moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در افسانه‌های انگلیسی، هنگیست و هورسا () دو برادر هستند که حدود سال ۴۴۰ میلادی جنگجویان ساکسونی، آنگلی، و جوتی را در یورش به جزیرهٔ بریتانیا رهبری کردند. بنا بر این افسانه‌ها هورسا در نبردی علیه بومیان کشته شد ولی هنگیست زنده ماند و اولین پادشاه کنت بود.
بنابر افسانه‌ها فورتیگرن ژرمن‌ها سایر اقوام این مردم را اعم از جوتی‌ها از ژوتلند، آنگل‌ها از هلشتاین و ساکسن‌ها از منطقه میان رودخانه‌های اِلب و وِزِر را به کمک طلبید و به آنان به خاطر مزدوری‌هایشان وعده زمین داد. نخستین گروه از بربرهای ساکسنی به هدایت رهبران هنگیست و هورسا با عجله نزدیک گردیدند و در کِنت به خشکی رسیدند. اما برخلاف انتظار، هم پیمانان به زودی نسبت به دریافتی‌های منظم خود ابراز نارضایتی کردند و به مخالفت برخاستند. آنان پس از انجام چندین نبرد پیروزمندانه بخش اعظم این سرزمین را تصاحب کردند. بدین ترتیب نخستین گام مهاجرنشینی ژرمن‌ها، به ویژه در امتداد دره‌های پرآب میان تایمز و هومبر در جنوب شرقی جزیره برداشته شد.
وزارت آموزش بریتانیا () یکی از وزارتخانه‌های دولت بریتانیا است که مسئول امور آموزشی کودکان و آموزش عالی، محافظت از کودکان، کارآموزی و مهارت آموزی را در این کشور برعهده دارد.
این وزارتخانه که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در خیابان گریت اسمیت لندن قرار دارد.
اوبائین، کوبائین (زمان حیات ۱۵۶۹–۱۵۴۳ میلادی) بزرگترین دختر تاکدا شینگن و همسر اصلی‌اش سانجونوکاتا بود. وی در سال ۱۵۵۴ (میلادی) و پس از اتحاد سه ولایت کوسوسون در سن دوازده سالگی با هوجو اوجیماسا ازدواج کرد.
این فهرست شامل ۵۰ حساب کاربری با بیشترین دنبال‌کننده در شبکه اجتماعی اینستاگرام است. کریستیانو رونالدو با بیش از ۶۰۵ میلیون دنبال‌کننده پرطرفدارترین حساب کاربری شخصی را در این شبکه اجتماعی دارد.
جدول زیر شامل فهرستی از ۵۰ حساب کاربری با بیشترین تعداد دنبال‌کننده در شبکه اجتماعی اینستاگرام است. حرفه و کشور مبدأ هر کدام از این حساب‌های کاربری نیز آورده شده‌است.
تپه باغبانان ۲ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، ۲۰۰ متری شمال غربی روستای پری مرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گازه ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، روستای گازه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه مهرعلی ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای قلعه مهر علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پسیل مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، ۲۰۰ متری شرق روستای پسیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چناره شوره مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای چنارشوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زریته پسیل مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، مرکز روستای پسیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردکر ۲ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای بردکر سگوندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بردکر ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای بردکر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان‌آباد مربوط به عصر مفرغ ـ گودین III است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، شرق روستای خان‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار سنگ چوبه مربوط به عصر نوسنگی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، ۸۰۰ متری شمال شرقی روستای کولوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زنگولوار مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، روستای زنگولوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ایروه ۱ مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان سپیددشت، روستای ایروه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۹۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سازمان فرهنگی و ورزشی تاج تشکیلاتی سازمان‌یافته از رشته‌ها و دسته‌های گوناگون ورزشی بود که مرکز آن در شهر تهران قرار داشت و دارای شعبه‌های فراوانی در سراسر ایران و حتی خارج از کشور بود. به دنبال انقلاب ۱۳۵۷، این سازمان مصادره و تمامی اموال، دارایی‌ها و پرسنل این شرکت منحل شد و دارایی و املاک آن به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار شد. اعضا فوتبال باشگاه تاج تهران که شعبهٔ اصلی این سازمان در شهر تهران به‌شمار می‌آمد، گردِ هم آمدند و تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی و با نام باشگاه ورزشی استقلال در رقابت‌های ورزشی حضور یافت. سازمان باشگاه ورزشی تاج بعد از رئال مادرید دومین باشگاه فوتبالی دنیا از نظر دارایی و اموال لقب داشت.
در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم جمعی از ورزشکاران دوچرخه‌سواری برای سامان‌دهی امور مربوط به این رشتهٔ ورزشی در تهران گرد هم آمده و یک تشکل صنفی را پایه‌گذاری کردند. این کانون دوچرخه‌سواری به تدریج ساختار باشگاهی پیدا کرد و در روز ۴ مهر ۱۳۲۴ با نام «باشگاه دوچرخه‌سواران» در خیابان فردوسی تهران اعلام موجودیت کرد. بنیان‌گذاری این باشگاه به فاصلهٔ کمتر از یک ماه از پایان جنگ جهانی دوم رخ می‌داد و ایران که در جریان جنگ مورد اشغال نیروهای متفقین قرار گرفته بود، در آن هنگام تحت تأثیر رویدادهای پس از جنگ و خروج نیروهای متفقین قرار داشت. پرویز خسروانی از جمله بنیان‌گذاران باشگاه بود و در سال‌های بعد با در اختیار گرفتن امتیاز باشگاه نقش پررنگی در رشد و توسعه آن ایفا کرد. در چهار سال نخست حیات دوچرخه‌سواران دامنهٔ فعالیت‌های باشگاه گسترش پیدا کرد و در رشته‌های گوناگون ورزشی صاحب تیم شد. از این رو در اواخر سال ۱۳۲۸ نام باشگاه با تصمیم هیئت مدیره از دوچرخه‌سواران به «تاج» تغییر یافت و تا هنگام وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران با همین نام به فعالیت ادامه داد.
چهار سال پس از تشکیل تیم فوتبال دوچرخه‌سواران، پرویز خسروانی در سال ۱۳۲۸ امتیاز باشگاه دوچرخه‌سواران را خرید. و نام آن را با تصویب هیئت مدیرهٔ باشگاه به "تاج" تغییر داد. نام «دوچرخه‌سواران» برای باشگاهی که به دست گروهی از ورزشکاران دوچرخه‌سواری پایه‌گذاری شده بود و به‌طور اختصاصی در این رشته فعالیت می‌کرد، از هر نظر مناسب بود. اما دوچرخه‌سواران طی چهار سال رشد شتابان خود در رشته‌های گوناگون ورزشی صاحب تیم شده بود و با توجه به گسترش دامنهٔ فعالیت‌ها و افزایش هواداران تغییر نام باشگاه اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید. پرویز عمواوغلی، گرائیلی، ناصر ملکی، علی دانایی‌فرد و سید آقا جلالی اعضای گروه تصمیم‌گیرنده‌ای بودند که در بهمن ۱۳۲۸ با تغییر نام باشگاه از دوچرخه‌سواران به تاج موافقت کردند. طبق مدارک موجود، تاریخ تغییر نام باشگاه یکم اسفندماه سال ۱۳۲۸ هجری خورشیدی بوده‌است. بعضی منابع، ۲۲ بهمن سال ۱۳۲۸ را روز تغییر نام به تاج عنوان کرده‌اند که تیم فوتبال تاج در تاریخ ۲۸ بهمن همین سال با نام جدید در برابر تیم شهباز با نتیجه یک بر صفر برنده شد.
سازمان فرهنگی ورزشی تاج ابتدا تنها در رشته دوچرخه‌سواری فعال بود اما رشته‌های دیگر به سرعت به مجموعه فعالیت‌های این سازمان اضافه شدند. این سازمان در زمان اوج فعالیتش در ۱۹ رشته ورزشی مردان و ۱۳ رشته ورزشی بانوان فعالیت داشت و در ۱۴ رشته ورزشی قهرمان باشگاه‌های ایران شده بود. رشته‌های ورزشی مردان عبارت بودند از: فوتبال، کشتی آزاد، کشتی فرنگی، جودو، وزنه‌برداری، بوکس، پرورش اندام، والیبال، بسکتبال، بدمینتون، دو و میدانی، تنیس، تنیس روی میز، شنا و شیرجه، دوچرخه‌سواری، شمشیربازی، کوهنوردی، اسکی و ورزش‌های رزمی. رشته‌های ورزشی بانوان نیز شامل: فوتبال، والیبال، بسکتبال، بدمینتون، دو و میدانی، تنیس، تنیس روی میز، شنا و شیرجه، دوچرخه‌سواری، شمشیر بازی، کوهنوردی، اسکی و ورزش‌های رزمی می‌شدند. از میان موفق‌ترین تیم‌های سازمان فرهنگی ورزشی تاج می‌توان به تیم‌های والیبال زنان و مردان تاج اشاره کرد. تیم والیبال زنان تاج در سال ۱۳۴۲ و در هنگام تشکیل تیم ملی والیبال زنان ایران و برگزاری نخستین بازی تیم ملی، به عنوان تیم قهرمان والیبال زنان باشگاه‌های تهران اسکلت اصلی تیم ملی را تشکیل داد و تیم ملی بر پایه بازیکنان تیم تاج شکل گرفت. تیم والیبال مردان تاج نیز از موفق‌ترین تیم‌های سازمان تاج بود و در دوره دوم و سوم جام پاسارگاد قهرمان ایران شده بود.
مجموعه ورزشی تاج تا پیش از انقلاب ایران دارای ۵ باشگاه ورزشی در تهران و ۶۶ باشگاه در شهرستان‌ها بود. تاج همچنین در کشورهای ترکیه (با نام ) و قطر نیز دارای باشگاه‌هایی بود که با انقلاب ایران این اماکن از مالکیت باشگاه خارج شدند. باشگاه‌های تاج در تهران شامل کاخ مرکزی تاج در خیابان بهارستان، باشگاه ورزشی پله در خیابان نظام آباد، کلوپ بانوان تاج در خیابان لس‌آنجلس (حجاب کنونی)، کلوپ تنیس تاج در خیابان پهلوی (ولی‌عصر فعلی) و کلوپ رضا پهلوی در نازی‌آباد بودند. تاج همچنین دارای دو فروشگاه ورزشی در تهران در خیابان‌های شاه‌رضا و بهارستان بود. با انقلاب ایران و در روز ۲۸ بهمن ماه ۱۳۵۷ کاخ مرکزی تاج و سایر اماکن متعلق به باشگاه تاج به تصرف کمیته‌های انقلاب درآمدند مکان‌های ورزشی در اختیار سازمان تربیت بدنی قرار گرفت و اماکن اداری یا خدماتی دیگر همچون فروشگاه ورزشی باشگاه به ارگان‌هایی مانند سازمان تبلیغات اسلامی واگذار گردید.
گفته می‌شود سازمان تاج در سال‌های پیش از انقلاب به لحاظ امکانات و زیرساخت‌ها در زمرهٔ بزرگ‌ترین تشکیلات ورزشی جهان قرار داشت.
به دنبال وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران دفتر مرکزی سازمان تاج توسط نیروهای انقلابی مصادره شد و مالکان باشگاه دست‌شان از اموال و دارایی‌های باشگاه کوتاه ماند. در نهایت در ۸ مهر ۱۳۵۸ بر اساس یکی از لوایح دولت موقت که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید، کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مطالبات و دیون سازمان ورزشی و فرهنگی تاج همراه با پرسنل و واحدهای سازمان مذکور به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار شد. در این میان باشگاه تاج که شعبهٔ اصلی سازمان تاج در شهر تهران بود، به دستور دولت موقت به «استقلال» تغییر نام داد و از آن پس تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی در رقابت‌های ورزشی شرکت نمود. در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۳۵۸ نام این تیم رسماً به استقلال تغییر یافت و این تیم در تاریخ ۲۸ فروردین برای اولین با این نام در مسابقات جام اسپندی در برابر بانک ملی تهران به میدان رفت.
مقبره عزرا یا آرامگاه عزرا (در عربی: عزیر) مکانی است در سال غربی رود دجله در کشور عراق امروزی که به باور عوام، مدفن عزرای کاتب است. امروزه در این مکان شهری به نام العزیر بنا شده‌است که ۴۴ هزار نفر جمعیت دارد.
شاه جهان دوم؛ (ژوئن ۱۶۹۶ – ) برای دورهٔ کوتاهی پادشاه گورکانی و جانشین برادرش رفیع الدرجات بود.
فرایند بسمر () اولین فرآیند صنعتی ارزان قیمت، برای تولید انبوه فولاد از آهن، پیش از توسعه فرایند کوره سر باز () است.
هدف اصلی فرایند بسمر حذف آلاینده‌های آهن از طریق اکسیداسیون، با دمیدن اکسیژن از میان توده چدن گداخته و آهن مذاب می‌باشد. همچنین پدیده اکسیداسیون دمای آهن مذاب را افزایش داده و آن را مذاب نگه می‌دارد.این افزایش دما، به‌واسطه واکنش اکسیژن با کربن و سیلیسیم موجود در آهن گداخته به وجود می‌آید.
گرچه کربن‌زدایی () ،به وسیله هوا، سال‌های زیادی در خارج از اروپا استفاده می‌شد؛ اما در مقیاس صنعتی نبود. در قرن یازدهم میلادی فرآیندی شبیه به پادلینگ () در آسیای شرقی به کار می‌رفت که دانشمندی به نام این فرآیند را به عنوان فرآیند مورد استفاده در صنعت آهن و فولاد چین معرفی کرد. در قرن هفدهم میلادی گزارش‌های مسافران اروپایی نشان می‌داد که این روش در ژاپن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فرآیند مدرنی که در مقیاس صنعتی از آن استفاده شد، فرآیند بسمر نام دارد که هنری بسمر در سال ۱۸۵۶ میلادی حق ثبت اختراع آن را کسب کرد. البته گفته می‌شود این فرآیند در سال ۱۸۵۱ توسط مخترع آمریکایی، ، کشف شده بود که ادعای بحث برانگیزی است.
مخترع فرآیند بسمر، دانشمند بریتانیایی؛ هنری بسمر (۱۹ ژانویهٔ ۱۸۱۳ - ۱۵ مارس ۱۸۹۸) می‌باشد. او روشی برای تولید فولاد ابداع کرد که به مهم‌ترین روش تولید فولاد در قرن ۱۹ میلادی تبدیل شد و شهر شفیلد را به یک مرکز مهم صنعتی تبدیل کرد. هدف بسمر، کاهش هزینه تولید فولاد برای صنعت توپخانه بود. این روش، تولید فولاد را ارزان و سریع ساخت و باعث تحول در صنعت مهندسی سازه‌ها شد.علاوه بر کوره بسمر، او بیش از صد اختراع دیگر در زمینه تولید آهن، فولاد و شیشه داشت. برخلاف بسیاری از مخترعان، او توانست نوآوریهای خود را به مرحله تولید صنعتی برساند و از منفعت مادی آنها استفاده کند.
از قرن یازدهم میلادی روش‌هایی برای تولید فولاد در آسیای شرقی ابداع شد که سیستمی یکسان با سیستم فرآیند بسمر داشت. به گفتهٔ‌ رابرت هارتوِل (Robert Hartwell)، مورخ اقتصادی، مردمان سلسله سونگ روشی برای کربن‌زدایی جزئی ابداع کرده بودند به این صورت که چدن را به طور مکرر آهنگری می‌کردند و به سرعت سرد می‌کردند (انفجار سرد). (سینولوژیست) و Theodore A. Wertime (مورخ متالوژی) این روش را به عنوان «جَد فرآیند بسمر» نامگذاری کرده‌اند. این فرآیند اولین بار توسط دانشمند و مقام چند جانبه دولت، ، در سال ۱۰۷۵ شرح داده شد. هارتول اظهار می‌کرد که ممکن است اولین منطقه‌ای که در قرن یازدهم از این روش استفاده می‌کرد؛ منطقه بزرگ تولید آهن در مرز هنان-هبی باشد.
در قرن پانزدهم میلادی روش دیگری که از اصل دمیدن هوا استفاده می‌کرد، به نام « » در اروپا رواج پیدا کرد. در سال ۱۷۴۰ ساعت‌ساز انگلیسی، بنجامین هاتسون، برای ساخت فولاد روش فرآیند بوته‌ای () را در کارگاهش در منطقه هندزورث در شفیلد ابداع کرد. این روش تاثیر بسیار زیادی در کیفیت و کمیت فولاد تولید شده داشت اما با توجه به هزینه بالا، این نوع فولاد برای کاربردهای خاص و محدودی استفاده می‌شد و ارتباطی به فرآیند بسمر که از کربن‌زدایی استفاده می‌کرد؛ نداشت.
با توجه به مشاهدات مسافران اروپایی در قرن ۱۷، می‌توان ادعا کرد که ژاپنی‌ها نیز از فرآیندی مشابه با روش بسمر استفاده می‌کردند. این فرآیند توسط () در کتابی به زبان انگلیسی در سال ۱۶۶۹ شرح داده شده‌است. به گفتهٔ‌ او:« آن‌ها اختراعی خاص برای ذوب کردن آهن بدون استفاده از آتش داشتند؛ به این صورت که آهن را در بشکه‎‌هایی می‌ریختند و در حدود نیم فوت داخل زمین می‌‌کردند سپس به طور مداوم در آن می‌دمیدند و با ملاقه‌هایی آن را خارج می‌کردند تا به فرم مورد نظر درآید.» به گفتهٔ‌ دونالد واگنرِ مورخ، ماندلسلو خودش به ژاپن نرفته بود، بنابرین توضیح او از این فرآیند از گزارش‌های مسافران اروپایی که به ژاپن رفته بودند نشات گرفته است. واگنر معتقد بود روش ژاپنی‌ها ممکن است با روش بسمر مشابه باشد اما توضیحات جایگزین نیز قابل قبول هستند.
در اوایل دهه ۱۸۵۰، مخترع آمریکایی ویلیام کِلی ()، روی روشی مشابه روش بسمر آزمایش می‌کرد، ولی این ادعا که روش این دو مخترع یکسان است هنوز بحث برانگیز است. وقتی اختراع بسمر برای تولید فولاد توسط نشریه علمی آمریکایی ("") گزارش شد ویلیام کِلی با نوشتن نامه‌ای برای این نشریه نسبت به این خبر واکنش نشان داد. کِلی در این نامه اظهار کرد که قبلاً روندکار این فرآیند را آزمایش کرده است و ادعا کرد بسمر از کشف او اطلاع داشته است. او نوشت "من برای اعتقادم مبنی بر شناخته شدن کشفم در انگلیس دلیل دارم؛ سه یا چهار سال پیش تعدادی انگلیسی برای دیدن روش‌های جدید من به اینجا آمدند و تعداد زیادی از آن‌ها از آن زمان به انگلیس برگشته‌اند؛ امکان دارد که در مورد اختراع من در انگلیس صحبت کرده باشند." با این حال در بسیاری از منابع ذکر شده است که روش کِلی در تهیه فولاد ناموفق تر از روش بسمر عمل کرده‌است.https://uh.edu/engines/epi762.htm
هنری بسمر اختراع خود را در زندگینامه‌اش در سال ۱۸۹۰ شرح داد. در طول وقوع جنگ کریمه بسیاری از دانشمندان و صنعتگران انگلیسی به بررسی فناوری‎‌های نظامی می‌پرداختند. به گفتهٔ‌ بسمر اختراع او از مکالمه‌اش با ناپلئون سوم در سال ۱۸۵۴ الهام گرفته شده بود که برای توپخانه به فولاد باکیفیتی احتیاج داشتند. بسمر در این باره می‌گوید: «جرقه‌ای بود که یکی از بزرگ‌ترین انقلاب‌های قرن را روشن کرد. آن شب در طول سفرم از وینسن به پاریس، تصمیم گرفتم تا جایی که می‌توانم به بهبود کیفیت آهن در ساخت اسلحه کمک کنم.» در آن زمان فولاد تنها در ساخت اجناس کوچک مانند کارد و چنگال کاربرد داشت و هزینهٔ بسیار بالایی برای ساخت توپ در پی داشت. بسمر از ژانویهٔ ۱۸۵۵ بر روی روشی برای تولید فولاد در مقادیر عظیم برای توپخانه شروع به کار کرد و در اکتبر همان سال اولین حق ثبت اختراع خود را برای فرآیند بسمر کسب کرد. او این اختراع را یک سال بعد، در سال ۱۸۵۶ ثبت کرد.
بسمر لیسانس فناوری خود را به مبلغ کل ۲۷۰۰۰£ به چهار کارخانه آهن فروخت اما آن‌ها نتوانستند فولاد را با کیفیتی که بسمر ادعا می‌کرد تولید کنند. در نهایت بسمر مجبور شد به آن‌ها مبلغ ۳۲۵۰۰£ بازگرداند. p172. بسمر متوجه شد که این مشکل به دلیل ناخالصی‌های موجود در آهن است و نتیجه گرفت که راه‌حل این مشکل این است که بدانیم چه زمانی جریان هوا را قطع کنیم تا ناخالصی‌ها بسوزند اما مقدار کافی کربن باقی بماند. با این حال با وجود صرف ده‌ها هزار پوند برای آزمایش‌ها، او نتوانست پاسخ را پیدا کند..
خریداران لیسانس از بسمر شکایت کردند؛ چون نتوانستند آن را عملی کنند. در نهایت بسمر کارخانه فولادسازی خود را تاسیس کرد زیرا علی رغم اینکه نمی‌توانست روشش را به خریداران منتقل کند؛ خودش می‌توانست فولاد با کیفیت تولید کند. کارخانه بسمر به یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های جهان تبدیل شد و چهرهٔ‌ جدیدی از تولید فولاد به جهان معرفی کرد.J.E. Gordon, "The new science of strong materials", Penguin books.
راه‌جل مشکل فرآیند بسمر برای اولین بار توسط متخصص متالوژی، رابرت فارستر موشت ()، کشف شد. او برای حل این مشکل هزاران آزمایش در انجام داد. روش او این بود که ابتدا تا جایی که ممکن است همه ناخالصی‌ها و کربن را بسوزاند؛ سپس کربن و منگنز را با افزودن مقدار دقیقی اسپایگلایزن () دوباره وارد کند. این روش تاثیر زیادی بر بهبود کیفیت محصول نهایی گذاشت و قابلیت شکل‌پذیری را افزایش داد..اختراع موشت به دلیل ناتوانی او در پرداخت حق اختراع، به نام او ثبت نشد و در نهایت توسط بسمر خریداری شد. بسمر فروش لیسانس به داخل و خارج انگلیس، از جمله آمریکا را دوباره شروع کرد و بیش از پنج میلیون دلار بدست آورد.
الکساندر لیمن هولی به طور چشمگیری به موفقیت فولاد بسمر در ایالات متحده کمک کرد. کتاب او ("A Treatise on Ordnance and Armor)" اثری مهم در زمینهٔ ساخت سلاح‌های معاصر و روش‌های ساخت فولاد است. او در سال ۱۸۶۲ از فعالیت‌های بسمر بازدید کرد و علاقمند به دریافت لیسانس برای استفاده از این تکنولوژی در آمریکا شد. هنگامی که به آمریکا بازگشت با دو تولید کنندهٔ آهن به نام‌های و در نیویورک ملاقات کرد؛ در این ملاقات آن‌ها از هولی خواستند که به انگلستان برگردد و از طرف آن‌ها با بانک انگلیس مذاکره کند. هولی لیسانس فناوری بسمر را برای Winslow و Griswold بدست آورد و در اواخر سال ۱۸۶۳ به ایالات متحده بازگشت.
این سه نفر کاخانه خود را در سال ۱۸۶۵ در تروی نیویورک راه اندازی کردند. هولی در این کارخانه دست به نوآوری‌هایی زد که باعث شد سود کارخانه نسبت به کارخانهٔ بسمر بسیار بالاتر رود. آن‌ها در سال ۱۸۶۷ یک نمایشگاه عمومی موفق برگزار کردند. این کارخانه توجه راه آهن پنسیلوانیا که به دنبال راه‌های جدید برای ساخت ریل فولادی بود؛ را به خود جلب کرد. راه آهن پنسیلوانیا بودجه کارخانهٔ دوم هولی که زیر مجموعهٔ شرکت پنسیلوانیا استیل بود را تامین کرد. بین سال‌های ۱۸۶۶ و ۱۸۷۷ این سه شریک توانستند مجوز ۱۱ شرکت تولید فولاد بسمر را کسب کنند.
یکی از سرمایه‌گذارانی که به خود جذب کردند، بود که بعد از ملاقات با بسمر در سال ۱۸۷۲ نوید بخش بزرگی در فناوری جدید فولاد بود و این فرآیند را کمک بزرگی برای مشاغل فعلی خود (شرکت و شرکت Union Iron Works) می‌دید. هولی کارخانهٔ تولید فولاد جدیدی برای کارنگی تاسیس کرد و با این کار به پیشرفت و اصلاح فرآیند بسمر ادامه داد. کارخانهٔ جدید به نام در سال ۱۸۷۵ افتتاح شد و رشد ایالات متحده را به عنوان تولید کنندهٔ عمدهٔ فولاد در جهان آغاز کرد.Thomas J. Misa, "A Nation of Steel: The Making of Modern America, 1865–1925" (1995): chapter on Holley and Bessemer process online با استفاده از فرآیند بسمر کارخانه توانست بین سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵ هزینهٔ تولید ریل راه‌آهن فولادی را از ۱۰۰ دلار در هر تن به ۵۰ دلار در هر تن کاهش دهد. این روند کاهش قیمت ادامه داشت تا اینکه در دههٔ ۱۸۹۰ قیمت ریل به ۱۸ دلار در هر تن رسید. قبل از تاسیس این کارخانه‌ها، تولید فولاد در ایالات متحده حدود ۱۵۷۰۰۰ تن در سال بود؛ تا سال ۱۹۱۰ شرکت‌های آمریکایی سالانه ۲۶ میلیون تن فولاد تولید می‌کردند.
در آمریکا از فولاد بسمر عمدتاً برای ساخت ریل راه‌آهن استفاده می‌شد. در طول ساخت پل بروکلین یک اختلاف بزرگ در مورد استفاده از فولاد بوته‌ای() یا فولاد ارزان قیمت بسمر به وجود آمد. در سال ۱۸۷۷، آبراهام هویت نامه‌ای نوشت و خواستار جلوگیری از استفاده از فولاد بسمر در ساخت پل بروکلین شد.
با استفاده از روش بسمر ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد که سه تا پنج تن آهن به فولاد تبدیل شود؛ در حالی که با روش‌های قبل حداقل یک روز کامل باید آهن را گرم کنیم و هم بزنیم و دوباره گرم کنیم تا به همین نتیجه برسیم.
دمیدن هوا در آهن مذاب باعث وارد شدن اکسیژن به داخل آن می‌شود؛ اکسیژن باعث اکسید شدن ناخالصی‌هایی مانند سیلیکون، منگنز و کربن می‌شود و به این ترتیب این ناخالصی‌ها را از بین می‌برد. این اکسیدها یا به صورت گاز خارج می‌شوند یا یک سرباره () جامد تشکیل می‌دهند. پوشش نسوز مبدل نیز در فرآیند تبدیل آهن به فولاد نقش دارد؛ برای موادی که مقدار فسفر در آن‌ها کم است از لایه‌های رسی استفاده می‌شود که به فرآیند اسید بسمر معروف است؛ اما زمانی که مقدار فسفر زیاد باشد از لایه‌های دولومیت و منیزیت استفاده می‌شود. به منظور تولید فولاد با خواص مطلوب می‌توان مواد افزودنی مانند (آلیاژ فرومنگنز) را پس از حذف ناخالصی‌ها به فولاد مذاب اضافه کرد.
وقتی فولاد مورد نیاز تشکیل شد درون ملاقه‌هایی ریخته می‌شود و سپس درحالی که سربارهٔ سبک‌تر در پشت آن‌ وجود دارد به قالب منتقل می‌شود. این فرآیند که "ضربه" نامیده می‌شود حدوداً در ۲۰ دقیقه به پایان می‌رسد. در طی این مدت میزان پیشرفت اکسیداسیون ناخالصی‌ها با استفاده از شعله‌ای که از دهان مبدل خارج می‌شود؛ سنجیده می‌شود. استفاده از روش‌های مدرن مانند روش‌های فوتوالکتریک برای ثبت مشخصات شعله می‌تواند کمک بزرگی به کنترل کیفیت محصول نهایی کند. پس از ضربه، فلز مایع ری‌کربوریزه (اضافه کردن کربن به ماده) می‌شود تا مقدار کربن به مقدار مورد نیاز برسد؛ همچنین با توجه به کاربرد مورد نظر مواد آلیاژی دیگر نیز به آن افزوده می‌شوند.
در اوایل قرن نوزدهم فرآیند پادلینگ (puddling) به طور گسترده رواج داشت. در آن زمان به دلیل نبود تکنولوژی پیشرفته، امکان حرارت دادن زیاد آهن وجود نداشت و به همین دلیل سربارهٔ ناخالصی‌ها به طور کامل از بین نمی‌رفت. اما کورهٔ انعکاسی () امکان گرم کردن آهن را بدون قرار دادن مستقیم آن در آتش فراهم کرد، که از آهن تا حدودی در برابر ناخالصی‌های منبع سوخت محافظت می‌کرد. با ظهور این تکنولوژی زغال سنگ جایگزین سوخت زغال چوب شد. فرآیند بسمر اجازهٔ تولید فولاد بدون مصرف سوخت را داد؛ که گرمای لازم را، از ناخالصی‌های موجود در آهن تامین می‌کرد. این روش هزینه‌های تولید فولاد را به شدت کاهش ‌داد اما یافتن مواد اولیه با ویژگی‌های مطلوب (واکنش دادن با ناخالصی‌های آهن) بسیار دشوار بود.
افزودن دوبارهٔ کربن به آهن فرفورژه، که از سوئد وارد می‌شد، باعث بالا رفتن کیفیت فولاد شد. فرآیند تولید، که فرآیند سیمان‌سازی نام دارد به این صورت است که میله‌های حرارتیِ آهن فرفورژه را همراه با زغال چوب به مدت حداکثر یک هفته در یک جعبه سنگی بلند قرار می‌دهند و به این ترتیب فولاد بلیستر ( ) ساخته می‌شود. با قرار دادن فولاد بلیستر و آهن فرفورژه در یک بوتهٔ آهنگری (crucible) و ذوب کردن آن‌ها، فولاد بوته‌ای () تولید می‌شود. برای هر تن فولاد تولید شده به این روش، حداکثر ۳ تن زغال کک گران قیمت سوزانده می‌شود. دشوارترین و پرمشغله‌ترین مرحلهٔ این فرآیند، تولید آهن فرفورژه بود که در سوئد تولید می‌شد.
این فرآیند در قرن ۱۸ با معرفی تکنیک‌های تولید فولاد بوته‌ای توسط بنجامین هانتسمن () اصلاح شد. او ۳ ساعت به زمان پالایش اضافه کرد و مقدار زیادی زغال کک مصرف کرد. در ساخت فولاد بوته‌ای میله‌های فولاد بلیستر به قطعاتی تقسیم می‌شوند و در بوته‌های کوچک ذوب می‌شوند که هر کدام از این بوته‌ها حاوی ۲۰ کیلوگرم فولاد است. این روش، فولادی با کیفیت تولید می‌کند اما باعث بالا رفتن هزینه‌ها می‌شود. فرآیند بسمر زمان لازم برای تولید فولاد با این کیفیت را به حدود نیم ساعت کاهش داد و زغال کک را فقط در ذوب آهن (pig iron) استفاده کرد و به این ترتیب فرآیند بسمر توانست هزینه‌ها را به مقدار قابل توجهی کاهش دهد.
سیدنی گیلچریست توماس ()، شهروند لندنی با پدر ولزی، شیمی‌دان صنعتی بود که تصمیم گرفت راه‌حلی برای مشکل فسفر آهن که باعث تولید فولاد بی‌کیفیت شده بود پیدا کند. با تصور اینکه راه‌حلی پیدا کرده‌است؛ با پسر عموی خود، پرسی گیلجریست ()، که شیمی‌دانی در کارخانهٔ آهن‌سازی () بود، تماس گرفت. مدیر وقت، ادوارد مارتین، تجهیزاتی برای آزمایش‌ در مقیاس بزرگ در اختیار او گذاشت و به او کمک کرد تا اختراعش را ثبت کند. اختراع او استفاده از دولومیت و در بعضی موارد سنگ آهک به جای خاک رس، در مبدل بسمر بود و به عنوان فرآیند بازی بسمر ( به جای فرآیند اسیدی بسمر) شناخته شد. مزیت سودآور دیگر استفاده از این روش این بود که سربارهٔ بیش‌تری در مبدل تولید می‌شود که می‌تواند بازیابی شود و به عنوان کود فسفات مورد استفاده قرار گیرد.Blaenavon World Heritage Site: Blaenavon and the 'Gilchrist-Thomas' Process
در سال ۱۸۹۸، نشریه علمی آمریکایی (")" مقاله‌ای تحت عنوان "فولاد بسمر و تاثیر آن بر جهان" منتشر کرد که در آن اثرات اقتصادی افزایش عرضهٔ فولادِ ارزان قیمت توضیح داده شده است. آن‌ها خاطر نشان کردند که گسترش خطوط راه‌آهن به مناطق کم جمعیت کشور باعث افزایش جمعیت ساکن در این مناطق شده همچنین تجارت برخی از کالاها که هزینهٔ حمل‌ و نقلشان بسیار بالا بود را سودآور کرده است.
فرآیند بسمر با کاهش هزینه‌های تولید، از ۴۰£ در هر تن بزرگ به ۶-۷£ در هر تن بزرگ و افزایش قابل توجه مقیاسِ تولید این مادهٔ اولیهٔ حیاتی، انقلابی در تولید فولاد ایجاد کرد. همچنین این فرآیند تعداد کارگر مورد نیاز برای تولید را کاهش داد. تا قبل از معرفی این فرآیند، فولاد برای ساخت پل یا چارچوب ساختمان‌ها بسیار گران بود و در طول انقلاب صنعتی از آهن فرفورژه برای ساخت آن‌ها استفاده می‌شد. پس از معرفی فرآیند بسمر، فولاد و آهن فرفورژه در یک رنج قیمت قرار گرفتند و بسیاری از کاربران، به خصوص راه‌آهن، به فولاد روی آوردند. مشکلاتی مانند شکستگی (ناشی از نیتروژن موجود در هوای دمیده) مانع از استفاده از فولاد بسمر در بسیاری از کاربردهای ساختاری شد. Chapter 1 online. فولاد تهیه شده از فرآیند کورهٔ سرباز برای این کاربردها مناسب‌تر بود.
در سال ۱۸۹۵ در انگلستان ذکر شد که دوران اوج فرآیند بسمر به پایان رسیده و روش کورهٔ سرباز غالب است. فرآیند اساسی بسمر (فرآیند توماس-گیلچریست) مدت بیش‌تری باقی ماند؛ به ویژه در قارهٔ اروپا که سنگ معدن آهن از مقدار فسفر بالایی برخوردار بود و فرآیند کورهٔ سرباز قادر به حذف همهٔ فسفر نبود. تقریباً همهٔ فولادهای ارزان قیمت ساختمانی در آلمان، در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با این روش تولید می‌شدند که سرانجام با فولادسازی اکسیژن اساسی جایگزین شد.
عبدالمنعم الرفاعی (؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۸۵) سیاستمدار و شاعر اردنی؛ فلسطینی الاصل بود.Yaacov Shimoni, "Biographical Dictionary of the Middle East", 1991, p.194
وی در سال ۱۹۵۶ اولین نماینده اردن در سازمان ملل شد. همچنین به عنوان سفیر اردن در خیلی از کشورها از جمله آمریکا، لبنان، انگلستان و مصر فعالیت کرد. وی اردن را در اتحادیه عرب نیز نمایندگی کرد. الرفاعی در دو پروسه مارس ۱۹۶۹ و سپتامبر ۱۹۷۰ نخست‌وزیر اردن بود. همچنین در نخست‌وزیری «بهجت التلهونی» وزیر امور خارجه شد. وی پدر دیپلمات «عمر الرفاعی» است. مادر «عمر الرفاعی» «نهله القدسی» است. «نهله القدسی» بعداً همسر محمد عبدالوهاب موسیقی‌دان مشهور عرب شد.
وی سرود ملی اردن را تنظیم کرد؛ همچنین تعداد زیادی قصیده سروده‌است که برخی توسط «محمد عبدالوهاب» خوانده شده‌است.
فرحان السعدی (؛ زاده: ۱۸۵۶ – درگذشته: ۲۷ نوامبر ۱۹۳۷) در روستای «المزار» در ناحیه «جنین»، در شمال فلسطین متولد شد. او دانش خود را در مکتب‌خانه روستا و مدرسه ابتدایی جنین کسب کرد، وی علاقه‌مند به فراگیری درس‌های مذهبی در مساجد بود. هنگامی که انگلیس، فلسطین را اشغال کرد در میان مردم به عنوان «شیخ فرحان» شناخته می‌شد.
فرحان السعدی به‌طور مداوم در کنفرانس‌های ملی و تظاهرات علیه قیمومت انگلیس شرکت داشت. در انقلاب ۱۹۲۹، به همراه گروهی از مجاهدین در منطقه جنین موظف شدند دست به شورش و نافرمانی بزنند، وی در این جریان دستگیرشده و سه سال را در زندان «آکری و زندان نور شمس» در بازداشت به‌سر برد. پس از خروج از زندان، به «حیفا» نقل مکان کرد، با «شیخ عزالدین القسام» ارتباط برقرار کرده و به تیپ تحت فرمان او پیوست.Lachman, Shai (1982) "Arab Rebellion and Terrorism in Palestine 1929-1939: The Case of Sheikh Izz al-Din Al-Qassam and his Movement." From "Zionism and Arabism in Palestine and Israel" edited by Elie Kedourie and Sylvia G. Haim. Frank Cass. . p.78
در ۱۷ آوریل ۱۹۳۶، شیخ فرحان السعدی و همکار او شیخ ابو احمد عطیه، به یک کاروان یهودی حمله کردند و بعد از این واقعه (که منجر به انقلاب ۱۹۳۶) با دوستان خود به کوه‌ها و غارها پناه بردند و در تمام مدت مرحله اول، مبارزه خودشان را ادامه دادند تا اینکه بعد از کشته شدن «اندروز» وی به همراه سه تن از همرزمانش دستگیرشده و توسط دادگاه‌های فرمایشی که سه ساعت بطول انجامید؛ به اتهام قتل «اندروز» به اعدام محکوم گردید.
شیخ سعدی در جریان محاکمه، دفاع از خودش را رد کرد و کاملاً سکوت بود و کلمات کمی بر زبان آورد و هنگامی که از وی سؤال شد که آیا گناهکار هستی آن را قبول نکرد؛ ولی وقتی گفته شد آیا حین دستگیری با خودش سلاح حمل می‌کرده آن را پذیرفت و گفت که یک سلاح قدیمی داشته‌است که در خانه‌اش نگهداری می‌کرده‌است. وی در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۹۳۷ اعدام شد.
اینگه‌مار هدنیوس (; – ) یک فیلسوف اهل سوئد بود. او بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۳ استاد فلسفه تجربی در شهر اوپسالا بود. در زمان خود او یکی از مشهورترین مخالفان مسیحیت سازمان‌یافته بود.
هدنیوس در سال ۱۹۲۷از دانشگاه نوررا لاتین در استکهلم فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه اوپسالا تحصیل کرد، اما در دانشگاه لوند دکترایش را گرفت و رشته دکتریش در مورد فیلسوف دین جورج برکلی بود، و حساسیت و الهیات در فلسفه برکلی را آموخت. دو فیلسوف که پس از نوجوانی تأثیر زیادی بر او گذاشتند، دیوید هیوم (۱۹۳۷) بود که اخلاق نامبرده در مطالعات اخلاق هیوم روی او تأثیر گذاشت و جی.ی.E. که دفاع او از احساسات مشترک موجب شد او را از فلسفه اوپسالا رها کند. او یک مجتهد بزرگ بود.
(Värdenihilism)؛ (فلسفه ارزشیابی)"USA paid for propaganda in Sweden in the 1950s?". Sveriges Radio. Retrieved 22 November 2016. نظریه‌ای است که در فلسفه اوپسالا به وجود آمده‌است، بدین معنا که اظهارات ارزشی (اظهارات در مورد اخلاق، قانون، زیبایی شناختی، طعم ،...) مثلاً این بد است یا این زیباست، حقیقت ندارد و ستایش‌کننده بزرک ولفگانگ آمادئوس موتسارت بود.
پدر اینگه‌مار هدنیوس به نام اسراییل هدنیوس در استکهلم پزشک بود. او در سال ۱۹۲۳ رتبه استادی را به‌دست‌آورد و در سال ۱۹۲۷ واسطه پزشکی پادشاه شد. پدر همسر پرهدنیوس (۱۸۲۸–۱۸۹۶) استاد معروف در رشته آسیب‌شناسی بود و برای مدتی ریاست دانشگاه اوپسالا را بعهده داشت. مادرش آنا، متولد برگ، از یک خانواده عالی‌رتبه نروژی بود. والدین اینگه‌مار مذهبی بودند. او در گورستان قدیمی اوپسالا دفن شده‌است.
پر آروید اینگه‌مار هدنیوس به ویژه از طریق کتاب ایمان و دانش (۱۹۴۹) مشهور شد. این کتاب به یکی از جامع‌ترین بحث‌های فرهنگی در سوئد منجر شد. کتاب دربارهٔ حقیقت تدریس مسیحیت، همچنین در مورد موقعیت کلیسا در جامعه بود. او مسیحیت سازمان یافته را رد می‌کرد، حداقل در رشته‌ای که کلیسای سوئد (وزارت دین) را تشکیل داد.
بن کباب () یک ساندویچ نشات گرفته از پاکستان به ویژه کراچی. آن است که معمولاً در کنار جاده دکه و در رستوران های فست فود در سراسر پاکستان است.
گلد فلیک یک برند قدیمی در هند است که نزدیک به یک قرن قدمت دارد.
این برند دارای انواع مختلفی از سیگار در بازه های قیمتی متنوع است.
صاحب این برند و همینطور توزیع کننده آن ITC Limited است.
گلد فلیک ابتدا در کمگانی W.D & H.Oبریستول در سال 1901 تولید شد که قسمتی از Imperial Tobacco بود.
ماهیندرا XUV 500 یک خودروی SUV سایز متوسط است که به وسیلهٔ کمپانی خودروسازی هندی ماهیندرا و ماهیندرا تولید می‌شود. این خودرو توسط کمپانی مذکور و در شهر چنای هند طراحی و توسعه یافت. این اولین محصول ماهیندرا بود که بر روی شاسی یکپارچه یا Monocoque ساخته شد.
ماهیندرا XUV500اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۱ رونمایی شد و در ژوئن ۲۰۱۲ در ۱۹ شهر هند فروش آن شروع شد. به سبب رشد فروش؛ کمپانی تصمیم گرفت تا تولید خود را تا سپتامبر همان سال تا ۵۰۰۰ دستگاه در سال افزایش دهد. XUV 500 در کشورهای جنوبی قاره آفریقا شناخته شده تر از سایر کشورهاست.
این خودرو در دو مدل عرضه شده‌است:
مدل W6 چهار چرخ متحرک است ولی مدل W8 قابل تغییر است و می‌تواند فقط دو چرخ متحرک نیز عمل کند.
وزارت تجارت بین‌الملل بریتانیا () یک وزارتخانه در کشور بریتانیا است که اجرا و گسترش مبادلات تجاری با کشورهای غیر اتحادیه اروپا را بر عهده دارد.
این وزارتخانه که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در خیابان وایت‌هال لندن قرار دارد.
آهن خام () یک محصول میانی در صنعت آهن است، که از آلیاژهای آهن محسوب می‌شود. آهن خام دارای درصد کربن بسیار بالایی است و به‌طور معمول ۳٫۸ تا ۴٫۷ درصد از وزن اسمی آن از کربن تشکیل می‌شود، که همراه با سیلیس، باعث شکننده شدن محصول نهایی آن می‌شود و به‌طور مستقیم قابلیت استفاده به عنوان یک ماده مستقل را دارا نمی‌باشد. آهن خام توسط ذوب سنگ آهن در کوره‌های بلند انفجاری و در قالب شمش‌های قابل حمل، به عنوان یک عنصر مورد استفاده در مراحل فرآورش فلزات، ساخته می‌شود.
ذوب و تولید آهن در اروپای باستان و خاورمیانه شناخته شده بود، اما با احیای مستقیم به صورت بلومری تولید می‌شد. قبل از قرون وسطی آهن خام در اروپا تولید نمی‌شد. چینی‌ها توسط سلسله ژو (که در سال ۲۵۶ قبل از میلاد به پایان رسید) آهن می‌ساختند.Wagner, Donald. "Iron and Steel in Ancient China". Leiden 1996: Brill Publishers کوره‌هایی مانند لاپفیتان در سوئد و برخی در مارک (امروز بخشی از وست فالن، آلمان) ممکن است به قرن ۱۲ تا سیزدهم برگردد.Several papers in "The importance of ironmaking: technical innovation and social change: papers presented at the Norberg Conference, May 1995" ed. Gert Magnusson (Jernkontorets Berghistoriska Utskott H58, 1995), 143–179. باید مشخص شود که آیا این تحولات شمال اروپا از چینی‌ها سرچشمه می‌گیرد یا خیر. واگنر یک پیوند احتمالی را از طریق تماس‌های ایرانی‌ها با چینی‌ها در امتداد جاده ابریشم و تماس وایکینگ‌ها با ایرانی‌ها فرض کرده‌است، اما یک شکاف زمانی بین دوره وایکینگ‌ها و لاپفیتان وجود دارد.
در این نحوه از طراحی، وزن جسم توسط پوسته بیرونی آن حمایت می‌شود همانند پوسته یک تخم مرغ.
کلمه مونوکوک یک واژه فرانسوی و به معنای تک-پوسته است.
یک تک-پوسته واقعی می‌تواند هم فشار کششی و هم فشار پرسی را تحمل کند.
وزارت ترابری بریتانیا () یک وزارتخانه در کشور بریتانیا است که مسئول امور ترابری در انگلستان و بخش‌هایی از اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی است.
این وزارتخانه که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده ساختمان اصلی آن در شهر وست‌مینستر، لندن است.
کوره آهن خالص () گونه‌ای از کوره‌های صنعتی است، که پیش‌تر برای ذوب‌آهن از اکسید آهن مورد استفاده قرار می‌گرفت. کوره آهن نخستین روش‌ مورد استفاده برای استخراج آهن بود، که محصول پایانی آن یک توده متخلخل از آهن و سرباره می‌باشد و به نام آهن اسفنجی شناخته می‌شود. امروزه کوره‌های بلند جایگزین کوره‌های آهن خالص شده‌است، که برای تولید آهن خام مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کوره آهن خالص(بلومری) از یک دودکش با دیواره های مقاوم در برابر حرارت ساخته شده از خاک، خاک رس یا سنگ تشکیل شده است.در نزدیکی قسمت پایین، یک یا چند لوله (از جنس خاک رس یا فلز) وجود دارد. این لوله‌ها تویر() نام دارد و باعث می‌شود هوا به صورت طبیعی یا با دمیدن وارد کوره شود. یک سوراخ در انتها کوره برای خارج کردن سرباره تعبیه می‌شود؛ و آهن اسفنجی در انتها به وسیله همین سوراخ یا با از بین بردن کوره خارج می‌شود.
اولین گام قبل از ساخت کوره، تهیه زغال سنگ و سنگ آهن است. زغال سنگ تقریباً کربن خالصی است که هنگام سوزاندن، هم دمای بالایی را که برای فرآیند ذوب لازم است تولید می کند و هم مونوکسید کربن مورد نیاز برای احیای فلز را فراهم می کند.
سنگ معدن را به قطعات کوچک می‌شکنند و معمولاً در آتش رست (برشته) می‌کنند تا راحت‌تر تجزیه شود، برخی ناخالصی‌ها سوخته و رطوبت موجود در سنگ معدن تا حدی حذف می‌شود. هر گونه ناخالصی (مانند سیلیس) در سنگ معدن را می توان در حین خرد شدن حذف کرد. اندازه ذرات مورد نظر در درجه اول به این بستگی دارد که کدام یک از چندین نوع سنگ معدن، در دسترس باشد، که با شکل و عملکرد کوره نیز ارتباط دارد یا از کدام روش سنتی استفاده شود. سنگ معدن آهن به‌صورت اکسید متفاوت‌اند( / / )، این تفاوت در خلوص آهن نیز تاثیر دارد. سرباره‌های آهن اسفنجی نیز ممکن است آهن زیادی داشته باشند، می‌توان آنهارا خرد و با سنگ معدن وارد کوره کرد.
بعد از ساختن کوره و پیش‌گرم کردن آن توسط آتش چوب، مخلوط زغال سنگ و سنگ معدن را از بالای کوره وارد آن می‌کنند. در ابتدا معمولا ذرات کوچک سنگ معدن اضافه می‌شوند و با گذشت زمان قطعات بزرگتر نیز اضافه می‌شوند؛ در روش‌های سنتی این توالی ممکن است متفاوت باشد. به طور کلی نسبت زغال سنگ و سنگ معدن اضافه شده برابر هستند. در داخل کوره، مونوکسید کربن حاصل از احتراق ناقص زغال سنگ، اکسیدهای آهن موجود در سنگ معدن را بدون ذوب کردن سنگ به آهن فلزی تبدیل می‌کنند. این کار باعث می‌شودکوره در دماهای پایین تر از دمای ذوب سنگ معدن کار کند. از آنجایی که محصول کوره در انتها آهن است به مقدار کربن کمی برای آهنگری(فورج) نیاز است. دما و نسبت زغال سنگ به سنگ آهن باید به دقت کنترل شود تا آهن بیش از حد کربن جذب نکند و در نتیجه غیرقابل فورج شود. چدن زمانی تشکیل می‌شود که آهن 2 تا 4 درصد کربن را جذب کند. از آنجا که این نوع کوره(بلومری) خودگداز() است نیاز به به افزودن لایمستون(کلسیم کربنات) برای تشکیل سرباره نیست.
ذرات ریز آهن تولید شده از این طریق به ته کوره می ریزند و در آنجا با سرباره مذاب ترکیب می شوند که اغلب از فایالیت، ترکیبی از سیلیکون، اکسیژن و آهن مخلوط با سایر ناخالصی‌های سنگ معدن تشکیل شده‌اند. سرباره مذاب به سمت پایین کوره می‌رود، در دیواره‌های جانبی پایینی کوره خنک می‌شود و عملاً کاسه‌ای را تشکیل می‌دهد که همچنان حاوی سرباره مایع است. با ذوب شدن ذرات آهن، آنها در این کاسه می افتند و تحت وزن خود با هم تفجوش می شوند و یک توده اسفنجی شکل می دهند که به آن، آهن اسفنجی می گویند. از آنجایی که آهن اسفنجی معمولاً متخلخل است و حفره‌های باز داخل آن می‌تواند پر از سرباره باشد، توده استخراج‌شده باید با چکش‌ کوبیده شود تا هم فضاهای خالی فشرده شود و هم سرباره مذاب باقی‌مانده خارج شود. این فرآیند ممکن است به چندین چرخه گرمایش اضافی نیاز داشته باشد. به آهنی که به این روش تولید می‌شود،آهن کارشده گفته می‌شود ، و آهن حاصل با مقادیر کم سرباره، آهن کارشده(گل‌آهن) یا آهن نرم نامیده می‌شود. به دلیل فرآیند تولید، آهن‌های اسفنجی اغلب دارای محتوای کربن متفاوتی بین سطوح بالا و پایین می‌باشند، تفاوت‌هایی که همچنین تا حدودی از طریق توالی‌های صاف کردن، تا کردن و جوشکاری چکشی با هم ترکیب می‌شوند.همچنین می توان با دستکاری کوره و جریان هوا به‌کوره، آهنی با کربن بالاتر تولید کرد.
با شروع دوران فولادسازی مدرن، کلمه بلوم به معنای دیگری تعمیم یافت که به یک قطعه فولادی در مرحله میانی، که آماده استفاده در بیلت بود، اطلاق شد.
آغاز عصر آهن در بیشتر نقاط جهان مصادف با اولین استفاده گسترده از کوره آهن خالص(بلومری) است. در حالی که نمونه های قبلی یافت شده آهن دارای محتوای نیکل بالا است که نشان می‌دهد که این آهن شهاب سنگی است. سایر نمونه‌های اولیه آهن ممکن است با ورود تصادفی سنگ آهن در عملیات ذوب مس تولید شده باشند. به نظر می رسد که آهن در 3000 سال قبل از میلاد در خاورمیانه ذوب شده است، اما آهنگرهای مس که با آهن آشنایی نداشتند، تا مدت ها بعد از آن استفاده نکردند.در غرب، آهن در حدود 1200 سال قبل از میلاد مورد استفاده قرار گرفت.
چین از دیرباز از بلومری استفاده می‌کرد. تصور می‌شد که چینی‌ها از فرآیند بلومری استفاده نمی‌کنند، و از کوره بلند و آهنگری برای تولید آهن نرم شروع کردند.در قرن پنجم قبل از میلاد، فلزکاران در ایالت جنوبی وو، کوره بلند و ابزاری برای چدن و ​​کربن زدایی آهن خام غنی از کربن تولید شده در کوره بلند، به موادی شبیه به آهن نرم کم کربن اختراع کردند. با این حال، شواهد اخیر نشان می‌دهد که بلومری در چین باستان قبل از این که توسط کوره‌های بلند توسعه‌یافته محلی، جایگزین شوند، در 800 سال قبل از میلاد از غرب چین جابجا شدند. سند این نظریه، کشف «بیش از ده» ابزار حفاری آهنی بود که در مقبره حاکم جینگ شین (متوفی 537 ق.م) یافت شد، که مقبره او در شهرستان فنگ شیانگ، واقع شده است (موزه ای امروز در این مکان وجود دارد)."The Earliest Use of Iron in China" by Donald B. Wagner in "Metals in Antiquity", by Suzanne M. M. Young, A. Mark Pollard, Paul Budd and Robert A. Ixer (BAR International Series, 792), Oxford: Archaeopress, 1999, pp. 1–9.
تمام فرآیندهای سنتی ذوب آهن در جنوب صحرای آفریقا نوعی از فرآیند بلومری هستندCline, W. W. (1937) "Mining and Metallurgy in Negro Africa". Menasha, Wisconsin: George Banta.بحث های زیادی در مورد خاستگاه متالورژی آهن در آفریقا وجود دارد. ذوب در کوره‌های بلومری در غرب آفریقا و آهنگری ابزار در فرهنگ نوک ()نیجریه مرکزی حداقل در 550 سال قبل از میلاد و احتمالا چندین قرن قبل از آن ظاهر شده است.همچنین شواهدی از ذوب آهن با کوره‌های بلومری مربوط به 750 سال قبل از میلاد در اوپی (آگوستین هال 2009) و لجا مربوط به 2000 سال قبل از میلاد (Pamela Eze-Uzomaka 2009) وجود دارد، هر دو مکان در منطقه Nsukka در جنوب شرقی نیجریه در جایی که اکنون در نیجریه واقع شده‌اند است. در جمهوری آفریقای مرکزی، شواهدی از متالورژی آهن، از یک کوره احیا و کارگاه آهنگری به دست آمده که قدمت آنها به ترتیب 896-773 قبل از میلاد و 907-796 قبل از میلاد است.
قدیمی‌ترین کوره‌های بلومری در شرق آفریقا، در نوبیا در سودان باستان است که حداقل به قرن هفتم تا ششم قبل از میلاد برمی‌گردد. کوره‌های باستانی که ابزارهای فلزی برای نوبی ها و کوشی ها مازاد بر فروش تولید می کردند.
در طی یک پروژه نیروگاه آبی، در کوهپایه های جنوبی ارتفاعات مرکزی، سامانالاووا، در سریلانکا، یک کوره بادی در یک سایت حفاری پیدا شد. این کوره‌ها توسط بادهای موسمی کار می کردند و قدمت آن به 300 سال قبل از میلاد می رسد. با استفاده از تکنیک های تاریخ گذاری رادیوکربن این کوره های باستانی لانکا ممکن است بهترین فولاد با کیفیت را برای شمشیرهای افسانه ای دمشق که در سوابق سوری ذکر شده است تولید کرده باشند. آزمایش‌های میدانی با استفاده از کوره‌های مشابه تأیید کرد که این نوع کوره از یک اصل تامین هوا مبتنی بر باد استفاده می‌کند که از دمش اجباری یا طبیعی متمایز است و همچنین نشان می‌دهد که توانایی تولید فولاد با کربن بالا را دارد.
آهن نرم در ساخت بناهایی مانند ستون آهنی دهلی که در قرن سوم پس از میلاد در زمان امپراتوری گوپتا ساخته شد، استفاده شده‌است. مانند چین، فولاد پر کربن در هند مورد استفاده می‌شد، اگرچه تا زمان مدرن از چدن برای معماری استفاده نمی شد.Ranganathan, Srinivasa; Srinivasan, Sharada. (1997). "METALLURGICAL HERITAGE OF INDIA", in "Golden Jubilee Souvenir", Indian Institute of Science, pp. 29-36, (University of Illinois, Department of Materials Science and Engineering web page). Accessed 30 October 2019.
کوره‌های اولیه اروپایی عمدتاً به دلیل محدودیت‌های مکانیکی دم‌ با نیروی انسانی و میزان نیرویی که ممکن است با چکش‌های دستی اعمال شود نسبتاً کوچک بودند. آنهایی که از نظر باستان شناسی از عصر آهن پیش از روم شناخته شده اند، معمولاً در محدوده 2 کیلوگرم هستند که در کوره های (low shaft furnaces) تولید می شدند.در دوره رومی‌ها اغلب از کوره‌هایی با ارتفاع کافی برای ایجاد دمش طبیعی (به ارتفاع 200 سانتی‌متر) در نتیجه تولید آهن اسفنجی 10-15 کیلوگرم استفاده می‌شد.Radomir Pliener, "Iron in Archaeology - the European Bloomery Smelters", chapter XII, 2000 آزمایش‌‌های معاصر به‌طور معمول با استفاده از کوره‌های «short shaft» مشتق شده از اروپای شمالی با هوای دمیده برای تولید آهن اسفنجی در محدوده 5 تا 10 کیلوگرم کار می‌کردند.Darrell Markewitz, "If you don't get any IRON - Towards an Effective Method for Small Iron Smelting Furnaces", "EXARC Journal" 2012-1استفاده از چرخ آب، که در حدود هزاره اول گسترش یافت و برای نیرو دادن به دم‌های حجیم‌تر به کار رفت، باعث شد تا کوره‌ها بزرگ‌تر و داغ‌تر شوند، با چکش‌های اهرمی که باعث ‍می‌شد تا آهن بیشتری را فورج کند.کوره‌های به تدریج بزرگتر در اواخر قرن 14 ساخته شدند، با ظرفیت متوسط ​​حدود 15 کیلوگرم، اگرچه استثناهایی وجود داشت. میانگین اندازه‌های آهن‌های اروپایی به سرعت به 300 کیلوگرم افزایش یافت و تا پایان کوره‌ها به یک سطح رسید.
با افزایش اندازه کوره‌ها، سنگ آهن برای مدت طولانی تری در معرض ذغال سوخته قرار می‌گیرد.هنگامی که با هوا و سنگ معدن و زغال سنگ ترکیب می شود، ممکن است باعث شود بخشی از آهن ذوب شود و در این فرآیند با کربن اشباع شود و آهن خام غیرقابل فورج تولید کند که نیاز به اکسیداسیون دارد تا به چدن و فولاد تبدیل شود. این آهن خام به عنوان یک محصول ضایعاتی در نظر گرفته می‌شد که از بازدهی بزرگ‌ترین کوره‌ها می‌کاهد، و تا قرن چهاردهم بود که کوره‌های بلند اولیه، که از نظر ساختمانی یکسان بودند، اما به تولید آهن مذاب اختصاص داشتند، ساخته شدند.Douglas Alan Fisher, "The Epic of Steel", Harper & Row 1963, p. 26–29"Blast furnace, theory and practice", American Institute of Mining, Metallurgical, and Petroleum Engineers, Gordon and Breach Science 1969, p. 4–5
کوره های بلومری معمولاً طیف وسیعی از محصولات آهنی از آهن بسیار کم کربن گرفته تا فولاد حاوی تقریباً 0.2٪ تا 1.5٪ کربن تولید می‌ کنند.استاد آهنگر باید قطعات آهن کم کربن را انتخاب کند، آنها را کربن‌دهی کند و آنها را به هم جوش دهد تا ورق های فولادی بسازند. حتی زمانی که روی آهن بدون کربن اعمال می شود، این فرآیند چینش و جوش منجر به یک محصول همگن‌تر می شود و بسیاری از سرباره را حذف می کند.این فرآیند باید تا 15 بار در زمانی که به فولاد با کیفیت بالا نیاز بود، مانند شمشیر تکرار شود. جایگزین فرایند این بود که سطح محصول نهایی را کربن‌دهی کنند. گرمای هر فرایند مقداری کربن را اکسید می کند، بنابراین استاد باید مطمئن می شد که کربن کافی در مخلوط اولیه وجود دارد.Alan R. Williams, "Methods of manufacture of swords in medieval Europe", Gladius 1977, p. 70–77
در انگلستان و ولز، علی‌رغم ورود کوره بلند به ویلد در حدود سال 1491، فورج‌های بلومری، احتمالاً از نیروی آب برای چکش و همچنین دم‌ها استفاده می‌کردند که پس از سال 1580 در منطقه وست میدلندز استفاده می‌شدند.در فرنس و کامبرلند، کوره‌ها تا اوایل قرن هفدهم فعالیت کردند و آخرین مورد در انگلستان (نزدیک گارستانگ) حدود سال 1770 بسته شد.H. R. Schubert, "History of the British Iron and Steel Industry" (1957).R. F. Tylecote, "History of .
یکی از قدیمی‌ترین کوره‌های بلند شناخته‌شده در اروپا در لاپفیتان سوئد یافت شده است، که مربوط به قرن دوازدهم است .قدیمی ترین کوره بلومری در سوئد، که در همان منطقه نیز یافت شده، مربوط به 700 سال قبل از میلاد است.Magnusson, G. (2015) "Järnet och Sveriges medeltida modernisering". Jernkontoret, Stockholm
بلومری در اسپانیا و جنوب فرانسه به عنوان سازندگان کاتالان تا اواسط قرن 19 و در اتریش به عنوان Stückofen تا 1775 زنده ماند.
ذوب آهن در آمریکای پیش از کلمبیا ناشناخته بود.
حفاری‌ها در L'Anse aux Meadows، نیوفاندلند، شواهد زیادی برای فرآوری آهن خلاش و تولید آهن بلومری توسط نورس‌ها پیدا کرده است.عصر وایکینگ (حدود 1000-1022 پس از میلاد) در L'Anse aux Meadows در یک منطقه دریایی مرتفع، بین یک باتلاق ذغال سنگ نارس و اقیانوس واقع شده است. تخمین‌ها از مقدار کمتر سرباره‌ای که از نظر باستان‌شناسی بازیابی شده نشان می‌دهد که 15 کیلوگرم سرباره در طی یک تلاش ذوب تولید شده است. با مقایسه محتوای آهن با آهن خلاشی باقی مانده در آن سرباره، حدود 3 کیلوگرم آهن اسفنجی تولید شده بود. با بازدهی در بهترین حالت 20 درصد از سنگ معدن غنی از آهن با کیفیت، نشان می دهد که کارگرانی که سنگ معدن را فرآوری می‌کنند مهارت خاصی نداشته اند.این اثبات می‌کند که دانش فرآوری آهن گسترده بوده و به مراکز عمده تجارت و بازرگانی محدود نبوده است.باستان شناسان همچنین 98 میخ و مهمتر از همه، قطعات پرچ کشتی و همچنین شواهد قابل توجهی برای نجاری که به تعمیر قایق یا احتمالاً کشتی در محل انجام شده است پیدا کردند. (نکته مهم این است که یک آهن خام 3 کیلوگرمی مطمئناً میله ت کافی برای تولید 3 کیلوگرم میخ و پرچ بازیافت شده را ایجاد نمی کند.)
در استعمار اسپانیایی قاره آمریکا، بلومرها یا «فورج‌های کاتالانی» بخشی از «خودکفایی» در برخی از مبلغان، انکومینداها و پوئبلوها بودند.
باستان شناسان در جیمزتاون ویرجینیا (حدود 1610-1615) بقایای یک کوره آهن خالص (short shaft) را بازیابی کرده‌اند، که احتمالاً به عنوان «آزمایش منبع» مانند آزمایشی که در وینلند قبلاً انجام شده بود، در نظر گرفته شده است.مهاجران انگلیسی مستعمرات سیزده‌گانه به موجب قانون از تولید منع شدند. برای مدتی، بریتانیایی ها به دنبال این بودند که بیشتر صنعتگران ماهر را در مکان های داخلی مستقر کنند.در واقع این یکی از مشکلاتی بود که منجر به انقلاب شد.کارخانه آهن فالینگ کریک اولین کارخانه در ایالات متحده بود.کارخانه آهن Neabsco نمونه ای از تلاش های اولیه ویرجینیا برای تشکیل یک صنعت کارآمد آمریکایی است.
در آدیرونداک، نیویورک، کوره‌های جدید با استفاده از تکنیک هات بلاست در قرن 19 ساخته شد.Gordon C. Pollard, "Experimentation in 19th century bloomery production: evidence from the Adirondacks of New York", "Historical Metallurgy" 32(1) (1998), 33–40.
کشتار عین الزیتون () در اول مه ۱۹۴۸ در روستای «عین الزیتون» فلسطینی در شمال «صفد» بوقوع پیوست؛ آن موقع فلسطین تحت قیومیت انگلیس به‌سر می‌برد. در این کشتار ۳۰ الی ۷۰ اسیر فلسطینی از سوی نیروهای پالماخ به قتل رسیدند.Morris (2004), p. 289.Peled, "The conquest of Safad", HA Peh-222\3. Cited in Morris p. 223Abbasi p. 14
وزیر دفاع بریتانیا () یکی از وزیران دولت بریتانیا است که از اعضای کابینه بریتانیا نیز می‌باشد.
دستگاه زنگ هشدار آتش () یک دستگاه اطلاع‌رسانی حفاظتی در سامانه‌های اعلام حریق است، که اغلب از محرک‌های صوتی، تصویری و غیره برای اعلام بروز آتش یا هشدار برای سایر شرایط اضطراری که نیاز به اقدام دارند، استفاده می‌شود.
توما ووکلر (؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۷۹) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل فرانسه است که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۷ عضو دایرکت انرژی بود و در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او در سال ۲۰۱۲ برندهٔ رده‌بندی کوهستان در تور دو فرانس شد.
ووکلر یکی از برجسته‌ترین رکابزنان فرانسوی زمان خود بود و به دلیل عملکرد قدرتمند در دوره‌های مختلف تور دو فرانس با لفظ «قهرمان ملی» از او یاد می‌شد.
ووکلر در شیلتیگهایم زاده شد و دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد. اهل ناحیهٔ آلزاس بود، ولی بعداً به مارتینیک رفت.
ووکلر در سال ۲۰۰۳ برندهٔ دو مرحله و قهرمان تور لوکزامبورگ شد. در سال بعد، ناگهان در دنیای دوچرخه‌سواری، شهرت بین‌المللی پیدا کرد. پس از پیروزی در مسابقات قهرمانی استقامت جاده فرانسه، وارد تور دو فرانس ۲۰۰۴ شد. در مرحلهٔ پنجم همراه گروه پنج نفره‌ای فرار کرد و برتری زمانی قابل توجهی نسبت به گروه اصلی به دست آورد و در پایان مرحله، پیراهن طلایی را به تن کرد. سپس به مدت ده روز و حتی در مراحلی که متناسب با قدرت او نبود، این پیراهن را حفظ کرد.
به تن کردن پیراهن طلایی و توجه شدید رسانه‌ها به ووکلر باعث قدرتمندتر شدن او شد. ولی در نهایت در مرحلهٔ پانزدهم که در آلپ برگزار می‌شد، تسلیم شد و پیراهن طلایی را به لانس آرمسترانگ واگذار کرد. همچنین پیراهن سفید را به ولادیمیر کارپتس داد؛ ولی با این وجود قهرمان ملی بود.
در فصل ۲۰۰۵ ووکلر در رقابت‌های زیادی شرکت کرد که برخی از آنها مناسب شرایط رکابزنی او نبود. تنها پیروزی این فصل برای او در مرحلهٔ سوم مسابقهٔ چهار روزهٔ دانکرک به دست آمد. در فصل ۲۰۰۶ برندهٔ مرحلهٔ پنجم تور باسک شد. همچنین در پاریس–بورژ پیروز شد.
در فصل ۲۰۰۷ ووکلر در جایزه بزرگ غرب فرانسه پیروز شد و با فرار دیرهنگام خود، بخت‌های قهرمانی را شکست داد. در فصل ۲۰۰۸ برندهٔ مسابقهٔ سرت شد و در فصل ۲۰۰۹ با پیروزی در مرحلهٔ پنجم تور دو فرانس، نخستین پیروزی خود در این تور را کسب کرد. ووکلر که بیشتر زمان مسابقه جزء گروه پیشتاز بود، در ۵ کیلومتری خط پایان فرار کرد و برندهٔ مرحله شد.
در فصل ۲۰۱۰ ووکلر برای دومین بار قهرمان مسابقات جاده فرانسه شد و بعداً در دپارتمان وانده این پیروزی را بهترین لحظهٔ دوران حرفه‌ای خود دانست. در تور دو فرانس، پس از چند حملهٔ ناموفق، در مرحلهٔ پانزدهم پیروز شد. در ۱۰ کیلومتری خط پایان پیش از رأس سربالایی باله فرار کرد و بیش از یک دقیقه جلوتر از تعقیب کنندگان از خط پایان در بانیر-د-لوشون گذشت. در سپتامبر، ووکلر برندهٔ نخستین دورهٔ جایزه بزرگ کبک شد.
سال ۲۰۱۱ بهترین فصل حرفه‌ای ووکلر بود. در مسابقات بهار هشت پیروزی به دست آورد. از جمله برندهٔ دو مرحلهٔ پاریس–نیس شد.
در مرحلهٔ نهم تور دو فرانس ووکلر رهبر گروه پیشتاز بود و از تصادفی که منجر به مصدومیت دو رکابزن شد، جان به در برد. در پایان مرحله، دوم شد و رهبری رده‌بندی اصلی را به دست آورد. او توانست پیراهن طلایی را در مراحل کوهستانی پیرنه حفظ کند؛ ولی در مرحلهٔ نوزدهم که مشکل‌ترین مرحله بود و در آلپ دوئز خاتمه می‌یافت، رهبری تور را از دست داد. در پایان تور، ووکلر در رتبهٔ چهارم رده‌بندی اصلی قرار گرفت. در آن زمان، رتبهٔ چهارمی ووکلر، بهترین نتیجهٔ رکابزنان فرانسوی در تور دو فرانس از سال ۲۰۰۰ بود.
قرارداد ووکلر برای فصل ۲۰۱۱ سالانه ۴۲۰ هزار یورو بود که او را دومین رکابزن گران‌قیمت فرانسوی پس از سیلون شاوانل کرد.Tour de France 2011 : Voeckler, Chavanel... Les salaires des Français !. Sportune.fr. Retrieved on 21 August 2011. قرار بود به کوفیدیس منتقل شود؛ ولی تصمیم گرفت در تیم یوروپ‌کار بماند.
نتیجه‌گیری ووکلر در بهار ۲۰۱۲ با قرار گرفتن در میان ده نفر برتر تور فلاندر آغاز شد. ده روز بعد، برندهٔ برابانتسه پایل شد. سپس در پنج نفر برتر مسابقهٔ طلایی آمستل قرار گرفت و پس از آن، در لیژ–باستون–لیژ چهارم شد.
در آغاز تور دو فرانس، ووکلر از درد زانو رنج می‌برد و در آستانه کناره‌گیری بود؛ ولی به تدریج قدرت گرفت و برندهٔ مرحلهٔ دهم شد. سپس در مرحلهٔ شانزدهم که سخت‌ترین مرحلهٔ تور بود و از گردنهٔ تورماله می‌گذشت، به پیروزی رسید. در پایان تور، ووکلر برندهٔ رده‌بندی کوهستان شد.