moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فون مانتویفل با آغاز جنگ جهانی دوم در نبردهای لهستان و فرانسه حضور نداشت. ماه مه سال ۱۹۴۱ به درخواست خودش در جایگاه فرماندهی گردان ۲ هنگ ۷ یِیگِر قرار گرفت. در مراحل اولیه عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، گردان ۱ هنگ ۷ تفنگ‌دار را در قالب لشکر هفتم زرهی فرماندهی کرد و سرنیزه زرهی پیشروی در جنوب لیتوانی بود. در پی کشته شدن سرهنگ اریش فون اونگر، ماه اوت جایگزین او در فرماندهی هنگ ۶ تفنگ‌دار شد. به عنوان سرنیره زرهی گروه زرهی ۳ هرمان هوت، به عنوان نخستین یگان خط استالین را شکافت. فون مانتویفل همواره در خط مقدم بود و تحرکات جسورانه‌ای با نیروهای خود اجرا می‌کرد. ماه اکتبر به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. نیروهای او در مسیر مسکو، روز ۶ اکتبر وارد ویازما شدند تا در محاصره مقدار زیادی از نیروهای دشمن مشارکت داشته باشند. به شکل موفقی در مقابل تلاش دشمن برای خروج از محاصره ایستادگی کرد. ماه دسامبر در جریان نبرد مسکو، شخصاً یک حمله برای تسخیر یک پل بر روی کانال مسکو-ولگا و ایستگاه برق یاخروما در شمال مسکو را رهبری کرد. به جهت تقدیر از این دستاوردها آخرین روز سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد.
در جریان ضدحمله زمستان ۱۹۴۱/۱۹۴۲ ارتش سرخ، یگان فون مانتویفل تا اراضی بین ویازما و رژف عقب نشست و در این موضع خط خود را در مقابل حملات متعدد دشمن حفظ کرد. از طرف سپهبد والتر مدل، فرمانده ارتش نهم دستور به ضدحمله گرفت اما از آن سر باز زد؛ چرا که نیروهای خود را گرفتار مشکلات عدیده تدارکاتی قادر به آن نمی‌دید. مدل پس مدتی کش‌مکش فون مانتویفل را به محاکمه نظامی تهدید کرد تا این که ماه مه سال ۱۹۴۲ لشکر هفتم زرهی برای استراحت و بازسازی از خط مقدم عقب کشیده و به فرانسه منتقل شد تا غائله خاتمه یابد.
فون مانتویفل بر بازسازی هنگ در فرانسه نظارت کرد و سپس ماه ژوئیه سال ۱۹۴۲ به فرماندهی تیپ ۷ پانتسرگرنادیر در همان لشکر هفتم زرهی منصوب شد.
فون مانتویفل ماه فوریه سال ۱۹۴۳ به شمال آفریقا فرستاده شد تا یگانی ترکیبی موسوم به لشکر "فون مانتویفل" مشتکل از نیروهای زمینی، هوابرد و ایتالیایی را هدایت کند. با این یگان در جناح راست (ساحلی) ارتش پنجم زرهی، در قالب سپاه ۹۰ درگیر نبردهای سخت در تونس بود. توانست با وجود برتری عددی دشمن، خط کم‌عرض خود را در مقابل حملات مکرر متفقین برای چند هفته حفظ کند. به هر صورت این کارزار به شدت موجب فرسودگی او گشت. پس از آن که روز ۲۸ آوریل در خط مقدم از حال رفت در بیمارستان نظامی در بیزرته بستری شد. روز ۱ ماه مه سال ۱۹۴۳، درحالی‌که تحت نظارت پزشکی بود، به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. چند روز بعد، پیش از تسلیم نیروهای محور در تونس، سوار بر آخرین کشتی ایتالیایی راهی سیسیل شد. از طریق رم به برلین رفت. پیش از آن که از بیمارستان مرخص شود به قرارگاه پیشوا در پروس شرقی فراخوانده شد. با حاضر شدن در این محل، از هیتلر خواست لشکر هفتم زرهی به او سپرده شود که با او موافقت گشت.
بدین شکل فون مانتویفل ماه اوت سال ۱۹۴۳ به جبهه شرقی بازگشت تا لشکر هفتم زرهی را فرماندهی کند. تنها سه روز بعد در اثر انفجار یک نارنجک مجدداً زخمی شد اما این بار از رفتن به بیمارستان اجتناب کرد و در خط مقدم باندپیچی شد. این لشکر را در مناطق جنوبی رهبری و در برابر حملات دشمن پس از نبرد استالینگراد از جمله در خارکوف مقاومت کرد. در تهاجم ناحیه کورسک مشارکت داشت. در پی شکست عملیات، از لشکر او در نقاط بهرانی مختلفی استفاده شد. در جریان ضدحمله فیلدمارشال اریش فون مانشتاین، فرمانده گروه ارتش جنوب به سمت کی‌یف، فون مانتویفل با یک حمله شبانه ژیتومیر را پس گرفت و یک انبار تدارکاتی مهم آلمانی‌ها را بازیافت. بدین سبب روز ۲۳ نوامبر سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده شود. ماه دسامبر دوباره به قرارگاه هیتلر فراخوانده شد و به فرماندهی لشکر نخبه "گروس‌دویچلانت" منصوب گشت. فون مانتویفل به درجه سرلشکر ترفیع گرفت و روز ۲ فوریه سال ۱۹۴۴ به جهت فرماندهی متمایز لشکر هفتم زرهی، به عنوان هفتمین فرمانده یک لشکر، شمشیرهای صلیب شوالیه را دریافت نمود.
فون مانتویفل در طول سال ۱۹۴۴ ملاقات‌های متعددی با هیتلر داشت. با وجود این که ستایشگر برخی ویژگی‌های پیشوا بود اما همواره موافق او نبود و آرای خود را مطرح می‌ساخت. ضمن درگیری در نبردهای شدید دفاعی، او "گروس‌دویچلانت" را از یک لشکر پیاده‌نظام مکانیزه به یکی از قدرت‌مندترین لشکرهای زرهی ورماخت بدل ساخت. با این لشکر ماه فوریه سال ۱۹۴۴ در نبردهای ناحیه کورسون حضور داشت که منجر به از دست رفتن بیشتر تانک‌های آن شد. تا ماه آوریل تا یاسی در رومانی عقب نشست. ماه مه موفق به دفع یک تهاجم دشمن به سمت میدان‌های نفتی این کشور شد. ماه اوت با لشکرش به پروس شرقی در شمال خط مقدم منتقل شد. بلافاصله از جانب فرماندهی عالی دستور به ضد حمله گرفت. با وجود پشتیبانی ضعیف توپخانه و کمبود اطلاعات شناسایی، این فرمان را اجرا کرد که با غافلگیر کردن دشمن موقتاً باعث پایدار شدن خط مقدم در این ناحیه گشت. البته خود "گروس‌دویچلانت" نیز در این میانه بیش از ۸۰ تانک خود را از دست داد.
فون مانتویفل ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) نائل آمد و فرماندهی ارتش پنجم زرهی را که در جبهه غربی با ارتش سوم ایالات متحده به فرماندهی ژنرال جرج پتن در ناحیه لورن در شرق فرانسه درگیر بود، بر عهده گرفت. روز ۱۸ سپتامبر موظف شد لونویل را پس بگیرد و آمریکایی‌ها را به پشت رود موزل عقب براند. او این فرمان را اجرا کرد اما یگانش در نبردی چهار روزه خسارت سنگینی، مخصوصاً از جانب هواگردهای دشمن، متحمل شد. ارتش پنجم زرهی ماه اکتبر از خط مقدم عقب کشیده شد تا بازسازی شود.
ارتش پنجم زرهی می‌بایست ماه دسامبر از ارتش ششم زرهی در تهاجم آردن پشتیبانی می‌کرد. فون مانتویفل این عملیات را بسیار بلند پروازانه می‌دانست و خواهان صورت گرفتن تهاجم کوچک‌تری بود. به هر صورت تنها با درخواست او برای آغاز شبانه تهاجم بدون آماده‌سازی توپخانه موافقت شد. یگان فون مانتویفل با تسلیحاتی ضعیف و نیروهایی با آموزش اندک، موظف بود در میانه خط مقدم از رود موز بگذرد و به سمت آنتورپ پیش برود. فون مانتویفل در مراحل آغازین عملیات مقداری موفقیت کسب کرد. او روز ۲۱ دسامبر سن ویت را تصرف کرد و مدتی بعد یگان‌های جلودار خود را در دینان به رود موز رساند. با این وجود حرکت سرنیزه زرهی با ناکامی ارتش ششم زرهی در تسخیر باستونیه دچار اختلال و با گرفتاری به کمبود سوخت و مهمات در نهایت متوقف و زیر حملات هوایی دشمن از روز ۹ ژانویه سال ۱۹۴۵ پس زده شد. با وجود شکست نهایی این تهاجم، فون مانتویفل همچنان مورد اعتماد فرماندهی عالی بود روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۵ الماس‌های نشان صلیب آهنین را دریافت نمود. هیتلر همچنین به پاس خدماتش، ۲۰۰٬۰۰۰ رایشس‌مارک به عنوان هدیه به فون مانتویفل ارائه کرد که البته او با وظیفه دانستن این کارها، چنین هدیه‌ای را برای یک سرباز نامناسب دانست و از دریافت آن اجتناب کرد.
فون مانتویفل ماه مارس سال ۱۹۴۵ به فرماندهی ارتش مضمحل‌شده سوم زرهی منصوب گشت تا از خط رود اودر در ناحیه اشتتین دفاع کند. با وجود عقب رانده شدن مداوم توسط قوای برتر ارتش سرخ، یکپارچگی یگان خود را حفظ کرد. پس از آن که به مکلنبورگ رسید فرمان یافت به سمت برلین حمله کند و حصر پایتخت را بشکند اما او می‌پنداشت چنین اقدامی که به تلف شدن ده‌ها هزار تن منجر خواهد شد، بی‌فایده است. پس از صورت دادن مذاکره با بریتانیایی‌ها که از سمت غرب به مواضع او نزدیک می‌شدند، خود و نیروهایش را روز ۳ مه سال ۱۹۴۵ تسلیم متفقین غربی کرد.
فون مانتویفل با پایان جنگ دو سال را در اردوگاه‌های مختلفی در انگلستان در اسارت گذراند. ماه مارس سال ۱۹۴۶ به آلمان بازگردانده و به عنوان شاهد در دادگاه نورنبرگ برای محاکمه فرماندهی عالی ورماخت حاضر شد. ماه دسامبر سال ۱۹۴۶ آزاد شد. مدتی برای بانک اوپنهایم در کلن کار کرد. سال ۱۹۴۹ به عضویت حزب دموکرات آزاد آلمان درآمد و عضو شورای شهر نویس شد. بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ نماینده این حزب از طرف مردم این شهر در بوندس‌تاگ بود. زندگی سیاسی فون مانتویفل هنگامی به پایان رسید که به اتهام صدور دستور اعدام یک سرباز فراری در زمان جنگ به دو سال زندان محکوم شد. البته رئیس‌جمهور تئودور هویس این حکم را لغو کرد.
فون مانتویفل به ایالات متحده دعوت شد و در دانشکده نظامی وست پوینت تدریس کرد. او در کاخ سفید دیداری با رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور داشت.
سپهبد هاسو فون مانتویفل در نهایت روز ۲۴ سپتامبر سال ۱۹۷۸ در خانه‌اش در دیسن ام آمرزی درگذشت.
هاسو وقتی هفت ساله بود پدرش را از دست داد و مادرش او و سه خواهرش را بزرگ کرد. آن‌ها زندگی متولی داشتند و در ویلایی مجلل زندگی می‌کردند. دوران تحصیل را در مدرسه‌ای گران‌قیمت متعلق به عموزاده‌اش گذراند و دانش‌آموز نمونه بود. سال ۱۹۲۱ با آرمگارت فون کلایست ازدواج کرد. او برادر زاده ایوالت فون کلایست، فیلدمارشال آینده بود. این ازدواج دو فرزند به بار آورد.
شیلکا ممکن است در یکی از این معانی استفاده شود:
سامانه تهویه طبیعی بر مبنای جریان باد و حرارت به عنوان نیروهای محرکه می‌باشد و یک پدیده یا اختراع جدید نمی‌باشد. به‌کارگیری نیروی طبیعی به منظور تهویه به مدت هزاران سال برای انسان‌ها و جانوران از جمله موارد در دسترس برای ایجاد شرایط زیستی مناسب بوده‌است. به‌کارگیری محرکه مکانیکی مثل فن‌ها برای انجام تهویه طبیعی هوا در طول کانال‌های هواکش، در طی قرن بیستم محقق گشت. سامانه تهویه مکانیکی هوا یک جریان هوای ثابت را ارائه داد، بدین ترتیب امکاناتی برای پاکسازی هوا (مانند تهویه مطبوع) و بازیابی حرارتی نیز فراهم آمد. اما با وجود مزایای سامانه تهویه مکانیکی، سامانه تهویه طبیعی رشد خیلی خوبی داشته‌است که حتی می‌توان آن را یک دوره تجدد در اواخر دهه ۱۹۹۰ نامید. در این میان به خصوص مهندسان معمار علاقه‌مند به به‌کارگیری سامانه تهویه طبیعی با به‌کارگیری قدرت محرکه هوا در داخل ساختمان بودند. آن‌ها به‌کارگیری سامانه تهویه طبیعی را در ساختمان‌ها رواج داده و توجه بیشتری را به این زمینه جلب کردند. البته پیش زمینه‌ها و انگیزه‌ها برای این توجه گوناگون بود. سامانه‌های تهویه مکانیکی، به سامانه‌های پیچیده با شمار بسیاری از اجزایی که نیازمند فضا و مصرف انرژی بودند توسعه یافتند. به عنوان یک پیامد، استفاده یکپارچه از این سامانه‌ها در ساختمان‌ها، چالش‌برانگیز و نیازمند مهارت بود. در این مورد، برآورده‌سازی و ایجاد تعادل در هر دو مورد کیفیت معماری و تنفس خوب، به عنوان عملکردهای سامانه تهویه، از نتایج مهم کار است. یک سامانه مکانیکی تهویه، دارای عمر خدمت کوتاهی نسبت به ساختار ساختمان می‌باشد. از طرفی بازسازی یا نوسازی سامانه تهویه مکانیکی به دلیل وجود داکت‌هایی که با سازه ساختمان درگیر هستند، مدت عمر ساختمان را کاهش می‌دهد. در نتیجه سامانه تهویه مکانیکی بخش بزرگی از هزینه‌های ساختمان را شامل می‌شود. در حقیقت بسیاری از سامانه‌های تهویه مکانیکی هوای مطلوب مورد نظر را ایجاد نمی‌کنند که این موضوع در تحقیقات، به نام سندروم ساختمان بیمار معروف شده‌است، که باعث کم شدن اعتقاد به سامانه‌های مکانیکی، به عنوان راه حل نهایی، شده‌است. سامانه‌های تهویه مکانیکی صدای بسیاری تولید می‌کنند (هم در داخل و هم خارج از ساختمان) و اغلب تمیز کردن، تعمیر و نگهداری آن‌ها سخت می‌باشد. در مجموع، همه این موارد و نیز افزایش آگاهی پیرامون پیامدهای محیطی مصرف بیشتر انرژی و منابع، به تمرکز بیشتر بر ساختمان‌های با مصرف پایین انرژی منجر شده‌است.
به‌کارگیری تهویه طبیعی، ممکن است نوسانات درجه حرارت در داخل خانه و کیفیت هوا تحت تأثیر قرار گیرد، همچنین دستیابی به بازیابی انرژی حرارت، سخت می‌باشد. گرچه با پیشرفت در فناوری رایانه‌ای، کنترل مناسب و پیش‌بینی جریان هوا در سامانه تهویه طبیعی ممکن شده‌است. به‌علاوه با ترکیب سامانه تهویه مکانیکی و طبیعی، که سامانه‌های تهویه هیبرید یا سامانه‌های تهویه ترکیبی خوانده می‌شود، سعی در استفاده مفید از امکانات و حذف موانع هر دو سامانه را دارند.[(تامی کلیون، مترجمان:محمدرضا لیلیان ومهدیه عابدی و آرین امیرخانی و منصوره طاهباز /" تهویه طبیعی در ساختمان‌ها، مفاهیم معماری، ملزومات و امکانات "/ ناشر تخصصی معماری و شهرسازی، چاپ اول 1389).(ص60-14)].
نوع بشر در طول تاریخ به منظور سازگاری با شرایط مختلف محیطی، تکامل یافته و توانایی خود را افزایش داده‌است. ما به مناطق متفاوت آب و هوایی نقل مکان کرده‌ایم و با چرخه‌های متغیر روزانه و فصلی زندگی کرده‌ایم (اشاره به کوچ نشینی). ساختمان محافظ بشر در برابر اقلیم‌های متفاوت طبیعی بوده‌است. خانه‌های ابتدایی برای زندگی، در مرکز جایی برای آتش داشت، با گذشت زمان، تکنیک‌های کنترل و تنظیم هوای داخل خانه پیشرفت کرد و پیچیده شد. برای تأمین حرارت مناسب محیط و کیفیت هوای داخل خانه در قرن ۲۰ به‌کارگیری تهویه‌های مکانیکی و فناوری ایرکاندیشن افزایش یافت. این تکنیک‌ها به سامانه پیچیده ای تبدیل شدند که لزوماً قادر به ایجاد هوای مناسب در داخل خانه نبودند. به دلیل این مغایرت، دوباره تأکید بر موارد کوچک‌تر، قوی تر وبا مصرف انرژی کمتر قرار گرفت. مکانیزم تکامل تئوری سنتی چنین بود که با گامی به عقب، فرم‌های با قابلیت‌های بیشتر را پیدا کند و در انتها راه جدیدی در مسیر تکامل تازه‌ای بیابد.
ساختمان‌هایی با تهویه مکانیکی یا طبیعی برای برآوردن نیازهای بشر طراحی و ساخته شده‌اند. یک نیاز مهم این است که کیفیت هوای درونی باید برای اغلب افراد قابل قبول بوده و تأثیرات مضری برای سلامتی نداشته باشد. مورد مهم دیگر، برآورده شدن نیازهای حرارتی می‌باشد. شرایط حرارتی مناسب یک مورد کاملاً شخصی و از نظر کیفی بسته به تجربه شخص است در نتیجه به عنوان یک عامل فردی محسوب می‌شود. این مهم است که ساختمان در خدمت افراد باشد ونه برعکس، به عبارت دیگر ساختمان باید خدمتکار باشد نه رئیس.
با کشف اثرات تهویه هوا بود که همه عناصر کنترل حرارت برای نخستین بار در دسترس بودند، یکبار دیگر فناوری توسعه یافت ومردم در مورد حرارت محیطی مطلوب کنجکاو شدند. بخش بزرگی از تحقیقات در بارهٔ تأثیرات دما بر بدن انسان و مشخص کردن (محدوده آسایش)یا محدوده خنثی حرارتی صورت گرفت، جایی که فعالیت اشخاص بیشترین کیفیت را داشته باشد. به رغم حساسیت و درک موضوع، تجربه نشان می‌دهد که محدوده آسایش با توجه به جایی که شما هستید تغییرات قابل توجهی دارد. محدوده آسایش همچنین نسبت به هر فرد متغیر می‌باشد و با فاکتورهایی مثل سن و جنسیت وخو گرفتن با آب وهوای جدید، در ارتباط می‌باشد. با وجود این متغیرها، سعی بسیاری برای (ارائه) نظریه آسایش حرارتی وجود دارد
فشار محرکحاصل از باد و رانش حرارتی، که پیش‌تر اشاره شد، در مقایسه با آن چیزی که فن‌ها در سامانه‌های تهویه مکانیکی تولید می‌کنند کم است. این مسئله پیامدهایی برای طراحی معماری درونی و بیرونی از تهویه طببیعی ساختمان دارد، چنان‌که ساختار ساختمان با به‌کارگیری فرم خود و با بهره‌گیری از نیروهای محرک طبیعی، هوا را به فضای درونی و به خارج از آن هدایت می‌کند در قسمت بیرونی (ساختمان) این مکان وجود دارد که راهی در بدنه ساختمان جهت مهار ساختن نیروهای محرک جهت هدایت هوا به داخل و خارج ساختمان به وجود آورد. این امر در شکل‌گیری حجم ساختمان تأثیرگذار است، این تأثیر در ظاهر حجم‌ها و چرخش ساختمان نسبت به جهت باد غالب و خورشید قابل مشاهده است. تهویه طبیعی ساختمان باید از بیشترین امکانات سایت استفاده کند. این سخن برای آگاهی طراحان از میزان اهمیت درک شرایط و پتانسیل درونی سایت می‌باشد؛ که ممکن است منجر به سازگاری بیشتر ساختمان با سایت شود. در مقابل ساختار تهویه مکانیکی نیازمند هیچ سازگاری با سایت و شرایط آب و هوایی نمی‌باشد و این امر می‌تواند به وسیله تهویه مکانیکی و سامانه‌های تهویه مطبوع جبران گردد.
در قسمت درونی (ساختمان) این امکان وجود دارد که راهی برای سازماندهی و شکل‌دهی و کم کردن مقاومت فضای درونی در مقابل عبور هوا شکل داد. میزان افت فشار در راه عبوری (از قسمت ورودی به خروجی) اید به اندازه کافی کاهش یابد تا ضعف فشار را جبران کند؛ بنابراین ساختار ساختمان با اتاق‌ها، راهروها، پله‌ها و غیره در مقابل کانال‌های موجود در سامانه تهویه مکانیکی به عنوان مسیر عبور هوا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این فضاهای درونی مقاومت کمتری را برای عبور هوا نسبت به کانال‌هایی با تقاطع‌های بسیار ایجاد می‌کنند. در داخل (ساختمان) تهویه طبیعی در بیشتر اتصالات فضایی نمود دارد. ایده تهویه طبیعی در بدنه ساختمان یکپارچگی بیشتری دارد و در نتیجه در بیرون و همچنین در داخل ساختمان و طراحی تأثیر می‌گذارد.
تهویه طبیعی اغلب یکی از نمادها در طراحی سبز یا طراحی پایدار می‌باشد. این نوع طراحی در محدوده وسیعی از راه حل‌هایی با بالاترین سطح فناوری تا راه حل‌هایی با فناوری بسیار پایین را در بر می‌گیرد. به صورت کلیساختمان‌های سبز، کم مصرف یا پایدار به نظر وارد یکی از این دو طبقه‌بندی (سبز) یا (پایدار) می‌شود و چیزی بینابین این دو وجود ندارد. این مقاله نشان می‌دهد که متوجه بشویم، ساختمان‌هایی وجود دارند که در بین این دو محدوده قرار می‌گیرند. در این طراحی‌ها راه حل‌هایی فناورانه و تکنیکالی تعیین‌کننده فرم ساختمان نمی‌باشد. در حالی که فناوری به عنوان عامل اصلی در معماری جلوه می‌نماید، در اینجا، جنبه‌های تکنیکی باید در خدمت حالت هنری و احساسی معماری قرار گیرد.
اصول تهویه طبیعی در ساختمان‌ها، با تکیه بر باد، جریان گرما یا هر دو نیروی محرکه نسبتاً معدود و مشخص است. در آینده به تهویه طبیعی می‌بایست توجه بیشتری شود، به‌طوری‌که تمرکز و تلاش‌های صورت گرفته در نیمه آخر قرن اغلب بر تهویه مکانیکی با نگاه خوش‌بینانه تری به تهویه طبیعی صئرت می‌گرفت. هدف تهویه طبیعی مدرن به‌کارگیری محرک‌های طبیعی مؤثر، برای بیشتر مواقع، کاهش به‌کارگیری انرژی و خنک‌کننده‌های مکانبکی است. پیش از هر اقدامی باید دیدگاه کلی ما در مورد تهویه طبیعی مشخص گردد. ما از سه جنبه حیاتی طبقه‌بندی‌های متفاوت تهویه طبیعی استفاده کردیم:
نخستین جنبه به‌کارگیری محرکه طبیعی برای تهویه بود. محرکه فشار می‌تواند، باد، نیروی شناوری، یا ترکیبی از هر دو باشد
جنبه دوم به‌کارگیری اصول تهویه جهت در اختیار گرفتن نبروهای طبیعی برای تهویه فضا است. این عمل با تهویه یک سویه، عبوری، یا به صورت دودکشی می‌تواند انجام شود.
جنبه سوم ویژگی‌های عوامل تهویه استفاده شده، برای درک تهویه طبیعی می‌باشد. مهم‌ترین ویژیگی عوامل: برج باد، بادگیرها، شومینه، نمای دوجداره، آتریوم و دریچه‌های ثابت در محل می‌باشد.
تهویه هوای اشغال‌کننده در ساختمان‌ها دو هدف اصلی دارد. یکی از اهداف تهیه کیفیت لازم برای هوای داخل ساختمان است که به‌طور اساسی بر پایه هوای تازه و دفع یا حذف آلودگی هوای داخل می‌باشد. هدف دیگر ایجاد گرمای مناسب به وسیله سازوکار انتقال گرما می‌باشد. در واقع تهویه جهت ذخیره اکسیژن نداریم. در اصل وجود اکسیژن پایین به سختی امکان‌پذیر است و سطح ساختمان‌های معمولی بر مقدار اکسیژن دلالت دارد؛ و هیچ تهویه‌ای برای دی‌اکسید کربن به‌طور نرمال به میزان خطر آن برای انسان نداریم. غلظت دی‌اکسید کربن از سوی دیگر شاخص آلاینده ایجاد شده توسط انسان مثل عطر و رطوبت می‌باشد که به عنوان هوای کهنه تشخیص داده می‌شود.
هوای کهنه یا همان آلودگی‌های اصلی عبارتند از:
به‌کارگیری تهویه طبیعی در طول روز تا زمان رسیدن به دمای مناسب سه هدف را دارد:
تنها دو وضعیت در محرک‌های طبیعی وجود دارد، جریان گرما و باد.
جریان حرارتی زمانی روی می‌دهد که تفاوت در چگالی بین محیط درونی و بیرونی ایجاد گردد که این مسئله نیز با تفاوت دمای داخل و خارج اتاق حاصل می‌گردد. جریان حرارتی گاهی مربوط به اثر مکش یا خاصیت دودکشی می‌باشد. اختلاف چگالی باعث فشارهای متفاوتی می‌شود که سبب کشش هوا به داخل و خارج به واسطه بازشوها در مکان‌های مناسب از جداره‌های ساختمان می‌شود. زمانی که دمای هوای درونی بیش از هوای بیرونی گردد در بالای ساختمان فشار مضاعف و در پایین ساختمان فشار هوای کم به وجود می‌آید؛ که در ارتفاع مشخصی فشار درونی و بیرونی برابر می‌گردد و این حالت خنثی است. فشار بسیار در بالا سبب خروج هوا از ساختمان و فشار کم قسمت پایین سبب ورود هوا به داخل ساختمان می‌گردد. .
دو نیروی محرک گرما و باد می‌تواند به‌طور مجزا اتفاق بیفتد اما اگر در یک زمان اتفاق بیفتد مناسب تر است. در یک روز آرام و بدون باد، به عنوان نمونه، خاصیت نگهداری گرمایی نیروی محرک را اهدا خواهد کرد در حالی که در یک روز گرم بادی، به‌طور نمونه، فشار متفاوت به وجود آمده به وسیله باد، نیروی محرک را ایجاد خواهد کرد نیروهای آن‌ها می‌توانند مخالف یا مکمل باشند و این موضوع به قرارگیری آن نسبت به مسیر قسمت ورودی و خروجی در ارتباط با جهت باد بستگی دارد. .
شکل ساختمان همراه با موقعیت ورودی‌های تهویه طراحی شده روش‌های تهویه طبیعی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در خصوص تهویه طبیعی تفاوت‌هایی در بین سه روش تهویه‌ای موجود است:
اجزا تهویه نشان می‌دهد که چگونه راه‌های درونی و بیرونی به هم ملحق می‌شوند؛ و اینکه چگونه هوا به یک ساختمان وارد می‌شود. تراوش از میان پوشش ساختمان می‌تواند همچنین نقش بازی را ایفا کند، بسته به اینکه مقاومت پوشش ساختمان نسبت به هوا چقدر است. هرچند این شکل از تهویه معمولاً تصادفی و غیر مطلوب است.
تهویه یک سویه بر دهانه روی یک جهت از چهاردیواری یا محوطه تهویه تکیه دارد. هوای تازه از یک طرف وارد و از همان سمت در هوای مصرف شده خارج می‌شود.
به عنوان نمونه، اتاق‌های سلولی است که پنجره‌های بازشویی روی یک جهت از ساختمان و درهای بسته درونی در جهت دیگر است. بازشوهای اتاق در تهویه یک سویه، نیروی محرک اصلی در تابستان برای اختلاف درجه حرارت در ظرفیت گرمایی بین داخل و خارج، به فاصله عمودی بین ورودی‌ها و مساحت ورودی‌ها بستگی دارد. فاصله بیشترعمودی بین ورودی‌ها و تفاضل بیشتر گرمایی بین داخل و خارج در ظرفیت حرارتی مؤثر است. همچنین در مقایسه با دیگر استراتژی‌ها سرعت تهویه کردن پایین است و تهویهٔ هوا در فضای دور نفوذ ندارد. به عنوان یک قاعده کلی، تهویه یک طرفه به عمق ۲ تا ۲٫۵برابر ارتفاع کف تا سقف مؤثر است.
تهویه عبوری موردی است، که هوا بین دو پوشش ساختمان توسط اختلاف فشار باد در بین دو سمت جریان می‌یابد. هوا تهویه به صورت رایج از میان پنجره‌ها، روزنه‌ها و شبکه‌های گنجانده شده در نما وارد و خارج می‌شود. هوای تهویه از سمت رو به باد به سمت پشت باد جابجا می‌شود. یک مثال نوعی فضای سبز دفاتر با پلان آزاد است که فضا در تمام عمق ساختمان کشیده می‌شود. جریان هوا هم از میان درهای باز یا شبکه‌ها می‌تواند عبور کند همچنین تهویه عبوری اصطلاحی است که برای جریان هوایی که از یک سمت وارد می‌شود و از سمت دیگر خارج شود، به کار می‌رود؛ که در اینجا اصل تهویه روی سامانه، تهویه عبوری یا مکشی است که زمانی که هوا عبور می‌کند گرما و آلاینده‌ها را برمی‌دارد در نتیجه یک محدودیتی برای عمق فضایی که به صورت مؤثر می‌تواند تهویه عبوری شود وجود دارد.
به عنوان یک قاعده کلی، تهویه عبوری به عمق ۵ برابرارتفاع کف تا سقف مؤثر است.
تهویه مکشی حالتی است که هنگامی که هوا می‌وزد بین دو جهت از پوشش ساختمان به وسیله اختلاف فشار باد القا شده در بین دو جهت به وجود می‌آید. هنگامی که هوا از یک جهت از فضا داخل می‌شود و از جهت مخالف خارج می‌شود. در این مورد اصل تهویه بر تراز سامانه تهویه استوار است و می‌تواند هر کدام از راه‌های عبوری یا مکشی باشد. نتیجه حرکت هوا در سرتاسر فضای اشغال شده، افزایش گرما و آلاینده‌ها است. در نتیجه، تهویه عبوری می‌تواند به‌طور مؤثر در عمق فضا کاهش داشته باشد. .
ما به وسیله راه‌های ورود و خروج هوا، تهویه هوا گردشی میان فضاهای بیرون و اشغال شده درونی ساختمان را ادراک می‌کنیم، در واقع مسیر ورود هوا در یک فضای اشغال شده نمی‌باشد. مسیر ورود و خروج می‌تواند به دو دسته تقسیم شود: موضعی و مرکزی.
مسیر ورودی مرکزی یعنی یک یا چندین فضای اشغال شده به وسیله‌ای سرویس دهی شوند. در امتداد یک مسیر ورودی مرکزی روی هوای تهویه می‌توان عملیات‌های متفاوتی انجام شود. هوا می‌تواند تصفیه، گرم و سرد شود و ممی توان با فن‌ها افت فشار در مسیر جریان هوا را جبران کرد؛ بنابراین یک واحد مستقل تصفیه، یک واحد تبادل گر حرارتی و یک فن مستقل می‌تواند به جریان هوای ورودی سرویس دهی کند. یک مسیر خروجی مرکزی بدین معنی است که هوای استفاده شده از یک یا چندین فضای اشغال شده جمع شود و از یک نقطه یکسان خارج شود. هنگامی که مسیر ورودی وخروجی مرکزی است تجدیدپذیری حرارتی امکانپذیر می‌باشد. داکت جاسازی شده و آتریوم نمونه‌ای از مسیرهای ورودی مرکزی است. وباکس پله که عملکرد دودکشی دارد یک مسیر خروجی مرکزی است. در مقابل مسیرهای ورودی و خروجی مرکزی، مسیرهای ورودی و خروجی موضعی سامانه توزیع واحد با هم ندارند. هوا به صورت مستقیم از بازشوهای جداره ساختمان داخل و خارج می‌شود، پنجره‌های بازشو و روزنه‌ها در نما نمونه‌ای از مسیرهای ورود و خروج موضعی هستند.
محاسن و معایب روش‌های موضعی و مرکزی این است که از محاسن روش موضعی در مقایسه با روش مرکزی نسبت به تغییرات و نیاز به فضای کمتر از انعطاف‌پذیری بیشتری برخوردار است. همچنین دریچه‌های روش موضعی نسبت به روش مرکزی فاصله کمتری بین هوای تازه (هوای بیرون) و فضای اشغال شده ارائه می‌دهند. به شرطی که هوای بیرون کیفیت خوبی داشته باشد، این تفکر مبنی بر تهیه هوای تازه در فضای اشغال شده با حداقل ریسک کاهش کیفیت هوا از طریق راه‌های ورودی هوا به ساختمان صحیح می‌باشد. از سوی دیگر در روش موضعی ارتعاش کمتر سروصدا از منابع بیرونی نسبت به روش مرکزی مشکل‌تر تأمین می‌شود. این تعبیر محدود به عمق از فضا است که بتوان تهویه مناسب کرد در نتیجه روش‌های مرکزی همیشه برای پلان‌های عمیق‌تر نسبت به روش موضعی به کار می‌رود. .
تا این اواخر در تهویه مکانیکی و طبیعی دو تکنیک جدا از هم بودند. تکنیک تهویه طبیعی در ساختمان‌ها از دوران باستان کاربرد داشت. روش‌های طبیعی مثل ایجاد وزش باد حدود ۱۰۰۰سال کاربرد داشته‌است مثل بادگیرهای یزد، از آن به بعد، فناوری تهویه طبیعی پیشرفته تر وپنجره‌های بازشو و شبکه‌های ورود هوا و هواکش‌های سقفی معرفی شدند؛ که بیشتر روش‌های تهویه طبیعی مدرن مجهز به کنترل اتوماتیک هستند. در قرن بیستم تهویه مکانیکی و آماده‌سازی مکانیکی هوا بر سایر روش هاچیره شد. این فناوری که به وسیله افزایش شمار قطعات الکتریکی نیاز داشت. با وجود این، بسیاری از این روش‌ها نمی‌توانند آب و هوای مطلوب داخل را تأمین کنند. در تهویه مکانیکی اجزا آن، خود آن‌ها منبع تولید آلودگی‌اند. این تناقص‌ها باعث شده که تمرکز بر روی عملکردهای ساده‌تر، قوی تر و با مصرف انرژی کمتر مطرحگردد. افزایش توسعه اخیر در فناوری کامپیوتر، امکان کنترل و محاسبه جریان هوا در روش تهویه طبیعی را رضایت بخش کرده‌است.
تهویه طبیعی در نیمه پایانی قرن بیستم رایج شد. در اوایل تنها یک روش تخلیه یک طرفه با سرعت ثابت بود. پس از بحران نفت ۱۹۷۳، تعادل سامانه‌ها با استحصال گرمایی بیشتر رایج ئ تقاضای روش‌های کنترل تهویه در طول دو دهه آخر رایج تر شد.
روش‌های تهویه، تنها بر نیروهای محرک طبیعی تکیه دارند، همیشه قادر به ایجاد جریان هوا با سرعت مورد نظر نیست به خصوص در روزهایی از تابستان که باد نمی‌وزد؛ بنابراین دوباره هم سو با بازگشت به فناوری تهویه طبیعی در سال‌های اخیر، سامانه‌های تهویه ترکیبی از فناوری تهویه طبیعی و مکانیکی توسعه یافته‌است نمونه این سامانه‌ها فن‌های نصب شده بر روی مسیر هوا است تا زمانی که نیروهای محرک طبیعی کافی نیستند مکمل آن‌ها باشند.
ترکیبات مختلفی از فناوری‌های تهویه طبیعی و مکانیکی وجود دارد که به دو دسته تقسیم می‌شوند:تهویه مرکب و تهویه هیبریدی.
شیوه تهویه مرکب خدماتی است که تهویه طبیعی را با تهویه مکانیکی ترکیب می‌کنند یا در مؤثرترین شیوه سرمایش، استفاده می‌شوند. با توجه به طراحی‌های فیزیکی شیوه تهویه ترکیبی سه نوع مشخص شده‌است:تهویه طبیعی و مکانیکی که به معنی دو سامانه کاملاً خودکار است در جایی است که استراتژی کنترل هر یک از دو کلید بین دو سامانه یا استفاده یک سامانه برای برخی وظایف و سامانه دیگر برای وظایف دیگر باشد. برای نمونه فضایی که به‌طور مکانیکی در فصل‌های معتدل تهویه می‌شود. .
این نوع تهویه به عنوان سامانه‌های فراهم‌کننده محیط آسایش درونی که هم از تهویه طبیعی و هم از سامانه‌های مکانیکی استفاده می‌کنند اما در زمان‌های مختلف روز یا در فصل‌های مختلف سال از شکل‌های متفاوت سامانه بهره‌مند می‌شوند توصیف شده‌اند. تفاوت اصلی بین سامانه‌های تهویه مرسوم و سامانه‌های هیبریدی این است که دومی سامانه کنترل هوشمندی دارد که به صورت خودکار بین حالت مکانیکی و طبیعی به منظور کمینه کردن مصرف انرژی جابه‌جا شود. .
به منظور سهولت در اصول تهویه طبیعی، عناصری به کار گرفته می‌شود که عناصرشاخص و هویت بخش تهویه طبیعی بوده‌است. اغلب ساختمان‌هایی که به صورت طبیعی تهویه می‌شوند مجبور به به‌کارگیری عناصر تهویه مشخص مانند هواکش‌ها، آتریوم ،برج‌های بادی، دودکش‌ها و نماهای دو پوسته و محفظه‌های تهویه وکانال‌های جاسازی شده وباز شوهای تهویه در نما و… برای تحت کنترل درآوردن نیروهای محرک طبیعی و جریان هوادر ساختمان می‌باشند. .
به‌کارگیری تهویه هوا (ونتیلیشن)
به مفهوم حرکت و جابجایی هوا می‌باشد. در صنعت تهویهٔ مطبوع به عمل جانشین کردن ویا حرکت کردن هوا در یک فضا توسط وسایل مکانیکی یا طبیعی گفته می‌شود.[(دونالد واتسون، مترجم:وحید قبادیان-محمد فیض مهدوی /" طراحی اقلیمی "/ نشر دانشگاه تهران چاپ یازدهم 1388)].
سال تکمیل:۱۹۹۹
مکان:برلین، آلمان
معمار:Sauerbruch Hutton Architectss
مشاور:Arup HVAK
جهت باد غالب:غرب
مساحت ناخالص برج:۱۶۲۰۸مترمربع
ارتفاع کف تا سقف:۲٫۷متر
در نظر گرفتن بافت شهری (جهت ساختمان بلند و اندازه و مکان آن) در مقایسه با مفهوم تهویه از اهمیت بیشتری در مراحل اولیه طراحی برخوردار بوده‌است. مفاهیم تهویه نباید مسائل مهم شهری یا مسائل فرمی معماری را به خطر بیندازد. در یک مرحله از کار طراحی، تعامل ساختمان با بافت شهری به عنوان موضوع اساسی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفته، سیاست گزاران مرکز (جی، اس، دبلیو) در این خصوص نشان دادندکه جریان طبیعی هوا می‌تواند به عنوان ایده‌ای برای طراحی، در طرح‌های توسعه ساختمانی، استفاده شود. عناصر مشخص سامانه تهویه طبیعی (ورودی‌های تهویه در نما و نمای دو جداره و سقف شیروانی) همگی علاوه بر نقششان به عنوان بخشی از سامانه تهویه طبیعی، در طرح معماری این ساختمان نیز نقش بسزایی داشته‌اند. آن‌ها به‌طور آگاهانه‌ای طراحی شده‌اند تا جزئی از معماری باشند، بیان معماری در نماهای شرقی و غربی عمدتاً نتیجه ایده تهویه طبیعی است. پنل‌های خورشیدی در رنگهایی از طیف رنگ قرمز که در کانال گرمایی در نمای غربی قرار گرفته‌اند بخش مهمی از استراتژی تهویه طبیعی می‌باشد. عناصر مشخصی چون سایه بان‌ها و ساختمانی باریک با سقف شیروانی در بالا همچنان که اجزای سامانه تهویه طبیعی می‌باشند به کارفرما یک تصویر گرافیکی مشخص در خط آسمان برلین داده‌است.[(تامی کلیون، مترجمان:محمدرضا لیلیان ومهدیه عابدی و آرین امیرخانی و منصوره طاهباز /" تهویه طبیعی در ساختمان‌ها، مفاهیم معماری، ملزومات و امکانات "/ ناشر تخصصی معماری و شهرسازی، چاپ اول 1389).(ص60-14)].
سال تکمیل:۱۹۹۸
مکان:استروئر، جوتلند، کشور دانمارک
معمار:معماران شرکت (کی، اچ، آر)
مشاور تأسیسات :بریچ و روگبو
مساحت:۱۵۲۰مترمربع
شمار طبقات:۳
ارتفاع کف تا سقف:۳٫۱متر
ایده تهویه طبیعی در بخش جنوبی مرکز اداری (کی، اچ، آر) پیامدهای معماری متعددی دارد. در واقع این ساختمان دارای یک سامانه تهویه هوا است. تنها عنصر تهویه طبیعی قابل دید، نوارهای افقی پنجره‌های بازشو در نمای شمالی می‌باشد که ورودی‌های تهویه هوا را تشکیل می‌دهد. پیامدهای غیرمستقیم مفهوم تهویه هوا در این مرکز اداری، ممکن است خیلی جالب باشد، هیچ گونه مجرا یا سقف کاذبی در بخش اداری وجود ندارد، به همین دلیل تهویه طبیعی در بیان معماری کمک کرده و به یک موضوع ضروری دنبال شده در مرکز اداری (تضاد بین بسته و سنگین از یک طرف و شفافیت و نور از طرف دیگر) تأکید می‌کند.[(تامی کلیون، مترجمان:محمدرضا لیلیان ومهدیه عابدی و آرین امیرخانی و منصوره طاهباز /" تهویه طبیعی در ساختمان‌ها، مفاهیم معماری، ملزومات و امکانات "/ ناشر تخصصی معماری و شهرسازی، چاپ اول 1389).(ص60-14و140-113و146-165)].
مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال از حوزه های ستادی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، که ثبت نرم افزار در حوزه رسانه های دیجیتال و ساماندهی وب سایت ها و پایگاه های اینترنتی بخشی از وظایف این مرکز است.
مدیر فعلی مرکز آقای دکتر موسویان می باشد.
لئو گیر فن شوپنبورگ (۲ مارس ۱۸۸۶ - ۲۷ ژانویه ۱۹۷۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
لِک آلبانی (به زبان بومی: Leku Shqiptar) با کد ایزوی ALL، یکای پول رایج و ارز رسمی در کشور آلبانی است. مسئولیت کنترل این یکای پول برعهدهٔ بانک آلبانی قرار دارد.Bank of Albania. Available at:http://www.bankofalbania.org یک لک به ۱۰۰ کیندارکا qindarka (جمع: qindarkë) تقسیم می‌شود، هر چند کیندارکا دیگر صادر نمی‌شود.
هاینریش کورت آلفونس ویلی ایبرباخ (۲۴ نوامبر ۱۸۹۵–۱۳ ژوئیه ۱۹۹۲) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلف زرهی ورماخت را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
هاینریش ایبرباخ روز ۲۴ نوامبر سال ۱۸۹۵ در اشتوتگارت زاده شد. سال ۱۹۱۴ در سن ۱۹ سالگی به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. سال بعد در یک هنگ پیاده‌نظام درجه ستوان دومی گرفت. مدت کوتاهی پس با آغاز جنگ جهانی اول به شدت از ناحیه صورت مجروح شد و بخشی از بینی خود را از دست داد. ایبرباخ به اسارت فرانسوی‌ها درآمد. سال ۱۹۱۶ به جهت جراحات خود به آلمان بازگردانده شد. پس از جراحی پلاستیک، سال ۱۹۱۸ به خدمت نظامی بازگشت. به عنوان افسر رابط به عثمانی فرستاده شد. مجددا این بار توسط بریتانیایی‌ها به اسارت گرفته شد. ماه اکتبر سال ۱۹۱۸، درحالی که همچنان در اسیر بود، به درجه ستوان یکمی ترفیع گرفت.
پس از جنگ به نیروهای پلیس پیوست و تا سال ۱۹۳۵ در آن خدمت کرد. روز ۱ اوت این سال با درجه سرگردی به نیروی زمینی بازگشت. یک سال بعد در هنگ ۶ زرهی قرار گرفت. ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ به درجه سرهنگ دومی ترفیع گرفت. در ادامه فرمانده هنگ ۳۵ زرهی از لشکر چهارم زرهی شد.
با آغاز جنگ جهانی دوم، ایبرباخ با هنگ خود در نبرد لهستان حضور داشت. در جریان نبرد فرانسه ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ گذرگاهی بر رود سن در نزدیکی رومیلی به دست آورد و خود شهر را به همراه چند هزار اسیر، تصرف کرد. به جهت تقدیر از این دستاوردها روز ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۰ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اعطا شد و روز ۱ اوت به درجه سرهنگی ترفیع گرفت.
ایبرباخ در مراحل نخست تهاجم به شوروی، این هنگ را هدایت کرد. روز ۳۱ دسامبر سال ۱۹۴۱ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده شد. ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ موقتا فرماندهی لشکر چهارم زرهی را در دست گرفت. ماه مارس به درجه سرتیپی رسید و در این جایگاه تثبیت شد. متعاقبا به عنوان فرمانده سپاه ۴۸ زرهی منصوب گشت. روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۲ مجددا جراحت برداشت. در دوران نقاهت ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ درجه سرلشکری به او اعطا گردید. ماه اوت همان سال به درجه سپهبدی (ژنرال نیروهای زرهی) نیز نائل آمد. پس از بازگشت به خدمت تا ماه اکتبر سال ۱۹۴۳ در چند جایگاه ستادی قرار داشت. در طول سه ماه آینده به ترتیب سپاه‌های ۴۷ زرهی، ۴۸ زرهی و ۴۰ زرهی را در جبهه شرقی با مهارت زیادی فرماندهی کرد.
در هنگام خطر تهاجم متفقین به فرانسه، ایبرباخ به غرب منتقل و به فرماندهی ارتش پنجم زرهی در نرماندی منصوب شد. این ارتش متشکل یگان‌های مضمحل‌شده اس‌اس و نیروی زمینی، مجموعا تنها ۱۲۰ تانک در اختیار داشت. به هر صورت ایبرباخ در حال عملیات شناسایی در نزدیکی رود سن، باز هم توسط نیروهای بریتانیایی، برای بار سوم به اسارت درآمد.
سپهبد هاینریش ایبرباخ در نهایت ماه ژوئیه سال ۱۹۹۲ در نوتسینگن درگذشت.
نرم‌افزار مدیریت انرژی نرم‌افزار مدیریت انرژی (EMS:Energy Management Software) یک اصطلاح و طبقهٔ کلی است که به مجموعه‌ای از نرم‌افزار‌های کاربردی مرتبط با مدیریت انرژی اطلاق می‌شود؛ که ممکن است مدیریت و پیگیری قبوض، اندازه‌گیری بلادرنگ تحت وب، محاسبه و کنترل بار سرمایش و گرمایش و روشنایی ساختمان، شبیه‌سازی و مدل سازیساختمان، محاسبه میزان انتشار گاز دی‌اکسید کربن، مدیریت تجهیرات IT، محاسبه قدرت مصرفی و حسابرسی‌های انرژی را عرضه کند. مدیریت انرژی می‌تواند نیازمند سیستمی از رویکرد سیستم‌ها باشد. نرم‌افزار مدیریت انرژی اغلب ابزارهایی برای کاهش هزینه و مصرف انرژی برای ساختمان‌ها و جوامع ارائه می‌دهد. EMS داده‌های مربوط به انرژی را جمع‌آوری می‌کند و آن‌ها را برای سه هدف اصلی به کار می‌گیرند: گزارش دادن، نظارت کردن و تعهد. گزارش دادن ممکن است شامل اثبات داده‌های انرژی، محک زنی و به‌کارگیری انرژی‌های سطح بالایی است که از اهداف کاهشی استفاده می‌کنند نظارت ممکن است شامل تحلیل روند و پیگیری مصرف انرژی برای شناسایی فرصت‌های درآمدی حاصل از تقلیل هزینه می‌باشد. تعهد ممکن است به معنای پاسخ‌های بلادرنگ (خودکار یا دستی) باشد، یا به معنای آغاز یک گفتگو بین ساکنین ومدیران ساختمان در جهت بهبود حفظ انرژی باشد. یک روش تعهد که اخیراً شهرت یافته مصرف انرژی بی‌درنگ است که در کاربردهای شبکه به کار می‌آید..
نرم‌افزار جمع‌آوری داده، داده‌های فاصله‌ای تاریخی و/یا بی‌درنگ را با فواصلی که از وضعیت صورت حساب‌های سه‌ماهه تا نظریات با سنجش هوشمند دقیقه به دقیقه جمع‌آوری می‌کند. داده‌ها از سنجش‌های فاصله‌ای، سیستم‌های اتوماسیون ساختمان(BAS) به‌طور مستقیم از شارژ(آب، برق، گاز و ...) یا دیگر منابع جمع‌آوری می‌شوند. از قبض‌های قدیمی می‌توان برای ارائهٔ مقایسه‌ای بین مصرف انرژی پیش و پس از EMS استفاده کرد. برق و گاز طبیعی رایج‌ترین شارژهای اندازه‌گیری شده هستند، اگرچه بعضی سیستم‌ها ممکن است بخار آب، نفت خام یا دیگر کاربردهای انرژی، مصرف آب و حتی انرژی‌های به وجود آمده در محل را مورد نظارت خود قرار دهند. منابع انرژی تجدیدپذیر در رشد انشعابی در بازارهای جمع‌آوری دادهٔ EMS مشارکت می‌کنند.
ابزارهای گزارش هدف کار صاحبان و مدیرانی قرار گرفته‌اند که می‌خواهند حسابرسی انرژی و نشر سهام دولتی را به صورت خودکار در آورند. داده‌های مربوط به هزینه و مصرف انرژی شماری از ساختمان‌ها که می‌توانند در این نرم‌افزار جمع‌آوری یا مقایسه شوند نسبت به ارائهٔ دستی گزارش در زمان صرفه جویی می‌کنند.EMS اطلاعات تفصیلی بیشتری از انرژی نسبت به قبض شارژ ارائه می‌دهد؛ مزیت دیگر آن این است که عوامل خارجی از قبیل آب و هوا یا تملک ساختمان بر مصرف انرژی تأثیر می‌گذارد، همین مورد می‌تواند به عنوان بخشی از فرایند گزارش دهی در نظر گرفته شود. این اطلاعات می‌تواند برای در اولویت قرار دادن پیشگامی‌های ذخایر انرژی و متعادل ساختن ذخایر انرژی در برابر هزینه‌های مربوط به سرمایه‌گذاری در زمینهٔ انرژی نیز به کار رود.
اثبات قبض می‌تواند برای مقایسه کردن مصرف انرژی اندازه‌گیری شده از طریق کنتور در برابر قبض به کار رود. هم چنین تحلیل قبض می‌تواند تأثیر هزینه‌های مربوط به انرژی‌های مختلف را نشان دهد، برای مثال تقاضای الکتریکی را با تبدیل به هزینه‌های مصرفی مقایسه می‌کند. بررسی گازهای گلخانه‌ای (GHG) می‌تواند انتشارات مستقیم یا غیرمستقیم گازهای گلخانه‌ای را محاسبه کند، که ممکن است برای گزارش داخلی یا محاسبهٔ سرمایه‌گذاری کربن به کار رود.
ابزارهای نظارتی داده‌های تاریخی و بلادرنگ را پیگیری کرده و به نمایش می‌گذارد. اغلب، EMS شامل ابزارهای محک زنی متنوعی از قبیل مصرف انرژی به ازای هر متر مکعب، عادی کردن هوا یا تحلیل‌های پیشرفتهٔ بیشتری که از آلگوریتم‌های مدل‌سازی انرژی برای شناسایی مصرف غیرعادی استفاده می‌کنند، می‌باشد. ملاحظهٔ زمان دقیق مصرف انرژی که با شناخت غیرعادی همراه است می‌تواند به مدیران امکانات یا انرژی این امکان را بدهد که فرصت‌های ذخیره‌سازی را شناسایی کنند.
ابتکار عمل‌هایی از قبیل تقاضا برای پشم چینی، جایگزینی تجهیزات معیوب، ارتقای تجهیزات ناکارآمد، جداسازی بارهای غیرضروری می‌توانند با استفاده از EMS کشف شود یا هماهنگ شوند. برای مثال، یک انرژی غیرمنتظره در یک زمان خاص هر روز ممکن است نشان دهندهٔ مجموعهٔ نامناسب یا تایمر معیوب می‌باشد. هم چنین این ابزارها می‌توانند برای نظارت و هدف گذاری انرژی به کار رود. EMS از الگوهایی برای تصحیح عوامل متغیر از قبیل هوا استفاده می‌کند آن هم‌زمانی که مقایسه‌های تاریخی برای بررسی تأثیر بقا و کارایی ابتکار عمل‌ها انجام می‌پذیرد. EMS ممکن است زمانی که مقدار مصرف از آستانه‌های پیش تعریف بر مبنای مصرف یا هزینه فراتر رود، هشدارهایی را از طریق پیامک یا ایمیل ارائه می‌دهد. این آستانه‌ها ممکن است مجموعه‌ای از سطوح مطلق یا استفاده از الگوی انرژی برای تعیین مصرف درمواقعی مه به‌طور غیرطبیعی بالا یا پایین است، باشد. اخیراً، تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها به پایگاه هایاصلیبرای EMS تبدیل شدهاند.
تعهد می‌تواند به پاسخ‌های خودکار یا دستی برای داده‌های جمع‌آوری شده یا تحلیل شده، اطلاق می‌شود. سیستم‌های کنترل ساختمان می‌تواند به آسانی به نوسانات انرژی پاسخ دهند همانگونه که سیستم گرمایشی می‌تواند به تغییرات دما واکنش نشان دهد. Demand spikes می‌توانند فرایندهای کاهش قدرت تجهیزات را راه‌اندازی کنند.
هدف دیگر تعهد مرتبط ساختن انتخاب‌های روزانهٔ ساکنین با مصرف انرژی ساختمان است. با به نمایش گذاردن اطلاعات مربوط به مصرف بلادرنگ، ساکنین تأثیر فوری اعمالشان را رویت خواهند کرد. این نرم‌افزار می‌تواند به منظور بهبود ابتکار عمل‌ها برای حفظ انرژی، ارائهٔ توصیه به ساکنین یا پیشنهاد فرومی برای بازخورد بقای آن‌ها به کار رود. برنامه‌های حفظ انرژی مربوط به انسان از قبیل آن‌هایی که از جانبEnergyEducationمی‌توانند در کاهش مصرف و هزینهٔ انرژی بسیار مؤثر عمل کنند. اینکه ساکنین این اجازه را داشته باشند که به تنهایی از مصرف بلادرنگ شان اطلاع داشته باشند می‌تواند مسئول ۷٪ کاهش مصرف انرژی باشد.
سوءتفاهم نمایشنامه‌ای است که در سال ۱۹۴۳ در فرانسهٔ تحت اشغال توسط آلبر کامو نوشته شده‌است. این نمایشنامه بر ایدهٔ پوچی کامو تأکید دارد.
سوءتفاهم، دومین نمایش‌نامهٔ آلبر کامو، در مسافرخانه‌ای در قلب چکسلواکی می‌گذرد، مسافرخانه‌ای که دو زن اداره‌اش می‌کنند؛ مادری پیر و دخترش، مارتا. در آغاز نمایش‌نامه آن دو مشغول صحبت دربارهٔ ورود مسافری تازه هستند که می‌خواهند به او دارو بخورانند و همان شب در دریاچهٔ سد غرقش کنند، درست همان‌طور که با مسافران پیش از او کرده‌اند. اگرچه هویت مسافر بر تماشاگران آشکار است، مادر پیر و دخترش او را به جا نمی‌آورند. او در اصل فرزند مادر و برادر دختر است که بیست سال پیش پسری ولنگار بوده و خانه و کاشانه‌اش را ترک کرده‌است.
سوءتفاهم از لحاظ ساختار بازگشتی است به تئاتر یونان: آن حالت خشک آدمک‌وار دو زن، زنجیرهٔ مرگبار جنایتی که جنایتی دیگر را به دنبال می‌آورد، قتل در درون خانواده، پیشرفت توقف‌ناپذیر و تعدیل‌ناپذیر قصد و نیت نخستین، و درون‌مایهٔ بازشناسی.
این کتاب اول بار با عنوان «سوء تفاهم» توسط جلال آل احمد در سال ۱۳۲۸ به فارسی ترجمه شده‌است.
همچنین ترجمهٔ مکرّر این کتاب به فارسی با همان عنوان «سوء تفاهم» توسط مهوش قویمی، انتشارات آشتیان (۱۳۹۰) و خشایار دیهیمی، نشر ماهی، (۱۳۹۰) منتشر شده‌است.
استان کاتانگا، جنوبی‌ترین و غنی‌ترین استان جمهوری دموکراتیک کنگو از لحاظ منابع طبیعی است. این استان بزرگترین منابع کبالت جهان را دارد و دومین تولیدکننده مس در آفریقا است.جهان - BBC فارسی - مرگ ٢٦ نفر در درگیری‌های نظامی در کنگو - BBC.com
مرکز این استان شهر لوبومباشی است.
یوهانس آلبرخت بلاسکوویتس (۱۰ ژوئیه ۱۸۸۳ – ۵ فوریه ۱۹۴۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی از نیروی زمینی را در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
یوهانس بلاسکوویتس روز ۱۰ ژوئیه سال ۱۸۷۸ در پترسوالده در پروس شرقی به دنیا آمد. در هر دو جبهه جنگ جهانی اول خدمت کرد. از سال ۱۹۳۵ با درجه سرلشکری فرماندهی سپاه ۲ را در اشتتین به مدت ۳ سال بر عهده داشت. بلاسکوویتس جزو افسرانی که با تشکیک در وفاداریشان در سال ۱۹۳۸ کنار نهاده شدند، نبود. با ترفیع به درجه سپهبدی فرماندهی گروه ارتش ۳ در درسدن به او سپرده شد. جنگ با لهستان را «یک وظیفه مقدس» می‌دانست و هیچ اعتراضی نسبت به تهاجم به این کشور نداشت. در تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ ارتش هشتم از گروه ارتش جنوب را فرماندهی می‌کرد. بلاسکوویتس نیروهای لهستانی را در پوزن محاصره و در یورش به ورشو مشارکت نمود. روز ۲۷ سپتامبر نمایندگان لهستان در قرارگاهش با او دیدار و روز بعد قرارداد تسلیم را امضا کردند. پس از این پیروزی، به عنوان فرمانده نیروهای آلمانی در لهستان منصوب گردید؛ با این حال، بیشتر امور توسط عوامل غیرنظامی اداره می‌شد.
با توجه به معترض بودن نسبت به نحوه اداره اراضی تصرف‌شده بلاسکوویتس سال‌های بعدی به حاشیه رانده شد. بدین شکل، هیچ نقشی در تهاجم به فرانسه و شوروی نداشت. سال ۱۹۴۳ یک سپاه را در فرانسه اشغالی فرماندهی کرد. مشارکتی در کودتای ۲۰ ژوئیه علیه هیتلر نکرد و مورد پیگیرد قرار نگرفت. همان سال به فرماندهی گروه ارتش گه برای اداره تمامی نواحی جنوب رود لوآر در فرانسه منصوب شد. با نیروهایش در مقابل پیاده‌سازی متفقین در عملیات "اَنویل" در ساحل ریویرا قرار گرفت. با در اختیار داشتن تنها دو ارتش میدانی ضعیف و برهم‌ریختن خطوط ارتباطی توسط پارتیزان‌ها، وادار به عقب‌نشینی شد. در حین مبارزه یگان خود را تا ناحیه ووژ و خط رود موزل عقب کشید. به هر صورت، با عدم حصول موفقیت در یک ضد حمله زرهی، ماه سپتامبر از مقام خود عزل شد. ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ فرماندهی گروه ارتش "ها" در جبهه کشورهای سفلی را بر عهده گرفت. با سازماندهی مناسب مقاومت سختی در برابر دشمن نشان داد. تا پایان جنگ در هلند در حال مبارزه بود.
بلاسکوویتس پس از جنگ روز ۸ مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای کانادایی درآمد و قرار بر محاکمه او در دادگاه نورنبرگ در سال ۱۹۴۸ بود. با وجود این که بعید به نظر می‌رسید محکوم شود، ۵ فوریه سال ۱۹۴۸ در زندانی در نورنبرگ دست به خودکشی زد و به زندگی خود پایان داد.
میشل توماس (زاده ۳ فوریه ۱۹۱۴–۸ ژانویه ۲۰۰۵)، یک زبان‌شناس با استعداد، استاد زبان و یک سرباز جنگ کهنه‌کار بود. در طی جنگ جهانی دوم، او از چندین اردوگاه کار اجباری نازی‌ها جان سالم بدر برد و بعد از آن به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا پیوست. او سبکی از تدریس به نام «روش میشل توماس» را ابداع کرد یعنی زبان دیگری را یاد بگیرید به روشی که زبان مادریتان را یادگرفتید که به تکنیک «بدون نیاز به نوشتار و بخاطرسپردن» شهرت دارد. او در سال‌های زندگی خود به بیش از ده زبان زنده دنیا تسلط داشت و بیش از ۵۰ سال از عمر خود را صرف آموزش زبان‌های مختلف نمود. او به خاطر آموزش به افراد پولدار و بیشتر ستارگان هالیوود در یادگیری زبان‌های دیگر به شهرت رسید.کتاب‌شناسی میشل توماس ستارگانی همچون مل گیبسون، وودی آلن، سوفیا لورن، دوریس دی، اما تامپسون و باربارا استرایسند کسانی بودند که به آموزش حضوری نزد وی می‌پرداختند. او در سال ۲۰۰۴، از نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نشان شجاعت ستاره نقره‌ای را دریافت کرد. "میشل توماس" بر اثر سکته قلبی در شنبه ۸ ژانویه ۲۰۰۵ در ۹۰ سالگی درگذشت.زندگینامه و آگهی درگذشت میشل توماس
"میشل توماس" زاده ۳ فوریه ۱۹۱۴، در ووچ، لهستان در یک خانواده یهودی که مالک یک کارخانهٔ پارچه بودند، به دنیا آمد. او تنها پسر این خانواده بود و در سن شش سالگی برای فرار از ضد یهودیت مجبور شد به آلمان رفته و با عمه خود زندگی کند. در سال ۱۹۳۸ هنگامی که در وین زندگی می‌کرد، اتریش توسط نازی‌ها اشغال شده و او مجبور می‌شود به فرانسه بگریزد. در هنگام حمله آلمان‌ها، مدت دو سال به نیروی مقاومت فرانسه پیوست. او برای مدت‌ها در اردوگاه‌های اسیران جنگی اسیر بود و توسط گشتاپو به جهت فرارهایش شکنجه می‌شد. در این زندگی پر فراز نشیب او با زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلفی آشنا می‌شود، به طوریکه به خاطر آموزش زبان به ارتشیان آمریکا در فرانسه، در سال ۱۹۹۴ نامزد مدال ستاره نقره‌ای می‌شود (سومین مدال شجاعت برای مبارزان) و سال ۲۰۰۴ در مراسم یادبود جنگ جهانی دوم در واشینگتن، دی.سی. این مدال به او اهدا گردید.میشل توماس-مردی پشت سر این روش - بازبینی در ۸ ژانویه ۲۰۱۴
میشل تا سال ۱۹۸۲ برای ۳۵ سال در لس آنجلس زندگی کرد. در سال ۱۹۷۹ با آلیس برنز ازدواج کرد و آن‌ها صاحب دو فرزند شدند. اما میشل و آلیس در ۱۹۸۲ از یکدیگر جدا شده و میشل به نیویورک نقل مکان کرد.خلاصه کوتاهی از زندگی میشل توماس
چیهو ۳۶۰ نام یک شرکت نرم‌افزاری است که شهرت آن به دلیل انتشار نرم‌افزارهای امنیتی رایگان برای سیستم عامل‌های ویندوز، مکینتاش و اندروید است.http://www.360safe.com |وبگاه قیهو
این شرکت در سال ۲۰۰۵ میلادی در چین بنیان گذاشته شد و به سرعت رشد کرد؛ تا جایی که در انتهای سال ۲۰۱۲ میلادی نرم‌افزار ضدویروس آن برای ویندوز بیش از ۴۵۰ میلیون کاربر و نرم‌افزارهای امنیتی آن برای اندروید بیش از ۲۰۷ میلیون کاربر داشته‌اند.
نسخه ویندوز این ضد ویروس از سه موتور برای شناسایی و حذف ویروس‌ها استفاده می‌کند که یکی از آنها موتور ضد ویروس پرقدرت بیت دیفندر است.
از سال ۱۸۷۸ میلادی تا ۱۹۱۵ میلادی جنوب و جنوب‌غربی قفقاز تحت کنترل روسیه بود. پس از انقلاب بلشویکی، ارتش عثمانی تا حدی کنترل را به دست گرفت، و در ۱۹۱۸ میلادی طبق عهدنامهٔ برست-لیتوفسک این حاکمیت بر منطقه رسمیت یافت. توافق بر این بود که عثمانی حاکم مناطقی خواهد بود که در داخل امپراتوری سال ۱۸۷۸ میلادی قرار می‌گرفتند. با این حال تُرک‌ها سرزمین‌های بیشتری از آنچه مواد عهدنامه مشخص کرده بود تصرف کردند، و جمهوری‌های شوروی گرجی، ارمنی، آذربایجانی را، که در ماه مهٔ ۱۹۱۸ میلادی تأسیس شدند، واداشتند که توافق‌نامۀ باتوم چهارم ژوئن ۱۹۱۸ میلادی را بپذیرند، که معنای آن از دست رفتن سرزمین‌های بیشتری از قلمرو عثمانی و نفوذ بیشتر عثمانی در منطقه بود. سپس از فروپاشی امپراتوری در اکتبر ۱۹۱۸ میلادی بخشی از منطقهٔ تحت کنترل بریتانیا درآمد. بدین سان ارمنیان، به‌طور مشترک با بریتانیا کنترل شهرهایی چون قارص را تا پایان سال ۱۹۲۰ میلادی به دست گرفتند. پس از خروج نیروهای بریتانیا، ارتش تُرک با کمک بلشویک‌ها این سرزمین را باز پس گرفت. به سبب تغییر مدام حدود و مرزها، جمعیت مجبور به نقل مکان بودند، و این تنش زیادی میان قومیت‌ها پدیدآورد که سرانجام به قتل‌عام ختم شد.
نخستین موج قتل‌عام‌ها در سال ۱۹۱۸ میلادی رخ داد. کمی بعد از انقلاب بلشویکی، حزب اتحاد و ترقی امیدوار بود با اشغال قفقاز و آسیای مرکزی به رویاهای پان‌ترکیستی و پان‌اسلامیستی خود، جامهٔ عمل بپوشاند. وهیب پاشا، فرماندهٔ لشکر سوم بعد از سال ۱۹۱۶ میلادی، به رهبران ارمنی اطمینان داد که آتش آرمان پان‌تورانیسم اکنون بیش از پیش شعله‌ور شده‌است:
یکی از راه‌های تحقق این نقشه، به استناد منابع آلمانی، «نابود کرده همه ارمنی‌های باقی‌مانده بود.» در ماه مارس وقتی اخبار قتل‌عام‌های نیروهای تُرک به برلین رسید، دولت آلمان سعی کرد دخالت کند. گزارش‌های افسران آلمانی حاضر در منطقه اقرار کردن که کشتارها به دست نیروهای تحت فرمان برادر اسماعیل انور، یعنی نوری پاشا و عموی او خلیل پاشا انجام شده و با نقض عهدنامهٔ برست-لیتوفسک به قفقاز کشیده شده‌است. ژنرال لاسو گزارش‌هایی در پانزدهم و بیست و سوم مهٔ ۱۹۱۸ میلادی ارسال کرد.
تا بیستم ژوئیهٔ ۱۹۱۸ میلادی، حدود ششصد هزار ارمنی پیش از رسیدن نیروهای تُرک از قفقاز گریختند. ژنرال آلمانی، کرس فون کرسن‌شتاین، که آن زمان در تفلیس بود، می‌نویسد:
خلیل پاشا در خاطراتش تأیید کرده‌است که در این قتل‌عام‌ها نقش داشته‌است. وی می‌نویسد: برای گروهی که خلیل پاشا را مسئول و عامل این قتل‌عام‌ها می‌دانستند. قتل‌عام‌هایی که در آن کم و بیش هر کس خویشاوند، پدر یا برادری از خانواده اش را از دست داده بود، سخنرانی کرده و گفته‌است:
قتل‌عام‌ها در تابستان و پاییز ۱۹۱۹ میلادی نیز ادامه یافت. کاردار عالی آمریکا در ارمنستان، ویلیام ان. هاسکل به قدری از وسعت این کشتارها شوکه شده بود که در شانزدهم اوت هشداری برای رئیس‌جمهور توماس وودرو ویلسون فرستاد، و گفت که: «آمریکا باید از بند دوازدهم اعلامیه صلح‌اش با تُرک‌ها صرف نظر کند، مگر این که مقامات تُرک گام‌های مؤثری در پایان دادن قتل‌عام‌ها در قفقاز بردارند.Gotthard Jäschke. "Ein Amerikanisches Mandat Für Die Türkei ?." -Publication Year: 1963. p:222»
قتل‌عام‌ها در منطقه در سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ میلادی از طرف ارتش تُرک‌ها ادامه یافت. به عبارتی این تداوم سیاست عثمانی، و نیز نتیجه پیشروی‌هایی بود که نیروهای نظامی تُرک‌ها تحت فرمان کاظم قره‌بکر در پاییز ۱۹۲۰ میلادی انجام دادند. اعضای مجلس جدید ترکیه در آنکارا سیاست خود را در قبال ارمنیان تلاشی برای تکمیل کار ناتمام دولت قبلی می‌دانستند. در مجلس نمایندهٔ ارزروم، «صالح افندی» پیشنهاد کرد که ارمنی‌های باقی‌مانده در شرق ترکیه باید به خارج از مرزها منتقل شوند:
«چارلز پی. گرنت» از کمیتهٔ آمریکایی، در مهٔ ۱۹۲۱ میلادی از گیومری گزارش داد که بخش بزرگی از کشته‌شدگان آن سال زنان و کودکان بوده‌اند. وی تعداد کشته‌شدگان را (بین دوازده تا پانزده هزار نفر) تخمین زده بود. منابع روس‌ها اسناد بسیاری دربارهٔ کشتارهای ارمنیان دارند. بلشویک‌ها که ترجیح می‌دادند شاهدان بی‌طرف در منطقه باشند تا روابط خوب‌شان با ناسیونالیست‌های تُرک را حفظ کنند، سرانجام ناگزیر وارد عمل شدند. در تلگرامی به تاریخ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۲۱ میلادی که گئورگی چیچرین وزیر خارجهٔ شوروی به قفقاز فرستاد، گفت که تداوم سیاست سکوت در برابر موضع ارمنیان دیگر ممکن نیست. این خیانت است که بایستیم و نابودی جمهوری شوروی را نظاره کنیم؛ و پیشنهاد داد اقدام‌های لازم انجام شود.Stefanos Yerasimos. "Kurtuluş Savaşı'nda Türk-Sovyet İlişkileri 1917-1923." -Yayın Tarihi:2000-11-01.p:292
یک دائرةالمعارف شوروی به سال ۱۹۶۱ میلادی تعداد قربانیان مناطق تحت اشغال ترک‌ها در جریان جنگ را نزدیک به ۱۹۸٬۰۰۰ نفر عنوان کرده‌است.
یکی از دلایل اصلی این که این قتل‌عام‌ها در قفقاز، که واهاکن دادریان نسل‌کشی کوچک خوانده‌است، بدون مخالفت و اعتراض زیاد انجام شد، انقلاب روسیه بود. تُرک‌ها در روابط شان با بلشویک‌ها توانستند جنگ با ارمنیان را جنگی علیه دولت‌های متفق جلوه دهند، و از این طریق مقاصد خصمانه خود را در قفقاز دور پنهان کنند.
آنکارا وجود اولین جمهوری ارمنستان را بزرگ‌ترین تهدید برای بقای خود می‌دانست. کاظم قره‌بکر گفته‌است که این حکومت در شکل فعلی خود و در آینده همواره عامل بدبختی خواهد بود و به آنکارا پیشنهاد کرد سریع قلمرو ارمنیان را به تصرف خود درآورد.kazım karabekir. "İstiklal Harbimiz." -Yayın Tarihi,2014-03-25.p:670-673/p:900-901 دولت آنکارا روابط خود با جمهوری ارمنستان را طبق قوانین بین‌المللی در وضعیت جنگی تعریف کرد. از آن‌جا که ترکیه هیچ قرار داد صلحی با هیچ‌یک از جمهوری‌های قفقاز آن زمان منعقد نکرده بود. از دید آنکارا جمهوری جدید ارمنستان خطر محسوب می‌شد، نه تنها به این سبب که در پی تصرف شش ولایت ارمنی بود، بلکه همچنین به دلیل پیگیری آرمان ارمنستان بزرگ که حتی کیلیکیه را نیز در بر می‌گرفت. مجلس جدید ایروان در ۲۸ مهٔ ۱۹۱۸ میلادی مصوبه‌ای معروف به «حکم ارمنستان متحد و مستقل» را تصویب کرد که معرف هدف اتحاد و رهایی سرزمین‌های اجدادی در قفقاز دور و امپراتوری عثمانی بود. دستیابی به این هدف با الحاق شش ولایت ارمنی ممکن بود.Hovannisian, Richard G. (1982). The Republic of Armenia.p:323
وزیر امور خارجه احمد مختار در نوامبر ۱۹۲۰ میلادی در مکاتبه‌ای محرمانه به فرماندۀ ارتش شرقی کاظم قره‌بکر گوشزد می‌کند ضرورت بسیار دارد که ارمنیان چه از لحاظ سیاسی و چه فیزیکی نابود شوند؛ ولی اجرای این اصل به قدرت و شرایط سیاسی عمومی ما بستگی دارد.
ارتش ترکیه قفقاز که به ارزروم پس نشسته بود از آغاز سال ۱۹۱۹ به ابتکار فرماندهٔ خود ژنرال کاظم قره‌بکر تبدیل به کانونی برای پرورش فکر انتقام‌جویی می‌شد. چیزی نگذشت که مصطفی کمال آتاترک نیز، که پس از آن رهبر نهضت ملی (ناسیونالیست) شد، به او پیوست. این نهضت زمینه‌های به‌طور کامل آماده‌ای در میان اعضای پیشین حزب «اتحاد و ترقی» پیدا کرد.Burak Sansal. "Turkish War of Independence." -1996–2016, a certified professional tour guide in Turkey
در کنگره‌های حزبی ارزروم (ژوئیهٔ ۱۹۱۹) و سپس سیواس (سپتامبر همان سال) نهضت کمالی مرام ملی‌گرایی افراطی و نژادپرستی خود را که ترکیه جدید به ارث برده بود پیاده کرد. طرفداران نهضت کمالی در آنکارا نخستین دولت دیکتاتوری ناشی از جنگ را در مخالفت با دولت ترکیه مستقر در قسطنطنیه تشکیل دادند.هراند پاسدرماجیان. تاریخ ارمنستان، تهران: انتشارات زرین. صفحه:۵۰۳
آنگاه که زمامداران دولت قسطنطنیه (داماد فرید پاشا و سپس مارشال عزت پاشا) آمادگی خود را برای قبول واگذاری مناطق باسن (روستای ارمنستان) و وان به دولت اولین جمهوری ارمنستان اعلام کرده بودند، ولی دولت ناسیونالیستی آنکارا نه تنها از قبول هر گونه واگذاری ارضی استنکاف ورزیدند بلکه مدعی اشغال مجدد قارص و اردهان نیز شدند.آوتیس آهارونیان، از سارداراباد به سور و به لوزان، چاپ ۱۹۴۳ باستن. صفحه: ۱۱۶ و ۱۱۸