moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ارتش امپراتوری عثمانی در این دوره ساختار نظامی بود که توسط سلطان محمد فاتح، در طی سازماندهی مجدد دولت و ارتش ایجاد شد. این سازماندهی جدید عمده، بعد از ارتش ثابت سلطان اورخان یکم بود که به جای دریافت غنیمت جنگی یا پرداخت از سرمایه‌های مذهبی، حقوق دریافت می‌کرد. این ارتش نیرویی بود در زمان ظهور امپراتوری عثمانی به وجود آمد. این سازمان دارای دو ستاد بود، مرکزی (کاپی‌کولو) و پیرامونی (ایالت) بود. پس از یک قرن تلاش برای اصلاحات، این ارتش در ۱۵ ژوئن ۱۸۲۶ توسط سلطان محمود دوم مجبور به انحلال شد. امپراتوری عثمانی یکی از اولین کشورهایی است که از زمان امپراتوری روم ارتش پایدار را در اروپا حفظ کرد. این نیرو از قرن چهاردهم میلادی آغاز شد.
ینی‌چری‌ها واحدهای پیاده‌نظام نخبه‌ای بودند که نیروهای خانگی و محافظان سلطان عثمانی را تشکیل می‌دادند. سلطان مراد اول این نیرو را در سال ۱۳۸۳ ایجاد کرد. تشکیلات آنها به عنوان یک گروه زبده از اسلاوها، بلغاری‌ها و دیگر پسران قومی مسیحی آغاز شد که در اوایل ۳ سالگی به اجبار از خانواده آنها گرفته شده بودند. آنها به دلیل انسجام داخلی که با انضباط و نظم دقیق ایجاد شده، مشهور شدند. آنها تا سال ۱۶۲۰ موروثی و فاسد و مانعی برای اصلاح بودند.
برای تمام اهداف عملی، ینی‌چری‌ها به سلطان تعلق داشتند، عنوان «کاپی‌کولو» (دربان) بیانگر پیوند جمعی آنها با سلطان بود. آنها آموخته بودند که ارتش را خانه و خانواده خود، و سلطان را پدر واقعی خود بدانند. سپاه ینی‌چری از چند جهت قابل توجه بود. آنها لباس یکدست داشتند و به عنوان سربازان عادی به عنوان حقوق پول نقد دریافت می‌کردند.
تاریخچه یایا مربوط به نیروهای نظامی اولیه عثمانی متشکل از سواره‌نظام عشایر نامنظم و پیاده‌نظام سبک داوطلب است. این واحدها در برابر فئودال‌های محلی بیزانس کارآمد بودند اما با حمله مستقیم قادر به تصرف قلعه‌های مستحکم نبودند. در اواسط دهه ۱۳۲۰ به فرمان سلطان اورخان در زمان سازماندهی مجدد ارتش توسط علاءالدین پاشا تأسیس شد.
یایا و موسلم با گذشت زمان ویژگی‌های رزمی اصلی خود را از دست دادند و فقط در کارهایی مانند حمل و نقل یا جایگذاری گلوله‌های توپ به کار گرفته شدند. این سازمان به‌طور کامل در سال ۱۵۸۲ منسوخ شد.
شش لشکر سواره نظام، که به آن سواره نظام کاپی‌کولو (به ترکی استانبولی: Kapıkulu Süvarileri) نیز گفته می‌شود، سپاهی از سربازان سواره نظام نخبه در ارتش امپراتوری عثمانی بود.
سلاح‌دارها (لغتی فارسی و معادل عنوان «حاملان سلاح») تحت فرماندهی سلاح‌دار آقا، یک لشکر محافظ برای سلطان بود.
آنها از میان بهترین رزمندگان انتخاب شدند. هر سرباز عثمانی که در میدان جنگ عمل قابل توجهی انجام می‌داد ممکن بود به لشکر سلاح‌دار ارتقا یابد، اگرچه به‌طور معمول اعضای سایر واحدهای سوار نظام مانند تیمارلی سپاهی‌ها یا یکی دیگر از معتبرترین بخش‌های چهار لشکر کاپی‌کولو سپاهی‌ها به این ترتیب ارتقا می‌یافتند. سربازان پیاده مجبور شدند به عنوان پیش‌مرگ (به ترکی استانبولی: serdengecti) باشند و برای پیوستن به لشکر سلاح‌دار از مأموریت‌های انتحاری جان سالم به در ببرند. اگر ینی‌چری‌ها سلاح‌دار می‌شد، سایر اعضای لشکر با سواره نظام او را تحقیر می‌کردند و را او را یک خائن می‌دانستند، اما چون موقعیت و ثروت سلاح‌دار بسیار جذاب بود، هنوز ینی‌چری‌ها و سایر سربازان برای انجام مأموریت‌ها ثبت نام می‌کردند.
سپاهی به همه نیروهای سوار آزاده تُرک عثمانی غیر از آکینجی‌ها و سواران قبیله‌ای در ارتش عثمانی اشاره دارد. این کلمه تقریباً مترادف با سواره‌نظام به کار رفته‌است.
آکینجی سواره نظام چریکی با سلاح سبک، لشکر پیشاهنگی و نیروهای پیشرو بود. آنها یکی از اولین لشکرهایی بودند که در مقابل ارتش دشمن قرار می‌گرفتند و به قدرت در جنگ معروف بودند. آنها بدون حقوق و دستمزد به عنوان مهاجمان در مرزهای امپراتوری عثمانی زندگی می‌کردند و کاملاً از طریق غارت زندگی می‌کردند. آکینجی‌ها تا سال ۱۵۹۵ به کار خود ادامه دادند و پس از یک حمله بزرگ در والاچیا توسط وزیر اعظم کوجا سنان پاشا، منحل شدند.
آدام یک فیلم سینمایی کمدی-درام و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به نویسندگی و کارگردانی مکس مایر و بازیگری هیو دنسی و رز بیرن است. این فیلم رابطه بین جوانی به نام آدام (دانسی) با نشانگان آسپرگر و بت (بیرن) را دنبال می‌کند.
فیلم‌برداری اصلی در دسامبر ۲۰۰۵ در شهر نیویورک انجام شد. مکانهای خاص فیلمبرداری شامل دهکده گرینیچ و پارک مرکزی نیویورک بود.
«با تو» () ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی ماریا کری از پانزدهمین آلبوم استودیویی‌اش "احتیاط" (۲۰۱۸) است. این ترانه در ۴ اکتبر ۲۰۱۸ توسط اپیک رکوردز به عنوان تک‌آهنگ آغازین آلبوم منتشر شد. این ترانه را کری، چارلز هینشاو، ماسترد و گرگ لاوری نوشته و توسط کری و ماسترد تهیه شده‌است. انتشار این ترانه به همراه جلد هنری خود در ۲ اکتبر اعلام شد. کری این ترانه را برای نخستین بار در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۸ اجرا کرد.
آدائوچی برادران سوگا ، انتقام برادران سوگا به حادثه ای اشاره دارد که در ۲۸ ژوئن سال ۱۱۹۳ در دوره کاماکورا در روز جشن شکار کوه فوجی رخ داد. در این روز دو برادر سوگا سوکه‌ناری و سوگا توکیمورا دشمن پدرشان کودو سوکه‌تسونه را کشتند.
در دوره ادو، در بین آدائوچی‌های انجام شده سه آدائوچی، آدائوچی برادران سوگا (۱۱۹۳، سوگا مونوگاتاری)، نبرد کاگیا تسوجی (۱۶۳۴) و حادثه آکو (۱۷۰۲، چوشینگورا) «سه آدائوچی بزرگ» نامیده می‌شوند.
سوگا مونوگاتاری یک داستان حماسی است که بر اساس واقعه آدائوچی برادران سوگا نوشته شده‌است. این داستان اغلب به عنوان (مصور) داستان برادران سوگا یا انتقام برادران سوگا شناخته می‌شود. گاهی اوقات به عنوان داستان برادران سوگا در تصاویر نوشته شده‌است. بعضی‌ها آن را آخرین داستان از گونکی مونوگاتاری یا «قصه‌های جنگ» بزرگ می‌دانند.
برادران سوگا سوکه‌ناری (جورو) و سوگا توکیمورا (گنرو) نام دارند. جورو بزرگتر از گنرو است. هنگامی که پسران کوچک بودند به ایچیمان مارو و هاکو مارو معروف بودند. در ژاپنی برادران سوگا را سوگا کئودای توصیف می‌کنند. نام آنها سوگا نو جورو و سوگا نو گنرو نیز نوشته شده‌است. نام سوگا نام ناپدری آنها است که پس از ازدواج مجدد مادرشان نام خانوادگی آنها شد نام پدر بیولوژیکی آنها کاوازو-سابورو بود.
نسخه عمومی پذیرفته شده این است که هنگامی که آنها نوزاد بوده‌اند، پدرشان کشته شده‌است. دلایل ذکر شده متفاوت است، اما احتمالاً دلیل آن بحث بر سر حقوق زمین بوده‌است. در بزرگسالانی آنها به جنگجویان ماهری تبدیل شدند و قصد داشتند از دشمن پدرشان انتقام بگیرند و شمشیر او «توموکیری مارو» را پس بگیرند. شخص شرور داستان کودو سوکه‌تسونه ملازم شوگون (احتمالاً میناموتو نو یوریتومو) است. در جریان انتقام جورو به مانند کودو سوکه‌تسونه کشته می‌شود و گنرو بعداً با اعدام می‌میرد.
بازی‌های یادبود مهرداد میناوند و علی انصاریان مسابقاتی برای بزرگداشت مهرداد میناوند و علی انصاریان و هنرمندان و ورزشکارانی که بر اثر بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ درگذشتند بود. این مسابقات در تهران در ورزشگاه آزادی و ورزشگاه غدیر تهران برگزار شد و در تاریخ ۲۸ بهمن آغاز و در تاریخ ۳۰ بهمن به پایان رسید.
مهرداد میناوند و علی انصاریان دو بازیکن برجسته فوتبال ایران و تیم پرسپولیس بودند که سابقه حضور طولانی در ترکیب تیم ملی فوتبال ایران را داشته و در کمال ناباوری، به‌طور همزمان به کووید ۱۹ مبتلا شده و پس از مدتی بستری شدن در بیمارستان و وخامت حالشان، با فاصله‌ای یک هفته‌ای به دیار باقی شتافتند. این دو علاوه بر همبازی بودن، پس از بازنشستگی نیز رابطهٔ دوستی بسیار نزدیکی داشته و گفته شد انصاریان در طول دوران بستری شدن به شدت نگران میناوند بوده و هر بار که به هوش می‌آمده سراغ او را می‌گرفته‌است. پس از بستری شدن میناوند در بیمارستان لاله تهران ابتدا اعلام شد وی به دلیل عفونت و درگیری شدید ریه به کما فرورفته است. امّا ساعاتی بعد شایعهٔ به کما رفتن وی از سوی دکتر امیرحسین لطفی، رئیس دپارتمان آی‌سی‌یو بیمارستان لاله رد شد و وی اعلام کرد میناوند به تشخیص پزشکان و به عنوان بخشی از روند درمانی‌اش با دارو به کمای مصنوعی فرورفته‌است. با این حال دکتر لطفی وضعیت میناوند را خیلی خیلی وخیم عنوان کرد و از مردم خواست برای ملی‌پوش سابق ایران دعا کنند. پس از گذشت چند روز دکتر لطفی از بهبودی نسبی حال مهرداد میناوند و پایدار شدن وضعیت وی خبر داد. امّا شب چهارشنبه ۸ بهمن ماه اعلام شد شرایط بدنی وی یکباره تغییر کرد و این پیشکسوت فوتبال ایران در سن ۴۵ سالگی بر اثر آمبولی ریه جان خود را از دست داد. علی انصاریان بازیکن سابق پرسپولیس، استقلال و تیم ملی فوتبال ایران نیز روز چهارشنبه ۱۵ بهمن بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در ۴۳ سالگی از دنیا رفت. پس از درگذشت این دو بزرگوار، با تلاش باشگاه فوتبال پرسپولیس، تصمیم گرفته شد یک مسابقه بین منتخب سرخابی و منتخب ۹۸ و یک مسابقه بین هنرمندان استقلال و هنرمندان پرسپولیس برای یادبود مهرداد میناوند و علی انصاریان برگزار شود.
این مسابقات از برنامهٔ فوتبال برتر شبکه سه پخش شد.
به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره این دو فوتبالیست پیشکسوت عصر سه‌شنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۹ بازیکنان منتخب تیم ۹۸ و منتخبی از بازیکنان سابق استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه آزادی تهران به مصاف هم رفتند که این دیدار با برتری ۳ بر ۲ تیم منتخب سرخابی به پایان رسید.
علی کریمی، جواد کاظمیان و بهنام ابوالقاسم‌پور برای تیم منتخب سرخابی گل زدند و رسول خطیبی و خداداد عزیزی نیز گل‌های تیم منتخب ۹۸ را به ثمر رساندند.
در این دیدار که برای خیلی از بازیکنان مرور خاطرات بازی در ورزشگاه آزادی بود اما جای دو یار قدیمی شأن خالی بود، در دقایق ۸ و ۲۵ که شماره پیراهن انصاریان و میناوند بود بازی متوقف شد و بازیکنان با قرائت فاتحه یاد و خاطره این دو بازیکن را گرامی داشتند.
در تیم منتخب ۹۸ این بازیکنان به میدان رفتند: پرویز برومند، محمد خاکپور، کریم باقری، علیرضا منصوریان، سیروس دین‌محمدی، رسول خطیبی، علی دایی، خداداد عزیزی، علی‌اکبر استاداسدی، رضا شاهرودی، مهدی هاشمی‌نسب، اسماعیل حلالی، علی لطیفی، علی‌اصغر مدیرروستا، ستار همدانی، احمد تقوی، رضا عنایتی. سرمربی: بیژن ذوالفقارنسب.
در تیم منتخب سرخابی‌ها هم این بازیکنان به میدان رفتند:
ابراهیم میرزاپور، یحیی گل‌محمدی، رحمان رضایی، حسین کاظمی، محمد نوازی، علی کریمی، جواد کاظمیان، علیرضا واحدی نیکبخت، بهنام ابوالقاسم‌پور، بهروز رهبری‌فرد، مهدی تارتار، مهدی امیرآبادی، ادموند بزیک، ابراهیم شکوری، رضا جباری، حسن خان‌محمدی، پژمان جمشیدی، عادل کلاه‌کج. سرمربی: علی پروین
چهارمین دربی هنرمندان در ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ با حضور چهره‌های سینمایی و هنری برگزار شد.
دربی هنرمندان برای یادبود مهرداد میناوند و علی انصاریان دو پیشکسوت فوتبال کشورمان برگزار شد. در این بازی هنرمدان پرسپولیس ابتدا در دقیقه ۱۳ توسط امیر مقاره به گل رسیدند و مهدی ماهانی در دقایق پایانی بازی توانست نتیجه را به تساوی بکشاند.
همچنین بازی در دقایق ۸ و ۲۵، به یاد علی انصاریان و مهرداد میناوند متوقف شد و بازیکنان و دو تیم به احترام دو بازیکن فقید فوتبال کشورمان سکوت کردند.
در تیم هنرمندان استقلال این بازیکنان به میدان رفتند: پرویز برومند، سید جواد هاشمی، هاشم بیک‌زاده، کامران تفتی، هادی کاظمی، محسن تنابنده، بهنام بانی، حامد برادران، بهرام افشاری، پویا امینی، علی صالحی، گرشا قباد، مسعود صادقلو، ارسلان قاسمی، شاهرخ شاهی، علی مسعودی، مبین شادلو، مهدی پاشازاده، علیرضا واحدی نیکبخت، امیرعباس گلاب، میرطاهر مظلومی، علی سفلا، فرزاد شیرمحمدی، آرمین آرمان‌پور، شاهین آرین، میلاد کی‌مرام، مجتبی پوربخش، یاسر بینام، حسن فتحی، مهدی ماهانی، فرهاد جم، پیمان طالبی، رضا عنایتی
در تیم هنرمندان پرسپولیس هم این بازیکنان به میدان رفتند: علی عبدالمالکی، حسن خان‌محمدی، بابک زرین، هومن جوادی، محمدرضا عیوضی، رامین راستاد، فتحی، محمد پروین، دانیال عبادی، جواد کاظمیان، علی لهراسبی، فریدون آسرایی، محسن ایزی، رضا جباری، کامبیز دیرباز، پدرام کریمی، آرش نوایی، محمدرضا مهدوی، بهرنگ علوی، حمید اصغری، عماد طالب‌زاده، فرید فروغی، منوچهر هادی، کیوان ساکت اف، پرواز همای، حامد همایون، جوادی، مجید یلان، سپهر غفارپور، مهدی صالح‌پور، سروش مظهری، نیما نکیسا، امیر مقاره
نئو-فئودالیسم یا فئودالیسم نو، نظریه‌ای است دربارهٔ تولد مجدد برخی سیاست‌های حکمرانی، اقتصادی و زندگی عمومی در دوره معاصر که مشابه با سیاست‌های جوامع فئودالی در دوران‌های گذشته‌است، نظیر حقوق نابرابر و حمایت‌های قانونی برای عوام و اشراف.
مفهوم «نوفئودالیسم» ممکن است بر اقتصاد متمرکز باشد. از جمله مسائلی که ادعا می‌شود با ایده نوفودالیسم در جوامع معاصر مرتبط است، رده‌بندی طبقاتی، جهانی سازی، سیاست خارجی نومحافظه‌کارانه، مهاجرت انبوه / مهاجرت غیرقانونی، سیاست‌های مرزهای آزاد، شرکت‌های چند ملیتی و «ابر-شرکت‌گرایی» است..
استریمر شخصی است که محتوای خود را از طریق پخش زنده یا فیلم از پیش ضبط شده به صورت آنلاین پخش می‌کند. دامنه استریمرهای آنلاین به گونه‌های مختلفی اعم از بازی‌های ویدئویی، آموزش‌ها یا حتی چت‌های انفرادی گسترش یافته‌است. بزرگ‌ترین استریمرهای بازی‌های ویدیویی پیودی‌پای و نینجا هستند که سالانه میلیون‌ها دلار فقط از طریق استریم به دست می‌آورند.
رائو یک ستاره خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس و جهان ساختگی آن است. این شخصیت یک ابرغول سرخ (در برخی تفسیرات کوتوله سرخ) است که سیارهٔ کریپتون به دور محور آن می‌گردد. رائو اولین بار در مجموعه "سوپرمن: آخرین خدای کریپتون" به عنوان خدای کریپتون و خورشید ظاهر شد، و همچنین یکی از نهادهای قدرتمند در دنیای دی‌سی به‌شمار می‌رود که خالق یک جهان کامل و سیاره کریپتون نیز است.
رائو دارای فرزندانی به نام‌های نایت‌وینگ (پسر)، فِلیم‌بِرد (دختر)، وُهک (پسر) است که به وی خدمت می‌کنند.
زمانی در گذشته باستان کریپتون، رائو به عنوان خدای خورشید در نظر گرفته می‌شد و به همین ترتیب، ستاره کریپتون به احترام وی نامگذاری شد. اروک-اِل بنیانگذار سلسله خاندان (اِل)، موجوداتی را که با موهای قرمز متولد شده اند را نشانه‌ای از نفوذ الهی رائو می‌داند و این را یک عمل معمول می‌داند که همه شهروندان مرد با موهای قرمز به طور خودکار در ارتش کریپتون پذیرفته می‌شوند.
جاف-ال رهبر کریپتون‌ها، بعدها فرهنگ توحیدی را بنیان نهاد، که در آن رائو تنها خدای تمام کریپتون بود. کلیساها به نام رائو تأسیس می‌شدند و معمولاً افراد دارای شهرت معتبر تهیه زندگی برای خود به عنوان کشیش رائو انجام می‌گرفتند. از کسانی که راه رائو را دنبال می‌کنند غالباً رائوئیست یاد می‌شود.
رائو خدای کریپتون، و بسیار قدرتمند است. هرچند او فقط خدای کریپتون نیست، بلکه خدای آن جهان نیز است. رائو جهان را خلق کرد زیرا او تنها بود. وی سپس کریپتون را ایجاد کرد که به معنای واقعی سیاره مورد علاقه او است، و همه ساکنان آن را با ابرقدرت‌های هنگام آن‌ها ایجاد کرد و برکت داد، سوپرمن به عنوان یکی از نسل‌ها و پسران نیز است.
«ما مال همیم» () ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی ماریا کری از دهمین آلبوم استودیویی‌اش "رهایی میمی" (۲۰۰۵). این ترانه در ۲۹ مارس ۲۰۰۵ از طریق آیلند رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شد. «ما مال همیم» را کری، جرمین دوپری، مانوئل سیل، جانتا آستین، بیبی‌فیس، دارنل بریستول، بابی وومک، پاتریک موتن و ساندرا سلی نوشته‌اند و توسط کری، دوپری و سیل تهیه شده‌است. اشعار این ترانه روایت ناامیدی یک زن از بازگشت عشق سابق خود را شرح می‌هد.
به دنبال کاهش محبوبیت وی بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵ ، منتقدان این ترانه را بازگشت موسیقی او لقب دادند، زیرا بسیاری از منتقدان حرفه او را تمام شده می‌دانستند. «ما مال همیم» چندین جایزه و نامزدی را در صنعت موسیقی در طول سال‌های ۲۰۰۵–۲۰۰۶ برای او به ارمغان آورد. این ترانه در ایالات متحده رکوردهای جدول‌های فروش را شکست و به شانزدهمین رتبه اول کری در ۱۰۰تای داغ "بیلبورد" ایالات متحده تبدیل شد. این ترانه در استرالیا نیز در صدر جدول قرار گرفت و در کشورهای دانمارک، مجارستان، ایرلند، هلند، نیوزیلند، اسکاتلند، اسپانیا و انگلستان به پنج‌تای برتر رسید.
ریشه‌پوش (به انگلیسی: Coleorhiza)، یا غلاف ریشه، لایه‌ای از بافت است که ریشه بذر را در تک‌لپه‌ها احاطه کرده‌است. این یک لایه محافظ در اطراف کلاهک ریشه و ریشه است. ریشه‌پوش اولین بخشی است که از طریق بذر رشد می‌کند. در طول جوانه‌زنی، ریشه‌پوش در ابتدا از طریق کشیدگی سلول رشد می‌کند، اما در نهایت به وسیله ریشه سوراخ می‌شود و سپس مانند یقه‌ای در اطراف پایه ریشه باقی می‌ماند. همچنین ریشه‌های جانبی و نابجا دارای ریشه‌پوش هستند.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر الوان است.
شهر: الوان
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کرخه برابر با ۴۶٬۰۰۹ نفر بوده‌است.
نیک لَند (زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۹۶۲) فیلسوف، نویسندهٔ داستان کوتاه ترسناک و وبلاگ‌نویس انگلیسی است. برخی او را پدر شتاب‌گرایی و مناقشه‌برانگیزترین فیلسوف زندهٔ حال حاضر جهان می‌دانند.
نوشته‌های او «نظریه-داستان» اند، ژانری که ژان بودریار خلق کرده‌است. او از بنیانگذاران واحد پژوهش فرهنگ سایبرنتیک (CCRU) در دههٔ ۱۹۹۰ است. آثار لند با پیش‌روی شتاب‌گرایی و واقع‌گرایی نظرورزانه پیوندی ناگسستنی دارند.Robin Mackay and Armen Avanessian, 'Introduction' to "#Accelerate: The Accelerationist Reader", (Falmouth: Urbanomic, 2014) pp.1-46
بهنام خاکسار طراح جلوه‌های ویژه بصری سینما و تلویزیون است.سینما پرس
او برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین جلوه‌های ویژه بصری از سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم عقاب صحراخبر آنلاین و تندیس هفدهمین جشن خانهپایگاه خبری جامعه اصناف سینمای ایران سینما برای فیلم میهمان داریم می‌باشد.
راک‌استار پروداکشنز جی‌ام‌بی‌ایچ یا با نام تجاری راک‌استار وینا یکی از استودیوهای توسعه‌دهنده بازی ویدئویی راک‌استار گیمز در وین، اتریش بود. این استودیو در ابتدا با عنوان نئو سافتور پروداکشنز جی‌ام‌بی‌ایچ توسط هانس استیفرت، نیکی لیبر و پیتر باستادتر در ژانویه سال ۱۹۹۳ در خانه استیفرت در هیرتنبرگ تأسیس شد. با موفقیت بازی «سفر نهنگ» در سال ۱۹۹۳، در سال بعد یعنی ۱۹۹۴ آنها تصمیم به انتقال استودیو به وین گرفتند.
مقدمه‌ای بر متافیزیک (به فرانسوی: "Introduction à la Métaphysique") جستاری است از فیلسوف و متفکر فرانسوی، آنری برگسون که در سال ۱۹۰۳ نوشته شده‌است. این جستار دربارهٔ مفهوم واقعیت است. برای برگسون، واقعیت نه در مجموعه ای از وضعیت‌های مجزا بلکه به عنوان فرایند مشابهی روی می‌دهد که در "فلسفه هستی‌شناسی شدن" (Process philosophy) توصیف شده.
واقعیت سیال بوده و نمی‌توان آن را به‌طور کامل به واسطه تحلیل‌های تقلیل گرایانه درک کرد، تحلیل‌هایی که به گفته او شامل "گشتن دور یک ابژه" و کسب دانش از دیدگاه‌های مختلف مرتبط است. در عوض، واقعیت را تنها از طریق شهود می‌توان درک کرد. شهودی که خود او ورود به ابژه، می خواندش.Henri Bergson. An Introduction to Metaphysics. Translated by T. E. Hulme. New York and London: G. P. Putnam's Sons, 1912.https://zhivar.com/henri-bergson-philosopher-french/
درواقع در این چارچوب برگسون را باید نخستین فیلسوفی دانست که به اراده بیش از تفکر اهمیت می‌دهد و در این راستا جمله ""من اراده می‌کنم"" را به جای جمله مشهور دکارت، یعنی می‌داند "می‌اندیشم پس هستم" قرار می‌دهد. اثرگذاری متن نوشته برگسون بیشتر شبیه اثرگذاری شعر است تا فلسفه به همین دلیل برتراند راسل فلسفه برگسون را فلسفه شعر خوانده‌است.فرشاد، محسن، 1388، هانری برگسون، مجله فردوسی شماره 82 و 83، صص 61-63.
دیگر عنصر مهم در تفسیر برگسون زمان است، به گونه ای که او زمان و استمرار عامل شناخت انسانی می‌داند.رستمی جلیلیان، حسین، 1391، بررسی ریشه‌ها و زمینه‌های تطبیق تفسیر زمان در اندیشه برگسون و ملاصدرا، فصلنامه اندیشه دانشگاه شیراز، شماره 42، صص 97-118. به گفته هورکهایمر برگسون نظریه متافیزیک خود را در بسط نظریه پوزیتیویستی از علم بسط می‌دهد. نظریه‌ها و تفکرات حوزه روانشناسی و زیست‌شناسی بعد از این متن بسیار تحت تأثیر نظریات برگسون در مورد متافیزیک قرار گرفتند.Horkheimer, Max, on Bergsom`s Metaphysics of time, 1934, Radical Philosophy, P. Thomas and S. Martin, (trans.), 131(May/June 2005): pp. 9–19.
برگسون در این متن با ارائه توصیفی از شهر پاریس به عنوان یک مثال فضایی، به ما توضیح می دهد که چگونه شهود و هوش موردنظر او با یکدیگر ترکیب می شوند تا به تولید یک دانش مفهومی از فضا برسند. در اینجا برگسون عنوان میکند که برای رسیدن به هر گونه دانش حقیقی زیبایی شناسانه از فضا و یا یک ابژه هنری به همان اندازه که به شهود برای بی غرضی نیاز داریم به هوش خام علمی هم نیاز دارم.نظریه های زیبایی شناسی، آنری برگسون و دیگران، با تحلیل هایی از مارک فاستر گیج، ترجمه احسان حنیف، تهران: فکرنو، ۱۳۹۹، صص۱۴۳-۴.
در کتاب "نظریه های زیبایی شناسی"، آنری برگسون و دیگران، گردآوری و ویرایش مارک فاستر گیج، ترجمه احسان حنیف، تهران: فکرنو، ۱۳۹۹.
دهستان کرخا، یکی از دهستان‌های بخش شاوور شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای خویس است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کرخا برابر با ۹،۲۰۷ نفر بوده‌است.
ساقه‌چه (به انگلیسی: Epicotyl)، برای مراحل اولیه زندگی گیاه مهم است. در کاراندام‌شناسی گیاهی، ساقه‌چه، ساقه رویانی بالای لپه است.
در برخی از گیاهان ساقه‌چه در نهایت به برگ گیاه تبدیل می‌شود. در دولپه‌ها همان چیزی است که به نظر می‌رسد ساقه پایه در زیر لپه‌های پژمرده و خشک شده است ساقه‌چه می‌باشد.
در گیاهان تک‌لپه، اولین شاخه‌ای که از زمین یا از بذر خارج می‌شود ساقه‌چه است که اولین شاخه‌ها و برگ‌ها از آن بیرون می‌آیند.
تصور می‌شود که طویل شدن ساقه‌چه توسط گیرنده‌های نوری فیتوکروم کنترل می‌شود.
ببعی یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی ایرانی به کارگردانی حسین صفارزادگان و تهیه‌کنندگی محمدمهدی مشکوری است. این مجموعه با تکنیک کات اوت و برای گروه سنی خردسال تولید شده است. این سریال انیمیشن پربیننده‌ترین انیمیشن شبکه پویا بوده است.
تولید فصل اول مجموعه پویانمایی ببعی در ۲۷ آذر ۱۳۹۷ در شبکه پویا آغاز شد. فصل اول انیمیشن ببعی در ۲۶ قسمت ۷ دقیقه‌ای و در بازه زمانی ۶۰ روز تولید شد. نخستین قسمت آن نیز در ۲۸ اسفند همان سال از شبکه پویا پخش گردید.
تولید قسمتهای بعدی مجموعه پویانمایی ببعی در سالهای بعد ادامه یافت و براساس گزارش سازمان صدا و سیما، این سریال انیمیشن با ۴۴ درصد بیننده خردسال به پربیننده‌ترین انیمیشن شبکه پویا تبدیل شد.
این مجموعه دارای فضای فانتزی و مناسب خردسالان پیش‌دبستانی است. تمام شخصیت‌های این مجموعه حیوانات هستند.
این انیمیشن در فضای فانتزی برای مخاطب خردسال ساخته‌شده است. ببعی و ببعو دو خواهر گوسفند هستند که در کنار پدر و مادرشان مسائل مختلفی را یاد می‌گیرند. به‌عنوان‌مثال روزی ببعی مریض می‌شود و پدر و مادر با ترفندی به او یاد می‌دهند که باید داروهایش را سر موقع بخورد تا خوب شود. همچنین ببعی و ببعو یاد می‌گیرند که باید در دوران کرونا در صورت لزوم بیرون بروند و حتماً دوستانشان که شامل ماسک و دستکش و ژل هست را با خود به همراه ببرند. این انیمیشن در مورد بدغذایی و شیطنت و آداب معاشرت و... هم راه‌کارهای عملی هم به پدر و مادر وهم به بچه‌ها می‌دهد.
مجموعه پویانمایی ببعی یکی از معدود انیمیشنهای ایرانی است که محصولات جانبی آن وارد بازار شده است. در سال ۱۴۰۰، مجموعه چهار جلدی کتابهای ببعی توسط انتشارات نبات وارد بازار کتاب شد.
در سال ۱۴۰۱ نوشت‌افزار ببعی وارد بازار گردید و در هشتمین نمایشگاه ایران نوشت، در صدر کاراکترهای محبوب کودکان شناخته شد.
همچنین در سال ۱۴۰۱ اعلام شد که فیلم سینمایی ببعی به عنوان ببعی: آرزوی پرواز در جشنواره فیلم فجر رونمایی خواهد شد. این انیمیشن سینمایی پیشتر با عنوان ببعی قهرمان به کارگردانی میثم حسینی، تهیه کنندگی محمد مهدی مشکوری و نویسندگی عبدالله ملکی پروانه ساخت دریافت کرده بود.
در سال ۲۰۲۲، نسخه دوبله‌شده سریال ببعی در شبکه «میناکا چوجوک» کشور ترکیه با نام «Kuzugiller» به نمایش درآمد.
تهاجم بربرها بازی ویدئویی به سبک استراتژی نوبت محور بود، که پس از بازی و به عنوان توسعه بازی بر روی ورژن قبلی خود منتشر شد.
این بازی توسط کریتیو اسمبلی گسترش یافته و توسط کمپانی سگا در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
این بازی به وقایع پس از تقسیم امپراتوری روم به دو قسمت شرقی و غربی می‌پردازد.
در شروع بازی در بخش کمپین شما تغییرات گرافیکی خاصی را نسبت به ورژن قبلی نمی‌بینید و بازی فقط مقطع تاریخی خود را عوض کرده است. گستره نیروها در کشورها و قبیله های بربری همچنان کم است.
اگنس گری رمانی از نویسنده و شاعر بریتانیایی آن برونته است. اگنس گری اولین رمان از دو رمان آن برونته است که در دسامبر ۱۸۴۷ با نام مستعار اکتون بل منتشر شد.
علفزار دریایی یا بستر علف دریایی یک بوم‌سازگان (اکوسیستم) زیرآبی است که توسط علف دریایی تشکیل شده. علف‌های دریایی، گیاهانی (ساکن آب شور) اند که در آب‌های ساحلی و کم عمق و همچنین آب لب‌شور در مناطق پای‌رود نیز پیدا می‌شوند. علف‌های دریایی گیاهان گلداری با ساقه‌های بلند و سبز و برگ‌های علف-گونه اند که دانه و گرده تولید کرده و دارای ریشه و زمین‌ساقه‌هایی اند که آن‌ها را به بستر دریا و شن‌ها لنگر می‌کند.
معبد هاکونه یک معبد شینتویی است که در کنار دریاچه هاکونه در شهر هاکونه در استان کاناگاوا قرار دارد.
ژونگ شان‌شان (, ؛ زادهٔ ۱۹۵۴ میلادی) تاجر میلیاردر اهل چین است.
کنسرتو پیانو شماره ۲۴ () در دو مینور، کا. ۴۹۱، یک کنسرتو ساختهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت برای کیبورد (معمولاً پیانو) و ارکستر است. او این کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ ساخت و آن را در ۲۴ مارس ۱۷۸۶ (سه هفته پس از اتمام کنسرتو پیانو شماره ۲۳ در لا ماژور)، به پایان رساند. از آنجا که موتسارت قصد داشت کنسرتو را خودش اجرا کند، قسمت تکنواز را به‌طور کامل ننوشت. این اثر برای اولین بار در اوایل آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر وین با تکنوازی و رهبری آهنگساز، اجرا شد. از لحاظ زمانی، این اثر بیستمین اثر از ۲۳ کنسرتو پیانوی اصلی موتسارت است.
این کار یکی از دو کنسرتو پیانوی موتسارت در گام مینور است که او ساخته‌است، دیگری کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است. در هیچ‌یک از کنسرتو پیانوهای موتسارت سازهای بیشتری غیر از آنچه که در این کنسرتو استفاده شده است، وجود ندارد و سازهایی که در پارتیتور نوشته شده‌است عبارتند از: ارکستر زهی، بادی‌های چوبی، هورن‌ها، ترومپت‌ها و تیمپانی. کنسرتو در ۳ موومان است که اولین موومان با سرعت آلگرو در فرم سونات است و طولانی‌ترین موومان اول، در کلِ کنسرتو پیانوهای موتسارت است. موومان دوم لارگتو در می بمل ماژور (گام نسبی دو مینور) و دارای یک تم ساده است. موومان سوم یا فینال، با سرعت آلگرتو، دارای یک «تم» و ۸ واریاسیون در دو مینور است.
این اثر یکی از کامل‌ترین ساخته‌های موتسارت در فرمِ کنسرتو است. لودویگ فان بتهوون و یوهانس برامس از ستایشگران اولیهٔ این کنسرتو بودند. آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، این اثر را «عالی‌ترین» کنسرتو پیانوی موتسارت اعلام کرد.
موتسارت کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵–۸۶، در چهارمین فصل حضور خود در وین ساخت. این سومین کنسرتو از مجموعهٔ سه کنسرتویی بود که به سرعت و پشت سر هم ساخته شد (دو کنسرتوی دیگر شماره ۲۲ در می ماژور و شماره ۲۳ در لا ماژور بودند). او آهنگسازی شماره ۲۴ را اندکی پیش از آغاز ساخت اپرای کمیک عروسی فیگارو به پایان رساند. همچنین به این دو کار شمارهٔ مجاور ۴۹۱ و ۴۹۲ در فهرست کشل اختصاص داده شده‌است. این دو اثر گرچه در یک زمان ساخته شده‌اند اما تفاوت زیادی بین آنها وجود دارد. اپرا تقریباً یا کاملاً در گام‌های ماژور قرار دارد در حالی که کنسرتو از معدود کارهای موتسارت است که در گام مینور ساخته شده‌است. رابرت دی. لوین، پیانیست و موسیقی‌شناس حدس می‌زند که این کنسرتو، به همراه دو کنسرتوی دیگر که پیش از آن ساخته شده‌اند، ممکن است نشان از خلاقیت موتسارت برای عبور به جنبه تیره‌تری از آثارش در مقابل ساخت یک اپرای کمیک داشته باشد.
اولین اجرای کنسرتو در ۳ یا ۷ آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر، وین بود. موتسارت به‌عنوان تکنواز در این کنسرت حضور داشت و ارکستر را از کنار ساز رهبری کرد.
در سال ۱۸۰۰، کنستانزه (بیوهٔ موتسارت)، پارتیتور اصلی این اثر را به ناشر موسیقی یوهان آنتون آندری در شهر افنباخ آم ماین فروخت. پس از آن سِر جورج دونالدسون (یک نیکوکار اسکاتلندی) در سال ۱۸۹۴، پارتیتور را به کالج سلطنتی موسیقی لندن اهدا کرد. به‌طور کلی در طولِ قرن نوزدهم، پارتیتور این کار بارها به‌طور خصوصی دست‌به‌دست شد. (product page)
پارتیتور اصلی فاقد علامتِ تمپو است و موتسارت سرعت قطعات را فقط در نت‌های متعلق به خودش (نت‌های تکنواز) وارد کرده‌است. نت‌های دیگر بخش‌های ارکستر برای نوازندگان، به وضوح و کامل نوشته شده‌است، اما نت‌های تکنواز ناقص است و در بسیاری از مواقع، موتسارت فقط علامت‌هایی خارج از خط حامل برای درجه گام یا آکوردهای شکسته، درج کرده‌است. این امر نشان می‌دهد که او قسمت عمده‌ای از بخش تکنوازی را به‌صورت بداهه ساخته‌است. در این پارتیتور همچنین نت‌های اضافه و بی‌ربط نیز وجود دارد، از جمله در موومان اول و در بخش گشایش، این موارد مشاهده می‌شود. گاه به گاه در پارتیتور اصلی خطای نت‌نویسی نیز وجود دارد که فردریش بلوم (موسیقی‌شناس)، این اشتباهات را به موتسارت نسبت می‌دهد و می‌گوید: «واضح است که با عجله و فشار درونی نوشته شده‌است».
کنسرتو در سه موومان به شرح زیر است:
کنسرتو برای ۱ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، تیمپانی و ارکستر زهی ساخته شده‌است. این بزرگترین مجموعه از سازهایی است که موتسارت تا آن زمان در کنسرتوهای خود استفاده کرده بود.
این اثر یکی از دو کنسرتوهایی است که موتسارت، هم از ابوا و هم از کلارینت استفاده کرد (قطعهٔ دیگر کنسرتو برای دو پیانو است که فقط در نسخهٔ اصلاح شده، کلارینت نیز به آن اضافه شده‌است). کلارینت در آن زمان از سازهای معمول در ارکستر نبود، «رابرت دی. لوین» می‌نویسد: «غنای صدادهی در بادی‌ها، به‌دلیل حضور ابواها و کلارینت‌ها، ویژگی اصلی تمبر در این کنسرتو است و بارها و بارها در هر سه موومان، بادی‌ها نسبت به ارکستر زهی، خودنمایی بیشتری دارند و کاملاً بر آنها غلبه می‌کنند».
ساز تکنواز در پارتیتور این کنسرتو، چمبالو معرفی شده‌است، منظور از این اصطلاح اغلب به ساز هارپسیکورد اشاره دارد، اما موتسارت در این کنسرتو از نامِ ساز چمبالو، به‌عنوان یک اصطلاح عمومی استفاده کرده‌است که می‌تواند ساز پیانو را نیز در بر بگیرد و در قرن هجدهم، نوع مدرن‌تر این ساز، پویایی بیشتری از هارپسیکورد داشت.
موومان اول طولانی‌تر و پیچیده‌تر از هر موومانی است که موتسارت در فرم کنسرتو ساخته‌است. میزان‌بندی این قسمت در است که در دیگر کنسرتوهای وی، فقط کنسرتو پیانوهای شماره ۴ در سل ماژور، شماره ۱۱ در فا ماژور و شماره ۱۴ در می ماژور هستند که با ریتم سه‌ضربی شروع می‌شوند.
موومان اول در فرم سونات است و از سبک دوره کلاسیک پیروی می‌کند. این اثر با یک گشایش ارکسترال شروع می‌شود و به‌دنبال آن، آغاز تکنوازی، بسط و گسترش، بازگشایش و در نهایت با کادنزا و کدا، این قسمت به پایان می‌رسد. با آنکه این موومان در خط کلی و مرسومِ کلاسیک حرکت می‌کند، اما موتسارت دست به نوآوریِ گسترده‌ای در ساختارِ اثر زده است.
بخش اکسپوزیسیون یا گشایش، طولانی و در ۹۹ میزان است و دو تم دارد؛ «تم اول» و «تم دوم». پایهٔ هر دو تم در گام مینور است. ارکستر ابتدا تم اصلی را هم‌صدا و کم‌قدرت شروع می‌کند و نشانِ شدت، "پیانو" (P) در نظر گرفته شده‌است. لحن تمِ اصلیِ سیزده میزانی، در گام دو مینور و مبهم است و تا مرحلهٔ کادانس، بسیار رنگی است و از همهٔ دوازده نت گام کروماتیک بهره گرفته‌است.
گشایشِ بخش تکنواز، قواعد مرسوم را کنار می‌گذارد و ایده‌های ارکسترال را که قبلاً شنیده شده‌است، دنبال نمی‌کند. در عوض، تکنواز با یک پاساژ ۱۸ میزانی و بدون همراهی ارکستر وارد می‌شود و به تم اصلی نیز اشاره‌ای نمی‌کند، بعد از این قسمت، تم اصلی با همراهی ارکستر ظاهر می‌شود. پیانو نیز پس از هفت میزان به ارکستر ملحق می‌شود. یکی دیگر از نوآوری‌های این کنسرتو این است که تکنواز، تم دوم بخش گشایشِ ارکستر را اجرا نمی‌کند و در مقابل، یک سری تم‌ها و مواد جدیدی معرفی می‌شوند. دونالد تووی (موسیقی‌شناس)، معرفی این مطالب جدید را «آموزه‌ای کاملاً براندازانه دانست، زیرا پیشتر (در فرم کنسرتو) مرسوم بود که در بخش آغازین، اجرای همنوازی کامل ارکستر (گشایش ارکسترال)، پیش‌بینی اجرای تکنواز باشد».
پس از صد میزان از اجرای تکنواز و ارکستر، قطعه در گام نسبی می بمل ماژور قرار می‌گیرد و تکنواز با اجرای یک «تریل/کادانس» و هدایت ارکستر با یک آکورد هفت نمایان به تونیک، نشان می‌دهد که بخش گشایش برای تکنواز، به پایان رسیده‌است. در مقابل، موتسارت بخش جدیدی را به بادی‌های چوبی اختصاص داده‌است. این گشایشِ جدید، حدود شصت میزان و قبل از اجرای یک «تریل/کادانس» دیگر که پایان واقعی گشایش را نشان بدهد، ادامه دارد. این امر باعث ایجاد یک «عبارت تکراری» در بخش «گشایش» و اتصال به بخش «بسط و گسترش» می‌شود. چارلز روزن (موسیقی‌شناس)، استدلال می‌کند موتسارت بدین‌ترتیب یک «گشایش دوبل» ایجاد کرد. روزن همچنین طی اظهاراتی توضیح می‌دهد که چرا موتسارت در طول مراحل آهنگسازی، گسترش قابل توجهی در بخشِ گشایشِ ارکسترال ایجاد کرده است و نتیجه می‌گیرد که او برای حفظ تعادل بین ارکستر و تکنواز، به زمان بیشتری در این بخش نیاز داشته‌است.
بخش بسط و گسترش، با تکرار همان مواد از «بخش گشایش»، این بار در می بمل ماژور، توسط تکنواز آغاز می‌شود. در بین دیگر کنسرتوهای موتسارت، فقط کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است که بخش «بسط و گسترش»، تکرار همان «بخش گشایش» است. اما در کنسرتو پیانو شماره ۲۴، تکرار گشایش، برای گسترش، به شکلی متفاوت اجرا می‌شود. موتیف آغازین با کادانس نیمه‌تمام، چهار بار تکرار می‌شود و با مداخلهٔ بادی‌های چوبی، انگار سؤال را بعد از سؤال می‌پرسد. سؤال فینال در دو مینور پرسیده می‌شود و تکنواز با حرکتی نزولی، به آن پاسخ می‌دهد و سرانجام منجر به بیان تم اصلی توسط تمام ارکستر در فا مینور می‌شود.
پس از آن تمِ ارکسترال گسترش می‌یابد و موتیفِ تم‌های چهارم و پنجم، از طریق دایره پنجم‌ها، حرکتی پایین‌رونده دارند و همراه با فیگورهای مداومِ تکنواز، منجر به تبادلی طوفانی بین ارکستر و تکنواز می‌شود که کوتبرت گیردستون (موتسارت‌شناس قرن بیستم) آن را یکی از معدود کارهای موتسارت دانست که «شور و اشتیاق در آن مهارنشدنی است». «دونالد تووی» این بخش را پاساژی «خوب و توده‌ای سِتَبر» توصیف می‌کند. این تبادل، توسط تکنواز در یک خط از نت‌های «تریوله» (سه‌تایی) به‌صورت دولاچنگ و پژواکی از تم اصلی که توسط سازهای بادی اضافه شده‌است، ادامه پیدا می‌کند. در نهایت، این پاساژ انتقالی با مدولاسیون به گام سی مینور تغییر کرده و باعث شروع بازگشایش و بیانی متعارف از تم اصلیِ موومان، توسط ارکستر می‌شود.
در بازگشایش، طیف گسترده‌ای از تم‌های ارایه شده توسط ارکستر و تکنواز در «بخش گشایش»، به چالش کشیده می‌شود. موتسارت در این بخش موفق می‌شود تمامی تم‌های موجود را در گام دو مینور مجدداً جمع‌آوری کند، اما تم‌ها فشرده‌تر است، با نظم دیگری بیان می‌شود و در فرم جدید خود، در لحظه‌هایی نیز حاوی تکنیک‌هایی برای اجرای نوازندهٔ چیره‌دست پیانو است. آخرین تمی که به‌طور خلاصه جمع‌بندی می‌شود، تم دومِ ارکسترال، از بخش گشایش است که پس از ۴۰۰ میزان، دوباره ظهور می‌کند و با نت‌های سه‌تایی و دولاچنگ توسط تکنواز، تزیین و شنیده می‌شود. خلاصهٔ تکرارها با آرپژهای دولاچنگ پیانو، قبل از اینکه «تریل/کادانس» به یک «عبارت تکراری» تبدیل شود، به پایان می‌رسد. عبارت تکراری به نوبهٔ خود منجر به ایجاد یک فرماتا می‌شود و نشان از شروع کادنزا توسط تکنواز دارد.
موتسارت در این موومان نُتی برای کادنزا ننوشته‌است، یا حداقل هیچ مدرکی در این زمینه وجود ندارد. بسیاری از آهنگسازان و اجراکنندگان بعدی از جمله یوهان برامس، فروچو بوزونی و گابریل فوره کادنزاهای خودشان را نوشته و آهنگسازی کرده‌اند. در این اثر به‌صورت استثنایی و در نوشتار پارتیتور، تکنواز را به سویی سوق نمی‌دهد تا کادنزا را با یک «تریل/کادانس» خاتمه دهد. حذف تریل احتمالاً عمدی بوده‌است؛ چرا که موتسارت قصد داشت که کادنزا، مستقیم و بدون تریل، به کدا برود.
کدا در کنسرتوهای موتسارت، معمولاً با ارکستر کامل و بدون نوشتنِ بخشی برای تکنواز، به پایان می‌رسد. اما در این کنسرتو قواعد شکسته می‌شود و تکنواز با پاساژهایی از نت‌های دولاچنگ، صدای کلِ ارکستر را قطع کرده و سپس ارکستر را با آکوردهای پایانی، با شدت "پیانیسیمو" (PP) همراهی و به پایان هدایت می‌کند.
آلفرد اینشتین در بارهٔ موومان دوم گفته‌است: «در خالص‌ترین و آرام‌ترین مناطق حرکت می‌کند و از بیانی ساده و عالی برخوردار است». موومان دوم با سرعت لارگتو علامت‌گذاری شده‌است، در گام می بمل ماژور و میزان‌بندی شکستهٔ است. در این موومان ترومپت‌ها و تیمپانی هیچ نقشی ندارند و در موومان سوم دوباره به ارکستر می‌پیوندند.
شروع موومان با تکنوازی تم اصلی در چهار میزان، به‌عهدهٔ پیانو است و سپس این تم توسط ارکستر تکرار می‌شود.
این تم، به قول مایکل استینبرگ (موسیقی‌شناس آمریکایی)، «در نهایتِ سادگی» است. دونالد تووی، میزان چهارم به بعد را «ساده، بی‌تکلف» و فاقد هرگونه تزیین، توصیف می‌کند، اما معتقد است که موتسارت به عمد قصد چنین کاری را داشته‌است. اولین طرح موتزارت برای این موومان، بسیار پیچیده‌تر بود. او احتمالاً تم را ساده کرده تا کنتراست بیشتری در مقابل شدتِ تیرگی که در موومان اول وجود دارد، ایجاد کند. پس از تکرار تم اصلی توسط ارکستر، یک پُل یا پاساژ انتقالی بسیار ساده وجود دارد که کوتبرت گیردستون (موتسارت‌شناس قرن بیستم) آن را «اما فقط یک طرح» می‌خواند تا توسط تکنواز (با بداهه) تزئین شود، با این استدلال که «اجرای آن به‌صورت چاپ‌شده (نت‌نویسی شده)، به معنای خیانت به یادگاریِ موتزارت است».
پس از عبور از این پُل، تکنواز دوباره تم چهارمیزانیِ اولیه را اجرا می‌کند. سپس ارکستر بخش جدیدی را در گام دو مینور با بازگشت به تم اصلی و ریتمِ تغییریافته، می‌گشاید و بدین‌ترتیب این بخش را از گام لابمل ماژور قبلی، جدا می‌کند. پس از این بخش جدید، باز هم تم اصلی تکرار می‌شود تا پایان موومان مشخص شود، ولی این بار نیز ریتمِ تم اصلی تغییر می‌کند. در این زمان، تم دوبار توسط تکنواز اجرا شده و در این ظهور مجدد، باز هم با همان پُل یا پاساژ ارتباطی، این دو به هم وصل می‌شوند. کوتبرت گیردستون استدلال می‌کند که در اینجا، «تکنواز مجبور خواهد شد از تخیل (بداهه‌نوازی) خود برای آراستن (پاساژ ساده یا پُل) برای بار دوم استفاده کند». بنابر این ساختار کلیِ موومان دوم، ABACA است و فرمی مانند روندو ایجاد می‌شود.
در بخش میانیِ اثر (بین دو مینور و لا بمل ماژور) و هنگام بیانِ تم اصلی، نشانه‌هایی از خطای نت‌نویسی در پارتیتور اصلی وجود دارد. این خطاها باعث اختلالِ هارمونیکی بین سازهای بادی و پیانو می‌شود. احتمالاً موتسارت نت‌های پیانو و سازهای بادی را در زمان‌های مختلف نوشته‌است و این امر موجب اشتباه آهنگساز در نظارت بر اثرش شده‌است. آلفرد برندل که چندین بار این کنسرتو را ضبط کرده‌است، معتقد است که اجراکنندگان نباید در این بخش، پارتیتور را همان‌طور که هست اجرا کنند، بلکه باید خطای موتزارت را تصحیح کنند. برندل همچنین تاکید دارد که میزان‌بندی شکسته در کلِ موومان یک خطای دیگر است که دو ضرب، در یک زمان مشترک، شکسته شده (حذف ضرب‌های دوم و چهارم) و به جای چهار بار ضرب‌زدن، دو بار ضرب می‌خورد، از نظر او (ضرب‌زدن)، در این موومان بسیار سریع‌تر است.
فرم این موومان تقریباً مشابه فرم موومان دوم از سونات پیانوی موتسارت در سی بمل ماژور (کا. ۵۷۰) است.
موومان سوم دارای یک تم موسیقایی در دو مینور است و پس از آن، هشت واریاسیون بر روی این تم به اجرا در می‌آید. آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، موومان سوم را هم بهترین تالیف از فرمِ واریاسیون و هم بهترین فینالِ کنسرتو در بین آثار موتسارت می‌داند.
نشانه‌گذاری برای سرعت در این موومان آلگرتو است. چارلز روزن معتقد که این موومان به سرعتی مانند مارش نیاز دارد و می‌نویسد: «به‌طور کلی خیلی زود این توهم ایجاد می‌شود که این تمپوی تند می‌خواهد به این موومان، قدرتی همانند موومان اول بدهد». در مقابل، انجلا هیوئیت (پیانیست)، سرعت این موومان را نه یک مارش، بلکه یک «رقص شیطانی» می‌بیند.
این موومان توسط ویلن‌اول‌ها با اجرای تم اول بر روی یک سیم و با همراهی سازهای بادی آغاز می‌شود. تم اول از دو فِرازِ هشت‌میزانی تشکیل شده‌است که هر کدام یک بار تکرار می‌شوند. اولین فِراز، از دو مینور به گام نمایان (سل مینور) تغییر می‌یابد. فِراز دوم، با مدولاسیون، عبارت موسیقی را از سل مینور به دو مینور برمی‌گرداند. تکنواز در اینجا هیچ نقشی در بیانِ تم اصلی ندارد و فقط ساز زهی را به‌صورت تیره‌ای همراهی و تزیین می‌کند. سپس پیانو برای اجرای واریاسیون یک (I)، وارد می‌شود.
واریاسیون‌های دو (II) تا شش (VI)، همان چیزی است که کوتبرت گیردستون و آرتور هاچینگز، هر کدام به‌طور مستقل، آنها را «واریاسیون‌های دوبل» توصیف می‌کنند. در این واریاسیون‌ها، هر یک از فرازهای هشت‌میزانیِ تم، با تنوع و تکرارِ بیشتری همراه است (AABB). واریاسیون‌های چهار (IV) و شش (VI) در گام ماژور هستند، دونالد تووی از اولی (در لا بمل ماژور) به‌عنوان «با نشاط» و از دومی (دو ماژور) به‌عنوان «دلپذیر» یاد می‌کند. در میانِ این دو، واریاسیون پنج (V) قرار دارد که به دو مینور بر می‌گردد، کوتبرت گیردستون، این واریاسیون را «یکی از مهمترین‌ها» توصیف می‌کند. واریاسیون هفت (VII)، دارای نیمی از طولِ زمانیِ قبلی‌ها است، چرا که تکرار فِرازهای هشت‌میزانی، در این قسمت حذف شده‌اند، واریاسیون شمارۀ هفت با سه میزانِ اضافه به پایان می‌رسد و این بخش با یک آکورد نمایان، اوج گرفته و شروعِ بخش کادنزا را اعلام می‌کند.
بعد از کادِنزا، تکنواز واریاسیون هشت (VIII) را به تنهایی اجرا می‌کند، اما این بار متر موسیقی تغییر کرده و از دوضربی سادۀ شکسته ()، به دوضربی ترکیبی ()، تبدیل می‌شود. سرانجام پس از ۱۹ میزان تکنوازی توسط پیانو، ارکستر نیز به آن ملحق می‌شود. هم در واریاسیون نهایی (هشت) و هم در کدا، آکوردهای شش ناپولیتن بسیاری در همراهی وجود دارد که کوتبرت گیردستون به تأثیر «دلهره‌آورِ» این آکوردها اشاره دارد و می‌نویسد: بخش «کُدا سرانجام جشن پیروزی را با ناامیدی، در گام مینور برپا می‌کند».
لودویگ فان بتهوون کنسرتو شماره ۲۴ را تحسین کرد و ممکن است در ساخت کنسرتو پیانو شماره ۳، تحت‌تأثیر کنسرتوی موتسارت قرار گرفته باشد. نقل می‌شود که بتهوون پس از شنیدن این کنسرتو در حین یک تمرین، گفته‌است: «ما هرگز قادر به انجام چنین کارهایی نخواهیم بود». یوهان برامس نیز کنسرتو را ستایش کرد و کلارا شومان را تشویق نمود تا این اثر را بنوازد. برامس خود نیز یک کادنزا برای موومان اول، آهنگسازی کرد. وی از این اثر به‌عنوان «یک شاهکار هنری و پُر از ایده‌های مبتکرانه» نام برد.; the quote is Wen's translation from the work of Richard Heuberger, "Erinnerungen an Johannes Brahms", Tutzing, 1971, p. 93. According to Heuberger, Brahms' original statement in German was: "ein Wunderwerk der Kunst und voll genialer Einfälle".
در میان پژوهشگران مدرن و قرن بیستم، کوتبرت گیردستون می‌گوید: «این کنسرتو از همه لحاظ، یکی از بزرگترین (آثار موتسارت) است، ما بیهوده خواهیم گفت: بزرگترین، آیا انتخاب چهار یا پنج نفر از بین آنها غیرممکن نبود؟». آلفرد اینشتین با اشاره به ماهیتِ «تاریک، تراژیک و پرشورِ» کنسرتو، اظهار داشت: «وقتی موتسارت این کار را (برای اولین بار) اجرا می‌کرد، بیان و تصّورِ چهرهٔ مردم وین در آن زمان سخت است». سایمون پی. کیف (موسیقی‌شناس) در بارهٔ کنسرتو پیانوی شماره ۲۴، می‌نویسد: «یک کار متعالی و نقطهٔ اوج در کنسرتو پیانوهای موتسارت است که کاملاً با پیشینیان خود پیوند خورده‌است، اما در عین حال قاطعانه از آنها پیشی می‌گیرد». الکساندر هایِت کینگ (موتسارت‌شناس)، بر این نظر است که کنسرتوی شماره ۲۴، «نه تنها عالی‌ترین کنسرتو از سری (کنسرتوهای موتسارت) است، بلکه یکی از بزرگترین کنسرتوهای پیانو است که تاکنون ساخته شده‌است». آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، دیدگاه خود را اینگونه بیان کرد که «اگر برای هر یک از کنسرتوهای موتسارت ارزشی قایل شویم، در هیچ‌کدام از آنها کاری بزرگتر از کنسرتوی کا. ۴۹۱، نخواهیم یافت، زیرا موتسارت اثری ننوشته بود که اجزای آن کاملاً متعلق به کلِ یک کار فوق‌العاده باشد».
سیتروئن سی۵ ایرکراس یک خودروی کامپکت اس‌یووی ساخت شرکت سیتروئن فرانسه است. این خودرو نخستین بار در نمایشگاه خودروی شانگهای رونمایی شد. فروش این خودرو در چین از پائیز سال ۲۰۱۷ آغاز شد. همچنین در اروپا این خودرو در نمایشگاه خودروی ژنو ۲۰۱۸ رونمایی شد و فروش آن از پایان این سال آغاز گردید..
شیمابارا یک منطقه سرخ (یوکاکو) در کیوتو بود. شیمابارا بعدها به یک منطقه گیشا (هاناماچی) تبدیل شد.
خورشیدهای سه گانه نام سریالی در مورد سرگذشت سه شاعر نامی ایران خواجوی، سعدی و حافظ است و هم‌اکنون در حال فیلم‌برداری است.آغاز ساخت سریال خورشیدهای سه‌گانه در شیراز، خبرگزاری صدا و سیما بازبینی شده: ۱ اسفند ۱۳۹۹ - کد خبر: ۲۰۴۵۹۷۳ تاریخ انتشار: ۱۰ اسفند ۱۳۹۶ ساخت آن از ۶ اسفند ۱۳۹۶ آغاز شده‌است، این سریال ۹۰ قسمتی با هدف معرفی سابقه تمدنی در مدت ۵ تا ۷ سال ساخته می‌شود.مجموعه تلویزیونی سعدی، خواجو و حافظ در مسیر تولید، خبرگزاری ایرنا ۵ مرداد ۱۳۹۸،
کد خبرنگار: ۲۱۰۰
کد خبر: ۸۳۴۰۹۰۶۱
لمان بوزکورت آلتینچکیچ (ترکی استانبولی: Leman Bozkurt Altınçekiç) خلبان نیروی هوایی ترکیه و اولین زن خلبان جت در ناتو بود.
لمان بوزکورت در سال ۱۹۳۲ در شهر ساری‌قمیش، استان قارص ترکیه متولد شد. وی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان دخترانه در استانبول، برای آموزش به عنوان خلبان هواپیمای گلایدر به مرکز آموزش اینونو وابسته به انجمن هوانوردی ترکیه در استان اسکی‌شهر وارد شد.
هنگامی که در سال ۱۹۵۴ نیروی هوایی ترکیه تصمیم به استخدام بانوان گرفت، او به نیروی هوایی ارتش پیوست. وی اولین دانشجوی دختر در مدرسه نظامی ازمیر بود. لمان در مصاحبه‌ای گفت که در روزهای اولیه، مدرسه هیچگونه امکانات شبانه‌روزی برای دانشجویان دختر نداشت و او مجبور بود به عنوان مهمان در خانه خانواده یک افسر بماند. آلتینچکیچ در ۱۹۵۷ به عنوان خلبان نظامی فارغ‌التحصیل شد. اگرچه بعداً پنج بانوی دیگر نیز در نیروی هوایی پذیرفته شدند، وی تنها دانش آموز دختر بود که به واحد هواپیمایی پایگاه نظامی اسکی شهر پیوست. لمان بوزکورت در پایگاه هوایی به عنوان خلبان جت آموزش دید و در سال ۱۹۵۸ درجه ستوان دومی را بدست آورد و نهایتاً به عنوان سرهنگ ارشد نیروی هوایی ارتش ترکیه بازنشسته شد.
در سال ۱۹۵۹ لمان بوزکورت با طاهر آلتینچکیچ، یکی از همکارانش در اسکی‌شهر ازدواج کرد. وی در ۴ مه ۲۰۰۱ در ازمیر درگذشت. او در قبرستان قره‌باغلار به خاک سپرده شد.
در اول دسامبر ۱۹۸۴ که پنجاهمین سالگرد حق رأی کامل زنان تُرک بود، وی برای دریافت لوح تقدیر به عنوان اولین زن در این حرفه به پارلمان ترکیه دعوت شد.
جنگل‌های کتانجک نواحی زیر آبی با چگالی بالایی از کتانجک (کلپ) اند که بخش بزرگی از خط ساحلی زمین را پوشش می‌دهند.Mann, K.H. 1973. Seaweeds: their productivity and strategy for growth. Science 182: 975-981. نواحی کوچکتر از کتانجک‌های لنگرشده را بسترهای کتانجکی نامند.
" J'Accuse. . . ! " (؛ "من متهم می‌کنم … !") نامه سرگشاده ای بود که در ۱۳ ژانویه ۱۸۹۸ به قلم نویسنده مشهور امیل زولا در روزنامه "L'Aurore منتشر" شد. در این نامه، زولا رئیس‌جمهور فرانسه، فلیکس فور را خطاب قرار داد و دولت را به یهودی‌ستیزی و حبس غیرقانونی آلفرد دریفوس، یکی از افسران ستاد ارتش فرانسه که به جرم جاسوسی به مجازات حبس مادام العمر محکوم شده بود، متهم کرد. زولا به اشتباهات قضایی و فقدان شواهد قابل توجه اشاره کرد. این نامه در صفحه اول روزنامه چاپ شد و در فرانسه و خارج از کشور سر و صدایی به راه انداخت. زولا به جرم افترا تحت پیگرد قانونی قرار گرفت و در ۲۳ فوریه ۱۸۹۸ مجرم شناخته شد. وی برای فرار از زندان، به انگلستان گریخت و در ژوئن ۱۸۹۹ به وطن خود بازگشت.
Wikipedia contributors, "J'Accuse…!," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=J%27Accuse…!&oldid=1005683204 (accessed February 18, 2021).
فناک () شرکت رسانه‌های گروهی فرانسوی است، که در زمینه ارائه محصولات رسانه‌ای و خدمات فرهنگی، انتشارات کتاب، موسیقی و عکاسی، همچنین فروش لوازم الکترونیکی مصرفی فعالیت می‌کند. شرکت فناک در سال ۱۹۵۴ توسط آندره اسل و مکس تیرت، در شهر پاریس تأسیس شد و هم‌اکنون مالک ۱۸۴ شعبه در کشورهای فرانسه، تونس، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، لوکزامبورگ و هلند، مراکش، قطر، ساحل عاج، کامرون، بلژیک و جمهوری کنگو می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در ایوری-سور-سن، پاریس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست پاریس معامله می‌شود.
نشان زخم () یک تزئین نظامی آلمان بود که اولین بار توسط ویلهلم دوم، امپراتور آلمان در ۳ مارس ۱۹۱۸ انتشار داده شد و به سربازان ارتش آلمان که در طول جنگ جهانی اول زخمی شده بودند، اعطا می‌شد.
صاحبان (به انگلیسی: "The Owners") آن یک فیلم سینمایی کمدی-درام و کمدی سیاه قزاقستانی به کارگردانی آدیلخان یرژانوف محصول سال ۲۰۱۴ میلادی است. این فیلم در بخش سینمای معاصر جهان در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴ نیز به نمایش درآمد.
نوآ لنگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس، توئنته و کلوب بروژ اشاره کرد.
آندره اسل (; – ) کارآفرین و کنشگر سیاسی اهل فرانسه بود، که در سال ۱۹۵۴ با مشارکت مکس تیرت، شرکت رسانه‌ای فناک را تأسیس نمود.
مکس تیرت (; – ) کارآفرین و کنشگر سیاسی اهل فرانسه بود، که در سال ۱۹۵۴ با مشارکت آندره اسل، شرکت رسانه‌ای فناک را تأسیس نمود.
راک‌استار نیو انگلند آی‌ان‌سی یک توسعه‌دهنده بازی ویدئویی آمریکایی‌ و یکی از استودیوهای راک‌استار گیمز در اندوور می‌باشد.
این شرکت در ابتدا با نام مد داک سافت‌ور در نوامبر سال ۱۹۹۹ توسط ایان لین دیویس، یکی از اعضای سابق اکتیویژن، تاسیس شد. استودیو در ابتدا کار خود را با همکاری و کمک به اکتیویژن در توسعه بازی استار ترک: آرمادا شروع کرد و رهبری توسعه را در ساخت ادامه این بازی یعنی استار ترک: آرمادا ۲ بر عهده گرفت.
مد داک سافت‌ور با راک‌استار گیمز، برای توسعه نسخه ریمستر شده بولی یعنی بولی: نسخه بورسیه همکاری کرد که موفقیت گسترده‌ای را به خود دید. در آوریل ۲۰۰۸ تیک-تو اینتراکتیو، شرکت مادر راک‌استار گیمز، مد داک سافت‌ور را خریداری کرد تا به یکی از استودیوهای راک‌استار گیمز، به عنوان راک‌استار نیو انگلند تبدیل شود. راک‌استار نیو انگلند بر روی نسخه مایکروسافت ویندوز بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ ۴ (۲۰۰۹) (با همکاری راک‌استار تورنتو) و تیم سازنده پشتیبان برای بازی‌های رد دد ریدمپشن (۲۰۱۰)، لس آنجلس سیاه (۲۰۱۱)، مکس پین ۳ (۲۰۱۲)، اتومبیل‌دزدی بزرگ ۵ (۲۰۱۳) و رد دد ریدمپشن ۲ (۲۰۱۸).
گمشده در کریسمس (به انگلیسی: "Lost at Christmas") یک فیلم کمدی رمانتیک اسکاتلندی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی و کارگردانی رایان هندریک با بازی سیلوستر مک کوی، سانجیف کوهلی، کلر گروگان و فریزر هاینز است.
دو غریبه در شب‌های کریسمس در مناطق مرتفع اسکاتلند گیر افتاده‌اند و تلاش می‌کنند تا به موقع برای کریسمس به خانه برسند.
فیلمبرداری در ژانویه سال ۲۰۲۰ در حوالی فورت ویلیام، هایلند و گلنکو انجام شد و در دوازده روز به پایان رسید. فیلمبرداری به‌طور رسمی در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰ به اتمام رسید.
در سیاست آمریکا، پیوندگرایی یا فیوژنیسم به معنای ترکیب یا «آمیختگی فلسفی و سیاسی سنت‌گرایی و محافظه‌کاری اجتماعی با آزادی‌خواهی سیاسی و اقتصادی است.E.J. Dionne, Jr. , "Why Americans Hate Politics", New York: Simon & Schuster, 1991, 161 این فلسفه بیش از همه به فرانک مایر وابسته است.Frank S. Meyer, "In Defense of Freedom and Other Essays", Indianapolis, Liberty Fund, 1996
فلسفهٔ «پیوندگرایی» اولین‌بار در مجله "نشنال ریویو" طی دهه ۱۹۵۰ و تحت سردبیری ویلیام اف باکلی جونیور توسعه یافت و بیشتر با طرز تفکر سردبیر وی فرانک مایر شناخته می‌شود. به روایت باکلی، او میان "ترکیبی خارق العاده" از آزادیخواهان، محافظه‌کاران سنتی، ضد کمونیست‌ها و حتی یک آنارشیست" دست به «دلالی» زد تا ایده‌ها و نوشته‌هایی را خلق کند که به ایجاد محافظه‌کاری مدرن منجر شد.Joseph Rago. "Interview: William F. Buckley, Jr." "The Wall Street Journal", November 12, 2005. وی تلفیق مورد نظر مایر را بهترین راه‌حل برای تعریف محافظه‌کاری دانست.William F. Buckley, Jr. "Did You Ever See a Dream Walking: American Conservative Thought in the 20th Century" (Indianapolis: Bobbs-Merriall Books, 1970), p. xxxiii.
اوج پیوندگرایی در زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان، که پس از باخت جرالد فورد در انتخابات ۱۹۷۶ جناحهای متفرق‌شده را گرد هم آورده بود، رقم خورد.
ساحل‌رود اقیانوسی که برخی مواقع به آن ساحل‌رود ماهی‌گیری یا صرفاً ساحل‌رود نیز گفته می شود، بخشی از بستر دریاست که در مقایسه با نواحی مجاورش (چون سد ساحلی یا در مقایسه با دریاکوه) کم عمق است. شیب‌های ساحل‌رود اقیانوسی می توانند همچون حاشیه قاره‌ای موجب خیزش آب و جزر و مد گشته یا در مواردی جریان های دیگر به آن ها پیوسته و موجب جریان‌های تغذیه ای گردند. به همین دلیل، برخی از ساحل‌رودهای بزرگ جهان چون ساحل‌رود داجر (Dogger Bank) و پشته‌های بزرگ نیوفاندلند تبدیل به غنی ترین زمین های ماهی گیری جهان شده اند.
برخی از ساحل‌رودهای اقیانوسی توسط دریانوردانی چون واچوست ریف در قرن ۱۹م گزارش شده اند در حالی که اکنون وجودشان (وجود آن ساحل‌رودها) در هاله ای از ابهام قرار دارند.
لری دارنل گریفین جونیور (متولد ۳ اوت ۱۹۷۶)، که بیشتر با نام هنری خود سیمبلیک وان یا اس۱، شناخته می‌شود، تهیه‌کننده موسیقی اهل ویکو، تگزاس است. وی گروه Strange Fruit Project را تأسیس کرد و به عنوان تهیه‌کننده با گروه گود میوزیک کاتیه وست قرارداد امضا کرد.
گریفین در ۳ اوت ۱۹۷۶ در واکو، تگزاس متولد شد و در آنجا در یک خانواده مسیحی بزرگ شد. در دبیرستان، او ساکسوفون آلتو را آموخت و در تمام سالهای نوجوانی خود از جمله برای مدرسه یکشنبه در کلیسای محلی خود پیانو می‌نواخت. گریفین پس از تشکیل یک گروه هیپ هاپ در سال ۲۰۰۷ با پسر عموی خود، Myth، شروع به ساخت ضرب و تولید ضبط کرد. در سال ۲۰۱۰، وی مدرک کاردانی خود را در رشته مهندسی صوتی از کالج جامعه مک لنان دریافت کرد. از ۲۰۰۷–۲۰۰۸، S1 در مسابقات ملی ضرب و شتم ایالات متحده مانند iStandard , Red Bull Big Tune و Sha Money's One Stop Shop شرکت کرد.
در نقش وی به عنوان تهیه‌کننده اصلی گروه Strange Fruit Project، سبک و دامنه تولید گریفین شامل R&B , soul , underground و urban / crossover pop است. S1 به عنوان یک تولیدکننده فروش پلاتین، با بسیاری از هنرمندان موسیقی کار کرده و همچنین عضو اصلی گروه الکترونیکی The Cannabinoids خواننده اریکا بادو بوده‌است.
از همکاری‌های برجسته وی می‌توان به "قدرت کانیه وست از آلبوم "فانتزی پیچیده تیره زیبای من" برنده گرمی و بیانسه بهترین چیزی که هرگز نداشتم " در آلبوم "۴" اشاره کرد"." که هر دو قطعه دارای پلاتین مجاز هستند.
فریب‌خورده (به انگلیسی: Shanghaied) یکی از قسمت‌های سریال آمریکایی باب اسفنجی شلوار مکعبی است که در تاریخ ۹ مارس ۲۰۰۱ (۱۹ اسفند ۱۳۷۹) از شبکه نیکلودئون پخش شد. این قسمت پارت اول از قسمت سیزدهم فصل دوم این سریال است. اما از نظر تکی، قسمت سی و سوم از فصل دوم است. پارت دوم قسمت سیزدهم و فصل دوم «گری به حمام می‌رود» نام دارد. این قسمت توسط آرون اسپرینگر کارگردانی شده و توسط آرون اسپرینگر، کارل هاروی گرینبلت و مری ودر ویلیامز نوشته شده‌است. این قسمت در ایران که با نام «فریب خورده» مشهور است، توسط شبکه پرشین تون دوبله و پخش شده‌است. وبسایت IMDB از ۱۰ به آن امتیاز ۹٫۱ را داده‌است.
در این اپیزود باب و پاتریک و اختاپوس به صورت اتفاقی سر از کشتی دشمن پرنده در می آورند و ناخوسته کاری می کنند که دشمن پرنده انها را به عنوان برده خود انتخاب کند. از این قسمت می توان به عنوان یک ویژه برنامه باب اسفنجی نام برد زیرا ما شاهد حضور پچی دزد دریایی و طوطی اش پاتی هستیم و همچنین زمان این قسمت بیش از زمان عادی یک قسمت از سریال است. این قسمت جزو جالب ترین، خنده دار ترین و خاطره انگیز ترین قسمت های سریال است. صحنه خاص و خنده دار و حتی در بعضی صحنه ها هیجان انگیزی دارد که در هیچ کدام از قسمت های دیگر باب اسفنجی دیده نشده است.
نسخه اصلی:
تام کنی - باب اسفنجی
بیل فاگرباکی- پاتریک
برایان دویل-موری - دشمن پرنده
راجر بامپس - اختاپوس
دوبله فارسی:
ابراهیم شفیعی - پاتریک ستاره
امیر منوچهری فر - دشمن پرنده، اختاپوس