moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دوروتی کویا برای زندگی به لیورپول برگشت و در لیورپول-۸؛ محل که بزرگ شده بود خانه خرید. کویا روزنه مطالعات تاریخ برده‌داری لیورپول را ایجاد و آن را رهبری نمود و در جست‌جوی این بود تا تاریخچه‌های پنهان در این شهر را کشف و آشکار سازد. او در این مدت تمام وقت خود را صرف فعالیت‌های ضدنژادپرستی کرد و تلاش نمود تا موزه برده‌داری را در شهر اصلی خود، لیورپول ایجاد نماید؛ شهری که به شدت درگیر تجارت برده اتلانتیک بود. کارزار و مبارزه او موفقیت‌آمیز بود و او نقش کلیدی در طرح و توسعه موزه بین‌المللی برده‌داری لیورپول بازی کرد که در ماه اوت سال ۲۰۰۷ میلادی افتتاح شد. طبق سخن زندگی‌نامه نویسان، دوروتی کویا از «افتتاح موزه برده‌داری بی‌نهایت خرسند شد» و موزه را «تکریمِ بر دیدگاه و عزم» نامید.
کویا پس از مبارزات طولانی و نفس‌گیر سرانجام در ۲۳ دیسمبر سال ۲۰۱۳ میلادی چشم از جهان فروبست.
او پس از این‌که درگذشت، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین فعالان لیورپول و یکی از مؤفق‌ترین مبارزان ضدنژادپرستی در انگلستان شناخته شده‌است.
حزب کمونیست بریتانیا که به حزب کمونیست بریتانیا تعدیل کرد، دوروتی کویا را «یکی از مهم‌ترین اعضای سیاه‌پوست حزب کمونیست از دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰» می‌داند.
لویی جولین روزنامه‌نگار، دوروتی کویا را «دختر لیورپول» و «یک مبارز خستگی ناپذیر علیه تبعیض و نژادپرستی» توصیف کرد.
موزه ملی لیورپول برای پاسداری و افتخار میراث دوروتی کویا، نام «همایش روزیادبود از برده‌داری» سالانه خود را به «همایش یادبود برده‌داری دوروتی کویا» تغییر داد. در سال ۲۰۱۵، نواده نلسون ماندلا قرار بود در این همایش سالانه سخنرانی کند، اما او به دلیل موضوع خانوادگی نتوانست در آن شرکت ورزد. در سال ۲۰۱۶، اکالا، فعال، نویسنده و موسیقی‌دان سیاه‌پوست اهل انگلستان در مورد انقلاب هائیتی سخنرانی کرد.
در سال ۲۰۱۲ تالار مربوط به دانشگاه لیورپول که قبلاً به نام «تالار گلادستون» شناخته می‌شد به نام دوروتی کویا تغییر یافت. تالار گلادستون اساساً به نام نخست‌وزیر اسبق بریتانیا، ویلیام گلادستون که خانواده‌اش از طریق تجارت برده‌ها ثروت‌مند شدند، نام‌گذاری شده بود. در نظر سنجی که صورت گرفت، بیش از ۴۴۶۵ دانشجوی دانشگاه لیورپول برای چهره تاریخی رأی دادند که می‌تواند بدیل خوب برای نام فعلی این تالار باشد. در نتیجه دوروتی بیشترین رأی را کسب کرد. دانشگاه لیورپول کویا را به عنوان «مبارز خستگی ناپذیر در راستای تساوی نژادی» توصیف کردند. دانشگاه مزبور همچنین در ماه آوریل سال ۲۰۲۱ میلادی وعده سپرد که به‌زودی و قبل از آغاز سال جدید تحصیلی لوح یادبود از دوروتی را نصب خواهد کرد.
اویالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
اویرات‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
اوچ‌گوز
پیترو سکارونی (زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی در پست مدافع برای باشگاه فوتبال ونتزیا بازی می‌کند.
اوزون‌کویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
لورو فیلم درام ایتالیایی ساخت سال ۲۰۱۸ به کارگردانی پائولو سورنتینو و با بازی تونی سرویلو است. این فیلم در مورد گروهی از بازرگانان و سیاستمداران است که با سیلویو برلوسکونی، سرمایه‌دار، سیاستمدار و مافیایی رسانه‌ای، در تماس و پیوند هستند.
فیلمنامه فیلم توسط پائولو سورنتینو و اومبرتو کونتارلو نوشته شده‌است. عنوان لورو ("Loro)" در ایتالیایی به معنای «آنها» است، که همچنین یک بازی با واژگان در آن هست چرا که "l'oro" به معنای «طلا» است. فیلم محصول مشترک ایندیجو فیلم (Indigo) و شرکت پتی (Pathé) فرانسوی است. یکی از دشواری‌های ساخت فیلم این بود که مدوسا فیلم، که سرمایه‌گذار ایتالیایی معمول فیلم‌های سورنتینو است و تحت کنترل برلوسکونی است، حاضر به سرمایه‌گذاری روی این فیلم نشد. فیلمبرداری در رم و توسکانی انجام شد.
در ایتالیا، فیلم در دو پرده در سینماها اکران شد: اولین "پرده به نام لورو ۱" در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸ اکران شد و "پرده دوم، لورو ۲" در ۱۰ می ۲۰۱۸ اکران شد.
در ۷ آگوست ۲۰۱۸، روگرفت (نسخه) ۱۴۵ دقیقه‌ای نویی "به نام لورو" برای اکران در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۸ پخش شد. این برش جهانی نو برای امکان حضور فیلم در نود و یکمین دوره جوایز اسکار ساخته شد.
در تارنمای راتن تومیتوز، فیلم دارای امتیاز ۷۹٪، با میانگین امتیاز ۶٫۵/۱۰، بر اساس ۷۵ نقد است. در اجماع این تارنما آمده‌است: «"لورو" از بدبهره‌هایی (سوءاستفاده‌هایی) بزرگ‌تر از زندگی یک شخصیت عمومی بدنام استفاده می‌کند تا تصویری بی‌نظم و قانع‌کننده از چگونگی کشش قدرت و تباهی به دست دهد.» در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۱۴ بازخورد، میانگین امتیاز ۵۵ از ۱۰۰ امتیاز را به دست آورده‌است که نشان دهنده «نقدهای درهم یا میانه» است.
جوایز دیوید دی دوناتلو (۲۰۱۹)
جایزه روبان نقره‌ای (۲۰۱۸)
پارک آمازونی گویان ()، بزرگ‌ترین پارک ملی فرانسه با هدف حفاظت از بخشی از جنگل آمازون می‌باشد که در خاک ناحیه فراردریایی گویان فرانسه قرار گرفته و ۴۱٪ از سطح منطقه را تحت پوشش دارد. این پارک بزرگ‌ترین پارک فرانسه و به طبع آن، بزرگ‌ترین پارک اتحادیه اروپا هم محسوب می‌گردد.
شیوهٔ اجرای سازوکارهای حفاظت در پارک آمازونی گویان متفاوت است و منطقه حفاظت‌شده، حدود برای محدوده مرکزی (جایی که حفاظت کامل اجرا می‌گردد) و برای منطقهٔ ثانویه است؛ بنابراین، تمام منطقه حفاظت‌شده در مجموع حدود می‌باشد که در زمره جنگل بارانی طبقه‌بندی می‌شود.  در خلال اجلاس اوج زمین (اجلاس سران زمین) در ریودوژانیرو برزیل در سال ۱۹۹۲، پروژه پارک ملی در گویان فرانسه در ۴ ژوئن ۱۹۹۲ با پیگری فرانسوا میتران مطرح شد. نخستین پروژه در اواخر سال ۱۹۹۵ پیشنهاد شد هر چند، در دسامبر ۱۹۹۷ کنار گذاشته شد. پروژه نهایی در اوایل سال ۲۰۰۶ ارائه شد. " "item no. 28 of the Official Journal of the French Republic no. 62"» ایجاد این پارک با وجود ابراز عدم تمایل از جانب شورای اداری (فرانسه) و شورای منطقه‌ای گویان با فرمانی در ۲۸ فوریه ۲۰۰۷ اجرایی شد و در ۷ ژوئن سال ۲۰۰۷ نیز هیئت اجرایی پارک برای نخستین مرتبه تشکیل جلسه داد. for more details on the various steps of the creation of the park, refer to http://www.parc-guyane.gf/site.php?id=4
ابوعبدالله محمد بن ابی نصر فتوح بن عبدالله بن فتوح بن حمید بن یاسیل که بیشتر با نام الحمیدی الصابونی شناخته می‌شود، محقق عرب اندلسی قرن ۱۱ میلادی در تاریخ و مطالعات اسلامی بود.
اثر مهم او "جذوة المقتبس فی ذکر ولاة الاندلس" منبع اصلاعات ارزشمندی در مورد بزرگان اندلس است.
خانواده اش از قبیله عضد اهل یمن بودند. بر اساس دایرةالمعارف اسلام، پدرش در الرصافه، قرطبه به دنیا آمد. به دلیل درگیری‌های داخلی پدر به جزیره مایورکا نقل مکان کرد.
حمیدی در اسپانیا شاگرد ابن عبدالبر و دوست ابن حزم بود که نظرات ظاهری خود را از او گرفت.
به دلیل آزار و اذیت ظاهریان توسط مالکیان در ۱۰۵۶ از اسپانیا رفت. در ابتدا به مکه رفته حج به جا آورد سپس به تونس، مصر و دمشق برای تحصیل در رشته حدیث رفت. وی با نسخه‌های خطی نوشته شده در ادوار مختلف کار می‌کرد و در زمینه‌های تاریخ، صرف و نحو عربی و فرهنگ‌شناسی از دانشمندان برجسته‌ بود.
سرانجام در بغداد اقامت گزید و در این شهر نیز درگذشت.
مهمترین کتاب او "جذوة المقتبس فی ذکر ولاة الاندلس" اولین اثری است که اطلاعاتی راجع به ابوالقاسم زهراوی و زریاب را در اختیار مورخین قرار داد"."
فوتبال در آلبانی پرطرفدارترین ورزش چه از نظر مشارکت و چه از نظر تماشاگر است.
آل بریدی یا بریدیان سلسله‌ای شیعه‌مذهب بود که در قرن چهارم هجری مدتی در بصره و اهواز و واسط حکومت داشت. این سلسله متشکل از سه برادر به نام‌های ابوعبدالله احمد، ابوالحسین عبدالله (علی)، ابویوسف یعقوب بود به ضمیمهٔ پسرِ ابوعبدالله، موسوم به ابوالقاسم. ابوعبدالله، برادر بزرگتر، از سال ۳۱۶ هجری به عرصه سیاست وارد شد. لقب «مُقطِع» که در برخی منابع برای ابوعبدالله آمده، می‌تواند حاکی از اقطاع‌داری آنها باشد.
در عصری که خلفای عباسی ضعیف و منفعل شده‌بودند و امیرالامراها بر سر مقام امیرالامرایی با یکدیگر رقابت می‌کردند و خلفا را عزل و نصب می‌کردند، آل بریدی از این وضعیت استفاده کرده و مستقل شد. بریدیان سپس به بغداد تاختند و با حمدانیان بر سر کنترل آن به رقابت پرداختند.
در سال ۳۳۲ هجری، ابوعبدالله از برادرش ابویوسف که میزان زیادی مال اندوخته بود، برای چندمین بار طلب وام کرد؛ ولی ابویوسف این درخواست را رد کرد. عکس‌العمل ابوعبدالله چنین بود که ابویوسف را به قتل رساند و اموالی که در خانه‌اش نگهداری می‌کرد را مصادره کرد. هشت ماه بعد ابوعبدالله در اثر بیماری مُرد و ابوالحسین جایش را گرفت؛ ولی سپاهیانش بخاطر سوءرفتار قصد قتلش را کردند و ابوالحسین گریخت و به قرمطیان پناهنده شد. ابوالقاسم جانشین وی شد اما ابوالحسین با سپاهی به سرکردگی برادران ابوطاهر قرمطی بصره را محاصره کرد. طرفین مصالحه کردند و ابوالحسین وارد شهر شده و پس از مدتی به بغداد نزد توزون رفت. بعدتر به دلایلی فقها فتوا به قتل ابوالحسین دادند و او را کشتند، بر دارش کردند، جسدش را سوزاندند و خانه‌اش را غارت کردند. در این میان خطر معزالدوله دیلمی بغداد را تهدید می‌کرد و توزون و مستکفی بصره را به ابوالقاسم سپردند. معزالدوله به بصره تاخت و ابوالقاسم به هَجَر نزد قرامطه پناهنده شده و بدین‌ترتیب دولت بریدی بالکل ساقط شد.
فردیناند نویلینگ (زاده ۲۲ اوت ۱۸۸۵ – درگذشته ۲۰ فوریه ۱۹۶۰) یکی از ژنرال‌های هیر (نیروی زمینی ورماخت) در طول جنگ جهانی دوم بود. در سپتامبر ۱۹۳۹، نیروهای آلمانی تحت فرمان او حین اشغال بخش لهستانی سیلزیای علیا و شهرهای کاتوویتس، میکولف و کوژوف، مرتکب جنایات جنگی متعددی علیه شهروندان لهستانی و نیروهای مقاومت شدند.
در سال ۱۹۰۵ او به عنوان پرچم‌دار در هنگ ۱۳۹ پیاده‌نظام به ارتش قیصر امپراتوری آلمان پیوست و یک سال بعد به درجه ستوانی رسید. او در جنگ جهانی اول حاضر بود و به دلیل خدمات خود نشان صلیب آهنین درجه ۱ و ۲ را دریافت نمود. پس از سال ۱۹۱۸ و پایان جنگ، او به خدمت در رایشسور در جمهوری وایمار آلمان ادامه داد. در سال ۱۹۲۹ به درجه سرگردی و در سال ۱۹۳۳ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در همان سال فرماندهی هنگ ۲۳ پیاده‌نظام را بر عهده گرفت.
در ۱ ژانویه ۱۹۳۹ او به درجه سرلشکری دست یافت و سه ماه بعد فرماندهی لندوییر (گردانی که وظیفه آن محافظت و نگهبانی بود) در اوپلن را به عهده گرفت. در آستانه جنگ جهانی دوم به او دستور داده شد که لشکر ۲۳۹ پیاده‌نظام را با سربازان لندوییر ایجاد کند اما از آنجایی که توان جنگی این لشکر بسیار پایین ارزیابی شد، قرار شد از این واحد به عنوان نیروی ذخیره استفاده شود.
در ۲ سپتامبر ۱۹۳۹، لشکر او از مرز آلمان و لهستان در گیراوتوویتسه عبور کرد. نیروهای تحت فرمان او به سمت اورنونتوویتسه و سپس میکولف حرکت کردند و در ۳ سپتامبر، به دنبال عقب‌نشینی ارتش لهستان از سیلزیای علیا، نویلینگ وارد میکولف شد. یک روز بعد، او کاتوویتس را تصرف کرد و از سوی آلمانی‌های محلی به گرمی استقبال شد. سه روز بعد، سربازان او کنیسه کاتوویتس را سوزاندند.
لشکر نویلینگ پس از تصرف سیلزیای علیا به سمت شرق حرکت کرد. در اکتبر ۱۹۳۹ آن‌ها از مرز آلمان و شوروی در رودخانه بوگ که پس از سقوط لهستان ایجاد شده بود، محافظت کردند.
در سال ۱۹۴۰ مردان نویلینگ در حمله به فرانسه شرکت کردند و به خط ماژینو حمله کردند و به دنبال آن کلمار و استراسبورگ را تصرف کردند. پس از آن، او به ذخیره ارتش منتقل شد. از سال ۱۹۴۲ او فرماندهی سپاه ذخیره شصت و یکم ورماخت در فرانسه را بر عهده گرفت. در ۱۸ اوت ۱۹۴۴، سپاه او توسط واحدهای پیشرو ارتش ایالات متحده درهم شکست. نویلینگ اسیر شد و به اردوگاه اسرا در کلینتون، می‌سی‌سی‌پی منتقل شد.
او در سال ۱۹۴۷ به آلمان بازگشت و در سال ۱۹۶۰ در هیلدسهایم درگذشت. او در رابطه با جنایات مرتکب شده در طول جنگ هرگز با اتهامی مواجه نشد.
ورنون دامر (۱۰ مارس ۱۹۰۸–۱۰ ژانویه ۱۹۶۶) رهبر جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵) و رئیس شهرستان منطقه فارست انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) در هتیزبرگ، میسیسیپی بود.
ورنون دامر در ۱۰ مارس ۱۹۰۸ در شهرک کلی، شهرستان فارست، میسیسیپی در خانواده الن لوونیا (کلی) و جورج واشینگتن دامر به دنیا آمد. جورج دامر به عنوان یک کشاورز صادق و سخت کوش و درستکار توصیف می‌شد. مادرش الن کلی از طرف مادرش هنریتا، دارای دو نژاد بود. پسر عموی او، ایولا ویلیامز، اولین عضو آفریقایی-آمریکایی شورای شهر سن خوزه، کالیفرنیا، در سال ۱۹۷۹ شد.
دامر تا کلاس دهم در دبیرستان اسپرینگ تحصیل کرد، اما موفق نشد فارغ‌التحصیل گردد. او به اندازه کافی پوست روشنی داشت که به عنوان یک مرد سفیدپوست شناخته شود، اما در عوض ترجیح داد از امتیازات زندگی به عنوان یک مرد قفقازی چشم‌پوشی کند، در‌حالیکه همزمان با چالش های روزانه سیاهپوست‌بودن در می سی سی پی روبرو گردید.
دراگان دسپوت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کرواسی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بازگشت" اشاره کرد.
ساری‌کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
اورنلا ویشتیتسا (؛ زادهٔ ) بازیگر، و مدل اهل بوسنی و هرزگوین است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ساری‌یاپراک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
ایوان پالوچ (; – ) بازیگر اهل اسلواکی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مارکتا لازاروا" و "گوش" اشاره کرد.
سای‌اورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بسنی واقع شده‌است.
اوا راس (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و نقاش اهل صربستان است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "وقتی بابا رفته بود مأموریت" و "مرشد و مارگاریتا" اشاره کرد.
آیلا هودژیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بوسنی و هرزگوین است.
استوله یانکویچ (؛ – ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل صربستان بود.
لحظه () یک فیلم جنگی محصول یوگسلاوی در سال ۱۹۷۸ به کارگردانی استوله یانکویچ است. این فیلم وارد یازدهمین جشنواره فیلم بین‌المللی مسکو شد که در آن باتا ژیوویینوویچ جایزه بهترین بازیگر را کسب کرد.
البرت فرنک کاکس (Elbert Frank Cox) (۵ دسامبر ۱۸۹۵ – ۲۸ نوامبر ۱۹۶۹)، یک ریاضی‌دان آمریکایی بود. او نخستین سیاهپوست در جهان بود که در رشته ریاضی دکترا گرفت – وی دکترای خود را در ۱۹۲۵ میلادی از دانشگاه کرنل به‌دست‌آورد.
کاکس در اوانزویل، ایندیانا متولد شد، پدرش جانسون دی. کاکس متولد کنتاکی و معلم فعال در کلیسا بود و مادرش ایوجینا تالبوت کاکس نام داشت. وی همراه دو برادرش با والدین خود و مادربزرگ مادریش در محلهٔ که به لحاظ نژادی مختلط بود، بزرگ شدند؛ در ۱۹۰۰ میلادی، در تعمیری که آن‌ها زندگی می‌کردند، سه خانواده سیاه‌پوست و پنج خانواده سفیدپوست نیز زندگی می‌نمود. یک آشوب نژادی جدی در ۱۹۰۳ میلادی پدیدار شد و ۱۱ کشته و ۵۰ مجروح برجای گذاشت. پس از این رویداد، بیشتر آمریکایی-آفریقایی‌ها این شهر را ترک کردند. کاکس به یک مدرسه مخصوص سیاه‌پوستان با منابع اندک رفت. پدرش در زندگی او، یک الهام‌بخش مهم بود. به کاکس یک بورسیه تحصیلی ویلون در هنرستان موسیقی پراگ پیشنهاد شد، اما او در عوض تصمیم گرفت تا به اشتیاق خود در ریاضی ادامه دهد.
کاکس در ایندیانا درس خواند. علاوه بر ریاضی وی در کلاس‌های آلمانی، انگلیسی، لاتین، تاریخ، بهداشت، شیمی، آموزش و پرورش، فلسفه و فیزیک نیز شرکت کرد. برادر کاکس که آوالون نام داشت، نیز در دانشگاه ایندیانا بود. سه دانشجوی سیاه‌پوست دیگر نیز در کلاس آن‌ها حضور داشت. وی مدرک تحصیلی برادر خود را در ۱۹۱۷ میلادی دریافت کرد، در آن زمان در گواهی-نامه تمامی دانشجویان سیاه‌پوست، کلمه «رنگین‌پوست» در سراسر گواهی‌نامه چاپ می‌شد. وی زمانی که در اندیانا بود در تمامی امتحان‌های خود درجه A را از آن خود کرد.
پس از این‌که کاکس در ۱۹۱۷ میلادی از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد، به ارتش ایالات متحده پیوست تا در فرانسه در جریان جنگ اول جهانی از ۲۲ اوت ۱۹۱۸ تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۱۹ جنگ کند. پس از ترخیص از ارتش، او شغل خود را به عنوان معلم ریاضی در یک مدرسه شروع کرد.
کاکس برگشت تا به حرفه خود در تدریس ادامه دهد. او به عنوان استاد ریاضی در یک مدرسه دبیرستان در هندرسن، کنتاکی خدمت نمود. در خزان ۱۹۱۹ میلادی، او به عنوان پرفیسور فیزیک، شیمی و بیولوژِی در دانشگاه شاو، در رالی-کارولینای شمالی گماشته شد، سپس در این دانشگاه او سمت مسئول دانشکده علوم طبیعی را بر عهده گرفت. کاکس تا ۱۹۲۲ میلادی در این‌جا ماند.
کاکس در ۱۹۲۱ میلادی برای بورسیه دکترا در دانشگاه کرنل درخواست داد، یکی از هفت دانشگاه آمریکایی که در رشته ریاضی برنامه دکترا داشت. یکی از سفارش‌کننده‌های وی یک نامه مثبت نوشت، اما پس از آن طی نامه دیگری به مشکلاتی که وی به دلیل «رنگین‌پوست» بودن انتظارش را داشت، اشاره شد.Mathematicians he also has a child named rahmir of the African Diaspora at the State University of New York at Buffalo چون بنیان‌گذار دانشگاه کرنل که ارزا کرنل نام داشت، از قبل مخالف برده‌داری بود، دانشگاه کرنل می‌توانست یک مکان مناسب برای آموزش آفریقایی-آمریکایی‌ها باشد. درخواست کاکس در ۵ می ۱۹۲۲ تأیید شده و او در خزان همان سال وارد دانشگاه شد.
کاکس در دانشگاه کرنل بسیار موفق بود. کسی که به کاکس بسیار کمک کرد، استاد جوان وی به‌نام ویلیام لوید گاریسون ویلیامز بود، ویلیامز یکی از مؤسسان کنگره ریاضی کانادا بود که کرسی «کمیته مخصوص» کاکس را در مارس ۱۹۲۳ بر عهده گرفته بود و سرپرست وی نیز بود. کاکس کمک‌هزینه تحصیلی اراستوس بروکس را در ریاضی (۴۰۰ دلار سالانه) در خزان ۱۹۲۴ دریافت کرد و با پیروی از ویلیامز به دانشگاه مک‌گیل در مانتریال رفت. وی در ترم بهار ۱۹۲۵ میلادی دوباره به دانشگاه کارنل بازگشت و رساله خود را تحت عنوان حل‌های چندجمله‌ای معادله تفاضلی af(x+1) + bf(x) = φ(x)، در تابستان همان سال تکمیل کرد. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۵ میلادی، وی مدرک دکترای خود را به‌دست‌آورد و به یقین نخستین آمریکایی-آفریقایی بود که در رشته ریاضی دکترا گرفت و به احتمال زیاد نخستین مرد سیاه‌پوست در جهان است که در ریاضی دکترا می‌گیرد. وی هیچ مقالهٔ علمی تا ۱۹۳۴ میلادی چاپ نکرد.
کاکس، هنگام ادامه دادن به دکترای خود در دانشگاه کرنل مجبور بود، مشکلات متفاوتی را تحمل کند؛ گروهی به‌نام کو کلاکس کلن، در منطقه‌ای که اقامت داشت فعال بود، این گروه تا ۱۹۲۶ میلادی ۳۱ آمریکایی-آفریقایی را به قتل رسانده بود.
کاکس در ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۵ میلادی، به تدریس مضامین ریاضی و فیزیک در کالج دولتی ویرجینیای غربی آغاز کرد، این کالج در آن زمان تنها دانشجویان سیاه‌پوست و منابع مالی اندک داشت. استادان دارای درجه علمی دکترا در آنجا کمیاب بود و روابط بین‌المللی که کاکس داشت باعث برجستگی وی شد. وی ۱٬۸۰۰ دلار حقوق دریافت می‌کرد (برابر با ۲۷٬۰۰۰ دلار در ۲۰۲۰ میلادی). تأثیرگذاری وی را می‌توان در تغییرات فراوانی که در نصاب درسی میان سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۸ رونما شد، مشاهده نمود. در ۱۹۲۷ میلادی، وی با بیولا کافمن دختر کسی که قبلاً برده بود، ازدواج کرد. خانم وی در یک مدرسه ابتدائیه معلم بود و با برادر کاکس، آوالون، کار می‌کرد. او و بیولا در ۱۹۲۱ میلادی با هم آشنا شدند و برای شش سال باهم دوست بودند. نخستین فرزند آن‌ها که جیمز نام داشت در ۱۹۲۸ میلادی به دنیا آمد. او در ۱۹۲۹ میلادی به دانشگاه هاوارد پیوست و به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد.
کاکس در ۱۹۳۰ میلادی شروع به تدریس در دانشگاه هاوارد نمود. علی‌رغم اعتبارنامه‌های که وی داشت، پروفسورهای چون ویلیام بادویت و چارلز سیفاکس نسبت به وی دارای رتبه بالاتر بودند. هر دو پروفسور مقالات علمی متعددی به چاپ رسانده بودند؛ حالا بود که کاکس مقاله علمی فارغ‌التحصیلی خود را چاپ کرد. ویلیامز که سرپرست وی بود، تلاش نمود تا مقاله کاکس از یک دانشگاه دیگر در خارج از کشور به رسمیت شناخته شود، اما برای انجام این کار مشکلاتی داشتند. در نهایت دانشگاه توهوکو در سندای، ژاپن مقاله وی را به رسمیت شناخت. این مقاله در ژورنال ریاضی توهوکو در ۱۹۳۴ میلادی به چاپ رسید. با این همه، کاکس در تدریس بسیار فعال بود: رئیس دانشگاه که جیمز ام. نابریت نام داشت، اظهار داشت که کاکس بیش از همه پروفسورهای دیگر در دانشگاه هاوارد، دانشجویان فوق لیسانس را هدایت کرده‌است. دانشجویان وی همچنین نسبت به دانشجویان سایر پروفسورها، عمل‌کرد بهتری داشتند و او به یک پروفسور مشهور مبدل شده بود. در میان دانشجویان او، پسرش البرت لوسین کاکس و ویلیام سکیفیلین کلیتور وجود داشتند، کلیتور سومین آفریقایی-آمریکایی بود که در رشته ریاضی دکترا گرفت. کاکس در سال ۱۹۴۷ در ریاضیات به مقام استادی ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۷، او رئیس دپارتمنت ریاضیات شد و این سمت را تا سال ۱۹۶۱ حفظ کرد. وی در ۱۹۶۵ میلادی به عمر ۷۰ سالگی و سه سال قبل از مرگش، بازنشسته شد. تصویری از وی در اتاق استادان دانشگاه هاوارد آویخته شده‌است.
کاکس در جریان جنگ جهانی دوم، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ میلادی به تدریس علوم مهندسی و مدیریت جنگ پرداخت.
کاکس در طول حیات خود دو مقاله علمی منتشر کرد. وی کاری که نیلز نورلند بر چندجمله‌ی‌های اویلر برای حل یک معادله تفاضلی مشخص انجام داده بود، را گسترش داد. کاکس از چندجملهٔ تعمیم یافته اویلر و از فرمول تعمیم یافته جمع بول استفاده نمود تا فرمول جمع بول را تعمیم دهد. وی همچنین یک تعداد از چندجمله‌ای‌های خاص را به عنوان حلِ معادلات تفاضلی مشخص مورد مطالعه قرار داد.
هارالد اشمید (; ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۷) دونده اهل آلمان بود.
زابینه ایفرتس (؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۶۱) ورزشکار هفت‌گانه اهل آلمان بود.
هاینتس اولتسهایمر (; – ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل آلمان بود.
رودی بومر (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد.
زیگفرید ونتز (؛ زادهٔ ) ورزشکار دهگانه اهل آلمان بود.
گونار زاوئر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال لوکوموتیو لایپزیگ، و باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد.
هولگر فاخ (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ، باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد.
کلاودیا زاچکیویچ (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل آلمان بود.
کاتولیکا دی استیلو یک کلیسای بیزانسی "در کمون" استیلو (استان رجو)، کالابریا و جنوب ایتالیا است. این کلیسا یک اثر ملی ایتالیا است.
"کاتولیکا" در سده نهم، زمانی که کالابریا بخشی از امپراتوری بیزانس بود ساخته شد. این نام از واژه یونانی "katholiki" گرفته شده‌است که به کلیساهای دارای تعمیدگاه گفته می‌شود. این کلیسا یکی از مهم‌ترین نمونه‌های معماری بیزانسی به همراه کلیسای سن مارکو در روسانو کالابرو است.
"کاتولیکا" از طرحی به عنوتن «صلیب حکاکی‌شده» پیروی می‌کند که نمونه ای از معماری دوران میانه امپراتوری بیزانس است. فضای داخلی توسط چهار ستون به پنج فضای مشابه تقسیم شده‌است. فضای مرکزی مربع و زاویه‌دار توسط گنبد پوشیده شده‌است. زاویه‌ها دارای تنبورهایی با قطر یکسان هستند، در حالی که گنبد مرکزی کمی بلندتر و بزرگتر است.
ضلع غربی بر روی صخره‌های آزاد قرار دارد و ناحیه جنوبی که به سه اپیس ختم می‌شود، بر روی سه‌پایه سنگی قرار دارد. ماده ساخت و ساز این کلیسا آجر است.
فرانتس-پتر هوفمایتسر (؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۵۱) دونده دو سرعت اهل آلمان بود.
کلاوس-پتر هیلدنبراند (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت اهل آلمان بود.
پاول-هاینتس ولمان (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل آلمان بود.
پتر هوسینگ (؛ ۱۵ مه ۱۹۴۸ – ۸ سپتامبر ۲۰۱۲) بوکسور اهل آلمان بود.
بودو توملر (؛ زادهٔ ) دونده اهل آلمان بود.
هانس گایستر (; ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۱۶ مه ۲۰۱۲) دونده سرعت اهل آلمان بود.
اینگه بودینگ (؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۴۷) دونده دو سرعت زن اهل آلمان بود.
توماس هورسترر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن و باشگاه فوتبال شوارتز-وایس اسن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال آلمان و زیر ۲۳ سال آلمان بازی کرده‌است.
اوته تیم (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل آلمان بود.
اووه کمپس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
ورنر لوئگ (; – ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل آلمان بود.
آنته روکس (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل آلمان بود.
برند هرمان (؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۵۱) دونده دو سرعت اهل آلمان بود.
گابی بازمان (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل آلمان بود.
گرهارد فوخرر (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۴۸) دونده سرعت اهل آلمان بود.
هایدی-الکه گاوگل (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل آلمان بود.
هایکه شولته-ماتلر (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل آلمان بود.
یوبست هیرشت (؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل آلمان بود.
اریک هاینزه (Eric Heinze)، استاد حقوق و علوم انسانی در دانشکده حقوق ملکه مری، دانشگان لندن است. او در زمینه‌های فلسفه حقوق، نظریه عدالت، دانش نظری حقوق و حقوق بشر کار و فعالیت کرده است.
هاینزه در مفهوم بی‌عدالتی، آنچه را که او سب «کلاسیک» نظریه عدالت می‌نامد، از افلاطون تا رالز مورد بررسی قرار می‌دهد. هاینزه ادعا می‌کند که نظریه‌پردازان دانش نظری حقوق از فرضیه آشکار که می‌گوند «عدالت» و «بی‌عدالتی» متضادهای منطقی هستند، از مفهوم «بی‌عدالتیم فاصله می‌گیرند. برای هاینزه، «بی‌عدالتی» در زبان غربی باستانی و مدرن، اتفاق ریشه‌شناسی محض است. «عدالت» و «بی‌عدالت» در چارچوب‌های متعارف و از قبل تعریف شده، متضاد ظاهر می‌شوند که در آن نورم‌های مشخص به‌صورت غیرانتقادی فرض می‌شوند. فراتر از این فرضیه‌ها، رابطه میان این دو اصطلاح بسیار پیچیده‌تر می‌شود.
برای رفع این اشتباه تکراری، هاینزه مفهوم نظریه عدالت پسا کلاسیک را با استفاده متون ادبی به‌صورت مثال پیشنهاد می‌کند. این پروژه تداوم منشورات قبلی هاینزه در باب حقوق و ادبیات است. آدریان هوی، دانشمند فیمینست، در مقاله‌ای در مجله «قانون و نقد»Adrian Howe, A 'Right to Passions'? Compassion's Sexed Asymmetry and a Minor Comedy of Errors, Law & Critique (2012), vol 23, pp 83-102. چگونگی ابتکار هاینزه را در نظریه انتقادی برای ارائه خوانش‌های بدیل از ویلیم شکسپیر به بررسی می‌گیرد.Adrian Howe, A 'Right to Passions'? Compassion's Sexed Asymmetry and a Minor Comedy of Errors, Law & Critique (2012), vol 23, p.98 هوی با استناد به مثالی از کمدی اشتباهات (The Comedy of Errors) توضیح می‌دهد که چگونه دانشمند در قرن بیستم، غالباً فکر می‌کرد که شکسپیر به دنبال ارائه نقد اجتماعی- حقوقی جدی در نمایش‌نامه‌ای ظاهراً بی‌هوده نبوده‌است.
طبق سخن هوی، هاینزه مجموعه‌ای از دوگانه انگاری‌های اجتماعی- حقوقی؛ ارباب – خدمت‌کار، شوهر – همسر، بومی – بی‌گانه، والدین – فرزند، پادشاه – پارلمان، خریدار – فروشنده را آشکار می‌کند. [هاینز] ادعا می‌کند که کمدی، مفاهیم کمدی و اشتباه را به‌کار می‌برد تا روابط مشکل ساز اجتماعی- حقوقی را که استوار بر مدل‌های سنتی هستند ولی مدل‌های سیطره اجتماعی- حقوقی و پاین‌تر را که در حال تغییر هستند، بازتاب می‌دهند. هوی همچنین می‌افزاید، براساس خوانش هاینزه، «این دیدگاه مرد صاحب امتیاز است که در نمایش‌نامه به چالش کشیده می‌شود».Adrian Howe, A 'Right to Passions'? Compassion's Sexed Asymmetry and a Minor Comedy of Errors, Law & Critique (2012), vol 23, p.99 هاینزه در مفهوم بی عدالتی این مطالب را توسعه می‌دهد. او نظریه‌های کلاسیک عدالت را از افلاطون تا رالز بررسی می‌کند و مفروضات ظاهراً منطقی مخالف میان مفاهیم «عدالت» و «بی‌عدالتی» را به چالش می‌کشد.
هاینزه در زمینه حقوق بشر، محدودیت‌های اروپایی غربی را در مورد آزادی بیان مکرراً به چالش کشیده‌است، همانگونه که در ممنوعیت‌های به اصطلاح «بیان نفرت‌آمیز» تجسم یافته‌است. هاینزه استدلال می‌کند که دموکراسی مدرن راه‌های مؤثرتر و مشروع‌تری برای مبارزه در برابر عدم تحمل‌پذیری اجتماعی دارد، بدون این‌که اظهار نظر را در حوزه عمومی محدود نماید.Kay Goodall, Human Rights Pitted Against Man (II) - A Response, "International Journal of Human Rights", 14(7), 2010, 1165-1184 طبق سخن اریک برندت، کارشناس آزادی بیان، هاینزه مشکلات بیشتری وابستگی را در محدودیت‌های «بیان نفرت‌آمیز» شناسایی می‌کند. برندت می‌نویسد که طبق نقد هاینزه، این ممنوعیت‌ها «غالباً برای جلوگیری از تبعیض علیه گروه‌های نژادی یا سایر گروه‌ها ضروری است». ولی در حقیقت آن‌ها خود میان گروه‌های (نژادی، قومی، مذهبی و همجنس‌گرایان) که طبق قانون جلوگیری از «بیان نفرت‌آمیزم حقوق شان حفظ است و گروه‌های که حقوق شان حفظ نشده‌است (مانند سایر گروه‌های مذهبی، معلولان جسمی و روانی و ترانجنستی‌ها) تبعیض قائل می‌شوند.Eric Barendt, Religious Hatred Laws: Protecting Groups or Belief?, "Res Publica" (2011), vol 17, pp 41-53.
هاینزه در کتاب خود «سخنان نفرت‌آمیز و شهروندی دموکراتیک» بحث‌های جاری را دربارهٔ قانونی بودن سخنان خطرناک، تحریک‌آمیز یا توهین‌آمیز بررسی می‌نماید. او اذعان می‌دارد که برخی دموکراسی‌ها احتمالاً به حد کافی ناپدار باشند که نیاز به ممنوعیت داشته باشند، اما دموکراسی‌های که معیارات قابل تشخیص را طی کرده‌اند تا به آنچه که هاینزه آن را دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD) می‌نامد، مبدل شوند که این دموکراسی‌ها می‌توانند به‌طور مشروع بیان را در گفتمان عمومی براساس دلایل «نظر گزینشی» تحت معیارات مستقل قابل بررسی وضعیت استثنایی که شکل‌دهنده وضعیت اضطراری امنیت ملی باشد، محدود کند.
هاینزه مدرک می‌کند که سخنان نفرت‌آمیز در بعضی کشورها از قبیل؛ رواندا، جمهوری وایمار، یوگسلاویا بلافاصله پس از جنگ سرد و سایر دموکراسی‌های ضعیف باعث خشونت شده‌است. هاینزه اذعان می‌دارد که یکی از این کشورها «دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD) نبودند. در مقابل، دموکراسی‌های تکامل یافته راه‌های مشروع‌تر و مؤثرتری برای مبارزه علیه خشونت و تبعیض دارند که نیازی به مجازات افرادی دارای سخنان نفرت‌آمیز ندارند. طبق سخن لزلی ابدیلا، مدل مرکزی LSPD» می‌تواند نشان دهد که دولت‌های دموکراتیک غربی مواضعی اخلاقی و نمادین اتخاذکردند – نه همیشه کامل یا بدون تناقض- ولی قطعاً بیشتر در موارد جنبی و قابل تحمل. تدابیری از جمله قوانین عدم تبعیض، تعلیم و تربیه ابتدایی کثرت‌گرایانه (و ممنوعیت تعقیب، آزار و اذیت گفتاری افراد) پیام‌های اخلاقی و نمادین دولت را علیه عدم تحمل یا خشونت را نشان می‌دهد.
هاینزه همچنین در مورد مشکلات جنسی و حقوق نیز نوشته‌است. جیمز ام. دونوان، برخی انتقادات هاینزه از سازمان‌های بین‌المللی را خلاصه می‌سازد.James M Donovan, Baby Steps or One Fell Swoop?, "California Western Law Review", vol 38 (2001), pp 1-62. دونوان تصریح می‌دارد که از دیدگاه هاینزه، «ناکامی در راستای گنجانیدن گرایش جنسی در اجندای حقوق بشر سازمان ملل متحد در اواخر قرن بیشتم، نه تنها باعث حذف گرایش جنسی شد بلکه بیشتر منجر به مبهم‌سازی آن گردید که به نوبه خود برای توجیه متداوم محرویت آن مورد استفاده قرار گرفت.James M Donovan, Baby Steps or One Fell Swoop?, "California Western Law Review", vol 38 (2001), p31. از نظر جنیفر ویلسون،Jennifer Wilson, Horizontal Versus Vertical Compromise in Securing LGBT Civil Rights, "Texas Journal of Women and the Law", vol 18, pp 125-44. دیگاه هاینزه به‌صورت اخص «انزوا و حذف تراجنسیتی را از قوانین ضدتبعیض» توضیح می‌هد.
انتقادات هاینزه از قوانین و سازمان‌های بین‌المللی نیز از موضوعات مشخص آزادی بیان و تمایلات جنسی فراتر رفته‌است. به عباره دیگر، او چگونگی سیاسی شدن سازمان‌های بین‌دولتی و غیردولتی و ناکامی آن‌ها را در امر رعایت از دستورها خود بررسی می‌نماید. طبق سخن رزا فریدمن، هاینزه توضیح می‌دهد که چگونه کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و همچنین پیشنیان آن‌ها، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد از رأی‌گیری دسته‌جمعی استفاده می‌کند تا از «حاشیه سازی جاافتاده و سیستماتیک توجه، بدور از بدترین وضعیت حقوق بشری اطمینان حاصل کند».Rosa Freedman, "The United Nations Human Rights Council: A critique and early assessment" (London: Routledge, 2013), p. 141.
برخلاف نویسندگان حامی سازش سیاسی و روی‌کردهای مقطعی، هاینزه ادعا می‌کند که معیار کاربرد جهانی یکنواخت نورم‌ها و معیارهای لزوماً در هر مفهوم حقوق بشر تسجیل یافته‌است. او همچنین هشدار می‌دهد، از آنجاییکه حقوق بشر طوری ترتیب داده شده‌است تا بگونه جهانی در تمامی کشورها، بدون درنظر داشتن سیستم سیاسی تطبیق گردد، اما این قوانین بنا به تعریف هرگز الزامات و نیازمندی‌های یک دولت دموکراتیک را به‌صورت کامل برآورده نمی‌کند.
هاینزه پس از این‌که مدرک لیسانس و کارشناسی ارشد را از دانشگاه پاریس به‌دست‌آورد، به عنوان دانشمند DAAD وارد دانشگاه آزاد برلین شد و دکترای خود را از مدرسه حقوق هاروارد دریافت کرد. پس از فلوشیپ فولبرایت در دانشگاه اوترخت، دکترای حقوقش را در دانشگاه لیدن به پایان رساند.
سایر جواز هاینزه شامل مساعدت‌های مالی از بنیاد نوفیلد؛ فلوشیپ اوبرمن (مرکز مطالعات پیشرفته، دانشگاه لوا)، فلوشیپ شاتوبریاند (وزارت تحصیلات عالی فرانسه)؛ فلوشیپ شلدون (مدرسه حقوق هاروارد)؛ مساعدت مزایای عمومی آندرس (مدرسه حقوق هاروارد) و فلوشیپ حقوق بشر سی. کلاید فرگوسن (مدرسه حقوق هاروارد) می‌باشد.
هاینزه قبل از این‌که در دانشگاه لندن منصوب شود، در کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان در ژنوا و دادگاه اداری سازمان ملل متحد در نیویورک کار کرد. هاینزه به سازمان‌های حقوق بشر عفو بین‌الملل، لیبرتی و مؤسسه تنوع رسانه‌ای مشورت داده‌است. او همچنین در هیئت تحریریه مجله بین‌المللی حقوق بشر ایفای وظیفه می‌نماید.
پاپفی رنگارنگ یک مگس‌مرغ در حال انقراض بومی کلمبیا است.
در سال ۲۰۰۵، سواروفسکی اپتیک بودجه‌ای اهدا کرد که به سازمان حفاظت از پرندگان آمریکا و Fundación ProAves اجازه داد تا ذخیره‌گاه ۱۹۸۰ هکتاری برای این گونه ایجاد کنند.
جمعیت پاپفی رنگارنگ در حدود ۲۵۰ تا ۹۹۹ پرنده بالغ تخمین زده می‌شود.
طاق زرگران یک بازار سنتی سرپوشیده در میانهٔ تاریخی شهر بخارای کشور ازبکستان است. این بازار در سدهٔ شانزدهم (۱۵۸۶-۱۵۸۷ میلادی) در زمان فرمانروایی عبدالله‌خان دوم از دودمان شیبانیان ساخته‌شد.
زرگران بزرگ‌ترین بازار در میان چندین بازارِ سرپوشیدهٔ کهن بخارا و پیچیده‌ترین‌شان در ساخت‌وساز و چیدمان است. تا میانه‌های سدهٔ بیستم از آن در جایگاه یک بازار معمولی بهره برده می‌شد که بیشتر در آن جواهرات می‌فروختند، ولی بخشی از طاق در جایگاه یک بازار معمولی بود که در آن ابزارهای گوناگون و نیازمندی‌های روزانه فروخته می‌شد.
نام طاق زرگران از زبان مردم بخارا که فارسی است گرفته شده و به گنبد جواهرفروشان (زرگر جواهر فروش) نیز ترجمان شده‌‌است، زیرا در چند سدهٔ نخستین پیدایش این بازار، شمار فراوانی (بیش از ۳۵ کارگاه و مغازهٔ زر و جواهر که در آن جواهرات زر فروخته می‌شد) را در خود جای داده‌بود که نقره و دیگر سنگ‌ها و فلزهای گران‌بها و فرآورده‌ها و ابزارهای ساخته‌شده از سنگ‌ها و فلزهای گرانبها و سکه‌های زر، سیم و مس در آن ضرب می‌شد که احتمالاً بخشی از سکه‌های تانگای بخارا (یکای پولی خانات بخارا و سپس امارت بخارا) بود.
پیرامون ساختمان بازار سرپوشیده انبارها، کاروانسراها، هتل‌ها، مغازه‌های بازرگانان ساخته شده‌است. این سازه دارای یک گنبد بزرگ و هم‌چنین چندین گنبد کوچک‌تر است و با آجر سرامیکی ساخته شده‌است. امروزه طاق زرگران یک جاذبهٔ گردشگری همه‌پسند است که در آن بیشتر، مغازه‌های سوغات‌فروشی و مغازه های فروش کالاهای کهن، سوغات، کاردستی مانند ظروف، رخت، سکه، جواهرات، تندیس، فرش، کتاب، ساز، نقاشی و همچنین کارگاه‌های جواهرسازان و آهنگران دیده می‌شود.
بنای بازار در میانهٔ تاریخی بخارا در خیابان حقیقت و خواجه نورآباد در ۲۰ متری شمال خاوری مجموعهٔ پای کلان و در همسایگی مدرسه الغ بیک جای دارد.
این سازه به همراه دیگر آثار معماری، باستان‌شناسی، دینی و فرهنگی بخارا در فهرست میراث جهانی یونسکو با نام «میانه تاریخی بخارا» گنجانده شده‌است.
پاپفی گلوفیروزه‌ای ، همچنین به عنوان پاپفی گودین شناخته می‌شود، یک گونه از مگس‌مرغ‌های اکوادور است. عمدتاً سبز با پوشپرهای زیر دم آبی و پف‌های پودری سفید از پرهای کرکی روی پاها است و گلوی نر دارای لکه‌های آبی مایل به بنفش است. این گونه تنها از چند نمونه گرفته شده در قرن نوزدهم شناخته شده‌است و موقعیت رده‌بندی آن نامشخص است. نوع زیستگاهی که این گونه در آن بازیابی شده‌است تا حد زیادی ناپدید شده‌است و بررسی‌های اخیر برای یافتن این پرنده شکست خورده‌است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت معتقد است که ممکن است منقرض شده باشد، اما این احتمال وجود دارد که برخی از افراد باقی مانده باشند؛ بنابراین، این پرنده به عنوان "در بحران انقراض " رده‌بندی شده‌است.
پاپفی گلوبنددار یک مگس‌مرغ بومی کلمبیا است. این گونه در سال ۲۰۰۵ کشف شد و در سال ۲۰۰۷ به عنوان یک گونه جدید برای جهان علم تأیید شد. با خطر انقراض مواجه است و بنابراین وضعیت در بحران انقراض توصیه شده‌است. تنها زیستگاه شناخته‌شده آن، جنگل‌های ابری "سرانیا دل پینچه" (بخش کائوکا)، در غرب آند است. این زیستگاه با پاکسازی جنگل برای کشاورزی، به ویژه کشاورزی کوکا تهدید می‌شود.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>"Stunning new hummingbird species needs immediate protection".
طول این پاپفی بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر (۳٫۵ تا ۴ اینچ) است. نام گونه نسبت به گلوبند نر تکه‌ای از پرهای سبز رنگین‌کمانی و آبی درخشان و از پرهای پفی سفید در ناحیه ران است.
پی‌دی: دزدی () یک بازی ویدئویی گروهی تیراندازی اول شخص می‌باشد گه توسط اورکیل سافتور طراحی و توسط دیبرک گیمز انتشار یافته‌است. این بازی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ برای پلی‌استیشن ۳ در آمریکای شمالی و ۲ نوامبر در اروپا منتشر شد. در ۲۰ اکتبر برای ویندوز از طریق استیم منتشر شد.
در "پی‌دی: دزدی"، بازیکنان از انواع سلاح‌های گرم برای تکمیل اهداف استفاده می‌کنند و (معمولاً حول دزدیدن یک شی، شخص یا مقدار خاصی پول) متمرکز می‌شوند.
مارتا یوفمیا لُفتون هاینز (Martha Euphemia Lofton Haynes) (۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰ – ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۰) آموزگار و ریاضی‌دان آمریکایی بود. او نخستین زن آمریکایی آفریقایی بود که در رشته ریاضی به درجه علمی دکترا رسید، وی دکترای خود را در ۱۹۴۳ میلادی از دانشگاه کاتولیک آمریکا گرفت.
یوفمیا لُفتون نخستین فرزند و تنها دختر ویلیام اس. لفتون، دکتر دندان، مشاور مالی و لاوینیا دی لفتون، معلم کودکستان بود. وی در ۱۹۰۷ میلادی نطق سخنرانی پایان دوره مدرسه در مدرسه عالی ام. استریت را ایراد نموده و بعداً از مدرسه نرمال برای دختران رنگین‌پوست که حالا به‌نام دانشگاه منطقه کلمبیا یاد می‌گردد، با درجه ممتاز و دیپلم در رشته آموزش در ۱۹۰۹ میلادی فارغ‌التحصیل شد. پس از آن وی به تحصیلات خود ادامه داده و لیسانس خود را در رشته اصلی ریاضی (و رشته فرعی روان‌شناسی) در ۱۹۱۴ میلادی از کالج اسمیت به‌دست‌آورد. وی در ۱۹۱۷ میلادی با آپو هاینز که معلم بود ازدواج کرد. وی فوق لیسانس خود را در رشته آموزش در ۱۹۳۰ میلادی از دانشگاه شیکاگو به‌دست‌آورد. وی دکترای خود را در ۱۹۴۳ میلادی از دانشگاه کاتولییک آمریکا به‌دست‌آورد و رساله خود را تحت عنوان تعیین مجموعه‌های دارای شرایط استقلال شامل قضایای مشخص تناظرهای متقارن با سرپرستی لون لاندری به اتمام رساند.
هاینز «به‌طور وسیعی به سیستم آموزش در منطقه کلمبیا (دی سی) کمک کرد». وی برای مدت ۴۷ سال در مدارس دولتی واشینگتن دی سی تدریس نمود و در ۱۹۶۶ میلادی به نخستین زنی مبدل شد که ریاست هیئت آموزشی دی سی را برعهده می‌گیرد، او تا سال ۱۹۶۷ در این سمت خدمت کرد. او طی مدتی که در هیئت آموزش دی سی بود، از موجودیت سیستم گروه‌بندی دانشجویان برمبنای توانایی آن‌ها به صراحت انتقاد نمود، او استدلال کرد که این سیستم با قراردادن دانشجویان آفریقایی-آمریکایی در گروه‌های خاص آن‌ها را برای دوره کالج به‌طور درست آماده نمی‌کند. این کارها باعث به ثبت رسیدن قضیه هاب‌سن علیه هان‌سن (۱۹۶۷) گردیده و در نهایت باعث از بین رفتن سیستم گروه‌بندی دانشجویان در دی سی گردید. وی در مدرسه‌های گاریسون و گارفیلد، دانشجویان کلاس اول را تدریس کرد و در مدرسه عالی آرمسترانگ به تدریس مضمون ریاضی پرداخت. وی در مدرسه عالی دنبار مضمون ریاضی تدریس کرد و ریاست دپارتمنت ریاضی در این مدرسه را نیز بر عهده داشت. هاینز در دانشگاه منطقه کلمبیا پروفسور ریاضی بود، او در آنجا دانشکده ریاضی و آموزش تجاری را تأسیس نموده و ریاست آن را برعهده داشت، این دانشکده به آموزش معلمین آفریقایی-آمریکایی تخصیص داده شده بود.
وی از سیستم مدارس عمومی در ۱۹۵۹ میلادی بازنشسته شد، اما به کارهای خود ادامه داده و دانشکده ریاضی را در دانشگاه منطقه کلمبیا تأسیس کرد. او همچنین گهگاهی به‌طور نیمه وقت در دانشگاه هوارد تدریس می‌کرد. هاینز در فعالیت‌های اجتماعی مدیدی دخیل بود. وی در بخش‌های اجتماعی ذیل خدمت کرد: معاون اول شورای زنان کاتولیک اسقف‌نشین، رئیس هیئت مشتورتی خانه‌های محله فایدز، در کمیته رفاه اجتماعی بین‌المللی، در کمیته اجرائی انجمن ملی رفاه اجتماعی، رئیس و عضو کمیته اجرائی شورای بهداشت و رفاه دی سی، کمیته‌های محلی و ملی مؤسسه خدمات متحد، عضو کنفرانس ملی مسیحی‌ها و یهودیان، شورای میان‌نژادی کاتولیک واشینگتن، اتحادیه ملی شهری، انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP)، اتحادیه زنان رای‌دهنده و مجمع زنان دانشگاهی آمریکا.
پاپ جان بیست و سوم مدال افتخار پاپ (Pro Ecclesia et Pontifice) را در ۱۹۵۹ میلادی به وی اعطاء کرد. او در ۱۹۹۸ میلادی به عنوان عضو انجمن پیش‌برد علوم آمریکا انتخاب گردید.
هاینز به تاریخ ۲۵ ژوئیه بر اثر حمله قلبی در زادگاه‌ش واشینگتن دی سی درگذشت. وی یک صندوق امانی برای حمایت از کرسی پروفسوری و وام دانشجویی در مدرسه آموزش ایجاد کرده بود که ۷۰۰٬۰۰۰ دلار به دانشگاه کاتولیک بخشید. مقاله‌های خانوادگی وی در بایگانی دانشگاه کاتولیک قرار داده شده‌است.
مدرسه چارتر عمومی ای.ال. هاینز در واشینگتن دی سی در ۲۰۰۴ میلادی برای قدردانی از وی به افتخار او نام‌گذاری شد. دانشگاه کاتولیک آمریکا جایزه یوفمیا لُفتون هاینز را ایجاد کرد، این جایزه برای قدردانی از دانشجویان درخشان ریاضی که استعداد عالی و امیدبخش از خود در مطالعات ریاضی نشان می‌دهند، اعطاء می‌گردد.
پاپفی شکم‌مسی یک گونه از مگس‌مرغ‌های خانواده مگس‌مرغان است و در کلمبیا و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و علفزار مرتفع نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
پاپفی پس‌سرمسی یک زیرگونه از مگس‌مرغ‌ها است که در کوه‌های آند در پرو در لبه‌های جنگلی نمناک کوهستانی بین ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ متر یافت می‌شود. معمولاً زیرگونه‌ای از پاپفی زیردم یاقوتی، "Eriocnemis luciani" در نظر گرفته می‌شود.
آتش‌سوزی ۲۰۲۱ ساختمان اوزاکا (به لاتین: 2021 Osaka building fire) در ۱۷ دسامبر رخ داد، این آتش‌سوزی در کلینیک نیشی اومدا، یک بیمارستان روان‌پزشکی ذهن و بدن کارگران، واقع در طبقه چهارم ساختمان دوجیما در کیتا، اوزاکا، ژاپن به وقوع پیوست. در این آتش‌سوزی که گفته می‌شود عمدی بوده‌است بیست و چهار نفر کشته شدند و چهار نفر دیگر از جمله فرد مظنون مجروح شد.
در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۰ صبح به وقت محلی، یک آتش‌سوزی در یک ساختمان هشت طبقه در کیتا، منطقه اوزاکا، ژاپن رخ داد. آتش‌سوزی در بخش روان‌پزشکی کلینیک در طبقه چهارم، موسوم به کلینیک نیشی اومدا برای ذهن و بدن کارگران ایجاد شد. این کلینیک برای مداوای بیمارانی که از افسردگی و هراس رنج می‌برند و همچنین مبتلایان به بیماری‌های جسمی مانند کم خونی و آپنه خواب می‌باشد. آتش‌سوزی کمی قبل از ساعت ۱۰:۳۰ صبح شروع شد.
بیست و چهار نفر در جریان آتش‌سوزی کشته شدند، در حالی‌که چهار نفر دیگر، از جمله فردی که مظنون به ایجاد آتش‌سوزی است، مجروح شدند. ۱۴ نفر از درگذشتگان مرد و ده نفر زن بودند. سن قربانیان بین بیست تا شصت بود. قربانیان همگی از بیماران یا کارکنان درمانگاه بودند.
پاپُفی تابان یک گونه از مگس‌مرغ‌های خانوادۀ مگس‌مرغان است.
در رشته کوه‌های آند کلمبیا، اکوادور، شمال پرو و غرب ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به‌شدت تخریب‌شده‌است.
پاپُفی تابان یک مگس‌مرغ با جثه متوسط است. طول آن با نوک و دم حدود ۴٫۱ تا ۴٫۳ اینچ (۱۰٫۵ تا ۱۱ سانتی‌متر) است. طول نوک حدود ۰٫۷ اینچ (۱٫۸ سانتی‌متر) و وزن میانگین آن ۴٫۳–۵٫۳ گرم است.Devotor, Mr (2021-08-03).
رژیم غذایی پاپفی تابان شامل شهد درختان گلدار کوچک، عنکبوت‌های کوچک، حشرات، درختچه‌ها، گیاهان و اپی‌فیت‌ها است.
دیزل () یک موتور بازی است که توسط گرین انتشار یافته و استفاده می‌شود.
پی‌دی ۲ () یک بازی ویدئویی گروهی تیراندازی اول شخص است که توسط اورکیل سافتور طراحی و توسط ۵۰۵ گیمز انتشار یافته‌است. این بازی دنبالهٔ بازی محصول سال ۲۰۱۱ می‌باشد.
این بازی شامل انواع دزدی‌ها می‌شود که بازیکن می‌تواند به تنهایی، با هوش مصنوعی یا به عنوان بخشی از یک بازی چندنفره انجام دهد. دزدی‌هایی مانند سرقت از بانک، رقابت‌های قاچاق مواد مخدر، تقلب در انتخابات یا سرقت کلاهک‌های هسته‌ای قاچاق وجود دارد.
منطقه فلگریا ( ؛ ، از یونانی ، «سوزاندن») آتشفشان بزرگی است که در غرب ناپل، ایتالیا قرار دارد. این آتشفشان در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک پارک منطقه‌ای اعلام شد. منطقه کالدرا از ۲۴ دهانه و بنای آتشفشانی تشکیل شده‌است که بیشتر آنها زیر آب قرار دارند. همچنین در دهانه سولفاتارا، خانه اساطیری خدای آتش رومی، وولکان، گازها به‌طور پراکنده پخش شده‌اند. این منطقه توسط رصدخانه وسویوس نظارت می‌شود.
سایمون ویکلوند (؛ زادهٔ ) یک آهنگساز، طراح موسیقی، طراح صدا و طراح بازی مستقل سوئدی است که برای اولین بار به خاطر کارش در بازی "بایونیک کوماندو ری‌آرمد" در سال ۲۰۰۸ شناخته شد که در آن یک کارگردان و آهنگساز خلاق بود.
ویلا گرگوریانا یک پارک واقع‌شده در تیولی، ایتالیا است.
این پارک که در پای آکروپولیس باستانی شهر قرار دارد، دستور ساختش توسط پاپ گریگوری شانزدهم در سال ۱۸۳۵ برای بازسازی بستر رودخانه آنینه که در اثر سیل سال ۱۸۲۶ آسیب دیده بود، داده شد. از زمان‌های کهن، رودخانه منحنی گسترده‌ای را در اطراف آکروپولیس تشکیل می‌داد و پس از آن از یک سنگ آهک به دشت زیر سقوط می‌کرد. رودخانه در ابتدا از چهار آبشار تشکیل شده بود که اکنون به دو آبشار کاهش یافته‌است.
دره رودخانه آنین و ویلا گرگوریانا در سال ۲۰۰۶ برای بررسی به عنوان میراث جهانی یونسکو ارائه شدند.UNESCO World Heritage Web site.
فرانک هراری (Frank Harary) (11 مارس ۱۹۲۱ – ۴ ژانویه ۲۰۰۵)، یک ریاضی‌دان اهل آمریکا بود که در نظریه گراف تخصص داشت. او به‌طور گسترده به عنوان یکی از «پدران» نظریه گراف مدرن شناخته می‌شد. هراری در تقریر واضح استاد بود و با چند تن از دانشجویان دکترای خود توانست اصطلاحات گراف‌ها را استانداردسازی کند. او گستره این حوزه را به حوزه‌های فیزیک، جامعه‌شناسی و حتی مردم‌شناسی وسعت بخشید. هراری که از نعمت شوخ‌مزاجی قوی برخوردار بود، مخاطبین را در تمامی سطوح ریاضی به چالش می‌کشید و سرگرم می‌کرد. ترفند ویژه‌ای که او به‌کار می‌برد، مبدل کردن قضیه‌ها به بازی‌ها بود – مثلاً، دانشجویان باید تلاش می‌کردند تا یال‌های سرخ را به شش رأس در یک گراف اضافه می‌کردند تا یک مثلث سرخ بسازند، در حالی‌که گروه دیگر دانشجویان باید تلاش می‌کردند تا این یال‌ها را اضافه نموده و یک مثلث آبی بسازند (و هر کدام از یال‌های گراف باید یا آبی می‌بود یا سرخ). در این قضیهٔ دوستان و بیگانگان، یکی از دو تیم باید برنده می‌شد.
فرانک هراری در شهر نیویورک زاده شد و بزرگ‌ترین فرزند یک خانواده مهاجر یهودی از سوریه و روسیه بود. او مدارک لیسانس و فوق لیسانس خود را به ترتیب در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۵ میلادی از کالج بروکلین به‌دست آوردهFrank Harary 1921-2005 - Columbia University و مدرک دکترای تخصصی (پی‌اچ‌دی) خود را تحت سرپرستی آلفرد ال. فوستر از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در ۱۹۴۸ حاصل کرد.
قبل از این‌که حرفه تدریس را آغاز کند، هراری به عنوان دستیار پژوهش‌گر در مؤسسه پژوهش اجتماعی در دانشگاه میشیگان مشغول کار بود.
تلاش‌های بسیاری صورت گرفت تا نخستین مقاله هراری «حلقه‌های اتومیکِ شبیه-بولیین دارای رادیکال معین» در نهایت در ژورنال ریاضی دوک در ۱۹۵۰ میلادی قرار گیرد. این مقاله در مرحله نخست در نوامبر ۱۹۴۸ به انجمن ریاضی آمریکا ارایه گردید، سپس به ژورنال ریاضی دوک فرستاده شده و بعد از سه بار بازنگری، در نهایت پس از دو سال از تسلیمی اولیه، به چاپ رسید. هراری حرفه تدریس خود را در۱۹۵۳ میلادی در دانشگاه میشیگان آغاز کرد، در نخست به عنوان استادیار، پس از آن در ۱۹۵۸ میلادی به عنوان معاون پروفسور و در نهایت در ۱۹۶۴ میلادی به عنوان پروفسور ریاضی گماشته شد و تا سال ۱۹۸۶ در این سِمت باقی ماند.
هراری، از ۱۹۸۷ به بعد در دانشکده علوم رایانه، دانشگاه ایالتی نیومکزیکو، لاس کروسس به عنوان پروفسور (پروفسور برجسته افتخاری) خدمت می‌کرد. او یکی از بنیان‌گذاران ژورنال نظریه ترکیبیات و ژورنال نظریه گراف بود., a biographical sketch at the ACM SIGACT site
هراری در ۱۹۴۹ میلادی مقالهٔ در مورد ساختار جبری گره‌ها را منتشر کرد. مدت کوتاهی پس از نشر این مقاله، او کتاب خود (که با جورج اوهلینبیک مشترک بود) تحت عنوان در مورد تعداد درختان هسیمی را در سال ۱۹۵۳ میلادی به چاپ رساند. پس از نشر این کتاب بود که او در سطح جهان برای کارش در نظریه گراف جایگاه پیدا کرد. نخستین کتاب وی تحت عنوان مدل‌های ساختاری: معرفی بر نظریه گراف‌های جهت‌دار در ۱۹۶۵ میلادی به چاپ رسید و علاقه‌مندی هراری در بقیه زندگی‌اش به حوزه نظریه گراف بود.
در مدتی که هراری کار روی نظریه گراف را پیرامون سال ۱۹۶۵ آغاز کرد، او همچنین به خرید ملک در آن‌آربر شروع کرد تا درآمدی اضافی برای خانواده‌اش تأمین کند. هراری و خانمش جین شش فرزند داشتند، مریم، ناتالی، جودیت، توماس، جول و چایا.
از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۷ میلادی، هراری به‌طور مشترک پنج کتاب دیگر نیز نوشت و تمام آن‌ها در حوزه گراف بود. هراری در طول حیات خود به جهان سفر کرد و به پژوهش و انتشار بیش از ۸۰۰ مقاله (۳۰۰ مقاله، مشترکاً با سایر نویسنده‌ها) در ژورنال‌های ریاضی و سایر نشریه‌های علمی پرداخت که بیش از تمامی ریاضی‌دانان، به‌جز از پاول اردوس است. هراری بیان داشت که او در ۱۶۶ شهر مختلف در سراسر ایالات متحده و حدود ۲۷۴ شهر در بیش از ۸۰ کشور جهان، سخنرانی علمی داشته‌است. هراری به‌ویژه افتخار می‌کرد که در شهرهای مختلف در سراسر دنیا که حرف اول نام آن شهر با یکی از حروف الفبا شروع می‌شد، سخنرانی علمی انجام داده‌است، حتی شامل حرف «x»، زمانی که او به شهر کسانتن (Xanten) در آلمان سفر کرد. هراری همچنین نقش یک کنجکاو را در فیلم ویل هانتینگ خوب که جوایزی زیادی را برنده شده‌است، بازی کرد. این فیلم فرمول‌های را به نمایش گذاشت که او در شمارش درختان منتشر کرده بود و طبق این فیلم، قرار بود این شمارش درختان بیش از حد مشکل باشد.Queena N. Lee-Chua (October 13, 2001) The Father of Modern Graph Theory, Philippine Daily Inquirer, link from Google News
هراری در ۱۹۸۶ میلادی به عمر ۶۵ سالگی از استادی در دانشگاه میشیگان بازنشسته شد. با این حال، هراری بازنشستگی خود را خیلی جدی نگرفت و پس از بازنشستگی به عنوان پروفسور برجسته علوم رایانه در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو در لاس کروسس گماشته شد. او تا هنگام مرگ خود در سال ۲۰۰۵، در این سمت باقی ماند. هراری در همان سالی که باز نشسته شد، به عضویت افتخاری آکادمی علوم هندوستان درآمد، او همچنین به عنوان ویراستار برای حدود ۲۰ ژورنال متفاوت کار کرد و روی نظریه گراف و نظریه ترکیبیات تمرکز داشت. هراری پس از بازنشستگی به عنوان عضو دائمی افتخاری در انجمن ریاضی کلکته و انجمن ریاضی آفریقای جنوبی انتخاب گردید.
او در مرکز پزشکی مموریال در لاس کروسس، نیومکزیکو وفات کرد. هنگام مرگ وی در لاس کروسس، سایر اعضای دانشکده علوم رایانه از دست دادن یک مغز عالی که روزی در پهلوی آن‌ها کار می‌کرد را حس کردند. رئیس دانشکده علوم رایانه که در زمان مرگ هراری، دیش رانجان بود، اظهار داشت، «دکتر هراری یک دانشمند راستین با یک عشق واقعی نسبت به نظریه گراف بود و این عشق برای وی منبع تمام نشدنی اکتشافات جدید، زیبایی، کنجکاوی، شگفتی‌ها و اشتیاق تا آخرین لحظه زندگی‌اش بود».
جامعه‌شناسی در ایران چه فرازها و فرودهایی را گذرانده‌است؟ پیشگامان تأسیس جامعه‌شناسی چه کسانی بودند؟ چه مراکز تخصصی در حال فعالیت هستند؟ نخستین و فعال‌ترین مؤلفان و مترجمان این رشته کدامند؟ بسوی کدام رویکردهای جامعه‌شناختی گرایش داشت؟ مجلات تخصصی فعال کدامند؟ نسبت جامعه‌شناسی در ایران با سایر کشورها چگونه است؟ رابطه جامعه‌شناسی رسمی _ به عنوان یک رشته دانشگاهی _ با جامعه‌شناسی غیررسمی در ایران چگونه است و هر کدام چه سهمی در فراز و نشیب‌های این رشته داشته‌اند؟ آینده جامعه‌شناسی در ایران چه خواهد شد؟
"«مقارن سال ۱۳۱۳ جامعه‌شناسی در ایران به عنوان یک درس توسط ویل هاوس (W. Hass) جامعه‌شناس آلمانی به ایران راه یافت. این درس که ابتدا جنبه اقتباس کامل از یک علم خارجی را داشت در اولین سال تأسیس دانشگاه تهران در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی این دانشگاه تحت عنوان علم الاجتماع توسط وی تدریس گردید. بعد از خروج ویل هاوس از ایران تدریس آن به اسدالله بیژن واگذار شد. پس از آن تدریس درس جامعه‌شناسی توسط دکتر غلامحسین صدیقی در سال ۱۳۱۹ انجام گردید. در این دوران هنوز جامعه‌شناسی در ایران رونق چندانی نداشت. دوره رونق جامعه‌شناسی در ایران از سال ۱۳۳۶ یعنی سال تأسیس رشته علوم اجتماعی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران آغاز می‌شود.»"جامعه‌شناسی یا علم الاجتماع؛ نخستین کتاب، نخستین نویسنده: مسعود گل‌چین، منبع: کتاب ماه علوم اجتماعی مرداد و شهریور ۱۳۸۴ شماره ۹۴ و ۹۵. ص ۱۱۸. "«به سال ۱۳۱۹ در دانشرای عالی سابق و سپس در سال ۱۳۲۴ در دانشگاه تهران درس جامعه‌شناسی وارد دروس عمومی رشتهٔ ادبیات شد.»"آزاد ارمکی، ۱۳۷۸، ص ۳۹.
غلامحسین صدیقی حقی مسلم به گردن چند نسل از دانشجویان علوم اجتماعی در ایران دارد و بحق پیشرو و پایه‌گذار این رشته از علوم در ایران است.نامهٔ علوم اجتماعی: دورهٔ ۱ - شماره ۴، تیرماه ۱۳۵۳، ص ۳.
"افرادی چون غلامحسین صدیقی، شاپور راسخ، جمشید بهنام و احسان نراقی با علاقه و جدیتی که داشتند توانستند در شکل‌دهی به جامعه‌شناسی در ایران مؤثر باشند."آزاد ارمکی، ۱۳۷۸، ص ۳۲.
عمده‌ترین جامعه‌شناسان نسل اول ایران عبارتند از:آزاد ارمکی، ۱۳۷۸، صص ۳۵–۳۴.
"«پس از دوازده سال در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، رشتهٔ جامعه‌شناسی به رسمیت شناخته شد.»"آزاد ارمکی، ۱۳۷۸، ص ۴۲. "«گروه آموزشی جامعه‌شناسی نخستین و قدیمی‌ترین گروه آموزشی این دانشکده است که قبل از تأسیس دانشکدهٔ علوم اجتماعی به عنوان یکی از گروه‌های آموزشی در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران تشکیل شد. در سال ۱۳۳۸ ش. دورهٔ کارشناسی ارشد علوم اجتماعی در محل مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی به‌طور مستقل برگزار شد و متعاقب آن، رشتهٔ مستقل کارشناسی علوم اجتماعی در محل دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشجو پذیرفت. پس از تأسیس دانشکده علوم اجتماعی در سال ۱۳۵۱ ش. گروه آموزشی علوم اجتماعی به گروه جامعه‌شناسی تبدیل و گروه‌های آموزشی دیگر به آن اضافه شد. این گروه اکنون در مقطع کارشناسی، گرایش پژوهشگری علوم اجتماعی و مقطع کارشناسی ارشد گرایش‌های جامعه‌شناسی، مطالعات جوانان، پژوهشگری اجتماعی و مطالعات زنان و مقطع دکتری، گرایش‌های جامعه‌شناسی فرهنگی، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی، جامعه‌شناسی اقتصادی و اجتماعی و جامعه‌شناسی گروه‌های اجتماعی دانشجو می‌پذیرد.»"جامعه-شناسی/https://social.ut.ac.ir
اولین مؤسسه تحقیقاتی دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۳۷ بنیان‌گذاری شد. سرشناس‌ترین پژوهشگران سال‌های اولیه:
جلال آل‌احمد،
احمد اشرف،
نادر افشار نادری،
ابوالحسن بنی‌صدر،
جمشید بهنام،
حبیب‌الله پیمان،
غلامعباس توسلی،
فیروز توفیق،
حسن حبیبی،
عباس خواجه نوری،
شاپور راسخ،
محمود روح‌الامینی،
باقر ساروخانی،
غلامحسین ساعدی،
داور شیخاوندی،
غلامحسین صدیقی،
جواد صفی‌نژاد،
علی‌محمد کاردان،
مرتضی کتبی،
احسان نراقی،
پرویز ورجاوند.
مگس‌مرغ‌تباران یکی از سه تبار است که زیرخانواده مگس‌مرغیان از خانواده مگس‌مرغان را تشکیل می‌دهد. دو قبیله دیگر در زیرخانواده Lampornithini (کوه‌نگین‌ها) و Mellisugini (عسل‌نوش‌ها) هستند.
نام غیررسمی زمردی نیز برای این گروه پیشنهاد شده‌است. چندین سرده حاوی گونه‌هایی با نام رایج «زمردی» از جمله "زمردی‌ها" هستند که شامل ده گونه است.
این تبار شامل ۱۱۴ گونه است که به ۳۶ سرده تقسیم می‌شوند.