moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فیلم تلوگو
فیلم کنادا
سید ماجد بن سعید البوسعیدی ( ) ( - ) که به اشتباه مجید بن سعید نامیده می شودتاریخ زنگبار اولین سلطان زنگبار بود. او از 19 اکتبر 1856 تا 7 اکتبر 1870 بر زنگبار حکومت کرد.
او جانشین پدرش سعید بن سلطان به عنوان فرمانروای زنگبار و شرق آفریقا شد و پس از مرگ سعید برای مدت کوتاهی مدعی سلطنت عمان شد. برادرش برغش در دوران سلطنتش دائماً شورش می‌کرد و به حکومت او پایبند نبود، با این حال ماجد تا زمان مرگ نابهنگام خود که به دلیل « "افراط در لذت‌های نفسانی و محرک‌ها" » بود، در قدرت ماند. در دوران او ثروت منطقه با تجارت چیز های مختلف به ویژه با تجارت بحث برانگیز برده افزایش یافت.
احمد رامی (؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۴۶) نویسنده، فعال سیاسی، شرکت‌کننده در کودتا، افسر نظامی و انکارکنندهٔ هولوکاست مراکشی-سوئدی است. او به‌عنوان بنیانگذار ایستگاه رادیویی رادیو اسلام، که اکنون به‌عنوان یک وب‌سایت فعالیت می‌کند، مورد توجه قرار گرفته‌است.
رامی در تافراوت، مراکش به‌عنوان پسر یک شیخ بربر به دنیا آمد. رامی در حین حضور در اکول نورمال سوپریور در کازابلانکا به اتحادیه ملی نیروهای مردمی پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی در ژوئن ۱۹۶۳، رامی به تدریس تاریخ، جغرافیا، فرانسه و عربی در مدارس متوسطه در کازابلانکا مشغول شد. در پاییز ۱۹۶۵، رامی در آکادمی نظامی سلطنتی در مکنس ثبت نام کرد تا — به‌عنوان یک افسر — در مخالفت خود با رژیم مؤثرتر حاضر شود. پس از دستگیری و ناپدید شدن مهدی بن برکه، رامی مصمم شد «برای تخریب سیستم وارد آن شود». رامی ستوان تانک در ارتش سلطنتی مراکش شد و ادعا می‌کند که با ژنرال محمد اوفکر روابط نزدیکی داشته‌است. رامی که متقاعد شده بود حسن دوم، پادشاه مراکش، دست‌نشاندهٔ یهودیان و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) است، در کودتای ۱۹۷۲ مراکش شرکت کرد. او در سال ۱۹۷۳ از سوئد پناهندگی سیاسی گرفت.
در سال ۱۹۸۷، رامی برای پخش رادیو اسلام شروع به استفاده از یک ایستگاه رادیویی سوئدی با دسترسی عمومی کرد، که ظاهراً یک برنامهٔ روابط عمومی برای مسلمانان سوئد بود. با این حال، محتوای برنامه‌ها بر یهودیان متمرکز بود و این ایستگاه متهم شد که وسیله‌ای برای یهودستیزی است."[T]he Swedish antisemitic and Holocaust-denial Radio Islam site managed by Moroccan émigré Ahmed Rami...""Cyberhate, Antisemitism, and Counterlegislation" , "Jerusalem Center for Public Affairs", 2006 در سال ۱۹۸۹، «رامی توسط صدراعظم دادگستری سوئد به نفرت‌پراکنی متهم شد».Entry on "The Coordination Forum for Countering Antisemitism " این اتهام به‌ویژه بر اساس برنامه‌های پخش شده از رادیو اسلام و همچنین بر اساس بخش‌هایی از کتاب او با نام "اسرائیل چیست؟" به او وارد شد. رامی در سال ۱۹۹۰ به شش ماه حبس محکوم شد و مجوز پخش رادیو اسلام نیز به‌مدت یک سال لغو شد. این ایستگاه در سال ۱۹۹۱ به سرپرستی دیوید جانزون پخش خود را از سر گرفت. با این حال، در سال ۱۹۹۳، جانزون نیز به همین جرم محکوم شد."In 1993, Janzon was convicted of the same crime as Rami" [and] "In October 2000, Ahmed Rami was again convicted by a Swedish court and fined". Krassimir Kanev, "The history of a photograph" , "Bulgarian Helsinki Committee", 2006 در مارس ۱۹۹۲، روبر فوریسون به‌دعوت رامی از سوئد دیدن کرد و در دو برنامهٔ رادیو اسلام با او مصاحبه کرد. رامی در سال ۱۹۹۲ در کنفرانس سالانه مؤسسه بررسی تاریخی، سازمانی که انکار هولوکاست را ترویج می‌کند، به‌عنوان سخنران برجسته حضور یافت. رادیو اسلام از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ پخش نشد، اما این برنامه در سال ۱۹۹۶ به سرپرستی رامی پخش خود را مجدداً آغاز کرد؛ در همان سال رامی وبگاه رادیو اسلام را نیز تأسیس کرد."Following numerous complaints, police have now launched a new investigation into the provocative nature of the website which Rami founded in 1996." "Founder of Swedish radio station supports Iranian President" , "European Jewish Press ", 2005
در اکتبر ۲۰۰۰، رامی دوباره توسط دادگاه سوئد محکوم و جریمه شد."In 1993, Janzon was convicted of the same crime as Rami" [and] "In October 2000, Ahmed Rami was again convicted by a Swedish court and fined". Krassimir Kanev, "The history of a photograph" , "Bulgarian Helsinki Committee", 2006 رامی در فرانسه و سوئد به دلیل نقش داشتن در نگهداری وبگاه رادیو اسلام به دلیل جنایات ناشی از نفرت مورد بازجویی قرار گرفته‌است."Following numerous complaints, police have now launched a new investigation into the provocative nature of the website which Rami founded in 1996." "Founder of Swedish radio station supports Iranian President" , "European Jewish Press ", 2005 آخرین تحقیقات در این زمینه در سال ۲۰۰۴ و پس از آن که دادستان سوئد موفق نشد ثابت کند که رامی مسئول محتوای این وبگاه است، به پایان رسید. به‌گفتهٔ رامی، «گروهی از جوانان» مسئول محتوای وبگاه بوده‌اند، اما از هیچ شخصی نام نبرد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۶، رامی به‌عنوان سخنران مهمان در یک کنوانسیون جبهه ملی سوسیالیست سوئد حضور داشت, "National Socialist Front", 2006 و این گروه نیز کتاب‌های او را در وبگاه خود عرضه کرد. رامی نیز جزوات و کتاب‌های خودِ جبههٔ ملی سوسیالیست را توزیع کرد.
احمد رامی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
معبد توگو در سال ۱۹۴۰ تأسیس شد و به توگو هیهاچیرو کمی پس از مرگ او تقدیم شد. این زیارتگاه توسط بمباران توکیو نابود شد، اما در سال ۱۹۶۴ بازسازی شد. در هاراجوکو، توکیو، ژاپن واقع شده‌است.
معبد نوگی ، در ۱ نوامبر ۱۹۲۳ تأسیس شد و به ژنرال نوگی ماره‌سوکه و همسرش نوگی شیزوکو پس از مرگ آنها در ۱۳ سپتامبر ۱۹۱۲ تقدیم شد.
جی‌ام‌سی تشون یک ون سبک است که توسط ژیانگلینگ موتورز بر اساس پلتفرم نسل چهارم فورد ترانسیت ساخته شده‌است.
مدل ژیانگلینگ فورد از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ عرضه می‌شد.
ابون دو فلوری (ح. ۹۴۵ میلادی - ۱۳ نوامبر ۱۰۰۴ میلادی) که با عنوان آبون قدیس نیز شناخته می‌شود، راهب و قدیس مسیحی اهل پادشاهی فرانسه بود.
در نزدیکی اورلئان به دنیا آمد. در فلوری راهب شد و در پاریس و رن تحصیل کرد. با نوشته‌هایش در ریاضیات و ستاره‌شناسی و همچنین زندگانی پاپ‌ها و استقلال صومعه‌ها از حاکمیت سکولار و اسقفی، به عنوان یکی از دانشوران زمان خود شهرت یافت. به دعوت اسوالد ووستر دو سال از ۹۸۵ میلادی در دِیر رمزی در انگلستان گذراند. در آن‌جا با تعالیم خود موجب تسریع جنبش اصلاحات مذهبی در انگلستان شد. نخستین زندگی‌نامه ادموند قدیس را نوشت و آن را به دانستن قدیس تقدیم کرد. سال ۹۸۸ میلادی راهب بزرگ فلوری شد. سفری اصلاحی به صومعه لا رئول در گسکونی داشت. در این محل در میانه بلوایی که در مشاجره‌ای بین راهبان و سایرین درگرفت درحالی‌که سعی در آرام کردن آن‌ها داشت، کشته شد. به جهت مرگ خشونت‌آمیزی که داشت به شهید قلمداد گردید.
"باب اسفنجی شلوار مکعبی" یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی است که توسط زیست‌شناس دریایی و انیماتور استفان هیلنبرگ ساخته شده است که اولین بار در مه ۱۹۹۹ در نیکلودئون پخش شد. داستان سریال در شهر خیالی زیر آب بیکینی باتم می‌گذرد و بر ماجراها و زندگی باب‌اسفنجی شلوارمکعبی (شخصیت) ، یک اسفنج دریایی بیش از حد شاد و سرحال، متمرکز است. بسیاری از ایده‌های نمایش در یک کتاب کمیک آموزشی منتشر نشده با عنوان "منطقه جزر و مدی" که توسط هیلنبرگ در اواسط دهه ۱۹۸۰ نوشته شد، سرچشمه گرفت. او در سال ۱۹۹۶ پس از لغو سریال "زندگی مدرن روکو" ، یکی دیگر از سریال های تلویزیونی نیکلودئون که هیلنبرگ قبلا کارگردانی کرده بود، شروع به توسعه "باب اسفنجی" به عنوان یک سریال تلویزیونی کرد.
قسمت‌های "باب اسفنجی" برای جوایز مختلف نامزد شده‌اند، از جمله ۱۷ جایزه آنی (با شش برنده)،
Award wins include:
شمنا قاسم که با نام هنری پورنا نیز شناخته می‌شود، بازیگر، رقصنده و مدل هندی است که در فیلم‌های مالایالام، تلوگو و تامیل ظاهر می‌شود. شمنا قاسم لیسانس خود را در رشته انگلیسی به صورت مکاتبه ای به پایان رساند. او در کوچی، کرالا زندگی می‌کند.Manorama Online Retrieved 8 July 2014.
باشگاه ورزشی باکو یک تیم فوتبال از کالدونیای جدید است که در بالاترین سطح فوتبال این کشور بازی می کند. این تیم در کونه مستقر است.
باشگاه فوتبال کوسا یک باشگاه فوتبال از جزایر سلیمان است که در لیگ اتحادیه فوتبال هونیارا و در مسابقات قهرمانی باشگاهی ملی جزایر سلیمان بازی می‌کند.
آنها در سال ۲۰۰۷ عنوان قهرمانی باشگاهی ملی جزایر سلیمان را به دست آوردند. با کسب عنوان قهرمانی لیگ ملی، این باشگاه حق بازی در لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۰۸–۲۰۰۷ را به دست آورد.
مسابقات جهانی بلگراد صربستان مرحله اول رقابت‌های کسب سهمیه کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ محسوب می‌شود که روزهای ۱۶ تا ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۳ (۲۵ شهریور تا ۲ مهر ۱۴۰۲) برگزار خواهد شد و در هر وزن مجموعاً پنج نفر (نفرات اول تا سوم و برنده بین نفرات پنجم) مجوز حضور در المپیک را کسب خواهندد کرد. در ادامه مسابقات گزینشی در آسیا، اروپا، آفریقا و آمریکا برگزار خواهد شد و در هر قاره نفرات اول و دوم هر وزن مجوز حضور در المپیک پاریس را بدست ‌می آوردند. مسابقات گزینشی المپیک (برای تمامی کشورها) نیز ۹ تا ۱۲ مه سال ۲۰۲۴ (۲۰ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۳) در استانبول ترکیه برگزار خواهد شد که در هر وزن سه نفر مجوز حضور در المپیک را کسب خواهند کرد.
ختای ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیمپیوتر یک کامپیوتر دستی مبتنی بر لینوکس سخت افزاری مستقل و باز بود که برای اولین بار در سال 2002 منتشر شد. این محصول که در هند توسعه یافت و عمدتاً در داخل کشور توزیع شد ، به عنوان جایگزینی کم هزینه برای رایانه های شخصی در نظر گرفته شد . با اهداف اولیه فروش 50000 سیمپیوتر، این پروژه تا سال 2005 تنها حدود 4000 دستگاه فروخته بود و منابع خبری آن را شکست خورده نامیده اند.
این دستگاه توسط Simputer Trust، یک سازمان غیرانتفاعی که در نوامبر 1999 توسط هفت دانشمند و مهندس هندی به رهبری دکتر Swami Manohar تشکیل شد، طراحی شد . کلمه "Simputer" مخفف " کامپیوتر افراد ساده، ارزان و چند زبانه " است و علامت تجاری Simputer Trust است. این دستگاه شامل نرم افزار تبدیل متن به گفتار است و سیستم عامل لینوکس را اجرا می کند . از نظر ظاهری مشابه با کلاس کامپیوترهای دستی PalmPilot , صفحه حساس به لمس با یک قلم کار می شود . تشخیص دست خط سادهنرم افزار توسط برنامه Tapatap ارائه شده است.
Simputer Trust به دو سازنده مجوز ساخت این دستگاه ها را صادر کرد، Encore Software، که Mobilis را برای اهداف شرکتی/آموزشی و SATHI برای اهداف دفاعی ساخته است، و PicoPeta Simputers، که یک محصول مصرفی به نام Amida Simputer را منتشر کرد.
ویژگی های دستگاه شامل صفحه نمایش لمسی ، کارت هوشمند ، پورت سریال و اتصالات USB و پورت انجمن داده مادون قرمز (IrDA) است و در دو نسخه صفحه نمایش سیاه سفید و رنگی منتشر شد.
دایان مورگان (زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر، کمدین، مجری تلویزیون و نویسنده انگلیسی است. او بیشتر برای بازی در نقش فیلومنا کانک در "برنامه هفتگی" چارلی بروکر و در دیگر فیلم‌های شبه‌مستند ، در نقش لیز در سریال کمدی شبکه بی‌بی‌سی دو به نام "Motherland" و کت در سریال کمدی تاریک نتفلیکس "پس از زندگی" شناخته می‌شود. او همچنین نویسنده، کارگردان و بازیگر سریال کمدی "مندی" از شبکه بی‌بی‌سی دو است.
مورگان در بولتون ، منچستر بزرگ در ، از پدری فیزیوتراپیست و مادری خانه دار به دنیا آمد. او دارای یک برادر است او در نزدیکی فارنورث و کییرزلی بزرگ شد و در مدرسه جورج تاملینسون در کییرزلی شرکت کرد. هنگامی که او ۲۰ساله بود، در مدرسه بازیگری 15 شرقی در لاتون تحصیل کرد. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۰ گفت: «چند بازیگر در خانواده پدری ام حضور داشتند: جولی گودیر ، فرانک فینلی و جک وایلد . چه سلسله ای ما مثل ردگریوز هستیم جولی در واقع شمه‌ای از مندیز دارد. شاید بتوانم او را به عنوان مادر مندی انتخاب کنم."
مورگان در منطقه بلومزبری لندن با دوست پسرش بن کودل تهیه کننده کمدی بی‌بی‌سی زندگی می کند. Aitkenhead, Decca (28 October 2017). "Diane Morgan: 'I want to play weirdos'". "The Guardian". Retrieved 21 February 2018.
خلیج پونتاس (به پرتغالی: Baía das Pontas) یک خلیج و پهنه آبی در پرتغال است که در آزور واقع شده‌است.
خلیج سالگا (به پرتغالی: Baía da Salga) یک خلیج و خور (جغرافیا) در پرتغال است که در آزور واقع شده‌است.
بولاتا (به لاتین: Bolata) یک ساحل در بلغارستان است که در کاوارنا واقع شده‌است.
خلیج وارنا (به لاتین: Gulf of Varna) یک خلیج و خور (جغرافیا) در بلغارستان است که در وارنا واقع شده‌است.
خلیج بورگاس (به لاتین: Gulf of Burgas) یک خلیج و خور (جغرافیا) در بلغارستان است که در دریای سیاه واقع شده‌است.
استوموپلو (به لاتین: Stomoplo) یک خور (جغرافیا) در بلغارستان است که در دریای سیاه واقع شده‌است.
خلیج درین (به لاتین: Gulf of Drin) یک پهنه آبی در آلبانی است که در کرانه دریای آدریاتیک واقع شده‌است.
خلیج گراما (به لاتین: Bay of Grama) یک خور (جغرافیا) در آلبانی است که در شهرستان ولوره واقع شده‌است.
خلیج لالزی (به لاتین: Bay of Lalzi) یک خلیج کوچک در آلبانی است که در شهرستان دورس واقع شده‌است.
دماغه رودون (به لاتین: Cape of Rodon) یک دماغه و شبه‌جزیره در آلبانی است که در شهرستان دورس واقع شده‌است.
خلیج پورتو پالرمو (به لاتین: Bay of Porto Palermo) یک خور (جغرافیا) در آلبانی است که در شهرستان ولوره واقع شده‌است.
محمد سعید (، غازیانتپ، ولایت حلب – )، معروف به شاهین بیگ یا شاهان بیگ در گویش محلی ترکی، فرمانده انقلابیون ترک بود که در شهر غازیانتپ در جریان جنگ استقلال ترکیه مستقر بود.
چنین گفته می‌شود که محمد سعید در محله بوستانجی شهر غازیانتپ در خانواده‌ای ترک تبار به دنیا آمده‌است. برخی نیز بر این عقیده هستند که او در واقع در روستای زلیف (در ناحیه الباب امروزی در شمال غربی سوریه) به دنیا آمده و از قبیله ترکمن البگلی بوده‌است.
سال شمسی سال مهمی برای انقلاب ترکیه علیه متفقین متجاوز بود. مصطفی کمال آتاترک در آناتولی انقلاب را آغاز کرد و فرانسوی‌ها به سرزمین تحت کنترل شاهین بیگ حمله می‌کردند. شاهین بیگ تصمیم گرفت به جریان انقلاب بپیوندد و رهبر انقلابیون محلی شد.
او امیدوار بود همان‌طور که همرزمانش در نبرد مرعش ارتش فرانسه را شکست داده بودند شکست دهد. برای این منظور، او به نیروهای چارلز ژوزف ادوارد آندریا، یک گروه سر نیزه از ارتش عملیاتی، که کیلیس را به مقصد عینتاب در صبح روز ۲۶ مارس ۱۹۲۰ ترک کرده بودند، حمله کرد. نبرد با پیشروی طرف ترک آغاز شد، اما با ورود قوای اصلی ارتش فرانسوی به میدان نبرد به شکست تبدیل شد. شاهین بیگ با این وجود با نیروهای پیشروی آندریا جنگید و موفق شد آنها را روی پل اِلمالی متوقف کند. در در جنگی که روی پل المالی جان خود را از دست داد.
نام منطقه شاهین بیگ به یاد شاهین بیگ به دلیل تأثیر برجسته آن در دفاع از غازی عینتاب نامگذاری شد
صنایع آبجوسازی منهاس در مونرو، ویسکانسین واقع شده و متعلق به برادر و خواهری به نام‌های راویندر و است. ریشهٔ این خانوادهٔ کانادایی به مردمان دوگرا بر می‌گردد. آبجوسازی منهاس قدیمی‌ترین کارخانه آبجوسازی ایالت‌های غرب میانهٔ آمریکا و دومین کارخانهٔ قدیمی در ایالات متحده است که از بحران‌هایی همچون رکود بزرگ، قوانین مانع و آتش‌سوزی جان سالم به در برده‌است و در حال حاضر هجدهمین کارخانه آبجوسازی صنعتی در آمریکا است.
صنایع آبجوسازی منهاس در سال ۱۸۴۵ میلادی به عنوان شرکت آبجوسازی مونرو تحت مالکیت آقای بیسینجر افتتاح شد."Huber Brewing through the years". از زمان افتتاح، ده بار مالکیت کارخانه آبجوسازی و ملک آن تغییر کرد تا زمانی که خواهر و برادر منهاس آن را در سال ۲۰۰۶ خریداری کردندDaykin, Tom (September 30, 2007). قبل از خرید منهاس، کارخانه آبجوسازی به نام شرکت آبجوسازی جوزف هوبر شناخته می‌شد. پس از خرید کارخانه توسط این خانواده، آن‌ها نام خانوادگی خود یعنی منهاس را برای آن برگزیدند.
آبجوسازی دشوتس یک کارخانه آبجوسازی صنعتی در شمال غربی ایالات متحده است که در بند، اورگن واقع شده‌است. این شرکت ابتدا در سال ۱۹۸۸ میلادی به عنوان یک میخانه آبجو تأسیس شد، و شهرت آن به خاطر محصولاتی مانند بلک بوت پورتر است. در سال ۲۰۰۸ میلادی کارخانه آبجوسازی دومین میخانه را در ناحیه پرل پورتلند، اورگان افتتاح کرد. آبجوسازی دشوتس محصولات خود را به ۲۸ ایالت آمریکا و نقاط مختلف دنیا صادر می‌کند. نام این کارخانه برگرفته از نام رودخانه دشوتس است که از اورگان می‌گذرد. در سال ۲۰۱۶ میلادی دشوتس هشتمین کارخانه آبجوسازی صنعتی و پانزدهمین کارخانه بزرگ آبجوسازی در ایالات متحده بود، و در سال ۲۰۱۲ میلادی تولید این کارخانه ۲۵٫۰۰۰ بشکه معادل ۲۹۰٫۰۰۰ هکتالیتر آبجو بوده‌است
اثر فرهنگی آمریکانا مربوط به تاریخ، جغرافیا، فرهنگ عامه و میراث فرهنگی ایالات متحده آمریکا است. امریکانا هر مجموعه ای از مطالب و چیزهایی است که مربوط به ایالات متحده یا مردم آمریکا است و نماینده یا حتی کلیشه ای از فرهنگ آمریکایی به عنوان یک کل است.
آنچه که آمریکانا محسوب می‌شود و نیست، به شدت تحت تأثیر هویت ملی، بافت تاریخی، میهن‌پرستی و نوستالژی است. اخلاق یا باورها یا آرمان‌های راهنما که آمریکا را مشخص می‌کند، مانند رویای آمریکایی، محور این ایده است. امریکانا نه تنها اشیاء مادی را در بر می‌گیرد، بلکه افراد، مکان‌ها، مفاهیم و دوره‌های تاریخی را نیز در بر می‌گیرد که به‌طور عامه با فرهنگ آمریکایی شناخته می‌شوند.
نام "آمریکانا" همچنین به موسیقی آمریکانا اشاره دارد، سبکی از موسیقی معاصر که عناصر سبک‌های مختلف موسیقی آمریکایی، از جمله کانتری، ریشه راک، فولک، بلوگراس و بلوز را در بر می‌گیرد و در نتیجه صدایی متمایز از ریشه‌ها ایجاد می‌شود.
از اواسط تا اواخر قرن بیستم، Americana تا حد زیادی به عنوان یک نوستالژی برای یک زندگی ایدئال در شهرهای کوچک و شهرهای ایالات متحده در اواخر قرن، تقریباً در دوره بین سال‌های ۱۸۸۰ و جنگ جهانی اول تصور شد. اعتقاد بر این بود که بسیاری از ساختار زندگی و فرهنگ آمریکایی قرن بیستم در آن زمان و مکان تثبیت شده‌است. هنری سیدل کانبی نویسنده آمریکایی نوشت:
بسیاری از انواع مصنوعات فرهنگی در تعریف Americana قرار می‌گیرند: چیزهایی که درگیر هستند لازم نیست قدیمی باشند، بلکه معمولاً با برخی از عناصر اصلی تجربه آمریکایی مرتبط هستند. هر دوره از تاریخ ایالات متحده توسط تبلیغات و بازاریابی آن زمان منعکس می‌شود، و انواع مختلف عتیقه جات، اشیاء کلکسیونی، یادگاری‌ها و اقلام قدیمی از این دوره‌های زمانی نمونه ای از آنچه که عموماً آمریکایی تلقی می‌شود، هستند. "آتلانتیک" این اصطلاح را به‌عنوان «عامیانه‌ای برای آرامش بخش طبقه متوسط در فروشگاه عتیقه‌فروشی متوسط شما - چیزهایی مانند بالش‌های سوزن‌دار، دگرئوتیپ‌های جنگ داخلی و مجموعه‌های ظروف نقره‌ای حکاکی شده» توصیف کرد.
نوستالژی این دوره مبتنی بر یادآوری اعتماد به زندگی آمریکایی بود که در آن دوره به دلیل عواملی مانند این احساس که مرز سرانجام «تسخیر شده» بود، با اعلام اداره سرشماری ایالات متحده که «بسته شد» در سال ۱۸۹۰، و همچنین پیروزی اخیر در جنگ اسپانیا و آمریکا. در سال ۱۹۱۲، ایالات متحده به‌طور کامل از نظر سیاسی به هم پیوسته شد و ایده ملت به عنوان یک وحدت واحد و مستحکم می‌توانست شروع به کار کند.
همان‌طور که کانبی بیان کرد،
دان دلیلو، رمان‌نویس ایتالیایی-آمریکایی بزرگ شد و گفت:
زرق و برق این دوره ایدئال شده در بخش خیابان اصلی پارک موضوعی دیزنی لند، ایالات متحده (که از زادگاه والت دیزنی در مارسلین، میسوری و خانه کودکی هارپر گاف در فورت کالینز، کلرادو الهام گرفته شده‌است) به تصویر کشیده شده‌است و همچنین موزیکال و فیلم "مرد موسیقی" و تورنتون وایلدر، "شهر ما را" به نمایش می‌گذارند. مؤسسات شهر کوچکی مانند آرایشگاه، داروخانه، فواره نوشابه و بستنی فروشی، به ویژه در آمریکانا نوستالژیک مورد احترام هستند. برخی از آنها در نهایت با نوستالژی اواسط قرن بیستم برای دوره زمانی در مشاغلی مانند زنجیره بستنی‌فروشی فارل، با موضوع دهه ۱۸۹۰ احیا شدند.
مال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آنو سیتارا () بازیگر هندی است که بیشتر در فیلم های مالایالم نقش آفرینی می کند. او همچنین در تعدادی از فیلم های تامیل بازی کرده است. او اولین بازی خود را در سال ۲۰۱۳، به عنوان هنرمند خردسال در فیلم "بمب پتاس" "(Pottas Bomb)" انجام داد. آنو همچنین در رقص بهاراتاناتیام تعلیم دیده است و به خاطر اجراهای رقص خود روی صحنه معروف است.
باد در پشت من یک مجموعه تلویزیونی کانادایی است که بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ از کانال سی‌بی‌سی در کانادا پخش شد. این سریال توسط کوین سالیوان تولید و ساخته شد. این سریال دارای پنج فصل و هر فصل دارای ۱۳ قسمت بود. این سریال در ایران دوبله و از شبکه سه پخش شده‌است.
زبان‌شناسی بوم‌شناختی یا بوم‌زبان‌شناسی ، در دهه ۱۹۹۰ به‌عنوان پارادایم جدیدی از تحقیقات زبان‌شناختی پدیدار شد و زبان‌شناسی اجتماعی را گسترش داد تا نه تنها زمینه اجتماعی که زبان‌شناسی در آن گنجانده شده‌است، بلکه بافت بوم‌شناختی گسترده‌تر، از جمله گونه‌های دیگر و محیط فیزیکی را نیز در نظر بگیرد.
دو حوزه اصلی مورد علاقه برای زبان‌شناسی بوم‌شناختی وجود دارد. اولی را می‌توان به عنوان «تحلیل بوم‌شناختی زبان» و دومی را به عنوان «زبان‌شناسی و تنوع زیستی» توصیف کرد.
ان‌جی‌سی ۷۰۲۰ () یک کهکشان عدسی شکل میله‌ای است که در فاصله ۱۴۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی طاووس جای دارد. کهکشان NGC 7020 توسط اخترشناس جان هرشل در ۳۱ اوت ۱۸۳۶ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۷۰۹۶ () یک کهکشان مارپیچی بزرگ است که در فاصله ۱۳۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هندی واقع شده است. کهکشان NGC 7096 همچنین بخشی از گروهی از کهکشان‌ها است که شامل کهکشان NGC 7083 است. کهکشان NGC 7096 توسط اخترشناس جان هرشل در ۳۱ اوت ۱۸۳۶ کشف شد.
شرکت آبجوسازی نیو گلاروس شرکتی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۳ در نیو گلاروس، ویسکانسین تأسیس شده‌است، محصولات این کارخانه آبجوسازی مستقل را تنها در ویسکانسین می‌توان یافت. شرکت آبجوسازی نیو گلاروس پانزدهمین شرکت بزرگ آبجوسازی صنعتی و بیست و پنجمین شرکت بزرگ تولید آبجو در ایالات متحده از نظر حجم فروش است.
ان‌جی‌سی ۷۰۸۳ () یک کهکشان مارپیچی بدون میله است که در فاصله ۱۳۴ میلیون سال نوری در صورت فلکی هندی واقع شده است. همچنین به عنوان یک کهکشان مارپیچی لخته‌دار طبقه‌بندی می‌شود. کهکشان NGC 7083 توسط ستاره شناس، جیمز دانلوپ در ۲۸ اوت ۱۸۲۶ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۷۰۹۸ () یک کهکشان مارپیچی دو میله‌ای است که در فاصله ۹۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هشتک قرار دارد. قطر NGC 7098 ۱۵۲۴۰۰ سال نوری تخمین زده شده است. کهکشان NGC 7098 توسط اخترشناس جان هرشل در ۲۲ سپتامبر ۱۸۳۵ کشف شد.
ادبیات داستانی زیست‌محیطی، ادبیات داستانی بوم‌شناختی یا اکوفیکشن شاخه‌ای از ادبیات است که آثار داستانی طبیعت یا محیط‌محور را دربر می‌گیرد. در حالی که ریشه‌های این ژانر فوق‌العاده در کلاسیک، شبانی، رئالیسم جادویی، دگردیسی جانوران، داستان‌های علمی-تخیلی و دیگر ژانرها دیده می‌شود، واژه اکوفیکشن تا دهه ۱۹۶۰ رایج نبود، زمانی که جنبش‌های زیست‌محیطی بستری را برای انفجار ادبیات محیطی و طبیعت ایجاد کردند که الهام‌بخش بوم‌نقادی نیز بود. بوم‌نقادی مطالعه ادبیات و محیط زیست از دیدگاهی میان‌رشته‌ای است، جایی که پژوهشگران ادبیات متونی را تجزیه و تحلیل می‌کنند که دغدغه‌های زیست‌محیطی را نشان می‌دهد و روش‌های مختلفی را بررسی می‌کند که ادبیات با موضوع طبیعت برخورد می‌کند. هواداران محیط زیست ادعا کرده‌اند که رابطه انسان با اکوسیستم اغلب در ادبیات پیشین بی‌توجه بوده‌است.
ان‌جی‌سی ۷۰۱۳ () یک کهکشان مارپیچی یا عدسی شکل نسبتاً نزدیک است که حدود ۳۷ تا ۴۱.۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. کهکشان NGC 7013 توسط ستاره شناس انگلیسی ویلیام هرشل در ۱۷ ژوئیه ۱۷۸۴ کشف شد و همچنین توسط پسرش، اخترشناس جان هرشل، در ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۸ دیده شد.
ان‌جی‌سی ۴۴۲۹ () یک کهکشان عدسی شکل است که در فاصله ۵۵ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی دوشیزه قرار دارد. کهکشان NGC 4429 توسط ستاره شناس ویلیام هرشل در ۱۵ مارس ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان عضوی از خوشه دوشیزه است.
آبجوسازی استیون پوینت کارخانه آبجوسازی منطقه‌ای است که در استیون پوینت، ویسکانسین در ایالات متحده واقع شده‌است. این کارخانه آبجوسازی پنجمین کارخانه آبجوسازی از نظر قدمت و سومین کارخانه آبجوسازی خصوصی در ایالات متحده است.
رتبه این شرکت از نظر حجم فروش در میان تمام کارخانه‌های آبجوسازی در ایالات متحده از ۵۰ در سال ۲۰۰۹ به ۳۲ در سال ۲۰۱۵ ارتقا یافت در میان کارخانه‌های آبجوسازی صنعتی، حجم فروش این شرکت در سال ۲۰۱۵ در رتبه ۲۵ کشور قرار دارد
هدف توسعه پایدار ۱۵ یا هدف جهانی ۱۵ ، دربارهٔ "زندگی در سرزمین" است. یکی از ۱۷ هدف توسعه پایدار که توسط سازمان ملل در سال ۲۰۱۵ ایجاد شد، عبارت رسمی این است: "حفاظت، بازسازی و ترویج بهره‌برداری پایدار از اکوسیستم‌های خشکی، مدیریت پایدار جنگل‌ها، مبارزه با بیابان‌زایی، توقف و وارونه کردن تخریب زمین و توقف دست دادن تنوع زیستی ". این هدف ۱۲ هدف دارد که باید تا سال ۲۰۳۰ به آن دست یافت. پیشرفت به سوی اهداف با ۱۴ شاخص اندازه‌گیری می‌شود.
نُه "هدف نتیجه‌محور" عبارتند از: حفاظت و بازسازی بوم‌سازگان‌های خشکی و آب شیرین. پایان دادن به جنگل زدایی و احیای جنگل‌های دگرگون‌شده؛ پایان دادن به بیابان‌زایی و بازسازی زمین‌های تخریب‌شده؛ تضمین حفاظت از بوم‌سازگان‌های کوهستانی، حفاظت از تنوع زیستی و زیستگاه‌های طبیعی؛ حفاظت از دسترسی به منابع ژنتیکی و به اشتراک‌گذاری عادلانه منافع؛ حذف شکار غیرقانونی و قاچاق گونه‌های حفاظت‌شده. جلوگیری از گونه‌های مهاجم بیگانه در خشکی و بوم‌سازگان‌های آبی؛ و ادغام بوم‌سازگان و تنوع زیستی در برنامه‌ریزی دولتی. سه "ابزار اجرایی " عبارتند از: افزایش منابع مالی برای حفظ و بهره‌برداری پایدار از بوم‌سازگان و تنوع زیستی؛ تأمین مالی و ایجاد انگیزه برای مدیریت پایدار جنگل؛ مبارزه با شکار غیرقانونی و قاچاق جهانی.
گزارش سالانه‌ای توسط دبیرکل سازمان ملل متحد تهیه می‌شود که پیشرفت در راستای اهداف توسعه پایدار را ارزیابی می‌کند.United Nations Economic and Social Council (2020) Progress towards the Sustainable Development Goals Report of the Secretary-General, High-level political forum on sustainable development, convened under the auspices of the Economic and Social Council (E/2020/57), 28 April 2020 این داده‌ها را دربارهٔ تغییرها در مناطق جنگلی، بیابان‌زایی، از دست دادن تنوع زیستی و دیگر پارامترهای مرتبط با SDG 15 ارائه می‌دهد.
شرکت سهامی آبجوسازی بل شرکت آبجوسازی آمریکایی است که در کامستاک و کالامزو، میشیگان فعالیت دارد. این کارخانه به عنوان یک فروشگاه آبجوسازی خانگی در سال ۱۹۸۳ شروع به کار کرد و از سال ۱۹۸۵ به تولید آبجو پرداخت، این کارخانه قدیمی‌ترین کارخانه آبجوسازی صنعتی موجود در میشیگان و قدیمی‌ترین آبجوسازی صنعتی در شرق کلرادو است. در سال ۲۰۲۱ آبجوسازی بل بزرگ‌ترین کارخانه آبجوسازی مستقل در میشیگان بود که بنیانگذار آن لری بل، شرکت را به شرکت آبجوسازی لیتل ورد که یک شرکت تابعه استرالیایی از گروه نوشیدنی کیرین ژاپن است، فروخت. در پایان سال 2021. این شرکت همچنین مالک آبجوسازی آپر هَند، یک بخش جداگانه در اسکانابا، میشیگان است.
آبجوسازی استون (که قبلاً با نام شرکت آبجوسازی استون شناخته می‌شد) کارخانه آبجوسازی آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در اسکاندیدو، کالیفرنیا، قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۹۶ در سن مارکوس، کالیفرنیا تأسیس شد و بزرگ‌ترین کارخانه آبجوسازی در جنوب کالیفرنیا است. بر اساس حجم فروش در سال ۲۰۲۰، نهمین کارخانه آبجوسازی صنعتی بزرگ در ایالات متحده بوده.
در ژوئن ۲۰۲۲، شرکت‌های آبجوسازی استون و ساپورو اعلام کردند که ساپورو برای خرید آبجوسازی استون به توافق رسیده‌است و انتظار می‌رود قرارداد در اوت ۲۰۲۲ منعقد شود.
استون در سال ۱۹۹۶ در سن مارکوس افتتاح شد. از سال ۱۹۹۹، این شرکت همچنین بازوی توزیع خود را به نام شرکت توزیع استون راه اندازی کرده‌است که در کالیفرنیای جنوبی خدمات ارائه می‌کند و بیش از ۴۰ برند آبجو، سیب و کومبوچا را نمایندگی می‌کند.
چونگزوو (به ژوانگ: Cungzcoj Si)(به چینی: 崇左市، به پین‌یین: Chóngzuǒ Shì) یک شهر در سطح ولایت در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار گوانگشی ژوانگ واقع شده‌است.
شهر در سطح ولایت چونگزوو ۱۷٬۳۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۴۷٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
۸۸٪ جمعیت شهر مردم ژوانگ و ۱۲٪ آن را مردم هان تشکیل می‌دهند.
شهر بیاویستوک خواهرخواندهٔ چانگژاو هست.
اواخر سلسله هان دوره ای از تاریخ چین از سال ۱۸۹ تا ۲۲۰ پس از میلاد بود که تقریباً همزمان با سلطنت پرآشوب آخرین فرمانروای سلسله هان، امپراتور شیان بود. در این دوره، کشور توسط شورش دستار زردها (۱۸۵–۲۰۵) به آشوب کشیده شد. سپس، امپراتوری هان توسط جنگ سالار دونگ ژئو ویران شد و به رژیم‌های منطقه‌ای که توسط جنگ‌سالاران مختلف اداره می‌شد، تجزیه شد، که برخی از آنها از اشراف و مقامات دربار امپراتوری هان بودند. یکی از آن جنگ سالاران، سائو سائو، به ظاهر، تحت حکومت امپراتور شیان به تدریج امپراتوری را دوباره متحد می‌کرد. امپراتور و دربارش در واقع توسط خود سائو سائو کنترل می‌شد که با مخالفت جنگ سالاران دیگر مواجه شد.
تلاش‌های سائو سائو برای متحد کردن کامل کشور در نبرد صخره‌های سرخ در سال ۲۰۸ و ۲۰۹ زمانی که ارتش‌های او توسط نیروهای متحد سان کوان و لیو بی شکست خوردند با شکست مواجه شد. سلسله هان به‌طور رسمی در سال ۲۲۰ پایان یافت، زمانی که پسر و وارث سائو سائو، کائو پی، امپراتور شیان را تحت فشار قرار داد تا به نفع خود از سلطنت کناره‌گیری کند. کائو پی امپراتور یک سرزمین جدید به نام سائو وی شد. یک سال بعد، در واکنش به غصب تاج و تخت هان توسط سائو پی، لیو بی خود را امپراتور شو هان اعلام کرد. و در سال ۲۲۹، سان کوان از این راه پیروی کرد و خود را امپراتور وو شرقی اعلام کرد. دوره از سقوط سلسله هان در سال ۲۲۰ تا اتحاد مجدد چین تحت سلسله جین در ماه مه ۲۸۰ به عنوان دوران سه پادشاهی در تاریخ چین شناخته می‌شود.
در اواخر سلطنت امپراتور لینگ هان (۱۸۹–۱۶۸)، بسیاری از مقامات دربار امپراتوری به محض مرگ امپراتور لینگ، هرج و مرج را در صحنه سیاسی پیش‌بینی کردند. یکی از آن مقامات، لیو یان، در سال ۱۸۸ به امپراتور لینگ پیشنهاد کرد که ریشه شورش‌های ارضی در آن زمان، از جمله جدی‌ترین شورش، شورش دستار زردها در سال ۱۸۴، این بود که بازرسان (刺史) فاقد اختیارات اداری قابل توجهی بودند. امپراتور لینگ، که توسط لیو یان متقاعد شده بود، عنوان بازرسان را به «فرماندار» (牧) تغییر داد و به آنها این اختیار را داد که مالیات بگیرند و نیروهای مسلح را در داخل مرزها فرماندهی کنند. لیو یان به عنوان فرماندار استان یی (شامل حوضه سیچوان) مأمور شد، در حالی که چندین مقام مهم دیگر نیز فرماندار شدند، از جمله لیو یو، که به عنوان فرماندار استان یی منصوب شد (شامل شمال هبی، پکن، تیانجین و لیائونینگ امروزی). نفوذ فزاینده این فرمانداران استانی مبنایی بود که جنگ سالاران بعدی مناطق وسیعی از امپراتوری هان را کنترل می‌کردند.
امپراتور لینگ در سال ۱۸۹ درگذشت و پسر ۱۳ ساله‌اش، لیو بیان که به امپراتور شائو معروف شد، جانشین او شد. ملکه هو نایب السلطنه امپراتور جوان شد، در حالی که برادر بزرگتر او، ژنرال هو جین، قدرتمندترین مقام دربار امپراتوری شد. هو جین و یوان شائو نقشه کشیدند تا تمام ده خدمتگزار، گروهی از صاحب منصبان با نفوذ در دربار را از بین ببرند، اما ملکه مادر، هو، نقشه آنها را نپذیرفت. در یک حرکت سرنوشت ساز، هو جین دونگ ژو، یک جنگ‌سالار را که استان لیانگ (涼州؛ پوشش گانسوی کنونی) را کنترل می‌کرد، احضار کرد تا به پایتخت لوئویانگ لشکرکشی کند تا ملکه هو را تحت فشار قرار دهد تا ده ملازم را از بین ببرد. پس از آنکه خواجه‌ها به نقشه هو جین پی بردند، او را به داخل کاخ کشاندند و او را به قتل رساندند (۲۲ سپتامبر ۱۸۹). در پاسخ، یوان شائو نگهبانان امپراتوری را در قتل‌عام بی‌رویه خواجه‌های کاخ رهبری کرد. خواجه‌های بازمانده امپراتور شائو و برادر کوچک‌ترش، شاهزاده هشت ساله چنلیو (که توسط مادربزرگش ملکه دواگر دونگ بزرگ شده بود) ربودند و به سمت شمال به سمت رودخانه زرد فرار کردند، اما در نهایت مجبور شدند با انداختن خود به رودخانه خودکشی کنند.
دونگ ژئو به صحنه رسید و امپراتور شائو و شاهزاده چنلیو را پیدا کرد. امپراتور جوان عصبی و ترسناک ظاهر شد، در حالی که شاهزاده آرام و خونسرد بود و به دونگ ژئو دستور داد تا آنها را به قصر بازگرداند. دونگ ژئو از این فرصت استفاده کرد تا کنترل قدرت دولتی را در دست بگیرد و ارتش خود را به پایتخت بیاورد. چندی بعد، دونگ ژئو امپراتور شائو را خلع و مسموم کرد و شاهزاده چنلیو را جایگزین او کرد که به امپراتور شیان معروف شد. دونگ ژئو بر دربار امپراتوری تسلط داشت و خود را " صدر اعظم " (相國) نامید. دونگ ژئو همچنین به خود این امتیاز را داد که بدون نیاز به خلع سلاح یا درآوردن کفش‌هایش در دربار حضور یابد.
در بهار سال ۱۹۰، چندین مقام استانی و جنگ سالاران، ائتلافی را علیه دونگ ژئو تشکیل دادند و ادعا کردند که او تصمیم دارد تاج و تخت را غصب کند و عملاً امپراتور شیان را ربوده‌است. یوان شائو، فرماندار بوهای (در اطراف کانگژو امروزی، هبی)، به عنوان رهبر ائتلاف برگزیده شد. ارتش ائتلاف در هنئی (河內؛ در جیائوزو، هنان کنونی) مستقر بودند و به نظر می‌رسید آماده حرکت به سمت پایتخت لوئویانگ هستند. با این حال، ائتلاف در واقع نسبتاً به هم ریخته بود و یوان شائو فرماندهی مؤثری بر کل اتحاد نداشت. علاوه بر این، اعضای ائتلاف نیز برای رویارویی مستقیم با دونگ ژئو و ارتش قوی استان لیانگ مردد بودند. با این حال، دونگ ژو مضطرب بود و تصمیم گرفت برای اجتناب از ائتلاف، پایتخت را به چانگان در غرب منتقل کند. حدود یک ماه بعد، دونگ ژئو، امپراتور شیان و دربار امپراتوری را مجبور کرد به همراه ساکنان لوئویانگ به چانگان نقل مکان کنند و در این روند دستور داد پایتخت سابق با آتش بسوزانند. در طول این حرکت، دونگ ژوئو در نزدیکی لوئویانگ باقی ماند و آماده مقاومت در برابر هرگونه حمله ائتلاف به او بود. در سال ۱۹۱، ائتلاف تلاش کرد تا موقعیت دونگ ژئو را با پیشنهاد به سلطنت رساندن لیو یو، که از زمانی که عضوی از قبیله سلطنتی بود، واجد شرایط امپراتوری شود، مشروعیت‌زدایی کند. لیو یو به امپراتور شیان وفادار ماند و قاطعانه از گرفتن تاج و تخت امتناع کرد. در حالی که اعضای ائتلاف به مشاجره بر سر نقشه‌های نبرد ادامه می‌دادند، یک ژنرال کوچک زیر نظر یوان شو، سون جیان، ریسک حساب شده‌ای را پذیرفت و مستقیماً به دونگ ژئو در نزدیکی لویانگ حمله کرد. پس از کسب چندین پیروزی بر نیروهای دونگ ژئو، سون جیان در نهایت دونگ ژئو را مجبور به عقب‌نشینی به چانگ آن کرد و لوئویانگ تحت کنترل ائتلاف قرار گرفت.
برای ماه‌های بعدی تا پایان سال ۱۹۱، ائتلاف، اقدامات بیشتری علیه دونگ ژوئو انجام نداد و در نهایت منحل شد و اعضای آن به پایگاه‌های مربوطه خود بازگشتند. به زودی، چندین مقام به فکر کنترل و حکومت بر سرزمین‌های خود مانند امپراتوران افتادند. برجسته‌ترین جنگ سالارانی که در آن زمان ظهور کردند عبارتند از:
با این حال، علاوه بر این جنگ سالاران بزرگ، با گذشت زمان، کل امپراتوری هان عملاً به بلوک‌های کوچکی تقسیم شد که هر یک توسط یک جنگ سالار محلی کنترل می‌شد.
پس از اینکه دونگ ژئو به چانگان عقب‌نشینی کرد، کنترل شدیدتری بر دولت داشت و با تمام مخالفان علیه خود ظالمانه برخورد کرد. وزیر کشور وانگ یون و چند مقام دیگر، از جمله هوانگ وان (黃琬)، شیسون روئی (士孫瑞) و یانگ زان (楊瓚)، برای از بین بردن دونگ ژئو نقشه کشیدند. آنها در نهایت پسر خوانده دونگ ژو، لو بو را متقاعد کردند که به آنها بپیوندد. لو بو از دونگ ژئو کینه داشت، زیرا دونگ ژئو تقریباً یک بار او را در هنگام عصبانیت بکشد، و همچنین به این دلیل که می‌ترسید رابطه مخفیانه‌اش با یکی از خدمتکاران دونگ ژئو برملا شود. در ماه مه ۱۹۲، توطئه گران به رهبری لو بو و وانگ یون، دونگ ژئو را ترور کردند و قبیله او را سلاخی کردند.
پس از مرگ دونگ ژئو، اعتقاد بر این بود که هرج و مرج ناشی از «حکومت وحشت» دونگ ژئو فروکش خواهد کرد و دولت مرکزی به حالت اولیه خود باز خواهد گشت. با این حال، اگرچه وانگ یون به عنوان وزیری توانا در نظر گرفته می‌شد، اما به تدریج مغرور شد و چندین اشتباه کلیدی مرتکب شد که باعث سقوط او شد. او نتوانست روابط خوب خود را با لو بو حفظ کند و به شدت از عفو برای پیروان بازمانده دونگ ژئو امتناع ورزید و دستور داد که آنها را نابود کنند. این باعث شد تا افراد دونگ ژئو از اینکه ممکن است قتل‌عام شوند ترس داشته باشند. داماد دونگ ژو، نیو فو ، کنترل نیروهای دونگ ژئو در استان لیانگ را به دست گرفت و در برابر وانگ یون مقاومت کرد، اما بعداً در یک حادثه آتش‌سوزی دوستانه جان باخت. زیردستان نیو فو، لی جو، گو سی و فن چو، می‌خواستند تسلیم دربار امپراتوری شوند، اما از آنجایی که قبلاً در برابر وانگ یون مقاومت کرده بودند، وانگ اکنون درخواست آنها را برای عفو رد کرد. لی جو، گوا سی و فن چو ارتش خود را رهبری کردند تا به چانگان حمله کنند و کنترل دولت را به دست گرفتند. وانگ یون به همراه خانواده اش دستگیر و اعدام شد، در حالی که لو بو شکست خورد و رانده شد.
پس از به دست گرفتن کنترل دربار امپراتوری در چانگان، لی جوئه، گوا سی و فن چو بدون توجه به رفاه دولت هر طور که می‌خواستند انجام دادند. همزمان، جنگ‌سالاران استانی در سراسر چین برای گسترش قلمروهای خود یا پیشبرد منافع شخصی خود با یکدیگر جنگیدند. برخی از آن جنگ سالاران با نیروهای لی جو دوست بودند، در حالی که برخی دیگر با آنها دشمنی کردند، حتی اگر همه آنها اسماً امپراتور شیان را به عنوان حاکم مستقل چین تصدیق کردند.
در سال ۱۹۳، درگیری مسلحانه بین جنگ سالاران شمالی لیو یو و گونگسون زان آغاز شد. لیو یو به شدت با جنگ مخالفت کرد در حالی که گونگسون زان به‌طور مداوم علیه یوان شائو می‌جنگید. لیو یو و گونگسون زان در یادبودهای مربوطه خود به امپراتور شیان اتهاماتی را علیه یکدیگر مطرح کردند. در نهایت لیو یو نتوانست گونگسون زان را تحمل کند و به دومی حمله کرد، اما شکست خورد و کشته شد.
در سال ۱۹۵، زمانی که لی جو و گو سی با هم فن چو را کشتند، آشوب در چانگان رخ داد و بعداً علیه یکدیگر قرار گرفتند. لی جوئه امپراتور شیان را گروگان گرفت در حالی که گو سی مقامات امپراتوری را ربود و هر دو طرف درگیر جنگ شدند. در اواخر همان سال، لی جو و گو سی صلح کردند و موافقت کردند که امپراتور شیان به پایتخت قدیمی، لوئویانگ بازگردد، اما بعداً از تصمیم خود پشیمان شدند و او را تعقیب کردند. در حالی که لی جو و گو سی هرگز نتوانستند امپراتور شیان را دوباره دستگیر کنند، دربار امپراتوری ضعیف شد و قادر به دفاع از خود نبود. از آنجایی که لوئویانگ قبلاً در زمان دونگ ژئو در اثر آتش‌سوزی ویران شده بود، شهر فاقد وسایل ضروری برای زندگی بود و بسیاری از مقامات از گرسنگی مردند یا به آدمخواری متوسل شدند. در همین زمان، مشاور یوان شائو، جو شو به او پیشنهاد داد که از امپراتور شیان در استان خود استقبال کند تا بتواند کنترل مؤثری بر دولت داشته باشد. با این حال، مشاوران دیگر یوان، گو تو و چونیو چیونگ با دیدگاه جو شو مخالفت کردند و ادعا کردند که اگر یوان امپراتور شیان را به قلمرو خود بیاورد، باید در مورد تصمیمات کلیدی به امپراتور تسلیم شود و از مقررات مناسب دادگاه پیروی کند. یوان شائو مردد ماند و به این نتیجه نرسید که امپراتور را بپذیرد یا نه.
در حالی که یوان شائو هنوز در مورد استقبال یا عدم استقبال از امپراتور شیان بلاتکلیف بود، سائو سائو از موقعیت استفاده کرد و امپراتور را به قلمرو خود آورد. در آن زمان، سائو سائو هنوز یک جنگ سالار نسبتاً کوچک بود و فقط استان یان (兗州؛ که غرب شاندونگ و هنان شرقی امروزی را پوشش می‌داد) تحت کنترل او بود. در سال ۱۹۶، کائو کائو ارتش خود را به سمت لویانگ هدایت کرد. او با دونگ چنگ و یانگ فنگ (که از امپراتور شیان در برابر لی جوئه و گو سی محافظت می‌کردند) روبرو شد، آنها را به وفاداری خود متقاعد کرد و اجازه یافت با امپراتور ملاقات کند. به‌طور نمادین، سائو سائو قدرت را با دیگر مقامات و اشراف تقسیم می‌کرد، اما در واقع، او کنترل را در دست داشت، اما با این حال اطمینان داد که با مقامات و اشراف با احترام رفتار می‌شود، از این رو با حداقل مخالفت در دربار امپراتوری مواجه شد. بعداً، سائو سائو امپراتور را به پایگاه خود در خو (許؛ شوچانگ کنونی، هنان) همراهی کرد و پایتخت جدید را در آنجا تأسیس کرد.
از آن زمان به بعد، اگرچه سائو سائو به‌طور نمادین تابع امپراتور شیان بود، او در واقع قدرت دولتی را در اختیار داشت و دربار امپراتوری را کنترل می‌کرد. با وجود این، کائو کائو هرگز به امپراتور شیان بی‌احترامی نکرد و در عوض، امپراتور را طبق مقررات رسمی امپراتوری تجلیل کرد. سائو سائو همچنین فرمان‌های امپراتوری را به نام امپراتور شیان به دیگر جنگ‌سالاران صادر کرد و به آنها دستور داد که در مقابل قدرت امپراتوری تسلیم شوند، در حالی که در واقع تسلیم او بودند. یوان شائو از جمله کسانی بود که فرامین سائو سائو را دریافت کرده بود. تنها پس از آن یوان شائو متوجه شد که فرصت استفاده از امپراتور برای کنترل جنگ سالاران دیگر را از دست داده‌است.
حتی پس از انتقال به پایتخت جدید در ژو، دولت مرکزی همچنان فاقد بودجه و منابع غذایی بود. همان‌طور که توسط زائو ژی (棗祇) پیشنهاد شد، سائو سائو یک سیاست "تونتی" جدید را برای ارتقای تولیدات کشاورزی اجرا کرد که در آن سربازان برای کشت محصولات فرستاده می‌شدند و برداشت بین ارتش و جمعیت غیرنظامی تقسیم می‌شد. این سیاست نتایج قابل ستایشی را به همراه داشت زیرا منطقه اطراف ژو به زمین‌های کشاورزی بسیار تولیدی تبدیل شد و مشکل کمبود مواد غذایی حل شد.
در این زمان، برجسته‌ترین جنگ سالاران در چین عبارت بودند از:
هنوز بسیاری از جنگ سالاران کوچک دیگر وجود داشتند، و سائو سائو به ویژه به دنبال این بود که آنها را وادار کند که به او تسلیم شوند. در سال ۱۹۷، ژانگ شیو وانچنگ را به سائو سائو تسلیم کرد. با این حال، سائو سائو بعداً با عمه بیوه ژانگ شیو رابطه نامشروع داشت که باعث عصبانیت ژانگ شد. ژانگ که از ترور برنامه‌ریزی شده سائو سائو در زندگی او مطلع شد، شورش کرد و حمله غافلگیرانه ای را به سائو سائو در وانچنگ انجام داد. در این نبرد، پسر ارشد سائو سائو، سائو آنگ، برادرزاده سائو آنمین، و محافظ دیان وی کشته شدند و خود سائو سائو به سختی از مرگ فرار کرد. به توصیه جیا شو، ژانگ شیو سرانجام در زمستان ۱۹۹–۲۰۰ تسلیم سائو سائو شد. علاوه بر این، در سال ۱۹۷، سائو سائو توانست ما تنگ و هان سوئی را که استان‌های یونگ و لیانگ (که بیشتر مناطق شانشی و گانسو امروزی را پوشش می‌دهند) را متقاعد کند که تسلیم او شوند.
در آن سال، یوان شو خود را «پسر بهشت» در شوچون (壽春؛ شهرستان شو کنونی، آنهویی) اعلام کرد، اقدامی که به عنوان خیانت به دولت سلسله هان تلقی شد و باعث شد جنگ سالاران دیگر از آن به عنوان بهانه ای برای حمله به او استفاده کنند (به لشکرکشی علیه یوان شو مراجعه کنید). سون سی، پسر سون جیان، که بین سال‌های ۱۹۴ تا ۱۹۹ چندین منطقه را در جیانگدونگ فتح کرده بود، به اتحاد خود با یوان شو پایان داد و به یک فرمانده جنگی مستقل تبدیل شد. لو بو، که قبلاً متحد یوان شو نیز بود، روابط خود را با یوان قطع کرد و در نزدیکی شوچون به او شکست بزرگی داد. سائو سائو نیز به یوان شو حمله کرد و او را شکست داد. یوان شو تلاش کرد تا به شمال فرار کند تا به یوان شائو بپیوندد اما راه او مسدود شد و در بازگشت به شوچون در سال ۱۹۹ بر اثر بیماری درگذشت.
در سال ۱۹۸، یوان شائو تلاش کرد تا سائو سائو را متقاعد کند که پایتخت را به خوانچنگ (鄄城؛ در هزه، شاندونگ کنونی) که به قلمرو خود نزدیک‌تر بود، در تلاش برای گرفتن امپراتور شیان از سائو سائو منتقل کند، اما سائو نپذیرفت. در اواخر همان سال، سائو سائو به نیروهای لیو بی پیوست تا به لو بو حمله کنند و او را در نبرد شیاپی شکست دهند. لو بو به دستور سائو سائو دستگیر و اعدام شد و استان ژو تحت کنترل سائو قرار گرفت.
در سال ۱۹۹، گونگسون زان در نبرد ییجینگ توسط یوان شائو شکست خورد و با آتش زدن خود دست به خودکشی زد. قلمروهای گونگسون زان که تا مرزهای شمالی امپراتوری سلسله هان امتداد داشت، به‌طور کامل توسط یوان شائو ضمیمه شد. یوان شائو سپس توجه خود را به سمت جنوب به سمت سائو سائو معطوف کرد که یک قدرت نوظهور در مرکز چین بود. یوان شائو با لیو بیائو متحد شد و قصد حمله به سائو سائو را داشت.
بر خلاف توصیه جو شو و تیان فنگ، که استدلال می‌کردند که نیروهایشان پس از نبرد با گونگ سون زان خسته شده‌اند و نیاز به استراحت دارند، یوان شائو برای لشکرکشی به سائو سائو آماده شد، با اطمینان از اینکه ارتش بسیار بزرگترش می‌تواند به راحتی سائو سائو را درهم بشکند. در حالی که سائو سائو خود را برای نبرد آماده می‌کرد، متوجه شد که دونگ چنگ، لیو بی و چند مقام دیگر علیه او توطئه می‌کردند. در اوایل سال ۲۰۰، لیو بی از فرصتی برای جدا شدن از سائو سائو و به دست گرفتن کنترل استان ژو استفاده کرد، پس از کشتن چه ژو، فرماندار منصوب سائو سائو در این استان (車冑). از سوی دیگر، دونگ چنگ و دیگران در حال برنامه‌ریزی برای کشتن سائو سائو بودند. اما این توطئه فاش شد و همه توطئه گران پایتخت به همراه خانواده‌هایشان قتل‌عام شدند. سپس سائو سائو با حمله به لیو بی در استان ژو ریسک کرد و جناح خود را برای حملات یوان شائو باز گذاشت. با این حال، سائو سائو انتخاب درستی کرد زیرا یوان شائو به اصرار تیان فنگ برای استفاده از فرصت حمله به او توجه نکرد. لیو بی شکست خورد و او به شمال گریخت تا به یوان شائو بپیوندد. ژنرال لیو بی، گوان یو، تسلیم سائو سائو شد و به‌طور موقت زیر نظر سائو خدمت کرد.
تنها پس از شکست لیو بی، یوان شائو شروع به اجرای نقشه خود برای حمله به سائو سائو کرد، اما این بار تیان فنگ با تصمیم او مخالفت کرد و گفت که فرصت آنها گذشته‌است. یوان شائو از تیان فنگ عصبانی شد و تیان را به زندان انداخت و پس از آن ارتش خود را به سمت جنوب هدایت کرد تا به سائو سائو حمله کند. در نبرد بوما، ژنرال یوان شائو، یان لیانگ توسط گوان یو کشته شد، در حالی که یکی دیگر از ژنرال‌های یوان، ون چو، در عملیاتی علیه نیروهای سائو سائو کشته شد. روحیه ارتش یوان شائو به شدت تحت تأثیر از دست دادن دو ژنرال قرار گرفت.
در اواخر سال ۲۰۰، ارتش یوان شائو و سائو سائو سرانجام در گواندو (官渡؛ در ژنگژو امروزی، هنان)، در جنوب رودخانه زرد با هم درگیر شدند. یوان شائو دو مزیت نسبت به سائو سائو داشت - برتری عددی و مقدار بیشتری از تدارکات، اما نیروهای سائو سائو بهتر از او آموزش دیده بودند. پس از چند درگیری جزئی، هر دو طرف در بن‌بست رسیدند، تا اینکه سائو سائو شخصاً یک گروه کوچک را در حمله غافلگیرانه به انبار تدارکات یوان شائو در ووچائو، که توسط چونیو کیونگ از آن دفاع می‌شد، رهبری کرد. به جای ارسال نیروهای کمکی به ووچائو، یوان شائو ژانگ هی و گائو لان (高覽) را برای حمله به اردوگاه سائو سائو فرستاد اما ناموفق بود. سقوط ووچائو ضربه بزرگی به روحیه ارتش یوان شائو وارد کرد که متعاقباً توسط نیروهای سائو سائو از بین رفت. یوان شائو از شمال رودخانه زرد فرار کرد در حالی که بیشتر سربازانش یا کشته شدند یا تسلیم سائو سائو شدند. از آن نقطه به بعد، اگرچه یوان شائو همچنان به عنوان یک بازیگر اصلی قدرت باقی می‌ماند، او دیگر نمی‌توانست برتری روزافزون سائو سائو را به چالش بکشد. سپس، نیروهای شکست خورده یوان را در جنوب رودخانه زرد در نبرد کانگتینگ (۲۰۱) نابود کرد و کارزار گواندو را به پایان رساند.
پس از مرگ یوان شائو بر اثر بیماری در سال ۲۰۲، جنگ جانشینی بین پسر بزرگش یوان تان و پسر سوم یوان شانگ شکل گرفت. چندین سال قبل از مرگ یوان شائو، بر اساس ترتیب سنتی جانشینی، یوان تان باید به عنوان وارث ظاهری تعیین می‌شد، اما از آنجایی که لیدی لیو همسر یوان شائو از یوان شانگ حمایت می‌کرد، یوان شائو یوان تان را پس از مرگ توسط عموی او، یوان چنگ (袁成) به فرزندی پذیرفت. یوان شائو سپس قلمروهای خود را بین پسرانش و برادرزاده‌اش گائو گان تقسیم کرد، ظاهراً برای اینکه بتواند توانایی‌های آنها را تعیین کند. پایگاه او در استان جی به یوان شانگ داده شد، یوان تان استان چینگ را کنترل کرد، یوان شی استان شما را اداره کرد و گائو گان بر استان بینگ حکومت کرد. در بستر مرگ، یوان شائو هیچ دستورالعمل صریحی در مورد اینکه چه کسی باید جانشین او شود، نگذاشت. از پیروان یوان شائو، پانگ جی و شن پی از یوان شانگ حمایت کردند، در حالی که شین پینگ و گوتو از یوان تان حمایت کردند. پس از مرگ یوان شائو، بیشتر زیردستان او در ابتدا می‌خواستند یوان تان ارباب جدید آنها باشد زیرا او بزرگ‌ترین پسر بود. با این حال، شن پی و پنگ جی وصیت نامه ای جعل کردند و یوان شانگ را به عنوان جانشین نام بردند. یوان تان خشمگین شد و به بهانه حمله به سائو سائو، نیروهای خود را بسیج کرد و توجه سائو را به خود جلب کرد و سائو پیشگیرانه اقدام به مقابله به مثل کرد. یوان شانگ به کمک برادر بزرگترش آمد و آنها در نبرد لیانگ با سائو سائو بی‌نتیجه جنگیدند.
در سال ۲۰۳، سائو سائو یک پیروزی بزرگ در برابر یوان‌ها به دست آورد، که به مرکز استان جی، یی (鄴) عقب‌نشینی کردند. سپس سائو سائو قصد داشت یی را محاصره کند، اما بعداً پس از توجه به توصیه‌های گو جیا، نیروهای خود را عقب کشید. گو جیا استدلال کرد که اگر سائو سائو یوان‌ها را تحت فشار قرار دهد، ممکن است علیه دشمن مشترک متحد شوند. با این حال، اگر سائو سائو عقب‌نشینی می‌کرد، برادران یوان ناراضی شروع به جنگ می‌کردند. پیش‌بینی گو جیا بعداً زمانی که یوان تان که هنوز از یوان شانگ به دلیل دریافت ارث بزرگتر کینه‌توز بود، به حقیقت پیوست، به یوان شانگ حمله کرد، اما نیروهای او در استان چینگ به یوان شانگ فرار کردند. یوان تان به پینگیوان (در دژو امروزی، شاندونگ) گریخت و در آنجا توسط یوان شانگ محاصره شد. یوان تان از سائو سائو کمک گرفت و سائو برای حمله به یی به سمت شمال پیشروی کرد و یوان شانگ را مجبور کرد تا محاصره پینگیوان را بردارد. در اوایل سال ۲۰۴، یوان شانگ به اشتباه معتقد بود که سائو سائو عقب‌نشینی کرده‌است، بنابراین دوباره به برادرش در پینگیوان حمله کرد. کائو کائو یک بار دیگر به یی حمله کرد و یوان شانگ برای دفاع از پایگاه خود به عقب رفت اما توسط سائو سائو شکست خورد. یوان شانگ سپس به شمال به ژونگشان (در شیجیاژوانگ امروزی، هبی) گریخت و یی به دست سائو سائو افتاد. گائو گان نیز استان بینگ را به سائو سائو تسلیم کرد.
در طول محاصره سائو سائو در یی، یوان تان به حمله به یی کمک نکرد، اما به دنبال تصرف سرزمین‌های یوان شانگ بود و یوان شانگ را در ژونگشان شکست داد. یوان شانگ به سمت شمال گریخت تا به یوان شی در استان یو بپیوندد. سائو سائو اکنون یوان تان را متهم کرد که اعتماد به اتحاد را نقض کرده‌است، بنابراین او برای حمله به او به شرق چرخید و آخرین دژ یوان تان در نانپی (南皮؛ در کانگجو امروزی، هبی) را تصرف کرد و یوان را کشت. در همین حال، در استان یو، زیردست یوان شی، جیائو چو (焦觸) شورش کرد و به سائو سائو تسلیم شد و یوان شی و یوان شانگ را مجبور کرد تا به سمت شمال فرار کنند تا به قبایل ووهوان به رهبری تادون بپیوندند. در همین زمان، گائو گان نیز علیه سائو سائو شورش کرد، اما در حالی که تلاش می‌کرد برای پیوستن به لیو بیائو به جنوب فرار کند، توسط ۲۰۶ شکست خورد و کشته شد.
در سال ۲۰۷، ارتش سائو سائو برای حمله به ووهوان به سمت شمال حرکت کرد و آنها را در نبرد کوه گرگ سفید شکست داد. تادون در نبرد کشته شد در حالی که یوان شی و یوان شانگ به گونگ سون کانگ، فرمانده جنگی که بیشتر لیائونینگ کنونی را کنترل می‌کرد، پناه گرفتند. گونگ سون کانگ می‌ترسید که یوان‌ها علیه او برگردند و قلمرو او را تصرف کنند، بنابراین او آنها را اعدام کرد و سر آنها را برای سائو سائو فرستاد. در این زمان، قبیله یوان از بین رفته بود و بسیاری از شمال چین تحت کنترل سائو سائو متحد شده بود.
در طول اتحاد مجدد خود با شمال چین، سائو سائو هیچ لشکرکشی بزرگی به جنوب انجام نداد در حالی که منتظر فرصتی برای اقدام علیه سه جنگ سالار برجسته باقی مانده بود: سان کوان، که پس از مرگ برادر بزرگترش سون تسه در سال ۲۰۰ جانشین شد. لیو بیائو، فرماندار استان جینگ؛ و لیو ژانگ، فرماندار استان یی. در آن زمان، سان کوان در حال توسعه قلمروهای خود در جیانگدونگ و تقویت نیروهای نظامی خود بود. در سال ۲۰۸، سان کوان، هوانگ زو، دست نشان لیو بیائو را در نبرد جیانگ شیا شکست داد و کشت و بیشتر قلمرو هوانگ را در جیانگ شیا (江夏؛ منطقه شینژو امروزی، ووهان، هوبی) تصرف کرد.
در حالی که کائو سائو به قبیله یوان در شمال چین حمله می‌کرد، لیو بی به جنوب گریخت تا به لیو بیائو بپیوندد و به یک دست نشانده تحت فرمان او تبدیل شد، که او را در مرز شمالی در شهرستان شینیه مستقر کرد تا سائو سائو را در خلیج نگه دارد. حمله اولیه سائو به لیو بی در نبرد بووانگ (۲۰۲) دفع شد.
در سال ۲۰۸، سائو سائو لشکرکشی به جنوب برای فتح استان جینگ لیو بیائو راه اندازی کرد. لیو بیائو بیمار بود و در حال مرگ بود که جنگ جانشینی بین پسرانش لیو چی و لیو کونگ درگرفت. پس از شکست هوانگ زو، لیو چی توسط لیو بیائو به عنوان مدیر جیانگ شیا منصوب شد که قبلاً توسط هوانگ اداره می‌شد. لیو کونگ، که توسط لیدی کای، همسر دوم لیو بیائو (به دلیل ازدواج با خواهرزاده‌اش) مورد علاقه بود، در مرکز استان جینگ، شیانگ یانگ، باقی ماند. لیو کونگ پس از مرگ پدرش فرماندار جدید استان جینگ شد. لیو کونگ از ترس اینکه ممکن است در دو جبهه (سائو سائو در شمال و لیو چی در جنوب شرقی) گرفتار جنگ شود، تسلیم سائو سائو شد و بیشتر استان جینگ تحت کنترل سائو سائو قرار گرفت. لیو بی حاضر به تسلیم شدن به سائو سائو نشد و به جنوب گریخت. در طول راه، یکی از واحدهای سواره نظام سبک سائو سائو با نیروهای عقب‌نشینی لیو بی (شامل غیرنظامیان) برخورد کرد و آنها را در نبرد چانگبان شکست داد. لیو بی جان خود را برداشت و به دانگ یانگ (當陽؛ در ییچانگ امروزی، هوبی) گریخت.
در جیانگ‌دونگ، سون کوان از سوی ارتش نزدیک به سائو سائو احساس خطر کرد و لو سو را فرستاد تا دربارهٔ تشکیل اتحاد با لیو بی و لیو چی علیه سائو سائو صحبت کند. کائو کائو نامه ای به سان کوان نوشت که قصد داشت سان کوان را بترساند تا وو را تسلیم کند. تعداد ارتش کائو کائو ۲۲۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد، اگرچه خود سائو ادعا می‌کرد که ۸۰۰٬۰۰۰ سرباز دارد. سون کوان ۳۰٬۰۰۰ نفر داشت، در حالی که نیروهای ترکیبی لیو بی و لیو چی حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر بودند. بسیاری از پیروان سون کوان، از جمله ژانگ ژائو، به شدت از تسلیم شدن به دلیل نیروهای بسیار زیاد سائو سائو حمایت کردند. با این حال، سون کوان امتناع کرد زیرا با دیدگاه ژو یو و لو سو موافق بود که سائو سائو ممکن است او را حتی در صورت تسلیم شدن، رها نکند. در اواخر سال ۲۰۸، با کمک ژو یو، لو سو، و ژوگه لیانگ (که نماینده لیو بی در تبادل دیپلماتیک بودند)، اتحادی بین سون کوان و لیو بی علیه سائو سائو تشکیل شد.
سان کوان ژو یو را به فرماندهی ۳۰٬۰۰۰ سرباز خود که عمدتاً در کشتی‌های نیروی دریایی مستقر بودند، قرار داد. ژو یو در ارتباط با لیو بی، که ارتشش در خشکی پادگان داشت، یک موقعیت دفاعی ایجاد کرد. در حدود این زمان، طاعون در حال گسترش به‌طور قابل توجهی نیروهای سائو سائو را تضعیف کرد. هوانگ گای، زیردست ژو یو وانمود کرد که به سمت سائو سائو می‌رود و توسط سائو سائو پذیرفته شد. هوانگ گای گروه کوچکی از مردان را با خود آورد و با قایق به سمت پایگاه سائو سائو حرکت کرد. با نزدیک شدن قایق‌ها به ناوگان سائو سائو، هوانگ گای به افرادش دستور داد قایق‌ها را آتش بزنند و قایق‌های در حال سوختن به کشتی‌های بزرگتر سائو سائو برخورد کردند. آتش از کنترل خارج شد و کل ناوگان دریایی سائو سائو را نابود کرد. نیروهای زمینی سائو سائو در ولین (烏林؛ در هونگهو، هوبئی کنونی) نیز توسط ارتش سون کوان و لیو بی‌مورد حمله قرار گرفتند و عقب رانده شدند. سائو سائو در نبرد صخره‌های سرخ متحمل شکست شدید شد و مجبور شد به سمت شمال به جیانگ لینگ عقب‌نشینی کند (江陵، واقع در جین جیانگ 荆江 کنونی، نباید با شهرستان جیانگ لینگ امروزی در استان هوبئی اشتباه شود).
بلافاصله پس از نبرد صخره‌های سرخ، نیروهای سان کوان تحت فرمان ژو یو حمله دیگری را به سائو سائو انجام دادند که منجر به نبرد جیانگلینگ شد. از سوی دیگر، لیو بی از این فرصت استفاده کرد و به چهار فرمانده وولینگ، چانگشا، لینگلینگ و گویانگ در جنوب استان جینگ حمله کرد و آنها را تحت کنترل خود درآورد. در اوایل سال ۲۰۹، ائو سائو بیشتر استان جینگ را به متحدان از دست داده بود.