moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پنترا با توجه به دوری انسلمو از گروه در سال ۲۰۰۳ منحل شد. پس از آن برادران ابوت گروه دمیج‌پلَن را تشکیل دادند. در ۸ دسامبر ۲۰۰۴ دیمبگ دارل در حال اجرا روی صحنه با دمیج‌پلن به وسیله گلولهٔ ناتان گیل کشته شد و به این شکل تمام امیدها برای شکل‌گیری دوبارهٔ پنترا از بین رفت. در سال ۲۰۲۲ دوباره پنترا شکل گرفت ولی بجای دایمبگ دارل زک وایلد و وینی پال چارلی بنانته به پنترا امدند این اولین تور پنترا بعد از ۲۰ سال است.
گروه در ابتدا با نام «پنتراز متال مجیک»Pantera's Metal Magic که شامل وینی پل ابوت (درامر)، دایمبگ دارل ابوت (گیتاریست)-که در آن زمان دایموند دارل نامیده می‌شد-، دانی هارت (خواننده)، تری گلیز (گیتاریست) و تامی برَدفورد (بیسیست) شروع به فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۲، نام گروه به منظور کوتاه‌تر بودن و با توافق تمامی اعضا به پنترا تغییر داده شد. واژهٔ پنترا در زبان اسپانیایی و پرتغالی به معنای پلنگ است. پس از آن هارت گروه را ترک کرد، چرا که خصوصیات رفتاری بقیهٔ نفرات گروه سازگار نبود، گلیز به جای او خوانندهٔ اصلی پنترا شد و دارل نیز لید گیتاریست گروه شد. اواخر همان سال برَدفورد نیز گروه را رها کرد و رکس براون (که پس از آن به رکس راکر تغییر نام داد) جایگزین شد. پنترا به یک گروه زیرزمینی محبوب تبدیل شد، هر چند که آن‌ها در آن دوره فقط در تورهایی که در منطقهٔ تگزاس، اوکلاهما و لوئیزیانا برگزار می‌شد حضور داشتند. پنترا از طرف دیگر گروه‌های هوی متال مانند استریپر، داکن و گیوت ریوت مورد حمایت قرار گرفت، که به نوبهٔ خود به ترویج اولین آلبوم پنترا "جادوی متال" کمک کرد. "جادوی متال" با لیبلی به همین نام، توسط برادران ابوت و پدر جری ابوت (که "الدن" نامیده می‌شد) در استودیو پنتگو ضبط و در سال ۱۹۸۳ منتشر شد.
سال بعد، پنترا آلبوم دومش را با نام "پروژه‌هایی در جنگل" منتشر کرد. اگر چه سبک این آلبوم هم هنوز گلم متال بود اما اعضای گروه کمتر به سمت ترانه‌هایی با ساختار ملودیک-مانند آنچه در "جادوی متال" اجرا کردند-گرایش داشتند. در این آلبوم نام تری گلیز به "ترنس لی" تغییر داده شد و یک موزیک ویدیو برای ترانهٔ اصلی آلبوم با نام «امشب بیش از همه» ساخته شد. "پروژه‌های در جنگل" نیز توسط جری ابوت تولید و با لیبل متال مجیک منتشر شد.
در سال ۱۹۸۵، پنترا سومین آلبوم استودیویی‌شان را با نام "شب منم" و با لیبل متال مجیک رکوردز منتشر کردند. مانند آلبوم "پروژه‌هایی در جنگل"، در این آلبوم هم صداها سنگین تر شده بودند-هر چند که هنوز هم آهنگ‌ها در گلم متال ریشه داشتند- و این مسئله باعث شد مجله‌های هوی متال، بیشتر پنترا را مورد توجه قرار دهند. از آنجا که توزیع آلبوم بسیار محدود بود، "شب منم" آلبوم فاخری برای بسیاری از طرفداران شد. ابن آلبوم در مجموع حدود ۲۵۰۰۰ نسخه فروش داشت. دومین موزیک ویدئوی پنترا برای ترانهٔ "داغ و سنگین" از این آلبوم ساخته شد.
در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ چند آلبوم در سبک ترش متال منتشر شد که نقطه عطفی در این سبک بشمار می‌آمدند و بر سبک در حال شکل‌گیری پنترا هم تأثیر گذاشتند. از برجسته‌ترین این آثار می‌توان به "عروسک‌گردان" متالیکا، "سلطنت در خون" اسلیر، "در میان زندگی" آنتراکس و "صلح خوب می‌فروشه... اما کیه که بخره؟" مگادث اشاره کرد. ترنس لی که متوجه شد سبک گلم متال در چشم‌انداز جدید گروه جایی ندارد، راه خود را از دیگر اعضا جدا کرد و به گروه راک لرد تریسی پیوست.
انسلمو قبلاً برای گروههای سمهاین (با گروه گلن دانزیگ که به همین نام بود اشتباه نشود) و ریزروایت خوانندگی می‌کرد. آشنایی پنترا با او زمانی اتفاق افتاد که برادران ابوت و رکس براون به کلوپی در لوئیزیانا-که انسلمو هم به آنجا رفت‌وآمد داشت- رفتند. پس از اولین جلسهٔ تمرین انسلمو با پنترا تصمیم برماندن او در گروه گرفتند. در سال ۱۹۸۸، پنترا اولین آلبوم خود با انسلمو را با نام "پاور متال" منتشر کرد. "پاور متال" که سنگین‌ترین آلبوم گروه تا آن زمان بود، ترکیبی از هارد راک و ترش متال دههٔ هشتاد بود و گاهی اوقات ترکیب هر دو سبک در یک آهنگ شنیده می‌شد. تکمیل‌کنندهٔ رویکرد سبکی جدید گروه، آواز فیل انسلمو بود که صدایش در مقایسه با تری گلیز خشن‌تر بود. این آلبوم سرآغاز قدم گذاشتن پنترا در مسیر درست بود اما هنوز با استاندارهای بالایی که در آثار بعدی‌شان به آن رسیدند فاصله داشت. پس از انتشار آلبوم "پاور متال" اعضای گروه به‌طور جدی تصمیم گرفتند در ظاهر و موسیقی‌شان-که همچنان متاثر از گلم متال بود-تغییر ایجاد کنند. وینی پال در جلسه‌ای با اعضای گروه با اشاره به شلوارهای استرچ و لباس‌های چسبانی که تا آن زمان می‌پوشیدند گفت: «این لباس جادویی برای کار موسیقی نیست.. ما چیزهای راحت تری مانند شلوار جین، تی شرت و هر چه مانند آنها را می‌پوشیم».
مانند سه آلبوم قبلی پنترا در دههٔ هشتاد، "پاور متال" هم با لیبل متال مجیک رکوردز منتشر شد. هر چند که این آلبوم سرآغاز و منعکس‌کنندهٔ سبک و ویژگی‌های بعدی پنترا بود، اما هنوز هم بسیاری از عناصر گلم متال دههٔ هشتاد در آن وجود داشت. اعضای گروه بعدها در انتشارات مستقل خود، از ارائه چهار آلبوم قبلی خود از جمله "قدرت فلز" چشم‌پوشی کردند. آن‌ها با یک ظاهر جدید، تصویر سنگین‌تری از خود را در گذارشان به سبک گروو متال نشان دادند. نام چهار آلبوم اولیهٔ پنترا در وب سایت رسمی گروه ذکر نشده و جزو آثاری هستند که پیدا کردن‌شان برای علاقه‌مندان و کلکسیونرهای موسیقی هم راحت نیست.
جبر مقدماتی عملیات پایه‌ای بر روی چهار عمل اصلی را در بر می‌گیرد. پس از تعریف علائمی که به وسیلهٔ آن اعداد ثابت و متغیرها از هم تفکیک می‌شوند، روش‌هایی برای حل معادلات مورد استفاده قرار می‌گیرد.
جبر مقدماتی گونهٔ بنیادی و نسبتاً پایه‌ای جبر است که به دانش‌آموزانی که احتمالاً آگاهی کمی دارند یا هیچ آگاهی قانونمندی فراتر از حساب در ریاضیات ندارند، آموخته می‌شود. در حالی که در حساب تنها اعداد و اعمال حسابی آن‌ها (مانند +, −, ×, ÷) انجام می‌پذیرد، در جبر همچنین از نشانه‌هایی (چون formula_1 و formula_2 یا formula_3 و formula_4) برای نشان دادن اعداد استفاده می‌شود، که متغیر نامیده می‌شوند.
رادیوی دیجیتال فناوری (پخش رادیویی) است که در آن اطلاعات به صورت سیگنال دیجیتال و به صورت مدولاسیون دیجیتال انتقال می‌یابد.
آهو خردمند (متولد ١٧ شهریور ۱۳۲۹ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و مترجم اهل ایران است.
آهو خردمند سال ۱۳۲۹ در تهران به دنیا آمد. وی خواهر کوچکتر نیکو خردمند بازیگر و دوبلور سینما و تلویزیون و فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک می‌باشد. خردمند فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۷ با حضور در صحنه در نمایش‌های «خسرو و شیرین»، «افول» و «لبخند باشکوه آقای گیل» و فعالیت خود در تلویزیون را از سال ۱۳۵۱ با مجموعه «آدم و حوا» آغاز کرد. از دیگر مجموعه‌های تلویزیونی او در این دوره می‌توان به «گذر خلیل ده‌مرده»، «طلاق» و «در گذر عاشق» اشاره کرد. خردمند همچنین فعالیت در سینما را از سال ۱۳۵۲ با فیلم «پسر ایران از مادرش بی‌خبر است» ساخته فریدون رهنما شروع کرد اما تا پیش از پیروزی انقلاب در فیلم دیگری ایفای نقش نکرد.
خردمند در سال ۱۳۶۳ ایران را ترک کرد و نزدیک به دو دهه در آمریکا و کانادا اقامت داشت. او در این سال‌ها در چند نمایش و مجموعه تلویزیونی حضور یافت. وی در سال ۱۳۸۱ به ایران بازگشت و فعالیت هنری‌اش را در زمینه نقاشی پی گرفت.
ترانه «آهو خانم» با صدای مارتیک در وصف آهو خردمند و سرودهٔ همسر فقید وی محمود استادمحمد است.
رادیوی عتیقه گیرنده رادیویی است که بعضی از مردم آن را به خاطر قدمت و منحصربه‌فرد بودنش، نگه می‌دارند.
محمد صدیق تعریف (زادهٔ ۲۵ دی ۱۳۳۵ در سنندج) ردیف‌دان و خواننده موسیقی اصیل ایرانی اهل ایران است. صدیق تعریف در دوران فعالیت هنری اش با هنرمندان سرشناس بسیاری از جمله محمدرضا لطفی (در آلبوم "چاووش ۱۰ (به یاد طاهرزاده)"، جلال ذوالفنون (در آلبوم "شیدایی")، حسین علیزاده، فرهاد فخرالدینی و حسین یوسف‌زمانی همکاری داشته‌است. از میان شاگردان او نیز می‌توان به سالار عقیلی اشاره کرد. تصنیف‌ از نگاه یاران که با شعر فریدون مشیری همراه در آلبوم شیدایی اجرا شده، از جمله آثار اوست.
اولین اثر محمد صدیق تعریف "به یاد طاهرزاده" (در گذشته با نام "چاووش ۱۰" شناخته می‌شد) است که به وسیله گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی اجرا شده‌است.
به گفته خودش، از دوران دبیرستان در تئاترهای دانش‌آموزی بازی می‌کرد و پشت صحنه یا روی صحنه آواز نیز می‌خواند و معمولاً از خوانندگانی چون ایرج یا گلپایگانی تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۹ در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از جمله استادان وی در دانشکده می‌توان به بهرام بیضایی، هوشنگ گلشیری، شمیم بهار، گلی ترقی ، حمید سمندریان و داریوش آشوری اشاره کرد.
اولین اثر صدیق تعریف "به یاد طاهرزاده" (در گذشته با نام "چاووش ۱۰" شناخته می‌شد) می‌باشد که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی اجرا شده‌است. خود تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ محمدرضا لطفی گفته بود که: در سال ۱۳۶۳، یعنی حدوداً ۳۰سال پیش لطفی مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد طاهرزاده را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. صدیق تعریف در این مصاحبه محمدرضا لطفی را مصداق یک "استاد کامل" نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و امروزه توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر محمدرضا لطفی بازنشر شده‌است.
در بدو ورود به دانشگاه از طریق جلیل عندلیبی به محمود کریمی معرفی شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد رضوی سروستانی با مکتب و شیوه آوازی حسین طاهرزاده به روایت نورعلی برومند آشنا شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ در کانون چاووش به یاری نصرالله ناصح پور با شیوه و سبک آوازی عبدالله دوامی آشنا شد. در همین زمان در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ با شیوه و سبک مکتب حسین طاهرزاده به اهتمام محمدرضا لطفی بیش تر آشنا شد. سال ۱۳۶۲ همراه بود با اجرای اولین کنسرت رسمی صدیق تعریف و ارایهٔ اولین آلبوم موسیقی او به نام "چاووش ۱۰" (که امروزه با نام به یاد طاهرزاده در دسترس می‌باشد) در دستگاه سه گاه باهمکاری گروه‌های شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی که شامل بازسازی یکی از آوازهای طاهرزاده بود. وی در سال ۱۳۶۴ چند تصنیف کوتاه بر روی رباعیات ابوعلی سینا در سریال ابن سینا با آهنگ سازی فرهاد فخرالدینی اجرا کرد. از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصنیف‌های استادان قدیمی را در محضر علی اصغر بهاری فرا گرفت. در همین زمان از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ نزد مجید کیانی با مکاتب و شیوه‌های آوازی قدیمی ایران آشنا شد و از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۵ نیز از محضر رجب امیری‌فلاح بهره برد.
تعریف از سال ۱۳۶۴ تا هم‌اکنون تدریس و تعلیم آواز ایرانی می‌کند. همچنین از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در دانشکده تئاتر و سینمای دانشگاه سوره و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت.
او در طول کار حرفه‌ای خود با موسیقی دانانی چون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، حسین دهلوی، فرهاد فخرالدینی، جلال ذوالفنون، حمید متبسم، مجید درخشانی، حسین یوسف‌زمانی، گروه همنوازان و گروه کامکارها همکاری کرده‌است. همچنین هنرمندانی چون سالار عقیلی، حسین علیشاپور، امیر اثنی عشری، مهدی کلاهدوز و… از جمله شاگردان وی بوده‌اند.
وی در پاییز سال ۱۳۸۸ بنا به دعوت رسمی همسر جلال طالبانی رئیس‌جمهور وقت عراق به اربیل سفر و با هنرمندان و اهالی فرهنگ کردستان عراق ملاقات کرد.خبر آنلاین او در این سفر همچنین در کانال تلویزیونی کردسات (KURDSAT) و رادیو خاک چند برنامه اجرا کرد.
مس II هیدروکسید با فرمول شیمیایی Cu(OH) یک ترکیب شیمیایی و نامحلول در آب است. جرم مولی آن ۹۷/۵۶۱ g/mol می‌باشد. این ماده به شکل پودر آبی روشن که نشان از وجود یون مس است وجود دارد.
مس هیدروکسید از اضافه کردن هیدروکسیدهای محلول به نمک‌های مس (II) بدست می‌آید.
شاخص بیگ مک راهی‌است غیر رسمی برای سنجش برابری قدرت خرید دو واحد پول که از طریق آن می‌توان به نرخ برابری واحد پول در بازار کشورهای مختلف دست‌یافت. این شاخص بر مبنای برابری قدرت خرید عمل می‌کند.
یکی از روش‌های معمولاً برای توضیح برابری قدرت خرید شاخص بیگ مک است، ساندویچ شرکت مک دونالد در حدود ۱۲۰ کشور تولید می‌شوند. این شاخص در سال ۱۹۸۶ (میلادی) توسط اکونومیست برای اندازه‌گیری نرخ برابری ارزها معرفی شد. در این شاخص با عطف به اینکه قیمت یک ساندویچ در هر کشور چقدر است و افراد برای خرید جنس مشابه چقدر می‌پردازند نرخ برابری را می‌سنجد.
در جبر مقدماتی، یک Binom یک چندجمله‌ای با دو جمله -مجموع دو تک‌جمله‌ای - است که معمولاً هنگام اعمال شدن، با پرانتز یا براکت بسته می‌شود. پس از تک‌جمله‌ای، دوجمله‌ای ساده‌ترین نوع از چندجمله‌ایهاست.
در حالت کلی تر می‌توان دو جمله ای‌ها رابه صورت زیر نوشت:
آلفرد هار ریاضیدان مجاری است که موجک هار، تبدیل هار و اندازه هار به نام او نامیده شده‌اند. استاد راهنمای دکترای او داوید هیلبرت بود.
آلفونس گابریل (زاده:۴ فوریه ۱۸۹۴ در بِراون جمهوری چک – ۲۸ می ۱۹۷۵ در وین) جغرافی‌دان، محقق و سفرنامه‌نویس اتریشی بود. وی ۳ بار به ایران مسافرت و در کویرهای ایران به پژوهش و اکتشاف پرداخت. وی ۵ کتاب در خصوص کویرهای ایران تألیف کرد. گابریل در خصوص کویرهای ایران اینگونه نقل می‌کند:دکتر آلفونس گابریل "وب‌گاه کویرها و بیابان‌های ایران" «کویر کسی را که یکبار گرفتار افسونش شود دیگر هرگز رها نخواهد کرد.»
انکارگرایی ایدز، نمونه‌ای از بحث یا به‌نوعی مکتبِ «انکارگرایی» است که یک حقیقت را به‌دلایلی مختلف انکار می‌کند.
انکارگرایی ایدز، به دیدگاه گروهی از افراد و سازمان‌هایی گفته می‌شود که انکار می‌کنند که ویروس نقص ایمنی اکتسابی انسان اچ آی وی (HIV)، عامل بیماری نشانگان نقص ایمنی انسان (ایدز) است. منکران ایدز به‌جای واژه انکار برای اشاره به افکار خود، از لفظ «تجدیدنظر» یا «ناموافق» استفاده می‌کنند. برخی از انکار کنندگان، وجود ویروس HIV را به‌طور کامل رد می‌کنند ولی برخی دیگر از آنان معتقدند که ویروس HIV وجود دارد ولی تنها یک ویروس ناقل بی‌ضرر می‌باشد که عامل بیماری ایدز نیست.
نقش HIV در پیشرفت و گسترش بیماری ایدز در تعداد فروانی از منابع مورد توافق دانشمندان اثبات شده‌است.
مجله علمی نیچر درمقاله‌ای استدلال منکران ایدز را مبتنی بر اطلاعات و آمار تحریف شده یا به دلخواه جمع‌آوری شده دانسته‌است Denying science«. Nat. Med. 12 (4): 369. 2006. doi:10.1038/nm0406-369. PMID 16598265.همچنین این مقاله در سایت حقایق ایدز:Denying science این استدلالات منجر به دلسردی افراد برای استفاده از داروها و روش‌های پیشگیری‌کننده و درمان‌کننده ایدز شده استdoctor's 'cure' for Aids ignites life-and-death struggle in South Africa" وبگاه روزنامه گاردین
با رد استدلال منکران ایدز در مجامع علمی، این گروه از افراد سعی به استفاده از اینترنت در جهت انتشار این استدلال‌ها گرفتند. اقدامات دولت آفریقای جنوبی در جهت انکار ایدز در دوره تامبو امبکی رئیس جمهور وقت آفریقای جنوبی موجب مرگ ۳۳۰ تا ۳۴۰ هزار نفر، آلودگی ۱۷۱ هزار نفر به HIV (شامل ۳۵ هزار کودک آلوده به ویروس) شد.Nattrass N (February 2008).»Estimating the Lost Benefits of Antiretroviral Drug Use in South Africa". African Affairs 107 (427): 157-76. doi:10.1093/afraf/adm087
عده کمی هنوز دربارهٔ ارتباط بین HIV و ایدز، وجود خود HIV، یا اعتبار آزمایش HIV و روش‌های درمان آن اختلاف نظر دارند. جامعه علمی این ادعاها را که به انکارگرایی ایدز معروفند، مورد پژوهش قرار داده و آن‌ها را رد کرده‌است. البته، آن‌ها تأثیرات سیاسی چشمگیری داشته‌اند، به‌ویژه، آنکه در آفریقای جنوبی، جایی که دولت با آغوش باز از انکارگرایان ایدز استقبال می‌کند، آن‌ها مسئول بی‌مبالاتی دولت در خصوص اپیدمی ایدز در کشور هستند، و مقصر صدها هزار مرگ قابل‌اجتناب و عفونت‌های HIV نیز می‌باشند.
عملیات اینفکشن عملیات جهانی سنجش فعال اتحاد جماهیر شوروی بود تا همگان را از این پدیده مطلع کند که ایدز را آمریکا به وجود آورده است. بررسی‌ها نشان می‌دهند که تعداد زیادی از مردم این ادعاها را باور داشته و هنوز هم دارند.INFEKTION – Soviet Bloc Intelligence and Its AIDS Disinformation Campaign. Thomas Boghardt. 2009
تصورات غلط زیادی درباره HIV و ایدز وجود دارد. سه نوع رایج آن‌ها عبارتند از اینکه ایدز می‌تواند از راه تماس معمولی منتقل شود؛ یا اینکه نزدیکی جنسی با یک دوشیزه باکره، بیماری ایدز را درمان می‌کند؛ و نیز اینکه HIV تنها می‌تواند مردان همجنس‌گرا و مصرف‌کنندگان مواد مخدر را آلوده کند. تصورات نادرست دیگری نیز وجود دارد که عبارتند از اینکه هر نوع سکس مقعدی بین دو مرد همجنس‌گرا غیرآلوده می‌تواند منجر به ابتلا به HIV شود؛ همچنین، بحث‌های باز و آزاد درباره همجنس‌گرایی و HIV در مدارس منجر به افزایش میزان همجنس‌گرایی و ایدز می‌شود.
نبرد ۲۰۰۷ غزه، به درگیری مسلحانه نیروهای حماس و جنبش فتح در نوار غزه گفته می‌شود که از ۷ تا ۱۵ ژوئن سال ۲۰۰۷ ادامه داشت و با موفقیت حماس و نابودی قدرت فتح در این منطقه پایان یافت. از آن هنگام تاکنون نوار غزه در اختیار سازمان حماس قرار دارد که خود را دولت قانونی فلسطین می‌داند.
در طول یک هفته درگیری دست‌کم ۱۶۱ فلسطینی و دو امدادرسان سازمان‌ملل کشته شده و بیش از ۷۰۰ نفر زخمی شدند.PCHR Publishes “Black Days in the Absence of Justice: Report on Bloody Fighting in the Gaza Strip from 7 to 14 June 2007” Palistinian Centre for Human Rights, 9 October 2007
نبرد اعضای دو گروه در ۷ ژوئن با شلیک آرپی‌جی‌ها و تیربارها در خیابان‌ها و پشت‌بام‌های شهر رفح در جنوب نوار غزه آغاز شد. دو روز بعد سران دو گروه با آتش‌بس موافقت کردند اما آتش‌بس به سرعت نقض شد و دامنه جنگ تمام غزه را دربرگرفت.Hamas battles for control of Gaza BBC, 13 June 2007
درگیری این دو گروه مسلح فلسطینی به کرانه باختری رود اردن نیز کشیده شد و یک نزاع مسلحانه در شمال نابلس میان اعضای دو سازمان درگرفت.
در این درگیری‌ها خانه یاسر عرفات که از سال ۲۰۰۱ خالی بود، غارت شد و اسناد، پرونده‌ها، هدایای سران کشورها، وسایل جنگی، عکس‌های خانوادگی، لباس‌های همسر و دخترش و حتی جایزه صلح نوبل او به سرقت رفت. کمیته‌های مقاومت مردمی متحد حماس در این نبرد نیز مسئولیت غارت منزل محمد دحلان رئیس سازمان امنیت غزه را بر عهده گرفت. انتصار الوزیر از رهبران فتح و همسر ابوجهاد نیز شخص دیگری بود که منزلش مورد هجوم و چپاول قرار گرفت. بسیاری از اعضای عالیرتبه فتح هم به کرانه باختری گریختند.
عمر الغول روزنامه‌نگار اهل غزه وضعیت این شهر پس از پایان نبرد را به اولین روزهای تصرف بغداد توسط آمریکایی‌ها تشبیه می‌کرد:
یکی از اختلافات مهم حماس و فتح در مورد وزارتخانه‌های خارجه، کشور و دارایی بود. محمود عباس اعتقاد داشت این سه وزارتخانه باید به اشخاص مستقل سپرده شود. اما حماس تنها با سپردن وزارت خارجه به شخصی مستقل موافق بود و اصرار داشت که وزیر دارایی و کشور باید از اعضای حماس باشند.مهلت ۶ ماهه حماس به جامعه جهانی کریم جعفری، روزنامه اعتماد ملی، ۵ آذر ۱۳۸۵
پس از پایان درگیری‌ها و کنترل کامل این منطقه توسط اعضای حماس، به فرمان محمود عباس رئیس‌جمهور حکومت خودگردان فلسطین «دولت وحدت ملی فلسطین» به ریاست اسماعیل هنیه منحل و فعالیت حماس در فلسطین غیرقانونی اعلام شدAbbas declares state of emergency in Gaza Telegraphعباس دولت وحدت ملی فلسطینی‌ها را منحل کرد بی‌بی‌سی فارسی، ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷اسرائیل از تضعیف حکومت فلسطین دشمن نگران است خبرگزاری ترند نیوز، ۹ سپتامبر ۲۰۰۷ و اسرائیل نیز کنترل خود بر گذرگاه‌های مرزی این منطقه را شدیدتر کرده و اجازه خروج فلسطینان را تنها در صورت تأیید مأموران امنیتی می‌دهد.اسراییل: دولت تخلیه پزشکی از نواره غزه را مسدود کرده‌است دیده‌بان حقوق بشر
از آن زمان تاکنون سرزمین‌های فلسطینی‌نشین در عمل به دو بخش تقسیم شده‌اند؛ نوار غزه که توسط حماس کنترل می‌شود و کرانه باختری که توسط حکومت خودگردان فلسطین اداره می‌شود.
با پایان جنگ، حماس توانست ۸ خودرو نظامی و حدود ۱۵ هزار اسلحه سبک که در اختیار نیروهای امنیتی فلسطینی قرار داشت را به غنیمت بگیرد. بسیاری از این سلاح‌ها توسط مصر، اردن و ایالات متحده آمریکا به فلسطینیان تحویل داده شده بود. با این‌حال ضرب‌الاجل حماس برای تحویل سلاح‌های در اختیار مردم که شمار آن‌ها به ۴۰۰ هزار می‌رسد ناکام ماند.Few Gazans turn in weapons as Hamas deadline for arms collection expires Associated Press, 21 June 2007
برخی از اعضا و نزدیکان حماس پس از موفقیت این جریان اسلام‌گرا از اجرای قوانین اسلامی در نوار غزه خبر دادند. اما خالد مشعل رهبر در تبعید حماس (ساکن دمشق) این ادعاها را رد کرد.Hamas controls Gaza, says it will stay in power CNN, 14 June 2007 در مجموع به جز یک حمله به یک کتابفروشی مسیحیان در غزه گزارش دیگری از حمله یا قتل مسیحیان این منطقه نرسیده‌است.'I know how to make you a Muslim' Catrin Ormestad, Haaretz جمعیت مسیحیان در این منطقه حدود ۳۵ هزار نفر و جمعیت کل نوار غزه حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر برآورد می‌شود.
پس از حمله اسرائیل به غزه در دسامبر ۲۰۰۸ نیروهای حماس در هراس از احتمال همکاری آنان با نیروهای دفاعی اسرائیل و قیام برای در اختیار گرفتن کنترل غزه پس از تضعیف حماس به پاهای حدود ۷۵ عضو فتح تیراندازی کرده، دست‌های تعداد دیگری را شکسته و تعداد دیگری از آن‌ها را کشته یا بازداشت خانگی کردند.Hamas moves on Fatah 'collaborators' Jeruzalem Post, KHALED ABU TOAMEH, Jan 4, 2009بازندهٔ واقعی جنگ غزه کیست؟ دویچه‌وله
به ادعای مرکز حقوق بشر فلسطین در غزه این درگیری مسلحانه همانند دیگر درگیری‌های دو گروه که از ۱۵ ماه قبل شعله‌ور شده بود و هربار با توافق سران دو طرف و میانجی‌گری نمایندگی مصر در غزه پایان می‌یافت، شاهد نقض فاحش قواعد حقوق بشر و حقوق بین‌الملل بشردوستانه بود. ارتکاب آدم‌کشی‌های خودسرانه، تیراندازی به سوی اسیران، آدم‌ربایی، شکنجه، حمله به تأسیسات غیرنظامی از جمله بیمارستان‌ها، خانه‌ها و آپارتمان‌ها، غارت و چپاول، تیراندازی در راهپیمایی‌ها و تخریب اماکن عمومی و خصوصی از نمونه‌های این فعالیت‌ها بود. نظامیان در طول این نبرد حیات مردم عادی را با استفاده از سقف آپارتمان‌ها و سنگربندی در مناطق پرجمعیت به خطر می‌انداختند. از این مکان‌ها برای شلیک به سوی یکدیگر استفاده می‌شد. با این حال دولت فلسطین هیچ کمیته‌ای را مأمور تحقیق و اقدام در مورد جنایات جنگی نکرده‌است.
دیده‌بان حقوق بشر نیز اتهامات سنگینی را در مورد نقض حقوق انسان‌دوستانه به هر دو طرف وارد ساخت. اقداماتی که گاه در حد و اندازه جنایات جنگی بودند؛Gaza: Armed Palestinian Groups Commit Grave Crimes Human Rights Watch, June 13, 2007 همچون تیراندازی و کشتن غیرنظامیان، مأموران دولتی، مخالفان سیاسی و اسیران، پرتاب کردن زندانیان از بالای ساختمان‌های مرتفع، جنگیدن در بیمارستان‌ها و استفاده از خودروهای خبرنگاران برای تیراندازی.
البته هیچ‌یک از طرف‌های درگیر متعرض فعالیت‌های کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نشدند. به ویژه در مورد فراهم کردن امکانات پزشکی برای آسیب‌دیدگان. اما در گزارش صلیب سرخ نیز نگرانی‌های مشابهی ابراز شده‌است. صلیب سرخ از حمله به دو بیمارستان در شمال نوار غزه نیز خبر داده‌است.Gaza-Westbank – ICRC Bulletin No. 22 / 2007 International Committee of the Red Cross, 15 Jun 2007
یوزف مِنگِلِه (, تولد ۱۶ مارس ۱۹۱۱ گونتسبورگ – مرگ ۷ فوریه ۱۹۷۹ برزیل) پزشک، انسان‌شناس و افسر آلمانی و عضو اس‌اس بود. لقب وی در میان اسیران زندان‌های آلمان نازی، "فرشتهٔ مرگ" بود.
در جریان جنگ جهانی دوم، مِنگِله ۲۱ ماه پزشک اردوگاه معروف آشویتس شد. او در همین ۲۱ ماه پژوهش‌های فراوانی بر روی اسیران این اردوگاه که همگی محکوم به مرگ بودند، انجام داد.
منگله در پایان جنگ جهانی دوم به آمریکای جنوبی فرار کرد و در سال ۱۹۷۹ در هنگام شنا سکته کرد و مرد.https://www.bbc.com/persian/world-features-55086370
یوزف منگله در ۱۶ مارس ۱۹۱۱ در شهر گونتسبورگ ایالت باواریا آلمان به دنیا آمد. پدرش مؤسس شرکت کارل منگله و پسران بود. او در ۱۹۳۰ برای تحصیل پزشکی و فلسفه به دانشگاه مونیخ رفت. منگله در ۱۹۳۵ موفق به دریافت دکترای انسان‌شناسی از دانشگاه مونیخ شد.
منگله در ژوئیه ۱۹۳۹ با ایرنه شونباین ازدواج کرد. تنها فرزند آن‌ها به نام رالف در سال ۱۹۴۴ به دنیا آمد.
منگله از آشویتس به عنوان فرصتی برای ادامه مطالعات انسان‌شناسانهٔ خود و پژوهش بر وراثت استفاده می‌کرد، و از زندانیان برای آزمایش‌های انسانی استفاده می‌کرد.
بلافاصله پس از جنگ، یوزف منگله به اسارت ارتش آمریکا درآمد. اما او مدارک جعلی داشت و به عنوان یک مأمور اس اس یا پزشک اردوگاه‌های کار اجباری شناخته نشد؛ بنابراین او پس از چند هفته آزاد شد. نام او چندین بار در جریان دادگاه نورنبرگ در ۱۹۴۵/ ۱۹۴۶ ذکر شد.
در سال ۱۹۴۸ میلادی، یوزف منگله با نام جعلی به آرژانتین مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۵۶ گذرنامه ای از آلمان غربی به نام خود دریافت کرد. یوزف منگله، تا زمان مرگش در ۱۹۷۹ در مخفیگاه زندگی می‌کرد.(Etter krigen)https://snl.no/Josef_Mengele
کنترل‌گر در کنترل اتوماتیک نظری، در مهندسی برق و مکانیک
کنترل‌گر به دستگاهی برای نظارت و اعمال تغییر بر شرایط کار یک سامانهٔ مکانیکی متحرّک(دینامیکی) گفته می‌شود.
برابرساز یا امولاتور واسطه‌ای است برای پیاده‌سازی عملکرد یک سامانه، با استفاده از یک سامانه دیگر، به طوری که سیستم دوم همانند سیستم اول رفتار کرده و همانند آن به نظر برسد. این روش منجر به بازتولید دقیق از یک سیستم دیگر می‌شود و از این نظر با دیگر روش‌های شبیه‌سازی کامپیوتری که کلیات یک سامانه را مدل‌سازی می‌کنند متفاوت است.
شیخ عباسعلی اسلامی (۱۲۸۱ تا ۱۳۶۴ شمسی) از فعالان فرهنگی- مذهبی در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ ش. مؤسس جامعه تعلیمات اسلامی است.
وی که اهل سبزوار است در سال ۱۲۷۵ شمسی به دنیا آمد. در اختلاف نظر بین مذهبیون بر سر بود و نبود مدارس جدیده، وی سعی کرد از این ابزار جدید برای رسیدن به اهداف دینی استفاده کند و از پیشتازان در این عرصه بود.
در سال ۱۳۲۲ جمعیت پیروان قرآن را تأسیس کرد. در همان سال جامعه تعلیمات اسلامی به همت وی شکل گرفت که حاصل آن تأسیس ۱۸۰ مدرسه در سراسر کشور بود که در آن‌ها علاوه بر تعلیم دروس معمول آن دوره، محصلین و دانش آموزان تحت تعالیم اسلامی-احکام و اخلاق اسلامی-با متد و روش جدید قرار می‌گرفتند.
وی جمله معروفی دارد جمله‌ای به یادماندنی گفتند که «اگر به نتیجه رسیدید کاری باید انجام بشود به فکر دو مطلب نباشید؛ یکی مشکلات و دیگری امکانات»
پس از شهریور ۱۳۲۰ و پدید آمدن آزادی نسبی سیاسی در ایران، طیف گستردة مذهبی جامعه به سبب کمبود نیروی انسانی ماهر و تحصیلکرده، که خود ناشی از عدم اقبال به آموزش و پرورش جدید بود، نمی‌توانستند در امور فرهنگی و اجتماعی فعالیت کنند. در آن سال‌ها حاج شیخ عباسعلی اسلامی تلاشی جدّی را برای ترویج تعلیم و تربیت دینی در قالب‌های جدید آموزشی آغاز کرد.
در ۱۳۲۰ ش، وی به کمک عده‌ای از نیکوکاران تشکلی فرهنگی به نام «جمعیت پیروان قرآن» را پایه‌گذاری کرد که هستة اصلی جامعة تعلیمات اسلامی بود. اعضای اولیة این جمعیت عباسعلی اسلامی، محمد فولادی، حسین میرخان، ابوالقاسم میرزایی، محمدرضا رجایی و عبدالحسین یوسف زاده بودند. عباسعلی اسلامی ابتدا در منزل خود کلاسهایی شبانه (هفته‌ای دو شب) دایر کرد که شامل چهار کلاس بود: سوادآموزی، معالم و علوم دینی، احکام و اخلاق، و مقدّمات علوم عربی (اسلامی، ص ۳۲۱؛ دادگسترنیا، ص ۱–۲). مردم چنان از این کلاس‌های دینی استقبال کردند که جمعیت پیروان قرآن عده‌ای از بازرگانان نیکوکار را به همکاری دعوت کرد. جمعیت با حضور این افراد، جدّی تر و منسجم تر به فعالیت پرداخت و در ۱۳۲۲ ش جمعیت پیروان قرآن به «جامعة تعلیمات اسلامی» تغییر نام داد. با حمایت و تأیید مراجع تقلید، آموزشگاه‌های متعددی در تهران تشکیل شد و ابوالقاسم میرزایی، حسین میرخان و محمدرضا رجایی، بازرس این آموزشگاه‌ها شدند. در ۱۳۲۴ ش طرح تأسیس مدارس روزانه به تصویب رسید و نخستین دبستان روزانه با نام دبستان جعفری تأسیس شد. در این زمان تعداد آموزشگاه‌های جامعه در تهران ۴۵ واحد بود (دادگسترنیا، ص ۲–۳).
در ۱۳۲۸ ش اساسنامه و مرامنامة جامعة تعلیمات اسلامی در ۳۷ مادّه و ۹ تبصره تنظیم شد که بر اساس آن، جامعه موظف بود در قالبی غیردولتی و غیرسیاسی به تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان در ایران یا خارج از ایران، از سطح آمادگی تا دانشگاه، بر اساس آموزه‌های مذهبی شیعه بپردازد. جامعه همچنین چاپ کتاب و نشریه و تأسیس بیمارستان و یتیم خانه را در برنامه‌های خود داشت و مجاز بود هر کدام از این فعالیت‌ها را در داخل یا خارج از کشور انجام دهد (رجوع کنید به جامعة تعلیمات اسلامی، ۱۳۲۸ ش، ص ۸–۱۸).
در ۱۳۳۰ ش جامعة تعلیمات اسلامی به صورت مؤسسه‌ای قانونی و حقوقی به ثبت رسید. تشکیلات آن شامل هیئت مدیرة مرکزی، مدیرعامل، هیئت مدیرة هر استان و هیئت مدیرة هر واحد آموزشی بود. هیئت امنای جامعه ۲۲ تن و هیئت مدیرة آن پنج تن بودند (دادگسترنیا، ص ۴؛ جامعة تعلیمات اسلامی، ۱۳۷۹ ش ب، ص ۲). هیئت مدیرة جامعه در نخستین سال‌های فعالیت تا حدی توانست در انتخاب مواد درسی و گزینش معلمان، مطابق سلیقة خود عمل کند و با آنکه در مدارسِ زیرپوشش جامعه، کتاب‌های علمی و فنی مصوب وزارت فرهنگ تدریس می‌شد، کتاب‌های دینی و ادبی نیز به انتخاب جامعه چاپ و منتشر می‌گردید. این کتاب‌ها با همکاری عده‌ای از استادان و نویسندگان، چون علامه محمدحسین طباطبایی، محمدرضا رجایی، محمدجواد باهنر و علی گلزاده غفوری تألیف می‌شد (حجت‌الاسلام حاج شیخ عباسعلی اسلامی به روایت اسناد ساواک، مقدمه، ص پانزده؛ کرمی پور، ص ۹۰–۹۲).
در ۱۳۳۱ ش جامعة تعلیمات اسلامی با انتشار مجلة تعلیمات اسلامی به فعالیت‌های فرهنگی خود قوام بخشید. نخستین شمارة مجله در فروردین ۱۳۳۱ با مدیریت حسینعلی گلشن به صورت ماهانه منتشر شد. تحصیل کردگان مذهبی، به سبب محتوای غنی مجله، چنان از آن استقبال کردند که بیشتر شماره‌های آن چند روز پس از انتشار نایاب می‌شد (اسلامی، ص ۴۳۵؛ حجت‌الاسلام حاج شیخ عباسعلی اسلامی به روایت اسناد ساواک، مقدمه، ص شانزده).
جامعه در دهة ۱۳۴۰ ش بر فعالیت‌های جانبی خود افزود و اردوگاهی تفریحی در کرج ایجاد کرد که زیرنظر محمد دادگسترنیا، که از ۱۳۳۰ ش به عضویت جامعه درآمده بود، اداره می‌شد. در این اردوگاه‌ها شاگردان مدارس جامعه ضمن آموزش‌های غیر درسی، جهت‌گیری انقلابی و اسلامی می‌یافتند (دادگسترنیا، مصاحبة مورخ مرداد ۱۳۸۱). در این میان عباسعلی اسلامی با سفر به مناطق گوناگون کشور، با جلب همکاری ثروتمندان نیکوکار، شعبه‌های جدید مدارس جامعة تعلیمات اسلامی را تأسیس کرد. نخستین شعبه در کرمانشاه دایر شد و در مدت کوتاهی جامعه دارای ۱۸۵ مدرسة دخترانه و پسرانه و حدود شصت هزار دانش آموز گردید (اسلامی، ص ۴۵۸؛ جامعة تعلیمات اسلامی، ۱۳۷۹ ش ب، همان‌جا).
برنامه‌های تربیت معلم جامعه، از اواخر دهة ۱۳۴۰ ش آغاز شد. استادانی چون محمدحسین بهشتی، محمدتقی جعفری، سیدعلی اکبر حسینی، عبدالمجید رشیدپور، غلامحسین شکوهی، احمدتوانا، مرتضی مطهری، و علی محمد کاردان مباحث گوناگون را در حوزة تعلیم و تربیت برای جوانان مذهبی علاقه‌مند به شغل معلمی مطرح می‌کردند (دادگسترنیا، همان مصاحبه).
در اوایل دهة ۱۳۵۰ ش جامعة تعلیمات اسلامی کلاس‌های آموزش خانواده دایر کرد. در این بخش علی قائمی و سید ابراهیم سیدعلوی سهم مهمی در برنامه‌ریزی و مدیریت دوره‌های آموزشی داشتند (همان‌جا).
به منظور آموزش به اولیای دانش آموزان، افزون بر جلسات ماهانة آموزشی، جزوه‌ای با عنوان آغوش مادر اولین دانشگاه، مخصوص والدین دانش آموزان در قطع جیبی منتشر می‌شد و نشریة تکمیلی آن با عنوان روش تربیت به صورت ماهانه در اختیار خانواده‌ها قرار می‌گرفت. مجلة درسهایی از مکتب اسلام نیز که از مهم‌ترین نشریات فرهنگی و مؤثر نیروهای مذهبی در دهة ۱۳۴۰ ش به‌شمار می‌آمد که به کوشش شماری از طلاب نوگرا و فعال منتشر می‌شد، به‌طور گسترده در بین دانش آموزان مدارس جامعه توزیع می‌گردید (همان‌جا؛ کلهر، ص ۱۲۹).
با ورود دانش آموختگان مدارس جامعه، به ویژه دختران، در دهة ۱۳۵۰ ش به دانشگاه و موفقیت‌های علمی همراه با اندیشة انقلابی ـ اسلامی آنان، دوره‌ای جدید از حیات جامعة تعلیمات اسلامی شروع شد و حساسیت دستگاه‌های امنیتی را به فعالیت مدارس جامعه، معلمان و دانش آموختگان آن برانگیخت. حکومت پهلوی برای نظارت بر مدارس غیردولتی، که به پایگاهی برای فعالیت‌های مخالفان بدل شده بود، دو اقدام پیاپی کرد. در ۱۳۵۲ ش، با بخشنامة منع حجاب، دبیرستان‌های اسلامی دخترانه را محدود کرد (رجوع کنید به علم، ج ۳، ص ۱۵۸–۱۵۹) و در پی آن، دولت نظارت و برنامه‌ریزی و مدیریت مدارس غیردولتی را بر عهده گرفت و بدین ترتیب، تلاش قشرهای مذهبی جامعه برای اجرای برنامه‌های تربیتی اسلامی در این مدارس با مخالفت غیررسمی حکومت پهلوی مواجه شد.
در پی این اقدامات، مدارس جامعة تعلیمات اسلامی مانند دیگر مدارس مذهبی با مشکلات متعددی روبرو شدند و فقط تعدادی از دبیرستان‌های دخترانه جامعه توانستند به برنامه‌های آموزشی خود تا ۱۳۵۷ ش ادامه دهند. در ۱۳۵۳ ش دولت برای نظارت بر مدارس غیردولتی، تمام دبستان‌ها و مدارس راهنمایی بخش خصوصی را دولتی اعلام کرد و جامعة تعلیمات اسلامی از میان مدارس تحت نظارت خود توانست معدودی از دبیرستان‌ها را حفظ نماید (کرمی پور، ص ۹۷).
پس از پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ ش) جامعة تعلیمات اسلامی به دلیل دولتی شدن مدارس، تمام مدارس تحت نظارت خود را به آموزش و پرورش داد و بدین ترتیب چهارده سال از فعالیت بازماند تا اینکه در ۱۳۶۸ ش، در پی تصویب قانون مدارس غیرانتفاعی، جامعه با اخذ مجوز به تأسیس مدارس اسلامی غیرانتفاعی پرداخت. در خلال این مدت، به استناد مادّة واحدة شورای انقلاب که در مرداد ۱۳۵۹ به تصویب رسید، جامعة تعلیمات اسلامی توانست برخی مدارس اسلامی را همچون گذشته اداره کند و در ۱۳۶۴ ش و ۱۳۷۹ ش نیز اصلاحاتی در اساسنامة آن صورت گرفت و اعضای جدید جانشین اعضای متوفی شدند (دادگسترنیا، ص ۸–۱۱). حاج شیخ عباسعلی اسلامی، بانی جامعه در ۱۳۶۴ ش درگذشت و فرزندش شیخ علی اسلامی بسیاری امور را به عهده گرفت. شیخ عباسعلی اسلامی با آیت‌الله کاشانی و نواب صفوی همکاری زیادی داشت، همکاری وی با فعالان سیاسی روحانی تا جنبش خمینی در سال‌های ۴۳–۴۱ و سپس تا پیروزی انقلاب ۵۷ ادامه داشت. در نشریه آیین اسلام نیز فعال بود.
جامعه تعلیمات اسلامی در سال ۱۳۲۲ ش با همت شیخ عباسعلی اسلامی، با نگرش استفاده از مدارس جدیده برای رسیدن به اهداف دینی، تأسیس شده و تا چندین دهه فعالیت تأثیرگذار فرهنگی-آموزشی داشت. از اهداف آن، ایجاد مدارس اسلامی، تأسیس کتابخانه و انجام کارهای خیریه بود. فعالیت‌های آن در تهران و سایر شهرستانهای کشور انجام می‌گرفت.
از فعالیت‌های این تشکل، تأسیس مدارس ایتدایی و متوسطه بود. در سال ۱۳۲۹، در تهران و شهرستان‌ها ۱۳۲ باب مدرسه ابتدایی و متوسطه و در سال ۱۳۵۶، ۱۸۳ باب مدرسه متعلق به این آن وجود داشت. با افتتاح این مدارس، خانواده‌های فراوانی، فرزندانشان را از مدارس دیگر خارج کرده و در مدارس جامعه تعلیمات ثبت نام می‌کردند. مدارس جامعه، مورد تأیید مراجع و روحانیون نیز قرار داشت. ساواک حساسیت فراوانی به این مدارس و محصلین آن داشت. به گفتهٔ ساواک، بسیاری از افرادی که در گروه‌های خرابکار (مسلحانه) وارد می‌شوند، در این مدارس تحصیل کرده‌اند.
این تشکل، نشریهٔ به نام «تعلیمات اسلامی» داشت.
شیخ عباسعلی اسلامی پس از به وجود آوردن جامعهٔ تعلیمات اسلامی مدرسهٔ جعفری اسلامی را بنا نهاد.
این مدرسه هم‌اکنون در منطقهٔ ۱۱‌تهران در نزدیکی میدان منیریه مشغول به کار است.
لامپ موج یا تقویت کننده لامپ موجی نوعی لامپ خلأ مخصوص می باشد که در الکترونیک، برای تقویت سیگنال‌های امواج رادیویی (RF) در محدوده میکروویو استفاده می‌شود. لامپ موج که به‌طور خلاصه TWT نوشته می‌شود (بخوانید «توییت»)، به دسته ای از لوله‌های «پرتوی خطی» مانند کلایسترون تعلق دارد که در آن موج رادیویی هنگام عبور از پایین لوله با جذب نیرو از پرتوی الکترون تقویت (amplify) می‌شود.
اولین منبع عملی واقعی میکروویو لامپ مگنترون بود که در دهه ۱۹۳۰ در انگلیس ساخته شد و سپس از آن در ساخت و توسعه سیستم رادار در خلال جنگ جهانی دوم استفاده شد. در سال‌های اخیر قطعات نیمه هادی به‌طور فزاینده‌ای جایگاه میکروویو را پر نموده و مزایای متعدد هم دارند. اما هنوز هم لامپ‌ها برای تولید توان‌های بسیار بالا (۱۰ کیلووات تا ۱۰ مگاوات) و فرکانسهای بالاتر امواج میلی‌متری (۱۰۰ گیگاهرتز و بالاتر) لازم و ضروری می‌باشند.
انواع بسیار متعددی از شکل لامپ‌ها در کنار مفاهیم مختلفی که بر اساس آن عملکرد لامپ بنا گذاشته شده‌است وجود دارند. اما تمامی لامپ‌ها جنبه‌های مشترک متعددی دارند. اول آنکه در تمامی لامپ‌ها برهم کنش یک اشعه با یک میدان مغناطیسی در داخل روکش خلأ شیشه‌ای یا فلزی را داریم؛ بنابراین باید به طریقی انرژی RF در خارج این روکش به آن تزویج کنیم این کار را معمولاً با پنجره‌های سطحی یا حلقه‌ها و پروب‌های تزویجی هم محور انجام می‌دهیم. انعکاسی یک لامپ
کلایسترون تک حفره‌است که به عنوان یک تشدیدکننده با استفاده از یک الکترود انعکاس دهنده پس از حفره جهت ایجاد بازخورد مثبت از طریق اشعه الکترونی عمل می‌نماید، این کلایسترون را می‌توان به صورت مکانیکی و با تنظیم اندازه حفره به صورت دلخواه تنظیم نمود. عیب بزرگ
کلایسترون‌ها پهنای باند نازک آن‌هاست که نتیجه حفره‌ها با Q بالا مورد نیاز جهت خوشه بندی الکترون می‌باشد.
کلایسترون‌ها برای سطوح نویز AMو FM بسیار پایین است.پهنای باند کم تقویت‌کننده کلایسترون در لامپ با موج حرکتی (TWT) بر طرف گردیده‌است. یک تقویت‌کننده با اشعه خطی است که از یک تفنگ الکترونی و یک آهنربای متمرکزکننده جهت شتاب بخشیدن به اشعه الکترون‌ها در خلال یک ناحیه برهم کنش استفاده می‌کند. معمولاً ناحیه برهم کنش از یک ساختار هیلیکس با موج آهسته با یک ورودی RF در انتهای تفنگ الکترونی و یک خروجی RF در انتهای کلکتور تشکیل می‌شود. ساختار هیلیکس سرعت انتشار موج RF را کاهش داده بنابر این، این موج با همان سرعتی حرکت می‌کند که موج و اشعه در ناحیه برهم کنش حرکت می‌کنند و اثر تقویت‌کنندگی بدست می‌آید. سپس سیگنال تقویت شده از انتهای هیلیکس تزویج می‌گردد. TWT بالاترین پهنای باند را در میان لامپ‌های تقویت‌کننده دارد که مقدار آن ار ۳۰٪ تا ۱۲۰٪ متغیر است. در نتیجه این لامپ جهت استفاده در سیستم‌های جنگ الکترونیک بسیار مفید است چرا که در این سیستم‌ها نیاز به تئانی بالا در پهنای باندهای وسیع داریم. این لامپ‌ها دارای توان نامی چند صد وات (به‌طور اسمی) است اما می‌توان این مقدار را تا چند کیلووات نیز افزایش داد که این کار توسط ایجاد یک ناحیه برهم کنش با استفاده از مجموعه‌ای از حفره‌های تزویج شده انجام می‌شود البته در عوض پهنای باند کاهش خواهد یافت. راندمان TWT تقریباً پایین است و به‌طور اسمی بین ۲۰٪ و ۴۰٪ می‌باشد.نوع دیگری از لامپ نوسان ساز اشعه خطی، نوسان ساز با برهم کنش توسعه یافته (EIO) است. EIO خیلی مشابه یک کلایسترون است و از ناحیه برهم کنش شامل تعدادی حفره تزویج شده با یکدیگر با بازخورد مثبت جهت انجام نویان استفاده می‌نماید. این لامپ دارای یک پهنای باند تنظیم شده نازک و یک راندمان متوسط است اما می‌توان توان‌های بالا نزدیک چند صد گیگا هرتز را تأمین نماید. فقط ژیراتون است که می‌تواند توان بیشتری را تحویل نماید. لامپ‌هایی با میدان متقاطع شامل مگنترون، تقویت‌کننده با میدان متقاطع وژیراتون است. همان‌طور که از قبل فهمیدیم مگنترون اولین منبع
میکروویو توان بالا است.
مگنترون از یک کاتد استوانه‌ای تشکیل شده‌است که توسط یک آند استوانه‌ای با چندین حفره تشدیدکننده در طول قطر داخلی آن احاطه گردیده‌است. یک میدان مغناطیسی بایاس به صورت موازی با محور کاتد-آند اعمال می‌گردد. در عمل ابری از الکترون‌ها تشکیل گردیده که حول کاتد در ناحیه برهم کنش می‌چرخد. مشابه با قطعات اشعه خطی، خوشه بندی الکترون رخ داده و انرژی از اشعهٔ الکترونی به موج RF منتقل می‌شود. توان RF می‌تواند خارج از لامپ با یک پروب، حلقه یا پنجره روزنه دار تزویج گردد.مگنترون‌ها می‌توانند توان‌های خروجی بسیار بالا-در حد چند صد کیلو وات را فراهم نمایند. همچنین مگنترون دارای راندمانی در حدود ۸۰٪ یا بیشتر می‌باشد. اما یک عیب بزرگ آن این است که مگنترون نویز زیادی را تولید می‌کند و نمی‌تواند فرکانس یا ارتباط فاز را تثبیت نماید در حالی که در حالت پالسی عمل می‌نماید. این فاکتورها جهت عملکرد بالای رادارها ی پالسی بسیار مهم هستند که درآن‌ها تکنیک‌های پردازش بر روی مجموعه‌ای از پالس‌های بازگشتی عمل می‌نمایند. (رادارهای مدرن از این نوع امروزه عموماً از منابع نیمه هادی با نویز کم به همراه یک TWT جهت تقویت‌کنندگی توان استفاده می‌نمایند) حال کاربرد مگنترونها عموماً جهت پخت‌وپز با میکروویو می‌باشد.
یکی از نرم‌افزارهای مناسب برای تحلیل لامپ‌های میکروویو، نرم‌افزار CST می‌باشد. محیط استودیوی ذرات در این نرم‌افزار امکاناتی برای شبیه‌سازی بیم الکترونی و تأثیر متقابل آن بر روی ساختارهای میکروویو دارد. امّا با این حال یکی از مشکلات کار با نرم‌افزارهای تمام موج مانند CST نیاز به منابع محاسباتی بزرگ مانند شبکه‌ای از ابررایانه‌ها است. حتی علی‌رغم استفاده از ابررایانه‌ها باز هم‌زمان شبیه‌سازی یک ساختار بسیار طولانی است و به همین دلیل اکثر طراحان به سمت استفاده از کدهای خاص بعدی می‌روند.
تعداد محدودی از کشورها سازنده لامپ‌های میکروویو هستند و صنعت لامپ‌های میکروویو در ایران نیز قبل از انقلاب پایه‌ریزی شده بود امّا علی‌رغم افزایش روزافزون مقالات و اختراعات در زمینه لامپ‌های میکروویو و اهمیت یافتن آن‌ها در سال‌های اخیر، در ایران پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در این خصوص دیده نمی‌شود که از دلایل آن می‌تواند ارتباط محدود صنعت و دانشگاه و عدم معرفی این موضوع به جامعهٔ دانشگاهی باشد.
جمعیت پیروان قرآن، تشکل فرهنگی-مذهبی است که در سال ۱۳۲۲ شکل گرفت. این جمعیت بعدها هسته اولیه جامعه تعلیمات اسلامی را تشکیل داد. این جمعیت نخستین تشکل مذهبی رسمی در تاریخ ایران محسوب می‌شود.
از موسسین این جمعیت، علاوه بر عباسعلی اسلامی، می‌توان به محمد فولادی، حسین میرخان، ابوالقاسم میرزایی، محمدرضا رجایی و عبدالحسین یوسف‌زاده اشاره نمود.
جمعیت پیروان قرآن با هدف آموزش و پروش اسلامی تأسیس شد. این جمعیت با تأسیس نخستین دبستان خود بنام دبستان جعفری در تهران آغاز به کار کرد. پس از تأسیس جامعه تعلیمات اسلامی در سال 1328، تعداد مدارس تحت پوشش به بیش از یکصد و هشتاد مدرسه رسید. از دیگر اهداف جمعیت، ترویج اسلام، رسیدگی به محرومین، گسترش روح مذهبی در جامعه، تلاش جهت اتحاد مسلمین و مساعی طلاب و جوانان برای آموختن علوم دینی بود.
محمد نخشب (۱۳۰۲ تهران – ۱۳۵۵ نیویورک) از فعالان سیاسی مذهبی در حکومت پهلوی دوم. وی سال ۱۳۲۲به همراه حسین راضی، جلال‌الدین آشتیانی و گروهی از دانش‌آموزان و دانشجویان نهضت خداپرستان سوسیالیست و حزب مردم ایران را پایه‌گذاری کردند. نخشب به همراه اعضای نهضت خداپرستان سوسیالیست ابتدا به حزب ایران می‌پیوندند ولی پس از مدتی به دلیل اختلاف در خط مشی اجرایی، از این حزب جدا شده و حزب آزادی مردم ایران و سپس حزب مردم ایران را تأسیس می‌کند.
نخشب دوران دبیرستان خود را در علمیه گذراند و در سال ۱۳۲۴ از دانشگاه تهران در رشته علوم سیاسی و حقوق با درجه لیسانس فارغ‌التحصیل شد سپس در سال ۱۳۳۷ فوق لیسانس خود را گرفت و در سال ۱۳۴۲ با بورسیه سازمان ملل به دانشگاه نیویورک رفته دکترای علوم اداری را اخذ نمود.
در شب بعد از کودتای ۲۸ مرداد حزب مردم ایران که در آن زمان جمعیت آزادی مردم ایران نام داشت، جلسه‌ای تشکیل می‌دهد و از محمد مصدق اعلام پشتیبانی می‌کند. ایدهٔ اولیه ایجاد تشکلی برای مقابله با کودتا به ذهن محمد نخشب می‌رسد و با مذاکراتی که با سید رضا زنجانی با حضور حسین شاه‌حسینی و ابراهیم کریم آبادی انجام گرفت، توانستند قدم‌های نخست را در بعد از کودتا بردارند. هسته اولیه تشکیل دهنده نهضت مقاومت ملی شامل محمد نخشب، حسین شاه‌حسینی و سید رضا زنجانی و ابراهیم کریم آبادی بودند. پس از مدتها فعالیت نخشب، دستگیر می‌شود. اما پس از آزادی راهی آمریکا شده و در سازمان ملل مشغول کار می‌گردد. نخشب به اتفاق مصطفی چمران، ابراهیم یزدی، علی شایگان، قطب زاده جبهه ملی ایران در آمریکا را پایه‌ریزی کرد. محمد نخشب در ایجاد کنفدراسیون دانشجویان ایرانی و انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی در آمریکا فعال بود. وی نماینده جبهه ملی سوم در شعبه آمریکای کنفدراسیون دانشجویان ایرانی بود.
وی نخستین ایرانی بود که برای تلفیق شیعه با سوسیالیسم اروپایی کوشش کرده‌است. وی در نوشته‌های خود به صراحت از جنبش‌های چپ منهای مارکسیسم دفاع می‌کرد.
پنج کتابچه تحت عناوین "بشر مادی"، "نزاع کلیسا و ماتریالیسم"، "حزب چیست؟"، "ایران در آستانه یک تحول بزرگ"، " فرهنگ واژه‌های اجتماعی" از اوست. اثر دیگر کتاب "قانون و اخلاق"ج 1، تهران، 1325 در 63 صفحه یا "مقدمه‌ای از سوسیالیست‌ها" است. در سال ۱۳۴۸ کتابی با عنوان "فردای جهان یا نقدی بر کتاب نزاع کلیسا با ماتریالیسم" توسط عبدالکریم کریم در تبریز انتشار یافت.
نخشب و دوستانش، مجله‌ای با عنوان "برای ترقی ایران" (دوهفته نامه) را نیز راه انداختند.
نخشب معتقد بود که نه عدالت بدون آزادی و دموکراسی تحقق پذیر است و نه آزادی و دموکراسی، بدون برابری و عدالت اجتماعی از روی کاغذ به عمل می‌آید.روزنامه شرق ویژه نامه محمد نخشب
محمد نخشب در مقدمه بشر مادی می‌نویسد: شاید تصور شود من می‌خواهم از یک سیستم قدیمی دفاع کنم یا از تحولی که اجتماع ما در آستانه آن است، جلوگیری کنم. بر عکس، نه تنها این‌طور نیست، بلکه نویسنده این حقایق به‌طور جدی و غیرقابل گذشت طرفدار یک تحول عمیق و اساسی سوسیالیستی است.بشر مادی (تهران، 1330)، ص 12
محمد نخشب در نوشته‌های خود به صراحت از جنبش‌های چپ منهای مارکسیسم، دفاع کرده و اصطلاحات مختلفی مانند دیالکتیک، انحلال مالکیت خصوصی بر ابزار تولید و غیره را در نوشته‌های خود با سهولت به کار می‌برد. به باور نخشب واژه اجتماعی که از این تاریخ در مباحث ایدئولوژیک جای بزرگی خواهد داشت سوسیالیسم بر پایه طرز تفکر خداپرستی است.مجموعه آثار محمد نخشب، ص 274
در نگاه محمد نخشب این نوع از سوسیالیسم که می‌بایست در یک جامعه خداپرست و اخلاقی تحقق یابد، سوسیالیسم تحققی نام گرفته بود که در برابر سوسیالیسم تخیلی و علمی اروپایی‌ها و کمونیست‌ها بود.
محمد نخشب تا پایان عمر همچنان بر باورهای مذهبی-سوسیالیستی خود پایبند بود و وی دارای خط مشی سکولار و مخالف دخالت دولت در دین بود. وی در ۱۸ شهریور ۱۳۵۵ بر اثر سکته قلبی در متروی نیویورک درگذشت.
نهضت خداپرستان سوسیالیست در سال ۱۳۲۲ توسط گروهی از جوانان مذهبی به رهبری محمد نخشب و حسین راضی و مهندس جلال الدین آشتیانی و کاظم سامی تأسیس شد که متمایل به خردگرایی غربی، تجدد و سوسیالیسم بودند.تربتی سنجابی، محمود. قربانیان باور و احزاب سیاسی ایران. تهران: آسیا، 1375، ص 221. این تشکل، با تلفیق نگرش اسلامی موردنظر رهبران آن با اندیشه‌های مدرن چپ و ملی‌گرایی فعالیت می‌کرد. نظریه‌پردازان این نهضت، محمد نخشب و جلال‌الدین آشتیانی، معتقد بودند که باید سوسیالیسم را از قید ماتریالیسم و خداپرستی را از قید خرافات رها کرد. آن‌ها در پی تحقق اهداف خود با تشکیل جلسات بحث و انتقاد، مبارزات سیاسی و اجتماعی خود را آغاز کردند.نکوروح، محمود. نهضت خداپرستان سوسیالیست. تهران: چاپخش، 1377، ص 22-23. حسین راضی از اعضای اولیه خداپرستان سوسیالیست می‌نویسد مهم‌ترین هدف نهضت خداپرستان سوسیالیست مقابله با حزب توده نبود، بلکه منظور رهایی مردم از ستم، فقر و هر نوع استعمار و استثمار انسان از انسان و هر نوع وابستگی سیاسی و اقتصادی بوده‌است.فصلنامه گفتگو، شماره ۱۸، زمستان ۱۳۷۶، ص ۱۵۷
نهضت خدا پرستان سوسیالیست بر مبنای ۳ عقیده مشترک‌التزام به عدالت اجتماعی و برابری یا به زعم اعضا سوسیالیسم، احساسات قوی مذهبی و اعتقاد عمیق قلبی به ملی‌گرایی بر مبنای هویت ملی و مذهبی در ایران، پس از شهریور ۱۳۲۰ تشکیل شد. این نهضت به لحاظ فکری و فلسفی، توحید را به عنوان جهان بینی پذیرفته و به لحاظ اقتصادی به سوسیالیسم گرایش داشت و به لحاظ سیاسی در صدد مبارزه با استبداد و خواهان دخالت مردم در سرنوشت خود بود. روش مبارزه آن‌ها مخفی بود تا بتوانند کادرسازی کنند تا در صورت فعالیت‌های علنی از این نیروها استفاده کنند. نهضت خداپرستان سوسیالیست، اسلام را به عنوان یک ایدئولوژی اجتماعی و انقلابی و طرز تفکر خداپرستی و به عنوان تکیه‌گاه فلسفی و معنوی جهت رهبری مبارزه مردم مسلمان ایران و تحول اجتماعی و دگرگونی نظام موجود معرفی می‌کردند؛ و در حالی که به سوسیالیسم اعتقاد داشتند و آن را مظهر حق طلبی و عدالت‌خواهی انسان‌ها می‌دانستند، ابعاد ماتریالیستی و جبرگرایانه مارکسیسم را نمی‌پذیرفتند. اینان غرب و شرق را به دلیل انحطاط اخلاقی، سیاست‌های امپریالیستی، نبود ایمان مذهبی، مادی‌گرایی، استبداد و استعمار نقد می‌کردند و به نوعی به حکومت اسلامی اعتقاد داشتند که سیاست‌های سوسیالیستی را در پیش بگیرد و تحت رهبری یک انسان والا و زمامدار برتر قرار داشته باشد. از دیدگاه این حزب رهبری اهمیتی بنیادین داشت و انسانی مافوق به‌شمار می‌آمد که از شایستگی هدایت جامعه بشری برای نیل به کمال برخوردار بوده و پیروی از آن ضروری دانسته می‌شد که در این حکومت با اجرای اصل شورا، دموکراسی اصیل تحقق می‌یافت.نکوروح، محمد؛ نهضت خداپرستان سوسیالیست، تهران، چاپخش، 1377، ص 234.
سوسیالیسم اسلامی اصطلاح ابداعی متفاوت رهبران مسلمان برای توصیف یک قالب بیشتر معنوی از سوسیالیسم است. سوسیالیست‌های مسلمان بر این باورند که آموزه‌های قرآن و محمد به خصوص زکات، سازگار با اصول برابری اقتصادی و اجتماعی است. آن‌ها با الهام از اوایل دولت رفاه مدینه ایجاد شده توسط محمد رفتار می‌کنند. سوسیالیست‌های مسلمان ریشه‌های خود را در ضد امپریالیستی یافت می‌کنند.
این گفتمان نوگرایانه موجب تبرئه اسلام از خرافه پرستی، تقیه، انحطاط و تنگ نظری گردید. سوسیالیست‌های خداپرست می‌کوشیدند خود را به عنوان پیشگامان جریان فکری تازه و مستقل معرفی کنند. اکثر اعضای جوان کانون نشر حقایق اسلامی به تدریج به نهضت خداپرستان پیوستند.اکثر اعضای نهضت نسبت به روحانیون و نهاد روحانیت بی‌توجه بوده و مدعی بودند روحانیون به‌جای تعلیم و القای افکار مترقی و فداکاری‌های شجاعانه ائمه از آن‌ها تصویر افرادی ضعیف ارائه می‌دهند. البته خداپرستان سوسیالیست برخلاف جریان احمد کسروی که تشیع را رد می‌کرد خود را پیشگامان انقلابی و اصیل تشیع مترقی و آزادیبخش می‌خواندند.
جلال الدین آشتیانی نگرش دینی نهضت را با گرایش نزدیک کردن دین به علم، را در کتاب خود چنین تبیین کند: انسان در راه کمال به سوی حق در حرکت است، برداشت او نیز از قرآن، کتاب حق در حال تکامل است و به همین دلیل است که دیده می‌شود با تکامل علم و دانش و فهم و وسعت دید بشر، درک از قرآن نیز تکامل یافته و متغیر می‌گردد تا جایی که دربرداشت از اصول نیز دید و بینش نوینی می‌یابد، حتی مفهوم توحید که اصل اساسی ادیان حقه است، پیوسته یکسان نبوده و بسته به درک افراد متفاوت است.ایده‌آل باش، تجزیه و تحلیل افکار ماتریالیسم، مهندس جلال‌الدین آشتیانی، ص 13
مهم‌ترین تشکیلات جریان ملی‌گرا در قالب جبهه ملی ایران تجلّی یافته‌است. جبهه ملی در سال ۱۳۲۸ ش. به رهبری مصدق تشکیل شد. ملی گرایان هدف از تأسیس جبهه ملی را بنیان نهادن حکومت ملی از گذر آزادی انتخابات و افکار اعلام کردند. حزب مردم ایران، به رهبری محمد نخشب با مشی ناسیونالیسم و گرایش به اسلام و سوسیالیزم، یکی از احزاب جزو جبهه ملی بود.غلامرضا نجاتی، تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، ج 1 و 2
محمد نخشب معتقد بود که نه عدالت بدون آزادی و دموکراسی تحقق پذیر است و نه آزادی و دموکراسی، بدون برابری و عدالت اجتماعی از روی کاغذ به عمل می‌آید.روزنامه شرق ویژه نامه محمد نخشب جریان فکری خداپرستان سوسیالیست قائل بر شورایی شدن همه امور اجرایی بود و بر آن تأکید نیز داشتند.ماهنامه نسیم بیداری – شماره ۸۲ – اردیبهشت ۹۷
در اواسط ۱۳۲۹ش پس از ائتلاف با حزب ایران فعالیت‌های خود را در زمینه ملی شدن صنعت نفت گسترش دادند.نکوروح. همان. ص 28-29؛ تربتی سنجابی. همان‌جا. بروز اختلاف بین جوانان نهضت خداپرستان سوسیالیست و گردانندگان حزب ایران منجر به انشعاب جوانان از حزب ایران شد و تشکیل جمعیت آزادی مردم ایران شد. هدف جمعیت ارتقاء سطح آگاهی مردم دربارهٔ خطر توطئه‌های دربار و عوامل ضد ملی بود. این گروه با انتشار روزنامه مردم ایران در ۱۳۳۳ش حزب مردم ایران را پایه‌گذاری کردند.نخشب، محمد. مجموعه‌ای از آثار نخشب. تهران: چاپخش، 1381، ص 308.
بعد از کودتای نظامی ۲۸ مرداد با انتشار روزنامه راه مصدق و برگزاری تظاهرات سهم مؤثری در مبارزات ملی داشتند. پس از برقراری جمهوری اسلامی و تشکیل کابینه موقت مهندس بازرگان تعدادی از اعضای این کابینه از اعضای قبلی این حزب بودند.تربتی سنجابی. همان. ص 222؛ نکوروح. همان. ص 33.
کتاب‌های منتشره توسط نهضت در جهت تعلیمات اعضای خود عبارت بودند از: «مکتب واسطه» توسط شکیب نیا و کتابی بنا م «ایده‌آل بشر» از مهندس جلال الدین آشتیانی و کتاب‌هایی به نام‌های " بشر مادی و نزاع کلیسا و ماتریالیسم و فرهنگ واژه‌های اجتماعی وایران درآستانه یک انقلاب اجتماعی از محمد نخشب.
نخشب از نظر فلسفی معتقد بود که ماده‌گرایی و اجتماع‌گرایی (سوسیالیسم) ناسازگارند زیرا ایجاد یک سامان اجتماعی دادگرانه به فداکاری و دیگرخواهی نیاز دارد که این با منطق ماده‌گرایی ناسازگار است. فعالیت‌های آرمانی و فداکارانه مورد نیاز برای ایجاد جهان دلخواه باید بر پایه باور یا ایمان به چیزی فراتر از جهان مادی استوار باشد وگرنه شخص دلیلی برای از خودگذشتگی، ایثار و جانفشانی در راه آرمان‌ها نخواهد یافت.احمد حبیبی دومین سالگرد درگذشت کاظم سامی، ۱۳۶۹، به نقل از چهره‌نگاری سیاسی علی شریعتی، علی رهنما، برگردان مجید نکودست، ص ۳۸ از نظر نخشب و یارانش عدالت اجتماعی بدون آزادی‌های سیاسی و دموکراسی و دموکراسی بدون عدالت اجتماعی و این هر دو، بدون اخلاق، ناقص و ناکارآمد هستند نهضت در نوشته‌های خود خواستار اتحاد کارگران و دهقانان و براندازی نظام اقتصادی بود که به گمان نهضت منشأ عقب ماندگی‌های ایران محسوب می‌شد.اقتصاد از نگاه نخشب، مرتضی کاظمیان، روزنامه سرمایه، ۱۹ شهریور ۱۳۸۵، شماره ۲۷۰
برخی از اعضای این حزب عبارت بودند از: محمد نخشب، حسین راضی، علی اکبر نوشین، احمد سمیعی، معین‌الدین مرجایی، محمدهادی جواهری، محمدحسن سالمی، کاظم سامی، محمد ایزدی، علی اکبر معین‌فر، صادق قطب زاده، ابراهیم یزدی، علی شریعتمداری، مصطفوی و لاجوردی، ابوالفضل مرتاضی لنگرودی، ابوالقاسم شکیب نیا، حبیب‌الله پیمان، رضا کاشفی.خاطرات رجبعلی طاهری، ص 11-12.
حزب خداپرستان سوسیالیست، در اواسط ۱۳۲۸ با حزب ایران و در پی مذاکرات تنی چند از فعالین حزب، برای مدتی به لحاظ تشکیلاتی به حزب ایران (به رهبری اللهیار صالح) پیوستند. ائتلاف کردند و در این حزب فعالیت‌های دامنه‌داری در جهت شکل‌دادن به مبارزات آغاز نمودند؛ ولی، به علت تضادی که بین نحوهٔ تفکر این جوانان با گردانندگان حزب ایران بود باعث جدایی زود هنگام آن‌ها در اواخر سال ۱۳۳۱ شد.علی شریعتمداری در: تاریخ و فرهنگ معاصر، ش 8، ص 123-124 از سال ۱۳۲۹ پس از آن حسین راضی با رأی شرکت کنندگان در کنگره چهارم حزب ایران به سمت عضویت شورای مرکزی حزب ایران انتخاب شد. به دلیل برخی از تفاوت‌ها در نوع عملکرد اعضای نهضت خداپرستان سوسیالیست در ۱۳۳۱ از حزب ایران استعفا داده و جمعیت آزادی مردم ایران را تشکیل دادند. نشریهٔ مردم ایران ارگان این تشکل جدید بود.ثقفی، مراد؛ الگوهای نوآوری سیاسی در ایران، نگاهی به تجربه نهضت خداپرستان سوسیالیست، فصل نامه گفتگو، شماره 17، پاییز، ص 17-16. یک سال پس از کودتا جمیعت آزادی مردم ایران (جاما)نام خود را به حزب مردم ایران تغییر داد و در نهضت مقاومت ملی و پس از آن در جبهه ملی ایران تا به امروز فعال می‌باشد.
نهضت خداپرستان سوسیالیست در پاییز سال ۱۳۲۷ به هنگام جنگ اعراب و صهیونیست‌ها و تشکیل دولت اسرائیل، همراه با آیت الله کاشانی، آیت الله طالقانی، انجمن اسلامی دانشجویان، فدائیان اسلام و اتحاد مسلمین، اولین متیتیگ را علیه اسرائیل و در حمایت از فلسطین و اعراب برپا کردند.کاظمیان، علی رضا، سوسیال دموکراسی دینی، تهران، کویر، 1383، ص 27.
علی شریعتی در مقدمه مقاله ای که در سال ۱۳۳۴ تحت عنوان مکتب واسطه نوشت تأکید می‌کند از میان مکتب‌های ماتریالیسم و ایده‌آلیسم، اسلام روش مختص به خود را دارد و آن را می‌توان رآلیسم نامید. رژیم اجتماعی و اقتصادی اسلام سوسیالیسم عملی است که بر طرز فکر خداپرستی استوار و حد وسط میان دو رژیم فاسد کاپیتالیسم و کمونیسم است.
علی شریعتی به عنوان یکی از کسانی که به اصول و عقاید خداپرستان سوسیالیست متعهد بود، کتاب ابوذر خداپرست سوسیالیست اثر رمان‌نویس تندروی مصری عبدالمجید جودت السحار را از عربی به فارسی ترجمه کرد و در مشهد بچاپ رساند؛ و با انتخاب عنوان خداپرست سوسیالیست کوشید ابوذر را به عنوان الگوی کامل خداپرستان سوسیالیست معرفی کند. در مقدمه این کتاب از ابوذر به عنوان یک انسان کامل، فوق سوسیالیست، مبارز در راه اشتراکیت اسلامی و یکی از منتخبان آزادی که امروز بشریت آرزو می‌کند یاد نمود. وی بعدها به صراحت اذعان کرده بود که اسلامش، تشیع اش و نیز خواستش و خشمش و آرمانش، مکتب ابوذر، اسلام ابوذر و تشیع ابوذر است.