moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
راکسم (به انگلیسی: Wroxham) یک شهرک و محله مدنی در بریتانیا است که در Broadland واقع شده‌است. راکسم ۶٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۲ نفر جمعیت دارد.
وای (به انگلیسی: Wye) یک روستا و شهرک در بریتانیا است که در کنت (انگلستان) واقع شده‌است. وای ۲۴٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
وزلی (به انگلیسی: Worsley) یک شهرک در بریتانیا است که در سالفورد واقع شده‌است. وزلی ۱۰٬۰۹۰ نفر جمعیت دارد.
روتن (به انگلیسی: Wroughton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سویندون واقع شده‌است. روتن ۸٬۰۳۳ نفر جمعیت دارد.
گمرک محله‌ای در جنوب غرب محدوده مرکزی تهران است. این محله در جنوب تهران در حد فاصل خیابان مولوی تا خیابان قزوین قرار دارد و از شمال وجنوب به خیابان کارگر،از شرق به خیابان مولوی و از غرب به خیابان هلال‌احمر متصل می شود.
محله گمرک تهران که امروزه در منابع رسمی به عنوان نام محله رازی شناخته میشود، یکی از قدیمی ترین محله های واقع در منطقه ۱۱ شهرداری تهران است. در محله گمرک مشاغلی مانند فروش البسه نظامی، لوازم کوهنوردی، کتانی و موتور سیکلت به چشم می خورد بطوریکه مرکز بورس این کالاها می باشد.
این محله از طریق ایستگاه مترو مهدیه و هلال احمر دسترسی دارد.
قاسم سیانکی
(به زبان انگلیسی Ghasem Siyanaki) متولد ۱۳۴۷ شمسی واقع در شهر ری محله کوی انصاف، وی در دوران غیر حرفه‌ای در تیم پولاد شهر ری به عنوان هافبک و وینگر راست حضور داشت و در دوران جوانی در تیم منتخب توابع تهران حضور درخشان داشت، وی در خانواده ورزشی تکامل یافت ودرتیم پولادشهرری زیر نظر مربی برترشهرری حسن سیانکی فعالیت غیر حرفه‌ای خود را ادامه داد، بازیکن اسبق فوتبال و مربی حال حاضر می‌باشد. وی در سال‌های دهه ۷۰ بازیکن تیم استقلال تهران بوده‌است؛ که یکی از مهم‌ترین بازیهای وی برای استقلال فینال بین تیم‌های استقلال و سایپا در سال ۱۳۷۳ بودکه تیم سایپا موفق به برد شد و قهرمان لیگ تهران شد.
سیانکی تجربه حضور در تیم‌های شهرداری بندرعباس،http://pedianews.ir/wiki/باشگاه_فوتبال_شهرداری_بندرعباس گسترش فولاد تبریز، پارسه تهران، شهرداری تبریز، پارس جنوبی جم، شهرداری کاشانو هف سمنانhttps://www.fartakvarzeshi.com/بخش-فوتبال-دسته-اول-دوم-5/61108-قاسم-سیانکی-دقت-بیشتری-می-کردیم-شهرداری-همدان-پنج-یا-شش-گله-می-شد-با-امتیاز-از-تبریز-برگردیم-صعود-می-کنیمرا در کارنامه دارد و درشش صعود به لیگ یک حضور داشته‌است.http://www.dsport.ir/fa/posts/44490سیانکی در فصل۹۶–۱۳۹۵ در نیم فصل اول در تیم شهرداری کاشان و در نیم فصل دوم درشهرداری بندرعباس حضور داشت.https://www.yjc.ir/fa/news/5999002/سرمربی-جدید-هف-سمنان-رسماً-معرفی-شد
ورزشگاه بوتام کرسنت () یک ورزشگاه فوتبال و راگبی در یورک، انگلستان است.
این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شده دارای ۳٬۴۰۹ نفر ظرفیت می‌باشد.
وینیک (به انگلیسی: Winwick) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در وارینگتون واقع شده‌است. وینیک ۴٬۳۶۶ نفر جمعیت دارد.
ورزول (به انگلیسی: Wirswall) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر شرقی واقع شده‌است. ورزول ۷۶ نفر جمعیت دارد.
ویسیل (به انگلیسی: Withiel) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده‌است. ویسیل ۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
ویترینگ (به انگلیسی: Wittering) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در پیتربورو واقع شده‌است. ویترینگ ۲٬۲۹۷ نفر جمعیت دارد.
ویکس (به انگلیسی: Wix) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Tendring واقع شده‌است. ویکس ۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
ولفس کاسل (به انگلیسی: Wolf's Castle) یک قلعه و روستا در بریتانیا است که در پمبروکشر واقع شده‌است. ولفس کاسل ۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
ولفهمکت (به انگلیسی: Wolfhampcote) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Rugby واقع شده‌است. ولفهمکت ۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
والستو (به انگلیسی: Wollaston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Wellingborough واقع شده‌است. والستو ۳٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد.
ولزتون (به انگلیسی: Wolston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Rugby واقع شده‌است. ولزتون ۲٬۵۶۴ نفر جمعیت دارد.
ولورتون (به انگلیسی: Wolverton) یک شهرک در بریتانیا است که در Milton Keynes واقع شده‌است. ولورتون ۱۲٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد.
ووبرن (به انگلیسی: Wooburn) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Wycombe واقع شده‌است. ووبرن ۱۰٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد.
وود دالینگ (به انگلیسی: Wood Dalling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Broadland واقع شده‌است. وود دالینگ ۹٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۹ نفر جمعیت دارد.
وودبنک (به انگلیسی: Woodbank) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر غربی و چستر واقع شده‌است. وودبنک ۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
وودهاست (به انگلیسی: Woodhurst) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است. وودهاست ۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
وول (به انگلیسی: Wool) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Purbeck واقع شده‌است. وول ۵٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
در نزدیکی وول، در شرق دهکده، ویرانه‌های صومعه بیندون وجود دارد که در انحلال صومعه‌ها در سال 1539 تخریب شد و از سنگ برای ساختن قلعه‌ها در پورتلند، لولوورث و ساندزفوت استفاده شد.
طبق اطلاعات محلی، تنها یک ساختمان در طول جنگ ویران شد - در 3 مه 1941. این ساختمان یک خانه ییلاقی کوچک به نام "Two Birches" بود که در Bailey's Drove قرار داشت. خانه بعداً بازسازی شد.
وولاکامب (به انگلیسی: Woolacombe) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Mortehoe واقع شده‌است.
وولهمپتون (به انگلیسی: Woolhampton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Berkshire واقع شده‌است. وولهمپتون ۳٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۶ نفر جمعیت دارد.
وولمر گرین (به انگلیسی: Woolmer Green) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Welwyn Hatfield واقع شده‌است. وولمر گرین ۶۶۱ نفر جمعیت دارد.
وولپیت (به انگلیسی: Woolpit) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Mid Suffolk واقع شده‌است.
گرند اپرا هاوس یورک () یک سالن تئاتر در شهر یورک، انگلستان است.
این سالن که متعلق به گروه تئاترهای امباسادور است در سال ۱۹۰۲ تأسیس شده و محل اجرای نمایش، تئاتر موزیکال، رقص باله و اپرا می‌باشد.
فیدل آنخل کاسترو دیاز-بالارت (؛ – ) فیزیک‌دان هسته‌ای و مقام دولتی اهل کوبا بود. او که به خاطر شباهت چشمگیر به پدرش با اسم «فیدلیتو» (فیدل کوچولو) شهرت داشت، تنها پسر مشترک رهبر کوبا فیدل کاسترو و اولین همسرش، میرتا دیاز-بالارت بود.
پسر کاسترو در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در رشته فیزیک هسته‌ای تحصیل کرده و در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲ میلادی رئیس برنامهٔ اتمی کوبا بود.
کاسترو دیاز-بالارت در ۱ فوریه ۲۰۱۸، در ۶۸ سالگی در هاوانا خودکشی کرد. او که ماه‌ها به خاطر ابتلا به اختلال افسردگی عمده تحت مداوا قرار داشت در ماه‌های اخیر به‌طور سرپایی تحت درمان بود.
او تا پیش از مرگش به عنوان مشاور علمی دولت کوبا فعالیت داشت و همچنین نایب‌رئیس آکادمی علوم در کوبا بود.
فرناندو نینو دِ گوئِوارا کاردینال اسپانیایی، اسقف اعظم سِویل و بالاترین مقام دادگاه تفتیش عقاید در اسپانیا بود.
ایستگاه مرکزی هلسینکی () ایستگاه اصلی راه‌آهن در شهر هلسینکی، فنلاند است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۶۲ تأسیس شده به راه‌آهن حومه هلسینکی و راه‌آهن فنلاند متصل است.
راه‌آهن حومه هلسینکی () یک سیستم راه‌آهن در شهر هلسینکی و حومه آن است.
این راه‌اهن در سال ۱۹۶۹ تأسیس و دارای ۱۵ خط، ۷۰ ایستگاه و ۹۹٫۲ کیلومتر طول می‌باشد.
مدولاسیون برداری () یک روش کنترل مدولاسیون پهنای پالس است. این روش بیشتر برای ساخت شکل موج سینوسی جریان متناوب در مدارهای سه فاز استفاده می‌شود. از مزایای این روش، کاهش اعوجاج هارمونیکی کل می‌باشد.
پارک استانی غارهای دریاچه هورن () یک پارک استانی است که در جزیره ونکوور در بریتیش کلمبیای کانادا واقع شده‌است. کاربرد اصلی این پارک حفاظت و مدیریت و همچنین استفاده‌های تفریحی از چندین مجموعه غار است که به عنوان غارهای دریاچه هورن شناخته شده‌اند.
اگر چه بی‌تردید این غارها برای بومی‌های اولیه کانادا شناخته شده بوده اما اولین گزارش زمین‌شناسی از دریاچه هورن در سال ۱۹۱۲ منتشر شد. دو غاری که به عنوان اصلی و دومین غار شناخته شده‌اند در سال ۱۹۳۹ به عموم معرفی شدند. در سال ۱۹۴۱ بزرگترین غار ریوربند کشف شد و از سال ۱۹۴۵ هدف محبوب توریستی شد. در سال ۱۹۵۷ استان ۲۹ هکتار از اطراف غارهای دریاچه هورن را تخت حفاظت قرار داد که تا آن زمان بسیاری از غارسنگهای آن از بین رفته بود.
این پارک در سال ۱۹۷۱ به درخواست گروه‌های غارنوردی عمومی که نگران امکان آسیب‌های احتمالی غارها و کریستال‌های شکننده آن‌ها بودند در جزیره ونکوور تأسیس شد.
پارک استانی غارهای دریاچه هورن با ۱۵۸ هکتار مساحت در حدود ۶۰ کیلومتری شمال نانایمو و ۲۶ کیلومتری غرب کوالیکوم و ۱۲ کیلومتری از خروجی دریاچه هورن از بزرگراه ۱۹ واقع شده‌است.
نقشه از بزرگراه به سمت غارهای دریاچه هورن
آدام گرانت هورن که دریاچه به نام او نامگذاری شده‌است.
تغییر متغیر اویلر یک روش برای یافتن حاصل انتگرال‌های به فرم زیر است:
که در آن <math/> یک تابع گویا از <math/> و <math/> است. در چنین مواردی انتگرال را می‌توان با تغییر متغیر اویلر به دست آورد.N. Piskunov, "Diferentsiaal- ja integraalarvutus körgematele tehnilistele öppeasutustele. Viies, taiendatud trukk. Kirjastus Valgus", Tallinn (1965). Note: Euler substitutions can be found in most Russian calculus textbooks.
اولین قانون تغییر متغیر اویلر هنگامی استفاده می‌شود که formula_1 . در این تغییر متغیر از طریق برابری formula_2 به دست می‌آید: formula_3 و formula_4 هم همچون formula_5 بر حسب formula_6 قابل بیان است.
در این تغییر متغیر انتخاب علامت مثبت یا منفی می‌تواند انتخاب شود.
اگر formula_7 باشد ما چنین برابری‌ای را حل می‌کنیم: formula_8
و formula_5 چنین به دست خواهد آمد: formula_10
مشابه مورد بالا formula_11 نیز برحسب formula_6 به دست خواهد آمد.
اگر چندجمله‌ای formula_13 دارای ریشه های حقیقی formula_14 و formula_15 باشد می‌توان با معادله‌ی زیر، formula_5 و formula_11 را بر حسب formula_6 به دست آورد.
که نتیجه خواهد داد:
در انتگرال formula_21 ما می توانیم با استفاده از اولین تغییر متغیر و برابری formula_22 حاصل زیر را داشته باشیم:
بر اساس این چنین چیزی به دست خواهد آمد:
به ازای formula_27، چنین فرمول‌هایی به دست می‌آید.
برای پیدا کردن پاسخ  formula_30 طبق اولین جایگزینی اویلر خواهیم داشت: formula_31 و با به توان دو رساندن دو طرف معادله خواهیم داشت:formula_32 ؛
formula_33ها حذف خواهند شد و در پایان formula_5 برابر با formula_35 خواهد شد.formula_11 را با مشتق گرفتن از دو سمت معادله‌ی فوق به دست آورده و با جایگزین کردن مقادیر پاسخ انتگرال را به دست می‌آوریم:
formula_37formula_38 است و formula_39 پسformula_40
دنیل بکونو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
آلبرت میونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه ورزشی براگا، باشگاه فوتبال لوانته و باشگاه فوتبال بلننسس اشاره کرد.
آلما ماتیلدا اوکرمارک (; – ) اهل سوئد بود. او روزنامه‌نگار و سردبیر یک مجله سوئدی بود. وی یکی از بنیان‌گذاران مجله به پیش (Framåt) و در سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹ سردبیر آن بود. او با امضای مارک مقاله می‌نوشت.Framåt
پدر آلما اوکرمارک در شهر یوتبری یک معامله گر بود. او در مدرسه دخترانه معروف کریستینا شوگرنز در هالمستاد تحصیل کرد و بعدها کریستینا شوگرن نامادری او شد. پدرش را در شانزده سالگی ازدست داد و با کمک هزینه از طرف سون آدولف هدلوند توانست در سوئیس معلم موسیقی و نقاشی شود. او توانست به کمک خانواده هدلوند در مدارهای پیشرفته‌تری ارتقا پیدا کند.
در سال ۱۸۸۴ انجمن زنان شهر یوتبری را تأسیس کرد، که اولین انجمن زنان شهر بود و سال بعد آلما اوکرمارک به سمت یکی از اعضای هیئت امنای این انجمن انتخاب شد.
او در سال ۱۸۸۶مجله «به پیش» را باتفاق هیمال آنگردـ استرندبری و ماتیلدا هدلوند بنیان نهاد. این مجله توسط انجمن زنان یوتبری منشر می‌شد. اوکرمارک یک سوسیال لیبرال رادیکال بود که از اصلاحات اجتماعی پشتیبانی می‌کرد و مقاله‌هایی را تحت عنوان مرکز مباحثه عمومی منتشر می‌کرد.
ازطریق مشارکت در مباحثات اخلاقی در مجله مذکور، مقالاتی را دربارهٔ تمایلات جنسی منتشر می‌کرد که از جنبش زنان تأثیر پذیرفته بود که در تضاد با جنبش بورژوائی قرار داشت. در سال ۱۸۸۶ او رمان پیروزی‌های پیرهوس را با امضا استلا کلاوه منتشر کرد که در آن یک زن فداکار برخلاف عرف اجتماعی از داشتن لذت جنسی پشیمان شده بود. این کتاب باعث جنجال بزرگی شد زیرا که با استاندارهای جنسی دوگانه معاصر در تضاد بود و لذا این مجله حمایت انجمن زنان را از دست داد، هرچند ماتیلدا هدلوند شخصاً از او حمایت کرد. او با حمایت خانواده هدلوند به ادامه کار مجله پرداخت. در نهایت مجبورشد به تنهایی آن را ادامه دهد. مجله به پیش ثابت کرد که برای زمان خود خیلی رادیکال و بحث‌برانگیز است.
کار این مجله در سال ۱۸۸۹پس از یک هجوم تبلیغاتی سازمان یافته و تحریم خوانندگان پایان یافت و آلما شغلش را ازدست داد.
او همراه همسرش برین‌هلم تلگرافیست، به شهر اوسیکاپونکی در فنلاند، مهاجرت کرد، در آنجا روزنامه نیا تاگ (Nya Tag) را تأسیس کردند که فقط چهارماه دوام داشت. در فنلاند همسرش درگذشت. اوکرمارک بیوه به یوتبری بازگشت، در آنجا در بیمارستان روانی بستری شد. پس از ترخیص از بیمارستان سوئد را به قصد ایالات متحده آمریکا ترک کرد، در آن جا او چندین سال زندگی کرد. در سال ۱۹۰۹ به سوئد بازگشت، و در سال ۱۹۳۳ درگذشت.
سرژ میمپو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال کامرون به مدال طلا مسابقات فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ دست پیدا کرده‌است.
پاتریس آباندا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تپلیس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال پائوک اشاره کرد.
کلمن بو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موریرنز اشاره کرد.
دریاچه کمو () دریاچه کوچکی است که در پارک دریاچه کومو در شهر کوکیتلام، بریتیش کلمبیای کانادا واقع است.
سر چشمه آن از حوزه آبریز کومو شکل گرقته و به‌عنوان مکانی شهری برای ماهیگیری و تفریح و سرگرمی منطقه در شهرستان کوکیتلام و همچنین لوئر مین‌لند بشمار می‌رود.
این دریاچه برای پیاده‌روی و دویدن بسیار محبوب است و طول مسیر پیاده‌روی اطراف آن ۱ کیلومتر است. در این دریاچه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان، ماهی کپور و گربه‌ماهی زندگی می‌کنند.
آرون انگویمبات (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسکونتو و باشگاه فوتبال سریویجایا اشاره کرد.
مودست امبامی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ٧ ژانویهٔ ٢٠٢٣) بازیکن سابق فوتبال اهل کامرون بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلمریا، باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال الاتحاد، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، باشگاه فوتبال دالیان ییفانگ، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد.
وی بر اثر سکته قلبی در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۳ درگذشت.
حزب کنگره مردمی () سودان توسط حسن ترابی در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد. این حزب منشعب شده از حزب کنگره ملی است اکنون به رهبری عمر البشیر حاکم می‌باشد. حسن ترابی علی‌رغم اینکه خودش از بنیان‌گذارانش است و به عنوان پدر معنوی آن حزب بحساب می‌آید ولی ترابی از مخالفین قوی دولت فعلی محسوب می‌شود.
در حالیکه دولت سودان بحران دارفور را که در حال حاضر شعله‌ور شده‌است به این حزب و کادرهای آن نسبت می‌دهد، کنگره مردمی آن را تماماً تکذیب می‌کند و دولت سودان را متهم می‌کند که علیه او شایع کرده‌است، در حالیکه حسن ترابی تلاش می‌کند شورا، آزادی، توزیع عادلانه در قدرت و ثروت را به صورت غیر متمرکز گسترش بدهد.
سرژ برانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال آینتراخت براونشوایگ، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال ام‌اس‌وی دویسبورگ، باشگاه فوتبال الیرموک کویت و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد.
ژان-پل آکونو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل کامرون است.
وی سابقه سرمربی‌گری در تیم ملی فوتبال کامرون و تیم ملی فوتبال چاد را دارد.
کمال عدوان (; زاده: ۱۹۳۵ - درگذشته: ۱۰ آوریل ۱۹۷۳) یکی از رهبران سیاسی جنبش فتح بود.Telephone Interview with a family member on 14 October 2016
کمال عدوان در روستای بربره از توابع شهر عسقلان به دنیا آمد، او در مصر درس خوانده و فارغ‌التحصیل شده بود. بعد از جنگ ۱۹۴۸همراه با خانواده‌اش به غزه رفت. وی به عنوان مهندس نفت در قطر کار کرد، در سال ۱۹۷۱ در شکل‌گیری جنبش فتح و در کمیته مرکزی آن شرکت داشت؛ و به عنوان مسئول دفتر مطبوعاتی سازمان آزادیبخش نقش مهمی داشت. در سال ۱۹۷۱ به عنوان عضو شورای ملی فلسطین انتخاب شد. وی در دهم آوریل ۱۹۷۳ توسط اسرائیل در بیروت ترور شد.
در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۳ سروان عصام ابو زکی فرمانده پلیس در لبنان یک افسر اسرائیلی را دستگیر کرد که پاسپورت تقلبی آلمانی بنام اورلخ لوسبرخ داشت که بعداً مشخص شد نام واقعیش حجای از شهر طرابلس لبنان می‌باشد. وی اعتراف کرد که در روز دهم آوریل در ترور سه رهبر فلسطینی از جمله کمال عدوان در خیابان فردان بوده‌است و سپس همراه با تعدادی خارجی در آنجا مستقر می‌شوند تا اینکه برای ترور و شعله‌ور کردن اختلاف بین دولت لبنان و مقاومت فلسطین در شمال لبنان آماده‌سازی کنند.
محمد بن أسلم الغافقی (; درگذشته: ۱۱۶۶) پزشک، جراح و داروساز اندلس قرن ششم هجری قمری / قرن ۱۲ میلادی بود.
آثار وی عبارتند از: «راهنمای کلل» و کتاب «داروهای تک» دررابطه با مواد مخدر و گیاهان می‌باشد.
بیش از دویست بار در کتابهای ابن البیطار به نقل از او اشاره کرده و از سوی دولت قرطبه مورد قدردانی واقع شده و مجسمه‌ای از او را در حیاط مقابل کاردینال سالازار در قرطبه ساخته‌است.
الغافقی در قرن ششم هجری متولد شد. متأسفانه هیچ منبع قابل اطمینانی برای شناخت تاریخ تولد او وجود ندارد. گفته می‌شود او در شهر بلکزار، کاخ زیبا به دنیا آمده‌است.
الغالفقی در جراحی آب مروارید پیشرفت کرده و انتشارات دیگری در زمینه تومورها و انکولوژی و تب نوشته‌است.
الغافقی در کتاب خود در رابطه با «داروهای فردی» و مواد مخدر و گیاهان نوشته‌است، اما منشأ آن از بین رفته‌است و تنها مختصری از کارهای او از طریق ابن العبری منتشر شده‌است که توسط ماکس مایر هوف در سال ۱۹۳۳ منتشر شده‌است. دانشمند آلمانی، مایر هوف می‌گوید: الغافقی به پزشکان مسلمان در قرون وسطی آموزش داروشناسی با گیاهان می‌داد.
ماری کوئینی (؛ – ) هنرپیشه، و تهیه‌کننده فیلم اهل مصر بود.
ماری در سال ۱۹۱۳ در یک خانواده مسیحی اهل لبنان زاده شد. او در سال ۱۹۲۳ به همراه عمه‌اش آسیا داغر، به قاهره مهاجرت‌کرد.
او در سال ۱۹۲۹ به عنوان بازیگر، در اولین فیلمش حضور پیدا کرد.
الهام شاهین (؛ زادهٔ )؛ هنرپیشه اهل مصر است و از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های مصری حضور داشته و برنده جوائز بین‌المللی نیز شده‌است.
نبیله عبید (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است.
او در سال ۱۹۴۵ در شبرا، از توابع قاهره متولد شد و برای اولین بار توسط عاطف سالم به سینمای مصر معرفی شد.
در سرزمین میانهٔ رشته‌افسانه‌های تالکین بسیاری اشیاء قابل توجه از جمله سلاح، گوهر، مدارک و موارد دیگر وجود دارد در ادامه فهرستی از این اشیاء آمده‌است:
گوهر آرکن
«مثل یک گوی بود با هزار وجه تراش خورده؛ مقابل نور آتش مثل نقره میدرخشید، مثل آب در برابر آفتاب، مثل برف زیر نور ستاره ها، مثل باران جلوی مهتاب!»
هابیت  فصل ۱۲: خبرهای داخل
گوهر بزرگی که مدتی پس از تاسیس قلمرو دورفها در اره بور،توسط تراین اول در اعماق کوه کشف شد و بازماندگانش آن را قلب کوه نامیدند. دورفها تمام مهارت خود را برای تراش دادن آن به جواهر چند وجهی استفاده کردند. جواهری که نه تنها با نور کمرنگ خود میدرخشید، بلکه وقتی نور بر آن تابیده میشد آنرا به ده هزار پرتو سفید و ته مایه ای از رنگین کمان تبدیل میکرد. جواهر سنگین بود اما کوچک بود. بیلبو میتوانست آنرا با یک دست بگیرد اما نه آنقدر کوچک که بتواند دستش را ببندد.
در قرن های پس از آن، گوهر آرکن به عنوان میراث پادشاهان خاندان دورین دست به دست میشد.جواهر توسط پسر تراین به کوهستان خاکستری برده شد اما ترور  آن را به تالار بزرگ تراین در اره بور بازگرداند. وقتی اسماگ اره بور را ویران کرد، گوهر در میان جواهرات به غنیمت گرفته شده توسط او گم شد.
سالها بعد وقتی تورین گروه دورفها را برای باز پس گیری شهر قدیمی رهبری کرد، بیلبو بگینز گوهر آرکن را یافت و آنرا نزد خود نگه داشت. وقتی مردم شهر دریاچه و الفهای جنگلی برای طلب سهم از گنجینه اژدها پیش آمدند بیلبو گوهر را به آنها داد تا بتوانند به کمک آن با تورین معامله بکنند. پس از نبرد پنج سپاه و زمانی که تمام دشمنی ها به فراموشی سپرده شد، بارد قلب کوهستان را بر روی سینه تورین در مقبره اش قرار داد. بنابراین، حدود هزار سال پس از کشف آن توسط تراین اول، گوهر آرکن بار دیگر در اعماق تنها کوه دفن شد.
http://tolkiengateway.net/wiki/Arkenstone
واژه آرکن از واژه انگلیسی قدیمی به نام  می آید که به معنای مقدس می باشد که عجیب به نظر می رسد. با اینکه جواهر زیبا و برای دورفها مهم بود، اما به نظر نمیرسد گوهر آرکن «مقدس» باشد. اینطور برداشت میشود که این نام را از نام á(سنگ مقدس) که نام سیلماریل در انگلیسی قدیمی است گرفته شده باشد.
تاج شاهی گاندور که به آن تاج بالدار، تاج نقره ای یا تاج سپید و همچنین تاج الندیل هم می‌گفتند.
در داستان ارباب حلقه‌ها، تالکین تاج را چنین توصیف می‌کند:
در نامه ای تالکین گفته‌است که تاج «بسیار بلند است مانند تاج مصریان اما به آن بال‌هایی وصل بود که مستقیم نبودند بلکه زاویه دار بودند.»Carpenter, Humphrey, ed. (1981), The Letters of J. R. R. Tolkien, Boston: Houghton Mifflin, #211, هچت مصریان بلندپایه مانند تاج گاندور بود البته تاج به رنگ سفید بود؛ تالکین طرحی از تاج را هم رسم کرده‌است که در به چاپ رسیده‌است.Hammond, Wayne G. ; Scull, Christina (1995), J. R. R. Tolkien: Artist and Illustrator, Boston: Houghton Mifflin, ISBN 0-395-74816-X
نخستین تاج گاندور در اصل همان کلاه‌خودِ ایسیلدور است که در نبرد آخرین هم پیمانان یا داگورلد، به سر دارد. در نبرد باراد-دور، بردارش آناریون با یک سنگ کشته می‌شود و کلاه‌خودش خُرد می‌شود.
در دوران فرمانروایی آتاناتار دوم، (۱۲۲۶–۱۱۴۹) یک تاج تازه از نقره و سنگ قیمتی ساخته شد این تاج توسط شاهان بعدی گاندور بر سر گذاشته شد و به صورت سنتی پدر پیش از مرگش به پسر می‌داد. اگر پسر (یا نوادگان) در هنگام مرگ پدر حضور نداشت تاج در آرامگاه شاه گذاشته می‌شد و هرگاه جانشین حضور می‌یافت به تنهایی به آرامگاه می‌رفت و تاج را برمی‌داشت.
در ۲۰۵۰ پادشاه جادوگر آنگمار، ائارنور شاه وقت را به مبارزه طلبید تا تنهایی بجنگد، او تاجش را بر روی قبر پدرش، ائارنیل دوم گذاشت و تنهایی به میناس مورگول رفت و هرگز پس از آن دیده نشد. از آن پس در نبود شاه، پیشکاران فرمانروایی گاندور را بر دوش گرفتند. تاج در آرامگاه پدر باقی ماند و پیشکار گاندور برای خود یک عصای سفید انتخاب کرد.
پیش از تاجگذاری آراگورن دوم، فارامیر به آرامگاه ائارنیل رفت و تاج را بدست آورد آن را در یک جعبهٔ سیاه چوبی که با نقره قفل شده بود، گذاشت او جعبه را به همراه چهار نگهبان به دروازه‌های میناس تیریث رساند. آراگورن تاج را برداشت و جمله ای به نقل از الندیل گفت، هنگامی که به سرزمین میانی رسید:
به درخواست آراگورن، فرودو تاج را پیش می‌آورد و به گندالف می‌دهد و او تاج را بر سر آراگورن می‌گذارد. آراگورن هم عصای آنومیناس که نماد پادشاهی آرنور است و هم تاج گاندور را از آن خود می‌کند در نتیجه دو فرمانروایی با هم یکی می‌شود. وی در سال ۱۲۰ دورهٔ چهارم می‌میرد و عصا و تاج به پسرش الداریون می‌رسد.
یک گوهر سبز است که پیش از آنکه جنگل لوتلورین را ترک کنند گالادریل به عنوان نمادی از امید به آراگورن می‌دهد.Tolkien, J. R. R. (1954), The Fellowship of the Ring, The Lord of the Rings(⎘ ارباب حلقه‌ها), Boston: Houghton Mifflin (published 1987), "Farewell to Lórien", این هدیه یک گل سینهٔ عقاب-شکل بود. آراگورن این گل سینه را آشکارا می‌پوشد و چون از پیش به او گفته شده بود نام شاهنشاهی خود، اِلِسار را از نام این گوهر در زبان کوئنیا می‌گیرد.
کتاب افسانه‌های ناتمام گذشته‌های گوناگونی برای این سنگ قیمتی می‌آورد.Tolkien, J. R. R. (1980), Christopher Tolkien, ed. , Unfinished Tales, Boston: Houghton Mifflin, The Elessar, p. 249–252, برای نمونه در یک افسانه گفته می‌شود که آن را انردهیل در گوندولین ساخته‌است. انردهیل پس از فئانور توانمندترین صنعتگر در میان نولدور است. انردهیل پس از ساخت این گل سینه آن را به ایدریل می‌دهد و ایدریل به پسرش ائارندیل. در این دوره به این سنگ قیمتی، سنگ ائارندیل گفته می‌شود. ائارندیل در سفرش به والینور آن را با خودش می‌برد در نتیجه سنگ از سرزمین میانه خارج می‌شود. بعدها گندالف آن را به عنوان یادبودی از یاوانا به این عنوان که والار، سرزمین میانه را فراموش نکرده‌اند به گالادریل می‌دهد.
در داستانی دیگر سنگ اصلی هرگز به سرزمین میانی بازنمی‌گردد بلکه کلبریمبور همانند آن را در اِرِگیون می‌سازد و هنگامی که گالادریل برای ویرانی سرزمینه میانه سوگواری می‌کرد، به عنوان هدیه به او می‌دهد. سنگی که کلبریمبور ساخته بود به اندازهٔ سنگی اصلی نیرومند نبود اما از آن درخشان تر بود.
در داستان دیگر (آخرین نسخه) هیچ سخنی از انردهیل به میان نمی‌آید بلکه سنگ را نخست کلبریمبور در گوندولین می‌آفریند اما ائارندیل آن را برای همیشه به والینور می‌برد از این رو کلبریمبور دوباره آن را برای گالادریل در ارگیون، ایجاد می‌کند. در نهایت همهٔ این داستان‌ها سنگ از آن گالادریل می‌شود و او به آراگورن می‌بخشد به عنوان هدیه ای از سوی خانوادهٔ عروس به داماد.
در داستان ارباب حلقه‌ها، آراگورن از بیلبو بگینز می‌خواهد که یک گوهر سبز را در شعرهای پیرامون ائارندیل، یاد کند اما چون بیلبو از گذشتهٔ این گوهر خبر ندارد به صورت نادقیق از آن تنها به عنوان زمرد یاد می‌کند.Tolkien, J. R. R. (1954), The Fellowship of the Ring, The Lord of the Rings, Boston: Houghton Mifflin (published 1987), "Many Meetings",
گردنبندی است که در سیلماریلیون و اواخر نارن ائی کین هورین از آن سخن به میان می‌آید. نام دیگر آن گردنبند کوتوله‌ها است.
نوگلامیر هدیه ای بود از سوی کوتوله‌ها به فین‌رود فلاگوند از نارگوتروند. از نابودی نارگوتروند، هورین گردنبند را به دوریات برد و به عنوان بهای نگهداری از خانواده اش در دورانی که زندانی مورگوت بود، آن را به تینگول داد. تینگول نیز گردنبند را به کوتوله‌های بلگوست داد تا آن را دوباره بسازند و سیلماریلی که برن و لوثین از تاج مورگوت جدا کرده بودند را به گردنبند اضافه کنند. برای این کار، تینگول کوتوله‌ها را به منگروت دعوت کرد تا با گوهرهای فراوانی که آنجا در دسترس است، نوگلامیر را دوباره بسازند از این رو نوگلامیر بهترین کار کوتوله‌ها شد.
تینگول این گردنبند را بالاتر از هر گوهری، ارزش داد. هنگامی که گردنبند کامل شد او از کوتوله‌های نوگرود خواست که سیلماریل را روی گردنبند نصب کنند با این کار، این گردنبند زیباترین گوهر در تمام سرزمین آردا شد. از این رو طمع کوتوله‌ها برانگیخته شد و به عنوان بهای ساخت آن، سیلماریل را از تینگول درخواست کردند همچنین کوتوله‌ها ادعا کردند که چون گردنبند، نخست هدیهٔ کوتوله‌ها به فین‌رود بوده، در نتیجه هورین و تینگول حقی برداشتن آن ندارند. تینگول نیز در مقابل به آن‌ها ناسزا گفت و آن‌ها را ژولیده و کوچک نامید و بدون دستمزدی دستور داد تا از دوریات بیرون روند. کوتوله‌ها در پاسخ تینگول را می‌کشند با کشتن تینگول، کمربند نگهبانی که ملیان پیرامون دوریات کشیده بود از میان برداشته می‌شود آنگاه کوتوله‌های نوگرود، دوریات را غارت می‌کنند.
هنگامی که داستان خیانت کوتوله‌ها به برن رسید او با لشگری به کوتوله‌ها یورش برد کوتوله‌ها کشته شدند و آنچه دزدیده بودند غیر از گردنبند به رود آسکار ریخته شد آن دسته از کوتوله‌هایی هم که موفق به فرار شدند به دست انت‌ها کشته شدند. برن گردنبند را با خود نزد لوثین برد. پس از مرگ برن و لوثین گردنبند به پسرشان دیور رسید و باعث دومین جنگ همزادکشی میان الف‌ها شد. فرزندان فئانور به دوریات یورش می‌برند تا سیلماریل را بدست آورند. دختر دیور، الوینگ با گردنبند به دهانهٔ سیریون می‌گریزد.
در سومین نبرد همزادکشی، فرزندان فئانور به دهانهٔ سیریون یورش می‌برند تا گردنبند را به خاطر سیلماریل نصب شده رویش، بدست آورند؛ اما الوینگ به همراه گردنبند خود را به دریا می‌اندازد. گردنبند گم می‌شود اما الوینگ و سیلماریل توسط اولمو نجات می‌یابند.
یک گردنبند زمرد که در رمان هابیت گفته شده که ارباب دیل به گیریون داده‌است. این گردنبند در میان گوهرهایی که به دست اسماگ افتاده بود در تنهاکوه پیدا شد. بعدها بارد کمان‌دار (جانشین گیریون) این گردنبند را به پاس یاری تراندوئیل به او هدیه می‌دهد.
مرواریدی ارزشمند که در سیلماریلیون از آن سخن به میان می‌آید. این مروارید را تینگول به عنوان جایزه برای ساخت منگراث به کوتوله‌های بلگوست می‌دهد. احتمالاً این مروارید توسط فردی از خانوادهٔ کیردان از دریا صید شده بود و او به شاه دوریات هدیه داده بود. گفته می‌شد که این مروارید به بزرگی یک کبوتر چاهی بود.
هنگامی که می‌خواهند لوتلورین را ترک کنند، گالادریل هنگام خداحافظی شیشه ای را به فرودو بگینز هدیه می‌دهد. نام دیگر این شیشه، "شیشهٔ ستاره" بود چون اندکی از نور ستارهٔ ائارندیل در آن گنجانده شده بود. خود این ستاره، یکی از سیلماریل‌ها است که در میان آب‌های آیینهٔ گالادریل قرار داشت به عبارت دیگر در اصل این نور، بازتابی از بازتاب نور دو درخت والینور بود.
در هنگام سفر به موردور، هم سم‌وایز گمجی و هم فرودو از نور این شیشه استفاده می‌کنند تا شلوب را به عقب برانند. همچنین سم از نور آن برای مقابله با خواست دو برج مراقبت کیریت آنگول از آن استفاده می‌کند. اما هنگامی که آن‌ها به کوه نابودی می‌رسند نور شیشه ناپدید می‌شود چون آن‌ها در قلب قلمرو سائورون بودند جایی که توان نور آن به آنجا نمی‌رسید.
فرودو هنگامی که سرزمین میانه را به مقصد سرزمین‌های همواره زنده ترک می‌کند این شیشه را هم با خود می‌برد اما نور آن هنگامی که کشتی در ساحل آمان پهلو می‌گیرد، ناپدید می‌شود.
دو فانوس با نام‌های ایلوئین (آسمان-آبی) و اورمال (زر-ارزشمند) دو منبع روشنایی بزرگ اند که در سال‌های فانوس‌ها به ترتیب در انتهای شمالی و جنوبی آردا جای دارند. البته می‌توان چنین گفت که نام فانوس‌ها در اصل نام ستون‌هایی است که این فانوس‌ها بر روی آن بنا شده‌اند.J. R. R. Tolkien (1977), The Silmarillion, George Allen & Unwin, ch. I p. 35 & ch. III p.49, .
پس از آنکه والار وارد جهان شدند روشنایی اندکی زمین‌های بی‌حاصل را پوشش می‌داد. والار این روشنایی اندک را در دو فانوس متمرکز کردند در این میان آئوله دو کوه-ستون بزرگ را هم ایجاد کرد که یکی در شمال سرزمین میانی و دیگر در جنوب. این ستون‌ها بسیار بلندتر از هر کوه طبیعی در جهان بودند. ایلوئین بر روی کوه شمالی نصب شد و اورمال بر روی کوه جنوبی. در مرکز سرزمین میانه، نور دو فانوس با هم آمیخته می‌شد که در آنجا دریاچهٔ بزرگ با جزیرهٔ آلمارن قرار داشت جایی که والار در آن ساکن بود.
ملکور توانست دو فانوس را از میان ببرد، در نتیجه والار از سرزمین میانه به والینور فرار می‌کنند. در جایی که ایلوئین می‌افتد، دریای هلکار تشکیل می‌شود و کوئیوینن یک خلیج در آن است. بر پایهٔ نوشته‌های تالکین دریای رینگیل هم در جنوب ایجاد می‌شود که مربوط به ریشه‌های اورمال است. البته بعدها تالکین نام رینگیل را به شمشیری متعلق به فین‌گولفین می‌دهد.Christopher Tolkien (1986, editor), The Shaping of Middle-earth (volume 4 of The History of Middle-earth), George Allen & Unwin, part 5 'The Ambarkanta', pp. 249(map) & 256, .
فلزی قوی تر از فولاد اما بسیار سبک‌تر از آن، تالکین نخستین بار در داستان ارباب حلقه‌ها به آن اشاره می‌کند.Tolkien, J. R. R. (1937), Douglas A. Anderson, ed. , The Annotated Hobbit, Boston: Houghton Mifflin (published 2002), و پس از آن در نسخهٔ دوم هابیت هم از آن صحبت می‌شود (۱۹۶۶) در نسخهٔ نخست هابیت (۱۹۳۷) گفته می‌شوند که پیراهنی که به بیلبو داده‌اند از جنس «فولاد نقره ای» است و نه میتریل.
عبارت میتریل در زبان سینداری دو بخش است: "میت" به معنی خاکستری و "ریل" به معنی درخشان و براق. میتریل در زبان کوئنیا به صورت "میستاریل" است، معانی دیگر میتریل: نقرهٔ حقیقی و نقرهٔ موریا است اما کوتوله‌ها خود نام‌های رمزی جداگانه ای برای میتریل داشتند.
"هیتلین" مادهٔ ویژه ای است که الف ها لوتلورین از آن استفاده می‌کردند تا ریسمان‌های ویژه ای بسازند. این ریسمان‌ها بسیار محکم و سبک بودند.
روبن دوس سانتوس گاتو آلوش دیاز () (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال منچستر سیتی در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند. او یکی از بهترین مدافعان میانی حال حاضر جهان است.
دیاز در آکادمی بنفیکا رشد کرد و در سپتامبر ۲۰۱۵ در سن ۱۸ سالگی اولین بازی خود را برای تیم دوم بنفیکا در دسته دوم انجام داد.
این بازیکن در سال ۲۰۲۰ به تیم منچستر سیتی پیوست و تا سال ۲۰۲۷ با این تیم قرارداد دارد.
در رده ملی او در تمامی سطوح از زیر ۱۶ سال تا زیر ۲۱ سال برای پرتغال بازی کرده‌است. دیاز اولین بازی ملی خود در رده بزرگ‌سالان را در یک بازی دوستانه مقابل تونس در سال ۲۰۱۸ انجام داد. او عضو ثابت تیم ملی پرتغال در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ بود.
استیون فوناکی آدامز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل نیوزیلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اکلاهما سیتی تاندر اشاره
آدامز پس از یک فصل بازی با تیم زادگاهش ولینگتون سانینز در سال 2011 ، به ایالات متحده نقل مکان کرد تا بسکتبال کالج را برای پیتسبورگ بازی کند. در ژوئن 2013 ، وی با 12مین انتخاب کلی در پیش نویس NBA 2013 توسط تندر انتخاب شد.
کریستین جیمز «سی. جی.» مک‌کالوم (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پورتلند تریل بلیزرز اشاره کرد.
"عه دل مشکل" یا قلب سخت (انگلیسی: " Ae Dil Hai Mushkil) نام یکی از آهنگ‌های آلبوم موسیقی متن فیلم قلب سخت می‌باشد که توسط آرجیت سینگ خوانده و توسط رانبیر کاپور در فیلم اجرا شد. این آهنگ جوایز متعددی نیز به دست آورد. در ابتدا قرار بود که کاران جوهر نام فیلمش را Ae Dil بگذارد که پس از شنیدن این آهنگ تصمیم به آن گرفت نام فیلمش را به Ae Dil Hai Mushkil تغییر دهد.
این آهنگ توسط کمپانی موسیقی سونی هند در ۳۰ اوت ۲۰۱۶ منتشر شد.
جمهوری جدید () یک دولت خیالی در جنگ ستارگان است.
جار جار بینکس () یک شخصیت خیالی در جنگ ستارگان، ساخته شده توسط جورج لوکاس است. او برای اولین بار در ظاهر شد. او سپس نقش‌های کوچک‌تری را در و بازی کرد. ایفاگر نقش او در اکثر نمایش‌ها احمد بست بود.
او که در قسمت اول جنگ ستارگان به عنوان یک آرامه خنده‌دار به نمایش درآمد؛ پس از انتشار فیلم، او با پذیرش عمیقاً منفی از طرف مخاطبان و منتقدان روبه‌رو شد و امروز نه تنها در میان جنگ ستارگان بلکه در میان تمام تاریخ سینما به یک شخصیت بسیار منفور شناخته می‌شود.
جار جار بینکس از نژاد گونگان‌ها است. گونگان‌ها بدنی غول پیکر و گوش‌های دراز و آویزان دارند. آنها دوزیستانی اند که به نظر می‌رسد تکامل یافته قورباغه‌ها و وزغ‌ها باشند. همچنین آنها قدرت پریدن باورنکردنی دارند.
وج آنتیلس () یکی از شخصیت‌های جنگ ستارگان است.
آسوکا تانو () شخصیتی تخیلی در فرنچایز "جنگ ستارگان" است. او در فیلم "" (۲۰۰۸) به‌عنوان شاگرد جدای ۱۴ سالهٔ آناکین اسکای‌واکر معرفی شده‌است. او یکی از شخصیت‌های اصلی مجموعهٔ تلویزیونی "" (۲۰۰۸–۲۰۱۴؛ ۲۰۲۰) است و در "شورشیان جنگ ستارگان" (۲۰۱۴–۲۰۱۸) دوباره ظاهر می‌شود. نخستین حضور لایواکشن آسوکا، در فصل دوم مجموعهٔ "مندلورین" بود که به‌وسیلهٔ رزاریو داوسون به تصویر کشیده شد. داوسون این نقش را در قسمتی از مجموعهٔ اسپین‌آفِ "کتاب بوبا فت" (۲۰۲۲) و مینی‌سریال "آسوکا" (۲۰۲۳) ایفا کرد.
اگرچه ابتدا آسوکا در میان طرفداران و منتقدان محبوب نبود، اما در نهایت او به شخصیتی پرطرفدار تبدیل شد. او که به‌عنوان وجه تقابل آناکین اسکای‌واکر شناخته شده‌است، به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های "جنگ ستارگان" برجسته شده‌است.
در سری انیمیشن جنگ‌های ستارگان جنگ کلون شخصیت آسوکا همواره توسط استادش آناکین به لقب وُروجک صدا زده می‌شود و به ندرت پیش می‌آید که استادش او را به اسم خودش آسوکا صدا کند و در اکثر مواقع هم وقتی است که دارد با بقیه در مورد او صحبت می‌کند
در انیمیشن جنگ ستارگان، جنگ کلون دو شخصیت آسوکا و استادش آناکین تقریباً در همه قسمت‌های انیمیشن با هم حضور دارند و در آن ایفای نقش می‌کنند و به ندرت پیش می‌آید که از هم جدا شوند و فیلم تنها داستان یکی از آنها را روایت کند.
در سری ، نشان داده می‌شود که آسوکا به علت فریبکاری دوست صمیمیش از محفل جدای خارج می‌شود.
آسوکا تانو توسط استاد جدای پلو کون، به محفل جدای آورده شد و تا اواخر خروجش از محفل جدای، رابطه نزدیکی با پلو کون داشت.
استاد آسوکا، آناکین اسکای‌واکر، شوالیه جدای بود. بعد از اینکه محفل جدای متوجه انحراف‌های آناکین اسکای‌واکر از اصول محفل جدای شد، برای اصلاح آناکین تصمیم گرفت که آسوکا را به شاگردی بپذیرد. هرچند بعد از خروج آسوکا از محفل جدای، بر خشم و حسرت آناکین افزوده شد و دلیل گرایش بیشتر آناکین به نیروی تاریک و تبدیل او به دارث ویدر شد.
در سری آسوکا نشان داده می‌شود که او شاگردی مندلوری به نام سابین رن، که در سری شورشی ها نیز حضور داشت، دارد.
استارکیلر () یک شخصیت در بازی ویدئویی جنگ ستارگان است.
آساج ونترس () یک شخصیت در جنگ ستارگان است.
صداپیشگی آساج ونترس توسط گری دلیسل در مینی سریال جنگ‌های کلون در سال ۲۰۰۳ انجام شده‌است و همچنین نیکا فاترمن در در سال ۲۰۰۸ و مجموعه تلویزیونی بعدی آن(")" و بیشتر بازی‌های ویدیویی و سایر انیمیشن‌های او را برعهده داشته‌است.
فیلم‌ها و انیمیشن‌های جنگ ستارگان
کمیک‌ها
بازی‌های ویدیویی
رز تیکو () یک شخصیت خیالی در "جنگ ستارگان" است که برای اولین بار در توسط کلی مری ترن به تصویر کشیده شد.
تیکو در هیس مینور متولد شد، سیاره‌ای سرد و دور از خورشید در منظومه اتوموک. رز و خواهر بزرگ‌ترش «پیج» پس از نابودی سیاره او توسط فرست اوردر، به‌عنوان پناهنده توسط والدینشان از اتوموک خارج شدند و بعد به‌عنوان آخرین هدیه، به رز و پیج هر دو مدالیون قطره‌ای از سنگ هایسیان دادند، هدایایی که هر دو خواهر گرامی می‌داشتند. خواهران تیکو راه خود را به D'Qar ادامه دادن و با پرنسس لیا ملاقات کردند تا به مقاومت بپیوندند. پیج به‌عنوان یک توپچی و خلبان برای اسکادران بمب‌افکن استارفورترس آموزش دیده بود، در حالی که رز، که روی بمب‌افکن‌ها کار می‌کرد و به‌خاطر مهارت‌های مکانیکی‌اش و ایجاد یک دستگاه پوشش سیگنال انرژی معروف به بافلر، بسیار باارزش بود.
ماز کاناتا () یک شخصیت داستانی در جنگ ستارگان است. او برای اولین بار در "" (۲۰۱۵) که توسط لوپیتا نیونگو ساخته شده بود، به نمایش درآمد. ابزار و ایجاد او توسط تصاویر کامپیوتری به وقوع پیوست. او یک دزد و قاچاقچی سابق بوده‌است که او هم‌اکنون یک میکده را در قلعه ای در سیاره تخیلی تاکودانا اداره می‌کند و بیش از ۱۰۰۰ سال سن دارد.
کاپیتان رکس () یک شخصیت داستانی در مجموعه علمی تخیلی جنگ ستارگان، ساخته شده توسط جرج لوکاس است و شخصیت اصلی در ۲۰۰۸ است. او سرباز کلون ارتش بزرگ جمهوری تحت فرماندهی جدای آناکین اسکای واکر و آهسوکا تانو است.
کد بین () یک شخصیت منفی تخیلی در جنگ ستارگان است. این شخصیت یک شکارچی بی رحم از سیاره دورو است که معمولاً توسط افراد شرور دیگری مانند اتحاد جدایی طلب و هات استخدام می شود. او یک جایزه بگیر حرفه‌ای است که توانایی های بسیاری در مبارزات تن به تن و کار با اسلحه دارد، به طوری که در سریال جنگ های کلون، اوبی وان کنوبی و آسوکا تانو به سختی قادر به شکست دادن او بودند، او همچنین در یک دوئل با سر دسته گروه بد بچ(در سریال ) یعنی هانتر، به راحتی او را از پای در آورد. کد بین در کنار جانگو فت و بوبا فت جزو معروف ترین شکارچی جایزه بگیر های کهکشان جنگ ستارگان است. او در سریال کتاب بوبا فت هم حضور دارد
جان کارلو ولپه کارگردان فصل آخر "بحران گروگانگیری" کد بین را با یک شکارچی "جایزه جنگ ستارگان" ، بوبا فت مقایسه کرد و اظهار داشت:خدمه عاشق Cad Bane هستند ، و من واقعاً فکر می کنم طرفداران نیز دوست خواهند داشت. او یک حس بد اخلاق جدی را در "جنگ ستارگان" به ارمغان می آورد . او یک شکارچی فضل کشنده و بی رحم است ، و این را بلافاصله در قسمت مشاهده می کنید. برخلاف بوبا فت ، کاد اسیر نمی گیرد.
دارث بین () یک شخصیت در جنگ ستارگان است. با اینکه نام او در هیچکدام از سری فیلم‌های جنگ ستارگان ذکر نشد ولی در کتاب های این مجموعه به عنوان یکی از بزرگترین لورد‌های سیت تاریخ کهکشان از نام برده شده است.
عمده شهرت او به دلیل قانون دو سیت است که بیان می کند که در یک زمان فقط یک استاد و یک شاگرد سیت می‌توانند وجود داشته باشند.این قانون پس از قرن‌ها به اختلافات داخلی سیت ها تا حد زیادی پایان داد.
جنگ‌های ستاره‌ای (انگلیسی: <bdi>Star Wars</bdi>) که در ایران با نام جنگ ستارگان نیز شناخته می‌شود، یک فرنچایز چندرسانه‌ای آمریکایی در ژانر اپرای فضایی حماسی است که توسط جرج لوکاس خلق شده‌است.
جانگو فت () یک شخصیت خیالی در مجموعه اپرای فضایی و حماسی جنگ ستارگان است.او، وفادار به جدایی طلبان بود.
او همچنین، یک قاتل به نام زم وِصِل داشت.
بوبا فت، پسر او نیز در جنگ ستارگان دیده شده است. جانگو فت شاگرد کنت دوکو بود.
مارا جید () یک شخصیت داستانی در جهان گسترش یافته جنگ ستارگان است. او همسر لوک اسکای واکر و مادر بن اسکای واکر است.
او برای اولین بار در رمان وارث امپراتوری (۱۹۹۱) توسط تیموتی زان معرفی شد. تیموتی در رمانش او را یک زن پیچیده و قدرتمند به نمایش گذاشت.
بیل اورگانا () یک شخصیت خیالی در جنگ ستارگان است که توسط جیمی اسمیتس در (۲۰۰۲)، (۲۰۰۵) و یک سرکش(۲۰۱۶) به تصویر کشیده شده‌است.
بیل اورگانا، یکی از اعضای خانواده سلطنتی آلدران و نماینده کره زمین در مجلس سنای جمهوری، به دلیل صداقت و تعهدش به عدالت مورد احترام کوروسکانت قرار گرفت. قبل از جنگ‌های کلون، بیل در کنار سناتور پادمه آمیدالا به عنوان عضوی از کمیته وفادار صدراعظم پالپاتین خدمت می‌کرد.
اورگانا پدرخوانده شخصیت پرنسس لیا است که در اثر حمله با دث‌استار در نسخه A New Hope کشته شده بود. با این حال و از آنجایی که وقایع روگ وان پیش از این فیلم اتفاق می‌افتند، وی هنوز زنده است و به عنوان بخشی از اتحاد ربل فعالیت می‌کند.
گیزم کاراجا بازیگر و مدل اهل کشور ترکیه می‌باشد. از جمله آثار مشهور او می‌توان به سریال راه امیر و نقاب شیشه‌ای اشاره کرد.
مارون تیستلثویت (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه توپولوژی اهل ایالات متحده آمریکا است.
حبس حقوق یعنی اگر کسی حقی بر ذمه دیگری داشته باشد و حقش را مطالبه کند و آن شخص هم بتواند، ولی ادای حق نکند.
این عمل در اسلام جز گناه کبیره است.
از جعفر صادق در این زمینه روایت است که:
نبرد مَلازگِرد نبردی میان نیروهای امپراتوری سلجوقی به فرماندهی آلپ ارسلان و نیروهای امپراتوری بیزانس به فرماندهی رومانوس دیوژن بود که نزدیکی شهر مانزیکرت (ملازگرد فعلی در استان موش در ترکیه ی امروزی) در ۲۶ اوت سال ۱۰۷۱ میلادی رخ داد. این نبرد یکی از تأثیرگذارترین نبردهای تاریخ به حساب می‌آید و شروعی برای ترکسازی آناتولی بود. پیروزی در این نبرد برای ترکهای مهاجر در قرن 11 میلادی به منزله اجازه ورود به آسیای صغیر بود. امپراتوری بیزانس پس از شکست سنگین در این نبرد، از مسیحیان اروپای غربی درخواست کمک کرد که به برپا شدن جنگ‌های صلیبی منجر شد.
حملات ترکان به قلمرو امپراتوری بیزانس و پیشروی آن‌ها در داخل اراضی بیزانس از زمان طغرل بیگ آغاز شده بود و در زمان آلپ ارسلان شدت یافته و امپراتوری بیزانس را در تنگنا قرار داده‌بود. از این رو، بیزانسی‌ها برای پاسخ به این حملات اقدام تدارکات جهت نبرد کردند، اما با وجود برتری عددی، به دلیل ناهمگونی لشکر بیزانس و خیانت‌هایی که از جانب سران سپاه صورت گرفت و همچنین تاکتیک کارآمدی که آلپ ارسلان برای نبرد در پیش گرفت، در میدان نبرد در موضع ضعف قرار گرفتند و در مقابل لشکر سلجوقی تاب مقاومت نیاوردند و هزیمت شدند و نبرد با شکست قطعی بیزانسی‌ها و به اسارت درآمدن امپراتورشان (رومانوس چهارم دیوژن) به پایان رسید. این نخستین بار در تاریخ بود که یکی از امپراتوران بیزانس به اسارت مسلمانان درمی‌آمد و لشکرشان نیز به کلی نابود می‌گشت.
پس از این نبرد آلپ ارسلان در مقابل امپراتور بیزانس رأفت نشان داد و او را بخشید و قرارداد مصالحه‌ای را به امضا رساند که سیادت امپراتوری سلجوقی را تثبیت می‌کرد، اما پس از این مصالحه و عملی نشدن مفاد آن، حملات از سرگرفته شد و در آناتولی با قدرت تمام به پیشروی پرداختند و طی مدت کوتاهی تقریباً تمام آن را از سلطه امپراتوری بیزانس خارج ساختند و حکومت سلجوقیان روم را پی افکندند. این نبرد از چند لحاظ حائز اهمیت است؛ نخست راه ورود ترکان مهاجر به غرب برای ورود به قلمرو بیزانس و آناتولی مرکزی ایجاد کرد، دوماَ مشکل اسکان ترکان مهاجر را حل کرد، سوماَ با تشکیل سلسله سلجوقیان روم و تصرف تدریجی آناتولی توسط ترکان مسلمان، خطر بیزانس برای خلافت عباسی و امپراتوری سلجوقی را رفع کرد و با تصرف نهایی آناتولی و تسخیر شهرهای مقدس مسیحیان و در معرض خطر قرار دادن قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس جامعه مسیحیت را به فکر بسیج علیه مسلمانان انداخت و زمینه‌ای برای جنگ‌های صلیبی فراهم ساخت. همچنین زمینه‌ای برای قدرت‌گیری ترکان عثمانی در دو قرن بعد شد.
آناتولی همانند پلی میان آسیا و اروپا است، که از طریق تنگه داردانل به اروپا متصل می‌شود. آناتولی گذشته از اهمیت جغرافیایی، از جهت ثروت‌های طبیعی زیر زمینی و روی زمینی نیز دارای اهمیت بسیاری است. شاید بتوان ورود ترکان ایرانی به این منطقه که همواره دستخوش تحولات گوناگون بود، را نقطهٔ اوجی در سیر وقایع دانست.
با تشکیل حکومت سلجوقیان بزرگ، راه مهاجرت ترکان مسلمان آسیای مرکزی به سوی امپراتوری سلجوقی هموارتر شد. دولتمردان سلجوقی در اندیشهٔ یافتن راه معقولی برای اسکان مهاجران برآمدند؛ لذا هدایت آن‌ها به سوی غرب امپراتوری، یعنی قلمرو آناتولی، که در آنزمان تحت حاکمیت امپراتوری بیزانس بود، ضرورت یافت. مسلماَ این امر بدون فتح نظامی این سرزمین امکان‌پذیر نبود. از این رو برخورد نظامی میان دو امپراتوری حتمی می‌نمود. البته افزون بر این عامل و شاید مهمتر از آن، تمایلی بود که سلاطین سلجوقی به غزا و جهاد و گشودن سرزمین‌های غیراسلامی داشتند. البته در بحث دربارهٔ تاخت و تاز در آناتولی در این ایام، باید میان سیاست رسمی سلاطین سلجوقی و فعالیت‌های ترکمانان، صراحتاً فرق گذاشته شود.
ترکان سلجوقی با نیت گسترش قلمرو امپراتوری خود و نیز با هدف اشاعه دین اسلام اقدام به حملاتی پیوسته علیه بیزانس، به ویژه قلمرو آناتولی کردند که در زمان طغرل بیگ، آلپ ارسلان و ملکشاه به گونه‌ای منظم ادامه یافت. در عین حال این حملات باعث شد که بیزانسی‌ها در برابر حملات بعدی روحیه دفاع و توان مقابله خود را از دست دهند.
گذشته از آن، آناتولی برای سلجوقیان از جهات دیگری نیز دارای منفعت بود. ترکمانان که از دشت‌های آسیای مرکزی به قلمروی سلجوقیان آمده و در خدمت آن‌ها قرار گرفته بودند، دیگر قصد بازگشت به سرزمین مادری خود را نداشتند. آن‌ها در حاکمیت سلجوقی به مرزهای بیزانس سوق یافته و در آنجا متمرکز شده بودند. برای آن‌ها آناتولی در حکم بهترین منطقه جغرافیایی برای تداوم حیاتشان بود. آرمان جهاد و غزا نیز موجب تقویت روحیه قهرمانانه ترکمانان جنگاور شده بود. علاوه بر آن برای تداوم زندگی‌شان در اختیار داشتن یک منطقه خوش آب و هوا و پرآب و مثل آناتولی بی‌نهایت اهمیت داشت.
بخشی از نیروهای سلجوقی امر جهاد را تحت فرماندهی ابراهیم ینال در آناتولی شروع کردند. در دوران چغری‌بیگ و سلطان طغرل بیگ به نقاط مهم و کلیدی آناتولی حملات متعددی صورت گرفت؛ اما جنگ و ستیزهای اصلی و مهم در دوره آلپ ارسلان به وقوع پیوست. آلپ ارسلان ابتدا با حمله به فرمانروایان ارمنستان بزرگ و گرجستان و آبخاز را که وابسته به بیزانس بودند را شکست داد. آلپ ارسلان که می‌دانست این پیروزی‌ها از جانب مسیحیان بی پاسخ نخواهد ماند، با درایت خواجهٔ نظام الملک، به تثبیت اوضاع داخلی پرداخت.
مردم مسیحی آناتولی از لحاظ دینی و اجتماعی، در شرایط مناسبی قرار نداشتند. سیاست امپراتوری بیزانس در اشاعهٔ مذهب ارتدوکس، از گذشته موجب نارضایتی و تنفر دیگر مذاهب و فرق مسیحی شده بود. سریانیها و ارمنی‌های شرق آناتولی و جماعات کوچک آناتولی مرکزی نیز به دلیل بیزاری از سیاست مزبور، با عدم حمایت از بیزانس، راه حملات ایرانیان سلجوقی را هموارتر کردند. باید از سخت‌گیری‌های مالی و ظلم و ستم‌های امپراتوری علیه مردمان این منطقه نیز یاد کرد. در کل طی زمان زیادی موقعیت امپراتوری بیزانس در آناتولی به شدت تضعیف شده بود.
امپراتور باسیل دوم (حکومت از ۹۶۰ تا ۱۰۲۵ میلادی) به منظور جلوگیری از تجاوز و حفاظت از مرزهای شرقی بیزانس، در صدد برآمد که بر ارمنستان بزرگ تسلط یابد تا آن را به یک منطقه دفاعی برای بیزانس درآورد. در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی امپراتور به ترغیب فرمانروایان گرجستان و ارمنستان برای واگذاری اراضی خود به او، پرداخت. فرمانروای گرجستان سرانجام راضی شد که ایبریا را به او بدهد. در سال ۱۰۲۲ میلادی نیز پادشاه ارمنستان با درک خطر جدی بودن تهدید ترکان، حاضر شد سلطنت خود را در عوض تیول جدید، واقع در توروس به پایتختی سیواس را به بیزانس بدهد. البته این کار امپراتور کاملاً اشتباه بود چرا که سازمان اداری بیزانس بر اثر اقدامات اقتصادی سخت‌گیرانه سلف او دارای چنان موقعیت متزلزلی بود که دولت بیزانس نمی‌توانست مرزهای موجود را حفظ کند تا چه رسد به این که سرزمین‌هایی بر آن بیفزاید.
پس از باسیل، برخی فرمانرواهای بعدی بیزانس افراد ضعیفی بودند که قادر به جلوگیری از رشد فساد مقامات یا مهار توانگران نبودند. یکی از نتایج آن افول توان نظامی بیزانس بود. بخش‌هایی از سپاه و نیروی دریایی امپراتوری که در اختیار توانگران نبود رو به تحلیل رفت چرا که پولی که برای خرید تجهیزات و پرداخت حقوق سربازان و ملوانان اختصاص می‌یافت به جیب مقامات امپراتوری می‌رفت. بدون یک ارتش کارآمد امپراتوری بار دیگر به مخاطره افتاد.
پس از مرگ کنستانتین دهم در سال ۱۰۶۷، نیابت سلطنت به ملکه ائودوکیا ماکرمبولیسا رسید. در این زمان به جهت مداخله‌های بی‌مورد گروه‌های ذی‌نفوذ در دربار، امپراتوری بیزانس دچار تزلزل شده و از این رو قوای نظامی مورد بی‌توجهی و غفلت قرار گرفته‌بود. به ویژه به سپاهیانی که در آناتولی و دیگر ایالت‌ها بودند، حقوقی پرداخت نشده و مایحتاجشان برآورده نمی‌شد. سپاهیان بیزانس که در این شرایط بودند در برابر ترکانی که در سال ۱۰۶۷ میلادی تا ملطیه پیش آمده‌بودند مقاومت نکرده و مانع از پیشروی آن‌ها به مرکز کاپادوکیه نشدند. نیروهای اعزامی از سوی نیکفوروس بوتانیوس نیز در حوالی کیلیکیه بدون این که جنگی واقع شود از هم متلاشی شدند. به سبب افزایش حملات ترکان که امپراتوری را در شرایط سختی قرار داده‌بود، ملکه تن به ازدواج داد تا یک امپراتور مرد زمام امور بیزانس را در دست بگیرد. به این منظور با رومانوس دیوژن ازدواج کرد.
آلپ ارسلان در آغاز سال ۱۰۶۴ میلادی/۴۵۶ ه‍جری قمری از ری به آذربایجان لشکر کشید و به مرند رفت. در آنجا یکی از سران ترکمان که پیش از آن با رومیان جنگیده بود با نیروهای خویش نزد آلپ ارسلان آمد و او را به نبرد با رومیان تشویق کرد و همراه با سلطان به نخجوان رفت و پس از فراهم آوردن سپاهی انبوه به آذربایجان روی آورد. وی در آنجا پسرش ملکشاه و وزیرش خواجه نظام‌الملک طوسی را به جای خود در لشکر گمارد و آن دو پس از نبردهای متعدد سه دژ رومیان را که یکی از آن‌ها سُرماری نام داشت تصرف کردند و سپس به شهر مریم‌نشین که از مراکز مقدس مسیحیان بود روی آوردند و پس از جنگی طولانی آن را تصرف کردند. سپس آلپ ارسلان آن‌ها را به نزد خویش خواند و در راه بازگشت، ملکشاه چند دژ دیگر را تصرف و جمع بسیاری را اسیر کرد. آلپ ارسلان بر سُبیذ شهر نیز چیره‌شد. سپس به سوی اعآل لآل حرکت کرده و پس از تلفات بسیار آن شهر نیز در ماه رجب سال ۴۵۶ ه‍جری قمری (۱۰۶۴ میلادی) به تصرف سپاه سلجوقی درآمد. سلطان سلجوقی همچنین بر دژ استواری که در کنار شهر یاد شده‌ بود، چیرگی یافت. پس از فتوحات یاد شده پادشاه گرجستان فرستادگانی همراه با هدایا نزد سلطان آلپ ارسلان فرستاد و خواستار صلح شد، اما آلپ ارسلان در پاسخ وی پیشنهاد داد که یا اسلام آورد یا جزیه دهد که پادشاه گرجستان پرداخت جزیه را پذیرفت. آلپ ارسلان سپس به جانب سرزمین قارص و شهر آنی (شهر باستانی) رهسپار شد و توانست بر آن‌ها نیز چیره شود. آلپ ارسلان در سال ۴۵۹ / ۴۶۰ ه‍جری قمری (۱۰۶۸ میلادی) تفلیس را نیز تصرف کرد. مناطق سوق‌الجیشی مهمی نظیر تفلیس، آنی و قارص را سلجوقیان به تصرف خود درآوردند. بدین ترتیب راه انجام حمله‌های بعدی به آناتولی مرکزی هموارتر گردید.
بعضی از روسای عشایر وابسته به ترکان، سلسله حمله‌هایی را از مرزهای جنوبی به سمت آناتولی مرکزی ترتیب می‌دادند. در سال ۴۵۹ ه‍جری قمری (۱۰۶۷ میلادی) قیصریه غارت گردید، سال بعد اموریوم در فریگیه و سال پس از آن ایکونیم دستخوش غارت گردید. این حملات خطوط ارتباطی دولت بیزانس از توروس و کیلیکیه به شمال سوریه و دیار بکر را تهدید می‌کرد. این حمله‌ها در ظاهر نامرتب و بی‌هدف به نظر می‌رسید، اما در اصل چنین نبود. حمله‌های مزبور حاکی از آن است که ترکان سلجوقی برای تصرف مناطق جدید، جهت استقرار خود ناچار به انجام چنین حملاتی بودند. اساساَ مناطقی که باید مورد حمله و هجوم قرار گیرد از قبل مشخص می‌شد. چنان‌که محل‌های مهم و مراکز دفاعی و انبار سلاح و مهمات بیزانسی‌ها ابتدا از سوی مهاجمان مورد حمله قرار می‌گرفت. در نهایت می‌توان گفت هدف اصلی این حملات کوچک و پراکنده که در طول سال‌های متمادی به صورت پیوسته به قلمرو آناتولی صورت می‌گرفت، تصرف آناتولی و تبدیل آن به یک منطقه ترک‌نشین بود.
دیوجانوس چهارم برای پایان بخشیدن به حمله‌های پیاپی و مستمر سلجوقیان که باعث ضعف و تزلزل بیزانس شده‌بود به سازماندهی دوباره ارتش پرداخت و گارد امپراتوری را که از میان بهترین جوانان آسیای صغیر به سربازی گرفته می‌شدند، سازمان داد اما پیکره اصلی ارتش را نیروهای بیگانه تشکیل می‌داد. در سال ۱۰۶۸ میلادی سپاهیانی را به سوی قلمرو ایران گسیل داشت که نتیجه قطعی در پی نداشت. وی در سال ۱۰۷۰ میلادی مانوئل کومننوس را به عنوان فرمانده اردوی شرق تعیین کرد. وظیفه فرمانده مزبور مقابله کردن با حملهٔ سلجوقیان و از بین بردن قوای نظامی آن‌ها بود، اما در حمله‌ای که در سال ۱۰۷۰ میلادی علیه سلجوقیان ترتیب داد، نه تنها شکست خورد بلکه خود نیز به اسارت درآمد. امپراتور دیوجانس نتوانست مانع از پیشروی سپاه سلجوقی شود، چنان‌که آن‌ها بیش از پیش در قلمرو بیزانس پراکنده شدند. بدین ترتیب، حمله‌های سلجوقیان پیوسته به پیروزی منتهی می‌شد. از این رو دیوجانوس مجبور به تغییر رویه نظامی خود شد.
حمله‌های مداوم سلجوقیان عزم دیوجانوس را برای حل اساسی این مسئله، یعنی ریشه کن کردن ترکان سلجوقی استوار کرد. به این منظور وی، خود شخصاَ در ۱۳ مارس ۱۰۷۱ میلادی اقدام به لشکرکشی به سوی شرق آناتولی کرد.
آلپ ارسلان در تابستان سال ۱۰۷۰ میلادی وارد آناتولی شد و قلعهٔ بسیار مستحکم ملازگرد را به تصرف درآورد. آلپ ارسلان سپس به طرف جنوب شرق پیشروی کرد و قلعه‌های متعددی که در شمال دجله و اطراف رودخانه وجود داشت و قبلاً به دست سلجوقیان نیفتاده‌بود، را به تصرف درآورد. پس از آن به میافارقین و آمِد رفت. سپس حکمرانان منطقه دیار بکر را دست نشانده خود ساخته و با تأمین امنیت در پشت جبهه خود، همراه با اردو به دیگر قلعه‌های بیزانس از جمله تیلخوم و سویده حمله کرد و آن‌ها را تصرف کرد. بعد از آن‌ها با هدف رفتن به سوریه، ابتدا به اورفا رفته و آن را به مدت ده روز محاصره کرد، که بدون گرفتن نتیجه از محاصرهٔ آن دست برداشت و به سوی حلب حرکت کرد. در آغاز سال ۱۰۷۱ میلادی به حلب رسید و آن را محاصره کرد و سرانجام امیر محمود جوان، حاکم حلب از فاطمیان روی گرداند، و قبل از آن که گرفتار حمله آلپ ارسلان شود، در حلب خطبه به نام خلیفه القائم عباسی و آلپ ارسلان خواند و همراه مادرش نزد سلطان آمد و به واسطه التماس مادرش، سلطان او را بخشید و حکومت حلب را به شرط قبول دست نشانده بودن سلطان سلجوقی بار دیگر به او واگذار کرد.