moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در فاصله ۲۰۰۶ تا کنون، به‌تدریج در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی مختلف دنیا، گروه‌های میان‌رشته‌ای مختلفی تحقیقات در زمینه شبکه‌های نانویی را آغاز کرده‌اند و از سال ۲۰۰۸، در آزمایشگاه BWN مؤسسه فناوری جورجیا و NaNoNetworking Center of Catalonia دانشگاه کاتالونیای اسپانیا، پروژه‌های تحقیقاتی با محور تحلیل، تعریف زیرساخت‌ها و شبیه‌سازی شبکه‌های نانویی در حال انجام هستند. انتشارات Elsevier، اولین نسخه از مجله شبکه‌های مخابرات نانویی را در ۲۸ ژون ۲۰۱۰ چاپ کرد و قرار است هر سال ۴ شماره از آن منتشر شود. دانشکده مخابرات و الکترونیک دانشگاه نوروژ نیز، از مهرماه ۲۰۱۰، برای تحصیل در اولین دوره دکترای شبکه‌های نانویی، اقدام به پذیرش دانشجو کرده‌است. با توجه به قدمت ۵ ساله و چالش‌های بزرگ تحقیقاتی این حوزه میان‌رشته‌ای، کلیه مدل‌های ریاضی که تا کنون، برای انواع مختلف شبکه‌های نانویی ارائه‌شده‌اند، در مراحل اولیه تحقیقاتی خود قرار دارند و با محدودیت‌های فراوان و فرض‌های غیرواقعی در بیان مسائل روبه‌رو هستند و با توجه به تفاوت‌های فراوان در ویژگی‌های مخابرات مولکولی، با مخابرات سنتی مبتنی بر امواج الکترومغناطیسی، هنوز بسیاری از جنبه‌های مخابراتی آن از قبیل مسیریابی، تأثیر نویز محیط، تأخیر، تشخیص و اصلاح خطا در این شبکه‌ها به‌درستی مورد بررسی قرار نگرفته و ساختار استانداردی برای شبیه‌سازی شبکه‌های نانویی وجود ندارد. در داخل کشور ایران، بنا بر تحقیقات نویسنده کارهای زیر بنایی در این زمینه انجام نشده‌است و جز سه مقاله منتشرشده در زمینه مدل‌سازی ریاضی سیگنالینگ شیمیایی میان نانوروبات‌ها، توسط ئاسو شجاعی، تا سال ۲۰۱۱ پژوهش دیگری در حوزه مخابرات نانویی به ثبت نرسیده‌است.
قابلیت ارتباط، تنها مشخصه‌ای است که نانوماشین‌ها را قادر می‌سازد که برای رسیدن به یک هدف مشترک به‌طور هم‌زمان و نظارت‌شده، با هم همکاری کنند. فرایند مخابراتی در نانوماشین‌ها را می‌توان به دو سناریوی زیر دسته‌بندی کرد:
برای این دو سناریو، روش‌های ارتباطی مختلفی از قبیل الکترومغناطیسی، صوتی، نانومکانیکی و مولکولی، ارائه‌شده‌اند [۴]. مخابرات مبتنی بر موج‌های الکترومغناطیسی، رایج‌ترین روش ارتباطی در میکروالکترونیک است. این امواج می‌توانند، با حداقل افت در داخل سیم‌ها یا هوا منتشر شوند. با توجه به اندازه نانوماشین‌ها، سیم‌بندی تعداد زیادی از آن‌ها غیرممکن و ناکاراست و در این خصوص، فناوری بی‌سیم مناسب‌تر است. برای ایجاد یک رابطه بی‌سیم دوطرفه، باید فرستنده-گیرنده رادیویی در داخل نانوماشین تعبیه شود که با توجه به اندازه کوچک نانوماشین‌ها و پیچیدگی فرستنده-گیرنده‌های فعلی، این کار امکان‌پذیر نیست. ضمناً، اگر بتوانیم این فرستنده-گیرنده را در نانوماشین بگنجانیم، توان ارسالی آن برای برقراری ارتباط دوطرفه کافی نخواهد بود [۳]. بنابراین، استفاده از امواج الکترومغناطیسی تنها برای ارتباطات میان نانوماشین و ابزارهایی در ابعاد بزرگتر قابل استفاده خواهد بود و نمی‌توان از آن برای ارتباط دوطرفه میان نانوماشین‌ها استفاده کرد.
در مقیاس نانو، ارتباط صوتی، به‌طور عمده بر انتقال امواج فراصوت مبتنی است. برای این کار نیز، باید مبدل‌های فراصوت در داخل نانوماشین تعبیه شوند. این مبدل‌ها باید بتوانند تغییرات سریع فشار ناشی از امواج فراصوت را تشخیص داده و سیگنال‌های صوتی متناسب با آن را منتشر کنند. در اینجا نیز، مسئله اندازه مشکل اصلی برای مجتمع‌سازی این مبدل‌ها در داخل نانوماشین است.
در مخابرت نانومکانیکی، اطلاعات از طریق پیوندگاه‌های ثابت میان ابزارهای نانویی به‌هم چسبیده مبادله می‌شود. اشکال اصلی این نوع ارتباط، نیاز حتمی به اتصال فیزیکی فرستنده و گیرنده است و این‌که برای اطمینان از تنظیم صحیح فرستنده-گیرنده‌های مکانیکی، این اتصال باید به‌اندازه کافی بلندمدت باشد. از آنجا که نانوماشین‌ها دریک فضای گسترده و بدون ارتباط مستقیم میان آن‌ها پخش می‌شوند، این روش ارتباطی برای بسیاری از سناریوهای کاربردی مناسب نیست. در مجموع، علاوه بر نیاز به سیستم‌های حرکتی مناسب و دائمی، نیاز به وجود سیستم موقعیت‌یابی در نانوماشین‌ها، از موانع اصلی در کاربردی کردن روش مخابرات نانومکانیکی است.
مخابرات مولکولی، یک زمینه میان‌رشته‌ای جدید، شامل فناوری اطلاعات و ارتباطات، زیست‌فناوری و فناوری نانو است، که در آن اطلاعات در قالب کدهای مولکولی منتقل و دریافت می‌شود[۳]. برخلاف روش‌های ارتباطی قبلی، مجتمع‌سازی فرستنده-گیرنده‌های مولکولی در نانوماشین‌ها، با توجه به اندازه کوچک آن‌ها و دامنه طبیعی فعالیت‌شان در چهارچوب کاری مقیاس نانو، امری امکان‌پذیر است. می‌توان از مخابرات مولکولی برای ارتباط میان تعداد زیادی از نانوماشین‌ها استفاده کرد و توسط شبکه‌های نانویی ایجاد شده، قابلیت آن‌ها را در انجام کارهای پیچیده‌تر و در مقیاس‌های بزرگتر افزایش داد. اگر تعداد زیادی نانوماشین در فضای گسترده‌ای پخش شده باشند، تعامل با یک نانوماشین مشخص به دلیل اندازه کوچک آن، بسیار دشوار خواهد بود. این تعامل، شامل رویه‌هایی از قبیل فعال‌سازی و غیرفعال‌سازی نانوماشین‌ها، تنظیم پارامترها، اکتساب داده‌ها و فرمان‌های دقیق است. شبکه‌های نانویی این تعامل را از طریق زیرساخت‌ها و مکانیسم‌هایی برای همه‌پخشی پیام در ناحیه مورد نظر، ایجاد می‌سازند.
به‌جز افزایش قابلیت‌های نانوماشین‌ها، شبکه‌های نانویی برای تعدادی از کاربردها که شبکه‌های ارتباطی فعلی و ابزارهای میکرو برای آن‌ها مناسب نیستند، راه‌حل‌های مناسبی ارائه می‌کند. در مجموع، در مقایسه با فناوری‌های ارتباطی فعلی، می‌توان مزایای زیر را برای شبکه‌های نانویی برشمرد:
- در مسائلی که اندازه ابزار، یک مسئله حیاتی در کیفیت انجام کار است، مانند درمان‌های دقیق در داخل بدن انسان، نانوماشین‌ها و شبکه‌های نانویی حاصل از آن‌ها قادر به انجام کارهایی هستند که توسط سیستم‌های دیگر امکان‌پذیر نیست.
- سازگاری زیستی، توانایی یک وسیله در انجام عملیات هماهنگ با محیط زنده است، به‌گونه‌ای که بر آن تأثیر منفی نداشته باشد. در کاربردهای مهندسی پزشکی، با توجه به این‌که بسیاری از بافت‌های زنده، داروها و اعضای مصنوعی را پس می‌زنند، ابزار الکترونیکی باید بتوانند بر سیستم دفاعی موجود زنده غلبه کنند. برای ایجاد سازگاری میان نانوماشین‌ها و اندام‌های طبیعی، می‌توان از مواد و واسط‌های متناسب‌تر در ساخت بدنه آن‌ها استفاده کرد. ضمناً برای جلوگیری از فرایندهای دفع، می‌توان گره‌های شبکه‌نانویی و پیام‌های مولکولی را طوری برنامه‌ریزی کرد که پس تکمیل از کار، غیرفعال شوند. با استفاده از نانومواد هوشمند، می‌توان گره‌های شبکه‌های نانویی را طوری طراحی کرد که با هماهنگی با شرایط هر محیط خاص، حداکثر سازگاری زیستی را با آن سیستم داشته باشند.
- در زمینه مصرف انرژی، استفاده از واکنش‌های شیمیایی بسیار کارآمد است[۵]. این واکنش‌ها انرژی گره‌های شبکه نانویی و فرایندهای مربوطه از قبیل محاسبات پیچیده و عملیات تصمیم‌گیری را تأمین می‌کنند.
اولین مدل‌های شبکه‌های نانویی، به‌تقلید از مخابرات مولکولی موجود در سیستم‌های زیستی طراحی‌شده‌اند. شبکه‌های نانویی زیستی، برای ارتباطات داخل سلول، بین‌سلول‌ها و بین بافت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. با توجه به اندازه کوچک سلول‌ها و فضای بین آن‌ها، به شبکه‌های داخل و میان سلولی، شبکه‌های نزدیک‌برد می‌گوییم که بازه عمل آن‌ها، در محدوده نانومتر تا میکرومتر است. برای فاصله‌های بین میکرومتر تا میلی‌متر، از شبکه‌های بردمتوسط و برای فاصله‌های میلی‌متر تا متر از شبکه‌های نانویی دوربرد استفاده می‌کنیم.
بمخابرات مولکولی با توجه به دلایلی که ذکر خواهد شد، محتمل‌ترین روش در شبکه‌های نانویی می‌باشد. اصلی‌ترین محدودیت‌های عملیاتی در استفاده از روش‌های کلاسیک ارتباطی در مقیاس نانو عبارتند از:
- فرستنده-گیرنده‌های الکترومغناطیسی رایج به دلیل پیچیدگی، اندازه و مصرف انرژی زیاد، در این ابعاد قابل استفاده نیستند.
- ارتباط صوتی مبتنی بر انتقال امواج مکانیکی به دلیل اندازه بزرگ مبدل‌های صوتی، نمی‌تواند در نانوماشین‌ها به‌کار گرفته‌شود.
- استفاده از ارتباطات الکترومغناطیسی در نانوماشین‌ها و انتقال اطلاعات از طریق ابزارهایی که در مقیاس نانو به‌هم متصل شده‌اند، توسط اندازه و طبیعت تصادفی محیط، محدود می‌شود.
به‌جز محدودیت‌های ضمنی و چالش‌های ناشی از کار فیزیکی در مقیاس نانو (در زمینه‌های تولید ابزار و قطعات و نیز چینش در محیط و دامنه عملیاتی آن‌ها)، اصلی‌ترین تفاوت‌های میان پارادایم‌های شبکه‌های مقیاس بزرگ و شبکه‌های نانویی، از دیدگاه فناوری اطلاعات، به‌صورت زیر خلاصه شده‌است:
در شبکه‌های نانوالکترومغناطیسی، مشابه ارتباطات الکترومغناطیسی کلاسیک، پیام می‌تواند به‌صورت سیگنال‌های الکترومغناطیسی، صوتی یا نوری، و در ابعاد دامنه، فرکانس یا فاز موج الکترومغناطیسی کد شود. علاوه بر این، می‌توان، مشابه ارتباطات کوانتومی، پیام را بر حسب سطح انرژی و قطبش هر کدام از اجزای تشکیل‌دهنده موج نیز کد کرد. در شبکه‌های نانویی مولکولی، پیام با استفاده از دو روش متفاوت کد می‌شود. اولین روش، از پدیده‌های موقتی مانند تغییر لحظه‌ای غلظت یک مولکول مشخص در محیط، برای کد کردن اطلاعات استفاده می‌کند و گیرنده، بر حسب تعداد مولکول‌های خاص در واحد حجم، پیام دریافتی را کدگشایی می‌کند. از نمونه واقعی این روش در سیستم اعصاب مرکزی انسان برای انتشار تحریک‌های عصبی استفاده می‌شود و در واقع مشابه استفاده از توالی‌های متغیر با زمان برای انتقال اطلاعات در شبکه‌های سنتی است. دومین روش که کدگذاری مولکولی نام دارد، از پارامترهای داخلی مولکولی مانند ساختار شیمیایی، موقعیت نسبی اجزای مولکولی، قطبش و نحوه نگاشت بازها در DNA، برای کدگذاری اطلاعات استفاده می‌شود[۲]. در این حالت، برای کدگشایی اطلاعات، باید گیرنده قادر به شناسایی مولکول‌های موردنظر باشد. این روش، مشابه استفاده از بسته‌های رمزگذاری‌شده در شبکه‌های مخابراتی است که تنها گیرنده موردنظر قادر به رمزگشایی پیام است. نمونه طبیعی روش کدگذاری مولکولی، در ارتباطات فرمونی جانداران به‌کار می‌رود که تنها اعضای گروه مشخصی می‌توانند پیام‌ها را از غلظت پس‌زمینه در محیط تشخیص دهند[۴۶].
سرعت انتشار سیگنال‌های مورد استفاده در شبکه‌های الکترومغناطیسی کلاسیک و کوانتومی، بسیار سریع‌تر از انتشار پیغام‌های مولکولی است. در شبکه‌های مولکولی، مولکول‌ها باید به‌طور فیزیکی از فرستنده به سمت گیرنده حرکت کنند. این حرکت می‌تواند به‌طور کنش‌پذیر توسط انتشار مولکولی یا به‌طور کنش‌گر توسط مکانیسم‌هایی مانند موتورهای مولکولی یا باکتری‌ها انجام شود. به‌علاوه، مولکول‌ها بیشتر از انواع سیگنال‌های دیگر تحت تأثیر شرایط محیطی مانند فرایند انتشار تصادفی و تغییرات دما قرار می‌گیرند. [۳].
در شبکه‌های نانوالکترومغناطیسی، تعریف کلاسیک نویز به‌صورت تداخل سیگنال‌های ناخواسته با سیگنال حامل اطلاعات، هنوز معتبر است. اما در شبکه‌های نانویی، باید فاکتورهای جدیدی از نویز را برای فعل و انفعالات تمام اجزای موج و محیط در نظر گرفت. در شبکه‌های نانویی مولکولی، دو نوع متفاوت از نویز می‌توانند بر پیام تأثیر بگذارند. نوع اول مشابه نویز کلاسیک در شبکه‌های سنتی، حاصل تداخل سیگنال مولکولی با سطح غلظت مولکول در پس‌زمینه محیط است که ممکن است، مبدأ دیگری آن را به‌عنوان سیگنال اطلاعاتی خودش ارسال کرده باشد و بر غلظت دریافتی توسط گیرنده موردنظر ما تأثیر می‌گذارد. نوع دیگر نویز در شبکه‌های نانویی، به دلیل فعل و انفعالات ناخواسته‌ای است که بین مولکول‌های اطلاعات و سایر مولکول‌های محیط رخ می‌دهد. این واکنش‌ها می‌تواند ساختار مولکول‌های اطلاعات را دستکاری کند و در نتیجه، پیام از حالت قابل درک برای گیرنده خارج‌شود[۳].
بر خلاف شبکه‌های سنتی که در آن‌ها انواع اطلاعات متنی، صدا و ویدئو قابل انتقال است، از آنجا که در شبکه‌های نانویی، اطلاعات توسط مولکول‌ها منتقل می‌شوند، بسته‌های اطلاعاتی، عموماً شامل پدیده‌ها، وضعیت‌های شیمیایی و فرایندها هستند[۳].
در شبکه‌های ارتباطی سنتی، فرایند تبادل اطلاعات، انرژی الکتریکی مصرف می‌کند که آن را از باتری یا منابع خارجی کسب می‌کند. در شبکه‌های نانویی مولکولی، بسیاری از فرایندها به دلیل ماهیت شیمیایی‌شان انرژی کمی مصرف می‌کنند. در شبکه‌های نانوالکترومغناطیسی، تلاش بر این است که از سیستم‌هایی شبیه تگ‌های RFID و نیروی حاصل از روش‌های ترکیبی نانوتیوب‌های کربنی و باتری‌های مولکولی، انرژی مورد نیاز نانوماشین‌ها را تأمین کرد.
[1] I. Akyildiz, F. Brunetti, and C. Blazquez, "NanoNetworking: A New Communication Paradigm," Computer Networks Journal (Elsevier), vol. 52, pp: 2260-2279, (August, 2008).
[2] A.Shojaie, "Modeling and analysis a new nanonetwork architecture for molecular communication in medical scenarios", Master of Science Dissertation, (ژوئن ۲۰۱۱).
[3] L. Parcerisa and I. F. Akyildiz, "Molecular communication options for long range nanonetworks," Computer Networks (Elsevier) Journal, vol. 53, no. 16, pp: 2753–2766, (2009).
[4] R. Laocharoensuk, J. Burdick, J. Wang, "Carbon-nanotube-induced acceleration of catalytic nanomotors," ACS Nano, vol. 2, no.5, pp: 1069-1075, (2008).
[5] M. Gregori, I.F. Akyildiz, "A new nanonetwork architecture using flagellated bacteria and catalytic nanomotors," IEEE Journal on Selected Areas of Communications, vol. 28, pp: 612-619, (2010).
[6] A.Shojaie, M.Safaienezhad, “Computer simulation for mobile molecular multi-robots team with honey bees algorithm”, Proceedings of the International Conference on Bio-Nanotechnology, Al Ain, United Arab Emirates (نوامبر ۲۰۰۶)
[7] A.Shojaie, M.Safaienezhad, "Mathematical Swarm Model for Nanorobotic Communication ", Proceedings of 6th Vienna International Conference on Mathematical Modeling,11-13 February 2009, Vienna University of Technology, Austria (2009).
[8] A.Shojaie, M.Safaienezhad, "Using nanonetworks for drug deliver microscopic robots", Proceedings of 13th Conference on electrical Engineering, Tarbiat modares University, Tehran, pp: 1- 5, (سپتامبر ۲۰۱۰).
خسرو و کسرا نامی است که در ایران و ارمنستان بسیار به کار برده شده است و معنای آن پادشاه می‌باشد. مانند خسرو (شاه).
مردم کشمیری مردمانی داردی زبان هستند که ساکن ایالت سابق کشمیر هند هستند یا ریشه در آن منطقه دارند. ایالت سابق کشمیر امروز منطقه تحت مناقشه است و شامل ایالت هندی جامو و منطقه کوچک پاکستانی کشمیر آزاد است . بسیاری از مردم کشمیری‌تبار در بخش سفلای پنجاب پاکستان و پوتهار زندگی می‌کنند و گروه قومی برجسته‌ای را تشکیل می‌دهند.
بنا به تحقیقات انجام شده توسط موسسه بین‌المللی یوسی‌ال‌ای، زبان کشمیری، زبانی از شاخه شمال غربی زبان‌های داردی از زبان‌های هندواروپایی و شاخه‌ای از زیر خانواده زبان‌های هندوایرانی است. با این حال توافقی جهانی بر سر نسب این زبان موجود نیست. یوسی‌ال‌ای برآورد کرده است که این زبان حدود ۴/۴ میلیون گویشور دارد که بیشنیه‌اش در دره کشمیر است. درحالیکه برپایه سرشماری سال ۲۰۰۱ هند ۵٬۳۶۲٬۳۴۹ نفر در هند موجوداند، که البته شامل کشمیر خارج از کنترل هند نمی‌شود.
اسلام که در تمامی مناطق اطراف کشمیر را رواج یافته بود، به تدریج در کشمیر نیز وارد شد. در سده ۱۴ میلادی اسلام به تدریج دین غالب در دره کشمیر شد، این مسئله در ۱۳۲۳ میلادی، با مسلمان شدن ریچانا نخستین پادشاه از سلسله جدیدی از لداخ که توسط عارف مشهور بلبل شاه اسلام آورده بود آغاز شد. پس از اسلام آوردن او نام ملک صدر الدین را بر خود نهاد. او به زودی توسط کشمیری‌ها به قتل رسید. جمعیت عمده برهمنهای کشمیر (پاندیت‌ها) اسلام آوردند، و جمعیت اندکی از ایران و افغانستان در کشمیر ساکن شدند. بسیاری از این مردم هویت خود را حفظ کرده‌اند. مسلمانان و هندوهای کشمیر تحت سنت‌های صوفی و رشی کشمیر در همسازی نسبی می‌زیستند. حاکمان دیگر کشمیر مانند سلطان زین الدین همانند اکبر درباره همه ادیان بردبار بودند. در اواخر سده ۱۸ میلادی در سلطنت عالمگیر بسیاری از مردم به اسلام گرویدند. امروزه بسیاری از این مردم مسلمان هستند البته برخی از پاندیت‌های کشمیر پیرو آیین هندو هستند.
ساختار اجتماعی بر پایه خانواده گسترده است. اما شبکه خویشاندی گسترده تر "برادری" و اثرات اش بر روابط و بسیج عمومی به همان اندازه اهمیت دارد. خانواده گسترده به عنوان واحد تصمیم سازی با احترام به روابط اعضایش با جامعه بزرگ تر از اهمیت بنیادی برخوردار است. نهاد برادری چارچوب جمعی مفیدی، جهت رفاه متقابل ایجاد می‌کند که از طریق یاری و همکاری در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به دست می‌آید و همچنین حس تعلق و اعتماد به نفس جمعی را تقویت می‌کند.
انرژی به شکل‌های مختلف وجود دارد که در حین فرایندهای فیزیکی به شکل‌های دیگر انتقال داده شده یا تغییر شکل پیدا می‌کند. اکثر کتاب‌های مرجع مشهور واژه شکل‌های انرژی را بدون دقت در جزئیات استفاده می‌کنند با تعریف شبه ماده سعی شده است که تعریف دقیق ترو کلی تری از شکل‌های انرژی بیان شود و با توجه به این که انرژی همیشه حداقل با یکی از کمیت‌های فیزیکی جریان می‌یابد، مفهوم حامل‌های انرژی معرفی شده است. این مفهوم بیان می‌کند که چطور انرژی تغییر پیدا کرده جابه جا شده و ذخیره شده است.
خواص فیزیکی گسترده‌ای که در آن‌ها چگالی نقش دارد مانند بار الکتریکی، جرم، مقدار ماده و... و این که توانایی جریان در فضا داشته باشند و به دلیل این که این کمیات نقش مهمی را در صنعت و علم ایفا می‌کنند به این مواد شبه مواد می‌گویند. تعدادی از کمیات شبه مواد پایستار هستند، مانند بار الکتریکی و تعدادی دیگر ناپایستار، مانند مقدار ماده (اگر واکنش شیمیایی رخ ندهد) در این مقاله شبه ماده دیگری به نام ((انرژی)) که پایستار است بررسی شده است. کلاس بندی انرژی در کتاب‌های مختلف به دو صورت انجام می‌پذیرد:
تابع انرژی خیلی از سیستم‌ها به ترم‌های جداگانه‌ای می‌تواند شکسته شود مانند انرژی در خازن. در خیلی از سیستم‌ها امکان تفکیک و جداسازی وجود ندارد مانند انرژی موجود در گاز ایده‌آل بنابراین تنها می‌توان از تغییرات انرژی سخن گفت.
خواص فیزیکی شبه ماده همراه با انرژی جریان می‌یابد حامل انرژی است و به آن حامل انرژی می‌گویند وقتی چیزی عوض می‌شود ولی حاملش عوض نمی شود مناسب نیست که در مورد عوض کردن صورت آن صحبت کتیم مثلاً سیب زمینی که در حین حمل و نقل آن حامل‌های آن عوض می‌شود اما خود سیب زمینی عوض نمی‌شود. در صورتی که این اتفاق زمانی که از گرما یا کار صحبت می‌کنیم می افتد. در واقع مفهوم حامل انرژی مفهوم کلی تری از انرژی است.
شکل‌های انرژی طبقه‌بندی انواع مختلف انرژی مانند کار و گرما انرژی پتانسیل و... است و بررسی کردن هر کدام به صورت جداگانه است. اما حامل‌های انرژی تعریف کلی از انرژی است که انواع مختلف انرژی مانند کار و گرما و ... را شامل می‌شود بنا براین با این تعریف دیگر قادر به بررسی پدیده‌هایی مانند پدیده‌های ترمودینامیکی که شامل قانون اول و دوم ترمودینامیک هستند که در آن‌ها گرما، کار انرژی درونی و پارامترهای دیگری دخیل هستند نمی‌باشیم.G. Falk, F. Herrmann, and G. Bruno Schmid Institutfiir Didaktik der Physik, Universitiit Karlsruhe, Kaiserstrasse 12, 7500 Karlsruhe 1, West Germany
جنگها و عقد قراردادهای متعدد بویژه دو عهدنامه گلستان و ترکمنچای، در دوره فتحعلی شاه قاجار تأثیر عمیقی بر ناحیه استراباد داشته‌است. بر طبق ماده ۸ معاهده ترکمن چای در سال ۱۲۴۳ هجری قمری، حق کشتیرانی در دریای خزر به روسها واگذار شد، همچنین برطبق ماده ۱۰ همین معاهده گشایش کنسولگریها و نمایندگیهای بازرگانی روسها در شهرهای ایران آزاد اعلام گردید؛ و در نتیجه بلافاصله در استراباد بنائی به منظور تأسیس کنسولگری از یک تاجر استرابادی توسط روسها به مدت ۹۹ سال به اجاره گرفته شد؛ که اجاره نامه ان نیز در سال ۱۳۸۸ خورشیدی به اتمام رسیدو بازماندگان ان تاجر در حال باز پس‌گیری این باغ می‌باشند.
ساختمان کنسولگری روسیه در ضلع جنوبی خیابان امام خمینی و ضلع غربی امام زاده بی بی هور و بی بی نور در محله شیرکش واقع شده‌است. کنسولگری از دو ساختمان شامل ورودی و عمارت اصلی تشکیل شده‌است. ساختمان ورودی بنابه صورت دو طبقه از آجر و اندود گچ و خاک ساخته شده و با لایه ای از رنگ زرد پوشیده شده‌است. طبقه همکف ساختمان ورودی شامل یک درب چوبی، دو ستون آجری با مقطع مدور با طاقهای هلالی نیم دایره است. نمای خارجی طبقه اول شامل در ب و پنجره‌های چوبی و تراسی است که با نرده‌های خراطی شده تزئین یافته‌است.
ساختمان اصلی کنسولگری که به صورت عمارت کلاه فرنگی در وسط باغ قرار دارد، در دو طبقه با سازه آجری بر روی کرسی چینی به ارتفاع۸۰ سانتی‌متر و اندود گچ ساخته شده‌است که همانند نمای ورودی در بخشهائی از آن لایه ای از رنگ زرد بر روی اندود بچشم می‌خورد. نمای شمالی عمارت با بازشوهای هلالی متعدد و نماهای غربی و جنوبی با بازشوهای تخت متعدد از یکنواختی خارج شده‌اند. نمای شرقی عمارت شامل ایوانی است که ستونهای چوبی آن بر روی چهار جرز نیم دایره آجری در طبقه همکف قرار گرفته‌است. پوشش عمارت اصلی و ورودی بنا در حال حاضر شیروانی و حلب پوش است که درطی تعمیرات گذشته جای پوشش سفالین را گرفته‌است.
محوطه باغ که با ترکیبی ار آجر و سنگ‌فرش شده بود شامل تعدادی حوض، باغچه و جوی آب بوده وحیاط هم با دیوارهای آجری و سرچین سفالی محصور شده بود که در حال حاضر اثر چندانی باقی از آنها باقی نمانده‌است.
برای تهیه آب آشامیدنی کنسولگری، در سال ۱۲۹۵ خورشیدی جاده ای در ضلع جنوبی دیوار شهر به سمت خیابان سرخواجه کشیده شد تا بتواند آب مورد نیاز را با کالسکه به راحتی به بنا حمل کنند که این جاده خیابان ملل فعلی است.
با وقوع انقلاب کبیر روسیه و خروج آخرین کنسول روسیه تزاری از استراباد، ساختمان کنسولگری در ۸خرداد ۱۲۹۹ خورشیدی موقتاً در اختیار اداره نظمیه استراباد قرارگرفت، اما با ورود کنسول جدید کفیل حکومت استراباد دستور تخلیه کنسولگری را داد و در نتیجه در ۲۲ مهر ۱۳۰۰ با ورود «وینر» نماینده و کنسول روسیه، این ساختمان مجدد دراختیار دولت روسیه قرار گرفت.
در سوم اسفند ماه ۱۳۲۰ خورشیدی وینر که منشویک بود معزول و به جای او یک بلشویک کنسول استراباد گردید وسرانجام با اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ شهر استراباد نیز دستخوش آسیبهای حاصل از جنگ شد. از زمان اشغال تا سال ۱۳۲۴ خورشیدی کنسولگری به عنوان یکی از مقرهای فرماندهی ارتش سرخ درآمد و بعد از آنکه قوای شوروی مجبور به تخلیه ایران شدند عمارت از سوی سفارت روسیه پلمپ گردید و در حال حاضر یک سرایدار از این بنا مراقبت می‌کند.
مالکان واقعی(نام تاجر اجاره دهنده علی اکبر زیادلو)در سال‌های اخیر ورثه ملک اقدام به باز پس گیری زمین باغ نموده و پس از انجام اقدامات قانونی فرسایشی توسط نماینده یکی از وراث اصلی و ثابت کردن نسب خونی و تایید شجرنامه خانوادگی توسط دادگاه ملک نامبرده بالاخره در آینده نه چندان دور به صاحبان اصلی واگذار خواهد شد.
از جمله خانواده های که جزء وارثین ملک مذکور می‌باشند می‌توان به خانواده(زیادلو.تجری.یزدانفر.اسفندیاری...)اشاره کرد.
فوگرو شرکت مهندسی هلندی است، که به‌عنوان سومین شرکت ساخت‌وساز جهان شناخته می‌شود.
این شرکت خدمات ژئوتکنیکی، نقشه‌برداری و زمین‌شناسی را به شرکت‌های فعال در صنایع نفت، گاز، عمران و استخراج معادن ارائه می‌نماید.Fugro set to acquire Thales GeoSolutions?, "Dredging News Online", 25 July 2003
شرکت فوگرو در سال ۲۰۱۱ بیش از ۲٫۵ میلیارد یورو، درآمد کسب کرده‌است. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس اوراق بهادار یورونکست آمستردام معامله می‌شود.
شرکت فوگرو سیستم‌های "اسکای‌فیکس" و "استارفیکس" را اداره می‌نماید. این سیستم‌ها، وظیفه ارائه اطلاعات نقشه‌برداری، ناوبری زمینی و ارسال اطلاعات اصلاحی، به سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS) و گلوناس (GLONASS) را بر عهده دارد.
کنفرانس قاهره کنفرانسی بود که از ۲۲ تا ۲۶ نوامبر، سال ۱۹۴۳، در پایتخت مصر، قاهره برگزار شد. موضوع مورد بحث در این کنفراس موضع گیری نیروهای متفقین در برابر امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم و تصمیم‌گیری در مورد مسائل پس از جنگ در آسیا بود. این جلسه با حضور فرانکلین دلانو روزولت، وینستون چرچیل و سپهسالار چیانگ کای شک از جمهوری خلق چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) برگزار شد. رهبر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ژوزف استالین حاضر به شرکت در این کنفرانس نشد زیرا که احتمال می‌داد حضور ژنرال چیانگ، سبب تحریک ژاپن ضد اتحاد جماهیر شوروی شود. (یک قرارداد پنج سالهٔ بی‌طرفی میان این دو کشور بنام پیمان بی‌طرفی اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن در سال ۱۹۴۱ به امضاء رسیده بود و در سال ۱۹۴۳ اتحاد جماهیر شوروی در حالت جنگ با ژاپن نبود، در حالی که چین، انگلستان و ایالات متحده آمریکا در حالت جنگ با ژاپن بودند)
این کنفراس در حالی برگزار شد که پس از عقب‌نشینی ژاپن از جزایرگوادال‌کانال و شروع حملات شدید آمریکا علیه ژاپن در جزایر سلیمان ناحیه شرق گینه نو این کشور قدرت دفاعی خود را به‌طور کامل از دست داده بود. در اروپا نیز در هشتم سپتامبر ایتالیا تسلیم بدون قید و شرط نیروهای متفقین شده بود. همچنین حمله به آلمان توسط شوروی بیش از پیش شدت گرفته بود. این شرایط ایجاب می‌کرد که تصمیمات جدیدی در مورد سیاست‌های جنگی و مسائل پس از جنگ اتخاذ گردد. این کنفرانس به دنبال و در ادامهٔ نشستی بود که در اواخر ماه اکتبر با شرکت وزیران امورخارجه سه کشور روسیه، آمریکا و انگلستان در مسکو برگزار شد.
به‌طور عمده در این کنفراس بر سر موضوعات زیر توافق صورت گرفته و به امضاء رسید:
ولترز کلوور شرکت هلندی خدمات اطلاع‌رسانی جهانی، چاپ و انتشارات است. این شرکت ارائه‌دهنده محصولات و خدمات انتشاراتی تخصصی در حوزه‌های بهداشتی، مالیاتی، حسابداری، شرکت‌ها، خدمات مالی، سازمان‌های قانونی و نظارتی می‌باشد.
شرکت ولترز کلوور در سال ۲۰۱۱ درآمدی معادل ۳٫۴ میلیارد یورو، داشته است. تعداد کارکنان این شرکت، بیش از ۱۸،۰۰۰ نفر در سراسر جهان می‌باشد. ولترز کلوور دارای عملیات در سراسر اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، اقیانوسیه و آمریکای لاتین است.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر آلفن آن درین، هلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست آمستردام معامله می‌شود.
جزایر ماریانا در مجموع ۱۰۰۷ کیلومتر مربع مساحت دارند. این جزایر از دو واحد اداری، گوام و جزایر ماریانای شمالی (از جمله جزایر سایپَن، تینیان و روتا) تشکیل شده‌است. جزایر ماریانا یک مجمع‌الجزایر هلالی است که صخره‌های پانزده کوه آتشفشانی عمدتاً خاموش در غرب اقیانوس آرام را تشکیل می‌دهند. این جزایر در جنوب غربی ژاپن، غرب و جنوب غربی هاوایی، شمال گینهٔ نو و در شرق فیلیپین قرار دارند و مرز شرقی فیلیپین را محدود می‌کنند.
مجمع‌الجزایر ماریانا مشتمل بر ۱۶ جزیره و مساحت کل ۴۵۷ کیلومتر مربع در فاصلهٔ ۲۵۰۰کیلومتری شرق مجمع‌الجزایر فیلیپین و ۳۲۰۰ کیلومتری جنوب ژاپن واقع شده‌است؛ این جزایر در قرن یازدهم میلادی توسط پرتغالی‌ها کشف و بعد از آن به اسپانیایی‌ها فروخته شد. اسپانیائی‌ها در سال ۱۸۹۹ میلادی، آنها را به آلمان فروختند و مالکیت آلمان‌ها، تا سال ۱۹۱۴، ادامه یافت؛ در این سال امپراتوری ژاپن، با یک حملهٔ نظامی، این جزایر را متصرف شد.
آمریکایی‌ها در سال ۱۹۴۴، طی نبردهای خونینی، ژاپنی‌ها را از این جزایر بیرون راندند و تا سال ۱۹۷۰ بر آن حاکم بودند.
مهاجران احیای زمین بایر مانچوکوئو به مهاجران ژاپنی گفته می‌شود که بعد از حادثه موکدن (۱۹۳۱) تا جنگ اقیانوس آرام (اواخر ۱۹۴۱) به سه منطقهٔ منچوری، مغولستان داخلی و شمال چین توسط دولت ژاپن مهاجرت داده شدند.
مهاجرت چشم‌گیر ژاپنیان به این مناطق پس از حادثه موکدن در سال ۱۹۳۱ آغاز شد. در سال ۱۹۳۶ کابینهٔ هیروتا کوکی نخست وزیر وقت طرحی بیست ساله را تصویب کرد که بر اساس آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶ ، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان مهاجر به این مناطق اعزام می‍شدند و قرار بود یک میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر شود. در سال ۱۹۳۶ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر خانوادهٔ ژاپنی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر دیگر در این مناطق اسکان داده شدند. این مهاجرت در زمانی که ارتش سلطنتی ژاپن، برتری هوایی و دریایی خود را در دریای زرد از دست داد متوقف شد.
یتیمان ژاپنی در چین یا ژاپنیان باقی‌مانده در چین به ژاپنیانی گفته می‌شود که در اواخر جنگ جهانی دوم و پس از حمله شوروی و شکست و فرار ارتش کانتوگون از چین، موفق به ترک این کشور نشده و در چین باقی ماندند.
مهاجرت دادن ژاپنیان به سه منطقهٔ منچوری، مغولستان داخلی و چین شمالی توسط دولت ژاپن بعد از حادثه موکدن (۱۹۳۱) آغاز شد و تقریباً تا جنگ اقیانوس آرام (اواخر ۱۹۴۱) ادامه داشت. در سال ۱۹۳۶ کابینهٔ هیروتا کوکی نخست وزیر وقت طرحی بیست ساله را تصویب کرد که بر اساس آن از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۶، ۵ میلیون ژاپنی به عنوان مهاجر به این مناطق اعزام می‍شدند و قرار بود یک میلیون حلقه چاه توسط این مهاجران جهت کشاورزی حفر شود. در سال ۱۹۳۶ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر خانوادهٔ ژاپنی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر دیگر در این مناطق اسکان داده شدند. این مهاجرت در زمانی که ارتش سلطنتی ژاپن، برتری هوایی و دریایی خود را در دریای زرد از دست داد متوقف شد.
با وجود اینکه اتحاد جماهیر شوروی یک پیمان بی‌طرفی با ژاپن به امضاء رسانده بود در ماه اوت سال ۱۹۴۵، در پایان جنگ جهانی دوم، به‌طور یک جانبه لغو یک طرفه این قرار دارد را اعلام کرد و بلافاصله در روز ۹ اوت، حمله به بخش شمال شرقی چین مانچوکوئو را آغاز کرد. ارتش چون پیش‌بینی چنین حمله‌ای را کرده بود، وسایل نقلیه اتومبیل، کامیون و قطار را برای فرار تهیه کرده بود و در طول شب با این وسایل خانواده‌های نظامیان توانستند از منطقهٔ حمله خارج شوند. اما روز بعد برای خانواده‌های معمولی که امکان استفاده از هیچگونه وسایل نقلیه را نداشتند، تنها راه فرار از منچوری پای پیاده بود. در نزدیکی مرز از بین این افراد، مردان بزرگسال به فرمان ارتش ژاپن برای مقابله با حمله شوروی به جبهه فرستاده شدند و بدین ترتیب به‌طور طبیعی زنان، افراد مسن و کودکان قادر به فرار نشده و در چین باقی ماندند.
تعداد بسیاری از این باقی ماندگان را کودکان خانواده‌های ژاپنی تشکیل می‌دهند. با توجه به آمار دولت چین، در حدود ۲۸۰۰ کودکان ژاپنی پس از فرار والدینشان پس از جنگ در چین باقی‌مانده بودند، ۹۰ درصد از این تعداد در مغولستان و شمال شرقی چین (سپس مانچوکوئو) ساکن بودند. این کودکان توسط خانواده‌های روستایی چینی به فرزندی پذیرفته شدند. در سال ۱۹۸۰، یتیمان بازگشت به ژاپن را آغاز کردند، با این حال، آن‌ها در ژاپن با تبعیض به دلیل عدم مهارت در استفاده از زبان ژاپنی مواجه شدند، همچین مشکلاتی دیگری نیز در ارتباط با حفظ شغل ثابت پیدا کردند. در ماه اوت سال ۲۰۰۴، با توجه به ارقام از وزارت کار ژاپن مقرر شد که ۲۴۷۶ یتیم ماهانه ۳۰٬۰۰۰–۲۰٬۰۰۰ ین ماهانه از دولت ژاپن دریافت کنند. در سال ۲۰۰۴، ۶۱۲ یتیم در دادگاه طرح دعوی در برابر دولت ژاپن کردند و ادعا می‌کنند که این مسؤولیت دولت ژاپن است که آن‌ها در چین جا گذاشته شدند؛ و هر شاکی خواستار دریافت ۳۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ین خسارت شد.
به غیر از کودکان تعداد زیادی از زنان ژاپنی نیز در چین باقی ماندند. به این زنان (زانریو فوجین) گفته می‌شود. بیشتر آن‌ها به ازدواج مردان چینی درآمدند. کودکانی که از این ازدواج به وجود آمده است تبعه ژاپن شناخته نمی‌شوند. به این کودکان حق بازگشت به ژاپن به علت داشتن پدر غیرژاپنی و متولد شدن در کشور چین داده نمی‌شود.http://apjjf.org/-Rowena-Ward/2374/article.html
بنیان گذار هنر تئاتر نجف آباد در سال ۱۳۱۹ هجری شمسی در نجف آباد اصفهان دیده به جهان گشود.
در حین اشتغال به خیاطی به خاطر استعداد و علاقه فراوان به تئاتر در این رشته هنری مشغول به تحصیل شد.
مدتی نزد استاد فرهمند به آموختن تئاتر پرداخت و با همکاری ایشان نمایش‌هایی همچون((حاج عبدالغفار به کره مریخ می‌رود))و((کنیز یا عشق امین عبدالله)) را بر روی صحنه برد.
بعد از انقلاب به سازمان صدا و سیما دعوت شد و ۲۵ سال در تلویزیون به عنوان کارگردان و بازیگر مشغول به کار شد
وی در ۲۳ تیرماه ۹۱ به دلیل ایست قلبی دار فانی را وداع گفت و در قطعه هنرمندان آرامستان نجف آباد به خاک سپرده شد.
بوسکالیس شرکت ساخت‌وساز هلندی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر پیپتدرخت، هلند
شرکت بوسکالیس یا رویال بوسکالیس یکی از بزرگترین شرکت‌ها در زمینه احداث، تعمیر و نگهداری زیرساخت‌ها و سازه‌های دریایی در جهان به‌شمار می‌آید. این شرکت همچنین، دارای بزرگترین ناوگان لایروبی در سطح بین‌المللی می‌باشد.
شرکت بوسکالیس در سال ۱۹۱۰ تحت نام شرکت بوس اند کالیس، توسط چند خانواده هلندی، تأسیس شد. سهام شرکت رویال بوسکالیس در بازار بورس اوراق بهادار یورونکست آمستردام ذکر شده‌است. این شرکت جزئی از شاخص آای‌اکس هلند محسوب می‌شود.
هانوماگ که علامت اختصاری عبارت می‌باشد. هانوماگ یک تولید کننده لوکوموتیوهای بخار و تراکتور و ماشین آلات سنگین و خودروهای نظامی در هانوفر آلمان بود. هانوماگ شهرت بین‌المللی اولیه خود را قبل از جنگ جهانی اول با ارائه فراوان و تولید انبوه لوکوموتیوهای بخار برای فنلاند، رومانی و بلغارستان بدست آورد. در سال ۱۹۲۵ خط تولید اتومبیل هانوماگ راه اندازی گردید. در سال ۱۹۳۳ کار تولید ماشین آلات ماشین‌آلات سنگین عمرانی را آغاز نمود، از سال ۱۹۸۹ هانوماگ تبدیل به بخشی از شرکت کوماتسو شده‌است و اکنون بخشی از این شرکت می‌باشد.G.N. Georgano.
قدمت این کمپانی به سال ۱۸۳۵ برمی گردد وقتی که گئورگ اگستورف در لیندن در نزدیکی هانوفر یک تولیدی بنام Eisen-Giesserey und Maschinenfabrik تأسیس کرد که هدف آن تولید موتوهای کوچک بخار بود. آن‌ها به زودی ساخت ماشین آلات کشاورزی را شروع کردند و در سال ۱۸۴۶ اولین لوکوموتیو راه آهن خود را برای راه آهن سلطنتی دولتی هانوفر تولید کردند.
تولید لوکوموتیوهای بخار هانوماگ بین سال‌های 1846 و 1931 صورت میگرفت. که تولید قطارها به شرکت هنشل فروخته شد.
در سال 1934 هانوماک بخشی از صنایع فولاد متحده آلمان گردید.
عملیات هیلستن -در ژاپن حملهٔ هوایی به جزیرهٔ تروک - یک حملهٔ هوایی و زمینی بزرگ بود که در روزهای ۱۷ و ۱۸ فوریه ۱۹۴۴ (میلادی) از سوی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و علیه مواضع نیروی دریایی و پایگاه هوایی امپراتوری ژاپن در تالاب چوئوک در جزایر کارولین و در هنگام جنگ جهانی دوم انجام‌شد. عملیات هیسلتن به پیروزی آمریکایی‌ها انجامید.
جناح راه امپراتور یا کُودُوها یک جناح سیاسی در داخل ارتش سلطنتی ژاپن بود که در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعالیت می‌کرد. این جناح از افسرانی تشکیل شده بود که اهداف آنان ایجاد یک دولت نظامی با آرمان‌های تمامیت‌خواهی، نظامی‌گری و توسعه‌طلبی بود. این جناح هرگز سازمان یافتگی یک حزب سیاسی را نیافت و هیچ جایگاه رسمی در داخل ارتش نداشت.
اپیرام شرکت فولاد لوکزامبورگی است، که دارای عملیات در کشورهای برزیل، بلژیک و فرانسه بوده و تمرکز اصلی آن، بر روی تولید و ارائه فولاد ضدزنگ می‌باشد.
این شرکت تا پیش از سال ۲۰۱۱ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت آرسلور میتال محسوب می‌شد و در ابتدای سال ۲۰۱۱ از شرکت آرسلور میتال جدا شد و به عنوان یک شرکت مستقل ثبت گردید. شرکت اپیرام در سال ۲۰۰۹ در حدود ۲۷٪ از کل بازار فروش فولاد ضدزنگ جهان را به خود اختصاص داده بود.
شرکت اپیرام در فهرست اولیه بازار بورس یورونکست آمستردام قرار دارد. این شرکت همچنین در فهرست ثانویه از بازار بورس یورونکست پاریس و بازار بورس اوراق بهادار لوکزامبورگ نیز، ذکر شده‌است.
کوریو شرکت هلندی سرمایه‌گذاری املاک است، که دارای تعداد زیادی فروشگاه و مرکز خرید در کشورهای هلند، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، آلمان و ترکیه می‌باشد، که ارزش آنها بالغ بر ۷ میلیارد یورو برآورد شده است.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر اوترخت، هلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس یورونکست پاریس و یورونکست آمستردام معامله می‌شود.
پس از جنگ قلعه طبرسی و شورش بابیان زنجان شورشی دیگر در شهر نیریز فارس درگرفت. درگیری نیریز توسط سید یحیی دارابی ملقب به «وحید»، از روحانیون برجسته محلی که به آئین بابی درآمده بود رهبری شد. سید یحیی دارابی فرزند سید جعفر کشفی بود و مانند پدر به دربار قاجار وابسته بود. محمد شاه و میرزا آغاسی از وی خواسته بودند که در مورد دعاوی باب تحقیق کند. او بعد از سه دیدار با باب در شیراز در به وی ایمان آورد و زان پس، شروع به سفرهای گسترده‌ای برای ترویج آئین بابی نمود. او برای اعلان ایمان به پدر به بروجرد سفر کرد و پس از آن به اصفهان، اردستان و تهران رفت و در تهران مدتی نزد میرزا حسینعلی (بهاءالله) اقامت داشت. او همچنین به خراسان و قزوین، شیراز و یزد سفر کرد. در زمستان ۱۸۴۷–۱۸۴۸ (۱۲۶۴ ه‍.ق) بار دیگر توانست با باب که به ماکو تبعید شده بود دیدار کند. در یزد وی موفق شد تعدادی از بزرگان و علماء را به آیین جدید درآورد. این اقدامات منجر به مخالفت بعضی علماء و حاکم وقت یزد، آقا خان ایروانی شد. وحید یزد را به مقصد اصطهبانات و بوانات ترک کرد و شماری از سکنه آنجا را به آئین جدید درآورد. وی در اواخر ماه مه ۱۸۵۰ وارد نیریز شد. گفته می‌شود بسیاری از ساکنین نیریز برای استقبال از وحید به اصطهبانات رفته بودند. مدت کمی پس از ورود او به نیریز، ترویج آئین بابی توسط او که منجر به ایمان آوردن شمار زیادی از مردم شد. مخالفت‌هایی برانگیخت و بر تنش‌های موجود در شهر افزود. حاج زین العابدین خان، فرمانده محلی، سعی داشت تا با توسل به زور و خشونت تنش‌ها را حلّ و فصل کند. وی بیش از ۱۰۰۰ نفر نیروی شبه نظامی را بسیج کرد تا جلوی وحید و پیروانش را بگیرد. در نتیجه شهر به دو دسته تقسیم شد. در یک سو فرمانده و نیروهایش قرار داشتند که محلهٔ بازار را تحت تصرف داشتند و در سمت دیگر وحید و بابی‌ها. جنگی مسلّحانه بین بابیان و نیروهای منطقه‌ای آغاز شد. همانند درگیری زنجان و طبرسی، شور و حرارت بابیان در ابتدا باعث غلبه‌شان بر نیروهای مسلح اعزامی شد و آن‌ها را قادر ساخت به رهبری سید یحیی دارابی در برابر جمعیتی چند برابر جمعیت خودشان مقتدرانه بجنگند. در نهایت اما محاصره کنندگان با نیرنگ و اعلام آتش‌بس دروغین بر بابیان پیروز شدند. این نبرد که کمتر از یک ماه (۲۷ مه-۲۱ ژوئن ۱۸۵۰) به طول انجامید با شکنجه و کشتار بازماندگان بابی و قتل سید یحیی دارابی به اتمام رسید.
ادوارد براون در این خصوص می‌نویسد: در تابستان ۱۸۵۰ میلادی در حالیکه محاصره زنجان در حال پیشرفت بود، شورش (قیام) بابی دیگری در نیریز در جنوب ایران روی داد. دولت تصمیم گرفته بود که جنبش بابی را ریشه کن کند. باب که اکنون محکوم به بیش از سه سال حبس شدید در ماکو و قلعه چهریق شده بود، عملاً نمی‌توانست به‌طور مستقیم مسئول گرایش به مقاومت مسلحانه احتمالی توسط پیروانش در نظر گرفته شود. با این وجود دولت او را سرچشمه آن تعالیمی می‌دانست که کل امپراتوری ایران را دچار تشنج کرده بود و تصمیم به مرگ او گرفت. درست در روز کشته‌شدن باب قیام نیریز و چندین هفته بعد درگیری زنجان با سرکوب شدند.
نبرد انی‌وتک نبردی بود در جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم که از ۱۷ تا ۲۳ فوریهٔ ۱۹۴۴ میلادی در انی‌وتک در جزایر مارشال میان ایالات متحده آمریکا و امپراتوری ژاپن درگرفت و به پیروزی آمریکایی‌ها انجامید.
پس از این نبرد انی‌وتک به صورت پایگاهی برای حمله‌های آیندهٔ آمریکایی‌ها به مواضع ژاپن بدل‌شد.
Wikipedia contributors, "Battle of Eniwetok," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Battle_of_Eniwetok&oldid=540860923 (accessed March 4, 2013).
حادثه ۲۶ فوریه اقدام به کودتایی نافرجام در امپراتوری ژاپن در تاریخ ۲۶ فوریه سال ۱۹۳۶ بود. این اقدام به کودتا توسط گروهی از افسران جوان ارتش سلطنتی ژاپن (IJA) با هدف پاکسازی رهبران دولتی و نظامی از رقبای جناحی و مخالفان ایدئولوژیک خودشان انجام شد.
با این حال که شورشی‌ها موفق شدند در ابتدا برخی از شخصیت‌های کلیدی از جمله دو نخست‌وزیر پیشین را ترور کنند و مرکز دولتی پایتخت را به تصرف خود درآورند اما نتوانستند اوکادا کیسوکه، نخست‌وزیر وقت را از پای درآوردند و کاخ امپراتوری را به‌طور کامل کنترل کنند. از آنجایی حامیان آن‌ها در ارتش به دنبال سودجویی از این اقدام بودند و برخی دیگر نیز در ارتش با آن مخالفت کردند، کودتاگران نتوانستند دولت را تغییر دهند. با برخاستن بخش عمده‌ای از ارتش علیه کودتاگران، شورشی‌ها بدون حصول نتیجه خاصی سه روز پس از آغاز کودتا در ۲۹ فوریه ۱۹۳۶ خود را تسلیم کردند.
بر خلاف اقدامات پیشین (حادثه مارس (مارس ۱۹۳۱)، حادثه اکتبر (اکتبر ۱۹۳۱)، حادثه ۱۵ مه (۱۹۳۲)، حادثه آکادمی نظامی (۱۹۳۴)، این مورد یعنی حادثه ۲۶ فوریه عواقب شدیدی برای «افسران جوان» به دنبال داشت. پس از مجموعه‌ای از محاکمات پشت پرده ۱۹ تن از رهبران کودتا به اتهام شورش اعدام شدند و ۴۰ نفر دیگر زندانی گردیدند. پس از شکست این کودتا جناح راه امپراتور نفوذ خود را در ارتش از دست داد، دوره «دولت با ترور» به پایان رسید و ارتش کنترل خود را بر دولت غیرنظامی افزایش داد. حادثه پل مارکو پولو سال بعد اتفاق افتاد.
ارتش امپراتوری ژاپن سابقه طولانی جناح گرایی را در میان افسران رده‌های بالای خود داشت که در اصل از رقابت‌های دامنه‌دار در دوره میجی بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰ افسران فرماندهی عالی‌رتبه به دو گروه اصلی غیررسمی تقسیم شدند: جناح راه امپراتور به رهبری ژنرال آراکی سادائو و متحد او ژنرال ماساکی جینزابورو - و جناح کنترل که ژنرال ناگاتا تتسوزان عضو این جناح بود.
جناح راه امپراتور بر اهمیت فرهنگ ژاپنی، بالاتر بودن ارزش خلوص معنوی بر ارزش‌های مادی و هوکوشین-رون یا نیاز به حمله به اتحاد جماهیر شوروی تأکید می‌کردند، در حالی که افسران جناح کنترل - به شدت تحت‌تاثیر ایده‌های ستاد کل آلمان بودند، از برنامه‌ریزی اقتصادی و نظامی‌گری (جنگ تمام‌عیار)، مدرن‌سازی صنعتی، مکانیزه کردن و گسترش کشور از طریق نانشین-رون یا حمله به چین حمایت می‌کردند- جناح راه امپراتور در ارتش در طول دوره تصدی آراکی سادائو به عنوان وزیر ارتش از سال ۱۹۳۱ تا ۳۴، که مهم‌ترین جایگاه کارکنان را اشغال کرده بود، حاکم بود، اما بسیاری از اعضای آن با استعفای آراکی سادائو جایگزین شدند.
افسران ارتش ژاپن به دو دسته تقسیم می‌شدند؛
افسران جوان بر این باور بودند که مشکلات پیش روی ملت نتیجه فاصله گرفتن از کوکوتای (国体)بود یک
واژه که اغلب به عنوان «سیاست ملی» ترجمه می‌شود و به شدت ارتباط بین امپراتور و دولت ژاپن را نشان می‌دهد. آنها ادعا داشتند که طبقات ممتاز از مردم سوءاستفاده کرده، و منجر به فقر گسترده در مناطق روستایی شده، و امپراتور را فریب داده و قدرت او را تضعیف و ژاپن را ضعیف کرده‌اند. آن‌ها باور داشتند که راه‌حل در انجام اصلاحات شووا است که از اصلاحات میجی ۷۰ سال پیش الگو گرفته بود. افسران عقیده داشتند که با قیام و نابود کردن «مشاوران شیطان‌صفت در کنار تخت سلطنت»، امپراتور را قادر خواهند ساخت که قدرت خود را تثبیت کند. سپس امپراتور عقاید غربی و کسانی که از مردم سوءاستفاده می‌کنند را تصفیه می‌کند و کامیابی را به ملت بازمی‌گرداند. این باورها به شدت تحت‌تاثیر اندیشه ملی‌گرای معاصر، به ویژه فلسفه سیاسی سوسیالیست سابق کیتا ایکی قرار گرفته بود. و تقریباً همه زیردستان آن‌ها از خانواده‌های خرده‌دهقان‌پیشه فقیر یا طبقه کارگر بودند.
تعداد گروه افسران جوان متفاوت بود، اما تخمین زده می‌شود که تقریباً ۱۰۰ عضو منظم داشته باشد که عمدتاً افسران در منطقه توکیو بودند. رهبر غیررسمی آن نیشیدا میتسوگی بود. ستوان سابق ارتش و شاگرد کیتا، نیشیدا به یکی از اعضای برجسته جوامع ملی‌گرای غیرنظامی تبدیل شد که از اواخر دهه ۱۹۲۰ گسترش یافت. وی از گروه ارتش به عنوان جناح اصلی کوکوتای (国体 原理 派) یاد می‌کرد. او حداقل تا حدی در بیشتر خشونت‌های سیاسی آن دوره دخیل بود، پس از حادثه مارس و حادثه اکتبر سال ۱۹۳۱، اعضای ارتش و نیروی دریایی این گروه از هم جدا شدند و تا حد زیادی ارتباط خود را با ملی‌گرایان غیرنظامی پایان دادند.
در این حادثه هفت هدف برای ترور به جرم «تهدید کوکوتای» انتخاب شده‌اند:
علیرغم عدم موفقیت در کودتا، واقعه ۲۶ فوریه تأثیر قابل توجهی در افزایش نفوذ ارتش بر دولت غیرنظامی داشت. کابینه اوکادا کیسوکه در ۹ مارس استعفا داد و کابینه جدید توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶)، وزیر امور خارجه اوکادا تشکیل شد. اما این انتقال بدون مشکل نبود. هنگامی که انتخاب اعضای کابینه هیروتا روشن شد، ژنرال ترائوچی هیساایچی، وزیر ارتش کابینه جدید، نارضایتی خود را از برخی انتخاب‌ها ابراز کرد. هیروتا به خواسته‌های ترائوچی تن داد و گزینه‌های خود را تغییر داد، به عنوان مثال هاچیرو آریتا را به جای یوشیدا شیگه‌رو به عنوان وزیر امور خارجه انتخاب کرد.
این دخالت در انتخاب کابینه با این درخواست روبرو شد که فقط نظامیان وظیفه فعال، مجاز به خدمت به عنوان وزیر ارتش و وزیر نیروی دریایی هستند. تا این مرحله نظامیان ذخیره و بازنشسته نیز مجاز به خدمت در این سمت‌ها بودند. این درخواست در ۱۸ مه توسط فرماندهان امپراتوری پذیرفته و مجاز شد. این تغییر پیامدهای گسترده‌ای برای دولت ژاپن در پی داشت، زیرا در واقع باعث به وجود آمدن حق وتو بر سیاست‌های دولت توسط نظامیان شد. به این ترتیب که با درخواست یک وزیر نظامی برای استعفا و امتناع از تعیین یک نظامی جدید به عنوان جانشین وی، نظامیان می‌توانستند باعث شود که یک دولت به میل نظامیان سقوط کند.
در حقیقت، این سرنوشت کمتر از یک سال بعد توسط هیروتا کوکی (۱۹۳۷–۱۹۳۶) پس از جلسهٔ معروف به هاراکیری پرسش و پاسخ در مجلس امپراتوری تجربه شد، زمانی که ترائوچی هیساایچی به دلیل امتناع هیروتا در منحل کردن مجلس امپراتوری موجب استعفای او شد.
تُوسِی‌ها یا جناح کنترل یک جناح سیاسی در داخل ارتش سلطنتی ژاپن بود که در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعالیت می‌کرد. رهبری این جناح را سرلشکر ناگاتا تتسوزان و هیدکی توجو در دست داشتند. این جناح مخالف با جناح راه امپراتور یا کُودُوها به رهبری آراکی سادائو و ماساکی جینزابورو بود.
یک دسته‌بندی سیاسی در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بود که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ فعال بود. جناح کنترل گروهی از افسران میانه‌رو بودند که عمدتاً به دلیل مخالفت با جناح رادیکال جناح راه امپراتور و آرمان‌های تهاجمی توسعه‌طلبانه و ضد مدرنیزاسیون جناح راه امپراتور متحد شده بودند. جناح کنترل برای نفوذ در ارتش با جناح راه امپراتوری رقابت داشت تا اینکه در اثر حادثه ۲۶ فوریه در سال ۱۹۳۶، جناح راه امپراتور عملاً منحل یا دفاکتو شد و بسیاری از هواداران آنها تنبیه یا اعدام شدند. پس از آن جناح کنترل به جناح اصلی ارتش تبدیل شد، اما ایدئولوژی جناح راه امپراتوری و هواداران آن تا اواخر دهه ۱۹۳۰ همچنان بر نظامی‌گری ژاپن تأثیرگذار بود.
ناگاتا تتسوزان یک ژنرال در ارتش سلطنتی ژاپن بود. شهرت او به علت کشته شدن در حادثه آیزاوا در سال ۱۹۳۵ میلادی است. او رهبر جناح تُوسِی‌ها و مخالف جناح راه امپراتور بود.
در صبح روز ۱۲ اوت ۱۹۳۵ میلادی در حالیکه ناگاتا در محل کارش در ارتش مشغول صحبت با دو تن از ژنرال ها بود ناگهان مردی ارتشی وارد دفتر کار او شد و با شمشیر ارتشی به ناگاتا حمله کرد و شانهٔ او را با شمشیر برید. ناگاتا قصد فرار از دفترش را داشت که مرد از پشت شمشیر را در بدن او فرو کرد. بعد از افتادن ناگاتا نیز باز ضربهٔ دیگری بر او وارد کرد. قاتل سرهنگ دوم پیاده نظام، بنام آیزاوا سابورو از طرفداران جناح راه امپراتور بود و علت ترور ناگاتا را برکناری مورایاما تاکاجی و ماساکی جینسابرو (سردستهٔ جناح راه امپراتور) پس از حادثه آکادمی نظامی (کودتای نافرجام نوامبر ۱۹۳۴) اعلام کرد. آیزاوا، قاتل ناگاتا در ماه ژوئیه سال بعد اعدام شد. بعد از این حادثه تخاصم بین دو جناح شدت گرفت و منجر به کودتای نافرجام ۲۶ فوریه در سال بعد شد.
درست در روز کشته شدن باب قیام بابیان نیریز و چندین هفته بعد از قیام بابیان زنجان به شکست منجر شد. در بین این دو رویداد، حادثه کشته شدن هفت تن از بابیان اتفاق افتاد که به عقیده آگوست استنسترندز بدون هیچ اثباتی متهم بر طرح نقشه علیه نخست‌وزیر، میرزا تقی خان بودند.
پس از واقعه قلعه شیخ طبرسی، برای صدور حکم اعدام تنها اعتقاد به باب کفایت می‌کرد. «شهدای سبعه تهران» نمونه‌ای شناخته شده در این زمینه است: هفت نفر از بابی‌های برجسته تهران شامل سه تاجر، دو روحانی، یک درویش برجسته و یک مقام حکومتی در فوریه ۱۸۵۰ به جرم اعتقاد به باب در ملاء عام اعدام شدند. این هفت تن همه مردانی از رده‌های بالای اجتماعی بودند که به راحتی می‌توانستند با انکار ایمان خود به باب جان بدر برند. آنان اما کشته شدن را بر انکار ایمان ترجیح دادند.
ادوارد براون می‌نویسد: آنطور که ما از دفتر خاطرات یک بانوی انگلیسی که همسرش سمت مهمی در سفارت بریتانیا را داشت فهمیدیم وفاداری آنان، همدردی و دلسوزی همگان را برانگیخت و در بین هم کیشان خود لقب " شهدای سبعه " را دریافت کردند. در بین آن‌ها حاج سید علی، عموی سید علی محمد باب که بعد از فوت پدرش تحت سرپرستی او بود نیز کشته شد.
حاج سید علی در آخرین لحظات در حالیکه زیر تیغ جلاد به زانو نشسته بود پیشنهاد عفو دریافت کرد به شرط آنکه با انکار ایمانش موافقت کند. او بدون تردید این پیشنهاد را رد کرد.
سندرم آلاژیل یا دیسپلازی آرتریوهپاتیک، نوعی بیماری وراثتی است که دستگاه‌های چندی از بدن در آن درگیر می‌باشند. علاوه بر هیپوپلازی (تشکیل نشدن کامل) مجاری صفراوی داخل کبدی که منجر به کلستاز می‌شود، نوزادان مبتلا به این نشانگان (سندرم)، ممکن است دچار آنومالی‌های صورت، قلب (به‌صورت تنگی دریچه ریوی یا تنگی محیطی عروق ریوی و تترالوژی فالوت)، ستون فقرات (مهره پروانه‌ای)، چشم (امبریوتوکسین خلفی) و کلیه (دیسپلازی کلیه) باشند. بیماران در نتیجه دچار سطح کلسترول خونی بالا و گزانتم‌های پوستی همراه آن هستند. رشد ناکافی و عقب ماندگی‌ذهنی خفیف هم گاهی وجود دارد.توارث این بیماری اتوزومی غالب است وبروی کروموزم ۲pقراردارد
درمان این سندرم شامل رژیم غذایی برای هیپرکلسترولمی و کلستیرامین است. برای درمان عوارض کمبود ویتامین ای مانند آتاکسی، از دست دادن رفلکسها و از دست دادن حس ارتعاش و موقعیت و فلج عضلات خارج چشمی؛ درمان با مقادیر زیادی از ویتامین E انجام می‌شود. درمان با فنوباربیتال و اورسودوکسی کولیک اسید در پایین آوردن بیلی‌روبین و اسیدهای صفراوی کمک‌کننده است. از نظر توارثی، الگوی انتقال این بیماری، اتوزوم غالب می‌باشد.
انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا (AICPA)American Institute of Certified Public Accountants (انجمن حسابداران رسمی آمریکا) یکی از باسابقه‎ترین و تأثیرگذارترین تشکل‎های حرفه‎ای حسابداری در آمریکا و جهان است؛ که بیش از ۱۲۵ سال از تشکیل آن می‎گذرد.
این انجمن در سال ۱۸۸۷ با نام "انجمن آمریکایی حسابداران عمومی"American Association of Public Accountants_AAPA راه‌اندازی شد؛ و در سال ۱۹۱۶، "انجمن حسابداران عمومی"Institute of Public Accountants_IPA جایگزین آن شد. آن زمان، فقط ۱۱۵۰ نفر در این انجمن عضویت داشتند. نام انجمن در سال‎های بعد ابتدا - در ۱۹۱۷ - به "انجمن آمریکایی حسابداران"American Institute of Accountants_AIA و سرانجام – در ۱۹۵۷ - به "انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا" تغییر کرد. البته پیش از آن، "جامعه آمریکایی حسابداران عمومی گواهی‎شده"The American Society of Certified Public Accountants_ASCPA که در سال ۱۹۲۱ راه‎اندازی شده بود و به عنوان فدراسیونی برای جوامع حسابداران عمومی گواهی‎شده ایالت‎های آمریکا کار می‌کرد، نیز در سال ۱۹۳۶ با "انجمن آمریکایی حسابداران" ادغام شده بود (به نقل از ویکی‎پدیا انگلیسی).
تا دهه ۱۹۷۰ استانداردگذاری حسابداری و حسابرسی در آمریکا - به‌طور انحصاری- توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا انجام می‌شد. ولی، در سال ۱۹۷۳ پس راه‌اندازی هیئت استانداردهای حسابداری مالیFinancial Accounting Standards Board_FASB از سوی بنیاد حسابداری مالیFinancial Accounting Foundation_FAF مسئولیت تدوین اصول حسابداری پذیرفته همگانیGenerally Accepted Accounting Principles_GAAP و استانداردهای حسابداریAccounting Standards_AS که تا آن هنگام بر عهده هیئت اصول حسابداریAccounting Principles Board_APB (وابسته به انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا) بود به "هیئت استانداردهای حسابداری مالی" (وابسته به بنیاد حسابداری مالی آمریکا) واگذار شد. ولی، استانداردگذاری در زمینه‌هایی هم‌چون "حسابرسی صورت‌های مالی"، "اخلاق حرفه‌ای"، "خدمات گواهی‌گری"، "کنترل کیفی موسسات حسابداری عمومی"، "خدمات مالیاتی"، "ارزش‌گذاری"، و "برنامه‌ریزی مالی" هم‌چنان در اختیار این انجمن بود.
اما پس از رسوایی‌های مالی بزرگ آغاز سده ۲۱ میلادی و فروپاشی یکی از ۵ مؤسسه بزرگ حسابداری عمومی آن زمان (BIG5) - مؤسسه حسابرسی آرتور اندرسنArthur Andersen - سیاست‌گذاران عمومی فدرال آمریکا به این نتیجه رسیدند که مسئولیت استانداردگذاری حسابرسی باید به نهادهای دولتی مستقل‌تر و دارای اختیارات بیش‌تر واگذار شود. در نتیجه، طبق بخش ۱۰۱ قانون ساربنز-آکسلی (2002، SOX)، هیئت نظارت بر حسابداری شرکت‌های عامPublic Company Accounting Oversight Board_PCAOB در سال ۲۰۰۲ راه‌اندازی و مسئولیت مقررات‌گذاری در همهٔ زمینه‌های کاری حسابداران عمومی گواهی‎شده در ارتباط با شرکت‌های عام به این هیئت واگذار شد. البته، انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا هم‌چنان اختیارات گسترده خود برای مقررات‌گذاری و نظارت‌های کنترل کیفی، اخلاقی، و رفتاری در ارتباط با بیش‌تر کارهای حسابداران عمومی گواهی‎شده- که مربوط به ارائه خدمات به شرکت‌ها خصوصی و اشخاص حقیقی می‌شود- را حفظ کرده‌است (به نقل از ویکی‎پدیا انگلیسی)..
انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا بر مبنای سابقه کاری متقاضیان و موفقیت آنان در آزمون‌های کتبی تخصصی چند گواهی‌نامه حرفه‌ای به آنان اعطا می‌کند. این گواهی‌نامه‌ها که در آمریکا و جهان از اعتبار بالایی برخوردارند به شرح نمایه (۱) هستند.
نمایه (۱)- گواهی‎نامه‎های حرفه‎ای انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا
این انجمن دارای دو مجله حرفه‎ای تخصصی و چندین خبرنامه گوناگون در موضوعات متنوع حسابداری، حسابرسی، خدمات مالی و مالیاتی، و دیگر موضوعات مرتبط است.
این مجله (با حروف اختصاری "JofA") از سال ۱۹۰۵ به‌طور پیوسته توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا منتشر می‎شود. شمار مشترکان این مجله هم‌اکنون بیش از ۳۸۶ هزار مشترک است؛ از این رو، این نشریه یکی از تأثیرگذارترین مجلات حرفه‎ای حسابداری جهان به‌شمار می‎آید، زیرا در سال‎های اخیر شمار مشترکان آن حتی از اعضای انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا هم فراتر رفته‌است. آرشیو آنلاین این مجله از ۱۹۹۷ تاکنون روی وب‎گاه رسمی آن در دسترس است.وب‎گاه رسمی مجله حرفه‎ای The Journal of Accountancy
این مجله حرفه‎ای که توسط انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا منتشر می‎شود یکی از معتبرترین مجلات مالیاتی آمریکا و جهان است. این مجله به صورت ماهنامه منتشر می‌شود و موضوعات متنوع مالیاتی را پوشش می‌دهد. آرشیو آنلاین این مجله از ژانویه ۲۰۰۸ تاکنون روی وب‎گاه انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا، بخش "نشریات"Publications در دسترس است.
انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا نوزده (۱۹) عنوان جایزه گوناگون را در زمینه‌های مرتبط با حسابداری و حسابرسی به اعضای برجسته خود اعطا می‌کند. فهرست کامل عناوین این جوایز و شرح مربوط به هر یک از آن‌ها را می‌توانید در "راهنمای شش صفحه‎ای جوایز اعطایی از سوی انجمن حسابداران عمومی گواهی‎شده آمریکا" بخوانید.
مورچه‌خوار بزرگ یا مورچه‌خوار خرسی پستانداری حشره‌خوار است که بومی آمریکای مرکزی و جنوبی می‌باشد. این گونه یکی از چهار گونه زنده مورچه‌خوار است و به همراه تنبل‌ها در راسته کرک‌داران قرار می‌گیرند. در مقایسه با دیگر مورچه‌خواران و تنبل‌های منقرض نشده که درخت‌پیما یا نیمه درخت‌پیما هستند، مورچه‌خوار بزرگ زمین‌پیما است. فرگشت این گونه احتمالاً تحت تأثیر گسترش پوشش گیاهی ساوانا در آمریکای جنوبی بوده. مورچه‌خوار بزرگ بزرگترین گونه در تیره مورچه‌خواران است و ممکن است طول بدنش از ۱۸۲ تا ۲۱۷ سانتی‌متر و وزنش در جنس ماده ۲۷ تا ۳۹ و در جنس نر ۳۳ تا ۴۱ کیلوگرم باشد. این گونه به وسیله پوزه دراز، دم پرپشت، سرپنجه بلند و خز رنگیش قابل تشخیص است.
مورچه‌خوار بزرگ توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت جزو گونه‌های آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده‌است. این جانور در بسیاری از مناطقی که قبلاً زیستگاهش بوده منقرض شده‌است. عوامل تهدیدکنندهٔ بقای مورچه‌خوار بزرگ آتش‌سوزی و تهدیدهای انسانی مثل تخریب زیستگاه، شکار غیرقانونی به‌خاطر پوست و گوشت، تصادف با اتومبیل و حملهٔ سگ‌ها هستند. این حیوان به دلیل آهسته راه رفتن و پوست قابل اشتعالش در برابر آتش‌سوزی و دود ناشی از آن بسیار آسیب‌پذیر است.
هَشتَگ یا هش‌تگ با نشان codice_1، یک نماد پیشوندی و یکی از تگ‌های فراداده استHashtags (sic) at the Twitter Fan Wiki. Retrieved on June 2, 2009.Tags at the identi.ca documentation. Retrieved on June 24, 2009. که در خدمات شبکه‌های اجتماعی و میکروبلاگینگ استفاده می‌شود. اگر بخواهیم هشتگ را به زبان ساده‌تر تعریف کنیم، برچسبی است که برای دسته‌بندی و به اشتراک گذاری پست‌ها و نظرات دربارهٔ موضوعی خاص در سطح جهانی و فراتر از حلقه و فهرست دوستان به‌کار می‌رود.