moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با گذشت زمان، این دو به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند. راجو متعاقباً به بیم در خواستگاری با جنی، خواهرزاده اسکات، کمک می‌کند، زیرا از قصد او برای نفوذ به محل اقامت اسکات بی‌خبر است. در حین شرکت در یک مهمانی برای جنی، بیم متوجه می‌شود که مالی در اسارت نگهداری می‌شود. او متعاقباً قول می‌دهد که او را آزاد کند. در همین حال، راجو از هویت و محل نگهداری لَچو مطلع می‌شود. او متعاقباً وی را دستگیر می‌کند. لَچو در حالی که راجو بازجویی می‌کند، یک مار براق نواری را برای حمله به او تشویق می‌کند؛ پس از آن او را از سرنوشت قریب‌الوقوعش هشدار می‌دهد و اینکه پادزهر را فقط گوندها دارند. راجو مات و مبهوت به بیم نزدیک می‌شود و بلافاصله مورد تداوی قرار می‌گیرد. با توجه به خصوصیات مذهبی مشابه بین لَچو و بیم، راجو قصد واقعی خود را استنباط می‌کند. بیم که هنوز از هویت پنهان راجو بی‌خبر است، هویت قبیله‌ای و مأموریت خود را فاش می‌کند. در مراسمی که به افتخار اسکات برگزار شده‌است، مردان بیم با کامیونی مملو از حیوانات وحشی به محل اقامت او می‌روند که باعث ایجاد آشفتگی در میان مهمانان می‌شود. حیوانات نگهبانان اسکات را به هم می‌ریزند و به بیم اجازه می‌دهند برای مدت کوتاهی بجنگد. با این حال، راجو از راه می‌رسد و متعاقباً قصد اسکات برای کشتن مالی را به او فاش می‌کند. او از روی تعهد تسلیم می‌شود.
پس از این حادثه، راجو به دلیل خنثی‌کردن بیم ترفیع می‌یابد، با این حال، او خود را غرق گناه در اعمالش می‌بیند، و پیشینه ملی‌گرایانه‌اش را به یاد می‌آورد و خود دیگرش را به عنوان یک خبرچین در پلیس به یاد می‌آورد. راجو در حین شلاق‌زنی عمومی بیم تلاش می‌کند تا او را متقاعد کند که از اعمال خود دست بکشد. اولی به جای آن شلاق‌زدن را انتخاب می‌کند. بیم با مقاومت در برابر جراحاتش، با سرکشی آواز می‌خواند، که جمعیتی را به شورش تحریک می‌کند. در پی این شورش راجو به بی‌پروایی اقدامات خود پی می‌برد. او که مصمم به نجات دوستش است، اسکات را متقاعد می‌کند تا بیم را مخفیانه اعدام کند و در عین حال کمینی برای نجات او آماده می‌کند. با این حال، اسکات طرح خود را استنباط می‌کند. راجو در حالی که موفق به نجات مالی از دست مردان اسکات می‌شود، به شدت مجروح می‌شود. بیم که به‌طور همزمان توانسته بود خود را آزاد کند، به اشتباه اقدامات راجو را به عنوان تلاش برای کشتن مالی تفسیر می‌کند و پیش از فرار با او به او ضربه می‌زند.
ماه‌ها بعد، بیم، که با مالی به هاتراس فرار کرده بود، توسط مقامات استعماری تحت تعقیب قرار دارد؛ او به سختی از افشاگری خودداری می‌کند زمانی که سیتا، نامزد راجو، سربازان را با ادعای وجود یک آبله بومی به عنوان بهانه دفع می‌کند. او که از هویت بیم آگاه نیست، اهداف واقعی و ضد استعماری راجو و اعدام قریب‌الوقوع او را فاش می‌کند. بیم پس از فهمیدن حماقت خود، سرافکنده شده، قول می‌دهد که او را نجات دهد. او با کمک جنیِ دلسوز به پادگانی که راجو در آن بازداشت شده‌است نفوذ می‌کند و او را آزاد می‌کند. با شکست دادن آن‌ها، این زوج به جنگلی در نزدیکی عقب‌نشینی می‌کنند، جایی که سربازان بیشتری را با استفاده از کمان بلندی که از زیارتگاه راما گرفته شده بود، از بین می‌برند.
پس از درگیری با اسکات، این زوج یک موتور سیکلت شعله‌ور را به داخل مهمات پادگان پرتاب می‌کنند که در نتیجه مشتعل می‌شود. انفجار بعدی بسیاری از اعضای شرکت اسکات از جمله کاترین را می‌کشد. راجو پس از دستگیری یک اسکات مجروح، او را با یک تفنگ انگلیسی اعدام می‌کند و اهداف مربوطه خود را برآورده می‌کند. آنها متعاقباً انباری از تسلیحات اسکات را می‌دزدند و بعداً با سیتا و جنی متحد می‌شوند.
"آرآرآر" با تحسین جهانی منتقدان هندی و غربی روبرو شد. ستایش برای فیلمنامه و کارگردانی آن توسط راجامولی، سکانس‌های اکشن غم‌انگیز، شخصیت‌پردازی، اجرای بازیگران اصلی و شماره‌های موسیقی آن بود. در ژوئن ۲۰۲۲، این فیلم در فهرست «۱۰۰ بهترین فیلم ۳ ساعته یا بیشتر» از راتن تومیتوز در رتبه ۸۶ جهانی قرار گرفت و سومین فیلم هندی شد که پس از "باج" (۱۲) و "دارودسته‌های واسیپور" (۶۶) در این فهرست قرار گرفته‌است. "یواس‌ای تودی" در ژوئن همان سال این فیلم را در فهرست «بهترین فیلم‌های سال ۲۰۲۲ تاکنون» رتبه نخست قرار داد.
اثر پیش‌زمینه (به انگلیسی: Priming Effect) وقتی روی می‌دهد که قرار گرفتن در معرض یک محرک، ناخواسته و ناخودآگاه، در پاسخ به محرک بعدی تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، چنانچه ابتدا کلمه دکتر به شخصی گفته شود و بعد از او بخواهند که با حرف «پ» یک کلمه بگوید به احتمال قوی کلمه پرستار یا پزشک را خواهد گفت تا مثلاً پرتقال.https://www.psychologytoday.com/intl/basics/primingویکی‌پدیا انگلیسی Priming -psychology
اثر پیش‌زمینه به کلمات محدود نمی‌شود. کارها و اعمال ما توسط رویدادها و محرک‌هایی پیش‌زمینه‌سازی می‌شوند که ما از آنها آگاه نیستیم. در آزمایشی که به سال ۱۹۹۶ توسط روان‌شناس جان بارگ در دانشگاه نیویورک انجام شد از دو گروه از دانشجویان خواسته شد تا با کلماتی به هم ریخته جمله سازی کنند. یک گروه از دانشجویان با کلماتی جمله می‌ساختند که با مفهوم پیری در ارتباط بود. وقتی کار دانشجویان تمام شد از آنها خواستند تا به اتاقی در انتهای سالن بروند. وقتی زمان رفتن به انتهای سالن را در هر دو گروه اندازه گرفتند مشخص شد که گروهی که جملاتی مربوط به پیری ساخته بودند به شکلی مشخص، آرام‌تر مسافت را پیمودند.کتاب تفکر، سریع و کند نوشته دانیل کانمن فصل چهارم، بخش شگفتی پیش‌زمینهBargh JA, Chen M, Burrows L (August 1996). "Automaticity of social behavior: direct effects of trait construct and stereotype-activation on action". Journal of Personality and Social Psychology. 71 (2): 230–44. CiteSeerX 10.1.1.318.3898. doi:10.1037/0022-3514.71.2.230. PMID 8765481. در پژوهشی دیگر در دانشگاه ییل مشخص شد که هنگام گفتگو و مصاحبه، حتی در دست گرفتن یک لیوان نوشیدنی گرم یا سرد می‌تواند بر نظر افراد دربارهٔ شخص مخاطب تأثیر بگذارد. در این پژوهش مشخص شد شرکت‌کنندگانی که لیوان قهوهٔ گرم در دست داشتند مخاطب خود را مثبت‌تر و گرمتر ارزیابی کردند.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2737341/
حتی یک حرکت ساده دست یا سر یا یک ژست می‌تواند تصمیمات و افکار ما را تحت تأثیر خود قرار دهد. در آزمایشی به سال ۱۹۸۰ که با عنوان «تأثیر حرکت سر بر متقاعد شدن» The Effects of Over Head Movements on Persuasion منتشر شد. گری ولز ) و ریچارد ای. پتی (Richard E. Petty) از شرکت کنندگان در آزمایش خواستند که با هدفون به پیامی صوتی گوش دهند. به آنها گفته شد که هدف آزمایش بررسی کیفیت صدای هدفون است. از نیمی از آنها خواسته شد که در هنگام گوش دادن به پیام سر خود را بالا و پایین کنند (حرکتی شبیه به تأیید) و از نیمی دیگر خواسته شد که سر خود را به چپ و راست تکان دهند (حرکتی شبیه به نفی). وقتی روانشناسان نظر شرکت کنندگان را دربارهٔ درستی پیامی که گوش دادند پرسیدند، آنهایی که سرشان را به علامت تأیید بالا و پایین می‌کردند بیشتر تمایل به پذیرش پیام داشتند تا آنهایی که در هنگام گوش کردن سرشان را به چپ و راست تکان می‌دادند.https://www.researchgate.net/publication/232952874_The_Effects_of_Over_Head_Movements_on_Persuasion_Compatibility_and_Incompatibility_of_Responseshttps://replicationindex.com/2017/02/02/reconstruction-of-a-train-wreck-how-priming-research-went-of-the-rails/
در آزمایشی دیگر در دانشکده روان‌شناسی دانشگاه نیوکاسل که در سال ۲۰۰۶ تحت عنوان «احساس تحت نظر بودن میل به کمک و مشارکت را افزایش می‌دهد»https://www.staff.ncl.ac.uk/daniel.nettle/biology%20letters.pdf منتشر شد اثر پیش زمینه به خوبی مشخص است.Daniel Kahneman - Thinking, Fast and Slow کتاب تفکر، سریع و کند صفحه 50 از نسخه انگلیسی نوشته دانیل کانمن این آزمایش ۱۰ هفته طول کشید و شرکت کنندگان آن اعضای دانشکده روان‌پزشکی دانشگاه نیوکاسل بودند. از اساتید خواسته شده بود که با رضایت و میل خود مبلغی را بابت استفاده از قهوه‌ای که در ساعات کاری مصرف می‌کنند در صندوق کمک به دانشکده بریزند. در هر هفته در بالای صندوق بدون اطلاع شرکت کنندگان تصویری نصب می‌شد که یا تصویر گل بود یا تصویر چشمان کسی که به روبرو خیره شده بود. بعد از اتمام آزمایش مشخص شد که چنانچه تصویر بالای صندوق تصویر کسی باشد که به نظر می‌رسد به فرد در حال پول انداختن در صندوق زل زده‌است مبلغ مشارکت نسبت به زمانی که تصویر بالای صندوق گل است افزایش می‌یابد. نمودار این آزمایش نشان می‌دهد که در هفته اول که تصویر چشمانی کاملاً باز به افراد شرکت کننده زل زده‌است مبلغ مشارکت ۷۰ سنت به ازای یک لیتر شیر است. اما در هفته دوم که تصویر گل در بالای صندوق قرار دارد مشارکت به حدود ۱۵ سنت به ازای یک لیتر شیر تنزل می‌کند. و به همین ترتیب تا هفته دهم.https://www.semanticscholar.org/paper/Cues-of-being-watched-enhance-cooperation-in-a-Bateson-Nettle/48f87acd5008375edd45c3632c65cc9ba7350fa0https://www.researchgate.net/figure/Pounds-paid-per-litre-of-milk-consumed-as-a-function-of-week-and-image-type_fig1_6651564
مطالعات در زمینه اثر پیش‌زمینه نشان می‌دهند که محرک‌های زیادی در همهٔ محیط‌ها قرار دارند که ما از آنها آگاه نیستیم اما تأثیرات مؤثری بر افکار و اعمال ما دارند. این محرک‌ها و تاثیراتشان از لحظه‌ای به لحظه دیگر در تغییر هستند. یک نسیم خنک در یک روز گرم ممکن است باعث کمی خوش‌بینی و مثبت‌اندیشی شما در آنچه در حال ارزیابی هستید شود. وضعیت عفو مشروط یک نفر در برابر قاضی در یک دادگاه ممکن است تحت تأثیر یک چای گرم، یک نوشیدنی یا هر محرک دیگری قرار گیرد.
اثر پیش‌زمینه مثبت یا منفی:
منظور از اثر پیش‌زمینه مثبت یا منفی این است که در زمان انجام یک کار یا فرایند، آیا پیش‌زمینه باعث سرعت بخشیدن به کار خواهد شد یا خیر. یک پیش‌زمینه مثبت فرایند را سرعت می‌دهد درحالیکه پیش زمینه منفی عکس آن عمل می‌کند.
بزرگداشت () فیلم درام موزیکال زندگی‌نامه‌ای آمریکایی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی لیزل تامی و نویسندگی تریسی اسکات ویلسون است. این فیلم بر اساس زندگی خواننده آمریکایی آرتا فرانکلین ساخته شده‌است. جنیفر هادسن، فارست ویتاکر، مارلون وینز، آدرا مک‌دانلد، مارک مارون، تایتس برگس و مری جی. بلایژ از بازیگران این فیلم هستند. این فیلم سه دهه اول زندگی فرانکلین را دنبال می‌کند: از تولد به‌عنوان اعجوبه موسیقی در یک خانواده مرفه آفریقایی-آمریکایی، عواقب از دست دادن مادرش در ۱۰ سالگی تا رسیدن او به شهرت بین‌المللی، در حالی که ازدواجی نامناسب را تحمل می‌کند.
پس از تأخیر و تعویق زیاد به‌دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، "بزرگداشت" در ۸ اوت ۲۰۲۱ در لس‌آنجلس به نمایش درآمد و در ۱۳ اوت ۲۰۲۱ توسط یونایتد آرتیستس در ایالات متحده اکران شد. این فیلم در سایر مناطق توسط یونیورسال پیکچرز عرضه شد. این فیلم نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد که از اجراها، طراحی صحنه و لباس تمجید شد اما فیلم‌نامه و مدت زمان آن مورد انتقاد قرار گرفت.
این پروژه مدتها در دست توسعه بود و جنیفر هادسون قرار بود نقش آرتا فرانکلین را بازی کند. خود فرانکلین تا زمان مرگ در ۱۶ اوت ۲۰۱۸ درگیر توسعه بود. در ژانویه ۲۰۱۹، لیزل تامی قرار بود این فیلم را کارگردانی کند. بقیه بازیگران از جمله فارست ویتاکر، مارلون ویانز، آودرا مک دونالد و مری جی در اکتبر ۲۰۱۹ اضافه شدند.
ام‌جی‌ام در یک معامله تخته سنگی ژوئن ۲۰۱۹، برون خلاق را به عنوان یک شرکت تأمین مالی و تهیه‌کننده به این فیلم اضافه کرد. فیلمبرداری در آتلانتا، جورجیا در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و در ۱۵ فوریه سال ۲۰۲۰ به پایان رسید. جاناتان گلیکمن، رئیس گروه میشن پیکچر ام‌جی‌ام، در تاریخ ۱ فوریه سال ۲۰۲۰ با یک معامله نگاه اول از این شرکت، از این شرکت خارج شد.
"بزرگداشت" در ۱۳ اوت ۲۰۲۱ به صورت سینمایی در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم در ابتدا قرار بود که در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۰ و ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ اکران شد. تاریخ انتشار قبلی نیز شامل ۱۴ اوت و ۹ اکتبر ۲۰۲۰ و ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ بود.
«کمپانی» ترانه ای از خواننده کانادایی جاستین بیبر از چهارمین آلبوم استودیویی خود "هدف" (۲۰۱۵) است. این ترانه توسط بیبر، پو بیر، جیمز آبرهارت، آندریاس شولر، توماس ترولسن، جیمز وونگ و لروی کلمپیت نوشته شده‌است ترانه در ۸ مارس ۲۰۱۶ به عنوان چهارمین و آخرین تک آهنگ آلبوم به ایستگاه‌های رادیویی محبوب موزون و معاصر آمریکایی منتشر شد. این یک ترانه الکتروپاپ و آراندبی معاصر همراه سازهای آن گیتار بیس، گیتار و کوبه‌ای است. از نظر اشعاری، «کمپانی» در مورد انتظار برای شناختن شخصی جذاب صحبت می‌کند، اما برای این کار مرزهای سالم نیز تعیین می‌کند.
به عنوان یک قطعه آلبوم، ترانه در اکثر کشورهایی که منتشر شد، به چهل مقام برتر رسید. وقتی این ترانه به صورت تک آهنگ منتشر شد، توانست در استرالیا به بالاترین رتبه برسد و در ایالات متحده به رتبه ۵۳ رسید. بیبر این ترانه را در سومین جوایز موسیقی آی‌هارت رادیو و جوایز موسیقی بیلبورد و همچنین در تور جهانی هدف اجرا کرد. دو موزیک ویدئو برای این ترانه ساخته شده‌است: ویدئویی که بخشی از روایت «هدف: جنبش» است که در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و موزیک ویدیوی رسمی در ۸ ژوئن ۲۰۱۶ منتشر شد.
بیبر هنگام کار بر روی آلبوم، دوست شخصی خود، آهنگساز و تهیه‌کننده آمریکایی پو بر، را دعوت به همکاری در زمینه ضبط کرد - هر دو قبلاً در دومین آلبوم گردآوری‌شده بیبر، "نشریات" در سال ۲۰۱۳ کار کرده بودند. آنها در زمینه ضبط همکاری کردند، و ترانه‌های زیادی نوشتند، تا اینکه ناشر وی تلاش کرد اردوگاه‌های نوشتن را برای بیبر ایجاد کند، اما او قبول نکرد و به کار با بوید ادامه داد. همان‌طور که بوید طی مصاحبه ای با "فیدر"، «ما فقط در فکر این هستیم که [موسیقی] منفی نباشد، بلکه باعث افزایش روح شود. حتی موسیقی ای که در مورد روابط او صحبت می‌کند، موسیقی خوبی است. هیچ چیز باعث افسردگی شما نمی‌شود. [. . .] ما آنقدر با هم هماهنگ هستیم که می‌توان فهمید که هر دو دوست داریم چه چیزهایی را دوست داریم بخوانیم. ما واقعاً سخت روی این پروژه کار کردیم. ما واقعاً با خودمان صادق هستیم.» بوید در حالی که از او سؤال شد که آیا ترانه‌هایی وجود دارد که او به ویژه از آن هیجان زده باشد، ادعا کرد که یکی از آنها «کمپانی» است.
در اوایل فوریه ۲۰۱۶، گزارش شد که دف جم رکوردینگز، ناشر بیبر، در صدد انتشار «کمپانی» به عنوان پیگیری ترانه موفق قبلی خود، «خودت را دوست داشته باش» است. همان‌طور که توسط هدلاین‌پلنت گزارش شده‌است، تیم تبلیغاتی این ناشر ۱۶ فوریه ۲۰۱۶ را به‌طور غیررسمی از متخصصان رادیو خبر داد. یک هفته بعد، "بیلبورد" تأیید کرد که «کمپانی» به عنوان چهارمین تک آهنگ آلبوم عمل خواهد کرد و این اثر در ۸ مارس ۲۰۱۶ بر ایستگاه‌های رادیویی محبوب معاصر و معاصر سرویس‌دهی می‌شود. در ۷ آوریل ۲۰۱۶، یک ریمیکس توسط The Knocks در حساب ساوندکلاود گروه قرار گرفت، زیرا آنها اعلام کردند که این اقدام آغازین تاریخ‌های منتخب تور جهانی هدف بیبر خواهد بود.
تاج تو خالی (به انگلیسی :The hollow crown) یک مینی سریال ۷ قسمتی ساختهٔ کشور انگلستان است. داستان سریال با موضوع مبارزات قدرت، رستگاری، خانواده و خیانت در زمان پادشاهان ریچارد دوم، هنری چهارم و پنجم می‌باشد که در هر قسمت به یک پادشاه پرداخته شده‌است.
این سریال اقتباسی از نمایش نامه‌های ریچارد سوم و هنری پنجم شکسپیر است.
شوی پاتریک ستاره یا شوی پاتریک استار یک مینی سریال پویانمایی رایانه ای آمریکایی در ژانر کمدی و ماجراجویانه است که دومین اسپین آف از مجموعه باب اسفنجی شلوار مکعبی است و فصل اول آن در 26 قسمت توسط تمام تیم سریال اصلی (به جز استیون هیلنبرگ)، ساخته و قسمت اول آن در ۱۸ تیر ۱۴۰۰ پخش شد. این سریال در سال ۲۰۲۲ برای فصل دوم نیز تمدید شد.
مینی سریال «شوی پاتریک استار» برنامه‌ای گفتگو محور در قالب یک تاک شو با مجری‌گری پاتریک ستاره خواهد بود؛ ترکیبی از «» و «کمدی بنگ! بنگ!»
شوی پاتریک ستاره دربارهٔ پاتریک ستاره است که در خانه با خانواده اش زندگی می‌کند؛ جایی که او از اتاق خواب تبدیل شده به تلویزیون، برنامه خودش را برای محله برگزار می‌کند. خواهر کوچک او، اسکوئیدینا، در پشت صحنه کار می‌کند تا اطمینان حاصل کند که نمایش پاتریک همیشه روان است، در حالی که والدین او، بانی و سیسیل و پدر بزرگش، هرکدام از آنها به طرز خنده دارانه ای از پاتریک حمایت می‌کنند.
ماجراهای غیرقابل پیش‌بینی خانواده ستاره اغلب برنامه را مطلع می‌کند، با برنامه چیزهایی را ادغام می‌کند و حتی گاهی اوقات با آن تداخل پیدا می‌کند ؛ اما یک چیز قطعی است : زندگی عجیب و غریب او همیشه باعث ایجاد یک تلویزیون عالی می‌شود !
!صداپیشه
شخصیت‌های مجموعه باب اسفنجی شلوار مکعبی در این مینی سریال حضور خواهند داشت.
در این میان حضور کاراکتر باب اسفنجی (با صداپیشگی تام کنی) به عنوان شخصیت مهمان حتمی است.
از سال ۲۰۱۹، تمایل مدیر شبکه نیکلودئون برای تولید این اسپین اف مطرح شده بود.
بر اساس گزارشی که سایت ددلاین منتشر کرده‌است، نیکلودئون به خاطر محبوبیت بسیار زیاد شخصیت پاتریک، قصد دارد سریالی بر اساس این کاراکتر تولید کند.
نیکلودئون در حساب توئیتر خود ضمن انتشار نخستین تصویر مینی سریال شوی پاتریک ستاره، اعلام کرده‌است: «این مجموعه دومین سریال اسپین‌آف برای باب‌اسفنجی شلوار مکعبی است و به ما این امکان را می‌دهد تا توانایی‌های خود را گسترش دهیم و ضمن روایت داستان‌هایی جدید با مخاطبانمان در سراسر جهان که عاشق این شخصیت‌ها هستند، همچنان ارتباط برقرار کنیم».
کیابی () شهری در چاد است که در Moyen-Chari Region واقع شده‌است. کیابی ۱۵٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دور از خانه فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی میت آویس است. در این فیلم بازیگرانی همچون مت فروئر، درو بریمور، ریچارد ماسور، کارن آستین، سوزان تایرل، آنتونی رپ، جنیفر تیلی، دیک میلر، کانی سایر، تری ویگل و جان اسپنسر ایفای نقش کرده‌اند.
فلوریانو یا فیوراوانته فرامولا ، (تولد: حدود ۱۴۷۸ - مرگ: ۳ ژوئیه ۱۵۲۸) یک نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که بیشتر در برشا فعالیت می‌کرد.
نام وی برای اولین بار در سال ۱۵۰۳ ذکر شد، اولین اثر شناخته شده او مربوط به ۱۵۰۷–۱۵۰۸ است که اکنون در موزه‌های سیوی پاویا قرار دارد. در سال ۱۵۱۲ او تصویری از گاستون دو فویکس را نقاشی کرد. بعداً فرامولا یک بشارت برای کلیسای کارمین در برشا و همچنین برای کلیسای سانتا ماریا دله گراتسی در برشا نقاشی کشید. وی همچنین یک نقاشی دیواری برای کاخ کالینی در برشا نقاشی کرده‌است. یکی از آثار وی را می‌توان در لندن در موزه ویکتوریا و آلبرت مشاهده کرد.
موتوراما فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی بری شلس است. در این فیلم بازیگرانی همچون مارتا کوئین، فلی، مایکل جی. پولارد، درو بریمور، میت لوف، گرت موریس، جردن کریستوفر مایکل، سوزان تایرل، مری وارناف، الیس بیسلی، شلی برمن، جک نانس و جان اسپنسر ایفای نقش کرده‌اند.
کلاریس مارجوریبانکس بکت ، (۲۱ مارس ۱۸۸۷–۷ ژوئیه ۱۹۳۵) یک هنرمند استرالیایی و یکی از اعضای اصلی جنبش تونالیست استرالیا بود. آثار وی در مجموعه گالری‌های عمومی بزرگ استرالیا از جمله گالری ملی استرالیا، گالری ملی ویکتوریا و گالری هنر استرالیای جنوبی به نمایش درآمده است.
بکت در کاسترتون، ویکتوریا، دختر جوزف کلیفدن بکت (۱۹۳۶–۱۸۸۵)، مدیر بانک و همسرش الیزابت کیت به دنیا آمد،"Joseph Clifden BECKETT was the manager of the Colonial Bank at Casterton 1875-1903". Casterton Historical Society http://www.swvic.org/casterton/beckett_joseph.htm accessed 5 Nov 2014 پدربزرگ او جان براون، یک سازنده چیره‌دست اسکاتلندی بود که کومو هاوس و باغ‌های آن را در ساوث یارا، ویکتوریا طراحی و ساخته بود.Rosalind Hollinrake, 'Beckett, Clarice Marjoribanks (1887–1935)', Australian Dictionary of Biography, National Centre of Biography, Australian National University, http://adb.anu.edu.au/biography/beckett-clarice-marjoribanks-5178/text8701, published in hardcopy 1979, accessed online 5 November 2014.
وی در دوران تحصیلات ابتدایی خود در کاسترتون مشغول تحصیل در مقطع متوسطه بود، بکت تا سال ۱۹۰۳ در کویینز کالج بلرت مشغول به کار بود جایی که او توانایی نقاشی قوی را نشان داد و یک نمایش نامه نوشت، از جمله بخشی برای خودش، که توسط دانش آموزان اجرا شد. او توانایی هنری از خود نشان داد و در بلرت دروس خصوصی طراحی نقاشی ذغال را گذراند. پس از نقل مکان خانواده اش به خیابان ۲۲ کنزینگتون، یارای جنوبی،"The Age" Saturday 08 Apr 1905, p.16 سال آخر تحصیل خود را در محوطه دانشگاه مرتون هال در مدرسه گرامر دختران کلیسای ملبورن انگلیس به پایان رساند. در سال ۱۹۱۴ وی به مدرسه گالری ملی ملبورن رفت، و سه سال تحصیل را زیر نظر فردریک مک‌کوبین گذراند و قبل از ادامه تحصیل تحت نظر مکس ملدروم بود، که نظریه‌های جنجالی وی یکی از عوامل اصلی فعالیت هنری وی شد.
در سال ۱۹۱۹ پدر و مادرش از بندیگو به حومه آن زمان توسعه نیافته در خلیج ملبورن در بوماریس نقل مکان کردند و با عدم سلامتی که داشتند، بکت مسئولیت‌های خانه را بر عهده گرفت که عملاً ساختار بقیه زندگی اش را دیکته می‌کرد و تلاش هنری وی را به شدت محدود می‌کرد. بکت فقط در صبح زود و غروب می‌توانست بیرون برود و نقاشی بکشد زیرا بیشتر روز خود را صرف مراقبت از آنها می‌کرد.
در هنگام نقاشی دریا در کنار طوفان در سال ۱۹۳۵، بکت دچار ذات الریه شد و چهار روز بعد، در سن ۴۸ سالگی، در بیمارستانی در سندرینگهام درگذشت."Beckett art joins Misty Moderns in Langwarrin" by Teresa Murphy, "Hastings Leader", 12 November 2009 وی در پارک یادبود چلتنهام به خاک سپرده شد.
تیم ملی بسکتبال زنان قبرس، نماینده کشور قبرس در مسابقات بین‌المللی بسکتبال زنان است.Profile | Cyprus , Fiba.com. Retrieved 04 January 2017.
تیم ملی بسکتبال زنان کرواسی، نماینده کرواسی در مسابقات بین‌المللی بسکتبال زنان است .
امانوئل گازمی سانتیاگو (متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۹۲)، معروف به "آنوئل ای. ای"، رپر و خواننده اهل پورتوریکو است. او پیشگام جنبش دام لاتین به حساب می‌آید و آهنگ‌های او اغلب در مورد جنایت و زندگی شهری در پورتوریکو صحبت می‌کند. موسیقی او غالباً شامل نمونه‌ها و تلفیق آهنگهایی است که در دوران جوانی اش محبوب بوده‌اند. وی به دلیل مشکلات حقوقی و اختلافات خود با رپرهای همکار پورتوریکو، "کوسکلوئلا" و "ایوی کوئین" و با رپ آمریکایی "سیکس ناین"، به عنوان چهره ای جنجالی در صحنه موسیقی لاتین دیده می‌شود.
وی که در کارولینا، پورتوریکو بزرگ شده بود، از چهارده سالگی شروع به ضبط موسیقی کرد و چهار سال بعد در سال ۲۰۱۰ نشر آن را به صورت آنلاین آغاز کرد، سپس سرانجام به عضویت گروه موسیقی مایباخ، رپ آمریکایی ریک راس، بخش لاتین درآمد. میکس تیپ او در سال ۲۰۱۶،"" Real Hasta la Muerte"" با استقبال خوبی روبرو شد، اما موفقیت وی در همان سال با حکم ۳۰ ماه زندان به دلیل داشتن اسلحه غیرقانونی در پورتوریکو متوقف شد. وی تمام آلبوم ابتدایی خود را در حین زندان ضبط کرد و در این مدت محبوبیت ژانر موسیقی وی افزایش یافت.
آنوئل ای. ای اولین آلبوم خود را با عنوان ""Real Hasta la Muerte"" در۱۷ ژوئیه۲۰۱۸، روزی که از زندان آزاد شد ، منتشر کرد. آلبوم یک موفقیت مهم و تجاری بود. در شش ماه آینده، او در "آهنگ‌های لاتین داغ بیلبورد" ظاهر شد و موقعیت خود را به عنوان یکی از برترین هنرمندان لاتین تثبیت کرد. در اوت ۲۰۱۹، او آهنگ ""China"" را با همکاری "ددی یانکی"، "کارول جی"، "اوسونا" و "جی بالوین" منتشر کرد که با موفقیت جهانی همراه بود. او از آن زمان آهنگ محبوب ""Me Gusta"" را با شکیرا و آلبوم دوم خود را با نام" "Emmanuel"" منتشر کرده‌است که در ۲۹ می سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
در نوامبر سال ۲۰۲۰، آنوئل ای. ای بیانیه ای در اینستاگرام ارائه داد و آهنگ جدیدی را منتشر کرد که حاکی از بازنشستگی قریب‌الوقوع وی در صنعت موسیقی بود، با اشاره به مسائل خانوادگی و روابط.
مهمان صیادف (به ، زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲، روستای گونشلی ناحیه بازارگچار - درگذشت ۹ مه ۱۹۹۲، روستای نبی‌لر، شهرستان شوشی، جمهوری آذربایجان) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان و از جنگجویان جنگ قره‌باغ بود.
مهمان صیادف در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲ در روستای گونشلی از توابع واردنیس (بازارگچار) در ارمنستان شوروی به دنیا آمد. وی هنگامی که ارامنه آذربایجانی‌ها را در سال ۱۹۸۸ تبعید کردند، از کلاس هفتم متوسطه این روستا فارغ‌التحصیل شد. وی پس از اخراج در آن سال، با خانواده‌اش به شهرستان ساموخ نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۸۸ وی یکی از اعضای فعال‌ترین جنبش‌های آزادی‌بخش ملی جمهوری آذربایجان بود. هنگامی که ۱۸ ساله بود، به ارتش شوروی اعزام شد. در این زمان، حوادث ناگورنو قره‌باغ او را به شدت آشفته کرد. وی پس از گذراندن شش ماه در ارتش شوروی، به خانه بازگشت و به عنوان داوطلب به خط مقدم رفت.
مهمان صیادف به گردان دفاع شخصی به نام "قره باغ جمهوری آذربایجان" پیوست و به عنوان داوطلب در ۵ نوامبر ۱۹۹۱ به خط مقدم رفت. وی در نبردهای اطراف روستاهای کوسالار و نبی‌لر از توابع شهرستان شوشی حضور داشت. مهمان صیادف در نبرد در اطراف روستای نبی‌لر در ۹ مه ۱۹۹۲ کشته شد.
وی پس از مرگ با حکم ریاست جمهوری شماره ۸۳۳ مورخ ۷ ژوئن ۱۹۹۲ عنوان "قهرمان ملی جمهوری آذربایجان" اعطا شد. با وجود همه تلاش‌ها، جسد وی را از میدان جنگ پیدا نکردند.
پاسگاه ژاندارمری سابله روستایی بدون سکنه از توابع بخش بستان شهرستان دشت آزادگان است.
چپ ضد استالینیسم شامل انواع مختلفی از سیاست‌های چپ‌گرایانه است که در مخالفت با عملکرد جوزف استالین و گرایش استالینیسم و سیستم حکومتی او است.
همچنین ممکن است به مخالفت جناح چپ میانه با دیکتاتوری‌ها، کیش‌های شخصیتی، توتالیتاریسم و دولت‌های پلیسی اشاره داشته باشد، و همه این‌ها ویژگی‌هایی است که معمولاً به رژیم‌های استالینیستی مانند کیم ایل سونگ، کشورهای سابق بلوک شرق، انور خوجه و دیگران نسبت داده می‌شود.Dennis H Wrong The American Left and Cuba "Commentary" FEB. 1, 1962Julius Jacobson Reflections on Fascism and Communism. "Socialist Perspectives", Edited by Phyllis Jacobson and Julius Jacobson, 1983.Samuel Farber, Cuba since the Revolution of 1959: A Critical Assessment, Chicago: Haymarket Books, 2011
سوسیالیسم زرد یک سیستم اقتصادی بود که در سال ۱۹۰۲ توسط پیر بیتری پیشنهاد شد و به عنوان جایگزینی برای «سوسیالیسم سرخ» که در مارکسیسم طرفداران بسیاری داشت، مطرح گردید.Payne, Stanley. "A History of Fascism, 1914-1945." Routledge, 1996. pp. 46. سوسیالیسم زرد تا جنگ جهانی اول برجسته بود و بر سر حمایت از کارگران، با مارکسیسم رقابت می‌کرد. «سوسیالیسم زرد» همچنین اصطلاحی بود که طرفداران مارکسیسم از آن برای نامیدن همه سوسیالیست‌های غیر مارکسیست سوءاستفاده می‌کردند.
پس از جنگ جهانی اول، اصطلاح «سوسیالیسم زرد» برافتاد.
بیتری می‌پنداشت کارگران می‌توانند اتحادیه‌هایی را سازمان دهند که به‌طور موازی با گروهی از مشاغل کار کنند (ساختاری مشابه شرکت‌های بزرگ). کارگران با مذاکره بین هر اتحادیه و گروه بازرگانی مربوطه سهم بیشتری از سود شرکت را به دست می‌آورند. این سامانه می‌بایست تحت قدرت یک کشور مستبد و قوی وجود می‌داشت.
ریشارد گراملیش (۶ اوت ۱۹۲۵ در مانهایم؛ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶ در اونترهاخینگ) یک دین‌شناسِ آلمانی بود. وی را محققی مهم در عرصهٔ تصوف (عرفان اسلامی) می‌دانند.
ریشارد گراملیش در سال ۱۹۴۶ به طریقتِ یسوعیان (انجمنِ عیسی) پیوست. در سال ۱۹۶۹ دکترای خود را از دانشگاه بازل دریافت کرد و در سال ۱۹۷۱ به عنوان استادِ تاریخ‌شناسیِ دین در دانشکده الهیات دانشگاه فرایبورگ منصوب شد. وی در سال ۱۹۸۷ بازنشسته شد و در نزدیکی بازل در سوئیس به زندگی ادامه داد.
در سال ۲۰۰۴ کتابخانه مهم وی به‌طور دائمی به کتابخانه ایالتی بایرن در مونیخ واگذار شد.Mitteilung des Jesuitenordens .
او علاوه بر این آثار، تعداد قابل توجهی ترجمه و شرح از نوشته‌های پیشگامان عرفای اسلامی نوشته‌است که بیشتر آن‌ها در "مجموعه مطالعات اسلامی فرایبورگ" منتشر شده‌اند.
تفنگدار یک فیلم وسترن آمریکایی به کارگردانی هنری کینگ در سال ۱۹۵۰ است.
امیلی بیبر (۱۸۱۰–۱۸۸۴) یک عکاس آلمانی پیشگام بود که از اوایل سال ۱۸۵۲ استودیویی را در هامبورگ افتتاح کرد.
در ۱۶ سپتامبر ۱۸۵۲، بیبر یک استودیوی داگرئوتایپ را در شماره ۲۶ خیابان گروس باکرستراس در هامبورگ افتتاح کرد. در زمانی که عکاسی تقریباً تماماً توسط مردان انجام می‌شد، او یکی از اولین زنانی بود که به یک عکاس حرفه‌ای در آلمان تبدیل شد. در ابتدا کسب و کار او خوب پیش نرفت، اما درست همان زمان که او قصد فروش استودیو را داشت، یک فال‌بین به او گفت که می‌بیند «بسیاری از کالسکه‌ها در خارج از استودیوی او منتظرند».
با استقبال از چنین تشویقی او به کارش ادامه داد و پس از مدتی به یک عکاس پرتره موفق و متخصص در پرتره‌های رنگی دستی تبدیل شد. در سال ۱۸۷۲، شاهزاده فریدریش کارل پروس او را به عنوان عکاس دربار خود منصوب کرد.
پس از مدتی استودیوی خود را به شماره ۲۰ خیابان یونگفرنستیگ جدید منتقل کرد و بعد از مدتی کوتاه کسب و کار خود را به برادرزاده خود لئونارد بیبر (۱۸۴۱–۱۹۳۱) تحویل داد که او نیز با موفقیت این تجارت را از سال ۱۸۸۵ مدیریت کرد، در سال ۱۸۹۲ نیز شعبه‌ای در برلین افتتاح کرد.
استیسی کانینگام (؛ زادهٔ ۱۹۷۴) بانکدار و مدیر اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان ۶۷مین رئیس بازار بورس نیویورک فعالیت می‌کند. وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی صنایع از دانشگاه لی‌های است و فعالیت در بورس نیویورک را از سال ۱۹۹۶ آغاز کرد. کانینگام پیش‌تر در فاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ مدیر بازارهای سرمایه بازار بورس نزدک بود.
هنری کلی فریک (۱۹ دسامبر ۱۸۴۹ – ۲ دسامبر ۱۹۱۹) یک کارخانه‌دار، سرمایه‌گذار، ضد اتحادیه، و مجموعه‌دار آثار هنری اهل آمریکا بود. او مؤسس و صاحب شرکت اچ.سی. فریک و شرکت تولید کُک بود، همچنین مدیرعامل شرکت فلزات کارنگی و از افراد سرشناس در زمینه فلزات ایالات متحده بود. آثار هنری که او جمع‌آوری می‌کرد امروزه در مجموعه فریک قرار دارند. او همچنین به خاطر مبارزه با سندیکاهای کارگری معروف بود.
«شناور در ستاره‌ها» ترانه‌ای است که توسط خواننده آمریکایی بریتنی اسپیرز ضبط شده‌است. ترانه در ابتدا برای نهمین آلبوم استودیویی‌اش، "گلوری" (۲۰۱۶) ضبط شد. این ترانه را ماتیو کوما، دن بوک و الکسی میسول در سال ۲۰۱۵ نوشتند وقتی کوما فاش کرد که او با اسپیرز کار می‌کرده‌است، اگرچه ترانه‌هایش هرگز به انتشار اولیه آلبوم نرسیده‌اند. این قطعه قرار است در نسخه ۲۰۲۰ لوکس وینیل "گلوری" ظاهر شود.
«شناور در ستاره‌ها» به عنوان بخشی از تبلیغ‌های اوربان اوت‌فیترز «۱۱/۱۱ روز مجردها» به عنوان یک تک‌ آهنگ وینیل ۱۲ اینچی در ۱۱ نوامبر سال ۲۰۲۰ برای پیش سفارش دردسترس قرار گرفت. با این حال، سفارش‌ های ترانه تا ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ ارسال نمی‌شوند. این ترانه در تاریخ ۲ دسامبر سال ۲۰۲۰، مصادف با سی و نهمین زادروز ملکه موسیقی، بریتنی اسپیرز، برای ارائه دهندگان موسیقی دیجیتال منتشر شد.
لادی () شهری در چاد است که در Tandjilé Est واقع شده‌است. لادی ۲۰٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
این شهر در حاشیه رود لوگون قرار دارد. فرودگاه لای در این شهر واقع‌شده‌است.
این شهر با نبرد لای در جنگ جهانی اول شناخته‌شده‌است. در اوت ۱۹۱۴ این شهر توسط ارتش آلمان اشغال شد تا اینکه در سپتامبر توسط فرانسوی‌ها آزاد شد.
چیزی جدید () سومین آلبوم چندآهنگه و در کل چهارمین آلبوم از خوانندهٔ کره‌ای، ته‌یئون است. این آلبوم در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد و شامل شش قطعه، از جمله آهنگ اصلی به نام، «چیزی جدید» است.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، کمپانی اس.ام. تاریخ انتشار این آلبوم را اعلام کرد. این اولین آلبوم کوتاه ته‌یئون بعد از آخرین آلبومش در دسامبر ۲۰۱۷ بود. در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، تیزر موزیک ویدیوی آهنگ «چیزی جدید» منتشر شد و به دلیل فیلمبرداری‌ش مورد توجه قرار گرفت.
اطلاعات از ناور گرفته شده‌است.
مردی که برگشت (به انگلیسی: The Man Who Came Back) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۳۱ به کارگردانی رائول والش، با بازی جنت گینور و چارلز فارل است. این فیلم توسط ادوین جی بورک از نمایشنامه ژول اکرت گودمن روی صفحه نمایش اقتباس شده‌است.ame
گردان‌های پلیس نظم تشکیلات نظامی "اوردنونگس‌پولیتزای" (پلیس یونیفورم‌پوش متحدالشکل) در دوران آلمان نازی بودند.
در طول جنگ جهانی دوم، این گردان‌ها تابع اس‌اس بودند و در مناطق تحت اشغال آلمان، به ویژه مناطق پشت جبهه جنگی ارتش و مناطق تحت مدیریت مدنی آلمان مستقر شدند. در کنار تشکیلات دیگری چون "آینزاتس‌گروپن" و "وافن اس‌اس"، گردان‌های پلیس نظم مسئول کشتارهای یهودیان در جریان هولوکاست بودند و جنایات گسترده‌ای علیه بشریت و مردم غیرنظامی به اجرا گذاشتند.
پلیس نظم آلمان ("اوردنونگس‌پولیتزای" یا اورپو "OrPo") یکی از ابزارهای اصلی دستگاه امنیتی آلمان نازی بود. در دوره پیش از جنگ، هاینریش هیملر، رئیس اس‌اس و کورت دالوگه، رئیس پلیس نظم، به همکاری پرداختند تا نیروی پلیس جمهوری ویمار به تشکیلاتی نظامی تبدیل و آماده خدمت به اهداف رژیم برای فتح سرزمین‌ها و پاکسازی نژادی شود. واحدهای پلیس در جریان انضمام اتریش به خاک آلمان و اشغال چکسلواکی شرکت کردند.
نیروهای پلیس نخستین بار برای تشکیل حمله به لهستان به شکل گردان سازماندهی شدند. در لهستان آنها برای اهداف امنیتی و پلیسی مستقر شدند و در اعدام‌ها و تبعیدهای گسترده شرکت کردند. ۱۷ گردانِ نخست توسط اورپو در سپتامبر ۱۹۳۹ به همراه ارتش ورماخت در حمله به لهستان به کار گرفته شدند. این گردان‌ها از اسرای جنگی لهستانی مراقبت می‌کردند و با پیروی از سیاست لبنسراوم، لهستانی‌ها را از "رایخس‌گائو وارته‌لاند" اخراج می‌کردند.Browning 1992, p. 38. آن‌ها همچنین به عنوان بخشی از «اقدامات استقرار مجدد»، علیه هر دو جمعیت کاتولیک و یهودی دست قساوت‌هایی زدند.Rossino, Alexander B., "Hitler Strikes Poland", University of Kansas Press: Lawrence, Kansas, 2003, pp 69–72, en passim. پس از پایان درگیری‌ها، این گردان‌ها - همانند گردان پلیس ذخیره ۱۰۱ - نقش نیروهای امنیتی را بر عهده گرفتند و در اطراف گتوهای یهودی نشین در لهستان اشغالی گشت می‌زدند (مسائل امنیتی درون گتوها توسط اس‌اس، اس دی و پلیس جنایی، با همکاری "یودنرات" حل و فصل می‌شدند).Hillberg, p 81.
در جریان عملیات بارباروسا در ۱۹۴۱، قرار بود تا ۲۳ گردان اورپو در حمله به اتحاد جماهیر شوروی شرکت کنند. از این تعداد، نه کردان به زیربخش امنیتی ورماخت پیوستند، و دو گردان نیز مسئول پشتیبانی از "آینزاتس‌گروپن)"، یا جوخه‌های مرگ سیار اس‌اس، و نیز اورگانیتزاسیون توت، گروه ساخت و ساز نظامی، شدند.
اهداف گردان‌های پلیس امنیت تأمین امنیت پشت جبهه‌های جنگ با توسل به نابود کردن بقایای نیروهای دشمن، محافظت از اسیران جنگی و محافظت از خطوط ارتباطی و تأسیسات صنعتی فتح شده بودند. به گفته دالوگه، دستورالعمل‌های آنها شامل «مبارزه با عناصر جنایتکار، و از همه مهم‌تر، عناصر سیاسی» می‌شد.
۳۰۰ گردان که هر کدام از آنها ۵۵۰ نفر را شامل می‌شدند، از استخدام نیروهایی که میان سال‌های ۱۹۰۵–۱۹۱۵ به دنیا آمده بودند، ایجاد شدند. آنها توسط متخصصان حرفه ای پلیس هدایت می‌شدند، و بسیار به ایدئولوژی نازیسم برآمده از یهودستیزی و ضدیت با بلشویسم باور داشتند. هنگ‌ها و گردان‌ها تحت فرماندهی پلیس‌های شغلی قرار گرفتند. هنگامی که این واحدها از مرز آلمان و شوروی عبور کردند، تحت کنترل رهبر اس‌اس و پلیس برای مناطق پشت مرز قرار گرفتند.
فست (انگلیسی: FEST) یک جشنواره فیلم سالانه است که از سال ۱۹۷۱ در اواسط تابستان در بلگراد برگزار می‌شود.
فست یه نوعی اولین جشنواره فیلم در کشوری کمونیستی بود که چهره‌های مطرح هالیوودی نظیر جک نیکلسون، کرک داگلاس، رابرت دو نیرو، دنیس هوپر، پیتر فوندا، میلوش فورمن، فرانسیس فورد کاپولا، رومن پولانسکی، سم پکین‌پا و پیرپائولو پازولینی و دیگران در آن شرکت کردند.
در طی فروپاشی یوگسلاوی، فست دچار تنزل و توقف شد اما در اوایل سال ۲۰۰۰ مجدداً به جایگاه قبلی‌اش رسید. این جشنواره در سال ۲۰۰۷ نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر مخاظب داشت.
در ۴۸امین دوره برگزاری فست در سال ۲۰۲۰ جان مالکوویچ به عنوان مهمان ویژه این رویداد حضور داشت.
گتو رادوم از جمله گتوهای نازی بود که در مارس ۱۹۴۱ در شهر رادوم، در هنگام اشغال لهستان توسط آلمان نازی، با هدف آزار و اذیت و بهره‌کشی از یهودیان لهستانی گشوده شد. ارتباط این گتو با جهان بیرون در آوریل ۱۹۴۱ به‌طور رسمی قطع شد. یک سال و نیم بعد، برچیده شدن گتو در اوت ۱۹۴۲ آغاز شد و در ژوئیه ۱۹۴۴ پایان یافت، و تقریباً ۳۰٬۰۰۰ تا ۳۲٬۰۰۰ قربانی (شامل مردان، زنان و کودکان) از طریق قطارهای هولوکاست به اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده شدند.The statistical data compiled on the basis of "Glossary of 2,077 Jewish towns in Poland" by "Virtual Shtetl" Museum of the History of the Polish Jews  (Polish), as well as "Getta Żydowskie" by "Gedeon"  (Polish) and "Ghetto List" by Michael Peters at ARC. Accessed March 12, 2015.
شهر رادوم پذیرای یهودیانی بود که از دیگر مناطق لهستان، از جمله گتو کراکوف ابعید شده بودند، چرا که کراکوف - مطابق خواسته گاولایتر هانس فرانک - قرار بود «پاک‌نژادترین» شهر قلمرو دولت عمومی و به عنوان پایتخت آلمان در قلمروهای اشغالی معرفی شود. فرماندار کل فرانک در مارس ۱۹۴۱ دستور ایجاد گتو رادوم را صادر کرد. یک هفته پیش از آن، پلیس گتو یهودی توسط دولت جدید نازی برای کمک به جابجایی‌ها تشکیل شده بود. به یهودیان ده روز مهلت داده شد تا خانه‌های پیش از جنگ خود را تخلیه کنند و به همراه خانواده‌هایشان در ناحیهٔ گتو مستقر شوند. این منطقه مانند بسیاری از دیگر شهرهای لهستان به دو بخش تقسیم شد. دروازه‌های گتو در ۷ آوریل ۱۹۴۱ به روی جهان بیرون بسته شدند. حدود ۳۳۰۰۰ یهودی لهستانی در این ناحیه گرد آورده شدند. ۲۷۰۰۰ نفر در گتوی اصلی و حدود ۵۰۰۰ نفر در گتوی کوچکتر در حومه شهر. بیشتر گتو در محاصره دیوار نبود بلکه این ساختمان‌های اطراف بودند که به شکل مانع عمل می‌کردند. خروجی‌ها نیز توسط پلیس گتوی یهودی و لهستانی اداره می‌شدند. «گتوی بزرگتر» در خیابان وایووا در مرکز ناحیه Śródmieście و «گتوی کوچکتر» در ناحیه Glinice راه‌اندازی شدند.
همانند بسیاری دیگر گتوها در سراسر لهستان اشغالی، گرسنگی کشیدن در رادوم امری غیرمعمول نبود. سهمیه اختصاص داده شده توسط آلمان برای هر نفر در گتو ۱۰۰ گرم نان در روز بود. با این وجود شرایط در گتو رادوم به نسبت از بسیاری از گتوهای همزمان در دیگر مناطق اروپای تحت اشغال نازی‌ها بهتر بود.
در ماه‌های نخست ۱۹۴۲، آلمانی‌ها دست به اقدامات گوناگونی از جمله دستگیری یا اعدام رهبران جامعه یهودی زدند. از اوت ۱۹۴۲ و به عنوان بخشی از عملیات راینهارد، آلمانی‌ها با جدیت آغاز به برچیدن گتو رادوم کردند. نخستین موج بزرگ اخراج از گتو باعث تخلیه گتوی کوچکتر شد. در این عملیات، یگان‌های پلیس آبی لهستان،The United States Holocaust Memorial Museum
Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945, volume 2, part A, edited by Geoffrey P. Megargee, page 291 و «هیوی‌ها» به آلمانی‌ها کمک می‌کردند. در پایان ماه اوت تقریباً ۲۰۰۰ یهودی در رادوم باقی مانده بودند. یهودیان اخراج شده به اردوگاه‌های مرگ (نخست به تربلینکا و آشویتس) فرستاده شدند. بقایای گتو رادوم به یک اردوگاه کار موقت تبدیل شد. آخرین یهودیان رادوم در ژوئن ۱۹۴۴ به آشویتس تبعید شدند.“Radom” Encyclopedia of Jewish Communities in Poland, Volume VII (Poland), Translation of “Radom” chapter from Pinkas Hakehillot Polin, Published by Yad Vashem تنها چند صد یهودی ساکن رادوم از جنگ جان سالم به در بردند.
در میان نجات‌دهندگان لهستانی یهودیان، برجسته‌ترین نقش را دکتر یرژی بوریسویچ ()، مدیر بیمارستان روانی در رادوم واقع در خیابان ورشاوسکا، داشت. این تأسیسات از سوی نازی‌ها در امان ماند زیرا که این ساختمان کلیسای سابق با هیچ روشی نمی‌شد به ساختمانی برای کمک به جنگ تبدیل شود. در خفای کامل، یهودیان، از جمله کودکان، از بوریسویچ و کادر پزشکی وی کمک می‌گرفتند. چشمگیرترین آنها نجات افرادی بود که در گتو از حصبه رنج می‌بردند. بوریسویچ به درمان مردخای آنیلیویچ، رهبر سازمان رزم یهودی و از ترتیب‌دهندگان خیزش گتوی ورشو، پرداخت. با این حال، بیشتر بیماران او از هولوکاست جان سالم به در نبردند، و آنیلیویچ نیز در جریان خیزش کشته شد. چهار سال پس از مرگ در ۵ ژوئن ۱۹۸۰، به بوریسویچ عنوان درستکار در میان ملل داده شد.
در میان لهستانی‌هایی که به جرم نجات یهودیان توسط نازی‌ها به قتل رسیدند، آدام رافایوویچ ۶۰ ساله ساکن رادوم بود که در ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۲ به دلیل کمک به یک یهودی تیرباران شد. این قبیل قتل‌ها در حومه رادوم بیشتر بود. گروهی از اهالی روستا از اطراف چیپیلوو در نزدیکی رادوم از جمله پیوتر اسکوچیلاس و دختر ۸ ساله او لئوکادیا در ۶ دسامبر ۱۹۴۲ به دلیل پناه دادن به یهودیان توسط گردان‌های پلیس نظم زنده زنده سوزانده شدند. در همان روز، انبار دیگری پر از مردم پناهنده در نزدیکی رکوفکا به آتش کشیده شد و ۳۳ لهستانی نجات دهنده یهودیان از جمله خانواده‌های اوبوچویچ و کوالسکی زنده زنده سوزانده شدند. رومن یان زافرانسکی، ۶۴ ساله، در رادوم و همسرش یادویگا، در هنگام پناه دادن به یک دختر یهودی، آنا کرک (متولد ۱۹۳۷) به دام افتادند. دختر کشته شد، مرد را به اردوگاه کار اجباری گروس‌روزن فرستادند و در آنجا کشته شد. همسرش نیز به راونسبروک فرستاده شد اما زنده ماند.
استیپ برالیچ (متولد ۱۰ ژوئن ۱۹۷۳) ، مربی حرفه ای بسکتبال کروات است که سرمربی تیم ملی زنان کرواسی را برعهده گرفته است ، وی در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن هدایت این تیم را بر عهده داشت.
گتو بنجن از جمله گتوهای نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که برای آزار و اذیت و بهره‌کشی از یهودیان لهستان در شهر بنجن در جنوب غربی لهستان اشغالی ایجاد شد. تشکیل این گتو توسط مقامات آلمانی در ژوئیه ۱۹۴۰ اعلام شد. Będzin in the Jewish Historical Institute community database. Internet Archive. بیش از ۲۰٬۰۰۰ یهودی محلی از بنجن، به همراه ۱۰٬۰۰۰ یهودی دیگر که از جوامع همسایه اخراج شده بودند، ناچار شدند تا هنگام انحلال گتو در جریان هولوکاست در آنجا زندگی کنند. بیشتر افراد توانمند ناچار به کار کردن در کارخانه‌های نظامی آلمان، پیش از فرستاده شدن نهایی به اردوگاه کار اجباری آشویتس توسط قطارهای هولوکاست، شدند. آخرین موج اخراج بزرگ زندانیان گتو توسط اس‌اس (شامل مردان، زنان و کودکان) میان ۱ تا ۳ اوت ۱۹۴۳ با خیزشی توسط اعضای سازمان رزم یهودی روبرو شد.
گتو بنجن یک واحد اداری مشترک با گتو سوسنوویچ در همسایگی منطقه اورودولا داشت، زیرا هر دو شهر بخشی از یک کلان‌شهر در حوضه دابرووا بودند. یهودیان از هر دو گتو باغ سبزی مشترک را اداره می‌کردند که توسط یودنرات به جوانان صهیونیست اختصاص داده شده بود.
مردی که برگشت (به انگلیسی: The Man Who Came Back) یک فیلم درام صامت آمریکایی به کارگردانی امت جی فلین با بازی جورج اوبراین و دوروتی مکیل محصول سال ۱۹۲۴ که توسط کمپانی فاکس فیلم تولید و منتشر شده‌است.Pictorial History of the Silent Screen, p.264 c.1953 by Daniel Blum; DoubledayThe AFI Catalog of Feature Films 1893-1993:"The Man Who Came Back"
کمپانی فاکس در سال ۱۹۳۱ دوباره داستان این فیلم را به عنوان یک فیلم ناطق اولیه، "مردی که برگشت"، روی پرده آورد.
برونا گورا (به بلاروسی: "Бронная Гара"؛ به معنای «کوهستان برونیا») نام منطقه‌ای دورافتاده در بلاروس کنونی است که صحنه کشتار یهودیان لهستانی توسط آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود.
این مکان شامل بخشی از نیمه شرقی لهستان اشغالی بود که در سال ۱۹۳۹ با توافق با آلمان توسط اتحاد جماهیر شوروی مورد حمله قرار گرفته بود و دو سال بعد در طی عملیات بارباروسا توسط ورماخت تصرف شد. تخمین زده می‌شود که از ماه مه ۱۹۴۲ تا نوامبر همان سال، در کشنده‌ترین مرحله از هولوکاست در لهستان، حدود ۵۰٬۰۰۰ یهودی در جنگل‌های اطراف برونا گورا در چاله‌هایی از پیش کنده شده به قتل رسیدند. قربانیان با قطارهای هولوکاست از گتوهای نازی، از جمله گتو برست و گتو پینسک، و از دیگر گتوها در مناطق اطراف و همچنین از رایخس‌کومیساریات اوستلاند (بلاروس غربی کنونی) به صحنه کشتار منتقل شدند.The Brest Ghetto Passport Archive (former Soviet Union). JewishGen 2014.
پس از یک سده تسلط خارجی، جمهوری دوم لهستان در پایان جنگ جهانی اول به کشوری مستقل تبدیل شد. برونا گورا بخشی از استان پولشه بود و تا زمان تهاجم به لهستان در ۱۹۳۹ در آن باقی ماند."Echa Polesia" 3 (39) 2013, Miejsca Pamięci Narodowej, Obwód Brzeski (Places of National Memory, Brest Oblast). Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna (daily) 2014. با داشتن ایستگاه قطاری در نزدیکی جنگل، برونا گورا مکان خلوت و مناسبی برای کشتار یهودیان در سال ۱۹۴۲ شد و نازی‌ها یهودیان را از گتو برست، پینسک، و دیگر گتوهای اطراف به آنجا منتقل کرده و سپس می‌کشتند.
پس از تهاجم شوروی به لهستان در ۱۹۳۹، برونا گورا همراه دیگر مناطق استان پولشه پس از رای‌گیری نمایشی که NKVD در فضای رعب و وحشت به راه انداخته بود، به بلاروس شوروی منضم شدند. همه شهروندانی که پیشتر در لهستان زندگی می‌کردند ولی متولد لهستان نیز بودند، می‌بایست از آن پس در جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس به عنوان اتباع شوروی، و نه لهستانی، زندگی می‌کردند. با این حال، حکومت شوروی بر این مناطق دیری نپایید، چرا که شرایطی که طبق آن‌ها پیمان موسوم به مولوتوف–ریبنتروپ پیشتر در مسکو امضا شده بود، هنگام عبور ارتش آلمان از مناطق لهستانی اشغال شده توسط شوروی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، شکسته شدند. از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ این استان تحت کنترل آلمان نازی، و توسط شورای مرکزی بلاروس و از همدستان آلمان اداره می‌شد، که خود پشتیبانی گردان‌های بلاروسی نازی موسوم به دفاع ملی را داشت.Andrew Wilson, "Belarus: The Last European Dictatorship", Yale University Press 2011. Page 109.
نخستین عملیات کشتار در ژوئن ۱۹۴۲ انجام شد و ۳۵۰۰ یهودی از گتوی پینسک و شهر کوبرین در نزدیکی آن، برای «پردازش» (به آلمانی: "durchschleusen")، به برونا گورا فرستاده شدند. طبق اعترافی پس از جنگ از سوی بنیامین ولف، یک یهودی لهستانی از آنتوپول که توانست از کشتار جان سالم بدر ببرد، ایستگاه قطار توسط حصار سیم خاردار محاصره شده بود. مترجمی به زندانیان اطلاع می‌داد که ایستگاه‌های شستشو در جنگل‌های پشت سر آن‌ها قرار دارند. به آنها دستور داده شد که لباس‌های خود را درون قطار ترک کنند و تنها صابون و حوله با خود ببرند. به کسانی که صابون نداشتند گفته می‌شد که نگران نباشند زیرا صابون و حوله از پیش تهیه شده بودند. مسیر میان جنگل‌ها، که با سیم خاردار احاطه شده بود، به شدت محافظت می‌شد. مسیر پس از مسافتی به آرامی باریک‌تر شد، تا اینکه صدای تیراندازی در آن سوی مسیر به زندانیان می‌فهماند که در انتهای مسیر چه عاقبتی در انتظارشان است. یهودیانی که قصد داشتند با گذر از حصار فرار کنند، بر روی سیمها مورد اصابت گلوله قرار می‌گرفتند. در ادامه، مسیر به منطقه ای منتهی می‌شد که دارای گودال‌های اعدام به عمق ۴ متر و طول ۶۰ متر بود و این گودال‌ها توسط صدها کارگر محلی زیر تهدید اسلحه حفر شده بودند. از مواد منفجره برای سریع کردن روند حفاری استفاده شده بود. قربانیان تازه‌وارد به درون گودال‌ها آورده می‌شدند و یکی یکی بر روی اجساد دیگران تیرباران می‌شدند؛Testimony of B. Wulf, Docket nr 301/2212, Archives of the Jewish Historical Institute in Warsaw, Bronna Góra (Bronnaja Gora) webpage. "Virtual Shtetl" 2014 (ibidem, print ). Retrieved June 3, 2014. طبق گفته‌های یک شاهد، ۵۲۰۰۰ نفر در برونا گورا کشته شدند، از جمله یهودیان و افرادی که تصور می‌شد با مبارزان مقاومت در ارتباط هستند.
در مارس ۱۹۴۴، با پیشرفت ارتش سرخ شوروی، آلمانی‌ها تلاش کردند تا شواهد کشتارها را پاک کنند. دستور ویژه ۱۰۰۵ به همین منظور ارائه شد. با کمک ۱۰۰ زندانی-برده، برای دو هفته آینده گورهای دسته‌جمعی نبش قبر شدند و اجساد را در گودال‌هایی سوزاندند. با پایان یافتن کار، درخت‌هایی بر روی گودال‌ها کاشته شدند و همه زندانیان با اصابت گلوله کشته شدند. پس از جنگ، در کنفرانس ۱۹۴۵ پوتسدام، مرزهای لهستان دوباره ترسیم شدند و برونا گورا بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس شد. یادبودی در محل یادبود شهروندان یهودی کشته شده اتحاد جماهیر شوروی برپا شد.
دوستان بین‌المللی زمین از یک شبکه بین‌المللی از سازمان‌های زیست‌محیطی در ۷۴ کشور تشکیل شده‌است.
دوستان زمین سال ۱۹۶۹ در سانفرانسیسکو، توسط دیوید براور، دونالد ایتکن و گری سوسی تأسیس گردید.Thomson, Jennifer (2017). "Surviving the 1970s: The Case of Friends of the Earth", "Environmental History". Vol.22(2), p.235 کمک مالی ۵۰۰۰۰۰ دلاری، در سال ۲۰۱۹ توسط رابرت اورویل اندرسن، مالک شرکت نفت آتلانتیک ریچفیلد تأمین شد.
این شبکه در سال ۱۹۷۱ با جلسه‌ای از نمایندگان چهار کشور، یعنی ایالات متحده، سوئد، انگلیس و فرانسه به یک شبکه بین‌المللی از سازمان‌های زیست‌محیطی تبدیل شد. این تشکل اکنون دارای یک دبیرخانه مستقر در آمستردام، هلند است که پشتیبانی از شبکه و فعالیت‌های عمده توافق شده آن را تأمین می‌کند. کمیته اجرایی، نمایندگان منتخبی از گروه‌های ملی، سیاست‌گذاری و نظارت بر کار دبیرخانه را تعیین می‌کند. در سال ۲۰۱۶، کارین نانسن، فعال اروگوئه‌ای، به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی دوستان زمین انتخاب گردید.
دوستان بین‌المللی زمین، سازمانی است بین‌المللی که اعضای آن در سراسر جهان گسترش یافته‌اند. نهاد اصلی و مادر دوستان بین‌المللی زمین، در درجه اول، نهادی است که نقش وکالت طرفدارانش را به عهده دارد و بیشتر فعالیت‌های آن در انگلستان متمرکز می‌باشد. برنامه‌های پشتیبانی آن از گروه‌های تابعه، از طریق برجسته‌سازی زمینه‌های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری و اساساً بر موضوعات زیست‌محیطی متمرکز است و اساس فعالیت آنها در انگلستان است، اما در ایالات متحده آمریکا و اروپا نیز از طریق آژانس‌های خواهر خود فعالیت می‌کنند. دفتر مرکزی سازمان بین‌المللی دوستان زمین به دلایل مالیاتی در آمستردام هلند قرار دارد.
در اکتبر ۲۰۱۸ اعلام شد که الیکو دانگوت، ثروتمندترین مرد آفریقا، قصد دارد یک پالایشگاه نفت ۱۲ میلیارد دلاری در ۶٬۱۸۰ هکتار زمین در یک باتلاق در نیجریه بسازد. این بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان خواهد بود. این پالایشگاه در سال ۲۰۲۲، ۶۵۰٬۰۰۰ بشکه نفت خام را فرآوری خواهد کرد.
دوستان زمین در هر کشور، شبکه‌های چند لایه از کنشگران داوطلب تا گروه‌های ملی فشار را تشکیل می‌دهند که برای سیاست‌های زیست‌محیطی پیشرو و پایدار فعالیت می‌کنند. این گروه‌ها و فعالان، فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی را انجام می‌دهند.
بر اساس قوانینی که در وب سایت آنها آمده، گروه‌های دوستان زمین لازم است، مستقل از تأثیرات سیاسی، مذهبی یا سایر اعمال حزب عمل کنند و در ساختارهای داخلی خود دموکرات و بدون تبعیض و مایل به همکاری با سازمان‌هایی هستند که برای اهداف مشابه کار می‌کنند. اینها شرایط عضویت در سازمان دوستان زمین است.
گروه‌های ملی در مورد موضوعات اصلی و تأثیرگذار کشور خود کار می‌کنند و شرکت در مبارزات بین‌المللی دوستان زمین که مربوط به کشور آنها است را انتخاب می‌کنند. فعالان محلی محیط زیست زمین، به نوبه خود می‌توانند در کمپین‌های محلی، ملی یا بین‌المللی شرکت کنند.
اعضای این سازمان در کشورهای مختلف، ممکن است نام خود را دوستان زمین، یا یک عبارت ترجمه شده دیگری معادل آن در زبان ملی خودشان قرار دهند، به عنوان مثال، دوستان زمین (ایالات متحده)، دوستان زمین (انگلیس ولز و ایرلند شمالی)، آمیگوس دولا تییرا (اسپانیا و آرژانتین). با این حال، تقریباً نیمی از گروه‌های عضو به نام خودشان کار می‌کنند، بطوریکه گاهی منعکس‌کننده منشأ مستقل و پیوستن بعدی آنها به این شبکه می‌باشد، مانند پرو ناتورا (سوئیس)، فدراسیون کره برای جنبش زیست‌محیطی، اقدام حقوق زیست‌محیطی (نیجریه) و وال‌هی (اندونزی).
دوستان زمین از چاپ کتاب «رژیم غذایی برای یک سیاره کوچک» از فرانسیس مورلاپه در سال ۱۹۷۱ حمایت کردند. اطلس گوشت، گزارشی سالانه است که به روش‌ها و تأثیرات دامداری متمرکز پرداخته‌است. این نشریه شامل ۲۷ مقاله کوتاه می‌باشد که با کمک نمودار، حقایقی را دربارهٔ تولید و مصرف گوشت نشان می‌دهد. اطلس گوشت به‌طور مشترک توسط دوستان زمین و بنیاد هاینریش بل منتشر شده‌است."Meat Atlas", Friends of the Earth, download Meat Atlas as pdf
در میان کسانی که در راه‌اندازی مبارزات تغییرات آب و هوایی دوستان زمین انگلستان و ولز و ایرلند شمالی در کمپین سؤال بزرگ حضور داشتند، همچنین نفرات زیر نیز شرکت داشتند: جود لا،Radiohead's Thom Yorke to guest-edit Observer Magazine published March 20, 2008. ادیت بومن، سیون لوید، راس بار، دیوید کامرون، دیوید میلیبند، تام یورک، استیون تاجر، مایکل اویس و امیلی اوی.
مارکسیسم کلاسیک لفظی برای توصیف نظریات اقتصادی، فلسفی و جامعه‌شناسانه کارل مارکس و فریدریش انگلس – در مقایسه با نظریات مارکسیستی ادوار بعد، به خصوص مارکسیسم–لنینیسم – است.
مارکسیسم غربی () جریانی در نظریه مارکسیستی است که بعد از انقلاب اکتبر و قدرت گرفتن لنینیسم از غرب و مرکز اروپا برخاسته‌است. مارکسیسم غربی در واقع مجموعه‌ای از برداشت‌ها از مارکسیسم است که با برداشت اتحاد شوروی از آن تمایز داشت.
انقلاب‌های ۱۸۳۰ () موجی انقلابی در اروپا بود که به سال ۱۸۳۰ اتفاق افتاد. این موج شامل دو انقلاب ملی‌گرای بود؛ انقلاب بلژیک در پادشاهی متحد هلند و انقلاب ژوئیه در پادشاهی فرانسه. علاوه بر این دو، انقلاب‌هایی در لهستان، دولت‌های شبه‌جزیره ایتالیا، پرتغال و سوئیس نیز رخ داد. ۱۸ سال بعد موج انقلابی قدرتمندتری موسوم به انقلاب‌های ۱۸۴۸ اتفاق افتاد.
در لنینیسم پیش‌قراولان گروهی از پرولتاریا هستند که نسبت به دیگران آگاهی سیاسی بیشتری دارند. اینان گروه‌ها و سازمان‌هایی تشکیل می‌دهند تا باقی اعضای طبقه کارگر را به سوی پیروزی انقلاب رهبری کنند.
چند و چونِ تأثیرِ کارِ فکری و فرهنگی و هنریِ بهرام بیضایی (۱۳۱۷) موضوعِ بحث و پژوهش بوده‌است. او از دههٔ ۱۳۴۰ به بعد، به رغمِ محرومیت‌های فراوان، نیز آموزش داده که کم و بیش به دامنهٔ تأثیرش افزوده‌اند. گذشته از هنر، به نظرِ مجید مظفّری، بیضایی «بر زمانه» هم «تأثیری شگرف داشت.» یکی از در دههٔ ۱۳۹۰ کارِ فرهنگیِ بیضایی را هم‌سنگِ کارهای علی‌اکبر دهخدا و نیما یوشیج و صادق هدایت ارزیابی کرد. آیدین آغداشلو گفته: «اگر «بهرام بیضایی» نبود، جای خالی وسیعی در پهنهٔ این فرهنگ باقی می‌ماند که پرشدنی نبود.»
پیش از ظهورِ نسلِ نمایشنامه‌نویسانِ نامدارِ دههٔ ۱۳۴۰ در ایران انتشارِ نمایشنامهٔ ایرانی برای بازارِ کتابِ فارسی رایج نبود.مثلاً هوشمند مهرآسا در سالِ ۱۳۴۱ نوشت: «خوانندهٔ ایرانی هنوز عادت ندارد نمایشنامه‌ای را بعنوان یک اثر «برای مطالعه» بخواند.» () و حمید سمندریان از مهدی فروغ نقل کرده که حوالیِ سالِ ۱۳۴۰ گفته «ملت ما هرگز تئاتری نبوده‌اند، به همین خاطر هم چیزی نداشته و نداریم، فقط یک نمایشنامه هست که صادق هدایت نوشته که آن هم مزخرف است . . . .» () بیضایی در رواجِ نمایشنامه‌نویسیِ فارسی و انتشارِ نمایشنامه‌های فارسی سهم داشته‌است. غیر از این، او در ترجمه و انتشارِ نمایشنامه‌های غیرفارسی به فارسی نیز بسیار کوشا بوده‌است. نمایشنامه‌هایی از کارلو گولدونی و ژان ژنه به سفارشِ مستقیمِ او به فارسی ترجمه و منتشر شد، و خود و دوستانِ نزدیکش نیز در ترجمهٔ نمایشنامه‌های کلاسیکِ ژاپنی و چینی و نیز انگلیسی کارهایی کرده‌اند.