moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۲۰۰۶، نویسندهٔ "گیتار وورلد"، جیمی براون، شیوه گیتارنوازی گیلمور را «ساده ساخته شده، با ریف‌های عظیم، شجاعانه، به همراه تکنوازی‌های گیتاری با گام مناسب و پشتیبانی امبینت غنی» توصیف کرد. او در ادامه تک‌نوازی‌های گیلمور در «پول»، «زمان» و «خلسه دلپذیر» را مانند اشعهٔ لیزر در توده‌ای از مه دانست. او همچنین تک‌نوازی‌های گیلمور در «زمان» را این‌گونه توصیف کرد: «گیلمور به آرامی پیش می‌رود و ایدهٔ اولیه خود را قدم به قدم به سمت گام بالاتر پیش می‌راند.» گیلمور در مورد اینکه چگونه صدای منحصر به فرد گیتارش را ایجاد می‌کند می‌گوید: «من اغلب از یک فوز باکس، یک پدال دیلی و یک برایت ای‌کیو استفاده می‌کنم…[تا] نواختن را تقویت کنم… شما نیاز دارید تا بلند بنوازید – یا کمی بالاتر از آستانه شنوایی. برای من راحت‌تر است که… نت‌ها را به سوی شما خم کنم تا مانند یک تیغه برنده در شما فرورود.»
پینک فلوید در طول دوره حیات خود به‌طور متناوب از تجربه گرایی صوتی سود می‌جست. در مه ۱۹۶۷ نخستین تک‌آهنگ گروه «نواختن امیلی را ببین» در سالن ملکه الیزابت به اجرا درآمد. در حین اجرا، گروه از یک دستگاه کوادرافونیک اولیه به‌نام هماهنگ‌کنندهٔ آزیموث استفاده کرد. این دستگاه که معمولاً توسط رایت استفاده می‌شد، در صدای تقویت شدهٔ موسیقی گروه دستکاری به‌عمل می‌آورد و با نوارهای ضبط‌شده ترکیب می‌شد که در نتیجه اصوات در ۲۷۰ درجه اطراف محل اجرا پخش می‌شدند و این موضوع باعث می‌شد تا نوعی احساس گردیدن اصوات به دور سالن در ذهن شنوندگان تداعی شود. در ۱۹۷۲، آن‌ها یک «سیستم صوتی عمومی» سفارشی‌سازی‌شده خریداری کردند که به نوعی با چهار کانال جدید ارتقاء داده شده بود تا سیستم صوتی ۳۶۰ درجه را به‌وجود بیاورد.
واترز در چندین ترانه از پینک فلوید، از جمله «پا به فرار»، «به ماشین خوش آمدی» و «بشخصه؟» با استفاده از سینث‌سایزرهای «ای‌ام‌اس سینث ای» و «وی‌اس‌سی۳» به تجربه صوتی پرداخت.: استفاده از سینث سایزر در «پا به فرار»؛ : استفاده از سینث‌سایزر در «به ماشین خوش آمدی» : استفاده از سینث‌سایزر در «بشخصه؟». همچنین وی از افکت اکوی «بینسون اکورک ۲» برای نوازندگی گیتار باسش در ترانه «یه روز از این روزها» استفاده کرد.
پینک فلوید در آلبوم "برش نهایی" از بسیاری افکت‌های صوتی خلاقانه استفاده کرد که به شکلی ماهرانه و نوین ضبط‌شان نموده بودند. همکاری میسن در این آلبوم تقریباً به کار با سامانه تجربی هولوفونیک (که یک تکنیک پردازش صدا برای شبیه‌سازی یک افکت سه بعدی است) محدود می‌شد.
پینک فلوید همچنین موسیقی چند فیلم را نوشته‌است. آغاز این فعالیت با ساخت موسیقی متن برای فیلم "کمیته" در سال ۱۹۶۸ بود. آن‌ها در سال ۱۹۶۹، موسیقی فیلم باربت شرودر با نام "بیشتر" را ساختند که برای گروه آزمون موفقیت‌آمیزی بود و نه تنها به‌خوبی آن را به سرانجام رساندند، بلکه قطعاتی را که ساخته بودند همراه با آهنگ‌های آلبوم "یک نعلبکی رمز و راز" در برخی اجراهای زنده بعدی مورد استفاده قرار دادند. گروه برای ساخت موسیقی فیلم میکل‌آنجلو آنتونیونی با نام "نقطه زابریسکی" نزدیک به یک ماه در هتلی مجلل در رم، پایتخت ایتالیا وقت گذاشتند، واترز دربارهٔ این موضوع می‌گوید که اگر تغییرات پی در پی و سخت‌گیری آنتونیونی دربارهٔ موسیقی این فیلم نبود، آن‌ها می‌توانستند در کمتر از یک هفته کارشان را به پایان برسانند. در نهایت تنها سه آهنگ از پینک فلوید در آن فیلم استفاده شد. یکی از قطعاتی که مورد استفاده آنتونیونی قرار نگرفت و رد شده بود «سکانس خشونت» بود که بعدها مورد استفاده قرار گرفت و پیش زمینه‌ای برای آهنگ ما و آن‌ها در آلبوم "نیمه تاریک ماه" شد. در ۱۹۷۱ پینک فلوید بار دیگر با باربت شرودر، کارگردان سینما همکاری کرد و موسیقی فیلم "لا والی" را ساخت. آلبوم "تیره و تار در پشت ابر" در واقع برای این فیلم ضبط و بعدها به عنوان آلبومی جداگانه عرضه شد. ساخت موسیقی متن این فیلم نزدیک به یک هفته در منطقه شاتو هرویل در نزدیکی پاریس زمان گرفت که پس از انتشار در قالب آلبوم توانست پینک فلوید را برای نخستین بار در جدول بیلبورد جزو ۵۰ تا قرار دهد.
پینک فلوید به عنوان یکی از پیشگامان اجراهای زنده شناخته می‌شود که به دلیل اجراهای زنده پرخرج، کیفیت بالای صدا در هنگام اجرا و استفاده از افکت‌های صوتی نوآورانه و سامانه‌های پخش‌کننده صدای کوادرافونیک به شهرت فراوانی دست پیدا کرد. از نخستین روزهای ایجاد گروه، آن‌ها از افکت‌های دیداری برای همراهی با موسیقی روانگردانه‌شان در مکان‌هایی مانند یوفو کلاب در لندن استفاده می‌کردند. اجراهای مشهور به اسلاید و نورِ پینک فلوید یکی از نخستین‌ها در راک بریتانیایی بود و به شناخته شدن تعداد زیادی از گروه‌های زیرزمینی لندن کمک کرد.
آن‌ها در مراسم جشن آغاز به کار مجله "اینترنشنال تایمز"، که متعلق به «مدرسه آزاد لندن» بود، در سالن راندهاوس در برابر حدود ۲٬۰۰۰ نفر به اجرای زنده موسیقی پرداختند که افرادی همچون پل مک کارتنی و مرین فیث‌فول را نیز به خود جذب کرد. در اواسط ۱۹۶۶، یک مدیر تجهیزات تور به نام "پیتر وین-ویلسون" به بخش پشتیبانی گروه پیوست که تجهیزات نورافشانی گروه را با ایده‌های خلاقانه‌ای مانند استفاده از پولاریزرها، آینه‌ها و کاندوم‌های کشیده‌شده بهبود بخشید.: پیتر وین-ویلسون؛ : وین-ویلسون تجهیزات روشنایی گروه را با چند ایده نوآورانه تغییر داد. پس از پایان قرارداد ضبط با ئی‌ام‌آی، پینک فلوید یک ون فورد ترانسیت خریداری نمود و اعضا تصمیم گرفتند از آن به شکل نامعقولی برای حمل و نقل استفاده کنند. در ۲۹ آوریل ۱۹۶۷، پینک فلوید یک اجرای زنده کاملاً شبانه به نام "تکنیکالور دریم ۱۴ ساعته" که در کاخ الکساندرا واقع در لندن برگزار می‌شد را رهبری کرد. اعضا در حدود ساعت سه بامداد، پس از سفری طولانی در هلند، خود را به محل فستیوال رساندند؛ یعنی زمانی که خورشید در حال بالا آمدن بود. در ژوئیه ۱۹۶۹، به دلیل موسیقی و اشعار مربوط به اسپیس راک‌شان، اجرایی زنده در بی‌بی‌سی داشتند که برای پوشش خبری واقعهٔ به فرودآمدن «آپولو۱۱» بر روی ماه تمهید داده شده بود. در این اجرا پینک فلوید قطعه موسیقی به نام «مون‌هد» را اجرا کردند.
در نوامبر ۱۹۷۴، آن‌ها نخستین صفحه بزرگ پخش تصویرشان را خریداری نمودند که به مرور تبدیل به اصلی مهم در اجراهای زنده‌شان شد. در ۱۹۷۷، آن‌ها نخستین بار از خوک‌های بزرگ معلق و قابل باد شدن به نام «آلگی» در اجرایشان استفاده نمودند. «آلگی» که با هلیوم و پروپان پر می‌شد، بر فراز سر تماشاچیان پرواز می‌کردند؛ در تورِ «"بشخصه"» بارها با صدای بلندی منفجر شدند. آلبوم مفهومی "دیوار" تأثیر گسترده‌ای بر اجراهای بعدی پینک فلوید در تور و مکان‌های بزرگ گذاشت. در هنگام اجراهای زنده در تور "دیوار"، دیواری با ارتفاع ۴۰ فوت (۱۲ متر) متشکل از آجرهای مقوایی بین اعضا و تماشاچیان قرار می‌گرفت. در این زمان انیمیشن‌هایی بر روی دیوار به نمایش درمی‌آمدند که صحنه‌های متفاوتی از داستان را به نمایش می‌گذاشتند. همچنین اعضا غول‌های بادی ابداع کردند که هر کدام از آن‌ها نمادی از یکی از شخصیت‌های داستان "دیوار" بود. یکی از اجراهای قابل توجه تور، اجرای «"بی‌حس و راحت"» بود. هنگامی که واترز در زمان آغاز اجرا به خواندن مشغول می‌شد، در تاریکی «گیلمور» بالای دیوار منتظر نوبت خود می‌ماند و زمانی که نوبتش فرا می‌رسید، بلافاصله با نورهای آبی روشن و سفید دربرگرفته می‌شد. گیلمور روی جعبه‌هایی می‌ایستاد که چرخ‌هایی در زیرشان تعبیه شده بود؛ البته این وضعیتِ متزلزل از پشت سر توسط یک متخصص پشتیبانی می‌شد. یک سطح هیدرولیک بزرگ که توسط گیلمور و یک تکنسین هدایت می‌شد.
در طی تور "ناقوس جدایی"، شخصی ناشناس با نام مستعار «پوبلیوس»، پیغامی بر روی یک گروه خبری اینترنتی ارسال کرد و از طرفداران خواست تا معمایی ظاهراً پنهان در آلبوم را حل کنند. نورهای سفیدی که بر رو به روی صحنه اجرای پینک فلوید در رادرفورد شرقی می‌تابیدند، کلمه «انیگما پوبلیوس» را هجی می‌کردند. طی یک کنسرت در «ارلز کورت» که در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ برگزار شد و از تلویزیون نیز پخش می‌شد، فردی کلمه «انیگما» را با حروف بزرگ بر روی پشت پرده صحنه به نمایش درآورد. میسن بعدها اذعان کرد که شرکت ضبط گروه، آن‌ها را وادار به ایجاد این معما کرده بود. این معما تاکنون حل نشده باقی مانده‌است.
به این دلیل که موضوعات اشعار واترز اغلب فلسفی بودند، رولینگ استون جهان‌بینی آن‌ها را «به وضوح تاریک» توصیف می‌کند. اُنیل سربر دربارهٔ موضوع اشعار پینک فلوید می‌نویسد: «آن‌ها از واقعیت و خیال، زمان و مکان، علت و شانس، دل‌سوزی و بی‌علاقگی بهره می‌برند». واترز «همدلی» را به عنوان موضوع اصلی ترانه‌های پینک فلوید تعریف می‌کند. نویسنده، جورج رایش، موضوع قطعه سایکدلیک آلبوم "فضولی"، «پژواک‌ها» را ارتباطات واقعی و همدلی در کنار سایر موضوعات می‌بیند. نویسنده‌ای به نام دینا وینشتین، واترز را «تیره‌ترین مرد در راک» پنداشته و او را یک اگزیستانسیالیست (هستی‌گرا) می‌داند. وی این موضوع را دلیل نقدهای مختلفی که آثار گروه دریافت می‌کند تصور می‌کند.
واترز در ترانه «دودی بگیر» (از آلبوم "کاش اینجا بودی") به انتقاد از واقعیات صنعت موسیقی می‌پردازد. این آهنگ به رابطه نابه‌سامان گروه با یکی از کارفرمایان ناشر موسیقی می‌پردازد که به خاطر فروش خوب آلبوم‌هایشان به آن‌ها تبریک گفت و خود را در یک دسته (با اعضا) می‌دید درحالی که فکر می‌کرد نام یکی از اعضا واقعاً «پینک» است. نویسنده، "دیوید دتمر"، می‌نویسد که اشعار آلبوم به واقعیت‌های غیرانسانی دنیای تجارت طعنه می‌زنند؛ یعنی شرایطی که یک گروه برای جمع‌آوری طرفداران باید آن را تحمل کند.
فقدان، یکی از موضوعات اصلی در ترانه‌های پینک فلوید است. در این میان، گروه بارها به مسئله فقدان سید برت پس از ۱۹۶۸ و مرگ پدر واترز در جنگ جهانی دوم اشاره می‌کند. آلبوم تیره" و تار در پشت ابر" به ازدست‌رفتن حس جوانی می‌پردازد که گاهی با مسئله کهولت همراه می‌شود. استورم تورجرسن، که برای یک مدت طراح جلد آلبوم‌های پینک فلوید بود، در مورد اشعار "کاش اینجا بودی" می‌گوید: «ایده عدم حضور بود، زمانی که مردم تنها وانمود می‌کنند که هستند، در حالی که فکرشان در واقع جای دیگری است. همچنین دستگاه‌ها و انگیزه‌های روانی مردم برای سرکوب حس حضور، که بلافاصله به یک موضوع دیگر تبدیل می‌شود. فقدان: فقدان یک شخص و فقدان یک احساس». واترز می‌گوید: «این دربارهٔ عدم حضور هیچ‌کدام‌مان در آن‌جا است…[این] باید "کاش اینجا بودی" نام می‌گرفت.»
"اُنیل سربر" موضوع نیستی را یکی از موضوعات اصلی اشعار پینک فلوید می‌دانست. واترز از موضوع نیستی یا عدم وجود، در "دیوار" استفاده کرد. بهترین نمونه برای این موضوع ترانه «خلسه دلپذیر» است: «اتفاقی نگاه کردم، برگشتم که ببینم، اما رفته بود، حالا نمی‌توانم نشانت دهم، آن بچه بزرگ شد، رؤیا رنگ باخت.» برت نیز در آخرین همکاری‌اش با پینک فلوید، ترانه «جاگبند بلوز»، به موضوع نیستی اشاره می‌کند: «من باید تو را مجبور کنم که این موضوع را روشن کنی که من اینجا نیستم.»
نویسنده، پاتریک کراسکری، آلبوم "جانوران" ترکیب منحصر به فرد «موسیقی نیرومند و موضوعات انتقادآمیز» "نیمهٔ تاریک" به همراه تجسم هنرمندانه بیزاری "دیوار" می‌داند. او وجه مشترکی را بین موضوعات سیاسی آلبوم و رمان "مزرعه حیوانات" اثر جرج اورول تصور می‌کند. "جانوران" با یک تجربه ذهنی آغاز می‌شود که می‌پرسد: «اگر برایت تفاوتی ندارد که چه اتفاقی برایم افتاد، من هم برایم فرقی نمی‌کند که چه اتفاقی برایت پیش آمد.» سپس یک داستان آغاز می‌شود که در آن جانوران نماینده انسان‌ها هستند و از موسیقی برای انعکاس ذهنیات هرکدام از آن‌ها استفاده می‌شود. اشعار نهایتاً یک فضای پادآرمان‌شهری به وجود می‌آورند که نتیجه اجتناب ناپذیر یک جهان تهی از یکدلی و دلسوزی است و این‌گونه به پرسش پیشین پاسخ می‌دهد.
شخصیت‌های آلبوم شامل «سگ‌ها» که نمایندهٔ کاپیتالیست‌های پرشور هستند، «خوک‌ها» که نشان از فساد سیاسی دارند و «گوسفندها» که سمبل استثمارشدگانند می‌شود. کراسکری «گوسفندها» را به دید افرادی می‌نگرد که در جامعه‌ای «فریب‌کار رشد کرده‌اند که با استفاد از مغالطه هویت فرهنگی» به وجود آمده‌است و دچار یک «آگاهی کاذب» است. «سگ‌ها» از دید او سمبل افرادی هستند که به‌طور خستگی ناپذیری به‌دنبال نفع شخصی و موفقیت هستند اما در نهایت به افسردگی دچار شده و کسی را ندارند که به آن‌ها اعتماد کنند. آن‌ها پس از استثمار در تمام طول عمر خود توسط خوک‌ها، از حس رضایت از زندگی تهی می‌گردند. واترز از "مری وایتهاوس" به عنوان نمونه‌ای از یک «خوک» یاد می‌کند؛ فردی که زمانی به قدرت می‌رسد، از نیرویش برای تحمیل اعتقاد و ارزش‌های شخصی خود به جامعه سوءاستفاده می‌کند. در پایان آلبوم، واترز به همدلی با استفاده از اشعارش روی می‌آورد: «تو می‌دانی که برای من مهم است که چه اتفاقی برای تو می‌افتد و من هم می‌دانم تو هم برایت اهمیت دارد که چه بر من می‌گذرد.» اگرچه او هنوز اعتراف می‌کند که «خوک‌ها» همچنان به تهدید «سگ‌ها» به این موضوع که آن‌ها «سگ» هستند و به غذا نیاز دارند ادامه می‌دهند که سمبل حفظ تعادل بین دولت، اقتصاد و جامعه در مقابل نبرد دائمی بین آنان است.
اُنیل سربر اشعار ترانه «اختلال ذهنی» (از آلبوم "نیمه تاریک") را با نگره ازخودبیگانگی کارل مارکس مقایسه می‌کند؛ «کسی در سر من است، اما آن من نیستم.» اشعار ترانه «به ماشین خوش آمدی» از آلبوم "کاش اینجا بودی" به چیزی که مارکس آن را نظریه «بیگانگی یک چیز» می‌نامد، اشاره می‌کند. شخصیت اصلی این ترانه تا جایی به جمع‌آوری ثروت می‌پردازد که از خود و دنیای اطراف بیگانه می‌گردد. اشارات به «بیگانگی نوع بشر»، در آلبوم "جانوران" نیز یافت می‌شود؛ «سگ» به حد زندگی غریزی و غیرانسانی تنزل پیدا می‌کند. دتمر می‌نویسد «سگ‌ها» از یکدیگر بیگانه شده و فقدان درستی در خودشان را در «دنیایی بی‌رحم بدون جایی برای همدلی یا عمل به اخلاق»، «لازم و قابل دفاع» می‌دانند. «بیگانگی از دیگران»، در اشعار پینک فلوید، موضوعی است که به تناوب یافت می‌شود و موضوع اصلی آلبوم "دیوار" نیز هست.
در اشعار پینک فلوید، جنگ به عنوان خشن‌ترین نتیجهٔ ظهور بیگانگی از دیگران دیده می‌شود که از جمله موضوعات اصلی اشعار "دیوار" و بسیاری دیگر از ترانه‌های گروه است. پدر واترز، در هنگام جنگ جهانی دوم، در میدان نبرد کشته شد و اشعار او، اغلب به موضوع خسارت‌ها و بهای جنگ اشاره می‌کنند. از جمله در «سرجوخه کلگ» (۱۹۶۸)، «چهار آزاد» (۱۹۷۲)، «ما و آن‌ها» (۱۹۷۳) و «وقتی ببرها رها شدند» و «خانه یادگاری فلچر» از "ضربه نهایی" (۱۹۸۳)، آلبومی که او آن را به پدرش تقدیم کرد و نام دیگرش را "مرثیه‌ای برای یک رؤیای پس از جنگ" نهاد.: "ضربه نهایی" به پدر فقید واترز تقدیم شد، : "مرثیه‌ای برای یک رؤیای پس از جنگ". اشعار آلبوم "دیوار" به وضوح از مسئله آموزش کودکان در جامعه انگلستان که به اعتقاد واترز پس از جنگ جهانی دوم از «مردان واقعی» تهی شده‌است، انتقاد می‌کنند که مسلماً این موضوع، از روابط شخصی او با زنان تأثیر منفی پذیرفته‌است.
اشعار واترز در "نیمه تاریک ماه" به مسئله فشارهای زندگی مدرن و این‌که چگونه این سختی‌ها گاهی به جنون منجر می‌شوند، اشاره می‌کند. او در این آلبوم سعی می‌کند به مسئله نابسامانی‌های روانی که در حال تبدیل به یک مشکل جهانی است بپردازد. البته او می‌خواست این آلبوم پیرامون موضوع مثبت‌اندیشی نیز باشد و آن را این‌گونه بیان می‌کرد: «یک نصیحت… افکار مثبت را بپذیر و افکار منفی را رد کن». رایش، برخی اشعار "دیوار" را دربارهٔ «تجربه دیوانگی به جای عادات و ریشه‌های اجتماعی که به جنون "منجر" شده یا آن را "بنیان" می‌کنند» می‌داند. شخصیت مثبت "دیوار"، پینک، نمی‌تواند با موقعیت‌های جدید زندگی‌اش کنار بیاید و این موضوع احساس گناه را بر او چیره می‌کند. او کم‌کم خود را از دنیای اطراف جدا کرده و دیواری بین خود و دنیای پیرامونش بنا می‌کند. زمانی که او کاملاً خود را از دنیای اطراف بیگانه می‌کند، درمی‌یابد که «دیوانه، بر روی رنگین کمان است». او سپس به این احتمال که خودش مقصر نابودی همه چیز باشد رسیدگی می‌کند و از خود می‌پرسد «آیا همهٔ این مدت من مقصر بوده‌ام؟» زمانی که پینک نزد خود به اشتباهاتش اقرار می‌کند، این موضوع را می‌پذیرد که خودش اجازه داده همه چیز نابود شود و در نهایت نتیجه می‌گیرد که مادر ازخودراضی او به درستی خواستار کنترل کردن او بوده، اقدام معلمش در تمسخر حس شاعرانه او صحیح بوده و همسرش حق ترک او را داشته‌است. او محاکمه‌ای برای «بروز دادن احساسات تقریباً بشری» برپا می‌کند و به حس بیگانگی از انسانیتش پی می‌برد. رایش می‌گوید درست مطابق با نوشته‌های میشل فوکو، واترز دیوانگی پینک را محصول زندگی مدرن که ویژگی‌هایش «عادت، هم‌وابستگی و بیمارهای روانی» هستند می‌داند.
پینک فلوید یکی از مؤثرترین و موفق‌ترین گروه‌های راک در همهٔ زمان‌ها می‌باشد. آن‌ها تاکنون بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه فروش داشته‌اند از جمله ۷۴٫۵ میلیون فروش تصدیق‌شده در آمریکا که ۳۷٫۲ میلیون از فروش تا ۱۹۹۳ بوده‌است.For 250 million records sold see: ; For 74.5 million RIAA certified units sold see: ; For 37.9 million albums sold since 1993 see: "ساندی تایمز" در لیست "پرفروش‌ترین موسیقیدانان انگلیسی" خود در سال ۲۰۱۳، واترز را با تخمین ثروت ۱۵۰ میلیون پوند در رده ۱۱، گیلمور را با ۸۵ میلیون در رده ۲۷ و میسن را با ۵۰ میلیون در رده ۴۷ قرار داد.
در سال ۲۰۰۴، ام‌اس‌ان‌بی‌سی، پینک فلوید را در رده هشتم فهرست «۱۰ گروه راک برتر» خود قرار داد. "رولینگ استون" آن‌ها را در ردهٔ ۵۱ «صد هنرمند برتر تمام دوران‌ها» جای داد. "کیو" پینک فلوید را بزرگترین گروه تمام دوران‌ها نام داد. "وی‌اچ‌وان" آن‌ها را در بین ۱۰۰ هنرمند برتر تمام زمان‌ها در رده ۱۸ قرار داده‌است.For VH1's "100 Greatest Artists of All Time" see: «کالین لارکین» نیز رده ۳ در فهرست «۵۰ هنرمند برتر تمام زمان‌ها» خود را به پینک فلوید اختصاص داد که این رده‌بندی، بر اساس تعداد آلبوم‌های هر هنرمند در کتاب «۱۰۰۰ آلبوم برتر تاریخ» او انجام گرفت.
پینک فلوید جوایز بسیاری را دریافت کرده‌است، از جمله جایزه گرمی برای «بهترین مهندسی یک آلبوم غیرکلاسیک» که در سال ۱۹۸۰ و برای آلبوم "دیوار" به آن‌ها اهدا شد و نیز عنوان «برترین آهنگ اقتباس‌نشده» برای «آجری دیگر در دیوار» از فیلم "دیوار" که از سوی بفتا اهدا شد.: Grammy award for "The Wall"; For the 1983 BAFTA awards see: همچنین، پینک فلوید در سال ۱۹۹۵ موفق به کسب جایزه گرمی برای «برترین قطعه بی‌کلام راک» برای آهنگ «ترک‌شده» گردید. در سال ۲۰۰۸ میلادی جایزه موسیقی پولار به این گروه راک اعطا شد و نیک میسن و راجر واترز در این مراسم حضور یافته و جایزه را از پادشاه سوئد دریافت کردند. پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول، در ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی انگلستان و در ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر هیت پرید راه پیدا کرد.: Rock and Roll Hall of Fame induction; : The UK Hall of Fame induction; For the Hit Parade Hall of Fame induction see:
موسیقی پینک فلوید الهام‌بخش هنرمندان بسیاری بوده‌است: دیوید بووی، سید برت را الهام‌بخش بزرگی برایش دانست و د اج از یوتو اولین پدال دیلِی‌اش را پس از شنیدن آکوردهای آغازین گیتار ترانه «سگ‌ها» از آلبوم "جانوران"، خریداری کرد.For Bowie naming Barrett an inspiration see: ; For Edge buying his first delay pedal see: سایر گروه‌هایی که از پینک فلوید به عنوان گروه الهام‌بخش خود یاد کرده‌اند شامل: کوئین، تول، ردیوهد، کرافت‌ورک، ماریلیون، کوئینزرایک، ناین اینچ نیلز، د اُرب و اسمشینگ پامپکینز هستند.For Queen citing Pink Floyd as an influence see: ; For Kraftwerk see: ; For Marillion see: ; For Tool see: ; : Queensryche, the Orb, Nemrud, the Smashing Pumpkins; 289: Radiohead; : For Nine Inch Nails see the back cover.
موزهٔ آذربایجانیکی از مهم‌ترین موزه‌های ایران است که در شهر تبریز و در جوار مسجد کبود قرار گرفته‌است. در این موزه که به عنوان دومین موزه باستان‌شناسی ایران پس از موزه ملی ایران شناخته می‌شود، آثار تاریخی و هنری متعلق به تاریخ اسلامی و تاریخ پیش از اسلام به نمایش گذاشته شده‌اند. این موزه در تاریخ ۱۳۹۰٫۱۰٫۸ خورشیدی به شمارهٔ ۳۰۵۶۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.<
ref name="Tarikhi">
آندره گدار -باستان‌شناس فرانسوی- نقشهٔ تنظیمی بنای موزهٔ آذربایجان را با الهام از معماری محلی در آذربایجان ایران تهیه نموده و اسماعیل دیباج -رئیس وقت ادارهٔ فرهنگ تبریز- آن را ترسیم نموده‌است.
به همت و سفارش اولین رییس موزه آذربایجان پس از انقلاب ادیب و شاعر فرهیخته استاد مرحوم حسین حسینچی
مجسمه های طبقه زیر زمین به دست استاد احد حسینی ساخته شد.
در سال‌های ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ خورشیدی نمایشگاهی از سکه‌های تاریخی تبریز در کتابخانهٔ تربیت برقرار شد. در پی همین نمایشگاه طرح تأسیس موزهٔ آذربایجان در این شهر مطرح گردید. با این حال اجرای طرح بنای موزه آذربایجان مدت‌ها به طول انجامید. در این سال‌های آثار تاریخی و هنری کماکان در تبریز به نمایش گذاشته می‌شد. در یکی از مهم‌ترین این نمایشگاه‌ها در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، ۲۰۲ عدد اثر تاریخی متعلق به موزهٔ ایران باستان به تبریز فرستاده شد تا در کتابخانهٔ ملی این شهر به نمایش گذاشته شود. بعدها نیز آثار و اشیای تاریخی تبریز در دبیرستان نجات این شهر نگهداری شده و به نمایش درمی‌آمدند. سرانجام در اردیبهشت ۱۳۳۷ خورشیدی بنای موزهٔ آذربایجان آغاز شد و این موزه به‌طور رسمی در سال ۱۳۴۱ خورشیدی به بهره‌برداری رسید.
موزهٔ آذربایجان از ۳ سالن به متراژ ۸۰۰ متر مربع و سالن مخصوص نمایش سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران در طبقهٔ اول تشکیل یافته‌است.
در طبقهٔ همکف موزهٔ آذربایجان، آثار و اشیای تاریخی مربوط به دوران پیش از تاریخ و دوران پیش از اسلام گردآوری شده‌اند که سفال‌های مربوط به تپهٔ اسماعیل‌آباد با هفت هزار سال قدمت، از تاریخی‌ترین آثار این بخش به‌شمار می‌روند. قدمت سنگ‌های معدنی «سرپانتین» که در جیرفت یافته شده‌اند نیز به دوران پیش از تاریخ می‌رسد؛ بر روی این سنگ‌ها تصاویری از گیاهان و حیوانات گوناگون نقش بسته‌است. همچنین مجسمهٔ الههٔ زن که در رستم‌آباد گیلان یافته شده، سه هزار سال قدمت دارد؛ این مجسمه ارزش زن را در دوران ایران باستان به تصویر کشیده‌است. ریتون‌های مربوط به دو تا سه هزار سال پیش نیز در این موزه نگهداری می‌شوند.
اجساد مرد و زنی که مربوط به سه هزار سال پیش هستند در سال ۱۳۷۸ خورشیدی و در پیرامون مسجد کبود یافت شده‌است. این اجساد از بقایای گورستان سه هزار ساله‌ای محسوب می‌شوند که برای بازدید عموم به موزه آذربایجان انتقال یافته‌اند. سنگ بسم‌الله اثر محمدعلی قوچانی نیز در انتهای سالن طبقه همکف قرار گرفته‌است. چهار قسمت از این سنگ پنج‌قسمتی قاب آن و یک قسمت باقی‌مانده نیز متن آن است.
قدیمی‌ترین آثار طبقهٔ اول موزهٔ آذربایجان مربوط به سدهٔ چهارم هجری و شهر نیشابور است که از مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها می‌توان به استفاده از خط کوفی، استفاده نقش‌های اسلیمی و استفاده از لعاب سفید در این آثار اشاره کرد. ظروف سفالی مربوط به دورهٔ ایلخانان و قفل رمزی مربوط به سدهٔ ششم هجری نیز از دیگر آثار تاریخی این بخش محسوب می‌گردند.
در سالن سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران نیز قدیمی‌ترین سکه‌های ضرب‌شده در ایران از دورهٔ هخامنشیان تا دورهٔ قاجاریان به نمایش درآمده‌اند. همچنین نمونه‌هایی از مهرهای تاریخی ایران در این بخش قرار گرفته‌اند.
مجسمه‌های ساخته‌شده توسط احد حسینی در طبقهٔ زیرزمین موزهٔ آذربایجان نگهداری می‌شوند. این مجسمه‌ها دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول سده‌های گذشته -به خصوص سدهٔ بیستم- دارند.
این مجسمه ها بعد از انقلاب و به همت و سفارش اولین رییس موزه آذربایجان ادیب و شاعر فرهیخته استاد مرحوم حسین حسینچی در طبقه زیر زمین موزه ساخته شدند.
بخش سنگ‌نگاره‌های تاریخی، جدیدترین بخش موزهٔ آذربایجان است که در طبقهٔ زیرزمین این موزه قرار گرفته‌است. در این بخش مجموعه‌ای از پیکره‌های انسانی، سنگ گورها، سنگ‌های کتیبه‌دار، قوچ‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی به نمایش گذاشته شده‌اند.
برج آتش‌نشان (یانقین) یکی از آثار تاریخی مربوط به دورهٔ قاجاریان در شهر تبریز است و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج آتش‌نشان هم‌اکنون در محوطه ایستگاه آتش‌نشانی نبش خیابان خاقانی و خیابان بهادری تبریز قرار دارد. ارتفاع این برج ۲۳ متر است. این برج در قدیم کارکرد دیده‌بانی داشت و نگهبانی در بالای برج کشیک می‌داد تا در صورت وقوع آتش‌سوزی، توسط زنگی آتش‌نشانان را خبر کند.
در محوطه ایستگاه آتش‌نشانی و در کنار این برج، دستگاه‌های اطفای حریق و پمپاژ آب با پمپ‌های مسی دستی دوطرفه از دوره قاجاریه و همچنین ماشین‌های اطفای حریق و دیگر وسایل مربوط به این حوزه به نمایش درآمده‌اند.
گرگان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دیگر موارد:
نیک کِیو و بَد سیدز یا نیک کِیو اَند دِ بَد سیدز یک گروه آلترناتیو راک/پست پانک استرالیایی است که رهبر، خواننده، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو و ترانه‌سرای آن نیک کیو می‌باشد. ترانه‌هایی که نیک کیو برای آهنگ‌هایش می‌نویسد از شاعرانه‌ترین ترانه‌های موسیقی راک محسوب می‌شوند. او به صورتی غیرمتعارف از مذهب، مرگ، عشق و خشونت می‌گوید.زندگی‌نامه نیک کیو ، اِستفِن توماس اِرلواین و اِستیو اِچ، وب‌گاه آل‌میوزیک. بازدید در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۱. موسیقی گروه بد سیدز نیز به کمک دید خاص او در شعرهایش می‌آید تا کارهایشان دارای شخصیت شود و از دیگر آهنگ‌ها متمایز بمانند.
نیک کیو در سن ۲۰ سالگی با تعدادی از دوستانش گروه بویز نکست دور (Boys Next Door) را تشکیل داد و نخستین آلبومشان در سال ۱۹۷۹ به نام «دور دور» (Door Door) منتشر شد. اما گروه یک سال بعد به برثدی پارتی (The Birthday Party) تغییر نام داد و سپس در سال ۱۹۸۳ منحل شد. نیک کیو گروه بد سیدز را در سال ۱۹۸۴ با حضور میک هاروی (گیتار الکتریک و چند ساز دیگر)، بلیکسا بارگلد (گیتار الکتریک و آواز) و توماس وایدلر (درام و پرکاشن) راه انداخت و تا امروز با همان گروه مشغول به کار است، هر چند که نوازندگان دیگری نیز برای مدتی با گروه همراه شدند و بارگلد نیز در سال ۲۰۰۳ از گروه خارج شد. نیک کیو علاوه بر خوانندگی مسئولیت نوازندگی پیانو را نیز بر عهده دارد.
رئیس‌جمهور ایران، عالی‌ترین مقام رسمی کشور ایران بعد از رهبر است که با رای مردم از میان نامزدان تأیید صلاحیت شده توسط شورای نگهبان انتخاب می‌شود. مطابق با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رئیس‌جمهوری مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوهٔ مجریه را عهده‌دار است. امضای عهدنامه‌ها، موافقت‌نامه‌ها و مسائل مربوط به دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی، برنامه‌ریزی ملی، بودجه و وظیفه برخی از گماشتن‌های دولتی، مانند گماشتن وزیران، استانداران و سفیران تابع تصدیق مجلس شورای اسلامی، از جملهٔ وظایف رئیس‌جمهوری است. همچنین رئیس‌جمهوری در ایران رئیس شورای عالی امنیت ملی، رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس شورای عالی فضای مجازی نیز هست.Iran - Constitution Chapter IX, section 1 & 2 of the constitutionاصل یکصد و دهم قانون اساسی
رئیس‌جمهور کنونی ایران، سید ابراهیم رئیسی است.
برخلاف بسیاری از کشورها، برای مثال ایالات متحدهٔ آمریکا، در ایران دفتر ریاست‌جمهوری نظارت و کنترل کامل روی سیاست خارجی، نیروهای مسلح یا سیاست هسته‌ای ایران را ندارد، بخش‌های این امور همگی زیر نظر مستقیم رهبر ایران است.Mahmoud Ahmadinejad Accessed 5-23-2008, (see also Article 110 of the constitution)
رئیس‌جمهوری ایران برای مدت چهار سال توسط رأی مردم انتخاب می‌شود و نباید برای بیش از دو دوره متوالی در این سمت باقی بماند. متصدی قبلی این سمت حسن روحانی بود که برای اولین بار طی انتخابات سال ۱۳۹۲ انتخاب شد. او برای دومین بار طی انتخابات سال ۱۳۹۶ برای چهار سال دیگر در سمت خود باقی ماند. پس از برگزاری انتخابات ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ با اعلام وزارت کشور سید ابراهیم رئیسی با کسب ۱۸٬۰۲۱٬۹۴۵ رأی رسماً به عنوان هشتمین رئیس‌جمهور ایران برگزیده شد.
پس از انقلاب اسلامی ایران در بهمن ماه سال ۱۳۵۷ و رفراندوم مبنی بر ساختن جمهوری اسلامی در روزهای پنجشنبه و جمعه، ۹ و ۱۰ فروردین ماه ۱۳۵۸ هجری خورشیدی (۲۹ و ۳۰ مارس ۱۹۷۹ میلادی) و پیروزی جمهوری اسلامی با ۹۸/۲ درصد آرا، دولت جدید نیاز به ساخت قانون اساسی جدید داشت. پس سید روح‌الله خمینی، دستور اجرای انتخاباتی را برای مجلس خبرگان داد و این هیئت، موظف به نوشتن قانون اساسی جدید شدند. این هیئت، قانون اساسی را در روز چهارشنبه دوم آبان ۱۳۵۸ (۲۴ اکتبر ۱۹۷۹) به رهبر -خمینی- عرضه کردند و نخست‌وزیر دولت موقت -مهدی بازرگان- آن را به تأیید رسانید.
قانون اساسی سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی)، رهبر را به عنوان رئیس حکومت، و رئیس‌جمهوری و نخست‌وزیر را به عنوان رؤسای دولت معین می‌کرد. اگرچه سمت نخست‌وزیری در سال ۱۳۶۸ (۱۹۸۹ میلادی) لغو شد.
اولین انتخابات ریاست جمهوری ایران در روز سه شنبه ۲۵ دیماه سال ۱۳۵۸ (۱۵ ژانویه ۱۹۸۰) برگزار شد و نتیجه آن برنده شدن سید ابوالحسن بنی‌صدر با ۷۵٪ مجموع آرا بود. او در روز دوشنبه ۱۵ بهمن ماه ۱۳۵۸ کار خود را آغاز کرد؛ ولی در روز یکشنبه ۳۱ خردادماه سال ۱۳۶۰ (۲۱ ژوئن ۱۹۸۱ میلادی)، توسط پارلمان (مجلس شورای اسلامی) و نهایتاً تأیید رهبر -روح‌الله خمینی-، به دلیل عدم کفایت سیاسی، از مقام خویش عزل گردید. تا زمان دومین انتخابات ریاست جمهوری ایران در روز جمعه دوم مردادماه ۱۳۶۰ (۲۴ ژوئیه ۱۹۸۱ میلادی)، وظایف رئیس‌جمهوری به عهده شورای موقّت ریاست جمهوری بود. محمدعلی رجایی در این انتخابات برگزیده شد و در روز دوشنبه ۱۲ مردادماه ۱۳۶۰ (۲ اوت ۱۹۸۱ میلادی) وارد دفتر ریاست جمهوری شد. اگرچه او کمتر از یک‌ماه در دفتر ریاست جمهوری ماند و بعد از آن در روز یکشنبه ۸ شهریورماه سال ۱۳۶۰ (۳۰ اوت ۱۹۸۱ میلادی)، همراه با نخست‌وزیرش -محمدجواد باهنر- ترور شد. شورای موقت ریاست جمهوری بار دیگر دفتر را به عهده گرفت و تا روز جمعه ۱۷ مهرماه سال ۱۳۶۰ (۹ اکتبر ۱۹۸۱) که سید علی خامنه‌ای برای ریاست جمهوری انتخاب شد، دفتر را به دست داشت. سید علی خامنه ایی(رهبر کنونی) رکورد دار بالاترین درصد رای، (۹۵٪)درصد در تاریخ انتخابات ریاست جمهوری ایران است.
سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی افرادی هستند که هر کدام برای دو دوره متوالی ریاست جمهوری را تجربه کرده‌اند.
رئیس‌جمهوری ایران باید شروط زیر را داشته باشد:اصل یکصد و پانزدهم قانون اساسی
در صورت استعفاء یا برکناری یا مرگ رئیس‌جمهور، مطابق اصل ۱۳۱ قانون اساسی، «معاون اول رئیس‌جمهور اختیارات و مسئولیت‌های وی را تا پایان دوره برعهده می‌گیرد. در صورت فوت معاون اول یا امور دیگری که مانع انجام وظایف وی گردد و نیز در صورتی که رئیس‌جمهور معاون اول نداشته باشد، مقام رهبری فرد دیگری را با همان اختیارات به‌جای او منصوب می‌کند.»مشایی تأیید نمی‌شود "البرز نیوز"
به دلیل اینکه قانون اساسی ایران از روی قانون اساسی فرانسه نوشته شده‌است، رئیس‌جمهور ایران از نظر اختیار به نخست‌وزیر فرانسه شبیه و قابل قیاس است.
طبق قانون اساسی ایران رئیس‌جمهوری پس از رهبری شخص دوم کشور و مسئول اجرای قانون اساسی در کشور است.اصل113 قانون اساسی مفهوم دیگر این اصل اینست که هیچ مسئول دیگری در کشور بجز رهبری در حد رئیس‌جمهوری یا بالاتر از او نیست؛ بنابراین تصور اینکه رؤسای دو قوهٔ دیگر با رئیس‌جمهوری برابرند اشتباه است، چراکه رئیس‌جمهوری به عنوان رئیس قوهٔ مجریه در سطح رؤسای قواست؛ اما مسئولیت او علاوه بر ریاست قوه مجریه، ریاست جمهوری و شخصیت دوم کشور به‌موجب اصل یادشده‌است. هر چند که تفکیک قوا در این نظام برای جلوگیری از تمرکز قدرت و یکه‌تازی و استبداد فردی در نظر گرفته شده‌است؛ اما «مسئولیت اجرای قانون اساسی» بر اساس اصل یکصد و سیزدهم به رئیس‌جمهوری واگذار شده‌است که ارتباطی به قوه مجریه ندارد که عده‌ای بخواهند آن را به بهانه تفکیک قوا مخدوش نمایند. مراحل انتخاب مسئولیت رؤسای قوا نیز متفاوت است چه رئیس مجلس شورای اسلامی منتخب مردم یک شهر و منصوب نمایندگان مجلسآئین‌نامه داخلی مجلس و رئیس قوهٔ قضائیه منصوب رهبری استاصل 110 قانون اساسی اما رئیس‌جمهوری منتخب ملت و منصوب رهبری است
۱۴ خرداد هفتاد و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۲۸۹ روز (۲۹۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
آفتاب‌پرست یکی از خزندگان است.
آفتاب‌پرست همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آفتاب‌پرست صورت فلکی کوچکی در آسمان جنوبی است.
این صورت فلکی یکی از دوازده صورت فلکی بود که توسط پیتر دیرکسون کیسر و فردریک دی هاتمن در میان سال‌های ۱۵۹۵ و ۱۵۹۷ ایجاد شد و اولین بار در آسمانسنجی جوئان بایر در ۱۶۰۳ پدیدار شد.
صورت فلکی شیر (به عربی اسد) نام یکی از صورت‌های فلکی منطقةالبروجی است که بین دو صورت فلکی خرچنگ از سمت غرب و سنبله از سمت شرق قرار گرفته‌است. این صورت فلکی در نیم‌کره شمالی آسمان قرار دارد. صورت فلکی شیر به دلیل ستارگان پرنورش به‌راحتی در آسمان قابل تشخیص است. یال و شانه‌های این صورت فلکی به‌عنوان یک صورت‌واره به نام «داس» به‌شمار می‌روند که به شکل یک علامت سؤال فارسی (؟) است.
شیر ستارگان پرنور بسیاری دارد که توسط باستانیان کشف شده‌بود. این صورت فلکی شامل ۴ ستاره از قدر ظاهری ۱ و ۲ می‌شود که باعث اهمیت این صورت فلکی هستند:
دیگر ستارگان نام‌گذاری شده در صورت فلکی شیر:
همچنین این صورت فلکی یکی از ستارگان متغیر درخشان را در خود جای داده‌است. ستاره غول سرخ آر شیر (R Leonis). این ستاره یک متغیر میرا است که کم‌ترین قدر آن ۱۰ و بیش‌ترین قدر آن ۶ است. این ستاره به‌طور دوره‌ای تا قدر ۴٫۴ نیز روشن می‌شود. ستاره آر شیر در فاصله ۳۳۰ سال نوری از زمین دوره ۳۱۰ روزه دارد و شعاعش ۴۵۰ برابر شعاع خورشید است.
ستاره ولف ۳۵۹ (CN Leonis) یکی از نزدیک‌ترین ستارگان به زمین است. این ستاره از زمین ۷٫۸ سال نوری فاصله دارد و در صورت فلکی شیر قرار گرفته‌است. ولف ۳۵۹ یک کوتوله سرخ با قدر ۱۳٫۵ است. این ستاره به‌طور متناوب یک قدر کم یا زیاد می‌شود؛ زیرا ستاره‌ای شراره‌دار است.
ستاره گلیز ۴۳۶ (Gliese 436) ستاره‌ای کم نور در صورت فلکی شیر است که حدود ۳۳ سال نوری از خورشید فاصله دارد. به دور این ستاره سیاره‌ای فراخورشیدی هم جرم سیاره نپتون می‌چرخد.
ستاره کربنی آی آر سی ۱۰۲۱۶+ (CW Leo - IRC +10216) در طول موج ۱۰ میکرومتر یا باند N فروسرخ درخشان‌ترین ستاره آسمان است.
ستاره اس دی اس اس جی ۱۰۲۹۱۵+۱۷۹۲۷ (SDSS J102915+172927 یا Caffau's Star) ستاره‌ای از نوع جمعیت دوم است که در هاله ماده تاریک در صورت فلکی شیر واقع شده‌است. این ستاره ۱۳ میلیارد سال عمر دارد و دارای کمترین مقدار فلزینگی میان ستارگان شناخته‌شده‌است.
ستاره‌شناسان امروزی شامل تیکو براهه در سال ۱۶۰۲، دم شیر را به‌عنوان صورت فلکی جدیدی به نام گیسو (گیسوان برنیکه) حساب کردند و از شیر جدا کردند. همچنین در یونان و روم باستان برای گیسوان برنیکه افسانه‌هایی وجود داشته‌است.
صورت‌فلکی شیر شامل چندین کهکشان پرنور می‌شود. از جمله مسیه ۶۵، مسیه ۶۶، مسیه ۹۵، مسیه ۹۶، مسیه ۱۰۵ و کهکشان همبرگر (NGC 3628) که معروف‌ترین جرم عمق آسمان این صورت فلکی است. مسیه ۶۵ و ۶۶ و کهکشان همبرگر اعضای شیر سه‌گانه هستند. حلقه شیر (Leo Ring)، ابری از گاز هیدروژن و هلیوم، در مدار دو کهکشان موجود در این صورت فلکی یافت می‌شود.
مسیه ۶۶ (M66): کهکشان مارپیچی است که عضوی از شیر سه‌گانه می‌باشد. در فاصله ۳۷ میلیون سال نوری قرار دارد و دارای شکلی است که به خاطر لنز گرانشی اعضای دیگر شیر سه‌گانه تاحدی کشیده شده‌است که برخی ستارگان این کهکشان را دورتر نشان می‌دهد. در نتیجه ممکن است این ستارگان که به‌دلیل لنز گرانشی دورتر از کهکشان دیده می‌شوند، کهکشان کوتوله‌ای باشد که به دور M66 می‌چرخند. M65 و M66 در دوربین‌های دوچشمی بزرگ یا تلسکوپ‌های کوچک قابل رؤیت هستند. ولی کشیدگی آن‌ها فقط در ابزارهای نجومی قدرتمند قابل تشخیص است.
مسیه ۹۵ و ۹۶: M95 و M96 دو کهکشان مارپیچی هستند که ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. این دو کهکشان در تلسکوپ‌های کوچک به‌صورت مبهم دیده می‌شوند ولی با تلسکوپ بزرگ‌تر جزئیات بیش‌تری از آن‌ها قابل رؤیت است. M95 کهکشانی از نوع مارپیچی میله‌ای است.
مسیه ۱۰۵: M105 حدود ۱ درجه از جفت‌کهکشان M95-M96 دورتر است. M105 کهکشانی بیضوی از قدر ۹ است و حدود ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان‌جی‌سی ۲۹۰۳ (NGC 2903): کهکشانی مارپیچی میله‌ای است که توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان در ابعاد و شکلش بسیار به کهکشان راه‌شیری شبیه است و در فاصله ۲۵ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان در مرکزش چندین نقطه داغ وجود دارد که در نزدیکی آن، مناطقی برای تشکیل ستاره وجود دارد. ستاره‌زایی در این منطقه تصور می‌شود به‌دلیل وجود نوار گرد و غباری باشد که با چرخشش امواج ضربه‌ای را به منطقه‌ای با شعاع ۲۰۰۰ سال نوری می‌فرستند. قسمت‌های بیرونی کهکشان شامل چندین خوشه ستاره‌ای باز جوان می‌شود.
همچنین صورت فلکی شیر، چندین مورد از بزرگ‌ترین ساختارهای جهان قابل مشاهده را در خود جای داده‌است. برخی از این ساختارهای کشف شده عبارتند از گروه بزرگ اختروش کلوز-کمپوسانو، گروه بزرگ اختروش یو ۱٫۱۱(U1.11 LQG)، یو ۱٫۵۴ (U1.54) و گروه بزرگ اختروش سترگ که همه آن‌ها گروه‌های بزرگ اختروش هستند. گروه بزرگ اختروش یو ۱٫۱۱(U1.11 LQG) دومین اختروش بزرگ شناخته شده‌است.
بارش شهابی اسدی در آبان رخ می‌دهد و در شب‌های ۲۶ تا ۲۸ آبان به اوج خود می‌رسد. کانون این بارش شهابی نزدیک گامای شیر (جبهه) است. عامل این بارش شهابی دنباله‌دار Tempel-Tuttle می‌باشد. اوج نرخ این بارش شهابی(ZHR) در حالت عادی، تقریباً ۱۰ شهاب در ساعت است.
بارش شهابی اسدی در ماه دی بین ۱۱ تا ۱۷ دی‌ماه (در حالت اوج خود) نیز رخ می‌دهد ولی از اهمیت کمی برخوردار است.
نام لاتین این صورت فلکی Leo است. دو هزار سال پیش صورت فلکی ماه مرداد بوده‌است. این صورت فلکی در فصل بهار در نیم‌کره شمالی و در پاییز در نیم‌کره جنوبی قابل مشاهده است. نقش آسمانی این صورت فلکی جزو معدود صورت فلکی‌هایی است که به نام خود شباهت زیادی دارند. در آسمان هم‌چون سلطان حیوانات جلوه می‌کند.
صورت فلکی اسد در زمان‌های باستان از تقدس ویژه‌ای برخوردار بوده‌است. به خصوص در مصر باستان، این تقدس به طغیان سالانه نیل و قرارگرفتن خورشید در صورت فلکی اسد مربوط می‌شود، زیرا این طغیان برای باروری زمین اهمیت حیاتی داشته‌است.
در اسطوره‌شناسی یونان این صورت فلکی زیبا و درخشان به خوان اول هراکلس (هرکول)، قهرمان افسانه‌ای یونان، مرتبط می‌شود. هراکلس در این مأموریت موظف بود شیری را از بین ببرد که در روستای نمیا موجب آزار و اذیت اهالی شده بود.
جانور درنده عملاً شکست‌ناپذیر بود و پوست او سخت‌تر از فولاد می‌نمود. این شیر از اولاد تیفون، بزرگ‌ترین هیولای جهان، بوده‌است و بر طبق بعضی از داستان‌ها او توسط تیفون یا سگ ارتس یا حتی توسط خدای ماه سلنه زخم‌ناپذیر شده‌است. غاری که شیر خوف‌ناک و وحشی در آن می‌زیست دو راه خروجی داشت و جانور درنده به راحتی می‌توانست خود را از یکی از دو دهلیز نجات دهد.
اما هراکلس که پهلوان دانایی نیز بود برای انجام مأموریتش ابتدا یکی از راه‌های خروجی را بست و بر سر راه خروجی دیگر به کمین شیر خطرناک و ترسناک نشست و دو ماه طول کشید تا او را پیدا کرد. هراکلس با کمان خود نیزه‌هایی به سوی حیوان پرتاب نمود، ولی نیزه‌ها به پوست سخت جانور کارگر نیفتاد و کمانه کرد. هراکلس بالاخره موفق شد حیوان درنده را با دستانش خفه کند. جانور مرده نیز برای او مشکلات زیادی ایجاد کرد؛ زیرا کندن پوست حیوان با ابزار معمولی غیرممکن بود. تنها یال شیر که سخت‌تر از الماس بود توانست به قهرمان کمک کند تا عاقبت پوست باشکوه و فولادین را پاره و از بدن جانور جدا سازد.
در عین حال کاری که هراکلس انجام داد به وسیله گیلگمش خدای خورشید نیز انجام گرفته بود، برخی می‌گویند که ارتباط شیر با خدای خورشید حاصل انطباق این صورت فلکی در منطقه‌البروج بابلی با انقلاب تابستانی است.
بزرگ ایزدان، زئوس، عاقبت شیر را به یکی از زیباترین صورت‌های فلکی منطقه‌البروج تبدیل کرد تا ما را در تمام زمان‌ها به یاد پیکارهای قهرمانانه هراکلس بیندازد. بسیاری از اقوام باستانی ستاره اصلی صورت فلکی اسد را که قلب‌الاسد نام دارد، مظهر قدرت و فرمان‌روای آسمان می‌شمردند. فارس‌ها آن را یکی از چهار نگهبان آسمان می‌دانستند که ثروت، قدرت و افتخار با خود می‌آورد.
معمولاً این صورت‌فلکی به شکل صورت‌واره داس در پشت سر شیر نمایش داده می‌شود. این صورت‌واره از شش ستاره تشکیل شده‌است:
از سال ۲۰۰۲، خورشید از تاریخ ۱۹ مرداد تا ۲۵ شهریور در صورت فلکی شیر دیده می‌شود.
۲۶ خرداد هشتاد و هشتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۲۷۷ روز (۲۷۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
این-گرید با نام اصلی اینگرید امیلیانا آلبرینی (Ingrid Alberini) خوانندهٔ ایتالیایی است که با آهنگ «Tu es foutu» در سال ۲۰۰۴ به شهرت رسید.
این-گرید پس از ستارهٔ مشهور سینما اینگرید برگمن به این اسم، نامیده شد. والدین او صاحب یک سینما بودند. او با تماشای فیلم‌ها بزرگ شد که به گفتهٔ خودش تاثیر زیادی بر خواننده شدنش داشته‌است.
ادوبی فری‌هند (قبلاً ماکرومدیا فری‌هند و آلدوس فری‌هند) ویرایشگر گرافیک برداری برای ترسیم اشکال دوبعدی برداری (استفاده از اشکال هندسی اصلی مانند نقطه، خط، منحنی و چندضلعی برای ساختن تصاویر) بود که بیشتر در نشر رومیزی حرفه‌ای کاربرد داشت. این برنامه برای دو سکوی مکینتاش و ویندوز در دسترس بود.
این برنامه از جهت کاربرد و محیط کاربری و کاربران بسیار شبیه ایلاستریتور (Adobe Illustrator) بود. آلتسیس (Altsys) سازنده آن بود که امتیاز آن را به آلدوس (Aldus) واگذار کرد. از نسخه ۱ تا ۴ پس از ادغام آلدوس با شرکت ادوبی به خاطر شباهت فری‌هند با ایلوستریتور ادوبی آن را به آلتسیس برگرداند. سپس ماکرومدیا آلتسیس را خرید و نسخه ۵ و ۵.۵ (فقط ویژهٔ سیستم‌عامل مکینتاش) و نسخه‌های بعدی تا ۱۱ را منتشر کرد. در سال ۲۰۰۵ ادوبی ماکرومدیا را خرید و دوباره فری‌هند به ادوبی بازگردانده شد.
فری‌هند برنامه‌ای منعطف برای طراحی صفحات (به ویژه از نسخه ۴ که امکان کار با چند صفحه در یک پرونده به آن اضافه شد) همراه با امکانات گسترده برای ساخت اشکال برداری برای چاپ و صفحات وب بود.
ماکرومدیا از سال ۲۰۰۴ دیگر نسخهٔ جدیدی از این برنامه ارائه نکرد. عده‌ای دلیل آن را توانایی زیاد فایرورکس (FireWorks دیگر برنامه ماکرومدیا) در انجام کارهای مشابه فری‌هند دانستند.
پس از مالکیت ادوبی با توجه به توانایی و شباهت ایلاستریتور تردیدهایی برای ارائه نسخه جدید از سوی ادوبی وجود داشت. با این حال ادوبی گفت که این برنامه را متناسب با نیازهای مشتریانش توسعه خواهد داد.
در ۱۵ مه ۲۰۰۷ شرکت ادوبی به‌طور رسمی اعلام کرد که دیگر این برنامه را توسعه نخواهد داد و به راهکارهای تبدیل و کمک کاربران برای استفاده از نرم‌افزار ایلاستریتور خواهد پرداخت.
لِریک یکی از شهرستان‌های کوهستانی جمهوری آذربایجان است که در در شمال غربی گردنه حیران واقع شده است. این شهر مردمانی با طولانی ترین عمر در جهان دارد که به تالشی تکلم می‌کنند. این شهرستان ۱۰۸۳ کیلومتر مربع وسعت دارد و در سال ۱۹۳۰ تشکیل شده است. مرکز این شهرستان، شهر لریک است که در سال ۲۰۰۸ میلادی از روستا به شهر تبدیل شده است.
. این شهرستان بخشی از استان لنکران را تشکیل می‌دهد و دشت‌های آن در جلگه پست لنکران جای دارند.
بیشتر مردم شهرستان لریک مسلمان و شیعه هستند و به زبان تالشی قدیم تکلم دارند.
لریک یکی از شهرهایی است که بیشتر آن را با افراد کهنسال و عمر بلندمدت می‌شناسند و برخی از آن‌ها نیز بسیار شناخته‌شده هستند. مانند شیرعلی مسلم‌اف که در روستای بارزآوو زاده شد و نام او در کتاب رکوردهای گینس گزارش شده بود. او هنگامی که درگذشت، ۱۶۸ سال سن داشت و مردم بر این باور بودند که او میان سال‌های ۱۸۰۵ تا ۱۹۷۳ میلادی زندگی کرده است.Lerik - Azerbaijan - Azerb.com
یک گورستان مربوط به قرون وسطی در نزدیکی شهر لریک و دامنه‌های کوه‌های تالش وجود دارد که برخی بر این باورند که قدمت گورستان به دوره‌های پیش از اسلام باز می‌گردد. مزار شیرعلی مسلم‌اف نیز در این گورستان جای دارد. سنگ قبرهای قدیمی‌تر از جاده دورترند و نوشته‌ها و نگاره‌های گوناگونی دارند.
یک موزه تاریخی محلی و یادبود جنگ قره باغ است در لریک قرار دارد که بین موطن رژه و سالن مدیترانه واقع شده‌است. لریک همچنین نقطه شروع خوبی برای پیاده‌روی است.
از لنکران با استفاده از جاده A323 می‌توان به لریک رسید. این یک مسیر بسیار دیدنی در امتداد رودخانه لنکران و پارک ملی هیرکان است. اتوبوس‌ها به‌طور منظم به لنکران و باکو می روند. فاصله این شهر تا آستارا حدود یک ساعت و نیم است و دارای جاده ناهموار و کوهستانی است. حداکثر بارندگی سالانه در لریک و کوه‌های تالش بین ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلی‌متر است که لنکران دارای بالاترین میزان بارش در این کشور است.
اصول اقتصاد سیاسی کتابی از جان استوارت میل که در ۱۸۴۸ منتشر شد. نویسنده بر آن بوده که عقاید مخصوص مکتب کلاسیک انگلیس را مورد بررسی قرار دهد؛ با این حال با پرداختن به افکار آدام اسمیت، دیوید ریکاردو و مالتوس مفهومی گسترده‌تر و جامعه‌شناختی‌تر به اقتصاد داده است. این نکته خود نشان‌دهنده تأثیری است که نویسندگان سوسیالیست مانند سن سیمون، پرودون و فوریه در او داشته‌اند. استوارت میل اگر از دسته اول نظریات آن‌ها در زمینه تولید و مبادلات، و آرای ریکاردو مالتوسی اصل تحصیل بیشترین رضایت با کمترین کوشش، قانون نفع خصوصی، قانون رقابت آزادانه، بازده غیرمتناسب با هزینه، پرداخت کمترین مزد، درآمد املاک، نظریه مبادله آزاد و... را به وام می‌گیرد، با بهره‌گیری از دسته دوم است که برخلاف بینش ریکاردویی به نظریه توزیع خود می‌رسد. میل قاطعانه به مخالفت با مالکیت خصوصی برمی‌خیزد و این تمرکز و انباشت ثروت را ناروا ُو دور از عدالت می‌داند و به جایی می‌رسد که برای نزدیک شدن به «برابری اولیه» پیشنهاد می‌کند که حق ارث از میان برود. به اعتقاد وی، زمین حاصل کار نیست، بل دهشی است از سوی طبیعت که فرد نمی‌تواند بدون غصب به تصرف درآورد. میل، همچنان که دیدگاه خود را دنبال می‌کند، به بررسی جنبه‌های ایستا و پویای اقتصاد می‌پردازد. این تحلیل او را به صورت‌بندی نظریه «حالت ایست» رهنمون می‌شود که مبتکرانه‌ترین بخش کتاب اوست و به این ترتیب در برابر بینش ریکاردو، درباره دنیایی که فقط بر بازی سود مادی می‌چرخد، دیدگاهی اخلاقی و جامعه‌شناختی عرضه می‌کند. میل به این پرسش که پیشرفت‌های صنعتی، جامعه را به سوی کدام هدف نهایی می‌کشد و انسان هنگامی که این پیشرفت‌ها متوقف شود خود را در چه وضعی خواهد یافت، بر پایه نظریه «حالت ایست» پاسخ می‌دهد که در نهایت چیزی جز مرحله آخر، یعنی نتیجه طبیعی «حالت پیشرونده» نیست و برای آن به اینجا می‌کشد که رشد ثروت نامحدود نیست. منتها مؤلف این مرحله را به گونه‌ای نومیدکننده پیش نظر ما مجسم نمی‌سازد. از آنجا که «حالت پیش‌رونده» نمی‌تواند تا ابد ادامه یابد، بشریت هم نمی‌تواند از چنگ فقر حاصل از آن جز از طریق «حالت ایست» رهایی یابد: ایست در تولید، ایست در تولیدمثل. میل خواهان آن بود که «عده نسل آینده درست به اندازه‌ای باشد که برای جانشینی نسل پیشین کفایت کند.» بالاخره، «حالت ایست» در زمینه آنچه به تولید مربوط است باید هدفش عملی ساختن توزیعی عادلانه‌تر در میان طبقات گوناگون اجتماع باشد. از این اثر چنین برمی‌آید که میل، کوشش داشته‌است که دید خود از «حالت ایست» را با خواسته‌های فردگرایانه و اشتراکی آشتی دهد و به این ترتیب، مسئله خاص فایده‌مندی در پیشرفت صنعت، ابداع و تجارت را که از سالیان پیش دنبال می‌شده مطرح کرده و کمابیش تعالیم مکتب کلاسیک انگلیس را ترازبندی کند.
فضاپیمای بوران (به روسی: Буран به همان معنای "بوران" در فارسی) یکی از فضاپیماهای شاتل اتحاد شوروی است. بوران تنها شاتل فضایی شوروی بود که به‌طور کامل ساخته، و در مدار زمین آزمایش شد. این فضاپیما برای اولین بار در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ (۲۴ آبان ۱۳۶۷) در مدت ۳ ساعت و ۴۰ دقیقه بدون سرنشین در خارج از جو زمین پرواز کرد و و سپس در فرودگاه بایکونور قزاقستان به همراه یک فروند میگ ۲۵ —که فضا پیما را از ارتفاع ۲۰ کیلومتری سطح زمین تا لحظهٔ فرود اسکورت می‌کرد— به زمین نشست. بوران تنها هواپیمای فضایی است که برخاست، فرود و پرواز مداری بدون خدمه و در حالت خلبان خودکار انجام داده‌است و از این بابت، نامش در رکوردهای گینس به ثبت رسیده‌است.
برنامه بوران هم‌زمان با پروژه شاتل آمریکا در دهه ۷۰ میلادی در شوروی سابق آغاز شد. بعد از مطالعات اولیه، در سال ۱۹۷۵ ساخت آن آغاز شد و اولین پرواز آزمایشی آن در سال ۱۹۸۵ انجام شد. اما برنامه آن به علت کمبود بودجه لغو شد. در حقیقت بودجه بوران به ساخت و توسعه موشک بالستیک قاره‌پیمای مولنیا اختصاص یافت.
در کل، چهار مدل مختلف از بوران ساخته شد. دو مدل از آن، هیچ‌گاه تکمیل نشد و دو مدل دیگر، تنها پروازهای آزمایشی داشته‌اند. یکی از این دو مدل، هم‌اکنون در پارک هوا و فضا یا همان مجموعه ودن‌خا در مسکو روی زمین قرار گرفته و دیگری در پایگاه فضایی بایکونور قزاقستان قرار دارد.
بازی بزرگ نامی است که به رقابت‌های سیاسی و نظامی دو امپراتوری استعماریبریتانیا و روسیهٔ تزاری در آسیای مرکزی داده شده‌است. این رقابت‌ها تقریباً در تمام سدهٔ ۱۹ میلادی تداوم داشت. علاوه بر کشورهای واقع در آسیای مرکزی، مجموع این رقابت‌ها تأثیرات مستقیمی بر کشورهایی چون ایران قاجاری، هند بریتانیا و منطقه تبت داشته است.
مسابقات سایه‌ها عنوان دیگری است که به رقابت‌های میان این دو ابرقدرت زمان در مناطق آسیای مرکزی شامل؛ افغانستان و ایران و سایر امیرنشین‌ها یا خان‌نشین‌های این مناطق داده‌اند. این رقابت‌ها از اوائل سدهٔ نوزدهم م. یعنی تقریباً پس از معاهدهٔ گلستان مابین روسیه و ایران آغاز شد و تا سقوط امیرنشین بخارا و پس از آن، تا انقلاب اکتبر روسیه ادامه داشت. این عنوان به‌طور غیررسمی پس از جنگ دوم جهانی و وضعیت پسا استعماری آن در توصیف طرح‌های ژئوپلیتیک ابرقدرت‌ها و قدرت‌های منطقه‌ای زمان به‌عنوان حوزهٔ نفوذ ژئوپلیتیکی در مناطق ایران و افغانستان داده‌شد.
اصطلاح «بازی بزرگ» را به آرتور کانولی نسبت داده‌اند او به عنوان یک افسر اطلاعاتی در کمپانی هند شرقی بریتانیا مشغول به فعالیت بود. رودیارد کیپلینگ در رمان نوشتهٔ خودش با عنوان «"کیم"» این اصطلاح را بر سر زبان‌ها انداخت.Seymour Becker, "The ‘great game’: The history of an evocative phrase." "Asian Affairs" 43.1 (2012): 61-80.
بریتانیا از توسعه روسیه تزاری به سمت هند از طریق آسیای می‌ترسید در حالی که روسیه از گسترش منافع بریتانیا در آسیای مرکزی واهمه داشت. در این تنش ایجاد شده فضای عمیقی از بی‌اعتمادی و صحبت از جنگ بین دو امپراتوری استعماری اروپایی وجود داشت.Ewans, Martin (2004), The Great Game: Britain and Russia in Central Asia, Volume 1, Documents, RoutledgeCurzon, Oxon. UK, ISBN 978-0-415-31639-2Ingram, Edward (April 1980). "Great Britain's Great Game: An Introduction". The International History Review. Taylor & Francis, Ltd. 2 (2): 160–171. doi:10.1080/07075332.1980.9640210. ISSN 0707-5332. JSTOR 40105749.In Defence of British India: Great Britain in the Middle East, 1775-1842 By Edward Ingram. Frank Cass & Co, London, 1984. ISBN 0-7146-3246-5. p7-19 در حالی که روسیه به فتح آسیای مرکزی ادامه می‌داد، بریتانیا حفاظت از همه راه‌های دسترسی روسیه به هند را در اولویت قرار داده بود. برخی از مورخان تاریخ روسیه به این نتیجه رسیده‌اند که پس از سال ۱۸۰۱ میلادی، روسیه حداقل قصد یا برنامه‌هایی در مورد هند داشته‌است و بیشترین نتیجه تنش موجود عمدتاً به سوء ظن و ترس بریتانیا مربوط می‌شده. اگرچه نقشه‌ها و برنامه‌های تهاجم متعدد قرن نوزدهمی از جمله نقشه‌های دوهامل و خرولف ( and plans)، جنگ کریمه (۱۸۵۳–۱۸۵۶) و برنامه‌ها ونقشه‌های بعدی که هرگز محقق نشدند توسط مورخان دیگری به عنوان شواهدی علیه این ادعا استفاده شده‌اند.
طبق یک دیدگاه رایج، بازی بزرگ در ۱۲ ژانویه ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که رئیس هیئت کنترل هند لرد النبرو ،لرد ویلیام بنتینک، نایب‌السطلنه هند را مأمور ساخت یک مسیر تجاری جدید به امارت بخارا ایجاد کند.Secret committee to governor-general in council, 12 Jan. 1830, India Office Records, Ltes/5/543 بریتانیا قصد داشت بر امارت افغانستان تسلط یابد و آن را تحت الحمایه قرار دهد و از امپراتوری عثمانی، ایران قاجاری، خانات خیوه و امارت بخارا به عنوان کشورهای حائلی استفاده کند که مانع گسترش روسیه می‌شوند. این امر با جلوگیری از دستیابی روسیه به بندرهای آبی در خلیج فارس یا اقیانوس هند، از هند و همچنین مسیرهای تجاری دریایی کلیدی بریتانیا محافظت می‌کند. روسیه افغانستان را به عنوان منطقه بی‌طرف پیشنهاد کرد.Becker, Seymour (2005), Russia's Protectorates in Central Asia: Bukhara and Khiva, 1865–1924 (PDF), RoutledgeCurzon, London, ISBN 978-0-415-32803-6, archived from the original (PDF) on 10 October 2016, retrieved 18 August 2016 از نتایج بازی بزرگ می‌توان به جنگ اول شکست خورده انگلیس و افغانستان در سال ۱۸۳۸، جنگ اول انگلیس و سیک در سال ۱۸۴۵، جنگ دوم انگلیس و سیک در سال ۱۸۴۸، جنگ دوم انگلیس و افغانستان در سال ۱۸۷۸، و الحاق خوقند به روسیه اشاره نمود.
برخی از مورخان پایان بازی بزرگ را امضای پروتکل‌های کمیسیون مرزی پامیر ( Boundary Commission protocols) در ۱۰ سپتامبر ۱۸۹۵ مرتبط می‌دانند. این پروتوکول‌ها مرزهای بین افغانستان و امپراتوری روسیه مشخص کرد. دیگر مورخان بازی بزرگ را با امضای قراداد سن پیترزبوردگ در ۳۱ اوت ۱۹۰۷ به پایان می‌رسانند.
سر الکساندر برنز، هنری پاتینجر، دوست‌محمد خان، آرتور کانلی، چارلز استاددارت
جنگ نخست ایران و روس، جنگ دوم ایران و روس، عهدنامه ترکمنچای، عهدنامه گلستان، قتل گریبایدوف، جنگ نخست انگلیس و افغانستان، جنگ دوم انگلیس و افغانستان
قفقاز، ماوراء قفقاز، قندهار، کابل، بالاحصار، غزنی، تهران، تفلیس، بخارا، سمرقند، مرو، خوقند، تاشکند، خیوه، کلکته
آتیلا (۴۰۵–۴۵۳ میلادی) یکی از رهبران قوم هون بود که بزرگ‌ترین امپراتوری را در اروپا، از رود اورال تا دانوب تشکیل داد. در زمان فرمانروایی، وی یکی از مخوف‌ترین دشمنان امپراتوری‌های روم غربی و شرقی بود. رومیان به او لقب "تازیانه خداوند" داده بودند
پس از یک لشکرشی ناموفق به ایران، حمله‌ای که آتیلا در سال ۴۴۱ میلادی به امپراتوری بیزانس کرد باعث شد تا تصمیم به حملات بیشتری به سوی غرب بگیرد. وی در اروپا شهرهای بسیاری را نابود و غارت کرد.Catholic Encyclopedia, Attila، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸. سرانجام، در نبرد دشت کاتالانی‌ها، در مقابل فلاویوس آییتیوس شکست خورد. در این جنگ، رومی‌ها با ویزیگوت‌ها، فرانک‌ها و آلانی‌ها متحد شده و به مصاف هون‌ها رفتند. هون‌ها در ناحیه بین رود وُلگا و دشت‌های مجارستان می‌زیستند، از آغاز سدهٔ پنجم به تاخت و تازهای فراوان و پُرسودی در حوالی رود دانوب دست زدند، بنابراین، در حدود ۴۴۰ تا ۴۴۵ میلادی، دربار آتیلا به تجمل و زیبائی آراسته بود، شمارهٔ اسیرانی که می‌گرفتند بسیار بود، هر دو زبان یونانی و لاتین در دربار تکلم می‌شد، و دبیرانِ رومی‌تبار رویدادهای خارجی را همواره به آگاهی خان می‌رساندند، آتیلا، زرد رنگتر از بیشتر افراد قومش بود، ساده می‌زیست و بی‌رحمی و خشونت نژادش را با ذوق دیپلماسی، ظرافت حقوقی و حتی آداب دانی درمی‌آمیخت، بی‌گمان راضی بود که با همسایگانش پیوندهای نیکو داشته باشد تا آزادانه بتواند خواربار و ساز و برگش را از منابع امپراتوری فراهم آوَرد، در ۴۴۰ میلادی معاهده‌ای با قسطنطنیه برای تحویل دام بسته شد و آتیلا عنوان شهروند رومی گرفت ولی پرداخت وجه دامها آن‌قدر عقب افتاد که در ۴۴۸ میلادی آتیلا به ناچار از دانوب گذشت، فیلیپولیس را گرفت و رهسپار پایتخت شد که امپراتور با وعدهٔ غرامت و حقوق او را از پیشروی بیشتر بازداشت، سال بعد تمامی این شرط‌ها نقض شد و ناممکن نیست که آتیلا را تشویق کردند که رو به غرب نماید.تاریخ لاروس، کتاب یکم، قرون وسطی، صفحهٔ ۲۹۳
مرگ عموی آتیلا به نام روگیلا ("راگا یا روا") در سال ۴۲۴ میلادی موجب شد که او به همراه برادرش بلدا (یا بودا) که فرزندان مونجوک بودند کنترل امپراتوری هون را به دست بگیرند. آتیلا دو بار به بالکان لشکر کشید و پیش از شکست در نبرد چالون از گل (فرانسه امروزی) تا اورلئان پیش رفت؛ وی در ۴۵۲ امپراتور روم غربی والنتینای سوم را از پایتختش راونا بیرون راند و به قسطنطنیه و رم رسید وی از تاختن به این دو شهر خودداری ورزید. در مارس ۴۵۱ میلادی، آتیلا همراه هفتاد هزار جنگجو و خانواده‌هایشان از راین گذشت و ژرمنهای وحشت زده را از پیش رویش می‌راند، زیرا وحشیگری‌های قومش در گُل از یادها نرفته بود، مِس، تروا، پاریس، و اورلئان فرو افتادند، در بهار سال بعد آتیلا کوشید به ایتالیا بتازد، نیروهایش سبک بودند زیرا تنها برای کسب غنیمت می‌آمدند، ارتش او آکویلیا را با خاک یکسان کردند که ساکنانش به ناچار به مرداب ریالتو (خاستگاه ونیز) پناه بردند، هنگام پیشروی به سوی رم به هیئت سفیران پاپ لئوی یکم برخوردند، مذاکرات پیش می‌رفت اما آتیلا توقف نمی‌نمود، پیش از این سوگند یاد کرده بود که اسبش را در رودخانه‌های اسپانیا آب بدهد، این بار بخت با اروپا مهربان بود، آتیلا در بهار سال ۴۵۳ ناگهان مُرد، امپراتوریش بی‌درنگ فرو ریخت و اردوهایش به سوی دریای آزوف پس نشستند.تاریخ لاروس، کتاب یکم، قرون وسطی، چاپ اول ۱۳۷۸ صفحات ۲۹۳ و ۲۹۴