moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برین سایدونی دیسولنیرز در تاریخ ۱ اکتبر ۱۹۸۹ در ساکرامنتو، کالیفرنیا به دنیا آمد. پدر و مادر او هردو متخصص هومئوپاتی هستند. لارسون یک خواهر به نام میلینMilaine نیز دارد. پدر لارسون اصالتی فرانسوی-کانادایی دارد که این مسئله باعث شد تا او در دوران کودکی قادر باشد به زبان فرانسه صحبت کند. لارسون برخلاف بسیاری از مردم به مدرسه نرفت و خواندن و نوشتن را در خانه آموخت. او معتقد است این کار باعث شده تا او فرصت تجربه‌های جدیدی به‌دست‌آورد که بچه‌های دیگر آن را تجربه نمی‌کنند. لارسون دوران کودکی خود را «ساده و سرراست» توصیف می‌کند. لارسون ارتباط بسیار نزدیکی با مادر خود دارد. او در دوران کودکی خجالتی بود و از اختلال اضطراب اجتماعی رنج می‌برد. لارسون در زمان کودکی و در ایام تابستان، داستان‌های کوتاه می‌نوشت و همراه با پسرعموهای خود آن را کارگردانی می‌کرد. او برای ساختن فیلم‌های کوچک خود از گاراژ خانه‌شان به‌عنوان محل فیلم‌برداری استفاده می‌کرد. در سن شش‌سالگی علاقهٔ خود را به بازیگری نشان داد. خودش در این باره گفته‌است: «اثری هنری خلاق همیشه چیزی بود که در من وجود داشت.» لارسون در همان سن شش‌سالگی به گروه آموزشی تئاتر کانسروتری رفت و تبدیل به جوان‌ترین هنرآموزی شد که پا به این مؤسسه گذاشته‌است.
لارسون در مورد زندگی شخصی‌اش محتاط است و در مصاحبه‌ها از پاسخ دادن به سؤالاتی که باعث ناراحتی او می‌شود، خودداری می‌کند. او دربارهٔ تمایل به محرمانه بودن گفته که می‌ترسد به خاطر نقص‌هایش مورد قضاوت قرار بگیرد و این حریم خصوصی به او اجازه می‌دهد تا نقش‌های متنوعی را بدون تکراری شدن بازی کند. لارسون در سال ۲۰۱۳ با الکس گرینوالد، خواننده اصلی گروه فانتوم پلنت آشنا شد و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ با هم نامزد بودند. در ژانویه ۲۰۱۹ گزارش شد که این زوج نامزدی خود به هم زدند. آن‌ها با هم در محلهٔ هالیوود هیلز لس آنجلس زندگی می‌کردند. او به گرینوالد به خاطر ایجاد فضای امن برای او و قدرت بخشیدن برای ریسک کردن در کارش قدردانی کرده بود.
لارسون حضور فعالی در رسانه‌های اجتماعی دارد و از آن به‌عنوان بستری برای به اشتراک گذاشتن نظرات و پست‌هایی که خودش می‌نویسد استفاده می‌کند. او در سال ۲۰۲۰ کانال یوتیوب خود را راه اندازی کرد. نام او در سال ۲۰۱۶ در فهرست "فوربز" از ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال و در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ در فهرست زیبایی سالانهٔ "پیپل" قرار گرفته‌است. نام او در سال ۲۰۱۸ از سوی ایندی‌وایر در بین بهترین بازیگران آمریکایی زیر ۳۰ سال قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۹، مادام توسو نیویورک از مجسمه مومی لارسون در نقش کاپیتان مارول رونمایی کرد. در همان سال، مجلهٔ "تایم" او را به‌عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان معرفی کرد.
بنا به گزارش بازبینی جمعی منتقدان وبگاه راتن تومیتوز و وبگاه گیشه باکس آفیس موجو، تحسین‌شده‌ترین و پرفروش‌ترین فیلم‌های لارسون عبارتند از "اسکات پیلگریم در برابر دنیا" (۲۰۱۰)، "خیابان جامپ شماره ۲۱" (۲۰۱۲)، "بخش کوتاه‌مدت شماره ۱۲" (۲۰۱۳)، "دان جان" (۲۰۱۳)، "اکنون شگفت‌انگیز" (۲۰۱۳)، "فاجعه" (۲۰۱۵)، "اتاق" (۲۰۱۵)، "" (۲۰۱۷)، "کاپیتان مارول" (۲۰۱۹)، و "" (۲۰۱۹).
لارسون برای نقش‌آفرینی در "اتاق"، جوایز گوناگونی از جمله یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم و یک جایزهٔ فیلم بفتا دریافت کرده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خواهری پسران و آموزش خانم تینگل اشاره کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پسربچه" اشاره کرد.
استلا ادلر (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۲ میلادی فعالیت می‌کرد. او یکی از برجسته ترین اساتید تئاتر و بازیگری دنیا است. مارلون براندو از معروفترین شاگردان وی می‌باشد.
استلا آدلر در یکی از محبوب‌ترین خانواده‌های بازیگری در تئاتر “ییدیش” نیویورک به دنیا آمد. او از خردسالی به روی صحنه رفت و ذاتا استعداد بازیگری را به ارث برده بود. او چیزهای زیادی را با تجربه کردن کسب کرد. برای خانواده‌ی آدلر چراغ های صحنه ی نمایش و هیاهوی تماشاچیان، درست به اندازه‌ی روزنامه خواندن و قهوه خوردن برای سایر خانواده‌ها پیش پا افتاده بود.
مارک وین کلارک (؛ زاده درگذشته ) یک ژنرال آمریکایی در طی جنگ جهانی دوم و جنگ کره بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دیوارنویسی آمریکایی، اطلاع‌رسانی!، "من می‌خواهم" و آمیتی‌ویل سه‌بعدی اشاره کرد.
سام ترمل (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مایکل کوربت شانون (؛ زادۀ ) بازیگر، تهیه‌کننده، موسیقی‌دان و کارگردان تئاتر آمریکایی است. او برای هنرنمایی خود در فیلم‌های درام عاشقانه "جاده انقلابی" (۲۰۰۸) اثر سم مندس و تریلر روان‌شناختی "حیوانات شب‌زی" (۲۰۱۶) ساختۀ تام فورد، نامزد دریافت جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است. شانون به موجب بازی در فیلم "۹۹ خانه" (۲۰۱۴) نامزد جایزۀ انجمن بازیگران فیلم برای بازیگر نقش مکمل مرد برجسته و جایزۀ گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او در سال ۲۰۱۶، برای اجرای نمایش "سفر دراز روز در شب" اثر یوجین اونیل در تئاتر برادوی نامزد جایزۀ تونی بهترین بازیگر مرد در یک نمایشنامه شد.
شانون اولین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۹۳، با فیلم "روز گراندهاگ" تجربه کرد و با بازی در "۸ مایل" (۲۰۰۲) مورد توجه گسترده قرار گرفت. او برای تطبیق‌پذیری و ایفای نقش‌های متنوع در آثار کمدی و درام مانند "پرل هاربر" (۲۰۰۱)، "پسران بد ۲" (۲۰۰۳)، "حشره" (۲۰۰۶)، "پیش از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای" (۲۰۰۷)، "" (۲۰۰۹)، "آیسمن" (۲۰۱۲)، "نهایت سرعت" (۲۰۱۲)، "شب قبل" (۲۰۱۵)، "شکل آب" (۲۰۱۷) و "چاقوکشی" (۲۰۱۹) شناخته می‌شود. شنون نقش ژنرال زاد را در فیلم ابرقهرمانی "مرد پولادین" (۲۰۱۳) و دنبالۀ آن "" (۲۰۱۶) به تصویر کشید و این نقش را در فیلم "فلش" (۲۰۲۳) تکرار خواهد کرد. او با جف نیکولز همکاری‌های متعددی داشته و در تمام فیلم‌های او حضور داشته‌است: "داستان‌های تفنگ ساچمه‌ای" (۲۰۰۷)، "پناه بگیر" (۲۰۱۱)، "ماد" (۲۰۱۲)، "ویژه نیمه‌شب" (۲۰۱۶) و "لاوینگ" (۲۰۱۶). شنون همچنین برای بازی در نقش نلسون ون آلدن در مجموعۀ جنایی درام اچ‌بی‌او، "امپراتوری بوردواک" (۲۰۱۴–۲۰۱۰) شناخته می‌شود که برایش سه نامزدی جایزۀ انجمن بازیگران فیلم به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۲۱، به عنوان نقش اصلی در مینی‌سریال درام هولو، "نه غریبه کامل" ظاهر شد.
شنون از سال ۲۰۰۲ با کیت ارینگتون، بازیگر آمریکایی، قرار می‌گذاشت و در سال ۲۰۱۸ با او ازدواج کرد. آنها دو دختر به نام‌های سیلوی و ماریون دارند. شنون و خانواده‌اش در محله رد هوک واقع در بروکلین، نیویورک زندگی می‌کنند.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم در زیرزمین و چرخش اشاره کرد.
در فلسفه و منطق، اسکات برندهٔ جایزه‌ٔ شوک در ۱۹۹۷ شده است (پس از مایکل دامت و پیش از جان رولز). در علوم رایانه نیز او، به همراه مایکل رابین، در ۱۹۷۶ برندهٔ جایزه تورینگ شده است.
او مدرک کارشناسی در ریاضیات از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی را در سال ۱۹۵۴ دریافت کرد. او در دانشگاه پرینستون پی‌اچ‌دی خود را با پایان‌نامه‌اش در مورد توالی همگرای نظریه‌های کامل تحت نظارت آلونزو چرچ گرفت و از پایان‌نامه‌اش در سال ۱۹۵۸ دفاع کرد. پس از اتمام دکترای به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۶۰ به عنوان مربی در آنجا مشغول کار شد.
وی بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد و طولانی‌ترین دورهٔ فیلم‌سازی را داراستماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال نهم، شماره ۱۱۵، صفحهٔ ۵۲، آذر ۷۰ که در حدود ۶۷ سال بود.
رومرو در شهر نیویورک از پدری کوبایی-آمریکایی و اسپانیایی تبار و مادری لیتوانیایی-آمریکایی متولد شد. وی در سال ۱۹۶۰ از دانشگاه کارنگی ملون در پیتزبورگ فارغ‌التحصیل شد.
او در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ بعد از نبردی کوتاه با سرطان ریه درگذشت.
ادوین موزز (؛ زاده ) یک دونده دو با مانع اهل ایالات متحده آمریکا است.
پری اوبرایان (؛ زاده درگذشته ) یک ورزشکار پرتاب وزنه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تریس سایرس (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی سال ۱۹۸۹ در شهر نشویل به دنیا آمد.
برادر مایلی سایرس، نوا سایرس، برندی سایرس و بریسون سایرس.
فرزند بیلی ری سایرس نوازنده سبک کانتری و تیش سایرس.
تریس در گروهی به نام مترو کالیفرنیا راک می‌خواند.
چارلز کوال (؛ زاده درگذشته ) ستاره‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر مشاهدات و کشفیاتش در منظومه شمسی مشهور است.
جوزفین هال (؛ زاده ۳ ژانویهٔ ۱۸۷۷ درگذشته ۱۲ مارس ۱۹۵۷) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آرسنیک و تور کهنه (۱۹۴۴)، هاروی (۱۹۵۰) اشاره کرد.
زیگفرید و روی (؛ زیگفرید: زاده - درگذشته ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱؛ روی: زاده - درگذشته ) یک گروه سرگرمیساز اهل ایالات متحده آمریکا بودند.
در ژانویه ۲۰۲۱، فیشباخر اعلام کرد که سرطان لوزالمعده دارد. وی در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱، در سن ۸۱ سالگی در لاس وگاس درگذشت.
ایرا گِرشْوین (زادهٔ درگذشتهٔ ) ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او به همراه برادر کوچک‌ترش، آهنگساز نامدار، جرج گرشوین، خاطره‌انگیزترین ترانه‌های سدهٔ بیستم را ساختند.
سادرلند جایزه تورینگ را از انجمن ماشین‌های حسابگر در سال ۱۹۸۸ به خاطر اختراع اسکچ‌پد، یک سلف اولیه برای نوع رابط کاربر گرافیکی که در رایانه‌های شخصی همه و در همه جا استفاده می‌شود. او عضو آکادمی ملی مهندسی و همچنین آکادمی ملی علوم است. در سال ۲۰۱۲ جایزه کیوتو در فناوری پیشرفته را برای «دستاوردهای پیشگام در توسعه گرافیک کامپیوتری و رابط‌های تعاملی» دریافت کرد.
وی یکی از سینماگران پرسابقهٔ هالیوود بود و بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
او ابتدا به شغل خانوادگی اش یعنی پخش فیلم روی آورد ولی بعداً در دانشگاه نیویورک تحصیل کرده و سپس از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ به تدوین فیلم پرداخت. پس از زمانی در کمپانی مترو گلدوین مایر استخدام شده و در ۱۹۴۱ در مقام دستیار تهیه فعالیت نمود. پیش از آنکه خود دست به کارگردانی بزند، به عنوان نویسنده کارش را آغاز کرده و برای ادوارد جی. رابینسون چند فیلم‌نامه نوشت. بعدها در زمینه‌های مونتاژ، دستیار کارگردانی، دستیار تهیه‌کننده نیز فعالیت کرد. عاقبت در سن سی و چهار سالگی، افکار توسعه طلبانه اش را گسترش داده و با ایجاد سازمان مستقل تهیهٔ فیلم (در سال ۱۹۴۷) موفق شد اولین فیلمش را در همین سال به نام "و این است نیویورک" آغاز کند و در ۱۹۵۵ نخستین فیلم خود را کارگردانی نماید. سپس با آنچه در تهیه فیلم‌های متفاوتی که به کارگردانی سایرین مثل ("قهرمان"، "خانه شجاعان"، "مردان" و...) ساخت، بالاخره راه خود را پیدا کرد. کارگردانی فیلم و ساختن آثاری با اهداف اجتماعی و انتقادی او را در مسیر تازه‌ای انداخت که کم و بیش، کلیه فیلم‌هایش، بدون چون و چرا موفقیت کسب کردند. تا اینکه او در ۱۹۶۱ برندهٔ جایزهٔ ایروینگ تالبرگ گردید.
جوزف فون اشترنبرگ (؛ زاده درگذشته ) یک کارگردان اهل اتریش-ایالات متحده آمریکا بود.
وی در سال ۱۹۶۹ در ۷۵ سالگی به علت سکته قلبی درگذشت.
نیروگاه گازی فورگ داراب (استان فارس، شهرستان داراب، بهره‌برداری ۱۳۸۱)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع گازی با ظرفیت تولید ۴٫۲ مگاوات است که شامل ۳ واحد گازی ۱٫۴ مگاواتی است.
قدرت عملی نیروگاه در زمستان ۳ مگاوات و در تابستان ۲٫۷ مگاوات است.
جان آدامز (؛ زاده ) یک رهبر ارکستر، نوازنده کلارینت و آهنگساز سبک موسیقی کلاسیک و اپرا اهل ایالات متحده آمریکا است. او سابقه آهنگسازی برای بیش از ۶۰ کار بزرگ را دارد. قطعه معروف او «شیکر لوپس» نام دارد.
برونو بتلهایم ()؛ در در وین اتریش زاده شد. او در سال ۱۹۳۹ پس از یک سال کار اجباری در اردوگاه‌های کار اجباری داخائو و بوخنوالد به آمریکا مهاجرت کرد. بتلهایم استاد رشته تعلیم و تربیت، و روان‌شناسی در دانشگاه شیکاگو، و یکی از مشهورترین روان شناسان کودک در جهان بود. او در در شهر سیلور اسپرینگ (مریلند) درگذشت. از مهم‌ترین کتاب‌های او افسون افسانه‌ها (کاربردهای افسون) است.این کتاب را کمال بهروزکیا به نام کودکان به قصه نیاز دارند: کاربردهای افسانه و افسون ترجمه کرده است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زلیگ اشاره کرد.
پیتر لودویگ برگر (؛ زادهٔ -درگذشت ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷) جامعه‌شناس اتریشی‌الاصل آمریکایی که برای کارهای خود دربارهٔ جامعه‌شناسی معرفت، جامعه‌شناسی دین، مطالعات مدرنیزاسیون، و کمک‌های نظری به نظریه جامعه‌شناختی شناخته شده‌است.
پیتر لودویگ برگر در در وین به دنیا آمد. پدر و مادرش جورج ویلیام و جلکا (لیو) برگر یهودیانی مسیحی‌شده بودند. او در در خانه‌اش در بروکلین و پس از بیماری‌ای طولانی‌مدت درگذشت. او اندکی پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۶ به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سال ۱۹۵۲ نیز شهروند عادی آمریکا شد.
در ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۹ با بریجیت کلنر که یک جامعه‌شناس برجسته و مدیر گروه دپارتمان جامعه‌شناسی کالج ولزلی و دانشگاه بوستون بود ازدواج کرد. بریجیت در سال ۱۹۲۸ در آلمان شرقی متولد شد و در میانهٔ دههٔ ۱۹۵۰ به ایالات متحده مهاجرت کرد. کلنر جامعه‌شناسی بود که بر جامعه‌شناسی خانواده تمرکز داشت و استدلال می‌کرد که خانوادهٔ هسته‌ای از دلایل اصلی مدرنیزاسیون است. او اگرچه دربارهٔ خانواده‌های سنتی مطالعه می‌کرد اما از روابط هم‌جنس‌گرایی نیز حمایت می‌نمود.
آن‌ها دو پسر داشتند؛ توماس اولریخ برگر و مایکل جورج برگر. توماس که یک پژوهشگر روابط بین‌الملل است هم‌اکنون استاد دانشکدهٔ مطالعات جهانی پردی در دانشگاه بوستون است. او هم‌چنین "کتاب‌های جنگ، گناه و سیاست جهانی پس از جنگ جهانی دوم" (۲۰۱۲) و "فرهنگ‌های ضدجنگ‌گرا: امنیت ملی در آلمان و ژاپن" (۲۰۰۳) را در کارنامه دارد.
پیتر برگر به همراه توماس لاکمن در سال ۱۹۶۷ کتابی با عنوان "ساخت اجتماعی واقعیت" منتشر کردند که یکی از مهمترین تحولات جامعه‌شناسی پدیدارشناسانه در دههٔ ۱۹۶۰ بعد از آثار آلفرد شوتس بود و یکی از پرخواننده‌ترین و بانفوذترین کتاب‌های جامعه‌شناسی این دوره شد. یکی از جاذبه‌های این کتاب برای جامعه‌شناسی معاصر برگرداندن پدیدارشناسیِ گهگاه پر رمز و راز شوتس به زبان نظریهٔ متعارف جامعه‌شناسی بود. همچنین برگر و لاکمن از نظریات شوتس فراتر رفتند و تلاش کردند تا کار شوتس را با روان‌شناسی اجتماعی جورج هربرت مید پیوند دهند و بعد این دو دیدگاه را با نظریات کارل مارکس و امیل دورکیم تکمیل کنند. همچنین کوشیدند تا نظریات ماکس وبر دربارهٔ "کنش اجتماعی" را با نظریات دورکیم در مورد واقعیت‌های اجتماعی برون‌ذهنی ترکیب کنند. آن‌ها با ترکیب واقعیت عینی و معنای ذهنی می‌خواستند نشان دهند که انسان‌ها محصولات همان جامعه‌ای هستند که خود خلق می‌کنند.جورج ریتزر، نظریه‌های جامعه‌شناسی در دوران معاصر، ترجمهٔ محسن ثلاثی، تهران: انتشارات علمی، ۱۳۸۰، صص ۹۵ و ۳۵۸–۳۶۴.
هسکل بروکس کاری (؛ زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۰۰ درگذشته ) یک دانشمند در زمینه ریاضیات و منطق اهل ایالات متحده آمریکا بود. علت شهرت او کارهایش بر روی منطق ترکیبی است. زبان‌های برنامه‌نویسی هسکل و کیوری نیز به افتخار او نام‌گذاری شده‌اند.
وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری شده است.
بلوم در خانواده‌ای یهودی در ونزوئلا به دنیا آمد. بلوم در مؤسسه فناوری ماساچوست تحصیل کرد و در سال های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۱ مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی برق گرفت و پی‌اچ‌دی خود را در ریاضیات در سال ۱‍۹۶۴ تحت نظارت ماروین مینسکی در همانجا دریافت کرد.
بلوم تا سال ۲۰۰۱ به عنوان استاد علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸، او استاد علوم رایانه بروس نلسون در دانشگاه کارنگی ملون بود، جایی که همسرش، لنور بلوم، نیز استاد علوم رایانه بود.
در سال ۲۰۰۲ به عضویت آکادمی ملی علوم ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۰۶، او به دلیل مشارکت در نظریه پیچیدگی انتزاعی، استنتاج استقرایی، پروتکل‌های رمزنگاری و تئوری و کاربردهای چک‌کننده‌های برنامه به عضویت آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۸ او و همسرش لنور در اعتراض به تبعیض جنسی از دانشگاه کارنگی ملون استعفا دادند، زیرا تغییر در ساختار مدیریتی پروژه المپوس منجر به رفتارهای جنسیتی با همسرش به عنوان مدیر و محرومیت زنان دیگر از فعالیت‌های پروژه شد.
لامپسن پس از فارغ التحصیلی از مدرسه لارنس ویل، مدرک A.B را در فیزیک از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۶۴ و دکترا در مهندسی برق و علوم رایانه از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۶۷ را دریافت کرد.
رابرت تاپن موریس (؛ زاده ) استاد دانشگاه، کارآفرین رایانه‌ای، برنامه‌نویس و مجرم رایانه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
الن کی (؛ زاده ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. او به عنوان عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، آکادمی ملی مهندسی و انجمن سلطنتی هنر انتخاب شده است. او بیشتر به خاطر پیشگامی در زمینه برنامه‌نویسی شیءگرا و طراحی رابط کاربر گرافیکی پنجره رایانه (GUI) شناخته شده است.
او قبل از بسته شدن مؤسسه تحقیقاتی دیدگاه‌ها در سال ۲۰۱۸ رئیس این موسسه و استاد کمکی علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌ آنجلس بود.
کی همچنین یک گیتاریست حرفه‌ای جاز، آهنگساز، طراح تئاتر و یک نوازنده کلاسیک ارگ بادی است.
رابرت متکالف (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه شبکه رایانه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در سال ۲۰۲۳ بابت اختراع اترنت برنده جایزه تورینگ شده‌است. او همچنین برنده جوایزی همچون مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی شده‌است.
توماس گلد (؛ زاده – درگذشته ) یک اخترفیزیکدان که در زمینه‌های اخترشناسی، زیست‌فیزیک، کیهان‌شناسی، ژئوفیزیک، و مهندسی هوافضا اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اسکار مورگنشترن (؛ زاده درگذشته ) یک اقتصاددان متولد آلمان و ساکن ایالات متحده آمریکا بود. همکاری او و جان فون نویمان منجر به شکل گیری شاخهٔ نظریه بازی و کاربردهای آن در اقتصاد شد.
مورگنشترن در گرلیتز، امپراتوری آلمان متولد شد. مشهور است که مادرش دختر نامشروع فردریش سوم، امپراتور آلمان بود. او در وین رشد کرد،
مدرک دکترای خود در رشته علوم سیاسی را در سال ۱۹۲۸ از دانشگاه وین دریافت کرد. سه سال بعد و پس از گذراندن یک دورهٔ فلوشیپ، کرسی استادی اقتصاد را در همین دانشگاه به دست آورد. در سال ۱۹۳۸، به منظور دیدار از دانشگاه پرینستون به ایالات متحده رفت. اقامت مورگنشترن در پرینستون همزمان با اشغال وین توسط ارتش هیتلر در جنگ جهانی دوم شد. در نتیجه، او تصمیم گرفت در ایالات متحده بماند. در آنجا ابتدا به عضویت هیئت علمی دانشگاه پرینستون در آمد ولی سپس جذب مؤسسه مطالعات پیشرفته شد. در این مؤسسه، ریاضیدان مجارستانی، فون نویمان را ملاقات کرد. همکاری این دو منجر به چاپ کتاب نظریه بازی‌ها و رفتار اقتصادی در سال ۱۹۴۴ شد. این کتاب را نقطهٔ آغازین نظریه بازی می‌دانند. نظریه بازی در واقع چارچوبی ریاضی برای مطالعهٔ ساختارهای استراتژیکی است که شامل تصمیم گیری در موقعیت‌های خاص اقتصادی، سیاسی و نظامی می‌شود.
همکاری میان مورگنشترن اقتصاددان و جان فون نویمان ریاضیدان منجر به ابداع شاخه‌های کاملاً نوینی چه در اقتصاد و چه در ریاضیات شد. شاخه‌هایی که از زمان پیدایش، از هر دو جنبهٔ تحقیقات و کاربرد، بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. در سال ۱۹۴۴ مورگنشترن شهروند ایالات متحده شد و چهار سال بعد با دوروتی یانگ ازدواج کرد. او تا سال ۱۹۷۰، که بازنشسته شد، به عنوان استاد اقتصاد در دانشگاه پرینستون به کار خود ادامه داد و در این سال به دانشگاه نیویورک پیوست.
مورگنشترن در سال ۱۹۷۷ در پرینستون درگذشت. آرشیو کاملی از کارهای منتشر شده و همچنین منتشر نشدهٔ او در دانشگاه دوک نگهداری می‌شود.
رابرت آلدریچ (; – ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
بخشی از فیلم‌ها
وینسنت آنتونی وان (به ؛ زادۀ ) بازیگر آمریکایی است. وان حرفۀ بازیگری را در اواخر دهۀ ۱۹۸۰ با ایفای نقش‌های فرعی در تلویزیون آغاز کرد. او برای بازی در فیلم کمدی درام "هوسران‌ها" (۱۹۹۶) مورد توجه گسترده قرار گرفت. وان در شماری از فیلم‌های دهۀ ۱۹۹۰ مانند فیلم ورزشی "رودی" (۱۹۹۳)، علمی-تخیلی "" (۱۹۹۷)، درام مهیج "بازگشت به بهشت" (۱۹۹۸) و بازسازی فیلم ترسناک روان‌شناختی "روانی" (۱۹۹۸) ظاهر شد.
به غیر از نقش‌های دراماتیک او در فیلم‌های "سلول" (۲۰۰۰) و "اختلاف داخلی" (۲۰۰۱)، وان در دهۀ ۲۰۰۰ به طور عمده به نقش‌های کمدی روی آورد و در فیلم‌های "مدرسه قدیمی" (۲۰۰۳)، "" (۲۰۰۴)، "مهمانان ناخوانده عروسی" (۲۰۰۵)، "جدایی" (۲۰۰۶)، "فرد کلاوس" (۲۰۰۷) و "چهار کریسمس" (۲۰۰۸) به ایفای نقش پرداخت. او این روند را در دهۀ ۲۰۱۰ با حضور در فیلم‌های "معضل" (۲۰۱۱)، "دیدبان" (۲۰۱۲) و "کارآموزی" (۲۰۱۳) ادامه داد. در سال ۲۰۱۵، وان نقش فرانک سمیون را در فصل دوم مجموعۀ تلویزیونی درام جنایی آنتولوژی شبکۀ اچ‌بی‌او، "کارآگاه حقیقی" به تصویر کشید، پس از آن او نقش‌های دراماتیکی را در فیلم جنگی "ستیغ هک‌سا" (۲۰۱۶)، نوآر "درگیری در سلول ۹۹" (۲۰۱۷) و جنایی "کشیده شده در بتن" (۲۰۱۸) ایفا کرد.
جروم برونر از منتقدان بزرگ و سرسخت دیدگاه رفتارگرایی در زمینه یادگیری به شمار می‌رفت.
میکلا کونلین (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به استخوان‌ها اشاره کرد.
جان هی (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، سیاستمدار، دیپلمات، فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادموند اوبرایان (؛ زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۵ – درگذشته ۹ مه ۱۹۸۵) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ها جین (؛ زاده ) یک شاعر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پدر هنری دریپر، جان ویلیام دریپر، دکتر، شیمیدان، گیاه‌شناس و استاد دانشگاه نیویورک بود. او اولین کسی بود که از ماه با تلسکوپ عکس گرفت (۱۸۴۰). مادر دریپر، آنتونیا کوتانا د پایوا پریرا گاردنر، دختر پزشک شخصی امپراتور برزیل بود. خواهرزاده او آنتونیا موری نیز ستاره‌شناس بود.
او در ۲۰ سالگی در سال ۱۸۵۷ از دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک فارغ التحصیل شد.
دریپر یکی از پیشگامان استفاده از عکاسی نجومی بود. در سال ۱۸۷۲، او طیف ستاره‌ای را انتخاب کرد که خط طیف نوری را نشان می‌داد، که افرادی مانند یوزف فون فراون‌هوفر، لوئیس موریس رادرفورد و آنجلو سکی، در این بلند همتی و آرزو پیش از او بودند.
او در سال ۱۸۷۳ از ریاست خود در بخش پزشکی استعفا داد تا زمان بیشتری برای تحقیقات اولیه داشته باشد.
والتر بیردزلی تیوکسبری (؛ زاده درگذشته ) یک ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ برنده پنج مدال، از جمله دو مدال طلا شد.
کندریک لمار داکوُرث (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۷) رپر و ترانه‌نویس آمریکایی است. او برای سبک موسیقی پراگرسیو و ترانه‌سرایی به‌منظور آگاهی اجتماعی مشهور است. او اغلب یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان هیپ هاپ در نسل خود و نیز یکی از برترین رپرهای تاریخ به‌شمار می‌رود. لمار در کامپتن، کالیفرنیا به دنیا آمد و فعالیتش را در نوجوانی تحت نام هنری کِی.دات آغاز کرد. او بلافاصله توجه عموم را به خود جلب کرد و منجر به این شد تا در سال ۲۰۰۵ با تاپ داگ اینترتیمنت قرارداد ضبط موسیقی امضا کند.
پس از اینکه لمار از اعضای بنیان‌گذار سوپرگروه هیپ هاپ بلک هیپی شد، او نام هنری خود را زدود و با استفاده از نام میانی خود به‌طور حرفه‌ای آغاز به کار کرد. در سال ۲۰۱۱، او نخستین آلبوم استودیویی خود "بخش.۸۰" را منتشر کرد که اثری در سبک هیپ هاپ خودآگاهی بود. این آلبوم با نقدهای مثبتی مواجه شد و شامل نخستین تک‌آهنگ او، «های‌پاور»، می‌شد. در سال ۲۰۱۲، لمار قرارداد ضبط موسیقی با افترمث انترتینمنتِ متعلق به دکتر دره، تحت حمایت اینترسکوپ رکوردز، را منعقد کرد و دومین آلبوم استودیویی خود، "بچه خوب شهر عصبانی"، را منتشر کرد. این آلبوم متأثر از ساحل غربی و گنگستا رپ بود و باعث جلب توجه گستردهٔ منتقدان شد.
سفر به آفریقای جنوبی، الهام‌بخش سومین آلبوم استودیویی لمار، "جاکشی پروانه" (۲۰۱۵) بود که فضایی جاز داشت. این آلبوم مورد تحسین همگانی قرار گرفت و نخستین آلبوم شماره یک او در "بیلبورد" ۲۰۰ شد. در همان سال، او در ریمیکس «کینه» اثر تیلور سوئیفت حضور یافت که به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید. لمار در آلبوم بعدی، "لعنت" (۲۰۱۷)، سبک‌های آراندبی، پاپ و سایکدلیک سول را تجربه کرد. این آلبوم شامل تک‌آهنگ «فروتن» بود و نخستین اثر غیرکلاسیک و غیرجاز شد که جایزه پولیتزر در رشتهٔ موسیقی را کسب کرد. پس از وقفه‌ای چهار ساله، لمار پنجمین آلبوم استودیویی خود، "آقای مورال و استپرهای بزرگ" (۲۰۲۲)، را منتشر کرد که آواز قو او در تاپ داگ اینترتیمنت بود. او چندین موزیک ویدئو و فیلم را با شریک هنری خود، دیو فری کارگردانی و تهیه کرده و با او گروه هنری پی‌جی‌لانگ را تأسیس کرد.
لمار بیش از ۷۰ میلیون نسخه از آثارش را تنها در ایالات متحده به فروش رسانده‌است. تمام آلبوم‌های استودیویی او از طرف انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا، گواهی فروش پلاتینی یا بالاتر کسب کرده‌اند. او افتخارات گوناگونی شامل ۱۷ جایزهٔ گرمی، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، دو جایزهٔ موسیقی آمریکا، شش جایزهٔ موسیقی "بیلبورد"، ۱۱ جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی، و یک جایزهٔ بریت کسب کرده و علاوه بر این، نامزد یک جایزهٔ اسکار بوده‌است. در سال ۲۰۱۵، لمار جایزه نماد بینِ نسل سنای ایالت کالیفرنیا را دریافت کرد. نام او در فهرست‌هایی مانند "تایم" ۱۰۰ و ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال "فوربز" حضور داشته‌است. سه تا از آلبوم‌های او در رتبه‌بندی ۲۰۲۰ "رولینگ استون" از ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران قرار گرفتند.
کندریک لمار در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۷ در کامپتن، کالیفرنیا به دنیا آمد. مادرش پائولا الیور، در مک‌دونالد شاغل بود و پدرش کنت «کنی» داک ورث، در کی‌اف‌سی مشغول به کار بود. والدین او اهل قسمت جنوبی شیکاگو بودند و سه سال قبل از تولدش به‌دلیل وابستگی سازمانی پدرش به گنگستر دیسایپلز به کامپتن نقل مکان کردند. لمار بزرگ‌ترین فرزند در میان چهار فرزند خانواده است و نامش از خواننده-ترانه‌سرا ادی کندریکس از گروه تمپتیشنز اقتباس شده‌است. او در خانوادهٔ آفریقایی-آمریکایی از طبقهٔ کارگر بزرگ شد، در مسکن بخش ۸ زندگی می‌کرد و به کمک هزینهٔ تأمین اجتماعی متکی بود. اگرچه لمار عضو باند جنایتکاری نبود، او در میان وابستگان نزدیک به وست‌ساید پیرو بلادز بزرگ شد.
لمار در چهار سالگی پس از گوش دادن به ترانه‌های هیپ هاپ که والدینش در مهمانی‌های خانگی می‌نواختند، به موسیقی علاقه نشان داد. برخی از نخستین خاطرات کودکی او شامل تماشای دزدی پدر و عموهایش از فروشگاه‌ها در جریان شورش‌های ۱۹۹۲ لس‌آنجلس بود. اطلاع از ضرب و شتم رادنی کینگ باعث شد که شورش‌ها به او درک بهتری از وحشیگری پلیس دهد. در کودکی به او لقب «من-من» داده شد، زیرا رفتارش مانند بزرگسالان بود. این نام مستعار بعداً در ترانهٔ «فروتن» و «روابط خانوادگی» استفاده شد که در آن به دوران کودکی‌اش اشاره می‌کرد. هنگامی که لمار پنج ساله بود، او بیرون از واحد آپارتمانش شاهد قتل بود. طی مصاحبه‌ای با ان‌پی‌آر میوزیک، او گفت که این قتل «درست همان وقت و همان‌جا کاری با من کرد. بهم اطلاع داد این نه تنها چیزی است که من به آن نگاه می‌کنم، بلکه چیزی است که شاید باید به آن عادت کنم.» سه سال بعد، هنگامی که از مدرسهٔ ابتدایی به خانه باز می‌گشت، شاهد قتل دوم بود.
هنگامی که لمار هشت ساله بود، او رپرهای آن زمان، یعنی توپاک شکور و دکتر دره را دید که در همسایگی او موزیک ویدئوی تک‌آهنگشان «عشق کالیفرنیا» را فیلم‌برداری کردند. این تجربه به او الهام داد تا حرفهٔ موسیقی را دنبال کند و بلافاصله پس از آن شروع به فری‌استایل کرد. او خود را در مدرسه ساکت، خجالتی و حواس‌جمع توصیف کرد؛ به گفتهٔ مادرش، او تا هفت سالگی منزوی بود. زمانی که لمار دانش‌آموز پایهٔ هفتم بود، به‌وسیلهٔ معلم انگلیسی‌اش که فرم ادبی را به هیپ هاپ مرتبط می‌ساخت، با شعر آشنا شد. این کلاس تأثیر قابل توجهی بر او داشت، به‌طوری که «راهی برای گشودن احساساتش» باز شد و «به او کمک کرد تا فعالیت‌های اجتماعی محلهٔ خود را هدایت کند.» او عقیده داشت که این معلم، «نقش پررنگی در رشد عقلانی‌اش» ایفا کرده‌است. او در سال ۲۰۰۵ به‌عنوان دانش‌آموز ممتاز از دبیرستان سنتنیال فارغ‌التحصیل شد.
لمار می‌گوید توپاک شکور بیشترین نفوذ را بر او داشت و موسیقی و زندگی روزمره‌اش تأثیر شدیدی بر او گذاشت. او گفته که شکور، نوتوریوس بی.آی.جی، جی-زی، ناز و امینم پنج رپر مورد علاقه‌اش هستند. لمار در مصاحبهٔ سال ۲۰۱۱ با "رولینگ استون"، مس دف و اسنوپ داگ را رپرهایی دانست که در سال‌های نخست به آن‌ها گوش می‌داد و از آن‌ها الهام می‌گرفت. او همچنین از دی‌ام‌اکس به عنوان فردی نام برد که باعث شد در موسیقی دست به کار شود. او در ادامه بیان کرد که ایزی-ئی نیز بر او تأثیر گذاشت: «اگر ایزی-ئی نبود، امروز اینجا نبودم.»
در سپتامبر ۲۰۱۲، لمار گفت امینم «تأثیر زیادی بر سبک من داشته» و پرخاشگری در موسیقی‌هایش، مانند «فری‌استایل کمک‌راننده» را به امینم نسبت داد. او گفته که کار لیل وین در گروه هات بویز بر سبکش تأثیر داشته و ماندگاری وین را ستایش کرد. به گفتهٔ لمار، او با گوش دادن به آثار راکیم، دکتر دره و تا داگ پوند بزرگ شد. در ژانویه ۲۰۱۳ که از لامار خواسته شد نام سه رپر را که در سبک او نقشی ایفا کرده‌اند، بیان کند، گفت: «احتمالاً این تأثیر تا حد زیادی در ساحل غربی است. یک‌خرده از کوراپت، [توپاک]، با برخی از محتوای آیس کیوب.» در مصاحبهٔ سال ۲۰۱۳ با "جی‌کیو"، هنگامی که از او پرسیده شد چهار رپر بزرگ که او را ساخته‌اند، چه کسانی هستند، او پاسخ داد: شکور، دکتر دره، اسنوپ داگ و ماب دیپ، به‌عبارت دیگر پرادیجی. لمار می‌گوید که در طول ضبط "جاکشی پروانه"، او متأثر از مایلز دیویس و پارلمنت-فانکدلیک بود.
لمار پسر خالهٔ رپر، بیبی کیم، و پسر عموی بازیکن بسکتبال، نیک یانگ، است. او یکی از طرفداران درخور توجه لس آنجلس لیکرز، لس آنجلس داجرز و لس آنجلس رمز است. لمار حین تحصیل در دبیرستان سنتنیال، با متخصص زیبایی، ویتنی آلفورد که همکلاسی او بود، آشنا شد. رابطهٔ آن‌ها به دلیل اعتیاد جنسی و خیانتِ لمار تیره شد و در سال ۲۰۱۰ از هم جدا شدند. در طول جدایی، او تقریباً به‌مدت یک سال با نیتی اسکات قرار می‌گذاشت. آن‌ها به‌دنبال نگرانی‌های فزاینده تیم مدیریت اسکات در آن زمان که احساس می‌کردند «در ظاهر خوب نبود»، دوستانه از هم جدا شدند.
پس از انتشار "بچه خوب شهر عصبانی" (۲۰۱۲)، لمار و آلفورد رابطهٔ خود را از سر گرفتند. لمار طی مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۵ اعلام کرد آن‌ها نامزدی کرده‌اند. آلفورد در آواز پس‌زمینهٔ قطعات منتخب "جاکشی پروانه" (۲۰۱۵) همکاری کرد و راوی اصلی "آقای مورال و استپرهای بزرگ" (۲۰۲۲) بود. در ژوئیهٔ ۲۰۱۹، این زوج صاحب نخستین فرزند خود شدند، دختری به نام یوزی. آن‌ها از طریق طرح روی جلد "آقای مورال و استپرهای بزرگ"، دومین فرزندشان، پسری به نام ایناک را معرفی کردند.
لمار مسیحی بسیار مذهبی است که در نوجوانی پس از مرگ یکی از دوستانش به این دین گرویده است. او در کودکی به ندرت در مراسم کلیسا شرکت می‌کرد، اما به دلیل ماهیت پوچ و جانبدارانهٔ موعظه‌ها، احساس می‌کرد «از لحاظ روحی ارضا نشده‌است». او دو بار غسل تعمید گرفت: نخست زمانی که ۱۶ ساله بود و بار دیگر در اکتبر ۲۰۱۳ که آن را در جریان افتتاحیهٔ تور کنسرت کانیه وست اعلام کرد. لمار در موسیقی و مصاحبه‌هایش به‌صراحت دربارهٔ ایمانش صحبت کرده‌است. مقدمهٔ آلبوم "بچه خوب شهر عصبانی" شامل فرمی از دعای گناهکار است. ترانهٔ «من» (۲۰۱۴) و آلبوم "لعنت" (۲۰۱۷) بیشتر به ایمان مسیحی و کشمکش‌های روحی او می‌پردازد. لمار شهرتش و «رستگاری» از جنایتی که در کامپتن تجربه کرد را به خدا نسبت داد. او معتقد است که حرفه‌اش از جانب خدا الهام‌بخش است و «خدا چیزی را در قلب من قرار داد تا بتوانم آن را بیان کنم و اینکه خدا چیزی است که روی آن تمرکز می‌کنم، از صدایم به‌عنوان ابزار استفاده می‌کنم و کاری را که باید انجام شود، انجام می‌دهم.»
برای هالووین سال ۲۰۱۴، لمار لباسی مانند عیسی مسیح را بر تن کرد. او روی جلد "آقای مورال و استپرهای بزرگ" (۲۰۲۲) و در حین تبلیغات منتخب آلبوم، تاج الماسی از خارهای طراحی‌شده توسط تیفانی اند کو. بر سر داشت. او بعداً توضیح داد که این تاج را به نشانه احترام به سر گذاشته‌است؛ احترام به هنرمندانی که پیش از او آمدند، یعنی یادآور نقص‌های او، و نیز به‌عنوان تمثیلی از «یکی از بزرگ‌ترین پیامبرانی که تا امروز بر روی زمین قدم گذاشته‌است.»
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به قهرمان‌ها ،، دودمان و خاطرات خون‌آشام اشاره کرد.
اِدریَن وادِویتس (Adrianne Wadewitz؛ ۶ ژانویه ۱۹۷۷ – ۸ آوریل ۲۰۱۴) فمینیست آمریکایی و متخصص ادبیات سده ۱۸ بریتانیا، ویرایشگر و چهرهٔ مهم و فعالی در گسترش ویکی‌پدیا با تأکید بر مسایل جنسیتی بود.
ادرین در ۶ ژانویه ۱۹۷۷ در اوماهای ایالات متحده آمریکا زاده شد. او در سال ۱۹۹۹ در رشته زبان انگلیسی از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد و دکترای خود را در ۲۰۱۱ از دانشگاه ایندیانا دریافت کرد. او دانشجوی پست دکترا در مرکز یادگیری و پژوهش دیجیتال اکسیدنتال کالج بود. دکتر وادویتس مقاله‌های بسیاری در حوزه تاریخ زنان نوشت که بسیاری از آنها برگزیده شدند. او دو سال آخر زندگی‌اش به صخره‌نوردی علاقه‌مند گردید و آن را «روایت جدیدی از خودش، فرای یک ویکی‌نویس کتابخوان پیانونواز» توصیف می‌کرد. ادرین وادویتس بر اثر جراحات سر ناشی از سقوط در صخره‌نوردی در پارک ملی جاشوا تری در ۸ آوریل ۲۰۱۴ درگذشت.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کو وادیس"، "کمیل" و "ترانه ۱۹۳۶ برادوی" اشاره کرد.
پتریک جوزف «پت» بیوکنن ( ; زاده ۲ نوامبر ۱۹۳۸) صاحبنظر سیاسی محافظه کار، ستون نویس، سیاستمدار، و سخن پراکن آمریکایی است. بیوکنن مشاور ارشد رؤسای جمهور آمریکا ریچارد نیکسون، جرالد فورد و رونالد ریگان و نامزد حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ و نامزد حزب رفرم در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰ بود.
لیبرتی هاید بیلی ،(زاده ۱۵ مارس ۱۸۵۸ - درگذشته ۲۵ دسامبر ۱۹۵۴)گیاه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از مؤسسان انجمن علوم باغبانی آمریکا بود.
ویلیام سدلر (؛ زاده ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها و سریال‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به جان‌سخت ۲، قداره کشتار، رستگاری در شاوشنک، مردی روی لبه، مرد آهنی ۳، آگوست راش، جان‌سخت، بلعیدن، دارایی‌های آوا، مأموران بزرگراه، پروژه ایکس، وسایل نقلیه جاده، معما، نبرد شیکر هایتس، دانش‌آموز خوب و اقیانوس آرام اشاره کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "الکی‌خوش" و "مخاطرات پائولین" اشاره نمود.
برنارد «بن» ترپین (؛ زاده – درگذشته ) کمدین و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های صامت در یادها مانده‌است. نماد مشخصه او چشمان همگرا و مهارتش در کمدی‌های فیزیکی دشوار و شدید بود. تورپین با بازیگران مطرحی مانند چارلی چاپلین و لورل و هاردی همکاری کرد و عضوی از تیم کمدین‌های استودیو مک سنت بود. گمان می‌رود که او نخستین «قربانی» فیلم‌برداری‌شده از شیرین‌کاریِ «زدن کیک توی صورت» باشد. هنگامی که فیلم‌ها صدادار و ناطق شدند، ترپین با سرمایه‌گذاری سودآوری که در املاک و مستغلات کرده بود، تصمیم گرفت بازنشسته شود؛ هرچند که هر از گاهی هم در فیلم‌های کوتاه به صورت افتخاری ظاهر می‌شد.
ترپین در ۱۹ سپتامبر ۱۸۶۹ در نیواورلئان لوئیزیانا زاده شد.His birth date was given as September 19, 1869, but other years were used at various times in his Hollywood publicity material. In the 1900 United States Census he used the year "1869", and his death certificate used "1869", and that year will be used here. "Encyclopædia Britannica" wrongly lists the year of his birth as "1874". The "New York Times" obituary mentions the alternative years as fabrications. His death certificate lists his birthday as "September 19, 1869" and lists his mother's maiden name as "Buckley". The Internet Movie Database lists his birthday properly as "September 19, 1869". پدرش ارنست ترپین یک فروشگاه آب‌نبات‌فروشی داشت و نام مادرش سارا باکلی بود.
ترپین با همسر اولش کری لمیو که او هم بازیگر بود، در ۱۸ فوریه ۱۹۰۷ در شیکاگو ازدواج کردند. در سال ۱۹۲۳، همسرش به آنفولانزا مبتلا شد که باعث از دست دادن شنوایی‌اش گردید. ترپین با دلشکستگی، همسرش را که به‌شدت بیمار بود به بازیلیکای سانت آن-دو-بوپره در کبک برد، به این امید که در آنجا شفا یابد. همسرش در نهایت زمین‌گیر شد و ترپین شغل خود برای مدتی رها کرد تا از او مراقبت کند. کری لمیو در ۲ اکتبر ۱۹۲۵ درگذشت. ترپین ۹ ماه بعد، در ۸ ژوئیه ۱۹۲۶ با «بابت دیتز» در لس آنجلس ازدواج کرد.
او یک کاتولیک و یکی از اعضای کلیسای گود شپرد و «انجمن سینمای کاتولیک» در بورلی هیلز، کالیفرنیا بود.Church of the Good Shepherd: Our History
ترپین در زمینه وودویل، بورلسک (نمایش‌های خنده‌آور با شوخی‌های رکیک و عریان) و در سیرک کار کرده بود. او ظاهری متمایز داشت، با هیکل ریز و لاغر اما عضلانی، سبیل‌های برس‌مانند و چشمان همگرا. به گفته خودش وی در جوانی و به دنبال یک سانحه دچار انحراف چشم شده بود. او متقاعد شده بود که چشم‌های همگرا برای حرفه کمدی‌اش ضروری است. همکارانش به یاد آوردند که پس از هر ضربه‌ای که به سرش بنا به اقتضای فیلم‌های کمدی وارد می‌شد، خود را در آینه نگاه می‌کرد تا مطمئن شود که چشم‌ها به حالت عادی بازنگشته است. او یک کاتولیک متدین بود، و همکارانش گهگاه برای آنکه سر به سرش بگذارند، می گفتند دعا خواهند کرد چشمانش از حالت همگرایی خارج شده و به حالت عادی برگردد و همین موضوع سبب می‌شد که او از دل و دماغ بیفتد.
ترپین یک بیمه‌نامه ۲۵٬۰۰۰ دلاری از لویدز لندن خرید که در صورت عادی شدن انحراف چشم‌هایش قابل پرداخت بود. بنا به یک روایت مربوط به دهه ۱۹۲۰، بیمه چشمان او ۱۰۰٬۰۰۰ دلار بود.author, p. 6. این که چقدر این روایت به حقیقت نزدیک بود، جای بحث و تردید است. چنین شایعات و روایت‌های تبلیغاتی با محوریت «مشخصهٔ خاصِ یک فرد» به‌ویژه افراد مشهور در آن روزگار شایع بود.
او سبکی از کمدی جسمانی دشوار و سنگین را تکوین و توسعه داد، که حتی همکارانش را در دنیای خشن کمدی صامت تحت تأثیر قرار داد. یکی از تخصص‌های او «پشتک رو به جلو» بود که او آن را حرکت «صد و هشت» می‌نامید. این حرکت نوعی سالتوی منقطع و رو به جلو بود که با بالا بردن یک پا به سمت بالا، چرخش بیش از ۱۸۰ درجه بدن و فرود آمدن روی پشت یا قرار گرفتن در وضعیت نشسته صورت می‌گرفت.
ترپین نخستین بار در سال ۱۹۰۷ برای استودیو اسنای در شیکاگو در فیلم‌های سینمایی کوتاه و در نقش‌های کوچک فرعی و قطعات طنز کوتاه ظاهر شد. او علاوه بر بازیگری، به عنوان نجار و سرایدار برای این استودیو کار می‌کرد.author, p. 1. در فیلم "مستر فلیپ" در سال ۱۹۰۹، ترپین نخستین «زدن کیک توی صورت» در سینما را تجربه کرد. تا سال ۱۹۱۲ میلادی، او یک چهرهٔ مقبول و جاافتاده - اگر نگوییم برجسته – در سینمای آن دوران آمریکا بود، برای مجلات مقاله می‌نوشت و همچنین با خبرنگاران و روزنامه‌نگاران و طرفداران مصاحبه و گفتگو می‌کرد.
چارلی چاپلین در سال ۱۹۱۵ به استودیو اسنای پیوست و ترپین کمدین شماره ۲ (فرعی) این استودیو شد. چاپلین به عنوان یک فیلمساز در حال رشد و پیشرفت بود و به آرامی و بصیرت غریزی کامل پیش می‌رفت. ترپین حوصلهٔ روش‌های چاپلین را نداشت. تورپینِ ساده و بی‌ریا، لحن مستقیم کمدی‌های اسلپ‌استیک را بیشتر از ظرافت‌های زیرپوستی کمدی درک می‌کرد. گروه دوتایی چاپلین-ترپین چندان دوام نیاورد و چاپلین شیکاگو را به مقصد کالیفرنیا ترک کرد. ترپین یک فیلم دیگر با چاپلین دارد: بعد از اینکه چاپلین فیلم "دست‌انداختن کارمن" را در دو حلقه فیلمبرداری کرد، استودیو اسنای صحنه‌های جدید دیگری را با ترپین فیلم‌برداری کرد و با افزودن آن به سکانس‌های فیلم قبلی، زمان آن را دو برابر کرده و مبدل به یک فیلم بلند نمود.
استودیو اسنای پس از خروج چاپلین جان سالم به‌در نبرد و تنها چند سال دیگر پابرجا ماند. ترپین که گویا به بی‌ثباتی آتی این استودیو واقف شده بود، به شرکت کمدی ووگ رفت، و آنجا در مجموعه‌ای از کمدی‌های دو حلقه‌ای کوتاه بازی کرد. یکی از کمدین‌های سابق استودیو اسنای به نام «پدی مک‌گوایر» از او حمایت کرد. بعدها بسیاری از فیلم‌های کمدی‌ استودیو ووگ ترپین با نام‌های متفاوت بازنشر شدند تا از شهرت او برای فروش بهتر و کسب منفعت بیشتر بهره ببرند.
در سال ۱۹۱۷ بن ترپین به کمپانی مشهور و پیشروی کمدی «استودیو مک سنت» پیوست. استعداد ترپین در کمدی‌های اسلپ‌استیکِ خالص، کاملاً با سبک کمدی مک سنت تطابق داشت، و نویسندگان این استودیو برای خندان بیشتر ببینده، اغلب تورپینِ مضحک‌القیافه را در برابر تیپ‌های دیگر (مثل یک معدنچی سرسخت یوکان، یک عاشق دنیوی، یک گاوچران سرسخت، یک بدلکار بی‌باک، و غیره) قرار می‌دادند. در طول دهه ۱۹۲۰، او اغلب بازیگران جدی و افراد مشهور آن زمان را تقلید و هجو می‌کرد و اندک‌اندک ترپین به یکی از محبوب‌ترین کمدین‌های فیلم مبدل شد. ترپین هم در قطعات کمدی کوتاه و هم در فیلم‌های بلند برای مک سنت ظاهر شد. او که از موفقیت خود خوشحال بود، خود را با این جمله معرفی کرد: «من بن ترپین هستم. من هفته‌ای ۳۰۰۰ دلار درآمد دارم.»
مک سنت بیشتر قراردادهای کارکنان خود را در سال ۱۹۲۸ فسخ کرد تا استودیو را از لحاظ فنی برای سینمای جدید ناطق آماده کند. ترپین با شرکت وایس برادرز-آرتکلس قراردادی امضا کرد، و این قرارداد شاید بلندپروازانه‌ترین موفقیت این شرکت تا آن زمان محسوب می‌شد. ترپین به مدت یک سال در آنجا کمدی‌های دو حلقه‌ای ساخت. تجارت و سوددهی این استودیو معمولاً از بینش و دیگاه غریب خود همچون فیلم‌های «چشم‌های تنبل» و از «چشم‌ها چنین مشخص است» حاصل می‌شد.
در سال ۱۹۲۹ بسیاری از ستارگان سینمای صامت در مورد شغل آینده خود نامطمئن بودند چرا که بازی در فیلم‌های صدادار و ناطق، مهارت‌ها و تکنیک‌های جدیدی را می‌طلبید. دی این میان، بن ترپین تصمیم گرفت بازنشسته شود. او درآمد خود را در املاک و مستغلات سرمایه‌گذاری کرده بود و از آنجا که در این امر بسیار موفق بود، نیازی به کار و فعالیت بیشتر نداشت. تهیه‌کنندگان به دنبال او بودند تا در صحنه‌های کمدی کوتاه در فیلم‌هایشان بازی کند. صدای ترپین صدایی زمخت و خشن با لهجه «یات» نیواورلئانی بود که از ایام جوانی در او ماندگار شده بود. او هزینه ثابتی معادل ۱۰۰۰ دلار برای هر بار حضور در فیلم دریافت می‌کرد، صرف نظر از آنکه، این حضور در یک نقشِ با کلام یا یک نقشِ کوتاهِ زودگذر باشد. یکی از به‌یادماندنی‌ترین این فیلم‌های کوتاه در "پاهای میلیون دلاری" (۱۹۳۲) کمپانی پارامونت با بازی دبلیو. سی. فیلدز، جک اوکی و سوزان فلمینگ (همسر آینده هارپو مارکس از برادران مارکس) بود.
او تنها در یک فیلم دیگر بازی کرد، کمدی کوتاه "هتل کی‌استون" (برادران وارنر، ۱۹۳۵)، که یک گردهمایی مجدد از کمدین‌های دوران صامت بود. آخرین فیلم بلند او، "نخاله‌ها در دریا" لورل و هاردی در سال ۱۹۴۰ بود که در آن از چشم‌های لوچ و همگرای وی به‌عنوان یک شوخی استفاده شده بود. او ۱۰۰۰ دلار بابت یک برداشت تصویری زودگذر از چهره‌اش و ادای تنها ۱۶ کلمه دریافت کرد. مرگ بن ترپین مانع از حضور برنامه‌ریزی شده او در فیلم "دیکتاتور بزرگ" چارلی چاپلین شد.Rydzewski, p. 358.
بن ترپین در ۱ ژوئیه ۱۹۴۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت و پس از برگزاری یک مراسمِ مرثیه‌خوانی در کلیسای گود شپرد واقع در بورلی هیلز، کالیفرنیا، در آرامگاه فارست لان مموریال پارک در گلندیل به خاک سپرده شد. پدر روحانی «جی.پی. کونکانو» وی را «یکی از اعضای خوب و بسیار مؤمن کلیسا» خواند. از جمله کسانی که زیر تابوت او را گرفته و حمل می‌کردند می‌توان به اندی کلاید، بیلی بوان، جیمز فینلیسون و چارلز ماری اشاره کرد.
ترپین از دوستان صمیمی اندی کلاید و جیمز فینلیسون بود، به طوری که کلاید در دومین ازدواج ترپین، یکی از شاهدان عقد بود و ترپین خود یکی از شاهدان امضاکنندهٔ دادخواست شهروندی و تابعیت فینلیسون بود.National Archives and Records Administration; Washington, D.C.; Naturalization Records of the U.S. District Court for the Southern District of California, Central Division (Los Angeles), 1887–1940; Microfilm Serial: M1524. Accessed on 2016-01-22 via "Ancestry.com".
ترپین و سِـنِـت هر دو در نقش خودشان در فیلم "ماجرای پرشور هالیوود" ظاهر شدند که فیلمی داستان‌گونه دربارهٔ سینمای دوران صامت بود. این فیلم شامل سکانسی است که در آن ترپین آماده می‌شود تا به برای ایفای نقشی به روی صحنه برود. در اتاق رختکن آینه‌ای دستی را برمی‌دارد و تصویر خود را در حالی که عمداً و تا حد امکان چشمانش را چپ می‌کند، نگاه می‌کند. در این سکانس می‌توان به وضوح دید که چشمِ چپ ترپین در حالت عادی و زمانی که نقشی اجرا نمی‌کرد، کاملاً طبیعی بوده و او عمداً به عنوان بخشی از تیپ‌سازی شخصیت خود در فیلم‌هایش (برای مطابقت با چشم راست منحرف خود) آن را نیز چپ می‌کند. در فیلم "کمدین" (۱۹۶۹)، میکی رونی نقش یک کمدین فیلم صامت خیالی به نام «ون بورن چپول» را بازی می‌کند که واقعاً دچار همگرایی و انحراف چشم است. اگرچه این شخصیت به هیچ وجه شبیه ترپین نیست، انحرافی که میکی رونی برای ایفای نقشش به چشمان خود داده، به وضوح از ترپین الهام گرفته شده‌است.
اقلیم حاره‌ای که گاهی اقلیم گرمسیریhttp://fa.swewe.net/word_show.htm/?305768_1&آب_و_هوای_گرمسیریhttps://fa.tr2tr.wiki/wiki/Tropical_climatehttps://www.postposmo.com/fa/clima-tropical-2/ نیز نامیده می‌شود، نوعی اقلیم است که در مناطق حاره‌ای وجود دارد. در طبقه‌بندی اقلیمی کوپن اقلیم حاره‌ای با حرف A نشان داده می‌شود و جزء اقلیم‌های غیرخشک است. در این اقلیم دوازده ماه سال دارای دمای میانگین دست کم ۱۸ درجهٔ سانتیگراد است. برخلاف عرض‌های جغرافیایی میانی که در طول سال در آنها اختلاف طول روز و اختلاف دمای بسیاری وجود دارد، دمای مناطق حاره‌ای در طول سال نسبتاً یکسان است و اختلاف فصل‌ها فقط در میزان بارش است.
معمولاً فقط دو فصل در اقلیم حاره‌ای وجود دارد: یک فصل مرطوب (بارانی/مونسون) و یک فصل خشک. بازه تغییر دمای سالانه در آب و هوای حاره‌ای معمولاً بسیار کوچک و تابش نور خورشید در این اقلیم‌ها شدید است.
سه نوع اصلی اقلیم حاره‌ای در گروه اقلیم استوایی وجود دارد: اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای (Af)، اقلیم موسمی حاره‌ای (Am) و اقلیم گرم‌دشت حاره‌ای یا اقلیم خشک و مرطوب حاره‌ای که اقلیم "ساوان حاره‌ای" نیز نامیده می‌شود. در اقلیم گرم‌دشت حاره‌ای Aw نشان‌دهنده مناطق با زمستان خشک و As نشان‌دهنده مناطق با تابستان خشک است. این دو نوع زیراقلیم، بر اساس میزان بارش و میزان بارش خشک‌ترین ماه در آن مناطق طبقه‌بندی و متمایز می‌شوند.
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن یکی از پرکاربردترین سامانه‌های طبقه‌بندی اقلیمی است. این سامانه، اقلیم حاره‌ای را به عنوان منطقه‌ای تعریف می‌کند که میانگین دمای سردترین ماه آن بیشتر یا برابر با ۱۸ درجه سانتیگراد (۶۴٫۴ درجه فارنهایت) باشد و به‌دلیل مطابقت‌نداشتن با معیارهای اقلیم گروه B (نیمه‌خشک و بیابانی)، آن‌ها به عنوان گروه A (گروه اقلیم حاره‌ای) طبقه‌بندی می‌کند.
مناطق دارای اقلیم گروه A معمولاً در مدارگان (مناطق پایین‌تر از ۲۳٫۵ عرض جغرافیایی در هر دو نیم‌کره جنوبی و شمالی) یافت می‌شوند و شامل مناطقی در اطراف استوا، آمریکای مرکزی، بخش‌های شمال مرکزی آمریکای جنوبی، آفریقای مرکزی، بخش‌های جنوبی آسیا و بخش‌هایی از شمال استرالیا و جزایر اقیانوس آرام هستند.
سه نوع اصلی اقلیم در گروه A وجود دارد: اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای (Af)، اقلیم موسمی حاره‌ای (Am) و اقلیم گرم‌دشت حاره‌ای (Aw یا As). هر سه دسته در این اقلیم بر اساس بارش (P) خود طبقه‌بندی می‌شوند و P نشان‌دهنده بارش در خشک‌ترین ماه سال است.در اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای، P باید بزرگ‌تر یا مساوی ۶۰ میلی‌متر (۲٫۴ اینچ) باشد. در اقلیم موسمی حاره‌ای، P باید در محدوده‌ای بین formula_1 تا ۶۰ میلی‌متر (۲٫۴ اینچ) باشد. در اقلیم گرم‌دشت حاره‌ای یا اقلیم ساوانا نیز P باید کمتر از formula_1 باشد.
اقلیم‌های حاره‌ای معمولاً فقط دو فصل دارند، یک فصل مرطوب و یک فصل خشک. بسته به موقعیت منطقه، فصل مرطوب و خشک می‌تواند مدت زمان متفاوتی داشته باشد. تغییرات دمای سالانه در مناطق مدارگان اندک است. با توجه به درجه حرارت بالا و بارندگی فراوان، زندگی گیاهی در تمامی طول سال رشد می‌کند. دما و رطوبت بالا مناسب‌ترین محیط برای رشد گیاهان هوازی است. در بسیاری از اقلیم‌های حاره‌ای، پوشش گیاهی به صورت لایه‌های زیر رشد می‌کند: درختچه‌ها در زیر درختان بلند، بوته‌ها در زیر درختچه‌ها و علف‌ها در زیر بوته‌ها.
گیاهان گرمسیری از نظر منابعی مانند قهوه، کاکائو و روغن نخل، غنی هستند. در زیر انواع پوشش گیاهی منحصر به فرد برای هر یک از سه اقلیم که زیست‌بوم اقلیم حاره‌ای را تشکیل می‌دهند، ذکر شده‌است.
پوشش گیاهی جنگل‌های بارانی حاره‌ای: بامبوی بنگال، گل کاغذی، کورار، نارگیل، خارگیل و موز.
پوشش گیاهی موسمی حاره‌ای: ساج، سدر مقدس، rosewood، صندل (درخت) و بامبو.
پوشش گیاهی اقلیم گرم و مرطوب یا گرم‌دشت حاره‌ای: سنگالیا سنگال، elephant grass, jarrah tree، اکالیپتوس و whistling thorn.
در سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای یا پهنه Af (حرف f از واژه آلمانی "feucht" برای مرطوب گرفته‌شده) معمولاً فقط در محدوده ۵ تا ۱۰ درجه عرض جغرافیایی در شمال و جنوب خط استوا وجود دارند. اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای دمای بالایی دارد و میانگین دمای سالانه معمولاً بین ۲۱ درجه سانتیگراد تا ۳۰ درجه سانتیگراد (۷۰ درجه فارنهایت تا ۸۵ درجه فارنهایت) است میزان بارندگی می‌تواند به بیش از ۱۰۰ اینچ در سال برسد. فصل‌ها به‌طور مساوی در طول سال توزیع شده‌اند و تقریباً هیچ دوره خشک‌سالی در اینجا وجود ندارد مناطق دارای اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای، عمدتاً شامل بخش‌های شمالی حوضه آمازون در آمریکای جنوبی، حوضه زئیر شمالی (کنگو) در آفریقا و جزایر هند شرقی است.
اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای با سایر زیرگروه‌های اقلیم حاره‌ای متفاوت است زیرا به دلیل بارندگی، تنوع درختان بیشتری دارد. تعرق ناشی از وجود تعداد زیاد درختان باعث افزایش رطوبت آب و هوا می‌شود که فرایند تبخیر آب از سطح گیاهان زنده به جو است. گرما و بارش فراوان به شدت به تنوع ویژگی‌های پوشش گیاهی در اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای کمک می‌کند. پوشش‌های گیاهی باعث ایجاد یک لایه‌بندی عمودی و اشکال مختلف رشد برای دریافت نور کافی خورشید می‌شوند که در سایر انواع اقلیم، غیرمعمول است.
در سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، اقلیم موسمی حاره‌ای با بازه دمایی سالانه کوچک، دمای بالا و بارندگی فراوان مشخص می‌شود. این اقلیم همچنین دارای فصل خشک کوتاهی است که تقریباً همیشه در زمستان رخ می‌دهد. اقلیم موسمی حاره‌ای اغلب در کشورهای جنوب و جنوب شرق آسیا بین عرض‌های جغرافیایی ۱۰ درجه شمالی و مدار رأس‌السرطان دیده می‌شود. این اقلیم در غرب آفریقا و آمریکای جنوبی نیز یافت می‌شود. دمای سالانه مناطق با اقلیم موسمی حاره‌ای نیز پایدار است.
اقلیم موسمی حاره‌ای دارای ویژگی اصلی زیر است: میانگین سالانه دما در حدود ۲۷٫۰۵ درجه سانتی‌گراد (۸۰٫۶۹ درجه فارنهایت) است و بازه تغییرات میانگین دمای سالانه حدود ۳٫۶ درجه سانتیگراد (۲ درجه فارنهایت) است. تمایز بین فصل‌های مرطوب و خشک در اقلیم موسمی حاره‌ای به دلیل بارش غیر یکنواخت در طول سال با سایر اقلیم‌های حاره‌ای متفاوت است. بارندگی در تابستان زیاد است و در زمستان فصل خشک کوتاهی رخ می‌دهد. این اقلیم دارای میانگین بارندگی سالانه ۳۴۰۹٫۲ میلی‌متر و بارش تابستانی ۳۱۱۵٫۹ میلی‌متر و بارش زمستانی ۲۹۳٫۳ میلی‌متر است.
سه فصل اصلی اقلیم موسمی حاره‌ای وجود دارد: فصل خشک سرد از پاییز تا اواخر زمستان، فصل گرم و خشک در بهار و فصل بارانی یا مونسون در نزدیکی یا در طول ماه‌های تابستان است.
جنگل‌های موسمی حاره‌ای عمدتاً از سه ساختار لایه ای تشکیل شده‌است: لایه اول لایه سطحی است که لایه ای بسیار متراکم از بوته‌ها و علف‌ها است. لایه دوم، لایه زیراشکوب با درختانی به ارتفاع حدود ۱۵ متر است. بالاترین لایه، تاج‌پوش نامیده می‌شود که دارای درختانی از ۲۵ تا ۴۰ متر است و این درختان نزدیک به‌هم رشد می‌کنند، در حالی که در بالای آن لایه‌ای جدید با درختان پراکنده و بلندتر از ۳۵ متر است.
اقلیم‌های گرم‌دشت حاره‌ای (ساوانا) عمدتاً بین عرض‌های جغرافیایی ۱۰ درجه و ۲۵ درجه شمالی- جنوبی و اغلب در حاشیه‌های بیرونی مناطق حاره‌ای وجود دارند. مناطق اصلی این اقلیم شامل آفریقای مرکزی، بخش‌هایی از آمریکای جنوبی و همچنین شمال و شرق استرالیا است. محدوده دمایی اقلیم ساوانا بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۶۸ تا ۸۶ درجه فارنهایت) است. در تابستان دمای بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است، در حالی که در زمستان دما بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است اما همچنان بالاتر از میانگین ۱۸ درجه سانتی‌گراد باقی می‌ماند. میزان بارندگی سالانه بین ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر است. خشک‌ترین ماه‌ها معمولاً در زمستان است و کمتر (اغلب بسیار کمتر) از ۶۰ میلی‌متر بارندگی دارند.
مناطق دارای اقلیم ساوانا معمولاً دارای زمین‌های مسطح پوشیده از پوشش گیاهی مرتعی و درخت‌زارها هستند. این زیست‌بوم‌های علفزاری تقریباً ۲۰ درصد از سطح زمین را می‌پوشانند. انواع پوشش گیاهی مرتعی شامل علف رودز، چمن جو دوسر قرمز، چمن ستاره‌ای و علف لیمو است.
دوروتی مک‌گوایر (؛ زاده درگذشته ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "قرارداد شرافتمندانه"، "ترغیب دوستانه" و "پلکان مارپیچ" اشاره کرد.
مایکل کِیمن (؛ زاده – درگذشته ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "لبه تاریکی" اشاره نمود.
ادوارد چارلز پیکرینگ (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیکرینگ بعد از سپری دوران دبیرستان بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه هاروارد، فیزیک را در انستیتوی فناوری ماساچوست تدریس کرد.
بعداً، او از سال ۱۸۷۷ تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۹ به عنوان مدیر رصدخانه کالج هاروارد خدمت کرد، جایی که با استفاده از عکاسی، جهش‌های بزرگی را در گردهمایی طیف‌های ستاره ای ایجاد کرد.
در هاروارد، او بیش از ۸۰ زن را برای کار با خودش استخدام کرد، از جمله آنی پرش کانن، هنریتا سوان لیویت ، آنتونیا موری و فلورانس کوشمن. این زنان، مشهور به کامپیوترهای هاروارد (که در آن زمان توسط جامعه علمی به عنوان "Pickering's Harem" نیز خوانده می‌شدند)، چندین اکتشاف مهم در HCO انجام دادند.
آنها پایه و اساس درک مدرن را از مسافت کیهانی را به خوبی اثبات کردند.
ادوارد چارلز در سال۱۸۷۶ باشگاه کوه Appalachian را تأسیس کرد. در سال ۱۸۸۲، پیکرینگ با قرار دادن یک منشور بزرگ در جلوی صفحه عکاسی، روشی را برای عکسبرداری از طیف‌های چند ستاره ایجاد کرد. وی همچنین به همراه ویلیامینا فلمینگ و آنی پرش کانن یک سیستم طبقه‌بندی ستاره ای را بر اساس یک سیستم الفبایی برای کلاس‌های طیفی طراحی کردند که برای اولین بار به عنوان طبقه‌بندی ستاره ای هاروارد شناخته شده و پایه و اساس کاتالوگ هنری دراپر شد.
در سال ۱۸۹۶، پیکرینگ مشاهدات خطوط قبلاً ناشناخته را در طیف ستاره ζ-پوپیس منتشر کرد که آنها را در سال ۱۸۹۷ به هیدروژن نسبت داد. تجزیه و تحلیل توسط نیلز بور در ساختار سه‌گانه در ساختار اتمی استدلال کرد که خطوط طیفی از هلیم یونیزه شده و نه از هیدروژن. فاولر در ابتدا شک داشت اما در نهایت متقاعد شد که بور درست گفته‌است.
با این حال اگر قدم‌های افرادی مانند پیکرینگ در فیزیک کلاسیک نبود فیزیک مدرن هم به دنبال آن وجود نداشت؛ چراکه مشکلات حل نشدنی در فیزیک کلاسیک فیزیک مدرن را به وجود آورد.
وسلی کلارک (؛ زاده ) یک فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده است.
گلن کمبل (؛ تلفظ: ؛ زاده - مرگ ۸ اوت ۲۰۱۷) خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فعالیت‌های او می‌توان به گویندگی در راک-ای-دودل و بازی در شجاعت واقعی اشاره کرد.
آلبرت سابین (؛ زادهٔ درگذشتهٔ ) یک دانشمند در زمینهٔ ایمنی‌شناسی و ویروس‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به‌خاطر توسعهٔ واکسن خوراکی فلج اطفال که به ریشه‌کنی بیماری فلج اطفال انجامید شناخته شده‌است. وی در فاصلهٔ سال‌های ۷۲–۱۹۶۹ به عنوان رئیس مؤسسهٔ علوم وایزمن در اسرائیل هم خدمت کرد.
دن گرنی (؛ زاده -) یک راننده فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فهرست بزرگ‌ترین دریاچه‌های اروپا
ادی چیور (؛ زاده ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ایالات متحده آمریکا است.
اقلیم جنگل‌های بارانی حاره‌ای که اقلیم حاره‌ای مرطوب و اقلیم استوایی نیز نامیده می‌شود نوعی اقلیم حاره‌ای است که معمولاً (نه همیشه) در امتداد خط استوا (فاصله ۵ تا ۱۰ درجه‌ای استوا) یافت می‌شود.