moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بنا بر گزارش سازمان ملل از ماه مارس در حدود ۱۶۷۰۰۰ نفر به خاطر حملهٔ ترکیه به عفرین، از این منطقه فراری شدند. بر اساس گزارشی که از منابع مستقر در منطقه از سوی سازمان ملل منتشر شد، افرادی که باقی ماندند، کسانی بودند که توان فرار نداشتند. خبرگزاری آناتولی ترکیه از توزیع کمک‌های بشردوستانه میان غیرنظامیان عفرین توسط نیروهای مسلح ترکیه و ارتش آزاد سوریه خبر داد. همچنین ترکیه گفت با تصرف عفرین از ماه ژانویه تا مارس ۷۷۸۳ پناهجوی سوری که در شهرهای ترکیه ساکن بودند، از مرز ریحانلی گذر کرده و وارد خاک کشورشان شدند.
به گفتهٔ یک عضو نیروهای دموکراتیک سوریه، در میان جنگجویانی که در عفرین علیه ارتش ترکیه جنگیدند، شهروندان آمریکایی، بریتانیایی و آلمانی نیز وجود داشتند. بنا به گفته نیروهای ترکیه و اردوغان، این درگیری هیچ قربانی غیرنظامی نداشت. در مقابل، طبق ادعای نیروهای دموکراتیک و دیدبان حقوق بشر سوریه، ۲۸۹ الی ۵۰۰ غیرنظامی در حملات هوایی کشته شدند.
در پنجاه و هشتمین روز از عملیات، ارتش ترکیه به همراه ارتش آزاد سوریه در تاریخ ۱۸ مارس مرکز شهر عفرین را از نیروهای دموکرات پس گرفته و پرچم‌های خود به اهتزاز درآوردند. اما نیروهای ی‌پ‌گ گفتند که جهت تغیر تاکتیک جنگ از حالت تدافعی به تهاجمی و شروع جنگ‌های پارتیزانی و همچنین حفظ جان شهروندان غیرنظامی و پیشگیری از تخریب شهر خود، اقدام به جابجایی نیروهای خود کرده‌اند.
در پی شکست داعش در سوریه، دو جریان در ارتباط با تحولات سوریه شکل گرفت: بخش اول شامل کلیت دولت سوریه و ارتش این کشور است که در عملیات میدانی کنترل مناطق عمدهٔ سوریه را بر عهده گرفتند و بخش دوم حمایت آمریکا از گروه‌ها و نیروهایی که در بخشی از خاک سوریه حضور دارند و این نقطهٔ تقابل به پیچیدگی اوضاع سوریه منجر شد. نیروهای دموکرات سوریه که با بازپس‌گیری برخی مناطق سوریه تحت پشتیبانی زمینی و هوایی آمریکا، شهر الرقه و مناطق گسترده‌ای از شرق فرات را تحت کنترل خود درآوردند، به‌مثابه هسته‌های اولیهٔ نیروی نظامی جدید آمریکایی در مرزهای جنوبی ترکیه و داخل خاک سوریه بودند. از سوی دیگر بر اساس داده‌های بودجه کنونی، آمریکا ۵۰۰ میلیون دلار به تأمین مالی این نیروها و تجهیز آنان به سلاح‌های پیشرفته اختصاص داد.
منابع ترکیه گزارش دادند که تجهیزات نظامی آمریکایی روزهای ۱۶ و ۱۹ ژانویه به شهر تل ابیض که تحت کنترل نیروهای سوریه دموکراتیک است، رسیدند. آنکارا معتقد بوده که این شهر در واقع تحت سلطهٔ نیروهای حزب کردستان ترکیه (پ‌ک‌ک) در پوشش نیروهای سوریه دموکراتیک (نیروهای تحت حمایت آمریکا) است. طبق گزارش منابع ترکیه‌ای، نیروهای آمریکایی طی دو روز اقدام به عملیات اطلاعاتی در مرزهای ترکیه با سوریه کردند و پس از آن نیروهای وابسته به پ‌ک‌ک در نزدکی گذرگاه تل ابیض واقع در شهرستان آقچه قلعه ترکیه مستقر شدند.
در پی این رخدادها رئیس‌جمهوری ترکیه رجب طیب اردوغان هشدار داد که ارتش این کشور هر آن ممکن است به عفرین، واقع در شمال سوریه، حمله کند. عفرین در آن زمان توسط یگان‌های مدافع خلق، متشکل از کردهای سوریه، کنترل می‌شد؛ گروهی که از نظر مقامات ترکیه با حزب کارگران کردستان رابطهٔ تنگاتنگی دارد و این در حالی است که آمریکا از این گروه حمایت می‌کند.
حزب عدالت و توسعه که در قضایایی مانند سرکوب‌های پس از کودتای نافرجام و پروندهٔ رضا ضراب درگیر مناقشات دیپلماتیک با متحد پیشینش، آمریکا، بوده و تداوم حمایت دولت ترامپ از نیروهای کرد سوریه را خط قرمزی در روابط خود با آمریکا و در واقع تهدیدی جدی برای تمامیت ارضی ترکیه می‌دانست. جنگ لفظی ترکیه و آمریکا زمانی تشدید شد که سرهنگ تامس ویل، سخنگوی ائتلاف بین‌المللی علیه داعش که آمریکا رهبری آن را به عهده دارد، از تشکیل یک «نیروی مرزبانی» جدید در مرزهای سوریه با ترکیه و کرانهٔ شرقی فرات خبر داد. او گفته بود که «در حال حاضر ۲۳۰ نفر در کلاس‌های اولیهٔ آموزشی حضور دارند و هدف این است که این نیرو به ۳۰ هزار نفر برسد.» این اقدام خشم ترکیه را برانگیخت و سفیر آمریکا را به وزارت خارجه احضار کرد و خواستار توضیح شد. اردوغان هم بلافاصله هشدار داد: «اگر در عفرین تروریست‌ها تسلیم نشوند، آنجا را بر سرشان خراب خواهیم کرد. اگر قول‌هایی که در خصوص منبج به ما داده شده‌است، عملی نشود، مجبور هستیم خودمان وارد عمل شویم. آمریکا ۴۹۰۰ کامیون سلاح تحویل نیروهای کرد سوری داده و ترکیه چنین متفقی را نمی‌خواهد.» او اضافه کرد: «شما یک ارتش ۳۰ هزار نفری می‌خواهید تشکیل دهید. ما آن را در نطفه خفه خواهیم کرد. ارتش ما طی مدت کوتاهی مسئلهٔ منبج و عفرین را حل خواهد کرد. تدارکات لازم به پایان رسیده و هر لحظه امکان شروع عملیات وجود دارد.» مولود چاووش‌اوغلو، وزیر خارجه ترکیه، هم در یک هشدار تند به آمریکا گفت، روابط ترکیه با آمریکا آسیب جبران‌ناپذیری خواهد دید و این کشور نمی‌تواند به نام ائتلاف بیانیه صادر کند. او تأکید کرد: «آمریکا باید موضع خود را مشخص کند، یا متحدان خود یا گروه‌های تروریستی را ترجیح می‌دهد.» رئیس‌جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان، نیز گفت «عملیات ما نه برای اشغال عفرین، بلکه جهت پاکسازی آن از تروریست‌ها و ایجاد منطقه امن برای صاحبان اصلی‌اش است. عملیات شاخهٔ زیتون هشدار عملی ما به کسانی است که حاضر به درک قاطعیت ترکیه در زمینهٔ مبارزه با تروریسم نیستند.» او همچنین گفت «به دنبال عملیات در عفرین شهر منبج را نیز از حیث گروه‌های تروریستی پاکسازی خواهد کرد.»
در عفرین، بر خلاف بخش‌های دیگر کردستان سوریه، نیروهای آمریکایی حضور نداشتند و این منطقه پایگاه روسیه بود. روسیه علاوه بر در اختیار داشتن چند صد نیروی نظامی در شرق عفرین، کنترل حریم هوایی این منطقه را نیز در دست داشت. روس‌ها ابتدا تلاش کردند تا ی‌پ‌گ را مجاب کنند اجازه دهد نیروهای ارتش سوریه وارد عفرین شوند تا جلوی ورود نظامیان ترکیه را بگیرند؛ ولی کردها درخواست روسیه را نپذیرفتند. به نظر آسو صالح، تحلیل‌گر بی‌بی‌سی، روسیه به همین خاطر نیروهایش را از عفرین خارج کرد و عملاً اجازهٔ ورود ترکیه به خاک سوریه را صادر کرد. روس‌ها با این تصمیم از طرفی دو عضو ناتو، ترکیه و آمریکا، را در مقابل یکدیگر قرار داده و رضایت مقامات ترکیه را جلب کردند و از طرف دیگر با در تنگنا قرار گرفتن ی‌پ‌گ، موجب وابستگی کردها به دولت سوریه شدند و بخشی از مشروعیت از دست رفتهٔ بشار اسد را بازگرداندند. حسین آقایی، تحلیلگر سیاسی، عملیات ترکیه علیه کردهای سوریه را با «چراغ سبز» روسیه و ایران دانسته و پیروزی ارتش سوریه بر تحریر الشام در جنوب‌شرقی استان ادلب، هم‌زمان با آغاز عملیات شاخهٔ زیتون، را مرتبط با مذاکرات مقامات ترکیه و روسیه می‌داند.
بزرگترین گروه این جبهه بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۵٬۰۰۰ نفر عضو دارد؛ مبارزان شورشی عرب و ترکمن تحت لوای دولت انتقالی سوریه و ارتش آزاد تحت حمایت ترکیه در این گروه می‌جنگند. دومین گروه بزرگ دارای ۶٬۴۰۰ عضو است. سربازان از پشتیبانی نیروهای مسلح ترکیه و حمایت نیروی هوایی برخوردار بوده‌اند.
به گزارش "ایندیپندنت"، ترکیه متهم به استفاده از جنگجویان سابق داعش در صفوف ارتش خود بوده و احتمالاً درجه‌داران داعشی دسته‌هایی را در عملیات عفرین رهبری کرده‌اند. چندین مبارز جهادی در گروه تحت حمایت ترکیه، در ویدئویی سران کرد را «کافر» خوانده و تهدید به قطع کردن سرشان کردند. در ویدیوی دیگری از شورشیان حامی ترکیه، عده‌ای از آنان از نبردهای پیشین در تورا بورا (به رهبری اسامه بن لادن)، گروزنی و داغستان ستایش کرده و می‌گویند: «حالا عفرین ما را فرا می‌خواند.»
در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸ حدود ۵۰۰ تن از مسلمانان ترکستان شرقی که مقیم ترکیه می‌باشند، در استانبول گردهمایی کرده و با حمایت از عملیات شاخه زیتون برای حضور در جبهه‌های این جنگ اعلام آمادگی کردند.
بزرگترین گروه این جبهه در حدود ۲۰٬۰۰۰ عضو، به عنوان نیروهای مسلح فدراسیون دموکراتیک شمال سوریه، دارد. این نیروها شامل اعضای نیروهای دموکراتیک سوریه (تحت حمایت حزب اتحاد دموکراتیک و شاخهٔ نظامی یگان‌های مدافع خلق (YPG)), نیروهای دفاع از خود ناحیه عفرین و مبارزان خارجی می‌شدند. به علاوه، جنگجویانی از گروه‌های متحدین سنجار، یگان آزادی بین‌المللی نیروهای طرفدار دولت سوریه (بیش از ۸۰۰ نفر) نیز در این میان حضور داشتند.
یگان‌های مدافع زنان (YPJ) نیز در دفاع از عفرین حضور داشتند. این گروه از زنان فمنیستی تشکیل شده‌است، که خواستار باز تعریف نقش زن در جامعه و تغییر دیدگاه سنتی دربارهٔ جنسیت هستند. توکشین بوتان و زیلان جودی، از فرماندهان یگان‌های مدافع زنان، در عملیات ترکیه و متحدانش کشته شدند.
در اواخر ماه ژانویه، گزارش‌های مبنی بر حضور جنگجویان خارجی غربی از جمله آمریکایی‌ها، انگلیسی‌ها و آلمانی‌ها، در میان دیگر مبارزان جبههٔ فدراسیون دموکراتیک، برای کمک به دفاع از عفرین در برابر حملات ترکیه، منتشر شد.خبرگزاری آناتولی در این باره گفت «شمار زیادی از جنگجویان ی‌پ‌گ کردتباران ایرانی، عراقی، ترکیه‌ای، آلمانی، هلندی و بلژیکی عضو پ‌ک‌ک هستند و مدیران ی‌پ‌گ ترک‌تباران عضو پ‌ک‌ک می‌باشند که در کوه قندیل آموزش دیده‌اند.» همچنین این خبرگزاری اذعان داشت «سازمان‌های کردتبار اروپایی اقدام به حمایت از گروه‌های ی‌پ‌گ و پ‌ک‌ک می‌کنند و اکثر جنگجویان خارجی ی‌پ‌گ تبعه آلمان می‌باشند.» گزارش‌ها حاکی است که حدود ۷۰۰ الی ۱۲۰۰ جنگجوی خارجی در صف ی‌پ‌گ حضور داشتند. در ۱۲ فوریه، ۲ مبارز خارجی به نام‌های اولیویر فرانسیس جین لکلانچه، تبعهٔ فرانسه، و ساموئل پاردا لئون، تبعهٔ اسپانیا، در عفرین کشته شدند. در ۲۴ فوریه نیز فعال سیاسی ایسلندی، به نام هاکور هیلمارسون، که در میان یگان‌های مدافع خلق می‌جنگید، در حملهٔ هوایی ترکیه کشته شد. مبارزین دیگری همچون اعضای حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست (MLKP) از ترکیه، Efrin'de 3 MLKP savaşçısı ölümsüzleşti آنا کمپبل از بریتانیا Briton Anna Campbell killed fighting with Kurdish YPJ unit و دکتر آلینا سانچز، زن آرژانتینی، نیز در میان کشته شدگان نیروهای دموکراتیک سوریه در عفرین بوده‌اند.
روز جمعه ۱۹ ژانویه توپ خانه‌های ارتش ترکیه عفرین را مورد هدف قرار دادند. در پی این حمله نورالدین چانکلی، وزیر دفاع ترکیه، اعلام کرد این درگیری فقط حملهٔ توپ‌خانه‌ای می‌باشد و نیروی زمینی ترکیه هنوز وارد خاک سوریه نشده‌است. یگان‌های مدافع خلق (ی‌پ‌گ) گفتند که ترکیه تنها در شب اول حمله ۷۰ راکت به سمت عفرین شلیک کرد. در روز دوم این درگیری جنگنده‌های ترکیه پایگاه‌های ی‌پ‌گ و پ‌ی‌د را بمباران کردند.
بر اساس گفته سازمان وابسته به بریتانیای دیدبان حقوق بشر سوریه (SOHR) در روز اول موشک‌باران مواضع نیروهای دموکراتیک سوریه، دسته کم ۱۴ نفر در یک بیمارستان روانی زخمی شدند. طبق گزارش رسانه‌های ترک ۲۰ اتوبوس پیکارجویان ارتش آزاد سوریه وابسته به ترکیه در این روز از مرز اونجوپینار گذشته و وارد خاک سوریه شدند. یک خبرنگار AFP نیز گزارش کرده‌است که ۳۰ اتوبوس نیز از مرز ریحانلی ترکیه وارد سوریه شده‌اند.
بر اساس گزارش خبرگزاری هاوار، وابسته به حزب اتحاد دموکراتیک سوریه، سربازان ارتش انقلابی در ۲۰ ژانویه در منطقه شهباء ۴ سرباز ارتش ملی سوریه که وابسته به ترکیه بودند، را کشتند. همچنین این خبرگزاری گزارشی مبنی بر کشته شدن غیرنظامیان در موشک‌باران عفرین داد. در آن روز (۲۰ ژانویه) یگان‌های مدافع خلق (ی‌پ‌گ) در پاسخ به حملهٔ ترکیه شهرهای مرزی کیلیس و ریحانلی را موشک‌باران کردند. ارتش ترکیه نیز از بمباران ۱۵۰ هدف در عفرین خبر داد.
ستاد کل ارتش ترکیه با انتشار بیانیه‌ای در وبسایت خود اعلام کرد: «هدف از این حمله، ایجاد منطقه‌ای امن و با ثبات در مرز جنوبی ترکیه و پاکسازی منطقه از لوس تروریست‌های پ‌ک‌ک، ک‌س‌ک، پ‌ی‌د، ی‌پ‌گ و داعش می‌باشد.» ۲۱ ژانویه ۲۰۱۸ رسانه‌های ترک از حرکت ارتش ترکیه به سمت عفرین خبر دادند و اذعان داشتند که ترکیه موفق به ۵ کیلومتر پیشروی در خاک سوریه شده‌است. حقوق بشر سوریه نیز در این باره گفت ارتش ترکیه با شبه‌نظامیان کرد در مرز شمالی و غربی عفرین درگیر شدند. بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، پس از آغاز درگیری‌ها حملهٔ ترکیه را محکوم کرده و ضمن «وحشیانه» خواندن این عمل، حمله به عفرین را جزئی از سیاست «حمایت از تروریسم» دولت ترکیه دانست.
۲۲ ژانویه نیروهای ترکیه اعلام کردند که هفت روستا را تصرف کردند ولی ی‌پ‌گ ۲ عدد از آن‌ها را بازپس گرفت. در همان روز خبرهایی مبنی بر کشته شدن تعدادی از سربازان ترک منتشر شد. روز بعد، یعنی ۲۳ ژانویه، ارتش آزاد تحت حمایت ترکیه پیشروی چندانی نداشت و هر دو طرف درگیر در جنگ متحمل تلفات سنگینی شدند. که از این بین می‌توان به کشته شدن یکی از فرماندهان ارشد ارتش آزاد تحت حمایت ترکیه اشاره کرد. در همین حال، حدود ۵٬۰۰۰ غیرنظامی خانه‌های خود را در شمال و غرب عفرین ترک کرده و به مناطق مرکزی این منطقه پناه بردند.
۲۷ ژانویه زولو هما، یکی از رزمندگان یگان‌های مدافع زنان، خود را با کمربند نارنجک به زیر یک تانک ترکیه انداخت و علاوه بر انهدام تانک باعث کشته شدن دو سرباز ترک شد ولی خبرگزاری‌های ترکیه هرگونه کشته یا زخمی شدن سربازانشان را در این واقعه تکذیب کردند. این اولین باری بود که نیرهای کرد به روش حمله انتحاری به نیروهای ترک حمله کردند.
۲۸ ژانویه نیروهای ترک با تصرف منطقهٔ استراتژیک کوه برسا موفقیت بزرگی را به دست آوردند. به گفتهٔ خبرگزاری‌های کرد، ترکیه از ۲۲ ژانویه در این منطقه در حال جنگ با نیروهای کرد بود و چندین بار هم از آن‌ها شکست خورد ولی در نهایت در ۲۸ ژانویه نیروهای ترک این منطقه را تصرف کردند. گفته شده کنترل منطقهٔ برسا در آن روز چندین بار بین نیروهای کرد و ترک جابه‌جا شد ولی در نهایت نیروهای ترک با فرماندهی اسماعیل متین تمل توانستند بر منطقه مسلط شوند.
با آغاز ماه فوریه، بعضی از گروه‌های شورشی که از طرف ارتش ترک می‌جنگیدند، به دلیل تشدید حملات ارتش سوریه از عفرین عقب‌نشینی کردند. در سوم مارس ۲۰۱۸ نیروهای ارتش ترکیه و عناصر ارتش آزاد موفق به تصرف شهرک راجو شدند.https://www.mashreghnews.ir/news/836528/عکس-اشغال-شهرک-راجو-توسط-ارتش-ترکیه
در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۸ مرکز دیدبان حقوق بشر سوریه ویدئویی از جسد مثله شده یک دختر کرد عضو نیروهای حفاظت از خلق کرد منتشر کرد. رامی عبدالرحمن مدیر مرکز دیدبان سوریه در امور حقوق بشر در مصاحبه با تلویزیون فرانس ۲۴ اعلام کرد، این ویدیو را نیروهای ارتش آزاد تحت امر ترکیه در جریان عملیات شاخه زیتون در اختیار او قرار داده‌اند و محل وقوع این جنایت را روستای قورنه در اطراف روستای بلبل در شمال استان عفرین اعلام کرد. اسم سازمانی این زن توسط فرماندهان کرد، بارین کوبانی اعلام شد. در ویدیو منتشره، جسد دختر عریان شده، سینه‌های او بریده شده و آثار جراحت عمیقی در اطراف ناحیهٔ شرمگاهی او دیده می‌شود. در کنار جسد مثله شده دختر، سه شاخه زیتون دیده می‌شد و اعضای ارتش آزاد در حال سلفی گرفتن با جسد او بودند.
شبکهٔ بی‌بی‌سی عربی هم در ویژه برنامه‌ای با «احمد بریمو»، کارشناس حوزه رسانه از غازی عنتاب، به بررسی موضوع پرداخته. این کارشناس هم اصالت ویدیو و هم ارتکاب آن توسط نیروهای ارتش آزاد را تأیید کرد. شبکه اسکای نیوز عربی هم در خبری در مورد مثله کردن «بارین کوبانی»، ارتکاب این جنایت توسط ارتش آزاد را تأیید کرد. انتشار ویدیوی این زن ۲۳ ساله موجب «خشم کردها» شد و کردها شورشیان سوری را به «اهانت» به جسد وی متهم کردند.
در ۷ فوریه حمله هوایی به تصفیه‌خانهٔ آب شرب منطقهٔ شرا باعث قطع آب عده‌ای از مردم شد. خبرگزاری ایرانی مهر می‌گوید نظامیان ترکیه خبرنگاران پرس تی‌وی و الکوثر را هدف گلوله قرار دادند.
۱۹ فوریه خبرگزاری سوریه خبرهایی مبنی بر توافق دولت سوریه و نیروهای کرد حاضر در عفرین را منتشر کرد. در واکنش به این اقدام مولود چاووش‌اوغلو، وزیر خارجه ترکیه، گفت: «ترکیه حاضر است در صورت تمایل سوریه به مبارزه با نیروهای ی‌پ‌گ، با ارتش این کشور همکاری کند ولی در صورت هم‌پیمان شدن ارتش سوریه با ی‌پ‌گ، نیروهای ترکیه همچنان به حملات خود ادامه خواهند داد.» نوری محمود، سخنگوی ی‌پ‌گ، نیز در مصاحبه با الجزیره گفت آن‌ها نیروهای طرفدار دولت سوریه را ارتشی برای اتحاد سوریه می‌پندارند ولی این گروه هنوز وارد عفرین نشده‌اند. با این وجود نوری محمود چندی بعد توافق با دولت سوریه را تکذیب کرد و صالح مسلم، فرمانده ی‌پ‌د، هر گونه توافق سیاسی با دولت سوریه را رد کرد و گفت توافق در مورد عفرین صرفاً نظامی است.
۲۰ فوریه اردوغان اذعان داشت که در گفتگویی که با ولادیمیر پوتین داشته، به او گفته‌است در صورت ورود نیروهای دولت سوریه به منطقهٔ عفرین ترکیه با آن‌ها مقابله خواهد کرد. در همین حال، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، گفت که وضعیت عفرین می‌تواند از طریق گفتگوی مستقیم بین دمشق و آنکارا حل شود. با این حال بعد از ظهر ۲۰ فوریه، نیروهای طرفدار دولت سوریه با نام «ارتش مردمی» وارد منطقهٔ تحت کنترل ی‌پ‌گ عفرین شد. گفته می‌شود این نیروبخشی از نیروهای دفاع ملی سوریه به نام تیپ باقر بودند. رسانه‌های دولتی سوریه در روز ۲۱ فوریه اعلام کردند که نیروهای سوری بیشتری به منطقه اعزام می‌شوند.
در ۲۲ فوریه شبه نظامیان گروه جیش الشرقیه، در ارتش آزاد سوریه، اقدام به سرقت یک تراکتور مستعمل کردند و وقتی کشاورز مالک تراکتور به این اقدام اعتراض کرد، او را با شلیک چند گلوله به قتل رساندند.
۲۶ فوریه ی‌پ‌د تقریباً اکثر مناطق مرز مشترک با ترکیه را از دست داد. دولت ترکیه، ۲۸ فوریه، گفت قطعنامه ۲۴۰۱ شورای امنیت، با مضمون آتش‌بس سی روزه در سوریه، شامل عفرین نمی‌شود و ترکیه بخشی از درگیری‌های سوریه به حساب نمی‌آید. روز بعد، حقوق بشر سوریه گزارش داد که نیروهای ترکیه و متحدانش کنترل کامل مناطق مرزی را به دست آوردند که این خبر توسط رسانه‌های ترکیه نیز تأیید شد.
۱ مارس ارتش ترکیه اعلام کرد طی درگیری‌های رخ داده در آن روز ۸ سرباز کشته و ۱۳ سرباز دیگر زخمی شده‌اند. حقوق بشر سوریه نیز از کشته شدن ۱۷ سرباز ارتش سوریه و ۳۶ رزمنده نیروهای دفاع ملی سوریه در اردوگاه کاف جینا طی حملات جنگنده‌های ترکیه خبر داد.
۳ مارس نیروهای ترک و متحدانشان منطقهٔ راجو، که یکی از مناطق استراتژیک کردها در غرب عفرین بود، را تصرف کردند. نیروهای ترکیه گفته‌اند که عملیات تصرف این منطقه را به آسانی و در عرض یک ساعت به پایان رسانده‌اند. این حقوق بشر سوریه نیز می‌گوید درگیری در آن روز پایان نیافت و نیروهای کرد ۳۰ درصد شهر را در اختیار داشتند. روز بعد، راجو هنوز تحت بمباران سنگین ترکیه بود و ترکیه دلیل این بمباران را تلاش برای تسلط کامل بر شهر اعلام کرد. نیروهای دموکراتیک سوریه نیز ورود ارتش ترکیه به راجو را تأیید کردند و افزودند درگیری تا عصر این روز (۴ مارس) ادامه داشت. حقوق بشر سوریه نیز اعلام کرد ارتش ترکیه هم‌زمان با راجو وارد شهر شیخ الحدید نیز شد. ۵ مارس به گفتهٔ حقوق بشر سوریه راجو به‌طور کامل به تصرف ترکیه درآمد.
۶ مارس نیروهای دموکراتیک سوریه اعلام کردند ۱۷۰۰ نفر از رزمندگانش که در خط مقدم جنوب رود دجله در منطقه دیرالزور مشغول جنگ با داعشیان بودند، پس از پیروزی در این منطقه به عفرین اعزام شدند. ۱۰ مارس ارتش ترکیه به پشت دروازه‌های عفرین رسید. ۱۳ مارس ارتش ترکیه اعلام کرد که شهر عفرین را به صورت کامل محاصره کرده‌است و در صدد حمله به مرکز این شهر می‌باشد و احتمال تصرف آن بسیار بالا است. روز بعد اعلام شد که هفت نظامی ترک و ۱۰ نفر از نیروهای حامی دولت سوریه طی درگیری‌ها کشته شدند.
عصر روز ۱۶ مارس حملهٔ هوایی ترکیه به تنها بیمارستان عفرین موجب کشته شدن دست کم ۱۶ نفر، من جمله دو زن باردار، شد و خسارات وارد بر بیمارستان موجب تعطیلی آن گشت. این خبر توسط هلال احمر کردستان و دیده‌بان حقوق بشر تأیید شد اما ارتش ترکیه با انتشار تصاویری از بیمارستان مذکور، این خبر را تکذیب کرد. به گفته خبرگزاری فرات، گرچه ترکیه سعی در تکذیب خبر حمله به بیمارستان داشت، اما در تصاویر هوایی منتشره توسط ترکیه به وضوح آثار حملات هوایی به بیمارستان دیده می‌شد. علاوه بر این تلویزیون ZDF آلمان پس از تکذیب گفته ترکیه، ویدئویی از بیمارستان منتشر کرد که خبر حمله هوایی، تخریب و تعطیلی بیمارستان را تأیید می‌کرد.
۱۸ مارس نیروهای تحت حمایت ترکیه اعلام کردند که کنترل کامل شهر عفرین را به دست آوردند. شورشیان سوری تحت حمایت ترکیه گفتند هنگام ورود به عفرین با مقاومت جدی روبرو نشدند و گفته می‌شود یگان‌های مدافع خلق در میان مردم از شهر گریختند. عثمان شیخ عیسی، از رؤسای شورای اجرایی عفرین، در بیانیه‌ای تلویزیونی از «مرحله‌ای تازه در جنگ با ترکیه» خبر داد و گفت «غیرنظامیان منتقل شدند تا از فاجعه‌ای بدتر جلوگیری شود.» رسانه‌های ترکیه گزارش کردند که بمب‌هایی که نیروهای کرد پیش از خروج از شهر کار گذاشتند، باعث مرگ یازده تن شده.
خبرگزاری فرانسه در گزارشی به نقل از شاهدان عینی گزارش داد که ساکنانی که امکان فرار از عفرین را نداشته‌اند، خود را در زیرزمین‌ها مخفی کرده‌اند. بیشتر ساکنان این شهر اما راه فرار در پیش گرفته‌اند. به گزارش سازمان دیده‌بان حقوق بشر سوریه بیش از ۱۵۰ هزار تن از ساکنان عفرین شامگاه ۱۴ مارس برای نجات جان خود در برابر عملیات ترکیه از عفرین گریخته‌اند. بنا بر گزارش سازمان ملل در ۲۴ مارس نیز، در حدود ۱۶۷۰۰۰ نفر به خاطر حملهٔ ترکیه به عفرین، از این منطقه فراری شدند. در مقابل ترکیه گفت با تصرف عفرین، از ماه ژانویه تا مارس، ۷۷۸۳ پناهجوی سوری که در شهرهای ترکیه ساکن بودند، از مرز ریحانلی گذر کرده و وارد خاک سوریه شدند. دیده‌بان حقوق بشر سوریه پس از تصرف عفرین، در گزارشی از «غارت» این شهر توسط نیروهای ارتش آزاد خبر داد. خبرگزاری فرانسه نیز حمله به مغازه‌ها، رستوران‌ها و خانه‌ها و انتقال غذا، لوازم برقی، پتو و غیره به خارج از شهر را نقل کرده‌است.
در ۲۴ ژانویه در اثر اصابت راکت شلیک شده از داخل سوریه به مسجد قرن ۱۷امی شهر کیلیس ترکیه گنبد این مسجد تخریب گشت که موجب کشته شدن ۲ نفر از نمازگزاران زخمی شدن ۱۱ نفر دیگر شد.
۲۸ ژانویه میراث فرهنگی و دیدبان حقوق بشر سوریه اعلام کردند ارتش ترکیه معبد باستانی عین داره که متعلق به ۱۳۰۰ سال پیش از میلاد می‌باشد را تخریب کرده‌است. دولت سوریه خواهان اعمال فشارهای بین‌المللی برای جلوگیری از تخریب اماکن تاریخی توسط ارتش ترکیه شد. تصاویر منتشر شده از این معبد نشان دهنده تخریب کامل نیمی از معبد می‌باشد. با این حال ارتش ترکیه تمام این گفته‌ها را تکذیب کرده‌است.
۱۸ مارس معارضان تحت حمایت ترکیه پس از فتح عفرین مجسمه کاوه آهنگران، از نمادهای شهر عفرین، را پایین کشیدند که نیروهای دموکراتیک این اقدام را «اولین نقض فاحش فرهنگ و تاریخ مردمان کرد از زمان گرفتن عفرین» توصیف کردند. وزارت خارجه آمریکا از پس از کنترل عفرین توسط ترکیه، از اتفاقات رخ داده در این شهر ابراز نگرانی شدید کرد.
۲۳ مارس گزارش‌های منتشر شد که نشان می‌دهد، در اثر حملات هوایی ترکیه به عفرین به محوطه باستانی برد که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده بود آسیب‌هایی رسانده و یک کلیسا و آرامگاه ۲ هزارساله را به‌طور کامل تخریب کرده‌است. حملات ارتش ترکیه منجر به نابودی تعدادی از ساختمان‌های باستانی و تاریخی مهم عفرین از جمله آرامگاه سنت مارون و کلیسای جولیانوس شد. این کلیسا یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای مسیحی در جهان محسوب می‌شود که در پایان قرن چهارم پیش از میلاد ساخته شده بود. با این حال ارتش ترکیه تمام این گزارش‌ها را تکذیب کرد در ۲۹ مارس نیز در پی قطع کردن آب رودخانهٔ الاسود توسط حکومت ترکیه در استان ختای، مزارع آفتابگردان عفرین با خطری جدی روبرو شده‌اند.
این اقدام ترکیه مخالفت‌های کردهای ترکیه و سوریه را در پی داشت. در این خصوص رئیس‌جمهوری ترکیه، حامیان گروه‌های مخالف کرد را از تظاهرات علیه عملیات نظامی آنکارا در شمال سوریه برحذر داشت و گفت در این صورت، سر و کار معترضان با نیروهای امنیتی خواهد بود.
اردوغان که در برابر هزاران تن از حامیان حزب حاکم «عدالت و توسعه» در شهر بورسا سخن می‌گفت، از عملیات نظامی ارتش در عفرین سوریه دفاع کرد. روز سه شنبه ۲۳ ژانویه پلیس ترکیه ۴۲ نفر از مخالفان حمله نظامی به شهر عفرین در سوریه را بازداشت کرد. این عده به «اشاعه تبلیغات تروریستی» در شبکه‌های اجتماعی متهم شده‌اند. مسئول شاخه ازمیر حزب دموکراتیک خلق‌ها که حامی‌کردها است از جمله دستگیرشدگان هستند. تاکنون بیش از ۷۰ نفراز مخالفان حمله نظامی به عفرین در شهرهای مختلف ترکیه بازداشت شده‌اند. روز دوشنبه نیز برگزاری هرگونه راهپیمایی، تجمع و کنسرت موسیقی در آنکارا ممنوع اعلام شد. دولت ترکیه محدودیت‌های زیادی برای گزارش جنگ علیه کردهای عفرین در سوریه وضع کرده‌است.
۱۱ نفر از اعضای اتحادیه پزشکان ترکیه (Türk Tabipleri Birliği) پس از صدور بیانیه در مخالفت با عملیات شاخهٔ زیتون بازداشت شدند، این پزشکان پس از مدتی آزاد شدند اما اردوغان در یک سخنرانی گفت دستور داده تا کلمه «TÜRK» از اسم این اتحادیه حذف شود، چرا که به گفتهٔ او این تشکل هیچ رابطه‌ای با این کلمه نداشته و لایق این کلمه نیستند.
تا تاریخ ۱۱ فوریه نزدیک به ۶۰۰ نفر به علت مخالفت با عملیات «شاخه زیتون»، در ترکیه بازداشت شدند، این افراد غالباً به علت اظهار نظر در فضای مجازی بازداشت شده‌اند.
در تاریخ ۳۰ ژانویه، بخش مبارزه با جرائم سازمان یافتهٔ پلیس شهر آدانا، در یک عملیات هماهنگ ۲۱ نفر از اعضای بنیاد آموزش و خدمات «فرقان» از جمله روحانی معروف، «آلپ ارسلان کویتول»، را بازداشت کرد. این روحانی طی یک سخنرانی در یک جلسه عمومی، به شدت از عملیات «شاخه زیتون» انتقاد کرده بود و ویدیو این سخنرانی در سطح وسیعی در اینترنت منتشر شده بود. هم‌زمان کلیهٔ فعالیت‌های این بنیاد در آدانا ممنوع اعلام شده‌است. شامگاه ۳ فوریه ۲۰۱۸ در استانبول «سمرا کویتول»، همسر روحانی معروف ترکیه «آلپ ارسلان کویتول»، از یک تصادف رانندگی مشکوک جان سالم به درد برد.
اخراج مجری معروف شبکه تی آرتی خبر، خانم «طوبا دالکیلیچ»، به علت این که در جریان قرائت خبر روز ۲۹ ژانویه ۲۰۱۸ بنا به گفته خود «سهواً»، اعلام کرده بود نیروهای مسلح ترکیه اقدام به هدف قرار دادن غیرنظامیان در جریان عملیات شاخه زیتون می‌کنند.
روز چهارشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۶ گروهی از مردم معترض به عملیات ترکیه در کردستان سوریه در شهر کردنشین سنندج در این شهر تجمع اعتراضی بر پا کردند. تجمع کنندگان شعار «مرگ بر اردوغان» سر می‌دادند. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به سرعت دست به متفرق کردن مردم و ضرب و شتم آن‌ها زد. نمایندگان کرد مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل حمله ترکیه به عفرین سوریه را محکوم کرده و از «سکوت» این سازمان و سایر سازمان‌های بین‌المللی انتقاد کردند. ۵۲ فعال مدنی و سیاسی کرد در ایران در بیانیه‌ای، حمله دولت ترکیه به شمال سوریه و منطقه عفرین را محکوم کردند. این بیانیه با اعلام اینکه دولت ترکیه برخلاف قواعد بین‌المللی، اقدام به حضور نظامی در سوریه و محاصره مناطق کردنشین کرده، از کشته شدن غیرنظامیان ابراز نگرانی کرده‌است. بیش از ۱۱۰ وکیل دادگستری و حقوقدان ایرانی هم طوماری علیه تهاجم ترکیه به کردستان سوریه را امضا کردند.
در جریان مسابقهٔ فوتبال بین دو تیم سردار بوکان و استقلال اهواز، برخی هواداران تیم سردار در حمایت از مقاومت عفرین، شعار «مرگ بر ترکیه» سر دادند. به گفتهٔ محمدقسیم عثمانی، نمایندهٔ بوکان در مجلس، در بازی سردار بوکان و شهرداری بندرعباس نیز هواداران تیم سردار علیه اردوغان شعار داده و وارد زمین مسابقه شدند، که منجر به درگیری با نیروی انتظامی شد. دفتر سیاسی فرمانداری بوکان اعلام کرد در جریان برخورد تماشاچیان و نیروهای انتظامی، ۱۲ تماشاچی و تعدادی از نیروهای انتظامی مصدوم شدند و یک تن با اسلحه کلت هدف قرار گرفت. نیروی انتظامی شلیک با کلت به تماشاچیان را تکذیب می‌کند و زد و خورد را به خاطر دفاع از بازیکنان تیم مهمان عنوان کرده‌است.
در بسیاری از شهرهای کردستان عراق راهپیمایی‌هایی در اعتراض به حمله ترکیه انجام شد و به گفتهٔ خبرگزاری فرات، در برخی موارد حزب دموکرات کردستان از راهپیمایی‌ها جلوگیری کرد. استاندار سلیمانیه نیز در اعتراض به «اشغال عفرین» سه روز عزای عمومی اعلام کرد و جشن‌های نوروز در این استان را لغو نمود.
روز ۵ فوریه، جمعی از کردهای ساکن لبنان در اعتراض به عملیات ارتش ترکیه در برابر سفارت آمریکا در شمال بیروت دست به تظاهرات زدند. معترضان پیامی به سفارت آمریکا تحویل داده و از دولت آمریکا خواستند در شمال سوریه، منطقهٔ پرواز ممنوع اعلام کند.
ولید جنبلاط، رئیس حزب سوسیالیست ترقی خواه لبنان و از رهبران دروزی‌ها، روز ۴ فوریه در توییترش ضمن انتشار یک نقاشی از بارین کوبانی، دختر مبارز مثله شده، نوشت: «همگان می‌دانند، مشکل ترکیه با کردها، یک مشکل اساسی است که پیشینه آن به صد سال یا بیشتر در روزهای امپراتوری عثمانی، بر می‌گردد. جای تعجب دارد که چرا اعراب و مخصوصاً مخالفین بشار اسد، خود را وارد بازی قدرت‌ها کرده‌اند، و به‌طور خاص در عفرین به جای بشار اسد در حال کشتن کردها هستند. گویی این مشکل تاریخی اعراب و کردها بوده‌است. صلاح‌الدین را فراموش کرده‌ایم…»
تظاهراتی که علیه حملات ترکیه در شمال سوریه در هانوفر آلمان برپا شده بود، به درگیری انجامید. در جریان این تظاهرات که روز دوشنبه ۲۲ ژانویه در فرودگاه هانوفر برگزار شد، معترضان کرد با گروهی از هواداران ترکیه به زد و خورد پرداختند. گزارش‌ها حاکی از درگیری بین ده‌ها نفر بود. زد و خورد چنان شدید بود که پلیس برای متفرق کردن جمعیت متوسل به استفاده از اسپری فلفل شد. نیروهای پلیس به سرعت درگیری را تحت کنترل درآوردند. پلیس شکایت‌های متعددی در مورد آسیب‌های جسمی و تخریب اموال دریافت کرده‌است ولی به کسی آسیب جدی وارد نشده‌است. بعدازظهر همین روز، تظاهرات دیگری در مرکز شهر هانوفر برگزار شد که صلح‌آمیز به پایان رسید. حوادث مشابهی در شهرهای دیگر آلمان اتفاق افتاد که مقامات پلیس آلمان آن‌ها را با تحولات اخیر در شمال سوریه ارتباط می‌دهند. شب ۲۱ ژانویه، افرادی ناشناس به یک مسجد ترک در شهر کاسل آلمان رنگ پاشیدند. در اقدامی دیگر، افرادی ناشناس به پنجره‌های دفتر اتحادیهٔ ترکی-اسلامی «دیتیب» (Ditib) در شهر میندن در ایالت نوردراین وستفالن، اشیایی پرتاب کردند و با اسپری رنگ روی دیوارهای ساختمان شعارهایی مانند «تقاص عفرین» نوشتند. دیتیب بزرگ‌ترین نهاد اسلامی نزدیک به دولت ترکیه در آلمان است.
روزشنبه ۲۷ ژانویه خبرگزاری آناتولی گفت «هواداران گروه تروریستی پ‌ک‌ک/پ‌ی‌د» مقابل سفارت ترکیه در برلین، با پرتاب سنگ و دادن شعار هرج و مرج آفریدند. و ترک‌تباران آلمان به دعوت اتحادیه ترک‌های دموکرات اروپا (UETD) برای حمایت از عملیات شاخهٔ زیتون علیه «گروه‌های تروریستی در عفرین» در میدان فریدن‌پلاتز شهر بُن ایالت نوردراین-وستفالن، راهپیمایی کردند.
در ۲۷ ژانویه نیز هزاران نفر از کردهای ساکن شهر کلن به فراخوان جامعه دموکراتیک کردهای مقیم آلمان راه‌پیمایی کردند. به گفتهٔ پلیس آلمان حدود ۲۰ هزار نفر در این حرکت اعتراضی شرکت کردند. پلیس آلمان در این تظاهرات با معترضانی که پرچم کردستان و عکس عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان یا پلاکاردهایی در پشتیبانی از پ‌ک‌ک را همراه داشته‌اند، درگیر شد. بر اساس داده‌های اداره حفاظت از قانون اساسی آلمان، جامعه دموکراتیک کردهای مقیم آلمان از نظر ایدئولوژیک به پ‌ک‌ک نزدیک است.
در پی انتشار گزارش‌هایی دایر بر استفاده ترکیه از تانک‌های آلمانی لئوپارد در عملیات علیه شبه نظامیان کرد در شمال سوریه، درخواست‌ها از دولت آلمان برای توقف صادرات تسلیحاتی به ترکیه بالا گرفته‌است. بعضی سیاستمداران آلمانی درخواست کرده‌اند که هر معامله‌ای برای نوسازی تانک‌های ترکیه متوقف شود. نوربرت روتگن، از اعضای اتحادیه دمکرات مسیحی و رئیس کمیته روابط خارجی پارلمان گفت که املا واضح است که آلمان نباید در این مقطع تانک‌ها را روزآمد کند. اگنیتزکا بروگر، نماینده پارلمان از حزب سبز، گفت که این باید «زنگ بیدار باشی» برای دولت آلمان باشد. سارا واگن‌کنشت، رهبر فراکسیون حزب چپ‌ها در پارلمان آلمان از دولت خواست حمله ارتش ترکیه را قاطعانه محکوم کند، حمله‌ای که به گفته او «تجاوزکارانه» و «بر خلاف حقوق بین‌الملل» است. رهبر فراکسیون حزب چپ‌ها هم‌چنین خواستار توقف ارسال سلاح از آلمان به ترکیه و خروج سربازان آلمانی مستقر در ترکیه شد. سارا واگن‌کنشت گفت «این شرم‌آور است که هم‌زمان با حمله ترکیه به سوریه، زیگمار گابریل همکاری تسلیحاتی با دولت این کشور را مدنظر قرار داده‌است». رهبر فراکسیون حزب چپ‌ها در پارلمان آلمان اضافه کرد، مرکل و گابریل نباید در جنگ اردوغان علیه مبارزان ضد داعش کرد، به یاری او بشتابند. الکساندر لامبسدورف، سیاستمدار دیگر آلمان از حزب لیبرال آلمان (FDP) نیز از رفتار ترکیه انتقاد کرد. او گفت «تهاجم ترکیه از نظر حقوق بین‌الملل قانونی نیست. در این باره مجوز سازمان ملل وجود ندارد و بحث بر سر دفاع از خود نیز نیست.» لامبسدورف جامعه جهانی را فراخواند که از ترکیه بخواهند عملیات نظامی خود را متوقف کرده و به یک راه‌حل سیاسی روی آورد.
طبق گزارش وزارت کشور آلمان سه ماه نخست سال جاری میلادی ۳۷ مورد حملهٔ فعالان کرد به مساجد، انجمن‌ها و مراکز فرهنگی و رستوران‌های ترک‌های ترکیه در آلمان صورت گرفته‌است. این آمار نسبت به سال گذشته ۲۴ مورد افزایش داشته و گفته می‌شود دلیل آن عملیات ارتش ترکیه علیه کردها در سوریه می‌باشد.
در روز پنجم عملیات ترکیه در عفرین گروهی از دموکراتهای اروپایی ترکیه در جلوی ساختمان بی‌بی‌سی در لندن تجمع کردند. تظاهرکنندگان نوشته‌ها و پرچم‌های ترکیه را به همراه داشتند و با قرائت بیانیه‌ای از اقدام ضد تروریستی ترکیه حمایت کردند.
در پاسخ به این اجتماعات ۲۷ ژانویه کردهای ساکن لندن و گروهی از فعالان سیاسی در مقابل ساختمان بی‌بی‌سی تظاهرات کردند. این افراد پرچم‌های پ.ک.ک، پ‌ی‌د و تصاویر عبدالله اوجالان را در دست داشتند و علیه ترکیه و رجب طیب اردوغان به ترکی، کردی و انگلیسی شعار می‌دادند. آن‌ها از طریق خیابان آکسفورد به مقابل ساختمان نخست‌وزیری حرکت کردند و به این سبب پلیس لندن جلوی افراد را گرفت.
روز ۵ فوریه، رجب طیب اردوغان با کاروانی متشکل از ۳۰ خودرو و یک یگان اسکورت موتور سوار وارد واتیکان شد. حضور او در رم و واتیکان با تظاهرات اعتراضی همراه بود. روز قبل نیز کنشگران در کلیسایی در شهر تورین از عملیات شاخهٔ زیتون انتقاد کردند. تظاهرکنندگان «سوءاستفاده از واژه شاخهٔ زیتون» که در مسیحیت نمادی از صلح است، را محکوم دانستند. با سفر اردوغان به واتیکان، کردها در نزدیکی واتیکان به تجمع پرداختند که موجب دستور ممنوعیت تظاهرات و تدابیر امنیتی مقامات ایتالیا شد.
انجمن مبارزه با تروریسم جهانی () یک پلتفرم غیررسمی، سیاسی و چند جانبه ضدتروریسم است که در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۱ رسماً در نیویورک راه اندازی شد.
هدف این انجمن تقویت توانایی‌ها برای ایجاد یک رویکرد استراتژیک و بلند مدت برای مبارزه با تروریسم و جلوگیری از ایدئولوژی‌های افراطی خشونت‌آمیز است که آن را پایه‌ریزی می‌کند. مأموریت این انجمن در کاهش استخدام تروریست‌ها و افزایش قابلیت‌های غیرنظامی کشورها برای مقابله با تهدیدهای تروریستی در مرزها و مناطق آن‌ها است.
در حال حاضر ریاست مشترک این انجمن به عهده هلند و مراکش است و دارای ۳۰ عضو بنیان‌گذار است. این انجمن با همکاری شرکای سراسر جهان برای شناسایی نیازهای حیاتی غیرنظامیان به منظور مقابله مؤثر با تروریسم، جمع‌آوری تخصص و منابع لازم برای رسیدگی به چنین نیازهایی، و تقویت همکاری‌های جهانی کار می‌کند. یکی از اهداف کلیدی آن حمایت و تطبیق استراتژی ضد تروریستی جهانی سازمان ملل متحد(UN) و اعمال ضد تروریستی سازمان ملل متحد به‌طور گسترده‌تر، از جمله طرح‌ها و اقدامات دبیرکل سازمان ملل برای جلوگیری از افراط گرایی خشونت‌آمیز که در ژانویه ۲۰۱۶به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه شده‌است می‌باشد. بمنظور تحقق این هدف، GCTF با بدنه سازمان ملل متحد به صورت نزدیکی کار می‌کند و همچنین با سایر سازمان‌های بین‌المللی و منطقه ای مرتبط به منظور تقویت، تکمیل و حمایت از تلاش‌های چند جانبه ضد تروریستی و مقابله با افراط گرایی خشونت‌آمیز (CVE) کار می‌کند.
کمیته هماهنگی GCTF، که دو بار در سال جلسه دارند، فعالیت‌های شش گروه کاری و اداری را تحت نظارت قرار می‌دهد و راهنمایی استراتژیک را در مورد چگونگی برخورد با تهدید تروریستی در حال توسعه ارائه می‌دهد. ریاست این جلسات به عهده رئیس GCTF می‌باشد کمیته هماهنگی از همه اعضای GCTF، که شامل هماهنگ‌کننده ملی ضد تروریسم و / یا سایر سیاست گذاران ارشد ضد تروریسم می‌باشد، تشکیل شده‌است.
فعالیت‌های GCTF منجر به تشریح و پذیرش، اسنادی که شامل شیوه‌های خوب، توصیه‌ها و برنامه‌های عملیاتی که به موضوعات مختلف ضد تروریسم و مقابله با افراطی‌گرایی خشونت‌آمیز توسط اعضای GCTF می‌شود. اسناد حاصل از این مجمع الزام‌آور نیستند و قصد ندارند تعهدات قانونی برای دولت‌های ملی ایجاد کنند.
GCTF یک انجمن فراگیر است که نه تنها برای ۳۰ عضو آن، بلکه برای همه کشورها و سازمان‌هایی که اهداف و اولویت‌های خود را به اشتراک می‌گذارند، مفید است. کشورها و سازمان‌های غیر عضو به‌طور منظم برای همکاری در کارگاه‌ها و فعالیت‌های GCTF و برای ورود به اسناد و چارچوبهای GCTF شرکت می‌کنند. از سال ۲۰۱۱، کشورهای غیر عضو GCTF و سازمان‌های غیر عضو - از جمله سازمان‌های چند جانبه و غیردولتی در سطح بین‌المللی، منطقه ای و محلی - در فعالیت‌ها و کارهای انجمن شرکت کرده‌اند.
۳۰ عضو GCTF عبارتند از:
GCTF دارای شش کارگروه است که چهار مورد آن موضوع هستند (مبارزه با افراط گرایی خشونت‌آمیز؛ عدالت جنایی و حاکمیت قانون؛ جنگجویان تروریست خارجی؛ بازداشت و ادغام مجدد) و دو مورد دیگر منطقه جغرافیایی هستند که بر ظرفیت سازی در مناطق کلیدی ساحل و شاخ آفریقا متمرکز می‌باشد. تمام گروه‌های کاری به دنبال شناخت چالش‌های مربوط به مبارزه با تروریسم غیرنظامی و ظرفیت شکافها و نیازها آن هستند؛ با در نظر گرفتن فعالیت‌های مربوط به این شکاف‌ها یا نیازها؛ و بسیج اراده سیاسی، منابع مالی و تخصص برای اجرای این فعالیت‌ها.
ریاست این کار گروه بعهده امارات متحده عربی و انگلیس می‌باشد و این کار گروه بر ابعاد افراطی‌گرایی و استخدام تروریسم از طریق رویکردهای بین‌المللی، منطقه ای، ملی و محلی و مربوط به مقابله با افراطی‌گرایی خشونت‌آمیز تمرکز دارد. این گروه کاری با شرکا (دولت‌ها و سازمانها) برای ترویج و پیشبرد درک درستی از پیوست تعامل جامعه، پلیس جامعه محور، نقش زنان و جامعه در مقابله با افراطی‌گرایی خشونت‌آمیز (CVE) و نقش تعلیمات دینی کار می‌کند، همچنین تشویق اجرای اسناد و ابزارهای مربوط به انجمن از طریق حمایت از توسعه برنامه‌های ملی (مطابق دیدگاه برنامه دبیرکل سازمان ملل متحد برای جلوگیری از افراط گرایی خشونت‌آمیز) و از طریق ترویج طرح‌های مشترک با دیگر گروه‌های کاری انجمن، از جمله در ارتباطات استراتژیک و رادیکالیزاسیون و برنامه‌های ضد روایت در زندان‌ها.
ریاست این کارگروه به صورت مشترک با کشورهای مصر و ایالات متحده می‌باشد، گروه کاری عدالت و قانون قضایی (CJ-ROL) بر نقش حیاتی بخش عدالت جنایی در مبارزه با تروریسم تمرکز کرده و نشان می‌دهد که مجمع از حاکمیت قانون و رویکردهای سازگار با حقوق بشر متعهد به پشتیبانی می‌باشد.
فعالیت این کار گروه بر توسعه و حمایت از شیوه‌های خوب و ابتکارات ظرفیت‌سازی برای تأثیرات و نقش قانون عدالت جنایی برای پاسخگویی به تروریسم تمرکز دارد.
ریاست این کار گروه به عهده دو کشور استرالیا و اندونزی است، گروه کاری بازداشت و ادغام مجدد (DR) ظرفیت سازی، افزایش آگاهی، به اشتراک گذاری اطلاعات، ارزیابی منابع برای پاسخگویی به مسائل در حال ظهور و توسعه شیوه‌های خوب برای کمک به اصلاح و مقابله مقامات تروریستی زندان‌ها را در ترتیبات ملی ضد تروریسم اداره می‌کنند و زندانیان تروریستی را بهتر مدیریت می‌کنند.
گروه کاری متمرکز بر درک و رسیدگی به مسائل مربوط به زندان و آزاد شدن افراط گرایان خشونت‌آمیز و انگیزه‌های مجرمان خشونت‌آمیز افراطی است که اغلب از جنایتکاران عادی متفاوت است. گروه کاری به عنوان یک پلت فرم برای بحث در مورد همکاری احتمالی بین کشورها در مورد این مسائل، از جمله تقویت ظرفیت سیستم‌های مدیریت زندان از طریق کمک‌های فنی و ایجاد شیوه‌های خوب برای هدایت تمرین کنندگان و سیاستگذاران، عمل می‌کند. 'اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری در مورد این موضوع یا اسناد مرتبط با این انجمن کسب کنید، لطفاً به سایت www.thegctf.org مراجعه کنید.
ریاست گروه کاری جنگجویان تروریست خارجی (FTF) با مراکش و هلند می‌باشد، به چالش‌های جاری و برجسته ای که از طریق پدیده جنگجویان تروریست خارجی مطرح شده، رسیدگی می‌کند. گروه کاری با ابتکار عمل و رهبری مراکش و هلند تأسیس شد. این یک پلتفرم حیاتی برای ایجاد طرح‌های عملی برای کمک به هماهنگی و تلاش در سطوح ملی، منطقه ای و بین‌المللی برای جلوگیری از جریان FTFها و پرداختن به مسائل پیچیده مربوط به بازگشت آن‌ها را فراهم می‌کند. برای اطلاعات بیشتری در مورد این موضوع یا اسناد مرتبط انجمن به سایت www.thegctf.org مراجعه کنید.
این گروه کاری به ریاست مشترک اتحادیه اروپا و ترکیه است، گروه کاری ظرفیت سازی شاخ آفریقا (HOA) قصد دارد ظرفیت‌های مبارزه علیه تروریسم و افراط گرایی خشونت‌آمیز در منطقه را با شناسایی و برطرف ساختن شکافهای ظرفیت سازی ایجاد کند. این گروه کاری یک انجمن برای تبادل اطلاعات، شبکه، و همکاری بین انواع ذینفعان برای تقویت گفتگو، درک، به اشتراک گذاری تجزیه و تحلیل و درس‌های آموخته شده، و همکاری‌های مشارکتی در منطقه و فراتر از آن. را تشکیل می‌دهد گروه کاری تمرکز خود را به مبارزه با پول‌شویی و مقابله با تأمین مالی تروریسم گسترش داده‌است تا شامل تقویت قواعد حقوقی مبتنی بر قانون اساسی و ظرفیت دادرسی، برای مقابله با افراطی‌گرایی خشونت‌آمیز و پدیده جنگجویان تروریست خارجی باشد.
این گروه کاری با ریاست مشترک الجزایر و کانادا می‌باشد، گروه کاری ظرفیت سازی ساحل، همکاری منطقه ای و بین‌المللی را ترویج می‌دهد و محل برگزاری جلسات کارشناسان برای بحث در مورد شکاف ظرفیت سازی ویژه منطقه ساحل و شناسایی راه حل‌ها فراهم می‌کند. این گروه کاری، امنیت مرزها، ایجاد عدالت کیفری، همکاری قانونی و قضایی، همکاری پلیس، مقابله با تأمین مالی تروریسم و مقابله با افراط گرایی خشونت‌آمیز از طریق افزایش مشارکت جامعه به عنوان حوزه‌های اولویت بندی در دوره پیش رو را مدنظر داشته و بر روی آن‌ها متمرکز است.
جورج راث (; – ) ژیمناست هنری اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا میل‌بازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ اشاره کرد.
یک الکترود آرایه یک پیکربندی از الکترود‌ها است که به منظور اندازه‌گیری یک جریان الکتریکی یا ولتاژاستفاده می‌شود. برخی ازالکترود آرایه‌ها می‌توانند با یک الگوی دو حالته عمل کنند که در این حالت می‌توانند برای ارائه الگوی تحریک جریان الکتریکی یا ولتاژ استفاده شوند.Milsom, pp. 98–99.Milsom, p. 98.
الکترود آرایه‌های معمول عبارتند از:
اندازه‌گیری مقاومت در مواد بالک یک کاربرد مکرر الکترود آرایه‌ها است. یکی از راه‌های ممکن برای رسیدن به آرایه Wenner تزریق جریان از طریق الکترود جدا از آن‌هایی که برای اندازه‌گیری پتانسیل استفاده می‌شود است. مزیت این روش حذف هر گونه خطا و بی دقتی ناشی از مقاومت مدار تزریق به ویژه مقاومت در برابر تماس بین پروب و سطح است که می‌تواند بالا باشد. در صورتی که فرض شود ماده همگن است، مقاومت از رابطه زیر بدست می‌آید:
الکترود آرایه‌ها به‌طور گسترده‌ای برای اندازه‌گیری مقاومت در کاربردهای ژئوفیزیک استفاده می‌شوند. همچنین در صنایع نیمه هادی برای اندازه‌گیری مقاومت بالک درsilicon waferها استفاده می‌شود که به نوبه خود می‌تواند برای اندازه‌گیری doping اعمال شده به wafer مورد استفاده قرار گیرد.Lark-Horovitz & Johnson, p. 54.
تروریسم محافظه‌کار () نوعی از تروریسمDrake, C. J. M. (1996). "The phenomenon of conservative terrorism". "Terrorism and Political Violence" Volume 8, Issue 3 (Autumn 1998), pp. 29-46. . است که در ارتباط با تروریسم وفادار به دولت استJan Oskar Engene, Terrorism in Western Europe, p. 41. و توسط شبه نظامیانی انجام می‌شود که قصد از بین بردن تهدیداتی دارند که به باور آنها باید توسط نیروهای امنیتی دولت حذف می‌شدند. یک گروه تروریستی محافظه کار از تروریسم برای دفاع از نظم موجود یا برای بازگشت به وضعیت قبلی، استفاده می‌کند.Drake, C. J. M. (1998). "Terrorists' target selection". London: Palgrave Macmillan and New York: St. Martin's Press. p. 19. .
طبق گفته کارشناس بلژیکی مبارزه با شورش، مایر اریک ای کلاسن:
از سوی دیگر، اشاره شده‌است که تروریست‌های محافظه کار کمتر به شرکت زنان در گروه‌های خود از گروه‌های تروریستی چپ‌گرا روی نشان می‌دهند.Cragin, Kim, and Sara A. Daly (2009). "Women as terrorists: mothers, recruiters, and martyrs". Santa Barbara, CA: ABL-CLIO. p. 73. . تحلیل گران رند کیم کراگین و سارا دالی معتقدند که گروه‌های چپ نیز به عنوان بازتاب انتظارات کلی جامعه از نقش زنان «بیشتر اجازه می‌دهند که زنان وارد مبارزه شده و نقش‌های عملیاتی داشته باشد».
گروه‌هایی که به عنوان سازمان‌های تروریستی محافظه کار توصیف شده‌اند شامل تعدادی از سازمان‌هایی هستند که ظاهراً با کمونیست‌ها در کلمبیا مبارزه می‌کنند و گروه‌های طرفدار بریتانیا در ایرلند شمالی می‌باشند.
کنتراها، یک گروه تروریستی محافظه کار است که توسط ایالات متحده به منظور مبارزه با دولت ساندنیست‌های چپ‌گرا در نیکاراگوئه پشتیبانی تسلیحاتی می‌شوند.Drake, C. J. M. (1998). "Terrorists' target selection". London: Palgrave Macmillan and New York: St. Martin's Press. p. 90. .
گروه‌های تروریستی محافظه کار، مانند کو کلوکس کلانAllerfeldt, Kristofer (2011). "Crime and the rise of modern America: a history from 1865-1941". London: Routledge. p. 188. . و مجمع سفید،Horton, James Oliver & Lois E. Horton (2005). "Slavery and the making of America". New York: Oxford University Press. p. 223. . در ایالات متحده فعال هستند، گروه‌های تروریستی محافظه کار رای‌دهندگان سیاه‌پوست را در دوره عصر بازسازی که به دنبال جنگ داخلی در آمریکای جنوبی ایجاد شده بود را تهدید می‌کردند.Kaczorowski, Robert J. (2005). "The politics of judicial interpretation: the federal courts, Department of Justice, and civil rights, 1866-1876". New York: Fordham University Press. p. 157. . فعالیت‌های تروریستی محافظه کار در طول این دوره در تاریخ ایالات متحده اغلب به قتل می‌انجامید، همان‌طور که در مورد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار که برای فعالیت سیاسی خود کشته شدند.Rose, Willie Lee Nichols, and William W. Freehling (1982). "Slavery and freedom". New York: Oxford University Press. p. 108. .
در برزیل فرماندهی شکار کمونیست‌ها در سالهای دیکتاتوری نظامی برزیل فعال بود.
ریموند باس (; – ) ژیمناست هنری اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا طناب‌نوردی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ اشاره کرد.
خاوی گراسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال ویارئال و باشگاه فوتبال کوردوبا اشاره کرد.
سیاست‌های چپ تندرو () یا فوق رادیکال اصطلاحاتی هستند که علاوه بر توصیف طیف‌های سیاسی، برای توصیف موقعیت‌های سیاسی چپ استاندارد بکار می‌رود.
لوک مارک از دانشکده علوم اجتماعی و سیاسی در دانشگاه ادینبرو، چپ رادیکال را در اروپا، به کسانی اطلاق می‌کند که خودشان را به دلیل ناکارآمدی جناح چپ در جایگاه چپ سوسیال دمکراسی قرار می‌دهند. دو زیرمجموعه اصلی به دلیل خاستگاه خود برای تغییر بنیادی به سیستم سرمایه‌داری، چپ رادیکال نامیده می‌شوند؛ در عین اینکه آن‌ها برای پذیرش دمکراسی و چپ رادیکال، نسبت به لیبرال دمکراسی بیشتر خصومت می‌ورزند، هر نوع مصالحه‌ای با سرمایه‌داری را نیز تقبیح می‌کنند.
مارک، چهار زیرگروه در زمینه سیاست‌های چپ رادیکال در درون اروپای معاصر را برجسته می‌کند: کمونیست‌ها، سوسیالیسم دمکراتیک، سوسیالیست‌های پوپولیست و عوام‌گرایی هستند.
ویت هلوسک و لوبومیر کوپچک ویژگی دیگری مانند آمریکاستیزی، جنبش‌های ضد جهانی‌سازی، مخالفت با ناتو و رد ادغام اروپا به شناسایی‌هایی که توسط مارک و مود انجام شده بود افزود.
در فرانسه اصطلاح extrême-gauche (چپ افراطی) یک اصطلاح پذیرفته شده برای گروه‌های سیاسی که خود را در موقعیت چپ حزب سوسیالیست قرار می‌دهند پذیرفته شده‌است؛ مانند تروتسکیسم، مائوئیسم، کمونیست آنارشیست و چپ نو.
برخی از علمای سیاسی با زمینه مارکسیسم مانند سرج کوسرون، حیطه حزب کمونیست فرانسه را محدود می‌کنند اما هیچ اتفاق آرای واقعی حول آن نیست. خیلی از چپ‌ها با عقاید ضد آمریکایی قوی، ضد جهانی سازی، مخالفت با ناتو و رد ادغام اروپا سعی می‌کنند که از تأثیر منفی و کاهنده همگرایی آن‌ها با دسته‌بندی چپ رادیکال ـ با استفاده از مثال چپ چپ اجتناب کنند. این می‌تواند منعکس‌کننده یک نظریه فرهنگی مبهم باشد.
هربرت مک کلوسکی و دنیس چونگ ادعا می‌کنند که در ایالات متحده گروه‌های چپ رادیکال تعمداً از جامعه آمریکایی دلسرد شده‌اند و به شدت از آنچه که آن‌ها به عنوان انحطاط معنوی و اخلاقی موسسات آمریکایی مشاهده می‌کنند انتقاد می‌نمایند. آن‌ها بر این عقیده‌اند که جامعه آمریکایی که نیروهای توطئه آمیزی بر آن حاکم شده‌است برای شکست سایر اهداف ایدئولوژیکی تلاش می‌کند.
تعدادی از احزاب بسیار چپ در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مانند بریگاد سرخ و فراکسیون ارتش سرخ، سازمان‌های ستیزه گر را به وجود آوردند. این گروه‌ها به‌طور کلی قصد داشتند که نظام‌های سرمایه‌داری را سرنگون کرده و جوامع سوسیالیستی را جایگزین آن کنند.
جین کوربین با نام کامل جین فیلیپا کوربین (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۴) یک روزنامه‌نگار و فیلمساز بریتانیایی است که بیش از صد مستند اساساً برای بی‌بی‌سی و "مجموعه مستندهای پانوراما" ساخته‌است. او متخصص در امور آسیای مرکزی، خاورمیانه و تروریسم است و بسیاری از مسائل مهم حقوق بشر و رویدادهای سیاسی و نظامی جهانی را طی سه دهه گذشته مورد بررسی قرار داده‌است.
جین کوربین از دانشگاه کینگز لندن فارغ‌التحصیل شد و تا سال ۱۹۷۵ در انگلیس تحصیل کرد. او بخشی از اولین روزنامه نگاران تازه‌کار بود که توسط اخبار کانال ۴ قبل از اینکه در نوامبر ۱۹۸۲ کارش را شروع کند به خدمت گرفته شد. کوربین در حالی که با ITN کار می‌کرد وقایع خبری عمده ای مانند محاصره معبد مقدس سیکها در شهر امریستر در سال ۱۹۸۴ را پوشش داد و اعتصاب معدنچیان را در همان سال گزارش نمود. وی زمانی که بی نظیر بوتو در سال ۱۹۸۲به پاکستان بازمی‌گشت او را همراهی می‌کرد. کوربین از زمانی که او در سال ۱۹۸۸ به برنامه پر طرفدار بی‌بی‌سی به نام "مجموعه مستندهای پانوراما" پیوست، صدها مستندساز که به عنوان گزارشگر در مناطق جنگی کار می‌کردند و گزارشگران تحقیقاتی را تربیت کرد. او از سال ۱۹۹۸، زمانی که یکی از اولین گزارشگران برای شناسایی تهدید اسامه بن لادن در مرگ بر آمریکا بود، در زمینه ساختن فیلم‌هایی در مورد القاعده تخصص پیدا کرد.
کوربین به‌طور گسترده‌ای از خاورمیانه گزارش تهیه می‌کرد که منازعه بین اسرائیل و فلسطینیان را پوشش می‌داد که شامل شرکت او در مذاکراتی بود که به توافقات صلح اسلو در سال ۱۹۹۳منجر شد. او اخیراً فیلم Price Tag Wars را در زمینه فعالیت‌های نوجوانان جناح راست اسرائیل که دولت اسرائیل خودش آن‌ها را تروریست می‌نامد درست کرده‌است. کوربین در خلال اولین جنگ خلیج در سال ۱۹۹۲/ ۱۹۹۱ در زمانیکه وجود برنامه مخفی تسلیحات هسته ای صدام حسین و سلاح قدرتمند او فاش شد، گزارش‌هایی را از عراق تهیه کرد.
در طی جنگ دوم عراق در سال ۲۰۰۳، کوربین دسترسی منحصر به فردی به بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل متحد را به دست آورد که آن‌ها به دنبال ادعای سلاح‌های کشتار جمعی در عراق بودند که هرگز پیدا نشد. پس از فیلمبرداری تهاجم نیروهای بریتانیا و تصرف بصره، او دوباره به ائتلاف گروه تحقیقاتی عراق دسترسی پیدا کرد، زیرا که آن‌ها بدون هیچ نتیجه ای برای مقابله با ادعای سلاح‌های کشتار جمعی مورد استفاده قرار گرفتند تا جنگ را توجیه کنند.
جین کوربین از افغانستان و پاکستان برنامه‌هایی را به‌طور گسترده دربارهٔ طالبان، حقوق زنان و جنگ علیه ستیزه‌جویان در هر دو طرف مرز گزارش داده‌است. او شکار بن لادن در افغانستان و پاکستان را پوشش داد و یک فیلم مستند یک ساعته برای بی‌بی‌سی یک، بنام گروگان، در مورد تاکتیک‌های گروگانگیری القاعده در عراق را تهیه کرد. او تحقیقاتی را در شبکه «پدر بمب اسلامی»، دکتر آ. ق خان، در سوپر مارکت هسته ای (۲۰۰۴) را بررسی کرد و سپس از منطقه قبیله ای وزیرستان در مورد تأثیر راز کشیده شدن جنگ به پاکستان توسط آمریکا گزارش داد. در مرگ بن لادن (۲۰۱۱) او فاش ساخت که چگونه سازمان سیا نهایتاً رهبر القاعده فراری گروه تروریستی را رهگیری و به قتل رساند.
در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، کوربین قیام‌های خاورمیانه را به نام «بهار عربی» تحت پوشش قرار داد و از میدان تحریر قاهره جایی که حسنی مبارک از رئیس‌جمهوری مصر ساقط شد گزارش تهیه کرد. گزارش او از سوریه در زمینه نقض حقوق بشر علیه کودکان و زنان در شهر درعا موجب شد تا پرونده‌های این موضوع علیه اعضای رژیم رئیس‌جمهور بشار اسد روی میز دادگاه عدالت بین‌المللی برود.
در اول اکتبر ۲۰۱۴، بی‌بی‌سی دو پخش رواندا: داستان ناگفته، مستند ارائه شده توسط کوربین، که شامل حسابرسی انتقادی از نسل‌کشی رواندا بود که شامل ادعاهای صورت گرفته قبلی بود که هیچ حقیقتی در آن یافت نشد.Andrew Wallis ""Rwanda: The Untold Story": questions for the BBC" , Open Democracy", 6 October 2014Ian Burrell "BBC accused of promoting genocide denial in Rwanda documentary", "The Independent", 13 October 2014 به ویژه این که این ادعا رئیس‌جمهور پائول کاگیم سلف خود را به درگیر بودن در ساقط کردن هواپیمای جوونال هابیاریمانا متهم کرد؛ امری که بخشی از آن اتهامی برای نسل‌کشی سال ۱۹۹۴ بود.
براساس این برنامه، این امر باعث کشته شدن میلیون‌ها نفر از قوم هوتسی، نه به این دلیل که تحقیق توتسی‌ها نشان می‌داد، گردید. در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴، دولت رواندا برنامه‌های بی‌بی‌سی را در کینیاواندا، که یکی از اصلی‌ترین زبان‌ها در رواندا می‌باشد ممنوع کرد.Dugald Baird "Rwanda bans BBC broadcasts over genocide documentary", 24 October 2014"Rwanda suspends BBC broadcasts over genocide film", BBC News, 24 October 2014
در ماه اکتبر ۲۰۱۶ جین کوربین فیلم رزمندگان عرب اسرائیل را برای بی‌بی‌سی (نوشته مشترک با اورن روسانفلد) تهیه کرد. در این فیلم، جین کوربین اولین واحد سربازان عرب اسرائیلی را برای خدمت در کرانه باختری اشغال شده اسرائیل دنبال می‌کند. کوربین سه بار برنده جایزه جامعه تلویزیون سلطنتی و نامزد جایزه امی می‌باشد. وی گواهی‌های کارشناسانه ای در مورد افغانستان، پاکستان و عراق و نیز در مورد القاعده به کمیته‌های مختلف مجلس عوام ارائه داده‌است. او دو کتاب بنام‌های اول غزه و القاعده: شبکه ترور که جهان را تهدید می‌کند به نگارش درآورده است.
جین کوربین دو فرزند از ازدواج خود را با نماینده سابق محافظه کار جان ماپلس، بارون ماپلس که در سال ۲۰۱۲ فوت کرد، دارد.
تانگی دومبله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به صورت قرضی برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند.
صالح اوزچان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ترک تبار اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که او در آن بازی کرده‌، می‌توان به کلن اشاره کرد.
صالح اوزچان در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۲ به دیگر تیم فوتبال آلمان، بروسیادورتموند پیوست.
سانتر-سود (به انگلیسی: Centre-Sud) یک محله در کانادا است که در Ville-Marie واقع شده‌است.
ویلا دونیا (به ایتالیایی: Villa d'Ogna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. ویلا دونیا ۵٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۹۱ نفر جمعیت دارد و ۵۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تئاتر روستاولی () یک سالن نمایش در تفلیس، گرجستان است.
این تئاتر که در سال ۱۸۸۷ تأسیس شده دارای سه سالن با ظرفیت‌های ۷۸۶ نفر، ۳۰۰ نفر و ۱۸۲ نفر است.
سینما روستاولی () یک سینما در شهر تفلیس، گرجستان است.
این سینما که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شده دارای یک سالن به ظرفیت ۴۱۵ نفر می‌باشد.
پروتئین پاسخ اولیهٔ شماره ۸۸ تمایز میلوئید () مشهور به «MYD88» یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"MYD88"» کدگذاری می‌شود.
برای بررسی این پروتئین از ارگانیسم‌های مدل از جمله موش‌ها استفاده شده‌است. در این مطالعات، ارتباطی مابین این پروتئین و تشکیل آمیلوئید در بیماری آلزایمر یافت شده‌است.
در انسان، جهش در جایگاه ۲۶۵ این ژن، سبب بروز لنفوم غیر هاچکین از نوع «لنفوم سلول B منتشر» و «ماکروگلُبولینمی والندشتروم» می‌گردد.
همچنین پلی‌مورفیسم در این ژن با بروز برخی بیماری‌های عفونی و کولیت اولسروز مرتبط است.
تئاتر اپرا ملی گرجستان () یک سالن نمایش در تفلیس، گرجستان است.
این تئاتر که در سال ۱۸۵۱ تأسیس شده دارای ۸۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
پروتئین شمارهٔ ۱ تغییردهندهٔ SHC () که به‌اختصار «SHC1» نامیده می‌شود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن «"SHC1"» کدگذاری می‌شود.
این پروتئین در فرایند آپوپتوز نقش مهمی دارد.
از آنجایی که فعالیت‌های سیگنالینگِ SHC با خاصیت سرطان‌زایی برخی تومورها مرتبط است، ممکن است بتوان از آن، به‌عنوانِ «نشانگر تعیین پیش‌آگهی» در جریان درمان سرطان استفاده کرد.
پروتئین شمارهٔ ۲ متصل به گیرندهٔ فاکتور رشد () که به‌اختصار «Grb2» نامیده می‌شود، یک پروتئین وفق‌دهنده ترارسانی پیام است که در فرایند ترارسانی پیام/ارتباطات سلولی دخالت دارد. در انسان، این پروتئین توسط ژن «"GRB2"» کدگذاری می‌شود.