود که بعد از توافق حاصل‌شده بین ایران و سایر کشورهای طرف مذاکره، طبق برنامه و با لحاظ مدت‌زمانی که کشورها، دولت‌ها، نهادهای بین‌المللی و اتحادیه‌های منطقه‌ای لازم دارند بتوانند با راهکارهای قانونی اقدام به لغو تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران کنند.
ولی‌الله سیف، رئیس‌کل بانک مرکزی ایران، در مصاحبه‌ای با شبکه بلومبرگ از عبارت «تقریباً هیچ‌چیز» برای توصیف دستاوردهای بانکی ایران از برجام استفاده کرد.
محمد جواد ظریف، دیپلمات ارشد ایرانی، و همکارانش بارها به‌صورت رودررو یا در تماس‌های تلفنی و مکاتبات اینترنتی به‌دنبال فشار بر غربی‌ها برای رفع کامل تحریم‌های مالی و بانکی برآمدند.
تنها وزیر امور خارجه، از روز اجرایی شدن برجام (۲۷ دی ۱۳۹۴) تا خرداد ۹۵، شش دور مذاکره مستقیم با همتای آمریکایی خود داشته و دربارهٔ اجرای برجام و موانع پیش روی آن به گفتگو نشسته است.
کری که از جدیت نارضایتی ایرانی‌ها از چگونگی رفع تحریم‌های مالی و بانکی آگاه شده بود، در کنفرانسی خبری که پس از دیدار با ظریف برگزار کرد، گفت: «ما تحریم‌هایی را که گفته بودیم برمی‌داریم، برداشته‌ایم و کاملاً هم به متن سیاه و سفید و هم روح این مسئله پایبند بوده‌ایم».
وزیر خارجه آمریکا ادامه داد: «در واقع، من شخصاً از الزامات مطلق رفع تحریم‌ها هم فراتر رفته‌ام و شخصاً با بانک‌ها و شرکت‌ها و دیگرانی که به‌صورت طبیعی بعد از چندین سال تحریم برای پا پیش گذاشتن بدون اطلاع دقیق از اینکه چه‌چیزی مجاز است و چه‌چیزی مجاز نیست برای پا پیش گذاشتن بی‌میل هستند، وارد گفت‌وگو شده‌ام».
برخی از نمایندگان کنگره آمریکا نسبت به خبر قرارداد احتمالی فروش هواپیمای مسافربری از سوی شرکت بوئینگ به ایران، اعتراض و ابراز نارضایتی کردند.
توافق میان ایران و شرکت هواپیما سازی بوئینگ برای خرید یکصد فروند هواپیمای مسافربری منجر به برانگیخته شدن احساسات ضد ایرانی برخی از اعضای کنگره آمریکا شد.
سناتور پیتر جی. روسکام در واکنش به شنیدن این خبر که در آمریکا نیز توسط بیانیه‌ای رسمی از سوی شرکت بوئینگ اعلام شد، گفت: اگر بگوئیم که نگران امنیت ملی (خود) هستیم، کتمان حقیقت نیست.
وی افزود: بوئینگ و جمهوری اسلامی باید بدانند که کنگره آمریکا نگاه خوبی نسبت به هرگونه قراردادی که سلامت و امنیت مردم آمریکا را به خطر بیندازد نخواهد داشت.
این در حالیست که طبق مفاد قرارداد امضا شده میان ایران و قدرت‌های بزرگ، موسوم به برجام، یکی از شروط ایران برای پذیرش برجام برداشته شدن تحریم‌های مربوط به فروش هواپیمای مسافربری از سوی آمریکا به ایران بوده است.
این فهرست مرتبط با شرکت‌های آی تی و همچنین انواع پرداخت‌های الکترونیکی که در دوران پسا تحریم ایرانیان را مورد ترحیم قرار داده‌اند، می‌باشد. در فهرست زیر شرکت‌هایی وجود دارد که در دوران موسوم به پساتحریم همچنان ایرانیان را مورد تحریم خود دارند:
خودروی بدون رانندهٔ گوگل (به انگلیسی: Google Driverless Car) یکی از پروژه‌های شرکت آلفابت است که به هدف ارتقاء فناوری خودروهای بی‌نیاز از راننده شکل گرفته. نام سیستم‌عامل به‌کار رفته در این خودروها "شوفر گوگل" (Google Chauffeur) است. پروژه هم‌اکنون توسط یکی از مهندسان گوگل به نام رهبری می‌شود که سابقاً استاد هوش مصنوعی در دانشگاه استنفورد بود و یکی از مبدعین گوگل استریت ویو.
پیشتر سباستین ترون و همکارانش در دانشگاه استنفورد یک خودروی روباتیک به نام «استنلی» را ساخته بودند که برندهٔ جایزهٔ "گرند چلنج" در سال ۲۰۰۵ شده و نیز از وزارت دفاع ایالات متحده دو میلیون دلار دریافت کرده بود.
در دسامبر ۲۰۱۱ گوگل اعلام کرد که پس از سالها تلاش، توانا به راه‌اندازی اتومبیل‌های خودکار شده. طبق گفتهٔ گوگل، خودروهای آزمایشی این شرکت تا آن‌زمان ۱۶۰٬۰۰۰ مایل (حدود ۲۵۷٬۰۰۰) کیلومتر را با کنترل محدود راننده طی کرده بودند؛ و نیز ۱٬۰۰۰ مایل (حدود ۱٬۶۰۰ کیلومتر) بدون دخالت انسان.ویکی‌پدیا آلمانی
تا سال ۲۰۱۸ وایمو طی یک دوره ۹ ساله سیستم هایش را در ۶ ایالت و ۲۵ شهر در سراسر ایالات متحده آزموده بود. در سال ۲۰۰۹ با شروع برنامه آزمایشی خودرو خودران گوگل ، شهر سانفرانسیسکو به عنوان اولین مکان پیاده سازی این برنامه آزمایشی انتخاب شد.
گوگل نتایج تحقیقات خودروی  خودران را که از سفر 1.6 میلیون مایلی از ژانویه 2019 جمع آوری کرده است، منتشر کرده است. داده های وایموی منتشر شده گوگل شامل جزئیات 47 برخورد خودروهای خودران وایمو در این مدت است که می توان آن را روشنگری مهم تلقی کرد.
یعقوبی‌گرایی ، یک جنبش سیاسی در بریتانیا و ایرلند بود که با هدف بازگرداندن کاتولیک رومی به دودمان استوارت و جیمز دوم پادشاه انگلستان و سپس به جانشینان او به تاج و تخت انگلستان، اسکاتلند و ایرلند به‌وجود آمده‌بود. جنبش نام خود را از یاکوبوس (Jacobus)، فرم رنسانس لاتین «Iacomus»، صورت اصلی لاتین «جیمز» گرفت. پیروان یعقوبی‌گرایی علیه دولت بریتانیا در چندین مورد بین سال‌های ۱۶۸۸ و ۱۷۴۶ شورش کردند.
در پی برکناری جیمز دوم در سال ۱۶۸۸ و جانشینی مشترک دخترش ماری دوم، و همسر او ویلیام سوم (پسر عموی درجهٔ اول او و برادرزاده جیمز) بر بریتانیا، خاندان استوارت در تبعید زندگی می‌کردند. گاهی از سوی آن‌ها و پشتیبانانشان برای به دست آوردن دوبارهٔ تاج و تخت تلاش‌هایی صورت می‌گرفت. مواضع قدرت یعقوبی‌گرایان بخش‌هایی از ارتفاعات اسکاتلند و دشت شمال شرق اسکاتلند، ایرلند، و بخش‌هایی از انگلستان شمالی (عمدتاً در شهرستان نورث‌آمبرلند و لانکاشر) بود. پشتیبانی قابل توجهی نیز در ویلز و جنوب غرب انگلستان وجود داشت.
ترانسفورماتور توزیع یا ترانسفورمر توزیع همچنین ترانس توزیع (به انگلیسی: distribution transformer) نوعی ترانسفورماتور است که تبدیل نهایی ولتاژ را در شبکه توزیع برق انجام می‌دهد. این ترانسفورمر، ولتاژ شبکه توزیع فشار متوسط را کاهش داده و سطح ولتاژ مورد نیاز مشترکان را فراهم می‌کند (ولتاژ برق شهر).
این ترانسفورماتورها دارای توان‌های مختلفی هستند. در مواقعی که ترانسی با توان پایین نیاز است، آن را بر بالای تیر برق یا بین دو تیر نصب می‌کنند اما اگر ترانسی با قدرت بالا نیاز باشد (بیشتر از ۴۰۰ کیلو ولت‌آمپر) آن را درون اتاق مخصوصی قرار می‌دهند تا ایمنی شهروندان حفظ شود. این اتاق‌ها با درب زرد رنگ در همهٔ محلات شهر قابل مشاهده است.
اختراع این نوع ترانسفورماتورهای با بازدهٔ بالا که به سال ۱۸۸۲ میلادی بازمی‌گردد، توزیع برق را میسر و آسان می‌سازد.
ترانسفورماتورهای توزیع به‌طور معمول دارای توان‌های از ۵۰ کیلو ولت‌آمپر تا ۱۲۵۰ کیلو ولت‌آمپر و بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر چه در برخی از استانداردها، ترانسفورماتورهای تا توان ۵۰۰۰ کیلو ولت‌آمپر را نیز به عنوان ترانسفورماتور توزیع طبقه‌بندی می‌کنند. به دلیل اینکه ترانسفورماتورهای توزیع در ۲۴ ساعت شبانه روز (حتی زمانی که باری را تغذیه نمی‌کنند) فعال هستند، کاهش تلفات آهنی از اهمیت بالایی در طراحی‌ها برخوردار است. همچنین چون این ترانسفورماتورها معمولاً در حالت بار کامل کار نمی‌کنند (۸۰ درصد توان نامی)، لذا طوری طراحی می‌شوند که حداکثر راندمان را در بارهایی کمتر از مقدار ماکزیمم داشته باشند.
ترانسفورماتورهای توزیع بر اساس عوامل خاصی به گروه‌های مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند مانند:
این ترانسفورماتورها معمولاً در مناطقی با تراکم جمعیت بالا نصب می‌شوند. خطوط سه فاز فشار متوسط (۲۰کیلوولت یا ۱۱کیلوولت یا ۳۳کیلوولت) به اولیهٔ این ترانس‌ها وصل می‌شوند و خطوط برق شهری با ولتاژ ۲۳۰ ولت تکفاز و ۴۰۰ ولت سه فاز از ثانویه آن‌ها دریافت و به صورت هوایی یا زمینی تحویل مشترکان می‌شود. (گاهی به اشتباه ۲۲۰ ولت تکفاز و۳۸۰ ولت سه فاز گفته می‌شود)
توان ترانس مورد استفاده بر اساس تعداد و توان درخواستی مشترکانی که به آن وصل می‌شوند، تعیین می‌گردد. ترانسفورماتور توزیع توسط مدارشکن‌ها و فیوزها، در مقابل اضافه بار محافظت می‌شود.
هر دو ترانسفورماتور هوایی و زمینی، ولتاژ بالای خطوط توزیع فشار متوسط در سمت اولیه را به ولتاژ پایین ثانویه برای خطوط توزیع فشار ضعیف تبدیل می‌کنند. اولیه این ترانس‌ها به صورت اتصال سه فاز سه سیمه است (بدون سیم نول) و ثانویه نیز به صورت سه فاز چهار سیمه است.
سیم‌پیچ‌های فشارقوی اولیه به منظور اتصال به خطوط انتقال، از بالای محفظه ترانس بیرون آورده می‌شود.
اولیه ترانسفورماتور همیشه توسط ادوات حفاظتی مانند فیوز و سوئیچ قطع ارتباط، به خطوط توزیع وصل می‌شود. در موقع بروز خطا این فیوز ذوب شده و ترانسفورماتور از مدار خارج می‌شود همچنین این امکان نیز وجود دارد که در مواقعی که تکنسین‌های خط توزیع نیاز به تعمیر تجهیزات دارند، ترانسفورمر به‌طور دستی قطع شود.
بیضی‌وار مرجع یا بیضوی مرجع () در زمین‌سنجی سطحی است که به صورت عددی تعریف شده و زمین‌واره که شکل درست‌تری از زمین یا دیگر سیارات است را نشان می‌دهد. به دلیل شکل نسبتاً ساده بیضوی مرجع، از آنها در سطح شبکه زمین‌سنجی و به منظور نشان دادن مختصات نقاط مانند طول جغرافیایی، عرض جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا استفاده می‌شود.
واکسن کزاز، که همچنین به عنوان کزاز توکسوئید (TT) نیز شناخته شده‌است، یک واکسن غیرفعال است که برای پیشگیری از کزاز استفاده می‌شود. در دوران کودکی پنج دوز توصیه می‌شود و سپس دوزهای اضافی هر ده سال پیشنهاد می‌شوند. پس از سه دوز تقریباً هر کس مصون می‌شود. در کسانی که ایمن‌سازی در برابر کزاز را تکرار نکرده‌اند، یک دوز تقویت کننده باید ظرف ۴۸ ساعت پس از آسیب دیدگی استفاده شود. در افرادی که در معرض آسیب دیدگی قرار گرفته‌اند و جزو دسته پرخطر محسوب می‌شوند استفاده از آنتی توکسین کزاز نیز ممکن است توصیه شود. واکسیناسیون زنان باردار اهمیت زیادی دارد و واکسیناسیون باعث ایجاد ایمنی در مادر و جنین خواهد شد.
این واکسن بسیار امن است، حتی در طول دوران بارداری و نیز برای کسانی که مبتلا به اچ آی وی/ایدز می‌باشند. در بین ۲۵٪ و ۸۵٪ از مردم قرمزی و درد در محل تزریق رخ می‌دهد. تب و احساس خستگی و درد عضلانی خفیف کمتر از ۱٪ از افراد رخ می‌دهد. نرخ بروز واکنش‌های آلرژیک شدید کمتر از یک در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر است.
تعدادی از واکسن‌های ترکیبی شامل واکسن کزاز می‌باشند مانند DTaP و Tdap که شامل واکسن‌های دیفتری، کزاز و سیاه سرفه بوده و DT و Td که شامل دیفتری و کزاز می‌باشند. DTaP و DT به کودکان کمتر از هفت سال داده می‌شود، در حالی که Tdap و Td برای هفت سال به بالا تجویز می‌گردد. این حروف کوچک d و p به معنی قوت کمتر واکسن‌های دیفتری و سیاه سرفه می‌باشند.
آنتی سرم کزاز در سال ۱۸۹۰ با تأثیری برای چند هفته ساخته شد. واکسن کزاز در سال ۱۹۲۷ برای اولین بار تهیه گردید و برای سربازان در جنگ جهانی دوم استفاده شد. استفاده از آن منجر به ۹۵٪ کاهش در نرخ کزاز گردید. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد که عبارت است از مهم‌ترین داروهای مورد نیاز در یک نظام سلامت پایه. هزینه عمده فروشی آن بین ۰٫۱۷ تا ۰٫۶۵ دلار در هر دوز می‌باشد (ارقام سال ۲۰۱۴).|title=Vaccine, Tetanus Toxoid|accessdate=6 December 2015|website=International Drug Price Indicator Guide}} در ایالات متحده یک دوره واکسن کزاز بین ۲۵ و ۵۰ دلار است.
مهم‌ترین اثرات جانبی این واکسن عبارت اند از تب، سرخی پوست، درد و خارش محل تزریق و خستگی و خارش یا درد بدن که معمولاً موارد بی خطر و نادری هستند.
نحوه تأثیر این واکسن به صورت ایمنی تطبیقی مصنوعی است. فرایند به این شکل است که دستگاه ایمنی بدن پس از مواجه شدن با باکتری کشته یا ضعیف شده پاسخ ایمنی به صورت تولید پادتن‌ها را می‌دهد. در آینده در صورت ورود همان باکتری به بدن شخص، دستگاه ایمنی به دلیل آشنایی با آن باکتری پاسخی سریع تر برای مقابله و غلبه بر باکتری خواهد داد.
سارا گرین (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۴) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایرلند است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هاوارد مارکس (؛ – ) یک قاچاقچی مواد مخدر ولزی بود که به نویسندگی روی آورد. در دوران اوج فعالیت خود محموله‌های مواد مخدر با ظرفیت ۳۰ تن قاچاق می‌کرد. او در نهایت توسط اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا به ۲۵ سال زندان محکوم شد و در آوریل ۱۹۹۵ و پس از طی ۷ سال از زندان آزاد شد. پس از آزادی از زندان، به نوشتن و انتشار زندگینامه خود به نام مستر نایس پرداخت که بسیار پرفروش شد. وی هم‌چنین از فعالان تغییر در قوانین مواد مخدر بود.
واکسن هموفیلوس آنفلوانزا نوع B یک واکسن مورد استفاده برای پیشگیری از عفونت هموفیلوس آنفلوانزا نوع ب (Hib) است. در کشورهایی که آن را به عنوان یک واکسن متداول بکار می‌برند، نرخ عفونت شدید Hib بیش از ۹۰ درصد کاهش یافته‌است؛ از این رو این واکسن منجر به یک کاهش در نرخ مننژیت، ذات الریه و اپیگلوتیت شده‌است.
این واکسن هم توسط سازمان بهداشت جهانی و هم توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا توصیه شده‌است. دو یا سه دوز از این واکسن باید قبل از شش ماهگی تجویز شود. در ایالات متحده دوز چهارم بین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی توصیه می‌شود. اولین دوز حدود سن شش هفتگی توصیه می‌شود، و فاصله بین دوزها باید حداقل چهار هفته باشد. اگر تنها دو دوز استفاده شود، یک دوز دیگر از آن در دوره‌های بعدی زندگی توصیه می‌شود. این واکسن با تزریق عضلانی زده می‌شود.
عوارض جانبی شدید نادر است. حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از افراد دچار درد در محل تزریق می‌شوند در حالی که حدود ۲٪ ممکت است دچار تب شوند. ارتباط روشنی با واکنش‌های آلرژیک شدید وجود ندارد. واکسن هموفیلوس آنفلوانزا به صورت تنها، در ترکیب با واکسن دیفتری/کزاز/سیاه سرفه و در ترکیب با واکسن هپاتیت B، و غیره وجود دارد. همه واکسن‌های هیموفیلوس آنفلوانزا که در حال حاضر در حال استفاده هستند از نوع واکسن مزدوج می‌باشند. اولین واکسن هموفیلوس آنفلوانزا در سال ۱۹۷۷ ارائه شد و در دهه ۱۹۹۰ با فرمولی مؤثرتر جایگزین گردید. از ۲۰۱۳، ۱۸۴ کشور آن را در برنامه واکسیناسیون معمول خود جای داده‌اند. این واکسن در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد، که عبارت است از مهم‌ترین داروهای لازم در یک نظام سلامت پایه. قیمت عمده فروشی یک واکسن پنج ظرفیتی که شامل Hib می‌باشد ۱۵٫۴۰ دلار در هر دوز می‌باشد (ارقام سال 2014).|title=Vaccine, Pentavalent|accessdate=7 December 2015|website=International Drug Price Indicator Guide}} در ایالات متحده هزینه آن حدود ۲۵ تا ۵۰ دلار در هر دوز تمام می‌شود.
ولادیمیر گرویسمن (؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۸) یک سیاست‌مدار اهل اوکراین است. وی در تاریخ ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ به نخست‌وزیری اوکراین رسید. گرویسمن از مارس ۲۰۰۶ تا فوریه ۲۰۱۴ شهردار وینیتسیا بود.
در یک فیبر نوری، پوشش یا روکش یا پوسته (به انگلیسی: cladding) مواد یا موادی با ضریب شکست کمتر نسبت به هسته هستند که دور آن را احاطه کرده‌اند. پوشش سبب می‌شود که پرتو نور در اثر بازتابش کلی، درون هسته حبس شود و بتواند در طول فیبر منتشر شود. در بعضی از فیبرها، نور همانند هسته در داخل پوشش نیز منتشر می‌شود که به آن حالت پوسته (cladding mode) گفته می‌شود.The Basics of Fiber Optic Cable
"روزنه عددی" تابعی از ضرایب شکست هسته و پوشش است به طوریکه:
اکثر فیبرهای نوری شیشه‌ای دارای پوششی است که قطر بیرونی آن را به ۱۲۵ میکرون می‌رساند.
پرتو هدایت شده (همچنین پرتو مرزی یا پرتو به دام افتاده) (به انگلیسی: guided ray) یک پرتو از نور است که در فیبر نوری چند حالته توسط هسته حبس شده‌است. در فیبرهایی با "ضریب شکست ناگهانی"، نوری که وارد فیبر می‌شود در صورتی‌که در محدوده مخروط پذیرش باشد، درون آن "هدایت خواهد شد"(منتشر می‌شود). این محدوده، زاویه‌ای است که پرتو نور با محور فیبر می‌سازد که این زاویه باید کمتر از زاویه پذیرش باشد:
رابطه بالا را می‌توان از قانون اسنل و با توجه به زاویه بحرانی بدست آورد.
پرتو ای که در محدوده این زوایا قرار می‌گیرد، در اثر بازتابش کلی از مرز بین هسته و پوشش منعکس می‌شود و در نتیجه توسط هسته حبس می‌شود. حبس شدن نور توسط فیبر نوری را می‌توان در قالب "حالت‌های هدایت شده" یا "حالت‌های گیر افتاده" توصیف کرد.
این توصیف در بحث فیبر "تک حالته" لازم است چراکه مدل ذره ای نور نمی‌تواند انتشار نور در این فیبرها را توصیف کند.
هسته (به انگلیسی: core) یک فیبر نوری معمولی یک استوانه توپر از جنس شیشه‌ای یا پلاستیکی است که در طول فیبر امتداد دارد. هسته با ماده‌ای با ضریب شکست کمتر از خود احاطه شده است که جنس آن نیز از شیشه یا پلاستیک است. نوری که در داخل هسته حرکت می‌کند، در مرز هسته و پوشش به دلیل بازتابش کلی منعکس می‌شود. این روند تا زمانی که زاویه بین پرتو نور و مرز، کمتر از زاویه بحرانی است ادامه پیدا می‌کند و به این ترتیب پرتوهای نوری که با زاویه مناسبی وارد فیبر می‌شوند در طول آن منتشر می‌شوند.
این زاویه مناسب با نام "زاویه پذیرش" شناخته می‌شود و پرتوهایی که در میان مرز هسته و پوشش محصور می‌شوند به پرتوهای هدایت شده مشهورند.
هسته معمولاً بر اساس قطر یا سطح مقطع آن طبقه‌بندی می‌شود. سطح مقطع هسته معمولاً دایروی است.
یک مشخصه دیگر که برای اندازه هسته وجود دارد، "قطر میدان حالت" است و آن عبارت است از قطری که شدت نور درون هسته به کسری از مقدار حداکثر تنزل کند. (معمولاً 1/e2 ≈ ۱۳٫۵٪). برای فیبرهای تک حالته، قطر میدان حالت از قطر فیزیکی هسته بیشتر است چراکه نور به آرامی درون پوشش هسته نفوذ می‌کند.
سه مورد از رایج‌ترین اندازه قطر هسته:
نخست‌وزیر اوکراین (به انگلیسی: Prime Minister of Ukraine) (به اوکراینی: Прем'єр-міністр України, "Prem'ier-ministr Ukrayiny") رئیس دولت اوکراین است. وی ریاست شورای وزیران اوکراین، که بالاترین نهاد اجرایی دولت اوکراین است را بر عهده دارد. این مقام جایگزین پست رئیس شورای وزیران جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین که در تاریخ ۲۵ مارس ۱۹۴۶ میلادی به وجود آمده بود، شد.
واکسن هپاتیت اِی ، یک واکسن است که برای جلوگیری از هپاتیت اِی بکار می‌رود. این واکسن در حدود ۹۵٪ از موارد مؤثر است و ایمنی آن به مدت حداقل پانزده سال و احتمالاً برای تمام عمر فرد باقی می‌ماند. اگر از این واکسن استفاده می‌شود، دو دوز توصیه می‌شود که اولین دوز پس از سن یک سالگی توصیه می‌شود. روش تجویز آن از طریق تزریق به عضله است.
سازمان بهداشت جهانی (WHO) در مناطقی که این بیماری نسبتاً شایع است واکسیناسیون سراسری را توصیه می‌کند. جایی که این بیماری بسیار شایع است، واکسیناسیون گسترده توصیه نمی‌شود زیرا تقریباً همه افراد به طور معمول طریق عفونت در دوران کودکی ایمنی کسب می‌کنند. مرکز برای کنترل و پیشگیری بیماریها (CDC) واکسیناسیون بزرگسالانی که در معرض خطر بالا و تمام کودکان را توصیه می‌کند.
اثرات جانبی شدید بسیار نادر می‌باشند. درد در ناحیه تزریق در حدود ۱۵ درصد از کودکان و نیمی از بزرگسالان تجربه می‌شود. بیشتر واکسن‌ها دارای ویروس غیرفعال می‌باشند اما برخی نیز شامل ویروس تضعیف شده می‌باشند. واکسن‌های دارای ویروس تضعیف شده در دوران بارداری و در افرادی که دارای عملکرد ایمنی ضعیف می‌باشند توصیه نمی‌شود. چندین فرمول نیز هپاتیت آ را با واکسن‌های هپاتیت ب یا واکسن حصبه ترکیب می‌کنند.
اولین واکسن هپاتیت اِی در سال ۱۹۹۱ در اروپا و در سال ۱۹۹۵ در ایالات متحده آمریکا مورد تأیید قرار گرفت. این واکسن در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی ذکر شده است که عبارت است از مهمترین داروهای مورد نیاز در یک سیستم سلامت پایه. در ایالات متحده هزینه این واکسن بین ۵۰ تا ۱۰۰ دلار آمریکاست.
توماس آیزنر (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۲۹ - درگذشته ۲۵ مارس ۲۰۱۱) حشره‌شناس و بوم‌شناس آمریکایی-آلمانی و مشهور به «پدر بوم‌شناسی شیمیایی» است. وی حائز کرسی استادی ژاکوب گولد شورمان در گروه بوم‌شناسی شیمیایی دانشگاه کرنل و رئیس پژوهشگاه بوم‌شناسی دانشگاه کرنل (CIRCE) بود. آیزنر در بخش‌هایی نظیر رفتارشناسی جانوران، بوم‌شناسی و تکامل زیستی دارای اعتباری جهانی است و به همراه جرولد ماینوالد (یکی دیگر از اعضای هیئت علمی دانشگاه کرنل) به عنوان پیشتازان علم بوم‌شناسی شیمیایی به‌شمار می‌روند (بوم‌شناسی شیمیایی علمی است بین‌رشته‌ای که به بررسی برهم‌کنش‌های ارگان‌ها می‌پردازد). هم‌چنین آیزنر سابقه تألیف بیش از ۴۰۰ مقاله علمی و هفت کتاب را به عنوان مؤلف اصلی یا همکار در کارنامه خود جای داده‌است.
توماس آیزنر در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۲۹ در شهر برلین آلمان به دنیا آمد. پدرش، هانز آیزنر، شیمیدانی یهودی و همکار فریتس هابر در پژوهشگاه الکتروشیمی قیصر ویلهلم در برلین بود. مادر توماس، مارگارت هِیل-آیزنر، هنرمند بود. به جهت فرار از دست دولت نازی آلمان، خانواده آیزنر به شهر بارسلون اسپانیا نقل مکان کردند، ولی در پی وقوع جنگ‌های داخلی در اسپانیا، در نهایت رهسپار اوروگوئه شدند. در سال ۱۹۴۷ توماس آیزنر وارد ایالات متحده شد.http://www.nytimes.com/2011/03/31/science/earth/31eisner.html
پس از اخذ تبعیت آمریکایی، توماس آیزنر برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی در دانشگاه کرنل اقدام کرد، ولی درخواست وی رد شد. وی مدارک تحصیلی کارشناسی و دکترای خود را از دانشگاه هاروارد اخذ کرد و در سال ۱۹۵۷ به عنوان عضو هیئت علمی در رشته رفتارشناسی جانوران، به استخدام دانشگاه کرنل درآمد. وی با ماریا آیزنر (یکی از اعضای آزمایشگاه تحقیقاتی خود) ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۴ و در نتیجه پیگیری‌های آیزنر، گروه بیولوژی اعصاب و رفتار شکل گرفت و آیزنر تا پایان عمر خود در آن‌جا مشغول به کار شد.
افزون بر کارهای علمی، آیزنر عکاس و فیلم‌بردار خوش‌ذوق و طبیعت‌گرایی نیز بود؛http://www.nytimes.com/2006/10/10/science/10eisn.html فیلم مشهور وی با نام «سلاح‌های پنهان»https://www.youtube.com/watch?v=nK-szDAMU3A در جشنواره فیلم نیویورک برنده جایزه اصلی شد و عنوان بهترین فیلم علمی را از سوی انجمن علمی بریتانیا ازان خود کرد. هم‌چنین آیزنر علاقه زیادی به نواختن پیانو داشت و گه‌گاه رهبری ارکستر را نیز انجام می‌داد. در نهایت آیزنر در ۲۵ مارس ۲۰۱۱ و بر اثر بیماری پارکینسون چهره در نقاب خاک فرو کشید.
بخش عمده کارهای آیزنر در زمینه بوم‌شناسی شیمیایی صورت گرفت. نخستین مطالعات وی مربوط به بررسی مکانیزم‌های دفاعی حشرات در برابر شکارچیان بود. شماری از مشهورترین کارهای علمی او بر اثر تحقیقات بر روی سوسک بمب افکن به نتیجه رسیده‌اند؛ به عنوان یکی از مشهورترین کارهای آیزنر می‌توان به کشف مکانیزم واکنش شیمیایی و تولید مایعی جوشان برای شلیک به سوی دشمنان از طریق غدد روی شکم سوسک بمب افکن اشاره کرد.
به عنوان یک زیست‌شناس کارکشته که سابقه حضور در چهار قاره جهان را دارد، آیزنر از جمله فعالان و طرفداران حفظ منابع طبیعی به‌شمار می‌رفت. هم‌چنین وی سرپرستی انجمن ملی آئودوبان، نهاد علمی-ملی حفظ منابع طبیعی و شورای منابع جهانی را بر عهده داشت. آیزنر رئیس سابق انجمن طبیع‌گرایی آمریکا و عضو بخش زیست‌شناسی انجمن پیشبرد علوم آمریکا بود. او نقشی کلیدی در آغاز برنامه کنگره‌ای در واشینگتن دی.سی. ایفا کرد و تلاش‌های وی برای ثبت بخش‌هایی از ایالات فلوریدا و تگزاس به عنوان مناطق حفاظت شده مثال‌زدنی است.
از دیگر مراکزی که آیزنر در آن‌ها عضویت داشت می‌توان به آکادمی ملی علوم، فرهنگستان هنر و علوم آمریکا و مجمع فیلسوفان آمریکا اشاره کرد. آیزنر در طی عمر خود افتخارات فراوانی را کسب کرد؛ نشان ملی علومhttp://www.nsf.gov/od/nms/recip_details.cfm?recip_id=117 در سال ۱۹۹۴، جایزه تایلر برای حفاظت از محیط زیست، مدال یادبود صدساله دانشگاه هاروارد و جایزه نویسندگی علمی لوویس توماس از جمله آن‌هاست. هم‌چنین از سوی شماری از دانشگاه‌های سوئد، آلمان، سوئیس و ایالات متحده مدارک علمیِ افتخاری متعددی به وی اعطا شده‌است. فارغ از تمامی افتخارات، آیزنر از اعضای فرهنگستان ملی لئوپولدینای آلمان و فرهنگستان اروپا نیز به‌شمار می‌رفت.
در سال ۲۰۰۸ از سوی آکادمی ملی علوم جایزه جان جِی. کارتی به آیزنر اهدا شد.
صفحه خانگی توماس آیزنر در دانشگاه کرنل
توماس آیزنر داستان زندگی خود را بازگو می‌کند
خانواده آتاری ۸-بیت یک سری از رایانه‌های خانگی ۸-بیتی می‌باشد که در سال ۱۹۷۹ توسط آتاری معرفی و تا سال ۱۹۹۲ تولید گردید. سی پی یو تمام مدل‌های این خانواده بر پایه تراشه ام‌اواس ۶۵۰۲ و در سرعت ۱٫۷۹ مگاهرتز می‌باشند.در آن زمان رایانه‌هایی که از تلویزیون‌های آنالوگ به عنوان نمایشگر اصلی خود استفاده می‌کردند، دارای سرعت ساعت CPU عجیبی بودند تا بتوانند با سیگنال تلویزیون‌های آن زمان خود را مطابقت دهند. به دلیل اختلاف بین سیستم‌های تلویزیونی NTSC و PAL، رایانه‌های اروپایی جهت هماهنگی با تلویزیون‌های پال آن منطقه، غالباً دارای سرعت سی پی یو کمتری نسبت به نسخه‌های آمریکای شمالی همان رایانه بودند. سری آتاری ۸-بیت اولین رایانه خانگی است که از کمک پردازنده‌های سفارشی استفاده کرد. این ساختار به طراحان آتاری اجازه می‌داد اقدام به تولید رایانه‌هایی کنند که قابلیت‌های صوتی و گرافیکی آن از رایانه‌های هم عصر خود مانند اپل ۲ و کمودور پی ای تی، افزون تر بود. ضمن اینکه در زمینه بازی‌های ویدئویی این رایانه دارای یک معروف به نام Star Raiders بود. در آن زمان هیچ رایانه مشابه آتاری ۸-بیت (از نظر سخت افزار گرافیکی) تا سال ۱۹۸۲ و زمان معرفی کمودور ۶۴، وجود نداشت.
آتاری ۴۰۰ و آتاری ۸۰۰ اورجینال همراه با یک سری از ابزارهای جانبی «پلاگ اند پلی» عرضه شدند که از سیستم اختصاصی «سریال ورودی/خروجی آتاری» (که در واقع مدل بسیار ابتدایی و اولیه USB بود)، استفاده می‌کردند.یکی از مهندسان دوران ۸-بیت Joe Decuir نام داشت که بعدها و هنگامی که در استخدام شرکت مایکروسافت بود بر روی سیستم USB نیز کار می‌کرد و یکی از اولین افرادی است که بر روی اولین USBهای ساخته شده مشارکت داشته‌است. به دلیل قوانین سخت گیرانه کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا در آن زمان، سیستم‌های آن دوران باید به وسیله یک پوشش آلومینیومی پوشانده می‌شدند که این باعث زمخت شدن شکل فیزیکی سیستم‌ها می‌شد که البته از نظر هزینه نیز گران بودند. بعد از حدود یک دهه مدل‌های اولیه با سری جدید XL و XE جایگزین شدند که البته دارای ساختار یکسان، اما از نظر فیزیکی سبک تر و ارزان تر بودند.
آتاری ۸-بیت در طول دوران تولید اصلی خود یعنی بین اواخر ۱۹۷۹ و اواسط ۱۹۸۵، حدود دو میلیون دستگاه به فروش رفت. آتاری ۸-بیت فقط در فروشگاه‌های اختصاصی رایانه به فروش نرفت، بلکه در خرده فروشی‌های بزرگی مانند سیرز نیز به نمایش درآمد و به وسیله آن‌ها اقدام به پخش دمو در داخل فروشگاه‌ها نمودند تا باعث جذب مشتریان شود. رقابت اصلی در سطح بازار جهان از سال ۱۹۸۲ شروع شد، زمانی که کمودور ۶۴ بهترین فروش در بین رایانه‌های ۸-بیتی آن زمان را داشت. آتاری در اوایل دهه ۹۰ میلادی بازار موفقی در اروپای شرقی پیدا کرد و توانست فروش رایانه‌های خود را احیا کند.
در ژانویه ۱۹۹۲ شرکت آتاری به‌طور رسمی هرگونه پشتیبانی از رایانه‌های باقی‌مانده ۸-بیتی خود را متوقف کرد.
طراحی سیستم‌های ۸-بیتی هنگامی در شرکت آتاری آغاز شد که کنسول بازی آتاری ۲۶۰۰ در اواخر سال ۱۹۷۷ میلادی وارد بازار شده بود. در هنگام طراحی کنسول آتاری ۲۶۰۰ در سال ۱۹۷۶، تیم مهندسی شرکت آتاریCyan Engineering متوجه شد که عمر مفید این کنسول حدود سه سال خواهد بود، به همین دلیل شروع به طراحی یک کنسول نمودند تا در حدود سال ۱۹۷۹ آن را با آتاری ۲۶۰۰ جایگزین کنند. آنچه آن‌ها طراحی کرده بودند، یک ارتقاء خوب از آتاری ۲۶۰۰ بود که بسیاری از محدودیت‌های آن را برداشته بود. طرح جدید از آتاری ۲۶۰۰ سریعتر بود و گرافیک بهتری داشت، همچنین از سخت افزار صوتی بهتری هم بهره می‌برد. کار بر روی ساخت تراشه‌های سیستم جدید تا حدود سال ۱۹۷۸ طول کشید و تیم طراحی تراشه‌های ویدئویی جدیدی طراحی کردند به نام‌های ANTIC و CTIA
در طول این تغییرات، عصر رایانه‌های خانگی با معرفی سه سیستم «تی آراس-۸۰»، کمودور پی ای تی و اپل ۲ وارد مرحله جدیدی شد. مجله بایت به این دوره لقب «سه گانه ۱۹۷۷» اعطا کرد. شرکت «وارنر کامیونیکیشن»Warner Communications در سال ۱۹۷۶ اقدام به خرید شرکت آتاری از نولان باشنل به مبلغ ۲۸ میلیون دلار کرد. در همین زمان «رِی کاسار»Ray Kassar به عنوان مدیر عاملی شرکت آتاری رسید، او تصمیم گرفت برای مقابله با شرکت اپل، تراشه جدید طراحی شده را به جای کنسول، در رایانه خانگی جدیدی از شرکت آتاری استفاده نماید. برای این منظور این سیستم جدید نیاز به وسایل جانبی داشت که در صورت نیاز توسط کاربر به سیستم اضافه شود. همچنین وجود یک زبان برنامه‌نویسی بین‌المللی بیسیک برای این دستگاه لازم به نظر می‌رسید.
یکی دیگر از ملزومات تولید سیستم جدید، وجود گرافیک کاراکتر برای تراشه ANTIC بود. به همین دلیل یک کمک پردازنده جدید جهت تولید کاراکترها و گرافیک بیت مپ متداول آن روزها ساخته شد که بتواند حالت‌های مختلف گرافیکی با رنگ‌ها و رزولوشن‌های مختلف را پشتیبانی نماید. مانند سخت افزار ویدئویی آتاری ۲۶۰۰، تراشه CTIA طوری طراحی شده بود که بتواند اسپرایت‌ها و رنگ‌های مورد نیاز برای بستر گرافیکی ANTIC را فراهم کند. ANTIC و CTIA به‌طور هماهنگ برای تولید تصاویر خروجی سیستم، با هم کار می‌کردند.
سری اولیه در دو مدل «سطح پایین» و «سطح بالا» تولید گردید. مدل سطح-پایین به نام Candy و مدل سطح-بالا Colleen نام‌گذاری شد. (نام دو تن از منشی‌های جذاب شرکت آتاری) تفاوت اصلی این دو مدل در بازار فروش آن‌ها بود. آتاری، مدل Colleen را به عنوان یک کامپیوتر و مدل Candy را به عنوان یک کنسول بازی ترکیبی، در بازار معرفی نمود. مدل Colleen شامل اسلات‌های گسترش حافظه رم و رام، دو اسلات کارتریج ۸ کیلوبایتی، خروجی نمایشگر و تلویزیون، و یک صفحه کلید کامل بود. در حالیکه مدل Candy از ، اسلات‌های داخلی جهت حافظه، و فقط یک خروجی تلویزیون استفاده می‌کرد. یکی از دلایل استفاده از صفحه کلید پرده‌ای این بود که کودکان، کلیدهای از جا درآمده این رایانه را نبلعند.
در آن زمان کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا دستوری صادر نمود تا سازندگان از تداخل سیگنال‌های منتشر شده از وسایل متصل به تلویزیون با دیگر دستگاه‌ها جلوگیری کنند. برخی شرکت‌ها مانند اپل این مشکل را با حذف نمودن قطعات تولیدکننده سیگنال (خروجی تلویزیون) در اپل ۲ حل کردند، بعضی از سیستم‌ها (مانند «تی آراس-۸۰» و کمودور پی ای تی) نیز استفاده از نمایشگرهای کامپوزیت را به عنوان راهکار انتخاب کردند.رایانه «TSR-80» در واقع از یک تلویزیون سیاه و سفید دستکاری شده به عنوان نمایشگر استفاده می‌کرد. اما در اول ژانویه ۱۹۸۱ و با شدت گرفتن قوانین کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا تولید این محصول به این شکل متوقف شد. از طرفی بعضی از شرکای فروش مانند فروشگاه سیرز نیز خواستار تولید دستگاه‌هایی بودند که هماهنگ با دستور کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا باشند تا بتوانند آن‌ها را به راحتی در فروشگاه‌ها به فروش برسانند.
برای برآورده کردن این خواسته، سازندگان مجبور به استفاده از محافظ‌های سنگین وزن در داخل دستگاه‌های خود بودند. هر دو مدل از یک پوشش آلومینیومی ضخیمی (که مانند یک قفس فاراده عمل می‌کرد) در داخل بدنه خود استفاده می‌کردند. بسیاری از قطعات داخلی این مدل‌ها به این پوشش آلومینیومی پیچ می‌شدند. این عوامل باعث می‌شد هزینه نهایی تولید این محصولات، گران و پیچیده در بیاید. قوانین کمیسیون ارتباطات فدرال همچنین باعث می‌شد که ساخت سوراخ‌های روی بدنه به شدت محدود باشد و به همین دلیل محدودیت‌هایی برای ایجاد درگاه‌های ارتباطی با دنیای خارج در این دستگاه‌ها به وجود می‌آمد. در عوض شرکت آتاری اقدام به طراحی درگاه ورودی/خروجی سریال (SIO) ویژه‌ای نمود که مانند یک یو اس بی اولیه عمل می‌کرد و اجازه می‌داد که ابزارهای جانبی از طریق یک درگاه به سیستم متصل و به صورت خودکار پیکربندی شوند. اسلات‌های داخلی سیستم نیز برای اضافه شدن ماجول‌های حافظه رم و رام ذخیره شدند.
یکی از اهداف اصلی این سیستم‌ها راحتی ارتباط بین کاربر با دستگاه بود. به عنوان مثال شرکت آتاری اعتقاد داشت وجود کارتریج باعث استفاده راحت و سهل از سیستم می‌شود. این سیستم‌ها جهت بوت شدن نیازی به ورود دستور کاربر ندارند، سیستم عامل به‌طور خودکار درایورهای مورد نیاز دستگاه‌ها را از درگاه (SIO) بارگذاری می‌کرد. سیستم عامل کنترل‌کننده فلاپی دیسک (DOS) نیز جهت مدیریت فضاهای موجود بر روی دیسک به صورت منو طراحی شده بود. هنگامی که هیچ نرم‌افزاری بارگذاری نشود، به جای این که کاربر را وارد یک صفحه سیاه یا محیط ویرایشگر زبان ماشین کند، سیستم عامل به‌طور خودکار وارد حالت "Memo Pad" می‌شد. این حالت به کاربر اجازه می‌داد اقدام به تایپ در یک ویرایشگر تمام صفحه‌ای نماید. (به اصطلاح TV Typewriter)
در ابتدا آتاری قصد داشت از «مایکروسافت بیسیک» در سیستم خود استفاده کند و آن را هماهنگ با کارتریج‌های ۸ کیلوبایتی خود نماید. از آن جا که نسخه ۶۵۰۲ مایکروسافت ۱۲ کیلوبایت بود، عملیات پورت «مایکروسافت بیسیک» با شکست روبرو شد. به همین دلیل شرکت آتاری با همکاری شرکت «شپاردسون میکروسیستمز»Shepardson Microsystems اقدام به تولید «آتاری بیسیک» کردند.
بعد از اینکه در دسامبر ۱۹۷۸ مشخص شد این سیستم قصد ورود به بازار رایانه‌های خانگی را دارد، این رایانه‌ها برای اولین بار در نمایشگاه بین‌المللی سی‌ئی‌اس در ژانویه ۱۹۷۹ و با نام‌های رسمی آتاری ۴۰۰ و آتاری ۸۰۰ معرفی شدند. در تاریخ نوامبر ۱۹۷۹ این رایانه‌ها به‌طور رسمی عرضه شدند. نام‌های این دو سیستم برگرفته از میزان حافظه آن‌ها بود، آتاری ۴۰۰ (۴ کیلوبایت حافظه رَم) و آتاری ۸۰۰ (۸ کیلوبایت حافظه). در زمان عرضه این دو رایانه، قیمت حافظه رَم در بازار شروع به کاهش کرد و در عوض هر دو سیستم با ۸ کیلوبایت حافظه تولید شدند. با ادامه کاهش قیمت حافظه رم، شرکت آتاری مدل ۸۰۰ را طوری ارتقا داد که قابلیت افزایش حافظه به میزان ۴۸ کیلوبایت را داشته باشد. مشکل افزایش حرارت ماجول‌های حافظه در نهایت آتاری را مجبور کرد تا از ماجول‌های حافظه به شکل بدون پوشش استفاده کند، البته بعد از مدتی کاور بخش قابل گسترش سیستم به جای استفاده از چفت پلاستیکی، با پیچ به بدنه سیستم متصل گردید.
هر دوی این مدل‌ها دارای چهار درگاه جوی استیک بودند که البته تنها تعداد بسیار محدودی از بازی‌ها به‌طور هم‌زمان از چهار بازیباز استفاده می‌کردند. با وجود اینکه آتاری ۴۰۰ از صفحه کلید پرده‌ای و فقط یک اسلات کارتریج بهره می‌برد، به نسبت مدل ۸۰۰ که دارای صفحه کلید کامل و حافظه قابل ارتقا بود، فروش بهتر و موفق تری داشت. (نسبت فروش ۲ به ۱) شرکت آتاری قصد داشت اسلات کارتریج سمت راست موجود در مدل ۸۰۰ را به وسیله یک اسلات سمت چپ تکمیل نماید، اما فقط تعداد بسیار کمی کارتریج برای سمت راست ساخته شد (در مارس ۱۹۸۳ فقط یک کارتریج تولید شد)، و در نهایت در رایانه‌های بعدی منجر به حذف اسلات از این مدل شد.
علی‌رغم برنامه شرکت آتاری جهت کارزار تبلیغاتی پرهزینه برای سال ۱۹۸۰، این شرکت متوجه سختی رقابت با رایانه‌های موجود در بازار آن زمان (کمودور، اپل و تندی) گردید. در اواسط دهه ۸۰ میلادی گزارشی منتشر گردید مبنی بر زیان ده میلیون دلاری آتاری. مدل‌های ۴۰۰ و ۸۰۰ به دلیل استفاده از بردهای مدارچاپی زیاد و حفاظ آلومینیومی سنگین خود، رایانه‌های پرخرج و گرانی بودند. این سیستم‌ها طوری طراحی شده بودند که حافظه رم را فقط از طریق کارت‌های ویژه می‌شد به آن افزود. متصل کردن حافظه رم به مادربورد سیستم آتاری ۸۰۰، از نظر هزینه تولید ارزان تر از اتصال از طریق کانکتور درمی‌آمد، در همان زمان مدل ۴۰۰ نیز از نظر تکنیکی قابلیت رقابت با رایانه‌های جدید بازار (اوایل دهه هشتاد میلادی) را که به‌طور استاندارد با حافظه رم بیشتر و صفحه کلید توسعه یافته تولید می‌شدند را نداشت.
در طول این مدت، شرکت آتاری بر سر مسئله تداخل‌های سیگنال تلویزیونی و وجود پوسته سنگین آلومینیومی با کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا وارد نبردی شده بود، این اتفاق به تحریک فعالیت Texas Instruments شروع شد، زیرا این شرکت برای حل مشکل تداخل‌های سیگنالی اقدام به ارائه راه حل جدیدی نمود که البته از سوی کمیسیون ارتباطات فدرال و به دلیل مسائل حقوقی رد شد. به دلیل حضور شرکت Texas Instruments در کاخ سفید، این مناقشه تبدیل به یک مسئله سیاسی گردید.
کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا دو کلاس برای دسته بندی دستگاه‌ها به وجود آورد، «کلاس آ» برای تجهیزات صنعتی و «کلاس ب» برای دستگاه‌های مصرف‌کننده. در ابتدا به نظر می‌آمد که این دسته بندی باعث حل مشکل گردد، اما تصمیم تازه کمیسیون ارتباطات باعث بدتر شدن شرایط شد، این تصمیم سازندگان را مجبور می‌کرد دستگاه هایشان را هنگام تولید در آزمایشگاه هایشان امتحان کنند. این قانون شامل دستگاه‌ها و ابزارهای جانبی هم می‌شد. در این مرحله تعدادی از شرکت‌ها از جمله آتاری شروع به مخالفت با سیاست‌های کمیسیون ارتباطات فدرال نموده و اعلام کردند که موجودیت کسب و کار این شرکت‌ها به خطر افتاده است. این تنش زمانی به اوج رسید که شرکت «ریدیوشک» (در آن زمان به نام تندی کورپوریشن) تولید رایانه تی آر-اس ۸۰ مدل ۱ را لغو و مدل ۳ را جایگزین آن نمود.
در نهایت برای حل این مشکل کمیسیون ارتباطات فدرال تصمیم گرفت تا ماشین حساب‌های دستی که جزو موارد مشمول "کلاس ب" می‌باشند، به جای عملیات کامل تست، فقط یک عملیات جزئی خود-تست انجام دهند. با ادامه کشمکش میان کمیسیون ارتباطات و سازنده‌ها، شرکت‌های تولیدکننده به‌طور زیادی سعی نمودند محصولاتشان را وارد «کلاس ب» نمایند تا از قانون دست و پا گیر «کلاس آ» رهایی پیدا کنند. در این حالت سازنده‌ها از جمله شرکت آتاری موفق شدند سیستم‌هایی تولید کنند که با استفاده از روش "خود-آزمایی"، پوشش حفاظتی کمتر و سبک تری داشته و هزینه تولیدشان کمتر شود.
در سال ۱۹۸۲، شرکت آتاری با توجه به تغییرات ایجاد شده در قوانین، اقدام به طراحی دو مدل به نام پروژه‌های "سوئیت ۸" و "سوئیت ۱۶" (یا به نام لیز) نمود. نتیجه این طرح‌ها سیستم‌هایی به روز شده شبیه مدل‌های ۴۰۰ و ۸۰۰ بود با این تفاوت اساسی که طرح‌های جدید بسیار ساده‌تر ساخته و بهای کمتری در هزینه تولید به همراه داشت. محصولات جدید این اجازه را داشتند که فقط از یک برد مدار چاپی و پوسته فلزی نازکتری استفاده کنند. شرکت آتاری همچنین اقدام به سفارشی نمودن تراشه ۶۵۰۲ نمود و آن را با نام 6502C یا SALLY تولید نمود. این تراشه جدید در مدل‌های تولید شده بعدی ۴۰۰ و ۸۰۰، همه سیستم‌های XL/XE و آتاری ۵۲۰۰ و ۷۸۰۰ نیز استفاده گردید.
مانند مدل‌های قبلی، "سوئیت ۸ و ۱۶" دارای دو مدل ۱۰۰۰ با ۱۶ کیلوبایت و 1000X با ۶۴ کیلوبایت حافظه رم بود. در آن زمان هنوز قیمت حافظه رم گران بود و تفاوت مدل‌های تولید شده اصلاً زیاد نبود. برای پشتیبانی از کارت‌های اضافه شونده مانند اپل ۲، سری رایانه ۱۰۰۰ از اینترفیس درگاه موازی نیز پشتیبانی می‌کرد و دارای یک اسلات گسترش در پشت دستگاه بود.
این مدل در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۲ در کنفرانس خبری شهر نیویورک معرفی و در تاریخ‌های ۶-۹ ژانویه ۱۹۸۳ در نمایشگاه زمستانی سی‌ئی‌اس رونمایی و در نهایت در مارس ۱۹۸۳ در بازار عرضه شد. ویژگی‌های جدید این مدل شامل ۶۴ کیلوبایت حافظه رم، تست خودکار، صفحه کلید دوباره طراحی شده (شامل چهار کلید کاربردی و یک کلید HELP)
آتاری 1200XL از برخی کمبودهای مهم رنج می‌برد. اینترفیس درگاه موازی (PBI) که در مدل 1000X وجود داشت، حذف گردید و کل طراحی مجدداً بر پایه درگاه سریال (SIO) قرار گرفت. یک برد مدارچاپی پیشرفته تر باعث ایجاد خلوص رنگ بیشتر در تصاویر خروجی می‌شد، اما خط مربوط به خلوص رنگ سیستم، به ورودی نمایشگر متصل نبود و در نتیجه عملاً غیرقابل استفاده بود. با وجود پیکربندی مجدد پورت‌ها، تعدادی از جوی استیک‌ها و کارتریج‌ها با این دستگاه کار نمی‌کردند. تغییرات اعمال شده در سیستم عامل جهت پشتیبانی از سخت افزار جدید باعث عدم سازگاری بعضی از نرم‌افزارهای قدیمی با این مدل شده بود.
این سیستم با قیمت ۸۹۹ دلار آمریکا عرضه شد که حدود ۱۰۰ دلار ارزانتر از قیمت زمان توزیع آتاری ۸۰۰ (در سال ۱۹۷۹) بود. ، که البته قیمت مدل ۸۰۰ در زمان عرضه 1200XL کمتر بود.اختلاف بین دو مدل بسیار ناچیز و حتی در برخی مواقع با پسروی سیستم 1200XL در مقابل ۸۰۰ همراه بود. نشریات رایانه‌ای قیمت مدل 1200XL را بسیار گران ارزیابی کردند. مجله کامپیوت! در مورد این مدل نوشت:
بیل ویلکینسون یکی از ستون نویسان مجله کامپیوت! در مه ۱۹۸۳ امکانات این مدل و قیمت آن را این‌گونه نقد کرده بود:
نکته جالب توجه این است که بعد از عرضه مدل 1200XL، فروش مدل ۸۰۰ رشد پیدا کرد. در نهایت تولید رایانه آتاری 1200XL در ژوئن ۱۹۸۳ متوقف شد. ضمن اینکه این مدل فاقد نسخه پال بود.
در آن دوران شرکت‌های سازنده رایانه‌های خانگی وارد یک جنگ قیمت ناخواسته با یکدیگر شده بودند. در زمان مدیریت جک ترامیل بر کمودور این اتفاق بین کمودور و تگزاس اینسترومنتس پیش آمده بود. جک ترامیل تصمیم گرفت برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی اقدام به خرید شرکت ام‌اواس تکنولوژی (تولیدکننده اصلی ریزپردازنده‌های رایانه‌های خانگی آن زمان) کند. نتیجه این عمل کاهش شدید بهای رایانه‌های خانگی بود، به‌طوری‌که در طی چند ماه حدود ۸ بار کاهش قیمت در بازار اتفاق افتاد.
افت قیمت رایانه خانگی در سال ۱۹۸۳ بسیار شدید بود. آتاری ۸۰۰ که در مه ۱۹۸۱ به قیمت ۱۰۵۰ دلار به فروش می‌رفت، در سال ۱۹۸۳ به قیمت ۱۶۵ دلار رسید. با وجود اینکه هدف جک ترامیل، شرکت آتاری نبود، با این‌حال این اتفاق گریبان آتاری را هم گرفت. در آن دوران آتاری شرایط مساعدی نداشت، مدل 1200XL یک شکست خورده در بازار رایانه‌های خانگی بود و مدل‌های اولیه آتاری نیز قادر به رقابت با رقیبان موجود در بازار نبودند. بنابراین راه چاره تولید یک محصول جدید به عنوان جایگزین 1200XL بود که بتواند اعتماد از دست رفته بین کاربران را بازیابد و با کمودور رقابت کند.
خط تولید جدید در نمایشگاه تابستانی سی‌ئی‌اس سال ۱۹۸۳ معرفی شد. این خط تولید شامل چندین مدل با قیمت‌های متفاوت بود. مدل 600XL به عنوان جایگزین آتاری ۴۰۰ و 800XL جایگزین دو مدل ۸۰۰ و 1200XL بود. دو مدل سطح بالای 1400XL و 1450XLD دارای یک مودم داخلی ۳۰۰ baud و سینتی سایزر صوتی بودند، ضمن اینکه 1450XLD دارای یک گرداننده فلاپی دیسک داخلی نیز بود. این مدل‌ها همگی دارای نسخه‌ای از «آتاری بیسیک» در داخل رام و اینترفیس پارالل در پشت دستگاه بودند.
به دلیل طراحی مدل 1200XL مهندسان شرکت آتاری قادر بودند چندین آی سی جدید را به مادر بورد دستگاه‌های باقی‌مانده اضافه کنند. با وجود اینکه تمام قطعات مدل 1200XL بر روی یک بورد جا می‌گرفت، مدل‌های جدید حتی کوچکتر، ساده‌تر و در نتیجه ارزان تر بودند. در اوایل سال ۱۹۸۳ میلادی که مصادف با کاهش قیمت رایانه‌های خانگی بود، شرکت آتاری تصمیم گرفت از این موقعیت استفاده کرده و برای تولید ارزان تر مدل‌های جدید، خط تولید آن‌ها را به کشورهای شرق دور منتقل نماید.
با این اوصاف تولید محصول جدید تا اواخر سال ۱۹۸۳ به تعویق افتاد. در بحبوحه تعطیلات کریسمس، شرکت آتاری تنها موفق به تولید تعداد اندکی از مدل‌های ۶۰۰ و ۸۰۰ گردید، در حالی که شرکت کمودور به‌طور گسترده‌ای اقدام به توزیع رایانه کمودور ۶۴ نموده بود. در اوایل ۱۹۸۴ قیمت مدل‌های 600XL و 800XL حدود ۵۰ دلار گرانتر از رایانه‌های کمودور وی‌آی‌سی-۲۰ و کمودور ۶۴ بود، ضمن اینکه در آن زمان شایعه‌ای به راه افتاده بود مبنی بر تصمیم آتاری جهت توقف تولیدات سخت افزار و ورود به بازار نرم‌افزار. این اتفاق‌ها به همراه بحران شدید صنعت بازی‌های ویدئویی در سال ۱۹۸۳ باعث شد که شرکت آتاری در طی مدت بسیار کوتاهی میلیون‌ها دلار ضرر کند و "وارنر کامیونیکیشن" (صاحب اصلی آتاری در آن زمان) را مجبور نماید از روی ناچاری اقدام به فروش سهام خود کند.
در طی این مدت تاریخ تولید مدل‌های 1400XL و 1450XLD به دلیل اهمیت بیشتر پروژه 600XL/800XL و کنسول بازی آتاری ۷۸۰۰ به تاخیر افتاد. در نهایت طرح تولید مدل 1400XL کنسل و مدل 1450XLD هرگز به بازار عرضه نشد. بسیاری از طرح‌های اولیه نیز مانند 1600XL, 1650XLD, و 1850XLD هرگز به مرحله تولید جهت ورود به بازار نرسیدند. مدل 1600XL سیستمی با قابلیت کار کردن با دو پردازشگر ۶۵۰۲ و ۸۰۱۸۶ بود. طرح لغو تولید این مدل‌ها زمانی که "جیمز مورگان"James J. Morgan به سمت مدیر عاملی آتاری رسید، مطرح شد زیرا او اعتقاد داشت آتاری باید به اصل و ریشه خود در زمینه بازی‌های ویدئویی بازگردد. مدل 1850XLD نیز براساس چیپست به کار رفته در تکنولوژی آمیگاAtari-Amiga Agreement (که بعدها به مالکیت کمودور درآمد و با نام کمودور آمیگا عرضه گردید) طراحی شده بود.
بعد از فروکش کردن جنگ قیمت‌ها، اختلافات داخلی شرکت کمودور در نهایت منجر به جدایی جک ترامیل از کمودور در ژانویه ۱۹۸۴ گردید. او پس از این واقعه و در پی ورود مجدد به تجارت، اقدام به خرید سهام شرکت آتاری از "وارنر کامیونیکیشن" با قیمت بسیار پایین نمود. زمانی که جک ترامیل صاحب شرکت آتاری شد، مصادف با زمانی بود که طرح تولید مدل‌های سطح بالای XL کنسل و مدل‌های سطح پایین XL نیز در حال طراحی دوباره بودند. در مجموع تمام طرح‌های اولیه محصولات جدید، در شرکت آتاری متوقف یا کنسل شده بود. این موضوع حتی شامل مدل 1850XLD که بر اساس تکنولوژی آمیگا قرار بود تولید شود، نیز می‌گردید. با ورود جک ترامیل به آتاری فعالیت این شرکت بر روی ساخت رایانه‌های آتاری اس تی (برپایه تراشه موتورولا ۶۸۰۰۰) متمرکز شد.
در مقایسه با فروش دو میلیونی کمودور، شرکت آتاری حدود ۷۰۰٬۰۰۰ دستگاه رایانه در سال ۱۹۸۴ فروخت. در حالی که شرکت جدید آتاری (با مدیریت جک ترامیل) آماده ارائه رایانه آتاری اس تی می‌شد، ترامیل فروش رایانه‌های ۸-بیتی این شرکت را "بسیار بسیار آهسته" ارزیابی کرد. این رایانه‌ها در مقایسه با بخش بازی‌های ویدئویی شرکت آتاری، به عنوان تجارت اصلی مطرح نبوده و به همین دلیل (حتی با وجود فروش یک و نیم میلیون دستگاه در اوایل ۱۹۸۶) برای شرکت آتاری سودآور نبودند.
در همان سال بازار نرم‌افزار آتاری کاهش شدیدی پیدا کرد. مجله «آنتیک»Antic در مقاله‌ای در ماه مه ۱۹۸۵ اعلام کرد که تعداد بسیار زیادی نامه شکایت‌آمیز از خوانندگان خود که دارای رایانه‌های آتاری بودند دریافت نموده و از بی توجهی شرکت‌های سازنده نرم‌افزار به بازار آتاری گلایه داشتند، همچنین اصرار می‌کردند که با مدیران این شرکت‌ها، مکاتبه و تماس برقرار شود. مجله «آنالوگ کامپیوتینگ»ANALOG Computing در فوریه ۱۹۸۶ مطلبی با این مضمون نوشت: «رایانه آتاری ۸۰۰ از سال ۱۹۷۹ در بازار وجود دارد. شش سال زمان زیادی برای عمر یک رایانه است»، این مجله همچنین به این موضوع اشاره کرد که با وجود مجموعه نرم‌افزاری مناسب و قابل رقابت با بقیه رایانه‌ها در گذشته، متأسفانه الان و حتی در آینده نرم‌افزارهای بسیار کمتری برای رایانه‌های ۸-بیتی شرکت آتاری تولید خواهند شد.
ماهنامه «کامپیوتر گیمینگ ورلد» در همان ماه مطلبی نوشت مبنی بر اینکه به هیچ عنوان بازی‌ها ابتدا برای آتاری منتشر نمی‌شوند. در ماه آوریل این مجله لیستی از ناشران بازی را ارائه داد که در نظر دارند فقط تعداد ۱۹ بازی برای آتاری ۸-بیت در سال ۱۹۸۶ منتشر نمایند، در حالی که همین ناشران قرار است ۴۳ بازی برای کمودور ۶۴، تعداد ۴۸ بازی برای اپل ۲، سی و یک عنوان برای رایانه‌های آی بی ام، ۳۰ بازی برای آتاری اس تی و ۲۴ بازی نیز برای آمیگا را منتشر نمایند. تنها پلتفرمی که محصول کمتری نسبت به آتاری ۸-بیت خواهد داشت، رایانه‌های مبتنی بر سیستم عامل مکینتاش با ۱۷ عنوان هستند. شرکت‌های سازنده دلیل اصلی عدم ارائه بازی برای آتاری ۸-بیت را وجود Happy Drive از شرکت «هپی کامپیوترز»Happy Computers عنوان کردند که باعث راحتی و سهولت بک آپ‌گیری نرم‌افزارها و در نتیجه دزدی نرم‌افزارها می‌شود. این مجله بعداً و در همان سال نوشت: «آیا به پایان بازی‌های آتاری ۸۰۰ رسیدیم؟ به نظر می‌آید این اتفاق از این لحظه که در حال نوشتن این کلمات هستیم، در حال اتفاق افتادن است» و در سال ۱۹۸۷ نیز شرکت مایکروپروس به شایعه حضور احتمالی بازی «گان شیپ» برای آتاری‌های ۸-بیت واکنش نشان داد و آن را کاملاً منتفی دانست، و علت این تصمیم را بازار بسیار کوچک این رایانه‌ها عنوان کرد.
جک ترامیل (مالک جدید آتاری) زاده کشور لهستان بود و به همین دلیل ارتباط محکمی با کشورهای شرق اروپا داشت. با شروع جدا شدن کشورهای اروپای شرقی از پیمان ورشو و سقوط دیوار برلین در سال ۱۹۸۹، جک ترامیل قادر بود با استفاده از روابط خود، اقدام به گشودن بازار جدیدی برای شرکت آتاری در این منطقه نماید. البته نکته مهم تولید و عرضه سیستم‌های بسیار ارزان قیمتی بود، زیرا که در دوران پس از اقتصاد کمونیستی این کشورها، محصولات گران قیمت مورد استقبال قرار نمی‌گرفتند و به همین دلیل آتاری آخرین رایانه‌های ارزان قیمت خود در خانواده ۸-بیت را در آن جا معرفی نمود.
این سری رایانه دارای دو مدل 65XE و 130XE بود (XE مخفف اصطلاح XL-Expanded). این دو مدل در سال ۱۹۸۵ معرفی شدند، در همان سال نیز مدل‌های اولیه سری آتاری اس تی معرفی شده بود. مدل 65XE به صورت اورجینال دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رم و سیستمی مشابه 800XL بود (البته منهای درگاه پارالل). مدل 130XE نیز ۱۲۸ کیلوبایت حافظه داشت، همچنین اینترفیس کارتریج پیشرفته (ECI) که به‌طور الکتریکی کاملاً با درگاه اینترفیس پارالل (PBI) سازگار بود. لوازم جانبی ECI قابلیت این را داشتند که هم به درگاه‌های استاندارد کارتریج و هم به درگاه کارتریج پیشرفته متصل شوند. البته مدل‌های اصلاح شده 65XE نیز بعد از مدتی دارای درگاه‌های ECI شدند. مدل 130XE بازارهای بزرگ را هدف قرار داده بود.
مدل 65XE در بازار کشورهای آلمان و چکسلواکی، به دلیل معروف بودن مدل 800XL، با نام 800XE عرضه شد. مدل‌های 800XE از سال ۱۹۸۷ همگی دارای درگاه ECI در بازار بوند.
در آن دوران و با معرفی کنسول مخصوص بازی شرکت نینتندو، آتاری نیز تصمیم گرفت به این بازار ورود مجدد پیدا کند. آن‌ها در عوض استفاده از کنسول‌های موجود، اقدام به عرضه کنسول جدیدی در سال ۱۹۸۷ از سری XE با نام XEGS نمودند. سیستم بازی XE در واقع یک نسخه از رایانه 65XE بود که با اکثر نرم‌افزارها و سخت افزارهای خانواده آتاری ۸-بیت سازگاری داشت. این سیستم بازی در یک بسته‌بندی شامل یک صفحه کلید جدا، یک جوی استیک، یک تفنگ نوری و دو عدد کارتریج بازی (باگ هانتBug Hunt و سیمولاتور پرواز ۲)Flight Simulator 2.0 عرضه می‌شد. بسیاری از بازی‌های قدیمی مانند «نکرومانسر»Necromancer و «بلومکس»Blue Max (که هر دو توسط شرکتی غیر از آتاری منتشر شده بودند)، برای این سیستم و به صورت کارتریج مجدداً عرضه گشتند.
خط زمانی تولید و توقف محصولات آتاری از «Atari 8-Bit Computers F.A.Q» و «Chronology of Personal Computers» استخراج شده‌اند.
در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۲، شرکت آتاری رسماً هرگونه پشتیبانی از باقی‌مانده رایانه‌های خانواده ۸-بیت خود را متوقف کرد.
در سال ۲۰۰۶، Curt Vendel کنسول اختصاصی «آتاری فلش بک»Atari Flashback را برای شرکت آتاری طراحی نمود. در سال ۲۰۰۴ نیز ادعا شد که شرکت آتاری تراشه ۸-بیت خود را در مالکیت عمومی درآورده است.
همچنین موافقتنامه‌ای در رسانه‌ها منتشر شد مبنی بر اینکه شرکت آتاری اجازه انتشار و توزیع ROM آتاری ۸۰۰ را برای شبیه ساز "اکس-فورمر ۲٫۵"X-Former 2.5 صادر کرده‌است و این ROM به صورت رایگان و قانونی در دسترس می‌باشد.
رایانه‌های ۸-بیتی آتاری از تراشه ۶۵۰۲ به عنوان پردازنده مرکزی، ترکیبی از تراشه‌های موسوم به ANTIC و GTIA برای تولید گرافیک‌ها و تراشه POKEY برای تولید صدا و مدیریت درگاه سریال ورودی/خروجی استفاده می‌کردند. این تراشه‌های "پشتیبان" از طریق بخشی از ثبات‌های (قابل برنامه‌ریزی توسط کاربر) داخل تراشه ۶۵۰۲ کنترل می‌شوند. به‌طور مثال GTIA از یک سری ثبات خاص برای انتخاب رنگ‌های روی صفحه استفاده می‌کند، این رنگ‌ها با قراردادن مقادیر صحیح در ثبات‌های مرتبط قابل تغییر هستند. برخی از بخش‌های سیستم نیز از حافظه رم دستگاه به عنوان بافر استفاده می‌کردند. این عملکرد، بسیار زیاد در بافر تراشه ANTIC، «فهرست نمایش»لیست نمایش یا Display list یک برنامه کم حجم و مهم است که به زبان ساده ماشین نوشته می‌شود و برای تراشه ANTIC تفسیر می‌کند که چگونه اطلاعات را دریافت و آن‌ها را به صورت تصاویر نمایش دهد و اطلاعات مربوط به تولید و کنترل اسپرایت، در تراشه GTIA اتفاق می‌افتاد.