moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
زیر شاخهٔ دوم آپلیفتینگ ترنس نام دارد. این زیر شاخه شباهت بیشتری به ترنس سال‌های دور دارد. بیشتر آهنگ‌های این زیرشاخه بر پایهٔ ملودی و ساخت موسیقی هستند هرچند که میکس آهنگ نیز مهم است. استفاده از فضاهای هیجانی و احساسی در این زیر شاخه بیشتر به چشم می‌خورد. تمپو یا تندای این زیرشاخه معمولاً میان ۱۳۲ تا ۱۴۲ است هرچند که به ندرت آهنگسازان از ۱۴۰ ضرب در دقیقه بالاتر می‌روند. می‌توان گفت بیش از ۸۰ درصد آهنگ‌های این زیرشاخه بر روی ۱۳۸ ضرب در دقیقه می‌باشند. از مهم‌ترین آهنگسازان این زیر شاخه می‌توان از Arctic Moon, Alex Morph, Daniel Kandi, Aly & Fila, Suncatcher, SoundLift, Sean Tyas, John O'Callaghan, Sebastian Brandt, Andy Blueman, Adam Nickey و Matt Bukovski نام برد.
در سالهای اخیر یک زیرشاخه‌ای از آپلیفتینگ ترنس به نام ارکسترال ترنس با پیشگامی اندی بلومن، ساندلیفت، آرکتیک مون، رالف بارندز توسعه یافت. در این سبک از قواعد و سازهای سمفونیک و ارکسترال استفاده می‌شود.
در چند سال گذشته عده‌ای از هنرمندان ترنس با تلفیق پراگرسیو ترنس و موسیقی هاوس زیرشاخه‌ای‍ را به نام تراوس به وجود آوردند که اکثر آرتیستهای معروف ترنس به این سبک مهاجرت کردند. این امر موجب نارضایتی شدید هواداران قدیمی ترنس شد.
سبک نو ظهور دیگری به نام بیگ روم ترنس Big Room Trance، اقتباس شده و تلفیقی از سبک موسیقی الکترو هاوس و ترنس می‌باشد هر چند طرفداران و منتقدان خاص خود را دارد، از هنرمندان این سبک می‌توان به: Marlo , Mark Sixma , W&W , Armin Van Buuren , Jochen Miller , و … نام برد.
لیلا ابراهیمی مجاوری معروف به لیلا ابراهیمی (زاده ۱ اردیبهشت ۱۳۵۸) دونده دوهای نیمه استقامت ایرانی است. او نخستین دونده زن ایرانی است که پس از انقلاب ۵۷ موفق به کسب مدال در مسابقات قهرمانی آسیا شده‌است. ابراهیمی رکورددار دوهای ۱۵۰۰ متر، ۳۰۰۰ متر، ۳۰۰۰ متر بامانع و ۵۰۰۰ متر ایران است.رکوردهای دو ومیدانی بانوان ایران وبگاه فدراسیون دو و میدانی جمهوری اسلامی ایران
ابراهیمی در مسابقات قهرمانی ۲۰۰۷ آسیا در امان در مادهٔ ۳۰۰ متر بامانع سوم شد و اولین مدال دو و میدانی زنان ایرانی پس از انقلاب را به دست آورد، در حالی که هیچوقت امکان تمرین این ماده برایش فراهم نشده بود و برای اولین بار از مانع چاله آب می‌پرید.گفتگو با لیلا ابراهیمی اولین زن برنده مدال دو و میدانی روزنامه شرق او در مسابقات قهرمانی دو و میدانی داخل سالن ۲۰۰۴ آسیا در تهران یک مدال نقره در ۳۰۰۰ متر و یک مدال برنز در ۱۵۰۰ متر و در مسابقات قهرمانی دو و میدانی داخل سالن ۲۰۱۰ آسیا در تهران یک مدال برنز در ۳۰۰۰ متر گرفت. ابراهیمی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه و بازی‌های آسیایی داخل سالن ۲۰۰۷ ماکائو و ۲۰۰۹ هانوی هم شرکت کرده‌است.
ابراهیمی معتقد است نوع پوشش دوندگان زن ایران موجب ایجاد رقابت ناعادلانه برای آنها در مسابقات بین‌المللی است.«زنان ایرانی هم می‌توانند در دو و میدانی موفق باشند»؛ گفتگو با لیلا ابراهیمی، دوندهٔ ملی‌پوش ایران دویچه‌وله، ۴ اکتبر ۲۰۰۹رکوردشکنی به‌رغم حجاب؛ گپی با لیلا ابراهیمی، ملی‌پوش دوومیدانی ایران دویچه‌وله، ۲۳ اوت ۲۰۰۹
در اسفند سال ۱۴۰۰ پریچهر شاهی شاگرد لیلا ابراهیمی موفق شد در مسابقات ترکیه رکورد ملی ۳۰۰۰ متر متعلق به مربی‌اش را بشکند. ۱۲ سال پیش از این لیلا ابراهیمی ۳۰۰۰ متر را در ۹ دقیقه و ۵۱ ثانیه و ۶ صدم‌ثانیه دویده بود. اما شاهی در مسابقات مذکور توانست رکورد ۹ دقیقه و ۴۸ ثانیه و ۱۶ صدم‌ثانیه را ثبت کند.
سازمان جهانی گردشگری به اختصار (UNWTO) مستقر در شهر مادرید، اسپانیا، یکی از نمایندگی‌های سازمان ملل است که در رابطه با امور جهان گردی تحقیق می‌کند و سالانه گزارشی نیز منتشر می‌کند.
قلعه حسن‌آباد در ۵ کیلومتری سنندج در جنوب روستایی به نام حسن‌آباد واقع شده‌است. گفته می‌شود که این قلعه از آن دوران اشکانیان و ساسانیان می‌باشد و به نام مرکز حکومت غرب ایران کنونی بهره‌گیری می‌شده‌است.نام این منطقه به دلیل حکومت امیر حسن خان اردلان به نام حسن آباد شهرت یافته است.
در سال ۷۴۶ هجری قمری «امیر حسن خان اردلان»، بر بلندای کوهی در جنوب روستا، قلعه مستحکمی برای مرکز حکومت خود بنا کرد. در اوایل قرن دهم هجری قمری هلوخان اردلان والی وقت کردستان، آنجا را مقر حکومت قرار داد. احتمالاً آبادی و قلعه حسن‌آباد قبل از تأسیس شهرِ سنه دژ (سنندج) مرکز ولایت کردستان بود و از سال ۱۰۴۶ هجری قمری پس از انهدام قلعه حسن‌آباد، سنندج مرکز ولایت کردستان گردید. آثار و بقایای تأسیسات قلعه حسن‌آباد، هنوز بر جای است.
قلعه حسن‌آباد از جمله تپه‌های سخت‌گذر و راهبردی منطقه‌است که دارای شیب نسبتاً شدیدی در دامنه کوه‌است. این قلعه از نوع قلعه‌های کوهستانی است که دارای دیوارهای بلند سنگی در شیب کوه و برج‌هایی در امتداد دیوارهاست. دیوار قلعه حدود۱۱۰۰متر است که از ارتفاع ۲۰۰متر شروع و تا ارتفاع ۴۰۰ متر بالا می‌رود، ساختمان‌های اداری و نظامی اصلی داخل قلعه در بلندترین نقطه کوه در ارتفاع ۴۰۰ متر بنا شده‌است که عمدتاً دارای معماری آجری است. از پایین‌ترین قسمت دیواره تا بالای کوه به صورت طبقاتی سکوهایی برای احداث ساختمان ساکنان قلعه در لایه بیرونی تپه ایجاد شده و همچنین قلعه دارای برج و بارو و حصار سنگی است که نوع مصالح آن از جنس سنگ لاشه محل و ملات گل است.
به گفتهٔ باستان شناسان بی گمان در جنگ‌های ایران و روم از این منطقه به نام یکی از بزرگ‌ترین دژها و پایگاه‌های مبارزه برای ایرانیان بوده‌است.
همچنین بعدها در دوران صفویان این منطقه مرکز حکومت حاکم کردستان (اردلان) بوده‌است. درگیری‌هایی میان اردلان و پادشاه صفوی رخ داده که منجر به صلح میان هر دو سو شده‌است. بر پایهٔ این صلح پادشاه صفوی از اردلان خواسته که بخش‌هایی از این قلعه ویران شود.
زمانی پیش در این منطقه یک گورستان گروهی یافت شد که دیرینگی آن حد اقل ۳۰۰۰ سال برآورد شده‌است. همچنین کوزه‌های بزرگ پر از مفرغ و… یافت شد.
قلعه حسن‌آباد به شماره ۱۱۷۵۸ در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۱۳۸۳در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است؛ و یکی از بهترین و معروف‌ترین جاذبه‌ها گردشگری کردستان است و آثار باستانی بسیاریس در آن کشف شده‌است ویکی از اهالی روستایی که این قلعه در آن قرار دارد هم در آن گنجی پیدا کرده بوده‌است.
تَلخ‌بَیان (Sophora) سرده‌ای از حدود ۴۵ گونه درخت و درختچه از خانواده باقلائیان (نخود فرنگی) است. گیاهان این خانواده به شکل علفی٬ درختچه یا بوته رشد می‌کنند و بعضی دارویی هستند. تلخ‌بیان گیاهی عموماً چندساله است و به‌دلیل خاصیت دارویی ضد باکتریایی از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. نام علمی آن، Sophora، از کلمه عربی «صفیراء» گرفته شده که به معنی «درخت با گل‌های نخودی» است.
گونه‌های تلخ‌بیان بومی جنوب آسیا، استرالیا، جزایر مختلف اقیانوس آرام، غرب آمریکای جنوبی، غرب ایالات متحده، فلوریدا، پورتوریکو و ایران هستند.
تلخ‌بیان معمولی گیاهی است پایا، با رویش بهاره، ایستاده، قد تا ۸۰ سانتی‌متر. ساقه نسبتاً ضخیم، در بن کم و بیش چوبی. ساقه و برگ‌ها پوشیده از کرک‌ها یا تارهای ابریشمی رویم خوابیده. برگ‌ها شانه‌ای، دارای ۷–۱۲ جفت برگچه پهن دراز، بیضی و در انتها گرد. گل‌ها سفید، مایل به کرم رنگ، گل‌آذین خوشه ضخیم، استوانه‌ای طویل‌تر از برگ. میوه نیام کرکدار، کم و بیش خمیده، محتوی ۳–۷ دانه و جدار آن در حد فاصل دانه‌ها به سختی فشرده شده. تلخ‌بیان نیز مانند خارشتر و شیرین‌بیان بیشتر از طریق ایجاد ساقه‌های هوایی روی ریشه‌های عمیق و گسترده خود تکثیر می‌یابد.
در ابتدا، این جنس دارای گونه‌های بیشتری بود، اما این سرده‌ها اکنون در سرده‌های دیگر، از جمله استیفنولوبیوم ("Styphnolobium)" (فقدان باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن (Rhizobia) در ریشه‌های آن‌ متفاوت است) و Calia قرار گرفته‌اند. گونه‌های تلخ‌بیان نیوزلند در آنجا با نام «کُووای یا کوفای» شناخته می‌شوند. تلخ‌بیان تورومیرو زمانی یک درخت معمولی در جنگل‌های جزیره ایستر بود. این درخت بعداً‌ قربانی جنگل‌زدایی شد که جنگل‌های آن جزیره را در حدود قرن هجدهم به‌طور کامل نابود کرد. تلخ‌بیان تورومیرو در طبیعت منقرض شد اما اکنون در یک پروژه علمی که از جمله از سوی باغ‌های گیاه‌شناسی کیو در انگلستان و گوتنبرگ در سوئد هدایت می‌شود، به حیات وحش جزیره ایستر بازگردانده می‌شود. تنها نمونه‌های باقی‌مانده از این گونه با منشأ مستند در دهه ۱۹۶۰ از دانه‌های جمع‌آوری‌شده توسط «تور هیردال» پرورش یافتند. گونه Sophora macrocarpa درختی کوچک و نیمه گرمسیری بومی شیلی است. این گونه در شیلی «مایو» نامیده می‌شود.
این جنس در ایران سه گونه گیاه علفی و درختچه‌ای دارد:
تلخ‌بیان درختچه‌ای بلوچی حالت درختچه‌ای دارد و دو گونه دیگر علفی چندساله و غالباً مهاجم و علف هرز کشتزارها و چراگاه‌ها هستند. این علف هرز در گندم‌زارها خیلی متداول نیست با این حال در استان‌های خراسان، ایلام و زنجان با اهمیت تلقی می‌شود.
گونه‌های دیگر:
سکه‌های دریایی آبزیانی از شاخه خارپوستان و به صورت پهن و صفحه‌ای‌شکل هستند.نشریه الکترونیکی شمس، یازدید: نوامبر ۲۰۰۹.
سکه‌های دریایی در بسیاری از اقیانوس‌های نیم‌کره شمالی از مناطق جذرومدی گرفته تا آب‌های ژرف یافت می‌شود. سکه‌های دریایی در آب‌وهوای معتدل و گرمسیر زندگی می‌کنند.
پوسته سخت و استخوان‌مانند این جانوران به شکل سنگواره در کرانه دریاها یافت می‌شود. در سکه‌های دریایی زنده، این پوسته با خارهایی جنبنده پوشیده شده‌است. جاپیمایی سکه‌های دریایی از طریق حرکت هماهنگ این خارها ممکن می‌شود.
سکه‌های دریای مانند دیگر توتیاهای دریایی دارای پنج ردیف روزنه است. این روزنه‌ها به شکل گل‌برگ کنار هم قرار گرفته‌ند.
این روزنه‌ها در درون‌پوست قرار گرفته‌اند و تبادل گاز از طریق آن‌ها انجام می‌گیرد.
پاک‌کن نام مواد جامدی است که در تماس و مالش، اثر مداد روی کاغذ یا زمینه دیگر را پاک می‌کند. این وسیله جزء دسته لوازم التحریر حساب می‌شود. جنس پاک‌کن معمولاً از پلاستیک یا رزیناز مشتقات نفتی است. پاک‌کن در رنگها و شکل‌های متفاوتی ساخته می‌شود.
درگذشته مردم به جای پاک‌کن تکه نان استفاده می‌کردند تا اینکه در سال ۱۷۷۰ میلادی یک مهندس انگلیسی به نام "ادوارد نعیم" به اشتباه از یک قطعه لاستیکی به جای خمیر نان استفاده کرد. او دید که این قطعه لاستیکی خیلی بهتر از نان پاک می‌کند کم‌کم برای ساخت پاکن از مواد مناسب تری استفاده شد. به این ترتیب اولین پاک‌کن ‌ها به شکل امروزی ساخته شد. بعداً لاستیک ها را به صورت نرم تری ساختند تا کاغذ را پاره نکنند و اثر مداد را بهتر پاک کند.
گسترش استفاده از مداد که نسبت به قلم و مرکب راحت‌تر بود، نیاز به وسیله‌ای برای اصلاح اشتباهات را ایجاد کرد. بعد از مدت‌ها ساییدن کاغذ با پارچه مرطوب که سطح کاغذ را می‌خراشید، فکر جایگزین بهتر منجر به مالیدن خمیر نان روی نوشته‌ها شد که نتیجه بهتر و تخریب کمتری روی کاغذ داشت.
با پیدایش و گسترش کائوچو که از شیره درخت کائوچو به دست می‌آمد، این ماده به‌سرعت جایگزین خمیر در پاک کردن اثر نوک مداد شد. وضع کلمه انگلیسی rubber به معنای مالنده برای لاستیک از این کاربرد ناشی می‌شود.
در حال حاضر علاوه بر فاکتیس که از بسیاری روغنهای گیاهی به دست می‌آید، از انواع مواد بسپاری لاستیک و پلاستیک که دارای نرمی و کشسانی مناسب باشند برای ساخت پاکن استفاده می‌شود. پاک‌کن‌های هنری دارای چسبندگی و توان پاک‌کنندگی بیشتر است. پاک‌کن به شکل‌های گوناگون مستطیل و مدور و استوانه و به صورت خمیری، نیمه سخت و دستگاه برقی نیز ساخته می‌شود.
آلن فوریه نام مستعار آنری آلبان فورنیه (۳ اکتبر ۱۸۸۶ در شاپل دانژیون فرانسه تا ۲۲ سپتامبر ۱۹۱۴) سرباز و نویسنده معروف فرانسوی است. آلن فوریه در مجموعه قطوری که از مکاتباتش به چاپ رسیده از تأثیری سخن می‌گوید که جنبش سمبلیسم، موریس مترلینک و بخصوص آرتور رمبو بر او گذارده‌اند. در کنار مکاتبات و اشعارش، مولن بزرگ تنها اثر داستانی آلن فورنیه است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد و برای نویسنده آن شهرتی جهانی به همراه آورد. آلن فوریه در ۱۹۱۴ در حالیکه کار بر روی دومین رمانش را شروع کرده بود در جبهه جنگ کشته شد.مون بزرگ نوشته:آلن فورنیه ترجمه:مهدی سحابی نشرمرکز
هال هارتلی (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۵۹ در لیندن‌هرست، نیویورک) کارگردان و نویسنده آمریکایی است.
هال هارتلی در ۳ نوامبر ۱۹۵۹ در لیندن‌هرست واقع در جنوب لانگ آیلند ایالت نیویورک به دنیا آمد. ابتدا به نقاشی علاقه‌مند شد و به کالج هنر و طراحی ماساچوست واقع در بوستون، ماساچوست رفت. در ۱۹۸۰ در مدرسه سینمایی پرچیس دانشگاه ایالتی نیویورک پذیرفته شد و در آنجا با افرادی آشنا شد که بعدها در تولید فیلم با یکدیگر همکاری کردند. در اواسط دهه ۸۰ در اکشن پروداکشن به عنوان مسئول روابط عمومی فعالیت کرد و همین مؤسسه در نخستین فیلم هارتلی حقیقت باورنکردنی سرمایه‌گذاری کرد و موفقیت این فیلم در جشنواره فیلم تورنتو به پخش فیلم در کمپانی میراماکس منجر شد.در کمتر از یک دهه، هارتلی به عنوان یکی از شاخص‌ترین چهره‌های سینمای مستقل تجاری آمریکا جا افتاد. فیلم‌های بلند او با شگردهای خود افشاگر روایی و بازی‌های شگفت‌انگیز بازیگرانش شناخته می‌شود، در روایتی که کنش‌های روزمره را با کنش‌های باورنکردنی و تکان دهنده می‌آمیزد. نتیجه اغلب، تصویری تحریف شده و به طرز سیاهی کمیک از نقطه ضعف‌های طبقه متوسط جامعه آمریکا در اواخر قرن بیستم است.
فیلم‌های اولیه هال هارتلی به سمت فیلمنامه‌های خانوادگی و ناممکن بودن عشق رمانتیک در حومه لانگ آیلند گرایش دارند. دو فیلم اولش آدریان شلی را در نقش جوان دلزده‌ای تصویر می‌کند که با موقعیت‌های غیرعادی دست و پنجه نرم می‌کند. در حقیقت باورنکردنی آدری پوچ گرا که نگران نابودی جهان است و در محله‌شان صدای بمب می‌شنود، با جاش (رابرت برک) مکانیک اسرار آمیزی آشنا می‌شود که به جرج واشینگتن علاقه دارد. در تراست (فیلم۱۹۹۰) مارتین داناوان نقش ماتیو را بازی می‌کند که از پرخاش پدر بد دهنش در عذاب است و عشق رمانتیکی به ماریا (آدریان شلی) پیدا می‌کند که دختر هفده ساله منزوی و بارداری است. موضوع ملودراماتیک فیلم به خصوص در صحنه‌ای که مادر ماریا و ماتیو بر سر تملک او در نوشیدن مسابقه می‌دهند، با مسخرگی آمیخته شده‌است.
فیلم بلند سوم، آدم‌های ساده، از حد مسائل نوجوانان و موضوع‌های خانوادگی فراتر می‌رود. فیلم، یک فیلم جاده‌ای جاه‌طلبانه‌است. دو برادر مک کیب - یک جنایتکار فریب خورده و یک محصل درونگرا - به دنبال پدر رادیکال فراری شان می‌گردند که به خاطر بمب‌گذاری در پنتاگون در ۲۳ سال قبل تحت تعقیب است. در این راه، آن دو با دوست مؤنث رومانیایی پدرشان که بیماری صرع دارد و زن کافه‌چی جا افتاده و حساسی هم منزل می‌شوند. جستجویشان در عمل متوقف می‌شود، ولی باقی فیلم به کشف اتفاقات غیرمنتظره و واکنش‌های پیچیده به جنس مخالف می‌گذرد.
پس از آدم‌های ساده که پل واسطه بود، فیلم‌های اخیر هارتلی انعطاف‌پذیر تر به نظر می‌رسند. آماتور را بازیگرش ایزابل هوپر یک تریلر متافیزیکی نامیده که آمیزه پیچیده ایست از هویت‌های اشتباهی و فراموش شده که بر محور شخصیت‌های غیر محتمل راهبه‌ای که نویسنده غیراخلاقی شده و یک ستاره آدم‌کش فیلم‌های مستهجن شکل می‌گیرد.
لاسیدن که هارتلی آن را فیلم محبوبش می‌داند، به لحاظ فرمی تجربی‌ترین فیلم اوست: مغازله‌ای که به اجبار حالت یک تعهد رومانتیک را به خود می‌گیرد و همزمان روابط دیگر را خدشه‌دار می‌کند. هارتلی این داستان را ۳ بار تعریف می‌کند و هربار جنسیت، نژاد و مکان جغرافیایی (نیویورک، برلین، توکیو) را عوض می‌کند. هارتلی به کمک همسرش که در اپیزود آخر بازی می‌کند، تصویری ارائه می‌کند که از همه فیلم‌هایش بیشتر به زندگی شخصی اش نزدیک است و درسی است برای تماشاگران که چگونه انتظارات و معانی را از بسط دادن خطوط داستانی شکل دهند.
هنری فول این روند پختگی را ادامه می‌دهد، با ملودرامی تلخ و شیرین دربارهٔ روند خلق کردن. هنری فول حکایت دوستی شگفت‌انگیز هنری، نویسنده بالقوه و عیاش که تازه از زندان درآمده، و دست پرورده‌اش سایمون گریم، یک آشغال جمع کن درونگراست که شعر جنجالی و پذیرفته شده‌ای می‌نویسد. هارتلی در کنار دوستی این دو، بسیاری از دوروبری‌های هنری و سایمون و اهالی محله را هم می‌شناساند و در نتیجه ملودرام‌های خانوادگی گذشته هارتلی با دغدغه‌های امروز او دربارهٔ خلاقیت، شکست و پیروزی، نبوغ و حماقت و هنر و تجارت را در هم می‌آمیزد.
هنری فول برنده جایزه بهترین فیلمنامه از کن ۹۸ شد. همان سال او کتاب زندگی را ساخت، با بازی مارتین داناوان در نقش مسیح که در آستانه تغییر قرن -در روز ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ - به نیویورک می‌آید و با شیطان و مریم مجدلیه دربارهٔ پایان جهان بحث و مجادله می‌کند. فیلم دیگر هارتلی چنین چیزی نیست، دربارهٔ دختر خبرنگار جوانی که برای یافتن نامزدش به ایسلند سفر می‌کند و آن جا با موجود اسرار آمیزی مواجه می‌شود، در جشنواره کن ۲۰۰۱ به نمایش درآمد.
اتابکان لر بزرگ (۵۵۰ تا ۸۲۷ ق)/(۱۱۵۵ تا ۱۴۲۴ م) که به هزار اسپیان و آل فضلویه هم معروف هستند، نام سلسله‌‌ای محلی در منطقه‌ی لر بزرگ است. https://www.cgie.org.ir/fa/article/225170/%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D C. E. Bosworth, "The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual", (Columbia University Press, 1996), 205, .صیفی نژاد، جواد. لرهای ایران. آتیه، تهران: 1381
منطقه لرِ بزرگ شامل چهارمحال بختیاری ، نیمه بختیاری خوزستان ، کهگیلویه بویر احمد ، غرب اصفهان و شرق لرستان کنونی می شده است. مؤسس این سلسله ابوطاهر است. پایتخت این امرا در شهر ایذه (ایذج) بود.
غیر از این سلسله، یک سلسله دیگر از اتابکان لر نیز در ناحیه لر کوچک حکومت می‌کرده و از اوایل قرن هفتم تا قرن دهم در آن ناحیه باقی بوده‌اند.
شایان ذکر است که اتابکان لر در زمان حکمرانی خود خدمات بسیاری انجام دادند به طوری لرستان( کوچک و بزرگ) رشک بهشت گردید
اتابکان هزار اسب تا نیمه اول قرن نهم باقی بودند و آخرین ایشان که غیاث الدین کاوس نام داشت به دست سلطان ابراهیم پسر شاهرخ تیموری برافتاد و سلسله ایشان به پایان رسید.
در برخی منابع امده حکومت مملکت لر بزرگ به عقاب بدر ( رئیس لر بزرگ ) رسیده است فتح الدین فضلویه یکی از اخلاف (نوادگان )بدر به مهاجرت اختیار نموده و جبل السماق که در شام است را مقر حکومت خود قرار داد تاریخ بختیاری
در بسیاری از منابع تبار آنان را کرد ذکر کرده اندhttp://www.liquisearch.com/history_of_the_kurdish_people/medieval_kurdish_dynastiesنطنزی این حاکمان را عرب دانسته‌است.میرزای غفاری صاحب کتاب تاریخ جهان ارا جد فتح الدین فضلوی را به کی خسرو ( پادشاه ایرانی )نسبت داده است.مر کز دایرت المعارف اسلامی نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/article/225170/%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%84%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86
ولایت لرستان دو قسم است: لر بزرگ و لر کوچک، به اعتبار دو برادر که در قرب سنهٔ ثلاثمایه هجری (۳۰۰ه‍.ق) حاکم آنجا بوده‌اند: بدر نام حاکم لر بزرگ بود و منصور نام حاکم لر کوچک. بدر مدتی دراز در حکومت روزگار گذرانید.
چون او درگذشت، حکومت به پسر زادهٔ او نصرالدین محمد بن هلال بن بدر رسید و او حاکمی عادل بود و مدبر ملک او محمد خورشید. و در ان عهد نیمی از زمین لرستان در تصرف شولان بود و پیشوای ایشان سیف الدین ماکان روزبهانی بود و او را در آنجا خاندانی قدیم بود و از عهد اکاسره باز حاکم ان دیار بودند و حاکم ولایت شول را نجم الدین اکبر گفتندی و تا اکنون قوم شول در تصرف نوادگان اویند.
در سنهٔ خمسایه (۵۰۰ق) قریب صد خانوار که مستوفی آنهارا کرد و نطنزی عرب دانسته ، از جبل السماق شام، به سبب وحشتی که ایشان را با مهتر قوم خود افتاده بود، به لرستان آمدند و در خیل احفاد محمد خورشید که وزرا بودند نزول کردند، برسبیل رعیتی. بزرگ ایشان ابوالحسن فضلوی بود… او را پسری علی نام بود. چون علی درگذشت، از او پسری محمد نام بماند. جوانی دلاور بود. در خدمت سلغریان مرتبه بلند کرد. درین وقت سلغریان (ترکمنان) در فارس حاکم بودند. اما هنوز اسم پادشاهی نداشتند. چون او نیز نماند، پسری ابوطاهر فضلوی کنیت داشت. جوانی شجاع بود. در خدمت اتابک سنقر مرتبه بلند کرد. اتابک سنقر را با حکام شبانکاره خصومت بود. ابوطاهر را با سپاهی گران به جنگ ایشان فرستاد.
بعد از محاربات مظفر به فارس آمد. اتابک سنقر او را نوازش نمود و گفت از من چیزی بخواه… ابوطاهر گفت اگر فرمان بود و به لشکر مدد باشد ملک لرستان جهت اتابک صافی کنم. اتابک سنقر او را لشکر داد و به لرستان فرستاد.
ابوطاهر به صلح و جنگ به وعد و وعید و فریب و شکیب توانست ملک لرستان در ضبط آورد و چون تمکین و استقرار یافت، هوس استقلال کرد و خود را اتابک خواند و عصیان نمود و کار ان ملک بر او قرار گرفت، در سنهٔ خمسین و خمس مایه. بعد از مدتی درگذشت و پنج پسر یادگار گذاشت: هزاراسپ و بهمن و عمادالدین پهلوان و نصرة الدین ایلواکوش و قزل. به حکم وصیت و اتفاق برادران.
اتابک هزاراسپ که مهین و بهین همه بود، قائم مقام پدر شد و عدل و داد ورزید. در عهد او ملک لرستان رشک بهشت گشت و بدین سبب اقوام بسیار از جبل السماق شام بدو پیوستند: چون گروه عقیلی از نسل علی ابن ابی طالب و گروه هاشمی از نسل هاشم بن عبدمناف و دیگر طوایف متفرق چون:
آسترکی، مما کویه، مختاری، جوانکی بیدانیان، زاهدیان، علائی، کمایی، کوتوند، بتوند، بوازکی، شوند، زاکی، جاکی، هارونی، اشکی، کوی لیراوی، ممویی، یحفومی، کمانکشی، مماسنی، ارملکی، توانی، کسدانی، مدیحه، اکورد، کولارد، چون گروه عقیلی (عرب) و گروه هاشمی (عرب) و دیگر قبائل که انساب ایشان معلوم نیست.
چون این جماعت به هزار اسف و برادران پیوستند، ایشان را قوت و شوکت زیاد شد. بقایای شولان را به زخم شمشیر از ان ولایت بیرون کردند و یکبار بر ان دیار مستولی شدند. پس دیار شولستان نیز مسخر کردند و شولان منهزم به فارس رفتند.
هزار اسف و برادران تمامت لرستان و شولستان و کردارکان کهپایه لرستان تا چهار فرسنگی اصفهان، در ضبط خود آوردند. اتابک به تکلهٔ سلغری چند نوبت لشکر به جنگ ایشان فرستاد مقهور و مکسور با پیش او رفتند و بیشتر نزاع ایشان به جهت قلعه مانجست که حضی حصین و رکن رکین است بود و هزار اسف می‌گفت از قبل اتابک محافظ این قلعه‌ام. چون اتابک تکلهٔ ساغری را دفع او دست نمی‌داد به مصالحت و مصاهرت رغبت نمود و کار هزار اسف عروجی تمام یافت. هر موضع که قابل زراعت دید دیه‌ها ساخت و درو مردمان نشاند و هیچ جای خراب نگذاشت. پس پسر خود تکله را به خدمت ناصر خلیفه فرستاد و التماس اتابکی کرد. خلیفه التماس او مبذول داشت و او را منشور و تشریف داد.
چون هزار اسف درگذشت، تکله لُر که نوادهٔ سلغریان فارس بود، قائم مقام پدر گشت. چون خبر وفات هزار اسف به فارس رسید، اتابک سعد سلغری، جهت آزاری که به واسطهٔ شکست شولان از لران داشت، جمال الدین عمر لالبا را که عم زادهٔ هزار اسف بود، با ده هزار پیاده شول و ترکان به جنگ تکله فرستاد. به نزدیک قلعه پیرو به اتابک تکله رسیدند. با او پانصد سوار بود. ناچار در مقابله ایشان به مقاتلت بازایستاد. چون کثرت خصمان را بود، عزیمت هزیمت داشت. ناگاه تیری بر جمال الدین عمرلالبا آمد و بدان تباه شد و شکست بر لشکر فارس افتاد و کار اتابک تکله عروجی تمام یافت. سلغریان سه نوبت دیگر لشکر به جنگ او فرستادند و هر سه بار مقهورو مغلوب بازگشتند. بعد از ان اتابک تکله با لشکری گران آهنگ لر کوچک کرد. در ان وقت حسام الدین خلیل پسر زادهٔ شجاع الدین خورشید، حاکم لر کوچک بود. میانشان محاربات بسیار رفت. عاقبت حسام الدین خلیل از او ستوه شد و بعضی ولایات لر کوچک در تصرف اتابک تکله آمد و تکله با وطن مألوف رفت.
اتابکان لر بزرگ تا نیمه اول قرن نهم باقی بودند و آخرین حاکم اتابکان لر غیاث الدین کاوس نام داشت به دست سلطان ابراهیم میرزا تیموری پسر شاهرخ تیموری حاکم فارس برافتاد و سلسله ایشان انقراض یافت.
این امرا به هیچ وجه از امرای سلجوقی نبوده‌اند و از شاهزادگان سلجوقی نیز کسی را تحت حمایت و تربیت نداشته‌اند و عنوان اتابکان دربار آن‌ها به عنوان لقب و در واقع به معنی امیر و ملک مستقل است. "(دایرةالمعارف فارسی، ج. ۱، ص. ۴۱)"
بسیاری از سنوات راجع به سلطنت سلسله اتابکان لرستان تحقیقی نیست. غیر از سلسله اتابکان لرستان یک سلسله کوچک دیگری از اتابکان نیز در ناحیه لر کوچک حکومت کرده‌است و از اوایل قرن هفتم تا قرن دهم در آن ناحیه باقی بوده‌اند.
نظنزی، معین الدین (۱۳۸۷). منتخب التواریخ معینی. قم: تبیان. ص. ۳۹ و ۴۰.
جودَکی یکی از طوایف لر از ایل بالاگریوه می‌باشددانشنامه ایرانیکا و ولادیمیر مینورسکی طایفه جودکی را یکی از طوایف ایل بالاگریوه معرفی می‌کند.
سکونتگاه جودکی‌ها منطقه‌ای کوهستانی بین رودخانه دز تا خرم‌آباد و به‌طور دقیق‌تر منطقه بالاگریوه است. سکونتگاه این طایفه با ایل‌های سکوند، پاپی، دیرکوند و بیرانوند مشترک است.
آرنولد ویلسون در حدود سال ۱۹۱۰ میلادی سکونتگاه جودکی‌ها را در مسیر خرم‌آباد تا دزفول معرفی می‌کند.
آلبرت هوتوم-شیندلر در دهه ۱۹۹۰ میلادی طایفه جودکی را با خانواری در حدود ۸۰۰ خانوار معرفی می‌کند. در برخی منابع دیگر این تعداد تا دهه ۱۹۳۰ میلادی ۶۰۰ خانواده معرفی شده‌است.
البته در زمان رضا شاه پهلوی از طایفه جودکی به شهرستان‌های ازنا، درود، بروجرد و شازند تبعید شدند و سالیان سال در این شهرستان‌ها زندگی می‌کنند
اسکار مان زبان‌شناس و پژوهشگر مسائل ایران و آسیای مرکزی در تحقیقی که در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۷ میلادی صورت داده از یک گروه کوچک از جودکی‌ها به نام جوکیِ حسین‌آباد در پشتکوه نام می‌برد.
تیره‌ها و طوایف ایل جودکی:
نصرت‌الدین هزاراسپ (نصرت‌الدین هزاراسب / هزاراسپ بن ابی‌طاهر) پسر ابوطاهر فضلویه و بنیان‌گذار واقعی اتابکان لرستان یا ملوک هزار اسپی بود که یکی از سلسله‌های ملوک الطوایفی ایران به‌شمار می‌آید.
اتابکان لرستان در اوایل روی کار آمدن سلغریان در فارس به عرصه آمد. حکومت این نواحی را پدرش فضلویه از جانب سلغریان به دست آورده بود اما بعدها داعیهٔ استقلال پیدا کرده بود و به صلح و جنگ و وعده و وعید طوایف شبانکاره این نواحی را با سرکردگانشان تحت فرمان درآورده بود. هزار اسپ بعد از پدر و به سال ۵۵۰ هجری قمری به امارت رسید که تا سال ۶۲۶ هجری قمری به مدت ۷۶ سال قمری و ۷۴ سال شمسی ادامه داشت و طولانی‌ترین مدت پادشاهی را در تاریخ ایران داشته‌است. او با ایجاد امن و رفاه در ولایت طوایف دیگر را هم به قلمرو خود جلب کرد و قلمرو موروثی اش را گسترش داد و از شولستان تا حدود اصفهان را در ضبط آورد. عنوان اتابک را خلیفهٔ بغداد الناصرلدین اللهبدو داد اما در لشکرکشی محمد خوارزمشاه بر ضد خلیفه در سال ۶۱۴ به سلطان پیوست و حتی بعد از سلطان محمد هم یکی چند نسبت به جلال‌الدین خوارزمشاه وفاداری نشان داد. با اتابکان فارس هم از در دوستی درآمد. اتابک تکله فارس دختر خویش به زنی به او داد. بعد از وی امارت این قلمرو به پسرش مظفرالدین تکله رسید. تکلهٔ لر که نوادهٔ دختری تکلهٔ سلغری بود به نام پدربزرگش موسوم بود.
موریس یا موریکیوس یا موریق از امپراتوران بیزانس یا روم شرقی در سدهٔ ششم میلادی بود.
او پنجمین امپراتور از سلسلهٔ ژوستینیان بوده و داماد تیبریوس چهارمین امپراتور، از همان سلسله بود.
چون تیبریوس فرزند مذکری نداشت، موریکیوس در سال ۵۸۲ میلادی، به جایگزینی وی برگزیده شد.
موریکیوس در تاریخ ایران نیز نقشی ایفا نمود.
در سال ۵۹۱ میلادی وی برای بازپس گیری مقام سلطنت به خسرو پرویز که از ایران تبعید شده بود کمک کرد و برادر خویش ثیادوس را به همراه شصت هزار سپاه برای یاری در جنگ با بهرام چوبین روانهٔ ایران کرد. همچنین دختر خویش مریم را به عقد وی در آورد. بخاطر همین پشتیبانی پیمان صلحی بین ایران و بیزانس بسته شد.طبری، ۷۵۷
به علت جنگهای مداومی که از زمان یوستی نیانوس یکم ادامه پیدا کرده بود، وضع اقتصادی و مالی کشور رو به وخامت گذاشت. فوکاس یکی از فرماندهان ارتشی، فرماندهی شورشی را بر عهده گرفت که در سال ۶۰۲ میلادی به خلع موریکیوس از سلطنت انجامید.
موریکیوس سرانجام بعد از اینکه مجبور به دیدن قتل تمامی پسرانش، در مقابل چشمش شد توسط فوکاس اعدام شد.
تونی کروس (؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که برای باشگاه فوتبال رئال مادرید بازی می‌کند.
کروس دوران حرفه ای باشگاهی خود را با بازی برای بایرن مونیخ آغاز کرد، جایی که در ۱۷ سالگی در سال ۲۰۰۷ اولین بازی خود را انجام داد. و در سال ۲۰۱۰ به باشگاه مادری خود بازگشت. در سال ۲۰۱۴ با انتقالی به ارزش ۲۵ میلیون یورو به رئال مادرید پیوست. وی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین هافبک حال حاضر دنیا و پرافتخارترین هافبک حاضر می‌باشد. او با پاس‌های فوق‌العاده و زیبا، بازی سازی و شوت‌های پر قدرت معروف است. او در کنار کریستیانو رونالدو تنها بازیکنان تاریخ هستند، که در دو تیم مختلف قهرمان ۵ دوره لیگ قهرمانان اروپا می‌شوند.
کروس در رئال مادرید شانزده جام از جمله سه قهرمانی لالیگا و چهار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد که سه مورد از آن‌ها را متوالی از سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به دست آورد و هر بار در تیم منتخب این رقابت‌ها انتخاب شد. او سه بار در تیم منتخب FIFPro World11 و یوفا و دو بار در تیم فصل لیگ انتخاب شده‌است. او در سال ۲۰۱۴ به عنوان بهترین بازیساز جهان IFFHS و در سال ۲۰۱۸ به عنوان بهترین بازیکن فوتبال آلمان انتخاب شد.
کروس در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۲۰۰۶ موفق به کسب بازیکن طلایی شد، جایی که او به عنوان بهترین گلزن نیز به پایان رسید و توپ طلا را در جام جهانی زیر ۱۷ سال ۲۰۰۷ به دست آورد. او اولین بازی خود را برای بزرگسالان آلمان در سال ۲۰۱۰ در سن ۲۰ سالگی انجام داد و در پنج تورنمنت بزرگ حضور داشت. کروس به آلمان کمک کرد تا در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ قهرمان شود، جایی که او بهترین ارائه دهنده کمک بود و به تیم ستاره‌ها، تیم رؤیایی و بهترین بازیکن سال آلمان رای داد. در یوفا یورو ۲۰۱۶ به تیم منتخب مسابقات انتخاب شد. او پس از حذف تیمش از یورو ۲۰۲۰ در سال ۲۰۲۱ اعلام بازنشستگی بین‌المللی کرد.
تونی کروس همچنین با تیم ملی آلمان قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل شده و عنوان بهترین پاسور را دریافت کرد، تونی کروس به خاطر پاس‌های قطری بلند و بسیار دقیق خود در فوتبال به اسنایپر مشهور است، کروس از بهترین هافبک‌های جهان و تاریخ به‌شمار می‌رود و یکی از پرافتخارترین‌ترین هافبک‌های تاریخ است و به او لقب مهندس را داده‌اند. همچنین او با ۶ قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان رکورد بیشترین قهرمانی به عنوان بازیکن را در تاریخ این رقابت در اختیار دارد.
از باشگاه‌هایی که کروس در آنها بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال بایر لورکوزن و باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
او فوتبال را از باشگاه محلی زادگاهش گریفس والدر اس سی آغاز کرد اما پس از مدت کوتاهی به باشگاه معروف تر منطقه هانزاروستوک و تیم جوانان این باشگاه پیوست.
در سال ۲۰۰۶ مورد توجه مسئولان باشگاه بایرن مونیخ قرار گرفت و به این باشگاه پیوست، اولی هوینس مدیر ورزشی آن زمان بایرن مونیخ در خصوص او گفته‌است که او زمانی شماره ۱۰ بایرن مونیخ را خواهد پوشید. کروس در تابستان ۲۰۱۰ دوباره به بایرن مونیخ بازگشت و جایگاه مهمی در تیم پیدا کرد و نقش مهمی در نایب قهرمانی بایرن در لیگ قهرمانان ۲۰۱۲ داشت و در سه‌گانه فصل بعد تحت نظر یوپ هاینکس نقش پر رنگی داشت. نقشی که او به همراه باستین شواین اشتایگر در خط میانی بایرن به دوش می‌کشید بسیار زیاد بود و بازی‌های فوق‌العاده او و همچنین گل‌هایی که از روی شوت از پشت محوطه به ثمر می‌رساند بسیار مهم بود. او در بایرن ۲۰۵ بازی انجام داد و ۲۵ گل به ثمر رساند.
تونی کروس از سال ۲۰۱۴ جز ثابت تمامی تیم‌های ملی پایه فوتبال آلمان بوده‌است.
او اولین بازی اش برای تیم ملی آلمان را در سال ۲۰۱۰ انجام داد و جز تیم ملی آلمان در جام جهانی ۲۰۱۰ و یورو ۲۰۱۲ بود. او در سال ۲۰۱۴ به دومین بازیکن متولد در آلمان شرقی بعد از ماتیاس سامر(۱۹۹۰) تبدیل شد که قهرمان جهان شده‌است.
در سال ۲۰۰۹ کروس به صورت قرضی به باشگاه بایر لورکوزن پیوست. در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۰۹ او در شکست ۲ بر ۱ بایر لورکوزن برابر وولفسبورگ نخستین گل خود را در بوندس لیگا به ثمر رساند.
در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴ رئال مادرید اعلام کرد که آن‌ها برای انتقال کروس به توافق نهایی رسیدند.
مدت قرارداد کروس ۶ سال اعلام شد. مبلغ آن بین ۲۵ میلیون یورو برآورد شد. و او از مقرون به صرفه‌ترین خریدهای قرن به‌شمار می‌آید. او طی ۸ فصل حضور در باشگاه رئال مادرید موفق به کسب سه عنوان لالیگا و چهار جام لیگ قهرمانان اروپا و همچنین پنج بار برنده جام باشگاه‌های جهان شده‌است.
پل خشتی لنگرود به عنوان معروف‌ترین بنای تاریخی و نماد شهر لنگرود شناخته میشود که از آجر و ساروج ساخته شده است . این پل تاریخی برروی رودخانه لنگرودکه از يکی از آبراهه های سفيدرود سراریز میشود و از مركز شهر لنگرود عبور میکند ؛ ساخته شده و محله های قدیمی «فشکالی محله» و«راه پشته» را به یکدیگر متصل می نماید. در زبان گیلکی لنگرودی به این پل ، خَشته پٌل و خَشته پورد نیز می گویند.
از زمان دقیق ساخت این پل و سازنده آن هیچ سند معتبری در دست نیست ولی حدود ساخت این پل ، بنا بر نوشته محمود پاینده لنگرودی (محقق برجسته لنگرودی) و بر اساس استناد به کتاب تاریخ خانی بعد از سال ۹۱۲ هـ . ق و در دوران صفویه میباشد.
این پل در چهار دوره مرمت اساسی گردید که اولین مرمت در اواخر دوره قاجاریه ، مرمت دوم در زمان پهلوی اول توسط حاج حبیب لِمَنجویی که با ریختن سرب در اطراف پایه اصلی پل استحکام این پل را تقویت نمود ، مرمت سوم در زمان پهلوی دوم سال ۱۳۳۷ توسط اداره کل حفاظت آثار باستانی و بناهای تاریخی با تعویض اجرهای پودر شده با اجرهای جدید و نهایتا مرمت چهارم در سال ۱۳۹۷ توسط اداره میراث فرهنگی با تعویض خشت های خارجی تخریب شده و بند کشی کل خشت ها و تعویض فرم لبه های پل به شکل نوک تیز انجام شد .
پل از یک سطح میانی و دو بخش جانبی شیب دار تشکیل شده و طول قسمت اول آن ۱۰/۱۵ متر و دو قسمت جانبی ۱۰ الی ۱۱ متر است. عرض پل در قسمت میانی و بین دو جان پناه ۳۴۵ تا ۳۵۰ سانتیمتر و عرض قسمت جان پناه‌ها هر یک ۴۵ و ارتفاع آن‌ها ۳۵ سانتیمتر است. عرض کلی پل ۴۳۰ سانتیمتر است. محل عبور عابر پیاده‌روی پل را در مرمت‌های اخیر با قلوه سنگ مفروش ساخته‌اند. پل دارای دهانه با طاق جناقی نسبتاً کند است.
دو فرو رفتگی در پیشانی پل و در فاصله بین دو قوس قرار دارد. هر یک از قوس‌ها در سمت بیرونی دارای یک نوار آجرکاری به عرض ۱۲ سانتیمتر است که حالتی تزیینی و برجسته دارند. علاوه بر آن در کنارهٔ قوس‌ها آجر چینی خاصی نیز انجام شده و حاشیه‌ای به عرض ۶۰ سانتیمتر را به وجود آورده است.
پایه میانی قطور پل ۴ متر عرض دارد و دو موج شکن یا سیل برگردان در دو طرف پل برای کاستن از فشار آب در ایام افزایش سطح آب تعبیه شده‌است. یک دهانه کوچک بین پایه میانی پل و یک طاق نمای جناقی بر بالای آن با عرض ۵۰ سانتیمتر وجود دارد.
پل خشتی لنگرود به علت قرارگیری در مرکز شهر و همچنین جنس مواد استفاده شده در ساخت آن ، همیشه مورد توجه و اهمیت بوده است و معماری این پل در میان تمام پل های خشتی منحصر به فرد بوده و نمونه پل خشتی لنگرود با این مشخصات نه تنها در ایران بلکه در هیچ جای جهان وجود ندارد.
طرح بازافرینی محوطه پل خشتی نیز در سال ۱۳۹۸ با هدف ایجاد بستر مناسب برای گردشگران و همشهریان عزیز در امر گردشگری به همت شهرداری و شورای اسلامی شهر مورد بازسازی و بهره برداری قرار گرفت.
آتش‌سوزی بازار تبریز در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۸ خورشیدی حوالی ساعت ۱۷ و ۳۰ دقیقه به وقوع پیوست. در جریان این حادثه بخش‌هایی از راستهٔ تاریخی «ایکی قاپیلار» که مرکز فروش انواع پوشاک و لوازم آرایشی می‌باشد، دچار آتش‌سوزی شد. علت احتمالی وقوع این حادثه، واژگونی چراغ علاءالدین در یکی از مغازه‌های این راسته بوده‌است.
آتش‌نشانی تبریز در ساعت ۱۷ و ۵۵ دقیقهٔ روز چهارشنبه ۱۳ آبان، خبری مبنی بر وقوع آتش‌سوزی در محدودهٔ بازار تبریز دریافت می‌کند. بلافاصله نیروهای امدادی از ایستگاه‌های شمارهٔ ۱ (خاقانی)، شمارهٔ ۳ (یکه‌دکان‌ها) و شمارهٔ ۱۱ (راسته‌کوچه) به محل حادثه اعزام می‌شوند؛ ولی باتوجه به اعلام وضع فوق‌العاده و وسعت آتش‌سوزی در محدودهٔ بازار، تمامی ۱۴ ایستگاه آتش‌نشانی شهر تبریز به محل حادثه می‌شتابند. سرانجام در ساعت ۲۴ همین روز مأموران آتش‌نشانی متشکل از ۱۵۰ نفر آتش‌نشان و ۵۰ دستگاه خودروی آتش‌نشانی موفق به مهار آتش‌سوزی می‌شوند؛ البته در جریان این حادثه، ۸ نفر از آتش‌نشانان زخمی شده و به مراکز درمانی منتقل شدند.
علت اصلی وقوع این حادثه اعلام نشده‌است؛ ولی به احتمال زیاد سرنگونی چراغ خوراک‌پزی در یکی از مغازه‌های راستهٔ ایکی قاپیلار و به دنبال آن انفجارهای پی‌درپی که ناشی از سوختن مواد اشتعال‌زا مانند ادکلن، اسپری و عطر در این مغازه و مغازه‌های پیرامون آن بوده‌اند، علت وقوع این حادثه می‌باشد.
مفهوم روانکاروانه در فیلم به طرق متعددی بکار رفته است. به هر حال، در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ پیشرفت تئوریهایی که از نظریات بسط یافته توسط ژاک لاکان بود، دیده شد و آنها را در حوزه نمایش فیلم وارد کرد.
بیننده فیلم به عنوان سوژه فرایند زل زدن، در سطح گستره خود را به وسیله فیلم بنا می‌کند به گونه‌ای که هر چیزی که بر پرده نمایش می‌بیند به عنوان میل این سوژه تبدیل به آبژه ای مستقل می‌شود. در واقع لاکان درباره این صحبت می‌کند که که "میل" به هر چیز در حقیقت "میل به میل" آن چیز است.
نظریه سوژه ممکن است هویتهای مشخصی را از آنچه می‌بیند پیشنهاد کند (غالبا با مردانگی همراه است). تاکید این تئوری بر اینست که میل سوژه برای کمال توسط تصویر ارائه شده توسط فیلم می‌تواند شکل گیرد.
غلامحسین نقشینه (زادهٔ ۱۲۸۷ – درگذشتهٔ ۱۸ خرداد ۱۳۷۵) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل ایران بود.
غلامحسین نقشینه بازیگر معروف نقش «دایی جان» در سریال دایی جان ناپلئون، متولد ۱۲۸۷ در تهران بود.
وی فارغ‌التحصیل اوّلین دورهٔ هنرستان هنرپیشگی تهران در سال ۱۳۱۸ بوده و فعّالیّت هنری خود را از سال ۱۲۹۹ با بازی در تئاترهای گروه کمدی ایران در سالن گراند هتل آغاز کرد و بعدتر در تئاتر دهقان و سپس در تئاتر تهران ادامه داد. تعدادی از نمایش‌های وی عبارتند از: «دلدادگان»، «غیاث خشتمال»، «شب در حرم ناصرالدین شاه»، «لج و لجبازی»، «نادر و ستاره»، «شاه عباس و جنگ دربند»، «دروغگو و دروغ پرداز»، «بنگاه عشق»، «جنگ زن و شوهر»، «رسوایی»، «قمار»، «انتقام ارواح»، «دختر نابینا»، «بیژن و منیژه»، «نادرشاه و جنگ کرنال»، «رستم و سهراب»، «عاشق عاریه»، «اشک شیطان»، «داستان دو زن»، «جنگ یازده رخ»، «همه برای پول»، «ریش‌تراش اشبیلیه»، «حاج عبدالشکم»، «نامزدمون رو شناختیم»، «مونتسرا»، «عشق و صفا و مهر و وفا»، «لیلی و مجنون»، «فاجعه رمضان»، «گل و بلبل»، «افسانه شب‌های زمستان»، «زن مجهول»، «دایی جان قلابی یا فاحشه بیگناه»، «خیر و شر»، «انقلاب مشروطیت ایران»، «محاکمه ماری دوگان»، «قتل در تماشاخانه»، «پذیرایی گرم»، «مهرگیاه»، «زنان فاضله»، «هردمبیل»، «ببر گراز دندان»، «آن روز گرم دراز»، «عشاق و بقیهٔ غریبه‌ها».
او فعالیت سینمائی را از سال ۱۳۳۲ با کارگردانی و بازیگری فیلم «میهن‌پرست» آغاز کرد. در خردادماه سال ۱۳۴۱ با سمت معاون مدیرکل امور مخابرات سازمان برنامه و بودجه بازنشسته شد. دو سال قبل از ترور احمد دهقان، کار تئاتر را کنار گذاشت و پس از ۲۲ سال دوری از صحنهٔ نمایش، با نمایش «پالتوی آرزوها» به عرصهٔ تئاتر بازگشت.
وی در ۱۸ خرداد ۱۳۷۵ به دلیل کهولت سن درگذشت.
جنبش مسلمانان مبارز، از احزاب نزدیک به نیروهای ملی-مذهبی است.
هم‌اکنون حبیب‌الله پیمان از اعضای مؤسس و دبیرکل این جنبش است.
جنبش مسلمانان مبارز در اواسط دهه پنجاه شمسی به عنوان یک تشکل سیاسی – فکری با مشی آگاهی بخشی به جامعه، با رهبری حبیب‌الله پیمان و پیروی از تفکرات آزادی‌خواهی و آگاهی‌بخشی نخشب، حسین راضی (از رهبران نهضت خداپرستان سوسیالیست - حزب مردم ایران) تأسیس و به سرعت فراگیر شد به طوری که در پیروزی انقلاب اثرگذار بود. اعضای این تشکل ابتدا در نهضت خداپرستان سوسیالیست و سپس در حزب ایران و بعد از جدایی اعضای نهضت از این حزب در حزب مردم ایران عضویت داشتند، اما در سال‌های میانی دهه چهل شمسی دیدگاه رایج در میان گروهای چپ‌گرا مبنی بر مبارزه مسلحانه باعث گردید که گروه جاما به رهبری کاظم سامی و پیمان از میان حزب مردم ایران منشعب گردد که نخستین گروه دارای خط مشی مسلحانه اسلامی چپ را تشکیل بدهند
سپس از داخل این گروه جنبش مسلمانان مبارز به رهبری پیمان انشعاب نمود محمد توسلی، میرحسین موسوی، عبدالعلی بازرگان، حبیب‌الله پیمان تحت عنوان جنبش مسلمانان مبارز به فعالیت پرداختند.
پس از پیروزی انقلاب، پیمان با انتشار نشریه «امت» گروهی از همفکران را دور هم جمع کرد. پس از پیروزی انقلاب تا دهه شصت، هفته‌نامه «امت» به عنوان تنها پل ارتباطی جنبش مسلمانان مبارز با هواداران و دوستداران در سراسر ایران بود. اما حوادث دهه شصت باعث شد که هیئت اجرایی نشریه، تصمیم به عدم انتشار تا تلطیف شدن فضای کشور بگیرند. تا این که چند سال پس از آن جریان با درخواست از وزارت مربوطه تصمیم به انتشار مجدد گرفتند که با مخالفت مسئولان مواجه شد. هرچند که هواداران این جنبش، با راه‌اندازی وب‌سایت اینترنتی، به پوشش اخبار گوناگون پرداختند.
در سال‌های بعد بعضی از افراد این گروه، در نشریه ایران فردا وابسته به عزت‌الله سحابی به کار خود ادامه دادند.
در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)، جنبش مسلمانان مبارز، به منظور حل بحران سیاسی پیش‌آمده و برون‌رفت از آن با صدور بیانیه‌ای تحلیلی، پیشنهادهایی را با درون‌مایهٔ «آزادی سریع زندانیان، تأمین حق آزادی تجمعات و تظاهرات، آزادی مطبوعات و رسانه‌ها، ارجاع رسیدگی به نتایج انتخابات به یک هیئت داوری بی‌طرف و منتخب مراجع و در نهایت عدم تنفیذ حکم ریاست جمهوری تا زمان اعلام رأی هیئت داوری» ارائه کرد. در جریان دستگیری‌های پس از تظاهرات گستردهٔ معترضان در عاشورای ۱۳۸۸، مأموران حکومت برای بازداشت و جلب تعدادی از اعضا و هواداران جنبش مسلمانان مبارز به منزل آن‌ها مراجعه کردند. به طوری که در شامگاه ۱۴ دی، امیرخسرو دلیرثانی عضو شورای مرکزی جنبش مسلمانان مبارز، در منزل خود بازداشت شد. در تاریخ ۱۵ دی این جنبش با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: «تنها راه نجات کشور در شرایط کنونی، اجرای راه‌حل‌های پیشنهادی میرحسین موسوی (اعلام شده در بیانیه شماره ۱۷) است و در همین راستا، آزادی همهٔ زندانیان سیاسی، از جمله اعضا و هواداران جنبش مسلمانان مبارز را، گامی در راه کاهش بحران موجود تلقی می‌کنیم.»
نسخه‌ی اسکن شده نشریه امت در آرشیو آنلاین نشریات دانشگاه منچستر
عنکبوت یک جاندار بی‌مهره است.
عنکبوت همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پیش‌کامبرین یا پریکامبریَن نامی است که به بازهٔ بزرگی از زمان در تاریخ زمین داده شده که پیش از ابردوران حاضر یعنی پیدازیستی بوده‌است.
پرِکامبریَن یک بزرگ‌اَبَردوران Supereon به‌شمار می‌آید. این بزرگ‌ابردوران، خود به چند ابردوران تقسیم شده‌است.
حد زیرین پرِکامبریَن در حقیقت هم‌زمان با پیدایش زمین در حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش است. با توجه به اینکه هیچ‌گونه اطلاعی از ۷۰۰ میلیون سال اولیهٔ آن وجود ندارد، شاید بتوان این مدت را زمان قبل از زمین‌شناسی در نظر گرفت. به‌طور کلی پرِکامبریَن با قدیمی‌ترین سنگ‌های تعیین‌سن‌شدهٔ زمین در غرب گرینلند، یعنی تقریباً ۳٫۸ میلیارد سال پیش، شروع می‌شود. حد بالاییِ پرِکامبریَن را معمولاً با ظهور اولین جنس از تریلوبیت‌های مربوط به قاعدهٔ کامبریَن مشخص می‌کنند. در واقع، ظهور این تریلوبیت‌ها می‌تواند نشانهٔ پایان پرِکامبریَن باشد.
پرِکامبریَن را پیش‌تر، در قیاس با اصطلاح پیدازیستی، نهان‌زیستی Cryptozoic نیز می‌نامیدند.
رخنمونهای سنگ‌های پرکامبرین در قاره‌ها، نادر و کمیاب است. علت کمیابی این سنگ‌ها پوشیده شدن آن‌ها توسط لایه‌های جوانتر می‌باشد. در چنین مناطقی بیرون زدگی این زمین‌ها در هستهٔ کوه‌های به شدت فرسایش یافته و قعر دره‌های عمیق قابل مشاهده است. در واقع این سنگ‌ها در مناطق وسیعی که به آن سپر می‌گویند گسترش یافته‌اند. سپرها از نظر زمین‌شناسی پیچیده و درهم می‌باشند و عمدتاً از سنگ‌های دگرگونی و تغییر شکل یافته‌ای تشکیل شده‌اند. نیمرخ آن‌ها تحدب ملایمی داشته و در مقطع شبیه به سپر جنگجویان می‌باشد. پرکامبرین ناشناخته‌ترین گستره از تاریخ زمین است، در نتیجه تقسیم‌بندی آن به واحدهای زمانی متعدد مشکل می‌باشد.
پرکامبرین شامل رخدادهای پراکنده‌ای می‌باشد، که این رخدادها به دلیل گذشت زمان دارای جزئیات و آثار کمی می‌باشند. دلیلی که بر این حقیقت وجود دارد، این است که سپرها و دیگر بیرون زدگی‌های پرکامبرین از سنگ‌های دگرگون شده و پیچیده‌ای تشکیل شده‌است که در بسیاری موارد توسط توده‌های بزرگ آذرین قطع شده‌اند. برخی از این سنگ‌ها چندین بار چین خورده، گسل یافته و بارها مورد نفوذ توده‌های آذرین قرار گرفته و دگرگون شده‌اند. عامل دیگری که مطالعهٔ تاریخ پرکامبرین را پیچیده می‌سازد، کمبود فسیلها و سنگوارهها می‌باشد. شواهد سنگواره‌ای و فسیلی فراوانی تا قبل از دوران پالئوزوئیک در تاریخچه زمین‌شناسی ثبت نشده‌است. در زمان پرکامبرین حیات وجود داشته‌است، اما اشکال حیاتی، ساده و از نظر بدنی نرم و قابل انعطاف بوده‌اند. به همین دلیل تاریخچهٔ فسیلی پرکامبرین ناقص می‌باشد و تاریخچهٔ کاملی ندارد.
سنگواره‌ها و فسیل‌های پرکامبرین چندان شناخته شده نبوده و فراوان نمی‌باشند؛ ولی گاهی فسیل‌هایی با سن پرکامبرین یافت می‌شود. احتمالاً عادی‌ترین سنگواره‌های پرکامبرین، ستون‌ها یا برجستگی‌های کاملاً لایه لایه از جنس کربنات کلسیم می‌باشد. این ساختمان‌ها که استروماتولیت Stromatolite نام دارد، بقایای موجودات حقیقی نبوده، بلکه مواردی هستند که توسط جلبک‌ها رسوب کرده‌اند. اگرچه استروماتولیت‌ها غالباً ساختمان‌های نسبتاً بزرگی دارند، ولی اکثر سنگواره‌های دیگر پرکامبرین در حد میکروسکوپی و کوچک هستند. در آفریقای جنوبی سنگ‌های پرکامبرین قدیمی، با سن بیش از ۳٫۱ میلیارد سال، پیدا شده‌است که شامل باکتری‌ها و جلبک‌های سبز - آبی هستند. محتوای فسیلی پرکامبرین به دلیل اینکه موجودات این دوران دارای بدنی نرم و قابل انعطاف بودند، بسیار کم و محدود می‌باشد.
به عقیدهٔ بعضی از زمین شناسان در پرکامبرین یک خشکی واحد به نام پانگه‌آ وجود داشته‌است. گاهی این خشکی تقسیم شده و تشکیل دو خشکی گندوانا و لوراسیا را داده‌است. بین این دو خشکی را اقیانوس واحدی اشغال کرده بود. زمین‌های این دوره به دو شکل دیده می‌شوند. سپرها یا زمین‌های ثابت:
سپرها زمین‌هایی هستند که تا کنون کمتر توسط رسوبات پوشیده شده و کمتر تحت عمل فرسایش و چین خوردگی قرار گرفته‌اند. مهم‌ترین سپرهای دنیا عبارتند از سپر آفریقا، سپر برزیل، آمریکای جنوبی، سپرهند، ایتالیا، کانادا، چین و سیبری. فلات قاره‌ها:
این زمین‌ها در قسمت‌های چین خورده یا دره‌های مرتفع قرار گرفته‌اند. این زمین‌ها در اغلب زمان‌های زمین‌شناسی در زیر دریاها قرار داشته و توسط رسوبات پوشیده شده و تحت عمل چین خوردگی نیز قرار گرفته‌اند.
تعیین سن سنگ‌های پرکامبرین بر اساس روش‌های رادیومتریک صورت گرفته‌است. به‌طور کلی سنگ‌های مربوط به این دوره به دو دسته تقسیم می‌شوند. سنگ‌هایی با درجهٔ دگرگونی بالا یا گرانولیت: این سنگ‌ها قدیمی‌ترین سنگ‌های شناخته شده می‌باشند. سنگ‌های آذرین و رسوبی تخریبی اغلب دگرگون شده: این سنگ‌ها جوانتر از سنگ‌های قبلی بوده و بر روی آن‌ها قرار می‌گیرند. این سنگ‌ها به علت داشتن کلریت سبز رنگ بوده و به مجموعهٔ سنگ‌های سبز رنگ مشهور هستند.
به علت کمبود اطلاعات فسیلی از پرکامبرین نمی‌توان به خوبی در مورد آب و هوای این دوره اظهار نظر کرد. شواهد آب و هوایی اندک موجود در پرکامبرین بسیار متناقض می‌باشد. چون از یک طرف فراوانی کربنات‌ها از قبیل دولومیت و ساختمان جلبکی احتمالاً معرف آب و هوای گرم می‌باشد و از طرف دیگر وجود تیلیت‌ها در روی اکثر سپرها حاکی از یک زمان یخبندان عمومی می‌باشد. به‌طور کلی از روی تمامی شواهد موجود می‌توان نتیجه گرفت که پرکامبرین دارای آب و هوای گرم و مرطوب با اتمسفر غنی از بخار آب بوده‌است. به‌طوری که بخارات آب در ارتفاعات، باعث تشکیل و گسترش یخچال‌ها شده‌اند. رسوبات ماسه سنگی و شیل‌هایی که از این زمان باقی‌مانده‌اند، نشان‌دهندهٔ وجود عوامل فرسایشی است که بر سطح زمین حکمفرما بوده‌است.
به‌طور کلی پوستهٔ زمین در پرکامبرین طی سه مرحله یا فاز انجام گرفته‌است که عبارتند از:
مرحله پرموبیل (Permobile phase) (آرکئن)
در این مرحله که حدود ۳٫۴ میلیارد سال پیش به پایان می‌رسد، پوستهٔ زمین مشابه قشر کرهٔ ماه از گابرو غنی بوده و اولین اقیانوس‌ها در آن‌ها تشکیل گردیده‌است. ضمناً در این مرحله درجه حرارت پایین آمده و کمتر از ۳۷۴ درجه سانتیگراد گردیده‌است. سپس به‌طور ناگهانی فرسایش، رسوبگذاری، فرونشینی و دگرگونی ایجاد شده و در نهایت سنگ‌های گرانیتی تشکیل شده‌است. در این مرحله با اینکه پوسته مقاوم تر گردیده ولی هنوز نمی‌توانسته وزن تشکیلات رسوبی ضخیم‌تر از ۷ کیلومتر را تحمل نماید.
مرحله گذار پیشین‌زیستی زیرین
در پروتروزوئیک زیرین، پوستهٔ گرانیتی برای اولین بار به صفحه‌ها و پلیت‌های باثبات و کمربندهای پرتحرک تقسیم می‌شود. پلیت‌های با ثبات از رسوبات اولیه پوشیده شده‌است. کمربندهای پرتحرک متعددی نیز به وسعت صدها کیلومتر گسترده شده‌اند. از لابلای شکستگی‌ها و خرد شدگی‌های کمربندها، مواد نفوذی باریک خارج شده و در سطح زمین گسترده شده‌است. در واقع در این مرحله پلیت‌ها و کمربندها مجموعاً سطح زمین را پوشانده بوده و حاشیه این پلیت‌ها و کمربندها صخره‌های زیرآبی و شکاف‌های زیر دریایی را ایجاد نموده‌است.
مرحله زمین‌ساختی (پیشین‌زیستی بالایی)
در این فاز دو قارهٔ آفریقا و قارهٔ آمریکای جنوبی تشکیل شده و طبق مطالعات مغناطیس دیرینه، این دو قاره تا کرتاسه یکی بوده‌اند. در این زمان دریاهای کم عمق و کنار خشکی (Epicontinental) گسترش یافته و محیطی مطلوب برای رشد و توسعه استرماتولیتها ایجاد گردیده‌است.
رنه آدلر (زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۸۵ در لایپزیک، زاکسن)، بازیکن فوتبال آلمانی است.
وی دروازه بان تیم ملی فوتبال آلمان و عضو باشگاه هامبورگ است.
او فوتبال را زمانی که ۶ سال داشت، از تیم نوجوانان باشگاه محل زادگاهش فا اف بی لایپزیک آغاز کرد و مدت ۹ سال عضو این تیم بود.
آدلر در سال ۲۰۰۰ مورد توجه مسئولان باشگاه بایر لورکوزن قرار گرفت و مدت سه سال عضو تیم جوانان این باشگاه بود، پس از آن آدلر به تیم دو باشگاه راه یافت و از سال ۲۰۰۳ به طور متناوب در ترکیب تیم اصلی لورکوزن نیز بازی می‌کرد، پس از جدایی هانس یورگ بوت سنگربان اصلی باشگاه لورکوزن او تبدیل به شماره یک باشگاه لورکوزن شد و پس از آن نقشی مؤثر در ترکیب این تیم ایفا کرد.
او در سال ۲۰۰۵ به تیم ملی زیر ۲۱ سال آلمان دعودت شد. او همراه تیم ملی آلمان در رقابتهای قهرمانی فوتبال اروپا ۲۰۰۸ عضو تیم ملی بود. او همچنین چندین بار به عنوان دروازه بان اول به عنوان بازیکن فیکس و ذخیره برای تیم ملی اش به میدان رفته‌است.
ویسمن دانشمندی آلمانی بود که موفق شد نظریه لامارک را رد کند.
ویسمن برای رد نظریه لامارک آزمایش جالبی انجام داد. او برای اینکه به همه موش‌ها صفات اکتسابی بدهد دم آن‌ها را قطع کرد و تا مرحلهٔ تولید نوزاد از آنها مراقبت کرد. سپس دم نوزادان را نیز قطع کرد و این عمل را تا ۲۲ نسل روی ۱۵۹۲ عدد موش تکرار کرد. بر اساس نظریه لامارک، موش های نسل بعد باید دم‌های کوتاه تری داشته باشند اما چنین وضعی پیش نیامد. ویسمن از این آزمایش نتیجه گرفت که صفات اکتسابی هیچ‌گاه ارثی نمی‌شوند. به عبارت دیگر تغییرات سلول‌های بدن را نمی‌توان به سلول‌های جنسی انتقال داد.
به نام گل سرخ نام آلبومی است با آهنگسازی حمید متبسم و با خوانندگی سالار عقیلی در سال ۱۳۸۷ منتشر شده است. متبسم این آلبوم جدید را – که البته در سال ۸۶ آماده شده بود - بر اساس اشعاری از محمدرضا شفیعی کدکنی ساخته است. متبسم خود بارها گفته که دروازه موسیقی را اشعار کوچه باغ‌های نیشابور شفیعی کدکنی به روی او گشوده‌اند و حالا او پس از سال‌ها آهنگسازی و نوازندگی، اشعار شاعر محبوبش را با ساز نوازندگان گروه دستان آمیخته تا به نام گل سرخ را در کارنامه‌اش ثبت کند. تمام اعضای گروه دستان در این اثر، متبسم را همراهی کرده اند؛ سعید فرج پوری با کمانچه اش، پژمان حدادی با نواختن تنبک، بهنام سامانی با کوزه و حسین بهروزی‌نیا با بربط اش. البته سه نوازنده دیگر هم، متبسم را در ساخت قطعات این آلبوم همراهی کرده‌اند. سیدرات کیشنا نوازنده هندی با ساز سی تار، رضا آبایی با قیچک و پویا سرایی با سنتور. این آلبوم از ده قطعه تشکیل شده است.
سنگ‌نوشته اورامان یا کتیبه تنگی ور نقش برجسته‌ای متعلق به تمدن آشور است که به همراه یک کتیبه به خط میخی در روستای تنگی ور ، در شهرستان کامیاران استان کردستان بر فراز کوه زینانه حجاری شده است.کتیبه باستانی تنگی ور این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ‌نوشته اورامان بر روی صخره‌ای در دهانه تنگه پایین تر از روستای تنگی ور و بر دیواره کوه زینانه ایجاد شده است. این کوه در حدود 500متری روستای تنگی ور و در در ۴۵ کیلومتری شمال غربی کامیاران قرار دارد.مجله اینترنتی ویستا/
نقش برجسته در یک تاق نما به ارتفاع ۱۲۰ و پهنای ۱۷۰ و عمق ۳۵ سانتی‌متر در سال ۷۰۶ پیش از میلاد حجاری شده است. درون تاق نما نقش برجسته‌ای از یک انسان به چشم می‌خورد که ۱۵۰ سانتی‌متر طول و ۳۵ سانتی‌متر عرض دارد. این نقش که آن را متعلق به سارگون دوم پادشاه آشور دانسته‌اند، نقش انسانی را به صورت نیم رخ در لباس شاهی نشان می‌دهد که کلاهی استوانه‌ای بر سر و شلاقی در دست دارد. پای راست این نقش در جلو و پای چپش در عقب قرار گرفته و دست راستش به طرف بالا بلند شده است. دست چپ نیز بر روی شکم قرار داده شده است.
[[File:Tang-i Var Rock Relief.jpg|thumb|نقش سارگن دوم در تنگیور
کتیبه‌ای به [[خط میخی]] و به [[زبان آشوری باستان]] در ابعاد ۱۲۰× ۱۲۰ سانتی‌متر شامل ۵۰ سطر در کنار نقش برجسته نقر شده است. در متن کتیبه، پس از ستایش خدایان آشوری مانند [[آشور (رب‌النوع)|خدای آشور]]، [[مردوخ]]، [[نابو]]، [[سین (ایزدبانو)|سین]]، [[شمش (ایزد)|شمش]] و [[ایشتار]] به شرح پیروزی‌های آشوریان پرداخته شده و در ادامه به نقاط مختلف شهرها، روستاها و مناطقی که در این جنگ تصرف و ویران شده، اشاره می‌شود.
سنگ‌نوشته اورامان نخستین بار در سال ۱۳۴۷ هجری شمسی توسط هیئت باستان‌شناسی ایرانی به سرپرستی [[علی اکبر سرفراز]] مورد بررسی قرار گرفت. سرفراز قدمت کتیبه و نقش برجسته را مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول قبل از میلاد و مربوط به امپراتوری آشور دانسته است.خبرگزاری ایلنا:نگاهی به کتیبه تاریخی تنگیور، شورش عزیزی نخستین مقاله به زبان انگلیسی در رابطه با سنگ‌نوشته اورامان با عنوان «کتیبه سارگن دوم، کتیبه تنگی ور » به قلم [[گرانت فریم]] استاد آشورشناسی در مجله شرق به چاپ رسید که جامع‌ترین مطالعه را در مورد این کتیبه انجام داده است. این کتیبه و نقش برجسته با دو کتیبه دیگر مربوط به زمان سارگون دوم به نام‌های [[سنگ استل]] در [[قبرس]] و [[سنگ استل]] در [[نجف‌آباد (کرمانشاه)|نجف آباد]] [[کرمانشاه]]، قابل مقایسه است و موارد مشترک زیادی دارد.
خدای آشور شاه همه…خدایان و همه…خدایان.
خدای مردوک بزرگ‏تر از همه، او که همه‌‏ی مردمان را با غذاها آفرید…
خدای نبوکه جانشینی را به وجود آورد[احتمالا به جانشینی‏ خود به عنون نماینده‏ی خدا روی زمین اشاره دارد].
خدای سین، مسلط بر آسمان و جهان مردگان…
خدای شمش، صاحب عدالت بر آسمان و جهان مردگان…
خدای ایشتار، او که انسان را آفرید و برای جنگ مهیا کرد…
خدایان هفت‏گانه که رهبری می‏کنند و خواست شاه را در جبهه‌‏ی جنگ برآورده می‏سازند و پیروزی را برایش فراهم می‏آورند.
خدایان بزرگ،گردانندگان هستی و جهان مردگان،کسانی‏ که حمله می‏کنند و جنگ‏ها و نزاع‏ها را معنی می‏‌بخشند.
خدایانی که می‏گردند و پادشاه را برمی‏گزینند؛ کسی که‏ فرماندهی را به عنوان فرمانروای مقدس بر عهده دارد. آن‏ها قلمرو را وسعت می‏دهند و آن پادشاه را از قانونگذاران دیگر برتر می‏کنند.
سارگن(دوم)، شاه بزرگ، شاه توانا، شاه جهان، شاه‏ آشور، نایب السلطنه‏ی بابل، شاه سرزمین سومر و اکد و دوستدار خدایان بزرگ.
قهرمان بزرگ…مرد، فرمانروای دیندار، انسانی حیرت‏آور و شبان‏[خدا].
خدای آشور، نبو و مردوک، خدایان کمک‏کننده‏ی من، پادشاهی را به من بخشیدند و مرا بی‏همانند و مشهور و با عظمت کردند.
من همواره به عنوان غنی‏کننده‏ی«سیپار»، «نیپور» و بابل‏ عمل کرده‏ام و آسیب‏های غیرقانونی را که توسط مردمانی والاشأن تحمل‏ شده بود که تعداد زیادی از آنان چنین بودند، جبران کردم.
من معافیت از مالیات را که برای«بالتیل»و«آشور» برداشته‏ شده بود، از نو برقرار کردم. با ملاحظه‏ی شهر«حران»[بر] دروازه‏ی‏ مردم ‏[آن شهر]، نشان«کیدینو» (اشاره به موقعیت ممتازشان دارد) را نصب کردم.
من ارتش«هومبانیگاش» (هومبان-نیگاش) عیلامی را پراکنده ساختم. من سرزمین کارالا را ویران کردم؛ سرزمین«شوردا»، شهر«کیشه‏سیم»، شهر«هرهر»[خارخار]سرزمین«مادها» و سرزمین‏ «الی‏پی»را.
من سرزمین«اورارتو»را ویران کردم. شهر«موسسیر» و سرزمین«ماننا»را تاراج کردم و سرزمین«اندیا» و سرزمین«زیبیریم» را شکست دادم.
من فرمانروایان سرزمین«حمات»، شهر«کارخمیش»، شهر«کوم‏موهی» و سرزمین«کاممانو»را شکست دادم و بر سرزمین‏ «هایشن»، صاحب منصبانی نشاندم.
من شهر«اشدود»را غارت کردم.لامانی، شاه آن جا از سلاح‏های من ترسید… به ناحیه‏ای از سرزمین«ملوحا» فرار کرد. در آن جا کاملا مخفیانه شبیه یک دزد زندگی می‏کرد.
شپاتکو(شبیتکو)،پادشاه سرزمین ملوحا، قدرت خدایان‏ آشور، نبو و مردوک را که من به همه‏ی سرزمین‏ها نشان دادم، احساس‏ کرد و…