moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پرداختن پول از راه اینترنت و بدون حضور فیزیکی پول نقد یا کارت بانکی را پرداخت برخط می‌نامند. با گسترش اینترنت در بین مردم و پذیرش امنیت پرداخت با استفاده از اینترنت، پرداخت برخط در حال گسترش است.
یک راه بهره‌بردن از پرداخت برخط برای فروشنده (دریافت کنندهٔ پول) به این شکل است که مدیران درگاه‌های اینترنتی با بانک‌ها قراردادی می‌بندند و به این ترتیب پول با همکاری بانک از طریق اینترنت از حساب مشتری به حساب مدیر درگاه واریز می‌شود.
ترکمن‌سازی سیاستی بود که دولت ترکمنستان میان سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶ به منظور تحمیل فرهنگ ترکمن به اقلیت‌های ناترکمن پی‌گرفت. افرادی که در برابر این سیاست مقاومت می‌کردند اغلب نفی بلد می‌شدند.
در این فاصله بر استفاده از پوشش و زبان ترکمنی نظارت می‌شد. مواردی از اخراج زنان ازبکی که با مردان ترکمن ازدواج کرده‌بودند به همراه فرزندانشان گزارش شده‌است.
Wikipedia contributors, "Turkmenization," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Turkmenization&oldid=692979887 (accessed May 21, 2017).
الیهو تامسون (; – ) دانشمند اهل بریتانیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، نشان فارادی، جایزه رامفورد، و لژیون دونور شده است.
فرانک سپری (; – ) مهندس راه آهن، مهندس برق و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
چارلز براش (; – ) مهندس برق کارآفرین و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه رامفورد و مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
بنجامین لام (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
ویلیام لو روی امت (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
کامینگ چسنی (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
جان لیب (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده‌است.
بنکرافت گراردی (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
ویلیس ویتنی (؛ ۱۱ اوت ۱۸۶۸ – ) شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا و بنیان گذار آزمایشگاه کمپانی جنرال الکتریک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
لوئیس استیوال (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الکس داو (؛ 1862 – ) مهندس اهل ایالات متحده بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
گانو دان (; زاده – درگذشته ) مهندس و مدیر ارشد اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده‌است.
جرج اشلی کمبل (؛ تلفظ: ؛ – ) مهندس برق و الکترونیک و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی شده است.
جوزف سلپیان (؛ مهندس برق، ریاضی‌دان و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده‌است.
کارل مکرون (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
اتو بلکول (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
چارلز واگنر (۳ ژانویه ۱۸۵۲ ویبرزویل، آلزاس - ۱۲ مه ۱۹۱۸)"Author of Popular Book, 'The Simple Life,' Dead" (May 14, 1918) "Indianapolis Star" یک کشیش اصلاح شده فرانسوی بود که نوشته‌هایش الهام بخش و در شکل‌گیری الهیات اصلاح شده در زمان خود بسیار تأثیرگذار بود.
واگنر در ویبرزویلر، موصل متولد شد، جایی که پدرش کشیش کلیسای لوتران بود."Author of Popular Book, 'The Simple Life,' Dead" (May 14, 1918) "Indianapolis Star" وی در سن ۱۴ سالگی برای تحصیل در پاریس اعزام شد و در ۱۸۶۹ با درجه لیسانس از سوربن فارغ‌التحصیل شد. او سپس برای یک درجه کلامی به استراسبورگ رفت اما تحصیلات خود را در گوتینگن ادامه داد.
تا این زمان انجمن‌های وی با کلیسای لوتری بوده‌است، اما در سال ۱۸۷۸، او آلمان را ترک کرد و در رابطه با جناح لیبرال کلیسای پروتستان فرانسه، وزیر امور خارجه را آغاز کرد."Author of Popular Book, 'The Simple Life,' Dead" (May 14, 1918) "Indianapolis Star" وی تا سال ۱۸۸۲ که به پاریس رفت، کشیش یک کلیسای کوچک در Remiremont، Vosges بود.
او با همسر جوان خود زندگی در پاریس را به شیوه‌ای بسیار متواضعانه آغاز کرد. او در یک آپارتمان سه‌اتاقه در یک خیابان فقیر در نزدیکی شهر دلا باستیله زندگی می‌کرد و در طول هفته سخت در دانشگاه کار می‌کرد و گهگاه یکشنبه‌ها به عنوان واعظ مهمان موعظه می‌کرد. اما خیلی زود پی برد که تمامی منبرهای ارتدوکس به او بسته شده‌است. در واکنش به این امر، تحت نظارت کلیسای پروتستان فرانسه، او روز یکشنبه مدرسه ای را در محلهٔ باستیل افتتاح کرد این جوانه نخستین کلیسای او و بعداً کلیسای جدید "" ("معبد پروتستان پورتال روح") بود. هزینه کلیسا برابر است با ۶۰٬۰۰۰ دلار که کمی کمتر از یک چهارم آن توسط آمریکایی‌ها تأمین شده‌است.
فلسفهٔ او عشق به مسیحی بدون تعصب بود، و از زندگی ساده و عشق به طبیعت حمایت می‌کرد."Grace King of New Orleans: A Selection of Her Writings" (1999) Louisiana State University Press
انتشار کتاب " "Jeunesse" " ("جوانان") در سال ۱۸۹۱ او را به عنوان رهبر جنبش اخلاقی در فرانسه معرفی کرد و تأثیر او به‌طور مداوم افزایش یافت. وی علاوه بر خدمت به عنوان کشیش در یک جماعت بزرگ، در بسیاری از مشاغل خیرخواهانه و خیرخواهانه مشارکت فعال داشت و در این کار با مردان از همه سایه‌های اعتقادی مذهبی روابط صمیمانه برقرار کرد. از میان نشریات وی، "زندگی ساده" توجه خاصی به ایالات متحده کرد و مورد استقبال گسترده رهبران مذهبی و اخلاقی قرار گرفت.
در سال ۱۸۹۵، واگنر و پل دژاردینز تأسیس "روحیه L'Union par l'action" ("اتحادیه برای عمل اخلاقی") را تأسیس کردند، سازمانی که در آن سعی داشت تا در کارهای عملی که مردانی را اختصاص داده بود در بین نژاد Agnostics، کاتولیک رومی، پروتستان و یهودی گرد هم آورد."The Twentieth Century Magazine" Vol. 2 (1910) Twentieth Century Company, Boston
وی در کمیته نخستین "جمعیت دانشگاهی" موسوم به "Coopération des Idées" بود که توسط Georges Deherme تأسیس شد و هدف آن تهیه کلاسهای عصرگاهی برای آموزش مرد کارگر بود."The Twentieth Century Magazine" Vol. 2 (1910) Twentieth Century Company, Boston
در پاییز سال ۱۹۰۴، واگنر به ایالات متحده سفر کرد. از تئودور روزولت که "زندگی ساده" روی آنها تأثیر ماندگار گذاشته بود، به موعظه در کاخ سفید دعوت شد.Anonymous. "ADMIRES THE PRESIDENT.; Rev. Mr. Wagner Tells of His Visit to the White House." Special to "The New York Times", 28 September 1904, page 9. واگنر آدرسهای متعددی را ایجاد کرد و برای کتاب خود " "برداشت‌های آمریکا"" (۱۹۰۶) مطالبی کسب کرد.
بسیاری از کتابهای وی به انگلیسی ترجمه شده‌است.
بسیاری از آثار او اکنون چاپ نشده‌است اما احکام آمپلوس در سال ۲۰۰۶ شروع به انتشار آثارش کرد.
همچنین "Manuel de bonne vie" (1905) توسط Mme Brandon-Salvador وجود دارد که از آثار وی گردآوری شده‌است."Manuel de bonne vie" (1905) زندگینامه "Un Homme" توسط برادرزاده اش آلفرد Wautier d'Aygalliers اغلب به خاطرات خود که اکنون گم شده‌است اشاره می‌کند که حاوی اطلاعاتی در مورد زندگی و اندیشه واگنر بود.Alfred Wautier d'Aygalliers (1927) "Un Homme" () بیوگرافی اخیر، "چارلز واگنر و لو فویر د لمی" توسط پیر ژان راف، داستان چارلز واگنر و فویر د لمی را روایت می‌کند.Pierre-Jean Ruff (1999) "Charles Wagner et le Foyer de l'âme: histoire et combats" "L'Homme est une espérance de Dieu" گلچینی از نوشته‌های واگنر است که توسط آن پن پنسکو انتخاب شده‌است و Geoffroy de Turckheim توسط Van Dieren itediteur منتشر شده‌است.
لئونید آمانسکی (; – ) دانشمند اهل روسیه بود.
جان هودنت (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
چارلز کترینگ (; – ) مهندس کارآفرین مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
هرولد آزبورن (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
ویلیام کووهون (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
الکساندر مانتیث (; – ) دانشمند اهل کانادا بود.
واکر لی کیسلر (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
ویلیام بارو (; – ) مهندسان برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
بیل پیکرینگ (; – ) سیاست‌مدار و دانشمند اهل نیوزیلند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و نشان ملی علوم شده است.
برنارد تلگن (; – ) مهندس برق اهل هلند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است. وی مخترع ژیراتور است.
ژان رایشمن (; – ) مهندس برق اهل لهستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
موری جاسلین (؛ ۲۱ نوامبر ۱۹۰۱ – ژوئیه ۱۹۸۱) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
کریستن ویزبال (؛ زادهٔ ) مجسمه‌ساز اهل ایالات متحده آمریکا است. مجسمهٔ "دختر بی‌پروا" از آثار اوست.
فوتبال برای دوستی یک برنامه بین‌المللی اجتماعی برای کودکان می‌باشد که سالی یکبار توسط پی جی اس سی (PJSC) گازپرام تطبیق می‌گردد. هدف از ترویج این برنامه ورزشی برای نسل جوان آشنای آن‌ها با ارزش‌های مهم زندگی و انتخاب یک سبک سالم زندگی می‌باشد. در چارچوب این برنامه بازیکنان که سن شان ۱۲ سال می‌باشد از سراسر جهان در جام جهانی فوتبال برای دوستی در روزی بین‌المللی فوتبال برای دوستی اشتراک می‌کنند.
این برنامه توسط فیفا، یوفا، سازمان ملل متحد، کمیته‌های المپیک و پارالمپیک، سران کشورها، دولت‌ها و فدراسیون‌های فوتبال کشورهای مختلف، سازمان‌های بین‌المللی خیریه، سازمان‌های عمومی و باشگاه‌های پیشرو فوتبال جهان حمایت می‌شود. برگزارکننده جهانی این برنامه ای جی تی (AGT) مخابرات گروپ (روسیه) می‌باشد.
نخستین انجمن بین‌المللی کودکان فوتبال برای دوستی در تاریخ ۲۵-۰۵-۲۰۱۳ در لندن برگزار گردید. ۶۷۰ کودک از ۸ کشور اشتراک کرده بودند؛ که عبارت اند از: بلغارستان، انگلستان، مجارستان، آلمان، یونان، روسیه، صربستان و اسلوانی.
روسیه با ۱۱ تیم از ۱۱ شهر مختلف اشتراک کرده بود؛ و در سال ۲۰۱۸ میزبان این بازی‌ها در جام جهانی فوتبال برای دوستی می‌باشد.
تیم‌های فوتبال جوانان زینیت (Zenit), چیلسی (Chelsea), شالکه ۰۴(Shalke 04), کروینه زویزده (Crvena Zvezda), برنده‌های روزی ورزشی کودکان گازپروم، و برنده‌های فستیوال فیکل همچنان از جمله اشتراک‌کننده گان این انجمن بودند.
در این جریان کودکان با همسالان خود از کشورهای مختلف و با ستاره‌های مشهور فوتبال ملاقات‌ها و صحبت‌های داشند؛ و همچنان در مسابقه نهایی یا فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۲۰۱۲/۲۰۱۳ در ورزشگاه ویمبلی (Wembley Stadium) حضور یافتند و مسابقه را از نزدیک تماشا کردند.
دست‌آورد و برداشت از این برنامه قرار ذیل است: دوستی، برابری، عدالت، صحت، صلح، وفا داری، پیروزی، رسوم و سنت‌ها ارزش‌های اند که توسط کودکان تنظیم و در یک نامه سرباز به عنوانی لیگ قهرمانان اروپا و فیفا (UEFA, FIFA) فرستاده شد.
در جلسه ماه سپتامبر ۲۰۱۳ میان رئیس‌جمهور روسیه ولادیمر پوتین، ویتلی موتکو معاون نخست‌وزیر روسیه و رئیس فدراسیون فیفا سیپ بلاتتر برگزار شده بود. رئیس فدراسیون فیفا از دریافت نامه تصدیق کرد اظهار داشت که همیشه حاضر بوده تا از فوتبال برای دوستی حمایت کند.
فصل دوم فوتبال برای دوستی در تاریخ ۲۳-۰۵-۲۰۱۴ برگزار گردید که اضافه تر از ۴۵۰ نوجوان از ۱۶ کشور اشتراک کرده بودند که قرار ذیل اند:
بلاروس، بلغارستان، انگلستان، مجارستان، آلمان، ایتالیا، هلند، لهستان، پرتغال، روسیه، صربستان، اسلوانی، ترکیه، اوکراین، فرانسه و کرواسی. بازی کنان یا فوتبالرهای جوان در انجمن بین‌المللی فوتبال برای دوستی در یک مسابقه فوتبال خیابانی سهم گرفتن و همچنان در مسابقه نهایی یا فینال قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۳/۲۰۱۴ حضور داشتند.
تیم جوانان بیفیکه (Benfica) کشور پرتغال برنده مسابقات بین‌المللی فوتبال خیابانی سال ۲۰۱۴ شد.
نتیجه دور دوم این برنامه انتخاب رئیس جنبش فوتبال برای دوستی محسوب می‌شود، که فیلیپ سواریز (Felipe Suarez) از کشور پرتغال است. در ماه ژوئن ۲۰۱۴ به حیث رهبر جنبش از نهمین مسابقه بین‌المللی فوتبال جوانان به یادبود از یوری اندریویچ مروزوف (Yuri Adndreyevich Morozov) دیدن کرد.
فصل سوم انجمن بین‌المللی فوتبال برای دوستی در ماه ژوئن ۲۰۱۵ در برلین برگزار شد. اشتراک‌کننده گان از قاره آسیا – تیم فوتبال کودکان از جاپان، چین و قزاقستان برای نخستین بار در این برنامه اشتراک کرده بودند. در مجموع ۲۴ باشگاه فوتبال از ۲۴ کشور اشتراک کرده بودند.
بازیکنان یا فوتبالران جوان صحبت‌های داشتند با ستاره‌های فوتبال جهان و با هم سالان خود از کشورهای مختلف، به شمول آقای فرنز بیسکینبویر (Franz Beckenbauer) سفیر برنامه‌های جهانی (Global ambassador of the program), وی همچنان در مسابقات بین‌المللی فوتبال خیابانی در میان تیم‌های جوانان سهم گرفت و از مسابقات دیدن کرد.
برنده مسابقات بین‌المللی فوتبال خیابانی سال ۲۰۱۵ تیم جوانان رپید (Rapid) از کشور اتریش گردید.
رویدادهای فصل سوم فوتبال برای دوستی توسط ۲۰۰ ژورنالیستان از انتشارات پیشتاز جهان تحت پوشش قرار گرفته بود، و در ضمن ۲۴ خبرنگار جوان از آسیا و اروپا که عضوی مرکز مطبوعاتی بین‌المللی کودکان داشتند فعال بودند.
اساس‌ترین نقطه اوج سال ۲۰۱۵ مرا سم اهدای جام ناین ولیوز (Nine Values Cup) بود، که باشگاه بارسلونا از کشور اسپانیا برنده شده بود [۱۴]. برنده توسط کودکان که در رأی دهی جهانی در ۲۴ کشور اشتراک کرده بودند انتخاب شد.
در آخر تمام اشتراک‌کننده گان طبق معمول در بازی نهایی یا فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۴/ ۲۰۱۵ در میدان ورزشی المپیک استادیوم (Olympic Stadium) درشهر برلین حضور پیدا کردند و مسابقه را از نزدیک مشاهده کردند.
شروع برنامه بین‌المللی اجتماعی کودکان فوتبال برای دوستی در ۲۰۱۶ به کنفرانس مطبوعاتی آنلاین داده شده بود، که در ۲۴ مارچ در شهر مونیخ با اشتراک آقای فرنز بیسکینبویر (Franz Beckenbauer) سفیر برنامه‌های جهانی (Global ambassador of the program) برگزار گردید
در برنامه فصل چهارم، ۸ تیم جوان از کشورهای: آذربایجان، الجزیره، آرمانیا، آرژانتین، برزیل، ویتنام، قرقیزستان و سوریه پیوستند؛ که مجموع کشورهای اشتراک‌کننده به ۳۲ کشور می‌رسد.
تاریخ ۵ آوریل ۲۰۱۶ رأی دهی جایزه جام ناین ولیوز (Nine Values Cup) آغاز گردید.
علاقه‌مند از سراسر جهان اشتراک نمودند تا برنده را انتخاب کنند، اما فیصله نهایی به رأی اشتراک کنندگان برنامه فوتبال برای دوستی صورت گرفت. برنده باشگاه فوتبال بایرن (Bayern FC) مونیخ گردید. اشتراک‌کننده گان فوتبال برای دوستی اشاره کردند که فعالیت‌های باشگاه در عرصه‌های حمایت از کودکان نیازمند در کشورهای مختلف و فراهم ساختن ضروریات ابتدای از قبیل درمان و معالجه می‌باشد.
چهارمین انجمن بین‌المللی کودکان فوتبال برای دوستی و بازی نهایی مسابقه بین‌المللی فوتبال خیابان کودکان از تاریخ ۲۷–۲۸ ماه مه ۲۰۱۶ در شهر میلان برگزار گردید. برنده این مسابقه باشگاه مریبور (Maribor) کشور اسلوانی شد؛ و در آخر طبق سنت معمول اشتراک‌کننده گان در مسابقه نهایی و فینال لیگ قهرمانان اروپا اشتراک کردند.
رویدادهای انجمن توسط بیش از ۲۰۰ روزنامه نگاران پیشتاز رسانه‌های جهان و مرکز مطبوعاتی بین‌المللی کودکان تحت پوشش قرار گرفت، به شمول روزنامه نگاران جوان از کشورهای اشتراک کننده.
در فصل چهارم فوتبال برای دوستی اشتراک بازیکنان جوان باشگاه الوحده کشور سوریه کاملاً بی‌سابقه بود. شمول باشگاه الوحده در فصل چهارم این برنامه دید وا دید بازیکنان جوان از رویدادهای ورزشی شهر میلان یک قدم بسیار مهم جهت همکاری‌های بشردوستانه و نشان دادن همبستگی کشورهای جهان با جمعیت سوریه محسوب می‌شود. هیٔت مخصوص ورزش‌های عربی در شبکه بین‌المللی روسیه امروزی (رشیه تودی) یک فیلم مستند به عنوان <سه روز دور از جنگ> را دربارهٔ کودکانی که در این پروژه شرکت کرده بودند تهیه کرد.
در ۱۴ ماه سپتامبر سال ۲۰۱۶ بیش از ۷۰۰۰ بیننده از پخش اول این فیلم در شهر دمشق دیدن کردند.
برنامه بین‌المللی اجتماعی کودکان فوتبال برای دوستی سال ۲۰۱۷, از تاریخ ۲۶ جون – ۰۳ جلای ۲۰۱۷ , در شهر سنپیترسبورگ روسیه برگزارشد.
در سال ۲۰۱۷ تعداد اشتراک‌کننده گان فوتبال برای دوستی از ۳۲ به ۶۴ رسید. برای نخستین بار کودکان از مکزیک و ایالات متحده آمریکا. در این برنامه فوتبال برای دوستی اشتراک کردند. بدین گونه می‌توان گفت این پروژه بازیکنان جوان چهار قاره: آفریقا، اورآسیا (اروپا و آسیا Eurasia), آمریکا شمالی و آمریکا جنوبی را متحد ساخت.
فصل پنچم فوتبال برای دوستی با یک مفکوره جدید تطبیق یافت: یک بازیکن نوجوان از هر کشور به عنوان نماینده انتخاب گردیدند. تمام نماینده‌های انتخاب شده در هشت تیم دوستی بین‌المللی متحد شدند، و هر تیم متشکل از پسران و دختران ۱۲ ساله می‌باشد به شمول معلولین.
ترکیب تیم‌ها و مسئولیت بازیکنان از کشورهای اشتراک‌کننده دریک دوره قرعه کشی آزاد مشخص شد. قرعه کشی در یک کنفرانس از طریق اینترنت صورت گرفت.
در رأس هر یکی از هشت تیم دوستی مربی‌های جوان قرار داشت از جمله: رینی لامپرت (اسلوانی), ستیفن مکسیماویچ (صربستان), برندان شبانی (انگلستان), چارلی سوی (چین), آناتولی چنتولایف (روسیه), بوگدان کرولاوتسکی (روسیه), انتان ایوانوف (روسیه), اممه هینشین (هلند), لیلیه متسوماتا (جاپان) و نماینده مرکز مطبوعاتی بین‌المللی فوتبال برای دوستی همچنان در قرعه مشارکت کرده بود.
برنده جام جهانی فوتبال برای دوستی ۲۰۱۷ تیم اورنج (Orange) به شمول مربی جوان و بازیکنان از نه کشور مختلف شناخته شد از جمله: رینی لامپرت (اسلوانی), هانگجون مروین تیو (سینگاپور), پاول پویک ۱ مانتنه (اسپانیا), گابریل میندوزه (بولیوی), روان کاظیموف (آذربایجان), خرسمیر ستنیمیروف ستنچف (بلغارستان), ایوان اگوستین کاسکا (آرژانتین), رومان خورک (چک), حمزه یوسف نوری الحوات (لیبی).
در گردهمایی بین الملیی فوتبال برای دوستی کودکان اشخاص ذیل: وکتور زابکوف (رئیس کلی پی جی اس سی گازپرام), فتمه صموره (سکرتر جنرال فدراسیون فوتبال فیفا), فیلیپ لیفلاک (مدیر مالی فیفا), جولیا ببتیسته (بازیکن برازیلی), ایوان زمورنا (بازیکن خط حمله چیلی), الیکسندر کرژکوف (بازیکن روسی) همراه با میهمان دیگر و در رشد ارزش‌های انسانی میان نسل جوانان فعالیت دارند اشتراک ورزیده بودند.
این پروژه در سال ۲۰۱۷ بیش از ۶۰۰۰۰۰۰ نفر جلب کرد و اضافه تر از ۱۰۰۰ نوجوان و بالغ از ۶۴ کشور در دور نهایی فینال در شهر سنپیترزبورگ روسیه اشتراک وزیدند.
در سال ۲۰۱۸ ششمین فصل این بازی فوتبال برای دوستی از ۱۵ فوریه الی ۱۵ ژوئن در کشور روسیه برگزار شد. رویدادهای نهایی در آستانه جام جهانی فیفا ۲۰۱۸ در مسکو برگزار شد. اشتراک‌کننده‌گان این برنامه حاوی از بازیکنان جوان و روزنامه‌نگاران از ۲۱۱ کشور و منطقه‌های جهان شدند.
افتتاحیه رسمی برنامه فوتبال برای دوستی در سال ۲۰۱۸ با قرعه کشی پخش زنده از طریق رسانه‌ها انجام یافت که در نتیجه آن ۳۲ تیم ملی- تیم دوستی تشکل شد
در سال ۲۰۱۸ در چارچوب مأموریت حفاظت از محیط زیست، ازینرو تیم‌های بین‌المللی دوستی بنام حیوانات نادر و در حال انقراض نامگذاری شده‌اند:
فیل آفریقا
سوسمار جزیره کومودو
میمون کیپونجی
سنگ پشت بزرگ یا لاک پشت غول پیکر
پلنگ چیتا
کوسه ماهی فرشته (آنجل شارک)
میمون لمور یا میمون پوزهدار
خرس گریزیلی
خرس تنبل (Three Toed Sloth)
مار کفچه یا شاه مار کفچه
تمساح پوزباریک یا گریال هندی
گوریل غربی
شاه هد هد (امپریال ودپیکر)
غزال یا آهو ریزه اندام (سیگا)
یک نوع شادی
کیسه خرس یا نوع خرس که همیشه در درخت است.
ببر سیبری
گوره خر گوری (گریوی زیبره)
میمون دست دراز
پاندای غول پیکر (یک نوع خرس)
پنگوین ماژلان (مگیلنیک پنگوئن)
زرافه راتشیلد (نوع زرافه)
نهنگ کوهان دار (نوع نهنگ)
سگ شکاری آفریقای
شیر دریای جزیره گالاپاگوس
همچنین در چهارچوب مأموریت حفاظت از محیط زیست در سال ۲۰۱۸ در ۳۰ ماه مه در روز جهانی Happy Buzz Day جامعه جهانی را فراخواند تا از سازمان‌های نجات گونه‌های نادر حیوانات حمایت کند. پارک‌های ملی و ذخایر طبیعی روسیه، ایالات متحده آمریکا، نپال و بریتانیا به این اقدام پیوستند. همچنین، در مسکو در جریان رویدادهای نهایی برنامه «فوتبال برای دوستی» شرکت‌کنندگان در اتوبوس‌های سازگار با محیط زیست با استفاده از گاز طبیعی حرکت کردند.
کشورهای زیرین از جمله شرکتکننده‌گان برنامه فوتبال برای دوستی در سال ۲۰۱۸ می‌باشند:
۱۰۰. جمهوری غنا
۱۰۱. جمهوری گواتمالا
۱۰۲. جمهوری گینه بیسائو
۱۰۳. جمهوری هندوراس
۱۰۴. جمهوری جیبوتی
۱۰۵. جمهوری زامبیا
۱۰۶. جمهوری زیمبابوه
۱۰۷. جمهوری هند
۱۰۸. جمهوری اندونزی
۱۰۹. جمهوری عراق
۱۱۰. جمهوری ایرلند
۱۱۱. جمهوری ایسلند
۱۱۲. جمهوری قزاقستان
۱۱۳. جمهوری کنیا
۱۱۴. جمهوری قبرس
۱۱۵. جمهوری کلمبیا
۱۱۶. جمهوری کنگو
۱۱۷. جمهوری کره
۱۱۸. جمهوری کوزوو
۱۱۹. جمهوری کاستاریکا
۱۲۰. ساحل عاج
۱۲۱. جمهوری کوبا
۱۲۲. جمهوری لیبریا
۱۲۳. جمهوری موریس
۱۲۴. جمهوری ماداگاسکار
۱۲۵. جمهوری مقدونیه
۱۲۶. جمهوری مالاوی
۱۲۷. جمهوری مال
۱۲۸. جمهوری مالت
۱۲۹. جمهوری موزامبیک
۱۳۰. جمهوری مولداوی
۱۳۱. جمهوری نامیبیا
۱۳۲. جمهوری نیجر
۱۳۳. جمهوری نیکاراگوئه
۱۳۴. جمهوری کیپ ورد
۱۳۵. جمهوری اسلامی پاکستان
۱۳۶. جمهوری پاناما
۱۳۷. جمهوری پاراگوئه
۱۳۸. پرو پرو
۱۳۹. جمهوری لهستان
۱۴۰. جمهوری پرتغال
۱۴۱. جمهوری رواندا
۱۴۲. جمهوری سن مارینو
۱۴۳. جمهوری سیشل
۱۴۴. جمهوری سنگال
۱۴۵. جمهوری صربستان
۱۴۶. جمهوری سنگاپور
۱۴۷. جمهوری اسلوونی
۱۴۸. اتحادیه میانمار
۱۴۹. جمهوری سودان
۱۵۰. جمهوری سورینام
۱۵۱. جمهوری سیرالئون
۱۵۲. جمهوری تاجیکستان
۱۵۳. جمهوری ترینیداد و توباگو
۱۵۴. جمهوری ترکمنستان
۱۵۵. جمهوری اوگاندا
۱۵۶. جمهوری ازبکستان
۱۵۷. جمهوری فیجی
۱۵۸. جمهوری فیلیپین
۱۵۹. جمهوری کرواسی
۱۶۰. جمهوری چاد
۱۶۱. جمهوری مونته‌نگرو
۱۶۲. جمهوری شیلی
۱۶۳. جمهوری اکوادور
۱۶۴. جمهوری گینه استوایی
۱۶۵. جمهوری السالوادور
۱۶۶. جمهوری سودان جنوبی
۱۶۷. جمهوری کامرون
۱۶۸. فدراسیون روسیه
۱۶۹. رومانی
۱۷۰. منطقه اداری ویژه هنگ کنگ جمهوری خلق چین
۱۷۱. ایالت آسایشگاه آزاد پورتوریکو
۱۷۲. ایرلند شمالی
۱۷۳. سنت وینسنت و گرنادین
۱۷۴. سنت لوسیا
۱۷۵. جمهوری عربی سوریه
۱۷۶. جمهوری اسلواکی
۱۷۷. امپراطوری باهاما
۱۷۸. مأموریت دومینیکا
۱۷۹. بریتانیا یا انگلستان و ایرلند شمالی بریتانیاوی
۱۸۰. ایالات متحده آمریکا
۱۸۱. جزایر سلیمان (سلیمان ایسلند)
۱۸۲. جمهوری سوسیالیستی ویتنام
۱۸۳. اتحاد جماهیر شوروی کومور
۱۸۴. منطقه اداری ویژه ماکائو جمهوری خلق چین
۱۸۵. سلطنت عمان
۱۸۶. تاهیتی
۱۸۷. قلمرو گوم (تیراتاریتی آف گوم)
۱۸۸. جمهوری تگولی
۱۸۹. جمهوری تونس
۱۹۰. جمهوری ترکیه
۱۹۱. اوکراین
۱۹۲. ولز
۱۹۳. جزایر فارو
۱۹۴. جمهوری دموکراتیک فدرال نپال
۱۹۵. جمهوری دموکراتیک فدرال اتیوپی
۱۹۶. جمهوری فدرال برزیل
۱۹۷. جمهوری فدرال آلمان
۱۹۸. جمهوری فدرال نیجریه
۱۹۹. جمهوری فدرال سومالی
۲۰۰. فدراسیون سنت کیتس و نویس
۲۰۱. جمهوری فنلاند
۲۰۲. جمهوری فرانسه
۲۰۳. جمهوری آفریقای مرکزی
۲۰۴. جمهوری چک
۲۰۵. کنفدراسیون سوئیس
۲۰۶. اسکاتلند
۲۰۷. اریتره
۲۰۸. جمهوری استونی
۲۰۹. جمهوری آفریقای جنوبی
۲۱۰. جامائیکا
۲۱۱. ژاپن
در جام جهانی ۲۰۱۸ فوتبال برای دوستی ۳۲ تیم بین‌المللی دوستی شرکت کردند. برای اولین بار در تاریخ این پروژه، بازی نهایی توسط تحلیلگر جوان یازن تاخا از سوریه توضیح داد و بازی توسط داور جوان از روسیه بوگدان باتالین مورد قضاوت قرار گرفت.
برنده جام جهانی ۲۰۱۸ «فوتبال برای دوستی» تیم «شامپانزه» شد که شامل بازیکنان جوان فوتبال از دومینیکا، سنت کیتس و نویس، مالاوی، کلمبیا، بنین و جمهوری دموکراتیک کنگو بود. ولادیسلاو پولیاوف شرکت‌کنندگان تیم جوان از سارانسک را تمرین داد.
رویداد نهایی فصل ششم برنامه انجمن بین‌المللی کودکان «فوتبال برای دوستی» بود که در تاریخ ۱۳ ژوئن در مرکز اقیانوس‌شناسی و زیست‌شناسی دریایی «مسکواریوم» برگزار شد. ویکتور زوبکوف (رئیس هیئت مدیره (PJSC) گازپرام)، اولگا گولودتس (معاون رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه)، ایکر کاسیلیاس (بازیکن فوتبال اسپانیا، کاپیتان سابق تیم ملی)، الکساندر کرژاکوف (بازیکن فوتبال روسیه، مربی تیم فوتبال جوانان روسیه) و همچنین نمایندگان ۵۴ سفارتخانه از سراسر جهان و سایر مهمانان از آن بازدید کردند.
به بهترین بازیکنان فوتبال جوان فصل ششم در این مسابقه جایزه اهدا شد: دئو کالنگا موینز از جمهوری دموکراتیک کنگو (بهترین مهاجم)، یامیرو اوورو از بنین (بهترین هافبک)، ایوان وولینکین از ولز (بهترین دروازه‌بان) و گوستاوو سینترا روچا از برزیل (باارزشترین بازیکن MVP.
بهترین روزنامه‌نگار جوان برنامهٔ «فوتبال برای دوستی» در سال ۲۰۱۸ شیکعلی آسینسون از آروبا بود. دختر وبلاگ هدایت، جوانان اقیانوسیه را به آگاهی زیست‌محیطی فرا می‌خواند.
در انجمن معرفی کتاب و جلسه امضاءدادن به شرکت‌کنندگان فصل گذشته آنانیا کامبوج از هند برگزار شد. پس از اتمام فصل پنجم «فوتبال برای دوستی» در سال ۲۰۱۷، آنانیا کتاب «سفر من از موحالی به سن پترزبورگ» در مورد تجربه حضور خود به عنوان یک خبرنگار جوان نوشت. در آنجا او در مورد ارزش نُه برنامه گفت که کمک به تغییر جهان برای بهتر شدن می‌کند.
در ۱۴ ژوئن پس از اتمام انجمن بین‌المللی کودکان «فوتبال برای دوستی»، بازیکنان جوانان فوتبال و روزنامه نگاران در مراسم افتتاحیه جام جهانی فیفا ۲۰۱۸ در روسیه شرکت کردند.. در ورزشگاه «لوژینکی» کودکان به‌طور رسمی پرچم تمام ۲۱۱ کشور و مناطق که در این برنامه شرکت کردند برافراشتند. پس از آن شرکت‌کنندگان جوان «فوتبال برای دوستی»، مسابقات بازگشایی مابین تیم‌های روسیه و عربستان سعودی را تماشا کردند.
رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه ولادیمیر پوتین سفیر جوان «فوتبال برای دوستی» آلبرت زینناتوف از روسیه را دعوت کرد تا با هم مسابقه افتتاحیه را تماشا کنند. در آنجا مرد جوان با روبرتو کارلوس قهرمان مسابقات جام جهانی از برزیل و همچنین با ایکر کاسیلیاس بازیکن فوتبال اسپانیا گفتگو کرد.
بیش از ۱۵۰۰ کودک و نوجوان از ۲۱۱ کشور و مناطق در مسابقات نهایی مسکو شرکت کردند. در کل، در چارچوب فصل ششم در مناطق مختلف جهان بیش از ۱۸۰ رویداد سازماندهی شد که در آن‌ها بیش از ۲۴۰ هزار کودک شرکت داشتند.
این پروژه در سال ۲۰۱۸ توسط مقامات دولتی پشتیبانی شد. اولگا گولودیتس معاون نخست‌وزیر دولت فدراسیون روسیه، از طرف رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین پیام خوش آمدگویی را برای شرکت‌کنندگان و مهمانان مجمع بین‌المللی کودکان خواند.
رئیس دولت فدراسیون روسیه، دیمیتری مدویدیو یک تلگرام خوش‌آمدگویی به شرکت‌کنندگان و مهمانان ششمین انجمن بین‌المللی کودکان «فوتبال برای دوستی» ارسال کرد.
نماینده رسمی وزارت امور خارجه روسیه ماریا زاخارووا در جلسه‌ای که در ۲۳ ماه مه برگزار شد، اشاره کرد که امروز برنامه «فوتبال برای دوستی» در جامعه جهانی به عنوان یک بخش مهم بشردوستانه در سیاست اجتماعی بین‌المللی روسیه شناخته شده‌است.
به‌طور مرسوم از برنامه «فوتبال برای دوستی» در فیفا حمایت شد. این سازمان اشاره کرد که تعداد کل شرکت‌کنندگان و مهمانان رویدادهای نهایی در مسکو به ۵۰۰۰ نفر رسید.
در سال ۲۰۱۹ رویدادهای کلیدی هفتمین فصل برنامه فوتبال برای دوستی از ۲۸ مه الی ۲ ژوئن در مادرید برگزار می‌شود. به‌طور مرسوم، در طول قرعه کشی باز ترکیب تیم‌های مخلوط - تیم‌های بین‌المللی دوستی تعیین می‌شود. همان‌طور که در سال ۲۰۱۸ در چارچوب ابتکار محیط زیستی این برنامه، تیم‌هایی به نام گونه‌های حیوانات نادر و در حال انقراض نامگذاری شدند.
یکی از رویدادهای مهم فصل هفتم، انجمن بین‌المللی «فوتبال برای دوستی» می‌باشد. در سال ۲۰۱۹ انجمن - پلت‌فرمی برای گفتگو سازنده و تبادل تجربه بین بازیکنان فوتبال، سیاستمداران و نمایندگان سازمان‌های عمومی و ورزشی شد. کار انجمن به توسعه فوتبال کودکان و جوانان در سراسر جهان اختصاص داده شده‌است.
مسابقه فوبتال بین‌المللی کودکان در چارچوب برنامه فوتبال برای دوستی برگزار می‌گردد. . تیم‌ها یا باشگاه‌های که در برنامه قهرمانی – تیم‌های دوستی شرکت خواهند کرد از طریق یک قرعه کشی آزاد انتخاب خواهند شد. هر تیم طبق اصولنامه فوتبال برای دوستی شکل گرفته می‌باشد و مشتکل می‌شود از ورزشکاران کشورهای مختلف، جنسیت و ظرفیت‌های مختلف با شرایط فیزیکی گوناگون.
برنامه سالانه بنین المللی فوتبال برای کودکان، سال یکبار برگزار می‌گردد، در این برنامه جوانان یکجا با بزرگسالان به منظور پیشرفت این پروژه و ارزش‌های آن در سر تا سر جهان باهم بحث و گفت گو می‌کنند. در جریان این برنامه کودکان با همسالان خود از کشورهای مختلف، بازیکنان مشهور فوتبال، روزنامه نگاران و شخصیت‌های مهم دیدار می‌کنند، تا در آینده تبدیل به سفیرهای جوان شوند تا بتوانند به شکل مستقل ظرفیت و ارزش‌های جهانی را در میان همسالان خود انکشاف بدهند.
یک ویژه گی خاص برنامه فوتبال برای کودکان داشتن مرکز مطبوعاتی بین‌المللی کودکان می‌باشد .. در اوایل در سال ۲۰۱۴ تحت برنامه فوتبال برای دوستی سازمان دهی می‌شد. روزنامه نگاران جوان در مرکز مطبوعات رویدادها را در کشورهای شان تحت پوشش قرار می‌دهند: تهیه ای گزارش‌های ورزشی به رسانه‌های ملی و بین‌المللی، ایجاد و فراهم نمودن مواد برای شبکه تلویزیونی فوتبال برای دوستی، روزنامه فوتبال برای دوستی و برنامه‌های رادیوی از جمله فعالیت‌های این مرکز می‌باشد. مرکز مطبوعات بین‌المللی کودکان برنده گان بهترین روزنامه نگاران جوان، وبلاگ نویسان جوان، عکاسان، و نویسنده گان جوان را که در سطح ملی، برنده شده‌اند را متحد می‌سازد. روزنامه نگاران جوان مرکز مطبوعات نظریات خود را از برنامه و در جریان برنامه، کودک برای کودک ارائه و عملی می‌کنند.
تحت برنامه فوتبال برای دوستی از روز بین‌المللی فوتبال برای دوستی در ۲۵ ماه آوریل تجلیل صورت می‌گیرد. از این روز رخصتی برای نخستین بار در سال ۲۰۱۴ در ۱۶ کشور تجلیل صورت گرفت. در این روز مسابقات دوستانه، , ماراتن‌های رادیوی، برنامه‌های تلویزیونی، صنف‌های مربی گری، جلسات آموزشی، و غیره راه اندازی می‌شود. بیشتر از ۵۰۰۰۰ نفر در این جشن شرکت کرده بودند.
در سال ۲۰۱۵ روز فوتبال و دوستی در ۲۴ کشور جشن گرفته شد. در طول این فستیوال یا جشنواره مسابقات فوتبال دوستانه و رویدادهای دیگر وجود داشت: در آلمان باشگاه شالکه ۰۴ (Shalke 04 FC) صنف‌ها و کلاس‌های آموزشی راه اندازی کرده بو، , صربستان میزبان یک برنامه تلویزیونی بود، اوکراین- یک مسابقه دوستانه فوتبال میان باشگاه جوانان والین (Volyn FC) و نوجوانان مرکز خدمات اجتماعی فامیلی کودکان و جوانان شهر لوتسک (Lutsk) برگزار گردید.
در روسیه، از روز فوتبال و دوستی در ۲۵ آوریل در ۱۱ شهر جشن گرفته شد. مسابقات دوستانه فوتبال در شهرهای: ولدیوستاک، ناوسیبیرسک، یکترینبورگ، کرسنه یرسک، بارنول، سنس پیتربورگ و سرنسک راه اندازی شد جهت به خاطر آوردن ارزش‌ها کلیدی این برنامه. در کرسنه یرسک، سوچی و راستوف آن دان، بازپخش فشرده المپیک تورچ رله ۲۰۱۴ صورت گرفت.
در مسکو با حمایت فدراسیون ورزش نابینایان، یک فرصت مسابقات برابری برگزار شد. در ۵ ماه می، در شهرهای نیژنی ناوگورد و کازان از روز فوبتال و دوستی جشن گرفته شد.
در سال ۲۰۱۶ در ۳۲ کشور از روز فوتبال و دوستی تجلیل به عمل آمد. نه(۹) شهر در روسیه ازین روز تجلیل کردند که قرار ذیل است: مسکو، سنس پیتربورگ، ناوسیبیرسک، بارنول، بیروبیژن، ارکوتسک، کرسنه دار، نیژنی، ناوگورد و روستوف-آن-دان. نیژنی و ناوگورد از یک بازی دوستانه فوتبال برای بازیکنان جوان باشگاه والگا (Volga) میزبانی کرد، و بازکنان بزرگسال این باشگاه برنامه آموزش گرم کاری به کودکان راه انداز کرد. ٔدر شهر ناوسیبیرسک یک مسابقه دوستانه میان باشگاه‌های منطقوی ناوسییبیرسک و یرمک - سیبیر راه انداز شد که معلولین هم شرکت کردند.
در سال ۲۰۱۷ در ۶۴ کشور از روز فوتبال و دوستی جشن گرفته شد. بازیکنان مشهور فوتبال به شمول، برنیسلف ایوانوچ بازیکن خط دفاعی صربستان، و دیریک کویت بازیکن خط حمله هلند در این رویداد در سراسر جهان شرکت کرده بودند. در یونان تیودورس زاگارکیس برنده که با تیم ملی اش برنده مسابقات قهرمانی فوتبال اروپا در سال ۲۰۰۴ بود اشتراک کرده بود. در روسیه باشگاه زینیت (Zenit FC) میزبان یک صنف یا کلاس آموزش مخصوص به سفیر جوان برنامه فوتبال و دوستی سال ۲۰۱۷ زخر بدوک بودند. در جریان برنامه آموزش، دروازه‌بان باشگاه زینیت یور لودگین به توانایی‌های زخر مهر تأیید زد و از وی تعریف و توصیف نمود در ضمن رازهای دروازه‌بانی با وی شریک ساخت.
در هنگام اولین مجمع بین‌المللی کودکان که در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۳ برگزار شد، سفیران جوان بریتانیا، آلمان، اسلوونی، مجارستان، صربستان، بلغارستان، یونان و روسیه هشت ارزش اول برنامه را تشکیل دادند - دوستی، برابری، عدالت، صحت، صلح، وفاداری، پیروزی، رسوم و سنت‌ها که آن‌ها را در یک نامه سرباز معرفی کرد. این نامه به سران سازمان‌های ورزشی بین‌المللی ارسال شد: فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، اتحادیه فوتبال اروپا (UEFA) و کمیته بین‌المللی المپیک. در سپتامبر ۲۰۱۳ جوزف بلاتتر در دیدار با ولادیمیر پوتین و ویتالی موتکو تأیید کرد که این نامه را دریافت کرده و اظهار داشت که آماده حمایت از «فوتبال برای دوستی» است.
در سال ۲۰۱۵ شرکت‌کنندگان از چین، ژاپن و قزاقستان به برنامه «فوتبال برای دوستی» پیوستند که پیشنهاد دادند ارزش نهم - افتخار را اضافه کنند.
جام ناین ولیو یک جایزه برنامه اجتماعی بین‌المللی کودکان فوتبال برای دوستی است. سال یکبار به بزرگ‌ترین باشگاه که به ارزش این پروژه: دوستی، مساوات، عدالت، صحت، صلح، وفا داری، پیروزی، فرهنگ و احترام متعهد است اهدا می‌گردد.
طرفداران از سرا سر جهان جهت انتخاب برنده شرکت می‌کنند، اما فیصله نهایی توسط رأی اشتراک‌کننده گان پروژه فوتبال برای دوستی گرفته می‌شود. باشگاه‌های که دارنده این جام هستند: باسیلونا (۲۰۱۵(, بایرن مونیخ (۲۰۱۶) , الوحده (جایزه مخصوص) , ریالمادرید (۲۰۱۷).
تمام فعالیت‌های برنامه ای فوتبال برای دوستی با تبادل دستبند دوستی آغاز می‌گردد، که یک نماد برابری و سبک زندگی سالم می‌باشد. دستبند دوستی متشکل از ۲ رشته آبی و سبز است و اشخاص می‌توان این دستبندها را پوشید که ارزش‌های این برنامه با دیگران بتوانند شریک کنند.
با توجه به گفته‌ای فرنز بیسکینباویر
نماد جنبش یک دستبند دو رنگ است، ساده و قابل فهم ارزش‌های ذاتی برنامه ای فوتبال برای دسوتی.
جوانان شرکت‌کننده در برنامه، دستبندی دوستی در بند دست‌های وزشکاران مشهور و شخصیت برجسته، می‌بندند به شمول: دیک ادوه کت، , آناتولی تیموشچوک، لویز نیتو، و فرنز بیسکینباویر، لویز فیرنندیف، دیدیر دروگبا، مکس میار، فاتمه سمرو، لیون گوریتسکه، مایکل سلگادو، آلیکسندر کریژه کوف، دیمس. پیروس، آدیلینا ساتنیکاوه، یوری کامینیتس.
بازیکنان جوان از برنامه ای فوتبال برای دوستی به جز از فعالیت‌های رسمی خود در فصل بازی در برنامه‌های مختلف شرکت می‌ورزند. در ماه مه سال ۲۰۱۳ بازیکنان نوجوان باشگاه ماریبو (Maribor JR FC) کشور (اسلوانی) یک مسابقه خیریه دوستانه با کودکان کامبوج برگزار کردند. ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۱۴ در شهر سوچی شرکت‌کننده گان روسی این برنامه با ولایمیر پوتین رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه صحبت کردند پیرامون دیدار وی با رئیس فدراسیون فوتبال فیفا سپ بلاتر. در ماه ژوئن ۲۰۱۴ رئیس‌جمهور فرانسه فرانسوا هالاندی تیم تاورنی (Taverni) را که یکی از اعضایی برنامه فوتبال برای دوستی است به قصر الیزه برای دیدن مسابقه ای جام جهانی ۲۰۱۴ میان تیم فرانسه و نایجریا دعوت کرده بود. در ماه آوریل ۲۰۱۶ یوری واشچوک، سفیر فوتبال برای دوستی سال ۲۰۱۵ همراه با قویترین مرد بلا روس کریل شیمکو و بازیکنان جوان باشگاه باته (BATE FC) ملاقات کرد که فرصت برای تبادل نظر و معلومات جهت مشارکت در این پروژه بدهد.
یوری واشچوک دستبندی نماد دوستی را به کریل شیمکو هدیه داد، بدین وسیله به وی یک باتوم (چوب صاحب منصبان) داد به منظور ترویج آرمان‌های پروژه از جمله: دوستی، عدالت و زندگی سالم.
برنامه فوتبال برای دوستی برندهٔ مسابقات مختلف می‌باشد و چندین جایزه روسی و بین‌المللی گرفت است. از جمله: بهترین جایزه پروژه اجتماعی روسیه «در رده یا کتگوری» توسعه همکاری بین‌المللی” , انجمن بین‌المللی ارتباطات تجارتی آی ای بی سی (IABC) و جایزه ای طوفان طلای «درکتگوری مسئولیت اجتماعی شرکت» (۲۰۱۶), جایزهٔ سابر در کتگوری «بهترین پروژهٔ اجتماعی سیاره» (۲۰۱۶), جایزه اجتماعی درام در کتگوری «بهترین استراتژی بین‌المللی» (۲۰۱۷), جوایز بین‌المللی برای تبلیغات نوین در کتگروی «بهترین استراتژی رسانه ای» (۲۰۱۷), , «کمان‌دار نقره» در کتگوری «بهتری پروژه ای اجتماعی روسیه» (۲۰۱۸), و جایزه ای بزرگ کمان‌دار نقره ای (۲۰۱۸).
نورخ (به هلندی: Norg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. نورخ ۳٬۷۱۰ نفر جمعیت دارد.
پیزه (به هلندی: Peize) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. پیزه ۵٬۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
لیفرن (به هلندی: Lieveren) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. لیفرن ۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
رودرس (به هلندی: Roderesch) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. رودرس ۳۴۶ نفر جمعیت دارد.
رودن، درنته (به هلندی: Roden) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. رودن ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پیزرماده (به هلندی: Peizermade) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. پیزرماده ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
پیست (به هلندی: Peest) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. پیست ۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
زایدفلده (به هلندی: Zuidvelde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. زایدفلده ۱۹۸ نفر جمعیت دارد.
وسترفلده (به هلندی: Westervelde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. وسترفلده ۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
استین‌برخن، نوردن‌فلد (به هلندی: Steenbergen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. استین‌برخن ۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
رودرولده (به هلندی: Roderwolde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است.
نیتاپ (به هلندی: Nietap) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است.
نیو-رودن (به هلندی: Nieuw-Roden) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. نیو-رودن ۱٬۳۱۸ نفر جمعیت دارد.
فوکس‌ولده (به هلندی: Foxwolde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. فوکس‌ولده ۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
این (به هلندی: Een) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نوردن‌فلد واقع شده‌است. این ۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
ملخ‌های کج‌صورت خاموش نام یک زیرخانواده از تیره کج‌صورتان است.
ملخ‌های کج‌صورت نام یک زیرخانواده از تیره کج‌صورتان است.
ملخ‌های نم‌دوست نام یک زیرخانواده از تیره کج‌صورتان است.
کرگزی روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۵ نفر (در ۱۶ خانوار) بوده است.
ملخ‌های زیبا نام یک زیرخانواده از تیره کج‌صورتان است.
کرگزی روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۶۵ نفر (در ۲۴ خانوار) بوده است.
سعیدآباد روستایی در دهستان جون آباد بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۳۳ نفر (در ۹ خانوار) بوده است.
کرگزی نام مکانهای زیر است:
شورای اسلامی شهر ساری دربردارندهٔ ۹ عضو اصلی و ۶ عضو جانشین است که در انتخابات برگزیده می‌شوند. شهرداران ساری توسط این شورا انتخاب می‌شوند.
در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۳۹۹ شورای شهر ساری به دلیل عدم حد نساب برای تشکیل جلسات توسط شورای مرکزی حل اختلاف و رسیدگی به شکایات شوراها در وزارت کشور منحل شد و احمد حسین زادگان استاندار مازندران تا پایان این دوره به سمت قائم‌مقام شورا منصوب گردید.
هنری بیزنیس (؛ ۲۹ دسامبر ۱۹۰۵ – ) دانشمند اهل فرانسه بود.
چاپین کاتلر (؛ ۱۶ دسامبر ۱۹۱۴ – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
ناتان کوهن (; – ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
هرمان شوان (؛ ۷ اوت ۱۹۱۵ – ) دانشمند اهل آلمان بود.
جان کراوس (; – ) مهندس برق و فیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
جیمز فلاناگان (; – ) دانشمند در زمینه برق و الکترونیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی، و نشان ملی علوم شده است.
جیمز راس مک دونالد (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیک هولونیاک (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان، مهندس برق، مخترع و استاد دانشگاه آمریکایی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی، نشان ملی علوم، جایزه چارلز استارک دراپر، و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده‌است. او هم‌اکنون استاد ممتاز بازنشسته دانشکده مهندسی برق در دانشگاه ایلینوی است.
او برای اختراع نوعی LED که به‌جای تولید نور مادون‌قرمز، نور قرمز مرئی تولید می‌کرد شناخته می‌شود. هولونیاک در ۹ اکتبر سال ۱۹۶۲، LED را معرفی کرد، او در آن زمان در آزمایشگاه تحقیقات شرکت جنرال الکتریک واقع در شهر سیراکیوس، نیویورک کار می‌کرد.
هلونیاک ۴۱ اختراع ثبت شده درکارنامه خود دارد. یک از اختراعات معروف او لیزر نیمه‌هادی نور-قرمز است که به نام لیزر دیودی نیز شناخته می‌شود. (این نوع لیزر در CD و و تلفن‌های همراه) و سویچ‌های گسیل‌دهنده p-n-p-n (که در دیمرهای نوری و منابع تغذیه) استفاده می‌شوند.
در سال ۲۰۰۶، " ۵مقاله مهم و برتر چاپ شده در مجلاتش را از زمان پیدایش مؤسسه یعنی طی ۷۵ سال گذشته، انتخاب کرد. دو مقاله از این ۵ مقاله منتخب توسط هولنیاک به عنوان نویسنده همراه در مجله " به چاپ رسیده بود. اولین مقاله، او بهمراه S.F.Bevacqua خبر ساخت اولین LED نور مرئی که در سال ۱۹۶۲ چاپ شد. و دومین مقاله چاپ شده به همراه به عنوان نویسنده مشترک که خبر خلق یک که می‌تواند به عنوان کار کند را در سال ۲۰۰۵ داده بود. هولونیاک در فوریه سال ۱۹۶۳پیش‌بینی کرده بود که LEDهای او جایگزین لامپ‌های رشته‌ای توماس ادیسون خواهند شد که این مطلب در نشریه "ریدرز دایجست" در فوریه سال ۱۹۶۳ به چاپ رسید، برطبق نظر او، با بهبود در کیفیت و کارایی LEDها، آنها رفته رفته به عنوان یک گزینه انتخابی جایگزین، برای لامپ رشته‌ای خواهند بود.
والدین او از مهاجران روسینی بودند. پدر هلونیاک در کار می‌کرد. او یک بار به مدت ۳۰ ساعت در کار کرد و آنجا بود که فهمید زندگی سخت کارگری چیزی نیست که او می‌خواهد بنابراین ترجیح داد به مدرسه برود.
طبق گفته نایت رایدر «لیزرهای قابل اعتماد و ارزان قیمت نیمه‌هادی، که برایDVD Playerها، بارکدخوان‌ها و طیف وسیعی از دستگاه‌های دیگر حیاتی هستند همه و همه وجودشان را به طریقی مدیون فشار کاری طاقت‌فرسای ده‌ها سال پیش یک خدمه راه‌آهن در پایین شهر هستند.»
هلونیاک مدرک کارشناسی خود را درسال ۱۹۵۰ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۱ و دکتری خود را در سال ۱۹۵۴ در رشته مهندسی الکترونیک از دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین کسب کرد. هولنیاک اولین دانشجوی دکتری جان باردن درآن دانشگاه بود، باردن، فیزیکدان نظری، که به همراه شخصی دیگر به‌طور مشترک ترانزیستور را اختراع کردند که درنهایت برای کارهایش در اختراع ترانزیستور و همچنین تئوری ابررسانایی جایزه نوبل را برنده شد.
در سال ۱۹۵۴ هولنیاک به آزمایشگاه تلفن بل رفت، جایی که او برروی تجهیزات الکترونیکی مبتنی برسیلکون کار می‌کرد. او طی سالهای ۱۹۵۵ – ۱۹۵۷ در رسته مخابراتی ارتش آمریکا خدمت می‌کرد. طی سالهای ۱۹۵۷–۱۹۶۳ او دانشمند آزمایشگاه نیمه‌هادی‌های پیشرفته کمپانی جنرال الکتریک در سیراکیوس، نیویورک بود. در سال ۱۹۶۳، او به درجه پروفسورای دانشگاه الینویز رسید، که پانزده سال بعد یعنی در سال ۲۰۱۳ بازنشست شد.
درسال ۲۰۰۷ او صاحب کرسی جان باردن شد و به درجه پروفسورا در الکترونیک و مهندسی کامپیوتر و فیزیک در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین رسید. او به همراه همسرش کاترینه ۵۱ سال زندگی مشترک داشتند. او دیگر تدریس نمی‌کند، اما به‌طور تمام وقت درحال تحقیقات است. او و دکتر میلتن فنگ یک مرکز تحقیقاتی در دانشگاه با مبلغ ۶٫۵ میلیون دلار از دپارتمان دفاع ایالات متحده (دارپا) راه اندازی کردند.
۱۰دانشجو از ۶۰ دانشجوی سابق دکتری او درحال تحقیق روی استفاده‌های دیگر از فنآوری LED در شرکت لومیلدس واقع در سیلیکون‌ولی درحال کار هستند.
هلونیاک از طرف جورج بوش پدر و بوش پسر، آکی‌هیتو امپراتور ژاپن و ولادیمیر پوتین جوایزی دریافت کرد.
در سال ۱۹۸۴، هلونیاک، برای آکدمی ملی علوم انتخاب شد.
در سال ۱۹۸۹، مدال IEEE ادیسون برای پاسداشت از «خدمات برجسته‌ای که در شاخه مهندسی الکترونیک در ارتباط با پیشرفت‌های عظیمی که در زمینه مواد و دستگاه‌های نیمه هادی انجام داد» اعطا شد.
در سال ۱۹۹۲، او از آکادمی آپتیک آمریکا جایزه چارلز هارد تونز را دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۳، او جایزه NAS را برای کاربرد صنعتی علوم دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۵، بابت کمکهای برجسته به تحقیقات و کاربردهای عملی دیودها و لیزرهای ساطع کننده نور به او جایزه بین‌المللی ژاپن معادل ۵۰۰هزار دلار اعطا شد.
در سال ۲۰۰۱، او مدال فردریک ایوز را از دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۳، به او مدال افتخار مؤسسه IEEE اعطا شد.
آرچی استرایتون (; – ) دانشمند اهل ایالات متحده بود.
دیو فورنی (؛ زادهٔ ) دانشمند رایانه و مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مارکونی، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی شده است.
جیمز پومورین (; – ) مهندس برق و دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
پومرن در ۲۲ ژوئن ۱۹۲۰ در یانکرز، نیویورک به دنیا آمد. پدرش جوئل پومرن و مادرش السی باور بود. او در سال ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه نورث‌وسترن دریافت کرد. در سال ۱۹۴۵ با ادیت شوئن ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.
لسلی گدس (؛ ۲۴ مه ۱۹۲۱ – ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ (۸۸ سالگی)) دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری و مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
استر کانول (; – ) فیزیک‌دان، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کیس اسخوهامر ایمینک (؛ زادهٔ ) مهندس برق و الکترونیک هلندی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، جایزه امی و نشان فارادی شده است.
ژوئن-ایچی زاوا (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ژاپن است.
فدریکو کاپاسو (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) دانشمند در زمینه فیزیک کاربردی اهل ایتالیا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال طلای جامعه بین‌المللی حرفه‌ای در اپتیک و فوتونیک کاربردی، و جایزه رامفورد شده است.
جیرجیرک‌های بیشه نام یک تیره از زیرراسته شمشیرک‌داران است.
جیرجیرک‌های زمینی زره‌دار نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک‌های سرقیفی نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک‌های پشت‌سپری نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
فواز علبی ()؛ دانشمند اهل سوریه است.
جیرجیرک‌های پیداباله نام یک زیرخانواده از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
داو فرومن (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل اسرائیل است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسرائیل و مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
پیداباله‌ها نام یک سرده از زیرخانواده جیرجیرک‌های پیداباله است.
مایکل فرانسیس تومپست (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل بریتانیا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و مدال ملی فناوری و نوآوری شده است.
جیرجیرک بیشه‌ای داس‌به‌دست نام یک گونه از سرده پیداباله‌ها است.
جیرجیرک بیشه‌ای سوسنی نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
رابرت برودرسن (؛ زادهٔ ) مهندس برق اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
جیرجیرک زانوسیاه نامیبیا نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک پشت‌سپری دروغین کریستین نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جورج کرافورد (؛ زادهٔ) مهندسی برق اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری، جایزه چارلز استارک دراپر، و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
جیرجیرک پشت‌سپری سانتامونیکا نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های پشت‌سپری است.
جیرجیرک لجن‌زار نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک بیشه‌ای خال‌خالی نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک زانوسیاه سوپاتا () گونه‌ای از جیرجیرک‌های بیشه است که بوم‌زاد استان کیپ غربی در آفریقای جنوبی است.
جیرجیرک پشت‌سپری دروغین رنتز نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
فرمانرو:
راسته:
راست‌بالان
سرده:
Orchelimum
گونه:
vulgare
جیرجیرک معمولی چمنزار (نام علمی: Orchelimum vulgare) نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های سرقیفی است
جیرجیرک معمولی چمنزار نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های سرقیفی است.
جیرجیرک رزمنده نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های سرقیفی است.
جیرجیرک برگ‌نما نام یک تبار از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک چمنی سرسرخ نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های سرقیفی است.
جیرجیرک پشت‌سپری دروغین کوه کوک نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک سرقیفی نیهوآ نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
پشت‌سپری‌های دروغین نام یک سرده از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک بیشه‌ای بلوط جنوبی نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک ظریف ماراکله نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک بیشه‌ای سپیا نام یک گونه از تیره جیرجیرک‌های بیشه است.
جیرجیرک چمنی لاغر نام یک گونه از زیرخانواده جیرجیرک‌های سرقیفی است.
فینال لیگ اروپا ۲۰۱۷ () بازی نهایی لیگ اروپا ۱۷–۲۰۱۶ است که بین دو تیم آژاکس از هلند و منچستر یونایتد از انگلستان برگزار شد. این فصل از رقابت‌ها، چهل‌وششمین دورهٔ برگزاری این لیگ بود که پس از لیگ قهرمانان اروپا دومین مسابقات اروپایی معتبر است. این فصل، هشتمین فصل برگزاری لیگ اروپا بعد از تغییر نام آن از جام یوفا به لیگ اروپا بود. این بازی در ۲۴ مهٔ ۲۰۱۷ در ورزشگاه فرندز آرنا در سولنا، سوئد برگزار شد و منچستر یونایتد با گل‌های پل پوگبا و هنریخ مخیتاریان ۲ بر ۰ به پیروزی رسید.
منچستر یونایتد با پیروزی در این مسابقه، جواز حضور در مرحلهٔ گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا ۱۸–۲۰۱۷ و هم‌چنین بازی در مقابل رئال مادرید، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۷–۲۰۱۶ در سوپر جام یوفا ۲۰۱۷ را کسب کرد. در نهایت منچستر یونایتد در آن بازی ۲ بر ۱ از رئال مادرید شکست خورد و رئال مادرید قهرمان سوپر کاپ اروپا شد.
در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، در جلسهٔ کمیتهٔ یوفا در پراگ، چک، ورزشگاه فرندز آرنا به عنوان میزبان این مسابقه انتخاب شد.
این دومین حضور آژاکس در فینال لیگ اروپا بود. آن‌ها در سال ۱۹۹۲ به فینال این رقابت‌ها راه یافته بودند و با شکست تورینو با گل زده در خانهٔ حریف، به مقام قهرمانی رسیده بودند.
از طرف دیگر این اولین تجربهٔ منچستر یونایتد در فینال لیگ اروپا بود. آن‌ها به دنبال این بودند که به همراه یوونتوس، آژاکس، بایرن مونیخ و چلسی به تنها باشگاه‌های اروپایی تبدیل شوند که سه جام بزرگ اروپایی (لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا و جام برندگان یوفا) را برده‌اند.
دو تیم پیش از این چهار بار در لیگ اروپا به مصاف هم رفته بودند که دو پیروزی سهم آژاکس و دو پیروزی سهم منچستر یونایتد بود. با این حال در هر دو بار در مجموعه بازی رفت‌وبرگشت این منچستر یونایتد بود که به دور بعدی صعود کرد.
بشیر نظری معروف به حجت نظری فعال سیاسی اصلاح‌طلب و جوان‌ترین نماینده منتخب مردم تهران در پنجمین دوره شورای شهر تهران است.آمار نهایی انتخابات شورای شهر تهران او دبیر دفتر سیاسی حزب اعتماد ملی است و مشاور معاون سابق وزارت ورزش و جوانان بود.دولت بدنه کهنسال خود را جوان‌تر کند نظری با ۱۰۶۶۸۱۳ رأی به شورای شهر راه یافت، و در شورای شهر در سمت سخنگوی کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران قرار گرفت؛ او توامان ریاست کمیته ورزش شورای شهر و ریاست ستاد توان افزایی و حمایت از فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد شهر تهران را نیز بر عهده دارد. حجت نظری در روزهای پایانی سال ۱۳۹۸ به عضویت هیأت مدیره باشگاه استقلال درآمد و تاکنون به‌عنوان سخنگوی این باشگاه فعالیت می‌کند.
الهام فخاری (متولد ۱۳۵۴ اصفهان) روان‌شناس، استاد دانشگاه، نویسنده، نقاش، شاعر، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملّی و عضو پیشین شورای اسلامی شهر تهران، ری و تجریش است.
الهام فخاری، روان‌شناس و مدرس دانشگاه دارای دکترای روان‌شناسی تربیتی از دانشگاه الزهرا، سیاستمدار اصلاح‌طلب، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملّی نماینده منتخب مردم تهران با ۱/۱۱۲/۱۲۶ رأی در پنجمین دوره شورای شهر تهران، نایب رئیس سابق کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و رئیس سابق کمیته هنر، کمیته اجتماعی و کمیته شهر دوستدار کودک شورای شهر تهران است. در ۲۲ آبان ۱۳۹۶ و در جلسه شورای اسلامی استان تهران، الهام فخاری به عنوان رئیس شورای استان تهران انتخاب شد. او همچنین مدیرمسئول انتشارات آوای مانی و مرکز مشاوره و روان‌شناسی مانی عضو سابق جبهه اصلاحات ایران، سخنگو، عضو هیئت‌رئیسه و مسئول سابق روابط‌عمومی شورای‌عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان، عضو سابق شورای اسلامی شهرستان شمیرانات ، عضو سابق هیأت تطبیق شهرستان شمیرانات رییس دوره ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات کشور و اولین زن رئیس شورا در تاریخ شوراهای شهر و استان تهران است. وی نقاش، نویسنده و شاعر است. آخرین نمایشگاه نقاشی او، "گام های رهایی" سال 1401 در تهران برگزار شد و کتاب‌های تخصصی و شعر او نیز منتشر شده است.
الهام فخاری با شکایت مدیر اسبق روزنامه همشهری و همچنین در مورد توئیتی که درباره سعید طوسی منتشر کرده بود، به دادگاه احضار شد. الهام فخاری که خواستار تحقیق و تفحص از روزنامه همشهری شده و از عملکرد مدیران پیشین و فساد مالی آن انتقاد کرده بود، با شکایت مهدی ذاکری، مدیر پیشین همشهری مواجه شد.
خانم فخاری، در پی تبرئه سعید طوسی، قاری قرآن و مربی صوت در پرونده آزار جنسی نوجوانان، با انتشار یک پیام در توئیتر از این حکم انتقاد کرد و آن را حاوی پیام بدی برای جامعه دانسته بود. این توئیت خانم فخاری نیز یکی از دلایل احضار او به دادگاه بود. در نهایت با حضور در دادگاه و ارائه مستندات، فخاری تبرئه شد.
الهام فخاری نخستین بار پس از استخدام در دانشگاه اصفهان، با سمت مدیر مجله علوم انسانی و نزدیک به 7 سال فعالیت، در سال ۱۳۸۹ و در دولت دوم احمدی‌نژاد به‌علت عدم تمدید قرارداد اخراج شد. وی پس از گذراندن فرایند جذب هیات علمی، در دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه علامه طباطبايي مشغول به تدریس در مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد بود که پس از نزدیک به 5 سال تدریس، با وجود طی کردن و تکرار مراحل جذب هیأت علمی دانشگاه، با توقف صدور حکم استخدام توسط مسئولان وزارت علوم و نهادهای حاکمیتی (۱۴۰۰) از تدریس منع شد.
- ترجمه باهم آموختن در کلاس اثر وندی جلیف - نشر ثالث
- کتاب شعر "بوی گلپر" از مجموعه شعر الهام فخاری - نشر نصیرا
- کتاب شعر "پژواک واژه ها" از مجموعه شعر الهام فخاری - نشر نصیرا
آرش حسینی میلانی فعال سیاسی اصلاح‌طلب و عضو پنجمین دوره شورای شهر تهران بوده‌است.آمار نهایی انتخابات شورای شهر تهران او دارای کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری است و عضو کمیته برنامه‌ریزی آب در برنامه سوم توسعه بوده‌است.
افغانستان شامل ۳۴ ولایت می‌باشد و والیان آن توسط رئیس‌جمهور تعیین می‌شود. لیست زیر فهرست والیان افغانستان می‌باشد که در دوره حکومت جمهوری اسلامی در افغانستان در سمت والی فعالیت داشته‌اند.