moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نخست، باید توجه کرد که اطلاعات پذیرفته شده در مورد باباجان به نظر می‌رسد صرفاً بر حسب اعتبار مهر بابا مقرر شده است، حقیقتی که توسط دکتر عبدالغنی منصف اذعان شد، کسی که در سال ۱۹۳۹ نخستین طرح زندگی بابا جان را نوشت. بر طبق اظهارات غنی "اطلاعات جمع‌آوری شده از منابع متعدد اندک می‌باشد؛ زیرا که حضرت باباجان خودشان با توجه به داستان زندگی ایشان هرگز با کسی در ارتباط نبودند. حقایق اوایل زندگی ایشان و آن‌هایی که مرتبط به مقام روحانی او می‌شدند، همگی توسط مهربابا، شاگرد اعظم و خلیفهٔ او تأیید شده بودند. با این حال به نظر می‌رسد که مهر بابا دو نسخهٔ مختلف از حضرت بابا جان را تهیه کرده‌است.
بیش از یک دهه قبل از این که طرح زندگی بابا جان توسط عبدالغنی آشکار شود، در سال ۱۹۲۷ مهربابا سخنرانی عمومی از حضرت بابا جان ارائه دادند که یکی از مریدان در دفتر خاطرات خویش آن را ثبت کرده‌است. این در حال حاضر اولین حکایت از زندگی حضرت بابا جان می‌باشد. مردم به ویژه زنان مورد خطاب بودند، و داستان به منظور ارتقاء روحی گفته شد. خلاصه‌ای از ضروریات آن سخنرانی کوتاه:
حضرت باباجان دختر یکی از وزرای مهم و مسئول امیر افغانستان در کابل می‌باشد. از دوران اولیه کودکی ایشان تمایل طبیعی به سمت معنویات و تحقق حقیقت داشتند. زمانی که باباجان پانزده سال داشتند قیم‌های وی شروع به ترتیب دادن ازدواج ایشان کردند... در این برهه او بی پروا خانوادهٔ خویش را ترک کرد، برای پنجاه سال پس از آن وی یک زندگی در حال تسلیم کامل و انزوا را پیش برد. پس ازسرگردانی به مدت پنجاه سال از مکانی به مکان دیگر، در نهایت او به سمت استاد خود آمد، و در حدود سن ۶۵ سالگی به تحقق پروردگار نائل شد. پس از این رویداد، باباجان برای مدتی در پنجاب... زندگی کرد. در طول این استقرار مردم بسیاری شروع به تکریم وی به عنوان قدیس کردند. در اظهارات گاه گاه خود، حضرت باباجان خود را خدا معرفی می‌کرد (من حقیقت هستم، انا الحق) که این تودهٔ مسلمانان را ناراحت می‌کرد، و سربازان متعصب بلوچی مسلمان هنگ ارتش محلی، باباجان را زنده دفن کردند. پس از گذشت سال‌های بسیاری، در طول جنگ جهانی اول، هنگ بلوچی به شهر پونه منتقل شد و در آن شهر همان سربازان با حضرت باباجان رودرو شدند که در چارباودی زیر درخت چریش نشسته بود. تعصب به از خودگذشتگی تبدیل شد، و تا هنگامی که هنگ در پونا مستقر بود، سربازان برای ادای احترام نزد باباجان می‌آمدند.
آخرین نسخهٔ تمدید شدهٔ زندگی باباجان توسط غنی، در سال ۱۹۳۹، حکایت متفاوتی را بیان کرد: او در هجده سالگی در روز عروسی خود خانه را ترک گفت. در نهایت نزد سات گوروی هندی در راولپندی بازگشت. سپس به پنجاب رفت و زمانی که سی و هفت سال داشت در مولتان، قدیس مسلمانی را ملاقات کرد که تحقق پروردگار را به وی عطا نمود. پس از مواجه شدن با سربازان بلوچی در پونا، "شهرت مقدس وی به دوردست‌ها انتشار یافت و او تحت عنوان حضرت باباجان شناخته شد.Ghani, Meher Baba Journal, Vol. 1, No. 4, pp. 31–33
سن مطرح شدهٔ باباجان زمانی که فوت کرد همچنان مسئله‌ای بحث‌انگیز ادامه داشت. بیوگرافی‌های متعددی از تاریخ تولد وی از سال ۱۷۹۰ تا ۱۸۲۰ وجود دارد. اولین تاریخ تولد توسط و ارائه شده‌است. Purdom تنها نظر مریدان را گزارش می‌کند و بنابراین او نوشت: «تاریخ تولد حقیقی باباجان معلوم نیست؛ فرض بر آن است که حدود ۱۷۹۰ باشد».Purdom, The God-Man, p. 18 Kalchuri متعصب تر است و بیان می‌کند که باباجان "بین سال‌های ۱۷۹۰ و ۱۸۰۰" به دنیا آمد و "حضور فیزیکی وی بر روی زمین بین ۱۳۰ تا ۱۴۱ سال به طول انجامید".Kalchuri, Meher Prabhu: Vol. One, pp. 5, 19
در انتهای دیگر ترازو، در کتاب سفر معنوی رنگی خود، A Search in Secret India (1934)، این روزنامه‌نگار آزاد، پل برونتون، تعریف می‌کند که "از قاضی سابق خاندالاوالا، که به مدت پنجاه سال تحت عنوان حضرت باباجان شناخته می‌شد می‌آموزد که سن حقیقی وی حدود نود و پنج سال است.Brunton, A Search in Secret India, p. 62 برونتون در نوامبر سال ۱۹۳۰ به هند می‌رسد و چند ماه قبل از فوت باباجان در سپتامبر ۱۹۳۱ آن جا را ترک می‌کند.Shepherd, Kevin R D: Meher Baba, an Iranian Liberal, Cambridge: Anthropographia Publications, 1988, pp. 146–176
با توجه به گزارش برونتون، Kevin R D Shepherd مشاهده کرد که: Khandalawalla که باباجان را به مدت پنجاه سال شناخته است سؤال‌برانگیز است؛ هرچند که جای هیچ شکی وجود ندارد که او باباجان را برای بار دوم در بمبئی ملاقات کرده‌است".Shepherd, Kevin R D: A Sufi Matriarch: Hazrat Babajan, Cambridge: Anthropographia Publications, 1986, n. 51, p. 77 Shepherd نتیجه گرفت که، «محاسبهٔ کلی سن باباجان حدود ۱۲۰ سال است، در حالی که برخی ادعا می‌کنند که سن باباجان بیش از این بود. Purdom ذکر می‌کند که تاریخ تقریبی تولد او ۱۷۹۰ است، اگر چه دیدگاه غنی اشاره به تولد دیر تر از این زمان دارد. تخمین غنی از سن باباجان بر اساس یادداشت‌های عمومی و ارتباط وی با باباجان در حدود ۱۲۵ سال است. با احترام به گرایش‌های انتقادی که تخمین‌های بالاتر غیرقابل هضم را پیدا می‌کند، به نظر می‌رسد قابل قبول تر آن است که سن وی بالای صد در زمان مرگ وی بود».Shepherd, Kevin R D: A Sufi Matriarch: Hazrat Babajan, Cambridge: Anthropographia Publications, 1986, n. 54, pp. 77–78
https://en.wikipedia.org/wiki/Hazrat_Babajan
همه‌پرسی مربوط به برنامه‌های اسکان مهاجران اتحادیه اروپا در ۲ اکتبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۱ مهر ۱۳۹۵ در مجارستان برگزار شد. Hungary to hold referendum on mandatory EU migrant quotas on October 2 Reuters, 5 July 2016 این همه‌پرسی به پیشنهاد دولت مجارستان کلید خورد و در رسانه‌های این کشور با عنوان "kvótanépszavazás" یا "kvótareferendum" (همه‌پرسی سهمیه) شناخته می‌شد. در نهایت مردم مجارستان با رأیی قاطع با برنامه اتحادیه اروپا مخالفت کردند.
مجارستان یکی از کشورهایی است که فراروی بحران مهاجرتی اروپا قرار گرفت. دولت راست‌گرای ویکتور اربان در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۵ آغاز کارویژهٔ ساخت حصاری ۱۷۵ کیلومتری در جنوب مجارستان هم‌مرز با صربستان را اعلام کرد.
وزرای خارجه اتحادیه اروپا که در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۵ در شورای امور داخلی و دادگستری اتحادیه اروپا گرد هم آمده بودند تصمیم به جابجایی ۱۲۰٬۰۰۰ پناهجو در مدت دو سال از کشورهای درگیر نظیر ایتالیا، یونان و مجارستان به دیگر کشورهای اروپایی گرفتند. با این حال مجارستان به این طرح رأی منفی داد زیرا ۵۴٬۰۰۰ پناهجوی موجود در این کشور در این طرح در نظر گرفته نشده بودند. همچنین در پی تصمیم این شورا، مجارستان و اسلواکی نسبت به آن نزد دیوان دادگستری اروپا واقع در لوکزامبورگ شکایت بردند."EU braces for turbulent summit after divisive deal on refugee quotas". "The Guardian". 23 September 2015.
ویکتور اربان نخست‌وزیر مجارستان در ۲۴ فوریه ۲۰۱۶ اعلام کرد که دولت یک همه‌پرسی به منظور پذیرش یا رد پیشنهاد اتحادیه اروپا مبنی بر سهمیهٔ اجباری برگزار خواهد کرد. او همچنین گفت که همه می‌دانند که دولت مجارستان با سهمیه مخالفت است و از رأی منفی به آن پشتیبانی می‌کند. او بر این باور است که نظام سهمیه‌بندی پیشنهادی «هویت قومی، فرهنگی و دینی مجارستان و اتحادیه اروپا را تغییر داده و این چیزی نیست که هیچ سازمان اروپایی حق ارتکاب آن را داشته باشد.» دادگاه عالی مجارستان (Kúria) پس از بررسی چالش‌های قانونی در ۵ مه اجازهٔ برگزاری همه‌پرسی را داد. مجلس ملی این کشور نیز در ۱۰ مه اجازهٔ برگزاری همه‌پرسی را به دولت داد. این طرح با ۱۳۶ رأیِ آری توسط احزاب طرفدار دولت نظیر فیدس و KDNP و همچنین حزب مخالفی به نام Jobbik به تصویب رسید. این در حالی بود که احزاب چپ‌گرای مخالف دولت، شرکت در جلسه را تحریم کرده بودند. دادگاه قانون اساسی در ۲۱ ژوئن، چهار دادخواست وارده علیه برنامه اجرای همه‌پرسی را رد کرد. در پایان یانوش آدر رئیس‌جمهور مجارستان روز ۲ اکتبر را برای برگزاری همه‌پرسی برگزید.
دیوان دادگستری اروپا که میان اعضای اتحادیه اروپا با نام دیوان دادگستری هم شناخته می‌شود، عالی‌ترین دیوانِ رسیدگی به مسائل مربوط به قوانین اتحادیه است. این دیوان که جزئی از دیوان دادگستری اتحادیه اروپا است موظف به تفسیر قانون اتحادیه اروپا و اطمینان از اجرای یکسان آن در تمام کشورهای عضو است. این دیوان در ۱۹۵۲ در لوکزامبورگ تشکیل شد. هر عضو اتحادیه یک قاضی در این دیوان دارد. هم‌اکنون تعداد آن‌ها ۲۸ نفر است. با این حال معمولاً پرونده‌های وارده توسط هیئت‌های سه، پنج یا ۱۵ نفرهhttp://curia.europa.eu/jcms/jcms/Jo2_7024 استماع می‌شوند. کون لنارتس از ۲۰۱۵ تا کنون رئیس این دیوان بوده‌است.
Wikipedia contributors، "European Court of Justice،" Wikipedia, The Free Encyclopedia، (accessed September 29, 2016).
توپک بِن وا، که دارای نام‌های گوناگونی همچون توپک برمه‌ای, توپک ارگاسم, رین نو تاما, توپک ونوس یا توپک گیشا ( "توپک [مهبل]", یا "توپکی برای مصرف داخلی"), نیز هست، به گوی‌های تیله مانند کوچکی گفته می‌شود که از جنس مرمر و معمولاً توخالی ساخته می‌شوند. این توپک‌ها که کمی هم وزن دارند و به راحتی غلطانده می‌شوند، کاربردشان ایجاد تحریک جنسی برای زنان با قرار گرفتن در [مهبل] ایشان است. این توپک‌ها در فرم‌های گوناگون همچون صاف، مودار یا خاردار در دسترس قرار دارند. گونه دیگری از این توپک‌ها که عموماً از پلاستیک و در اندازه بزرگ‌تر ساخته می‌شوند، توپک دووتن نام دارد. توپک بن وا، همان‌طور که اشاره رفت، برای قرارگیری درون [مهبل] زن و تحریک آن با ایجاد لرزش یا تکان خوردن ساخته شده و نباید آن را با اثراتی که توپک کگل مقعد یا تحریک‌کننده‌های پروستات یا توپک‌های مقعدی در مردان ایجاد می‌کند، اشتباه گرفت؛ چراکه توپک‌های بن وا، با وجود متصل بودن به یک زنجیر یا نخ ابریشمی کوچک به جهت بیرون کشیدن از مهبل، دارای پایه مانع‌شونده مناسب به جهت ورود به مقعد نیستند و نباید وارد آن شوند.
تاریخچه توپک‌های بن وا کمی مبهم است اما آنچه به‌طور قطع می‌دانیم این که این توپک‌ها نخست به صورت تکی و پس از مدتی به صورت چندتایی و برای افزایش لذت حین آمیزش جنسی ساخته می‌شدند. جنس این توپک‌ها از فلز بوده و با یک زنجیر یا نخ ابریشمی کوچک برای بیرون کشیدن از مهبل به همدیگر متصل می‌شده‌اند. توپک بن وا قادر است زن را تحریک کند اما نه اینکه وی را به سرعت به اوج لذت جنسی برساند. همچنین می‌شود این توپک‌ها را در تمام طول روز درون مهبل نگه داشت یا هنگام نشستن روی صندلی ننوئی، که برای برخی زنان ایجاد لذت می‌کند، از آن بهره برد.
توپک بن وا را می‌توان تنها برای تقویت ماهیچه‌های درون مهبل مورد بهره‌وری قرار داد. در آداب جنسی تائوئیسم و تمرین کیگل نیز به این مهم توجه شده‌است. توپک بن وا و وزنه‌های درون‌مهبلی را علم پزشکی زنان و پزشکی زایمان به جهت افزایش کنترل بر کش‌آمدگی مهبلی تأیید می‌کنند. وزنه‌های درون‌مهبلی نیز به صورت کروی ساخته می‌شوند. چکمیزک خوش‌خیم، که در زمان سرفه کردن، خندیدن یا عطسه کردن ممکن است در زنان مسن رخ دهد را می‌توان با توپک بن وا، وزنه‌های درون‌مهبلی و تمرین کیگل درمان کرد.
معتقدان سنت‌هایی چون تانترا یا تائوئیسم چینی بر این عقیده‌اند که بهره‌گیری از توپک بن وا به جهت مهار و کشف اعماق احساسی یک فرد بسیار مفید است.
این توپک‌ها همچون در دوران پس از زایمان به جهت جلوگیری از کش‌آمدگی مهبل مورد بهره‌وری هستند.
در دهه‌های گذشته تعداد دوربین‌های فیلم برداری در همه‌ی بخش‌های زندگی بشر افزایش یافت است که در نتیجه‌ی ان حجم ویدئوهای ایجاد شده نیز بسیار زیاد شده‌است. حتی گوشی های همراه هم یک یا چند دوربین دارند . از این رو شناسایی انسان به عنوان عنصر مؤثر و اصلی بسیاری از ویدئوها و درک فعالیت‌های او اهمیت فراوانی دارد. کاربردهایی همچون نام‌گذاری کردن ویدئو بر اساس محتوا و استخراج محتوا، استخراج بخش‌های اساسی و خلاصه کردن ان نیازمند به شناسایی فعالیت‌هایی است که در ان ویدئو اتفاق می افتد. بررسی فعالیت‌های انسانی، شامل محدوده‌ای با کاربردهای فزاینده همچون امنیت، محتوای ویدئو و دسته بندی شخصی است. در سال‌های اخیر کاربردهای جدیدی برای شناخت فعالیت‌های انسانی در ویدئو پیدا شده‌است مثل شاخص‌های رفتاری، امنیت، بررسی ویدئو بر اساس محتوا، سنتز حرکات انسانی برای تعامل با کامپیوترها، بررسی ویدئوهای ورزشی و مراقبت از افراد ناتوان. چالش‌های متفاوتی در مراحل مختلف کار وجود دارد (برای مثال مقاومت در برابر خطا در مراحل اولیه‌ی پردازش، نمایش و ارائه‌ی متغیر با رتبه بندی در مراحل میانی پردازش و ارائه‌ی معنایی فعالیت‌های انسانی در سطح بالای پردازش) که کار را مشکل می سازند. از جمله چالش‌های دیگر برای شناخت فعالیت می‌توان به پس زمینه‌های متفاوت، حجم بالای داده ها، ویدئوها از نمای مختلف و ... اشاره کرد. چالش دیگری که در این مسئله وجود دارد بررسی دیتاست‌هایی است که بر اساس حرکات در دنیای واقعی(نه محیط ازمایشگاهی) انجام می‌شوند.شایق بروجنی, حمیدرضا؛ سیدحامد میرسعیدی و نگار رواسانی، ۱۳۹۵، شناسایی رفتار انسان از ویدئوهای عمقی به کمک الگوریتم زیرفضای تصادفی، کنفرانس بین‌المللی مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات، تهران، دبیرخانه دایمی کنفرانس، http://www.civilica.com/Paper-CITCOMP01-CITCOMP01_114.htm ایوائی مهریزی, الهام و سعید مظفری، ۱۳۹۳، شناسایی حرکات انسان با توصیفگرهای فضازمان کاهش یافته، دومین کنفرانس بین‌المللی بازشناسی الگو و تحلیل تصویر، رشت، انجمن ماشین بینایی و پردازش تصویر ایران، دانشگاه گیلان، http://www.civilica.com/Paper-IPRIA02-IPRIA02_039.html
در واقع شناخت حرکت در انسان خود با کمک دو نوع ورودی مختلف انجام می‌شود. در یک حالت ورودی‌ها از سنسورهایی که در نقاط مختلف بدن نصب می‌شوند دریافت می‌شود. در این حالت بسته به کاربرد تعداد و محل قرارگیری سنسورها متفاوت است.
سیستم بازشناسی حرکت بر اساس ورودی سنسوری معمولاً بر این اساس کار می‌کنند که کدام سنسور فعال شده‌است تا یک فعالیت انجام شود. سپس سیستم احتمالات شرطی حاصل از این سنسورها را ترکیب می‌کند تا حرکات مختلف را شناسایی کند و تصمیم بگیرد که چه حرکتی انجام شده‌است.Abdullah-Al-Wadud, M. "A Human Activity Recognition System Based On Sensory Data Related to Object Usage." World Academy of Science, Engineering and Technology, International Journal of Mechanical, Aerospace, Industrial, Mechatronic and Manufacturing Engineering 8.1: pp. 34-36.
روش دوم برای استخراج ویژگی‌ها با استفاده از دوربین است. شناسایی رفتار انسان، به عنوان یک موضوع تحقیقاتی مؤثر در بینایی کامپیوتری، از سال 1980 مورد پژوهش قرار گرفته‌است. در دهه‌ی گذشته، تحقیقات علمی عمدتاً بر روی یادگیری و تشخیص رفتارها از دنباله‌های ویدئویی به دست آمده از یک دوربین ساده، متمرکز بوده‌است و می‌توان منابع غنی را در طیف وسیعی از رشته‌ها از جمله بینایی کامپیوتری، تشخیص الگو، یادگیری ماشین و پردازش سیگنال یافت.
اگر چه در طی تمامی این سال ها، پیشرفت‌های زیادی در زمینه استخراج ویژگی ،بازنمایی ویژگی و کلاس بندی صورت گرفته‌است، اما شناسایی رفتار انسان همچنان یک چالش بزرگ محسوب می‌شود. در این زمینه مشکلات زیادی همچون تغییرپذیری بالای درون کلاسی (انجام یک عمل به صورت‌های مختلف توسط افراد مختلف) و تغییرات پایین میان کلاسی (مانند شباهت عمل نوشیدن و خوردن)، پس زمینه‌های متحرک و پیچیده، حرکت دوربین و زاویه دیدهای متفاوت، وجود دارد. در سال‌های اخیر با کاهش هزینه‌های دسترسی، دوربین‌های ثبت محدوده، مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در واقع این دوربین ها، تصاویر دوبعدی عمقی ایجاد می‌کنند به گونه‌ای که هر پیکسل در این تصاویر، نشانگر فاصله آن نقطه از سنسور دوربین است. این دوربین‌ها می‌توانند با مهیا کردن یک توالی از نقشه‌های عمقی، تا حد زیادی مشکلات مزبور را حل کنند. در گذشته با توجه به قیمت بالای این نوع خاص از دوربین ها، استفاده از آن‌ها در این حوزه، بسیار محدود بوده‌است.
از سال 2010 میلادی، با انتشار دوربین کینکت شرکت مایکروسافت، امکانی جدید برای رسیدگی به این نوع مسائل فراهم شده‌است. کینکت، یک جریان عمقی و یک جریان رنگی مهیا می‌کند و در فیلدهای گسترده‌ای از جمله تشخیص و ردیابی افراد به کار می‌رود. با توجه به ساختار تصاویر عمقی، می‌توان به توسعه روش‌های مقاوم در برابر تغییرات پس زمینه و زاویه دید امید داشت. البته در سال‌های اخیر شرکت Intel هم سنسور real sense را معرفی کرد که قابلیت‌هایی بالاتر از کینکت ماکروسافت دارد و صنعتی تر است. مثلاً دوربین کینکت در استفاده‌ی طولانی مدت به دلیل بالا رفتن حرارت با مشکل نویز مواجه می‌شود که سنسور real sense از این لحاظ عملکرد بهتری دارد. همچنین باید ذکر شود که فقط این دو سنسور نیستند که در شناخت حرکت کاربرد دارند بلکه در بسیاری از روش‌ها داده‌ها به صورت خام از دوربین گرفته می‌شود که به روش‌های سنگین تری برای استخراج ویژگی‌ها نیاز دارد.
ویلی هِس (؛ ۱ ژانویه ۱۸۵۹ – ۱ ژانویه ۱۹۳۹) یک ویولن‌نواز، معلم ویولن و کنسرت مایستر اهل آلمان بود.
وی در ۱۸۵۹ میلادی در مانهایم به دنیا آمد. هس هنرجوی موسیقی نزد نوازندهٔ برجستهٔ ویولن، یوزف یواخیم بود.
از هنرآموزان قابل‌توجه وی می‌توان از نیکوش شکالکوتاس و آدولف بوش نام برد.
تیم ملی فوتبال زنان زیمبابوه نمایندهٔ زنان این کشور در ردهٔ ملی است. این تیم تحت نظارت فدراسیون فوتبال زیمبابوه قرار دارد. از اوت ۲۰۱۳ این تیم در ردهٔ ۸۳ جهان قرار گرفته است.
اولین بازی بین‌المللی این تیم در جام ملت‌های زنان آفریقا و در سال ۲۰۰۰ میلادی بود جایی که این تیم در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۰۰ در مقابل اوگاندا به تساوی ۲–۲ دست یافت. بهترین نتیجهٔ بدست آمده برای این تیم در جام ملتهای آفریقا و مقام چهارم بوده است؛ که در سال ۲۰۰۰ میلادی بدست آورده‌اند. تیم ملی زنان زیمبابوه هرگز به رقابتهای جام جهانی فوتبال زنان صعود نکرده است.
این تیم بهبازیهای المپیک ۲۰۱۶ صعود کرد و پس از باخت ۵–۱ به آلمان ۳–۱ به کانادا و ۶–۱ به استرالیا به عنوان آخرین تیم گروه به کار خود پایان داد.
تیم زیمبابوه قرار بود تا در بازیهای فوتبال زنان جام ملتهای آفریقا حضور پیدا کند اما پیش از بازی اول خود در مقابل تیم زامبیا در دور اول از این مسابقات انصراف داد.http://allafrica.com/stories/201410090833.html
برای شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو، ۱۸ بازیکن فراخوانده شدند.
باغ‌وحش لایپزیگ با نام رسمی باغ جانورشناسی لایپزیگ باغ‌وحشی در شهر لایپزیگ، آلمان است.
در سال ۱۹۱۳ میلادی، ۶ شیر موفق به فرار از باغ‌وحش لایپزیگ شدند. فرار ۶ شیر از این باغ‌وحش به شکل‌گیری یک گروه شکار ویژه انجامید و در پایان این رویارویی، هر ۶ شیر کشته‌شدند.ماموران ناچار شدند شیر فراری از باغ وحش لایپزیگ را بکشند، "بی‌بی‌سی فارسی" باغ وحش لایپزیگ همه روزه از ساعت 9:00 صبح تا 6:00 بعد از ظهر باز است.
در زیر فهرست ارمنی‌های کانادا () آورده شده‌است
آلیس پانیکیان (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، مدل، مجری تلویزیونی و دارنده عنوان مسابقه ملکه زیبایی ارمنی‌تبار زاده بلغارستان که در کانادا اقامت دارد که در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۰۶ برنده دوشیزه جهان کانادا شد.
ابراهیم بن اونْبا (؟ -۱۲۵۶م) (نسب: ابراهیم بن اونبا بن عبدالله صوابی) با لقب‌های مجاهدالدین و امیر، والی و شاعر دمشقی در سدهٔ هفتم هجری بود. او خانقاه مجاهدیه در دمشق را برای صوفیان پایه‌گذاری نمود. در ۶۴۴ق/ ۱۲۴۶م والی دمشق شد، گویا تا پایان عمر در این منصب ماند. او را شاعری نازک‌احساس وصف کرده‌اند که غزل و نسیب می‌سرود.
کارن بویاجیان (; ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه ارمنی-ایتالیایی‌تبار اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "قانون موکی" (۲۰۰۸ کوتاه)، "لحظه‌ای در نیویورک" (۲۰۰۴)، "آرارات" (۲۰۰۲) اشاره کرد.
سیستم POS یا همان نرم‌افزار پایانه فروش، سیستمی جهت فروش کالاهای متفاوت بر بستر گوشی های هوشمند و وب میباشد. توسعه دهندگان تجربه خود را در هر دو مورد طراحی نرم‌افزار و فروش جهت سیستمی در ابعاد کوچک تا بزرگ به کار بسته اند. این سیستم به پروسه پرداخت، مدیریت موجودی و کارکنان ،گزارش گیری و برنامه های اعتبارسنجی مشتریان می پردازد.
نبوغ چارلز داروین فیلم مستند تلویزیونی سه قسمتی است که توسط زیست‌شناس فرگشتی ریچارد داوکینز نوشته و ارائه شده‌است.
این مستند اولین بار در سال ۲۰۰۸ در کانال ۴ به نمایش درآمدهThe Genius of Charles Darwin FameLab, channel4.com و در ژانویه ۲۰۰۹ برندهٔ بهترین سری فیلم مستند تلویزیونی از جوایز پخش بریتانیا شد.Broadcast Awards 2009 Broadcast Awards 2009, broadcastawards.co.uk
در اولین قسمت ریچارد داوکینز مکانیسم‌های اساسی انتخاب طبیعی را توضیح می‌دهد، و داستان چگونگی بسط نظریه چارلز داروین توسط او را می‌گوید.
او یک سال در کلاس علوم برای ۱۱ نفر از دانش‌آموزان دربارهٔ فرگشت تدریس می‌کند، که بیشتر آن‌ها تمایلی به پذیرفتن آن ندارند. سپس برای جستجوی فسیل آن‌ها را به ساحل ژوراسیک در دورست می‌برد، با این امید که دانش‌آموزان بتوانند بعضی از مدارک را خودشان ببینند.Series overview - Episode 1 channel4.com
داوکینز همچنین به محل تولدش، نایروبی، می‌رود، و در آنجا با زن تن‌فروشی که به نظر می‌رسد نسبت به اچ‌آی‌وی ایمنی ذاتی دارد
مصاحبه می‌کند و با میکروبیولوژیست لاری گرمن گفتگو می‌کند. او در ادامه پیش‌بینی می‌کند که صفت ایمنی ذاتی در آینده در طول زمان رواج بیشتری خواهد یافت.
در قسمت دوم ریچارد داوکینز به بعضی از پیامدهای فلسفی و اجتماعی کتاب نظریه تکامل می‌پردازد.Series overview - Episode 2 channel4.com
ریچارد داوکینز این قسمت را با گفتگو با ریچارد لیکیِ دیرینه‌شناس در کنیا شروع می‌کند. سپس برای مصاحبه با اسقف بونیفس آدیو به بخش «مسیح پاسخ است»، بزرگترین کلیسای پنطیکاستیسم کنیا می‌رود. آدیو جنبشی را برای فشار آوردن به موزه ملی کنیا به منظور حذف استخوانهایی که به تکامل انسان از میمون اشاره می‌کند از مجموعهٔ استخوانهایش رهبری کرده‌است.Mike Pflanz, Evangelicals urge museum to hide man's ancestors telegraph.co.uk در مجموعهٔ استخوان‌های موزه از جمله استخوان پسربچه ترکانا است که توسط کامویا کیمئو، از اعضای تیمی که در سال ۱۹۸۴ توسط لیکی هدایت می‌شد، کشف شده‌است.
داوکینز در مورد داروینیسم اجتماعی و اصلاح نژاد بحث کرده و توضیح می‌دهد که چرا این‌ها تفسیرهایی از انتخاب طبیعی نیستند و به اشتباه داروین را با نسبت دادن این مطالب لکه‌دار کرده‌اند.
داوکینز سپس برای بحث در مورد سازگاری اخلاق با انتخاب طبیعی به دیدار استیون پینکرروانشناس فرگشتی می‌رود. او در ادامه انتخاب جنسی را با مثال آوردن طاووس توضیح می‌دهد. برای پیدا کردن جواب این سؤال آیا انتخاب جنسی در ایثار و مهربانی بین انسان‌ها تأثیر دارد؟ به دیدار زنانی که در جستجوی اهداکنندهٔ اسپرم هستند و همین‌طور مدیر بانک اسپرم می‌رود. داوکینز همچنین در مورد انتخاب خویشاوندی و ژن خودخواه توضیح می‌دهد.
در قسمت سوم و آخرین قسمت، داوکینز توضیح می‌دهد که چرا تئوری داروین یکی از بحث‌برانگیزترین ایده‌های تاریخ بوده‌است.Series overview - Episode 3 channel4.com
داوکینز با استفاده از این قسمت مخالفت‌هایی که از ابتدای کشف تکامل با آن صورت گرفته را مورد بحث قرار می‌دهد. او با نزدیکی به افراد ضد-تکامل از جان مک‌کی که در مورد خلقت پژوهش می‌کند گرفته و وندی رایت مدیر نگرانی‌های زنان برای آمریکا و معلم انگلیسی مدرسه شروع می‌کند. برای رفع نگرانی‌های آن‌ها داوکینز مدرک تکامل از جمله شواهد فسیلی و دی‌ان‌ای را نشان می‌دهد. او همچنین با معلمانِ دانش‌آموزانی که در قسمت اول فیلم به آن‌ها تدریس کرد صحبت کرده و از آن‌ها می‌پرسد چرا برای آموزش مطالب علمی به اندازهٔ کافی مناسب نیستند و چرا به دانش‌آموزانشان اجازه نمی‌دهند باور کنند که حقیقت موضوعی شخصی است و علم فقط یک نقطه نظر است.
داوکینز همچنین از دست دادن ایمان شخصی داروین، نه تنها براساس مشاهدهٔ مکانیسم‌های طبیعی، بلکه با دیدن ستمی که منکر وجود خدایی مهربان است و به ویژه از دست دادن دخترش آنی، را شرح می‌دهد.
در حالیکه داوکینز به عریانی نظر داروین اشاره می‌کند، آخرین بخش این قسمت را با گفتن چگونگی تفکر داروین و خودش در مورد تکامل:
به پایان می‌برد.
دوک نوکم: زمان کشتن یک بازی تیراندازی سوم شخص است که شرکت در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۸ میلادی، برای کنسول پلی‌استیشن، در آمریکای شمالی منتشر کرد.
گیم پلی و کنترل در این بازی بسیار شبیه به بازی‌های اولیه "توم ریدر" است. این بازی گذشته از "توم ریدر"، از آثار دیگری چون: "The Evil Dead"، "مونتی پایتون و جام مقدس"، سریال "بازگشت به آینده"، فیلم "خوب، بد و زشت" و آهنگ "تو را دارم (احساس خوبی دارم)" از خواننده آمریکایی جیمز براون، الگو برداری کرده است.
این بازی همچنین دارای یک حالت دو نفره Deathmatch می‌باشد که در آن ۲ بازیکن می‌توانند در برابر یکدیگر در محیط آزادانه مبارزه کنند. محیط‌های بازی دونفره دارای اِلِمان‌هایی از دوره‌های زمانی مختلف در تاریخ هستند؛ و شباهت اندکی با محیط بازی تک نفره دارند. این مراحل چند نفره را نیز می‌توان در حالت تک نفره بازی با پیدا کردن stopwatchهای مخفی تجربه کرد. با پیدا کردن این آیتم‌های مخفی و ورود بازیکن به یک محیط ویژه، یک فرصت به بازیکن داده می‌شود تا با پیروزی در شرایط ویژه در برابر دشمنان، یک نمونه ارتقا یافته از اسلحه فعلی دریافت کند.
بریجیت هال (زاده ) مدل آمریکایی است.
صفی‌الدین حلی (۱۲۷۸-۱۳۴۹) (نسب: صفی‌ُالدّین عبدالعزیز بن سرایا بن علی حلّی طائی) شاعر عرب عراقی بود. به دولت ارتقی‌ها نزدیک بود و نزد نخستین و دومین امیر آنان جایگاهی داشت.
زیگهارت روپ (زاده -درگذشته ) بازیگر اتریشی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "کشتی راهنما"، "همه خانم‌های قلعه این کار را خیلی دوست دارند"، "هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر"، "هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر" و "در میان کرکس‌ها" اشاره کرد.
میها بالوه (زاده ) بازیگر اسلوونیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "در میان کرکسها" اشاره کرد.
عمر بن مُظفّر ابن الوَردی (۱۲۹۰- ۱۳۴۹م) جغرافیدان مورخ و شاعر شامیبود که در فقه، علم لغت، نحو، گیاهان و حیوانات آثاری نگاشت.
مهمترین آثار او تاریخ ابن وردی و کتاب جغرافی خریدة العجائب وفریدة الغرائب (مروارید عجایب و یگانگی غرایب) میباشد.
زادهٔ ۱۲۹۰م/ ۶۸۹ق در معرة النعمان بود.در همان‌جا و حماة و حلب و دمشق درس خواند. در حلب، نایبِ قاضی محمد بن النقیب شد، حال آنکه هنوز جوان بود. ابن الوردی در طاعون سال ۱۳۴۹م/۷۴۹ق در حلب درگذشت.
پیترو اوبالدی (; زاده ۱۸ آگوست ۱۸۸۶ در فولینو ایتالیا - درگذشته ۲۹ فوری ۱۹۷۲) نویسنده، معلم و فیلسوف ایتالیایی بود.http://www.oconsolador.com.br/ano8/373/especial_ingles.html
اوبالدی در رشته حقوق و موسیقی در رم فارغ‌التحصیل شد. او به غیر از زبان مادری (ایتالیایی) خود، به زبان‌های، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، پرتغالی، لاتین و یونانی مسلط بود. دانش آموز سنت‌های مختلف فلسفی و دینی، او خود را به عنوان اندیشمند مسیحی می‌پنداشت. او دو پسر به نام‌های، آگنیس و فرانکو داشت، که در حین جنگ جهانی دوم فوت کردند. اعتقاد مسیحی او نه تنها یک سؤال عقلانی، بلکه بعدی جهانی بود، چیزی که به صورت عمیقی با تمام وجودش مرتبط بود. او از نوادگان یکی از پرآوازه‌ترین و قدیمی‌ترین خانواده‌های اومبریا (محله ایتالیایی که فرانسیس آسیزی در آنجا متولد شده بود) بود، و ثروت را رها کرد تا به انجیل وفادار باشد. پس مجبور بود برای گذران زندگی شغلی پیدا کند. نخست برای تدریس زبان انگلیسی در دبیرستان به سیسیلی رفت، و به عنوان معلم به گوبیو رفت و برای مدت ۲۰ سال در آنجا زندگی کرد.http://www.geocities.ws/porland.geo/gsenglish.htmlhttp://www.astro.com/astro-databank/Ubaldi,_Pietro
او ۲۴ کتاب نوشت: ۱۲ عدد در ایتالیا و ۱۲ عدد در برزیل. این کتاب‌ها برای پیشگویی‌های فلسفی و علمی که چند دهه زودتر از علوم سنتی ای که بعدها، شامل اکتشافات آلبرت اینشتین شکل گرفت، قابل ذکر هستند. کتاب ترکیب بزرگ، که از بین بسیاری موضوعات دیگر، به تعریف بعد موحد عالم و نتایج آن بر تکامل معنوی می‌پردازد، یکی از اصلی‌ترین کارهای او طلقی می‌شود. او اولین الهام را برای نوشتن این کتاب در سن ۲۷ سالگی در فالکونارا (مارکه) گرفت. یک روز، در ساحل، او به آگاهی حقیقی ای دست یافت که به او این امکان را داد تا جوهره هستی را درک کند. او احساس کرد که، ماده، انرژی، و روح بعدهای مختلف یک ذات می‌باشند و تفاوت آنها «جنبشی» است. همان‌طور که او می‌گوید، به جنبش مربوط است: چرخنده در رابطه با ماده، مانند موج در رابطه با انرژی، و چرخنده در رابطه با روان.
از آنجایی که بسیاری از آثار اوبالدی به زبان انگلیسی در دسترس نیستند، این عنوان‌ها تنها ترجمه نسخه ایتالیایی آنهاست و ممکن است در زمان چاپ تفاوت داشته باشد.https://www.goodreads.com/author/list/1848254.Pietro_Ubaldi
http://www.pietroubaldi.com
ولفگانگ کیلینگ (زاده -درگذشته ) بازیگر آلمانی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در دوئل در غروب آفتاب و "انتقام فو مانچو" اشاره کرد.
انتخابات سراسری مراکش در ۷ اکتبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۶ مهر ۱۳۹۵ برگزار شد.Morocco CIA World Factbook
خبر برگزاری این انتخابات در اواخر ژانویه ۲۰۱۶ توسط دولت اعلام شد.Morocco to hold parliamentary elections on Oct. 7 -government Reuters, 28 January 2016 این دومین انتخابات مراکش پس از اصلاحات قانون اساسی در ۲۰۱۱ توسط شاه محمد ششم در پاسخ به بهار عربی است.
در انتخابات سراسری ۲۰۱۱ حزب اسلامی عدالت و توسعه پیروز شد و از آن زمان تا کنون کشور را اداره می‌کند. هم‌اکنون عبدالاله بن کیران نخست‌وزیر مراکش است.
انتخابات برای همهٔ ۳۹۵ کرسی مجلس نمایندگان مراکش با دو روش انجام می‌شود: ۳۰۵ نماینده از طریق ۹۲ حوزهٔ انتخابیهٔ چندنماینده با حد نصاب ۶٪ به مجلس راه می‌یابند و ۹۰ نماینده باقیمانده در یک حوزهٔ انتخابی سراسری (کل کشور = یک حوزه) با حد نصاب ۳٪ به رقابت می‌پردازند. این حوزهٔ سراسری سهمیه‌بندی شده است به طوری که ۶۰ کرسی آن به زنان و ۳۰ کرسی برای افراد زیر ۴۰ سال اختصاص یافته است.Electoral system Inter-Parliamentary Union
در این انتخابات که با مشارکت ۴۳ درصد واجدان شرایط برگزار شد، حزب اسلام گرای عدالت و توسعه، موفق به کسب اکثریت نسبی با به دست آوردن ۱۲۵ کرسی از ۳۹۵ کرسی شد.
حزب نوگرای اصالت و تجدد هم ۱۰۲ کرسی به دست آورد.
کارل لنگ (زاده -درگذشته ) بازیگر آلمانی بود.
دور نخستِ انتخابات سنای جمهوری چک در روزهای ۷ و ۸ اکتبر ۲۰۱۶ برگزار شد. دور دوم نیز در ۱۴ و ۱۵ اکتبر برگزار شد. دور نخست به همراه یک انتخابات منطقه‌ایPresidential decree on elections term Sbírka Zákonů و یک همه‌پرسی در برنو برگزار شد.
ائتلاف حاکم حزب سوسیال دموکرات چک (ČSSD)، آنو ۲۰۱۱ و اتحادیه مسیحی و دموکراتیک (KDU-ČSL) اکثریت سنا را در دست خود حفظ کردند. حزب اخیر توانست بیشترین پیشرفت را داشته باشد در حالی که سوسیال دموکرات‌ها بیشترین کرسی‌ها را از دست دادند و تنها دو کرسی از دوازده کرسی آن‌ها برای دور دوم رفت. آنو ۲۰۱۱ دور نخست را با چهارده نامزد اضافه برنده شد اما تنها سه تن از آنها انتخاب شدند که ناامیدی بزرگی برای این حزب به شمار می‌رفت.
یک سوم از همهٔ ۸۱ کرسی سنای جمهوری چک هر دو سال یک بار به انتخابات گذاشته می‌شود. لذا سناتورها شاهد دوره‌های شش ساله هستند. انتخابات سنا در حوزه‌های انتخابیه تک‌نماینده با روش دومرحله‌ای انجام می‌شود.Electoral system IPU
پائولا کلی (زاده – درگذشته ) بازیگر و رقصنده آمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "سرقت بانک"، "سوئیت چریتی" و "جاذبه آندرومدا" اشاره کرد.
در برنامه‌نویسی شئ گرا، الگوی آذینگر یا دکوراتر (decorator) یک الگوی طراحی است که امکان افزودن رفتار (behavior) به یک شئ، را به‌طور پویا (dynamic) یا ایستا (static) فراهم می‌سازد بی آنکه رفتار اشیاء دیگر از همان کلاس (که شئ مورد بحث از آن ساخته شده) دست‌خوش تغییر شوند. الگوی طراحی آذینگر معمولاً برای پایبندی به قاعدهٔ تک وظیفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد چرا که این الگوی طراحی، امکان تقسیم عملکردها (functionality) بین کلاس‌های مختلف که هر کدام دغدغه‌های (concern) خاص را پوشش می‌دهند، فراهم می‌سازد. به عنوان یک مثال اولیه برای آشنایی بیشتر با این الگو، یک کلاس را در نظر بگیرید که یک رشته را در ورودی دریافت می‌کند و صرفا آن را در خروجی نمایش می‌دهد. حالا می‌توانیم با استفاده از الگوی آذینگر، کارایی‌های دیگری (نظیر spell checking و یا highlight کردن متن) به این کلاس اضافه کنیم بدون اینکه رفتار اولیه این کلاس عوض شود و تغییری کند. این کار از طریق نوشتن یک سری تابع کمکی و در نهایت پیچیدن تابع اولیه (wrapping) با این تابع‌های جدید انجام می‌شود.
به منظور گسترش (آذین کردن) عملکرد یک شئ به صورت ایستا یا بعضی مواقع به صورت پویا، در زمان اجرا(Runtime) و به‌طور مستقل از اشیاء دیگر همان کلاس، از الگوی طراحی آذینگر استفاده می‌شود. این مهم از طریق ایجاد یک کلاس آذینگر یا کلاس پیچه، که کلاس اصلی (کلاسی که می‌خواهیم عملکردش را آذین کنیم)، در آن پیچیده می‌گردد، برقرار می‌شود. این عمل پیچیدن کلاس اصلی در کلاس آذینگر از طریق مراحل زیر انجام می‌شود:
این الگو طراحی شده‌است تا چندین آذینگر به راحتی بتوانند برهم سوار شوند (دور هم بپیچند) و هر بار که یک آذینگر به دور آذینگر دیگر می‌پیچد، یک عملکرد جدید به متدهای override شده افزوده می‌شود.
باید دقت شود که آذینگرها و کلاس اصلی مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را به اشتراک می‌گذراند. در شکل قبل، اسلوب (متد) operation() هم در کلاس‌های آذین‌شده و هم درکلاس‌های آذین نشده حضور دارد.
اجزاء آذین (مانند اسلوب‌ها (متدها)، فیلدها یا اعضای دیگر) معمولاً از طریق یک رابط یا همان اینترفیس(interface)، یا از طریق حواله (استفاده از شئ یک کلاس در شئ کلاس دیگر)، یا ارث‌بَری از یک کلاس، که هم اشیاء آذینگر و هم اشیاء آذین‌شده از آن‌ها استفاده می‌کنند، تعریف می‌شوند. در مثال قبلی کلاس ConcreteComponent و کلاس Decorator و تمامی کلاس‌هایی که از آن ارث می‌برند، از کلاس Component نیز ارث می‌برند.
الگوی طراحی آذینگر جایگزینی برای ارث‌بری از طریق زیر کلاس شدن، می‌باشد. وراثت، در زمان کامپایل رفتار(behavior) را به یک کلاس و متعاقباً اشیاء آن کلاس اضافه می‌کند ولی آذینگری، امکان افزودن رفتارهای جدید را در زمان‌اجرا آنهم برای اشیاء دلخواه برنامه‌نویس فراهم می‌سازد.
در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی شئ‌گرا، امکان ایجاد کلاس‌ها در زمان اجرا وجود ندارد و در بسیاری از مواقع پیش‌بینی تمامی حالات توسعهٔ عملکرد (functionality extension) دشوار است. توسعهٔ عملکرد به معنای ایجاد یک کلاس برای هر ترکیب ممکن می‌باشد. آذینگرها اشیائی هستند که در زمان‌اجرا ساخته می‌شوند، و می‌توان آن‌ها را با یکدیگر ترکیب کرد. در جاوا و دات‌نت برای پیاده‌سازی جریان ورودی/خروجی(I/O Streams)، از الگوی آذینگر استفاده می‌شود.
به عنوان مثال، یک پنجره را در سامانهٔ پنجره‌ای در نظر بگیرید. برای ایجاد قابلیت اسکرول کردن نوار نورد برای پنجره‌ها ممکن است بخواهیم نوار نورد افقی یا عمودی ایجاد کنیم. فرض کنید که به ازای هر پنجره یک شئ از کلاس Window داریم (این کلاس موجبات به نمایش درآمدن و عمل کردن پنجره را در برنامه فراهم می‌کند) و فرض کنید که این کلاس عملکردی برای افزودن نوار نورد ندارد. ممکن است برنامه‌نویسی برای افزودن این قابلیت به برنامه کلاسی با نام ScrollingWindow به وجود آورد که از کلاس Windows فرزند این کلاس است و از این کلاس ارث می‌برد، یا اینکه فرض کنید برنامه‌نویس به جای اینکار کلاسی با نام
ScrollingWindowDecorator می‌سازد که به اشیاء کلاس Window قابلیت جدید مربوط به نوار نبرد را می‌افزاید. همان‌طور که می‌بینیم، تا اینجای کار هر دو روش، صحیح و کارآمد هستند.
حالا، فرض کنید می‌خواهیم به پنجره‌ها حاشیه اضافه کنیم، در این موارد هم فرض کنید که کلاس Windows قابلیت اینکار را ندارد. حالا با طرح این قابلیت جدید روش ارث‌بری دچار مشکل می‌شود چرا که فرض کنید کسی می‌خواهد بعضی پنجره‌ها دارای حاشیه و دارای قابلیت اسکرول باشند و بعضی فقط دارای قابلیت اسکرول باشند و بعضی دیگر فقط دارای حاشیه باشند در اینصورت اگر بخواهیم از روش ارث‌بری استفاده کنیم باید کلاس‌های زیر را به بسازیم: WindowWithBorder و ScrollingWindowsWithBorder (هر دوی این کلاس‌ها فرزند کلاس Window هستند) در این صورت می‌توان پیش‌بینی کرد که با افزودن هر قابلیت جدید باید چندین زیر کلاس از کلاس Window بسازیم. برای حل این مشکل می‌توان به جای روش ارث‌بری از الگوی طراحی آذینگر استفاده کرد. در این روش به ازای هر قابلیت جدید (قابلیت اسکرول، قابلیت داشتن حاشیه و …) فقط لازم است، یک کلاس آذینگر درست کنیم. مثلاً در این مثال می‌توانیم دو کلاس آذینگر با نام‌های BorderedWindowDecorator و ScrollingWindowDecorator بسازیم و با استفاده از این دو کلاس در زماان اجرا اشیاء از کلاس Widnow را آذین کنیم. دقت کنید کنید که در صورتی که این قابلیت‌ها باید به تمام پنجره‌ها افزوده شود می‌توان، کلاس والد یعنی Window را تغییر داد تا با نیازهای ما همخوانی داشته باشد. از طرف دیگر گاهی (مثلاً زمانی که از چارچوب‌های (Framework) خارجی استفاده می‌کنیم)، تغییر و دست بردن در کلاس والد قانونی و راحت نیست، بنابراین در این مواقع استفاده از این الگوی طراحی می‌تواند کمک بزرگی به برنامه‌نویس باشد.
توجه داشته باشید که در مثال پنجره که آورده شد، کلاس SimpleWindow و دو کلاس آذینگر رابط window را که دارای دو اسلوب (متد) draw() و getDescription() است، پیاده‌سازی می‌کنند.
کلاس زیر نحوهٔ استفاده از آذینگر را در مثال پنجره/نوار نبرد، نشان می‌دهد.
کلاس‌های زیر آذینگرهای کلاس Window و کلاس‌های آذینگر دیگر، هستند.
// کلاس تجریدی آذینگر، دقت کنید که رابط ویندو را یپاده‌سازی می‌کند
در ذیل این مطلب برنامه‌ای آورده شده‌است که در آن یک نمونه (شئ) از کلاس SimpleWindow ساخته می‌شود و این کلاس با استفاده از کلاس‌های آذینگر با نام‌های HorizontalScrollBarDecorator و VerticalScrollBarDecorator آذین‌می‌شود.
// Create a decorated Window with horizontal and vertical scrollbars
new VerticalScrollBarDecorator (new SimpleWindow()));
// Print the Window's description
در زیر هم کلاس بررسی صحت با استفاده از Junit آورده شده‌است:
import static org.junit.Assert.assertEquals;
import org.junit.Test;
public class WindowDecoratorTest {
public void testWindowDecoratorTest() {
Window decoratedWindow = new HorizontalScrollBarDecorator(new VerticalScrollbarDecorator(new SimpleWindow()));
// assert that the description indeed includes horizontal + vertical scrollbars
assertEquals("simple window, including vertical scrollbars, including horizontal scrollbars", decoratedWindow.getDescription())
خروجی برنامه متن زیر است:
"simple window, including vertical scrollbars, including horizontal scrollbars"
به این نکته توجه کنید که متد (اسلوب) getDescription() از دو کلاس آذینگر که در مثال آمده‌اند، ابتدا getDescription() پنجرهٔ اصلی یعنی همان شئ از کلاس SimpleWindow را صدا می‌زند و پس از آن Description خود را پس از آن اضافه می‌کنند.
این مثال جاوا، کاربرد آذینگرها را در مثال آماده‌کردن قهوه نشان می‌دهد. در این مثال برای آماده کردن قهوه فقط قیمت و مخلفات قهوه مدنظر هستند.
// The interface Coffee defines the functionality of Coffee implemented by decorator
public interface Coffee {
public double getCost(); // Returns the cost of the coffee
public String getIngredients(); // Returns the ingredients of the coffee
// Extension of a simple coffee without any extra ingredients
public class SimpleCoffee implements Coffee {
public double getCost() {
public String getIngredients() {
return "Coffee";
کلاس‌های زیر آذینگرها هستند
// Abstract decorator class - note that it implements Coffee interface
public abstract class CoffeeDecorator implements Coffee {
protected final Coffee decoratedCoffee;
public CoffeeDecorator(Coffee c) {
this.decoratedCoffee = c;
public double getCost() { // Implementing methods of the interface
return decoratedCoffee.getCost();
return decoratedCoffee.getIngredients();
// Decorator WithMilk mixes milk into coffee.
// Note it extends CoffeeDecorator.
class WithMilk extends CoffeeDecorator {
public WithMilk(Coffee c) {
super(c);
public double getCost() { // Overriding methods defined in the abstract superclass
return super.getCost() + 0.5;
return super.getIngredients() + ", Milk";
// Decorator WithSprinkles mixes sprinkles onto coffee.
class WithSprinkles extends CoffeeDecorator {
public WithSprinkles(Coffee c) {
return super.getCost() + 0.2;
return super.getIngredients() + ", Sprinkles";
در ذیل این متن مثالی برای بررسی صحت برنامهٔ فوق بیان شده‌است در این مثال یک نمونه از کلاس Coffee ساخته شده و با آذینگرهای WithMilk و WithSprinkles آذین می‌شود و قیمت قهوهٔ تولید شده به همراه مخلفات (شیر و …) را محاسبه کرده و مخلفات آن را نمایش می‌دهد.
public static void printInfo(Coffee c) {
System.out.println("Cost: " + c.getCost() + "; Ingredients: " + c.getIngredients());
Coffee c = new SimpleCoffee();
printInfo(c);
c = new WithMilk(c);
c = new WithSprinkles(c);
خروجی این کد فوق:
Cost: 1.0; Ingredients: Coffee
Cost: 1.5; Ingredients: Coffee, Milk
Cost: 1.7; Ingredients: Coffee, Milk, Sprinkles
قدرت‌الله نجفی نماینده معمم از حوزه شهرضا استان اصفهان در مجالس اول و پنجم شورای اسلامی بود.
قدرت‌الله نجفی عضو حزب جمهوری اسلامی بوده و در ماجرای بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی مجروح شد.
ژان-فرانسوا لو سیور (؛ ؛ – ) یک آهنگساز اهل فرانسه بود.
او موسیقی را در کلیسای امیان آموخت و شهرتش به سبب اپراها و اوراتوریوهایش است.
وی بابت فعالیت‌های هنری‌اش، نشان لژیون دونور دریافت نمود.
احمد بن محمد رَبَعی موصلی شهرت‌یافته به ابن الحلاوی (۱۲۰۶ -۱۲۵۸م) ادیب و شاعر عربی موصلی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود.
نسب کاملش «شرف‌الدین ابوالطیّب احمد بن محمد بن ابی‌الوفاء بن خطّاب بن هژبر موصلی رَبَعی» ذکر شده است. در ۱۲۰۶م/ ۶۰۳ق به موصل زاده شد. نسبتِ رَبَعی از روی لقبِ شهر موصل، أمّ الرَبیعیین به او داده شد. ابن الحلاوی از سرودن در مدح شاهان و خلفا درآمد داشت. هنگامی که بدرالدین لؤلؤ برای درگیری با هولاکو آماده می‌شد، پیش از سقوط بغداد، ابن الحلاوی همراهش بود. ابن الحلاوی در این سفر در جایی به نام «قیزیزد» یا سلماس بیمار گشت. همانجا در سال ۱۲۵۸م/ ۶۵۶ق درگذشت.
موصلی یا موسلین () پارچه ای از جنس پنبه با بافت ساده است. در طیف وسیعی از وزن‌ها از ورقه‌های ظریف تا پارچه‌های ضخیم تولید می‌شود. این نوع پارچه نام خود را از شهر موصل عراق، جایی که برای اولین بار در آنجا بافته شد، گرفته‌است.
موسلین پیشتر از نخ‌های دست‌ریسی شده و بیش از حد ظریف بافته می‌شد و در منطقه بنگال در جنوب آسیا بسیار رواج داشت ولی از قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم میلادی به اروپا وارد شد."muslin", Encyclopaedia Britannica
در سال ۲۰۱۳ سنت پوشیدن جامدانی موصلی در بنگلادش به عنوان شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری به ثبت جهانی یونسکو رسید.
در سال ۱۲۹۸ میلادی، مارکوپولو این پارچه را در کتاب "سفرها" توصیف کرد. او گفت که چنین پارچه‌هایی در موصل عراق بافته می‌شد.Polo, Marco. "The most noble and famous travels of Marco Polo, together with the travels of Nicoláo de' Conti". Translated by John Frampton, London, A. and C. Black, 1937, p.28. رالف فیچ، جهانگرد انگلیسی قرن شانزدهمی، موصلی را که در سونارگان دید و از جنس آن تمجید کرد. او که در سال ۱۵۸۳ از هند بازدید کرد، سونارگان را به عنوان شهری توصیف کرده که در آن بهترین و مرغوب‌ترین پارچه‌ها بافته می‌شوند و مرکز منسوجات هندوستان است. ابوالفضل علامی می‌نویسد: «سرکار سونارگان گونه‌ای از موصلی را بسیار خوب و به مقدار زیاد تولید می‌کند». در طول قرون هفدهم و هجدهم، بنگال ِتحت سیطرهٔ گورکانیان به عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده موصلی در جهان شناخته شد و داکا در این سرزمین به عنوان پایتخت تجارت جهانی موصلی در سراسر جهان نمود یافت.
در فرانسه قرن هجدهم این پارچه‌ها بسیار محبوب شد و در نهایت در بسیاری از جهان غرب گسترش یافت. موسلین داکا برای اولین بار در بریتانیا در نمایشگاه بزرگ آثار صنعت همه ملل در سال ۱۸۵۱ به نمایش عمومی گذاشته شد.
به برخی از موسلین‌های ظریف نام‌های شاعرانه‌ای مانند "بافت هوا"، "شبنم" و "آب روان" داده بودند. "(رک به زبان فارسی در هند)" نام اخیر به انواع ظریف و شفاف موسلین خوب که محصول داکا بود، اشاره داشت. ویژگی‌های پارچه در نام آن خلاصه می‌شد.
ادموند بوفورت (؛ ۱۴۳۸ (?) – ۱۴۷۱) یک پرسنل نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود. ادموند چهارمین دوک سامرست از خاندان لنکسترها بود، او یک اشراف‌زاده و یکی از فرماندهان دوران جنگ رزها از سری جنگ‌های داخلی خاندان‌های انگلستان و از حامیان پادشاه هنری ششم بود.
ادموند بوفورت، متولد ۱۴۳۸ فرزند ادموند بوفورت، دومین دوک سامرست و النور، دختر ریچارد بوشان، سیزدهمین ارل واریک بود
جنگ چاکو () جنگی بود که میان بولیوی و پاراگوئه و بر سر کنترل بخش شمالی منطقه گرن چاکو در آمریکای جنوبی (که به‌تازگی در آن نفت کشف شده بود) اتفاق افتاد. در ابتدا این دو کشور چند درگیری مرزی با یک‌دیگر داشتند اما در سپتامبر ۱۹۳۲ وارد یک جنگ تمام‌عیار شدند و در چند نبرد سنگین تعداد زیادی از نیروهای دو طرف کشته‌شدند. این جنگ در ژوئن ۱۹۳۵ پایان یافت و با پیمانی که در سال ۱۹۳۸ در بوئنوس آیرس از سوی دو کشور امضا شد اختلافات مرزی به‌نفع پاراگوئه به‌پایان رسید و این کشور توانست کنترل ۵۱٬۸۰۰ کیلومتر مربع از مناطق مورد اختلاف را به‌دست بگیرد.
در سال ۱۹۳۲، جامعهٔ ملل نتوانست جلودار جنگ بین بولیوی و پاراگوئه بر سر منطقهٔ خشک گرن چاکو شود. این منطقه، بااین‌که جمعیت چندانی ندارد، دربرگیرندهٔ رود پاراگوئه است، که می‌تواند راه دسترسی این دو کشور محصور در خشکی به اقیانوس اطلس باشد. همچنین برخی گمان‌ها، که بعدها نادرستی آن‌ها مشخص شد، بر آن بودند که این منطقه شامل منابع غنی نفت خام است.پس از درگیری‌های جزئی مرزی در اواخر دههٔ ۱۹۲۰، در سال ۱۹۳۲ و پس از حمله ارتش بولیوی به قلعهٔ کارلوس آنتونیو لوپز جنگی تمام‌وکمال بین دو کشور آغاز شد که به جنگ چاکو موسوم است.
پاراگوئه از جامعهٔ ملل درخواست کرد که در مسئله مداخله کند، ولی پس از آنکه کنفرانس کشورهای آمریکایی پیشنهاد کرد بین دو کشور میانجی باشد، جامعه تصمیم گرفت اقدامی در مورد این جنگ انجام ندهد.
جنگ چاکو برای طرفین فاجعه‌بار بود و منجر به ۵۷٬۰۰۰ نفر تلفات برای بولیوی (که جمعیتش حدود سه میلیون نفر بود) و ۳۶٬۰۰۰ نفر تلفات برای پاراگوئه (با جمعیت حدود یک میلیون نفر) شد.
جنگ همچنین دو کشور را تا مرز فروپاشی اقتصادی برد. تا اینکه که در ۱۲ ژوئن ۱۹۳۵، آتش‌بسی بین دو کشور امضا شد، پاراگوئه عمدهٔ منطقه را در کنترل خود درآورده بود و بولیوی مالکیت پاراگوئه بر این منطقه را در پیمانی بین دو کشور در ۱۹۳۸ پذیرفت.
خاندان سیمور () یا سنت مور، نام یک خانوادهٔ انگلیسی است که در آن چندین عنوان اشراف‌زاده از زمان ایجاد آن وجود دارد و بزرگ این خاندان می‌باشد
این خاندان در مون‌موسشر و در قرن سیزدهم میلادی پایه‌گذاری شد، عنوان اصلی این خاندان توسط دوک‌های سامرست از حدود قرن نوزدهم تا ۱۹۲۳ ادامه پیدا کرد
گرن چاکو (به اسپانیایی: Gran Chaco) یک دشت در پاراگوئه است.
این منطقه در کشورهای بولیوی، پاراگوئه، شمال آرژانتین و استان‌های ماتو گروسو و ماتوگروسو جنوبی قرار دارد اما بخش اعظم آن در پاراگوئه قرار دارد و در سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ صحنه جنگ چاکو میان بولیوی و پاراگوئه بوده است.
گرن چاکو ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فریدریش کالکبرِنِر (؛ ۷ نوامبر ۱۷۸۵ – ۱۰ ژوئن ۱۸۴۹) یک آهنگساز، مدرس موسیقی، نوازنده پیانو و سازندهٔ پیانو اهل آلمان بود.
او در سنین جوانی برای آموختن رشتهٔ موسیقی به «کنسرواتوار پاریس» رفت و تا پایان عمر در همان شهر ماند. به همین سبب، بسیاری از مورخین موسیقی، او را یک آهنگساز فرانسوی می‌دانند.
فریدریش کالکبرِنِر در دوران اوج خود، برترین پیانیست اروپا محسوب می‌شد و تنها در اواخر دههٔ ۱۸۳۰ میلادی بود که شهرت نوازندگانی همچون فردریک شوپن، سیگیسموند تالبرگ و فرانتس لیست از شهرت او پیشی گرفت.On September 18, 1831 Chopin wrote: "I am in very close relations with Kalkbrenner, the 1st pianist in Europe, whom I think you would like." (Chopin 1931), p. 152. And on December 12, 1831 Chopin wrote again: "Through Paer, who is court conductor here, I have met Rossini, Luigi Cherubini, Baillot, etc. – also Kalkbrenner. You would not believe how curious I was about Herz, Liszt, Hiller, etc. – "They are all zero beside Kalkbrenner"." (Chopin 1931), p. 154 تنها رقیب جدی او در دوران خودش، یوهان نپوموک هومل بود.
شوپن «کنسرتوی شماره ۱» خود را به او تقدیم کرده‌است.
فریدریش ذهنِ اقتصادی خوبی نیز داشت و جزءِ معدود نوازندگان پیانویی است که از این راه، به ثروت هنگفت رسید. او از سهامداران شرکت پیانوسازی «پلیل فورتپیانو» بود که محصولاتش در آن دوران، پس از برند مشهور «اِرار» (Erard)، از لحاظ کیفیت و اعتبار، شهرت همگانی داشت.(Ehrlich 1990), p. 117
امروزه او را نه به سبب آهنگ‌هایش، بلکه به خاطر خلقیات و شخصیتش می‌شناسند. گفته می‌شود، فریدریش آهنگسازی مغرور و خودبین بود.This is a judgement probably first uttered by Louis Moreau Gottschalk: "The perfect elegance of his (Kalkbrenner’s) manners, his cultivated elegance, and his talent gave him great success in society, but his extreme vanity, which had become proverbial, had in time rendered him unsupportable". (Gottschalk 2006), p. 220. This opinion still reverberated with Schonberg more than 100 years later: "But Kalkbrenner was a more superficial musician, in addition to being a bourgeois gentilhomme of colossal vanity." (Schonberg 1984), p. 118. او خود را پس از مرگ بتهوون، موتسارت و هایدن، تنها آهنگساز کلاسیک دنیا محسوب می‌کرد و این موضوع را به دیگران هم اعلام می‌کرد. زندگی اشرافی را می‌پسندید و از معاشرت با اشراف و نجیب‌زادگان پاریس و لندن خشنود بود.Marmontel writes: "Kalkbrenner, homme d’ailleurs distingue, de belles manières, avait encore une faiblesse, celle de se croire un grand seigneur. L’habitude de frayer avec la noblesse anglaise et française lui fait fait comme une seconde nature ; il en parlait avec la familiarité la plus surprenante." Translation: "Kalkbrenner, who was otherwise a distinguished man of good manners, had one other weakness; this was that he took himself for a great nobleman. His habitude of hobnobbing with English and French aristocracy had for him become second nature. He talked about it with the most astonishing implicitness." (Marmontel 1878), p. 105. وی را فردی پُرطمطراق، بیش‌ازحد مؤدب، مقید به آداب و رسوم اداری و در عینِ حال، باهوش و از لحاظ اقتصادی، زیرک توصیف کرده‌اند. در زمان حیاتش، حکایت‌های فراوانی درباره‌اش بر سر زبان‌ها بود و شاعر آلمانی هاینریش هاینه به تندی او را مورد هجو قرار داد.Heinrich Heine called him a Bonbon fallen into the mud. (Heine 1893), p. 277
فریدریش، شاگردان فراوانی را نیز تربیت کرد که معروف‌ترینشان «کَمیل پلیِل» و «کمیل-ماری اِستَمَتی» بودند. متد نوازندگی او از طریق «کمیل-ماری اِستَمَتی» به هنرمندانی چون کامی سن-سانس انتقال یافت.
فریدریش کالکبرنر آهنگسازی پُرکار بود و از او، بیش از ۲۰۰ کنسرتوی پیانو و اپرا بجا مانده‌است.
او در سن ۶۴ سالگی به دلیل ابتلا به بیماری وبا درگذشت.
یوسبیو آیالا (؛ – ) یک سیاست‌مدار، دیپلمات و وکیل اهل پاراگوئه و دو دوره از نوامبر ۱۹۲۱ تا آوریل ۱۹۲۳ و از اوت ۱۹۳۲ تا فوریه ۱۹۳۶ رئیس‌جمهور این کشور بود. وی که از اعضای حزب لیبرال پاراگوئه بود توسط رافائل فرانکو سرنگون و به بوئنوس آیرس فرار کرد.
نورالدین اِسْعِرْدی (۱۲۲۲-۱۲۵۸م) (نسب:محمد بن عبدالعزیر بن عبدالصمد بن رستم) شاعر هزل‌سُرای عربی ایُوبی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود. او را شاعری توانا و نکته‌دان وصف کرده‌اند که مجون و خلاعت بر شعرش چیره گشت. در پایان عمرش، نابینا گشت.
اِسْعِرْدی شهرت افراد زیر است:
آپونیا (به یونانی باستان: ἀπονία) به معنی فقدان رنج است. آپونیا توسط اپیکوری‌ها به عنوان وجود نهایت لذت جسمانی در نظر گرفته شد.
همانند دیگر مکاتب فلسفی هلنیستی، اپیکوری‌ها معتقد بودند که هدف زندگی انسان شادی است. اپیکوری‌ها لذت را به عنوان فقدان رنج (ذهنی و جسمی) تعریف کردند، و از این رو لذت تنها می‌تواند تا نقطه‌ای افزایش یابد که رنج در آن غایب است. فراتر از این، لذت نمی‌تواند افزایش یابد و در واقع منطقاً کسی نمی‌تواند لذت جسمانی فراتر از حالت "آپونیا" را طلب کند. برای اپیکور، "آپونیا" یکی از لذت‌های ایستا بود، لذتی که شخص هنگامی دارد که هیچ خواسته یا رنجی برای برطرف شدن نداشته باشد. برای رسیدن به چنین حالتی، فرد باید لذت‌های پویا را تجربه کند، لذتی که فرد هنگامی دارد که خواسته یا رنج برطرف شده است.
ابوعمرو عثمان بن عمر دوینی شهرت‌یافته از روی پیشهٔ پدری‌اش به ابنِ حاجِب الکردی (۱۱۷۵-۱۲۴۹م) (نسب: جمال‌الدین عثمان بن عمر بن ابی‌بکر بن یونس) فقیه، ادیب و نحوی مصری بود.
قاسم بن حسین خوارزمی با لقب‌های مجدالدین و صدر الأفاضل (۱۱۶۰-۱۲۲۰) فقیه اشعری غیرمعتزلی، نحوی، ادیب و رساله‌نویس خوارزمی بود. نزد ابوالفتح مطرزی درس خواند. او در پی حمله‌های مغولان کشته شد.
نبرد فری‌بریج () در ۲۸ مارس ۱۴۶۱ به وقوع پیوست که تعامل مقدماتی میان خاندان‌های یورک و لنکستر قبل از نبرد بزرگتر یعنی نبرد تاوتون می‌باشد که در طول دوران جنگ‌های داخلی انگلستان موسوم به جنگ رزها درگرفت
پس از اعلام پادشاهی، ادوارد چهارم به همراه یک نیروی بزرگ برای رسیدن به موقعیت لنکسترها به سمت شمال حرکت کرد، لشکر او در پشت رودخانهٔ ایر در یورک‌شر در حال حرکت بود، در ۲۷ مارس، ارل واریک که طلایه‌دار (جلودار) سپاه بود، قصد عبور از پل رودخانه را داشت اما به دلیل اینکه لنکسترها پیش از آن برای ایجاد موانع در سر راه سپاه یورک آن را خراب کرده بودند، ارل واریک مجبور به پل زدن شد و در این راه تلفات بسیاری داشت و مردان زیادی را از دست داد، آنها گرفتار سرما و تگرگ زمستانی و آب‌های یخ‌زده بودند و در همان حال از سمت دیگر رودخانه، یک نیروی کوچک اما مصمم لنکسترها که از آن مراقبت می‌کرد به شکل مداوم نیروی یورک‌ها را که مشغول ساخت و ساز بودند مورد اذیت و آزار قرار می‌دادند
وقتی عملیات احداث پل جدید به اتمام رسید و نخستین نیروی یورک‌ها از آن عبور کرد دیگر اثری از نیروهای لنکستر نبود، واریک مردان خودش را مجبور به ادامهٔ ساخت و ساز و تعمیر پل نمود در همان حال یک اردوگاه را هم در سمت شمال رودخانه بر پا نمود.
هرمارخوس (به یونانی: Ἕρμαρχoς, Hermarkhos)، فیلسوفی اپیکوری بود. پس از اپیکور، بنیان‌گذار این مکتب، هرمارخوس جانشین وی و رئیس مکتب شد.
هیچ یک از نوشته‌های او باقی نمانده‌اند. او آثاری علیه افلاطون، ارسطو و امپدوکلس نوشت.
نشان افتخار به مجموعه نشان‌ها و جوایزی گفته می‌شود که توسط ارکان ملی مانند دولت، پادشاه، خاندان سلطنتی یا سازمان به فردی به پاس شایستگی که از خود نشان داده اهدا می‌شود.
کشور بوتسوانا به ۱۶ ناحیه اداری تقسیم شده است که عبارتند از: ۹ ناحیه روستایی و ۷ ناحیه شهری. این ۱۶ ناحیه توسط ۱۵ شورای محلی اداره می‌شود.
تا سال ۲۰۰۶، ناحیه‌های Chobe و Ngamiland به صورت مشترک توسط شورای ناحیه شمال غرب اداره می‌شدند
کوه کانر () یکی از کوههای کشور استرالیاست. این کوه در جنوب غربی قلمرو شمالی قرار گرفته است و یک کوه منفرد محسوب می شود.
بیل پریدی (به انگلیسی: Bill Prady) (زاده ۷ ژوئن ۱۹۶۰) نویسنده تلویزیونی و تهیه‌کننده تلویزیونی می باشد که در زمینه کمدی موقعیت و برنامه رنگارنگ فعالیت می کند. از جمله آثار او می توان به متأهل... بچه‌دار، رؤیاپردازی کن، ، دارما و گرگ، دختران گیلمور اشاره کرد. همچنین او سازنده مجموعه تلویزیونی تئوری بیگ بنگ و ماپت‌ها نیز می باشد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Prady
پادشاهی لسوتو به ۱۰ ناحیه تقسیم شده است که مرکز هر کدام از آنها camptown نامیده می‌شود. پیشتر این ناحیه‌ها به ۸۰ constituencies تقسیم می‌شدند و هر کدام شامل ۱۲۹ community councils محلی بودند. بیشتر این ناحیه‌ها همنام مرکز خودشان هستند.
بزرگراه فلیندرز () یکی از بزرگراه‌های کشور استرالیاست. این بزرگراه شرق و غرب ایالت کوئینزلند را به هم وصل می‌کند به بین دو شهر تاونزویل در شرق و کلونکاری در غرب این ایالت قرار گرفته است. بزرگراه فلیندرز، ارتباط مناطق مسکونی پراکنده نواحی دورافتاده استرالیا را با مراکز پرجمعیت حاشیه‌ای این کشور در سمت مشرق برقرار می‌کند. طول بزرگراه فلیندرز کوئینزلند ۷۷۵ کیلومتر است.