moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نشان درجه سه خدمت به عنوان استاندار نمونه
بخش نوواکوت (به لاتین: Nuwakot District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده‌است. بخش نوواکوت ۱٬۱۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۷٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
بخش راسووا (به لاتین: Rasuwa District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده‌است. بخش راسووا ۱٬۵۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
بخش سیندوپالچوک (به لاتین: Sindhupalchok District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده‌است. بخش سیندوپالچوک ۲٬۵۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۷٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد.
بخش چیتوان (به لاتین: Chitwan District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده‌است. بخش چیتوان ۲٬۲۳۸٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷۹٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد و ۴۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش ماکوانپور (به لاتین: Makwanpur District) یک بخش در نپال است که در استان شماره ۳ واقع شده‌است. بخش ماکوانپور ۲٬۴۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۰٬۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
مسابقات قهرمانی ووشو جهان ۲۰۱۳ دوازدهمین دوره از مسابقات قهرمانی ووشو جهان است که از ۱ تا ۵ نوامبر در کوالا لامپور، مالزی برگزار گردید.
فهرست اسامی اولیاء و عرفاً مندرج در کتاب تذکرةالاولیا
تذکرةالاولیاء کتابی عرفانی به زبان فارسی است، در شرح احوال ۹۷ تن از بزرگان اولیاء و عرفاً و مشایخ صوفیه
توسط فریدالدین عطار نیشابوری به فارسی و با هدف الگو گرفتن از سیره عملی و گفتاری آنان تألیف شده‌است.
"تذکرةالاولیاء" تا قرن دهم هجری، شامل ۷۲ باب بوده‌است، امّا پس از قرن دهم فصل‌های دیگری به آن افزوده گردیده‌است.
امبر سموچ یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده‌است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان () در ۱۹ فوریه و ۵ مارس ۲۰۰۳ برگزار شد. هیچ‌کدام از کاندیداها در دور اول اکثریت را بدست نیاوردند و رئیس‌جمهور وقت روبرت کوچاریان تا میزان کمی زیر ۵۰ درصد آرا را به دست آورد. سپس با کشیدن انتخابات به دور دوم استپان دمیرچیان با کسب ۶۷ درصد آرا برنده انتخابات ریاست جمهوری شد. با اینحال اپوزیسیون و ناظران بین‌المللی، میزان قابل توجهی از آرارا مشمول تقلب انتخاباتی دانستند و اپوزیسیون نتیجه انتخابات را به رسمیت نشناخت.
روبرت کوچاریان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۸ با غلبه بر کارن دمیرچیان رئیس‌جمهور شد. این انتخابات در حالی برگزار شده بود که لوون تر-پتروسیان پس از توافق بر سر حل مناقشه قره باغ، مجبور به استعفا شد، اما وزرای وی از جمله کوچاریان، از پذیرش آن امتناع کردند.
در ۷ اوت ۲۰۰۲، کمیسیون مرکزی انتخابات ارمنستان اعلام کرد که انتخابات ریاست جمهوری در ۱۹ فوریه ۲۰۰۳ برگزار می‌شود، با کاندیداهایی که اعلام کاندیداتوری کردند تا ۶ دسامبر ۲۰۰۲ همه کاندیداها بایستی رسیدن به حمایت ۴۰٬۰۰۰ امضاء را ارائه می‌کردند.
رئیس‌جمهور روبرت کوچاریان پیش از این اعلام کرد که وی برای انتخاب مجدداً خود را کاندید می‌کند بنابراین احزاب مخالف تلاش کردند برای مخالفت با او با نامزد متحد توافق کنند اما در این امر موفق نشدند. رئیس‌جمهور پیشین لوون تر-پتروسیان نیز در نظر داشت تا در انتخابات شرکت کند، اما در نهایت شرکت نکرد.
از آنجا که در انتخابات مرحله اول، سازمان امنیت و همکاری اروپا میزان قابل توجهی تقلب در انتخابات را گزارش نمود و بسیاری از هواداران دمیرچیان قبل از برگزاری انتخابات مرحله دوم دستگیر شدند. دمیرچیان انتخابات را به دلیل تقلب تحریم کرد و از هوادارانش خواست تا در برابر نتایج به تظاهرات بپردازند. ده‌ها هزار ارمنی در روزهای پس از انتخابات به نتایج انتخابات اعتراض کردند و از رئیس‌جمهور روبرت کوچاریان خواستند تا کناره‌گیری کند. اما به رغم اعتراضات کوچاریان در اوایل ماه آوریل برای دومین بار سوگند یاد کرد و دادگاه قانون اساسی، در عین حالی که برای تأیید نتیجه انتخابات به همه‌پرسی توصیه می‌کرد، اما انتخابات را تأیید کرد.
اقرباط یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی بامیان در ولایت بامیان واقع شده‌است.
مسابقات قهرمانی ووشو جهان ۲۰۱۵ سیزدهمین دوره از مسابقات قهرمانی ووشو جهان است که از ۱۴ تا ۱۸ نوامبر در جاکارتا، اندونزی برگزار گردید.
اعراق علیا یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی شیبر در ولایت بامیان واقع شده‌است.
ارگ زری یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی یکاولنگ در ولایت بامیان واقع شده‌است.
فهرستی از دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی استان فارس.
جمهوری خلق کره (به انگلیسی: People's Republic of Korea یا PRK؛ به کره‌ای: 조선인민공화국؛ به چینی: 朝鮮人民共和國) یک دولت موقت با عمر یک سال (از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶) بود که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۵ اعلام شد جمهوری خلق کره به دو بخش اشغالی تقسیم شده‌است که اتحاد جماهیر شوروی بخش اشغالی شمالی، (کشور کره شمالی امروزی) و ایالات متحده آمریکا بخش اشغالی جنوبی، (کشور کره جنوبی امروزی) را دربر گرفته‌است. دولت نظامی ایالات متحده آمریکا در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۵ نام جمهوری خلق کره را در بخش جنوبی غیرقانونی اعلام کرد. درحالی که کمیته‌های اتحاد جماهیر شوروی بخش شمالی را بر اساس ساختار جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی) تقسیم‌بندی کردند.
تقسیم کره، پس از بیش از یک هزاره اتحاد، به نظر هر دو رژیم غیرقابل‌قبول و موقتی می‌آمد. از سال ۱۹۴۸ تا آغاز جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، نیروهای مسلح هر دو طرف در مجموعه‌ای از درگیری‌های خونین در مرز دو کشور شرکت جستند. در سال ۱۹۵۰، این درگیری‌ها با حملهٔ کرهٔ شمالی به کرهٔ جنوبی به‌طور چشمگیری تشدید شد و در نهایت به جنگ کره انجامید. سه سال بعد دو کره با امضای آتش‌بس به خصومت‌ها پایان دادند و تقسیم کره دائمی شد. دو طرف توافق کردند که یک محدودهٔ حائل ۴ کیلومتری در میان دو کشور به وجود بیاید که هیچ‌یک از دو کشور به آن وارد نشوند. این منطقه را منطقهٔ غیرنظامی یا دی‌ام‌زد (DMZ) می‌نامند.جنگ کره، مایکل. وی. آزکان، ترجمه سهیل سمی، تهران، ققنوس، ۱۳۸۷
در طول ماه اوت کره‌ای‌ها شاخه‌های بسیج مردمی را برای "کمیتهٔ مقدمات استقلال کره" (CPKI، 조선건국준비위원회) را سازماندهی کردند. ارتش شوروی اجازهٔ ادامهٔ فعالیت این کمیته‌ها را می‌داد چون روابط دوستانه‌ای با شوروی داشتند، اما در تلاش بود که این کمیته‌های مستقل را متمرکز کند. بعدتر دامنهٔ این کمیته‌های موقت به سراسر کشور کشیده شد و کمونیست‌ها در پست‌های کلیدی قرار داده شدند. در ماه مارس ۱۹۴۶، اصلاحات ارضی آغاز شد و طی آن زمین‌های ژاپنی‌ها و ملاکان هم‌پیمان آنان تقسیم و به کشاورزان فقیر داده شد. کمپین عظیم سازماندهی بسیاری از شهروندان و کشاورزان تنگدست در کمیته‌های مردمی در سراسر کشور سلطهٔ طبقهٔ زمین‌داران قدیمی را شکست. زمین‌داران تنها مجاز بودند همان قدر زمین داشته باند که شهرواندان فقیری که زمانی زمین‌های آن‌ها را اجاره می‌کردند، تا برابری بیشتری در توزیع زمین به دست بیاید. اصلاحات ارضی در کرهٔ شمالی نسبت به چین یا ویتنام با خشونت کمتری ممکن شد. منابع رسمی آمریکا نوشتند «رهبران سابق روستاها به عنوان یک نیروی سیاسی، از هر لحاظ بدون جنگ و خونریزی از صحنه کنار رفتند، اما مراقبت فوق‌العاده‌ای انجام می‌شد که از بازگشت آنها به قدرت جلوگیری شود.» طرح اصلاحات ارضی در میان کشاورزان محبوبیت بسیار داشت اما سبب شد بسیاری از زمین‌داران و مباشران سابق به جنوب بگریزند، برخی از آن‌ها پست‌هایی در دولت جدید کره جنوبی به دست آوردند. به نقل از دولت نظامی آمریکا، ۶۰۰٬۰۰۰ نفر از کره شمالی به کره جنوبی پناهنده شدند.
پیونگ یانگ که از زمان جنگ دو کره بر حمایت نظامی و معنوی پکن تکیه کرده همچنان در عرصه‌های بین‌الملل از حمایت همه‌جانبه پکن بر خوردار بوده تا آنجا که با استقرار نیروی نظامی و پلیس از فرار مردم جلوگیری کرده یا با استقرار پلیس در اطراف سفارتخانه‌های کشورهای مختلف از ورود و دسترسی فراریان به سفارتخانه‌ها جلوگیری کرده و آن‌ها را به پلیس امنیت کره شمالی تحویل می‌دهد؛ و سرانجام پس چندین دهه در اوائل ماه ۲۰۱۸ کیم جونگ-اون با مون جه-این رئیس‌جمهور کره جنوبی دیدار کرد و روابط دیپلماتیک خود را شروع کردند.
رها راستی‌فرد، زاده ۱۲ بهمن ۱۳۵۳ در ایران، یک هنرمند تجسمی معاصر ایرانی - آلمانی در استکهلم است.
رها راستی‌فرد هنرمند تجسمی ایرانی - آلمانی است که هم‌اکنون در استکهلم زندگی می‌کند. راستی فرد تاکنون آثار متعددی در رشته‌های مختلف از قبیل نقاشی، ،ویدئو آرت، عکاسی، طراحی، چیدمان، مجسمه‌سازی، چاپ و هنر عمومی خلق کرده است.
راستی فرد پس از پایان دوره کارشناسی هنر در ایران دو مدرک کارشناسی ارشد خود را: در پژوهش هنر اروپایی و اسلامی و ایران‌شناسی از دانشگاه آزاد برلین دریافت کرد. وی همچنین یک دوره تخصصی در زمینه هنر آزاد که برای هنرمندان حرفه ای پس از مقطع کارشناسی ارشد برگزار می‌گردد را در کالج سلطنتی هنر استکهلم به پایان رسانده‌است.
راستی فرد در سال ۲۰۰۹ با مجموعه طوبی نامزد دریافت جایزه «آزادی برای خلق اثر» شد. این مجموعه در موزه پرگامون برلین و در چندین شهر اروپایی از جمله موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن به نمایش گذاشته شد. راستی فرد همچنین در نیویورک، توکیو، دهلی و شانگهای آثارش به نمایش درآمده است.
کره کشوری است که تمام دین‌های دنیا مانند مسیحیت، بودایی، کنفسیونیسم و اسلام با صلح در کنار شمن باوری همزیستی می‌کنند. در بین ادیان، بودایی و کنفسیونیسم تأثیر بیشتری از دیگر دین‌ها دارد. در میان زندگی مردم کره، بیش از نیمی از فرهنگ‌های این کشور، برگرفته از این دو آیین می‌باشد.
طبق سرشماری ملی سال ۲۰۱۵، ۵۶٫۱ درصد از مردم کره جنوبی هیچ وابستگی رسمی به مذهب ندارند. کسانی که عضو رسمی مذاهب هستند پروتستانت (۱۹٫۷٪)، بودایی (۱۵٫۵٪) و کاتولیک (۷٫۹٪) و درصد کوچکی از مردم کره جنوبی (مجموعاً ۰٫۸ درصد) اعضای مذاهب دیگر هستند، از جمله وون بودیسم، کنفوسیونیسم، چاندوئیسم، دائوسون جینریو، داجونگیسم، یوگسونیسم و اُرتودوکس.
بودیسم مذهب خارجی و وارداتی از چین می‌باشد که نفوذ فرهنگی آن طی دوره شیلا (۵۷ قبل از میلاد تا ۹۳۵ بعد از میلاد) و دوره کوریو (۹۱۸ تا ۱۳۹۲) در کره جنوبی غالب بود. بودیسم کره‌ای معتقد به لزوم تحمل رنج و عذاب انسان‌ها است که این رنج و عذاب باید با میل و رغبت ایجاد شود.Pyong Gap Min, 2014.
حضور یهودیان در کره جنوبی از زمان ۱۹۵۰ آغاز شد. در این زمان تعداد زیادی از سربازان یهودی نظیر کشیش چائیم پوتوک(رمان‌نویس مشهور آمریکایی) به شبه جزیره کره آمدند. امروزه جامعه یهودی بسیار محدودی در شهر سئول زندگی می‌کنند و تعداد کمی از کره ای‌ها نیز به این آئین گرویده‌اند در آوریل ۲۰۰۸ اولین خانه موسوم به چاپاد یهودی در شهر سئول بر پا گردید.Scheib, Ariel "The Virtual Jewish History Tour- South Korea" Jewish Virtual Library https://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/vjw/south_korea.html
طی صد سال گذشته مسیحیت در کره جنوبی، رشد فزاینده داشته و کلیسای مسیحی کره یکی از پنج کلیسای عمده میسیونری جهان می‌باشد. در حال حاضر پنجمین کلیسای بزرگ پروتستانی جهان در منطقه یوئیدوی سئول قرار دارد. کره جنوبی سومین کشور مسیحی آسیا بعد از فیلیپین و تیمور شرقی همچنین سومین کشوری است که در آسیا به نسبت جمعیت خود بیشترین پیرو مسیحیت را پس از فیلیپین و تیمور شرقی در خود جای داده‌است.Ogata, Mamoru Billy (1984). "A Comparative Study of Church Growth in Korea and Japan: With Special Application to Japan". Fuller Theological Seminary. p. 32 ff.
کاتولیسیزم در کره:
آیین کاتولیک از طرف چین به کره معرفی شد. مبلغی غربی به نام جوزن و همراهانش در پی دیدار از بیجینگ، فرستاده‌هایی بودند که این دین را در این شهر معرفی کردند. پیش تر، کاتولیک‌های رومی در پی ترویج دین در کره تحت آزار و اذیت شدید قرار گرفتند. اما دین در سراسر کشور گسترش یافت و قوانین جوزن برای آزار و اذیت پیروان مسیحیت راه کره را به سمتی هدایت کرد که در لیست چهارمین کشور با بیشترین تعداد مسیحیان قرار بگیرد.
پروتستانتیسم در کره:
این آیین در کره در اواخر قرن ۱۹ میلادی به وسیله مبلغان آمریکای شمالی ترویج شد و به سرعت قلب مردم را برنده شد. حتی امروزه پروتستانت در کره در بسیاری از موسسات آموزشی مدارس کالجها و دانشگاه‌ها و مراکز پزشکی فعالیت می‌کنند.
آئین در اواخر قرن ۱۹ توسط پادشاه جونگ سان بر اساس رویه‌های جادوگری و ایجاد بهشت برروی زمین تأکید داشت.Baker, 2008. p. 85Lee, 1996. p. 105
آئین وون بودیسم ناشی از یک تلاش برای ترکیب دکترین بودیسم سنتی با یک سری امور مدرن برای اصلاح اجتماعی و تجدید حیات بودیسم بوده‌است. مقر اصلی این فرقه در شهر ایکسان در جنوب کره جنوبی واقع بوده و در حدود یکصد هزار پیرو در کره جنوبی دارد.
خط مشی است که بیشتر بر اهمیت وفاداری، تقوا و عبادت اجداد و نیاکان تأکید می‌کرد. پیروان این آیین همچنین با اعتقاد بر اینکه ارواح اجدادی می‌توانند بر زندگی فرزندانشان تأثیر بگذارند، پرستش نیاکان را ارج می‌دهند و سعی در یافتن اماکن فرخنده برای گورهای اجدادشان داشته‌اند.
اولین حضور قابل توجه اسلام در تاریخ کره به قرن نهم در جریان دوره شیلای یکپارچه با ظهور دریانوردان و تاجران عرب و ایرانی بر می‌گردد. بنا به گفتهٔ بسیاری از جغرافی دانان مسلمان، خصوصاً جغرافی‌دان و کاوشگر ایرانی مسلمان قرن نهم یعنی ابن خردادبه، بسیاری از مسلمانان به‌طور همیشگی در کره اقامت گزیدند به‌طوری‌که روستاهای مسلمان‌نشین را تشکیل دادند. برخی یادداشت‌ها اشاره دارند که بسیاری از این مهاجرین از عراق بودند. ثبت دیگری حکایت از آن دارد که تعداد بسیار زیادی از گروه‌های شیعه علوی در کره مستقر شدند. به‌طور مشخص، دیگر نشانه‌های جامعه مسلمان خاور میانه در شیلا، مجسمه‌های به جا ماندهٔ سفالین نگهبانان سلطنتی با شخصیت‌های ایرانی هستند. پس از آن، مسلمانان زیادی بعدها با زنان کره‌ای ازدواج کردند. به علت دورافتادگی از نظر جغرافیایی کره از دنیای مسلمانان، برخی همانند سازی‌ها با مکتب بودا و شمنیسم اتفاق افتاد. خیلی از مسلمانان کره‌ای بر این عقیده‌اند که روش زندگی متفاوت شان، آن‌ها را از دیگران در جامعه آشکارتر می‌کند. گرچه بزرگ‌ترین نگرانی آن‌ها قضاوت تبعیض‌آمیز است که آن‌ها بعد از حمله تروریستی یازده سپتامبر در ۲۰۰۱ احساس می‌کنند. در تلویزیون آریرنگ، یک ایستگاه کره‌ای همچنین یک گزارش ۹ دقیقه‌ای از هاک آپدو و اسلام در کره پخش شد.
کما یک روستا در ایران است که در دهستان کسما شهرستان صومعه‌سرا واقع شده‌است. کما ۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
بلغارستان بزرگ عنوانی است که به یک قلمرو ملی تاریخی اشاره دارد که زیر نظر پادشاهی مرکزی بلغارستان اداره می‌شد و امروزه مورد توجه آن دسته از مردم بلغارستان است که ملی‌گرایی و بازپیوندخواهی را در این کشور خواستارند. این قلمرو شامل خاک کنونی بلغارستان به‌اضافهٔ مقدونیه، موئسیا و تراکیه است.
وجود بلغارستان بزرگ، در دوران پیمان سن استفانو مطرح شد. پیمان سن استفانو که در سال ۱۸۷۸ موجودیت بلغارستان بزرگ را به رسمیت شناخته بود، پس از ایجاد نقشهٔ بلغارستان نوین برجستگی زیادی پیدا کرد؛ زیرا مردم بلغارستان نقشه‌های امروزی را پایمال شدن حق قانونی خود می‌دانستند؛ ولی درهرصورت کنگره برلین این حق را از بلغارستان سلب کرد و بخشهای زیادی را از پادشاهی بلغارستان جدا کرد و آنها را به امپراتوری عثمانی واگذار کرد و تنها نقشهٔ نوین بلغارستان را به رسمیت شناخت که بلغارهای ملی‌گرای امروزی آن را "بلغارستان شمالی" می‌نامند و بخش جنوبی را نیز حق خود می‌دانند.
در سالهای آغازین سدهٔ ۲۰ میلادی، همیشه کنترل ناحیهٔ مقدونیه مسئله‌ای جنجال آفرین بین عثمانی، صربستان و یونان و بلغارستان بود. از سویی طمع و زیاده‌خواهی امپراتوری عثمانی و از سوی دیگر ادعای یونان که آن ناحیه را حوزهٔ تمدنی خود می‌دانست بر این ناحیه سایه افکند. همچنین صربستان که در جنگ اول بالکان و جنگ دوم بالکان برای این منطقه جانفشانی کرده بود و در خلال نبردهای جبههٔ مقدونیه بین سالهای (۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸) در خلال جنگ جهانی یکم، تعداد ۴۰هزار شهید در برابر بلغارستان داده بود این سرزمین را حق خود می‌دانست.
درست پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، بلغارستان موفق شده بود تا بدون خونریزی و صلحجویانه منطقهٔ دوبرویا جنوبی را طی پیمان کرایووا به خاک خود پیوست کند. در طول جنگ جهانی دوم، در مقاطعی بلغارستان به آلمان نازی کمک‌هایی کرد و آلمان نازی نیز بخاطر این همکاری‌ها، برخی از ادعاهای کشور بلغارستان را به رسمیت شناخت و با جانب‌داری از بلغارستان زمین‌های مورد مناقشه را بعنوان پاداش به این کشور داد. این زمین‌های مورد مناقشه با نام‌های مقدونیهٔ شرقی، تراکیه غربی و واردار مقدونیه (مقدونیهٔ یوگسلاو) شناخته می‌شدند. .Bulgaria During the Second World War, Marshall Lee Miller, Stanford University Press, 1975, , p. 128. پس از پیروزی متحدین در جنگ جهانی دوم و شکست آلمان نازی و یارانش، بجر دوبرویا، تمام سرزمین‌های دیگر از دولتهای شکست خورده ستانده شدند و طبق پیمان‌های پاریس ۱۹۴۷ به کشورهای دیگر سپرده شدند.
ایماتیا (به لاتین: Imathia) یک منطقهٔ مسکونی در یونان است که در مقدونیه مرکزی واقع شده‌است. ایماتیا ۱٬۷۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۰٬۶۱۱ نفر جمعیت دارد. از واحدهای استانی یونان به‌شمار می‌رود. یعنی از ناحیه‌های یونان در مقدونیه مرکزی است. مرکز ایماتیا شهر ورویا است.
شیخلر (به ترکی آذربایجانی: Şıxlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است.
شیخلر ۵۱۷ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
واردار مقدونیه که با نامهای مقدونیهٔ یوگسلاو یا مقدونیهٔ بزرگ نیز شناخته می‌شود، نام ناحیه‌ای بود که در دوران پادشاهی صربستان و پادشاهی یوگسلاوی به‌کار برده می‌شد. این سرزمین امروزه شامل کشور مقدونیه شمالی، بخش بزرگی از شمال کشور یونان، بخش قابل توجهی از جنوب غربی کشور بلغارستان، و نواحی کوچکی از آلبانی و صربستان کنونی است.Victor Roudometof, Collective Memory, National Identity, and Ethnic Conflict: Greece, Bulgaria, and the Macedonian Question, Greenwood Publishing Group, 2002, , p. 102.Constantine Panos Danopoulos, Dhirendra K. Vajpeyi, Amir Bar-Or, Civil-military Relations, Nation Building, and National Identity: Comparative Perspectives, Greenwood Publishing Group, 2004, , p. 218.Roland Robertson, Victor Roudometof, Nationalism, Globalization, and Orthodoxy: The Social Origins of Ethnic Conflict in the Balkans, Greenwood Publishing Group, 2001, , p. 188.
واردار نام معروفترین رود این ناحیه است و نام این سرزمین را از روی آن رود و محدودهٔ مقدونیه برداشتند. سپس نام آن را "صربستان جنوبی" نامیدند. این نام هم برای این بخش باقی نماند و نام دیگری با عنوان واردار بانو وینا برای آن انتخاب کردند که هرکدام با اندکی تفاوت از دیگری معرفی شدند. امروزه این ناحیه متشکل از بخشهایی از ۵ کشور است.Chris Kostov, Contested Ethnic Identity: The Case of Macedonian Immigrants in Toronto, Peter Lang, 2010, , p. 76.
میدان هاشمیه () در قسمت شرقی شهر امان، اردن در یک مکان میانی در نزدیکی آمفی تئاتر در سال ۱۹۸۶ با مساحتی حدود. ۵۰۰۰۰ متر مربع به عنوان مکانی برای جشن‌های مردمی تأسیس شد. وجود انواع رستورانها و کافه‌ها چهره این میدان را از دیگر نقاط شهر متمایز کرده‌است.
جشن اولین پیروزی اعراب و اردن بر اسرائیل در سال ۱۹۶۸، پس از پیروزی ارتش اردن در نبرد کرامه برابر اسرائیل و غنیمت‌هایی که اردن بدست آورد، در این میدان برگزار شد.
گذرگاه‌های بادبان دریایی و چشمه‌های رقصنده: یک راهرو پوشیده از موزائیک رنگی که چشمه‌های رقصنده اطراف آن قرار گرفته‌اند. این راهرو از بالا با چترهای فلزی با طرح‌های امروز پوشیده شده که سایه خود را روی هر دو طرف باغ، فضای سبز و گل‌ها می‌گستراند.
خیرآباد روستایی در دهستان خرمی بخش مرکزی شهرستان خرم‌بید استان فارس ایران است.
دانشگاه نظامی () یا آکادمی نظامی، یک مؤسسه آموزشی است، که دانشجویان را برای خدمت نظامی در نیروهای مسلح، آماده می‌کند. بسته به نوع حاکمیت و اولویت‌های نظام حاکم بر کشور، نوع آموزش و محیط نظامی این آکادمی‌ها نیز متفاوت می‌باشد. به‌طور معمول ۳ نوع آکادمی نظامی وجود دارد: کالج‌های نظامی که ارائه‌کننده دوره‌های مقدماتی می‌باشند، موسسات دانشگاهی که مدارک کارشناسی ارائه می‌نمایند و دانشگاه‌های افسری که کادرهای نظامی را برای خدمت در نیروهای مسلح، آموزش می‌دهند. آکادمی‌های دریایی نیز نوع دیگری از دانشگاه‌های نظامی می‌باشند. از آکادمی‌های نظامی فعال در ایران می‌توان به: دانشگاه افسری امام علی، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی و دانشگاه عالی دفاع ملی اشاره کرد.
حاجی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان خرمی در شهرستان خرم‌بید استان فارس واقع شده‌است.
روز پاکستان () یا روز قطعنامه پاکستان، همچنین روز جمهوری، روز ۲۳ مارس هر سال است که به مناسبت تصویب قطعنامه لاهور جهت تشکیل پاکستان اسلامی در سال ۱۹۴۰ میلادی به تصویب رسیده‌است، توسط مردم و حکومت پاکستان گرامی داشته و تعطیل رسمی می‌باشد. با تصویب قانون اساسی پاکستان در تارخ ۲۳ مارس ۱۹۵۶، کشور پاکستان به اولین جمهوری اسلامی جهان، مبدل شد. از زمان تصویب این قطعنامه تا به امروز، همه ساله و در سراسر کشور پاکستان این روز به عنوان تعطیل عمومی، جشن گرفته می‌شود.
آیین گرامیداشت روز پاکستان با شلیک ۳۱ گلوله در شهر اسلام‌آباد (پایتخت) و شلیک ۲۱ توپ در چهار ایالت این کشور آغاز می‌شود. این رسم برای ادای احترام به شهدای جنبش استقلال پاکستان و افرادی که جان خود را در دوران مبارزه علیه تروریسم در این کشور از دست دادند برگزار می‌گردد. در ادامه مراسم، نیروهای مسلح پاکستان -اعم از نیروهای زمینی، دریایی و نیروی هوایی ارتش، نیروهای یگان ویژه، پلیس، نیروهای مرزی و یگان کماندوهای ویژه ارتش (SSG) به همراه افسران زن ارتش- در حضور هزاران نفر از مردم این کشور، رژه اجرا می‌کنند. در این مراسم جنگ‌افزارها و تسلیحات ارتش پاکستان نیز به نمایش گذاشته می‌شد. در این مراسم رئیس‌جمهوری وقت پاکستان سخنرانی خواهد کرد. رژه نیروهای مسلح و سخنرانی‌های این مراسم به‌طور مستقیم در تمام پاکستان پخش زنده می‌شود. از دیگر مراسمات ویژه این جشن، دعوت از سران ارشد یا فرماندهان نظامی کشورهای خارجی برای دیدن رژه می‌باشد.
مردم پاکستان در شهرهای دیگر این کشور ۲۳ مارس، سالروز تصویب قطعنامه موسوم به ایجاد یک کشور مسلمان با نام پاکستان را جشن گرفته و یاد همه افرادی را که برای تأسیس این کشور مستقل اسلامی در شبه قاره هند فداکاری کردند، گرامی می‌دارند.
از سال ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۸ مأمورین زیر از ارتش، رهبری رژه خدمات مشترک را برگزار می‌کردند:
از سال ۱۹۵۶ تا ۲۰۱۹، مقامات خارجی که در رژه شرکت کرده‌اند عبارتند از:
۲۱ پل () یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر اکشن و دلهره‌آور به کارگردانی برایان کرک با بازی چادویک بوزمن که از سوی کمپانی اس‌تی‌اکس انترتینمنت در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ منتشر شد.
این فیلم داستان دو دزد را روایت می‌کند که در زمان دزدی مواد مخدر با پلیس‌هایی فاسد روبرو می‌شوند و مجبور به کشتن تمام آنها می‌شوند که این کار باعث می‌شود آنها در موقعیت‌های خطرناک قرار گرفته و برای پیدا کردن این دو تمام ۲۱ پل منهتن را مسدود می‌کنند.
تپه حلاف یک مکان باستان‌شناسی در حسکه در شمال شرقی سوریه و در نزدیکی مرز ترکیه، درست روبروی جیلان‌پینار است. قدمت این سایت که به هزاره ششم قبل از میلاد مسیح می‌رسد، اولین مکانی بود که از یک فرهنگ نوسنگی کاوش شد، بعداً به نام فرهنگ حلاف که با سفالهای لعابدار با نقوش هندسی و حیوانات طراحی شده در ان کشف شده‌است، نامگذاری شد.
در عصر برنز هیتی‌ها بر شهر حاکم بوده‌اند و ۱۰ قرن پیش از میلاد محل شهر جوزان از آرامی‌ها بود. بسیاری از یافته‌های مجسمه‌های یادبود که در موزه‌های مختلف سراسر جهان یافت می‌شود بیشتر مربوط به دوره‌های بعدی است. در دوران مدرن، در طول جنگ داخلی سوریه، یگان‌های حفاظت از مردم کنترل منطقه را به دست گرفتند.
این سایت در نزدیکی شهر رأس‌العین در دره حاصلخیز رودخانه خابور (نهرو الخور)، نزدیک مرز امروزی با ترکیه واقع شده‌است.
در سال ۱۸۹۹، هنگامی که این منطقه بخشی از امپراتوری عثمانی بود، ماکس فون اپنهایم، دیپلمات آلمانی به نمایندگی از دویچه بانک از طریق بین‌النهرین به شمال سفر کرد و در آن کار ایجاد مسیر برای راه‌آهن باگاد را انجام داد. در ۱۹ نوامبر، او این تپه را کشف کرد، پس از داستانهایی که توسط اهالی محلی از بتهای سنگی که در زیر شن شنیده شده بودند طی سه روز، چندین قطعه قابل توجه از مجسمه‌های یادبود، از جمله «الهه نشسته» کشف شد. یک گودال از ورودی «کاخ غربی» پرده برداشت.
به گفته باستان‌شناس یاد شده ارنست هرتسفلد، او در سال ۱۹۰۷ از اوپنهایم خواسته بود تا کاوش حلف را حفاری کند و آنها در آن زمان برنامه‌های اولیه ای را برای رسیدن به این هدف انجام دادند. در اوت سال ۱۹۱۰، هرتسفلد نامه ای نوشت که در آن از اوپنهایم برای کشف این سایت استفاده می‌کرد و توسط چندین باستان‌شناس برجسته مانند تئودور نلدکه یا ایگناز گلدزیهر به امضاء رسیده بود.
اوپنهایم با تیمی از پنج باستان‌شناس، یک طرح حفاری را برنامه‌ریزی کرد که از ۵ اوت ۱۹۱۱ آغاز شد. مقادیر قابل توجهی تجهیزات از آلمان از جمله قطار بخار کوچک به این منطقه وارد شد. هزینه‌ها در حدود ۷۵۰٬۰۰۰ مارک و توسط پدر فون اوپنهایم پرداخت شد. با ورود باستان شناسان متوجه شدند که از سال ۱۸۹۹، افراد محلی‌ها برخی به دلیل خرافات، بخشی از آنها برای به دست آوردن مصالح ساختمانی ارزشمند به شدت به سایت آسیب رسانده‌اند.
تپه حلاف محوطه شاخص فرهنگ حلاف است که از دوران نوسنگی III در این مکان به وجود آمده‌است. این تپه از حدود ۶٬۱۰۰ تا ۵۴۰۰ قبل از میلاد مسیح شکوفا شد، دوره ای که به آن "دوره حلافی گفته می‌شود". فرهنگ حلاف در شمال بین‌النهرین توسط فرهنگ عبید به اوج رسید و سپس برای مدت طولانی رها شد.
فرهنگ حلاف در همان اوان، نفوذ خویش را چندان گسترش داده بود که سایر فرهنگ‌های محلی و ضعیف‌تر خواه‌ناخواه تحت تأثیر آن قرار گرفت.
در قرن ۱۰ قبل از میلاد، حاکمان پادشاهی کوچک آرامی‌ها بیت شهر گوزانا را در این محل مجدداً تأسیس کردند و حکومت را به دست گرفتند. پادشاه کاپارا به اصطلاح هیلانی، کاخی به سبک نئو-هیتیت با تزئینات غنی از مجسمه‌ها و ارتوداست‌های امدادی را بنا کرد.
در سال ۸۹۴ پیش از میلاد، پادشاه آشور ، ادادنیراری دوم، این مکان را به عنوان یکی از ایالت‌های امپراتوری آشور ثبت کرد. صندلی فرمانداری کاخی در قسمت شرقی تپه ارگ بود. گوزانا از فروپاشی امپراتوری آشور جان سالم به در برد و تا دوره روم-اشکانی قابل سکونت باقی ماند.
پیتر خرگوشه ۲: فراری یک فیلم ساخته شده ژانر کمدی و ماجراجویی به کارگردانی ویل گلوک است که از سوی سونی پیکچرز انیمیشن در سال ۲۰۲۱ منتشر شده است. این فیلم دنباله پیتر خرگوشه است. از بازیگران آن می‌توان به جیمز کوردن، دامنل گلیسون، رز بیرن و دیوید اویلوو اشاره کرد.
توماس (دامنل گلیسون) و بی (رز بیرن) با یکدیگر ازدواج می‌کنند و به همراه پیتر و اعضای خانواده‌اش به خوبی و خوشی کنار هم هستند. اما پیتر خرگوشه از زندگی در مزرعه خسته شده است و تصمیم می‌گیرد تا راهی سفری پرماجرا به شهر شود
اتحاد کره یا کرهٔ متحد به جنبشی سیاسی گفته می‌شود که با اندیشهٔ بازپیوندخواهی در راستای ایجاد کشور «کرهٔ بزرگ» می‌کوشد تا یک کرهٔ یکپارچه و مستقل به دور از وابستگی سیاسی با دیدگاه‌های ملی‌گرایانه ایجاد کند؛ اتحاد کره که در آینده محتمل بنظر می‌رسد، در ماه ژوئن سال ۲۰۰۲ میلادی با قطعنامه دوجانبهٔ کره جنوبی و کره شمالی بدون پادرمیانی کشور سوم صورت پذیرفت. این قطعنامه که به قطعنامه پانزده ژوئن مشهور است، در آوریل ۲۰۱۸ میلادی به مراحل پایانی نزدیکتر شد و با برگزاری یک نشست، قطعنامه دیگری با عنوان پَنمونجوم بین دو کره امضاء گردید. در این قطعنامه کشورهای کره شمالی و کره جنوبی توافق کردند که به‌صورت صلح‌جویانه برای اتحاد دوبارهٔ کشور کره گام بردارند.دو ماه پس از امضای این بیانیهٔ دوجانبه و نزدیک شدن دو کره برای اتحاد، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ با کیم جونگ-اون دیدار کرد و با برگزاری نشست ۲۰۱۸ کره شمالی و ایالات متحده تلاش کرد تا کره شمالی را به پذیرش درخواست‌های آمریکا و خلع سلاح هسته‌ای مجاب کند.
پیش از آغاز جنگ جهانی یکم و دوران استعمار ژاپن، کشور کره یک دولت مرکزی یکپارچه بود که در دوران تاریخی بلند مدت با سه نام گوناگون پادشاهی گوریو، پادشاهی چوسان و امپراتوری کره نامیده می‌شد که همگی حاکم کل شبه‌جزیرهٔ کره بودند و تنها خاندان‌ها عوض می‌شدند. در خلال جنگ جهانی یکم، امپراتوری ژاپن با حمله به کره، این کشور را مستعمرهٔ خود نمود و تا زمان تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، کره را زیر سلطهٔ خود نگهداشته بود. ژاپن تنها پس از دریافت بمب اتم در هیروشیما و ناکازاکی در سال ۱۹۴۵ از کره عقب‌نشینی نمود؛ به‌گونه‌ای که کره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ استقلال خود را بازیابد. پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد میان اندیشهٔ کمونیسم شوروی و کاپیتالیسم آمریکایی، این دو ابرقدرت از دو جناح پشتیبانی کردند. شوروی و چین با پشتیبانی از کرهٔ شمالی و از سوی دیگر آمریکا و غرب با پشتیبانی از کرهٔ جنوبی، هریک تلاش کردند تا دیدگاه خود را به کرسی بنشانند. درواقع ابرقدرتها از اوت ۱۹۴۵ جانب‌داری را آغاز کردند و این زمینه‌سازی تا ژوئن ۱۹۵۰ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۵۰ جنگ کره آغاز گردید و کره شمالی با حمله به کره جنوبی، جنگ کره را آغاز کرد که به یک جنگ نیابتی بین شوروی و آمریکا تبدیل شد و پس از تلفات فراوان، جنگ در سال ۱۹۵۳ در حالتی به پایان رسید که هیچ‌کدام از طرفین پیروز نشدند و درگیری‌ها بدون تغییرات در مرز دو ناحیه به پایان رسید. این جنگ تا ژوئیه ۱۹۵۳ به طول انجامید و در نتیجهٔ آن، کشور کره از مرز مدار ۳۸ رسماً از میان دو نیم شد که امروزه با عنوان منطقه غیرنظامی کره از آن یاد می‌شود. ناحیهٔ کره شمالی در سالهای آغازین جنگ به‌طور مستقیم توسط جماهیر شوروی اداره می‌شد و ناحیهٔ کره جنوبی نیز زیر نظر ایالات متحده آمریکا بود. به دلیل بروز این جنگ، دشمنی‌ها و کینه‌های قبلی باعث می‌شد تا روند صلح و اتحاد دوبارهٔ دو کره سخت شود. از سال ۲۰۱۰ تاکنون با گرم شدن روابط میان دو کره و همچنین ورود کاروان المپیک کره شمالی به بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در استان گانگوون کره جنوبی روابط بیش از پیش دوستانه شد.
گفتگوها دربارهٔ چگونگی هماهنگ‌کردن نظام مالیاتی و اقتصادی در سال ۲۰۱۱ انجام گرفت. پیش از آنکه اتحاد کره شکل بگیرد، از آن بعنوان یک اتحاد بزرگ اقتصادی نام برده می‌شود و آن را با اتحاد آلمان غربی و شرقی مقایسه می‌کنند.Cumings, Bruce (2005). Korea's Place in the Sun: a Modern History. Norton. pp. 502–04. ISBN 978-0-393-32702-1.. صفحه ۵۰۸ تا ۵۰۹
در نهایت در سال ۲۰۱۹ میلادی، رئیس‌جمهور کره جنوبی مون جه-این پیشنهاد اتحاد دو سرزمین کره را به کره شمالی اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۵ میلادی انجام خواهد شد.https://www.ft.com/content/0fd71f12-bf10-11e9-89e2-41e555e96722https://www.pri.org/stories/2019-09-03/just-empty-words-south-korea-s-moon-calls-peace-north-korea-2045
درحالیکه امروزه بسیاری از اقتصاددانان و کارشناسان، پیشاپیش کشور کره جنوبی را بعنوان یک قدرت منطقه‌ای در آسیا می‌شناسند، بدون شک اتحاد دو کره نیز تأثیر بسزا و شگرفی بر موازنهٔ قدرت در منطقهٔ شرق آسیا خواهد داشت. در زمینهٔ اقتصادی، اتحاد دو کره موجب می‌شود که دسترسی به کارگرانی با مُزد کم که بیشترشان ساکنان فقیر کره شمالی هستند برای کشور جدید فراهم شود و همچنین معادن معدنی در کره شمالی که همگی دست‌نخورده و ناشناخته هستند نیز مورد بهره‌برداری قرار بگیرند. همچنین کره شمالی دارای زمین‌های کشاورزی بسیار زیاد است که می‌تواند نیاز کشاورزی را نیز بخوبی تأمین نماید که با ترکیب این مزیت‌ها با فناوری پیشرفته و ثروت سرشار در کره جنوبی، یک ابرقدرت اقتصادی به‌وجود خواهد آمد. بر اساس یک پژوهش از شرکت گلدمن ساکس، اینگونه برآورد شده‌است که در سال ۲۰۵۰ میلادی، کشور کرهٔ متحد اقتصادی قوی‌تر از ژاپن خواهد داشت.
همچنین در زمینهٔ نظامی نیز قدرت این دو کشور به میزان بسیار قابل توجهی افزایش خواهد داشت و کشور کرهٔ متحد از قوی‌ترین کشورهای جهان در زمینهٔ نظامی و ارتش سایبری نیز خواهد شد. به گزارش نشنال اینترست، این احتمال وجود دارد که موشک‌های هسته‌ای کره شمالی نیز در کشور جدید باقی بمانند و کرهٔ متحد بعنوان یک ابرقدرت هسته‌ای نیز لقب بگیرد که با ترکیب ویژگی جنگ‌افزار هسته‌ای و فناوری‌های پیشرفتهٔ کرهٔ جنوبی، روند پیشرفت فناوری هسته‌ای در این کشور نیز شتاب بیشتری پیدا کند.https://nationalinterest.org/blog/korea-watch/would-unified-korea-keep-north-korea’s-nuclear-weapons-55767
غذاهای کره‌ای سنت‌ها و شیوه‌های معمول آشپزی کره آشپزی است. غذاهای کره ای طی قرن‌ها تحولات اجتماعی و سیاسی به وجود آمده‌است که از سنت‌های کشاورزی و عشایری باستان در کره و منچوریای جنوبی گرفته شده‌اند و از طریق تعامل پیچیده‌ای از محیط طبیعی و روندهای مختلف فرهنگی تکامل یافته‌اند.
غذاهای کره‌ای عمدتاً بر پایه برنج، سبزیجات و گوشت است. وعده‌های غذایی سنتی کره ای به تعداد مخلفات (반찬؛ 飯 饌؛ "banchan") ذکر شده‌است که همراه با برنج دانه کوتاه پخته شده با بخار است. کیمچی تقریباً در هر وعده غذایی سرو می‌شود. مواد تشکیل دهنده متداول آن شامل روغن کنجد، "دونجان" (رب لوبیا تخمیر شده)، سس سویا، نمک، سیر، زنجبیل، فلفل تند، "گوچوآنگ" (خمیر فلفل قرمز تخمیر شده) و کلم ناپا است.
مواد لازم و ظروف در هر استان متفاوت است. بسیاری از غذاهای منطقه ای ملی شده‌اند، و ظروف که زمانی منطقه ای بودند، در انواع مختلف در سراسر کشور گسترش یافته‌است. غذاهای دربار سلطنتی کره زمانی همه غذاهای بی نظیر منطقه را برای خانواده سلطنتی گرد هم آورده بود. غذاها توسط آداب فرهنگی کره تنظیم می‌شوند.
غلات یکی از مهمترین عناصر در غذاهای کره ای بوده‌اند. اسطوره‌های اولیه و بنیاد پادشاهی‌های مختلف کره بر روی دانه‌ها متمرکز شده‌است. یکی از اسطوره‌های بنیادی مربوط به جومونگ است، که دانه جو را از دو کبوتر ارسال شده توسط مادرش پس از تأسیس امپراتوری گوگوریو دریافت کرد.Yi Kyubo, 1-9. با این وجود اسطوره دیگری دربارهٔ سه خدای بنیانگذار جزیره ججو، که باید با سه شاهزاده خانم تامنا ازدواج کنند، صحبت می‌شود. خدایان بذرهای پنج دانه را که اولین بذرهای کاشته شده بودند، به ارمغان آوردند که به نوبه خود اولین نمونه کشاورزی شدند.Koryǒsa, 57, 53b-54b.
برای درست کردن تعداد تعداد زیاد برنج سفید ساده، استفاده می‌شود. معمولاً در آرد ریخته می‌شود و برای تهیه کیک برنجی به نام "تتئوک" در بیش از دویست نوع مختلف استفاده می‌شود. برای پخت کایو "(juk)" یا حریره "(mieum)" که مخلوط با سایر غلات، گوشت، یا غذاهای دریایی است نیز استفاده می‌شود. کره ای‌ها همچنین شراب برنج، تولید می‌کنند.Pettid, 34.
با توجه آثار کشف شده سایت‌های باستان‌شناسی در کره جنوبی حبوبات از محصولات زراعی مهم در تاریخ کره و غذاهای کره به‌شمار می‌آیند،Crawford, (2006), p. 81.Crawford and Lee, (2003). حفاری در سایت اوکبانگ، جینگجو، استان جیونگانگ جنوبی نشان می‌دهد که سویا به عنوان یک محصول غذایی "حدود" ۱۰۰۰ "تا" ۹۰۰ قبل از میلاد مسیح کشت می‌شده‌است.Crawford and Lee, (2003), p.90 و از ان توفو ("dubu") ساخته می‌شده، در حالی که جوانه سویا به عنوان یک سبزی ("کنگامول") مورد استفاده بوده "است" و کل سویا به عنوان یک چاشنی غذای جانبی استفاده می‌شود. همچنین از آن شیر سویا می‌سازند که به عنوان پایه نودل به نام "کنگوکسو استفاده می‌شود". محصول جانبی تولید شیر سویا "بیجی" یا "کنگ بیجی" است که برای ضخیم شدن خورش و فرنی استفاده می‌شود.
سس سویا
چاشنی‌ها به انواع تخمیر شده و غیرتخمیری تقسیم می‌شوند. چاشنی تخمیر شامل "سس سویا"، "doenjang" , "gochujang" و سرکه هستند. چاشنی‌ها یا ادویه جات ترشی جات شامل فلفل قرمز، فلفل سیاه، سندیفولیا، خردل، راس چینی، سیر، پیاز، زنجبیل، تره فرنگی و پیازچه (پیاز بهار) هستند.Shin, Dong Hwa "Korean Traditional Food: Status, Prospects, and Vision for Globalization" Chonbuk National University, 2004
گوچوجانگ یا خمیر فلفل قرمز را می‌توان در بسیاری از نوشته‌ها یافت. برخی از نوشته‌ها عبارتند از "Mankiyoram" , "The Three" "State" , "Nonggawolryeongga" , "Gijaejapgi" و "Hyangyak-jipsongbang". "Hyangyak-jipsongbang" که مربوط به حدود سال ۱۴۳۳ در زمان سلسله "چوسون" "است"، و یکی از قدیمی‌ترین نوشته‌های ذکر شده گوچوجانگ است.
گوچوجانگ یک خمیر باقلا تخمیری است که دارای پودر فلفل قرمز، پودر سویا و آرد برنج است که به آن اضافه می‌شود تا یک خمیر تند ایجاد کند. به‌طور معمول می‌توان آن را به بیشتر ظروف اضافه کرد. گوچوجانگ را می‌توان به عنوان یک چاشنی و گاهی به عنوان سس غوطه‌ور استفاده کرد.
در دوران باستان، احتمالاً بیشتر گوشت کره از طریق شکار و ماهیگیری حاصل می‌شد. سوابق باستان نشان می‌دهد که پرورش دام در مقیاس کمی در دوره سه پادشاهی آغاز شد. در این مدت گوشت بو داده یا سوپ یا خورش مصرف می‌شد. کسانی که در نزدیکی اقیانوس‌ها زندگی می‌کردند توانستند رژیم غذایی خود را با ماهی بیشتری تکمیل کنند، در حالی که کسانی که در فضای مرکزی و شهرهای مرکز کشور زندگی می‌کردند رژیم غذایی حاوی گوشت بیشتری داشتند.Pettid, 58.
گوشت گاو در آشپزی کره‌ای از همه ارزشمندتر است، چراکه گاوها نقش مهم فرهنگ آشپزی خانگی در کره ای دارند. امروزه گوشت گاو به روشهای مختلفی، از جمله کباب کردن، گریل کردن ("گوی") یا جوشاندن سوپ‌ها تهیه می‌شود. گوشت گاو را می‌توان در "یوکپو"، نوعی از "پو"، مانند غذاهای دریایی به نام "eopo نیز خشک کرد".Pettid, 60.
مرغ نقش مهمی را به عنوان تأمین پروتئین در تاریخ کره ایفا کرده‌است که گواه آن توسط تعدادی از افسانه هاست. یکی از اسطوره می‌گوید از تولد کیم الجی، بنیانگذار خانواده کیم از گیونگجو توسط صدای یک مرغ سفید اعلام شد. از آنجایی که همیشه تولد بنیانگذار یک طایفه توسط یک حیوان با خصوصیات پیش از تولد اعلام می‌شود، این اسطوره به اهمیت مرغ در فرهنگ کره ای می‌پردازد. مرغ اغلب با سبزیجات یا سوپ‌ها بو داده شده یا خامه ای سرو می‌شود. تمام قسمت‌های مرغ در غذاهای کره ای از جمله سنگدان، کبد و پا استفاده می‌شود. جوجه‌های جوان با جینسنگ و سایر مواد موجود در سوپ‌های دارویی در ماه‌های تابستان، برای مقابله با گرما به نام "samgyetang خورده می‌شوند". پای مرغ، به نام "dakbal" (닭발)، اغلب بوداده و با گوچوجانگ به همراه مشروبات الکلی، به خصوص "سوجو" سرو می‌شود.Pettid, 62.Yu Jisang (유지상)
ماهی و صدف به دلیل وجود دریاهایی که در مرز شبه جزیره قرار گرفته‌اند بخش عمده ای از غذاهای کره ای بوده‌اند. شواهدی از قرن ۱۲ ام نشان می‌دهد ماهی و صدف ماهی، مانند میگو، صدف دوکفه‌ای، صدف چروک، صدف آبالون، و لوچ مصرف عمده ای در آشپزی کره‌ای داشته‌اند، در حالی که گوسفندان و خوک به طبقه اشراف جامعه اختصاص داشته‌است.Pettid, 63.
غذاهای کره ای از سبزیجات متنوعی استفاده می‌کنند، که اغلب آنها را بدون پخت‌وپز، یا در سالاد یا ترشی، و همچنین در خورش‌های مختلف، غذاهای سرخ شده و سایر غذاهای گرم تهیه می‌شود. سبزیجات متداول شامل تربچه کره ای، کلم نپا، خیار، سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، اسفناج، جوانه لوبیا، پیازچه، سیر، فلفل‌های چیلی، جلبک دریایی، کدو سبز، قارچ و ریشه نیلوفر آبی هستند. انواع مختلفی از سبزیجات وحشی، که به‌طور جمعی به عنوان "چوینامول" شناخته می‌شوند، یک غذای محبوب است و سایر سبزیجات وحشی مانند شاخه‌های سرخس "قورچی" ("گوزاری") یا ریشه گل "کلم" کره ای ("doraji") نیز به صورت فصلی برداشت می‌شوند و مصرف می‌شوند. گیاهان دارویی، مانند جینسنگ، قارچ جان‌افزا، گوجی‌بری، "Codonopsis pilosula" و "Angelica sinensis"، اغلب به عنوان ترکیبات در پخت‌وپز استفاده می‌شوند.
غذای دارویی ("boyangshik") طیف گسترده‌ای از غذاهای خاص است که برای اهداف دارویی تهیه شده و خورده می‌شود، به خصوص در گرم‌ترین دوره ۳۰ روزه در تقویم قمری به نام "سمبوک". اعتقاد بر این است که غذاهای گرم مصرف شده باعث بازیابی "چی" و همچنین استقامت جنسی و جسمی گم شده در گرمای تابستان می‌شوند.Pettid, 84-85. "غذاهای دارویی که" معمولاً مصرف می "شود" شامل جینسنگ، مرغ، بز سیاه، آبالون، مارماهی، کپور، سوپ‌های استخوان گاو، کلیه خوک و سگ است.
امروزه گوشت سگ از محبوبیت کمتری برخوردار است و بیشتر به عنوان نوعی رژیم غذایی مهم تلقی می‌شود، به ویژه در بین نسل‌های جوان که سگ‌ها را به عنوان حیوانات خانگی و حیوانات خدماتی تلقی می‌کنند. گفته می‌شود، از نظر تاریخی، مصرف گوشت سگ را می‌توان به دوران باستان ردیابی کرد. استخوانهای سگ در یک شهرک نوسنگی در شهرستان چانگنیئونگ، استان گئونگسانگ جنوبی حفاری شدند. نقاشی دیواری در مجموعه آرامگاه‌های گوگوریو در استان هوانگای جنوبی، یک میراث جهانی یونسکو که مربوط به قرن چهارم میلادی است، یک سگ ذبح شده را در یک انبار به تصویر می‌کشد. 2008 Seoul Shinmoon article
یک خوراک تخمیر شده سنتی کره‌ای است که از سبزیجات و ادویه‌جات گوناگون و البته بیشتر اوقات با نوعی کلم چینی به نام "بائچو" ("baechu") و فلفل قرمز درست می‌شود. کره‌ای‌ها به‌طور معمول و روزمره کیمچی را به عنوان غذای فرعی و مکمل ("banchan") در وعده‌های غذایی همراه با برنج می‌خورند.
نوعی آشپزی است که در آن گوشت بکار نمی‌رود و بجای آن حبوبات، غلات و سبزیجات استفاده می‌شود. بر طبق قوانین دین بودا راهبان بودایی از کشتن حیوانات منع شده‌اند همچنین در یکی از دو شاخهٔ اصلی دین بودا به نام مهایانه خوردن گوشت مجاز نیست.
سوجونوشیدنی تقطیری کره‌ای است که طعم نزدیکی به ودکا دارد. هرچند طعم آن به واسطه افزودن شکر در مراحل تهیه شیرین‌تر است. سوجو به‌طور سنتی از برنج تهیه می‌شود اما امروزه بیشتر تولیدکنندگان سوجو در کنار برنج، سوجو را با گندم، جو و سیب زمینی نیز تولید می‌کنند. میزان الکل موجود در سوجو بین ۱۸٫۵٪ تا ۴۵٪ است.
چشم کوچک من () فیلمی در ژانر ترسناک و اسلشر به کارگردانی مارک اِوِنس است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کریس لمکی، لاورا ریگان، جنیفر اسکای و بردلی کوپر اشاره کرد.
رادیکال تری‌فنیل‌متیل (که اغلب به صورت رادیکال تریتیل کوتاه می‌شود) یک رادیکال پایدار و اولین رادیکالیست که در شیمی آلی توصیف شده‌است. می‌توان آن را بوسیله همولیز تری فنیل متیل کلرید ۱ با یک فلز مانند نقره یا روی در بنزن یا دی اتیل اتر تهیه کرد . رادیکال ۲ یک تعادل شیمیایی با دیمر کینوییدی ۳ (۳-تری‌فنیل‌متیل-۶-دی‌فنیل‌متیلیدن-۱٬۴-سیکلوهگزادی‌ان؛ دیمر گامبرگ است) شکل می‌دهد. در بنزن غلظت رادیکال ۲٪ است.
بازگشت‌ها () یک فیلم در ژانر نقیضه به کارگردانی تام بریدی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
قدیمی‌تر از آمریکا () یک فیلم در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آدام بیچ، تانتو کاردینال، و وس استودی اشاره کرد.
روز آزادی یا روز استقلال () که همه ساله در ۱۴ اوت گرامی داشته می‌شود، یک روز تعطیل ملی در کشور پاکستان است. این روز، یادآور روزیست که پاکستان به استقلال رسیده و پس از پایان استعمار انگلیس در سال ۱۹۴۷ به عنوان یک کشور مستقل اعلام شد. این روز به جهت تصادف با روز ۲۷ رمضان که نزد مسلمانان مقدس است، مقدس قلمداد می‌شود.
مراسم اصلی روز آزادی در اسلام‌آباد برگزار می‌شود. مراسم با برافراشته شدن پرچم ملی این کشور و سروده شدن سرود ملی آغاز می‌شود. پخش ترانه‌های ملی و مراسم رژه به صورت زنده از تلویزیون پاکستان از جمله اتفاقات این روز است.
روز آزادی یکی از شش تعطیلات عمومی پاکستان است و در سرتاسر کشور جشن گرفته می‌شود. برای تهیه و نهایی کردن برنامه‌های جشن‌های روز آزادی، جلساتی در استان‌های مختلف کشور توسط دولت‌های محلی برگزار می‌شود که با حضور مقامات دولتی، دیپلمات‌ها و سیاستمداران اداره می‌گردد. سازمان‌های عمومی، مؤسسات آموزشی و ادارات دولتی، ورزشگاه‌های ورزشی و فعالان اجتماعی و فرهنگی مسئولین برگزاری این جشن‌ها هستند.
جشن به صورت رسمی در اسلام‌آباد برگزار می‌شود و با برافراشتن پرچم ملی در مجلس پارلمان و ریاست جمهوری آغاز می‌شود و به دنبال آن شلیک ۳۱ اسلحه در پایتخت و شلیک ۲۱ اسلحه در پایتخت‌های استان برگزار می‌شود. رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر پاکستان در ارتباطات زنده از کشور سخنرانی می‌کنند و مقامات دولتی، رهبران سیاسی و افراد مشهور پیام‌ها یا سخنرانی‌هایی را در طول راهپیمایی‌ها، مراسم و رویدادها ارائه می‌دهند. ساختمان‌های دولتی از جمله مجلس، دیوان عالی، کاخ ریاست جمهوری و دبیرخانه نخست‌وزیری با چراغ‌های رنگی روشن و تزئین می‌شوند. ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی در روز آزادی، رژه نظامی اجرا می‌کنند. در شهرهای سراسر کشور، مراسم برافراشتن پرچم توسط شهردار انجام می‌شود و در ادارات مختلف دولتی و خصوصی این مراسم توسط یک افسر ارشد آن سازمان برگزار می‌گردد.
دولت‌ها، رهبران و چهره‌های بین‌المللی نیز در این مناسبت، پیام‌های تبریک صادر می‌کنند. مقامات کشورهای خارجی در مراسم جشن آزادی، به عنوان میهمان ویژه دعوت می‌شوند. پرچم‌های ملی در جاده‌ها و راه‌های اصلی مانند شهرا فیصل، شهرا قوایدین و جاده مزار قوید به اهتزاز در می‌آید که منتهی به آرامگاه جناح در کراچی می‌شود. مینار پاکستان در لاهور، جایی که قطعنامه پاکستان در سال ۱۹۴۰ در آنجا به تصویب رسید، نورافشانی می‌شود تا نشان دهنده اهمیت این قطعنامه در ایجاد پاکستان باشد.
با شروع ماه اوت، غرفه‌های ویژه، نمایشگاه‌های سرگرمی و مغازه‌ها در سراسر کشور برای فروش پرچم‌های ملی، بنرها و پوسترها، نشان‌ها، تصاویر از قهرمانان ملی، چندرسانه‌ای و سایر اقلام جشن برگزار می‌شود. در این ایام، وسایل نقلیه، ساختمان‌های خصوصی، خانه‌ها و خیابان‌ها با پرچم‌های ملی، شمع‌ها و لامپ‌های تزئینی، تزئین شده‌اند.
در ۱۳ اوت ۲۰۱۰، این کشور شاهد جاری شدن سیل بود که باعث کشته شدن ۱۶۰۰ نفر شد. به دلیل این مصیبت، رئیس‌جمهور اعلام کرد که امسال هیچ جشن رسمی در روز آزادی برگزار نمی‌شود.
با نزدیک شدن به روز جشن، به خصوص در شهرهای بزرگ و در مناطق خاص امنیتی، اقدامات امنیتی در کشور شدت می‌گیرد. این امنیت پس از ملاقات نمایندگان مختلف آژانس‌های اطلاعاتی و تحقیقاتی تنظیم شده و اجرا می‌شود. علی‌رغم تمهیدات امنیتی، بعضاً حملاتی توسط تحریم‌کنندگان این جشن رخ داده‌است.
قطار گوشت نیمه‌شب یک فیلم در ژانر ترسناک، اسلشر، فانتزی، مهیج، و معمایی به کارگردانی ریوهی کیتامورا است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
یک شکستن تمیز: یک راهبرد تازه برای ایمنی قلمروی پادشاهی که در گفتار مقاله‌ای شکستن تمیز نامیده می‌شود، یک سند سیاسی بود که در سال ۱۹۹۶ توسط یک گروه پژوهشی-مطالعاتی با رهبری ریچارد پرل به بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر وقت اسرائیل ارائه شد."A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm" , Institute for Advanced Strategic and Political Studies, July 2006 این گزارش راهکار تازه‌ای را معرفی می‌کرد که به شیوهٔ ارزش‌های غربی، مشکلات امنیتی اسرائیل در خاورمیانه را برطرف می‌نمود. از آن زمان تاکنون، این طرح در سیاست اسرائیل به‌کار گرفته شده و تا امروز ادامه دارد. یک شکستن تمیز، از یکسری سیاستهای جدید همانند برکناری صدام حسین در عراق به بهانهٔ سلاح کشتار جمعی و جلوگیری از قدرت گرفتن سوریه یا روشهایی همانند جنگ نیابتی خبر می‌داد. پیش از آغاز هزارهٔ سوم، این روش مورد انتقاد بسیاری از سران عرب قرار گرفت. بندهای بخصوصی از این سند سیاسی به دست بنیامین نتانیاهو پذیرفته نشد. منظور از «یک شکستن تمیز»، شکستن پیمان‌های صلح سالهای گذشته با اعراب به‌ویژه فلسطین و لبنان و سوریه است؛ ولی باید به شیوه‌ای تمیز برای اسرائیل به پایان برسد تا انگشت اتهامی به سوی اسرائیل بلند نشود.
براساس مقدمهٔ این گزارش مشخص است که این طرح به‌دست یک انجمن مطالعاتی اسرائیلی برای ایجاد یک راهبرد سیاسی مربوط به پس از سال ۲۰۰۰ اشاره دارد که این گروه، زیرمجموعهٔ بنیاد مطالعات سیاسی و راهبردی پیشرفته است. ریچارد پرل که در گذشته مشاور امنیتی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا نیز بود، کار را بعنوان رهبر این گروه پژوهشی آغاز کرد؛ ولی گزارش نهایی آن شامل ایده‌هایی از افرادی همانند داگلاس جی فیث، جیمز کالبرت، چارلز فیربنکس جونیور، جاناتان توروپ، دیوید وورمسر، میراو وورمسر و رئیس این بنیاد یعنی رابرت لووِنبرِگ بود.""A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm" " text states, "The main substantive ideas in this paper emerge from a discussion in which prominent opinion makers, including Richard Perle, James Colbert, Charles Fairbanks, Jr. , Douglas Feith, Robert Loewenberg, David Wurmser, and Meyrav Wurmser participated."
محتوای این گزارش در شش بخش در سال ۱۹۹۶ معرفی شده‌است. در میان متن اصلی این سند، سخنان کلیدی و ویژه‌ای وجود دارند که به شرح زیر هستند و به‌صورت نقل قول نوشته شده‌اند:
این سند به‌طور کلی بر سه سیاست تازه تأکید دارد:
بخش‌های خاصی از سند شکستن تمیز، از سوی نتانیاهو پذیرفته نشد.
برایان ویتکر روزنامه‌نگار گاردین در سپتامبر ۲۰۰۲ در مقاله‌ای نوشت: با توجه به اینکه برخی از نویسندگان سند «یک شکستن تمیز» امروز در واشینگتن فعالیت می‌کنند، بنظر می‌رسد رؤیای اسرائیل برای دگرگون کردن شکل و شمایل خاورمیانه خیلی مساعدتر از سال ۱۹۹۶ شده‌است. بنظر می‌رسد آمریکاییها مجبور خواهند شد تا جان خود را برای برآورده کردن این رؤیا فدا کنند.Brian Whitaker, Playing skittles with Saddam, "The Guardian", September 3, 2002.
در ماه مارس ۲۰۰۳، پت بیوکنن در رابطه با خملهٔ آمریکا به عراق، طی گزارشی نوشت:
یان بوروما در اوت ۲۰۰۳ در نیویورک تایمز نوشت:
در سال ۲۰۰۵،دیوید مارتین خبرنگار سی‌بی‌اس نیوز در زمینهٔ امنیت ملی آمریکا نوشته‌است که در زمینهٔ تصمیم‌گیریهایی که به حملهٔ آمریکا به عراق ختم شد، «ریچارد پرل» نقشی بازی نکرده بود و در آن لحظه مسئولیت و جایگاهی در اختیار نداشت.
جورج پاکر در یک تحلیل واقع‌گرایانه در سال ۲۰۰۵ نوشت: که مقالهٔ شکستن تمیز ۱۹۹۶ توسط افرادی همانند وورمسر در مؤسسه امریکن انترپرایز احتمالاً در سال ۱۹۹۹ مورد بازبینی قرار گرفت و نتیجه‌گیری بر آن شد که سرنگونی صدام به دست آمریکا موجب خواهد شد مشکلات راهبردی اسرائیل درمان شوند و درنهایت به مسیری ختم می‌شود که فلسطینیان را بی‌دفاع خواهد گذاشت.Scott McConnell, The Worst and the Dullest , "The American Conservative", December 19, 2005
در سال ۲۰۰۶ کارن کویاتکوفسکی به شباهاتهایی بین محتوای مقالهٔ شکستن تمیز ۱۹۹۶ و شواهد مربوط به جنگ ۲۰۰۳ در عراق اشاره کرد.Karen Kwiatkowski, Israel Makes Its 'Clean Break', LewRockwell.com, July 15, 2006. اندکی بعد فیلیس بنیس به شباهتهای این طرح پیشنهادی با جنگ اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶ اشاره کرد.Phyllis Bennis, Washington's Latest Middle East War , Common Dreams, July 25, 2006
در سال ۲۰۰۶ سیدنی بلومنتال نوشت که مقالهٔ شکستن تمیز، از حوادث مربوط به بمباران احتمالی سوریه و ایران به دست اسرائیل در آینده خبر می‌دهد. بلومنتال نوشت: " اگر بخواهید جاده و مسیر نقشه‌های نومحافظه‌کاران را شناسایی کنید و اهمیت این مقاله را بفهمید، باید بدانید که کارشناسان ارشد مسائل امنیت ملی از قبل نقشهٔ نومحافظه‌کاران موسوم به شکستن تمیز را زیر ذره‌بین قرار داده‌اند. به فاصلهٔ چند روز، سخنگوی دی امریکن کنسروتیو در دسامبر ۲۰۰۶ نوشت:
جیسون وست در سال ۲۰۰۲ نوشت:
در سال ۲۰۰۳ سردبیر مجله نیشن، از آمریکا بابت سند مسئولیت‌پذیری سوریه انتقاد کرد و آن را با گزارش شکستن تمیز در ارتباط دانست و گفت:
این نویسنده نام مشاورین جرج دابلیو بوش، ریچارد پرل و داگلاس فیث را نیز آورده‌است و اضافه می‌کند:
جان دیزارد با مدارک اثبات می‌کند که احمد چلبی در تنظیم سند یک شکستن تمیز نقش داشته‌است. دیزارد در سال ۲۰۰۴ می‌نویسد:
ریچارد پرل و داگلاس فیث و دیگر اعضای تنظیم کنندهٔ "یک شکستن تمیز"، حتماً فتوای ۱۵ سال پیش مراجع تقلید عراق درمورد سلسله هاشمی را بخاطر نمی‌آورند. شاید می‌توان گفت یکی از خیره‌کننده‌ترین حقایق برجسته در این رابطه، در کتاب نوشتهٔ رشید خالدی به نام «بازسازی امپراتوری» است. خالدی در آن کتاب آورده‌است:
در ماه مارس سال ۲۰۰۶ استادان جان مرشایمر و استیون والت در مقاله‌ای بحث‌برانگیز و انتقادی با نام لابی اسرائیل، در مجله‌ای لندنی به مسائل مربوط به راهکار «یک شکستن تمیز» به مطالبی پرداختند که به شرح زیر است.
در سال ۲۰۰۶ سیدنی بلومنتال شکستن تمیز را مورد انتقاد قرار داد و نوشت:
انجمن آزمون زبان اتحادیه اروپا (ALTE) یک انجمن ارائه دهنده آزمون برای زبان‌های اروپا است.
پروژه ALTE با نام «می‌توانم» مجموعه ساده ای از بیش از ۴۰۰ توصیف کننده را برای امتحانات زبان تهیه کرد که با مرجع ساختار مشترک زبانی اتحادیه اروپا در ارتباط است.
این توصیف کنندگان در قالب «اظهار می‌توانم» هستند و هر کدام به زبان ساده می‌گویند که یک زبان آزمون در هر سطح دارای چه مهارتی است و چه کاری را می‌تواند انجام بدهد.
این مرجع دارای چهار سطح است: عمومی، اجتماعی/ توریستی، کاری و مطالعاتی (پژوهشی). همچنین پروژه ALTE نامهای مخصوص خود را به سطوح CEFR از سطح مقدماتی تا سطح ۵ داده‌است.
ALTE توسط دانشگاه کمبریج و با همکاری دانشگاه سالامانکا تأسیس شد، بنابراین اولین امتحاناتی که به پروژه «می‌توانم» مربوط می‌شوند، امتحانات EFL کمبریج بودند. با این حال، امروزه تعداد زیادی از آزمون گیرندگان، آزمون‌های خود را به این سیستم پیوند می‌دهند. در زیر جدول برخی از امتحانات به عنوان نمونه آورده شده‌است.
اکنون ALTE بر پایه چارچوب ۶ سطحی از استانداردهای سنجش زبان فعالیت می‌کند.
در جدول زیر میزان تطابق سطح‌بندی ALTE، سطح‌بندی CEFR و امتحانات EFL مقایسه شده‌است:
مرجع ساختار مشترک زبانی اتحادیه اروپا، زبان آموزان را به سه بخش گسترده تقسیم می‌کند که می‌تواند به شش سطح تقسیم شود:
CEFR توضیح می‌دهد که یک زبان آموز در هر سطح باید دارای چه مهارت‌هایی از هر یک از مهارت‌های چهارگانه زبان باشد:
اصفهان با آنکه تا سال ۶۳۳ ه‍.ق از حملهٔ مغول در امان باقی مانده بود. به علت دشمنی خانوادگی بین دو خاندان معروف صاعد و خجند، به ویرانی سوق داده شده بود. خاندان صاعد، حنفی بودند و خاندان خجند، مذهب شافعی داشتند. در ۶۳۳ ه‍.ق و در زمان فرمانروایی اوگتای خان، جانشین چنگیز، نزاع شافعی‌ها و حنفی‌ها بالا گرفت و شافعی‌ها با آنکه هنوز تا این تاریخ مغول بر اصفهان مسلط نشده بودند، با آن‌ها ساختند و قرار گذاشتند که دروازه‌های شهر را به روی ایشان بگشایند، به شرط آنکه پس از ورود به شهر آنان حنفی‌ها را قتل‌عام نمایند. شهر مورد حمله سپاه مغول واقع شد و مغول پس از ورود به شهر از شافعی و حنفی همه را به‌طور متساوی قتل‌عام کردند و شهر را ویران ساختند. شاعر و قصیده‌سرای بزرگ اصفهان کمال اسماعیل، دو سال بعد از این حمله در این شهر به دست مغولان به قتل رسید.
حمله مغول به خراسان، چنگیز خان در سال (۶۱۷ ه‍.ق)، پسر خود تولی خان را به فتح خراسان مأمور کرد. در سال بعد، تولی، خراسان از مرو تا بیهق (سبزوار کنونی یکی از شهرهای منطقه بیهق دانسته می‌شود) و از نسا و ابیورد تا هرات را یکی یکی اشغال نموده و آنجا را مانند ماوراءالنهر تخریب کرد. او به ویژه شهر مرو یکی از قدیم‌ترین مراکز فرهنگی آسیای مرکزی را خراب کرد.
۶۱۹ ه‍.ق چنگیز پس از عبور از معبر پنجاب و تسخیر ترمَذ و بلخ و گرفتن شهرهای ولایت جوزجانان از جیحون گذشته و به سرزمین طالقان آمد. این طالقان شهری واقع در ولایت جوزجانان بود و طالقانِ خراسان گفته می‌شد. قلعهٔ طالقان "نصرت کوه" نام داشت. محاصرهٔ این قلعه ده ماه به طول انجامید تا سرانجام پسران چنگیز به کمک او آمده طالقان را فتح کردند. پس از آن چون خبر فتح جلال‌الدین را در پروان در نزدیکی شهر غزنین به چنگیز داده بودند از راه بامیان به غزنین آمد و در بین راه بامیان را محاصره کرد. هنگامی که مغول سرگرم محاصرهٔ این شهر بودند، مُوتُوجن، پسر جغتای و نوهٔ محبوب چنگیز، به دست یکی از اهالی بامیان کشته شد. چنگیز پس از فتح بامیان دستور داد که علاوه بر مردم جانوران را هم بکشند و کسی را به اسارت نگیرند و بچه در شکم مادر زنده باقی نگذارند و سپاه مغول به دستور چنگیز شهر را چنان ویران کردند تا دیگر کسی نتواند در آنجا سکونت کند.
هنگامیکه چنگیز به غزنین رسید چون جلال‌الدین خوارزمشاه از این شهر رفته بود به دنبال او به کنار رود سند شتافت ولی نتوانست مانع فرار جلال‌الدین به هند شود. پس از گریختن جلال‌الدین به هند چنگیز چند ماه در این منطقه بود اما بعد به علت شورشی که در چین شمالی و تبت درگرفته بود و حضور او را ایجاب می‌کرد، بسوی آن منطقه حرکت کرد.
مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا ۲۰۱۹ ()، چهاردهمین دوره مسابقات تیراندازی قهرمانی آسیا بود که در ورزشگاه لوسیل آرنا در لوسیل، قطر برگزار شد. (از ۵ تا ۱۳ نوامبر ۲۰۱۹)
همچنین این مسابقات، انتخابی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در آسیا بود.
یادداشت: فقط ۲ کشور در مسابقات تیمی «تراپ» زنان شرکت کردند.
رساله فی حاله الطفولیه یکی از رساله‌های شهاب‌الدین یحیی سهروردی است. در این کتاب، سهروردی از دشواری بازگفتن علم اسرار الهی، به آنان که آمادگی پذیرش آن را ندارند صحبت می‌کند. اصل اساسی آموزشهای معنوی این کتاب عرضه راهنمائی عملی برای طی طریقت روحانی است.
تشریح بسیاری از نکات ظریف عرفانی در این کتاب، آشنائی کامل شهاب الدین سهروردی را با دشواری‌های طریقه سلوک ظاهر می‌سازد.