moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۱۸۸۱، فرانسه به‌طور رسمی کشور تونس را تحت‌الحمایه خود کرد؛ حکمران تونسی تحت نظارت یک ژنرال فرانسوی ساکن تونس بود. مراکش که تحت حکومت یک سلطان بود، طبق پیمان «پیمان فیض» در ۱۹۱۲ تحت حمایت فرانسه درآمد و مانند تونس، یک ژنرال فرانسوی ساکن تونس، بر سلطان و دستگاه اداری او نظارت داشت. فرانسه فتح الجزایر را در سال ۱۸۳۰ آغاز کرد. تا سال ۱۹۴۰ (سال سقوط فرانسه)، الجزایر به‌طور رسمی قسمتی از فرانسه شده بود و یک فرماندار کل مستقیماً بر آن حکومت می‌کرد. با سقوط فرانسه و ایجاد حکومت ویشی در ۱۹۴۰، مستعمره‌های فرانسه در آفریقای شمالی تحت کنترل ویشی قرار گرفت.
نبرد در آفریقای شمالی هنگامی آغاز شد که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۰ ارتش دهم ایتالیا به رهبری رودولفو گراتزیانی از پایگاه‌های خود در لیبی به نیروهای بریتانیایی در غرب مصر (که تعدادشان کمتر بود) حمله کرد چرا که موسولینی به هیتلر قول داده بود که مصر را تسخیر کند.
تشکیلات نامرتب فاشیست‌ها و نبودن روحیه قوی نزد سربازان آن‌ها بریتانیا را قادر ساخت که تا رسیدن قوای کمکی مقاومت نمایند.
ضد حمله موفقیت‌آمیز بریتانیا در ۹ دسامبر ۱۹۴۰ به رهبری ژنرال سر آرچیبالد واول آغاز شد و به شکست نیروهای ایتالیا در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۱ در توبروک واقع در شرق لیبی انجامید.
هیتلر به موسولینی پیشنهاد کمک در شمال آفریقا را نمود که با استقبال موسولینی مواجه گردید.
در ۱۲ فوریه ۱۹۴۱، ژنرال آلمانی، اروین رومل وارد لیبی شد تا فرماندهی سربازانی را که برای تقویت متحدین ایتالیایی آلمان فرستاده شده بودند بر عهده گیرد. واحدهای آلمانی به سرعت گسترش یافته و به شکل یک سپاه درآمدند و به «سپاه آلمان در آفریقا» یا Deutsches Afrikakorps شهرت پیدا کردند.
در ۲۴ مارس ۱۹۴۱، رومل حمله‌ای ترتیب داد و با دور زدن توبروک، در ۱۴ آوریل به مرز مصر رسید. در آنجا نیروهای بریتانیایی متخاصم و متحدان آلمانی- ایتالیایی تا نوامبر ۱۹۴۱ در بن‌بست قرار گرفتند.
ارتش هشتم بریتانیا (شامل سربازانی از انگلیس، استرالیا، هند، آفریقای جنوبی، نیوزلند و فرانسه آزاد) - که از نو سازمان یافته بود- با بهره‌گیری از تغییر مسیر منابع مادی و انسانی از آفریقای شمالی به جبهه شرق در اروپا در تابستان و پاییز، طی عملیات معروف به «جنگجوی صلیبی» به مواضع رومل حمله کرد. بریتانیایی‌ها بعد از شکست‌های زودهنگام، ارتش‌های محور را به لیبی عقب راندند، پادگان واقع در توبروک (طبرق) را آزاد کردند و رومل را مجبور کردند تا در ۶ ژانویه ۱۹۴۲ به العقیله (در مرز استان‌های لیبیایی سیرنایکا و تریپولیتانیا) عقب‌نشینی کند.
توانایی آلمانی‌ها در انتقال منابع به آفریقای شمالی بعد از تثبیت کردن جبهه شرقی در ژانویه ۱۹۴۲ و تغییر مسیر منابع بریتانیا برای مقابله با تهدید نیروهای ژاپنی در اقیانوس آرام بعد از ۷ دسامبر ۱۹۴۱، به رومل این امکان را داد تا حمله دیگری را در ۲۱ ژانویه آغاز کند. طی دو هفته، سربازان محور به الغزاله در غرب توبروک رسیدند.
در ۲۶ ماه مه ۱۹۴۲، سربازان آلمانی و ایتالیایی دست به حمله دیگری به نام «ونیزیا» زدند و توانستند توبروک را محاصره و نیروهای متفقین را به مرز مصر عقب برانند. در ۲۱ ژوئن، توبروک سقوط کرد و نیروهای رومل بریتانیایی‌ها را تا مصر دنبال کردند. هیتلر برای قدردانی از او به وی درجه فیلد مارشالی داد.
فیلد مارشال اروین رومل تنها رهبر نظامی در جنگ جهانی دوم بود که نه تنها ایدئال افراد زیر امرش بود بلکه شدیداً مورد ستایش دشمنانش نیز بود، وینستون چرچیل از او به عنوان ژنرالی بزرگ چنین یاد کرد: «تحرک و جرئت او در شمال آفریقا، فجایع هولناکی را بر ما وارد کرد.»
لیدل هارت از او به عنوان یک نابغه نظامی یاد کرد که در شمال آفریقا به عنوان قهرمانی برای سربازان ارتش بریتانیا که با او می‌جنگیدند درآمده بود. او اضافه می‌کند در طول قرن‌ها تاریخ جنگ در مقایسه با وی تنها ناپلئون چنین تأثیری بر روی وی داشته‌است.
لقب روباه صحرا که مبلغینش به وی داده بودند، نه به خاطر تحقیر، بلکه در ستایش زیرکی، سرعت عمل و قدرت تصمیم‌گیری آنی او بود. گزارش‌ها و شرح شجاعتهای حماسی رومل در جنگیدن، جهانی شده بود.
با وجود عقب‌نشینی‌های تاکتیکی که او گاهی انجام می‌داد، او ارتش هشتم متفقین را مداوم به سوی شرق عقب می‌راند. شهرت او چنان به اوج رسید که یک فرمانده بریتانیایی لازم دید به تا به سربازانش گوشزد نماید که: «رومل نه جادوگر است و نه یک سوپر من». در نبوغ نظامی و استثنایی بودن رومل همین بس که ژنرال مونتگومری فرمانده ارتش هشتم متفقین در مورد او گفته بود: «بزرگترین افتخار دوران نظامی بودنم این است که، هم‌رزم من مارشال رومل بود.»
در ژوئیه ۱۹۴۲، بریتانیایی‌ها نیروهای محور را در العلمین متوقف کردند. به رغم موفقیت بریتانیایی‌ها در متوقف کردن رومل، نخست‌وزیر بریتانیا، وینستون چرچیل فرماندهان نظامی ارشد خود در خاورمیانه را تغییر داد و ژنرال سر هارولد الکساندر را به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در خاورمیانه و سرتیپ سر برنارد ال. مونتگومری را به عنوان فرمانده ارتش هشتم منصوب کرد.
در ۳۰ اوت ۱۹۴۲، محور آخرین حمله خود در صحرای غرب را انجام دادند. در ۳ سپتامبر، بریتانیایی‌ها واحدهای محور را در نبرد علم الهلفا - درست در جنوب العالمین- متوقف کردند. مونتگومری بعد از جمع‌آوری سربازان و تجهیزات - از جمله تانک‌های جدید آمریکایی- در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۲ به نیروهای رومل در العالمین حمله کرد. ده روز بعد، نیروهای محور مجبور به عقب‌نشینی شدند.
نبرد العلمین جایی است مسیر جنگ جهانی دوم بر می‌گردد متفقین از نیرویی مدافع به نیرویی مهاجم تبدیل می‌شوند. (در اصطلاح نظامی از حالت پدافند به آفند درآمدند)
البته باید گفت رومل فقط به خاطر ضعف تدارکاتی شکست خورد و نه ضعف تاکتیتکی و فرماندهی.
رومل به امید حفظ نیروهای رزمنده خود برای نبرد در یک موقعیت استراتژیک بهتر، به سرعت به لیبی عقب‌نشینی کرد و در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳ تریپولی پایتخت لیبی را ترک کرد و یک هفته بعد به مرز تونس رسید.
عملیات مشعل، نبرد نظامی الجزایر- مراکش، در ۸ نوامبر ۱۹۴۲ شروع شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲ به پایان رسید.
نیروهای آمریکایی و بریتانیایی به فرماندهی ژنرال آمریکایی دوایت دی. آیزنهاور (رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده آمریکا) در این نبرد شرکت کردند. سه گروه ضربت در سواحل نزدیک کازابلانکا واقع در کرانه اقیانوس اطلس در مراکش، در حوالی اوران در غرب الجزایر و همچنین نزدیک شهر الجزیره) بیش از ۲۵۰ مایل به سمت شرق الجزایر) فرود آمدند.
به رغم مقاومت اولیه نیروهای فرانسوی دولت ویشی، کودتایی که توسط نیروی مقاومت فرانسه در شهر الجزیره در ۸ نوامبر صورت گرفت، عملیات سپاه نوزدهم فرانسه را قبل از فرود متفقین خنثی کرد. ژنرال مارک کلارک، معاون آیزنهاور توانست دریاسالار ژان فرانسوا دارلان، نماینده ارشد دولت ویشی در آفریقای شمالی و ژنرال آلفونس ژوین، فرمانده نیروهای مسلح فرانسوی دولت ویشی در آفریقای شمالی را متقاعد کند تا به نیروهای فرانسوی دستور دهند تا در ۱۰–۱۱ نوامبر مقاومت مسلحانه خود را در اوران و مراکش متوقف کنند؛ و در ازای این همکاری، دارلان زمانی که نیروهای فرانسوی به متفقین در آفریقای شمالی ملحق شدند، به عنوان حاکم غیرنظامی فرانسوی آفریقای شمالی باقی‌ماند. البته این انتخاب با نارضایتی بریتانیا همراه بود چرا که دارلان فردی ضد بریتانیایی بود و آن‌ها وی را همدست آلمانی‌ها می‌دانستند.
ورود متفقین موجب اشغال مناطق غیر اشغالی فرانسه توسط آلمان و اعزام سریع سربازان آلمانی به تونس شد.
دریاسالار دارلان اعلام کرد چون مارشال پتن عملاً زندانی آلمانی‌ها است او خود شخصاً مسئولیت دولت فرانسه را به عهده می‌گیرد.
دولت ویشی فرانسه برای جلوگیری از تصرف ناوگان مدیترانه‌ای خود توسط آلمانی‌ها، در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ آن را در بندرگاه‌های تولون غرق کرد. تا پایان نوامبر، متفقین از مرز تونس در شمال غربی گذشته بودند.
نبرد تونس با ورود آبی- خاکی متفقین به حوالی اسفاکس در شرق تونس در ژانویه ۱۹۴۳ و همچنین با حمله به مواضع آلمانی‌ها در گافسا در غرب مرکز تونس در ۱۷ مارس ۱۹۴۳ آغاز شد. در ۴ فوریه ۱۹۴۳، ارتش هشتم بریتانیا از مرز لیبی گذشت و وارد تونس شد.
ژنرال آلمانی، اروین رومل که از سوی نیروهای مشترک‌المنافع بریتانیا و ایالات متحده تحت فشار بود و ارتباطش نیز با پایگاه‌های تدارکاتی خود قطع شده بود، سعی داشت با عملیات تدافعی مانع پیشرفت متفقین شود.
در ۱۸ فوریه، نیروهای آلمانی و ایتالیایی توانستند سپاه دوم ایالات متحده را در گذرگاه کاسرین شکست دهند، اما نیروهای محور از نظر تعداد و تجهیزات بسیار کمتر بودند. متفقین آهسته اما پیوسته پیشروی کردند و نیروهای محور را در امتداد مرکزی شمال سواحل تونس محاصره کنند.
در ۷ ماه مه ۱۹۴۳، لشکر هفتم زرهی بریتانیا، شهر تونس -پایتخت کشور تونس- را محاصره کرد و سپاه دوم ارتش ایالات متحده، شهر بیزرت را که آخرین بندرگاه تحت اشغال محور بود تصرف کرد. شش روز بعد، در ۱۳ ماه مه ۱۹۴۳، نیروهای محور در آفریقای شمالی پس از تحمل ۴۰٬۰۰۰ تلفات- آن هم فقط در تونس - تسلیم شدند؛ ۲۶۷ هزار سرباز آلمانی و ایتالیایی به اسارت درآمدند.
آلمانی‌ها و ایتالیایی‌ها در طول کل نبرد آفریقای شمالی متحمل ۶۲۰ هزار تلفات شدند، در حالی که کشورهای مشترک‌المنافع ۲۲۰ هزار نفر از افراد خود را از دست دادند. تعداد تلفات آمریکایی‌ها فقط بعد از جنگ در تونس به بیش از ۱۸۵۰۰ نفر رسید.
پیروزی نیروهای متفقین در آفریقای شمالی که موجب نابودی یا خنثی کردن توان نظامی حدود ۹۰۰ هزار سرباز آلمانی و ایتالیایی شد، جبهه دیگری علیه محور گشود، امکان حمله به سیسیل و خاک اصلی ایتالیا در تابستان سال ۱۹۴۳ را فراهم کرد و همچنین، به تهدید محور علیه میدان‌های نفتی خاورمیانه و خطوط تدارکاتی بریتانیا به آسیا و آفریقا پایان داد.
این عملیات در طول جنگ جهانی دوم از اهمیت خاصی برخوردار بود.
علت اصلی شکست محور را در دو مورد می‌توان یافت: ۱. ضعف شدید ارتش ایتالیا از نظر فرماندهی و نیروی انسانی که متحد قابل اتکایی برای آلمان نبود و آلمان باید خرابکاری‌های ایتالیا را هم جبران می‌کرد. ۲. عدم توجه هیتلر به جبهه آفریقا و عدم ارسال تجهیزات و سوخت کافی به این جبهه.
سپندارمن
تندا یا تمپو ، معیاری از سرعت اجرای قطعه‌های موسیقی است. سرعت اهمیت زیادی در اجرای موسیقی دارد و بر احساس ناشی از موسیقی تأثیر می‌گذارد. تمپوی قطعات موسیقی اروپایی تا پیش از دوره کلاسیک، بسته به نوع قطعه، کمابیش ثابت و معلوم بود. از آن دوره به بعد تعیین تمپوی اثر برای آهنگساز رایج شد و آهنگ‌سازان در آغاز پارتیتور تمپوی مورد نظر خود را، معمولاً با عبارات ایتالیایی، می‌نوشتند.
نوازندگان، به ویژه نوآموزان، دستگاهی به نام مترونوم را برای نگه‌داشتن وزن قطعه بکار می‌برند.
تعاریف علامات تندای موسیقی ایتالیایی بر اساس لغت‌نامهٔ موسیقی هاروارد یا لغت‌نامهٔ برخطّ زبان ایتالیایی
آهسته:
سریع:
یکی از معروف‌ترین آداجیوها، آداجو در سل مینور اثر توماسو آلبینونی است.
مسلم ماقمایف به یکی از افراد زیر اشاره دارد:
جینیفر میشل گودوین (زاده ۲۲ مه ۱۹۷۸، ممفیس، تنسی) بازیگر تلویزیون و سینمای آمریکا است. وی در نقش جودی در انیمیشن زوتپیا و نقش ماری مارگارت (سفید برفی) در سریال روزی روزگاری ایفا نقش کرده‌است. او در فیلم در سرزمین زنان بازی کرده‌است.
جنیفر گودوین در ممفیس، تنسی، از مادر و پدری ولزی متولد شده‌است.
او دارای مدارک متعددی در زمینه بازیگری و هنر از مراکز آکادمیک مانند دانشگاه بوستون و کالج هانوفر و فارغ‌التحصیل رشته تئاتر از دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه بوستون است.
وی خاطر بازی در چند مجموعه تلویزیونی آمریکایی از جمله مجموعه تلویزیونی "قانون و نظم"، "عشق بزرگ" و "روزی روزگاری" به شهرت فراوانی رسید.
از فیلم‌ها که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رامونا و بیزوس"، "با تو حال نمی‌کند"، "قرض گرفته شده"، "برنده یک قرار با تاد همیلتون!" و "پروژه پنج" اشاره کرد.
او همچنین در نقش جودی در انیمیشن "زوتوپیا" گویندگی کرده‌است.
وی در سریال why women kill هم ایفای نقش کرده‌است.
رسول خادم اَزغَدی (زادهٔ ۲۷ اسفند ۱۳۵۰) کشتی‌گیر بازنشسته، مدیر ورزشی و سیاستمدار ایرانی است. او رئیس پیشین فدراسیون کشتی ایران و عضو دوره‌های دوم و سوم شورای شهر تهران بوده‌است. وی در دومین دورهٔ شورای شهر تهران رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و در سومین دوره، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه بود. خادم همچنین مدیریت تیم‌های ملی کشتی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵، سرمربی‌گری تیم ملی کشتی آزاد از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ و همچنین ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷، عضویت در هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) را بر عهده داشته‌است.
خادم از برترین کشتی‌گیران ایرانی تمام ادوار به‌شمار می‌رود و افتخاراتی از جمله قهرمانی در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و کسب مدال برنز در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون، دو دوره قهرمانی و یک نائب قهرمانی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان، مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ و پنج مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا دارد. رسول خادم برادر امیررضا خادم و ابراهيم خادم و پسر محمد خادم است.
او دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل از دانشگاه روابط بین‌الملل وزارت خارجه (۱۳۷۸–۱۳۷۴) و کارشناسی ارشد علوم اجتماعی (گرایش جامعه‌شناسی) از دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی (۱۳۸۴–۱۳۸۲) بوده و از سال ۱۳۸۹ تاکنون، وی دارای مدرک دکتری جامعه‌شناسی (گرایش گروه‌های اجتماعی) است.
همچنین، مدرس و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد (واحد شرق) و مدرس دانشکدهٔ پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
او توانسته‌است یک نشان برنز در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلونا و یک نشان طلا در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا به دست آورد که نخستین مدال طلای کاروان المپیک ایران پس از انقلاب ۵۷ است.
از دیگر دستاوردهای خادم می‌توان به دو مدال طلا و یک نقره در قهرمانی کشتی جهان و یک مدال طلا و یک نقره در بازی‌های آسیایی و پنج نشان طلا در قهرمانی آسیا اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۰ میلادی، فدراسیون جهانی کشتی (فیلا) برترین‌های کشتی آزاد قرن بیستم را معرفی کرد که در این بین، رسول خادم به عنوان «هفدهمین کشتی‌گیر برتر قرن بیستم» انتخاب شد.برترین‌های کشتی آزاد در قرن بیستم
در جریان جام جهانی کشتی آزاد، تهران ۲۰۱۳، تیم ملی کشتی آزاد ایران با هدایت رسول خادم و همکارانش پس از پیروزی مقابل تیم ملی آمریکا در مرحلهٔ نیمه‌نهایی در دیدار پایانی بر روسیه غلبه کرد و به قهرمانی جام جهانی کشتی آزاد رسید. البته رسول خادم در مراسم اهدای جام و مدال‌های قهرمانی حضور نیافت.
در مرداد ۱۳۹۲ و پس از وقوع برخی مشکلات مالی برای تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی نوجوانان در مسابقات آسیایی مغولستان ۲۰۱۳، خادم از وضعیت تدارکات تیم‌های ملی کشتی در عرصه‌های بین‌المللی به شدت انتقاد کرد.
در حاشیهٔ دیدار سرپرست وزارت ورزش و جوانان از تمرینات تیم‌های ملی کشتی در شهریور ۱۳۹۲ نیز رسول خادم اظهار کرد: «ما وقتی گرفتار جنگ هم بودیم، سابقه نداشته که بدون دیدارهای تدارکاتی به رقابت‌های جهانی اعزام شویم. سال بسیار سختی بود و امسال سال تنگ‌دستی واقعی کشتی به حساب می‌آید.»
خادم تاکنون در بسیاری از همایش‌های خیرخواهانه شرکت کرده، کمک‌های نقدی بسیاری برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد و خانواده‌های نیازمند پرداخت کرده و تاکنون تعدادی از مدال‌های خود را برای فروش در این همایش‌ها هدیه داده‌است. از جمله مدال‌هایی که رسول خادم برای کارهای خیرخواهانه اهدا کرده، می‌توان به مدال طلای جهانی ۱۹۹۴ استانبول و مدال طلای ۱۹۹۵ آتلانتا اشاره کرد.
در مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان ۲۰۱۳ که در مجارستان برگزار شد، تیم ملی کشتی آزاد ایران با رهبری رسول خادم و همکارانش ضمن کسب ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز و ۴۶ امتیاز، ۱۱ سال پس از کسب آخرین عنوان قهرمانی در سال تهران ۲۰۰۲ و ۴۸ سال بعد از آخرین قهرمانی در خارج از کشور در منچستر ۱۹۶۵، بالاتر از روسیه قرار گرفت و برای پنجمین بار به عنوان قهرمانی جهان دست یافت. خادم، علی بیات (سرپرست تیم ملی کشتی آزاد) را برای دریافت جام قهرمانی به روی سکو فرستاد.
در اوایل مهر ۱۳۹۲ و طی حکمی از سوی سید رضا صالحی امیری (سرپرست وزارت ورزش و جوانان)، رسول خادم به عنوان مشاور عالی این وزارت‌خانه منصوب شد.رسول خادم مشاور عالی وزارت ورزش و جوانان شد
همچنین، در اواخر مهر ۱۳۹۲ و با حکم سید رضا صالحی امیری سرپرست وزارت ورزش و جوانان، به سرپرستی فدراسیون کشتی ایران منصوب گردید. وی در گفت‌وگویی با خبرگزاری ایسنا در این خصوص گفت: «هرگز گمان نمی‌کردم که شرایط و فضای مدیریتی کشتی به گونه‌ای شود که من مجبور به پذیرش مسئولیت سرپرستی فدراسیون کشتی شوم، اما به هر دلیل این اتفاق افتاد.»
در نهایت، در انتخابات فدراسیون کشتی که در ۱۴ دی ۱۳۹۲ برگزار شد، رسول خادم با کسب بیشترین آرا (۳۷ رأی از ۳۸ رأی) به عنوان رئیس جدید فدراسیون کشتی انتخاب شد.
مدتی بعد و در نشست شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد در دی ۱۳۹۲، رسول خادم با پیشنهاد و اصرار اعضای شورای فنی در سِمَت سرمربی تیم ملی کشتی آزاد بزرگ‌سالان ابقا شد. وی در یک گفت‌وگو، در این خصوص گفت: «این انتخاب، با تصمیم شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد صورت گرفت و بدون شک فشار کاری مضاعفی را به مسئولیت‌های من وارد می‌کند؛ با وجود بررسی‌های زیادی که از سوی شورای فنی صورت گرفت، متأسفانه گزینهٔ مناسبی که بتواند انتظارات جامعه کشتی را برآورده کند، نظر اعضای شورا را جلب نکرد و در نهایت این تصمیم اتخاذ شد که کادر فنی قبلی تیم ملی، به کار خودش ادامه دهد.»
علاوه بر آن، در انتخابات کمیتهٔ ملی المپیک که در پایان دی ۱۳۹۲ برگزار شد، رسول خادم به عنوان یکی از اعضای هیئت اجرایی این نهاد انتخاب شد.
در جام جهانی کشتی آزاد ۲۰۱۴ که در مارس سال ۲۰۱۴ (اسفند ۱۳۹۲) و به میزبانی شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد، اعضای تیم ملی کشتی آزاد ایران با سرمربی‌گری رسول خادم، ضمن پشت سر گذاشتن تیم ملی کشتی آزاد آمریکا در یک‌چهارم نهایی، در مصاف نهایی با تیم کشتی آزاد روسیه، در ۶ رقابت از ۸ رقابت پیروز از میدان خارج شدند و برای سومین سال متوالی به مقام قهرمانی این رقابت‌ها دست یافتند.
در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون، کره جنوبی، تیم ملی کشتی آزاد ایران به مربی‌گری رسول خادم به چهار نشان طلا و یک نقره دست یافت.
در جام جهانی کشتی آزاد ۲۰۱۵ که در آوریل سال ۲۰۱۵ (فروردین ۱۳۹۴) و بار دیگر، به میزبانی شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد، تیم ایران با سرمربی‌گری رسول خادم، ضمن پشت سر گذاشتن تیم آذربایجان در نیمه‌نهایی (در ۷ رقابت از ۸ مسابقه)، در مصاف نهایی با تیم ملی کشتی آزاد آمریکا و در خانهٔ حریف، در ۵ رقابت از ۸ رقابت پیروز از میدان خارج شد و برای چهارمین سال متوالی به مقام قهرمانی این رقابت‌ها دست یافت.
خادم در رأی‌گیری ۹ اسفند ۱۳۸۱، درحالی‌که نامش در فهرست «آبادگران» دیده می‌شد، به عنوان نفر یازدهم به شورای شهر تهران راه یافت. وی در انتخابات دورهٔ سوم شورا نیز که در سال ۱۳۸۵ برگزار شد بار دیگر منتخب مردم تهران شد و تا سال ۱۳۹۲ به عنوان عضو شورای شهر تهران به کار خود ادامه داد. او در دورهٔ دوم شورای شهر تهران، عضو شورا و رئیس کمیسیون فرهنگی-اجتماعی این شورا بود و دورهٔ سوم نیز، عضو شورا و رئیس کمیسیون برنامه و بودجهٔ این شورا بوده‌است.
وی در دورهٔ چهارم انتخابات شوراها پس از ثبت نام و تأیید صلاحیت، از نامزدی انصراف داد. خادم دلیل انصراف خود را فرصت بیشتر برای حضور در عرصهٔ ورزش و ادامهٔ تدریس در دانشگاه اعلام کرد.
در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶، چهار نامزد برای احراز پست شهرداری تهران با هم رقابت کردند. در دور نخست خادم و قالیباف هرکدام ۸ رأی به دست آوردند و به دور بعدی راه یافتند. حسن بیادی با ۷ و نادر شریعتمداری با ۵ رأی از دور رقابت کنار رفتند. در دور پایانی قالیباف با ۸ رأی در برابر ۶ رأی خادم به عنوان شهردار تهران در سمت خود باقی ماند.
در اواخر مرداد ۱۳۹۲ و در جریان طرح و بررسی گزینه‌های احتمالی تصدی سِمَت شهردار تهران، از رسول خادم به عنوان یکی از ۱۳ کاندیدای مطرح برای مدیریت شهری تهران نام برده شد. اما این اتفاق هرگز روی نداد و محمدباقر قالیباف در سمت شهردار تهران، به فعالیت خود ادامه داد.
دارندهٔ مدال طلای المپیک آتلانتا، آبان سال ۱۳۹۲، در فهرست وزیران پیشنهادی برای وزارت ورزش و جوانان دولت حسن روحانی به مجلس، یکی از کاندیداهای اصلی بود.
در شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۲ پس از ۳۵ ماه مجمع فدراسیون کشتی با حضور ۳۸ نفر از اعضا به ریاست نصرالله سجادی در آکادمی ملی المپیک و پارالمپیک آغاز شد. بهرام افشارزاده نیز به نمایندگی از کمیتهٔ ملی المپیک در این مجمع حضور داشت. علی بدیع، محمدرضا توپچی و حمید سیفی از کاندیداهای حاضر در این مجمع پس از صحبت‌های خود، به نفع رسول خادم از انتخابات کنار رفتند. سید مجتبی شیرازی دیگر نامزد این انتخابات، هیچ رأیی به دست نیاورد.
در پایان، رسول خادم با ۳۷ رای از ۳۸ رأی مأخوذه به مدت چهار سال به عنوان رئیس فدراسیون کشتی انتخاب شد.
چهار سال بعد، در روز سه‌شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۶، انتخابات فدراسیون کشتی برگزار گردید و رسول خادم با صددرصد آرا رئیس فدراسیون کشتی باقی ماند تا برای ۴ سال دیگر ریاست این فدراسیون را برعهده بگیرد. انتخابات با ریاست محمدرضا داورزنی، معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان و مسئولان کمیتهٔ ملی المپیک و فدراسیون کشتی برگزار شد و در نهایت رسول خادم از ۴۰ رأی ممکن، با ۴۰ رأی دوباره به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب شد.
این انتخابات با حواشی زیادی همراه بود و بعد از انصراف ۵ نامزد و قهر عباس جدیدی و ترک مجمع توسط وی، فقط رسول خادم باقی مانده بود که در نهایت با اعتراض هیئت‌ها و رأی داورزنی، جدیدی هم به لیست نامزدها اضافه شد و جدیدی و خادم برای ریاست با هم رقابت کردند. اسامی حمید بنی‌تمیم، احد پازاج، عباس جدیدی، عبدالله چمن‌گلی، رسول خادم، امین رشید لمیر و نقی کلانتری در فهرست نامزدهای ریاست فدراسیون دیده می‌شد.
رسول خادم در ۹ اسفند ۱۳۹۶ چند روز پس از انتقاد شدید از سیاست پنهان‌کاری در روبه‌رو نشدن با ورزشکاران اسرائیلی از سوی مسئولان جمهوری اسلامی، اعلام کرد که از سمت ریاست فدراسیون کشتی ایران کناره‌گیری می‌کند. او در این‌باره گفته بود: «اگر سیاست ایران به رسمیت نشناختن اسرائیل و روبه‌رو نشدن با ورزشکاران آن است، پس پنهانی به حریف پیشین باختن و برای تهیهٔ گواهی بیماری یا ضرب‌خوردگی، به درمانگاه‌ها و پزشکان در خارج از کشور مراجعه کردن چه معنایی دارد؟»
به دنبال استعفای رسول خادم و به حمایت از او، اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی ایران و همچنین رؤسای تمامی هیئت‌های کشتی ایران نیز به‌طور جمعی استعفا دادند.
در پی استعفای رسول خادم، اعضای مجمع فدراسیون کشتی برای بازگشت او به فدراسیون تلاش کردند و با برگزاری دو نشست فوق‌العاده و با پادرمیانی بزرگان کشتی و غافلگیری رسول خادم در گود زورخانه، او را به بازگشت به فدراسیون راضی کردند. او در نهایت «ضمن تأکید بر نظرات پیشین خود» اعلام کرد که در سمت‌اش باقی می‌ماند. همچنین با توجه به بازگشت رسول خادم به فدراسیون، اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی استعفای خود را پس گرفتند و به مسئولیت خود بازگشتند.
رسول خادم به نمایندگی از خانوادهٔ کشتی ایران با ارسال نامه‌ای به اعضای شورای عالی امنیت ملی از آن‌ها درخواست کرد با ورود تیم دیپلماسی کشور در برابر «مناسبات آمریکایی – صهیونیستی کمیتهٔ بین‌المللی المپیک»، مانع از محرومیت کشتی‌گیران و تعلیق کشتی ایران شوند. وی در بخشی از این نامه خاطرنشان کرد: «رجال محترم سیاسی، قهرمانان ملی ما از شکست در برابر حریفان هراسی ندارند، ما از «مفت بازی» بیزاریم… زمان بسیار محدود است و فعالیت دیپلماتیک کاری است که نیاز به زمان دارد. متأسفانه عدم دغدغهٔ مدیرانی که باید در این مدت پیگیر این مسئلهٔ مهم و حیاتی ورزش ملی کشور می‌بودند، و شاید دغدغهٔ «معاش سیاسی» از سوی ایشان، چهار ماه زمان را از ما گرفت. گمان نمی‌شود «سکوت و سکون» پاسخی مناسب برای درخواست منطقی و کاملاً کاربردی قهرمانان ملی کشور باشد.»
در ۹ آبان ۱۳۹۷ و پس از عدم دریافت پاسخ از سوی مسئولان سیاسی و ورزشی جمهوری اسلامی پیرامون مبارزهٔ ورزشکاران ایران با ورزشکاران اسرائیلی، خادم با انتشار نامه‌ای، دوباره از ریاست فدراسیون کشتی ایران استعفا داد و تأکید کرد که این بار برگشتی در کار نخواهد بود. در نهایت این استعفا در ۱۲ آبان از طرف وزارت ورزش ایران پذیرفته شد. علیرضا دبیر در ۲۶ تیر در انتخابات فدراسیون کشتی شرکت کرد و با پیروزی در رأی‌گیری، جانشین خادم در این سمت شد.
علیرضا حیدری (زادهٔ ۱۴ اسفند ۱۳۵۴) کشتی‌گیر بازنشستهٔ ایرانی است و در دسته‌های میان‌وزن و سنگین‌وزن کشتی آزاد فعالیت می‌کرد. حیدری برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۰۴ آتن، قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در ۱۹۹۸ و نایب‌قهرمان سه دورهٔ جهان در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ است. او در سطح قارهٔ آسیا نیز دارندهٔ سه مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، و چهار عنوان قهرمانی در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است.
حیدری پس از کناره‌گیری از کشتی به حرفه معدن‌داری روی‌آورد. او رئیس فدراسیون جهانی کشتی پهلوانی بوده و در سال ۱۳۹۳، در فیلم "من یک ایرانی‌ام" به کارگردانی محمدرضا آهنج به بازیگری پرداخته‌است.
حیدری نخستین بار در قهرمانی جهان ۱۹۹۷ در ترکیب تیم ملی کشتی ایران در وزن ۸۵ کیلوگرم قرار گرفت. وی در این مسابقات با یک شکست از لس گوتچز آمریکایی به مقام سوم رسید اما به عنوان فنی‌ترین کشتی‌گیر مسابقات انتخاب شد. حیدری سال بعد در قهرمانی جهان ۱۹۹۸ تهران تمام حریفان خود را از پیش رو برداشت و به مدال طلا رسید. سخت‌ترین کشتی او در دور نیمه‌نهایی مقابل یوئل رومرو کوبایی بود و در فینال مقابل ماگومد ابراگیموف کشتی‌گیر آذربایجانی‌الاصل تیم ملی مقدونیه کار نسبتاً راحت‌تری در پیش داشت. حیدری در همین سال در بازی‌های آسیایی بانکوک نیز بدون مشکل چندانی به مدال طلا رسید.
علیرضا حیدری که برای سر وزن رسیدن باید کیلوهای زیادی کم می‌کرد سال بعد به یک‌وزن بالاتر رفت و در قهرمانی جهان ۱۹۹۹ استانبول در وزن ۹۷ کیلوگرم حضور یافت. وی در دیدار پایانی در یک کشتی سخت مغلوب سعید مرتضی علی‌اف کشتی‌گیر داغستانی روسیه شد و به مدال نقره رسید. حیدری در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی از شانس‌های اصلی مدال برای کاروان ورزشی ایران بود اما با شکست مقابل الدار کورتانیدزه کشتی‌گیر گرجستانی به مقام ششم رسید. سال بعد در قهرمانی جهان ۲۰۰۱ حیدری با ضربهٔ فنی مغلوب گئورگی گوگشلیدزه کشتی‌گیر گرجستان شد و از دور مسابقات حذف شد. حیدری سال بعد در قهرمانی جهان ۲۰۰۲ تهران تا دیدار نهایی بالا آمد اما الدار کورتانیدزه در یک کشتی نزدیک و پس از تساوی در وضعیت کلینچ او را مغلوب کرد. سال بعد در جهانی ۲۰۰۳ نیویورک حیدری باز هم برای سومین بار در رقابت نهایی و در حالت کلینچ مغلوب کورتانیدزه شد. حیدری که از بازندگان کورتانیدزه به‌شمار می‌رفت، در المپیک ۲۰۰۴ آتن مقابل وی قرار گرفت و بالأخره توانست این بار در وضعیت کلینچ او را مغلوب کند اما در کشتی نیمه‌نهایی از ماگومد ابراگیموف کشتی‌گیر روسی‌تبار تیم ملی ازبکستان شکست خورد و در دیدار رده‌بندی با برتری برابر دانیل کورمایر کشتی‌گیر آمریکایی به مدال برنز المپیک رسید.
حیدری در سال ۱۳۹۳ با بازی در فیلم من یک ایرانی‌ام، که در کشور اوکراین ساخته شد، نخستین حضور خود در فعالیت‌های هنری را تجربه کرد. وی نقش اول این فیلم را ایفا کرده‌است.نابغه کشتی ایران آرتیست می‌شود "خبرگزاری فرارو"
حیدری در کار معدن فعالیت می‌کند و دارای یک معدن آهن است.حیدری:بلد نیستم به خاطر شغلم ریش بگذارم/نزدیک بود با جواد خیابانی دعوایم شود،من را نمی‌شناخت! "خبرآنلاین"
وی تحصیلکرده دانشگاه علامه طباطبایی تا مقطع کارشناسی ارشد حقوق می باشد.
قارا ابوالفضل اوغلو قارایف (۵ فوریه ۱۹۱۸، باکو – ۱۳ مه ۱۹۸۲، مسکو) آهنگساز شوروی-آذربایجانی بود. قارایف هم‌زمان در دو رشته در کنسرواتوار موسیقی باکو پذیرفته شد. او پیانو را از پروفسور گئورگی شارویف و تئوری آهنگسازی را از پروفسور لئونید رادولف فرا گرفت. سپس در سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ به کنسرواتوار دولتی مسکو رفت که در آنجا بیشتر وقتش را با دیمیتری شوستاکویچ گذراند. در سال ۱۹۴۵ هنگامی که هنوز در حال تحصیل در کنسرواتوار دولتی مسکو بود، وی به همراه جودت حاجی‌یف برندهٔ جایزهٔ استالین برای اپرای وطن شد. قارایف در ۳۰ سالگی دوباره جایزه استالین را برای پوئم سمفونیک لیلی و مجنون خود که بر پایهٔ اشعار نظامی نوشته‌شده بود، بدست آورد. یک فیلم مستند در مورد زندگی وی در سال ۱۹۷۰ به کارگردانی اوقتای میرقاضیموف ساخته شده‌است.
قارا قارایف در ۵ ماه فوریه سال ۱۹۱۸ میلادی در شهر باکو در خانوادهٔ پزشک متخصص اطفال «ابوالفضل قارایف» و «سنا اسکندرقیزی» چشم به دنیا گشوده‌است. پدرش اصالتاً اهل روستای «فاطمایی» باکو و پدر مادرش «اسکندر بیگ» از دودمان معروف شهر «شاماخی» بودند.Kayzen.az – Böyük musiqiçilər: Qara Qarayev وی در سال ۱۹۳۰ در کنسرواتوار دولتی آذربایجان پذیرفته شده‌است. از سال ۱۹۳۰ میلادی در کلاس آموزش پیانو «جورجی شارویف» و از سال ۱۹۳۵ میلادی نیز در کنسرواتوار دولتی آذربایجان در رشته‌های آهنگسازی (معلمش لئوپولد رودلف بوده‌است) و مبانی موسیقی سنتی آذربایجانی (معلمش عُذیر حاجی بیگف بوده‌است) به تحصیل پرداخته‌است.
از سال ۱۹۳۷ در اتحادیهٔ آهنگسازان آذربایجان عضو شده‌است. از سال ۱۹۳۸ الی ۱۹۴۰ در کنسرواتوار مسکو به نام «پ.ای. چایکوویسکی» دانشجوی کلاس آهنگسازی (نام معلمش «آ.ن. آلکساندروف») بوده و در سال ۱۹۴۱ به باکو بازگشته و سمت مدیر هنری فیلارمونیک دولتی آذربایجان به نام «مسلم ماگومایف» را بر عهده گرفته‌است.
وی در سال ۱۹۴۴ به پست معاون رئیس هیئت مدیره اتحادیه آهنگسازان آذربایجان منصوب گشته‌است. وی بین سال های۱۹۴۴–۱۹۴۶ مجدداً در کنسرواتوار دولتی مسکو به تحصیل پرداخته‌است. در این دوره از تحصیلشان معلم ایشان «دمیتری شوستاکوویچ» بوده‌است.
قارا قارایف در سال ۱۹۴۶ به عنوان معلم در کلاس آهنگسازی در کنسرواتوار دولتی آذربایجان شروع به کار نموده، در همان سال بخاطر اپرای «وطن» که همراه با «جودت حاجی اف» سروده بود، برندهٔ جایزهٔ دولتی شوروی شده، در اتحادیهٔ آهنگسازان شوروی به عضویت درآمده و جایزهٔ «برای شجاعت در کار» را ازان خود نموده‌است.
وی در سال ۱۹۴۸ به عضویت در هیئت مدیرهٔ اتحادیهٔ آهنگسازان شوروی پذیرفته و برندهٔ جایزهٔ دولتی برای پوئم سمفونیک «لیلی و مجنون» شد. قارا قارایف در طول همان سال دانشیار کنسرواتوار دولتی آذربایجان و رئیس قسمت موسیقی دانشکدهٔ معماری و هنر آکادمی علوم آذربایجان شده‌است. وی بین سال‌های ۱۹۴۹–۱۹۵۳ رئیس کنسرواتوار دولتی آذربایجان بوده‌است. در سال ۱۹۵۰ عضو کمیتهٔ دولتی اعطای جوایز شوروی تحت شورای وزیران اتحادیه جماهیر شوروی تعیین شده، در سال ۱۹۵۲ فرمان مدیرت اتحادیهٔ آهنگسازان آذربایجان را به دست گرفته‌است.
اولین نمایش بالهٔ «هفت پیکر» که براساس منظومه هفت پیکر نظامی ساخته بود، در سال ۱۹۵۳ برگزار شده‌است. وی از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۲ عضو کمیتهٔ جوایز «لِنین» و دولتی شوروی بوده‌است. در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۸ به ترتیب برندهٔ اسامی «چهره ماندگار در عرضه هنر» و «هنرمند مردمی» گشته‌است.
وی بین سالهای ۱۹۵۶–۱۹۷۳ نخست معاون اتحادیه آهنگسازان آذربایجان بوده، در سال ۱۹۵۷ به عضویت در اتحاد کارمانان فیلم‌ساز اتحادیهٔ جماهیر سوسیالیستی شوروی درآمده، برندهٔ جایزه اولین جشنوارهٔ سرتاسری اتحادیه افلام شوروی اتحادیهٔ جماهیر سوسیالیستی شوروی برای موسیقی فیلم «دو پسر در یک محله» شده و تا سال ۱۹۶۲ عضو اتحادیه آهنگسازان شوروی بوده‌است. در میان سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۷۶ نمایندهٔ هفتمین و نهمین مجلس عالی شوروی بوده‌است.
قارا قارایف در سال ۱۹۵۹ نام «هنرمند مردمی» را مال خود نموده و پروفسور کرسی آهنگسازی کنسرواتوار دولتی آذربایجان شده‌است.
وی در سال‌های مختلفی جهت شرکت در جشنواره‌ها و رویدادهای متنوع با هیئت‌های مسوقی زیادی به کشورهایی همچون آمریکا، اسپانیا، مصر، ژاپن، آلمان، ترکیه و غیره مسافرت نموده‌است.
وی در ۱۳ ماه می سال ۱۹۸۲ میلادی در شهر مسکو زندگی را بدرود گفته و در باکو دفن شده‌است.
بیش از ۱۱۰ قطعه موسیقی باله، سمفونیک، تکنوازی پیانو و … از وی به جا مانده‌است.Azad Sharifov. "Remembering Gara Garayev: A Legend in His Own Time - 80th Jubilee", in Azerbaijan International, Vol. 6:3 (Autumn 1998), pp. 24-32
یِلِنا ایسینبایِوا (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۸۲ در ولگوگراد) ورزشکار و قهرمان پرش با نیزه اهل روسیه است.
ایسینبایوا نخستین زنی است که از مانعی به ارتفاع بیش از پنج متر گذر کرده‌است و پس از ۲۸ بار شکستن رکورد جهانی (فضای باز و داخل سالن)، رکورد فعلی پرش با نیزهٔ زنان را به ۵٫۰۶ متر در فضای باز (زوریخ، اوت ۲۰۰۹) رسانیده است. رکورد پرش با نیزهٔ داخل سالن هم تا سال ۲۰۱۳ به میزان ۵٫۰۱ متر متعلق به ایسینبایوا بود که در این سال جن سور رکورد داخل سالن ایسینبایوا را شکسته و دومین زنی شد که از ۵ متر گذر می‌کند.
ایسینبایوا دو قهرمانی المپیک در مسابقات ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن،BBC Sport; Results - Monday 18 August سه مدال طلا در مسابقات دو و میدانی قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ به همراه چهار مدال طلا در دو و میدانی داخل سالن قهرمانی جهان در ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ و مدال طلای قهرمانی دو و میدانی جوانان جهان، قهرمانی دو و میدانی نوجوانان جهان، بازی‌های جهانی جوانان، قهرمانی دو و میدانی اروپا و قهرمانی دو و میدانی داخل سالن اروپا را کسب کرده است.
او سه بار در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ نیز توسط اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی به عنوان برترین ورزشکار زن دو و میدانی جهان انتخاب شده‌است. وی همچنین در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ عنوان بهترین بانوی ورزشکار سال جهان لاورس را دریافت کرد. ایسینبایوا یکی از تنها نه ورزشکار دو و میدانی (در کنار والری آدامز، یوسین بولت، ورونیکا کمپبل، ژاک فریتاگ، کیرانی جیمز، یان پیتمن، دنی ساموئلز، و دیوید استورل) است که در هر سه رده نوجوانان، جوانان و بزرگسالان قهرمان جهان شده‌اند.
یلنا در شهر ولگوگراد روسیه از مادری روس و پدری از قوم تاباساری (یکی از اقوام کم‌جمعیت قفقازی ساکن داغستان) به دنیا آمد. ایسینبایوا ورزش را از ۵ تا ۱۵ سالگی در ولگوگراد با ژیمناستیک دنبال کرد. اما با توجه به رشد قدش که در نهایت به ۱۷۴ سانتیمتر رسید، ژیمناستیک را رها کرده و به پرش با نیزه روی آورد.
یلنا ایسینبایوا در سال ۱۹۹۸ در مسابقات دو و میدانی قهرمانی جوانان جهان با پرشی به میزان ۴ متر از مدال محروم ماند. سال بعد در بازی‌های جوانان جهان "(World Youth Games)" با پرش ۴٫۱۰ متر مدال طلا گرفت و در سال ۲۰۰۰ با پرش ۴٫۲۰ متری خود بالاتر از آنیکا بکر از آلمان مدال طلای قهرمانی جوانان جهان را هم کسب کرد .
ایسینبایوا در سال ۲۰۰۱ با پرشی به اندازهٔ ۴٫۴۰ متر مدال طلای مسابقات قهرمانی جوانان اروپا را نیز به مجموعه مدال‌های خود افزود.
ایسینبایوا در سال ۲۰۰۲ در ردهٔ بزرگسالان با پرش ۴٫۵۵متری خود پس از پرندهٔ هموطنش سوتلانا فئوفانوا مدال نقرهٔ قهرمانی دو و میدانی اروپا را گرفت. در سال ۲۰۰۳ با گذر از مانع ۴٫۶۵ متری قهرمان مسابقات زیر ۲۳ سال اروپا شد و در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳ با پریدن از فراز ۴٫۸۲ متر برای بار نخست رکورد دنیا را شکست، اما کم‌تجربگی‌اش موجب شد تا در مسابقات قهرمانی جهان پس از سوتلانا فوفانووا و آنیکا بکر قرار گیرد و مدال برنز را به گردن آویزد.
ایسینبایوا در سال ۲۰۰۴ رکورد ۴٫۸۳ متر را در دونتسک، اوکراین به جا گذاشت، رکوردی که سوتلانا فئوفانوا یک هفته بعد با ۴٫۸۴ شکست. یک هفته بعد با گذر از مانع ۴٫۸۶متری در مسابقات قهرمانی داخل سالن جهان در بوداپست رکورد این ماده را به نام خود تغییر داد.
یلنا تا قبل از آغاز المپیک آتن در دو مسابقه در کشور انگلیس دو بار دیگر رکورد خود را به میزان ۱ سانتیمتر افزایش داد و علاوه بر دریافت جایزه ۵۰ هزار دلاری فدراسیون جهانی دو و میدانی برای هر رکوردشکنی، موجب شد تا مسابقات پرش با نیزه المپیک آتن یکی از مورد توجه‌ترین مسابقات آن رویداد باشد. ایسین‌بایوا در آخرین پرش این مسابقه پس از ناکامی فوفانووا در عبور از مانع ۴٫۹۰ متر، با پریدن از فراز مانع ۴٫۹۱متری برای چهارمین بار در یک سال رکورد جهان را بهبود بخشید، او در همان سال با گذشتن از مانع ۴٫۹۲ مجدداً این رکورد را بالا برد.
او رکورد داخل سالن دنیا را نیز با پرشی به میزان ۴٫۹۵ متر در ۱۶ فوریهٔ سال ۲۰۰۸ در دونتسک، اوکراین به نام خود ثبت کرده‌است.
دِیوید نعلبندیان این نام خانوادگی در فارسی نعلبندیان نوشته می‌شود.‎ (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۸۲ در کوردوبا آرژانتین) یک تنیس‌باز حرفه‌ای است.
او اصلیت ارمنی و ایتالیایی داشته و علاوه بر ملیت آرژانتینی، تابعیت کشور ارمنستان نیز در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۸ به او اعطا شده‌است.
نعلبندیان در آخرین رده‌بندی برترین تنیس‌بازان جهان که در مارس۲۰۱۹ (میلادی) منتشر شد، در جایگاه بیست و پنجم قرار دارد.Tennis - ATP World Tour - Singles Rankings او تا به حال ۸ جام حرفه‌ای تنیس را برده‌است.
دریاچه کافتر یا شادکام از دریاچه‌های آب شیرین استان فارس در حوزه آبریز رودخانه شادکام و در مسیر همین رودخانه در نواحی خنجشت در ۱۸۰ کیلومتری شمال شیراز در شهرستان اقلید است. حوضه آبریز دریاچه کافتر در حد فاصل ۲۸ و ۳۰ تا ۱۵ ۳۱ عرض شمالی و ۵۳ ۵۱ تا ۵۶ ۵۲ طول شرقی قرار گرفته‌است.
این دریاچه از اهمیت به سزایی در سیستم طبیعی حوضه به لحاظ حفظ منبعی برای جذب پرندگان مهاجر و پرورش ماهی به‌شمار می‌رود. کافتر اولین ایستگاه پرندگان مهاجر در استان به‌شمار می‌رود. این دریاچه حدود ۲۵ میلیون متر مکعب حجم دارد. حداکثر عرض دریاچه ۵/۴ کیلومتر می‌باشد. عمیق‌ترین قسمت دریاچه دارای عمق ۵٫۳ متر در وضعیت پرآبی می‌باشد.
در پانزده سال گذشته به دلیل استفاده بی‌رویه آب و همچنین توسعه کشاورزی در بالادست خسارات جبران‌ناپذیری به کافتر وارد شد. خشکسالی‌های چند سال اخیر نیز مزدی بر علت شد و باعث خشکی ۱۰۰ درصد دریاچه شده‌است.
هرچند خشکسالی در این سال‌ها تأثیر زیادی بر خشک شدن تالاب‌ها داشته‌است، عدم برنامه‌ریزی برای آب بالادست تالاب‌ها و دریاچه‌ها، چشمه و رودخانه‌ها و ساختن سد، بسیاری از تالاب‌های کشور را کاملاً خشک کرده و این عامل در دریاچه کافتر محرز و مبرزتر است. برای حل معضل دریاچه و بازگرداندن حیات به آن، نظر کارشناسان و مسئولین مربوطه این است که باید با مدیریت مصرف آب در حوزه کشاورزی نسبت به احیای دریاچه اقدام کرد. در غیر این صورت در آینده‌ای نزدیک، استان فارس با خطرات زیادی از جمله ورود کویر روبه‌رو خواهد شد. حفظ حریم دریاچه از مهم‌ترین اولویت‌ها در زمان خشکسالی است.
در سال ۱۳۸۷/۲۰۰۸ در پی خشکسالی و خشک شدن ۸۰ درصد دریاچه حدود ۲ هزار قطعه ماهی در این دریاچه تلف شدند.خبرگزاری ایسنا ، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶–۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.
گفته می‌شود «تا قبل از خشکسالی سالانه حدود یک هزار تن ماهی کپور از دریاچه صید می‌شد و تا حدود دو سال پیش نیز صید ماهی در این دریاچه به ۷۰۰ تا ۸۰۰ تن در سال نیز رسید.»http://voiceofiranian.org/mohitzist/ کافتر، دریاچه دیروز، کویر امروز
کافتر در زمان پرآبی یک بانک زیستی از مجموعه متنوع گونه‌های جانوری و زیستگاه طبیعی پرندگان مهاجر و محل پرورش ماهی‌های کپور و آمور بود. وجود چشمه‌سارها و قنوات متعدد علاوه بر ایجاد مناظر زیبا و دیدنی زمینه مساعدی برای پرورش ماهی قزل‌آلا فراهم نموده و هر سال میزبان بسیاری پرندگان همچون تنجه، چنگر معمولی فلامینگو، اردک سرحنایی، خوتکا، اردک سرسبز، غاز خاکستری، عقاب دم سفید، مرغ سقای خاکستری، اردک سرسفید، کفچه نوک، حواصیل‌ها، باکلان و کشیمیان و انواع پرندگان کنار آبزی بود.
علاوه بر پرندگان آبزی، پرندگان کنار آبزی زیادی مثل درنا، کبک، تیهو، عقاب طلایی، شاه باز، دلیجه، جی جاق و کمرکولی زنبور خور کوچک و سبز قبای هندی و ۴۹ گونه پستاندار از جمله پلنگ، قوچ و میش، گربه جنگلی، روباه معمولی و گرگ در کنار زندگی می‌کردند؛ بنابراین، تالاب کافتر، هر چند در لیست تالاب‌های بین‌المللی نبود اما دست کمی از تالاب‌های بین‌المللی نداشت.کافتر؛ دریاچه دیروز، کویر امروز
پارک ملی بمو از پارک‌های ملی ایران در استان فارس است.
این پارک که نامش را از کوه بمو گرفته‌است، در ۱۰ کیلومتری شمال شهر شیراز قرار دارد. این پارک حدود
۵۰ سال است که مورد حفاظت قرار گرفته و در زرقان - مسیر تخت جمشید واقع شده‌است.خبرگزاری ایسنا
پارک ملی بمو ۴۸ هزار هکتار وسعت دارد و یکی از مناطق چهارگانه طبیعی در استان فارس است.
طی چند سال گذشته همواره شاهد آتش‌سوزی‌های متعدد در این منطقه حفاظت شده بوده‌ایم به گونه‌ای که در یکی از آتش‌سوزی‌ها گونه‌های زیادی از حیات‌وحش و گیاهان در آتش سوختند.http://www.mehrnews.com/news/2853454/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D9%85%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AE%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D8%AF
محدوده‌ فعلی‌ پارک‌ ملی‌ بمو در سال‌ ۱۳۴۱ تحت‌ عنوان‌ منطقه‌ شکار ممنوع‌ با وسعتی‌ حدود ۱۰۰،۰۰۰ هکتار توسط کانون‌ شکار ایجاد شد و در سال‌ ۱۳۴۶ پس‌ از تشکیل‌ سازمان‌ شکاربانی‌ و نظارت‌ بر صید منطقه‌ شکار ممنوع‌ به‌ منطقه‌ حفاظت‌ شده‌ و سپس‌ به‌ پارک‌ وحش‌ بمو تغییر نام‌ داد و بالاخره‌ در سال‌ ۱۳۵۴ با ایجاد سازمان‌ حفاظت‌ محیط زیست‌، این‌ منطقه‌ که‌ وسعت‌ آن‌ معادل‌ ۴۸،۶۷۸ هکتار بود به‌ نام‌ پارک‌ ملی‌ بمو تغییر نام داد.
پارک ملی بمو از لحاظ شمار حیوانات و تنوع حیات‌وحش، بعد از پارک‌های ملی گلستان و ارومیه در مقام سوم اهمیت می‌باشد، هرچند چندان شناخته شده نیست. در زیستگاه طبیعی بمو، علاوه بر پلنگ، پستاندارانی از جمله، آهو،گراز، قوچ و میش، بز و پازن و پرندگانی همچون عقاب طلایی زندگی می‌کنند و کفتار، گربه جنگلی، گربه وحشی و جغد کوچک و شاه بوف از دیگر حیوانات این منطقه می‌باشند. شمار پلنگ‌های این منطقه در سال ۹۲ شش قلاده برآورد شده‌است.
این پارک ملی دارای ۱۱۲ گونه جانوری، ۶۹ گونه پرنده، ۲۱ گونه پستاندار، ۱۹ گونه خزنده و ۳ گونه دو زیست و همچنین گونه‌های مختلف گیاهی می‌باشد.خبرگزاری ایسنا ، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶-۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.
از جمله عوامل تهدیدکننده پارک ملی بمو می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:http://salehin.ir/index/BpPortalsVShow/22669/622952
مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ هجدهمین دورهٔ مسابقات قهرمانی تکواندو جهان می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۲ مه در پکن، چین برگزار گردید.
مهروز ساعی بنه‌کهل معروف به مهروز ساعی (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۶۳ در بنه کهل بستان آباد) تکواندوکار ایرانی است که در حال حاضر در تیم ملی تکواندو زنان ایران به عنوان مربی مشغول به فعالیت است. او در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ مدال برنز را در وزن ۷۲ کیلوگرم به دست آورده است.
وی خواهر هادی ساعی تکواندوکار و همسر حمیدرضا قلی‌پور ووشوکار ایرانی می‌باشد. ساعی که تجربه کسب مدال طلا در مسابقات کشوری را هم در کارنامه خود دارد، دارای مدرک درجه یک مربیگری بین‌المللی است و مدرس رسمی فدراسیون تکواندو است.
ساعی همچنین مدرک درجه دو داوری را داشته و دارای دان ۶ تکواندو ایران و ۵ کوکی‌وان بین‌المللی است. وی در آخرین مجمع فدراسیون تکواندو به عنوان کارشناس خبره زنان مورد تایید اعضای مجمع قرار گرفت.
واژه ولتاژ بالا که در ایران به آن فشارقوی هم گفته می‌شود، به پتانسیل الکتریکی به اندازه کافی بالا برای ایجاد جراحت یا خسارت اشاره دارد. در صنایع خاص ولتاژ بالا به ولتاژ بالاتر از یک آستانه معین گفته می‌شود. تجهیزات و هادی‌هایی که دارای ولتاژ بالا هستند الزامات و رویه‌های ایمنی خاصی را تضمین می‌کنند. ولتاژبالا در انتقال انرژی الکتریکی به لامپ اشعه کاتد، اشعه ایکس و همچنین سایر صنایع استفاده می‌شود.
ولتاژ بالا به معنی ولتاژی بیش از ۱٬۰۰۰ ولت است بدین معنی که ولتاژهای بیش از هزار ولت را ولتاژ بالا و زیر هزار ولت را ولتاژ پایین می‌نامند.
در ریاضیات، تبدیل هیلبرت، عملگری خطی است که بر تابعی همچون "(u(t" عمل کرده و "[(H[u(t" را نتیجه می‌دهد. این تبدیل به افتخار دیوید هیلبرت تبدیل هیلبرت نامیده شد. هیلبرت برای اولین بار از این تبدیل برای حل حالت خاصی از مسئله ریمن−هیلبرت استفاده کرد. در پردازش سیگنال از تبدیل هیلبرت برای یافتن سیگنال تحلیلی یک سیگنال استفاده می‌شود.
۱ تبدیل هیلبرت توابع "sin" و "cos" را می‌توان از دیدگاه توزیعی در نظر گرفت، در غیر اینصورت انتگرال مربوطه به صورت مشروط همگرا است. اما اگر حدود انتگرال به صورت تناوبی تعریف شوند مشکل به‌طور کامل حل می‌شود.
۲ در برخی از منابع تبدیل هیلبرت با اختلاف در یک علامت منفی تعریف شده‌است. در اینصورت ستون چپ در یک منفی ضرب می‌شود.
این هنر هنری است که در خدمت امور بازرگانی و دنیای تجارت قرار می‌گیرد.
هنرمندان تجاری معمولاً در هنرستان‌های ویژه اموزش می‌بینند این هنرمندان طریقه صحیح طراحی کتاب‌ها و مجله‌ها را فرا می‌گیرند و چگونگی قرار دادن تصویرها و متن در یک صفحه و نیز صفحه بندی آن‌ها را می‌آموزند.
برای اماده کردن آگهی‌های تجاری روزنامه‌ها و مجله‌ها و نیز نمونه‌های مصور کتاب‌ها از این هنرمندان استفاده می‌شود.
طراحان مد لباس‌های جدید را طراحی می‌کنند در حالی که طرفداران بخش صنعت در کارهای طراحی تولیدات کارخانجات و لوازم مورد نیاز آن‌ها فعالیت می‌کنند.
تقریبا هر چیزی که در اطراف خود میبینیم به نوعی طراحی شده‌است.
جلد اول دایرت المعارف کودکان و نوجوانان انتشارات پیام ازادی چاپ پنجم سال ۱۳۸۱
فرج سرکوهی (متولد ۱۱ آبان ۱۳۲۶profile of Faraj Sarkohi در شیراز) فعال سیاسی، منتقد ادبی و روزنامه‌نگار چپ‌گرای ایرانی است.
او در سال ۱۳۶۴ از بنیانگذاران مجله آدینه و از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ سردبیر این نشریه بود که از آن به عنوان پرنفوذترین نشریه مستقل و غیردولتی ایران در دهه ۶۰ و ۷۰ یاد می‌شود.
سرکوهی از اعضای کانون نویسندگان ایران است و در نگارش و جمع‌آوری امضاهای متن ۱۳۴ (ما نویسنده‌ایم) نقش داشت.
فرج سرکوهی در شیراز مدرسه رفت و سپس برای ادامه تحصیلات به تبریز رفت و در دانشگاه تبریز علوم اجتماعی و ادبیات فارسی خواند. او در دوران دانشگاهی در انتشار چند نشریه ادبی و هنری از جمله نشریه آدینه، ضمیمه ادبی مهد آزادی و با صمد بهرنگی، کاظم سعادتی، بهروز دهقانی، علیرضا نابدل، غلام حسین ساعدی و… همکاری داشت.فرج سرکوهی، شب دردمند آرزومندی، مجموعه مقالات، ۱۳۷۸، نشر باران، استکهلم، پشتِ جلد محفل صمد (که ساعدی به آن نزدیک بود) ادبی، هنری و سیاسی با گرایش چپ نو بود. این افراد منتقد چپ سنتی و حزب توده و شوروی بودند و به دنبال راه‌ها و مفاهیم نو با گرایش چپ بودند. بعدها نخستین هستهٔ تبریز چریک‌های فدایی خلق از همین محفل برخاست.
فرج سرکوهی در سال ۱۳۴۵ به مدت سه ماه و در سال ۱۳۴۶، که به عنوان یکی از فعالان اعتصاب‌های دانشجویی فعالیت می‌کرد، به مدت حدود یک سال به اتهام شرکت در جنبش‌های دانشجویی علیه شاه به زندان افتاد و در سال ۱۳۵۰ مجدداً دستگیر و به ۱۵ سال زندان محکوم شد. نقی حمیدیان از رهبران سابق فدائیان خلق، سرکوهی را عضو گروه معروف به «ستاره سرخ» ذکر می‌کند. در روزهای پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ سرکوهی همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد.
سرکوهی در دوران کوتاه آزادی‌های نسبی پس از انقلاب به عنوان روزنامه‌نگار و مقاله‌نویس با نشریات تهران مصور و ایران همکاری داشت. پس از سرکوب‌های سال ۱۳۶۰، دستگیری نیروهای اپوزیسیون و تعطیلی نشریات غیردولتی به مدت چند سال خانه‌نشین شد.
فرج سرکوهی در سال ۱۳۶۴ همراه سیروس علی‌نژاد، مسعود بهنود و غلام حسین ذاکری مجله آدینه را بنیان نهاد و از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۵ سردبیر این نشریه بود.شب دردمند آرزومندی، روایت آغاز، ص ۳۶۳ تا ۳۶۹ سرکوهی علاوه بر سردبیری نشریه مقالات متعددی دربارهٔ مسائل ادبی، فرهنگی و اجتماعی نوشت و با تعداد زیادی از شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی ایرانی مانند حسین علیزاده، احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، پرویز ناتل خانلری، امیر حسین آریان پور، هوشنگ گلشیری، علیرضا اسپهبد، مهدی بازرگان، و… مصاحبه کرد.
سرکوهی در از سرگیری فعالیت‌های کانون نویسندگان ایران پس از انقلاب و سرکوب‌های سال ۶۰ مؤثر بود. فعالیت‌های کانون نویسندگان ایران در سال ۱۳۷۳ به تهیه و انتشار متن «ما نویسنده‌ایم» انجامید، که به متن ۱۳۴ مشهور گشت. در این متن ۱۳۴ نویسنده، منتقد، مترجم، و شاعر ایرانی خواستار آزادی بیان و قلم شده و به سانسورهای دولتی اعتراض کرده بودند.
سرکوهی به عنوان یکی از اعضای هیئت هشت نفره همراه با منصور کوشان، هوشنگ گلشیری، سیما کوبان، محمد مختاری، رضا براهنی، محمد خلیلی و محمد محمد علی در نگارش و تهیه امضاهای متن ۱۳۴ نقش مؤثری داشت.فرج سرکوهی، یاس و داس، ۱۳۸۱، نشر باران، استکهلم
سرکوهی به دلیل فعالیت‌های فرهنگی خود به عنوان سردبیر مجله آدینه و به عنوان عضو فعال کانون نویسندگان ایران با فشارهای حکومت ایران مواجه بوده و بارها موقتاً با دیگر فعالان فرهنگی دستگیر شد. در سال ۱۳۷۵ برای دیدارِ خانوادهٔ خود در اروپا قصد سفر به آلمان داشت که در فرودگاه مهرآباد به دست وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران ربوده شد. مقامات ایرانی اعلام کردند که او دستگیر نشده و در اروپا به سر می‌برد. سرکوهی ۴۸ روز در زندانِ مخفی سازمان اطلاعات به سر برد و پس از شکنجه در یک کنفرانس مطبوعاتی مجبور به اقرار دروغین شد که در اروپا بوده و اکنون به ایران بازگشته است. چند هفته بعد دوباره به اتهام قصد فرار غیرقانونی از کشور دستگیر شد. در مدت کوتاه میان دو دستگیری نامه‌ای به همسر خود در آلمان نوشت که بعدها به نام «رنج نامه فرج سرکوهی»A Harrowing Experience at Home: Faraj Sarkuhi's Letter , Iranian Studies, Vol. 30, No. 3/4, Selections from the Literature of Iran, 1977–1997 (Summer – Autumn, 1997), pp. 367-377 مشهور گشت. سرکوهی در این نامه از سرکوب‌ها و فشارها بر اعضای کانون نویسندگان ایران خبر داده و از حقیقت ماجرای دستگیری و دورانِ زندانِ خود پرده برداشت. به دلیلِ اقداماتِ همسرش در اروپا، اعتراضات بین‌المللیِ سازمان‌های دفاع از حقوق بشر و افراد منفرد و پی‌گیری‌های دولت‌های غربی (برای مثال کلاوس کینکل، وزیر خارجه وقت آلمان در دو نامه به همتای خود علی اکبر ولایتی خواستار بررسی پرونده سرکوهی شد)Norbert Siegmund, Der Mykonos-Prozess, Seite 280 سرکوهی اعدام نشده و به جرم تبلیغات علیه جمهوری اسلامی به یک سال و نیم زندان محکوم شد. پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۷۷ توانست به دلیل اعتراضات مدام عمومی در سراسر جهان از کشور خارج شود.
بسیاری از ناظران ماجرای دستگیری سرکوهی را با ترور میکونوس و دادگاه میکونوس مرتبط می‌دانند و بر این نظرند که دولت ایران با ربودن سرکوهی تلاش کرده بود تا بر حکم دادگاه میکونوس، که در زمان دستگیری سرکوهی در برلین جریان داشت، به نفع خود تأثیر گذارد.Norbert Siegmund, Der Mykonos-Prozess, Seite 279–296
فرج سرکوهی به آلمان سفر کرده و در شهر فرانکفورت مهمان برنامهٔ «شهرهای پناه» شد. او از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۵ بورس «نویسندگان در تبعید» در آلمان را دریافت کرد.
سرکوهی عضو افتخاری پن آلمان (انجمن جهانی قلم) و از سال ۱۳۸۵ مسئول امور حقوق بشر این نهاد است.
سرکوهی در مجلات مختلف آلمانی زبان مانند دی سایت، زوددویچه سایتونگ و نویه‌تسورشه تسایتونگ مقاله‌هایی دربارهٔ فرهنگ و سیاست ایران چاپ می‌کند. او به صورت روزنامه‌نگار آزاد با برخی رسانه‌های فارسی‌زبان نیز همکاری می‌کند.
نگاه کن اروپا، تئاتر، قاضی ربیحاوی، با کارگردانی و بازی هارولد پینتر
پاورپی‌سی ریزپردازنده‌ای با معماری ریسک است که در سال ۱۹۹۱ به بازار آمد. این پردازنده محصول مشترک شرکتهای اپل، آی بی ام و موتورولا است. پاور پی‌سی در ابتدا برای کامپیوترهای شخصی طراحی شده بود و از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ پیش از آن که اپل به پردازنده‌های اینتل روی آورد. در کامپیوترهای شخصی مکینتاش، محصول اپل استفاده می‌شد. اما پردازنده‌های پاور پی‌سی در سامانه‌های توکار هم کاربردهای فراوانی یافته‌اند.
محصولات جدید در حالی از سوی IBM معرفی شده‌اند که این شرکت به تازگی یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری خود یعنی اپل را از دست داده‌است.
شرکت اپل که در گذشته مهم‌ترین مشتری پردازنده‌های پاورپی سی شرکت IBM محسوب می‌شد چندی پیش اعلام کرد که برای همیشه پردازنده‌های پاور پی‌سی شرکت IBM را کنار گذاشته و از این پس در انواع مختلف رایانه‌های مکینتاش خود، از پردازنده‌های شرکت اینتل استفاده خواهد کرد.
پردازنده تک هسته‌ای جدید پاور پی‌سی شرکت IBM در هنگام کار کردن با سرعت محاسباتی ۱/۴ گیگاهرتز، ۱۳ وات و در صورت کار کردن با سرعت محاسباتی ۱/۶ گیگاهرتز، ۱۶ وات انرژی مصرف می‌کند. این درحالی است که کم‌مصرف‌ترین پردازنده‌های جدید شرکت اینتل، یعنی پردازنده‌های پنتیوم حدود ۲۷ وات انرژی مصرف می‌کنند.
از سوی دیگر، پردازنده دو هسته‌ای جدید شرکت IBM نیز این شرکت را با دو تولیدکننده اصلی پردازنده‌های رایانه‌های شخصی یعنی اینتل و ای ام دی وارد رقابت می‌کند.
IBM نخستین شرکتی بود که در سال ۲۰۰۱ اقدام به ارائه پردازنده‌های دو هسته‌ای ویژه استفاده در رایانه‌های مرکزی شبکه‌ها((server کرد اما تا پیش از این در زمینه ارائه پردازنده‌های دوهسته‌ای قابل استفاده برای رایانه‌های شخصی از اینتل و ای ام دی عقب مانده بود.
پردازنده‌های دو هسته‌ای پاورپی‌سی جدید IBM دارای سرعت محاسباتی بین ۱/۴ تا ۲/۵ گیگاهرتز هستند.
شرکت IBM هنوز تاریخ ارائه و قیمت پردازنده‌های دو هسته‌ای جدید خود را اعلام نکرده و مشخص نکرده که آیا پردازنده‌های جدید خود را برای استفاده در رایانه‌های شخصی یا سایر تجهیزات الکترونیکی، بازار یابی خواهد کرد.
نامن روستایی در دهستان باشتین بخش باشتین شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۱۷۵ نفر (۴۴۶خانوار) بوده‌است.
باشْتین روستایی در بخش باشتین در جنوب غربی شهرستان داورزن در ایران است. قیام مردمی ضد مغولان یعنی سربداران در قرن هشتم هجری از این روستا آغاز شد و به تشکیل سلسله سربداران منتهی شد. بقعه بی‌بی علیه خاتون از فرزندان امام موسی کاظم (ع) در این روستا واقع است.این روستا روستایی زیبا و پر از مردمانی مهربان است
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵۳ نفر (۲۸۱ خانوار)
نام روستای باشتین. یادآور قیام سربداران است. باشتین نقطه آغاز قیام سربداران بود و نخستین حاکم سلسلهٔ سربداران، عبدالرزاق باشتینی نام داشت.این روستا با پخش سریال سربداران مشهور گردید .
تاج‌آباد، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۳۶ خانوار)
ریْوَنْد، شهری از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی است. نام قدیم این شهر، «ریوَد» است این نام، در بیشتر کتاب‌های قدیم جغرافیایی و رجالی، از جمله «معجم‌البلدان» یاقوت حموی و «الانساب» عبدالکریم ابوسعد سمعانی و «اللباب» ابن اثیر، به خاطر یکی از محدثان و شاعران برخاسته از آن، به نام شعرانی ریودی، ذکر شده است.
نام این شهر در قدیم، «ریود» یا «ریوذ» بوده است. در «معجم‌البلدان»، این شهر، قریه‌ای از توابع ولایت بیهق در ناحیه یا ربع نیشابور خراسان، نام برده شده که «ابومحمد شعرانی ریودی نیشابوری»، یکی از شاعران و عالمان حدیث، در گذشته به سال ۲۸۲ هجری به آنجا منسوب است. کتاب تاریخ بیهق، شهر ریود را جزء توابع ربع باشتین ولایت بیهق، آورده است، در این کتاب، نامن و فشتنق و ساروغ و ... از دیگر قریه‌های ربع باشتین می‌باشند. حسین‌خان افضل‌الملک در سفری که در سال ۱۳۲۰ هجری قمری (دوره قاجاریه) به منطقه خراسان داشته،از این روستا (قریه ریود) یاد کرده و از آن عبور کرده و به روستاهای که در مسیر ریود قرار دارند همچون صدخرو، مهر، باغ، تیچر و ... نیز اشاره نموده است.
این شهر در بخش باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰۳۵ نفر بوده است.
زرد کوهی، روستایی است از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
زبان اهالی روستای زردکوهی کردی (کرمانج) است.
قنات وزمین های کشاورزی بایر در اطراف روستا وجود دارد.شغل اصلی مردم روستا دامپروری است میوه های انار ،انگور،انجیر،گردو،محصولات جو و گندم از جمله محصولاتی است که در ان کشت میشود.
بسیاری از اهالی این روستا در سال‌های گذشته به شهرستان‌های سبزوار، تهران، مشهد و غیره به منظور تحصیل و اشتغال مهاجرت کرده ولی در ایام خاص خصوصاً نوروز باستانی، ایام عزاداری محرم و تعطیلات تابستان و سایر تعطیلات مناسبتی به این روستا مراجعه و با حضور در مراسم مختلف علاقه خود را به زادگاهشان به نمایش می‌گذارند.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۴۶ خانوار)
تفنگ سرپر عنوان مجموعه‌ای تلویزیونی است که در فاصله سال‌های ۱۳۷۷ الی ۱۳۸۱ در گروه فیلم و مجموعه تلویزیونی شبکه یک به کارگردانی امرالله احمدجو در منطقهٔ راونج جوشقان قالی ساخته شد و در سال ۱۳۸۱ پخش گردید.
تفنگ سرپر داستان مرد جوانی به نام غیبیش (با بازی حمیدرضا پگاه) است که در زمان جنگ جهانی اول زندگی می‌کند. در این دوران به دلیل خودکامگی خان‌ها و شاهزادگان قاجار و به خصوص تجاوز اشغالگران روسیه به ایران، روزگار مردم به سختی و تیرگی می‌گذرد اما با این حال مردم تلاش می‌کنند آبرو و زندگی خود را حفظ کنند.
این مجموعه تلویزیونی در شهرک سینمایی واقع در روستای زیادآباد شهر میمه اصفهان در دههٔ ۷۰ خورشیدی فیلمبرداری شده‌است. بیشتر قسمت‌های این فیلم در جوشقان قالی ضبط شده‌است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۳۴ نفر (۱۹۸ خانوار)