moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نفیو تأکید می‌کند که در ژوئیه ۲۰۱۰ این تحریم تبدیل به قانون شد اما چه اتفاقی افتاد؟! ایران به جای آنکه بلافاصله امتیاز بدهد، «پالایشگاه‌های خود را بازطراحی کرد تا نیاز بنزین داخلی را تأمین کند». نفیو با اذعان به اینکه «ایران توانست از این فشار عبور کند»، اشاره می‌کند: «واردات بنزین ایران به صورت میانگین سالانه از ۱۳۲ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۰۹ به ۳۹ هزار و ۶۰۰ بشکه در سال ۲۰۱۰ رسید».
پالایشگاه نفت کاسپین گلستان (گرگان) یکی از پالایشگاه‌های در دست احداث در ایران است.
این پالایشگاه قرار است تا سال ۲۰۱۲ تکمیل شود. با تکمیل آن امکان پالایش و فرآورش روزانه ۳۰۰ هزار بشکه نفت خام تولیدی کشورهای حاشیه دریای خزر در این پالایشگاه را فراهم خواهد کرد.
پالایشگاه کاسپین برای ایجاد حداکثر سودآوری، مجموعه‌ای از پالایشگاه و پتروشیمی خواهد بود به طوری که هم تولید محصولات پتروشیمی و هم فرآورده‌های نفتی در این پالایشگاه در دستور کار قرار دارد.
این پالایشگاه که قرار است روزانه ۲۰ میلیون لیتر بنزین و ۱۱ میلیون لیتر گازوئیل تولید کند، بخشی از تولید خود را راهی بازارهای همسایه ایران همچون ترکیه، افغانستان و پاکستان خواهد کرد.
پالایشگاه دوم آبادان با هدف پالایش نفت خام فوق سنگین میدان‌های نفتی آزادگان و یادآوران و تولید فرآورده‌های سبک مانند بنزین و نفت‌گاز به ظرفیت ۱۸۰ هزار بشکه درروز ساخته خواهد شد. این در حالی است که تولید روزانه ۱۰ میلیون لیتر بنزین و ۱۲٫۵ میلیون لیتر گازوئیل در دستور کار این پالایشگاه قرار خواهد گرفت.
عملیات اجرایی پالایشگاه دوم آبادان در سال جاری آغاز شده و قرار است براساس برنامه ریزی‌های صورت گرفته این پالایشگاه که اکنون ۱٫۴ درصد پیشرفت فیزیکی دارد، تا پایان سال ۱۳۹۰ به بهره برداری برسد.
شرکت نفت پارس یا پالایشگاه پارس نخستین پالایشگاه و شرکت نفت خصوصی ایران است. عبدالعلی فرمانفرمائیان شرکت نفت پارس را تأسیس کرد اما پس از انقلاب توسط جمهوری اسلامی مصادره شد و هم‌اکنون تحت کنترل ستاد اجرایی فرمان امام است. این پالایشگاه، قدیمی‌ترین پالایشگاه تولید روغن موتور و روانساز، در ایران و خاورمیانه است. این پالایشگاه در کیلومتر ۱۹ بزرگراه شهید لشگری و همچنین در محدوده شهرستان قدس قرار دارد.
عبدالعلی فرمانفرمائیان که در دوران دانشجویی سیاست، اقتصاد و فلسفه در دانشگاه آکسفورد خوانده بود، در بازگشت به ایران، به فکر کار صنعتی نوین افتاد. پدر همسر اول او که یونانی بود، در آتن کارخانه تولید روغن موتور به نام «الوین» داشت. با کمک او و برخی از اقوامش، در اول آذرماه ۱۳۳۷ با سرمایه ۱۵۰ میلیون ریال شرکت نفت پارس توسط عبدالعلی فرمانفرمائیان تأسیس شد. فرمانفرمائیان «برای تأمین سرمایه اولیه، یکی دو ملک موروثی را فروخت و تقاضای وام بانکی کرد؛ به طوری که تا سال‌ها بدهی‌های سنگینی به دوش داشت.» بر اساس یک گزارش رسمی، طی سال‌های ۱۳۳۸ و ۱۳۳۹، جمعاً مبلغ ۹۰۰ میلیون ریال ارز جهت ورود انواع روانساز به ایران هزینه شده‌است. این در حالی بود که کل هزینه ساخت و تأسیس پالایشگاه شرکت نفت پارس، به ۲۲۰ میلیون ریال می‌رسید. هدف از تأسیس نفت پارس این بود که روغن موتور و مشتقات نفتی مانند پارافین تولید و در بازار عرضه شود؛ هم برای مصرف‌کننده داخلی و هم برای صادرات به کشورهای همسایه که در آن سال‌ها فاقد چنین فن‌آوری و صنایعی بودند. اعضای هیئت مدیره شرکت نیز همگی از خانواده فرمانفرمائیان بوده‌اند. پالایشگاه آن نیز در سال ۱۳۳۹ در کیلومتر ۱۹ بزرگراه شهید لشگری آغاز به کار نمود. سپس شرکت به صورت سهامی عام ثبت شد و از سال ۱۳۴۱ سهام آن در بورس تهران عرضه شد و شرکت نفتی بزرگ «شل» بخشی از سهام آن را خرید و در سال ۱۳۴۱ طی قراردادی محصولات شرکت تحت لیسانس شرکت نفت شل قرار گرفت. با وجود رقابت سنگین میان غول‌های نفتی جهان همچون «بریتیش پترولیوم»، شرکت نفت پارس توانست بخشی از بازار منطقه را به دست بیاورد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، تمام اموال و دارایی‌هایی خانواده فرمانفرمائیان همچون ۵۲ خانواده صنعتی دیگر مشمول مصادره و به بنیاد مستضعفان واگذار شد. با شکل‌گیری ستاد اجرایی فرمان امام، شرکت نفت پارس به این ستاد واگذار شد.
پالایشگاه شرکت در سال ۱۳۴۱ حدود ۱۹ نوع روغن موتور و روانساز، ۵ نوع گریس و یک نوع حشره کش را به بازار عرضه نمود. ظرفیت این پالایشگاه در آن سال برابر ۲۰ هزار تن انواع روغن موتور، ۲ هزار تن گریس، ۲ هزار تن پارافین جامد و مقداری حشره کش بوده‌است. به گفته امید فرهنگی فر، مدیرعامل شرکت نفت پارس، ماهانه ۲۸۰ محصول در این شرکت تولید می‌گردد.تولید ماهانه ۲۸۰ محصول در شرکت نفت پارس| افزایش ۶۰ درصدی خوراک پالایشگاه در ۶ سال دریافت شده در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۲
محصولات شرکت نفت پارس شامل انواع روغن‌های موتور ازجمله بنزینی، گازسوز، دیزلی و دنده موتوری؛ انواع روغن‌های صنعتی شامل روغن‌های هیدرولیک، کمپرسور، انتقال حرارت، توربین، گردشی و…؛ انواع روغن‌های کشتی؛ انواع گریس پایه کلسیم، آلومینیوم، منیزیم و…؛ انواع سیالات خنک‌کننده، ضدجوش و ضدرسوب؛ انواع روغن‌های پایه سبک و سنگین؛ انواع محصولات جانبی شامل اکستراکت سبک و سنگین و اسلاک‌وکس سبک و سنگین و انواع پارافین و فوتس‌اویل است. در سراسر ایران، مشتریان نفت پارس، از طریق عاملان فعال شرکت به تمامی محصولات اصلی و جانبی آن دسترسی دارند. بخش عمده‌ای از محصولات اصلی «شنفت» از طریق تعویض روغنی‌ها به مصرف‌کنندگان نهایی ارائه می‌شود. محصولات شرکت نفت پارس به صنایع مختلف کشور نظیر صنایع فولاد و ذوب فلزات، صنعت سیمان، شرکت‌های خودروسازی سبک و سنگین و خدمات پس از فروش آنها، صنایع دریایی، صنایع نظامی، معادن، صنایع لاستیک‌سازی، تولیدکنندگان فعال در صنایع ساختمانی و عمرانی، صنایع حفاری، نیروگاه‌ها، پالایشگاه‌ها، صنایع ریلی، صنایع تولید بلور و شیشه، صنایع بهداشتی و آرایشی، صنایع هوایی و… عرضه می‌شود.
از دیگر تولیدات شرکت نفت پارس، تولید ماسک و مواد ضد عفونی است که خط تولید آن در سال ۱۳۹۸ در این شرکت، افتتاح گردید.افتتاح خط تولید ماسک و مواد ضد عفونی در پالایشگاه نفت پارس دریافت شده در ۱۲ فروردین ۱۴۰۱
با آنکه شرکت نفت پارس از ابتدا شرکتی خانوادگی و تحت مالکیت فرمانفرمائیان‌ها بود با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران مصادره گردید. سهامداران نفت پارس، شرکت فؤاد ری (وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام، زیر نظر بیت رهبری) و شرکت رویال داچ شل بودند که مجموعاً بیش از ۷۰٪ سهام شرکت را دراختیار داشتند. شرکت شل در سال ۱۳۸۹ سهام خود را در این شرکت واگذار و از مجموعه سهامداران آن خارج شد. خرید ۴۸٫۷٪ سهام این شرکت در سال ۱۳۷۹ توسط شرکت سرمایه‌گذاری فؤاد ری، بزرگ‌ترین معامله سهام بازار بورس ایران بود. شرکت سرمایه‌گذاری فؤاد ری به دلیل وابستگی به ستاد اجرایی فرمان امام معاف از مالیات بوده و مالیات خود را به شرکت نفت پارس می‌پردازد.
سرمایه ثبت شده نفت پارس ۲۵۰ میلیارد ریال می‌باشد.
شرکت نفت پارس همچنین مالک ۵۱٪ از سهام شرکت پارس-شل است که در سال ۱۳۸۰ تأسیس شده‌است. این شرکت ۲۰٪ از محصولات خود را به کشورهای دیگر صادر می‌نماید.هم‌اکنون شرکت توسعه صنعت نفت و گاز پرشیا و گروه تدبیر سهامداران اصلی نفت پارس می‌باشند.
ملا عبدالله بن محمد تونی بشرویسید محمدحسین رضوی کشمیری در مقدمه کتاب «الوافیه» نوشته است: عنوان ملا عبدالله از عناوینی است که علمای بزرگ با این تعبیر از او یاد کرده‌اند و شیخ حر عاملی صاحب کتاب «امل الامل» از او به عنوان: مولانا عبدالله … یاد کرده. میرزا عبدالله افندی و خوانساری هم با همین تعبیر از او یاد کرده‌اند. تنکابنی در کتاب «قصص العلماء» از او به عنوان «آخوند ملا عبدالله» و در الذریعة به نام «عبدالله البشروئی» یاد نموده‌اند. محدث قمی در الکنی و الالقاب می‌نویسد: التونی اذا وصف به الفاضل؛ هرگاه فاضل تونی بگویند مراد «ملا عبدالله بن محمد التونی البشروی» است. همه علما به عنوان «فاضل تونی» در کتب اصول از او یاد کرده‌اند (الوافیة، مقدمه، ص ۱۲). معروف به فاضل تونی، عارف، فقیه و دانشمند سده‌های دهم و یازدهم هجری در دوره صفویه بود. وی در مشهد ساکن و به تدریس و ترویج علوم دینی اشتغال داشت.
تاریخ دقیق ولادتش به خوبی مشخص نیست، اما زادگاه وی، بشرویه از توابع تون«تون» یا «فردوس» یکی از شهرستان‌های جنوب استان خراسان است که با ۲۱۹۵۶ کیلومتر مربع مساحت در بخش مرکزی استان واقع و مرکز آن شهرستان فردوس است. علاوه بر فردوس شهرهای «اسلامیه» و «سرایان» و «بشرویه» نیز در محدوده این شهرستان جای گرفته است. بوده‌است.
در کتاب‌ها از او به عنوان: عالم، فاضل، ماهر، فقیه، صالح، زاهد و عابد یاد شده‌است.
وی ابتدا همراه برادرش ملا احمد، در مدرسه مولی عبدالله تستریاز اعیان علما در عصر صفویه، ملا عبدالله تستری است. وی از مشایخ مجلسی اول مولا محمدتقی مجلسی است و معاصر مقدس اردبیلی و فاضل تونی بوده است. محدث قمی وی را با القاب: عزالدین، الشیخ الاجل، مروج الملة و الدین، مربی الفقهاء و المحدثین و تاج الزهاد و ناسکین جامع المعقول و المنقول. المجتهد فی الفروع و الاصول ستوده است. اصفهان به تحصیل اشتغال ورزید و از مولانا رفیع‌الدین محمد بن حیدر طباطبایی معروف به میرزا رفیعا درس آموخت و در ضمن تحصیل به کار تدریس نیز پرداخت.خورشید خاوران، ص ۲۵.
فاضل تونی در ۱۶ ربیع‌الاول ۱۰۷۱ ـ (۲۹ آبان ۱۰۳۹ خورشیدی و ۱۹ نوامبر ۱۶۶۰ میلادی) در راه سفر به کربلا، در نزدیکی شهر کرمانشاه درگذشت. مقبرهٔ وی در نزدیکی پل کهنۀ کرمانشاه نزدیک روستايي منوچهراباد قرار دارد.
شیخعلی‌خان زنگنه که در زمان شاه عباس دوم به سال ۱۰۶۴ق/۱۶۵۳م به عنوان حاکم کرمانشاه منصوب شد، پس از مرگ تونی بر مزار او بقعه‌ای بنا کرد. این بنا در زمان نامشخصی به کلی تخریب شد، اما در سال‌های دهۀ ۱۳۷۰ مقبرۀ جدیدی برای وی احداث شد.مفاخر بشرویه، ص ۱۵.
پالایشگاه شهریار تا سال ۱۳۹۰ در منطقه آذربایجان به بهره برداری خواهد رسید.
این طرح با ظرفیت ۱۵۰ هزار بشکه در روز تولید بنزین به ظرفیت ۱۱٫۴ میلیون لیتر و گازوئیل به ظرفیت ۱۲٫۳۳ میلیون لیتر روز در روز را به عنوان یکی از اهداف مهم پیش روی خود دارد. این طرح هم‌اکنون از ۳ درصد پیشرفت فیزیکی برخوردار است.
پالایشگاه نفت خام فوق سنگین هرمز با ظرفیت ۳۰۰ هزار بشکه در روز و با ۴ میلیارد دلار سرمایه گذاری در کنار پالایشگاه بندرعباس ساخته می‌شود. عملیات اجرایی این طرح در سال ۱۳۸۵ آغاز شده و انتظار می‌رود این طرح در سال ۱۳۹۱ به بهره برداری برسد.
پالایشگاه هرمز با ۵ درصد پیشرفت فیزیکی با خوراک نفت خام فوق سنگین با سرمایه گذاری مشترک شرکت اسار حکمت از ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران و شرکت کی.بی.سی انگلیس اجرایی شده و با ساخت آن روزانه ۱۵ میلیون لیتر بنزین و ۲۶٫۶ میلیون لیتر گازوئیل به ظرفیت تولید فراورده کشور اضافه می‌شود.
درایران، جعل یک سند، دردو شکل اساسی، به صورت «جعل مادی» و «جعل معنوی» تعریف می‌شود. جعل مادی به تغییر ظاهری یک سند با استفاده از روش‌های فیزیکی مانند برش یا تراش آن گفته می‌شود وجعل معنوی به تغییر مفاد یک سند اطلاق می‌گردد. تعریف نهایی شده جعل اسناد در گاه آمار ایران،
در قوانین ایران هر تغییری در اسناد جرم نیست بلکه تغییر با حیله و نیرنگ و باعث ضرر به دیگری جعل اسناد محسوب می‌شود.جعل چیست و جاعل چه کسی است؟ وبگاه برخط روزنامه جام جم مواد ۵۲۳ تا ۵۴۲ قوانین مجازات اسلامی درایران مجازات‌هایی را برای جاعلین اسناد در نظر گرفته‌است . این مجازات‌ها شامل مجازات‌های نقدی و زندان می‌شود و در مواردی از جمله جعل دستخط رهبر و دیگر مقامات ایران، جعل چک ویا اسناد ادرات حکومتی ویا مدارک تحصیلی، اعمال می‌شود.فصل پنجم - جعل و تزویر وبگاه بانک جامع قوانین و مقررات آنلاین - سایت حقوق ایران مجازات جعل مدارک فارغ التحصیلی دانشگاه‌ها داخل یا خارج از ایران یا استفاده از این اسناد مجعول به استناد ماده ۵۲۷ قانون مجازات اسلامی حبس از یک سال تا ۳ سال می‌باشد.جعل مدرک فارغ التحصیلی و ارائه آن به مراجع دولتی وبگاه وکالت
از روش‌های مختلفی برای تشخیص اسناد جعلی استفاده می‌شود که شامل روش‌های زیر می‌شودجعل اسناد وبگاه تهران متعلق به شهرداری تهران باهمکاری معاونت حقوقی مجلس ایران:
این نوع از جعل مربوط به هر گونه مدرک شناسایی که برای شناسایی فرد استفاده می شود. از جمله این مداکر می توان به شناسنامه، کارت ملی، گذرنامه، کارت پایان خدمت و... می باشد که جعل هر کدام از این مدارک جرم محسوب می شود.
این نوع از مدارک مربوط به اهراز هویت فرد در سازمان مربوطه می شود مثل سازمانی که برای شناسایی اعضای خود کارت شناسایی صدور می کند و هدف از صدور آن مشخص شدن شغل و حد اختیارات شخص است. جعل این گونه مدارک نیز جرم محسوب می شود.
مقامات قضایی ایران آمار جعل اسناد را روبه رشد می‌دانند یک از مقامات قضایی ایران اعلام کرده‌است تنها در یک دادسرا حدود ۸ هزار پرونده جعل سند وجود دارد.افزایش رو به رشد آمار جعل در کشور وبگاه روزنامه حیات نو ایران
در سال ۱۳۸۷ بزرگترین باند جعل اسناد در تاریخ ایران کشف شد. این باند در استان خوزستان فعالیت می‌کرد.بزرگترین باند جعل اسناد در تاریخ قضایی کشور متلاشی شد خبر گزاری فارس همچنین طرح موضوع مدرک جعلی علی کردان که منجر به استیضاح وبرکناری او شد بازتاب فروانی در سطح جهانی داشت بطوری که مطابق با تحقیق خبر گزاری رسمی ایران میزان جستجوی اینترنتی در مورد علی کردان به زبان انگلیسی، با میزان جستجوی اینترنتی واقعه یازده سپتامبر قابل مقایسه بوده‌است.خبرگزاری دولت: غائله مدرک کردان دارای ریشه خارجی و برای سیاه‌نمایی علیه دولت نهم است وبگاه عصر ایران
مقامات قضایی ایران اعلام کردند که دستگاه قضایی ایران با کمبود کارشناس جعل الکترونیکی مواجه می‌باشد و اعلام کرده‌اند که این موضوع مشکلات زیادی برای دستگاه قضایی ایجاد کرده‌است در ایران بررسی پرونده‌های جعل الکترونیکی به کارشناسان نرم‌افزار ارجاع می‌شود.ایران دارای کارشناس جعل الکتریکی نیست وبگاه اخبار فناوری اطلاعات ایران
زبان‌های آفروآسیایی یا آفریقایی-آسیایی که در گذشته به حامی-سامی (به انگلیسی: Hamito-Semitic) معروف بود، یک خانوادهٔ زبانی بزرگ با حدود ۳۰۰ زبان و گویش مرتبط می‌باشد. طبق برآورد اتنولوگ که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام شد آفروآسیایی شامل حدود ۳۰۰ (و یا بیشتر) زبان و گویش زنده می‌باشد. آفروآسیایی عمدتاً شامل زبان‌هایی می‌شود که در خاورمیانه، شمال آفریقا، شاخ آفریقا و بخش‌هایی از منطقهٔ ساحل صحرا به آن زبان‌ها صحبت می‌کنند.
زبان‌های آفروآسیایی زبان مادری بیش از ۵۰۰ میلیون نفر است که بعد از خانواده‌های هندواروپایی، چینی-تبتی و نیجر-کنگو چهارمین خانوادهٔ بزرگ زبانی دنیا است. این خانواده دارای شش شاخه زبان‌های بربری، چادی، کوشی، مصری، اوموتی و سامی است. در حال حاضر گسترده‌ترین زبان آفروآسیایی و در عین حال گسترده‌ترین زبان شاخهٔ سامی این خانوادهٔ زبانی، زبان عربی است که شامل زبان عربی معیار و سایر گویش‌های آن می‌شود. زبان عربی در حال حاضر حدود ۳۱۳ میلیون گویشور دارد که منطقهٔ جغرافیایی پراکنش آن‌ها غرب آسیا، شمال آفریقا، شاخ آفریقا و مالت می‌باشد.
خانواده آفروآسیایی علاوه بر زبان‌های امروزی، شامل چندین زبان باستانی بااهمیت همچون مصری (که خود یک شاخه مجزا از این زبان را می‌سازد)، اکدی، عبری توراتی و آرامی باستان است که همه از شاخه سامی هستند. هنوز توسط زبان‌شناسان تاریخی در مورد وطن زبانی آفروآسیایی و زمان پدیداری نیازبان نیاآفروآسیایی به توافق نرسیده‌اند. مکان‌های پیشنهادی شامل شاخ آفریقا، شمال آفریقا، شرق صحرای بزرگ و شام هستند.
دانشمندان به‌طور کلی خانواده زبان‌های آفروآسیایی را شامل پنج شاخه زیر می‌دانند، در مورد شاخه اوموتی اختلاف وجود دارد:
شاخه زبان‌های اوموتی بحث‌برانگیزترین عضو خانواده آفروآسیایی است، زیرا شکل‌های دستوری که زبان‌شناسان بیشترین وزن را در دسته‌بندی زبان‌ها در خانواده به آن‌ها اختصاص می‌دهند در این شاخه یا وجود نداند یا به‌طور واضح ناپایدار هستند. گروهی از زبان‌شناسان آن‌ها را شاخه‌ای مستقل از آفروآسیایی، گروهی به عنوان زیرگروه کوشی و گروه دیگری به عنوان خانواده‌ای مستقل از آفروآسیایی در نظر می‌گیرند.
زبان‌های آفروآسیایی که به‌طور گسترده صحبت می‌شوند به ترتیب جمعیت عبارتند از:
جدول زیر نمونه‌ای از اشتراکات زبان‌های آفروآسیایی است.
Wikipedia contributors, "Afro-Asiatic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Afro-Asiatic_languages&oldid=196510364 (accessed March 7, 2008).
ربی شلومو اسحاق(عبری:רבי שלמה יצחקי) که با سرنام راشی(عبری: רש"י) شناخته می‌شود؛ نویسنده یهودی مشهور قرن یازدهم است که بیشتر به دلیل شرح و تفسیرش بر تلمود و تنخ شهرت یافته است. او در تروا فرانسه زاده شده بود؛ در نوجوانی برای تحصیل علوم دینی به یشیوا یا دانشکده ورمز رفت و از آنجا به دانشکده مایانز شتافت. در سال ۱۶۰۷، راشی یشیوا خاص خود را بنیان نهاد. تفسیر راشی بر تلمود در آخرین سالهای زندگیش پایان یافت؛ این تفسیر تقریباً تمام تلمود بابلی را پوشش می‌دهد.
هیلل (عبری:הלל) از دانشمندان و رهبران مذهبی یهودی (زاده نزدیک به سال ۱۱۰ پیش از میلاد، درگذشته در سال ۱۰ میلادی) و از شخصیت‌های تأثیرگذار در تاریخ دین یهود بود.
او بنیانگذار بیت هیلل (בית הלל) در بود. هیلل در بابل زاده شده بود و نسبش از سوی پدر به طایفه بنیامین و از سوی مادر به خاندان داوود می‌رسید. بر اساس میشنا، هیلل بابل را ترک گفت تا در نزد شمعیا و اوطلیون در اورشلیم تورات را بیاموزد. سرانجام وی به عنوان رئیس سنهدرین (ناسی) برگزیده شد و چهل سال در این مقام باقی ماند. فرزندان هیلل تا چندین سال رهبری قوم یهود را برعهده داشتند.
هیلل در زمان تولد عیسی مسیح کاهن اعظم معبد سلیمان بود.
جومپا لاهیری (به بنگالی:ঝুম্পা লাহিড়ী) با نام نیلانجانا سودشنا (زادهٔ ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۷ در لندن) نویسنده آمریکایی هندی‌تبار است.
لاهیری با نخستین اثرش، مجموعه داستان "مترجم دردها" (۱۹۹۹)، برنده جایزه ادبی پولیتزر در سال ۲۰۰۰ شد. همچنین نخستین رمان او به نام "همنام" (۲۰۰۳) در ساخت فیلمی به همین نام در سال ۲۰۰۷ مورد اقتباس قرار گرفت.(nationmaster.com/encyclopedia) Jhumpa Lahiri
پدر و مادر لاهیری از مهاجران هندی (بنگالی) بودند که از کلکته به لندن مهاجرت کرده بودند. پدر جومپا کتابدار دانشگاه بود. او در لندن به دنیا آمد، خانواده‌اش وقتی که وی ۳ ساله بود به آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب جومپا در رود آیلند آمریکا بزرگ شد. مادر جومپا علاقه‌مند بود که فرزندانش با فرهنگ بنگالی به خوبی آشنا باشند از همین رو آنها اغلب برای دیدن اقوامشان به کلکته می‌رفتند.
لاهیری به کالج برنارد رفت و مدرک لیسانس در رشته ادبیات انگلیسی را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. پس از آن به دانشگاه بوستون رفت و سه مدرک فوق‌لیسانس در رشته‌های "زبان انگلیسی"، "نگارش خلاقانه" و "ادبیات تطبیقی" و نیز مدرک دکترا در رشته مطالعات رنسانس را از این دانشگاه دریافت کرد.
لاهیری در سال ۲۰۰۱ با آلبرتو ووروولیاس-بوش روزنامه‌نگار ازدواج کرد. آنها دارای دو فرزند به نام‌های اکتاویو و نور هستند و در بروکلین زندگی می‌کنند.ساده‌نویسی بهترین فرم داستان‌نویسی است (وب‌گاه روزنامه کارگزاران)
همه کتاب‌های لاهیری شامل "مترجم دردها"، "همنام" و "خاک غریب" در ایران به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند. ترجمه همه این آثار را امیرمهدی حقیقت انجام داده و برخی از این آثار را مترجمان دیگری نیز از جمله مژده دقیقی، فریده اشرفی، زهره خلیلی و گیتا گرکانی هم ترجمه کرده‌اند.ترجمه آخرین مجموعه داستان جومپا لاهیری به فارسی (وب‌گاه روزنامه کارگزاران)
جومپا لاهیری طی قراردادی رسمی کپی رایت ترجمهٔ فارسی خاک غریب و گودی را به نشر ماهی واگذار کرده است.
"جایی که هستم" جدیدترین کتاب لاهیری و نخستین تجربهٔ داستان‌نویسی او به زبان ایتالیایی است. انتشارات کتاب تداعی این کتاب را در سال ۱۳۹۹ و با ترجمهٔ غزل قربان‌پور منتشر کرد.
یهودا هاناسی (عبری: יהודה הנשיא‌) از رهبران اصلی جامعه یهود و از بزرگ‌ترین تنائیم بود؛ او بدین سبب که رئیس سنهدرین بود با عنوان ناسی شناخته می‌شد که معنای شاهزاده را نیز دارد. او در بین یهودیان، همچنین با نام، "ربینو هاقدوش" (عبری: רבינו הקדוש یا "استاد مقدس ما") شناخته می‌شد. یهودا هناسی در سال ۱۳۲ میلادی زاده شده بود. بر اساس میشنا، در همان روزی به‌دنیا آمد که ربی عقیوا درگذشت. علت عمدهٔ شهرت او، تدوین و نگارش کتاب میشنا است. نگارش این کتاب با همکاری عدهٔ زیادی از ربی‌های یهودی در مورد قانون شفاهی یهود تدوین شد.
پَر حَسینو به لهجه محلی ( پَر أحَسُنـُو )الکوخردی، محمد، بن یوسف، "(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)" الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
نام نقطه‌ای جغرافیایی در جنوب ایران است.محمدیان، کوخردی، محمد. "به یاد کوخرد" ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
اصطلاحی است جغرافیایی در گویش لارستانی و به ویژه در گویش کوخردی. پَر به معنای تپه‌ای نسبتاً بلندی است که میان دو کوهپایه بلند قرار داشته باشد؛ و حتی هم اگر دشتی کوهستانی تپه‌ای در میان آن قرار داشته باشد ومجزا باشد، نیز آن را پَر گویند، مانند: «پَر بردُومُه» در منطقهٔ (خادون) در کرانهٔ رودخانه مهران.
«پَر حَسینو» در جنوب غربی دهستان کوخرد از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. چشمهٔ آب روانی در پائین تپه جاری است.
وجه تسمیت به پَر حَسینو از آنجا است که در وسط تپهٔ «پَر حَسینو» تخته سنگ (تال) بزرگی وجود دارد که از وسط آن تخته سنگ چشمه آب کوچکی جاری است که حالا ربع اینچ و شاید هم کمتر آب دارد، در پایین این تخته سنگ ودقیقاً زیر عین چشمه یک ظرف سفالی (أحسن تار) از دوران قدیم گذاشته شده‌است، و آب قطره قطره بداخل (أحسن تار)
«ظرف سفالی» ریخته می‌شود و در «أَحسِن» جمع می‌شود، بیابان گردها از این آب استفاده می‌کنند، آب چشمه بسیار شیرین است، و در این منطقه تنها وجود آب شیرین همین چشمه‌است که از وسط این تخته سنگ بقدرت الهی به وجود آمده‌است، لذا از دوران بسیار دور از اهمیت خواصی برخوردار بوده‌است، وجود ظرف سفالی (أحسن تار) در این تپه (پَر) ونقش مهم آن در جمع‌آوری آب در این منطقهٔ خشک کوهستانی، این تپه پَر حَسینو نامگذاری کرده أند. وجود این‌گونه آثار زندگی باستانی ونیز تاریخچه‌های آن‌ها که به صورت داستان سینه به سینه نقل وضبط شده‌است در أغلب نقاط دهستان کوخرد وروستاهای اطراف وجود دارد که تحقیق در بارهٔ آن‌ها از راه پژوهشهای محلی ومطابقت دادن آن‌ها باهم نکات تاریکی از زندگی مردمی که سالیان پیش در این منطقهٔ گسترده می‌زیسته أند روشن خواهد نمود.محمدیان، کوخردی، محمد، " «شهرستان بستک و بخش کوخرد» "، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
نقاط پیرامون پَر أحسن: دره کنخور، رشتهٔ کوه زیر، آودون چابه (آبدان چابه)، (گری باصیر)، نخلستان گری باصیر، (آودون چی)، چراگاه پَر أَحسِن، جادهٔ ترارو به کنخور. در چند سال گذشته خیرین یک باب آب‌انبار برکه و یک کاروانسرا در (پَر أَحسِن) ساخته أند، ومردم در فصل زمستان و بهار برای گشت (طبخ) و تفریح به آن مکان می‌روند، وجایی تاریخی، دیدنی، وبسیار باصفا ودلنشین است. در اطراف «پَر حَسینو» حشم‌نشین اتراق می‌کنند.
منطقهٔ «پَر حَسینو» نیز مانند سایر مناطق کوه جنوب (کوه زیر) قابلیت مرتعی است أما کمتر از سایر پشته‌های پُر بهار جنوب، آن هم بعلت کم بود آب در این منطقهٔ کوهستانی، همچنین درختانی مانند: کُنار، سمر، سَلَم نیز در اطراف (پَر أحسن) به چشم می‌خورد، أما از جمله برندگان فقط پرندگانی کوهستانی که تحمل قسوت زندگی در گرما ونسبتاً کم‌آبی دارند گاه وقتی در کنار «ظرف سفالی» (أحسن تار) که پر از آب شیرین است دیده می‌شوند، مانند:
کبک، قُمری، بادخور، تیهو، چکاوک، فاخته، کوکر، دراج مشاهده می‌شوند.
سبکتکین سالور (۱۳۰۲–۱۳۷۰)، شاهزاده قاجار، نویسنده و فیلمنامه‌نویس ایرانی بود.مجله دنیای تصویر شماره ۹۳
او به تحقیق و نگارش داستان پیرامون تاریخ باستان ایران و رویدادهای اجتماعی شهرت داشت.
سالور تحصیلات ابتدایی را در دبستان فردوس تجریش و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان فیروز بهرام به اتمام رسانید. سپس جذب مطبوعات شد. او در مجله پرتیراژ "صبا" نویسندگی را آغاز نمود. تدریجاً اسم و رسمی پیدا کرد و روی هم رفته در داستان پردازی تاریخی مهارت یافت.
وی علاوه بر مقالات و کتب در برنامه‌های رادیو و تلویزیون هم همکاری مستمر داشت.
سالور پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و در کانادا اقامت گزید. وی در اواخر آبان ماه سال ۱۳۷۰ درگذشت.
جرج کندی (انگلیسی: George Kennedy) بازیگر آمریکایی سینما و تلویزیون بود که در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی بسیاری نقش آفرینی کرد. او که در ۱۹۶۸ نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شده بود در همان سال جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم "لوک خوش دست" دریافت نمود. همچنین جرج کندی تنها هنرپیشهٔ فیلم حادثه‌ای فرودگاه بود که در سه دنبالهٔ دیگر این فیلم نیز ظاهر شده و نقش جو پترونی را در هر ۴ فیلم ایفا نمود.
جورج کندی در ۱۸ فوریه ۱۹۲۵ در نیویورک و در خانواده‌ای هنرمند زاده شد. پدرش موسیقی‌دان و مادرش بالرین بود و جورج در دو سالگی اولین حضور خود بر صحنهٔ نمایش را تجربه کرد. او در بحبوحهٔ جنگ جهانی دوم وارد ارتش شد و ۱۶ سال به خدمت پرداخت، اما به خاطر جراحتی که بر پشت برداشته بود در اواخر دهه ۵۰ میلادی بازنشسته شد. او که در همان زمان به عنوان مشاور نظامی در چند قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی "سرجوخه بیلکو" حضور داشت تصمیم گرفت که بار دیگر به دنیای هنر بازگردد.
کندی کارش را با بازی در چند مجموعهٔ تلویزیونی وسترن همچون "ماوریک" (۱۹۵۷) و "روهاید" (۱۹۵۹) شروع کرد و پس از آن در چند فیلم سینمایی ایفاگر نقش‌هایی کوچک شد. از آنجاییکه کندی بلند قامت (۱٫۹۳ متر) و درشت هیکل بود بیشتر نقش‌های منفی به او داده می‌شد که از این میان می‌توان به به نقش هرمن اسکوبی یک دست در فیلم "معما" (۱۹۶۳) با بازی کری گرانت و آدری هپبورن و لئو کراس در فیلم "استریت‌جکت" (۱۹۶۴) اشاره کرد. ادامهٔ دههٔ ۶۰ سال پرکاری برای او بود و کندی علاوه بر بازی در چندین مجموعهٔ تلویزیونی، در فیلم‌های موفقی همچون "دوازده مرد خبیث" (۱۹۶۷) و "لوک خوش دست" (۱۹۶۷) ظاهر شد و در ۱۹۶۸، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم لوک خوش دست دریافت نمود. لورل طلایی، دیگر جایزه‌ای بود که این فیلم در ۱۹۶۸ برای جورج کندی به ارمغان آورد.
در ۱۹۷۰ در نقش جو پترونی در فیلم "فرودگاه" بازی کرد و برای دومین بار نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد. در ۱۹۷۴ در فیلم‌های حادثه‌ای "زلزله" و جاده‌ای "لایتفوت و تاندربولت" ظاهر شد و همان سال دومین حضور خود در نقش جو پترونی را در فیلم "فرودگاه ۷۵" که به دنبال موفقیت فیلم فرودگاه ساخته شده بود تجربه نمود. از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ در ۱۶ قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی "شوالیه آبی" در نقش بامپر مورگان ظاهر شد و سومین حضور او در نقش جو پترونی با "فرودگاه ۷۷" (۱۹۷۷) رقم خورد. در ۱۹۷۸ در فیلم "قتل در کرانه نیل" که اقتباسی بود از یکی از داستان‌های آگاتا کریستی در کنار بازیگرانی همچون پیتر اوستینوف، بت دیویس، دیوید نیون و میا فارو ایفای نقش نمود. در همین سال از اولین همسر خود نورما ورمن جدا شده و با دومین همسر خود جوان مک‌کارتی ازدواج نمود. در ۱۹۷۹ برای چهارمین بار در نقش جو پترونی در آخرین فیلم این سری با نام "فرودگاه ۷۹، کنکورد" ظاهر شد تا تنها هنرپیشهٔ فیلم فرودگاه باشد که در هر سه دنبالهٔ این فیلم بازی کرده‌است.
جورج کندی در دههٔ ۸۰ در فیلم‌ها و مجموعه‌های مختلفی همچون "چاتانوگا چوچو" (۱۹۸۴)، "بولرو" (۱۹۸۴) که نامزدی تمشک زرین بدترین بازیگر نقش مکمل مرد را در ۱۹۸۵ برایش رقم زد، "آزادی" (۱۹۸۶) و "نیروی دلتا" (۱۹۸۶) بازی کرد. در ۱۹۸۸ در فیلم کمدی و موفق "" در کنار لزلی نیلسون نقش آفرینی نمود و بعد دیگری از شخصیت و توانایی‌هایی خود را نمایش داد. دو ادامهٔ دیگر بر این فیلم در ۱۹۹۱ و ۱۹۹۴ ساخته شد و تماشاگران بار دیگر شاهد بازی جورج کندی در نقش کاپیتان اد هاکن بودند.
در ۱۹۹۷ به جای شخصیت ال بی ماموت در انیمیشن "گربه‌ها نمی‌رقصند" صحبت نمود. در ۱۹۹۸ در فیلم "سربازان کوچک" که اکشنی برای کودکان است بازی کرد و پس از آن خود را برای مدتی بازنشسته نمود.
بازگشت مجدد جورج کندی به عرصهٔ بازیگری در ۲۰۰۳ و با بازی در سریال تلویزیونی "جوان و ناآرام" رقم خورد و از آن زمان در فیلم‌ها و مجموعه‌های مختلفی همچون "شیطان در نیمه شب می‌آید" (۲۰۰۴)، "سه مرد بد" (۲۰۰۵)، "شن‌های فراموشی" (۲۰۰۷)، "مردی که بازگشت" (۲۰۰۸)و "واگن پارتی دیوانه دیوانه" (۲۰۰۹) که هجویه‌ای است بر فیلم‌های وسترن بازی کرد.
او همچنین دارای ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر واقع در شماره ۶۳۵۲ بلوار هالیوود می‌باشد.
عبدالله توکل (۱۳۰۳ – ۲۵ شهریور ۱۳۷۸) مترجم اهل ایران بود.
در سال ۱۳۰۳ در کوچه علیه اردبیل به دنیا آمد که بعدها با ورود به عرصه ادبیات به همراه دو دوست خود رضا سیدحسینی و محمد قاضی به سه تفنگدار نهضت ترجمه ایران شهرت یافتند.
شهرتی که تا به امروز قوام داشته و در نسل‌های بعد نیز الگوهای کارکردی این مترجم در میان جوان‌ترها به عنوان مکتبی علمی قلمداد می‌شود.
عبدالله توکل در خانواده‌ای تجارت پیشه در اردبیل متولد شد. تا ششم ابتدایی را در مدرسه‌های صداقت و هدایت و دوره اول متوسطه را در دبیرستان هدایت اردبیل گذراند. بعد از اتمام تحصیلات در دبیرستان صفوی موفق به کسب دیپلم کلاس پنجم علمی شد.
در ادامه ششم ادبی را در دبیرستان دارالفنون تهران سپری کرد. تحصیلات دانشگاهی خود را ابتدا در دانشکده حقوق آغاز کرد، اما آن را نیمه کاره رها کرد و برای تحصیل زبان به دانشکده ادبیات رفت. مدتی نیز در دانشگاه واشینگتن درس انگلیسی و روش تدریس زبان خواند.
پس از بازگشت به ایران، بیش از پیش به ترجمهٔ آثار ادبی پرداخت. در سال‌های ۱۳۳۶–۱۳۵۹ برنامه ادبیات جهان را در رایو به اجرا درآورد.
در سالهای پایانی عمر تلاش کرد تا حد ممکن در ترجمه‌های قبلی خود بازنگری کند. توکل در ۲۵ شهریور ۱۳۷۸ در زادگاهش بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت.کمالی، محمدجواد، "تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی"، انتشارات سخن گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ۱۳۹۲، ص ۴۵۱.
فهرست زیر حاوی ۴۴ عنوان از کتاب‌هایی است که عبدالله توکل در طول بیش از ۵۰ سال ترجمه کرده‌است.
استان ایوانوف (به روسی: Ива́новская о́бласть، تلفظ: "ایوانووْسکایا اُبْلاست") یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است.
جمعیت این استان ۱٬۱۴۸٬۳۲۹ نفر و مساحت آن ۲۱٬۸۰۰ کیلومتر مربع است.
سه شهر اصلی این استان، ایوانوفو (مرکز استان)، کینِشْما و شویا نام دارند.
رودخانه ولگا از بخش شمالی استان می‌گذرد و مرکز اصلی گردشگری این استان منطقه پلیوس است.
استان صنعتی ایوانوف (Ива́новская Промы́шленная о́бласть) که در ۱۴ ژانویه ۱۹۲۹ تأسیس شده‌بود در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۳۶ به دو استان به نام‌های استان ایوانوف و استان یاروسلاول تقسیم شد.
اسفندیار منفردزاده (زادهٔ ۲۴ اسفند ۱۳۱۹ در تهران) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و تنظیم‌کنندهٔ ایرانی است.
منفردزاده از سال ۱۳۳۵ آهنگسازی را در «رادیو ایران» آغاز کرد و تا هشت سال بعد ادامه داد. قبل از آن مدت کوتاهی در «رادیو نیرو هوایی» و تئاترهای لاله‌زار عود می‌زد. او هم‌زمان با تنظیم اپرای "تخت جمشید" (۱۳۴۶) و "فتح بابل" (۱۳۴۷) آهنگ فیلم‌های "هنگامه" (۱۳۴۷) و "جهنم سفید" (۱۳۴۷) هر دو به کارگردانی ساموئل خاچیکیان، را ساخت. آهنگ دو ترانه برای صدای کورس سرهنگ‌زاده در فیلم حسن کچل (علی حاتمی، ۱۳۴۹) نیز از ساخته‌های اوست. دوران همکاری وی با مسعود کیمیایی و امیر نادری و بهرام بیضایی درخشان‌ترین دوران کاری وی به عنوان سازندهٔ موسیقی فیلم است. او در این دوران آهنگ‌سازی فیلم‌هایی چون "عمو سیبیلو"، "گوزن‌ها"، "تنگنا"، "داش آکل"، "خداحافظ رفیق"، "رضا موتوری" و "قیصر" را به عهده داشت که مشهورترین اثرش موسیقی فیلم "قیصر" می‌باشد. او همچنین برای موسیقی متن دو فیلم "قیصر" و "رضا موتوری" برنده جایزه از جشنواره فیلم سپاس شد. اکثر کارهای او با صدای فرهاد و گوگوش اجرا شده‌اند. منفردزاده از کودکی با مسعود کیمیایی دوست بوده‌است.
او که تحصیلاتش را در رشتهٔ موسیقی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نیمه‌تمام گذاشت، در دانشگاه موسیقی وین نیز نتوانست این رشته را به پایان برساند. او در سال ۱۳۴۶ در زمینهٔ اپراهای تخت‌جمشید نیز فعالیت داشت.
در سال ۱۳۴۴ نیز همراه با علی‌اکبر صدیف، رضا ناروند، پرویز اتابکی و گروهی دیگر از هنرمندان، در اجرای اپرای فتح بابل در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران همکاری داشت.
به پیشنهاد پدرام اکبری، تصمیم به اجرای سرود بهاران خجسته باد که در بین زندانیان سیاسی معروف شده بود می‌گیرند. وظیفه ضبط این سرود به اسفندیار منفردزاده، که خود نیز در رابطه با پروندهٔ خسرو گلسرخی (و سوابق چپی) توسط ساواک دستگیر و مدتی زندانی بود، سپرده شد و از آن جا که پدرام و دوستانش هیچ ملودی مربوطی را به یاد نداشتند و تکرار ملودی آهنگ‌های معروف بود، او خود به ساختن ملودی پرداخت و به دلیل تعطیل ارکسترها و خانه‌نشین شدن نوازندگان، خود به تنهایی تمام سازها را ابتدا تک تک نواخت و بعد همه را با هم ترکیب کرد. سرانجام، هنگامی که مراسم یادبود و بزرگداشت «کرامت» و «خسرو» در حال برگزار شدن بود، نوار ضبط و آماده شده «بهاران خجسته باد» را مستقیماً از استودیو به سالن برگزاری مراسم آوردند و در آنجا برای نخستین بار این سرود پخش شد.
منفردزاده خود دربارهٔ سابقه اجرای این سرود بعدها چنین می‌گوید: «... سرود بهاران خجسته‌باد با شتاب و با سازهایی در حد اسباب بازی و با وسایل ضبط زیر متوسط - یعنی بسیار ابتدائی امروز - دز سال انقلاب و با صداهایی کاملاً غیر حرفه‌ای در منزل و نه در استودیو، ضبط شده‌است… اگر سرود بهاران خجسته‌باد بدون کمک امتیازات ویژه با چنین اقبالی ماندگار می‌شود، در واقع عشق و ایثار انسانی بزرگ یعنی کرامت دانشیان، نیروی پرتوان ماندگاری آن بوده‌است، نه موسیقی و اجرای ابتدایی آن‌هم با صدای غیرحرفه‌ای من. . .»
در سابقه و تاریخچهٔ ترانهٔ «جمعه»، باید از فیلم «خداحافظ رفیق» ساختهٔ «امیر نادری» گفت و این واقعیت که: کنجکاوی برای شنیدن آن موسیقی و ترانهٔ متن و شعر و صدا، تنها عاملی بود که می‌توانست سینماروهای آن‌روزگار را به دیدن این فیلم جذب کند. فیلمی که از اولین فیلم‌های نامتعارف سینمای ایران بود با بازی هنرپیشه‌هایی ناشناخته و نه چندان معروف.
«شهیار قنبری» در مجموعه‌ای از ترانه‌سروده‌های او که با نام «دریا در من» منتشر شده، در پانویس این شعر می‌نویسد:
«در یک عصر جمعه، ترانهٔ جمعه را در خانهٔ اسفندیار نوشتم. روبروی سازمان سینما پیام. بلوار الیزابت دوم (نوشتم). (سپس آن را با موسیقی اسفندیار) ترانه را به امیر نادری و فیلم خداحافظ رفیق‌اش، دوستانه پیشکش کردیم. روی جلد صفحهٔ چهل و پنج دور، سه تصویر سپید و سیاه از جوانی‌ی ما (عکس از امیر نادری). پشت جلد. دستانی چروکیده. پیر. سیاه. گرسنه. پای این تصویر نوشتم: ـ نازنین، هدیه‌ای به تو که هر روزت، جمعه است. ترانهٔ آمنه، با صدای آغاسی، هم‌زمان منتشر شد. می‌گفتند: جمعه بیش از آمنه گل کرده‌است! جمعه، پیروزی ترانهٔ نوین بود.»
منفردزاده در همدلی‌ای که با جریان سینمای متفاوت و معترض داشت و از بابت قولی که داده بود ملودی و ریتم آهنگ و ترانه را می‌سازد اما از آنجا که خود درگیر تعهدات دیگری است که باید به موقع آماده کند از محمد اوشال از آهنگ‌سازان مطرح آن سال‌ها می‌خواهد اجرای این‌کار را تقبل کند و امیر نادری را با او آشنا می‌کند. محمد اوشال، در جواب به این درخواست همکار خود، آن را تنظیم و اجرا می‌کند. آنچه که ضبط می‌کند بیشتر با سازهای بادی اجرا شده‌است. روی همین ریتم و ملودی که فضا و ضرباهنگی نظامی دارد، فرهاد سرودهٔ شهیار قنبری را می‌خواند. حاصل آن هر چه هست اما به دل امیر نادری خوش نمی‌نشیند. پس با نارضائی از کار اوشال به خود اسفندیار منفردزاده بازمی‌گردد و با این انتظار که خود او کار را تمام و به قولی که داده‌است عمل کند. این رفت‌وآمدها با به پایان رسیدن صداگذاری و دوبلهٔ فیلم بیشتر و بی‌پولی پروژه، فشرده‌تر و سخت‌تر می‌شود. تا آن که شبی از روزی که دیگر خلق همه از این به تأخیر و تعویق افتادن‌ها تنگ شده و کار دارد به رنجیدگی خاطر و آزردگی دل می‌کشد، «منفردزاده» با قرار قبلی و با کمک «شهبال» سر راه به رستورانی که «فرهاد» شب‌ها در آنجا می‌خواند می‌رود. ساعتی به انتظار تمام شدن نوبت خواندن فرهاد می‌نشیند و ساعت سه بامداد او را به همراه «شهبال شب‌پره» یکی از اعضای گروه «بلک‌کتز» که آن زمان «فرهاد» خوانندهٔ آن گروه است، برمی‌دارد و از «رستوران کوچینی» در حوالی «بلوار الیزابت» می‌رانند تا برسند به «استودیو طنین» در خیابان «ثریا» کوچهٔ «رامسر». آن‌موقع از شب، استودیو آماده است. «گرجی» صدابردار و «محمد اوشال» با قرار قبلی آنجا هستند؛ «ناصر غواص» از جوانان علاقه‌مندی که معمولاً همان دور و برها هستند هم دم دست است. دیروقت است و چیزی به پگاه نمانده، قبل از اینکه «فرهاد» از پا در بیاید و به خواب بیفتد باید کار را تمام کرد. پس «شهبال شب‌پره» پشت درام می‌نشیند و «محمد اوشال» روی کلیدهای پیانو خم می‌شود و گیتار هم که دست خود «فرهاد» است و «اسفندیار منفردزاده» کنترباس را بدست می‌گیرد. «شهرام غواص» را صدا می‌زنند که بیاید و «سوت» را بزند. می‌آید. می‌زند و «فرهاد» می‌خواند. کل کار و اجرا در یک برداشت ـ بدون تکرار دوباره ـ ضبط و تمام می‌شود. ساعتی بعد که پگاه سر می‌زند، ترانهٔ «جمعه» متولد شده‌است. «جمعه» با صدای «فرهاد»، بی‌هیچ چشم‌داشت مادی، و صرفاً در جهت حمایت از «امیر نادری»، و فیلم «خداحافظ رفیق»، به او هدیه می‌شود. این ترانه کمی بعدتر با صدای «گوگوش» هم اجرا شد و به بازار آمد؛ ولی اجرای «جمعه» با صدای فرهاد که تلخ می‌خواند بیشتر مورد قبول افتاد و ماندگار شد. او با صدای خود، این ترانه را به یاد و خاطرهٔ نسل و زمانهٔ ما پیوند زد. هفت سال بعد از انتشار این ترانه، بار دیگر جمعه‌ای دیگر در تاریخ مبارزات مردمی ایران، رخت عزا تن می‌کند و سیاه‌پوش می‌شود. جمعه‌ای که هفدهم شهریور ماه سال پنجاه و هفت است. هنوز روزی از وقوع این کشتار نگذشته که نسخهٔ دوم ترانهٔ «جمعه» در تنظیم و اجرایی تازه، با ریتمی متفاوت و کوبنده به بازار می‌آید. «اسفندیار منفردزاده»، در اجرای صدای چکش‌واری که در شروع نمونهٔ بازخوانی شدهٔ این ترانه می‌شنویم؛ از کوبش ضربه‌های برهم دو پاره سنگ، و در ادامه از صدای «اسفندیار قره‌باغی»، خوانندهٔ سرود مشهور «ای ایران»، برای بخش کورال و همسرایی بهره گرفته بود و «فرهاد» که این‌بار آن را با حس و حالی متفاوت از اجرای اول می‌خواند. این اجرای تازه با نام «جمعه برای جمعه»، در همدلی با واقعهٔ جمعهٔ سیاه ۱۷ شهریور منتشر شد و بعد از واقعهٔ «سیاهکل» پیوندی همیشه با آن رویداد تاریخی نیز دارد.
منفردزاده بعد از انقلاب ترانه‌هایی برای ابی و داریوش آهنگسازی کرد. موسیقی فیلم تابوی ایرانی را نوشت و هم‌اکنون ساکن کشور سوئد است.
آلفرد بستر (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۱۳ - درگذشته ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۷)، نویسندهٔ علمی تخیلی، نمایشنامه‌نویس رادیو و تلویزیون، ویراستار نشریات، نویسندهٔ کمیک استریپ و داستان‌های کمدی بود. او در تمامی زمینه‌های فوق موفق بود، با این حال بیشتر به عنوان یک نویسندهٔ علمی تخیلی و اولین برندهٔ جایزه هوگو در سال ۱۹۵۳ (برای رمان مرد ویران‌شده) شناخته شده‌است.
آلفرد بستر متولد منهتن، نیویورک در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۱۳ است. پدر او جیمز، کفاش و اولین نسل از آمریکایی‌های اصالتاً اطریشی بود.
مادر آلفرد، بِل؛ متولد روسیه بود و تا قبل از ورود به آمریکا در نوجوانی به زبان ییدیش (زبان عبری رایج میان کلیمیان روسیه و لهستان و آلمان و غیره- مخلوطی از آلمانی و عبری) صحبت می‌کرد. آلفرد دومین و آخرین فرزند و تنها پسر جیمز و بل بود. (فرزند اول ایشان، ریتا، در سال ۱۹۰۸ متولد شده بود)
با اینکه مادرش یهودی بود اما در آمریکا دانشمندی مسیحی شد؛ اما آلفرد بدون اعتقادات مذهبی رشد یافت.
ماهیچه‌های صاف شامل ماهیچه‌های خودکار دیواره رگ‌ها و دستگاه گوارش می‌شود و حدود ۱۰٪ از بدن را تشکیل می‌دهند.
فیبرهای ماهیچه صاف بیشتر ۲ تا ۵ میکرومتر قطر داشته و تنها ۲۰ تا ۵۰۰ میکرومتر درازا دارد در حالی که فیبرهای ماهیچه‌های اسکلتی قطری تا ۲۰ برابر آن‌ها داشته و درازایشان تا چندین هزار برابر می‌رسد.
بسیاری از اصول انقباضی دربارهٔ ماهیچه صاف و ماهیچه اسکلتی یکسان است. ماهیچه صاف شبکه آندوپلاسمی صاف با گستردگی کمتری نسبت به سایر ماهیچه‌ها دارد.
اما، «نیروهای جاذبه‌ای میان فیلامان‌های میوزین و اکتین که در ماهیچه صاف کاملاً متفاوت است».
این ماهیچه‌ها شکل دوکی دارند و غیرارادی عمل می‌کنند. سلول‌های بافت ماهیچه‌های صاف بدون انشعاب هستند و یک هسته دارند. این نوع ماهیچه به‌طور آهسته منقبض می‌شود ولی انقباض خود را مدت بیشتری نگاه می‌دارد. ماهیچه‌های صاف در انسان فقط در بخش‌های داخلی بدن دیده می‌شوند؛ به جز کیسه بیضه در مردان.کتاب زیست‌شناسی دبیرستان
ماهیچه‌های صاف هر اندام با ماهیچه صاف بیشتر اندام‌های از چندین نظر تفاوت مشخص دارد. ابعاد فیزیکی، سازمان بندی به گونه دسته‌ها یا صفحه‌ها، پاسخ به گونه‌های گوناگون تحریک‌ها مشخصات حس‌گیری و دیگر با این وجود به خاطر سادگی، ماهیچه‌های صاف را به گونه کلی به دو دسته بزرگ می‌توان بخش کرد.
اینگونه ماهیچه صاف از فیبرهای ماهیچه‌ای صاف مجزا پایه‌ریزی شده‌است. هر فیبر گونه کاملاً مستقل از فیبرهای دیگر عمل می‌کند و بیشتر مانند فیبرهای ماهیچه‌ای اسکلتی از یک انتهای عصبی واحد عصب‌گیری می‌کند. افزون بر آن سطوح بیگانه این فیبرها مانند فیبرهای ماهیچه‌های اسکلتی از یک لایهٔ نازک ماده همانند غشا یا مخلوطی از فیبریل‌های کلاژن و گلیکوپروتئین پوشیده می‌شوند که به عایق‌بندی فیبرهای جداگانه از یکدیگر کمک می‌کند. مهم‌ترین ویژگی فیبرهای ماهیچه صاف چند واحدی آن است که هر فیبر می‌تواند به گونه مستقل از فیبرهای دیگر منقبض شود و مهار آن‌ها نیز به گونه بزرگ بدست سیگنال‌های عصبی به انجام می‌رسد. این موضوع برعکس ماهیچه تک واحدی است که در آن مهار بر دوش محرک‌های غیر عصبی است. یک ویژگی اضافی آن این است این ماهیچه‌ها گاهی انقباض‌های خود به خودی نشان می‌دهند. برخی از نمونه‌های ماهیچه صاف چند واحدی که در بدن یافت می‌شوند بر این پایه‌اند فیبرهای ماهیچه‌ای صاف ماهیچه مژگانی چشم، عنبیه چشم، پلک سوم که چشم را در برخی از جانوران پست می‌پوشاند و ماهیچه‌ها راست‌کننده که مایه سیخ شدن موها بر اثر تحریک عصبی سمپاتیک می‌شوند.
واژه تک واحدی گمراه‌کننده‌است زیرا به معنی فیبرهای ماهیچه‌ای واحد نیست بلکه به معنی توده کلی از صدها یا میلیون‌ها فیبر ماهیچه‌ای است که با یکدیگر به گونه یک واحد منقبض می‌شوند. فیبرها بیشتر با یکدیگر جمع شده و به گونه صفحات یا دستجاتی در می‌آیند و غشای سلولی آن‌ها در نقاط انبوهی به یکدیگر می‌چسبند به گونه‌ای که نیرویی که در یک فیبر ماهیچه‌ای فرآوری می‌شود، می‌تواند به فیبرهای پس از آن منتقل شود. افزون بر آن غشاهای سلولی بدست محلهای تماس شکافی انبوهی، به یکدیگر ملحق می‌شوند که از راه آن‌ها یونها می‌توانند به آزادی از یک سلول به سلول پس از آن بروند.
به گونه‌ای که پتانسیل‌های عمل یا جریان یونی ساده می‌توانند از یک فیبر به فیبر پس از آن سیر کرده و مایه شوند که فیبرهای ماهیچه‌ای همگی با یکدیگر منقبض شوند. این‌گونه ماهیچه صاف همچنین به چرایی اتصالات دو طرفه در میان فیبرها ماهیچه صاف سن سی تیال نامیده می‌شود. چون این‌گونه ماهیچه در پوسته بیشتر احشا بدن دربرگیرنده روده، مجاری صفراوی، رحم و بسیاری از رگهای خون یافت می‌شود پس، ماهیچه صاف احشایی نیز نامیده می‌شود.
ماهیچه صاف دارای هم فیلامان‌های اکتین و هم فیلامانهای میوزین است و مشخصات شیمیایی آن‌ها همانند مشخصات شیمیایی فیلامان‌های اکتین و میوزین ماهیچه اسکلتی است.
ماهیچه صاف تروپونین که برای مهار انقباض ماهیچه اسکلتی بایسته‌است، ندارد. پس، مکانیسم مهار انقباض در آن کاملاً متفاوت است.
اختلافات عمده‌ای در سازمان‌بندی فیزیکی ماهیچه صاف و ماهیچه اسکلتی و نیز اختلافاتی در دیگر جنبه‌های عمل ماهیچه صاف از قبیل انقباض، مهار روند انقباضی بدست یونهای کلسیم، مدت انقباض و مقدار انرژی مورد نیاز برای روند انقباضی هست.
ماهیچه صاف دارای همان ترتیب قرار گرفتن فیلامانهای اکتین و میوزین همانند ماهیچه اسکلتی نیست.
در فیبر ماهیچه صاف شمار فراوانی فیلامانهای اکتین دیده می‌شود که به اجسام متراکم Dense Bodies چسبیده‌اند. شماری از این اجسام به نوبه خود به غشای سلول می‌چسبند در حالی که بقیه آن‌ها در سراسر سارکوپلاسم پراکنده‌اند؛ ولی بدست داربستی از پروتئین‌های ساختمانی که یک جسم متراکم را به جسم پس از آن متصل می‌کنند در جای خود به گونه ثابت نگاه داشته می‌شوند. برخی از اجسام متراکم غشای سلولهای مجاور نیز بدست پلهای پروتئینی میان سلولی به یکدیگر چسبانده شده‌اند. به گونه بزرگ از راه این پیوندهاست که نیروی انقباضی از یک سلول به سلول پس از آن انتقال داده می‌شود.
در لابلای فیلامان‌های انبوه اکتین در فیبر ماهیچه‌ای شماری فیلامان‌های میوزین قرار گرفته‌اند. این فیلامان‌ها قطری بیش از دو برابر قطر فیلامان‌های اکتین دارند. در دوره عکس میکروسکوپ الکترونی، انسان بیشتر شمار فیلامانهای اکتین را نزدیک ۱۵ برابر شمار فیلامانهای میوزین می‌یابد.
بخشی از این اختلاف از این حقیقت ناشی می‌شود که، نسبت درازای فیلامان اکتین به درازای فیلامان میوزین در ماهیچه صاف بسیار بزرگتر از ماهیچه اسکلتی است.
بنابراین احتمال دیدن فیلامان‌های اکتین بیش از اندازه افزایش می‌یابد.
با این وجود انسان تحت کارایی کم بودن فیلامان‌های میوزین در برابر فیلامان‌های اکتین قرار می‌گیرد. واحدهای انقباضی ماهیچه صاف بدین سان است که شمار فراوانی از فیلامانهای اکتین به روی یک فیلامان میوزین واحد که در نقطه میان میان اجسام متراکم واقع شده‌است قرار می‌گیرند. این واحد انقباضی همانند واحد انقباضی ماهیچه اسکلتی ولی بدون نظم و ترتیب ساختمان ماهیچه اسکلتی است. به راستی اجسام متراکم ماهیچه صاف همان نقش صفحات Z را در ماهیچه اسکلتی بازی می‌کنند.
اگر چه بیشتر ماهیچه‌های اسکلتی با شتاب منقبض می‌شوند ولی بیشتر انقباضات ماهیچه صاف از نوع تونیک طولانی است، که گاهی ساعت‌ها یا حتی روزها طول می‌کشد.
بنابراین باید انتظار داشت که هم مشخصات فیزیکی و هم مشخصات شیمیایی ماهیچه صاف در سنجش با ماهیچه اسکلتی متفاوت باشند.
«ماهیچه اسکلتی منحصراً از طریق دستگاه عصبی فعال می‌شود ولی ماهیچه صاف می‌تواند توسط گونه‌های انبوهی از سیگنالها وادار به انقباض شود.»
بدست سیگنالهای عصبی، تحریک هورمونی و کشش ماهیچه و به چند روش دیگر که به علت وجود رسپتورهای پروتئینی بیشتری است که در غشای ماهیچه صاف وجود دارد.
قطارسلطنتی کنیدین پسیفیک یک قطار توریستی مشهور در کانادا است.
کشنده (لوکوموتیو) قطار با قدرت ۱۷۵۰ اسب بخار، محصول سال ۱۹۵۱ شرکت جنرال موتورز است. واگنهای این قطار در سال ۱۹۲۶ در کانادا ساخته شده‌اند. این واگنهای تشریفاتی با وجود داشتن اندازه‌های طبیعی (۳۲۰*۴۵۰*۲۶۰۰ سانتیمتر) وزنی بسیار سنگین (هریک حدود ۹۰ تن) دارند که عمدتاً به دلیل نوع تزئینات داخلی آنهاست. این واگنها طی سالها بارها مورد بازسازی قرارگرفته‌اند.گاهنامه فنی و تخصصی پیام رجا. شهریور ۱۳۸۰علیرضا بانک
گشت این قطار گردشگری در مسیر ۱۰۵۰ کیلومتری اجرا شده و به مدت ۶ روز و پنج شب به طول می‌انجامد. بخش عمده‌ای از این خط سیر در سالهای پایانی قرن نوزدهم ساخته شده و دارای جاذبه‌های گردشگری شامل، عبور از رودخانه‌ها و پارکهای حیات وحش و کوهها و گردنه‌های پیچ در پیچ راکی است. جالب‌ترین نقطه سفر، پرت شدن طبیعی بوفالوها در هنگام کوچ سالانه از پرتگاه مک‌لود است.
معروفترین کسانی که با این قطار سفر کرده‌اند، ملکه الیزابت و لرد ادینبرو (۱۹۵۱)، وینستون چرچیل و خانواده‌اش(۱۹۴۳) و مکنزی کینگ (۱۹۴۳) بوده‌اند.
استان سِوِردْلوفسک (به روسی: Свердло́вская о́бласть، تلفظ: "سِوِرْدْلُوْسکایا اُبْلاست") یکی از واحدهای فدرال کشور روسیه است.
این استان در ناحیه فدرالی اورال واقع شده و مرکز آن شهر یِکاتِرینبورگ می‌باشد.
استان سوردلوفسک با جمعیتی بالغ بر ۴٬۲۹۷٬۷۴۷ نفر پرجمعیت‌ترین استان آسیایی روسیه به‌شمار می‌رود.
مساحت این استان ۱۹۴٬۸۰۰ کیلومتر مربع است.
دیگر شهرهای بزرگ این استان عبارتند از: نیژنی تاگیل، کامِنسک اورالسکی، پِروُرالسک و سِروف.
میانگین دما در این استان در زمستان ۱۵ تا ۲۵ درجه زیر صفر است و تابستان‌هایی کوتاه ولی گرم دارد.
بیش از ۹۰ درصد مردم این استان روس‌تبار هستند.
این استان زادگاه بوریس یلتسین، رئیس جمهور پیشین روسیه است. وی در یکم فوریه ۱۹۳۱ در روستای بوتکا در این استان به‌دنیا آمد.
۲۲ گروه نژادی گوناگون در این استان زندگی می‌کنند که مهمترین آن‌ها عبارتند از:
اسد الغابه فی معرفة الصحابه کتابی از عزالدین بن اثیر در علم رجال شامل زندگی نامهٔ هفت هزار و پانصد یا هفت هزار و هفتصد و سه نفر از یاران پیامبر است که از جمع‌آوری و تصحیح کتابهای «ابن منده اصفهانی» و «ابونعیم اصفهانی» و «ابن عبدالبر نمری قرطبی» و «ابوموسی اصفهانی» و افزودن مطالبی بر آنها حاصل شده است.
ابوالحسن علی بن ابی الکرم محمد شیبانی موصلی جزری ملقب به عزالدین و معروف به عزالدین بن اثیر است.
سلیمان واثقی با نام هنرمندی سُلی (زادهٔ ۱۳۲۴) خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرا سبک پاپ در دوران پیش از انقلاب ۵۷ در ایران است. وی در سال ۱۳۴۹ صفحه ای چهل و پنج دور به نام حمدی فیل با ملودی منصور ایران نژاد منتشر کرد که با موفقیت بسیاری همراه شد و از آن به بعد توسط شوی میخک نقره ای با مجری گری فریدون فرخزاد نه تنها سلی بلکه بسیاری از خوانندگان مطرح مانند مرتضی، ابی، نلی، شهره و… به مردم معرفی شدند. آثار دیگر سلی به ترتیب خورشید هفت آسمون، آفتاب چیه گل کدومه، بهت نگفتم، اشارتهای دل، نگار، شرقی، صدف، دیوار شکسته، حال که دیوانه شدم، گل سیب، بانوی شهر آواز و بسیاری دیگر می‌باشد. وی در مدت فعالیت هنری علاوه بر ساختن آهنگهای خود برای همکاران خود نیز آهنگ می‌ساخت از جمله آنها عبارتند از: ما بهم نمی‌رسیم (گوگوش) گرگ و بره (شهرام شب‌پره) شب زخمی (ابی) اینو از تو یادگرفتم (لیلا فروهر) سلی و…. در سال پنجاه و شش در سازمان ملی شیر و خورشید بعنوان رئیس قسمت سمعی و بصری سازمان انتخاب شد اما با وقوع انقلاب ۵۷ از این سمت بکنار گذاشته شد.
وی پس از دورانی وقفه در سال ۶۵ شمسی به فلورانس مهاجرت کرد و پس از مدتی اقامت برای همیشه مقصدش را به تورنتو کانادا ترک گفت. فعالیت هنری وی، چندین آلبوم و کنسرت در سبک متفاوتی (بیشتر سبک قوالی) ارائه داده‌است.
سلی در خانواده‌ای مذهبی-عرفانی بزرگ شد. در دانشگاه تهران رشته علوم اجتماعی خواند و در سال ۱۳۴۹ در این رشته دانش‌آموخته شد.
سلیمان واثقی خواندن را با قرآن‌خوانی آغاز کرد و پس از شرکت در برنامه‌های موسیقی و تئاتر دانشگاه در دورهٔ دانشجویی به صحنهٔ موسیقی وارد شد.
هنگامی که سلی در اردوهای دانشجویی می‌خواند، مسئولان وقت رادیو دریا مانند شاهرخ نادری صدایش را شنیدند و کشف کردند.
نخستین کارهای رسمی وی روی صفحه ۴۵ دور و دو ترانه «حمدی فیل» و «در اومدی ز خونه» بودند، که در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) بر دو روی صفحه ضبط شدند.واشینگتن پریزم ، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.
سلی در اپرای فتح بابل به رهبری ارکستر اسفندیار منفردزاده در نقش کاهن بزرگ اجرا داشت. خواندن ترانه‌ای به نام «حمدی فیل» در دوران دانشجویی در کاخ جوانان باعث شهرت او شد.
آهنگ «در اومدی ز خونه» کار دوم او بود که آنها را در برنامه فریدون فرخزاد (میخک نقره‌ای) اجرا کرد.
پس از آن سلی در گروه کر اپرای تالار رودکی استخدام شد و تحصیلات علمی موسیقی را آن‌جا آغاز کرد و ادامه داد. سلفژ (نت‌خوانی) را نیز آموخت و ۸ سال تعلیم آواز کلاسیک دید.
سلی در سال ۱۳۵۵ (۱۹۷۶) با گیتی امامی ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵ خورشیدی) به ایتالیا رفت. در فلورانس با کامران خاشع آلبوم «آب» را بر پایهٔ سروده‌های حافظ و مولانا و سهراب سپهری کار کرد و در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) به همراه خانواده به کانادا مهاجرت کرده و در سال ۱۹۸۷ با خانواده به تورنتو آمد. در تورنتو به همراهی دیگران نشریه سایبان را منتشر کرد که حدود چهار سال دوام داشت.
سلی در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) به «گروه لیان» پیوست و فعالیتش را در زمینهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی ادامه داد.
آلبوم‌های «آب»، «واقعه» ،» چرخ»، «رنگین کمان»، «خاک حیران» از آثار او در این دوره است.
سلی روز پنجشنبه ۹ آبان (۳۰ اکتبر) به عنوان هنرمندی از جوامع قومی کانادا مورد تشویق دیوید اونلی فرماندار ایالت انتاریو کانادا قرار گرفت، و لوح تقدیر و نشان دریافت کرد.
از آن‌جا که فعالیت موسیقایی سلی در دهه ۱۳۸۰ به ساخت موزیک‌های خاص و کار روی اشعار کلاسیک عرفانی خلاصه شده وی در سال ۱۳۸۵ به ایران سفر کرده و امیدوار است بتواند با مجوز وزارت ارشاد ایران، موسیقی تازه خود را در داخل ایران منتشر کند.رادیو فردا، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸
در سال ۱۳۹۰ سلی به همراه دریا دادور و ارکستر سمفونیک بلژیک در برنامه‌ای با تنظیم پرواز همای در لندن به روی صحنه رفت.بی‌بی‌سی
علم رجال بر پایهٔ تعریف نوین و به روز، دانش مطالعهٔ روش‌های شناخت اشخاص و قضاوت دربارهٔ صلاحیت آن‌هاست. بر پایهٔ این تعریف، موضوع علم رجال، مبانی و روش‌های شناخت اشخاص و قضاوت دربارهٔ آن‌هاست؛ نه خود اشخاص. شناخت افراد نتیجه و غایت علم رجال است؛ نه موضوع آن. اگر از این منظر به علم رجال بنگریم، بی‌تردید علم رجال یک علم خواهد بود و میان مسائل مختلف آن ربط واضحی است.طرح درس رجال، دکتر حامد خانی (فرهنگ مهروش)
بر پایهٔ تعریف متقدِّم از علم رجال، رجال‌شناسی به معنای عام علم شناخت رجال یا همان شناخت مردان.دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه، ج ۷. ذیل «رجال»؛ خصوصاً بزرگ مردان است؛غلامرضایی، محمد. روش تحقیق و شناخت مراجع ادبی. تهران: جامی، ۱۳۷۴؛ اما در معنای اصطلاحی در علوم دینی علم شناخت «سلسله راویان حدیث» است. خصوصاً شناخت صفاتی که در اعتمادپذیری احادیث‌شان مؤثر است.منزوی، علینقی، گردآورنده. فهرست کتابخانه اهدایی آقای سیدمحمد مشکوه به کتابخانه دانشگاه تهران. تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات، ۱۳۲۲.
موضوع علم، آن چیزی است که در آن علم از آن بحث می‌شود و در علم رجال، بر سر روایات بحث نمی‌شود. بلکه موضوع علم رجال: مبانی و روش‌های شناخت اشخاص و قضاوت دربارهٔ آن‌هاست، برخی از عالمان پیشین همچون ملا علی کنی، یا معاصرانی چون سبحانی گفته‌اند که موضوع علم رجال، شناخت راویان حدیث است. می‌توان اشکال کرد که اگر چنین باشد، رجال مجموعه‌ای از آگاهی‌های جزئی و بی‌ربط است. لازمهٔ علم بودن آگاهی‌ها، پیوند میان آگاهی‌هاست، چنان‌که بتوان بر پایهٔ پذیرش برخی، برخی دیگر را استنباط کرد. به عبارتی، آگاهی‌هایی با همدیگر اجزای یک علم را تشکیل می‌دهند که بتوان از گزاره‌های جزئی آنها به حکم کلی رسید؛ یعنی بشود بر اساس برخی از مباحث، تکلیف مباحث دیگری در همان علم (و نه خارج از آن) را پیش‌بینی کرد. وقتی ما دربارهٔ وثاقت راوی الف مطالعه می‌کنیم و به نتیجه می‌رسیم، چیزی دربارهٔ راوی ب نمی‌توانیم بگوییم؛ بنابراین، داده‌های رجالی چیزی بیش از گزاره‌هایی پراکنده نیستند و نمی‌توانند علم به حساب آیند. جواب سبحانی: اولا، میان این داده‌ها وجه اشتراکی هست و گزارش‌هایی پراکنده نیستند. این گزارش‌های ظاهراً پراکنده، قضاوت رجالی در بارهٔ یک فرد یا صدور حکم در بارهٔ همهٔ روایات او را همراه دارند؛ یعنی داده‌های مختلف علم رجال، ما را به حکمی کلی در بارهٔ یک موضوع خاص (اعتبار همهٔ روایات یک فرد) می‌رسانند. پس وجه اشتراک مباحث رجالی آن است که ما را به کشف یک موضوع عتبار روایات مختلف می‌رساند. ثانیاً، چه کسی گفته‌است باید موضوع علم کلی باشد؟ موضوع بسیاری از علوم، جزئی است. برای مثال، زمین‌شناسی زمین را می‌شناساند و چنان‌که می‌دانیم، زمین موضوعی جزئی (و غیرقابل صدق بر کثیرین) است. در مقام نقد جواب اول باید گفت موضوع علم رجال، روایات فرد نیست و در علم رجال، بحث بر سر روایات یک فرد نیست. موضوع علم، آن چیزی است که در آن علم از آن بحث می‌شود و در علم رجال، بر سر روایات بحث نمی‌شود. گویی از دید ایشان علم رجال یعنی علم تقی و علم نقی و… به عبارت بهتر، رجال نام چندین علم است؛ نه یک علم. آری؛ غایت بحث رجالی البته حکم بر روایات فرد است؛ غایتی که البته ممکن است بسیاری از مواقع حاصل هم نشود. بر این پایه، اشکال پیش گفته همچنان باقی است که آگاهی‌های حاصل از این علم، ربط منطقی به همدیگر ندارند. به بیان دیگر، بر پایهٔ آگاهی‌های حاصل از برخی مسائل این علم، در بارهٔ برخی دیگر از مسائل آن پیش‌بینی نمی‌توان کرد. در مقام نقد جواب دوم باید گفت که علم بودن یک علم، به کلی یا جزئی بودن موضوع آن نیست. مسئله، ربط میان اجزای علم است. در زمین‌شناسی مسائل پراکندهای مورد بحث قرار می‌گیرند که البته وجه جمعی هم دارند. آن مسائل با وجود پراکندگی، به همدیگر مرتبطند؛ همه به شناخت یک زمین و درک یک موضوع کمک می‌کنند؛ هر یک از بعدی. همچنین، بر پایهٔ برخی مسائل آن علم، می‌توان مسائل دیگری را در آن علم پیش‌بینی و حل کردطرح درس رجال، دکتر حامد خانی (فرهنگ مهروش)
علم «تراجم» دربارهٔ احوال شخصیت‌های بارز از قبیل دانشمندان، ادیبان، فرهیختگان، هنرمندان و امثال آنها بحث می‌کند؛ خواه این افراد، راویان احادیث باشند یا نه.
اما علم رجال، تنها در خصوص احوال راویان و محدثان روایات اسلامی از جهت وثاقت و عدالت آنها بحث می‌کند؛ خواه شخصیت بارز و معروفی باشند یا نه.
بنابراین، میان دو علم یادشده، رابطهٔ عموم و خصوصِ من‌وجه برقرار است.