moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
واسیپ شاهین، فرماندار استانبول گفت که گفته می‌شود این زن، انگلیسی را «با لهجه غلیظ» صحبت می‌کند و روبنده پوشیده بود، وارد ایستگاه پلیس شد و به مأموران گفت که قبل از منفجر کردن بمب، کیف پول خود را گم کرده‌است. نخست‌وزیر ترکیه احمد داووداغلو به خبرنگاران گفت که مهاجم حامل دو بمب دیگر بود که توسط مأموران در صحنه با خیال راحت خنثی شد. سرویس‌های اضطراری به محل انفجار شتافتند، در حالی که خط تراموا (نوعی قطار) که از طریق منطقه عبور می‌کند به‌طور موقت متوقف شد. علاوه بر عامل جنایت، فقط یک نفر دیگر در این حمله کشته شد. یک افسر پلیس جوان از ترابزون که تازه پدر شده بود.
شش نفر، از جمله سه خارجی، به دلیل حمله بازداشت شدند.
در ۷ ژانویه، گروه مسلح چپ افراطی جبهه آزادی‌بخش انقلابی خلق (DHKP / C) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و گفت این هدف "مجازات قاتلان برکین الوان " و "پاسخگویی به فاشیست دولتی است که از وزرای فاسد و دزد حمایت می‌کند ". برکین الوان پسر ۱۵ ساله ای بود که در جریان اعتراضات استانبول در سال ۲۰۱۳ توسط یک گلوله اشک آور که توسط یک افسر پلیس شلیک شد، کشته شد. این بمب‌گذاری پنج روز پس از حمله یکی دیگر از اعضای DHKP / C به پلیس در محل نگهبانی در خارج از کاخ دلمه‌باغچه عثمانی انجام شد و دو نارنجک را منفجر کرد. این ساختمان دفاتر نخست‌وزیر ترکیه در استانبول را در خود جای داده‌است.
این گروه همچنین ادعا کرد که بمب‌گذار انتحاری الیف سلطان کالسن بوده‌است. خانواده کالسن پس از فراخوانی به یک مرکز پزشکی جنایی برای شناسایی جسد، ادعاها را تکذیب کردند و اظهار داشتند که این دختر آنها نبوده‌است.
در ۸ ژانویه ۲۰۱۵، عامل این حادثه دیانا رامازووا، یک شهروند چچنی-روسی از داغستان شناخته شد. او در سال ۲۰۱۴ با ابوعلوئیتس ادلبیجف، شهروند نروژی، از نژاد چچنی ازدواج کرده بود. آنها از ماه مه تا ژوئیه ۲۰۱۴، سه ماه در استانبول بودند و قبل از ورود به ترکیه در سوریه ادلبیجف برای داعش جنگید و در ماه دسامبر کشته شد. رامازووا، که در آن زمان باردار بود، اندکی پس از مرگش به‌طور نامنظم وارد ترکیه شد.Toygun Atilla (16 January 2015) Suicide bomber who attacked Istanbul police was married to Norwegian ISIL jihadist Hürriyet
دانشگاه تولوز-ژان ژوریس (به ) از سال ۲۰۱۴ با این نام شناخته می‌شود. این دانشگاه که قبلاً تولوز لومیرا نامیده می‌شد، یکی از ۳ دانشگاه تولوز فرانسه است.
محوطه دانشگاه، واقع در پروژه بزرگ معماری تولوز در دهه ۱۹۶۰، لومیرا، توسط تیم معماران جورج کاندیلیس، الکسیس ژوزیک، شادراک وودز طراحی و ساخته شد.
دونده برهنه یک فیلم سینمایی جاسوسی بریتانیایی به کارگردانی سیدنی جی. فیوری و با بازی فرانک سیناترا، پیتر وان و ادوارد فاکس محصول سال ۱۹۶۷ است.
سام لاکر (سیناترا) یکی از کارمندان سابق دفتر خدمات استراتژیک جنگ جهانی دوم است در حالی که در یک کنفرانس تجاری در لایپزیگ شرکت می‌کند، برای انجام مأموریت توسط افسر فرمانده سابق خود جذب می‌شود. برای اطمینان از همکاری او، پسرش ربوده می‌شود.
به فرانک سیناترا ۱ میلیون دلار دستمزد پرداخت شد.
عملیات گلادیو (به انگلیسی: " Gladio Operation" و به‌طور مخفف "GLADIO")، در ۲۶ نوامبر ۱۹۵۶ (۱۵ فروردین ۱۳۲۸) با هدف دفاع جمعی در رم پایه‌گذاری شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰ به‌طور رسمی انحلال آن اعلام گردید. گلادیو نام رمزنگاری‌شده برای چندین عملیات مخفیانه مسلحانه بود که ابتدا در کشورهای اتحادیه اروپای غربی (WU) و سپس در کشورهای عضو ناتو برای مقابله با نفوذ شوروی و پیمان ورشو طراحی و اجرا می‌شد.
گلادیو که در زبان لاتین به معنای شمشیر دولبه کوتاه گلادیاتورها هست اگرچه اسم رمز شبکه مخفی ایتالیایی تحت کنترل ناتو می‌باشد اما به‌طور عموم به کلیه شبکه‌های مخفی تحت کنترل ناتو در سایر کشورهای اروپایی نیز اطلاق می‌گردد.
در سال۱۹۸۴ تحقیقات مجدد یک قاضی ایتالیایی به نام فلیس کاسون (Felice Casson) بر روی یک پرونده تروریستی مختومه نشان داد که بسیاری از ترورها و کشتارهای بعد از جنگ جهانی دوم در ایتالیا توسط گروه‌های راست تندرو صورت گرفته در حالی که پیش از این، بیشتر مردم گمان می‌کردند که عامل بیشتر این کشتارها کمونیست‌ها و گروه‌های چپی مانند بریگاد سرخ می‌باشند. با آغاز جنگ سرد قتل، ترور و بمب‌گذاری در ایتالیا رویدادی رایج شده بود. بر طبق آمار موجود، بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۷ در ایتالیا حدود هزار و پانصد حادثه تروریستی رخ داد. تحقیقات کاسون نشان می‌داد که گروه‌های راست تندرویی که توسط شبکه‌ای تحت نظر سازمان جاسوسی آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا و یک شبکه اطلاعاتی-نظامی وابسته به ناتو قرار داشته و تأمین و هدایت می‌شدند، اقدام به انجام عملیات‌های بزرگی با تلفات بالا می‌کردند. این عملیات‌ها که گاهی شهروندان عادی را نیز هدف قرار می‌داد با آگاهی یا حتی دخالت برخی از مقامات آمریکایی یا CIA صورت می‌گرفت تا با نسبت دادن آن عملیات‌ها به چپ‌ها، نفرت عمومی نسبت به گروه‌های چپ را موجب شود. این اطلاعات همچنین نشان می‌داد که این شبکه تنها به ایتالیا محدود نمی‌شده و شبکه‌های مشابهی با نام‌های دیگر در سرتاسر اروپا مشغول به فعالیت بوده‌اند. در پی افزایش فشار برای افشای راز ترورهای سیاسی این کشور، در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۰، جولیو آندروئوتی نخست‌وزیر وقت، مجبور شد در مجلس حضور یابد و به وجود شبکه گلادیو که از سال ۱۹۵۶ توسط CIA و سرویس‌های مخفی ایتالیایی ایجاد شده بود، برای هدایت و ایجاد این اقدامات تروریستی در ایتالیا اعتراف کند.
گلادیو در کشورهای غیر عضو ناتو نیز حضوری فعال و گسترده داشته است. در گزارش‌ها و اعترافات مقامات ایتالیایی و آمریکایی حضور و فعالیت‌های گسترده عملیات گلادیو در کشورهای سوئد، سوئیس، اسپانیا، فنلاند، اتریش و... به وضوح دیده می‌شود. به‌طور مثال، در سال ۱۹۷۷ پیش از پیوستن اسپانیا به ناتو و حدود کمتر از یکسال بعد از مرگ فرانسیسکو فرانکو، حضور و فعالیت گلادیو در قتل عام آتوچا در مادرید که منجر به قتل پنج نفر از جمله چندین وکیل از اعضای اتحادیه کارگری و زخمی شدن ۸ نفر دیگر گردید کاملا مشهود است. فعالیت‌های ‌گلادیو چنان‌ مخفیانه بوده که آدولف سوارس اولین نخست‌وزیر اسپانیا بعد از دیکتاتوری فرانکو، بعدها اظهار نمود که نام گلادیو را نه تنها در آن زمان، حتی در زمان پیوستن اسپانیا به ناتو نیز نشنیده بوده و از حضور و فعالیت این سازمان در کشورش کاملا بی‌خبر بوده است. همچنین در سال ۲۰۰۵ مورخ سوئیسی دانیل گانسر در کتاب خود ارتش‌های مخفی ناتو، گلادیو را متهم به سعی داشتن در مداخله در سیاست، حکومت و راهبرد دیگر کشورها از طریق ابزار پرچم دروغین (استراتژی انجام عملیات‌های تروریستی و متهم کردن دیگر گروه‌ها و احزاب به انجام آن عملیات‌ها) می‌کند. گانسر ادعا می‌کند که در موارد مختلف، گلادیو در جنبش های تروریستی، جنایت و تلاش برای کودتای راست گرایانه مرتبط است.  گانسر اظهار می‌دارد كه واحدهای گلادیو با ناتو و CIA همکاری نزدیكی داشته و گلادیو به خصوص در ایتالیا مسئول حملات تروریستی علیه مردم غیرنظامی خود است.
عملیات گلادیو به باور بسیاری از کارشناسان و حتی سیاستمداران بعد از پایان جنگ سرد و اعلام رسمی انحلالش هم به حضور و فعالیت خود در برخی از کشورها ادامه داده است.
کنترا گریلا یک نیروی نظامی در کشور ترکیه می‌باشد که دلایل بسیار بر وابستگی ان به عملیات گلادیو موجود می‌باشد. این نیرو در ابتدا برای عملیات‌های مخفیانه و ضد گروه‌های کمونیستی ایجاد شد. هدف اصلی این نیرو مقابله با عملیات‌های شوروی یا نیروهای کمونیستی در ترکیه بوده. به باور بسیاری از کارشناسان و مردم نیروهای کنترا گریلا به خاطر کنش‌های خشونت‌آمیز حل‌نشدهٔ پرشماری مسئول هستند.این نیروها بخصوص در دوران جنگ سرد در ترکیه نقش پر رنگی داشته که می‌توان به برخی از مهمترین رویداد‌های سیاسی ترکیه مانند کودتاهای نظامی ۱۹۷۱ و ۱۹۸۰ اشاره کرد.
نیروهای مسلح ترکیه هرچند می‌پذیرند که این نیروها وظیفه دارند با هر دخالت ممکنی برخورد کنند، اما همواره تعلق واحد کنترا گریلای به گلادیو و فعالیت در عملیات‌های تحت نفوذ CIA را رد کرده‌اند. نیروهای کنترا گریلا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی برای حمله به مواضع نیروهای پ.ک.ک مورد استفاده قرار گرفته است، که از آن زمان به بعد به عنوان بزرگترین تهدید علیه ایجاد صلح در ترکیه در نظر گرفته می‌شوند. همچنین محمدعلی آغجا که در یک عملیات تروریستی سعی در به قتل رساندن پاپ ژان پل دوم را داشت، در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ بخشی از این نیروها بود. وجود نیروهای کنترا گریلا کاملا مخفی بوده و تا سال ۱۹۷۱ که توسط بازماندگان حادثهٔ زیوَربَی افشا شد، افکار عمومی از وجود آن کاملا بی‌خبر بودند. اما افشای رسمی وجود چنین نیرویی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۳ نخست وزیر بولنت اجویت صورت گرفت. اجویت بیست روز بعد هدف تیراندازی قرار گرفت، اما جان سالم به در برد. پس از او تورگوت اوزال نیز به صحبت کردن آشکار دربارهٔ این مسئله پرداخت که او نیز به صورت مشابهی از یک سوءقصد جان به در برد. این موضوع از سال ۱۹۹۰ دست‌کم ۲۷ بار در مجلس مورد طرح قرار گرفت، هرچند هیچ بررسی موفقیت‌آمیزی دربارهٔ آن صورت نگرفته و نمایندگان حزب حاکم همواره از هر حزب و جایگاهی که بوده‌اند با بررسی آن مخالف کرده‌اند.
بخش چاهک، یکی از بخش‌های شهرستان خاتم در استان یزد ایران است. مرکز این بخش روستای چاهک است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش چاهک برابر با ۶٬۰۵۷ نفر بوده‌است.
آیفون ۱۲ پرو و آیفون ۱۲ پرو مکس () تلفن‌های هوشمندی هستند که توسط شرکت اپل طراحی و ساخته شده‌اند. این دو مدل، تلفن‌های هوشمند پرچمدار اپل در نسل چهاردهم تلفن‌های هوشمند آیفون هستند که جایگزین مدل‌های پیشین، آیفون ۱۱ پرو و آیفون ۱۱ پرو مکس شده‌اند. این دو مدل در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰ معرفی شده‌اند؛ آیفون ۱۲ پرو در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰ به بازار عرضه شد و آیفون ۱۲ پرو مکس نیز در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ عرضه شد.
از تغییرات کلیدی این گوشی نسبت به آیفون ۱۱ پرو و پرو مکس می‌توان به پشتیبانی از ۵جی، سنسور لیدار، پشتیبانی از سیستم شارژ بی‌سیم و لوازم جانبی بی‌سیم مگ‌سیف، چیپست ۵ نانومتری اپل ای۱۴ بایونیک، ضبط ویدئوی اچ‌دی‌آر دالبی ویژن با وضوح ۴کی در ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه، نمایشگرهای بزرگتر ۶٫۱ اینچ و ۶٫۷ اینچ به‌ترتیب در مدل‌های پرو و پرو مکس، ارتقای حداقل حافظه از ۶۴ گیگابایت به ۱۲۸ گیگابایت درکنار حافظه‌های ۲۵۶ گیگابایت و ۵۱۲ گیگابایت اشاره نمود. همچنین این مدل از شارژ سریع 20w با usb و فناوری شارژ بیسیم Power Delivery 2.0 با توان 15w نیز پشتیبانی می‌کند. آیفون ۱۲ پرو و پرو مکس همانند آیفون ۱۲ و ۱۲ مینی اولین سری از آیفون‌ها هستند که در جعبهٔ آن‌ها شارژر و هدفون ایربادز وجود ندارد. با این حال، کابل یواس‌بی سی به لایتنینگ همچنان در جعبهٔ آن‌ها قرار دارد. اپل به‌مرور زمان این تغییر را در سایر آیفون‌های درحال فروشش، مدل‌های آیفون ایکس‌آر، آیفون ۱۱ و آیفون اس‌ای ۲۰۲۰ نیز اجرا کرد.
در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، پنج نفر در مرکز لندن با ضربات چاقو کشته شدند، دو نفر به مرگ رسیدند. مهاجم، عثمان خان بریتانیایی، پس از گذراندن مجازات برای جرائم تروریستی ، در سال ۲۰۱۸ با مجوز از زندان آزاد شد.
خان در یک کنفرانس توان بخشی مجرم در سالن Fishmongers حضور داشت که تهدید به منفجر کردن کمربند انفجاری جعلی کرد و با دو چاقو که به مچ بسته شده بود شروع به حمله به مردم کرد و با ضربات چاقو به سینه دو نفر از شرکت کنندگان در کنفرانس را کشت. چند نفر به جنگ برخاستند، بعضی از آنها هنگام فرار از ساختمان و بیرون آمدن به پل لندن، با کپسول آتش‌نشانی و حرکت مشرف به خان حمله کردند و در آنجا توسط مأمور پلیس لباس شخصی خلع سلاح شد. وی تا زمانی که مأموران پلیس دیگر نیامده بودند، افراد را مهار کرده و افراد ممانعت کننده را بیرون کشید و به ضرب گلوله کشته شد.
به مناسبت پنجمین سالگرد «یادگیری با هم»، برنامه ای که توسط مؤسسه جرم‌شناسی کمبریج به صورت همایش برگزار شد، این کنفرانس دربارهٔ توانبخشی مجرم در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ در سالن Fishmongers، در انتهای شمالی پل لندن، در شهر لندن برگزار شد. مجرمان پس از آزادی از زندان دوباره در جامعه ادغام می‌شوند. «یادگیری با هم» در سال ۲۰۱۴ توسط روت آرمسترانگ و ایمی لودلوو از دانشگاهیان دانشگاه کمبریج از دانشکده حقوق و انستیتوی جرم‌شناسی تأسیس شد تا "افراد را در دادگاه کیفری و موسسات آموزش عالی گردهم آورد تا در کنار یکدیگر به طور فراگیر و تحول آمیز تحصیل کنند و از هم دیگر یاد بگیرند " تا دانش آموزان و زندانیان قادر به همکاری با یکدیگر در جامعه کنند.
زندانی سابق عثمان خان به عنوان یکی از شرکت کنندگان قبلی این برنامه به کنفرانس دعوت شده بود با توجه به شرایط آزادی، ورود او به لندن ممنوع بود، اما برای حضور در همایش یک معافیت یک روزه صادر شد.
در ساعت ۱۳:۵۸ روز ۲۹ نوامبر، پلیس پس از تهدید به منفجر کردن سالن، به سالن Fishmongers فراخوانده شد. او که دو چاقوی آشپزخانه را به مچ بسته بود، شروع به چاقو زدن در داخل ساختمان کرد. چندین نفر به مبارزه برخاستند، از جمله یک سرآشپز که در سالن Fishmongers کار می‌کرد و یک مجسه شبه‌نهنگ تک‌شاخ از دیوار به عنوان سلاح استفاده کرد، و استیون گالانت ، قاتلی محکوم که در کنفرانس آزادی یک روز از زندان آزاد شده بود در برنامه «یادگیری با هم» شرکت کرده بود. خان از سالن همایش فرار کرد و شروع به چاقو زدن عابران پیاده در خارج از ضلع شمالی پل کرد.
چندین نفر قبل از مردم زخمی شدند، از جمله یک راهنمای تور و یک افسر پلیس حمل و نقل انگلیس با لباس شخصی، بعداً او را دید که با چاقو دور می‌شود، خان را روی پل مهار و خلع سلاح می‌کند. یکی از افرادی که برای مبارزه با مهاجم وارد عمل شد با پاشیدن یک کپسول آتش‌نشانی او را عقب راند.
افسران مسلح پلیس شهر لندن در ساعت ۱۴:۰۳ به محل رسیدند و مهاجم در آن زمان توسط یک کارگر ارتباطات وزارت دادگستری که در همایش شرکت کرده بود، محاصره کردند. مأموران قبل از اینکه دو بار شلیک کنند، این فرد را برای شلیک تمیز دور کردند. خان در صحنه فوت کرد.
مشخص شد که یک اتوبوس حمل و نقل برای لندن که در مجاورت محل تیراندازی متوقف شده بود، به شیشه جلو و عقب آن صدمه ای وارد شده‌است، که احتمالاً طبق گفته پلیس متروپولیتن، یک گلوله ریکوشینگ (گلوله ای که به صورت کمان بر می‌گردد) ایجاد کرده‌است.
سه نفر از قربانیان که با برنامه توانبخشی «یادگیری باهم» دانشگاه کمبریج در ارتباط بودند. دو نفرشان جان باختند و یک نفر زخمی شد. دو نفری که بر اثر ضربات چاقو جان خود را از دست دادند جک مریت و ساسکیا جونز بودند. مریت ۲۵ ساله و فارغ‌التحصیل رشته حقوق و جرم‌شناسی بود که در دانشگاه منچستر و دانشگاه کمبریج تحصیل کرده بود. او به عنوان افسر دولت دانشگاه کمبریج کار می‌کرد و اهل کاتنهام بود. جونز، ۲۳ ساله، دانشجوی سابق دانشگاه آنگلیا راسکین و دانشجوی دانشگاه کمبریج از استراتفورد بود. مریت یک هماهنگ‌کننده دوره برای همایش «یادگیری با هم» بود. مراسم تشییع جنازه مریت و جونز در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ انجام شد.
دو زن دیگر به شدت زخمی شدند، در حالی که سرآشپزی که مهاجم را متوقف کرد با ضربات چاقو مجروح شد اما از شدت جراحات کمی برخوردار بود.
مهاجم به نام عثمان خان ۲۸ ساله تبعه انگلیس از استوک-آن-ترنت و از نژاد پاکستانی شناخته شد. به نظر می‌رسد خان پس از گذراندن بخشی از اواخر نوجوانی در پاکستان، بدون هیچ مدرکی مدرسه را ترک کرده‌است. وی برای پلیس شناخته شده بود و با گروه‌های افراطی اسلامگرا ارتباط داشت."Newsnight", BBC2, 29 November 2019 در دسامبر ۲۰۱۸ او به‌طور خودکار با مجوز از زندان آزاد شد، جایی که او ۱۶ سال حبس را به جرم تروریسم در حال گذراندن بود و برچسب الکترونیکی داشت.
خان با الهام از القاعده، برای ایجاد اردوگاه تروریست‌ها در زمین خانواده اش در کشمیر و بمب‌گذاری در بورس اوراق بهادار لندن، بخشی از نقشه‌اش بود. به عنوان بخشی از عملیات MI5 (عملیات نوربوری پلیس)، MI5 و پلیس این طرح را مختل کردند و برای خان یک حکم نامشخص صادر شد. از بین ۹ مردی که درگیر شده بودند، خان جوانترین با ۱۹ سال بود و به گفته دادگستری، خان و دو نفر «جهادی جدی تر» از دیگران بودند. در سال ۲۰۱۳، حکم وی پس از تجدیدنظر تجدید صادر شد و به او دستور داده شد که حداقل ۸ سال از محکومیت جدید ۱۶ ساله خود را با ۵ سال مجوز تمدید شده به احضار مجدد در زندان بگذراند.
طبق گروه ضد افراط گرایی Hope not Hate، خان یکی از طرفداران ال-مهاجیرون بود، یک گروه افراطی که تعداد زیادی تروریست با آن درگیر بودند. وی دانش آموز و دوست شخصی انجم چودری، اسلامگرا و حامی تروریسم بود. خان قبلاً در همایش «یادگیری با هم» شرکت کرده بود.
معاینه پس از مرگ، شواهدی از "استفاده گاه به گاه کوکائین " توسط خان را نشان داد.
خبر این حمله لحظاتی زنده پس از وقوع آن در کانال خبری بی‌بی‌سی توسط یکی از خبرنگاران آن، جان مک مأنوس، که شاهد درگیری اعضای عمومی با خان هنگام عبور از پل بود، شنیده شد و صدای شلیک دو تیر توسط مأموران پلیس را شنید. مک مأنوس گفت که وی اطمینان دارد بیش از دو شلیک در جریان این حادثه انجام شده‌است. پلیس، آمبولانس و آتش‌نشانی در صحنه حاضر شدند و یک حادثه بزرگ اعلام شد. یک طناب بزرگ پلیس در این منطقه ایجاد شد و به ساکنان گفته شد که از اینجا دور بمانند. پلیس پس از حمله هم ایستگاه‌های بانک و مانیمنت و هم ایستگاه پل لندن را بست. پلیس گزارش داد که اطلاعات قبلی در مورد حمله وجود نداشته‌است.
نخست‌وزیر، بوریس جانسون، پس از مبارزات انتخاباتی در حوزه انتخابیه خود برای انتخابات عمومی پیش رو، پس از این حادثه به خیابان داونینگ بازگشت. جانسون «شجاعت بی حد و حصر» نیروهای اورژانس و مردم را ستایش کرد و ادعا کرد که هرکسی که در این حمله دست داشته باشد «شکار خواهد شد». صادق خان، شهردار لندن، از خدمات اضطراری و افراد عمومی که در مهار مهاجم کمک کردند، تشکر کرد و گفت آنها «قهرمانی نفس گیر» از خود نشان داده‌اند. حزب محافظه کار، حزب کارگر و حزب لیبرال دموکرات به‌طور موقت تبلیغات انتخاباتی خود را در لندن به حالت تعلیق درآوردند. انتخابات پارلمانی hustings رویداد برنامه‌ریزی شده در کلیسای بزرگ سنت ماری در کمبریج در تاریخ ۳۰ نوامبر لغو شد و به جای آن، یک شب زنده داری برای یادبود قربانیان این حمله برگزار شد.
پس از حمله، کرسیدا دیک، کمیسر پلیس متروپولیتن، بیانیه ای را توصیف کرد. وی گفت که حضور پلیس در خیابانها افزایش خواهد یافت و کوردونها در منطقه پل لندن همچنان پابرجا خواهند ماند. از عموم مردم تقاضا شد که هرگونه شواهد یا اطلاعات فیلم یا تصویری را که می‌تواند به تحقیق کمک کند، ارائه دهند.
در پاکستان ، انتشار خاستگاه پاکستانی خان توسط روزنامه برجسته "Dawn" غیر وطن پرستانه و افترا آمیز تلقی شد و منجر به تظاهرات خواستار به دار آویخته شدن ناشر و سردبیر شد.Pakistan newspaper besieged by Islamists calling for editor to be hanged over London Bridge coverage, The Independent, 4 December 2019.London Attack Coverage Prompted Riots Against a Pakistani Newspaper, Voice of America, 4 December 2019.Recent attacks against independent media in Pakistan , Human Rights Commission of Pakistan, 16 december 2019.
دولت اسلامی عراق و شام (داعش) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. آژانس خبری آن، اعماق، ادعا کرد که عثمان خان یکی از مبارزان آن بوده‌است. نماز "غسل میت" برای خان در مسجدی در بیرمنگام برگزار شد و وی در پی مخالفت با دفن وی در انگلیس توسط مسلمانان محلی در استوک زادگاهش، در دهکده اجدادی خانواده اش در پاکستان به خاک سپرده شد.
پل لندن تا ساعات اولیه دوشنبه بعد برای تحقیقات پزشکی قانونی در محل بسته بود. دو ملک در استافورد، محل زندگی خان و استوک-آن-ترنت توسط پلیس جستجو شد.
دادرسی در ۴ دسامبر در دادگاه جنایی مرکزی (اولد بیلی) لندن آغاز شد و پس از آن موکول شد. جلسه دادرسی بررسی قبل از تحقیق در اولد بیلی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰ برگزار شد. یک تحقیق کامل در مورد مرگ مریت و جونز برای آوریل ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده‌است، و بعد از آن پرونده خان برگزار خواهد شد، تحت نظارت پزشک قانونی. اداره مستقل رفتار پلیس در حال تحقیق دربارهٔ تیراندازی است. در تحقیقات جداگانه پلیس استافوردشایر نیز تحت نظارت IOPC قرار دارد.
حق سلطنتی رحمت توسط صدراعظم پروردگار به نمایندگی از ملکه در ماه اکتبر سال ۲۰۲۰ به استیون گالانت اعطا شد، وزارت دادگستری گفت که این «به رسمیت شناختن اقدامات فوق‌العاده و شجاعانه او در تالار است که به نجات جان مردم کمک کرد علی‌رغم خطر بزرگی که برای خود وی وجود داشت». اگرچه هیئت مشروط هنوز باید در مورد آزادی وی تصمیم بگیرد، اما گزارش شد که پس از مداخله ملکه بعید است پرونده وی رد شود. خانواده‌های مریت و مقتول، اقدام وی را به دلیل قهرمانانه و تلاش‌ها برای به حطر انداختن زندگی اش ستایش کردند.
از نظر تاریخی، مشارکت کره شمالی در مسابقات بین‌المللی ورزشی با روابط با کره جنوبی مانع شده‌است. تا دهه ۱۹۹۰، کره شمالی هر ساله ۱۴ رویداد بین‌المللی را میزبانی می‌کرد،
از دهه ۲۰۰۰، کره شمالی هم در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند و هم میزبان آنها یافته‌است. در سال‌های اخیر، همکاری در ورزش بهتر شده‌است. از اوایل دهه ۲۰۰۰، ورزشکاران کره شمالی به‌طور آشکار از تجهیزات ورزشی با نشان‌های خارجی روی خود استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۱۷، کره شمالی به انجمن‌های مختلف ورزشی بین‌المللی شکایت کرد که مجازات‌های اعمال شده توسط ایالات متحده به طور ناعادلانه از خرید تجهیزات ورزشی حرفه ای جلوگیری می‌کند.
دوومیدانی در ماراتن در کره شمالی به‌طور جدی از سال ۱۹۷۵ آغاز شد، زمانی که چوئه چانگ سوپ برنده ماراتن صلح کره در چکسلواکی شد و در آن زمان بزرگترین ورزشکار کره شمالی شد. ماراتن پیونگ یانگ از آوریل ۱۹۸۱ با برخی وقفه‌ها در آوریل برگزار می‌شود. کره شمالی در مسابقات بین‌المللی در ماراتن زنان شرکت کننده بیشتری داشته‌است. نشان طلای جونگ سونگ اوک در ماراتن زنان در مسابقات قهرمانی جهان سویل در دوومیدانی همچنان تنها نشان دو و میدانی این کشور در یک رقابت بزرگ است.
در سال ۱۹۶۵، تیم ملی فوتبال کره شمالی به جام جهانی که در انگلیس برگزار شد، صعود کرد. پس از انصراف شانزده تیم از راهیابی به مرحله انتخابی در منطقه آسیا / آفریقا، تیم کره شمالی یک سری بازی دوتایی مقابل استرالیا در پنوم پن کامبوج انجام داد. کره شمالی در هر دو بازی پیروز شد و به جام جهانی راه یافت.
کره شمالی پس از شکست۳–۰ مقابل اتحاد جماهیر شوروی و تساوی با شیلی، ایتالیا را با نتیجه ۱–۰ شکست داد. گل پیروزی توسط پاک دوو-آیک به ثمر رسید.
در مرحله یک چهارم پایانی، کره شمالی به مصاف تیم ملی فوتبال پرتغال رفت. کره شمالی‌ها در ۲۴ دقیقه اول سه گل متوالی به ثمر رساندند. پرتغال به تلاش چهار گل اوزبیو برای پیروزی ۵–۳ نیاز داشت.
تیم کره شمالی نتوانست از مرحله گروهی عبور کند و در رده آخر گروه قرار گرفت و در هر سه مسابقه شکست خورد.
کره شمالی لیگ‌های زنانه و مردانه دارد و همه بازی‌ها در ورزشگاه کیم ایل-سونگ در پیونگ یانگ برگزار می‌شود. به‌طور سنتی تیم‌های بزرگ لیگ مردان شامل ۲۵ آوریل، پیونگ یانگ سیتی و باشگاه ورزشی ریمیونگسو هستند.
در سپتامبر ۲۰۱۰، نخستین بازی دوستانه رسمی بین یک تیم فوتبال داخلی و یک باشگاه خارجی در ورزشگاه کیم ایل سونگ برگزار شد. در این دو مسابقه منتخب آلمان (GAS) مستقر در سنگاپور دو دیدار برابر تیم ۲ و ۳ پیونگ یانگ انجام داد. این دیدارها به ترتیب ۴–۰ برای تیم کره ای ۱–۰ پایان یافت. هافبک GAS، ماتیاس برتل، نخستین فوتبالیست آلمانی است که در DPRK یک گل به ثمر رسانده و همچنین نخستین نفری است که دو گل به ثمر رسانده‌است. رکورد اولین بار توسط رنه شیبر با اولین شوت دروازه یک فوتبالیست آلمانی ثبت شد و هندریک بوهن اولین فوتبالیستی بود که یک بازیکن DPRK را در طول یک مسابقه رسمی جوز هندی کرد. به عنوان بخشی از تیم، سیمونه مگنانی اولین ایتالیایی شد که در DPRK دوستانه بازی کرد. تیم توسط فلوریان اشمیت به عنوان کاپیتان بازی افتتاحیه هدایت می‌شد و علاوه بر بازیکنان قبلی، از استفن شاکر، اینگو هارتمن، یورگ بوانزل، دکتر هرمان برگمان، دنیس مکلنبورگ، فیلیپ فون پین، هلگه مونکل و توماس برنر تشکیل می‌شد. .
از سال ۱۹۹۳، تیم فوتبال زنان کره شمالی در صحنه بین‌المللی موفقیت بیشتری نسبت به مردان داشته‌است و به جام جهانی زنان ۱۹۹۹، ۲۰۰۳، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ راه یافته‌است. در سال ۱۹۹۹، این تیم دانمارک را در مرحله گروهی شکست داد، و در سال ۲۰۰۳ قهرمان آفریقا نیجریه را شکست داد.
کره شمالی همچنین با تیم ملی خودش در بسکتبال نیز فعال است.
رهبران فعلی و قبلی کره به این رشته علاقه‌مندند. گفته می‌شود کیم جونگ-ایل از هر بازی مایکل جردن یک کتابخانه ویدیویی دارد و توپی در سال ۲۰۰۰ توسط مادلین آلبرایت با امضای جردن به او اهدا شد. سال بعد، اردن رسماً برای دیدار از کره شمالی دعوت کرد، که وی این درخواست را رد کرد.
در دسامبر سال ۲۰۱۳، دنیس رادمن بازیکن سابق بسکتبال آمریکا، پس از آنکه در نخستین سفر خود در فوریه ۲۰۱۳ با رئیس کیم جونگ اون دوستی برقرار کرد، برای کمک به آموزش تیم ملی از کره شمالی بازدید کرد. کیم جونگ اون چندین بار با پنج قهرمان اتحادیه ملی بسکتبال و تالار مشاهیر بسکتبال بازدید کرده‌است.
اسکیت سرعت کوتاه و اسکیت نمایشی از ورزشهای زمستانی هستند که کره شمالی در آنها عملکرد خوبی دارد. عملکرد در بازی‌های المپیک زمستانی همچنان متوسط است، که با توجه به جغرافیای کوهستانی کره شمالی «تعجب آور» توصیف می‌شود.
این رشته با بازدید از کارگران شوروی و چینی در دهه ۱۹۵۰ به کره شمالی معرفی شد. از آن زمان کره شمالی در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند. هاکی یکی از سرگرمی‌های محبوب در این کشور است.
کره شمالی از یک زمین گلف استفاده می‌کند: مجموعه گلف پیونگ یانگ. این مسیر ۲۰ مایل با پیونگ یانگ فاصله دارد. در سال ۲۰۱۱ نخستین مسابقه گلف آماتوری برگزار شد و اکنون یک رویداد سالانه است، برای ملیت‌های مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود.
جشنواره آریرانگMerkel, Udo. "'The grand mass gymnastics and artistic performance Arirang' (2002–2012): North Korea's socialist–realist response to global sports spectacles." "The International Journal of the History of Sport" 30.11 (2013): 1247–58. همچنین به عنوان بازی‌های جمعی آرینارگ،CENTER, NCC. "The Arirang Mass Games of North Korea 朝鮮民主主義人民共和国のアリラン祭 Rüdiger Frank." یا جشنواره آیرارنگJung, Hyang Jin. "Jucheism as an Apotheosis of the Family: The Case of the Arirang Festival." "Journal of Korean Religions" 4.2 (2013): 93–122. یک جشنواره ژیمناستیک و هنری دسته جمعی شناخته می‌شود. در ورزشگاه می دی در پیونگ‌یانگ، کره شمالی برگزار می‌شود. این بازی‌ها معمولاً در ماه اوت یا سپتامبر برگزار می‌شوند.
بیستمین دوره قهرمانی جهانی فدراسیون بین‌المللی تکواندو در سال ۲۰۱۷ در پیونگ یانگ برگزار شد.
اریک بیشوف ، مدیر ارشد اجرایی و ریک فلیر، قهرمان سابق جهان، از طریق چین به پیونگ یانگ رفتند تا در «جشنواره بین‌المللی صلح» شرکت کنند. آنتونیو اینوکی، که خودش نماد کشتی حرفه ای سابق بود و محمدعلی کلی در این مراسم حضور داشتند.
نخستین حضور کره شمالی در بازی‌های المپیک تابستانی به تنهایی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ، آلمان غربی بود بر می‌گردد که ۵ نشان از جمله یک طلا به خانه برد. چهار سال بعد، در مونترال، آنها در بوکس یک طلا و یک نقره گرفتند و چهار سال پس از آن پنج نشان در بوکس، کشتی آزاد و وزنه‌برداری در مسکو کسب کردند. در سال ۱۹۸۴، کره شمالی به بلوک شرق در بازیهای لس آنجلس پیوست و چهار سال بعد، بازیهایی را که در سئول برگزار شد، به دلیل عدم مجوزکره جنوب به میزبانی این رویداد با کره شمالی، تحریم کرد. علی‌رغم تحریم کمونیستها که در ۱۹۸۴ بیشتر متحد بود، کوبا، اتیوپی، ماداگاسکار، نیکاراگوئه و سیشل در سال ۱۹۸۸ به تحریم کره شمالی پیوستند.
این کشور در سال ۱۹۹۲ در بازی‌های بارسلونا به مسابقات المپیک بازگشت و ۹ نشان که بی‌سابقه بود در اسپانیا به دست آورد که چهار نشان آنها طلا بود.
در بازیهای سیدنی در سال ۲۰۰۰، و در آتن چهار سال بعد، کره شمالی و جنوبی در مراسم افتتاحیه و اختتامیه تحت پرچم همبستگی با هم راهپیمایی کردند، اما به‌طور جداگانه به رقابت پرداختند. کره شمالی در هر المپیک تابستانی که شرکت کرده‌است نشان گرفته‌است.
کره شمالی از سال ۱۹۷۴ در بازی‌های آسیایی شرکت کرده‌است. در سالهای ۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ و ۱۹۹۰ جزو پنج تیم برتر قرار گرفت.
دو فیلم مستند انگلیسی زبان با تهیه کنندگی فیلمساز کره شمالی توسط دنیل گوردون فیلمساز انگلیسی ساخته شده‌است.
ماه کامل فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی پرابو دوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرابهاس، تریشا، چارمی کائور، سیدو تولانی، راهول دو، موکش ریشی و کوتا سرینیواسا راو ایفای نقش کرده‌اند.
در علوم رایانه، ماندگاری به ویژگی ماندگاری حالت یک سامانه اشاره دارد، یعنی آن حالت، بیشتر از فرایندی که آن را تولید کرده‌است، زنده (ماندگار) می‌ماند. این موضوع در عمل توسط ذخیره حالت به عنوان داده در انبار داده رایانه به دست می‌آید. برنامه‌های رایانه‌ای باید داده را به دستگاه‌های ذخیره‌سازی منتقل و برگردانند، و همچنین باید یک نگاشت از «ساختمان داده‌های زبان برنامه‌نویسی محلی» به «ساختمان داده‌های دستگاه ذخیره‌سازی» فراهم‌سازی نمایند.
مثلاً، پردازشگرهای تصویر یا واژه‌پردازها برای ماندگار کردن از ذخیره‌سازی اسنادشان به فایل‌ها استفاده می‌کنند.
یک ماندگاری موقعی «متعامد» یا «ناپیدا» نامیده می‌شود که به صورت یک ویژگی ذاتی «محیط اجرایی یک برنامه» پیاده‌سازی شده باشد. یک محیط ماندگاری متعامد هیچ عملی خاصی را از برنامه‌های اجرا شونده در داخل آن، برای بازیابی یا ذخیره حالت‌شان، درخواست نمی‌کند.
در یک ماندگاری غیرمتعامد لازم است که داده توسط دستورالعمل‌های خاص موجود در برنامه، از محل ذخیره‌سازی نوشته یا خوانده شوند، و این منجر به استفاده از فعل «ماندگار کردن» به عنوان یک فعل گذرا می‌شود: «در هنگام اتمام کار، برنامه، داده را ماندگار می‌سازد».
مزیت اصلی محیط‌های ماندگاری متعامد، «ساده‌تر بودن» و «خطاپذیری کمتر» آن برنامه‌ها است.
از ماندگاری متعاند در سیستم عامل‌ها برای خواب‌کردن و در سامانه‌های مجازی‌سازی بن‌سازه مثل وی‌ام‌ویر و ویرچوال باکس برای ذخیره‌سازی حالت، پذیرفته و استفاده می‌شود.
زبان‌های پیش‌الگوی تحقیقاتی مثل یا ، فیبوناچی، و پی‌جاما، با موفقیت «مفهوم» و «مزایای آن مفهوم» را برای برنامه‌نویسان را نشان داده‌اند.
استفاده از ساده‌ترین استراتژی (راهبرد) است. خواب‌کردن یک رایانه نوت‌بوک مثالی از ماندگاری متعامد به کمک تصویر سامانه است، زیرا نیازی به انجام هیچ عملی توسط برنامه‌ای که روی ماشین اجرا می‌شود، ندارد. یک مثال از «ماندگاری غیرمتعامد به کمک یک تصویر سامانه»، یک برنامه واژه‌پرداز ساده است، که دستورالعمل‌های خاصی را برای ذخیره سند کامل به یک فایل، اجرا می‌کند.
ایرادها: این راهبرد نیاز به حافظه رم کافی برای نگه‌داشتن حالت کامل سامانه دارد. در اینجا، هنگام خرابی یا توقف یا خاموشی سامانه، تغییراتی که پس از ذخیره تصویر نهایی، به سامانه وارد می‌شوند، از دست می‌روند. در بیشتر سامانه‌ها، ذخیره یک تصویر برای هر تغییر منفرد، بسیار زمانبر است، از این رو در سامانه‌های حساس، از تصویرها به عنوان تنها فناوری ماندگاری استفاده نمی‌شوند.
استفاده از وقعه‌نامه دومین روش ماندگاری ساده می‌باشد. وقعه‌نگاری «فرایند ذخیره وقایع در یک گزارش» است، که این کار قبل از اعمال هر کدام از آنها به سامانه انجام می‌شود. به این گزارش‌ها «وقعه‌نامه (Journal)» گفته می‌شود.
در هنگام شروع، این وقعه‌نامه‌ها خوانده می‌شود، و هرکدام به سامانه مجدد اعمال می‌گردد، که این موضوع، موقعی که خرابی یا توقف برای سامانه رخ می‌دهد، جلوی ازدست‌رفتن داده را می‌گیرد.
مثلاً اگر تاریخچه همه «Undo/Redo» های دستورات کاربر در یک برنامه پردازش تصویر، در یک فایل نوشته شود، یک وقعه‌نامه را می‌سازد، که توانایی بازیابی حالت یک تصویر ویرایش شده در هر موقعی را دارد.
این وقعه‌نامه‌ها توسط فایل سیستم ژورنالی، ، و سامانه‌های مدیریت پایگاه‌داده استفاده می‌شوند، که در آنجا به وقعه‌نامه «گزارش تراکنش (transaction log)» یا «گزارش اعمال مجدد(redo log)» گفته می‌شود.
ایرادها: اگر فقط از ژورنال‌ها استفاده شود، باید همه تاریخچه (بالقوه بزرگ) برای همه وقایع سامانه در هر شروع مجدد سامانه، دوباره اعمال گردند. درنتیجه وقعه‌نامه‌ها همراه با دیگر فنون ماندگاری استفاده می‌شوند.
در این روش، فقط آن بخش‌های حالت سامانه که که از نوشتن آخر ما تغییر کرده‌اند (آلوده شده‌اند)، در انبار ذخیره‌سازی نوشته می‌شوند؛ مثلاً، برنامه‌های کاربردی ویرایش سند پیچیده، از «نوشتن آلوده» برای ذخیره‌سازی فقط آن بخش‌های سند که از ذخیره نهایی واقعاً تغییر کرده‌اند، استفاده می‌کنند.
ایرادها: در این تکنیک نیاز است تا تغییرات حالت در داخل یک برنامه رهگیری شود. این موضوع به شیوه‌ای غیرشفاف با درخواست فراخوانی‌های API ذخیره‌سازی خاص انجام می‌شود، یا به صورت ناپیدا توسط خودکار، انجام می‌شود. این موضوع منجر به کدی می‌شود که از کد بومی «کندتر» است و اشکال‌زدایی آن هم پیچیده‌تر است.
هر که برای نرم‌افزار، «ماندگاری حالت» را ساده‌سازی می‌کند، معمولاً یک «لایه ماندگاری» نامیده می‌شود. بیشتر لایه‌های ماندگاری به صورت مستقیم ماندگاری را انجام نمی‌دهند، بلکه از یک مبنایی استفاده می‌کنند.
شیوع سامانه نوعی تکنیک است که روش‌های «تصویر سامانه» و «وقعه‌نامه تراکنش» را (که در بالا ذکر شد) با هم ترکیب می‌کند، هدف غلبه بر محدودیت‌های هر دو روش است.
ایرادها: یک سامانه شیوع باید RAM کافی برای نگهداری حالت کامل سامانه داشته باشد.
DBMSها ترکیبی از روش‌های «نوشتن آلوده» و «وقعه‌نامه تراکنش» که در بالا ذکر شد را استفاده می‌کنند. این سامانه‌ها علاوه بر ماندگاری، خدمت‌های دیگری مثل پرسمان، حسابرسی، یا کنترل دسترسی را فراهم می‌بینند.
سیستم‌عامل‌های ماندگار نوعی سیستم‌عامل هستند که حتی پس از یک تصادف یا وقفه غیرقابل پیش‌بینی هم ماندگار باقی می‌مانند. سیستم‌عامل‌هایی که این توانمندی در آن‌ها وجود دارد شامل:
وکیل (به انگلیسی: "The Lawyer") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام دادگاهی محصول سال ۱۹۷۰ که براساس پرونده قتل سام شپارد ساخته شده‌است، که در آن یک پزشک متهم به قتل همسرش پس از تحقیقات بسیار گسترده شناخته شده‌است. این فیلم به کارگردانی سیدنی جی. فیوری با بازی بری نیومن در نقش تونی پتروچلی، وکیل مدافع پرانرژی و فرصت طلب و دایانا مالدور در نقش همسرش روت پتروشلی است. در بازیگران نقش مکمل رابرت کولبرت و کاتلین کراولی بازی می‌کنند. این فیلم منشأ نقشی است که بری نیومن در مجموعه تلویزیونی پتروشلی دوباره تکرار کرد.
پاسگاه پلیس (که گاهی اوقات «کلانتری» نیز نامیده می‌شود) ساختمانی است که برای اسکان افسران پلیس و سایر اعضای کارکنان ساخته شده‌است. این ساختمانها اغلب شامل دفاتر و محل اقامت پرسنل و وسایل نقلیه، همراه با رختکن، سلولهای نگهداری موقت و اتاق مصاحبه / بازجویی است.
بخش‌های بزرگ ممکن است کلانتری‌های زیادی برای پوشش منطقه مورد استفاده خود داشته باشند. اسامی استفاده شده برای این امکانات عبارتند از:
چندین نام غیررسمی وجود دارد، مانند "فروشگاه پلیس"، "پلیس خانه" یا (در انگلستان) "nick".
منطقه ای که یک ایستگاه پلیس در آن خدمت می‌کند دارای نامهای مختلفی از جمله حوزه، ناحیه، بخش و منطقه است. با این حال، در برخی از نیروهای پلیس مانند اداره همپشایر، ایستگاه‌های پلیس به منطقه خاصی خدمت نمی‌کنند و افسران انعطاف‌پذیری زیادی نسبت به مکانی که می‌توانند فعالیت کنند دارند.
امکانات معمول در کلانتری‌ها شامل موارد زیر است:
ایستگاه‌های تخصصی در تعدادی از کشورها وجود دارد. یک مثال شامل ایستگاه‌های پلیس زنان در آمریکای لاتین است.
ایستگاه‌های پلیس (یا پادگان) Garda Síochána در انواع زیر، به ترتیب صعودی از نظر اندازه وجود دارند:
شهرستان constabularies در بریتانیا قبلاً بر اساس روستای سازماندهی شده بود. بیشتر روستاها از هر اندازه دارای «خانه پلیس» بودند. خانه‌های پلیس در روستاهای کوچک اغلب توسط یک پاسبان یکنواخت و یکنواخت کار می‌کردند، و ایستگاه‌های بزرگتر با تعداد بیشتری کارمند کار می‌کردند. کلانتری‌های محلی تحت فرماندهی یک گروهبان، که ایستگاه وی به عنوان «ایستگاه گروهبان» شناخته می‌شد، در یک گروه قرار گرفتند.
در اسکاتلند ممکن است از یک ایستگاه پلیس به عنوان دفتر پلیس یاد شود.
علاوه بر ایستگاه‌های پلیس کارمند و سنتی، تعدادی دکه نیز در دبی وجود دارد که از طریق صفحه لمسی ویدیویی امکان دسترسی فوری به خدمات پلیس را فراهم می‌کند.
سانتیاگو آنتونیو ماریا د لینیرس ئی برموند، اولین کنت بوینس آیرس، KOM، OM (۲۵ ژوئیه ۱۷۵۳–۲۶ اوت ۱۸۱۰AquiMontserrat.com ) یک افسر فرانسوی در خدمت نظامی اسپانیا بود که نایب‌الملک مستعمرات اسپانیا در نایب‌الملک ریو د لا پلاتا شد. اگرچه او با نام ژاک د لینیرس در فرانسه متولد شد، اما بیشتر با نام اسپانیایی نام خود، سانتیاگو دو لینیرس شناخته می‌شود.
وی پس از اولین حمله انگلیس به ریو د لا پلاتا، به عنوان قهرمان مقاومت بوینس آیرس شناخته شد. در نتیجهٔ موفقیت وی، به عنوان نایب‌الملک منصوب شد و جایگزین رافائل د سوبرمونته شد. جایگزینی یک نایب‌الملک بدون دخالت مستقیم شاه، تا اون هنگام بی‌سابقه بود. اما این عمل توسط چارلز چهارم اسپانیا تأیید شد.
او در برابر حمله دوم انگلیس و شورشی که می‌خواست او را بر کنار کند، مقاومت نمود. در سال ۱۸۰۹ بالتازار هیدالگو د سیسنروس جایگزین او شد و از طرف خونتای سویا از مقامش خلع شد. لینیرس از این پس سیاست را کنار گذاشت. اما هنگامی که انقلاب مه رخ داد، لینیرس تصمیم گرفت که از دوران بازنشستگی خارج شود و قیامی سلطنتی را در کوردوبا ترتیب داد و علیه انقلابیون جنگید. لینیرس مجبور به فرار شد، اما سرانجام دستگیر شد و بدون محاکمه اعدام گردید.
معبد عشق فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی کی. باپایا است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، مادهوی، راج کیران، شوما آناند، قادرخان، آریونا ایرانی، ساچین، نیروپا روی، ساتین کاپو، شاکتی کاپور، راضا مراد و آسرانی ایفای نقش کرده‌اند.
راننده ریکشا فیلمی محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی ام. کریشنان نایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماروتور راماچاندران، پادمینی و مانجولا ویجیکومار ایفای نقش کرده‌اند.
فاوزهای کوچک و هالی بزرگ (به انگلیسی: Little Fauss and Big Halsy) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول ۱۹۷۰ ساخته سیدنی جی. فیوری با بازی رابرت ردفورد و مایکل جی. پولارد همراه با لورن هاتن، نوا بری، جونیور و لوسیل بنسون است.
داستان این فیلم مربوط به سو استفاده‌های دو موتور سوار است؛ و یکی از فیلم‌های نسبتاً ناموفق رابرت ردفورد است و بنابراین کمتر از سایر آثار وی شناخته شده‌است. جانی کش در ساخت عنوان اصلی و سایر قسمت‌های موسیقی متن همکاری داشت.
سردار جبار سینگ فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی بابی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پاوان کالیان، کجال آگاروال، شاراد کلکار، سانجانا گالرانی، موکش ریشی، اورواشی و تیسکا چوپرا ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم دنباله فیلم جبار سینگ است.
برنگاریا از ناوارا ملکه انگلستان و همسر ریچارد اول بود. او بزرگترین دختر سانچو پنجم از ناوارا بود. مانند بسیاری از ملکه‌های دوران قرون وسطا اطلاعات کمی از او دز دسترس است.
او به صورت سنتی تنها ملکه انگلیس شناخته می‌شود که هرگز به انگلیس پا نگذاشت. او در طی دوران ازدواج خود ریچارد که بی فرزند بود را بسیار کم دید. اما او ریچارد را در جنگ صلیبی سوم همراهی کرد. (حرکتی معمول برای همسر کسی در جنگ‌های صلیبی شرکت می‌کند)
در سال ۱۱۸۵ پدر بنگاریا تیول مونریل را به او داد. الینور اکیتن ترتیب نامزدی برانگاریا با پسرش ریچارد شیردل را داد. یک اتحاد با ناواریا به معنی محافظت از مرزهای جنوبی بود. به نظر می‌رسد برانگتریا و ریچارد در سال‌های قبل از ازدواج با هم ملاقات کرده بودند و این ملاقات باعث به وجود آمدن احساساتی بین آنها شده بود.
در سال ۱۱۹۰، النور در پامپلونا با سانچو ملاقات کرد و وی به احترام وی ضیافتی را در کاخ سلطنتی اولیت برگزار کرد. امکان جشن گرفتن نامزدی نبود، زیرا ریچارد سالها با آلیس، خواهر ناتنی پادشاه فیلیپ دوم پادشاه فرانسه نامزد بود. ریچارد خواستگاری خود را با آلیس در ۱۱۹۰ هنگامی که در مسینا بود فسخ کرد. گفته شده‌است که آلیس معشوقه پدر خود ریچارد، هنری دوم انگلیسی و احتمالاً مادر یک فرزند نامشروع شده‌است؛ بنابراین ازدواج بین ریچارد و آلیس به دلایل قرابت مذهبی از نظر فنی غیرممکن بود.
بنگاریا را مادر ریچارد برای او آورد بخاطر اینکه ریچارد درگیر جنگ صلیبی سوم بود. این دو زن بدون هیچ اتلاف وقتی بعد از تاجگداری راه افتادند. آنها ماجرای طولانی وسختی را برای رسیدن به ریچارد داشتند. وقتی آنها به سیسیلی رسیدند خواهر ریچارد ملکه بیوه سیسیلی به آنها پیوست. برانگاریا تحت حفاظت جوان رها شد. در راه رسیدن به سرزمین مقدس (منطقه ای بین رود اردن و دریای مدیترانه) کشتی بنگاریا توسط پادشاه جزیره قبرس تهدید شد. ریچارد برای نحات او آمد و جزیره قبرس را فتح کرد. ازدواج آنها در کلیسایی در لیماسوس منطقه ای در قبرس انجام شد.
اینکه آیا ازدواج هرگز حتی به‌طور کامل انجام شده‌است یا خیر، یک گمان است است. در هر صورت، مطمئناً ریچارد همسر جدید خود را برای بخش ابتدایی جنگهای صلیبی سوم با خود برد. این امر عادی نبود (اگرچه مادر ریچارد، النور آکویتایی، ملکه فرانسه، در طول جنگهای صلیبی دوم در کنار همسرش بود). برانگاریا قبل از بازگشت ریچارد از سرزمین مقدس، برگشت. در بازگشت به اروپا دستگیر و زندانی شد. برانگاریا در اروپا، مستقر شد. در تلاش برای جمع‌آوری پول برای باج خود بود. پس از آزادی، ریچارد به انگلستان بازگشت وبرانگاریا به او ملحق نشد.
در هنگام آزادی، ریچارد شروع به بازپس‌گیری مناطقی در فرانسه کرد که توسط برادرش جان از دست رفته بود یا توسط پادشاه فیلیپ دوم تصرف شده بود. تمرکز او روی پادشاهی بود، نه ملکه اش. از طرف پاپ سلستین سوم به او دستور داده شد که با ملکه برنگاریا متحد شود و در آینده به او وفادار باشد. ریچارد که اکنون بیشتر وقت خود را در فرانسه می‌گذراند، اطاعت کرد و بعد از آن هر هفته برگناریا را به کلیسا برد. هنگامی که وی در سال ۱۱۹۹ درگذشت، او مضطرب شد، شاید بیشتر از این که عمداً به عنوان ملکه انگلیس و قبرس نادیده گرفته شود. برخی از مورخان بر این باورند که برانگاریا صادقانه شوهرش را دوست داشت و احساسات ریچارد نسبت به او صرفاً صوری بود زیرا این ازدواج یک رابطه سیاسی و نه یک رابطه عاشقانه بود.
ان ترینداد، مورخ دربارهٔ برنگاریا می‌گوید که "از او به عنوان خیرخواه چندین مجامع و موسسات مذهبی یاد می‌شود و به عنوان الگوی تقوا شناخته می‌شد." وی همچنین اظهار داشت که "زندگی برانگاریا به وضوح محدودیت‌هایی را نشان می‌دهد که تحت آن زنان قرون وسطایی، حتی اشرافی‌ها، مجبور به زندگی با آن بودند." مبارزات برانگاریا نمونه خوبی از آنچه بسیاری از زنان در قرن سیزدهم با آن روبرو بودند، است و "آن سالهای طولانی بیوه گی، بر اساس سوابق، یک زن شجاع قوی، مستقل، منزوی، مبارزه با شرایط سخت سیاسی و اقتصادی، با کمی علاقه به تله‌های موجود درباری، ناشی از ایمان او به مسیحیت و وفاداری به سلطنت مقدس پیتر، از ادعای حقوق خود در برابر دشمنان قدرتمند، اعم از روحانیان، نترسید. "
سرداری بیگم فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی شیام بنگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیرون کهیر، سورکا سیکری، آمریش پوری، راجیت کاپور، راجشواری ساچدف، اوتارا باوکار و راوی جانکال ایفای نقش کرده‌اند.
شهر اصفهان بر اساس طبقه‌بندی اقلیمی دومارتن دارای اقلیم فراخشک سرد است.
سال ۱۳۹۹ کلانشهر اصفهان رتبه اول آلودگی هوا بین هشت کلان‌شهر ایران بود، استان اصفهان به لحاظ توپوگرافی (پستی و بلندی) و نیز اقلیمی در شرایط خوبی قرار ندارد و از شمال و شرق مورد تهدید بادهای فرسایشی است. زیرا در ماه‌های سرد سال پدیده وارونگی هوا که با هوای ساکن همراه است به آلودگی هوا کمک می‌کند و شرایط زیست اقلیمی را به خطر می‌اندازد.
توده‌های هوا و سیستمهای هواشناسی تأثیر گذار بر استان اصفهان شامل جریانهای زمستانه و تابستانه است، جریان زمستانه در دو دسته پرفشارها و کم فشارها است؛
جریانهای پرفشار زمستانه شامل ۱)توده‌های هوای مرکز پرفشار سیبری ۲)توده‌های هوای قطبی ۳)توده‌های هوای آزور ۴)توده‌های هوای کانادایی هستند.
جریانهای کم فشار زمستانه شامل ۱)سیستمهای کم فشار مدیترانه ای ۲)سیستمهای کم فشار سودانی است.
جریانهای کم فشار تابستانه شامل ۱)کم فشار حرارتی کویر مرکزی ۲)کم فشارهای حرارتی صحراهای عربستان و آفریقا ۳)جریان کم فشار هند هستند.
رودخانهٔ زاینده رود اصفهان را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند؛
ميانگين سرعت باد غالب شرق اصفهان تقريباً 2/۳ متربرثانيه است.
مجموع بارش سالانه طبق آمار بلندمدت ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۸ در ایستگاه اصفهان ۱۲۵ میلیمتر است.
برای تعیین اقلیم استان اصفهان با روشهای متداول به ۳ ناحیه عمده تقسیم می‌شود:
شهر اصفهان در محدودههای اقلیمی4 ،5 و 7 قرار دارد. مأخذ: منتظری، مجید، 1392 ،کاربرد روشهای چند متغیره در پهنه بندی نواحی اقلیمی)مطالعه موردی: استان اصفهان(، مجله علمی
تا ۱۳۹۸ ۲۰ ایستگاه پایش کیفی هوا در شهر اصفهان فعال بود که ۱۱ ایستگاه به اداره حفاظت محیط زیست و ۹ ایستگاه به شهرداری اصفهان و یک ایستگاه به اداره کل هواشناسی تعلق داشت.
شهرستان اصفهان دارای ۴ ایستگاه سینوپک به نامهای ایستگاه سینوپک و جو بالی اصفهان، ایستگاه تحقیقات هواشناسی کشاورزی کبوترآباد، ایستگاه شرق اصفهان) فرودگاه شهید بهشتی (و ایستگاه ورزنه می‌باشد. همچنین دارای ۲ ایستگاه اقلیم‌شناسی است که عبارتند از: ایستگاه پالایشگاه اصفهان و ایستگاه تحقیقات جهاد کشاورزی رودشت. تعداد ایستگاه‌های باران سنجی شهرستان اصفهان ۲۱ ایستگاه است که عبارتند از: اصفهانک، براآن شمالی، براآن جنوبی، خمینی شهر، اسالم آباد شاتور، کلیشاد جلگه، هرند، کوهپایه، گیشی، یزدآباد، تودشک، فشارک، ورتون، جی و قهاب، کمندان، حیدرآباد، پیکان، مالواجرد، رامشه، اسفنداران و خارا.
تل هازور (به )، یک مکان باستان‌شناسی است در محل هازور باستان، در اسرائیل، الجلیل بالا، شمال دریای جلیله، و در شمال فلات کورازیم واقع شده‌است. در عصر برنز میانی (حدود سال ۱۷۵۰ م قبل از میلاد) و دوره اسرائیلیات (قرن نهم قبل از میلاد)، هازور بزرگترین شهر مستحکم و پابرجای این کشور و یکی از مهمترین شهرهای هلال حاصلخیز بود. این کشور با بابل و سوریه روابط تجاری خود را حفظ کرد و مقادیر زیادی قلع برای صنعت برنز وارد کرد. در کتاب یوشع، هازور به عنوان "مرکز همه آن پادشاهی هاً توصیف شده‌است (جاش. ۱۱:۱۰).
‎ חצור‎
تل هازور بزرگترین مکان باستان‌شناسی در شمال اسرائیل است که دارای ۳۰ هکتار و یک شهر پایین با بیش از ۱۷۵ جریب است.
در سال ۲۰۰۵، بقایای هازور توسط یونسکو بعنوان بخشی از "کتاب مقدس - میگدو، هازور، بیر شبا" به عنوان میراث جهانی تعیین شد.
محوطه هازور در حدود ۲۰۰ هکتار در منطقه، با یک شهر فوقانی حدود ۱/۸ از آن را تشکیل می‌دهد. ارتفاع تپه فوقانی حدود ۴۰ متر است. حفاری‌های اولیه توسط جان گارستنگ در سال ۱۹۲۶ انجام شد.John Garstang, History in the Bible, American Journal of Economics and Sociology, vol. 3, no. 3, Essays in Memory of Franz Oppenheimer 1864–1943, pp. 371-385, 1944
حفاری‌های عمده به مدت چهار فصل از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸ توسط یک تیم دانشگاه عبری اورشلیم، از مهم‌ترین دانشگاه‌های اسرائیل که در بالای تپه‌ای به نام کوه اسکوپوس قرار دارد به رهبری یگائیل یدین انجام شد. یدین برای آخرین فصل حفاری در سال ۱۹۶۸ به هازور بازگشت.Yigal Yadin, The Fifth Season of Excavations at Hazor 1968–1969, The Biblical Archaeologist, vol. 32, no. 3, pp. 50-71, 1968 کاوش‌ها توسط جیمز د. روتشیلد پشتیبانی شد و در یک مجموعه اختصاصی پنج جلدی از کتاب‌های انجمن اکتشاف اسرائیل منتشر شد.
کاوش در دانشگاه عبری در محل، با پیوستن دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، در سال ۱۹۹۰ تحت مدیریت Amnon Ben-Tor از سر گرفته شد.
یافته‌های حاصل از حفاری در موزه ای در کیبوتص نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۰۸، برخی از آثار موجود در موزه در اثر زلزله آسیب دیدند.
در سال ۲۰۱۰، یک لوح سفالی کشف شد که مربوط به قرن ۱۸ یا ۱۷ قبل از میلاد است و دارای قوانینی به سبک قانون حمورابی است. این سند شامل قوانینی مربوط به اعضای بدن و آسیب‌های وارد بر آن، قوانینی مانند «چشم در برابر چشم» است که در کتاب خروج آمده‌است. این سند به خط میخی اکدی، زبان دیپلماتیک آن دوره نوشته شده‌است.'Hammurabi-like' cuneiform discovered at Tel Hazor, Haaretz
بقایای باستان‌شناسی نشان می‌دهد که پس از تخریب، شهر هازور به عنوان یک روستای کوچک در «قلمرو نفتالی» بازسازی شد (یوشع 19:36).Negev, Avraham/Gibson, Shimon, Archaeological Encyclopedia of the Holy Land, New York/London 2001, p.220, (English) طبق کتابهای پادشاهان، این شهر به همراه مگیدو و گزر به‌طور قابل توجهی توسط سلیمان تقویت و گسترش یافت.1 Kings 9:15
باقیمانده‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که در اواخر نیمه بعدی قرن ۹ قبل از میلاد، زمانی که پادشاه اسرائیل یهو بود، هازور تحت کنترل آرام-دمشق قرار گرفت. برخی از باستان شناسان گمان می‌کنند که پس این فتح، هازور توسط آرامی‌ها بازسازی شد. وقتی بعداً آشوریان آرامیان را شکست دادند، ظاهراً هازور به کنترل بنی اسرائیل بازگشت.Israel Finkelstein, "The Bible Unearthed"
اقدام شورش اسرائیل علیه سلطه آشوری‌ها منجر به حمله نیروهای حاکم آشور، تیگلت‌پیلسر سوم شد. شواهد موجود در زمین نشان می‌دهد که تلاش‌های عجولانه ای برای تقویت دفاع هازور انجام شده‌است.Israel Finkelstein, "The Bible Unearthed" با وجود دفاع مردم، در سال ۷۳۲ هزاره قبل از میلاد جمعیت آن تبعید شد،2 Kings 15:29 و شهر سوخته شد.However, the correlation between the destruction of Stratum V with Tiglath-Pileser III's campaign has been challenged; cf. P. James, "The Alleged 'Anchor Point' of 732 BC for the Destruction of Hazor V", "AntOr" 6 (2008).
مَجنون یک آلبوم موسیقی، اثر آهنگساز و موسیقی‌دان ایرانی، احمد پژمان است. قطعات این آلبوم، منتخبی از موسیقی فیلم‌های بید مجنون، به کارگردانی مجید مجیدی و یک بوس کوچولو، ساختهٔ بهمن فرمان‌آرا است. احمد پژمان در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵، برای ساخت موسیقی این دو فیلم، برندهٔ تندیس زرین بهترین موسیقی متن از نهمین و دهمین دورهٔ جشن سینمای ایران شد. آلبوم موسیقی مجنون، ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ توسط نشر موسیقی هرمس منتشر شد.
فرهنگ معاصر کیمیا یک واژه‌نامهٔ فارسی به انگلیسی است که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد و تا سال ۱۳۹۷ به چاپ دهم رسید.
بهاءالدین خرمشاهی نقد مفصلی بر این فرهنگ نوشت و برای همین نقد برگزیدهٔ جشنوارهٔ نقد کتاب شد.
نقد دیگری نیز در نشریه فرهنگ‌نویسی منتشر شد.
تیگر ۱۳۱ یک تانک سنگین آلمانی است که در جنگ جهانی دوم توسط در تونس به اسارت گرفته شد. این تانک که در موزهٔ تانک بووینگتن در شهرستان شهرستان دورست انگلستان نگهداری می‌شود، تنها تانک تایگر یک قابل حرکت در جهان است.
نام این تانک آلمانی که توسط متفقین تیگر ۱ شناخته می‌شد؛ "Panzerkampfwagen VI Tiger Ausf. E" نام داشت. ۱۸۱ تانک در کاسل آلمان ساخته شد و بدنه توسط (هنشل) ساخته شد درحالی که برجک آن توسط Wegmann A ساخته شد. مخزن آن در ژانویه یا فوریه ۱۹۴۳ با شماره شاسی ۲۵۰۱۲۲ تکمیل شد. بین ۱۲ مارس و ۱۶ به تونس حمل شد، آوریل ۱۹۴۳. این تانک در طی مبارزات آفریقای شمالی با برجک شماره ۱۳۱ که آن زمان تا امروز شناخته شده‌است، به گروه شماره ۳ در "504th Schwere Heerespanzerabteilung" (گردان تانک سنگین آلمان) در تونس اختصاص داده شد.
آلمان‌ها با دانستن اینکه متفقین در حال آماده‌سازی حملهٔ مهمی به سمت تونس هستند، در شب ۲۰/۲۱ آوریل ۱۹۴۳ حمله ای خرابکارانه انجام دادند. چهار نقطه به‌طور همزمان مورد حمله قرار گرفت، از جمله عبور در ضلع شمالی تپه ای به نام جبل جفا.
دو تیگر و چند تانک دیگر قبل از طلوع از این گردنه عبور کرده و در طول روز به تدریج به عقب رانده شدند. تیگر ۱۳۱ با سه شلیک ۶ تیری از تانک‌های چرچیل انگلیس از یک اسکادران، ۴ نیرو از هنگ ۴۸ تانک سلطنتی (RTR) مورد اصابت قرار گرفت. یک ضربه محکم به لوله تفنگ تیگر برخورد کرد و در حلقه برجک آن ریکرو شد، راننده و توپچی جلو را زخمی کرد و رادیو را از بین برد. شلیک دوم به بلند کننده برجک برخورد کرد و دستگاه بلند شدن اسلحه را از کار انداخت. شلیک سوم به دریچه لودر برخورد کرد و قطعات را به برجک منحرف کرد. خدمه آلمانی با وثیقه، مجروحان خود را با خود بردند و تانک را رها کردند. تیگر ۱۳۱ اولین تانک سالم دست نخورده اسیر شده توسط نیروهای انگلیس بود.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «». در "دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی"
"Our Tiger: The Tiger Tank Restoration Project Journal", Bovington Tank Museum, p.2
"ORDER FOR THE OPERATION FLIEDERBLÜTE"
شهر سم دومین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی راک کیلرز است. آلبوم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط آیلند رکوردز منتشر شد. تا سال ۲۰۱۶، بیش از پنج میلیون نسخه از "شهر سم" در سراسر جهان به فروش رفته‌است.
هفتمین فرزند از هفتمین فرزند هفتمین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی هوی متال انگلیسی آیرن میدن است. آلبوم در ۱ آوریل ۱۹۸۸ توسط ئی‌ام‌آی رکوردز در بریتانیا و توسط کپیتال رکوردز در ایالات متحده آمریکا منتشر شد. این یک آلبوم مفهومی شامل عناصر موسیقی پراگرسیو راک است.
شش درجه آشفتگی درونی ششمین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی پراگرسیو متال دریم تیاتر است. آلبوم در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۲ به صورت دابل-دیسک از طریق الکترا رکوردز منتشر شد.
تیم ملی بسکتبال زنان ایتالیا (به ) نماینده ایتالیا در مسابقات بین‌المللی بسکتبال زنان است.Turkey lose against Italy in women's EuroBasket Can Erözden (Anadolu Agency), 27 June 2020. Accessed 10 August 2020.
فریک اوت! نخستین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی راک آمریکایی مادرز آو اینونشن است. آلبوم در ۲۷ ژوئن ۱۹۶۶ منتشر شد.
تفسیر امام جعفر صادق، مجموعه‌ای از روایات و تفسیری منسوب به جعفر صادق است که با موضوع تفسیر قرآن جمع آوری گردیده‌است. در انتساب این کتاب به جعفر صادق، شخص تدوین کننده و تعداد روایات این اثر اختلافاتی وجود دارد.
تفسیر منسوب به جعفر صادق، روایات تفسیری با مضمون عرفانی است که روایاتش به صورت پراکنده در محافل صوفیان کوفه و بغداد بازگو می‌شده است. غیر از این تفسیر، تفسیر دیگری نیز به نام تفسیر نعمانی گزارش شده است که به تفسیر امام جعفر صادق نیز خوانده می‌شود. این اثر توسط ابوعبدالله محمد بن ابراهیم نعمانی معروف به ابن ابی زینب نگاشته شده است. مجلسی این اثر را از ابن ابی زینب در بحارالانوار گزارش کرده‌است. در متن تفسیر سلمی، روایات شیعی جز در یک باب، وجود ندارد؛ نویا در این خصوص معتقد است که یک تفسیر واحد با دو نگرش مختلف شیعی و سنی نگاشته شده‌است. در این تفسیر حدوداً ۳۵۰ روایت و ۳۱۰ آیه به کار برده شده است. این تفسیر با روایتی از جعفر صادق مبنی بر تقسیم آیات قرآن به چهار دسته عبارات، اشارات، لطایف و حقایق آغاز می‌شود. طبق این روایت، اشارات برای خواص، عبارات برای عموم، لطایف برای اولیاء و حقایق برای انبیاء بیان شده‌اند.
اولین بار ابوعبدالرحمن سلمی (مـ ۴۱۲ ه.ق) این کتاب را در "حقائق التفسیر" خویش گردآوری کرد. در اینکه وی، متن کامل کتاب را گزارش کرده و یا روایات به این مضمون را جمع نموده‌است، اختلاف است؛ خرگوشی در "تهذیب الاسرار" و روزبهان بقلی (مـ ۶۰۶ ه.ق) در "عرائس البیان فی حقائق القرآن"، بخشی از این کتاب را گزارش می‌کنند که در کتاب حثائق التفسیر وجود ندارد. در کتابخانه سلیمانیه، تفسیری منسوب به جعفر صادق وجود دارد که احمد بن محمد بن حرب آن را تدوین کرده‌است. وی این اثر را از طریق «ابوطاهر بن مومن، ابومحمد حسن بن محمد بن حمزه، محمد بن حمزه، ابومحمد حسن بن عبدالله، علی بن محمد بن علی بن موسی الرضا، موسی کاظم، جعفر صادق» نقل کرده است. آقابزرگ طهرانی در الذریعه، نسخه‌ای از این اثر را در کتابخانه علی پاشا در استانبول گزارش کرده‌است. وی توضیح می‌دهد که این اثر توسط دانشمندان امامیه گزارش نشده است.
در گردآورنده اثر، اختلافاتی وجود دارد؛ ماسینیون، به افراد مختلفی چون جابر بن حیان کوفی، ذوالنون مصری، ابن ابی العوجاء و فضیل بن عیاض مکی اشاره داشته و برای هر کدام دلایلی را اقامه کرده‌است. ابن تیمیه، در انتساب کتب مختلف به جعفر صادق را با وجود نگارششان پس از عصر صادق، به دید تردید نگریسته است. به گفته دانشنامه اسلام، در مجموع برای صحت انتساب این اثر به جعفر صادق، دلایل مناسبی وجود ندارد.
این اثر پس از معرفی توسط ماسینیون، به تصحیح پل نویا در ۱۹۶۸ میلادی در بیروت چاپ گردید. بعدها در سال ۱۹۷۹، همین اثر مجدد مورد تحقیق علی زیعور قرار گرفت و با نام "التفسیر الصوفی للقرآن عند الصادق" به چاپ رسید.
آبا: آلبوم که همچنین به‌اختصار آلبوم نیز شناخته می‌شود، پنجمین آلبوم استودیویی از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷ منتشر شد. به دلیل پیش سفارش‌های گسترده، کارخانه‌های تحت فشار انگلستان قادر به چاپ نسخه‌های کافی قبل از کریسمس سال ۱۹۷۷ نبودند و بنابراین تا ژانویه ۱۹۷۸ در بریتانیا منتشر نشد. دو تک‌آهنگ «شانست را با من امتحان کن» و «هدف اساسی» در بریتانیا به صدر جدول موسیقی راه یافتند و دو تک‌آهنگ «عقاب» و «به‌خاطر موسیقی سپاسگزارم» در اروپا به موفقیت چشمگیری دست یافتند.
تمامی ترانه‌ها توسط بنی آندِشون و بیورن اولویوس نوشته‌شده، مگر آنهایی که نام دیگری برایشان ذکر شده‌است.