moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سپتامبر ۱۹۱۸ او آگوستینو جیمیلی را ترغیب کرد تا پس از پایان جنگ کالجی را در میلان تأسیس کند و جیمیلی در سال ۱۹۲۱ «Università Cattolica del Sacro Cuore» را بنیان‌گذاری کرد که هم‌واره رشد کرده و یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های جهان با شاخه‌های در میلان (که شاخه اصلی بود) و همچنین در پیاسنزا و بریسیا که بخش طبی آن در روم (مؤسسه جیمیلی) قرار داشت، گردید. تونیولو همچنین دوست بارتولو لونگو بود و افرادی مانند کاردینال آندره کارلو فراری و اسقف جیاکومو رادینی-تدیشی اندیشه و فعالیت او را ستودند.
تونیولو در ۷ اکتبر ۱۹۱۸ وفات کرد و جسدش در کلیسای سانتا ماریا آسونتا در پیف دی سولیگو به خاک سپرده شد. در یک کنفرانسی که در سال ۲۰۱۲ میلادی در مورد تونیولو برگزار شده بود، در یکی از پیام‌ها از سوی کاردینال تارسیسیو برتون او به عنوان یک الگو برای کنشگری خوانده شده بود. بیشتر فعالیت‌های او تا سال ۲۰۱۳ به زبان انگلیسی ترجمه نشده بودند. بقایای جسد او در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱ برای بازرسی متعارف از خاک درآورده شده و بعداً در ۷ اکتبر در همان مقبره اما در یک تابوت سنگ مرمر متفاوت دفن شد. اسقف ویتوریو ونتو کورادو پیتزیولو و اسقف ممتاز آن آلفردو ماگاروتو در کنار مطران سورنتینو حضور داشتند.
در سال ۱۹۶۱ میلادی ویتوریو ونتو آلبینو لوزیانی که بعداً اسقف شد – پاپ جان پل اول آینده – در مورد سهم تونیولو در تعالیم اجتماعی و کنشگری سخنرانی کرد. لوزیانی تونیولو را به عنوان یک «تبلیغ‌گر خستگی ناپذیر ایده‌های Rerum Novarum خواند»
لابی‌ها از F.U.C.I. برای به‌رسمیت‌شناسی قدوسیت او در سال ۱۹۳۳ میلادی آغاز یافت که منجر به آغاز روند آمرزیده شدن او شد که باعث می‌شد تونیولو به افتخارات آلتار برسد. مرحله اطلاعاتی تحقیق در سال ۱۹۳۴ در پیسا آغاز یافته و بعداً در سال ۱۹۴۱ میلادی با یک روند وابسته به پاپ که بعدها آن نیز در پیسا برگزار می‌شد از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی پایان شد. نظریه‌پردازان نوشته‌های تونیولو را ارزیابی کردند تا ببینند که آیا پیروی از دکترین در آن وجود دارد یا خیر و طی یک فرمان صادر شده در ۱ ژوئن ۱۹۴۷ میلادی تأیید کردند که هیچ اشتباه دکترینی در آن وجود ندارد. معرفی رسمی این امر در زمان پاپ پیوس دوازدهم در ۷ ژانویه ۱۹۵۱ صورت گرفت که در آن تونیولو به عنوان بنده خدا لقب گرفت. جماعت مناسک (Congregation for Rites) بعدها در ۸ ژوئیه ۱۹۵۵ روندهای معلوماتی و وابسته به پاپ را تأیید کرد.
جماعت برای امور سنت‌ها و مشاورین آن‌ها در ۶ فوریه ۱۹۷۱ تنها با کاردینال و اعضای اسقف C.C.S. ملاقات کرده و موضوع را تأیید کردند و بعد از آن یک ماه بعد در ۲۹ مارس تأییدی بیشتر اعطا نمودند. پاپ پل ششم تونیولو را بعد از تأیید این‌که اقتصاددان متوفی یک زندگی الگو و قهرمانانه داشته‌است، در ۱۴ ژوئن ۱۹۷۱ به عنوان ارجمند معرفی کرد.
عمل آمرزیده شدن تونیولو متعلق به یک معجزه که تأییدی پاپ را در پی‌داشت، وابسته بود. این معجزه باید آن‌طور شفابخش می‌بود که علم و طبابت نتواند آن را توضیح دهد. یک چنین موردی در ویتوریو ونتو کشف شد و روند ارزیابی این معجزه در آنجا از ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۶ تا بسته‌شدن آن یک ماه بعد در ۱۹ اکتبر اتفاق افتاد. این پژوهش به روم منتقل شد جاییکه C.C.S. این روند را در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۷ تأیید کرد قبل ازاین‌که متخصصین طبی ماهیت معجزه آسای این درمان را در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ تأیید کنند. الهی‌دانان در ۲۹ آوریل ۲۰۰۹ تأیید کردند که این معجزه به دلیل استناد به شفاعت تونیولو با اعضای C.C.S. که با هر دو هیئت در جلسه آن‌ها در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱ موافقت کردند، رخ داد. پاپ بندیکت شانزدهم در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ این یافته‌ها را تأیید کرد و تأییدی پاپی خود را برای آمرزیده شدن تونیولو اعطا کرد. جیووانی آنجلو بچیو در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ به سورنتینو که بعداً مطران شد دربارهٔ تاریخ تأیید شده برای آمرزیده شدن اطلاع داد.
از آمرزیده شدن در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ در باسیلیکای سنت پل خارج از دیوارها (کلیسا) با کاردینال سالواتور دی گیورگی که به نمایندگی از پاپ حاضر شده بود، تجلیل به‌عمل آمد. اسقف اعظم پیسا به همراه بیش از ۴۰ اسقف و اسقف اعظم و ۵۰۰۰ مردم حضور بهم رساندند. کاردینال دیونیگی تیتامانزی نیز همراه با کاردینالها آنجلو باگناسکو و گیوسپ بیتوری و همچنین پاولو ساردی حاضر شدند. بندیکت شانزدهم در سخنرانی‌اش در ریجینا کائلی در همان روز در مورد تونیولو گفت: «پیام او بسیار به روز است، مخصوصاً در همان ایام: تونیولو به روش برتری انسان و هم‌بستگی اشاره می‌کند».Pope Benedict XVI Regina Caeli address, 29 April 2012
مطران قبلی برای این امر اسقف دومینیکو سورینتینو بود و حالا دکتر سیلویا مونیکا کوریال است.
معجزه‌ای که باعث آمرزیده شدن تونیولو شد، شفایاب شدن فرانسسکو بورتولینی بود، کسی که بعد از افتیدن در سال ۲۰۰۶ و استناد به شفاعت تونیولو از جراحات جدی شفا یافت.
مرغ مگس واحه یک گونه مرغ‌های مگس از خانواده مگس‌مرغان است. این گونه در مناطق ساحلی پرو در نوار پهناور ۱۰۰–۲۰۰ کیلومتری که طول خط ساحلی پرو را در حدود ۳۰۰۰ کیلومتر گسترش می‌دهد، یافت می‌شود. همچنین در یک جمعیت مجاور در شیلی یافت می‌شود. دومین جمعیت جداشده در ساحل شیلی تا ۲۰۰۰ کیلومتر به سمت جنوب، در یک نوار ۷۵ تا ۲۰۰ کیلومتر نوار ساحلی وجود دارد.
زیستگاه طبیعی مرغ مگس واحه عبارتند از: بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا استوایی، و بوته‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری در ارتفاعات بالادست.
پل وانر (زاده ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که به عنوان هافبک در بوندس‌لیگا و باشگاه بایرن مونیخ بازی می‌کند.
وانر قبل از پیوستن به تیم جوانان بایرن مونیخ در اواسط سال ۲۰۱۸، برای تیم جوانان اف‌وی راونسبورگ بازی می‌کرد. وانر در ژانویه ۲۰۲۲ توسط یولیان ناگلسمان به تیم اصلی بایرن مونیخ دعوت شد. او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای بایرن مونیخ در بوندس‌لیگا در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۲ و برابر بروسیا مونشن گلادباخ انجام داد. وانر در دقیقه ۷۵ به جای مارک روکا به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و با ۱۶ سال و ۱۵ روز سن به جوانترین بازیکن تاریخ بایرن مونیخ تبدیل شد و پس از یوسوف موکوکو (که ۱۴ روز جوان‌تر بود) به عنوان دومین بازیکن جوان در تاریخ بوندس‌لیگا نام گرفت.
وانر اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی زیر ۱۷ سال آلمان در ۶ اوت ۲۰۲۱ و پیروزی ۱۰–۱ مقابل لهستان انجام داد. در مجموع، او هفت بازی در سطح زیر ۱۷ سال انجام داده‌است و دو گل به ثمر رسانده‌است.
وانر در شهر امتزل و ایالت بادن-وورتمبرگ متولد شده‌است. او همچنین دارای تابعیت دوگانه آلمانی و اتریش است.
یوهان فلیپ گراومن (Johann Philipp Graumann) (متولد ۱۷۰۶ – متوفی ۲۲ آوریل ۱۷۶۲ در برلین) یک ریاضی‌دان تجارت، متخصص نرخ مبادله و مسکوکات، استاد ضرب سکه در براونشویگ-وولفنبوتل و برلین، طرف‌دار سیاست موازنه اقتصادی و مشاور مالی پروسی بود. او یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان پولی آلمان در زمان خودش بود. به عنوان استاد ضرب سکه در پروس، او یک اصلاح بزرگ سکه را به هدف تطبیق معیار جدید پولی برای پیشرفت تجارت، افزایش سینیورژ و بالا بردن مسکوکات پروسی به عنوان ارز ذخیره اجرا کرد. گراومن از سوی هم عصرانش به عنوان یک خیال‌پرداز خوانده می‌شد اما معیار سکه‌های او با اندک تعدیلاتی در آلمان تا سال ۱۹۰۷ پابرجا باقی ماند.Archiv für Civil-Justizpflege, politische u. kameralistische ..., Band 1 von Franz Joseph Schopf, p. 91Der deutsche Zoll-Verein und das deutsche Maas- Gewicht- und Münz-Chaos in ... von Alexander Lips, p. 24S. Stern (1962) Der Preussische Staat und Die Juden (3 Volumes): Dritter Teil / Die Zeit Friedrichs des Grossen. Erste Abteilung: Darstellung. Kapitel Neun: Die Preussische Münzpolitik. p. 231
چیز زیادی در مورد زندگی گراومن در دسترس نیست، اما برای سال‌های زیادی پدرش، آن‌چنان‌که خود گراومن در دومین طبعش بیان کرده و به برادرش لویس رودولف، دوک برونسویک-لیونبرگ تقدیم کرده‌است، در خدمت آگوستوس ویلیام، دوک برونسویک-لیونبرگ بود. بدیهی است که گراومن از یک جمنازیوم دیدار کرد. در آغاز زندگی حرفه‌ای اش، او در بخش آربیتراژ مبادله ارز تخصص می‌گرفت، یعنی خرید و فروش هم‌زمان ارز خارجی در دو بازار یا بیشتر برای سود از اختلافات در سهمیه‌ها. گراومن از کریستلیب فون کلاوسبرگ بعد از چاپ اثرش Demonstrative Rechenkunst, Oder Wissenschaft, gründlich und kurz zu rechnen متأثر شد. گراومن مدعی بود که مخترع قانون زنجیره تجارتی است، در حالی‌که آن‌طور نیست. گراومن در هامبورگ (۱۷۳۰–۱۷۳۴ میلادی) و آمستردام (۱۷۳۷–۱۷۴۰ میلادی) می‌زیست و برای اتاق‌های تجارت اصلی آمستردام کار می‌کرد. (به گفته ویلیم کرسبوم، یک متخصص مالی، او براساس حوزه انتخاب کنندگان هانوور آمده و تقریباً در سال ۱۷۲۰ به آمستردام رسید، چیزی که ثبوت آن مشکل است). او پنجمین کتابش را به دانیل هوفت، شهردار آمستردام، تقدیم نمود.Inventaris van het archief van Willem Kersseboom, 1720-1771 (1788) http://proxy.handle.net/10648/3c0854fd-7f2f-4a69-93dd-4d23102cea1c
در ۲۶ ژانویه ۱۷۴۲، او از طرف چارلش اول، دوک برانسویک-وولفنبوتل به عنوان استاد ضرب سکه (Münzmeister) منصوب شد. در براونشویگ، شغل او افزایش عایدات خزانه‌داری و حجم تجارت بود. مارتین کرونکه در کارها با گراومن همکاری می‌کرد. در جریان جنگ جانشینی اتریش در سراسر اروپا کم‌بودی سکه‌های کوچک موجود بود. در سال ۱۷۴۷ میلادی گراومن آلبرتوتالر (Albertustaler) پست شده را معرفی کرد. او می‌خواست با رقیب هلندی‌اش که از آلبرتوتالر برای پرداخت به کشورهای بالتیک کار می‌گرفت، رقابت کند. در سال‌های ۱۷۴۸/۱۷۴۹ او در اسپانیا زندگی کرده و بر کتاب جدیدش کار می‌کرد. در سال ۱۷۴۹ میلادی او اثر پیشگامش Abdruck eines Schreibens, die Teutsche und anderer Völker Münzverfassung, insonderheit die hochfürstliche Braunschweigische Münze zu den Annehmlichkeiten betreffend را چاپ کرد که در آن او برنامه‌ای را برای اصلاح مسکوکات تشریح کرده و معیار رایج ۱/۱۲ لایپزیک را به سکه‌های نقره‌ای واگذار کرد (= ۱۲ تالر فی کلن مارک). این کتاب فعالیت‌های مأموران ضرب سکه برونسویک را مورد توجه فردریک دوم، پادشاه پروس قرار داد. ایده‌های او در مورد طلا که ۴ در صد بیشتر ارزش‌گذاری شده بود، توسط دولت در برونسویک و توسط فردریک پذیرفته شد اما ژولیان ملکیور استروبه آن را نپذیرفت، کسی که به دولت در چورهانوور، مشخصاً جورج دوم بریتانیای کبیر، پاسخ نوشت.The quintessence of the book can be found in par. 189–206. In par. 74 he wrote he was living in Spain.Michael Paul Baumhauers Rechtsgelehrten, Versuch eines Neuen und richtigen Lehr-Gebäudes der Politischen Münz-Wissenschaft im Grund-Risse: zum Vortheil der Einkünfte großer Herren, zum Nutzen der ganzen Handelschaft, und zum Besten des deutschen gemeinen Wesens entworfen: nebst einer Vertheidigung des hohen Münz-Fußes, p. 49-51
تا سال ۱۷۵۰، صنعت مسکوکات پروس متشکل از شرکت‌های نیمه خصوصی بود که توسط استادان ضرب مسکوکات اداره می‌شد. بعد از آن مدیران ضرب مسکوکات که در خدمت شاه بودند اداره مسکوکات پروس را به‌عهده گرفتند. در سال ۱۷۵۰ میلادی پروس دو و حتی سه معیار مسکوکات داشت که برای ادارات و مخصوصاً برای پرداخت تحویل‌دهی نقره آزاردهنده بود.
F. von Schrötter, p. 93
در ۲۳ ژانویه ۱۷۵۰، گراومن به عنوان مشاور سری فردریک در امور مالی، نظامی و ملکیت‌های شاهی و همچنین مدیر کل تسهیلات مسکوکات در برلین، بریسلاو، کلیف، آوریخ، کونیگسبرگ، ماگدبرگ و ستیتین منصوب شد. گراومن دو وظیفه اساسی داشت: اول، او مسؤل تضمین موجوودیت سکه نقره برای سیستم پولی پروس بود؛ دوم، او وظیفه داشت بی‌نظمی ارز جنگ جانشینی اتریش را از بین برده و مسکوکات پروس را عقلاً توجیه پذیر بسازد. پروس یک تالر پروسی که حاوی ۱/۱۴ مارک کلن نقره بود را به عوض ۱/۱۲ (قسمی که در معیار لایپزیک بود) پذیرفتند، احتمالاً با این توقع که این سکه واقع‌گرایانه در سراسر امپراطوری رایج گردد. این معیار جدید به نام معیار سکه گراومن یاد می‌شد. گراومن اعلان کرد که با دور کردن سودهای بانک‌داری و مسکوکات که در آن زمان به هلند پرداخته می‌شد، او می‌تواند به حق‌الضرب بلند سکه برای دولت دست یابد و برلین می‌تواند بزرگ‌ترین مرکز مبادله ارز در اروپای مرکزی و شمالی شود. در سال ۱۷۵۰ میلادی، نقره – برای نیم میلیون تالر – در لندن، آمستردام و فرانکفورت آم ماین برای تسهیلات مسکوکات برلین خریداری شد. در آوریل ۱۷۵۱ پول جدید کافی وجود داشت تا به عنوان یک محیط دوران‌کننده عمل کند. محتوای فلزی «ریشستالر» جدید مساوی یا نزدیک به ارزش ظاهری آن بود. تمام قراردادها، تضمینات و مبادله ارز باید تنها با پول جدید [پروس] انجام می‌شد در غیر آن‌صورت از لحاظ قانونی قابل اجرا نبودند. در پایان ماه می ۱۷۵۱، به «Generalkassen»، گمرکات و دفاتر پُستی حکم شد تا پرداخت‌های شان را تا حد امکان با پول جدید انجام دهند.F. von Schrötter (1902–13) Das preussische Münzwesen im 18. Jahrhundert, p. 167
در سال ۱۷۵۲ میلادی یک کارخانه جدید ضراب‌خانه در مونزستراس (Spandauer Vorstadt) ساخته شد و گرومان پرسونل ضراب‌خانه را ده برابر کرد اما او به اندازه کافی نقره نداشت تا بتواند این عملیات را سودآور نماید. در دوم سپتامبر او با ویتل هاین ایفرایم یک قرارداد نقره را تنظیم کرد. در سال ۱۷۵۳ میلادی او «Achtgutegroschen» اسمی را معرفی کرد که با کاهش ۳ درصدی «Münzfuß» در تولید ارزان‌تر بود. فردریک که با عمل‌کرد گراومن قانع نبود تصمیم گرفت تا خودش در قرارداد تأمین نقره مذاکره کند. در سال ۱۷۵۳ میلادی گراومن با همراه ساختن بانک مبادله ارز، بانک قرضه‌دهنده و بانک صادرکننده اسکناس به یک نهاد واحد یک بانک مرکزی را پیشنهاد کرد تا نقره بیشتر به پروس جلب شود. این پیشنهاد با مخالفت شدید تجاران-بانک‌داران محلی، برسلاو و هامبورگ قرار گرفته و تطبیق نشد. از آنجایی‌که سود کارخانه‌های ضراب‌خانه با اهداف فردریک هم‌خوانی نداشت، گراومن از اوایل ۱۷۵۵ از شغلش مرخص شد و اجازه نداشت تا دانش خود را پخش کند. آشفتگی ایجاد شده با مقادیر انبوه مسکوکات (Scheidemünzen) آشکار بود. مبادله کردن سکه‌ها به یک هنر تبدیل شده بود.F. von Schrötter (1908), p. 79–81, 113Quellen zur Geschichte der Juden in den Archiven der neuen Bundesländer. Geheimes Staatsarchiv Preußischer Kulturbesitz, Teil I: Ältere Zentralbehörden bis 1808/10 und Brandenburg-Preußisches Hausarchiv (1999), p. 96http://www.tempelhofer-muenzenhaus.de/downloads/153_29x236.pdfF. von Schrötter, p. 123, 130, 139, 141William Roberds & François R. Velde (2014) Early Public Banks, Working Paper http://press.princeton.edu/titles/7306.html F. von Schrötter, p. 135, 136, 139, 144; H. Rachel & P. Wallich, p. 521Jan Greitens (2017) Geldtheorie und -politik in Preußen Mitte des 18. Jahrhunderts, p. 6
پس از سقوط گاومن اجاره ضراب‌خانه پروس در کونگسبرگ به موزس برانکل و ویتل هاین ایفرایم منتقل شد. موفقیت آن‌ها در کونیگسبرگ آن‌قدر زیاد بود که تحت شرایط مشابه اجاره ضراب‌خانه‌های آوریخ و کلیفس نیز بًه آن‌ها سپرده شد. موزس لومپرتز، موزس ایساک و دانیل ایتزیگ ضراب‌خانه را در برلین به اجاره گرفتند. در آغاز جنگ هفت ساله، نیازمندی پادشاه به عایدات بسیار بلند رفت. زاکسن بیشتر به دلیل معادن غنی نقره که نزدیک فرایبرگ داشت، مورد تهاجم پروس قرار گرفت. با ادامه جنگ فردریک به کاهش محتوای فلزات قیمتی در سکه‌هایش موافقت کرد تا بیشترین سکه ممکن را به‌دست بی‌آورد. در سال ۱۷۵۶ میلادی ایفرایم عامل کارخانه ضراب‌خانه لایپزیگ، در سال ۱۷۵۷ نیز در درسدن و در سال ۱۷۵۸ تمام کارخانه جات ضراب‌خانه در زاکسن و پروس همراه با ایتزیگ شد. معیار سکه گراومن در سال ۱۷۵۸ در زاکسن و در اول ژانویه ۱۷۵۹ در پروس ترک شد. در آوریل ۱۷۵۹ میلادی گراومن در مورد Mittlefriedrichd’or قدیمی و agio با ایفرایم بحث کرد. ایفرایم و ایتزیگ میلیون‌ها سکه کم کیفیت تولید کردند که به نام ایفرایمیتن یاد می‌شد. در تمام قرن هجدهم در لهستان هیچ سکه‌ای ضرب زده نشد و نتیجتاً زمینه برای سرازیر کردن سکه‌های ارزش باخته به آنجا فراهم بود. سکه‌های کم کیفیت فردریک به بیشتر حکومت‌های آلمانی که همچنین می‌خواستند ارز خود را افزایش بدهند، الهام بخش شد. ضراب‌خانه‌های رقیب در هارزگرود (۱۷۶۰) در آنهالت-برنبورگ، کویدلینبرگ در زاکسن-آنهالت (۱۷۶۱)، شویرین در مکلنبرگ-شویرین (۱۷۶۱)، نیوستریلیتز در مکلنبرگ-سترمیتز (۱۷۶۲) و ریتویش در دوک نشین هولشتین (۱۷۶۲) توسط پروس، مشخصاً توسط ایفرایم به عنوان یک رقابت ناخواسته به زور بسته شده یا به‌دست آمد.S. Stern, p. 233-234F. von Schrötter, p. 104, 114F. von Schrötter, p. 106B. Kluge (2013) Für das Überleben des Staates, p. 139-140. In: Jahrbuch für die Geschichte Mittel- und Ostdeutschlands, Band 59F. von Schrötter, p. 87-89
در سال ۱۷۶۰ میلادی قیمت نقره که قرار بود از وییسلبانک در آمستردام آورده شود از ۱۹ به ۲۸ و ۳۴ ریشستالر در هر مارک افزایش یافت. از نوامبر ۱۷۶۱ بیشتر «کریگسگلدهای» خارجی دیگر در پروس و زاکسون قابل پذیرش نبودند، مگر این‌که ذوب می‌شدند. یک استثنا برای سکه‌های ضرب زده شده در آنهالت-بردبرگ موجود بود که برای خریداری نقره در آمستردام و همبورگ مورد استفاده قرار می‌گرفتند.F. von Schrötter, p. 36, 51, 62B. Kluge (2013) Für das Überleben des Staates, p. 141-142F. von Schrötter, p. 85
گراومن ۵۶ ساله در آوریل ۱۷۶۲، مانند بیشتر مردم در برلین، در اثر مریضی هضمی درگذشت. او در پتریکیرخ (برلین-کولن) دفن شد. خانم او یوهانا کریستینا هرسن از هسن، کسی که در سال ۱۷۵۰ با او ازدواج کرده بود، به‌جا ماند.
فردریک هیچ‌گاهی از مسؤلیت تورم در پروس که بیشتر تاریخ‌نگاران آن را به عنوان نوع جعل توسط دولت توصیف کرده‌اند، فرار نکرد. او آن را به عنوان یگانه راه برای تأمین پول نقد مورد نیاز برای مصارف جنگ بدون تحمیل بار سنگین مالیات بر دوش رعایایش می‌دانست. این‌که چه مقدار سکه واقعاً ضرب زده شده و مجموع عایدات او از این تورم چقدر است، مشخص نیست. اسناد تنها در مورد ضراب‌خانه در درسدن از فوریه ۱۷۵۸ تا می ۱۷۵۹ به دست رسیده‌است. به گفته جان گریتنز «گراومن و جستی در وضعیت آلمان دوتکه گیر افتاده بودند که در آن بیشتر دولت‌ها حق داشتند مسکوکات ضرب زده و سکه‌ها را کم ارزش ساخته و عاید به‌دست بی‌آورند».B. Kluge (2013) Für das Überleben des Staates, p. 125, 142F. von Schrötter, p. 70S. Stern, p. 249F. von Schrötter, p. 44S. Stern, p. 241F. von Schrötter, p. 42
گراومن بعد از برکناری‌اش توسط فردریک باقیمانده زندگی‌اش را در پالایس آم فستونگسگرابن (تا مقر وزارت مالیه پروس در جنگ جهانی دوم) سپری کرد. برخی از کتاب‌هایش به زبان فرانسوی ترجمه شده‌اند. گراومن با تجار اسکاتلندی، جیمز ستیوارت (اقتصاددان) مکاتبه داشت و تعدادی از مقالات را دربارهٔ رابطه میان طلا و نقره تولید کردند.Biographie universelle, ancienne et moderne; ou, Histoire, par ..., Band 18
گراومن «Gesammelte Briefe» حاوی بهترین بحث معاصر ضرب مسکوکات است. بر اساس گفته‌های گراومن قبل از جنگ هفت ساله نسبت به هرجای دیگر در آلمان نقره ارزان‌تر و طلا قیمتی‌تر بود. او معتقد بود که اگر پروس بتواند برابر جمهوری هلند سکه ضرب بزند، پروس می‌تواند سکه‌هایش را با همان ارزش بلند دوران دهد. او در توضیحاتش بسیار دقیق است اما برخی از مفاهیم مدرن اقتصادی را کم دارد. به نظر گراومن دو «صادر کننده» موفق سکه وجود دارد: فرانسه و جمهوری هلند. فرانسه به‌خاطری‌که یک کشور بزرگ بود و مانع سکه‌های خارجی می‌شد. هلند به این دلیل که همه کس در آنجا تجارت سکه و اسکناس می‌کردند، قسماً به دلیل سیستم دریافت‌های ویسل‌بانک، اما قسماً صرف به این دلیل که همه موافقت کرده بودند که آمستردام محل چنین تجارت‌های بود. در طویل مدت، صادرات پول گراومن بدون صادرات کالا برای کنترل نرخ مبادله نامناسب بود.
در ۱ دسامبر ۱۷۶۳، مارتین کرونکه (Martin Kröncke)، استاد قبلی ضرب سکه در برسلاو جانشین گراومن شد. معیار سکه گراومن دوباره تعریف شده و در تمام آلمان شمالی و مرکزی پخش گردید. فردریک دوم حکم آن را در ۲۹ مارس ۱۷۶۴ امضا کرده و در اول ژوئن قابل اجرا گردید. ایده‌های گراومن مبنای معرفی سیستم منظم مسکوکات آلمان را در قرن نوزدهم شکل می‌دهد.
سر جوزیا چایلد (Sir Josiah Child)، بارونت اول، MP (حدود ۱۶۳۰/۳۱ – ۲۲ ژوئن ۱۶۹۹) یک اقتصاددان، تاجر و سیاست‌مدار انگلیسی و اقتصاددان طرف‌دار مرکانتیلیسم و فرماندار کمپانی هند شرقی بود. او در جنگ انگلیس-مغلول شرکت نام‌برده را رهبری می‌کرد.
چایلد در حدود ۱۶۳۰–۳۱ متولد شده و در ۲۷ فوریه ۱۶۳۰–۳۱ در St Bartholomew-by-the-Exchange تعمید داده شد، او دومین پسر ریچارد چایلد، تجار فلیت استریت (دفن شده سال ۱۶۳۹ در هاکنی) و الیزابت رویکرافت وستون ویک، شروکشایر بود. بعد از انجام کارآموزی در تجارت خانوادگی، پس از تلاش‌های زیاد او موفق شد. در حدود ۲۵ سالگی، او با حساب خود در پورتسمورت به عنوان خوارباررسان نیروی دریایی تحت حاکمیت مشترک‌المنافع کار کرد. او همچنین به عنوان «عامل در خزانه‌داری نیروی دریایی» توصیف شده‌است. او بخت خوش‌اقبال داشت و سهم قابل ملاحظه‌ای در شرکت هند شرقی به‌دست‌آورد. در سال ۱۶۵۹ میلادی او به عنوان عضو پارلمان برای پترسفیلد در سومین پارلمان حفاظت انتخاب شد. او در سال ۱۶۷۳ به عنوان عضو پارلمان از دارتمورت برای پارلمان کاوالیر انتخاب شد.Biog. by Philip Mould Ltd, Art Dealers, LondonWilliam Addison, "Essex Worthies" (Philimore, 1973)History of Parliament Online - Child, Josiah
چایلد در سال ۱۶۷۳ میلادی ملک وانستید را در اسکس از مجریان سر رابرت بروک خریداری کرد و پول زیادی را برای مرتب‌سازی محوطه خانه، تالار وانستید (Wanstead Hall)، مصرف کرد. روزنامه‌نگار جان اولین، در سال ۱۶۸۳ میلادی، مدخل زیر را که از لحاظ خصوصیات اشکال دارد، را بیان کرد.Victoria Co. History, Essex (1973) vol. 6, pp. 322–327, Wanstead.
من به دیدن هزینه هنگفت سر جوزیا چایلد در کاشت درختان چارمغز در اطراف مقراش و ساخت حوض‌های ماهی تا چندین مایل در اطراف جنگل ایپینگ در یک محل بایر رفتم چرا که معمولاً مردان بزرگ و پول‌دار اکثراً در همچو جاها مقر می‌سازند. او از کارآموزی معمولی تجارت و مدیریت سهم معمولی شرکت هند شرقی به یک ملکیت (به قول بعضی‌ها) ۲۰۰۰۰۰ پوندی رسید و اخیراً دخترش را با ۳۰۰۰۰ پوند (برخی نسخه‌ها ۵۰۰۰۰ پوند) به عنوان هدیه و انتظارهای مختلف به پسر دوک بوفورت، مارکیز فقید وورستر داد. این تجار به‌طور فجیعی حریص است وغیره."The Diary of John Evelyn", ed. Guy de la Bedoyere. Woodbridge, 1995. p.258
به گفته دانیل دیفو، چایلد «تعداد بی‌شمار ردیف درختان، جاده‌ها و مناظر را به خانه‌اش افزود که تمام آن‌ها به محلی منتهی می‌شدند که خانه کهنه در مرکز آن قرار گرفته بود».Defoe, D. Tour Through Great Britain, ed. G.D.H. Cole, vol. 1, pp.89–90
در سال ۱۶۷۸ میلادی چایلد، در شهرستان اسکس بارونت چایلد وانستید شد. در سال ۱۶۸۵ میلادی او به عنوان عضو پارلمان برای لودلو انتخاب گردید. وی در سال ۱۶۸۹ میلادی به عنوان قومندان ارشد اسکس ایفای وظیفه کرد.
حمایت شفاهی و قلمی چایلد (تحت نام مستعار فیلاپاتریس) از ادعاهای شرکت هند شرقی مبنی بر قدرت سیاسی و همچنین حق آن در محدود سازی رقابت بر تجارت‌های آن، او را مورد توجه سهام‌داران قرار داد. او در سال ۱۶۷۷ به عنوان مدیر انتخاب شد، به معاون فرماندار ترفیع کرده و اخیراً در سال ۱۶۸۱ میلادی فرماندار شرکت هند شرقی شد. در موقع اخیر، او سیاست شرکت را قسمی مدیریت می‌کرد که گویا تجارت خصوصی خودش باشد. بعضی اوقات اعتبار تغییر ترافیک غیرمسلح بودن شرکت به مسلح به او و سر جان چایلد، رئیس سورات و فرماندار بمبئی (بر اساس فرهنگ زندگی‌نامه ملی آکسفورد هیچ رابطه‌ای ندارند: «Vert، ۲ میله حک شده بین ۳ صورت پلنگ یا») داده می‌شود در حالی‌که انصراف واقعی از دکترین Roe در مورد ترافیک غیرمسلح بودن شرکت در ژانویه ۱۶۸۶، در زمان فرماندار سر جوزف اش، زمانی که چایلد به‌طور موقت از دفتر اخراج شده بود، حل گردید.K. N. Chaudhuri, The Trading World of Asia and the English East India Company 1660-1760, 1978, p.116Burkes Armorials, 1884, p. 193, Child of Surat and Dervill, Essex.
چایلد در جنگ با اورنگ‌زیب، ششمین امپراتور مغول که میان سال‌های ۱۶۸۸ و ۱۶۹۰ میلادی صورت گرفت، شکست خورد. اما اورنگ‌زیب هیچ اقدام تنبیهی در برابر شرکت در دست نگرفت و امتیازات تجاری آن را به آن بازگرداند. «در ازای غرامت سنگین و وعده‌های انجام بهتر کارها در آینده، اورنگ‌زیب جوان‌مردانه با بازدهی امتیازات تجارتی شرکت هند شرقی موافقت کرد و لشکرش را بیرون کشید».Keay, John. India: A History. New York: HarperCollins. 200. pg 372From Plassey to Partition, Śekhara Bandyopādhyāẏa, p39, Google book
چایلد در متون اقتصادی، مخصوصاً مشاهدات مختصر دربارهٔ تجارت و ربح پول (Brief Observations concerning Trade and the Interest of Money) (1668 میلادی) و گفتمان جدید تجارت (A New Discourse of Trade) (1668 و ۱۶۹۰ میلادی) سهم داشت. او در ایام سیستم مرکانتیلیسم یک اعتدال‌گرا بود و گاهی اوقات به عنوان پیشگام در توسعه‌دهی دکترین تجارت آزاد در قرن هجدهم شناخته می‌شود. هرچند چایلد خود را طرف‌دار بازار رقابتی می‌داند، هم‌واره استدلال کرده‌است که نرخ سود کنترل شده توسط دولت و تجارت محدود شده در میان مستعمره‌ها، به سود انگلستان است. او با دنبال کردن نمونه‌های هلندی، پیشنهادهای متعددی برای بهتر سازی تجارت انگلستان ساخته‌است. او از نرخ پایین سود به عنوان علت همه علل دیگر ثروت مردم هلند دفاع کرد. این نرخ پایین سود که او فکر کرده بود، باید توسط مقامات دولتی ایجاد شده و حفظ گردند. چایلد، در حالی‌که به دکترین موازنه تجارت پابند بود، مشاهده کرد که مردم همیشه نمی‌توانند بدون خریدن چیزی از خارجی‌ها به آن‌ها بفروشند و مخالف این ایده بود که صادرات فلزات قیمتی اساساً مخرب اند. مانند سایر نویسندگان در مورد آنچه که اکثراً به نام دوره یا سنت مارکانتیلیستی نامیده می‌شود، جمعیت زیاد نفوس را یک سرمایه برای کشور می‌داند. او با طرحی جدید برای رهایی از فقر و اشتغال فقرا معروف شد. او همچنین از محفوظ ماندن حق کامل تجارت با مستعمرات توسط کشور مادر، حمایت کرد.Brief Observations concerning Trade A new discourse of Trade & the Interest of Money
ویلیام لتوین در کتاب سر جوزیا چایلد، اقتصاددان تجار (۱۹۵۹) بیان می‌کند که اندیشه اقتصادی چایلد، اهمیت اندک نظری داشت اما اذعان می‌دارد که او «از پُر خواننده‌ترین نویسندگان اقتصادی قرن هفدهم» بوده‌است.William Letwin, "Sir Josiah Child, Merchant Economist" (Cambridge, Mass. , 1959), p. 26
چالد برای بار اول در ۲۶ دسامبر ۱۶۵۴ در پورتسموت، هامپشایر، با هانا بوات، دختر ادوارد بواد ازدواج کرد. یک فرزند او به نام الیزابت زنده ماند. دو فرزند دیگرش در طفولیت درگذشتند. الیزابت با جان هاولند از ستریتام ازدواج کرد و دختر آن‌ها الیزابت با دوک بدفورد ازدواج نمود.
چایلد برای بار دوم در ۱۴ ژوئن ۱۶۶۳ با ماری آتوود، دختر ویلیام آتوود ازدواج کرد. مسائل مربوط به این ازدواج، ربیکا (حدود ۱۶۶۶ – ۱۷ ژوئن ۱۷۱۲) است که برای بار اول با چارلس سومرست، مارکس وورستر و بار دوم با جان، لارد گرانویل ازدواج کرد. ماری که با ادوارد بولوک از فاولکبورن ازدواج کرده بود در حدود سال ۱۷۴۸ میلادی درگذشت و وارث او جوزیا چایلد، بارونت دوم (در حدود سال ۱۶۶۸ – ۲۰ ژانویه ۱۷۰۴) بود.Bullock, Llewellyn C W, "Memoirs of the Bullock Family", A J Lawrence 1905
چایلد برای بار سوم در حدود ۸ اوت ۱۶۷۶ میلادی با ایما ویلوگبی، خانم قبلی فرانسس ویلوگبی و دختر سر هنری برنارد ازدواج کرد. آن‌ها یک فرزند پسر به نام ریچارد چایلد (۵ فوریه ۱۶۸۰ – مارس ۱۷۵۰) داشتند که در سال ۱۷۱۸ میلادی وایکانت کاسلماین و در سال ۱۷۳۱ کنت تالنی شد.Genealogical details from thePeerage.com
چایلد در ۲۲ ژوئن ۱۶۹۹ درگذشت و در وانستید، اسکس دفن شد. وصیت‌نامه او به تاریخ ۲۲ فوریه ۱۶۹۶ ترتیب داده شده و در ۶ ژوئیه ۱۶۹۹ ثابت شد.
هرچند دیکشنری زندگی‌نامه ملی آکسفورد به‌طور مثبت بیان می‌کند که او با بانک‌داران Child & Co از اوسترلی پارک ربطی نداشته‌است، شجره‌شناسی بورک سال ۱۸۸۴ میلادی شواهدی را ارائه می‌کند که خلاف آن را بیان می‌کند، و به هردو خانوادگی شجره مشابهی می‌دهد: «Gules, a chevron ermine between 3 eagles close argent». (ببینید: ویلرز، ارلز جرسی، خانواده‌ای که خانواده بانک‌دار چایلد به آن ازدواج کرد) اولین فرزند این سلسله چایلد، ویلیام چایلد، قومندان وورسسترشایر در سال ۱۵۸۵ بود. شجره‌شناسی بورک، ۱۸۸۴، صفحه ۱۹۳، Child & Childe؛ صفحه ۱۰۵۷ ویلیرس، ارل‌های جرسی.
نبردهای کوروش بزرگ مجموعه‌ای از لشکرکشی‌ها بود که در طول بیست‌وپنج سال (از ۵۵۸ تا ۵۲۹ پیش از میلاد) توسط نخستین شاهنشاه هخامنشی کوروش بزرگ انجام شد. این جنگ‌ها با نبرد برای استقلال از امپراتوری پیشین ایران، پادشاهی ماد تحت حکومت ایشتوویگو آغاز شد. پس از پیروزی‌های کوروش بزرگ علیه مادها، او شروع کشورگشایی‌های بیشتر کرد که از پنجاب امروزی در هند تا یونان باستان امتداد داشت. حکومت پارسی‌ها بر مناطقی که کوروش تصرف کرده بود، تا صدها سال پس او پابرجا و محکم بود. پس از کوروش، پسرش کمبوجیه دوم به حکومت رسید و از اقدامات کمبوجیه، ادامه برنامه‌ریزی پدر و فتح مصر بود.
کوروش ابتدا علیه ایشتوویگو، شاه ماد، به جنگ برخاست و سپس به پایتخت حکومت ماد در هگمتانه یورش برد و با کمک‌هایی که از درون سپاه ماد به او شد، هگمتانه را فتح کرد. سپس کرزوس، شاه لیدیه را شکست داد و به‌سوی سارد لشکر کشید و پس از دو هفته، شهر سارد به اشغال نیروهای ایرانی درآمد. کوروش مسئولیت فتح دیگر شهرهای آسیای صغیر را به فرماندهانش واگذار کرد و خود به اکباتان بازگشت و به‌سوی پارت، زرنگ، هرات، خوارزم، باختر، سغد، گندار، ثه‌تَگوش و اَرَخواتیش لشکر کشید. جزئیات این جنگ‌ها در تاریخ ثبت نشده‌است و اطلاع کمی دربارهٔ جزئیات این نبردها وجود دارد.
اسناد موجود از منابع میخی میان‌رودان نشان می‌دهند که کوروش پس از به تخت‌نشینی در پارس، با بابل روابط سیاسی برقرار کرد تا از جانب غرب خیالش آسوده باشد؛ احتمالاً هم‌زمان توجه خود را به شرق و شمال ایران نیز معطوف کرده‌بود. کوروش برای رهایی از سلطهٔ مادها لشکرکشی خود را با حمله به قلعه مادی پاسارگاد آغاز کرد. به گفتهٔ هرودوت، تنها سه طایفه از شش طایفهٔ ساکن پارس به شورش او پیوستند اما، از قرار معلوم، وی تعدادی از نجبای مادی را به‌طرف خود کشید.
خیزش پارس‌ها با اعلام استقلال پارس از شاهنشاهی ماد شروع شد. طغیان پارس آغازگر جنگ‌های کوروش بزرگ با ایشتوویگو بود. سبب این انقلاب اعمال ایشتوویگو واپسین شاهنشاه ماد بود که موجب متحد شدن استان‌های دیگر با پارس شد. نبردها از ۵۵۲ پیش از میلاد تا ۵۴۹ پیش از میلاد به رهبری کوروش بزرگ ادامه داشتند.
به تاریخ ۵۵۸ پ. م، کوروش دوم شاه اقوام و طوایف پارسی شد. مرکز فرماندهی او در پاسارگاد به سایر سرزمین‌ها احاطه داشت. کوروش در آغاز مانند پدرش کمبوجیه یکم نسبت به شاهان ماد وفادار بود.
آغاز شورش کوروش را می‌توان ۵۵۳ پ. م دانست و ظاهراً ایشتوویگو مجبور گردید که سپاهیانش را از ناحیه حران عقب بکشد. (حران پس از سقوط آشور به مادها تعلق داشت) بابلی‌ها با مشاهدهٔ گرفتاری ایشتوویگو، در تاریخ ۵۵۲ پ. م، حران را اشغال کردند. باز هم چنین به نظر می‌رسد که در آن زمان نبونعید کوروش را متحد و هم‌دست خود می‌دانست. تعدادی از دانشمندان (برن، کامرون، ولوِی) معتقدند که موافقت‌نامه‌ای بین این دو منعقد شده بود، ولی شواهدی که این موضوع را تأیید کند در دست نیست.
هنگامی که ایشتوویگو شنید که کوروش برای جنگ آماده می‌شود، قاصدی نزد وی فرستاد و او را به دربار احضار نمود. کوروش پاسخ داد خیلی زودتر از آنچه انتظار می‌رود، در آنجا حاضر خواهم شد. این سرپیچی نشان از طغیان بود. نتیجهٔ این طغیان در دو جنگ به ثمر رسید. در نخستین برخورد، ایشتوویگو خود در نبرد شرکت نکرد. سردارش هارپاگ با قسمت عمده‌ای از سپاه به کوروش پیوست. پس از آن ایشتوویگو فرمان داد تا جادوگران و کاهنان (که خواب وی را تعبیر نادرست کرده بودند) را به چهارمیخ بکشند و تمام مادها (چه پیر و چه جوان) باید در مقابل کوروش مسلح می‌شدند. شاه ماد شخصاً در جنگ دوم فرماندهی را به عهده گرفت ولی مادها شکست خوردند و شاه اسیر شد. کوروش به آزار و اذیت ایشتوویگو نپرداخت و با وی به مهربانی رفتار نمود. بدین ترتیب بنا به آنچه هرودوت گفته، سلطنت ۳۵ ساله ایشتوویگو و فرمانروای ۱۲۸ ساله مادها در آسیا به پایان رسید.
نبرد هیربا نخستین جنگ میان پارس‌ها و ماد‌ها پس‌از خیزش پارس‌ها بود. این نبرد به‌طور کامل به‌دست کوروش بزرگ رهبری شد. پیروزی در این جنگ سبب پای گرفتن اولین شاهنشاهی ایرانیان شد، که آغازی بود بر موفقیت‌های کوروش بزرگ در فتوحات دیگرش. هنگام شورش پارس‌ها، ایشتوویگو تصمیم گرفت به پارس حمله کند و این حمله شتابزده در نهایت منجر به از بین رفتن پادشاهی ماد شد.
نبرد مرز پارس دومین برخورد میان نیروهای ماد و پارس در جریان جنگ‌های آنها بود. با اینکه گمان می‌شود که این جنگ یک پیروزی قاطع برای هیچ‌یک از طرفین نبوده ولی شواهد افول قدرت مادها به‌خصوص در جنوب غربی ایران را به‌وضوح نشان می‌دهد.
عموماً، آغاز جنگ ایران و لیدیه را در سال ۵۴۷ پیش از میلاد دانسته‌اند. در جنگی که بین کورش بزرگ و کرزوس پادشاه لیدیه درگرفت، کوروش در «کاپادوکیه» به کرزوس پیشنهاد کرد که پیرو ایرانیان شود. کرزوس این پیشنهاد را نپذیرفت و جنگ بین‌شان آغاز گردید. سرانجام جنگ سختی در «پتریوم» پایتخت هیتی‌ها روی داد، در این نبرد نظم اسبان لیدیایی بر اثر بوی شترهای ایرانیان از هم گسیخت. کرزوس به سمت سارد فرار کرد و در آنجا بست نشست. کورش شهر را دوره کرد و کرزوس را دستگیر نمود. لیدیه گرفته شد و به عنوان یکی از استان‌های ایران به‌شمار آمد. هر چند باستانشناسان پس از هجده حفاری نتوانستند به ارگ کرزوس دست پیدا کنند، اما لایه‌های سوخته و پیکان‌های مانده از حملهٔ ایرانیان را یافتند."The Persian Period, in Sardis from Perhistoric to Roman Times", W.E.Mierse, Cambridge:Harvard University ,1983. p.19. کرزوس از این پس مشاور بزرگ هخامنشیان شد. پس از گرفتن لیدی، کوروش متوجه شهرهای یونانی شد و از آن‌ها نیز، تسلیم بی‌اما و اگر را خواست که یونانیان نپذیرفتند. در نتیجه شهرهای یونانی یکی پس از دیگری گرفته شدند. رفتار کوروش با شکست‌خوردگان باعث خوشبینی مردم آسیای صغیر نسبت به او شد."Ancient Literary Sources on Sardis", J.G.Pedley, Cambridge,1972.
پارس‌ها پارت، هیرکانی و احتمالاً ارمنستان که همگی جزئی از قلمرو سابق پادشاهی ماد در ۵۴۹–۵۴۸ پیش از میلاد بودند را تصرف کردند. به گفتهٔ کسنوفون، هیرکانی داوطلبانه حاکمیت کوروش بر خود را پذیرفت. همان‌طور که در مورد عیلام والتر هینتس و ران زادوک با هم اختلاف نظر دارند که عیلام توسط پارس‌ها بعد از سقوط بابل در ۵۳۹ پیش از میلاد گرفته شد. با این وجود براساس یکی از متون پیشگویی بابلی، «شاه عیلام حمله خواهد کرد و از تخت پادشاهی بیرون خواهد کرد»، پادشاه بابل کسی که «خاندان هارران را تأسیس کرد». این شاه عیلام به عنوان کوروش دوم و شاه بابل به عنوان نبونعید شناخته شده‌است. عیلام باید قبل از حمله کوروش به بابل فتح شده باشد.
فرارود از دیر باز جزو شرقی‌ترین ایالت ایران باستان و از دورهٔ هخامنشی زیر تابعیت شاهنشاهی ایران بود و سکنهٔ آن عمدتاً سغدی و خوارزمی بودند. این سرزمین در دوران هخامنشیان جزو ساتراپی سغد محسوب می‌شد.رحمتی، محسن: نگرشی بر قیام شریک بن شیخ المهری. در نشریه: پژوهش‌های تاریخی دانشگاه اصفهان دوره دوم زمستان ۱۳۸۹ شماره ۴.
هنگامی که کوروش گرفتن آسیای صغیر را به پایان رساند متوجه مرزهای خاوری شد. زرنگ، رخج، مرو و بلخ، یکی پس از دیگری در زمره استان‌های تازه درآمدند. کوروش از جیحون گذر کرد و به سیحون که مرز شمال خاوری کشور بود، رسید و در آنجا شهرهایی سخت‌بنیاد، برای جلوگیری از یورش‌های مردم آسیای مرکزی ساخت.
انتقال جسد کوروش، یکی دیگر از نشانه‌های نادرست بودن جنگ کوروش با ماساگت‌هاست؛ زیرا اگر ملکه تهم‌رییش، کوروش را کشته و سر او را برده باشد، چگونه هخامنشیان توانسته‌اند با سپاهی شکست‌خورده جسد را از آنان پس بگیرند و آن را به درون قسمت‌های داخلی ایران وارد کنند؟
ماری لویس مک‌دونالد (Mary Louise McDonald) (زادهٔ ۱ می ۱۹۶۹)، یک سیاست‌مدار از حزب شین فین است که از ژوئن ۲۰۲۰ تا اکنون به عنوان رهبری اپوزیسیون در ایرلند و از فوریه ۲۰۱۸ بدین سو به عنوان رئیس حزب شین فین خدمت نموده‌است. وی از ۲۰۱۱ میلادی تا کنون از حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی در دایل ایرین [مجلس سفلا و قانون‌گذاری ایرلند] نمایندگی می‌کند. پیش از آن، وی از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ میلادی به عنوان معاون رئیس حزب شین فین و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی به عنوان نماینده پارلمان اروپا (MEP) از حوزه انتخابیه دوبلین خدمت نموده بود.
در ۱۰ فوریه ۲۰۱۸، مک‌دونالد متعاقب یک کنفرانس ویژه حزب در دوبلین، پس از آدامز که برای مدت طولانی رهبری حزب شین فین بود، به عنوان رئیس حزب گماشته شد.
در انتخابات سراسری ۲۰۲۰، عمل‌کرد حزب شین فین به مراتب بهتر گردید و این نخستین‌بار تقریباً در یک قرن اخیر بود که نه فیانا فیل و نه فاین گیل، برنده بیشتر آرا نشدند. شین فین ۳۷ کرسی به‌دست‌آورد و در عقب فیانا فیل که ۳۸ کرسی را به‌دست آورده بود، قرار گرفت. پس از گماشته شدن مایکل مارتین به عنوان تی‌شاخ (نخست‌وزیر رئیس دولت ایرلند) در ژوئن ۲۰۲۰ و تشکیل یک ائتلاف توسط احزاب فیانا فیل، گرین پارتی و فاین گیل، مک‌دونالد رهبر اپوزیسیون شد. وی به نخستین زنی مبدل شد که به این سمت می‌رسد و همچنین نخستین فرد پس از توماس جانسون از حزب کارگر در ۱۹۲۷ میلادی، بود که از حزبی غیر از فیانا فیل یا فایل گیل این سمت را بر عهده داشت.
او که در یک خانواده متوسط در دوبلین زاده شد، پدرش پاتریک مک‌دونالد معمار و نقشه‌بردار و مادرش خانه‌دار بود، والدین وی زمانی که وی ۹ سال داشت از هم جدا شدند و او با مادر خود در راتگر زندگی کرد. او یک برادر بزرگ‌تر به‌نام برنارد و دو برادر/خواهر دوگانگی کوچک‌تر از خود به‌نام پاتریک و جوئان دارد. خواهر وی جوئان در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی عضو حزب جمهوری‌خواه سوسیالیست، ایریگی شده و یک معلم است. برادرش پاتریک به عنوان وکیل مالکیت فکری کار می‌کند و برنارد، دانشمند علوم است.
مک‌دونالد در مدرسه کاتولیک مخصوص دختران، مدرسه نوتری دیم دیس میشینز در چرچ‌تاون، دوبلین جنوبی آموزش دید، جای که وی در گفتمان‌های دخیل بود.
پس از اتمام مدرسه، مک‌دونالد در کالج ترینیتی دوبلین پذیرفته شده و از آنجا مدرک لیسانس خود را در رشته ادبیات انگلیسی کسب کرد. چندی بعد وی در دانشگاه سیتی دوبلین در رشته روابط سازمانی درس خواند و همچنین فوق لیسانس علوم (ام‌ای) خود را در ۱۹۹۵ میلادی در رشته مطالعات ادغام اروپا از دانشگاه لیمرک به‌دست‌آورد. وی به عنوان پژوهش‌گر در مؤسسهٔ امور اروپا، به عنوان مشاور در مرکز کارایی ایرلند (یک شرکت مشورتی منابع بشری که مشترکاً توسط Ibec و ICTU مدیریت می‌شد) و بعداً به عنوان آموزگار در واحد همکاری در تراست خدمات تحصیلی و آموزشی کار کرد.
مک‌دونالد در کنگره ملی ایرلند که یک سازمان مختلط جمهوری‌خواه بود مشغول به کار شده و در ۲۰۰۰ میلادی ریاست این سازمان را برعهده گرفت، وی اعتراضی را بر علیه دخالت شهردار شهر در افتتاح یک لوح یادبود در موقعیتی که نظم نارنجی ایرلند برای نخستین‌بار جلسه خود را در ۱۷۹۸ دایر نموده بودند، رهبری کرد.Deaglán de Bréadún: Mary Lou McDonald's leadership could mark a turning point for republicanism , Irish News, 1 January 2018
مک‌دونالد حرفه سیاسی خود را در نخست با پیوستن به حزب فیانا فیل در ۱۹۹۸ میلادی آغاز کرد، اما یک سال بعد به دلیل اختلاف نظر در سیاست‌های اصلی، به‌ویژه سیاست‌های مرتبط با ایرلند شمالی و عدالت اجتماعی از این حزب جدا شد. زمانی که در ۲۰۱۴ میلادی در مورد عضویت وی در حزب فیانا فیل پرسیده شد، مک‌دونالد اظهار داشت که وی «در یک حزب اشتباه» رفته بود و به زودی پس از ملاقات با اعضای شین فین از طریق کنگره ملی اسکاتلند درک نمود که شین فین حزب مناسب تری برای نظریات جمهوری‌خواهی وی است.
مک‌دونالد از ۲۰۰۱ میلادی تا اکنون عضو رهبری حزب شین فین است. وی در انتخابات سراسری ۲۰۰۲ به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه دوبلین غربی از طرف حزب شین فین خود را نام‌زد انتخابات کرد، اما با به‌دست آوردن ۸٫۰۲ درصد آرای ترجیحی نخست، ناموافق بود.
در سپتامبر ۲۰۰۳، زمانی‌که مک‌دونالد طی فراخوانی در دوبلین برای یادبود از شین راسل، رهبر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند که با آلمان نازی ارتباط داشت، صحبت نمود، مورد انتقاد قرار گرفت.
پس از این‌که مک‌دونالد در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۴ پارلمان اروپا با کسب ۶۰٬۰۰۰ آرای ترجیخی نخست، به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه دوبلین در پارلمان اروپا انتخاب گردید، به نخستین عضو حزب شین فین در پارلمان اروپا از ایرلند مبدل شد. وی یکی از دو نمایندهٔ پارلمان اروپا از حزب شین فین بود، نماینده دیگر بایربری دی برون بود و از ایرلند شمالی نمایندگی می‌کرد. در ۲۰۰۷ میلادی وی، به‌خاطر «انجام دادن ارزش‌مندترین فعالیت در حوزه سیاست کار» از طرف مجله پارلمان اروپا برای دریافت جایزه «عضو پارلمان سال اروپا» شارت‌لیست گردید. زمانی که به عنوان نمایندهٔ پارلمان اروپا خدمت می‌کرد، او پیکار حزب شین فین بر علیه پیمان لیسبون را رهبری کرد که در سال ۲۰۰۸ از جانب جمهوری رد گردید اما در ۲۰۰۹ پذیرفته شد. مک‌دونالد عضو کمیته پارلمانی کار و امور اجتماعی پارلمان اروپا و همچنین عضو جانشین در کمیته پارلمانی آزادی‌های مدنی بود.
وی در انتخابات سراسری ۲۰۰۷ ایرلند از حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی نام‌زد انتخابات شد، اما نتوانست موفق شود.
مک‌دونالد پس از کنفرانس ویژه حزب شین فین در ۲۲ فوریه ۲۰۰۹، به‌جای پات دوهرتی به عنوان معاون رئیس شین فین انتخاب گردید.
در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۹ اروپا، تعداد کرسی‌های دوبلین در پارلمان اروپا از چهار به سه کرسی تقلیل یافته بود. مک‌دونالد برای به‌دست آوردن سومین کرسی، با ایوین ریان از حزب فیانا فیل و جو هیگینز، رهبر حزب سوسیالیست در رقابت تنگاتنگ قرار داشت. مک‌دونالد کرسی خود را به هیگینز باخت و در پنجمین شمارش آرا، حذف گردید. تعداد آرای ترجیحی نخست وی به حدود ۴۸٬۰۰۰ رأی تنزیل نموده بود.
در ژوئن ۲۰۰۹، پس از افشا شدن این‌که دفتر ستاد انتخاباتی مک‌دونالد اشیای یادگاری و خاطره‌انگیز ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را به فروش می‌رساند، وی با انتقاد مواجه گردید.
مک‌دونالد بار دیگر در انتخابات سراسری ۲۰۱۱ از حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی وارد مبارزات انتخاباتی گردیده و این بار ۱۳٫۱ درصد آرای ترجیحی نخست را به‌دست‌آورد؛ او موفق شد تا آخرین کرسی این حوزه انتخابیه را آز آن خود نماید. پس از برنده شدن در انتخابات، وی سخن‌گوی حزب شین فین در امور مصارف و اصلاحات گردیده و از آن زمان تا ۲۰۱۷ عضو کمیته حساب‌های عمومی بود.Mary Lou McDonald TD . Sinn Féin - Dublin Central. Retrieved 12 December 2018.
در ۲۰۱۲ میلادی، مک‌دونالد جایزه «سیاست‌مدار اپوزیسیون سال» را از طرف برنامه تلویزیونی سیاسی امشب با ونسنت براون از شبکه تلویزیونی TV3 به‌دست‌آورد.
در نوامبر ۲۰۱۴، پس از این‌که مک‌دونالد در مجلس دایل از تانایستی (معاون رئیس حکومت ایرلند) به‌نام جوئان بورتون پرسید که اگر شهروندان از پرداخت هزینه‌های تازه معرفی شده آب پیروی نه نمایند، آیا دولت اجازه خواهد داد تا از مزد یا پرداخت‌های رفاهی آن‌ها این هزینه کسر گردد، این پرسش وی باعث شد تا در نتیجه یک رأی‌گیری تصمیم به اخراج وی گرفته شود، اما وی ترک مجلس را رد کرد. مک‌دونالد استدلال کرد که بورتون قادر نبود مستقیماً به پرسش‌های وی پاسخ دهد و عمداً طفره آمیز و لجوجانه پاسخ می‌داد. تصمیم وی مبنی بر ترک نکردن جلسه، در اعتراض به پاسخ ندادن بورتون به پرسش‌های وی بود. او و یک تعداد اعضای دیگر مجلس از حزب شین فین، برای چهار و نیم ساعت در مجلس ماندند. در واکنش به این اقدام، رئیس مجلس شان باریت دایل را برای چند روز تعطیل کرد.
در دسامبر ۲۰۱۵، مک‌دونالد در نخست از توماس «سلاب» مورفی حمایت کرد و او را یک «جمهوری‌خواه خوب» خواند، علی-رغم این‌که مورفی طی یک محکمه کیفری ویژه برای نه اتهام فرار از مالیات مجرم شناخته شده بود و همچنین آخرین فردی که در یک محکمه در دوبلین در ۱۹۹۹ میلادی بر علیه وی شهادت داده بود، پس از شکنجه به قتل رسید. پس از این‌که برنامه تحقیقات اسپاتلایت شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی، مورفی را متهم به «کشتار جمعی» نمود، او دیگر از ادعای رئیس حزب جری آدامز مبنی بر این‌که مورفی یک «جمهوری‌خواه خوب» است، پشتیبانی نکرد.
پس از این‌که وی مجدداً از حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی در انتخابات سراسری ۲۰۱۶ در دایل انتخاب گردید و بیشترین آرا را به‌دست‌آورد، وی به عنوان سخن‌گوی حزب شین فین در امور سلامت روانی و پیش‌گیری از خودکشی در سراسر ایرلند گماشته شد و تا قبل از این‌که در ۲۰۱۸ به عنوان رئیس شین فین انتخاب شد، در این سمت خود باقی ماند.Mental health service failing those at risk of suicide – McDonald . Sinn Féin (official website). Published 21 July 2016. Retrieved 12 December 2018.
جری آدامز، طی کنفرانسی که حزب شین فین در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۷ برگزار نمود مجدداً به عنوان رهبر این حزب انتخاب گردید، اما وی اعلام نمود که وی از رهبری حزب شین فین درخواست خواهد کرد تا یک کنفرانس ویژه را طی سه ماه آینده فراخوانده و یک رهبر جدید انتخاب نمایند و این‌که وی در انتخابات آینده از حوزه انتخابیه لوث به عنوان عضو دایل مجدداً خود را نام‌زد نخواهد کرد.
پس از بسته شدن میعاد ثبت نام برای جانشینی آدامز در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۸، مک‌دونالد به عنوان رئیس منتخب حزب شین اعلام گردید، چون وی تنها نام‌زدی بود که وارد این رقابت شده بود. وی طی کنفرانس ویژه در ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ که در دوبلین دایر گردید، به عنوان رئیس حزب شین فین اعلام شد.
در مارس ۲۰۱۹، مک‌دونالد از جانب برخی‌ها، از جمله سیاست‌مدار حزب فاین گیل سیمون کوینی مورد انتقاد قرار گرفت، چون وی در جشن روز سنت پاتریک در شهر نیویورک در زیر شعاری راه می‌رفت که نوشته بود «انگلستان از ایرلند خارج شو». بلافاصله پس از این رویداد، حمایت حزب شین فین در نظر سنجی‌ها از ۱۸ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت و مک‌دونالد پس از مدت کوتاهی به‌خاطر کارش عذرخواهی نمود، اما وی بیان داشت که به باور وی این پیام متوجه دولت بریتانیا بود، نه به مردم انگلیس.
مدت کوتاهی پس از این رویداد، انتخابات پارلمانی ۲۰۱۹ اروپا در ایرلند و انتخابات محلی ۲۰۱۹ ایرلند به تاریخ ۲۴ می ۲۰۱۹ به‌طور هم‌زمان برگزار گردید. در انتخابات اروپایی، حزب شین فین ۲ کرسی پارلمان را از دست داده و میزان رأی آن‌ها ۷٫۸ درصد کاهش یافت، این در حالی بود که این حزب در انتخابات‌های محلی ۷۸ (تقریباً نصف) کرسی در مجلس نمایندگان ایرلند را از دست دادند و سهم میزان رأی آن‌ها ۵٫۷ درصد کاهش یافت. این نتیجه برای حزب شین فین، «فاجعه‌آمیز» تلقی گردید. مک-دونالد بیان داشت که «این واقعاً برای ما یک روز بد بود. اما گاهی اوقات این اتفاقات در سیاست رخ می‌دهد و این برای شما یک آزمایش است؛ یعنی، البته هویداست که این اتفاق شخصاً برای من که رهبر هستم، یک آزمایش است».
با این همه، این حزب در انتخابات سراسری ۲۰۲۰ دوباره درخشید و توانست ۲۴٫۵ درصد کل آرای ترجیحی نخست را به‌دست بی‌آورد و با اختلاف ۳٫۶ درصد از حزب فاین گیل و ۲٫۳ درصد از حزب فیانا فیل، پیشتاز گردد. این بهترین نتیجه انتخابات سراسری در تاریخ مدرن حزب شین فین بود. مک‌دونالد با دریافت ۳۵٫۷ درصد آرای ترجیحی نخست در حوزه انتخابیه دوبلین مرکزی، بالاترین آرا را دریافت کرد.
نروژین ایر نروژ () شرکت هواپیمایی نروژی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
ایر لیتوانیکا () شرکت هواپیمایی لیتوانیایی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
وست گلوبال ایرلاینز () شرکت هواپیمایی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
فرمان‌های جنایی () نام جمعی به مجموعه ای از دستورها، رهنمودها و فرمان‌هایی است که در جریان عملیات بارباروسا در جنگ جهانی دوم توسط فرماندهی عالی ورماخت داده شد. این فرمان‌های جنایتکارانه فراتر از قوانین رفتاری تعیین شده بود و منجر به جنایت‌های گسترده در جبهه شرقی شد.
اطلس گلوبال اوکراین () شرکت هواپیمایی اوکراینی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
ایوا ایر () شرکت هواپیمایی فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۳ توسط شرکت ایر استرال تأسیس شد.
فلای داماس () شرکت هواپیمایی سوری است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
گامبیا برد () شرکت هواپیمایی گامبیایی است، که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد.
زاپ دوینا لیتسا () رودخانه ای است در شمال شبه‌جزیره کولا در استان مورمانسک، در کشور روسیه.
مسیر هذلولی () در اخترپویاشناسی یا مکانیک آسمانی، یک مسیر هذلولی، مسیر حرکت هر جسمی در اطراف جسم مرکزی با سرعتی بیش از اندازهٔ کافی برای فرار از کشش گرانشی جسم مرکزی است. این نام از این واقعیت ناشی می‌شود که برابر قانون جهانی گرانش نیوتن چنین مداری شکل هذلولی دارد. به عبارت فنی‌تر، این را می‌توان با شرطی بیان کرد که گریز از مرکز مداری بیشتر از یک باشد.
با چند فرض ساده‌انگارانه می‌توان تصور کرد که جسمی که در امتداد چنین مسیری حرکت می‌کند به سمت بی‌نهایت می‌رود و به سرعت اضافی نهایی نسبت به جسم مرکزی می‌رسد. مانند مسیرهای سهموی، تمام مسیرهای هذلولی نیز مسیرهای فرار هستند. انرژی ویژهٔ یک مداری مسیر هذلولی مثبت است.
پروازهای کناری سیاره‌ای که در آنها از کمانهٔ کمک گرانشی استفاده می‌شود، سفینه‌ها می‌توانند با قرارگرفتن در حوزهٔ نفوذ سیاره در حال استفاده از مسیرهای هذلولی توصیف شوند.
جلبک‌های دریایی خوراکی یا سبزیجات دریایی، جلبک‌های دریایی هستند که می‌توان آن‌ها را خورد و در آشپزی استفاده کرد. این جلبک‌ها معمولاً حاوی مقادیر زیادی فیبر خوراکی هستند و به یکی از گروه‌های جلبک‌های چندسلولی تعلق دارند: جلبک‌های قرمز، جلبک‌های سبز و جلبک‌های قهوه‌ای.
جلبک دریایی همچنین برای استخراج پلی‌ساکاریدها مانند آلژینات، آگار و کاراگینان، مواد ژلاتینی که در مجموع، با عنوان هیدروکلوئیدها یا فیکوکلوئیدها برداشت یا کشت می‌شوند، هیدروکلوئیدها به ویژه در تولید مواد غذایی به عنوان افزودنی‌های غذایی اهمیت تجاری پیدا کرده‌اند.Round F.E. 1962 "The Biology of the Algae." Edward Arnold Ltd. در صنایع غذایی از ویژگی‌هایی چون ژل‌شدن، حفظ آب، امولسیون کنندگی و سایر ویژگی‌های فیزیکی این هیدروکلوئیدها استفاده می‌کنند.
بیشتر جلبک‌های خوراکی، جلبک‌های دریا و آب شور هستند. این موضوع در حالی است که بیشتر جلبک‌های آب شیرین، سمی هستند. برخی از جلبک‌های دریایی حاوی اسیدهایی هستند که دستگاه گوارش انسان را تحریک و فعال می‌کنند و برخی دیگر، می‌توانند اثر ملین و متعادل‌کنندهٔ الکترولیت‌ها در بدن انسان داشته باشند.Wiseman, John "SAS Survival Handbook" بیشتر جلبک‌های بزرگ دریایی در مقادیر معمول غیر سمی هستند، اما اعضای سردهٔ "لینگ‌بیا" ("Lyngbya)" به‌طور بالقوه کُشنده هستند. معمولاً مسمومیت ناشی از خوردن ماهی‌های دریایی، به‌علت تغذیه و مصرف جلبک‌های سمی توسط ماهی است. به این مسمومیت، سیگواترا می‌گویند. استفاده "از جلبک Lyngbya majuscula" همچنین می‌تواند باعث درماتیت جلبک دریایی شود. برخی از گونه‌های "Desmarestia" بسیار اسیدی هستند و دارای واکوئل‌های اسید سولفوریک هستند که می‌تواند باعث مشکلات شدید گوارشی شود.
غذایی که اغلب در رستوران‌های چینی در جهان غرب، به‌عنوان جلبک دریایی ترد سرو می‌شود، جلبک دریایی نیست، بلکه کلم است که خشک شده و سپس، سرخ شده است.
جلبک دریایی به‌طور گسترده به‌عنوان غذا در غذاهای دریایی و ساحلی، در سراسر جهان استفاده می‌شود. جلبک دریایی از دوران پیشاتاریخ، بخشی از رژیم غذایی در چین، ژاپن و کره بوده‌است. جلبک‌های دریایی همچنین از گذشته در بسیاری از جوامع سنتی اروپایی، در ایسلند و نروژ غربی، سواحل اقیانوس اطلس، فرانسه، شمال و غرب ایرلند، ولز و برخی از مناطق ساحلی جنوب غربی انگلستان، نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا، نیوفاندلند و لابرادور مورد استفاده بوده‌اند و مردم مائوری نیوزیلند به‌طور سنتی از چند گونه جلبک دریایی قرمز و سبز استفاده می‌کرده‌اند. بومیان استرالیا نیز از گونه‌های مختلفی از جلبک‌های دریایی، تغذیه می‌کرده‌اند.
جلبک دریایی منبع خوبی از مواد مغذی مانند پروتئین‌ها، ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبر خوراکی است. پلی فنل‌ها، پلی‌ساکاریدها و استرول‌ها و همچنین سایر مولکول‌های فعال زیستی، عمدتاً مسئول ویژگی‌های مفید جلبک‌های دریایی هستند. جلبک‌های دریایی، در مقایسه با گیاهان خشکی‌زی، نسبت بیشتری از اسیدهای چرب ضروری از جمله اسیدهای چرب ایکوزاپنتانوییک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) دارند.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ به گونه‌های خاصی از جلبک دریایی اشاره کرد که منبع گیاهی سرشار از ترکیب زیست‌فعال ویتامین ب۱۲ است. این مطالعه نشان داد که ب۱۲ هم در جلبک دریایی خام و هم برشته‌شده یافت می‌شود که دومی حاوی حدود نیمی از این ترکیب است اما همین مقدار نیز برای مصرف روزانه کافیست. مصرف تنها ۴ گرم جلبک Purple laver خشک شده، برای برآورده کردن مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه، کافی در نظر گرفته‌می‌شود.
جلبک‌های دریایی غنی از پلی‌ساکاریدهایی هستند که به‌طور بالقوه می‌توانند به عنوان ترکیبات عملکردی پری‌بیوتیک برای کاربردهای مرتبط با سلامت انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گیرند. پری‌بیوتیک‌ها، ترکیبات غیرقابل هضم و تخمیرشده انتخابی هستند که رشد و/یا فعالیت میکروبیوتای مفید روده را تحریک می‌کنند که به نوبه خود فواید سلامتی را برای میزبان به همراه دارد. علاوه بر این، چندین متابولیت ثانویه مانند ترپنوئیدها، اکسی لیپین‌ها، فلوروتانین‌ها، هیدروکربن‌های فرار و محصولات با منشأ بیوژنتیکی مخلوط ساخته‌می‌شوند؛ بنابراین، جلبک‌ها را می‌توان به‌عنوان یک منبع طبیعی تغذیه‌ای، بسیار مورد توجه قرار داد، زیرا حاوی ترکیباتی با فعالیت‌های زیستی متعدد بوده و می‌توانند به‌عنوان یک عنصر کاربردی در بسیاری از فناوری‌ها، مثلاً برای به‌دست آوردن غذاهای فراسودمند مورد استفاده قرار گیرند. پلی‌ساکاریدهای موجود در جلبک‌های دریایی، ممکن است توسط آنزیم‌های باکتری‌های طبیعی روده در انسان متابولیزه شوند. میزان این آنزیم‌ها، به‌دلیل مصرف بالای جلبک‌های دریایی، در مردم ژاپن، بالاتر است.
"خزه ایرلندی یک" جلبک قرمز است که به همراه کاپافیکوس و گیگارتینوئید، در تولید افزودنی‌های غذایی مختلف، استفاده‌می‌شود.
برخی از جلبک‌های دریایی خوراکی به‌عنوان یک خوراک‌دارو با خواص ضدالتهاب، ضد حساسیت، ضد جهش، ضد تومور، ضد دیابت، آنتی‌اکسیدان، ضد فشار خون بالا و محافظت‌کنندهٔ دستگاه عصبی شناخته‌می‌شوند.. جلبک‌های قرمز خوراکی مانند "Palmaria palmata" , (Dulse), "Porphyra tenera" (Nori) و "Eisenia" bicyclis به عنوان منبع مناسبی از " پروتئین جایگزین، مواد معدنی و در نهایت، فیبر خوراکی " به‌شمار می‌آیند.
تغذیه گاوها با جلبک دریایی "Asparagopsis taxiformis" می‌تواند انتشار متان آن‌ها را کاهش دهد.
در برخی از کشورهای آسیایی، برگه‌های خشک‌شدهٔ جلبک قرمز "پورفیرا" در سوپ‌ها یا برای تهیه و پیچیدن سوشی یا اونی‌گیری استفاده‌می‌شود.
آشپزی ژاپنی دارای هفت نوع جلبک دریایی است که هر یک از آن‌ها دارای نام عامیانهٔ مختص خود هستند.
آگار، احتمالاً برای نخستین بار در ژاپن کشف شد، این ماده همچنین به‌طور گسترده‌ای به عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده‌می‌شود.
انگورهای دریایی ("Caulerpa lentillifera" و "Caulerpa racemosa") و Gusô ("Eucheuma" spp.) به‌طور سنتی در غذاهای جنوب شرق آسیا (و همچنین در اقیانوسیه و مناطق گرم‌تر آسیای شرقی) خورده‌می‌شوند. این جلبک دریایی خوراکی آب گرم، نخستین بار به صورت تجاری در فیلیپین کشت شد. در شمال فیلیپین، جلبک دریایی قرمز آبی سرد "Pyropia vietnamensis" نیز به‌طور سنتی از طبیعت برداشت می‌شود و به ورقه‌های نوری‌مانند سیاه‌رنگی به‌نام "گامت،" در پخت و پز استفاده‌می‌شود.
در فیلیپین، یک ماده سنتی به‌نام "گولامان" از کاراگینان استخراج‌شده از جلبک دریایی خوراکی در صنعت پیشگام پرورش جلبک دریایی استوایی در این کشور تهیه می‌شود. این ماده همچنین به‌عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده می‌شود و در تهیهٔ انواع دسرهای سنتی نیز کاربرد فراوانی دارد. کاراگینان به‌عنوان جایگزین ژلاتین به سایر مناطق جنوب شرق آسیا نیز گسترش یافته‌است.
روغن جلبک دریایی که به آن روغن جلبک نیز می‌گویند برای تهیه غذا استفاده می‌شود. روغن جلبک دریایی همچنین به عنوان یک مکمل غذایی طبیعی اسیدهای چرب استفاده‌می‌شود، زیرا حاوی چربی‌های ایکوزاپنتانوییک اسید و دوکوزاهگزانوئیک اسید است که هر دو از اسیدهای چرب امگا ۳ هستند. محتوای دوکوزاهگزانوئیک اسید آن تقریباً معادل روغن ماهی بر پایهٔ ماهی آزاد است.
روغن جلبک دریایی همچنین برای تولید سوخت جلبک به‌عنوان یک زیست‌سوخت و در تولید روغن ماساژ، صابون‌ها و لوسیون‌ها استفاده می‌شود.
جلبک‌های دریایی خوراکی رایج عبارت‌اند از:
پیاده‌نظام کوهستانی () پیاده‌نظام سبک بخشی از نیروهای آلپ یا کوهستانی آلمان، اتریش و سوئیس هستند. کلمه Jäger (به معنای "شکارچی") یک اصطلاح مشخص برای پیاده‌نظام سبک در کشورهای آلمانی زبان است.