moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کورو، اصطلاحی با ریشه ی مالزیایی است که به دوره های اضطرابی ناگهانی ناشی از این احساس که آلت تناسلی مرد (در زن ها مهبل و نوک پستان) چروکیده شده و داخل بدن می رود و احتمالاً موجب مرگ خواهد شد، اشاره دارد. این سندرم در آسیای جنوبی و شرقی گزارش می‌شود و در آنجا با اصطلاحات محلی مختلف نظیر suo yang ، shuk yang ، shook yag (چین)، jinjinia (آسام)، یا rok-joo (تایلند) نامیده می شود.
کورو گاهی در همه گیری های محلی در مناطقی از آسیای شرقی روی می دهد. این تشخیص در ویرایش دوم طبقه بندی چینی اختلالات روانی (CCMD) وارد شده است.
پارسیان و من: کاخ اژدها، جلد یکم از نخستین سه‌گانه آرمان آرین با نام "پارسیان و من" است.
در نخستین رمان اسطوره‌ای ایران، اردشیر نوجوانی‌ست که از جهان معاصر، گام بر زمان می‌نهد و سر از زمانهٔ ضحاک ماردوش (آژی‌دهاک) برون می‌آورد.
او با نگاهی امروزین و ایرانی و انسانی، زندگی در آن دوران را تجربه می‌کند و در کنار کاوه و فریدون و ایرج و... با همهٔ زوایای این بزرگ‌ترین ماجرای اسطوره‌ای تاریخ بشر آشنا می‌شود.
هستی او در مسیر این حرکت در زمان، متحول و برای رستاخیزی راستین و نهایی آمده می‌شود.
نشرموج
اشوزدنگهه ابر مرد ایرانی شش هزار ساله‌ای ست که در سیلک کاشان جاودانه (دراز عمر) می‌شود؛ سراسر تاریخ ایران را می‌پیماید و اکنون نیز به صورتی گمنام در تهران زندگی می‌کند. تمامی گمشده‌های تاریخ ایران و منطقه نزد اوست و او با بسیاری از بزرگان و مشاهیر تاریخ ایران روبرو یا آشنا می‌شود. اشوزدنگهه شخصیتی بسیار پیچیده، ریشه دار، نیرومند و تأثیرگذار است.
«اَشَ وَز دَن گَ هَه» به زبان کهن ایرانی، یعنی: درست کردار، آنکه در راه راست پایدار است… و جویندهٔ راه حق.
این نام در دوره ساسانیان به صورت «اَشوَزد» نیز تلفظ می‌شده و امروزه ما آن را به صورت «اَشوَزدَنگهِه» Ash Vaz dang Heh تلفظ می‌کنیم.
اشوزدنگهه رمانی به سبک خیال‌پردازی حماسی به قلم آرمان آرین نویسنده، پژوهشگر و رمان‌نویس ایرانی است که توسط نشر موج به چاپ رسیده‌است.
مغی به نام «اشوزدنگهه» یکی از جاودانان شده و تاریخ ایران را از زمان شهر باستانی «سیلک» تا دوران هم‌اکنون روایت می‌کند.
اشوزدنگهه مجموعه رُمانی ست که در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۳ نوشته و منتشر شده و داستان زندگی یک ابر-اسطورهٔ ایرانی را روایت می‌کند که شش هزار سال عمر دارد و هر سال، تنها یک روز پیر می‌شود.
اَشوَزدَنگهِه از عصر سیَلک کاشان، زندگی پرماجرایی را طی می‌کند تا به عصر معاصر در امروز تهران می‌رسد و هم اینک نیز به‌طور ناشناس در جایی از این شهر زندگی می‌کند.
او تمامی سلسله‌های تاریخ ایران را زیسته و با بزرگانِ تاریخ و فرهنگ آن نشست و برخاست داشته و همچنین شاهد ماجراهای مهمی از تاریخ جهان بوده‌است. به همین ترتیب، مهم‌ترین اشیاء گمشده و آثار تاریخ ایران و جهان نیز هم اینک در موزهٔ شخصی اَشوَزدَنگهِه نگهداری می‌شوند و غول چراغ نیز پس از علاءالدین در اختیار اوست.
داستان بلند و پرفراز و نشیب اَشوَزدَنگهِه به‌صورتی غیرخطی و با ضرباهنگی پرشتاب از میان خاطره‌ها و عشق‌ها، نبردها و شخصیت‌ها بازگو می‌شود تا روایتی هزار و یک شب گون و رازآلود از جانِ ایران زمین برخیزد و بر دل و اندیشهٔ مخاطبان امروزی اش بنشیند.
سه گانهٔ اَشوَزدَنگهِه را «نشر موج» همراه با جلد چهارم آن، که پیوستی فلسفی و عرفانی از دست نوشته‌های این مرد شش هزار ساله است، منتشر کرده که تاکنون افتخارات زیر را با خود همراه نموده‌است:
در اوستا تنها در بندهای ۷۲ تا ۷۴ آبان یَشت، سخن از نام دو اَشوَزدَنگهِه آمده که از پارسایان بوده و با تورانیان می‌جنگیده‌اند. فرشته آناهیتا نیز آن‌ها را بر تورانیان چیره می‌سازد و به روان شان درود فرستاده شده‌است.
در بُندَهِش اما سخن از یک اَشوَزدَنگهِه است و تنها توضیحی کوچک دربارهٔ این شخصیت آمده به این ترتیب که اَشوَزدَنگهِه از هفت تن جاودانانی بوده‌است که با ماجرای «وَر جَم کَرد» ارتباط دارند و در رستخیز به یاری سوشیانت برخواهند خاست…
و وَر جَمکرد در اساطیر ایرانی، دژی زیرزمینی ست که جمشید شاه برای حفاظت از موجودات نیک در برابر زمستان اهریمنی ساخته‌است.
حسین عبدی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۴۶) بازیکن فوتبال سابق و مربی اهل ایران است. او هم‌اکنون هدایت تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران را بر عهده دارد.
وی سابقه سرمربیگری در باشگاه داماش گیلان و دستیاری در تیم پرسپولیس را دارد، وی دارای مدرک حرفه‌ای (pro licence) مربی‌گری از کشور انگلستان است و سابقه همکاری با تیم‌های ملی فوتبال ۱۶، ۱۷ و ۱۸ سال انگلستان را دارد.عبدی: آکادمی نیاز فوتبال ایران است ورزش ۳
حسین عبدی بعد از علی پروین و محمد پنجعلی با ۲۶۱ بازی برای تیم بزرگسالان پرسپولیس سومین بازیکن رکورددار تعداد بازی در تاریخ باشگاه پرسپولیس محسوب می‌شود.
ایان فلاکس فیلمی علمی-تخیلی جاسوسی آمریکایی به کارگردانی کارین کوساما و نویسندگی فیل‌های و مت مانفردی است که بازسازی یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی به همین نام، ساخته پیتر چانگ است. در این فیلم شارلیز ترون در نقش ایان فلاکس، سوفی اوکوندو، مارتون سوکاس، جانی لی میلر و فرانسیس مک‌دورمند ایفای نقش کرده‌اند و فیلم محصول سال ۲۰۰۵ و شرکت پارامونت پیکچرز است.
با انتشار یک ویروس در سال ۲۰۱۱، بیش از ۹۹ درصد مردم جهان کشته می‌شوند. دانشمندی بنام «ترور گودچایلد» موفق می‌شود تا درمان ویروس را کشف کند. بدین ترتیب افرادی که زنده ماندند، به تنها شهر باقی‌مانده در زمین، بنام «برگنا» برده شده و در آنجا زندگی می‌کنند. هر روز در شهر افرادی گم می‌شوند و به همین دلیل، گروه زیر زمینی بنام «مانیکان» برای سرنگون کردن حکومت «گودچایلد» ایجاد می‌شود که اعضای آن از طریق خوردن یک قرص، با فرمانده خود ارتباط ذهنی پیدا می‌کنند. یکی از این افراد، «ایان فلاکس» است که وقتی خواهرش نیز مفقود می‌شود، دستور قتل «ترور گودچایلد» را گرفته و به قصد کشتن وی راهی محل سکونت وی می‌شود اما در آنجا با حقیقتی دیگر مواجه می‌شود و …
فیلمنامه کار را فیلن‌های و مت مانفردی نوشته و کارگردانی اثر بر عهده کارین کوساما (کارگردان فیلم‌های "دختر مشت زن" و "بدن جنیفر") است. بازیگر زن برنده اسکار، شارلیز ترون نیز در نقش شخصیت اصلی فیلم؛ ایان فلاکس به بازی پرداخته‌است. فیلم نیز محصول «ام‌تی‌وی فیلمز» است که با توجه به اینکه یک فیلم اکشن است، نکته قابل توجه ایست.
در ابتدا گفته شده بود که میشل رودریگز در نقش ایان به بازی خواهد پرداخت که شاید یکی از دلایلش، سابقه همکاری با کارگردان اثر است. کارین کوساما خود دربارهٔ این نقش گفته بود «بازیگران معدودی بودند که هم توانایی بازی خوبی داشتند و هم از نظر فیزیکی، مناسب ایفای این نقش بودند که ترون یکی از آنها بود.»
ابتدا قرار بود که فیلم‌برداری فیلم، به دلیل شباهت‌های زیاد معماری در برازیلیا انجام شود که این اتفاق نیفتاد و بعد از بررسی چندین شهر، شهر برلین برای فیلم‌برداری فیلم انتخاب شد.
فیلم‌برداری فیلم آغاز شد تا اینکه در سپتامبر ۲۰۰۴، فیلم‌برداری بخاطر مصدومیت ترون متوقف گردید. ترون که در یکی از صحنه‌های فیلم، بجای بدلش خود به ایفای نقش پرداخت و با بدشانسی با گردن به زمین برخورد کرد و دچار مصدومیت نسبتاً شدیدی شد. وی ۵ روز را بیمارستانی در برلین سپری کرد و نزدیک به ۶ هفته زمان برد تا وی بتواند به سر صحنه فیلم‌برداری فیلم برگردد.
کمپانی پارامونت پیکچرز تصمیم گرفت تا فیلم را زودتر از موعد، به صورت خصوصی فیلم را اکران کند. فیلم در هفته نخست خود، فروش بسیار خوب ۱۲٬۶۶۱٬۱۱۲ دلار را از خود بجا گذاشت و در رتبه دوم قرار گرفت. اما این فروش خیلی زود متوقف شد و فیلم در هفته دوم نمایش خود، با ۶۳٫۹۷ درصد کاهش میزان فروش، به رده ۶ جدول سقوط کرد. فیلم در مجموع به فروش ۵۲٬۳۰۴٬۰۰۱ دلاری رسید که با توجه به بودجه تهیه آن (۶۰ میلیون دلار)، از نظر مالی یک فیلم شکست خورده تلقی شد.
منتقدین نیز از فیلم استقبال بسیار کمی‌کردند و فیلم در جایگاه خوبی قرار نگرفت. پیتر چانگ، کارگردان نسخه انیمیشنی فیلم نیز دربارهٔ فیلم گفته بود که «همان ۴ سال قبل که فیلمنامه فیلم را خواندم، اصلاً احساس خوبی نداشتم و ناراضی بودم». همچنین وی داستان فیلم را ناقص می‌دانست که مت مانفردی اعلام کرد که کمپانی سازنده، حدود ۳۰ دقیقه از نسخه نهایی فیلم را حذف کرده‌است که قسمت‌هایی که پیتر چانگ از نبود آن گلایه کرده بود نیز، در آن ۳۰ دقیقه موجود بوده‌اند.
موسیقی فیلم توسط گریم رول نیوزیلندی تهیه شد.
در نوامبر ۲۰۰۵ نیز بازی ویدئویی با همین نام برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۲ و اکس باکس در آمریکای شمالی منتشر شد.
نسخه دی‌وی‌دی فیلم در ۲۵ آوریل ۲۰۰۶ به بازار عرضه شد و بیش از ۳۱ میلیون دلار فروش داشت.
cp (برگرفته از "copy") یک فرمان در سیستم‌عامل‌های یونیکس یا شبه یونیکس است که برای ایجاد کردن یک رونوشت از یک پرونده یا یک پوشه در یک مسیر خاص به کار می‌رود. پرونده جدید می‌تواند که نام مشابه یا نامی متفاوت با پرونده اصلی داشته باشد.
برای ایجاد یک رونوشت از یک پرونده:
cp [-f] [-H] [-i] [-p][--] پرونده‌رونوشت پرونده‌اصلی
برای ایجاد یک رونوشت در یک پوشهٔ خاص:
cp [-f] [-H] [-i] [-p] [-r | -R] [--] پوشه‌رونوشت پرونده‌اصلی
برای ایجاد یک رونوشت از یک پوشه (باید حتماً از سوئیچ -r یا -R استفاده شود) :
cp [-f] [-H] [-i] [-p] [--] { -r | -R } پوشه‌رونوشت پوشه‌اصلی
برای دیدن همه آپشن‌ها و سوئیچ‌ها دستور man cp یا info cp را اجرا کنید.
$ cp filename.any filename.bak
این دستور یک رونوشت از filename.any به نام filename.bak تهیه می‌کند. اگر که filename.bak از قبل وجود نداشته باشد. آن را ایجاد می‌کند و اگر وجود داشته باشد، دستور cp پروندهٔ قبلی را با یک رونوشت از filename.any جایگزین می‌کند.
$ cp filename /home/nick/foldername
این دستور یک رونوشت از filename درون پوشهٔ /home/nick/foldername تهیه می‌کند.
$ cp /home/nick/foldername/* /home/nick/foldername2/
این دستور یک رونوشت از تمامی پرونده‌های پوشهٔ foldername در یک پوشهٔ جدید با نام foldername2 ایجاد می‌کند.
جراحت نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور و نویسندگی سعید نعمت‌الله است که برای پخش در شبکه سه تولید شده‌است. این مجموعه به تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی در ۳۰ قسمت ۳۵ دقیقه‌ای تولید و در ماه رمضان ۱۳۸۹ پخش شد. ثریا قاسمی و امین تارخ از بازیگران این مجموعه هستند.
لطیفه مادر ۷۵ ساله‌ای است با دو پسرش با نام‌های بزرگ و اسماعیل زندگی می‌کند، بزرگ پسر ارشد لطیفه‌است و چهار سال پیش در پی خواندن خطبه عقدی خانگی و بی سر و صدا دخترش اکرم را به عقد پسر برادرش اسماعیل سقایی در آورده‌است.
محمدرضا بامدادیان یا بامداد جویباری (زادهٔ ۲۲ تیر ۱۳۲۴، جویبار) شاعر، ترانه‌سرا، ادیب و روزنامه‌نگار اهل ایران است.
محمدرضا بامدادیان (با نام مستعار بامداد جویباری) پس از تحصیلات ابتدایی در جویبار، به تهران رفت و در دبیرستان علمیه تهران دیپلم ادبی گرفت. در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه تهران شد و در رشته زبان و ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد. از نخستین ترانه‌های او می‌توان به ترانه «نفرین» و «دست تقدیر» اشاره کرد که با صدای «روانبخش» و «ایرج» اجرا شده‌اند. ترانه‌های "غم تنهایی" و "معبود" شادمهر عقیلی نیز سرودهٔ او هستند. او از پدیدآورندگان پیشتاز ترانه‌های مردمی است که همواره با دانش خود موسیقی مردمی را پشتیبانی و نگهبانی کرده‌است. او همچنین به جهت فعالیت‌هایی که در تحقیق و پژوهش‌های ادبی انجام داده بود در سال ۱۳۹۴ نشان درجه یک هنری (معادل دکتری) دریافت نمود.
در ۲۹ مرداد ۱۳۹۴ «به پاس نیم قرن تلاش در عرصه فرهنگ و ادب فارسی» با حضور جمعی از مسئولین ادارات شهرستان جویبار و استان مازندران، هنرمندان، شعرا و اصحاب فرهنگ و رسانه در محل سالن آمفی تئاتر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی جویبار، از محمدرضا بامدادیان (بامداد جویباری) در آستانهٔ هفتاد سالگی تجلیل به عمل آمد.
بسطام، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بسطام از قومیت طبری هستند. مردم بسطام به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
پل ذغال، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حسن آباد، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم حسن آباد از قومیت طبری هستند. مردم حسن آباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
دواب کجور، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم دواب کجور از قومیت طبری هستند. مردم دواب کجور به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
ساروس، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ساروس از قومیت طبری هستند. مردم ساروس به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
کانی، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کانی از قومیت طبری هستند. مردم کانی به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
لله بیجار، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لله بیجار از قومیت طبری هستند. مردم لله بیجار به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
نیرس، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنگ جار، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سنگ‌جار از قومیت طبری هستند. مردم سنگ‌جار به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
حیرت نام روستایی از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران است.
می توان گفت که این روستا یکی از زیباترین روستاهای شمال کشور با آب و هوا و منظره ای عالی در طول سال است.
جالب است بدانید در گذشته مردمان این روستا مناطق وسیعی از
بخش کجور را آباد کردند.
روستای حیرت حدود ۵۰ کیلومتری شهر بندری نوشهر واقع شده‌است. این روستا از شمال به روستاهای گندیسکلا و لشکنار، ازجنوب به روستای دشت نظیر، از مشرق به روستای عالیدره و از مغرب به روستای کینس مشرف است.
روستای حیرت دارای پنج بخش می‌باشد که عبارتند از: گته محله، اکرشت، قسبونی سر، مسیح آباد و زاربن
گته محله: جنوب غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و بافت قدیمی روستا محسوب می‌شود در این بخش خانه‌های قدیمی بدون سکنه زیادی را می‌توان مشاهده کرد همچنین حمام قدیمی از جنس ساروج و گنبدی شکل که در حال از بین رفتن است در این منطقه قرار دارد.
اکرشت: شمال غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و تقریباً مسطح و دارای باغ‌های فراوانی می‌باشد.
قسبونی سر :جنوب غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و قبرستان قدیمی و مسجد که از قداست خاصی نزد اهالی منطقه کجور و روستای‌های اطراف برخوردار است در این بخش قرار دارند.
مسیح آباد: شمال شرقی روستای حیرت را در برمی گیرد و ورودی روستای حیرت در این منطقه‌است و چشمه و باغ‌های بسیار زیبایی را در این بخش می‌توان مشاهده کرد.
زاربن: شمال روستای حیرت را دربرگرفته‌است و بافت تازه روستا محسوب می‌شود که در حال توسعه می‌باشد و اکنون ساخت و ساز در این بخش رونق خاصی دارد.
منابع طبیعی روستای حیرت
استان مازندران به ویژه دامنه سلسله جبال البرز دارای درختان جنگلی و پوشش گیاهی انبوهی است. روستای حیرت نیز به علت واقع شدن در این استان و قرارگیری آن در دامنه‌ها وارتفاعات دارای پوشش گیاهی غنی است. از طبیعت این منطقه جنگل‌های بی‌شمار و دشت‌هایی بی‌نظیر را می‌توان نام برد که جلوه آن نظر هر بیننده‌ای را جلب می‌کند.
جنگل پرشن که دارای پوشش گیاهی بسیار عالی می‌باشد که الحمدالله تاکنون دست نخورده باقی مانده‌است.
رودخانه دلم رود که یکی از دو شاخه اصلی رود چالوس می‌باشد و به دریای مازندران می‌ریزد قابل ماهیگیری است و انواع ماهی‌ها به ویژه قزل آلای حیرت در آن یافت می‌شود.
چشمه‌های آب گرم دلم معروف به لارو
چشمه‌های متعدد کچل، کنسنو، سر چشمه، دل دل چشمه، کچیک چشمه، گته چشمه، دروزن چشمه و چشمه‌های درلو دره و چشمه‌های متعدد ازرچال و…
لهجه مردم روستای حیرت اکثراً مازندرانی و عده‌ای هم که از روستا مهاجرت کرده‌اند فارسی است و لهجه خاصی را نمی‌توان به عنوان لهجه مردم روستای حیرت نام برد.
روستای حیرت دارای آب وهوایی معتدل و مر طوب می‌باشد. هوا در اکثر مواقع نظم فصلی ندارد و به همین علت نمی‌توان آن را به وضوح در یکی از گروه‌های فصلی قرار داد. زمستان‌های این منطقه بسیار سرد و با بارش برف همراه است و دارای تابستان‌هایی معتدل و مرطوب است. میزان بارندگی در این منطقه بسیار زیاد است و همین امر موجب تنوع پوشش گیاهی شده‌است. پوشش گیاهی مردم منطقه را به امر کشاورزی، زراعت و باغداری واداشته‌است. به علت رطوبت کم و شرجی نبودن آب و هوای این روستا هر ساله در کلیه فصول سال شاهد حضور مهمانان بسیار گرانقدری از سراسر کشور در این روستا هستیم.
علاوه بر کوه‌هایی کم و بیش مرتفع و رودخانه دلم که در کنار این روستا وجود دارد. این منطقه دارای چشمه‌های آب گرم زیادی می‌باشد که هر ساله جمعیت زیادی را به خود جلب می‌کند.
رودخانه دلم رود که یکی از شاخه‌های اصلی رود چالوس است از شالیزارهای این روستا عبور می‌کند و جلوه‌ای بسیار زیبا به این روستا بخشیده‌است.
کوه پرشن در جنوب غربی روستا پوشیده از جنگل انبوه می‌باشد و غروب‌های بسیار دل‌انگیز و زیبایی دارد که واقعاً وصف ناپذیر است.
تپه پی قلا در این تپه نمایی بسیار زیبا از روستای‌های منطقه و حتی کلاردشت را می‌توانید به تماشا بنشینید و از این همه زیبایی‌هایی که خداوند آفریده نهایت استفاده لازم را ببرید.
تپه گردنک مشرف بر روستا است و در بالای تپه تمام زیبایی روستا را می‌توانید مشاهده کنید
شالیزارها
شالیزارهای دلم
شالیزارهای خورشیدآباد (روخنه)
شالیزارهای اطراف روستای کینس
باغ‌های زیبای هسل زمی
باغ‌های زیبای زاربن
باغ‌های زیبای دلم
باغ‌های زیبای ازرچال
باغ‌های زیبای تال پی
باغ‌های زیبای اکرشت
زمین‌های کشت گندم و جو و..
میزنو
پرشن
هسل زمی
لس کتی و …
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۲۹۵ نفر(۷۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران این جمعیت در تابستان به حدود چهار برابر نیز می‌رسد. مردم حیرت از قومیت طبری هستند. مردم حیرت به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
وبلاگ روستای زیبای حیرت
kiaheyrati.blogfa.com
عالیدره روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۷ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم عالیدره از قومیت طبری هستند. مردم عالیدره به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
کینس، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کنیس از قومیت طبری هستند. مردم کنیس به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
گندیسکلا، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
کندیس‌کلا یا همان گُندیسکلا یکی از روستای بسیار زیبا ، پر‌چشمه و بکر منطقه کجور و دهستان پَنجک رستاق به حساب می آید.
این روستا در ۲۵ کیلومتری آزاد راه تهران-شمال واقع شده است.
گندیسکلا از شمال به لَشکنار از جنوب به حیرت ، از شرق به عالیدره از غرب به جنگل های البرز زرشک دره، اِمزل و مناطق کاج و لیفاک ختم میشود.
این روستا دارای چشمه آب‌های فراوانی است که از برجسته ترین آن میتوان به چشمه‌ی "گَرو" اشاره نمود که خواص درمانی پوستی را به اثبات رسانیده است به طوری که از گذشته تاکنون اهالی روستاهای اطراف برای درمان از آن بهره جسته‌ اند.
گندیسکلا دارای مناطق مختلفی است که عبارتند از: جورسِره خِناپِشت ماتِک لاشومکَش گورِس کلا مِرس کلا او بِنَک پِی آسیو خَرَنج سِریو گَرو وَرِی جُمالو چهارکَل لَنگوشته رزان کربن دره ، کاج لیفاک سیال دره تَل او دره و...
این روستا دارای یک مدرسه آموزش ابتدایی است که در گذشته توانسته کودکان زیادی را آموزش و تعلیم داده و به جامعه تحویل دهد اما اکنون به دلیل عدم امکانات عالی در فصول سرد زمستان همچون روستاهای همجوار به مکانی خالی از دانش آموز تبدیل گشته است.
مردمان این روستا بسیار خونگرم ، مهربان و مهمان‌نواز هستند و همانند اغلب مردمان طبری به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.
از لحاظ ظاهری مردمان این روستا اغلب مو و چشمانی روشن دارند.
ساکنین گندیسکلا در زمستان انگشت شمارند و بیشتر جمعیت در تعطیلات تابستان به این روستای دیدنی سفر میکنند که البته بدلیل نزدیک بودن به شهر آخر هفته های نسبتاً پرجمعیتی را تجربه میکند.
مالکیت عمده این روستا متعلق به خاندان جلالی بوده ولی خاندان‌های توکلی ، مشایخ و حسینی که اغلب پسوند کندسکلائی دارند و همچنین مهاجرانی در گذشته به این روستا نقل مکان کرده اند.
شغل اصلی این اقوام اکثراً دامداری بود ولی کشاورزی فصلی هم دیده میشود.
دیگر ویژگی های این روستا و روستاهای اطراف نزدیکی به بکرترین مناطق جنگل های هیرکانی میباشد. از جمله جاذبه های طبیعی این مناطق وجود مه بسیار متراکم در اکثرا فصول سال حتی در تابستان نیز میتوان اشاره کرد.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کندیس‌کلا از قومیت طبری هستند. مردم کندیس‌کلا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
لشکنار، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لشکنار از قومیت طبری هستند. مردم لشکنار به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
چتن، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۸ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم چتن از قومیت طبری هستند. مردم چتن به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
دشت نظیر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم دشت نظیر از قومیت طبری هستند. مردم دشت نظیر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
ناصرآباد، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۹ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ناصرآباد از قومیت طبری هستند. مردم ناصرآباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
سادات آباد روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سادات آباد از قومیت طبری هستند. مردم سادات آباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
خورشیدآباد، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم خورشیدآباد از قومیت طبری هستند. مردم خورشیدآباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
هزارسم، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران حدود ۳ کیلومتر بعد از روستای دشت نظیر. درآمد مردم این روستا دامداری و کشاورزی است و اکثراً در این روستا خونه‌ها به صورت خونه باغ هست و بیشتر باغ گیلاس دارد که میوه‌هایی چون گردو هلو سیب گلابی آلوزرد به و… هم در کنارش وجود دارد
این روستا حدود ۲۰ کیلومتر با شهر پول (مرکز بخش کجور) و ۴۰ کیلومتر با شهر چالوس و ۴۸ کیلومتر با شهر نوشهر فاصله دارد.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم هزارسم از قومیت طبری هستند. مردم هزارسم به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
نپر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم نپر از قومیت طبری هستند. مردم نپر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
سماء، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۸ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سما از قومیت طبری هستند. مردم سما به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
فیروزآباد، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۴ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم فیروزآباد از قومیت طبری هستند. مردم فیروزآباد به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
کندوسر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کندوسر از قومیت طبری هستند. مردم کندوسر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
کی کوه، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کی کوه از قومیت طبری هستند. مردم کی کوه به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
منجیر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان پنجک‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۱ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم منجیر از قومیت طبری هستند. مردم منجیر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
ترخانلش، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ترخانلش از قومیت طبری هستند. مردم ترخانلش به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
فیروزکلاسفلی، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد از نظر جغرافیایی: از شمال به جنگل‌های کدیر. از جنوب به جنگل‌های النگ و از شرق به جنگل‌های کب و کالج و از غرب به دره کارچلو منتهی است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹۰ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است و در فصل گرما به علت مهاجرت فصلی این جمعیت به ۲۰۰۰ نفر نیز می‌رسد. مردم فیروزکلا سفلی از قومیت طبری هستند. مردم فیروزکلا سفلی به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
اکثر مردم این روستا به کشاورزی و دامپروری و باغبانی مشغول هستند.درگاه ملی آمار ایران
برکن، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم برکن از قومیت طبری هستند. مردم برکن به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
بین، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم بین از قومیت طبری هستند. مردم بین به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
کلیک، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کلیک از قومیت طبری هستند. مردم کلیک به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
کهنه ده، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کهنه ده از قومیت طبری هستند. مردم کهنه ده به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
چمرکوه، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم چمرکوه از قومیت طبری هستند. مردم چمرکوه به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
انگیل، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. مردم بومی انگیل از قومیت طبری هستند و به زبان طبری به گویش کجوری صحبت می‌کنند.
جمعیت اعلام شده در سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی ۱۳۰ نفر شامل ۵۳ خانوار در قالب ۵۶ مرد و ۷۴ زن می‌باشد که نسبت به آمار سال ۱۳۹۰ این روستا با کاهش ۱۴۶ نفری در جمعیت مواجه بوده‌است. مردم بومی انگیل از قومیت طبری هستند و به زبان طبری به گویش کجوری که به گویش مردم شهرستان نور و چالوس شباهت دارد صحبت می‌کنند.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر فقط از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند.ایران باستان مادها و آمردها. کاروند کسروی، مجموعه مقاله‌ها و رساله‌های احمد کسروی، به‌کوشش یحیی ذکا شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. سرزمین لنگا و تنکابن بخشی از سرزمین دو قوم تپوری و آمارد بود.
شهرستان نوشهر و منطقه کجور که انگیل نیز بخشی از آن است در گذشته بخشی از رویان محسوب می‌شد. از رویان به عنوان یکی از شهرها و نواحی طبرستان یاد شده‌است. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. مازندران بخشی از تپورستان است و شهرهای آمل، ساری، کجور و کلاردشت از مراکز تاریخی طبرستان محسوب می‌شدند. رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگ‌ترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگ‌ترین شهر طبرستان در کوهستان رویان بوده‌است. رویان در اوایل قرن هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده‌است؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است.More precisely in the Nāma-ye Tansar (tr., p. 30) it is stated that Deylamān, Gīlān, and Rūyān (later part of Ṭabarestān) all belonged to the kingdom of Gošnasp of Ṭabarestān and Parešvār, the latter apparently the Alborz region. Gošnasp made his submission to Ardašīr I, (Wolfgang Felix & Wilferd Madelung), “DEYLAMITES” Encyclopædia Iranica, online edition یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تألیف شده‌است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهرهای ناتل و چالوس و روذان(= رویان) و کلار جزء این قسمت بود. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می‌نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می‌نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان گفته می‌شود. این شهر بزرگ‌ترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه‌های ری می‌رسد.
ابن حوقل در وصف طبرستان می‌نویسد: بزرگ‌ترین شهر طبرستان شهر آمل و در زمان ما حاکم نشین آنجاست. از پلور تا آمل یک منزل است و از آمل به شهر میله دو فرسخ و از میله تا تریجی دو فرسخ و از تریجی به ساری یک منزل و از ساری تا استرآباد چهار منزل و از استرآباد تا گرگان دو منزل راه است و از آمل تا ناتل یک منزل و از ناتل تا چالوس یک منزل و به سمت دریا تا عین الهم یک منزل است. ابن حوقل می‌نویسد: شهرهای آمل، شالوس (چالوس)، کلار، رویان، میله، تریجی، عین الهم، مامطیر، ساریه و طمیسه جز ولایت طبرستان است.
انگیل نام روستایی در شرق منطقهٔ کجور دهستان توابع کجور از توابع شهرستان نوشهر است. ساکنان این روستا از دو قوم طبری و کرد بودند. کردهای انگیل کردهای مهاجری هستند که در دوره‌های مختلف از افشاریه و قاجاریه به این منطقه گسیل شده‌اند. در ابتدا این روستا را «هنگ ایل» نامیدند، چرا که سنگر و مقر نظامی اولیه کردها در آن منطقه بوده‌است و به علت کثرت استعمال تبدیل به انگیل شده‌است. اکنون با عنایت به نزدیکی این روستا به شهر کجور و با ساخت و سازهایی که صورت گرفته و محیط مدرن و پیشرفته ای به این منطقه بخشیده نام این روستا به دشت ناز تغییر کرده‌است. در دوره قاجار پس از تبعید کردهای خواجوندی به منطقه کجور و کلاردشت دو دسته‌بندی و قشون بندی متفاوت با نام (ایل) و (گیل) توسط دستگاه حکومت قاجار در منطقه شکل گرفت. ایل به کردهای خواجوند گفته می‌شد که به این منطقه تبعید شده بودند و در آن دوره به گویش خواجوندی صحبت می‌کردند. اما شاهان قاجار به اشتباه سکنه غیر خواجوند ساکن در کجور و کلاردشت را گیل می‌خواندند که بخش بزرگی از آن از قومیت طبری بودند و بخشی نیز مهاجرین شیرازی و قزوینی بودند و به زبان طَبَری (مازندرانی) صحبت می‌کردند. این دسته‌بندی و قشون بندی زمینه‌ساز یک قرن جنگ و نزاع بین گیل‌ها (بومیان) و ایل‌ها (غیربومیان) در منطقه کجور و کلاردشت شد که از پیدایش قاجار تا روی کار آمدن پهلوی ادامه داشت. علت ایجاد این دسته‌بندی و قشون بندی، ترس شاهان قاجار و جلوگیری از جنگ و شورش بومیان کجور و کلاردشت علیه حکومت مرکزی بود. گیل در زبان طبری به معنای کشاورز می‌باشد و ان پیشوند منفی ساز می‌باشد و انگیل به معنای غیر کشاورز می‌باشد. همچنین در زبان طبری گیل در مفهوم گِل و جلگه نیز استفاده می‌شود و لفظ انگیل در معنای غیرگِلی و غیرجلگه ای نیز استفاده می‌شود.
روستای پیچلو از روستاهای توابع استان مازندران، بخش کجور و شهرستان نوشهر است این روستا در ۳۰ کیلومتری جاده چالوس، پل دوآب، بخش کجور، در مجاورت شهر تاریخی کجور قرار دارد.
از مزایای این روستا می‌توان به آب و هوای بسیار عالی و تمیز آن اشاره کرد، فصل بهار و تابستان بسیار خنک و دلچسب و پاییز و زمستان پر باران و برف می‌باشد.
جمعیت ساکن روستا در حال حاضر حدوداً ۵۰ نفر و جمعیت غیر ساکن روستا در ایام تعطیلات و خصوصاً ایام محرم به بیش از ۵۰۰ نفر افزایش پیدا می‌کند. مردم بومی پی‌چلو از قومیت طبری هستند. مردم بومی پی‌چلو به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
این روستا در حدود ۷۰خانوار دارد. بومیان این روستا از قوم طبری هستند و به زبان طبری سخن می‌گویند. مهاجرین این روستا کردها و لک‌های تبعید شده از مناطق کردنشین و لک نشین ایران مانند کرمانشاه و کردستان هستند و به گویش خواجوندی صحبت می‌کنند.
حنیفه خان یافت آبادی که از همفکران و یاران میرزارضای کرمانی بود پس از ترور ناصرالدین شاه توسط میرزا رضای کرمانی، به منطقه کجور گریخت و در روستای پیچلو سکنی گزید. لک‌های این روستا از نوادگان حنیفه خان یافت آبادی می‌باشند.
فعالیت اصلی مردمان ساکن روستا دامداری و کشاورزی است.
محصولات لبنی محلی نظیر ماست، کره و دوغ محلی و همچنین نان محلی این روستا زبانزد همه است.
همچنین بهترین لحاف‌های مازندران توسط مشهدی دلاور که ساکن این روستا است دوخته می‌شود و در تهران نیز طرفداران بسیاری دارد.https://www.farsnews.ir/news/13990819000991/با-لحاف-دوز-3-ساله-و-فراری-از-بازنشستگی-خدای-کوک-های-زعفرانیه-و-خلازیر
این روستا ۳ شهید در جنگ ۸ساله با عراق به میهن تقدیم کرده‌است و چندین آزاده و جانباز نیز دارد.
ساکنین این روستا توانسته‌اند فرزندان تحصیلکرده ای را به جامعه ایران تقدیم کنند. نظیر پزشک، مهندس، وکیل دادگستری، استاد دانشگاه، صنعتگر و…
اکثر پیچلویی‌های ساکن تهران در صنعت سماور سازی مشغول می‌باشند و آنها از پیشگامان این صنعت بوده‌اند.
خاچک، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
نام اثر در فهرست آثار ملی ایران:
محوطه عافِله سیتی خاچَک کُجُور
قدمت و دوره تاریخی:
اشکانی (پارت) ـ ساسانی
آدرس محوطه عافله سیتی خاچک کجور نوشهر :
مازندران، شهرستان نوشهر، شهر کجور، روستای تاریخی خاچک
شماره ثبت ملی: 6271
تاریخ ثبت: ۱۳۸۱/۰۷/۰۷
محوطه عافله سیتی خاچک کجور یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در نوشهر است که قدمت آن مربوط به دوره اشکانی (پارت) ـ ساسانی می باشد و در تاریخ ۱۳۸۱/۰۷/۰۷ به شماره ثبت 6271 در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است.
مشخصات :
از مهمترین محوطه های باستانی کجور تپه تاریخی "عافله سیتی" واقع در روستای خاچک از توابع بخش کجور است که جزء معدود محوطه های باستانی منطقه است که تاکنون در آن کاوش‌هاي باستان‌شناسی هم انجام شده است. اين تپه تاریخی در شمال روستای خاچک و در ضلع شرقی جاده ارتباطی مابین کجور و روستاهای منطقه قرار دارد که در آن آثار یک کوره ذوب فلز مربوط به دوران اشکانی بدست آمده است. محوطه مذکور به شکل تپه کوچک و متصل به رشته کوه مشرف به روستای خاچک بوده و بیشتر سطح آن با قطعات سفال و سرباره –پسماند و باقیمانده از ذوب فلز در کوره- پوشیده شده است.
طی فعاليت‌هاي انجام گرفته باستان شناسی در این محوطه در سال 1390 به سرپرستی دکتر محمد قمری فتیده، آثار دیوار سنگی متعلق به دوره اشکانی و تعدادی سکه و اشیاء فلزی بدست آمد.
با توجه به شواهد سفالی بدست آمده از این محوطه، کاوشگران آن را به دوران اشکانی نسبت مي‌دهند. اين منطقه بخشي از تاريخ کشورمان را در دل خود جاي داده است با اين حال براساس تصميم متوليان، پروژه راه‌سازي کليد خورد که طي اجراي آن جاده آسفالته از ضلع غربی محوطه و نیز راه خاکی قدیمی بر روی بلندی آن احداث شد که منجر به وارد شدن آسیب شدیدی به بافت تاریخی آن شده است. علاوه بر اين مشکلات، رشد ساخت و سازهای روستای خاچک در بین این اثر تاریخی، تهدید دیگری برای آن به حساب مي‌آيد. از دوران اشکانی در منطقه کجور آثار معدودی مورد شناسایی و کاوش قرار گرفته که همین امر بر اهمیت این محوطه اضافه می‌کند و نيازمند توجه بيشتر از سوي متوليان است
روایات تاریخی:
محوطه عافله در ابتدای ورودی روستای خاچک واقع شده است. که خود شامل یک تپه از سلسه رشته کوه هایی که روستای خاچک در کوهپایه آن واقع شده می باشد.
این تپه باستانی و بسیار مرموز در دوره های مختلفی مورد کاوش قرار گرفته که در نسخ خطی بجا مانده از دوره اشکانی به اهمیت استراتژیکی خاچک اشاره شده و نیز بواسطه آثار و بقایای بجا مانده از سنگ های این تپه باستانی که به رنگ سیاه و ذوب شده  می باشد حکایت از بودن مرکز ساخت سلاح و زره و ادوات جنگی میدهد .
آنگونه که از کتب قدیم بجا مانده خاچک را شهری پر رونق با ثروت فراوان و نیروی نظامی قوی عنوان کرده اند که منطقه وسیعی را زیر سلطه خود داشته و بواسطه قرارگیری در کوهپایه و حصار طبیعی کوه ها از گزند متجاوزین سالهای متمادی محصون مانده .
گفته شده چند قرن پیش بدلیل رانش یخچال های طبیعی در ارتفاعات بالا دست و سیل هولناکی منطقه را فرا گرفت که منجربه نابودی کامل شهر خاچک و شهر کجور و چندین آبادی  متمدن دیگر گردید که تا چندین سال مردم از ترس جان خود در کوهپایه ها ساکن شدند و بعد از چندین سال کم کم دوباره به دشت ها برای کشاورزی برگشتند و...
گفته شده رونق شهر خاچک بواسطه قرارگیری در مسیر راه تجارتی به سمت  تهران بوده که کاروانهای متعددی  از این مسیر گذر می نمودند تا زمان دوره قاجار این مسیر برقرار بوده و اکنون کمتر آثاری از آن بجا مانده .
البته در حال حاضر یک راه مال رو از طریق روستای اَنگاس به سمت تهران موجود می باشد که بیشتر مورد توجه گروه های کوهنوردی ، موتورسواری و دوچرخه کوهستان  هست که هر ساله از این مسیر خود را از تهران به شمال می رسانند.
مقالات علمی بررسی عافله
محوطه عافله در نزدیکی ضلع شمالی روستای خاچک، در دره میان کوهی کجور در جنوبی ترین بخش شهرستان نوشهر واقع شده است. این محوطه با توجه به شواهد به دست آمده مربوط به دوران اشکانی است.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۱ نفر (حدود ۳۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم خاچک از قومیت طبری هستند. مردم خاچک به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
سریوده، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۵ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم سریوده از قومیت طبری هستند. مردم سریوده به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
لیگوش، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
لیکوش یا لیگوش در واقع بعنوان پل ارتباطی بین روستاهای دیگر از جمله سریوده انگیل خاچک هزارخال صالحان ورازان شاناجر می باشد
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم لیگوش از قومیت طبری هستند. مردم لیگوش به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
هزارخال، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم هزارخال از قومیت طبری هستند. مردم هزارخال به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
انگاس، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در ۹ کیلومتری جنوب بخش کجور از توابع شهرستان نوشهر در ۳۶ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۴۵ دقیقه طول جغرافیایی از نصف النهار گرینویچ قراردارد. این روستا در ارتفاع حدود ۱۹۰۰ متری از سطح دریای آزاد و در دامنه کوه‌های سر بفلک کشیده سلسله جبال البرز همچون کنگلو (کنگر لو) در سمت جنوب به ارتفاع ۳۶۰۰ متر و شاه کوه در سمت شمال غرب به ارتفاع ۲۹۷۴ متر و دشتان در سمت شرق به ارتفاع ۲۹۱۳ متر و گته چال در سمت جنوب به ارتفاع ۲۸۰۵ متر و حمزه چال در سمت شمال غرب به ارتفاع ۲۸۹۵ متر واقع شده‌است، این کوهستان‌ها همچون دیواری بلند آن را احاطه کرده‌اند.
کلمه انگاس برگرفته از واژه ایست پهلوی که از دو جز ء (ان و گاس) تشکیل می‌گردد
که از ترکیب این دو کلمه انگاس یعنی جای خوش آب وهوا ومحل زندگی بدست می‌آید.
البته در واژه طبری، افزار پیشه وران نیز معنی شده‌است.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۹۸ خانوار) بوده‌است. مردم انگاس از قومیت طبری هستند. مردم انگاس به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند. جمعیت روستا در سال‌های اخیر با کاهش مواجه بوده‌است که این مسئله می‌تواند بعلت پیرشدن جمعیت روستا در اثر مهاجرت زوجهای جوان به شهرهای اطراف مانند نوشهر، نور، رویان و چالوس باشد.
در فصل تابستان جمعیت روستا به بیش از ۳۰۰ خانوار افزایش می‌یابد. مراجعت ساکنین قدیمی روستا که در سال‌های اخیر به شهر مهاجرت کرده‌اند، در فصل تابستان برای استفاده از هوای مطبوع و کوهستانی وگاها انتقال دام برای استفاده از مراتع سرسبز در فصل گرم به روستا، علت اصلی این افزایش جمعیت در فصل تابستان محسوب می‌شود. البته افراد غیر بومی علاقمند به طبیعت و گردشگرها که بعضاً منزل مسکونی نیز در روستا دارند، بخشی از این جمعیت فصلی را تشکیل می‌دهند. شغل غالب مردم روستا کشاورزی، باغداری و دامداری است. زمین‌های کشاورزی عمدتاً برای کاشت گندم، جو، شبدر و یونجه استفاده می‌شود.
این دهکدهٔ کوهستانی با ارتفاع ۱۹۰۰ متر از سطح دریا دارای آب وهوایی بسیار سرد در زمستان وخنک و دلچسب در تابستان است. (لازم است ذکر شود که به‌طور تقریبی به ازای ۱۰۰۰ متر افزایش ارتفاع، ۶ درجه سانتی گراد از دمای هوا کاسته می‌شود یعنی اگر در تابستان هوای شهر نوشهر ۲۵ درجه باشد دمای هوا درانگاس ۱۳ درجه است).
طبیعت بکر و دست نخوردهٔ روستا، رودخانه‌های زلال و چشمه‌های جوشان، بافت سنتی محل و جریان زندگی ساده و به دور از هیاهوی شهر در روستا، از امتیازات بارز انگاس برای جذب توریست به‌شمار می‌آید. از چشمه‌های زیبای این دهکدهٔ کوهستانی که آبی گوارا دارند می‌توان به ۱- آبشار جناب ۲- آبشار پنجاه چم ۳ - آبشار چشمه موزیا ۴ - آبشار اوسیاره ۵ - بز چشمه اشاره کرد.
علاوه بر جاذبه‌های طبیعی متعدد و مناظر بدیع که بر دامنهٔ ارتفاعات مجاور این روستا به چشم می‌خورد، اماکن زیارتی نظیر مرقدامام زاده یحیی از نوادگان حسین بن علی، امام سوم شیعیان و همچنین مقبرهٔ امام زاده محمد که خارج از بخش مسکونی روستا واقع شده‌است را می‌توان از وجوه جذب گردشگر در روستای مزبور به‌شمار آورد. شایان ذکر است که مقبرهٔ امام زاده یحیی به تازگی مورد تجدید بنا قرار گرفته‌است. همچنین در حیاط این مقبره مسافرخانه‌ای با کمک‌های مردمی بنا شده که هر ساله، مخصوصاً در فصل تابستان محل اسکان گردشگرانی است که برای بازدید از این روستا آمده‌اند.
شاه ناجر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران که از جنوب به روستای ورازان از بخش نور و از شمال به صالحان از شرق به ارتفاعات لوربن خط مرز نور و نوشهر و از غرب به ارتفاعات فرداسبن خط مرز مشترک بین نیتل و کنگر منتهی می‌شود.
خطوط ارتباطی این دهکده زیبای توریستی از طریق سه مسیر برای عاشقان به اهل بیت (ع) و دوست داران طبیعت قابل دسترسی است:
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم شاه‌ناجر از قومیت طبری هستند. مردم شاه‌ناجر به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
امام زاده ابراهیم بن زید بن حسن بن امام حسن مجتبی بن علی بن ابیطالب (ع) در منطقه شاه ناجر کجور یکی از مکانهای مقدس می‌باشد که عاشقان زیادی را به خود جلب کرده در فصول مختلف مخصوص در ۲۸ صفر شاهد سیل عظیمی از زوار بوده و کرامات آن حضرت شامل خیل عظیمی از انسانهای پاکدل و پاک طینت گشته‌است.
صالحان، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۲ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم صالحان از قومیت طبری هستند. مردم صالحان به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
گنگر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰پ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نیتل، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم نیتل از قومیت طبری هستند. مردم نیتل به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
واشکن، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۷ خانوار) بوده‌است که نسبت به سرشماری سال ۱۳۹۰ کاهش ۷۰٪ داشته‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم واشکن از قومیت طبری هستند. مردم واشکن به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
گتکش، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم گتکش از قومیت طبری هستند. مردم گتکش به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
آستانک‌رود یا آسِن‌کَرو، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. یکی از نقاط تاریخی، سرسبز شمال ایران با هوای مه آلود، تابستان‌های خنک و زمستان‌های پر برف است که سالیانه مقصد سفر گردشگران داخلی و خارجی است.
از جاذبه‌های گردشگری آستانکرود منطقه گردشگری دیوچشمه است که در ضلع جنوبی خیابان چناران روستای آستانکرود واقع شده‌است. این چشمهٔ پرجاذبه به دلیل آب بسیار فراوان و گوارا، مورد استفاده اهالی منطقه کجور قرار گرفته‌است.
آب این چشمه در فصل تابستان بیش از فصل زمستان سرد بوده که این بر جاذبهٔ این چشمه افزوده‌است. فضای سبز و وجود انواع گونه‌های درختی و درختچه‌ای در اطراف آن، این چشمه را به مکانی مبدل ساخته که در تمام فصول گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند.
از دیگر جاذبه‌های گردشگری این روستای تپه تاریخی استانکرود است که مربوط به هزاره ۱- دوران تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نوشهر، بخش کجور، روستای استانکرود واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۳۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
از مناطق گردشگری زیارتی این روستا آستان مقدس امامزاده چهل تن است که در خیابان چناران کوچه گلسار روستای آستانکرود واقع شده‌است و سالانه اهالی روستا پذیرای زائرین این امامزاده هستند.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق در نزدیکی شهر پول (نوشهر) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۲۳خانوار) در قالب ۲۷ زن و ۳۴ مرد بوده‌است. اما جمعیت شناور روستا بیش از ۴۰۰ نفر است. مردم آستانک‌رود از قومیت طبری هستند. آنان به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
خوشل، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و مهاجران کردستان هستند و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم خوشل از قومیت طبری هستند. مردم خوشل به زبان طبری و گویش کردی کلهری سخن می‌گویند.
اسلام آباد، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا که داخل دره ای قرار کرفته و کوه ها و جنگل های زیبا آن را احاطه کرده است به واقع یکی از زیباترین مناطق بخش کجور میباشد
این منطقه دارای کنج های فراوانی بوده و یکی از قدیمی ترین مناطق تاریخی ایران برگرفته از کتاب سرزمین جاوید اثر رومن گیرشمن با نام قدیمی ساس که نمادی از سلسله ساسانیان بوده است
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۵ نفر (۱۴۵خانوار) شامل ۱۸۹ مرد و ۱۹۶ زن بوده‌است. مردم اسلام آباد از قومیت طبری هستند. مردم اسلام آباد به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
کیاکلا، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم کیاکلا از قومیت طبری هستند. مردم کیاکلا به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
کینج، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷ نفر (۱۷۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مردم کینچ از قومیت طبری هستند و به زبان طبری به گویش کجوری که به گویش مردم شهرستان نور و چالوس شباهت دارد صحبت می‌کنند.http://www.iranicaonline.org/articles/kojur-02-language
دَلَسم، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
روستای دلسم از شمال وصل به روستای ویسر و جنگل‌های ماشلک است که حدود ۴۰ کیلومتر با شهر نوشهر فاصله دارد. فاصله روستا تا مرکز بخش، شهر پول کجور ۱۳ کیلومتر است.
در گذشته به خاطر وجود شرکت چوب گلبند در ویسر ۶۰ درصد مردان یا کارمند شرکت بودند یا بازنشسته شده‌اند ولی چندین سال هست که این شرکت بسته شده و اکنون فقط چند تا کارمند دارد که هم نگهبانی از آن شرکت و هم نگهبانی از جنگل را به عهده دارند. مابقی دامدار و کشاورز، معلم، کارمند دولت و کارمند در شرکت‌های شخصی هستند. مذهب مردمان روستای دلسم شیعه است.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۶ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مردم دلسم از قومیت طبری هستند. مردم دلسم به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
جمعیت آن امروزه ۸۷۶ نفر است که ۶۵ درصد آن باسوادند، ۲۰ درصد مدرک تا کاردانی دارند و ۴۰ درصد کارشناسی، ۲ درصد کارشناسی ارشد و دکترا دارند.
برق، تلفن، دکل صداوسیما با پوشش چهار شبکه، جاده آسفالته.
شبکه بهداشت، و چندین سوپرمارکت.
برای رفت‌وآمد به شهر یک دستگاه مینی‌بوس و چند سواری.
ویسر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم ویسر از قومیت طبری هستند. مردم ویسر به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
پول شهری است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران که درمنطقه البرز مرکزی قرار دارد. پول در ابتدا روستا بود و در پاییز ۱۳۹۰ به شهر ارتقاء یافته‌است.
پول از شهرهای شمالی ایران، در غرب مازندران واقع است. آب و هوای پول استپی خشک با تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد است. سرمای زمستانی، تأثیرپذیرفته از ارتفاع بالا و توپوگرافی کوهستانی منطقه‌است. آب و هوای این شهر در تابستان‌ها خشک و گرم است؛ اگرچه حرارت به دلیل نزدیکی به کوه‌های بلند و وجود باغ‌ها در پیرامون شهر تعدیل می‌گردد.