moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۴۵۷ نفر (۲٬۱۰۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه جوق، دهستانی است از توابع بخش انگوران شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۷۹۵ نفر (۱٬۲۸۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اوریاد، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال 1395 جمعیت آن٬ 12000 نفر (۱٬۲۹۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قزل گچیلو، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۳۴۸ نفر (۵۸۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ماه نشان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۱۶۸ نفر (۲٬۳۰۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بیارجمند، دهستانی است به مرکزیت روستای خانخودی از توابع بخش بیارجمند شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران. این دهستان تا دی ماه سال ۱۳۱۶ از توابع خراسان و سبزوار بوده است.اکثر مردم آن به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می کنند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۲۳ نفر (۷۳۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خوارتوران، دهستانی است از توابع بخش بیارجمند شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران. این دهستان تا دی ماه سال ۱۳۱۶ از توابع خراسان و سبزوار بوده و اکثر مردم آن به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می کنند.
مرکز این دهستان روستای زمان اباد است که در فاصله ۲۴۲ کیلومتری از شاهرود و ۱۲۷ کیلومتری از سبزوار قرار دارد.اطلس راه های ایران، موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی کیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۱، ص. ۲۴
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۶۱۶ نفر (۹۸۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طرود، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. روستای طرود مرکز این دهستان است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت 3555نفر (۷۸۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
روستای طرود 130 كیلومتر از شاهرود فاصله دارد
کلاته‌های شرقی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میامی در استان سمنان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۲۰ نفر (۱٬۶۸۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان میامی دهستانی در بخش مرکزی شهرستان میامی استان سمنان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این دهستان ۶٬۷۹۰ نفر بوده‌است.
نردین، دهستانی است از توابع بخش کالپوش شهرستان میامی در استان سمنان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۱۱۴ نفر (۵۲۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رباطات، دهستانی از توابع بخش خرانق شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۳۲۹ نفر (۷۱۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زرین، دهستانی از توابع بخش خرانق شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۶۶ نفر (۲۸۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
محمدیه، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۰۸۵ نفر (۷۹۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
عقدا، دهستانی از توابع بخش عقدا شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۴۶۹ نفر (۴۷۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نارستان، دهستانی از توابع بخش عقدا شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۵۲۶ نفر (۴۸۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آسفیج، دهستانی از توابع بخش آسفیج شهرستان بهاباد در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۶۴ نفر (در ۷۱۴ خانوار) بوده‌است.
بنستان، دهستانی است از توابع بخش آسفیج شهرستان بهاباد در استان یزد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۵۲۳ نفر (۴۸۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مبارکه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بافق در استان یزد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۸۶۹ نفر (۱٬۰۷۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان کوشک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شیرکوه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تفت در استان یزد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۲۰ نفر (۶۳۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان نصرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دهشیر، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تفت در استان یزد ایران. ویکی از مناطق دارای جاذبه گردشگری می‌باشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۷۳ نفر (۱٬۰۴۷ خانوار) بوده‌است. دهشیر از نگاه ایرج افشار
ده شیر آبادی مشهور اما کم مایه‌ای است بر سرراه ابرقو. نام ان درکتب به صورت «قریه شیر» نیز آمده است. علی الظاهر هر نامش مأخوذ از نام «شیرکوه» است. قدیمترین ذکر آن در تارخ جدید یزد ص ۱۳۳ جامع مفیدی دیده می‌شود و بنا برضبط آن خواجه شمس الدین محمد تازیکو چون «مسجد چهل محراب» را در شهر یزد بساخت چهار دانگ از قریه (دهشیر) را بران وقف کرد. از جنگاوران این دیار کهن می‌توان به افرادی چون: نایب جعفر مظفری درخشان اشاره کرد، سخیرو تصرف باغ خان یزد ازمهم‌ترین اقدامات نایب جعفر به‌شمار می‌آید.
محمد مفید مستوفی در جامع مفیدی در خصوص آبادانی وعمارت ده شیر اطلاع مفیدی به دست می‌دهد وان اینست که چون مبارزالدین محمدمظفر قصد تسخیر ولایت فارس از راه ابرقو کرد و به موضع «ده شیر کهنه» رسید چند روز توقف کرد و آنجا را چون ویران و کم‌آب دید نذر کرد که اگر به فتح نائل شود در آن موضع قناتی حفر کند و ده وسیع سازد. پس در بازگشت قناتی جاری ساخت و ده شیر را بنا کرد «و خانقاه عالی بساخت و آن ده را براینده و رونده وقف فرمود و چنان مقرر کرد که حاصل آن تمامی صرف اخراجات و اطعام فقرا و مساکین بوده باشد و حال تحریر این نسخ که سنه تسع و سبعین و الف است آن قریه روبه خرابی نهاد و مجاوران و ساکنان به عسرت و تنگی گرفتار گردیده‌اند و حاصل محل مزبور که نقد و جنس قریب بیست و پنج تومان می‌شود به ناحق و به غیرمصرف می‌گردد».
این رباط که اکنون پاسگاه ژاندارمری است درقرن سیزدهم هجری به امر شاهزاده محمد ولی میرزا که در ۱۲۳۶به حکومت یزد رسید بنا شد. دارای سردر دوطبقه‌ای از آجراست و قسمتی از ان ویران گردیده.
در محراب مسجد ده شیر سنگ مرمری به اندازه ۱۲۶*۶۵ سانتی‌متر نصب است که در اطرافش آیات قرانی و در وسط نقش سرو و قندیل نقر شده و عبارت تاریخ ان بدین شرح است:
"بانی این مسجد حاج الحرمین الشریفین حاج علی نقی وقف کرد بران ثلث از یک روزشبان از مزرعه اردونک که مداران ده روز وشبان می‌باشد که محصول ان صرف فرش و روغن چراغ و تعمیر مسجد مزبور نمایند. عمل استادعباس تحریرا فی سنه ۱۲۳۴".
در بنایی عادی که قدمگاه شهرت دارد بنا برذکر آقای معصومی تخته سنگی منقوش و محکوک نصب بوده‌است که ربوده‌اند.
از توصیفی که ایشان از برآمدگی دو «پستان مانند» برسنگ می‌کرد احتمال می‌رود که از سنگ قبرهای قرن پنج و ششم هجری بوده‌است که در میبد و سانیچ و بافق و رباط پشت بادام دیده‌ایم و وصف ان در کتاب آمده است.
در قبرستان ده یک سنگ قبر مرمر به اندازه ۱۶۷*۴۳و ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر دیده شد که بران نام صاحب قبر چنین ضبط است:
«وفات مرحومه اغا بیجه بنت مغفرت پناه خواجه شرف الدین حسن یزدی بتارخ شهر جمادی‌الاول لسنه اربعین والف.»
نام شخصی از این آبادی (دهشیر) که استاد بقول خودش برسرسفره او نشسته و شلغم پخته‌ای و شولی (نوعی اش) و رب انا و ارده لذیذ خورده حاج امان‌الله ملا معصومی می‌باشد.درگاه ملی آمار ایران
بنادکوک، دهستانی از توابع بخش نیر شهرستان تفت در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۱۰ نفر (۶۷۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان زردین، دهستانی از توابع بخش نیر شهرستان تفت در استان یزد ایران است.
دهستان زردین در ۸۵ کیلومتری یزد قرار دارد. این دهستان از توابع شهرستان تفت و بخش نیر می باشد. زردین در جنوب غربی یزد و شرق این شهر قرار دارد. فاصله زردین تا نیر ۱۲ کیلومتر و تا شهر تفت حدود ۶۸ کیلومتر است. همچنین نخستین بار ایده پرورش و نگهداری یوزپلنگ آسیایی در این روستا مطرح شد ولی بنا به دلایلی زیست بومی و تهدید سگ ها این پروژه لغو گردید.
دهستان زردین بزرگ ترین دهستان استان یزد است اما از بخش آسفیچ، کوچکتر است.
اگر در زردین فامیل زارع زردینی را صدا بزنی، همه ی مردم برمی گردند و نگاهت می کنند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۵۱۶ نفر (۸۰۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان گاریزات، از توابع بخش گاریزات شهرستان تفت در استان یزد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۵۸ نفر (۱٬۵۳۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کهدوئیه، دهستانی است از توابع بخش گاریزات شهرستان تفت در استان یزد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۳۳ نفر (۳۳۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ارنان، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۹۰ نفر (۵۶۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تنگ چنار، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا بالغ بر ۲۰۰۰ نفر و حدود ۵۰۰ خانوار است.
وجه تسمیه این نام از درخت بزرگ چناری است که در آن وجود دارد و در کنار آن قنات پرآبی قرار دارد. شغل عمده مردم آن کشاورزی و دامداری می‌باشد . دارای دهستان‌های زیادی است از جمله حسین آباد، مزرعه نو، حاجی شمس و...می باشد. هرسال در روز عاشورا مراسم تعذیه در حسینیه بزرگ این دهستان برپا می‌شود.درگاه ملی آمار ایرانودر ضمن قرار گرفتن این 30ده وآبادی بین دو رشته کوه ک سر رشته گرفته شده اند از امتداد شیر کوه
خورمیز، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران.
این روستا از پنج بخش خورمیز سفلی و خورمیز علیا و مدوار و عصمت آباد و میرک آباد تشکیل شده است.
بنظر می رسد واژه ی خورمیز معرّب و تغییریافته ی حورمیز و یا هورمیز باشد و در نهایت به هورمزد یا اهورامزدا خدای خوبیها در آیین زرتشت برمی گردد. ضمنا واژه ی هرمز هم از همین ریشه مشتق شده است(هورمزد).
برخی نیز خورمیز را معرب کلمه هرمز، پسر انوشیروان ساسانی بنیان گذار این دهستان میدانند
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۷۸۴ نفر (۲٬۱۰۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بنا به روایتِ تاریخ، این روستا در روزگار فرمانروایی انوشیروان ساسانی به دست پسر او، هرمز شاه، بنا شده است.
در کتاب "تاریخ یزد" به چگونگی پیدایش خورمیز اشارت داشته و این‌گونه نقل می‌کند:
«که انوشیروان را دختر خاقان ترک، پسر و دختری به وجود آمد که پسر را هرمز و دختر را مهرنگار نامید و یزد را به مهرنگار بخشید.
ازاین‌رو مهرنگار معماران و مقنّیانِ چند به یزد فرستاد دستور اجرای قنوات و احداث دهاتی به نام خودش و برادرش هرمز داد.
گویند هرمز را بسیار دوست می‌داشت؛ چه او یگانه یادگاری بود از مادرش خاقان، عملاً معماران و مقنیان، نخست کاریز مهریز را احداث کردند و قریه خودش طرحی در مجرای آن ساختند به نام خودش مهرگرد مشهور شد.
آنگاه قنات و قریه‌ای دیگر در یک‌فرسخی آنجا احداث کرد به نام هرمز (هرمیز) نامیدند و در تعریفات بعدی خورمیز نامیده شد...
و هرمز در آنجا قلعه‌ای ساخت و قناتی جاری کرد که هنوز قلعهٔ آن وجود دارد.
در مورد شکل‌گیری مجموعه‌بناهای تاریخی خورمیز مستندات تاریخی نشان‌دهندهٔ قدمت خورمیز بیش از ۱۵۰۰ سال است که به مرور زمان به شکل امروزی درآمده است.
بهادران، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این دهستان متشکل از چهار روستا به نام های کریم‌آباد٬ علی‌آباد٬ بهادران و مهدی‌آباد است
این دهستان در فاصله ۶۰ کیلومتری شهرستان مهریز و ۵۵ کیلومتری شهرستان انار واقع شده است
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت نفر ۷۰۰۰ (۱٬۱۱۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بفروئیه، دهستانی از توابع بخش بفروئیه شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۱۹۷ نفر (۲٬۲۹۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان مهرآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
تیرجرد، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۱۳ نفر (۱٬۴۷۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فراغه، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۰۲ نفر (۸۸۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کذاب، دهستانی از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۲۵۷ نفر (۷۰۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ندوشن، دهستانی از توابع بخش ندوشن شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶۹۷ نفر (۳۶۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان چاهک، یکی از دهستان‌های بخش چاهک شهرستان خاتم در استان یزد ایران است. مرکز این دهستان، روستای چاهک است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چاهک برابر با ۴٬۶۴۵ نفر بوده‌است.
دهستان ایثار، یکی از دهستان‌های بخش ایثار شهرستان مروست در استان یزد ایران است. مرکز این دهستان، روستای کرخنگان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ایثار برابر با ۲٬۱۰۴ نفر بوده‌است.
دهستان هرابرجان، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان مروست در استان یزد ایران است. مرکز این دهستان، روستای هرابرجان است. این دهستان از زمان ناصرالدین شاه قاجار با نام قریه هراورجان یا هرابرجان در اسناد موجود وجود داشته و یکی از مهم‌ترین قریه‌های بلوک بوانات و ولایت آباده در استان فارس بوده است.
دهستان هرابرجان در سال ۱۳۵۴ از شهرستان آباده استان فارس جدا و به شهرستان شهربابک استان کرمان پیوست؛ سپس، در سال ۱۳۵۹ از شهرستان شهربابک جدا و به شهرستان مهریز استان یزد پیوست، اما زیاد طول نکشید که به شهرستان خاتم پیوست و اکنون به شهرستان مروست پیوسته‌است. این دهستان از زمان نخستین تقسیمات کشوری در سال ۱۲۸۶ هجری شمسی در دوره قاجار با عنوان مجموعه دهات یا قریه هرابرجان با مرکزیت روستای هرابرجان در این تقسیمات تعریف شد. در این تقسیمات که نخستین تقسیمات کشوری ایران نیز شناخته می‌شود، دهستان هرابرجان مجموعه‌ای از چندین ده و آبادی ومزرعه بود که به دلیل مرکزیت روستای هرابرجان ، نام این روستا بر مجموعه توابع و دهات اطراف آن نیز گذاشته شد. این دهات و آبادی‌ها شامل روستاهای هرابرجان ، ترکان ، حسین آباد، رحمت آباد و چندین آبادی و مزرعه بوده است. بر اساس قانون تشکیل ایالات و ولایت سال ۱۲۸۶ هرابرجان در تقسیمات کشوری از توابع بلوک بوانات در ولایت آباده و ایالت فارس محسوب می‌شد.
در نخستین تقسیمات کشوری در دوره پس از قاجار، در سال ۱۳۱۶، هرابرجان به عنوان یک دهستان با مرکزیت روستای هرابرجان در بخش بوانات، شهرستان آباده و استان هفتم ایران که استان فارس امروزی است قرار گرفت. از آن زمان تا کنون هرابرجان همچنان با همین نام در تقسیمات کشوری معرفی شده است. در آخرین تقسیمات کشوری در سال ۱۴۰۰ نیز هرابرجان با وضعیت یک دهستان با مرکزیت روستای هرابرجان در تقسیمات کشوری جمهوری اسلامی ایران در وب سایت وزارت کشور معرفی شده است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان هرابرجان برابر با ۲٬۸۳۰ نفر بوده‌است.
دهستان گچین، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای گچین پایین است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان گچین برابر با ۱۸٬۹۶۰ نفر بوده‌است.
دهستان شمیل، یکی از دهستان‌های بخش شمیل شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای شمیل است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان شمیل برابر با ۱۰٬۱۷۶ نفر بوده‌است.
دهستان کیش نام دهستانی در بخش کیش شهرستان بندر لنگه، استان هرمزگان در ایران است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان لاوان، دهستانی از توابع بخش کیش شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران.
جزیره لاوان از توابع آن است و در مقابل منطقه پارسیان و شیبکوه قرار دارد ولی به منطقهٔ شیبکوه نزدیکتر است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹۱ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان دژگان، یکی از دهستان‌های بخش مهران شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای دژگان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دژگان برابر با ۷٬۲۷۲ نفر بوده‌است.
دهستان رمکان، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای توریان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان رمکان برابر با ۱۳٬۸۳۴ نفر بوده‌است.
دهستان سیریک، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان سیریک در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، شهر سیریک است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سیریک برابر با ۸٬۸۴۶ نفر بوده‌است.
دهستان درپهن، یکی از دهستان‌های بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای درپهن است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان درپهن برابر با ۷٬۵۳۷ نفر بوده‌است.
دهستان بندزرک، یکی از دهستان‌های بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، شهر بندزرک است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بندزرک برابر با ۲۴٬۹۰۱ نفر بوده‌است.
دهستان تیاب، یکی از دهستان‌های بخش تیاب شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای نخل ابراهیمی است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان تیاب برابر با ۱۲٬۹۶۰ نفر بوده‌است.
دهستان گوربند، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای گوربند است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان گوربند برابر با ۱۴٬۰۸۷ نفر بوده‌است.
دهستان جکدان، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای جکدان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان جکدان برابر با ۱۰٬۰۵۳ نفر بوده‌است.
یومه مارکت ای کوت (به اسپانیایی Jaume Marquet i Cot) یک خراب‌کار جلب‌توجه‌کننده متولد شده در ۱۴ مارس ۱۹۷۶ در شهر سابادل منطقه کاتالونیای اسپانیا است که به نام مستعار جیمی جامپ مشهور شده‌است. شهرت اصلی جیمی به دلیل خرابکاری‌های جلب‌توجه‌کننده او است که با پرش‌های ناگهانی و حضور سرزده و پیش‌بینی نشده در مکان‌های عمومی مانند مسابقات بزرگ ورزشی و کنسرت‌های معروف موسیقی همراه بوده‌است. خودش عملیات پریدن داخل زمین مسابقه را «پرش» یا «جامپ» نامگذاری کرده‌ است.
او در مسابقات اتومبیل رانی فرمول یک جایزه بزرگ اسپانیا ۲۰۰۴ در دور آمادگی، از میان تماشاچیان به سمت نقطه شروع مسابقه دوید.
در خلال مسابقات یوروویژن سال ۲۰۱۰ در نروژ جیمی جامپ در زمان اجرای هنرمند اسپانیایی به سمت سن اجرا حمله رفته و وارد اجرای رقص گروهی شد. او به سرعت توسط مسئولان امنیتی مراسم دستگیر شد و به پایگاه پلیس سندویکا منتقل شد و در آنجا مجبور به پرداخت جریمه‌ای به مبلغ ۱۵٬۰۰۰ کرون نروژ شد. تیم اسپانیا اجازه یافت تا دوباره آهنگ خود را اجرا کند."The Real Story of Kathrine Switzer's 1967 Boston Marathon-Life is For Participating"
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ بعد از مسابقه جام قهرمانان اروپا بین تیم‌های بارسلونا و پاناتینایکوس، او به ناگهان در برنامه پیش‌بینی وضعیت هوا در شبکه دو تلویزیون مجارستان دیده شد. او در برنامه زنده داد می‌زد:"بارسلونا! بارسلونا!"و کلاه سرخش را بر سر مجری برنامه گذاشت. ظاهراً جیمی جامپ ساعتی قبل از پخش این برنامه یکی از مهمانان یک برنامه تلویزیونی دیگر بوده‌است و بعد از آن برنامه در حالیکه هنوز میکروفن به لباسش بوده در استودیوی پخش مانده و خود را به نحوی به برنامه زنده رسانده‌است.
بعد از محبوبیت و شهرت فراگیر جیمی جامپ، خرابکاران جلب توجه کننده خصوصاً در مسابقات فوتبال را عموماً جیمی جامپ خطاب می‌کنند."رحمتی ناجی جیمی جامپر شد" در مسابقه فوتبال پرتغال و اروگوئه در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر که در تاریخ ۲۸ نوامبر انجام شد یک جیمی جامپ با دو شعار آزادی‌خواهی زنان ایرانی و توقف جنگ اوکراین در دو سوی پیراهنش و با در دست داشتن پرچم شش رنگ همجنسگرایان به وسط زمین بازی رفت. این رویداد همزمان بود با تجاوز روسیه به اوکراین و تجمعات در ایران. در بازی فرانسه و تونس یک جیمی جامپ پرچم کشور فلسطین را به حمایت از مردم فلسطین در دست داشت و بعد توسط پلیس دستگیر شد .
جیمی در یک ویدئو در سال ۲۰۱۰ به زبان انگلیسی از طرفدارانش خواست تا برای پرداخت جریمه‌های مختلفی که بخاطر اعمالش از سوی مراکز مختلف شده و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ یورو میزان آن است به او کمک مالی کنند."Help Jimmy Jump on Youtube"
مجمع‌الجزایر ایزو به تعدادی از جزایر آتشفشانی متعلق به ژاپن واقع در اقیانوس آرام، دریای فیلیپین گفته می‌شود.
از جنوب شرقی شبه جزیره ایزو، یعنی مابین جزیرهٔ ایزو اوشیما تا "جزیره سُوفویی وا" (孀婦岩) در حدود یکصد جزیره وجود دارد که همگی جزئی از استان توکیو محسوب می‌شوند. تنها در ۹ جزیره از جزایر ایزو، مردم ساکن هستند و دیگر جزایر آن بدون سکنه است. این جزایر به ۲ شهر و ۶ روستا تقسیم می‌شود. بزرگترین جزیرهٔ آن ایزو اوشیما است که اوشیما نیز خوانده می‌شود.
از نظر اداری این جزایر به سه بخش تقسیم می‌شوند.
برای رفتن به این جزایر باید از کشتی یا قایق‌های شرکت دریایی توکائی کیسن (東海汽船) استفاده کرد. به طور کلی از هفت ترمینال مختلف این شرکت در شرق هونشوی ژاپن می‌توان به هفت جزیرهٔ سیاحتی مجمع الجزایر ایزو سفر کرد. در داخل توکیو دو ترمینال "توکائی کیسن" وجود دارد. ترمینال واقع در یوکوهاما بنام "اوسان باشی" (横浜／大さん橋ターミナル) و ترمینال دیگر در ایستگاه "هاماماتسوماچی" (浜松町駅) (یکی از ایستگاه‌های خط یامانُوتِه‌سن) واقع شده و "تاکه شیبا" (東京・竹芝客船ターミナル) نام دارد. از در شمالی ایستگاه "هاماماتسوماچی" تا ترمینال "تاکه شیبا" در حدود ۷ دقیقه پیاده راه است.
دریای فیلیپین به قسمت غربی اقیانوس آرام گفته می‌شود. این دریا کشورهای ژاپن و تایوان و فیلیپین و میکرونزی را احاطه کرده‌است. آخرین نامگذاری بر روی قسمتهای مختلف اقیانوس آرام در سال ۱۹۵۲ میلادی صورت گرفته‌است.
جوایز موسیقی انجمن صنعت ضبط استرالیا (عمدتاً شناخته‌شده با جوایز موسیقی ای‌آرآی‌ای یا جوایز ای‌آرآی‌ای) مجموعه‌شب‌هایی از جایزه‌دادن است که هرساله به مناسبت جشن‌گرفتن صنعت موسیقی استرالیا برگزار می‌شود و به وسیلهٔ انجمن صنعت ضبط استرالیا (ای‌آرآی‌ای) آغاز شده‌است. این رویداد پس از ۱۹۸۷ هرساله برگزار شده‌است و حول ژانرهای خاص عمومی و جایزه‌های مشهور (که از این‌ها گاه با عنوان «جوایز ای‌آرآی‌ای» یاد می‌شود) و نیز جوایز هنرهای زیبا و جوایز آرتیزان (که به صورت جداگانه پس از ۲۰۰۴ برگزار می‌شود)، جوایز لایفتایم اچیومنت و تالار مشاهیر ای‌آرآی‌ای (که به صورت جداگانه از ۲۰۰۵برگزار می‌شود) متمرکز است.
برنده‌شدن یا حتی نامزدی برای یک جایزهٔ ای‌آرآی‌ای، منجر به توجه رسانه‌ها بر هنرمند می‌شوند و معمولاً فروش آثار موسیقی را چندبرابر می‌کند (برای مثال در سال ۲۰۰۵، پس از این‌که بن لی موفق به کسب سه جایزه شد، آلبوم او با نام "بیدار، خواب جدید است" در جدول موسیقی ای‌آرآی‌ای از رتبهٔ ۳۱ به ۵ صعود کرد، که حد نهایی رتبهٔ او بود). با این وجود این مراسم از سوی هنرمندان اصلی در اقلیت با شکاکیت، مورد توجه است که این جوایز را فرصتی برای یک گردهم‌آیی خوب می‌دانند. (تیم راجرز از یو ام آی یک بار گفته بود که جایزه‌اش را در توالت خارج از ساختمان نگه‌داری می‌کند.)
زبان مقدونی زبان رسمی جمهوری مقدونیه است. مقدونی در گروه زبان‌های اسلاوی (شاخهٔ جنوبی) جای می‌گیرد. جمعیت گویشوران این زبان میان ۱٫۶ تا ۳ میلیون تن برآورد می‌شود.
مقدونی از ۱۹۴۵ زبان جمهوری سوسیالیستی مقدونیه-که آن زمان بخشی از یوگسلاوی بود- شناخته‌شد.
برای نگارش زبان مقدونی در آغاز از الفبای سیریلیک نخستین استفاده می‌شد، ولی سپس الفبای سیریلیک جایگزین آن شد.
فهرست الفبای مقدونی:
همچنین آوای [ə] در برخی گویش‌های مقدونی یا وامواژه‌های آن دیده می‌شود.
زبان مقدونی زبانی از خانوادهٔ زبان‌های اسلاوی جنوبی است. اسلاوها در سده‌های پنجم و ششم میلادی به منطقهٔ بالکان رسیدند. در سده ۱۴ عثمانی‌ها بر بالکان تاختند و مقدونیه نیز بخشی از سرزمین‌های زیر فرمان آنان شد.
با آغاز جنبش‌های ملی در بالکان توجه به زبان‌های اسلاوی برانگیخته شد. در این زمان مقدونی زیر تأثیر زبان‌های همسایه‌ای چون زبان بلغاری بود. از سدهٔ نوزدهم میلادی مقدونی به عنوانی زبانی مستقل شناخته‌شد. در سدهٔ بیستم سرزمین‌های مقدونی زبان میان سه کشور بلغارستان، یونان و یوگسلاوی بخش شد. به طبع زبان‌های رسمی این کشورها به مقدونیان آموخته می‌شد و نه زبان مقدونی.
در ۱۹۴۴ بود که نخستین دستور زبان رسمی مقدونی تدوین گردید. همچنین نخستین جریده‌ای که با زبان مقدونی رسمی منتشر شد روزنامهٔ نووا مکدونیا (مقدونیهٔ نو) بود که در همین سال منتشر شد.
جزیرهٔ ایزو اُوشیما در قسمت شمالی مجمع‌الجزایر ایزو واقع شده و بزرگترین جزیرهٔ آن محسوب می‌شود. این جزیره در بین مجمع‌الجزایر ایزو، نزدیکترین جزیره به هونشو و شبه جزیره ایزو بشمار می‌آید. مساحت آن ۹۱٫۰۶ کیلومتر است. از نظر تقسیم بندی کشوری این جزیره جزء توکیو است.
دژان استانکوویچ (زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸ در صربستان) بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال فوتبال اهل صربستان است.
همچین وی اولین جایزه پوشکاش را بخاطر گل زیبایش برنده شد.
او تاکنون در تیم‌های باشگاهی ستاره سرخ بلگراد، لاتزیو، اینتر میلان به عنوان بازیکن حضور داشته‌است. وی در سه جام جهانی با ۳ تیم مختلف حضور داشته‌است. در جام جهانی ۱۹۹۸ در تیم ملی یوگسلاوی سابق و در جام جهانی ۲۰۰۶ با تیم ملی صربستان و مونته‌نگرو و هم‌چنین در جام جهانی ۲۰۱۰ در تیم ملی صربستان حضور داشته‌است.
دژان هافبکی تهاجمی است که قادر به انجام بازی در جناحین و هافبک مرکزی و هافبک دفاعی نیز هست. دکی لقب او در ایتالیاست. او به پاسهای دقیق و اثرگذار، بازیسازی و شوتهای از راه دورش مشهور است. در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰، استانکوویچ اولین بازیکنی شد که در سه تیم ملی مختلف (یوگسلاوی، صربستان و مونتنگرو، صربستان) بازی کرده‌است.
استانکوویچ در شهر زمون که یکی از توابع بلگراد است به دنیا آمد، والدین او بوریسلاو و دروگیکا هر دو بازیکن فوتبال بودند.
استانکوویچ فوتبال را در شهرش و باشگاه اف کی تله اوپتیک آغاز کرد و زمانی که تنها ۱۴ سال داشت به عضویت تیم جوانان ستاره سرخ بلگراد درآمد. مربی او در این زمان، پیژون پترویچ بود. دژان همبازی نیکولا لازتیچ و نناد لالاتویچ بود.
در فصل ۱۹۹۵–۱۹۹۴ اولین بازیش را برای تیم بزرگسالان تحت رهبری جوپکو پترویچ برابر اُ اف کی بئوگراد انجام داد. میان بزرگانی چون رمبو پتکوویچ، دارکو کواسویچ و نبوشا کروپنیکوویچ، دژان ۱۶ ساله تنها ۷ بازی در یک فصل انجام داد و در بردن دو جام سهم اندکی داشت.
او اولین گلش را برابر باداکنوست پودگوریکا به ثمر رساند و خیلی زود در ترکیب اصلی قرار گرفت و محبوب هواداران شد. قبل از آغاز فصل ۱۹۹۸–۱۹۹۷ او در ۱۹ سالگی کاپیتان تیم شد و جوانترین کاپیتان تاریخ باشگاه لقب گرفت. هر چند ستاره سرخ قهرمان لیگ نشد ولی او دو بار جام حذفی را بالای سر برد.
در دهه ۹۰ ستاره سرخ به علت تحریم شدن یوگسلاوی توسط آمریکا، جامهای اروپایی را از دست داد، این تحریم در فصل ۱۹۹۷–۱۹۹۶ برداشته شد و استانکوویچ نقش بزرگی در پیروزی تیمش برابر کایزرسلاترن و قهرمانی در جام برندگان جام اروپا داشت.
او در ۹۶ بازی ۳۵ گل به ثمر رساند
در تابستان ۱۹۹۸ او با مبلغ ۲۴ میلیون مارک (۷٫۵ میلیون یورو) به لاتزیو پیوست. او در اولین حضورش در لیگ ایتالیا در روز ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۸ موفق به گلزنی شد، لاتزیو در آن زمان در هر پستی بهترین بازیکنان دنیا را در اختیار داشت ولی دژان خیلی زود در حضور خوان سباستین ورون، پاول ندود و روبرتو مانچینی جای خود را در تیم محکم کرد. ترکیب تکرار نشدنی او با مانچینی و ندود از عوامل اصلی موفقیت لاتزیو در پایان هزاره بود. او لقب ایل دراگونه (اژدها) را دریافت کرد و بعد از چهار سال و نیم حضور موفق در بیانکوچلستی به اینتر پیوست.
او در ۲۰۵ بازی ۳۳ گل به ثمر رساند
در آن روزها لاتزیو با مشکلات مالی مواجه، و مجبور به فروش ستاره‌هایش شد. در ژانویه ۲۰۰۴ که یوونتوس بیشتر به خرید دژان نزدیک بود، اینتر با ۴ میلیون پیشنهاد بیشتر و دادن نیمی از مالکیت گوران پاندف به لاتزیو، استانکوویچ را بدست آورد. شاید مربیگری همبازی سابقش روبرتو مانچینی یکی از دلایل حضورش در اینتر بود. در فوریه ۲۰۰۴ اولین بازیش را برای اینتر انجام داد و در روز ۲۱ فوریه ۲۰۰۴ در دربی دلا مدونینا با گلی تماشایی از روی نقطه کرنر باعث پیروزی ۱–۰ اینتر برابر آث میلان شد.
در روز ۷ می ۲۰۰۶ صدمین بازیش را برابر اینتر انجام داد، گلهای تماشایی او باعث محبوبیت بی حد وحصرش بین هواداران نراتزوری شد.
در ۷ فوریه ۲۰۰۹ با گلزنی برابر لچه دویستمین بازیش را برای اینتر جشن گرفت. در ۱۵ فوریه همان سال دژان گل پیروزی اینتر را در دویست و هفتادمین دربی میلان به ثمر رساند و اینتر در آن سال چهارمین جام پیاپی را کسب کرد.
فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ برای دژان فوق‌العاده آغاز شد. در ۲۹ می که به جای کامبیاسوی مصدوم در پست هافبک دفاعی برابر میلان بازی می‌کرد، چهارمین گل تیم را از فاصله ۲۷ متری به ثمر رساند. گلزنی‌های پیاپی او برابر روبین کازان و اودینزه او را بیش از پیش در قلب مورینیو جای داد. او همچنین گلی عجیب را از ۵۴ متری به مارکو آملیا زد.
او تا کنون در ۲۵۲ بازی ۳۵ گل به ثمر رسانده است
استانکوویچ اولین بازیش در عرصه ملی را با پیراهن تم یوگسلاوی سابق برابر کره جنوبی انجام داد و دو گل برای برتری ۳–۱ تیمش به ثمر رساند. او همچنین در جام جهانی ۹۸ و یورو ۲۰۰۰ نیز شرکت داشت.
بعد از فروپاشی یوگسلاوی، او با شماره ۱۰ در جام جهانی ۲۰۰۶ در تیم صربستان و مونتنگرو حضور داشت و بازوبند کاپیتانی بر بازوی ساوو میلوسویچ بود. در جام جهانی ۲۰۱۰ او کاپیتان تیم صربستان بود ولی این تیم در دور گروهی از گردونه مسابقات کنار رفت.
او در ۹۱ بازی ملی خود ۱۵ گل به ثمر رسانده است.
سری آ ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و ۲۰۰۶–۲۰۰۵ و ۲۰۰۷–۲۰۰۶ و ۲۰۰۷–۲۰۰۸ و ۲۰۰۹–۲۰۰۸ و ۲۰۱۰–۲۰۰۹
کوپا ایتالیا ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و ۲۰۰۵–۲۰۰۴ و ۲۰۰۶–۲۰۰۵ و ۲۰۱۰–۲۰۰۹
سوپر کاپ ایتالیا ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸
جام حذفی یوگسلاوی ۱۹۹۵–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۱۹۹۵ و ۱۹۹۷–۱۹۹۶
لیگ یوگسلاوی ۱۹۹۵–۱۹۹۴
جام قهرمانان جام ۱۹۹۹–۱۹۹۸
سوپر کاپ اروپا ۱۹۹۹–۱۹۹۸
جام باشگاه‌های اروپا ۲۰۱۰–۲۰۰۹
بازیکن سال فوتبال صربستان ۲۰۰۶
شبه‌جزیرهٔ ایزو در قسمت جنوب شرقی هونشو ژاپن واقع شده‌است. مساحت آن ۱٬۴۲۱٬۲۴ کیلومتر مربع می‌باشد. از نظر تقسیمات کشوری جزء استان شیزوئوکا محسوب می‌شود. یکی از مناطق مشهور و بنام از نظر داشتن حمام آب معدنی است. مناطق ماهیگیری بسیاری دارد که از آن انواع بسیاری ماهی صید می‌شود. از مناطق کوهستانی آن واسابی به دست می‌آید که برای تهیه ترشی واسابی که یکی از سوغاتی‌های این منطقه است استفاده می‌شود.
زیر هشت نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سیروس مقدم است که در مرداد ۱۳۸۹ از شبکهٔ یک سیما پخش شد.
مرد ۴۰ ساله‌ای به اسم عطا (امیر جعفری) که حاشیه‌نشین شهر تهران است، راننده و پادوی حاجی «کارخانه» است. عاشق منیژه (پانته‌آ بهرام) دختر حاجی می‌شود و به خاطر او و با نقشه او از جواهر فروشی سرقت می‌کند. و به زندان می‌رود. اما منیژه که فقط به خاطر انتقام گرفتن از پدرش که بعد از مرگ مادرش یک زن دیگه به اسم مهری (پوراندخت مهیمن) گرفته بود با عطا همکاری می‌کرد. چون پدرش بعد از سرقت سکته کرده بود، پشیمان شد و با مردی به اسم عادل (آرش مجیدی) ازدواج کرد و از محله شان رفت. عطا که در زندان با مردی به نام عیوضی (آتیلا پسیانی)، راننده کامیون، آشنا شده و نجاری یادگرفته توسط او متوجه ازدواج منیژه می‌شود و انگشتانش زیر دستگاه از بین می‌رود و از زندان بیرون می‌آید تا از منیژه انتقام بگیرد. منیژه برادر ناتنی به اسم منصور (کامران تفتی) دارد که کاشف "راز بزرگ سرقت از جواهر فروشی و برلیان‌های ۶۰۰ میلیونی" است. وقتی عطا مزاحم خواهرش می‌شود، او بچه‌های خواهر عطا، ملیحه (شیوا ابراهیمی)، را می‌دزدد تا عطا را سر بدواند…
عطا خان عمو (امیر جعفری): مردی ۴۰ ساله با سری پرشور که می‌خواهد زود رشد کند. از بچه‌های حاشیه‌نشین تهران است. راننده و پادوی جواهر فروش حاجی «کارخانه» است. عاشق منیژه دختر صاحبکارش می‌شود و با نقشه منیژه، جواهرفروشی را سرقت می‌کند ولی دستگیر می‌شود و برایش دوسال زندان می‌برند. در زندان با عیوضی آشنا می‌شود، نجاری یادمی‌گیرد و وقتی می‌فهمد منیژه ازدواج کرده انگشتانش زیر دستگاه از بین می‌رود. از زندان بیرون می‌آید تا انتقام بگیرد.
منیژه (پانته‌آ بهرام): دختر یکی یکدانه حاجی کارخانه، مادرش در هفت سالگی مرده و زیر دست نامادری (مهری) بزرگ شده. سر همین ماجرا با پدرش بد افتاده و با او لج می‌کند. چون پدرش مخالف ازدواج او با عطاست. او اصرار به این ازدواج دارد. نقشه دزدی را می‌کشد. وقتی سرقت لو می‌رود و عطا دستگیر می‌شود او با عادل ازدواج می‌کند و از محله شان می‌رود.
منصور (کامران تفتی): پسر نامادری منیژه که دو سال بزرگ‌تر از اوست و عاشق خانواده اش است. او در جریان سرقت از جواهرفروشی است و راز بزرگ این سرقت از طریق او کشف می‌شود. او می‌خواهد مدام بین منیژه و عطا باشد تا کسی ماجرای برلیان‌ها را پیگیری نکند.
فاطمه (مریم امیر جلالی): مادر دلسوز عادل، شوهرش پهلوان نایب کلی برای خودش کیا و بیا داشته. بزرگتر و ریش سفید جمع که با صبر و حوصله می‌خواهد همه را دور هم جمع کند.
ملیحه (شیوا ابراهیمی): خواهر کوچک‌تر عطا، همسر سیروس، دو تا بچه دارد که ناگهان وسط درگیری عطا و منیژه می‌افتد. منصور، بچه ملیحه را می‌دزدد تا عطا را سر بدواند.
امیرعلی عیوضی (آتیلا پسیانی): راننده کامیون و استخوان خرد کرده زندان، کارش جمع و جور کردن زندانی‌های تازه‌وارد است. عطا را جمع می‌کند و به او نجاری یاد می‌دهد. عیوضی سه نفر را موقع رانندگی زیر گرفته، از بازمانده‌های دو نفر رضایت گرفته و دارد تلاش می‌کند از نفر سوم هم رضایت بگیرد.
عادل نایب (آرش مجیدی): همسر از همه جا بی‌خبر منیژه، پسر پهلوان نایب که یکهو وسط ماجرای گذشته زنش می‌افتد.
مهری (پوراندخت مهیمن): نامادری منیژه که وقتی منصور نه سالش است با حاجی کارخانه ازدواج می‌کند و با منیژه مشکل دارد.
اقدس والا (ملیحه نیکجومند): مادر عطا و راوی قصه. همراه با پدر عطا در روستا بوده‌اند و زیر فشار ارباب روستا مجبور به مهاجرت به شهر می‌شوند. با مرگ شوهرش، به تنهایی بچه‌ها را بزرگ می‌کند.
سقا: پدر عطا، سقا و آب آور روستا. اهل باج دادن به ارباب نیست. برای همین او را از روستا بیرون می‌کنند. به تهران می‌آید و حاشیه نشین می‌شود. در تهران هم سقایی می‌کند تا این که یک روز داخل یک آب انبار می‌افتد و می‌میرد.
پرویز نیازی (پرویز سنگ سهیل): مدیر گرمخانه منطقه ۶، دوست عطا که به او در مشکلات کمک می‌کند.
سیروس (بهروز قادری): شوهر خواهر عطا، از خانواده زنش متنفر است، بخاطر اعتیادش در گذشته به سختی اقدس خانم به او جواب مثبت داده‌است.
موسی (سعید نوالهی): دوست پرویز و نگهبان پارک که شب‌ها را در گرمخانه سپری می‌کند، او دخترش را جای پسر جا زده تا بتواند او را در گرمخانه بیاورد.
جهان (علیرضا مهران): خلافکاری که در گرمخانه با عطا درگیر می‌شود، همچنین در زندان نیز همدیگر را می‌بینند، او به عطا پیشنهاد می‌کند که دلارهایی را که ممل در اتاق پرویز مخفی کرده‌است را خارج کنند تا عطا با سهمش سند عیوضی را آزاد کند.
ممل (سید علی صالحی): پسر عموی جهان که دلارها را در اتاق پرویز چال کرده‌است.
یونس (اصغر محبی): مددکار زندان که سعی می‌کند به عطا در زندان کمک کند.
حاجی کارخانه: پدر منیژه، صاحب جواهر فروشی. با مرگ زنش، با مهری که پسر کوچک و منصور را دارد ازدواج می‌کند. مدام در حال کل کل با منیژه است. عطا را که هشت بار به خواستگاری منیژه آمده، رد می‌کند و وقتی می‌فهمد از جواهر فروشی اش سرقت شده، سکته می‌کند.
آهنگساز مجموعه تلویزیونی «زیر هشت» گفت: موسیقی این سریال برپایه موسیقی کلاسیک است اما برای تعریف فضای کلی داستان از رنگمایه‌های موسیقی ایرانی نیز استفاده کرده‌ام. آریا عظیمی نژاد آهنگساز ضمن بیان این مطلب با اشاره به چگونگی ساخت موسیقی این سریال به خبرنگار مهر، گفت: سریال تلویزیونی «زیر هشت» داستانی پراز حادثه و هیجان دارد و به اعتقادمن جریان روایت داستان پس از گذشت دو هفته از پخش آن تازه به جریان افتاده‌است و طبعاً موسیقی خاص خود را می‌طلبد از همین رو طبق صحبت‌هایی که با سیروس مقدم کارگردان سریال داشتم برخلاف نظر او اصرار به استفاده از موسیقی کلاسیک داشتم به همین دلیل از رنگ مایه‌های موسیقی ایرانی استفاده نکردم و هدف این بود که فضایی از موسیقی را ارائه دهم که بتواند حس و حال شخصیت‌های اصلی داستان و داستانک‌های کوچکی که درکنار خط اصلی روایت اتفاق می‌افتد را به خوبی بیان کند.
آری زیرهشت مثل ناموس من است و نسبت به آن تعصب دارم. حتماً می‌پرسید چرا؟ من می‌گویم برای اینکه زیرهشت تنها سریال من است که تماماً منطبق بر رؤیاها و خواسته های من ساخته شد. فیلم نامه سعید نعمت‌الله کاملترین فیلم نامه ای است که ساخته‌ام، آدم‌هایش را کاملاً می‌شناختم، حرفهایشان را می‌فهمیدم، عصیان گری عطا خان عمو را درک می‌کردم و از همه مهمتر لحظاتی در فیلم نامه بود که منقلبم می‌کرد و هیجان زده می‌شدم. شخصیت عطا خان عمو با بازی زیبای امیر جعفری خیلی خوب نوشته شده بود مثل منصور با بازی کامران تفتی و … سالیان درازی بود که در کارهای نمایشی ما کاراکتر مرد با تمام خصوصیات مردانه حضور نداشت، عطا خان عمو همان وجوه مردانه گم شده قصه‌های ما بود که تا قبل از آن به گونه‌های سترون و اخته و ناتوان با تمایلات و روحیات سانتی مانتالیزم در بسیاری آثار دیده بودیم.
عطا خان عمو شاید تنها مرد به معنای واقعی فیلم نامه‌ها بود که روحیه ای عصیان گر، نگاهی مردانه و رفتاری قدرتمند را به نمایش می‌گذاشت و مردم را با خود همراه می‌کرد. در زمان ساخت زیرهشت حال خوشی داشتم، هر آنچه را که می‌خواستم در اختیارم بود، عجله ای برای اتمام کار در میان نبود. شاید به همین خاطر است که زیرهشت در بین کارهایم بسیار به خودم نزدیک است و نسبت به آن تعصب دارم. زیرهشت را خیلی تلاش کردند تا در بین آثار نرم و لطیف و پفکی سریال های دختر و پسری، خانواده‌های بی درد و غم، لوکیشن‌های شیک و تر و تمیز و چهره‌های ویترینی زیر ابرو برداشته، به زمختی و تلخی و سیاهی نشان دادن حقایق، پنهان کنند، اما بار دوم و به بهانه بازپخش آن و استقبال مردم از آن برای بار دیگر متقاعد شدم که زیرهشت همان داروی تلخی است که برای درمان بیمار پردرد معجزه می‌کند و شفا می‌دهد و بار دیگر می‌گویم زیرهشت ناموس من است.
استان () بالاترین نهاد دولتی محلی در اندونزی است. هریک از استان‌های این کشور، دارای دولتی محلی به ریاست فرماندار و نیز قوهٔ مقننه هستند. فرماندار و نمایندگان محلی با رأی مردم به مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند. هرکدام از استان‌های اندونزی به چند منطقه و شهر تقسیم شده‌اند. این استان‌ها در ۷ گروه مختلف جغرافیایی قرار گرفته‌اند.
در حال حاضر کشور اندونزی از ۳۳ استان تشکیل یافته که ۷ عدد آن‌ها در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده‌اند. ۵ عدد از استان‌های این کشور دارای وضعیت ویژه‌ای هستند؛ به گونه‌ای که استان آچه از قانون شریعت به‌عنوان قانون منطقه‌ای خود استفاده می‌کند؛ استان یوگیاکارتا هم‌چون حکومت‌های باستانی، دارای نظام سلطنتی است؛ استان پاپوآ روش‌های مختلف توسعه را پیاده‌سازی می‌کند؛ استان پاپوآی غربی به اجرای توسعهٔ مستمر کمک می‌کند و استان جاکارتا منطقهٔ ویژهٔ پایتختی محسوب می‌شود.
دهستان اله‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش اله‌آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است. مرکز این دهستان، روستای اله‌آباد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان اله‌آباد برابر با ۵٬۶۰۹ نفر بوده‌است.
باگزی مالون عنوان فیلمی موزیکال است به کارگردانی آلن پارکر با بازی اسکات بایو فلوری داگر و جودی فاستر محصول سال ۱۹۷۶ می‌باشد. این فیلم نامزد ۱۵ جایزه بین‌المللی در جشنواره‌های مختلف جهان از جمله اسکار گلدن گلوب و بافتا شد. قصه‌ای گنگستری که تمام بازیگرانش کودک هستند. هجویه‌ای بر ژانر، از کارگردان فیلم دیوار پینک فلاید.
یک فیلم گنگستری که همه بازیگران آنرا کودکان تشکیل داده‌اند. در عوض گلوله‌های واقعی آنها از اسلحه‌هایی استفاده می‌کنند که قربانی را با خامه می‌پوشاند! فیلم داستان ظهور «باگسی مالون» را روایت می‌کند…
سرخ‌بان سفلی، روستایی است از توابع بخش کلاشی شهرستان جوانرود در استان کرمانشاه ایران.
این روستا در دهستان شروینه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۶۸نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرخ‌بان روستاهایی خوش آب و هوا می‌باشند که در جنوب شهرستان جوانرود قرار دارند . در پایین سرخ‌بان سفلی رودی وجود دارد که به آن "چه می سوره وان"(رود سرخبان) گفته می‌شود. آب این رود نیز محل زندگی آبزیان می‌باشد اما آب آن غیرقابل شرب است.
ماریو آرماندو لاواندیرا (متولد ۲۳ مارس ۱۹۷۸) شناخته شده با نام پرز هیلتون یک بلاگ‌نویس امریکایی و یک شخصیت معروف در تلویزیون است. وبلاگ او با نام Perezhilton.com یکی از سایت‌های شناخته شده‌است که مطالبی پیرامون شایعات در مورد هنرمندان و بازیگران و افراد معروف را انتشار می‌دهد. این وب سایت همچنین به خاطر انتشار عکس‌های زرد نیز معروف می‌باشد که خود پرز مطالبی را به آن‌ها اضافه می‌کند. وب سایت او نقدهای منفی‌ای را پیرامون سیاست این سایت مبنی بر پخش شایعات در مورد اشخاص معروف در بر داشته‌است.
سرخ‌بان علیا، روستایی است از توابع بخش کلاشی شهرستان جوانرود در استان کرمانشاه ایران.
این روستا در دهستان شروینه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۷نفر (۱۷خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
تیمسار کَنان اِورَن ، (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۷ – درگذشته ۹ مه ۲۰۱۵) رئیس‌جمهور ترکیه که در سال ۱۹۸۰ طی یک کودتا به قدرت رسید.
اورن تیمسار ارتش ترکیه بود. وی مسؤول کودتای نظامی ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۰ ترکیه بود که در پی عدم توانایی و اجماع نظر نمایندگان مجلس ملی کبیر ترکیه در انتخاب و تعیین رئیس‌جمهور پس از فخری کوروترک در مدت بیش از ۵ ماه از اتمام دورهٔ ریاست جمهوری وی، دست به کودتا زد و طی آن در حدود ۶۰۰ هزار نفر بازداشت و زندانی شدند و ۵۰ نفر نیز در ملاء عام به دار آویخته شدند.
فعالیت تمامی احزاب سیاسی ممنوع اعلام شد و چپ‌گرایان ترکیه به شدت تحت فشار قرار گرفتند. پس از کودتا، مجلس منحل شد. وی ابتدا تحت عنوان فرمانده ارتش به قدرت رسید و پس از آن رئیس شورای امنیت ملی و سپس رئیس‌جمهور شد. کَنان اِورَن تا ۹ نوامبر ۱۹۸۹ در این سمت باقی‌ماند. کنان اورن در روز شنبه ۹ مه ۲۰۱۵ در سن ۹۷ سالگی در بیمارستان نظامی در شهر آنکارا درگذشت.
codice_1 دستوری (در بیشتر سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس) است که با اجرای آن پروسه‌های در حال اجرا (در آن لحظه) را چاپ می‌کند.
ابزار پیشرفته‌تر دیگری (در محیط متنی) برای سیستم‌عامل‌های (شبه)یونیکس، به نام top وجود دارد که فهرست پروسه‌ها در آن، در هر لحظه «به هنگام» می‌شود.
عمل این دستور، مشابه codice_2 در مایکروسافت ویندوز است.
همان طور که در بالا دیده می‌شود، پروسه‌ای به نام ps نیز در اینجا چاپ شده است، به این علت که در آن لحظه اجرا شده بود.
برای بررسی یک پروسه خاص، می‌توان از لوله‌بندی (پایپینگ) و grep بهره گرفت:
کیروف شهری است در شمال خاوری بخش اروپایی روسیه.
این شهر با جمعیت ۴۵۷٬۵۷۸ نفر (سال ۲۰۰۲) در کنار رود ویاتکا واقع شده و مرکز استان کیروف است.
نام‌های پیشین آن ویاتکا و خلینوف بود.
دژ خلینوف که در باختر رشته‌کوه اورال واقع شده در سال ۱۱۸۱ به‌دست بازرگانان اهل نوگورود بنیاد شد. در متون تاریخی برای نخستین بار در سال ۱۳۷۴ از این محل به عنوان شهر نام برده شده‌است. خلینوف در سال ۱۴۸۹ ضمیمهٔ دوک‌نشین اعظم مسکو شد و به خاطر تولید مجسمه‌های گلی کوچک و سوت‌سازی در سراسر روسیه شهرت یافت.
در زمان خانات قازان این شهر نیز توسط آنان اداره می‌شد و در آن دوره با نام هیلین مشهور بود. کهن‌ترین ساختمان پابرجای شهر، کلیسای عروج مریم (ساخت ۱۶۸۹) است که از عمارتی بزرگ با پنج گنبد مدور تشکیل شده‌است.
در سال ۱۷۸۱، کاترین بزرگ نام شهر را از خلینوف به ویاتکا تغییر داد و آن را تبدیل به مرکز استان نمود. در آن دوره از این شهر هم‌چنین به عنوان یک تبعیدگاه استفاده می‌شد. از تبعیدیان مهم این دوره می‌توان به الکساندر هرزن، الکساندر ویتبرگ و میخائیل سالتیکوف-شچدرین اشاره کرد.
در اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی این شهر یکی از ایستگاه‌های مهم راه‌آهن سراسری سیبری بود. در ماه دسامبر ۱۹۳۴ نام این شهر بار دیگر تغییر یافت و به افتخار سرگئی کیروف، یکی از رهبران شوروی که در یکم دسامبر ترور شد، کیروف نامیده شد.
در دههٔ ۱۹۹۰ بندر کیروف ورشکست شد و تمامی قایق‌های آن به دیگر نواحی فروخته شد. منطقه کیروف به خاطر داشتن بدترین بزرگ‌راه‌ها و خیابان‌ها و بالا بودن تعداد زایمان دوقلوها در آن، شهرت دارد.
Wikipedia contributors, "Kirov, Kirov Oblast," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 14, 2010).
وُدویل گونه‌ای برنامه نمایشی سرگرم‌کننده و تفریحی بود که از دهه ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ در آمریکا و کانادا رواج داشت. معادل آن در انگلیس موزیک هال نامیده می‌شد. ودویل شامل هشت تا ده نمایش جداگانه بود که گرچه تک تک و مجزّا از یکدیگر تهیه می‌شد امّا روی هم رفته و بر روی هم یک برنامهٔ سرگرم‌کنندهٔ خانوادگی را به وجود می‌آورد.دائرةالمعارف سینمایی، بیژن خرسند، چاپ دوم، صفحه: ۴۱۸
انواع برنامه‌های سرگرم‌کننده‌ای در ودویل رواج داشت مانند: اجرای برنامه توسط نوازندگان آهنگ‌های محبوب مردم (موزیک پاپ) و نیز توسط موزیسین‌های موسیقی کلاسیک، انواع رقص، برنامه‌های کمدی، برنامه‌های اجرا شده توسط حیوانات دست‌آموز، شعبده بازی، اجرای برنامه توسط زنان و مردهایی که تقلید مردم را درمی‌آوردند و با جعل هویت به شوخی می‌پرداختند، عملیات آکروبات، اجرای انواع آهنگ‌ها (ترانه‌های درخواستی)، عملیات تردستی و چشم‌بندی، بازی‌های فردی و بازی‌های صحنه‌ای و گروهی و دست جمعی، اجرای عملیات توسط ورزشکاران، ارائهٔ سخنرانی‌های مشهور و خطابه‌های مذهبی، و سرانجام [بعد از اختراع و همه گیر شدن صنعت سینما] نمایش فیلم‌های سینمایی.
ودویل در گونه‌های نمایشی پیش‌تر از آن در آمریکا مانند کنسرت سالون، مینسترل شو، فریک‌شو، موزه ده‌سنتی و بورلسک ریشه داشت. ودویل به نام «قلب تپندهٔ نمایش‌های تجاری آمریکا» نامیده می‌شد و برای چندین دهه یکی از محبوب‌ترین انواع موجود سرگرمی در شمال آمریکا به‌شمار می‌آمد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰
این نوع از نمایش اساساً دارای سرشتی هجایی و طنزآمیز و غالباً با آوازهای گهگاهی همراه است. همچنین به شکلی از اپرای سبک و کمیک نیز گفته می‌شود. احتمال می‌دهند که این کلمه از عبارت chansons du vaude vire (آوازهای دره ویر) گرفته شده باشد. از این قرار که در قرن پانزدهم کارگری از اهالی نورماندی فرانسه به نام اولیویه باسلن، ابیاتی هجایی و عامه پسند ضد مهاجمان انگلیسی سرود و کار او در منطقه‌ای که زندگی می‌کرد محبوبیت یافت و مورد تقلید قرار گرفت. موفقیت فراوان قطعات ودویل از اواسط قرن نوزدهم راه را برای پیدایش نوعی اپرای سبک هموار کرد که اشخاصی چون اوژن اسکریب نویسندگانش بودند. بعدها با کاهش محبوبیت این نوع اپراها کلمه ودویل منحصراً به نمایش‌هایی گفته شد (به خصوص در آمریکا) که در واقع مجموعه‌ای از قطعات فکاهی، عملیات آکروباتیک، آواز و رقص، پانتومیم و غیره است؛ تقریباً معادل چیزی که در ایران به نام واریته شهرت دارد.تئاتر تجربی از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک، جیمز روز اونز، ترجمه مصطفی اسلامیه، چاپ پنجم، صفحه: 30
استویا بازیگر پورنوگرافی آمریکایی و مدل است. اسم هنری «استویا» نام دیگر او پیش از ورود به پورنوگرافی و برگرفته از اختصار نام خانوادگی‌اش است.
استویا در ویلمینگتن، کارولینای شمالی از مادری صرب و پدری اسکاتلندی متولد شد. مادرش نام او را به یاد جسیکا سویچ برای او انتخاب کرد.
در دوران کودکی وی می‌خواست که رقصنده بشود و درس‌های رقص را در سن سه سالگی شروع کرد. وی در منزل تحصیل کرد و پیش از شانزده سالگی مدرک دیپلم دبیرستان را گرفت. از آنجاییکه پدرش در فناوری اطلاعات کار می‌کرد وی به وسایل الکترونیکی و تجهیزات بازی متعددی دسترسی داشت که می‌گوید علاقه‌اش به تکنولوژی را گسترش داد.
سیاوش شمس (زاده ۶ بهمن ۱۳۴۱) با نام هنری سیاوش صحنه ترانه‌سرا، خواننده، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی ایرانی-آمریکایی است. وی هم‌اکنون ساکن سن دیگو - کالیفرنیا است.
سیاوش با نام اصلی سیاوش شمس قهفرخی در ۶ بهمن سال ۱۳۴۱، در شهر رامهرمز دنیا آمد. پدرش، ابراهیم شمس قهفرخی، از اهالی رامهرمز در خوزستان هستند. او تا سن پنج سالگی در محله کوی دهقان رامهرمز زندگی کرد و بعد از آن به همراه خانواده‌اش به تهران رفت و تحصیلات ابتدایی را در آنجا گذراند. سیاوش پس از پایان تحصیلاتِ ابتدایی و در سن ۱۳ سالگی به همراه برادر بزرگترش سیامک، به ایالت کالیفرنیا در آمریکا رفته و در سن دیگو ساکن شدند. سیاوش دوران راهنمایی را در آمریکا گذراند و پس از پایان دبیرستان وارد دانشگاه کالیفرنیا شده و در رشته موسیقی و کامپیوتر به تحصیل پرداخت. وی در سال ۲۰۰۳ با کارولین کولی که مدیر برنامه‌ هایش بود و حدود بیست سال با هم دوست بودند، ازدواج کرد. آنها دو پسر به نام‌های نوآ یوهان شمس و راکو سایرس شمس را به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به فرزندخواندگی پذیرفتند و در حال حاضر در شهر لس‌آنجلس اقامت دارند.
سیاوش در سال ۱۹۸۵ با نخستین آلبومش به نام «همسایه‌ها» کاری از فرخ آهی و با همکاری دوست دوران مدرسه علیرضا امیرقاسمی به دنیای گستردهٔ موسیقی پا گذاشت. فروش بالای ۵۰۰٬۰۰۰ کپی با توجه به جمعیت ایرانیان خارج از ایران در آن زمان، یک موفقیت مثال‌زدنی بود و به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم ایرانیان مهاجر شناخته شد.(البته خود او معتقد است که آلبوم دومش؛«صحنه» ، پرفروش‌تر بوده‌است.) اشعار این آلبوم از لیلا کسری (هدیه) بود. از آهنگ‌های معروف این آلبوم می‌توان به «دختر ایرونی» و «نگو کیه» اشاره کرد.
سیاوش پس از هفت سال در سال ۱۹۹۲ آلبوم «صحنه» را روانهٔ بازار کرد و تحولی نو در موسیقی ایرانی ایجاد کرد. بیشتر شعرها و آهنگ‌های این آلبوم کار خود او بود و بعد از آن بود که به عنوان یک آهنگ‌ساز نیز مطرح شد. سیاوش از این آلبوم به بعد به «سیاوش صحنه» معروف شد و هنوز هم برخی او را به این نام می‌شناسند. از آهنگ‌های مشهور این آلبوم می‌توان به «صحنه»، «چیکه چیکه» و «یواش‌ یواش» اشاره کرد.
در سال ۱۹۹۴ سیاوش آلبوم «پدر» را ارائه کرد. در آهنگ «تو» از این آلبوم صدای ضرب ایرانی با موسیقی تکنو همراه شد. از آهنگ‌های مشهور این آلبوم می‌توان به «پدر»، «تو» و آهنگ به یاد ماندنی «دختر چوپون» اشاره کرد. در آهنگ «تو» ضرب ایرانی و موسیقی تکنو با هم ترکیب شده‌است.
وی پس از آن در سال ۱۹۹۵ آلبومی تحت عنوان «دیدار» معرفی کرد که با استقبال زیادی نیز روبه‌رو شد. از آهنگ‌های معروف این آلبوم می‌توان به «مریم» و «قصر یخی» اشاره کرد.
سیاوش در سال ۱۹۹۷ آلبوم «فریاد» را روانهٔ بازار کرد. او با این آلبوم ارتباط عاطفی نزدیکتری داشت چون سرودن ترانه‌ها و تهیه آلبوم را خود بر عهده داشت. آلبوم فریاد، سیاوش را در سطح جهانی مطرح کرد و به صدر جداول یورو دنس و پاپ لاتین برد. آلبوم فریاد با فروش ۳۵ هزار کپی در سه ماه نخست، رکورد کل بازار و فروشگاه‌ها را شکست. در این آلبوم ترانه «برو دیگه دوست ندارم» با شعری زنده و ریتمی تند بسیار محبوب شد. پس از آن سیاوش آهنگ «Historia de Amour" از همین آلبوم را که به زبان اسپانیایی بود در ایستگاه رادیویی مکزیک اجرا کرد و آهنگ «Grace» که به زبان انگلیسی بود به همین اندازه موفق بود.
در سال ۲۰۰۲ میلادی آلبوم «صدا» وارد بازار شد. این اولین آلبومی بود که توسط یک شرکت خارجی پخش می‌شد. این آلبوم دارای آهنگ‌های اسپانیایی، انگلیسی، یونانی و فارسی بود. از آهنگ‌های معروف این آلبوم هم به «هدیهٔ ایرون» و «تاج طلا» می‌توان اشاره کرد.
در ۲۵ آوریل سال ۲۰۰۹ آلبومی دیگر از سیاوش، به نام «هفت» وارد بازار شد. از آهنگ‌های مطرح این آلبوم که با استقبال بیشتری روبرو شد، می‌توان به «دیدار» و «بی تو» اشاره کرد.
سیاوش با سبک، ظاهر، رقص و نحوه خواندن ویژه‌ای که داشته بر تمام نسل هنرمندان پاپ و آراندبی تأثیر گذاشته‌است. سیاوش با کمک مدیر برنامه‌های خود، کارولین، رادمهر ، شرکت موسیقی ورلد میوزیک رکوردز را ایجاد کرد و آلبوم‌های صدا و هفت را از طریق این شرکت به بازار عرضه کرد. او در سال ۲۰۰۳ استودیویی را در لس‌آنجلس خریداری کرد و هم‌اکنون یکی از تهیه‌کننده‌کنندگان موسیقی در لس‌آنجلس است.
سیاوش با کمک و پشتیبانی رادمهر رادیکس چندین و چند تراک تهیه و روانه بازار کرد آهنگ گل من با آهنگساز ی خود سیاوش و تنظیم رادمهر و تهیه کنندگی رادمهر
دروغ آهنگساز خود سیاوش و تنظیم رادمهر و تهیه کنندگی رادمهر
خوشحالم دلبر ناز محتاج گریه آرومم می کنه دوستم داشته باش اقیانوس عاشقی دیگر همکاری های مشترک و قطعات منتشر شده در زمان همکاری این دو هنرمند هستش
بورلسک یا مضحکه نوعی سرگرمی تئاتری مضحک و طنزآمیز که معمولاً بر تقلید یا ادای کسی را درآوردن مبتنی است. این شیوه، گاهی شکل اغراق شدهٔ گروتِسک [که گاه معادل با صور عجایب تلقی شده‌است]، می‌باشد.
بورلسک در قرن بیستم و در امریکا، با شکلی از نمایش واریته که جذابترین بخش آن استریپ‌تیز یا همان رقص برهنه (رقص توام با برهنگی تدریجی رقاصه) بود، همراه گشت.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰
واژه "بورلسک" در اصل یک واژه ایتالیایی الاصل است که به‌تدریج معنی اصطلاحی پیدا کرده و در مورد هنرپیشه‌ای که ادای مضحک یک موضوع جدی را درآورد، به کار رفته‌است. آن را معادل "موزیک هال" یا "ورایتی" [همان واریته] هم دانسته‌اند. بورلسک اندک اندک در آمریکا معناهای جدید یافت: استریپ تیز و هنرپیشه‌هایی که شوخی‌های رکیک می‌کنند.
این نوع نمایش در دههٔ سی از میان رفت. فیلم روبن مامولیان، به اسم "کف زدن" (محصول ۱۹۲۹)، تصویر بسیار خوبی از روزهای پایانی رواج این نوع نمایش بدست می‌دهد. امّا در دههٔ شصت، شکل جدید این طرز نمایش، اوج موفقیت خویش را در فیلم‌هایی مثل: "شبی که آن‌ها به کافهٔ مینسکی حمله کردند" (محصول ۱۹۶۸) و "جیپسی" (محصول ۱۹۶۲) تجربه نمود.دائرةالمعارف سینمایی، بیژن خرسند، چاپ دوم، صفحه: ۳۹۹
در علم ریاضیات و در بحث تابع مختلط قضیه ای تحت عنوان انتگرال کوشی با برآورده شدن شرایطی خاص برقرار است. این قضیه به نام ریاضیدان مبدع آن آگوستین لوییس کوشی نامگذاری شده‌است و از قضایای مهم در انتگرال خطی تابع مختلط به شمار می‌رود و دارای دو بخش مرتبط با هم هست.
بخش اول : طبق این قضیه هرگاه تابع مختلطی در معادلات کوشی-ریمان صدق کند، آنگاه می‌توان در صفحه مختلط، دو نقطه دلخواه مانند A و B و دو مسیر فرضی ۱ و ۲ که هر دو از A شروع شده و به B می رسند را در نظر گرفت. اگر از هرکدام از مسیرها انتگرال بگیریم، مقدار این دو انتگرال برابر هم هستند.
بخش دوم : در ادامه بخش اول ثابت می‌شود که اگر بر روی هر مسیر بسته دلخواه formula_1، انتگرال گیری شود، مقدار این انتگرال بسته برابر صفر می‌شود:
این قضیه در حل بسیاری از انتگرال‌های توابع مختلط به کار می آید و به کمک آن می‌توان مقدار بسیاری از انتگرال‌های توابع حقیقی را که به راحتی قابل حل نیست را پیدا کرد.
اکبر کرمی پزشک، نویسنده، پژوهش‌گر دین و سیاست‌مدار ایرانی است.
دبیرستان را در حکیم‌ نظامی قم تمام کرد و از دانشگاه علوم پزشکی اراک دکتری گرفته است.
متولد ۱۳۴۶ در روستای کرچ (کرچمبو شمالی) در منطقه ی فریدن و در غربی‌ترین بخش استان اصفهان است.
در سال ۱۳۵۲ خانواده به شهر قم مهاجرت می‌کنند و تا سال ۱۳۸۸ ساکن آن شهر بوده است.
در آن سال و در جریان جنبش سبز به جهت نوشته‌ها و‌ مصاحبه‌های تاثیرگذاری که داشت بازداشت و به مدت ۸ ماه در انفرادی‌ها ی اطلاعات سپاه و زندان لنگرود قم به سر برده است.
پس از آزادی موقت از زندان، در حالی که منتظر اعلام نظر دادگاه‌ها ی تجدیدنظر بود، به سفارش وکلا ی خود از ایران خارج و از سال ۲۰۱۳ در شهر لیزبرگ Leesburg در ایالت ویرجینیا ی شمالی در آمریکا زندگی می‌کند.
اکنون‌ استاد کالج ویرجینیا ی شمالی نوا NOVA است و به آموزش آناتومی و فیزیولوژی می‌پردازد.
بیش از صدها مقاله و چند کتاب در پهنه ی سکسوالیته، دین و سیاست از او منتشر شده است.
۱- سکس و‌ دمکراسی (مدرنیته در دامن زنان) پی‌دی‌اف کتاب سکس و دمکراسی
۲- هرمنوتیک صلح (در هم‌سایه‌گی خداوندان) پی‌دی‌اف کتاب هرمنوتیک صلح
۳- دانستن دمکراسی هم‌چون گفت‌وگویی بی‌پایان پی‌دی‌اف کتاب دانستن دمکراسی
او خاطرات دوران بازداشت و زندان خود را با سرنام آداب شکار شهربندان منتشر کرده است. آداب شکار شهربندان
اکبر کرمی در برنامه‌ ی پشت عینک دیگران با بسیاری از برجسته‌گان اندیشه، سیاست و فرهنگ در ایران به شکلی بسیار چالشی گفت‌وگو می‌کند و در تکاپوی آن است که به گوشه‌ها ی تاریک سنت و فرهنگ ایران سرک بکشد.