moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بعد از پیروزی انقلاب، نشریهٔ هفتگی "امت" را راه‌اندازی کرد و به عضویت شورای انقلاب درآمد. بعد از این بود که پیشنهاد تصدی وزارت علوم و آموزش عالی و نیز استانداری خوزستان داده شد که او به دلیل باور به کارهای زیربنایی، این پیشنهادها را نپذیرفت و به عضویت در هیئت تدوین نظامنامه شوراها تحت نظر محمود طالقانی درآمد.
با تحولاتی که از سال‌های دههٔ ۱۳۶۰ روی داد، پیمان بر مواضع خود در چارچوب «جنبش مسلمانان مبارز» استوار ماند. او در سال ۱۳۷۶ همزمان با هفتمین انتخابات ریاست‌جمهوری به عنوان کاندیدای جنبش معرفی شد، هرچند که رد صلاحیت شد. در سال ۱۳۷۹ همراه با شماری از نیروهای ملی-مذهبی بازداشت شد و چند ماه را در زندان انفرادی سپری کرد.
در حال حاضر او همچنان به فعالیت‌های خود، از جمله سخنرانی در مجامع دانشگاهی ادامه می‌دهد.
در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) وی که به همراه همسرش مرضیه مرتاضی لنگرودی در راهپیمایی ۱۳ آبان ۱۳۸۸ شرکت کرده‌بود، توسط حامیان دولت مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت.
نامبویو یا بویو جنوبی یا به عبارت دیگر ساچلدو شامل چهار املاک مهم که در اختیار اشراف زادگان دانگ بویو بود. این املاک پس از تصرف دانگ بویو فقط محلی برای سکونت مردم بود، در سال ۴۰ قبل از میلاد روسای این املاک با یک کودتا علیه گوموا او را خلع کردند و تسو را برای چندین ماه به قدرت رساندند، اما زمانی که تسو ارتش بویو را با فرماندهی ژنرال هوکچی برای کشتن فرمانده جومونگ و نابودی ارتش دامول فرستاد فرمانده هوکچی بجای حمله به ارتش دامل به ساچلدو حمله کرد و عموی ملکه بویو و رِییس املاک اسب را کشت و در همین زمان گوموا به همراه یونگ پو در قصر کودتا کرد و قدرت را بدست گرفت و فرماندهی ارتش ساچلدو را به یکی از فرماندهان خودش سپرد. طبق قراردادی در سال ۲۳ میلادی بین سه امپراتوری کره و متحدین گایا برآن شد این منطقه بی طرف باقی بماند اما در سال ۵۳۰ میلادی باکجه این پیمان را شکست و با حمله به ساچلدو آنجا را تسخیر نمود.
این نوشتار مروری کلی بر تاریخ خاورمیانه است. برای فراگیری بهتر موضوع، تعریف منطقه را در نوشتار خاورمیانه ببینید.
قدیمی‌ترین تمدن‌های تاریخی در منطقه‌ای که در حال حاضر به عنوان خاور نزدیک شناخته می‌شود، در حدود ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد، در بین‌النهرین (عراق کنونی) به وجود آمدند و امروزه به عنوان گهواره تمدن از آن‌ها یاد می‌شود. سومری‌ها، اکدیها، بابلی‌ها و آشوری‌ها همه در این منطقه شکل گرفته و رشد پیدا کردند.
بلافاصله پس از پیدایش تمدن سومری، در ساحل رودخانه دره نیل مصر باستان در هزاره چهارم پیش از میلاد تحت فرمان فراعنه یکپارچه شد، و تمدن خود را به سرعت از طریق هلال بارور (Fertile Crescent) به سواحل غرب دریای مدیترانه و سراسر مشرق گسترش داد. فینیقیه ای‌ها، اسرائیلیها و بسیاری دیگر بعدها تمدن‌های مهمی در این منطقه بناکردند. در شبه جزیره عربی (عربستان سعودی امروز) اعراب اولیه، مانند نباطی‌ها (Nabatean) (به عربی: الأنباط) و سبایی‌ها (Sabaean) (به عربی: السبأیین) ظاهر شدند و در حدود ۸۰۰ سال قبل از میلاد تمدن قدرتمند و با نفوذی تأسیس کردند که برای قرن‌ها به مرکز تجارت در قلب کویر بدل شد. در قرن ۵پیش از میلاد امپراطوری هخامنشیان توسط کوروش بزرگ تأسیس شد اسکندر مقدونی به ایران حمله کرد و حکومت‌های یونانی ماند «سلوکیان، بطالسه» برقسمت بزرگی از خاور میانه حکم می‌رانند. اما پس از چند سال اشکانیان سلوکیان را نابود کردند و رومیان مصر را به تصرف خود درآودند
در قرن اول پیش از میلاد، گسترش جمهوری روم کل منطقه مدیترانه شرقی را دربر گرفت. بدین ترتیب و تحت امپراتوری روم، این منطقه با بسیاری از مناطق اروپایی و شمال آفریقا در یک واحد منفرد سیاسی و اقتصادی متحد شد. حتی مناطقی که به‌طور مستقیم به روم ضمیمه نشدند نیز به شدت تحت نفوذ این امپراتوری قرار گرفتند تا برای قرن‌ها یکی از قوی‌ترین نهادهای سیاسی و فرهنگی منطقه را تشکیل دهند. اگر چه در این مناطق فرهنگ لاتین به صورت پراکنده منتشر شده بود، اما رومی‌ها در ادامه روند امپراتوری مقدونیه، به گسترش فرهنگ و زبان یونانی در منطقه پرداختند.
شهرستانهای کوچک منطقه خاور میانه، به ویژه اسکندریه، به مراکز شهری بزرگ امپراتوری روم بدل شدند و کل منطقه را به انبار نان امپراتوری، به عنوان تولیدکننده کلیدی محصولات کشاورزی آن بدل کردند.
با پذیرش دین مسیحیت از جانب امپراتوری روم، این آیین در خاورمیانه نیز ریشه دوانید و شهرهایی نظیر اسکندریه به مراکز اصلی تحصیلات مسیحی بدل شدند. در قرن پنجم میلادی، مسیحیت رومی بر دیگر مذاهب منطقه خاورمیانه سیطره یافت و آنان را به شدت سرکوب کرد. در این زمان، زبان یونانی به زبان رسمی منطقه تبدیل شد، اگر چه زبان‌هایی مانند سریانی‌ها و عبری همچنان وجود داشتند.
از قرن هفتم، قدرت جدیدی در خاورمیانه شروع به رشد کرد. در حالیکه امپراتوری روم شرقی و امپراتوری ایرانی ساسانی بر اثر دو قرن جنگ در جریان جنگ‌های ایران و روم تضعیف شده بودند، مسلمانان قدرت جدید و تازه‌نفسی را در منطقه پایه‌گذاری کردند. طی یک سری فتوحات سریع و غافل گیرکننده، ارتش‌های عربی توانستند با تکیه بر انگیزه‌های اسلامی، رهبری خلفای ماهر و فرماندهان نظامی زبر دست مانند خالد ابن ولید، بسیاری از خاورمیانه را به اشغال درآورند. بدین ترتیب بیش از نیمی از سرزمین‌های امپراتوری روم شرقی و تقریباً تمامی سرزمین‌های امپراتوری ایران به تصرف اعراب درآمد. این لشکر کشی‌ها در آسیای صغیر توسط باقی‌مانده امپراتوری روم شرقی و با کمک بلغاری‌ها متوقف شد.
تسلط اعراب در اواسط قرن ۱۱ میلادی به صورت ناگهانی با ورود ترکان سلجوقی پایان یافت. اقوامی که از سرزمین‌های مادری خود در آسیای مرکزی به سوی جنوب مهاجرت کرده و ایران، عراق (تسخیر بغداد در ۱۰۵۵)، سوریه، فلسطین و حجاز را را فتح کردند.
هرچند امپراتوری مسیحی بیزانس بخش‌های گسترده‌ای از اراضی خود را در قرن هفتم از دست داده بود، اما به عنوان یک قدرت نظامی و اقتصادی به حیات خود ادامه داد و از گسترش و نفوذ بیشتر اعراب در اروپا جلوگیری کرد. با این حال شکست ارتش امپراتوری بیزانس از سلجوقی‌ها در قرن ۱۱ و اقامت در آناتولی نقطه پایانی بود بر نفوذ امپراتوری بیزانس در منطقه. سلجوقیان طی ۲۰۰ سال آینده بر بیشتر منطقه خاورمیانه حکومت کردند، اما امپراتوری آن‌ها خیلی زودی به تعدادی سلطان‌نشین تقسیم شد.
ترک‌های ساکن منطقه آسیای صغیر که با تشکیل حکومت سلجوقی در ایران و بخش‌های عظیمی از خاورمیانه راه برای مهاجرت هر چه بیشتر آن‌ها از منطقه آسیای مرکزی به این منطقه یعنی مناطق آزاد شده از دست امپراتوری بیزانس فراهم شده بود به نبرد با این امپراتوری و سرپیچی از دستورات حکومت سلجوقی پرداختند و کم‌کم پس از مدتی امپراتوری عثمانی به نام پایه‌گذار آن یعنی عثمان رئیس قبیله قایی ایجاد شد
این حکومت بنابر روحیه جنگجویی افراد قبایل ترک به تصرف تدریجی قلمرو بیزانس پرداخته و کم‌کم به امپراتوری ای بزرگ مبدل شد که نام آن تا مدت‌ها بر دل دشمنان هراس می‌افکند
امپراتوران عثمانی خود را موظف می‌دانستند که بر عنصر اسلام تکیه کرده و به نوعی خود را مأمور گسترش اسلام در جهان می‌دانستند. توسعه طلبی این امپراتوری در مواقعی باعث برخورد آن با دول ایران و بیشتر از آن با دول اروپایی از قبیل روسیه و اتریش گردید.
در طول این مدت و استقرار حکومت‌های دست نشانده اغلب سکولار، مردم این کشورها همواره سعی داشتند با انجام فعالیت‌های بنیادی سیاسی، حکام و دولت‌ها را وادار سازند که به اصول پایه‌گذاری شده بر مبنای یک حکومت اسلامی پایبند باشند.
برگردان از ویکی‌پدیای انگلیسی
شانه‌دارتباران یا شانه‌داران یا تینوفورها (Ctenophora) شاخه‌ای از جانوران هستند که در دریاهای سراسر جهان زندگی می‌کنند. نام شانه‌داران برای آن‌ها رایجتر است، فرهنگستان زبان فارسی اما با تأیید پسوند -تباران برای شاخه‌های زیستی، معادل شانه‌دارتباران را برای این شاخه برگزیده است.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب نامشان به خاطر وجود هشت ردیف صفحه شانه‌مانند است که برای حرکت از آن‌ها استفاده می‌کنند.
شانه‌داران آبزیان لطیف و شکننده‌ای هستند که معمولاً در آب‌های با جریان زیاد، به‌ویژه آب‌های گرم، دیده می‌شوند. ۱۰۰ گونه از شانه‌داران شناسایی شده‌است. شانه‌داران همگی دریازی هستند. بدن ظریف و شفاف شانه‌داران در تاریکی وشب از خود نور می‌دهند. برجسته‌ترین ویژگی آن‌ها داشتن دسته‌ای از مژک به نام شانه است که برای شنا کردن از آن بهره می‌گیرند. شانه‌داران بزرگ‌ترین جانورانی هستند که با مژک شنا می‌کنند. این جانداران شناگران آزاد ضعیفی هستند و برخی از گونه‌های آن‌ها شنای موجی شکل دارند و برخی دیگر دارای، حرکت نسبتاً کند و خزنده هستند. این موجودات دارای خاصیت زیست‌تابی می‌باشند.
شانه‌داران به ستاره‌های دریایی کمی شبیه‌اند و پیش از این با مرجانیان طبقه‌بندی می‌شدند، ولی به علت داشتن ویژگی‌های ساختمانی و زیستی در شاخهٔ جداگانه‌ای جای می‌گیرند.
شانه‌دارتباران ساختمان مدروزی دارند. حرکت آن‌ها توسط ۸ صفحه شانه‌ای نصف‌النهاری است و بازوها اگر وجود داشته باشد دارای سلول‌های چسبناک هستند.
شانه‌دارتباران نیز در امتداد شاخه نیداریا دارای تقارن شعاعی است که این تقارن در بعضی‌ها به صورت تقارن دوشعاعی تغییر پیدا می‌کند که معمولاً بیضوی یا کروی است و هشت ردیف صفحهٔ شانه‌ای برای شنا کردن دارند در صورتی که سایر اعضای متازوآ (پرسلولی) به طوراولیه دارای تقارن دوجانبی هستند؛ اعضای این شاخه به‌جای نخ‌کیسه (nematocyst) چسب‌تَنده (colloblast) دارند که بر روی زواید بلند اطراف دهانشان قرار دارد. در شانه‌داران جنس‌های نر و ماده یکی است و جانور دوجنسی است.
شانه‌داران نماتوسیست نیستند به استثنای یک گونه به نام (Haeckelia rubra) که در بخش‌های خاصی از بازوهای خود نماتوسیت دارد و ساختار چسب‌تنده خود را از دست داده‌است. مشابه نیدارین‌ها شانه‌داران هم از نظر سازمان‌یافتگی بافتی آنچنان پیشرفته نشان نمی‌دهند. همچنین در این‌ها سیستم‌های بافتی تعریف شده‌ای وجود ندارد به استثنای تعداد کمی ازاعضای این شاخه که ساکن آب بوده که فقط عمل خزیدن انجام می‌دهند بقیه اعضا شنای آزاد دارند. آنها شناگران ضعیفی بوده بیشتر در سطح آب دیده می‌شوند ولی بعضی مواقع در اعماق دریا هم یافت می‌شوند.
آنها معمولاً در جریانات آرام و یا جریانات قوی دریایی زندگی می‌کنند ولی زمانی که توفان باشد به اعماق آب فرومی‌روند زمانی که آب آرام باشد به صورت عمودی قرار می‌گیرند و حرکات کوچکی نشان می‌دهند ولی وقتی که آنها با استفاده از صفحات شانه‌ای شنا می‌کنند می‌توانند از طرف انتهای دهانی به جلو حرکت کنند.
برخی شکل‌های بسیارتغییریافتهٔ شانه‌داران برای مثال جنس (Cestus) حرکات موجی شکل در انتهای خود ایجاد کرده و علاوه بر حرکات صفحات شانه‌ای یک نیروی اضافی به وجودمی آورد.
همانندی‌ها:
ناهمانندی‌ها:همان.
Hinde, R.T. , (1998). "The Cnidaria and Ctenophora". in Anderson, D.T. . Invertebrate Zoology. Oxford University Press. pp. 28–57. .
جوادیه یکی از شناخته‌شده‌ترین و از محله‌های قدیمی شهر تهران است. جوادیه در جنوب‌غربی میدان راه‌آهن واقع شده‌است و خط غربی راه‌آهن از محدوده جوادیه می‌گذرد. این محله در جنوب شهر تهران واقع شده و در منطقه ۱۶ تهران قرار دارد.
نام‌گذاری این محله از روی نام کوچک فردی به نام «جواد فرد دانش» در سال ۱۳۳۰ (خورشیدی) انجام شد که مالک بسیاری از زمین‌های این محله بود.
جوادیه مانند بیشتر محله‌های پایتخت، مهاجرپذیر بوده و از سراسر کشور به نسبت گوناگون، اقوام ایرانی را در خود جا داده‌است اما بافت اولیه این محله را ترک‌های آذربایجان تشکیل داده‌اند. هم‌اکنون نیز بیشتر ساکنین و اهالی جوادیه را ترک‌های اردبیل، شهرستان سراب و زنجان، اهالی شمال کشور و لرستان .ترکمن صحرا تشکیل می‌دهند. این محله با توجه به قدیمی بودن، امکانات نسبتا کمی دارد.
جوادیه در محدوده بزرگراه‌های درجه یک شهر تهران قرار گرفته‌است. در غرب آن بزرگراه یاریجانی واقع شده که به بزرگراه نواب صفوی وصل است. بوستان ولایت نیز در کناره غربی محله جوادیه قرار دارد. در بخش شمالی این محله، خطوط راه‌آهن تهران، در بخش شرقی آن خانه‌های کارکنان شرکت راه‌آهن و کارخانه دیزل راه‌آهن دیده می‌شود. در پایان، از جنوب به بزرگراه تندگویان می‌رسد.
شاخص‌ترین مکان‌های نزدیک به محله جوادیه بیمارستان بهارلو، بوستان ولایت و فرهنگسرای بهمن می‌باشند. دو سینمای توسکا و شیرین که از سینماهای قدیمی تهران بودند در جوادیه قرار دارند که البته، سال‌ها است تعطیل هستند و تقریباً به مخروبه تبدیل شده‌اند. جوادیه دارای یک بازارچه بزرگ و قدیمی است.
محله جوادیه دارای حسینیه و هیئت‌های مذهبی فراوانی است. همچنین در بخش شرقی محله، میدان کشتارگاه پیشین (میدان بهمن امروزی) قرار دارد که جگرکی‌های فراوانی در آن قرار دارند.
امروز، خط ۳ متروی تهران از جوادیه می‌گذرد.
بافت فرسوده و محدود شدن آن به واسطه پل‌ها و بزرگراه‌ها از مشکلات اصلی جوادیه هستند. ساخت و سازهای بسیار، باعث افزایش چشمگیر تراکم جمعیت این محله شده‌اند. عرض کوچه‌ها در بخش شمالی جوادیه در بسیاری جاها بسیار کم است و کوچه‌ها بسیار نامنظم و ناراست هستند. در این بخش، بیشتر خانه‌ها بسیار قدیمی بوده و فضای کمی دارند. این وضعیت در بخش جنوبی جوادیه -حوالی خیابان ۲۰ متری جوادیه- بهتر است.
البته در سال‌های گذشته این وضعیت عمرانی بهتر شده ولی همچنان بیشتر این محله از بافت فرسوده تشکیل شده‌است که با خرید زمین و ساخت خانه‌ها و بازسازی آنها این محله روبه پیشرفت چشم‌گیری هست.
افراد سرشناسی که در زمینه‌های کاری گوناگون در جوادیه زندگی کرده‌اند:
عبدالله بَطّال از جنگجویان نامدار دوره اموی بود که در چندین لشکرکشی به روم شرقی شرکت داشت. لقب بطال در عربی به معنای دلیر و پهلوان است.
داستان عربی پرماجرا و عاشقانه سیرة ذی الهِمَّة والبَطّال و داستان ترکی "بطّال‌نامه" دربارهٔ اوست.دانشنامهٔ جهان اسلام. سرواژهٔ بطال. او شخصیتی نیمه افسانه‌ای دارد و از او به عنوان نام‌آورترین جنگجوی مسلمان یاد می‌کنند.
پس از فتح ملطیه در ۴۹۵، به دست امیر دانشمند، ترکان، بطال را به حماسه‌های خود وارد کردند و قهرمانان ملی خود را از اخلاف بطال افسانه‌ای شمردند.
نخستین‌بار در جریان جنگ بابیزانس از او نام برده شده‌است. در این جنگ که به فرماندهی مسلمة بن عبدالملک بود، بطال فرماندهی طلایه‌داران سپاه که ده هزار نفر بودند را بر عهده داشت. او در این جنگ توانست منطقه را برای بازرگانان و کشاورزان امن کند. بطال همچنین در سال ۱۱۳ قمری در لشکرکشی به بیزانس همراه با عبد الوهاب بن بُخت حضور داشت. در جنگ معاویه بن هشام با رومیان نیز بطال حضور داشت. در این جنگ کنستانتین، فرمانده رومی، اسیر شد. بطال در آخرین جنگ خود با بیزانس در کنار ملک بن شبیب، فرمانده سپاه، حضور داشت. او در این جنگ کشته شد. در خصوص تاریخ مرگ او اختلاف وجود دارد و تاریخ مرگش را از سال ۱۰۷ تا ۱۲۳ قمری نقل کرده‌اند. وی در محل مرگش که اکنون به سید غازی معروف است دفن شد.
اَم‌وِی مخفف (American Way) یک شرکت آمریکایی است که از تکنیک‌های بازاریابی شبکه‌ای استفاده می‌کند و مبادرت به فروش انواع محصولات شامل محصولات سلامتی، زیبایی و لوازم بهداشت در منزل می‌نماید. شرکت اَم وِی در سال ۱۹۵۹ توسط ج. ون اندل و ریچارد دیواس راه‌اندازی شد. خط تولید شرکت شامل محصولات بهداشت خانه، محصولات بهداشت فردی، جواهرات، لوازم الکترونیکی، مکمل‌های غذایی، تصفیه آب، تهویه هوا، لوازم آرایشی و بیمه است.
اَم‌وِی فروش مستقیم را با بازاریابی چندسطحی ترکیب می‌کند. "مالکان مستقل کسب و کار" (مخفف IBO) ممکن است محصولات را به طور مستقیم به مشتریان بالقوه عرضه کنند و همچنین ممکن است بقیه افراد را استخدام و آموزش بدهند تا"IBO" شوند. "IBO"ها ممکن است درآمدشان را هم از دست مزدِ خرده فروشی روی هر محصولی که شخصاً می‌فروشند، و هم از پاداش عملکرد بر اساس حجم فروش آن‌ها و زیر مجموعه‌شان (که "IBO"ها حمایتشان کرده‌اند) بدست می‌آورند. مردم نیز ممکن است برای خرید محصولات با تخفیف به عنوان "IBO" ثبت نام کنند.
برندهای شرکت اموی شامل:
برندهای زیبایی و سلامتی شرکت اَم‌وِی شامل:
در سیاست اصطلاح دُزدسالاری یا کلپتوکراسی به دولتی اشاره دارد که عامه مردم را فدای افزایش ثروت و قدرت سیاسی شخصی طبقه حاکم می‌کند.
دزدسالاری معمولاً با اختلاس در بودجه‌های دولتی همراه است.
این نوع حکومت بیشتر در کشورهای توسعه نیافتهٔ دارای رژیمهای دیکتاتوری، سرزمین‌هایی که مردمش از سطح آگاهی اندکی برخوردارند و به حقوق خود واقف نیستند و از بلوغ سیاسی و فرهنگی فاصله دارند و همچنین اقتصاد آنها دولتی است دیده می‌شود. دزدسالاری بیشتر در کشورهای جهان سوم رخ می‌دهد؛ کشورهایی که اقتصادشان بیشتر برپایه استخراج منابع و اقتصاد رانتی می‌چرخد.
جرج بوش، رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده در سال ۲۰۰۶ تلاش کرد تا مبارزه با فساد دولتی را به عنوان یک مسئله اولویت‌دار در دستور کار سی و دومین نشست گروه هشت در سن پترزبورگ روسیه قرار دهد، و کمی بعد، ایالات متحده «راهبرد ملی بین‌المللی ساختن اقدامات بر ضد دزدسالاری» را اعلام نمود.National Strategy to Internationalize Efforts Against Kleptocracy وبسایت دولت آمریکااسناد اجلاس سن پطرزبورگ وبسایت دانشگاه تورنتو
نخبگانِ دزد‌سالار در تمامی دوران ها که زندگی راحت‌تری از مردم عادی دارند، برای جلب حمایت همگانی به آمیزه‌ای از چهار راه‌حل ذیل دست زده‌اند:
۱. خلع‌سلاح مردم و تسلیح نخبگان دزدسالار. این امر در این روزها که سلاح‌های پیشرفته تنها در کارخانه های صنعتی ساخته می‌شود بسیار راحت تر از دوران پیشین که چماق و نیزه به راحتی در خانه‌ها ساخته میشد توسط نخبگان دزدسالار، به انحصار درمی‌آید.
۲. خشنود‌ساختن توده ها با بازتوزیع بخش بیشتری از خراج دریافت شده به شیوه هایی عامه‌پسند.این اصل به همان اندازه برای دزدسالاران گذشته معتبر بود (مثلاً خان‌های هاوایی) که امروزه برای حکومت های دزد‌‌سالار معتبر است.
۳. انحصار قدرت برای افزایش احساس خشنودی از طریق حفظ نظم عمومی و مهار خشونت(ایجاد امنیت نسبی).
۴. راه باقی مانده برای دزد سالاران در جهت جلب حمایت مردم این است که ایدوئولوژی یا مذهبی را بسازند در توجیه‌ دزدسالاری. در گذشته گروه ها و قبایل باورهایی ماوراء‌طبیعی همچون مذاهب تثبیت‌شده‌ی مدرن داشتند. اما باورهای ماوراء‌طبیعی گروه ها و قبایل در خدمت توجیه هیچ اقتدار مرکزی یا انتقال قدرت یا ایجاد آرامش میان افراد ناخویشاوند نبود. هنگامی که باور‌های ماوراء‌طبیعی چنین کارکردهایی یافت و نهادینه شد‌، به چیزی بدل گشت که ما بر آن نام دین می‌نهیم. نمونه ای از این مورد در گذشته خان‌های هاوایی هستند از این لحاظ که بر الوهیت، تبار الهی یا دست‌کم ارتباط مستقیم با خدایان تأکید می‌کردند، و ادعا می‌کردند که با شفاعت‌شان نزد خدایان و اجرای مناسک آیینی ضروری برای بارش باران، برداشت خوب محصول، و موفقیت در ماهی‌گیری به مردم خود خدمت می‌کنند.
دزدسالاری‌ها به طور مشخص دارای ایدوئولوژی، یعنی طلیعه‌ی مذهبِ نهادینه شده‌یی، بودند که اقتدار خان یا پادشاه و حاکم را تقویت می‌کرد. خان یا مناصبِ رهبرِ سیاسی و کاهن را در وجود یک شخصِ واحد ترکیب می‌کرد، یا از گروه‌های جداگانه دزدسالار‌ها (یعنی کاهنان) حمایت می‌کرد که کارکردشان توجیه ایدئولوژیک خان‌ها بود. به همین‌ دلیل است که دزدسالارها بخش بیشتر خراج گردآوری‌شده را به ساختِ معابد و دیگر بناهای مذهبی و عمومی اختصاص می‌دهند که همچون مراکز‌ دین رسمی و نشانه‌های مشهود قدرتِ‌ حاکم عمل می‌کنند.
دین رسمی علاوه بر توجیه انتقال ثروت به دزدسالارها، دو سود دیگر برای جوامع متمرکز داشت. یکم، ایدئولوژی یا دین مشترک، بعد از افزایش جمعیت یکجانشین‌ها و ایجاد شهر‌ها با ایجاد پیوندی که متکی بر خویشاوندی نبود (برخلاف زندگی گروهی و قبیله‌ای انسان‌های ماقبل تاریخ) به حل این مسئله کمک می‌کرد که چگونه افراد غیر‌خویشاوند باید بدونه آسیب‌رساندن به یکدیگر درکنار هم زندگی کنند. دوم، به مردم انگیزه‌یی غیر از پیروی از غریزه‌ی صیانت نفس می‌دهد تا زندگی خود را برای دیگران فدا کنند. کل جامعه به بهای مرگ اعضای اندکی از خود که به عنوان سرباز در نبرد کشته می‌شوند، در امر تسخیر جوامع دیگر یا مقاومت در برابر حملاتْ، کارآمدتر می‌شود.
از مشکلات و آسیبهای کلپتوکراسی یکی این است که در آن فساد از سطوح مدیریتی کلان به خُرد گسترش می‌یابد و در جامعه شایع می‌شود و هرکس که به منابعی دسترسی دارد، بسته به میزان نفوذ، توان و جایگاه خود دست یغما و چپاول بدان می‌یازد، پدیده‌ای که خود تباهی جوامع و سقوط اخلاقیات آن را به دنبال خواهد داشت.
دیگر این که چون مبالغی که توسط سردمداران و صاحبان پست و قدرت به تاراج می‌رود همه از منابع عمومی است که بایستی خرج پیشرفت و توسعه شود، بنابراین سطح و کیفیت زندگی و میزان برخورداری مردم به شدت رو به کاهش می‌نهد و رفاه و امنیت اجتماعی در سطح پایینی قرار می‌گیرد.
حکومت دزدسالار تأثیر بسیار نامطلوبی در اقتصادسیاسی و حقوق مدنی می‌گذارد؛ و باعث الگوبرداری طبقات مختلف اجتماع از رؤسا و رهبران دزدسالار و سرایت فساد به سایر طبقات اجتماع نیز می‌شود. واقعیت این است که در دنیای امروز فساد مالی می‌تواند از حاکمان دزدسالار یک کشور به مردم آن سرایت کند و به عنوان هنجاری اجتماعی رواج یافته و نهادینه شود. به طوری که قشرهای اجتماع از آنجا که می‌بینند حاکمان دولت غرق در فساد مالی هستند، به فکر سوء استفاده از موقعیتهای شخصی یا اداری خود می‌افتند.فساد مالی، زاییده فساد سیاسی وبسایت الف دات آی آرچون حکومتهای دزدسالار با روشهای پول‌شوئی یا سوء استفاده از ثروتهای عمومی یا وجوه حاصل از پرداختهای شهروندان، پول اختلاس می‌کنند، در نتیجه «رفاه» در زندگی شهروندان دچار تزلزل می‌شود.
علاوه بر این، چون پولی که دزدسالاران سرقت می‌کنند، اغلب از بودجه‌ای است که برای امکانات عمومی مانند ساختن بیمارستان‌ها، مدارس، جاده‌ها، پارک‌ها و مانند آن اختصاص یافته‌است؛ این سرقت باعث کاهش رفاه عمومی می‌شود. به علت دست داشتن صاحبان اصلی قدرت در فسادها، اجازهٔ شفافیت در اقتصاد داده نمی‌شود تا به راحتی به سودجویی‌های خود بپردازند و در نتیجه اقتصاد در این کشورها انحصاری، مریض، فاسد، غیرشفاف و ناایمن است.
مشکل دیگر این است که به علت نبود سیستم بوروکراسی درست و مراجع بررسی‌کننده در این موارد و عدم وجود عدالت، کسانی که بر مشاغل دولتی می‌نشینند در هر جایگاهی که باشند بر گردهٔ مردم سوار شده و بر آنان ظلم می‌کنند و درعین حال وظایف خود را انجام نمی‌دهند.
دزدسالاران معمولاً (ولی نه همیشه) از دیکتاتورها هستند.
برآیند همهٔ موارد یاد شده این است که در این جوامع فساد، دزدی، رشوه‌خواری و رانت‌بازی رواج می‌یابد و نیز طبقه‌ای ناراضی به‌وجود می‌آید که همان عامهٔ مردمند.
این طبقه براین باورند که حقوقشان ضایع شده و عده‌ای در کشور حقشان را می‌خورند و به ایشان ظلم می‌کنند.
بنابراین، این گروه هم در هر جا که بتوانند دست به تلافی زده و با تخریب کردن، دزدی، درست کار نکردن، کوتاهی در انجام وظایف، کم‌فروشی و احتکار خشم خود را فرو می‌نشانند و با این توجیه که «حق ماست، همه می‌خورند چرا ما نخوریم» خود و دیگران را قانع می‌کنند.
اینگونه است که اقتصاد یک کشور به سراشیب سقوط و تباهی می‌غلتد و دچار رکود می‌شود.
بدین‌ترتیب فساد اقتصادی و سیاسی در این جوامع تبدیل به فرهنگ غالب شده و جزئی جدانشدنی از زندگی روزمرهٔ مردم می‌شود و فرهنگ و اخلاقیات از آن رخت می‌بندد. بزرگترین مشکل این نظامهای حکومتی «سقوط اخلاقیات و انسانیت» است.
برخی از دیکتاتورها و سران حکومت‌های دزدسالار، بودجه‌های عمومی را به‌طور پنهانی به حساب‌های بانکی شخصی محرمانه خود در کشورهای بیگانه منتقل می‌کنند تا در صورت از دست دادن قدرت، در خارج از کشور به خوش‌گذرانی‌های خود ادامه دهند.
میدان انقلاب اسلامی، میدانی است در منطقه ۱۱ شهر تهران که در تقاطع خیابان‌های انقلاب اسلامی، کارگر و آزادی قرار دارد. این میدان یکی از میدان‌های اصلی شهر تهران به‌شمار می‌رود.
به دلیل مرکزیت این میدان، و نیز امکان دسترسی به دیگر مناطق شهر، روزانه افراد بسیاری از این میدان می‌گذرند. این میدان , به دلیل نزدیک بودن به دانشگاه تهران و وجود بیش‌ترین کتاب‌فروشی‌ها و انتشارات در اطراف ان، قلب فرهنگی پایتخت می‌باشد . مراکز فرهنگی مختلف مانند انتشارات و مراکز نشر , دارالترجمه‌ها , اموزشگاه‌های کنکور و زبان و فروشگاه‌های محصولات فرهنگی در این میدان به چشم میخورند. علاوه بر اینها، سینما بهمن در شمال‌شرقی میدان، سینماهای مرکزی، شهر تماشا و پارس در جنوب غربی میدان هستند . همچنین در ضلع شمالی و جنوبی میدان نیز , تعداد زیادی سالن‌های غذاخوری و مغازه‌های فروش ساندویچ و دیگر غذاهای اماده فعالیت می‌کنند. میدان انقلاب یکی از مناطق مهم و حساس در راهپیمایی‌های قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ بوده‌است و در حافظه تاریخی تهرانی‌ها و حتی کل مردم ایران دارای هویت ویژه ای می‌باشد.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷، این میدان، ۲۴ اسفند نام داشت که برابر با زادروز رضا شاه بود و به همین مناسبت در میانه این میدان تندیسی از رضا شاه بر پا شده بود. به همین دلیل این میدان را میدان مجسمه هم می‌خواندند. در جریان انقلاب، نام این میدان از ۲۴ اسفند به میدان انقلاب تغییر داده و مجسمه آن نیز به پایین کشیده شد.
در سال ۱۳۶۱ نمادی که ایرج اسکندری برای مصلی تهران طراحی کرده بود از سوی معاونت هنری وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی تبدیل به طرحی مدور و پس از اجرا توسط «فریدون صدیقی» در میدان انقلاب نصب شد. این طرح در ابتدا به صورت نقش برجسته و دیواری طراحی شده بود و یادآور روزهای جنگ و شامل تصاویر رزمندگان و روح‌الله خمینی بود، برای فضایی مسطح طراحی شده بود و پس از اجرا به صورت مدور و حجمی بخشی از ویژگی‌های تصویری خود را از دست داد.
ایرج اسکندری دربارهٔ اینکه چطور طرح دیواری که برای مصلی طراحی کرده بود از میدان انقلاب سر درآورده می‌گوید: «در ملاقاتی که با معاونت هنری وقت، آقای سید کمال حاج‌ سید جوادی داشتم ، مقرر شد تا طرحی برای دیواری با موضوع جنگ آماده کنم . ضمن اینکه در نیروی زمینی ارتش به عنوان افسر وظیفه خدمت سربازی را می‌گذراندم , در فرصتی کوتاه طرح را در ازای مبلغ ۳۲ هزارتومان آماده کردم و تحویل مرکز تجسمی وزارت ارشاد دادم . یکی دو هفته بعد که برای پیگیری نتیجه‌ی کار مراجعه‌ای به مرکز تجسمی داشتم ، ماکتی حلزونی را دیدم که طرح بنده روی آن نصب شده بود . تعجب کردم و به آقای امدادیان که آن موقع معاون مرکز تجسمی بود ، گفتم: «مگر قرار نبود این طرح برای یک دیوار اختصاص یابد؟» ایشان گفتند: «چون میدان انقلاب وضعیت خوبی نداشت قرار بر این شد طرح شما به این صورت درآید.» این تصمیم برای من بسیار عجیب و غیرمنتظره بود و بهیچوجه قادر به درک ان نبودم. زیرا این طرح برای میدان انقلاب تهیه نشده بود و موضوع آن هم جنگ بود و هیچ ارتباط موضوعی ‌ای با میدان انقلاب نداشت.»
با توجه به اینکه طرح از مالکیت بنده خارج بود اعتراضم به جایی نرسید . اجرای طرح به صورت نقش برجسته هم حکایت دیگری دارد و از این قرار بوده که یکی دوسال قبل از انقلاب آقای فریدون صدیقی ، فرزند ابوالحسن خان صدیقی ، قراردادی را برای ساخت یک مجسمه با فرهنگ و هنر منعقد می‌سازد و از این بابت پیش‌پرداختی معادل ۵۰۰ هزار تومان دریافت می‌کند. با توجه به شروع فعالیت‌های انقلابی مردم ، ساخت این مجسمه که قاعدتاً مربوط به خانواده‌ی پهلوی بود معلق می‌شود . پس از انقلاب ، ایشان به وزارت فرهنگ و هنر بدهکار می‌شود و گویا بابت این بدهکاری ممنوع‌الخروج نیز شده بوده است . وزارت ارشاد نیز برای تسویه‌ی بدهکاری آقای صدیقی به ایشان پیشنهاد ساخت مجسمه‌ی میدان انقلاب را براساس ماکت موجود می‌دهد و با ایشان به توافق می‌رسد . سرانجام مجسمه‌ی میدان انقلاب به صورت نقش برجسته با بتون اجرا و نصب می‌شود.»
این نماد در سال ۱۳۸۶ به دلیل ساخت مترو درون شهری از میدان انقلاب به مکان دیگری منتقل شد . پس از پیگیری‌های مسولان سازمان زیباسازی شهر تهران و مدیر عامل متروی تهران نماد پیشین میدان انقلاب پس از بازسازی در سال ۱۳۸۹ دوباره در میدان، نبش خیابان آزادی نصب شد . ایرج اسکندری، طراح این مجسمه مدور، نسبت به نصب مجدد این مجسمه در میدان انقلاب انتقاد داشت و معتقد بود که این مجسمه باید در موزه جنگ نگهداری شود اما مجدداً این مجسمه در میدان انقلاب نصب شد . برخی از مجسمه سازان از جمله رامین اعتماد بزرگ، جمشید مرادیان و امیرمحمد قاسمی‌زاده هنگام نصب این مجسمه معتقد بودند که نماد پیشین میدان انقلاب از جذابیت بصری و زیبایی‌شناسی مناسبی برخوردار نیست و باید برای نگهداری به موزه جنگ فرستاده شود . ایرج اسکندری در این خصوص می‌گوید : « ماجرای شکل‌گیری نماد میدان انقلاب به سال‌های دور برمی‌گردد که من طرحی را برای نقش برجسته دیواری یک صدمتری ارائه داده بودم . این طرح قرار نبود به این صورت فعلی اجرا شود ، بلکه بنا بود در حاشیه مصلای تهران ارائه شود . در سال ۱۳۶۱ سیدکمال حاج سیدجوادی ، معاونت وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تصمیم گرفت این طرح را به صورت مدور در میدان انقلاب اجرا کند . بنابراین طرح را به مناقصه گذاشتند و نتیجه آن شد که فریدون صدیقی را به عنوان مجری طرح انتخاب کردند. ویژگی طرح روایی بودن آن است و به همین دلیل صحیح نبود به طور مدور اجرا شود ؛ چراکه طرح داستانی را روایت میکند و بازدیدکنندگان باید تأملی در دیدن این تصاویر داشته باشند , که روی دیوار مدور این امکان فراهم نمی‌شود . اما اکنون آمادگی دارم که طرح سال ۶۱ را به صورت مسطح روی دیواری با همین ابعاد به صورت نقش‌برجسته اجرا کنم.»
با آغاز بازسازی میدان انقلاب و آغاز به کار ایستگاه مترو درون شهری در میدان انقلاب در سال ۱۳۸۶، موضوع ساخت مجسمه جدید برای میدان انقلاب توسط سازمان زیباسازی شهر تهران مطرح شد . پس از برگزاری چند دوره مسابقه، در نهایت ساخت مجسمه میدان انقلاب به سعید روانبخش سپرده شد. اما در سال ۱۳۸۸ در نهایت به جای یک مجسمه یک سازه گنبدی شکل ساخت سعید روانبخش در میدان نصب شد. این طرح یک شش ضلعی گنبدی نقش برجسته است که بخشی از این گنبد آجرکاری و بخش دیگر کاشی‌کاری شده‌است. در اطراف آن نیز چهار پنجره در فرم کاشی ایرانی و با ترکیب آهن، شیشه و برنج کار شده‌است. بر روی این سازه شش ضلعی گل‌های نقش برجسته کار شده که به گفته سازنده آن یادآور «شکوفه‌های انقلاب» است، اما برخی افراد و رسانه‌ها با اشاره به وجود ستاره داوود در این سازه، به عنوان یکی از مهم‌ترین نمادهای باورمندان یهودی، بر این اعتقاد بودند که سازنده این سازه هنگام طراحی به نماد پرچم اسرائیل توجه داشته‌است. ابتدا مدیران شهرداری مقاومت کردند اما سرانجام در آذر ۱۳۹۰ بخشی از این نماد گنبدی شکل و ستاره شش پر میدان انقلاب تخریب و اطراف آن با بنرهای تبلیغاتی محصور شد.
طبق اظهارات مسئولین شهرداری کار انتخاب و ساخت نماد جدید میدان انقلاب در دست انجام است. در سال ۱۳۹۵ مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران اعلام کرد «با سفارشی که به هنرمندان برای طراحی نماد این میدان داده بودیم ۳ اثر ارائه شده که این آثار را در معرض شورایی که در خصوص نماد میادین تصمیم‌گیری می‌کند خواهیم گذاشت. ماکت‌های این ۳ طرح آماده شده و اگر به جمع‌بندی برسند یکی از آنها اجرایی خواهد شد. تصمیم‌گیری در خصوص نماد این میدان بر عهده مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران نیست؛ بلکه باید مدیریت شهری یعنی شخص شهردار و شورای شهر تهران در این خصوص تصمیم‌گیری کنند.»
"فصل‌نامه علوم شناختی" در تحقیقی با عنوان «ارزیابی ترجیحات بصری زنان از فضاهای شهری در تهران»، میدان انقلاب را «نامطلوب‌ترین محیط دیدنی تهران» معرفی کرده بود. بی‌بی‌سی فارسی
شعله‌افکن وسیله‌ای مکانیکی است که برای تولید رشته‌ای کنترل شده از آتش طراحی شده است. شعله‌افکن‌ها کاربردهایی در امور نظامی و کشاورزی دارند.
از کابرد‌های نظامی آن میتوان به:
آتشزدن سنگرهای دشمن
سوزاندن علفها
زنون اِلِئایی "کاپلستون"، کاپلستون، جلد اول، ترجمهٔ جلال‌الدین مجتبوی (حدود ۴۹۰–۴۹۵ پ. م) در الئا جنوب ایتالیای کنونی (حدود ۴۳۰ پ. م) فیلسوف و ریاضی‌دان یونان باستان که ارسطو وی را بنیان‌گذار دیالکتیک نامیده‌است. او شاگرد و دوست پارمنیدس و پیرو و مدافع سرسخت مکتب الئایی بود. مکتبی که بر ثبات و یکتایی واقعیت و بی‌پایه بودن دانش حسی در مورد کثرت و تغییرپذیری تأکید داشت. زنون بیشتر به خاطر پارادوکس‌هایی مشهور است که در دفاع از مکتب الئایی و عقیده‌های استادش پارمنیدس مطرح کرده‌است.
زنون به گفتهٔ افلاطون به همراه پارمنیدس در حدود سال ۴۴۹ پ. م به آتن سفر کرده و در آنجا دیدار و مباحثاتی با سقراط داشته‌اند.
وی قبل از سفر به یونان کتابی نوشته بود که بر جای نمانده‌است، اما به گفتهٔ افلاطون در آن به‌طور غیرمستقیم واقعیتِ حرکت و کثرت را رد کرده بود. در این کتاب چهل پارادوکس (متناقض‌نما) مطرح شده بود که برخی از آن‌ها تأثیر عمیقی در گسترش ریاضیات داشته‌اند. این پارادوکس‌ها به دو دسته قابل تقسیمند، دسته اول دربارهٔ رد تعدد و کثرت و اثبات نوعی وحدت وجود بوده و دستهٔ دوم به مبحث حرکت می‌پردازد و آن را غیرممکن می‌داند. در این معماها وی ابتدا یک نظریه از مخالفان پارمنیدس را مطرح کرده و سپس پیامدهای غیرقبول ناشی از پذیرفتن این نظریه را نشان داده و به این ترتیب پوچ بودن آن را ثابت کرده‌است. این روش جدلی به نظر می‌رسد نخستین بار توسط زنون استفاده شده باشد. ارسطو در کتاب فیزیک در پی پاسخ به ادعای زنون در مورد واقعیت نداشتن حرکت برآمده و نشان داد که بحث‌های زنون بر پایهٔ تصوراتی اشتباه از مفهوم حرکت و فضا است. با این حال استدلال‌های زنون در دوران خود که هنوز منطق به صورت یک علم درنیامده بود بسیار منطقی به نظر می‌رسیده و می‌توانسته طرفداران زیادی را به خود جذب کرده باشد و به عنوان چالش‌هایی غیرقابل پاسخ برای افرادی که بر واقعیت داشتن حواس تأکید داشتند، راه را برای ترویج شک‌گرایی سوفسطائیان باز کند.
بر اساس منابع قدیمی زنون همچون پارمنیدس به فعالیت سیاسی در شهر خود می‌پرداخت و به دلیل توطئه علیه یک حاکم مستبد به مرگ محکوم شد."زندگی و آراء فیلسوفان برجسته"، نوشتهٔ دیوژن لائرتی داستان‌هایی در مورد بردباری او در زیر شکنجه و مرگ دردناکی که بر او تحمیل شد، نقل شده‌است. او نیز همچون پارمنیدس بر غیرممکن بودن حرکت استدلال می‌کرد و چنین می‌گفت:
"اگر حرکت واقعیت داشته باشد، انتقال است از یک نقطه به نقطهٔ دیگر. پس هرگاه میان این دو نقطه یک خط بکشیم، خواهیم توانست آن را به دو نیم کنیم، و آن نیمه را نیز به دو نیم و همین کار را بر نیمه‌های دیگر؛ و آنچنان این‌کار ادامه خواهد یافت که پایانی نداشته باشد. پس میان این دو نقطه از اجزای بیشمار تشکیل شده‌است، که یک جسم هنگام حرکت باید از بیشمار قسمت عبور کند، که اینکار به زمان بی‌نهایت احتیاج دارد؛ و بنابر این حرکت هیچ‌گاه انجام نخواهد شد."
پارادوکس‌های زنون بیش از دو هزار سال است که فیلسوفان، ریاضیدانان، و فیزیکدانان را، به چالش کشیده و آنها را تحت تأثیر قرار داده‌است. معروفترین آنها، استدلال در برابر حرکت است که ارسطو در کتاب فیزیک خود شرح داده‌است.فیزیک نوشته ارسطو
دوره سفالی میومان وابسته به دوره‌های ابتدایی تشکیل تاریخ کره است. به سال ۱۵۰۰ قبل از میلاد مسیح تا ۳۰۰ قبل از میلاد بازمی‌گردد (بعد از دوره سفالی جولمون).
فرقه داودیه یکی از فرقه‌های مسیحیت و منشعب از کلیسای ادونتیست است. این فرقه در سال ۱۹۳۰ در آمریکا توسط ویلیام میلر که کشاورزی انگلیسی بود، پایه‌گذاری شد؛ ولی تا سال ۱۹۵۵ همچنان به عنوان یک فرقه ادونتیست شناخته می‌شد.
فرقه داودیه به ظهور منجی باور دارد و برای آن تاریخ ۱۹۴۳ را نیز تعیین کرد. به همین دلیل، این فرقه کم‌کم خود به فرق‌های گوناگونی تقسیم شد. ادونتیست‌های تبشیری، کلیسای مسیحی ادونت، کلیسای خدا و عیسی مسیح از مهم‌ترین فرق‌های منشعب از داودیه‌است.
ورنن وین هوول رهبر فرقه داودیه که بعدها نام خود را به دیوید کورش تغییر داد از رهبران این فرقه‌است.
سپید هفته‌نامه‌ای است که توسط مؤسسهٔ خصوصی ابن سینای بزرگ و برای شاغلین و فعالان عرصهٔ بهداشتی و درمانی کشور منتشر می‌شد و توزیع عمومی نداشت. این نشریه از سال ۱۳۹۳ تبدیل به اولین روزنامه پزشکی کشور شد. "سپید" بنا به ادعای وب‌گاه مؤسسهٔ ابن سینا، پرتیراژترین نشریهٔ پزشکی کشور است.
آوت ران یک بازی ویدئویی طراحی شده توسط یو سوزوکی و سگا-ای‌ام۲ در سال ۱۹۸۶ است. این بازی به علت سخت‌افزار ابتکاری، موسیقی و گرافیک پیشرو خود مشهور است.
پسر شجاع با نام اصلی داستان دان چاک نام یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی ژاپنی است. این سریال محصول استودیو Knack در بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ میلادی است.ترجمه ویکی‌پدیای ژاپنی انیمیشن پسر شجاع در اوایل دهه شصت خورشیدی به مدیریت دوبلاژ غلامعلی افشاریه برای شبکه اول تلویزیون ایران به فارسی دوبله و پس از آن چندین بار از این شبکه - و بعدها توسط شبکه‌های جدیدتر مانند شبکه تهران، پویا _ نهال و سایر شبکه‌های تلویزیونی محلی - پخش شد (و البته همچنان نیز گاه گاه پخش می‌شود). با توجه به تعداد محدود انیمیشن‌های در حال پخش در آن زمان و همین‌طور ساعات بسیار محدود پخش برنامه‌های کودکان در آن سال‌ها (کمتر از ده ساعت در هفته)، استقبال از این کارتون به حدی بود که روزنامه اطلاعات نیز مقاله‌ای را به آن اختصاص داد. و یکی از پرطرفدارترین و نوستالژی ترین کارتون تلویزیون دهه های پنجاه و شصت شد.
پسر شجاع یک سریال اپیزودیک بود و هر قسمت آن یک داستان داشت. داستان‌های این کارتون در یک جنگل رخ می‌دهد و شخصیت اصلی آن یک بچه سگ آبی به نام "پسر شجاع" است.
دلیل بر شجاع و دلیر بودن این شخصیت نشانه اعتماد به نفس و تحمل سختی و نشان دادن آن به کودکان بوده.
داستان هایی که رخ میدهد معمولا بر اساس طبیعت (رعد و برق ، کسوف ، طوفان...) بوده و یا حیواناتی که برای تصاحب جنگل با نیرنگ و زور وارد آن بیشه شده که با شجاعت ، دلیری و پیروزی پسر شجاع آن داستان خاتمه میگیرد .
یکی از فنی ترین و بهترین صداپیشگان کشور عزیزمان در آن زمان دال بر قشنگتر شدن این مجموعه شد، که جای تقدیر دارد. شخصیت‌های این سریال به رسم کارتون‌های آن زمان به دو گروه مثبت و منفی تقسیم می‌شدند. شخصیت‌های زیر شخصیت‌های مثبت این سریال بودند:
در کنار این‌ها سه شخصیت منفی زیر هم حضور داشتند:
تورگوت رئیس دریاسالار و حکمران الجزایر و دریای مدیترانه در امپراتوری عثمانی بود. او در محاصره بزرگ مالت فرمانده ارتش عثمانی و در همین نبرد مرد.
هاگار هولناک شخصیت کمیک استریپی است که توسط کینگ فیچرز سیندیکیت (King Features Syndicate) منتشر می‌شود. هاگار توسط دیک براون خلق شد و توسط پسرش کریس براون ادامه یافت.William B. Jones, Classics illustrated: a cultural history, with illustrations, McFarland: 2002, , 267 pages, pp:171, 229-230 نخستین بار در فوریهٔ ۱۹۷۳ ظاهر شد و به سرعت به موفقیت دست پیدا کرد.Terence J. Sacks, "Opportunities in Cartooning and Animation Careers", McGraw-Hill Professional: 2007, ISBN 0-07-148206-7, 9780071482066: 160 pages: pp 71 امروزه در ۱۹۰۰ روزنامه در ۵۸ کشور منتشر می‌شود. این کمیک شرح حال وایکینگی در قرون وسطی در مناطق اسکاندیناوی است.
"هاگار هولناک" لقبی بوده که پسران دیک براون به وی داده بودند. هاگار وایکینگی مودار، ژولیده، سنگین وزن، ریش قرمز و اهل نروژ است. او دائماً به انگلیس هجوم می‌برد و گهگاه فرانسه را نیز از تهاجم بی‌نصیب نمی‌گذارد. Terence J. Sacks نویسندۀ انیمیشن خاطرنشان می‌کند که خصوصیات ضد و نقیض هاگار را در نزد خواننده عزیز می‌کند: "کلاه‌خود شاخ‌دار هاگار، ریش زبر و لباس‌های ژولیده او را تا حدودی شبیه غارنشینان یا وایکینگ‌های اولیه می‌کند، ولی هاگار شکم نرمی دارد که گاهی پیدا می‌شود."
بیشتر بار طنز کمیک‌ها با محوریت رفتار هاگار با کارکنان کشتی‌اش، به خصوص ادی ""خوش‌شانسه""، و زمانی که در سفر دریایی یا میخانه نباشد، رفتارش با خانواده‌اش است؛ همسر از خود راضی، اهل دعوا، گهگاه حسود و غرغرویش "هِلگا (Helga)"؛ پسر حساس و باهوش‌شان "هَملت (Hamlet)"؛ دختر زیبا و خنگ‌شان "هُنی (Honi)"؛ اردک خانگی هلگا "کو-واک (Kvack)"؛ سگ باهوش و وفادار هاگار "اسنِرت (Snert)"، و بعضی شخصیت‌های فرعی دیگر.
انیمیشن نیم‌ساعته‌ای از هاگار در سال ۱۹۸۹ پخش شد که بر روی دی‌وی‌دی موجود می‌باشد.
پس از کناره‌گیری دیک براون در سال ۱۹۸۸ (قبل از مرگش در ۱۹۸۹)، پسرش کریس کشیدن کمیک‌ها را ادامه داد.
هاگار هولناک از شیوۀ طراحی واضح و با پس‌زمینه و پیش‌زمینه‌ای نسبتاً خلوت، کم جزئیات، و کم سایه بهره می‌برد. بعضی متخصصان معتقدند این شیوه به علت تجربۀ دیک براون به عنوان طراح دادگاه و طراح نقشۀ نبردهای مهم جنگ جهانی دوم (تا قبل از ۱۹۴۲) و فعالیت او به عنوان طراح در واحد مهندسی ارتش آمریکا است که در این موقعیت‌ها نیاز به نقشه‌ها و نمودارهایی با تصاویر خیلی واضحی بوده است.
شخصیت‌های اصلی کمیک استریپ‌ها:
یکی از نمونه‌های کمیک‌های هاگار که نشان‌دهندۀ نیت خوب هاگار ولی حماقت او است: هاگار از غارت پاریس برگشته و به همسرش هلگا هدیه‌ای می‌دهد. هاگار به او می‌گوید که آن را از یک وان در کاخ جدا کرده است. سپس شیر آب (همان هدیه) را باز می‌کند و مشتاقانه به هلگا می‌گوید که تماشا کند. وقتی اتفاقی نمی‌افتد، هاگار می‌گوید، "مسخره‌ست، وقتی توی کاخ بازش می‌کردم، ازش آب بیرون میومد."
در سال ۱۹۸۹، یک نمایش تلویزیونی در شبکۀ سی‌بی‌اس (CBS) پخش شد. ماجرای آن بر اساس کمیک استریپ‌های اولیه در ۱۹۷۳ بود. هاگار پس از ۲ سال از نبردی به خانه برمی‌گردد و با مشکلات بزرگ فرهنگی روبه‌رو می‌شود، دختر عزیزش نامزد یک آوازه‌خوان بی‌استعداد به نام لوت شده است و پسر جوان‌ترش هملت از آکادمی وایکینگ‌ها اخراج شده و شروع به خواندن کتاب کرده و با فرهنگ‌تر شده است، که هاگار هلگا را در این زمینه مقصر می‌بیند.
به نوشتۀ ورایتی در سال ۲۰۰۳، Abandon Pictures حقوق ساخت فیلم از کمیک استریپ را خریداری کرده است، و در نظر دارد تا یک فیلم اکشن زنده از روی آن بسازد.Dunkley, Cathy. "Barbarian at gate: Abandon angles 'Hagar' for bigscreen pic", ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۳
سازمان تعلیمات اکابر اولین سازمانی است که به طور رسمی برای با سواد کردن بزرگسالان در ایران در سال ۱۳۱۵ تأسیس شد. در این دوره با استفاده از فضای مدرسه‌های موجود کلاسهای شبانه برای بزرگسالان تشکیل گردید. فعالیت‌های این سازمان تا زمان اشغال ایران در شهریورماه ۱۳۲۰ ادامه داشت.
نخستین بار بنا به ماده هشتم «قانون اعتبار برای تشکیل مدارس ابتدائی و تعلیمات عمومی» که در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۰۶ شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید، به وزارت معارف اجازه داده شد «در نقاطی که صلاح و مقتضی میداند در دهات و قراء و قصبات کلاس اکابر ابتدائی تأسیس نماید».
کالوین و هابز (Calvin and Hobbes) نام کمیک استریپی است که توسط بیل واترسون (Bill Watterson) خلق شد و از ۱۸ نوامبر ۱۹۸۵ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۵ به صورت روزانه منتشر میشد. این کمیک‌ها شرح‌حال ماجراهای خنده‌دار پسربچهٔ ۶ سالهٔ خیال‌گرایی به نام کالوین و ببر عروسکی او به نام هابز است.
آلکس کید در دنیای شگفت‌انگیز یک بازی رایانه‌ای دوبعدی برای دستگاه سگا مستر سیستم ۸ بیت است. این بازی نخستین قسمت سری آلکس کید است و در یکم نوامبر ۱۹۸۶ در ژاپن به بازار عرضه شد.
این بازی ۱۶ مرحله دارد و آلکس در آن‌ها با غول‌های زیادی روبرو می‌شود. آلکس پیش از رویارویی با جانکن بزرگ،Janken the Great باید ۳ نفر از افراد او (سنگ، کاغذ و قیچی) را شکست دهد. توانایی اصلی آلکس مشت‌زدن است. او با مشت‌زدن می‌تواند دشمنان را از بین ببرد، سنگ‌ها را برای بازشدن راه خرد کند و پول به دست بیاورد. گذشتن یا مشت‌زدن به سنگ‌های اسکلت‌نشان، باعث می‌شود که یک روح خبیث از آن خارج شود و برای کشتن آلکس به او حمله کند. او می‌تواند با پولی در مراحل به دست می‌آورد، در ابتدای مرحله بعدی از فروشگاه موتورسیکلت یا بالگرد بخرد. پس از پایان برخی مراحل آلکس باید با غولآخر رودررو شود و با او سنگ، کاغذ، قیچی بازی کند. اگر او دو بار بازنده شود، یک جانش می‌سوزد.
از آن‌جا که این بازی با دستگاه سگا مستر سیستم انجام می‌شود، نمی‌توان آن را ذخیره کرد و پس از تمام شدن جان‌های آلکس بازی تمام می‌شود. اگر در هنگامی که «پیام بازی تمام شد»Game Over ظاهر می‌شود، بازیکن هشت بار کلید ۲ را بفشارد، می‌تواند با ۳ جان از همان مرحله بازی را ادامه دهد. اما انجام این کار ۴۰۰ بامBaum (واحد پول بازی) خرج دارد.
فلیکس ادوارد ژوستن امیل بورل (زاده ۷ ژانویه ۱۸۷۱ - درگذشته ۳ فوریه ۱۹۵۶) سیاستمدار و ریاضی‌دان اهل فرانسه بود.
بورل پیش از جان فون نویمان به مطالعه نظریه بازی‌ها پرداخت. در سال ۱۹۲۱ برای نخستین بار به مطالعهٔ برخی بازی‌های رایج در قمارخانه‌ها پرداخت. او از پوکر به عنوان نمونه استفاده کرده و درست مانند آنچه فون نیومان بعداً انجام داد به مسئله بلوف زدن پرداخت و چند مقاله در مورد آن نوشت. در مقاله‌هایی که منتشر کرد، بر قابل پیش‌بینی بودن نتایج این نوع بازی‌ها به طریق منطقی، تأکید کرده بود. او پرسش‌هایی دربارهٔ نظریه بازی‌ها مطرح کرد: برای چه بازی‌هایی بهترین استراتژی وجود دارد؟ چگونه می‌توان چنین استراتژی را یافت؟ بورل کاربردهای بالقوه اقتصادی و نظامی نظریه بازی‌ها را تشخیص داده بود؛ در واقع او در برابر کاربردهای ساده‌اندیشانه نظریه بازی در مورد جنگ هشدار داده بود.
بورل که مقامی دولتی داشت در سال ۱۹۲۵ وزیر نیروی دریایی شد.
روستای برز از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز و در ۱۶۵ کیلومتری اصفهان واقع شده‌است. برز یا برزرود، با مساحتی حدود ۲۰هکتار یکی روستاهای منطقهٔ نطنز است.
در زمان صفویان یکی از وزرای شاه عباس صفوی به نام "میرزاباقرخان" این روستا را برای سکونت انتخاب کرد و این امر باعث رونق اقتصادی برز شد. بعد از مدتی، مرکز فرمانداری منطقه به این روستا منتقل شد. در دوره حکومت پهلوی، این روستا به شیوه خان و خان سالاری اداره می‌شد. هم اکنون این روستا دارای شورایی می‌باشد که مسایل و مشکلات روستاییان از طریق این شورا به مسئولان منتقل می‌شود.این روستا زادگاه دو خواهر مشهور سینما و تلویزیون ، مریلا زارعی و ملیکا زارعی (خاله شادونه) می باشد .
آب و هوا در ناحیه ایی که روستای برز واقع شده‌است در فصول مختلف سال، نیمه معتدل وخشک کوهستانی است و اطراف این روستا را کوه‌هایی احاطه کرده‌اند از جمله : کوه‌های هیمند در شمال غربی وردشت در شمال، تخته سرگر در جنوب شرقی و ریزنده در جنوب غربی روستا واقع شده‌است. این روستا همچنین، دارای منابع غنی آب معدنی می‌باشد که شامل چشمه‌ها و قنات‌های متعدد است.
در میان روستا، جویبارها و رودهای کوچکی جریان دارد، که از رودخانهٔ برزرود منشعب می‌شوند یا به آن می پیوندند و همچنین، نام دره برزرود که این روستا در آن قرار گرفته و نام خود را از این رودخانه است.
مردم روستای برز به زبان پهلوی(فرس قدیم) و فارسی سخن می‌گویند. در حدود هشتاد سال پیش اهالی این روستا اقدام به بنای یک مدرسه نمودند. بیشتر مردم روستای برز به رزاعت و باغداری مشغول اند و انواع میوه‌ها همچون:گلابی، خرمالو، به، سیب، زردآلو، بادام و گردو از محصولات باغی این روستا به‌شمار می‌رود. گندم و جو و صیفی جات و سبزی جات نیز مهم‌ترین محصولات زراعی برز هستند. مراسم عید نوروز، چهارشنبه سوری، شب یلدا، سیزده بدر در میان خانواده‌های روستا رواج دارد، برگزاری مراسم و ایین‌های محرم و صفر نیز در بین مردم روستای برز معمول است.
معماری این روستا و بافت مسکونی آن، نشان دهنده تاریخ کهن روستا است. در بافت قدیم روستا، حمام قدیمی و تاریخی که به خزینه معروف است و بقعه سه تن از فرزندان امام موسی کاظم، شاه زاده اسماعیل، بی بی حلیمه خاتون و شاه زاده اسحاق قرار دارد. این بقعه تاریخی که به تازگی و با کمک‌های مردمی وسازمان گردشگری استان مرمت شده‌است گنبدی مخروطی شکل دارد و سقف و ستون‌های آن همانند مسجد جامع ابیانه از چوب گردو ساخته شده‌است. در درون این امامزاده منبری منبت کاری شده مربوط به قرن ششم هجری قرار دارد که تاریخ ساخت ان سال ۵۴۳ هجری حک شده‌است. در قبرستان این روستا و در مسیر جاده اصلی برز مکانی تاریخی و به نام قدمگاه قرار دارد.
در ۲۱ کیلومتری جاده نطنز - کاشان جاده ایی فرعی به سمت ابیانه منشعب می‌شود، بعد از پاسگاه نیروی انتظامی روستای برزرود روستای هنجن قرار دارد از هنجن جاده دو قسمت می‌شود :جاده مستقیم به سمت ابیانه و جاده انحرافی سمت چپ به سمت چیمه می‌رود. در مسیر جاده ابیانه، روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز، طره و ابیانه قرار دارد.
انسان در جستجوی هویت خویشتن نام کتابی از یونگ است.
یونگ در فصل اول این کتاب مطرح می‌کند که دنیای شرق روح را برگزیده و معتقد است ماده چیزی جز زشتی نیست و خود را در بینوایی آسیایی فرو برده‌است.
یونگ در فصل دوم کتاب دربارهٔ بازیافت خودآگاه بحث کرده و می‌نویسد که ناخودآگاه برای خودآگاه فرد مثل دریایی مهیب است. به این دلیل خودآگاه ثابت و استوار و قابل اتکا نیست بلکه از بنیاد سست است و با نیرویی کوچک به هم می‌ریزد. یونگ ویژگی مهم عقل‌گرایی را در این می‌داند که فرد رویاهایش را پس‌مانده اتفاقات زندگی بداند نه بیشتر. از نظر یونگ انسان ناآگاه به زحمت می‌تواند تأثیرپذیری‌اش از داده‌های مبهم روح خویش را دریابد.
در فصل سوم کتاب یونگ به بحث دربارهٔ کنش‌های بین خودآگاه و ناخودآگاه می‌پردازد.
یونگ ناخودآگاه را به سه دسته تقسیم می‌کند:
یونگ شخصیت انسان‌ها را تشکیل شده از چهار بخش اساسی می‌داند:
خدمات معنایی وب (Semantic Web Services) ترکیبی از "خدمات وب" مرسوم و "وب معنایی" هستند.
خدمات معنایی وب با استفاده از قوانین و هست‌شناسی های تعریف شده در وب معنایی حاشیه نویسی می‌شوند.
با استفاده از تعریف‌های معنایی انجام شده برای خدمات وب، امکان کشف و ترکیب خودکار این خدمات میسر می‌شود.
هنری دوم (۵ مارس ۱۱۳۳ میلادی - ۶ ژوئیه ۱۱۸۹ میلادی) پادشاه انگلستان بین سال‌های ۱۱۵۴ تا ۱۱۸۹ میلادی بود.
سال ۱۱۳۳ میلادی به دنیا آمد و در سال ۱۱۵۴ میلادی پس از فوت، استفان (استیون) به پادشاهی انگلستان رسید. هنری دوم از طرف پدر و همسرش الینور، دختر دوک آکیتن، اراضی وسیعی چون نورماندی، آنژو، تورن، پواتیه، اوورنی و بریتانی در فرانسه را به دست آورد و با چنین متصرفاتی می‌توانست سیاستی قوی در مقابل لوئی هفتم پادشاه فرانسه اتخاذ کند ولی نتوانست از موقعیت و قدرت خود استفادهٔ کامل بنماید و علاوه بر آن، با روحانیون انگلستان که قدرتی بسزا داشتند و برای خود امتیازاتی قائل بودند، درآویخت و این مبارزات به قتل توماس بکت، کشیش بزرگ کلیسای کانتربری، منجر و در نتیجهٔ آن نارضایتی گسترده عمومی برانگیخته شد. پادشاه فرانسه که موقعیت را مناسب می‌دید، شروع به تحریکات بر ضد هنری دوم کرد و سرانجام سه پسر او، ریچارد، جفری و هنری که متصرفات او در فرانسه را در دست داشتند، بر ضد پدر برانگیخت و ایشان نیز سر به شورش و عصیان برداشتند و هنری دوم برای سرکوبی آنان لشکر کشید و جنگ بین پدر و پسران درگرفت و تا سال ۱۱۸۹ میلادی که هنری درگذشت، ادامه داشت. پس از وی پسرش ریچارد شیردل به جای او نشست.
هنری تابستان سال ۱۱۵۹ میلادی مدعی کنت‌نشین تولوز در جنوب فرانسه شد. او پیش از این از نزدیک به نیمی از فرانسه، دوک‌نشین‌ها و کنت‌نشین‌هایی از نرماندی در شمال تا پرینه در جنوب، را با ارث بردن از والدینش یا از طریق هسرش الینور تحت سلطه خود داشت. ادعای هنری بر تولوز نیز از ارث‌خواهی همسرش ناشی می‌شد. لوئی هفتم، پادشاه فرانسه تمایلی بر گسترش قلمروی هنری در این سرزمین نداشت اما با توجه به این که خود تنها بر منطقه پاریس تسلط مستقیم داشت، نمی‌توانست از منظر نظامی در برابر هنری بایستد. هنری با سپاهی بزرگ، متشکل از بیشتر بارون‌های قدرتمند اراضی انگلستان و فرانسه تحت سلطه او و حتی مالکوم چهارم، پادشاه اسکاتلند، به تولوز یورش برد. به هر صورت لوئی هفتم که نمی‌توانست اجازه دهد هنری بر اراضی بیشتری مسلط گردد، به یاری ریموند پنجم، کنت تولوز و شوهر خواهر خود رفت. او به همراه گروه کوچکی از همراهان، خود را پیش از هنری به تولوز رساند و دفاع آن را سازمان داد. به نظر می‌رسد هنری می‌توانست با نیروهای خود در نهایت بر مدافعان فائق آید. با این حال لوئی ارباب فئودالی هنری در فرانسه به حساب می‌آمد و او در این رابطه نسبت به پادشاه فرانسه سوگند وفاداری خورده بود. بدین ترتیب هنری که قصد نداشت ارزش‌های فئودالی را زیر سؤال ببرد و یک پیمان‌شکن نام بگیرد، از حمله به تولوز صرف نظر و پس از غارت نواحی اطراف، عقب‌نشینی کرد. به هر صورت همین ارزش‌ها و قواعد فئودالی بود که چنان اراضی وسیعی را در فرانسه در اختیار او قرار داده و سپاهی بزرگ از حاکمان محلی برایش فراهم آورده بود.
پس از شکست فاجعه‌بار جنگ صلیبی دوم، هنری دوم از سال ۱۱۶۶ میلادی درگیر مسئله جنگ صلیبی دیگری بود. او پیشنهاد جمع‌آوری پنج ساله دو پنی مالیات برای یاری‌رسانی به قوای صلیبی را مطرح ساخت. هنری دو بار در سال‌های ۱۱۷۰ و ۱۱۷۲ میلادی وعده داد شخصاً راهی جنگ صلیبی در اسپانیا یا اراضی مقدس شود. با محقق نشدن این وعده‌ها، این بار وعده تأمین مالی بیشتر را داد. با این حال هنری سال ۱۱۸۵ میلادی تقاضای هراکلیوس، اسقف اعظم اورشلیم برای دخالت شخصی در جنگ صلیبی بعدی را رد کرد. به هر صورت در نهایت ماه ژانویه سال ۱۱۸۸ میلادی پس از دیدار با جوسیوس، اسقف‌اعظم صور، هنری پذیرفت نیروی زیادی بدین منظور گردآوری کند و خود صلیب برگیرد. او ۱۲ هزار پوند برای پشتیبانی از صلیبیون تأمین کرد اما با درگذشت در سال ۱۱۸۹ میلادی خود هیچگاه نتوانست به جنگ صلیبی برود. پسرش ریچارد که بعداً «شیردل» لقب گرفت، با نشستن به جای پدر، نیروهای انگلیسی را در جنگ صلیبی سوم رهبری کرد.
هنری دوم سال ۱۱۷۲ میلادی سعی کرد اراضی وسیع خود را بین پسرانش تقسیم کند. بر این اساس انگلستان، آنژو و نرماندی به هنری، آکیتن به ریچارد و برتانی به جفری می‌رسید و البته چیزی به جان تعلق نمی‌گرفت. هنری و جفری، دو تن از این چهار پسر پیش از پدر از دنیا رفتند. بدین ترتیب تاج و تخت انگلستان در نهایت به ریچارد رسید.
فهرست زیر شامل تولیدات رسانه‌ای است که شخصیت هنری دوم در وجود دارد:
مانگاس کولوراداس یا سرخ‌آستین (زادهٔ پیرامون ۱۷۹۳- مرگ ۱۸ ژانویه ۱۸۶۳) از فرماندهان سرخ‌پوستان آپاچی بود. او یکی از برجسته‌ترین رهبران سرخ‌پوست در سدهٔ نوزدهم میلادی بود که با سفیدپوستان آمریکایی جنگید.
دشمن آغازین آپاچی‌ها مکزیکیان بودند. هنگامی که در ۱۸۴۶ آمریکا با مکزیک به جنگ پرداخت آپاچی‌ها پذیرفتند که پروانهٔ گذر سربازان آمریکایی را از سرزمین‌هایشان بدهند. با گشودن نیو مکزیکو به دست آمریکا هم مانگاس کولوراداس فرماندهٔ آپاچی با آمریکاییان پیمان آشتی بست.
درگیری میان آمریکا و آپاچی‌ها زمانی آغاز شد که جویندگان طلا به کوهستان سانتا ریتا سرازیر شدند. این به زودی سبب برخوردهایی میان معدن‌کاران و سرخ‌پوستان گشت، در آن میان برخوردی برای مانگاس کولوراداس نیز پیش آمد؛ معدن‌کاران یکبار او را گرفته به درختی بستند و سخت تازیانه زدند. برخوردهای اینچنین آپاچی‌ها را به کینه‌جویی واداشت. نقطهٔ آغاز این درگیری تازش آمریکاییان به دسته‌ای از سرخ‌پوست‌ها بود که به کشته‌شدن چهارتن و زخمی و به بند کشیدن شماری بیشتر انجامید. مانگاس اینجا زد و خوردش را با آمریکاییان آغاز نمود.
از دیگرسو کوچیز فرماندهٔ گروهی از آپاچیان و داماد مانگاس نیز از آمریکاییان زخم‌خورد. افسری آمریکایی او و خانواده‌اش را با فریب به دام کشید ولی کوچیز گریخت. برادران او به دار کشیده شدند و کوچیز هم به مانگاس پیوست. آنها همچنین با رهبران سرخ‌پوست دیگر چون جرونیمو و جاه هم پیمان همبستگی بستند تا آمریکاییان سفیدپوست را از مرزهای خود برانند. هوده آنکه برای چندین سال از شمار جمعیت سفید در آن سرزمین کاسته‌شد ولی سرانجام این سرخ‌پوستان بودند که ناکام ماندند.
در ژانویه ۱۸۶۳ سرانجام مانگاس به مذاکره با آمریکاییان گردن‌نهاد؛ ولی او را گرفتند و به بند کشیدند. شب در زندان او را شکنجه داده و کشتند و اعلام کردند هنگامی که در حال گریختن بوده کشته شده‌است. فردای آن روز سرش را از تن جدا کردند و کاسهٔ سرش را برای جمجمه‌شناسی در نیو یورک فرستادند؛ آن کاسهٔ سر یک چند به نمایش گذارده شد. این رویداد به ۲۵ سال جنگ آینده میان آپاچی‌ها و آمریکاییان انجامید.
Wikipedia contributors، "Mangas Coloradas،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mangas_Coloradas&oldid=288136964 (accessed May 5, 2009).
جمع‌سپاری به معنای برون‌سپاری یک پروژه به انبوه مردم است. این کار معمولاً از طریق فراخوان عمومی در اینترنت انجام می‌شود. تمرکز جمع سپاری بر مشارکت دادن جمعیت در فعالیت‌هایی چون حل مسئله، تولید و توسعه مفاهیمی چون مشارکت در ایده‌سازی، نوآوری، تولید و فرایندهای ارائه خدمات است که بر کیفیت محصول، وفاداری و خشنودی مشتری اثری مستقیم دارد. غیر متمرکز بودن، غیررسمی بودن، عمودی و افقی بودن ارتباطات، در انحصار نبودن اطلاعات، از جمله مواهب جمع‌سپاری می‌باشد. مدل کسب‌وکار جمع‌سپاری تمرکز بر مشارکت داوطلبانه جمعیت جهت تولید فراورده‌های نوآورانه دارد.
جمع‌سپاری نوعی برون‌سپاری است ولی نه به شرکت‌ها یا سازمان‌های خاص بلکه به گروه فراوانی از افراد ناشناخته. ناشناخته به این معنا که یک شرکت نمی‌تواند جمعیت خویش را بسازد. این جمعیت هم شامل افراد کارآمد و هم بی‌تجربه می‌شود.
مراجع و نهادهای دولتی در اغلب شرایط بسیاری از امور فرعی و ستادی خود را به واحدهای متخصص برون سازمانی محول می‌کنند. نام این نوع از تفویض وظایف، برون سپاری است. واژه جمع سپاری بیشتر در خصوص فعالیت‌هایی موضوعیت میابد که توسط عموم افراد جامعه قابل اجرا باشد.