moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هر چند این بازی برای اولین بار در یک مجله پازل آمریکایی در سال ۱۹۷۹ انتشار یافت، ولی انتشار آن به‌طور مستمر و پی‌گیر برای نخستین مرتبه بر می‌گردد به ژاپن در ۱۹۸۶ و از سال ۲۰۰۵ این سرگرمی به محبوبیت جهانی دست یافت و نخستین مسابقه ملی آن در سال ۲۰۰۸ در فیلادلفیا، آمریکا برگزار شد.نخستین مسابقه ملی سودوکو در جهان برگزار شد همشهری آنلاین
بازی سودوکو سالها در ژاپن و ایالات متحده آمریکا وجود داشته و در حقیقت شاخه ای از پازل چهارخانه ای جادوئی است که انسان را از ابتدای تاریخ شیفته خود کرده‌است؛ بنابراین حقیقتاً این تعجب آور نیست که ناگهان اینچنین پرطرفدار شد. این بازی شامل همه چیزهایی است که انسان کنجکاو عاشق آن است.
در ابتدا کمی اسرارآمیز و پیچیده به نظر می‌رسد اما بعد به شکل مسئله ای که ما فکر می‌کنیم می‌توانیم حلش کنیم تبدیل می‌شود و در نهایت وقتی ما جواب را پیدا کردیم، احساسی از پیروزی و غرور به ما دست می‌دهد.
این نوع جدول باعث تقویت فکر و ذهن انسان می‌گردد به همین دلیل از این بازی در بسیاری از مسابقات به منظور سنجش قابلیت تعقل استفاده شده و در بسیاری از فستیوال‌ها، به عنوان مقام نخست جهانی در بین بازی‌های سرگرمی دست می‌یابد.
در ایران برای اولین بار روزنامه همشهری در سال ۱۳۸۵ اقدام به چاپ سودوکو به صورت روزانه کرد.
نوع متداول سودوکو یک جدول ۹x۹ است که کل جدول هم به ۹ جدول کوچک‌تر ۳x۳ تقسیم شده‌است. در این جدول چند عدد به طور پیش فرض قرار داه شده که باید باقی اعداد را با رعایت سه قانون زیر یافت:
https://www.sudoku.ir *
فیثاغورِس یا پیثاگُراس فیلسوف و ریاضیدان یونان باستان سده ششم پیش از میلاد بود. او نخستین کسی بود که توانست اصول پراکنده‌ای را که ریاضیدانان نخستین عمدتاً با استقرا و آزمون و خطا کشف کرده بودند، بر پایهٔ اصول و براهین قیاسی بنا کند.
فیثاغورس در جزیره ساموس، نزدیک کرانه‌های ایونی، زاده شد. او در عهد قبل از ارشمیدس، زنون، کسنوفانس و اودوکس (۵۶۹ تا ۵۰۰) پیش از میلاد می‌زیست.
در جوانی به سفرهای زیادی رفت و این امکان را پیدا کرد تا با افکار مصریان باستان، بابلیان و مهرپرستان ایران آشنا شود. تقریباً، ۲۲ سال در سرزمین‌های خارج از یونان بود و چون پولوکراتوس (شاه یونان) برای او نزد فرعون مصر سفارش کرده بود به آمازیس رفته و توانست به سادگی به رازهای کاهنان مصری دست یابد. سال‌ها در مصر ساکن بود و در خدمت کاهنان و روحانیان مصری به شاگردی پرداخت و علوم مختلف آموخت. سپس از آنجا روانه بابل شد و شاگردی را از نو آغاز کرد. او در بابل به حالت اسارت زندگی می‌کرد تا اینکه به همراه داریوش اول به پارس آمد و از تخت جمشید که در حال ساخت بود دیدن کرد.
در حدود سال ۵۳۰ قبل از میلاد، از مصر بازگشت، و در زادگاه خود مکتب اخوتی (که امروزه برچسب مکتب پیساگوراس بر آن خورده‌است) را بنیان گذاشت که طرز فکر اشراقی داشت. هدف او از بنیان نهادن این مکتب این بود که بتواند مطالب عالی ریاضیات و مطالبی را تحت عنوان نظریه‌های فیزیکی و اخلاقی تدریس کند و پیشرفت دهد.
فیثاغورس از شاگردانش انجمنی در شهر کروتونه در جنوب ایتالیا تشکیل داد. او در آنجا نه تنها به آموزش ریاضیات می‌پرداخت، بلکه از ریاضیات نتایج عرفانی می‌گرفت.
از عقاید فیثاغورسیان، جاودانگی روح و تناسخ بوده‌است.
باید دانست که پیروان فیثاغورس تمام نظریاتشان را به «استاد» نسبت می‌دادند؛ و بنابراین مشخص نیست که چه اندازه از آیین فیثاغورس از خود فیثاغورس، و چه اندازهٔ آن از شاگردانش است.
فیثاغورسیان با توجه به این گرایش، به وجود یکسان روح در انسان و حیوان قائل بودند و لذا کشتن حیوانات را منع می‌کردند. البته آنها رژیم غذایی گیاهی را سالم‌تر هم می‌دانستند. افلاطون هم در نوشته‌هایش نظرات تقریباً مشابهی را با فیثاغورسیان ابراز می‌کند. پیروان فیثاغورس از انجیر و سبزیها و میوه‌ها تغذیه می‌کردند. خود فیثاغورس که به سن صدسالگی مرد در باب گوشتخواری گفته‌است: «خودتان را به خوراک چرکینی همچون گوشت آلوده نکنید»
فیثاغورسیان با دموکراسی یونانی، که در آن زمان بر ساموس حاکم بود، متضاد بودند؛ و چون این موضوع به مذاق مردم ساموس خوش نیامد، فیثاغورس به ناچار، زادگاهش را ترک گفت و به سمت شبه جزیره آپنین (از سرزمین‌های وابسته به یونان) رفت و در کراتون مقیم شد.
فیثاغورس در آنجا نیز توسط حامیان دموکراسی مورد آزار و اذیت قرار گرفت و نهایتاً مدرسه او مورد حمله قرار گرفت و او و شماری از شاگردانش توسط دموکراسی خواهان، کشته یا زنده زنده سوزانده شدند. بنابر روایت تاریخی دیگری او از دست دموکراسی‌خواهان وقتی در پی سوزاندن او بودند به کمک برخی دیگر از شاگردانش گریخت اما در حال فرار با ضربات زیادی به قتل رسید.
او اولین کسی بود که در بیش از ۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، گرد بودن زمین را مطرح نمود و بیان کرد که زمین دارای دو قطب شمال و جنوب بوده و خورشید و ماه به دور زمین می‌گردند.
فیثاغورس دانشمند و ریاضیدان یونان باستان، با تحقیق بر روی مثلث قائم الزاویه به این نتیجه رسید که همواره مساحت مربعی که با وتر یک مثلث قائم الزاویه ساخته می‌شود برابر است با مجموع مساحت دو مربعی که با اضلاع مجاور زاویه قائم ساخته می‌شود و این قانون بعدها به عنوان رابطهٔ فیثاغورس نامیده شد. در هر مثلث قائم الزاویه، مجذور وتر برابر است با مجموع مجذور دو ضلع مجاور زاویهٔ قائمه.
این جمله معروف را دوستدارانش در رثای او گفته‌اند: "«Sic transit gloria mundi»" یعنی .
پروکلس لیکایوس دربارهٔ فیثاغورس می‌گوید:Carl B. Boyer, A history of mathematics, page 48, 1991
همچنین برتراند راسل دربارهٔ فیثاغورس می‌نویسد:
بسیاری از فمینیستها معتقدند که در بخش وسیعی از دنیا هنوز تبعیض در برابر زنان وجود دارد. اما در داخل جنبش‌ها راجع به شدت مسائل جاری، این که مشکلات چه هستند، و چگونه می‌توان آن‌ها را حل کرد اختلافاتی وجود دارد.
برخی از فمینیستهای طرفدار اصلاحات سیاسی همچون گلوریا آلرد و مری دالی کسانی هستند که استدلال می‌کنند که جامعه انسانی با تعداد کم مردان به طرز چشمگیری بهتر خواهد شد. همچنین مخالفانی نیز، همچون کریستینا هاف سامرز یا کمیل پاگلیا وجود دارند، کسانی که خود را به عنوان فمینیست می‌شناسند اما همین افراد جنبش متعصب ضد مردانه را متهم می‌کنند.
مسئله بسیاری از فمینیستها استفاده از واژه «فمینیست» جهت گروه‌ها یا مردمی است که در تشخیص یک برابری اساسی میان جنسیتها درمانده‌اند. برخی از فمینیستها، همچون کاتا پولیت (کتاب او «آفریدگان معقول» را ببینید) یا نادین استروسن (رئیس آی سی ال یو و مؤلف کتاب حمایت از هرزه گری و شهوت رانی و رساله‌ای در آزادی سخن، در نظر گرفتن فمینیسم به سادگی این عبارت که «زنان هم انسان هستند». نظریاتی که به جای متحد کردن جنس‌ها آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کنند توسط این مردمان به جای «فمینیست» بودن "جنس گراً در نظر گرفته می‌شوند.
مشاجراتی میان فمینیستهای تفاوت گرا همچون کارول گیلیگان از یک سو، کسی که معتقد است فرقهای مهمی بین جنسها وجود دارد (که ممکن است ذاتی باشد یا نباشد، اما نمی‌تواند نادیده گرفته شود)، و کسانی که معتقدند تفاوتهای غیرضروری مابین جنسها وجود دارد، موجود می‌باشد، و نقشهای مشاهده شده در جامعه بسته به شرایط می‌باشند.
در تحقیقات نطفه‌ای ماریلین فرنچ پدر سالاری و تأثیرات آن بر دنیا به‌صورت جامع تجزیه و تحلیل می‌شود، او پدر سالاری را به عنوان سیستمی معرفی می‌کند که قدرت بر روی زندگی، کنترل بر روی لذت و غلبه بر شادی را گرامی می‌دارد.
مطابق نظر فرنچ: «تنها ابداع یک سیرت که به نسل بشریت اجازه خواهد داد به‌سادگی زنده بماند کافی نیست. بقا زمانیکه مستلزم وجودی آن یک حالت بدبختی باشد یک شر است. بلکه زمانی شایسته‌است که باقی ماندن و ادامه حیات خوشی/لذت هدف آن باشد. مفهوم لذت توسط فیلسوفان و فاتحان هر چه بیشتر به‌عنوان صفتی ناشایست و به عنوان ارزشی جهت انسان ترسو، کوته فکر و پررو تقلیل یافته‌است. تقوا هم اغلب به نام بعضی اهداف بالاتر درگیر چشم پوشی از لذت است، هدفی که درگیر قدرت (برای مردان) یا فداکاری (برای زنان) می‌شود. در دنیای بزرگ منش و دارای اهداف جدی، لذت به عنوان مسئله‌ای سطحی و پوچ توصیف می‌شود. اما لذت از دایره پیگردهای جدی یا اغراض خارج نیست، به واقع، لذت در آن‌ها پیدا می‌شود، و این تنها دلیل واقعی جهت زنده ماندن است.».
این فلسفه چیزی است که ماریلین فرنچ به عنوان یک جانشین جهت ساختار جاری جائی که قدرت ارزش بالاتری داشته‌است پیشنهاد می‌کند.
کارول تاوریس، مؤلف و ، جنس پائین رتبه، مدعی است که زمانی طولانی تجربیات مردان تجربیات قراردادی انسانی در نظر گرفته می‌شوند، زنان همواره در آمریکای شمالی یا نقاط دیگر با تبعیض مواجه خواهند بود. او تأکید هر چه بیشتر را بر روی اختلافات درونی میان مردان و زنان نگاه می‌دارد، و آن چیزی که بنا به عادت ذیحق دانستن بوده‌است، محدودیت حقوق زنان است.
تمامی منابع در مقاله مرجع فمینیسم موجود هستند.
جنگ حران یا جنگ کارهه در منطقه‌ای در شمال بین‌النهرین بین اورفه و راس‌العین بین سپاه شاهنشاهی اشکانی و جمهوری روم رخ داد. در ۶ مه سال ۵۳ پیش از میلاد میان سپاه کراسوس سردار رومی، با سپاه سورنا سردار اشکانی نبردی شکل گرفت و در ۹ ژوئن پس از یک نبرد خونین، سپاه روم کاملاً شکست خورد و کراسوس نیز بعد از اینکه مذاکرات به خشونت کشیده شد، کشته شد.
از آن زمان تا هفت صد سال بین دو طرف حالت جنگ و گاهی صلح برقرار بود. تاریخ‌نگاران به سبب کثرت سال‌های جنگ بین ایران و روم، این جنگ‌ها را جنگ‌های هفت صد ساله ایران و روم نامیده‌اند.
در آن دوران حکومت روم در دست سه «تریوم‌ویر» بود، یکی ژولیوس سزار، دومی پومپه و سومی کراسوس. سزار با شکست اقوام گل و پومپئوس نیز با پیروزی‌های پیشین خود در بالکان توانسته بودند وجهه خود را ارتقا دهند، در نتیجه کراسوس که در آن زمان فرمانروای سوریه بود، کوشید تا بخت خود را با یورش بردن به پارتیان بیازماید. او با وجود مخالفت رُم و با در اختیار داشتن یک سپاه هفت لژیونی و نیرومند و بدون اعلام جنگ در سال ۵۴ پیش از میلاد از رود فرات گذشت. سپس پلی را که بر فرات بود، ویران کرد، زیرا داستان‌هایی در مورد جنگ و گریز سواران پارتی و رشادت‌های آنان در سپاه روم پیچیده بود و آن‌ها را در وحشت از پارت‌ها فرو برده بود و کراسوس از فرار سربازانش بیم داشت.
کراسوس در آغاز موفقیت‌هایی به دست آورد و ارتش به او لقب امپراتور داد.البته در زبان لاتین آن دوره امپراتور به‌معنای «فرمان‌دهنده» یا «صاحب امر» بود و هنوز به‌معنای امروزین امپراتور به‌کار نمی‌رفت البته موفقیت‌های او بیش از تاراج روستاها و آبادی‌های بی‌پناه میانرودان چیز دیگری نبود.
اُرد دوم فرستاده‌ای نزد کراسوس فرستاد تا دربارهٔ این دشمنی از او توضیح بخواهد و وی مغرورانه پاسخ داد که جواب پارتیان را در سلوکیه خواهد داد. آنگاه پیرترین فرستاده اُرد دوم به نام واگیز پاسخ گفت: بدین ترتیب جنگ بین این دو ابرقدرت قطعی شد.
در سدهٔ نخست پیش از میلاد، اشکانیان ایران توانستند با مسلط شدن بر ارمنستان و آسیای صغیر و همهٔ میان‌رودان تا مرز سوریه، همسایه امپراتوری روم شوند، این در حالی بود که از چندین سال قبل، حکومت جمهوری روم در تلاش بود ارمنستان را که بخشی خود مختار در حومهٔ قلمرو اشکانیان بود، از دست اشکانیان درآورد و این موضوع تا پایان جنگ‌های سلسله‌ای ایران و روم همچنان ادامه داشت، اما سر انجام تلاشهای رومیان برای جداسازی ارمنستان از ایران ناکام ماند.
در غرب امپراتوری ایران، سرزمین‌های زیر سلطه امپراتوری روم قرار داشتند: همهٔ اروپا شامل شبه‌جزیره ایتالیا، گالیا، فرانسه، شبه‌جزیره ایبری (اسپانیا)، انگلستان، سرزمین ژرمن‌ها و شمال آفریقا تا سوریه. فقط مدت کوتاهی بطلیموس دوازدهم به اتفاق خواهرش کلئوپاترا بر مصر حاکم بودند که بالاخره مغلوب اکتاویوس سردار رومی شدند؛ بنابراین دو امپراتوری نیرومند بر جهان حکمفرما بود. یکی در اروپا، شمال آفریقا تا سوریه به نام دولت نیرومند روم و دیگری امپراتوری اشکانیان که همه خاورمیانه به جز سوریه در قلمرواش بود و مرزهای شرقی آن تا هند و سرزمین کوشانی‌ها در بخش شرقی افغانستان وسعت داشت، ولی با این حال حدود متصرفاتش به اندازه قلمرو دوران هخامنشیان نمی‌رسید.
ا قطعی شدن جنگ پادشاه اشکانی فرماندهی ارتش اصلی ایران به تعداد ده هزار، را به سردار دلاوری به نام سورنا واگذار کرد و خود به ارمنستان رفت تا از فرستادن نیروهای کمکی توسط پادشاه آن سرزمین به روم جلوگیری کند. هنگامی که کراسوس با سپاه ۴۲هزار نفری از لژیونرهای رومی وارد مرز حران (شهری در جنوب ترکیه امروزی و مرز سابق ایران و روم) شد، در مقابل خود سپاه کوچکی از اشکانیان را مشاهده کرد. کراسوس، سپاه روم را به شکل مستطیل سازماندهی کرده، سپس یک جناح را به کاسیوس و دیگری را به پسرش پوبلیوس کراسوس داد و قلب سپاه را خود در اختیار گرفت. پارت‌ها طبل‌های بزرگی داشتند که در گِرد آن زنگوله‌هایی بسته بودند تا از چند محل صدا کند. مجموعهٔ این صداها مانند غُرش جانوران درنده یا آذرخش بسیار وحشت‌آور بود و از مسافت دور گوش را ناراحت می‌کرد و بسیار شورانگیز بود و مرد سپاهی را از حالت عادی خارج می‌ساخت. سپاه سورنا شامل سواران سبک اسلحه و سنگین اسلحه به تعداد ده هزار نفر بود. این اولین بار بود که رومیان با سوارانی مواجه می شدند که سوار بر اسب سر تا پا زره پوش بودند.
سورنا که می‌دانست سپاه مجهز رومی را نمی‌توان به آسانی شکست داد، دست به یک حیله جنگی زد. او به همراه ۱۰۰۰سرباز در برابر ارتش روم ظاهر شد و ۹۰۰۰ کماندار را در پشت تپه‌ها پنهان کرد. با حمله لژیونرها، سورِنا دستور عقب‌نشینی صادر کرد تا سربازان رومی در تعقیب آن‌ها وارد محوطه اشکانیان شوند. در این هنگام کمانداران از پشت تپه‌ها بیرون آمدند و به سوی رومی‌ها حمله‌ور شدند. سواران اشکانی با حرکت زیگزاگی، چنان با مهارت تیرها را به سوی لژیونرهای پیاده‌نظام پرتاب می‌کردند که به قول پلوتارک پای سربازان رومی را به زمین می‌دوختند.
در واقع نقطه قوت ارتش ایران در این جنگ، تیر اندازی و جنگ و گریز بود. در این هنگام پوبلیوس کراسوس (پسر کراسوس) به همراه ۱۳۰۰ سوار سنگین اسلحه ــ که هزار نفر آنان سواران سرزمین گالیا (فرانسه) بودند که از طرف ژولیوس سزار فرستاده شده‌بودند ــ به یاری لژیونرها شتافت اما آن‌ها هم کاری از پیش نبردند و سرانجام همگی دربند یا کشته شدند. کراسوس کوشید با سازماندهی ارتش باقی‌مانده، حمله دیگری را ترتیب دهد، اما ناگهان با سر بریده پسرش که روی نیزه ایرانیان بود، مواجه شد. پس از مرگ پوبلیوس، سورنا با تمام ارتش خود به‌ویژه سواران سنگین اسلحه به ارتش روم حمله کرد. نبرد سختی درگرفت که تا شب ادامه داشت. هنگامی‌که هوا تاریک شد طرفین دست از یکدیگر برداشتند. کراسوس با استفاده از تاریکی شب با قوای باقیمانده خود به سمت کاره فرار کرد. سورنا سپیده دم به تعقیب او پرداخت ولی کراسوس خود را به شهر رسانیده و در آن پناه گرفت. شهر کاره که ساخلوی رومیان بود در محاصره ایرانیان قرار گرفت و سورنا به رومیان پیام داد که اگر کراسوس را تسلیم کنند، با آنها صلح خواهد کرد.
رومی ها حاضر به تسلیم کراسوس نشدند و او را وادار به فرار در شب کردند. سورنا از فرار وی مطلع شده و دست به تعقیب او زد و در میان راه به او رسید. در درگیری که رخ داد کراسوس کشته شد و فقط کاسیوس توانست با 500 سوار خود را به انطاکیه برساند .
طبق نوشته مورخان رومی، در پایان نبرد ۲۰هزار رومی کشته و ۱۰هزار تن اسیر شدند، در حالی که تعداد زخمی‌ها و کشته‌های اشکانی روی هم به صد نفر هم نمی‌رسید. دربارهٔ مرگ کراسوس روایات مختلفی عنوان شده‌است. برخی بر این عقیده‌اند که او در صحنه نبرد به دست سورنا کشته شد، اما تعدادی هم ادعا می‌کنند که فردای نبرد، کراسوس به دست فرماندهان رومی که شکست خود را از بی‌تدبیری او می‌دانستند، به قتل رسید. روایت دیگر بنا بر این است که فردای نبرد، کراسوس در حال فرار با عده‌ای از یاران خود، به دست پوماکزِرسِر، از یاران سورنا به قتل رسیده و سر و دست او نیز به سر فرزندش پیوسته و در پایان جنگ در کاخ ارمنستان که در آن موقع، ارته باذ حاکم ارمنستان بود آویخته شده است؛ ولی سورنا در سلوکیه انتشار داد که کراسوس را زنده گرفته‌است؛ زیرا می‌خواست به عنوان پیروزی و تمسخر رومی‌ها صحنهٔ تمسخر آمیزی را تعبیه کند؛ لذا یکی از اسرا را به نام «کایوس پاستیانوس» که شباهت زیادی به کراسوس داشت، لباس زنانه پوشاند و به او آموخت که چون کراسوس یا سردار و فرمانده بخوانندش، جواب بگوید. پس او را بر اسبی سوار نمودند و پیشاپیش سوار، عده‌ای طبل زنان و دهل زنان به راه افتادند. در اطراف وی افسرانی سوار بر شتر قرار گرفتند و قبل از سوار دستهٔ تازیانه و تبر که علامت کنسولگری روم بود، حرکت دادند. در اطراف هر دسته زنان سلوکیه رقص کنان و آوازخوانان با وضع تمسخر آمیزی جنگ کراسوس و اخلاق زنانه و خالی از شجاعتش را شرح می‌دادند. هفت عقاب، نماد لژیون‌های مغلوب، به درخواست سورنا، به معبد آناهیتای تیسفون سپرده شد. به هر حال مرگ کراسوس و شکست سنگین ارتش روم، ضربه جبران‌ناپذیری به دولت روم وارد ساخت و باعث شهرت اشکانیان (پارت‌ها) در جهان شد. در این نبرد، پرچم لژیون‌های ارتش روم هم به دست ایرانیان افتاد و تا زمانی که صلح میان امپراتوری ایران و روم برقرار شد، این پرچم در دربار پادشاه اشکانی نگهداری می‌شد.
بنا بر برخی گزارش‌ها، سَرِ کراسوس برای ارد دوم فرستاده شد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
پس از نبرد حران اُرُد عزم تسخیر سوریه روم را کرده، با گایوس کاسیوس لونگینوس که بازماندگان قشون رومی را به آنجا مراجعت داده‌بود جنگ نمود. اینجا رومی‌ها به اسلوب پارتی‌ها عمل کرده و قشون ایران را به کمینگاهی کشانده شکست دادند. پس از آن متارکه ممتدی بین ایران و روم برقرار شد. باز در ۳۹ قبل از میلاد اُرُد، پسر خود پاکُر را با سپاهیان زیاد و لابینوس ـ سردار رومی که در خدمت شاه ایران بود ـ برای تسخیر سوریه فرستاد. در ابتدا او موفق شد ولی با فرا رسیدن پوبلیوس ونتیدیوس باسوس به سوریه بهره‌مندی با رومی‌ها شد. توضیح آن‌که پاکر در این جنگ کشته‌شد و اُرُد از تسخیر سوریه منصرف شده و بعد به‌واسطهٔ فوت پسرش از سلطنت بیزار شده، آن را به پسر ارشد خود فرهاد چهارم واگذارد.
به غنیمت بردن تمام پرچم‌های روم (عقاب های ارتش روم) لکه ننگی بود که پس از این جنگ بر دامان ارتش روم نشست. بعد از این شکست ژولیوس سزار، سردار بزرگ رومی قصد داشت تا انتقام این شکست را از ایرانیان بگیرد؛ ولی قبل از تدارک حمله به ایران در ۱۵ مارس ۴۴ ق. م داخل مجلس سنای روم با خنجر مارکوس یونیوس بروتوس و شمشیرهای دشمنانش کشته شد. کاسیوس سردار بازماندهٔ نبرد با پارت‌ها که توانسته بود خود را به سوریه برساند، یکی از قاتلین سزار بود. چون به روشنی شاهد ضعف قدرت کنسولی و همچنین عدم آینده نگری این قدرت بود.
عاقبت در زمان پادشاهی فرهاد چهارم اشکانی بین ایران و روم در زمان زمامداری اکتاویوس در سال ۲۰ قبل از میلاد صلح برقرار شد و فرهاد چهارم قبول کرد که همه وکسیلیوم‌های رومی (درفش‌های رومی) را به کشور روم مسترد کند.
در عوض اکتاویوس، کنیزی ایتالیایی به نام تئاموزا را به فرهاد چهارم بخشید که در نتیجه ازدواج با او فرهاد پنجم به دنیا آمد. بعد از پیروزی پارتی‌ها بر رومیان، دنیای آن روز به این نتیجه رسید که رعب و هیبت رومی قابل شکست است و رومیان نیز مانند سایر ملل گاهی پیروز و گاهی دچار شکست می‌شوند. نبرد حران در تخیل نویسندگان، شاعران، تاریخ نگاران و فلاسفهٔ اخلاقیات در روم، تحول و سبک جدیدی به وجود آورد. این نوشته‌ها، بیم از پارت شکست ناپذیر را دو چندان می‌کردند. واقعه تلخی که بعد از این جنگ برای ایران روی داد، آن بود که سورنا را در جوانی و پس از انجام چنان خدمات شایانی به قتل رساندند. مورخان رومی نوشته‌اند که اُرُد از روی بدگمانی، ترس و حسد چنین قهرمانی را کشت و ایران را از خدمت چنین سرداری محروم ساخت.
جنگ حران اهمیت زیاد در تاریخ ایران دارد. این اولین رویاروی ایرانیان و رومی ها بود. رومی‌ها تا این زمان در همه‌جا فاتح بودند و این شکست بر صولت آن‌ها سایه افکنده، نام پارت را در عالم بزرگ کرد. نبرد حران نظیر نبرد ماراتن است، چنان‌که در آن زمان دولت عظیم هخامنشی در حرکت خود به‌طرف غرب در دفعهٔ اولی به دیوار محکم یونانی برخورد و توسعهٔ آن متوقف شد، به‌همین صورت دولت عالمگیر روم برای اولین بار با سد متین ایران تصادف نمود و از این به بعد توسعه آن در آسیا خاتمه یافت.
در پشت برخی سکه‌های ارد که کمیاب هستند، صحنه‌ای از «اعطای نشان» به تصویر کشیده شده که در آن که ارد در حال دریافت دست افزار توخه -الهه یونانی- است. در عصر اشکانی، ایرانیان از شمایل نگاری هلنیستی برای به تصویر کشیدن چهره های معنوی خود استفاده می کردند، بنابراین صحنه اعطای نشان را می توان با فر اوستایی، یعنی شکوه پادشاهی، مرتبط کرد. به گفته مورخ معاصر، خداداد رضاخانی، این تصویر ممکن است به دلیل افزایش اقتدار ارد پس از نبرد حران در سال ۵۳ قبل از میلاد باشد.
این جشن ریشه در تمدن بین‌النهرین (میانرودان) دارد. امروزه آشوریان (سریانی‌ها) مسیحی هستند و بیشتر آنها پیروان کلیسای آشوری شرق، کلیسای کاتولیک کلدانی، کلیسای ارتدکس سریانی، کلیسای کاتولیک سریانی، کلیسای باستانی شرق، کلیسای پنطیکاستی آشور و کلیسای اونجلیسم آشور هستند.
جشن‌ها شامل راهپیمایی و مهمانی است. بعضی از آشوریها لباس سنتی می‌پوشند و ساعت‌ها در پارک‌ها به رقص می‌پردازند. در اروپا، استرالیا، ایالات متحده، کانادا و قفقاز در میان دیاسپورای آشوری (دوری از سرزمین مادری)، غالباً مهمانی‌هایی همراه با صرف غذا، موسیقی و رقص برگزار می‌شود.
در گاه‌شماری ژولین، اعتدال بهاری به تدریج از ۲۱ مارس فاصله گرفت. اصلاح گاه‌شماری میلادی، اعتدال بهاری را به تاریخ اصلی خود بازگرداند، اما از آنجا که این جشن با تاریخ ۱ آوریل و نه واقعه نجومی پیوند خورده‌است، خاب نیسان در حساب ژولینی در تاریخ ۲۱ مارس ثابت می‌باشد که منطبق بر ۱ آوریل در تقویم میلادی است. اعتدال بهاری در سراسر ایران بزرگ به عنوان "نوروز" (به معنی "روز جدید") در تاریخ ۲۱ مارس جشن گرفته می‌شود. اما در سنت باستانی آشوری، اکدی و بابلی، جشن بهار در نخستین روزهای ماه "نیسان"E. Elochukwu Uzukwu. Worship as Body Language: Introduction to Christian Worship : an African. Published by Liturgical Press, 1997. برگزار می‌شد و در تقویم مورد استفادهٔ آشوریان باستان، ماه «نیسان» در آغاز تقویمWilliam Ricketts Cooper. "An Archaic Dictionary: biographical, historical and mythological: from the Egyptian, Assyrian, and Etruscan monuments". Published by S. Bagster and Sons, 1876. بود که اصطلاح «خا بی-نیسان» یا «اول نیسان» را پدیدآورد.
در دهه ۱۹۵۰، ناسیونالیسم آشوری منجر به ایجاد «تقویم آشوری» رسمی با مبدا آن با الهام از تخمین تاریخ اولین معبد آشور در دوره عبید میانه ۴۷۵۰ پیش از میلاد تعیین شد. با همان روحیهٔ ناسیونالیستی، نام اکدی جشن بهار، "آکیتو"، احیا شد. توجه به این نکته ضروری است که آشوریان از سال ۴۷۵۰ پیش از میلاد عموماً "آکیتو" را در روز ۱ آوریل جشن می‌گرفتند و هدف از ایجاد یک تقویم رسمی، متحد کردن آشوریها در ملی‌گرایی خود بود.
این رویداد همچنین به صورت وسیعی توسط آشوریان مقیم سوریه جشن گرفته می‌شود. اگرچه دولت سوریه این جشنواره را تصدیق نمی‌کند، آشوری‌ها هنوز هم به برگزاری این جشن ادامه می‌دهند.http://www.unhcr.org/refworld/topic,463af2212,46ef83f52,4959de172,0.html در سال ۲۰۰۲، آشوریان سوریه این رویداد را با عروسی دسته جمعی ۱۶ زوج و بیش از ۲۵۰۰۰ شرکت کننده جشن گرفتند. پس از تشکیل ترکیه، برگزاری جشن خاب نیسان و نوروز به صورت عمومی ممنوع شد. آشوریان ترکیه برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ و در نتیجه اصلاحات دموکراتیک اتخاذ شده جهت عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا، اجازه یافتند که خاب نیسان را جشن بگیرند. حدود ۵٬۰۰۰ نفر «از جمله گروه‌های بزرگی از آشوریان بازدید کننده از اروپا، سوریه و عراق» در جشن‌های خاب نیسان شرکت کردند.NYT (4 April 2005)
یکی از بزرگترین جشن‌های سال نو آشوری در سال ۲۰۰۸ در عراق برگزار شد. قبل از شروع جنگ عراق، رژیم صدام حسین اجازه برگزاری جشن‌های عمومی را نمی‌داد. این رویداد توسط جنبش دموکراتیک آشوری برگزار شد و بین ۴۵۰۰۰ تا ۶۵۰۰۰ نفر در این راهپیمایی حضور یافتند.http://www.zindamagazine.com/html/archives/2008/04.14.08/index_mon.php#goodmorningassyria
در سال ۲۰۰۴، هون. جورج رادانوویچ از مجلس ایالتی کالیفرنیا سال نو آشوری را به رسمیت شناخت و آرزوهای خود را به جامعه آشوریان در کالیفرنیا تسری داد. این بعداً با نامه ای از طرف فرماندار کالیفرنیا، آرنولد شوارتزنگر همراه شد که این جشن سالانه را به جامعه آشوریان کالیفرنیا، تبریک گفت.
آشوریان با برگزاری رویدادهای اجتماعی از جمله راهپیمایی و مهمانی، خاب نیسان را جشن می‌گیرند. آنها همچنین در باشگاه‌ها و موسسات اجتماعی جمع می‌شوند و به شاعرانی که داستان خلقت را تلاوت می‌کنند گوش می‌دهند. زنان و مردان لباس‌های سنتی می‌پوشند و ساعت‌ها در پارک‌ها می‌رقصند.
همچنین رسم بر این است که رژه‌ای در بلوار پادشاه سارگون در شیکاگو، ایلینوی با شرکت سازمان‌های آشوری، کلیساها و گاه مشاغل آشوری برگزار شود.
رسم بر این است که در روستاهای آشوری دختران به جمع‌آوری گل و گیاه بپردازند و در زیر سقف خانه آویزان کنند. به این دسته‌ها "Deqna d-Nisan" () گفته می‌شود که به معنی "ریش آوریل / بهار" می‌باشد.
کلیولند شهری در ایالت اوهایو در کشور ایالات متحده آمریکا است.
متروی کلیولند در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۱۸ ایستگاه می‌باشد.
تالار شهرت راک اند رول و کتابخانه عمومی کلیولند نیز در این شهر قرار دارد. ارکستر سمفونی کلیولند یکی از پنج ارکستر بزرگ آمریکاست."The economist", Volume 351. Economist Newspaper Ltd. , 1999. Original from the University of California. pp.78
کلیولند براونز و تیم کلیولند کاوالیرز از این شهر هستند.
دیتون (Dayton) شهری است در ایالت اوهایو از کشور ایالات متحده آمریکا که در فاصله کمی از شهر "Columbus"مرکز ایالت اوهایو واقع و فاصله کمی از شهر"Cincinnati" که از مراکز مهم اقتصادی منطقه است واقع شده‌است. رود بزرگ و معروف میامی از وسط این شهر عبور می‌کند."Grate Miami River"
شهر دیتون محل تولد برادران ویلبرت رایت مخترع هواپیما است. اولین هواپیما در آسمان این شهر به پرواز درآمد.
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به همین علت بزرگترین پایگاه نظامی هوایی خود را در این شهر قرار داده‌است و همچنین یک مرکز تحقیقات هوایی با نام "Wright Patterson Air Force Base" و بزرگترین موزه هوایی جهان با نام "National Museum of the United States Air Force" در این شهر مستقر شده‌است.
نمایش‌های هوایی این شهر از جاذبه‌های خاص آن به‌شمار می‌رود.
۶۰/. جمعیت آمریکا در فاصله ۸۰۰ کیلومتری از این شهر می‌باشند؛ که همین امر بر موقعیت استراتژیک این شهر افزوده.
۳۲۰۰۰ نفر از جمعیت این شهر کارمند می‌باشند.
دانشگاه دیتون "University of Dayton" بزرگترین و معروفترین دانشگاه این شهر است.
این دانشگاه کاتولیک بوده وبزرگترین دانشگاه خصوصی ایالت اوهایو به‌شمار می‌رود؛ که بیش از ۱۲۰۰۰ دانشجو دارد و در سال ۱۸۵۰ میلادی تأسیس شده‌است و از دانشگاه‌های قدیمی آمریکا به‌شمار می‌رود.
مرکز تحقیقات این دانشگاه رتبه دوم را درحمایت مالی از تحقیقات را دارا می‌باشد و همچنین تیم بسکتبال این دانشگاه جز چند تیم برتر آمریکا به‌شمار می‌آیید.
پشتوانه مالی این دانشگاه ۵۱۸/۲ میلیون دلار آمریکا می‌باشد و دارای ۹۲۲ عضو هیئت علمی می‌باشد.
این دانشگاه در مرکز شهر و در نزدیکی رود بزرگ میامی واقع شده‌است.
دومین دانشگاه این شهر "Wright State University"می‌باشد؛ که دولتی بوده و در سال ۱۹۶۷ تأسیس شده‌است.
انسیتو هنر دیتون "Dayton Art Institute" نیز از مهم‌ترین مراکز آموزشی شهر می‌باشد.
از دیگر مراکز علمی این شهر می‌توان "Ohio Institute of Photography and Technology" را نام برد که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شده‌است.
شهر دیتون دارای ۳۴ مدرسه دولتی و ۳۵ مدرسه خصوصی می‌باشد که ۱۶۸۵۵ دانش آموز را در خود جای داده‌است.
شهر دیتون در سال ۱۷۹۶ توسط گروهی به نام تامپسون (The Thompson Party) بنا شد. این گروه که از شهر سینسیناتی توسط قایق در رود میامی به محل کنونی شهر دیتون رسیدند و در آنجا به گروهی از آمریکای‌های اصیل برخورد کردند و این شهر را بنا نهادند که در حقیقت پاسخی بود به نیاز صنعتی و حمل ونقل شهر سینسیناتی. در سال ۱۸۰۳ رسماً این شهر توسط دولت پذیرفته و ثبت شد.
این شهر همچنین به دلیل قدمت خود خاستگاه موزه‌های بسیاری می‌باشد،
موزه هنری این شهر جزء ۱۰ موزه برتر ایالات متحده می‌باشد.
همچنین موزه کودکان این شهر دارای شهرت می‌باشد بطوری‌که در سال ۲۰۰۷ تعداد ۳۰۳۸۳۴ بازدیدکننده داشته‌است.
موزه هوانوردی دیتون بزرگترین موزه هوایی جهان است که سالانه گردشگران زیادی راجذب می‌کند. شهر دیتون دارای شمار زیادی پارک می‌باشد که از نظر تعداد و سایر مشخصات قابل رقابت و بی‌نظیر می‌باشند که از آن جمله می‌توان جان برایان پارک (john bryan park)و ایستر وود پارک (Eastwood Metropark) می‌توان نام برد.
موزه صلح دیتون دومین موزه صلح ایالات متحده آمریکا می‌باشد بعد از شهر شیکاگو.
معاهده صلح دیتون (Dayton Peace Agreement) در ۱۴ دسابر ۱۹۹۵ در این شهر به امضا رسید که تلاشی بود برای خاتمه دادن جنگ بوسنی
شهر دیتون دارای صنایع زیادی در زمینه‌های ساختمانی / اتومبیل سازی و ساخت قطعات صنعتی می‌باشد. در گذشته شرکت جنرال موتور و جنرال الکتریک دارای بیش از ۱۰ کارخانه در زمینه‌های مختلف از جمله اتومبیل سازی بوده‌اند که با ورود به رکود اقتصادی شماری از آن‌ها به تعطیلی کشانده شده بودند. با بهبود اوضاع اقتصادی ایالات متحده صنایع متوسط وبزرگ مجدداً در این شهر شروع به کار کرده‌اند.
روزنامه دیتون دیلی نیوز (The Dayton Daily News) روزنامه اصلی شهر دیتون می‌باشد که خود مالکیت چندین رسانه مثل Dayton Business Journal و Cox Enterprises را دارا می‌باشد.
کانالهای ۲-۷-۲۲-۴۵-۲۶-۱۶-WHIO-TV/WRGT-TV... توسط اوپراتورهای محلی نظیر Sinclair Broadcasting ارائه می‌شوند و ایستگاه‌های رادیویی نظیر WYSO, NPR و۹۹٫۹ … می‌باشند.
شهر دیتون دارای تیم‌های متعدد و در زمینه‌های مختلف می‌باشد که دارای افتخارات بسیار زیادی نیز می‌باشند.
بزرگراه‌های ۷۵ و ۷۰ و ۶۷۵ و ۳۵ نیز از این شهر عبور می‌کنند.
شهر دیتون با ۵ شهر زیر خواهرخوانده است:
شهر آوگسبورگ در آلمان "Augsburg"
شهر خولون در اسراییل "Holon"
شهر اوسیوکاناواگا در ژاپن "Ōiso, Kanagawa"
شهر سارایوو در هرزگوین "Sarajevo"
شهر مونروویا در آفریقای جنوبی
شهر دیتون چهار فصل می‌باشد و رطوبت هوا عموماً ۶۵٪ می‌باشد. بهار و پاییز بهترین و زیباترین فصل بوده و هوا معتدل می‌باشد. تابستان‌ها گرم و شرجی و پر باران است. زمستان‌ها سرد و پر برف است. طبیعت این شهر به لطف باران و رطوبت هوا بسار سر سبز و زیبا می‌باشد.
تولیدو شهری است در ایالت اوهایو از کشور ایالات متحده آمریکا.
دانشگاه تولیدو و مرکز شرکت خودروسازی جیپ در این شهر قرار دارد.
سینسیناتی شهری است در ایالت اوهایو و مرکز شهرستان همیلتون کشور ایالات متحده آمریکا است. این شهر مرکز فرهنگی و هنری منطقه شهری سینسیناتی و دارای قدرتمندترین رشد اقتصادی در میان ایالت‌های غرب میانه آمریکا براساس افزایش تولید اقتصادی است.
در قرن نوزدهم سینسیناتی یکی از شهرهای با رشد انفجاری در میانه کشور بود. سینسیناتی اولین شهری است که پس از انقلاب آمریکا بنیان گذاشته شد و همچنین اولین شهر بزرگ درون سرزمینی کشور بود.
سینسیناتی خانه سه تیم بزرگ ورزشی: سینسیناتی ردز از لیگ برتر بیسبال، سینسیناتی بنگالز از لیگ ملی فوتبال آمریکایی و اف سی سینسیناتی از لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا است. بزرگترین مرکز تحصیلات عالیه شهر دانشگاه سینسیناتی است که در ۱۸۱۹ بنیان گذاشته شده و یکی از ۵۰ کالج شهری برتر در ایالات متحده است. سینسیناتی خانه بناهای تاریخی بسیاری است که در مرکز شهر برای ۲۰۰ سال دست نخورده باقی مانده‌اند. در اواخر قرن نوزدهم سینسیناتی عموماً به خاطر چنین بناهای معماری زیبایی چون تالار موسیقی، هتل سینسیناتین و فروشگاه بزرگ شیلیتو ملقب به پاریس آمریکا شده بود. این شهر همچنین محل تولد ویلیام هوارد تافت بیست و هفتمین رئیس‌جمهور آمریکاست.
این شهر نام خود را از یک دیکتاتور رومی به‌نام لوکیوس کوینکتیوس کینکیناتوس که در سده پنجم پیش از میلاد می‌زیست گرفته‌است. او یک کشاورز بود که جمهوری روم را در نبردی رهبری کرد و چون پیروزمند شد، او را موقتاً دیکتاتور ساختند؛ اما او مدتی بعد از این منصب کناره‌گرفته و به مزرعه خود بازگشت تا به گاوآهن مشغول شود.
کلمبوس مرکز ایالت اوهایو آمریکا و بزرگ‌ترین شهر این ایالت است. کلمبوس با جمعیت ۸۷۹٬۱۷۰ نفر در سرشماری سال ۲۰۱۷ چهاردهمین شهر پرجمعیت در ایالات متحده استhttps://www.bizjournals.com/columbus/news/2017/05/25/columbus-overtakes-indianapolis-now-countrys-14th.html"columbus-population-keeps-rising" Columbus Dispatch. 2014. و یکی از سریعترین شهرهای بزرگ در حال رشد در کشور محسوب می‌شود. این باعث می‌شود کلمبوس سومین پایتخت ایالتی پرجمعیت در ایالات متحده (پس از فینیکس، آریزونا و آستین تگزاس) و دومین شهر پرجمعیت در غرب میانه (پس از شیکاگو ، ایلینوی) است.Population in Metropolitan and Micropolitan Statistical Areas Ranked by 2000 Population for the United States and Puerto Rico: 1990 and 2000 (PDF). U.S. Census Bureau. December 30, 2003. Retrieved on 2007-11-20 from https://www.census.gov/population/cen2000/phc-t29/tab03a.pdf. این شهر هسته اصلی منطقه کلان‌شهری کلمبوس، اوهایو بشمار می‌رود که به ۱۰ ناحیه تقسیم می‌شود"2 counties added to Columbus metro area" Columbus Dispatch. 2013. Retrieved April 16, 2014. که با جمعیت ۲٬۰۷۸٬۷۲۵ نفر دومین منطقه بزرگ شهری اوهایو است.
این شهر که در سال ۱۸۱۲ میلادی در ریزشگاه دو رود سایوتو (Scioto) و آلنتنجی (Olentangy) بنیاد شد و در ۱۸۱۶ به مرکز ایالت تبدیل شد. این شهر نام خود را از کریستف کلمب، کاشف بزرگ گرفته‌است.
این شهر اقتصادی متنوع دارد که بر پایهٔ آموزش، خدمات دولتی، صنعت بیمه، بانکداری، صنایع دفاعی، هواپیمایی، غذا، پوشاک، تدارکات، فولاد، انرژی، تحقیقات پزشکی، بهداشت و درمان، گردشگری، خرده فروشی و فناوری پایه‌ریزی شده است.
تیم کلمبوس کرو از این شهر است. دانشگاه ایالتی اوهایو نیز یک تیم دسته اول در فوتبال آمریکایی دارد که همواره در لیگ‌های سراسری مطرح بوده.
در طول تاریخ، نام‌های مختلفی به سرزمینی که کشور کنونی افغانستان استمهدیزاده کابلی، نام‌های تاریخی افغانستان اطلاق شده است؛ از جمله آریانا«ایران»، ایریانا، باختر، خراسان و افغانستان. در کتاب "افغانستان در مسیر تاریخ" اثر میر غلام‌محمد غبار از کلمهٔ «آریانا» به عنوان نام تاریخی افغانستان نام برده شده است. از جملهٔ شانزده ایالت آریانای کبیر، دوازده ولایت آن در افغانستان کنونی تثیت شده‌اند از جمله: هری (هرات)، درنکیانا (زرنج یا نیمروز) ستاکیدیا (وردک و غزنی) هریوتی (دهراوت و ارغنداب).مدنیتهای اولیه افغانستان
استرابون (Strobo – ۴۰ ق م – ۴۰ م)، جغرافیدان معروف عهد قدیم یونان که اندکی بعد از سقوط دولت یونانی باختر می‌زیست از محدودهٔ جغرافیایی افغانستان امروزی با نام آریانا یاد کرده، باختر (بلخ) و سغد را هم جزئی از آریانا به شمار آورده است.درآمدی بر تاریخ افغانستان / مهدیزاده کابلی، ص ۶
در مورد نامیدن افغانستان به آریانا نظرهای متفاوت دیگری نیز وجود دارد. به گفتهٔ محمدباقر مصباح‌زاده، در کتاب "تاریخ اقوام در افغانستان"، صفحات ۸ و ۹، در گذشته، برخی مورخان و پژوهشگران افغانی با هدایت برخی عناصر در حاکمیت افغانستان کشوری خیالی به نام «آریانا» اختراع کردند تا آنچه که میراث آریایی‌ها نام نهاده‌اند را به نام افغانستان اختصاص دهند. تاریخ‌سازی با نشان دادن افسانه‌ها و جعل واژه‌ها آغاز شد. یفتلی هپتال شد و هپتال به ابدال. همچنین، واژه‌های پاکتویس یونانی با پختویس و پشتون تطبیق داده شد.
همچنین براساس فرگرد یکم وندیداد، ایران‌ویج که بر اساس آن تعبیر آریانا پدید آمده است نخستین سرزمینی است که توسط اهورامزدا آفریده شده اما حدود جغرافیایی آن مشخص نیست.
بر حسب تعریف وندیداد در فرگرد یکم، این سرزمین در منطقه‌ای سردسیر قرار دارد که بر کرانهٔ رود دایتی نیک قرار دارد ده ماه از آن سرد و دو ماه آن گرم است. اهورامزدا در وندیداد می‌گوید: که اگر من هر سرزمینی را که آفریدم چنان آرامش‌بخش نبود که به چشم مردمانش خوش آید همه به ایران‌ویج روی می‌آوردند. سپس به ذکر آفرینش مناطق دیگر آغاز می‌کند که شامل بخش‌هایی از مناطق سرزمین افغانستان و ایران کنونی است و همچنین سایر نقاطی که از نظر جغرافیایی محل آنها کاملاً مشخص نیست. بنابراین به طور مشخص معلوم نیست که سرزمین ایران‌ویج از نظر جغرافیایی در کجا واقع شده است. به گمان برخی، منظور از رود دایتی که ایران‌ویج در کرانهٔ آن آفریده شده است رودی اساطیری است که احتمالاً آن را با سفیدرود یا منطقه‌ای در استان آذربایجان شرقی در ایران یکی می‌دانند.
بر اساس فرگرد یکم وندیداد، ایران‌ویج که بر اساس آن تعبیر آریانا پدید آمده، نخستین سرزمینی است که توسط اهورامزدا آفریده شده است، اما حدود جغرافیایی آن مشخص نیست.
بر حسب تعریف وندیداد، در فرگرد یکم وندیداد، این سرزمین در منطقه ای سرد سیر قرار دارد که بر کرانه رود دایتی نیک قرار دارد ده ماه از آن سرد و دو ماه آن گرم است. اهورامزدا در وندیداد می‌گوید: اگر من هر سرزمینی را که آفریدم چنان آرامش بخش نبود که به چشم مردمانش خوش آید همه به ایران‌ویج روی می‌آوردند. سپس به ذکر آفرینش مناطق دیگر آغاز می‌کند که شامل بخش‌هایی از منطق سرزمین افغانستان و ایران کنونی است و همچنین سایر نقاطی که از نظر جغرافیایی، محل آنها کاملا مشخص نیست. بنابرین به طور مشخص معلوم نیست که سرزمین ایران‌ویج از نظر جغرافیایی در کجا واقع شده است. به گمان برخی، منظور از رود دایتی که ایران‌ویج در کرانه آن آفریده شده، رودی اساطیری است که احتمالا آن را با رود سفیدرود یا منطقه ای در استان آذربایجان شرقی در ایران یکی می‌دانند.
همچنین به گفته الفنستون در کتاب گزارش کابل، ترجمه محمد آصف فکرت، مردم افغان نام عمومی برای کشور خود ندارند ولی گاهی نام افغانستان را به کار میبرند. او همچنین می‌گوید: نامی که توسط ساکنان سرزمین بر تمام کشور اتلاق می‌شود خراسان است اما واضح است که به کار بردن این نام درست نیست؛ زیرا از یکسو تمام سرزمین افغانان در محدوده خراسان داخل نیست و از سوی دیگر در بخش مهمی از آن ایالت، افغانان ساکن نیستند.
کلمه دیگری که به عنوان نام قدیم افغانستان استفاده می‌شود "باختر" است. باختر بعضی از ساحات شمال و شمالغرب افغانستان و مقداری از حدود جنوب هندوکش را دربرداشت. در تحت نام باختر مدنیت بزرگی مانند مدنیت گریک و باختری در تاریخ افغانستان و حتی آسیای میانه از اهمیت زیاد برخوردار است. به تعقیب آن نام «خراسان» بر سرزمین کنونی افغانستان معمول گشت. مونت استوارت الفینستون نویسنده کتاب "گزارش سلطنت کابل" (ترجمه محمد آصف فکرت ) سرزمینی که وى "افغان+ستان" نام گذاشت بخش خراسان دانسته است. وى در همین کتاب کماکان چارده بار در پیوند با "افغان کشور" از خراسان نام برده است. اما با اینحال معتقد است که کار بردن این نام درست نیست؛ زیرا از یکسو تمام سرزمین افغانان در محدوده خراسان داخل نیست و از سوی دیگر در بخش مهمی از آن ایالت، افغانان ساکن نیستند.Mountstuart Elphinstone:An Account of the Kingdom of Caubul, and Its Dependencies in Persia, Tartary London, 1815,
امروزه افغانستان نام کشوری محصور در خشکی در تقاطع آسیای مرکزی و جنوبی است.
واژه افغانستان به عنوان نام رسمی این کشور قدمت زیادی ندارد و در سال ۱۳۰۲ خورشیدی (۱۹۲۳) در زمان سلطنت سلسله بارک‌زایی و در قانون اساسی امان‌الله شاه به تصویب رسیده است. واژه افغان در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و در قانون اساسی تصویبی محمد ظاهرشاه (آخرین پادشاه سلسله بارک‌زایی) با تعریفی تازه و به معنی همه افراد شهروند کشور افغانستان به کار گرفته شد.
پیش از تصویب قانون اساسی امان‌الله شاه در زمان امرای درانی و امرای پیشین امان‌الله در سلسله بارک‌زایی نام خراسان به عنوان نام این کشور شناخته میشد که طی تصویب این قانون به افغانستان تغییر کرد.
"دائرةالمعارف آریانا" می‌نویسد: کشوری که در تاریخ معاصر جهان به نام افغانستان یاد می‌شود در قرون وسطی به‌اسم خراسان و در عهد باستان به‌نام آریانا شهرت داشت.دائرةالمعارف آریانا، ص ۱٧
پس از تاسیس امپراتوری درانی توسط احمدشاه به علت این که بخش اصلی این امپراتوری و مرکزیت آن در حوزه تمدن خراسان بزرگ قرار داشت احمدشاه قلمرو تحت فرمان خود را که از مشهد تا دهلی و از آمو تا دریای عمان را در بر می‌گرفت خراسان نامید.
پس از ورود انگلیس به منطقه، انگلیسی‌ها اقدامات بسیاری برای تضعیف کشورهای منطقه در جهت اهداف استعماری خود انجام دادند. از جمله این اقدامات تغییر نام دولت‌های منطقه با هدف ایجاد جنگ دینی و قومی در داخل کشور‌ها و همچنین بروز اختلاف بین کشورهای مختلف بود.
نام افغانستان به عنوان نام یک کشور اولین‌بار در قراردادی میان انگلیس و ایران در سال ۱۸۰۱ میلادی به کار گرفته شد.ر. ک. به: تاریخ روابط ایران و انگلیس در قرن ۱۹، ج ۱، ص ۱۹؛ شایان توجه‌است که شادروان دکتر احمد جاوید بر این نظر است که در متن انگلیسی عهدنامه، اصطلاح «سرزمین افغان» (Afghan land) به کار رفته که آقای محمود محمود، آن را در کتاب خود به کلمهٔ «افغانستان» برگردان کرده‌است. (مهدیزاده کابلی) سر جان ملکم سفیر انگلیس در تهران، دولت قاجار را متقاعد کرد تا در همه قراردادها و نامه‌های رسمی از نام «افغانستان» به جای نام «خراسان» استفاده کنند و دیگر این کشور را خراسان خطاب نکنند.
مونت‌استوارت الفنستون رئیس هیئت سفارت انگلیس در قلمرو پادشاهی درانی در سال ۱۸۰۸ میلادی در کتاب خود با نام «سلطنت کابل» می‌نویسد که افغانان کشور خویش را خراسان خطاب می‌کنند و خود را خراسانی می‌خوانند. او همچنین می‌نویسد که خان بهاولپور (اکنون در پاکستان واقع است) اولین رعیتی است که الفنستون دیده و خود را خراسانی خطاب کرده است.گزارش سلطنت کابل، ترجمه آصف فکرت، ص۴۲. با همه این توصیفات الفنستون نام خراسان را برای این کشور شایسته نمی‌داند و معتقد است که نام افغانستان را که دولت قاجار (با مشاوره سفیر انگلیس) بر این سرزمین نهاده‌ برای این کشور مناسب‌تر است و او طرفدار کاربرد و تعمیم همین نام برای این کشور است.گزارش سلطنت کابل، ترجمه آصف فکرت، ص۱۵۸.گزارش سلطنت کابل، ترجمه آصف فکرت، مقدمه مترجم.
لرد اکلند نماینده بریتانیا در سال ۱۸۳۸ میلادی در طی معاهده سه‌جانبه لاهور که میان او، راجت سینگ و شاه شجاع درانی که از مقام خود خلع شده بود نام افغانستان را به شاه شجاع تحمیل کرد و قلمرو درانی را در این قرارداد به جای عبارت خراسان با نام افغانستان مورد خطاب قرار داد و این اولین باری بود که در قراردادی که یک طرف آن ظاهرا دولت درانی قرار دارد نام قلمرو تحت فرمان این دولت افغانستان خطاب میشود.
پس از معاهده سه جانبه لاهور به علت ضعف شاهان درانی و بارک‌زایی و ناتوانی آنها در اعتراض به دولت بریتانیا و قاجار، این دو دولت در دیگر معاهدات رسمی خود نیز بارها نام افغانستان را به جای نام خراسان به کار بردند. تا اینکه پس از حدود صد و بیست سال تحمیل این نام به دو دولت درانی و سپس بارک‌زایی این نام در دوره حکومت امان‌الله شاه، پنجمین پادشاه بارک‌زایی وارد قانون اساسی شد و در سال ۱۹۲۳ میلادی بالاخره تبدیل به نام رسمی این کشور شد.
واژهٔ افغانستان به عنوان نام یک کشور در سال ۱۹۲۳ و در قانون اساسی امان‌الله شاه به تصویب رسید. از زمان استقلال افغانستان در سال ۱۹۱۹ (میلادی)، این کشور دو بار توسط امپراتوری بریتانیا اشغال گردید و تا زمان اعلان استقلال آن توسط امان‌الله خان در ۱۹۱۹ (میلادی) سیاست خارجی افغانستان زیر نظر مستقیم امپراتوری بریتانیا بود. آغاز پادشاهی امان‌الله شاه در سال ۱۹۲۳ (میلادی) آغاز تاریخ مستقل افغانستان است. تاریخ قبل از این تاریخ عبارت از تاریخ امپراطوری درانی هااست.
افغانستان به‌طور غیررسمی همزمان با مرگ نادرشاه در سال ۱۷۴۷ میلادی با جدایی غیررسمی افغانستان از ایران توسط احمدشاه درانی و تأسیس امپراتوری درانی شکل گرفت. البته محدوده‌ای متفاوت با محدودهٔ امروزش داشت. از این تاریخ به بعد بخش‌هایی از افغانستان کم شد و بخش‌هایی بدان افزوده شد. از جمله این تغییرات جغرافیایی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
ایران تا عهدنامه پاریس ۱۸۵۷ چنین کشوری را به رسمیت نمی‌شناخت و آن را بخشی از ایران می‌دانست هر چند تنها بر بخش‌های غربی آن (در حدود ۱۶۵ هزار کیلومتر مربع از غرب افغانستان یعنی ولایت هرات تاریخی (())) تسلط داشت.
حدود ۱۵۰ سال پیش، انگلیس با تصرف بخش‌هایی از جنوب ایران (بنادر خرمشهر و بوشهر و جزایر جنوب) ناصرالدین شاه قاجار را مجبور به قبول پیمان پاریس در سال ۱۸۵۶ (میلادی) کرد. بر طبق این پیمان ایران از ادعای خود بر هرات چشم پوشی کرد و هرات در ۱۸۶۳ (میلادی) به افغانستان ملحق گشت و ایران، "افغانستان" را به رسمیت شناخت.
ساکنان اصلی آسیای مرکزی از مردم ایرانی‌تبار سَکا بودند."Scythian". The New Encyclopædia Britannica, Micropædia. Volume 10 (15th ed.). p. 576. "member of a nomadic people originally of Iranian stock who migrated from Central Asia to southern Russia in the 8th and 7th centuries BC". مردمان ترک‌تبار از سده پنجم به این‌سو آغاز به نفوذ و کوچ در منطقه کردند. بخش‌های بزرگی از مناطق جنوبی قزاقستان امروزی (در حدود ۶۰۰ هزار کیلومتر مربع) به همراه تمامی ازبکستان و ترکمنستان امروزی (با مجموع حدود ۹۰۰ هزار کیلومتر مربع) از اراضی ایران افشاری تا اواسط قرن هجدهم میلادی (مرگ نادرشاه در سال ۱۷۴۷ میلادی) بخشی از ایران بود. با مرگ نادرشاه، با ضعف دولت ایران و حکومت مرکزی وقت ایران، بدون اینکه قراردادی به‌طور رسمی بسته شود حدود ۱٫۵ میلیون کیلومتر مربع از اراضی ایران در آسیای مرکزی به تدریج از کنترل ایران خارج شد. ضمن اینکه این واقعه، در عمل سبب شد تا امپراتوری درانی ایجاد شود و کشوری به نام افغانستان موجودیت پیدا کند. ایران تا عهدنامه پاریس ۱۸۵۷ چنین کشوری را به رسمیت نمی‌شناخت و آن را بخشی از ایران می‌دانست هر چند تنها بر بخش‌های غربی آن (در حدود ۱۶۵ هزار کیلومتر مربع از غرب افغانستان یعنی ولایت هرات تاریخی) تسلط داشت. باید توجه داشت که بر اساس متون و نقشه‌های قدیمی، منظور از ولایت هرات که در ۱۸۵۷ از ایران جدا شد (جدایی هرات از ایران) نه ولایت هرات امروزی بلکه منطقه ای به گستردگی چهار ولایت امروزی افغانستان بود که شامل چهار ولایت هرات، ولایت بادغیس، ولایت فراه و ولایت نیمروز امروزی و در حدود یک چهارم مساحت افغانستان امروزی است.https://www.irna.ir/news/83824020/سرنوشت-شوم-پادشاهی-حماسه-سازhttps://www.tasnimnews.com/fa/news/1397/02/01/1705301/جدا-شدن-افغانستان-از-ایران-در-عصر-قاجار-یک-غلط-مشهور-تاریخیhttp://ensani.ir/fa/article/414449/ارتش-نادرشاه
در سال ۱۸۸۷ (میلادی) بلوچستان توسط انگلیس‌ها به هند تحت حکومت بریتانیا ملحق شد.
در سال ۱۸۹۳ (میلادی) نیمهٔ شرقی پشتونستان طبق معاهدهٔ دیورند توسط بریتانیا به هند که تحت حکومت بریتانیا بود ملحق شد.
روز شنبه ۱۹ اوت ۲۰۱۷ (میلادی) افغانستان نود و هشتمین سالروز استقلال از بریتانیا را جشن گرفت. این جشن در حالی برگزار شد که ایالات متحده آمریکا در تلاش برای پیاده کردن استراتژی تازه‌ای در جنگ ۱۶ ساله افغانستان است. همچنین طی هفته‌های گذشته درگیری بین نیروهای امنیتی و پلیس افغانستان با گروه طالبان تشدید شده و طی آن چندین مأمور پلیس نیز کشته شده‌اند.
برای بزرگداشت این روز اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان و اعضای دولت در محل ساختمان وزارت دفاع گرد آمدند و تاج گلی نثار «گلدسته آزادی» کردند. همچنین در مراسم جشن استقلال در هتل اینترکانتیننتال کابل هزاران نفر شرکت کردند تا شاهد آواز خواندن آریانا سعید خواننده نامدار پاپ افغانستان باشند.
صفحه دیگری نیز برای این ماهی نگارش شده است: دیسکاس
دیسکوس سلطنتی
خانواده: سیکلیده
گونه: Symphysodon aequifasciata
اندازه: 20 سانتی متر
رژیم غذایی : گوشت‌خوار
خوی : به خوبی چیزهای جدید را می‌آموزد.
نیازمندی‌ها : دما 89/79 فارنهایت، پی هاش 7.5/6.1
محل جایگیری در آکواریوم: وسط و پایین
سازش پذیری : زنده زاها، تترا‌ها، رازبوراها، دانیوها، بارب‌ها، گورامی‌ها، رنگین کمان ماهی، کوریدوراس‌ها، آنجل و دیگر ماهیان صلح جو.
دیسکس سلطنتی آبی نوعی جدید از خانواده دیسکوس‌های آمریکای جنوبی است و این نوع دارای رنگ آمیزی زیبای آبی است.ر نگ آمیزی این خانواده دارای ثبات خاصی نیست و بر حالت و سرزندگی ماهی بستگی دارد و دیسکس از معروف‌ترین نوع ماهیان اکواریومی است.
محل زندگی دیسکس دارای آب‌های بدون سایه همراه با شاخه و پوشش متراکم است واین محل زندگی باید در درون اکواریوم فراهم شود.تمام نیازمندی‌ها از قبیل دما، سختی، و درجه پی هاش باید تحت کنترل باشد.
قلمرو خود را در هنگام تولید مثل محافظت می‌کند. بهتر است که برای تولید مثل زوجی را انتخاب نموده یا 6 عدد از از دیسکس‌های جوان را انتخاب نموده و بگذارید که خود جفت‌گیری کند.
برای تخم ریزی یک سطح کج مثل تخته سنگ یاچوب از قبل تایین شده را انتخاب می‌کنند.
پدر و مادر را نبایید از بچه‌ها جدا نمود و بچه‌ها از ماده مخاطی روی بدن پدر و مادر استفاده می‌کنند.
باید ازقبل غذای بچه‌ها ( میگو )را اماده کرد.
تئودور هَرولد "تد" مِیمَن (۱۱ ژوئیه ۱۹۲۷ – ۵ مه ۲۰۰۷) فیزیکدان و مهندس برق آمریکایی سازندهٔ اولین لیزر جامد در جهان است.
میمن در ۱۹۲۷ در لس آنجلس به دنیا آمد. او از نوجوانی به تعمیر وسائل برقی و رادیو علاقه داشت و کارش هم همین بود. پدرش که مهندس الکترونیک بود، می‌خواست که او پزشک شود، ولی او مدرک کارشناسی خود را در رشته فیزیک دانشگاه کلرادو گرفت و برای اخذ مدرک مهندسی الکترونیک به دانشگاه استنفورد رفت و در ۱۹۵۵ از رساله دکترای خود در رشته فیزیک دفاع کرد. تئودور میمن در سال ۱۹۶۰ توانست لیزر را به جهانیان ارائه دهد.
در آغاز تئودور میمن، برای تحقیقات بر روی میزر (وسیله‌ای برای تقویت امواج ریزموج) به شرکت هیوز پیوست و پیشنهاد ساخت دستگاه لیزر را به آنان داد که در نهایت مدیران شرکت به او نه ماه وقت همراه با ۵۰ هزار دلار دادند که سرانجام در سال ۱۹۶۰ میمن توانست لیزر را به جهانیان ارائه دهد. با این حال شرکت هوگو فعالیتی در زمینه لیزر انجام نداد، به همین دلیل او با استعفای خود از آنجا شرکت کوارد را تأسیس کرد. میمن دو بار نامزد دریافت جایزه نوبل شد که در هیچ‌کدام موفق نبود اما در سال ۱۹۶۶ موفق به دریافت جایزه اولیور بکلیOliver E. Buckley Condensed Matter Prize شده‌است. او همچنین جایزه ولفWolf Prize in Physics را در سال ۱۹۸۳ برده‌است. تئودور میمن در ۵ مه ۲۰۰۷، درست ۱۳ روز قبل از چهل و هفتمین سالگرد اختراع لیزر در ونکوور کانادا درگذشت. او ۷۹ سال عمر کرد.
در سال ۱۹۹۹ با همسرش «کاتلین» راهی ونکوور شد و سه سال بعد از دانشگاه سیمون فراسرSimon Fraser University دکترای افتخاری گرفت. از سال ۲۰۰۰ کتاب «ادویسه لیزر» را تکمیل کرد. تئودور میمن تا پیش از مرگش در سال ۲۰۰۷، همچنان فعال بود و به تحقیق ادامه می‌داد. در زما حیاتش بیش از ۲۰ مقاله علمی نوشت و با دائرةالمعارف‌های علمی همکاری داشت. وی سال ۱۹۷۳ در سمپوزیوم لیزر مونیخ شرکت نمود و در توکیو و بانکوک و تایوان (Taipei)... دستاوردهای خودش را در مورد لیزر عرضه کرد. عنوان یکی از مقالات وی دربارهٔ نور این است:Stimulated optical radiation in rubyتئودور میمن عضو فرهنگستان ملی علوم و آکادمی ملی مهندسینNational Academy of Engineers در آمریکا بود.
در سال ۱۹۶۲ مدال بالنتینBallantine Medal ۱۹۶۵ را از انستیتو فرانکلینFranklin Institute گرفت. جایزه بنیاد «فه‌نی و جان هرتز»Fanny and John Hertz Foundation را برد و در مراسمی با شرکت رئیس‌جمهور لیندون جانسون از وی تقدیر شد. سال ۱۹۸۴ او همچنین از بنیاد ولفWolf Foundation جایزه (در فیزیک) دریافت نمود و سال ۱۹۸۷ جایزه «الکترو اپتیک» را در ژاپن برد. این جایزه را معادل جایزه نوبا ارزیابی کرده‌اند.In memoriam: Theodore H. Maiman http://spie.org/x14030.xml
گوگل به افتخار وی این لوگو را عرضه نمود.
در سال ۱۹۷۱ بسیاری از فیزیکدانان جهان از جمله دکتر علی جوان (کاشف لیزر گازی)، دکتر پرتوی، چارلز هارد تاونز،Charles H. Townes الکساندر میخایلوویچ پروخورف،Alexandr M. Prokhorov سرجیو پورتو،Sergio Pereira da Silva Porto نیکولاس برومن برگن،Nicolaas Bloembergen بوریس استوچف،Boris P. Stoicheff پییریاکویی نوت،Pierre Jacquinot رایموند کیدر،Raymond E. Kidder آرتور شاچولوف.Arthur L. Schawlow و ده‌ها فیزیکدان دیگر به ایران (اصفهان) آمدند و در نخستین سمپوزیوم لیزر (سمپوزیوم در فیزیک بنیادی و کاربردی لیزر، اصفهان)، شرکت نمودند. این سیمپوزیوم ۲۹ آگوست – ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ با حمایت دانشگاه صنعتی شریف تهران (آریامهر سابق) و با همکاری دانشگاه اصفهان و مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در دانشگاه اصفهان برگزار شد. از همایش اولین لیزر تئودور میمن و شماری از دانشمندان فیزیک در ۱۶ می ۱۹۶۰ که بگذریم سمپوزیوم لیزر در اصفهان نخستین کنفرانس بین‌المللی لیزر در جهان بود.At the Esfahan Symposium on Fundamental and Applied Laser Physics, which took place 29 August–5 September 1971, the world's laser specialists gathered to exchange notes on the state of the field and its probable future. The symposium was held on the campus of Esfahan University in Esfahan, the second largest city of Iran, under the auspices of Arya-Mehr University of Technology and with the support and cooperation of Esfahan University and the Massachusetts Institute of Technology. Ali Javan (MIT) was director of the symposium, which was sponsored by the International Union of Pure and Applied Physics.
در مورد این سمپوزیوم علاوه برAtomic Coherent States in Quantum OpticsArecchi, F. T. ; Courtens, E. ; Gilmore, R. ; Thomas, H.Fundamental and Applied Laser Physics, Proceedings of the Esfahan Symposium held August 29 to September 5, 1971.New York, NY, 1973, p.835 گزارش Atomic Coherent States in Quantum Optics و کتابHighly Excited States of the Helium AtomLamb, W. E. , Jr. ; Mader, D. L. ; Wing, W. H.Fundamental and Applied Laser Physics, Proceedings of the Esfahan Symposium held August 29 to September 5, 1971.New York, NY, 1973, p.523 Highly Excited States of the Helium
یک کتاب کوچک ۱۳۳ صفحه ای از «آبراهام هرتزبرگ» با عنوان Developments in High Power Laser Research و یک جزوه ۱۸ صفحه ایEsfahan Symposium on Fundamental and Applied Laser Physics, Held in Esfahan, Iran on 29 August-5 September 1971 که «ویلیام ژوزف کوندل»William J. Condell منتشر نموده، کتاب قطوری هم در ۹۶۰ صفحه منتشر شده‌است.مشخصات کتابی که در مورد سمپوزیوم لیزر در دانشگاه اصفهان در سال ۱۹۷۱ برگزار شد این است:
TITLE: Fundamental and applied laser physics; proceedings of the Esfahan Symposium, August 29 to September 5, 1971. Edited by Michael S. Feld, Ali Javan [and] Norman A. Kurnit.TYPE: BookPUBLISHED: New York, Wiley [1973]DESCRIPTION: xiii, 952 p. illus. 23 cm. A WileyInterscience publication. Includes bibliographical references.ISBN 047125701XRELATED: Feld, Michael S. , 1940 ed. Javan, Ali, 1926 ed. Kurnit, Norman A. , 1939 ed.SUBJECTS: Quantum electronicsCongresses. LasersCongresses. Spectrum analysisCongresses.LOC CLASSIFICATION: QC680 .F86DEWY DECIMAL #: 535.5/8
تئودور میمن در مصاحبه مطبوعاتی ۷ ژوئیه ۱۹۶۰ به صراحت گفته بود: رنج می‌برم که به لیزر که می‌تواند پزشکی و صنعت را ارتقا دهد، به عنوان «اشعه مرگ و کشتار» نگاه می‌کنند.گفتگوی تئودور میمن با خبرنگاران ۷ ژوئیه سال ۱۹۶۰ The life ray http://spie.org/x13999.xml?ArticleID=x13999 در نخستین سیمپوزیوم لیزر در مورد تحقیقات نظری مبنی بر امکان نشر لیزری در ناحیه پرتو ایکس تبادل نظر شد و دکتر علی جوان دربارهٔ رزونانس‌های اتمی و مولکولی در بیناب نمایی لیزری صحبت کرد…
الکساندر میخایلوویچ پروخورفعلی جوانچارلز هارد تاونزنخستین سمپوزیوم لیزرسرجیو پورتو
پس از میلاد یا آنُو دُمینی () که مخفف آن "AD" است معرف یک مبدأ تاریخ است که بر پایه سال باستانی - تخمینی مورد قبول تولد عیسی مسیح قرار دارد. به همین شکل، «پیش از میلاد» (از یونان باستان «کریستوس» یا تدهین شده «اشاره به عیسی مسیح»، مخفف شده به «بی‌سی» "BC" که در زبان انگلیسی مورد استفاده قرار گرفته و به سال‌های قبل از شروع این مبدأ اشاره دارد. برخی از افراد غیر-مسیحی از مخفف‌های ای‌دی و بی‌سی بدون اشاره به مسیحی بودن آن، استفاده می‌کنند. بعضی از مردم ترجیح می‌دهند از عبارات جایگزین مانند «سی ای» و «بی‌سی‌ای» استفاده نمایند و علت آن را نیز خنثی بودن بیشتر این نوع الفاظ ذکر می‌کنند (رجوع کنید بهعصر مشترک).
این تخصیص جهت شمارش سالیان در «عصر مسیحیت» و به صورت مرسوم در ژولیوس و تقویم مسیحی به کار گرفته می‌شود. به صورت کامل‌تر، شمار سال‌ها را همچنین می‌توان به عنوان «انو دامینی نوستری ایسو کریستی» («در سال‌های سرور ما عیسی مسیح»). تاریخ‌گذاری «انو دامینی» برای اولین بار در سال ۵۲۵ مورد محاسبه قرار گرفته و در سال‌های قرن هجدهم در اروپای غربی استفاده از آن شروع شد.