moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جلال‌الدین همزمان با آموختن این هنر به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و هم در مدارس سعدی، وطن، همایون، ترقی و قدسیه خوشنویسی را به نوآموزان آن مدارس می‌آموخت و برای مدتی نیز مدیریت و مشاقی دبستان ایتام سپهسالار از طرف سلیمان میرزا (عضدالملک) نایب‌السلطنه که نیابت تولید مدرسه ناصری را نیز عهده دار بود به او واگذار شد. اعتضادی پس از سال‌ها تعلیم و تربیت شاگردان در فروردین ماه ۱۲۹۷ رسماً وارد خدمت پست و تلگراف گردید و در مهرماه سال ۱۳۳۶ به تقاضای خود از خدمت دولت بازنشسته شد. این مرد مدارج خدمت را در نهایت صداقت و عزت نفس و علو طبع طی کرد و به پاس خدمات صادقانه خود به دریافت تقدیرنامه و نشان پیام از طرف نخست وزیر وقت نائل آمد. به او لقب «"کتاب الملک"» داده شده بود. وی در اواخر خدمت و پس از ۱۳۳۹ در دوران بازنشستگی همچنان در آستان قدس رضوی مشغول بود.
استاد در سال ۱۳۶۰ هجری شمسی در تهران دار فانی را وداع گفت. فرزندان ایشان هوشنگ اعتضادی، ایرج اعتضادی، ناصر اعتضادی، دکتر محمد رضا اعتضادی و بهجت الملوک اعتضادی می باشند
از آثار خطی او چند مرقع و تفسیر قرآن معروف به چاپ اخگر می‌باشد.
مردی در آینه کتابی به قلم کارول جروم، خبرنگار کانادایی است.
این کتاب سرگذشت زندگی کارول جروم با دوست‌پسرش صادق قطب زاده (وزیر امور خارجه سابق ایران و مدیر صدا و سیما) پیرامون حوادث پس از انقلاب اسلامی ایران است.CAROLE JEROME - THE MAN IN THE MIRROR (انگلیسی)
زمانی که صادق قطب‌زاده در پاریس مقدمات بازگشت روح‌الله خمینی را به تهران فراهم می‌کرد، به عنوان مترجم و یکی از نزدیک‌ترین افرد به وی کنفرانس‌های خبری متعددی با خبرنگاران غربی هم داشت. در یکی از این کنفرانس‌ها با کارول جروم (Carole Jerome)، خبرنگار کانادایی شبکه CBC آشنا شد. این آشنایی خیلی زود به یک رابطه عاشقانه جدی بدل گشت که حتی باعث شد کرول جروم با وجود عدم علاقه‌اش به مسائل خاورمیانه با پرواز ایرفرانس همراه خمینی و قطب‌زاده راهی تهران شود. اگرچه این رابطه تا زمان اعدام قطب‌زاده مخفی ماند اما آنقدر جدی بوده که کرول جروم به خاطرش از CBC استعفا می‌دهد تا بتواند در تهران بماند. به این موضوع در کتاب «اخلاق و رسانه‌ها: اخلاق در ژورنالیسم کانادایی» هم اشاره شده‌است. این خبرنگار کانادایی که بعداً به CBC بازمی‌گردد در سال ۱۹۸۷ کتابی به عنوان: «مردی در آینه: داستانی واقعی از عشق، انقلاب و خیانت در ایران» منتشر می‌کند.
حَدایِقُ السِّحر فِی دَقایِقِ الشِّعر (به معنی: باغ‌های جادو در باب نکات ریزِ شعر)، کتابی است در فن بدیع، تألیف رشیدالدین محمّدعمری کاتب بلخی معروف به وطواط (متوفّی به سال ۵۷۳ هجری). وی انگیزهٔ تألیف کتاب خود را مطالعهٔ "ترجمان‌البلاغه" رادویانی ذکر کرده و گفته که آن کتاب از راه تکلّف تنظیم شده و با خطاهایی همراه بوده است، و با این حال، در کتاب خود شواهد بسیاری از آن آورده و فصول و ابواب آن را نیز در نظر داشته و احیانآ سرمشق کار خویش قرار داده است. "حدائق‌السّحر"، با توجه به زمان تألیف و دربرداشتن تعداد درخور توجهی از صنعت‌های بدیعی، یکی از منابع مهم فن بدیع در زبان فارسی و متضمن اطلاعات گران‌بها دربارهٔ شاعرانی نظیر قطران تبریزی، عنصری، فرخی سیستانی و مسعود سعد سلمان است. چاپ انتقادی "حدائق‌السحر" به اهتمام عباس اقبال آشتیانی به انضمامِ مقدّمه و حواشی و سه فهرست در سال ۱۳۰۸ در تهران منتشر شد. دانشنامهٔ جهان اسلام
این کتاب یکی از جمله شاهکارهای نثر فارسی و از مهمترین کتب ادبیّه ایست که تاکنون به این زبان نوشته شده‌است.
اهمیتِ این کتابِ صغیرالحجمِ کثیرالفائده از چندین جهت است:
۱- از لحاظ قدمتِ آن: چراکه تاریخ تألیفِ این کتاب، در اواسط قرن ششم هجری و تقریباً مقارن با زمان نوشتن کتاب‌های چهار مقاله (اثر نظامی عروضی) و مقامات حمیدی (اثر قاضی حمیدالدین بلخی) می‌باشد که هر دو در حدود سالهای ۵۵۱ و ۵۵۲ هجری، به رشتهٔ تحریر درآمده‌اند.
چون کتبی که برای ما، از این دوره‌ها و دوره‌های پیش از آن به جا مانده قلیل و انگشت شمار می‌باشد، پس هرچه از کتابهای نثر فارسی مربوط به قبل از قرنهای ششم و هفتم که به دست بیاید، به منزلهٔ سرمایه‌های ادبی گرانبهایی از زبانِ شیوای فارسی خواهد بود.
۲- از لحاظ مقام و اهمیّت مؤلّف کتاب: «رشید وطواط»، یعنی مؤلّف این کتاب یکی از منشیان بلیغ و سخنورِ فارسی و عربی بوده و از شاعرانی است که در هر دو زبان استادانه شعر سروده‌است. وی در عهدِ خود، از امرایِ کلام و از ادبایِ بزرگ و عالی مقام به شمار می‌آمده‌است.
۳- از لحاظ اولین بودنِ این کتاب در نوع خود: این کتاب اولین کتابِ فارسی در موضوع «صنایع شعری» است که نسخهٔ آن بدست ما رسیده و قبل از آن کتابهای دیگری که در همین فنّ (صنایع شعری)، نگاشته شده بوده‌اند، همه در طوفانِ حوادث از میان رفته‌اند و اثری از هیچکدامِ آنها برجای نمانده‌است.
از جملهٔ این کتابهای نابود شده، کتاب «تَرجِمانُ البلاغة» اثر: «محمد بن عمر رادویانی»سایت کتابخانهٔ مدرسهٔ فقاهت ترجمان بلاغةو کتاب «کَنزُالغَرائب»، تألیف «منشوری»، که توسطِ «خورشیدی» شرح شده‌است، و همچنین تألیفاتِ «ابوالحسن بهرامی سرخسی» می‌باشند که از وجودِ همهٔ آنها، بوسیلهٔ همین کتابِ «حدائقُ الشعر» اطلاع پیدا کرده‌ایم.
۴- از لحاظ گشودنِ بابی جدید در ادبیّات فارسی: این کتاب به مناسبتِ کوچکی حجم، اهمیّت موضوعات طرح شده در آن، شهرت مؤلّف و... ، خیلی زود مورد توجّه سخنوران و ادیبانِ فارسی زبان قرار گرفته و مؤلفین و مصنّفینِ متعددی به تقلید و تفسیرِ آن پرداخته‌اند. به طوریکه می‌توان گفت که انتشارِ آن بابِ مخصوصی را در ادبیاتِ فارسی باز کرده‌است.
۵- از لحاظ فوائدِ ادبی و اطلاعاتِ تاریخی موجود در کتاب: این تألیفِ نفیس، علاوه بر این که کتابی بسیار مهم در «فنّ بدیع» محسوب می‌شود و حاوی تعداد زیادی از صنایع شعری است که شناخت و به کارگیری این اندازه از صنایع شعری، سخن را آرایشی نیکو می‌بخشد، دارای این ویژگی نیز هست که فوائد ادبی گوناگون و اطلاعات تاریخی گرانبهایی در آن گنجانیده شده‌است.
در ضمن در این کتاب اشعاری از بعضی شاعران هست که از این اشعار، جز در همین کتاب، در هیچ منبع دیگری یاد نشده‌است.
مجموعهٔ این قبیل ویژگیها سبب شده که این کتاب، کمکِ بسیاری برای تاریخ ادبیات فارسی فراهم آورد و ما را با برخی شاعران قرنهای نخست هجری، و اشعار آنان آشنا سازد. بویژه که خود «رشید وطواط» که از نقّادانِ بزرگِ سخن و کاملاً عارف به قواعد فصاحت و بلاغت بوده، در بابِ برخی از این گویندگان و طرزِ شعرِ آنان، اظهار نظر نیز کرده‌است که این اظهار نظر دارای نهایت اهمیت بوده و بر ما حجّت است.
امّا تا قبل از اینکه استاد علّامه «عبّاس اقبال آشتیانی» اقدام به تصحیح و تحشیهٔ این کتاب ارزشمند نمایند، چهار چاپ از آن موجود بود که هیچ‌یک آنطورکه باید و شاید قابل استفاده نبود و در هریک از آنها غلطها و تحریفات فراوان وجود داشت.
تا اینکه استاد «اقبال آشتیانی»، ضمن سفری به اروپا و با راهنمائی استاد علّامهٔ بزرگ «میرزا محمد خان قزوینی متوجّه وجود نسخه‌ای بسیار قدیمی وخطّی از این کتاب، در» کتابخانهٔ ملّی پاریس «شد و ضمنِ مقایسه و مقابلهٔ این نسخه و سایر نسخِ موجود، نسبت به تصحیح و تحشیهٔ آن اقدام نموده و آن را با یاری» سیدعبدالرحیم خلخالی" و سرمایهٔ شخصیِ او به چاپ رسانید.
استاد علامه «عباس اقبال آشتیانی»، در نخستین صفحه از کتاب «حدایقُ السحر، فی دقایق الشعر»، این کتاب را به پیشگاه استاد فاضل و ارجمندِ خود، "حضرت آقای میرزا عبدالعظیم خان قریب گرکانی، که سرمایهٔ گرانبهای عمر خویش را وقفِ احیای زبان و ادبیات فارسی کرده و از این راه خدماتِ فراموش نشدنی به اساسِ قومیّت ایرانی نموده‌اند، تقدیم نموده‌است.
هانا هارپر (زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۹۸۲) کارگردان و هنرپیشهٔ فیلم‌های پورنو اهل انگلستان است.
هارپر نام هنری‌اش را با ترکیب اسم ۲ تن از دوستانش انتخاب کرده‌است. او پیش از آن‌که در سال ۲۰۰۱ به پیشنهاد همسر آینده‌اش به حرفهٔ مُدلینگ بپردازد، در شهر زادگاه‌اش مدتی به عنوان رسپشن، پیشخدمت و گارسن یک هتل کار کرده‌بود. هارپر در سال ۲۰۰۲ به لوس آنجلس نقل مکان کرد و ابتدا در چند ویدئوی آماتور پورنو محصول شرکت «تی‌اِم ویدئو پروداکشن» ظاهر شد. این قبل از آن بود که در اولین فیلم حرفه‌ای‌اش به کارگردانی بن داوِر هنرنمایی کند. پس از آن او یک قرارداد انحصاری با شرکت سرگرمی‌ساز «سین سیتی ویدئو» امضا کرد. در همان زمان به کارهای روزانهٔ شرکت بزرگ استعدادیابی صنعت پورن، ال‌ای دایرکت مدلز-که متعلق به دوست پسرش بن اینگلیش بود-رسیدگی می‌کرد و این ادامه داشت تا زمانی که رابطهٔ آن‌ها در میانهٔ سال ۲۰۰۴ به‌پایان رسید.
در سال ۲۰۰۶ هارپر اعلام کرد که او و «سین سیتی ویدئو» اهداف مشترکی ندارند و همکاری‌شان پایان خواهد گرفت. او دلیل این کار را تمایل‌اش به نقش‌آفرینی در آثار ملایم‌تر پورنو و ادامهٔ تحصیلات دانشگاهی‌اش در رشتهٔ روان‌شناسی عنوان کرد. در همین راستا هارپر مدتی بعد در نقش «افلیا» در مجموعه تلویزیونی اروتیک «Co-Ed Confidential» ظاهر شد و نقش «کریستی» را در مقابل نیکی نُوا در «Busty Cops 2» ایفا کرد.
تصویر هارپر تابه‌حال بارها در مجله‌هایی هم‌چون هایپر سوسایتی و کلاب اینترنشنال چاپ شده‌است. علاوه بر این او در آوریل ۲۰۰۲ پنت‌هاوس پت مجلهٔ پنت‌هاوس بوده و یک‌بار هم تصویرش بر روی‌جلد و صفحهٔ وسط ماه‌نامهٔ هاستلر نقش بسته‌است.
هانا تابه‌امروز یک‌بار ازدواج کرده‌است که به طلاق انجامیده‌است. او زمانی که با بن انگلیش بود در یک دوره با دیگر هنرپیشهٔ زن پورنو مری کری روابطی برقرار کرد. وبگاه غیر رسمی او به آدرس xxxhannahharper.com به‌عنوان بخشی از تعهدات شرکتی که سابقاً با هم قرارداد داشتند راه‌اندازی شده‌بود و هارپر در حال حاضر همکاری منظمی با آن سایت ندارد.
میرزا حسن شیبانی کاشانی (۱۲۸۰–۱۳۵۰ ش) از خوشنویسان عصر ناصرالدین‌شاه بود که چندان شهرتی نیافت. با آنکه در زمان حیات خانه‌اش پیوسته محل اجتماع یاران همدل و هنرشناسان و دین‌داران بود، اما به سبب فروتنی فراوان تا اندازه زیادی گمنام ماند.
شیبانی از طفولیت به نوشتن انواع خطوط علاقه داشت و با نوعی اشتیاق به ادامه اینکار پرداخت، از این رو در زمان کوتاهی در نوشتن انواع خط، به ویژه تحریری و شکسته پیشرفت کرد و همتراز امیر نظام گروسی و میرزا علیخان امین الدوله دو خوشنویس مشهور دوره ناصرالدین شاه قرار گرفت.
او در سال ۱۲۸۰ خورشیدی در کاشان به دنیا آمد.هنر و مردم. دوره۱۰، ش۱۱۸ برخی تولد او را ۱۲۸۵ ذکر کرده‌اند.وب‌گاه آفتاب تحصیلات ابتدایی و دورة اول دبیرستان را در زادگاه خود به‌پایان رسانند. خوشنویسی کوشش پیوسته روزگارش بود از این رو در هفده سالگی به سبب تبحری که در این زمینه یافته بود در فرمانداری کل کاشان به خدمت دولت درآمد. او پس از یک سال در هجده سالگی به تهران آمد و این سفر تا اندازة فراوانی در تشویق او به نوشتن خط و برخورداری از آثار استادان دیگر پر اثر بود. در تهران یکسالی در وازرت پست وتلگراف به کار مشغول بود و پس از آن به وزارت دارایی رفت و بالاخره پس از ۳۶ سال کار دولتی باز نشسته شد.
او افزون بر خوشنویسی به ورزش باستانی علاقه داشت. خط و ورزش را در کنار یکدیگر ادامه داد تا جایی که از یکی به‌علت بیماری فلج به اجبار از ورزش دور شد، اما خوشنویسی تا آخرین لحظه‌های عمر رها نکرد. او در آبان ماه ۱۳۵۰ در مشهد در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
میررزاحسن شیبانی کاشانی خطاط خطاط معاصر". هنر و مردم. دوره۱۰، ش۱۱۸ (مرداد۵۱): ۱۹–۲۱،
پزشکی گوش و حلق و بینی یا اتورینولارینگولوژی یا ،واژهٔ انگلیسی Otolaryngology از واژه‌های یونانی ὠτ) ot) به معنای گوش، λαρυγγ) laryng) به معنای گلو، و -logy به معنای مطالعه تشکیل شده‌است. (Ear, Nose, Throat) شاخه‌ای از پزشکی است که به تخصص تشخیص و درمان اختلالات گوش، گلو (حلق) و بینی، و سر و گردن ارتباط دارد.
در ایران این رشته دارای فوق تخصص اتولوژی و نورواتولوژی (گوش) و چند فلوشیپ است: فلوشیپ اتولوژی و نورواتولوژی (گوش)، فلوشیپ رینولوژی و جراحی اندوسکوپیک سینوس، فلوشیپ لارنگولوژی، فلوشیپ جراحی سروگردن. فلوشیپ جراحی زیبایی یا پلاستیک صورت
در نظام‌های تحصیلی متفاوت ممکن است مدت دوره متفاوت باشد اما در آمریکا و نظامهای تحصیلی تابع آن دانشجو پس از گذراندن دوره دکترای عمومی یکسال رزیدنتی جراحی عمومی و چهار سال رزیدنتی جراحی گوش ، گلو، بینی و سر و گردن را سپری می‌نماید.
جایزهٔ فرانتس کافکا یک جایزه ادبی بین‌المللی است که به افتخار فرانتس کافکا، نویسنده آلمانی، اهدا می‌شود. این جایزه برای نخستین بار در سال ۲۰۰۱ اعطا شد و توسط انجمن فرانتس کافکا و شهر پراگ جمهوری چک مورد حمایت مالی قرار گرفت.
برندگان پیشین:
شیاف نوعی از اشکال استفاده از دارو و به صورت جامد است که در درجه حرارت بدن انسان نرم یا محلول می‌شود. شیاف به مقعد، واژن یا لوله ادراری وارد می‌شود. داروی موجود در شیاف، می‌تواند اثر موضعی یا کلی در بدن انسان داشته باشد.
ممکن است از شیاف‌ها برای معالجه درد، تب، گرفتگی عضلانی، بواسیر و یبوست استفاده بشود. شیاف به دلیل سرعت و تأثیرگذاری سریع در افراد مسن به شدت استفاده می‌شود.
شیاف نوعی شکل داروئی است که اثر درمانی آن از قرص سریعتر است. ممکن است شیاف‌ها به سه بخش تقسیم بشود.
شیاف مقعدی فشنگی شکل است و وزنش از یک تا چهار گرم است. این شیاف می‌تواند محتوی داروهایی باشد که برای معالجه درد، تب، بواسیر و یبوست مصرف می‌شود.
شیاف واژن به شکل کروی است و برای معالجه عفونت واژن مصرف می‌شود.
شیاف ادراری برای عفونت لوله ادراری مصرف می‌شود. امروزه این گونه شیاف به کار نمی‌رود.
برای تقویت دید که در طب سنتی معمول و مرسوم است.
دارو پس از حل شدن شیاف از طریق رگهای روده‌ای وارد گردش خون می‌شود. این رگ روده‌ای از کبد عبور نمی‌کند و به این دلیل دارو به وسیله آنزیم‌های کبد تغییر نمی‌کند. اثر درمانی این دارو قوی تر و طولانی‌تر است.
ماده‌ای که شیاف از آن تهیه می‌شود باید در درجه حرارت بدن نرم بشود و حساسیت زا نباشد. ماده اصلی شیاف به دو شکل طبیعی و مصنوعی وجود دارد.
ماده‌ای طبیعی است که از فشردن دانه کاکاو به دست می‌آید. از نظر تکنولوژی روغن کاکائو در حال حاضر در صنعت داروسازی به کار نمی‌رود. این ماده اکنون فقط به وسیله داروسازان استفاده می‌شود.
اگر از روغن کاکاو استفاده شود باید درجه حرارت روغن به‌طور دقیق کنترل شود تا باعث از بین رفتن خواص روغن در حرارت‌های بالا نشود.
ماده طبیعی است که برای ساختن شیاف واژن به کار می‌رود.
از نظر فیزیکی شیاف‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند.
شیاف به وسیله قالبی یا پرسی ساخته می‌شود.
مواد جامد دارویی و مواد مایع دارویی را مخلوط کرده و سوسپانسیون تولید می‌شود. پس از گرم کردن ماده اصلی شیاف، سوسپانسیون به ماده شیاف گرم شده اضافه می‌شود. این مواد را هم می‌زنند تا به خوبی با هم مخلوط شوند، سپس آن را داخل قالب شیاف می‌ریزند. بهتر است از قبل قالب شیاف چرب شود. در مرحله بعد قالب شیاف را در یخچال قرار داده و پس از یک ساعت قالب را باز کرده و شیاف‌ها را بیرون می‌آورند. پس آن شیاف را بسته‌بندی می‌کنند.
این روش ساختن شیاف خیلی قدیمی است و در حال حاضر به کار نمی‌رود. برای این نوع تولید، لازم است در درجه حرارت اتاق ماده اصلی شیاف و داروی جامد را مخلوط کرده و به وسیله دستگاه پرس شیاف را می‌سازند.
شیاف نباید سطح روده را حساس کند و به این دلیل داروسازان این شیاف را بر روی خرگوش آزمایش می‌کنند و واکنش‌های خرگوش را بررسی می‌کنند.
شیاف به دو بخش بریده می‌شود و غلظت دارو درهر بخش اندازه‌گیری می‌شود. نباید اختلاف غلظت دو بخش از ۱٪ بیشتر باشد.
کورمک مک‌کارتی (؛ – ) که با نام چارلز مک‌کارتی زاده شد رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی بود.
مک‌کارتی از نظر بعضی منتقدان نویسندهٔ سردی بود که سوژه‌هایش را دور از خودش نگه می‌دارد و نگاه بالینی به آن‌ها می‌اندازد. او در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه پولیتزر شد.
کورمک مک‌کارتی در ۲۰ ژوئیهٔ سال ۱۹۳۳ در شهر پراویدنس ایالت رودآیلند زاده شد. او همراه ۵ خواهر و برادر در یک خانهٔ بزرگ در شهر ناکسویل ایالت تنسی بزرگ شد. پدر مک‌کارتی در این شهر یک وکیل موفق بود. مک‌کارتی گفته بود. ما آدم‌های پولداری به حساب می‌آمدیم. چون آدم‌های دور و بر ما در آلونک‌های یک یا دو اتاقه زندگی می‌کردند.
کورمک مک‌کارتی که مثل پدرش نام چارلز بر رویش گذاشته شده بود از این که نام چارلز مک‌کارتی، عروسک معروف چارلی مک‌کارتی را تداعی می‌کرد متنفر بود و علی‌رغم ابراز نارضایتی صریح و آشکار پدرش، نام خود را به کورمک مک‌کارتی تغییر داد.
مک‌کارتی در سال ۱۹۵۱ وارد دانشگاه تنسی شد و ۲ سال بعد به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوست. پس از استقرار در آلاسکا مجری یک برنامهٔ رادیویی شد و برای نخستین بار در عمر خود آثار ادبی را به‌طور جدی خواند. مک‌کارتی می‌گوید سبک نویسندگی‌اش را بسیار مدیون ویلیام فاکنر است و موبی دیک هرمان ملویل را کتاب محبوب خود می‌داند. نخستین رمان مک‌کارتی "نگهبان ارکید" بود.
با این که در چند سال اخیر تعریف و تمجیدهای زیادی نصیب مک‌کارتی شده، ولی او در بیشتر سال‌های عمر حرفه‌ای خود به جز برای شمار کمی از علاقه‌مندان و منتقدان، برای دیگران ناشناخته بود. آثار اولیهٔ او که داستان‌هایی سیاه، بدبینانه و پیچیده بودند و در کوهستان‌های آپالاشین رخ می‌دادند در گمنامی نوشته شده و تقریباً بلافاصله به عنوان کتاب‌های جمع‌شده در ته انباری با تخفیف فروخته می‌شدند.
شخصیت‌های رمان‌های اولیهٔ او غالباً آدم‌هایی بی‌خانمان و بی‌پول بودند که بی‌اجازه در کلبه‌هایی فاقد برق ساکن می‌شدند و در مناطق دور افتاده یا مکان‌هایی خالی بیابان‌ها به‌سختی زندگی می‌کردند.
کورمک مک‌کارتی وقتی از شدت فقر و بی‌پولی مجبور شد خود، موهای خود را اصلاح کند و در یک دریاچه حمام کند باز هم هیچ علاقه‌ای به داشتن یک شغل ثابت نشان نمی‌داد و پیشنهادهای کاری‌ای را که به او می‌شد پس می‌زد. همسر ا. دولیزله یک بار در مصاحبه‌ای گفته بود:
نفرت کورمک مک‌کارتی از جهان ادبیات از شیوهٔ استفاده او از علائم سجاوندی هم پیدا است. در نثر نامتراکم و پراکندهٔ او برای دیالوگ‌ها به هیچ وجه از علائم گفتاورد استفاده نشده‌است. مک‌کارتی از به کار بردن علامت آپوستروف هم پرهیز می‌کرد و معتقد بود هیچ دلیلی ندارد صفحه را با علامت‌های کوچک و عجیب و غریب سجاوندی مسدود کنیم. توداری او تقریباً مانند خرافاتی بودن بود. او می‌ترسید که با حرف زدن هر چیزی را که داشته خراب کند.
کورمک مک‌کارتی در سال ۱۹۸۵ با انتشار رمان "نصف‌النهار خون" (داستانی پر از خون و خون‌ریزی دربارهٔ یک گروه از تبهکاران وحشی در جنوب غربی آمریکا) مورد توجه عموم خوانندگان قرارگرفت.
سرانجام با انتشار رمان "همه اسب‌های زیبا" در سال ۱۹۹۲ مک‌کارتی به نویسنده‌ای سرشناس بدل شد. این کتاب در سال ۲۰۰۰ به یک فیلم سینمایی به همین نام و با نقش‌آفرینی مت دیمون و پنه‌لوپه کروز تبدیل شد. ولی منتقدان سینمایی نقدهای منفی‌ای برای آن نوشتند.
"تراژدی جاده" دهمین رمان مک‌کارتی بود که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. او یک سال بعد به خاطر همین کتاب برنده جایزه پولیتزر شد.
کورمک مک‌کارتی در سال ۱۹۶۱ با همسر نخست خود «لی همولمن» (Lee Holleman) که در دانشگاه با او آشنا شده بود ازدواج کرد. آن‌ها از این از دواج صاحب یک فرزند پسر به نام «کالن» (Cullen) شدند؛ ولی ازدواج آن‌ها دیری نپایید و مک‌کارتی پس از جدایی از همسر نخست خود به نیواورلئان رفت.
این آثار ۲ جایزهٔ سودآور برایش به ارمغان آوردند. او که با بردن این دو جایزه ثروتی کسب کرده بود راهی سفر اروپا شد و در همین ضمن با همسر دوم خود «آنی دولیزله» (Annie DeLisle) آشنا شد.
مک‌کارتی معتقد بود یک‌نفر آن بالا دوستش دارد.
خط‌کش نام وسیله‌ای که به وسیله آن می‌توان خطوط را رسم کرد یا آن‌ها را به وسیله مقیاس مندرج در خط‌کش اندازه‌گیری کرد. خط‌کش‌ها از جنس‌های مختلفی مانند پلاستیک، چوب یا فلزها ساخته می‌شوند. این وسیله که دارای لبهٔ صاف و به شکل خط راست است در ترسیم خط مستقیم مورد استفاده قرار می‌گیرد، یعنی با تکیه دادن مداد یا قلم یا هر وسیله رسام دیگر با لبهٔ آن و کشیدن آن اثری در صفحه پیدا می‌شود که همان خط مستقیم است.لغتنامه دهخدا
مونیک بازیگر و کمدین آفریقایی‌تبار آمریکایی است.
وی در سال ۲۰۱۰ میلادی، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای بازی در فیلم ارزشمند را برد.
رضا مافی (۵ آذر ۱۳۲۲–۴ مهرماه ۱۳۶۱ خورشیدی) خوشنویس صاحب‌نام و از هنرمندان تأثیرگذار در هنر معاصر ایران بود. او را از نخستین هنرمندانی می‌دانند که به خلق نقاشیخط در دورهٔ معاصر پرداخت و در اشاعهٔ این شیوه نقش داشت.
او در مشهد و در خانواده‌ای اهل هنر زاده شد. برادر بزرگترش (محمد مافی) نقاش می‌کرد و به هنرهای تجسمی می‌پرداخت و پدرش زرگر و حکاک بود و با این فن ظریف آشنایی داشت. او از کودکی قلم به دست گرفت و سرگرمی و دلخوشی او خوشنویسی و بازی با حروف و کلمات بود. در کودکی به تشویق پدر نزد جلال‌الدین اعتضادی ملقب به «صدرالکتاب» آموختن خوشنویسی را شروع کرد. اعتضادی از خوشنویسان مشهور مشهد بود که در موزه آستان قدس رضوی کتاب‌ها و قطعات خطی قدیمی را مرمت می‌کرد.
مافی در دوره دبیرستان و در سن ۱۳ سالگی کار در مغازهٔ گلدوزی واقع در بازار سنگتراشان مشهد را که مجموعهٔ مهمی از حرفه‌ها و مهارت‌ها را دربرداشت، آغاز کرد. وظیفه او گلدوزی نقوش مهم تزئینی و مذهبی مانند گل و مرغ و عبارات مذهبی مثل: یا ضامن آهو و حضرت مهدی عج و غیره… بر روی پارچه‌های مخمل با چرخ بود. سرعت بالا و ریتمیک چرخ خیاطی همراه با چرخش و حرکت بر روی پارچه نیازمند دقت و تناسب میان چشم، دست و ذهن است و شالوده بسیاری از هنرهای دیگر از جمله خوشنویسی است و مافی به یقین آن را دارا بود.
مشهد شهری مذهبی بود و هنر و فرهنگ از طریق خطوط خوشنویسی و اسلیمی در معماری مساجد و بناها متجلی می‌شد. این مجموعه از کاشیکاری‌ها و گچبری‌ها و نقوش تزئینی که رضا مافی دائم آن‌ها را می‌دید و با آن‌ها سروکار داشت، بعدها در زمینه هنری وی خالی از تأثیر نبود.
همچنین رضا مافی مدتی در نزد مرحوم غراب که از استادان برجسته گراور سازی در خراسان بود، حضور یافت و امور فنی آن را از وی آموخت.
رضا مافی در ۱۸ سالگی به تهران آمد تا از استادان بزرگ بهره گیرد. او در کنار درس به تمرین خوشنویسی و نقاشی پرداخت. او در سال ۱۳۴۳ در انجمن خوشنویسان ایران در کلاس درس حسین میرخانی استاد ارشد آن انجمن حاضر شد و نزد وی شاگردی نمود. او از اولین کسانی بود که دورهٔ ۴ سالهٔ خوشنویسی را سه ساله طی کرد. حسین میرخانی دریافته بود که مافی این استعداد را دارد که در آینده، نامورِ این هنر گردد.
مافی سپس به تمرین از خطوط میرزا غلامرضا اصفهانی خوشنویس صاحب‌نام عهد ناصرالدین شاه پرداخت و شیوه‌اش بر خلاف خوشنویسان هم‌عصر خود به سمت کار قدما میل کرد.
رضا مافی علاوه بر کار هنری، برای تحقیق و به قول خودش «سیاحت و مطالعه» در زمینهٔ هنرهای شرقی چندین بار به کشورهای آسیایی و اروپایی سفر کرد و ره آورد این سفرها همیشه برای او پربار بود. مافی به اسب سواری توجه خاصی داشت و با اینکه به بیماری فشار خون مبتلا بود هرگز از این ورزش روی برنگرداند.
در تیتراژ پایانی سریال هزاردستان (ساخته زنده یاد علی حاتمی) از او یاد شده است.
رضا مافی در یکم مهرماه ۱۳۶۱ در ۳۸ سالگی و در اوج موفقیت هنری به‌هنگام اسب‌سواری در جریان مجموعهٔ تلویزیونی "هزاردستان از اسب سقوط کرد"‏ و دچار خون‌ریزی مغزی شد و در روز چهارم مهرماه ۱۳۶۱ درگذشت و در حرم عبدالعظیم حسنی دفن شد.
رضا مافی در هنر نقاشی خط به حق پیشگام بود و در این زمینه به موفقیت بزرگی نائل آمد و برخی او را نخستین هنرمند خوشنویسی می‌دانند که بر بوم نقاشی، خط نوشته‌است. او از نخستین کسانی بود که به هنر «نقاشیخط» روی آورد.
وی با تحت تأثیری از مکتب سقاخانه سعی داشت که اصول خونویسی خود را به نقاشی نزدیک کند. به دلیل چیره‌دستی او در خوشنویسی از همان اولین آثار نقاشیخط او تجلیل شد و به سرعت مجلات و روزنامه‌ها را به خود جلب کرد.
مافی نمایشگاهی از آثار نقاشی آمیخته با خط یا با موضوع خط در گالری سیحون برگزار کرد که بسیار مورد توجه هنرمندان و هنرشناسان قرار گرفت. این نمایشگاه سر و صدای زیادی را به دنبال داشت، چرا که نخستین بار خوشنویسی سنتی را به صورت نقاشی مدرن درآورده و عرضه کرده بود. البته قبل از مافی افرادی که فقط نقاش بودند از خط در نقاشی‌های خود استفاده کرده بودند ولی مافی که هم خوشنویس بود و هم نقاش از ترکیب این دو هنر راهی نو و شیوه‌ای جدید در هنر معاصر ایران پدید آورد که تا به امروز ادامه پیدا کرده‌است و پیروان فراوانی دارد.
مافی سه سال بعد در سن سی سالگی خود دربارهٔ رابطه بین خط و نقاشی‌هایش می‌گوید:
رضا مافی در ایجاد اثر هنری خود شگرد و روش‌های خاص خود را داشت. او به احساس آنی یا بداهه علاقه داشت و آن را مهم می‌دانست و حتی کارهای خود را غیرارادی خطاب می‌کرد.
همچنین رضا مافی با حسی لطیف به ادبیات و فرهنگ ایرانی-اسلامی گرایش شدید داشت خود او در این باره می‌گوید: «من یک نقاش خطاط هستم، ولی خواننده شعر هستم؛ و زیاد هم شعر می‌خوانم و همین شعرها است که بر من تأثیر می‌گذارند و من می‌توانم یک تابلو بوجود آورم. اما از شعرهایی استفاده می‌کنم که حرف اتصالی بیشتری داشته باشند. این از نظر روانشناسی هنری قدری مهم است که آدم از شاخه‌ای به شاخه دیگر نپرد و یک مسیر اتصالی را بپیماید، کلمات باید باهم بخوانند و اگر نخوانند هدف مرا که تداعی معانی برای بیننده است اعمال نمی‌کنند پس من هم از آن‌ها استفاده نمی‌کنم. برای مثال «باهر دو جهان عشق، به یک دل نتوان باخت» یکی از شعرهایی است که خیلی خوب می‌شود از آن استفاده کرد.»
رنگ تابلوهای او بیشتر قهوه‌ای است با متن و نوشته‌هایی به همین رنگ که متمایل به سیاه است. این رنگ که وقار ویژه‌ای دارد به اثر حالتی کهنه و قدیمی می‌دهد. او از بکار بردن رنگ‌های تند و درخشان به کلی گریزان بود و بندرت در ترکیب متن‌ها از آن‌ها استفاده می‌کرد. مطالعه «قلم چوب»‌های وی سند خوبی بر این موضوع است چراکه رنگهای قهوه‌ای کاملاً در جان آن‌ها رفته‌است.
او دیدگاه خود را این گونه بیان می‌دارد: «از این رنگ، بوی سنت و تجربه و کمال به مشام می‌رسد. نمی‌خواهم با ادغام بیدلیل رنگ‌ها و بدون اندیشیدن به محتوا، نقاشی و خطاطی کنم. من به فرهنگ غربی دامن نمی‌زنم و مانند هر انسان وطن دوستی که به فرهنگ کشورش علاقه دارد، نمی‌گذارم فرهنگ بیگانه بر من مسلط شود.»
در خلق آثار، مافی از تکنیک و متریالهای گوناگون و جدید دریغ نمی‌کرد و همیشه دست به تجارب جدید می‌زد و با تلفیق مواد گوناگون به مضمون اثر می‌رسید.
مافی هم به سنت و هم به مدرنیسم توجه داشت. با اینکه آثار او متوجه و متأثر از هنرهای سنتی است، ولی دستیابی به فرم‌های جدید از اصول تخطی ناپذیر برای او بود. بیان تصویری آثارش یکسونگر و تک بعدی نیست و از ویژگی‌های مهم کارهای او چند بعدی بودن نگرشش در قلمروی هنر خوشنویسی بود. این ویژگی، او را در میان خوشنویسان و نقاشان معاصرش ممتاز کرده بود.
مافی در طول زندگی هرچند کوتاه خود بیش از هفتصد اثر خوشنویسی خلق کرد که شمار قابل توجهی از آن‌ها سیاه مشق است. از نکته‌های جالبی که در سیاه مشق‌های مافی دیده می‌شود، فرم‌های بدیع و جدیدی است که در بین آن‌ها وجود دارد و حتی در آثار غلامرضا اصفهانی هم دیده نمی‌شود. در این سیاه مشق‌ها با اصل خلوت و جلوت با توده حروف و کلمات و فضای خالی موجود در صفحه و جانمایی و شکل بندی می‌شود. این نوع از سیاه مشق‌ها غالباً در سال ۱۳۶۱ شکل گرفته‌اند و نگارش آن‌ها مقارن با دوره تلاطم فکری مافی، چندین مرتبه تجربه شده‌است.
[سیاه مشقه‌ای مافی نمایشگر قدرت و نوآوری در هنر خوشنویسی سنتی است. او بدون استفاده از قلم‌مو، با قلمِ نی و مرکب بر بوم می‌نوشت و به شیوه‌های مختلف خوشنویسی مانند نستعلیق، شکسته، ثلث، تعلیق و رقاع مسلط بود.
رضا مافی در دوره‌ای از فعالیت هنری خود با کارهای برجسته و سه بعدی حضور یافت. در این کارها مافی با یونولیت یا پلاستوفوم و برش دادن حروف و کلمه‌ها ترکیب بندی‌های گوناگون و بدیعی را از اشعار ایجاد می‌کرد. اثر نهایی با استفاده از مواد لعابی پوشانده می‌شد که به بیننده حسی از سرامیک و حتی گچبری‌ها را می‌داد.
مافی طی یک مصاحبه در رابطه با این کارهای خود این‌گونه پاسخ می‌دهد:
قبلاً هم در بیان زندگینامه مافی بیان شد که مافی در محیطی با مجموعه زیادی معماری و بناهای قدیمی مساجد زندگی کرده‌است که می‌تواند دلیلی توجیه‌کننده دال بر توجه و حساسیت هنری وی بر این مضمونها باشد.
رضا مافی در نوشتن خط نستعلیق پدیده جدیدی را تحریر و خلق نکرد. بلکه نستعلیق وی با عبور از آموزه اعتضادی و حسین میرخانی رهنمون پیدا کرد و در نهایت با سبک و سیاق میرزا غلامرضا اصفهانی به ثبت رسید. اینکه رضا مافی در روند خوشنویسی نستعلیق به شیوه شخصی رسید یک سؤال قابل تأمل است و باید منتظر بود تا مجموعه کاملی از آثار وی مورد تحلیل متخصصین حرفه‌ای قرار بگیرد اما در مورد نکات فنی و شیوه مرحوم مافی همیشه این نکته مطرح است که او در عمر کوتاه خود یک برداشت‌کننده قوی از آثار میرزا بود تا جایی که به امانتدار و آینه داری برجسته برای شیوه او تبدیل شد.
در مورد مختصات فنی شیوه مرحوم مافی در خط نستعلیق حمید غبرا نژاد که یکی از علاقه مندان او و پیروان شیوه زنده یاد میرزاغلامرضای اصفهانی است معتقد است: «نوشتن بزرگتر از حد متعارف حرفهای دایره شکل، برگشت سریع حرکت پایین حرف «دال» و کوتاه شدن ضخامت آن، ضخامت مدات، چرخش و گردش بلند انتهای نقطه‌ها، استفاده از مرکبهای رنگی، نوشتن سیاه مشق بر روی ورق طلا و زر و… تمامی این خصوصیات و ابداعات را می‌توان شیوه نگارش خاص استاد رضا مافی برشمرد.»
با بررسی قلمهای مافی مشخص شد که قط قلمهای وی متوسط متمایل به محرف است. مرکز قلم تخصصی ایشان قلم جلی و کتیبه است و بیشترین گرایش را به این دو اندازه دارد. به ویژه تبحر مافی در قلم گردانی ماهرانه با قلم کتیبه حاکی از آن است که او با اعتماد بنفس بالا می‌نوشت و قلم کتیبه را به راحتی قلم مشقی در حالت ایستاده به حرکت درمی‌آورد.
رضا مافی نگاهی رو به آینده داشت و به شعرهای شاعر رنگ‌ها، سهراب سپهری علاقه فراوانی داشت. وی طرح‌ها و نقاشی‌های سپهری را همیشه در گوشه‌ای از ذهن خود داشت و حتی از نظر فکری و معنوی به سپهری نزدیک بود.
برخی از تابلوهای موفق مافی که بر اساس قالب سیاه مشق شکل گرفته گویی ترجمه خوشنویسانه تابلوهای «سلسله درختان» سپهری است که در هم تنیدگی و در هم رفتن برشی از تنه‌های درختان جنگلی را ترسیم کرده و مافی در همان زمینه به بازی با حروف پرداخته که در نوع خود آثاری زیبا با ریتمی دلنشین به وجود آورده، آثاری که در آن‌ها با تنوع دانگ قلم از اصل پر انرژی و تضاد استفاده قابل توجهی شده‌است و چیدمان هوشمندانه و طراحی شده مفردات به عمق در تابلو انجامیده است.
رضا مافی هنرمندی پرکار بود. طی ۳۹ سال زندگی بیش از ۸۰۰ تابلو از خود به یادگار گذاشت و در حدود ۵۰ نمایشگاه از آثار او در داخل و خارج از کشور از جمله در کشورهای فرانسه و پاکستان و بلژیک و ترکیه و یوگسلاوی و انگلستان و سوئیس و ایتالیا عرضه و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفت.
آخرین نمایشگاه آثارش در سال ۱۳۵۸ در تهران برای بزرگداشت شهیدان راه آزادی بر پاشد. در این نمایشگاه در پوستری تحت عنوان «آزادی اگر می‌طلبی غرقه به خون باش» نوشت:
"نقدینه‌ای که از فروش تابلوها به دست آمده خرج سنگ نبشته‌های انقلاب اسلامی شود.
تماس عصبی ماهیچه‌ای ناحیه‌ای است که هر صفحه انتهاییEnd plate منشعب از نورون حرکتی تحتانیLower motor neuron با قسمتی از غشاء یک فیبر عضله اسکلتی ارتباط سیناپسی ایجاد می‌کند. نورون‌های حرکتی آلفا که در ایجاد واحدهای حرکتی شرکت می‌کنند، دستور نهایی را از دستگاه عصبی مرکزی جهت ایجاد انقباض عضلانی صادر می‌کنند. نورون‌های حرکتی تحتانی در انتهای مسیر خود که به عضلات اسکلتی ختم می‌شوند، منشعب شده و با ایجاد صفحات انتهایی در مجاورت فیبرهای عضلانی، پیام‌های عصبی را به عضلات بدن جهت عمل حرکتی منتقل می‌کنند.
هر نورون حرکتی در انتهای مسیرش به عضلات اسکلتی، بخشی به نام صفحه انتهایی(End plate) ایجاد می‌کند. عموماً صفحات انتهایی تقریباً در ناحیه وسط غشاء فیبرهای عضلانی قرار می‌گیرند.
هر پایانه آکسونیAxon terminal در یک فرورفتگی از غشاء فیبر عضلانی قرار می‌گیرد. به فرورفتگی غشاء فیبر ماهیچه‌ای، ناودان سیناپسی (Synaptic gutter) می‌گویند. پایانه آکسونی در خارج غشاء فیبر عضلانی، فاصله اندکی نسبت به غشای فیبر دارد. به فضای بین پایانه آکسونی و غشای فیبر عضلانی، شکاف سیناپسیSynaptic cleft می‌گویند. چین خوردگی‌های زیادی در عمق ناودان سیناپسی فیبر ماهیچه‌ای ایجاد می‌شود که هر کدام شکاف زیرعصبیSubneural cleft نامیده می‌شود.
هر پایانه آکسونی (Axon terminal) در قسمت نزدیک به پایان مسیرش، غلاف میلین خود را از دست می‌دهد و برجسته (Swelling) می‌گردد که به آن دکمه انتهایی (Terminal bouton) می‌گویند. دکمه انتهایی دارای کیسه‌های سیناپسی حاوی استیل کولین است که غشاء آن، غشاء پیش سیناپسی در ناحیه تماس عصبی-ماهیچه‌ای است. هر پایانه آکسونی ممکن است چند دکمه انتهایی را در مجاورت غشاء فیبر عضلانی ایجاد نماید.
کیسه‌های سیناپسی که حاوی میانجی تحریکی استیل کولین(Ach)هستند در ناحیه پایانه‌های آکسونی برای تحریک فیبر عضلانی قرار دارند. این کیسه‌ها در حضور یون‌های کلسیم(Ca)پاره شده و در نتیجه استیل کولین در شکاف سیناپسی آزاد می‌شود. این مسئله باعث می‌شود که کانال‌های استیل کولین باز شده و بدین ترتیب نفوذپذیری غشای فیبر عضلانی نسبت به یون‌های مثبت (مانند سدیم پتاسم و کلسیم) افزایش می‌یابد که در نهایت باعث ایجاد پتانسیل عملAction potential در فیبر عضلانی می‌گردد.
شروع و انجام انقباض عضلانی به صورت مراحل پشت سر هم زیر است.
بعضی از بیماری‌های عصبی ماهیچه‌ای (نوروماسکولار) به علت اختلال در ناحیه تماس عصبی ماهیچه‌ای ایجاد می‌شوند. کاهش میزان استیل کولین به علت اشکال در آزاد کردن آن، اختلال در ساختمان طبیعی چین‌های پس سیناپسی (از نظر عمق و تعداد) و خرابی گیرنده‌های استیل کولین از جمله عوامل ایجاد بیماری‌های مربوط به ناحیه تماس عصبی عضلانی محسوب می‌شوند. بیماری‌های میاستنی به دلیل اختلال در ناحیه تماس عصبی عضلانی ایجاد می‌شوند. ضعف عضلانی و خستگی زودرس در عضلات اسکلتی از علایم مهم این بیماری‌ها بوده که گاهی یک قسمت از بدن یا می‌تواند چندین ناحیه از عضلات فرد را درگیر نماید. میاستنی گراویس از جمله بیماری‌های تماس عصبی عضلانی است.
http://barzkar2.blogfa.com/cat-61.aspx
شیرین از شهبانوان پرنفوذ ساسانی و از معشوقه‌های مشهور و کامروای ادب فارسی است. نظامی، شیرین را شهبانوی ایرانی ارمنی‌الاصل دانسته و به نوشته منابع دیگر شیرین اصالتاً اهل شوش یا خوزستان و از مذهب مونوفیزیت بوده است. بر اساس روایت فردوسی شیرین بعد از ازدواج خسرو با مریم بر سر راه او قرار می‌گیرد و داستانهای جوانی شان را یادآوری می‌کند، و این گونه به حرمسرای شاه وارد می‌شود و در نهایت مریم را مسموم کرده و می‌کشد. شیرین بر اساس نوشته‌های داستانی، بسیار زیبا و مورد مهر و پرستش خسرو پرویز بود. سبئوس از او با عنوان شهبانوی بزرگ یاد کرده‌است.
بنا به منابع، شیرین در ابتدای پادشاهی خسرو با وی رابطه داشت و با اینکه مقامی پایین‌تر از شاهدخت مریم دختر موریس امپراتور روم که همسر نخست خسرو بود داشت اما از جهت علاقه وافری که خسرو به وی ابراز می‌کرد نفوذش در خسرو بی‌اندازه بود. ثعالبی گوید:خسرو در ایام ولیعهدی به عشق شیرین گرفتار بود تا آنکه به آشوب بهرام چوبین گرفتار گشت و مدتی شیرین را از یاد برد اما بعد از اینکه تخت شاهی را پس گرفت وی را بلافاصله به زنی گرفت و همه جان و دل به او سپرد و او را چون مردمک چشم عزیز می‌داشت؛تاریخ ثعالبی، ص 439. بزرگان را این ازدواج ناخشنود آمد چرا که عقیده داشتند شیرین که دوشیزه و باکره بود خود را بدون نکاح در اختیار خسرو نهاده بود و با او عشق می‌باخت و چنین زنی در خور شان ازدواج با پادشاه نیست اما خسرو گفت که او بخاطر من بدنام گشته و حالا که با ما ازدواج کرده چون جام زرینی پاک و پاکیزه گشته‌است و بزرگان سخن وی را تأیید کردندشاهنامه فردوسی، پادشاهی خسروپرویز.
فردوسی نیز این سخنان را در "شاهنامه" به زیبایی تمام به نظم درآورده است. در نهایت شیرین به خاطر حسادت به مریم بعد ۱ سال او را به طور ناشناسی(احتمالا با زهر) به قتل می رساند.
ز مریم همی‌بود شیرین بدرد
همیشه ز رشکش دو رخساره زرد
به فرجام شیرین ورا زهر داد
شد آن نامور دخت قیصرنژاد
ازان چاره آگه نبد هیچ‌کس
که او داشت آن راز تنها و بس
چو سالی برآمد که مریم بمرد
شبستان زرین به شیرین سپرد
شیرین مادر ۴ یا ۵ تن از پسران خسروپرویز به نام‌های شهریار، مردانشاه، نستور، فرود و احتمالاً فرخزاد خسرو پنجم و مادربزرگ یزدگرد سوم بود؛ همچنین آمده‌است که شیرین در ابتدا باردار نمی‌شد. پزشکی رومی بنام گابریل سنجاری رئیس پزشکان دربار خسرو پرویز، موفق به درمان او شده و شیرین فرزندی یافت که او را مردانشاه نامیدند و سپس فرزندان دیگری زایید. از آن پس مرتبه و مقام گابریل، در نزد خسرو، بسیار بالاتر رفت. گابریل، ابتدا کیش نسطوری داشت و سپس مسیحی یعقوبی شده و بشدت از این فرقه حمایت می‌کرد. شیرین نیز تابع عقیده یعقوبی شد و این فرقه در دربار به‌جای فرقه نسطوری تسلط پیدا کرد.کریستنسن، ص ۵۱۱
مورخان او را یکی از زیباترین زنان طول تاریخ نام برده‌اند که آوازه زیباییش در همه جا به‌طور چشمگیر گسترده بود. ثعالبی در باب او گوید «... و شیرین که گلستان زیبایی و ماهپاره ای بود که مانند او در خوبروئی و برازندگی دیده نشده‌است» پرستارانش گواهی می‌دهند که از زمان هوشنگ به این سو، یعنی ازآغاز خلقت، ماهرویی چون او «بر تخت ناز» ننشسته‌است.تاریخ ثعالبی
بلعمی گوید: تمام روم و ترک را گشتند و نیافتند از وی نیکوتر و خوشخوی تر؛ این زن همان بود که فرهاد سپهبد فریفته آن شد و خسرو چون گناهی برای کشتن وی پیدا نکرد او را به کندن کوه بیستون گماشت تا جان سپرد.تاریخ بلعمی
یاقوت حموی می‌نویسد که خسروپرویز سه چیز داشت که برای هیچ‌یک از شاهان قبل و بعد نبوده و نخواهد بود: اسب وی شبدیز، زن ماهروی وی شیرین که زیباترین مخلوق خدا بود، و خنیاگر وی باربد.معجم البلدان جلد 4 صفحه 358 در کتاب مجمل التواریخ و القصص آمده‌است: «... و شیرین که تا جهان بود کس به زیبایی او صورت نشان نداده‌است». ابوبکر الخوارزمی گوید: «از کثرت زیبایی هر بار که ظاهر می‌شود یادآوری می‌کند که طلوع آفتاب گستاخی است. با وجود گذشتن سنوات جوانی بر زیباییش روز به روز می‌افزاید همچنان که شراب هر چه کهنه‌تر شود مطبوع تر است».کتاب مجمل التواریخ القصص، ابوبکر الخوارزمیفردوسی گوید که پرویز جز شیرین هیچ‌کدام از دختران بزرگان و شاهان را نمی‌پسندید:
نظامی در باب وی گوید:
منظومه خسرو و شیرین، نظامی گنجوی
خصایصی چون عشق، صلابت، استواری، صبر، وفاداری به شوهر و پاکدامنی و مرگ پرافتخارش او را به زنی اعلا و آرمانی در تاریخ و ادبیات بدل کرده‌است. به روایت نظامی گنجوی شیرین بزرگ زاده‌ای از تبار شاهان ارمنستان بود که بعدها نیز یک چند به جای عمه‌اش بر تخت نشست اما بعد از ازدواج با خسرو فرمانروایی بر ارمنستان را رها کرد. براساس همین روایت او زنی پاکدامن و وفادار و صبور بود و وفاداری و عشق خالص او به خسرو زبانزد بود. در منظومهٔ نظامی حدیث وصال خسرو و شیرین پس از فراز و نشیب‌ها و دوری‌های فراوان، با آب و تاب بازگفته شده و صورتی بس عاشقانه به خود، گرفته‌است.
چهره شیرین در شاهنامه استوارتر و با صلابت تر است هر چند از او در شاهنامه کم سخن به میان رفته اما او نماد یک زن نمونه است که همواره در کنار و همدم شوهر خویش است و جز او مهر کسی را در دل ندارد به حدی که وقتی شیرویه پس از مرگ پدر به او پیشنهاد همخوابگی و اعتبار و ثروت‌های کلان دوره پدرش را می‌دهد او مرگ در کنار تنها عشقش را به خفت همخوابگی با شیرویه ترجیح می‌دهد و به چهره ای آرمانی مبدل می‌گردد.
شاعران و مورخان زیادی در باب او شعرها سروده و داستان سرایی‌ها کرده‌اند.
به گفته نظامی و برخی مورخان فرهاد که مهندسی برجسته در سنگ‌تراشی و نگارگری بود در مأموریتی دل در گرو عشق شیرین بست و شیفته وی شد (به عقیده نظامی این جریان زمانی اتفاق افتاده بود که شیرین هنوز به ازدواج رسمی با خسرو درنیامده بود و در کاخی در بهیستون اقامت داشت) خسروپرویز از این جریان اطلاع یافت و خشمگین شده اما چون جرمی برای کشتن او ندید او را فریفت و به کندن کوه بیستون واداشت، با این شرط که اگر در این کار توفیق یافت دل از عشق شیرین می‌کشد، اما امید او به این بود که جان بر سر این کار ببازد. فرهاد با شوق و توانایی خاصی به این کار پرداخت و پاره‌های سنگین کوه را که ده مرد از برداشتن آن عاجز بودند، کَند. گویند به تحریک خسرو پرویز پیرزنی به دروغ خبر مرگ شیرین را به او داد و فرهاد به شنیدن این خبر تیشهٔ خود را بر فرق خویش کوبید و در دم جان سپرد.
طبق منابع، نفوذ شیرین بر خسرو به حدی بود که در سال ۶۲۷ میلادی خسرو پسرش مردانشاه را که از شیرین زاده شده بود به‌جای شیرویه پسر ارشدش که از ماریا (مریم) همسر رومی‌اش بود به عنوان ولیعهد و جانشین بعد از خود انتخاب نمود، این کار بعدها موجب توطئه ای خونین در دربار شد و شیرویه بعد از نیل به مقصود خود و بدست آوردن تاج و تخت شاهی نخست مردانشاه برادر ناتنی‌اش که ولیعهد قانونی بود را کشت و سپس ۱۷ برادر تنی و ناتنی‌اش را.
شیرویه پسر خسروپرویز که از مریم رومی بود، و پس از مرگ پدر شاه شد به شیرین چشم داشت، با آنکه بیش از پنجاه بهار از عمر شیرین گذشته بود اما همچنان بسیار جذاب و دلربا بود و بقول ابوبکر خوارزمی هر چه بر سنش می‌افزود روز به روز زیباتر می‌شد پس کس نزد شیرین فرستاد که یا به زناشویی من درآ یا مجازات شو که اگر به زنی من درآیی تو را
همچون دوران پدر سرور زنان کنم و حتی بیشتر به تو بخشم شیرین که در ظاهر به خواست شیرویه رضا داده بود دو شرط برای او گذاشت و ان دو شرط این بود: نخست اینکه اموال و دارایی‌های او و فرزندانش را که غصب کرده‌اند به وی بازگردانند دوم اینکه پیش از آنکه پرویز را به خاک سپارند به مزار او برود و شیرویه با کمال میل پذیرفت. پس شیرین اموال خود را به نیازمندان بخشید و کنیزان و خدمتکارانش را آزاد کرد، آن‌گاه بهترین و پاکیزه‌ترین لباسهایش را پوشید و خود را به زیبایی تمام بیاراست و انگشتری که در زیر نگینش زهری کشنده جا داده بود در انگشت کرد و به مزار خسرو درآمد کالبدش را در آغوش گرفت با دندان نگین را کند و زهر را نوشید و درحالیکه دست در گردن خسرو داشت جان سپرد… خبر آن را به شیرویه رسانیدند، دریغ و افسوس گفت و دستور داد شیرین را همانگونه که هست در کنار پیکر خسرو بازگذارند و در دخمه را ببندند و چنان کردند. (ثعالبی: ص ۴۰۳_۴۰۴)
در کرمانشاه ایران مکان‌های زیادی وجود دارد که در فرهنگ عمومی مردم کرد به داستان عاشقانهٔ شیرین و فرهاد منسوب شده یا ساخت آن به فرهاد منتسب شده‌است. در منطقه کرمانشاه داستان شیرین و فرهاد جایگاه بالایی در فولکلور کردی و فرهنگ مردم دارد.
کاخ خسرو و عمارت خسرو یا قصر شیرین در شهرستان کنونی قصر شیرین به دستور خسروپرویز به عنوان تفرجگاه و محلی امن به دور از مسائل سیاسی و حکومتی برای آسایش همسر محبوبش شیرین در منطقه‌ای گرمسیر با زمستان‌های خوش آب و هوا ساخته شد که خرابه‌های آن در این شهرستان هنوز به جای مانده‌است. خسرو و شیرین و همراهان‌شان زمستان را در این منطقهٔ گرمسیری به تفریح و شکار و خوش‌گذرانی می‌پرداختند. شهرستان قصر شیرین نیز به علت مجموعه کاخ‌هایی که برای شیرین بنا شده‌است به این نام مشهور شده‌است.
موتور جی‌مانکی (به ؛ یا به اختصار jME)، یک موتور بازی سازی سه‌بعدی است. jME کاملاً به زبان جاوا نوشته شده‌است. jME با استفاده از کتابخانه LWJGL از قابلیت‌های کتابخانه‌های اوپن‌جی‌ال (برای مدیریت گرافیک)، اوپن‌اِی‌اِل (برای مدیریت صدا) و اوپن‌سی‌ال (برای پردازش به وسیله کارت گرافیک) بر روی سیستم‌عامل‌های گوناگون بهره می‌برد. با استفاده از این موتور بازی‌سازی می‌توان بدون تغییر در کد بازی، بازی را روی سیستم‌عامل‌های مختلف (مانند ویندوز، اواس ده، گنو/لینوکس و اندروید) اجرا کرد.
jME یک موتور بازی سازی متن‌باز است که تحت پروانه بی‌اس‌دی منتشر می‌شود. jME توسط یک گروه کوچک از برنامه‌نویسان با همکاری یک جامعه کاربری تحت شبکه توسعه داده می‌شود. jME از نسخه ۳ به بعد به همراه یک کیت توسعه نرم‌افزار (SDK) بر مبنای نِت‌بینز عرضه می‌شود که بازی‌سازی با آن را ساده‌تر می‌کند.
مادیا پرادش (هندی: मध्य प्रदेश، انگلیسی: Madhya Pradesh که معمولاً به صورت MP نمایش داده می‌شود) یکی از ایالت‌های هندوستان است که در مرکز این کشور واقع شده و اغلب این ایالت را «قلب هندوستان» می‌خوانند.
مرکز آن شهر بوپال است و بزرگترین شهر و پایتخت تجاری آن شهر ایندور می‌باشد.
مادیا پرادش بین ایالت‌های اوتار پرادش، چتیسگر، ماهاراشترا، گجرات و راجستان محصور است و مساحت آن ۳۰۸٫۲۵۲ کیلومتر مربع می‌باشد.
این ایالت پیش از آنکه در روز اول نوامبر سال ۲۰۰۰ چتیسگر را از آن جدا کنند بزرگترین ایالت هند بود.
کربن فعال یا کربن اکتیو به گروهی از مواد کربنی با پوکی و سطح داخلی بالا گفته می‌شود که به‌دلیل مساحت داخلی قابل توجه، ساختار پوک و منفذی، ظرفیت جذب بالا، قابلیت فعال‌سازی مجدد سطح و همچنین قیمت پائین در مقایسه با جاذب‌های غیرآلی مانند زئولیتیک، مادهٔ منحصربه‌فردی می‌باشند. کاربرد مهم و قابل اهمیت آنها در جداسازی بو، رنگ، مزه‌های غیردلخواه از آب در عملیات‌های خانگی و صنعتی، بازیافت حلال، تصفیه هوا به‌ویژه در رستوران‌ها، صنایع غذائی و شیمیائی می‌باشد.
برای مثال سطح خارجی یک گرم از کربن فعال در حدود ۳٬۰۰۰ مترمربع سطح تماس دارد.
کربن فعال از پیرولیز مواد کربنی از قبیل چوب، زغال‌سنگ، هسته یا پوسته میوه‌ها مانند پوسته نارگیل حاصل می‌گردد و در مراحل بعدی تحت عملیات فعال‌سازی قرار می‌گیرد. پیرولیز مواد کربنی، بدون حضور هوا، باعث تخریب مولکول‌های غیرآلی می‌شود که یک ماده پودری کربنی از آن ایجاد خواهد شد. جسم تولیدشده دارای سطح ویژه و تخلخل بالایی می‌باشد.
سه فرایند اصلی برای فعال‌سازی کربن در نظر گرفته می‌شود:
در میان سه روش بالا فعال‌سازی با بخار بهترین گزینه به لحاظ زیست‌محیطی و اقتصادی است درحالی‌که فعال‌سازی شیمیایی بیشترین سطح و تخلخل را حاصل می‌کند.
برای درمان بعضی از مسمومیت دارویی یا سموم خوراکی در ساعات اولیه پس از مصرف بکار می‌رود.
کربن فعال به دلیل داشتن خلل و فرج با اتصال به داروها و سموم موجود در لوله گوارشی جذب آنها را مختل می‌کند.
مصرف آن خوراکی و جذب آن بسیار اندک است..
سوء جذب و اسهال، تداخل در جذب سایر داروهای خوراکی.
کربن فعال پودری
کربن اکتیو پودری یا پودر کربن فعال سایز کمتر از ۱ میلی‌متر و قطر متوسط بین ۰/۱۵ – ۰/۲۵ میلی‌متر دارد. مزیت مهم کربن فعال پودری مقدار بالای سطح فعال در واحد حجم است، اما به دلیل اندازه ریز ذرات افت فشار بالایی را ایجاد می‌کند.
کربن فعال پودری به صورت ذرات کربن فعال باقی مانده بر روی غربال مش ۵۰ (۰/۲۹۷ میلیمتر) تعریف می‌شوند. این گروه کربن از مواد ریزتر کربن خرد یا آسیاب شده که ۹۵–۱۰۰٪ آن از غربال ذکر شده عبور می‌کنند، ساخته شده‌اند. ASTM ذراتی که از غربال مش ۸۰ (۰/۱۷۷ میلیمتر) عبور می‌کنند را دراین گروه طبقه‌بندی می‌کند.
کربن فعال گرانول
کربن اکتیو گرانول در مقایسه با کربن اکتیو پودری سایز ذرات نسبتاً بزرگتر و در نتیجه سطح خارجی کوچکتر دارند. به دلیل سرعت بالای نفوذ گازها و مایعات این نوع کربن برای جذب و بخار مناسب می‌باشد. کربن گرانول برای تصفیه آب، بوزدایی و جداسازی مواد موجود در جریانها و نیز در حوضچه‌های اختلاط سریع استفاده می‌شوند. کربن فعال گرانول در سایزهای ۲۰×۸، ۴۰×۲۰، ۳۰×۸ برای استفاده در فاز مایع و سایزهای ۶×۴، ۸×۴، ۱۰×۴ برای استفاده در فاز بخار ساخته می‌شوند.
کربن اکتیو گرانول سایز ۴۰×۲۰ از ذراتی تشکیل شده‌است که در محدوده مش ۲۰ تا ۴۰ هستند و از مش شماره ۲۰ (۰/۸۴ میلیمتر) عبور می‌کنند اما بر روی غربال استاندارد آمریکایی شماره ۴۰ (۰/۴۲ میلیمتر) باقی می‌مانند و عبور نمی‌کنند. محبوبترین نوع کربن فاز آبی، سایزهای ۳۰×۸ و ۴۰×۱۲ هستند که به دلیل ایجاد تعادل مناسب بین پارامترهای سایز، مساحت و افت فشار در این نوع کربن گرانول می‌باشد.
کربن فعال میله ای یا کبریتی و مدادی (Pellet)
کربن اکتیو میله ای یا کربن اکتیو مدادی به شکل استوانه ای است و قطری بین ۰/۸ تا ۱۳۰ میلیمتر دارد. برای تهیه کربن فعال پودری را با یک پیوند دهنده به هم متصل کرده و درون یک بسته استوانه ای شکل قرار می‌دهند. کربن فعال اکسترودد یا کربن فعال استوانه ای ویژگی‌هایی شامل افت فشار کم، قدرت مکانیکی بالا و میزان غبار کم دارد و به‌طور عمده برای جذب در فاز گازی استفاده می‌شوند.
کربن فعال چیست در جام جم آنلاین
جارکند یا جارخند (هندی: झारखंड انگلیسی: Jharkhand اردو: جهارکهنڈ) ایالتی در شرق کشور هند است.
این ایالت در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۰ از بخش جنوبی ایالت بیهار جداشد و اکنون از شمال با این ایالت، از غرب با اوتار پرادش و چتیسگر، از جنوب با اوریسا و از شرق با بنگال غربی هم‌مرز است و ۷۴٫۶۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. شهر صنعتی رانچی پایتخت این ایالت است.
استیل سیستئین خلط‌آور است که به اشکال دارویی قرص و قرص جوشان مصرف می‌شود.
کاربرد اصلی این دارو در مسمومیت با استامینوفن و نیز جهت کمک به دفع خلط مجاری تنفسی بکار می‌رود.
سایر موارد کاربرد :
در درمان اعتیاد به کوکایینhttp://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17606664?itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_RVDocSum&ordinalpos=13 ـ ماری جواناhttp://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22706327، سیگار کشیدن (کاهش استفاده) http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19103434?itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_RVDocSum&ordinalpos=12 و قمارhttp://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17445781
افسردگی دوقطبیhttp://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18534556?itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_RVDocSum&ordinalpos=9
روان گسیختی http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18436195
درخودماندگی(اوتیسم)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22342106
وسواس کندن موها (تریکوتیلومانیا)http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19581567?itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_RVDocSum&ordinalpos=3
استیل سیستئین خوراکی همچنین برای پیشگیری از نوعی نارسایی حاد کلیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa054209
ممکن است بدلیل دفع خلط مجاری تنفسی برای درمان بیماری مزمن انسداد ریوی و یا سوختگی راه تنفس مفید باشد.
در درمان مسمومیت با استامینوفن و کربن مونواکسید این دارو با احیای گلوتاتیون (گلوتاتیون متابولیت سمی استامینوفن به نام NAPQI را خنثی می‌کند) موجب کاهش آسیب کبدی استامینوفن و خنثی شدن آن می‌گردد.
عوارض این دارو خیلی شایع نیست ولی می‌توان به عوارض واکنش‌های حساسیتی، انقباض برونش و کاهش spo2، ادم صورت، بثورات جلدی اشاره نمود.
مصرف طولانی مدت مداوم آن منجر به آسیب ریه می‌شود.
عوارض جانبی رایج شامل تهوع و استفراغ هنگام مصرف توسط دهان است. گاهی ممکن است پوست با هر یک از شکل ها قرمز و به خارش دچار شود. نوعی آنافیلاکسی غیر ایمنی نیز ممکن است رخ دهد. به نظر می رسد در دوران بارداری بی خطر است.
عوارض غیرشایع: استوماتیت، سردرد، وزوز گوش
عوارض نادر: خونریزی
عوارض بسیار نادر: واکنش‌های افزایش حساسیت مانند خارش، کهیر، بثورات جلدی، تنگی نفس بخصوص در بیماران مبتلا به آسم- اسپاسم مجاری تنفسی.
اودیسا یا اوریسا ایالتی در شرق کشور هندوستان در کنار خلیج بنگال است. اوریسا نام امروزی منطقه‌ای باستانی است که کالینگا نامیده می‌شد که آشوکا امپراتور سلسله موریا در ۲۶۱ پیش از میلاد به آنجا حمله کرد.
اودیسا نوزدهمین ایالت بزرگ هند از نظر وسعت و یازدهمین از نظر کثرت جمعیت است و مرکز آن بوبانسوار می‌باشد.
میزورام ایالتی است در شمال شرقی هند که یکی از هفت ایالت خواهر هندوستان می‌باشد. مرکز این ایالت شهر آیزول است.
این ایالت با ایالت‌های تریپورا، آسام، مانیپور همسایه بوده و با کشورهای بنگلادش و میانمار مرز مشترک دارد.
در سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۸۸۸.۵۷۳ بوده و با ۸۸.۴۹٪ نرخ باسوادی دومین ایالت هند از این نظر به حساب می‌آید.
سیکیم (به انگلیسی:Sikkim)ایالتی است در شمال شرقی کشور هندوستان که در دامنه هیمالیا واقع است.
این ایالت کمترین جمعیت در هند را دارد و پس از گوا دومین ایالت کوچک هند به‌شمار می‌آید. جمعیت ایالت سیکیم در سال ۲۰۱۱ میلادی برابر با ۶۰۷٬۶۸۸ نفر بود.
مرکز این ایالت شهر گنگتوک است.
ریشه نام سیکیم را از ترکیب دو واژه «سو» و «خییم» در زبان نپالی لیمبو دانسته‌اند که واژه اولی به معنای نو و دومی به معنای سرای است. گفته می‌شود که «سرای نو» به کاخ نخستین فرمانروای این منطقه یعنی فونتسوگ نامگیال اشاره دارد. نام تبتی برای سیکیم، «درنجونگ» و به معنی «دره برنج» است. مردم لپچا، که ساکنان اصلی سیکیم هستند این سرزمین را «نیه-مائه-اِل» می‌نامیدند که به معنی «بهشت» است. در تاریخ‌نامه‌ها، سیکیم را ایندراکیل می‌نامیدند، به معنای «باغ ایندرا (ایزد جنگ).»
کارماپا لاما سومین رهبر بزرگ تبتی در این شهر در تبعید به سر می‌برد.
قلمرو سیکیم در زمان استعمار بریتانیا جزء مستعمرات این امپراتوری نبود و با پذیرش قدرت و تسلط بریتانیایی‌ها، تحت الحمایت این امپراتوری استقلال داخلی خود را حفظ کرد. با خروج نیروهای غربی از هندوستان، منطقهٔ سیکیم تحت‌الحمایه قلمرو هند درآمد و مدتی بعد جزئی از این کشور شده و تشکیلات سیاسی داخلی خود را از دست داد.
یودی‌او درک‌اشنایدر خواننده، آهنگساز و موسیقیدان آلمانی است. همچنین او پایه‌گذار گروه هوی متال اکسپت نیز است. او به داشتن صدایی منحصر به‌فرد، پوشیدن لباس‌های منقش به تصاویر، قدی کوتاه و داشتن موهای کوتاه بلوند مشهور است.
درک‌اشنایدر در ۱۹۶۸ گروه اکسپت را با همکاری میشائیل واگنر پایه‌گذاری کرد که البته عنوان بند ایکس، نام آن زمان گروه بود. یودی‌او همکاری خود را با اکسپت تا سال ۲۰۰۵ ادامه داد و پس از آن در سال ۲۰۰۹ با تشکیل مجدد گروه، وی به ترکیب گروه بازنگشت و جای وی را مارک تورنیلو گرفت.
در ۱۹۸۷ هنگامی که اکسپت به‌طور موقت منحل شد، درک‌اشنایدر گروه یو.دی.او. را تشکیل داد. اگر چه در طول زمان بارها اکسپت مجدداً فعال شد اما همچنان درک‌اشنایدر گروه یو.دی.او. را در کنار کارهای دیگر رهبری می‌کرد.
درک‌اشنایدر همکاری با چندین گروه دیگر را نیز تجربه کرده‌است، از این قبیل می‌توان به همکاری او در ۱۹۹۱ با گروه همرفال اشاره کرد که قطعه «می‌خواهم رها باشم» از گروه پاور متال آلمانی هلووین را به صورت اجرای مجدد، توسط آن‌ها اجرا شد. در این اجرا کای هانسن و درک‌اشنایدر به صورت عضو مهمان حضور داشتند. همچنین یودی‌او با گروه‌های ریون، لردی و گروه هوی متال روسی آریا نیز همکاری کرده‌است.
جان لورنتسو برنینی (؛ ؛ زادهٔ ۷ دسامبر ۱۵۹۸ - درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۱۶۸۰) هنرمند ایتالیایی و یک معمار برجسته بود که بیشتر در رم فعال بود. او برترین مجسمه‌ساز زمان خود بود که اعتبارش به خاطر خلق آثاری در سبک باروک بدست آمده بود.
برنینی توانایی نمایش یک داستان دراماتیک از شخصیت‌هایی که احساسات شدید از خود نشان می‌دهند را داشت، و در عین حال می‌توانست مجسمه‌هایی با ابعاد بزرگ خلق کند که نمایانگر عظمت و شکوه باشند.
یکی از پیکرتراشان چیره‌دست زمان خود بود و البته معماری برجسته. برنینی اولین مجسمه‌سازی است که پیکره‌هایی در سبک باروک آفرید و این شیوهٔ پیکرتراشی را به حدی از کمال رسانید که آثار دیگر هنرمندان این سبک تنها سهم کوچکی از تاریخچهٔ مجسمه‌سازی باروک را به‌خود اختصاص می‌دهند. او که هنر آموختهٔ مکتب کلاسیک بود، توانایی منحصربه‌فردی در کار با سنگ مرمر داشت و شیوهٔ روایت دراماتیک/ناتورالیستی واقع‌گرایانه‌ای در به تصویر کشیدن «یک لحظه» داشت که تقریباً تکان‌دهنده بود. در مقام مقایسه با دیگر مجسمه‌سازان هم‌عصرش -از جمله رقیب او آلساندرو آلگاردی- برنینی را می‌توان جانشین شایستهٔ میکل آنژ به‌شمار آورد. با در نظر گرفتن آنچه او انجام داد، استعدادش فراتر از محدوده مجسمه‌سازی بود. توانایی او در ترکیب مجسمه‌سازی، نقاشی و معماری به صورت یک مفهوم به هم پیوسته، توسط مورخ هنری «اروین لوین» به عنوان «یگانگی هنرهای بصری»، نام‌گذاری شده‌است. به عنوان یک فرد مذهبی که در دوران اصلاح کاتولیک زندگی می‌کرد، برنینی از نور برای ایجاد درک بهتر از مجموعه‌های مذهبی خود استفاده می‌کرد. اغلب از یک منبع نور مخفی برای افزایش حس پرستش یا تشدید لحظات دراماتیکی که مجسمه‌هایش بیان می‌کردند، استفاده می‌کرد.
همچنین برنینی به همراه معاصرانش فرانچسکو برومینی (معمار) و پیترو داکورتنا (نقاش و معمار)، از چهره‌های برجسته در دوران ظهور باروک رومی بود. در اوایل کارشان آن‌ها با هم در پروژه میدان باربرینی زیر نظر معمار سوییسی-ایتالیایی، کارلو مادرنو، کار می‌کردند و بعد از مرگ او تحت رهبری برنینی به کار خود ادامه دادند. اما بعدها در کارهای مختلف با هم به رقابت پرداختند و حسادت و چشم وهم چشمی زیادی، به خصوص بین برنینی و برومینی، به وجود آمد. با وجود نوآوری‌های بیشتر برومینی و کورتنا در معماری، برنینی هنرمند برتر به‌شمار می‌رفت، به ویژه در دوران پاپ اوربان هشتم (۴۴−۱۶۲۳) و الکساندر هفتم (۶۵−۱۶۵۵)؛ به طوری‌که توانست مهم‌ترین پروژه رم، در زمان خودش، کلیسای سن پیترو، را بدست آورد. طرح میدان سن پیترو در جلو کلیسا، یکی از نوآورانه‌ترین و موفق‌ترین طرح‌های معماری برنینی است.
در زندگی حرفه‌ای طولانی برنینی، پروژه‌های مهم زیادی به او واگذار شد. بسیاری از آن‌ها مربوط به دستگاه پاپ بود. در سال‌های اولیه او مورد توجه عموزاده پاپ، کاردینال سفیونه بورخس قرار گرفت، و در سال ۱۶۲۱ در حالی که فقط ۲۳ سال داشت، توسط پاپ گرگوری پانزدهم، ملقب به شوالیه شد.