moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با فتح تهران به دست علیقلی خان سردار اسعد و سپهدار تنکابنی، برای رفع اختلافات داخلی بین خوانین بختیاری و علی‌رغم وفاداری نصیر خان و امیر مفخم به محمدعلی شاه، پیمان نامه‌ای بین دو برادر با سردار اسعد به امضاء رسید، که در این میان غلامحسین خان سالار محتشم، در آشتی نصیر خان سردار جنگ و علیقلی خان سردار اسعد، نقش بسزایی ایفا کرد.عکاشه، اسکندرخان. «تاریخ ایل بختیاری» ، انتشارات فرهنگسرا، تهران:۱۳۶۲
پس از نبرد خونین و شکست قشون سالارالدوله و متواری شدن محمدعلی میرزا، در پی آرام شدن پایتخت، نصیرخان سردار جنگ، به عنوان حاکم یزد منصوب شد.ملک‌زاده، مهدی. «تاریخ انقلاب مشروطیت ایران» جلد ۱ تا ۷، انتشارات سخن، تهران:۱۳۸۳
در سال ۱۲۹۷ نصیرخان از سوی وثوق الدوله نخست‌وزیر وقت، مأمور سرکوب یاغیان؛ رضا جوزانی و جعفرقلی چرمینی در منطقه چهارمحال و اطراف اصفهان شد. به همین مناسبت به حکومت اصفهان منصوب گردید. وی تا آغاز انتخابات در دوره چهارم مجلس شورای ملی، که خود استعفاء کرد، در حکومت اصفهان باقی‌ماند.
نصیرخان برای برگرداندن امنیت به بخش‌های غرب و جنوب کشور، متوسل به جنگ‌های خونینی شد، که در طول این دوران برخی اعمال وی، با ظلم و ستم همراه بود. اما در نهایت با دستگیری رضا جوزانی و جعفرقلی چرمینی و اتباع آنان، صرف‌نظر از شکنجه و آزار زندانیان و اعمال دیگری که به سردار نسبت می‌دهند، در مجموع خدمات وی را قابل تقدیر و تمجید دانسته‌اند.
نصیرخان در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی، از منطقه بختیاری به نمایندگی مجلس انتخاب شد و قدم به عمارت بهارستان نهاد. در این دوره از اقامت وی در تهران، منزل او محفل شعرا و نویسندگانی چون ایرج میرزا، ملک الشعرای بهار و… بود. فرخی یزدی در مدح وی فتح نامه‌ای به نظم درآورده‌است.
یکی از رویدادهای مهمی که از زندگی نصیرخان در تاریخ ثبت شده‌است، سمت ایلخانی وی در خلال جنگ جهانی اول، با حمایت دولت بریتانیا بود. انگلیسی‌ها برای حفاظت از چاه‌های نفتی و ایجاد امنیت در مناطق نفتخیز، نصیرخان سردارجنگ را که فرد مقتدری بود، برای مدت پنج سال به سمت ایلخانی برگزیدند.ایشان در مازندران شهر مشهدسر نیز حضور داشتند و بعنوان نایب معروف بودند. در این زمان صمصام السلطنه نخست‌وزیر و در دوره‌ای، سرداراسعد وزیر جنگ بودند. برای اینکه سردار جنگ بتواند امنیت را در جاده‌ها فراهم کند، لطفعلی خان امیر مفخم را به حکومت کرمان گماشت.
با شروع جنگ جهانی اول و با وجود اعلام بیطرفی ایران، دو گروه مختلف در کشور، به رویارویی پرداختند، که عده‌ای از بختیاری‌ها به دلیل بی‌اعتمادی به روس و انگلیس، طرفدار آلمان شدند.
همین امر زمینه‌ساز اخلال در کار شرکت نفت که در اختیار بریتانیا بود، گشت. اما سردار جنگ در حفاظت و برقرار ماندن نظم در منطقه‌ای که مرکز فعالیت‌ها و عملیات تولید شرکت نفت ایران و انگلیس بود، تلاش بسیاری نمود، که در نهایت آرامشی نسبی را در این مناطق حاکم نمود. به پاس خدمات وی در خلال جنگ جهانی اول، از طرف دولت انگلستان، نشان K.C.M.C یا نشان سنت مایکل و سنت جورج را دریافت کرد.
در فوریه ۱۹۱۵ خط‌لوله‌ای که نفت را از منطقه بختیاری به پالایشگاه آبادان می‌رسانید، به وسیله عوامل ناشناسی قطع گردید و شایعاتی منتشر شد که واسموس آلمانی، با کمک سردار جنگ مرتکب این اقدام شده‌است؛ ولی دکتر یانگ، رئیس بیمارسان شرکت نفت، که یکی از دوستان صمیمی سردار جنگ بود، در نامه‌ای به گرینوی، مدیرعامل وقت شرکت نفت ایران و انگلیس نوشت:
سپس شیخ خزعل در نامه‌ای در جواب نصیرخان گفت:
در نهایت نصیر خان مکاتبات خود را با خزعل قطع نمود و در عمل هیچ‌گاه با وی همکاری نکرد. سر پرسی کاکس، برای انجام این مقصود مأموریت یافت تا با سردار جنگ و سردار بهادر به گفتگو بنشیند؛ ولی این مذاکرات نیز نتیجه‌ای در برنداشت.
نصیرخان در اواخر سال ۱۳۰۳ به بیماری سختی مبتلا گردید. پس از مدتی، از بختیاری به اصفهان رفت و در بیمارستان مرسلین انگلیسی بستری شد. در اصفهان، مداوای پزشکان معالج وی، پیشرفتی حاصل نکرد و با پیشنهاد پزشکان بیمارستان، روانه آلمان شد.
نصیرخان ۷ سال پایانی زندگی را در کشور آلمان سپری نمود و سرانجام در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در شهر برلن آلمان درگذشت. پیکرش را به نجف اشرف منتقل نموده و در آن‌جا به خاک سپردند.
آمک شرکت خدمات مهندسی و مدیریت پروژه بریتانیایی است، که در زمینه ارائه خدمات مشاوره، مهندسی و مدیریت پروژه‌های نفت و گاز، استخراج معادن و احداث زیرساخت‌های شهری و صنعتی، فعالیت می‌نماید.
شرکت آمِک، در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و امروزه یک شرکت چندملیتی است، که تمرکز اصلی آن بر حوزه‌های نفت و گاز، مواد معدنی، فلزات، انرژی تجدیدپذیر، محیط زیست و زیرساخت‌های شهری معطوف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت، در شهر لندن قرار دارد.
شرکت آمک دارای دفاتر و شعبه‌های فراوان، در بیش از ۴۰ کشور دنیا می‌باشد. این کمپانی، تقریباً یک سوم از حجم معاملات خود را در اروپا، نیمی در آمریکای شمالی و ۱۲٪ را در سایر نقاط جهان، اجرا می‌نماید.
کمپانی آمک، در فهرست شرکت‌های بازار بورس اوراق بهادار لندن ذکر شده‌است و همچنین، یکی از اجزاء اصلی تشکیل دهنده فهرست اف‌تی‌اس‌ای ۱۰۰ (FTSE 100) می‌باشد.
نیپون اویل شرکت نفت ژاپنی است، که در زمینه اکتشاف، تولید، پالایش و واردات نفت خام فعالیت می‌کند.
این شرکت همچنین به فروش فراورده‌های نفتی؛ از جمله بنزین، روغن، گازوئیل و سایر فعالیت‌های مرتبط با انرژی اشتغال دارد. شرکت نیپون جایگاه‌های پمپ بنزین خود را با نام تجاری و لوگوی "اینیوس" ثبت و راه‌اندازی می‌کند.
شرکت نیپون، در سال ۱۸۸۸ با نام "نیپون اویل"، در شهر توکیو، تأسیس شد. در سال ۱۹۹۹ نیپون اویل، با شرکت "میتسوبیشی اویل" ادغام شد.http://www.mitsubishi.com شرکت تازه تأسیس، "نیپون میتسوبیشی اویل" نام گرفت. سپس در سال ۲۰۰۲ بار دیگر نام این شرکت به "نیپون اویل" تغییر یافت.
نیپون اویل محصولات خود را تحت نام تجاری اینیوس (انگلیسی: ENEOS) به فروش می‌رساند. انیوس، یک شرکت تولید روغن اتومبیل بود، که در ایالات متحده فعالیت می‌کرد و در سال‌های گذشته، توسط نیپون اویل خریداری شد.
سپس در پی توسعه فعالیت‌های بین‌المللی، نیپون اویل، اقدام به گسترش انیوس نمود. این شرکت، از همین نام تجاری (انیوس) برای جایگاه‌های پمپ بنزین خود نیز، استفاده می‌کند.
شرکت نیپون در حال‌حاضر، بزرگترین شرکت نفتی در کشور ژاپن است و در سال‌های گذشته، فعالیت‌های خود را، در کشورهای دیگر گسترش داده است.
نیپون اویل در بخش پایین‌دستی صنعت نفت، در حدود ۴٫۲۲۲ نفر را در اختیار دارد، که در بخش‌های مختلف پالایشگاه‌های این شرکت، فعالیت می‌کنند.
پالایشگاه‌های نیپون اویل، در ژاپن، عبارتند از:
نیپون اویل، در ایالات متحده، از طریق شرکت تابعه خود، بنام جی‌اکس نیپون اویل & انرجی در ایتاسکا، تگزاس، ایلنویز و نیز در کالیفرنیا فعالیت می‌کند.
همچنین از طریق شرکت تابعه دیگر، بنام نیپون اویل لوبریکنتز در چیلدرزبرگ آلاباما فعالیت می‌نماید.
کمپانی نیپون، اخیرأ فعالیت‌های گسترده‌ای را در تولید و فروش روغن موتور با نشان‌های تجاری سوستینا در ایالات متحده آغاز کرده‌است.
بخش اکتشاف شرکت نیپون اویل، مالک ۵٪ از سهام کمپانی کانادایی سینکرود است، که از طریق شرکت تابعه خود، در کشور کانادا با نام موکال انرجی، این سهام را خریداری نموده است.
نیپون اویل، از طریق موکال انرجی همچنین، فعالیت گسترده‌ای در زمینه اکتشاف و تولید نفت از ماسه‌های نفتی در کشور کانادا دارد.
نیپون اویل، همکاری فنی با شرکت تاید واتر اویل هند، داشته و با نام تجاری انیوس انواع روغن، گریس و دیگر فراورده‌های نفتی را به شرکت تاید واتر سپرده و این شرکت، محصولات انیوس را در بازار هند، عرضه می‌نماید.
این رابطه عرضه و تقاضا، همچنان میان نیپون اویل و تاید واتر ادامه دارد.
نیپون اویل، در گذشته‌ای نه چندان دور، با نشان تجاری انیوس، اسپانسر تیم هوندا ریسینگ، در مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک بود.
در حال حاضر کمپانی نیپون اویل، اسپانسر باشگاه فوتبال توکیو است.
این شرکت نفتی، همچنین اسپانسر تیم لکسوس لمنز انیوس، در مسابقات سری سوپر جی‌تی می‌باشد.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی تا اوایل دهه ۱۹۹۰، اسپانسر تیم پورشه بود.http://www.youtube.com/watch?v=vXS6TXIuc7w&feature=related نیپون اویل، همواره با نشان و نام تجاری انیوس، در مسابقات اتومبیل‌رانی، مشارکت می‌کند...
فرمولا نیپون، یک کلاس خاص از سری مسابقات اتومبیل‌رانی می‌باشد و با حمایت کمپانی نیپون اویل، در کشور ژاپن برگزار می‌شود.
این دوره از مسابقات، از سال ۱۹۷۳ آغاز شد و به صورت سالیانه با حضور دوازده تیم و به صورت تک نفره، اجرا می‌شود.
اتومبیل‌های مسابقات فرمولا نیپون را، تویوتا و هوندا تأمین می‌نمایند. از راننده‌های شناخته شده این کلاس، می‌توان به "رالف شوماخر" اشاره کرد.
شرکت ملی نفت فلات قاره چین یکی از شرکت‌های عمده نفتی چین است. (چینی : 中国海洋石油总公司) این شرکت، سومین شرکت بزرگ نفتی، در جمهوری خلق چین، پس از شرکت ملی نفت چین (مالک پتروچاینا) و شرکت پتروشیمی چین (مالک ساینوپک) می‌باشد.
تمرکز شرکت ملی نفت فلات قاره چین در زمینه بهره‌برداری، اکتشاف و توسعه نفت خام و گاز طبیعی در میادین فراساحلی چین می‌باشد. سهام شرکت نفت فلات قاره چین، به‌طور کامل متعلق به دولت جمهوری خلق چین است. انجام امور حقوقی و مدیریتی آن، بر عهده کمیسیون نظارت بر دارایی‌های دولتی و شورای امور خارجه (ساساک) می‌باشدhttp://www.sasac.gov.cn/n1180/n1226/n2410/n314244/5906447.html.
یکی از شرکت‌های تابعه این کمپانی، شرکت سی‌ان‌اواوسی CNOOC است، که در فهرست بورس اوراق بهادار هنگ کنگ نام آن ذکر شده‌است. از دیگر شرکت‌های تابعه آن، می‌توان به شرکت خدمات نفتی چین (به‌اختصار سی‌اواس‌ال) اشاره نمود، که در فهرست بورس اوراق بهادار هنگ کنگ و نیز بازار بورس نیویورک قرار دارد.
ترانزاوشن یکی از بزرگترین شرکت‌های حفاری دریایی در جهان است. شرکت ترانزاوشن در واقع، یک شرکت پیمانکار خدمات حفاری می‌باشد، که سکوهای شناور و نیمه‌شناور حفاری، به همراه تجهیزات و پرسنل متخصص را، به کمپانی‌های نفت و گاز اجاره می‌دهد.
دفتر مرکزی شرکت ترانزاوشن، در شهر ورنیه، ایالت ژنو، سوئیس قرار دارد.
ریشه‌های تأسیس شرکت سوئیسی ترانزاوشن، به سال ۱۹۵۳ بازمی‌گردد. در این سال، شرکت اس‌ان‌جی (SNG) در بیرمنگام، آلاباما تأسیس شد.
بخش حفاری دریایی این شرکت، که امروزه عملیاتی‌ترین بخش این شرکت می‌باشد، پس از بدست آوردن شرکت حفاری دلونگ-مک‌درموت راه‌اندازی شد. شرکت دلونگ-مک‌درموت؛ از خریداری و سپس ادغام شرکت مهندسی دلونگ و شرکت جی. ری مک‌درموت در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد. در همان سال، اولین مته جک-آپ حفاری توسط این شرکت، راه‌اندازی و در خلیج مکزیک بکار گرفته شد.
در سال ۱۹۶۷ ترانزاوشن، به صورت یک شرکت عمومی درآمد. در سال ۱۹۷۸ بخش حفاری دریایی از شرکت جدا شد و به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت اس‌ان‌جی ثبت گردید.
در سال ۱۹۹۶ کمپانی ترانزاوشن، با مبلغ ۱٫۵ $ میلیارد دلار، شرکت نروژی ترانزاوشن آاس‌آ (انگلیسی: Transocean ASA) را خریداری نمود.
این شرکت، در دهه ۱۹۷۰ میلادی در قالب یک شرکت صید نهنگ، فعالیت خود را آغاز کرد و بعدها با ادغام چندین شرکت نروژی، که در زمینه حفاری دریایی فعالیت می‌کردند، شرکت ترانزاوشن آاس‌آ نیز وارد این کارزار شد. پس از خریداری ترانزاوشن آاس‌آ دو شرکت با هم ادغام شدند، سپس نام کمپانی به ترانزاوشن تغییر یافت.
در سال ۲۰۰۰ ترانزاوشن، شرکت آر&بی فالکون، (انگلیسی: R&B Falcon) را با مبلغ ۱۷٫۷ $ میلیارد دلار، خریداری نمود.http://www.oilpubs.com/oso/article.asp?v1=4406 این شرکت در زمینه حفاری فراساحلی فعالیت می‌نماید و در سال ۱۹۹۷ در شهر تالسا اوکلاهما، ایالات متحده تأسیس شد.
پس از این ادغام، کمپانی ترانزاوشن به عنوان بزرگترین شرکت حفاری دریایی از نظر دارا بودن تجهیزات حفاری، شناخته می‌شود…
در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷ ترانزاوشن، با ۱۷ $ میلیارد دلار، شرکت گلوبال‌سانتافه (انگلیسی: GlobalSantaFe) را خریداری کرد. این دو شرکت، تا پیش از ادغام، به عنوان بزرگترین اپراتورهای حفاری در جهان شناخته می‌شدند.
اعضای هیئت مدیره شرکت ترانزاوشن، اندکی پس از بدست آوردن شرکت گلوبال‌سانتافه، تصمیم به ادغام شرکت‌ها گرفته و سپس، در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷ دو شرکت، با هم ادغام شدند.
کمپانی ترانزاوشن یک شرکت خدمات حفاری می‌باشد، که سکوهای شناور و نیمه شناور حفاری، به همراه تجهیزات، ماشین آلات و پرسنل متخصص در این زمینه را، به کمپانی‌های نفت و گاز در سراسر جهان، اجاره می‌دهد…
در سال ۲۰۱۰ به‌طور متوسط نرخ روزانه چنین سازه‌ای، به همراه کلیه تجهیزات، معادل ۲۸۲٬۷۰۰ $ برآورد شده‌است. نرخ روزانه شناورهای حفاری آب‌های عمیق شرکت ترانزاوشن، بیش از ۶۵۰٫۰۰۰ $ دلار است، که توانایی حفاری در اعماق اقیانوس‌ها، از عمق ۳٫۰۰۰ متر، تا ۱۱٫۰۰۰ متر را، دارا می‌باشد.
تعداد کارکنان شرکت ترانزاوشن، بیش از ۱۸٬۰۰۰ نفر است، که در دفاتر و شعبه‌های مختلف این شرکت، در سرتاسر جهان فعالیت می‌نمایند. در حال حاضر، این شرکت دارای ۱۳۵ واحد حفاری دریایی و دو سکوی نیمه‌شناور آب‌های عمیق می‌باشد.
شرکت سوئیسی ترانزاوشن امروزه، نزدیک به نیمی از پلتفرم‌ها و سکوهای نیمه شناور حفاری در آب‌های عمیق جهان را، در اختیار دارد! این شرکت به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات نفت و گاز در جهان محسوب می‌شود.
در اکتبر ۲۰۰۸ هیئت مدیره این کمپانی، انتقال ترانزاوشن به کشور سوئیس را تأیید نمودند. در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۰۸ سهامداران این شرکت نیز به سوئیس انتقال پیدا کردند. سپس در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ روند انتقال بخش اداری شرکت ترانزاوشن؛ از جزایر کیمن، به سوئیس و دفتر مرکزی آن، از هیوستون به ورنیه، سوئیس آغاز شد.
در حال حاضر، دفتر مرکزی شرکت ترانزاوشن، در شهر ورنیه، ایالت ژنو، سوئیس قرار دارد.
این شرکت همچنین، در ۲۰ کشور دارای شعبه بوده، که دفاتر بین‌المللی آن، در کشورهای ایالات متحده، نروژ، اسکاتلند، برزیل، اندونزی و مالزی مستقر می‌باشند.
سایپم شرکت ایتالیایی پیمانکار صنعت نفت و گاز می‌باشد. این شرکت، یک شرکت تابعه از شرکت ایتالیایی انی است. انی، مالک ۴۳٪ درصد از سهام شرکت سایپم می‌باشد. سایپم در پروژه‌های بزرگ خطوط لوله، مشارکت داشته و خطوط لوله نفت و گاز بسیاری را طراحی و احداث نموده‌است. از مجموع این پروژه‌ها، می‌توان به خطوط لوله: بلو استریم، گرین استریم، نورد استریم و ساوت استریم اشاره کرد.
سایپم در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک شرکت ارائه دهنده خدمات حفاری و خطوط لوله، توسط شرکت انی٬ تأسیس شد. این شرکت، از طریق ادغام شرکت اسنام مونتاجی، و شرکت حفاری سایپ تأسیس شد.
شرکت سایپم در دهه ۱۹۶۰ میلادی، خارج از گروه انی، شروع به ارائه خدمات نمود. این شرکت در سال ۱۹۶۹ کاملاً از شرکت انی جدا شد و به عنوان یک شرکت تابعه از انی، به فعالیت‌های خود ادامه داد.
در سال ۲۰۰۸ شرکت سایپم، در فهرست ۱۰۰ شرکت برتر جهان٬ قرار گرفت.
با توجه به اینکه شرکت سایپم، کماکان از شرکت‌های تابعه شرکت انی محسوب می‌شود، ولی این شرکت، کاملا به صورت مستقل اداره می‌شود و شرکت انی، به عنوان ناظر، عمل می‌نمایند.
در حال حاضر، رییس هیئت مدیره شرکت سایپم، مارکو مانجیاگالی و مدیر عامل این شرکت، پیترو فرانکو تالی می‌باشد.
سورگوت‌نفته‌گس شرکت نفت و گاز روسی است که در سال ۱۹۹۳ با ادغام چند شرکت دولتی، که دارای ذخایر عظیم نفت و گاز در غرب سیبری بودند، تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون پس از گازپروم، لوک اویل، روس‌نفت و تی‌ان‌کی-بی‌پی، پنجمین شرکت نفت و گاز روسیه به‌شمار می‌آید.
دفتر مرکزی شرکت سورگوت‌نفته‌گس، در شهر سورگوت، استان تیومن، روسیه قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس مسکو و بورس لندن مبادله می‌شود.
شرکت سورگوت‌نفته‌گس، در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده‌است. در سال ۱۹۹۵ میلادی، این شرکت در مناقصه میدان‌های بزرگ نفتی، در منطقه خانتی-مانسی برنده شد. شرکت سورگوت‌نفته‌گس، همچنین مجوز ساخت ترمینال صادرات در خلیج فنلاند را بدست آورد، سپس یک خط لوله بین ترمینال و پالایشگاه کیریشی نیز احداث نمود.
این شرکت رابطه نزدیکی با دولت روسیه داشته و دلیل آن، رابطه مدیران ارشد کمپانی، با ولادیمیر پوتین می‌باشد.http://www.washingtonpost.com/ac2/wp-dyn/A11823-2004Dec19?language=printer سورگوت‌نفته‌گس دارای یک پالایشگاه بزرگ نفت، در شهر کیریشی، استان لنینگراد است، که این پالایشگاه، توسط شرکت کینف که از شرکت‌های تابعه این کمپانی است، مدیریت می‌شود.
سورگوت‌نفته‌گس تأمین‌کننده اصلی نفت خام کشور بلاروس است. این شرکت، در سال گذشته، در حدود ۳۰٪ درصد از نفت بلاروس را تأمین نموده‌است.http://www.jamestown.org/single/?no_cache=1&tx_ttnews%5Btt_news]=32363
کمپانی سورگوت‌نفته‌گس در پروژه‌های توسعه چاه‌ها و استخراج نفت، در کشورهای ایران، لیبی و عراق شرکت نموده‌است.http://www.jamestown.org/single/?no_cache=1&tx_ttnews%5Btt_news]=7313
سورگوت‌نفته‌گس دارای شبکه گسترده‌ای از جایگاه‌های پمپ بنزین در روسیه است، که بخش اعظم این پمپ بنزین‌ها، در شمال غربی روسیه مستقر می‌باشند و از طریق همکاری با شرکت پیترزبورگ فیول، فعالیت می‌نمایند.
سورگوت‌نفته‌گس همچنین، یکی از سهامداران اونکسیم بانک است. این شرکت، تحت رهبری ولادیمیر بوگدانوف، فعالیت خود را آغاز نمود. همچنین میدان نفتی سورگوت، در سال ۱۹۸۳ توسط وی راه‌اندازی شد، که ۱۰ سال بعد، به تأسیس کمپانی سورگوت‌نفته‌گس انجامید. نام این شرکت، از نام شهر محل استقرار شرکت، سورگوت، گرفته شده‌است
در سال ۲۰۰۷ شرکت سورگوت‌نفته‌گس معادل ۲۴ $ میلیارد دلار درآمد داشته، در این سال، تعداد کارکنان این شرکت روسی ۸۲٫۰۰۰ نفر اعلام شده‌است.http://www.hoovers.com/surgutneftegas/--ID__55419--/free-co-factsheet.xhtml
تی‌ان‌کی-بی‌پی شرکت نفتی روسی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مسکو قرار دارد. این شرکت سومین تولیدکننده نفت روسیه است و در فهرست ده شرکت بزرگ نفتی خصوصی جهان نیز قرار دارد.
شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، از نظر میزان ذخایر و تولید نفت خام، نیز به عنوان سومین شرکت نفتی روسیه محسوب می‌شود.http://rusmergers.com/en/mna/5027.html این شرکت با سرمایه‌گذاری مشترک شرکت بی‌پی و گروه آلفا راه‌اندازی شد. شرکت بریتانیایی بی‌پی، مالک ۵۰٪ از سهام این شرکت بود و ۵۰٪ دیگر آن نیز در اختیار کنسرسیوم گروه آلفا بود، که توسط گروهی از بازرگانان روسی که در صدر آن‌ها جرمن خان قرار داشت تشکیل شد. در سال ۲۰۱۳ شرکت روس‌نفت سهام شرکت بی‌پی را در تی‌ان‌کی-بی‌پی خریداری کرد و هم‌اکنون مالک نیمی از سهام آن محسوب می‌شود.
در سال ۲۰۰۳ سرمایه‌اولیه شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی از طریق سرمایه‌گذاری مشترک، شرکت بی‌پی و گروه آلفا تأمین شد و این کمپانی در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۳ تأسیس گردید.
سپس از طریق خریداری و جمع‌آوری منابع عملیاتی و دارایی‌های شرکت نفتی «اسلاونفت»، شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی توسعه یافت. در آغاز، حوزه عملیاتی این شرکت منابع نفت و گاز دو کشور روسیه و اوکراین تعیین شد.
تی‌ان‌کی-بی‌پی در سال ۲۰۰۳ و در اولین سال فعالیت در صنعت نفت و گاز، معادل ۲٬۷ $ میلیارد دلار سود خالص کسب نمود، که این رقم، در سال ۲۰۰۹، به ۵٬۳ $ میلیارد دلار افزایش یافت.
هیئت مدیره شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، از ۱۱ مدیر تشکیل شده‌است، که از ۴ نماینده کمپانی بی‌پی ۴ نماینده، از کنسرسیوم آلفا و ۳ مدیر مستقل تشکیل می‌شود. درحال‌حاضر، «میخائیل فریمن» از کنسرسیوم آلفا، رئیس هیئت مدیره و «جورج رابرتسون» از بی‌پی، نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت، می‌باشند.
در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ «ماکسیم بارسکی»، رئیس سابق بخش استراتژی این کمپانی، به عنوان «معاون مدیرعامل» منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۱ مدیرعامل شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی شد.
حوزه عملیاتی کمپانی تی‌ان‌کی-بی‌پی، از سبدی متنوع، از فعالیت‌های بخش بالادستی صنعت نفت و همچنین بخش پایین‌دستی این صنعت، تشکیل شده‌است، که در روسیه و اوکراین مرکزیت دارد.
عملیات بالادستی تی‌ان‌کی-بی‌پی، در درجه اول در سیبری و منطقه ولگا اورال واقع شده‌است.
در سال ۲۰۰۹ بخش بالادستی این شرکت، به‌طور متوسط، روزانه معادل ۱٬۶۹ میلیون بشکه نفت خام تولید کرده‌است.
بخش پایین‌دست شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، ظرفیت پالایشی معادل ۶۷۵ هزار بشکه در روز را دارا می‌باشد.
پالایشگاه‌های اصلی این شرکت، در شهرهای: ریازان، ساراتوف، نیجنوارتوفس و لیسیچانسک قرار دارند.
شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، دارای ۱۴۰۰ جایگاه پمپ بنزین، در کشورهای روسیه و اوکراین است. این جایگاه‌ها، تحت نام‌های تجاری بی‌پی و تی‌ان‌کی فعالیت می‌کنند.
این شرکت، یکی از تأمین‌کنندگان اصلی بنزین، در روسیه بوده، همچنین به عنوان بزرگ‌ترین توزیع‌کننده بنزین، در کشور اوکراین شناخته می‌شود.
اکسیدنتال پترولیوم که به اختصار؛ اوکسی خوانده می‌شود، شرکت نفت و گاز آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن در منطقه وست وود، شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا قرار دارد.
دامنه فعالیت‌های این شرکت در زمینه اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی در ایالات متحده آمریکا، خاورمیانه، آفریقای شمالی و آمریکای جنوبی می‌باشد.
"اکسی" بزرگترین تولیدکننده نفت خام در ایالت تگزاس است. در کالیفرنیا نیز شرکت اکسی بزرگترین تولیدکننده گاز طبیعی به‌شمار می‌آید.
فعالیت‌های اکسی در ایالات متحده، در ایالت‌های: کانزاس، داکوتای شمالی، یوتا، اکلاهما، کلرادو و نیومکزیکو متمرکز می‌باشد. در سال ۱۹۶۴ برای اولین بار در بازار بورس نیویورک از نام مستعار "اکسی" (OXY) برای اشاره به سهام "اکسیدنتال پترولیوم" استفاده شد.
اکسی از لحاظ ارزش بازار، چهارمین شرکت نفتی ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۱ تعداد کارکنان این شرکت بیش از ۴۰ هزار نفر اعلام شد، که در شعبه‌های مختلف این شرکت در سراسر جهان فعالیت می‌نمایند.
یورو استاکس ۵۰ شاخص سهام، متعلق به شرکت‌های مستقر در منطقه یورو می‌باشد، که توسط شرکت استاکس (Stoxx Ltd) طراحی شده‌است و ارائه دهندگان این شاخص؛ بورس آلمان (یا دویچه بورزه Deutsche Börse) و سیکس گروپ (یا گروه شش SIX Group) می‌باشند.http://www.bloomberg.com/apps/quote?ticker=SX5E:IND
ایمپریال اویل شرکت نفتی کانادایی-آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کالگری، کانادا مستقر می‌باشد.
شرکت ایمپریال اویل، دومین کمپانی بزرگ نفتی از نظر ارزش بازار، در کشور کانادا است. فعالیت‌های این شرکت، در زمینه اکتشاف، تولید و فروش نفت خام و گاز طبیعی است. اکثریت سهام شرکت ایمپریال، در اختیار کمپانی اکسون‌موبیل می‌باشد.
ایمپریال اویل در سال ۱۸۸۰ در لندن، انتاریو کانادا تأسیس شد.http://books.google.ca/books?id=I8ofK1wKiLAC&lpg=PA62&dq="Lake%20shore%20Boulevard"%20"Boulevard%20Drive"&pg=PA62#v=onepage&q="Lake%20shore%20Boulevard"%20"Boulevard%20Drive"&f=false سپس دفتر مرکری آن، به شهر تورنتو، اونتاریو منتقل شد و تا اوت ۲۰۰۵ در این شهر باقی‌ماند. در حال حاضر ساختمان مرکزی ایمپریال اویل، در کالگری، آلبرتا قرار دارد، در حالیکه دفاتر اصلی این کمپانی، همچنان در شهرهای تورنتو و مونترال نیز مستقر می‌باشند.
در سال ۱۹۸۹ ایمپریال اویل، تکزاکو کانادا را خریداری نمود و سپس تمامی دارایی‌های این کمپانی را با ایمپریال ادغام نمود.
ایمپریال اویل، توسط کمپانی اکسون موبیل مدیریت می‌شود، که مالک ۶۹٫۶٪ درصد از سهام این شرکت می‌باشد. شرکت ایمپریال، مالک ۲۵٪ از سهام کمپانی نفتی سینکرود کانادا است. سینکرود، بزرگترین تولیدکننده نفت خام ترکیبی، در جهان می‌باشد. جایگاه‌های پمپ بنزین ایمپریال اویل در کانادا تحت نام تجاری اسو ESSO و همچنین نام تجاری "آن دِ ران" On the Run فعالیت می‌نمایند.
ایمپریال اویل یکی از تولیدکنندگان گاز طبیعی در کانادا و بزرگترین پالایشگر این کشور می‌باشد.این شرکت، در زمینه بازاریابی و فروش فراورده‌های نفتی فعالیت می‌نماید. ایمپریال اویل همچنین دارای کارخانجات پتروشیمی در کشور کانادا است. بیشترین فعالیت‌های تولیدی ایمپریال اویل در مخازن نفت و گاز آلبرتا و منابع بخش شمال غربی کانادا متمرکز می‌باشد.
برنار آرنو (زاده ۵ مارس ۱۹۴۹) بازرگان، کارآفرین، سرمایه‌دار و کلکسیونر آثار هنریhttp://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,993989,00.html |title=Bernard Arnault فرانسوی است.http://magazine.wsj.com/features/the-big-interview/being-arnault بر پایه رتبه‌بندی گزارش دو نشریه بلومبرگ و فوربس که دارایی‌های ثروتمندان جهان را گزارش می‌کنند. برنار آرنو در ژانویه ۲۰۲۳ طبق اعلام مجله فوربس با دارایی بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار و همچنین با پیشی گرفتن از ایلان ماسک ثروتمندترین فرد زنده جهان شد. با این حال در ماه‌های آتی نتوانست این جایگاه را حفظ کند و در ژوئیه ۲۰۲۳ طبق اعلام مجله فوربس جایگاه دوم بعد از ایلان ماسک را دارد.
برنار ژان ایتن آرنو، در تاریخ ۵ مارس ۱۹۴۹ در شهر روبه در شمال فرانسه زاده شد. پدرش ژان لئون آرنو، کارخانه‌دار و مالک شرکت ساخت‌وساز فیرت-ساوینل بود. دوران کودکی برنار در شهر روبه سپری شد، وی سپس برای ادامه تحصیل به پاریس نقل مکان کرد.
برنار آرنو، پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان ماکسنس شهر روبه، در سال ۱۹۶۹ به دانشگاه پلی‌تکنیک پاریس رفت. وی در سال ۱۹۷۱ موفق به کسب مدرک مهندسی در رشته عمران گردید و به در خواست پدرش، به کسب و کار خانوادگی پیوست.
برنار پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۷۱ به عنوان یک مهندس عمران، به شرکت ساختمان‌سازی و املاک پدری پیوست و در سال ۱۹۷۶ پدرش را قانع کرد، که با بخش تولیدی شرکت به مبلغ ۴۰ میلیون فرانک، تسویه حساب کرده و تمرکز شرکت را، به معاملات املاک معطوف نماید.
شرکت جدید با تغییر نام به فعالیت در حوزه اداره اقامتگاه‌های مسافرتی، با امکانات خاص، وارد گردید. برنارد در سال ۱۹۷۹ جانشین پدرش در جایگاه ریاست شرکت شد.
برنار آرنو در سال ۱۹۸۱، پس از اینکه فرانسوا میتران، رئیس‌جمهور فرانسه شد، به ایالات متحده مهاجرت کرد و شرکت فرینل (شرکت پدری) را در آنجا تأسیس نمود و به این وسیله، موفق شد، ساختمان‌هایی مسکونی در پالم بیچ در ایالت فلوریدا را احداث نماید.
آرنو سه سال بعد، زمانی که سوسیالیست‌های فرانسه، به رویکرد اقتصادی محافظه کارانه‌تر تغییر رویه دادند، دوباره به فرانسه بازگشت و به عنوان مدیر ارشد اجرایی یک شرکت کالاهای لوکس (کالاهایی که با افزایش درآمد مصرف‌کنندگان، میزان مصرفشان افزایش می‌یابد) به نام «فیانسیر آگاش» مشغول به کار شد.
آرنو با کمک بخش بنگاه سرمایه‌گذاری بانک لازارد و استفاده از سوبسیدهای اعطایی از سوی دولت فرانسه، در ازای اینکه شرکت تعدیل نیرو نداشته باشد، «شرکت کریستین دیور» را خرید، که در بحران ورشکستگی به سر می‌برد.
در واقع دولت فرانسه به دنبال کسی می‌گشت، تا این امپراتوری نساجی را، که شرکت‌های بسیاری زیرمجموعه آن بودند (مثل دیور) بدست گیرد. خانواده آرنو تنها مبلغ ۱۵ میلیون دلار برای خرید این شرکت هزینه کرده و ۸۰ میلیون دلار باقی‌مانده را، بانک لازارد تأمین نمود. دلیل اصلی آرنو برای خرید این شرکت، به دست آوردن برند مشهور دیور بود، تا پایه‌ای باشد برای راه‌اندازی یک «سوپرمارکت کالاهای لوکس» که طبقه متوسط جامعه بتوانند، از آن خرید کنند. آرنو به سرعت دیور را گسترش داد تا برندهای جدیدی مثل خانه مد کریستین لاکروا و سلین (که کالاهای چرمی تولید می‌کردند) را نیز دربرگیرد.
کمی بعد آرنو مجبور شد تقریباً تمام سرمایه شرکت را به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار فروخته و تنها برند باپرستیژ کریستین دیور و فروشگاه «لوبن‌مارشه» را نگه دارد. این فروش، او را قادر ساخت تا ۱٫۸ میلیارد دلار از سهام شرکت LVMH را، در سال ۱۹۸۹ خریداری کند، تا به این طریق کنترل ۲۴٪ درصد از این گروه را در اختیار گیرد.
کمی پس از خریداری ۲۴٪ درصد از سهام ال و ام هاش، بین آرنو و هنری راکمیه؛ رئیس قبلی شرکت لویی ویتون که از شرکت‌های تابعه ال و ام هاش بود، درگیری بر سر قدرت رخ داد.
در عرض کمی بیش از یک سال، آرنو در منازعات دادگاه پیروز شده و راکمیه از کار برکنار شد. در دست گرفتن قدرت در ال و ام هاش، یکی از متبحرانه‌ترین کارهای تجاری در تاریخ فرانسه بوده و باعث شده آرنو به عنوان فردی بدطینت شناخته شود، که به واسطه اخراج‌های متعدد دیگران، به قدرت رسیده‌است. اما با این حال بسیاری از افراد استراتژی کسب و کار آرنو و علاقه‌اش برای ریسک‌پذیری را، قابل احترام می‌دانند.
آرنو با موفقیتی که در کمپانی ال و ام هاش کسب کرده بود، شروع به سر هم کردن تکه‌های سوپرمارکت کالاهای لوکس خود نمود. آرنو از آن زمان تاکنون شرکت را با برنامه توسعه جاه‌طلبانه‌ای پیش برده که کمپانی ال و ام هاش را تبدیل به بزرگ‌ترین گروه تجاری کالاهای لوکس در دنیا کرده‌است.
آرنو در دهه ۱۹۹۰ با خرید ده‌ها تولیدکننده کالاهای لوکس در اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، آمریکای جنوبی و استرالیا شرکتش را تبدیل به یک امپراتوری بزرگ کالاهای لوکس نمود.
کریستین دیور و ال و ام هاش در مجموع ۵۰ مارک از معروف‌ترین تولیدات جهانی را در اختیار دارند. از جمله تولیدات آن‌ها کیف‌های لویی ویتون است، که امروزه در دست بسیاری از خانم‌ها، حتی با مارک‌های تقلبی نیز دیده می‌شود! آرنو امپراتوری‌اش را، طی ۲۰ سال راه‌انداخت، هرچند که او بسیاری از زیرمجموعه‌های ال و ام هاش را، خود به وجود نیاورد، اما درک درستی از پتانسیل آنها، برای جذب مشتری بیشتر داشت و این نکته‌ای بود، که وی را امروز به موفق‌ترین مرد فرانسه تبدیل کرده‌است.
ادغام موفقیت‌آمیز چند تولیدکننده معروف کالاهای لوکس توسط برنار آرنو، سبب شده‌است، تا شرکت‌های دیگری نیز به همین فکر بیفتند. قدمت قدیمی‌ترین شاخه ال و ام هاش، به سال ۱۵۹۳ برمی‌گردد. سهام این گروه به‌طور عمومی در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می‌شود و بخشی از شاخص کاک ۴۰ است. ال و ام هاش در حال حاضر ۵۶ هزار نفر را به استخدام خود درآورده است. ۴۰٪ درصد از کارمندان ال و ام هاش در فرانسه مشغول به کارند. ال و ام هاش در ۱۵۰۰ فروشگاه معتبر جهان فعالیت داشته و از همین رو بازار وسیعی را برای عرضه محصولاتش، در اختیار دارد.
طرحی که ال و ام هاش با جدیت آن را کنترل می‌کند، نحوه فروش محصولاتش است و به شدت بر مکان‌هایی که این محصولات به فروش می‌رسد، نظارت دارد. برای مثال تولیدات لویی ویتون فقط از طریق بوتیک‌های این شرکت و با تابلوهای بزرگ لویی ویتون به فروش می‌رسد، که در نقاط مرفه‌نشین شهرهای ثروتمند تأسیس شده‌اند یا این که اجازه فروش محصولات خود را به دیگر فروشگاه‌های عرضه‌کننده محصولات لوکس اعطا می‌کند، مثل فروشگاه هارودس در لندن. از این لحاظ سیاست برنار آرنو با مؤسسان وال‌مارت یا آلدی متفاوت است، که گروه هدف آنان را، قشر متوسط جامعه تشکیل می‌دهد.
برنارد آرنو توانایی ویژه‌ای در کشف استعدادهای بازار دارد. خوب می‌داند چه محصولی را باید در کجا عرضه کرد و چه محصولی در بازاری با استقبال روبه‌رو نخواهد شد و قطعاً به همین دلیل است، که مجموعه تحت مدیریت او بزرگ‌ترین شرکت در عرصه لوازم لوکس است. این شرکت خود دارای ۵۰ زیرمجموعه است، که هر کدام از مارک‌های معروفی هستند و در یک یا چند شاخه، بهترین محصولات را تولید می‌کنند. مقر ال و ام هاش در پاریس است. پس از ادغام موت ات چاندون و هنسی، در سال ۱۹۸۷ لویی ویتون که در آن زمان از بهترین تولیدکنندگان چمدان‌های مسافرتی بود، با دو شرکت پیشین ادغام شد. با مشارکت این شرکت‌ها، ال و ام هاش تشکیل شد. ال و ام هاش تا حد زیادی تحت کنترل کریستین دیور است که برنار آرنو ریاست آن را برعهده دارد.
لویی ویتون، که به اختصار ال‌وی نیز خوانده می‌شود، یک خانه مد فرانسوی است، که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شد. این شرکت طیف وسیعی از کالاهای لوکس را تولید و ارائه می‌نماید. برند لویی ویتون یکی از پیشروهای صنعت مد در جهان است، که محصولات خود را از طریق بوتیک‌های مستقل، فروشگاه‌های زنجیره‌ای و وب‌سایت شرکت، به فروش می‌رساند.
شرکت لویی ویتون، برای شش سال متوالی (۲۰۰۶–۲۰۱۲) بعنوان با ارزش‌ترین نام تجاری در زمینه کالاهای لوکس در جهان شناخته شده‌است. ارزش این برند، در سال ۲۰۱۲ معادل ۲۵٫۹ میلیارد دلار برآورد گردید. از سال ۱۹۸۹ تاکنون، برنار آرنو مالک برند لویی ویتون می‌باشد. وی از طریق شرکت ال و ام هاش مالک ۴۲٪ از سهام این شرکت می‌باشد.
آرنو اعتقاد دارد که شرکت برای افزایش انرژی خلاقانه، باید مدیرانی با عشق و علاقه به هنرمندان داشته باشد و به این شکل می‌توانند هنرمندانشان را درک کنند. آرنو که در میان مدیران ارشد اجرایی پیشتاز در جهان، فردی منحصربه‌فرد است، همواره این توانایی را داشته که بین جنبه‌های مالی و خلاقانه کسب و کار، ارتباطی مناسب برقرار کند. او گرچه هیچ وقت به محدود کردن نوآوری طراحانش اعتقاد نداشته اما همواره بر انضباط مالی در خرید، بازاریابی و فروش محصولات شرکتش تأکید کرده‌است.
برنارد آرنو تاکنون دو بار ازدواج کرده‌است. وی ۵ فرزند دارد و یکی از دخترانش نیز در حال حاضر از مدیران ال و ام هاش است. همسر دوم آرنو، هلن مرسیه، یک پیانیست اهل کبک کانادا و کلکسیونر نت‌های موسیقی می‌باشد.
نفت خام تاپیس، (انگلیسی: Tapis crude) نفت خام مالزی است، که به عنوان یک معیار قیمت گذاری در سنگاپور مورد استفاده قرار می‌گیرد.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Platts
در حالی که در بازار نفت برنت یا وست تگزاس اینترمیدیت، معامله‌ای انجام نشود، از این شاخص به عنوان معیار قیمت نفت، در بازارهای آسیا و استرالیا استفاده می‌شود.Australian Crude Oil Requirements , Australian Institute of Petroleum.
ایستموس-۳۴ سبک، (انگلیسی: Isthmus-34 Light) نفت خام ترش است، که در کشور مکزیک تولید می‌شود. این محصول، عمدتاً در کامپیچه در خلیج مکزیک با مرکزیت چیاپاس، تاباسکو و وراکروز استخراج می‌گردد.Lindsay, Cotton M. and Bernard Feigenbaum (1984) 'Rationing by waiting lists', American Economic Review 74(3): 404-17.Diego Varela and Anca Timofte (2011), 'The social cost of hospital waiting lists and the case for copayment: Evidence from Galicia' , The USV Annals of Economics and Public Administration 11(1): 18-26.Cole JA, et al. Drug copayment and adherence in chronic heart failure: effect on cost and outcomes. Pharmacotherapy 2006;26:1157-64.Harvey Rubin, Dictionary of Insurance Terms, 4th Ed. Baron's Educational Series, 2000, Arthur D. Postal, " CFA Attacks Insurers For ‘Overcharging’", National Underwriter, Jan 8, 2007James C. Robinson, "Use And Abuse Of The Medical Loss Ratio To Measure Health Plan Performance", Health Affairs, vol 16, No. 4, pp 176 - 187, 1997Long-Term-Care Premiums Soar – WSJ این نام از منطقه "ایستموس توانتپک" گرفته شده‌است.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Platts با وجود اینکه مکزیک عضو اوپک نبوده، ولی نفت ایستموس-۳۴، بخشی از سبد اوپک می‌باشد.
قیمت نفت خام اندونزی (انگلیسی: Indonesian Crude Price) به اختصار ICP، شاخص قیمت نفت خام در کشور اندونزی است.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Platts
قیمت نفت خام اندونزی توسط کمپانی پرتامینا تعیین می‌شودhttp://www.allbusiness.com/mining/oil-gas-extraction-crude-petroleum-natural/162178-1.htm، که به‌طور متوسط بر اساس قیمت پنج شاخص نفت خام بین‌المللی مشخص می‌شود:
در برخی موارد، قیمت نفت خام اندونزی؛ به عنوان شاخص در قراردادهای بلند مدت ال ان جی، در شرق آسیا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شاخص نفت ترش آرگوس، (انگلیسی : Argus Sour Crude Index) به اختصار (ASCI) یک ابزار قیمت‌گذاری است، که توسط خریداران، فروشندگان و معامله گران نفت خام مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شاخص اغلب در قراردادهای طولانی مدت بکار می‌رود.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Plattshttp://www.argusmedia.com/ArgusStaticContent//Meth/ASCI.pdf
شاخص آرگوس، که به صورت روزانه، توسط آرگوس مدیا منتشر می‌شود، قیمت نفت ترش آمریکا را تعیین می‌نماید...
شاخص آرگوس، در سال ۲۰۰۹ به عنوان معیاری برای قیمت فروش نفت خام شرکت سعودی آرامکو تعیین گردید.http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601207&sid=aW7G18EvCGD8 در همین سال، این شاخص در معاملات نفتی کشور کویتhttp://uk.reuters.com/article/idUKN1418816120091214 و در سال ۲۰۱۰ نیز توسط عراق مورد استفاده قرار گرفت.http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601207&sid=aXffmkyVIbAU
بورس نفت ایران نام بازاری است که قرار بود با کمک وزارت نفت در جزیره کیش و با هدف تاثیرگذاری به روند تعیین قیمت نفت خام در جهان و ایجاد مرجعیت قیمتی در حوزه نفت خام مانند بورس های نیویورک و لندن فعالیت نماید که به دلیل مشکلات فنی، این پروژه به سرانجام نرسید و بورس نفت هیچگاه در ایران راه اندازی نشد.
شرکت ملی نفت به اختصار NOC خوانده می‌شود، به کمپانی نفتی گفته می‌شود، که به‌طور کامل یا اکثریت سهام آن، متعلق به یک دولت ملی می‌باشد. "اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده"، در سال ۲۰۰۷ اعلام نمود؛ که ان‌اوسی‌ها، ۵۲٪ درصد از تولید جهانی نفت و ۸۸٪ درصد از ذخایر اثبات شده نفت خام را، در اختیار دارند.http://tonto.eia.doe.gov/energy_in_brief/world_oil_market.cfm
با توجه به افزایش تسلط این شرکت‌ها بر ذخایر جهانی، اهمیت شرکت‌های ملی نفت، نسبت به شرکت‌های نفتی بین‌المللی (که به اختصار؛ آی‌اوسی IOC خوانده می‌شوند)، مانند اکسان موبیل، بی‌پی یا رویال داچ شل، در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است.
همچنین در حال حاضر دیده می‌شود که شرکت‌های ملی نفت نیز، به‌طور فزاینده‌ای، در خارج از مرزهای ملی خود، سرمایه‌گذاری می‌کنند. از بزرگترین شرکت‌های ملی نفت می‌توان به: سعودی آرامکو، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفت چین، استات اویل، شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، گازپروم، روس‌نفت، شرکت نفت هند، مؤسسه نفت کویت، ادنوک، شرکت ملی نفت نیجریه، قطر پترولیوم، شرکت ملی نفت فلات قاره چین، شرکت نفت و گاز طبیعی هند، اورلن، پمکس، پتروبراس، سونانگول، سوناطراک، پرتامینا، پترولئوس دی ونزوئلا و پتروناس، اشاره کرد.
کامرون اینترنشنال (انگلیسی : Cameron International) (سابقاً شرکت کوپر کامرون) شرکت نفتی آمریکایی است، که ساختمان مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد.
این شرکت، در فهرست فورچون ۵۰۰ بوده و یک کمپانی تخصصی حفاری و عملیات سرچاهی است. کمپانی کامرون ارائه دهنده خدماتی چون کنترل فشار، سیستم‌های پردازش، کنترل جریان، سیستم‌های فشرده سازی و همچنین مدیریت پروژه در صنایع نفت و گاز می‌باشد.
در حال حاضر، تعداد کارکنان شرکت کامرون اینترنشنال؛ در حدود ۲۰،۰۰۰ نفر است. نام این کمپانی در سال ۲۰۰۶ از کوپر کامرون کورپوریشن به‌طور رسمی، به کامرون اینترنشنال تغییر یافت.http://www.c-a-m.com/content/company/news_item.cfm?ID=40000735
شرکت ملی نفت نیجریه به اختصار؛ ان‌ان‌پی‌سی (NNPC) شرکت دولتی نفت و گاز نیجریه است، که در سال ۱۹۷۷ با تشکیل کنسرسیومی از شرکت‌های بین‌المللی؛ رویال داچ شل، اکسان‌موبیل، توتال، آجیپ، تکزاکو و شورون، در قالب شرکت نفت نیجریه، سپس ادغام آن با وزارت معادن و فولاد نیجریه تأسیس شد. این شرکت امروزه از طریق شرکت‌های تابعه خود در حوزه‌های صنابع بالادستی، پایین‌دستی، پشتیبانی و لجستیک، فعالیت می‌کند.
شرکت ملی نفت نیجریه در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۷۷ با ادغام شرکت نفت نیجریه و وزارت معادن و فولاد نیجریه، تأسیس شد. این شرکت توسط "قانون مدیریت سرمایه‌گذاری مشترک"، بین دولت فدرال نیجریه و تعدادی از شرکت‌های چندملیتی خارجی، راه‌اندازی شد. این کمپانی‌ها عبارتند از: رویال داچ شل، اکسان موبیل، شورون و تکزاکو.
دولت نیجریه از طریق همکاری با این شرکت، عملیاتی مانند اکتشاف و تولید نفت را مدیریت و اجرا می‌نماید. دفتر مرکزی شرکت ملی نفت نیجریه، در برج ان‌ان‌پی‌سی در شهر آبوجا قرار دارد، که متشکل از چهار برج یکسان، در مرکز تجاری ابوجا است. این شرکت، همچنین دارای دفاتر ناحیه‌ای در شهرهای لاگوس، کادونا و پورت هارکورت می‌باشد. دفتر بین‌المللی شرکت نفت نیجریه نیز در شهر لندن مستقر است.
انسکو شرکت چندملیتی خدمات نفت و گاز است، که دفتر مرکزی آن در شهر لندن، انگلستان قرار دارد.
این شرکت، دومین کمپانی بزرگ در زمینه حفاری مناطق دریایی نفت و گاز در جهان است. شرکت انسکو، دارای ۴۹ جک یوپی‌اس دریایی، ۷ سکوی حفاری فراساحلی و ۲۰ سکوی نیمه شناور حفاری می‌باشد.
انسکو پی‌ال‌سی، در سال ۱۹۸۷ در دالاس، ایالات متحده تأسیس گردید، سپس در سال ۲۰۰۹ دفتر مرکزی آن، به بریتانیا و شهر لندن انتقال یافت؛ ولی کارکنان کمپانی، همچنان در دالاس باقی ماندند.http://www.dallasnews.com/sharedcontent/dws/bus/stories/111109dnbusenscomove.dbe98b.html
شرکت انسکو با بیش از ۷٬۰۰۰ کارمند و درآمد سالانه‌ای معادل ۲٫۳ میلیارد دلار، به عنوان یک شرکت عمومی در بورس اوراق بهادار نیویورک با نماد ای‌اس‌وی ESV معامله می‌نماید.http://www.bbc.co.uk/news/business-12387938
شرکت نفت و گاز طبیعی یا به‌اختصار اوان‌جی‌سی شرکت نفت‌وگاز هندی چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر دهرادون، هند قرار دارد.
شرکت اوان‌جی‌سی، از نظر اکتشاف و میزان تولید نفت خام و گاز طبیعی، به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعتی آسیا شناخته می‌شود.
این شرکت، پس از بانک مرکزی هند سودآورترین شرکت عمومی هندی به‌شمار می‌آید. در سال مالی ۲۰۱۲ شرکت نفت و گاز طبیعی، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت‌های جهان، قرار گرفت.
شرکت نفت و گاز طبیعی در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۵۶ توسط دولت هندوستان، تأسیس شد و در حال حاضر دولت هند، مالک ۷۴٫۱۴٪ درصد از سهام این شرکت است. شرکت نفت و گاز هند، از لحاظ میزان ارزش بازار سرمایه و حجم معاملات، یکی از بزرگترین شرکت‌های عمومی در کشور هند به‌شمار می‌آید.http://www.moneycontrol.com/stocks/marketinfo/marketcap.php?optex=BSE
شرکت اوان‌جی‌سی، مجوز اکتشاف و بهره‌برداری از ۲۶ حوضه رسوبی هیدروکربنی را در کشور هند، دارا می‌باشد. این شرکت همچنین مالک ۱۱،۰۰۰ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی در این کشور است.
شرکت نفت و گاز هند، همچنین ۷۷٪ درصد از نفت خام هندوستان، (معادل حدود ۳۰٪ درصد از کل تقاضای نفت این کشور) و حدود ۸۱٪ از گاز طبیعی این کشور را استخراج و عرضه می‌نماید.http://economictimes.indiatimes.com/news/news-by-industry/energy/oil--gas/ONGC-beats-Chinas-CNOOC-to-become-Asias-No1-EP-firm/articleshow/6864233.cms
در سال ۲۰۱۲ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰؛ شرکت اوان‌جی‌سی در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت‌های جهان، قرار گرفت.http://www.platts.com/Top250Home
شرکت نفت و گاز طبیعی پروژه‌های اکتشاف و تولید فراوانی در میادین نفت و گاز مستقر در کشور هند دارا می‌باشد و از لحاظ در اختیار داشتن ذخایر نفت و گار، در میان شرکت‌های نفتی هند، در رتبه اول جای دارد.
این شرکت در پروژه‌های نفت و گاز بسیاری در خارج از هند، مشارکت دارد، که کلیه فعالیت‌های خارج از این کشور، توسط شرکت اوان‌جی‌سی ویدش که بزرگترین شرکت زیرمجموعه شرکت نفت و گاز طبیعی است، مدیریت می‌گردد.
از بزرگترین پروژه‌های استخراج و توسعه نفت و گازی که این شرکت در خارج از هند در آنها مشارکت دارد، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: پروژه استخراج نفت از میدان نفتی مستقر در آب‌های عمیق شمال کوبا، به‌همراه شرکت‌های استات اویل و رپسول.
پروژه استخراج نفت از میدان نفتی کاشاقان قزاقستان، واقع در دریای خزر، با مشارکت کمپانی کونوکو فیلیپس و شرکت نفتی دولتی قزاقستان کزمونای‌گس. کمپانی اوان‌جی‌سی، همچنین مالک ۸٫۴٪ درصد از این میدان نفتی است، که این سهام را، به مبلغ ۵ میلیارد دلار از شرکت کونوکو فیلیپس خریداری کرده‌است.
اوان‌جی‌سی ویدش، شرکت نفتی هندی است، که در عمل به‌عنوان بازوی بین‌المللی شرکت نفت و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این شرکت در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹ به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نفت و گاز طبیعی تأسیس شد.
شرکت اوان‌جی‌سی ویدش در حال حاضر دارای ۱۴ پروژه تولید فراورده‌های نفتی، در ۱۶ کشور جهان می‌باشد.
نفت سبک بانی به نفت خام نیجریه، با درجه سنگینی ای‌پی‌آی API بالا گفته می‌شود، که در حوزه دلتای نیجر یافت می‌شود و به لحاظ تولید در مناطق اطراف شهر بانی، نیجریه، نام این شهر را بر آن نهاده‌اند.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Platts محتوای بسیار کم گوگرد در نفت خام سبک بانی، آن را به یکی از مطلوب‌ترین نفت‌های جهان تبدیل کرده‌است.
رده‌های دیگری از نفت خام نیز در کشور نیجریه وجود دارد، ولی کیفیت بالای نفت سبک بانی، باعث شده که تقاضای خرید این محصول، از سوی پالایشگاه‌های آمریکایی و اروپایی افزایش یابد. از این رو، نفت بانی به یک منبع عمده تولید درآمد برای کشور نفت خیز نیجریه تبدیل شده‌است.
نفت خام دبی نفت خام ترش و سبک استخراج شده از دبی می‌باشد. بهای نفت خام دبی، به عنوان معیار یا مبدأ قیمت نفت خلیج فارس، مورد استفاده قرار می‌گیرد و دلیل استفاده از آن، در دسترس بودن این محصول برای خرید فوری، نسبت به انواع دیگر نفت‌های استخراج شده در خلیج فارس می‌باشد.Malaysia - Analysis, US Energy Information AdministrationMalaysian Tapis oil field EOR project set to start up end 2013: ExxonMobil, Platts
دو مبدأ یا معیار دیگر نشانگر قیمت نفت در صنعت نفت جهانی، نفت برنت و وست تگزاس اینترمیدیت است. بهای نفت خام دبی به‌طور کلی برای قیمت گذاری نفت خام صادر شده از منطقه خلیج فارس به آسیا استفاده می‌شود. شاخص دبی در امارات متحده عربی، با عنوان فاتح نیز، شناخته می‌شود.
نفت خام دبی، نفتی سبک است (البته نه به سبکی نفت برنت و وست تگزاس). غلظت آن، برابر ۳۱ درجه‌ای‌پی‌آی API (وزن مخصوص ۰٫۸۷۱) و گوگرد محلول در آن، معادل ۲٪ درصد از وزن آن می‌باشد.
سبد اوپک، (انگلیسی: OPEC Reference Basket) یا سبد مرجع اوپک، عبارت است از فهرست قیمت انواع مختلف نفت خامی که توسط کشورهای عضو اوپک تولید می‌شود، که با توجه به میزان غلظت (سبک یا سنگین بودن نفت خام) نفت آن‌ها، طبقه‌بندی می‌شوند. سبد اوپک، به عنوان یکی از مهم‌ترین معیارها، برای تعیین قیمت نفت خام مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۵ ساختار طبقه‌بندی سبد اوپک کاملأ تغییر کرد. در حال حاضر سبد اوپک به صورت زیر طبقه‌بندی شده‌است:
اوپک همواره تلاش می‌نماید، با افزایش و کاهش میزان تولید خود، قیمت نفت در سبد اوپک را ثابت نگاه دارد. سبد اوپک، ترکیبی از انواع مختلف نفت خام سبک و سنگین می‌باشد. به عنوان مثال، نفت سنگین سبد اوپک، سنگین تر از نفت برنت و نفت وست تگزاس اینترمیدیت است.
فدراسیون جهانی بورس، (انگلیسی: World Federation of Exchanges) که به اختصار؛ دبلیواف‌ای (WFE) نیز خوانده می‌شود. سازمان بین‌المللی اوراق بهادار می‌باشد، که وظیفه سازماندهی و ارتباط بین بازارهای بورس و سهام در کشورهای مختلف را، بر عهده دارد.
این سازمان، در گذشته با عنوان فدراسیون بین‌المللی بورس اوراق بهادار (فرانسوی: Federation Internationale des Bourses de Valeurs) خوانده می‌شد.
در حال حاضر، اعضای فعلی فدراسیون شامل ۵۵ بازار بورس می‌باشد. مقر اصلی فدراسیون جهانی بورس، در شهر پاریس قرار دارد.
احمد پورمخبر (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۳۱۹ – درگذشتهٔ ۳۰ تیر ۱۳۹۹) بازیگر سینما و تلویزیون ایران بود. پور مخبر متولد تفرش و بزرگ شده محله سنگلج تهران می باشد . او همچنین عضو بازنشسته ارتش ایران بود.
وی اولین بار در سال ۱۳۷۵ و در چند سکانس کوتاه برای مجید مجیدی و در فیلم بچه‌های آسمان جلوی دوربین رفت اما شهرت اصلی وی از دو سریال متهم گریخت (رمضان ۸۴) و ترش و شیرین (نوروز ۸۶) بود که کارگردانی هر دوی آنها بر عهده رضا عطاران بود. وی باجناغ عباس قادری خواننده موسیقی مردمی بود.
احمد پورمخبر که مدتی به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود، ۳۰ تیر ۱۳۹۹، در سن ۷۹ سالگی در کرج درگذشت. پیکر او روز ۳۱ تیر ۱۳۹۹ در سکوت خبری، به دلیل رعایت مسائل بهداشتیِ شیوع بیماری کرونا، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
پردنیزون یک داروی گلوکوکورتیکوئیدی است که بیشتر برای سرکوب سیستم ایمنی و کاهش التهاب در شرایطی مانند آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) و بیماری‌های روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین برای درمان هایپرکلسمی به دلیل سرطان و نارسایی غده فوق کلیوی همراه با سایر استروئیدها استفاده می‌شود. این دارو به شکل خوراکی مصرف می‌شود.
عوارض جانبی رایج با استفاده طولانی مدت شامل آب مروارید، تحلیل استخوان، کبودی آسان، ضعف عضلانی و برفک است."Prednisone Monograph for Professionals". سایر عوارض جانبی کوتاه مدت شامل افسردگی شدید یا افکار خودکشی، افزایش وزن، تورم، افزایش قند خون، افزایش خطر عفونت و روان پریشی است. به‌طور کلی در بارداری بی خطر در نظر گرفته می‌شود و به نظر می‌رسد دوزهای پایین آن در دوران شیردهی بی خطر است. پس از استفاده طولانی مدت، پردنیزون باید به تدریج قطع شود.
پردنیزون یک پیش‌داروی است و قبل از فعال شدن باید توسط کبد به پردنیزولون تبدیل شود. پردنیزولون سپس به گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئید متصل می‌شود و آنها را فعال می‌کند و باعث ایجاد تغییراتی در بیان ژن می‌شود.
پردنیزون در سال ۱۹۵۴ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۵۵ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۲۲ میلیون نسخه، بیست و هفتمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.
سیکلوفسفامید یکی از موفق‌ترین و پرمصرف‌ترین داروهای شیمی‌درمانی در درمان سرطان‌هاست. سیکلوفسفامید در ترکیب با سایر داروهای شیمی‌درمانی برای درمان سرطان‌های مختلفی از جمله سرطان پستان، تومورهای لنفوئیدی و بدخیمی‌های کودکان استفاده می شود. همچنین به عنوان سرکوب کننده سیستم ایمنی در بیماری‌های خودایمن و پیوند عضو کاربرد دارد.
رده درمانی: داروهای ضدنئوپلاسم آلکیله کننده
سیکلوفسفامید برای درمان سرطان‌ها مانند بسیاری از انواع سرطان‌های خون مانند لوسمی و لنفوم و سرطان مثانه،آدنوکارسینومای تخمدان، سرطان پستان، ریه، آندومتر ،نوروبلاستوم، رتینوبلاستوم، سارکوم یوئینگ و تومور ویلمز تجویز می‌شود.برای درمان بیماری‌های خودایمنی و عوارض شدید خارج مفصلی آرتریت روماتوئید مانند عوارض ریوی، چشمی و واسکولیت نیزممکن است سیکلوفسفامید تجویزشود.
سیکلوفسفامید با آلکیله کردن DNA مانند سایر عوامل آلکیله‌کننده یک گروه آلکیل (CnH2n+1) را به مولکول DNA پیوند میدهد و با این روش مانع همانندسازی DNA می‌شود.
قلبی عروقی: مسمومیت قلبی (در دوزهای بالا).خونی: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، پان‌سیتوپنی، مهار مغز استخوان، لوسمی میلوئید حاد. گوارشی: تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش وزن، کولیت، مسمومیت کبدی.
ادراری تناسلی: سیستیت هموراژیک، خون در ادرار، نئوپلاسم، آمنوره، آزوسپرمی، ناتوانی جنسی،فیبروز تخمدان. پوست: آلوپسی، درماتیت، پیگمانتاسیون بستر ناخن‌ها، خطوط برجسته و متقاطع ناخن.
تنفسی: فیبروز ریوی بینابینی، آمبولی، ادم ریوی. اندوکرین: سندرم ترشح نامتناسب ADH.
سیستم عصبی مرکزی: سردرد: سرگیجه.
قایق موشک‌انداز کلاس کمان یک شناور تندرو تهاجمی ِ موشک‌انداز و توپ‌دار است که نیروی دریایی ایران سفارش خرید ۱۵ فروند از آن را در سال ۱۹۷۴ به فرانسه داد و ۱۲ فروند از آن‌ها بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ تحویل ایران شدند.
این قایق‌ها مشابه قایق‌های کلاس Combattante IIa ساخت فرانسه و کلاس تایگر نیروی دریایی آلمان هستند که طراحی آن‌ها از سال ۱۹۶۸ به سفارش اسرائیل آغاز شده اما به دلایل سیاسی به این کشور فروخته نشدند. ۲۰ فروند از این شناورهای تندرو بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ وارد ارتش آلمان شد و حدود سی سال با دو نوبت به‌روزرسانی گسترده و افزودن رادار و تجهیزات جنگ الکترونیک در خدمت نیروی دریایی آلمان باقی ماند.
قایق‌های آلمانی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ به نیروی دریایی یونان (۶ فروند)، در سال ۱۹۹۸ به نیروی دریایی شیلی (۶ فروند) و در سال ۲۰۰۲ به نیروی دریایی مصر (۵ فروند) واگذار شدند و سه فروند باقی‌مانده هم در سال ۲۰۰۳ اوراق شدند. ده فروند قایق از کلاس مشابه نیز به لیبی فروخته شد.
این شناورهای سریع و تهاجمی به چهار (دو لانچر دوتایی) موشک کروز ِ ضدکشتیِ آمریکایی هارپون (قایق‌های آلمانی و فرانسوی به موشک مشابه فرانسوی اگزوسه مسلح شده‌اند)، یک توپ اتوماتیک ۷۶ میلی‌متری ایتالیایی اوتوملارا (یا مدل ایرانی آن فجر ۲۷)، یک توپ ضدهوایی ۴۰ میلی‌متری بوفورس و دو تیربار ۱۲٫۷ میلی‌متری آمریکایی ام۲ برونینگ (که آن‌ها احتمالاً با تیربار مشابه روسی دوشکا جایگزین شده‌اند) مسلح شده‌اند. در سال ۱۹۹۵ لانچرهای موشک‌های هارپون برداشته شده و پنج سال بعد لانچرهای موشک نور مدل تولید ایران موشک کروز چینی سی-۸۰۲ بر روی این شناورها نصب شد.Kaman Fast Attack Missile Boat Global Security رادار کنترل آتش شناورهای کلاس کمان هم رادارهای WM-28 ساخت هلند بود. نصب موشک‌های ضدهواییِ آمریکایی ریم-۶۶ استاندارد (که کاربرد دوگانه ضدکشتی هم دارند) بر روی این قایق‌ها هم گزارش شده‌است.
وزن خالی قایق‌های موشک‌انداز کلاس کمان ۲۴۹ تن و حداکثر وزن قابل جابجایی آن‌ها ۲۷۵ تن است و حداکثر سرعت آن‌ها به ۳۶ گره دریایی (نزدیک به ۶۷ کیلومتر در ساعت) می‌رسد و برد عملیاتی آن‌ها ۷۰۰ مایل دریایی (حدود ۱۳۰۰ کیلومتر) با سرعت ۳۳ گره دریایی (۶۱ کیلومتر در ساعت) است.Kaman Fast Attack Missile Boat Specification Global Security
قایق‌های کلاس کمان در جنگ ایران و عراق حضور فعالی داشتند. در روزهای آغازین جنگ (هفتم آذر ماه ۵۹) نیروی دریایی ایران در عملیات مروارید با دو قایق موشک‌انداز کلاس کمان به نام‌های جوشن و پیکان در کنار شش کشتی آبی‌خاکی و با کمک بالگردهای کبرا، بل-۲۱۴ و سی‌اچ-۴۷ شنوک به بندر ام‌قصر و دو سکوی نفتی مهم عراق؛ البکر و الامیه در ساحل اروندرود حمله کردند.
جوشن و پیکان علاوه بر گلوله‌باران سکوهای نفتی دو همتای روسی خود یعنی قایق‌های موشک‌انداز کلاس اوسا را با موشک‌های هارپون غرق کردند و پیکان با دو موشک ضدکشتی پی-۱۵ ترمیت از بین رفت. سپس جنگنده‌های ایرانی و عراقی وارد صحنه نبرد شدند و چهار میگ-۲۳بی‌ان به جوشن حمله‌ور شدند. ملوانان جوشن با موشک‌های دوش‌پرتاب سام-۷ دو میگ را سرنگون کرد. در نهایت با حمایت جنگنده‌های نیروی هوایی، جوشن و بقیه ناوگان دریایی ایرانی توانستند به سلامت از معرکه نبرد خارج شود.
جوشن در اواخر جنگ در سال ۱۹۸۸ در جریان عملیات آخوندک با نیروهای آمریکایی درگیر شده و با اصابت سه موشک ریم-۶۶ استاندارد از ناوشکن واین‌رایت و ناوچه سمپسون و گلوله‌باران توپ‌های ناوچه‌های واین‌رایت و بیگلی غرق شد.
از سال ۲۰۰۳ ساخت مدل‌های مهندسی معکوس این کلاس با نام کلاس سینا در ایران آغاز شده‌است و دو قایق نخست به نام قایق‌های غرق شده پیکان و جوشن نام‌گذاری شده‌اند.
در صنعت توزیع و انتقال برق رله بوخهُلتس (Buchholz relay) رلهای است که برای حفاظت از تجهیزاتی که با روغن خنک می‌شوند بکار می‌رود.
این رله در پی پدید آمدن گاز یا هوا در درون منبع روغنی یا پایین آمدن سطح روغن از حد روا یا گردش بیش از حد روا روغن به کار می‌افتد و در گام نخست آژیر را بکار می‌اندازد و اگر افت سطح روغن ادامه یابد در گام دوم ترانسفورمر را قطع می‌کند.
در رله بوخهُلتس از روغن برای جداسازی و خنک‌کنندگی به کار گرفته می‌شود. این رله از حدود دهه چهل میلادی است شناخته شده بیشتر برای ترانس‌هایی دارای منبع انبساط استفاده می‌شود. با توجه به شدت خطا ترتیب داده شده است. (بیشتر خطاهایی که در این ترانس رخ می‌دهد با تولید گاز همراه است) این رله معمولاً بین منبع اصلی و منبع انبساط روغن نصب می‌شود. دو مشخصهٔ ضروری برای رلهٔ بوخهولتس حساسیت بالا و مقاومت در برابر نوفه است.ELECTRICALAND COMPUTER ENGINEERING A Series of Reference Books and Textbooks FOUNDING EDITOR Marlin O. Thurston Department of Electrical Engineering The Ohio State University Columbus, Ohio
۱- قوس الکتریکی بین هسته و دیگر بخش‌های ترانس.
۲- اتصال زمین بین زنجیره‌های کلاف.
۳- بُرش شدن یک فاز یا سوختن آن.
۴- چکه کردن روغن از تشت روغن یا لوله‌های ارتباطی آن.Elmore, Walter A. Protective Relaying: Theory and Applications. Vol. 1. CRC, 2003.
در گام نخست که آژیر بکار می‌افتد و هشدار می‌دهد مشکلات پدید آمده به این گونه‌اند:
۱- کاستی‌های سیستم جداسازی.
۲- آسیب دیدگی جداگر ورقه‌های هسته و پیچ اتصال ورقه‌های هسته.
۳- هروسپ نبودن کنتاکتها در پیوندهای الکتریکی.
۴- گرم شدن بیش از اندازه بخشی از سیم پیچ و آسیب دیدگی جداگرها به علت گذر جریان فوکو بیش از اندازه.
در گام دوم که ترانس بُرش خواهد شد و فرمان تریپ به ترانس داده خواهد شد مشکلات پدید آمده به اینگونه ند:
۱- شکستن بوشینگ‌ها.
۲- اتصال کوتاه فاز به فاز.
۳- اتصال زمین.
۴- اتصال درون سیم پیچ‌ها.
۵- اتصال تپ‌ها به یکدیگر.
۶- پایین آمدن سطح روغن در پی سرد شدن روغن بیش از اندازه و کم بودن روغن یا نشتی روغن.
هوا یا گازهای متصاعد شده از روغن وارد لوله رابط بین ترانسفورماتور و منبع ذخیره روغن شده و به داخل رله بوخهلتس که در یک قسمت از این لوله قرار دارد راه یافته و به طرف قسمت بالای رله که به صورت مخزن گاز درست شده صعود می‌کند و در آنجا جمع می‌شوند و گازهای راه یافته به داخل رله بوخهلتس به سطح فوقانی روغن فشار می‌آورد و باعث پایین آوردن سطح روغن در رله بوخهلتس می‌گردد. این فشار به شناور بالایی رله منتصل می شودو ان را به طرف پایین می‌راند. حرکت شناور باعث بستن یا باز کردن کنتاکتها می‌شود که جهت دادن در یک محفظه جیوه‌ای تعبیه شده است.