moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اما در سال ۲۰۲۱ او با بازی در فیلم‌های shyam singha roy و love story مورد تحسین همگان قرار گرفت، به طوری که برای هر دو فیلم نامزد جایزه فیلم فیر جنوب شد که برای بازی در love story به او تعلق گرفت و همچنین بهترین بازیگر زن از دیدگاه منتقدین که برای فیلم shyam singha roy به او داده شد. اما بازهم به نامزدی در جشنواره siima راضی شد و دستش به جایزه نرسید.
این تنها بار در تاریخ جشنواره فیلم فیر هست که یک بازیگر زن در یک سال هم جایزه بهترین بازیگر زن و هم جایزه بهترین بازیگر زن از نگاه منتقدین را برنده می‌شود.
در ابتدای سال ۲۰۲۲ سای با بازی در فیلم virata parvam باری دیگر هنر بازیگری اش را به رخ همگان کشید و بازهم همچون سال قبل بهترین اجرای سینمای تلوگو را از آن خود خواهد کرد، طبق معمول سال‌های اخیر بهترین بازیگر زن سینمای تلوگو خواهد شد.
در ادامه سال ۲۰۲۲ اما سای پالاوی بازی در نقش معلمی که پدر۶۰ ساله اش به جرم تجاوز به یک دختر بچه دستگیر می‌شود، می‌درخشد و برای باری دیگر در چند سال اخیر ثابت می‌کند که بهترین بازیگر زن حال حاضر جنوب هند است، بازی او در گارگی بدون شک جزو بهترین نقش آفرینی‌های دو دهه اخیر از بازیگران زن جنوب است و همچنین بهترین عملکرد او تا به این‌جا که موجب تحسین همگان نیز شد و جایزه ananda vikatan که مختص سینمای تامیل است و همچنین جایزه انجمن منتقدین هند را با شکست دادن آلیا بات مال خود کرد.
اینطور که به نظر می‌رسد سای پالاوی در جشنواره فیلم فیر امسال هم سینمای تلوگو و هم تامیل را تحت تأثیر خود قرار دهد و جوایز بسیاری بگیرد.
زَکِستان، با نام رسمی جمهوری زکستان، ریزکشوری در شهرستان باکس الدر، ایالت یوتای آمریکا است، که توسط رئیس‌جمهور خودخوانده زک لندزبرگ در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ ایجاد شده‌است.
زک لندزبرگ، مجسمه‌سازی ساکن بروکلین است، که زمین زکستان را در ژوئیه ۲۰۰۵ به مبلغ ۶۱۰ دلار خریداری کرده‌است. مساحت زکستان بین ۲ تا ۴ آکر است و نزدیک‌ترین شهر به آن که در ۶۰ مایلی است، مونتلو، نوادا می‌باشد.
سارا دی ریمر کناوس (۲۴ سپتامبر ۱۸۸۰–۳۰ دسامبر ۱۹۹۹) یک ابرصدساله آمریکایی بود که معروف به پیرترین انسان با عمر تأیید شده در ایالات متحده آمریکا و همچنین توسط رکوردهای جهانی گینس به عنوان پیرترین فرد زندهٔ جهان از تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۹۸ تا زمان مرگش شناخته شد.
سارا دی ریمر کناوس در ۲۴ سپتامبر ۱۸۸۰ در هالیوود، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۰۱ با آبراهام لینکن کراوس ازدواج کرد. تنها فرزند آنها، کاترین در سال ۱۹۰۳ به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۵ در ۱۰۱ سالگی درگذشت. شوهر سارا کراوس در سال ۱۹۶۵ در ۸۶ سالگی درگذشت. او در ۱۱۶ سالگی به عنوان دارنده جدید ثبت ملی طول عمر ایالات متحده شناخته شد. قبل از مرگ وی، شش نسل زنده از وی وجود داشت.
سارا کناوس در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۹ به علت مرگ طبیعی در خانهٔ خود درگذشت.
خوزه لوئیس براون (; زاده – درگذشته ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
وی همچنین در آرژانتین بازی کرده‌است و با این تیم فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ شده است. او یکی از گلزنان آرژانتین در دیدار نهایی و پیروزی برابر آلمان غربی بود.
زیبایی () یک نقاشی رنگ روغن اثر هنرمند روسی بوریس کوستودیف است. اندازه این نقاشی ۱۴۱ در ۱۸۵ سانتی‌متر است و هم‌اکنون در نگارخانه ترتیاکوف قرار دارد.Красавица, Кустодиев, 1915 at muzei-mira.com مدل این نقاشی بازیگر تئاتر هنری مسکو، فاینا شوچنکو، است.How Faina Shevchenko Broke Chalyapin’s Heart . Как Фаина Шевченко разбила сердце Федору Шаляпину 7 ноября 2012 "Vechernyaya Moskva".
در این نقاشی یک زن برهنه و چاق به‌تصویر کشیده شده که روی تخت، در اتاقی با کاغذ دیواری گلدار نشسته است.
سانبتسوشو سازمان نظامی پادشاهی کره بود. همچنین به عنوان سپاه خصوصی رژیم نظامی گوریو بعضی اوقات در اختیار شخصی قرار می‌گرفت که قدرت را در دست داشت و به عنوان یک نیرو مسلح برای ترور دشمنان سیاسی و کودتا مورد استفاده قرار می‌گرفت. در هنگام حمله مغول به کره به یک ارتش ملی واقعی تبدیل شد.
سان بتسو شو به معنای نیروهای ویژه انتخاب شده بود و از یگان ویژه شب که برای جلوگیری از سرقت و تأمین امنیت در زمان شب در پایتخت تأسیس شده بود، نشات گرفته‌بود. این یگان سپس به دو واحد تقسیم شد، واحد ویژه چپ و واحد ویژه راست.
بعداً وقتی تعدادی از سربازان توسط مغولان به اسارت درآمدند و متعاقباً فرار کردند، آنها واحد سوم را تشکیل دادند و این سه واحد به‌طور جمعی به عنوان سانبتسوشو شناخته شدند. سانبتسوشو هم عملکردهای پلیس و هم ارتش را انجام می‌داد اما سانبتسوشو در عین حال ارتش خصوصی خانواده چو نیز بود. سانبتسوشو با فروپاشی رژیم نظامی چو، منحل شد. سانبتسوشو در سال ۱۲۷۰ کودتا کرد تا در مقابل جاه‌طلبی شدید دولت اعتراض کند. سانبتسوشو توسط اتحاد گوریو-مغول در سال ۱۲۷۳ نابود شد.
کهکشان مثلث یا کهکشان سه‌گوش یا مسیه ۳۳ یا ان‌جی‌سی ۵۹۸ یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سه‌سو است.
سومین کهکشان بزرگ مارپیچی آن هم در میان کهکشان‌های گروه مرکزی، کهکشان مثلث است که نسبت به کهکشان آندرومدا و راه شیری بسیار کوچک‌تر است. این کهکشان که حدود ۳ میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد در آسمان زمین در فاصله بسیار نزدیکی به آندرومدا قرار دارد. به طوری که دانشمندان گمان می‌کردند که شاید این کهکشان یکی دیگر از اقمار کهکشان آندرومدا بعد از مسیه ۱۱۰ و مسیه ۳۲ باشد. با وجود فاصله نسبی به زمین و فشردگی این کهکشان از روی زمین کهکشان مثلث کم سو و محو و مات به نظر می‌آید. دلیل این امر این است که حدود ۱۰ ٪ ستاره‌های کهکشان راه شیری در راستای دید ما نسبت به کهکشان واقع شدند و نور همین تعداد ستاره باعث شده که نور کهکشان پراکنده شده و به‌طور متمرکز به زمین نمی‌رسند.
این کهکشان سومین کهکشان بزرگ در گروه محلی است و ۵۰۰۰۰ سال نوری قطر دارد.
کهکشان مثلث دورترین جسمی است که می‌توان آن را با چشمان غیرمسلح رصد کرد و تخمین زده می‌شود حدود ۴۰ میلیارد ستاره در آن قرار دارند. در حالی که این رقم برای کهکشان راه شیری ۲۰۰ میلیارد و برای کهکشان آندرومدا ۴۰۰میلیارد ستاره است. در این کهکشان ستاره زایی شدیدی در جریان است بنابراین نواحی تازه زا و متراکمی در این کهکشان یافت می‌شود. در ضمن سحابی ان جی سی ۶۰۴ که دومین رتبه را در بزرگی و عظمت در بین سحابی‌های ستاره زا را کسب کرده و جرمی معادل ۴۰ برابر سحابی شکار چی و ۶۰۰ برابر این سحابی درخشندگی دارد.
جیم هاپر ، یک شخصیت خیالی داستانی در سریال اینترنتی آمریکایی علمی–تخیلی و ترسناک "چیزهای عجیب"، محصول نت‌فلیکس است. این شخصیت توسط خالقان سریال چیزهای عجیب، یعنی مت و راس دافر که به برادران دافر شهرت دارند خلق شده‌است و دیوید هاربر، بازیگر آمریکایی ایفاگر این نقش است. هاپر، کلانتر شهر کوچک هاوکینز است که بعد از گم شدن پسر جوانی به اسم ویل بایرز، مسئول یافتن او می‌شود و در این مسیر، رویدادهایی رخ می‌دهد که برای همیشه زندگی وی را تغییر می‌دهد. موسیقی موردعلاقه او، ترانه «دیگر در اطراف جیم خرابکاری نکن» اثر جیم کروچی است که در قسمت سوم از فصل دوم و قسمت دوم از فصل سوم سریال پخش شده است.
شخصیت جیم هاپر و بازی دیوید هاربر با استقبال خوبی از سوی منتقدان و تماشاگران مواجه شد. هاربر برای عملکرد خود در هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب، نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سریال درام شد. او این افتخار را در شصت و نهمین جوایز امی ساعات پربیننده و همچنین هفتادمین دوره همین جوایز تکرار کرد.
آلیس یک نقاشی رنگ روغن اثر آمادئو مودیلیانی است. این نقاشی در سال ۱۹۲۸ به نگارخانه ملی دانمارک اهدا شد و تا امروز در آن‌جا نگهداری می‌شود.
ماریه کتنرووا (؛ – ) بازیکن تنیس روی میز اهل چکسلواکی بود.ITTF Hall of Fame ماریه کتنرووا در وبگاه etthof.org
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱۲ مدال برنز شده‌است.
به دنبال گریس یک فیلم عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی دیوید لی کانینگهام است. از بازیگران این فیلم می‌توان به رایان پاتر، مت دیلون، جیمز کاویزل و الیویا ریچی اشاره کرد. این فیلم در ۱۷ اوت ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد.
داستان در دهه ۱۹۲۰ در هاوایی در جریان است. یک جوان عاشق دختری می‌شود که از سطح و طبقه بالاتر اجتماعی نسبت به او برخوردار است و تلاش می‌کند تا به این عشق ممنوعه برسد.
نوبوهیکو هاسگاوا (; ۵ مارس ۱۹۴۷ – ۷ نوامبر ۲۰۰۵) بازیکن تنیس روی میز اهل ژاپن بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
سیریل تریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آنژه، شارلوا، استوا بخارست، اندرلشت، کیه‌وو، اودینزه، فیورنتینا و کالیاری اشاره کرد.
بایزون () یا بایزونلا منطقه ترکیبی اشغال شده مشترک هنگام جنگ جهانی دوم و آلمان تحت اشغال متفقین بود که تحت اشغال پادشاهی متحد و ایالات متحده آمریکا در ژانویه ۱۹۴۷ بود و در اول اوت ۱۹۴۸ منطقه اشغالی فرانسه نیز به آن ضمیمه شد تا به منطقه سه‌گانه موسوم به (Trizone) تبدیل شود که البته به مزاح آن را ترایزونسیا (Trizonesia) می‌خواندند. متعاقباً در ۲۳ مه ۱۹۴۹ به جمهوری فدرال آلمان تبدیل شد که معمولاً به آلمان غربی موسوم است.
نقره طلاپوش یا نقره مذهب نقره‌ای (نقره خالص یا نقره استرلینگ) است که روی آن را طلاکاری کرده‌اند. بیشتر اشیای بزرگی که در طلاسازی ساخته می‌شوند و به نظر طلا می‌رسند در حقیقت نقره طلاپوش هستند، به عنوان مثال بیشتر جوایز ورزشی (شامل مدال‌ها مثل مدال‌های طلایی که در همهٔ بازی‌های المپیک پس از ۱۹۱۲ داده شده‌اند.German Olympic museum website and Beijing 2008 Appendix 8 ) و بسیاری از جواهرات تاج اشیایی نقره طلاپوش هستند. جدای از اینکه مواد خام بسیار ارزانتر از طلای جامد هر چند قیراطی بدست می‌آیند، اشیای بزرگ نقره طلاپوش هم در صورت بلند کردن به میزان قابل توجهی سبکتر و همچنین با دوام‌تر از طلا هستند. (طلا حتی از سرب سنگین‌تر است و به آسانی شکل گرفته و خم می‌شود). برای اشیایی که جزئیات پیچیده‌ای دارند، طلاکاری نیاز به تمیز کردن و جلا دادن را به شدت کاهش داده و بنابراین خطر آسیب را کاهش می‌دهد. نقرهٔ طلاکاری نشده اکسیده شده و به جلا دادن مداوم نیاز خواهد داشت، طلا اصلاً اکسیده نمی‌شود.
اجسام نقره طلاپوش از زمان‌های قدیم بسیار قدیم در سراسر اوراسیا با استفاده از انواع تکنیک‌های طلاکاری ساخته شده‌اند، و یک تکنیک طلاکاری متمایز توسط اینکاها در دوران دوران پیشاکلمبی توسعه یافت. در ادیسهٔ هومر روکش‌کاری، تا کردن یا چکش‌کاری روی ورقه طلای نازک ذکر شده‌است. (Bk vi، 232)"And as when a man overlays silver with gold, a cunning workman whom Hephaestus and Pallas Athena have taught all manner of craft, and full of grace is the work he produces, even so the goddess shed grace upon his head and shoulders" from this translation
فاینا واسیلیونا شوچنکو (؛ – ) هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان لنین، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و مدال دفاع از قفقاز شده‌است.Фаина Васильевна Шевченко. Biography at the Moscow Art Theatre site
ورزشگاه السلام () یا ورزشگاه تولید نظامی قاهره ()، یک ورزشگاه چند منظوره است که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شود و دارای ظرفیت کامل ۳۰٬۰۰۰ نفر است. این ورزشگاه محل اصلی بازی‌های تیم باشگاه فوتبال الانتاج الحربی در لیگ برتر فوتبال مصر است. ورزشگاه همچنین گاهی اوقات میزبان بازی‌های خانگی الاهلی است.Military Production, Egypt worldstadiums.com این ورزشگاه در سال ۲۰۰۹ ساخته شده‌است و در جریان مسابقات جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۰۹ میزبان گروه B بود. این ورزشگاه همچنین میزبان مسابقات گروه D در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹ در مصر بود.
پوریا نوری (زادهٔ ۱۳۷۰) مستندساز، عکاس سینما و تئاتر است. او همچنین از اعضای اصلی انجمن عکاسان ایران و انجمن مستندسازان است.
کار اصلی او عکاسی و مستندسازی است. عکاسی را به‌صورت خودآموز یادگرفت و از ۱۷ سالگی کارش را به عنوان عکاس خبری هنری آغاز کرد و سپس در فیلم‌ها و نمایش‌های حرفه‌ای ادامهٔ فعالیت داد و با سن کم‌اش محبوبیت در بین اهالی هنر پیدا کرد.
مصطفی عزیزی، فیلمنامه‌نویس؛ پوریا نوری در زندگی رنج‌هایی کشید و مسیر پر سنگلاخی طی کرد که باعث شد او را به حاشیه‌های پر درد جامعه کشاند و از عکاسی برای سینما و نمایش، به مستندسازی هم روی آورد تا در آستانه سی‌سالگی کارنامه پرباری برای خود تدارک دیده باشد.
او در مکتب توران میرهادی پرورش یافته و تلاش کرده‌است درد بزرگ خود را تبدیل به کاری بزرگ بکند.
پوریا نوری خرداد ۱۴۰۱ پس از تهدید سینماگران امضا کننده بیانیه «تفنگت را زمین بگذار»، به امضا کنندگان این بیانیه پیوست. مسعود کیمیایی، هانیه توسلی، ترانه علیدوستی، نازنین فراهانی، پگاه آهنگرانی، مرضیه وفامهر، امین جعفری، مانی حقیقی، مسعود کرامتی و کیارش اسدی‌زاده از دیگر امضا کنندگان این بیانیه بودند.
بهار سال ۹۳ پوریا نوری به همراه محمد نوری‌زاد، کارگردان و فیلم نامه‌نویس پس از خروج از آرامگاه حافظیه توسط مأموران بازداشت شد.
پوریا نوری ساعاتی بعد آزاد شد و محمد نوری زاد هم ۴۸ ساعت پس از این دستگیری آزاد شد.
پوریا نوری در جریان اعتراضات گلستان هفتم و برای پیگیری وضعیت مادر و برادرش در یک اسفند ۹۶ بازداشت شد. چندی بعد به دلیل وضعیت وخیم جسمی در اثر ضرب و شتم شدید و نیاز فوری به عمل جراحی و درمان شکستگی گونه و فک و چند دندان موقتاً آزاد اما سریعاً دوباره دستگیر شد.
او سرانجام از سوی دادگاه انقلاب به دو سال زندان محکوم شد، حکمش در دادگاه تجدید نظر به ۸ ماه حبس تقلیل یافت و ۲۶ مهر ۹۷ از زندان تهران بزرگ (فشافویه) آزاد شد.
او به همراه کسری نوری، امیر نوری و مادرشان شکوفه یداللهی در مجموع به تحمل ۲۵ سال حبس تعزیری و ۶ سال محرومیت از فعالیت‌های رسانه‌ای و اجتماعی محکوم شدند.
بر اساس تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، ستاره اسکندری و امیرحسین صدیق از بازیگران سرشناس ایرانی پس از آزادی به دیدن او رفتند که این دیدار موجب انتقادات تند رسانه‌هایی چون روزنامه هفت صبح، روزنامه کیهان، روزنامه جوان و خبرگزاری فارس از این دو بازیگر سینما و تلویزیون شد.
بختیار آرتایِف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قزاقستان است.Bakhtiyar Artayev sports-reference.comبختیار آرتایف در وبگاه olympiandatabase.com
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ اشاره کرد.
ثرور (Thrór) ( - 2790) پادشاه قوم دورین بود. زندگی او ترکیبی از موفقیتی بزرگ و فاجعه ای ویرانگر بود.وی در ارد میترین (کوههای خاکستری) ، به عنوان فرزند ارشد داین اول به دنیا آمد . برادرانش فرور و گرور نیز در آنجا به دنیا آمدند.
هنگامی که پدرش در سال 2589 توسط یک اژدهای یخی کشته شد. ،ثرور به عنوان فرزند ارشد به پادشاهی رسید .برادرش فرور نیز توسط اژدها کشته شد.
در سال بعد ثرور و بسیاری از مردمش کوه های خاکستری را وداع گفتند و به سوی اره بور عازم شدند . در اره بور مردم او را پادشاه خواندند و پادشاهی دوباره ای را شروع کردند. با این حال تعدادی از مردم دورین به دنبال برادر ثرور یعنی گرور راهی تپه های آهنین شدند.
پسر ثرور ، تراین دوم ، و نوه هایش در دوران پادشاهی وی در اره بور به دنیا آمدند. در آنجا مردم دورین به شدت ثروتمند شدند ، اما موفقیت آنها توجه اژدهای قدرتمندی به نام اسماگ را جلب کرد. اسماگ در سال 2770 به اره بور حمله کرد و پس از کشتن بسیاری از مردم ، آنجا را به اشغال خود درآورد .با این حال ثرور ، تراین ، نوه هایش و چندی از مردمش موفق به فرار شدند.
پس از آن ثرور و مردمش در خارج از سرزمینشان سرگردان شدند و به طور وحشتناکی فقیر و بی سرپناه شدند. در 2790، زمانی که آنها در دانلند زندگی می کردند ،ثرور قصد سفر به موریا را کرد و به همراه نار بدانجا سفر کرد اما پیش از سفر نقشه و کلید راه مخفی اره بور به همراه آخرین حلقه ی دورفی را به پسرش داد.ثرور در آنجا توسط آزوگ حرمت شکن اسیر شد که او را شکنجه و سرش را قطع کرد. جسد وی از دروازه شرقی بیرون انداخته شد ، و روی سر او نوشته شده بود این شروع جنگ دورف ها و اورک ها است.
"تالکین نام ثرور را" از کوتوله های نورس کهن به نام "órór" ، به معنای "شکوفایی" ، مشتق به "سعادت Thrór" بدست آورد. John D. Rateliff (2005), "The History of the Hobbit", volume 2 "Return to Bag-End", Appendix III 'The "Dvergatal"; .
ثرور در فیلم "هابیتکه توسط" پیتر جکسون کارگردانی شد و توسط جفری توماس به تصویر کشیده شده است اما او در آن صحبت نمی‌کند. در این نسخه ، آزوگ او را در نبرد ازانولبیزارسر می زند.
یرماخان ابراهیموف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قزاقستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
طراحی مفهومی مرحله اولیه فرآیند طراحی و خلق یک اثر است که در آن رئوس مطالب از عملکرد و شکل چیزی بیان می‌شود. این شامل طراحی تعامل، تجارب، فرآیندها و استراتژی‌ها است. این بخش از طراحی شامل درک نیازهای مردم و چگونگی پاسخگویی آنها با محصولات، خدمات و فرآیندها است. آثار متداول طراحی مفهومی، طرح‌ها و مدل‌های مفهومی هستند.
یوری ملنیچنکو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر فرنگی اهل قزاقستان بود.Yury Melnichenko . sports-reference.com
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
الکساندر پاریگین (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۷۳) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل قزاقستان بود."1996 Summer Olympics – Atlanta, United States – Modern Pentathlon" "databaseOlympics.com" (Retrieved on April 15, 2008)
سریک ساپییِف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قزاقستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
آرشیویست یا بایگان یک حرفه ای در حوزه اطلاعات است که وظیفه ارزیابی، جمع‌آوری، سازماندهی، کنترل، حفاظت و دادن دسترسی به سوابق و بایگانی‌های‌های مشخص و دارای ارزش نگه داری را بر عهده دارد. سوابق نگهداری شده توسط بایگانی می‌تواند شامل انواع مختلفی از نامه‌ها، دفتر خاطرات، سیاهه‌های مربوط، اسناد شخصی، اسناد دولتی، صداهای ضبط شده، تصاویر، پرونده‌های دیجیتالی یا سایر اشیاء فیزیکی باشد.
همان‌طور که ریچارد پیرس-موسی نوشت:
تعیین اینکه سوابق چه ارزش پایداری دارند می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. بایگانی کنندگان همچنین باید پیشینه‌هایی را انتخاب کنند که هزینه‌های ذخیره‌سازی و نگهداری، به علاوه هزینه‌های نیروی انسانی، توضیحات و خدمات مرجع را توجیه کند. این تئوری و کار علمی که زیر آداب بایگانی گرفته‌است، علم بایگانی نامیده می‌شود.
شایع‌ترین مشاغل مرتبط با آرشیو به کتابداران، موزه داران و مدیران سوابق تعلق دارد. شغل بایگانی متمایز از کتابدار است. این دو شغل دارای دوره‌های آموزشی جداگانه و پیرو اصول جداگانه و مجزا هستند و توسط سازمان‌های حرفه ای جداگانه ای ارائه می‌شوند. به‌طور کلی، کتابدار تمایل دارد که به رسانه‌های منتشرشده رسیدگی کند (جایی که ابرداده‌هایی مانند نویسنده، عنوان و تاریخ انتشار منابع مشخص و به صورت استاندارد ارائه می شودند)، در حالی که بایگانی با رسانه‌های منتشر نشده (که دارای چالش‌های مختلف مانند مشخص نبودن فراداده هستند) سر و کار دارد.
علاوه بر این، از آنجا که سوابق بایگانی غالباً منحصر به فرد هستند، برخی آرشیویست‌ها ممکن است به همان اندازه که به محتوای اطلاعاتی منابع توجه می‌کنند، به حفظ و نگهداری از حامل‌های اطلاعاتی (یعنی سندهای فیزیکی) توجه کنند. در این رابطه، برخی معتقدند که بایگانی ممکن است بیشتر با متصدی موزه مرتبط باشد تا کتابدار.
شغل بایگانیست نیز غالباً از مشاغل مدیر سوابق متمایز می‌شود، اگرچه در این مورد، تمایز کمتر مطلق است: بایگانی غالباً مربوط به پرونده‌هایی است که شایسته حفظ دائمی هستند، در حالی که مدیر سوابق بیشتر به سوابق دارای اهمیت اداری فعلی اهمیت می‌دهد. به همین دلیل، وظایف موقعیت برای هر شغل می‌تواند به راحتی در هم تنیده شود، به ویژه اگر هر دو شغل در یک مؤسسه حضور داشته باشند.
وظایف بایگانی شامل به دست آوردن و ارزیابی مجموعه‌های جدید، ترتیب و توصیف سوابق، ارائه خدمات مرجع و حفظ مواد می‌باشد. در ترتیب سوابق، بایگانی کنندگان دو اصل مهم را به کار می‌گیرند: ترتیب و منشأ.
سپاه حفاظت مرزی () یک تشکیلات نظامی لهستانی بود که در سال ۱۹۲۴ برای حفاظت مرزهای شرقی لهستان در برابر تعدی‌های نیروهای شوروی و مقابله با راهزنان محلی تشکیل شد. حفاظت از باقی مرزها به عهده مرزبانی لهستان بود.
سپاه محافظت مرزی جزوی از سازمان رزم نیروی زمینی لهستان بود اما به جای وزارت دفاع ملی، مستقیماً از وزارت کشور دستور می‌گرفت. این سپاه متشکل از ۶ تیپ و ۵ هنگ بود که هر یک وظیفه حفاظت ناحیه‌ای خاص را بر عهده داشتند و نهایتاً با سقوط لهستان در سال ۱۹۳۹ این سپاه نیز منحل گشت.
با پایان جنگ لهستان-شوروی مرزهای شرقی کشور تازه تأسیس لهستان از لتونی در شمال تا پادشاهی رومانی در جنوب امتداد داشت. در این نواحی علی‌رغم انعقاد معاهده صلح با شوروی، هنوز به صورت مداوم خرابکاران کمونیست یا راهزنان محلی با عبور از مرز اقدام به خرابکاری و غارت می‌کردند و نیروهای انتظامی محلی توان لازم برای مقابله با همه آن‌ها را نداشتند. در سال ۱۹۲۴ خرابکاران شوروی با عبور از مرز به شهر سئوپتسی که در ۲۰ کیلومتری قرار داشت حمله کرده و آن را غارت کردند. پس از این واقعه ووادیسواف سیکورسکی که وزیر دفاع وقت لهستان بود درخواست کرد که با توجه به ناتوانی قوای پلیس محلی بهتر است که کنترل و حفاظت از مرزهای شرقی به نیروی زمینی لهستان واگذار گردد.
در یکی از گزارش‌های واقعه آمده بود که ارتش منتظر عکس‌العمل پلیس و پلیس منتظر عکس‌العمل ارتش بود. برای جلوگیری از این سردرگمی در ۸ اوت هیئت وزیران اعلام کرد که نیروهای مخصوصی از پلیس را نظامی کرده تا از مرزهای شرقی مراقبت نمایند. علاوه بر آن مبالغ هنگفتی صرف ساخت استحکامات در شرق شد که میزان آن تا نوامبر همان سال به سه و نیم میلیون زلوتی می‌رسید. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۴ این واحد جدید به صورت رسمی و با نام سپاه حفاظت مرزی آغاز به کار کرد.
در نوامبر ۱۹۲۴ سه تیپ اولیه در وولین و پولشه مستقر گشتند. دو تیپ بعدی در آوریل ۱۹۲۵ وارد جنوب پولشه و گالیسیا شدند. در مارس ۱۹۲۶ نیز شش تیپ بعدی در مرز با لیتوانی و لتونی قرار گرفتند. سپاه حفاظت مرزی در مجموع دارای ۲۴ گردان پیاده‌نظام و ۲۰ جوخه سواره نظام بود.
سربازان سپاه حفاظت مرزی ترکیبی از شیوه‌های رزم ارتش، مرزبانی و پلیس را در کنار هم یادمی‌گرفتند. عملیات آن‌ها در مرز نیز نه منحصر به گشت‌زنی که شامل شناسایی، کمین و جمع‌آوری اطلاعات بود. تنها در سال اول سپاه حفاظت مرزی ۵۰۰۰ نفر که قصد عبور غیرقانونی از مرز را داشتند دستگیر کرد و در ۸۹ درگیری مسلحانه با راهزنانی که عمدتاً از شوروی وارد خاک لهستان می‌شدند شرکت داشت. سربازان این یگان به دقت مورد بررسی قرار می‌گرفتند تا روحیه و مهارت‌های بالایی داشته باشند. تمامی داوطلبان ورود به سپاه حفاظت مرزی باید پیش‌تر در ارتش خدمت کرده و در آنجا آموزش‌های اولیه را کسب کرده باشند، عمده نیروهای این یگان اهالی استان‌های غربی و از آلمانی‌های ساکن لهستان بودند.
در ژوئن ۱۹۲۹ سازمان سپاه حفاظت مرزی مورد تغییراتی قرار گرفت. شش هنگ جدید ایجاد گشتند و هنگ‌های پیشین نامشان تغییر کرد. تا پیش از این هر تیپ در قسمتی از مرز لهستان قرار داشت و هنگ‌های آن در استحکامات مختلف آن ناحیه قرار داشتند. در تقسیم‌بندی جدید این هنگ‌ها به گروهان‌های مختلفی تقسیم شدند که هر یک در استحکامات کوچک‌تری قرار داشتند. تمامی نیروهای پشتیبانی شامل واحد مهندسی، توپخانه و سواره نظام نیز در خط دوم دفاع به عنوان نیروهای ذخیره استفاده می‌گشتند.
در سال ۱۹۳۷ سپاه حفاظت مرزی بار دیگر تجدید سازمان گشت. سه تیپ آن به هنگ تبدیل گشتند و یک هنگ نیز به دو گردان تقسیم شد. در ادامه چند واحد جدید تأسیس گشتند و به سازمان رزم سپاه حفاظت مرزی اضافه شدند. در سال ۱۹۳۷ سپاه حفاظت مرزی شامل سه تیپ و هفت هنگ بود که در مجموع ۳۲ گردان پیاده‌نظام و ۲۱ جوخه سواره‌نظام را تشکیل می‌دادند. با نزدیک شدن جنگ و افزایش بحران در چکسلواکی مرزهای جنوبی لهستان نیز مورد خطر قرار گرفتند. برای مقابله با این تهدیدات در سال ۱۹۳۹ دو هنگ جدید و سه تیپ کوهستانی ایجاد شدند.
در مارس سپاه حفاظت مرزی در حداکثر توان خود قرار داشت اما به زودی تعداد زیادی از واحدها از این سپاه منفصل و برای کمک به مرزهای غربی ارسال گشتند. در ابتدا ۴ هنگ پیاده‌نظام و بیشتر توپخانه به ناحیه ووچ ارسال شدند و مدتی بعد هنگ‌های سواره‌نظام نیز به ایشان پیوستند. در آوریل سه هنگ دیگر به ورشو و در ماه مه یک هنگ به هل گسیل شدند. به جای این نیروهای منفصل شده واحدهای جدید از سربازان بسیج شده در مرزهای شرقی تشکیل گشت که اکثراً بدون تجربه و آموزش کافی و بدون هیچ سلاح سنگینی بودند.
در ۳۰ اوت فرمان رسمی بسیج شدن سپاه حفاظت مرزی صادر گشت و ویلهلم اورلیک روکمان به عنوان فرمانده آن معین گشت. مطابق برنامه‌های لهستان برای جنگ پیش رو سپاه حفاظت مرزی ستون فقرات نیروهای ذخیره لهستان محسوب می‌گشت.
در جنگ با آلمان نیروهای سپاه حفاظت مرزی در نبردهایی مانند نبرد ونگیرسکا گورکا شرکت داشتند. در ۱۷ سپتامبر و آغاز تهاجم شوروی به لهستان از سمت شرق سپاه حفاظت مرزی تنها ۲۵ هنگ در شرق داشت که به هیچ وجه نمی‌توانستند در مقابل نیروهای شوروی مقاومت کنند. از همین رو فرمانده کل قوای لهستان، ژنرال ادوارد ریدز-اشمیگوی به آن‌ها دستور داد تا بدون درگیری عقب‌نشینی کنند. در این میان اما درگیری‌های کوچکی مانند نبرد شاتسک در ۲۸ سپتامبر و نبرد ویتیچنو در ۱ اکتبر میان طرفین درگرفت.
نماینده تام‌الاختیار () معانی مختلفی دارد، اما در عنوان به کسی گفته می‌شود که از «اختیار کاملی» برخوردار است. به‌طور ویژه، این اصطلاح معمولاً به دیپلماتی گفته می‌شود که به نمایندگی از یک دولت دارای اختیارات کامل برای تصدی مثلاً عنوان سفیراست. به عنوان صفت درنظر بگیریم در خصوص یک دستورالعمل یا تکالیف یا غیرو تام‌الاختیار است - یعنی اعطای اختیار کامل.
قبل از دوران سرعت در ارتباطات و نقل و انتقال سریع که اساساً ارتباط تا اواسط قرن ۱۹ توسط تلگراف و سپس رادیو انجام می‌شد، اختیاراتی که برای ماموریت‌های دیپلماتیک اعطا می‌شد شامل اختیارات کامل بود و نماینده دولت، نماینده تام‌الاختیار در مذاکرات با کشور میزبان بود. به‌طور متعارف، هرگونه پیش‌نویس یا توافقی که با نماینده تام‌الاختیار منعقد می‌شد، منطبق با سیاست بود و توسط دولت متبوع به رسمیت شناخته می‌شد. از آن پس عنوان سفیر تام‌الاختیار مصطلح شد.
خارج از اجازه‌های دیپلماتیک، به برخی از مدیران اختیارات تام داده می‌شد. دولتهای مرکزی گاهی اوقات اعطای قدرت را (بطور رسمی یا حقوقی) به والیان سرزمین اعطاء می‌کردند. این امر به احتمال زیاد در شرایط بعد مسافت و دوری از سرزمین اتفاق می‌افتاد، که در نتیجه حفظ و اجرای سیاست‌ها، قوانین و ابتکارات را برای دولت مرکزی غیرممکن می‌ساخت.
حتی در دوران مدرن، عنوان تام‌الاختیار بعضی اوقات باعث زنده کردن می‌شود، به عنوان مثال برای مدیران مجری پروتکل‌ها یا در موارد حاکمیت غیرمستقیم. به نمونه‌هایی از نمایندگان تام‌الاختیار اشاره می‌شود.
هنگامی که امپراتور اتیوپی، بانو زائودیتو، تاج و تخت را تصاحب کرد، از خانواده‌اش تافاری ماکونن ولدمیکائل را به عنوان ولیعهد خود نصب کرد. از آنجا که ولیعهد حاکم بعدی کشور شد، عنوان خانوادگی را برای ارائه خود ناکافی دانست. در نتیجه زائودیتو مقام بعدی قدرت یا عنوان نماینده تام‌الاختیار را به او اعطا کرد. به موجب آن، او به عنوان قدرتمندترین مرد اتیوپی سلطنت کرد، تا اینکه به او عنوان دیگری، به معنی پادشاه زیر امپراتور داده شد. او این عنوان جدید را تا قبل از درگذشت زائودیتو با خود داشت و سپس حق خود دانست که نام امپراتوری را به هایله سلاسی تغییر دهد.
ممکن است برای انجام هر تغییر جدیدی برگزاری رفراندوم میسر نباشد، بنابراین وزیران در سال ۱۹۹۲ پیشاپیش برای برگزاری رفراندوم مبادرت کردند و رفراندوم آپارتاید آفریقای جنوبی با آرای مردم برای کسب قدرت برگزار گردید. قبل از همه‌پرسی، رئیس‌جمهور دکلرک اصلاحات گسترده‌ای را انجام داده بود، به عنوان مثال حذف قانون مناطق گروهی. با این حال، حق وی برای مذاکره در مورد این اصلاحات توسط طرفهای دیگر مورد سؤال قرار گرفت. حزب محافظه‌کار آندری ترورنیخت در برابر حزب ملی به‌طور ناخواسته در انتخابات ۱۹۹۲ شکست خورد. با توجه به سیستم سخت حقوقی آن زمان دولت آپارتاید در آفریقای جنوبی، آقای دکلرک لازم بود بسیاری از لوایح قبلی را باطل کند. در نتیجه با ساختن یک سری از همه‌پرسی‌های غیر عملی را به عنوان یک راه حل عملی برای بن‌بست سیاسی برگزید، درنتیجه آقای د کلرک در ۱۷ مارس ۱۹۹۲ همه‌پرسی را برگزار کرد تا از برگزیدگان سفیدپوست آفریقای جنوبی بخواهد تا قدرت تام‌الاختیار را به او بدهند.
جان ان. اسمیت (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "پسران وینسنت مقدس" و "ذهن‌های خطرناک" اشاره نمود.
مارک ساندهایمر (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده فیلم، و پویانما اهل ایالات متحده آمریکا است.
او بابت فیلم کوتاه "پایپر" به همراه الن باریلارو برندهٔ جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شد.
از دیگر فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "شگفت‌انگیزان"، "راتاتویی"، "وال-ئی"، "بالا"، "جان کارتر"، "دانشگاه هیولاها"، "دایناسور خوب"، "در جستجوی دوری" و "کوکو" اشاره نمود.
پیِر دیوید (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، مجری طرح و مدیر اجرایی تولید اهل کانادا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکنرها"، "ویدئودروم"، "فرزندان" و "جوخه" اشاره نمود.
راک دمرس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "نسخه سحرآمیز" اشاره نمود.
سیلاک سِـیسیناسی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و کارگردان تلویزیونی اهل لائوس و کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نسخه سحرآمیز" اشاره کرد.
بانی بایر بوش () یک فیلم صامت در ژانر درام به کارگردانی دونالد کریسپ است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. آلفرد هیچکاک طراح تیتراژ این فیلم بوده‌است. این فیلم در حال حاضر یک فیلم گمشده محسوب می‌شود.
آندره پلتیه (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
بومرنگ عشق () یک فیلم صامت در ژانر جنایی به کارگردانی جان اس. رابرتسون است که در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. آلفرد هیچکاک طراح تیتراژ این فیلم بوده است. این فیلم در حال حاضر گمشده است.
باکیت سارسکبایف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قزاقستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۶ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
مایکل روبو (؛ زادهٔ ) یک مستندساز، کارگردان هنری و هنرمند اهل استرالیا است.
بکزات ساتارخانوف (؛ – ) بوکسور اهل قزاقستان بود.
لوئیس فیوری (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، آهنگ‌ساز، نوازنده پیانو و ویولن و کارگردان فیلم اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فانتاستیکا"، "نسخه سحرآمیز"، "زن و فرشته" و "اتاق ممنوعه" اشاره کرد.
اولگا شیشیگینا (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۶۸) دونده دو با مانع اهل قزاقستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده‌است.
پل رابرتسون (؛ زادهٔ ) یک پویانما اهل استرالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "پیکسل‌ها"، "اسکات پیلگریم در برابر دنیا"، "آبشار جاذبه"، "ریک و مورتی" و "سیمپسون‌ها" اشاره نمود.
ولادیمیر اسمیرنوف (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل قزاقستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۹ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره و ۷ مدال برنز شده‌است.
دای تیه‌لانگ (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نقاش، کارگردان فیلم و پویانما اهل سنگاپور-چین بود که بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گربه بازرس" و "گوزن نه‌رنگ" اشاره نمود.
برتولد بارتوش (؛ – ) یک فیلم‌ساز اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ماجراهای شاهزاده احمد" اشاره نمود.
طارق داوید یوهان صالح (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، تهیه‌کننده فیلم، و پویانما اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "وست‌ورلد" و "متروپیا" اشاره نمود.
سینگیتام سرینیواسا رائو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، آهنگ‌ساز، خواننده، ترانه‌سرا، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس مشهور اهل هند است.
او بابت آثارش در تالیوود و سینمای تامیل شهرت دارد و در ژانرهای مختلف سینما به زبان‌های هندی، مالایالم، کانارا فیلم ساخته‌است و به‌همین سبب او را کارگردانی همه‌فن‌حریف و چندکاره می‌دانند. یکی دیگر از دلایل شهرت او متحول کردنِ سینمای جنوب هند با فیلم‌های تجربی است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گل"، "بمبئی اکسپرس (فیلم تامیلی ۲۰۰۵)"، "بمبئی اکسپرس (فیلم هندی ۲۰۰۵)" و "اسکن" اشاره نمود.
او تاکنون بابت فعالیت‌های هنری‌اش برندهٔ جوایز مختلفی شده‌است که از میان آنها می‌توان به چندین جایزه ملی فیلم، جایزه ناندی و جایزه فیلم‌فیر جنوب اشاره کرد.
چوئه چول-سو (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کره شمالی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.
گوناشکار (؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۶۴ میلادی) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سرباز"، "اسکن"، "رودراما دوی" و "خشم" اشاره نمود.
یون پوپسکو-گوپو (؛ ؛ – ) یک کاریکاتوریست، کارگردان فیلم، پویانما، و هنرپیشه اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بمبی دزدیده شد" اشاره نمود.
او در سال ۱۹۵۷ میلادی بابت فیلم کوتاهش «"یک تاریخچهٔ مختصر"»، برندهٔ نخل طلای فیلم کوتاه شد و یکی از معدود هنرمندان رومانیایی قرن بیستم است که در جشنوارهٔ کن جایزه گرفته‌اند.
دونیو دونف (؛ – ) یک کارگردان فیلم، کارتونیست اهل بلغارستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سه کله‌پوک" اشاره نمود.
کیم ایل (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل کره شمالی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۵ مدال طلا و ۱ مدال نقره شده‌است.
کو یونگ-جو (؛ – ۲۰۰۱) بوکسور اهل کره شمالی بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
کیه سون-هوی (؛ زادهٔ ) جودوکار سابق اهل کره شمالی است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برنده ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده‌است.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در نیجریه است. تیم ملی فوتبال نیجریه به طور مرتب برای عناوین بین‌المللی وارد رقابت می‌شود و بسیاری از بازیکنان نیجریه‌ای در اروپا، به ویزه انگلستان بازی می‌کنند.
پاک هیون-سوک (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره شمالی است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برنده ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
ری هاک-سون () یا لی هاک سون (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر سابق اهل کره شمالی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال وزن ۵۲ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.
ری هو-جون (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل کره شمالی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا تفنگ درازکش ۵۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ اشاره کرد.
میدان مل لستمن میدانی عمومی در مرکز شهری نورت یورک در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این میدان به افتخار مل لستمن شهردار سابق نورت یورک (و تورنتو) نامگذاری شده‌است.
قصد این بود که میدان مل لستمن که از شرق به خیابان یانگ، از جنوب به شورای آموزش و پرورش منطقه تورنتو، از غرب به مرکز شهری نورت یورک و از شمال به کتابخانه مرکزی نورت یورک محدود می‌شود، قلب نورت یورک باشد.
درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش یا به اختصار مخلوطی از ۴ رویکرد توجه آگاهی، پذیرش، تعهد و تغییر رفتار است و هدف کلی آن در نهایت رسیدن به انعطاف‌پذیری روانی است به گونه ای که نیاز به حذف یا از بین بردن احساس بد نباشد، بلکه به رغم وجود این احساس فرد به سوی رفتار مبتنی بر ارزش اندیشیده حرکت کند. این روش توسط استیون هیز ()در سال ۱۹۸۲ معرفی شد، و جزو درمانهای موج سوم رفتاردرمانی محسوب می‌شود.
دو مبنای فلسفی اکت، بافت گرایی عملکردی () و نظریه چارچوب رابطه ای است که ریشه آنها در فلسفه رفتارشناسی رادیکال بی‌اف اسکینر است.
رنج روانی فرد به دلیل افسردگی یا اضطراب نیست بلکه دلایل رنج عبارتند از:
وزارت عدلیه/دادگستری جمهوری تاجیکستان یک دستگاه اجرایی است که سیاست دولت و مقررات قانونی را در حوزه نظارتی، کمک‌های حقوقی به شهروندان، ارتقاء عدالت قانونی و کیفری و پیگردهای قضایی و کیفری اجرا می‌کند. این وزارتخانه همچنین برای پیگرد قانونی مجرم‌ها با سایر وزارتخانه‌های دادگستری در سراسر جهان همکاری می‌کند.
لورن ساوترن (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار راست‌گرا، کنشگر سیاست‌های راست تندرو، روزنامه‌نگار، طرفدار ملی‌گرایی سفیدپوستی و یوتیوبر اهل کانادا است. وی بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
لورن به‌عنوان نمایندهٔ حزب اختیارگراهای کانادا در انتخابات فدرال ۲۰۱۵ آن کشور شرکت کرد که البته در آن، رقیبی از حزب محافظه‌کار کانادا برنده شد و لورن در آن انتخابات با تنها ۵۳۵ رأی (۰٫۹٪ آرا) آخر شد. گفته می‌شود که لورن در ویدئوهای یوتیوب خود مشغول ترویج تئوری توطئه است. لورن در ژانویهٔ ۲۰۱۷ خبر نادرستی از وبسایت فورچن (۴چن) توییت کرد که تیراندازی در مسجد در کبک، کارِ پناهجویان سوری بوده‌است و البته بعداً آن توییت‌ها را پاک کرد. وی از حامیان یک گروهِ هویت‌گرا است که «از اروپا محافظت کنید» نام دارد و کارش مقابله با سازمان‌های غیردولتی درگیر در عملیات امداد و نجات در دریای مدیترانه است. وی یک مرتبه به‌دلیل جلوگیری از حرکت یک قایق امداد و نجات در حین مأموریت، توسط «گارد ساحلی ایتالیا» بازداشت موقت شد. در مارس ۲۰۱۸ مطابق «قانون تروریسم» در بریتانیا او را استنطاق نموده و به سبب نیتی که جهت سفرش در ماه مارس داشت، ورودش به انگلستان را ممنوع کردند. در نیوزیلند نیز در اوت ۲۰۱۸ از سخنرانی او جلوگیری کردند چرا که با سخنانش قصد داشت «تنش‌های مذهبی و قومی» ایجاد کند.
مرکز حقوقی فقر جنوبی عقاید او را ضد فمینیسم، بیگانه‌هراسانه، اسلام‌هراسانه و ملی‌گرایانهٔ سفیدپوستی توصیف کرده‌است. وی از مخالفان جامعهٔ مختلط و چند فرهنگی است و جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است» را یک سازمان تروریستی می‌داند.
در ۲ ژوئن ۲۰۱۹ وی اعلام داشت که مدتی از فعالیت‌های اجتماعی‌اش دست خواهد کشید تا به تحصیلات خود بپردازد.
خوسِـفینا مولینا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "اسکیلاچه" اشاره نمود.
اسکیلاچه () یک فیلم درام و زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی خوسفینا مولینا است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
وزارت دادگستری ارمنستان یک وزارتخانه در کابینه دولت ارمنستان است. این وزارتخانه بر عملکرد آژانس‌های زیر نظارت دارد:
این وزارتخانه در ۷ اوت ۱۹۱۸ توسط هوهانس کاچازنونی رئیس وقت اولین جمهوری ارمنستان تاسیس شد. در سال ۱۹۱۹ این وزارتخانه که پیشتر هیچ پایگاه سازمانی و ساختاری نداشت، دفتر مرکزی کاملی تحت نظارت وزیر را تشکیل داده بود. در سال ۱۹۲۰ دفتر مرکزی دارای ساختار زیر بود:
در سال ۱۹۲۰ کمیته دادگستری خلق توسط کمیته انقلابی ارمنستان شوروی تأسیس شد. در جمهوری اول ارمنستان وزارت دادگستری ماهیت استثنایی داشت. این نهاد همچنین به عنوان یک نهاد اجرایی نظارتی در سیستم قدرت اجرایی نقش سازمان نظارت دادسرا که عملکرد تعقیب کیفری را انجام می‌داد داشته است. در آن زمان کمیساریای دادگستری دادستان کل جمهوری بود. وزیر دادگستری به عنوان دادستان کل این اختیار را داشت که کنترل کلی بر فعالیت نهادهای قضایی را داشته باشد. این موقعیت به وی اختیار می‌داد که نظارت بر اجرای مستمر دادرسی، ساختار داخلی دستگاه‌های قضایی و رعایت آیین دادرسی در آن‌ها را داشته باشد.
خواکین اوریسترل (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و نویسنده اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "اسکیلاچه"، "همه مردها مثل هم هستند" و "ملکه‌ها" اشاره نمود.
مانوئل گومس پریرا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ملکه‌ها"، "همه مردها مثل هم هستند" و "عشق می‌تواند بطور جدی به سلامت شما آسیب بزند" اشاره نمود.
خوزه نیه‌تو (؛ زادهٔ ) بازیگر، و آهنگساز اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکیلاچه" و "" اشاره نمود.
او تاکنون برندهٔ ۷ جایزه گویا، ۵ «جایزهٔ حلقهٔ نویسندگان سینما» و یک جایزه ملی فیلم شده‌است.
خوان آموروس (؛ – ) یک فیلم‌بردار اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ملکه‌ها"، "آزادی‌خواهان"، "دام" و "اسکیلاچه" اشاره نمود.
میروسلاو تابورسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سه برادر"، "سفر به اروپا"، "برادران گریم"، "مسافرخانه"، "کلیا"، "بینوایان"، "دختر رؤیاهای شما"، "عملیات سیلور ای"، "تومان"، "" و "سوختن در باد" اشاره کرد.
کارلوس آلبارس-نووآ (؛ ۱۹۴۰ – ) یک نویسنده، کارگردان فیلم و بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شراب کهنه"، "عروس" و "کارلوس، پادشاه امپراتور" اشاره کرد.
کیم گوتیه‌رس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "جانگل کروز" اشاره نمود.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که کیم گوتیه‌رس در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
میگِل اِران (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چندی بعد"، "خانه کاغذی"، "تا بلندای آسمان"، "نگهبان نامرئی"، "۱۸۹۸، آخرین مردان ما در فیلیپین" و "الیت" اشاره کرد.
شانا مک‌دانلد (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اره ۶"، "زمانه گرگ"، "مرز جنون"، "ماجراهای مرداک"، "چرخش بوریس" و "پولاروید" اشاره کرد.
نِـیتان فیلدر (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه و کمدین اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نیتن برای تو، ریهرسال، "برگری باب"، "سیمپسون‌ها"، "جانوران."، "ریک و مورتی"، "کمدی بنگ! بنگ!"، "شب قبل" و "هنرمند فاجعه" اشاره کرد.
در زیر فهرست هیئت‌های دیپلماتیک در ارمنستان () آورده شده‌است. هم‌اکنون ۳۰ سفارتخانه ساکن در ایروان وجود دارد و چندین کشور دیگر سفارتخانه‌های خارجی در خارج از ارمنستان دارند.
مسکو:
تفلیس:
کیف:
آتن:
سایر شهرها:
Several Multilateral organizations also maintain representation in Yerevan, including:
سامانه روغنکاری حوضچه خشک روشی برای روانکاری موتورهای درون‌سوز چهارزمانه و دوزمانه بزرگ می‌باشد. در این سامانه از دو یا شمار بیشتری پمپ روغن و یک «حوضچه دریافت روغن جداگانه» استفاده می‌شود که در مقابل سامانه متداول روغنکاری مرطوب قرار دارد که در آن از یک پمپ تنها و یک حوضچه که مستقیماً در زیر قرار می‌گیرد استفاده می‌شود. در موتورهای حوضچه خشک نیاز به یک شیر تخلیه فشار است که بتواند فشار منفی داخل موتور را تنظیم کند تا آب‌بندهای داخلی پس کشیده نشود.
هدف از اختراع این گونه روش روانکاری تأمین فشار ثابت روغن می‌باشد. افزایش قابلیت اطمینان و جلوگیری از عدم روغنکاری در شتاب‌های g، برای مثال در ماشین‌های مسابقه و پرسرعت، از دیگر مزایای این سامانه می‌باشد.
از این روش روانکاری معمولاً در موتورهای دیزل خیلی بزرگ مانند موتورهای کشتی ها به دلیل افزایش قابلیت اطمینان استفاده می‌شود. دیگر کاربردهای آن بیشتر در موتور حودروهای مسابقه و موتور هواپیماها می‌باشد.
پیمان دانکرک در تاریخ ۴ مارس ۱۹۴۷ بین دو کشور فرانسه و بریتانیا در شهر دانکرک به عنوان پیمانی برای اتحاد و کمک متقابل علیه حمله احتمالی آلمان در پی جنگ جهانی دوم امضا شد. این پیمان در ۸ سپتامبر ۱۹۴۷ شروع به کار کرد و طبق ماده شش بند دو برای مدت پنجاه سال در قوت خود باقی ماند.
به گفته مارک تراشتنبرگ تهدید آلمان بهانه‌ای برای دفاع در برابر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
این پیمان پیش از پیمان بروکسل در سال ۱۹۴۸ بود که اتحادیه غربی را با حضور بلژیک، فرانسه، لوکزامبورگ، هلند و بریتانیا ایجاد کرد. ایجاد اتحادیه اروپای غربی در سال ۱۹۵۵ پس از لازم‌الاجرا شدن پیمان بروکسل در سال ۱۹۵۴ قطعی شد.
جووانی باتیستا گائولی ؛ (۸ مه ۱۶۳۹–۲ آوریل ۱۷۰۹)، هم چنین با نام‌های باچیچو یا باچیچا (نام مستعار جنووز برای جووانی باتیستا) شناخته می‌شود، یک هنرمند ایتالیایی بود که در دوره‌های باروک و اوایل روکوکو فعالیت می‌کرد. وی بیشتر به خاطر نقاشی‌های بزرگ طاق‌های کلیسایی در کلیسای جسو در رم، ایتالیا معروف است. کار او تحت تأثیر جان لورنتسو برنینی قرار داشت.
سوابق عمومی (اسناد عمومی) اسناد یا اطلاعاتی هستند که محرمانه نظر گرفته نمی‌شوند و عموماً مربوط به ادارات و فعالیت‌های دولتی هستند.
به عنوان مثال، در کالیفرنیا، هنگامی که یک زوج درخواست مجوز ازدواج را پر می‌کنند، آنها می‌توانند با تیک زدن یک گزینه مشخص کنند که آیا ازدواج «محرمانه» است (رکورد بسته خواهد شد و پس از ثبت، برای عموم باز نمی‌شود) یا «عمومی» (به یک رکورد عمومی تبدیل می‌شود). اساساً، اگر سابقهٔ ازدواج علنی باشد، می‌توان نسخه‌ای از سوابق را از شهرستانی که در آن ازدواج اتفاق افتاده سفارش داد."Article from Public Records 101"
از زمان تشکیل نخستین جوامع سازمان یافته که دارای مالیات، دعاوی و مانند آن بوده‌اند، سوابق مورد نیاز قرار گرفته‌اند. در بابل باستان، پرونده‌ها به خط میخی نوشته و بر روی لوح‌های سفالی نگه‌داری می‌شدند. در امپراتوری اینکا از آمریکای جنوبی، که فاقد سیستم نوشتاری بود، سوابق از طریق شکلی دقیق از گره‌ها در کیپو، نگهداری می‌شدند.
در اروپای غربی در اواخر قرون وسطی سوابق عمومی شامل سوابق سرشماری و همچنین سوابق تولد، مرگ و ازدواج بودند. نمونه اینها "کتاب روز رستاختیر" (۱۰۸۶) اثر ویلیام یکم است."The Domesday Book", BBC جزئیات توافق‌نامه‌های ازدواج سلطنتی، که در واقع معاهده بودند، نیز ثبت می‌شد. قانون دفتر سوابق عمومی پادشاهی متحده که با ایجاد دفتر اسناد عمومی به نگه داری اسناد رسمیت بخشید، در سال ۱۸۳۸ به تصویب رسید."History of the Public Records Acts", The National Archives
اگرچه سوابق عمومی سوابق تجارت عمومی است، اما لزوماً بدون محدودیت در دسترس نیستند، اگرچه قانون آزادی اطلاعات (FOI) که از دهه ۱۹۶۰ به تدریج در بسیاری از حوزه‌های قضایی معرفی شده‌است، دسترسی را آسان‌تر کرده‌است. هر دولت سیاست‌ها و آیین‌نامه‌هایی دارد که بر دسترسی به اطلاعات موجود در سوابق عمومی حاکم است. یک محدودیت رایج این است که داده‌ها دربارهٔ یک شخص به‌طور معمول در دسترس دیگران قرار نمی‌گیرد. به عنوان مثال، قانون سوابق عمومی کالیفرنیا (PRA) می‌گوید «به استثنای برخی موارد استثنایی صریح، اطلاعات شخصی که دربارهٔ یک شخص نگهداری می‌شود، بدون رضایت شخص فاش نمی‌شود».California Public Records Act CA Codes (gov:6250-6270) - Official California Legislative Information
نشان تمثال همایون از نشانهای سلطنتی دوران قاجار است که از طرف شخص حاکم و در ازای خدمات ارزنده به صاحب منصبان درجه یک کشورهای خارجی اعطا می‌شد.
نخستین نشان تمثال همایون که از دوران قاجار بدست آمده، مربوط به فتحعلی شاه قاجار است که تنوع آن در دوران ناصرالدین شاه به اوج خود رسید. این نشان با انقراض سلسله قاجار و آغاز حکومت پهلوی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی ملغی شد.
علت نامگذاری این نشان تحت عنوان تمثال همایونی، نقاشی تصویری میناکاری شده از شاه قاجار در قابی بیضی شکل بود که اطراف آن با جواهرات سلطنتی گرانقیمت نظیر الماس و یاقوت تزئین شده بود. تراش نگین‌های آن عمدتاً از نوع فلامکی بود که تراش رایج جواهرات در زمان قاجاریه است. جنس این نشان عمدتاً از طلا بود.
در اوایل قرن نوزدهم میلادی، این نشان بعنوان نشان درجه دو و بعد از نشان شیر و خورشید در نظر گرفته می‌شد. از اینرو در سال ۱۲۰۷ خورشیدی نشان درجه یک شیر و خورشید به جان کینیر مک دونالد، دیپلمات انگلیسی، اعطا شد. فتحعلی‌شاه قصد داشت همین نشان را به دستیار مک دونالد، دکتر جان مک نیل، نیز اعطا نماید. این عمل فتحعلی‌شاه با اعتراض مک دونالد مواجه شد و درنتیجه مک نیل نشان فتحعلی‌شاه را به عنوان نشان درجه دو دریافت نمود. نشان اعطایی به مک نیل حاوی تصویری از فتحعلی‌شاه در لباس سنتی ایران بود که دارای قاب و تزئیناتی از الماس بود.
محمد شاه قاجار برای تحکیم سلسله قاجار، تصویرگری مینیاتوری از خود را در لباس سنتی همانند پدربزرگش، فتحعلی‌شاه، ادامه داد و آن را به عنوان بخشی از لباس اروپایی و جدید خود پذیرفت. با این کار او مشروعیت سلسله قاجار را تقویت کرد و پیش زمینه ای برای پسرش ناصرالدین شاه فراهم آورد که این عمل را با پوشیدن میراث پدر ادامه داد.
از سال ۱۲۲۷ خورشیدی، ناصرالدین شاه قاجار، نشان تمثال همایونی را به عنوان نشان درجه یک و بالاترین نشان شیر و خورشید در نظر گرفت.
نشان تمثال همایون از سال ۱۲۸۶ دارای سه درجه شد: نشان‌های درجه یک تا سه به ترتیب دارای سه، دو و یک ردیف الماس در کنار تصویر مینیاتوری و میناکاری شده شاه بودند.
از تصویرگران تمثال ناصرالدین‌شاه بر روی این نشان، مَتیو دِروشه از پاریس و ابوالحسن غفاری (صنیع الملک) بودند.
نشان تمثال همایونی به درباریان با بالاترین درجه حکومتی، فرستاده‌های ویژه و رده بالای خارجی مانند سفیران تعلق می‌گرفت. این نشان با الهام از مبادله هدایای دیپلماتیک که در بین کشورهای روسیه تزاری، فرانسه ناپلئونی و امپراتوری عثمانی مرسوم بود، هدیه ای با نقش مینیاتوری از شاه ایران در سطح ملی و بین‌المللی در آن زمان محسوب می‌شد.
تالار شهر که با نام‌های دیگری مانند سالن شهر، مرکز مدنی، عمارت شهرداری، ساختمان شهرداری یا ساختمان شورای شهر هم شناخته می‌شود، مقر استقرار حاکمان اداری یک شهر، شهرک یا دیگر مناطق مسکونی دارای شهرداری است. تالار شهر معمولاً محل استقرار شورای شهر (یا شورای روستا و مانند آن) است. همچنین ممکن است دفتر شهردار شهر در این ساختمان باشد.
در کشورهای اروپایی و غربی، تا اواسط قرن نوزدهم، به‌طور معمول اتاقی بسیار بزرگ یا تالار بخشی جدایی ناپذیر از ساختمانی را تشکیل می‌داد که شورای شهر در آن قرار داشت. این سالن ممکن بود برای جلسات شورا و سایر رویدادهای مهم مورد استفاده قرار گیرد. بعدها نام این اتاق بزرگ به کل ساختمان اطلاق شد. اصطلاحاتی مانند «اتاق‌های شورا»، «ساختمان شهرداری» هم به همین معنا ممکن است به کار روند.
دولت محلی ممکن است تلاش کند تا از تالار شهر برای ارتقاء کیفیت زندگی جامعه استفاده کند. در بسیاری از موارد، تالار شهرها نه تنها به عنوان ساختمانهایی برای فعالیت دولت عمل می‌کند، بلکه امکاناتی برای فعالیتهای مختلف مدنی و فرهنگی نیز فراهم می‌کند. این فعالیت‌ها ممکن است شامل نمایش‌های هنری، نمایش‌های صحنه ای، نمایشگاه‌ها و جشنواره‌ها باشد. تالارهای مدرن شهرها یا «مراکز مدنی» غالباً به گونه ای طراحی می‌شوند که انعطاف‌پذیر بوده و توانایی اجرای برنامه‌های مختلف را داشته باشند.
تالار هر شهر به عنوان نماد دولت محلی آنجا شناخته می‌شود و سعی می‌شود که از نظر معماری متمایز و سرشناس باشد. برای مثال، گیلدهال لندن نمونه ای از تالارهای دارای معماری خاص است. ساختمانهای تالارهای شهر همچنین ممکن است به عنوان نمادهای فرهنگی شهرها به کار روند.
اصطلاح «تالار شهر» ممکن است یک کلمه عمومی باشد، که اغلب بدون در نظر گرفتن اینکه این ساختمان در خدمت یک شهر، شهرک یا روستا باشد، به کار رود.
کشورهای انگلیسی زبان در برخی مناطق از اصطلاح «سالن شهر» فقط برای اشاره به دفاتر شورا در مناطق دارای شهرداری استفاده می‌کنند. این مورد در آمریکای شمالی، جایی که بین سالن‌های شهر و سالن‌های شهرک (محلات) تمایز قائل می‌شود هم مصداق دارد.
سالن‌های بزرگی که به نام بازیلیکا شناخته می‌شدند در روم باستان به عنوان مکانهایی برای عدالت، تجمع و تجارت استفادهٔ شدند.
در اوایل دوره قرون وسطایی، تالار به معنای یک اتاق باز و بزرگ، اصلی‌ترین و بعضاً تنها اتاق خانه یک ارباب فئودال بود. در آنجا ارباب با خانواده خود زندگی می‌کرد، غذا می‌خورد، می‌خوابید و حکومت و قضاوت را اداره می‌کرد.
مفهوم مدرن تالار شهر با ظهور دولت‌های محلی یا منطقه ای توسعه یافت. شهرهایی که توسط گروهی از نمایندگان منتخب یا منتخب اداره می‌شدند، و نه توسط یک ارباب یا حاکم ولیعهد، محلی برای ملاقات شورایشان لازم داشتند. تالار شهر کلن سال ۱۱۳۵ یک نمونه بارز از چنین ساختمانهایی است.
در طول قرن ۱۹، ساختمانهای تالار شهر برای ارائه آموزش رایگان به عموم مردم، به قرائتخانه مجهز می‌شدند و سرانجام معمول شد که شهر یا شورای شهر کتابخانه به عنوان بخشی از خدمات خود به جامعه تأسیس و نگهداری کنند. تالارهای شهر به محلهایی برای پذیرایی ضیافت، بازی‌های توپی و سرگرمی‌های عمومی تبدیل شدند. تالارهای شهر، به ویژه در قرن نوزدهم، اغلب برای کمک به کنسرهای رسیتال عمومی، مجهز به ارگ بادی بزرگ بودند.
تالارهای شهر در قرن بیستم، به عنوان مکان‌هایی برای رأی دادن، معاینات، واکسیناسیون، نجات در مواقع فاجعه و درج لیست تلفات جنگی و همچنین برای کارکردهای معمولی مانند جشن‌ها و سرگرمی‌ها به عموم مردم خدمت کرده‌اند. شوراهای محلی تمایل زیادی به حذف کارکردهای اداری در دفاتر مدرن دارند. در جاهایی که ساختمانهای جدید برای احداث دولتهای محلی طراحی و ساخته شده‌اند، مفاهیم و کارکردهای دفاتر شورای اداری و تالار شهر مدنی از هم جدا می‌شوند.
گی پن دو بوآ (; – ) نقاش، منتقد هنری و مربی هنر فرانسوی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. آثارش بیشتر نمایانگر فرهنگ و جامعهٔ اطرافش بود؛ فضای کافه‌ها، سالن‌های تئاتر، و در قرن بیستم، فلاپرها موضوع غالب نقاشی‌های او بودند.
گزارش رضایت جهانی (همچنین: گزارش جهانی خرسندی، گزارش جهانی سعادت یا گزارش جهانی رضایت) از انتشارات سالانه «شبکه راهکارهای توسعه پایدار» سازمان ملل است. این گزارش شامل مقالات و رتبه‌بندی خوشبختی کشورها بر اساس بر اساس رتبه‌بندی آرای پاسخگویان از زندگی خود است،Respondents are asked to think of a ladder, with the best possible life for them being a 10, and the worst possible life being a 0. They are then asked to rate their own current lives on that 0 to 10 scale. The rankings are from nationally representative samples. http://worldhappiness.report/faq/ که این گزارش همچنین با عوامل مختلف زندگی مرتبط است.
با ارائه گزارش جهانی رضایت در مارس ۲۰۱۹، فنلاند دو بار پیاپی در صدر راضی‌ترین کشورهای جهان قرار گرفت.
گزارش جهانی رضایت توسط جان اف هلیول، ریچارد لیارد و جفری ساکس ویرایش شده‌است. نسخه ۲۰۱۷ سه ویرایشگر وابسته به آن اضافه کرد: جان-امانوئل دنوی، هایفانگ هوانگ، و شون وانگ. نویسندگان فصل‌ها عبارتند از: ریچارد وسترلین، ادوارد اف داینر، مارتین دوراند، نیکول فورتین، جان هال، والری مولر، و بسیاری دیگر.
در ژوئیه ۲۰۱۱، مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه ۶۵/۳۰۹ با عنوان "رضایت: "به سوی تعریف" جامعی "از توسعه"" را تعریف کرد که در آن از کشورهای عضو دعوت کرده‌است تا رضایت مردم خود را بسنجند و از داده‌ها برای راهنمایی سیاست عمومی استفاده کنند. در ۲ آوریل ۲۰۱۲، این مسئله، موضوع نخستین نشست سطح عالی سازمان ملل به نام «"بهزیستی و رضایت: تعریف یک پارادایم اقتصادی جدید» بود" که به ریاست بان کی مون دبیرکل سازمان ملل و جیگمی تینلی نخست‌وزیر بوتان، کشوری که به جای تولید ناخالص داخلی ، رضایت ناخالص ملی را به عنوان شاخص اصلی توسعه خود به کار گرفته‌است، برپا شد.