moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جون موریس با همکار اقتصاددانش اوستین رابینسون در ۱۹۲۶ میلادی ازدواج کرد. آنها دو دختر داشتند.
جراح برجسته لندنی و آکادمیک کمبریجی، هوارد مارش، پدربزرگ مادری جون رابینسون بود.
در ۲۰۱۶ میلادی، شورای دانشگاه کمبریج، استفاده از نام رابینسون را در «توسعه شمال غرب کمبریج» تأییدکرد.
مادلین مَدِن (Madeleine Madden) (زاده ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۹۷) بازیگر استرالیایی است.
مدن در اطراف ردفرن، حومه شهر سیدنی بزرگ شد و در کالج متوسطه رز بی تحصیل کرد. دختر لی مدن (گادیگال و بوندجالونگ) و هتی پرکینز، متصدی هنر و نویسنده، مدن در یک خانواده سیاسی بزرگ شد. او نوه هتی پرکینز بزرگتر آررنته و نوه چارلز پرکینز فعال و فوتبالیست است. عمه او ریچل پرکینز کارگردان است. او دو خواهر بزرگتر و دو خواهر ناتنی کوچکتر از جمله میاه مدن که بازیگر است دارد. پدرش در سال ۲۰۰۳ در یک تصادف رانندگی درگذشت
در سال ۲۰۱۰، در سن ۱۳ سالگی، مدن اولین نوجوان استرالیایی بود که برای ملت سخنرانی کرد، در این هنگام او یک سخنرانی دو دقیقه ای در مورد آینده بومیان استرالیا ایراد کرد. این سخنرانی برای ۶ میلیون بیننده در هر شبکه تلویزیونی رایگان در استرالیا پخش شد.
مدن در اولین درام نوجوانان بومی استرالیا، "Ready for This"، و در "Redfern Now" که مورد تشویق منتقدان قرار گرفت، بازی کرد. او همچنین در فیلم‌های "The Moodys" , "Jack Irish" , "My Place" و "The Code" بازی کرده‌است. در سال ۲۰۱۶ او در مینی سریال "فردا، هنگامی که جنگ آغاز شد بازی کرد" که بر اساس مجموعه کتاب‌های جوان ماردن ساخته شده‌است. در سال ۲۰۱۸ او در مینی سریال "Picnic at Hanging Rock" , Crystal Swan در مینی سریال تلویزیونی "Mystery Road" و Immy DuPain در سریال "Pine Gap" نقش ماریون کواد را بازی کرد. او در حال حاضر در اقتباس آمازون از رمان‌های "The Wheel of Time" به عنوان Egwene al'Vere (اگوین) بازی می‌کند.
مدن در فیلم‌های کوتاهی از دبورا میلمن و مریل تانکارد بازی کرده‌است و با کریستینا ریچی و جک تامپسون در "Around the Block" همبازی بوده‌است. اولین کار بازیگری او در ۸ سالگی بود. او قصد دارد در آینده کارگردان شود.
زمانی که مدن ۲۱ ساله بود، اولین حضور بزرگ خود در هالیوود را در نقش سامی در فیلم نیکلودئون "دورا و شهر گمشده طلا" در سال ۲۰۱۹ انجام داد.
قطر پست () شرکت دولتی خدمات پست قطری است، که در سال ۱۹۵۰ توسط وزارت ترابری و ارتباطات قطر تأسیس شد.
کلایو استیل (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جورج ووتن (; – ) فرمانده نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
استنلی ساویج (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
هنری ویلز (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
ورنون استوردی (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور، نشان حمام، و لژیون افتخار شده‌است.
هوراس کلمنت هیو رابرتسون (; – ) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جورج آلن واسی (; – ) فرمانده نظامی اهل استرالیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
بانک استرلینگ نیجریه () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
مینادشت شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.
فرست سیتی مانیومنت بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری نیجریه‌ای است، که در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد.
ترید می () شرکت فناوری اطلاعات نیوزیلندی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
مینفرایت () شرکت لجستیک نیوزیلندی است، که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد.
چوروس () شرکت مخابرات نیوزیلندی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
نیکو سرامیکس () شرکت سرامیک ژاپنی است، که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد.
بانک الخلیج التجاری () شرکت خدمات مالی و بانکداری عراقی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
کوشک شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان خمینی‌شهر در استان اصفهان ایران قرار دارد.
این شهر، در غرب شهرهای خمینی‌شهر و اصفهان و در شرق شهر نجف‌آباد واقع شده‌است.
هری کرار (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
رومئو دالر (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل کانادا است.
گلشهر شهری است در بخش مرکزی شهرستان گلپایگان و در فاصله ۱۵ کیلومتری از گلپایگان قرار دارد. اطلس گیتاشناسی استان‌های گلشهر در شمال شرقی شهرستان گلپایگان قرار دارد و از ادغام چهار روستای ورزنه، فیلاخص، کنجدجان و وداغ تشکیل شده و در سال ۱۳۸۰ جمعیتی بالغ بر ۹٬۹۶۶ نفر داشته‌است. بخش غربی منطقه حفاظت شده موته در این شهر قرار دارد.
شغل اصلی مردم این شهر کشاورزی و دام پروری است و از سوغات این شهر لبنیات محلی، تخم مرغ بومی، نان محلی ،انگور و کشمش را می‌توان نام برد. مهم‌ترین عوامل برای توسعه گلشهر قنوات بوده‌اند. دو رشته قنات دشت کنجدجان و دشت ویر مربوط به کنجدجان بوده و عامل اصلی زنده و پویا نگه داشتن منطقه بوده اما بعد از حقر چاه‌های عمیق این قنوات خشک شده‌اند.
این شهر در مسیر جاده اصلی اراک - اصفهان و گلپایگان - تهران واقع شده‌است.
شهر تاریخی آذر آباد، سنگ نگاره‌های تاریخی، پارک سید نصیرالدین، تپه تاریخی کپنده ورزنه، منطقه تفریحی جاجرمی، منطقه گردشگری بیشه، منطقه گردشگری اشترو، امامزاده صالح پیغمبر، برج ورزنه، برج کنجدجان، قلعه شجاع نظام فیلاخص، پارک تفریحی قلعه تاریخی وداغ، و پارک گل سرخ فیلاخص و قلعه فیلاخص و پارک دانیال کنجدجان از نقاط دیدنی این شهر هستند.
گلشهر از روستاهایی همچون کنجدجان (روستای مرکزی)، وداغ، دم آسمان، فیلاخص و ورزنه تشکیل شده‌است.
فردریک فرانکلین ورتینگتون (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود.
گلدشت (اشتهارد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اشتهارد در استان البرز ایران است.
ریچارد ارنست ویلیام ترنر (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
استنلی چارلز واترز (; – ) سیاستمدار و فرمانده نظامی اهل کانادا بود.
جفری والش (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
بمبیا () یک روستا در کشور سری‌لانکا است.
پل تریکه (؛ ۲ آوریل ۱۹۱۰ – ۸ اوت ۱۹۸۰) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
ایور جان کارادوک هربرت (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
هربرت سیریل تاکر (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گنجینه مقدس شده‌است.
جان اسمیت استوارت (; – ) سیاست‌مدار اهل کانادا بود.
ارنست ویلیام سانسوم (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
نجاتی آتش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه فوتبال آدانااسپور، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey A2 national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
لئو ریچر لافلش (; – ) نظامی، دیپلمات، سیاستمدار اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
ابراهیم تورامان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه ورزشی غازی عینتاب اف.کی، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
جان الکساندر ریچاردسون (; – ) سیاستمدار، آموزشگر و پرسنل نظامی اهل کانادا بود.
مراد شاهین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
گوک‌دنیز کارادنیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور و باشگاه فوتبال روبین کازان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-16 football team, Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey A2 national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
فاتح سون‌کایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال فنلو، و باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد اشاره کرد.
سرکان بالجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
ولکان ارسلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد.
احمد ییلدیریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه ورزشی مالاتیااسپور اشاره کرد.
دنیز باریش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال گروتر فورث، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
ابراهیم اوزولمز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور اشاره کرد.
اوکان ییلماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه ورزشی ساکاریاسپور، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه ورزشی مالاتیااسپور، باشگاه فوتبال آلانیا اسپور، باشگاه فوتبال اردواسپور، و باشگاه ورزشی وان‌اسپور اف‌کی اشاره کرد.
حسین کارتال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه ورزشی مالاتیااسپور، باشگاه فوتبال ینی ملطیه‌اسپور، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
آنتونیو ویتورینو (؛ زادهٔ ) وکیل اهل پرتغال و سیاست‌مدار حزب سوسیالیست است.
ویتورینو در رشته حقوق دانشگاه لیسبون فارغ‌التحصیل شد. او وکیل می‌باشد و برای اولین بار در انتخابات ۱۹۸۰ برای عضویت مجلس جمهوری (پرتغال) در پارلمان ملی این کشور انتخاب شد. در سال ۱۹۸۳ به‌عنوان وزیر امور خارجی در امور پارلمانی، یک نقش وزیر کوچک را در دولت ائتلاف بزرگ به رهبری نخست‌وزیر ماریو سوارز برعهده داشت. پس از شکست دولت در انتخابات ۱۹۸۵، ویتورینو معاون فرماندار ماکائو شد.
در سال ۱۹۸۹، ویتورینو به لیسبون بازگشت تا قاضی دادگاه قانون اساسی شود و در سال ۱۹۹۴ دوره او به پایان رسید.
در سال ۱۹۹۵، ویتورینو وزیر دفاع ملی شد و سمت معاون نخست‌وزیر در اولین دولت آنتونیو گوترش را به‌دست آورد. او در سال ۱۹۹۷ به‌دلیل مظنون شدن به فرار مالیاتی استعفا داد.
پس از تبرئه شدن از اتهامات، ویتورینو به‌عنوان کمیسر اروپا در امور دادگستری و امور داخلی منصوب شد، در کمیسیونی که به رهبری رئیس‌جمهور رومانو پرودی اداره می‌شد، وی به@عنوان نماینده کمیسیون اروپا در گفتگوهایی که منشور حقوق اساسی اتحادیه اروپا و کنوانسیون آینده اروپا را تنظیم کرد، شرکت کرد. در این کنوانسیون، او ریاست یک گروه تعامل در دیوان دادگستری اروپا را بر عهده داشت.Dana Spinant (12 February 2003), Convention split over powers for Court "European Voice".
زمانی که گوترش در ژوئن ۲۰۰۴ از رقابت برای ریاست کمیسیون اروپا کناره‌گیری کرد، در عوض از ویتورینو از آن حمایت نمود. این پست در نهایت به ژوزه مانوئل باروزو رسید. خوزه سوکراتس به جای ویتورینو رهبر جدید حزب شد و در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۵ اکثریت را به دست آورد.Guterres excludes himself from president contest "European Voice", 2 June 2004.
در دسامبر ۲۰۱۷، دولت پرتغال تحت رهبری نخست‌وزیر آنتونیو کوستا، ویتورینو را برای پست مدیرکل سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) به‌عنوان جانشین ویلیام لیسی سوینگ معرفی کرد.Candidatura de António Vitorino a Diretor-Geral da Organização Internacional para as Migrações Government of Portugal, press release of 12 December 2017.João Pedro Henriques (30 December 2017), Vitorino na OIM. Um impulso de fora para dentro "Diário de Notícias". در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸ کشورهای عضو سازمان بین‌المللی مهاجرت، ویتورینو را به‌عنوان مدیرکل انتخاب کردند که از اکتبر ۲۰۱۸ اجرایی شد. او برتر از کن ایزاکس آمریکایی، که در دورهای اولیه رأی‌گیری حذف شد، و با تعامل با لورا تامپسون نفر دوم انتخابات از کاستاریکا انتخاب شد.UN migration agency picks new, Portuguese leader "Associated Press", 29 June 2018.
وی در پیامی روز ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ به مناسبت روز بین‌المللی مهاجران گفته‌است: «پاسخ جهانی به کووید۱۹ موقعیت منحصربه‌فردی را فراهم می‌نماید که پویایی انسانی را مجدداً از پایه تا اجرای تحقق دورنمای معاهده جهانی مهاجرت ایمن، نظام‌مند و متعارف به تصویر بکشیم و جوامعی موفق، سلامت و تاب آور ایجاد نماییم.»
ویتورینو متأهل است و دو پسر دارد.
هاکان آریکان (؛ زادهٔ hakan arıkan’a doğum günü kutlaması ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
ارهان آیدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور و باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد.
پالادین انرژی () شرکت انرژی هسته‌ای استرالیایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
نوئیکس () شرکت نرم‌افزار استرالیایی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
آمپل () شرکت نفت استرالیایی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد.
ایستایی اجتماعی یا شرایط ضروری مشخص برای خوشبختی و توسعه آنها کتابی است در سال ۱۸۵۱ توسط هربرت اسپنسر (۲۷ آوریل ۱۸۲۰–۸ دسامبر ۱۹۰۳) فیلسوف، زیست‌شناس، انسان‌شناس، جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز برجسته سیاسی لیبرال کلاسیک انگلیسی در دوره ویکتوریا نوشته و توسط جان چپمن در لندن منتشر شده‌است.
او در این کتاب، از اصطلاح «سازواری» برای به‌کارگیری ایده‌های خود در مورد لامارکیان استفاده می‌کند.فرانسیسکو بتنکورت، ۲۰۱۴: نژادپرستی‌ها: از جنگ‌های صلیبی تا سده بیستم. انتشارات دانشگاه پرینستون، فصل ۱۷: داروین و تکامل اجتماعی. به عنوان مثال برای تکامل جامعه می‌گوید: روشن است که هر موجودی که قرار است ساختارش برای شرایط جدید هستی درآید، باید تحت آن شرایط قرار گیرد یا اگر این گزاره را به‌طور خاص بیان کنیم، واضح است که انسان تنها با حفظ در وضعیت اجتماعی می‌تواند با وضعیت اجتماعی سازگار شود. بدیهی است، نتیجه این است که از آنجایی که انسان در آن احساساتی که با دیکته کردن رفتار عادلانه، از تضاد همیشگی افراد و متعاقب آن جدایی آنها جلوگیری می‌کند، کمبود داشته و دارد، به نوعی عاملیت مصنوعی نیاز است که به وسیله آن اتحاد آنها حفظ شود. تنها با فرایند انطباق می‌توان شخصیتی را ایجاد کرد که تعادل اجتماعی را خود به خود ایجاد می‌کند.
اغلب باورمندند در همین کتاب و پیش از انتشار کتاب «اصول زیست‌شناسی» (۱۸۶۴)، اسپنسر عبارت «بقای اصلح» را ابداع کرد. که بعدها در اقتصاد و زیست‌شناسی به کار برد. این را می‌توان به عنوان یک اصل کلیدی به اصطلاح داروینیسم اجتماعی توصیف کرد، اگرچه اسپنسر و کتابش مدافع آن نبودند.
"«ایستایی اجتماعی»" نخستین کتاب مهم اسپنسر در زمینه فلسفه سیاسی است. تلاش می‌کند تا اساس یک دولت محدود را بر توسعه دقیق دکترین حقوق طبیعی قرار دهد. او با دفاع از «اصل اول» خود شروع می‌کند: «هر انسانی می‌تواند برای استفاده از توانایی‌هایش که با داشتن آزادی مشابه توسط هر انسانی سازگار است، ادعای کمال آزادی داشته باشد.» به نظر اسپنسر، دولت یک نهاد «ضروری» نیست و زمانی «فاسد خواهد شد» که سازماندهی داوطلبانه بازار جایگزین جنبه‌های اجباری دولت می‌شود. او همچنین استدلال می‌کرد "فرد حق نادیده گرفتن دولت" را دارد.
دکترین مصلحت
دکترین حس اخلاقی
بخش سوم:
بخش چهارم:
اکثر نظریات بعدی اسپنسر، ریشه در کتاب «"ایستایی اجتماعی"» دارد که در آن بر آزادی اقتصادی و اجتماعی تأکید نموده‌است.
موری راتبارد، اقتصاددان، کتاب "ایستایی اجتماعی" را "بزرگ‌ترین اثر یکپارچه آزادیخواهی فلسفه سیاسی نامیده که تاکنون نوشته شده‌است."دوهرتی، برایان: "رادیکال‌ها برای سرمایه‌داری: تاریخچه آزادانه جنبش آزادی‌خواه مدرن آمریکا"، ص ۲۴۶.
قاضی الیور وندل هولمز، جونیور در «لوچنر علیه نیویورک» که با تصمیم دیوان عالی کشور مخالف است که قانون ایالتی نانواها را از کار بیش از ده ساعت در روز یا شصت ساعت در هفته منع می‌کند با نقض آزادی قرارداد متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را مخالفت کرد، می‌نویسد: اصلاحیه چهاردهم، ایستایی اجتماعی آقای هربرت اسپنسر را تأیید نمی‌کند.
مارکیانوپولیس () یا پارتنوپولیس یک شهر باستانی یونانی بود که سپس به پایتختی امپراتوری روم و قلمرو اسقف اعظم در موئسیا در می‌آید. این مکان در موقعیت کنونی خود در دِونیای بلغارستان قرار گرفته‌است. این شهر تا اندازه ای کاوییده و حفاری شده‌است و بخاطر مجموعه موزه‌ای از کف‌های موزاییک باستانی در ویلاهای موجود در شهر مشهور است.
امپراتور روم، تراژان، شهر باستانی "پارتِنوپولیس" را پس از جنگ دوم داکیان که در سال ۱۰۶ میلادی به پایان رسید تغییر نام داده و نام خواهر خود آلپیا مارکیانا را بر روی آن گذاشت.Ammianus Marcellinus, XXVII, 4, 12 این شهر تا ۱۹۳-۱۸۷ بخشی از تراکیه روم به‌شمار می‌آمد و از آن استان موئسیای روم بود. این شهر در همان دوران یک مرکز مهم استراتژیک شمرده می‌شد.
رفاه و کامیبای شهر مارکیانوپلیس زیر نظر خاندان سورانی با تهاجم گوت‌ها در سال ۲۴۸-۲۴۹ و تهاجمات پس آیند مردم بربر از سوی شمال به پایان رسید. رومی‌ها برای بار دیگر در زمان امپراتوری گالینوس، یک تهاجم گوتیکی را در همین شهر در سال ۲۶۷ (یا ۲۶۸) دفع کردند.Historia Augusta, "Claudius", 9; Zosimus, I, 42
در زمان امپراتوری دیوکلسین، مارسیانوپولیس به مرکزیت اسقف نشینی استان موئیسیای دوم درآمده و در سده‌های سوم و چهارم به‌طور کامل بازسازی شد. این شهر رفته رفته اهمیت بسیاری به دست آورده و از نظر اهمیتی با اودِسوس (وارنا) در یک رده قرار گرفت. این شهر یک مرکز اسقفی مهمی به‌شمار می‌آمد و پس از کند و کاوهایی که در سده بیستم صورت گرفت به عنوان باسیلیکا (کلیساهایی سلطنتی که سالن دراز دارند) شناخته شد. بنا بر شواهد و مدارک آن زمان، هنگامیکه کشمکش‌های امپراتور والنس با گوت‌ها در سال‌های ۳۶۹-۳۶۶ درگرفت، این شهر پایتخت موقت و همچنان بزرگترین شهر تراکیه بود.Amm. Marcell. , XXVII, 5; Theophanes the Confessor "Chronographia", A. M. 5859, 5860, 5861
در سال ۴۴۷، این شهر بلافاصله پس از نبرد رود اولتوس میان امپراتوری روم شرقی و هون ها، این شهر به دست همین قبیله که تحت فرماندهی آتیلا بودند تخریب شد.Thompson, E. A.; Heather, Peter. "The Huns", Blackwell, 1999. pp. 101–102. .
امپراتور ژوستینین یکم این شهر را بازسازی و مستحکم ساخت. در سال ۵۸۷، چندی از غارت آوارها نگذشته بود که بیزانس دوباره این شهر را پس می‌گیرد.Theophanes the Confessor, "Chronographia" A. M. 6079 ارتش بیزانس در سال ۵۹۶ پیش از اینکه از رود دانوب گذر کرده و به آوارها حمله کنند در این‌جا مستقر شده بود.Theophanes the Confessor, "Chronographia", A. M. 6088 با وجود حملات پیاپی مردم بربر و وحشی، مارکیانوپولیس موفق شده بود تا همچنان به عنوان یک مرکز مهم باقی بامند، تا اینکه یک تهاجم دیگر از سوی آوارها در سال ۶۱۶-۶۱۴ آنرا به‌طور کامل ویران ساخت و کار این شهر را یکسره ساخت. البته در نقشه‌های دوران پسین می‌توان نام این شهر را بر روی نقشه‌ها دید.
هنگامی که اسلاوها در سده هفتم میلادی در شبه جزیره بالکان مستقر شدند، ویرانه‌های شهر باستانی را "دِوینا" نامیدند.
بقایای این شهر رومی شامل آمفی تئاتر، چندین خیابان و موزاییک‌های نفیس بسیاری از خانهٔ آنتیوپ، ویلایی به جا مانده از اواخر سده سوم و اوایل سده چهارم پس از میلاد می‌باشد که در موزه موزاییک‌ها و برخی در سیتو به نمایش گذاشته شده‌اند.
ویلیام دیلون اوتر (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
هنری گراتان نولان (; – ) وکیل، سیاستمدار و قاضی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
جان کارل مورچی (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
رابرت ویلیام مونسل (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افسری کانادا شده‌است.
سیدنی چیلتون میوبورن (; – ) وکیل، سیاستمدار و پرسنل نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
مالکوم اسمیت مرسر (؛ ۱۷ سپتامبر ۱۸۵۹ – ۳ ژوئن ۱۹۱۶) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
الکساندر دانکن مکری (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۷۴ – ۱۹۴۶) نظامی و اهالی کسب‌وکار اهل کانادا بود.
هیو هاولاک مک لین (; – ) وکیل، نظامی و سیاستمدار اهل کانادا بود.
آرچیبالد کامرون مکدونل (; – ) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
حزب عدالت گرا (PJ) یک حزب سیاسی در آرژانتین است که ادامه حزب منفرد انقلاب و سپس حزب پرونیست است که توسط خوان دومینگو پرون در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. حزب عدالت گرا از همان ابتدا عدالت اجتماعی را به عنوان شعار اصلی خود انتخاب کرد. این حزب از آن زمان به بعد ارتباط تنگاتنگی با طبقه کارگر و اتحادیه‌های کارگری داشته‌است. حزب عدالت گرا یکی از محبوب‌ترین احزاب سیاسی در آرژانتین محسوب می‌شودPartido Autonomista Nacional, Unión Cívica Radical y Partido Justicialista.
خورخه لوسیانو مونتویا (لا کارلوتا، ۲۹ دسامبر ۱۹۴۹) یک تولیدکننده کشاورزی آرژانتینی و سیاستمدار حزب عدالت‌گرا است. او بین فوریه و دسامبر ۲۰۰۳ به عنوان یک سناتور ملی برای استان کوردوبا و همچنین معاون ملی بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶ و بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱، در کنار سایر سمت‌ها خدمت کرده‌است. او در سال ۱۹۴۹ در لاکارلوتا (بخش خوارز سلمن، استان کوردوبا) به دنیا آمد. وی خود را وقف فعالیت‌های کشاورزی کرد.
پشمین‌پایان ، خانواده‌ای از سرده‌های عمدتاً منقرض‌شده از آرمادیلوها است. یک سرده، پشمین‌پاها، با حداقل هفت گونه زنده موجود است.
در زیر طبقه‌بندی آرمادیلوها در این خانواده آورده شده‌است.
خانوادهٔ پشمین‌پایان
یوتیوب پریمیوم () (سابقاً یوتیوب رد ()) سرویس مبتنی بر اشتراک ارائه شده توسط پلتفرم ویدئویی یوتیوب است. این سرویس، دسترسی بدون تبلیغ به محتوا را در سراسر سرویس و همچنین دسترسی به برنامه‌های پریمیوم یوتیوب اریجینالز که با همکاری سازندگان سایت تولید شده‌اند و دانلود و پخش پلی‌بک ویدئو در پس‌زمینه و همچنین دسترسی به سرویس استریم یوتیوب موزیک را فراهم می‌کند.
این سرویس در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، با عنوان میوزیک کی (Music Key) راه‌اندازی شد و فقط استریم موزیک ویدئوهای ناشران شرکت کرده در یوتیوب و گوگل پلی میوزیک را ارائه می‌داد. سپس این سرویس مورد بازبینی و بازنگری قرار گرفت و در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵، با عنوان یوتیوب رد دوباره راه‌اندازی شد و گسترهٔ فعالیت خود را گسترش داد تا دسترسی بدون تبلیغ به همهٔ ویدئوهای یوتیوب، نه صرفاً فقط موسیقی، را ارائه دهد.
بوراک آلتی‌پارماک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱، و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد.
آیکوت آک‌گون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ترکیه و Turkey A2 national football team بازی کرده‌است.
چاغاتای ییلماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-16 football team، و جوانان ترکیه بازی کرده‌است.
رجب آیدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور اشاره کرد.
سردار اوزکان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
عزیر خرماجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
امیرخان آی‌دوغان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team و جوانان ترکیه بازی کرده‌است.
اسماعیل چوک‌چالیش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-16 football team, Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
اونور آتاسایار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-19 football team و زیر ۲۰ سال ترکیه بازی کرده‌است.
جنید کوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، و باشگاه فوتبال دینامو درسدن اشاره کرد.
رمضان کسکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team و Turkey national under-19 football team بازی کرده‌است.
آدم کوچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
عمر کولگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه ورزشی بولوسپور، باشگاه فوتبال ام‌وی‌وی ماستریخت، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد.
توفیق کوسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، و باشگاه ورزشی بولوسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و Turkey A2 national football team بازی کرده‌است.
بلال کیسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال بلدیه‌اسپور آق‌حصار، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه ورزشی مالاتیااسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey A2 national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
اردال کیلیچ‌اصلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه ورزشی غازی عینتاب اف.کی، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ اشاره کرد.
لارستان کهن و فرهنگ لارستانی عنوان کتابی است به زبان فارسی از احمد اقتداری، ایران‌شناس و پژوهشگر تاریخ و جغرافیای مناطق جنوبی ایران. این کتاب در سال ۱۳۷۱ منتشر شده‌است و نسخه‌ای است ادغام‌شده در یک مجلد از دو کتاب اول نویسنده با نام‌های "فرهنگ لارستانی" در موضوع زبان‌شناسی و "لارستان کهن" در موضوع جغرافیای تاریخی که پیش‌تر در سال ۱۳۳۴ انتشار یافته بودند. این کتاب را انتشارات جهان معاصر در ۶۰۳ صفحه منتشر کرده‌است.
کتاب "لارستان کهن" سعی در گردآوری نوشته‌هایی داشته‌است که در سده‌های گذشته دربارهٔ لارستان گزارش داده‌اند. از آن روست که بیشتر حجم آن را نقل نوشته‌هایی از کتاب‌های تاریخی قدیم چون "سفرنامهٔ ابن بطوطه" و "نزهةالقلوب" حمدالله مستوفی و نیز آثار شرق‌شناسان خارجی چون ولادیمیر مینورسکی، تشکیل می‌دهند. با این حال نوشته‌هایی دربارهٔ آبادی‌های آن زمان لارستان و شاعران و نویسندگان قدیم آن منطقه، از جمله مهم‌ترین بخش‌هایی است که خود اقتداری آن‌ها را نگاشته و در کتابش درج کرده‌است. اقتداری در "فرهنگ لارستانی" به نشر واژه‌نامه‌ای از کلمات لارستانی اقدام کرده‌است و نکاتی نیز در موضوع دستور این زبان نوشته‌است. این کتاب در واقع نخستین پژوهشی است که به زبان فارسی در این حوزه انجام شده‌است. در نسخهٔ ادغام‌شدهٔ این دو کتاب علاوه بر بازنشر متن کامل آن‌ها، مقاله‌های دیگری هم که پس از انتشار آن‌ها تألیف شده، چاپ شده‌است که برخی از آن مقاله‌ها نوشتهٔ شرق‌شناسان خارجی و برخی دیگر نوشتهٔ خود اقتداری است.
سید صادق سجادی "لارستان کهن" را یکی از اولین آثاری می‌داند که می‌تواند عنوان «تاریخ محلی» به خود بگیرد. از سوی دیگر اما سید محمدکاظم صحبت‌زاده معتقد است این کتاب دارای دقت تاریخی بالایی نیست و ارجاعات ناقص و عدم ضبط دقیق تلفظ واژگان در این کتاب، موجب دشواری کار پژوهشگران می‌شود. او ارزش کتاب اقتداری را در پیشگامی آن در طرح موضوع برمی‌شمرد. در باب "فرهنگ لارستانی"، ابراهیم پورداوود آن را کتابی مهم برای تحقیقات زبان‌شناسی دانسته‌است. محمدباقر وثوقی نیز این کتاب را کامل‌ترین واژه‌نامه‌ای توصیف کرده‌است که در حوزهٔ زبان لارستانی منتشر شده‌است. "فرهنگ لارستانی" مبنای بسیاری از تحقیقات بعدی در این حوزه قرار گرفت و زبان‌شناسان روسی، آلمانی، فرانسوی و ژاپنی به آن استناد کردند.
نوشتن از تاریخ منطقهٔ فارس در دوران پس از قرن ششم هجری قمری و نگارش "فارس‌نامه" توسط ابن بلخی، به صورت نامنظم انجام شده‌است که "شیرازنامه" و "تاریخ وصاف" از آن جمله‌اند. عبدالرسول خیراندیش کمبود منابع در خصوص گرمسیرات فارس را بیشتر از دیگر نقاط آن دانسته و علت آن را در گرمای شدید و مردمان جنگجو می‌بیند که باعث شده‌است آثار و اخبار مردم آن منطقه در منابع تاریخی منعکس نشوند. در دوران ناصرالدین‌شاه قاجار، تاریخ‌نویسی فارس دوباره رونق گرفت و به نگارش کتاب‌هایی توسط محمدجعفر خورموجی، حسن حسینی فسایی و فرصت‌الدولهٔ شیرازی انجامید. این کار در قرن معاصر باز هم گسترش یافت و زمینه‌های آن متنوع‌تر شد. ایرج افشار تاریخ‌نویسانی که در این دوره به منطقهٔ فارس پرداخته‌اند را به سه نسل تقسیم می‌کند و محمدعلی‌خان سدیدالسلطنه را نخستین کسی می‌داند که با نگرشی علمی‌تر، به ثبت وقایع مناطق اطرافش پرداخته‌است. نسل دوم این تاریخ‌نویسان کسانی چون احمد فرامرزی، محمدحسین رکن‌زادهٔ آدمیت و محمدامین خنجی را شامل می‌شود که آثاری در این زمینه پدید آورده‌اند. افشار برای نسل سوم این تاریخ‌نویسان، نام‌هایی چون محمد بهمن‌بیگی، جلال طوفان و علی‌مراد فراشبندی را برشمرده و احمد اقتداری را از پیشگامان این نسل دانسته‌است که توانست با نگارش کتاب‌های "فرهنگ لارستانی" و "لارستان کهن"، خود را مطرح کند. اقتداری "فرهنگ لارستانی" را تحت تأثیر فعالیت‌های ابراهیم پورداوود نوشته‌است. پورداوود در آن دوران علاقه‌مندان را به گردآوری واژه‌های محلی ترغیب می‌کرد که نتیجهٔ آن انتشار کتاب‌های "فرهنگ گیلکی" توسط منوچهر ستوده، "فرهنگ بهدینان" توسط جمشیدسروش سروشیان و "فرهنگ لارستانی" توسط احمد اقتداری بود. در سال‌های دههٔ سی شمسی نمونه‌های کمی از بحث دربارهٔ فرهنگ مردم در استان فارس وجود داشت و تلاش اقتداری زمینه‌ساز نگارش و انتشار آثاری دیگر در زمینه‌های مختلف فرهنگی فارس، به خصوص با موضوع موسیقی‌های محلی و فولکلور شد.
احمد اقتداری (۳ خرداد ۱۳۰۴ – ۲۷ فروردین ۱۳۹۸) ایران‌شناس، پژوهشگر خلیج فارس و جغرافیای تاریخی و فرهنگی مناطق جنوبی ایران و استاد دانشگاه ایرانی بود. او از خاندان دَهباشی گراشی بود که حاکمیت لارستان را در دوران قاجار در اختیار داشتند. اقتداری منصب‌هایی چون ریاست ادارهٔ فرهنگ لارستان و شهرداری لار را در جوانی بر عهده داشت. همچنین سابقهٔ نامزدی برای نمایندگی مجلس شورای ملی از حوزهٔ لارستان، تدریس در دانشگاه تهران و ریاست دفتر مطالعات خلیج فارس در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از دیگر سِمَت‌هایی است که در زندگی‌نامهٔ اقتداری به چشم می‌خورد. عمدهٔ شهرت اقتداری به علت پژوهش در حوزهٔ خلیج فارس است و به همین علت به «پدر مطالعات خلیج فارس» مشهور است. اقتداری ده‌ها کتاب و صدها مقاله نگارش و منتشر کرده‌است. او در آثارش به موضوعات گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف ایران‌شناسی می‌پردازد. کتاب "خلیج فارس از دیرباز تا کنون" به قلم اقتداری، جایزهٔ ویژهٔ یونسکو در ایران را به خود اختصاص داده و کتاب "تاریخ مسقط و عمان، بحرین و قطر و روابط آن‌ها با ایران" نیز مورد تقدیر قرار گرفته‌است. تحقیقات اقتداری در حوزهٔ زبان‌شناسی پس از انتشار دو کتاب "فرهنگ لارستانی" و "لارستان کهن" هم ادامه داشته و منجر به تألیف مقاله‌هایی شده‌است. او برخی از آن‌ها را با نام‌های «مَثَل‌های لارستانی»، «زبان‌های محلی و فولکلور خلیج فارس»، «لهجهٔ فیشوری» و غیره در کتاب "کِشتهٔ خویش" که پنجاه عنوان از مقاله‌هایش را شامل می‌شود، در سال ۱۳۵۷ چاپ کرده‌است. همچنین در سال ۱۳۸۴ مجموعه‌ای دیگر از مقاله‌های او توسط صادق رحمانی گردآوری شد و با نام "زبان لارستانی" انتشار یافت. علاوه بر این، اقتداری آثاری چاپ‌نشده در حوزهٔ تاریخ محلی لارستان دارد که "وقایع انقلاب مشروطیت در لارستان" و "تصوف در سواحل خلیج فارس و شاعران منطقه" از آن جمله‌اند.
کتاب "لارستان کهن و فرهنگ لارستانی" در اصل چاپ دوم و نسخه‌ای ادغام‌شده در یک مجلد از دو کتاب اول احمد اقتداری با نام‌های "فرهنگ لارستانی" و "لارستان کهن" است. اقتداری از حدود سال ۱۳۱۶ به کار جمع‌آوری واژگان زبان لارستانی مشغول شد. او پژوهش‌هایش را غالباً در دههٔ بیست و در قالب یادداشت‌هایی به انجام رسانده بود و در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۲، آن‌ها را گردآوری و مرتب می‌کرد. او به گفتهٔ خودش آن یادداشت‌ها را در سال ۱۳۳۲ ویراستاری کرده و آمادهٔ چاپ نمود، اما از پس هزینهٔ چاپ آن‌ها برنمی‌آمد. به همین دلیل تصمیم به انتشار قبض‌های پیش‌فروش کتاب‌ها گرفت. او قیمت کتاب "فرهنگ لارستانی" را هشت تومان و "لارستان کهن" را چهار تومان تعیین کرد و قبض‌های پیش‌فروش را به لارستان فرستاد تا میزان استقبال مخاطبانش را بسنجد. کتاب‌ها در لارستان مورد استقبال قرار گرفت و حدود ۲٬۰۰۰ نسخه پیش‌خرید شد و اقتداری توانست با پول حاصل از این کار، کتاب‌هایش را به چاپ برساند. چاپ "فرهنگ لارستانی" در مراحل پایانی بود که اقتداری به پیشنهاد ایرج افشار، کتاب را به ابراهیم پورداوود ارائه کرد و او نیز مقدمه‌ای بر آن نوشت. کتاب "فرهنگ لارستانی" نخستین بار در مهر ۱۳۳۴ در چاپخانهٔ رنگین تهران چاپ شد و با شمارگان ۱٬۰۰۰ نسخه منتشر گردید. این کتاب اولین محصول انتشارات فرهنگ ایران‌زمین، وابسته به مجلهٔ "فرهنگ ایران‌زمین" لقب گرفت. روی جلد آن طرحی از شیر در کتیبه‌های تخت جمشید نقش بسته‌است که نماد انتشارات فرهنگ ایران‌زمین بود. "لارستان کهن" نیز در آذر ۱۳۳۴ در چاپخانهٔ رنگین تهران چاپ شد و به هزینهٔ مؤلف انتشار یافت. شمار صفحات "فرهنگ لارستانی" ۲۹۶ صفحه و "لارستان کهن" ۲۲۱ صفحه بود. تدوین "لارستان کهن و فرهنگ لارستانی" در مرداد ۱۳۷۰ به پایان رسیده‌است و انتشارات جهان معاصر آن را به سال ۱۳۷۱ در تهران منتشر کرده‌است. این کتاب در قطع وزیری منتشر شده‌است و ۶۰۳ صفحه دارد. قیمت کتاب در زمان انتشار ۶٬۰۰۰ ریال بوده‌است.
اقتداری در "لارستان کهن و فرهنگ لارستانی" چندین مقاله از خود و دیگران را که با موضوع زبان لارستانی و گویش‌های مختلف آن منتشر شده‌است، افزوده‌است. او ابتدا مقدمه‌ای که خود بر چاپ دوم کتابش نوشته‌است را درج کرده و پس از آن، مقاله‌ای از ژان اوبن، شرق‌شناس فرانسوی، با نام «مراجع مطالعاتی دربارهٔ لار در قرون وسطی» را به کتاب افزوده‌است. این مقاله در پی سفر اوبن و اقتداری به لار در سال ۱۳۲۷ نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۳۳۵ در مجلهٔ "ژورنال آزیاتیک" چاپ شده‌است. «لغات تازه‌یاب»، «مَثَل‌های لارستانی» و «زبان‌های جنوب شرقی ایران: لارستانی، کومزاری، بشکردی» عنوان برخی دیگر از مقاله‌هایی است که اقتداری آن‌ها را پس از سال ۱۳۳۴ و انتشار دو کتابش نوشته‌است و آن‌ها را در ویراست دوم به "لارستان کهن و فرهنگ لارستانی" افزوده‌است.
فرهنگ لارستانی نخستین پژوهشی است که توسط پژوهشگری ایرانی و به زبان فارسی دربارهٔ این موضوع انجام شده‌است. هرچند پیش از آن حداقل پنج اثر مستقل توسط شرق‌شناسان خارجی در موضوع زبان لارستانی نگارش یافته بود. این کتاب دربرگیرندهٔ واژه‌ها و اصطلاحات گویش‌های مختلف زبان لارستانی است. اقتداری در این کتاب بیش از پنج هزار واژهٔ زبان لارستانی را در لهجهٔ گوناگون آن گردآورده و نکاتی را دربارهٔ دستور این زبان نگاشته‌است. ابراهیم پورداوود بر این کتاب مقدمه‌ای نوشته‌است که در صفحات ابتدایی کتاب چاپ شده‌است. صفحات ابتدایی این کتاب شامل واژه‌نامه‌ای است که واژه‌ها را به تفکیک حرف، معنا کرده‌است. این بخش، از صفحهٔ ۱ کتاب آغاز شده و تا صفحهٔ ۲۳۱ را دربرمی‌گیرد. پس از آن، نوشته‌هایی با عنوان «نکته‌های دستوری در لهجه‌های لارستان» قرار دارد که شامل نکاتی دربارهٔ صرف فعل، اسم، صفت و غیره در زبان لارستانی است و صفحات ۲۳۵ تا ۲۷۸ را شامل می‌شود. در صفحات پایانی فرهنگ لارستانی نیز نامه‌ای به لهجهٔ لاری درج شده‌است که در دوران زندیه نگارش یافته‌است.
با وجود انتقاد اقتداری نسبت به شیوهٔ ضبط تلفظ نام مکان‌های جغرافیایی لارستان در منابع مورد استفاده‌اش، خود او نیز در برخی موارد از دقت بالایی برخوردار نبوده‌است. او در مواردی که از شیوهٔ ضبط تلفظ لاتین استفاده کرده‌است، مصوت‌های کوتاه و بلند را به جای هم استفاده کرده‌است. در مواردی نیز تلفظ‌های فارسی و انگلیسی ثبت‌شده، مغایرت دارند. اقتداری برای نگارش "لارستان کهن"، بیش از ۴۱ اثر اروپایی و ۵۹ اثر شرقی را مورد استفاده قرار داده‌است که این امر، نشان از اشتیاق او برای گردآوری و تدوین مطالب کتاب دارد. او فهرست این آثار را در صفحات ۴۸ تا ۵۳ کتاب "لارستان کهن" درج کرده‌است. سید محمدکاظم صحبت‌زاده، ترجمهٔ مدخل «لار» در "دانشنامهٔ اسلام لیدن" را مورد توجه قرار داده‌است و تلاش ولادیمیر مینورسکی برای تطبیق موقعیت جغرافیایی لار با محل وقوع افسانه‌های ساسانی را وجه تمایز این قسمت، از سایر بخش‌ها و مقاله‌های کتاب می‌داند. او همچنین حواشی اقتداری بر مقالهٔ مینورسکی را دارای توضیحات مفیدی می‌داند که به دریافت بهتر مطالب کمک می‌کند. او در مورد مقالهٔ «لارین» نوشتهٔ جان آلان نیز معتقد است که آلان با استناد به منابع مؤثق در مورد این سکه‌ها سخن می‌گوید و نام آن را برگرفته از نام شهر لار می‌داند. صحبت‌زاده رواج این سکه‌ها را نشان‌دهندهٔ اهمیت و اعتبار لار در گذشته می‌داند. او وصف لار در "سفرنامهٔ ابن بطوطه" و سکونت بزرگان صوفیه در آن‌جا را بیانگر تسامح و هم‌زیستی پیروان دو مذهب شیعه و سنی می‌داند که تا دوران حاضر نیز به همان گونه ادامه داشته‌است. سید صادق سجادی "لارستان کهن" را در زمرهٔ اولین آثاری در قرن جدید می‌داند که می‌توان آن‌ها را تاریخ محلی خطاب کرد. از سوی دیگر و به عقیدهٔ سید محمدکاظم صحبت‌زاده، "لارستان کهن" دقت یک اثر تاریخی را ندارد و عدم ذکر شمارهٔ صفحات و مشخصات کامل مآخذ مطالبی که در کتاب آمده‌است، کار را برای مراجعه به اصل آثار دشوار می‌کند. همچنین با توجه به تغییرات تقسیمات جغرافیایی در طول سال‌ها، بخش‌هایی از کتاب که به معرفی آبادی‌های مرتبط با حوزهٔ لارستان می‌پردازد نیاز به بازنگری دارد. صحبت‌زاده معتقد است که اگر هدف کتاب از ابتدا، گردآوری مطالبی بوده که دربارهٔ لار نوشته شده‌است، در چاپ دوم کتاب که سی و هفت سال پس از چاپ نخست انجام شده، باید مطالب بیشتری به آن ضمیمه می‌شد. او با این حال ارزش کتاب اقتداری را «پیشگامی در ترسیم چهرهٔ شهری که در گذر زمان فراموش شده‌است» می‌داند. او "لارستان کهن" را در صورت توانایی در آشنا کردن مخاطب با تاریخ لارستان، دستاوردی مهم و درخور ستایش عنوان می‌کند.
ایرج افشار مقدمهٔ ابراهیم پورداوود بر "فرهنگ لارستانی" را «دلپذیر و اساسی» توصیف می‌کند. خود پورداوود نیز در همان مقدمه، "فرهنگ لارستانی" را کتابی بسیار مهم برای تحقیقات زبان‌شناسی توصیف می‌کند. این کتاب به سرعت شهرت یافت و مورد استناد و استفادهٔ محققان روسی، آلمانی و فرانسوی قرار گرفت. همچنین کتاب "مطالعات لارستانی" که توسط کوجی کامیوکا و مینورو یامادا با موضوع لغت‌نامهٔ لارستانی به فارسی و انگلیسی، به سال ۱۳۵۸ در توکیو به چاپ رسیده‌است، الگوگرفته از فرهنگ لارستانی است که با مبنایی علمی‌تر تدوین شده‌است. یکی از نخستین بازخوردهای "فرهنگ لارستانی"، نامه‌ای بود که اقتداری از یکی از اهالی فیشور به نام نظام سلیمانی دریافت کرد. این نامه که چند ماه پس از انتشار کتاب در سال ۱۳۳۴ ه‍.ش و از بیروت فرستاده شده بود، متنی به لهجهٔ فیشوری با الفبای فارسی و نیز مقداری از کلمات و اصطلاحات آن لهجه را شامل می‌شد. اقتداری بعدها مقدمه‌ای بر آن نامه نوشت و آن را در سال ۱۳۴۲ ه‍. ش، با عنوان «لهجهٔ فیشوری» در مجلهٔ "فرهنگ ایران‌زمین" به چاپ رساند. محمدباقر وثوقی، استاد تاریخ دانشگاه تهران، کتاب "فرهنگ لارستانی" را به دلیل رعایت اصالت واژه‌ها و گستردگی لغات مندرج، «کامل‌ترین واژه‌نامهٔ لاری» توصیف می‌کند.
مصطفی کچه‌لی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، و باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد.
عبدالله کارمیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال کارتال‌اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال آدانااسپور، و باشگاه فوتبال آلانیا اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
ارهان کوش‌کاپان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکارا اسپور اشاره کرد.
ارسن مارتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال نورنبرگ، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey A2 national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
رمضان کورشون‌لو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
فورکان اوزچال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، و باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
اجازه مجوزی است که به دارنده آن اجازه می دهد متن یا موضوع خاصی را نقل کند که توسط شخصی که قبلاً چنین اختیاری را دارد صادر شده است. این امر به ویژه در علوم اسلامی است. اجازه معمولاً به این معناست که شاگرد از طریق آموزش شفاهی دست اول از صادرکننده اجازه کسب کرده است، اگرچه این الزام به مرور زمان کاهش یافت. اجازه‌ زنجیره‌ای از راویان را ارائه می‌کند که به نویسنده اصلی بازمی‌گردد، اغلب متون حدیث، فقه و تفسیر وجود دارد. همچنین در آثار عرفانی، تاریخی، و فلسفی و ادبیات نیز دیده می‌شود.
جورج مکدیسی، استاد شرق‌شناسی، این نظریه را مطرح کرد که «اجازه» خاستگاه مدرک دانشگاهی و همچنین دکترا است. استاد زبان عربی، آلفرد گیوم؛ پروفسور جامعه‌شناسی، سید فرید العطاس پروفسور مطالعات خاورمیانه، دوین جی. استوارت موافق هستند که شباهت هایی بین اجازه و مدرک دانشگاهی وجود دارد.
ویلیام آ. گراهام، پروفسور هاروارد، سیستم اجازه را به شرح زیر توضیح می دهد:
نظام اساسی «سفر در جست‌وجوی دانش» که در اوایل علم حدیث شکل گرفت، شامل سفر به شهرهای مرکز علم، به‌ویژه قدیمی‌ترین و مشهورترین آن‌ها، برای شنیدن احادیث آنها از زبان عالمان آن علم (مشایخ) و به دست آوردن آنها بود. اجازه برای نقل کردن آن‌ کلام به نام آنها. این سیستم اجازه گواهی شخصی و نه نهادی نه تنها برای احادیث، بلکه برای انتقال متون از هر نوع، از تاریخ، حقوق، یا زبان‌شناسی به ادبیات، عرفان یا الهیات نیز خدمت کرده است. سند یک نسخه خطی طولانی و همچنین یک حدیث کوتاه در حالت ایده آل باید منعکس کننده انتقال شفاهی، رو در رو و استاد به شاگرد متن توسط اجازه استاد باشد که متن مکتوب را اعتبار می بخشد. در یک اجازه رسمی و مکتوب، استادی که گواهینامه را اعطا می‌کند، معمولاً شامل سندی است که شامل نسب علمی استادان اوست که به پیامبر از طریق صحابه، شیخ یا امام بعدی، یا نویسنده کتابی خاص بازمی‌گردد.
شاگردان می‌توانند بر اساس آنچه که مطالعه می‌کردند، انواع مختلفی از اجازه دریافت کنند. شش نوع عمومی اجازه؛ اجازه خاص، غیر خاص، عام، اجازه فی الکتاب، اجازه مکاتبه و اجازه تشریفاتی است. اجازه خاص بالاترین شکل اجازه ای است که یک شاگرد می تواند دریافت کند، زیرا بیان می کرد که یک شاگرد مجاز است در آن رشته به تایید آن استاد تدریس کند. فرم غیر اختصاصی نام شاگرد و استاد را بدون ذکر موضوع آموخته شده بیان می کرد. اجازه عامه فقط نام معلمان را آورده و شاگردان را گروهی فهرست کرده است. اجازه ای که بر فلان کتاب داده شد، نشان می داد که طلبه کتاب را نزد مؤلف مطالعه کرده و توانسته کتاب را حفظ کند. هرگاه معلمی متنی را برای شاگردان خود می نوشت و می فرستاد و به آنان اجازه می داد که فقط آنچه را که نوشته بودند یاد دهند، اجازه می شد. در نهایت یک اجازه افتخاری به عنوان نوعی احترام به یک شخص برجسته داده شد، اما اینها از نظر اجازه دادن به شخص مذکور برای تدریس مطالب موضوع اهمیت چندانی نداشتند.
اجازه روایت یا اجازه‌ نقل روایت به معنای آن است که در حوزه استاد به شاگردان خود اجازه نقل روایت و حدیث بدهد.حریری، محمد یوسف، فرهنگ اصطلاحات حدیث، ص 2، هجرت، قم، 1381ش. اجازه نقل روایت برای حفظ و انتقال حدیث و اطمینان از عدم تحریف احادیث به نسل‌های بعدی بوده است. اجازه ممکن است شفاهی یا کتبی باشد. با پیشرفت دستگاه های چاپ اجازه روایت جنبه تشریفاتی پیدا کرده است.مدیرشانه‌چی، درایه الحدیث، نسخه الکترونیک، ص۱۲۵فرهنگ اصطلاحات حدیث، ص 3.
اجازه مصدر افعال از ریشه «جواز الماء» (عبور آب) به معنای عبور دادن آب است و از آنجا که بر علم از باب استعاره آب اطلاق می شود، اجازه به معنای عبور دادن دانش بکار رفته است. گویا شیخ با اجازه دادن، زمینه عبور و جریان یافتن دانش را فراهم ساخته است.مقباس الهدایه، ج۳، ص۱۰۵ اجازه در اصصلاح امروزی به معنای اذن و رخصت و روا دانستن است.الوجازة في الإثبات والإجازة، ص ۲۱ اجازه از گذشته در بین علما و دانشمندان علوم اسلامی مرسوم بوده و استادان به منظور بزرگداشت از مقام علمی شاگردانشان و به نشانه کفایت‌ها و شایستگی‌هایی که در آنان وجود داشته برایشان اجازه صادر می‌کردند. در حوزه‌های مختلف علوم اسلامی هم چون تفسیر، حدیث، فقه، طب، ادبیات و عرفان تبادل اجازه بین استادان و شاگردان مرسوم بوده است، مثلاً اطبا برای شاگردان خود اجازه طبابت می‌نگاشتند، قاریان برجسته قرآن برای شاگردان خود اجازه قرائت قرآن می‌نوشتند و روایت کتاب‌های حدیثی را به حدیث‌پژوهان اعطا نموده و فقها اجازه اجتهاد و یا تصدی امور حسبیه را صادر می‌کردند.فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، ج ۲، ص ۶۷، امیر قلم‌، قم.حافظیان، اجازات حسبیه امام خمینی، ۱۳۷۸ش، شماره ۱۲، مجله حکومت اسلامی.
علمای حدیث اجازه را یکی از مهم‌ترین راه های انتقال حدیث دانسته‌اند و به عنوان پشتوانه صحّت و درستی نقل احادیث، به نقل و انتقال آن پرداخته‌اند. بدین صورت که استادان علم حدیث به طور کتبی یا شفاهی اذن روایت احادیث از خود را به شاگردانشان اعطا می‌نمودند و معمولاً در این اجازات نام استادان و مشایخ و تألیفات خود را می‌آوردند.حافظیان، اجازات حسبیه امام خمینی، ۱۳۷۸ش، شماره ۱۲، مجله حکومت اسلامی. ص ۱۸۶
اجازات هم چون اسناد و مدارک علمی و فرهنگی ارزشمند در اختیار افراد قرار می‌گرفته است. از جمله فایده‌ها آن اعتماد و اطمینان به گفته‌ها و نوشته‌های شخص مُجاز (دارای اجازه) می‌شود و مشتمل بر اظهارنظرهای مشایخ نسبت به شاگردان و استادان خود است.حافظیان، اجازات حسبیه امام خمینی، ۱۳۷۸ش، شماره ۱۲، مجله حکومت اسلامی.
نخست جلوگیری از هرج و مرج در نقل احادیث که بر اساس اجازات نقل حدیث از هر کسی و از هر جا پذیرفته نمی‌شد. دوم آنکه معرفی شیخ و اجازه وی، موجب اطمینان شنونده به ناقل حدیث می‌گردید.مدیرشانه‌چی، درایه الحدیث، نسخه الکترونیک، ص۱۲۴ سوم آنکه بر طبق صلاحیتی که شیخ در شاگرد می‌دید، دایره اجازه تحدیث، سعه و ضیق می‌یافت، زیرا چه بسا شاگردی فقط در نقل کتاب خاصی مجاز و محدود بود، ولی شاگرد دیگری در نقل تمام کتب حدیث مجاز می‌شد. و به اصطلاح، صلاحیت ناقلین از ناحیه استاد، کنترل می‌گردید و حدود ناقلین روایات معین می‌شد.مدیرشانه‌چی، درایه الحدیث، نسخه الکترونیک، ص۱۲۵الوجازة في الإثبات والإجازة، ص ۳۲-۳۵
با تکثیر نسخه‌های کتاب‌های حدیثی و مخصوصا پس از چاپ و انتشار مجموعه‌های حدیثی و با از رسمیت افتادن درس حدیث، جهات اصلی که منظور از اجازه بود از بین رفت و فقط جنبه تشریفاتی باقی ماند.مدیرشانه‌چی، درایه الحدیث، نسخه الکترونیک، ص۱۲۵فرهنگ اصطلاحات حدیث، ص 3.
اجازه اجتهاد گواهی بر توانایی فقهی در استباط احکام شرعی از متون دینی در حوزه‌های علمیه است. اجازه اجتهاد از طرف استاد جامع الشرائط به شاگردان دارای قدرت اجتهاد داده می‌شود.
در زمان معاصر رسم بوده است که هنگام رسیدن محصل فقه به مقام شایسته‌ای از این علم، از سوی استاد یا استادان وی، تصدیقی غالباً به صورت کتبی و احیاناً به طور شفاهی صادر می‌گردد که رسیدن او را به درجه اجتهاد گواهی می‌دهد.جمعی از مؤلفان، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۳ش، ج۶، ص۶۱۰. این تصدیق را اصطلاحاً «اجازه اجتهاد» می‌نامند. به گفته رسول جعفریان رواج اجازه اجتهاد مربوط به قرن سیزدهم چهاردهم قمری است که مفهوم اجتهاد به صورت جدی‌تر مطرح شد. به گفته وی اجازه اجتهاد برای تأیید و مقبولیت مجتهدانی که از نجف و کربلا به شهرهای دیگر اعزام می‌شدند، صادر می‌شد.جعفریان، «یک اجازه‌نامه با امضای سه مرجع تقلید»، ص۲۲
در حوزه‌های علمیه شیعه داشتن چندین اجازه اجتهاد، به‌خصوص از بزرگان، نشانه قوّت عملی اجازه گیرنده بوده است. برای نمونه، درباره سید حسین طباطبایی بروجردی گفته شده‌است: «در مدت اقامت او در اصفهان و در ۲۸ سالگی، از سوى سه تن از استادان حوزه، برایشان اجازه اجتهاد صادر شد.»بروجردی، منابع فقه شیعه، ۱۴۲۹ق، ج۲۴، ص۴۱. برخی از مجتهدان در صدور اجازه اجتهاد بسیار سخت‌گیر بوده‌اند؛ برای نمونه گفته شده که شیخ انصاری به کسی اجازه اجتهاد نداده است.جناتی، ادوار فقه شیعه و کیفیت بیان آن، ۱۳۵۷ش، ص۳۲۹.
اجازه اجتهاد، اگر چه جنبه تأیید علمی توسط استاد را دارد، ولی بدان معنا نیست که اگر کسی در خود قدرت استنباط را یافت و توانایی استخراج احکام الهی را پیدا کرد، تا زمانی که اجازه اجتهاد نگرفته باشد، حق اجتهاد ندارد، بلکه اگر چنین قدرتی داشت بر او واجب است که تقلید نکرده و لا اقل برای دست‌یابی به احکام شرعی، برای اعمال خودش هم که شده؛ اجتهاد کند.
اوزگور اوزدمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورنبرگ و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-16 football team, Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
فلاویو سانتورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آندراس ایوان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۱ سال رومانی بازی کرده‌است.
جان‌برک دلاور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد.
توفیق آلتین‌داغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، و باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور اشاره کرد.
یونس جیلان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مانیسااسپور اشاره کرد.
ارن کلس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور اشاره کرد.