moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آلیس در آن‌سوی آینه فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جان هندرسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیت بکینسیل، ایان هولم، سیان فیلیپس، جفری پالمر، مایکل مدوین، گرگ وایز، پنلوپه ویلتون، مارک وارن، استیو کوگان، ایان ریچاردسون، دزموند باریت و جاناتان بیلی ایفای نقش کرده‌اند.
مارگرت نیکولوا ( ; متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۲۸، صوفیه) یک خواننده پاپ بلغاری است.Маргрет Николова: Животът ми е песен и песента е моят живот, БТА, 10 октомври 2018 г. او در سال ۱۹۶۴ نشان را دریافت کرد.Маргрет Николова или да се докоснеш до легендата مارگرت نیکولوا در سال ۱۹۶۴ در جشنواره بین‌المللی آواز سوپوت اجرا و در آنجا مقام سوم را کسب کرد.Маргрет Николова: Животът ми е песен и песента е моят живот, БТА, 10 октомври 2018 г. وی در سال ۱۹۶۹ ترانه ای را همراه با با عنوان "رؤیایی داشتم" (به ) اجرا کرد که برنده جایزه بزرگ جشنواره Orpheus طلایی برای آهنگ بلغاری شد.
سید حسن سراج حجازی (زاده ۱۲۸۷ – درگذشته ۱۳۶۵) به عنوان نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۵۷ منصوب و پایان عمر نیابت وی در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۵۷ بود. همچنین سراج حجازی به استانداری خراسان در دورهٔ پهلوی منصوب شده بود. سید حسن سراج حجازی فرزند هدایت‌الله (سراج‌السلطان) و نوهٔ میرزا ابوالقاسم معین‌الملک، متولی آستان قدس رضوی در دوران صدارت امیرکبیر بود.
سراج حجازی تحصیلات خود را در رشتهٔ حقوق به اتمام رساند و به استخدام وزارت کشور درآمد. وی در مشاغلی چون شهرداری و فرمانداری شهرستان‌های مختلف، نمایندگی مردم اراک در دورهٔ نوزدهم مجلس شورای ملی، معاونت نخست‌وزیری، استانداری اصفهان (۱۳۴۱–۱۳۳۸) معاونت پارلمانی وزارت کشور، نمایندگی مردم همدان در انتخابات دورهٔ پنجم مجلس سنا به سال ۱۳۴۶ و قائم مقامی بنیاد پهلوی به کار اشتغال داشت. سراج حجازی در هفتم شهریور ۱۳۵۷ به‌جای عبدالعظیم ولیان، به‌عنوان استاندار خراسان و نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی تعیین شد. ورود وی به مشهد مقارن با اوج مبارزات و اعتراضات مردمی بود. وی طی ۷۴ روز فعالیتش، علی‌رغم تلاش برای تحبیب قلوب و گسترش ارتباطات مردمی، موفق به اصلاح امور و جلوگیری از اعتصاب کارکنان آستان قدس و اعتراضات مردم مشهد نشد. از همین روی، سرانجام ارتشبد قره‌باغی، وزیر کشور وقت، در ۲۱ آبان ۱۳۵۷ وی را عزل و سپهبد صادق امیرعزیزی را به استانداری خراسان منصوب کرد. سراج حجازی در ۷۸ سالگی درگذشت.
جوانان جدا-افتاده برچسبی است که در بحث سیاست عمومی ایالات متحده برای اشاره به NEET‌ها، جوانانی که «در حال تحصیل، اشتغال، یا مهارت‌آموزی نیستند» استفاده می‌شود. گزارش مارس ۲۰۱۷ Measure of America نشان می‌دهد که تعداد جوانان جدا-افتاده (در سنین ۱۶ تا ۲۴ سال) به ۴٫۹ میلیون نفر در ایالات متحده رسیده که تقریباً یک نفر از هر هشت نفر در این گروه سنی است. گاهی از جوانان جدا-افتاده به عنوان جوانان فرصت یاد می‌شود.
بر اهمیت این گروه تأکید می‌شود زیرا اعتقاد بر این است که سال‌های بین اواخر نوجوانی و اواسط دهه بیست دوره بحرانی است که در طی آن جوانان هویت بزرگسالی را شکل می‌دهند و به سمت استقلال حرکت می‌کنند. اثرات جدا-افتادگی جوانان - تحصیلات محدود، طرد اجتماعی، فقدان تجربه کاری، و فرصت‌های کمتر برای توسعه مربیان و ارتباطات کاری ارزشمند - می‌تواند پیامدهای بلندمدتی داشته باشد که گلوله برفی را در طول زندگی به همراه داشته باشد و در نهایت بر همه چیز از درآمد و خودکفایی‌شان تأثیر بگذارد و به سلامت جسمی و روانی و آینده زناشویی‌شان نیز آسیب بزند. بحث‌های زیادی در مورد چگونگی دسترسی به این جوانان و ارتباط میان آنها و نهادهای اجتماعی برای جلوگیری از بروز این پیامدهای منفی، جریان دارد.
تحلیل‌ها همچنین تأثیر اقتصادی جدا-افتادگی جوانان را نیز بررسی کرده‌است. طبق گزارش Measure of America، متوسط جوانان جدا-افتاده سالانه ۳۷۴۵۰ دلار برای دستگاه‌های خدمات دولتی با سطوح مختلف موفقیت، هزینه ایجاد می‌کنند.Visser, M. Anne, James Mullooly and Polet Campos-Melchor (December 2020). Diversifying, transforming, and last resorts: The utilization of community based youth serving organizations in the construction of livelihood strategies by disconnected youth in rural America. https://doi.org/10.1016/j.jrurstud.2020.10.005
این اصطلاح در سال‌های اخیر در میان طرفداران سیاست و محققان علوم اجتماعی، به‌ویژه پس از رکود بزرگ، کاربرد بیشتری پیدا کرده‌است. پس از یک دهه ثبات نسبتاً بدون تغییر، تعداد افراد جدا-افتاده شده به بیش از ۸۰۰۰۰۰ جوان بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ افزایش یافت. آخرین داده‌ها نیز نشان می‌دهد که میزان جدا-افتادگی جوانان به ۱۲٫۳ درصد کاهش یافته‌است که کاهش قابل توجهی نسبت به بالاترین سطح آن، پس از رکود در سال ۲۰۱۰ که ۱۴٫۷ درصد یا ۵٫۸ میلیون جوان بوده، رسیده‌است.Lewis and Burd-Sharps, Kristen and Sarah (March 8, 2017). "Promising Gains, Persistent Gaps: Youth Disconnection in America" (PDF). Measure of America, Social Science Research Council. Archived (PDF) from the original on 13 March 2017. Retrieved 30 May 2017.
مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ توسط بنیاد آنی ای کیسی نشان داد که «داده‌ها آشکار می‌سازند که جمعیتی که امروزه بیشترین تلاش را برای ورود به باز کار و ماندن در مدرسه دارند، جوانانی هستند که تحصیلات کمتری دارند، از خانواده‌های کم درآمد و متعلق به نژاد یا اقلیت‌های قومی هستند."
وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده، جوانان جدا-افتاده را به عنوان افراد ۱۴ تا ۲۴ ساله تعریف می‌کند، اما بر محاسبات انجام شده توسط Measure of America رنج سنی آن بین ۱۶–۲۴ است. برخی از محققان تعریف قطع ارتباط جوانان را محدود کرده‌اند تا افرادی که بالاتر از آستانه درآمد و تحصیلات هستند، و یا در کنار یک شریک زندگی والدین می‌شوند، کنار گذاشته شوند.
دو نظرسنجی که معمولاً برای محاسبه قطع ارتباط جوانان مورد استفاده قرار می‌گیرند، نظرسنجی جامعه آمریکا (ACS) و نظرسنجی جمعیت فعلی (CPS) هستند. هر نظرسنجی مزایای خود را دارد. ACS از افراد در «محله‌های گروهی» نظرسنجی می‌کند و حجم نمونه بزرگ‌تری دارد که امکان تفکیک جمعیتی و جغرافیایی داده‌ها را فراهم می‌کند، در حالی که CPS یک نظرسنجی قدیمی‌تر است، شامل داده‌های مربوط به سال ۱۹۴۰ به بعد.Powers, Alex; Recio, Marina (26 September 2016). "Young and Adrift: Measuring Youth Disconnection in America Today". "The Huffington Post". Archived from the original on 10 October 2016. Retrieved 6 October 2016.
در زیر فهرستی از کلان‌شهرهای ایالات متحده آمده‌است که بر اساس نرخ جوانان جدا-افتاده، و همچنین نرخ‌های قطع ارتباط جوانان بر اساس نژاد و قومیت در مناطق کلان‌شهر طبقه‌بندی شده‌است.
ویلیام ای. داریتی جونیور (.William A. Darity Jr) (متولد ۱۹ آوریل ۱۹۵۳ میلادی)، اقتصاددان و محقق آمریکایی است. تحقیقات داریتی مربوط به حوزه‌هایی چون تاریخ اقتصاد، توسعه اقتصادی و نظریه پول می‌شود، اما حجم عمده تحقیقات وی وقف نابرابری در بستر نژادی گردیده‌است. داریتی به‌طور خاص به خاطر مقاله ۲۰۰۵ خود در «ژورنال اقتصاد و مالیه» به «بنیانگذار اقتصاد لایه‌ای» معروف شده‌است.https://www.researchgate.net/publication/226437749_Stratification_economics_The_role_of_intergroup_inequality علایق متعدد تحقیقاتی او شامل این موارد نیز می‌شود: پراکندگی آفریقاییان، اقتصاد تاوان‌های سیاه، اختلالات اضطراب پس از سانحه گروه-محور و سیاست اجتماعی و اقتصادی و رابطه‌شان با نژاد و قومیت‌گرایی. او را به دلیل مورد اخیر به این صورت توصیف نموده‌اند: «شاید بتوان گفت از محققین پیشروی کشور در زمینه اقتصاد نابرابری نژادی باشد».
او اکنون استاد «دوبویس کوک» در سیاست عامه مدرسه استنفوردِ دانشگاه دوک است؛ همچنین او در دوک استاد مطالعات آفریقاییان و آفریقاییان-آمریکاییان، اقتصاد و هدایتگر «مرکز برابر اجتماعی ساموئل دوبویس کوک» است. او پیش از آن استاد «کری سی. بوشامر» در اقتصاد و جامعه شناسیِ دانشگاه کارولینای شمالی بوده‌است. داریتی محقق بازدیدکننده در هیئت فرمانداران فدرال رزرو در ۱۹۸۴ بوده و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ عضوی از «مرکز علوم انسانی ملی» بوده‌است. او رئیس پیشین «انجمن اقتصادی جنوبی» بوده‌است.
ویلیام ای. «سندی» داریتی جونیور در نورفولک، ویرجینیا بدنیا آمد و عمدتاً در امهرست، ماساچوست پرورش یافت. پدر او، ویلیام ای. داریتی سنیور در دانشگاه کارولینای شمالی امانت‌دار بود. داریتی جونیور مدرک کارشناسی‌اش را با درجه عالی «اگنا کام لاود» از دانشگاه براون در ۱۹۷۴ میلادی کسب نمود و در آنجا افتخاراتی را در اقتصاد و علوم سیاسی بدست آورد. او عنوان «محقق مارشال» را پس از مدرسه کارشناسی کسب نمود و دو سال مطالعاتی را در این دوره در مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن سپری نمود. او در ۱۹۷۸ میلادی دکترایش را در مؤسسه فناوری ماساچوست در زمینه اقتصاد تکمیل نمود.
داریتی در ۱۹۸۰ میلادی مبدل به اقتصاددان شاغل در دپارتمان تحقیقاتی اتحادیه ملی شهری شد. او دوره طولانی را به عنوان استاد دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل در ۱۹۸۳ میلادی آغاز نمود. سپس محقق بازدیدکننده در هیئت مدیره فدرال رزرو در ۱۹۸۴ میلادی بود.
داریتی به عنوان یک هدایتکر در هیئت تعدادی از سازمان‌ها خدمت نموده‌است. او از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ میلادی عضوی از مرکز علوم انسانی ملی بوده‌است. سپس از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ عضوی از کمیته اجرایی «انجمن اقتصاد آمریکا» و در ۱۹۹۷ رئیس انجمن اقتصاد جنوبی بوده‌است. همچنین او رئیس اسبق «انجمن اقتصاد ملی» بوده‌است.
او به عنوان استاد در کالج گرینل، دانشگاه مریلند، کالج پارک در دانشگاه تگزاس در آستین، کالج سیمونز در بوستون و کالج کلیرمونت مک‌کنا خدمت نموده‌است. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ استاد وقف‌شده ویلیام و کامیل کازبی در کالج اسپلمن بوده‌است. همچنین در مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن، دانشگاه تولسا و «سنترو دی اکسلنسیا امپرساریال» (مونتری، مکزیکو) تدریس یا خدمت نموده‌است.
داریتی در ۲۰۱۲ میلادی جایزه وسترفیلد را از انجمن اقتصاد ملی با بالاترین افتخارات دریافت نمود. دریافت‌کنندگان پیشین شامل برنده جایزه نوبل، سر دبلیو. آرتور لویس، فیلیس آن والاس و مارکوس الکسیس بوده‌است. همچنین او در کنفرانس تابستانی «خط لوله مربی‌گری» در ۲۰۱۶ میلادی مفتخر به عنوان «مدرس برجسته لویس-اوکزاکا» در انجمن اقتصاد آمریکا شد.
داریتی پس از ملحق شدن به کارمندان در دانشگاه کارولینای شمالی در ۱۹۸۳ میلادی، استاد «کری سی. بوهامر» در اقتصاد و جامعه‌شناسی شد. او اقتصاد تدریس کرد و استاد محقق سیاست عمومی، مطالعات آفریقایی و آفریقایی-آمریکایی و اقتصاد بود. او برنامه‌های افتخارات فارغ کارشناسی و مطالعات پسا کارشناسی را در دپارتمان اقتصادی هدایت کرد.
او در ۲۰۰۱ میلادی به عنوان هدایتگر تحقیقات آفریقایی-آمریکایی در مؤسسه UNC منصوب گشت. این مؤسسه مأموریت خود را بدین صورت اعلام نموده‌است: کمک در رهبری بررسی تحقیقاتی در جنبه‌های زندگی سیاهپوستان و همچنین سیاست‌های عمومی و خصوصی و برنامه‌هایی که بر روی زندگیشان اثرگذار اند.
تا ۲۰۱۲ میلادی، داریتی استاد هنرها و علوم سیاست عمومی در مدرسه استنفورد دانشگاه دوک بوده‌است. همچنین او رئیس دپارتمان مدرسه در مطالعات آفریقایی و آفریقایی-آمریکایی و اقتصاد، استاد محقق مطالعات سیاست عمومیشان و هدایتگر شبکه تحقیقاتی در نابرابری نژادی و قومیتی بوده‌است.
داریتی ویرایشگر ارشد ویرایش جدید «دانشنامه بین‌المللی علوم اجتماعی» در ۲۰۰۸ میلادی بوده‌است که در مرجع مک‌میلان انتشار یافته. او ویرایشگر مشترک تعدادی از کتب شامل این موارد بوده‌است: «مرزهای قبیله و رنگ: مقایسه‌های فراملیتی ناهمخوانی درون-گروهی (۲۰۰۳)».
او کتبی را به‌طور مشترک تألیف نموده‌است همچون کتب درسی «اقتصاد کلان» (۱۹۸۴) و «اقتصاد، اقتصاددانان و انتظارات: ریزمؤسسات برای کلان-کاربردها» (۲۰۰۴) و بیش از ۱۲۵ مقاله را در انتشاراتی‌هایی چون «بازبینی اقتصاد آمریکا» و «ژورنال چشم‌اندازهای اقتصادی» منتشر نموده‌است. همچنین تحقیقات او در «رادیوی عمومی ملی» (NPR) و PBS بازتاب یافته‌است. داریتی همچنین مؤلف مشترک «از اینجا تا برابری: جبران غرامت‌هایی برای آمریکاییان سیاه در قرن بیستم میلادی» نیز بوده‌است.
تحقیقات اقتصادی داریتی در موضوعات گسترده‌ای بوده‌است، اما بسیاری از تحقیقات او عمدمتاً بر روی این موضوعات بوده‌اند: لایه‌بندی اقتصادی، نابرابری اقتصادی، خروجی‌های بازار کار و «بازار ازدواج»، کاست و نژاد، جوانی گسسته، تنوع قومیتی و نزاع و حق تصدی شغل در مقابل تجربه کار. او به‌طور خاص بحران‌های مالی در کشورهای در حال توسعه، نظریات شمال-جنوب توسعه و تجارت و انقلاب صنعتی را مورد مطالعه قرار داده‌است. همچنین او تجارت بردگان فرا-آتلانتیک یا چیزی که به آن پراکندگی آفریقاییان می‌گویند را نیز مطالعه نموده که به بررسی پراکندگی آفریقاییان و اثراتش بر تجارت برده می‌پردازد. همچنین او بیان نموده‌است که بسیاری از تاریخ ثبت یا تحلیل نشده و نیاز است که شکاف‌های دانشی پر شده و علت و معلول‌ها در زمان‌های مدرن تحلیل گردد.
او به عنوان نظریه‌پرداز و محقق، اثرات روان‌شناختی-اجتماعیِ قرار گرفتن درمعرض این موارد را نیز مورد مطالعه قرار داده‌است: بیکاری، اختلال اضطراب پس از سانحه گروه-محور، مدرسه و شکاف نژادی در دستیابی به موفقیت، «پیگرد» نژادی در مدارس، اقتصاد بران غرامت‌های سیاهان و سیاست‌های اجتماعی و ارتباطشان با نژاد و قومیت. اخیراً او بر روی درکش از «گسستگی» بین علوم اجتماعی و علوم انسانی تمرکز کرده‌است، بخصوص در حوزه ادبیات غیر-داستانی آفریقایی-آمریکایی و فیلم.
داریتی یکی از سه هدایتگران و نویسندگان مطالعه‌ای بود که متوجه شد مخاطبان سفیدپوست مورد مطالعه تمایل دارند تا رویدادهای بدرفتاری در محل کار را بیش از آنچه که واقعاً هست گزارش کنند در حالی که کارکنان سیاهپوست از بدرفتاری یا آگاه نیستند یا احتمال این که گزارششان نمایند کمتر است.
داریتی با اقتصاددان، داریک همیلتون، برنامه باز-توزیع ثروت فدرالی را ارائه نمود که هدف آن صلاح شکاف نژادی ثروت است. این برنامه که به آن «پیوندهای بچه‌ها» می‌گویند، اوراق قرضه با پشتیبانی حکومت را برای تولد هر بچه‌ای طلب می‌کند که در فقر تولد یافته تا بدین طریق هنگامی که به سن هجده سالگی می‌رسد، آن اوراق از حالت رهن درآیند.
داریتی در ۲۰۰۹ میلادی همراه با آرتور گولدسمیت و داریک همیلتون مقاله‌ای را تحت عنوان «پرتو افکنی بر روی ازدواج: اثر روشنایی پوست بر روی ازدواج برای زنان سیاه» در «ژورنال رفتار اقتصادی و سازمان» منتشر نمودند. این مطالعه متوجه شد که زنان آمریکایی سیاهپوستی که رنگ روشنتری دارند، احتمال بیشتری دارد که دارای شوهر سیاپوستی با وضعیت بهتر اجتماعی شوند تا زنانی که رنگ پوست تاریک تری داشته و به تحلیل نظریات اجتماعی پرداخته‌اند که می‌تواند این مسئله را توضیح دهد.
همچنین رسانه‌ها از او به عنوان متخصص استراتژی‌های سیاسی باراک اوباما در رابطه با نرخ‌های بیکاری و سیاست اقتصادی یاد می‌کنند. داریتی در اکتبر ۲۰۱۱ میلادی، استراتژی اقتصادی اوباما را اینگونه نقد کرد: «رشوه به سکتور خصوصی برای بازگرداندن مردم به کار. امیدوار بودم که تلاش‌هایی جهت ایجاد برنامه وجود داشته باشد، تلاش‌هایی برای داشتن برنامه ایجاد مستقیم شغل که دولت فدرال به‌طور مستقیم مردم را به کار بازگرداند».
داریتی در فوریه ۲۰۱۲ میلادی از طریق «هیل» در واکنش به گزارش دولتی که ادعا می‌کرد بیکاری سیاهان در ایالات متحده از ۱۵٫۸٪ به ۱۳٫۶٪ کاهش یافته‌است، مطالب انتقاد آمیزی منتشر ساخت. به گفته داریتی، این کاهش نرخ بیکاری احتمالاً بیشتر نتیجه افزایش شدید در از بیرون رفتن سیاهان از نیروی کار است و لذا در آمار بیکاری سیاهان در نظر گرفته نمی‌شوند. داریتی نوشت که «اگر نسبت بزرگی از اشخاص از نیروی کار سیاهان خارج شوند، این قضیه می‌تواند نرخ [بیکاری] سیاهان را بدون هرگونه اشتغال عمده جدیدی کاهش دهد.»
او در ۲۰۱۲ میلادی در پاسخ به بحران درازمدت اقتصادی، درخواست برنامه ضمانت شغلی فدرال را کرد، برنامه‌ای تحت عنوان «شرکتهای سرمایه‌گذاری استخدام ملی» که تضمین کنند تمام شهروندان آمریکایی بالای ۱۸ سال دارای درآمد سالانه ۲۰ هزار دلاری و همچنین مزایای ۱۰ هزار دلاری شامل پوشش پزشکی و ذخیره بازنشستگی باشند.
زندگی داریتی در دورهام، کارولینای شمالی با خانواده‌اش. او سازدهنی را در یک گروه محلی بلوز می‌نواخت.
نیمه حداکثر غلظت بازدارندگی (IC) معیاری از قدرت یک ماده در مهار یک عملکرد بیولوژیکی یا بیوشیمیایی خاص است. IC یک معیار کمی است که نشان می‌دهد چه مقدار از یک ماده بازدارنده خاص (به عنوان مثال دارو) برای مهار، "در شرایط آزمایشگاهی"، یک فرایند بیولوژیکی خاص یا جزء بیولوژیکی تا ۵۰٪ مورد نیاز است. جزء بیولوژیکی می‌تواند آنزیم، سلول، گیرنده سلولی یا میکروارگانیسم باشد. مقادیر IC معمولاً به صورت غلظت مولی بیان می‌شوند.
IC معمولاً به عنوان معیاری برای سنجش قدرت داروی آنتاگونیست در تحقیقات فارماکولوژی استفاده می‌شود. IC با سایر معیارهای قدرت قابل مقایسه است، مانند EC برای داروهای آگونیست. EC نشان دهنده دوز یا غلظت پلاسمایی مورد نیاز برای به دست آوردن ۵۰٪ حداکثر اثر "در داخل بدن" است.
محدودسازی در ریاضیات، برای یک تابع formula_1 یک تابع جدید است، که با formula_2 یا formula_3 نشان‌داده می‌شود و توسط انتخاب یک دامنه کوچک‌تر formula_4 برای تابع اصلی formula_1 به دست می‌آید. گفته می‌شود که تابع formula_1 تابع formula_2 را گسترش می‌دهد.
ماری کریستینا دیگبی ( ؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۸۳) خواننده، ترانه‌سرا، گیتاریست و پیانیست آمریکایی است که به‌خاطر نسخه کاور آکوستیک «چتر» ریحانا شناخته می‌شود. این ویدئو در سال ۲۰۰۷ در یوتیوب پست شد (و از آن زمان تاکنون بیش از ۲۲ میلیون بار دیده شده‌است). این آهنگ متعاقباً در ایستگاه رادیویی STAR 98.7 پخش شد، در اپیزود افتتاحیه فصل سوم پرمخاطب سریال "تپه‌ها در MTV به نمایش درآمد."
ماری در لس آنجلس در خانواده متیو ادوارد دیگبی (متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۵۱ در سن دیگو)،California, Birth Index, 1905-1995United States Public Records Number 145354226 که اصالتاً ایرلندی و امیکو نیشینا (ژاپنی) به دنیا آمد. دو خواهر کوچکتر او نائومی (متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۸۵) و ارینا مگان (متولد ۸ اوت ۱۹۸۷) هستند.
ونتینو یک گروه دخترانه پاپ لاتین است که در بوگوتای کلمبیا تشکیل شد و برای اولین بار در یوتیوب با خواندن نسخه‌های بازخوانی محبوبیت یافت. آنها اولین آلبوم خود را در سال ۲۰۱۸ منتشر کردند. اعضای آن ماریا کریستینا "Makis" de Angulo, Camila Esguerra, Natalia Afanador و Olga Lucía Vives هستند.
جمیل توران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ساری‌یر، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
متین اوکتای (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی گالاتاسارای، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
فکری آلما (؛ ۱ ژانویه ۱۹۳۴ – ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹ (aged 63)) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
گوون اونوت (؛ ۱۹۴۰ – ۲۴ فوریه ۲۰۰۳ (aged 62/63)) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد.
ارتان آداتپه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey B national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
فوزی زمزم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
عمر کانر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاتح کاراگومروک، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد.
فتحی هپر (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۴۴) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
اوگون آلتی‌پارماک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey A2 national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
علی عثمان رنکلیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور و باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد.
نجمی پرکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال آلتای اسپور اشاره کرد.
عزیر اومدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
بختیار یورولماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد.
آیدین توسجالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، و باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد.
بورا اوزتورک (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
سلجوک یولا (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلاو-وایس ۹۰ برلین، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی ساری‌یر، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkish national under-18 football team, Turkish national under-21 football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
طارق هودژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی ساری‌یر، و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد.
آیکوت ییعیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه ورزشی ساکاریاسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد.
سرکان آیکوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، جوانان ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
ظفر بیریول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
جاکوب مولنگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل زامبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، باشگاه فوتبال کانگجو مایتی لاینز، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد.
جیمی کبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Mali at the 2004 Summer Olympics و مالی بازی کرده‌است.
ایسمو وسترمانس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنلو و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد.
عثمان آرپاجی اوغلو (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مرسین و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
فاتح تکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد.
گوکهان اونال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد.
دیمیتریس پلکاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پائوک و باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Greece national under-19 football team, Greece national under-20 football team، زیر ۲۱ سال یونان، و یونان بازی کرده‌است.
ناحیه رامنسکی () یک ناحیه اداریLaw #11/2013-OZ و شهریLaw #55/2005-OZ (رایون)، یکی از سی و شش منطقه در استان مسکو روسیه بوده و در بخش مرکزی جنوب شرق این استان واقع شده‌است. مساحت این ناحیه است. مرکز اداری آن شهر رامنسکویه است. جمعیت رامنسکویه ۶۶٫۲ درصد از کل جمعیت منطقه را تشکیل می‌دهد.
نیکلائوس لازاریدیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آترومیتوس، باشگاه فوتبال آستراس تریپولی، باشگاه فوتبال آریس سالونیک، و باشگاه فوتبال پانیونیوس اشاره کرد.
لفتریس لیراتزیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پائوک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Greece national under-17 football team, Greece national under-18 football team, Greece national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال یونان بازی کرده‌است.
آریزا ماکوکولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال لگانس، باشگاه فوتبال پلیس ترو، باشگاه فوتبال سویا، و باشگاه ورزشی ماریتیمو اشاره کرد.
فرناندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو پارانائنزه، باشگاه فوتبال پالمیراس، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال باهیا، و باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد.
حسن زاهدی فرزند حاج‌میرزا اسدالله ارباب، تاجر شال‌فروش تهرانی است که بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۳، به عنوان شانزدهمین نائب‌التولیه در دورهٔ پهلوی خدمت کرده‌است.
وی پس از اخذ مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۵ به خدمت وزارت دارایی و سپس وزارت کشاورزی درآمد. در سال ۱۳۲۴ با استفاده از بورس به آمریکا رفت و مدتی نیز در سازمان ملل متحد مشغول به کار شد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۸، در کابینه‌های گوناگون به‌عنوان وزیر کشاورزی و کشور ایفای نقش کرد. در ۲۳ شهریور ۱۳۵۰ به‌جای باقر پیرنیا به نیابت تولیت آستان‌قدس و استانداری خراسان برگزیده شد و تا اردیبهشت ۱۳۵۳ در این مقام باقی ماند. زاهدی در اردیبهشت ۱۳۵۳ به تهران احضار شد و به‌عنوان سناتور انتصابی به مجلس سنا راه یافت.
در زمان وی تعمیر ساختمان‌ها و بیوتات حرم ادامه یافت و رواق‌های دارالعباده و دارالزهد احداث گردید. زاهدی، موزه را از محل سابق آن، به بنای تالار تشریفات که در زمان نیابت تولیت امیرعزیزی ساخته شده و کتابخانه در آنجا مستقر بود، منتقل کرد. همچنین، تعمیر بند گلستان در زمان وی انجام پذیرفت. در دورهٔ تولیت او ساختار اداری آستان‌قدس برمبنای طرح سازمان برنامهٔ کشور تا حدی تحول یافت. تشکیلات جدید از چهار معاونت اداری، مالی و تدارکاتی، طرح و برنامه و آموزش، و فنی و امور املاک تشکیل می‌شد.
ویلم فردریک «ویم» دویسنبرگ (Willem Frederik "Wim" Duisenberg) (۹ ژوئیه ۱۹۳۵–۳۱ ژوئیه ۲۰۰۵)، سیاستمدار و اقتصاددانی بود که به عنوان رئیس بانک مرکزی اروپا از ۱ ژوئن ۱۹۹۸ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ خدمت کرد. او عضوی از حزب کارگر هند (PvdA) بود.
دویسنبرگ اقتصاد را در دانشگاه خرونینگن با درجه ارشد اقتصادی مطالعه نمود و در آلما ماتر خود، قبل از پایان تزش و فارغ‌التحصیلی به عنوان «دکتر فلسفه» در اقتصاد توسعه به عنوان محقق کار می‌کرد. دویسنبرگ به عنوان تحلیلگر مالی برای صندوق بین‌المللی پول (IMF) از ژانویه ۱۹۶۶ تا مارس ۱۹۶۹ و به عنوان اقتصاددان برای بانک مرکزی هلند (DNB) از مارس ۱۹۶۹ تا فوریه ۱۹۷۰ به عنوان اقتصاددان کار کرد. دویسنبرگ به عنوان استاد اقتصاد کلان در دانشگاه آمستردام از فوریه ۱۹۷۰ تا مه ۱۹۷۳ میلادی کار کرد. پس از انتخابات ۱۹۷۲ میلادی، دویسنبرگ به عنوان وزیر مالیه در کابینه دن اویل در ۱۱ مه ۱۹۷۳ میلادی منصوب شد. کابینه دن اویل دقیقاً قبل از پایان دوره خود پایان یافت. پس از انتخابات ۱۹۷۷ میلادی، دویسنبرگ به عنوان عضوی از مجلس نمایندگان هلند انتخاب شد و از ۸ ژوئن ۱۹۷۷ تا ۸ سپتامبر ۱۹۷۷ میلادی و مجدداً از ۱۶ ژانویه ۱۹۷۸ به عنوان «کسی که در ردیف جلو می‌نشیند» و سخنگوی مالیه خدمت کرد. دویسنبرگ در ژوئن ۱۹۷۸ میلادی به‌طور غیرمنتظره‌ای اعلان بازنشستگی کرد و در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۸ میلادی از مجلس استعفا داد. دویسنبرگ فقط ۴۲ سال داشت که از فعالیت‌های سیاسی نیمه-بازنشسته شد و در بخش خصوصی به عنوان هدایتگر شرکت فعال شده و به عنوان بانکدار رابوبانک کار کرد. در نوامبر ۱۹۸۱، دویسنبرگ به عنوان رئیس بعدی بانک مرکزی نامزد شد و این سمت را در ۱ ژانویه ۱۹۸۲ میلادی تصاحب کرد. در ژوئن ۱۹۹۷ میلادی، دویسنبرگ به عنوان رئیس بعدی مؤسسه پولی اروپا (EMI) نامزد شد و این سمت را در ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ میلادی تصاحب نمود. در مه ۱۹۹۸ میلادی، EMI به «بانک مرکزی اروپا» (ECB) اصلاح سازمانی کرد و دویسنبرگ نیز به عنوان اولین «رئیس بانک مرکزی اروپا» از ۱ ژوئن ۱۹۹۸ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ میلادی منصوب شد.
دویسنبرگ برای دومین بار از فعالیت‌های سیاسی در سن ۶۸ سالگی بازنشسته شد و مجدداً در بخش دولتی و خصوصی به عنوان هدایتگر غیرانتفاعی فعال شده و در کمیسیون‌های چندین ایالت و شورا، از جانب دولت خدمت کرد. دویسنبرگ پس از بازنشستگی‌اش به فعالیت خود به عنوان حامی و لابی‌گر بودجه دولتی متعادل، مقررات مالی و ادغام‌سازی بیشتر اروپا ادامه داد. توانایی‌ها و مهارت‌های مدیریتی دویسنبرگ و مذاکرات مؤثرش شناخته شده بود و به تفسیر در امور سیاسی تا زمان مرگش بر اثر سکته قلبی و غرق شدگی در یک استخر در ژوئیه ۲۰۰۵ میلادی در سن ۷۰ سالگی ادامه داد. او عنوان جوان‌ترین وزیر مالیه هلند در سن ۳۷ سالگی، به مدت ۳۰۶ روز را برای خود ثبت کرده‌است.
ویلم فردریک دویسنبرگ در ۹ ژوئیه ۱۹۳۵ میلادی در شهر فرسلاند از هیرن‌فین در هلند متولد شد. او پسر لامرت دویسنبرگ، سرپرست سامانه‌های آبرسانی و «آنتجه یکما» بود. او به مدرسه ابتدایی عمومی در شهر خود رفت. او به مدرسه راهنماییی رفت، اولین سال در «هاگر برگراسکول» و سپس در جیمنیزیوم که آن هم در «هیرنوین» قرار داشت، علوم طبیعی را مطالعه نمود. دویسنبرگ در ۱۹۵۴ میلادی به هارن، خرونینگن نقل مکان کرد. او در دانشگاه خرونینگن در خرونینگن از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۱ میلادی مطالعه کرد که در آنجا درجه «دکتوراندوس» (معادل کارشناسی ارشد علوم) را با درجه ممتازی «کام لاود» در اقتصاد را با تخصص در روابط بین‌الملل کسب نمود. او عضوی از «گرونینگر استودنتنکورپس ویندیکات آتکو پولیت» بود. در ۱۹۵۹ میلادی، او عضوی از حزب کارگر هلند شد. در ۱۹۶۰ میلادی با «تاین استلینگ» ازدواج کرد. در ۱۹۶۵ میلادی درجه دکترای خود را (که معادل دکترای فلسفه است) با تزش تحت عنوان «De economische gevolgen van de ontwapening» (پیامدهای اقتصادی خلع سلاح) تحت نظارت استاد «اف.جی. دی جانگ» بدست آورد.Dr. W.F. (Wim) Duisenberg (in Dutch), "Parlement & Politiek". Retrieved 5 September 2015."Duisenberg: wetenschapper, minister, centraal bankier en bemiddelaar" (in Dutch), "NRC Handelsblad", 2005. Retrieved 6 September 2015.
دویسنبرگ متعاقباً برای صندوق بین‌المللی پول در واشینگتن DC، برای سالها کار کرد. سپس یک سال را به عنوان مشاور هدایتگر بانک ندرلندش، بانک مرکزی هلند در آمستردام کار کرد. سپس او به عنوان استاد دانشگاه آمستردام منصوب شد و اقتصاد کلان تدریس نمود. از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ میلادی، دویسنبرگ وزیر مالیه تحت نخست‌وزیری یوپ دن اویل بود. مدت کوتاهی پس از آن، او این کرسی خود در پارلمان را رها کرد و نایب رئیس رابوبانک، یکی از بانک‌های هلندی شد. دو سال بعد، او به عنوان هدایتگر بانک ندرلندش منصوب شد و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۷ میلادی به عنوان رئیس آن بانک خدمت نمود. شاخصه دوران او در بانک مرکزی هلند، اختیاط و ذخیره‌سازی بود. تحت هدایت او، گیلدر هلندی با مارک هلندی-آلمانی پیوند خورد؛ این مسئله برای اقتصاد هلند سودمند بود و علت آن قدرت ارز آلمان بود. همچنین او از سیاست‌های نرخ سود بانک مرکزی آلمان به دقت تبعیت کرد که باعث شد به او لقب «آقای پانزده دقیقه» را به او نسبت دادند، چرا که به سرعت هرگونه تغییرات نرخ سود که توسط بانک فدرال آلمان وضع می‌شد را می‌پذیرفت.
به دلیل موفقیت سیاست پولی‌اش، دویسنبرگ در سایر ممالک اروپایی شناخته شد و منجر به انتصابش در ۱۹۹۸ میلادی به عنوان رئیس بانک مرکزی جدید اروپا در فرانکفورت شد که باعث دلخوری فراوان فرانسه که کاندید فرانسوی برای این بانک در نظر داشتن شد. گرچه که سازشی مورد توافق قرار گرفت (هرچند به‌طور عمومی توسط تمامی احزاب تکذیب شد)، با این حال دویسنبرگ به مدت حداقل چهار سال خدمت کرد تا زمانی که ژان-کلود تریشه فرانسوی، هدایتگر بانک فرانسه جای او را گرفت. در ۱۹۹۹ میلادی، دویسنبرگ جایزه «چشم‌انداز اروپا» را به دلیل قدردانی از تلاش‌های در جهت اتحاد اروپا دریافت نمود.
دویسنبرگ طی تصدی خود بر این بانک، به دلیل سیاست‌های پولی محتاطانه‌اش و همچنین دفاع از پول یورو در سال‌های اولیه شناخته می‌شود. او برخی مواقع سرمایه‌گذاران و سیاستمداران را با چسبیدن به موضع ضد-تورمی بانک ناامید می‌کرد، چرا که نرخ‌ها را بالاتر از علاقه برخی‌ها نگه می‌داشت. گفتن «شنیدم، اما گوش نمی‌کنم» به چنین تقاضاهایی، یکی از پاسخ‌های اغلب رک او بود. دویسنبرگ به‌طور مکرر می‌گفت پیگیری تغییرات ساختاری چون تسهیل قواعد غیر منعطف در استخدام و اخراج کارکنان برعهده دولت‌های اروپایی است، اگر خواهان رشد بیشتری هستند. دویسنبرگ در ۹ ژوئیه ۲۰۰۳ میلادی (تولد ۶۹ سالگی‌اش) اعلام بازنشستگی کرد، اما تا زمانی که «تریچت» از اتهامات کلاهبرداری در رابطه با فروپاشی بانک کردیت لیون فرانسه پاک نشد در سمت خود باقی ماند و سپس تریچت در ۱ نوامبر ۲۰۰۳ میلادی، ریاست ECB را بر عهده گرفت.
دویسنبرگ در ۲۰۰۵ میلادی در سن ۷۰ سالگی در حالی که در سفر به ویلایش در فاوکون نزدیک اورنج فرانسه بود فوت کرد. او در استخر خود به دلیل حمله قلبی غرق شد. در ۶ اوت ۲۰۰۵ میلادی در تالار کنسرت آمستردام، مراسم یادبودی برای او برگزار شد. سپس دویسنبرگ همان روز در قبرستان زورگولید در آمستردام به خاک سپرده شد."Obituary: Wim Duisenberg", "BBC News", 2005.Mark Landler, "New York Times Obituary: Wim Duisenberg", "The New York Times", 2005. Retrieved 16 June 2015.
دهن لق (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی لی جونگ سوک، یونا و کیم جو هون است. این مجموعه از ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۲، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در دیزنی پلاس در مناطق منتخب در دسترس است.
این مجموعه داستان یک وکیل با عملکرد ضعیف را روایت می‌کند که درگیر یک پروندهٔ قتل می‌شود. او برای بقا و محافظت از خانواده اش، به توطئهٔ بزرگی از طبقات بالای اجتماع دست پیدا می‌کند.
گزارش شده‌ که فیلمبرداری این مجموعه در نیمهٔ دوم سال ۲۰۲۱ شروع شده؛ بوده است.
لیگ برتر فوتبال ساحلی بانوان لیگ حرفه‌ای فوتبال ساحلی است که توسط فدراسیون فوتبال ایران اداره می‌شود. بالاترین سطح مسابقات فوتبال ساحلی بانوان در ایران است.
لیگ برتر فوتبال ساحلی بانوان در دو منطقه شمال و جنوب برگزار می شود.
پارک ایالتی هنری کاول ردوودز (Henry Cowell Redwoods State Park)، یک پارک ایالتی کالیفرنیا در ایالات متحده است که اساساً متشکل از جنگل و مناطق رودکناری در جلگه دریای سان لورینزو بوده و شامل یک درختستان سرخ‌چوب‌های ساحلی طبیعی می‌باشد. این پارک در شهرستان سانتا کروز و به‌طور دقیق‌تر میان شهرهای سانتا کروز و اسکاتس ولی، در نزدیکی منطقه مسکونی فلتون و دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز، واقع شده‌است. این پارک همچنین یک کشیدگی به سوی منطقه فال کریک در شمال فلتون دارد که مناطق همجوار خود را شامل نمی‌شود. این پارک که ۴٬۶۲۳ اکر (۱٬۸۷۱ هکتار) مساحت دارد، در ۱۹۵۴ میلادی تأسیس گردید.
قسمت اساسی پارک حدود ۱٬۷۵۰ اکر (۷٫۱ کیلومتر مربع) را پوشش داده و قسمت مجزای فال کریک (با فال کریک که در قسمت شمال دورتر شهرستان سن ماتئو موقعیت دارد، اشتباه نشود) این پارک منطقه‌ای اضافه با مساحت حدود ۲۳۹۰ اکر (۹٫۷ کیلومتر مربع) را دربر می‌گیرد. این پارک در انتهای جنوبی ناحیه بوم‌شناختی جنگل ساحلی کالیفرنیای شمالی واقع شده‌است. در تنگه‌های هموار این منطقه جمعیتی بی‌شماری از درختان سکویای همیشه‌سبز، صنوبر دوگلاس ساحبی، برگ بو کالیفرنیا بی، بلوط مازوپوست، فندق نوک‌دار و افرای درشت‌برگ و تعداد بی‌شماری از سایر گونه‌های بومی زندگی می‌کنند.
در قسمت فراشیبی جنگل سرخ‌چوب، گونه‌های از درختان انتقالی چون توت فرنگی درختی ساحلی و کاج زرد که رشد آن در این چنین ارتفاع پایین نادر است، یافت می‌گردند. برخی از بلندترین و خشک‌ترین شیب‌های ستیع این پارک، علاوه بر ریگ‌پشته‌های بی‌نظری و کمیاب سانتا کروز، جوامع بسیار غیرمعمول چاپارال (بیشه‌زارهای کالیفرنیا) که معروف به «جنگل‌های کوتوله» (جنگل‌های ایلفین) است نیز در خود می‌پروراند. درختستان طبیعی سرخ‌چوب که اندازه آن حدود ۴۰ اکر (۱۶ هکتار) است، به‌طور کامل در قسمت اصلی این پارک واقع شده و توسط گونه‌های مختلف سرخس و به‌طور وافر گیاه ترشک (redwood sorrel) احاطه شده‌است. مناطق اطراف، از جمله منطقه ناهمجوار فال کریک، به‌طور گسترده‌ای در اواسط تا اواخر دهه ۱۸۰۰ میلادی درخت‌بری گردید تا از آن به عنوان تخته و انرژی برای تعدادی زیادی از کوره‌های پخت آهک که در این منطقه فعالیت داشتند، مانند کوره‌ای که در نزدیکی کاول لایم ورکس حفظ شده‌است، استفاده گردد. فعالیت‌های درخت‌بری بیشتر در دهه ۱۹۲۰ توقف داده شد و سرخ‌چوب‌های نسل دوم حالا حدود چند فوت قطر دارند.
هر دو قسمت پارک چیزهای زیادی برای پیشکش به خانواده‌های که در تعطیلات یا مشتاقان طبیعت هستند، دارد. پیاده‌گردی، ماهی‌گیری (بستگی به فصل دارد)، کمپینگ فصلی (شامل RV)، پرنده‌نگری، چند موقعیت مناسب برای سگ و اسب و جاده‌های دوچرخه سواری در کوهستان و خریداری از مغازه طبیعی مانتین پارکس در انتظار بازدیدکنندگان است. در نزدیکی مکان پارکینگ اصلی، خط آهن تفریحی رورینگ کامپ اند بیگ تریز نارو گاج موقعیت دارد.
در این پارک بیش از ۱۵ مایل (۲۴ کیلومتر) مسیر پیاده‌گردی وجود دارد که بعضی آن‌ها به ساحل‌های ریگی کوچک و دورافتاده در دریای سان لورینزو منتهی شده و برخی دیگر منظره‌های بلندی از کوه‌های سانتو کروز ارایه نموده و بلندترین قله آن در مانتیری بی‌قرار دارد.
این پارک یک مرکز بازدید مدرن‌تر نیز دارد که در تمامی فصل‌های سال بروی مردم باز بوده و کارمندان اداره پارک‌های کالیفرنیا و داوطلبان راهنما در آن مشغول کار اند. افزون بر آن، فروشگاه طبیعی مانتن پراکس در اکثر اوقات کاری پارک باز می‌باشد و همچنین یک راه مستقیم از محل پارکینگ وسایط به خط آهن سیاحتی رورینگ کمپ و بیگ تریز ریلرود وجود دارد.
درختستان سرخ‌چوب شامل سرخ‌چوب‌های قدیمی و «بکر» است که قدمت آن‌ها به حدوداً ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ سال قبل برگشته و دارای حدود ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) ارتفاع و بیش از ۱۶ فوت (۴٫۹ متر) قطر هستند. در این درختستان که افراد محلی آن را «حلقه» می‌گویند، اغلب راهنما وجود نداشته و شخص به تنهایی به قدم زدن می‌پردازد – هرچند در بیشتر آخرهفته‌های تابستان و برخی اوقات دیگر در جریان سال، راهنماها که شامل داوطلبان یا کارکنان پارک هستند برای راهنمایی در دسترس می‌باشند. ویژگی‌های این حلقه شامل سرخ‌چوب‌های طبیعی است، از جمله یک سرخ‌چوب که در بیخ آن درخت مثل زال رشد کرده‌است و یکی دیگر درخت جان سی. فریمونت است (درختی که درون آن توسط آتش خالی شده‌است و باری به عنوان مکان ماه‌عسل از آن استفاده گردیده‌است). در نزدیکی کوشک ورودی اصلی پارک، هر سه نوعِ شناخته‌شده سرخ‌چوب، سکویای همیشه‌سبز، درخت سکویا و سرخ‌چوب سپیده‌دم (دو درخت آخری بومی این منطقه نیستند) در کنار یکدیگر کاشته شده‌اند تا مکان بی‌نظری برای مقایسه و تفکیک خانواده این درختان فراهم نماید.
این پارک محیط مناسبی را برای مطالعه انواع مختلف زیستگاه‌ها فراهم می‌کند. زیستگاه‌های این پارک که اغلب با چند صد فوت به پیشرو یا عقب تغییر می‌کند، شامل زیستگاه‌های کناردریا، اجتماع ریگ پشته، همیشه‌سبز مختلط و جنگل سرخ‌چوب می‌باشد. ماهی‌گیران [با قلاب] به دنبال گرفتن ماهی قزل آلای و سالمون در جریان زمستان می‌گردند. در این پارک همچنین یک مکان برای پیک‌نیک وجود دارد که منظره دریای سان لورینزو از آن به‌خوبی معلوم می‌شود.
علاوه بر جاده‌های که به این پارک منتهی می‌گردد، از خطوط آهن سانتاکوز، بیگ تریز و پاسیفیک ریلویز نیز می‌توان برای رفتن به این پارک استفاده کرد. مکان‌های کمپینگ چادر و RV بدون قلاب تنها چند مایل دروتر از ورودی اصلی پارک در دسترس است.
باغ ادن یک مکان شنای معروف در دریای سان لورینزو در درون پارک ایالتی هنری کاول ردوودز است.
باغ ادن از طریق اوکس فایر رود، شاهراه ۹ قابل دسترس بوده و دارای یک پارکینگ وسایط است که ۰٫۷۵ مایل در جنوب ورودی اصلی پارک واقع شده‌است. این مسیر مستلزم ۱٫۵ مایل پیاده‌گردی، رفت و برگشت و تغییر ارتفاع از سطح دریا به اندازه ۲۰۰ فوت است.
عمق آب در باغ ادن به اندازهٔ کافی نیست تا سخره‌های بزرگ و نوک تیز که در زیر حوض قرار دارند را پوشش دهد، از این‌رو شیرجه رفتن در این حوض مجاز نمی‌باشد. به همین‌گونه، مشروبات الکلی، سگ‌ها، آتش و ظروف شیشه‌ای نیز در این ناحیه ممنوع می‌باشد.
کشیدگی شمالی پارک ایالتی هنری کاول که به‌نام فال کریک یونیت یاد می‌گردد، دارای بیش از ۲۰ مایل (۳۰ کیلومتر) مسیر پیاده‌گردی بوده و بیشتر این مسیر در امتداد نهرهای واقع شده‌است که در طول سال جاری بوده و در جریان فصل‌های باران (نوامبر تا مارس) آب‌شارهای کوچک و زیبا را شکل می‌دهند. یک میدان بازی دیسک-گلف دارای ۱۸-سوراخ به‌نام میدان بازی بلاک هاوس، نیز در فال کریک وجود دارد که توسط یک مدرسه محلی (نیچر آکادمی) مدیریت می‌گردد. در امتداد فال کریک، خرابه‌های کارخانه‌های تولید آهک قرن نوزدهم، از جمله یک معدن استخراج سنگ و یک کوره پخت آهک است که توسط شرکت I.X.L لایم در ۱۸۷۴ میلادی تأسیس شده‌است. این کارخانه‌های آهک بعدها توسط کارخانه‌دار هنری کاول خریداری گردید.Perry, Frank A. ; Piwarzyk, Robert W. : Luther, Michael D. ; Orlando, Alverda; Molho, Allan; Perry, Sierra L. "Lime Kiln Legacies: The History of the Lime Industry in Santa Cruz County". The Museum of Art and History at the McPherson Center (2007), p.100
فال کریک در شهرستان سانتا کوز از نزدیکی جاده امپایر گرید رود آغاز می‌گردد و ۴ – ۵ مایل به‌سوی جنوب و بعد به جنوب شرق امتداد می‌یابد تا این‌که به دریای سان لورینزو در شرق شاهراه ۹ می‌رسد.
سگ و دوچرخه در فال کریک یونت مجاز نمی‌باشد.
در جریان دهه‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰ میلادی، زمانی که کالیفرنیا هنوز بخشی از مکزیک بود، قطعات بزرگ زمین اعطایی ایجاد شد که معروف به «رانچو» (rancho) است. زمینی که حالا مربوط به پارک ایالتی است، زمانی بخشی از سه رانچوی متفاوت بود. رانچو Cañada del Rincon en el Rio San Lorenzo، رانچو Zayante و رانچو Carbonera. تا ۱۸۶۵ میلادی، بیشتر زمین‌های رانچوهای سابقه به قطعات کوچکتر زمین تقسیم گردیده بودند. کارخانه‌دار هنری کاول ۶٬۵۰۰ اکر (۲۶ کیلومتر مربع) زمین از رانچو Cañada del Rincon en el Rio San Lorenzo را که شامل ۱٬۶۰۰ اکر (۶ کیلومتر مربع) جنگل نیز می‌شد، در ۱۸۶۵ برای فعالیت‌های استخراج سنگ و کوره پخت آهک خود که در مجاورت این منطقه مستقر بود، خریداری نمود. تعداد قابل ملاحظه ساختمان‌های سان‌فرانسیسکو با استفاده از محصولات سرخ‌چوب و سنگ آهک همین منطقه ساخته شده بودند. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، مالکان یک مکان استراحتگاه بزرگ که در مجاورت شرکت هنری کول قرار داشت از شهرستان سانتا کروز حمایت نمودند تا زمین‌های ناب سرخ‌چوب خود را خریداری و حفظ نمایند، اقدامی که در نهایت با حمایت و کار بسیار گسترده معاون فرماندار کالیفرنیا، جناب ویلیام جیتر در ۱۹۳۰ میلادی تأیید شد. در نهایت، انسان‌دوست ساموئیل کاول ۹۰ ساله که آخرین فرد از خانواده کاول بود (همچنین اعطاء کننده سالن کاول در دانشگاه سان‌فرانسیسکو)، مابقی زمینی که بعداً پارک ایالتی نامیده شد را اهدا کرد، اما تنها تحت یک شرط که شهرستان سانتا کروز نیز بخشی از زمینی که متعلق به این شهرستان است (بیگ تریز پارک) را به ایالت بخشش نماید تا تمامی آن همراه مدیریت گردد.
گیره میل‌پرچمی یا فان‌استوک یک نوع اولیه پایانه الکتریکی گیره فنری برای اتصال به سیم‌های لخت است. هنوز هم در کیت‌های الکترونیکی آموزنده و آزمایشگاه‌های آموزشی در مدارس استفاده می‌شود. این به گونه ای طراحی شده‌است که سیم لخت را به‌طور ایمن بگیرد، اما با فشار یک زبانه آن را آزاد کند. این گیره در ۲۶ فوریه 1907 توسط جان شید جونیور به ثبت رسید و به شرکت الکتریک فان‌استوک واگذار شد.
گیره‌های میل‌پرچمی در ساخت بردبورد گیرنده رادیویی اولیه، اتصالات برق قطار مدل و موارد مشابه دیده می‌شد. آنها همچنین در باتری‌های اولیه خشک موجود بودند. امروزه، آنها تا حد زیادی با تیرک‌های دورپیچ جایگزین شده‌اند. با این حال، آنها همچنان در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار می‌گیرند، زیرا سهولت استفاده و اتصالات قابل مشاهده آنها را به روشی محبوب برای مربیان علوم تبدیل می‌کند تا ایجاد مدارهای ساده را آموزش دهند و اکثر گروه‌های فیزیک دانشگاه هنوز آنها را روی لوازم دارند.
در شیمی و فارماکولوژی، آنالوگ‌های عملکردی ترکیبات شیمیایی هستند که خواص فیزیکی، شیمیایی، بیوشیمیایی یا دارویی مشابهی دارند. آنالوگ های عملکردی لزوما آنالوگ های ساختاری با ساختار شیمیایی مشابه نیستند. نمونه‌ای از آنالوگ‌های عملکردی فارماکولوژیک مورفین، هروئین و فنتانیل هستند که مکانیسم اثر یکسانی دارند، اما فنتانیل از نظر ساختاری کاملاً با دو ترکیب دیگر متفاوت است.
استفانی یک شخصیت خیالی در برنامه تلویزیونی ایسلندی لیزی تاون است.
او الهام بخش شهروندان این شهر است تا به فعالیت در زمینه‌های ورزشی و سلامت ادامه بدهند. او موهای صورتی دارد و به همین دلیل توسط شخصیت عروسکی تریکسی اغلب به عنوان پینکی شناخته می‌شود. او به لیزی تاون آمد تا عموی خود، میلفورد مینزول که شهردار است ملاقات کند. به محض ملاقات با بچه‌های دیگر، او به جای ماندن در خانه و بازی‌های ویدیویی و خوردن آب نبات، تلاش کرد آنها را وادار به انجام بازی و تفریحات سالم کند و با کمک اسپورتاکس تغییرات بیشتری در رویه ساکنین شهر به وجود آمد و آنها با هم تلاش کردند تا لیزی تاون را به مکانی بهتر برای زندگی تبدیل کنند. هر قسمت از این برنامه با اجرای یک آهنگ و رقص روتین توسط استفانی با نام " بینگ بنگ " و تم پایانی نمایش خاتمه می‌یابد.
در نسخه ایسلندی، این شخصیت سولا استیروا نام دارد و صدای او توسط ایلوف کریستین ثورشتایندوتیر به ایسلندی دوبله شده‌است.
نقش استفانی توسط جولیانا رز موریلو در فصل ۱ و ۲ ایفا شد. در سال ۲۰۱۱، جولیانا تأیید کرد که این مجموعه را ترک خواهد کرد، چرا که سن او برای بازی در نقش استفانی بیش از حد بالا رفته‌است؛ بنابراین کلوئی لانگ برای فصل ۳ و ۴ جایگزین او شد. نقش استفانی را کیمبرلی پنا در اجرای زنده و ماجراهای دزد دریایی بازی کرد که در سال ۲۰۰۹ در سراسر بریتانیا و ایرلند در قالب یک تور برگزار شد.
استفانی به عنوان یک دختر ۸ ساله ورزشکار، دلسوز، خوش بین و باهوش به تصویر کشیده شده‌است. او که از بی تحرکی ساکنان متحیر شده و آنها را با خوشحالی تشویق می‌کند تا در سرگرمی‌های مناسب شرکت کنند و پرانرژی باشند اگرچه نمی‌توانند بر وسوسه غذاهای ناسالم و بازی‌های ویدئویی غلبه کنند که همین باعث ناامیدی استفانی می‌شود. با این حال استفانی خوش‌بینی و اعتماد به نفس خود را حفظ کرده و همسالان خود را تشویق می‌کند تا در برابر تمامی چالش‌ها و موانع مقاوت کنند؛ بنابراین استفانی همیشه با عبور از هر مانع یا مخالفتی با همکاری دوستانش و در پایان هر قسمت پیروز می‌شود.
تلاش‌های استفانی اغلب توسط رابی راتن خنثی می‌شود، اما نقشه‌های او هرگز بی اشتباه نیستند و همیشه با پیروزی استفانی به پایان می‌رسند.
استفانی در ابتدا توسط ماگنوس اسچوینگ برای نمایش Go !LazyTown با نام سولا استیروا (سولا استیف) خلق شد و دختری با مفاصل کم انعطاف بود که آرزوی رقصندگی داشت. سولا همچنین در دنباله نمایش با عنوان "Glanni Glapur in LazyTown" ظاهر "شد." نقش او را به ترتیب سلما بیورنسدوتیر و لیندا آسگیرسدوتیر بازی کردند.
ماگنوس اسچوینگ نام سولا را به استفانی برای نمایش تلویزیونی تغییر داد. در ابتدا شلبی یونگ قرار بود نقش استفانی را بازی کند که در نسخه آزمایشی حضور یافته بود.
در نهایت، جولیانا رز موریلو برای ایفای نقش استفانی انتخاب شد و در دو فصل اول و لیزی تاون اکسترا بازی کرد تا قبل از اینکه به دلیل افزایش سن از این نقش جدا شود.
کلوئی لنگ نقش استفانی را در فصل‌های ۳ و ۴ بازی کرد و از سال ۲۰۲۱ جدیدترین هنرپیشه ای است که نقش استفانی را بازی می‌کند.
استفانی تمایل دارد که یک لباس بدون آستین صورتی با جوراب شلواری صورتی کم رنگ، جوراب صورتی، کفش ورزشی سفید و صورتی و بند موی بنفش بپوشد. اما لباس او هر از گاهی تغییر می‌کند. برای مثال در قسمت‌های «LazyTown Goes Digital» و «Energy Book»، او شلوار لی صورتی را با لباس همیشگی خود می‌پوشد. او همچنین لباس‌های ورزشی و گوناگون زیادی به تن می‌کند اما تقریباً رنگ بسیاری از آنها صورتی است. موهای کوتاه او صورتی رنگ شده‌است و حتی تمام لوازم جانبی او نیز به رنگ صورتی است. او اغلب در حال حمل یک کیف صورتی با یک قلب روی آن دیده می‌شود که در آن دفتر خاطرات صورتی خود را حمل می‌کند.
نویسندگان کودک، لین میکل براون و شارون لمب اظهار دارند که استفانی دارای شخصیت جالبی است و رنگ صورتی را به خاطر تیزهوشی، بازی‌های رایانه ای و طبیعت ورزشی اش تبدیل به یک رنگ قدرتمند می‌کند.
حسن دنیزیاران (به ترکی استانبولی: Hasan Denizyaran)، (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۳، ازمیر) یک هنرپیشه اهل ترکیه است.
وی در ۲۴ ژوئیه (ژوئیه) ۱۹۹۳ در ازمیر به دنیا آمد. دنیزیاران، فارغ‌التحصیل رشته نمایش و بازیگری دانشگاه آیدین استانبول، کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد. او پس از بازی در تبلیغات مختلف، در سریال تلویزیونی Hayat Sevince Güzel در سال ۲۰۱۶ نامی برای خود دست و پا کرد. او در سال ۲۰۱۷ با فیلم «4N1K» به کارگردانی دنیز جوشکون، اقتباسی از رمانی به همین نام اثر بوشرا ییلماز، پا به دنیای سینما گذاشت.
جورج هاو، سومین ویکنت هو (; ۱۷۲۵ – ۱۷۵۸) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
جان گریفین گریفین، چهارمین بارون هاوارد دی والدن (؛ ۱۳ مارس ۱۷۱۹ – ۲۵ مه ۱۷۹۷) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جورج هوارد (؛ ۱۷ ژوئن ۱۷۱۸ – ۱۶ ژوئیه ۱۷۹۶) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جورج فردریک هاپکینسون (؛ ۱۴ دسامبر ۱۸۹۵ – ۹ سپتامبر ۱۹۴۳) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جون می-سون (؛ ۷ دسامبر ۱۹۷۰ – ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹) بازیگر اهل کره جنوبی بود. با اینکه او بیشتر به خاطر ایفای نقش مکمل زن در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مانند "خاطرات قتل" (۲۰۰۳)، "افسانه خورشید و ماه" (۲۰۱۲) و "قایم‌موشک" (۲۰۱۳) شناخته می‌شود، جون می-سون همچنین به عنوان نقش اصلی در "عشق یک چیز دیوانه است" (۲۰۰۵) بازی کرده‌است.
الکساندر هوپ (; – ) فرد نظامی اهل اسکاتلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
هربرت رالف هان (; – ) وکیل دادگستری، حقوقدان، قاضی و پرسنل نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
آرتور ادوارد آولینگ هالند (؛ ۱۳ آوریل ۱۸۶۲ – ۷ دسامبر ۱۹۲۷) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
توماس هیسلوپ، بارونت اول (؛ ۵ ژوئیه ۱۷۶۴ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
رجینالد هکت هیوتسون (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
سوئیست دی‌ایکس۷ یک کراس اوور اندازه متوسط است که توسط خودروساز چینی سوئیست موتور ساخته می‌شود.
سوئیست دی‌ایکس۷ در نمایشگاه خودروی پکن ۲۰۱۴ معرفی شد، دو موتور بنزینی چهارسیلندر برای سوئیست دی‌ایکس۷ موجود است که شامل یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو با ۱۵۴ اسب بخار قدرت و ۲۱۰ نیوتن‌متر گشتاور و یک موتور ۲٫۰ لیتری توربو با ۱۹۰ اسب بخار قدرت و ۲۵۰ نیوتن‌متر گشتاور که هر دو موتور به یک جعبه‌دنده شش سرعته دستی یا جعبه‌دنده ۶سرعته خودکار متصل می‌شوند.
قیمت این خودرو از ۱۲۰۰۰۰ یوان تا ۱۶۰۰۰۰ یوان متغیر است.
دی‌ایکس۷ پرایم که مدل اسپورت دی‌ایکس۷ است بعدها در سال ۲۰۱۸ با طراحی ظریف جلو و عقب، ارتقاء داخلی و دی‌سی‌تی معرفی شد.
ویلیام نورمن هربرت (؛ ۱۸۸۰"UK, British Army Lists, 1882–1962" – ۲۶ آوریل ۱۹۴۹ (aged 68)"England & Wales, National Probate Calendar (Index of Wills and Administrations), 1858–1995") فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
اوتوی هربرت (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
چارلز آفلی هاروی (؛ ۱۶ ژوئیه ۱۸۸۸ – ۱۱ اکتبر ۱۹۶۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
آلن فلمینگ هارتلی (؛ ۲۴ اکتبر ۱۸۸۲ – ۷ دسامبر ۱۹۵۴) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
آرتور ادوارد هاردینگ (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
هوبرت یون وترال همیلتون (؛ ۲۷ ژوئن ۱۸۶۱ – ۱۴ اکتبر ۱۹۱۴) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
ادموند هاکویل اسمیت (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
توماس گروسونور (؛ ۳۰ مه ۱۷۶۴ – ۲۰ ژانویه ۱۸۵۱) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
جیمز مونکریف گریرسون (؛ ۲۷ ژانویه ۱۸۵۹ – ۱۷ اوت ۱۹۱۴) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
جان کولکوهون گرانت (؛ ۱۷۷۲ – ۱۸۳۵) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
جان ادموند گوف (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
برنارد چارلز گوردون لنوکس (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جیمز موری، اولین بارون گلنلیون (; – ) سیاستمدار و نظامی اهل اسکاتلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
رولند کریستوفر گیبز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جیمز گمل (؛ ۲۶ سپتامبر ۱۸۹۲ – ۱ سپتامبر ۱۹۷۵) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
ویلیام آرچیبالد کنت فریزر (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
ایدیت زرتال (متولد ۱۹۴۵) مورخ اسرائیلی است که یکی از «مورخان نوین» به‌شمار می‌رود.
نام دا-روم (؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر کودک آغاز کرد و در نقش جوانی شخصیت‌های اصلی در درام‌های محبوب کره‌ای بازی کرده‌است. او به خاطر ایفای نقش اصلی در "دنیای زیبا" (۲۰۱۹) شناخته می‌شود.