moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این بنا دارای مالک خصوصی است که مدارک آن پس از طرح در جلسة شورای ثبت منطقه‌ای حوزة جنوب شرق جهت طی مراحل قانونی و ثبت نهایی به سازمان میراث فرهنگی کشور ارسال شده‌است.
کاروانسرای ابراهیم در شهر سیرجان و در کنار بازار قدیمی و اصلی شهر واقع است. کاروانسرای فوق ار کاروانسراهای شاه عباسی می‌باشد که در دوره‌های بعدی یک مرحله مرمت شده‌است. این بنا غیر از ورودی‌ها که دو طبقه هستند بقیة آن یک طبقه بوده و دارای یک حیاط مرکزی و حجره‌هایی اطراف آن می‌باشد که حجره‌ها با واسطه یک فضای رواقی به حیاط متصل می‌شوند.
کاروانسرا دو ورودی دارد که یکی به بازار و دیگری به کوچه پشت کاروانسرا باز می‌شوند و در روبروی هم قرار دارند که ورودی کوچه دارای دو برج منحنی شکل است. این ورودی بیشتر برای ورود و خروج چهارپایان بکار میرفته‌است. ورودی بازار دارای تناسبات انسانی و هشتی با ارتفاعی در حدود دو طبقه است. حیاط دارای فضای سبز و آب نما می‌باشد. ساختمان از خشت خام در پایه‌ها و آجر در نما بنا شده‌است. حجره‌های این کاروانسرا اکثراً متروک شده اند ولی بعضی از آن‌ها کاربری خود را حفظ کرده اند و بعضی دیگر به‌عنوان انبار کاربرد دارند.
این کاروانسرا تزئین خاصی ندارد و فقط در نمای رواق‌ها آجرکاری ساده‌ای به چشم می‌خورد.
مالکیت بنای فوق وقفی و نیم دیگر خصوصی است. اقدامات مرمتی به علت تعدد مالکیت در آن انجام نشده است.
کوشک رفعت الدوله بنایی تاریخی در شهر رابر استان کرمان در ایران است.
این کوشک در خیابان آیت‌الله خامنه‌ای ، کوچه آیت اله خامنه ای 2 شهر رابر واقع است. این بنا از ابنیة دوره قاجار این شهر است و در سال ۱۳۰۵ هجری قمری و به دستور رستم خان اسفندیاری مشهور به رفعت‌الدوله، حکمران بلوک خمسه (جیرفت، رابر، اسفندقه، ساردوئیه و جبال‌بارز) ساخته شد.
این ساختمان که روزگاری سرای حکومتی رفعت‌الدوله بوده‌است، درمیان باغی بزرگ و مفرّح قرار دارد و دارای یک تالار ستون‌دار درجلو، یک اتاق پنج دری در بخش میانی و تالار ستون‌دار دیگری به قرینة تالار جلویی، در پشت بوده‌است که امروزه اثری از این بخش بجای نمانده است. از دیگر قسمت‌های این بنا می‌توان به فضاها و اتاقهای دودری طرفین، مطبخ و زندان اشاره کرد. ملک مذکور تحت مالکیت خصوصی است.
نوشیجان آتشکده و قلعه‌ای باستانی در ۱۵ کیلومتری شمال غرب ملایر و روبروی روستا شوشاب قرار دارد.
با کاوش‌های باستان‌شناسان در این تپه باستانی سه طبقه شناسایی شد که طبقه اول را به مادها، طبقه دوم را به هخامنشیان و طبقه سوم را به اشکانیان نسبت می‌دهند. آزمایش‌های رادیو کربن تاریخ ۷۲۳+_ ۲۲۰ را به دست می‌دهند.
نوشیجان (در لغت: انوش+گان) احتمالاً به معنی جایگاه انوش بوده‌است و نوش یا انوش ظاهراً نام زنی است که بر این منطقه حکمرانی می‌کرده‌است.
طبق بررسیهای انجام شده توسط دیوید استروناخ، باستان‌شناس بریتانیایی، طی سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۶۷ بقایای آثاری که از این تپه بدست آمده دربرگیرنده سازه‌های زیر است:
اصطلاح شورکات یعنی محل ایزد سوریاشخورشید و انوشیجاننامیرا و جاودانی معلوم می‌دارد که اینجا مرکز پرستش ایزد خورشیدایزد مهر و سوریاش کاسیان بوده‌است.
در نوشیجان نمونه‌هایی از نخستین پول‌های بشری پیدا شده است، که نام این نمونه‌های پولی سیگْلو بوده‌است. پول‌هایی از جنس نقره بوده‌اند که قدمت آن‌ها به دوره ماد بازمی‌گردد. این پول‌ها به شکل حلقه‌های توخالی یا حلقه‌هایی مارپیچ از مفتول‌های نقره‌ای بوده و گسترهٔ کاربردشان در جغرافیای محلی مادها بوده‌است. نام مادی سیگلو بعدها در کشورها و زبان‌های دیگر تأثیر گذاشت و برای نمونه در ایران هخامنشی و نیز به پیروی از آن در میان‌رودان با نام «شِکِل» متداول شد و به حیات خود ادامه داد.
نام ثبتی: خانه بهادرالملک || قدمت: قاجاریه || شمارهٔ ثبت: ۲۱۴۶۴ || تاریخ ثبت: ۱۳۸۶/۱۲/۰۷ || نشانی: شهر بردسیر، خیابان شریعتی، کوچه شبنم ۶ .
خانه بهادرالملک بردسیر یکی از بناهای تاریخی شهر بردسیر در استان کرمان ایران است.
این خانه در برِ غربیِ خیابانِ شریعتیِ بردسیر واقع است. این بنا توسط عبدالمظفرخان سرتیپ مشهور به بهادرالملک که در بردسیر به لقب «ابدال» معروف بود به روزگار قاجار ساخته شد.
این بنا همچون اکثر ابنیه دوره قاجاریه این بخش از کشور، با پلان حیاط مرکزی و فضاهای اطراف ساخته شده است بدین نحو که در جبهه شمالی حیاط، سه دری و در جبهه جنوبی، تالار وسیعی وجود دارد که سایر فضاهای جبهه‌های شرقی و غربی که شامل انبارها، اتاقهای خدمه و مطبخ می‌باشد، درخدمت فضای اصلی خانه بوده است.
ازجمله بخش‌های جالب این بنا علاوه بر تالار بزرگ آن، انبارهایِ طبقه فوقانی جهت ذخیره موادغذایی و برجِ خشتی این خانه است که بخش تحتانی آن به صورت محل گذر عموم است. این بنا در مالکیت خصوصی می‌باشد که مدارک آن پس از ارائه در جلسه شورای ثبت منطقه‌ای، جهت ثبت نهایی و طی مراحل قانونی به سازمان میراث فرهنگی ایران ارسال شده است.
خانه والی میرحسینی در خیابان ۱۷شهریور شهرِ راین و در بخش میانی کوچة خان‌ها، خانه زیبای دیگری متعلق به یکی دیگر از بزرگان این شهر قرار دارد به نام خانة والی که بخشی از آن متعلق به دورة زندیه و بخش دیگر آن متعلق به دورة پهلوی است. طرح این خانه به صورت "خانه باغ" یا گودال باغچه‌ای در مقابل عمارت اصلی است. ساختمان به صورت یک کله‌ای است و اتاق‌ها در دو لایه نسبت به فضای آزاد باغ قرار گرفته‌اند. بخش اصلی فضاهای بسته تالاری است دوستونه مه درپسِ آن سه دری جای گرفته و برای وارد شدن به آن‌ها بایستی از دو راهرویِ هشتی دار طرفین که با پله از سطح زمین باغ ارتفاع گرفته‌اند، عبور کرد. در هر یک از اتاقهای این خانه بخاریهای زیبایِ گچی تعبیه شده‌است. این بخش از خانه دارای قسمت‌های دیگری همچون آشپزخانه، انبارها و اصطبل است. بخش جدید خانه عمود بر محور عمارت قدیم است که شامل چند فضا در پسِ دو تالار است. این بنا تحت مالکیت خصوصی است و مدارک آن پس از طرح در جلسه شورای ثبت منطقه‌ای جهت ثبت نهایی و طی مراحل قانونی به سازمان میراث فرهنگی کشور ارسال شده‌است.
مور یا مورچه حشره‌ای اجتماعی ایست همانند زنبور عسل از راستهٔ نازک بالان که در میانه‌های دورهٔ کرتاسه یعنی حدود ۱۱۰ تا ۱۳۰ میلیون سال پیش تکامل یافته‌است. امروزه بیش از ۱۲٬۰۰۰ گونه مورچه طبقه‌بندی شده‌اند و حدس زده می‌شود این تعداد تا ۲۲٬۰۰۰ گونه نیز برسد. مورچه‌ها به راحتی از شاخک‌های آرنج دارشان، ساختار گره مانندشان، کمر باریک‌شان و حرکات موزون‌شان قابل شناسایی هستند. مورچه‌ها سه نوع خانه را برای خود انتخاب می‌کنند، مانند خانهٔ انسان، تپهٔ شنی یا خاکی و کلوخ. کلوخ به ترکیب شن و خاک می‌گویند که استحکام بیشتری در برابر باران و طوفان داشته باشد. بدن مورچه دارای سه قسمت اصلی است. سر، تنه (یا بخش میانی)، پشت یا متازوم (Metatasoma) و تمامی پاها (سه جفت) به قسمت تنه متصل می‌شوند.
اندازهٔ اجتماع مورچه‌ها می‌تواند از چند ده مورچهٔ شکارچی در یک حفره تا چند میلیون مورچهٔ ساده و مورچهٔ نازای ماده و طبقه‌ای از کارگرها، سربازها و سایر گروه‌ها را در یک محدودهٔ جغرافیایی وسیع شامل شود. همچنین اجتماع مورچه‌ها شامل تعدادی نر دارای نطفه و همچنین یک یا چند ماده که توانایی بارور شدن دارند و ملکه نامیده می‌شوند، می‌شود. همچنین گاهی اجتماع مورچه‌ها یک ابرجامعه توصیف شده‌است، زیرا مورچه‌ها در آن با یکدیگر کار می‌کنند و از اجتماع خود دفاع می‌کنند.
تقریباً تمام مناطق کرهٔ زمین به جز قطب شمال و قطب جنوب و مناطقی مانند جزایر دور افتاده و غیرقابل دسترسی، مورچه وجود دارد. مورچه به بیشتر محیط‌زیست‌های زمین چیره گشته‌است و در بیشتر محیط‌زیست‌ها توانایی زندگی دارد. این موجود ۱۵–۲۰٪ موجودات زندهٔ خشکی‌زی زمین را تشکیل می‌دهد. علت موفقیت آن‌ها به زندگی اجتماعی، توانایی بالای انطباق‌پذیری و توانایی تغییر دادن محیط زیست‌شان و بهره‌برداری از منابع و دفاع از یکدیگر برمی‌گردد. انواع مورچه‌ها به صورت‌های مختلفی مانند زندگی انگلی و برده‌داری، همزیستی مسالمت آمیز و … تکامل یافته‌اند.
جامعهٔ مورچه‌ها دارای سیستم تقسیم کار، ارتباط میان اشخاص و توانایی حل مشکلات پیچیده است. این تشابه با جوامع انسانی سال‌هاست که الهام‌بخش و موضوع مطالعات بوده‌است.
خیلی از تمدن‌های انسانی از مورچه‌ها در مراسم مذهبی، تغذیه و موارد پزشکی سود می‌جویند. برخی از گونه‌ها بخاطر نقشی که در کنترل زیستی آفت‌ها ایفا می‌کنند بسیار ارزشمند هستند، هرچند توانایی آن‌ها برای استفاده از منابع باعث تعارض آن‌ها با انسان‌ها شده‌است. آن‌ها می‌توانند به محصولات کشاورزی صدمه زده و وارد خانه‌ها شوند.
دانشمندان تخمین زدند اگر مورچه‌ها هم اندازهٔ انسان بودند، سرعت حرکت‌شان ۸۴ کیلومتر در ساعت بود؛ و همچنین مورچه‌ها می‌توانند ۱۰ برابر وزن خودشان جسم حمل کنند که اگر انسان این قدرت را داشت می‌توانست ۵۰۰ تا ۶۰۰ کیلوگرم را به راحتی بلند کند.
ملکه مورچه‌ها یعنی مورچه بالدار می‌تواند پرواز کند و دارای چهار بال است. مورچه بالدار می‌تواند با سرعت بالا پرواز کند و مسافت‌های زیادی را طی کند. مورچه بالدار نور را دوست دارد و جذب آن می‌شود. بال‌های مورچه بالدار مانند بال‌های زنبور قرمز است و بنابراین می‌تواند مانند زنبور قرمز با سرعت بالا پرواز کند. مورچه بالدار از مانند بقیهٔ مورچه‌ها از بیسکویت نان شکر و غیره تغذیه می‌کند. مورچه‌های بالدار، چیزی در ذهنشان نیست جز جفت‌گیری. مورچه‌های بالدار وقتی که توی تار عنکبوت گیر می‌افتند صبر می‌کنند تا عنکبوت به سمت آن‌ها بیاید اگر عنکبوت روی سر مورچه بالدار بپرد مورچه بالدار با گاز گرفتن عنکبوت را می‌کشد و خود مورچه بالدار بعد از مدتی توی تار عنکبوت می‌میرد و اگر شانس بیاورد خود را از تار عنکبوت خلاص می‌کند. و اگر عنکبوت روی جایی غیر از سر مورچه بالدار بپرد مورچه بالدار راه فرار ندارد و عنکبوت مورچه بالدار را می‌خورد.
مورچه‌ها برای برقراری ارتباط با یکدیگر از فرومون (pheromone) استفاده می‌کنند. این سیگنال‌های شیمیایی در مورچه‌ها نسبت به سایر نازک بالان تکامل یافته تر است. همانند سایر حشرات مورچه‌ها برای تشخیص بوی فرومون، از شاخکهای بلند و نازکِ متحرّک خود استفاده می‌کنند. مورچه به وسیلهٔ دو شاخک خود اطلاعاتِ لازم در مورد جهت و شدت بو را استخراج می‌کند. از آنجایی که اغلب مورچه‌ها در روی سطح زمین زندگی می‌کنند، از سطح خاک برای بر جا گذاشتن رد فرومون استفاده می‌کنند تا دیگر مورچه‌ها نیز بتوانند آن را دنبال کنند. در گونه‌هایی که به صورت گروهی کاوش می‌کنند مورچه‌ای که غذا پیدا می‌کند یک رَد فرومون در مسیر بازگشت به لانه برجای می‌گذارد و این مسیر به وسیلهٔ دیگر مورچه‌ها دنبال می‌شود، پس از بازگشتِ مورچه‌های دیگر با غذا، این مسیر تقویت می‌شود. هنگامی که منبع غذا تمام می‌شود، دیگر رَد جدیدی توسط مورچه‌ها، در مسیر بازگشت گذاشته نمی‌شود و بوی فرومون به آرامی محو می‌شود. این عمل باعث می‌شود که مورچه‌ها با تغییرات محیط خود را هماهنگ کنند. به‌طور مثال هنگامی که یک مسیر مشخص شده به سمت منبع غذایی توسط یک مانع سد می‌شود مورچه‌ها مسیر را رها می‌کنند تا مسیر جدیدی پیدا کنند. اگر مورچه‌ای موفق شود، رَد جدیدی بر جای می‌گذارد که شامل مسیر کوتاه تری به لانه می‌باشد. مسیرهای موفق به سمت منبع غذا به وسیلهٔ سایر مورچه‌ها دنبال می‌شوند و مسیرهای بهتر تقویت می‌شوند تا در نهایت بهترین مسیر پیدا شود.
مورچه‌ها از فرومون، تنها برای رَد یابی استفاده نمی‌کنند. هنگامی که یک مورچه آسیب می‌بیند از خود فرومونِ خطر ساطع می‌کند که باعث می‌شود مورچه‌های اطراف او در حالت تهاجمی قرار بگیرند و همچنین مورچه‌های بیشتری به آن منطقه جذب شوند. برخی از گونه‌های مورچه از فرومون خاصی به نام فرومونِ پروپاگاند استفاده می‌کنند که باعث می‌شود دشمنانشان دچار سردرگمی‌شوند و به یکدیگر حمله کنند. فرومون به وسیلهٔ ساختارهای زیادی تولید می‌شود که شامل غدد دوفور، غدد سمی و غده‌های موجود در روده، دُم، روده راست، استرنم و درشت نی می‌شوند. فرومون‌ها همچنین بین مورچه‌های لانه رد و بدل می‌شود این عمل به صورت ترکیب شدن فرومن با غذا و سپس انتقال دادن آن از طریق دهان مورچه‌ای به مورچه دیگر صورت می‌گیرد. این به مورچه‌ها کمک می‌کند که بفهمند چه وظیفه‌ای باید انجام دهند. (به‌طور مثال: جمع‌آوری آذوقه یا نگهداری از لانه). در گونه‌هایی از مورچه‌ها که دارای ملکه هستند هنگامی که تولید نوع خاصی از فرومون توسط ملکه متوقف شود کارگران ملکه جدیدی را انتخاب می‌کنند.Hölldobler & Wilson (1990), p. 354چشم مورچه‌ها نسبت به چشم انسان تعداد بیشتری عدسی دارند. شاخک‌ها عضو مخصوص برای بویایی، لامسه، چشایی و شنوایی می‌باشد.
ایسُنادهرماجی: isonade Kanji: 磯撫で Hiragana: いそなで (به معنی "زنندهٔ کرانهٔ دریا") هیولای دریائی غول پیکر و کوسه-مانند است که گفته می‌شود در نزدیکی ماتسوئورا(رماجی: Matsuura کانجی: 松浦市) شهری در استان ناگازاکی در غرب ژاپن. و جای‌هائی دیگر در غرب ژاپن. وقتی این هیولا هویدا می‌شود، بادهای ژیانی می‌وزد.
بدن این هیولا هیچوقت دیده نشده است، چرا که او همیشه زیر موج‌ها پنهان می‌شود. او به صورت مخفیانه به قایق‌ها نزدیک می‌شود و سپس با دم قلاب‌دار و خاردارش ملوانان را کشیده و در آب می‌اندازد و سپس آنها را می‌بلعد.
گاهی هم دم خود را برای واژگون کردن کشتی‌ها، یا هجوم به ساحل و کشتن مردم را به کار می‌برد.
دیوکلسین یا دیوکلتیانوس یا دیوکلتیان ، نام کامل گایوس اورلیوس والریوس دیوکلتیانوس، امپراتور روم از ۲۰ نوامبر ۲۸۴ تا ۱ مه ۳۰۵ بود.
دیوکلسین در سال ۲۴۵ متولد شده و مرگ او در سال ۳۱۱ بود. او در دوران آشوب‌های امپراتوری، امپراتوری روم را بین چهار نفر تقسیم کرد و خود به حکومت بر متصرفات شرقی پرداخت که شامل مصر، یونان، مقدونیه و ارمنستان بود و بدین ترتیب باعث ثبات امپراتوری شد. با روی کار آمدن وی دوران پرینکیپاته به اتمام رسیده و نظام جدید دومیناته آغاز شد. پس از دوران اصلاحات بنیادی او ساختار دولت را دگرگون ساخت و به پایایی اقتصاد امپراتوری و ارتش یاری رساند و و آن را برای یک سدهٔ دیگر تندرست نگاه داشت.
او با نرسه پادشاه ایران از دودمان ساسانیان پیمان صلحی بست که چهل سال دوام داشت و دو کشور بر سر مرزها به همداستانی رسیدند. آن‌گاه وی به حل مشکلات درونی روم پرداخت.
او در ۳۰۵ در پنجاه و نه سالگی و به دلیل بیماری، از امپراتوری کناره گرفت و بدین‌سان نخستین امپراتور روم بود که به خواست خود، از تخت قدرت به زیر آمد.
در سال ۲۹۵ پس از میلاد توسط امپراتور دیوکلتیان روابط بین محارم را در سراسر امپراتوری ممنوع کرد. در بقیه امپراتوری روم نیز زنای محارم یک تابو اجتماعی بود. اتهام زنا با محارم علیه بیگانگان، از جمله مسیحیان اولیه، به عنوان نشانه ای از تباهی اخلاقی و ماهیت وحشیانه آنها مطرح می‌شد. در مصر این قانون اجرا نمی‌شد تعدادی از دلایل اجتماعی-اقتصادی وجود دارد که برای چهار قرن نخبگان (اما نه سلطنتی) مصری‌ها ترجیح می‌دادند با خواهر و برادر یا خواهر و برادر ناتنی خود ازدواج کنند.‏
سده ۴ میلادی یا قرن چهارم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۳۰۱ تا ۴۰۰ میلادی گفته می‌شود.
۳۰۱/۰۱/۰۱ تا ۴۰۰/۱۲/۳۱(۱ ژانویه ۳۰۱ تا ۳۱دسامبر ۴۰۰)
نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، 4th century. (نسخه ۳ ژوئن ۲۰۰۷)
الغدیر نام کتابی‌ است که به قلم علامه عبدالحسین امینی (از علمای شیعه) در اثبات ولایت بلافصل علی بن ابی‌طالب بعد از پیامبر اسلام و اثبات مذهب شیعه نوشته شده است. این کتاب به عربی نگارش شده‌ است.
کتاب الغدیر ۲۰ جلد است که ۱۱ جلد آن به زبان عربی چاپ شده‌ است و آن ۱۱ جلد، در ۲۲ جلد به زبان فارسی ترجمه شده‌ است.
نویسنده در این کتاب به ۱۱۰ تن از صحابه و ۸۴ نفر از تابعین پیامبر که حدیث غدیر را روایت کرده‌اند اشاره می‌کند. آنگاه ۳۶۰ تن از راویان حدیث غدیر از قرن دوم تا چهاردهم را برمی‌شمارد. در پایان هم اشعار شاعران مختلف را دربارهٔ این موضوع ذکر می‌کند.
۹ جلد چاپ‌نشده تحقیقی فراگیر دربارهٔ احادیث ولایت است.
علامه امینی برای تدوین این کتاب به کتابخانه‌های کشورهای مختلف از جمله عراق، هندوستان، پاکستان، مغرب، مصر و کشورهای دیگر دنیا مسافرت کرد. نویسنده دربارهٔ کتاب چنین گفته:
ابوالقاسم خزعلی با بیان خاطراتی از امینی، دربارهٔ سفر او به هندوستان و پژوهش‌هایش در آن کشور می‌گوید:
آزوکیارای (شویندهٔ دانه‌های "آزوکی") یا آزوکیتُگی (سایندهٔ دانه‌های "آزوکی")، پدیده‌ای مربوط به روح در فولکلور ژاپنی است که در این پدیده صدای غریبی مانند شستن یا ساییدن دانه‌های "آزوکی" شنیده می‌شود.
این صدا معمولاً در کنارهٔ رودخانه یا همانند آن ( دریاچه، دریا، ...) شنیده می‌شود. گاهی هم "آزوکیارای" برای سرگرمی ترانه می‌سراید:
اگر کسی به نزدیکی آن صدا رود ناچار در آب می‌افتد. با اینکه "آزوکیارای" به ندرت دیده می‌شود، گفته می‌شود که وی دارای شکل عجیب و غریب و بی‌تناسب است. دندان‌هایش کج، سرش کچل، سبیلش باریک، چشمش زرد و متورم، و جامهٔ کوتاه و کهنه می‌پوشد، و بر سطلی خمیده دانه‌های "آزوکی" را می‌شوید.
مایو یا لباس شنا نام لباسی است که برای شنا کردن از آن استفاده می‌شود. جنس لباس شنا معمولاً از الیاف مصنوعی است.
واژهٔ "مایو" (به فرانسوی: Maillot de bain) از زبان فرانسوی وارد زبان فارسی شده‌است.
مایوهای زنانه بر چهار گونهٔ یک‌تکه، دوتکه، سه‌تکه و اسلامی است.
یک تکه در جلو از شرمگاه تا بالای سینه را می‌پوشاند، در دوتکه تکه‌ای در جلو شرمگاه را پوشانده و در عقب بخشی (در حالت کمینه تنها چاک باسن) تا تمام باسن را می‌پوشاند. تکهٔ دیگر در جلو سینه‌ها را می‌پوشاند و در پشت معمولاً دو بند آن به هم می‌رسند. از این رو پشت مایو و نیز شکم از زیر سینهٔ وی عریان است. سه‌تکه دارای همان بخش‌های دوتکه‌است به اضافه بخش سوم که تکه پارچه‌ای است که دور باسن و شرمگاه پیچیده شده و همانند یک دامن بسیار کوتاه، برآمدگی‌های باسن و چاک‌های شرمگاه را میپوشاند.ویکی‌پدیا انگلیسی: Swimsuit بازبینی ۴ فوریه ۲۰۱۲
مایو اسلامی مدل "سمیرا" طراحی شده در اندونزی دست‌ها تا مچ، پاها تا مچ و تمام بدن تا گردن را می‌پوشاند. علاوه بر آن دامن کوتاهی نیز به آن ضمیمه‌است. نوع دیگر مایوی اسلامی «بورکینی» نامیده می‌شود و در توسط شرکت "آهیدا" طراحی شده‌است. این نوع از مایو اسلامی فاقد دامن بوده و در عوض گردن و موها را می‌پوشاند.
مایوهای مردان به‌طور عادی شلوارکی است که به خاطر داشتن حالت کشدار از برخاستن (نعوظ) آلت هنگام شنا در مردانی که به علت داشتن آستانه تحریک پایین با حرکت در آب دچار نعوظ می‌شوند جلوگیری می‌کند.
مایو مردانه به دو فرم رایج رکابی و پاچه‌دار در بازار ایران وجود دارد.
بهتر است هنگام شنا از مایو استفاده شود زیرا در سرعت و کیفیت شنا تأثیر دارد.
عبدالحسین امینی نجفی (زادهٔ ۱۲۸۱– درگذشتهٔ ۱۲ تیر ۱۳۴۹) مشهور به علامه امینی، از مراجع بنام شیعه و نویسنده کتاب دائرةالمعارفی الغدیر بود.
عبدالحسین فرزند احمد امینی در سال ۱۲۸۱ ه‍.ش درسراب، واقع در استان آذربایجان شرقی در خانواده‌ای سرشناس متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در تبریز گذراند. در جوانی به نجف رفت و پس از گذراندن مراحل تحصیلی و نیل به رتبه اجتهاد نزد مراجع معروف وقت نجف رفت. وی در سال ۱۳۳۵ قمری تألیف کتاب «شهداء الفضیله» را آغاز کرد. موضوع این کتاب دربارهٔ «عالمانی بود که در راه حق به شهادت رسیده‌اند». در این کتاب زندگی بیش از ۱۰۰ عالم شیعه از قرن ۴ تا ۱۴ ذکر شده‌است.
امین الشرع در سال ۱۲۵۷ قمری به دنیا آمد و مدتی از زندگی خود را در سردها (یکی از روستاهای شهرستان سراب) گذرانید. در سن ۱۴ سالگی به تبریز رفته و پس از ۶ سال به نجف رفت. امین الشرع شعر نیز می‌سرود و قصائدی در مدح امامان شیعه دارد که هم‌اکنون در دست است. او در شعر خود به «واثق» تخلص می‌کرد و نقش مهر او- آنطوری که در پشت بعضی از رسائلش مشهود است- «الواثق بالله الغنی عبده نجفقلی» بوده‌است. وی در سن ۷۰ سالگی در شب جمعه هفتم جمادی‌الاولی سال ۱۳۴۰ قمری در تهران درگذشت. روز بعد پیکر وی در تهران تشییع و پس از چند روز در نجف در وادی السلام بخاک سپرده شد.
احمد که پدر علامه امینی می‌باشد در سال ۱۲۸۷ قمری در «سردها» شهرستان سراب به دنیا آمد. وی از فقها و فضلا و مجتهدین مسلم زمان خویش و در زهد و تقوی زبانزد خاص و عام بود. بقدری سلیم‌النفس و خلیق بود که کسی او را در طول عمرش- جز در مسائل مذهبی- خشمگین ندیده بود. چنان به آداب اخلاقی متخلق بود که اطرافیان را به اعجاب وامی‌داشت. با آنکه از مقام علمی شایسته‌ای برخوردار بود همواره از شهرت و معروفیت دوری می‌جست و از هرگونه تظاهر و ریا پرهیز می‌کرد. سید میرزا ابوالحسن انگجی تبریزی (متوفای ۱۳۵۷ قمری) که از مراجع عظام زمان خویش بود؛ همواره در مجالس و محافل خود می‌گفت: «میرزا احمد امینی از کسانی است که در زهد و تقوایش شکی نیست و بدون تردید فردی مجتهد است منتها از خوف تظاهر به ریا و از ترس شهرت طلبی همیشه فضائل خویش را مخفی می‌نماید».
احمد مقدمات علوم دینی را نزد پدر بزرگوارش در تبریز کسب نمود و سپس از دیگر اساتید موجود در تبریز استفاده کرد و نزد افاضل تبریز نظیر میرزا اسدالله بن حاج محسن تبریزی- که از نوادر فقها و از عالمان جامع معقول و منقول زمان خود بود- به تلمذ پرداخت.
از تألیفات وی- که شیخ آقا بزرگ تهرانی در کتاب نقباء البشر و همچنین عمر رضا کحاله در معجم المولفین نیز به آن اشاره نموده‌اند- کتاب تعلیق او بر مکاسب شیخ مرتضی انصاری است. نوشته‌های دیگری چون تعلیق بر لمعه و رساله‌ای در فقه نیز از آثار علمی اوست. از جمله علمایی که به او اجازهٔ روایت اعطا نموده‌اند آیات زیر می‌باشند:
۱- سید میرزا علی شیرازی (متوفای ۱۳۵۵ قمری).
۲- سید ابوالحسن موسوی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ قمری).
۳- محمد حسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ قمری).
۴- سید حسین طباطبائی بروجردی (متوفای ۱۳۸۰ قمری مطابق با ۱۳۴۰ قمری شمسی).
۵- میرزا علی ایروانی (متوفای ۱۳۵۴ قمری).
۶- میرزا رضی بن محمد حسن زنوزی تبریزی (متوفای ۱۳۶۰ قمری).
۷- میرزا احمد مجتهد تبریزی قراچه داغی.
۸- میرزا فتاح شهیدی (متوفای ۱۳۷۲ قمری).
۹- میرزا خلیل آقا مجتهد بن میرزا حسن (متوفای ۱۳۶۸ قمری). [۲].
احمد- مانند پدرش امین الشرع- در سن ۸۳ سالگی در بیست و نهم ربیع‌الاول سال ۱۳۷۰ قمری (مطابق با هفدهم دیماه ۱۳۲۹ قمری شمسی) در تهران وفات یافت و در شهر قم در «قبرستان نو» بخاک سپرده شد
تعداد فرزندان وی هشت فرزند که پنج پسر با نام‌های محمد هادی، رضا، صادق، احمد، محمد و سه دختر می‌باشند.
جدیت و تلاش خستگی ناپذیر وی خیلی زود او را به اجتهاد رسانید. وی تیمّناً برای پیوستن به جرگهٔ حاملان احادیث پیامبر اسلام و خاندان او و جهت متبرّک شدن مرویاتش به اتصال سند و جهت صیانت آن‌ها از قطع و ارسال، مبادرت به اخذ اجازه روایت از بعضی از بزرگان آن روزگار نمود که نام بعضی از آنان به قرار ذیل می‌باشد:
اثر نامدار او دائرةالمعارف یازده جلدی «الغدیر» که به زبان عربی (۲۲ جلد به‌زبان فارسی) و خلاصه آن به چند زبان ترجمه شده‌است در رأس تألیفات امینی و حاصل زحمات ۴۰ ساله اوست. الغدیر به بررسی تفصیلی مسئله ولایت تشیع از جنبه‌های گوناگون تاریخی، تفسیری، روایی و حدیثی، فقهی، ادبی، کلامی و اصولی پرداخته‌است. امینی برای تدوین این کتاب به کتابخانه‌های کشورهای مختلف از جمله عراق، هندوستان، پاکستان، مغرب، مصر و کشورهای دیگر دنیا مسافرت کرد. او با کار پیگیر شبانه‌روزی در کتابخانه‌های بزرگ جهان اسلام آن را به‌سرانجام رسانید. وی در نگارش این اثر چنان‌که خود گفته ده‌هزار جلد کتاب را بدقت مطالعه و استنساخ، و به صدهزار رساله مراجعه مکرر کرده‌است. او در این باره می‌گوید:
وی برای گردآوری مطالب الغدیر سفرهای پژوهشی بسیار کرد. این سفرها عموماً به مطالعه و استنساخ و تهیه مأخذ و ملاقات با استادان می‌گذشت. از جمله شهرهایی که وی با این هدف به آن‌ها سفر کرد، می‌توان حیدرآباد، دکن، علیگره، لکنهو، کانپور، جلالی (در هند) رامپور، فوعه، معرفه، قاهره (در مصر)، حلب، نبل و دمشق (در سوریه) را برشمرد.
امینی در ظهر روز جمعه ۱۲ تیر ماه ۱۳۴۹ه‍.ش (۲۸ ربیع‌الثانی ۱۳۹۰ه‍.ق) در شصت و هشت سالگی در تهران درگذشت و پیکر او به کتابخانه‌ای در نجف (کتابخانه امیرالمؤمنین) که خود بنیان‌گذارش بود انتقال و به خاک سپرده شد.
همچنین ایشان از مراجع بزرگی چون:
مطبوع:
غیر مطبوع:
شرمگاه معمولاً به ناحیهٔ تناسلی مرد و زن گفته می‌شود. به موهای این ناحیه «موی زائد» یا زهار می‌گویند. در فقه یکی از نشانه‌های بلوغ، روییدن موی درشت بر شرمگاه (موی زهار) است.
شرمگاه . [ش َ] (اِ مرکب) آلت تناسلی و شرمگاه مرد و زن. (ناظم الاطباء). به معنی عورت است. (انجمن آرا). مرادف شرمجای. (آنندراج). خربت. (منتهی الارب). معرنفط. (منتهی الارب). آنجا که آلت تناسلی جای دارد. محل عورت مرد یا زن از قبل و دبر. عورت. قبل و دبر. شرم. فرج. نهانگاه. سوآت. هریک از دو قسمت پوشیدنی از پیش و پس اعم از مرد و زن.
چادر در معانی مختلفی به کار می‌رود:
شهرستان اسلام‌آباد غرب یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر اسلام‌آباد غرب است. این شهرستان در جنوب استان قرار گرفته‌است و در قدیم به نام‌های هارون آباد و شاه آباد غرب مشهور بوده‌است؛ و دومین شهرستان بزرگ استان می‌باشد.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۴۴٬۸۷۶ نفر بوده‌است.
شهرستان اسلام‌آباد غرب از جنوب با استان ایلام؛ از غرب با شهرستان گیلانغرب؛ از شمال غرب با شهرستان دالاهو؛ از شمال شرق با شهرستان کرمانشاه همجوار می‌باشد.
دو کارخانۀ فروآلیاژ و تولید خمیرمایه در شهرک صنعتی اسلام‌آباد غرب که در ورودی شهر اسلام‌آباد غرب قرار دارند مشکلات زیست‌محیطی برای این شهرستان به وجود آورده‌اند. کارخانۀ فروآلیاژ باعث آلودگی هوا شده و کارخانۀ‌ تولید خمیرمایه نیز به دلیل نداشتن تصفیه‌خانۀ‌ اختصاصی و تولید پساب و پس‌ماند باعث آلودگی آب و تولید بوی نامطبوع در محیط شده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "صدور اخطار برای ۲ کارخانۀ خمیرمایه و فروآلیاژ اسلام‌آباد غرب"، نوشته‌شده در ۳۰ مرداد ۱۴۰۱؛ بازدید در ۳۰ مرداد ۱۴۰۱.
غزلیات حافظ (بر اساس نسخهٔ مورخ ۸۱۳ هجری)، تصحیحی از ۴۷ غزل حافظ در نسخهٔ خطی موزهٔ سالار جنگ حیدرآباد.
این کتاب تصحیحی از ۴۷ غزل حافظ است که در حاشیهٔ نسخهٔ خطی موجود در موزهٔ سالار جنگ حیدرآباد، هند نگه‌داری می‌شود و تاریخ رونویس شدن آن ۸۱۳ هجری است و جزو قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی که اشعاری از حافظ در آن یافت می‌شود طبقه‌بندی می‌شود. در فهرست نسخه‌های خطی سدهٔ نهم مربوط به حافظ در ردیف پنجمین نسخه قرار دارد و قدیمی‌ترین نسخه‌یی که از دیوان حافظ به‌دست آمده فقط ۶ سال (۸۰۷ هجری) قدیمی‌تر از این نسخه است.نیساری ۷
این کتاب شامل تصاویر عکس‌برداری شده از صفحاتی که اشعار حافظ حاشیه‌نویسی شده‌اند نیز هست.
۴۷ غزل حافظ از صفحهٔ ۲۰ تا ۳۰ در حاشیهٔ نوشته شده است. متن این صفحات شامل اشعاری از انوری ابیوردی است. ۴۷ غزل حاشیه‌نویسی شده از نظر حرف اول مصراع مطلع به این شرح است:«چنان‌که ذکر شده مجموعهٔ مزبور شامل ۴۷ غزل حافظ است. بدین قرار:
حرف ا – ۱ م - ۳
ت - ۶ ن - ۲234
د - ۳۰ و - ۲
ر - ۱ ی ـ ۱
ز – ۱ »نذیراحمد ۸
احمدرضا احمدی (۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ – ۲۰ تیر ۱۴۰۲) شاعر، نویسنده، نمایشنامه‌نویس و یکی از چهره‌های جریان ادبی-هنری «موج نو» در ایران بود. او عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و همچنین از اعضای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بوده‌است.
احمدی ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ در کرمان متولد شد. پدرش کارمند وزارت دارایی بود و ۵ فرزند داشت که احمدرضا کوچک‌ترین آن‌ها بود. جد پدری وی ثقةالاسلام کرمانی، و جد مادری‌اش آقا شیخ محمود کرمانی است. سال اول دبستان را در مدرسه کاویانی کرمان گذراند و در سال ۱۳۲۶ با خانواده به تهران کوچ کرد. در دبستان ادب و صفوی تهران دوران ابتدایی را به پایان برد و دورهٔ دبیرستان را در دارالفنون تهران به پایان رساند. در سال ۱۳۴۵ دورهٔ خدمت سربازی را به عنوان سپاهی دانش در روستای ماهونک کرمان آموزگاری کرد. احمدرضا احمدی ۲۰ تیر ۱۴۰۲ در ۸۳ سالگی در تهران درگذشت.شهرآرانیوز
احمدی در سال ۱۳۴۳ به همراه نادر ابراهیمی، اسماعیل نوری علاء، مهرداد صمدی، محمدعلی سپانلو، بهرام بیضایی، اکبر رادی، جعفر کوش‌آبادی، مریم جزایری و جمیله دبیری گروه طرفه را با هدف دفاع از هنر موج نو تأسیس کرد. انتشار دو شماره از مجلهٔ طرفه و تعدادی کتاب در زمینهٔ شعر و داستان از فعالیت‌های این گروه بوده‌است.
احمدی در مهر ماه سال ۱۳۴۹ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان مشغول به کار شد. تا سال ۱۳۵۸ در سمت مدیر تولید موسیقی برای صفحه و نوار ماند و از سال ۱۳۵۸ تا زمان بازنشستگی یعنی سال ۱۳۷۳ در بخش انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به ویراستاری مشغول بود. تدوین ردیف موسیقی ایرانی، آوازهای محمدرضا شجریان، شعرخوانی و ضبط صدای شاعران مهم (با آثاری از نیما یوشیج، احمد شاملو، نادر نادرپور، فروغ فرخزاد، یدالله رؤیایی، نصرت رحمانی و…) از جمله فعالیت‌های وی در کانون بوده‌است. برخی از آثار تولیدی تحت سرپرستی وی به شرح زیر می‌باشد:
احمدرضا احمدی در سال ۱۳۶۱ با شهره حیدری ازدواج کرد که حاصل این ازدواج فرزندی به نام ماهور است.
آشنایی عمیق او با شعر و ادبیات کهن ایران و شعر نیما دستمایه‌ای شد تا حرکتی کاملاً متفاوت را در شعر معاصر آغاز و پی‌ریزی کند. از بیست سالگی به‌طور جدی به سرودن شعر پرداخت. وی نخستین مجموعه شعرش را با عنوان طرح در سال ۱۳۴۰ منتشر کرد که توجه بسیاری از شاعران و منتقدان دهه ۴۰ را جلب کرد. وی همچنین آثاری در ادبیات کودک و نوجوان دارد. حامد داراب در یادداشتی شعر احمدی را حدیث نفس شاعر می‌خواند که با دردهای مشترک مردم بیگانه است.
احمدرضا احمدی بنیان‌گذار سبک موج نو در دهه ۱۳۴۰، در شعر معاصر ایران است که در نیمهٔ دوم این دهه، موج نو تبدیل به یک حرکت مدرنیستی در فرهنگ ایرانی شد و در داستان، نمایشنامه، تئاتر، سینما و نقاشی تأثیر کرد. در سال ۱۳۷۸ سومین جایزه شعر خبرنگاران با مراسمی متفاوت و خصوصی در خانه احمدرضا احمدی برگزار شد.
همان سال کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در مراسم بزرگداشت احمدرضا احمدی، تندیس مداد پرنده را به او اهدا کرد.
احمدرضا احمدی در سال ۱۳۸۸ نامزد دریافت جایزه هانس کریستین اندرسن شد.
مهدی خالدی-پرویز یاحقی-مرتضی ممیز-آیدین آغداشلو-داریوش آشوری-بیژن جلالی-کیومرث صابری-محمدرضا شجریان-پری صابری-سیروس طاهباز-فریدون ناصری
احمدرضا احمدی به عنوان ویراستار یا نمونه‌خوان در تدوین کتاب‌هایی نقش داشته‌است.
در ۲۸ آبان ۱۳۹۹، خیابان گیتی در محدوده بلوار نلسون ماندلا واقع در منطقه ۳ شهرداری تهران بنام احمدرضا احمدی تغییر نام یافت.
سردیوان، دیوهای کَماله یا کَماله‌دیوان یا کَمالگان در مزدیسنا در ردهٔ نخست موجودات بد مینوی قرار دارند. آنها شش سردیو (به قولی هفت سردیو) دیو اصلی و از نخستین آفریدگان اهریمن هستند که در برابر امشاسپندان آفریده‌های اورمزد قرار دارند. اینان به ترتیب آفرینششان اکومن، اندردیو، ساوول، ناگهیس (ترومددیو) و تریز (دیو) و زریز (دیو) نام دارند. گاه، خود اهریمن و گاه، ائشمه (دیو خشم) را بر شش دیو مذکور می‌افزایند.‏
واژه کَماله در پهلوی kamâlag و در اوستا -ka.məreəđa به معنای "چه سری!" یا "چه سر نفرت‌انگیزی!" می‌باشد.
آلایش هسته‌ای آلودگی است که توسط زباله‌ها یا پسماندهای هسته‌ای ایجاد می‌گردد. این‌ها موادی هستند که در نیروگاه‌های هسته‌ای از طریق شکافت هسته‌ای تولید می‌شوند.
تمام ترکیبات اورانیوم پرتوزا هستند. در کل، ترکیبات اورانیوم به‌سختی جذب روده و ریه می‌شوند و خطرات رادیولوژیکی آن باقی می‌ماند. فلز خالص اورانیوم نیز خطر آتش‌سوزی به همراه دارد. فرد ممکن است با تنفس غبار اورانیوم در هوا یا خوردن و آشامیدن آب و غذا در معرض این عنصر قرار بگیرد. البته بیشتر این عمل از طریق خوردن آب و غذا صورت می‌گیرد. جذب روزانه اورانیوم در غذا ۰٫۰۷ تا ۱٫۱ میکروگرم می‌باشد. مقدار اورانیوم در هوا معمولاً بسیار ناچیز است. افرادی که در کنار تأسیسات هسته‌ای دولت یا معادن استخراج اورانیوم زندگی می‌کنند، بیشتر در معرض این عنصر قرار می‌گیرند. اورانیوم ممکن است که از راه تنفس یا بلع یا در موارد استثنایی از طریق شکافی روی پوست وارد بدن شود. اورانیوم توسط پوست جذب نمی‌شود و ذرات آلفای تابش‌شده از این عنصر نمی‌تواند به پوست نفوذ کند. بنابراین اورانیومی که خارج از بدن باشد، نمی‌تواند به اندازه اورانیوم داخل بدن مضر و خطرناک باشد. اگر اورانیوم به بدن وارد شود، ممکن است موجب سرطان شده یا به کلیه‌ها آسیب برساند.
به‌طور کلی در تماس با مواد پرتوزا دو نوع آلودگی وجود دارد:
هر نوع فلز سنگین مانند اورانیوم در اثر واکنش‌های هسته‌ای می‌تواند به زباله یا پسماند اتمی تبدیل شود.
معمولاً منظور از زباله اتمی باقی‌مانده سوخت رآکتور اتمی است.
خود فلز اورانیوم مقداری پرتوزایی طبیعی دارد. این مقدار بسیار اندک بوده و تشعشعات و پرتوهایی که از آن خارج می‌شوند، در حد خطرناکی نیست. تنها در صورت تماس مداوم است که ممکن است اثرات ناخوشایند و بیماری به‌بار آورد.
اما همین فلز اورانیوم پس از آنکه مورد شکافت اتمی قرار گرفت تبدیل به مواد دیگری می‌شود که برخی از آن‌ها به شدت پرتوزا هستند. خواه این شکافت در رآکتور اتمی انجام شود، خواه در بمب اتم و خواه در آزمایشگاه. این مواد که عناصری چون رادیوم و کریپتون در آن به مقدار فراوان وجود دارند بسیار بسیار فعال و پرتوزا هستند. حتی لمس آن‌ها برای چند ثانیه می‌تواند پیامدهای مرگباری به بار آورد.
دانشمندان و تکنسین‌های نیروگاه اتمی برای خارج کردن میله‌های سوختی از درون رآکتور و قراردادن آن‌ها در محفظه‌های بسیار محکم و غیرقابل نفوذ از ربات و دوربین مدار بسته استفاده می‌کنند. این میله‌های سوختی پس از مرحله سرد شدن (که ممکن است تا چند روز به‌درازا بکشد) به دقت در بسته‌های محکم و نفوذناپذیر قرار گرفته و سپس وارد یک کانتینر فولادی بسیار ضخیم و ضد زنگ و ضد ضربه می‌شوند.
دفن این زباله‌ها که تا هزاران سال به شدت پرتوزا و کشنده هستند تابع مقررات بسیار سخت و بسیار پیچیده‌ای است. آن‌ها عموماً به صورت ذرات ریز در آمده و با شیشه مذاب مخلوط می‌شوند. سپس در یک بشکه قطور فولادی بسته‌بندی شده و آن‌ها نیز به نوبه خود در لایه‌های ضد پوسیدگی و ضد نفوذ قرار می‌گیرند. حمل این مواد با اسکورت‌های ویژه امنیتی پلیس و حتی ارتش همراه است. زیرا چنانچه این مواد بدست تروریست‌ها بیفتد می‌تواند فاجعه به بار آورد و حتی زندگی روی کره زمین را مختل کند. کافی است یکی از این بسته‌ها پوسیده شده و وارد طبیعت گردد. ممکن است آبزیان را آلوده نماید. در نتیجه پرندگان و در مرحله بعد گوشت‌خواران را نیز آلوده می‌کند. مرحله بعد آب‌های کره زمین است و در نتیجه نابودی.
بسته‌های ضایعات اتمی، سپس در لایه‌های ژرف زمین همچون گنبدهای نمکی که تا سده‌ها تغییر نمی‌کنند انباشته می‌شوند. در بسیاری از کشورها به علت همین پسماندهای اتمی گروه‌های طرفدار محیط زیست با تأسیس نیروگاه‌های اتمی مخالفت می‌کنند.
اگر یک دولت افراطی یا یک گروه تروریستی بخشی از این مواد آلوده‌کننده و پرتوزا را به صورت بمب منفجر نماید می‌تواند باعث مرگ‌ومیر گسترده و اختلال در زندگی همه مردم جهان شود.
اَکومَن یا اکه‌منه برپایه مزدیسنا نخستین دیو از دیوهای کماله است. او دشمن بهمن امشاسپند می‌باشد. او برگزیده دیوان است و مردمان بد بدو می‌پیوندند. برپایه وندیداد آفرینش اهریمنی از او پدید می‌آید.مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه
برخی پژوهشگران اکومن یا اکه منه را همان اکوان دیو دانسته‌اند.اساطیر ایران، جان راسل هینز، ترجمه: محمدحسین باجلان، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحات: 164
اکومن در پهلوی akōman و در اوستایی -aka.manah به معنای "اندیشهٔ بد" می‌باشد.
پرویز ورجاوند (۱۱ اردیبهشت ۱۳۱۳ در تهران – ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ در تهران) استاد دانشگاه، باستان‌شناس و از فعالین سیاسی تاریخ معاصر ایران بود.
پس از دوره دبستان و دبیرستان و دریافت ششم ریاضی، ورجاوند اقدام به گذراندن دورهٔ عالی نقشه‌برداری در سازمان نقشه‌برداری نمود. سپس ششم ادبی را گرفته و دورهٔ لیسانس باستان‌شناسی و فوق لیسانس علوم اجتماعی را در دانشگاه تهران طی کرده، با گرفتن بورس تحصیلی رهسپار کشور فرانسه شد و دورهٔ انستیتوی انسان‌شناسی را در دانشگاه پاریس و مدرسه عالی لوور گذرانید. او توانست در سال ۱۳۴۲ در رشتهٔ باستان‌شناسی با گرایش معماری ایران در دورهٔ تاریخی از دانشگاه سوربُن فرانسه مدرک دکتری دریافت کند.زندگینامه پرویز ورجاوند
وی پس از بازگشت از فرانسه در آزمون استادیاری ایران پذیرفته شد اما به دلیل فعالیت سیاسی با استخدام وی مخالفت شد، اما با یاری دکتر سیاسی رئیس پیشین دانشگاه تهران و دکتر صدیقی، صفا و سیحون در دانشگاه تدریس کرد که برای آن حقوقی دریافت نکرد. پس از چندی دکتر ورجاوند در مؤسسه تحقیقات علوم اجتماعی دانشگاه تهران به عنوان رئیس بخش تحقیقات مردم‌شناسی و ایلات و عشایر آغاز به کار کرد و پس از پنج سال توانست با سمت دانشیاری حکم خود را دریافت کند.وبگاه خبرگزاری میراث فرهنگی، جنگ جهانی دوم از او وزیر فرهنگ و هنر ساخت ، ۳ خرداد ۱۳۸۵ - بازدید: ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱
دکتر ورجاوند ۱۵ دی ماه ۱۳۶۳ با سمت استادی از دانشگاه تهران بازنشسته شد، با این همه، به فعالیت‌های فرهنگی و علمی خود ادامه داد. هنگام جنگ عراق علیه ایران و تخریب شماری از آثار تاریخی، وی نامه نگاری‌های بسیاری با سران یونسکو و شماری از باستان شناسان غربی انجام داد تا با فشارهای بین‌المللی، دشمنان از حمله به آثار تاریخی خودداری کنند. او جزو مخالفان جدی آبگیری سد سیوند نیز بود. او بر این باور بود که کارهای عمرانی بدون هماهنگی با دستگاه‌های فرهنگی، باعث آسیب‌های فراوان به آثار تاریخی می‌شوند.
وی در پانزده سالگی همزمان با تحصیل وارد عرصهٔ سیاست شد و به حزب ملّت ایران که بر پایهٔ پان‌ایرانیسم شکل گرفته بوده پیوست و به انتشار روزنامهٔ "دانش‌آموز" همت گماشت.
ورجاوند پس از ان در نهضت مقاومت ملی فعالیت نمود در دوره اقامت در اروپا او ابتدا در کنفدراسیون سپس در جبهه ملی ایران -اروپا فعالیت نمود و از بنیان‌گذاران ان بود. او مدتی نیز مسوول ارگان جبهه ملی ایران -اروپا قبل از دکتر علی شریعتی بود.
دکتر ورجاوند در کابینه مهدی بازرگان کفیل وزارت فرهنگ و هنر بود که بعد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نامیده شد.
پس از انقلاب به همراه دکتر مهدی آذر، دکتر مسعود حجازی، حاج قاسم لباسچی، مهدی غضنفری، علی اکبر محمودیان و دکتر سید حسین موسویان عضو هیئت اجرایی جبهه ملی ایران بود. دکتر پرویز ورجاوند در هفته آخر اسفند ۵۹ از هیئت اجرائیه استعفاء داده بود و تا زمان بازداشت در دی‌ماه سال ۶۰ در هیچ‌یک از جلسات حاضر نمی‌شد.
در سال ۱۳۷۲ با فعالیت مجدد جبهه ملی ایران او به همراه ۱۱ نفر به شرح زیر جزء اعضای شورای مرکزی جبهه ملی ایران بودند:
ادیب برومند، دکتر علی اردلان، دکتر سید حسین موسویان، حسین شاه‌حسینی، حسن لباسچی، دکتر مهدی مویدزاده، غلامرضا رحیم، منوچهرملک قاسمی، فرشید افشار، حسن خرمشاهی، اصغر فنی پور.بیانیه مورخ ۲۲/۱۱/۱۳۷۴ جبهه ملی ایران - هیئت اجرائی
برای اداره امور جبهه ملی ۲ نفر از اعضای باقی‌مانده هیئت رهبری ادیب برومند و دکتر علی اردلان، ۲ نفر از اعضای هیئت اجرایی دکتر پرویز ورجاوند ناصری و دکتر سید حسین موسویان و ۲ نفر از شورای مرکزی حسین شاه‌حسینی و حسن لباسچی هیئت اجرایی را به صورت مشترک تشکیل دادند.
ورجاوند در سال ۱۳۷۸ به عنوان سخنگوی جبهه ملی و عضو منتخب شورای مرکزی در هیئت اجرایی انتخاب گردیدپیام جبهه ملی ایران شماره ۶۴–۲۳/۱۲/۱۳۷۸بیانیه ۲۸/۶/۱۳۷۸ -جبهه ملی ایرانپیام جبهه ملی ایران شماره ۵۲–۱۷/۷/۱۳۷۸
در سال ۱۳۷۹ و در پی در گذشت دکتر علی اردلان و چند تن دیگر از اعضای شورای مرکزی جبهه ملی اقدام به ترمیم شورای مرکزی نموده و پس از ان دکتر ورجاوند به عضویت در هیئت رهبری جبهه ملی ایران انتخاب می‌گرددپیام جبهه ملی شماره ۸۰–۱۲/۹/۱۳۷۹
او در پلنوم ۱۳۸۲ معروف به پلنوم اللهیار صالح عضو دو کمیسیون بازنگری در منشور و تدوین بیانیه سیاسی پلنوم شده و از سوی مشترکین نیز به عضویت در شورای مرکزی مجدداً انتخاب می‌گردد.گزارش پلنوم صالح ۱۳۸۲- جبهه ملی ایران و سپس از شورای اعضای شورای مرکزی به عضویت در هیت رهبری و سخنگویی جبهه ملی ایران منصوب می‌گردد.
دکتر ورجاوند در نوزدهم خرداد ۱۳۸۶ به علت ایست قلبی درگذشت.وبگاه خبرگزاری میراث فرهنگی، پرویز ورجاوند درگذشت ، ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ - بازدید: ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱
ورجاوند در اسفند ۱۳۵۷ برای مدت کوتاهی مسئولیت سرپرستی وزارت فرهنگ و هنر را در دولت مهندس مهدی بازرگان پذیرفت و در همین مدت کوتاه اقدامات خطیری را برای فرهنگ ایران به انجام رساند. با انحلال این وزارت‌خانه، وی مدتی به عنوان قائم‌مقام وزیر فرهنگ و آموزش عالی در امور فرهنگ و هنر فعالیت نمود.
همکاری‌های در پروژه‌های تحقیقاتی و علمی
کتاب «ارج ورجاوند، یادنامه دکتر پرویز ورجاوند» یادنامه‌ای است به پاس بیش از پنجاه سال فعالیت علمی و فرهنگی پرویز ورجاوند به کوشش شاهین آریامنش تهیه و توسط "شرکت سهامی انتشار" طبع و منتشر شده‌است. این کتاب شامل مقاله‌های از ناصر تکمیل همایون، محمدابراهیم زارعی، زهره زرشناس، سید جواد میری، اسماعیل یغمایی و شماری پژوهشگر دیگر است. کتاب «ارج ورجاوند، یادنامه دکتر پرویز ورجاوند» در بنیاد موقوفات افشار رونمایی شد.
اِندَر برپایه مزدیسنا دومین دیو از دیوهای کماله می‌باشد که اهریمن آفرید. او دشمن اردیبهشتِ امشاسپند می‌باشد.
در ودا ایندره نام خدایی نیرومند است ولی در اوستا جایگاه او به دیوی تقلیل می‌یابد. لقب ایندره بهرام است در ادبیات زرتشتی به صورت ایزدی نشان داده می‌شود.
اندر در پهلوی indar و در اوستا -indra است.
ساوول بر پایه مزدیسنا نام سومین دیو از دیوهای کماله و آفریدهٔ اهریمن است. او دشمن شهریورِ امشاسپند است.
وی دیو گسترش پادشاهی بد، آشوب، ستم و بیداد و هست.
ساوول در پهلوی sāwul و در اوستا (𐬯𐬀𐬎𐬭𐬎𐬎𐬀)saurva و به معنای احتمالی "تیرافکن" می‌باشد.
ناگهیس برپایه مزدیسنا چهارمین دیو از دیوهای کماله و از آفریدگان اهریمن می‌باشد. او دشمن سپندارمذ است. ترومَد را برابر با ناگهیس و صفت ناگهیس نیز می‌دانند.
ناگهیس در پهلوی nāghēs و در اوستایی -(𐬥𐬃𐬢𐬵𐬀𐬌𐬚𐬌𐬌𐬀)nāŋhaiθya می‌باشد.
ترومد در پهلوی tarōmad و در اوستا -tarō.matay به معنای "خواردارندهٔ اندیشه" است.
روبرت آدلر دانشمند و مخترع آمریکایی اتریشی تبار است که مهم‌ترین اختراعش کنترل از راه دور تلویزیون می‌باشد.
روبرت آدلر در ۴ دسامبر ۱۹۱۳ در وین متولد شد. مادرش پزشک و پدرش نظریه‌پرداز اجتماعی بود. او زمانی که ۲۴ سال داشت (۱۹۳۷ میلادی) مدرک دکتری فیزیکش را از دانشگاه وین دریافت کرد. در ۱۹۳۹، یک سال پس از پیوست اتریش به آلمان، وین را ترک کرد. نخست به بلژیک و پس از آن به انگلستان رفت. در ۱۹۴۱ به اصرار دوستانش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. اندکی بعد توسط شرکت زنیت استخدام شد. از آن پس در شیکاگو، ایلینوی سکنی گزید. وی در سال‌های نخست دهه ۱۹۴۰ با ماری بوهل ازدواج کرد. آن‌ها هیچگاه صاحب فرزندی نشدند. ماری در سال ۱۹۹۳ درگذشت و آدلر در سال ۱۹۹۸ با اینگرید ازدواج کرد.
از آدلر بیش از ۱۸۰ اختراع و ۴۵ مقاله باقی مانده‌است. در سال ۱۹۸۰ مدال افتخاری ادیسون را دریافت کرد.
او در ۱۵ فوریه سال ۲۰۰۷ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
کنترل از راه دور تلویزیون مهم‌ترین اختراع روبرت آدلر است. پیش از آن یوجین پلی (همکار آدلر در شرکت زنیت) نخستین کنترل از راه دور بی‌سیم را اختراع کرده بود که با نور کار می‌کرد. وی سلول‌های فوتوالکتریکی را بر روی تلویزیون تعبیه کرده بود. اما کنترل اختراع شده توسط بوچین لی کارایی نداشت به این خاطر که سلول‌ها به نور خورشید واکنش نشان می‌دادند و تابش نور خورشید موجب تغییر کانال‌ها می‌شد.
آدلر کنترل از راه دور تلویزیون را با استفاده از امواج فراصوت ساخت. این کنترل‌ها به مدت بیست سال استفاده می‌شدند. شرکت زنیت و سایر شرکت‌ها تا سال ۱۹۸۰، نه میلیون از این کنترل‌ها را به فروش رساندند. تا اینکه کنترل‌های فروسرخ جای آن‌ها را گرفتند. از مزایای کنترل ابداع شده توسط آدلر، بی‌نیازی آن به باتری بود.
کلمهٔ قافیه، کلمه‌ای که قافیه در آن قرار دارد.
در نظم و شعر منظوم به «آخرین کلمهٔ اصلی و غیر مکرر بیت (یا مصراع اول مطلع)»معین ۲۶۱۹ گفته می‌شد. در شعر نو با توسعه مفهوم «قافیه» به کلمه‌ای که قافیه در آن قرار دارد گفته می‌شود.
موشواره، موشیموشی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. یا ماوس یک دستگاه ورودی و یکی از ابزارهای اشاره‌گر شبیه به موش است که جزو تجهیزات ورودی در رایانه‌های شخصی به حساب می‌آید. ماوس، همانند صفحه‌کلید، یک واسط کاربر سخت‌افزاری محسوب می‌شود. این وسیله معمولاً دو لبه قابل فشردن دارد و با یک کابل به رایانه وصل می‌شود. در نرم‌افزارهای کنونی ماوس قابلیت بخش عمده‌ای از وظایف صفحه‌کلید را عهده‌دار است.
واژه mouse (مَوس maʊs) که برخی مواقع موس یا ماوس نیز تلفظ می‌شود.
علت نامگذاری مَوس این است که این دستگاه بسیار شبیه به موش (mouse) است.
اولین بار این اصطلاح توسط بیل انگلیش Bill English در ژوئیه ۱۹۶۵ بکار برد.
سامانه نمایش جامع (Comprehensive Display System (CDS)) اولین ابزار اشاره‌گر که توسط حرکات دست کنترل می‌شد، در سال ۱۹۵۲ توسط رالف بنجامین در نیروی دریایی سلطنتی کانادا اختراع شد. این ابزار در حقیقت یک توپ بولینگ فایو-پین کانادایی بود که بر روی یک سخت‌افزار ویژه سوار شده بود. این سخت‌افزار می‌توانست جهت چرخش توپ بولینگ را تشخیص داده و این اطلاعات را به حرکات روی صفحه رایانه تبدیل کند. از آنجا که این اختراع متعلق به یک پروژه کاملاً سری نظامی بوده، بنابرین حق امتیاز آن هیچ‌گاه ثبت نشده‌است. این دستگاه
پس از جنگ جهانی دوم به عنوان بخشی از سامانه توزیع راداری آتش‌سوزی استفاده شد. به دلایل امنیتی این محصول به صورت مخفیانه مورد استفاده قرار می‌گرفت و کاربرد نظامی داشت.
یک مهندس انگلیسی با همکاری تام کرنستون و فرد لانگ‌استف محصولی مشابه را در سال ۱۹۵۲ ماوس اختصاصی کنسینگتون (Kensington Expert Mouse) را طراحی کرد. این ماوس می‌توانست غلطکش با توپ بیلیارد جایگزین شود.
ماوس در نوامبر ۱۹۶۳ توسط داگلاس اِنگِلبارت در شرکت زیراکس اختراع شد. دستگاهی که این مخترع ساخته بود، جعبهٔ کوچک چوبی بود که «"به کمک آن می‌توان از بیرون رایانه به محتوای درون آن به راحتی دسترسی یافت."»مخترع موس درگذشت دویچه‌وله فارسی این ابزار برای ثبت حرکت جهت‌های عمود و افق بصورت ابتدایی ساخته شد. همچنین این موشواره موسوم به "X-Y" بود؛ یعنی در محور x و محور y حرکت می‌کرد. اکنون این قطعه رایانه‌ای تاریخی و نمادین قرار است در تاریخ ۱۷ دسامبر از طریق حراج "RR" به فروش برسد.
بعدها این ماوس ایده‌ای برای ساخت ماوس‌های بهتر زیراکس آلتو شد.
در ۲ اکتبر ۱۹۶۸ ماوسی با نام Rollkugel توسط شرکت آلمانی Telefunken برای ترمینال SIG100 طراحی شد. این ماوس در زیر خود یک گوی غلطان کوچک داشت و تنها یک دکمه برای کلیک بر روی آن پیش‌بینی شده بود. کاربرد آن هم برای رسم تصاویر گرافیکی وکتور بود.
اپل در سال ۱۹۸۳ برای ساخت ماوس رایانه‌های اپل لیسا، تصمیم گرفت که به سراغ فناوری ماوس‌های مکانیکی برود. ماوس لیسا تنها یک دکمه داشت و گوی غلطان درون آن فولادی بود.
ماوس غلتکی (یا نوری-مکانیکی) از یک گوی پلاستیکی تشکیل شده‌است که با چرخش در فضای زیرین در جهات مختلف ماوس، دو چرخ‌دنده مجاور خود را در داخل ماوس به حرکت درمی‌آورد. حرکت این چرخ‌نده‌ها توسط دو دیود که یکی برای حرکت افقی و یکی برای حرکت عمودی تشخیص داده می‌شود و به کنترل‌گر منتقل می‌شود.
ماوس‌های با قطعات متحرک مکانیکی مقداری غیرقابل اعتماد و ناپایدار بودند. اولین ماوس نوری در سال ۱۹۸۰ توسط استیو کرِش در شرکت Mouse Systems Corporation (MSC) اختراع شد. این ماوس دارای ساختار SUN workstation بود و از LED و سنسورهای نوری برای ثبت حرکات استفاده می‌کرد. اما این ماوس برای کارکرد صحیح، به پد ویژه ای نیاز داشت که به شکل خاصی مدرج شده بود. امروزه این نوع ماوس‌ها در مدل پیشرفته، از محبوبیت بالایی برخوردار هستند و رایجتر از انواع دیگر ماوس محسوب می‌شود. برخی از انواع این ماوس‌ها که در آنها به صرفه‌جویی مصرف انرژی نیز فکر شده‌است در زمانی که بدون کار هستند، چراغ LED در آنها خاموش می‌شود.
لاجیتک، در سال ۱۹۸۴ اولین ماوس بیسیم خود را که با فرکانس کار می‌کرد با نام استعاره لاجیتک (Logitech Metaphor) طراحی کرد. اما این ماوس حتماً باید در دامنه دید دریافت کننده می‌بود تا بتواند کار کند. بعد از آن لاجیتک در سال ۱۹۹۱ اولین ماوس بیسیم با امواج رادیویی را به بازار عرضه کرد که نیازی به حضور در دامنه دید گیرنده نداشت.
ماوس‌های بی‌سیم امروزی با دوباتری درون ماوس و یک دانگل متصل به درگاه یواس‌بی کیس کار می‌کنند.
در برخی از ماوس‌های برند لاجیتک، قابلیت اپتیک نامرئی Invisible Optic وجود دارد. دلیل این امر استفاده از نور با فرکانسی خارج از محدوده فرکانس قابل رؤیت توسط چشم انسان است. این امر باعث می‌شود در حین کار ماوس توجه شما را به خود جلب نکند و نور ماوس قرمز رنگ در فضاهای تاریک به عنصری آزار رسان تبدیل نشود.
این ماوس ابتدا در سال ۱۹۹۸ توسط شرکت سان مایکروسیستمز معرفی شد. سپس توسط لاجیتک در سال ۲۰۰۴ با نام MX1000 به بازار عرضه شد. استفاده لیزر سبب شد تا روی سطح‌های بسیار متفاوت کارایی و دقت کافی ماوس‌ها حفظ شود. ماوس‌های لیزری از فروسرخ استفاده می‌کنند که این اشعه قابل مشاهده نیست. نور در ماوس‌های لیزری قابل رویت نیست اما از دقت بالاتری نسبت به ماوس‌های نوری برخوردارند. اینگونه ماوس‌ها برای کارهای گرافیکی ظریف و پردقت مناسب است.
ماوس‌ها در انواع مختلفی وجود دارند. تفاوت‌ها در انواع این سخت‌افزار در حوزه‌های مختلفی از نظر نحوهٔ عمل‌کرد فیزیکی، نحوهٔ ارتباط با رایانه و همچنین چگونگی اتصال به آن هستند. ماوس‌ها از نظر نحوهٔ عملکرد در انواع غلتکی، نوری (اپتیکال)، ژیروسکوپی و سه‌بعدی وجود دارند. نحوهٔ ارتباط ماوس با رایانه، متشکل از پروتکل‌های مشابه مورد استفاده توسط شرکت اپل است. ماوس‌ها می‌توانند توسط درگاه متوالی، درگاه پی‌اس/۲ و درگاه یواس‌بی به رایانه متصل شوند. تمام ماوس‌ها به دو دسته سیمی و بی‌سیم تقسیم‌بندی می‌شوند. ماوس‌های بی‌سیم از فناوری بلوتوث، مادون قرمز یا فرکانس رادیویی (RF) بهره می‌برند.
ماوس جادویی یک ماوس چندلمسی تولید و فروخته شده توسط شرکت اپل است.Apple - Magic Mouse - The world’s first Multi-Touch mouse فروش این ماوس از اکتبر ۲۰۰۹ آغاز شد. این، اولین ماوسی است که از قابلیت چندلمسی پشتیبانی می‌کند. پس از معرفی محصولاتی نظیر آی‌فون، آی‌پد، آی‌پاد تاچ و ترک‌پد چندلمسی، ماوس جادویی به کاربر اجازه می‌دهد از ژست‌های حرکتی نظیر سوایپ و اسکرول بر روی بدنه ماوس استفاده کند. این ماوس توسط بلوتوث به کامپیوتر متصل می‌شود و از باتری سایز AA استفاده می‌کند.
ماوس‌های مجیک نیز از ماوس‌های اپل هستند. مجیک ماوس اپل از باتری قابل شارژ بهره می‌برد. محل قرارگیری درگاه شارژ لایتنینگ آن در قالب زیرین ماوس قرار دارد که عمل استفاده از ماوس در شارژ را ندارد. این خود به نقص طراحی توسط شرکت اپل تبدیل شده‌است.
ماوس‌های گیمینگ به‌طور خاص برای استفاده در بازی‌های رایانه‌ای طراحی شده‌اند. ماوس‌های گیمینگ معمولاً مجموعه وسیع‌تری از کنترل‌ها و دکمه‌ها را به کار می‌گیرند و دارای طرحی متفاوت از ماوس‌های معمولی هستند. همچنین این ماوس‌ها ممکن است دارای نور تزئینی تک رنگ یا LED RGB قابل برنامه‌ریزی باشند. از دکمه‌های اضافی اغلب می‌توان برای تغییر حساسیت ماوس استفاده کردیا می‌توان آن‌ها را با برنامه‌ریزی به ماکروها اختصاص داد. انواع ماوس بازی معمولاً برای استفاده در بازی‌های استراتژی بلادرنگ مانند استارکرفت یا در بازی‌های آنلاین جنگ چند نفره مانند Dota 2 که دارای حساسیت نسبتاً بالایی هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرد که با نقطه در اینچ (DPI) اندازه‌گیری می‌شود و می‌تواند تا ۲۵۶۰۰ نیز برسد. کیفیت ارگونومیک نیز یک عامل مهم در ماوس‌های بازی است، زیرا ممکن است استفاده از ماوس در زمان طولانی گیم پلی، آزاردهنده باشد. برخی از ماوس‌های پیشرفته گیمینگ تولید شده نیز به کاربران اجازه می‌دهند تا با افزودن یا کم کردن قطعات ماوس، وزن ماوس را تنظیم کنند تا کنترل راحت‌تری داشته باشند.DPI یک بخش مهم در ماوس‌های گیمینگ است.
این نوع ماوس‌ها با بهره گرفتن از اصول ارگونومی و RSI برای استفاده بدون آسیب به مچ دست و مفصل آن است. احتمال خستگی دست و سندرم تونل کارپال در این نوع ماوس‌ها به حداقل رسیده‌است. استفاده از ماوس‌های ارگونومیک برای افرادی مناسب است که زمان طولانی را با رایانه سپری می‌کنند اما مناسب گیمینگ نیست. ماوس‌های ارگونومیک بصورت عمودی طراحی شده‌اند تا از لمس مچ دست با سطح ماوس پد جلوگیری شود. این کار باعث جلوگیری از ساییدگی مچ دست خواهد شد. دکمه‌ها نیز در قسمت راست قرار گرفته‌اند و انگشت شست توانایی چرخش بیش تری دارد. هدف واقعی ماوس ارگونومیک، ارائه پشتیبانی راحت و تمام برای کاربر و تشویق به وضعیت مناسب ساعد است. ماوس Sculpt شرکت مایکروسافت با طراحی ارگونومیک دارای یک لبه گرد است که برای ارائه پشتیبانی قابل اعتماد کف دست و بدون ویژگی‌های جانبی طراحی شده‌است.
همچنین ماوس‌های ترک‌بال دارای موقعیت ثابتی هستند و فقط نیاز است انگشت‌های دست تکان داده شوند و اگر شما از تکیه گاهه مچ در ماوس ترک‌بال استفاده کنید، مچ شما در زاویهٔ سالم تری قرار خواهد گرفت. این کار شما، مچتان را از آسیب‌هایی که به خاطر چرخاندن موس به اطراف مختلف ایجاد می‌شود، محافظت می‌کند. از آن جایی که دست شما در یک محل قرار می‌گیرد، بازو و مچ شما با رفتن جلو به عقب مداوم خسته نمی‌شوند.
این نوع ماوس اولین بار توسط هوراس لام طراح هنگ کنگی اختراع شده‌است. ماوس‌های تاشو اوریگامی نیز از فناوری فروسرخ در نور حسگر و از بلوتوث بدون استفاده از دانگل در ارتباط با درگاه استفاده می‌کنند. قابل حمل و تاشو بودن از ویژگی‌های مهم آن است. وزن آن ۴۰ گرم بوده و زمانی که در حالت صاف قرار داشته باشد، ۴٫۵ میلی‌متر ضخامت دارد. این نوع ماوس‌ها به تولید انبوه نرسیده‌اند و هنوز در مرحله ابتدایی به سر می‌برند.
ماوس‌های پوشیدنی قابل پوشیدن هستند که این خود امری بسیار جالب است. پوینتر با حرکات ساده مچ دست کنترل و از حرکات دست در هوا برای کلیک‌های چپ و راست استفاده می‌شود.
شرکت سامسونگ ماوس‌هایی را تولید کرده‌است که درصورت کار زیاد با آن‌ها، ماوس شروع به فرار کردن می‌کند. آن‌ها دلیل اصلی طراحی اینگونه ماوس را بهبود تعادل کار و زندگی در کره جنوبی اعلام کرده‌اند.
در طراحی این موس از موادی استفاده شده‌است که کلیک کردن بی‌صدا است. به‌طور معمول کلیک‌ها نرم‌تر بوده و دست کم‌تر خسته می‌شود. این نوع ماوس مخصوص شرکت‌های شلوغ است که هدف آن‌ها از استفاده این نوع ماوس پایین آوردن هرچه بیشتر سروصدا در محیط کار است. همچنین برای افرادی که نیاز به تمرکز بالا در هنگام کار با رایانه را دارند می‌توانند از ماوس‌های سایلنت استفاده کنند.
تمام ماوس‌ها در رابط کاربر گرافیکی موجود در سیستم عامل‌های امروزی دارای یک پوینتر هستند. با جابجایی یک ماوس بر روی یک سطح، برد مدار چاپی درون ماوس سیگنال‌های آنالوگ را به معادل سیگنال‌های دیجیتالی تبدیل کرده و آن را برای سیستم عامل ارسال می‌کند و بدین ترتیب پوینتر نیز همزمان با آن جابجا می‌شود. برنامه‌نویسان سعی می‌کنند برنامه‌های امروزی را طوری طراحی کنند که بیشتر قابلیت اجرا با ماوس را داشته باشند. چرا که هم کار با آن ساده است و هم فراگیری و سرعت عمل آن مناسب است.
ماوس به کمک کابلی به رایانه متصل می‌شود و اشاره‌گر یا پوینتر را در صفحهٔ نمایشگر حرکت داده و هدایت می‌کند. ماوس در هر کجا باشد با توجه به نیاز، با ضربه (کلیک کردن دکمه سمت راست یا چپ) عمل کرده و کار را پیش می‌برد. کلید سمت راست معمولاً جهت یک سری از برنامه‌های سیستمی (کپی، برش، حذف، انتخاب، ذخیره، تغییرات و…) به کار می‌رود.
زمانی اشاره‌گر ماوس در صفحه نمایش رایانه ناپدید می‌شود که سامانه درحال خاموش شدن یا روشن شدن باشد. همچنین در برخی از نرم‌افزارها و بازی‌های رایانه‌ای اشاره‌گر ممکن است به شکلی متناسب با سبک مربوطه تغییر کند.
به حرکاتی گفته می‌شود که با استفاده از یک ابزار اشاره‌گر (نظیر ماوس، تاچ پد و صفحات لمسی) انجام می‌شود و نرم‌افزارهای مختلف قادرند این حرکت‌ها را به عنوان یک رخداد رایانه‌ای شناسایی کرده و در مقابل آن واکنش مناسبی را نشان دهند.
ماوس‌ها در سیستم عامل‌های مختلف شامل جسچرهای مختلفی نیز هستند. کلید سمت چپ که مهم‌ترین اعمال را انجام می‌دهد چهار جسچر زیر را به عهده دارد:
این چهار عمل در برنامه‌های خاص کار خاص خود را انجام می‌دهند که تقریباً شبیه اعمال بالا است. لازم است ذکر شود که بیشتر ماوس‌ها برای افراد راست دست که تعداد آن‌ها بیشتراز چپ دست‌ها است طراحی می‌شوند و اگر فرد چپ دست باشد و بخواهد با انگشت اشاره عملکرد کلید سمت چپ ماوس را اجرا کند. می‌تواند در تنظیمات رایانه در قسمت تغییرات کلیدهای ماوس نحوه عملکرد کلید سمت راست و چپ را با هم عوض کند.
با فشردن غلتک، دکمه زیر آن فشرده می‌شود. در مرورگرها کلید میانی وظیفه حذف تب‌ها یا باز کردن پیوندها در صفحهٔ جدید را دارند. کلید میانی در نرم‌افزارهای گرافیک رایانه‌ای سه‌بعدی، وظیفه انتقال نقطه دید را بر عهده دارد.
ماوس‌ها از نظر دقت دارای عملکرد متفاوتی می‌باشند. مقدار موس را بر سه شاخص اندازه‌گیری می‌کنند:
DPI نوع رایج اندازه‌گیری دقت ماوس‌ها است که به معنای نقطه بر اینچ (Dot Per Inches) است. برای واضح‌تر شدن این مفهوم، بیایید با این مثال ساده شروع کنیم؛ اگر دی پی ای ماوس ۱۶۰۰ باشد و شما ماوس خود را یک اینچ (۲٫۵۴ سانتی‌متر) حرکت دهید، نشانگر ۱۶۰۰ پیکسل حرکت خواهد کرد. هرچه DPI ماوس بالاتر باشد، حساس‌تر است؛ به این معنا که کوچک‌ترین حرکت موجب می‌شود تا نشانگر ماوس به میزان زیادی در صفحه نمایش حرکت کند.