moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
المعتزبالله یا معتز (نام کامل وی: اب"وعبدالله محمد بن المتوکل بن المعتصم بن الرشید المعتزبالله") خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۸۶۶ تا ۸۶۹ فرمان راند. پس از برکناری ابوالعباس احمد مستعین، با او بیعت کردند و او در سال ۸۶۶ میلادی/ ۲۵۲ هجری به عنوان خلیفه مسلمانان برگزیده شد؛ در زمان پذیرش خلافت وی نوزده سال داشت. در سال اول خلافتش، اشناس ترک درگذشت. سرانجام، معتز در سن بیست و چهار سالگی به دست گروهی از ترکها کشته شد.
گفته می‌شود، صالح بن وصيف به دنبال «قبيحه» مادر متمول و تاثیرگذار معتز رفت و بر او دست يافت و اموالش را در اختيار گرفت كه پانصد هزار دينار طلا و جواهرات ارزشمند به قیمت دو میلیون دینار طلا فقط در داخل اتاقش بود. پس از آن در بازرسي خانه‌اش گنجينه‌هاي زيرزميني بزرگ و ارزشمندي يافتند. در اتاقي كه زيرزمين براي خود ساخته بود سه ميليون و سيصد هزار دينار طلا و ‌کوزه‌ها و سبدها و صندوقچه‌هاي پر از الماس‌ها، زُمُرّد‌ها و مرواريدها و ياقوت‌ها و شمار بیشماری دیگر از سنگ های گرانبها كه مانند آنها را كسي نديده بود، که همه آنها بروی یک فرش بزرگ که ساخته شده از الیاف و ابریشم و دوخته شده با نخ طلا و تزئینی شده با جواهرات بود يافتند. هنگامي كه آنها را نزد صالح بن وصيف آوردند، گفت:
قبيحه بعد از قتل پسرش معتز و با از دست دادن اقتدار و ثروت خود با زور و اجبار بغداد را به سوي مكه ترك كرد در حالي كه با صداي بلند و آشکارا و مرتب از بغداد تا رسیدن به مکه بدون خستگی صالح را نفرين مي‌كرد و مي‌گفت:
بعد از این همه نفرین ها صالح در عرض پنج ماه کشته شد.
ابواسحق محمد مهتدی پسر واثق و چهاردهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۲۵۵ تا ۲۵۶ هجری قمری (سال ۸۶۹ تا ۸۷۰ میلادی) در سرزمین‌های اسلامی فرمان راند؛ که بعضی وی را به دادگری و نیرومندی می‌شناختند. در آغاز خلافت وی، اهل بغداد سر به شورش برداشتند و از بیعت با او سرباز زدند؛ اما مهتدی توانست این شورش‌ها را فرونشاند. علویان نیز شورش کردند، به ویژه در طبرستان، حسن بن زید علوی سر به شورش برداشت. احمد بن عیسی شیخ که پدرش ولایت فلسطین را داشت نیز شورید؛ اما تمام این شورش‌ها به تدبیر مهتدی سرکوب شد. وی در بین ترکان که در آن زمان نیرومندی بسیار به دست آورده بودند، شکاف افکند و جنگی در میان ایشان برانداخت.
با توجه به این‌که شیعیان تولد آخرین امام خود را در نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری می‌دانند، باید گفت که محمد بن الحسن العسکری (امام زمان) در دوران این خلیفه متولد شد.
ترکان بر قتل او همداستان شدند و از این رو وی را از خلافت انداخته، شکنجه کردند، و او را در سال ۸۷۰، یک سال پس از شروع خلافتش به قتل رساندند.
ابوالعباس محمد معتمد یا احمد معتمد علی‌الله پانزدهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۲۵۶ تا ۲۷۹ هجری قمری (سال ۸۷۰ تا ۸۹۲ میلادی) در سرزمین‌های اسلامی فرمان راند. او پسر بزرگ متوکل بود که هنوز زنده بود؛ وی ۲۳ سال خلافت کرد. در زمان وی، سردار ترک، موسی بن بغا نفوذ بسیاری در حکومت یافت. معتمد، در این زمان در امور سیاسی دخالت نمی‌کرد، قدرت در امور برای امر و‌ نهی؛ و فرماندهی سپاه و حفظ حدود و تعیین وزیران و دخل و خرج مملکت و حتی مرگ و زندگی سران و عوام خلافت در اختیار برادرش موفق بود؛ که وفاداری بی‌بدیل همه ارتشیان را داشت. معتمد تنها عنوان خلیفه و امیرالمؤمنین را داشت و به نام وی خطبه گفته می‌شد و سکه زده می‌شد، هر چند برادرش موفق در خطبه و سکه هم شریک وی شد. سرانجام معتمد از دستیابی بیش از حد اقتدار خود توسط برادر قدرتمندش موفق خسته شده و پس از یک تلاش بی‌نتیجه برای فرار به مناطق تحت کنترل احمد بن تولون در اواخر سال ۸۸۲، اقتدار معتمد بسیار بیشتر محدود شد و توسط برادرش در حبس خانگی قرار گرفت. در سال ۸۹۱، هنگامی که موفق درگذشت، وفاداران به او تلاش کردند تا قدرت را به خلیفه باز گردانند، اما به سرعت توسط معتضد، پسر موفق، که قدرت پدر را به عهده گرفت، فائق آمد. هنگامی که معتمد در سال ۸۹۲ درگذشت، معتضد جانشین وی به عنوان خلیفه شد و خلافت را بدست آورد. رویدادهای سلطنت وی شامل: شورش سالار زنگیان؛ و همچنین بالا رفتن کار اسماعیلیان بود. معتمد، خود به کار دین علاقه‌مند بود؛ در زمان وی صحیح بخاری و صحیح مسلم و ترمذی و سنن ابن ماجه تدوین شدند؛ او بعد از مرگ‌در سال ۸۹۲ در سامرا به خاک سپرده شد.
معتمد عباسی خلیفه‌ای است که حسن عسکری، امام یازدهم شیعیان، را مسموم کرد و باعث مرگ او شد. در این خصوص باقر شریف قریشی می‌نویسد: «امام حسن عسکری را نزد معتمد عباسی بردند. در حالی که وی ازاینکه مردم به آن حضرت احترام می‌گذاشتند خشمگین بود؛ لذا تصمیم گرفت وی را از بین ببرد؛ بنابراین زهر کشنده‌ای به امام یازدهم داد و آن حضرت بر اثر آن زهر از دنیا رفت»».قرشی، تحلیلی از زندگانی امام حسن عسکری (ع)، ص 318.
مُعتَضِد شانزدهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که در ۱۲ رجب ۲۷۹ قمری به خلافت رسید. او در سال‌های بین ۸۹۲ تا ۹۰۲ میلادی فرمان راند. پس از مرگ ابوالعباس محمد معتمد، با او بیعت شد. او با شیعیان و علویان راه مدارا در پیش گرفت. او نخستین خلیفه عباسی بود، که خود به نماز جماعت می‌ایستاد. وی با سران بربر به جنگ وارد شد و زمینه فروپاشی دولت اغلبیان را فراهم کرد. در دوران او، نصر بن احمد سامانی در خراسان و فرارود (ماوراءالنهر) قدرت یافته بود. یعقوبی و دینوری دو مورخ بزرگ و ابن معتز و ابن رومی دو شاعر بزرگ در عصر او می‌زیستند. معتضد خود شخصی شاعرپیشه بود و به ادبیات علاقه نشان می‌داد. وی به سال ۹۰۲ میلادی درگذشت.
ادوارد ال. جی. باول (یا تد باول)Edward L. G. Bowell یا Ted Bowell متولد ۱۹۴۳ در لندن، ستاره‌شناس آمریکایی است. بول در مدرسه امانول، لندنEmanuel School London - کالج یونی‌ورسیتی، لندنUniversity College, London - دانشگاه پاریسUniversité de Paris آموزش دید.
او مدیر پروژه «جستجوی اجرام نزدیک به زمین»Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) رصدخانه لاول بود.
او تعداد زیادی سیارک در پروژه «جستجوی اجرام نزدیک به زمین» و نیز در تلاش‌های شخصی‌اش قبل از شروع این پروژه کشف کرده‌است.
او همچنین دنباله‌دار دوره‌ای ۱۴۰پی/باول-اسکیف140P/Bowell-Skiff را به طور مشترک و دنباله‌دار غیر دوره‌ای سی/۱۹۸۰ ای۱C/1980 E1 را به تنهایی کشف کرده‌است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «ادوارد باول»، ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد، (بازیابی ۱۵ اکتبر، ۲۰۰)
مکتفی(نام کامل وی: "أبو أحمد علی المکتفی بالله بن المعتضد بن الموفق بن المتوکل") خلیفه عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۰۲ تا ۹۰۸ میلادی فرمان راند. مکتفی به هنگام مرگ معتضد در رقه بود و قاسم وزیر برای او بیعت گرفت؛ تا این که به بغداد رسید و رسماً فرمانروایی را برعهده گرفت. در دوران مکتفی، سامانیان در ایران قدرت یافتند. اسماعیلیان در بصره، بغداد و سوریه به تبلیغ می‌پرداختند. از سوی دیگر، گروهی از آشوبگران به هنگام بازگشت از مکه، بر کاروان حج یورش بردند و چندین هزار تن را کشتند. مکتفی یحیی بن زکرویه را که از سران شورش بود، کشت و در دفع قرمطیان کوشش نمود. وی در سال ۹۰۸ میلادی برابر با ۲۹۵ هجری درگذشت.
المقتدر (نام کامل وی: أبو الفضل جعفر بن المعتضد المقتدر بالله) خلیفه عباسی در بغداد بود که در رمضان سال ۲۸۲ هجری/۸۹۳ میلادی زاده شد؛ و در سال ۹۰۸ میلادی خلافت را برعهده گرفت. برادرش ابواحمد علی مکتفی او را به خلافت پیمان داده بود. نام وی مقتدر بالله به معنی «"نیرومند به یاری خدا"» است. او در آغاز خلافت، دوازده سال داشت؛ و بر اوضاع تسلط نداشت و کنترل امور در دستان مادر وی شغب و خادمانش بود. تاثیرگذارترین افراد سلطنت وی شامل؛ در خانواده خلیفه، مادرش شغب و خاله‌اش خطیف، و در حرمسرا خلیفه، چهار ندیمه‌ مادرش؛ فاطمه، ام موسی، ثمل و زیدان و در دیوان‌ خلیفه، وزیراعظم أبو الحسن علي بن محمد بن الفرات و حاجب‎ دربار نصرالله کشوری و در سپاه خلیفه، فرمانده کل ارتش أبو الحسن مؤنس‎ المظفر خادم بودند. این اشخاص با تاثیر گذاشتن بر خلیفه و دولت او به منافع خود می‌رسیدند.
وی در ۱۲ سالگی، جوانترین خلیفه تاریخ عباسی، به دلیل دسیسه‌های کاخ از سوی مادرش شغب و عده ای از افراد سپاه و دولت به سلطنت رسید. پیوستن وی به زودی توسط طرفداران عبدالله بن مکتفی بزرگتر و باتجربه‌تر به چالش کشیده شد، اما تلاش برای کودتای آنها در دسامبر ۹۰۸ به سرعت و قاطعانه درهم شکست. مقتدر از حکومت طولانی تری نسبت به سایر پیشنیان خود برخوردار بود، اما نسبت به دولت کاملاً بی علاقه و بی‌توجه بود. تمامی امور توسط مقامات وی اداره می‌شد، اگرچه تغییر مکرّر وزیران - چهارده تغییر وزیر اعظم دولت برای سلطنت وی ثبت شده‌است - اما کارایی دولت را مختل می‌کرد. حرمسرا، جایی که مادرش، شغب، کنترل بی‌بدیلی را برعهده داشت و بر آن حکومت می‌کرد، بخاطر این که مقتدر عمدتاً در محله‌های مادرش ساکن بود؛ شغب موفق شد چنان بر او مسلط شود که هیج یک از خادمان یا زنان نزدیک خلیفه جوان توان تاثیر گذاشتن نداشته باشند و امور روزمره مربوط به دولت بجای کاخ عمومی تحت سلطه وزیران در حرمسرا تحت سلطه مادر خلیفه تعیین می‌شد‌. شغب به آسانی توانست تأثیر زود به زود تعیین‌کننده‌ای در اداره امور مربوط به امر و نهی؛ به ویژه در عزل یا نصب مقامات یا افسران بگذارد و در همه امور مالی مشارکت فعال داشت؛ درآمد سالیانه وی بیش از یک میلیون دینار طلا بود و تعدادی فراوان جواهرات که در خزانه خصوصی خود داشت، معمولا شغب دست و دل‌باز بوده و کار خیر در بین مردم فقیر انجام می‌داد و به خزانه دولت هم پول قرض می‌داد.
به فرمان ابوالفضل جعفر مقتدر، حسین منصور حلاج، در ذیقعده سال ۳۰۹ به جرم الحاد به دار آویخته شد. منصور حلاج را پس از شکنجه و شلاق‌زدن، به دار آویختند، سپس دست و پا و سرش را بریدند و پیکرش را سوزاندند و خاکسترش را به رود دجله ریختند.
حاکمیت عباسیان، از یک دوره تثبیت و بازیابی اقتدار و ثروت خلافت تحت نظر معتضد و مکتفی، که مشهور به (بیداری خلافت) بود، خارج شده و سلطنت مقتدر شروع زوال سریع را نشان می دهد. خزانه کامل و بیت‌المال پر‌شده از دینار و درهم که مقتدر به ارث برده بود به سرعت توسط عیاشی و ولخرجی بیش از حد خود خلیفه، مادرش شغب و زنان و خادمانشان تخلیه شد و مشکلات مالی به یکی از ویژگیهای همیشگی دولت خلیفه تبدیل شد. افریقیه به دست فاطمیون افتاد، اگرچه فرمانده کل ارتش مونس المظفر توانست تلاش های آنها را برای فتح مصر نیز دفع کند. حمدانیان در نزدیکی عراق، تقریباً اربابان مستقلی شدند و قرمطیان دوباره به عنوان یک تهدید بزرگ ظاهر شدند و در سال ۹۲۹ مکه را برای مدتی به تصرف خود درآوردند. نیروهای امپراتوری بیزانس، تحت فرمان جان کورکوآس، حمله مداوم خود را به مناطق مرزی العواصم‎ و ارمنستان آغاز کردند.
بنابراین در محرم ۳۱۷ هجری قمری (۹۲۹ میلادی) مونس خادم و همکارانش بر ضد المقتدر توطئه کردند و القاهر بالله را به منصب خلافت رساندند. اما خلافت القاهر دو روز بیشتر دوام نداشت و المقتدر با یاری سپاهیان وفادارش دوباره به منصب خلافت بازگشت و القاهر را نیز محبوس کرد. در نهایت المقتدر شوال ۳۲۰ هجری قمری (۹۳۲ میلادی) دوباره با شورش خادم و فرمانده کل ارتشش مونس تهدید شده و در سن ۳۸ سالگی به دست بربرهای او کشته شد. سر خلیفه را بریدند و لباس‌های مجللش را کامل در آوردند، به طوری که جسد بی سر او کاملاً برهنه بر زمین رها شد و دوباره برادر ناتنی اش القاهر از زندان خارج شد و به عنوان خلیفه با او بیعت کردند. القاهر تمامی اموال و دارایی‌های المقتدر و خانواده‌اش را مصادره کرد و افرادش را برای یافتن بازماندگان وی خانه به خانه می‌فرستاد تا آنها را بیابند و شکنجه کنند و اموالشان را مصادره کنند تا حدی که دستور داد مادر قدرتمند و بانفوذ المقتدر ملکه مادر السیده شغب را نیز از درخت آویزان و شکنجه کنند. در عرض چند ماه شغب در اثر ناراحتی از مرگ پسرش، از دست دادن پول و قدرت خود و شکنجه‌های بی‌شمار و توهین‌های بسیار از سوی خادمان به دستور ناپسری خود در ۳۲۱ هجری قمری (۹۳۳ میلادی) از دنیا رفت
القاهربالله(نام کامل وی:"أبو منصور محمد بن المعتضد ابن طلحة بن المتوکل القاهر بالله") خلیفه‌ای از خلفای عباسی در بغداد بود که در سال ۲۸۶ هجری/۸۹۹ میلادی زاده شده بود و در سال ۳۳۹ هجری/۹۵۰ میلادی درگذشت.
پس از مرگ خلیفه پیشین، ابوالفضل جعفر مقتدر، کشورهایی که گمان می‌کردند پسر خلیفه از ایشان انتقام خواهد گرفت؛ در عوض برادرش قاهر را به خلافت برگزیدند؛ اما قاهر کسی به مراتب سختگیرتر بود و با توطئه گران مدارا نداشت. او به سبب سوء سیرت از خلافت خلع گردیده، چشمانش را کور کردند، و در زندان افکندند؛ یازده سال بعد، خلیفه آزاد شد و در جامه گدایان گریخت، و در خرابه‌ای درگذشت؛ او در هنگام مرگ در سال ۳۳۹ هجری، پنجاه و سه سال داشت.
"القاهربالله" در لغت به معنی «پیروز به یاری خدا» است.
کسمه به عربی ( کُسْمة ) دهستانی است از توابع استان
رَیمه، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. زمینی حاصلخیز دارد، وداری باغ‌های مرکبات و میوه جات می‌باشد.
جمعیت این دهستان در حدود (۵۱۳۶۶) نفر و (۴۱ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۱۰۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۶۵ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۶۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۱۲۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۸۹ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۶۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۴۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۵۴ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۳۰ ) نفر (۳ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۷۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن ( ۹۹ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
شَهِستان پهلوی، نام یک مجموعه بزرگ شهری بود که طرح اجرای آن در زمان محمدرضا پهلوی بنا گذاشته‌شد ولی با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ این طرح هیچ‌گاه طور کامل اجرایی نشد. بخشی از این طرح احداث یک برج مخابراتی مانند برج میلاد امروزی بود (طراحی و ساخت برج میلاد در سال ۱۳۷۰ آغاز شد و در سال ۱۳۸۷ به پایان رسید).بیژن روحانی: مدرنیته با تأخیر در: رادیو زمانه، تاریخ انتشار: ۲۲ مهر ۱۳۸۷، بازدید: ۱۴ اکتبر ۲۰۰۸.
«شهستان پهلوی»، که توسط معمار و شهرساز بریتانیایی، «لویلین دیویز» (Llewelyn Davies)، طراحی شده بود https://www.ldavies.com/home-slider/shahestan-pahlavi-iran/، قرار بود که در تپه‌های عباس‌آباد در تهران ساخته شود، یکی از بخش‌های این طرح برج شیر و خورشید بود که قرار بود یک برج به شکل پرچم ایران ساخته شود و در وسط آن مجسمه شیر و خورشید قرار گیرد.بیژن روحانی: مدرنیته با تأخیر
این مجموعه دارای یک میدان بزرگ به نام «شاه و ملت» و کاربری‌های متعدد سیاسی، اداری، خدماتی، فرهنگی، تالارهای موسیقی، تماشاخانه‌ها، مرکز تجارت جهانی، فروشگاه‌ها و ایستگاه‌های مترو بود که می توانست پروژه‌ای برای نمایش توانایی‌ها و دستاوردهای نوین کشور و ساختن چهره‌ای بین المللی از پایتخت باشد.
در طرح جامع این مجموعه سال ۱۳۴۸، ایجاد محله جدیدی برای امور اداری، سیاسی و بین‌المللی (که تمامی سفارت خانه‌های کشورها در ایران غیر از سفارت بریتانیا و چین به شهستان پهلوی منتقل می‌شدند) پیش‌بینی شده بود و در اواخر سال ۱۳۵۳ با ترقی قیمت نفت امکان تأمین منابع مالی پروژه‌های عمرانی فراهم شد. پیش‌بینی شده بود که بناهایی برای دستگاه‌های اداری کشوری، شهرداری، فعالیت‌های فرهنگی، تجاری و پذیرایی اختصاص یابد.
میدان وسیع و مرکزی شاه و ملت از میدان شاه در اصفهان و میدان سرخ در مسکو نیز وسیع‌تر بود و به برگزاری مراسم های بزرگ ملی اختصاص داشت. فضاهای عمومی باز مانند پارک‌ها و باغ‌ها و راه‌های ارتباطی، این فضای باشکوه را به خود اختصاص می‌دادند.اورکارد، برنار (۱۳۷۵) «شهرسازی و بحران شهری در عهد محمدرضاشاه» در عدل، شهریار و اورکاد، برنار، تهران پایتخت دویست ساله، تهران، سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران و انجمن ایران‌شناسی فرانسه، ص‌ص۲۴۸–۲۳۱.
در سال ۱۳۵۷، ساخت اولین تونل متروی تهران در منطقه شهستان پهلوی آغاز و انجام شد. این بخش از خط ۱ مترو تهران قرار بود که دارای چهار ایستگاه در منطقه شهستان پهلوی باشد که ایستگاه اول آن در زیر بلوار شهبانو فرح، ایستگاه دوم در زیر میدان ۲۴ اسفند، ایستگاه سوم در زیر بلوار داریوش بزرگ و ایستگاه چهارم در زیر بلوار محمدرضاشاه احداث شود.سعید بشیرتاش، ابراهیم نبوی، سی سال پیش در چنین روزی ، آغاز ساخت نخستین تونل متروی تهران روزنامهٔ اطلاعات: جمعه ششم مرداد ۱۳۵۷ هجری خورشیدی برابر ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۸ میلادی
پس از انقلاب ۱۳۵۷، این زمین‌ها که از جنوب به خیابان شهید بهشتی (عباس‌آباد)، از غرب به اتوبان مدرس (شاهنشاهی)، از شرق به جلفا و داودیه و از شمال به میرداماد - حقانی(جهان کودک) - ختم می‌شد، بخشی از آن ها به ساختمان‌های اداری بوستان آب و آتش و بخشی نیز به مصلی تهران تبدیل شد.معماری منظر ایران: فضای جمعی: طرح شهستان پهلوی ، انتشار ۸ خرداد ۱۳۸۶، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
ابوالعباس محمد راضی(نام کامل وی: "أبو العباس محمد بن المقتدر بالله ابن المعتضد بالله ابن طلحة بن المتوکل علی‌الله، الراضی بالله") به معنی «خشنود به خدا» از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۹۳۴ تا زمان مرگش در سن سی و سه سالگی، در سال ۹۴۰ بر سرزمین‌های اسلامی فرمان می‌راند؛ هفت سال فرمان‌روایی راضی، پسر ابوالفضل جعفر مقتدر به آرامی گذشت. او آخرین خلیفه‌ای است که دفتر و دیوان مدون شعر داشت. او جلساتی با فلاسفه تشکیل می‌داد و در باب مسائل دینی با ایشان مذاکره می‌کرد و خود به نماز جمعه می‌ایستاد و خطبه می‌خواند. مهتمرین رخداد در دورهٔ خلافت وی، پدید آمدن منصب امیرالامرایی بود که نمایان گر برتری سرداران نظامی بر تشکیلات حکومت عباسی و کاهش اقتدار خلیفه و دیوانسالاران به شمار می‌آید. در سال ۳۲۹ هجری/۹۴۰ میلادی بر اثر بیماری درگذشت.
المتقی (نام کامل:"أبو إسحاق إبراهیم بن المقتدر ابن المعتضد ابن الموفق طلحة ابن المتوکل المتقی لله") به معنی «"پرهیزکار برای خدا"» خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۹۴۰ تا سال۹۴۴ (میلادی) (۳۲۹ هجری تا ۳۵۷ هجری) خلافت و پیشوایی مذهبی جهان اسلام را برعهده داشت.
وی که در سال ۲۹۵ هجری زاده شده بود، پس از مرگ برادرش ابوالعباس محمد راضی، از مردم بیعت گرفت و رسماً به عنوان خلیفه برگزیده شد. او بدین سبب که پیوسته روزه می‌گرفت و به نماز و عبادت مشغول بود، و از نوشیدن شراب پرهیز می‌کرد، لقب متقی گرفت؛ اما حکمرانی او صرفاً اسمی بود و از خلافت تنها سکه به نام وی ضرب می‌شد و خطبه به نام وی خوانده می‌شد، اما قدرت حقیقی نداشت. المتقی در سال ۹۴۴ میلادی/۳۵۷ هجری وفات یافت.
المستکفی (نام کامل وی:"أبو القاسم عبدالله ابن المکتفی ابن المعتضد، المستکفی بالله") خلیفه ای از خلفای عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۴۴ تا ۹۴۶ در سرزمین‌های اسلامی فرمان می‌راند. هنگام خلع ابواسحاق ابراهیم متقی، با او بیعت شد. او خود را مستکفی لقب نهاد و به خلافت نشست. مدت خلافت وی یک سال و چهارماه بود، در سال ۳۳۴ قمری از معزالدوله دیلمی شکست خورد.
المطیع (نام کامل وی: "أبو القاسم الفضل بن المقتدر بن المعتضد الملقب المطیع لله") از خلفای عباسی بود که در سال ۳۰۱ هجری زاده شد، و هنگام خلع ابوالقاسم عبدالله مستکفی با او به خلافت بیعت شد و او به سال ۹۴۶ میلادی/۳۳۴ هجری به عنوان خلیفه در جهان اسلام برگزیده شد. او در مدت خلافت با بوییان درگیر بود که قصد ورود به بغداد را داشتند. او نسبت به شیعیان به مدارا می‌پرداخت. از سوی دیگر، خلافت وی همزمان با قدرت یافتن محمود غزنوی بود که به جنگ مذهبی با هندیان پرداخت. از سوی دیگر، خلفای فاطمی بر مصر دست یافته بودند و به دشمنی با خلفای عباسی می‌پرداختند. او در سال ۳۶۴ هجری درگذشت و مدت خلافتش بیست و نه سال و چند ماه بود. مدتی پیش از مرگ المطیع، وی با فشارهای سبکتکین سردار ترک از خلافت کناره گیری کرد و آن را به فرزند خود الطائع واگذار نمود. تنها چند روز پس از مرگ المطیع، سبکتکین هم درگذشت.
الطائع (نام کامل وی: أبو بکر عبد الکریم بن المطیع بن المقتدر بن المعتضد الطائع بالله) از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۹۷۴ میلادی/ ۳۶۳ هجری تا سال ۹۹۱ میلادی/۳۸۱ هجری خلافت کرد. در دوران خلافت وی، سوریه تحت هجوم ترکان، فاطمیان و قرامطه قرار گرفته بود؛ در حالی که آل بویه به جنگ‌های داخلی روی آورده بودند و تهدیدی برای نظام خلافت به شمار نمی‌رفتند. او در سال ۳۹۳ هجری درگذشت. پس از او ابوالعباس احمد قادر به خلافت رسید.
هشت و نیم (عنوان اصلی فیلم: "½۸") فیلمی سیاه و سفید در سبک درام سورئالیستی به کارگردانی فدریکو فلینی و با بازی مارچلو ماسترویانی است. این فیلم محصول شرکت ایتالیایی چینه چیتا می‌باشد و موسیقی آن توسط نینو روتا ساخته شده‌است.
نام این فیلم در اکثر فهرست‌های بهترین فیلم‌های تاریخ سینما به چشم می‌خورد که از این جمله می‌توان به رتبه سوم انتخاب کارگردانان و رتبه نهم انتخاب منتقدینسایت اند ساوند در "سایت اند ساوند" اشاره کرد.
فیلم در مورد آنسلمی، کارگردان سینما، در هنگام ساختن یک فیلم است که در طول فیلم درگیر خاطرات گذشته و دوران کودکی خود می‌شود.
ابوالعباس احمد قادر ("القادر بالله أبو العباس أحمد بن إسحاق بن المقتدر") (۳۳۶–۴۲۲ هجری/۹۴۷–۱۰۳۱ میلادی) از خلفای عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۹۱ تا ۱۰۳۱ میلادی فرمان راند؛ او به جای برادرزاده‌اش ابوبکر عبدالکریم طائع به خلافت نشست. او شخصی متدین و شب زنده‌دار بود و بسیار صدقه می‌داد. او کتابی در اصول نوشت و فضایل عمر بن عبدالعزیز را در آن وارد کرد. او خود مذهب حنبلی داشت و این مذهب را مذهب رسمی جهان اسلام اعلام نمود. او علیه معتزله نیز در کتاب خود نوشته‌است. قادر در هشتاد و هفت سالگی درگذشت و پسرش ابوجعفر عبدالله قائم جانشین او شد.
فنوتیپ گسترش‌یافته یا رخ‌مون گسترده با زیرعنوان «ژن به عنوان واحد گزینش» و همچنین «درازنای دسترسی ژن»، کتابی منتشرشده در سال ۱۹۸۲، نوشتهٔ ریچارد داوکینز است.
نگارش بازنویسی شدهٔ این کتاب در سال ۱۹۹۹ با پس‌نگاشتی از دنیل دنت فیلسوف منتشر شد. این کتاب به نظر خود داوکینز بدیع‌ترین اثر علمی اوست.
داوکینز ایده‌های اولیهٔ آن را در کتاب منتشرشده در سال ۱۹۷۶ خود به نام "ژن خودخواه" آغاز کرد. در این کتاب او جانداران را ماشین‌های بقایی تعریف کرد که برای بیشترکردن احتمال کپی‌شدن ژن‌ها توسط خود ژن‌ها ساخته می‌شوند. داوکینز در این کتاب که پس از "ژن خودخواه" نوشته‌است، به دور دقیق‌تر و فنی‌تر این مسائل را توضیح داده‌است. او در فنوتیپ گسترش‌یافته تلاش داشته تا به انتقادها به کتاب پیشین هم پاسخ دهد.
بخش بیشتر کتاب به این می‌پردازد که تنها چیزی که ژن‌ها به‌طور مستقیم اعمال می‌کنند، سنتز کردن پروتئین‌ها است. داوکینز به این نکته اشاره می‌کند که محدودکردن فنوتیپ (رخمون) تنها به بدن جاندار یک امر اختیاری است و می‌توان آن را گسترده‌تر هم در نظر گرفت.
داوکینز این ایده را با نشان دادن تأثیری که ژن بر روی زیست‌بوم می‌گذارد پیشرفت داد. ژن‌ها بر روی محیط زیست جاندار از طریق رفتار جاندار تأثیر می‌گذارند. او مثال‌هایی چون خانه‌های بال‌مودار یا سد سگ آبی را مطرح نموده‌است. او سپس ریخت‌شناسی و رفتار جانوران را بررسی می‌کند؛ که در نهایت به نظر می‌آید که نه برای خود جاندار، و بلکه برای انگل‌هایی که از آن سود می‌برند، مفید است. نویسنده همهٔ اینها را در اصل مرکزی فنوتیپ گسترده خلاصه می‌کند:
رفتار یک جاندار متمایل به بیشینه ساختن بقای ژن‌ها «برای» آن رفتار خاص است؛ چه آن ژن‌ها در بدن آن جاندار خاص که آن را اعمال می‌کند باشند، یا نباشند.داوکینز، ریچارد (۱۹۹۹). فنوتیپ گسترش‌یافته. انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۳۳.
داوکینز در مسیر این استدلال تلاش کرده تا فرگشت ژن‌محور را تا آنجا قدرتمند کند که خود جاندار نیازمند توضیح باشد. این چالشی است که در بخش آخر کتاب با نام «دوباره‌یابی موجود زنده» به آن پرداخته‌است.
جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
شهاب اعلاء به عربی ( شهاب الأعلاء )، روستایی است در دهستان
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
قهراء به عربی ( عزلة الَقهراء )، روستایی است در دهستان
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۷۵ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
بَنی مطر از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
حره سهمان به عربی ( حره سُهمان )، روستایی است در دهستان بَنی مطر از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت آن (۹۸ ) نفر (۱۲ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
ابوجعفر عبدالله قائم از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال‌های ۱۰۳۱ تا ۱۰۷۵ فرمان می‌راند. او پسر خلیفه پیشین ابوالعباس احمد قادر بود. در نیمه نخستین دوره فرمانروایی، پایتخت عباسیان پر از آشفتگی بود. در نیمه دوم خلافت قائم، با ظهور سلجوقیان، آرامش نسبی برقرار شد. قائم، طغرل بیک را سلطان اعلام کرد؛ چند روز بعد طغرل وارد بغداد شد. در دوران خلافت قائم، ادبیات فارسی رشد چشمگیری کرد و به شکوفایی رسید. قائم تا ۳ شعبان سال ۴۶۷ هجری (۴ آوریل سال ۱۰۷۵ میلادی) خلیفه باقی ماند. مدت خلافت وی ۴۴ سال و ۲۵ روز بود.
در سال ۱۰۳۰، القادر بالله پسرش ابوجعفر را، که بعداً به قائم معروف شد، به عنوان وارث خود نامید، تصمیمی که کاملاً مستقل از امیران آل بویه گرفته شد. القادر پس از بیماری در ۲۹ نوامبر ۱۰۳۱ درگذشت. او نخست در قصر خلیفه به خاک سپرده شد، اما در سال بعد به‌طور تشریفاتی به رصافه منتقل شد. در نیمه اول سلطنت طولانی قائم، تقریباً هیچ روزی بدون آشفتگی در پایتخت نگذشت. اغلب شهر بدون حاکم می‌ماند و حاکم آل بویه اغلب مجبور به فرار از پایتخت می‌شد. با افزایش نفوذ سلسله سلجوقیان، چغری بیک سلجوقی دخترش ارسلان خاتون خدیجه را در سال ۱۰۵۶ به عقد قائم عباسی درآورد.
طغرل سلجوقی بر سوریه و ارمنستان مسلط شد. سپس چشم به بغداد دوخت و این زمانی بود که این شهر در رنج خشونت و تعصب غوطه‌ور شده‌بود. طغرل بیک در پوشش قصد زیارت مکه، با نیرویی سنگین وارد عراق شد و در مورد مقاصد صلح‌آمیز و اطاعتش از خلیفه به او اطمینان‌هایی داده، از او اجازه بازدید از پایتخت را خواست.
مناسبات ترکان و آل بویه چندان مطلوب نبود، اما طغرل توسط خلیفه در نمازهای عمومی به عنوان سلطان تأیید شد. چند روز پس از آن، طغرل خود، که سوگند یاد کرده بود که نه تنها به خلیفه، بلکه به امیر ملک رحیم بویه وفادار باشد، وارد پایتخت شد. او در آنجا از سوی سران و مردم به خوبی مورد استقبال قرار گرفت.
در این دوره و دوره خلفای پیشین، ادبیات به ویژه ادبیات فارسی تحت حمایت آل بویه رونق گرفت. فیلسوف معروف، فارابی (درگذشته در سال ۹۵۰)؛ ابوطیب متنبی (درگذشته در ۹۶۵) که در شرق به عنوان بزرگترین شاعر عرب شناخته شده‌است؛ و ابن سینای ایرانی (درگذشته در ۱۰۳۷م) همه مربوط به این دوره بودند.
در سال ۱۰۵۸ در بحرین، اختلاف بر سر خواندن خطبه به نام قائم بین اعضای قبیله عبدالقیس و دولت اسماعیلی قرمطی، شورشی به رهبری ابوالبهل العوام برانگیخت که به فروپاشی دولت قرمطی انجامید. حکومت قرمطیان سرانجام در سال ۱۰۶۷ در احساء فروپاشید.
المقتدی (نام کامل وی: "أبوالقاسم عبدالله بن محمد بن القائم بأمر الله و ملقب به المقتدی بأمر الله") (درگذشته به سال ۴۸۷ هجری/۱۰۹۴ میلادی) بیست و هفتمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۱۰۷۵ تا ۱۰۹۴ میلادی فرمان راند. هنگامی که مقتدی به خلافت رسید، نوزده سال داشت که پس از مرگ پدربزرگ قائم، برای او بیعت گرفته شد. ملکشاه سلجوقی، در زمان او قدرتمندترین سلطان بود. سلطان سلجوقی برای خلیفه احترام تمام قائل بود، اما عملاً بصورت کامل رسمی قدرت بیشتری از خلیفه داشت. سلطان سلجوقی، دخترش را به عقد نکاح خلیفه درآورد. او امید داشت که از این ازدواج پسری به دنیا آید، اما چنین نشد. دختر سلطان، بغداد را ترک گفت و به دربار اصفهان رفت. در این زمان روابط سلطان سلجوقی و خلیفه به تیرگی گرایید. از یک سو سلطان سلجوقی دخالت خلیفه را در امور سیاسی جایز نمی‌دانست و از سوی دیگر خلیفه از قدرت گرفتن ملکشاه هراسناک بود، به طوری که ملکشاه قصد تصرف بغداد را کرد، اما با کشته شدن ملکشاه، موفق به انجام این کار نشد و در اصفهان جنگ قدرت که به وسیله همسر فوق‌العاده قدرتمند و پرنفوذ ملکشاه را افتاده بود ترکان خاتون برای این که فرزندش محمود را پادشاه کند خلیفه را تهدید به فتح بغداد و قول این که هر چه بخواهد به او بدهد و دست به معامله سیاسی زد که اگر پسرش را به رسمیت بشناسد پسر خلیفه که در اصفهان دارالخلافه را انداخت بود و این امر قدرت خلیفه را تضعیف کرد بود را به او تحویل بدهد خلیفه پسر ترکان خاتون را به رسمیت شناخت و ترکان خاتون رسما جانشین همسرش ملکشاه شد و تمام قدرت را در دست گرفت و خلیفه از دستور ترکان خاتون پیروی می کرد. خلیفه مقتدی، مردی متدین بود و همتی بلند و نفسی نیرومند داشت، او آوازه خوانی را در بغداد و اطراف آن ممنوع کرد. با مرگ وی، خلافت به ابوالعباس احمد مستظهر رسید.
ابوالعباس احمد المستظهر بالله، بیست و هشتمین خلیفه عباسی در بغداد از سال ۱۰۹۴ تا ۱۱۱۸ میلادی بود. او پس از مرگ پدرش، ابوالقاسم عبدالله مقتدی در سال ۱۰۹۴ میلادی/۴۸۷ هجری خلافت را پذیرفت. در دوران بیست و چهار سال خلافتش به سیاست بی اعتنا بود؛ نخستین جنگ صلیبی در سوریه در زمان او شکل گرفت. حتی سردار صلیبی ریموند تولوز قصد حمله به بغداد را داشت، اما در توقات شکسته داده شد. در سال ۱۱۰۰ میلادی، مسلمانان پنج درصد جمعیت جهان و مسیحیان یازده درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. در سال ۴۹۲ هجری/۱۰۹۹ میلادی، اورشلیم به تصرف صلیبیون درآمد و ساکنان قبلی آن قتل‌عام شدند. این واقعه خشم عده بسیاری از مسلمانان و یهودیان را برانگیخت. مسلمانان اصرار داشتند که دست صلیبیون از مسجدالاقصی کوتاه شود. تصرف اورشلیم مدت زیادی به طول نینجامید جمعیت تبعیدی‌ها به بغداد پناه آوردند و خواستار جنگ علیه صلیبی‌ها شدند. مستظهر روز چهارشنبه سال ۵۱۲ هجری درگذشت.
سلطان‌علی سبز مشهدی از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان سده نهم و اوایل سده دهم هجری است. او را از شاگردان بی‌واسطه سلطان‌علی مشهدی و یکی از بهترین آن‌ها دانسته‌اند.فضایلی ص ۴۷۰ مولانا مالک دیلمی او را شاگرد اظهر تبریزی ذکر کرده‌است.فضایلی ص ۴۶۰
بلاگ‌اسکای (Blogsky) یکی از ارائه‌دهندگان خدمات وب‌نوشت رایگان به فارسی است. این وب‌گاه در ۲۰ فروردین ۱۳۸۲ توسط مرتضی توکلی و مسعود چنگیزی فعال شد. مطابق آمار الکسا، در سال ۱۳۸۸ بلاگ اسکای چهاردهمین دامنهٔ اینترنتی پربازدید فارسی بود.
بلاگ‌ اسکای پلاس در ابتدا به دو زبان فارسی و انگلیسی فعالیت می‌کرد اما پس از مدتی بخش انگلیسی حذف شد. سرورهای بلاگ‌اسکای در حال حاضر در کشور آلمان قرار دارند.
صَدَفی‌سا (Sagina) سرده‌ای از گیاهان است.
این جنس در ایران به گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله دارد.
افزون بر ایران، در عراق، افغانستان و پاکستان هم می‌روید.
مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵، ص۴۶۹.
عبدالرحمن خوارزمی (درگذشت: پس از ۸۸۶ ه‍. ق) از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان سده نهم هجری است او پدر عبدالرحیم معروف به انیسی و عبدالکریم معروف به پادشاه بود که هر دو از خوشنویسان صاحب کمالات بودند.
عبدالرحمن خوارزمی از استادان هم‌دوره با اظهر تبریزی و سلطان‌علی مشهدی بوده و به قول میرزا حبیب، شاگرد میرعبدالله بن میرعلی تبریزی است. عبدالرحمن ابتدا در دربار جهانشاه بن یوسف قراقویونلو (۸۴۱–۸۷۲ه‍. ق) و کمی پس از مرگ اوبه دربار سلطان یعقوب آق قویونلو (۸۸۴–۸۹۶ه‍. ق) پیوست.فضایلی ص ۴۶۰بیانی ۳۷۸تا۳۸۰
نحوهٔ بکارگیری فناوریهای جدید ارتباطی و شیوه‌های نوین اطلاع رسانی در جهت ارائه خدمات منطبق بر خواسته‌های مخاطبان به‌طور لحظه‌ای به منظور تحقق اهداف روابط عمومی است.
روابط عمومی الکترونیک لازمه و پیش فرض تحقق دولت الکترونیک است. دولت الکترونیک اصطلاحی است که به ارائه خدمات دولتی از طریق اینترنت و با استفاده از ابزارهای رایانه‌ای اطلاق می‌شود.
غایت بحث راه اندازی روابط عمومی الکترونیک در ایران، رسیدن به روزی است که بتوان تمام خدمات دولتی و حتی خصوصی را به راحتی و حتی بدون نیاز به مراجعه به پایگاههای مختلف، تنها با اتصال به یک پایگاه واحد انجام داد.
بحث روابط عمومی الکترونیک در واقع اطلاع رسانی به موقع با استفاده از ابزارهای نوین و همگام با روزآمد شدن فناوری‌ها در این حوزه است.
در شکل سنتی روابط عمومی برای راهنمایی مراجعین تان کار شما تهیه بروشور به صورت مکتوب، نصب تابلوی راهنمای طبقات و مواردی از این قبیل بود.
فرض کنید بسیاری از سازمانهای رسمی کشور، دارای ساختمان‌های متعددی است و شما برای انجام کارتان نیاز دارید به هر ساختمانی یا آدرسهای متفاوتی مراجعه کنید.
از تهیه مدارک مورد نیاز گرفته تا دانستن محل مراجعه از جمله اطلاعاتی است که اصولاً روابط عمومی‌های سازمان باید آن‌ها را تهیه کرده و در قالب بروشوری به مراجعه کنندگان داده یا در اختیار متصدیان مربوطه بگذارند.
با وجود چنین ابزاری است که مردم می‌توانند نظرات خود را بسیار راحتتر و بدون گذراندن فیلترها و سدهای مستحکم به سمع و نظر مسئولین سازمان برسانند. بی اغراق سرعت در اطلاع رسانی اصلی‌ترین عنصری است که روابط عمومی الکترونیک را به روابط عمومی سنتی تحمیل کرده‌است.
یکی از وظایف روابط عمومی‌ها رصد اخبار در رسانه‌ها و ساخت بریده جرائد یا بولتن روزانه است. نرم‌افزارهایی به این منظور طراحی شده‌اند که به صورت اتوماتیک متن اخبار رسانه‌ها را رصد و بانک اطلاعاتی جدیدی از آن‌ها می‌سازند. این برنامه‌ها الگوریتم پیچیده‌ای دارند و از چند برنامه جهت دریافت اخبار، جستجو در آن‌ها و کتابخانه سازی از آن‌ها را بر عهده دارند.
از دیگر مواردی که جزء مهم‌ترین مزایای مجلات الکترونیک است می‌توان به اطلاع رسانی لحظه‌ای، دسترسی سریع به اطلاعات، کاهش حجم نامه‌های اداری و بایگانی، پائین آوردن هزینه‌ها مانند چاپ و انتشار، برگزاری نمایشگاه و... و همچنین فراگیر و فرامرز بودن آن اشاره کرد.
از رسانه‌های دیجیتال می‌توان به رسانه‌های کامپیوتری، موبایلی و بروشورهای دیجیتال نام برد. به عنوان مثال: موبایل کاتالوگ‌ها در زمینه موبایل، مجلات الکترونیکی و...
ایمیل یا صندوق پستی که امروزه کاربرد زیادی در بین کابران ایرانی پیدا نموده است. در نظر بگیرید برای نشان دادن یک طرح یا متن پس از اخذ سفارش باید متن را در شرکت یا محل کار خود انجام داده و برای گرفتن تأیید باید دوباره به محل کار فرد نامبرده رفت و آن را تأیید گرفت. حال باید حساب کرد که فرد مذکور در شهر شما باشد و امکان دسترسی به وی امکان‌پذیر است. ولی در پست الکترونیکی یا ایمیل شما می‌توانید از سراسر دنیا کار را قبول نموده و سفارش مورد نظر را انجام داده و دوباره کار را جهت تأیید به فرد مورد نظر ارسال فرمایید بدون اینکه تحرک جسمی از خود نشان دهید. برای روشن شدن بیشتر موضوع مثالی دیگر می‌زنم. شما برای اینکه از وضعیت و اوضاع و احوال دوست خود مطلع شوید باید کاغذ و قلم برداشته و برای وی نامه‌ای بنویسید و آن را به صندوق پستی بیندازید. سپس پستچی نامه شما را به اداره پست منتقل نموده و در آنجا تفکیک می‌نمایند و به نشانی دوست شما ارسال می‌شود که این امر مستلزم کذر وقت و زمان است. ولی امروزه با پیشرفت تکنولوژی که فاصله‌ها را از بین برده شما با ایمیل و حتی چت کردن می‌توانید از حال دوستتان در کمترین زمان ممکن (حتی بدون فوت زمان) خبردار شوید.
برای اولین بار در ایران طرح جامع مدیریت همایش‌ها و جشنواره‌های آنلاین طراحی شده‌است. که در "جشنواره طراحی وب ایران" در حال اجرا می‌باشد.
خبرنامه الکترونیک
انجمن روابط عمومی ایران
حُدَیده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
مسترشد (نام کامل وی: "أبومنصور الفضل المسترشد بالله بن المستظهر بالله") بیست و نهمین خلیفه عباسی در بغداد بود. او از سال ۱۱۱۸ تا ۱۱۳۵ فرمان راند.
مسترشد، پسر خلیفه پیشین، ابوالعباس احمد مستظهر بود و به روز مرگ پدرش، شانزدهم ربیع‌الثانی سال ۵۱۳ هجری با او بیعت شد. به گفته سیوطی، او خود جنگها را فرماندهی می‌کرد. مسترشد و سلطان مسعود سلجوقی در نزدیکی همدان با یکدیگر به جنگ پرداختند. خلیفه نخست دستگیر شد، اما سپس با این پیمان که از کاخش خارج نشود، آزاد گشت.
در غیاب سلطان، خلیفه به دست یکی از حشاشین کشته شد. مسعود تقصیر را برگردن دُبِیس از دشمنان قدیم خلیفه انداخت و او را به قصاص اعدام کرد.
جمعیت آن (۵۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
جمعیت آن (۵۶ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
الراشد بالله (نام کامل وی: أبو جعفر المنصور الراشد بالله ابن المسترشد بالله) از خلفای عباسی در بغداد بود که از ۱۱۳۵ تا ۱۱۳۶ میلادی برابر با ۵۲۹ تا ۵۳۰ هجری قمری فرمان می‌راند. وی سی‌اُمین خلیفه عباسی بود که همان رویه پدرش را پیش گرفت و به جنگ و ستیز با سلاطین سلجوقی پرداخت و سرانجام چون توان مقابله با سَلاجقه را نداشت از ایشان شکست خورد و پس از ۹ ماه خلافت از این منصب خلع گردید و سرگردان شد.
مانند پدرش، ابومنصور فضل مسترشد، الراشد در تلاشهایش برای استقلال از ترکان سلجوقی شکست خورد؛ وی به انتقام قتل پدرش، به فرستاده سلطان که به قصد تقاضای بخشش بسیاری آمده بود، اهانت کرد، مردم را به تاراج قصرش برانگیخت، و بعد به حمایت زنگی، که به همان اندازه به خاطر اعدام دبیس با سلطان دشمن بود، سلطنتی رقیب پدیدآورد. بغداد از حمله سلطان در امان ماند، اما در نهایت، خلیفه ناامید از یاری، به موصل گریخت، و سلطان قدرت بیشتری به دست آورد. شورایی تشکیل شد، عموی راشد، پسر ابوالعباس احمد مستظهر به عنوان خلیفه جدید برگزیده شد.
پس از اینکه سلطان محمود سلجوقی به بغداد رفت راشد به اصفهان گریخت و در محاصره اصفهان در روز سه‌شنبه 25 رمضان 532 هجری به دست حشاشین کشته شد. مقبره او در نزدیکی پل شهرستان واقع شده‌است.
در شمال غربی پل شهرستان، بنای کوچک و آجری است که در سال 1316 بوسیله افتخار‌الدوله و در سال 1331 بوسیله اداره باستان‌شناسی تعمیر شده است. در وسط گنبد دو قبر است که بر روی آنها ضریحی از چوب نصب شده و به نام امامزاده شاهزاده حسین (حسین‌ ین زید بن حسن بن علی) و دیگری شاهزاده ابراهیم است و قبر الراشد بالله خلیفه عباسی نیز در اینجاست. این بقعه که با ساختمان گنبد خاکی مسجد جامع هم‌عصر می‌باشد دارای کتیبه‌ای است از آیات قرآنی و به خط کوفی که بر دور بقعه گچ‌بری شده است.
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
ابو عبدالله محمد بن احمد المستظهر (؛ ۹ آوریل ۱۰۹۶–۱۲ مارس ۱۱۶۰) که بیشتر با لقب المقتفی لأمر الله شناخته می‌شود، از ۱۱۳۶ تا ۱۱۶۰ سی و یکمین خلیفه عباسی در بغداد بود. او جانشین برادرزاده‌اش راشد بالله شد که توسط سلجوقیان مجبور به کناره‌گیری از خلافت شده بود. تداوم نفاق و رقابت بین ترکان سلجوقی به المقتفی فرصت داد تا نه تنها اقتدارش را بر بغداد حفظ کند، بلکه آن را به سراسر عراق گسترش دهد.
المقتفی در ۹ آوریل ۱۰۹۶ و با نام ابوعبدالله محمد، متولد شد او پسر خلیفه المستظهر بالله (حکومت: ۱۰۹۴–۱۱۱۸) بود. مادرش کنیزی به نام نسیم حبشی بود. پس از مرگ المستظهر بالله در ۶ اوت ۱۱۱۸، المسترشد که برادر ناتنی المقتفی بود به خلافت رسید. المسترشد (متوفی ۱۱۱۸–۱۱۳۵) شانزده سال به عنوان خلیفه حکومت کرد. سه سال پایانی حکومت المسترشد با جنگ بین او و سلطان مسعود سلجوقی گذشت. اندکی پس از محاصره دمشق، المسترشد لشکرکشی علیه سلطان مسعود سلجوقی را آغاز کرد. در ژانویه ۱۱۳۳ خلیفه در بغداد عنوان سلطان را به مسعود اعطا کرده و مشروعیت حکومت او را تأیید کرده بود. دو لشکر در نزدیکی همدان با هم روبه رو شدند. لشکریان خلیفه او را رها کردند و در نتیجه خلیفه به اسارت درآمد. خلیفه با مسعود توافق کرد که دیگر درصدد گردآوری سپاه نباشد و از دارالخلافه بیرون نرود و مبلغی نیز به عنوان غرامت بپردازد. خلیفه آماده رفتن به سمت بغداد بود اما نمایندگانی از طرف سنجر نزد سلطان مسعود آمدند و باعث تأخیر در بازگشت خلیفه به بغداد شدند. خلیفه که در خیمه تنها مانده بود در حین خواندن قرآن به قتل رسید. گمان می‌رود که او توسط قاتلان فرستاده شده از طرف حشاشیون که هیچ علاقه‌ای به خلیفه نداشتند کشته شده باشد. مورخان امروزی گمان دارند که مسعود عامل قتل خلیفه بوده‌است، هرچند ابن‌الاثیر و ابن جوزی دو مورخ مهم این دوره در این مورد اظهار نظری نکرده‌اند. از نظر جسمانی، المسترشد مردی مو قرمز با چشمان آبی و صورتی کک و مک دار بود.
در ۲۹ اوت ۱۱۳۵، راشد بالله که پسر المسترشد و جانشین او بود به خلافت رسید. راشد بالله مانند پدرش المسترشد، تلاش دیگری برای کسب استقلال نظامی (تشکیل ارتش) از سلجوقیان انجام داد. وی به انتقام قتل پدرش، به فرستاده سلطان مسعود سلجوقی که به قصد دریافت غرامت جنگی وعده داده شده توسط پدرش فرستاده شده بود، اهانت کرد و مردم را به نبرد با نماینده سلطان مسعود برانگیخت. او سپس با احضار عمادالدین زنگی و ملک داوود، قوای متحدی بر علیه مسعود به‌وجود آورد. مسعود به سوی پایتخت خلافت شتافت و آنجا را محاصره کرد. شهر بغداد که در کنار رودخانه و کانال‌های آب قرار داشت به خوبی در برابر حمله مقاومت کرد. اما در نهایت خلیفه و عماد الدین زنگی ناامید از کسب موفقیت به موصل گریختند. قدرت سلطان احیا شد سپس شورایی تشکیل شد که راشد بالله را برکنار و عموی او مقتفی را عنوان خلیفه جدید معرفی کرد. راشد بالله به اصفهان گریخت و در ژوئن ۱۱۳۸ توسط گروهی از اسماعیلیان نزاری (حشاشیون) ترور شد. به این مناسبت به مدت یک هفته در الموت جشن و شادی برگزار شد. .
المقتفی در ۱۷ سپتامبر ۱۱۳۶ به عنوان خلیفه معرفی شد. او توانست از درگیری داخلی سلجوقیان برای حفظ کنترل خود بر بغداد استفاده کند و به تدریج عراق را به مناطق تحت کنترل خلافت اضافه کند.
او در سال ۱۱۴۸ با گروهی از سرداران سلجوقی که علیه سلطان مسعود قیام و به بغداد لشکر کشیده بودند، جنگید و پیروز شد. به گفته برخی منابع، تلاش مشابهی در سال بعد انجام شد که بار دیگر توسط سپاهیان خلیفه ناکام گذاشته شد. المقتفی پس از مرگ مسعود در اکتبر ۱۱۵۲، و رقابت میان سران حکومت سلجوقی برای رسیدن به سلطنت، نقش فعالی ایفا کرد. چند ماه پس از مرگ مسعود، او شهرهای واسط و حله را تصرف کرد. در جنگ کسب قدرت میان سلیمان شاه برادر مسعود و برادرزاده مسعود، محمد دوم، مقتفی از سلیمان شاه حمایت کرد و از او تعهد گرفت که در عراق مداخله نکند.
اما پس از اینکه محمد، سلیمان شاه را شکست داد، به بغداد لشکرکشی کرد. خلیفه مجبور به پناه گرفتن در محله شرقی بغداد شد و محاصره بغداد (۱۱۵۷) آغاز شد. در نهایت به دلیل شورش ملکشاه سوم در همدان محاصره بغداد به اتمام رسید و به مرور زمان مقتفی روابط خود را با محمد بهبود بخشید. مقتفی در سالهای آخر عمر دو لشکرکشی بی‌نتیجه به تکریت انجام داد، اما توانست شهر لیحف (Lihf) را تصرف کرد.
خلیفه، عون الدین بن هبیره را به عنوان وزیر خود منصوب کرد، او به مدت شانزده سال و تا زمان مرگش در ۲۷ مارس ۱۱۶۵ به خلیفه خدمت کرد، معمولاً مرگ او به پزشک وی که گمان می‌رود جیره‌بگیر رقبای سیاسی او بوده باشد نسبت داده می‌شود.Makdisi (1971), pp. 802–803
در دوران خلافت او، جنگ‌های صلیبی در جریان بود و عمادالدین زنگی، اتابک موصل و بنیان‌گذار سلسله زنگیان، به عنوان یک جنگجوی شجاع و سخاوتمند به مقام بالایی دست یافت. عمادالدین زنگی زمانی که به شدت تحت فشار قرار گرفته بود درخواست کمک فوری از بغداد کرد. سلطان و خلیفه ۲۰۰۰۰ نفر را در پاسخ این درخواست فرستادند. اما در واقع نه سلجوقیان و نه خلیفه و نه حتی امرای آنها هیچ شوقی برای جنگ با صلیبیون نداشتند.
مقتفی توسط مورخان مسلمان معاصر به عنوان فردی فاضل، توانا و شجاع ستایش می‌شود. او در طول بیست و پنج سال خلافت خود، لشکرکشی‌های کوچک اما پرشماری در سراسر عراق و سوریه انجام داد.
منشور حفاظتی [امان‌نامه] که توسط مقتفی در سال ۱۱۳۹ به عبدیشوع سوم، بزرگ نسطوریان اعطا شده بود در سال ۱۹۲۶ توسط محقق آشوری آلفونس مینگانا منتشر شد.
مستنجد(نام کامل وی:"أبو المظفر المستنجد بالله یوسف بن محمد المقتفی") خلیفه عباسی در بغداد از سال ۱۱۶۰ تا ۱۱۷۰ میلادی بود. وی در سال ۱۱۲۴ در بغداد زاده شده بود؛ پدرش خلیفه پیشین ابوعبدالله محمد مقتفی بود. در زمان او، خلافت فاطمی که در آن زمان ۲۶۰ سال از عمر آن می‌گذشت، به سوی انحطاط و فروپاشی نزدیک می‌شد. مستنجد را به دادگری، سختگیری بر بدکاران و هوشمندی وصف کرده‌اند. مستجد در سال ۱۱۷۰ میلادی درگذشت؛ پس از وی مستضی به خلافت رسید. عایشه دختر او بود که تا ۶۴۰ق عمر کرد.
به فرمان مستنجد همه کتابهای ابن سینا و رسائل اخوان الصفا را در بغداد سوزاندند. (تاریخ تمدن، عصر ایمان، صفحه ۴۲۸)
اردشیر فرح آهنگساز و گیتاریست سرشناس ایرانی است.سایت All Music
اردشیر نواختن گیتار را از ۱۲ سالگی در ایران شروع کرد. ابتدا در زمینه موسیقی راک کار می‌کرد. بعد برای آشنایی بیشتر با موسیقی راک به مرکز این سبک موسیقی یعنی انگلستان رفت. در یک مصاحبه به گفته خودش، چون تمام خانواده‌اش در رشته راه و ساختمان تحصیل کرده بودند، او هم در آنجا به تحصیل در این رشته پرداخت. در حین تحصیل با گروه‌های راک انگلیسی هم کار می‌کرد. بعد از ۵ سال زندگی در انگلستان، به آمریکا رفت، او تحصیلات خود را ابتدا در بوستون و سپس در کالیفرنیا ادامه داد تا اینکه دانشگاه تمام و دوران زندگی حرفه‌ای اردشیر، نه در رابطه با ساختمان بلکه در زمینه موسیقی آغاز شد.
در سال ۱۹۷۹ با خورخه استرونز کاستاریکایی آشنا شد. این آشنایی به شکل‌گیری گروه استرونز و فرح (اسم فاميل دو نوازنده) انجاميد. حاصل کار آنها تاکنون ٢١ آلبوم و اجرای حدود ٣٠٠٠ کنسرت در آمریکاى شمالى و مركزى و جنوبى و نیز اروپا، در برنامه‌ها و جشنواره‌های گوناگون، همراه با نوازندگان و خواننگان معروف جاز، راک و پاپ آمريكايى و ساير كشورهاى دنيا است. اين گروه در سال ۱۹۹۱ به اوج خود رسید. آلبوم پنجمشان، Primal Magic
١٤ هفته در چارت مجله بيلبورد شماره یک بود و تقریباً یک سال در صدر جدول بودند. به اين خاطر بهترین گروه سال World Music در مجله مجله بيلبورد آمریکا شناخته شدند. ششمین آلبوم آن‌ها در سال ۱۹۹۳ به نام Americas همراه با گروه هايى مثل جيپسى كينگز و سرجيو مندز نامزد دریافت جایزه گرمی شد.
مستضی(نام کامل وی: "أبو محمد الحسن بن یوسف المستضئ بأمر الله") از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۱۱۷۰ تا ۱۱۸۰ میلادی فرمان راند.
همانند خلیفه پیشین، مستنجد، توانست موقعیت مستقلی برای خود به وجود بیاورد. چنانچه ابن جوزی نوشته‌است، وی مالیاتها را کاهش داد، مساجد بسیاری بنا کرد، و در توسعه علم همت نهاد. در دوران او بود که صلاح الدین ایوبی موفق شد به عمر فاطمیان پایان بخشد، صلاح الدین خود سلطان مصر شد و سلسله ایوبیان را در آنجا بنیان نهاد؛ از سوی دیگر صلاح الدین وفاداری خود را به عباسیان اعلام نمود. در سال ۱۱۸۰، مستضی درگذشت و ابوالعباس احمد ناصر جانشین وی شد.
شهناز تهرانی (زادهٔ ۱۳۲۹ در تهران) بازیگر، خواننده، رقصنده و گوینده رادیوی اهل ایران است.
وی فعالیتش را در سال ۱۳۴۵ با سریال‌های اختاپوس، صمد و سرکار استوار آغاز کرد و نخستین فیلم سینمایی وی بازی در فیلم صمد و قالیچه حضرت سلیمان در سال ۱۳۵۰ بود.
او تا دورهٔ دبیرستان تحصیلاتش را ادامه داد و پس از آن به فعالیت در سینما و تلویزیون ایران روی آورد.
شهناز تهرانی در طول دوران هنری خود در ۱۲۲ فیلم سینمایی و تئاتر ایفای نقش نمود که نمونه بارز آن، بازی در برخی از مجموعه فیلم‌های سینمایی صمد بود.
شهناز تهرانی ۹ سال در تئاتر جامعه باربد، تئاتر نصر، تئاتر دهقان و تئاتر ملت فعالیت داشت که تا یک سال بعد از انقلاب ۱۳۵۷ نیز ادامه داشت. پس از انقلاب مدتی در زندان اوین بود و سپس مانند بسیاری دیگر از ایرانیان مجبور به ترک کشور شد.
در لس آنجلس با همکاری اسکندر حجتی ملقب به حجی‌جون بیش از ۳۰۰ برنامهٔ موزیکال و کمدی ساختند که این زوج هنری را بیش از هر زمانی بر سر زبان‌ها انداخت. از محبوب‌ترین آن‌ها می‌توان به: عمو سبزی فروش، من دلم ماری رو می‌خواد، عکاس باشی، دخت گل، جیران، مدرسه بزرگسالان، سمنو فروش، رشید خان و … اشاره کرد.
پس از مدتی شهناز تهرانی از آمریکا به‌دلیل نداشتن اجازهٔ کار، اخراج شد و به کانادا، ترکیه، اسرائیل و گرجستان رفت.
وی به مدت ۱۲ سال در رادیو ران که برای فارسی‌زبانان از اسرائیل پخش می‌شد به‌عنوان گوینده و برنامه‌ساز حضور داشت. همچنین در طول این سال‌ها با حضور در برنامه‌های شاد و بزمی، ترانه‌های خاطره‌انگیز قدیمی را بازخوانی می‌کرد.
وی در پاییز ۲۰۲۱ با همکاری مدیر برنامه‌هایش «مانا ماندگار» ادکلن بانو را روانه بازار کرد که محصولی مشترک از فرانسه و ترکیه است.
«بانو شو» برنامه‌ای تلویزیونی با اجرای شهناز تهرانی است که در آن خاطراتش را بیان می‌کند و هم‌اکنون از شبکه فوریو پخش می‌شود.
أبو أحمد عبدالله بن منصور بن محمد المستعصم بالله (۶۵۶–۶۰۹ قمری در بغداد) آخرین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۶۴۰ تا ۶۵۶ قمری(۱۲۵۸–۱۲۴۲م) خلافت را برعهده داشت. شکست او سقوط بغداد (۱۲۵۸) در ۶۵۶ق-۱۲۵۸ میلادی و نابودی دارالحکمه توسط مغولان بعنوان پایان دوران طلایی اسلام و پایان دوران علم و ترقی بشمار می‌آید و تاریخ مهمی در تاریخ تمدن اسلامی است.
او پسر خلیفه عباسی المستنصر و مادرش هاجر بود. پس از مرگ پدرش، المستعصم در اواخر سال ۱۲۴۲ به سلطنت رسید. به دلیل مخالفتش با به قدرت رسیدن شجر الدرر به سلطنت مصر در طول جنگ صلیبی هفتم مشهور است. گفته شده او به مصر پیام فرستاد و گفت: اگر در آنجا مرد ندارید به ما بگویید تا بفرستیم., p.464/vol1در سال ۱۲۵۵/۱۲۵۶ میلادی هولاکو خلیفه را مجبور کرد که نیروهای خود را برای لشکرکشی به الموت به او قرض دهند.
در ۶۵۶ق-۱۲۵۸م هلاکو کسانی را به نزد خلیفه فرستاد و از او خواست که تسلیم شود، و خود یا وزیرش ابن علقمی به نزد او بیاید، ولی مستعصم اعتنا نکرد و هلاکو دستور محاصره بغداد داد. مغول‌ها با استفاده از ماشینهای دژ شکن و منجنیق تلاش کردند تا دیوارهای شهر را بشکنند و بخش قابل توجهی از دفاع را تصرف کردند. المستعصم که دید نیروهایش شانس کمی برای بازپس‌گیری دیوارها دارند، تلاش کرد تا مذاکره کند ولی هولاکو رد کرد. حدود ۳۰۰۰ نفر از سرشناسان بغداد سعی کردند با هولاکو مذاکره کنند اما همه به قتل رسیدند. پنج روز بعد، شهر تسلیم شد، اما مغول‌ها سه روز بعد وارد شهر شدند و یک هفته کشتار و ویرانی آغاز شد. خلیفه با نزدیکانش در یکشنبه ۴ صفر ۶۵۶ قمری (۲۹ بهمن ۶۳۶) تسلیم شدند. هلاکو از ریختن خون خلیفه بخاطر عقاید خود ترس داشت. برخی می‌گویند خلیفه را در قالی پیچیدند و تا حد مرگ زدند. برخی نیز می‌گویند خلیفه را در آب غرق کردند تا خونی نریزد.
بر پایه سفرنامه مارکوپولو، هلاکو او را در اتاقی بدون آب و خوراک زندانی کرد و او را وادار به خوردن زرهایی کرد که انبار کرده بود. دیگر پسر وی در مغولستان به زندان فرستاده شدند و چنانچه مورخین نگاشته‌اند، در آن جا ازدواج کرد و فرزندانی داشت.Yule-Cordier EditionIbn al-Furat; translated by le Strange, 1900, pp. 293–300
بعضی از مورخین شکست خلیفه را در اثر نقشه‌کشی و خیانت عمدی وزیر شیعه مذهب او دانسته‌اند. ابن کثیر می‌گوید ابن علقمی کوشش تمام بکار برد تا ارتش را خالی کند و اسم ارتشیان را از دیوان ارتش پاک نموده و آن‌ها را اخراج می‌نمود، تعداد ارتشیان در ایام المستنصر حدود صد هزار جنگجو بود که پیوسته آن‌ها را کم نموده تا این‌که بیش از ده هزار نفر باقی نگذاشت سپس با تاتار مراسله نموده و آن‌ها را برای حمله به کشور تشویق نمود و نقاط ضعف کشور را برایشان روشن نمود."البدایه و النهایه ج ۱۳ ص ۲۰۲""اصول الشیعه از د. ناصر القفاری ص ۱۲۱۸"
هولاگو ۳۰۰۰ سرباز مغول را برای بازسازی بغداد جا گذاشت. مدت کوتاهی ابن علقمی و سپس عطاملک جوینی را به حکومت بغداد، بین‌النهرین سفلی و خوزستان منصوب کرد.Maalouf, 243Runciman, 306همسر مسیحی نسطوری هولاکو، دوغوز خاتون، شفاعت کرد تا جان ساکنان مسیحی بغداد را نجات دهد. هولاگو کاخ سلطنتی را به کاتولیکوس نسطوری مار مکیخا تقدیم کرد و دستور داد کلیسای جامعی برای او بسازند.Foltz, 123
سقوط بغداد برای کل جهان اسلام یک شوک بود. پس از سال‌ها ویرانی مطلق، این شهر به یک مرکز اقتصادی تبدیل شد که در آن تجارت بین‌المللی، ضرب سکه و امور مذهبی در زمان ایلخانان رونق گرفت.داروغه رئیس مغول پس از آن در شهر مستقر شد.
سعدی، شاعر ایرانی در رثای مستعصم چنین گفته‌است:
دلیله نمازی (زاده در تهران) خواننده و بازیگر اهل ایران است.
دلیله نمازی از خوانندگانی است که ابتدا در سینما مشغول به کار شد و بعدها چندین صفحهٔ موسیقی نیز به بازار داد. معروف‌ترین ترانه‌اش، گل نرگس آهنگی محلی بود که در زمان خود رکورد قابل توجه‌ای ثبت کرد و صفحه‌اش تا مدت‌ها صفحهٔ روز بود.آرزو دارم...دلیله نمازی
دلیله از بازیگران فیلمفارسی در دهه ۱۳۴۰ است که به‌خاطر برخورداری از صدای خوش در چندین فیلم هم خواند.گل نرگس ...دلیله
تحصیلات وی تا سطح سیکل بود.
او خواهر پروانه نمازی بود.پروانه نیز خواننده بود.
فیلم‌هایی که دلیله در آن‌ها ایفای نقش کرده عبارتند از:
مستنصر خلیفه عباسی در بغداد بود که از سالهای ۱۲۲۶ تا ۱۲۴۲ فرمان راند. او پسر ابونصر محمد ظاهر و نواده ابوالعباس احمد ناصر بود. او شخصی مداراگر و خوشخو بود؛ اما خلافتش صرفاً نمادین بود و در عمل قدرتی نداشت. او مدرسه مستنصریه را در بغداد بر کرانه رود دجله در جانب شرقی ساخت.
مستنصر در سال ۶۴۰ هجری/۱۲۴۲ میلادی در بغداد درگذشت.
ابونصر محمد ظاهر از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۱۲۲۵ تا ۱۲۲۶ فرمان راند. او پسر ابوالعباس احمد ناصر بود. او مالیاتها را کاهش داد و ارتش بزرگی ترتیب داد. در عهد او، جنگ‌های صلیبی همچنان ادامه داشت. او در ۱۰ ژوئیه ۱۲۲۶ میلادی/ ۱۳ رجب ۶۲۳ هجری درگذشت.
فیروز بهجت‌محمدی (۱۵ مرداد ۱۳۱۵ – ۲۲ دی ۱۳۷۸) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران بود.
فیروز بهجت محمدی در سال ۱۳۱۵ در تبریز متولد شد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی در سال ۱۳۳۸ به بازیگری تئاتر روی آورد و بازی در نمایش‌های تلویزیونی و سینما را از سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. در شهریور و مهر این سال در نمایش "سلطان مار" بازی کرد. نخستین فیلمش "گاو" بود که به رغم کوتاه بودن نقشش، حضوری به یاد ماندنی داشت. در سال ۱۳۵۳ نیز در فیلم "شازده احتجاب" بازی خوبی ارائه داد. او در همین سال در فیلم کوتاه شانزده میلیمتری "کتیبه" (فریبرز صالح)، براساس شعری از مهدی اخوان ثالث ظاهر شد که تهیه کنندهٔ آن تلویزیون ملی ایران بود. بهجت محمدی بعدها، در سال ۱۳۶۱ نیز در فیلم کوتاه تلویزیونی "صبح پیروزی" (رامبد لطفی) دربارهٔ جنگ ایران و عراق بازی کرد. از فیلم‌های دیگر او می‌توان به "کاروان"، محصول مشترک ایران، آمریکا و آلمان نیز اشاره کرد. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۹ در دو فیلم به کارگردانی غلامعلی عرفان، "گفت هر سه نفرشان" و "آقای هیروگلیف" بازی کرد که به نمایش عمومی در نیامدند.Iranian Movie DataBase
علی تابش (۱۰ دی ۱۳۰۴ در تهران – ۱۴ آبان ۱۳۷۶ در تهران) گوینده رادیو، کمدین و بازیگر ایرانی بود.
علی تابش دهم دی ماه ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. وی در دبیرستان نظام دانشکده افسری تحصیل می‌کرد و به خاطر شرکت در نمایشنامه‌های کمدی از مدرسه نظام بیرون آمد.
آموزش عملیات آکروباتیک را زیر نظر نیلاکوک آموخت.
او فعالیت هنری خود را با بازی در تئاتر «زهره و منوچهر» در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد و بعدها در تماشاخانه تهران، نقش پروفسور سوسول را بازی کرد. تابش که با «پیش پرده» که در فاصله دو پرده اجرا می‌شد و یک موزیکال کوتاه بود، آغاز کرد ولی در همان نقش‌های اولیه نشان داد که استعداد فراوانی دارد، بخصوص به علت داشتن صدای خوبش، او را برای نقش جوان اول نمایش موزیکال «آرشین مالالان» انتخاب کردند. بعدها «مشهدی عباد» با شرکت او و عزت‌الله وثوق به روی صحنه آمد و به دفعات مختلف در مناطق مختلف ایران به اجرا درآمد. تابش کار بازیگری را ادامه داد و بعدها به سینما پیوست. او در فیلم «مادموازل خاله» نقش یک زن را ایفا کرد و به خاطر این فیلم نامه‌های عاشقانه نیز دریافت کرد.
دوران شکوفایی کار تابش هنگامی بود که در سال ۱۳۳۳ به رادیو آمد. در آن زمان تعداد بسیاری از هنرمندان معروف تئاتر به رادیو روی آوردند. تابش که فقط در برنامه‌های شما و رادیو «برنامه صبح‌های جمعه» شرکت می‌کرد، در مدتی کوتاه جای خودش را باز کرد. تیپ‌های جالب او از جمله «فلفلی»، کودک بی‌ادب شیرین زبان و «خوش نفس» پیرمردی که دائماً «سلام علیکم» می‌گفت، بر ارزش و اعتبار او افزوده بود. تابش گاهی هم ترانه‌های فکاهی با صدای فارسی «ویتوریو دسیکا» اجرا می‌کرد.
در سال ۱۳۴۰ به همراه پرویز خطیبی تصمیم گرفتند که یک برنامه نیم ساعته در تلویزیون ایران (متعلق به حبیب ثابت) اجرا کنند. به این ترتیب برنامه کمدی ـ انتقادی «تک مضراب» شکل گرفت؛ که تا زمان تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران و ادغام رادیو و تلویزیون ادامه یافت.
در همین سال‌ها او از کارهای هنری کناره‌گیری کرد و در تهران یک فروشگاه شیرینی فروشی باز کرد؛ ولی بعدها پس از انقلاب ۱۳۵۷ مجدداً [برای مدت کوتاهی]
به همراه منوچهر نوذری به رادیو ایران پیوست.
علی تابش در ۱۴ آبان ۱۳۷۶ درگذشت و در قطعه ۸۴ ردیف ۱ شماره ۳۰ بهشت زهرا دفن شد.
ATP سنتاز نامی کلی برای هر آنزیمی است که می‌تواند با صرف انرژی از آدنوزین دی‌فسفات (ADP) و فسفات غیرآلی آدنوزین تری‌فسفات (ATP) تولید کند. این انرژی معمولاً به صورت پروتونی است که در جهت خلاف شیب الکتروشیمیایی حرکت می‌کند. واکنش کلی به صورت زیر است:
از آن‌جایی که ای‌تی‌پی متداول‌ترین عامل مبادله انرژی در سلول‌های زیستی است، این آنزیم‌ها اهمیت زیادی در اکثر اندامگان دارند.
در میتوکندریها،FF ای تی پی سنتاز تاریخچه طولانی از مطالعات علمی دارد.
فوق خانوادهٔ F-Type ATPase (یا ATP سنتاز یا F_0 F_1 ATPase):