moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سین لقی ونینی ( ) یک "آشیپو" بوده، که احتمالاً بین سال‌های ۱۰۰۰ تا ۱۳۰۰ قبل از میلاد در بین‌النهرین زندگی می کرد. به طور سنتی تصور می شود که او بهترین نسخه حفظ شده "حماسه گیلگمش" را گردآوری کرده‌است. نام او در خود متن ذکر شده‌ است، که برای آثاری که به خط میخی نوشته شده، نامتعارف محسوب می شود. نسخه او را با "خط اول" یا «ša nagba īmuru» («کسی که اعماق را دید» یا «کسی که پرتگاه را دید» می شناسند. میزان تفاوت نسخه او با متون قبلی مشخص نیست. اندرو آر. جورج استدلال می‌کند که سین لقی ونینی «به ["حماسه گیلگمش"] شکل نهایی و ثابت داد». تیگای تصدیق می‌کند که سین لقی ونینی «عظمت گیلگمش را از کردار به کسب دانش تغییر داد».
پیش درآمد، تنها نمونه روایت اول شخص توسط سین لقی ونینی است. نسخه او شامل داستان سیل اوتناپیشتیم در لوح ۱۱ ام (XI) و در لوح ۱۲ ام (XII)، گیلگمش سومری"، انکیدو و جهان هلند" است.
نام سین لقی ونینی به معنای "سین (خدای ماه) کسی است که دعای مرا می‌پذیرد". همچنین گاهی، البته به احتمال کمتر، به صورت «سین لقی ونینی» به معنای «ای سین! دعای مرا بپذیر»George, A. R. "The Babylonian Gilgamesh Epic": Introduction, critical edition and cuneiform, p. 27 نیز تعریف شده است.
چندین خانوادۀ اروک در دوره‌های نو بابلی، هخامنشی و سلوکی ادعا می‌کردند که سین لقی ونینی جد آن ها بوده‌است، به ویژه آن‌هایی که به عنوان کاتب و "کالو" عمل می‌کردند و چیزی شبیه به «سلسله روشنفکران» ایجاد می‌کردند. سین لقی ونینی ممکن است یک شخصیت افسانه‌ای باشد که فهرستی از هزاره اول قبل از میلاد او را به عنوان "شورای خردمند گیلگمش" توصیف می‌کند.
محل تجمع () اشاره به هر فضایی دارد که مردم بتوانند در آن کنار یکدیگر جمع شوند. محل تجمع می‌تواند شامل فضاهای عمومی مانند خیابان‌ها، میدان‌ها و پارک‌ها باشد یا آنکه فضاهای خصوصی مانند کافی‌شاپ‌ها،‌ استادیوم‌ها و سینماها باشد.
از نمونه‌های تاریخی محل‌های تجمع می‌توان به این موارد اشاره کرد: آگورا در یونان باستان، پارک مرکزی نیویورک، میدان نقش جهان.
سیلیلی شخصیتی الهی است که در لوح ششم حماسه گیلگمش ذکر شده‌است. گیلگمش به جاذبه‌های ناخواسته الهه ایشتار اعتراض می‌کند و عاشقان پیشین ایشتار و مصیبت‌هایی را که برایشان پیش آمده برمی‌شمرد. او ادعا می‌کند که ایشتار زمانی عاشق اسب بوده است، اما در نهایت مصیبت‌های زیادی برای او رقم زده‌است، از جمله ناله‌های مداوم "مادرش، سیلیلی". از آنجا که سیلیلی فقط به صورت گذرا ذکر شده است، نمی‌توان در مورد شخصیت او گفت، به جز اینکه او یک شخصیت الهی زن است که نزدیک به اسب است.
سالیلی در لوح ششم خط ۵۷ به عنوان «مادرش، الهه سیلیلی («AMA-šú d Si-li-li») نامیده شده‌است.
در یک فصل فوتبال، باشگاه‌ها معمولاً در تعدادی از مسابقات داخلی مانند لیگ و جام حذفی و همچنین گاهی در مسابقات قاره‌ای به رقابت می‌پردازند. برنده شدن در مسابقات متعدد به عنوان یک دستاورد بسیار مهم تلقی می‌شود. دو و سه‌گانه‌ها معمولاً دستاوردهایی هستند که مدت‌ها به یاد می‌آیند، اما با مقداری تکرار اتفاق می‌افتند، در حالی که بردن چهار جام یا بیشتر در یک فصل بسیار نادرتر است. در دهه ۲۰۱۰، اصطلاحات چهار، پنج و شش‌تایی گاهی برای اشاره به کسب چهار، پنج و شش جام در یک فصل استفاده می‌شدند.https://archive.today/20130416074239/http://www.websters-online-dictionary.org/definitions/Quadruple
این لیست محدود به تیم‌هایی است که در بالاترین سطح فوتبال کشور خود بازی کردند.
برخی از باشگاه‌ها در یک فصل چهار تورنمنت را برده‌اند. این گاهی "چهارگانه" نامیده می‌شود. تیم‌های دیگر چهار مسابقه را در یک سال تقویمی برده‌اند، البته نه همه در یک فصل.
تیم‌های دیگری موفق به کسب شش‌گانه شده‌اند؛ اما تمامی آنها در یک فصل نبودند.
"ساول رفت" (به انگلیسی: Saul Gone) آخرین قسمت از مجموعه تلویزیونی بهتره با ساول تماس بگیری می‌باشد. این سیزدهمین و آخرین قسمت از فصل ششم و به‌طور کلی شصت و سومین قسمت سریال است. این قسمت به نویسندگی و کارگردانی پیتر گولد است، که در ۱۵ اوت ۲۰۲۲ از طریق شبکه ای ام سی پخش شد.
"ساول رفت" اساساً در اواخر سال ۲۰۱۰ اتفاق می‌افتد، که با فلاش بک‌هایی از بریکینگ بد و بهتره با ساول تماس بگیری جریان دارد.
گولد و باقی نویسندگان می‌دانستند که سریال با زندانی شدن جیمی به خاطر اقداماتش در بریکینگ بد در فصل ششم به پایان می‌رسد. چندین بازیگر از بریکینگ بد و بهتره با ساول تماس بگیری به عنوان بازیگر مهمان در این قسمت بازگشتند، از جمله برایان کرانستون در نقش والتر وایت، بتسی براندت در نقش ماری شریدر و مایکل مک کین در نقش چاک مک گیل.
حدود ۱٫۸۰ میلیون بیننده این قسمت را در اولین پخش آن از طریق ای ام سی تماشا کردند. "ساول رفت" مورد تحسین قرار گرفت و منتقدان پیشرفت شخصیت جیمی و آشتی او با کیم را تحسین کردند. بسیاری آن را یک نتیجه‌گیری《استادانه》برای سریال و یکی از بهترین فینال‌های تمام دوران دانستند. گیلیگان بیان کرده‌است که "ساول رفت" احتمالاً آخرین اثر از فرانچایز بریکینگ بد است، زیرا او و گولد هیچ برنامه ای برای کارهای بعدی در ادامه آن ندارند.
پل اسب سواری کاربریج که با نام پل تابوت نیز شناخته می‌شود، پلی در روستای کاربریج در ارتفاعات اسکاتلند است. این پل در سال ۱۷۱۷ ساخته شد تا به دسته‌های تشییع جنازه اجازه دهد تا با عبور از رودخانه دولنین به کلیسای دوتیل برسند. جان‌پناه‌های پل در قرن نوزدهم شسته و نابود شدند. در سال ۱۹۷۱ پل تبدیل به ساختمانی در فهرست B شد. اکنون پل یک جاذبه توریستی محبوب است.
پل اسب‌سواری ساخته شد تا اجازه دهد مراسم تشییع جنازه از رودخانه دولنین تا کلیسای دوتیل ادامه یابد. سرتیپ الکساندر گرانت این پل را راه اندازی کرد. سنگ‌تراش جان نیکلسون پل را ساخت و هزینه ۱۰۰ پوندی آن از کمک‌هزینه‌های کلیسای دوتیل پرداخت شد. این پل در سال ۱۷۱۷ تکمیل شد و سیل در سال ۱۸۲۹ نرده‌های محافظ آن را از بین برد. این پل همچنین راهی برای عبور تجار و مردم محلی از رودخانه فراهم می‌کرد. این قدیمی‌ترین پل سنگی شناخته شده در ارتفاعات اسکاتلند است.
پل روستای کربریج یک جاذبه توریستی محبوب است و در منطقه کوهستانی کایرنگورمز اسکاتلند واقع شده‌است. از آن به عنوان پل تابوت نیز یاد شده‌است. تنها چیزی که امروزه از آن باقی مانده یک طاق باریک در سراسر عرض رودخانه دولنین است.
جین گازو مجری تلویزیون استرالیایی، مجری رادیو، دی جی اجرا و باشگاه، شخصیت تلویزیونی، نویسنده و روزنامه‌نگار موسیقی استرالیایی است. گازو در ملبورن به دنیا آمد و بزرگ شد و دختر یک طراح لباس ملبورنی است.Leith, William. "Rockabye Babes – Women in UK Radio", "The Observer", 4 February 2001. او از دانشگاه لا تروب در ملبورن با مدرک لیسانس هنر در رسانه و سینما فارغ‌التحصیل شد."Jane Gazzo On How To Forge An Enduring Career In The Music Biz" , "Pedestrian Daily", Australia, 5 September 2013.
گازو از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ در هیئت مدیره سازمان جوانان دولتی The Push خدمت کرد.The Push website (Archived 14 July 2019) در سال ۲۰۱۷، او به عنوان رئیس هیئت مشاوره برای موسیقی استرالیا در مرکز هنری ملبورن منصوب شد.Australian Music VaultAustralian Music Vault: PartnersAustralian Music Vault official launch (Triple M)
در ژوئن ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ گازو نامزد دریافت شخصیت تلویزیونی زن مورد علاقه در نهمین و دهمین دوره جوایز سالانه Astra شد."ASTRA Awards: 2011 finalists" , ASTRA website"ASTRA 2012 finalists", ASTRA website در اوت ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، گازو به همراه فیل اونیل به‌صورت مشترک نامزد دریافت جایزه ACRA برای بهترین برنامه رادیویی سندیکا برای «نسل من» در شبکه تریپل ام شد."Finalists announced for 2018 Radio Awards", "acras.com", Australian Commercial Radio Awards website, press release, August 2018, "acras.com", Australian Commercial Radio Awards website, press release, August 2019
عبدالعزیز بن متعب الرشید ( ) زاده ۱۸۷۰ درگذشته ۱۲ آوریل ۱۹۰۶، مشهور به ابن رشید ،وی از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۶ امیر جبل شمر بود
عبدالعزیز در سال ۱۸۷۰ متولد شد. وی فرزند سومین امیر رشیدی، متیب بن عبدالله بود و از جانب عمویش محمد بن عبدالله آل راشد پنجمین امیری که عبدالعزیز را وارث خودش نمود و بعد از آن به فرزندی آن را قبول نمود.
محمد بن عبدالله الرشید ( ، درگذشته ۲۸ نوامبر ۱۸۹۷) یکی از امیر نشین های جبل شمر بود و به علت مغلوب شدنش از جانب امیر نشین های نجد در نبرد الملیدا که برای دومین بار در سال ۱۸۹۱ موجود نبود شناخته شده است سلطنت محمد بن عبدالله از سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۹۷ به طول انجامید و موثر ترین فرمانروای امارت جبل شمر بود که به همین علت او را محمد کبیر نام می برند.
محمد سومین پسر عبدالله بن راشد موسس امارت و برادر امیر دوم طلال بن عبدالله و امیر سوم متعب بن عبدالله بود. در زمان سلطنت برادرانش محمد به عنوان رهبر کاروانان فعالیت های تجاری امارت را تأمین می کرد و حج را هدایت می کرد. فعالیت های کاروانی محمد بین حائل و عراق بود که از این راه هم ثروت و هم شهرت در میان مردم بومی کسب کرد.
قدری پس از این حادثه، محمد در سال ۱۸۶۹ بر تخت سلطنت نشست. امارتی که مکان آن در حائل قرار داشت در طول سلطنت او گسترش پیدا نمود و محمد توانست کمابیش بر دو سوم عربستان از غبیل استان قصیم، عنیزه، بریده و ریاض حکومت نماید. علاوه بر ناحیه های نزدیک به مرزهای حلب، دمشق، بصره و عمان. حائل به یک مرکز تجاری اصلی تبدیل گردید و نزدیک به ۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت تحت حکومت محمد داشت. موفقیت او تا اندازه ای به علت مبارزه میان گروه آل سعود، همچون عبدالله بن فیصل و سعود بن فیصل بود.
محمد منطقه الجوف را که در دهه ۱۸۶۰ از جانب فیصل الشلعان تسخیر شده بود، بازپس گرفت. با این شرایط موجود، مردم ناحیه از عبدل الطیف صبحی پاشا، فرماندار عثمانی سوریه در مقابل حکومت ستمگرانه محمد در سال ۱۸۷۲ درخواست حراست نمودند. عثمانی ها نتوانستند قدرت کامل بر ناحیه را در دست بگیرند، ولی در سال ۱۸۷۳ یک فرمانده و ۸۰ سرباز در ان مکان مستقر کردند.مغلوب شدن عثمانی تا اندازه ای به این دلیل بود که مسئول های انگلیسی و فرانسوی به محمد کمک نظامی کردند.برای پیشگیری از هرگونه جدالی از سمت محمد، عثمانی ها اتحاد با او را تقویت نمودند که به نوبه خود برای محمد بسیار ثمر بخش بود.
محمد تا سال ۱۸۸۴ به تنها به عنوان شخصیت نیرومند نجد تبدیل شد. در سال ۱۸۸۷ نجد را به خودش الحاق نمود وقتی که عبدالله بن فیصل، امیر نجد از جانب برادرزاده هایش، پسران سعود بن فیصل، در ریاض زندانی شد، محمد برای کمک رساندن به عبدالله تهاجمی انجام داد و بعد از پایان جنگ شهر را تسخیر نمود، ولی به جای برقراری دوباره حکومت عبدالله، محمد یک نفر را برگماشت. رشیدی فرماندار به شهرستان. حاکم سلیم السیوبهان بود که یکی از نزدیکترین پشتیبان های محمد بود. علاوه بر این، محمد عبدالله بن فیصل را آزاد نمود، ولی او را به عنوان گروگان به حائل فرستاد. وی همچنین ۳ پسر سعود بن فیصل را به حائل آورد.
۴ سال بعد در سال ۱۸۹۱ محمد نیروهای آل سعود را که متفقان عبد الرحمن برادر کوچک تر عبدالله و سعود بودند، در نبرد الملیداء مغلوب نمود. که به امارت نجد پایان داد و به اخراج دودمان آل سعود منجر گردید. و او در ادامه جنگ، ریاض را تسخیر نمود و بر نجد حکومت کرد.
میدان دره‌ای دورافتاده واقع در ناحیه تیراه در خیبر، پاکستان است.این دره در ارتفاع ۲۳۰۰ متری و نزدیک به سفیدکوه قرار دارد که دره را از ولایت ننگرهار جدا می‌کند. این دره توسط رودی کوچک که به رود بارا می‌ریزد آبیاری می‌شود.T H Holdich. "Tirah". "Khyber.ORG." Publishing Date: December 18, 2009. علی‌رغم وجود فلات شیبدار، کشاورزی در تیراه به مدد کرت‌بندی (خاک‌کاری) رواج دارد. درختان گردو، توت، زردآلو (میوه) به همراه زیتون وحشی و به صورت کمتر انار و کاج زیبا در این ناحیه وجود دارد اما به صورت کلی درختان زیادی در میدان وجود ندارد.
آفریدی‌ها در تابستان از مناطق پایین‌دست مانند دره بارا به میدان کوچ می‌کنند.
شهرستان کاراایدلسکی (به لاتین: Karaidelsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
رازدولیه (به لاتین: Razdolye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
تیگر (انگلیسی: Tigger) یک شخصیت خیالی و ببر پر جنب و جوش است. او در اصل در سال ۱۹۲۸ در مجموعه داستان "خانه‌ای در کنار پو"، دنبالۀ کتاب "وینی د پو" توسط ای. ای. میلن در سال ۱۹۲۶ معرفی شد. مانند دیگر شخصیت‌های پو، تیگر بر اساس یکی از حیوانات عروسکی کریستوفر رابین میلن ساخته شده است. او در نسخه‌های کارتونی دیزنی وینی د پو ظاهر می‌شود و همچنین در فیلم خودش، ماجرای تیگر (۲۰۰۰) ظاهر شده است.
او به‌خاطر راه‌راه‌های نارنجی و مشکی خود، چشم‌های درشت، چانه‌ای بلند، دم فنری و علاقه‌اش به جهش معروف است. همانطور که خودش می‌گوید، «پرش بهترین کاری است که ببرها انجام می‌دهند.» تیگر هرگز از خود به‌عنوان ببر یاد نمی‌کند، بلکه به‌عنوان یک «ببر (Tigger)» یاد می‌کند. اگرچه او اغلب به خود سوم شخص جمع اشاره می‌کند (مثلاً «ببرها عسل دوست ندارند!»)، او معتقد است که خودش «تنها» است."Winnie-the-Pooh and the house at Pooh Corner: Alan Bennett – WorldCat". WorldCat. OCLC 248534060.
شهرستان کارماسکالینسکی (به لاتین: Karmaskalinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ریف (به انگلیسی: <bdi>Riff</bdi>) عبارتست از توالی آکورد یا ریفرین () در موسیقی (که در موسیقی کلاسیک به نام اوستیناتو نیز شناخته می‌شود). این یک الگو یا ملودی است که اغلب، توسط سازهای بخش ریتم یا تکنواز نواخته می‌شود و اساس یا همراهی موسیقی یک آهنگ را تشکیل می‌دهد. "New Harvard Dictionary of Music" (1986) p. 708. Cambridge, MA: Harvard University Press. اگرچه ریف‌ها بیشتر در موسیقی راک، موسیقی هوی‌متال، لاتین، فانک و جاز یافت می‌شوند اما موسیقی کلاسیک نیز گاهی بر اساس یک ریف است. مانند بولرو اثر راول. ریف‌ها می‌توانند به سادگی ساکسیفون تنور که یک فیگور ریتمیک ساده را می‌نوازد باشند یا به پیچیدگی تغییرات مبتنی بر ریف در تنظیم‌هایی که توسط ارکستر یک گروه جاز اجرا می‌شود.
دیوید براکت (سال ۱۹۹۹) ریف‌ها را به عنوان "عبارات ملودیک کوتاه" تعریف می‌کند. در حالی که ریچارد میدلتون (سال ۱۹۹۹) آن‌ها را به عنوان "شکل های ریتمیک، ملودیک، یا هارمونیک کوتاه تکرار شونده برای تشکیل یک چارچوب ساختاری" تعریف می‌کند. ریکی روکسبی (Rikky Rooksby) بیان می‌کند: «ریف عبارتی کوتاه، تکراری و به یاد ماندنی‌است که اغلب روی گیتار با نت‌های بم اجرا می‌شود که بیشتر انرژی و هیجان یک آهنگ راک را متمرکز می‌کند». رادیو بی‌بی‌سی ۲، در جمع آوری لیست ۱۰۰ ریف برتر گیتار، ریف را به عنوان "قلاب اصلی یک آهنگ" تعریف کرد که اغلب آهنگ را آغاز می‌کند و "در سراسر آن تکرار می شود و صدای متمایزی به آهنگ می‌دهد". BBC Radio 2 website.
اصطلاح "ریف" در دهه ۱۹۲۰ وارد زبان عامیانه موسیقی شد و عمدتاً هنگام بحث در مورد اشکال موسیقی راک یا جاز استفاده می‌شود. "بیشتر نوازندگان راک "از ریف" تقریباً به عنوان مترادف "ایده موسیقی" استفاده می‌کنند" (Middleton ۱۹۹۰, p. ۱۲۵). ریشه شناسی این اصطلاح به وضوح مشخص نیست. برخی منابع "ریف را" مخفف «فیگور ریتمیک» یا «ریفرین(refrain)» توضیح می‌دهند.
نووی بیشائول (به لاتین: Novy Bishaul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
سوگاندیپورام (به لاتین: Sugandipuram) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاپامکولام (به لاتین: Paapamkulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
متتانولی (به لاتین: Meththanveli) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
باشگاه مادران مجرد فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی تایلر پری است. در این فیلم بازیگرانی همچون نیا لانگ، ایمی اسمارت، کوکوآ براون، تری کروس، ویلیام لوی، وندی مک‌لندن کاوی، رایان اگولد، سولای هنائو، تایلر پری و ادی سیبرین ایفای نقش کرده‌اند.
ایُور (انگلیسی: Eeyore) یک شخصیت خیالی در کتاب‌های وینی پو اثر ای. ای. میلن است. او به‌طور کلی به عنوان یک الاغ خاکستری و افسرده که دوست وینی پو است، شناخته می‌شود.Pyles, Thomas. "The Origins and Development of the English Language." 2nd Edition. Harcourt Brace Jovanovich; New York. (1971).
پارک آراکورایاما سنگن () یک پارک بلوکی واقع در ۳۳۵۳ فوجی‌یوشیدا، یاماناشی، استان یاماناشی، ژاپننصب شده در اکتبر ۱۹۵۹ است. واقع در دامنه کوه آراکورا (ژاپنی: Niikurayama)، مساحتی در حدود ۴٫۳ هکتار را در بر می‌گیرد.
این پارک با منظره ای پانوراما از شهر فوجییوشیدا و کوه فوجی است و به خاطر عکس‌هایش از پاگودا پنج طبقه معروف است. در بین «۱۰۰ بازدید از کوه فوجی» که توسط وزارت محیط زیست (ژاپن) اعلام شده در رتبه دهم قرار گرفته‌است.
از آنجایی که ساکورا ("سومی-یوشینو") کاشته شده در پارک به درختانی کهنسال تبدیل شده و بنیه درخت رو به کاهش است. از سال ۲۰۱۸، شهر فوجی یوشیدا که درختان را مدیریت می‌کند، کار احیای قدرت درخت گیلاس را توسط یک پزشک درخت که متعلق به انجمن گل ژاپن است، انجام می‌دهد. در سال ۲۰۱۹، علاوه بر درخواست کمک‌های مالی از طریق سرمایه‌گذاری جمعی، فوجی کیوکو ۱ میلیون ین به شهر فوجییوشیدا کمک کرد.
از ۳ آوریل ۲۰۲۰ برای جلوگیری از گسترش کووید ۱۹ بسته شد، اما در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، تمام امکانات پارک به جز رصدخانه باز شد.
در میان کلاغ‌ها فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی راسل فریدنبرگ و رندی ردرود است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایمی اسمارت، جاشوآ لنرد، کریستین کمبل، ویکتوریا اسمورفیت، ناتالی ایمبرولیا، ویل مک‌کورمک، جانی سیکوویا و راسل فریدنبرگ ایفای نقش کرده‌اند.
رو (انگلیسی: Roo) یک شخصیت خیالی است که در سال ۱۹۲۶ توسط ای. ای. میلن خلق شد و برای اولین‌بار در کتاب "وینی پو" به‌نمایش درآمد. او یک کانگورو کوچک (معروف به جویی) و مادرش کانگا است. مانند بسیاری دیگر از شخصیت‌های پو، رو بر اساس یک حیوان عروسکی است که متعلق به پسر میلن، کریستوفر رابین میلن است. ولی رو در دهه ۱۹۳۰ در یک باغ سیب در جایی در ساسکس گم شد."The Teacher's Calendar School Year 2006-2007", page 125 (McGraw-Hill Professional 2006): "Piglet, Kanga, Roo, and Tigger were all stuffed animals"."The Adventures of the REAL Winnie-the-Pooh". New York Public Library."10 surprising Winnie-the-Pooh facts". "The Telegraph". September 8, 2017.
شهرستان خایبولینسکی (به لاتین: Khaybullinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
عبدالرحمان رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
اسامه الفزانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
صادق الفیتوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چسترفیلد و باشگاه فوتبال سالفورد سیتی اشاره کرد.
گاه‌شماری طالقانی نوعی از گاهشمار ساسانی است که در آن سال برابر ۳۶۵ روز و شامل دوازده ماه ۳۰ روزه بوده‌است و در منطقه طالقان رایج می‌باشد.
منطقه طالقان در استان البرز واقع شده‌است که به سه بخش بالاطالقان، میان طالقان و پایین طالقان تقسیم می‌شود. مردمان بالاطالقان به طبری طالقانی سخن می‌گویند. مردمان پایین طالقان و میان طالقان به گویش طالقانی که شبیه به مازندرانی میباشد. سخن می‌گویند.
مردم بالاطالقان از گونه ای از تقویم و گاهشماری که بازماندهٔ گاهشماری دوران پیش از اسلام و مانند تقوم طبری است استفاده می‌کنند.
این تقویم برگرفته از گاهشماری یزدگری باستانی (عُرفی) در روزگار ساسانیان است که کم و بیس با تقویمی که امروزه فرسی نامیده می‌شود هماهنگی دارد.
در این تقویم هر ماه سی روز است و هر سال دوازده ماه دارد. به این ترتیب، روزهای دوارده ماه برار با سیصد و شصت روز خواهد بود، ولی از آ «جا که شمار درست‌تر روزهای هر سال سیصد و شصت و پنج روز و چند ساعت است، پس هر سال پنج روز به دوازده ماه می‌افزایند و آن را پنج پیتک می‌خوانند.
گرچه اهالی آبادی‌های بالاطاقان نظیر روستای مهران نوروز را در آغاز بهار جشن می‌گیرند، اما چون گاهشماری ایشان برپایه گاهشماری ساسانیان است، قَسَرما نخستین ماه از تقویم ایشان خواهد بود تا ترتیب نام ماه‌ها درست درآید. ماه‌های طالقانی این نام‌ها را دارند: قَسَرماه، کرچِ ما، خراما، تیرِ ما، مردالِ ما، شریرِما، میرِما، اونِ ما، سیاما، دیاما، وهمنه ما و نورج ما.
روز دوم پنج پیتک وابسته به اونِ ما است و روز سوم، دیاما و روز چهارم، وهمنه ما و روز پنجم، نورج ما. آب و هوای هر ماه از هوای آن روزپیش بینی می‌کنند. گاهی نیز هوای چهار فصل سال را از از روی چهار روز پایانی پنج پیتک پیش گویی می‌کنند.
این تقویم با تقویم دیلمی که در نواحی کوهستانی شرق گیلان استفاده می‌شود متفاوت می‌باشد.
طالقانیان درباره هر ماه خود باورهایی دارند:
چنانچه مردمان مهران می‌گویند، شریرما، نخستین ماه زمستان طالقان و آغاز چله است؛ بنابراین، زمستان شامل شریرما، میرما و اون ما، بهار شامل سیاما، دیاما، وهمنِ ما، تابستان شامل نورج ما، قسرما، کرچ ما، و پاییز شامل خراما، تیرما و مردال ما می‌شود.
افزون بر ماه‌ها و پنجه ایی که یک سال را می‌سازند، بخش‌بندی‌های دیگری نیز در گاهشمار طالقانی وجود دارد:
در روز ۲۴ مارس ۲۰۲۳، آب و هوای سخت و طوفان گردباد شروع به تأثیر بر قسمت هایی از دره رودخانه می‌سی‌سی‌پی در ایالات متحده نمود. یک چاله با حرکت آرام به سمت شرق در سرتاسر ایالات متحده به حرکت درآمد و با محیط مرطوب و زودگذر خلیج مکزیک در واکنش بود که منجر به بارش شدید باران پهناور، و به همراه رعد و برق شدید و گردبادهای چشمگیری شد که طوفان ها به مدت ۴ روز به طول انجامید. یک گردباد خشن ای اف۴ در شهرهای رولینگ فورک ، میدنیقت و سیلور سیتی در سمت غرب می سی سی پی مسیری را گذراند و باعث خسارت فاجعه بار و کشتار بسیاری شد. چندین گردباد اضطراری برای آن گردباد و دو گردباد بعدی ای اف ۳ از همان توفان چرخشی که به وینونا و ایمری ضربه زد، صادر گردید.
بادهای ویران کننده، گردبادهای تعبیه شده و سیل ناگهانی نیز در سراسر ناحیه اتفاق افتاد، چون یک طوفان سازمان‌یافته در تنسی و آلاباما به سوی شرق به حرکت درآمد، از غبیل یک گردباد پایین ای اف ۲ که یک نفر را در هارتسل، آلاباما به قتل رساند. هوای شدیدتر و گردبادها روز بعد در می سی سی پی ، آلاباما و جورجیا و اوهایو اعلام شد. بعد از سکون در بیشتر روزهای ۲۵ مارس، سیستم طوفان متوقف گردید و شیوع بیماری در روز ۲۶ مارس تا ۲۷ مارس ادامه پیدا کرد.
محمد الجدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال و باشگاه فوتبال سانتا کلارا اشاره کرد.
مفتاح غزاله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
اسامه الحمادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
خالد حسین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
فوزی العیساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
چارلز عیسوی (۱۹۱۶ – ۸ دسامبر ۲۰۰۰) اقتصاددان و مورخ خاورمیانه در دانشگاه کلمبیا و دانشگاه پرینستون بود. راجر اوون، (استاد تاریخ خاورمیانه) معتقد است که عیسوی «پدر مطالعه تاریخ اقتصادی مدرن در خاورمیانه» است.
عیسوی در سال ۱۹۱۶ در قاهره از پدر و مادر مسیحی یونانی ارتدوکس متولد شد. او در کالج ویکتوریا در اسکندریه تحصیل کرد و فلسفه، سیاست و اقتصاد را در کالج مگدالن، آکسفورد خواند. او از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۳ تحت استخدام دولت مصر بود و از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۷ در دانشگاه آمریکایی بیروت تدریس کرد. او در سال ۱۹۵۱ به دانشگاه کلمبیا پیوست و استاد اقتصاد مؤسسه راگنار نورکس شد. او علاوه بر این مدیر مؤسسه خاورمیانه و خاور نزدیک در دانشگاه کلمبیا بود. از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۸۶ که بازنشسته شد، استاد بورسیه بیرد داج در مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ وی استادیار اقتصاد در دانشگاه نیویورک بود.
چارلز عیسوی در ۸ دسامبر ۲۰۰۰ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
هاندرِد اِکِر وود (انگلیسی: Hundred Acre Wood؛ همچنین با نام هاندرد-اِکر وود نیز شناخته می‌شود) بخشی از سرزمین خیالی است که وینی پو و دوستانش در آن زندگی می‌کنند. مجموعه داستان‌های کودکانه وینی پو که توسط نویسنده ای. ای. میلن به‌تصویر کشیده شده است. پسر جوانی به‌نام کریستوفر رابین که پو و همراهانش را در ماجراجویی‌های متعددشان همراهی می‌کند، مرتباً به آنجا می‌رود.
در کتاب‌های ای. ای. میلن، اصطلاح «هاندرد اکر وود» در واقع برای بخش خاصی از جنگل بزرگ‌تر، که در مرکز خانۀ جغد قرار دارد، استفاده می‌شود (نقشه موجود در کتاب و همچنین ارجاعات متعدد در متن به شخصیت‌هایی که «به» یا «بیرون» از هاندرد اکر وود که بین خانۀ جغد و سایر مکان‌های جنگل می‌روند). با این حال، در فیلم‌های پو و به‌طور کلی با اکثر طرفداران پو، «هاندرد اکر وود» برای کل دنیای وینی پو، جنگل و همه مکان‌هایی که در آن قرار دارد استفاده می‌شود.Buckhurst Park website
عبدالسلام خمیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
نادر کاره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
ولید مهذب الختروشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
احمد کراوع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
ربیع اللافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
ریاض اللافی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
تجاوز جنسی در فرانسه و همچنین تجاوز زناشویی غیرقانونی است. در سالهای اخیر موارد تجاوز جنسی یا نزدیکی جنسی بدون رضایت طرف مقابل در فرانسه افزایش یافته‌است.
تجاوز جنسی در برخی از کتاب‌های تاریخ فرانسه ثبت شده‌است. ژرژ ویگارلو تاریخچه تجاوز جنسی در فرانسه را در کتاب خود در سال ۲۰۰۱ ثبت کرده‌است. در این کتاب وقایع سده ۱۶ تا ۲۰ ثبت شده‌است. او بیان می‌کند که تجاوز جنسی در طول تاریخ به عنوان نوعی خشونت تلقی می‌شود، اما شامل مجازات نبوده‌است.
در سال ۱۹۷۱، نرخ تجاوز جنسی اعلام شده ۲٫۰ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. در سال ۱۹۹۵، این امار ۱۲٫۵ بود و در سال ۲۰۰۹، حدود ۱۶٫۲ ثبت شده‌است.
طبق گزارشی در سال ۲۰۱۲، سالانه حدود ۷۵۰۰۰ تجاوز اتفاق می‌افتد. در سال ۲۰۱۲، حدود ۱۲۹۳ مورد تجاوز جنسی در جمعیت ۶۶ میلیون نفری فرانسه گزارش شده‌است. این امار در سال ۲۰۱۳ ۱۱۸۸ تجاوز در سال گزارش شده‌است.
در سال ۲۰۱۵، نرخ تجاوز جنسی در فرانسه ۲۰٫۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. نرخ تجاوز جنسی در فرانسه از ۱۵٫۹ مورد به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۰۶ به ۲۰٫۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۵ با نرخ متوسط سالانه ۲٫۷۲ درصد افزایش یافته‌است.
بر اساس گزارشی در سال ۲۰۱۴، حدود ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ مورد تجاوز جنسی، "تجاوزهای گروهی است. تجاوزهای گروهی به عنوان " یا ""pass-arounds"" نامیده می‌شود. یکی از اولین افرادی که توجه عمومی را به فرهنگ تجاوز گروهی جلب کرد سمیرا بلیل، فعال حقوق زنان و نویسنده اهل فرانسه بود که کتابی به نام "Dans l'enfer des tournantes" ("در جهنم تجاوز گروهی") منتشر کرد.
سربازان آمریکایی در طول و پس از آزادی فرانسه در جنگ جهانی دوم به زنان فرانسوی تجاوز جنسی می‌کردند. جی رابرت لیلی جامعه‌شناس از دانشگاه کنتاکی شمالی تخمین می‌زند که نظامیان آمریکایی در فاصله ژوئن ۱۹۴۴ تا پایان جنگ در می ۱۹۴۵ حدود ۴۵۰۰ تجاوز را در فرانسه مرتکب شده‌اند. در طی عملیات اورلرد با نام رمزی نبرد نرماندی یکی از نبردهای جنگ جهانی دوم در ژوئن و عملیات دراگون در جنوب در ماه اوت، بیش از دو میلیون نیروی خط مقدم و پشتیبانی متفقین غربی در سال ۱۹۴۴ وارد فرانسه شدند.
در پی آن آزادسازی پاریس در ۲۵ اوت انجام شد. به جز نیروهای آلمانی مستقر در جنوب غربی (مثلاً در اطراف بوردو) یا در بنادر، اکثر نیروهای آلمانی تا پایان سال ۱۹۴۴ به وست‌وال عقب رانده شدند. پس از جنگ، بازگشت به وطن برای خلع سلاح نیروها زمان برد. حتی در سال ۱۹۴۶، ماه‌ها پس از جنگ، هنوز حدود ۱٫۵ میلیون سرباز در اروپا بودند.Levenstein p90 اسکان و مدیریت هزاران سربازی که در انتظار سوار شدن به کشتی برای خانه بودند، مشکلی بزرگ بود.
مجله "لایف" گزارش داد که در میان سربازان آمریکایی این دیدگاه وجود دارد که «"فرانسه را به عنوان فاحشه خانه بزرگی می‌بینند که ۴۰ میلیون فاحشه در آن زندگی می‌کنند که تمام وقت خود را صرف خوردن، نوشیدن، عشق ورزیدن و به‌طور کلی اوقات خوش سپری کنند."» در اواخر تابستان ۱۹۴۴، بلافاصله پس از تهاجم به نرماندی، زنان در نرماندی شروع به گزارش تجاوز جنسی توسط سربازان آمریکایی کردند و صدها مورد از ارتکاب تجاوز توسط سربازان گزارش شد.
در سال ۱۹۴۵، پس از پایان جنگ در اروپا، لو آور شهری در شمال غربی کشور فرانسه مملو از سربازان آمریکایی بود که در انتظار بازگشت به ایالات متحده بودند. یکی از شهروندان این شهر به شهردار نوشت که مردم شهر «هم در خیابان و هم در خانه‌هایشان مورد حمله قرار گرفتند، سرقت شدند، زیر گرفته شدند و این شرایط وحشتناک توسط راهزنان یونیفرم پوش تحمیل شده‌است.» چنین رفتاری در شربور-اکتویل نیز گزارش شده بود. یکی از ساکنان گزارش داده بود که «در جنگ با آلمانی‌ها، مردان باید خود را استتار می‌کردند اما با حضور آمریکایی‌ها، ما مجبور بودیم زنان را پنهان کنیم.» سربازان آمریکایی ۲۰۸ مورد تجاوز جنسی و حدود ۳۰ قتل را در بخش مانش که در شمال غربی فرانسه در ناحیه نرماندی قرار دارد، مرتکب شدند.
گالیاخمتوو (به لاتین: Galiakhmetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال آذنفت‌یاغ باکو (به لاتین: Azneftyağ Baku FK) یک باشگاه و تیم فوتبال پیشین در جمهوری آذربایجان است که در شهر باکو فعالیت داشت.
فابیان دی فریتاس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل هلند است که در پست مهاجم بازی می‌کرد.
image =Iván_Fresneda_Corralizaرضا عسگری الگوی او است
ایوان فرسندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع راست برای باشگاه فوتبال رئال وایادولید در لالیگا اسپانیا بازی می‌کند.
خوزه لوئیس فریازا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مهاجم برای الچه سی اف ایلیسیتانو بازی می‌کند.
قاچاق جنسی در ژاپن شامل قاچاق انسان به منظور بهره‌کشی جنسی و برده داری است که در این کشور رخ می‌دهد. ژاپن کشور مبدأ، مقصد و ترانزیت افراد مورد قاچاق جنسی است.
شهروندان ژاپنی، عمدتاً زنان و دختران، در داخل ژاپن و به میزان کمتری در خارج از کشور مورد قاچاق جنسی قرار گرفته‌اند. قربانیان خارجی به داخل کشور قاچاق جنسی می‌شوند. خردسالان و افراد خانواده‌های فقیر به ویژه در برابر قاچاق جنسی آسیب‌پذیر هستند. قربانیان قاچاق جنسی فریب می‌خورند، تهدید می‌شوند، و مجبور به فحشا می‌شوند. گذرنامه و اسناد آنها اغلب مصادره می‌شود. در قاچاق جنسی اسارت در ازای بدهی اغلب به کار گرفته می‌شود. آنها از آسیب‌های جسمی و روانی رنج می‌برند. تعدادی از آنها به بیماری‌های مقاربتی ناشی از تجاوز جنسی مبتلا می‌شوند و در شرایط عمومی بد زندگی می‌کنند. برخی از قربانیان نجات یافته با طرد شدن، افسردگی یا خودکشی مواجه می‌شوند. اخاذی آنلاین و ایجاد پورنوگرافی تجاوز جنسی اجباری از دیگر مشکلات هستند.
قاچاقچیان، زن و مرد در ژاپن از طیف گسترده‌ای از پیشینه‌ها و هر طبقه اجتماعی هستند. قاچاقچیان اغلب عضو یا توسط سندیکاهای جنایی، از جمله یاکوزا یا هستند. قاچاق جنسی با صنایع سرگرمی و گردشگری ژاپن مرتبط است، و زنان و دختران نیز به مشاغلی قاچاق می‌شوند که از نیروهای نظامی و پیمانکاران در ژاپن استفاده می‌کنند. قاچاقچیان از وب سایت‌های اینترنتی، ایمیل و برنامه‌ها برای فریب قربانیان استفاده کرده‌اند. اتباع ژاپنی در قاچاق سایبرسکس دست داشته‌اند.
فقط اقلیت کوچکی از موارد به مقامات گزارش می‌شود و عوامل دیگر شناخت مقیاس قاچاق جنسی در ژاپن به دلیل ماهیت زیرزمینی جنایات قاچاق جنسی دشوار است. دولت ژاپن به دلیل فقدان تلاش‌ها و قوانین ضد قاچاق جنسی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. برخی از مقامات ژاپنی متهم شده‌اند که نسبت به این موضوع بی‌تفاوت هستند.
برخی از دختران، از جمله دخترهای فراری از خانه، در ژاپن اغوا یا مجبور به فحشا می‌شوند. ایجاد و فروش پورنوگرافی کودکان که پورنوگرافی یا هرزه‌نگاری کودکان، رابطه جنسی با کودکان نابالغ است، در ژاپن یک مشکل فراگیر است.
برخی از دانش‌آموزان ژاپنی در توکیو و سایر شهرها درگیر یا جذب («"دوست‌یابی جبرانی"») می‌شوند. برخی از مشاغل JK به عنوان دروازه ای برای استثمار جنسی در ژاپن عمل می‌کنند. برخی از مشاغل JK ""گزینه‌های پنهان"" را ارائه می‌دهند و دختران دبیرستانی را به دنبال کسب درآمد اضافی جذب می‌کنند. شواهد نشان می‌دهد که این فعالیت‌های دوست‌یابی مراحل آماده‌سازی برای انواع بالقوه فحشا و کودک آزاری هستند. منتقدان ادعا کرده‌اند که پلیس به اندازه کافی برای محافظت از زنانی که گرفتار این موضوع می‌شوند، اقدامی انجام نمی‌دهد. بر اساس گزارش قاچاق انسان در سال ۲۰۱۸، حدود ۱۳۷ عملیات تجاری JK شناسایی شده ولی بسته نشده‌است. ۶۹ نفر به دلیل شرکت در فعالیت‌های مجرمانه پیرامون تجارت JK دستگیر شدند. از آکیهابارا که در منطقهٔ چیودا و تایتو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است به عنوان مرکز قاچاق جنسی کودکان یاد می‌شود.
فانوس دریایی: مرکز قربانیان قاچاق انسان ()، سازمان غیرانتفاعی مستقر در توکیو است که برای نجات و کمک به قربانیان قاچاق جنسی در ژاپن فعالیت می‌کند و به آنها در مشاوره حقوقی، پناهگاه و مراقبت‌های پزشکی کمک می‌کند. این سازمان مطالبی را برای افزایش آگاهی در مورد قاچاق انسان از جمله مانگایی با عنوان "قلب آبی" ایجاد و توزیع کرده‌است. "کولابو" (Colabo) تلاش‌های ضد قاچاق جنسی را در این کشور انجام می‌دهد.
نورلند، سرزمینِ هرگز یا ناکجا آباد (انگلیسی: Neverland) جزیره‌ای خیالی است که در آثار جی. ام. بری و آثاری که بر اساس آن‌ها ساخته شده‌اند، نمایش داده می‌شود. این یک مکان دوردست خیالی است که پیتر پن، تینکربل، کاپیتان هوک، پسران گمشده و برخی موجودات خیالی دیگر در آن زندگی می‌کنند.
همه افرادی که به ناکجا آباد می‌آیند دیگر پیر نمی‌شوند و ساکنان انجا از بزرگ شدن دوری می‌کنند. بنابراین، این اصطلاح اغلب به‌عنوان استعاره‌ای برای کودکی ابدی و همچنین جاودانگی به‌کار می‌رود.
این مفهوم برای اولین‌بار در نمایشنامه تئاتر بری "پیتر پن، یا پسری که بزرگ نمی‌شود"، اولین‌بار در سال ۱۹۰۴ به روی صحنه رفت، به‌عنوان «ناکجا آباد» معرفی شد. در اولین پیش‌نویس‌های نمایشنامه، جزیرۀ «ناکجا آبادِ پیتر» نام داشت. «سرزمینِ هرگز»، نامی که احتمالاً تحت‌تأثیر «هرگز هرگز»، یک اصطلاح معاصر برای استرالیای دورافتاده است. در نسخه منتشر شده در سال ۱۹۲۸ از فیلمنامه این نمایشنامه، نام آن به «ناکجا آباد» کوتاه شد. اگرچه عنوان یکی از تصاویر را «هرگز هرگز لند» نیز می‌نامد، رمان «پیتر و وندی» در سال ۱۹۱۱ از آن به‌سادگی به‌عنوان «ناکجا آباد» و انواع مختلف آن «ناکجا آبادها» یاد می‌کند.Barrie, James Matthew (1911). "Peter and Wendy". Hodder & Stoughton.
ناکجا آباد در آثار بعدی که آثار بری را اقتباس کرده‌اند، مورد توجه قرار گرفته است. این ناکجا آبادها گاهی اوقات از نظر ماهیت با نسخۀ اصلی متفاوت هستند.
موزهٔ خوشنویسی ایران یکی از موزه‌های استان تهران است که ۲۸ مرداد ۱۳۹۶ افتتاح شده و در محل عمارت تاریخی فولادوند قرار دارد. شمار آثار در معرض نمایش عموم حدود ۲۰۰ اثر است که شامل قطعات خوشنویسی، نسخه‌های خطی، ادوات و ابزار خوشنویسی و دیگر اشیای مربوط به این هنر می‌شود. بازهٔ تاریخی آثار این موزه از سدهٔ سوم قمری تا اوایل دورهٔ پهلوی را دربرمی‌گیرد. از جملهٔ هنرمندان خوشنویس ایرانی که آثارشان در موزهٔ خوشنویسی ایران نگهداری می‌شود می‌توان به خواجه اختیار منشی، علیرضا عباسی، میرزا احمد نیریزی، میرزا غلامرضا اصفهانی، میرحسین خوشنویس‌باشی، شکرالله نامه‌نگار، محمدرضا کلهر و محمدحسین عمادالکتاب اشاره کرد.
موزهٔ خوشنویسی ایران در خیابان شریعتی، بن‌بست فولادوند واقع شده‌است.
ساختمان موزه به مساحت ۶۰۰ مترمربع متعلق به غلامرضا فولادوند، نمایندهٔ شاهرود در ادوار پانزدهم و شانزدهم مجلس شورای ملی ایران بود و در همان سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۰ ساخته شده‌است. ساختمان فولادوند به‌صورت کوشک در میان باغی مشجر قرار داشت و در آن از نمای آجری، در و پنجره و تابش بندهای چوبی، ستون‌های استوانه‌ای بدون تزئینات داخلی استفاده می‌شد.
این عمارت تا مدت‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم محل سکونت خانوادۀ فولادوند بود و پس از آن متروکه شد و گاه از ساختمان و محوّطۀ بیرونی آن برای ساخت فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی استفاده می شد؛ سازمان زیباسازی شهر تهران در سال ۱۳۹۵ این عمارت را با هدف حفظ و حراست از بناهای قدیمی دارای هویت معماری خریداری کرد و آن‌را به موزهٔ خوشنویسی ایران اختصاص داد. پس از مراحل بازسازی ساختمان قدیمی، فضاهای جدید به مجموعه اضافه و طراحی داخلی انجام شد. بناهای افزوده به این مجموعه با نمای تماماً شیشه‌ای از بخش قدیمی ساختمان جدا شده‌است.
مجموعهٔ موزهٔ خوشنویسی ایران شامل چند تالار برای نمایش آثار در دو طبقه، بخش اداری، مخزن آثار، تالار نشست‌ها و کتابخانه است.
علی معتوق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
مروان مبروک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
مهند مدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
چرخه بعل اساطیری درباره خدای طوفان در اوگاریت که اواخر عصر برنز مکتوب شد. در آن زمان، اوگاریت جهان‌شهری چندزبانه بود که در آن هیتی‌ها، بابلی‌ها، هوری‌ها، مصری‌ها و میسنی‌ها در کنار کنعانی‌های بومی با هم زندگی می‌کردند. اوگاریت همپوشانی فرهنگی بزرگی با جامعه کنعانی داشته است.
در راس پانتئون خدایان اوگاریتی اِل قرار داشت. در اساطیر قدیمی‌تر اوگاریتی، ال جایگاهی فعال در راس خدایان دارد اما در داستان‌های بعدی و به مرور بعل جایگزین او می‌شود. "چرخه بعل" احتمالا نشانگر این تحول است. سه الهه عشتروت، اشره و آنات نقشی مهم اما نه غالب دارند. بن‌مایه‌های کنعانی در کتاب مقدس نفوذ کرده‌اند، خدای اسرائیل ممکن است که یگانه باشد اما قواعدی که برای بیان درک او استفاده شده است، چنین نیستند.
"چرخه بعل" احتمالا بر انوما الیش (شناخته‌شده‌ترین اسطوره آفرینش در بین‌النهرین باستان) اثر گذاشته و دارای روایت‌های شفاهی پیشین است. متن این اسطوره و سایر اساطیر مشابه، با ایجاد پس‌زمینه کنعانی، امکان بررسی ادبی کتاب مقدس را فراهم می‌کند.
"چرخه بعل" در اواخر عصر برنز (۱۴۰۰ پیشا دوران مشترک) در اوگاریت مکتوب شد. در ۱۲۰۰ تا ۱۱۰۰ پیشا دوران مشترک، این شهر ویران شد و در سال ۱۹۲۸ به شکلی اتفاقی بقایای آن پیدا شد. اوگاریت در ساحل شمالی سوریه کنار دریای مدیترانه قرار داشت و در هزاره دوم پیشا دوران مشترک، یکی از دولت‌شهرهای اصلی در کنعان بود. شباهت قبرها و سفالگری در شهر با میسنی‌ها، این ذهنیت را برای باستان‌شناسان ایجاد کرد که به آن تمدن تعلق دارد. اما با کشف متن‌ها، خواندن و ترجمه آنان روشن شد که به زبانی سامی نوشته شده‌اند. اوگاریت جهان‌شهری چندزبانه بود که در آن هیتی‌ها، بابلی‌ها، هوری‌ها، مصری‌ها و میسنی‌ها در کنار کنعانی‌های بومی با هم زندگی می‌کردند.
واژه «کنعانی» نیازمند به توضیح است. کنعانی‌ها گروهی از مردمان سامی بودند که در طی هزاره سوم و دوم پیشا دوران مشترک در بخش‌هایی ساکن شدند که شامل سوریه، لبنان، اسرائیل، فلسطین و اردن امروزی است. آنها هیچگاه به شکل یک واحد سیاسی یگانه در نیامدند؛ یا این وجود دولت‌شهرهای نسبتا مستقل در اوگاریت، جبیل، صیدا، صور، شکیم و اورشلیم دارای زبان و فرهنگی مشترک (همراه با ویژه‌خویی محلی) بودند؛ به این مجموعه کنعان گفته می‌شود. برای مثال همان گونه‌ای از نوشتار خط میخی الفبایی که در متن‌های اوگاریتی به کار رفته در مکان‌های گوناگونی در اسرائیل و فلسطین نیز استفاده شده است. بر اساس جغرافیای مصر باستان، مرز شمالی کنعان دقیقا در جنوب اوگاریت قرار دارد، با این حال از مشخصات دینی و ادبی بی‌شمار، روشن است که اوگاریت همپوشانی فرهنگی بزرگی با جامعه کنعانی داشته است.
در اوگاریت هزاران متن پیدا شده است. اکثر آنان بر لوحی از گل پخته نوشته شده‌اند، در میانشان مکاتبات دیپلماتیک، سوابق قانونی، دارو برای بیماری اسب، فهرست‌های بلند خدایان و پیشکش قربانی، واژه‌نامه لغات معادل در زبان‌های گوناگون و قدیمی‌ترین الفبای کامل دیده می‌شود. تعدادی از این لوح‌ها دارای متن اساطیری است که از میان آنان هفده لوح دارای داستان شناخته‌شده‌تری هستند. این الواح در اطراف بخش معبد پیدا شده و اکثرا نام کاتبشان «ایلیمیلکو از شوبان»Ilimilku from Shuban است؛ او در پایان یا بر کناره لوح امضای خود را قرار داده است. کاهن اصلی معبد در زمان مکتوب شدن لوح‌ها به نام آتانوAttanu بوده و پادشاه اوگاریت که از کار آنها حمایت مالی می‌کرده، به نام نیکمدوNiqmaddu است. پادشاهی او در میانه قرن چهاردهم یا در اواخر قرن سیزدهم پیشا دوران مشترک است.
اگرچه تاریخ نسخه‌ها به اواخر عصر برنز می‌رسد اما قدمت اساطیر نامشخص است. اکثر دانشوران معتقدند این اسطوره‌ها دو یا سه قرن قبل از مکتوب شدن، ساخته شده‌اند. "چرخه بعل" بر شش لوح و تعدادی قطعه نوشته شده است. اکثر لوح‌ها به اندازه یک کتاب بزرگ امروزی هستند. این امکان وجود داشته که بر هر دو سوی لوح نوشته شود؛ این کار در یک تا چهار ستون انجام شده که با خطوط عمودی جدا شده‌اند. هر ستون تا پنجاه سطر متنِ به دنبال هم دارد؛ کاتب به ندرت سطرهای جداکننده افقی بین سطرهای متن به کار برده تا نشانگر پاراگراف یا پایان بخش یا جداکننده سرفصل باشد. گهگاه عنوان یک لوح در ابتدای آن آمده است؛ "چرخه بعل" با «متعلق به "بعل"» آغاز می‌شود.
در راس پانتئون خدایان اوگاریتی اِل قرار داشت؛ لقب‌های او «پادشاه» و «پدر خدایان» بود. در اکثر فهرست‌های خدایان و پیشکش‌های به آنان، ال قرار دارد؛ هرچند قبل از خود او نیز ممکن است «خدایان قدیمی‌تر» (نسل پیشینیانی که او، پیش از اوج اوگاریت در هزاره دوم پیشا دوران مشترک، جایگزینشان شده است) آمده باشند. نام ال اسم رایجی به معنای «خدا» است. ریشه‌شناسی دقیق آن قطعی نیست؛ دو نظریه اصلی، آن را از ریشه‌های «قوی» یا «اولین» مشتق می‌کند. واژه عربی «الله» با آن هم‌خانواده است؛ لقب‌های «بخشنده» و «مهربان» که برای الله به کار می‌روند، به طرز قابل‌توجهی نزدیک است به «مهربان، دلسوز» که برای ال در اوگاریت به کار می‌روند.
خانه ال، «خالق مخلوقات»، کوهی است که از آن دو رودی جاری هستند که منشا تمام آب‌های تازه در جهان است. او در خیمه‌ای زندگی می‌کند و در آنجا پسران ال، مجمع الهی که او بر آن ریاست دارد، گرد هم می‌آیند. در هنر اوگاریتی، به شکلی ریشدار و پدرسالار نمایش داده می‌شود؛ گرچه رفتار او در لوح «جشن میگساری» را به سختی می‌توان باوقار دانست.
در اساطیر قدیمی‌تر اوگاریتی، ال جایگاهی فعال در راس خدایان دارد اما در داستان‌های بعدی و به مرور بعل جایگزین او می‌شود. "چرخه بعل" احتمالا نشانگر این تحول است. بعل خدای باروری کشاورزی و خدای حامی شهر و لقب او «ارباب اوگاریت» است. یکی از دو معبد بزرگ در اوگاریت به او تقدیم شده است. خانه او در کوه عقرا، قله بلندی در شمال اوگاریت قرار دارد. این کوه مقدس در نظر گرفته می‌شود چنان که در دعوت بعل از آنات در "چرخه بعل" دریافت می‌شود. او با چماقی در یک دست و آذرخش در دست دیگر تصویر می‌شود.
سه الهه در این متن‌ها حضور دارند؛ عشتروت، اشره و آنات. دو الهه آخر، نقشی مهم اما نه غالب دارند؛ الهیات اوگاریتی مانند جامعه اوگاریتی، پدرسالارانه بود. اشره همسر ال و مادر خدایان است. تنها الهه با شخصیتی زنده، آنات است؛ او خواهر بعل و همراهش در دشمنی با دریا، مرگ و سایر نیروهای ویرانگر است. خلق‌وخوی خشن او، خدایان و انسان‌ها را، هر دو هدف قرار می‌دهد. آنات تشنه خشونت است، گردنبندی از سر انسان‌ها و کمربندی از دست انسان‌ها با خود دارد (مانند کالی الهه هندی).
کوثر-و-هسیس، صنعتگر خدایان است و در جایی دور زندگی می‌کند؛ یا در کرت در غرب و یا در مصر در جنوب. این مساله نشانه وابستگی کنعانی‌ها به صنعت‌کاران خارجی است. او برای خدایان و گاهی برای انسان‌های میرا، سلاح و کاخ می‌سازد.
مرگ که در داستان دشمن و آنتی‌تز بعل است، در بر دارنده نیروهای سترونی و خشکسالی است. شام به سه بخش تقسیم می‌شود؛ زمین زراعی، نیمه‌بیابانی و خود بیابان که این آخری قلمروی مرگ است.
هر چند به خاطر افتادگی‌های دو لوح نخست از شش لوح، آغاز داستان در ابهام است اما شباهت‌های ساختاری با انوما الیش در موردهایی دیده می‌شود. بعل و مردوک هر دو به نسل جوان خدایان تعلق دارند که در طی روایت داستان، قدرت برتر را در میان آنها پیدا می‌کنند. هر دو خدا، این برتری را با پیروزی بر خدا یا الهه‌ای که نماد دریا است، به دست می‌آورند؛ بعل با پیروزی بر یم و مردوک با غلبه بر تیامات. علاوه بر اینها، ساختن کاخی که نشانه تضمین پادشاهی است در هر دو اسطوره دیده می‌شود.
تا زمان کشف اوگاریت، منابع برای بررسی دین کنعان باستان ناقص و متاخر بود. در یونان و رومِ دوره کلاسیک، پوزش‌خواهی‌های اوایل دوره مسیحیت و یا سنگ‌نوشته‌های فنیقی و در کارتاژ، روایت‌های تحریف‌شده و تکه‌تکه‌ای وجود داشت اما حتی با کشفیات باستان‌شناسی، بازسازی یک روایت منسجم از اعتقادات کنعانی‌ها امکان‌ناپذیر بود.
کتاب مقدس ارجاعات مستقیم بسیاری به اعتقادات مذهبی کنعانی دارد؛ عجیب نیست که تقریبا همه آنان خصومت‌آمیز و در نتیجه احتمالا نامعتبر هستند. با کشف اوگاریت و هزاران متن در آن، منبعی گسترده و اصلی باری مطالعه دین کنعانی به دست آمد. با این منابع می‌توان شواهد و مدارک وابسته به کنعانی‌ها را دوباره تفسیر کرد.
از سوی دیگر، لوح‌های اوگاریتی درکِ بخش‌های مختلف کتاب مقدس را با فراهم کردن پس‌زمینه‌ای که دین اسرائیل باستان از آن برخواسته است، عمق می‌دهند. یک راه برای روشن کردن ارتباط بین اوگاریت و اسرائیل، مقایسه خدایان اصلی کنعانی با همتایان آنها در کتاب مقدس است.
عمومیت پرستش بعل در اسرائیل، با حملات مکرر نویسندگان کتاب مقدس به آن و نیز با استفاده از بعل به عنوان عنصری از اسم‌های شخصی، نشان داده می‌شود. شائول و داوود دو تن از کسانی هستند که بر فرزندان خود نامی گذاشته‌اند که شامل بعل است. برخی از مفسران بر این نظر هستند که مزامیر ۲۹ در اصل سرودی برای بعل بوده؛ به هر روی، زبان آن به طرز قابل‌توجهی برای یک خواننده "چرخه بعل" آشنا خواهد بود. همچون بعل، یهوه جنگجوی پیروزی است که سروری خود را بر دریا نشان داده است؛ همچون بعل، یهوه خود را در کوه و در میان طوفان آشکار کرده است؛ همچون بعل، یهوه معبدی ساخته شده از سرو دارد. در پرتو دین کنعانی، یهوه ترکیب بسیاری از تصویرها و قواعد وابسته به ال و بعل را نمایش می‌دهد.
بن‌مایه‌های کنعانی در کتاب مقدس نفوذ کرده‌اند. چشمگیرتر از همه ادغام زبان بعل و زبان ال در توصیف یهوه و کنش‌هایش است: خدای اسرائیل ممکن است که یگانه باشد اما قواعدی که برای بیان درک او استفاده شده است، چنین نیستند.
تداعی معنای ال و بعل همچنین در بن‌مایه کوه دیده می‌شود. کوه اصلی وحی سینا بوده است. تصویری که در سفر خروج، باب ۱۹، آیه‌های ۱۶ تا ۱۸ کشیده می‌شود بسیار شبیه به ظهور بعل است. کوه دیگری که در الهیات اسرائیل نقش محوری دارد، صهیون است. اورشلیم مرکزی برای پرستش ال بوده است (سفر پیدایش، باب ۱۴، آیه ۱۸ تا ۲۴) همچون کوه ال در متن‌های اوگاریتی، صهیون نیز (به خصوص در ادبیات آخرالزمانی) منبع آب تازه است. همانگونه که عناصر مربوط به ال و بعل در پرستش یهوه با هم ترکیب شده‌اند، همین اتفاق برای صهیون و سینا افتاده است.
در عبری کتاب مقدس، اشره به معنای درخت یا ستونی مقدس است که در پرستش الهه استفاده می‌شده است و احتمالا نماد باروری است. در این مقام، که شاید نماد الهه با همین نام باشد، به طور ضمنی با یهوه (خدای باروری نمونه اعلی) ارتباط پیدا می‌کند. کتاب مقدس این شیوه از پرستشِ یهوه را نهی می‌کند: «نباید که اشره از هر نوع چوبی را نزدیک محراب خدای خود یهوه قرار دهی.» (سفر تثنیه، باب ۱۶، آیه ۲۱) کتاب مقدس به دلیل آن که اشره را تقبیح می‌کند، گاهی نام آن را به خدایی مربوط می‌کند که مظهر بت‌پرستی است (همان خود بعل).
زبان رایج در اوگاریت بسیار نزدیک به عبری کتاب مقدس و نیز به سایر زبان‌های باستانی منطقه شامل فنیقی، آرامی و موابی است. مانند اکثر اسناد به آن زبان‌ها، متن‌های اوگاریتی تقریبا بدون مصوت نوشته شده‌اند (مانند عبری و عربی امروزی). این مساله باعث سختی کار ترجمه می‌شود زیرا یک واژه که تنها از صامت تشکیل شده است (حداقل در تئوری) چندین معنای ممکن می‌تواند داشته باشد.
فنون شاعری که توسط نویسندگان کنعان باستان به کار گرفته می‌شده با کتاب مقدس اشتراکات بسیاری دارد. همانند شعر در کتاب مقدس، ویژگی اصلیِ صوریِ نظم کنعانی استفاده از تقارن است. در نظم تقارنی، یک ایده در واحدهای دو سطری یا سه سطری مطرح می‌شود و در آن تکرار، مترادف یا متضاد به کار می‌رود. این انطباق سبک و قاعده دور از انتظار نیست؛ شاعران کنعانی و بنی‌اسرائیلی سنتی مشترک دارند. پیوستگی فرهنگی کنعان باستان از شمال سوریه تا مرز مصر امتداد دارد و نه فقط شامل اشیای مادی و زبان بلکه شامل ادبیات بیانات مذهبی نیز می‌شود.
ویژگی دیگر شعر کنعانی، استفاده تکراری از لقب‌ها است.
بن‌مایه مشترک دیگر، سنجش زمان با دوره‌های هفت روزه یا هفت ساله است؛ در "اقهات" پنج بار پیش می‌آید. اهمیت دقیق این استفاده هنوز روشن نیست. یک مورد از کارکرد قاعده هفت ساله، دوره‌های متناوب فراوانی و قحطی است، مانند رویای فرعون در داستان یوسف در کتاب مقدس (سفر پیدایش، باب ۴۱، آیه ۲۶ تا ۳۲). همین بن‌مایه در منابع مصری و بین‌النهرینی دیده می‌شود. در متن‌های اوگاریتی، پیروزی بعل بر مرگ هفت سال ادامه دارد که دوره فراوانی زمین است. در سراسر دوره هفت ساله‌ای که در پی آن می‌آید، نیروهای سترونی بر خدای طوفان چیره می‌شوند.
در موردهای دیگر، تاکید بر روز یا سال هفتم است. طول استاندارد زمان یک سفر، هفت روز است؛ همین‌گونه طول زمان جشن عروسی.
در زمان تصنیف "چرخه بعل"، بعل پادشاه پانتئون است و این مساله در ستایش او از خود، «تنها من حاکم بر خدایان هستم»، نمایان است. این ادعا توسط دو الهه، آنات و اشره، نیز تکرار می‌شود. با همه اینها، در سایر داستان‌های بازمانده کنعانی ال به هیچ عنوان حاکمی ناتوان نیست. او، و نه هیچ خدای دیگری، است که کیرتا را درمان می‌کند؛ به او است که بعل برای کمک به دانل روی می‌آورد و آنات به دنبال اجازه‌اش برای انتقام‌گیری از اقهات است؛ و بیش از همه، اوست که در مقابل مرگ و در کنار بعل قرار می‌گیرد.
بهترین توضیح برای این اختلافات آن است که الهیات اوگاریتی ایستا نبوده است. در همان حال که ال در راس پانتئون قرار داشت، آن هم به شکلی فعالانه در داستان‌های اقهات و کیرتا، بعل کم‌کم به خدای کنعانی چیره تبدیل می‌شد و "چرخه بعل" احتمالا نماینگر این روند است. به نظر می‌رسد نوعی از حاکمیت مشترک مابین ال به عنوان قدرت اجرایی و بعل به عنوان قدرت نظامی در عالم وجود دارد.
جمال محمد بیندی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اشتوریل پرایا، باشگاه فوتبال بیرامار، باشگاه فوتبال ژیل ویسنته، باشگاه ورزشی براگا، و باشگاه فوتبال سالگیروش اشاره کرد.
محمود مخلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
احمد المصلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی العربی کویت، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه فوتبال الانتاج الحربی، و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد.
معتز المهدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
محمد المنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یاگودینا، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال دینامو مینسک، باشگاه فوتبال لس آنجلس، و باشگاه ورزشی اورلاندو سیتی اشاره کرد.
جمعه موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
دانشگاه کیتاساتو (北里大学 - Kitasato Daigaku) یک دانشگاه پزشکی خصوصی است که دفتر مرکزی آن در میناتو، توکیو، ژاپن است. این دانشگاه به افتخار کیتاساتو شیباسابرو نامگذاری شده‌است."The History of Kitasato Gakuen ." او در سال ۱۹۰۱ نامزد جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی شدShibasaburo Kitasako - Nomination جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۲۰۱۵ به ساتوشی اومورا، استاد دانشگاه کیتاساتو تعلق گرفت.
لب کارون از ترانه‌های معروف در ایران است که اولین بار توسط نعمت‌الله آغاسی اجرا شد و در کنار ترانهٔ آمنه او را به شهرت رساند. بعدها خوانندگان دیگری از جمله شهرام شب پره و جلال همتی و محمود جهان این اثر را بازخوانی کردند.
آمنه از ترانه‌های معروف در ایران است که اولین بار توسط نعمت‌الله آغاسی اجرا شد و در کنار ترانهٔ لب کارون، او را به شهرت رساند. بعدها خوانندگان دیگری از جمله اندی این اثر را بازخوانی کردند.
سیل ۲۰۲۱ نیجر ()، سیلی بود که متعاقب بارش شدید باران، به این کشور خسارت وارد کرد و باعث کشته شدن چند نفر و خسارت‌های گسترده در کشور شد. بیشترین خسارت در منطقه نیامی وارد گردید. ۶۰ نفر مجروح و ۶۲ نفر کشته شدند و ۱۰۵٬۶۹۰ نفر بر اثر سیل خسارت دیدند. بیشترین تلفات با ۱۸ کشته در ناحیه مارادی اعلام گردید.
نورمحمد ذوالفقاری ( – ) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی بود.
از مهم‌ترین آثار وی می‌توان به بازیگری در فیلم "مسافر ری"، سریال "خانواده حمزه‌علی خان" و فیلم "چند می‌گیری گریه کنی" اشاره کرد. او بیش از ۵۵ سال در سینما فعالیت کرد. او در آغاز به عنوان دستیار فیلمبردار با پروژه‌های سینمایی همکاری داشت و از مقطعی به بعد به عنوان بازیگر نیز به ایفای نقش در آثار سینمایی و تلویزیونی پرداخت. از جمله آثاری که وی در آن‌ها بازی داشت می‌توان به فیلم‌هایی همچون "غلامرضا تختی"، "انگشتر"، "یک دزدی عاشقانه"، "حبیب آقا" و سریال نمایش خانگی "ابله" اشاره نمود.
نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۶۷ با بازی در فیلم "سرب" به کارگردانی مسعود کیمیایی، همکاری با هنرمندانی همچون جمشید مشایخی، جلال مقدم، هادی اسلامی و امین تارخ را تجربه کرد. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۷۲ در مجموعه تلویزیونی خانواده حمزه‌علی خان نیز بازی کرد. او این‌بار با محمدباقر خسروی و هنرمندانی همچون محمدباقر خسروی، نعمت‌الله گرجی، محمدعلی ورشوچی و محمود بهرامی همکاری داشت. نورمحمد ذوالفقاری در سال ۱۳۷۹ در فیلم مسافر ری به کارگردانی داوود میرباقری بازی کرد. بازی در این فیلم در کنار بازیگرانی همچون داریوش ارجمند، جمشید هاشم‌پور، محمدرضا شریفی‌نیا و ویشکا آسایش بر تجارب او افزود.
نورمحمد ذوالفقاری به دلیل بیماری قلبی از ۲ فروردین ۱۴۰۲ در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود و سرانجام ۷ فروردین ۱۴۰۲ بر اثر ایست قلبی و ناراحتی ریه در بیمارستان ایرانشهر در تهران درگذشت. خاکسپاری وی در ۹ فروردین ۱۴۰۲ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا شد.
زمین‌لرزه ۲۰۲۱ آسام () در ساعت ۰۷:۵۱ دقیقه آی اس تی روز ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، در فاصلهٔ ۱۱ کیلومتری (۷ مایلی) از دکیاجلی، ایالت آسام، هند با شدت ۶ ریشتر در عمق ۳۴ کیلومتری (۲۱٫۱ مایلی) از سطح زمین رخ داد. کانون این زمین لرزه در فاصلهٔ ۱۴۰ کیلومتری (۸۶ مایلی) از سمت شمال کلان‌شهر گوآهاتی بود. بر اثر این زمین لرزه دو نفر کشته، و دست کم ۱۲ نفر مجروح شدند.
ولادیمیر ویکتورویچ گودف (; ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۰ – ۶ ژانویه ۲۰۲۲)،
دیپلمات روسی که از سال ۱۹۸۷م. تا ۱۹۹۳م. به عنوان سفیر اتحاد جماهیر شوروی و سپس روسیه در ایران خدمت کرد. وی از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰م. سفیر روسیه در مصر و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲م. سفیر روسیه در گرجستان بود او در ۶ ژانویه ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی در گذشت.
تولید قهوه در لائوس () دو نوع اصلی قهوه، روبوستا و عربیکا را در برمی گیرد. نوع روبوستا بیشتر برای قهوه معمولی و هم چنین نوعی نوشیدنی قهوه در لائوس که با شیر عسلی مزه مطبوعی پیدا می‌کند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. از قهوه نوع عربیکا که به دلیل طعم ملایم، کیفیت بالاتری دارد در تهیه اسپرسو استفاده می‌شود. از مجموع تولید سالانه ۲۰٬۰۰۰ تن قهوه در لائوس، ۵٬۰۰۰ تن را دانه قهوه عربیکا و ۱۵٬۰۰۰ تن را نوع روبوستا تشکیل می‌دهد.
بارداری به‌دنبال تجاوز جنسی باردار شدن یا حاملگی در اثر نزدیکی جنسی بدون رضایت طرف مقابل یا تجاوز جنسی است. این نوع بارداری در زمان جنگ و تجاوز جنسی در جنگ به ویژه به عنوان ابزاری برای نسل‌کشی، و همچنین زمینه‌های دیگر، مانند تجاوز جنسی توسط یک غریبه، تجاوز قانونی، زنای با محارم، و حاملگی زیر سن قانونی مورد مطالعه قرار گرفته‌است. اجماع علمی کنونی بر این است که تجاوز جنسی دست کم به اندازه رابطه جنسی رضایت‌آمیز منجر به بارداری می‌شود. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که تجاوز ممکن است در واقع منجر به نرخ بارداری بالاتری نسبت به رابطه جنسی رضایت‌بخش شود.Dellorto, Danielle (22 August 2012). "Experts: Rape does not lower odds of pregnancy". CNN Health.Begley, Sharon; Heavey, Susan (20 August 2012). "Rape trauma as barrier to pregnancy has no scientific basis". Reuters. Archive version.