moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
براچو دو نورته (به پرتغالی: Braço do Norte) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. براچو دو نورته ۳۳٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد.
برازلندیا (به پرتغالی: Brazlândia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ناحیه فدرال (برزیل) واقع شده‌است. برازلندیا ۴۷۴٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٫۸۷۴ نفر جمعیت دارد.
برازوپولیس (به پرتغالی: Brazópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. برازوپولیس ۳۶۱٫۱۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۴۱۰ نفر جمعیت دارد و ۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براسنورت (به پرتغالی: Brasnorte) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. براسنورت ۲۰٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
برزیلوندیا (به پرتغالی: Brasilândia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. برزیلوندیا ۵٬۸۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
برناردو سایانو (به پرتغالی: Bernardo Sayão) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. برناردو سایانو ۹۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۴۸ نفر جمعیت دارد.
برونوپولیس (به پرتغالی: Brunópolis) یک شهرداری در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. برونوپولیس ۳۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد و ۸۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بزروس (به پرتغالی: Bezerros) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده‌است. بزروس ۴۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
بلا ویستا د میناس (به پرتغالی: Bela Vista de Minas) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بلا ویستا د میناس ۱۰۸٫۶۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
بلا ویستا دو تولدو (به پرتغالی: Bela Vista do Toldo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بلا ویستا دو تولدو ۶٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
برازیلیا د میناز (به پرتغالی: Brasília de Minas) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. برازیلیا د میناز ۱٬۳۹۸٫۵۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۴۰۵ نفر جمعیت دارد و ۹۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بالناریو کامبوریو (به پرتغالی: Balneário Camboriú) یک شهرداری‌های برزیل و شهرداری و شهر بزرگ در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بالناریو کامبوریو ۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۵٬۷۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بالناریو رینکوا (به پرتغالی: Balneário Rincão) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بالناریو رینکوا ۱۲٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد.
بارسلوس (به پرتغالی: Barcelos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده‌است. بارسلوس ۱۲۲٬۴۷۵٫۷۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۶۳۸ نفر جمعیت دارد.
بارا دو گارچاز (به پرتغالی: Barra do Garças) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. بارا دو گارچاز ۶۱٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
باتایپورا (به پرتغالی: Batayporã) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. باتایپورا ۱٬۸۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
ایویو (به پرتغالی: Iuiú) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ایویو ۱۱٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
بلو اورینته (به پرتغالی: Belo Oriente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بلو اورینته ۲۶٬۹۹۴ نفر جمعیت دارد.
بم خسوس دو اوسته (به پرتغالی: Bom Jesus do Oeste) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بم خسوس دو اوسته ۶۳٫۵۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۶۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمبینهاس (به پرتغالی: Bombinhas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بمبینهاس ۳۴٫۴۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمس خسوس دا سرا (به پرتغالی: Bom Jesus da Serra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بمس خسوس دا سرا ۹٬۸۲۳ نفر جمعیت دارد.
بمس خسوس دا لاپا (به پرتغالی: Bom Jesus da Lapa) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بمس خسوس دا لاپا ۴٬۱۱۵٫۵۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹٬۶۶۲ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳٫۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمس خسوس را دو ایتاباپوآنا (به پرتغالی: Bom Jesus do Itabapoana) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده‌است. بمس خسوس را دو ایتاباپوآنا ۵۹۸٫۴۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۲۰۳ نفر جمعیت دارد و ۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمس خسوس را دو گالو (به پرتغالی: Bom Jesus do Galho) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بمس خسوس را دو گالو ۱۴٬۸۶۲ نفر جمعیت دارد.
بندیتو نوو (به پرتغالی: Benedito Novo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بندیتو نوو ۱۱٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
بی‌پست () شرکت دولتی پست بلژیک است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
بوآ اسپرانسا (به پرتغالی: Boa Esperança) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوآ اسپرانسا ۸۶۰٫۶۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد و ۷۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوآ نوا (به پرتغالی: Boa Nova) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بوآ نوا ۱۲٬۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
بوآ ویستا دو بوریکا (به پرتغالی: Boa Vista do Buricá) یک شهرداری در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوآ ویستا دو بوریکا ۱۰۹٫۵۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۱۲ نفر جمعیت دارد و ۲۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمس خسوس دو آراگویا (به پرتغالی: Bom Jesus do Araguaia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. بمس خسوس دو آراگویا ۶٬۷۰۶ نفر جمعیت دارد.
بمس خسوس دو توکانتینس (به پرتغالی: Bom Jesus do Tocantins) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. بمس خسوس دو توکانتینس ۱٬۳۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد.
بنتو گونسالوز (به پرتغالی: Bento Gonçalves) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بنتو گونسالوز ۳۸۲٫۵۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۱٬۸۰۳ نفر جمعیت دارد و ۶۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای روورتو، ویلا لاجارینا، ترامبیلنو، ترانیولو و نوگاردو خواهرخوانده‌های بنتو گونسالوز (ریو گراند دو سول) هستند.
بوآ ویستا دو توپیم (به پرتغالی: Boa Vista do Tupim) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بوآ ویستا دو توپیم ۱۸٬۵۳۱ نفر جمعیت دارد.
بوآ ویستا دو سول (به پرتغالی: Boa Vista do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوآ ویستا دو سول ۲٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
بوآ ویستا دو کادادو (به پرتغالی: Boa Vista do Cadeado) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوآ ویستا دو کادادو ۲٬۴۶۸ نفر جمعیت دارد.
بوتلهوس (به پرتغالی: Botelhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوتلهوس ۱۴٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
بوتوورا (به پرتغالی: Botuverá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بوتوورا ۵٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
بوتیا (به پرتغالی: Butiá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوتیا ۲۰٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد.
بودوکنا (به پرتغالی: Bodoquena) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. بودوکنا ۲٫۵۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گروه آیسو () شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
بوردا دا ماتا (به پرتغالی: Borda da Mata) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوردا دا ماتا ۳۰۱٬۱۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۶۱۴ نفر جمعیت دارد و ۸۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوریتی دو توکانتینس (به پرتغالی: Buriti do Tocantins) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. بوریتی دو توکانتینس ۲۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۴۹۷ نفر جمعیت دارد.
بوریتیراما (به پرتغالی: Buritirama) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بوریتیراما ۳٬۹۴۱٫۸۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۲۷۶ نفر جمعیت دارد و ۴۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوزانو (به پرتغالی: Bozano) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوزانو ۲٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
بوسوروکا (به پرتغالی: Bossoroca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوسوروکا ۱٬۶۱۰٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
بوکا دو آکر (به پرتغالی: Boca do Acre) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده‌است. بوکا دو آکر ۳۴٬۶۳۵ نفر جمعیت دارد.
بوکاینا دو سول (به پرتغالی: Bocaina do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بوکاینا دو سول ۳٬۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
بوکریرائو دو لئو (به پرتغالی: Boqueirão do Leão) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوکریرائو دو لئو ۷٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد.
بوربا (به پرتغالی: Borba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده‌است. بوربا ۴۴٬۲۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۷۴۸ نفر جمعیت دارد.
بوتوپورا (به پرتغالی: Botuporã) یک شهرداری در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بوتوپورا ۱۰٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
ایریور () شرکت الکترونیک کره‌ای است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
بوکاینا دو میناز (به پرتغالی: Bocaina de Minas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوکاینا دو میناز ۵٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد.
بوم پرنسیپیو (به پرتغالی: Bom Princípio) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوم پرنسیپیو ۱۴٬۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
شمارنده کارت (به انگلیسی: "The Card Counter") یک فیلم جنایی آمریکایی ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی پل شریدر با بازی اسکار آیزاک، تای شرایدن، تیفانی هدیش و ویلم دفو است. این فیلم در هفتاد و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد و در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط فوکس فیچرز در ایالات متحده منتشر شد و بازخوردهای مطلوبی دریافت کرد.
یک قمارباز و سرباز سابق با نام ویلیام تِل قصد دارد مرد جوانی را اصلاح کند که به دنبال انتقام از یک دشمن متقابل از گذشته آنها است. تل فقط می‌خواهد ورق بازی کند. وجود اسپارتی او در مسیر کازینو زمانی از بین می‌رود که سیرک، یک مرد جوان آسیب‌پذیر و عصبانی که دنبال کمک برای اجرای نقشهٔ خود برای انتقام از یک سرهنگ نظامی است، به او نزدیک می‌شود. تل از طریق رابطه‌اش با سیرک شانسی برای رستگاری می‌بیند.
در اکتبر سال ۲۰۱۹ اعلام شد که اسکار آیزاک برای بازی در این فیلم، نویسندگی و کارگردانی پل شریدر انتخاب شده‌است.Oscar Isaac Boards Paul Schrader Revenge Thriller ‘The Card Counter’ – AFM در ژانویه سال ۲۰۲۰، شریدر اعلام کرد که تی شریدان، تیفانی هدیش و ویلم دافو به جمع بازیگران اضافه شده‌اند.Paul Schrader Chooses His Own ‘First Reformed’ As The Best Film Of The Past Decade
فیلمبرداری در بیلاکسی، میسیسیپی در ۲۴ فوریه سال ۲۰۲۰ آغاز شد. در ۱۶ مارس ۲۰۲۰، تولید این فیلم پس از آنکه بازیگر با نقشی کوچک که از لس آنجلس به آنجا پرواز کرده بود از نظر آزمایش بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در طی دنیاگیری کووید-۱۹ مثبت اعلام شد کار متوقف شد. تولید این فیلم در ۶ ژوئیه سال ۲۰۲۰ از سر گرفته شد و در ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۲۰ به پایان رسید.
بوم خسوس (به پرتغالی: Bom Jesus) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوم خسوس ۲٬۶۲۵٫۶۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۰۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوم خسوس (به پرتغالی: Bom Jesus) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بوم خسوس ۳٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
آیکونیکس اینترتینمنت () شرکت سرگرمی کره‌ای است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
بوم دسپاچو (به پرتغالی: Bom Despacho) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوم دسپاچو ۱٬۲۱۳٫۲۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۰۲۸ نفر جمعیت دارد و ۷۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوم رپوسو (به پرتغالی: Bom Repouso) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوم رپوسو ۱۰٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد.
بوم رتیرو دو سول (به پرتغالی: Bom Retiro do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. بوم رتیرو دو سول ۱۲٬۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
بوم ریتیرو (به پرتغالی: Bom Retiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بوم ریتیرو ۱٬۰۵۵٫۵۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۰۶۰ نفر جمعیت دارد.
بوم ژاردیم (به پرتغالی: Bom Jardim) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده‌است. بوم ژاردیم ۳۸۴٫۹۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۶۱۶ نفر جمعیت دارد و ۵۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوم ژاردیم دا سرا (به پرتغالی: Bom Jardim da Serra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بوم ژاردیم دا سرا ۴٬۷۷۲ نفر جمعیت دارد.
بوکویرا (به پرتغالی: Boquira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بوکویرا ۲۱٬۴۹۷ نفر جمعیت دارد.
بوم ژاردیم دی میناز (به پرتغالی: Bom Jardim de Minas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوم ژاردیم دی میناز ۳۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوم سوسسو (به پرتغالی: Bom Sucesso) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بوم سوسسو ۷۰۶٫۱۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد و ۹۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونیتو (به پرتغالی: Bonito) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بونیتو ۱۶٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد.
بونیتو (به پرتغالی: Bonito) یک شهرداری در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. بونیتو ۴٬۹۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد و ۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونیتو دو میناس (به پرتغالی: Bonito de Minas) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بونیتو دو میناس ۳٬۹۰۴٫۹۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونینال (به پرتغالی: Boninal) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بونینال ۱۴٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
بیکاس (به پرتغالی: Bicas) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بیکاس ۱۳۹٬۵۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۵۵۴ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیگواچو (به پرتغالی: Biguaçu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. بیگواچو ۶۹٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد.
هیوسانگ () شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد.
جا دو توکانتینس (به پرتغالی: Jaú do Tocantins) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. جا دو توکانتینس ۳٬۸۷۸ نفر جمعیت دارد.
جائورو (به پرتغالی: Jauru) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جائورو ۱٫۲۱۷٬۴۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد.
جابوتیکاتوباس (به پرتغالی: Jaboticatubas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جابوتیکاتوباس ۲۰٬۴۱۸ نفر جمعیت دارد.
جابورا (به پرتغالی: Jaborá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. جابورا ۳٬۹۱۸ نفر جمعیت دارد.
جابورندی (به پرتغالی: Jaborandi) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جابورندی ۸٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
جاپری (به پرتغالی: Japeri) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده‌است. جاپری ۸۲٫۴۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۵۴۸ نفر جمعیت دارد و ۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جاپی (به پرتغالی: Japi) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. جاپی ۱۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۹۵ نفر جمعیت دارد.
جاتای (به پرتغالی: Jataí) یک شهرداری در برزیل است که در گوییاس واقع شده‌است. جاتای ۷٫۱۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۲٬۰۶۵ نفر جمعیت دارد و ۷۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کامبینادو (به پرتغالی: Combinado) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. کامبینادو ۲۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۶۱ نفر جمعیت دارد.
جاتی (به پرتغالی: Jateí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. جاتی ۱٬۹۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۲۱ نفر جمعیت دارد.
جاچانی (به پرتغالی: Jaçanã) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. جاچانی ۹٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد.
جاراگواری (به پرتغالی: Jaraguari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. جاراگواری ۲٬۹۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
جاری (به پرتغالی: Jari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. جاری ۸۵۶٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۴۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جاسینتو (به پرتغالی: Jacinto) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جاسینتو ۱٬۳۹۳٫۶۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۳۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جاسینتو ماچادو (به پرتغالی: Jacinto Machado) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. جاسینتو ماچادو ۱۰٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
جاگواراچو (به پرتغالی: Jaguaraçu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جاگواراچو ۳٬۱۴۲ نفر جمعیت دارد.
جاگواراری (به پرتغالی: Jaguarari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جاگواراری ۳۳٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد.
جاگواریپ (به پرتغالی: Jaguaripe) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جاگواریپ ۱۸٬۹۸۱ نفر جمعیت دارد.
جاگواکوارا (به پرتغالی: Jaguaquara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جاگواکوارا ۵۴٬۶۷۳ نفر جمعیت دارد.
جالیو د کاستیلوس (به پرتغالی: Júlio de Castilhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. جالیو د کاستیلوس ۱٬۹۲۹٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۲۲۴ نفر جمعیت دارد و ۵۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جامپروکا در نقشه
جامپروکا (به پرتغالی: Jampruca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جامپروکا ۵٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد.
جانگادا (به پرتغالی: Jangada) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جانگادا ۱٬۰۲۱٫۹۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جانواریا (به پرتغالی: Januária) یک شهرداری در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جانواریا ۶٬۶۹۱٫۱۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد و ۴۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرموآبو (به پرتغالی: Jeremoabo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جرموآبو ۴٬۶۵۶٫۲۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گراواتال (به پرتغالی: Gravatal) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. گراواتال ۱۱٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
جسیارا (به پرتغالی: Jaciara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جسیارا ۲۷٬۸۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جکابا (به پرتغالی: Jeceaba) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جکابا ۴٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
جکاراچی (به پرتغالی: Jacaraci) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جکاراچی ۱۴٬۸۵۰ نفر جمعیت دارد.
جکویتیبا (به پرتغالی: Jequitibá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جکویتیبا ۵٬۲۰۷ نفر جمعیت دارد.
جکیوا دا پریا (به پرتغالی: Jequiá da Praia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آلاگواس واقع شده‌است. جکیوا دا پریا ۳۳۸٫۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد.
جگوارونا (به پرتغالی: Jaguaruna) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. جگوارونا ۲۰٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
جگواری (به پرتغالی: Jaguari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. جگواری ۱۰٬۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
جوآو دورادو (به پرتغالی: João Dourado) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جوآو دورادو ۲۵٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
جوآو دیاس (به پرتغالی: João Dias) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. جوآو دیاس ۲٬۶۵۴ نفر جمعیت دارد.
جوائو پینیرو (به پرتغالی: João Pinheiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جوائو پینیرو ۱۰٫۷۲۷٬۴۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جوتای (به پرتغالی: Jutaí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده‌است. جوتای ۶۹٬۵۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۸۸۶ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جوتی (به پرتغالی: Juti) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. جوتی ۱٬۵۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
هیومکس () شرکت الکترونیک کره‌ای است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
جورونا (به پرتغالی: Juruena) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جورونا ۱۶٬۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
جوسارا (به پرتغالی: Jussara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جوسارا ۱۵٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
جوساری (به پرتغالی: Jussari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جوساری ۵٬۷۶۸ نفر جمعیت دارد.
جوسیاپ (به پرتغالی: Jussiape) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جوسیاپ ۵٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
جوسیمیرا (به پرتغالی: Juscimeira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جوسیمیرا ۱۱٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
جوکوروتو (به پرتغالی: Jucurutu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. جوکوروتو ۱۸٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد.
جوکوروچو (به پرتغالی: Jucuruçu) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جوکوروچو ۸٬۹۸۸ نفر جمعیت دارد.
جوندیا (به پرتغالی: Jundiá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. جوندیا ۳٬۹۲۲ نفر جمعیت دارد.
جوروا (به پرتغالی: Juruá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آمازوناس (برزیل) واقع شده‌است. جوروا ۱۵٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد.
جوینا (به پرتغالی: Juína) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. جوینا ۲۶٬۲۵۱٫۲۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جیتانا (به پرتغالی: Jitaúna) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جیتانا ۱۰٬۸۰۸ نفر جمعیت دارد.
جیروآ (به پرتغالی: Giruá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. جیروآ ۸۵۵٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۸۶۳ نفر جمعیت دارد.
جیکیریچا (به پرتغالی: Jiquiriçá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. جیکیریچا ۱۴٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
هتل شیلا () شرکت مهمان‌نوازی کره‌ای است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از گروه سامسونگ می‌باشد.
چا د آلگریا (به پرتغالی: Chã de Alegria) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده‌است. چا د آلگریا ۱۳٬۵۵۶ نفر جمعیت دارد.
چاپادا آریا (به پرتغالی: Chapada de Areia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. چاپادا آریا ۶۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۱۰ نفر جمعیت دارد.
چاپادا دا ناتیویداد (به پرتغالی: Chapada da Natividade) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. چاپادا دا ناتیویداد ۱٬۶۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
چاپادا دوس گویمارس (به پرتغالی: Chapada dos Guimarães) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. چاپادا دوس گویمارس ۱۹٬۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
چاپادائو دو سول (به پرتغالی: Chapadão do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. چاپادائو دو سول ۳٬۸۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
چاکارا (به پرتغالی: Chácara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. چاکارا ۳٬۱۸۶ نفر جمعیت دارد.
چپادائو دو لاگهادو (به پرتغالی: Chapadão do Lageado) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. چپادائو دو لاگهادو ۳٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
چو گرانده (به پرتغالی: Chã Grande) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده‌است. چو گرانده ۲۱٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد.
چورچو (به پرتغالی: Chorrochó) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. چورچو ۱۱٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
چویسکا (به پرتغالی: Chuvisca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. چویسکا ۵٬۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
هایت جینرو () شرکت صنایع غذایی کره‌ای است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
روز جهانی خلاقیت و نوآوری () از روزهای جهانی سازمان ملل متحد است که سالانه با هدف آگاهی دربارهٔ اهمیت خلاقیت و نوآوری در حل مشکلات با توجه به پیشبرد اهداف توسعه پایدار برگزار می‌شود. این روز با قطعنامهٔ ۷۱/۲۸۴ سازمان ملل متحد و با حمایت ۸۰ کشور ایجاد شد. اولین گرامیداشت روز جهانی خلاقیت و نوآوری، در ۲۱ آوریل ۲۰۱۸ بود.
هدف از این روز، تشویق تفکر چند رشته‌ای خلاق در سطح فردی و گروهی است که طبق گزارش ویژهٔ یونسکو، برنامه عمران ملل متحد و دفتر همکاری‌های جنوب-جنوب ملل متحد، نوآوری و خلاقیت در حال تبدیل شدن به ثروت واقعی برای هر کشور در قرن اخیر است.
چیادور (به پرتغالی: Chiador) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. چیادور ۲٬۶۷۱ نفر جمعیت دارد.
خوارا (به پرتغالی: Juara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. خوارا ۲۲٬۶۲۲٫۳۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
خوزه بویتوکس (به پرتغالی: José Boiteux) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. خوزه بویتوکس ۴۰۵٫۵۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد.
خوزه دا پنها (به پرتغالی: José da Penha) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. خوزه دا پنها ۵٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد.
خوزه رایدان (به پرتغالی: José Raydan) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. خوزه رایدان ۵٬۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
دئوداپولیس (به پرتغالی: Deodápolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. دئوداپولیس ۸۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
دارچینوپولیس (به پرتغالی: Darcinópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. دارچینوپولیس ۱٬۶۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۷۴ نفر جمعیت دارد.
داریو میرا (به پرتغالی: Dário Meira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. داریو میرا ۱۰٬۵۲۵ نفر جمعیت دارد.
دام پدریتو (به پرتغالی: Dom Pedrito) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دام پدریتو ۵٬۱۹۲٫۱۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸٬۳۳۹ نفر جمعیت دارد.
دزسیس دو نوامبر (به پرتغالی: Dezesseis de Novembro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دزسیس دو نوامبر ۲۱۶٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
دسکانسو (به پرتغالی: Descanso) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. دسکانسو ۸٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
دکس گودس فاکسینال (به پرتغالی: Faxinal dos Guedes) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. دکس گودس فاکسینال ۲۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۶۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دکوبرتو (به پرتغالی: Descoberto) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دکوبرتو ۵٬۰۲۹ نفر جمعیت دارد.
دلتا (به پرتغالی: Delta) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دلتا ۱۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۷۶۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دلفیم موریرا (به پرتغالی: Delfim Moreira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دلفیم موریرا ۴۰۸٫۱۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دلمیرو گوویا (به پرتغالی: Delmiro Gouveia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در آلاگواس واقع شده‌است. دلمیرو گوویا ۶۰۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲٬۲۶۲ نفر جمعیت دارد و ۲۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دنیز (به پرتغالی: Denise) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. دنیز ۹٬۵۴۴ نفر جمعیت دارد.
دوئر (به پرتغالی: Dueré) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. دوئر ۴٬۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
دوتور پدرینیو (به پرتغالی: Doutor Pedrinho) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. دوتور پدرینیو ۴٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
دوتور ریکاردو (به پرتغالی: Doutor Ricardo) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دوتور ریکاردو ۱٬۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
دورادینا (به پرتغالی: Douradina) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. دورادینا ۲۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۷۵ نفر جمعیت دارد و ۵۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوم باسیلیو (به پرتغالی: Dom Basílio) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. دوم باسیلیو ۶۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۲۴۰ نفر جمعیت دارد و ۴۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوم پدرو د آلکانتارا (به پرتغالی: Dom Pedro de Alcântara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دوم پدرو د آلکانتارا ۲٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد.
دوم فلیسیانو (به پرتغالی: Dom Feliciano) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دوم فلیسیانو ۱۵٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
دوم کاواتی (به پرتغالی: Dom Cavati) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دوم کاواتی ۵٬۰۴۸ نفر جمعیت دارد.
دوم ویچوسو (به پرتغالی: Dom Viçoso) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دوم ویچوسو ۱۱۳٫۱۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۹۷ نفر جمعیت دارد.
دونا اما (به پرتغالی: Dona Emma) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. دونا اما ۴٬۱۸۶ نفر جمعیت دارد.
دونا اوزبیا (به پرتغالی: Dona Euzébia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دونا اوزبیا ۶٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
دونا فرانسیسکا (به پرتغالی: Dona Francisca) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دونا فرانسیسکا ۲٬۹۹۹ نفر جمعیت دارد.
دیاس اویلا (به پرتغالی: Dias d'Ávila) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. دیاس اویلا ۸۲٬۴۳۲ نفر جمعیت دارد.
دیامانتینو (به پرتغالی: Diamantino) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. دیامانتینو ۲۲٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیانوپولیس (به پرتغالی: Dianópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. دیانوپولیس ۳٫۲۱۷٬۱۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد و ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانوا لایف () شرکت بیمه کره‌ای است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت هانوا می‌باشد.
فاروپیلها (به پرتغالی: Farroupilha) یک شهرداری در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. فاروپیلها ۷۳٬۰۶۱ نفر جمعیت دارد.
شهر لاتینا خواهرخواندهٔ فاروپیلها هست.
فاکسینال دو سوتورنو (به پرتغالی: Faxinal do Soturno) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. فاکسینال دو سوتورنو ۶٬۶۶۳ نفر جمعیت دارد.
فازندا ویلانووا (به پرتغالی: Fazenda Vilanova) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. فازندا ویلانووا ۴٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد.
فاتیما (به پرتغالی: Fátima) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. فاتیما ۱۷٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد.
فاتیما دو سول (به پرتغالی: Fátima do Sul) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. فاتیما دو سول ۳۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
فاتیما (به پرتغالی: Fátima) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. فاتیما ۳٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
فاما (به پرتغالی: Fama) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. فاما ۲٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
اماراژی (به پرتغالی: Amaraji) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده‌است. اماراژی ۲۳۴٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انگیسا (به پرتغالی: Angical) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. انگیسا ۱۳٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد.
ارابوتا (به پرتغالی: Arabutã) یک شهرداری‌ در منطقه جنوب برزیل است که در ایالت سانتا کاتارینا واقع شده‌است. ارابوتا ۴٬۲۶۷ نفر جمعیت دارد.
دیلرماندو دی آگیار (به پرتغالی: Dilermando de Aguiar) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. دیلرماندو دی آگیار ۳٬۰۰۲ نفر جمعیت دارد.
دیویسا نوا (به پرتغالی: Divisa Nova) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. دیویسا نوا ۶٬۰۲۵ نفر جمعیت دارد.
ژائو کامارا (به پرتغالی: João Câmara) یک شهرداری در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژائو کامارا ۷۱۴٫۹۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۱۶۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاردیم (به پرتغالی: Jardim) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. ژاردیم ۲٫۲۰۱٫۷۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاردیم بوتونیکو (به پرتغالی: Jardim Botânico) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ناحیه فدرال (برزیل) واقع شده‌است.
ژاردیم دو سریدو (به پرتغالی: Jardim do Seridó) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژاردیم دو سریدو ۱۲٬۳۹۶ نفر جمعیت دارد.
ژاردیم دی آنژیکوس (به پرتغالی: Jardim de Angicos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژاردیم دی آنژیکوس ۲٬۶۰۶ نفر جمعیت دارد.
ژاردینوپولیس (به پرتغالی: Jardinópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. ژاردینوپولیس ۱٬۵۴۶ نفر جمعیت دارد.
ژاکوئیزینو (به پرتغالی: Jacuizinho) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. ژاکوئیزینو ۲٬۷۰۶ نفر جمعیت دارد.
ژاکویی (به پرتغالی: Jacuí) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ژاکویی ۴۰۹٫۷۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۶۹۱ نفر جمعیت دارد.
ژاندایرا (به پرتغالی: Jandaíra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژاندایرا ۶٬۸۹۳ نفر جمعیت دارد.
ژاندایرا (به پرتغالی: Jandaíra) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ژاندایرا ۶۴۲٫۶۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۷۲۶ نفر جمعیت دارد.
ژاندویس (به پرتغالی: Janduís) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژاندویس ۵٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
ژنرال کارنیرو (به پرتغالی: General Carneiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. ژنرال کارنیرو ۳٬۷۲۱٫۰۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۹۲ نفر جمعیت دارد و ۳۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژنرال کامارا (به پرتغالی: General Câmara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. ژنرال کامارا ۸٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد.
ژنرال مینارد (به پرتغالی: General Maynard) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سرژیپه واقع شده‌است. ژنرال مینارد ۲۰٫۲۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوارینا (به پرتغالی: Juarina) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. ژوارینا ۲٬۱۸۴ نفر جمعیت دارد.
ژوانسیا (به پرتغالی: Joanésia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ژوانسیا ۴٬۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
ژوپیا (به پرتغالی: Jupiá) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. ژوپیا ۲٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد.
ژاردیم دی پیرانز (به پرتغالی: Jardim de Piranhas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ژاردیم دی پیرانز ۱۴٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
دیونیسیو سرکویرا (به پرتغالی: Dionísio Cerqueira) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده‌است. دیونیسیو سرکویرا ۱۵٬۵۴۵ نفر جمعیت دارد.
ژورویا (به پرتغالی: Juruaia) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ژورویا ۱۰٬۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
سدرو دو سائو جوائو (به پرتغالی: Cedro de São João) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سرژیپه واقع شده‌است. سدرو دو سائو جوائو ۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد.
علی‌اصغر مهاجر (تولد 30 مرداد 1301 فوت 27 فروردین 1375) مترجم، نویسنده، ناشر و سیاستمدار ایرانی بود. او از گردانندگان انتشارات فرانکلین بود و مدتی فرمانداری قزوین را بر عهده داشت. برخی به نقش او در انحلال مؤسسه فرانکلین و سرقت دارایی‌های این مؤسسه اشاره کرده‌اند. در هالیوود هیلز، لوس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده، دفن شده است.
مهاجر در سال ۱۳۰۱ در تهران به دنیا آمد و پس از تحصیلات متوسطه در وزارت دارایی استخدام شد. او به تحصیلاتش ادامه داد و در سال ۱۳۲۵ از دانشکدهٔ حقوق دانش‌آموخته شد. از سربازی معاف شد و مدتی در کلاس‌های شبانه‌روزی بزرگسالان تدریس می‌کرد. بعد، به مدت دو سال در آبادان و تهران به رانندگی مشغول بود. در سال ۱۳۳۵ در انتشارات فرانکلین مشغول به کار شد. در این مدت مورد اعتماد همایون صنعتی مدیر فرانکلین قرار گرفت و با سفارش او، برای اجرای طرح مبارزه با بی‌سوادی، فرماندار قزوین شد. وقتی صنعتی از فرانکلین جدا شد، مدیریت این مؤسسه را به مهاجر سپرد. صنعتی در این باره می‌گوید:
به روایت عبدالرحیم جعفری، ابتدا احمد آرام مهاجر را به جعفری معرفی کرد و سپس جعفری او را نزد صنعتی‌زاده فرستاد. جعفری در این باره می‌گوید:
عبدالحسین آذرنگ دربارهٔ مهاجر چنین می‌گوید:
مرکز پلیس (به انگلیسی: "Copshop") یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی به کارگردانی جو کارنهان و نویسندگی کورت مک‌لئود و کارنهان است که براساس داستانی از مک‌لئود و مارک ویلیامز ساخته شده‌است. در این فیلم که جرارد باتلر، فرانک گریلو و الکسیس لودر در آن بازی می‌کنند، در یک ایستگاه پلیس در یک شهر کوچک قرار دارد که به میدان جنگ بین یک آدمکش حرفه‌ای، یک پلیس تازه‌کار و یک شیاد مسلح تبدیل می‌شود.
فیلمبرداری در اکتبر تا نوامبر سال ۲۰۲۰ جورجیا و نیومکزیکو انجام شد. این فیلم قرار است توسط کمپانی اوپن رود فیلمز در ایالات متحده منتشر بشود.
ایستگاه پلیسی در یک شهر کوچک به‌صورت غیرمنتظره‌ای تبدیل به میدان نبردی میان یک قاتل حرفه‌ای (باتلر)، یک پلیس زن تازه‌کار اما باهوش و یک شیاد غیرقابل‌اعتماد (گریلو) که هیچ جایی برای رفتن ندارد و در جستجوی مکان امنی به پشت میله‌های زندان پناه می‌برد، می‌شود.
فیلم‌برداری اصلی در اکتبر سال ۲۰۲۰ در استودیوی بلک هال در آتلانتا آغاز شد. همچنین فیلمبرداری در البوکرکی، نیومکزیکو. در ۲ اکتبر، فیلمبرداری پس از مثبت بودن آزمایش ۳ نفر از اعضای بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در میان دنیاگیری کووید-۱۹ کار تعطیل شد. فیلمبرداری تا ۵ اکتبر از سر گرفته شده بودN'Duka, Amanda (October 5, 2020). "Alexis Louder To Co-Star In Action Thriller 'CopShop' Opposite Gerard Butler & Frank Grillo". "Deadline Hollywood". Retrieved December 1, 2020. و در تاریخ ۲۰ نوامبر به پایان رسیده بود.
مارسلینو دوس سانتوس (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل موزامبیک بود.
مارسلینو دوس سانتوس در ۱۱ فوریه ۲۰۲۰، در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
مارسلینو دوس سانتوس در ۲۰ مه ۱۹۲۹ در لومبو، موزامبیک به دنیا آمد. پدرش فیرمیندو دوس سانتوس و مادرش ترزا سابینو دوس سانتوس نام داشت. پدرش یک فعال سیاسی متعلق به انجمن آفریقایی موزامبیک بود. او در لورنسو مارکز (ماپوتو کنونی) پایتخت موزامبیک بزرگ شد.Marcelino dos Santos (1929– )
او در یک کارخانه تحت کنترل رژیم کارگری پرتغال شروع به کار کرد و با خشونت و نژادپرستی علیه کارگران کارخانه در موزامبیک روبرو شد. دوس سانتوس با وابستگی‌های سیاسی پدرش و تجربیات اولیه کارگری به دنبال ایده‌های خود رفت.A people cannot bid farewell to their history هنگامی که او ۱۸ ساله بود، موزامبیک را ترک کرد تا به مدرسه در لیسبون، پرتغال برود، آنجا بود که او با نوشتن و اشعار خود ایده‌های پدرش را در مورد اتحاد در میان کسانی که تحت ستم استعمار پرتغال بودند بیان کرد. Marcelino dos Santos
در خانه دانشجویان امپراتوری در لیسبون، دوس سانتوس و دیگران به‌طور فزاینده‌ای احساسات ملی‌گرایانه خود را گسترش دادند. برخی از مردانی که دوس سانتوس با یکدیگر همراهی داشتند و ایده‌های خود را با آهم به اشتراک گذاشتند، آمیلکار کابرال، آگوستینیو نتو، و ادواردو موندلین بودند که همگی رهبران آینده ناسیونالیست‌ها در گینه بیسائو، آنگولا و موزامبیک بودند. Marcelino dos Santos
در اوایل دهه ۱۹۵۰، این دانشجویان ملی‌گرا مورد ظن پلیس سیاسی پرتغال قرار گرفتند و بنابراین دوس سانتوس و دیگران تصمیم گرفتند به کشورهای مختلف فرار کنند. دوس سانتوس به فرانسه گریخت و در آنجا با بسیاری دیگر از ملی‌گرایان آفریقایی تبعیدی کار کرد. Mozambique: Frelimo Founder Marcelino Dos Santos Dies در پاریس دوس سانتوس در میان نویسندگان و هنرمندان چپ آفریقایی زندگی می‌کرد که بخشی از مجله ادبی Presence Africaine بودند. او با استفاده از نام‌های مستعار - Kalungano در نشریات پرتغالی زبان و Lilinho Micaia در اتحاد جماهیر شوروی مجموعه شعرهایی را منتشر کرد.La Revue Présence Africaine
ادواردو موندلین، یکی از ناسیونالیست‌های بسیار اثرگذار آفریقایی که دوس سانتوس در پرتغال با او آشنا شده بود، تصمیم گرفت ایده‌ه یک جبهه متحد برای مستعمرات آفریقایی تحت حاکمیت پرتغال را برای شروع مبارزه برای استقلال به اجرا گذارد و دوس سانتوس از او حمایت کرد. Frelimo founder Marcelino dos Santos dies ارتباطات آکادمیک که مارسلینو و موندلین در زمان جوانی خود برقرار کردند، بخش مهمی از موفقیت فرلیمو بود، زیرا ژولیوس نایرره از عملکرد موزامبیک در خارج از تانزانیا حمایت کرد. در حالی که مارسلینو و دیگرانی که در پرتغال تحصیل کرده بودند، بنیانگذاران آن شدند.Vol. 25, No. 1, Jan. - Mar., 1978, Southern Africa: Confrontation and Conflict
این تأسیس جبهه برای آزادی موزامبیک (فرلیمو) بود. فرلیمو، حزبی که جنگ برای استقلال از پرتغال را برعهده گرفت و به راه انداخت، اولین کنگره خود را در سپتامبر ۱۹۶۲ در تانزانیا برگزار کرد. Marcelino dos Santos سه حزب اصلی موزامبیک UDENAMO، MANU (اتحادیه ناسیونالیست آفریقایی موزامبیک)؛ و UNAHI با هم ترکیب شدند و فرلیمو را تشکیل دادند.Eduardo Chivambo Mondlane and the Enigma of Revolutionary Leadership
از آنجایی که فرلیمو یک جنبش آزادی‌بخش بود، آنها بسیار به کمک و حمایت ملل و سازمان‌های مختلف وابسته بودند. هدف اولیه راه‌های دستیابی به تدارکات و تسلیحات برای جنگ چریکی بود، اما همچنین تمرکز زیادی بر جلب حمایت سازمان ملل وجود داشت.در روند جلب حمایت دیگران، حزب امیدوار بود پرتغال را از بقیه جهان دور و منزوی کند. آنها معتقد بودند که این امر. به طور قابل توجهی تسلط این کشور بر مستعمرات آفریقا را تضعیف خواهد کرد.Cold War migration: Mozambican workers,students and troopers in East Germany
بسیاری از کشورهای مختلف به آرمان فرلیمو کمک کردند، تعدادی از کشورهای آفریقایی توجهات را به این جلب کردند که هیچ کشور آفریقایی نمی‌تواند با استعمار سفیدپوستان موجود در آفریقا آزاد باشد. کشورهای سوسیالیستی مانند اتحاد جماهیر شوروی و چین به دلیل جایگاه آنها در شورای امنیت سازمان ملل متحد که در آن به رای دادن علیه استعمار پرتغال ادامه دادند، کمک قابل توجهی بودند.هزینه پیشنهادی فرلیمو به معنای اقدام نظامی علیه پرتغال است. با موندلین به عنوان رئیس جمهور فرلیمو، آنها به آزادی بشر، دموکراسی و صلح جهانی متوسل می‌شوند Mozambique Frelimo
موندلین، رهبر نسبتاً میانه‌رو فرلیمو که در ایالات متحده استاد دانشگاه و یکی از مقامات سازمان ملل بود، در ۲ فوریه ۱۹۶۹ با دخالت آشکار جناح طرفدار شوروی در فرلیمو به رهبری اوریا سیمانگو و سامورا ماچل به قتل رسید. مرگ او بسیار اسرارآمیز بود و هیچ قاتلی هرگز به دست عدالت سپرده نشد، اما کاری که این رویداد انجام داد این بود که مارسلینو را در جایگاه بسیار مهمی قرار داد.The National Resistanceof Mozambique
مارسلینو دوس سانتوس به عنوان یکی از اعضای سیستم فرماندهی ۳ نفره فرلیمو (دوس سانتوس، اوریا سیمانگو و سامورا مویسس ماچل) انتخاب شد.Frelimo founder Marcelino dos Santos dies در اواخر دهه ۱۹۷۰، دوس سانتوس وزیر توسعه اقتصادی بود. او در اوایل دهه ۱۹۸۰ یکی از اعضای دفتر سیاسی فرلیمو و مسئول اقتصاد بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴، دوس سانتوس رئیس پارلمان کشور، مجلس جمهوری بود. او نماینده جناح چپ حزب و یک مارکسیست-لنینیست بود. Memory and identity in the history of Frelimo: some research themes
۱ ژوئیه ۱۹۷۰ مارسلینو توسط پاپ به واتیکان دعوت شد و در آنجا نسخه ای از بخشنامه پاپ Populorum Progressio در مورد مشکلات جهان توسعه نیافته به او داده شد. سال بعد او مدال صدمین سالگرد لنین را دریافت کرد. Marcelino dos Santos (1929 - ) جنگ با رنامو سرانجام در سال ۱۹۹۲ به پایان رسید، و فرلیمو و رنامو معاهده‌ای را امضا کردند، اما هزینه‌های بجا مانده از گذشته آن کشور را به یکی از فقیرترین کشورها تبدیل کرد.[۱۳] در سال ۲۰۱۵ مارسلینو توسط موزامبیکی‌ها قهرمان ملی اعلام شد. او در ۱۱ فوریه ۲۰۲۰. درگذشت.Remembering Marcelino dos Santos, the revolutionary poet
«بنابراین، در زندگی مانند مرگ، مارسلینو دوس سانتوس، فیلسوفی مشهور، نمادی از زحمت کشان آفریقا در پی استعمار و استعمار نو است که خواستار راه حلی مناسب به رنج جمعی است.»
«مردم نمی‌توانند با تاریخ خود وداع کنند.» - مارسلینو دوس سانتوس
کوو ایران برکت یک نمونه واکسن کووید-۱۹ است که توسط گروه صنعتی ایرانی شفا فارمد، از شرکت‌های وابسته به گروه دارویی برکت به مالکیت ستاد اجرایی فرمان امام تولید شده‌است. کووایران برکت در ۲۴ خرداد ۱۴۰۰ از سوی سازمان غذا و داروی ایران مجوز دریافت کرده‌است. این واکسن هنوز مورد تأیید سازمان جهانی بهداشت نیست و از اسفند ۱۴۰۰ در فرایند ثبت جهانی قرار گرفته‌است.
به گفته محمد مخبر، رئیس وقت ستاد اجرایی فرمان امام، هدف‌گذاری گروه برکت، خودکفایی ایران در زمینه واکسن تا بهار سال ۱۴۰۰ و سپس صادرات آن بوده‌است. در ۱۲ تیر ۱۴۰۰، مخبر وعده تحویل قطعی بیش از ۵۰ میلیون دز را تا آخر شهریور داده بود. با وجود وعده‌ها، نخستین محموله تحویلی گروه برکت شامل حدود ۴۵ هزار دز واکسن در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ بود. تا تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ شرکت برکت توانست تنها یک میلیون و ۸۵۰ هزار دز از واکسن به وزارت بهداشت تحویل بدهد. این رقم در پایان شهریور به ۶ میلیون و در پایان مهرماه بیش از ۸ میلیون دز رسید. تا ۷ اسفند ۱۴۰۰ تولید واکسن برکت به ۶۰ میلیون دز رسیده‌است. عدم تحقق وعده‌های داده‌شده برای تولید واکسن همزمان با کمبود واکسن در کشور و افزایش مرگ و میر، موجب انتقادهایی از تولیدکنندگان این واکسن شد. مینو محرز مدیریت «پروژه ساخت واکسن کرونا در ایران» را بر عهده دارد.
در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۴۰۰ در یک مراسم با حضور رئیس گروه دارویی برکت و سفیر نیکاراگوئه، تفاهمنامه ارسال واکسن کووایران برکت به نیکاراگوئه امضا شد. به گفته مدیریت شفا فارمند، با تولید ۶۰ میلیون دوز واکسن برکت، ایران به بزرگ‌ترین قطب تولید واکسن در غرب آسیا تبدیل شد.
در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۰، آزمایش‌های انسانی بر روی اولین نمونهٔ داخلی واکسن کووید-۱۹ در ایران آغاز شد. طبق گفته ستاد اجرایی فرمان امام، در صورت اینکه مراحل تست واکسن با موفقیت به پایان برسد، تولید واکسن توسط یکی از شرکت‌های تابع آن به نام شفا فارمد می‌تواند به ۱۲ میلیون دوز در ماه برسد.
فناوری تولید این واکسن بر اساس واکسن غیرفعال است. به عبارت دیگر، «این واکسن از ویروس کرونایی ساخته شده‌است که توسط مواد شیمیایی ضعیف یا کشته شده‌است که شبیه به نحوهٔ ایمن‌سازی واکسن فلج اطفال است.»
ماشین آلات و تجهیزات خط تولید ساخت این واکسن در پنج مرحله از چین وارد شده‌است. به گفته رئیس هیئت مدیره گروه دارویی برکت، مواد اولیه مانند محیط کشت و برخی بافرها نیز برای تولید این واکسن وارد شده‌است. گروهی از مهندسان هندی و چینی نیز برای راه‌اندازی دو خط تولید هندی و چینی در مجموعه برکت به ایران آمدند. خط تولید هندی در تابستان افتتاح شد. به گفته مینو محرز مدیر علمی این واکسن، برخی مواد اولیه مورد نیاز برای تولید این واکسن از کشورهای اروپایی وارد می‌شود که تحریم‌های آمریکا، باعث ایجاد مشکل در واردات آن به ایران و تولید واکسن برکت شده‌است. به گزارش خبرگزاری فارس نیز: «ابزارهای آزمایشگاهی لازم و مواد اولیه هم عمدتاً در آمریکا تولید می‌شد و تحریم سبب شده در تأمین این‌ها تأخیر پیدا شود.» در مورد ابزارهای آزمایشگاهی، به عنوان مثال، بیورآکتور ساخت آمریکا نتوانست به صورت مستقیم وارد خط تولید چینی برکت شود و با دور زدن تحریم‌ها، این دستگاه به صورت غیر مستقیم از آمریکا وارد شد.
به نقل از مدیر پروژه تولید واکسن «کوو ایران برکت»، این واکسن در فاز دوم دارای ایمنی‌زایی بالای ۹۳٪ بوده‌است. به گفتهٔ حمیدرضا جمشیدی رئیس گروه دارویی برکت، با تزریق این واکسن ۹۳٫۸ درصد آنتی‌بادی نوترالیزان که پادتن اختصاصی کروناست، در افراد بالا می‌رود.
به گفتهٔ سعید نمکی وزیر سابق بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، واکسن «کوو ایران برکت» مجوز داخلی مصرف را در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۴۰۰ بدست آورد.مجوز مصرف واکسن «کووایران برکت» صادر شد باشگاه خبرنگاران جوان، دریافت شده در 24 خرداد 1400 این واکسن هنوز تأیید سازمان جهانی بهداشت را دریافت نکرده‌است، اما از اسفند ۱۴۰۰ در فرایند ثبت سازمان جهانی بهداشت قرار گرفته‌است.واکسن برکت در فرایند ارزیابی سازمان جهانی بهداشت
طیبه مخبر، اولین داوطلب که واکسن کووایران برکت را دریافت کرد دختر محمد مخبر مدیر ستاد بود. سعید نمکی وزیر بهداشت و سورنا ستاری معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری در مراسم تزریق واکسن شرکت کردند. بر اساس گزارش‌ها، بیش از ۶۵٬۰۰۰ ایرانی داوطلب آزمایش واکسن هستند و ۵۶ فرد در مرحلهٔ نخست آزمایش‌های انسانی که ۴۵ تا ۶۰ روز طول می‌کشد، انتخاب شده‌اند. مرحلهٔ اولیهٔ آزمایش انسانی کووایران برکت با تزریق به ۵۶ داوطلب آغاز شد و این واکسن به گروه دوم و سومِ داوطلبان نیز تزریق گردید. به گفتهٔ رئیس تیم تولید واکسن در ستاد، نتایج نشان می‌دهد که این واکسن توانایی مقابله با ویروس کووید-۱۹ جهش یافته انگلیسی را هم دارد.
مدیر مرکز کارآزمایی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، حامد حسینی، گفت: مرحلهٔ اول تست انسانی این واکسن ایرانی با موفقیت پشت سرگذاشته شد و در ۲۵ اسفند ۱۳۹۹ مرحلهٔ دوم تست انسانی واکسن آغاز شده‌است. تعداد داوطلبان این مرحله ۲۸۰ نفر اعلام شده‌است. مرحلهٔ سوم تست انسانی کوو ایران برکت در ۶ شهر شامل تهران، کرج، شیراز، اصفهان، مشهد و بوشهر انجام خواهد شد. بر اساس مجوز از سازمان غذا دارو و کمیتهٔ ملی اخلاق تست انسانی فاز دوم و سوم واکسن کوو ایران برکت به صورت موازی انجام خواهد شد. رئیس کمیتهٔ علمی ستاد مقابله با کرونا، مصطفی قانعی در فروردین ۱۴۰۰ اعلام کرد: «مجوز این واکسن در اواسط فاز سوم مطالعات دریافت شده‌است و بعد از آن می‌توانند واکسیناسیون همگانی را از اوایل تیرماه ۱۴۰۰ آغاز کنند. در واقع تولید انبوه واکسن بنیاد برکت از خرداد آغاز شده‌است و ذخیره‌سازی هم صورت می‌گیرد.»
به گفته رئیس مرکز اطلاع‌رسانی ستاد اجرایی فرمان امام، واکسن کووایران برکت کاملاً ایرانی می‌باشد.واکسن «برکت» کاملاً ایرانی است ایسنا، دریافت شده در ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ طبق گفته‌های مجری مطالعات بالینی واکسن ایرانی کرونا برخی از کشورها درخواست همکاری در تست بالینی واکسن کوو ایران برکت را دارند که این درخواست‌ها در حال بررسی است.
وزارت بهداشت پس از انجام بررسی‌های مربوط به مستندات علمی پیرامون تست حیوانی، کد اخلاق را به منظور آغاز نمودن مطالعات بالینی واکسن اختصاصی امیکرون (برکت پلاس) صادر کرده‌است.تولید ۶۰ میلیون دُز واکسن برکت در شفافارمد/ آغاز مطالعه بالینی واکسن اختصاصی اُمیکرون دریافت شده در ۸ اسفند ۱۴۰۰
در تاریخ ۷ دی ۱۳۹۹، ‏ رئیس مرکز اطلاع‌رسانی ستاد اجرائی فرمان امام اعلام کرد که تا ۴۰ روز دیگر، خط تولید واکسن کرونا توسط ستاد اجرایی فرمان امام با ظرفیت ۱٫۵ میلیون دوز در ماه راه اندازی می‌شود و تا ۶ ماه دیگر تولید واکسن کرونا به ۱۲ میلیون دوز افزایش خواهد یافت. در تاریخ سه اسفند ماه سال ۱۳۹۹ شرکت گروه دارویی برکت اعلام کرد فاز نخست تولید واکسن کرونا این شرکت با ظرفیت برآوردی دو تا سه میلیون دوز در ماه تا ۲۰ اسفند ماه سال ۹۹ و فاز صنعتی آن با ظرفیت ۱۲ تا ۱۵ میلیون دوز در ماه، تا اوایل خرداد ماه سال ۱۴۰۰ افتتاح خواهد شد. در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ اعلام شد که نخستین محصول تولید انبوه واکسن ایرانی کرونا به نام «کوو ایران برکت» در فاز یک کارخانه تولید واکسن ستاد اجرایی رونمایی شده‌است. از این رو ۲ خط صنعتی که خط اول تولید آماده شده و خط دوم هم در حال آماده شدن است، راه اندازی شده‌است و تا پایان شهریور ماه امسال (با احتساب ظرفیت سه میلیون دوز خط اول) توان عرضه ۲۰ میلیون دوز واکسن ایران برکت در ماه ایجاد می‌گردد. به گفته حسن جلیلی، مدیر پروژه تولید واکسن «کوو ایران برکت»، تاکنون ۱۲ کشور جهان از جمله کشورهای آسیایی، آمریکای جنوبی و یک کشور اروپایی متقاضی این واکسن بوده‌اند.ایمنی‌زایی ۹۳٫۵درصدی واکسن برکت در فاز دوم/ ۱۲ کشور برای خرید درخواست دادند خبرگزاری تسنیم، دریافت شده در ۳ تیر ۱۴۰۰ در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۰، سخنگوی سازمان غذا و دارو از تزریق ۴۰۹ هزار و ۹۸۷ دُز واکسن کووایران برکت در فرایند واکسیناسیون عمومی در سراسر کشور خبر داد. در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ سخنگوی سازمان غذا و دارو از تولید ۵ میلیون دز واکسن کووایران برکت و تحویل یک میلیون و ۸۵۰ هزار دز از این نوع واکسن به وزارت بهداشت خبر داد.
حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در یک برنامه رادیویی می‌گوید مدیران پروژه واکسن داخلی خودشان هم نمی‌دانستند که نمی‌توانند به قول ۲۰ میلیون واکسن تا پایان مرداد عمل کنند. او همچنین گفت که پروژه خرید واکسن به خاطر واکسن‌های داخلی به تأخیر انداخته شد. خود او از جمله افرادی بود که نامه مخالفت با واردات واکسن‌های نسل سوم یا ژنی از آمریکا و انگلیس را در دی ۱۳۹۹ امضا کرده بود.
به گفته بهرام عین‌اللهی، وزیر بهداشت، تا ۷ اسفند ۱۴۰۰ تولید واکسن برکت به ۶۰ میلیون دز رسید؛ و به گفته حمیدرضا جمشیدی رئیس گروه دارویی برکت، ظرفیت تولید واکسن برکت به ۳۵۰ میلیون دوز در سال رسیده‌است.
مقاله مربوط به مطالعات پیش بالینی (بر روی حیوانات) ودانش فنی واکسن کووایران برکت در آبان ۱۴۰۰ در نشریه مدیکال وایرلوژی (Reviews in Medical Virology) با ضریب تأثیر ۶/۹۸۹ و در رده نشریات q1 منتشر گردید.
اولین مقاله مطالعات بالینی کووایران برکت با عنوان «ارزیابی خاصیت خنثی کنندگی واکسن کوو ایران روی واریانت‌های نگران‌کننده ویروس کرونا» در ۱۳ اسفند ۱۴۰۰ در مجله «Clinical Microbiology and Infection» چاپ شد.
مقاله مربوط به مطالعات فاز ۱ و ۲ کارآزمایی بالینی (بر روی انسان) واکسن کووایران برکت در ۲۳ فروردین ۱۴۰۱ در هفته نامه پزشکی انگلستان (BMJ Open) با عنوان «ایمنی و ایمنی واکسن ذرات ویروس غیرفعال برای واکسن کوو ایران برکت، یافته‌های کارآزمایی‌های بالینی، فاز I و II در میان بزرگسالان سالم» پس از تأیید توسط ۶ داور به چاپ رسید.