moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بهداشت عمومی دهان و دندان، حوزه‌ای است که براساس پیشگیری از پوسیدگی دندان‌ها و بیماری‌های پریو (بیماری لایه‌هایی که دندان را دربردارد) قرار گرفته. بهداشت دهان و دندان توسط طرح‌هایی با بودجه‌های دولتی بیشتر تمرکز خود را روی دانش آموزان مدارس دولتی قرار داده است. زیرا این اعتقاد وجود دارد که دانش آن‌ها در زمینهٔ بهداشت دهان تنها راهی است که منجر به بهبود سلامت دهان و دندان در جامعه می‌شود. در گذشته، الگوهای این طرح شامل بازدید سالانهٔ دندانپزشکان به مدارس و آموزش طرز صحیح مسواک زدن به آن‌ها بود. در دههٔ ۱۹۷۰، این طرح نیاز به الگوهایی پیچیده‌تر و پیشرفته تر داشت. در این مرحله، دندانپزشکان هفته‌ای یک جلسهٔ یک ساعته به مدرسه‌ها می‌رفتند و توضیحات و راهکارهایی در این حوزه ارائه می‌دادند، همچنین به سؤالات دانش آموزان در این خصوص پاسخ می‌دادند. این طرح با همکاری دندانپزشک، بهداشت کار دهان و دندان و با کمک معلم‌هایی که از قبل تحت آموزش قرار گرفته بودند، اجرا می‌شد. همچنین برنامه‌های تصویری ویژه‌ای به والدین بچه‌ها داده می‌شد تا آن‌ها نیز تشویق به یادگیری در این زمینه شوند.
در مقیاسی بزرگتر، سرویس بهداشت عمومی دهان و دندان علاقه‌مند به بهبود سلامت دهان در جوامع پرجمعیت است. نتیجهٔ آزمایش‌های سرویس سلامتی عمومی آمریکا منجر به افزودن فلوئورید به آب آشامیدنی شد. همچنین در اواسط دههٔ ۱۹۴۰ سرویس نامبرده، این آب را به آمریکایی‌های بومی و اسکیموهای آلاسکا می‌داد.
کمیتهٔ سلامتی دهان و دندان آمریکا
الیسا کجاست؟ نام تله‌نوال اسپانیایی زبان می‌باشد که توسط کمپانی تلموندو در کشور آمریکا ساخته شده‌است. این سریال در سال ۲۰۱۰ میلادی ساخته شده‌است.تلموندو پخش این سریال را از ۸ مارس ۲۰۱۰ شروع کرد. این سریال از دوشنبه تا جمعه پخش می‌شد و مثل اکثر سریال‌های این شبکه این سریال با زیرنویس انگلیسی روی آنتن می‌رفت.http://www.nbcumarketplace.com/property_downloads/download_file/819
فیلم‌برداری این مجموعه از ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰ آغاز شد و در می۲۰۱۰ پایان یافت.
پخش این سریال نیز از ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۰ شروع شد و آخرین قسمت آن ۱۰ اوت ۲۰۱۰ روی ایر رفت.
داستان سریال در مورد دختر خانوادهٔ آلتامیرا می‌باشد که به شکل عجیبی ناپدید می‌شود. پلیس که تشخیص می‌دهد او ربوده شده‌است، تحقیقات را شروع می‌کند و در این بین به افراد بسیار زیادی حتی خانوادهٔ خود الیسا و پدرش هم مشکوک می‌شود ولی دراصل شوهرعمه الیسا او را زندانی کرده بود و در نهایت الیسا به دست سیسیلییا التامیرا یعنی عمهٔ خود به قتل می‌رسد. البته سیسیلییا شوهر خود و ایزابل معشوقه برادرش را نیز به قتل رساند.
خانهٔ مد نام تله‌نوال آمریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ پخش شد.
پزشکان بدون مرز یک سازمان مردم‌نهاد که در ابتدا در کشور فرانسه تاسیس شد و برای کمک‌های انسان دوستانه است که برای پروژه‌هایش در مناطق جنگ‌زده و کشورهای در حال توسعهای که با خطر بیماری‌های بومی مواجه هستند، مشهور است. این سازمان در سال ۲۰۰۷ بیش از ۲۶۰۰۰ هزار که شامل دکتر، پرستار، کادر پزشکی، متخصص تأمین، مهندس آب و بهداشت و مدیر برای ارائه خدمات پزشکی در بیش از ۶۰ کشور دنیا داشته‌است. بودجه این سازمان سالیانه حدود ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شده که ۸۵ درصد آن توسط بخش خصوصی تأمین می‌شود. این سازمان در سال ۱۹۹۹ به خاطر خدماتش برنده جایزه صلح نوبل شد.
در پی همه گیری و شیوع بیماری ویروسی کرونای جدید (COVID-19) یک گروه به درخواست مقامات ایرانی برای کمک به همراه تجهیزات و نیروی کافی و یک بیمارستان در فاز اول به ایران آمدند که پس از ورود به ایران توسط جمهوری اسلامی و به دلیل، عدم نیاز به امکانات این گروه و اختلاف سیاسی با کشور فرانسه، بازگردانده شدند.
تاریا تورونن (زاده ۱۷ اوت ۱۹۷۷) خواننده سابق گروه موسیقی نایت ویش است.
کار او در نایت ویش در سال ۱۹۹۶ شروع شد و در سال ۲۰۰۵ از گروه جدا شد.
تورونن بعد از جدایی از گروه نایت ویش چهار آلبوم به صورت انفرادی منتشر کرده‌است.
چادو یا سادو یا یکی از مراسم فرهنگی مردم ژاپن است که در طی آن چای سبز طبق اصولی خاص از ماچا (پودر چای سبز) تهیه و ارائه می‌شود. شیوه‌ای که بکار می‌رود یا هنر اجرای این مراسم "اوته‌مائه" نامیده می‌شود. آیین بودایی ذن در رواج مراسم چای تأثیرگذار بوده‌است.
مراسم چای‌نوشی یا مراسم چای که از آیین‌های اصیل سنتی و از عناصر مهم فرهنگی ژاپن محسوب می‌شود، در زبان ژاپنی، «چانویو»، «چادو» یا «سادو» نامیده می‌شود. در مراسم چای، کسی که چای را آماده می‌کند «میزبان» یا «استادِ چای» خوانده می‌شود. میزبان، میهمان‌ها را به محل برگزاری مراسم که «اتاقِ چای» نامیده می‌شود و معمولاً عمارتی در داخل باغی است دعوت می‌کند. کف اتاق چای مانند خانه‌های سنتی ژاپنی، از جنس کف‌پوش حصیری «تاتامی» است. میهمان‌ها در روز مراسم، ابتدا در باغ یا در اتاق انتظاری می‌نشینند و منتظر اعلام میزبان می‌مانند. پس از پاکیزه شدنِ اتاق چای و آماده شدنِ تزئینات آن، میزبان (استاد چای) میهمانان را به داخل فرا می‌خواند. پس از آن‌که میهمانان در جای خود قرار گرفتند، نقش استاد چای به‌عنوان میزبان آغاز می‌شود تا با حرکات تمرین شده و شاعرانه خود از میهمان‌ها پذیرایی کند. میزبان آب می‌جوشاند و پودر چای سبز موسوم به «ماچّا» را در کاسه‌ای آب جوش حل می‌کند و برای این کار از فرچه‌ای چوبی ساخته شده از نی خیزران به نام «چاسن» استفاده می‌کند. وقتی چای آماده شد، در پیاله‌ای بین میهمان‌ها دست به دست می‌شود و همه اندکی از آن می‌نوشند. معمولاً شیرینی مختصری نیز به همراه چای صرف می‌شود.
دو نوع مهمانی چای به نام‌های "اوچاکای" و "چاجی" وجود دارد. در "اوچاکای" مهمان‌نوازی نسبتاً ساده است و شامل ارائهٔ چای رقیق است که در بعضی مواقع با یک غذای سبک همراه است. "چاجی" مراسم رسمی‌تری است که با غذای کامل همراه است و بدنبال آن چای غلیظ و چای رقیق ارائه می‌شود. "چاجی" حداقل چهار ساعت طول می‌کشد.
عرب‌های ایران، گروهی از مردم عرب ساکن در ایران هستند.مهر میهن ایشان به زبان عربی تکلم می‌کنند و اغلب در استان خوزستان ساکن هستند که با نام عرب‌های خوزستان شناخته می شوند.طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان خوزستان/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۹-۴۸-۶۶۲۷-۶۰۰-۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-موسسه انتشارات کتاب نشر
دیگر عرب‌های ایرانی شامل طایفه مستقل کتی در شهرستان ورامین،طایفه مستقل عرب کُتی بزرگترین گروه عشایری عرب کوچرو در منطقه ورامین تهران سیدعلی‌رضا هاشمی، پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران، دوره 3، شماره 1، بهار و تابستان 1331، صفحات 93-96 عرب‌های خراسان و برخی از معاودین عراقی، و عرب‌های خمسه (کمری) می‌شوند. در نظرسنجی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد حدود ۳۳٫۶ درصد استان خوزستان عرب بودند که با انطباق با نتایج سرشماری ۱۳۹۵ جمعیتی ۱٫۶۰۰٫۰۰۰ برای عرب‌های استان خوزستان قابل تخمین می‌باشد.شماره کتابشناسی ملی:۲۸۷۸۱۵۶/طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی)
بر همین اساس حدود ۵۰ هزار نفر عرب در استان بوشهر، حدود ۸۰ هزار نفر عمدتاً عرب خمسه در استان هرمزگان، حدود ۶۰ هزار نفر عرب در استان اصفهان، حدود ۲۰۰ هزار نفر عمدتاً عرب خمسه در استان فارس، حدود ۵۰ هزار نفر عرب‌های خراسان، حدود ۴۰ هزار نفر در استان قم و حدود ۱۰۰ هزار نفر عرب در سایر نقاط کشور سکونت دارند که به این ترتیب کل جمعیت عرب‌های ایران چیزی حدود ۲٬۲۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر (۲٫۷۵ درصد جمعیت ایران در سال ۱۳۹۵) می‌باشد.
چهار استانی که عرب‌های ایران بیشترین حضور را در آنها دارند: خوزستان، هرمزگان و بوشهر و ایلام هستند. البته در استان قم جمعیت قابل توجهی از عرب‌های عراقی و نیز معاودین سکونت دارندجغرافیای انسانی استان قم - استانداری قم1392
تا سال ۱۳۵۷ عرب‌های ایرانی ۳/۸۵ درصد از جمعیت ایران را شامل می‌شدند.کریمی‌پور، کوثر - کریمی‌پور، یدالله: عرب‌های خوزستان: واگرایی و همگرایی. در نشریه: «پژوهش‌های جغرافیایی». تابستان ۱۳۸۴ - شماره ۵۲. ص۹۷. آمار برپایه طرح جامع تقسیمات کشوری ۱۳۷۸.
در مورد جمعیت عرب‌های ایران رقم دقیقی در دست نیست. استان خوزستان به دلیل دارا بودن شهرها و روستاهایی با جمعیت ۱۰۰ درصد عرب یا عمدتاً عرب، در صدر استان‌هایی است که تراکم عرب ایرانی در آن وجود دارد.فکوهی، ناصر، همسازی و تعارض در هویت و قومیت، تهران، نشر گل آذین.
برپایه نتایج نهایی سرشماری همگانی نفوس و مسکن آبان‌ماه ۱۳۷۵ جمعیت استان خوزستان ۳٬۷۴۶٬۷۷۲ نفر بوده‌است که از این تعداد ۶۴ درصد در سکونتگاه‌های شهری و ۳۵ درصد در سکونتگاه‌های روستایی زندگی می‌کردند و ۱ درصد کوچرو بوده‌اند. شمار عرب‌ها در نواحی روستایی استان خوزستان در سال ۷۸ تعداد ۴۲۹٬۱۹۷ نفر برآورد شده که حدود ۳۷٫۸ درصد کل جمعیت روستایی استان را دربر می‌گرفت. جمعیت تخمینی عرب‌های استان خوزستان برپایه آمار ذکر شده در آن سال یک میلیون و هشتصد هزار تا دو میلیون و هشتصد هزار نفر بوده‌است.کریمی‌پور، کوثر - کریمی‌پور، یدالله: عرب‌های خوزستان: واگرایی و همگرایی. در نشریه: «پژوهش‌های جغرافیایی». تابستان ۱۳۸۴ - شماره ۵۲. ص۹۷.
از میان ۲۵ شهرستان این استان بیشترین تراکم عرب‌های خوزستان در شهرستان‌های اهواز، ملاثانی، شوش، حمیدیه، سوسنگرد، هویزه، بستان، شادگان، ماهشهر، سربندر، رامشیر، امیدیه، خرمشهر و آبادان است.
ورود عرب‌ها به خراسان به زمان لشکرکشی عبدالله بن عامر به این سرزمین بازمی‌گردد، نخستین گروه‌های عرب در نیشابور و مرو ساکن شدند. مهاجرت عرب‌ها به خراسان در دوران خلافت امویان و عباسیان نیز ادامه یافت.مدخل KHORASAN i. ETHNIC GROUPS در Encyclopædia Iranica انتقال قبایل عرب به خراسان به منظور ایجاد مستعمره و بالا بردن جمعیت عرب‌ها در منطقه و همچنین دفاع از سرحدات خراسان صورت پذیرفت. گزارش‌های موجود از مهاجرت عرب‌ها به خراسان به شرح زیر است:مدخل ʿARAB iii. Arab settlements in Iran در Encyclopædia Iranica
در خوزستان تولید برنامه به زبان محلی (عربی) در صدا وسیما وجود دارد ولی در هرمزگان، خراسان و بوشهر چنین تولیدی وجود ندارد. طبق آمار اداره ارشاد و فرهنگ اسلامی در این مناطق مصرف تولیدات عربی خارجی بسیار بالاست. شبکه استانی خراسان رضوی مدتی اخبار عربی پخش می‌کرد.
یوسف عزیزی بنی طرف نويسنده و روزنامه نگار
كمال سلمان العنزي زبان‌شناس، الهى دان، فیلسوف، سخنران انگیزشی (= مترجم، نويسنده، ويراستار)
عبدالنبی قیم نويسنده
عرب‌های قزاقستان به آن دسته از مردم قزاقستان گفته می‌شود که اجدادشان در حدود قرن ۷ میلادی، حمله‌کنندگان مسلمان به منطقه آسیای میانه فرض شده‌اند. در آن زمان بومیان آسیای میانه دارای ملیت‌های مختلف نبوده و جمعیت یکسانی را تشکیل می‌دادند. عرب‌های قزاقستان به "قوجا" معروفند و خود را از طایفه قریش می‌دانند.
بونراکو در حال حاضر به نمایش خیمه شب بازی سنتی ژاپنی گفته می‌شود. بونراکو در اوزاکا آغاز شده‌است.
نیهون بویو یک واژهٔ عمومی است که به تمامی رقص‌های سنتی ژاپن گفته می‌شود.
عمر سلیمان سیاست‌مدار و ژنرال مصری بود که در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۱ توسط حسنی مبارک به سمت معاون رئیس‌جمهور مصر منصوب شد. وی از ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳ تا ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی، ریاست سازمان امنیت ملی مصر را برعهده داشت. وی هم‌چنین یکی از اعضای «شورای عالی نیروهای مسلح مصر» بود. وی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ در بیمارستانی در کلیولند، آمریکا درگذشت.
عمر سلیمان از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۰، از سوی ارتش مصر در جنگ داخلی شمال یمن شرکت داشت."Egypt protests - as they happened", the guardian وی هم‌چنین در جنگ شش روزه و جنگ یوم کیپور با ارتش اسرائیل جنگید.Profile: Omar Suleiman, Aljazeera English
او در سال ۱۹۹۱، به عنوان رئیس سازمان ضداطلاعات ارتش مصر انتخاب شد. سپس او در سال ۱۹۹۳، به سمت رئیس سازمان امنیت ملی مصر منصوب شد.مخالفان مصری: مبارک باید کنار برود, بی‌بی‌سی فارسی
وی دانش‌آموخته آکادمی نظامی فرونز، در مسکو و دانشگاه قاهره است.
=سمت‌ها=
نوگوران یا پل کله روستایی است در شهرستان لنجان که در ۵۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان قرار دارد.
این روستا در نزدیکی اثر تاریخی پل کله واقع شده و در دوران معاصر از همین نام برای نامیدن روستا استفاده می‌شده است. نوگوران بر اساس آخرین سرشماری دارای ۳هزار و ۱۹۶ نفر جمعیت بوده است.
مطابق قانون اساسی مصر، رئیس‌جمهور مصر می‌تواند برای خود یک یا چند معاون انتخاب کند.
پل کله نام پلی بر روی زاینده‌رود در شهرستان لنجان استان اصفهان است. این پل در نزدیکی روستای پل کله و در مجاورت بزرگراه شهرکرد-اصفهان قرار دارد و ارتباط دو روستای نوگوران و مدیسه را برقرار می‌کند. پل کله از آثار تاریخی است و قدمت آن به پیش از دوران صفویه بر می‌گردد. این پل دارای ۹۸ متر طول، ۶ متر عرض و ۱۱ دهانه است که از مصالح آجر، سنگ و ساروج ساخته شده‌است. پل کله به‌علت وجود باغ‌ها و بیشه‌زارهای اطراف آن از تفرجگاه‌های مردم و مسافران عبوری است.
گفته می‌شود که در روزگار صفوی که دوران عظمت و شکوه اصفهان بود، شاه عباس یکم اقدام به نوسازی راه ارتباطی کهن بین بختیاری و خوزستان کرده و در جهت سهولت حمل ونقل و هموار کردن راه قدیمی لنجان پلی جدید در حاشیهٔ شمالی زاینده‌رود ایجاد نمود که به‌سوی غرب اصفهان بود. این پل بر روی زاینده‌رود و در مجاورت روستاهای نوگوران و مدیسه قرار دارد و در ابتدا پل قلعه نام داشت ولی به‌تدریج تحت تأثیر گویش رایج مردم منطقه، پل کله خوانده شد.
این پل قدیمی و معروف که چندین بار بازسازی شده‌است در گذشته راه عبور اصفهان به شهرکرد بوده‌است و مردم اصفهان و نقاط دیگر برای گردش و تفریح کنار آن می‌روند.
این پل، ارتباط بین لنجان با استان چهارمحال و بختیاری را برقرار می‌کند و در گذشته اتراق‌گاه اشتران در مسیر استان اصفهان به چهارمحال بوده‌است.
به‌دلیل اهمیت ندادن به این اثر تاریخی با قدمت بالا در حال تخریب است. این پل در سال ۱۳۰۰ در اثر سیل آسیب دید و توسط اهالی به‌صورت غیراصولی مرمت شد. همچنین در سال ۱۳۵۳ مرمت‌هایی بر روی این پل انجام گرفت. تا سال ۱۳۶۳ تمامی ترافیک استان‌های اصفهان و چهارمحال از روی این پل عبور می‌کرد. با احداث پل جدید، بخش اعظم بار از روی این پل برداشته شد ولی در حال حاضر نیز به‌دلیل عدم وجود پل جایگزین، تنها راه دسترسی محلی روستاهای اطراف بوده و عبور خودروهای سنگین و سبک، پل را تهدید می‌کند.
پل کله در ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ به شمارهٔ ۱۰۲۳۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است.
نقاره ساز ضربی به صورت طبل دوتایی است که سطح یکی از دیگری کوچکتر است و هر دو به وسیله یک نوازنده با دو چوب نواخته می‌شود.
نقاره از دو طبل کاسه مانند درست شده که کاسهٔ بزرگتر صدای «بم» و کاسه کوچک صدای «زیر» می‌دهد. کاسه‌های نقاره را از مس یا سفال درست می‌کنند و روی آن پوست گاو یا گوسفند می‌کشند. برای نواختن این ساز معمولاً آن را بر روی پایه‌ای مخصوص سوار می‌کنند، در مجالس خانگی یا مشابه، ساز را بر روی قطعه فرشی قرار می‌دهند و با دو ترکهٔ نازک چوب بر آن می‌کوبند.
نقاره در زمان‌های قدیم، هم در مواقع جنگ به کار می‌رفت و هم در مواقع صلح، به این معنی که به هنگام نبرد یک ساز رزمی محرّک و شورآفرین بوده که آن را بر کوهان شتر می‌بستند و نقاره‌چی‌ها سوار بر شتر شده و در میدان جنگ می‌نواختند و در موقع صلح به عنوان یک ساز بزمی در سورها و میهمانی‌ها، بر گردن می‌آویختند یا در محل‌های معینی روی جایگاه قرار می‌دادند و می‌نواختند.
فضل بن روزبهان خنجی در کتاب مهمان نامه بخارا، در حالات محمدخان شیبانی، سلطان ماوراءالنهرکه مشهد و ناحیه طوس را تصرف کرده بود، می‌نویسد:
"«سلطان تصمیم گرفت به زیارت امام رضا برود، از این رو، با اعیان لشکر خود و قاضیان و محتشمان عازم مشهد گردید. من با گروهی قبلاً به مشهد رفتیم و در آن جا مراسم استقبال را فراهم کردیم. بر فوق بارگاه حضرت، محلّی که نقاره نوبت حضرت امام می‌زنند، جماعت نقاره چیان اردوی همایون و نفیرچیان ایستاده، مترصّد آن که چون موکب همایون برسد نقاره بکوبند و نفیر نوازند…»"
از این متن معلوم می‌شود که در قرن نهم و دهم، نقاره نواخته می‌شده و جایی هم در بلندی برای نقاره‌زن‌ها اختصاص داشته‌است.
در روزگاران پیشین، استفاده از شیپور و نقاره در دربار شاهان معمول بود و هر بامداد و شبانگاه، در کاخ‌ها و قصرها و محل‌های اقامت حاکمان و امیران در شهرها و بیابان‌ها نقاره می‌زدند و مردم را احضار یا مرخص می‌کردند و طبل نواختن و شیپور زدن، نشان حاکمیت و اقتدار شاهان به‌شمار می‌رفته‌است.نقاره - انجمن ایران زمین
در ایران، نواختن طبل و نقاره، تا زمان قاجاریه ادامه داشت و حاکمان هم در مراکز استان‌ها به هنگام معینی از آن استفاده می‌کردند و در مناطق شرقی کشور حتی تا اوایل قرن حاضر نیز معمول بود. هم‌اکنون نقاره در شهداد کرمان نواخته می‌شود.
نقاره به انواع و اندازه‌های مختلف و در نقاط مختلف ایران وجود دارد.
از دو کاسهٔ سفالی که یکی کوچکتر از دیگری می‌باشد تشکیل شده‌است، این ساز را معمولاً با چوب و در موقع لزوم با دست می‌نوازند. اندازهٔ قطر دهانهٔ کوچک معمولاً ۱۶ و اندازه قطر دهانهٔ بزرگ ۲۲ سانتی‌متر است.
از نوع گیلکی کمی بزرگتراست ، بعضی وقتها به اسب می‌بندند و نوازنده سوار بر اسب با دست شروع به نواختن می‌کند.
مثل دوتای قبلی است ، ولی با اختلاف زیادتری در اندازه. قطر دهانهٔ کوچک ۲۲ و دهانهٔ بزرگ ۳۹ سانتیمتر و شکل آن نیز خمره‌ای فشرده‌است.
نقاره‌خانه چنان‌که پیداست این نام از دو کلمه «نقاره» و «خانه» ترکیب شده‌است و به محلی که در آن «نقاره» نوازند گفته می‌شود. به نقاره‌خانه «نوبت خانه» یا «کوس خانه» هم می‌گفتند و به نوازنده‌های نقاره «نوبت نواز» و «نوبت زن» می‌گویند. نقاره‌خانه پیشینه‌ای بسیار قوی دارد و از روزگار باستان در ایران معمول بوده‌است؛ و در پایتخت‌ها و شهرهای والی‌نشین به حکام این امتیاز داده می‌شد که نقاره‌خانه داشته باشند. در طلوع و غروب آفتاب گردهی نوازنده در محل بلندی گرد می‌آمدند و نقاره می‌نواختند و در واقع با نواختن نقاره، خورشید مظهر حیات و روشنائی و «مهر» را استقبال یا بدرقه می‌کردند.
در نقاره‌خانه سازهایی مثل «کرنا» و «سرنا» هم نواخته می‌شود که این همنوازی، صبح و شام، برای استقبال از خورشید و بدرقهٔ بوده‌است. هنوز هم در مکان‌های مثل حرم علی بن موسی‌الرضا، شاهچراغ نقاره‌خانه وجود دارد که در مواقع خاص نواخته می‌شود.
براساس اسناد رسمی و تاریخی موجود در مرکز اسناد رسمی و نسخ خطی کشور، تاریخچه نقاره‌ زنی در حرم علی بن موسی‌الرضا به ۴۱۷سال پیش بازمی‌گردد که بیشتر سندهای مربوط به نقاره‌خانه حرم از دوره قاجاریه بر جای مانده‌است.
قدیمی‌ترین سند مربوط به نقاره‌خانه حرم مربوط به سال ۱۰۱۲ هجری قمری و براساس اسناد معتبر حکومتی، نقاره‌خانه حرم در دوره قاجاریه همزمان با رسمیت یافتن مجموعه آستان قدس رضوی، سر و سامان می‌یابد که البته از دوره‌های زمانی مختلف در این خصوص اسناد پیوسته موجود نیست. در مرکز اسناد آستان قدس رضوی بیش از ۶ میلیون سند وجود دارد که از این تعداد نزدیک به ۸۰۲ سند قدیمی مربوط به نقاره‌خانه حرم است.پایگاه اینترنتی امام رضا http://www.imamrezatv.ir/sn/pages/id/222
http://www.tebyan.net
سقوط نام کتابی است از آلبر کامو، نویسندهٔ مشهور فرانسوی. این کتاب که نخست در سال ۱۹۵۶ منتشر شد، رمانی است فلسفی که از زبان ژان باتیست کلامنس (=یحیای تعمیددهندهٔ ندا دهنده) که وکیل بوده و اینک خود را «قاضی توبه‌کار» می‌خواند روایت می‌شود. او داستان زندگی‌اش را برای غریبه‌ای اعتراف می‌کند.
ژان باتیست کلامنس در رستورانی به نام «مکزیکو سیتی» با غریبه‌ای - که در اصل خواننده کتاب است- آشنا می‌شود و داستان زندگی خود را برای او بازگو می‌کند. ژان باتیست تعریف می‌کند وقتی چندی پیش به کار وکالت می‌پرداخته‌است، زندگی سرشار از خودباوری داشته و در کنار انجام کارهای نیکی که آشکارا به چشم می‌آمده، از درون، خود را از دیگران برتر و هوشمندتر می‌شمرده‌است. «ژان باتیست کلامنس»، در نیمه شبی هنگامی که در دریای خودباوری غوطه می‌خورد و از پیاده‌روی خود احساس خوشبختی می‌کند، به پلی می‌رسد. زنی برآب خم شده بود. نظری زیبا پسندانه به پشت گردن زن می‌کند و می‌گذرد، پنجاه متری که دور می‌شود، صدای فرو افتادن و برخورد جسمی را با سطح آب می‌شنود. بی هیچ اقدامی می‌گذرد و عمل خود را توجیه می‌کند. بدین سان، سقوط آغاز می‌شود و او مرحله به مرحله آن را شرح می‌دهد. می‌فهمد که دیگر دوستی ندارد، فقط شریک جرم دارد. از دیگران متنفر می‌شود… آنگاه سرگردانی آغاز می‌گردد. به دورویی خود پی می‌برد. به جستجوی راه گریز می‌پردازد. نیاز به اعتراف آزارش می‌دهد، اضطراب روی می‌آورد، احساس مرگ می‌کند. دست به کارهای مشغول کننده و فراموشی آور می‌زند، ولی سقوط ادامه می‌یابد.
ژان پل سارتر فیلسوف اگزیستانسیالیست معاصر این رمان را «زیباترین و فهم‌ناشده‌ترین» کتاب کامو می‌خواند. کتاب به صورت مونولوگ اول شخص نوشته شده‌است.
رمان سقوط، بازتاب اندیشه است. آلبر کامو با این رمان کم حجم، همهٔ بینش خود را دربارهٔ انسان و زمانهٔ خویش ترسیم می‌کند. سقوط اگرچه ویژگیهای یک اثر هنری را داراست ولی یک کتاب اخلاقی است.
از میان نوشته‌های کامو، بیگانه (۱۹۴۲) و سقوط (۱۹۵۶) درونمایه همانند را پی می‌گیرند. آن درونمایه «عذاب وجدان» است. کلامنس در سقوط خود را گناهکار می‌داند و معذب است و مورسو در بیگانه گناهکاری است که هیچ عذاب وجدانی ندارد. زندگی برای یکی از پایه، غیراخلاقی است و برای کم کردن گناه باید اعتراف کرد و زندگی برای آن دیگری از بیخ و بن بیگناه و دادگرانه است پس نیازی به اعتراف نیست. در هر دو اما طنزی ژرف دیده می‌شود.
این کتاب با ترجمهٔ فارسی شورانگیز فرخ، علی صدوقی، امیر لاهوتی، سوفیا جهان، زهرا آلوشی. پرویز شهدی و کاوه میرعباسی چاپ شده‌است.آدینه بوک: سقوط ~آلبر کامو، شورانگیز فرخ (مترجم)
نی‌انبان (به انگلیسی: Bagpipes)سازی تقریباً بزرگتر از دوزله معمولی (و گاه با هفت سوراخ) که انتهای قمیش دار آن به کیسه‌ای به نام «انبان» الصاق و دقیقاً «هواگیری» شده‌است که از این نقطه الصاق هوا خارج و داخل نشود، در نزدیکی محل الصاق دوزله لوله دیگری به طول نامعین خارج شده (محل خروج این لوله نیز به دقت هواگیری شده) که نوازنده آن را به دهان می‌گذارد و از این طریق کیسه را پر باد می‌کند و در نتیجه فشار بازو آرنج بر روی کیسه که هنگام نواختن آن را زیر بغل گرفته‌است؛ هوا را به داخل لوله دوزله می‌فرستند و با انگشتان خود سوراخها را باز و بسته می‌کند.انبان در واقع همان کیسه ی بزرگی است که هوای دمیده شده توسط نوازنده داخل آنجا قرار میگیرد؛ جنس این انبان معمولاً از پوست بُز یا گوسفند میباشد.
این ساز در کشورهای مختلف به نام‌های گوناگون خوانده می‌شود که ذیلاً به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌شود:
گفته شده‌است که بابِلی‌ها در سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد نی انبان داشته‌اند.
در واژه نامهٔ موسیقی ایران زمین جلد دوم به قلم آقای مهدی ستایشگر چنین آمده‌است:
نویسندگان یونانی اختراع انواع نای را به مردم آسیا نسبت داده‌اند، زیرا آثار باقی مانده از نخستین آثار کهن (در خرابه‌های آشور) بازگو کنندهٔ اختراع نای، دونای و چندنای است که به روایت متون یونانی این سازها ابتدا از آسیا به اروپا رفته و کم‌کم به‌صورت فلوت و اقسام آن درآمده‌است. بدیهی است با این استدلال، یونانی‌ها آشنایی با نی و طریقهٔ نواختن آن را از مردم خاورمیانه آموخته‌اند.
برخی پژوهشگران بر روی نقش برجسته‌های طاق بستان تصاویری از نواختن نی‌انبان توسط یک نفر دیده‌اند، این تصاویر قدمت این ساز را به دورهٔ ساسانیان برمی‌گرداند. این ساز که در گسترهٔ خاکی خلیج‌فارس و عمدتاً ایران قرار گرفته‌است، احتمال انتقال آن از ایران به کشورهای دیگر بسیار زیاد است، حتی به گفته برخی کارشناسان، این ساز نخست در ایران ساخته و مورد استفاده بوده و در طول سال‌ها به کشورهایی مانند اسکاتلند منتقل شده‌است. این ساز سنتی در همهٔ استان‌های جنوبی کشور مانند هرمزگان، خوزستان، بوشهر بخشی از استان فارس و جزایر خلیج فارس نواخته می‌شود.ساز ساسانی‌ها ثبت جهانی می‌شود خبرگزاری انتخاب
بعضی از اساتید دانشگاه‌های اروپا هم اعتقاد دارند که این ساز از خلیج فارس آمده و ساخته فارس‌ها می‌باشد. بوشهری‌ها معتقدند که این ساز ساخته و متعلق به آنهاست و به همین دلیل برای زنده نگه داشتن آن بسیار تلاش می‌کنند.
نی‌انبان به دلیل فراگیری‌اش در گسترهٔ ملی در سطح کشور و جزایر خلیج‌فارس دارد، با تلاش یک پژوهشگر حوزه موسیقی (محسن شریفیان) و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ۲۲ مهر ۱۳۹۴ با عنوان «مهارت ساختن و نواختن نی‌انبان در گسترهٔ ملی» با شماره ۷۸۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. ساز پس از ثبت در فهرست میراث ناملموس ایران، در تلاش برای رسیدن به فهرست میراث جهانی یونسکو است.
نی‌انبان یک ساز بومی متعلق به فلکور استان بوشهر است که اغلب در مجالس عروسی و بزم نواخته می‌شود. این ساز، شناخته شده‌ترین ساز موسیقی جنوب ایران است. سازی که در استان بوشهر، خوزستان، هرمزگان و کرمان از جایگاه ممتازی برخوردار است. بدین سبب محسن شریفیان کوشیده‌است که این ساز را به صورت مشترک، بین مناطق یاد شده به ثبت ملی رساند و خوشبختانه در تاریخ ۲۲/۷/۱۳۹۴ به شماره ۷۸۳ تحت عنوان «مهارت ساخت و نواختن نی‌انبان» با گسترهٔ جغرافیایی ملی در فهرست میراث فرهنگی ناملموس ایران به ثبت رسید.شریفیان، محسن. آموزش نی‌انبان، انتشارات ماهور، ۱۳۹۶
مدلهای شناختی برنامه‌های رایانه‌ای هستند که رفتار آن‌ها از بعضی جهات مشابه رفتار انسان می‌باشد.
از این نمونه می‌توان به ACT-R، Clarion، Soar، Cogent اشاره کرد.
سوالاتی که مطرح می‌شود: چرا سیستم این‌گونه رفتار می‌کند؟، چه مسئله‌ای وجود داشته که سیستم این گونه برای حل آن تطبیق یافته‌است.
این مدل‌ها معمولاً بر اساس نظریه احتمالات که معمولاً Bayesian هست کار می‌کنند:
از این نوع مدل می‌توان مدل منطقی حافظه اندرسون که در سال ۱۹۹۰ معرفی شد را نام برد.
تمرکز بر طریقه نمایش representaion و اجرای سطح پایین آن (low level implementation)
از این دسته می‌توان به شبکه‌های عصبی مصنوعی اشاره کرد.
به منظور فهمیدن و پیش‌بینی اتفاقاتی که در مغز رخ می دهد از این نوع مدلسازی استفاده می‌شود همچنین این رشته مورد توجه علومی چون هوش مصنوعی و یادگیری ماشین قرار گرفته زیرا با درک اتفاقاتی که در مغز رخ می دهد می‌توان الگوریتمهای جدیدی را در یادگیری شناسایی کرد.
استفاده از مدلسازی شناختی در خلق کاراکترهای هوشمندی که دارای (knowledge، reasoning، planning ) هستند.
شاهزاده امان‌الله میرزا جهانبانی (۱۲۸۶–۲۰ صفر ۱۳۳۰) ملقب به ضیاءالدوله فرزند جهانگیر میرزا و نوه سیف‌الله میرزا چهل و دومین فرزند پسری فتحعلی شاه قاجار بود. وی در تهران متولد شد.دانشنامه جهان اسلام در مدرسه دارالفنون در رشته نظامی تحصیل کرد و زبانهای روسی و فرانسه را به خوبی یادگرفت. پس از مدتی به قزاقخانه رفت و درجه سلطانی (سروانی) گرفت. پیش از آغاز مشروطه از سرکردگان قزاقخانه بود و در آنجا درجه امیرتومانی (سرلشکری) داشت.کسروی ۳۹۳ وقتی لیاخوف رئیس قزاقخانه شد به همراه چند تن دیگر از سرکردگان از قزاقخانه کناره‌گیری کرد. سپس به آزادیخواهان پیوست و در ششم محرم ۱۳۲۶ ه‍.ق (بهمن ۱۲۸۶ ه‍.خ) از نمایندگان تهران در مجلس یکم شد و سپس به دستیاری وزارت جنگ رسید. در دوره استبداد صغیر در تهران مخفی بود تا فتح تهران پیش‌آمد و دوباره در کار بود. سپس فرمانده قشون آذربایجان شد و پس از هدایت و در غیاب حکمرانانی که به حکومت آذربایجان منصوب می‌شدند از ۱۲۸۸ سرپرست دارالحکومه تبریز بود.کسروی ۲۰۱ این زمان مقارن بود با حمله صمدخان مراغه به تبریز، قضیه اولتیماتوم و اشغال تبریز از سوی روسها.کسروی ضیاءالدوله با انجمن مشروطه‌خواهان تبریز و از جمله شخص ثقةالاسلام تبریزی همکاری نزدیک داشت. نخست با روسها از در گفتگو درآمد و سپس به میانجی‌گری کنسولهای انگلستان و فرانسه با روسیان به آشتی می‌کوشیدند.کسروی ۳۱۱ از آن سو اوضاع را روزانه به تهران تلگراف می‌کرد و پرده از جنایات روسها می‌گشود. این تلگرافهای شاهزاده بر روسها بسیار سخت می‌افتاد و چون در یکی از آنها می‌گوید: «عجالتاً آنچه راپورت رسید پانصد نفر بچه و مرد از اهالی بیچاره کشتند»، روسها که به دنبال بهانه بودند این تلگراف را اغراق‌آمیز و خلاف واقع خوانده و ضیاءالدوله را تحت تعقیب قرار دادند. ضیاءالدوله به کنسولگری انگلستان پناهنده شد و چون مذاکره بر سر تحویل و تبعید وی بالا گرفت، خود با تپانچه‌ای که در اختیار داشت به زندگیش خاتمه داد (۱۲۹۰ خورشیدی). وی علت خودکشی خود را چنین بیان می‌کند که چون دستور جنگ با روسها توسط وی مهر شده و در آنوقت وی عامل دولت در تبریز بوده، این عمل می‌توانسته بهانه‌ای برای روسها در تصرف دائمی تبریز باشد و از سوی دیگر حکم قطعی اعدام وی از سوی روسها نیز بوده.کسروی: تاریخ هجده ساله آذربایجان رفتار شجاعانه وی در بلوای تبریز در زمان جنگ با روسها در خور ستایش می‌باشد. جنازه او را در بارگاه سید حمزه در تبریز به خاک سپردند.
وی پدربزرگ‌ نادر جهانبانی بود.
امان‌الله میرزا از ازدواج با شمس‌السلطنه دختر عبدالحسین میرزا شمس‌الشعرا صاحب پنج فرزند بود:
دانه کاج دارای مغز خوردنی هستند، با این‌حال حدود بیست گونه کاج، دانه‌هایی که به حد کافی درشت باشد تولید می‌کنند. در اروپا دانه‌های کاج چتری از بیش از ۶۰۰۰ سال پیش تا کنون جمع‌آوری می‌شود.
در آسیا کاج کره‌ای دارای دانه‌هایی با بالاترین ارزش تجاری بین‌المللی است. گونه دیگر، کاج چلغوزه است که در غرب هیمالیا (شرق افغانستان و شمال پاکستان و هند) می‌روید و دانه‌های آن اهمیت خوراکی دارد.
در قاره آمریکا سرخپوستان از دیرباز تاکنون به گردآوری دانه‌های انواع کاج می‌پردازند. در آمریکای جنوبی کاج برزیلی بزرگ‌ترین دانه‌های کاج را تولید می‌کند.
ارزش غذایی صد گرم مغز دانه خشک کاج به قرار زیر است:
خام‌گیاه‌خواری (انگلیسی: Raw Veganism) ترکیبی از گیاه‌خواری و خام‌خواری است. در رژیم خام‌خواری روش‌های آماده‌سازی مانند آب‌گیری، خشک کردن، خیساندن و جوانه زدن مجاز است. رژیم خام‌خواری مانند رژیم‌های گیاه‌خواری از میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و دانه‌ها تشکیل شده‌است. همچنین غذای خام غذایی است که تصفیه، پاستوریزه و مورد آفت‌کشی قرار نگرفته باشد و هیچ حرارتی غیر نور خورشید ندیده باشد.
هر خام‌خواری، گیاه‌خوار است ولی عکس آن درست نیست یعنی همگی گیاه‌خواران خام‌خوار نیستند، در حقیقت گیاه‌خواران تمام غذاهای خام‌خواری به اضافهٔ گیاهان پخته شده و فرآوری‌شده و تخمیر شده و تخمیری حرارت دیده را نیز مصرف می‌کنند.
در این رژیم غذایی همهٔ غذاها با منشأ حیوانی، و همهٔ غذاهای پخته شده در دمای بالاتر از ۴۸ درجهٔ سانتی‌گراد (۱۱۸ فارنهایت) حذف شده‌اند.
تمام مواد غذایی گیاه‌خواری، بدون این‌که دخالتی از نظر پختن، حرارت دادن، بو دادن و کنسرو کردن در آن بشود یا فعل و انفعالات شیمیایی در آن انجام گردد تا در نتیجه موجب تغییر حالات فیزیکی یا شیمیایی آن بشود.خام‌گیاه‌خواری / علی‌اکبر راد پویا / چاپ ۱۳۸۵ / نشر ثالث / صفحهٔ ۲۱
در این روش تغذیه گوشت و لبنیات و فراورده‌های آن و تخم‌مرغ به هیچ نوع و صورتی مصرف نمی‌شود، خام‌خواران از مواد محرکه نه به‌عنوان محرکه بودن بلکه به دلیل تغیر شکل یافتن محصول و حرارت دیدن آن‌ها مانند قهوه، چای، الکل، یا سیگار خودداری می‌کنند و آن‌ها را به کار نمی‌برند
(برخی افراد تحت این رژیم، شیر خام تازه دوشیده شده و تخم‌مرغ نپخته هم مصرف می‌کنند. البته مصرف شیر خام خطرناک است و برای جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های مختلف، حتماً باید شیر را پاستوریزه نمود. تخم‌مرغ را هم برای نابود کردن سالمونلا باید قبل از مصرف پخت، از هر ۳۰۰۰۰ تخم‌مرغ، یک تخم‌مرغ آلوده به سالمونلا است.
حبوبات و غلات به شکل آرد و پخته شده مانند نان، شیرینی و بیسکویت نیز در رژیم خام‌خواری مصرف نمی‌شوند.
خام‌خواری تغذیه با مواد خام گیاهی است که طبیعت آن را در برابر نور خورشید ساخته و پرداخته و آماده در اختیار بشر قرار داده‌است. این غذاها شامل انواع آبمیوه، میوه‌جات، سبزیجات یا سالادها، آجیل و خشکبار مانند گردو، پسته، فندق، بادام، کنجد و پورهٔ خام آن‌ها و روغن‌های گیاهی، گیاهان دریایی و انواع (جوانه‌ها از قبیل: جوانه گندم، عدس، ماش، نخود، سویا حبوبات و دانه‌های گیاهی) و مواد قندی نظیر کشمش، خرما، انجیر و شکر قهوه‌ای و غیره است که به صورت خام و طبیعی مصرف می‌کنند که می‌توان آن‌ها را به صورت غذاهای ترکیبی درآورد و مورد مصرف قرار داد.
نخستین یافته‌ها در باب گیاه‌خواری به قرن ششم پیش از میلاد به هند، یونان و تمدن یونانی در جنوبی‌ترین نقطه ایتالیا بازمی‌گردد. در تمام موارد یافت شده اساس گیاه‌خواری به شدت بر پایهٔ این امر استوار بود که به جانوران صدمه‌ای وارد نشود. در هند این روند صلح با حیوانات آهیمسا یا عدم خشونت خوانده می‌شد و سبک متعارفی بین مذهبیون و فیلسوفان بود.
ابوریحان بیرونی در «آثار الباقیه» گزارش کرده‌است که سغدیان باستان در روز ۱۵ تیر ماه، از خوردن خوراک‌های جانوری یا پختنی خودداری می‌کردند. او این روز را به نام «عمس خواره» خوانده که نویسش و خوانش این نام، چندان روشن نیست.
در قرن نوزدهم و بیستم دوباره گیاه‌خواری جایگاه خود را در جوامع غربی باز نمود و شروع به گسترش کرد.
انجمن گیاه‌خواران در سال ۱۸۴۷ در انگلستان تأسیس شد؛ متعاقباً انجمن‌های دیگری در آلمان، هلند و دیگر کشورهای اروپایی به تبعیت از انجمن اولیه شکل گرفتند. تبِ گیاه‌خواری در طول قرن بیستم به سرعت سرتاسر جوامع غربی را فرا گرفت.
انگیزهٔ مردم، اغلب دلایلی چون اخلاقیات، مسائل محیطی یا اقتصادی بود و گاهی ترکیبی از دو یا سه دلیل. تخمین زده شده که تقریباً ۷۰٪ از لاکتووجترین‌ها (گیاه‌خوارانی که شیر و لبنیات هم مصرف می‌کنند) در هند زندگی می‌کنند. تقریباً ۲۰٪ تا ۴۲٪ از جمعیت هند گیاه‌خوار هستند.
بعضی خام‌گیاه‌خواران بر این باورند که پختن غذاها توازن ترکیبی ریزمغذی‌ها را از بین می‌برد. همچنین بر این باورند که در فرایند پختن غذا، در اثر واکنش گرما با چربی، پروتئین و کربوهیدرات‌ها ترکیبات شیمیایی خطرناکی ایجاد می‌شود. اغلب، گیاه‌خواران بر اساس سطح انرژی و چگونگی احساس شان بر این باورند که این رژیم غذایی سالم‌تر است.
بسیاری از مردم به این دلیل خام‌گیاه‌خوارند که نگران اثرات زیست‌محیطی رژیم غذایی‌شان هستند. استفاده از چوب یا سوخت‌های فسیلی برای پختن غذا برای محیط زیست مضر است چون گازهای گلخانه‌ای و آلودگی‌های دیگری تولید می‌شوند. به هر حال غذاهای پخته نشده نیز پیامدهای زیست‌محیطی خاص خود را دارند زیرا مواد غذایی خام بسیار آسان‌تر نسبت به غذاهای پخته فاسد می‌شوند. اگر غذایی فاسد شود، میکروب‌هایی که غذا را تجزیه می‌کنند، گاز گلخانه‌ای متان تولید می‌کنند، که از دی‌اکسید و مونو اکسید کربن حاصل از سوختن چوب یا سوخت‌های فسیلی، برای محیط زیست بسیار مضرتر است. یک خام‌گیاه‌خوار برای دوری از اثرات زیست‌محیطی منفی باید در مصرف مواد غذایی و هدر ندادن آن‌ها بسیار دقت نماید. آسان‌ترین راه برای حل این مشکل استفاده از پخت‌وپز خورشیدی است، که در آن گاز گلخانه‌ای یا آلودگی‌های دیگر تولید نمی‌شود، البته نتیجهٔ آن از نظر خام‌گیاه‌خواران مناسب و راضی‌کننده نیست چرا که به هر حال غذای پخته شده‌است. بعضی از دانشمندان استفاده از یخچال‌های خورشیدی را پیشنهاد کرده‌اند که اثرات زیست‌محیطی آن‌ها قابل چشم‌پوشی است و از نظر خام‌گیاه‌خواران مطلوب است اما به این نکته نیز اشاره می‌کند که ترکیبات کلروفلوئوروکربن موجود در فرایند سرد کردن این یخچال‌ها به لایهٔ ازون زمین آسیب می‌رساند.
بسیاری از پیروان رژیم خام‌گیاه‌خواری به بهرهٔ معنوی آن بسیار اهمیت می‌دهند.Au naturel: the raw food revolution - raw food diet by Lori Tobias (Nov, 2002) Better Nutrition - BNET روتان روسو (Ruthann Russo) می‌گوید «جنبش خام‌خواری به دنبال راهی است که غذا، زندگی، رفتار با زمین، رفتارمان با یکدیگر، و تلاش ما برای سلامتی روحی، ذهنی و بدنی را همساز نماید.»
پژوهش‌های پزشکی در رژیم‌های غذایی خام‌گیاه‌خواری نشان داده‌اند که نتایج مثبت و منفی در این کار وجود دارند.
بر اساس پژوهشی پزشکی «مصرف طولانی مدت رژیم غذایی شامل ۷۰٪ تا ٪ گیاهان خام با کاهش غلظت کلسترول و تری‌گلیسرید پلاسما همبسته است، اما به دلیل کمبود ویتامین ب۱۲ در این رژیم غذایی به کاهش غلظت لیپوپروتئین پرچگالی (سرم) و افزایش غلظت هوموسیستئین نیز منجر می‌شود».
یافته‌های پژوهش دیگری در آلمان عبارت‌اند از «رژیم غذایی بلند مدت کاملاً خام، با سطح مطلوب بتاکاروتن پلاسما، سطح پایین تجمع لیکوپن پلاسما (Plasma Lycopene) همبسته‌است».
یک پژوهش دیگر هم فواید یک رژیم خام‌گیاه‌خواری را برای کاهش چاقی مفرط و کاهش فشار خون بالا بیان کرده‌است.
پژوهش دیگری نیز نشان‌دهندهٔ کاهش کوتاه‌مدت نشانه‌های فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) برای چند بیمار است که در یک رژیم وگان شرکت کرده‌اند.
پژوهشی دیگر نشان داده‌است که یک رژیم غذایی خام‌گیاه‌خواری غنی شده با لاکتوباسیلوس می‌تواند علائم ذهنی بیماری روماتیسم مفصلی را کاهش دهد ولی هیچ تغییر قابل اندازه‌گیری در نشانه‌های عینی نشان نداد. علاوه بر این مصرف روزانهٔ مقدار زیادی لاکتوباسیلوس زنده ممکن است اثرات مثبتی بر علائم عینی بیماری روماتیسم مفصلی نیز داشته باشد. این پژوهش پیش‌تر اشاره کرد که نیمی از افراد شرکت کرده در پژوهش را از نتایج پژوهش حذف کرده‌است، چراکه مدت زمانی کوتاه پس از شروع آزمایش، دچار اسهال و تهوع شدند.
نتایج منتشر شده از یک پژوهش انجام شده در سال‌های تا در آلمان، نشان داد هنگامی که مقادیر زیادی سبزیجات خام در رژیم غذایی گنجانده شده باشد، مزایای قابل توجهی در کاهش خطر سرطان پستان دیده می‌شود.
فیلم قرنطینه به کارگردانی منوچهر هادی، نویسندگی منوچهر هادی و سعید دولتخانی و تهیه‌کنندگی محمد نشاط ساخته سال ۱۳۸۶ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
جوانی به نام سهیل با تکیه به ثروت پدرش، فقط به خوش‌گذرانی مشغول است. او شبی در بازگشت از یک مهمانی تصادف می‌کند و مجروح می‌شود. مقصر از صحنه می‌گریزد و دختری به نام سمیه او را به بیمارستان می‌رساند. سهیل چشم که باز می‌کند و سمیه را می‌بیند، به او دل می‌بازد و با معرفی‌کردنش به عنوان مقصر تصادف باعث می‌شود پلیس او را نگه دارد تا بیشتر با سمیه آشنا شود. سمیه ابتدا در برابر اظهار علاقهٔ سهیل مقاومت می‌کند اما سهیل سرانجام دل او را به دست می‌آورد و از سمیه تقاضای ازدواج می‌کند.
داریوش پدر سهیل به شدت مخالف این ازدواج است و اعتقاد دارد سمیه و خانواده‌اش طمع به پول او دارند. با این حال سهیل به قیمت طرد شدن از خانواده و محروم‌شدن از ثروت پدر، قصد ازدواج با سمیه را دارد. در آزمایش‌های پیش از ازدواج، معلوم می‌شود که سمیه سرطان خون دارد و حتی با وجود شیمی‌درمانی حداکثر شش ماه زنده خواهد ماند.
سهیل که فکر می‌کند در خارج از کشور ممکن است شانسی برای درمان سمیه باشد، برای کمک گرفتن از پدرش به سراغ او می‌رود، ولی پدر حاضر به این کار نمی‌شود. سهیل به گاوصندوق پدرش دستبرد می‌زند و داریوش او را به زندان می‌اندازد و به برادر سمیه می‌گوید سهیل به خارج از کشور رفته تا آن‌ها از او قطع امید کنند.
سمیه که در بخش قرنطینه بیمارستان بستری شده، در انتظار کمک سهیل است که از برادرش می‌شنود او به خارج رفته. مادر سمیه برای معالجهٔ دخترش یکی از کلیه‌هایش را می‌فروشد و به دروغ وانمود می‌کند که عمل آپاندیسیت کرده‌است. در حالی که سمیه به مرگ نزدیک می‌شود، نامادری سهیل با گرو گذاشتن سندی او را آزاد می‌کند.
سهیل به سراغ سمیه می‌رود و با رفع سوءتفاهم، جشن کوچک عروسی‌شان را در بیمارستان برگزار می‌کنند. نامادری سهیل در جشن عروسی شرکت می‌کند ولی با وجود تماس با پدر سهیل، او حاضر به شرکت در مراسم نمی‌شود. در حالی که پزشکان سمیه را جواب کرده‌اند و امیدی به زنده ماندن او نمی‌رود، مراسم ازدواج برگزار می‌شود و پایان مراسم مصادف است با مرگ مرد جوانی از ساکنان آسایشگاه که عاشق دختری بیمار در همان جا بوده و قصد ازدواج با او را داشته‌است.
فیلم قرنطینه در بیست و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۶) حضور داشته‌است.جشنواره‌های فیلم قرنطینه
ابراهیم (۵ نوامبر ۱۶۱۵ استانبول – ۱۸ اوت ۱۶۴۸ استانبول) پسر احمد یکم و کوسم سلطان که از سال ۱۶۴۰ تا ۱۶۴۸ سلطان امپراتوری عثمانی بود.
او یکی از مشهورترین سلطان‌های عثمانی بود. برخلاف اینکه مراد چهارم وصیت کرده بود که پس از مرگش، ابراهیم یکم باید کشته شود، پس از مرگ مراد چهارم، وی در سال ۱۶۴۰ با میانجی کردن کوسم سلطان به سلطنت رسید.
کوسم سلطان به مدت هشت سال برای پسرش ابراهیم یکم نیز نایب السلطنه شد اگر هم رسماً نشده باشد در آن دوران مانند یک نایبه رفتار می‌کرده‌است و تمام تصمیمات دولت را او می‌گرفته‌است ولی سلطان ابراهیم خان با تحریک همسرش تورخان سلطان مادرش را تبعید نمود. از آن موقع دشمنی بین مادر و پسر شدت گرفت. در سال ۱۶۴۸ سپاهیان شورش کردند. از کوسم سلطان برای عزل و به قتل رساندن سلطان ابراهیم خان اجازه گرفتند. سپس پس از اجازه گرفتن از کوسم سلطان در ۱۲ اوت سلطان ابراهیم خان را عزل و سپس در ۱۸ اوت در قصر او را خفه کردند. او را در مسجد ایا صوفیه به خاک سپردند و پسر خردسالش رابه سلطنت نشاندند.
سلطان ابراهیم دارای هشت خاصگی سلطان بود. او در سال ۱۶۴۷ با هماشاه سلطان ازدواج کرد. همه خاصگی‌های وی روزانه ۱۰۰۰ آسپر دریافت می‌کردند به جز دلاشوب سلطان که ۱۳۰۰ آسپر و هماشاه سلطان که ۲۰۰۰ آسپر دریافت می‌کردند.
پژو ۲۰۷آی خودرویی اقتصادی در کلاس سوپرمینی و از محصولات شرکت فرانسوی پژو می‌باشد که در حال حاضر توسط گروه صنعتی ایران خودرو (آیکو) در تیپ‌های گوناگون تولید و عرضه می‌گردد. ساخت این خودرو از سال ۱۳۸۹ شمسی در کارخانه ایران خودرو آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.
این خودرو یک نسخه فیس‌لیفت شده از پژو ۲۰۶ است؛ با نمای جلویی جدید و ظاهری شبیه به پژو ۲۰۷ اروپایی. این خودرو در مولوز، فرانسه تولید می‌شد و در فوریه ۲۰۰۹ عرضه شد.
در مه ۲۰۰۸، شعبه برزیلی پژو با این استدلال که انجام کاری غیر از این غیرممکن است اعلام کرد که پژو ۲۰۷ را تولید و وارد برزیل نخواهد کرد، اما در عوض برخی از عناصر ۲۰۶ در حال تولید را تغییر خواهد داد. این خودرو که در اوت ۲۰۰۸ عرضه شد تغییرات جزئی در قسمت‌های مکانیکی مانند سیستم تعلیق و گیربکس داشت. این خودرو بین ۲۰۶ اصلی و ۲۰۷ اروپایی و به‌عنوان رقیب فولکس‌واگن فاکس، رنو کلیو کامپوس و شورولت آگیل عرضه شد. این خودرو در مدل‌های هاچ‌بک ۳ و ۵ در، استیشن و ۴ در سدان، از جمله ۲۰۷ اسکیپد فیس‌لیفت شده ارائه می‌شد.
این خودرو با نام «۲۰۷ کامپکت» در آرژانتین (کشوری که در آن نیز تولید می‌شود) و اروگوئه به فروش می‌رسید تا آن را از ۲۰۷ سی‌سی و آرسی اروپایی که در این کشورها نیز به فروش می‌رسید متمایز کند. پژو قصد داشت نام این خودرو را را «۲۰۷ براسیل» در برزیل بگذارد؛ اما به زودی «براسیل» را از این نام کنار گذاشت، زیرا این تصمیم عموماً واکنش‌های منفی رسانه‌ها را به دنبال داشت. ۲۰۷ برزیلی نیز مورد انتقاد قرار گرفته‌است زیرا علیرغم تلاش‌های پژو برای عرضه آن به عنوان یک خودروی کاملاً جدید و حتی فروش آن با قیمت پایه بالاتر، اساساً به عنوان یک ۲۰۶ فیس‌لیفت شده تلقی می‌شد.
در فوریه ۲۰۰۹، پژو اعلام کرد که این مدل اصلاح شده در کارخانه مولوز فرانسه برای بازار اروپا (فقط فرمان چپ) و با نشان ۲۰۶+ ساخته خواهد شد. این اقدام پژو به عنوان پاسخی میهن پرستانه به ابتکار رنو برای واردات داچیاهای ارزان قیمت از رومانی تلقی شد. در مه ۲۰۰۹ و برای پشتیبانی از تولید ۲۰۶+ و مدل‌های دو در پژو ۳۰۸ در مولوز، این شرکت ۴۵۰ کارگر اضافی را در این خط استخدام کرد. کارخانه مولوز همچنین ۲۰۶+ را با نام ۲۰۷ کامپکت به شیلی (از سال ۲۰۱۰)، مکزیک (۲۰۰۹–۲۰۱۱) و جمهوری دومینیکن صادر کرد.
از اکتبر ۲۰۱۰، گروه نازا مونتاژ ۲۰۷ سدان را در مالزی آغاز کرد. این خودرو همچنین در سراسر بازارهای فرمان راست آسیای جنوب شرقی و بازارهای جنوب آسیا مانند تایلند، اندونزی، برونئی و سریلانکا صادر شد.
از ماه مه ۲۰۱۳، پژو دیگر ۲۰۶+ را در اروپا عرضه نکرد، زیرا تقاضای بیشتری برای پژو ۲۰۸ جدیدتر و پژو ۳۰۱ مبتنی بر ۲۰۷ وجود داشت.
شرکت ایران خودرو (آیکو) که پژو ۲۰۶ را از سال ۱۳۸۰ در ایران تولید می‌کند، از تولید ۲۰۷آی در نسخه هاچ‌بک خبر داد. این شرکت اعلام کرد در فاز اولیه تا اسفند ۱۳۸۹، ۵۰۰۰ دستگاه خودروی پژو ۲۰۷آی (۲۰۶+) تولید خواهد شد و بعد از آن تولید سالانه به ۱۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ دستگاه افزایش خواهد یافت. این نمونه‌ها به پژو ۲۰۷آی فرانسوی معروف‌اند، زیرا از نظر فنی تقریباً هنوز دست‌نخورده بودند و از قطعات فرانسوی بهره می‌بردند. برای نمونه ECU آنها از برند بوش بود و موتور TU5 ساخت فرانسه با ۱۱۰ اسب بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن متر گشتاور با استاندارد آلایندگی یورو-۴ روی آنها نصب بود و همچنین گیربکس آنها کاملاً مشابه با پژو ۲۰۶ فرانسوی بود. این نمونه از داشبوردی مشابه پژو ۲۰۷ بهره می‌برد. در پایان سال ۱۳۹۱، تولید ۲۰۷آی در ایران خودرو در جریان قطع رابطه بین ایران خودرو و پژو به دلیل تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران به‌طور موقت متوقف شد.
با این حال، در اوایل سال ۱۳۹۵ تولید آن در ایران از سر گرفته شد. ایران خودرو ۲۰۷آی را با قطعات تولید شده در ایران، هند و چین بازسازی کرده و اقدام به تولید خودرویی بسیار نزدیک به خودروی عرضه شده توسط پژو کرده‌است. سری دوم ۲۰۷آی که در سال ۱۳۹۶ عرضه شد، دارای تفاوت‌های زیبایی شناختی (به عنوان مثال چراغ‌های جلو عقب) و تجهیزات اضافی (دوربین دید عقب، سیستم اطلاعات و سرگرمی) است. این خودرو علیرغم گسستگی روابط بین دو شرکت، نشان پژو را حفظ کرده‌است. این نمونه به عنوان پژو ۲۰۷آی ایرانیزه شناخته نیز می‌شود و از موتور TU5 ایرانیزه شده با گیربکس متعلق به پژو ۴۰۵ استفاده می‌کند. به همین دلیل از استهلاک و مصرف سوخت بالاتر در کنار قدرت و گشتاور کمتری برخوردار است. اگرچه این نمونه به چراغ‌های جلو و عقب متفاوتی مجهز شد که دارای چراغ روشنایی مخصوص روز بوده و آینه این خودرو نیز بازطراحی و مجهز به راهنما شد. در داخل خودرو نیز فرمان بازطراحی شد و به آپشن‌های دکمه‌های کنترل سیستم صوتی از روی فرمان و کروز کنترل تجهیز شد. همچنین یک مالتی مدیا باکیفیت و پیشرفته مجهز به دوربین دید عقب و رهیاب ماهواره‌ای (از سال ۱۴۰۰ مجهز به اپل کارپلی و اندروید اتو) نیز اضافه شد. در تابستان ۱۴۰۲ خبری مبنی بر حذف هواکش‌های دوقلوی کاپوت این خودرو منتشر شد. ایران خودرو در توجیه این اقدام گفت که حذف این هواکش‌ها که هوای ورودی به کابین را تأمین می‌کردند برای مطابقت خودرو با استانداردهای ایمنی عابر پیاده انجام شده و هواکش جایگزین در پایین برف پاک‌کن ها قرار گرفته است.
این نمونه مجهز به موتور TU5JP4 ۱۱۰ اسب بخار یا ایرانیزه شده با ۱۰۵ اسب بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن متر گشتاور است. همچنین سیستم انتقال قدرت آن به وسیله یک گیربکس ۵ دنده دستی BE4 صورت می‌گیرد. از آپشن‌های نمونه دنده‌ای می‌توان به دو عدد ایربگ برای راننده و سرنشین جلو، فرمان هیدرولیک، سیستن تهویه مطبوع اتوماتیک، پورت USB، بلوتوث، مالتی مدیا ۷ اینچی مجهز به رهیاب ماهواره‌ای و قابلیت اتصال موبایل به سیستم صوتی، قابلیت تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو از داخل کابین، آینه‌های جانبی برقی هم رنگ بدنه، ایموبلایزر، چهار شیشهٔ برقی، تنظیم برقی آینه‌های جانبی، مجهز به سیستم ترمز ضد قفل ABS و ترمز کمکی EBD، ترمزهای جلو و عقب دیسکی، صندلی عقب مجهز به ایزوفیکس، رینگ‌های ۱۴ اینچ آلومینیومی، سنسور دنده عقب و دوربین دید عقب، کروز کنترل و تنظیم ارتفاع کمربند ایمنی اشاره کرد.
این نمونه مجهز به همان موتور TU5JP4 ایرانیزه شده با ۱۰۵ اسب بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن متر گشتاور است. اما سیستم انتقال قدرت آن به وسیله یک گیربکس ۴ دنده اتوماتیک AL4 با قابلیت تیپ ترونیک مشابه گیربکس پژو ۲۰۶ تیپ ۶ به چرخ‌های جلو انجام می‌شود. امکانات تیپ اتوماتیک با تیپ دنده‌ای یکسان است. گفته شده با شروع تولید پژو ۲۰۷آی شش سرعته تولید نمونه چهار سرعته متوقف شده‌است.
این نمونه، پژو ۲۰۷آی دو رنگ است و تزئینات بدنه از جمله سقف، قاب مه‌شکن، ورودی هوا، قاب آینه، زه درها و قاب پلاک به رنگ قرمز درآمده و رینگ‌های آن از نوع آلومینیومی کربنی هستند و کالیبرهای ترمز آن قرمزرنگ هستند و در داخل داشبورد شاهد تزئینات قرمزرنگ نیز هستیم. اما در بحث فنی موتور آن از نوع TU5P است و مجهز به سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ (CVVT) شده و با تغییر در برنامه پاشش سوخت و برخی اصلاحات دیگر میزان قدرت را به ۱۱۳ اسب‌بخار و گشتاور به ۱۴۴ نیوتن‌متر افزایش یافته که به ترتیب ۸ و ۲ واحد بالاتر از مدل عادی است. همچنین گیربکس آن با مدل ۶ سرعته اتوماتیک ساخت DAE با ضرایب بهتر جایگزین شده که در سرعت‌های بالاتر شاهد سکوت بهتر و مصرف سوخت بهینه‌تری هستیم و دیگر از آن تقه‌های معروف هم خبری نیست. (لازم است ذکر شود که از دی ۱۴۰۱ گیربکس Landay روی پژو 207i نصب شده و شاهد ارزان‌سازی گیربکس اتوماتیک این نمونه توسط ایران خودرو بودیم.)
نمونه ارتقاء یافته پژو ۲۰۷آی اتوماتیک که از نظر فنی با نسخه مولتی کالر برابر است و به همان موتور (TU5P(EC5 و گیربکس شش دنده اتوماتیک DAE/Landay مجهز شده‌است و امکانات آن با نسخه چهار دنده اتوماتیک برابری می‌کند.
این تیپ ارزان‌ترین تیپ پژو ۲۰۷آی است. تیپ ۵ مشخصات فنی یکسانی با نسخه دنده‌ای دارد، اما در بحث طراحی کابین با پژو ۲۰۶ برابر بوده و قالب داشبورد آن مانند ۲۰۷آی فعلی نیست. برای همین امکاناتی مانند دوربین عقب، کروز کنترل، نمایشگر لمسی و کنترل سیستم صوتی از روی فرمان در این تیپ ۲۰۷آی دیده نمی‌شود. همچنین رینگ‌های آلومینیومی در این تیپ دیده نمی‌شود و ترمزهای عقب آن نیز از نوع کاسه‌ای است.
این نمونه همان‌طور که از اسمش پیداست، موتور TU3A جایگزین موتور TU5 شده‌است. تی‌یو-۳ یک پیشرانه ۱۴۰۰ سی‌سی است که در گذشته روی پژو ۲۰۶ تیپ ۲ نصب شده بود می‌تواند تنها ۷۵ اسب بخار و ۱۱۸ نیوتن گشتاور تولید کند و گیربکس ۵ دنده دستی روی آن قرار گرفته‌است. امکانات این نسخه نیز تفاوتی با پژو ۲۰۷آی دنده ای استاندارد ندارد، ولیکن رینگ فولادی با قالپاق جایگزین رینگ آلومینیومی شده‌است. این نمونه با هدف جایگزینی پژو ۲۰۶ تیپ ۲ و تیپ ۳ سقف شیشه‌ای وارد خط تولید ایران خودرو شد.
این مدل از همان موتور TU5P مورد استفاده در مدل MC و ۶ سرعته اتوماتیک بهره می‌برد. این موتور تنفس طبیعی چهار سیلندر، می‌تواند ۱۱۳ اسب‎‌بخار قدرت در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و ۱۴۴ نیوتن‌متر گشتاور ۴۰۰۰ تولید کند. گیربکس مورد استفاده در این خودرو نیز با نمونه مورد استفاده در رانا پلاس پانوراما مشترک است. ایران خودرو باور دارد گیربکس ۶ سرعته جدید برای ۲۰۷ می‌تواند مصرف کمتر سوخت در این خودرو را به همراه داشته باشد. ایران خودرو شتاب صفر تا صد کیلومتر این نسخه از ۲۰۷ را ۱۱.۶ ثانیه و حداکثر سرعت آن را ۱۹۰ کیلومتر در ساعت اعلام کرده است.
پژو ۲۰۷آی صندوق دار در سال ۹۵ با رونمایی از دنا پلاس به بازار کشور معرفی شد. در آن زمان مهندسان «ایران خودرو»، این سدان اتوماتیک را محصولی جدید و دست‌آورد ملی این شرکت می‌دانستند، اما واقعیت این است که پژو ۲۰۷آی صندوق‌دار، سال‌ها پیش در نمایندگی‌های «دانگ‌فنگ» چین با نام پژو ۲۰۶ پلاس صندوق دار حضور داشت و در اصل ابتکارهای به کار رفته در این خودرو بیش تر پشتوانه ای غیر ایرانی دارد. این نمونه براساس پژو ۲۰۶ صندوقدار و پژو ۲۰۷آی هاچ‌بک توسعه یافته‌است. این نمونه با همان پیشرانه TU5 ایرانیزه شده و تنها با گیربکس ۴ دنده اتوماتیک عرضه شد که البته نسبت به پژو ۲۰۷آی هاچ‌بک اتوماتیک دو آپشن فرمان برقی و آینه‌های تاشو برقی اضافه تر داشت و تولید آن در میانه سال ۱۳۹۹ به دلیل عدم استقبال کافی و موردنظر ایران خودرو و البته شرایط خودروسازان ایرانی و شیوع بیماری کرونا و از طرفی تمرکز ایران خودرو در توسعه رانا پلاس و تارا از خط تولید کنار رفت. البته زمزمه‌هایی برای بازگشت آن به خط تولید ایران خودرو وجود دارد. ناگفته نماند که براساس خبرهای گفته شده در سال ۱۳۹۷ توسعه این خودرو ۵۰ میلیارد هزینه داشت که برای آن دوره رقم غیرقابل باوری بود.
۲۰۷ کامپکت در ابتدایی‌ترین پیکربندی برای بازار آمریکای لاتین و بدون کیسه هوا در سال ۲۰۱۰ ۱ ستاره برای ایمنی سرنشینان بزرگسال و ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان خردسال را از مؤسسه لاتین ان‌سی‌ای‌پی دریافت کرد.
۲۰۷ کامپکت با ۲ کیسه هوا در سال ۲۰۱۰ ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان بزرگسال و ۲ ستاره برای ایمنی سرنشینان خردسال را از مؤسسه لاتین ان‌سی‌ای‌پی دریافت کرد.
محمد چهارم یا آوجی محمد (زاده ۲ ژانویه ۱۶۴۲ استانبول، کاخ طوپقاپو – مرگ ۶ ژانویه ۱۶۹۳ ادرنه) از سال ۱۶۴۸ تا ۱۶۸۷ سلطان عثمانی بود؛ و با کمک کوسم سلطان به سلطنت رسید. وی در شش سالگی پس از سرنگونی پدرش، ابراهیم یکم در یک کودتا صاحب تاج و تخت شد، در سه سال نخست حکومتش کوسم سلطان به عنوان نایب السلطنه حکومت را اداره می‌کرد و پس از مرگ او والده تورخان سلطان نایب السلطنه شد. او از سنین جوانی علاقه شدیدی به شکار داشت و به همین دلیل به او عنوان آوجی یا شکارچی داده شده‌است. دوران حکومت او پس از دوران سلیمان یکم طولانی‌ترین محسوب می‌شود و او امپراتوری را به اوج گسترش سرزمینی در اروپا رسانید. اما در نبرد وین با شکست از ژان سوم سوبیسکی شکست خورد متعاقباً به ادرنه بازنشسته شد؛ در آنجا به مرگ طبیعی در ۱۶۹۳ درگذشت.
افزایش نفوذ روس‌ها در ناحیه قفقاز و مسئلهٔ اوکراین، مقدمات جنگ با روسیه را فراهم کرد. سلطان محمد به همراه صدراعظم خود قره مصطفی پاشا به روس‌ها حمله برد. آنها در طی ۲۲ روز محاصرهٔ قلعهٔ چیهیرین در اوکراین امروز، سرانجام آن را فتح و ۲۰٬۰۰۰ نفر از لشکر روس‌ها در آنجا را قتل‌عام کردند. پس از ۲ سال تصمیم به حملهٔ دوباره به روسیه کرد. اما، اینبار با بستن عهدنامهٔ باغچه‌سرای بین دو طرف در سال ۱۶۸۱ جنگ پایان یافت و دو کشور موافقت کردند تا اوکراین امروزین بین دو طرف تقسیم شده و قسمت بزرگتر زیر نظر امپراتوری عثمانی قرار داده شد این امر جان تازه‌ای به امپراتوری عثمانی بخشید و این امپراتوری را برای تهاجم به اروپا ترغیب نمود.
سلطان در سال ۱۶۸۳، از ایمره تکلی علیه هابسبورگ حمایت کرد و ارتش گسترده‌ای را در مجارستان به راه انداخت و وین را محاصره کرد. در نبرد وین در ارتفاعات کالنبرگ، عثمانی‌ها توسط نیروهای لهستانی-لیتوانیایی به رهبری ژان سوم سوبیسکی و متحدانش، به‌ویژه ارتش امپراتوری، متحمل شکست فاجعه‌باری شدند.
ارتش سلطان محمد چهارم به دلیل شکست در جنگ دوم موهاچ نسبت به امپراتور خود بی‌اعتماد شدند. به همین دلیل قیام کردند و عزل سلطان محمد چهارم و به دنبالش بر تخت نشستن برادرش سلیمان را خواستار شدند. محمد چهارم هم مجبور شد در سال ۱۶۸۷ از سلطنت کناره‌گیری کند. بعد از او سلیمان دوم، برادرش به سلطنت رسید.
محمدچهارم هفت دختر داشت.
سقراط فیلسوف بزرگ یونان، با شعار "به خود بپرداز" همشهریان آتنی‌اش را تشویق می‌کرد تا خدایانشان، ارزش‌هایشان و خودشان را مورد پرسش و ارزیابی قرار دهند. در سال ۳۹۹ پیش از میلاد، سقراط به فاسد کردن جوانان متهم شد. اتهام دیگر او بی‌اعتقادی به خدایان بود. سقراط را به دادگاه فراخواندند و قضات مجازات مرگ را برای سقراط خواستار شدند. در حالی که شاگردانش پیشنهاد فرار به او می‌دهند، او مرگ را به فرار ترجیح می‌دهد. افلاطون شاگرد او، در رساله‌های آپولوژی، کریتون و فایدون به شرح زندگی و محاکمهٔ استادش پرداخته‌است.
هرچند پیش از سقراط نیز فیلسوفان و متفکّران بزرگی چون فیثاغورس، هراکلیتوس و پارمنیدس وجود داشته‌اند؛ امّا اندیشهٔ آنان بیش‌تر برون‌نگرانه و متوجّه اشیاء طبیعی بود. سقراط امّا مبلّغ تعریف کلّیات، وارد کردن اخلاق به فلسفه و توجّه به خویشتن انسان بود.
سقراط جوانان شهر را دور خود جمع می‌کرد و آنان را به تفکّر دربارهٔ سخنان و کلماتشان ترغیب می‌کرد. او همشهریان آتنی‌اش را تشویق می‌کرد تا خدایانشان، ارزش‌هایشان و خودشان را مورد پرسش و ارزیابی قرار دهند. تا می‌دید که مردم به سهولت راجع به عدالت گفتگو می‌کنند، وی به آرامی می‌پرسید که آن چیست؟ این شرافت، فضیلت، اخلاق و وطن‌دوستی که از آن سخن می‌گویید؛ چیست؟
اگر فضیلت با خردمندی و دانش معنا می‌شد، آن‌گاه مردمان می‌توانستند نتایج بلندمدت اعمالشان را پیش‌بینی کنند؛ و امیال و خواهش‌های خود را تحت نظم دربیاورند. هرچند در انسان مطلّع نیز شهوات وجود دارند، ولی او بهتر از جهّال می‌تواند بر خود مسلّط باشد. نیز در اجتماعی که بر پایهٔ عقل و دانش باشد، نفع هر شخص در متابعت از قوانین خواهد بود. ولی اگر خود حکومت پوچ و بی‌نظم باشد، و مقصود از آن خدمت و مساعدت به مردم نباشد، و بدون هدایت و راهنمایی مردم فرمانروایی صورت بگیرد، آیا می‌توان امید داشت که در چنین حکومتی اشخاص از قوانین پیروی نمایند و منافع خاصّ خود را تابع خیر کلّی عموم بدانند؟
سقراط می‌خواست مردان باکفایت را به قدرت برساند. از جوانان آتنی می‌پرسید: «اگر من بخواهم کفشی را تعمیر کنم، چه کسی را باید به این کار بگمارم؟» و پاسخ می‌شنید که «کفّاش را ای سقراط.» وی درودگران و مسگران و دیگران را نیز نام می‌برد، و سرانجام سؤالی از این قبیل می‌پرسید که: «کشتی دولت را چه کسی باید تعمیر کند؟»
در سال ۳۹۹ پیش از میلاد، سقراط به فاسد کردن جوانان متهم شد. اتهام دیگر او بی‌اعتقادی به خدایان بود. سقراط را به دادگاه فراخواندند. دادستان‌های محکمه آنیتوس و مِلِتوس مشهور، و لیکون گمنام بودند؛ که مجازات مرگ را برای سقراط خواستار شدند.