moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آلاریا به‌طول حداکثر ۲ متر رشد می‌کند. کل برگ قهوه‌ای است و از یک نوار میانی مشخص با لایه غشایی مواج تا عرض ۷ سانتی‌متر در دو طرف تشکیل شده است. شاخه بدون انشعاب استDickinson, C.I. (1963). "British Seaweeds." The Kew Series. Eyre & Spottiswoode و به سمت انتها باریک می‌شود. پایه دارای یک نوک کوتاه است که از یک نگهدارنده ریزوئیدی ناشی می‌شود. نوک ممکن است دارای هاگبرگ‌های متعددی باشد که به شکل چماق و تا ۲۰ سانتی‌متر طول و 5 سانتی‌متر عرض دارند که حامل هاگ هستند. این گیاه از یک نوک استوانه‌ای کوتاه که توسط ریزوئیدهای ریشه‌مانند منشعب به صخره‌ها متصل است رشد می‌کند و به‌طول حدود ۲۰ سانتی‌متر می‌رسد. نوک به سمت شاخه ادامه می‌یابد و یک نوار میانی آشکار و بلند را تشکیل می‌دهد، همه جلبک‌های قهوه‌ای بزرگ و بدون شاخه دیگری که در جزایر بریتانیا یافت می‌شوند بدون دنده میانی هستند. لایه نازک، غشایی با حاشیه مواج است..Newton, L. (1931). " Handbook of the British Seaweeds." British Museum (Natural History), London.Basic information for "Alaria esculenta" , Marine Life Information Network (MarLIN), retrieved 1 October 2007.
هاگدان در برآمدگی‌های باریک به‌شکل اجماع برون‌رشد نموده که در نزدیکی پایه رشد می‌کند. اینها به ۲۰ سانتی‌متر طول و ۵ سانتی‌متر عرض رشد می‌کنند.Bunker, F. StP. D., Maggs, C.A., Brodie, J.A., Bunker, A.R. 2017 "Seaweeds of Britain and Ireland. Second Edition", Wild Nature Press, Plymouth, UK
آلاریا اسکولنتا در ایرلند به‌خوبی شناخته شده است، جایی که به نام مرکز (Láir) یا مرکزی (Láracha) شناخته می‌شود و در بقیه جزایر بریتانیا"Alaria esculenta" (Linnaeus) Greville, AlgaeBase به جز جنوب و شرق انگلستان چند ساله است.Fritsch, F.E. (1945). "The Structure and Reproduction of the Algae." Vol. 2. Cambridge University Press, Cambridge.
این یک جلبک بزرگ معمولی در سواحل است که در معرض امواج شدید قرار می‌گیردHardy, G. and Guiry, M.D. (2003). "A Check-list and Atlas of the Seaweeds of Britain and Ireland ." British Phycological Society. به صخره‌ها درست در زیر پایین خط‌آب در "کمربند لامیناریا" متصل است و در سواحل سنگی در مکان‌های باز رایج است.Lewis, J.R. (1964). "The Ecology of Rocky Shores." The English Universities Press Ltd.Phillips, R. 1987. "Seashells and Seaweeds." Elm Tree Books, London. سرعت رشد ذاتی نسبتاً بالایی نسبت به سایر جلبک‌ها دارد، ۵.۵ درصد در روز و ظرفیت حمل حدود ۲ کیلوگرم وزن مرطوب در هر مترمربع. طول آن ممکن است به حدود ۲.۵ متر برسد. از نظر توزیع با "فوکوس سراتوس" () و تا حدودی بیشتر با "لامیناریا دیجیتاتا" () همپوشانی دارد. دارای مقادیر محدودیت نور کم و زیاد به ترتیب حدود ۵ و ۷۰ وات بر مترمربع است. توزیع آن نیز توسط شوری، قرار گرفتن در معرض امواج، دما، خشک شدن و تنش عمومی محدود است. این و سایر ویژگی‌های جلبک در لوئیس (۱۹۶۴) و سیپ (۱۹۸۰) خلاصه شده است.Seip,K.L.1980. A mathematical model of competition and colonization in a community of marine benthic algae. Ecological modelling 10:77-104Seip, K.L. Mathematical models of rocky shore ecosystems. In Jørgensen, SE and Mitch, WJ (Eds) Application of ecological modelling in environmental management, Part B, Chap 13, pp 341-433
هاگبرگ‌های برگ‌مانند از ساقه رشد می‌کنند و "زئوسپور" () تولید می‌کنند. آلاریا اسکولنتا ممکن است "فلوروتانین" () و لیپیدهای اکسید شده () را به‌عنوان عملکردهای محافظتی در برابر پرتوافشانی کنشگر فوتوسنتزی و فرابنفش تولید کند.Phlorotannin Production and Lipid Oxidation as a Potential Protective Function Against High Photosynthetically Active and UV Radiation in Gametophytes of Alaria esculenta (Alariales, Phaeophyceae). Franciska S. Steinhoff, Martin Graeve, Krzysztof Bartoszek, Kai Bischof and Christian Wiencke, Photochemistry and Photobiology, January/February 2012, Volume 88, Issue 1, pages 46–57, این گیاه میزبان قارچ بیماریزا "فیکوملینا لامیناریا" ( ) است.Helgi Hallgrímsson & Guðríður Gyða Eyjólfsdóttir (2004). [https://rafhladan.is/bitstream/handle/10802/4090/Fjolrit_45.pdf?sequence=1 "Íslenskt sveppatal I - smásveppir" [Checklist of Icelandic Fungi I - Microfungi]. Fjölrit Náttúrufræðistofnunar. Náttúrufræðistofnun Íslands [Icelandic Institute of Natural History]. ISSN 1027-832X
اروپا: فرانسه اقیانوس اطلس، جزایر کانال، بریتانیا، ایرلند، هلند، هلیگولند، بالتیک، ایسلند، فارو، نروژ و سوالبارد. آمریکای شمالی: نیویورک، نیوانگلند، استان های دریایی، نیوفاندلند، کبک، لابرادور، آلاسکا، قطب شمال کانادا و گرینلند. آسیا: ژاپن، کره، کوریل، ساخالین و کامچاتکا.[5]
عبدالمهدی کشفی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده چابهار در مجلس شورای ملی حضور داشت.
دیدگاه‌های منظم‌سازی در ماشین‌های بردار پشتیبان راهی برای تفسیر ماشین‌های بردار پشتیبان (SVM) در زمینه سایر الگوریتم‌های یادگیری ماشینی مبتنی بر منظم‌سازی ارائه می‌کنند. الگوریتم‌های ماشین‌بردارپشتیبان داده‌های باینری را با هدف برازش داده‌های مجموعه آموزشی به گونه‌ای دسته‌بندی می‌کنند که میانگین تابع هزینه هینج و نرم L2 وزن‌های آموخته‌شده را به حداقل برساند. این استراتژی از بیش‌برازش از طریق منظم‌سازی تیخونوف و در مفهوم نرمL2 جلوگیری می‌کند و همچنین با به حداقل رساندن انحراف و واریانس تخمین‌گر ما از وزن‌ها مطابقت دارد. برآوردگرهایی با میانگین مجذور خطای کمتر، زمانی که داده‌های دیده نشده داده می‌شوند، بهتر پیش‌بینی می‌کنند یا بهتر تعمیم می‌دهند.
به‌طور خاص، الگوریتم‌های تنظیم تیخونوف یک مرز تصمیم‌گیری تولید می‌کنند که میانگین خطای مجموعه آموزشی را به حداقل می‌رساند و مرز تصمیم‌گیری را محدود می‌کند که بیش از حد پیچیده نباشد یا بیش برازش روی داده‌های تمرین نداشته باشدو اینکار را از طریق یک
وزن‌ها تنظیم کند. خطاهای آموزش و مجموعه تست را می‌توان بدون انحراف و به روشی منصفانه با استفاده از صحت، دقت، Auc-Roc، دقت و بازیابی و سایر معیارها اندازه‌گیری کرد.
دیدگاه‌های منظم‌سازی در ماشین‌های بردار پشتیبان، ماشین‌بردارپشتیبان را به عنوان یک مورد خاص از منظم‌سازی تیخونوف، به‌ویژه منظم‌سازی تیخونوف با از تابع هزینه هینج برای یک تابع هزینه، تفسیر می‌کند. این یک چارچوب نظری برای تجزیه و تحلیل الگوریتم‌های ماشین‌بردارپشتیبان و مقایسه آن‌ها با الگوریتم‌های دیگر با اهداف مشابه فراهم می‌کند: تعمیم بدون بیش برازش. ماشین‌بردارپشتیبان اولین بار در سال ۱۹۹۵ توسط کورینا کورتس و ولادیمیر واپنیک پیشنهاد شد و به صورت هندسی به عنوان روشی برای یافتن ابرصفحه‌ها که می‌تواند داده‌های چند بعدی را به دو دسته تقسیم کند، ارائه شد. این تفسیر هندسی سنتی ازماشین‌بردارپشتیبان شهود مفیدی را در مورد نحوه کار ماشین‌بردارپشتیبان ارائه می‌دهد، اما ارتباط با سایر تکنیک‌های یادگیری ماشینی برای جلوگیری از تطبیق بیش از حد، مانند منظم سازی، توقف اولیه، پراکندگی و استنتاج بیزی دشوار است. با این حال، هنگامی که کشف شد که ماشین‌بردارپشتیبان نیز یک مورد خاص از منظم‌سازی تیخونوف است، دیدگاه‌های منظم‌سازی در ماشین‌بردارپشتیبان تئوری لازم را برای تطبیق ماشین‌بردارپشتیبان در کلاس وسیع‌تری از الگوریتم‌ها ارائه کرد. این امکان مقایسه دقیق بین ماشین‌بردارپشتیبان و سایر اشکال منظم سازی تیخونوف را فراهم کرده‌است، و دلیل نظری را برای اینکه چرا استفاده از تابع هزینه ماشین‌بردارپشتیبان، یعنی از تابع هزینه هینج، سودمند است، را فراهم کرده‌است.
در چارچوب تئوری یادگیری آماری، الگوریتم یک استراتژی برای انتخاب یک تابع است formula_1 یک مجموعه آموزشی داده شده‌است formula_2 از ورودی‌ها formula_3 و برچسب‌های آنها formula_4 (برچسب‌ها معمولاً هستند formula_5). استراتژی‌های تنظیم با انتخاب تابعی که متناسب با داده‌ها است، اما خیلی پیچیده نیست، از بیش برازش جلوگیری می‌کند. به‌طور مشخص:
جایی که formula_7 یک فضای فرضیA hypothesis space is the set of functions used to model the data in a machine-learning problem. Each function corresponds to a hypothesis about the structure of the data. Typically the functions in a hypothesis space form a Hilbert space of functions with norm formed from the loss function. از توابع است، formula_8 تابع هزینه است، formula_9 یک نرم در فضای فرضی توابع است، و formula_10 پارامتر منظم سازی است.For insight on choosing the parameter, see, e.g. ,
چه زمانی formula_7 یک هسته بازتولید فضای هیلبرت است، یک تابع هسته وجود دارد formula_12 که می‌تواند به صورت یک نوشته شود formula_13 ماتریس مثبت - معین متقارن formula_14 . توسط قضیه معرفی کننده،
ساده‌ترین و شهودی‌ترین تابع هزینه برای دسته‌بندی، هزینه-طبقه‌بندی-اشتباه یا هزینه ۰–۱ است که اگر ۰ است formula_16 و ۱ اگر formula_17 ، یعنی تابع پله‌ای هویساید روی formula_18 . با این حال، این تابع هزینه محدب نیست، در نتیجه پیدا کردن مینیمم مسئله منظم‌سازی از نظر محاسباتی بسیار دشوار است؛ بنابراین، ما به دنبال جایگزین‌های محدب برای هزینه ۰–۱ هستیم. هزینه هینج، formula_19 ، جایی که formula_20 ، چنین محدبی را فراهم می‌کند. در واقع، هزینه هینج، بهترین کران محدب بالایی به تابع هزینه-طبقه‌بندی-اشتباه ۰–۱ است، و با داده‌های بی‌نهایت، راه‌حل بهینه بیز را برمی‌گرداند:
مسئله تنظیم تیخونوف را می‌توان نشان داد که با فرمول مرسوم ماشین‌بردارپشتیبان وبیان آن با تابع هزینه هینج معادل است. تابع هزینه هینج در آن به صورت زیر است.
جایی که formula_20 ، مسئله تنظیم می‌شود.
ضرب در formula_25 نتیجه می‌دهد:
با formula_27 ، که معادل مسئله کمینه سازی استاندارد ماشین‌بردارپشتیبانی است.
رضا کورانلو سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده چاراویماق در مجلس شورای ملی حضور داشت.
روح‌الله قاضی‌زاده سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم به‌عنوان نماینده خرم‌آباد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
دومینگو دروموند (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
روبرتو بایلی (؛ ۱۰ اوت ۱۹۵۲ – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
خوسه کروس (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
سلسو گویتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
جیمی استوارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
خیلبرتو یروود (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هندوراس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال الچه، و باشگاه فوتبال رئال وایادولید اشاره کرد.
کارلوس کابایرو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل هندوراس بود.
اکتور سلایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده‌است.
خوان کروس موریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
پرودنسیو نورالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
داوید بوئسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود.
خوسه کروس ممکن یکی از موارد زیر باشد:
یائومبایوو (به لاتین: Yaumbayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
وصلت مجموعه تلویزیونی ساخت کشور ترکیه‌ در ژانر درام و اکشن به کارگردانی مورات اونبول و باریش یوش و نویسندگی بطول یاگساگان است. پخش آن در شبکه تلویزیونی تی‌آرتی ۱ ترکیه در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۹ آغاز شد. بازیگرانی همچون قدیر دوغلو، دوریم اوزکان، مهمت اوزگور، امید کانتارجیلار و اونور سعید یاران به ایفای نقش پرداخته‌اند. این مجموعه تلویزیونی، متشکل از ۲ فصل، پس از انتشار قسمت ۴۴ در ۹ مارس ۲۰۲۰ به پایان رسید. بازیگران اصلی این فیلم قدیر دوغلو در نقش "عزیز کورکمازر" و "دوریم اوزکان" در نقش فریده چائلار است.
عزیز، صاحب و وارث شرکت خانوادگی‌شان است. فریده دختری است که زندگی آرامی دارد و برای تأمین زندگی خانواده‌اش در یک بوتیک مشغول به کار می‌شود. او شاهد یک قتل است که عزیز مرتکب شده و می‌خواهد او را به پلیس معرفی کند. عزیز هم می‌خواهد که جلوی او را بگیرد؛ اما آن‌ها کم‌کم به هم علاقه‌مند می‌شوند.
شهرستان بوزدیاکسکی (به لاتین: Buzdyaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
لی مین جی (؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در فیلم‌های کوتاه همچون "فردا می‌بینمت" (۲۰۱۱) و "امن" (۲۰۱۳) آغاز کرد و به عنوان نقش اصلی در فیلم‌های مستقل "پایان حیوان" (۲۰۱۱) و "جین" (۲۰۱۶) و مجموعه تلویزیونی "کارآگاهان دبیرستان دخترانه" (۲۰۱۴) ایفای نقش کرده‌است.
دانشگاه بین المللی المدینه (MEDIU ; ) یک مؤسسه آموزشی مستقل در مالزی است. این سازمان در سال ۲۰۰۶ بر اساس اصول و ارزش‌های اسلامی تأسیس شد. دانشگاه المدینه دارای مجوز از وزارت آموزش عالی (MOHE) دولت مالزی است. برنامه‌های آن توسط آژانس صلاحیت مالزی (MQA) تأیید شده‌است. هدف این دانشگاه توسعه دانش و تبادل فکری مطابق با سطح بین المللی است.
چامالانگ کولام (به لاتین: Chamalang Kulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پیسمانتاماک (به لاتین: Pismantamak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
قاتل (کره‌ای: 살수) یک فیلم اکشن-درام تاریخی محصول ۲۰۲۳ سینمای کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کواک جونگ دئوک با بازی شین هیون-جون، لی مون-شیک و کیم مین کیونگ است. فیلم داستان لی نان، بهترین شمشیرزن چوسون را در مقابل سرنوشتی غیرقابل برگشت در دنیایی پر از هرج و مرج به تصویر می‌کشد.
در حال حاضر این فیلم برای اکران در سینماهای کره جنوبی در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۲۳ برنامه ریزی شده‌است.
لی کیونگ می (؛ ؛ زادهٔ دسامبر ۱۹۷۳) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است.
لی کیونگ می در سال ۲۰۱۸ با پیرس کنران، روزنامه‌نگار فیلم و تهیه‌کنندهٔ ایرلندی-سوئیسی که از سال ۲۰۱۲ در سئول ساکن بوده‌است، ازدواج کرد.
شین سو یون (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "سلام خداحافظ مامان!"، "خانواده مهربان" و "دنیای متأهلی" شناخته می‌شود.
دیپاپ یک شرکت تجارت الکترونیک اجتماعی همتا به همتا واقع در لندن است و دفاتر دیگری در منچستر، میلان و نیویورک سیتی نیز دارد. این شرکت در حال گسترش دادن خدمات خود به سرتاسر جهان است و اکنون در کشورهایی مانند ایالات متحده ، بریتانیا ، استرالیا ، نیوزیلند و ایتالیا رواج یافته است. دیپاپ به کاربران امکان خرید و فروش اقلامی را می‌دهد که در تولید بیشتر آنها از لباس‌های وینتج و قدیمی استفاده می‌شود.
دیپاپ در سال ۲۰۱۱ توسط کارآفرینی به نام سایمن بکرمن در یک مرکز استارتاپ راه‌اندازی کسب و کار در ایتالیا تاسیس شد. پائولو باربریس و نانا بیانکا دو نفر از اولین سرمایه‌گذاران این پلتفرم در سال ۲۰۱۲ با سرمایه‌گذاری اولیه بودند. مقر این شرکت در سال ۲۰۱۲ به لندن منتقل شد. دیپاپ فعالیت خود را گسترش داد و دفاتر دیگری در میلان و نیویورک سیتی راه‌اندازی کرد. بکرمن در اکتبر ۲۰۱۳ یک میلیون یورو سرمایه جمع‌آوری کرد و فاروئی رانر ریستروپ را به عنوان مدیرعامل جدید معرفی نمود. در سال ۲۰۱۵، دیپاپ سرمایه‌گذاری ۸ میلیون دلاری دیگری را از بالدرتون کپیتال و هولتس‌برینک ونچرز تامین کرد. اکثر کاربران فعال Dدیپاپ در بریتانیا، استرالیا، ایالات متحده و ایتالیا قرار دارند. در مارس ۲۰۱۶، مدیر عامل سابق، رونار رایزتروپ، اظهار داشت که رشد دیپاپ از طریق دهان به دهان به دست آمده است. دیپاپ حامی رسمی برنامه Vans Warped Tour در سال ۲۰۱۶ بود.
در ژوئن ۲۰۱۹، دیپاپ ۶۲ میلیون دلار در سری C از جنرال آتلانتیک جمع آوری کرد تا بودجهٔ توسعه‌ٔ آن را تامین کند. سرمایه‌گذاران قبلی HV هولتس‌برینک ونچرز، بالدرتون کییتال ، کریندام، اکتاپوس ونچرز ، تمپوکمپ و سباستین زیمیاتکوسکی نیز در این کار شرکت کردند.
در سال ۲۰۲۰، فروش ناخالص کالا و درآمد دیپاپ بیش از دو برابر شد و به ترتیب به ۶۵۰ و ۷۰ میلیون دلار رسید. در ژوئن ۲۰۲۱، اتسی اعلام کرد که دیپاپ را به مبلغ ۱.۶ میلیارد دلار به صورت نقدی تصاحب می‌کند، که تا آن زمان گران‌ترین خرید اتسی به شمار می‌رود، اما دیپاپ همچنان به عنوان یک برند مستقل مستقل از اتسی به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
چه سو جین (؛ زادهٔ کیم گو اون در ۳۰ آوریل ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر کودک در "بر فراز رنگین‌کمان" (۲۰۰۶) آغاز کرد. او خواهر بازیگر کیم اوک-بین است. او در مه ۲۰۱۶ تصمیم گرفت که از نام هنری چه سو جین به جای نام تولدش، کیم گو اون، استفاده کند.
خوسه کروس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بیس‌بال اهل پورتوریکو است.
زجیسواف مروژفسکی (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گفتار پایانی نورنبرگ"، "لهستان بازسازی‌شده"، "مرگ یک رئیس‌جمهور"، "قماری بالاتر از زندگی"، "روزها و شب‌ها"، "داستان گناه" و "مفیستو" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان و نشان دهمین سالگرد خلق لهستان شده‌است و در سال ۱۹۷۷ «خرس نقره‌ای بهترین بازیگری» را در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین دریافت نمود.
مقیاس بزرگی لرزه‌ای مرکز هواشناسی ژاپن () یک مقیاس بزرگی زمین‌لرزه است که توسط مرکز هواشناسی ژاپن تهیه شده و به‌کار می‌رود.
مرکز هواشناسی ژاپن (JMA)، برای زمین‌لرزه‌های کم‌عمق (عمق کمتر از ۶۰ کیلومتر) در فاصله ۶۰۰ کیلومتری از یک مقیاس بزرگی استفاده می‌کند که با نشان MJMA, M یا M مشخص می‌شود. این مقیاس را نباید با مقیاس بزرگی گشتاوری محاسبه شده توسط JMA که با M(JMA) یا M(JMA) نشان داده می‌شود و یا با مقیاس شدت لرزه‌ای شیندو اشتباه گرفت. مقیاس‌های بزرگی مرکز هواشناسی ژاپن، بر اساس حداکثر دامنه جنبش زمین (مانند مقیاس‌های محلی) هستند که عملکرد آن‌ها در زمین‌لرزه‌های با بازه بزرگی گشتاور لرزه‌ای ۴٫۵ تا ۷٫۵ «نسبتاً خوب» است، اما بزرگی‌های بیشتر را دست کم می‌گیرند.
خوسه کارلوس چاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
ماروین اوباندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد.
رونالد گونسالس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کاستاریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
روجر فلورس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد.
ولادیمیر کسادا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا اشاره کرد.
خرمان چاواریا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
بک تو بلک نام نمایش مونولوگی به نویسندگی، کارگردانی و اجرای سجاد افشاریان است که از ۲ دی ماه ۱۴۰۰ تا ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۱ در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه رفت.
علی زندانی‌ای سیاسی است که به دلایلی نامعلوم در حبس انفرادی به سر می‌برد و در زندان از طریق تلفن با معلم آوازی آشنا شده و عاشق او می‌شود.
در طراحی صحنه این نمایش تنها از یک چهارپایه و مربعی روی زمین که بازیگر در آن اجرا می‌کرد استفاده شده‌است.
نمایش بک تو بلک در بخش رقابتی اصلی صحنه‌ای در چهلمین دوره جشنواره تئاتر فجر در تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر حاضر شد و به روی صحنه رفت.
سجاد افشاریان نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر بک تو بلک بعد از هفت ماه اجرای پیوسته در تهران، این نمایش را به تور شهرستان‌ها برد و با اختصاص بخشی از فروش اجرا در تور اجرای رشت با همکاری ستاد دیه استان گیلان موفق به آزادی ۱۷ زندانی شدند.
این نمایش توانست از ۲ دی ماه ۱۴۰۰ تا ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۱ و با ۵۳ هزار تماشاگر و بالغ بر۶ میلیارد فروش، پربیننده‌ترین و پرفروش‌ترین نمایش سال ۱۴۰۱ باشد.
کیومرث مرزبان نویسنده، طنزپرداز و زندانی عقیدتی در حساب اینستاگرامی خود مدعی شده‌است که بخشی از روایت مطرح شده در تئاتر بک‌توبلک قصه و نوشته و عاشقانه‌ای است که او در زندان و در تماس‌های تلفنی با پگاه رسایی از زندان روایت کرده‌است. توضیحات کیومرث مرزبان به شرح زیر آمده‌است:
«با امید به پایان این سیکل معیوب: قصه و نوشته و عاشقانهٔ یک زندانی تازه آزاد شده را برداری، بدون اشاره به سهم او در تأثیرگذاری اثر برای خود اعتبار جلب کنی و از «شرقی غمگین و گامنو» ناگهان تبدیل به قهرمان بک‌تو بلک شوی و بعد از با حق پایمال شدهٔ چند زندانی برای تبلیغ اثر بروی زندانیان دیگر آزاد کنی. زندان پر است از زندانیان ماده ۳. ماده ۳ یعنی ندهی نروی؛ یعنی حبست تمام شده اما چون جریمه‌ات را نمی‌توانی بدهی باید بمانی. زندان اوین مملو از این‌گونه زندانیان است. آزاد کردن زندانیان محروم شهرستان‌ها کار زیبایی‌ست. اما نه به قیمت نادیده گرفتن آن دسته از زندانیان که کمک کردن به آنان ممکن است شر شود.»
یا افشاریان صادقانه نام ما را در کنار نام خود قرار می‌دهد یا در غیر این صورت از او می‌خواهیم هر آنچه که مربوط به ماست را از نمایش حذف کند.
ما موافق تحریم نمایش نیستیم تحریم این نمایش چوب لای چرخ صنعت بیمار تئاتر و هنر کردن است و در عین حال برایمان مهم است که پیامی که قصد داشتیم در آن نمایش به مخاطب برسانیم، بدون پایمال شدن حقمان به مخاطب منتقل شود.
هر چند که به صورت حرفه‌ای این موضوع مربوط به مالک اثر است اما ما و تعداد بیشماری از دوستان هم‌بند راضی نیستیم که رنجمان با آن قیمت بلیط کلان به نمایش گذاشته شود.
شایان ذکر است در لیست عوامل این تئاتر کیومرث مرزبان و پگاه رسایی به عنوان مشاور متن ذکر شده‌اند.https://www.irantic.com/theater/44944/بک-تو-بلک
- "محسن حسینی (نویسنده، پژوهشگر، بازیگر و کارگردان تئاتر)"
این یک مقدمه است برای پاسخ به افرادی که می‌پرسند چرا «بک تو بلک» می‌فروشد. واقعیت آن است که جامعه ایرانی تمایل بسیاری به مصرف جانکیجات دارد. جانک‌ها یا همان هله‌هوله، مواد خوراکی خوشمزه‌ای هستند که برخلاف طعمشان هیچ خاصیتی ندارند؛ اما به سبب لذتی که به ما می‌دهند، آنها را مصرف می‌کنیم. برای مثال نوشابه گازدار یک جانک محبوب در ایران است. مخلوطی از شکر و آب و گاز دی‌اکسید کربن (برآمده از بی‌کربنات)، همان چیزی بدن ما توان تنفسش را ندارد، برای خوردنش ولوله داریم. زمانی‌که از ما در حین لذت و شعف از نوشیدن سم سیاه می‌پرسند چرا، می‌گوییم نمی‌دانیم. این همان وضعیت مصرف‌کننده «بک تو بلک» است. او جانک نمایشی مصرف می‌کند. منگ از چیزی که نمی‌داند چیست، احساس می‌کند لذت می‌برد؛ درحالی‌که آنچه روایت می‌شود تا مرز فاجعه، تنها چند قدم فاصله دارد. آن چند قدم هم می‌گذارم پای صدای حیدر که به مراتب از سجاد افشاریان بهتر واژگان را ادا می‌کند و بیشتر از او در نقش خود فرورفته است. حداقل ادا و اطواری از او نمی‌بینیم.
نمایشی که قرار است بازنمایی از یک وضعیت انسانی در انفرادی باشد، جز مضمحل کردن بدن فروپاشیده از ستم رواشده بر بشر محبوس، چیز دیگری نیست. مرد خوش‌چهره با صدایی که تلاش می‌کند آمیزه‌ای از سعید راد و بهروز وثوقی و فردین با لحن لاتیش باشد – و شاید انتخاب علی [بی‌غم] از توهم فردین‌بودگی باشد – زندان را جایی برای شبه‌رومانتیسیسم شخصی می‌کند. آن را با نوعی شامورتی شبه‌سیاسی آغشته می‌کند و آن را تحویل ما می‌دهد. یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های بشری را با فانتزی آمیخته و در بسته‌بندی زیبای یک چیپس صددرصد جانک تحویلمان می‌دهد.
ابتدای نمایش با الصاق صدای زنی دادخواه و البته ناشناس که صدای اعتراضش را نمی‌فروشد، سجاد افشاریان تلاش می‌کند بگوید این علی که نوعروسش را نمی‌بیند و از مواهب لذت زناشویی محروم شده‌است، بابت چیزی سیاسی زندانی است؛ اما آنقدر ترسو است که نمی‌گوید چرا. حالا این وسط زنی خوزستانی با لحن عربی خودش بر حق آب خود معترض است و در این میان ما با یک علی طبقه متوسطی روبه‌روییم که بین سیگار کشیدن به سبک جیمز دین یا روشنفکر پاریسی مردد است. نمی‌داند کدامین ژست برای این لحظه جذاب است، مهم است تعداد نورها در لحظه کشیدن سیگار چنان زیاد باشد که دود سیگار – یکی دیگر از جانک‌ها محبوب – به زیبایی هرچه تمام‌تر دیده شود. برای در میان بودن، اینکه مخاطب بگوید دست‌مریزاد که به سیاست روز مملکت می‌تازی، نیاز به زبانی است که مخاطب را پای نمایش بنشاند؛ اما کدامین مخاطب!؟ مخاطبی که برای مصرف جانکیجات خود هزینه می‌کند و حاضر است برای یک نمایش ارزان‌قیمت، هزینه گزافی پرداخت کند.
حالا او در برابر مثلاً زندانی انفرادی نشسته‌است و ملقمه‌ای از حافظ شیرازی و زن خوزستانی و ادعیه آموزش داده در همان سیستم آموزشی عامل انفرادی و دیالوگ‌های رومانتیک مناسب کپشن‌های اینستاگرام می‌بیند.
افشاریان تلاش می‌کند در فقدان بدن بحرانی یک زندانی انفرادی و عدم‌توانایی در نشان دادن بدن منهدم شده، زبان را ابزار بیان خود قرار دهد؛ اما اینجا هم زبان جانک تحویل می‌دهد. حالا بیایید بدانیم در انفرادی چه بر سر زبان می‌آید. عمادالدین باقی کتابی دارد با عنوان «دنیای بسته» و در آن با نگرش جامعه‌شناختی و روانشناختی، وضعیت زندانی، زندانبان و زندان را ارزیابی کند. یادمان باشد باقی بارها و بارها زندان رفته و طعم انفرادی را چشیده‌است.
او می‌نویسد «زندان عامل مؤثری در فرسایش حافظه و قدرت ذهن است. دامنه این فرسایش بستگی به دامنه محدودیت‌های حبس دارد. بازداشت‌ها و حبس‌های انفرادی دامنه تخریب وسیع‌تر و عمیق‌تری در حافظه و ذهن دارد… افرادی که به مدت طولانی در حبس انفرادی می‌مانند مهارت سخن گفتنشان به مرور رو به ضعف می‌رود؛ زیرا زندان بیش از هر چیز آسیب‌های روحی و روانی بر زندانی وارد می‌سازد به نحوی که منشأ بسیاری از بیماری‌های جسمانی هم آسیب‌های روانی و عصبی است.»
آقای باقی جای دیگری در کتابش می‌نویسد که یکی از شکنجه‌های رایج در انفرادی محرومیت از تکلم است و زندانی باید سکوت کند و تخطی از آن به تنبیه سوق می‌یابد. پس افشاریان انفرادی نچشیده یک وضعیت تخیلی از زندان و انفرادی می‌آفریند. از قضا زبان و تکلمش هم نیز آسیب ندیده‌است و البته اختلالی در تیپ و قیافه‌اش رخ نداده‌است، نه خبری از ضعف‌های جسمانی است و فروپاشی روانی – البته به جز یک نیم‌پرده خارج از چارچوب اجراییش که اندکی برهنه می‌شود و مثلاً تلاش می‌کند بدنش را بحرانی کند؛ اما آنقدر ترسو و محافظه‌کار است که توان روبه‌رو شدن با مخاطبش را ندارد تا نشان دهد بدنش به چه نحوی زیر شکنجه مدعیش منهدم شده‌است. او همانند کسی رفتار می‌کند که کمربند سیکس‌پک زیر لباسش پوشیده تا بگوید برای خودش پهلوانی است.
حالا بیایید ماجرا را کمی وارونه کنیم. تصور کنیم سجاد افشاریان بیاید و یکی از روایت‌های تلخ زندانیان انفرادی – همانند چیزی که ژیلا بنی‌یعقوب سال گذشته در گفتگویی بیان کرده‌است – را روی صحنه بازتولید کند. از همان ادبیات صریح بنی‌یعقوب هم بهره ببرد. سبعیت موجود در زندان را نیز عریان اجرا کند.
به نظر شما مخاطب طبقه متوسطی «بک تو بلک» توان دیدن و تماشای نمایش را دارد؟ آیا او حاضر است برای دیدن بدن لهیده از ناتوان بودن در خوابیدن و دراز کشیدن در انفرادی را ببیند؟ آیا توان فهم زبان انسانی منهدم‌شده در انفرادی را دارد؟ او همان ابتدای کار از حجم خشونت ماجرا صحنه را ترک می‌کند و شاید فحشی هم بدهد و بگوید «با این تئاترهاشون بیایید روایت بنی‌یعقوب دربارهٔ انفرادی همسرش را بازخوانی کنیم. می‌گوید وقتی بعد از یک ماه که همسرش در انفرادی بود توانست با او ملاقات کند، تغییرات چهره و کاهش وزن امویی برای او غیرقابل باور بوده‌است «تأثیر یک ماه انفرادی در آن سگ‌دونی چنان بر بهمن واضح بود که از اعتصاب غذا هم بدتر می‌نمود. در انفرادی‌هایی که بهمن برای خوابیدن هم جا نداشت و باید خودش را به سختی جا می‌داد، تهویه هوا هم نیست. بوی بد و آلودگی وحشتناک است… بهمن می‌گفت بوی ادرار و خون در هم آمیخته بود. بعضی از زندانیان را شلاق زده بودند و خون‌شان در انفرادی ریخته بود. آنها در ادرار و مدفوع خود غلتیده بودند. شما فکر کنید یک انسان چند روز می‌تواند در این شرایط طاقت بیاورد؟ آن‌هم وقتی شرایط استحمام و هواخوری هم ندارد.»
حالا به نظر شما طبقه متوسط جینگول‌پینگول که مخاطب سانتیمانتال سجاد افشاریان شده‌است توانایی دیدن این وضعیت را دارد؟ افشاریان برخلاف روایت تلخ بنی‌یعقوب، انفرادی را زیبا می‌کند. آن را بزک می‌کند و با بسته‌بندی سانتیمانتالیسم آن را تحویل مخاطب می‌دهد. برایش هم ادا و اطوار درمی‌آورد و ژست‌هایی می‌گیرد شبیه پهلوانان زنجیر پاره‌کن معرکه‌گیر که مدام به مخاطبش می‌گوید دقت کنید چطور زنجیر را پاره می‌کنم و دریغ که زنجیر پاره است و همه آن ژست‌ها نمایش است.
«بک تو بلک» واقعیت انفرادی را به مخاطبش نمی‌گوید. آن را عمری عاشقانه می‌کند تا جایی دخترک هجده ساله به دوست‌پسرش بگوید «حاضری به خاطر من بری انفرادی» و پسرک با شعف بگوید «آره عزیزم.» آنها معصومانه، بدون فهمی از واقعیت انفرادی شرط عاشقانه برای هم می‌گذارند؛ چون افشاریان یک چیز زشت را زیبا می‌کند و شاید خودش دست در دست سیستم زندانی‌کن می‌گذارد.
حرف برای گفتن بسیار است؛ اما در پایان. کسی که طعم انفرادی را چشیده باشد آن را نمی‌فروشد.
بیشتر زندانیان سابق خاطرات خود را به رایگان در اختیار دیگران قرار می‌دهند. آنان که دست به قلم بوده‌اند نوشتارشان را در فضای عمومی قرار داده‌اند. آنان بلیت شوآف مثلاً سیاسی خود را به قیمت گزاف به مخاطبانشان نمی‌فروشند؛ اما یادمان باشد افشاریان بدون تجربه زندان و انفرادی آن را گران می‌فروشد. او کم‌فروشی می‌کند و از آنجا که در نمایش بیان دینی هم دارد بهتر است در پایان بگویم «ویل للمطففین».
- "احسان زیورعالم (منتقد و کارشناس تئاتر)"
- "حمید عبدالحسینی (منتقد تئاتر)"
اتیوپی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی یک دولت سوسیالیستی بود که از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ در اتیوپی و اریتره کنونی وجود داشت.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی در فوریه ۱۹۸۷ پس از تصویب قانون اساسی ۱۹۸۷ در رفراندوم ملی به‌عنوان یک دولت تک‌حزبی مارکسیست–لنینیست تأسیس شد. درگ، حکومت نظامی که از سال ۱۹۷۴ بر اتیوپی به‌عنوان یک دولت موقت حکومت می‌کرد، برای انتقال به حکومت غیرنظامی برنامه‌ریزی کرد و در سال ۱۹۸۴ پس از پنج سال تأسیس جمهوری سوسیالیستی را اعلام کرد. حزب کارگران اتیوپی در همان سال به‌عنوان یک حزب پیشتاز به رهبری منگیستو هایله ماریام، رئیس درگ تأسیس شد. درگ با اعلام تأسیس جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی منحل شد اما تا سپتامبر که دولت جدید روی کار آمد، سه ماه پس از انتخابات عمومی ژوئن، به‌صورت دوفاکتو به اداره کشور ادامه داد. اعضای بازمانده درگ بر کشور تسلط داشتند. منگیستو رئیس‌جمهور اتیوپی و هم دبیرکل حزب کارگران اتیوپی بود.Ethiopia Parliamentary Chamber: Elections held in 1995, PARLINE database (accessed 20 October 2009)
دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی بسیار متمرکز بوده‌است و با ساختار قدرت دوفاکتوی مشابه سایر دولت‌های کمونیستی بود. قوه مقننه، شنگوی ملی، به‌طور صوری بالاترین ارگان قدرت دولتی بود. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس کشور و رئیس دولت با اختیارات اجرایی و دادگذاری گسترده‌ای خدمت می‌کرد. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس شورای دولتی که بین جلسات شنگو فعالیت داشت، خدمت می‌کرد. در عمل، اصول سانترالیسم دموکراتیک به این معنی بود که شنگو چیزی بیش از تصمیماتی که قبلاً توسط حزب کارگران اتیوپی و پلیتبورو گرفته‌شده‌بود، انجام نمی‌داد. منگیستو هم به‌عنوان رئیس‌جمهور و هم رهبر حزب، یک دیکتاتور صوری بود. او و اعضای بازمانده درگ، دولت نظامی موقت سوسیالیستی اتیوپی، بر پلیتبوروی حزب کارگران اتیوپی تسلط داشته و آن را کنترل می‌کردند. قانون اساسی تمام آزادی‌های شخصی را تضمین می‌کرد، اما دولت در عمل تقریباً هیچ توجهی به آن‌ها نداشت.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی، دولت تازه تأسیس این کشور، وارث مسائلی بود که اتیوپی را در دوران درگ ویران کرد، از جمله این مسائل؛ قحطی ۱۹۸۳–۱۹۸۵، اتکا به کمک‌های خارجی و افول جنبش جهانی کمونیستی بود. اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۰ به حمایت از جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی پایان داد و درگیری‌های داخلی نظیر جنگ داخلی اتیوپی و جنگ استقلال اریتره باعث شد که اقتدار حزب کارگران اتیوپی به‌طور فزاینده‌ای توسط شبه نظامیان قومی و گروه‌های ضد دولتی به چالش کشیده شود. در ماه مه ۱۹۹۱، منگیستو، رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی به تبعید گریخت. رژیم سوسیالیستی اتیوپی فقط یک هفته بعد از تواری منگیستو دوام آورد تا اینکه جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی وارد آدیس آبابا شد و انحلال جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی را اعلام و دولت انتقالی اتیوپی را جایگزین آن کرد.
پس از سقوط حکومت امپراتوری، ساختار اجتماعی–اقتصادی فئودالی از طریق یک سری اصلاحات برچیده شد که بر توسعه آموزشی نیز تأثیر گذاشت. در اوایل سال ۱۹۷۵، دولت دانشگاه هایله سلاسی و تمام مدارس متوسطه را تعطیل کرد. سپس حدود ۶۰٬۰۰۰ دانش‌آموز و معلم را به مناطق روستایی اعزام کرد تا «کمپین توسعه از طریق همکاری» دولت را ترویج کنند. اهداف این کمپین ترویج اصلاحات ارضی و بهبود تولیدات کشاورزی، بهداشت و اداره محلی و آموزش دهقانان در مورد نظم جدید سیاسی و اجتماعی بود.A Country Study: Ethiopia (US Library of Congress)
ثبت نام مدارس ابتدایی از حدود ۹۵۷٬۳۰۰ نفر در سال ۱۹۷۴ به نزدیک به ۲٬۴۵۰٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۸۵ افزایش یافت. تعداد دانش‌آموزان ثبت‌نام شده بین مناطق مختلف و در ثبت نام دختران و پسران تفاوت‌هایی وجود داشت. با این وجود، در حالی که ثبت نام پسران بیش از دو برابر شده‌بود، ثبت نام دختران به سه برابر افزایش یافت. با این حال، با توجه به اینکه اکثر مناطق تحت کنترل شورشیان شمال اتیوپی و همچنین بخش‌هایی از مناطق سومالی و اورومو از کنترل دولت خارج شده‌اند، اکثر ادعاهای این کشور جامع تصور نمی‌شوند.
تعداد مدارس متوسطه ارشد با افزایش چهار برابری در استان ارسی، بیل، گوجام، قندار و ولو نیز تقریباً دو برابر شد. توزیع مدارس در قبل از انقلاب تمرکز خود را در مناطق شهری چند منطقه اداری گذاشته بود. در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ حدود ۵۵ درصد از مدارس متوسطه در اریتره و شوا و آدیس آبابا بودند. در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ این رقم به ۴۰ درصد کاهش یافت. اگر چه تعداد دختران به میزان قابل توجهی کمتر در سطح متوسطه ثبت نام شده بودند اما نسبت زنان در سیستم مدرسه در همه سطوح و در همه مناطق از حدود ۳۲ درصد در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ به ۳۹ درصد در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ افزایش یافت.
یکی از موفقیت‌های جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی، کمپین سوادآموزی ملی بود. نرخ باسوادی زیر ۱۰ درصد در دوران رژیم شاهنشاهی تا سال ۱۹۸۴ به حدود ۶۳ درصد افزایش یافته بود. در سال ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ نرخ باسوادی بزرگسالان کمی بیش از ۶۰ درصد در دولت و همچنین در برخی گزارش‌های بین‌المللی گزارش شده‌بود. مقامات دولتی در ابتدا آموزش سوادآموزی را به پنج زبان امهری، اورومو، تیگرینیا، وولایتا و سومالیایی اختصاص دادند. تعداد زبان‌ها بعداً به پانزده زبان افزایش یافت که حدود ۹۳ درصد از جمعیت را تشکیل می‌داد.
تعدادی از کشورهای خارجی سخاوتمندانه به جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی کمک کردند تا نیازهای مراقبت‌های بهداشتی خود را برآورده کند. کوبا، اتحاد جماهیر شوروی و تعدادی از کشورهای اروپای شرقی کمک‌های پزشکی ارائه کردند. در اوایل سال ۱۹۸۰، نزدیک به ۳۰۰ تکنسین پزشکی کوبایی و بیش از ۱۰۰ پزشک، از تلاش‌های محلی برای حل مشکلات بهداشت عمومی حمایت کردند. کمک‌های غرب برای توسعه بلندمدت بخش بهداشت اتیوپی اندک بود و به‌طور متوسط سالانه حدود ۱۰ میلیون دلار آمریکا بود که کمترین کمک سرانه در کشورهای جنوب صحرای آفریقا است. اهداکنندگان اصلی غربی شامل ایتالیا و سوئد بودند. سیستم سازمان ملل به رهبری برنامه عمران ملل متحد شامل آژانس‌هایی مانند فائو، یونسکو، یونیسف، یونیدو، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و سازمان جهانی بهداشت، همچنان به گسترش کمک‌های خود به رژیم امپراتوری ادامه دادند. بانک جهانی همچنین در طول حکومت منگیستو با به رسمیت شناختن نظم و انضباط مالی شگفت‌آور، محافظه‌کارانه و محتاطانه‌ای که رژیم سعی در پیروی از آن داشت، به ارائه کمک‌های خود ادامه داد.
اگر چه انقلاب از ابتدا سوسیالیستی بود اما شخصیت رژیم کمونیستی اتیوپی به‌طور اسمی مشخص نشده‌بود. در سال ۱۹۸۴ حزب کارگران اتیوپی با ایدئولوژی سیاسی کمونیستی و مارکسیست–لنینیست که منگیستو دبیرکل آن بود، تأسیس شد. همین‌گونه در سال ۱۹۸۷ قانون اساسی سوسیالیستی با ۸۱ درصد آرا، تصویب و نام این کشور به جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی تغییر یافت. انتخابات در همان سال برگزار شد و لازم نبوده نامزدها به‌طور حتمی از اعضای حزب کارگران اتیوپی باشند. در آن انتخابات منگیستو هایله ماریام، به اتفاق آرا به‌عنوان اولین رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی انتخاب شد. جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی یک جمهوری سوسیالیستی تک‌حزبی بود که از آموزه‌های مارکسیستی–لنینیستی پیروی می‌کرد و نماینده کارگران و دهقانان اتیوپی بود.
دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی مؤسسه‌ای تخصصی با قوم‌شناسان، حقوق‌دانان، جامعه‌شناسان و اقتصاددانان ایجاد کرد تا دربارهٔ سکونت‌گاه‌ها یا کوچ نشینی‌ها، زبان‌ها، نمادها، ساختارهای خانوادگی، سیاست، طوایف، شیوه‌های تولید و تاریخ ملیت کشور بیاموزند و تدوین کنند تا در نتیجه سرکوب امپراتوری سابق اتیوپی جبران شود. همچنین برخی از رادیکال‌ترین رهبران انقلابی حزب کارگران اتیوپی از میان این اقلیت‌ها ظهور کردند. با پیروی از الگوی ملیت‌های اعمال‌شده توسط لنین در اتحاد جماهیر شوروی، مناطق خودمختار و پارلمان‌های منطقه‌ای ایجاد شد.Revolución en Etiopía" en "La Victoria de los Vencidos", por Jean Ziegler. Ediciones B, 1988.
بر اساس گزارش‌های سازمان ملل متحد در مورد وضعیت کودکان و نوزادان در اتیوپی کمونیستی، علی‌رغم اینکه دولت اتیوپی صادرکننده خالص محصولات کشاورزی و غذایی بود، نرخ سوء تغذیه بالا بسیار بوده‌است. اثرات محسوس صادرات هنگفت غلات به کشورهای دیگر، عرضه‌نشدن محصولات در بازار داخلی و در نتیجه ایجاد قحطی‌هایی به اندازه قحطی سال ۱۹۸۴ که هنوز هم عواقب خود را در این کشور نشان می‌دهد، جایی که بیش از ۵۰ درصد جمعیت فعلی—که ۱۵ درصد از جمعیت نوزادان آن نسل بودند—وضعیت نامناسبی از سوء تغذیه و در نتیجه تأخیر در رشد و توسعه را نشان می‌دهند."Estado Mundial de la Infancia 2007". Nueva York, Estados Unidos.
کمبود منابع همراه با بی‌ثباتی نظامی و سیاسی، رشد زیرساخت‌های حمل و نقل در اتیوپی را کند کرده‌بود. توسعه چنین سیستمی به‌طور سنتی هدف دولت اتیوپی بوده‌است. رژیم هایله سلاسی به‌طور متوسط ۷۰۰ میلیون بیر از بودجه برنامه‌ریزی‌شده را برای توسعه حمل و نقل در طول سه برنامه توسعه پنج‌ساله در ۱۹۵۷–۱۹۷۴ اختصاص داد. در سال ۱۹۷۵، زمانی که سیاست اقتصادی سوسیالیستی ارائه شد، دولت کنترل کلیه امکانات حمل و نقل و ارتباطات را به عهده گرفت. دولت درگ و جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی به توسعه و بهبود زیرساخت‌های حمل و نقل با استفاده از منابع مالی خود و گرفتن وام از سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی ادامه می‌دادند. در سال ۱۹۹۱ سیستم حمل و نقل شامل ۱۳٬۰۰۰ کیلومتر جاده با شرایط آب و هوایی مطلوب بود.República Democrática Popular de Etiopía Transporte. La falta de recursos, junto con la inestabilidad militar y política de República Democrática Popular de Etiopía.
در روابط خارجی، جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی متحد سرسخت بلوک شرق بود. اتحاد جماهیر شوروی یکی از مهم‌ترین متحدان اتیوپی از نظر تجارت، سیاست و تسلیحات نظامی بود که در طول جنگ اوگادن بسیار مهم واقع شده‌بود.VALDÉS, Raúl, Etiopía, la revolución desconocida. Relaciones exteriores de República Democrática Popular de Etiopía. متحد مهم دیگر اتیوپی کمونیستی، کوبا بود که منگیستو رئیس‌جمهور اتیوپی روابط بسیار نزدیکی با رهبر آن فیدل کاسترو داشته‌است. کمک‌های کوبا به اتیوپی در شکست سومالی در طول جنگ اوگادن بسیار تأثیرگذار بود.
همچنین یکی دیگر از متحدان اتیوپی یمن جنوبی بوده‌است. جمهوری دموکراتیک خلق یمن متحد بزرگی برای اتیوپی در صنعت تسلیحات نظامی در طول جنگ اوگادن بود و اتیوپی را از طریق سربازان و تسلیحات پشتیبانی می‌کرد و در کمک‌های آن در شکست سومالی بسیار مهم بوده‌است.VALDÉS, Raúl, Etiopía, la revolución desconocida. Relaciones exteriores de Etiopía. کمپین درگ و بعداً حزب کارگران اتیوپی برای مدرن کردن اتیوپی بدون کمک خارجی ممکن نبود. جمهوری دموکراتیک آلمان با آموزش‌های فنی و وسایلی مانند لباس و اسباب‌بازی برای کودکانی که برای اولین بار به مدرسه رفتند از رژیم منگیستو حمایت کرد.
کوبای کمونیستی کمک‌های بسیاری از طریق پزشکان، معلمان و دیگر متخصصان از تکنسین‌ها گرفته تا ارتش به اتیوپی کرد. اتیوپیایی‌ها از کوبایی‌ها به خاطر این حمایت به خوبی یاد می‌کنند و در سال ۲۰۰۰، زمانی که جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی دیگر وجود نداشت، بنای یادبودی به افتخار سربازان کوبایی که در جنگ اوگادن کشته شدنده بودند، ساختند.
انقلاب اتیوپی در سال ۱۹۷۴ منجر به ملی‌شدن و بازسازی اقتصاد اتیوپی شد. بعد از انقلاب اقتصاد کشور چهار مرحله را طی کرد. آشفتگی سیاسی داخلی، درگیری‌های مسلحانه و اصلاحات بنیادی نهادی دوره انقلاب۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ مسبب شد کشور رشد اقتصادی کمی را طی کند. همین‌طور اقدامات ملی‌سازی دولت و جو سیاسی بسیار بی‌ثبات باعث جابجایی اقتصادی در بخش‌هایی مانند کشاورزی و تولید شد. در نتیجه این مشکلات کشور، تولید ناخالص داخلی با نرخ متوسط سالانه تنها ۰٬۴ درصد افزایش یافت. علاوه بر این، کسری حساب جاری و کسری سرفصل مالی افزایش یافت و شاخص قیمت خرده‌فروشی افزایش پیدا کرد و میانگین سالانه افزایش ۱۶٬۵ درصدی را تجربه کرد. اقتصاد اساسی در آن زمان به صنعت کشاورزی وابسته بود و بیش از ۸۰ درصد جمعیت به‌طور مستقیم یا غیر مستقیم برای امرار معاش خود به کشاورزی وابسته بودند.«Political and Economic History of Ethiopia". "www.sjsu.edu". Consultado el 10 de octubre de 2021.
در مرحله دوم در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ با تثبیت قدرت و اجرای اصلاحات نهادی توسط دولت، اقتصاد رو به بهبودی رفت. کمپین جدید توسعه درگ از طریق تعاونی‌ها—که معمولاً با عنوان زمکا شناخته می‌شد—نیز به بهبود اقتصاد کمک کرد. مهم‌تر از آن، شرایط امنیتی با کاهش تهدیدات داخلی و خارجی رو به بهبودی پیش رفت. پس از جنگ اوگادن و کاهش فعالیت شورشیان در اریتره، آدیس آبابا اهداف تولید را تعیین کرد و منابع لازم را برای بهبود شرایط اقتصادی را فراهم نمود. و در نتیجه، تولید ناخالص داخلی با نرخ متوسط سالانه ۵٬۷ درصد رشد کرد. اتیوپی با بهره‌مندی از آب و هوای خوب، تولیدات کشاورزی را با نرخ متوسط سالانه ۳٬۶ درصد افزایش داد و بعدها به ۱۸٬۹ درصد ارتقا پیدا کرد زیرا بسیاری از تولیدکنندگانی که منصرف شده بودند، به ویژه در اریتره، دوباره کسب و کارشان را راه‌اندازی کردند.VALDÉS, Raúl, Etiopía, la revolución desconocida. Economía de República Democrática Popular de Etiopía. کسری حساب جاری و کسری کلی مالی در آن دوره زیر ۵ درصد تولید ناخالص داخلی باقی مانده بود.
در مرحله سوم در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ اقتصاد کشور دچار پسرفت شد. به جز سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳، رشد تولید ناخالص داخلی کند شده و تولید نیز دچار رکود شد و کشاورزی به مرحله بحران رسید. چهار عامل باعث این تحولات شده‌بودند. اول؛ بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ خشکسالی تقریباً تمام مناطق کشور را تحت تأثیر قرار داد که دولت اتیوپی منابع کمیاب را برای رفع قحطی ضمانت و پروژه‌های توسعه بلندمدت ارائه کرد. در نتیجه، علی‌رغم اینکه کمک‌های بین‌المللی برای خشکسالی به بیش از ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا می‌رسید. کسری کلی مالی بدتر شد، حدود هشت میلیون نفر در طول خشکسالی اواسط دهه ۱۹۸۰ قربانی قحطی شدند و تقریباً یک میلیون نفر جان خود را از دست دادند. دوم؛ این صنعت با کاهش نهاده‌های کشاورزی رو به رکود رفت. بسیاری از صنایع ظرفیت خود را برای افزایش تولید به پایان رساندند و نتوانستند تقاضای فزاینده برای کالاهای مصرفی را برآورده کنند. سوم؛ فقدان ارز خارجی و کاهش سرمایه‌گذاری، نرخ رشد نسبتاً بالای تولید در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰ را معکوس کرد. سرانجام، تشکیلات نظامی بزرگ اتیوپی بار بزرگی را بر اقتصاد کشور تحمیل کرد و تا حدودی به آن لطمه زد. هزینه‌های دفاعی در این مدت ۴۰ تا ۵۰ درصد از هزینه‌های جاری دولت را رباییده بود.
در دوره چهارم در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱ با وجود بهبود آب و هوا در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ و ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ که به معکوس نمودن کشاورزی کمک کرده‌بود، اقتصاد اتیوپی همچنان به رکود خود ادامه داد. بخش تولید نیز در این دوره رشد کرد و تولید ناخالص داخلی با نرخ متوسط سالانه ۵ درصد افزایش یافت. با این حال، اثرات ماندگار خشکسالی ۱۹۸۴–۱۹۸۵ این دستاوردها را تضعیف کرد و به رکود عمومی اقتصاد جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی کمک کرد.
در سال ۱۹۷۵، اتیوپی اکثر صنایع را ملی کرد و بعداً آن‌ها را از طریق شرکت‌های دولتی سازماندهی کرد. در ۷ فوریه ۱۹۷۵، همچنین دولت سندی را منتشر کرد که در آن به تشریح سیاست اقتصادی سوسیالیستی اتیوپی پرداخت.Ethiopia Country Studies index. Ethiopia Industry. Industry of People's Democratic Republic of Ethiopia.
"این سیاست سه حوزه تولیدی را که برای مشارکت دولت در نظر گرفته شده‌بود، شناسایی کرد؛"
این سیاست همچنین بخش‌های دولتی و خصوصی را به فعالیت‌های اختصاص یافته به دولت—فعالیت‌هایی که سرمایه دولتی و خصوصی می‌توانستند به‌طور مشترک در آن فعالیت کنند—و فعالیت‌هایی که به بخش خصوصی واگذار شده‌بود، گروه‌بندی کرد.
ملی‌شدن صنایع بزرگ در سال ۱۹۷۵ باعث ترس از سرمایه‌گذاری خصوصی خارجی در اتیوپی شد. بر اساس گزارش بانک ملی اتیوپی، سرمایه‌گذاری مستقیم خصوصی از ۶۵ میلیون در سال ۱۹۷۴ به ۱۲ میلیون در سال ۱۹۷۷ کاهش یافته‌بود و با طولانی‌شدن مذاکرات غرامت بین دولت اتیوپی و اتباع خارجی، سرمایه‌گذاری خارجی عملاً متوقف شد. از طرفی هم کنگره ایالات متحده اصلاحیه‌ای را در جهت ممنوعیت استفاده از بودجه ایالات متحده برای اهداف توسعه تدوین کرده‌بود که ناشی از مسائل مربوط به غرامت اتباع آمریکایی در اتیوپی بود. طی سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳، رژیم منگیستو دعاوی شهروندان ایتالیایی، هلندی، ژاپنی و بریتانیایی را حل و فصل کرد. همچنین مذاکرات برای حل و فصل مطالبات غرامت شهروندان آمریکایی در اتیوپی تا سال ۱۹۸۵ ادامه یافت.
جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی در سال ۱۹۸۳ اعلامیه‌ای را با نام «اعلامیه سرمایه‌گذاری مشترک» صادر کرد و در آن از علاقه مجدد اتیوپی برای جذب سرمایه‌گذاران خارجی صحبت به میان آورد. این اعلامیه مشوق‌هایی مانند دوره پنج ساله تخفیف مالیات بر درآمد برای پروژه‌های جدید، معافیت از عوارض واردات و صادرات، حمایت از تعرفه و بازگرداندن سود و سرمایه را ارائه کرده‌بود. دارایی‌های خارجی محدود حداکثر تا ۴۹ درصد و مدت هر سرمایه‌گذاری مشترک تا بیست و پنج سال تعیین شده‌بود. اگر چه این اعلامیه از منافع سرمایه‌گذاران در برابر سلب مالکیت محافظت می‌کرد اما دولت اتیوپی این حق را برای خود محفوظ داشت که تمام سهام یک سرمایه‌گذاری مشترک را «به دلایل منافع ملی» خریداری کند.
اعلامیه دولت جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی در مورد جذب سرمایه‌گذاران خارجی بی‌اثر بود و نتوانست هیچ سرمایه‌گذاری را مجذوب کند. در سال ۱۹۸۹ دولت اتیوپی فرمان ویژه‌ای را صادر کرد که تجدید نظر در اعلامیه ۱۹۸۳ بود. این فرمان مالکیت اکثریت خارجی را در بسیاری از بخش‌ها به استثنای بخش‌های مربوط به خدمات عمومی، بانکداری و مالی، تجارت، حمل‌ونقل و ارتباطات که در آن سرمایه‌گذاری مشترک مجاز نبود، مجاز می‌دانست. همچنین این فرمان برای حمایت قانونی گسترده‌تر از اعلامیه ۱۹۸۳، تمامی محدودیت‌های مربوط به بازگردانی سود را حذف نمود.
منگیستو هایله ماریام، رئیس‌جمهور جمهوری دموکرتیک خلق اتیوپی در مارس ۱۹۹۰ در کمیته مرکزی حزب کارگران اتیوپی سخرانی نمود که نقطه عطفی در تاریخ اقتصادی اتیوپی شده‌بود. منگیستو با درک این موضوع که مدل اقتصادی اتیوپی شکست خورده‌است، اجرای یک اقتصاد بازار سوسیالیستی را پیشنهاد کرد. تحت سیستم اقتصادی جدید، بخش خصوصی می‌توانست در تمام بخش‌های اقتصاد، بدون سقف سرمایه‌گذاری مشارکت کند. همچنین اتیوپی دارای سقف ۲۵۰٬۰۰۰ دلاری برای سرمایه‌گذاری خصوصی بود. توسعه‌دهندگان مجاز به ساخت خانه‌ها، آپارتمان‌ها، و ساختمان‌های اداری برای اجاره یا فروش بودند و شرکت‌های تجاری مجاز به توسعه صنایع، هتل‌ها و انواع دیگر شرکت‌ها در زمین‌های دولتی بودند که با شرایط امتیاز اجاره داده می‌شدند. علاوه بر این، صنایع و شرکت‌های دولتی ملزم به فعالیت برای کسب سود بوده‌اند و این شرکت‌ها همچنان برای فروش یا بسته‌شدن ضرر می‌کردند.
کشاورزان مالکیت قانونی زمینی را که کشت می‌کردند و حق فروش محصول خود را در بازار آزاد دریافت می‌کردند. در حالی که هنوز زمینه‌های زیادی وجود داشت که باید به آن پرداخته می‌شد، مانند خصوصی‌سازی شرکت‌های‌دولتی و پرداخت غرامت به شهروندانی که زمین و دارایی‌شان مصادره شده‌بود، پیشنهادات دولت اتیوپی باعث ایجاد خوش‌بینی در میان برخی از اقتصاددانان دربارهٔ آینده اقتصادی اتیوپی شده‌بود. با این حال، برخی از ناظران خاطرنشان می‌کردند که پیشنهادات منگیستو تنها به منزله تصدیق شیوه‌های موجود در اقتصاد زیرزمینی بود.
اتیوپی هرگز از قحطی بزرگ قبلی در اوایل دهه ۱۹۷۰ که نتیجه خشکسالی بود که بیشتر کشورهای ساحل آفریقا را تحت تأثیر قرار داد، بهبود نیافته بود. قحطی همچنین ناشی از عدم تعادل جمعیتی بود که در مناطق مرتفع متمرکز بود که عاری از مالاریا و تریپانوزومیاز بودند. هر دو رژیم امپراتوری و منگیستو تلاش کرده بودند مردم را در مناطق پست اسکان دهند اما رژیم منگیستو به دلیل این که اسکان مجدد اجباری شده‌بود با انتقاد شدید بین‌المللی روبرو شد.See, for example, Paul B. Henze, "Layers of Time" (New York: Palgrave, 2000), pp. 309f.
از اوایل قرن بیستم و در اواخر دهه ۱۹۷۰ نشانه‌هایی از تشدید خشکسالی در این بخش از شرق آفریقا طی یک چرخه طولانی یک دهه‌ای از خشکسالی‌های مکرر وجود داشته‌است. در اوایل دهه ۱۹۸۰، تعداد زیادی از مردم در مرکز اریتره، تیگری، ولو و بخش‌هایی از بیگمدر و شوا شروع به احساس اثرات قحطی دوباره کردند.
خشکسالی که در سال ۱۹۶۹ آغاز شده بود، ادامه یافت زیرا آب و هوای خشک فاجعه‌باری را برای ساحل به ارمغان آورد و از طریق شاخ آفریقا به شرق رسید. در سال ۱۹۷۳ قحطی متوالی جان صدها هزار عشایر اتیوپیایی را تهدید کرده بود که مجبور به ترک مناطق وطن خود و مبارزه با سومالی، جیبوتی، کنیا و سودان شدند تا از گرسنگی نجات پیدا کنند. در پایان سال ۱۹۷۳، قحطی جان حدود ۳۰۰٬۰۰۰ دهقان اهل تیگرای و ولو را گرفت و هزاران نفر دیگر در شهرها و روستاهای اتیوپی به دنبال امداد و کمک بودند.
توانایی محدود جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی برای رهبری توسعه و پاسخگویی به بحران‌ها به‌طور چشمگیری با اتکای دولت به امداد قحطی خارجی بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۹ نشان داده شد. در سال ۱۹۸۳ درگیری مسلحانه بین دولت و جنبش‌های مخالف در شمال با خشکسالی همراه شد و به گرسنگی گسترده در اریتره، تیگرای و ولو کمک کرد. در همین حال، خشکسالی به تنهایی تأثیر مخربی بر ۹ منطقه دیگر کشور گذاشت. این فاجعه طبیعی بسیار فراتر از خشکسالی ۱۹۷۳ و ۱۹۴۷ بود که به سقوط امپراتوری هایله سلاسی انجامیده بود. تا اوایل سال ۱۹۸۵، حدود ۷٬۷ میلیون نفر از خشکسالی و کمبود مواد غذایی رنج می‌بردند. از این تعداد، ۲٬۵ میلیون نفر در معرض خطر فوری گرسنگی قرار داشتند.
در اواسط دهه ۱۹۸۰، جامعه بین‌المللی به محض درک ابعاد بحران، سخاوتمندانه به فاجعه اتیوپی واکنش نشان داد. همچنین فائو چندین سال قبل از وقوع قحطی نسبت به مشکلات امنیت غذایی هشدار داده بود. کمک‌های دوجانبه، چند جانبه و خصوصی از مواد غذایی و سایر لوازم امدادی تا اواخر سال ۱۹۸۴ به کشور سرازیر شد. در سال ۱۹۸۷ خشکسالی دیگری ۵ میلیون نفر را در اریتره و تیگرای در معرض تهدید قرار داد. با این حال، این بار جامعه بین‌المللی آمادگی بیشتری برای رساندن غذا به مناطق آسیب‌دیده برای جلوگیری از گرسنگی و جابجایی گسترده جمعیت داشت. بر اساس مطالعات کتابخانه کنگره آمریکا، بسیاری از حامیان رژیم اتیوپی با سیاست خودداری از ارسال مواد غذایی به مناطق شورشی مخالفت کردند. اثرات ترکیبی قحطی و جنگ داخلی تا آن زمان اقتصاد کشور را در وضعیت فروپاشی قرار داده بود.
همچنین بر اساس گزارش‌ها و تحقیقات دیده‌بان حقوق بشر،Mengistu's Economic War Against Peasants. Politics of People's Democratic Republic of Ethiopia Against Drought, Dealing with insurgents and Civil war. استراتژی ضد شورش جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی برای مقابله با مخالفان و شورشیان باعث شد که قحطی یک سال زودتر از آنچه اتفاق می‌افتاد رخ دهد و مردم مجبور به مهاجرت به پناهگاه‌های امدادی و کمپ‌های پناهندگان شوند. جنگ اقتصادی علیه دهقانان باعث شد که قحطی به سایر مناطق کشور سرایت کند. اگر قحطی فقط در سال ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ رخ می‌داد و فقط مناطق مرکزی تیگرای و شمال ولو را تحت تأثیر قرار می‌داد، باعث می‌شد تنها یک چهارم از این تعداد به اردوگاه‌ها مهاجرت کنند، تعداد کشته‌شدگان به ۱۷۵٬۰۰۰ نفر می‌رسید؛ بنابراین بین ۲۲۵٬۰۰۰ تا ۳۱۷٬۰۰۰ مرگ—به‌جای بیش از نیمی از مرگ ناشی از قحطی—را می‌توان ناشی از نقض حقوق بشر توسط دولت اتیوپی دانست.
معاون رئیس‌جمهور تسفای گبر کیدان به‌طور موقت جانشین رئیس‌جمهور شد. با این حال، با نزدیک شدن شورشیان به آدیس آبابا، پایتخت کشور از هر طرف، جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی تنها یک هفته دیگر دوام می‌آورد. ایالات متحده سپس راه را برای تصرف پایتخت توسط شورشیان در ۲۸ مه باز کرد و در نتیجه این اقدامات لازمه سقوط رژیم کمونیستی اتیوپی را فراهم ساخت.Biles, Peter (2005-12-28). "Languishing in an Addis Embassy". "BBC News". Retrieved 2016-11-29.
خوسه خایکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
رونالد مارین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد.
خوان کایاسو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
میگل دیویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
روجر گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کارتاگینیس اشاره کرد.
کلاودیو خارا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلیانسا و باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه اشاره کرد.
روی مایرس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل کاستاریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو ساپریسا، باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال پاچوکا، باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، و باشگاه ورزشی کارتاگینیس اشاره کرد.
میگل سگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
ارمیدیو بارانتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
ماوریسیو مونترو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
اکتور مارچنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
جئووانی خارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کاستاریکا بود.
پسیلوتوم ، سرده‌ای از گیاهان آوندی سرخس‌مانند است. این یکی از دو جنس در خانواده برهنه‌ساقیان است که معمولاً به‌عنوان سرخس گردگیر شناخته می‌شود و دیگری "تمیسیپتریس" () است. زمانی تصور می‌شد که گیاهان در این دو جنس از اولین گیاهان آوندی بازمانده هستند، اما تبارزایی‌های جدیدتر آنها را به‌عنوان سرخس‌های پایه و به‌عنوان گروه خواهر مارزبانیان قرار می‌دهند. آنها فاقد ریشه واقعی هستند و برگ‌ها بسیار کاهش یافته‌اند، [1] ساقه‌ها اندام‌های حاوی بافت فتوسنتزی و رسانا هستند. تنها دو گونه در پسیلوتوم و یک هیبرید بین این دو وجود دارد. تفاوت آنها با ساقه‌های "تمسیپتریس" در داشتن ساقه با شاخه‌های زیاد و خوشه‌هاگدان با سه لوب به جای دو لوب است.
سرخس گردگیر در جنس پسیلوتوم فاقد ریشه واقعی هستند اما توسط ریزوم‌های خزنده لنگر انداخته‌اند. ساقه‌ها دارای انشعابات زیادی با شاخه‌های جفتی هستند که شبیه برگ‌های کوچک هستند اما بافت آوندی ندارند. در بالای این ترکیبات، خوشه‌هاگدانی وجود دارد که از همجوشی سه هاگدان تشکیل شده و هاگ را تولید می‌کند. هنگامی که بالغ می‌شود، خوشه‌هاگدان هاگ‌های زرد تا سفید را آزاد می‌کنند که به گامتوفیت کمتر از ۲ میلی‌متر تبدیل می‌شود.