moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تایشیر (به لاتین: Taishir) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. تایشیر ۳٬۹۱۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اردنه (به لاتین: Erdene) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. اردنه ۲۶٬۰۶۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
جارگالان (به لاتین: Jargalan) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. جارگالان ۳٬۶۸۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
خالیون (به لاتین: Khaliun) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. خالیون ۴٬۲۱۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تونخیل (به لاتین: Tonkhil) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. تونخیل ۷٬۳۲۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شارگا (به لاتین: Sharga) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. شارگا ۵٬۵۶۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تسل (به لاتین: Tseel) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. تسل ۵٬۶۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تسوگت (به لاتین: Tsogt) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان گاوی-آلتای واقع شده‌است. تسوگت ۱۶٬۶۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
افسانه نه دم ۱۹۳۸ (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی لی دونگ-ووک، کیم سو-یون، کیم بوم، ریو کیونگ-سو، هوانگ هی و کیم یونگ جی است. این مجموعه فصل دوم مجموعه تلویزیونی "افسانه نه دم" (۲۰۲۰) و داستان آن پیش‌درآمدی بر داستان فصل قبلی است. "افسانه نه دم ۱۹۳۸" از ۶ مه تا ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۲ قسمت پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در تیوینگ در کره جنوبی و آمازون پرایم ویدئو در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
فهرست بازیگران زن فیلیپینی () فهرستی از بازیگران زن فیلیپینی برجسته عصر حاضر و قدیمی در صحنه هنر و نمایش، تلویزیون و سینما است که بر اساس حروف الفبای فارسی و نام آنها مرتب شده‌است.
این فهرست کامل نیست و به تدریج تکمیل خواهد شد.
سلما لاکانی (زاده ۱۹۵۱ یا ۱۹۵۲) نوزدهمین فرماندار آلبرتا است. منصوب شدن او به عنوان معاون فرماندار با ادای سوگند وفاداری و سوگند به مقام در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۲۰ موثر شد.
لاکانی نماینده نایب چارلز سوم پادشاه کانادا در استان آلبرتا است. او نخستین شخص جنوب آسیایی و نخستین فرد مسلمان است که در کانادا مقام معاونت دارد.
پیر پل دزیره سیرادین (به فرانسوی: Pierre-Paul-Désiré Siraudin) (زاده ۱۸ دسامبر ۱۸۱۲État civil de Paris > Fichiers de l'état civil reconstitué (image number 15 of 51). Birth certificate of "Pierre-Paul-Desiré Sirodin" [sic]. – درگذشته ۸ سپتامبر ۱۸۸۳) نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده فرانسوی که به شغل قنادی گروید.
او نمایشنامه‌های زیادی نوشت که عمدهٔ آن‌ها در ژانر کمدی بودند. او این نمایشنامه‌ها را با همکاری آلفرد دلاکور و لمبرت-تیبوست نوشت. او همچنین لیبرتوهایی برای اپرت‌ها و اپرا-کمیک‌های موفق، از جمله "دختر مادام آنگوت" (۱۸۷۲) در همکاری با کلرویل و ویکتور کونینگ با موسیقی چارلز لکاک نوشت.
در سال ۱۸۶۰م. سیرادین یک مغازه شیرینی فروشی - خانهٔ سیرادین - در گوشه خیابان دو لا پاکس و میدان وندوم باز کرد. شیرینی‌های قنادی سیرادین «در سراسر جهان مشهور بودند». برای مثال، نام «مرواریدهای پیرنه» ("Perles des Pyrénées)"، که از شکر معطر درست می‌کرد، در رمان "بیراه" ("À rebours)" (1884) نوشته یوریس-کارل هویسمنز ذکر شده‌است.
État civil de Paris > Fichiers de l'état civil reconstitué (image number 15 of 51). Birth certificate of "Pierre-Paul-Desiré Sirodin" [sic].
زنگ تفریح (به انگلیسی: The Recess) فیلم کوتاهی به کارگردانی نوید نیکخواه آزاد است که به ماجرای مرگ سحر خدایاری معروف به دختر آبی می‌پردازد. این فیلم محصول مشترک ایران و اسپانیا است و تنها فیلم داستانی است که براساس این واقعه ساخته شده است.
سحر، دختر دبیرستانی 17 ساله، تصمیم می گیرد با کمک دوستانش در طول زنگ تفریح از مدرسه فرار کند و برای تماشای مسابقه فوتبال میان دو تیم استقلال تهران-العین امارات در چهارچوب لیگ قهرمانان آسیا به ورزشگاه آزادی برود.
"زنگ تفریح" که یکی از موفق‌ترین فیلم‌های کوتاه در سینمای ایران نام گرفته، در بیش از ۱۶۰ جشنواره بین‌المللی از جمله جشنواره‌های مورد تأیید آکادمی اسکار، فیاپف و جوایز گویا به نمایش درآمده و ۳۱ جایزه کسب کرده‌است. این فیلم با دریافت جایزه بهترین فیلم در بخش «ورزش و جامعه» جشنواره «کوت دازور» فرانسه (مورد تأیید فدراسیون جهانی فیلم و تلویزیون ورزشی (FICTS)) به مسابقات «چالش جهانی» "World FICTS Challenge" که به جام جهانی سینما، تلویزیون، و فرهنگ ورزشی معروف است، معرفی شد.
اکمل امیر (زاده ١٣۶٩ کاپیسا– درگذشت ١۴٠٢ پنجشیر) از فرماندهان پیشین اردوی ملی افغانستان و جبهه آزادی افغانستان بود.
پس از روی کار آمدن طالبان اغلب نظامیان اردوی ملی به پنجشیر رفته و به جبهه آزادی ملحق شدند. وی از فرماندهان جبهه آزادی افغانستان بود که در جریان نبردهای پنجشیر در کنار احمد مسعود مشغول نبرد با طالبان بوده است.
فرمانده اکمل امیر در فروردین‌ماه ١۴٠٢ در شهرستان شُتُل استان پنجشیر، در کمین نیروهای طالبان قرار گرفت و به همراه هشت تن از همرزمانش کشته
نشر خبر کشته شدن چند فرمانده ضد طالبان از جمله اکمل امیر و بصیر احمد اندرابی در شبکه‌های اجتماعی، طیف وسیعی از سیاستمداران ضد طالبان و کاربران رسانه‌های اجتماعی به این خبر واکنش نشان دادند.
جبهه آزادی افغانستان با نشر اعلامیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی گفته است که شش تن از اعضای آن جبهه از جمله بصیر اندرابی،‌ فهیم سالنگی، برهان اندرابی، قربان علی بامیانی، صبور فاریابی، و حسین سمنگانی در جریان چند روز درگیری مستقیم با طالبان کشته شدند.
احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان در صفحه رسمی توییتر این جبهه ضمن ابراز تسلیت به خانواده‌‌های اندرابی و امیر گفته است که آنان در یک نبرد چندین ساعته در برابر گروه تروریست و جاهل طالب، همراه با تعدادی از یاران شان جام شهادت نوشیدند و به جاویدانگان پیوستند.
رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان،‌ در تویتی با نشر تصاویر این دو فرمانده ضد طالبان گفته است: "شجاعت و فداکاری آنها همیشه در یادها خواهد ماند."
صلاح‌الدین ربانی، وزیر خارجهٔ پیشین حکومت افغانستان، در صفحه رسمی فیس‌بوکش به کشته شدن اکمل امیر و عبدالبصیر اندرابی واکنش نشان داده و گفته است که کشته شدن آنان "با شماری از همراهان دلیر‌شان در دفاع از آزادی و عزت مردم افغانستان، مایه‌ی اندوه‌ فراوان است."
عطا محمد نور، والی پیشین بلخ، نیز در صفحهٔ رسمی فیسبوک خود اکمل امیر و بصیر اندرابی را "قهرمان" خطاب کرده و گفته است که آنان "دو چهرهٔ نامدار، شجاع، متین و استواری بود که در صفوف نیروهای دفاعی و امنیتی کشور از شهرت بلندی برخوردار بودند و پس از تسلط طالبان نیز با شیوه‌هایی مسوولیت خود را ادا کردند و سرانجام در پی توطیه جاسوسان، جان‌های شان را از دست دادند."
کودکان سارایوو () فیلم درام به کارگردانی آیدا بگیچ محصول سال ۲۰۱۲ بوسنی و هرزگوین است. این فیلم در سال ۲۰۱۲ در بخش نوعی نگاه جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد که در آنجا برنده جایزه ویژه شد.
این فیلم به عنوان نماینده سینمای بوسنی و هرزگوین برای حضور در بخش بهترین فیلم بین‌المللی هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به فهرست نهایی راه نیافت.
سهره سیرای مویه‌گر یا سهره سیرای سوگوار گونه‌ای از پرندگان آمریکای جنوبی از خانواده فرخندگان و تنها عضو از سردهٔ "Rhopospina" است.
در آرژانتین، بولیوی، شیلی و پرو یافت می‌شود. این گونه یک سرگردان به جزایر فالکلند و برزیل است. زیستگاه‌های طبیعی آن درختچه‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا استوایی خشک و بوته‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع زیاد است.
شاه‌توت‌کوب‌های نوک‌زیبا یکی از سرده‌های دارکوب از خانواده شاه‌توت‌کوبان است که بومی گینه نو هستند. در نام سرده "Rhamphos" به معنی نوک و "haris" (همانند واژهٔ انگلیسی "grace") به معنی زیبا است.
جکسون‌ها (انگلیسی: The Jacksons) یازدهمین آلبوم استودیویی جکسون‌ها است، اولین آلبوم گروه برای اپیک رکوردز و با نام «جکسون‌ها»، پس از هفت سال تصدی آن‌ها در موتاون به‌عنوان «جکسون فایو»."The Jacksons". The Jacksons. Retrieved 2022-08-16.
اُکولولینکتوس یا چشم‌لیسی به پارافیلی لیسیدن کرهٔ چشم برای لذت شهوانی گفته می‌شود. در میانه‌های سال ۲۰۱۳، چند روزنامهٔ انگلیسی‌زبان گزارش دادند که گویا این نابهنجاری در ژاپن رایج شده‌است، و در آنجا به آن می‌گویند. ولی دیگر رسانه‌ها گزارش دادند که این قضیه شایعه‌ای برپایهٔ داستانی در یک روزنامه نیم‌قطع ژاپنی است و بسیاری از جستارهایی که آن را برای نخستین بار گزارش کرده بودند، ویرایش شدندDavid Moye, 2013-06-12, "Eyeball Licking Causing Pinkeye In Japan", "The Huffington Post" (later corrected as a hoax) یا به‌عنوان شایعهٔ احتمالی پس‌گرفته شدند.
لیسیدن چشم ناگواری‌های بزرگی برای سلامتی به‌همراه دارد، زیرا زبان را لایه‌ای از میکروارگانیسم‌ها می‌پوشانند و بزاق آنزیم‌های تجزیه‌شونده دارد. این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند به عفونت‌هایی در چشم بینجامند؛ مانند التهاب ملتحمه، تب‌خال، کلامیدیا، خراش قرنیه و زخم قرنیه شوند. باکتری‌های دهانی روی زبان شاید درون خراش‌های قرنیه ناشی از لیسیدن چشم بروند و سبب عفونت شوند.Ashik Siddique, 2013-06-12, "Eyeball Licking ‘Oculolinctus’ Fetish Spreads Pink Eye Among Japanese Preteens ", "Medical Daily"
وانگهی، عفونت‌های برآمده از لیسیدن چشم می‌توانند به نابینایی و نیز گل‌مژه بینجامند. گونه‌های ناهمسانی در میکروبیوتای چشم و دهان هستند، بنابراین دیگر توصیه نمی‌شود لنزهای تماسی را پیش از گذاشتن در چشم لیسید.
قمری‌های زنایدا سردهٔ کوچکی از قمری‌های آمریکایی از خانواده کبوتران را تشکیل می‌دهند.
این سرده در سال ۱۸۳۸ توسط طبیعت‌شناس فرانسوی چارلز لوسین بناپارت معرفی شد. این نام به یاد همسرش، Zénaïde Laetitia Julie Bonaparte، خواهرزاده ناپلئون بناپارت است. گونه نماد آن قمری زنایدا، "Zenaida aurita" است.
این سرده دارای هفت گونه است.
هارولد ادوارد دیویس (انگلیسی: Harold Edward Davis) (زادۀ ۸ فوریه ۱۹۳۳ – درگذشتۀ ۱۸ نوامبر ۱۹۹۸) ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی بود."Hal Davis". . دیویس برای نزدیک به سی سال تهیه‌کننده و نویسندۀ موتاون رکوردز بود و یکی از چهره‌های کلیدی در بخش آخر کارنامۀ جکسون فایو موتاون بود.
سسک‌های دم‌لرزان یا سسک‌های جنوب آسیا سرده‌ای از سسک‌های جهان قدیم است که در گذشته در خانواده سسکان راستین بود اما اکنون در خانودهٔ سسکان برگی قرار دارد. مطالعات علمی اخیر مترادف کردن این سرده با سردهٔ سسک‌های برگی را توصیه کرده و در آنجا قرار داده شده‌است. درنام سرده، Sei به معنی لرزاندن و cercus به معنی دم است.
این سرده در شبه قاره هند و شرق آسیا از شمال چین تا تیمور در سواندای کوچک پراکنده‌است. بسیاری از گونه‌های شمالی‌تر کوچنده هستند، در آب و هوای معتدل تولیدمثل می‌کنند و در مناطق استوایی زمستان را می‌گذرانند. برخی دیگر کوچ ارتفاعی دارند که در زمستان از کوه‌ها پایین می‌آیند. تعداد کمی از گونه‌ها در بخشی از محدوده خود مهاجر هستند و در دیگر گونه‌ها ساکن هستند.
مرغابی شناگر فالکلند گونه‌ای از اردک‌های بی‌پرواز است که در جزایر فالکلند در اقیانوس اطلس جنوبی یافت می‌شود. اردک‌های شناگر نام خود را از رفتار شنای نامتعارف خود گرفته‌اند که در آن بال‌ها و پاهای خود را روی آب می‌زنند و به حرکتی شبیه یک کشتی بخار پارویی قدیمی می‌پردازند. جالب اینجاست که اردک شناگر فالکلند یکی از دو گونه پرنده بومی جزایر فالکلند و دیگری الیکایی کاب است.
"ناوگان گمشده: دلیر" ()، نام اولین جلد از مجموعه کتاب‌های علمی-تخیلی ناوگان گمشده نوشته نویسنده آمریکایی، جک کمپل است. این کتاب، سرآغاز مجموعه‌ای است که داستان گیر کردن ۲۰۰ سفینه در فضای دشمن و سفر برگشت آنها را به منظومه خودی بازگو می‌کند.
کاپیتان جان گیِری، فرمانده یک اسکادران متشکل از سه سفینه نظامی است که ماموریتشان حفاظت از یک محموله باری اتحادیه است. او پس از حمله دشمن، به تنهایی در یکی از سفینه‌ها برای عقب‌نشینی نیروهایش زمان می‌خرد و پس از نابودی سفینه، در یک کپسول نجات به خواب مصنوعی می‌رود.
حال، بیش از صد سال از آن روز گذشته و او را در یک ناو فرماندهی اتحادیه از خواب بیدار کرده‌اند. ناوگانی که در آن بیدار شده در عمق فضای دشمن گیر افتاده و با تلفات زیاد در حال شکست است. در حالی‌که تنها چند روز از بیداری‌اش می‌گذرد و هنوز گیجی و دردهایش تمام نشده، فرمانده ناوگان، آدمیرال بِلُچ، او را به لنگرگاه سفینه فراخوانده‌است. او که طبق معمول از نگاه‌های پر از تحسین و پرستش نیروها تعجب کرده به بندرگاه می‌رسد و می‌فهمد که آدمیرال با تمامی افسران بلندمرتبه ناوگان برای مذاکرات صلح (و یا تسلیم) به ناو فرماندهی دشمن می‌روند و به گیری دستور می‌دهد که در صورت برنگشتنش، فرماندهی کل ناوگان را برعهده بگیرد.
آدمیرال و دیگر فرماندهان نمی‌توانند برگردند و گیری مجبور می‌شود فرماندهی را برعهده گرفته و هرطور شده ناوگان را در فضای دشمن هدایت کرده و به منظومه‌های خودی برساند. داستان این سفر در این جلد به پایان نمی‌رسد و ادامه‌های دیگری نیز دارد. در طول کتاب متوجه می‌شویم که گیری به یک نماد و الگوی مورد پرستش در ارتش و اتحادیه تبدیل شده و حال او مجبور است علاوه بر دشمن، با این ذهنیت پیش‌ساخته نیروهایش نیز بجنگد که بتوانند او را همانطور که هست بپذیرند و از فرمان‌هایش پیروی کنند‌. افسرانی که به علت نرخ بالای تلفات و جایگزینی سریع نیروها، آموزش‌های کمی دیده‌اند و تاکتیک‌های جنگی مهم را فرا نگرفته‌اند. به نظر می‌رسد در این کتاب، سندیکا (دشمن اتحادیه) یک حکومت خودکامه (همچون اتحاد جماهیر شوروی) است و اتحادیه، ترکیبی از نیروهای جمهوری‌خواه است که در طول سده گذشته برخی از اصول خود را فراموش کرده‌اند.
سسک عینک‌سفید گونهای از سسک برگی از خانواده سسکان برگی است که در آسیا از هیمالیای شرقی تا جنوب شرقی چین و جنوب ویتنام یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. در گذشته در خانواده سسکان جهان قدیم (Sylviidae) جای داشت.
خبرگزاری ملی لبنان یا الوکالة الوطنیة للإعلام، () ، خبرگزاری رسمی دولت لبنان است.
این خبرگزاری در سال ۱۹۶۱ میلادی تأسیس شده‌است.
خبرگزاری ملی لبنان، یکی از هجده عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عرب (فانا) است.
مجموع ۳۰۰ خبرنگار، عکاس، دبیر و سردبیر و مدیر در ۲۰ دفتر برای این خبرگزاری مشغول به فعالیت هستند.
روز ۲۷ فوریه ۲۰۲۳ اعلام شد که خبرگزاری لبنان مورد سرقت قرار گرفته و آرشیو تصاویر این خبرگزاری که تصاویری از سال ۲۹۶۱ را ذخیره کرده بود به همراه پنج کامپیوتر سرقت شده‌است. بخشی از این تصاویر مربوط به تصاویر جنگ داحلی لبنان در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ بوده‌است. بعداً اعلام شد دیتا بیس این تصاویر در وزارت اطلاعات لبنان موجود است.
وبگاه رسمی خبرگزاری لبنان)
فروم تئودوسیوس () امروزه میدان بایزید احتمالاً بزرگ‌ترین میدان قسطنطنیه بوده و در مسیر، جاده اصلی که از ایا صوفیه به سمت غرب می‌رفته، قرار داشته‌است. این بنا در اصل توسط کنستانتین بزرگ، احتمالاً در محل یک آگورای هلنیستی از قبل موجود به نام استراتژی، ساخته شد و نام (فروم (روم) انجمن یا فروم گاو نر) را داشت. اما در سال ۳۹۳ به نام امپراتور تئودئوس بزرگ تغییر نام داد که آن را به الگوی فروم تراژان در رم بازسازی کرد، که توسط ساختمان‌های مدنی مانند کلیساها و حمام‌ها احاطه شده و با یک ستون پیروزی در مرکز آن تزئین شده بود.
"دستورالعمل‌های اتکس" دو دستورالعمل اتحادیه اروپا هستند که حداقل الزامات ایمنی را برای محل کار و تجهیزات مورد استفاده در محیط‌های با جو انفجاری توصیف می‌کنند. نام اولیه عبارت فرانسوی "Appareils destinés à être utilisés en Atmosphère Explosive" (تجهیزات در نظر گرفته شده برای استفاده در جوهای انفجاری) است.
سازمان‌های اتحادیه اروپا باید دستورالعمل‌هایی را برای محافظت از کارکنان در برابر خطر انفجار در مناطقی با جو انفجاری دنبال کنند.
دو دستورالعمل اتکس وجود دارد (یکی برای سازنده و دیگری برای کاربر تجهیزات):
نکته: دستورالعمل "تجهیزات" ATEX 95 94/9/EC در تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۶ لغو شد و توسط دستورالعمل ATEX 114 2014/34/EU جایگزین شد. دستورالعمل ATEX 2014/34/EU برای تولیدکنندگان از تاریخ ۲۰ آوریل ۲۰۱۶ بطور اجباری الزامی است، همانطور که در ماده 44 دستورالعمل ذکر شده است.
دستورالعمل ATEX 2014/34 /EU در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۴ توسط پارلمان اروپا منتشر شد. این دستورالعمل به هماهنگ سازی قوانین کشورهای عضو در خصوص تجهیزات و سیستم‌های حفاظتی برای استفاده در فضاهای بالقوه انفجاری اشاره دارد.
با توجه به دستورالعمل ATEX 99/92/EC، الزام این است که کارفرمایان باید مناطقی را که در آن جوهای بالقوه انفجاری ممکن است رخ دهد، به مناطق طبقه بندی کنند. طبقه بندی داده شده به یک منطقه خاص و اندازه و مکان آن به احتمال وقوع یک جو انفجاری و تداوم آن در صورت وقوع بستگی دارد.
تجهیزاتی که قبل از ژوئیه ۲۰۰۳ به کار گرفته شده‌اند، در صورتی که ارزیابی خطر نشان دهد ایمنی آنها تضمین شده است، مجاز به استفاده برای مدت نامحدود هستند.
هدف دستورالعمل 2014/34/EU اجازه تجارت آزاد تجهیزات و سیستم‌های حفاظتی «ATEX» در اتحادیه اروپا با حذف نیاز به آزمایش و مستندات جداگانه برای هر کشور عضو است.
این مقررات برای تمام تجهیزاتی که برای استفاده در جوهای انفجاری در نظر گرفته شده اند، اعم از الکتریکی یا مکانیکی، از جمله سیستم های حفاظتی اعمال می شود. دو دسته تجهیزات وجد دارد، دسته ۱ برای معدن و دسته ۲ برای صنایع سطحی است. تولیدکنندگانی که مفاد آن را اعمال می‌کنند و علامت CE و علامت Ex را نصب می‌کنند، می‌توانند تجهیزات خود را در هر نقطه از اتحادیه اروپا بدون هیچ الزام دیگری در رابطه با خطرات تحت پوشش بفروشند. این دستورالعمل طیف وسیعی از تجهیزات را پوشش می‌دهد، به طور بالقوه از جمله تجهیزات مورد استفاده در سکوهای ثابت دریایی، در کارخانه‌های پتروشیمی، معادن، کارخانه‌های آرد و سایر مناطقی که ممکن است جوی بالقوه انفجاری وجود داشته باشد.
به طور کلی، سه پیش شرط برای اعمال این دستورالعمل وجود دارد: (الف) تجهیزات باید منبع اشتعال مؤثر خود را داشته باشند، (ب) برای استفاده در یک جو بالقوه انفجاری (مخلوطهای هوا) در نظر گرفته شده باشند، و (ج) در شرایط جوی عادی باشد.
این دستورالعمل همچنین اجزای ضروری برای استفاده ایمن و وسایل ایمنی را که مستقیماً به استفاده ایمن از تجهیزات در محدوده کمک می‌کنند، پوشش می‌دهد. این وسایل اخیر ممکن است خارج از محیط انفجاری باشند.
تولیدکنندگان/تامین‌کنندگان (یا واردکنندگان، در صورتی که تولیدکنندگان خارج از اتحادیه اروپا هستند) باید اطمینان حاصل کنند که محصولات آنها الزامات بهداشتی و ایمنی ضروری را برآورده می‌کنند و تحت رویه‌های انطباق مناسب قرار می‌گیرند. این معمولاً شامل آزمایش و صدور گواهینامه توسط یک نهاد صدور گواهینامه "شخص ثالث" است (مثلاً به عنوان یک سازمان اطلاع رسانی مانند UL ، Vinçotte، Intertek ، Sira، Baseefa، Lloyd's، TUV ICQC شناخته می شود) اما تولیدکنندگان/تامین‌کنندگان می توانند تجهیزات دسته‌بندی ۳ (پرونده فنی شامل نقشه‌ها، تجزیه و تحلیل خطرات و کتابچه راهنمای کاربر به زبان محلی) و دسته‌بندی ۲ تجهیزات غیربرقی را «خودگواهی» تایید کنند. با این حال، برای دسته‌بندی ۲، پرونده فنی باید نزد یک سازمان اطلاع رسانی تسلیم شود. پس از تأیید، تجهیزات با «CE» (به این معنی که با ATEX و سایر دستورالعمل‌های مربوطه مطابقت دارد) و نماد «Ex» علامت‌گذاری می‌شوند تا آن را به عنوان تأییدشده تحت دستورالعمل اتکس مشخص کند. پرونده فنی باید برای مدت ۱۰ سال نگهداری شود.
صدور گواهینامه تضمین می‌کند که تجهیزات یا سیستم حفاظتی برای هدف مورد نظر خود مناسب است و اطلاعات کافی برای اطمینان از استفاده ایمن از آن ارائه می‌شود. چهار دسته‌بندی ATEX وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که یک قطعه خاص از تجهیزات یا سیستم حفاظتی مناسب است و می‌تواند با خیال راحت در یک برنامه خاص مورد استفاده قرار گیرد: ۱. کاربرد صنعتی یا معدنی؛ ۲. دسته تجهیزات; ۳. جو؛ و ۴. درجه حرارت.
اتکس به عنوان یک دستورالعمل اتحادیه اروپا معادل ایالات متحده خود را تحت استاندارد HAZLOC می یابد. این استاندارد که توسط اداره ایمنی و بهداشت شغلی ارائه شده است، مکان‌های خطرناکی مانند جوهای انفجاری را تعریف و طبقه بندی می‌کند.
در دی‌اس‌ای‌آر (به انگلیسی: DSEAR) اتمسفر انفجاری به عنوان ترکیبی از مواد خطرناک در شرایط هوایی خاص که بخشی از هوا هستند، تعریف می‌شود. آنها به صورت گازها یا ذرات معلق در هوا هستند که پس از روشن‌شدن، احتراق به کل مخلوط گسترش می‌یابد.
شرایط جوی یاد شده دماهای ۲۰- تا ۴۰ درجه سانتیگراد و فشارهای ۰.۸ تا ۱.۱ بار هستند.
دستورالعمل اتکس انفجارهای ناشی از گاز/بخارهای قابل اشتعال و گرد و غبار/الیاف قابل احتراق را پوشش می‌دهد (که برخلاف تصور رایج، می‌تواند منجر به انفجارهای خطرناک شود ).
در زیر طبقه‌بندی مناطقی که می توانند جو انفجاری ایجاد کنند، آورده شده است.
گاز/بخار/مه:
مناطق زیر هر یک به عنوان مکانی تعریف می شوند که در آن اتمسفر انفجاری متشکل از مخلوطی از هوا یا مواد خطرناک به شکل گاز، بخار یا مه ... وجود دارد
گرد و غبار/الیاف:
اینها به عنوان مکانی تعریف می شوند که در آن یک جو انفجاری به شکل ابری از غبار قابل احتراق در هوا است ...
منبع احتراق موثر
«منبع احتراق موثر» اصطلاحی است که در دستورالعمل اتکس اروپا به عنوان رویدادی تعریف شده است که در ترکیب با اکسیژن و سوخت کافی می‌تواند باعث انفجار شود. متان، هیدروژن و غبار زغال سنگ نمونه‌های خوبی از سوخت‌های احتمالی هستند.Michelis, J.: "Explosionsschutz im Bergbau unter Tage", Verlag Glückauf Essen, 1998,
منابع اشتعال موثر عبارتند از:
پاندروسیون اسکندریه (؛ زادهٔ ) ریاضیدانی در قرن چهارم میلادی اسکندریه بود که در «"مجموعه ریاضیات"» پاپوس اسکندرانی مورد بحث قرار گرفته و به دلیل ایجاد روشی تقریبی برای تضعیف مکعب شهرت داشت. اگرچه در این موضوع اختلاف نظر وجود دارد، بسیاری از محققان کنونی معتقدند که پاندروسیون زن بوده‌است. اگر چنین باشد، او قبل از هیپاتیا در ریاضیات مشارکت داشته‌است.
خبرگزاری تونس آفریقا یا وکالة تونس إفریقیا للأنباء، () ، خبرگزاری مطرح تونس است.
این خبرگزاری از اول ژانویه سال ۱۹۶۱ میلادی فعالیت خود را آغاز کرده‌است. بخش اعظم بودجه و سهام این مؤسسه خبری از سوی دولت تونس تأمین می‌شود. در گزارشی از این خبرگزاری که دوران زین‌العابدین بن علی را بررسی کرده می‌گوید بیش از ۹۸ درصد بودجه آن متعلق به دولت بوده‌است
خبرگزاری تونس می‌گوید سالانه یک صد هزار خبر از رویدادهای داخلی و بین‌المللی منتشر می‌کند. این خبرگزاری آرشیوی از هزاران خبر و تصاویر از دوران استقلال تونس تاکنون را در اختیار دارد
خبرگزاری تونس آفریقا یکی از هجده عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عرب (فانا) است.
مهدی زمانپور کیاسری (زادهٔ ۲۵ بهمن ۱۳۵۳ در ساری) کارگردان ایرانی است. او در کارنامه هنری خود بیش از ۱۰۰ حضور بین‌المللی و ۵۰ تندیس در عرصه‌های ملی و بین‌المللی دارد. فیلم مستند مشتی اسماعیل از تولیدات وی برنده جایزه بهترین فیلم میان مدت جشنواره مستند ویزیون دو ریل سوئیس در سال ۲۰۱۴ و سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی مستند جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۱ شد. از موفقیت‌های او همچنین می‌توان به دریافت تقدیر ویژه هیئت داوران جشنواره ایدفا هلند ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ اشاره کرد.
مهدی زمانپور کیاسری فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد تولید سیما گرایش کارگردانی و مدرس دانشگاه صدا و سیما، کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده ایرانی است. در آغاز، پایان‌نامه کارشناسی ارشد وی با عنوان نظری: بررسی جلوه‌های صوتی و تصویری در اشعار نیما یوشیج، با کار عملی مستند تو را من چشم در راهم، مقام اول را از جشنواره پایان‌نامه‌های برتر سال ۱۳۸۵ دانشکده صداوسیما کسب کرد.
زمانپور کیاسری بیش از ۱۰۰ حضور بین‌المللی و ۵۰ تندیس ملی و بین‌المللی در کارنامه خود دارد که از جمله آن‌ها "می‌توان به سیمرغ" بلورین بهترین کارگردانی مستند جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۱، جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردانی از دوره‌های مختلف جشنواره سینما حقیقت و جشنواره‌های داخلی دیگر، جایزه بهترین فیلم میان مدت جشنواره مستند ویزیون دو ریل سوئیس ۲۰۱۴، تقدیر ویژه هیئت داوران جشنواره ایدفا هلند ۲۰۲۱، "تقدیر ویژه هیئت داوران ۲۰۲۲" و جوایزی از جشنوارهای بین‌المللی کشورهایی همچون اسپانیا، ایتالیا، اتریش، کره جنوبی، استونی، روسیه، شیلی، قطر، مصر، ترکیه، لهستان و دیگر کشورها اشاره کرد.
خبرگزاری سودان (سونا) یا وکالة السودان للأنباء، () ، خبرگزاری کشور سودان است.
این خبرگزاری از اول ژانویه سال ۱۹۷۰ میلادی تأسیس شده‌است.
خبرگزاری سودان (سونا) ُ عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عرب (فانا) است که معمولاً خبرکزاری‌های رسمی و دولتی این کشورها را به عضویت پذیرفته‌است.
خاندان والنتینین () خاندان فرمانروایی از پنج نسل از سلسله‌ها، از جمله پنج امپراتور روم در طول دوران باستان متأخر بود که نزدیک به صد سال از اواسط قرن چهارم تا اواسط قرن پنجم به طول انجامید. آنها جانشین دودمان کنستانتین (۳۰۶–۳۶۳) شدند و از سال ۳۶۴ تا ۳۹۲ و از سال ۴۲۵ تا ۴۵۵ با فترت بر امپراتوری روم سلطنت کردند (۳۹۲–۳۹۲) ۴۲۳) که طی آن دودمان تئودوسیان حکومت کردند و سرانجام جانشین آنها شدند. تئودوسیان که با خاندان والنتینیان ازدواج کردند، پس از سال ۳۷۹ همزمان در شرق حکومت کردند.
یوستینا یا جاستینا (; (388-340) نایب‌السلطنه، و امپراتریس اهل روم باستان بود.
جولی فلیکس (; – ) خوانندگی، گیتارنواز، ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فابیان" اشاره کرد.
باشگاه ورزشی بووران () یک باشگاه فوتبال حرفه ای، واقع در شهر بووران کشور بلژیک است. آن‌ها در حال حاضر در لیگ حرفه‌ای چلنجر، دومین سطح فوتبال حرفه ای در بلژیک، مسابقه می‌دهند.
خبرگزاری الجزایر یا وکالة الأنباء الجزائریة (واج) به () ، خبرگزاری کشور الجزایر است.
این خبرگزاری اول دسامبر ۱۹۶۱ میلادی تأسیس شده‌است.
تعداد ۴۶۰ تن در این خبرگزاری مشغول فعالیت هستند که ۳۰۰ تن از آنان عناصر خبری اعم از خبرنگار، عکاس، دبیر و سردبیر می‌باشند.
بنابر اعلام صفحه رسمی «واج»، این خبرگزاری روزانه ۶۰۰ خبر داخلی و بین‌المللی منتشر می‌کند.
خبرگزاری الجزایر (واج) ُ عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عرب (فانا) است.
این خبرگزاری در دوران انقلاب الجزایر تأسیس شد و در آن زمان به دلیل شرایط جنگی حاکم بر الجزایر، در تونس فعالیت خود را آغاز کرد و از حامیان انقلاب آزادیبخش الجزایر بود.
گلوریا دیکسون (متولد تایس آلالیا دیکرسون؛ ۱۳ اوت ۱۹۱۷ – ۱۰ آوریل ۱۹۴۵) بازیگر آمریکایی صحنه و سینما دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود. دیکسون در پوکاتلو، آیداهو متولد شد و دختر یک بانکدار بود. پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۲۹، خانواده به کالیفرنیا نقل مکان کردند. او از دبیرستان پلی تکنیک لانگ بیچ فارغ‌التحصیل شد.
دیکسون در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۸ با پرک وستمور در سانتا باربارا، کالیفرنیا ازدواج کرد. او در ۱۷ مه ۱۹۴۰ از او درخواست طلاق داد حکم طلاق توافقی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ در لس آنجلس، کالیفرنیا صادر شد. ازدواج دوم او با رالف مورفی بود که در سال ۱۹۴۴ از او جدا شد. بعداً در سال ۱۹۴۴ با ویلیام فیتزجرالد (بوکسور) ازدواج کرد.
دیکسون در ۱۰ آوریل ۱۹۴۵ در طی آتش‌سوزی در خانه ای که در لس آنجلس از سیدنی تولر اجاره کرده بود، جان باخت.
بریس گوت (به انگلیسی: "Berys Gaut")، نویسنده و استاد فلسفه در دانشگاه سنت اندروز است. او دربارهٔ زیبایی‌شناسی، خلاقیت، فلسفه فیلم، و اخلاق می‌نویسد. او تا سال ۲۰۱۸ رئیس انجمن زیبایی‌شناسی بریتانیا بود.
گاوت دو تک‌نگاری، مقالات متعدد در مجلات معتبر، فصل‌های زیادی در مجلدات ویرایش‌شده، و ویرایش چندین کتاب را نوشته‌است. او در کتاب «"هنر، احساس و اخلاق"»(۲۰۰۷) به بررسی ارتباط بین زیبایی‌شناسی و اخلاق می‌پردازد. در کتاب "«فلسفه هنر سینما»" (۲۰۱۰) بسیاری از مقالات او دربارهٔ سینما گردآوری شده‌است. او چندین کتاب از جمله «"راتلج و زیبایی‌شناسی"»، همراه با دومینیک مک‌آیور لوپس (نسخه اول ۲۰۰۱)، «"آفرینش هنر: مقالات جدید در زیبایی‌شناسی فلسفی"» (۲۰۰۳)، همراه با پیزلی لیوینگستون و «"خلاقیت و فلسفه"»(۲۰۱۸)، همراه با متیو کایران منتشر کرده‌است. او با همکاری موراگ گوت (یک معلم مدرسه ابتدایی) کتاب «"فلسفه برای کودکان خردسال: راهنمای عملی"» (۲۰۱۱) را نوشته‌است.
باشگاه ورزشی رویال بووران () یک باشگاه فوتبال بلژیکی از بووران در شرق فلاندر با شماره تأسیس ۲۳۰۰ و با رنگ‌های زرد و آبی است. این باشگاه دو بار قهرمان کشور شد و دو بار قهرمان جام حذفی بلژیک شد. شعبه مردان این باشگاه در سال ۲۰۱۰ به‌طور موقت متوقف شد، تا سال ۲۰۲۲ تنها تیم زنان در اتحادیه فوتبال سلطنتی بلژیک بازی می‌کرد. در سال ۲۰۲۲، پس از توافق با باشگاه ورزشی بووران، شماره مؤسس دوباره برای فوتبال مردان منتشر شد؛ بنابراین باشگاه از فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ دوباره با یک تیم مردانه فعال شده‌است.Historisch akkoord: Waasland-Beveren wordt SK Beveren, sporza.be (in Dutch), 7 June 2022 رویال بووران اولین باشگاه فوتبال در بلژیک است که به‌طور کامل توسط هواداران کنترل می‌شود و به اصول پشتیبانی مستقیم متعهد است.Our Members, sdeurope.eu, last checked Februari 2, 2023
ویم دی دکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی بیرشات، باشگاه ورزشی رویال بووران، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال خنک، و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد.
آرون سیگودارسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یونیون سنت ژیل و باشگاه فوتبال ترومسو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتسال ایسلند و تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال و بزرگسالان ایسلند بازی کرده‌است.
سیمون مکینوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروندبی، باشگاه فوتبال پالرمو، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، و باشگاه ورزشی هورسنس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان دانمارک بازی کرده‌است.
در برنامه‌ریزی املاک و کاربری زمین، امکانات رفاهی (lat. "amoenitās" «لذت، سرخوشی») چیزی است که برای یک مکان سودمند است، به لذت بردن از آن کمک می‌کند و در نتیجه ارزش‌گذاری آن را افزایش می‌دهد.South Gloucestershire Council https://beta.southglos.gov.uk/wp-content/uploads/Assessing-residential-amenity-TAN.pdf
امکانات ملموس می‌تواند شامل تعداد و ماهیت اتاق‌های مهمان و ارائه امکاناتی مانند آسانسور، دسترسی به اینترنت، رستوران‌ها، پارک‌ها، مراکز اجتماعی، استخرها، زمین‌های گلف، امکانات باشگاه ورزشی و تندرستی، اتاق‌های مهمانی، سالن تئاتر یا اتاق رسانه، مسیرهای دوچرخه‌سواری یا گاراژها باشد.
امکانات ناملموس شامل حمل‌ونقل عمومی یکپارچه، مناظر دلپذیر، فعالیت‌های اطراف، و نرخ پایین جرم و جنایت است. در چارچوب اقتصاد زیست‌محیطی، یک تسهیلات زیست‌محیطی می‌تواند شامل دسترسی به هوای پاک یا آب پاک یا کیفیت هر کالای زیست‌محیطی دیگری باشد که ممکن است اثرات نامطلوب بهداشتی را برای ساکنان کاهش دهد یا رفاه اقتصادی آنها را افزایش دهد.
املاک مسکونی می‌توانند از امکاناتی بهره‌مند شوند که به نوبه خود ارزش ملک را افزایش می‌دهد. برخی از نمونه‌های امکانات رفاهی ارزشمند، نزدیکی به پارک‌ها و مدارس، وسایل به‌روز شده، و فضاهای زندگی بیشتر هستند. این ویژگی‌های اضافی که یک خانه را مطلوب می‌کند، می‌تواند ارزش قابل توجهی را به ملک بیفزاید.
امکانات متحرک ممکن است در برخی سایت‌ها وجود داشته باشند مانند:
باشگاه فوتبال کویه () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای دانمارکی است که عمدتاً در شهر هرفولگه و در مرحله دوم در شهر کویه، دانمارک، هر دو در شهرداری کویه، بخشی از «منطقه زیلند»، در بخش شرقی زیلند، در جنوب کپنهاگ مستقر است.
فرخنده پورتوریکویی پرنده کوچک گنجشک‌سان و بومی مجمع الجزایر از پورتوریکو است که تنها عضو از سردهٔ Nesospingus و از لحاظ تاریخی در خانوادهٔ فرخندگان است، اما مطالعات اخیر نشان می‌دهد که به عنوان یا وابسته به خانواده خود Nesospingidae یا به عنوان عضو فرخنده‌های هیسپانیولا است. نزدیک‌ترین خویشاوندانش احتمالاً اسپندالیز (خانواده اسپندالیدا که گاهی عضو فرخنده‌های هیسپانیولا نیز به‌شمار می‌روند). فرخنده پورتوریکویی در میان مردم محلی به عنوان که به معنی «گریان» است.
منطقه بوم‌زاد پرندگان یا منطقه پرندگان بوم‌زاد منطقه‌ای از زمین است که توسط انجمن جهانی پرندگان به عنوان مهم برای حفاظت پرندگان بر پایه زیستگاه شناسایی شده‌است، زیرا دارای زیستگاه گونه‌های پرندگان محدود شده‌است ("برای تعریف به زیر مراجعه کنید")، که در نتیجه برای آنها بوم‌زاد هستند. منطقه پرندگان بوم‌زاد در جایی تشکیل می‌شود که پراکندگی دو یا چند گونه از این قبیل با گسترش محدود همپوشانی دارند. با کاربرد این دستورالعمل، زمانی که انجمن جهانی پرندگان پروژه تنوع زیستی خود را در سال ۱۹۸۷ تأسیس کرد، ۲۱۸ منطقه بوم‌زاد پرندگان شناسایی شد.A-Z of Areas of Biodiversity Importance: Endemic Bird Areas (EBA) accessed 10 May 2011 یک منطقه پرندگان بوم‌زاد ثانویه شامل محدوده تنها یک گونه با گسترش محدود، یا منطقه‌ای است که تنها گستره زادآوری بخشی از گونه‌های محدود شده‌است.
ریچارد شوسترمن (به انگلیسی: "Richard Shusterman")، فیلسوف پراگماتیست آمریکایی است. او که به‌خاطر مشارکت‌هایش در زیبایی‌شناسی فلسفی و حوزه نوظهور تن‌زیبایی‌شناسی شناخته می‌شود، در حال حاضر محقق برجسته در علوم انسانی و استاد فلسفه در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا است.
ریچارد شوسترمن در ۳ دسامبر ۱۹۴۹ در خانواده‌ای یهودی ساکن فیلادلفیا، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. در ۱۶ سالگی خانه را ترک کرد و به اسرائیل رفت، و در آن‌جا تحصیلات خود را ادامه داد، و در دانشگاه عبری اورشلیم به تحصیل در رشته زبان انگلیسی و فلسفه پرداخت. در آن‌جا مدرک لیسانس زبان انگلیسی و فلسفه و بعدتر مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه دریافت کرد.
شوسترمن پس از تدریس در مؤسسات آکادمیک مختلف اسرائیل، و تصدی سمت در دانشگاه بن گوریون، به‌عنوان عضو مدعو در کالج سنت جان، دانشگاه آکسفورد مشغول به کار شد. شوسترمن تحصیلات دکترای خود را در طول سال تحصیلی ۱۹۸۴–۱۹۸۵، در رشته فلسفه در دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. استاد راهنمای دکترای او جی.او. اورمسون و ممتحنان او استوارت همپشایر و پاتریک گاردینر بودند. شوسترمن در سال ۱۹۸۶ دانشیار فلسفه در دانشگاه تمپل، فیلادلفیا، ایالات متحده آمریکا شد. در سال ۱۹۸۸ به سمت استادی منصوب شد و در سال ۱۹۹۱ به استاد ممتاز ارتقا یافت. سپس بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان رئیس بخش فلسفه خدمت کرد.
شوسترمن در سال ۲۰۰۴ دانشگاه تمپل را ترک کرد تا محقق علوم انسانی در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، بوکا راتون شود، او همچنین در این دانشگاه دارای رتبه پروفسور در بخش‌های فلسفه و زبان انگلیسی است.
شوسترمن در طول سال‌های تحصیل در دانشگاه اورشلیم بر فلسفه تحلیلی تمرکز کرد. پایان‌نامه دکترای او با عنوان اصلی ""موضوع نقد ادبی"" که در کالج سنت جان، زیر نظر جو اورمسون نوشته و از آن دفاع کرده بود به دانشگاه آکسفورد منتقل شد.
در سال ۱۹۸۸، دومین کتاب شوسترمن به‌نام ""تی. اس. الیوت و فلسفه نقد"" منتشر شد، و همراه با آن چرخشی در تمرکز فلسفی او نیز به‌وجود آمد. توجه شوسترمن، تحت‌تأثیر آثاری که کتاب و تجربیات شخصی او را پایه ریخت، از فلسفه تحلیلی به پراگماتیسم منتقل شد. او همچنین شروع به کار برای توسعه نظریه تن‌زیبایی‌شناسی پراگماتیست کرد؛ که بر اساس زیبایی‌شناسی جان دیویی شکل گرفته بود؛ اما با روش‌های استدلالی و ابزارهای فلسفه تحلیلی که احیا شده‌است.
سومین کتاب او با نام ""زیبایی‌شناسی پراگماتیست"" در سال ۱۹۹۲ منتشر شد، این کتاب پیشرفت بزرگی در حرفه آکادمیک شوسترمن به ارمغان آورد. رویکرد اصلی کتاب به مسائل مربوط به تعریف هنر، کل‌های ارگانیک، تفسیر، هنر عامه‌پسند و اخلاق ذوقی، موجب شهرت او در عرصه بین‌المللی شد؛ زیرا کتاب به ۱۴ زبان (فرانسوی، آلمانی، فنلاندی، پرتغالی، لهستانی، ژاپنی، کره‌ای، چینی، اسپانیایی، اسلواکیایی، مجارستانی، رومانیایی، ایتالیایی و روسی) ترجمه و منتشر شد. موقعیت شوسترمن با سه تألیف بعدی بیشتر تقویت شد: ""تمرین فلسفه"" در سال ۱۹۹۷، ""اجرای زنده"" در سال ۲۰۰۰، و ""سطح و عمق"" در سال 2002. که در این آثار، او سنت پراگماتیست را ادامه داد و توجه و انتقادات متعددی را، نه تنها در میان فیلسوفان حرفه‌ای، بلکه در زمینه‌های مطالعات ادبی و فرهنگی برانگیخت.
شوسترمن مفهوم کار خود را در "تمرین فلسفه"، با "زیبایی‌شناسی" معرفی می‌کند، او در کتاب ""اجرای زنده"" این موضوع را توضیح می‌دهد. تمرکز زیبایی‌شناسی در دو کتاب بعدی شوسترمن، ""آگاهی بدنی: فلسفه ذهن آگاهی و تن‌زیبایی‌شناسی"" و ""تفکر از طریق بدن: مقالاتی در زمینه تن‌زیبایی‌شناسی"" نیز مشهود "است."
در سال ۲۰۰۷، شوسترمن برای توسعه تن‌زیبایی‌شناسی، مرکز بدن، ذهن و فرهنگ را در دانشگاه فریدریش-آلکساندر ارلانگن-نورنبرگ تأسیس کرد. او عضو چندهیئت تحریریه است و کمک‌های مالی و کمک هزینه‌های مهمی از بنیاد ملی علوم انسانی، کمیسیون فولبرایت، و بنیاد هومبولت برای تحقیقاتش به او اختصاص داده شده‌است.
یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر فلسفه شوسترمن، فعالیت بین‌المللی او بوده‌است. به عنوان مثال، کار او در فرانسه با پیر بوردیو، در دانشگاه سوربن و کالج بین‌المللی فلسفه، به آرای او در مورد عمل‌گرایی اجازه داد تا سنت فلسفی معاصر فرانسه را درگیر کند و به کار گیرد. پروفسور فولبرایت در برلین باعث شد که عمل‌گرایی او با فلسفه معاصر آلمان تلاقی نزدیک‌تری داشته باشد. به‌طور مشابه، سال‌هایی که او به‌عنوان استاد پژوهشی مدعو در هیروشیما، ژاپن و در پکن و شاندونگ در چین گذراند، مطالعه او را در مورد فلسفه شرق و عمل ذن را تسهیل کرد.
فلسفه شوسترمن فراتر از محدوده زندگی آکادمیک است. در سال ۱۹۹۵، او یکی از اعضای نماینده پروژه یونسکو، «"فلسفه و دموکراسی»" در جهان بود، و چندین سال پروژه یونسکو با عنوان «"موسیقی: موسیقی، شهرسازی، ادغام اجتماعی و فرهنگ"» را مدیریت کرد. در سال ۲۰۱۲، پروژه‌ای را به سفارش یونسکو تهیه کرد که هدف آن استفاده از اینترنت برای تحریک جوانان دنیا برای غوطه‌ور شدن در گفتگو دربارهٔ صلح و خشونت، از طریق رسانه هنر است. با یادآوری مفهوم کلاسیک یونانی آموزش، این پروژه "PAIDEIA" نام‌گذاری شده‌است؛ مخفف صلح از طریق هنر و گفتگوی اینترنتی برای آموزش و انجمن بین‌فرهنگی. در طول سال‌های ۱۹۹۸–۲۰۰۴، او یک انجمن گفتگوی عمومی با عنوان «"گفت‌وگوها در میدان"» را در کتاب‌فروشی اصلی فیلادلفیا بارنز اند نوبل سازمان‌دهی کرد. در سال ۲۰۰۲، گواهی‌نامه حرفه‌ای خود را به‌عنوان یک پزشک دریافت کرد، و از آن زمان به‌عنوان استاد، محقق، مدرس، مدیر مرکز بدن، ذهن و فرهنگ، مربی جسمانی و درمان‌گر کار کرده‌است.
پراگماتیسم معاصر را می‌توان به دو زیرشاخه تقسیم کرد. نئوکلاسیک و نوعمل‌گرایی.See, e.g. , T. Rockmore, "On Classical and Neo-Analytic Forms of Pragmatism", "Metaphilosophy" vol. 36, no. 3, April, 2005. دومی را ریچارد رورتی به‌خوبی به‌عنوان ملغمه‌ای از عناصر پراگماتیسم کلاسیک و فلسفه تحلیلی توصیف کرده‌است، که با ایده‌های متفکران قاره‌ای مانند مارتین هایدگر تکمیل می‌شود.See, e.g. , R. Rorty, "Truth without Correspondence to Reality", in "Philosophy and Social Hope" (London: Penguin 1999), p. 24-27. پراگماتیسم نئوکلاسیک، توسط سوزان هاک طرح شده، و در توسعه سنت کلاسیک محافظه‌کارتر است، و موضعی انتقادی نسبت به تفسیر رورتی از آن اتخاذ می‌کند.Cf. S. Haack, "Pragmatism, Old and New", "Contemporary Pragmatism", vol. 1, no. 1, June, 2004.
عمل‌گرایی شوسترمن جایی در میانه بین مواضع فوق‌الذکر قرار دارد. اگرچه پیشینه تحلیلی او و پذیرش برخی از ایده‌های رورتی (او حتی افکار خود و رورتی را تحت مقوله مشترک «پراگماتیسم تبارشناسی-شعری بازسازی‌گرایانه»R. Shusterman, "Pragmatism and Culture: Margolis and Rorty", in "Surface and Depth. Dialectics of Criticism and Culture", (Ithaca: Cornell University Press, 2002). قرار می‌دهد) ظاهراً او را به یک پراگماتیست نو تحلیلی تبدیل می‌کند. اهمیت مفهوم تجربه، که رورتی مایل است آن را با مفهوم زبان جایگزین کند، کاملاً با موضع نئوکلاسیک مطابقت دارد.
علایق شوسترمن علاوه بر پراگماتیسم کلاسیک و فلسفه تحلیلی، سنت‌ها و رشته‌های مختلفی را نیز در بر می‌گیرد:R. Shusterman, "Somaesthetics and Care of the Self: The Case of Foucault", "Monist", 83, 2000; R. Shusterman "Entertainment: A Question for Aesthetics", "British Journal of Aesthetics", 43, 2003. قاره‌ای (پیر بوردیو)See, e.g. , R. Shusterman, "Cultural Analysis and the Limits of Philosophy: The Case of Bourdieu" in "Surface and Depth". و فلسفهٔ میشل فوکو، میشل دو مونتنی، فردریش نیچه، ماتیاس الکساندر،R. Shusterman, "The Somatic Turn" in "Performing Live" (Ithaca: Cornell University Press, 2000). و همچنین اندیشه آسیای شرقی (کنفوسیوس).R. Shusterman, "Pragmatism and East-Asian Thought", "Metaphilosophy", 35, 2004; R. Shusterman, "Pragmatist Aesthetics and East-Asian Philosophy", "Naked Punch" (online edition), May, 2006; http://www.nakedpunch.com/shustermanchina.htm .
این تنوع علایق و الهامات، بازتاب خود را در حوزه کار فلسفی شوسترمن می‌یابد، که نه‌تنها زیبایی‌شناسی، بلکه متافیزیک، اخلاق، فلسفه زبان، نظریه سیاسی و همچنین متافلسفه را نیز در بر می‌گیرد. که در آن، او از ایده فلسفه به‌عنوان هنر زندگی یاد می‌کند.
تجربه به‌مثابه یک مقوله اساسی در پراگماتیسم شوسترمن عمل می‌کند؛ هم از نظر روش‌شناسی (پراگماتیست باید همیشه از روی تجربه کار کند)،See R. Shusterman, "Performing Live", p. 96. و هم از نظر هستی‌شناسی یا معرفت‌شناسی (تجربه «یک پیوند معامله‌ای از انرژی‌های متقابل است که خود تجسم یافته و محیط را به هم متصل می‌کند.»R. Shusterman, "Intellectualism and the Field of Aesthetics", "Revue Internationale de Philosophie", 220, 2002).). اما برخلاف جان دیویی، شوسترمن درگیر ساختن یک مفهوم متافیزیکی کلی نیست. او نظرات مهمی در مورد بینش دیویی ارائه کرده‌است،R. Shusterman, "Pragmatism Between Aesthetic Experience and Aesthetic Education", "Studies in Philosophy and Education", 22, 2003. و از ایده دیویی مبنی بر تجربه غیرگفتمانی در برابر انتقادی که توسط ریچارد رورتی ارائه شده‌است، دفاع می‌کند.See R. Shusterman, "Somatic Experience. Foundation or Reconstruction?", in "Practicing Philosophy: Pragmatism and the Philosophical Life" (New York: Routledge,1997).
در حالی که رورتی با تعهد دیویی به رد بنیادگرایی معرفت‌شناختی موافق است، او (رورتی) معتقد است که مفهوم زبان برای دست‌یابی به این هدف مناسب‌تر است، تا مفهوم تجربه غیرگفتمانی که دیویی ترجیح می‌دهد. رورتی همچنین می‌گوید که نظریه دیویی خود به نسخه‌ای از مبناگرایی فرو می‌ریزد، جایی که تجربه غیرگفتمانی به‌عنوان شاهدی برای ادعاهای دانش خاص عمل می‌کند.
شوسترمن به این موضوع پاسخ می‌گوید: (الف) محور ضدبنیادگرایی مفهوم زبان، آن‌طور که رورتی می‌بیند واضح نیست (در واقع زبان اغلب به‌عنوان مقوله بنیادگرایانه استفاده می‌شود). (ب) دیویی هرگز واقعاً قصد طرح نظریه (خود مبنی بر «تجربه نوعی مبناگرایی معرفت‌شناختی است») را نداشت. بلکه می‌خواست غنا و ارزش تجربه آنی از جمله «بعد بی‌واسطه تجربه جسمانی» را تجلیل کند، و بر نقش مثبتی که چنین تجربه‌ای می‌تواند در بهبود کیفیت زندگی انسان ایفا کند، تأکید کند. او استدلال می‌کند که نظریه دیویی در نهایت توسط نوعی مبناگرایی خراب شد (نه آن چیزی که رورتی دیویی را به آن متهم می‌کند، بلکه ادعا می‌کند که کیفیت خاص تجربه فوری چسبی است که تفکر منسجم را ممکن می‌سازد)، شوسترمن معتقد است که ارزش فلسفی تجربه را می‌توان و باید در قالبی ضدبنیادگرایانه مجدداً بازخوانی کرد.
به نظر شوسترمن و همچنین دیویی، تمرین‌های مراقبه شرقی ادراک را برای درک وابستگی ما به نظم اخلاقی جامعه ترمیم می‌کند. شوسترمن تأکید می‌کند که حتی اگر، همان‌طور که رورتی ادعا می‌کند، نقد ویلفرد سلرز از اسطوره موجود ثابت کند که تجربه جسمی فوری و غیرگفتمانی را نمی‌توان در معرفت‌شناسی ادغام کرد، مانع از آن نمی‌شود که این تجربه ممکن است به‌طور مفید در فلسفه به کار رود، زیرا غیر از این اندیشیدن، به این معناست که به اشتباه تمام فلسفه را با یکی از زیرشاخه‌های آن، یعنی نظریه شناخت، ادغام می‌کنیم. و این واقعیت که ما به سختی می‌توانیم هر شکلی از کاربرد تجربه جسمی را در قلمرو فلسفه تصور کنیم، دلیلی بر غیرممکن بودن آن نیست، بلکه بیشتر نشان می‌دهد که تصور ما از فلسفه تحت سلطه یک پارادایم ایده‌آلیستی است، که طبیعتاً با فلسفه در خصومت است.
شوسترمن همچنین با ارائه بینش‌های فرانظری و همچنین تعاریف خود، به مشکلات فلسفی تعریف هنر می‌پردازد.
در سطح فرانظری، او تعاریف ذات‌گرایانه و طبقه‌بندی‌کننده هنر (که توسط فلسفه تحلیلی سنتی ترجیح داده می‌شود) را نقد می‌کند. او آن‌ها را «تعریف لفافه‌دار» می‌نامد، زیرا هدف آن‌ها «پوشش کامل» مصادیق (معناشناسی) مفهوم هنر است.See R. Shusterman, Surface and Depth, p. 179-181 شوسترمن این تعاریف را با توجه به ارزش و ماهیت مورد مناقشه هنر، و همچنین توسعه غیرقابل پیش‌بینی آن در آینده مشکل‌ساز می‌داند. او بیان می‌کند که برای تعاریف هنر هدفی وجود دارد که مهم‌تر از پوشش مفهومی است که جهت‌دهنده/تحول‌کننده در «روشن کردن نقطه و ارزش ویژه هنر یا بهبود هنر» است.R. Shusterman, "Pragmatism Between Aesthetic Experience and Aesthetic Education", p. 405.
او می‌گوید که این ایده‌ها ممکن است همگرا باشند، اما از آن‌جایی که ممکن است گاهی همگرا نباشند، حذف هر گونه تعاریفی تنها بر این اساس که استانداردهای اعتبار طبقه‌بندی را برآورده نمی‌کنند، غیرقابل قبول است، مانند تعاریف ارزیابی‌کننده که می‌توانند به تنهایی مفید باشند. علاوه بر بحث در مورد تعاریف پوشش مفهومی، شوسترمن همچنین از تعاریف خاصی از این نوع که توسط جورج دیکی و آرتور دانتو ابداع شده‌بود، انتقاد کرده‌است.See R. Shusterman, "Pragmatist Aesthetics" (2000), p. 38-44. Cf. R. Shusterman, "Art in a Box: Danto" (chapter 10 of "Surface and Depth").
شوسترمن از تعریفی از هنر حمایت می‌کند که به‌عنوان تجربه‌ای است متأثر از تعریف دیویی، و با تغییرات قابل‌توجه. در حالی که او اکثر عناصر اصلی را برای درک دیویی از این تجربه می‌پذیرد (مثلاً این‌که نمی‌توان آن را به دنیای ذهنی خصوصی سوژه تقلیل داد که بیشتر تعاملی بین سوژه و ابژه است)، برخی از آن‌ها را مشکوک می‌داند. (به‌عنوان مثال اصرار دیویی بر وحدت و انسجام تجربه زیبایی‌شناختی که شوسترمن می‌خواهد آن را با زیبایی‌شناسی گسست تکمیل کند).
او می‌گوید که دیویی اشتباه کرده‌است که تعریف خود از هنر را به‌عنوان تجربه‌ای از یک تعریف پوشش مفهومی سنتی تلقی می‌کند؛ بنابراین آن را در برابر نقدهای معتبر آسیب‌پذیر می‌کند، که هم بسیار محدود و هم بسیار گسترده‌است (برخی آثار هنری هستند که تجربیات زیبایی‌شناختی ایجاد نمی‌کنند و برعکس، در برخی موارد تجربه زیبایی‌شناختی با پدیده‌هایی همراه است که به سادگی نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان هنر بازتعریف کرد، مانند زیبایی طبیعی). او همچنین می‌گوید، کاری که دیویی باید به جای آن انجام می‌داد این بود که نقش هدایت‌کننده و دگرگون‌کننده‌ای را که در بالا ذکر شد به آن اختصاص می‌داد. شوسترمن بیان می‌کند که با این تصور، تعریف هنر به‌عنوان تجربه، دارای ارزش غیرقابل انکاری است، زیرا اگرچه نمی‌تواند کل بسط مفهوم هنر را دربرگیرد، اما «بر شرایط زمینه، جهت و هدف ارزشمند هنر تأکید می‌کند» (یعنی زیبایی‌شناسی). و همچنین به گسترش قلمرو هنر با به چالش کشیدن تقسیم سفت و سخت بین هنر و کنش کمک می‌کند، که توسط تعاریفی پشتیبانی می‌شود که هنر را به‌عنوان تقلید، (در نشانه‌شناسی، پوئیسیس فعالیتی است که در آن شخص چیزی را به وجود می‌آورد که قبلاً وجود نداشته‌است) یا عمل محدود تعریف‌شده توسط دنیای هنر نهادی تعریف می‌کند.R. Shusterman, "Pragmatism and Criticism: A Response to three critics of "Pragmatist Aesthetics"", "Journal of Speculative Philosophy", 16, 2002, p. 29.
شوسترمن همچنین از تعریفی از هنر به‌عنوان نمایشنامه‌سازی حمایت می‌کند، که مکمل تعریفی است که او از دیویی تأثیر گرفته‌است. نه تنها با روشن کردن ماهیت هنر از زاویه‌ای متفاوت، بلکه با خدمت به هدفی متفاوت، و در عین حال به همان اندازه مهم. با پیوند روایت‌هایی از زیبایی‌شناختی متضاد هنر: تاریخ‌گرایی و طبیعت‌گرایی. از آن‌جایی که مفهوم نمایش‌نامه دو لحظه مهم را در بر می‌گیرد و آن را هماهنگ می‌کند: قرار دادن چیزی در یک قاب رسمی (مثلاً قاب اجرای تئاترR.Shusterman, "Art as Dramatization," in "Surface and Depth".) و محتوای تجربی‌ای که قاب می‌شود، خود را به‌عنوان یک ترکیب بالقوه نشان می‌دهد؛ فرمولی برای تاریخ‌گرایی و طبیعت‌گرایی که، شوسترمن آن را بیان می‌کند. می‌توان این فرمول را به تأکید بر چارچوب نهادی رسمی هنر (تاریخ‌گرایی) یا شدت تجربی، که هنر را چنین توصیف می‌کند (ناتورالیسم) تقلیل داد.
هر دو تعریف شوسترمن موضوع تفسیرها و انتقادات بسیاری شده‌است.
از میان بسیاری از مباحثی که علوم انسانی معاصر را برانگیخته‌است، یکی از مهم‌ترین آن‌ها به مسئله تأویل اختصاص دارد. شوسترمن با ویرایش «"چرخش تفسیری"» و همچنین اعلام نظرات خود در این موضوع شرکت کرده‌است. گزارش شوسترمن از تأویل در تقابل با زیبایی‌شناسی تحلیلی و ساختارشکنی، که اغلب گفته می‌شود دو قطب مخالف نظریه تفسیری معاصر را تشکیل می‌دهند، ساخته شده‌است. همان‌طور که او ادعا می‌کند، هر دوی آن‌ها "تصویری از درک، به‌عنوان بازیابی (یا بازتولید یک معنا) شیء خاص را به اشتراک می‌گذارند، اما در مورد امکان چنین عملی با هم اختلاف دارند. ساختارشکنی‌ها، که دیدگاه خود را از زبان به‌عنوان "بازی سیستماتیک تفاوت‌ها فرض می‌کنند، ادعا می‌کنند که این‌طور نیست، و از این رو هر خوانشی را یک «نادرست خواندن» می‌دانند، در حالی که زیبایی‌شناسان تحلیلی خلاف این فکر می‌کنند، و معمولاً معنای کار عینی را به‌عنوان "تثبیت متافیزیکی در اثر هنری" و شناسایی آن با نیت هنرمند یا «ویژگی‌های معنایی خود اثر» می‌دانند.R. Shusterman, "Surface and Depth", p. 67.
برای اجتناب از افراط، شوسترمن مفهومی از معنای متنی را با الهام از ویتگنشتاین (و مفهوم او از بازی‌های زبانی) پیشنهاد می‌کند، که در آن معنا به‌عنوان رابطه‌ای از درک در نظر گرفته می‌شود، و اصطلاح اخیر به‌عنوان «توانایی برای رسیدگی یا پاسخ به [چیزی]، و به روش‌های پذیرفته‌شده خاصی» است،R. Shusterman, "Pragmatist Aesthetics" (2000), p. 90. که اگرچه توسط جامعه به اشتراک گذاشته شده و مشروعیت می‌یابد، اما می‌تواند کاملاً متفاوت باشد و «بازی‌های تفسیری» متنوعی را تشکیل دهد.
بنابراین، تفسیر عملی (چه موفقیت‌آمیز باشد و چه محکوم به شکست) برای کشف معنای متن نیست، بلکه ساختن آن، یا به قول شوسترمن، «معنا بخشیدن» به متن است. یکی از پیامدهای این روایت این است که صحت تفسیر همیشه به «قوانین» (معمولاً ضمنی) یک بازی تفسیری معین مربوط است. از آن‌جایی که بسیاری از بازی‌های غیرقابل قیاس مختلف به‌طور هم‌زمان وجود دارند، و از آن‌جایی که برخی از آن‌ها در طول تاریخ دست‌خوش تغییرات قابل‌توجهی شده‌اند (و برخی از آن‌ها ممکن است خارج از استفاده شده باشند)، می‌توان از تعدد تفسیرهای صحیح از یک متن صحبت کرد. ابعاد هم‌زمان و دیاکرونیک (دیاکرونیک مطالعه یک زبان در دوره‌های مختلف تاریخ است) پیامد دیگر این نظریه، کثرت‌گرایی منطقی شوسترمن است، که ادعا می‌کند نه تنها می‌توان تفاسیر متفاوت (حتی متناقض) و در عین حال به همان اندازه درست (که فقط یک کثرت‌گرایی شناختی خواهد بود) وجود داشته باشد، بلکه ادعا می‌کند که اشکال مشروعی از نزدیک شدن به متون وجود دارد که چنین نیست. حتی حقیقت یا معقول بودن تفسیری را هدف قرار دهید، بلکه اهداف مفید دیگری را هدف قرار دهید (مثلاً ایجاد لذت یا مرتبط‌تر کردن متن قدیمی برای خوانندگان معاصر).See R. Shusterman, "Logics of Interpretation: The Persistence of Pluralism", in "Surface and Depth", p. 49.
یکی دیگر از مشارکت‌های شوسترمن در نظریه تأویل، نقد دیدگاهی است که او آن را «جهان‌شمولی هرمنوتیک» می‌نامد و به هانس گئورگ گادامر، الکساندر نهاماس و استنلی فیش و دیگران نسبت می‌دهد. شوسترمن با موافقت با محور اساسی ضدبنیادگرایی موضع جهانی‌گرایان هرمنوتیک، تز آن‌ها را که «درک، خواندن، فهمیدن یا اصلاً رفتار هوشمندانه … همیشه باید تفسیر باشد» را رد می‌کند و می‌کوشد آن را با بسیاری از استدلال‌ها رد کند. او همچنین اصرار دارد که مفهوم تأویل به مقوله‌ای متضاد نیاز دارد تا معنای خود را تضمین کند. اگر همه چیز تأویل باشد، مفهوم خود را از دست می‌دهد. شوسترمن استدلال می‌کند که درک فوری و غیر تفسیری می‌تواند نقش تضاد را ایفا کند. شوسترمن با الهام از نظریه دایره هرمنوتیک ویتگنشتاین و هایدگر پیشنهاد می‌کند:بی واسطه بودن درک بی‌وقفه از زبان (مانند زمانی که من فوراً عبارات ساده و مناسب زبانی را که به خوبی می‌شناسم می‌فهمم) و واسطه بودن تفسیرها (مانند زمانی که با یک گفته یا متنی روبرو می‌شوم که از نظر معنای آن را نمی‌فهمم، ارتباط متنی دارد و سپس باید بفهمیم که منظور از آن چیست).R. Shusterman, "Pragmatism and Criticism", p. 32.در میان دست‌آوردهای شوسترمن در نظریه تأویل، گزارش‌هایی از نقد ادبی او در دوره تحلیلی اولیه‌اش و همچنین استدلال‌های عمل‌گرایانه‌اش علیه نیت‌گرایی تفسیری و نقد تبارشناسی او از ساختارشکنی (هارولد بلوم، جاناتان کالر) وجود دارد. نظریه‌های ادبی تحلیلی (جوزف مارگولیس) و نئوپراگماتیست (ریچارد رورتی، استنلی فیش، والتر بن مایکلز و استیون کنپ) که همه در هسته آرای خود توسط ایدئولوژی اداره می‌شوند.
به گفته شوسترمن، یکی از مبرم‌ترین مشکلات اجتماعی-فرهنگی امروز، مشروعیت بخشیدن به هنر عامه‌پسند است. او احساس می‌کند که اگرچه هنر عامه‌پسند اکنون ممکن است از نظر اجتماعی توجیه‌پذیر به نظر برسد، اما ارزش هنری آن هنوز مورد تردید است، که منجر به مشکلات زیر می‌شود:
شوسترمن که مدافع صادق زیبایی‌شناسی عامه‌پسند است، مراقب است که موضع خود را از عذرخواهی یک‌طرفه متمایز کند و ترجیح می‌دهد آن را به‌عنوان «بهبودباوری» (این باور که جهان تمایل به بهبود دارد و انسان‌ها می‌توانند به بهبود آن کمک کنند) توصیف کند، که "نقایص و سوء استفاده‌های هنر عامه را تشخیص می‌دهد، اما همچنین شایستگی‌های آن را می‌شناسد [در حالی که معتقد است] هنر عامه باید به‌صورت «بهبود یافته» وجود داشته باشد، زیرا می‌تواند به شایستگی‌های زیبایی‌شناختی واقعی دست یابد و در خدمت اهداف اجتماعی باشد.R.Shusterman, "Popular Art and Education", p.204. شوسترمن با به کار بستن مهارت‌های خود، از دو طریق به دنبال مشروعیت زیبایی‌شناختی برای هنر عامه‌پسند است:
تن‌زیبایی‌شناسی اصطلاحی است که توسط شوسترمن برای نشان دادن رشته فلسفی جدیدی که او به‌عنوان راه حلی برای مشکلات زیر ابداع کرده‌است ابداع کرد:
شرایط فوق، ماهیت تن‌زیبایی‌شناسی را به‌عنوان پروژه‌ای فیلسوفانه-زیبایی‌شناختی، و در عین حال بین‌رشته‌ای، نظریه و عمل تعیین کرده‌است که می‌توان آن را این‌گونه تعریف کرد:«مطالعه انتقادی و بهبودبخش از تجربه و استفاده از بدن خود، به‌عنوان منبع قدردانی حسی-زیبایی‌شناختی و خودسازی خلاقانه …، اختصاص داده شده [همچنین] به دانش، گفتارها و رشته‌هایی که چنین مراقبت‌های جسمی را ساختار می‌دهند، یا می‌توانند آن را بهبود بخشند.»برای روشن شدن اصطلاحات، لازم به‌ذکر است که شوسترمن عمداً واژه «سوما» (به جای «بدن») را پیشنهاد می‌کند، تا بر یکی از ویژگی‌های مهم برداشت خود از جسمانی بودن تأکید کند. برای شوسترمن (که از این نظر شاگرد واقعی دیویی است) ابعاد جسمانی و ذهنی (و همچنین فرهنگی و بیولوژیکی) انسان اساساً جدایی‌ناپذیر است، و برای دلالت بر این وحدت (این ادراک حساس «بدن-ذهن») است. او ترجیح می‌دهد از اصطلاح «سوما» استفاده کند که بر خلاف «بدن» به‌طور خودکار به معنای گوشت منفعل در تقابل با روح یا ذهن پویا نیست.
اگرچه ممکن است پروژه شوسترمن در نگاه اول کاملاً نوآورانه و حتی شمایل‌شکن به نظر برسد، اما عناصر مختلف آن، همان‌طور که خود شوسترمن اذعان می‌کند، می‌تواند در بسیاری از سنت‌ها ردیابی شود: فلسفه یونان باستان و فلسفه‌های غربی متأخر (میشل دو مونتاین، جان دیویی، میشل فوکو)، و همچنین حکمت شرق آسیا مانند کنفوسیوسیسم. تن‌زیبایی‌شناسی به سه شاخه اساسی تقسیم می‌شود:
خود شوسترمن در هر سه زیر رشته تن‌زیبایی‌شناسی کار می‌کند: