moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در دسامبر ۲۰۱۸، هنگامی که اسپاور در داندونگ، چین در مرز چین–کره شمالی مشغول کار و تجارت بود، وی به همراه مایکل کووریگ توسط مقامات چینی بازداشت شد. دستگیری وی به‌طور گسترده‌ای به عنوان تلافی دستگیری منگ وانژو مدیر اجرایی هواوی در کانادا تفسیر شد. در ۱۰ اوت ۲۰۲۱ اسپاور به جرم جاسوسی به ۱۱سال زندان محکوم شد. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱، اسپاور پس از رد درخواست استرداد منگ وانژو به عنوان بخشی از توافق دستگیری وی با وزارت دادگستری ایالات متحده آزاد شد
مایکل اسپاور در تورنتو، انتاریو متولد شد. او دارای مدرک از دانشگاه کلگری در زمینه روابط بین‌الملل است، وی با تمرکز بر شبه جزیره کره به مطالعات شرق آسیا پرداخت و در دانشگاه تجارت بین‌المللی و علوم سیاسی در دانشگاه ملی کانگوون در کره جنوبی تحصیل کرده‌است. اسپاور به زبان کره‌ای از جمله گویش کره شمالی و فرانسوی مسلط است.
تاتا آریا () یک شاسی بلند سایز متوسط است که توسط تاتا موتورز هند تولید می شود. تاتا آریا در ۵ ژانویه ۲۰۱۰ در نمایشگاه خودروی دهلی معرفی شد و در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ به مشتریان عرضه شد.
این مقاله شاملفهرست شهرهای مناطق مسکونی صربستان است که براساس سرشماری عمومی سال ۲۰۰۲ در صربستان انجام شده‌است.
بازداشت مایکل اسپاور و مایکل کووریگ () واقعه‌ای است که در دسامبر ۲۰۱۸ در خصوص دو شهروند کانادایی به اسامی مایکل اسپاور و مایکل کووریگ در جمهوری خلق چین صورت گرفت. بازداشت آنها در ۱۰ دسامبر به موجب کیفرخواستی بود که متعاقب آن مطرح شد، در تاریخ ۱ دسامبر بر اساس قانون اسرار دولتی، این اقدام یک اقدام تلافی‌جویانه چین برای دستگیری منگ وانژو معاون رئیس هیئت مدیره و رئیس امور مالی (CFO) شرکت بزرگ چینی هواوی علیه کانادا بود، نمونه‌ای از دیپلماسی گروگانگیری.Nathan Vanderklippe. China charges Canadians Michael Kovrig and Michael Spavor with espionage . The Globe and Mail, June 20, 2020. این دو شریک اغلب و به زبان عامیانه به دو مایکل معروف هستند.
پس از بازداشت، این افراد به بازداشتگاهی منتقل شدند که تا هشت ساعت در روز مورد بازجویی قرار می‌گرفتند. گزارش شده‌است که چراغ‌های سلول‌های آنها ۲۴ ساعت شبانه روز روشن بوده و دسترسی آنها به مقامات کنسولی و وکلای آنها ممنوع شده بود. مایکل کووریگ قبل از بازداشت و دستگیری برای گروه بحران بین‌المللی در خارج از دفتر هنگ کنگ کار می‌کرد. وی قبلاً در سازمان ملل متحد فعالیت داشت و به عنوان یک دیپلمات کانادایی شاغل بود. مایکل اسپاور مشاور و مدیر تبادل فرهنگی پاکائو بود، سازمانی که سرمایه‌گذاری و گردشگری را در کره شمالی ترویج می‌نماید.
در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱، نخست‌وزیر کانادا جاستین ترودو اعلام کرد که مایکل کووریگ و مایکل اسپاور پس از ۱۰۱۹ روز بازداشت و اندکی پس از آزادی منگ وانژو، مدیر هواوی از حصر خانگی در کانادا از زندانی در چین آزاد شدند. .
بازداشت مایکل کووریگ و مایکل اسپاور به دنبال دستگیری منگ وانژو توسط مقامات کانادایی انجام شد. منگ، مدیر ارشد مالی غول مخابراتی چینی هواوی بود که توسط پدرش رن ژنگفی تأسیس شد. بر اساس معاهده استرداد بین کانادا و ایالات متحده آمریکا، وی به درخواست ایالات متحده در فرودگاه بین‌المللی ونکوور توسط پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا (RCMP) دستگیر شد. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹، وزارت دادگستری ایالات متحده (DOJ) اتهام کلاهبرداری مالی علیه منگ را اعلام کرد. در صورت اثبات جرم، منگ به‌طور بالقوه تا ۱۰سال زندان مطابق قانون جنایی آمریکا محکوم می‌شود.18 U.S.C. § 1832. Archived from the original on February 14, 2020. Retrieved February 14, 2020.
تیم ملی فوتسال مصر نماینده مصر در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آفریقایی است.
تیلمن ریمن‌شنایدر (حدود ۱۴۶۰–۷ ژوئیه ۱۵۳۱) مجسمه‌ساز و منبت کار آلمانی بود که از سال ۱۴۸۳ در وورتزبورگ فعالیت می‌کرد. او یکی از پرکارترین و همه‌کاره‌ترین مجسمه سازان دوره گذار بین اواخر گوتیک و رنسانس بود، وی در کار با سنگ و چوب آهک استاد بود.
تیلمن ریمن‌شنایدر حدوداً در سال ۱۴۶۰ در هایلباد هایلیگن‌اشتات در تورینگن کنونی متولد شد.
وقتی ریمن‌شنایدر پنجساله بود، پدرش درگیر یک نزاع سیاسی شدید در دانشگاه ماینتس شد، در نتیجه خانواده‌اش مجبور شدند هایلیگن‌اشتات و تمام دارایی‌های خود را ترک کنند. آنها در اویتروده آم هارتس مستقر شدند، جایی که پدرش استاد ضرابخانه شد (موقعیت خوبی در آن زمان) و جایی که ریمن‌شنایدر دوران کودکی خود را در آنجا گذراند.
ریمن‌شنایدر به احتمال زیاد برای اولین بار در سن ۱۸ سالگی در سال ۱۴۷۸/۷۹ به وورتسبورگ آمد. عمویش به عنوان مشاور مالی و اسناد رسمی اسقف در آنجا خدمت می‌کرد، اما او مدت زیادی نماند. در حدود ۱۴۷۳، ریمن‌شنایدر تجارت مجسمه‌سازی و منبت کاری را یادگرفت.
مجسمه‌ها و منبت‌‌کاری‌های تیلمن ریمن‌شنایدر به سبک گوتیک هستند، اگرچه آثار بعدی وی ویژگی‌های تکلف‌گرایی را نشان می‌دهد. به‌ویژه مقبره لورنز فون بیبرا به عنوان یکی از قطعاتی است که نشان دهنده گذار از هنر گوتیک به رنسانس می‌باشد. مشخصه آثار وی بیان چهره مجسمه‌ها (اغلب با نگاه درونی، مانند "خودنگاره") و لباس‌های دقیق و تا شده آنها است. تأکید بر بیان احساسات درونی، آثار ریمن‌شنایدر را از آثار قبلی قبلی خود متمایز می‌کند.
بزرگترین مجموعه آثار او، ۸۱ قطعه، در "موزه Mainfränkisches" در قلعه مارینبرگ در وورتزبورگ یافت می‌شود.
شخصیت گلدموند در کتاب "نارسیس و" گلدموند در سال ۱۹۳۰ توسط هرمان هسه به عنوان شاگرد در کنار یک مجسمه‌ساز حرفه ای که از نظر اجتماعی در شهر محل کارش برجسته است و شخصیت او بر اساس شخصیت ریمن‌شایدر به نظر می‌رسد، شاگرد است. او هم به عنوان یک الهام هنری برای گلدموند و هم به عنوان یک ورقه برای خلق و خوی کمتر محدود شده گلدموند عمل می‌کند.
اکسی‌پرتین () با نام‌های تجاری Equipertine و Forit و Integrin Lanturil و Lotawin و Opertil) یک داروی ضدروان‌پریشی است که در درمان اسکیزوفرنی به‌کار می‌رود. این دارو همچنین برای درمان اضطراب با دوز ۲۰ میلی‌گرم در روز ارزیابی شده‌است.Somohano MD, Broissin MC, Sobrino z A. [Clinical evaluation of oxypertine in anxiety conditions]. Neurol Neurocir Psiquiatr. 1976;17(3):171-80. از نظر شیمیایی اکسی‌پرتین از ایندول و فنیل‌پیپرازین مشتق شده‌است. اکسی‌پرتین مانند رزرپین و تترابنازین، کاتکول‌آمین‌ها را از بین می‌برد، اگرچه مانند سروتونین نیست اما احتمالاً زمینه‌ساز اثر عصبی آن است. ساختار آن شبیه سلی‌پرتین و میلی‌پرتین است.
تیم ملی فوتسال کاستاریکا نماینده کاستاریکا در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آمریکای مرکزی است.
در فصل ۲۲–۲۰۲۱، اتلتیکو مادرید ۱۱۵ اُمین فصل خود را سپری می‌کند و ۲۰ اُمین حضور متوالی این تیم در بالاترین سطح فوتبال اسپانیا است.
علاوه بر لالیگا که اتلتیکو مادرید مدافع عنوان قهرمانی نیز هست، این تیم در مسابقات این فصل کوپا دل ری، سوپرجام اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا شرکت خواهد کرد.
دیگو سیمئونه سرمربی موفق اتلتیکو که در فصل پیش موفق به قهرمانی لالیگا شد ، در فصل جدید نیز هدایت این تیم را بر عهده دارد.
در نقل و انتقالات اتلتیکو مادرید ضمن حفظ تیم سال قبل موفق جذب بازیکنانی چون پائولو ، رودریگو و متئوس کونیا شد و این بازیکنان در فصل جدید به تیم اضافه شدند.
اما در ۱۰ مرداد ۱۴۰۰ آنتوان گریزمان با عقد قراردادی قرضی به مترو پولیتانو بازگشت و دوباره بازیکن اتلتیکو مادرید شد. همچنین سائول نیگز با انتقالی قرضی به چلسی پیوست.
باشگاه فوتسال فولاد مبارکه سپاهان اصفهان یک باشگاه فوتسال حرفه‌ای ایرانی است که در اصفهان مستقر بود.
این تیم به دلیل عدم تخصیص بودجه کافی رسماً در ۹ تیر ۱۴۰۱ توسط محمدرضا ساکت مدیرعامل باشگاه سپاهان، برای همیشه منحل شد.
جدول زیر دستاوردهای باشگاه در مسابقات مختلف را شرح می‌دهد.
"آخرین به‌روزرسانی: ۲۴ اوت ۲۰۲۱"
شهرداری شهریار نام سازمانی غیردولتی است که مسئولیت اداره شهر شهریار را بر عهده دارد. بالاترین مقام این سازمان شهردار است که توسط شورای اسلامی شهریار انتخاب می‌گردد.شهردار کنونی شهریار علی ملکی است.
این شهرداری در سال ۱۳۳۱ بنیان‌گذاری شد.هنگام بنیان‌گذاری این سازمان، شهر شهریار ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته است.از هنگام بنیان‌گذاری تا کنون ۳۳ نفر مقام شهردار را بر عهده داشته‌اند.
وبگاه شهرداری
افسانه طوفان گیلگمش () افسانه طوفانی در حماسه گیلگمش است. بسیاری از محققان بر این باورند که ویراستاری اسطوره طوفان حماسه آتراهاسیس را به اسطوره طوفان در لوح XI نسخه مرجع حماسه گیلگمش افزوده‌است.
کاوش‌های باستان‌شناسی در بابل، شهرهایی پیدا شده‌اند که لایه رسوب نشانگر دو فرهنگ کاملا متفاوت است. سیل آن شهر را ویران کرده و تازه‌واردان تمدن جدیدی در آنجا بنا کردند. طغیان رودها اتفاقی مرسوم در بین‌النهرین بوده است (در کنعان چنین نیست) و دور از انتظار نیست که طوفان عبری از منابع بین‌النهرینی تاثیر گرفته باشد. نسخه‌ای از حماسه گیلگمش به زبان اکدی در مگیدو در اسرائیل و تل-آمارنا در مصر پیدا شده‌اند.
لوح XI علاوه بر طوفان گیلگمش شامل مطالب دیگری نیز هست. داستان طوفان به این خاطر در آن گنجانده شده، که خدایان به قهرمان طوفان اوتنپیشتیم، جاودانگی اعطا کرده‌اند و این مساله متناسب است با موضوع جاودانگی حماسه. به نظر می‌رسد نکته اصلی آن است که جاودانگی به اوتنپیشتیم در شرایطی یگانه و هرگز-تکرار نشدنی داده شده است. نشانِ این نکته در جایی‌ست که اوتنپیشتیم به گیلگمش می‌گوید که باید شش روز و هفت شب بیدار بماند. با این وجود به محض پایان سخنان اوتنپیشتیم، گیلگمش به خواب می‌رود. اوتنپیشتیم به همسرش می‌گوید به ازای هر روز خوابِ او یک قرص نان بپزد تا گیلگمش نتواند شکست خود را انکار کند. گیلگمش که می‌خواهد بر مرگ غلبه کند، حتی نمی‌تواند بر خواب پیروز شود.
هنگام عزیمت گیلگمش، همسر اوتنپیشتیم از شوهرش می‌خواهد که هدیه خداحافظی به او دهد. اوتنپیشتیم نشان گیاه دیوخار-مانندی را به او می‌دهد که در ته اقیانوس است و او را جوان خواهد کرد. گیلگمش با بستن سنگ به پاهایش و رفتن به ته دریا گیاه را به دست می‌آورد و قصد می‌کند که پس از بازگشت به اوروک آن را بر پیرمردی آزمایش کند. اما افسوس که هنگام شستشوی گیلگمش ماری آن را می‌رباید (دلیل پوست انداختن مار - تولدی دوباره).
گیلگمش چگونگی دست یافتن اوتا-ناپیشتی به جاودانگی را جویا می‌شود. اوتا-ناپیشتی داستان «طوفان» را برای وی بازگو می‌کند: «شهر شوروپاک، بر کناره فرات؛ خدایان تصمیم می‌گیرند «طوفان» نازل کنند. آنو، انلیل، نینورتا و انوگی هم-قسم می‌شوند. ائا با آنکه قسم خورده‌است، سخنان آنها را برای دیوار ساخته‌شده از نی بازمی‌گوید. «... پسر اوبار-توتو، خانه‌ات را ویران کن و از آن، کشتی بساز! ثروت رها کن و زندگی طلب! … دانه همه زندگان را به کشتی ببر! همگی اندازه‌های کشتی برابر باشند، طول و پهنا. سقفی چون «اقیانوس پایین» بر آن بساز.» اوتا-ناپیشتی سخنان وی را می‌شنود. از ائا باز هم پرسش می‌کند و پاسخ می‌گیرد. اوتا-ناپیشتی دست به اقدام می‌زند: پنج روز می‌گذرد … از کارکنان بر روی کشتی همچون جشن سال نو پذیرای می‌کند. برخلاف توصیه ائا، هر آنچه از سیم و زر دارد را نیز همراه با جانوران و گیاهان و صنعتگران به کشتی می‌برد. اوتا-ناپیشتی به کشتی می‌رود و دریچه را خود می‌بندد.
خدایان دست به کار می‌شوند و هر یک نقشی در ایجاد طوفان دارند: ادد، شولات و هنیش، اراکال، نینورتا، آنوناکی‌ها. طوفان از راه می‌رسد. هر آدم، دیگری را بازنمی‌شناسد. حتی خدایان را وحشت فرا می‌گیرد، صحنه را ترک و به آسمان آنو پناه می‌برند و چونان سگ به گوشه‌ای می‌خزند. بلت-ایلی (ایشتار) همچون زنی در حال زایمان نعره می‌کشد: «چگونه توانستم در جمع خدایان، شریر سخن گویم… و اعلان جنگ کنم برای نابودی مَردمم؟ خودم آنان را به دنیا آوردم، اینها مردمان منند! و اکنون همچون ماهی، اقیانوس را پر کرده‌اند!» آنوناکی‌ها به گریه می‌افتند. برای شش روز و [هفت] شب، طوفان زمین را صاف می‌کند. روز هفتم فرا می‌رسد. طوفان به پایان می‌رسد. همه مردمان به گل تبدیل شده‌اند. اوتا-ناپیشتی دریچه را می‌گشاید، نور خورشید بر گونه او می‌تابد. «به زانو درآمدم و گریستم. اشک از گونه‌هایم روان بود.» کشتی بر کوه نیموش می‌نشیند. یک روز می‌گذرد و دو روز … روز سوم و چهارم … روز پنجم و ششم … هنگامی که روز هفتم فرا می‌رسد: «کبوتری آوردم، رهایش کردم. رفت ولی سپس برگشت. جایی برایش نبود که سکنی گزیند، پس به من برگشت. پرستویی آوردم، رهایش کردم. رفت ولی سپس برگشت. جایی برایش نبود که سکنی گزیند، پس به من برگشت. غرابی آوردم، رهایش کردم. غراب رفت، آبها را دید که فروکش می‌کنند. آذوقه‌ای یافت و برنگشت.» اوتا-ناپیشتی قربانی می‌کند. بوی آن خدایان را همچون مگس‌ها به دور مردی که قربانی می‌کند، می‌کشاند. بلت-ایلی از راه می‌رسد. انلیل را ملامت می‌کند که چرا طوفان را بدون مشورت با خدایان نازل کرده و مردمان وی را نابود کرده‌است. سپس انلیل از راه می‌رسد. کشتی را می‌بیند و خشم او را فرا می‌گیرد. «این موجود زنده از کجا رهایی یافت؟ هیچ مردی نباید از نابودی نجات می‌یافت!» نینورتا انگشت اشاره را به سوی ائا می‌گیرد. ائا نیز انلیل را به عدم مشورت متهم می‌کند. می‌گوید نازل کردن طوفان چرا؟ گناه را باید عقوبت کرد. به جای طوفان، شیری می‌فرستادی. به جای طوفان، گرگی می‌فرستادی. به جای طوفان، قحطی یا بیماری می‌فرستادی. انلیل به کشتی فرامی‌آید. دست اوتا-ناپیشتی را در دست می‌گیرد و به عرشه می‌آیند. زن او را به عرشه می‌آورد تا در کنار او زانو بزند. دست بر پیشانی آن دو می‌گذارد تا آنها را ببخشاید و زندگی جاودان بخشد.»
اوتا-ناپیشتی از گیلگمش می‌پرسد که اکنون چگونه جمع خدایان شکل بگیرد تا به زندگی جاودان دست یابی؟ شش روز و هفت شب نخواب. گیلگمش را خوابی چون مه فرامی‌گیرد. زن اوتا-ناپیشتی به او می‌گوید گیلگمش را بیدار کند تا برگردد. پاسخ می‌شنود که مرد حیله‌گر است، فریبت خواهد داد. هر روز نانی بپز و بر بالای سرش قرار بده و روزهایی که خواب است را بر دیوار نشان کن. روزها می‌گذرد و هفت نان بر بالای سر گیلگمش قرار می‌گیرد. اوتا-ناپیشتی گیلگمش را تکان می‌دهد تا از جا برخیزد. گیلگمش می‌گوید همین الان خوابیدم و بیدارم کردی. نان‌ها را نشان وی می‌دهد. اوتا-ناپیشتی، گیلگمش و اور-شانابی را طرد می‌کند تا پس از پاکیزه شدن گیلگمش به اوروک برگردند. آن دو سوار بر قایق می‌شوند. زن اوتا-ناپیشتی به او سفارش می‌کند گیلگمش راه درازی را آمده، برای سفر بازگشتش به خانه چه به او دادی؟ گیلگمش قایق را به ساحل برمی‌گرداند. اوتا-ناپیشتی رازی از خدایان را به او می‌گوید و نشان گیاهی را می‌دهد که او را بازجوان خواهد کرد. به محض شنیدن این کلام، گیلگمش سنگ‌های سنگینی به پایش می‌بندد و به «اقیانوس پایین» فرومی‌رود. پس از به دست آوردن گیاه، سنگ‌ها را از پایش باز می‌کند و به ساحل می‌آید. به اور-شانابی می‌گوید پس از بازگشت به اوروک برای آزمایش آن را به سالخوردی خواهد داد. نامش را «پیرمردی که جوان شد» می‌گذارد. پس از بیست فرسخ و پس از سی فرسخ … گیلگمش به هنگام آبتنی، گیاه را از دست می‌دهد. ماری آن را می‌رباید و پوست می‌اندازد. گیلگمش می‌نشیند و به گریه می‌افتد. به اور-شانابی می‌گوید همه کارهایش بیهوده بوده و تنها لطفی در حق «شیر زمین» کرده‌است. پس از بیست فرسخ و پس از سی فرسخ … به شهر می‌رسند. «اور-شانابی، بر بالای دیوار اوروک شو و به پس و پیش رو! پِی‌ریزی‌هایش را برانداز کن، آجرکاری‌اش را ببین! آجرهایش در کوره پخته نشدند؟ «هفت فرزانه» پی‌ریزی‌هایش را بنیاد نریختند؟» از مساحت شهر می‌گوید و از مساحت درختان خرما؛ از مساحت کوره و از مساحت معبد ایشتار؛ از کل مساحت اوروک.»
بعضی از جمله‌ها که از نسخه "آتراهاسیس" به "حماسه گیلگمش" رونوشت شده‌اند:
در کتاب مقدس، نخستین پرسشی که مطرح می‌شود، چگونگی شکل‌گیری جهان به وضع فعلی است. دو روایت آفرینش در ابتدای سفر پیدایش وجود دارند، هرچند در ویراست نهایی خود به خوبی با هم آمیخته‌اند. انسان و خلقت برای خدا ناامیدکننده به نظر می‌آیند، او از کار خود پشیمان می‌شود و تصمیم به مجازات جهان می‌گیرد. او کاهش دوره طولانی عمر انسان به ۱۲۰ سال را کافی نمی‌داند و آماده برای «طوفان» می‌شود.
در حماسه گیلگمش، قهرمان پس از مرگ دوستش انکیدو در جستجوی جاودانگی به نزد اوتنپیشتی می‌رسد. اوتنپیشتی برای او داستان طوفان را بازگو می‌کند. در پایان یادآوری می‌کند که جاودانگی را در شرایط ویژه پس از طوفان، خدایان به او بخشیدند، چیزی که برای گیلگمش تکرار نخواهد شد. گیلگمش ناامید از دستیابی به جاودانگی به اوروک بازمی‌گردد.
این دو داستان از یک منشا بوده‌اند و بسیار به هم شبیه هستند. اجماع دانشوراان بر آن است که نسخه بابلی بر نسخه عبری اثر گذاشته است. چندین دلیل برای این مساله عنوان می‌شود. نخست، بابل تمدن بزرگ آن زمان بوده و احتمال تاثیرگذاری آن بر کنعان بیشتر است. دوم، ویرانی به دنبال سیل در بین‌النهرین رایج بوده و کنعان چنین وضعیتی نداشته است. سوم، کشتی نوح بر کوه آرارت می‌نشیند که در جغرافیای بین‌النهرین قرار دارد. چهارم، نخستین عبرانیان از بین‌النهرین برخاستند و این احتمال وجود دارد که ابراهیم با این داستان آشنا بوده باشد. ششم، نسخه کتاب مقدس افزوده‌هایی دارد که در نسخه بابلی غایب هستند (وعده الهی و اخلاق) . اسرائیلیان باستان سنت‌های ادبی چندخدایی را در سنت خود می‌گنجاندند اما زیربنای آن را مطابق با الهیات خود قرار می‌دادند.
خوزه ونانسیو لوپز هیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتسال اهل اسپانیا است. که هم‌اکنون سرمربی تیم ملی فوتسال اسپانیا است.
توماس ام نیکولز (متولد ۷ دسامبر ۱۹۶۰) یک متخصص آکادمیک در امور بین‌الملل است. او در حال حاضر استاد کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده و مدرسه توسعه هاروارد است. کار او پرداختن به مسائل مربوط به روسیه، سلاح‌های هسته‌ای و امور امنیت ملی است. او قبلاً عضو مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی، شورای اخلاقی کارنگی در امور بین‌الملل و مدرسه دولتی جان اف کندی در دانشگاه هاروارد بود.
توماس ام نیکلز در شیکوپی، ایلات ماساچوست بزرگ شد. او در سخنرانی خود در بنیاد هریتیج اظهار داشت که از خانواده تحصیل‌کرده نبوده‌است و والدینش «هر دو بچه‌های دوران رکود بزرگ بودند که تحصیلات متوسطه را رها کردند.»
نیکولز دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه بوستون است. مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا؛ و دکتری در دولت از دانشگاه جورج تاون او همچنین دارای گواهینامه از مؤسسه هریمن دانشگاه کلمبیا است.
نیکولز در کالج دارتموث و دانشگاه جورج تاون روابط بین‌الملل و همچنین امور شوروی و روسیه را تدریس می‌کرد. او همچنین در برنامه امنیت بین‌المللی در مدرسه کندی هاروارد عضو بود. نیکولز رئیس امور امنیت ملی در کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده بود که در آنجا همچنین ریاست دیپلماسی عمومی فارست شرمن را بر عهده داشت. نیکولز وزیر سابق نیروی دریایی بوده و همچنین در برنامه امنیت بین‌المللی و پروژه مدیریت اتم در مدرسه کندی هاروارد عضو است.
وی در سال ۱۹۹۶ به عنوان استادیار در کالج دارتموث تدریس کرده، جایی که در آن سیاست تطبیقی و امور روسیه را هم در وزارت دولت تدریس می‌کرد. وی در سال ۲۰۰۵ در مدرسه توسعه هاروارد شروع به تدریس کرد و دوره‌هایی در زمینه سلاح‌های هسته‌ای، جنگ سرد و مسائل امنیت ملی تدریس کرد.
در سال ۲۰۱۱، نیکولز به عنوان عضو مدرسه دولت جان اف کندی در دانشگاه هاروارد انتخاب شد. در این مدت او شروع به کار روی کتابی در مورد استراتژی هسته‌ای کرد که بعداً در سال ۲۰۱۴ با عنوان "بدون استفاده: سلاح‌های هسته‌ای و امنیت ملی ایالات متحده منتشر شد." این کتاب تجزیه و تحلیل سیاست‌های تسلیحات هسته‌ای آمریکا در اصلاحات احتمالی استراتژی هسته‌ای ایالات متحده است.
نیکولز در سال ۲۰۱۲ موفق به دریافت جایزه تعلیم و تربیت Petra T. Shattuck از مدرسه توسعه هاروارد شد.
در سال ۲۰۱۶، به همراه ویلیام پری، وزیر دفاع سابق ایالات متحده، نیکولز یکی از ۹ نفری بود که به عنوان اولین استادان در دانشکده مطالعات نیروی استراتژیک USAF معرفی شد. وی در مسائل بازدارندگی هسته ای تخصص داشت.
از سال ۲۰۱۹، نیکولز استاد گروه امور امنیت ملی در کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده است، در حالی که دوره‌هایی را نیز به عنوان استاد کمکی در مدرسه توسعه هاروارد تدریس می‌کند. او علاوه بر این از اعضای ارشد شورای کارنگی در زمینه اخلاق در امور بین‌الملل در شهر نیویورک است.
در سال ۱۹۸۸، نیکولز در سنای ایالات متحده به عنوان کارمند شخصی در امور دفاعی و امنیتی سناتور جان هاینز خدمت کرد.
نیکولز خود را محافظه کارتوصیف می‌کند. در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶، نیکولز استدلال کرد که محافظه کاران باید به هیلاری کلینتون، که وی از او متنفر بود، رای دهند؛ زیرا ترامپ «از نظر روانی بسیار ناپایدار بود» تا بتواند به عنوان فرمانده کل خدمت کند. نیکولز این بحث را برای انتخابات میان دوره ای ۲۰۱۸ ادامه داد.
پس از تأیید برت کاوانا به دیوان عالی ایالات متحده، نیکولز در ۷ اکتبر ۲۰۱۸ اعلام کرد که او از حزب جمهوری‌خواه جدا می‌شود و مستقل می‌شود و مدعی شد که رای مثبت سناتور سوزان کالینز در مورد تأیید او را متقاعد کرد که حزب جمهوری‌خواه برای اعمال قدرت سیاسی خام وجود دارد. وی همچنین از حزب دموکرات به دلیل «شکاف بین غرایز توتالیتر از یک سو و سوء تفاسیر سیاسی کامل از طرف دیگر» انتقاد کرد و گفت که رفتار حزب در جلسات کاوانا، به استثنای سناتورهای کریس کونز، شلدون وایتهاوس و امی کلوبوچار، قابل اجرا اما جمهوری خواهان تهدیدی برای حاکمیت قانون و هنجارهای قانون اساسی شده‌اند.
نیکولز در ستون نظریات خود با استناد به گزارش مولر مدعی شد که ترامپ در نقش خود به عنوان یک شهروند و سپس به عنوان فرمانده کل قوا شکست خورده و اقدامات بیشتری برای جلوگیری و مجازات مداخله روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ انجام نداده‌است.
مینا ایزدیار (۹ مهر ۱۳۲۸ کرمان، ایران – ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ مدیسن، آمریکا) استاد دانشگاه برجسته و پزشک اطفال در زمینه خون‌شناسی و سرطان‌شناسی ایرانی بود.http://www.tums.ac.ir/faculties/izadyarm?lang=en&tknfv=50A92D9590LJMA6WGFTASIMROI3I1D52https://en.mehrnews.com/news/108733/Mina-Izadyar-Research-Chair-calls-for-research-proposals تلاش‌ها و پژوهش‌های او در کنار همکارانش منجر به کاهش شمار نوزادان ایرانی زنده مبتلا به تالاسمی حاد از ۲۵۰۰ نفر به ۳۰۰ نفر در سال شد. او همچنین یکی از بنیانگذاران و مدیر انجمن تالاسمی ایران بود.https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/59053/WHO_HDP_EM_HB.BT_94.5.pdf;jsessionid=4238AF80D85796B20F059E359B083472?sequence=1
مینا ایزدیار در تاریخ ۹ مهر ۱۳۲۸ خورشیدی در خانواده‌ای زرتشتی در شهر کرمان زاده شد. پدرش داریوش ایزدیار و مادرش پوران تیگرانی نام داشت. وی سال‌های اول و دوم ابتدایی را در دبستان شهریاری کرمان گذراند و برای ادامه تحصیل به تهران آمد و در دبستان گیو و دبیرستان انوشیروان دادگر ادامه تحصیل داد.
ایزدیار در سال ۱۳۴۶ با رتبه ۱۳ کشوری در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد. او در سال ۱۳۵۲ با پرویز ملک‌پور ازدواج کرد که ثمره این ازدواج سه فرزند به اسامی شیرین، شیرزاد و شیدا است. او سرانجام در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۲ پس از یک و نیم سال مبارزه با سرطان در شهر مدیسن ایالت ویسکانسین آمریکا درگذشت.
مینا ایزدیار رئیس گروه مؤسسان انجمن تالاسمی ایران و رئیس هیئت مدیره این انجمن بود و با درایت خود نقش بسیار بارزی در راه‌اندازی آن داشت. او از سال ۱۳۶۲ تلاش خود را برای تشکیل انجمن تالاسمی ایران شروع کرد و در سال ۱۳۶۸ این انجمن را بنیان گذاشت و به‌طور رسمی به ثبت رساند. پس از گذشت ۲۴ سال از تأسیس این نهاد حمایتی، ایران تنها کشور در حال توسعه‌ای است که تمام مبتلایان تالاسمی در آن شناسایی و تحت پوشش انجمن تالاسمی ایران قرار گرفته‌اند.
سیروس میرزایی (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۶۳ در مشهد) یک متخصص پزشکی هسته‌ای ایرانی است. وی رئیس بخش پزشکی هسته ای بیمارستان ویلهلمینن وین است. او برای پژوهش‌های خود در زمینه تشخیص شکنجه با روش‌های تصویرسازی مولکولی است.
ماشینما یک شبکه سرگرمی آنلاین چند پلتفرمی آمریکایی متعلق به شرکت وارنر مدیا بود. این شرکت در ژانویه ۲۰۰۰ توسط هیو هنکوک تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در لس آنجلس، کالیفرنیا بود.
این مرکز نام خود را از فناوری بازی ویدئویی برای ساخت انیمیشن برگرفته که ماشینما نام دارد و دربارهٔ ماشینما و مطالب مربوط به فیلم و فناوری نیز مقالاتی دارد. در ابتدا این وب سایت برای جلب توجه به ماشینما به عنوان یک هنر و تشویق تولیدات مبتنی بر موتورهای بازی به غیر از موتور بازی "لرزش"، ساخته شد.Marino, 12–13 با گذشت زمان، تمرکز وب سایت بر برنامه‌های سرگرمی عمومی با محوریت فرهنگ بازی‌های ویدیویی، کتاب‌های کمیک و طرفداران متمرکز شد.
در سال ۲۰۱۶، این شرکت توسط شبکه دیجیتال برادران وارنر خریداری شد. دو سال بعد، برادران وارنر در سال ۲۰۱۸ توسط ای‌تی‌اندتی خریداری شد. در دسامبر آن سال، ماشینما دوباره در اوتر مدیا سازماندهی شد و سرانجام در زیرمجموعه شرکت شبکه چند کانالی فول‌اسکرین قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۱۹، ماشینما به‌طور ناگهانی کانال‌های یوتیوب خود را خاتمه داد و تمام فیلم‌های آن به حالت خصوصی درآمد. در فوریه ۲۰۱۹، ماشینما رسماً فعالیت خود را متوقف کرد.
کامران نزهت پزشک و جراح لاپاروسکوپی و فوق تخصص غدد درون‌ریز و ناباروری است که از سال ۱۹۹۳ به عنوان استاد بالینی در مرکز پزشکی دانشگاه استنفورد در پالو آلتو، کالیفرنیا تدریس می‌کند. نزهت همچنین رئیس انجمن دانشکده بالینی جانبی دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، و استاد بالینی زنان و زایمان در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو است.
وفاداران امپراتوری متحد (یا به اختصار وفاداران) افتخاری است که اولین بار توسط لرد دورچستر فرماندار کبک و فرماندار کل کانادا به وفاداران آمریکایی که پس از انقلاب آمریکا در آمریکای شمالی بریتانیا ساکن شدند. در آن زمان، نام اهلیت "کانادا" برای اشاره به مردم بومی اقوام اولیه کانادا و مهاجران فرانسوی ساکن استان کبک گفته می‌شد.
آنها عمدتا در نوا اسکوشیا و استان کبک ساکن شدند. هجوم شهرک نشینان وفادار منجر به ایجاد چندین مستعمره جدید شد. در سال ۱۷۸۴، نیوبرانزویک پس از اسکان مجدد وفاداران در اطراف خلیج فاندی از مستعمره نوا اسکوشیا جدا شد. هجوم پناهندگان وفادار همچنین منجر به تقسیم استان کبک به کانادای تحتانی (کبک فعلی) و کانادای علیا ( انتاریو کنونی) در ۱۷۹۱ شد. سلطنت به آنها یک زمین مساعدت داد. یک قطعه شامل هر نفر برای تشویق اسکان مجدد خود، زیرا دولت می خواست مرزهای بالای کانادا را توسعه دهد. اسکان مجدد جمعیت بسیاری از انگلیسی زبانان را به جمعیت کانادا افزود. این آغاز موج های جدیدی از مهاجرت بود که باعث ایجاد جمعیتی عمدتا انگلیسی زبان در کانادا در غرب و شرق مرز مدرن کبک شد.
پس از پایان جنگ انقلابی آمریکا و امضای پیمان پاریس در سال ۱۷۸۳، هم سربازان و غیرنظامیان وفادار از شهر نیویورک تخلیه شدند که بیشتر آنها به سمت کانادا حرکت می‌کردند. بسیاری از وفاداران قبلاً به کانادا مهاجرت کرده بودند ، به ویژه از نیویورک و شمال نیو انگلند، جایی که خشونت علیه آنها در طول جنگ افزایش یافته بود.
سرزمینهای اختصاص داده شده توسط سلطنت در کانادا گاهی بر اساس آن گروهی از افراد وفادار به جنگ اختصاص داده شده بود. این اسکان مجدد وفادار برای توسعه انتاریو کنونی بسیار مهم بود و حدود ۱۰۰۰۰ پناهنده به کبک (از جمله شهرک‌های شرقی و انتاریو امروزی) رفتند. اما نوا اسکوشیا (از جمله نیوبرانزویک امروزی) سه برابر این تعداد را دریافت کرد: حدود ۳۵ تا ۴۰ هزار پناهنده وفادار. Censuses of Canada 1665 to 1871: Upper Canada & Loyalists (1785 to 1797). Statcan.gc.ca (22 October 2008). Retrieved on 2013-07-24,
تعداد ناشناخته اما قابل توجهی از افراد باقی نماندند. آنها سرانجام به ایالات متحده بازگشتند. با وفاداری برخی خانواده‌ها در طول سال‌های جنگ، بسیاری از وفاداران در کانادا همچنان روابط نزدیک خود را با بستگان خود در ایالات متحده حفظ کردند. آنها تجارت را در آنسوی مرز با توجه به قوانین تجاری انگلیس انجام می‌دادند. Rees, Ronald. "Land of the Loyalists: Their Struggle to Shape the Maritimes", Nimbus, 146 p., 2000, . در دهه ۱۷۹۰، پیشنهاد زمین و مالیات‌های پایین، که یک چهارم آن در آمریکا بود، برای وفاداری از جانشین فرماندار سیمکو، منجر به ورود ۳۰۰۰۰ آمریکایی شد که اغلب از آنها بعنوان "وفاداران دیر" یاد می‌شود. با شروع جنگ ۱۸۱۲، از ۱۱۰۰۰۰ ساکن کانادای علیا، ۲۰۰۰۰ وفادار اولیه، ۶۰۰۰۰ مهاجران بعدی آمریکایی و فرزندان آنها و ۳۰۰۰۰ مهاجران از انگلستان، نوادگان آنها یا از شاهزاده قدیمی کبک بودند. ورود بعدی بسیاری از ساکنان کانادای علیا نشان می‌دهد که زمین دلیل اصلی مهاجرت بوده است.
ورود وفاداران پس از جنگ انقلابی منجر به تقسیم کانادا به استانهای کانادای بالایی (که در حال حاضر جنوب انتاریو است) و کانادای سفلی (جنوب کبک امروزی) شد. آنها وارد شدند و تا حد زیادی در گروه ها از نظر قومیت و مذهب مستقر شدند. بسیاری از سربازان با دیگر هنگ هایی که در آنها خدمت کرده بودند ، مستقر شدند. "A Short History of the United Empire Loyalists", by Ann Mackenzie, M.A., United Empire Loyalists Association of Canada, accessed 8 February 2010 شهرک نشینان از هر طبقه اجتماعی و هر سیزده مستعمره برخلاف انچه که آنها در نقاشی سندم، مهاجران از مهاجران طبقه بالا با لباس خوب بودند تصویر شده، آمده بودند.
از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۵، ایالات متحده و انگلستان درگیر جنگی شدند که به جنگ ۱۸۱۲ معروف است. در ۱۸ ژوئن ۱۸۱۲، رئیس جمهور ایالات متحده، جیمز مدیسون، در پی فشارهای شدید از سوی شاهین‌های جنگ‌طلب در کنگره ، اعلام جنگ را امضا کرد.
تا سال ۱۸۱۲، کانادای علیا عمدتا توسط وفاداران دوران انقلاب از ایالات متحده (وفاداران امپراتوری متحده) و مهاجران آمریکایی و انگلیسی پس از جنگ مستقر شده بود. کانادایی ها دارای جمعیت کمی بودند و ارتش انگلیس و واحدهای غیر متحرک شبه نظامیان کانادایی از آنها دفاع می شد. رهبران آمریکایی تصور می کردند که کانادا می تواند به راحتی تحت سلطه قرار گیرد، حتی توماس جفرسون، رئیس جمهور سابق، خوش بینانه فتح احتمالی کانادا را "مسئله راهپیمایی" توصیف کرد. بسیاری از آمریکاییان وفادار پس از جنگ انقلاب به کانادای عالی مهاجرت کرده بودند. با این حال ، تعداد قابل توجهی از مهاجران غیر وفادار آمریکایی نیز در این منطقه به دلیل ارائه کمک های زمینی به مهاجران وجود داشتند. آمریکایی ها تصور می کردند که جمعیت اخیر طرفدار آمریکا هستند، اما آنها چنین نکردند. اگرچه جمعیت بالای کانادا شامل شهرک نشینان اخیر ایالات متحده بود که هیچ گونه وفاداری آشکاری به تاج سلطنت نداشتند، نیروهای آمریکایی در جنگ ۱۸۱۲ با مخالفت شدید شهرک نشینان مواجه شدند.
تعدادی از وفاداران به عنوان صندوقدار، همیشگی استان، در نیروی دریایی استان یا با شبه نظامیان کم تحرک خدمت می کردند. با دفاع موفقیت آمیز مستعمرات کانادا در مقابل حمله آمریکا، جنگ ۱۸۱۲ توسط وفاداران به عنوان یک پیروزی تلقی می شود. پس از جنگ، دولت انگلیس به نیوبرانزویک منتقل شد و حدود ۴۰۰ نفر از ۳۰۰۰ برده سابق ایالات متحده را که در طول و پس از جنگ آزاد کردند، مستقر کرد. به برده‌ها وعده شده‌بود که اگر آنها برده داران پاتریوت را ترک کرده و با انگلیسی ها بجنگند، به آزادی وعده داده بود. آفریقایی آمریکایی های برده دار با عبور از خطوط بریتانیایی برای دستیابی به آزادی، خطر قابل توجهی را تهدید کردند. "Black Loyalists in New Brunswick, 1789–1853", Atlantic Canada Portal, University of New Brunswick, accessed 8 February 2010
در حالی که احترام "متحده امپراتوری تزاری" است بخشی از احترام رسمی در سیستم افتخارات کانادا نیست، فرزندان امروزی وفادار پناهندگان ممکن است آن را به کار، گاهی اوقات با استفاده از "UE" را به عنوان نامه پس از اسم استفاده می‌کنند. با این حال ، این روش امروزه حتی در دژهای اصلی وفاداران مانند جنوب شرقی انتاریو غیر معمول است. مورخان و شجره شناسان از آن به عنوان اختصار برای شناسایی نسب خانواده های خاص استفاده می کنند.
تأثیر وفاداران بر تکامل کانادا آشکار است. روابط آنها با انگلیس و ضدیت با ایالات متحده قدرت لازم را برای مستقل و متمایز نگه داشتن کانادا در آمریکای شمالی فراهم کرد. بی اعتمادی اولیه وفاداران به جمهوری خواهی و " حکومت اوباش " بر مسیر تدریجی و "کاغذی" کانادا برای استقلال تأثیر گذاشت. استانهای جدید بریتانیا در آمریکای شمالی، کانادای فوقانی (پیشین انتاریو) و نیوبرانزویک به عنوان پناهگاه وفاداران امپراتوری متحده ایجاد شدند. شعارهای دو استان نشان دهنده این تاریخ است: انتاریو ، که بر روی نشان آن نیز یافت می شود ، "Ut incepit fidelis sic permanet" ("او وفادار بود ، وفادار می ماند") است. نیوبرانزویک ، "Spem Reduxit" ("امید احیا شد").
کلمه "وفادار" اغلب در نام های مدرسه ، خیابان و مشاغل در جوامعی که در آن وفادار هستند مانند بلویل ، انتاریو آمده است . شهر نزدیک کینگستون، که به عنوان دژ وفادار شناخته شده بود، به افتخار پادشاه جورج سوم نامگذاری شد. و در حومه آن شهرستان است شهرستان به سادگی به نام " وفادار" خوانده می‌شود.
در ۱ جولای۱۹۳۴، رویال میل کانادا "وفاداران امپراتوری متحد ، ۱۷۷۶-۱۷۸۴" را که توسط رابرت بروس مک کراکن بر اساس مجسمه سیدنی مارچ "بر اساس مجسمه وفاداران متحد امپراتوری" طراحی شده بود، صادر کرد. تمبرهای ۱۰ سنتی درصدی ۱۱ سوراخ شدند و توسط شرکت یادداشت بانک آمریکایی بریتانیایی چاپ شده است.
در سال ۱۹۹۶، سیاستمداران کانادایی پیتر میلیکن (از نوادگان وفاداران آمریکایی) و جان گادفری از لایحه گادفری - میلیکن حمایت کردند، که به فرزندان وفادار اجازه می داد تا اموال اجدادی در ایالات متحده را که در جریان انقلاب آمریکا مصادره شده بود را، پس بگیرند. این لایحه که به تصویب مجلس عوام نرسید ، عمدتاً به عنوان پاسخی طنزآمیز به قانون هلمز -برتون آمریکایی معاصر بود. The Godfrey-Milliken Bill – A Canadian response to the Helms–Burton Law, Sam Boskey, 29 October 1996
در سال ۱۹۹۷، مجلس قانونگذاری انتاریو لایحه ای را تصویب کرد که ۱۹ ژوئن را "روز وفادار امپراتوری متحد" در انتاریو اعلام کرد. روز وفادار امپراتوری متحد نیز در همان روز در ساسکاچوان، در ۱۸ می در نیوبرانزویک و در ۲۲ ژوئیه در بریتیش کلمبیا جشن گرفته می شود.
وفاداران به تاریخ خود توجه کردند تا تصویری ایده آل و تحریف شده از خود ایجاد کنند که در آن افتخار بزرگی می کردند. در سال ۱۸۹۸، هنری کوین تصویری درخشان ارائه داد:
نامهای قرن هجدهم ابتدا در کنار معادل امروزی آنها ذکر شده است.
الدار قلی‌اف (؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۱ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس آذربایجانی بود.
الدار قلی‌اف ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۱ در شهر باکو در جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به دنیا آمد. وی فرزند توفیق قلی‌اف، آهنگ‌ساز و پیانونواز سرشناس آذربایجانی، بود. بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ در مؤسسه سینمایی گراسیموف تحصیل گرفت؛ جایی که از خود سرگئی گراسیموف، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شناخته شده اهل شوروی آموزش دید.
در سال ۱۹۶۷ در مؤسسه «آذرفیلم» استخدام شد. در طول فعالیتش در این استودیوی فیلم، فیلم‌های تخیلی و مستندهای فراوانی را کارگردانی کرد. او همچنین استاد فیلم‌برداری در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان شد. سپس اولین فیلم کوتاه با کارگردانی الدار قلی‌اف با عنوان «یکی بود، یکی نبود» ساخته شد. پرآوازه‌ترین فیلم‌های او «بابک» و «نظامی» محسوب می‌شوند.
الدار قلی‌اف در ۱۶ آوریل سال ۲۰۲۱ در سن ۸۰ سالگی در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، درگذشت.
معاون وزیر امور خارجه آمریکا (U/S) عنوانی است که توسط آن دسته از مقامات ارشد وزارت خارجه ایالات متحده استفاده می‌شود که رتبه آنها بالاتر از دستیاران وزیر و پایین‌تر از قائم‌مقام وزیر است.
از ۱۹۱۹ تا ۱۹۷۲، معاون وزیر دومین مقام عالی‌رتبه در وزارت امور خارجه (بلافاصله پس از وزیر خارجه ایالات متحده) بود و به عنوان قائم‌مقام اصلی وزیر، دستیار اصلی و سرپرست وزارت در غیاب او وزیر فعالیت می‌کرد. به مقامات قبلی رتبه دوم، منشی اصلی، دستیار وزیر امور خارجه و مشاور بودند. قبل از ۱۹۴۴، تعدادی از مناصب در وزارتخانه مستقیماً به معاون وزیر پاسخگو بودند. در ژوئیه ۱۹۷۲، سمت قائم‌مقام وزیر جایگزین معاون وزیر خارجه شد.
آنچه در پی می‌آید فهرستی از مناصب فعلی با عنوان «معاون وزیر امور خارجه» است:
علاوه بر شش معاون منشی، مشاور این وزارتخانه که به وزیر امور خارجه مشاوره می‌دهد دارای رتبه ای معادل معاون وزیر است.
چهارمین آزمایش از سری خاکستر ۱۹۴۸ یکی از پنج آزمایش در سری خاکستر ۱۹۴۸ یا سری کریکت بین استرالیا و انگلستان بود. این مسابقه در زمین کریکت هدینگلی در لیدز از ۲۲ تا ۲۷ ژوئیه و یک روز استراحت در ۲۵ ژوئیه انجام شد. استرالیا در این مسابقه با نتیجه (کریکت) ۷ ویکت برنده شد تا در سری ۳–۰ غیرقابل پیش‌بینی پیش بیفتد. در موفقیت تعقیب یک لیست شرایط کریکت هدف از ۴۰۴، آنها یک رکورد جهانی جدید برای بالاترین پیروز مجموعه لیست شرایط کریکت در تاریخ آزمون، یک رکورد به تا سال ۱۹۷۶ ثبت کردند.
نورمن یاردلی کاپیتان تیم ملی انگلستان، که برای جلوگیری از پیروزی در سری استرالیا نیاز به پیروزی در مسابقه داشت، برنده مسابقه پرتاب کردن (کریکت) شد و به عنوان خفاش انتخاب شد. انگلستان به تغییر مجدد تیم خود ادامه داد و در تلاش برای پیدا کردن ترکیبی که بتواند استرالیا را به چالش بکشد، سه تغییر ایجاد کرد، که دو تغییر را به دلیل مصدومیت ایجاد کرد. بر خلاف آزمون قبلی، انگلستان سفارش باتینگ (کریکت) افتتاحیه قادر به مقاومت در برابر حمله توپ جدید استرالیا بودند، و مشارکت (کریکت) همکاری از لن هاتن و سیریل واشبروک در ۱۶۸ غرفه برای باز قرار داده‌است. واشبروک برای ۱۴۳ پرتاب اعلام آمادگی کرد و بالای (کریکت) بیش از آن روز بازی کرد، اما انگلستان به وضوح به حال بهتر از بازی، پایان دادن به ۲۶۸/۲ توسط لیست شرایط کریکت کند عمل می‌کرد. بولرهای استرالیا به دلیل عملکردشان مورد انتقاد شدید قرار گرفتند که به نظر می‌رسید بی حال هستند. روز بعد، انگلستان به جمع‌آوری توپ و دویدن ادامه داد و استرالیا به نظر می‌رسید که حرکات تهدید آمیزی ندارد و نمی‌تواند بیل ادریش یا نگهبان شب (کریکت) و الک بدسر را که تا نیمه‌های بعد از ظهر با هم مبارزه می‌کردند، رها کند. بدسر و ادریش سپس به ترتیب ۷۹ و ۱۱۱ در پی هم قرار گرفتند و انگلستان پس از آن شکست خورد و ۸/۷۳ باخت و ۴۹۶ اواخر روز دیگر باخت. میزبان به دلیل سقوط، که تا حد زیادی ناشی از اشتباهات غیرقانونی بود، مورد انتقاد شدید قرار گرفت. در بین بولرهای استرالیایی، ویکت‌ها به اشتراک گذاشته شد. استرالیا سپس در روز دوم به نتیجه ۶۳/۱ رسید.
استرالیا در سومین صبح با مشکل روبرو شد، وقتی دیک پولارد بولر (کریکت) بازیگر آرتور موریس و کاپیتان دونالد برادمن را از زمین خارج کرد تا نتیجه بازی ۶۸/۳ به پایان برسد. با این حال، کیث میلر (۵۸) و نیل هاروی (۱۱۲) یک ضدحمله سریع را آغاز کردند و ۱۲۱ دویدن را در ۹۰ دقیقه در یک نمایشگر به روش زیبایی ستایش کردند. آنها بعداً توسط سام لاکستون (۹۳) - که پنج شش (کریکت) توپ زد - و ری لیندوال (۷۷)، که هر دو توپ را با قدرت به ثمر رساند، مورد حمایت قرار گرفتند. استرالیا روز خود را در ۴۵۷/۹ به پایان رساند، با اضافه کردن ۳۹۴ اجرا در یک روز، و ۱۰۲ اجرا برای دو ویکت آخر به آن نقطه مورد تشویق زیادی قرار گرفت.
استرالیا در صبح چهارم بعد از روز استراحت با ۴۵۸ بازی با تساوی کنار رفت و انگلیس با افزایش ۱۲۹ برای اولین ویکت شروع به افزایش امتیاز کرد تا اینکه هر دو دروازه‌بان بدون اضافه شدن بیشتر سقوط کردند. در همین حال، حجم کار روی بولرهای استرالیایی سنگین بود زیرا ارنی توشاک در اولین نوبت شکست خورد و نتوانست بیشتر شرکت کند. ادریش و دنی کامپتون امتیاز را به ۲۳۲/۲ رساندند تا اینکه در اواخر فروپاشی انگلستان به رکورد ۳۶۲/۸ رسید. انگلستان در روز پایانی دو بازی اور انجام داد و امتیاز ۳۶۵/۸ را اعلام و ضبط کرد. بیل جانستون با ۴/۹۵ موفق‌ترین بولر بود. این امر استرالیا را در کمتر از یک روز هدف ۴۰۴ قرار داد که نیاز به رکورد جهانی داشت و به یاردلی اجازه داد تا از غلتک راه‌سازی برای شکستن زمین کریکت استفاده کند و ضربه زدن را برای لیست شرایط کریکت کار گردشگران سخت‌تر کند. اکثر ناظران برنده شدن آسان انگلیس در سطح رو به وخامت را پیش‌بینی کردند. استرالیا به آرامی شروع به کار کرد و بردمن در ۵۷/۱ به موریس پیوست و ۳۴۷ دوش هنوز در ۲۵۷ دقیقه لازم بود. آنها مشارکت (کریکت) تنها در ۲۱۷ دقیقه با ۳۰۱ جایگاه ۳۰۱ را با کمک بولینگ نامنظم، چندین صید و استامپ (کریکت) ضربه گیر از دست دادند تا استرالیا را در پیروزی با ۷ ویکت در ۱۵ دقیقه باقیمانده یاری کند. موریس ۱۸۲ در حالی که بردمن شکست ناپذیر بود در ۱۷۳. منتخبین انگلیس پس از مسابقه به دلیل عدم استفاده از چرخش پا در تیم برای استفاده از شرایط مطلوب مورد انتقاد شدید قرار گرفتند. این مسابقه برای سومین بار پیاپی رکورد جدیدی را برای بالاترین میزان حضور در یک آزمون در انگلستان ثبت کرد. حضور در آزمون هرگز به این اندازه بالا نخواهد بود، زیرا کریکت در انگلستان از محبوبیت کمتری برخوردار شد.
استرالیا دو ماه اول تور انگلیس خود را بدون شکست پشت سر گذاشته بود. پس از پیروزی در ۱۰ بازی از ۱۲ بازی اول - دو بازی دیگر به تساوی کشیده شد - هشت بازی از آنها در یک نوبت، آنها در اولین آزمایش، سری خاکستر ۱۹۴۸ اولین آزمون با هشت ویکت برنده شدند. بین آزمون‌ها، آنها باشگاه کریکت شهرستان نورتهمپتونشایر را قبل از تساوی مقابل باشگاه کریکت شهرستان یورکشایر یورکشایر با یک نوبت شکست دادند. آنها انگلستان توسط ۴۰۹ اجرا می‌شود در خرد تست دوم، سری خاکستر ۱۹۴۸ آزمون دوم در زمین کریکت لورد خداوند، قبل از شکست دادن باشگاه کریکت شهرستان ساری سوری توسط حیاط چکش کاری شده ده و خرد کردن باشگاه کریکت شهرستان گلوسترشایر گلاسترشر توسط یک نوبت و ۳۶۳ اجرا می‌شود، پس از گردآوری ۷۷۴/۷ اعلام و ضبط اعلام، بالاترین نمره را در این فصل. آزمایش سوم، سری خاکستر ۱۹۴۸ آزمون سوم در میان وقفه باران که یک و نیم روز هزینه داشت، انجام شد. انگلستان در موقعیت قدرتمندی قرار داشت و ۳۱۶ دوش را با هفت ویکت در دست داشت که دومین نوبت آنها هنگام بارش باران در پایان روز سوم بارید.
استرالیا برای آزمایش در Headingley دو تغییر ایجاد کرد. میانه سفارش ضربه زن نیل هاروی جایگزین درب بازکن مجروح سید بارنز،Perry (2002), p. 101. که در حالی که فیلدینگ در طول تست سوم پس از اینکه ضربه در دنده یک سقوط کرده بود دیک پولارد کشش شات. استرالیا از جایگزینی بارنز با بازکن ذخیره بیل براون خودداری کرد و در عوض ترجیح داد از Lindsay Hasset، ناخدا به عنوان بازکن موقتی استفاده کند و نه در موقعیت معمولی خود در رده میانی. هاروی در مسابقات اخیر اخیر به ترتیب برابر ساری و گلوسترشایر به ترتیب ۷۳ و ۹۵ را شکست داده بود. ران ساگرز ، دان تالون، نگهبان ویکت انتخاب اول را در پشت کنده‌ها جایگزین کرد. انگشت چپ کوچک تالون پس از آزمایش سوم متورم شده بود و او در بازی با میدلسکس مصدومیت را تشدید کرد.Lemmon, p. 103. بیل آوریلی ، اسپینر سابق پای تست استرالیا، با انتقاد از استرالیایی‌ها که تنها از یک اسپینر استفاده کردند، خاطرنشان کرد که او و چاک فلیتوود اسمیت، یک چرخنده مچ دست چپ، در آخرین آزمایش انگلیس و استرالیا ۱۷ ویکت بین آنها گرفته بودند. درهیلدینگلی در سال 1938.O'Reilly, p. 110. اورلی نمونه دیگری از آزمایش خاکستر را در همان مکان در سال ۱۹۳۴ ذکر کرد که در آن او و کلاری گریمت موفقیت‌های چشمگیری برای استرالیا کسب کردند. او می‌خواست حداقل یکی از دو لنسر پا، کالین مک کول یا داگ حلقه، به کنار بازی کردن عنکبوتی که تار می‌تند یان جانسون، عنکبوتی که تار می‌تند تنها متخصص که در سه آزمون قبل بازی کرد.
انگلیس سه تغییر ایجاد کرد. جورج امت پس از ۱۰ سالگی و یک اردک در اولین بازی خود کنار گذاشته شد و لن هاتون پس از حذف جنجالی پس از آزمون دوم، فراخوانده شد تا در پست آغازین خود قرار گیرد. هاتون، مهاجم برتر انگلستان، در اولین آزمایش ۷۴ گل زد و ۵۲ و ۶۴ را برای باشگاه کریکل مریلبون مقابل استرالیا در دیدارهای پیش رو به ثمر رساند، در حالی که هیچ‌یک از هم تیمی‌هایش ۲۶ را پشت سر نگذاشت. آوریلی از این تصمیم و انتخاب کنندگان انگلیس به دلیل توقف «همه تاکتیک‌های مزخرف و دروغین» قدردانی کرد.O'Reilly, p. 105. او در ادامه حدس زد که آنها بدون توجه به شکل هاتون این کار را می‌کردند تا از خشم تماشاگران محله یورکشایر در هدینگلی جلوگیری کنند، اما در هر صورت او تهاجم اصلی را به عنوان جبران دو شکست انگلیس در نظر گرفت. اورلی معتقد بود که مدیران انگلیسی هاتن را به خاطر عصبانیت آنها جریمه می‌کنند تا عملکرد ضعیف.O'Reilly, p. 109. تصمیم برای فراخواندن هاتن با موافقت گسترده مردم جیرجیرک مواجه شد.
جیم لیکر، چرخنده خاموش، جانشین همکارش در چرخش انگشتان دست چپ، جک یانگ، شد که ۱/۷۸ را در بازی قبلی مقابل استرالیا برای میدلسکس انجام داده بود، و در دو آزمایش خود در این سری مجموعاً ۳/۱۷۴ جمع‌آوری کرد. لیکر از زمان حذف دوم بعد از آزمایش دوم، ۱۵ ویکت در چهار بازی برای ساری گرفته بود.
تام دولری، بازیکن خلبان مرتبه میانی، که در سه نوبت دوم تنها در ۳۸ بازی موفق به کسب ۳۸ بازی شده بود، با کن کرانستون همه‌کاره جایگزین شد. کرانستون که عمدتاً برای لنکشایر بازی می‌کرد، یک قرن و پنجاه و پنجاه را به ثمر رسانده بود و در ده مسابقه اخیر خود ۳۷ ویکت دریافت کرده بود، اما بازیهای قبلی او در برابر توریست‌ها موفقیت‌آمیز نبود. در دو مسابقه برای MCC و لنکشایر مقابل استرالیا، او تنها ۴۷ دو بازی را در سه نوبت و در مجموع ۲/۱۰۹ مدیریت کرد. جان آرلوت ، مفسر انگلیسی گفت که انتخاب کرنستون "نشان می‌دهد که گزینش کنندگان دوباره پس از آزمون همه جانبه" بیهوده "مشتاق بودند.Arlott, p. 98. اوریلی آن را «بهترین تیمی که گزینشگران انگلیسی در طول فصل انتخاب کردند» در نظر گرفت اما احساس کرد که آنها تا حد زیادی قادر به جلوگیری از پیروزی در سریال استرالیا نخواهند بود.O'Reilly, p. 110.
فرانس نوین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نبرد برای سیاره میمون‌ها"، "باشگاه جوی لاک، و "آرام جنوبی" اشاره کرد.
قتل خانوادهٔ لاوسون به حادثه‌ای اشاره دارد که در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۹ در گرمانتون، کارولینای شمالی رخ داد و طی آن شخصی به‌نام چارلز لاوسون، همسر و شش فرزند (از هفت فرزندش) را به قتل رساند.
چارلز لاوسون در سال ۱۹۱۱ با فانی مَنرینگ ازدواج کرده بود و از او هشت فرزند داشت. فرزند سوم‌شان ویلیام (زادهٔ ۱۹۱۴) در سال ۱۹۲۰ بر اثر بیماری درگذشت. لاوسون در سال ۱۹۱۸، به تبعیت از برادران کوچکترش ماریون و اِلیا، به منطقهٔ گرمانتون نقل مکان کرد. کار لاوسون‌ها در زمینهٔ کشت تنباکو بود و تا سال ۱۹۲۷ آن‌قدر سرمایه اندوختند که مزرعهٔ خودشان را خریداری کنند.
کوتاه زمانی پیش از کریسمس سال ۱۹۲۹ چارلز لاوسون، همسر و هفت فرزندش را برای خرید لباس نو و گرفتن عکس خانوادگی به شهر برد. این‌کار برای یک خانوادهٔ روستایی از طبقهٔ کارگر در آن دوران معمول نبود و منجر به گمانه‌زنی‌هایی شد مبنی بر این‌که لاوسون از قبل برای کشتن خانواده‌اش برنامه‌ریزی کرده‌است. با این‌حال در گزارش آسوشیتد پرس که روز بعد از حادثه منتشر شد از لاوسون به‌عنوان «کشاورز مرفه» یاد شده و بر این مبنا خرید کریسمس هم معقول به نظر می‌رسد.
بعدازظهر ۲۵ دسامبر، لاوسون ابتدا کِری و میبل را (که از خانهٔ عمو و عمه‌شان برمی‌گشتند) هدف گلوله قرار داد. او که در انبار تنباکو کمین کرده بود، زمانی که بچه‌ها در تیررسش قرار گرفتند با یک شاتگان ۱۲ گِیج به‌شان شلیک کرد و جنازه‌ها را به انبار برد. سپس به سمت خانه رفت و به فانی که در ایوان بود شلیک کرد. به محض شلیک، ماری که داخل بود فریاد کشید و این در حالی بود که جیمز و ریموند (دو پسر کوچک خانواده) تلاش می‌کردند جان‌پناهی پیدا کنند. لاوسون ابتدا به ماری شلیک کرد و پس از او دو پسر را هم پیدا کرد و کشت. مری لوی نوزاد آخرین نفری بود که با گلولهٔ لاوسون کشته شد. پس از آن لاوسون به جنگل‌های اطراف مزرعه رفت و چند ساعت بعد به خودش شلیک کرد. تنها بازماندهٔ حادثه، پسر بزرگش آرتور بود که پدرش پیش‌تر او را پی کاری به بیرون مزرعه فرستاده بود.
جسد اعضای خانواده در حالی پیدا شد که دست‌هایشان روی سینه و سنگی زیر سرشان قرار داده شده بود. مدتی بعد افرادی که پس از وقوع قتل‌ها در مزرعه جمع شده بودند، صدای تیراندازی لاوسون به خودش را شنیدند و یک افسر پلیس (که همراه آرتور بود) جسد لاوسون را به همراه نامه‌هایی به والدینش در جنگل پیدا کرد.
ماه‌ها قبل از این رویداد، لاوسون از ناحیهٔ سر مجروح شده بود. به عقیدهٔ برخی از دوستان و بستگان، این جراحت باعث تغییر وضعیت روحی او شده بود. با این حال پس از کالبدشکافی و آنالیز مغز او در بیمارستان جانز هاپکینز فرضیهٔ آسیب‌دیدگی مغزی رد شد.
ادعای سوء استفادهٔ جنسی چارلز لاوسون از دخترش اولین‌بار در سال ۱۹۹۰ و در کتاب "کریسمس سفید، کریسمس خونین" به قلم ترودی جی. اسمیت و به نقل از یک منبع ناشناس مطرح شد. او مدتی پس از قتل و زمانی که حوالی خانهٔ لاوسون‌ها در حال گشت زدن بود این شایعه را شنیده بود. یک روز پیش از انتشار کتاب، اسمیت از یکی از لاسون‌ها به‌نام استلا تماس تلفنی دریافت کرد که در زمان نگارش کتاب هم با او صحبت کرده بود. استلا لاوسون در آن مکالمه گفت که فانی پیش از مرگش، به خواهرشوهرها و عمه‌هایش گفته بوده که نگران رابطه نامشروع چارلز و ماری است. یکی از این خواهرشوهرها جتی لاوسون، مادر استلا بود که در اوایل سال ۱۹۲۸ درگذشت. این بدان معناست که فانی مدت‌ها پیش از حادثهٔ دسامبر ۱۹۲۹ بابت زنای با محارم به همسرش مشکوک بوده‌است.
حمایت بیشتر از این نظریه در کتاب «معنی اشکهای ما» (۲۰۰۶) به قلم همین نویسنده مطرح شد. در این کتاب به نقل از یکی از دوستان نزدیک ماری لاوسون به‌نام اِلا مِی آمده‌است که چند هفته قبل از کریسمس ۱۹۲۹، ماری به او گفته بوده که از پدرش باردار است و فانی هم از این موضوع خبر دارد.
این رویداد الهام بخش تعدادی ترانه از جمله بالاد «قتل خانوادهٔ لاوسون» بوده که گروه بلوگرَس استنلی برادرز در ۱۹۵۶ منتشر کردند.
الن رولس (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل فرانسه است.
ماه سیاه () یک تله‌نوولای عاشقانه اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
ماریا لوئیسا مرلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماه سیاه" اشاره نمود.
هنریک هایریکی آبراهامیان (؛ زادهٔ - ) یک روزنامه‌نگار، لغت‌شناس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ نماینده دوره مجلس ملی جمهوری ارمنستان بود.
در ۴ اکتبر ۱۹۳۹ در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده مدال موسس خورناتسی شد. وی در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۹ در سن ۶۰ سالگی در جریان تیراندازی در مجلس ملی جمهوری ارمنستان، ایروان کشته شد.
کارولا بالستنا (؛ زادهٔ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۸۰) بازیگر و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پس از کلاس"، "ماه سیاه" و "" اشاره نمود.
لوئیس فرناندس (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل ونزوئلا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دودمان" و "ماه سیاه" اشاره نمود.
فرَوَرتیش (فارسی باستان: "فْرَوَرتی"، اوستایی: "فْرَوَشی"، یونانی: "فرااُرتِس"، بابلی: "پَرومَرتیش"، عیلامی: "پیرومَرتیش") پدر دیاکو اولین شاه ماد بود. به گفته هرودوت فرَوَرتیش از دهقانان ماد بود.
میمی لاسو (؛ زادهٔ ) بازیگر و تهیه‌کننده تئاتر اهل ونزوئلا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ماهی که دود می‌کند" و "ترا نوا" اشاره کرد.
کارلوس لارانیاگا (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کاروسل حوالی ۱۹۵۰" و "امکانش هست؟" اشاره کرد.
ولادیمیر هامبارتسومی آباجیان (؛ زادهٔ - ) بازیگر سینما و تئاتر اهل ارمنستان بود.
وی در ۲۷ نوامبر ۱۹۲۷ در شیراک به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می‌کرد. گوورگ آباجیان برادر وی بود. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۸)، هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی (۱۹۷۲)، هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۴) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) است. وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۳ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ستاره امید"، "سایات‌نووا" اشاره کرد.
لوئیس مرلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دردسر قریب‌الوقوع" و "مدرسه شبانه‌روزی" اشاره کرد.
آلیسا آدامیان (؛ زادهٔ ) فعال، کارشناس آموزشی و نوازنده ویولن اهل ارمنستان است.
وی در ۲۸ ژوین ۱۹۴۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۲) است.
لوسیک آگولتسی (؛ زادهٔ - درگذشته ) نژادشناس‌ اهل ارمنستان بود.
وی با نام اصلی لوسیک ژرژیکی ساموئلیان () در ۳۱ مه ۱۹۴۶ در آگولیس بالا به دنیا آمد و از کالج هنری پانوس ترلمازیان فارغ‌التحصیل گشت وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی شد. وی در روز جمعه ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ در سن ۷۲ سالگی درگشت.
مانوئل آدامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شاعر، ناشر، نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل ارمنستان بود.
وی در ۱۶ دسامبر ۱۹۳۵ در بیروت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ در سن ۸۵ سالگی در لندن درگذشت.
نرسس یوریی آتابکیان (؛ زادهٔ ) شاعر و مترجم اهل ارمنستان است.
وی در ۱ ژوئن ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی از سال ۱۹۹۹ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد.
یوری نیکلایی ساکونتس (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل ارمنستان است.
وی در 25 سپتامبر 1996 در چارنتساوان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
ادوارد رافائلی آتایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیلسوف و زبان‌شناس اهل ارمنستان بود.
وی در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۳۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان‌شناسی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۲ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
هوهانس آساطریانیان (؛ - ) فرهنگ‌نویس مترجم اهل ارمنستان بود.
وی در ۳ آوریل ۱۹۴۷در قامشلی سوریه به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۲۰۱۵ در سن ۶۸ سالگی در باقرامیان، واغارشاپات، استان آرماویر درگذشت.
واهرام بازماسری آراکلیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ارمنستان است.
وی در ۸ ژوئیه ۱۹۴۹ در پارپی، شهرستان آشتاراک به دنیا آمد و از انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مربی افتخاری جمهوری ارمنستان (۱۹۹۲) مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱) و مدال قدردانی (۲۰۱۵) است.
هراچیا گئورگی آشوغیان (؛ زادهٔ - ) نمایش‌پردازی اهل ارمنستان بود.
وی در ۷ اکتبر ۱۹۳۸ در تفلیس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱), جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۸۵), هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) و شهروند افتخاری ایروان (۲۰۱۳) است. وی در روز سیزدهم ماه مه سال ۲۰۱۹ میلادی برابر با سوم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۸ خورشیدی در سن هشتاد سالگی در شهر ایروان درگذشت.
آنا گریگوری ماریکیان (؛ زادهٔ ) رقصنده باله اهل ارمنستان است.
وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۱ در اسکندریه به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی است.
میهران سیراکانی آقابابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس و لرزه‌شناس ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در ۹ دسامبر ۱۹۲۳ در لارناکا، قبرس به دنیا آمد و در حلب بزرگ شد و از دانشگاه آمریکایی بیروت فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی, نشان ساهاک مقدس-مسروپ مقدس و دکتری افتخاری دانشگاه دولتی ایروان است. وی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۹ در سن ۹۵ سالگی در لس آنجلس کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا درگذشت.
الینا (اولینا) نیکلای آقامیان (؛ ; ) یک هنرپیشه اهل ارمنستان است.
وی در ۲۸ نوامبر ۱۹۵۰ در خاچیسار به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۳) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) است.