moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقتی که بین دو رویداد بازهٔ مکان‌مانند وجود داشته باشد، زمان کافی بین وقوع آن‌ها نمی‌گذرد، زمانی کافی برای اینکه یک رابطهٔ علت-معلولی با سرعتی برابر با سرعت نور یا کمتر از آن فاصلهٔ بین آن‌ها را قطع کند. این رویدادها این‌گونه در نظر گرفته نمی‌شوند که در گذشته یا آیندهٔ یکدیگر اتفاق افتاده باشند؛ در این حالت چارچوب مرجعی وجود دارد بگونه‌ای که در آن مشاهده‌گر وقوع آن دو رویداد را هم‌زمان می‌بیند اما چارچوب مرجعی وجود ندارد که وقوع آن‌ها را در یک مکان نشان دهد.
برای این جفت رویدادهای مکان‌مانند، مربع کامل بازهٔ فضا-زمانی بزرگتر از صفر است (formula_13) و فاصلهٔ مکان‌مانند آن‌ها با فاصلهٔ ویژه اندازه‌گیری می‌شود:
مانند زمانِ ویژه در بازه‌های زمان‌مانند، فاصلهٔ ویژه (formula_14) در بازه‌های مکان‌مانند در مجموعهٔ اعداد حقیقی قرار دارند.
به دلایل فیزیکی، یک فضا-زمان پیوسته از نظر ریاضی به شکل یک خمینهٔ هموار، هم‌بند، لورنتزی و چهاربعدی تعریف شده‌است formula_15. به این معنی که تابع فاصله برای فضای لورنتزی formula_16 دارای "نمایهٔ" formula_17 است. تابع فاصله، هندسهٔ محیط و کوتاه‌ترین فاصله پیمودنی توسط ذره آزاد و شعاع نور را نشان می‌دهد. در همسایگی هر نقطه (رویداد) بر روی خمینه، از دستگاه‌های مختصات محلی برای نمایش مشاهده‌گر در یک چارچوب مرجع استفاده می‌شود. معمولاً مختصات دکارتی formula_18 استفاده می‌شوند به‌علاوه برای سهولت سرعت نور formula_8 برابر با واحد در نظر گرفته می‌شود.
هر چارچوب مرجعی (مشاهده‌گر) می‌تواند با یکی از این مختصات formula_18 مشخص شود و هرکدام از این مشاهده‌گرها قادر است یک رویداد formula_21 را مشاهده کند. اگر چارچوب مرجع دیگری با مختصاتی متفاوت در همسایگی formula_21 وجود داشته باشد که بتواند رویداد formula_21 را مشاهده کند (در هر چارچوب مرجع یک مشاهده‌گر داریم) این امکان وجود دارد که برداشتی متفاوت از رویداد formula_21 داشته باشد به عبارت دیگر هر دو مشاهده‌گر رویداد formula_21 را مشاهده می‌کنند اما چیز متفاوتی می‌بینند.
هندسه فضا-زمان در نسبیت خاص توسط تابع اندازه‌گیری مینکوفسکی در چهاربُعد R⁴ به‌دست می‌آید. این فضا-زمان، فضای مینکوفسکی نام دارد. تابع اندازه‌گیری مینکوفسکی که معمولاً با formula_26 نمایش داده می‌شود به صورت یک ماتریس چهار در چهار به شکل زیر است:
در این روش از قرارداد مکان‌مانند لاندو-لیفشیتز استفاده می‌شود. یک فرض پایه‌ای در فضا-زمان این است که بازه‌های فضا-زمانی نسبت به تبدیلات مختصات باید نامتغیر باشند. بازه‌ها نسبت به تبدیلات لورنتس نامتغیرند. این خاصیت نامتغیر منجر به استفاده از چهار بردار (و تنسورهای دیگر) در توصیف‌های فیزیکی می‌شود.
به بیان دقیق تر، می‌توان رویدادها در فیزیک نیوتنی را حالت خاصی از فضا-زمان در نظر گرفت. این نسبیت نیوتنی-گالیله‌ای است و چهارچوب‌های مرجع در آن توسط ترادیسی‌های گالیله به هم مرتبط می‌شوند که در آن فاصله‌های زمانی و مکانی به‌طور مستقل از هم قابل تفکیک اند، اما در حالت کلی فضا-زمان (که ترادیسی‌های لورنتس برقرار می‌باشد) چنین تفکیکی برقرار نیست.
در نسبیت عام فرض می‌شود که فضا-زمان با حضور ماده (انرژی) خمیده می‌شود. این خمیدگی توسط تنسور ریمان بیان می‌شود. در نسبیت خاص تنسور ریمان متحد با صفر است و این اتحاد با صفر تعبیر می‌شود به این که فضا-زمان مینکوفسکی مسطح (تخت) است.
مفاهیم بازه‌های زمان‌مانند، نورمانند و مکان‌مانند که قبلاً بحث شد در نسبیت خاص به‌طور مشابه می‌تواند در دسته‌بندی خم‌های تک‌بُعدی در فضا-زمان خمیده استفاده شوند.
یک خم زمان‌مانند، آنی است که بر روی آن فاصلهٔ میان هر دو رویدادِ بینهایت به هم نزدیک بر روی خم، خود زمان‌مانند باشد. مشابه همین تعریف برای دو حالت مکان‌مانند و نورمانند قابل تعمیم است.
به بیان فنی‌تر سه نوع خم یاد شده معمولاً بر حسب اینکه بردار مماس بر خم در هر نقطه از خم، نورمانند یا مکان‌مانند یا زمان‌مانند باشد تعریف می‌شود.
خط جهانی هر شیء کندتر از نور همواره یک خم زمان‌مانند است.
آژانس یهود (در عبری: הסוכנות היהודית و در انگلیسی: Jewish Agency) به لحاظ ماهوی همان سازمان جهانی صهیونیسم یا بخشی از موسسه‌ها و هیئت‌های سازمان است که با خارج ارتباط دارند.
این عبارت در مقابل سازمان صهیونیستی که مضمونی ایدئولوژیک دارد، به معنی تجمیعی از انسان‌ها با افکار معین است. در حالی که اصطلاح آژانس یهود حاوی مفهومی عملی بوده و به ادارات و موسسات و دفاتر و غیره اشاره می‌کند. آژانس یهود، عنصری رسمی از عناصر حکومت در اسرائیل است.
اصطلاح آژانس یهود به هنگام سند قیمومیت انگلیس بر فلسطین وضع شد. در ماده ۴ این سند که در آن سازمان صهیونیستی به رسمیت شناخته شد آمد است:
در ماده ۶ سند قیمومیت دولت فلسطین آمده‌است که باید در دو زمینه با آژانس یهود همکاری کند:
در ماده ۴ سند قیمومیت آمده‌است که سازمان صهیونیسم باید پس از رایزنی با دولت انگلیس تدابیر لازم را برای جذب یاری همه یهودیان خواهان کمک به تشکیل موطن یهودی اتخاذ کند.
قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت از قطعنامه‌های شورای امنیت است که در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ (میلادی) (۱ آذر ۱۳۴۶ (خورشیدی)) در نشست ۱۳۸۲ به اتفاق آراء تصویب شد.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در روز ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ خواستار آتش‌بس بین اعراب و اسرائیل شده بود. اما با حمایت آمریکا، انگلیس و فرانسه از اسرائیل در خواست عقب‌نشینی نکرد.
در نتیجه قطعنامه ۲۴۲ سازمان ملل صادر گردید و به موجب آن از اسرائیل خواست به مرزهای قبل از جنگ ۱۹۶۷ عقب‌نشینی کند و بلندی‌های جولان همراه با کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را به سوریه، اردن و فلسطین مسترد نماید.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در بند اول با تأکید بر پایداری صلح در خاورمیانه دو طرف را موظف به خاتمه مجادله کرد:
در بند دوم ضرورت رعایت اصول زیر را زمینه حفظ صلح دانسته بود:
و در بند سوم و چهارم از دبیرکل درخواسته شده بود تا نماینده ویژه‌ای برای حفظ تماس بین کشورهای درگیر در جنگ کند و پیشرفت تلاش‌های نماینده ویژه را، هرچه سریع‌تر به شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش کند.
و در نهایت این بیانیه در یک هزارو سیصد و هشتاد و دومین نشست به اتفاق آراء تصویب شد.
ولی تا به امروز به مرحله اجرا نرسیده‌است.
امیر عشیری (زاده ۱۳۰۳ در تهران – درگذشته ۲۷ خرداد ۱۳۹۵) نویسنده ایرانی بود. برخی وی را پایه‌گذار ادبیات پلیسی در ایران می‌دانند.جایزهٔ «لیراو» با تقدیر از امیر عشیری برگزار شد، "ایسنا" او همچنین در موضوعات تاریخی می‌نوشت. امیر عشیری، شهرت خود را با نوشتن پاورقی در دهه‌های سی تا پنجاه خورشیدی به دست آورد.امیر عشیری؛ داستان پلیسی در قالب پاورقی، "بی‌بی‌سی فارسی" پاورقی‌های عشیری در مجلاتی چون "سپید و سیاه"، "روشنفکر" و "تهران مصور" به چاپ می‌رسید، اما عمده پاورقی‌های او در "اطلاعات هفتگی" منتشر می‌شد.
امیر عشیری در سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. او جزو نسل دوم پاورقی‌نویسان ایرانی و از پیروان سبک حسینقلی مستعان بود.عشیری از پایه‌گذاران ژانر پلیسی در ایران بود، "خبرگزاری مهر" عشیری از دورهٔ نوجوانی به مسائل جاسوسی علاقه‌مند بود و ظاهراً همین موضوع وی را به سمت نوشتن داستان‌های جنایی کشاند.
از زندگی عشیری اطلاعات چندانی در دست نیست. او یک دختر به نام «یگانه» داشت.جایزهٔ «لیراو» با تقدیر از امیر عشیری برگزار شد، "ایسنا"
عشیری در دورهٔ نخست‌وزیری محمد مصدق از کشور خارج شده و مدتی در آلمان تحصیل کرد.[bookcitymag.ir/جنایت-فرنگی،-پلیس-ایرانی «جنایت فرنگی، پلیس ایرانی»]، "ماهنامهٔ شهر کتاب"
اما پس از کودتای ۲۸ مرداد به کشور بازگشت.« گفتگویی با پاورقی نویس مجلات زرد قبل از انقلاب»، "روزنامه جمهوری اسلامی"
عشیری فعالیت مطبوعاتی‌اش را در «مجله آسیای جوان» به سردبیری علی حافظی آغاز کرد و نخستین پاورقی خود را در ۱۵ صفحه و با موضوع «اعدام یک جوان ایرانی در آلمان» در سال ۱۳۲۷ در این مجله منتشر نمود.[ http://sharghdaily.ir/?News_Id=18691 «امیر عشیری» کیست؟؛ جنتی جوان و الکساندر دومای ایرانی] او کارمند وزارت صنایع و معادن بود، اما عمدهٔ درآمد خود را از راه روزنامه‌نگاری و نویسندگی تأمین می‌کرد.
امیر عشیری گاهی هم‌زمان در دو، سه مجله پاورقی‌های شبه جنایی - پلیسی و جاسوسی منتشر می‌کرد و طرفداران خاص خود را داشت.
نشریهٔ اصلی محل فعالیت او اطلاعات هفتگی بود و مدتی نیز با مجلات سپید و سیاه و مجله روشنفکر و تهران مصور همکاری کرد، اما زمانی که عباس مسعودی (مدیر و پایه‌گذار مؤسسه اطلاعات) با حضور او در دیگر نشریات مخالفت کرد، او همکاری با نشریات دیگر را متوقف و صرفاً در اطلاعات هفتگی به نوشتن پرداخت.
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، با تغییر کادر سردبیری، عشیری همکاری خود با مجله اطلاعات هفتگی را متوقف کرد و تنها برای یک سال با مجله جدول و مجله سرگرمی خانواده به همکاری پرداخت و پس از آن به کلّی نوشتن برای نشریات را متوقف کرد.
او در گفتگویی که در سن ۹۰ سالگی (۲ سال پیش از مرگش) با روزنامهٔ ایران داشت، وضعیت خود در سال‌های پس از انقلاب را چنین توصیف کرده بود:
«در سال‌های قبل از انقلاب من در هفته چهار پاورقی می‌نوشتم. حالا دیگر بساط پاورقی‌نویسی جمع شده و مجلات عموماً ماهانه چاپ می‌شوند. آن‌ها باید برای همکاری دنبال من می‌آمدند که این اتفاق نیفتاد و من هم نمی‌توانستم بلند شوم بروم از آن‌ها تقاضای کار بکنم. حالا که دیگر بازنشسته شدم. آن موقع مگر چند نفر پاورقی‌نویس داشتیم؟ من بودم و آقای رسول ارونقی کرمانی که امروز در امریکاست، دو سه نفر دیگر هم بودند که فوت کردند. یک سال بعد از انقلاب کارم در مطبوعات تمام شد یعنی دیگر نخواستند».
با وجود این، برخی از آثار امیر عشیری پس از انقلاب نیز منتشر شد و همچنان پرفروش بود.
او در سال‌های اخیر برای مدتی در مرکز تحقیقات راه، مسکن شهرسازی فعالیت می‌کرد.مراسم ختم همکار سابق مرکز جناب آقای امیر عشیری، "پورتال داخلی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی"
نظرات متعدد و بعضاً متعارضی دربارهٔ سبک و شیوهٔ نگارش عشیری ابراز شده‌است. برخی او را نویسنده‌ای بومی که ذاتاً از استعداد نویسندگی برخوردار بود دانسته‌اند و بعضی او را نویسنده‌ای مقلّد و پیرو آثار غربی‌ها خوانده‌اند. همچنین در خصوص اینکه او را می‌توان «پدر ادبیات پلیسی» ایران خواند یا خیر، دیدگاه‌های متعارضی ابراز شده‌است.
محمدعلی جمالزاده، پس از خواندن کتاب «سیاه‌خان»، آنچنان شیفته قلم او شده بود که او را «الکساندر دوما» ی ایران نامیده بود.
کاوه میرعباسی (مترجم و نویسنده) در گفتگو با روزنامه ابتکار عشیری را نویسنده‌ای غریزی اما بدون مطالعات دقیق دانسته است.کاوه میرعباسی: امیر عشیری از جیمز باند الهام می‌گرفت، "روزنامه ابتکار" میرعباسی در این مصاحبه ادامه می‌دهد: «شیوه نوشتن او، الهام گرفته از فیلم‌های سینمایی پلیسی مانند جیمز باند بود. او به واسطه تخیل خوبی که داشت، داستان‌های سرگرم‌کننده‌ای می‌نوشت و بعداً بخشی از این آثار به صورت کتاب‌های جیبی به چاپ رسیدند… آثار این نویسنده ویژگی تمام عیار پاورقی‌نویسی در دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ خورشیدی است که رواج بسیاری نیز داشتند و به عنوان ادبیات تفننی از آن‌ها یاد می‌شود. این دست نوشته‌ها مشخصا داستان‌هایی بود که فرانسوی‌ها، آن‌ها را «کتاب‌های ایستگاه راه آهن» می‌خوانند و ویژگی عمده آن‌ها خاصیت مفرح و سرگرم‌کنندگی است».
میرعباسی همچنین دربارهٔ ادعای برخی مبنی براینکه عشیری «پایه‌گذار ادبیات پلیسی ایران» است، می‌گوید: «نوشته‌های عشیری در یک کاربرد غلط به عنوان ادبیات پلیسی شناخته می‌شوند و اگر ژانری به نام رمان جنایی ـ معمایی باشد قطعاً آثار این نویسنده در ژانر جنایی ـ معمایی نخواهد بود چرا که در این آثار معما دیده نمی‌شود و به معنای دقیق کلمه این آثار، رمان حادثه‌ای ـ پلیسی (تریلر) است که حداقل حدود نیم قرن پیش حسابش را از ادبیات پلیسی جدا کرده‌است».
مهرداد مراد (نویسنده داستان‌های پلیسی) در واکنش به سخنان میرعباسی، در گفتگو با خبرگزاری مهر گفته‌است: «امیر عشیری نویسنده ادبی نبود. اما در نوشتن ژانرهای پلیسی، جنایی، جاسوسی و تاریخی بسیار خلاقیت داشت و چیره‌دست بود. خلاف نظر بعضی از پیشکسوتان که ایشان را نویسنده پلیسی نمی‌دانند، باید گفت که تریلر به خودی خود سبک نیست بلکه مکمل است و با یک ژانر ادبی خاص معنا می‌گیرد. اگر داستان تریلر پلیسی، در زمره ادبیات پلیسی قرار نگیرد، پس چه نام دیگری می‌توان بر آن گذاشت؟ ما در ایران برای این گونه ادبیات طبقه‌بندی خاصی نداریم، وگرنه می‌توانستیم انواع رمان پلیسی را به معمایی، کارآگاهی، تریلر، هارد بویل، جنایی یا حقوقی تقسیم‌بندی کنیم و آن وقت بگوییم این اثر معمایی است یا تریلر. ولی در حال حاضر که حتی به رمان جنایی نیز رمان پلیسی گفته می‌شود، پس می‌توان مرحوم عشیری را نه فقط جزو نویسندگان بلکه جزو پایه گذاران این ژانر ادبی دانست».
صدرالدین الهی (نویسنده و روزنامه‌نگار) نیز در مقاله‌ای با عنوان «درآمدی بر مقوله پاورقی‌نویسی در ایران» دربارهٔ امیر عشیری می‌نویسد که پاورقی‌های او، معروفترین پاورقی‌هایی بود که به تقلید از آثار نویسندگان غربی نوشته می‌شد و در بین خوانندگانی که به رمان‌های پلیسی اروپایی و آمریکایی دسترسی نداشتند، هوادار بسیار داشت.درآمدی بر مقوله ی پاورقی نویسی در ایران (آخرین بخش)، "ایران‌شناسی سال یازدهم بهار 1378 شماره 41، صفحه 106|نویسنده=صدرالدین الهی}"
رسول ارونقی کرمانی، سردبیر مجله اطلاعات هفتگی، می‌نویسد: «امیر عشیری در قصه‌های خود به‌طور دقیق محل رفت‌وآمد قهرمانان را می‌نوشت. فی‌المثل اگر قهرمانان قصه راهشان به پاریس یا هر شهر و دیاری می‌افتاد او از کوچه‌ها، خیابان‌ها و رستوران‌های واقع در آن نام می‌برد. غالباً هنگام نوشتن داستان، نقشهٔ شهر محل گذر و سکونت قهرمان را پیش رو داشت و یادداشت می‌کرد. یک بار شهربانی مرکز از او دعوت کرد که کلاسی در شهربانی تشکیل دهد و مسایل پلیسی و جنایی را تدریس نماید».
علیرضا طبایی (شاعر) کار شاخص عشیری را «پایه‌گذاری ژانر تازه‌ای در ادبیات ایران» دانسته و معتقد بود فضایی که عشیری در آثار پلیسی، کارآگاهی و جنایی خود خلق کرده بود به قدری تازه و جذاب بود که بعدها بسیاری از نویسندگان به تقلید از ایشان آغاز به نوشتن در این سبک کردند.جایزهٔ «لیراو» با تقدیر از امیر عشیری برگزار شد، "ایسنا"
طبایی دربارهٔ فضای حاکم بر آثار عشیری گفته بود: «همواره آثار عشیری به عنوان یکی از آثار شاخص پلیسی که در آن فضای ایرانی حس می‌شد، شناخته می‌شود. در آثار پلیسی دیگری که می‌خواندیم، معمولاً فضا خارجی بود، اما شخصیت‌های آثار او ایرانی بودند و در فضایی نفس می‌کشیدند که برای خواننده ملموس بود. ادبیات ما مدیون نویسندگانی مثل عشیری است. جذابیت قلم آقای عشیری باعث می‌شد خواننده‌ها یک هفته منتظر ادامه اثرشان در نشریات بمانندجایزهٔ «لیراو» با تقدیر از امیر عشیری برگزار شد، "ایسنا"».
عبدالعلی دستغیب (منتقد ادبی) در مقاله‌ای با عنوان «نویسندگان نیمه از یاد رفته» در «کتاب ماه ادبیات»، امیر عشیری را از یکی از پیروان حسینقلی مستعان، مترجم و پاورقی‌نویسی که آثارش در سال‌های پس از شهریور ۱۳۲۰ خوانندگان زیادی داشت، معرفی می‌کند.امیر عشیری نویسنده رمان‌های پلیسی درگذشت ، "مجله ادبیات داستانی"
رسول یونان (شاعر) ضمن اشاره به اینکه از خوانندگان آثار عشیری بوده، دربارهٔ او گفته‌است: «باید با احترام از نویسنده‌های عامه‌پسند در ایران یاد کنیم. هنوز فردی مانند «امیر عشیری» در ایران پلیسی‌نویس نداریم. باید پای صحبت این مرد نشست تا به شما بگوید ایراد فیلم‌های پلیسی ایران و جهان از نظر کارشناسی چه مشکلاتی دارند… من با خواندن «آخرین طناب» نوشتهٔ امیر عشیری، کتابخوانی را یادگرفتم».اگر ادبیات عامه‌پسند نباشد کتاب جدی محکوم به فناست، "ایسنا"
رامین آذربهرام (مترجم رمان‌های پلیسی) آثار عشیری را «تقلیدی سطحی و بی‌ریشه از آثار خارجی» دانسته و گفته‌است: «در جامعه ما کارآگاه خصوصی وجود ندارد و فعالیت‌های باندهای مافیایی ذی‌نفوذ و تبهکار به صورتی که در ادبیات پلیسی توصیف می‌شود، برای خواننده ایرانی متصور نیست، به همین دلیل کتاب‌های پلیسی نوشته‌شده به زبان فارسی و بر مبنای مؤلفه‌های غربی اغلب تقلیدی سطحی و بی‌ریشه از آثار خارجی است، مثل آثار پرویز قاضی‌سعید و امیر عشیری».کتاب‌های پلیسی ما اغلب تقلیدی سطحی است، "ایسنا"
مجید غلامی جلیسه (مدیرعامل خانه کتاب) در پیام تسلیت خود به مناسبت درگذشت عشیری، «عبدالله بهرامی» را «پایه‌گذار ژانر پلیسی - جنایی» دانسته بود.مدیر عامل خانه کتاب درگذشت امیر عشیری را تسلیت گفت ، "خانه کتاب"
شهریار زرشناس عشیری را از برجسته‌ترین نمودهای «گرایش مبتذل پلیسی‌نویس و ماجرایی که مکمل رمانتیسم بازاری بی‌مایه بود» دانسته است.فرمالیسم مقلد تکنیک زده (در بررسی آثار هوشنگ گلشیری)، "پایگاه مجلات تخصصی نور"
علی جنتی، وزیر ارشاد دولت یازدهم، در مردادماه سال ۹۲ طی مصاحبه‌ای با هفته‌نامه آسمان گفته بود: «در جوانی خیلی رمان می‌خواندم. رمان‌های امیر عشیری را پیش از انقلاب بارها خوانده‌ام».[ http://www.isna.ir/news/92052614840 وعده‌های متفاوت جنتی به اهالی هنر در «آسمان» ]، "ایسنا"
روزنامه ایران در تاریخ ۲۳ آذرماه ۱۳۹۲ با عشیری مصاحبه‌ای انجام داد که در فضای رسانه‌ای کشور واکنش‌هایی را برانگیخت. از جمله روزنامه جمهوری اسلامی در واکنش به این مصاحبه آن را «رپرتاژ آگهی» نامیده و عشیری را «حامی کودتای ۲۸ مرداد» «هرزه‌نگار پلیسی» دانست و نوشت: «روزنامه ایران، که با تغییر مدیریت به سوی تحولات مثبت در حرکت است، متأسفانه هفته گذشته (شنبه ۲۳ آذر) به مصاحبه‌ای با امیر عشیری پاورقی‌نویس مجلات زرد دوران طاغوت و به سیاق رپرتاژ آگهی‌ها پرداخت. در بخشی از مصاحبه به خروج وی از کشور در دوران مصدق و سپس بازگشت از آلمان بعد از کودتا با دیدی مثبت تلقی گردیده و تفکر و دیدگاه حمایتی وی از رژیم کودتا مخفی داشته می‌شود. امیر عشیری از هرزه‌نگاران پلیسی‌نویس بود که در یک داستان پلیسیِ معمولی، خوانندگانِ نوجوان و جوان معصوم هم‌وطن را با صحنه‌های اروتیک و شهوانی زشت مواجه می‌ساخت. او و هم‌فکرانش همچون رجب علی اعتمادی سال‌ها در تلاش برای به انحطاط کشانیدن و تشویق دختران به فرار از خانه و سوق دادن تفکر نوجوانان به مسائل جنسی در مجلات هفتگی و کتاب‌های جیبی قلم‌فرسایی کردند».
روزنامه کیهان در واکنش به ابراز تأسف روزنامه ایران نسبت به مرگ عشیری در سکوت خبری، او را «مبتذل‌نویس شاهنشاهی» خوانده و در یادداشتی نوشته بود: «لابد دست‌اندرکاران «روزنامه ایران» و خبرگزاری وابسته به دولت (ایرنا) اطلاع دارند که امیر عشیری و پرویز قاضی‌سعید فراری مقیم آمریکا در شمار مبتذل‌نویسانی بودند که قهرمان داستان آن‌ها مأموران سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا انگلیس یا CIA آمریکا بودند که یک‌تنه و در اوج جنگ سرد، تشکیلاتی را که برای بدست گرفتن قدرت در سراسر کره زمین فعالیت می‌کرد، نابود می‌کردند و به نوعی کاریکاتورهایی از شخصیت «جیمز باند» خلق کرده بودند که برای حفظ صلح و آزادی و آبادی در جهان به جنگ دشمنان بی‌رحم می‌رود و در نهایت تشکیلات پیچیده آن‌ها را نابود می‌سازد».تاسف روزنامه دولت از مرگ یک مبتذل‌نویس در سکوت خبری، "روزنامه کیهان"
البته این سخنان نویسنده روزنامه کیهان نشان از آن است که کتاب‌های این نویسنده را نخوانده است چرا که نوشته‌های امیر عشیری فاقد صحنه‌های اروتیک است و از نثری پاکیزه و ادیبانه برخوردار است که نشان از آشنایی او با ادبیات داشته است. حتی داستان‌های پلیسی - و نه عاشقانه - پرویز قاضی‌سعید، با آن که سطحی و ناادیبانه هستند، نیز از صحنه‌های جنسی به دور هستند و فقط بر روی حادثه و هیجان تأکید دارند.
در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۹۲، در مراسم پایانی سومین دوره «جایزه ادبی لیراو» در تهران، از این نویسنده تقدیر شد.جایزهٔ «لیراو» با تقدیر از امیر عشیری برگزار شد، "ایسنا"
امیر عشیری حدود دو ماه پیش از درگذشتش در پی زمین‌خوردن دچار شکستگی پا می‌شود و چندین بار تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و سرانجام روز پنج‌شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۵ به خاطر ایست قلبی درگذشت و روز جمعه ۲۸ خرداد در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
عشیری بیش از ۵۰ عنوان داستان نوشته‌است. ترجمه‌هایی هم به نام عشیری منتشر شده‌است که او در گفتگویی آن‌ها را «ساختگی» خوانده است.
یکی از معروف‌ترین شخصیت‌های داستان‌های عشیری که در چندین اثر او حاضر است، شخصیتی به نام «سروان رامین» است. این قهرمان یک ایرانی منضبط و دقیق است که هوش و قدرت بدنی و زیبایی چهره در حل معماها کمکش می‌کند. رامین از سوی ایران برای همکاری با پلیس بین‌الملل معرفی شده‌است؛ با این حال، ویژگی‌های این کارآگاه با واقعیت پلیس بین‌المللی تطبیق ندارد. این شخصیت در دوره‌ای چنان شهرتی پیدا می‌کند که فردی برای ازدواج با او طی نامه‌ای اعلام آمادگی کرده و دیگری از گمرک خراسان به تهران می‌آید تا وی را از نزدیک ببیند و عشیری مجبور می‌شود سفر به اروپا را بهانه ممکن نبودن این دیدار کند.
شخصیت «رامین» در برخی داستان‌های پلیسی عشیری (مانند: لبخند در مراسم تدفین، خون و تصویر، یک گلوله برای تو، راهی در تاریکی)حضور دارد. همچنین شخصیت ثابت دیگری به نام «طاهر» نیز در برخی رمان‌های جاسوسی عشیری (مانند: نبرد سایه‌ها، در مرز وحشت، دیوار اقیانوس) حاضر است.
این کتاب توسط انتشارات سمیر بازنشر شده و دربردارندهٔ دو رمان با عنوان‌های: «قسطنطنیه در آتش» و «شلیک خاموش» است. رمان نخست، رمانی است که در آن رویدادهای ایران با انقلاب قسطنطنیه ـ که به رهبری «پاترونا» شعله‌ور شد ـ به تصویر کشیده می‌شود، و رمان بعدی، رمانی پلیسی است که در آن فصلی از تاریخ عملیات جاسوسی انگلستان در جنگ جهانی دوم، به ویژه به استخدام گرفتن زنان در عملیات جاسوسی، ترسیم می‌گردد. لازم است ذکر شود نام اشخاص و مکان‌های اشاره شده در رمان «شلیک خاموش» ساختهٔ ذهن نویسنده است.قسطنطنیه در آتش ، "خانه کتاب"
این کتاب نیز توسط انتشارات سمیر بازنشر شده‌است. عشیری در ابن کتاب با طرحی داستانی به روایت داستان‌هایی می‌پردازد که طی آن‌ها انقلاب فرانسه شکل می‌گیرد. در دورهٔ «لوئی پانزدهم»، معشوقهٔ رسمی وی ـ «مارکیز دوپمپادور» ـ دارای چنان قدرت و اختیاراتی است که در تمامی مسائل جامعه و حتی سیاست خارجی فرانسه نیز دخالت می‌کند. مارکیز دشمنان بسیاری دارد ولی به راحتی توسط فردی به نام «شوالیه دوبومان»، که سرکردهٔ جاسوسان مارکیز است، توطئه‌ها را خنثی می‌کند. مردم، مارکیز را دلیل و عامل اصلی شکست فرانسه در جنگ‌های هفت ساله می‌دانند. وی بر اثر بیماری برونشیت پس از ۲۰ سال دخالت در امور کشور از دنیا می‌رود. پس از وی شخصی به نام «کنتس دوباری» به عنوان معشوقهٔ رسمی لوئی پانزدهم انتخاب می‌شود. لوئی پانزدهم در ۱۷۷۴ در ۶۴ سالگی بر اثر بیماری آبله درمی‌گذرد. پس از وی «لوئی شانزدهم» به پادشاهی می‌رسد. همسر وی، «ماری آنتوانت»، فرزند ملکهٔ اتریش است. در زمان لوئی شانزدهم فرانسه درگیر مسائل مالی شده و مردم زیادی دچار فقر می‌شوند. ماری آنتوانت بدون توجه به امور به ولخرجی‌های درباری خویش ادامه می‌دهد. در ۱۷۸۴ مجلس مبعوثان طبقات سه‌گانه بازگشایی می‌شود ولی شاه به درخواست ماری آنتوانت با آن مخالفت می‌کند. سرانجام مردم ناراضی در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۷۸۹ قلعۀ باستیل را تصرف می‌کنند و در واقع حرکت به سوی انقلاب آغاز می‌شود. در ۱۷۹۱ شاه و ملکه با دیدن نارضایتی‌ها و خشم مردم به‌طور پنهانی از قصر خارج شده و قصد خروج از کشور را دارند ولی در میانهٔ راه توقیف شده و به قصر تویلری بازمی‌گردند. در ۱۷۹۲ شاه و ملکه آنتوانت با رأی دادگاه انقلاب به مرگ محکوم می‌شوند. اجرای حکم آن‌ها توسط گیوتین به وسیلهٔ جلاد پاریس ـ «شارل هنری سانسون» ـ صورت می‌گیرد. در ۱۷۹۳ کنتس دوباری نیز توسط شارل اعدام می‌شود. شارل پس از اعدام متوجه می‌شود که معشوقهٔ سابق لوئی پانزدهم کسی جز «ژن بکو» معشوقه و زن غیرقانونی سابق خویش نیست. با اعدام شاه، انقلاب فرانسه شکل گرفته و در کشور، جمهوری اعلام می‌شود. «ماکسیمیلیان روبسپیر»، جانشین لوئی شانزدهم، نیز در ۱۷۹۴ به اعدام محکوم می‌شود و پس از آن «ناپلئون» روی کار آمده و به امپراتوری فرانسه دست می‌یابد.سرانجام ماری آنتوانت و ... ، "خانه کتاب"
این کتاب توسط انتشارات دبیر باز نشر شده و روایت ماجرای انفجار سقوط یک هواپیمای مسافربری در دریای مدیترانه است. با سقوط این هواپیما، سازمان «کاگ‌ب» به تکاپو می‌افتد تا جسد «کنستانتین»، مأمور دوجانبهٔ آن‌ها را بیابد که برای سازمان جاسوسی فرانسه کاری کرده‌است و جزو مسافران آن هواپیما بوده‌است. اما تلاش آن‌ها بی‌نتیجه مانده و جسد بدست نمی‌آید. «رامین» (قهرمان داستان) از طرف سازمان جاسوسی فرانسه مأموریت می‌یابد «کنستانتین» را بیابد. او با پشت سرگذاشتن ماجراهایی که در فرانسه و هلند برایش رخ می‌دهد، سرانجام موفق می‌شود، «کنستانتین» را در آلمان بیابد. اما…قطار نیمه‌شب ، "خانه کتاب"
در این رمان که توسط انتشارات دبیر بازنشر شده، دو تن از مأموران پلیس بین‌الملل ایران در پی ردیابی قاتل یا قاتلان زنی به نام «شرکت السلطنه» که جواهرات گرانبهایش در جریان قتل به سرقت رفته، ردپای قاتلان را در استانبول می‌یابند. «ابوالفتح میرزا» که متهم به قتل بوده در ایستگاه راه‌آهن استانبول به شکل مرموزی به قتل می‌رسد و مأموران پلیس بین‌الملل ایران متوجه می‌شوند عتیقه فروشی به نام «انور بیک» در این ماجراها دست دارد. با کشته شدن «انور بیک» در جریان فرار از خاک ترکیه وقایعی پیش می‌آید که منجر به شناخت قاتل اصلی «شرکت السلطنه» و کشیده شدن ماجرا به خاک ایران می‌گردد…شبح گرگ ، "خانه کتاب"
در این رمان که توسط انتشارات دبیر بازنشر شده، دانشجویی ایرانی به نام «فاروق»، پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشتهٔ روزنامه‌نگاری از دانشگاه «تورینو» ی ایتالیا، دربارهٔ مافیا و اعمال خلاف قانون آن‌ها تحقیق می‌کند. آشنایی او با «لوئیچی دوگان»، رئیس شاخهٔ مافیا، منجر به همکاری او با سازمان مافیا می‌شود. «فاروق»، در جریان مأموریتی در «پالرمو» درگیر ماجراهایی می‌شود که سبب برقراری ارتباط و همکاری وی با سازمان مبارزه با مواد مخدر «تورینو» می‌گردد و از این طریق پای پلیس بین‌الملل نیز به میان می‌آید. در حالی که فاروق از طرف مافیا مأموریت می‌یابد تا به تهران و سپس به کراچی برود، او در ایران با پلیس بین‌الملل ایران ارتباط برقرار کرده و ضمن همکاری با پلیس ایران و حضور در مافیای مواد مخدر درگیر ماجراهایی می‌شود…کوکائین ، "خانه کتاب"
این کتاب در دو جلد توسط انتشارات دبیر منتشر شده و در قالب یک داستان به روایت دورهٔ سلطنت شاه عباس صفوی پرداخت است. دست مایه رمان، عشقی است میان «ریحان»، دختر زیبای «علی بیک» ـ کدخدای لاهیجان ـ و پسر عمویش «ابراهیم» که نامزد یکدیگرند. اما حاکم گیلان با دیدن ریحان در او طمع می‌کند و او را از علی بیک می‌طلبد. علی بیک این توهین را برنمی‌تابد و در درگیری با حاکم گیلان، او را به قتل می‌رساند. پس از آن، «فرهاد خان»، مباشر حاکم، وقایع را چنان به عرض شاه می‌رساند که وی حکم قتل همه اهالی لاهیجان را صادر می‌کند و…شب زنده‌داران: راز و رمزهای سلطنت شاه عباس کبیر ، "خانه کتاب"
در این رمان تاریخی که توسط انتشارات دبیر منتشر شده، بر سر جانشینی «شاه طهماسب» درگیری‌هایی بین طرفداران دو پسرش ـ حیدر میرزا و اسماعیل میرزا ـ صورت می‌گیرد. اسماعیل میرزا که به مدت ۱۵ سال است در «قلعهٔ قهقهه» زندانی شده به کمک خواهر ناتنی‌اش «پری خان خانم» آزاد می‌شود. از طرف دیگر «حیدر میرزا» و مادرش «سلطانزاده خانم» با همدستی پزشک مخصوص دربار، شاه طهماسب را به قتل می‌رسانند. در نتیجه، درگیری بین طرفداران اسماعیل میرزا و حیدر میرزا شدت می‌گیرد و سرانجام اسماعیل میرزا به حکومت می‌رسد.قلعۀ قهقهه: لحظه‌های تاریک تاریخ صفویه ، "خانه کتاب"
او در دهه‌ی هفتاد خورشیدی و روزهای خانه‌نشینی چهار کتاب دیگر را هم از طریق «نشر مجموعه» ارایه می‌دهد که به چاپ‌های بعدی هم می‌رسند: پرتگاه، پاترونا، گذرکاه کوراک، رد پای مقتول.
یوسف علیخانی در کتابی با نام معجون عشق با برخی از نویسندگان عامه‌پسند ایرانی، از جمله امیر عشیری به گفتگو پرداخته است.معجون عشق: گفتگوی یوسف علیخانی با ر. اعتمادی، فهیمه رحیمی، امیر عشیری، پری نوش صنیعی، نازی صفوی، مریم ریاحی، حسن کریم پور و ... ، "خانه کتاب"
اپرا هاوس سیدنی (در انگلیسی: Sydney Opera House) به معنای "تالار اپرای سیدنی" یکی از متمایزترین بناهای قرن بیستم از لحاظ هنر معماری بشمار می‌رود که در شهر ساحلی سیدنی و در ایالت نیو سات ولز کشور استرالیا قرار دارد. تالار اپرای شهر سیدنی در حال حاضر یکی از مهم‌ترین اماکن توریستی در کشور استرالیا به‌شمار می‌رود.
یورن اوتزان آرشیتکت معمار دانمارکی اپرا هاوس شهر سیدنی در سال ۱۹۵۷ به طور غیرمنتظره‌ای برنده طراحی اپرا هاوس شد. نهایتاً اپرا هاوس در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۳ رسماً توسط ملکه الیزابت دوم گشایش یافت.
از لحاظ هنری، تالار اپرای سیدنی، یکی از مشهورترین اماکن دنیا برای اجرای هنرهای نمایشی است.
اپرا هاوس شامل پنج سالن تئاتر، پنج سالن تمرین نمایش، دو سالن اصلی، چهار رستوران، شش بار و تعداد زیادی فروشگاه است. گفتنی است که پوسته حلزونی شکل اپراهاوس شامل یک میلیون و ۵۶ هزار تکه سنگ گرانیت سوئدی می‌شود.
ساخت ساختمان اپرای سیدنی در سال ۱۹۵۹ با ۱۰۰۰۰ کارگر آغاز شد.
افتتاح این سازه توسط ملکه الیزابت دوم ۲۰ اکتبر ۱۹۷۳ انجام شد و یورن اوتزان آرشیتکت و معمار دانمارکی طراح آن مدال طلای مؤسسه رویال آرشیتکت استرالیا را دریافت کرد.
بام این سازه از ۲۱۹۴ قطعه بتونی ساخته شده که وزن تقریبی هر کدام ۱۵ تن می‌باشد. این بلوک‌های بتنی با بیش از یک میلیون کاشی ساخت سوئد پوشیده شده‌است. در ساختمان اپرای سیدنی ۶۲۲۵ متر مربع شیشه به کار رفته که به صورت ویژه توسط فرانسه برای این ساختمان تولید شده‌است.
مساحت کل سازه برابر با ۵۷۹۸ هکتار است. بدین معنی که هشت هواپیمای بویینگ ۷۴۷ در آن جای می‌گیرد. اپرای سیدنی سالیانه پذیرای ۱۵۰۰ برنامه اجرایی می‌باشد و هزاران تور گردشگری از آن بازدید به عمل می‌آورند. ساختمان اپرای سیدنی دارای ۱۰۰۰ اتاق است و هر سال حدود ۱۵۵۰۰ لامپ آن تعویض می‌شود. در المپیک ۲۰۰۰ ساختمان اپرای سیدنی سمبل مورد توجه المپیک سیدنی بود.
هر حرکتی که از الگویی تکرار شونده از عناصر و نقوش به صورت منظم یا نامنظم تکرار شده باشد ریتم گفته می‌شود. این ریتم می‌تواند ناشی از دید ما باشد یا ناشی از جسم ما که به دنبال عبور کردن از یک توالی فضایی است.
اصلی‌ترین سالن اپراکنسرت هال است که ۲۶۷۰ صندلی دارد و بزرگ‌ترین ارگ مکانیکی دنیا که دارای ۱۲۰۰ لوله است در این بنا واقع شده‌است. ساخت ارگ ۱۰ سال و تنظیم آن ۲ سال به طول انجامیده‌است. ارتفاع زیاد سقف کنسرت هال باعث فقدان بازتاب زود هنگام صدا بر روی صحنه می‌شود که جهت رفع این مشکل ۱۸ حلقه پلی‌کربنات را به سقف آویزان کردند که به بازتاب صدا کمک می‌کند.
یک پوسته جدا از ساختمان اصلی در شرق قرار دارد که شامل رستوران است. بالکن توسط فضاهای عمومی احاطه شده‌است. محل‌های کوچک‌تری هم وجود دارند به نام "دراما تئاتر " و " استودیو " اتاق نمایش" که بعدها به این کاربری تبدیل شدند و این فضاها زیر کنسرت هال قرار گرفته‌اند. اتاقی هم به نام اتاق آتزون است که محل اجرای کوچک چند منظوره است و ۲۱۰ نفر ظرفیت دارد. پلکان ورودی بنا هم فضای انعطاف‌پذیری است که از این فضا می‌توان برای اجرای وقایع اجتماعی و فضای باز بزرگ استفاده کرد. سرسرای بزرگ شمالی و سالن پذیرش دید مناسبی به اقیانوس دارند که برای مراسم عروسی و یادبود و… استفاده می‌شود. نکته بسیار جالب این است که تمام سن‌ها قابل چرخش هستند. در این بنا از ۶۴۵ کیلومتر سیم استفاده شده‌است. مصرف برق آن معادل تأمین برق شهری ۲۵ هزارنفری است که توسط ۱۲۰ بخش توزیع تأمین می‌شود. ۲۶ دستگاه تهویه مطبوع دارد که بیش از ۲۸۵۰۰ مترمکعب هوا را با سرعت ۱۹٫۵ کیلومتر در ساعت در داخل کانال‌ها می‌دمد.
نورپردازی خانه اپرای سیدنی با مشکلات زیادی همراه بود اما در نهایت با ساخت ماکت‌های بی‌شمار و آزمون خطا به نتیجه مطلوب دست یافت.
جنیفر راش (با نام اصلی هایدی استرن) در ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۰ در کویینز نیویورک به‌دنیا آمد. پدرش خوانندهٔ اُپرا و مادرش پیانیست بود. زمانی که جنیفر ۹ ساله بود به همراه خانواده‌اش به آلمان نقل مکان کرد اما زمانی که نوجوان بود دوباره به ایالات متحده بازگشتند. در سال ۱۹۸۲ با پدرش به آلمان بازگشت و پس از عقد قراردادی با سی‌بی‌اِس/کلمبیا نام هنری جنیفر راش را برای خود برگزید.
راش در ابتدای فعالیت خوانندگی‌اش با ترانه‌هایی هم‌چون «تو رویاهام»، «بیا دستتو به من بده» و «حلقهٔ یخ» جایگاهش را به‌عنوان یک ستاره در سطح اروپا تثبیت کرد. اما درخشش عمدهٔ او زمانی اتفاق افتاد که ترانهٔ قدرت عشق را منتشر کرد. این ترانه که رکورددار زمان حضور در جدول پرفروش‌ترین‌های بریتانیا است در زادگاه راش با اقبال چندانی روبه‌رو نشد و فقط تا رتبهٔ ۵۷اُم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد. بعداً نسخه‌های دیگر این ترانه که توسط لورا برانیگن و سلین دیون اجرا شدند به جمع ۴۰ ترانهٔ پرفروش ایالات متحده راه یافتند و نسخهٔ سلین دیون در سال ۱۹۹۴ شماره ۱ آن جدول شد.
وب‌گاه جنیفر راش
ملیله‌دوزی یکی از رودوزی‌های سنتی ایران است. ملیله‌دوزی به دوخت‌هایی گفته می‌شود که از مفتول‌های طلایی، نقره و آلیاژهای مختلف که به شکل فنری درآمده‌اند، برای تزئین سطح پارچه استفاده می‌شود. این دوخت به وسیله تارهای نازک و توخالی از جنس طلا یا نقره و گاهی برنج که به آن نخ ملیله می‌گویند ایجاد می‌شود. امروزه به‌جای رشته‌های فلزی از نخ‌هایی به رنگ طلایی نیز برای ملیله‌دوزی استفاده می‌شود.انوری، حسن: فرهنگ روز سخن. تهران. سخن: ۱۳۸۳. ص۱۱۸۲.
دوخت انواع ملیله فلزی روی پارچه‌های نفیس محکم از جمله ترمه انجام می‌شود، به همین دلیل به آن تِرمه‌دوزی و سِرمِه‌دوزی هم گفته می‌شود.
ملیله بر خلاف نخ‌های سرمه قابلیت انعطاف ندارد و براثر کشش زیاد از فرم خود خارج می‌شود.
سرمه‌دوزی، یکی از دوخت‌های تزیینی و از هنرهای اصیل و با قدمت ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ ساله ایران است.
این هنر در ابتدای ظهور تمام موادش دست‌ساز و از جنس طلا و نقره بوده‌است، اما در طول زمان به دلیل گران بودن این مواد، بالا رفتن هزینه‌ها و قیمت تمام‌شده، مواد اولیهٔ آن عوض شد. در گذشته این دوخت برای تزیین لباس، پرده‌های مجلل تالارها، سر آستین‌ها، یقه حاشیه لباس و روسری، رو رخت‌خوابی و… استفاده می‌شد اما امروزه استفاده از آن گسترش بیشتری پیدا کرده و بر جنبه‌های تزیینی و دکوراتیو آن افزوده شده‌است.
سرمه (ملیله فلزی) از الیاف طلا و نقره که تابیده و فنری شده تهیه می‌شود و بعلت تلألؤ خاصی که دارد استفاده می‌شود سرمه‌دوزی به‌شکل ملیله‌دوزی که قطعات نقره و طلا به شکل مفتول تو خالی بوده از زمان هخامنشیان و ساسانیان رایج گشته و در زمان صفویان به اوج خود رسیده‌است و اکنون با الیاف بدل طلا و نقره تهیه می‌شود و به همین دلیل در سطح گسترده مورد استفاده عوام می‌باشد و در گذشته جهت لباس و پرچم و روکش مقابر و پرده خانه خدا به کار می‌رفته.
امروزه سرمه‌دوزی برای وسائلی مثل رومیزی، روتختی، سجاده، جانماز، جلد قرآن و روکش جعبه دستمال کاغذی و تابلو و دوخت کمند و نظائر آن بکار می‌رود. طرح‌های سرمه دوزی معمولاً انواع بته جقه است که در طرح پارچه ترمه نیز همین طرح به کار می‌رود طرح‌های دیگر؛ گل وبته، گل‌های شاه‌عباسی و غیره‌است و تقریباً مثل گل‌دوزی در طرح محدودیتی ندارد اما پیاده کردن طرح طبق شیوه و روش‌های خاصی حاشیه و گوشه مطابق و مناسب وسایلی که تهیه می‌شود می‌باشد. مراکز سرمه‌دوزی در ایران شهرهای اصفهان، یزد، کرمان، کاشان و تهران است.
پارچه ترمه، مخمل، و کتان انواع نخهای سرمه، نخ دوخت در خیّاطی، سوزن با شماره‌های مختلف، قیچی، دستگاه کمان یا چهارچوبی برای محکم نگه داشتن پارچه. پنبه، یا هر پرکننده دیگری بنا به ذوق و استعداد دوزنده. صابون خیاطی برای نقش اندازی یا هر قلم دیگری که بتواند بر روی پارچه اثرگذار باشد و پاک نشود.
زمینه کار در این نوع سوزن دوزی پارچه ترمه از نوع اصل یا مشابه آن است. انتخاب این نوع پارچه برای سرمه دوزی به این دلیل است که از این پارچه برای تهیّه لباس در دوره صفویه و قاجاریه به وفور استفاده می‌شده و رایج بوده‌است لذا نمونه‌هایی از تزئینات سرمه که در اختیار است و در موزه‌های استان موجود است اکثراً دارای چنین تزئیناتی هستند؛ ثانیاً صخامت و مقاومت پارچه‌ای که در سرمه دوزی بکار گرفته می‌شود باید به اندازه‌ای باشد که توان تحمل سنگینی بعد از اتمام دوخت سرمه را دارا باشد و دچار چروک و کیس در سطح خود نگردد. البته به همین منظور در بعضی از پارچه‌های ترمه که صخامت چندانی ندارند با دوخت پارچه آستری به پشت کار به‌طور مصنوعی این صخامت ایجاد می‌شود. همچنین علاوه بر ترمه، از پارچه‌های مخمل و کتان نیز به عنوان زمینه کار استفاده می‌شود.
ابتدا پارچه در دستگاه قرار داده می‌شود و از چهار سو کشیده شده و به دستگاه متصل می‌شود. دستگاه مزبور به شکل جدید، کمان دایره یا چهار گوش به صورت سنّتی آن ارائه می‌شود. می‌توان نوع سنتی آن را با اندازه‌های متفاوت با سفارش به نجار و نوع کمانی را از طریق فروشگاه‌ها توزیع‌کننده ابزار و لوازم خیاطی تهیه کرد. سپس طرح را بر روی پارچه از طریق برگردان طرح بر روی آن یا در صورت اشراف کامل به طرح مستقیماً بر روی پارچه طرح زد. برای پاک نشدن خطوط طرح در طول سوزندوزی تمام خطوط با کوک‌های درشت تثبیت می‌شوند.
سپس سوزن نخ شده را از درون سرمه عبور داده و از روی خطوط کو ک شده عبور می‌دهند تا تمامی خطوط بدین صورت با سرمه پوشیده شود. سطح گلبرگ‌ها را با قرار دادن پنبه یا هر حجم دهنده دیگری برجسته کرده، با سرمه می‌پوشانند؛ و تا انتهای کار به همین صورت عمل می‌شود.
این دوخت در اکثر موارد با دوخت‌های دیگر همراه است. دوخت‌هایی از قبیل: پیله دوزی، ملیله دوزی، گلابتون دوزی، شرفه دوزی، شمسه دوزی، ده یک دوزی، صدفدوزی، سنگ دوزی، مرصع دوزی، منجوق دوزی، پولک دوزی، زغره دوزی، مروارید دوزی و غیره. از انواع دوخت‌هایی که بیشتر در این دوخت به کار می‌رود می‌توان به دوخت: زنجیره‌ای، برگ دوزی، جناغی، دور دوزی، مار پیچ الوان روی زنجیره، دوخت ساتن، دوخت مورّب، ساقه دوزی، بست دوزی، دندان موشی و زیگزاگهای مختلف را نام برد.
آبل یانس‌زون تاسمان (در هلندی: Abel Janszoon Tasman) (متولد ۱۶۰۳ - مرگ ۱۶۵۹) دریانورد و جهانگرد هلندی در قرن هفدهم میلادی بود که بخاطر سفرهای دریایی متهورانه به سرزمین‌های دوردست و اکتشاف سرزمین‌های جدید شهرت یافت. وی کاشف جزیره تاسمانی، نیوزیلند، تونگا و جزایر فیجی است.
چهاردهم دسامبر سال ۱۶۴۲ میلادی آبل تاسمان که در کمپانی هند هلند کار می‌کرد و مأموریت یافته بود راه دریایی به اروپا از جنوب اقیانوس آرام و از طریق اقیانوس اطلس را بیابد به جزایری از نیوزیلند رسید. وی قبلاً جزیره بزرگی را که به نام او تاسمانیا اسم گذاری شده و بعداً دولت انگلستان ان را تصرف و ضمیمه استرالیا کرد رسیده بود.
نام ایالت و جزیره تاسمانی در استرالیا برگرفته از آبل تاسمان است.از ویکی‌پدیای انگلیسی بازدید ۱۹/۲/۱۳۸۶
در روز ۲۴ نوامبر سال ۱۶۴۲ میلادی آبل تاسمان جزیره‌ای را کشف کرد که بعدها به نام او تاسمانی نامیده شد.
این جزیره واقع در اقیانوسیه دارای پوشش گیاهی و طبیعت وحشی ویژه خود، پس از پشت سر گذاشتن فراز و نشیب‌های تاریخی، امروز بخشی از فدراسیون استرالیا است.
تاسمان پس از کشف این جزیره آن را سرزمین فان دیمن نامید. آنتونی فان دیمن نام فرماندار کل کمپانی هند شرقی هلند بود.
در سده هجدهم میلادی دریانوردان زیادی از قبیل کاپیتان کوک در ساحل تاسمانی پیاده شدند.
اما در سال ۱۷۹۸ میلادی کاپیتان ماتیو فلیندرز، دریانورد انگلیسی پیرامون تاسمانی را پیمود و متوجه جزیره بودن این سرزمین شد.
او آن بخش از اقیانوس که جزیره تاسمانی را از قاره اقیانوسیه جدا می‌کرد، تنگه باس نامید.
در همان زمان، کینگ فرماندار نیو ولز جنوبی تصمیم گرفت یک مهاجرنشین دیگر را در جنوب سیدنی ایجاد کند و پس از تردید فراوان محلی را در مصب رودخانه درونت در تاسمانی انتخاب کرد.
در سال ۱۸۰۴ میلادی در این مکان شهر هوبارت مرکز کنونی تاسمانی احداث شد.
شهر هوبارت در آغاز یک دهکده چادری بود که ۲۶۲ نفر جمعیت داشت که ۱۷۸ نفر آنها زندانیان محکوم بودند.
از آن پس تاسمانی به محل انتقال زندانیان تبدیل شد تا اینکه در سال ۱۸۵۶ میلادی اعزام زندانیان به این جزیره منحصربه‌فرد ممنوع گردید.
تا آن زمان بیش از ۶۰۰۰۰ زندانی به جزیره انتقال یافته بودند که تنها راه نجات آنها از این مکان فقط مرگ بود.
پس از ممنوع شدن انتقال زندانیان برای زدودن این خاطره تلخ نام سرزمین وان دیمن به نام کاشف آن «تاسمانی» تغییر یافت.
سرانجام در سال ۱۹۰۱ میلادی، جزیره تاسمانی به عنوان بخشی از فدراسیون استرالیا درآمد.
به این ترتیب، در روز ۲۴ نوامبر سال ۱۶۴۲ میلادی، آبل یانس‌زون تاسمان جزیره منحصربه‌فردی را کشف کرد که حدود ۲ قرن بعد به نام خود او «تاسمانی» نامیده شد.
تاسمانی دارای گیاهان و جانورانی است که نظیر آنها در سایر نقاط جهان مشاهده نمی‌شود.
امروز تاسمانی به دلیل زیبایی و تنوع طبیعت آن در فهرست میراث طبیعی حفاظت شده جهان قرار گرفته‌است.
هلند نو نامی است که دریانوردان هلندی در قرن هفدهم میلادی به سرزمین استرالیا دادند.
دریانوردانی از هلند در پی اکتشاف سرزمین‌های نو و افزودن بر مستعمره‌های این کشور، در اوائل قرن هفدهم راهی سرزمینهای جنوبی آسیا شدند. اینان در سال ۱۶۰۶ م. شبه جزیره کیپ یورک (Cape York Peninsula) در شمال کوئینزلند را اکتشاف کردند و کم‌کم به سمت غرب استرالیا رفته و ساحل این مناطق را نیز درنوردیده و ثبت کردند. در سال ۱۶۴۴، آبل تاسمان فرمانده دریانوردان هلندی، نام این سرزمین را هلند نو (New Holland) گذاشت و آن را از سرزمینهای مستعمره هلند قلمداد کرد. بازدید ۱۹/۲/۱۳۸۶ اما هلندی‌ها علاقه چندانی به سکونت در هُلند نو نشان ندادند و آن را کم ارزش دانستند.
انگلیسی‌ها به فرماندهی کاپیتان کوک در سال ۱۷۷۰ به شرق استرالیا رسیده و در سال ۱۷۸۸ با تأسیس مستعمره ولز جنوبی جدید، این بخش را از هلند نو جدا کردند. نام هلند نو تا بیش از پانزده دهه به کار می‌رفت تا این که در سال ۱۸۲۴ عنوان این سرزمین به استرالیا تغییر یافت. بازدید ۲۱/۲/۱۳۸۶European discovery and the colonisation of Australia بازدید ۲۱/۲/۱۳۸۶
سرزمین شمالی یا قلمرو شمالی (در انگلیسی: Northern Territory) یکی از سرزمینهای اصلی استرالیا در شمال این کشور است و تنها سرزمینی در استرالیا است که به عنوان ایالت شناخته نمی‌شود و حقوق یک ایالت کامل را ندارد.
مرکز این قلمرو شهر داروین است.
قلمرو شمالی از شرق به کوئینزلند، از غرب به استرالیای غربی و از جنوب به استرالیای جنوبی محدود می‌شود.
قلمرو شمالی در شمال دارای جنگلهای مرطوب با آب و هوای استوایی است اما بیشتر مساحت آن را بیابان تشکیل می‌دهد.
جمعیت این قلمرو در سال ۲۰۲۱ برابر با ۲۳۲٬۶۰۵ نفر بود. شایان ذکر است که این قلمرو کم‌جمعیت‌ترین قسمت استرالیا به حساب می‌آید.
چشمه‌های آلیس و کاترین دو شهر دیگر آن هستند.
بیش از یک چهارم جمعیت این قلمرو را بومیان استرالیا تشکیل می‌دهند که بالاترین نسبت حضور بومیان در استرالیا است.
قلمرو شمالی همچنین تنها قسمت استرالیا در طول تاریخ است که نبرد نظامی را از نزدیک دیده‌است. شهر داروین در طول جنگ جهانی دوم به دفعات از سوی نیروی شاهنشاهی هوایی ژاپن بمباران شد.
جاده‌های این قلمرو تا سال ۲۰۰۷ محدودیت سرعت نداشتند و داروین در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به خط راه آهن ملی وصل شد.
این قلمرو به دلیل حضور یکی از پایگاه‌های ناوبری ماهواره‌ای مهم ایالات متحده دارای جمعیت قابل توجه آمریکایی نیز می‌باشد.
صخره آیرز (نام بومی: اولورو) که از مهم‌ترین آثار طبیعی استرالیا است و جزو آثار شناخته شده میراث فرهنگی جهانی است در ۴۵۰ کیلومتری چشمه‌های آلیس قرار دارد. صنعت توریسم امروزه از مهم‌ترین منابع درآمد این قلمرو به شمار می‌رود.
شتاب‌دهنده خطی ذرات یا لیناک (LINAC) نوعی شتابدهنده ذرات بنیادی می‌باشد.
این شتابدهنده خطی می‌تواند به شکل‌ها و برای وظایف متفاوتی منظور گردد. برخی همانند سیستم‌های پزشکی برای رادیوتراپی بکار می‌روند و در یک اتاق جای می‌گیرند، و برخی همانند شتابدهنده خطی استنفورد (SLAC) در کالیفرنیا کیلومترها طول داشته و کاربردهای تحقیقاتی-علمی دارند.
شتابدهنده‌های خطی کوچک تا انرژی چند ده میلیون الکترون ولت، الکترون‌ولت، معمولاً در پزشکی برای پرتونگاری، در فرودگاه‌ها و امنیت ساختمان‌ها به صورت تجهیزات پرتو ایکس، و در گمرک و مراکز ورودی کشورها و شهرها برای اسکن کردن کلی محموله اتوموبیل‌ها و نیز برای اسکن کردن اشخاص و نیز اشیا باستانی و نظیر آن استفاده می‌شود.
بالا اشتوج، روستایی است از توابع بخش کوهستان شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران.
در این روستای تاریخی مسجدی وجود دارد که بیش از ۸۰۰ سال از عمر آن می‌گذرد. ستون‌های داخل مسجد ۲ تا هستند که کل بنا را تحمل می‌کنند.
کاشی‌های به کار رفته در آن طراحی دقیق و زیبایی دارند ولی در حال تخریبند، مانند حمام قدیمی بالااشتوج که تقریباً خراب شده‌است.
این روستا در دهستان دوهزار قرار دارد و جمعیت آن براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۳۸ نفر (۴۹ خانوار) بوده است.
چشم مرکب عضو بینایی در بندپایانی چون حشرات و سخت‌پوستان و نیز خرچنگ است. چشم مرکب شامل یک تا هزاران واحد مستقل بینایی می‌باشد.
هرواحد بینایی شامل یک عدسی، یک قرنیه و تعدادی گیرنده های نوری است که به هر واحد یک اوماتیدی میگویند.هر اوماتیدی قسمت از زاویه دید حشره یا سخت پوست را تشکیل میدهد البته تصاویر مشاهده شده توسط اوماتیدی ها بسیار ریز هست به همین دلیل تصاویر واضح چندین اوماتیدی کنار هم قرار میگیرد و تصویری کامل و موزائیکی شکل تشکیل میدهد و به این روش حشرات تصاویر موزائیکی از محیط میبینند.همچنین چشم مرکب حشرات خاصیت ضد انعکاسی دارد و با این قابلیت از خودنمایی و دیده شدن از چشم شکارچیان پنهان میماند و به حشرات کمک میکند تا در شب دید خوبی داشته باشند.چشم مرکب برخی حشرات گیرنده هایی دارند که قادر است پرتوهای فرابنفش را نیز دریافت کند،مثلا برخی زنبورهای عسل قادرند با تشخیص پرتوهای فرابنفش،گرده افشانی گلها را انجام دهند.
ارتباطات همراه سونی بخش موبایل و تجهیزات ارتباطی همراه شرکت ژاپنی سونی است، این شرکت سابقاً تحت نام سونی اریکسون فعالیت می‌کرد، شرکتی که مشترکاً توسط دو شرکت سونی ژاپن و شرکت ارتباطاتی سوئدی اریکسون در سال ۲۰۰۱ برای تولید موبایل تأسیس شده بود.
دفتر مرکزی شرکت در شهر میناتو، توکیو در ژاپن قرار دارد. این شرکت تیم‌های توسعه و تحقیقی دیگری در کشورهای سوئد، چین، کانادا، هلند، ایالات متحده، هند و بریتانیا هم دارد.
سونی و اریکسون تجارت خود را در مارس ۲۰۰۲ با هم ترکیب کردند و آنها در گذشته محصولات کاملی برای همه گروها در زیر چتر «سونی اریکسون» داشتند.
سونی اریکسون در سال ۲۰۰۵ سری W گوشی‌های موسیقی مارک Walkman را معرفی کرد. گوشی‌های موسیقی سری-W سونی اریکسون را می‌توان به عنوان اولین گوشی‌های موبایل که مرکزیت آن‌ها موسیقی هستند، معرفی کرد، این باعث ایجاد بازار جدید موسیقی قابل حمل در زمان خود شد. سونی اریکسون در سال ۲۰۰۶ گوشی‌هایی با مارک سایبرشات را، یعنی تلفن‌هایی که دارای قابلیت‌های پیشرفته در عکاسی بودند معرفی کرد. سونی اریکسون در سال ۲۰۰۸ اولین سری تلفن‌های هوشمند را با نام تجاری اکسپریا روانه بازار کرد.
سونی اریکسون اولین سود خود را در نیمه دوم ۲۰۰۳ اعلام کرد. در سال ۲۰۰۵، سونی اریکسون بیش از ۵۰ میلیون تلفن همراه فروخت. در ۲۰۰۶، تلفن‌های همراه بیش از ۷۴٫۸ میلیون فروش داشتند.
بر طبق مجله سوئدی M۳ چاپ ۷/۲۰۰۶، سونی اریکسون بهترین مارک فروش رفته در کشورهای شمال است، پیرو نوکیا.
با توجه به IT گارتنر، در فصل سوم ۲۰۰۶، سونی اریکسون چهارمین سازنده بزرگ تلفن همراه در دنیا بعد از نوکیا، موتورولا، سامسونگ است. این شرکت ۸٪ از بازار جهانی موبایل را در دست دارد.
شرکت سونی در سال ۲۰۱۱ سهام اریکسون را به‌طور رسمی خریداری کرد و عرضه تلفن‌های همراه خود را تحت نام ارتباطات همراه سونی از سال ۲۰۱۲ آغاز کرده‌است.
رستم و سهراب یکی از داستان‌های غم انگیز "شاهنامه" است و داستان مرگ سهراب جوان را به تصویر می‌کشد که بر اثر جنگ با رستم، به دست پدر کشته می‌شود.شاهنامه فردوسی. کتابهای جیبی. تهران ۱۳۶۳
این داستان بارها به دست محققان چاپ شده است، ازجمله با عنوان داستان رستم و سهراب (به تصحیح مجتبی مینوی و همکاران، بنیاد شاهنامه)، غمنامۀ رستم و سهراب (دکتر حسن انوری و دکتر جعفر شعار). معتبرترین و آخرین چاپ از این داستان را دکتر جلال خالقی مطلق با همکاری دکتر محمد افشین‌وفایی و دکتر پژمان فیروزبخش تصحیح و شرح کرده‌اند و انتشارات سخن آن را به چاپ رسانده است.
روزی رستم اسباب شکار را آماده کرد و همراه اسبش رخش عازم مرزهای کشور توران شد. آن روز رستم در نزدیکی شهر سمنگان گوری شکار کرد و بعد از خوردن گور به خواب رفت. چندتن از سواران تورانی که از آن محل می‌گذشتند، رخش را دیدند که در دشت به چرا مشغول است. از آن رو که رخش اسب بی نظیری بود، آن را گرفته و با خود به شهر سمنگان بردند. سپس رستم از خواب بیدار شد و اسب خویش را نیافت، بسیار اندوهگین شد و به ناچار با پای پیاده برای یافتن رخش عازم شهر سمنگان شد. پادشاه سمنگان وقتی شنید که رستم برای پیدا کردن اسبش به شهر او آمده‌است، شادمان گشته و به پیشواز رستم شتافت. شاه سمنگان رستم را به کاخ خویش دعوت کرد و به وی قول داد که به زودی رخش را یافته و برای او خواهد آورد. تهمینه دعوت شاه را پذیرفت و به کاخ او رفت و به خوردن می و تفریح مشغول شد تا اینکه شب فرا رسید. برای رستم خوابگاه ویژه‌ای آماده کردند، رستم به خوابگاه رفت تا قدری بیاساید. چون پاسی از شب گذشت، دختری زیبارو و خوش‌اندام به خوابگاه وارد شد. رستم بیدار شد و با تعجب به دختر نگاه کرد و سپس پرسید تو کیستی؟ دختر جواب داد که من تهمینه، دختر شاه سمنگان هستم. رستم وقتی آن همه زیبای را دید سریع موبدی را برای خواستگاری نزد شاه سمنگان فرستاد. شاه از خواسته رستم بسیار خشنود گشت و رستم و تهمینه همان شب با هم ازدواج کردند. سپس رستم مهره‌ای را که به بازوی خویش بسته بود، درآورد و به تهمینه داد و گفت اگر فرزندمان دختر بود این مهره را به گیسویش ببند و اگر پسر بود، مهره را به بازوی او ببند. فردا صبح شاه سمنگان به رستم خبر داد که رخش را یافته‌است. پس رستم از ستایش صادق خداحافظی کرد و همراه رخش به سوی زابلستان (سیستان) رهسپار شد. نه ماه بعد تهمینه پسری به دنیا آورد که بسیار شبیه پدرش (رستم) بود و نام او را سهراب نهاد.
سهراب به سرعت رشد می‌کرد و بزرگ می‌شد به طوری که در ده سالگی چنان قوی هیکل و نیرومند شده بود که در آن نواحی کسی قدرت نبرد با او را نداشت. روزی از روزها سهراب نزد مادر رفت و از نام و نشان پدر خویش پرسید؛ و مادر به گفت که تو از دودمان نریمان و فرزند رستم دستان هستی. سهراب چو این گفته شنید بسیار خشنود شد. بعد گفت من به زودی لشکری از پهلوانان توران گرد هم خواهم آورد و به ایران حمله خواهم کرد تا کیکاووس، شاه ایران که فردی نالایق است را از تخت به زیر کشم و پدرم رستم را بر تخت پادشاهی نشانم. سپس همراه با پدرم به توران حمله خواهیم کرد و افراسیاب را نابود خواهیم کرد. از آن طرف جاسوسان این خبر را برای افراسیاب بردند. وقتی افراسیاب شنید که سهراب فرزند رستم است و قصد دارد برای یافتن پدر به ایران لشکر به کشد با خود فکری کرد و گفت شاید در این لشکرکشی رستم به دست پسرش سهراب کشته شود. پس به هومان و بارمان که از سرداران لشکرش بودند فرمان داد تا لشکری متشکل از دوازده هزار سرباز گرداورند و به یاری سهراب بشتابند. سپس افراسیاب به آن‌ها گفت که سهراب نباید هرگز پدرش را بشناسد تا شاید رستم پهلوان به دست پسرش کشته شود. سرداران سریع لشکری فراهم کردند و به یاری سهراب شتافتند. سهراب فرماندهی آن لشکر را به عهده گرفت و به سوی مرز ایران شتافت. در مرز ایران دژ بزرگی بود که به آن دژ سپید می‌گفتند و هجیر پهلوان فرمانده دژ سپید بود. هجیر وقتی لشکر تورانیان را دید که به دژ نزدیک شده‌اند خشمگین شد و به تندی زره پوشید و سوار بر اسب شد و به تنهایی به میدان جنگ رفت. سهراب که هجیر را دید سوار بر اسب شد و به سوی هجیر تاخت. سهراب بعد از کمی مبارزه هجیر را اسیر کرد و دست بسته او را نزد هومان فرستاد.
رستم دستان، پدر سهراب، در نبردی با او رویارو می‌شود و بدون آگاهی از اینکه سهراب پسرش است، پهلوی او را می‌دَرَد و چون سهراب در حال جان دادن است، نشان سهراب را می‌بیند و درمی‌یابد که او فرزندش است. پس، گودرز را سراغ کاووس می‌فرستد تا از او نوشدارو بگیرد و کاووس از این کار سر باز می‌زند. ابوالقاسم انجوی شیرازی در "فردوسی‌نامه" ادامهٔ داستان را چنین آورده:
مرشد عباس زریری، از نقالان شهیر شاهنامه، ادامهٔ بخشی از ادامهٔ داستان را که در شاهنامه به آن اشاره نشده‌است این چنین تقریر می‌کند:
اقتباس‌های داستان رستم و سهراب فراوان بوده است. متیو آرنولد بر اساسش شعر سروده و حسین کاظم‌زاده ایرانشهر و آقا حشر کشمیری و ابوالقاسم جنتی عطایی و بهرام بیضایی بر اساسش نمایشنامه نوشته‌اند و بوریس کیمیاگرف بر اساسش فیلم ساخته است.
سمفونی و اپرای رستم و سهراب در دو پرده توسط ارکستر سمفونی ارمنستان و گروه کر به رهبری لوریس چکناواریان اجرا در پانزدهمین جشنواره موسیقی فجر (۱۸ تا ۳۰ بهمن ۱۳۷۸ در تالار وحدت و فرهنگسرای بهمن). چکناواریان این سمفونی را با تقدیم به رییس جمهور وقت٬‌ محمد خاتمی به ملت ایران هدیه داد.
سرما پدیده‌ای است که بر اثر کاهش گرما روی می‌دهد. سرما را می‌توان وجه مقابل گرما دانست.
گرما محصول کنش انرژی است و سرما محصول عدم همرفت انرژی، به همین دلیل نمیتوان سرما را دلیل بر عدم وجود دانست. همواره انرژی در حال سکون وجود دارد که سرما حاصل آن است در برخی نژاد ها مانند روس ها اسکمو ها ترک ها نژاد های اسکاندیناوی و... ژن مقاومت در برابر سرما وجود دارد.
بدن انسان نیاز دارد درجهٔ حرارت مرکزی خود را در حد ۳۶٫۹ درجهٔ سانتی‌گراد حفظ کند. مغز شما برای جلوگیری از سرمازدگی و سایر پیامدهای سرد شدن درون آن، به دقت دما یا حرارت بدن را تحت نظارت دارد.
اگر سطح پوست بیش از حد خنک شود، گیرنده‌ای پوست پیام‌هایی را به مغز می‌فرستد که رشته‌ای از شگردهای گرم‌کننده را به راه می‌اندازد. لرزیدن یکی از این وسائل یا عکس العمل‌ها است، که در آن عضلات شما با سرعت زیاد منقبض و منبسط می‌شوند. علاوه بر جنبیدن ماهیچه‌های دست و پا، ماهیچه‌های آرواره هم ممکن است شروع به لرزش کنند و در نتیجه دندان‌هایتان به هم بخورند. این فعالیت غیرارادی عضلاتی گرما تولید می‌کند که به بدن کمک می‌کند تا درجهٔ حرارتش را بالا ببرد. این حالت همچنین هشداری برای شما است که خود را به پناهگاهی گرم و نوشیدنی داغ برسانید.
همچنین می‌توان از راه‌های تولید سرما (عدم گرما) تبخیر سطحی و اعمالی همچون چگالش و سرمایش نام برد. در واقع سرما با از بین رفتن گرما تشکیل می شود و عدم گرما باعث سرما می شود.
دریاچهٔ شورابیل دریاچه‌ای در شهر اردبیل است که در خیابان دانشگاه مسیر دانشگاه محقق اردبیلی، دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه پیام نور و خیابان عطایی قرار دارد. این دریاچه یکی از جاذبه‌های طبیعی اردبیل می‌باشد. مطالعات زمین‌شناختی نشان می‌دهد که قدمت این دریاچه قدیمی‌تر از دریاچه ارومیه است. شورابیل تنها دریاچه طبیعی داخل شهری در ایران می‌باشد. این دریاچه در گذشته بسیار شور بوده‌است، ولی امروزه با افزودن آب شیرین به آن از شوری آن خیلی کاسته شده به‌طوری‌که نوعی ماهی قزل آلا در آن پرورش داده می‌شود و گستردگی آن به ۱۸۰ هکتار افزایش یافته‌است.
در کناره های این دریاچه دارای امکانات تفریحی، ورزشی و فرهنگی بسیاری است که از آن جمله می‌توان به امکانات قایق‌رانی، قطار شادی، محل برگزاری برنامه های مفرح، پیست دو و میدانی، پیست دوچرخه سواری، باغ پرندگان، تعدادی هتل (مجتمع توریستی کوثر و هتل شورابیل)، یک شهربازی روباز و یک شهربازی سرپوشیده زمین های چمنی اشاره کرد. این دریاچه از مناطق شکار ممنوع استان اردبیل می‌باشد.منطقه شکار ممنوع شورابیل-کویرها و بیابان‌های ایران با پیشنهاد شهردار اردبیل این دریاچه به منطقه نمونه گردشگری شورابیل تبدیل خواهد شد و از جمله اقدامات صورت گرفته در این حوزه احداث پارک صخره‌ای، پارک جنگلی باغ بهشت، رینگ پیاده‌روی با چمن مصنوعی دور دریاچه، مسیر دوچرخه سواری، مسیرهای ورودی جدیدی به داخل دریاچه در ضلع جنوبی و شرقی و همچنین قرار دادن اتوبوس دریایی داخل دریاچه می‌باشد.
دریاچهٔ شورابیل در حریم شهری اردبیل قرار دارد وسعت آن ۳۸۱۰ کیلومتر مربع است و در ارتفاع ۱۳۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته‌است و شهرک‌های کوثر، مهر، نادری، دادگستری، ولیعصر، و دانشگاه‌های محقّق اردبیلی، پیام نور، علوم پزشکی، و نیز نمایشگاه بین‌المللی اردبیل در حاشیهٔ این دریاچه قرارگرفته‌اند.
جهت اقامت توریست خارجی و میهمانان داخلی هتل شورابیل با درجه‌بندی سه ستاره در ساحل شمالی دریاچه و مجتمع توریستی کوثر با درجه‌بندی سه ستاره و با امکانات چهل و شش واحد سوئیت ویلائی و سالن کنفرانس و سالن همایش و دو رستوران و کافی شاپ. کافی نت و سالن ورزشی درزمینی به وسعت ۲۶۱۲۵ متر مربع در ساحل جنوبی دریاچهٔ شورابیل ساخته شده‌است.
تا پیش از افزوده‌شدن آب شیرین به این دریاچه، ساکنان منطقه و به‌ویژه کسانی که از ناراحتی پوستی و درد مفاصل رنج می‌بردند، از گل دریاچه به پوست خود می‌مالیدند و از گل آن به شهرهای دیگر نیز می‌بردند تا مصرف کنند؛ اما از زمانی که آب شیرین به آب دریاچه اضافه شده دیگر خاصیت درمانی خود را از دست داده‌است.
دریاچهٔ شورابیل در حال حاضر یکی از مکان‌های تفریحی اردبیل به‌شمار می‌رود که در کنار آن شهربازی و فضای سبز بسیاری احداث گردیده و شهربازی سرپوشیده شهر خورشید با امکانات مدرن در سال ۱۳۹۱در ساحل دریاچه افتتاح گردید.