moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با وجود اینکه این جزیره غیر مسکونی است ولی برای آن دامنه‌ای اینترنتی تحت عنوان .bv اختصاص یافته که مورد استفاده نیست.
اَکسِم آو چویس یک گروه موسیقی ایرانی بود که به تولید موسیقی ایرانی و تلفیقی می‌پرداخت. اعضای اصلی این گروه را رامین ترکیان به‌عنوان سرپرست، نوازنده گیتار ربع‌پرده و نوازنده دیوان و مامک خادم به‌عنوان خواننده و نوازنده دف تشکیل می‌دادند. دیگر اعضای اصلی گروه عبارت بودند از روبن هاراتونیان نوازنده دودوک، زرنا و کلارینت، آندره هاراتونیان نوازنده سازهای کوبه‌ای و دمیتریوس مالیس نوازنده گیتار. آلبوم "نیایش" این گروه در سال ۲۰۰۲ برنده جایزه سالانه NAV در بخش موسیقی ملل شد.
این گروه در آثارش از نوازندگان بسیاری استفاده می‌کرد که از جمله نوازندگان ایرانی می‌توان به همکاری پژمان حدادی نوازنده تمبک در آلبوم "ورای انکار"، همکاری مسعود شعاری نوازنده سه‌تار در آلبوم "نیایش" و همکاری سعید فرجپوری نوازنده کمانچه و شهاب فیاض نوازنده نی در آلبوم "گشایش" اشاره کرد.
فعالیت گروه اکسم آو چویس در حال حاضر متوقف شده‌است و نوازندگان این گروه به فعالیت‌های دیگر مشغول‌اند. رامین ترکیان به‌همراه همسرش اعظم علی در گروه موسیقی تلفیقی -ایرانی نیاز مشغول به فعالیت می‌باشد. مامک خادم نیز در حال حاضر به طور شخصی به فعالیت می‌پردازد و آلبوم "جستجو" را همراه با موسیقیدان ایرانی جمشید شریفی منتشر کرده‌است.
عبدالکریم حکمت یغمایی (زاده ۱۷ فروردین ۱۳۲۸ –درگذشته ۱ شهریور ۱۳۹۹) فرزند ابوالقاسم طغری یغمایی، شاعر و پژوهشگری از منطقهٔ خور و بیابانک می‌باشد.
عبدالکریم حکمت یغمایی در فروردین ۱۳۲۸ در خور زاده شد. تا دورهٔ اوّل دبیرستان را در زادگاهش درس خواند. دورهٔ دوم دبیرستان را در یزد و اصفهان پی گرفت. در سال ۱۳۴۶ به دانشگاه اصفهان راه یافت و در رشتهٔ جغرافیا فارغ‌التحصیل شد. پس از خدمت سربازی در وزارت فرهنگ و هنر به کار پرداخت و پس از چندی به آموزش و پرورش انتقال یافت و در زادگاهش به کار پرداخت. در سال ۱۳۸۸ بازنشسته شد. ۱۰ کتاب و چندین مقاله از او به چاپ رسیده‌است که بیشتر آن‌ها در زمینهٔ تاریخ، جغرافیا، ادبیات و مردم‌شناسی منطقه خوروبیابانک است.حکمت کویر: یادنامۀ عبدالکریم حکمت یغمایی.
حکمت یغمایی در تاریخ ۱ شهریور ۱۳۹۹ در بیمارستان نایین اصفهان درگذشت.
نظریه بی سی اس(BCS)، نظریه‌ای برای توجیه ابررسانایی است که در سال ۱۹۵۷ پدید آمد. این نظریه به خاطر حرف آغازین نام سه فیزیک‌دان پدیدآورندهٔ آن، جان باردین، جان رابرت شریفر و لئون نیل کوپر نامگذاری شد و در سال ۱۹۷۲ جایزه نوبل فیزیک را نیز برای آن‌ها به ارمغان آورد.
در نظریه BCS، دو الکترون با اسپین مخالف، که دارای بار منفی هستند (بر خلاف انتظار) همدیگر را جذب می‌کنند و جفت کوپر را تشکیل می‌دهند، علت این نیروی جاذبه برهمکنش فونون-الکترونها می‌باشد. برای تشکیل جفتهای کوپر دمای پایین خاصی احتیاج است و در دماهای پایینتر این جفتها که از آمار بوز-اینشتین پیروی می‌کنند می‌توانند چگالش بوز-اینشتین تشکیل دهند.
در حقیقت در دماهای بسیار پایین جفت الکترون‌ها در وضعیت صفر کوانتومی قرار می‌گیرند که با اولین لایهٔ تحریک الکترون‌ها متفاوت است. این می‌تواند دو نتیجه داشته باشد. اول این که الکترون‌ها در حالت برانگیخته نیستند که بتوانند به شبکه انرژی بدهند و به حالت پایدار صفر بروند. دوم این که به علت پایین بودن دما و در نتیجه انرژی گرمایی شبکه، انرژی لازم برای تحریک الکترون‌ها و بردن آن‌ها به سطح برانگیخته وجود ندارد، بنابراین الکترون‌ها بدون انجام هیچ برهم کنش و تبادل انرژی با شبکه، حرکت می‌کنند.
گیاهان تزئینی آپارتمانی:
حُسن یوسف نام یک سرده از تیره نعنائیان است. این گل را می‌توان در گروه گیاهان آپارتمانی که دارای برگ‌های رنگی می‌باشند قرار داد. این گیاه دارای صد و پنجاه گونه است. ارتفاع این گل زیبا به بیش از ۶۵ سانتی‌متر و پرورش و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. اگر این گیاه را در فصول سرد سال خارج از گلخانه یا آپارتمان نگهداری کنید نابود شده و از بین می‌رود. برگ‌های آن اغلب به رنگ‌های سفید، سبز، زرد و قهوه‌ای وجود دارند. گل حسن یوسف به شدت آفتاب و نور خورشید را دوست دارد زیرا نور خورشید باعث زیبایی و تغییر رنگ این گیاه می‌شود. برای آبیاری آن نیز هر بار که خاک خشک شد باید اقدام کرد. اگر در باغچه حیاط و فضای باز این گل را نگهداری می‌کنید باید هر روز به آن آب دهید. گل حسن یوسف از جمله گل‌های آپارتمانی بسیار خاص و زیبا محسوب می‌گردد که طرفداران زیادی نیز دارد.
حُسن یوسف در گروه گیاهان آپارتمانی برگ رنگی می‌باشد، و داری ۱۵۰ گونه است. این گیاه بومی جاوا می‌باشد. ارتفاع آن به بیش از ۶۵ سانتی‌متر، و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. این گیاه گرچه دائمی است، ولی هنگام فصول سرد اگر خارج از گلخانه یا آپارتمان نگهداری شود، از بین خواهد رفت.
برگ‌های زیبای آن به رنگ‌های مخلوط قرمز، سفید، سبز، زرد و قهوه‌ای دیده می‌شوند. گل‌ها در این گیاه کوچک و آبی‌رنگ می‌باشند. این گونه دارای واریته‌های بسیاری است که هر کدام دارای برگ‌هایی به رنگ‌ها یا مخلوطی از رنگ‌های مختلف می‌باشد.
قبل از خرید حسن یوسف حتما برگ و ساقه گیاه را به طور جزئی بررسی کنید، تا یک گیاه آفت زده و بیمار را همراه خود به خانه نبرید. مهم ترین آفت حسن یوسف، شپشک آردآلود است، که در بخش هایی از گیاه که دیده نمی شود زندگی می کند. از بین بردن شپشک آردآلود کمی دشوار است، پس قبل از خرید گیاه را به طور کامل چک کنید و اگه متوجه گرد سفید بر روی برگ یا ساقه آن شدید، از خریدش خودداری نمایید.
حسن یوسف به شکل ذاتی گیاهی با رشد طولی است، و اگر به موقع هرس نشود، بعد از مدتی ظاهری شلخته و علفی پیدا می کند. برای پرپشت شدن حسن یوسف یک راهکار و نکته ی کوچک وجود دارد. برای این منظور باید انتهایی ترین جوانه هر شاخه یعنی کوچک ترین برگ هایی که در بالاترین بخش گیاه قرار دارند را حذف کنید. با این روش رشد طولی گیاه متوقف شده و جوانه های جانبی شروع به رشد و برگ دهی می کنند. با رشد جوانه های جانبی، گیاه ظاهری زیبا و گرد پیدا می کند.
نور: این گیاه آفتاب‌دوست است و تابش خورشید باعث تغییر رنگ برگ‌ها و زیبایی گیاه می‌شود. در تابستان باید از تابش مستقیم خودداری شود و نورغیرمستقیم تابیده شود.
گرما: دمای بین ۲۸ الی ۳۸ درجه سانتیگراد مناسب است.
آبیاری: با توجه به موقعیت پس از خشک شدن نیمی از خاک اقدام به آبیاری شود.
رطوبت: رطوبت هوای ۵۰ تا ۶۰ درصد را می‌پسندد.
خاک: مخلوطی از خاک باغچه، گیاخاک و ماسه، لیکاپون و پرلیت خاک مناسب رشد این گیاه است. حسن یوسف به خاک قلیایی احتیاج دارد.
هرس: برای این که فرم گیاه، بوته‌ای و زیبا شود، باید سرشاخه‌ها و گل‌ها را هنگام ظهور، پنسمان یا قطع کرد.
کود: کود مورد نیاز حسن یوسف را می‌توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از فروردین تا مهرماه، مورد استفاده قرار داد.
این گیاه با دو روش ازدیاد نباتی (قلمه زنی) و تکثیر جنسی (کاشت بذر) ازدیاد می‌یابد. در روش ازدیاد نباتی باید از اواسط تابستان تا اواخر پاییز، قلمه‌ها را از قسمت انتهایی ساقه و به اندازهٔ ۵ تا ۸ سانتیمتر، به آرامی جدا نمود، ساقه‌های نازک و گوشتی قلمه را فشار ندهید. می‌توانید از پودر هورمون ریشه‌زایی استفاده کنید (روش و میزان مصرف روی بسته ذکر شده) سپس قلمه‌ها را در بستر حاوی ماسه قرار دهید. در دمای ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید. مراقب باشید که هرگز بستر قلمه خشک نشود. از تابش مستقیم خورشید به قلمه‌ها جلوگیری نمایید. زمانی که قلمه‌ها ریشه‌دار شدند آنها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست با پایه پیت قرار دهید. باید دقت کنید که ریشه‌ها شکسته یا کنده نشود.
در روش تکثیر جنسی (کاشت بذر) بذرها به صورت سطحی کشت می‌شوند. همچنین بهتر است بذرها در پیت ماس کاشته شوند. جوانه‌زنی بذرها معمولاً ۵ تا ۷ روز بعد از کشت، آغاز می‌شود و بعد از ۴ برگی شدن گیاهچه‌ها به سینی نشا و بعد از حدود ۲۰ روز به گلدان یا محیط اصلی منتقل می‌شوند.
شپشک آرد آلود یکی از رایج‌ترین آفت‌های حسن یوسف است که اکثر شما هم با این موجود سرو کار داشتید، شپشک به هر محلی که بتواند حمله می‌کند و از شیرهٔ گیاهی در محل اتصال برگ با ساقه تغذیه می‌کند، لذا همیشه شپشک‌های سر سخت را در اطراف محل اتصال برگ‌ها به ساقه‌ها در گیاهان زینتی مشاهده می‌کنید. در ضمن این آفت پنبه‌ای شکل، ضمن تغذیه از شیره گیاه با ترشحاتی سفیدرنگ، خودش را در برابر سموم محافظت می‌کند. توصیه کارشناسان گیاه‌شناسی عدم استفاده از سم علی‌الخصوص برای گیاهان زینتی داخل منازل است.
برای از بین بردن شپشک آرد آلود سه راه وجود دارد در راه اول باید از محلول سم دیازینون استفاده کرد و در راه دوم باید از گیاه قلمه‌گیری کرد و با آب کاملاً محل آلودگی را از بین برد و در راه سوم می‌توانید سم کنفیدر را روی سطح گیاه اسپری کنید و بعد از گذشت دو روز با دستمال مرطوب سطح گیاه را پاک کنید و مجدداً سم را اسپری کنید.
کتاب نگهداری پرورش و تکثیر گیاهان آپارتمانی.
گیاه نیاز به اب زیاد
شوریده شیرازی، حاج محمد تقی، ملقب به فصیح‌الملک، متخلص به شوریده، پدرش عباس پیشه‌ور از اعقاب اهلی شیرازی، شاعر معروف دوره‌ی قاجار است. زادروز او به تاریخ (۱۲۷۶ هجری قمری) در شیراز بود. او در روز پنج‌شنبه (۲۱ مهر ۱۳۰۵ خورشیدی) برابر با ششم ربیع‌الثانی (۱۳۴۵ هجری قمری) در زادگاه خود درگذشت و در جوار آرامگاه سعدی به خاک سپرده شد.
شوریده در هفت‌سالگی به علت ابتلای به بیماری آبله از هردو چشم نابینا و چهره‌اش آبله‌گون شد.
او از نابینا بودن و آبله‌رویی خود به حسرت یاد می‌کرد:
و در توصیف چهره خود چنین سروده‌است:
وی در نه‌سالگی پدر ش را از دست داد و در تحت سرپرستی دایی‌اش قرار گرفت. شوریده به زودی در کسب فضایل پیشرفت شایان نمود و به سبب مکاتبه و مشاعره با شاعران نامدار معاصر مانند: صبوری خراسانی، ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، و وحید دستگردی، مشهور شد.
در سال (۱۲۸۸ هجری قمری) به زیارت مکه مشرف شد و در سال (۱۳۰۹ هجری قمری) به بوشهر و بندرعباس سفر نمود. شوریده در سال (۱۳۱۱ هجری قمری) به اتفاق حسین‌قلی‌خان نظام‌السلطنه مافی به تهران رفت و به همراهی میرزاعلی‌اصغر صدراعظم به دربار ناصرالدین‌شاه راه یافت و از جانب او به فصیح‌الملک ملقب شد. ناصرالدین‌شاه به خاطر سرودن قصیده مدحیه، قریه بورنجان واقع در بلوک کوهمره فارس را به او بخشید.
شوریده یکی از شاعران نامی قرن معاصر است. در سرودن انواع شعر به‌ویژه قصیده و قطعه، استاد است. اشعارش سرشار از مضامین بکر و معانی نو و ترکیبات تازه‌است. شوریده در بکار بردن اصطلاحات عامیانه مهارت داشته و می‌توان وی را با رودکی و ابوالعلا معری مقایسه نمود، چنان‌که خود نیز به آن اشاره دارد:
شعری دیگر:
شوریده به سال (۱۳۲۳ هجری قمری) ازدواج کرد. نخستین فرزندش را که پسر بود حسین نام نهاد. شوریده از این‌که صاحب فرزندی شده، از فرط خوشحالی غزلی سرود که چند بیت از آن را می‌بینید:
شوریده قبل از مرگ، اشعاری برای سنگ مقبره خود سروده که با این بیت شروع می‌شود:
دژ پشت قلا (کوردی) یا به فارسی پشت قلعه در فاصله پنج کیلومتری در ناحیه جنوبی شهرستان آبدانان در شمال غربی روستای پشت قلا بر روی تپه‌ای بلند آثار دژ دیده می‌شود که رودخانه دویرج از پای آن می‌گذرد. مصالحی که در ساخت این بنا به کار رفته بارت است از سنگ و گچ. دور تپه را برج و باروی آن محصور کرده‌است. آثار به جا مانده نشاندهنده وجود برجهای نگهبانی، بارو، شاه‌نشین و اتاق‌های مسکونی، پلکان و غیره است. باروی بیضوی شکل که ارتفاع آن به سه متر می‌رسد محوطه قلعه را محصور کرده‌است. دیوارهای بیرونی و اصلی قلعه تقریباً سالم مانده‌است. این دیوارها قلعه را به سه قسمت مجزا تقسیم می‌کنند. در قسمت غربی قلعه، آثار برج دیده می‌شود و سوراخی بر روی برج قسمت جنوبی قلعه است که جهت دیده‌بانی به کار می‌رفته است. بر باروها و دیوارهای آن، برجهایی با فواصل تقریباً مساوی در اطراف دژ به صورت کنگره دار ساخته شده که دارای اتاق‌های کوچک دیده‌بانی و طاق‌های قوسی شکل است. در منتهاالیه قسمت جنوبی و جنوب شرقی، دژ شاهین شین قلعه و اتاق‌های مسکونی قرار دارند که یک قسمت حدود ۴/۱ دژ را تشکیل می.دهند و مابقی محوطه قلعه است. این قسمت دارای اتاق‌هایی با تاق‌های نیم‌دایره و تاقچه‌ها و طاقنماهایی است که گاه قطر دیوار آن به یک متر می‌رسد. قلوه سنگ‌ها به صورت رگ چین روی هم چیده شده و با ملات گچ طوری در هم آمیخته‌اند که سالیان درازی است مقاوم و پا بر جا ایستاده‌اند.
بر اساس اثر محمودیان (۱۳۸۳)، این دژ بیشتر جنبه نظامی داشته و دور تپه‌ها کانالی طبیعی قرار دارد که که مانند خندقی از دژ محافظت می‌کند که در یک قسمت از این خندق طبیعی رودخانه دویرج می‌گذرد.
اکثریت مردم در پشت قلعه به زبان شیرین کوردی فیلی تکلم میکنند.
کشاورزی و دامداری نیز شغل بیشتر اهالی روستاست.
پشت قلعه در روزهای نوروز پذیرای گردشگران فراوانی از سراسر استان و کشور است.
به گفته محمودیان (۱۳۸۳)، تپه‌ای که قلعه بر روی آن قرار گرفته، مشرف بر روستای پا قلعه است و زمین همواری که کل مساحت قلعه را تشکیل می‌دهد در حدود ۴ متر است و تمام ساخت و ساز آن در قسمت جلو یا جنوبی آن است. در قسمت‌های شمال و شرق قلعه که پرتگاه غیرقابل نفوذی است، هیچ ساخت و سازی صورت نگرفته‌است. در قسمت غربی قلعه یک دیوار بلند به ارتفاع ۲ متر و عرض ۵/۱ متر که یک دیوار حصار است ساخته شده‌است.این قلعه در زمان ساسانیان ساخته شده‌است و رابط بین قلعه‌های نظامی هزاردر و قلعه هزارانی بوده‌است به گفته شاهدان محلی یک تونل ارتباطی مخفی برای مواقع محاصرهبین این قلعه و قلعه‌های هزاردر و هزارانی وجود داشته‌است تا در صورت نیاز بتوان از آن استفاده نمود گفته می‌شود که این تونل در زمان گذشته بر اثر خاکبرداری پیدا شده اما به واسطه ترس ساکنان محلی از خطرهای احتمالی تونل دوباره پوشیده شده‌است.
دژ و باروی نامور به قلای اسماعیل خان یا به فارسی «قلعه اسماعیل خان» بر بلندی‌های انبارآب که بر شهر ایلام مشرف است ساخته شده‌است. در شرق این دژ و بارو قله ۳۰۷۵ متری مانشت، در شمال آن دره دالاب، در ناحیه غربی آن زمین‌های کشاورزی منجل و در جنوب آن شهر ایلام قرار دارد. بلندی‌هایی که این دژ بر روی آن ساخته شده، بیش از ۳۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و پوشیده از جنگل پر بلوط و گونه‌های جنگلی ون و ارجن (ارژن) و پوشش مرتعی است. چشمه دائمی انبار آب که در جبهه شمالی جریان دارد تنها منبع تأمین‌کننده آب ساکنان قلعه بوده‌است.
ناحیه‌ای که این اثر بر روی آن ایجاد شده کاملا کوهستانی است و از سه جهت صخره‌ای و سخت‌گذر است و فقط جبهه جنوب شرقی است که مسیر ارتباطی قلعه بوده‌است. ناحیه کوهستانی سیوان در بخش شرقی قرار دارد که ادامه منطقه کوهستانی انبار آب می‌باشد(محمودیان-۱۳۸۳).
از مجموع بناها و استحکامات احتمالی قلعه اسماعیل خان آثاری از برج‌ها و دژ عظیم آن در خط-الراس شمالی - جنوبی ارتفاعات معروف به انبار آب باقی مانده‌است و جهت دیوار شمالی - جنوبی است. دژ از صخره و پرتگاه جبهه جنوبی شروع و قله کوه انبار آب به سمت کوهستان سیوان امتداد دارد. عرض دیوار در بخش جنوبی ۲ متر و در بخش میانی ۵/۱ متر اندازه‌گیری شده‌است. سنگ و ملات گچ نیم کوب ساخته شده ارتفاع حدود ۴ متر را نشان می‌دهد. طول دیوار حدود ۷۰۰ متر می‌باشد که با توجه به شرایط کوهستانی منطقه و امکان کنترل جبهه جنوب شرقی دارای سه برج نسبتاً بزرگ دیده بانی و نگهبانی است، برج اول در بخش جنوبی و به فاصله ۲۰ متری پرتگاه صخره‌ای ایجاد شده که بخشی از دیوار جبهه شمالی آن به ارتفاع ۵ متر هنوز پا بر جاست. این بنا به صورت دایره ای است و دارای دو تاقچه در قسمت باقی‌مانده بنا است. در شرق بنا دریچه‌ای مثلث شکل مشاهده شده‌است که قاعده آن به داخل و راس آن به سمت خارج بنا است و برای دید و کنترل پیرامون مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. مطمئنا در بخش‌های دیگر بنا نمونه این دریچه‌ها وجود داشته‌است که در حال حاضر به دلیل تخریب دیوارها آثار آن از بین رفته‌است. مصالح بکار رفته در کل بنا، سنگ‌های کوهستانی با استفاده از ملات گچ می‌باشد. سنگ‌ها تقریباً با تراش اندک جور شده و در ردیف‌های منظم بکار رفته‌است. بخش داخلی اتاق نگهبانی با گچ اندود شده‌است. برج دوم نیز با سبک معماری برج اول همخوانی دارد. ارتفاع دیوار بخش شرقی این برج حدود ۵ متر اندازه‌گیری شده‌است. برج سوم در بخش صخره‌ای جبهه شمالی دژ پس از گذر از برج سوم تا قله ارتفاعات بخش شمال شرقی ادامه می‌یابد و به صخره کوهستانی منتهی می‌شودقلعه‌های باستانی استان ایلام، حبیب‌الله محمودیان،.
این دژ از نوع دژهای استراتژیکی کوهستانی می‌باشد و با دژ طولانی و مستحکم خرمه چرداول همخوانی دارد و از نظر سبک معماری قابل مقایسه‌است. ملاحظه بنای دژ، استحکامات دوره اسماعیلیه را در ذهن متجلی می‌سازد. از بنای قلعه در محدوده داخلی دژ اثری بر جای نمانده‌است اما تکه‌های سفال قرمز، خشن با شاموت گیاهی و همچنین تکه‌های گچ بکار رفته در بنا در محدوده شمالی دژ دیده می‌شود که به نظر می‌رسد استحکامات محدودی در نزدیکی چشمه انبار آب وجود داشته‌است که در حال حاضر اثری از آن‌ها دیده نمی‌شود. سفال نسبت به دیوار قدمت بیشتری را نشان می‌دهد. اهالی ایلام قلعه را منسوب به عصر حاکمیت والیان لرستان و پشتکوه می‌دانند، اما بررسی شواهد فرهنگی سطح محوطه بنا، قدمت بیشتری را نشان می‌دهد. البته ممکن است این دژ قبل از دوره حکومت والیان ساخته شده باشد. به هر حال اظهار نظر در مورد تاریخ بنا و موقعیت تاریخی آن بستگی به انجام پژوهش‌های باستان‌شناسی دارد.
وحدت عالم انسانی هدف اصلی دین بهائی است. جمیع تعالیمی که در دین بهائی آمده‌است حول این محور یعنی وحدت عالم انسانی می‌گردد.روزنه‌های امید در آستانه قرن بیست و یکم،Duncker & Humblot - Berlin، فرزین دوستدار، صفحه ۲۸()مقدمه‌ای بر آئین بهائی ص۱۷
وحدت عالم انسانی در دین بهائی، به معنی اتحاد واقعی و تساوی انسان‌ها از نظر حقوق روحانی، اجتماعی، فردی و مدنی است.مبادی روحانی دین بهائی صفحهٔ ۶
عبدالبهاء فرزند ارشد بهاءالله (شارع دین بهائی) و مبین آثار بهائی در پاسخ به سؤال یکی از فلاسفه بزرگ فرانسه که از وی سؤال کرده بود که، هدف دین بهائی چیست که برای پیشرفت آن به سرزمین غرب آمده‌اید. گفت:
هر چند می‌توان هدف این آئین را در سه کلمه خلاصه کرد ولی در بیش از صد کتاب از آثار بهاءالله و نوشته‌ها و گفته‌های بسیاری از عبدالبهاء و شوقی افندی چگونگی وحدت عالم انسانی شرح داده شده است و روش آن بیان شده‌است.
به اعتقاد بهائیان وحدت عالم انسانی، نیاز بارز زمانی است که در حال حاضر جهان در آن وجود دارد. وحدت خانواده، وحدت قبیله، وحدت حکومت شهری و وحدت ملی ایجاد شده است و اکنون هدفی که دنیا برای رسیدن به آن تلاش می‌کند وحدت عالم انسانی است. مرحلهٔ ایجاد کشورها به پایان رسیده‌است. آشوب ناشی از برخورد قدرت‌های ملی به نهایت خود می‌رسد و دنیا که در جهت کمال پیش می‌رود باید وحدت و تمامیت روابط انسانی را بشناسد.جلوه مدنیت جهانی، شوقی افندی، انتشارات:NSA of the Bahá'ís of India ۱۹۸۶، صفحه ۱۰۱ ()
بهائیان برای رسیدن به وحدت عالم انسانی به یک رشته تعالیم اجتماعی و روحانی اعتقاد دارند و انجام آن را شرط لازم و کافی برای رسیدن به آن می‌دانند.
امروز خدمتی بزرگ‌تر از ترویج وحدت عالم انسانی و صلح عمومی نیست. تا افراد از تعصبات و تقلید آزاد شوند. به اعتقاد بهائیان تا این تعصبات باقی است آسایش و سعادت در جهان به وجود نمی‌آید.کتاب بدائع الآثار، جلد ۲، مؤسسه ملی مطبوعات امری آلمان، میرزا محمد زرقانی صفحه ۲۲۶ ()
بهائیان معتقدند وحدت عالم انسانی بدون قوّهٔ الهیّه ممکن نیست.
عبدالبهاء در این رابطه چنین می‌گوید:پیام ملکوت، عبد الحمید اشراق خاوری، ص ۵۳()
هفتاد و نهمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۰۷ در در تئاتر کداک در هالیوود کالیفرنیا برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۶ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
الن دی جنرس برای اولین بار مجری این مراسم بود. این ششمین باری بود که سالن کداک میزبانی مراسم را بر عهده داشت.
همچنین سی و دومین باری بود که مراسم توسط ای بی سی در آمریکا از تلویزیون پخش شد. لورا زیسکین تهیه‌کننده و دان لافونتین به همراه جینا تاتل گویندگان مراسم بودند. نامزدها در ۲۳ ژانویه در ساعت ۵:۳۸ صبح توسط سید گانیس - رئیس آکادمی- و سلما هایک - بازیگر- اعلام شد.
فیلم دختران رؤیایی با هشت نامزد، در رده اول نامزدها قرار داشت و فیلم بابل با هفت نامزد رده دوم را از آن خود کرد.
برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند.
معنادرمانی که به آن لوگوتراپی نیز گفته می‌شود مکتب روان‌شناسی است که ویکتور فرانکل بنیان‌گذاشت.
خاستگاه لغوی معنادرمانی یا لوگوتراپی به واژه یونانی لوگوس بازمی‌گردد. لوگوس به معنای واژه یا کلمه، ارادهٔ پروردگار یا معناست. اما رساترین معادل آن معنا می‌باشد (logo=meaning). بر این اساس و بنا به گفتهٔ ویکتور فرانکل معنادرمانی عبارت است از: «درمان از رهگذر معنا یا شفابخشی از رهگذر معنا» یا «روان درمانی متمرکز بر معنا».
اصول اولیهٔ معنادرمانی به شکل زیر تعریف می‌شوند:
طرح کسب‌وکار، یک نوشتهٔ رسمی است که اهداف کسب‌وکار را تعیین، دلایل امکان تحقق اهداف را ذکر و برنامه‌هایی که برای رسیدن به اهداف دنبال می‌شوند را ارائه می‌کند. همچنین ممکن است شامل اطلاعاتی دربارهٔ پیشینهٔ سازمان و تیم مجری طرح باشد. طرح کسب‌وکار سندی مکتوب است که جزئیات کسب‌وکار پیشنهادی را مشخص می‌کند. این سند باید ضمن تشریح موقعیت کنونی، نیازها، انتظارات و نتایج پیش‌بینی شده را شرح دهد و کلیه جوانب آن را ارزیابی کند.
یک طرح خوب در اداره هر مرحله از شروع و راهبری کسب و کار کمک‌کننده خواهد بود. از طرح کسب و کار به عنوان یک نقشه راه برای چگونگی ایجاد ساختار، اجرا و رشد کسب و کار جدید استفاده می‌شود و به صاحبان کسب و کار و کارآفرینان کمک می‌کند تا عناصر کلیدی کسب و کار را شناسایی کرده و آن‌ها را دنبال کنند. آماده کردن یک طرح کسب‌وکار نتیجه نهایی روند طرح‌ریزی نیست، بلکه تحقق طرح، هدف نهایی است. با این وجود نوشتن طرح یک مرحله میانی مهم است. طرح نشان می‌دهد که به منظور یک کسب‌وکار محرز، بررسی‌های دقیق در ایجاد کسب‌وکار انجام شده‌است و برای راه‌اندازی آن، کارآفرین وظیفه‌اش را انجام داده‌است.
طرح کسب‌وکار، نوشته‌ای توصیفی و جامع در مورد کسب و کار یک مؤسسه یا یک کارآفرین است. این طرح حاوی بررسی‌های دقیقی در خصوص تولیدات یا خدمات یک شرکت، بازار و مشتریان، رقبا، منابع انسانی، منابع تأمین مالی، تکنولوژی و ابعاد فنی محصول یا خدمات و … است. یکی از مهم‌ترین کارکردهای طرح تجاری این است که با تدوین آن، کارآفرین می‌تواند عوامل داخلی و خارجی درگیر در یک کسب‌وکار را شناسایی و اثر آن‌ها را بر روی فعالیت خود بررسی نماید. یکی دیگر از کارکردهای طرح کسب‌وکار این است که قضاوت در مورد سرمایه‌گذاری یا عدم سرمایه‌گذاری بر روی یک طرح را برای سرمایه‌گذاران یا وام دهندگان طرح تسهیل می‌کند.
در طرح کسب‌وکار، سرفصل‌های متعددی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد تا توانمندی کارآفرینان، بازار محصول (یا خدمت)، نحوه تولید و میزان سودآوری و موارد مشابه را بررسی نماید؛ اما الگو و فرمت مشخصی برای طرح کسب‌وکار وجود ندارد و مراجع مختلف، سرفصل‌های متفاوتی را برای این منظور در نظر گرفته‌اند. به‌طور مثال روبرت هیس ریچ در کتاب کارآفرینی این عنوان‌ها را در نظر گرفته‌است (که عیناً از کتاب مذکور نقل می‌شود):
پرستیدَن یا پَرَستِش از دو بخش تشکیل شده‌است: بخش نخست آن پیشوند «پَر» به‌معنای «پیرامون (پیرا)» و «دُور»، و بخش دوم «استادن (ایستادن)» است. بر این اساس، پرستیدن به‌معنای دُور و اطراف چیزی ایستادن است.
«عبادت» معادل عربیِ پرستش، از ریشه «عَبَدَ» و به‌معنای پرستش و اطاعت خاشعانه و نهایت خضوع است. از ریشهٔ عبد دو مصدر عبودیت و عبادت مشتق شده‌است. این دو واژه در زبان‌های عبری و عربی کاربرد دارند و دارای معنی همسان‌اند.
عبادت، هماهنگ‌کردن همه حرکات و سکنات و حیات و ممات با خواسته‌های خداوند براساس نیت خالص است.
ابوعلی سینا گفته‌است: العباده هیَ غایه الخضوعِ و التّذلّل (عبادت نهایت خضوع و فروتنی است).
مرتضی مطهری در تعریف عبادت می‌گوید: پرستش آن حالتی است که در آن انسان یک توجهی می‌کند که از ناحیهٔ باطن خودش به آن حقیقتی که او را آفریده‌است و خودش را در قبضهٔ قدرت او می‌بیند، خودش را به او نیازمند و محتاج می‌بیند. درواقع، سیری است که انسان از خلق به‌سوی خالق می‌کند. این امر اساساً قطع‌نظر از فایده و اثری که داشته‌باشد، خودش یکی از نیازهای روحی بشر است.
عبادت و پرستش در سه دین ابراهیمی یهودیت، مسیحیت و اسلام به عنوان یک اصل جدایی ناپذیر برشمرده می‌شود که در هر سه دین به عنوان یکی از اولویت‌ها بر آن تأکید شده‌است. این تأکید به حدی است که در آرمان و هدف بعثت موسی آمده که او مأمور شده بنی‌اسرائیل را برای عبادت خداوند از مصر بیرون ببرد. قرآن نیز اولین دعوت محمد را دعوت به توحید، عبادت خدا و دوری از شرک ذکر می‌کند. ادا کردن عبادت در زندگی انسان با آغاز خلقت بوده به‌طوری‌که اولین عبادت به صورت قربانی در تورات و قرآن در مورد دو پسر [[آدم] ([[قابیل]] و [[هابیل]]) ذکر شده‌است. عبادت در طول زمان، صورت‌های مختلفی به خود گرفته‌است.
عبادت به معنی اخص آن عبارت است از عبادات [[شریعت]] که در [[شریعت یهود]]، عمدتاً به [[قربانی]]، [[عشریه]]، [[روزه]]، [[اعیاد]] و [[نماز]] و در [[شریعت اسلامی مذهب اهل سنت]] عمدتاً به [[نماز]]، [[روزه]]، [[زکات]] و [[حج]] گفته می‌شود. ولی برای مذهب تشیع، علاوه بر اینها، ولایت امامان نیز از ارکان عبادت است.
پرستش آن عبادت عربی نیست، آن ستایش است.
پرستش = پرستیدن، پرستاری کردن، تیمار کردن، نگهداری کردن
نمونه از [[شاهنامه]] فردوسی:
هوشنگ پس از شناختن آتش می‌گوید:
بگفتا فروغیست این ایزدی (سخن از آتش ایزدی است)
"پرستی" باید، اگر بخردی (سخن از نگهداری آتش است نه آن‌که آن را عبادت کنند)
آتش‌پرستی آن نیست که کسی یا یک زرتشتی آتش را "عبادت" کند، آتش‌پرست آن است که آتش را با افزودن ناپاکی‌ها آن را آلوده نکند و از آن به درستی نگهداری کند. برای نمونه ساختن بمب و ابزار جنگی که آتش می‌زند و جان و خانماسوزی دارد نشان از "نپرستیدن" از آتش، پرستاری یا نگهبانی از آتش نیست، که تنها سودجویی است.
و باز از زبان رستم به کیخسرو:
خُنُک شهر ایران که تخت تو را (خوشا به مردم ایران که تخت تو را)
پرستند و بیدار بخت تو را (نگهداری کنند که بخت تو بیدار هست)
چنین گفت رستم که با بخت تو
نترسد "پرستنده ی" تخت تو
نیاکان ما را "پرستیده" اید
بسی شور و تلخ جهان دیده‌اید
همیشه به یزدان "ستایش" کنید (همیشه ستاییدن «عبادت» پروردگار)
جهان آفرین را نیایش کنید (آن‌که جهان را آفرید «جهان آفرین» نیایش "دعا" کنید)
عبادت از منظر کتب [[عهد قدیم]]، اطاعت کامل و محض خداوند می‌باشد چنانچه در «[[اول تواریخ]]» آمده:
حال ای پسر من [[سلیمان]]، بکوش تا خدای اجداد خود را بشناسی و با تمام دل و جان او را بپرستی و خدمت کنی. [[خداوند]] تمام دل‌ها را می‌بیند و هر فکری را می‌داند. اگر در جستجوی خداباشی، او را خواهی یافت، ولی اگر از او برگردی، تو را تا ابد [[طرد]] خواهد کرد.
در [[مزامیر]] نیز آمده‌است که:
خداوند را با تمام دل خود، در مجلس راستان و میان قوم او ستایش خواهم کرد.
اطاعت در عهد قدیم شامل اطاعتی می‌شود که از روی میل و رغبت است. و عبادت مختص خداوند بوده و برای غیر [[خدا]] سزاوار نمی‌باشد و تنها اوست که شایسته عبادت است. در [[یهودیت]] حتی جنگ هم در راستای عهد خداوند عبادت است. در یهودیت آمده‌است: خداوند، جان پناه من است، او صخره من است و مرا نجات می‌بخشد. خدایم صخره محکمی است که به آن پناه می‌برم. او هم‌چون سپر از من محافظت می‌کند. به من پناه می‌دهد و با قدرتش مرا می‌رهاند. او را به کمک خواهم طلبید و از جنگ دشمنان رهائی خواهم یافت. ای خداوند بزرگ تو شایسته پرستش هستی. ([[مزامیر]] ۱۸:۲–۳)
خداوند، در یهودیت خدائی است مهربان و [[بخشنده]] که پناهگاه و محل انس و [[امنیت]] است برای مردم زمانه، و همه چیز با او معنا پیدا می‌کند، امّا در [[عهد جدید]] خداوند معنای عمیقتر و باشکوه‌تر دارد. از دیدگاه [[مسیح]] خداوند را باید با تمام قلب و جان دوست بدارید و این اولین و مهم‌ترین دستور خدا است. [[ایمان]] و عبادت در مسیحیت به دو معنای دوست داشتن خداوند با تمام [[قلب]] و [[جان]] و محبت و خدمت به مردم به کار رفته‌است. امّا در مسیحیت از آن‌جایی که باور عهد جدید بر آن است که [[عیسی]] [[پسر خداوند]] است، عبادت هم شامل خداوند آسمانی می‌شود و هم خداوندی که [[جسم]] شد؛ یعنی مسیح. پس پرستش و عبادت خداوند، بدون اطاعت و پرستش مسیح غیرممکن است.
مسیح چهره دیدنی خدای نادیده‌است. او فرزند خداست و بر تمام موجودات برتری دارد. در واقع هستی به وسیله عیسی مسیح به وجود آمده‌است …
[[پرونده:Fire- Yousef Abdinejad.jpg|بندانگشتی|آتش - اثر: [[یوسف عبدی‌نژاد|یوسف عبدی نژاد]] موضوع: نماز]]
روش‌های صحیح و کاربردی [[عربی]] نشان می‌دهند که عبادت، نوعی از خضوع در نهایت درجه آن و ناشی از [[دریافت قلبی]] نسبت به عظمت و سلطه [[معبود]] است. برای عبادت دو چیز لازم است:
اول: پایبندی به آنچه خداوند به صورت [[امر و نهی]] و [[حلال]] و [[حرام]] [[تشریع]] نموده و توسط [[پیامبران]] ابلاغ گردیده‌است. این امر به عنصر اطاعت و خضوع در برابر خدا عینیت می‌بخشد. کسی که از پذیرش فرمان خدا سرپیچی کند و از پیروی راه و پایبندی به [[شریعت]] او [[استکبار]] ورزد، بنده و پرستش‌کننده خدانیست؛ هر چند او را خالق و روزی دهنده خود بداند و بدین امر اعتراف کند، چنانچه مشرکان [[عرب]] هم چنین ادعایی داشتند.
دوم: پایبندی او، از دل سرشار از محبت خدا برخیزد؛ زیرا در هستی، چیزی دوست داشتنی‌تر از خدا وجود ندارد. برای اینکه او صاحب فضل و احسان است و انسان را که چیزی نبود به وجود آورد و آفرید. اساس محبت خداوند متعال، آگاهی از فضل، نعمت، نیکی، رحمت، احساس جمال و [[کمال]] اوست. اگر کسی احسان را دوست دارد، صاحب احسان اوست و اگر زیبائی را دوست دارد، مصدر زیبائی اوست و اگر کسی طالب کمال است، کمال حقیقی اوست و اگر کسی خود را دوست دارد، بداند که آفریننده و پدید آورنده‌اش خداوند می‌باشد. کسی که خدا را بشناسد، او را دوست دارد و به اندازه درجه شناخت خویش، نسبت به او محبت پیدا می‌کند. به همین دلیل محبت [[محمد]] نسبت به خداوند، از همه بیشتر بود؛ زیرا [[معرفت]] بالاتری نسبت به خدا داشت.
به‌طور کلی و به صورت اجمالی در [[قرآن]] عبادت به صورت‌های مختلف تعریف شده‌است که سه صورت از آن‌ها عبارت‌اند از:
۱- خضوع و کرنش که از اعتقاد به الوهیت و معبود سرچشمه گرفته باشد. دلیل این معنا آیاتی است که به عبادت خداوند امر می‌کند و انسان‌ها را از عبادت غیر او نهی می‌کند و به این دلیل هیچ‌الهی و ربّی غیر خداوند وجود ندارد:
«یاقَومِ آعبُدُوا آلله مَالَکُم مِن إله غَیرُهُ» ([[سوره اعراف]]: ۵۹)
۲- خضوع و [[کرنش]] در مقابل واجب‌الوجودی که او را «[[رب]]» می‌دانیم و شأنی از شئون وجود و زندگی خود را در دنیا و [[آخرت]] در اختیار او می‌شماریم؛ چه امور معنوی مانند عزت و پیروزی در دنیا و چه در امور معنوی مانند آمرزش گناهان. رب کسی است که زمام امور را در کف دارد و عهده‌دار تدبیر و تربیت اوست؛ بنابراین عبادت معبود به خاطر [[ربوبیت]] اوست.
شاهد این سخنان آیاتی است که دلیل منحصر بودن عبادت به خداوند را یگانگی او در ربوبیت می‌داند:
و قالَ المسیحُ یا بنی اسرائیلَ اعبدوالله رَبّی و رَبَّکُم/ إِنَّ هذِهِ
اُمَّتُکُم أَمَّهً و احِدهً وأَنَا رَبُّکم فَاعبُدُنِ.
۳- خضوع و کرنش در برابر کسی است که او را عالم، یا موجودی که امور هستی به او واگذار شده، می‌دانیم؛ حال چه امور [[تکوینی]] مانند خلق، [[رزق]]، زنده کردن و می‌راندن به او واگذار شده وچه [[امور تشریعی]] مانند [[قانونگذاری]] [[شفاعت]] و [[مغفرت]]. انحصار عبادت در خدا، تعهد دیرینه‌ای است که خداوند از نوع انسان گرفته‌است. این پیمان با قلم قدرت خداوندی در [[فطرت]] بشری نقش بسته و در طبع اصیل انسان کاشته شده‌است.
وِ اذُا اَخَذَ رَبُّک مِن بَنی آدَمَ مِن ظُهُورِهِم ذُرَّیتَهُم و اَشهَدَهُم عَلی اَنفُسِهِم اَلَسنتُ بَرّبکُم قالُوا بَلی شِهدنَا اَن تَقُولُوا یومَ آلقیامَهِ انُّا کُنُّاعَن هَذا غافلینَ* او تقُولُوا انَّما اشرَکَ آبَاوُنا مِن قَبلُ و کُنَّا ذُرَّیهً مِن بَعدِهِم اَفَتُهلِکُنَا بِما فَعَلَ آلُمبطِلُونَ. ([[سوره اعراف]] ۱۷۲–۱۷۳)
بنابراین بزرگ‌ترین هدف [[بعثت]]، فرستادن [[رسولان]] و فرود آمدن [[کتابهای مقدس]]، یادآوری این پیمان دیرینه به مردم، پاک کردن غبار فراموشی، [[شرک]] یا [[تقلید]] از روی فطرت باشد و نخستین دعوت و رهنمود پیامبران این باشد که
آعبُدُوالله مالَکُم مِن اِله غَیرُهُ (خداوند را بپرستید که غیر از او برای شما ایزدی نیست)([[سوره اعراف]]:۵۹)
[[نوح]]، [[هود (پیامبر)|هود]]، [[صالح]]، [[ابراهیم]]، [[لوط]]، [[شعیب]] و هر پیامبری که به سوی قوم دروغگو و گمراهی انتخاب شدند، همین دعوت را فریاد زدند و به قوم خود اعلام داشته‌اند که: خداوند می‌فرماید «ما هیچ رسولی را به رسالت نفرستادیم مگر آنکه به او [[وحی]] کردیم که به جز من خدایی نیست تنها مرا به [[یکتایی]] پرستش کنید و بس.» ([[سوره انبیاء]]:۲۵)
دامنه عبادات اسلام شامل تمام اعمال آدمی می‌باشد به شرط آنکه به قصد و نیت خداوند انجام شود. در واقع دامنه عبادت در اسلام، تمامی دین و زندگی انسان است و تمام وجود انسان را خدا فرا می‌گیرد. به‌طور کلی بر اساس تعالیم اسلام خداوند [[انس]] و [[جن]] را برای این آفریده که تنها او را عبادت کنند و در مقابل او سجده کنند و فرمان و امر خداوند را قبول کرده و اجرا نمایند همان‌طور که در [[سوره ذاریات]] آیه ۵۶ به آن اشاره شده‌است: «وَ مَا خَلَقتَ الجِنَّ وَ الانسَ الَّاِلیعبدُونِ» (جن و انسان را تنها برای پرستش آفریدیم)
[[جوادی آملی]] از علمای [[تشیع]] در این مورد می‌گوید:
[[قرآن کریم]] در تبیین رابطه [[عبد]] و عبادت، عبادت را هدف آفرینش او می‌داند. انسان همانند [[هسته|هسته‌ای]] است که هدف متوسط آن درخت شدن و هدف بالاتر آن به بار نشستن است و هدف‌های دیگری نیز در پیش دارد. امّا هدف اصلی و برتر از عبادت رسیدن به [[یقین]] است، همانگونه که در [[آیه]] ۹۹ از [[سوره]] حجر می‌فرماید:
واعبد ربک حتی یاتیک الیقین (و پروردگارت را پرستش کن تا به یقین بررسی) ([[سوره حجر]]:۹۹)
عبادات اعمالی هستند که بقصد قربت برای خداوند انجام می‌گردد عبادات واجب درفقه شیعه ۱۰ گونه است.
[[نماز]]-[[روزه]]-[[خمس]]-[[زکات]]-[[حج]]-[[جهاد]]-[[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]]-[[تولی]] و [[تبری]]تحریر الوسیله امام خمینی
[[ادیان]] یهودیت و اسلام و مسیحیت یا به عبارت دیگر، [[عهد عتیق]]، [[عهد جدید]] و [[قرآن]] کریم، در این که، عبادت اطاعت کامل و محض و از روی میل و رغبت در مقابل [[خداوند]] در کلیه امور است، با هم اشتراک دارند و هر سه کتاب، عبادت را منحصر در خداوند می‌دانند.
امّا مفهوم عبادت در [[مسیحیت]] با مفهوم [[یهودیت]] و [[اسلام]] کاملاً متفاوت است. در مسیحیت، شخص [[مسیح]] که خود، [[پسر خدا]]، متأثر از [[روح القدس]] و تجسم خداوند است در جسم، مسیر عبادت می‌شود و راه رسیدن به [[حقیقت]] نوعی جا پای عیسی گذاشتن است و رفتن و [[اقتدا]] به مسیح است، و حقیقت در نزدیک شدن هر چه بیشتر به مسیح کسب می‌شود. چنان‌که در انجیل آمده‌است: «و عیسی گفت: و من راه، راستی و حقیقت هستم. کسی نمی‌تواند پدر را بیابد جز به واسطه من»
در مسیحیت هم‌چنین بر خلاف اسلام و یهودیت، عبادت به زبانی خاص صورت نمی‌گیرد. بلکه تأکید خداوند در [[انجیل]] بر آن است که هر قوم و زبانی به زبان خود با او گفتگو کنند. در همین راستا [[انجیل]] نیز به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه می‌شود و هر نژادی به زبان مادری خود به مطالعه آن می‌پردازد.
در اسلام عبادت همراه با آداب و [[مناسک]] خاص مبتنی بر [[شریعت]] است، و [[تخطّی]] از قوانین شریعت مساوی با دور شدن از حقیقت است.
در کشور هند، پرستش سیاست‌مداران، [[بالیوود|ستاره‌های سینما]] یا بازیکنان [[کریکت]] معمول است.هواداران نخست‌وزیر هند از افتتاح معبد او منصرف شدند، بی‌بی‌سی فارسی
[[رده:پرستش| ]]
[[رده:خدا]]
[[رده:مناسک دین]]
زبان بُلغاری (به بلغاری: Български език، تلفظ: بَلگارسکی اِزیک) یک زبان هندواروپایی و هموند شاخه جنوبی زبان‌های اسلاوی می‌باشد. بلغاری دارای ویژگی‌هایی زبانشناسانه -همانند زدودن صرف واژگان؛ گسترش حرف تعریف پسوندی؛ بی‌نیازی کارواژگان به مصدر و نگهداری و پیشبرد سامانه فعلی نیااسلاوی- می‌باشد که این زبان را از دیگر زبان‌های خانواده اسلاوی جدا می‌نماید.
بلغاری بخشی از پیوند زبانشناسی بالکان است. به جز بلغاری زبان‌های یونانی، مقدونی، رومانیایی، آلبانیایی و گویش تورلاکیایی که بخشی از زبان صربی است نیز عضو این پیوند می‌باشند که بیشتر اینان در داشتن ویژگی‌هایی که در بالا گفته‌شد یکسانند. (مانند حرف تعریف، نداشتن مصدر، دستگاه پیچیده فعلی و …)
این زبان در کشورهای بلغارستان، اوکراین، باختر صربستان، رومانی، مقدونیه، یونان و ترکیه گویشورانی دارد. همچنین از راه کوچ انجمن‌های بلغاری زبان در سراسر جهان یافت‌می‌شوند. شمار گویشوران این زبان را تا ۱۲ میلیون تقریب می‌زنند.
گسترش زبان بلغاری در چند دوره تاریخی بخش‌بندی شده‌است. دوره پیش از تاریخ که میان تاخت و تاز اسلاوونیک به بخش‌های خاوری بالکان تا مأموریت دینی سنت‌کوریل و سنت‌متودیوس در دهه ۸۶۰ (میلادی) بازمی‌گردد. در این زمان قدیسان یادشده و پیروانشان انجیل و دیگر نوشته‌های آیینی از یونانی را به اسلاوونیک کلیسایی کهن برگرداندند. زبان بلغاری کهن از دل زبان یاد شده بیرون آمد. بلغاری میانه(سده‌های ۱۲ تا ۱۵ میلادی) زبان ادبی بُرنا و نوآورانه‌ای بود. بلغاری نوین از سده ۱۶ (میلادی) تا امروز تاریخ گذاری می‌شود. این زبان در سده ۱۹ (میلادی) به عنوان زبان بومی بلغارستان تثبیت شد. گسترش تاریخی زبان بلغاری از بلغاری کهن تا بلغاری نوین گذاری از یک زبان ترکیبی به یک زبان تحلیلی بوده‌است.
از زبان بلغارها تنها کمتر از بیست واژه در زبان کنونی بلغاری به جای مانده‌است. بلغارها که در اصل به زبان بلغار -که زبانی از خانواده زبان‌های ترکی بوده- سخن می‌راندند. اینان پس از اینکه از سرزمین اصلی خود به بلغارستان کوچیدند زبان اسلاوی بومی آن سامان را پذیرفتند.
در ۸۸۶ (میلادی) بلغارستان الفبای گلاگولیتیک را که سنت‌کوریل و سنت‌متودیوس ساخته‌بودند را پذیرفت. رفته‌رفته با گذشت سده‌های گلاگولیتیک جای خود را سیریلیک داد که در آغاز سده ۱۰ (میلادی) در آموزشگاه ادبی پرسلاو گسترش یافته‌بود. بسیاری از الفبای سیریلیک از الفبای یونانی وام گرفته‌شده بود؛ ولی واج‌هایی که هم‌ارز یونانی نبودند ساده‌شده گلاگولیتیک بودند.
در پایان سده ۱۸ (میلادی) و با نفوذ کتاب‌های چاپی روس، الفبای شهری پتر یکم جایگزین سامانه نوشتاری پیشین شد. از آغاز تا میانه سده نوزدهم و در کوشش برای یافتن قانون‌گذاری نویسه شیوه‌های نگارش سیریلیک که در برگیرنده ۲۸ تا ۴۴ حرف بود به کار گرفته‌شد تا سرانجام شیوه نگارش پیشنهادی مارین درینوف که دارای ۳۲ حرف بود در دهه ۱۸۷۰ پذیرفته‌شد. تا ۱۹۴۵ که بهسازی نوشتاری رخ‌داد از شیوه کرینوف بهره‌برداری می‌شد. پس از این شمار الفبای بلغاری به ۳۰تا کاهش یافت.
الفبای کنونی بلغاری و آوای هرکدام در زیر آورده‌شده‌است:
پیوستن بلغارستان به اتحادیه اروپا در ۱ ژانویه۲۰۰۷ سیریلیک را سومین دبیره رسمی این اتحادیه قرارداد.
کَلاته خیج یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.
کلاته خیج در بخش بسطام شهرستان شاهرود ، حد فاصل جنگل ابر و جنگل اولنگ در نزدیکی پادگان چهلدختر قرار داد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٫۳۳۸ نفر بوده‌است. از جمله نقاط دیدنی کلاته‌خیج می توان به باغات ، قنات و منازل بوم گردی و ییلاقاتی همچون اولنگ ، خوش ییلاق و زرد آبیه اشاره نمود .این شهر در شرقی ترین قسمت استان سمنان می باشد و آخرین شهر قبل از ورود به استان گلستان می باشد. محصولات این شهر زردآلو، گیلاس، هلو، گندم، جو، صیفی جات ، سیب درختی می باشد. از بزرگان این شهر می توان به زنده یاد حاج موسی عربعامری بنیانگذار حسینیه اعظم ( مرکز فعلی همایشها و مناسبتهای فرهنگی و مذهبی شهرستان کلاته خیج ) ، فرزند فرهیخته ایشان ، حجه الاسلام والمسلمین مرحوم کربلایی شیخ محمد حزینی روحانی مبارز دهه های 30 و 40 هنرمند نامی کشورمان جناب آقای سید داوود میر باقری کارگردان توانمند و برجسته حوزه کارگردانی و فیلمسازی کشور اشاره نمود . شغل مردم این سرزمین بعضا پخت نان محلی ، دامداری ، کشاورزی ، پارچه بافی ، ترابری و کار در شرکت معدن زغالسنگ البرز شرقی می باشد . این منطقه دارای آب و هوای معتدل با زمستانهای سرد و خشک و دارای مناطق بکر و حیات وحش غنی می باشد که از آن جمله به گرگ ، کفتار ،شغال ، گربه وحشی یا سیاهگوش ، روباه ، شغال ، خرس ، پلنگ ، تیهو ، باز و شاهین ، انواع خزندگان و افعی، جوندگان ریز جثه و چرندگانی همچون جبیر ، بز و کل اشاره نمود .
کلاته خیج در گذشته یکی از قطب‌های پارچه‌بافی بوده‌است. امروز نیز توسط پارچه‌بافان این شهر، بافت پارچه سنتی ماهوت دوباره احیا شده‌است.
استفراغ یا بالا آوردن خروج با فشار محتویات درون معده جانداران از راه دهان و گاه از راه بینی به بیرون است. این محتویات می‌تواند غذای خورده شده یا دیگر مواد درون دستگاه گوارش مانند صفرا باشد. استفراغ ممکن است به دلیل نوع ماده بلعیده شده (مثلاً غذای فاسد) یا واکنش مغز به علت وجود تومور، حاملگی، استرس‌های عصبی و غیره باشد. به حالتی که پیش از استفراغ در بیمار ایجاد می‌شود تهوع (احساس بالا آوردن) می‌گویند. اگر استفراغ ادامه داشته باشد، برای جلوگیری از پیامدهایی همچون دهیدراتاسیون باید درمان گردد.
استفراغ با "قی کردن" (برگشت غذا) که غذای گوارش شده از راه مری به دهان برمی‌گردد اما بدون فشار است و منجر به جهیدن به بیرون نمی‌شود تفاوت دارد. تهوع و استفراغ یک واکنش محافظتی در پاسخ به علل متعددی هستند. این علل شامل طیف وسیعی از اختلالات، مانند شرایط کاملاً خوش‌خیم تا شرایط اورژانسی است. تهوع و استفراغ هر کدام می‌توانند به‌طور مستقل رخ دهند اما معمولاً با یکدیگر مرتبط هستند. معمولاً تهوع منجر به ایجاد استفراغ می‌شود. تهوع با رنگ‌پریدگی، تعریق، و احساس گرگرفتگی همراه است. آروغ زدن انقباضات مکرر عضلات دیافراگم و دیوارهٔ شکم است که اغلب منجر به استفراغ می‌شود یا با استفراغ همراه است
تهوع واستفراغ به وسیله تحریک وابران از مرکز استفراغ در مغز به عضلات شکم و سینه ایجاد می‌شود. نوروترانسمیترهایی که اغلب با تهوع و استفراغ همراه‌اند شامل استیل‌کولین، هیستامین، سروتونین و دوپامین است.
بسیاری از اپیزودهای تهوع و استفراغ، به صورت حاد و خودمحدودشونده است و تشخیص بیماری براحتی بر پایه تظاهر بالینی بیمار گذاشته می‌شود. تهوع مزمن واستفراغ برای بیشتراز یک ماه برای پزشکان یک چالش تشخیصی ودرمانی است.
بسیاری از موارد تهوع واستفراغ نیازی به درمان ندارند و فقط باید رژیم غذایی تغییر کند و وضعیت مایعات بدن باید کنترل شود.
براساس شدت علایم داروهای ضد استفراغ به طریق مختلف (خوراکی، تزریقی، مقعدی) تجویز می‌شود.
داروهای رایج جهت تهوع واستفراغ شامل
آنتی‌کولینرژیک‌ها: اسکوپولامین
آنتی‌هیستامین‌ها: دیفن‌هیدرامین و دیمن هیدرینات
بنزامیدها: متوکلوپرآمید
بنزودیازپین‌ها: لورازپام
بوتیروفنون‌ها: هالوپریدول
کورتیکواستروییدها: دگزامتازون
فنوتیازین‌ها: کلروپرومازین
آنتاگونیست‌های گیرنده سروتونین :شامل اندانسترون گرانیسترون ، دولاسترون
اندانسترون، گرانیسترون و دولاسترون جهت جلوگیری از تهوع واستفراغ متعاقب شیمی‌درمانی و رادیوتراپی استفاده می‌شوند. این داروها همچنین در تهوع و استفراغ بعد از عمل، نیز موثرند. اما داروهای ارزانتر مانند دگزامتازون و دروپریدول نیز اثر مشابهی دارند.
آنتاگونیست‌های دوپامین: شامل فنوتیازین‌ها، بوتیروفنون‌ها و بنزامیدها از طریق بلوک رسپتورهای دوپامینی عمل می‌کنند.
فنوتیازین‌ها اغلب برای تهوع و استفراغ شدید مؤثر نیستند و عوارض جانبی بالایی نظیر خواب آلودگی، افت فشارخون و عوارض اکستراپیرامیدال دارد.
متوکلوپرامید: برای تهوع واستفراغ شدید موثرتر ولی عوارض جانبی بالا یی دارد
آنتی‌هیستامین‌ها و آنتی‌کولینرژیک‌ها در جلوگیری از تهوع واستفراغ مرتبط با اختلالات گوش داخلی، بیماری حرکت، سرگیجه ومیگرن موثرند گاهی این داروها منجر به گیجی در فرد می‌شوند
بنزودیازپین‌ها این داروها در استفراغ ناشی از بیماری‌های روانی و عصبی موثرند.
استفراغ دو علت دارد یکی مرکزی و دیگری محیطی (رفلکسی)
ویکی‌پدیا انگلیسی: Vomiting بازبینی ۳ دسامبر ۲۰۱۱
سرخون مرکز بخش میانکوه در شهرستان اردل از توابع استان چهارمحال و بختیاری است. این شهر از ادغام سه روستای سرخون علیا، سرخون سفلی و سرخون قیصری تشکیل شده‌است.
جمعیت منطقه میانکوه در حدود ۱۵ هزار نفر است. با آلوده شدن چشمه آشامیدنی سرخون به نفت، بیشتر جوانان منطقه مجبور به مهاجرت شدند. چشمه سرخون به طول ۲۰ کیلومتر از کوه‌های این منطقه سرچشمه می‌گیرد و در مسیر خود اب شرب بیش از ۲۰ روستا و یک شهر را تأمین می‌کرد و علاوه بر آب شرب عامل اشتغال زایی در بخش‌های باغداری و کشاورزی و شیلات بود، بیش از ۳۰ شیلات در مسیر رودخانه قرار داشت همچنین چندین هزار هکتار مزارع برنج و طرح‌های باغداری موجود بود که با آلوده شدن به نفت تمام این بخش‌ها تعطیل و مهاجرت‌ها به شهرها آغاز گردید.
تنگ گندمکار، یکی از جاذبه‌های طبیعی منطقه است. بردگوریهای زیادی بخصوص در کوه سرخون وجود دارد. جاده تاریخی دزپارت از روستای گندمکار گذر می‌کند و پس از گذشتن از روستای شلیل، وارد استان خوزستان می‌شود.
از دیگر مناطق پر گردشگر در سرخون می‌توان به حاشیه چشمه سرخون، استراحتگاه حاشیه جاده خوزستان نام برد. از دیگر جاذبه‌های سرخون وجود امام زاده سید شهید محمد است، ایشان از نوادگان امام موسی کاظم است.
سه نظام یکی از انواع گیره است. برای بستن قطعه کار با مقطع گِرد و یا چند ضلعی و یا ابزاری مانند مته یا فرز به کار می‌رود. در حقیقت سه نظام و چهار نظام تراشکاری از مهمترین ابزارهای دنیای امروز تراشکاری محسوب می شوند. دستگاه سه نظام دارای انواع و اندازه های مختلف است . به بیان ساده ، هر سه نظام دارای سه فک قابل تنظیم است . یک مکانیزم پیچ و شیارِ منحنی ( پیچ ارشمیدس) امکان میدهد که هر سه فک را همزمان حرکت داده و فاصله میان فکها را تنظیم کرد. برای تنظیم فاصله فکها از یک آچار مخصوص استفاده میشود. در یک نوع سه نظام ، که معمولاً برای بستن مته روی دستگاه دریل بکار میرود؛ فکها به‌سادگی قابل تعویض نیستند. اما در دیگر انواع که بیشتر برای بستن قطعه کار استفاده میشوند ؛ دو سِری فک «رو» و «وارو» وجود دارند. این فکها نسبتاً به‌سادگی تعویض می‌شوند. روی هر فک شماره ای حک شده است. بدنه سه نظام دارای سه شیار ورودی است. کنار هر شیار شماره یکی از فکها حک شده است. موقع تعویض فکها باید هر فک را تنها در شیاری وارد کرد که همان شماره را دارد. در غیر اینصورت ، تنظیم حالت ناقص و غیر متمرکز پیدا میکند.
بسته به شکل قطعه و شیوه کار، از سه نظام برای گرفتن قطعه از خارج قطعه یا داخل قطعه استفاده میشود. سه نظامها را با توجه به اندازه ماشینهای ابزار، به‌خصوص ماشین تراش ساخته‌اند . در ماشین تراش سه نظام را توسط چهار پیچ روی صفحه ای که روی گلویی ماشین تراش بسته میشود؛ سوار میکنند.کتاب درسی. تراشکاری(۱)مؤلفان، حسین رشید زادگان و (دیگران) ۴۳۵ ت. نشر کتابهای درسی ایران ۱۳۷۹
در تراشکاری از سه‌نظام برای بستن قطعات گرد یا چندضلعی بر روی ماشین تراش استفاده می‌شود.
وسایل بستن قطعهٔ کار بر روی ماشین تراش عبارت‌اند از: سه‌نظام، چهار نظام، صفحه نظام، فشنگی، مرغک، دُرن، نوک‌گیر و لینت.کتاب درسی "تراشکاری"، رشتهٔ فنی و حرفه‌ای در ایران، رشتهٔ ساخت و تولید، ص۳۳.
سه قطعهٔ دندانه‌دار روی سه‌نظام «فَک» نام دارند و به مجموعهٔ فک‌ها «پارچه» می‌گویند. فک‌ها با گیرکردن به قطعه، باعث نگهداری قطعه بر روی گلوییِ ماشین تراش می‌شوند. این فک‌ها در نگه‌داشتن مقاطع مدور یا شش‌ضلعی بهتر از همه عمل می‌کنند.
سه نظام‌ها دو مدل اتومات و آچاری دارند که مدل اتومات آن دو نوع نیمه فلزی و تمام فلزی دارد. سه نظام‌های مصرفی اغلب از سایز ۶٫۵ تا ۱۶ میلی‌متر تقسیم می‌شوند که نوع ۱۳ میلی‌متر از همه کاربردی‌تر است.
سه نظام سایز ۱٫۵ تا ۱۳ میلی‌متر به معنی آن است که این سه نظام توانایی قرارگیری و استفاده از مته ۱٫۵ الی ۱۳ میلی‌متر را دارد.
تفاوت سه نظام اتومات و سه نظام آچارخور یا آچاری در نوع گیرایی مته و محکم کردن آن است. زمانی که شما مته را درون سه نظام آچاری قرار می‌دهید می‌بایست برای باز و بسته کردن دهانه آن از آچار مخصوص آن استفاده شود ولی در سه نظام اتومات این کار با استفاده از دست بسیار ساده بوده و نیازی به آچار سه نظام نیست.
از معایب سه نظام آچاری، می‌توان به لزوم بودن آچار برای باز و بسته کردن سه نظام اشاره کرد. شرکت‌های مختلف یک قسمت لاستیکی در پایین دریل برای نگهداری آچار در نظر گرفته‌اند که کمی به نگهداری آن کمک می‌کند.
از مزایای آن نیز که از زبان استادکاران صاحب نظر نقل می‌شود می‌توان به گیرایی محکم سه نظام آچاری نسبت به سه نظام‌های اتومات معمولی اشاره کرد که با توجه به این موضوع توصیه می‌شود تا حد ممکن از سه نظام‌های اتومات با کیفیت استفاده شود.
سه نظام‌های آچاری با توجه به فشار وارده آچار طبیعتاً گیرایی بیشتری دارند و در مقابل سه نظامهای اتومات با فشار وارده دست سفت شده و گیرایی کمتری نسبت به سه نظام آچاری دارند که در کارهای کوچک اصلاً مشاهده نمی‌شود.
از سوی دیگر عدم امکان استفاده از سه نظام به علت عدم وجود آچار، خراب شدن دنده‌های آچار یا سه نظام و باز و بسته شدن زمانبر تر نسبت به سه نظام اتومات از معایب سه نظام آچاری و در مقابل مزایای سه نظام اتومات است.
چهار نظام برای بستن قطعات گرد و چهارگوش استفاده می‌شود.
هر فک چهار نظام را می‌شود مستقل از هم تکان داد.
خلیج گُواتریک خلیج نسبتاً کوچک در طول ساحل مکران در دریای عمان است. خلیج گواتر در منتهی‌الیه جنوب شرقی ایران در محدوده شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان و منتهی‌الیه جنوب غربی پاکستان جای گرفته‌است. ۶۰٫۴ درصد از آن متعلق به کشور پاکستان و ۳۰٫۶ درصد وسعت آن در ایران قرار دارد.
در امتداد ساحل مکران، خلیج گواتر در میان خلیج غربی گواتر (در سوی خاور) و خلیج چابهار (در سوی باختر) قرار گرفته‌است.
در سمت ایران رودخانه باهوکلات و در سمت پاکستان رودخانه دشت رود به خلیج گواتر می‌ریزند. آغاز این خلیج در سمت خاوری دماغه جیوانی است و پایان آن در سمت باختر در نقطه‌ای به نام پسابندر است.
در کرانهٔ پاکستانی خلیج گواتر شهری به نام جیوانی قرار دارد و در کرانهٔ ایرانی آن روستاهای بندر گواتر و پسابندر.
خلیج گواتر دارای جنگل‌های حرا است. این جنگل‌ها ۳۳ هکتار وسعت دارند و در ۱۵۰ کیلومتری شهر چابهار قرار گرفته‌اند. در بخش ایرانی پنج شاخ‌آبه، خور و رودخانه شامل رودخانه کاجو، نهنگ و باهوکلات و خورهای باهو و گواتر با خلیج گواتر در ارتباط هستند. رودخانه‌های یادشده دارای رژیم سیلابی هستند و جریان پایه ضعیفی دارند.
این خلیج بخشی از منطقه حفاظت شده باهوکلات (گاندو) به‌شمار می‌آید. خلیج گواتر و خور باهو، یکی از ۲۲ تالاب بین‌المللی ایران است که با مساحتی معادل ۷۵ هزار هکتار در سال ۱۳۷۸ در فهرست تالاب‌های بین‌المللی رامسر قرار گرفت.
میانگین بارش این محدوده برابر با ۱۱۴ میلیمتر و میانگین دمای سالانه معادل ۲۶٫۵ درجه سـانتی‌گراد تعیین شده‌است. متوسط سالانه حداکثر مطلق گرما و سرما در این حوزه به ترتیب ۳۰٫۱ و ۲۲٫۳ درجه سانتی‌گراد است که بیشینه دما در ماه‌های اردیبهشت تا تیر و کمینه دما در ماه‌های آذر تا بهمن رخ می‌دهد.
محمد بن‌یوسف اهلی شیرازی شاعر قرن نهم و دهم هـ. ق که در حدود سال ۸۵۸ هـ.ق. در شیراز زاده شد. اهلی به سال ۹۴۲ هـ. ق در هشتادوچهار سالگی، درگذشت. آرامگاه وی در جوار حافظ قرار دارد.اطلاعات عمومی. عنایت‌الله شکیباپور. کتاب‌فروشی اشراقی. ص ۷۸
اهلی از دوران جوانی به تحصیل علوم و فنون پرداخت و چون طبع شعر داشت با سرودن اشعار، شهرت یافت. او از پیروان مذهب شیعه بود و حتی پیش از ظهور دلت صفوی و رسمیت یافتن تشیع در ایران نیز باورهای شیعی خویش را آشکارا در سروده هایش بیان می داشت، چنان که در دیباچۀ مثنوی شمع و پروانه که در زمان سلطان یعقوب آق قویونلو سروده و بدان سلطان تقدیم شده، فصلی را به ستایش علی تخصیص داده و او را با پیامبر اسلام، دو نور دانسته که از یک شمع، مشتق شده اند.
اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود. او در غزلی که حُکم وصیت نامۀ او را برای تعیین مدفنش دارد، خود را شیفتۀ حافظ شیرازی و او را قبلۀ خود معرفی می کند:
با این حال، تأثیر دیگر استادان گذشته در شعر اهلی بسیار بیش از حافظ است. اهلی در خاتمۀ مثنوی شمع و پروانه، خود را در فن مثنوی، فرزند کوچک نظامی و جامی می خواند:
همچنین غزلیات بسیار لطیف او به سبک سعدی است. نیز تعدای از غزلهای به شیوۀ وقوعی او در وزن و قافیه با غزلهای بابا فغانی شیرازی شاعر بسیار مشهور اواخر عصر تیموری و اوایل عصر صفوی، مشترک است، اما با توجه به هم سن و معاصر بودن این دو و همترازیشان در درجۀ استادی، به درستی نمی توان دانست که تأثیر از کدام سو بوده و تأثّر از کدام سو. در قصیده سرایی پیرو استادان بزرگ قصیده سرایی گذشته است به ویژه در قصاید مصنوع که از سلمان ساوجی الگو می گیرد. مثنوی سحر حلال اهلی در پاسخ به مثنویهای کاتبی نیشابوری است. اهلی در دیباچۀ این مثنوی بیان می دارد که کاتبی نیشابوری مثنوی ای سروده که هر بیتش به دو وزن خوانده می شود و ذوبحرین است و مثنوی دیگری سروده که هر بیتش دو جفت قافیه دارد و ذوقافیتین است و خوانندگان در کار او اعجابها دارند، اما من یک مثنوی خواهم سرود که در آنِ واحد، هم ذوبحرین و هم ذوقافیتین باشد و افزون بر آن، آکنده از تجنیس باشد. شاعران معاشر اهلی، این کار را محال دانستند و به همین سبب پس از توفیق اهلی در این کار، حاصل کارش سِحر حَلال نامیده شد. این مثنوی مصنوع، در ۵۲۰ بیت و در بیان داستان عشق جَم و گُل است و هر بیتش را می توان نخست بر وزن فاعلاتن فاعلاتن فاعلات و سپس بر وزن مفتعلن مفتعلن مفتعل خواند. همچنین هر بیت، دارای دو لایه قافیه است. سحرحلال چندین‌بار در بمبئی، تهران و شیراز به چاپ رسیده‌است. نمونه هایی از سحر حلال:
دیگر مثنوی مهم و مشهور اهلی، شمع و پروانه است. این مثنوی، منظومۀ عاشقانۀ بلندی است که قهرمانان آن، نه انسان، بلکه شمع و پروانه اند، امّا با تکنیک تشخیص یا جان‌بخشی، داستانشان چنان روایت می شود که گویی دو انسان اند و شمع که معشوقه است، صاحب خیمه و خدم و حشم است و پروانه، عاشقی آواره است که شبانگاه، در باغی، بزم شمع را می بیند و از طریق دو خادم شمع که عنبر و کافور نام دارند، با شمع مرتبط می شود و شمع، پیکی را با نام نور برای فراخواندن پروانه به خیمه اش که فانوس است، می فرستد، اما رقیبی که همان باد است، مانع می شود. سحرگاه، شمع پس از سوختن از فراق پروانه، می میرد و پروانه که از چنگ باد رهایی یافته، بر مزار او جان می بازد تا در عالمی دیگر به او برسد. اهلی، سبب مرگ پروانه را که نتیجۀ مرگ شمع است، چنین بیان می دارد:
این مثنوی را می توان در نوع ادبی فابل دسته بندی کرد. اهلی این مثنوی را بنا به ابیات دیباچه اش، به سلطان یعقوب آق قویونلو اهدا کرده و در آن، یکی از امرای سلطان را نیز با نام قلی بیک ستوده است. یک وجه اهمیت مثنوی شمع و پروانه، مدایح علوی در دیباچۀ این مثنوی، پیش از ظهور دولت صفوی است.
اهلی با توجه به مقام استادی اش در شعر، مورد توجه پادشاهان، امیران و وزیران بود. او افرادی از هر سه دودمان تیموریان هرات، آق قویونلوها و صفویان را ستوده است که از میان آن ها می توان به امیر علیشیر نوایی، سلطان یعقوب آق قویونلو، شاه اسماعیل صفوی، نجم ثانی و شماری از امرا و وزرای معاصرش را برشمرد.
اهلی همچنین از پیشگامان و ارکان شعر شیعی است و همگام با بسط ایدئولوژی شیعی صفویان، اهلی نیز مبدّل به یکی از استادان همیشگی شعر شیعی بویژه شعر عاشورایی شد. این قصیدۀ اهلی در رثای شهیدان کربلا شهرت فراوان دارد:
در کتاب هدیةالعارفین از دوازده کتاب و رساله اهلی بدین ترتیب نام‌برده شده:
و ۳ قصیده به پیروی از سلمان ساوجی
کلیات اشعار اهلی به کوشش حامد ربانی در فروردین ۱۳۴۴ در ۸۷۱ صفحه منتشر شد. چند بیت از دیوان او:
مومیایی به جسدی گفته می‌شود که پوست و گوشت خشک شده آن در اثر تماس عمدی یا تصادفی با مواد شیمیایی، سرمای فوق‌العاده زیاد، رطوبت بسیار پایین یا نبود هوا حفظ شده‌است.
مومیایی کردن، روشی برای حفظ جسد است که مصری‌ها امعا و احشا و مغز را پیش از خواباندن جسد در سدیم‌کربنات از بدن خارج می‌کردند و سپس در نوارهای پارچه‌ای می‌پیچیدند.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
مومیایی کردن اجساد فراعنه، اشراف و فرمانروایان در مصر باستان مرسوم بوده‌است.
مصری‌ها "مومیایی کردن" را از حدود سال ۳۰۰۰ ق.م شروع کردند، اما مومیایی‌های مربوط به ۶۰۰۰ سال پیش‌از میلاد در منطقه‌ی چینچوروس کشف شده‌است که نشان می‌دهد سرخ‌پوستان پیش‌از مصری‌ها دست به مومیایی‌کردن زدند.
در سال‌های اخیر چندین فیلم سینمایی نیز به نام مومیایی ساخته شده‌است.