moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیروز سری بزرگ داشت و چون تاج نهاد گفت، این تاج چه تنگ است و بزرگان این سخن را بفال بد گرفتند و پس از چند روز او را بکشتند.طبری، ص ۷۸۴
بلعمی پیروز را یکی از نوادگان خسرو انوشیروان دانسته‌است:
پس کس دیگر طلب کردند و مردی یافتند، از فرزندان انوشیروان نام او فیروز بن مهران بود و مادرش مهان دخت بود، دختر یزداد بن انوشیروان.بلعمی، ص ۱۲۰۸
در کتاب آناهیتای پورداوود پس از پوراندخت از شاهی به نام جشسنده یا گشسب‌بنده نام برده شده‌استآناهیتا، پورداوود، ص ۳۷۳ ولی در کتاب تاریخ باستانی ایران اثر پیرنیا پس از پوراندخت به شاهی گُشناسب‌بَردَه برادر خسرو سوم یا نوه هرمز چهارم اشاره شده‌است و بعد از او نوبت به پادشاهی آزرمیدخت و بعد از آزرمیدخت ابتدا هرمز پنجم سپس خسرو چهارم و سپس پیروز دوم آمده‌است و بدین ترتیب گشناسب‌برده یا گشسب‌بنده با پیروز دوم یکی دانسته نشده‌است.تاریخ باستانی ایران، پیرنیا، ص ۳۵۴
فرخزاد خسرو یا خسرو چهارم یا خوره‌زاذ خسرو یا خوره‌زاد خسرو از اعقاب خسرو پرویز بود و پیش از هرمز پنجم به پایتخت ایران تیسفون دست یافت. فرخو یا فرخ، صفت فر است که خود صورتی است از خور به معنی عظمت و شوکت فرخزاد خسرو به مدت شش ماه یا یک‌سال بر تخت بود و به نام "خسرو چهارم" فرمانروایی کرد. چنین برمی‌آید که بزرگان در آن زمان به دو گروه تقسیم شده بودند. یکی طرفدار فرخزادخسرو یا خسرو چهارم و دیگری گروه طرفداران یزدگرد سوم بودند که رستم فرخزاد در رأس آنها قرار داشت. از خسرو چهارم سکه‌هائی ضرب شهرهای تیسفون به دست آمده که حاکمیت او را بر پایتخت ثابت می‌نماید اما همزمان نواحی فارس و بین‌النهرین یعنی نقاط مهم کشور در دست یزدگرد سوم و نایب‌السلطنه او رستم فرخزاد بوده‌است. در زمانی که پایتخت در دست خسرو چهارم بود طرفداران یزدگرد در شهر استخر یعنی خاستگاه ساسانیان تاج بر سر او نهادند، در حقیقت در مدت کوتاهی دو فرمانروای ساسانی بر ایران زمین حکومت کردند. تاکنون سکه‌ای از سال اول سلطنت یزدگرد که ضرب تیسفون باشد به دست نیامده است. در اواخر سال اول پایتخت به تصرف یزدگرد سوم درآمد و فرخ زاد به قتل رسید بنابراین از سال دو سلطنت یزدگرد ضرب شهرهای تیسفون موجوداست.
روایات تاریخی در مورد نام و مدت زمان حکومت این شاه ساسانی کافی نبوده و نمی‌تواند ما را در این مورد راهنمایی کند. به روایت طبری آخرین شاهزاده ای که پیش از یزدگرد بر تخت سلطنت ایران تکیه زد، شخصی بنام فرخزاد خسرو پسر خسرو پرویز است. احتمال می‌رود که خسرو چهارم خود را شاه خوانده باشد و در شهرهای وه‌ازآمیدکوات و ایران در سال دوم حکومت به نام خود سکه زده‌است. از خسرو چهارم سکه‌هایی از هفت سال سلطنت وی در شهرهای مرکزی و جنوب غربی ایران در دست است.
در تاریخ طبری آمده‌است، فرخزاد خسرو هنگامی که شیرویه برادران خود را می‌کشت به یکی از بزرگان پارسی بنام زاذی پناه برد. زاذی در منطقهٔ نصیبین در محلی بنام دژسنگ، به کار اسیران می‌رسید. وی فرخزاد خسرو را به تیسفون آورده و فرخزاد بمدت کوتاهی پادشاهی کرد. بعد از وی یزدگرد سوم به پادشاهی رسید.
در تاریخ بلعمی آمده‌است، مردی دیگر از نصیبین به پادشاهی به تیسفون آوردند که نام او فرخزاد خسرو و از فرزندان خسرو بود، از دست شیرویه گریخته و زنده مانده بود. او را به پادشاهی نشاندند ولی ملک سامان نگرفت. او را نیز بکشتند و پس از او، هیچ‌کس را نیافتند که شایسته پادشاهی باشد. همچنان متحیر بودند تا یزدگرد، پسر شهریار را که در استخر پارس، پنهان بود، به پادشاهی برگزیدند.
ثعالبی نوشته‌است آزرمیدخت را برادر خردسالی بود، بنام فرخزاد، چون او پس از کشته شدن خسرو پرویز، هنوز کودک بود، شیرویه در زنده ماندن او زیانی برای خود ندید و او را نکشت؛ بنابراین او زنده ماند و پس از آزرمیدخت به پادشاهی رسید تا اینکه یکی از بزرگان ناخشنود او را کشت.
ملک ایرج مشیری خسرو چهارم و فرخزاد را دو شاه جداگانه دانسته و نوشته‌است، از خسرو چهارم جز نام یا همان سکه چیزی نمی‌دانیم و احتمالاً در قسمتی از امپراتوری ایران سلطنت کرده‌است و سکه‌های او را تا سال هفتم شناسایی کرده‌است. سپس نوشته‌است پس از آزرمیدخت، فرخزاد خسرو یکی از نوادگان خسرو پرویز، در تیسفون تاج سلطنت بر سر نهاد. بزرگان شاهنشاهی نوهٔ دیگر خسرو پرویز یعنی پسر شهریار را کودکی بیش نبود و در استخر میهن اصلی ساسانیان می‌زیست به عنوان شاهنشاه انتخاب نمودند. اطرافیان یزدگرد به کمک رستم فرخزاد به تیسفون حمله برده و فرخزاد خسرو را به قتل رسانیدند. در نتیجه پایتخت برای به تخت نشاندن یزدگرد تسخیر شد و او بر تخت نشست.
سید شهاب‌الدین صدر (زادهٔ ۱۳۴۰ در تهران) سیاستمدار و پزشک ایرانی است. وی هم‌اکنون استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، وی همچنین سابقه ریاست سازمان نظام پزشکی، رئیس کمیسیون بهداشت مجلس هشتم و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و نمایندگی شهر تهران در دوره‌های چهارم، پنجم و هشتم مجلس شورای اسلامی و معاونت وزیر بهداشت را نیز دارد.
صدر در دبستان دانش، مدرسه راهنمایی اخباری، مدرسه راهنمایی اثنی‌عشری و دبیرستان دارالفنون تحصیلات خود را گذراند. یکسال بعد از انقلاب ۱۳۵۷ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران شد. وی سابقه مبارزاتی در دوران پیش از انقلاب نداشت ولی در دوران دانشجویی به عضویت انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تهران درآمد و مسئول جهاد دانشگاهی دانشکده پزشکی (۶۴-۱۳۵۹)، عضو شورای مدیریت دانشکده پزشکی (۶۴-۱۳۶۰) و سپس عضو کمیسیون مشورتی شورای عالی انقلاب فرهنگی (۱۳۶۴ تاکنون) شد. در سال ۱۳۶۶ دوره دکتری پزشکی را به پایان رساند و در همین سال معاون وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شد و تا سال ۱۳۷۱ در این پست باقی ماند. در سال ۱۳۶۹ دوره تخصصی فیزیولوژی پزشکی را به اتمام رساند و یک سال بعد وارد مجلس شد و در دو دوره پیاپی چهارم و پنجم به عنوان نماینده تهران عضو مجلس بود.
او در حال حاضر (۱۳۸۹) استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران است و فیزیولوژی (قلب و غدد درون‌ریز) تدریس می‌کند و عضو گروه مؤلفین کتاب فیزیولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران است. وی در گذشته عضو شورای عالی آموزش مداوم جامعه پزشکی کشور (۱۳۷۹-۱۳۷۵)، عضو شورای عالی آموزش علوم پایه و بهداشت کشور (۱۳۷۹-۱۳۷۵)، عضو کمیته اخلاق در پژوهش وزارت بهداشت (۷۳-۷۰)، عضو هیأت ممتحنه و ارزشیابی دانشنامه تخصصی فیزیولوژی (۷۳-۷۸) و عضو گروه تحقیقات فیزیولوژی، ایمونولوژی، بیوشیمی معاونت پژوهشی وزارت بهداشت(۷۲-۷۶) نیز بوده‌است.
صدر در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۷۶ از علی‌اکبر ناطق نوری حمایت کرد، در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۰ کاندیدا شد و در در رقابت با ۹ کاندیدای دیگر (سید محمد خاتمی، احمد توکلی، علی شمخانی، عبدالله جاسبی، حسن غفوری فرد، سید منصور رضوی، علی فلاحیان، مصطفی هاشمی طبا و سید محمود کاشانی) هفتم شد. صدر در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ از هاشمی رفسنجانی حمایت کرد.
پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ برخی از اعضای جامعه روحانیت مبارز و حزب مؤتلفه پیشنهاد نامزدی در انتخابات را به او ارائه کردند ولی او از پاسخ صریح خودداری کرد و وقتی که مهندس میرحسین موسوی نامزدی خود را برای انتخابات اعلام کرد صدر که در جایگاه نایب رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری، ائتلافی از نیروهای اصول‌گرا، قرار داشت، از بررسی نامزدی آقای موسوی توسط این تشکل خبر داد ولی پس از آنکه این جبهه تصمیم نهایی خود را مبنی بر حمایت از محمود احمدی‌نژاد اعلام کرد، صدر هم به جرگه حامیان احمدی‌نژاد پیوست.
در دو سال اول مجلس هشتم وی ریاست کمیسیون بهداشت را علی‌رغم حضور دو وزیر سابق بهداشت (سید علیرضا مرندی و مسعود پزشکیان) برعهده گرفت. در سال اول و دوم مجلس برای رسیدن به کرسی نایب رئیسی ناکام ماند اما در سال سوم در خرداد ۱۳۸۹ توانست بر محمدرضا باهنر در انتخابات درون‌فراکسیونی و بر مسعود پزشکیان در انتخابات رسمی غلبه کند و نایب رئیس دوم مجلس شورای اسلامی شود.
شهاب‌الدین صدر که برای شرکت در نهمین دوره انتخابات مجلس کاندیدا شده بود، صلاحیت‌اش مورد تأیید قرار نگرفت.
جهاد دانشگاهی یک سازمان فرهنگی پژوهشی در ایران است که یک مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی به همین نام را اداره می‌کند.
اساسنامه جهاد دانشگاهی در تاریخ ۱۱/۰۹/۱۳۶۵ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید. طبق این اساسنامه جهاد دانشگاهی، دو وظیفه تحقیقات علمی و فعالیتهای فرهنگی را بر عهده دارد.
جهاد دانشگاهی در راستای اهداف و وظایف خود در سال ۱۳۷۲ اقدام به تأسیس مؤسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی به عنوان یک مؤسسه غیرانتفاعی از نوع دوم نمود.
سر رابین ناکس-جانستون (۱۹۳۹-) دریانورد انگلیسی‌است. او نخستین کسی‌است که به تنهایی و بدون توقف با قایق بادبانی دور کره زمین دریانوردی کرده‌است.
خسرو پنجم (به چینی: 俱羅) پسر بهرام هفتم و نوه یزدگرد سوم بود که در حدود یک سده بعد از حمله اعراب، از آسیای مرکزی نقشهٔ بازپس‌گرفتن ایران را در سر می‌پرورانید. کریستن سن نیز نوشته‌است: در سال ۷۲۸ یا ۷۲۹ میلادی خسرو نامی از اخلاف یزدگرد سوم با ترکان همدست شد تا پادشاهی را به دست آورد، اما به مقصود خود نرسید.
روبرت گوبل، خسرو سوم را خسرو پنجم نامیده‌است و ملک ایرج مشیری نوشته‌است که احتمالاً گوبل در این مورد اشتباه کرده‌است، چون خسرو سوم اولین خسرویی است که بعد از خسرو دوم (خسرو پرویز) به سلطنت رسیده‌است.
فرانک رودولف امانوئل اولسون (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۰ - درگذشته ۲۸ نوامبر ۱۹۵۳) یک باکتری شناس آمریکایی، دانشمند جنگ بیولوژیکی و کارمند آزمایشگاه جنگ بیولوژیکی ارتش ایالات متحده (USBWL) بود که در کمپ دیتریک (اکنون فورت دیتریک) در مریلند کار می کرد. در یک جلسه در منطقه روستایی مریلند، همکارش سیدنی گاتلیب (رئیس برنامه MKUltra سیا) به‌طور مخفیانه او را با دوز LSD مسموم کرد و نه روز بعد، او از پنجره هتل اِستتلر در نیویورک سقوط کرد و جان خود را از دست داد.
دولت ایالات متحده ابتدا مرگ او را به عنوان یک خودکشی و سپس به عنوان یک حادثه ناگوار توصیف کرد، در حالی که دیگران ادعا می کنند او به قتل رسیده است. گزارش کمیسیون راکفلر در مورد سیا در سال ۱۹۷۵ تأیید کرد که آنها آزمایش‌های مخفیانه مواد مخدر را بر روی ماموران دیگر انجام داده اند. مرگ اولسون یکی از مرموزترین نتایج پروژه کنترل ذهن سیا MKUltra است.
فرانک اولسن (۱۷ ژوئیه ۱۹۱۰-۲۸ نوامبر ۱۹۵۳) شیمیدانی در فورت دتریک در فردریک مریلند بود.
مشخص نیست که او دقیقاً روی چه مواردی مشغول تحقیق بود. اما نامبرده در تحقیقاتی دربارهٔ سلاحهای بیولوژیکی و انجام آزمایش‌هایی با داروهای کنترل ذهن شرکت داشت.
در سال ۱۹۵۳درسمت قائم مقام جانشین فرماندهی عملیات ویژه برای سازمان سیا، باهمکاری ویلیام سارگنت، مشغول تحقیق دربارهٔ استفاده از داروهای روان گردان در مرکز جنگهای بیولوژیکی بریتانیا بود.
بنا بر روایت دولت آمریکا، در قالب آزمایش‌های کنترل ذهن (MKULTRA)به اولسن بدون اطلاع خودش ال اس دی خورانده شد که متعاقب آن اولسن به پارانویای شدید و اختلالات ذهنی و عصبی دچار شد. سازمان سیا اولسن را برای معالجه نزد یکی از روانشناسان سازمان در نیویورک فرستاد. توصیه روانشناس فرستادن اولسن به یک آسایشگاه روانی برای بازیافتن سلامتی اش بود.
اولسن در آخرین شب اقامتش در منهتن نیویورک، خودرا از پنجره اتاق هتل محل اقامتش در طبقه دهم به پایین پرتاب کرد و جان سپرد.
آلاگواس یکی از ۲۷ ایالت‌های برزیل است که در شمال شرقی این کشور قرار دارد.
آلاگواس بین ایالت‌های پرنامبوکو و سرژیپه قرار دارد. مرکز ایالت آلاگواس شهر ماسایو است. این ایالت با نشان اختصاری (AL) شناخته می‌شود. آلاگواس ۲۷٬۷۶۷٫۶۶۱ کیلومتر مربع مساحت دارد. در سال ۲۰۰۶ جمعیت آن ۳٬۰۵۰٬۶۵۲ نفر تخمین زده شده‌است.
اورنگ‌آباد (به انگلیسی:Aurangabad به مراتی: औरंगाबाद به اردو: اورنگ‌آباد) شهری در ایالت ماهاراشترا در کشور هندوستان است. این شهر در فلات دکن دامنهٔ کوه‌های آجانتا در شمال در جنوب، کنار رودخانه قوم واقع است و در ۲۷۶ کیلومتری شمال شرقی کلان‌شهر بمبئی، ۲۳۵ کیلومتری پونه و ۱۱۴ کیلومتری از احمدنگر قرار گرفته‌است.
نام این شهر از اورنگ‌زیب (ح: ۱۶۵۸–۱۷۰۷ م) که لقب ششمین پادشاه امپراتوری گورکانی هند بود گرفته شده‌است. «اورنگ» واژه‌ای فارسی است و به معنی سریر یا تخت پادشاهی است.لغت‌نامه دهخدا
اورنگ‌آباد در منطقه‌ای قرار گرفته‌است که باران در آنجا بیشتر در فصل تابستان می‌بارد. میزان باران سالانه آن بین ۲۵۰ تا ۷۵۰ میلی‌متر متغیر است.دائرةالمعارف بزرگ جهان اسلام
این شهر یکی از سریع‌ترین شهرهای در حال توسعه در جهان است.11 Indian cities among worlds fastest growing.
صنایع نساجی پارچه‌های کتان و ابریشمی در این شهر اهمیت ویژه‌ای دارند و صنایع گردشگری و بانکداری از دیگر منابع درآمدی مهم این شهر هستند.ویکی‌پدیای انگلیسی
اورنگ‌آباد شهری تاریخی است. این شهر در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط ملک عنبر، وزیراعظم مرتضی نظام شاه در احمدنگر در محلی که روستای «کهرکی» بود ساخته شد. او این مکان را پایتخت خود ساخت و ارتش خود را از در اطراف آن مستقر ساخت و در آبادانی آنجا کوشید. در سال ۱۶۲۱ سپاهیان جهانگیر به این شهر حمله کرده و آن را غارت کردند و به آتش کشیدند. عنبر بنیانگذار این شهر همواره جهانگیر را با القاب تند و زننده یاد می‌کرد. پس از درگذشت ملک عنبر در ۱۶۲۶م پسرش فاتح خان نام شهر را به «فاتح‌آباد» تغییر داد.
در همان سال، خان لودی، نایب‌السلطنه گورکانی، به سوی این شهر پیشروی کرد اما در برهانپور توسط حمید خان فرمانده نظام‌شاهی، تطمیع و متوقف شد. با این وجود در ۱۶۳۳ فاتح‌آباد به قلمرو پادشاهان گورکانی ضمیمه شد.
در سال ۱۶۵۳ هنگامی که شاهزاده اورنگ‌زیب برای بار دوم نایب‌السلطنه منطقه دکن انتخاب شد، او پایتخت خود را فاتح‌آباد انتخاب کرد آن را دوباره از نو ساخت و اسم آن را «اورنگ‌آباد» گذاشت. این شهر در دوران حکومت وی رونق بسیار یافت.
به دستور اورنگ زیب، دیوارهای بلند و مستحکم دور شهر بنا گردید و شبکه منزلگاه‌های کنار جاده‌ها، به ویژه جاده اورنگ‌آباد به آگرا، با ساختن سراهایی که کنار آن‌ها بازار، مسجد، حمام و چاه آب وجود داشت، توسعه یافت. در همین دوران، اورنگ‌آباد از نظر معارف و پژوهشهای اسلامی مقامی برجسته احراز کرد. پیشرفت اورنگ‌آباد به اندازه‌ای بود که آنجا را دهلی جنوب نامیدند.
پس از سقوط امپراتوری گورکانیان هند در نیمه اول سده ۱۸م توسط بریتانیا، اورنگ آباد جزو نظامهای مستقل، و برای مدتی پایتخت آنجا شد، پس از مدتی حیدرآباد این مقام را گرفت و اورنگ‌آباد اهمیت خود را از دست داد. خاندان نظام آصف‌جاه که در ۱۱۳۶ق/۱۷۲۴م بر دکن مسلط شده بود، تا ۱۹۴۸م بر این منطقه حکومت کرد. در این سال، ایالت حیدرآباد که اورنگ‌آباد جزو آن بود، به «اتحادیه هند» ملحق گردید، تا آنکه در ۱۹۵۶م این ایالت بر حسب وابستگی‌های زبانی میان ایالتهای مختلف تقسیم شد و بخشی از آن، ازجمله اورنگ‌آباد، جزو ایالت مهارشترا قرار گرفت.
این شهر یک مرکز جهانگردی جذاب هند با بسیاری از بناهای تاریخی است. وجود معابد و آثار باستانی، هر ساله جمعیت زیادی را برای دیدن و اجرای مراسم مذهبی، به این شهر جذب می‌کند. ازجمله غارهای آجنتا و الورا که در میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند و از نقاط دیدنی باستانی و پیش از اسلام هند به‌شمار می‌روند.
همچنین مقبره بی‌بی که آرامگاه دلرس‌بانو بیگم همسر اورنگ زیب است و در اواخر سده ۱۷م شبیه به تاج‌محل در آگرا و به تقلید از آن با مرمر سفید در ابعادی کوچکتر ساخته شده در این شهر واقع شده‌است و از بهترین آثار هنری دوره گورکانی در این شهر به‌شمار می‌رود.
آرامگاه خرابه قصر اورنگ زیب و آرامگاه او در مقبره شیخ برهان‌الدین، و آرامگاه ملک عنبر و آصف جاه، مؤسس دولت حیدرآباد، و مسجد بنا شده توسط ملک عنبر، از دیگر آثار اسلامی باقی‌مانده در اورنگ‌آباد است.
مرجان قنبری‌مهر (زادهٔ ۱۳۳۰) موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویلن کلاسیک اهل ایران است.
مرجان قنبری‌مهر در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. از کودکی در کنار پدرش ابراهیم قنبری‌مهر، سازندهٔ سازهای موسیقی که در نوازندگی نیز از شاگردان ابوالحسن صبا بود، گوش وی با موسیقی آشنا شد. وی از ده سالگی وارد هنرستان عالی موسیقی شد و در سال ۱۳۵۴ موفق به دریافت درجه لیسانس در رشته ویلن کلاسیک گردید. در دوران تحصیل با هنرمندانی چون حشمت سنجری، سرژ خوتسیف، والودیا تارخانیان و ژرژ مرادیان به کسب تجربه و نوازندگی پرداخت.
او فعالیت خود را در سال ۱۳۴۷ به عنوان نوازندۀ ویلن کلاسیک در ارکستر مجلسی تلویزیون آغاز کرد، نوازندگی در این ارکستر فرصتی بود تا از وجود رهبران و سولیست‌های خارجی که به شکل مهمان با ارکستر همکاری داشتند بهره برده و به کسب تجربه‌های نو بپردازد. او دارای گواهینامه درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
در سی‌امین جشنواره موسیقی فجر توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از مرجان قنبری‌مهر به عنوان «یکی از برجسته‌ترین نوازندگان ویلن کلاسیک» تقدیر به عمل آمد و تندیس جشنواره به وی اهدا شد.
از جمله فعالیت‌های هنری مرجان قنبری‌مهر، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
همکاری با ارکستر مجلسی تلویزیون - ۱۳۴۷، اجرای کنسرت به همراه ارکستر مجلسی تلویزیون در شهرهای مختلف ایران و برخی کشورهای اروپایی، همکاری با ارکستر سمفونیک تهران - ۱۳۷۴، تدریس در هنرستان‌های موسیقی دختران و پسران، تدریس در دانشگاه هنر، تدریس در دانشگاه تهران - ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵، عضویت در شورای برگزاری آزمون‌های عملی موسیقی دانشگاه‌های هنر و تهران به مدت ۱۶ سال، عضویت در هیئت داوران جشنواره موسیقی جوان، اجرا و سرپرستی کنسرت موسیقی در تالار رودکی با اجرای آثاری از فلیکس مندلسون، دیمیتری شوستاکوویچ و آستور پیاتزولا، تأسیس آموزشگاه تخصصی ویلن کلاسیک در تهران - ۱۳۸۳، کارگردانی فیلم مستند بلند «ساز و مهر» به همراه محسن نظری و تهیه‌کنندگی مرتضی پورصمدی
کوچک برای سن باروری (SGA) بچه‌هایی هستند که وزن تولدشان زیر ۱۰ درصد وزن جامعه در آن سن باروری باشد.
مناسب برای سن باروری (AGA) بچه‌هایی هستند که وزن تولدشان بالای ۱۰ درصد وزن جامعه در آن سن باروی و زیر ۹۰ درصد وزن جامعه در آن سن باروری باشد.
بزرگ برای سن باروری (LGA) بچه‌هایی هستند که وزن تولدشان بالای ۹۰ درصد وزن جامعه در آن سن باروری باشد.
این بچه‌ها معمولاً ناشی از محدودیت رشد داخل رحمی (IUGR) بوده‌اند. این محدودیت شرایطی را نشان می‌دهد که در آن جنین توانایی رسیدن به اندازه بالقوه ژنتیکی را به دست نیاورد.
طبقه‌بندی دیگری نیز وجود دارد که بر اساس وزن تولد بدون توجه به سن باروری است. شیرخواران به گروه‌های وزن تولد پایین (زیر ۲۵۰۰ گرم)، وزن تولد خیلی پایین (زیر ۱۵۰۰ گرم)، وزن تولد به شدت پایین (زیر ۱۰۰۰ گرم) تقسیم می‌شوند. وزن تولد طبیعی ۲۵۰۰ تا ۴۲۰۰ گرم در نظر گرفته شده‌است.
شیوع وزن تولد پایین در جامعه ۸/۱ درصد در کشورهای توسعه یافته و ۶-۳۰ درصد در کشورهای در حال توسعه است. بیشتر این ناشی از وضعیت سلامتی مادر در دوران بارداری ناشی می‌شود. یک سوم بچه‌های با وزن تولد پایین کوچک برای سن باروری نیز هستند.
این عوامل شامل سه دسته عوامل مادر، عوامل جفتی و عوامل جنینی می‌شوند.
از عوامل دیگر ایجادکننده این وضعیت می‌توان به چندقلویی، پره‌اکلامپسی و حاملگی طول کشیده اشاره کرد.
اختلال در رشد به دو صورت قرینه و ناقرینه ممکن است ایجاد شود.
که ناشی از بروز محدودیت رشد جنین از مراحل اولی بارداری است. همچنین محدودیت رشد فراگیر خوانده می‌شود. در این حالت دور سر جنین متناسب با بقیه (دور شکم) بدن جنین عقب‌ماندگی رشد دارد. از علل ایجاد آن:
که ناشی از بروز محدودیت رشد جنین در مراحل انتهایی بارداری است. در این حالت دور سر کمتر (و یا هیچ) از بقیه بدن دچار اختلال رشد می‌شود. از علل ایجاد آن:
مقبره بی‌بی (به [زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Bibi Ka Maqbara به اردو: بیبی کا مقبرا) آرامگاه دلرس بانو بیگم همسر اورنگ زیب ششمین پادشاه گورکانی هند است که در شهر اورنگ‌آباد در ایالت ماهاراشترا کشور هند واقع شده‌است. این بنا در سال ۱۶۷۹ میلادی شبیه به تاج محل در آگرا و به تقلید از آن با مرمر سفید ساخته شده‌است. در سال ۱۶۶۰ میلادی اورنگ زیب به یاد همسر اولش دلرس بانو بیگم سفارش ساخت چنین بنایی را مطرح نمود که به عنوان نمادی از وفاداری زناشویی این امپراتور نیز قلمداد می‌گردد. اورنگ زیب چندان به معماری علاقه‌ای نداشت. هر چند، مسجد مروارید که در دهلی قرار دارد، مسجدی کوچک اما زیبا است که به سفارش او ساخته شد.
این آرامگاه را شاهزاده اعظم شاه پسر اورنگ‌زیب و حاکم اورنگ‌آباد در اواخر سده هفدهم به تقلید از تاج محل برای مادرش ساخت. اما از آنجایی که او به اندازه شاه جهان، سازنده تاج محل آگرا، ثروتمند نبود مجبور شد این آرامگاه را خیلی کوچک‌تر و محقرانه بسازد و نمونه‌ای کوچک از تاج محل اصلی است. از این رو به این بنا به نام «تاج محل فقیر» نیز شهرت دارد. با این وجود این بنا از بهترین آثار هنری دوره گورکانی در اورنگ‌آباد به‌شمار می‌رود. این بنا به دلیل مقایسه قابل‌توجه نسبت به تاج‌محل، عمده جذابیت خود را از دست داده‌است و به دلیل شباهتش به دکن، گاهی با نام تاج دکانی هم شناخته می‌شود و بنای عمده و اصلی اورنگ‌آباد محسوب می‌شود.
مانِکجی لیمجی هاتَریا ناموَر به درویش فانی (۲۱ آذرماه ۱۱۹۲ خورشیدیhttp://www.heritageinstitute.com/zoroastrianism/parsi/surat3.htm در "موراسومالی" از توابع بندر سورات در هندوستان تا ۱۲۶۹ خورشیدی در تهران) از سران و دانشمندان زرتشتی و نخستین سفیر پارسیانِ بمبئی در ایران در عصر ناصرالدین شاه قاجار بود که بسیاری تجدیدِ حیاتِ دوبارهٔ مزدیسنا در سده اخیر در ایران را نتیجهٔ تلاش‌های وی می‌دانند. او در اصلاح امور زرتشتیان در دو منطقهٔ زرتشتی نشینِ ایران یعنی کرمان و یزد کوشش‌های بسیاری نمود و ضمنِ برجای گذاشتنِ آثار و بناهای بسیار از خود، سرانجام موفق به الغای مالیاتِ جزیه برای زرتشتیان گردید.
مانکجی لیمجی هاتریا در توابع بندر سورات در هندوستان به دنیا آمد. نیاکان او از زرتشتیانی بودند که در آغاز حکومت صفویان و تحت تأثیر فشارهای مذهبی این حکومت از ایران به هندوستان مهاجرت کرده بودند و جامعهٔ پارسیان هند را تشکیل داده بودند.
مانکجی در جوانی وارد خدمات دولتی و نظامی شد و ظاهراً پیشکاری برخی از تجار را به عهده گرفت و به نقاط مختلف هند سفر کرد. او در سال ۱۲۰۷ خورشیدی از بندر سورات به همراهِ پدر و همین‌طور سایر اعضای خانواده اش به بمبئی رفت.
وقتی که مانکجی پس از سر و صورت دادن کارهای زرتشتیان و اقامت طولانی در ایران به هندوستان مراجعت کرد تا گزارش کار خود را به انجمن اکابر پارسیان بدهد، پارسیان در ۷ مه سال ۱۸۶۵ میلادی با برگزاری مجلسی به ریاست "مهربان جی پانده" از وی قدردانی کردند و ۲۰۱۸۵ روپیه نقد و یک شال کشمیری با سپاس‌نامه به او اهدا شد. مانکجی در پاسخ به این سپاس گفت: «آنچه انجام داده‌ام، وظیفه دینی، وجدانی، انسانی و ملی من بوده‌است.»
مانکجی در زندگی خود دو بار ازدواج کرد. یکبار در هندوستان با دختر یکی از پارسیان به نام "هیرابایی" که از او صاحب دو فرزند شد، پسری به نام "هرمزدجی" و دختری به نام "دوسی بایی". وی همچنین پس از مرگِ همسر اولش، در ایران با دختر "هرمزدیار بندار کرمانی" به نام "فرنگیس" ازدواج کرد که از این ازدواج صاحب فرزندی نشد.
وی در سال ۱۲۶۹ خورشیدی در تهران چشم از جهان فروبست و در دخمه‌ای که خود ساخته بود آرام گرفت.
در سال ۱۲۳۳ خورشیدی و در سن ۴۱ سالگی و با همراهی "حاجی میرزاحسین خان مشیرالدوله" -سفیرکبیر دولت ایران- با کشتی بخار از بمبئی روانهٔ بندر بوشهر شده و به ایران رسید.{فرامرز پوررستمی، کتاب انجمن زرتشتیان ایران، انتشارات فروهر، چاپ اول، ص ۳۰} او که به عضویت انجمن اکابر پارسیان درآمده بود، به عنوان نماینده این انجمن و برای بهبود وضعیت نابسامان زرتشتیان ایران از سوی پارسیان هند عهده‌دار مأموریتی شده بود و از جمله مبالغی پول از جانب پارسیان ساکن بمبئی برای زرتشتیان یزد آورده بود. پس از بیست روز سیاحت در بوشهر عازم شیراز و فیروزآباد و داراب شد و بعد از بازدید از تخت جمشید و سیوان عازم یزد گردید.
بسیاری از آتشکدهها، دخمه‌ها و نیایشگاههای یزد را که ویران شده بودند، آباد و نوسازی کرد. او دو دخمه و یک آتشکده جدید نیز در یزد بنیان نهاد. همچنین تلاش بسیاری در کمک و یاری رسانی به زرتشتیان فقیر داشت که از جمله آن کارها می‌توان به خانه بخت فرستادنِ یک صد نفر از دختران زرتشتی با فراهم نمودنِ وسایلِ زندگی و جهیزیه برای آن‌ها اشاره کرد که با کمک مالی انجمن اکابر پارسیان هند صورت گرفت.
مانکجی پس از آن روانه کرمان شد. زرتشتیان کرمان نیز چون زرتشتیان یزد با آغوشی باز از او استقبال کردند. در کرمان مانکجی در باغ فتح‌آباد که در شمال این شهر قرار دارد، منزل نمود و به تلاش خود برای سازندگی و به‌سازی و اصلاح زندگی زرتشتیان ادامه داد و در این راستا در کرمان دو دخمه ساخت و بسیاری از سنتهای دینی را دوباره برقرار و برپا ساخت. او در کرمان با حاجی میرزا ابوالحسن کلانتر که کلانتر کل کرمان بود و در ماهان با رحمت علی شاه که از بزرگان سلسله نعمت‌اللهی به‌شمار می‌آمد، ملاقات کرد و از جانب وی به لقب "درویش فانی" ملقب گردید.
او سپس ضمن مسافرتی دیگر به یزد رهسپار تهران شد و در مدت پنج و سال و نیم اقامت در آن شهر و از طریق دید و بازدید با اولیای دولت، در بین درباریان برای خود احترام و ارزشی بسیار به وجود آورد تا آنجایی که با شخص ناصرالدین شاه نیز نزدیک شده و از جانب او با عنوان پدر خطاب می‌گردید.جهانگیر اشیدری، یادداشتهای ارباب کیخسرو شاهرخ، چاپ پرچم، ۲۵۳۵، ص ۸۰ وی در این مدت موفق به رفع تعدیات متعددی از زرتشتیان شد و به امور آنان رسیدگی بسیار کرد. ساختن دخمه جدیدی به عنوان آرامگاه درگذشتگان زرتشتی در شرق تهران آن روز (که بقایای آن هنوز هم در جوار کوه بی بی شهربانو موجود است) و خریدن خانه‌ای در نزدیکی سفارت انگلیس و وقف آن خانه، از جمله دیگر اقدامات او در تهران است. وی در این دوران طی سفری به آذربایجان با مظفرالدین میرزا (ولیعهد) در تبریز ملاقات نمود و همچنین در سفری به کردستان مهمان غلام شاه جهان والی کردستان گردید. تأسیس مدارس زرتشتی برای آموزش نونهالان و کودکان اقدام دیگر او بود.پارسیان هند و حیات سیاسی- اجتماعی زرتشتیان در عهد قاجار، مژگان حاجی اکبری، پرتال جامع علوم انسانی،
مانکجی سپس تلاش‌های خود را برای از میان برداشتن جزیه آغاز کرد و با مراجع بسیاری بحث و گفتگو کرد. وی ظل‌السلطان را شیفته خود ساخت و او نیز مساعدتهای زیادی به مانکجی کرد. پس از یک سال اقامت در آنجا از عتبات عالیات و نجف اشرف نیز دیدن کرد. در عتبات وی در باب لغو جزیه با فقیه آنجا صحبت کرد و سپس به بمبئی بازگشت تا گزارش سفر خود را به انجمن اکابر پارسیان بدهد و ضمن تصنیف شرح سیاحت ایران، چهار جلد اقدامات خود در بهبود احوالات زرتشتیان کرمان و یزد را نیز چاپ نماید. مانکجی پس از بازگشت به بمبئی و در سال۱۲۴۳ خورشیدی (۱۸۶۵ میلادی) کتاب‌های اظهار سیاحت ایرانیان و "جامعه مانک" را به زبان‌های گجراتی و فارسی به چاپ رساند.
مانکجی یک بار دیگر در سال ۱۲۸۲ هجری قمری برابر با ۱۲۴۵ خورشیدی و ۱۲۳۵ یزدگردی به ایران آمد تا تلاش‌های خود را برای برداشتن جزیه و بهسازی وضعیت زندگی زرتشتیان ایران از سرگیرد. وی در این سفر از بمبئی از راه بندرعباس به کرمان آمد و مورد استقبال زرتشتیان کرمان قرار گرفت. وی در کرمان دخمه قریه قنات غسان[=قناغستان] را که از دهات زرتشتی‌نشین بود، بنا نمود.
در همین دوران بود که با تلاش بسیار توانست اجازه آموزش ۱۲ کودک کرمانی و ۲۰ کودک یزدی را از خانواده‌هایشان گرفته و ضمن به همراه برداشتن این کودکان از کرمان و یزد، عازم تهران شده و نخستین مدرسه‌های زرتشتی را برای کودکان و نوجوانان زرتشتی در این شهر پایه‌ریزی کند.
از جمله تلاش‌های دیگری که مانکجی برای بهبود وضعیت زندگی زرتشتیان یزد وکرمان انجام داد، پایه‌گذاری دو "انجمن زرتشتیان یزد و کرمان" بود که نخست به انجمنهای ناصری معروف شدند.
سرانجام مانکجی توانست پس از ۲۹سال تلاش پی گیر و خرج مبالغ گزاف، فرمان لغو حکم جزیه را از ناصرالدین شاه دریافت کند. این خواسته در سه مرحله انجام شد، نخست عباسقلی خان معتمد الدوله، وزیر عدلیه دریافت مبلغ جزیه را عهده‌دار شد که به این صورت تا حدی دست حکام محلی از تعدی به زرتشتیان کاسته شد. در دومین گام مانکجی توانست حدود ۱۰۰ تومان از مبلغ ۹۳۷۵ ریال را کاهش دهد و در سومین گام پرداخت کل مبلغ جزیه را خود و از طرف انجمن اکابر پارسیان عهده‌دار شد تا دیگر هیچ‌کس در هیچ جای ایران از زرتشتیان جزیه طلب نکند.
انجمن اکابر پارسیان حدود ۲۸ سال مبلغ جزیه را پرداخت می‌نمود و هدایا و پیشکش‌های فراوانی را برای شاه و درباریان می‌فرستاد. از این مدت حدود بیست سال آن را تا زمان صدور فرمان الغاء، خودِ مانکجی اقدام به پرداخت مبلغ جزیه که رقمی بالغ بر ۹۴۵ تومان در سال بود، می‌نمود تا اینکه سرانجام ناصرالدین شاه پس از ملاقات‌های مکرر مانکجی و نیز وزیرمختار انگلیس با وی در تیرماه ۱۲۶۱ خورشیدی حکم الغای جزیه را صادر کرد و با پشتیبانی ظل السلطان و نایب السلطنه و مجلس شورای دربار که همگی با تلاش‌های مانکجی با این نظر موافق شده بودند، در ماه رمضان ۱۲۹۹ هجری قمری فرمان مذکور را مزین به مهر شاه نمود و بدین ترتیب این بار سنگین مادی و معنوی برای همیشه از دوشِ جامعهٔ زرتشتی برداشته شد.
لازم به اشاره‌است که در بخشش مالیات جزیه این اشخاص نیز مؤثر بوده‌اند:
مانکجی در دوران حضور طولانی مدت خود در ایران عصر ناصری با چند تن از نخبگان این دوره از جمله جلال الدین میرزا قاجار فرزند فتحعلیشاه، میرزا فتحعلی آخوند زاده، میرزا اسماعیل خان زند توسرکانی، میرزا ابوالفضل گلپایگانی، میرزا رضا خان افشار بگشلوی قزوینی، رضا قلیخان هدایت و دیگران پیوند یافت. حاصل این امر تعاملات فکری ایشان با یکدیگر خاصه در زمینه تاریخ زرتشتیان بود. مانکجی همچنین در تصحیح، چاپ و اشاعه متون نوزرتشتی در عصر ناصری بسیار کوشا بود.
گرن توریسمو اصطلاحی است که به خودروهای با بازده بالا و طراحی شده برای طی کردن مسافت‌های طولانی گفته می‌شود. هر خودرویی با این مشخصات جی‌تی خوانده می‌شوند ولی شکل سنتی و رایج آنها خودروهای دو در کوپه دو صندلی است که ۴ صندلی هم می‌تواند باشد. این خودروها با خودروهای ورزشی فرق دارند ولی در دسته‌بندی مسابقات رالی جی‌تی به عنوان خودرو ورزشی جی‌تی شناخته می‌شوند. این کلمه از روی اصطلاح "Grand Tour" به معنی "سفر دور اروپا" ساخته شده است.
تفاوت خودروهای جی‌تی با خودروهای اسپرت دونفره در این است که این خودروها معمولاً بزرگ‌تر و سنگین‌تر طراحی شده‌اند و همچنین راحتی در طراحی آن‌ها بر کارکرد ترجیح داده شده است. خودروهای جی‌تی از گذشته به صورت موتور جلو و محور عقب ساخته می‌شوند که نسبت به طراحی موتور وسط، فضای بیشتری را در اختیار قرار می‌دهد.
عبدالرحیم (تقی) جعفری (زادهٔ در تهران – درگذشتهٔ در تهران) بنیان‌گذار و مدیر پیشین مؤسسه انتشاراتی امیرکبیر، مهم‌ترین و گسترده‌ترین مؤسسهٔ خصوصی چاپ و نشر کتاب در تاریخ ایران و خاورمیانه است. وی همچنین دارای بخشی از سهام انتشارات خوارزمی بود. وی تا سال ۱۳۵۸ دارنده و گردانندهٔ این بنگاه‌های انتشاراتی بود. در سال ۱۳۵۸، در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب و به حکم دادگاه انقلاب، سازمان تبلیغات اسلامی مؤسسه انتشارات امیرکبیر و خوارزمی را تصرف کرد.
عبدالرحیم جعفری که او را با نام «تقی جعفری» هم می‌شناسند در ۱۲ آبان ۱۲۹۸ چشم به جهان گشود.در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 10 نام مادرش کبری و پدرش میرزا علی‌اکبر بود. پدر عبدالرحیم، پیش از تولد عبدالرحیم به مشهد رفت و هیچ‌گاه بازنگشت. مادر و مادربزرگ او برای تامین مخارج زندگی به نخ ریسی پرداختند چون مادر او مدرک رسمی برای اثبات ازدواج نداشت شناسنامه جعفری با نام خانوادگی مادر صادر می شود. ناگزیر، در غیاب پدر، نام خاندان مادر «عبدالرحیم استاد محمدجعفر» را بر پسر نهادند.
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 17
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 18
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 20
روزی به طور کاملا اتفاقی زمانی که همراه با مادرش در مغازه شوهر خاله اش بودند با همسر منتخب الملک روبرو شدند.وقتی همسر آقای منتخب الملک وصف حال آنها را از صاحب مغازه شنید آنها را به خانه بود و سرپرسی وی و مادرش را پذیرفت . محمدتقی اسفندیاری (منتخب‌الملک) در آن زمان معاون وزیر خارجه بود . همسر منتخب‌الملک او را "تقی" نامید
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 28 و 27
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 67
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 40
عبدالرحیم جعفری تا كلاس‌ چهارم‌ ابتدايی در مکتب‌خانه و دبستان‌های علامه‌ و ثريا در تهران‌ درس‌ خواند. فقر و گرفتاری نهایتا باعث شد انگیزه او برای تحصیل کم شود و مادرش که چنین دید او را پیش از اتمام سال پنجم ابتدایی برای کار به چاپخانه علمی فرستاد. مادرش کار در چاپخانه را تا حدی جبران کننده عدم تحصیل وی می دانست.
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 92و93
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 97
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 136.139
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 140
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 145
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 167
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 182
پس از چند سال کار در چاپخانه علمی کاملا مورد اعتماد اکبر علمی قرار گرفت تا جایی که به پیشنهاد وی به خواستگاری دختر برادر وی رفت و علیرغم مخالفت ابتدایی مادرش با او ازدواج کرد. وی تقریبا همه پس اندازش را هزینه این ازدواج کرد.
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 220
پس از بهبودی به چاپخانه بازگشت اما برادران علمی در نبود وی چاپخانه را بین خود تقسیم کرده بودند و شغل وی را نیز به فرد دیگری واگذار کرده بودند. او که برای تامین هزینه زندگی راهی نداشت مجبور شد در کنار مسجد شاه تهران بساط کتاب فروشی اش راه بیندازد و به دستفروشی کتاب و خرید و فروش کتاب های دست دوم بپردازد. این کار درآمد بسیار کمی داشت.
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 247و 249
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 275
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 278
در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 290
در سال ۱۳۲۸ برای چندمین بار با اکبر علمی صاحب چاپخانه علمی اختلاف پیدا کرد و تصمیم به ترک کار و تاسیس یک موسسه نشر برای خود کرد.در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 309 بعد از تفکر بسیار نام امیرکبیر را برای موسسه خود برگزید و خود از یافتن این نام بسیار خوشحال شد چرا که وضعیت امیر کبیر را تا حدی شبیه خود می دانست که از خانواده ای فقیر برخاسته بود و خدمات بزرگی به کشور کرده بود.در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 313 برای شروع به کار یک اتاق چهار متر در چهار متر در طبقه دوم چاپخانه آفتاب روبروی در اندرون در خیابان ناصر خسرو اجاره کرد .در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 315 . در نخستین قدم به سراغ کسانی رفت که سالها آرزوی همکاری با آنها را داشت ، منیر مهران مدیر باشگاه نیرو راستی ، جلال آل احمد، حسن صفاری ، مرتضی کیوان و عبدالحسین زرین کوب. . او می خواست کتابهایی بدون نقص و بی نظیر وارد بازار کند به همین علت تصحیح کتابها را خود و همسرش در منزل انجام می داند.در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 316 پس از حدود یک ماه نخستین کتابهایی که به چاپ رساند فن ورزش ترجمه منیر مهران و انرژی اتمی نوشته حسن صفاری هردو در هزار و پانصد نسخه بود.در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 319 نخستین موفقیت موسسه امیر کبیر برنده شدن کتاب کلبهٔ عمو تم با ترجمه منیر مهران در مسابقه مجله سخن به مدیریت پرویز ناتل خانلری بود. مهدی آذر یزدی از نخستین کسانی بود که به همکاری با او در نشر کتاب پرداخت .در جستجوی صبح - خاطرات عبد الرحیم جعفری isbn : 964-8175-05-5 صفحه 321 به دلایل مشکلات اقتصادی کشور و فقر و بی‌سوادی مردم، کار انتشارات، خوب پیش نرفت و در سال ۱۳۲۹ به علت مشکلات اقتصادی، ورشکست شد. بنابراین بار دیگر به فروش کتاب در کتاب‌فروشی پرداخت. اما در سال ۱۳۳۱ (خورشیدی) توانست با همکاری یکی از کارکنان پیشین چاپخانه علمی، چاپخانه پیروز را تاسیس کند و تا سال ۱۳۳۶ (خورشیدی) پانصد عنوان کتاب در رشته‌های گوناگون چاپ کند.
در سال ۱۳۳۷ عبدالرحیم جعفری دومین فروشگاه کتاب خود را در خیابان شاه‌آباد (جمهوری اسلامی امروزی) تأسیس کرد. در همین سال، او نمایشگاه کتابی در باشگاه دانشگاه تهران برپا کرد و صدها عنوان کتابی را که تا آن موقع چاپ کرده بود به نمایش گذاشت. در سال ۱۳۴۲ (خورشیدی) در هنگام وزارت پرویز ناتل خانلری بر وزارت فرهنگ و هنر، عبدالرحیم جعفری در کنار مدیریت انتشارات امیرکبیر، مدیریت شرکت کتاب‌های درسی را نیز بر عهده گرفت. طی دوازده سال کار عبدالرحیم جعفری در این شرکت، قیمت کتاب‌های درسی، ثابت ماند. او این را یکی از افتخارات خود می‌دانست. اما همزمان اشاره کرد که دشمنی و تنگ‌نظری عده‌ای در این دوره، موجب گرفتاری‌های فراوان برای او از جمله در جریان مصادره اموالش پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران شد. در کمتر از یکسال از آغاز به کار، عبدالرحیم جعفری، چاپ و پخش کتاب‌های درسی در سراسر کشور را قانونمند می‌کند. او پس از ۱۲ سال تلاش در زمینه کتاب‌های درسی به امیرکبیر برگشت و به زودی شرکت کتاب‌های جیبی و انتشارات ابن سینا و … را ضمیمه امیرکبیر کرد.
کل کتاب‌های گروه انتشارات امیرکبیر تا پیش از مصادره به ۲۸۰۰ عنوان رسید و این انتشارات در دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) به یکی از بزرگترین ناشران خاورمیانه تبدیل شد. امیرکبیر و شرکت‌های تابع آن، سیزده فروشگاه کتاب در تهران، یک فروشگاه در مشهد، یک چاپخانه و صحافی و ۲۷۰ نفر کارمند و کارگر داشتند. آخرین کتاب انتشارات امیرکبیر تا پیش از مصادره، "مکه‌ مکرمه‌ و مدینه‌ منوره‌" برگردان احمد آرام بود.
عبدالرحیم جعفری نشر این کتابها را در کتاب خاطرات خود از مهم ترین دستاوردهای خود می داند :
پس از انقلاب، عبدالرحیم جعفری در سال ۱۳۵۸ به حیف و میل اموال بیت‌المال و سوءاستفاده از اموال دولتی متهم شد و مدتی به زندان رفت. به او ماهی‌ سی‌ هزار تومان‌ از دارایی خودش خرجی‌ می‌دادند تا اینکه زیر فشار، در ۲۹ خرداد ۱۳۶۲ صلح‌نامه‌ای را برای مصادره یک‌سوم اموالش امضاء کرد اما عملا همه اموالش مصادره شد و به تصرف سازمان تبلیغات اسلامی در آمد.
وی در کتاب خاطرات دو جلدی خود به نام "در جست و جوی صبح"«درجستجوی صبح»، خاطرات عبدالرحیم جعفری، (۲ جلد)، نشر روزبهان، ۱۳۸۶. چندین‌بار به بعضی از موارد اتهامش اشاره کرد:
جلد سوم کتاب "در جست و جوی صبح" هرگز اجازه انتشار نیافت.
اما چنانکه جعفری نوشته، مهم‌ترین دلیل بازداشت، زندانی شدن و مصادره اموال او مشکلاتی است که با اسماعیل رائین پیدا کرده بود.
به نوشته عبدالرحیم جعفری، انتشارات امیرکبیر پس از مکاتبه با اسماعیل رائین که در آن زمان در انگلستان بود اجازه انتشار کتاب معروفش «فراماسونری در ایران» را گرفت و در همه مراحل چاپ کتاب او را در جریان قرار می‌داد. رائین که به سختی بیمار بود در تابستان ۱۳۵۸ یک‌سوم از حق تکثیر خود را، بدون دادن «رسید» در چند مرحله از جعفری دریافت کرد. اما مشکل از زمانی آغاز شد که ناشر برای پرداخت‌های بعدی، «رسید» دریافت‌های قبلی را از رائین طلب کرد،ولی او نپذیرفت. پس از چند ماه کشاکش در دادگستری و دادستانی انقلاب، رائین به همراه شماری از مأموران دادستانی به انتشارات امیر کبیر رفت. کارگران امیرکبیر علیه او شعار دادند و دقایقی بعد رائین در دفتر انتشارات امیر کبیر در اثر سکته قلبی درگذشت. با این رویداد، دردسرهای بزرگی برای عبدالرحیم جعفری آغاز شدند که به زندانی شدن و مصادره مؤسسه امیرکبیر انجام شد.""
عبدالرحیم جعفری در ۱۱ مهر ۱۳۹۴ درگذشت. او تا پایان عمر، پیگیر بازپس‌گیری دارایی خود بود. خانواده او همچنان پیگیر بازپس‌گیری دارایی او هستند.
در سال ۱۳۸۳ در مراسم اهدای لوح تقدیر از سوی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی به عبدالرحیم جعفری، بهاءالدین خرمشاهی خواستار بازگشت انتشارات امیرکبیر به جعفری شد حتی نمایندگانی از سوی مدیر انتشارات امیرکبیر به جعفری هدیه دادند. عبدالرحیم جعفری در سخنرانی خود گفت: "از اموال من به من هدیه می‌دهند".
مارتین کوپر (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۲۸) مهندس آمریکایی است. وی در صنعت ارتباطات بی‌سیم، به ویژه در مدیریت طیف رادیویی، با یازده حق ثبت اختراع در این زمینه پیشگام است. مارتین کوپر به عنوان پدر تلفن همراه معروف است.
او بنیانگذار و مدیر ارشد کنونی شرکت اری‌کوم است.مهندس آمریکایی مارتین کوپر، پدر تلفن همراه (انگلیسی) http://encyclopedia.com/doc/1G2-2506300048.html
کوپر در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در موتورولا، نخستین تلفن همراه دستی (متمایز از تلفن هوشمند امروزی) را در سال ١٩٧٣ اختراع کرد و تیم توسعه‌دهندهٔ آن را هدایت کرد و در سال ١٩٨٣ به بازار عرضه کرد. از وی به عنوان «پدر تلفن همراه (دستی)» یاد می‌شود و همچنین از وی به‌عنوان اولین شخصی در تاریخ برای برقراری تماس تلفن همراه دستی در انظار عمومی استفاده کرد نام برده می‌گردد.
کوپر با همسر و شریک تجاری خود آرلین هریس یکی از بنیانگذاران شرکت‌های ارتباطی متعدد است؛ وی یکی از بنیانگذاران و رئیس کنونی (Dyna LLC) در دل مار کالیفرنیا است. کوپر همچنین در کمیته‌های پشتیبانی کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده و وزارت بازرگانی ایالات متحده فعالیت می‌کند.
مارتین کوپر در شیکاگو از مهاجران یهودی اوکراین به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۰ از مؤسسهٔ فناوری ایلینوی (IIT) فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی در زمان جنگ کره به عنوان افسر زیردریایی خدمت کرد. در سال ۱۹۵۷، وی مدرک کارشناسی ارشد خود را از (IIT) در مهندسی برق گرفت و در سال ۲۰۰۴ مدرک دکترای افتخاری را از (IIT) دریافت کرد. وی در هیئت امنای دانشگاه فعالیت می‌کند.بررسی نام قابل توجه یهودی آمریکایی‌ها(انگلیسی) http://www.amuseum.org/jahf/nomination/nomination2.html
دکتر مارتین کوپر ایدهٔ ساخت گوشی همراه را از یک مجموعهٔ تلویریونی علمی ـ تخیلی به نام «پیشتازان فضا» الهام گرفت که در آن شخصیت اصلی سریال با گوشی بیسیم حرف می‌زند و تصمیم گرفت روی عملی‌کردن این قضیه کار کند و به این ترتیب گوشی (DynaTAC 8000X) نخستین گوشی تلفن همراهی شد که برای اولین‌بار از سال ١٩٨٣ و با قیمت ۳٬۹۹۵ دلار به صورت تجاری در سراسر جهان به فروش رسید.مخترع تلفن کیست؟-"زندگینامه مارتین کوپر"اولین تماس از طریق تلفن همراه که زندگی ما را برای همیشه تغییر می‌دهد-
نیویورک پست
فهرست اقوام ملل که در سرزمین‌های متعدد می‌زیستند بنابر سنگ نوشتهٔ داریوش بزرگ:
خودزندگی‌نامه، اتوبیوگرافی، خویش‌نامه، بازیابی‌شده در تاریخ ۲۱ اسفند ۱۳۸۸. حسبِ‌حال، یا سرگذشت خود، زندگی‌نامه‌ای است که به‌دستِ خودِ فرد نوشته می‌شود.
در روایت‌شناسی، خودزندگی‌نامه روایتی است دربارهٔ نویسنده که آشکارا یا به‌طور ضمنی ادعا می‌کند حقیقی یا به عبارت دیگر غیرداستانی است. خودزندگی‌نامه‌ها فرم‌های گوناگونی دارند و حتی ممکن است مانند کتاب روایت سوم‌شخص داشته باشند. خودزندگی‌نامه مفهوم قرص و محکمی نیست و این حوزه پر است از روایت‌هایی که در قلمرو نامشخص بین خودزندگی‌نامه و داستان قرار می‌گیرند؛ مانند رمان چهره‌ی مرد هنرمند در جوانی اثر جیمز جویس یا کتاب اثر .
خودزندگی‌نامه اندکی در ذات با کتاب‌های خاطرات تفاوت دارد. در حالی که خودزندگی‌نامه نوعاً بر زندگی، سرگذشت و چگونگی گذران زندگی نویسنده‌اش تمرکز دارد، خاطرات و یادداشت‌ها تمرکز باریک‌بینانه و ژرف‌نگرانه‌تری بر خاطره‌ها، احساس‌ها و عاطفه‌های نویسندهٔ خویش دارند. خاطره‌نوشت‌ها اغلب توسط سیاست‌مداران و فرماندهان نظامی، به عنوان راهی برای ثبت و نشر عمومی ،گزارشی از کارهای برجستهٔ خود نوشته شده‌اند.
قربانیان و مخالفانِ نظام‌های تمامیت‌خواه، گاه در قالب خودزندگی‌نامه‌نویسی، نقدهای جدی و اثربخشی را ضد نظام تمامیت‌خواهی –که نویسندهٔ اثر در آن زندگی می‌کرده‌است– به رشتهٔ تحریر درمی‌آورند.
در این دست از خودزندگی‌نامه‌ها، افسردگیها و اندوههای برخاسته از ستم‌های رژیم، یا گزارشِ مبارزاتِ نویسنده با دستگاهِ خودکامه پُررنگ است.
از سال‌های سده ۲۰ (میلادی) به این سو، برخی از کسانی که ادعایی پیرامونِ آوازه و سرشناسیِ خویش نکرده‌اند، به نوشتن و انتشارِ خودزندگی‌نامه دست زده‌اند. با کامروایی برخی از این آثار در ایالات متحده آمریکا - برای نمونه خاکسترهای آنجلا و رنگ آب - چه از دیدِ منتقدان و چه از دیدِ فروش و درآمد، بر شمارِ علاقه‌مندانِ ، این گونه از آثار افزوده گردیده‌است.
شکل مدرن این گونه از نوشتار، سابقهٔ زیادی در فرهنگ فارسی ندارد. و تنها موارد انگشت‌شماری از آن را در دوره‌های پیشین می‌توان نام برد. علت این امر را وجود سنت تذکره‌نویسی دانسته‌اند که در آن، نویسنده به جای پرداختن به زندگی خود، زندگی استادانش را می‌نویسد و نگارش زندگی‌نامهٔ خود را به شاگردانش واگذار می‌کند. بررسی ساختار این تذکره‌ها در قرن‌های یازدهم و دوازدهم هجری قمری، نشان‌گر تحولی در این نوع نوشتار است و آن این که نویسندگان در پایان تذکره، بخشی را به شرح حال خود اختصاص می‌داده‌اند. همچنین شیوهٔ دیگری از اتوبیوگرافی در ادبیات فارسی دیده می‌شود. که از قرن هفتم هجری قمری به بعد پدید آمده‌است. در این شیوه، نویسندگان در قالب بیان تاریخ دورهٔ خود، به شرح وقایع زندگی‌شان می‌پرداختند. "خاطرات و خطرات" نوشتهٔ مهدی‌قلی هدایت از همین نوع اتوبیوگرافی است که در دورهٔ معاصر تألیف شده‌است.
باقلا پخته (پیشمیش پاخلا) یکی از چاشتهای ایرانی است که مصرف آن معمولاً در شب‌های سرد زمستان بین خانواده‌ها رایج است.
طرز تهیه آن به این‌گونه است که باقلا (پاخلا)های خام را در آب همراه با ادویه‌جاتی مانند فلفل و نمک می‌پزند و بعضی اوقات نیز بعد از پخت سرکه به آن اضافه می‌کنند و مصرف می‌نمایند.
بهترین روش پخت باقلا اینگونه است که پس از ریختن در آب و گذاشتن بر روی آتش بمحض جوش آمدن آب شعله چنان تنظیم شود که
آب داخل ظرف باقلا قل نزند ولی در حدود دمای صد درجه باقی بماند. قل زدن آب در حال جوش باعث کمی سفت شدن باقلا می‌شود.
نمک و ادویه هم هنگام خوردن غذا مصرف می‌شود.
نوی دور کرولیوسکی روستایی در ناحیه شمال-میانی لهستان است.روستا از ۱۹۹۶ دارای خطوط تلفن شده است و جمعیت آن بالغ بر ۱۹۰ نفر است.
نخود پخته (پیشمیش نخود) یکی از چاشتهای قدیمی و بسیار مفید تبریز بوده‌است که همانند باقلا پخته هم در خانه تهیه می شد و هم به عنوان چاشت در سطح شهر عرضه میشد.نخود را با آب و و کره و نمک می پختند و با آب لیمو ترش یا سرکه سرو می کردند.
نخود یکی از حبوبات بسیار مفید می‌باشد که به ویژه برای رشد و تقویت مو و پوست بسیار مفید می‌باشد .در قدیم مردم تبریز نخود را یک شبانه روز در آب میخیساندند و سپس آب خیسانده نخود را برای روشن شدن رنگ چهره و همچنین برای تقویت مو استفاده میکردند .
در قدیم نخود یکی از اقلام اساسی غذای مردم آذربایجان را تشکیل میداده است، غذاهایی مانند آبگوشت با نخود، نخود پلو، دیشلئق، شیله، انواع آشهای حاوی نخود، نخود بو داده، آرد نخود چی، شیرینی نخودچی و... که هم‌اکنون برنج بدون سبوس و سفید که ارزش غذایی بسیار کمی را داراست جای آن را گرفته‌است.
خشیل یکی از چاشنی‌های استان آذربایجان شرقی است که در شب چله، چارچار و مراسم خئدر پیامبر {خضر)، خوردن آن رایج است. خَشیل از غذاهای محلی مردم آذربایجان است که خوردن آن بین ساکنین مناطق مختلف آذربایجان و خصوصاً در مراسم شب یلدا رایج است، که به‌طور سنتی مردم عقیده دارند خوردن این غذا باعث مقاومت بدن در طول زمستان می‌شود.
خشیل مخلوطی است از آرد گندم و بلغور گندم پخته و روغن حیوانی و مقدار کمی نمک که آن را با آب جوش می‌پزند تا مانند شیربرنج سفت شود. به همراه شیره انگور سرو می‌شود. برخی معتقدند خوردن خشیل مقاومت بدن را در برابر سرما زیاد می‌کند.
روش دیگر تهیه خشیل، استفاده از آرد، روغن و زردچوبه است و هنگام خوردن، عسل و دارچین نیز به آن اضافه می‌کنند. در بعضی مناطق به جای شکر و عسل، دوشاب (شیره انگور) به آن اضافه می‌کنند.
شرک در لغت به معنای نصیب (سهم) قراردادن و در اصطلاح قرآن، مراد از شرک، شریک و مثل و مانند قراردادن برای الله است. شرک به دو قسم شرک در عقیده و شرک در عمل تقسیم می شود.
آماپا یکی از ۲۷ ایالت‌های برزیل است که در در شمال این کشور قرار دارد. در سال ۲۰۰۶ جمعیت آن ۶۱۵٬۷۱۵ نفر تخمین زده شده‌است.
این ایالت ۱۴۲٬۸۱۴٫۵۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آماپا با کشورهای گویان فرانسه و سورینام هم‌مرز است. اقیانوس اطلس در شرق و ایالت پارا در جنوب آماپا واقع شده‌اند.
مرکز این ایالت شهر ماکاپا می‌باشد.
فتنه (؛ «وسوسه، رنج، شورش، نزاع داخلی، درگیری»Wehr (1976), p. 696.) واژه‌ای عربی با معنای ضمنی گستردهٔ دشواری یا مصیبت یا پریشانی است. این واژه مفاهیم تاریخی مهمی دارد که در عربی امروزی نیز بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. می‌توان بین معانی فتنه که در عربی کلاسیک استفاده می‌شود و معانی فتنه که در عربی استاندارد مدرن و گویش‌های مختلف محاوره‌ای استفاده می‌شود تمایز قائل شد. جدای از کاربرد آن در قرآن، فتنه به عنوان اصطلاحی برای چهار جنگ داخلی در خلافت اسلامی از قرن هفتم تا نهم میلادی استفاده می‌شود.
فتنه از مادهٔ «فِتْن» به معنای داخل نمودن طلا در آتش است، و به معنای داخل نمودن انسان در آتش نیز آمده‌است. کلمه «فتنه» در قرآن به معناهای گوناگون آمده‌است. به معنای عذاب، محصول عذاب، آزمایش و امتحان و واقع نمودن خود یا دیگران در عذاب.جعفر سبحانی می‌گوید: فتنه گاهی به معنای شورش‌های کور به کار می‌رود که نه هدف مشخصی دارند و نه مقدس هستند. .معانی فتنه در کلام جعفر سبحانی
در صدر اسلام از جنگ‌های داخلی و کشمکش‌های متعددی به عنوان فتنه یاد شده‌است. مانند ماجرای سقیفه که در آن کشمکش با بیعت جمعی از بزرگان عرب با ابوبکر پایان یافت. خروج ابن زبیر علیه یزید در مکه، قیام شیعیان عراق و ایران علیه سلسله اموی که به سرنگونی امویان منجر شد. همچنین از شکل‌گیری و انشقاق مسلمانان و تشکیل شیعه و سنی نیز به عنوان فتنه یاد شده‌است.
در قرآن در موارد مختلفی و با معانی مختلفی از عنوان فتنه استفاده شده است:
علی بن ابیطالب دربارهٔ فتنه گفته‌است:
موهاوی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمود علیقلی (سیامک شفیعی) (زادهٔ ۱۳۳۳ — درگذشت آذر ۱۳۸۳)، خواننده، بازیگر و مجری رادیو و تلویزیون ایرانی بود.
بعد فوت پدر، توسط مادر ایشان نام خانوادگی ایشان از شفیعی به علیقلی که نام خانوادگی مادر ایشان است تغییر یافت
او که کارمند شرکت مخابرات بود با اجرای سرود «آب زنید راه را»سمفونی «آب زنید راه را» با کیفیت اصلی در ابتدای انقلاب، فعالیت هنری خود را آغاز کرد. محمود علیقلی در سال‌های پایانی دهه‌ی هفتاد به خواننده سرودهای مدرسه (به آهنگسازی برادرش محمدرضا علیقلی، کارگردانی رضا میرکریمی و اشعاری از شراره وظیفه‌شناس و شکوه قاسم‌نیا) مشهور شد. از دیگر ترانه‌هایی که اجرا کرد، می‌توان به سرود «خاک» در آلبومی به نام «فصل ایثار» اشاره کرد. این قطعه بعدها توسط ابراهیم حامدی و قاسم افشار به نام خلیج فارس مورد بازخوانی قرار گرفت.
وی همچنین برادر «محمدرضا علیقلی»، آهنگساز و سازنده‌ی موسیقی فیلم‌های ایرانی است.
او سابقه‌ی بازیگری و خوانندگی آواز چند فیلم سینمایی را نیز در کارنامه خود داشت. وی در طول فعالیت خود در تلویزیون، مجری برنامه‌هایی چون «اقتصاد و جامعه» و «بازتاب» بود.
محمود علیقلی از سال ۷۴، با حضور در شبکه پنج سیما اجرای برنامه زنده «پخش پنج» که بعدها به «تهران ۲۰» تغییر نام داد را بر عهده داشت.
او پس از ابتلا به بیماری سرطان ریه (و سال‌های طولانی مبارزه با این بیماری) درگذشت.
اینورکارگیل (به انگلیسی:Invercargill) جنوبی‌ترین و غربی‌ترین شهر نیوزیلند، و یکی از جنوبی‌ترین شهرهای دنیاست. این منطقه مرکز تجاری در سرزمین جنوب است و مرکز استان سوتلند در جنوب نیوزیلند میباشد.
سازمان حج و زیارت یک «سازمان دولتی مستقل» و وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که مسئولیت اجرا و نظارت بر حج تمتع، عمره مفرده در عربستان در شهر مکه و مدینه، عتبات عالیات عراق، و سفر زیارتی سوریه را بر عهده دارد.
در سال ۱۳۸۸ توسط شورای عالی اداری معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست‌جمهوری ایران پیشنهاد شد که این سازمان زیرمجموعۀ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری (که در سال ۱۳۹۸ تبدیل به وزارت میراث فرهنگی و گردشگری شد) درآید اما این طرح با مخالفت جدی نمایندگان روحانی مجلس و محمدی ری‌شهری که در آن هنگام نمایندۀ ولی‌فقیه در سازمان حج و زیارت بود مواجه گشت و منتفی شد.
سیاست‌گذاری، نظارت، هدایت و اداره امور حج و زیارت عتبات عالیات در خارج از کشور و برقراری ارتباط با کشورهای اسلامی و مجامع بین‌المللی اسلامی در امر حج و زیارت، اهداف این سازمان هستند. شورای‌عالی حج و زیارت، نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، رئیس سازمان حج و زیارت و حسابرسان ارکان این سازمان را تشکیل می‌دهند. رئیس کنونی سازمان حج و زیارت از ۱ اسفند ۱۴۰۱ سید عباس حسینی است.
تا سال ۱۳۵۱ امور حج و زیارت ایران توسط بخشی از وزارت کشور انجام می‌شد. در این سال با تصویب هیئت وزیران وقت، کلیهٔ امور مربوط به حج به سازمان اوقاف (زیرنظر نخست‌وزیری) واگذار شد.
در سال ۱۳۵۸ با تصویب شورای انقلاب، اداره کل حج و زیارت وابسته به سازمان اوقاف به «سازمان حج و زیارت» تبدیل و بدین ترتیب سازمان ذیل وزارت ارشاد تشکیل شد.
با تصویب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۶۳، سازمان حج و زیارت و سازمان اوقاف ادغام شدند و «سازمان حج و اوقاف و امور خیریه» تشکیل شد.
در سال ۱۳۷۰ با آغاز سفر زائران پس از وقفه‌ای سه ساله، با تصویب شورای‌عالی اداری، حج و اوقاف دگربار از هم تفکیک شدند و سازمان مستقل «حج و زیارت» تحت نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل شد.
شورای‌عالی اداری در ۱۲۷مین جلسه خود در ۲۴ خرداد ۱۳۸۴ با تثبیت وضعیت موجود، سازمان حج و زیارت را سازمانی دولتی، مستقل و وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دانست که بر پایه سیاست‌های مصوب نظام، اندیشه‌های خمینی و رهنمودهای مقام رهبری و رئیس‌جمهوری اداره می‌شود و رئیس آن با هماهنگی نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی معین می‌شود.
محمدرضا توسلی محلاتی، سید محمد موسوی خوئینی‌ها، مهدی کروبی، محمد محمدی ری‌شهری، سید علی قاضی عسکر و سید عبدالفتاح نوابhttp://ana.ir/fa/news/65/377704/نماینده-جدید-ولی‌فقیه-در-امور-حج-و-زیارت-را-بیشتر-بشناسیم نمایندگان ولی فقیه و سرپرست حجاج در این سازمان پس از انقلاب بوده‌اند.
رئیس این سازمان از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۰ قبل از تفکیک از سازمان اوقاف و از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۲ بعد از مستقل شدن سازمان حج و زیارت به مدت ۱۹ سال با محمدحسین رضایی بود و از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ سید احمد زرهانی، از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸ مصطفی خاکسار قهرودی، از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱ علی لیالی، از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲ سید احمد موسوی، از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ سعید اوحدی، از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ حمید محمدی، از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ علیرضا رشیدیان، از ۱۹ بهمن ۱۴۰۰ تا ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ سید صادق حسینی رؤسای این سازمان بوده‌اند.
سازمان حج و زیارت در سال ۲۰۱۲ میلادی، با ذکر آمار گردشگران و زائران ایرانی اعلام کرد که هر ساله بیش از یک میلیون و دویست هزار ایرانی، از طریق مرز زمینی و هوایی به کشور عراق اعزام می‌شوند.ایران اعزام زائران به عراق را سه هفته ممنوع می‌کند، بی‌بی‌سی فارسی
هرساله ۱۰ ها هزار نفر زائر به مدیریت سازمان حج و زیارت از ایران به حج و عمره میروند
پس از دستور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر لزوم توقف پروازهای حج عمره به مقصد عربستان تا زمانی که این کشور تکلیف دو مأمور خاطی خود را روشن کند پروازهای ایرانی از تهران و دیگر شهرهای کشور به مقصد عربستان از تاریخ ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ متوقف شد.
در ۱۹ فروردین ۱۴۰۲ در پی دیدار وزیر امور خارجه ایران و وزیر خارجه عربستان سعودی مقرر شد تا سفر عمره دوباره از سرگیری شود.
ساسر نام کرم رایانه‌ای است که در آوریل ۲۰۰۴ رایانه‌هایی را که دارای سیستم‌عامل ویندوز بودند مورد حمله قرار داد. این کرم برخلاف اکثر کرم‌های رایانه‌ای دیگر از طریق رایانامه گسترش نمی‌یافت و بدون نیاز به دخالت کاربر و تنها از طریق حفره‌های امنیتی که در سیستم‌عامل‌های ویندوز ۲۰۰۰، ایکس پی و ویندوز سرور ۲۰۰۳ وجود داشت به درون سیستم نفوذ می‌کرد و پس از آلوده ساختن آن سیستم به جستجوی سایر رایانه‌های آسیب پذیر از طریق اینترنت می‌پرداخت.
بعقیده کارشناسان امنیت رایانه کرم ساسر مخرب‌ترین کرم در تاریخ اینترنت بود طبق برآورده‌های انجام شده تمام نسخه‌های ساسر نزدیک به یک میلیون رایانه را آلوده ساختند و میزان خسارتهای اعلام شده از طرف تعدادی از قربانیان در حدود یکصد و سی هزار یورو بود.
در انگلستان بیشترین خسارت وارده بر رایانه‌های شرکت‌های کشتیرانی بود که برای انتخاب مسیر کشتی‌ها مجبور به استفاده از نقشه‌های کاغذی به جای نقشه‌های رایانه‌ای شدند. در استرالیا بر اثر آلوده شدن رایانه‌ها به این کرم و عدم برقراری ارتباط بین رانندگان قطارها و مرکز کنترل، حرکت قطارها متوقف شد.