moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ایران موقعیت خوبی برای افزایش سریع بخش انرژی بادی خود دارد. این کشور در حال حاضر دارای ۱۵ مزرعه بادی است،‏ و اکثریت قریب به اتفاق اجزای مورد استفاده برای توسعه این مزارع به صورت محلی تولید شده‌است.Adibfar, Akbar, “Wind Energy in Iran: Feed in Tariffs, Wind Energy Potential,” Berlin, Germany, 2015. به دلیل تأثیر تحریم‌های غرب، این کشور از سرمایه انسانی فراوان خود برای توسعه استفاده کرده‌است. توانمندی‌های تکنولوژیکی در تولید توربین، ژنراتور و اینورتر دارد و حتی صادرات این تجهیزات را به آذربایجان و هند نیز در نظر گرفته‌است.
حدود ۶۰ درصد از ایرانیان زیر ۳۰ سال سن دارند و نسبتاً تحصیلکرده هستند. بر اساس داده‌های منتشر شده در شاخص سرمایه انسانی مجمع جهانی اقتصاد در سال ۲۰۱۵ و ترکیب شده توسط فوربس، ایران بیش از هر کشور دیگری به جز روسیه و ایالات متحده، مهندس فارغ‌التحصیل شده‌است.‏
برنامه ششم توسعه ایران همچنین نصب ۵۰۰ مگاوات ظرفیت جدید خورشیدی را تا سال ۲۰۱۸ پیش‌بینی کرده‌است. آب و هوای ایران متنوع است و بسیاری از مناطق آن خشک هستند. از آنجایی که مناطق جنوبی، شمال غربی و جنوب شرقی حدود ۳۰۰ روز در سال خورشید دریافت می‌کنند، به‌طور منحصر به فردی برای انرژی خورشیدی مناسب هستند. طبق گزارش‌ها، مجموعه ای از قراردادها با یک شرکت آلمانی ناشناس برای افزودن حدود ۵۵۰ مگاوات انرژی خورشیدی به شبکه برق در اوت ۲۰۱۴ امضا شد و در حال حاضر در حال توسعه است.
در حالی که سیاست‌های ایران برای انرژی بادی در کوتاه‌مدت تهاجمی‌تر است، برنامه‌هایی برای ظرفیت خورشیدی در بلندمدت بلندپروازانه است. برای مثال، توسعه‌دهنده انرژی ایرانی Sunir و یک شرکت اسپانیایی به نام Bester اخیراً برنامه‌هایی را برای گسترش چشمگیر پتانسیل خورشیدی ایران تا سال ۲۰۲۰ فاش کردند.
مشارکت شدید شرکای خارجی در پروژه‌های خورشیدی عملی و همچنین اقتصادی است. عدم دسترسی به فناوری‌های کلیدی خورشیدی مانند اینورترها برای کنترل ولتاژ و نیمه هادی‌های مناسب پیشرفته، چالش‌های لجستیکی را برای شرکت‌های داخلی ایرانی ایجاد کرده‌است. با لغو تحریم‌ها، شرکت‌های ایرانی دسترسی بیشتری به طیف وسیع‌تری از فناوری‌های خورشیدی پیچیده‌تر و تأمین مالی برای خرید و توسعه آن‌ها دارند. مزایای فوری نصب سریع آنها خواهد بود و در دراز مدت، این کشور احتمالاً از به دست آوردن توانایی تولید مقدار قابل توجهی از زیرساخت‌های خورشیدی خود در داخل کشور سود خواهد برد.
بخش انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران برای دستیابی به پتانسیل با چالش‌های مهمی مواجه است.
تأمین مالی پروژه‌های تجدیدپذیر در ایران یک چالش مهم است. در داخل کشور، بانک‌های داخلی ایرانی آمادگی ارائه فاینانس پروژه را ندارند و فقط وام‌هایی با نرخ بهره بسیار بالا (حدود ۲۰ درصد) ارائه می‌کنند. علاوه بر این، با توجه به کاهش قیمت جهانی نفت، دولت ایران تنها آمادگی تأمین مالی فوری‌ترین پروژه‌ها را از طریق صندوق توسعه ملی دارد.
در سطح بین‌المللی، بخش مالی جهانی به دلیل تحریم‌های آمریکا که همچنان پابرجاست، هنوز برای تأمین مالی پروژه‌ها در ایران مردد است. با این حال، پتانسیل بانک‌های بین‌المللی کوچکتر و آژانس‌های اعتبار صادراتی برای تأمین مالی پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران وجود دارد.
توسعه دهندگان محلی در مقایسه با سایر حوزه‌ها که در آن انرژی‌های تجدیدپذیر توسعه یافته تر است، فاقد تجربه و دانش هستند. علاوه بر این، در کشوری که بیشتر انرژی توسط سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، کمبود دانش در مورد مزایای انرژی‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه در مناطق روستایی وجود دارد.
مقررات فعلی موجود هنوز به‌طور کامل آزمایش نشده‌است. هنوز پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر کافی در ایران وجود نداشته‌است تا درک کاملی از نحوه اعمال مقررات به دست آورده شود. همچنین خطر مواجهه با تاخیرهای اداری و تشریفات اداری وجود دارد که ایران را در رتبه ۱۱۸ (از بین ۱۸۹ کشور) در گزارش بانک جهانی «سهولت انجام تجارت» در سال ۲۰۱۶ قرار داده‌است.
برای پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر، مکان یک ملاحظه کلیدی است. با این حال، تملک زمین‌های دولتی یا خصوصی در ایران می‌تواند برای توسعه دهندگان کاری زمان بر و پرهزینه باشد. به‌طور کلی، استاندارد بازار این است که زمین توسط دولت ارائه شود.
مهدی پیرهادی (متولد ۲۰ اردیبهشت ۱۳۵۸ در تهران) سیاستمدار ایرانی نزدیک به جبهه اصولگرا و در حال حاضر شورای اسلامی شهر تهران و رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری این شورا است. مهدی برادر بزرگتر محسن پیرهادی است.
پیرهادی در انتخابات پنجمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا در تهران با کسب ۳۱۲۸۱۵ رای به عنوان نفر هفتم از نمایندگان شهر تهران وارد شورا شد و پس از آن به عنوان رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری انتخاب شد.
پیرهادی قبل از پیوستن به شورای شهر معاونت در منطقه ۳ شهرداری تهران و مدیرکل فرهنگی دینی و انقلابی معاونت فرهنگی قوه قضاییه را در کارنامه خود دارد.
مارتینا کاریلو (؛ ۱۷۵۰ – بعد از ۱۷۷۸) یک فعال سیاه‌پوست اکوادوری بود که از حقوق سیاه‌پوستان دفاع می‌کرد و علیه برده‌داری می‌جنگید. او همراه با شش برده دیگر آفریقایی‌تبار، در سال ۱۷۷۸ به کیتو رفت تا کیس خود را به رئیس دادگاه سلطنتی ارائه دهد که قول کمک به آنها را داد. با این حال آنها با مجازات شلاق روبرو شدند و کاریلو ۳۰۰ ضربه خورد. امروز از او به عنوان یک قهرمان ملی تجلیل می‌شود.
او در حدود سال ۱۷۵۰ در دره رودخانه چوتا در شمال اکوادور به دنیا آمد و وقتی بزرگ شد به عنوان برده در مزرعه‌ای به نام لاکنسپسیون به کار پرداخت. در پایان ژانویه سال ۱۷۷۸، او به همراه شش برده سیاه‌پوست دیگر از لاکنسپسیون (پدرو لوکومی، آندرس لوکومی، آمبروزیا پادیلا، آنتونیو چالا، ایگناسیا کویتینو و ایرنه لواردو)، به کیتو رفت تا تعدادی از شکایات ناشی از بدرفتاری با آنها در زمان مدیر فرانچسکو اورکو اچه را به خوزه دیگوخا، رئیس دادگاه سلطنتی منصوب شده توسط اسپانیایی‌ها، عرضه کند. این موارد شامل کمبود غذا و پوشاک و نیاز به روزهای تعطیل پس از کار در مزارع بود. دیگوجا قول داد که بهبودهایی وجود داشته باشد و آنها را با یک درخواست کتبی به آئورکو ایچیا بازگرداند که هیچ مجازاتی بر آنها نباید اعمال شود. ایچیا این درخواست را نادیده گرفت و همه آنها را مجازات کرد. کاریلو ۳۰۰ ضربه شلاق خورد.
روز بعد کاریلو که قفسه سینه‌اش در اثر ضربات شلاق بریده شده بود. نفرات دیگر نیز به شدت مجروح بودند و هیچ‌کدام نتوانستند به مدت حداقل دو هفته به سر کار بازگردند. در ماه آوریل، آندرس فرناندز سالوادور شروع به تحقیق در مورد این پرونده کرد و از شاهدان در لا کنسپسیون بازجویی کرد. در ۱۲ آوریل، آئورکو ایچیا دستگیر شد و در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰ پزو جریمه شد، که ۱۰۰ پزوی آن بین قربانیان تقسیم شد.
باشگاه فوتبال واترفورد (به ایرلندی: Cumann Peile Phort Láirge) سابقاً باشگاه فوتبال واترفورد یونایتد یک باشگاه فوتبال ایرلندی مستقر در واترفورد است که در لیگ دسته اول ایرلند بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۰ تأسیس گردید و برای لیگ برتر فوتبال ایرلند انتخاب شد.
این باشگاه در ابتدا در استادیوم گری‌هاند معروف به کیلکوهن پارک بود بازی می‌کرد، اما اکنون فعالیت‌های آن، به مرکز ورزشی منطقه‌ای واترفورد منتقل شده‌است. در سال ۲۰۱۸ باشگاه و بازیکنانش کاملاً حرفه‌ای شدند.
واترفورد بازی‌های خانگی خود را در مرکز ورزشی منطقه‌ای واترفورد انجام می‌دهد که بیشتر به آن RSC می‌گویند. آنها از سال ۱۹۹۳ در RSC بازی کرده‌اند.
این ورزشگاه دارای دو جایگاه و ظرفیت ۵۱۵۴ نفر با ۲۹۷۸ صندلی است. رکورد حضور تماشاگر در RSC مربوط به بازی نیمه نهایی جام حذفی فوتبال ایرلند در سال ۱۹۹۷ در برابر شلبورن است که واترفورد با نتیجه ۲–۱ در مقابل بیش از ۸۵۰۰ نفر شکست خورد، این بازی در زمانی بود که تماشاگران اجازه ایستادن در محل پیست تارتان دور زمین را داشتند.
RSC همچنین میزبان فینال لیگ‌کاپ ایرلند در سال ۲۰۰۹ بود که در آن بوهمیان ۳–۱ واترفورد را شکست داد.
مریم کاظم‌زاده (۱۳۳۵–۳ خرداد ۱۴۰۱) عکاس و خبرنگار ایرانی بود. از او به عنوان اولین خبرنگار و عکاس زن جنگ ایران و عراق یاد می‌شود.
مریم کاظم‌زاده ۳ خرداد ۱۴۰۱ در ۶۵ سالگی درگذشت. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس سازمان سینمایی در پیام‌های جداگانه‌ای درگذشت او را تسلیت گفتند.
کتابخانه ابراهیم بوسحاقی نامی است که به یک کتابخانه عمومی واقع در شهر ثنیه، شرق مرکز استان بومرداس، در بخش شمال مرکزی کشور شمال آفریقا، الجزایر، داده شده‌است.https://www.africabizinfo.com/fr-DZ/public-library-de-thénia
اولین کتابخانه عمومی در ثنیه، اتاق مطالعه شهرداری منرویل نام داشت که در دهه ۱۹۳۰ در دوره استعمار الجزایر فرانسه تأسیس شد.
پس از استقلال الجزایر، این کتابخانه از سال ۱۹۶۲ به عنوان یکی از وابستگان شهرداری برای نگهداری از فعالیت‌های فرهنگی پیشاهنگان مسلمان الجزایر و جوانان جبهه آزادیبخش ملی مورد استفاده قرار گرفت.
پس از تخریب شهر تنیا در اثر زلزله بومردس در ۲۱ می ۲۰۰۳، این کتابخانه به محل دبستان سابق عبدالحمید بن بادیس منتقل شد و در سال ۲۰۱۴ در آنجا بازسازی شد.
در پایان کار ساخت این کتابخانه شهرداری، تاریخ ۲۶ فروردین ۱۳۹۶ از سوی مقامات استانی برای افتتاح آن توسط عبدالرحمن مدنی فواتیح، ولی وقت استان بومردس، به مناسبت بزرگداشت.
این کتابخانه عمومی با نام امام ابراهیم بوسحاقی (۱۹۱۲–۱۹۹۷) که متکلم و معلم مساجد و زاویه‌های الجزایر بود و در جنگ الجزایر بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ شرکت کرد و توسط ارتش فرانسه به زندان افتاد تعمید یافت. نیروها تا استقلال الجزایر.https://www.altahrironline.dz/ara/articles/328314
کتب و آثار این کتابخانه علاوه بر موقوفات سمت فرهنگ استان بومردس از بافت قدیمی و همچنین از کتابخانه‌های مدارس شهرداری منتقل شد.
بخشی از این صندوق کتاب به عنوان میراث پس از مرگ توسط خانواده بوسحاقی برای تجهیز کتابخانه به آثار شخصی مفتی ابراهیم بوسحاقی دریافت شد.
این کتابخانه دارای یک اتاق عمومی، یک اتاق نمایشگاه، یک اتاق کودک، یک سرویس اینترنت رایگان، یک سرویس کامپیوتری، یک اتاق تاریخ، یک اتاق هنر و ادبیات و غیره است. بین سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ یک ضمیمه مدرن ساخته شد.
کتابخانه ابراهیم بوسحاقی به‌طور منظم نمایشگاه‌های کوچکی را در اتاق مطالعه و نمایشگاه‌های اضافی در ساختمان اصلی برگزار می‌کند.https://www.aps.dz/ar/culture/64873-2019
سپیدار ویلسونی () گونه‌ای از درختان صنوبر برگ‌ریز است که در استان‌های گانسو، هوبی، شانشی، سیچوان، ژیزانگ و یوننان چین یافت می‌شود. این درخت دارای برگ‌های بیضی شکل در قاعده نسبت به نوک آن است و می‌تواند تا ارتفاع ۲۵ متر با قطر سینه ۱.۵ متر رشد کند.
امپراطور گوانگ‌شو (به چینی:广州) (زاده ۱۴ اوت ۱۸۷۱–درگذشت ۱۴ نوامبر ۱۹۰۸)، با نام زایتیان، دهمین امپراتور سلسله چینگ بود که بر چین حکومت کرد. امپراطوری او از ۱۸۷۵ تا ۱۹۰۸ به طول انجامید که از ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۸ بدون تأثیر و دخالت امپراتریس بیوه تزی شی، حکومت کرد. گوانگ‌شو اصلاحات صد روزه را شروع کرد، اما پس از کودتای ملکه در سال ۱۸۹۸ و ناتوانی امپراتوری روند اصلاحات، متوقف و او از پادشاهی خلع شد و تا زمان مرگ در حبس خانگی بود. نام دوران پادشاهی او، «گوانگ‌شو» به‌معنای «جانشینی باشکوه» است. امپراطور گوانگ‌شو در سال ۱۹۰۸ درگذشت. در آن زمان به‌طور گسترده، تردیدهایی مبنی بر این‌که او مسموم شده یا به قتل رسیده‌است، وجود داشت. بررسی‌های پزشکی قانونی بر بقایای او در سال ۲۰۰۸ تأیید کرد که علت مرگ وی، مسمومیت با آرسنیک بوده‌است. میزان آرسنیک در بقایای او ۲٬۰۰۰ برابر بیشتر از حد معمول بود.
زایتیان دومین پسر یی‌شوان (شاهزاده چون) و همسر اصلی او یِهنارا وانژن، خواهر کوچک‌تر امپراتریس بیوه تزی شی بود. در ۱۲ ژانویهٔ ۱۸۷۵، پسرعموی زایتیان، امپراتور تونگ‌ژی، بدون داشتن پسری برای جانشینی خود درگذشت. پس از درگذشت تانگ‌ژی، امپراتریس بیوه سیان پیشنهاد کرد یکی از پسران شاهزاده گونگ به‌عنوان امپراتور بعدی انتخاب شود، اما این پیشنهاد، توسط نایب‌السلطنه‌اش، امپراتریس بیوه تزی شی، رد شد. در عوض، سیکسی زایتیان (برادرزاده‌اش) را نامزد پادشاهی کرد و طایفهٔ امپراتوری در نهایت با انتخاب او موافقت کردند.
زایتیان به جای پسرعموی خود، امپراتور تونگ‌ژی، وارث و جانشین عموی فقید خود، امپراتور شیان‌فنگ شد. او در چهارسالگی به پادشاهی رسید و عنوان «گوانگ‌شو» را به‌عنوان نام سلطنتی خود برگزید، بنابراین او به «امپراتور گوانگ‌شو» معروف است. او توسط امپراتریس‌های بیوه سیان و تزی شی به فرزندخواندگی پذیرفته شد. در سال ۱۸۷۶، امپراتور گوانگ‌شو توسط ونگ تونگه آموزش داده شد.Kwong, Luke S.K. A Mosaic of the Hundred Days: Personalities, Politics and Ideas of 1898 (Harvard University Press, 1984), p. 45
در سال ۱۸۸۱، زمانی که امپراتور گوانگ‌شو ۹ ساله بود، امپراتریس بیوه سیان به‌طور غیرمنتظره‌ای درگذشت و امپراتریس بیوه تزی شی، تنها نایب‌السلطنهٔ زایتان شد.Kwong, pp. 47 & 48Kwong, p. 54
در سال ۱۸۸۷، امپراتور گوانگ‌شو به سن و سالی رسیده‌بود، که بتواند به تنهایی حکومت کند، وی تحت نظارت سیکسی، حکومت خود را آغاز کرد. در فوریهٔ ۱۸۸۹ و پس از ازدواج امپراتور گوانگ‌شو، امپراتریس بیوه تزی شی از مقام خود، بازنشسته شد.Kwong, p. 54
حتی پس از شروع حکومت رسمی امپراتور گوانگ‌شو، امپراتریس بیوه تزی شی با وجود اقامت چندین ماه از سال در کاخ تابستانی، همچنان بر تصمیمات و اقدامات او تأثیرگذار بود. بنا بر گزارش‌ها، ونگ تونگه مشاهده کرده‌است که در حالی‌که امپراتور، به امور روزمرهٔ دولتی رسیدگی می‌کرد، در موارد دشوارتر، امپراتور و شورای بزرگ از سیکسی مشاوره می‌گرفتند.Kwong, pp. 26 & 27 در واقع، امپراتور اغلب به کاخ تابستانی سفر می‌کرد تا به عمه‌اش ادای احترام کند و در مورد امور دولتی با او صحبت کند.Seagrave, Sterling "Dragon Lady: the Life and Legend of the Last Empress of China" (Knopf, 1992), p. 291
امپراتور گوانگ‌شو، در سال ۱۸۹۲، سعی کرد، اقداماتی سخت‌گیرانه را برای کاهش مخارج حکومتی انجام دهد که این اقدامات، یکی از معدود موفقیت‌های اداری او بود.Kwong, p. 56 این موضوع اما فقط یک پیروزی جزئی بود، زیرا او مجبور بود هزینه‌های بالاتری را برای راضی نگه داشتن سیکسی و برآورده کردن توقعات او، تصویب و هزینه کند.
سال ۱۸۹۴ شاهد وقوع نخستین جنگ چین و ژاپن بود. در طول جنگ، حتی با وجود این‌که امپراتور گوانگ‌شو اسمی حاکم مستقل امپراتوری چینگ بود، اما در عمل، مقامات حکومتی اغلب او را نادیده می‌گرفتند و تابع دستورهای سیکسی بودند.Kwong, p. 27 پس از شکست امپراتوری چینگ و موافقت اجباری با مفاد پیمان شیمونوسکی، امپراتور گوانگ‌شو طبق گزارش‌ها تمایل خود را برای کناره‌گیری از پادشاهی ابراز کرد.Seagrave, p. 186 امپراتور و دولت چین در اواخر سال ۱۸۹۷ با تحقیر بیشتری مواجه شدند و امپراتوری آلمان به بهانهٔ قتل دو کشیش در استان شاندونگ، خلیج جیاوژو را اشغال کرد.
پس از جنگ و دادن امتیازات مختلف، امپراتور گوانگ‌شو به این باور رسید که با آموختن و اجرای روش‌ها و سیاست‌های کشورهای پادشاهی مشروطه مانند ژاپن، امپراتوری چینگ از نظر سیاسی و اقتصادی قدرتمندتر خواهد شد. او در ژوئن ۱۸۹۸، اصلاحات صدروزه را با هدف انجام مجموعه‌ای از تغییرات سیاسی، قانونی و اجتماعی گسترده آغاز کرد. برای مدت کوتاهی، پس از بازنشستگی فرضی سیکسی، امپراتور گوانگ‌شو فرمان‌هایی را برای چندین مورد اصلاحات و نوسازی گسترده با کمک مقامات ترقی‌خواه مانند کانگ یووی و لیانگ کیچائو صادر کرد.
تغییرات مورد نظر او در موارد مختلفی از قبیل اصلاح روش‌ها، زیرساخت‌ها و صنایع، متغیر بود. امپراتور گوانگ‌شو با صدور احکامی، اجازهٔ تأسیس یک دانشگاه مدرن در پکن، ساخت راه‌آهن لوهان و سیستم بودجه‌ای مشابه دولت‌های غربی را صادر کرد. هدف اولیهٔ او، تبدیل چین به یک امپراتوری دارای یک قانون اساسی مدرن اما در چارچوبی سنتی، مانند اصلاحات میجی در ژاپن بود.
با این‌وجود، اصلاحات موردنظر او برای چینی که هنوز تحت نفوذ قابل‌توجه نئوکنفوسیونیسم و سایر عناصر فرهنگ سنتی چینی بود، بسیار ناگهانی بود. گوانگ‌شو در این رابطه، با سیکسی که قدرت واقعی را در دست داشت نیز در تضاد قرار گرفت. بسیاری از مقامات دربار که توسط امپراتور گوانگ‌شو بی‌فایده در نظر گرفته‌شده و برکنار شده‌ بودند، از سیکسی درخواست کمک کردند. اگرچه سیکسی هیچ‌کاری برای متوقف کردن اصلاحات صدروزه انجام نداد، او تنها راه برای حفظ پایگاه قدرت خود را انجام یک کودتای نظامی می‌دانست. امپراتور گوانگ‌شو از چنین نقشه‌ای آگاه شد، بنابراین از کانگ یووی و متحدان اصلاح‌طلب خود خواست تا برای نجات او برنامه‌ریزی کنند. آن‌ها تصمیم گرفتند از کمک یوآن شیکای که دارای ارتشی مدرن، شامل ۶٬۰۰۰ سرباز بود استفاده کنند. سیکسی اما با ارتش بزرگ و قدرتمند رونگلو در تیانجین متحد شد.
رونگلو همچنین متحدی به‌نام ژنرال دونگ فوشیانگ داشت، که فرماندهی ۱۰٬۰۰۰ شجاع کانسو از جمله ژنرال‌هایی مانند ما فوکسیانگ و ما فولو را بر عهده داشت، که در منطقهٔ شهری پکن مستقر بودند. آن‌ها با سلاح گرم و توپخانهٔ پیشرفته‌تر، در طول کودتا در کنار جناح محافظه‌کار و متحدان سیکسی قرار گرفتند.
یک روز پیش از کودتا، یوان شیکای همه چیز را برای رونگلو تعریف کرد و نقشه‌های امپراتور گوانگ‌شو را فاش کرد. این موضوع، اعتماد سیکسی را به یوآن شیکای جلب کرد.
لی چیا شنگ (雷家聖)، یک استاد تاریخ تایوانی، دیدگاه دیگری را پیشنهاد می‌کند: "امپراتور گوانگ‌شو ممکن است توسط اصلاح‌طلبان به رهبری کانگ یووی به دام کشیده‌شده‌باشد، که به‌نظر لی توسط یک مبلغ بریتانیایی فریب خورده‌است.Lei Chia-sheng雷家聖, "Liwan kuanglan: Wuxu zhengbian xintan" 力挽狂瀾：戊戌政變新探 [Containing the furious waves: a new view of the 1898 coup], Taipei: Wanjuan lou 萬卷樓, 2004.
وظایف امپراتور گوانگ‌شو پس از سال ۱۸۹۸ بسیار محدود شد و او عملاً از قدرت به‌عنوان امپراتور برکنار شد (با وجود حفظ عنوان)، اما همچنان برخی از موقعیت‌های خود را حفظ کرد.
امپراتور از امور مملکتی مطلع می‌شد و آن‌ها را همراه با سیکسی می‌خواند،Derling, Princess "Two Years in the Forbidden City, (New York: Moffat Yard & Company", pp. 69–70 (New York: Moffat Yard & Company, 1911), accessed June 25, 2013 http://etext.lib.virginia.edu/toc/modeng/public/DerYear.html و همچنین در دیدارها و جلسات مختلف، حاضر می‌شد اما قدرت و تصمیم‌گیری‌ها، به‌کلی در اختیار سیکسی بود.
در سال ۱۸۹۸، اندکی پس از فروپاشی طرح اصلاحات صدروزه، وضعیت سلامتی امپراتور گوانگ‌شو رو به زوال گذاشت و سیکسی را بر آن داشت تا پوجون، پسرعموی امپراتور، شاهزاده دوان محافظه‌کار را به‌عنوان وارث فرضی تاج و تخت، معرفی کند. پوجون و پدرش پس از شورش مشتزن‌ها از سمت خود برکنار شدند. او توسط یک پزشک در نمایندگی فرانسه معاینه شد و تشخیص داده‌شد که نفریت مزمن دارد. او همچنین در آن زمان ناتوان بود.
در پی شورش مشتزن‌ها، امپراتور گوانگ‌شو، همراه با سیکسی، ملکه لونگیو و برخی دیگر از مقامات دربار، در ۱۴ اوت ۱۹۰۰ از پکن گریختند، زیرا نیروهای اتحاد هشت ملت به پایتخت وارد شده بودند.
با بازگشت گوانگ‌شو به پایتخت در ژانویهٔ ۱۹۰۲، پس از خروج قدرت‌های خارجی، امپراتور گوانگ‌شو چند سالِ بعد را در انزوا در کاخ خود با ساعت‌های مچی و دیگر ساعت‌هایی که در دوران کودکی برای او جذابیت داشتند مشغول بود. گوانگ‌شو همچنین به‌طور گسترده‌ای مطالعه و زمانی را صرف یادگیری زبان انگلیسی می‌کرد.
امپراتور گوانگ‌شو در ۱۴ نوامبر ۱۹۰۸، تنها یک روز پیش از مرگ سیکسی، در سن ۳۷ سالگی درگذشت. برای مدت طولانی چندین نظریه در مورد مرگ امپراتور وجود داشت، که هیچ‌یک از آن‌ها به‌طور کامل توسط مورخان پذیرفته نشد. بیشتر آن‌ها تمایل داشتند که بر این باور باشند که سیکسی که خود بسیار بیمار بود، امپراتور گوانگ‌شو را مسموم کرد زیرا می‌ترسید که او پس از مرگش سیاست‌هایش را تغییر داده و اصلاحات مورد نظر خود را ادامه دهد. نظریهٔ دیگر این است که امپراتور گوانگ‌شو توسط یوآن شیکای مسموم شده‌است. شیکای احتمالاً تصور داشت که اگر پس از مرگ قریب‌الوقوع سیکسی، امپراتور دوباره به قدرت برسد، ممکن است وی را به جرم خیانت اعدام کند.Mu, Eric. Reformist Emperor Guangxu was Poisoned, Study Confirms". "Danwei". 3 November 2008. Retrieved 2 November 2011. هیچ منبع موثقی برای اثبات این‌که چه کسی امپراتور گوانگ‌شو را به قتل رسانده وجود نداشت. سوابق پزشکی که توسط پزشک امپراتور گوانگ‌شو نگه‌داری می‌شد، نشان داد که امپراتور، پیش از مرگ خود، از درد شکمی شدیدی رنج می‌برد و صورتش آبی‌رنگ شده بود و این‌ها از علائم معمول مسمومیت با آرسنیک است.Mu, Eric. Reformist Emperor Guangxu was Poisoned, Study Confirms". "Danwei". 3 November 2008. Retrieved 2 November 2011. برای از بین بردن شایعات مداوم مبنی بر مسموم شدن امپراتور، دربار امپراتوری چینگ، تعدادی اسناد و مدارک پزشکی را ارائه کرد که نشان می‌داد امپراتور گوانگ‌شو به‌دلایل طبیعی درگذشته اما این اقدام نیز سوءظن‌ها را برطرف نکرد.
در ۴ نوامبر ۲۰۰۸، آزمایش‌های پزشکی قانونی نشان داد که سطح آرسنیک در بقایای امپراتور، ۲٬۰۰۰ برابر بیشتر از میزان عادی است.https://edition.cnn.com/2008/WORLD/asiapcf/11/04/china.emperor/index.html?eref=rss_world
با انتخاب سیکسی به‌عنوان وارث، برادرزاده‌اش پویی، که نام سلطنتی «ژوانتونگ» را به خود اختصاص داد، جانشین گوانگ‌شو شد. در ژانویهٔ ۱۹۱۲، همسر امپراتور گوانگ‌شو، که امپراتریس بیوه لونگیو نام گرفته‌بود، مُهر امپراتوری خود را کنار گذاشت و به دو هزار سال حکومت امپراتوری در چین پایان داد. لونگیو در سال ۱۹۱۳ بدون فرزند درگذشت.
پس از انقلاب شین‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲، جمهوری چین بودجهٔ ساخت مقبرهٔ امپراتور گوانگ‌شو در مقبره‌های غربی چینگ را تأمین کرد. این مقبره در طول جنگ داخلی چین مورد سرقت قرار گرفت اما کاخ زیرزمینی (محل دفن) اکنون به‌روی عموم باز است.
در سال ۱۹۱۲، سون یات سن، امپراتور گوانگ‌شو را به‌دلیل انجام اصلاحات آموزشی که به چین اجازه داد تا بیشتر در مورد فرهنگ غربی بیاموزد، تمجید کرد. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، مورخ فن ونلان (范文瀾) امپراتور گوانگ‌شو را «نجیب‌زادهٔ منچو که می‌توانست ایده‌های غربی را بپذیرد» نامید. برخی از مورخان معتقدند که امپراتور گوانگ‌شو نخستین رهبر چینی بود که اصلاحات مدرن و نظام سرمایه‌داری را اجرا کرد. گوانگ‌شو، تنها امپراتور دودمان چینگ بود که در طول دورهٔ پادشاهی خود در حبس خانگی قرار گرفت .
مهدی صفایی (متولد ۴ فروردین ۱۳۵۶، کرمانشاه) کارآفرین برتر ملی و قهرمان سابق کیک بوکسینگ جهان، مربی ورزشی و مدرس دانشگاه اهل ایران است. وی تاکنون یازده بار عنوان کارآفرین ملی را کسب کرده‌است.
مهدی صفایی در ۴ فروردین ۱۳۵۶ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته دانشگاه و دارای دکتری DBA است. به مدت ۴ سال در کشور امارات و چند کشور اروپایی دوره‌های تخصصی تشریفات، مراقبت و بادیگارد و دوره‌های مکمل بین رشته‌ای مثل شخصیت‌شناسی و مدیریت و زبان بدن گذراند. وی هم‌اکنون مدرس حوزه کسب و کار است. او همچنین سفیر صلح جمعیت هلال احمر و صلیب سرخ کل کشور است.
تاکنون پنج بار از زندگی او مستند ساخته شده‌است. در قسمتی از مجموعه مستند «یکی از ما» به زندگی او پرداخته شد. در مستندی دیگر که به صورت جداگانه زندگی پوران درخشنده نیز ساخته شده بود در جشنواره سینما حقیقت اکران شد.
وی در این باره گفته‌است:
صفایی به مدت هفت سال (تا سال ۱۳۹۹) به‌عنوان کارآفرین برتر کشور معرفی شده‌است. او مؤسس و مدیر هلدینگ کانسپت با نه زیر مجموعه است که در زمینه معماری، تشریفات، سینما، بازرگانی، تجارت، تبلیغات، مشاوره برندینگ مارکتینگ و آموزش فعال است. دوره‌های مراقبت از سیستم مراقبت و بادیگارد را در امارات و آلمان دیده‌است.
از ۱۱ سالگی در رشته کیوکوشین کاراته، کونگ‌فو و پس از آن در تاپ کاراته که بعد از آن به کیک بوکسینگ تبدیل شد فعالیتش را شروع کرد. مدتی در رشته تای چی زیر نظر حسین داداشی، بنیان‌گذار ووشو در ایران آموزش دیده‌است. او همچنین مربی تخصصی پلیس امارات و همچنین مربی بدنساز تیم ملی فوتبال ایران بوده‌است.
گروه کانسپت که تشریفات، مراقبت و همراهی افراد سرشناس را بر عهده دارد توسط او راه اندازی و مدیریت می‌شود.تیم کانسپت با ۸ نفر کار خود را شروع کرد و پس از ۱۵ سال فعالیت تعدادشان به بیش از ۲ هزار و ۱۵۰ نفر در کشور می‌رسد. اعضا این گروه دوره‌های مختلفی از جمله درگیری، حفاظت، مراقبت، تشریفات، شخصیت‌شناسی، زبان بدن و … را سپری کرده‌اند.
بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ در کشور امارات رشته کیک بوکسینگ را تدریس کرده‌است. وی در حال حاضر مدرس کارآفرینی در دانشگاه است.
طراحی حسی هدف آن ایجاد یک تشخیص کلی از ادراکات حسی یک محصول، و تعریف ابزار مناسب برای طراحی یا بازطراحی آن بر اساس آن است. این شامل مشاهده موقعیت‌های متنوع و متفاوتی است که در آن یک محصول یا شیء معین استفاده می‌شود تا نظر کلی کاربران دربارۀ محصول، جنبه‌های مثبت و منفی آن از نظر لمس، ظاهر، صدا و غیره اندازه‌گیری شود.
هدف ارزیابی حسی، کمی کردن و توصیف، به شیوه‌ای سیستماتیک، تمام ادراکات انسان در مواجهه با یک محصول یا شیء است. برخلاف تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی سنتی، تجزیه و تحلیل حسی یک محصول یا توسط گروهی از آزمایش‌کنندگان آموزش‌دیده انجام می‌شود یا توسط تجهیزات آزمایشی تخصصی که برای تقلید از درک انسان طراحی شده‌اند.
نتیجه به محققان اجازه می‌دهد فهرستی از مشخصات را تهیه کنند و یک نیاز دقیق و کمی را تعیین کنند. این موارد با معیارهای مختلفی برای مواد و اشیاء اعمال می‌شود:
در حوزه حمل و نقل، تجزیه و تحلیل حسی گاهی اوقات به پیشرفت‌های جزئی در طراحی داخلی خودرو، سیستم اطلاعاتی یا محیط ایستگاه تبدیل می‌شود تا برخی از لبه‌های خشن‌تر تجربه سفر را هموار کند. برای مثال می‌توان از تجهیزات تخصصی تصفیه هوا برای طراحی بوی مطبوع‌تری در کوپۀ قطار استفاده کرد.
طراحی حسی نقش مهمی در صنعت مدرن غذا و نوشیدنی ایفا می‌کند. صنعت غذا و نوشیدنی سعی در حفظ تجربیات حسی خاص دارد. علاوه بر بو و طعم، رنگ (مثلاً میوه‌های رسیده) و بافت غذا (مثلاً چیپس سیب‌زمینی) نیز مهم است. حتی محیط زیست نیز از این جهت مهم است که «رنگ بر اشتها و در اصل طعم غذا تأثیر می‌گذارد».
غذا یک تجربۀ چند حسی است که در آن هر پنج حواس (بینایی، لامسه، شنوایی، بویایی و چشایی) در کنار هم قرار می‌گیرند تا حافظه‌ای قوی ایجاد کنند.
در بازاریابی مواد غذایی، هدف بازاریابان این است که محصولات خود را به گونه‌ای طراحی کنند که آن غذاها و نوشیدنی‌ها حواس بیشتری را در مشتریان تحریک کنند.
در رستوران‌ها جنبه‌های حسی زیادی مانند طراحی داخلی (دید)، بافت صندلی‌ها و میزها (لمس)، موسیقی پس‌زمینه و سطح نویز (صدا)، باز بودن آشپزخانه و صحنۀ آشپزی (بو و دید) و… البته خود غذا (طعم)، همه با هم جمع می‌شوند پیش از اینکه مشتری تصمیم بگیرد که آیا این تجربه را دوست دارد و می‌خواهد دوباره از آن دیدار کند.
در حالی که تجربیات چند حسی در گذشته تنها تحت چند مقوله قرار می‌گرفتند، در دوران مدرن، این طیف برای اذعان به اهمیت طراحی حسی گسترش یافته‌ است. قبلاً غذا صرفاً به عنوان یک تجربه برای طعم در نظر گرفته می‌شد. اکنون، همان‌ طور که ویژگی چند حسی غذا شناخته شده‌ است، بازاریابان محصولات غذایی و رستوران‌ها بیشتر بر ارائه خدماتی تمرکز می‌کنند که فراتر از حس چشایی است.
در تحقیقات اخیر، نقش حس دهلیزی، سیستمی که به احساس تعادل و فضا کمک می‌کند، در رابطه با غذا برجسته شده‌ است. تحقیقات نشان می‌دهد که اغلب به عنوان «حس ششم» شناخته می‌شود، حواس دهلیزی که از طریق وضعیت بدن افراد در هنگام غذا خوردن به نمایش گذاشته می‌شود، می‌تواند درک آن‌ها را از غذا شکل دهد. به‌ طور کلی، مردم تمایل دارند غذا را در حالت نشسته در مقایسه با حالت ایستاده، به عنوان غذایی با طعم بهتر ارزیابی کنند. پژوهش‌ها به این نتیجه رسیدند که درک غذا و سیستم دهلیزی در نتیجۀ سطوح مختلف استرس ناشی از وضعیت بدن است.
مشابه غذاهایی که قبلاً صرفاً به عنوان یک تجربه طعم در نظر گرفته می‌شد، معماری در گذشته فقط تحت تأثیر حس بینایی قرار می‌گرفت، به همین دلیل است که بسیاری از محصولات معماری به اشکال بصری عکس یا تلویزیون متکی بودند. در مقابل، معماری به یک تجربه چند حسی تبدیل شده‌ است که در آن افراد از سایت‌های معماری بازدید می‌کنند و جنبه‌های حسی مختلف مانند بافت ساختمان، صدای پس‌زمینه و رایحۀ محیط اطراف را احساس می‌کنند، و همینطور نمای کلی ساختمان در هماهنگی با طبیعت و منطقه.
همچنین در حوزۀ معماری نوعی طراحی به نام «معماری پاسخگو» وجود دارد که طرحی است که با مردم در تعامل است. اگر طراحی حسی به درستی اعمال شود، این نوع معماری می‌تواند سبک زندگی ساکنان را ارتقاء دهد. به عنوان مثال، اگر یک معماری پاسخگو به ساکنین با هدف ورزش بیشتر کمک می‌کند، طراحی حسی می‌تواند محرک‌های محیطی خود را به موقع در امتداد مسیر ساکنان ترتیب دهد، مانند فضایی که ممکن است برای تغذیه ساکنان از طریق حواسشان برای الهام‌بخشی و آموزش ورزش، در زمان مناسب و فقط به روش درست عمل کند. وقتی صحبت از تجربه معماری می‌شود، حواس بصری ما تنها نقش کوچکی را ایفا می‌کند. همچنین به همین دلیل است که وقتی معماران در حال طراحی هستند، به جای تجربۀ صرفاً «در لحظه» برای ساکنان، باید به تجربۀ «پس از لحظه» فکر کنند.
در حالی که به‌ طور کلاسیک به ادراک متخصصان حسی آموزش دیده محدود می‌شود، پیشرفت در حسگرها و محاسبات باعث شده‌ است که اندازه‌گیری‌های کمی و عینی اطلاعات حسی به دست آید، کمی‌سازی شده و ارتباطی که منجر به بهبود ارتباطات طراحی، برگردانی از نمونۀ اولیه به تولید و تضمین کیفیت می‌شود. نواحی حسی که به‌طور عینی کمیت شده‌اند عبارتند از بینایی، لامسه و بویایی.
در بینایی هم نور و هم رنگ در طراحی حسی در نظر گرفته می‌شود. نورسنج‌های اولیه (به نام مترهای منقرض) برای اندازه‌گیری و تعیین میزان نور به چشم انسان متکی بودند. متعاقباً، نورسنج‌های آنالوگ و دیجیتال برای عکاسی رایج شدند. کار لارنس هربرت در دهه ۱۹۶۰ میلادی منجر به ترکیبی سیستماتیک از نور و نمونه‌های رنگی مورد نیاز برای تعیین کمیت رنگ‌ها توسط چشم انسان شد. این مبنایی برای سیستم تطبیق پنتون شد. ترکیب آن با نورسنج‌های تخصصی باعث شد تا رنگ سنج‌های دیجیتال اختراع و رایج شود.
لمس نقش مهمی در انواع محصولات دارد و به‌ طور فزآینده‌ای در طراحی محصول و تلاش‌های بازاریابی مورد توجه قرار می‌گیرد و منجر به رویکرد علمی‌تر به طراحی و بازاریابی لمسی شده‌ است. رشتۀ سوده‌شناسی کلاسیک تست‌های مختلفی را برای ارزیابی سطوح در حال تعامل در حرکت نسبی با تمرکز بر اندازه‌گیری اصطکاک، روانکاری و سایش ایجاد کرده‌ است. با این حال، این اندازه‌گیری‌ها با ادراک انسان همبستگی ندارند.
روش‌های جایگزین برای ارزیابی احساس مواد برای اولین بار از پژوهش آغاز شده در دانشگاه کیوتو رایج شد. "سیستم ارزیابی کاواباتا" شش اندازه‌گیری از احساس پارچه‌ها را توسعه داد. پروفایل‌های سین‌تاچ هاپتیکز تولید شده توسط سیستم اندازه‌گیری سین‌تاچ هاپتیکز توک‌کر که شامل یک حسگر لمسی بایومیمتیک برای تعیین کمیت ۱۵ ابعاد لمسی بر اساس تحقیقات روان‌فیزیکی انجام شده با بیش از ۳۰۰۰ ماده است.
اندازه‌گیری بوها همچنان دشوار است. تکنیک‌های مختلفی امتحان شده‌اند، اما «بیش‌تر معیارها دارای جزئی ذهنی هستند که آن‌ها را نابهنگام با روش‌شناسی مدرن در علوم رفتاری تجربی، نامشخص از نظر میزان تفاوت‌های فردی، غیرقابل استفاده برای انسان‌های پست و توانایی اثبات‌نشده برای تشخیص تفاوت‌های کوچک می‌سازد». روش‌های جدیدی برای اکتشاف رباتیک بویایی در حال ارائه است.
میرزا عباس یزدی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده یزد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
فردریک وُرلاک (؛ ۱۴ دسامبر ۱۸۸۶ – ) بازیگر بریتانیایی-آمریکایی بود. او برای بازی در فیلم‌های مختلف در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ و به‌عنوان صدای هوراس در "صد و یک سگ خالدار" (۱۹۶۱) شناخته‌شده است.
او اولین حضورش روی صحنه را در سال ۱۹۰۶ در اجرایی از نمایش‌نامه "هنری پنجم" در بریستول انجام داد و قبل از مهاجرت به آمریکا در دهه ۱۹۲۰، در چهار نمایش در لندن بازی کرد. در آمریکا بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۵۴ در اجراهای تئاتر برادوی ظاهر شد.
ورلاک از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۶۶ به عنوان بازیگر نقش مکمل در فیلم‌هایی از جمله "تعقیب تبهکار"، "دکتر جکیل و آقای هاید"، "چه سرسبز بود دره من"، "سنگاپور"، "ژان دارک"، "اسپارتاکوس"، "صد و یک سگ خالدار" (صدا)، و "اسپینوت" ظاهر شد. او در دههٔ ۱۹۴۰ در تعدادی از فیلم‌های شرلوک هولمز با بازی بازیل رتبون بازی کرد.
در سال ۱۹۲۴، او با بازیگری به نام السی فرگوسن، که با او در نمایش "ماه-گل" در برادوی هم‌بازی شده بود، ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۹۳۰ به طلاق انجامید.
ورلاک بر اثر ایسکمی مغزی در سال ۱۹۷۳ در سن ۸۶ سالگی درگذشت و در گورستان والهالا مموریال پارک به خاک سپرده شد.
افغان قاضی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده گرگان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مصرف تفریحی مواد یا دارو به استفاده از یک داروی روان‌انگیز برای تغییر حالت هوشیاری یا برای لذت و سرگرمی همراه با تغییر ادراک، احساسات و عواطف مصرف کننده می‌گویند. هنگامی که یک داروی روان‌انگیز (سایکو اکتیو) وارد بدن می‌شود، اثر مست کننده‌ای در مصرف کننده ایجاد می‌کند. به‌طور کلی داروهای تفریحی به سه دسته تقسیم می‌شود: سرکوب‌کننده‌ها (داروهایی که باعث ایجاد حس آرامش می‌شوند)، محرک‌ها (داروهایی که حس انرژی و هوشیاری را القا می‌کنند) و داروهای توهم‌زا (داروهایی که باعث تحریف ادراکی مانند توهم می‌شوند).
الیستر هیث (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل فرانسه است. هیث درمولوز در آلزاس. فرانسه در یک خانواده انگلیسی به دنیا آمد. تا ۱۷ سالگی همراه با خانواده بود تا اینکه برای تحصیل در رشته علم اقتصاد در (مدرسه اقتصاد لندن) (۱۹۹۵–۱۹۹۸) به بریتانیا نقل مکان کرد، ودر دوره کارشناسی ارشد در علم اقتصاد فارغ‌التحصیل شد.
هیث در مولوز در آلزاس، فرانسه در یک خانواده انگلیسی به دنیا آمد. او تا سن ۱۷سالگی در آنجا زندگی کرد تا زمانی که برای تحصیل در رشته اقتصاد در مدرسه اقتصاد لندن (۱۹۹۵–۱۹۹۸) به بریتانیا رفت و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در این زمینه در کالج راکفورد، آکسفورد به دست آورد.
» هیث قبلاً سردبیر شهر سیتی A.M. و تجارت بود، این بنگاه در ۲۰۰۸ مدت کوتاهی پس از خروج او بسته شد. از آن زمان او معاون سردبیر دیلی تلگراف، مسئول محتوای تجاری، و سردبیر وابسته و ناظر بوده‌است.
اولین کتاب او، مالیات ثابت: به سوی یک مدل بریتانیایی، در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
در ژوئیه ۲۰۱۶، هیث در جشن ۶۰ سالگی مؤسسه امور اقتصادی سخنرانی کرد.
در اکتبر ۲۰۱۷، هیث توسط مفسر ایان دیل در رتبه ۸۷ در بین «۱۰۰ نفر از اثرگذارترین افراد برتر در سمت راست» قرار گرفت.
در ژوئن ۲۰۱۸، هیث گفت که «نظریه توطئه مارکسیسم فرهنگی بیداد می‌کند.»
هیث در ۲۰۱۴، توصیه کرد زمان آن فرا رسیده تا همراهی کردن در سرمایه‌داری را رد کنیم و چیزهای واقعی را به‌کارگیریم.Heath, Allister. (2014) "It's Time to Reject Crony Capitalism and Embrace the Real Thing", "The Daily Telegraph", 21 January 2014, accessed 25 September 2022
در اکتبر ۲۰۱۹، او از توافقنامه خروج برگزیت که توسط بوریس جانسون عنوان شد، حمایت کرد و استدلال کرد که «به همان اندازه‌ای که می‌شود خوب است» و از نمایندگان مجلس خواست تا آن را تأیید کنند. در دسامبر ۲۰۲۰، او گفت که معتقد است برگزیت یک «شوک مثبت برای بریتانیا» بود زیرا دورانی که بریتانیا در اتحادیه اروپا سپری کرده «یک فاجعه برای بریتانیا» بود.
در ژوئن ۲۰۲۱، هیث معتقد بود که پروتکل ایرلند شمالی مبنی برتوافقنامه خروج «در لحظه بزرگ‌ترین ضعف ما بود که توسط بروکسل به بریتانیا تحمیل شد» و استدلال کرد که این موضوع باید دوباره مورد مذاکره قرار گیرد.
در سپتامبر ۲۰۲۲، هیث از بودجه کمی که توسط کوارتنج، وزیر خزانه داری بریتانیا ارائه شده بود، به گرمی استقبال کرد.
هیث در گذشته برنده جایزه سازمانی (IEA) رایگان شده بود.
دانشگاه ملی پزشکی خارکف () که قبلاً با نام مؤسسه پزشکی خارکف و دانشگاه دولتی پزشکی خارکف شناخته می‌شد، یک دانشگاه پزشکی در خارکوف اوکراین است. در مارس ۲۰۲۲ بسیاری از ساختمان‌های این دانشگاه به دلیل تهاجم روسیه به اوکراین آسیب زیادی دیدند.Reutersreport by Tim Cocks, retrieved on April 13, 2022
آلسی یک شرکت لوازم خانگی و ظروف آشپزخانه در ایتالیا است که اقلام روزمره را تولید و بازاریابی می‌کند که توسط طیف وسیعی از طراحان، معماران و طراحان صنعتی، طراحی شده است — از جمله: آکیله کاستیلیونی، ریچارد ساپر، الساندرو مندینی، اتوره سوتساس، ویل آرتس، زاها حدید، تویو ایتو، گرگ لین، ام‌وی‌آر‌دی‌وی، ژان نوول، یو‌ان‌استودیو، مایکل گریوز، و فیلیپ استارک.
برتراند د بلانچفورت ششمین استاد بزرگ شوالیه‌های معبد از ۱۱۵۷ تا ۱۱۶۹ بود.
آرکتامین یک انانتیومر داروی کتامین است.
سیتوکروم P450 2B6 آنزیمی است که در انسان توسط ژن CYP2B6 کدگذاری می‌شود. CYP2B6 عضوی از گروه آنزیم‌های سیتوکروم پی ۴۵۰ است و همراه با CYP2A6 و همراه با بسیاری از مواد دیگر در متابولیسم نیکوتین نقش دارد.
مسمومیت با آرسنیک یک وضعیت پزشکی است که به‌دلیل وجود سطوح بالای آرسنیک در بدن رخ می‌دهد. اگر مسمومیت با آرسنیک در مدت کوتاهی رخ دهد، علائم ممکن است شامل استفراغ، درد شکم، آنسفالوپاتی و اسهال آبکی حاوی خون باشد. قرار گرفتن در معرض آرسنیک، به‌صورت طولانی‌مدت می‌تواند منجر به ضخیم و تیره شدن پوست، درد شکم، اسهال، بیماری‌های قلبی، بی‌حسی و سرطان شود.
شایع‌ترین دلیل قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آرسنیک، مصرف آب آشامیدنی آلوده به آرسنیک است. آب‌های زیرزمینی اغلب به‌طور طبیعی آلوده به آرسنیک می‌شوند. با این‌حال، آلودگی ممکن است از فعالیت معادن یا به‌واسطهٔ کشاورزی نیز رخ دهد. آلودگی آرسنیک همچنین ممکن است در خاک و هوا یافت شود. سطوح توصیه‌شدهٔ آرسنیک در آب، کمتر از ۱۰ تا ۵۰ میکروگرم در لیتر (۱۰–۵۰ قسمت در میلیارد) است. راه‌های دیگر قرار گرفتن در معرض آرسنیک شامل ارتباط نزدیک با زباله‌های سمی و مصرف برخی داروهای طب سنتی است. بیشتر موارد مسمومیت آرسنیک، تصادفی است. آرسنیک با تغییر عملکرد حدود ۲۰۰ آنزیم در بدن، عمل می‌کند. تشخیص مسمومیت آرسنیکی، با آزمایش ادرار، خون یا بررسی موها قابل انجام است.
پیشگیری از مسمومیت با آرسنیک، با استفاده از آب سالم و فاقد آرسنیک، امکان‌پذیر است. تاکنون شواهد خوبی در رابطه با اثربخشی روش‌های درمانی برای درمان مسمومیت طولانی‌مدت با آرسنیک به‌دست نیامده است. برای مسمومیت‌های حاد، درمان کم‌آبی بدن بیمار، بسیار مهم است. دی مرکاپتو سوکسینیک اسید و ۲٬۳-دیمرکاپتو-۱-پروپان‌سولفونیک اسید، برای درمان موارد حاد، به‌کار می‌روند اما مصرف دیمرکاپرول (BAL) توصیه نمی‌شود. ممکن است برای درمان این مسمومیت، از همودیالیز نیز استفاده شود.
بیش از ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان در معرض سطوح بالاتر از حد مطمئن آرسنیک از طریق آب آشامیدنی، قرار دارند. مناطقی که در این رابطه، بیشترین آسیب را دیده‌اند، بنگلادش و بنگال غربی هستند. قرار گرفتن در معرض آرسنیک در افراد کم‌درآمد و اقلیت‌ها شایع‌تر است. مسمومیت حاد با آرسنیک، غیرمعمول است. سمیت آرسنیک در ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد در پاپیروس ایبرس توصیف شده‌است.
نشانه‌های مسمومیت با آرسنیک با سردرد، گیجی، اسهال شدید و خواب‌آلودگی شروع می‌شود. همان‌طور که مسمومیت ایجاد می‌شود، تشنج و تغییرات در رنگدانه‌های ناخن به نام leukonychia striata (خطوط میس، یا خطوط آلدریچ میس) ممکن است رخ دهد. هنگامی‌که مسمومیت، حاد می‌شود، علائم ممکن است شامل اسهال، استفراغ، استفراغ خون، خون در ادرار، گرفتگی عضلات، ریزش مو، درد معده و تشنج باشد. اندام‌های بدن که معمولاً تحت تأثیر مسمومیت با آرسنیک قرار می‌گیرند، ریه‌ها، پوست، کلیه‌ها و کبد هستند. نتیجهٔ نهایی مسمومیت با آرسنیک کما و مرگ است.
آرسنیک با بیماری قلبی (بیماری قلبی عروقی مرتبط با فشار خون بالا)، سرطان، سکته (بیماری‌های عروق مغزی)، بیماری‌های مزمن تنفسی تحتانی، و دیابت مرتبط است. اثرات پوستی می‌تواند شامل سرطان پوست در درازمدت باشد، اما اغلب پیش از سرطان پوست ضایعات پوستی متفاوتی ناشی از مسمومیت، ظاهر می‌شوند. سایر عوارض ممکن است شامل تیره شدن پوست و ضخیم شدن پوست باشد.
قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آرسنیک، با کمبود ویتامین آ، بیماری‌های قلبی و شب‌کوری مرتبط است.
دیمرکاپرول و دی مرکاپتو سوکسینیک اسید عوامل چنگالش هستند که آرسنیک را از پروتئین‌های خون جدا می‌کنند و در درمان مسمومیت حاد با آرسنیک استفاده می‌شوند. مهم‌ترین عارضه جانبی، بالا رفتن فشار خون است. مونواسترهای اسید دیمرکاپتوسوکسینیک، به عنوان مثال MiADMSA، پادزهرهای امیدوارکننده‌ای برای درمان موارد شدید مسمومیت با آرسنیک هستند.Kreppel H, Reichl FX, Kleine A, Szinicz L, Singh PK, Jones MM.
در رمزنگاری و امنیت رایانه، گواهی ریشه یک گواهی کلید عمومی است که مرجع صدور گواهی (CA) را شناسایی می‌کند. گواهی‌های ریشه خودامضا هستند (و ممکن است یک گواهی چندین مسیر اعتماد داشته باشد، برای مثال گواهی ای که توسط ریشه‌ای صادر شده باشد که دارای امضای متقاطع است). گواهی‌های ریشه اساس زیرساخت کلید عمومی (PKI) مبتنی بر X.509 را تشکیل می‌دهند. شناسه کلید مرجع می‌تواند با شناسه کلید موضوع مطابقت داشته باشد؛ که در برخی موارد هیچ شناسه کلید مرجعی وجود ندارد، پس رشته صادرکننده باید با رشته موضوع مطابقت داشته باشد (RFC 5280). برای مثال، PKIهایی که از HTTPS برای مرور ایمن وب و طرح‌های امضای الکترونیکی پشتیبانی می‌کنند، به مجموعه‌ای از گواهی‌های ریشه بستگی دارند.
یک مرجع گواهی می‌تواند چندین گواهی را در قالب یک ساختار درختی صادر کند. گواهی ریشه که دارای بالاترین رتبه در این درخت است، کلید خصوصی ایست که برای "امضاً گواهی‌های دیگر استفاده می‌شود. همه گواهی‌هایی که توسط گواهی ریشه امضا شده‌اند، با فیلد "CA" که روی true تنظیم شده‌است، اعتبار آن گواهی ریشه را به ارث می‌برند - امضای یک گواهی ریشه تا حدودی مشابه موضوع "تأثیر اسناد رسمی" در دنیای فیزیکی است. به چنین گواهینامه ای گواهی میانی یا گواهی CA فرعی گفته می‌شود. گواهینامه‌ها در رتبه‌های پایین درخت نیز به قابل اعتماد بودن واسطه‌ها بستگی دارند.
گواهی ریشه معمولاً توسط مکانیسمی به غیر از فقط یک گواهینامه، مورد اعتماد واقع می‌شود. مانند توزیع فیزیکی ایمن. به عنوان مثال، برخی از شناخته شده‌ترین گواهینامه‌های ریشه در سیستم عامل‌ها توسط سازندگان آنها توزیع می‌شوند. مایکروسافت گواهی‌های ریشه متعلق به اعضای برنامه Microsoft Root Certificate را در رایانه‌های رومیزی ویندوز و ویندوز فون ۸ توزیع می‌کند. اپل نیز گواهینامه‌های ریشه متعلق به اعضای برنامه ریشه خود را توزیع می‌کند.
در سال ۲۰۱۱، مرجع گواهی هلندی دیجی نوتار دچار یک نقض امنیتی شد. این امر به صدور گواهینامه‌های تقلبی مختلف منجر شد که از این گواهینامه‌ها برای هدف قرار دادن کاربران ایرانی جیمیل استفاده شد. گواهینامه‌های دیجی نوتار دیگر قابل اعتماد نبودند؛ در نهایت مدیریت عملیاتی شرکت به عهده دولت هلند واگذار شد.
در سال ۲۰۰۹، یکی از کارمندان مرکز اطلاعات شبکه اینترنتی چین (CNNIC) از موزیلا درخواست کرد تا CNNIC را به لیست گواهی ریشه موزیلا اضافه کند و البته مورد تأیید قرار گرفت. بعدها، مایکروسافت نیز CNNIC را به لیست گواهی ریشه ویندوز اضافه کرد.
ووری باکره () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی به کارگردانی جونگ جونگ-هوا و با بازی ایم سو-هیانگ به عنوان بازیگر نقش اصلی اوه ووری در کنار سونگ هون، شین دونگ-ووک و هونگ جی یون است. این مجموعه برپایهٔ مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی به نام "جین باکره" است و از ۹ مه تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۴ قسمت پخش شد.
"Oh Woori دستیار نویسنده یک سریال درام محبوب است. او عهد کرده که تا زمان ازدواج باکره بماند و از روابط عاشقانه خودداری کند. او اکنون با افسر پلیس فداکار لی کانگ جائه ملاقات می‌کند. یک در یک معاینه پزشکی معمولی شرکت می‌کند، اما یک اتفاق وحشتناک رخ می‌دهد و تصادفاً لقاح مصنوعی انجام می‌شود. او بعداً متوجه حاملگی خود می‌شود و از بیمارستان می‌خواهد که به این قضیه رسیدگی کند. در نهایت متوجه می‌شود که اهداکننده‌ای که اکنون فرزندش را باردار است، کسی نیست جز مدیرعامل یک شرکت لوازم آرایشی معروف به نام Diamond Cosmetics. این مدیرعامل که رافائل نام دارد، سعی دارد از همسرش لی ماری، زنی زیبا که عمدتاً به دلایل مالی نمی‌خواهد از همسرش جدا شود، طلاق بگیرد. اما وقتی رافائل متوجه شد که قرار است پدر شود، همه چیز بسیار پیچیده می‌شود.
در جنگل‌داری، درخت باداُفتاده به درختانی گفته می‌شود که توسط باد ریشه‌کن می‌شوند. شکستن تنه درخت به جای کندن از ریشه را بادشکسته (Windsnap) می‌گویند.
به هر دو حالت باداُفتاده و بادشکسته، باداَنداز (Blowdown) گویند.
جوسی سلیف یک آب‌مرکبات‌گیر طراحی شده توسط فیلیپ استارک در سال ۱۹۹۰ میلادی، نمادی از طراحی صنعتی در نظر گرفته می‌شود و در مجموعه‌های دائمی موزهٔ هنر مدرن و موزهٔ هنر متروپولیتن در شهر نیویورک و همچنین موزهٔ ویکتوریا و آلبرت در لندن به نمایش گذاشته شده‌ است. همچنین این امتیاز را در موزهٔ آرآی‌اس‌دی و موزهٔ هنرهای زیبا، هیوستون نیز دریافت کرده‌ است.
این ابزار از آلومینیوم ریخته‌گری شده و صیقلی توسط شرکت ایتالیایی ظروف آشپزخانه آلسی ساخته شده‌ است، قطر این ابزار ۱۴ سانتی‌متر (۵٫۵ اینچ) و ارتفاع آن ۲۹ سانتی‌متر (۱۱ اینچ) است.
اما استفاده از دستگاه آسان نیست و روکش آلومینیوم صیقلی آن در برابر خوردگی آسیب‌پذیر است و طعم ناخوشایندی ایجاد می‌کند، همان‌طور که در دستورالعمل‌های رسمی آن پذیرفته شده‌ است. ابزار آشپزخانه قابل شستشو در ماشین ظرفشویی نیست و باید با دست شسته شود و در عین حال مراقب باشید که از نوک تیز آن آسیبی نبیند.
شکل صیقلی و غریب آن از یک ماهی مرکب کالاماری الهام گرفته شده‌ است؛ طرح‌های اصلی روی زمینهٔ کاغذی آغشته به پیتزا ترسیم شده‌اند.
بنیانگذار کارخانهٔ تولیدکننده، آلبرتو آلسی، بعداً یادآور شد:من یک دستمال از استارک دریافت کردم، روی آن در میان برخی علائم نامفهوم (سس گوجه فرنگی، به احتمال زیاد) پیش‌طرح‌هایی وجود داشت. پیش‌طرح‌هایی از ماهی مرکب. آن‌ها از سمت چپ شروع می‌شدند، و همان‌ طور که به سمت راست می‌رفتند، شکل غیرقابل انکار چیزی را به خود می‌گرفتند که قرار بود به جوسی سلیف تبدیل شود. استارک در حالی که ظرفی از ماهی مرکب را می‌خورد و یک لیمو را روی آن می‌فشرد، دستگاه آب‌میوه‌گیر معروف خود را روی دستمال کشید.آلبرتو آلسی، در یک مصاحبۀ ویدئویی ضبط شده که در مجلۀ برخط "دزین" منتشر شده‌ است، گفت: «من از این پروژه بسیار خوشحالم زیرا آن را یک شوخی بزرگ برای همه می‌دانم. [...] باید بگویم که بحث برانگیزترین آب‌میوه‌گیر قرن است، اما یکی از سرگرم‌کننده‌ترین پروژه‌هایی است که در طول حرفه‌ام انجام داده‌ام.» او آن را یکی از موفق‌ترین محصولات شرکت می‌دانست.
برای دهمین سالگرد راه‌اندازی آن، ۱۰٬۰۰۰ دستگاه جوسی سلیف به صورت جداگانه شماره‌گذاری و با روکش-طلا عرضه شد. اما این نسخۀ لوکس همراه با دستورالعمل‌هایی بود که هشدار می‌داد آب‌میوه‌گیری هرگز نباید با میوه‌های واقعی استفاده شود، زیرا روکش آن خورده می‌شود. همچنین یک نسخۀ به رنگ خاکستری/سیاه (آنتراسیت) وجود داشته‌ است که ۴۷٬۰۰۰ نمونۀ بدون شمارۀ آن بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۴ میلادی تولید شد. هر دو در حال حاضر اقلام کلکسیونی هستند، اگرچه یک افسانه شهری این ایده را تداوم می‌بخشد که نسخه آنتراسیت کمیاب‌تر از نمونۀ با روکش طلا است.
تا سال ۲۰۰۳ میلادی، در مجموع بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نمونه از این آثار طراحی نمادین فروخته شد.
استارک علناً اعلام کرده‌ است که آب‌مرکبات‌گیر او «به معنای گرفتن آب لیمو نبود» بلکه «برای شروع گفتگو بود».
تصویری از جوسی سلیف بر روی جلد کتاب "«طراحی حسی»" دونالد نورمن قرار داشت. نسخۀ با روکش-طلا به عنوان یک «زیور آلات» توصیف شد، زیرا اسید سیتریک میوه باعث تغییر رنگ و فرسایش روکش طلا می‌شود.
مقاله‌ای در "فایننشال تایمز" در مورد طراحی بد، جوسی سلیف را در میان نمونه‌های دیگر گنجاند و پیشنهاد کرد که «اتاق وحشت» اصلی در موزۀ ویکتوریا و آلبرت احیا شود تا نمونه‌های مدرن را به نمایش بگذارد.
در بوم‌شناسی، آشفتگیآشفتگی؛ واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی ، عبارت است از تغییری گذرا در شرایط محیطی که باعث تغییر شدید در یک بوم‌سازگان می‌شود. آشفتگی‌ها اغلب به سرعت و با تأثیر زیادی عمل می‌کنند تا ساختار فیزیکی یا آرایش عناصر زنده و غیرزنده را تغییر دهند. یک آشفتگی همچنین می‌تواند در یک دورهٔ زمانی طولانی رخ دهد و می‌تواند بر تنوع زیستی در یک اکوسیستم تأثیر بگذارد.
آشفتگی‌های زیست‌محیطی عمده ممکن است شامل آتش‌سوزی، سیل، توفان، طغیان حشرات و نابودی باشد. زمین لرزه، انواع فوران‌های آتشفشانی، سونامی، توفان‌های آتش‌زا، رویدادهای برخوردی، تغییرات آب و هوایی و اثرات زیان‌بار تأثیر انسانی بر محیط زیست (اختلالات انسانی) مانند پاک‌تراشی، پاکسازی جنگل و معرفی گونه‌های مهاجم را می‌توان از آشفتگی‌های عمده در نظر گرفت.
مسجد دونگ سی یکی از کهن‌ترین مساجد شهر پکن در کشور چین است. طبق اسناد چینی، مسجد در سال ۱۴۴۷ میلادی به کمک چن یو از سپهسالاران عالی‌مقام و مقامات برجستهٔ حکومتی در سلسلهٔ مینگ ساخته شده‌است. چن یو مسلمان و زادگاه اصلی وی خراسان بوده‌است.
در حال حاضر این مسجد، مقر انجمن اسلام پکن است.
سیتوکروم P450 2A6 عضوی از سیستم اکسیداز سیتوکروم پی ۴۵۰ با عملکرد ترکیبی است که در متابولیسم بیگانه‌زیست‌ها در بدن نقش دارد. CYP2A6 آنزیم اصلی مسئول اکسیداسیون نیکوتین و کوتینین در بدن است و همچنین در متابولیسم چندین دارو، مواد سرطان‌زا و تعدادی از آلکالوئیدهای نوع کومارین نقش دارد.
دیویسویل یارد () یک حیاط راه‌آهن در خط یک یانگ–یونیورسیتی در تورنتو است. ساختمان نگهداری و ذخیره‌سازی قطار به عنوان کارخانه دیویسویل شناخته می‌شود.
ایستگاه دیویسویل () یک ایستگاه متروی زیرزمینی در خط یک یانگ–یونیورسیتی متروی تورنتو است.
مسیر کمربندی یا بلت لاین تریل () مسیر پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری به طول ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل) در تورنتو، انتاریو، کانادا است. مسیر کمربندی از سه بخش تشکیل شده‌است، مسیر کمربندی یورک در غرب جاده آلن، پارک کمربندی کی گاردنر از جاده آلن تا جاده مانت پلزنت و مسیر کمربندی راین در جنوب قبرستان ماونت پلیسنت از طریق دره مور پارک.
سیتوکروم P450 3A5 پروتئینی است که در انسان توسط ژن CYP3A5 کدگذاری می‌شود.
ایستگاه سامرهیل () یک ایستگاه متروی زیرزمینی در خط یک یانگ–یونیورسیتی متروی تورنتو است.
دزین یک مجلۀ برخط معماری، طراحی داخلی و طراحی مستقر در لندن، با دفاتری در هوکستون و همچنین قبلا در شهر نیویورک است.
"دزین" در لندن توسط مارکوس فیرز در پایان نوامبر ۲۰۰۶ میلادی راه‌اندازی شد. دفتر آن در شهر نیویورک در سال ۲۰۱۵ میلادی راه اندازی شد، با سردبیران مستقر در منهتن و سپس بروکلین، پیش از بسته‌شدن آن در پاییز سال ۲۰۲۰ میلادی.
از سال ۲۰۱۸ میلادی، این مجله "جوایز دزین" سالانه را به افتخار دستاوردهای بهترین معماری، طراحی داخلی و طراحی در سراسر جهان راه‌اندازی کرد.
در مارس ۲۰۲۱ میلادی، "دزین" توسط گروه رسانه‌ای جی‌پی/پولیتیکن هوس دانمارکی خریداری شد. "دزین" اولین خرید جی‌پی/پولیتیکن هوس در خارج از اسکاندیناوی است. این خرید بخشی از استراتژی ۲۰۲۵ جی‌پی/پولیتیکن هوس برای افزایش درآمد از ۳ میلیارد به ۵ میلیارد کرون است. در زمان خرید، این وب‌گاه بیش از ۳ میلیون بازدید‌کنندۀ ماهانۀ منحصر به فرد و بیش از ۶٫۵ میلیون دنبال‌کنندۀ رسانه‌های اجتماعی داشت.
"دزین" در سال ۲۰۱۲ میلادی توسط روزنامۀ "ایندیپندنت" به عنوان بهترین وب‌نوشت معماری انتخاب شد، و روزنامۀ "تایمز" این مجله را در لیست «۵۰ وب‌گاه برتر که نمی‌توانید بدون آن‌ها زندگی کنید» در سال ۲۰۱۳ میلادی قرار داد. "دزین" همچنین در فهرست «طرح ۱۰۰» مجلۀ "تایم" از «تأثیرگذارترین نیروها در طراحی جهانی» قرار گرفت.
سیتوکروم P450 2A13 پروتئینی است که در انسان توسط ژن CYP2A13 کدگذاری می‌شود.
ایستگاه رزدیل () یک ایستگاه متروی زیرزمینی در خط یک یانگ–یونیورسیتی متروی تورنتو است.
در بوم‌شناسی علمی، جامعه اوج یا جامعه اوج اقلیمی ، اصطلاحی تاریخی برای جامعه‌ای از گیاهان، جانوران و قارچ‌ها است که از طریق فرایند توالی بوم‌شناختی در رشد پوشش گیاهی یک منطقه در طول زمان، به حالت ایستا رسیده‌اند. تصور می‌شد که این تعادل به این دلیل رخ می‌دهد که جامعه اوج از گونه‌هایی تشکیل شده‌است که به بهترین وجه با شرایط متوسط در آن منطقه سازگار شده‌اند. این اصطلاح گاهی در رشد خاک نیز به کار می‌رود. با این وجود، مشخص شده‌است که «وضعیت پایدار» بیشتر آشکار است تا واقعی، به ویژه در بازه‌های زمانی طولانی. با این وجود، این یک مفهوم سودمند باقی می‌ماند.
ایستگاه ولزلی () یک ایستگاه متروی زیرزمینی در خط یک یانگ–یونیورسیتی متروی تورنتو است.
ترمینال اتوبوس ایستگاه یونیون () ترمینال مرکزی اتوبوس بین شهری در تورنتو انتاریو، کانادا است. در مرکز شهر تورنتو در طبقه دوم برج جنوبی میدان سی‌ای‌بی‌سی، در گوشه شمال شرقی خیابان بی و بلوار لیک شور واقع شده‌است.
میدان سی‌ای‌بی‌سی () (در مراحل اولیه توسعه به عنوان بی پارک سنتر شناخته می‌شود) یک مجتمع اداری در حال ساخت در محله کور جنوبی تورنتو، انتاریو، کانادا است. این مجموعه، واقع در خیابان بی در جنوب خیابان فرانت (تورنتو)، توسعه مشترک ایوانهو کمبریج و شرکت هاینس است.
میهن‌دوستی تمایل یک جاندار به ماندن یا بازگشت عادت‌گونه به یک منطقه خاص است. دلایل میهن‌دوستی متعدد است، اما میهن‌دوستی نوزادی (Natal philopatry)، که در آن جانوران برای تولیدمثل به زادگاه خود بازمی‌گردند، ممکن است رایج‌ترین آن باشد. این اصطلاح از ریشه یونانی "philo" به معنی «دوستی، دوست‌داشتن» و "Patra" به معنی «سرزمین پدری» یا در فارسی «میهن» گرفته شده‌است. اگرچه در سال‌های اخیر این اصطلاح به چیزی بیش از زادگاه جانور گفته شده‌است. استفاده اخیر به جانورانی اشاره دارد که بر خلاف اینکه در آنجا زاده نشده‌اند، برای تولیدمثل به همان منطقه بازمی‌گردند و گونه‌های مهاجری که وفاداری به زیستگاه را نشان می‌دهند: استفاده دوباره از توقفگاه‌ها، استراحتگاه‌ها و زمین‌های زمستان‌گذرانی.
ایستگاه سن آندرو () یک ایستگاه متروی زیرزمینی در خط یک یانگ–یونیورسیتی متروی تورنتو است.
آنتی ژن سطحی لکوسیت CD53 پروتئینی است که در انسان توسط ژن CD53 کدگذاری می‌شود.
سیستم تراموای تورنتو () شبکه ای از نه مسیر تراموا در تورنتو، انتاریو، کانادا، که توسط کمیسیون حمل و نقل تورنتو (TTC) اداره می‌شود. این سومین سیستم حمل و نقل ریلی سبک در آمریکای شمالی است. این شبکه عمدتاً در مرکز شهر تورنتو و در نزدیکی کنار آب تورنتو متمرکز است.
لئوناردو بیاجینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم بازی می‌کرد.
بیشتر دوران حرفه‌ای او در اسپانیا سپری شد، جایی که او در بیش از یک دهه با شش باشگاه با مجموع ۲۴۴ بازی و ۴۳ گل، ۱۴۵ بازی و ۱۸ گل در لالیگا حضور یافت.
ججومار «جوجو» کابائوتان بینای (متولد ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲) سیاستمدار فیلیپینی است که به عنوان سیزدهمین معاون رئیس‌جمهور فیلیپین در زمان رئیس‌جمهور بنیگنو آکینو حضور داشت.
در دوران حکومت نظامی، بینای در دهه ۱۹۷۰ بدون هیچ اتهامی وکالت زندانیان سیاسی را بر عهده داشت. پس از مدتی بازداشت شد. همچنین در دوران حکومت نظامی بود که بینای و سایر وکلای حقوق بشر جنبش وکلای برادری، صداقت و ناسیونالیسم (MABINI) ایجاد کردند.
بینای از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ توسط رئیس‌جمهور کورازون آکینو به عنوان افسر مسئول ماکاتی منصوب شد. وی پس از انتصاب در سال ۱۳۶۷ به عنوان شهردار ماکاتی انتخاب شد و تا سال ۱۳۷۷ در این سمت فعالیت داشت. در دوران معاونت رئیس‌جمهور، او به عنوان رئیس شورای هماهنگی مسکن و توسعه شهری و به عنوان مشاور رئیس‌جمهور در امور کارگران فیلیپینی خارج از کشور منصوب شد، اما در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵ استعفا داد،
ججومار بینای در پاکو، مانیل به دنیا آمد. او یک خواهر و برادر بزرگتر داشت که قبل از تولدش فوت کرد. پس از یتیم شدن در سن نه سالگی، توسط عمویش، پونسیانو بینای، به فرزندخواندگی پذیرفته شد.
بینای تحصیلات ابتدایی را در گروه آموزشی کالج عادی فیلیپین به پایان رساند و از مدرسه مقدماتی دانشگاه فیلیپین فارغ‌التحصیل شد.
بینای با النیتا سامبیلو بینای ازدواج کرده‌است که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ شهردار ماکاتی نیز بوده‌است. آنها پنج فرزند دارند.
۵۰۹ هاربرفرانت () یک مسیر تراموا در سیستم تراموای تورنتو در انتاریو، کانادا است که توسط کمیسیون حمل و نقل تورنتو اداره می‌شود و ایستگاه یونیون (تورنتو) را با حلقه نمایشگاه متصل می‌کند.
ایستگاه نیشیگاهارا (به لاتین: Nishigahara Station) یک ایستگاه در ژاپن است که در کیتا-کو، توکیو واقع شده‌است.
بخش گویچی (به لاتین: Guichi District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چیجوا واقع شده‌است. بخش گویچی ۲٬۵۱۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بخش هویژو (به لاتین: Huizhou District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در هوانگشان واقع شده‌است. بخش هویژو ۴۱۹٫۴۱۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان هوانگشان (به لاتین: Huangshan District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در هوانگشان واقع شده‌است. شهرستان هوانگشان ۱٬۷۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۱٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان نانکسون (به لاتین: Nanxun District) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در هوجا واقع شده‌است.