moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از جمله تأسیسات مرتبط با بندر و تجارت در اهواز آن زمان، واگن اسبی بوده‌است که با احداث یک رشته خط آهن و توسط واگن‌هایی که با اسب کشیده می‌شده‌اند بار و کالای تجاری را در امتداد رودخانه و بین کشتی‌ها جابجا می‌کرده‌است.
در شوشتر اسنادی به دست آمده که حاکی از تجارت دریایی با دورترین بندرهای تجاری معروف آن دوران دنیا در هند و آفریقا و خاور دور می‌باشد و این امر جز با وجود بندری در کنار صخرهٔ پیش‌گفته برای تخلیه و بارگیری مجدد میسر نمی‌شده‌است.
به نوشتهٔ کسروی اهواز نوین پس از اعطای اجازهٔ ناصرالدین شاه به خارجیان برای کشتیرانی در قسمت جنوبی کارون رونق دوباره یافت زیرا وجود رشته‌سنگی در محل کنونی پل هفتم مانع از ادامه مسیر کشتی‌ها به قسمت‌های بالا دست کارون می‌شد و کشتی‌ها ناچار بودند بار خود را در این سوی صخره تخلیه کنند و سپس به کشتی‌هایی که در آن سوی صخره بودند منتقل کنند.
درگیری‌های مختلف دوران مشروطیت و کشف نفت در مسجد سلیمان و وضع اسفبار شوشتر در دوران قاجاریه از یکسو و شیوع طاعون مهلک در آخرین سال‌های قرن ۱۳ خورشیدی و همچنین برچیده شدن کشتیرانی در کارون شمالی از سوی دیگر و نیز رونق روزافزون اقتصادی اهواز باعث شد تا مرکزیت خوزستان در آغاز حکومت پهلوی از شوشتر به اهواز منتقل شود.
آزادی کشتیرانی در کارون سفلی (از خرمشهر تا اهواز) در سال ۱۳۰۶ه‍.ق (۱۸۸۸ م) بر روی کشتی‌های خارجی، باعث رشد و رونق تجارت در ایالت و به ویژه شهرهای خرمشهر و اهواز گردید. افزایش حجم مبادلات و داد و ستد، صادرات کالا به خارج و واردات کالا به خرمشهر، سبب گردید تا مردم اندک اندک به شهرهای مزبور مهاجرت کرده بر جمعیت آن‌ها افزوده شود.
کسب امتیاز آزادی کشتیرانی دررود کارون توسط انگلیسی‌ها در درجهٔ اول به منظور تسخیر بازارهای داخلی و مرکزی کشور بود و بدون ارتباط کارون با مناطق مرکزی کشور، آزادی کشتیرانی چندان مطلوب نبود. از این رو در اکتبر سال ۱۸۹۶ م (۱۳۱۳ه‍.ق) شرکت برادران لینچ پیشنهاد احداث جاده کاروان رو بین اهواز و اصفهان را به دولت ایران ارائه داد. پس از مذاکرات طولانی بین انگلیسی‌ها و دولت ایران، بالاخره در تاریخ سوم مارس ۱۸۹۸. م قرارداد احداث جاده مزبور بین چارلز هاردینگ دبیر اول سفارت انگلیس در تهران و حاج علی‌قلی‌خان سردار اسعد بختیاری به امضاء رسید.- برای آگاهی بیشتر از روند مذاکرات و هم‌چنین مفاد قرارداد، نگاه کنید به: جین راف گارثویت، همان، ص ۱۸۸–۱۷۲
و یک سال بعد یعنی در سال ۱۸۹۹. م (۱۳۱۷. ق) راه مزبور افتتاح شد.دیتر امان، «بختیاریها عشایر کوچ‌نشین ایرانی در پویه تاریخ»، ترجمه محسن محسنیان، آستان قدس رضوی، مشهد، سال ۱۳۶۷، ص ۹۸ افتتاح راه کاروان رو اهواز به اصفهان باعث رشد و تسریع مبادلات تجاری و واردات و صادرات کالا شد.در فاصله سال‌های ۱۳۱۳. ق تا ۱۳۱۸. ق (۱۸۹۵. م تا ۱۹۰۰. م) ارزش واردات محمره از انگلیس ۴۶٪ و ارزش صادرات ۱۴۰٪ رشد داشت.
علاوه بر این، وجود صخره‌های بزرگ در رود کارون در مقابل اهواز[این صخره‌ها هم‌اکنون به هنگام پایین آمدن آب کارون از بالای پُل هفتم قابل رؤیت هستند.] سبب گردیده تا امکان کشتیرانی در این نقطه میسر نبوده، کشتی‌ها به محض وصول بدانجا بار خویش را تخلیه کنند و پس از حمل در خشکی، به آن طرف صخره‌ها برده، بر کشتی‌های دیگر بارگیری کنند. با آزادی کشتیرانی دررود کارون و به ویژه پس از احداث جاده کاروان رو لینچ و افزایش حجم مبادلات تجاری، ساختمان‌ها و مستحدثات قبلی، جوابگوی این حجم وسیع از مبادلات نبودند. از این رو پس از آزادی کشتیرانی دررود کارون در سال ۱۳۰۶. ق (۱۸۸۸. م) حسین قلی‌خان نظام‌السلطنه بختیاری حکمران جدید خوزستان مأموریت یافت که در آن ناحیه به‌طور جدی مشغول اصلاحات شود. هم چنین گزارش جامعی در مورد طوایف ساکن در اطراف رودخانه کارون، کیفیت کشتیرانی آن و وضعیت نیروهای انتظامی در آن منطقه تهیه نماید. در این فرمان از نظام‌السلطنه خواسته شده بود که شش ماه از سال را در خرمشهر اقامت کند.ابراهیم صفایی، همان، ص ۱۴۱
نظام‌السلطنه نیز در محلی پایین‌تر از این صخره‌ها، که محل تخلیه محموله‌های کشتی بود، ساختمان‌ها و مستحدثاتی بنا نهاد و برای حفظ کالاها و محموله‌های تخلیه شده، سرباز و پاسبان در آنجا بنشاند.آن‌چنان‌که از گزارش نظام‌السلطنه به امین‌السلطان صدر اعظم وقت برمی‌آید، وی در خلال سال‌های ۱۳۰۹–۱۳۰۷. ق (۱۸۹۱–۱۸۸۹. ق) مبلغ ۶۵ هزار تومان جهت ایجاد اماکن دولتی در اهواز و محمره هزینه کرده‌است.
حسین قلی خان، نظام‌السلطنه مافی؛ «خاطرات و اسناد» به کوشش معصومه مافی و دیگران، چاپ دوم، باب دوم، تهران، ۱۳۶۲. ش، ص ۴۳۵
وجه تسمیه نام ناصری نیز بر مبنای نام ناصرالدین شاه بود.صفی‌الدین بغدادی وجه تسمیة بندر ناصری را به شیخ ناصربن محمد اولین شیخ بنی‌کعب نسبت داده، این سخن صفی‌الدین بغدادی اشتباه است، چون ناصر بن محمد هیچ‌گاه بر اهواز حکومت نکرد. او حتی بر قبان نیز حکومت نکرد، چون پیش از شکست مطور و استیلا بر قبان، شیخ ناصر فوت کرد. علاوه بر این تا پیش از این دوره سخنی از بندر ناصری نبوده پس از این تاریخ است که نام ناصری بر سر زبان‌ها جاری می‌شود. ضمناً برخلاف نوشته صفی‌الدین بغدادی، بندر ناصری همان اهواز نبوده، بلکه بندری بوده پایین‌تر از اهواز.
این بندر در کناره شرقی رود کارون و رو به روی بندر امانیه ساخته شد. بندر امانیه نیز در کناره غربی رود کارون و در ابتدای جاده کاروان رو هویزه بود. کالاهای تخلیه شده در اهواز با تراموای اسبی به سه کیلومتر بالاتر برده می‌شد تا از آنجا به شوشتر بارگیری شود.
در سال ۱۹۰۰، این شهر مستقیماً به بازارهای ایالت مرکزی ایران متصل شد. در حقیقت اهواز به عنوان بندر ایالتهای مرکزی بود، به همین دلیل جمعیت آن رو به افزایش گذاشت.
ذکر این نکته نیز ضروری است که علاوه بر ساختمان‌های احداثی توسط نظام‌السلطنه، شرکت ناصری نیز تأسیساتی نظیر انبار کالا و اسکله، یک خط تراموای سبک بین کارون سفلی (پایین سد) و کارون علیا (بالای سد) احداث کرد.سند شماره ۴–۱۴۹۹۱- ق، موجود در آرشیو مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی
از آنجایی که آزادی کشتیرانی دررود کارون و افتتاح جاده کاروان رو اهواز ـ اصفهان موجب رونق و توسعه اهواز شده بود و به اعتباری دیگر اصلی‌ترین بخش اقتصادی آن، همان تخلیه کالا در بندر ناصری و سپس بارگیری آن در اهواز بود، لذا رفته رفته نام اهواز تحت‌الشعاع نام ناصری قرار گرفت، آن یکی را بندر ناصری نامیدند و شهر اهواز را ناصری گفتند.
رشد و گسترش تجارت و احداث بندر ناصری سبب گردید تا بسیاری از بازرگانان شهرهای شوشتر، دزفول، بهبهان و... از آن شهرها مهاجرت کرده و در بندر ناصری رحل اقامت گزینند.احمد کسروی، تاریخ پانصد ساله خوزستان، ص ۱۹۹ فتنه‌انگیزی و آشوب‌های شهر شوشتر و دودستگی میان مردم نیز مزید بر علت بود تا روند مهاجرت را تسریع بخشد، در شهر دزفول نیز دار و دسته محمدطاهر با شرارت‌های خود آرامش را از مردم سلب کرده بود، همین امر سبب شد تا بازرگانان آن شهر تمایل و رغبت بیشتری به مهاجرت نشان دهند.نجم‌الملک، همان، ص ۱۳۱ در حقیقت این اولین مهاجرت شوشتری‌ها، دزفولی‌ها و بهبهانی‌ها به اهواز بود، همین امر سبب شد تا چند سال پس از آزادی کشتیرانی در رود کارون یعنی در سال ۱۸۹۲. م (۱۳۱۰. ق) و حتی پیش از افتتاح جاده کارون رو اهواز ـ اصفهان، معین‌تجار، کاروانسرایی با ۲۴ دهنه مغازه در اهواز احداث کند و به قول کنسول انگلیس او درصدد است بر تعداد آن‌ها بیفزاید.گزارش کنسول انگلیس در اهواز در اوایل ۱۸۹۲. م (۱۳۱۰. ق)، به نقل از تاریخ خوزستان، ۱۸/۷۸–۱۹۲۵، ص ۱۸۰ نظام‌السلطنه حاکم ایالت و معزالسلطنهشیخ مزعل آلبوکاسب به اتفاق هم دو کاروانسرای دیگر ساختند. آن‌ها هم‌چنین دو راسته بازار احداث کردند. معین‌التجار نیز به پیروی از آن‌ها یک راسته بازار احداث کرد.فریدالملک همدانی، «خاطرات فرید»، ص ۱۶۱–۱۶۰، به نقل از آزادی کشتیرانی دررود کارون و نتایج آن، ص ۱۰۳–۱۰۲ بدین ترتیب در آستانه جنگ جهانی اول (۱۹۱۴. م) بندر ناصری باعث گسترش روستای اهواز شد و کار به جایی رسید که در سال ۱۳۰۳. ش (۱۹۲۵. م) بندر ناصری به عنوان مرکز استان انتخاب شد و در شهریورماه ۱۳۱۴. ش نام آن به شهر اهواز تغییر یافت.محمدمعین، فرهنگ معین، جلد ششمقیم، عبدالنبی، پانصد سال تاریخ خوزستان، تهران، انتشارات اختران، ۱۳۸۹
اهواز امروز کلانشهری بزرگ و پهناور است که در دو سوی رود پرآب کارون واقع شده‌است. در قسمت غربی شهر محلات مسکونی پرجمعیتی مانند کمپلو، کوی علوی و محله‌های نو ساز نظیر گلستان، کیانپارس، کیان‌آباد و کیانشهر، مهرشهر، زردشت، کوی انقلا و... قرار دارند. امانیه و فلکه ساعت کوی اداری-تجاری و هستهٔ مرکزی قسمت غربی را تشکیل می‌دهند.
قسمت شرقی شهر بیشتر بازار و مراکز اقتصادی شهر را در خود جای داده، خیابان‌های نادری (سلمان فارسی) و امام خمینی (پهلوی سابق) و آزادگان (۲۴متری سابق یا رضا شاه کبیر سابق) و شریعتی (۳۰ متری سابق) و باغ شیخ (ادهم) مرکز قسمت شرقی شهر هستند و همچنین محله‌های معروف پادادشهر، آریاشهر، باهنر، رسالت، منبع آب، کوروش، زیتون کارمندی، شهرک نفت، نیوساید، کوی فرهنگیان، فدک، حفاری، فولادشهر و... در این قسمت از شهر واقع‌اند.
در حال حاضر پروژه‌های عمرانی بزرگی در اهواز در دست احداث می‌باشد که با افتتاح آن‌ها چهرهٔ شهر و وضعیت حمل و نقل شهری دگرگون خواهد شد. مهم‌ترین این پروژه‌ها اتوبان کمربندی اهواز، پل هشتم کارون، پروژه پارک آبی، BRT و مترو می‌باشند.
تیم‌های فوتبال فولاد خوزستان و استقلال اهواز از جمله تیم‌های مطرح در صحنهٔ فوتبال معاصر هستند.
در سال ۱۲۹۱ خورشیدی نخستین چاه نفت در نزدیکی اهواز کنده شده و این چنین شرکت ملی نفت به صورت گسترده به ساخت و ساز در این شهر پرداخت. شرکت نفت در سال ۱۲۹۹ خورشیدی یک کمپ در «کمپلو» کنونی ایجاد کرد و نخستین ساختمان شرکت نفت در سال ۱۳۰۵ در اهواز ساخته شد.
در سال ۱۲۹۴ بین مردم عرب خوزستان و انگلیس جنگی رخ دادکسروی، احمد. «تاریخ پانصدساله خوزستان». تهران.
پس از ابلاغ فتوا عشایر عرب خوزستان من‌جمله دشت آزادگان از مناطق سوسنگرد، بستان، حمیدیه، هویزه و روستاهای اطراف به سوی اهواز به حرکت درآمدند و پس از تقریباً ۵۰ کیلومتر پیاده‌روی در دشتی بین اهواز و حمیدیه برابر قشون انگلیس صف‌آرایی کردند. بسیاری از طوایف دشت‌آزادگان در این جنگ حضور داشتند.ایکنا
نیروهای انگلیس از چندین لشکر مجهز به توپخانه و سلاح سنگین تشکیل شده بودند و «ویلسون» یکی از قوای انگلیسی با همکاری شخصی بنام «کوکی» به شعیبه و بصره و خرمشهر به اهواز آمد و در آنجا متمرکز شد. ویلسون، نخست نامه‌ای به عشایر منطقه دشت‌آزادگان نوشته، و اعلام کرد که قشون انگلیس هیچگونه دشمنی با آن‌ها ندارند لذا آنان نیز به نوبه خود اجازه دهند لشکریان بریتانیا به راه خود ادامه دهند.
عشایر خوزستانی در اهواز با رد پیشنهاد انگلیس به ویلسون نوشتند که به هیچ وجه اجازه عبور به قوای انگلیس را نخواهد داد و برای جنگ با لشکریان ویلسون به خط اول جبهه آمدند. سلاح عشایر مناطق در این جنگ «تفنگ»، «فاله»، «چماق قیری» (مگوار) نیزه و شمشیر بوده‌است.
نیروهای انگلیس پس از دریافت پاسخ عشایر از اهواز به طرف تپه‌های منیور در غرب اهواز به حرکت درآمدند و برای جنگ با عشایر آماده شدند. عشایر با سردادن شعارهای اسلامی خود را برای کشته‌شدن آماده ساخته بودند. با توجه به برتری ارتش انگلیس و عدم امکانات جنگی عشایر، به افراد تحت فرماندهی خویش دستور دادند که با یورش شبانه خود به انگلیسی‌ها اجازه استفاده از توپخانه و سلاح سنگین را ندهند. در این زمان نیروهای عثمانی به کمک نیروهای خوزستان آمدند. در این نبرد یاری بین عشایر عرب و ترک مشهود بود. سید «طاهر هاشمی آل مهدی» بزرگ عشیره سادات آل‌مهدی، آخرین رزمنده دفاع عشایر عرب خوزستان در برابر قوای انگلیسی بود که تیرماه سال ۱۳۸۹ در سن ۱۱۲ سالگی بر اثر کهولت سن، دارفانی را وداع گفت. در اهواز بارها سالگرد این جنگ کورد تقدیر قرار می‌گیرد و در نود و پنجمین مراسم سالگرد آن با حضور ۴۰ خبرگزاری داخلی و خارجی جهت پوشش خبری این مراسم و انعکاس آن دعوت به عمل آمده بود. تجمع بزرگ عشایر عرب خوزستان در محل یادمان عشایر عرب خوزستان در ۱۵ کیلومتری غرب اهواز پشت روستای گمبوعه با حضور علما، مسئولین کشوری و استانی و عشایر خوزستان برگزار شد.
در این مراسم امام جمعه اهواز گفت مردم خوزستان با انگلیسی‌ها را در سه محور غرب، شمال اهواز و شهرستان شادگان شرکت داشتند و اظهار داشت: درگیری اول در حد فاصل اهواز و حمیدیه با شرکت طوایف بنی طرف، سواری، عچرش ودغاغله بنی سالم، سواعد و… رخ داد که حماسه المنیور را رقم زد.
محور دوم درگیری در شمال اهواز به فرماندهی سید عنایه آلبوشوکه و با حضور طوایف زرگان، باوی، حمیدی، نواصر، سلامات و در یک عملیات پارتیزانی به انفجار لوله‌های نفت شرکت انگلیسی منتهی شد و سومین محور عملیات در منطقه شادگان توسط طوایف بنی کعب و دیگر عشایر فهیم منطقه به فرماندهی سیدجابر آلبوشوکه و الوان کعبی علیه نیروهای اشغالگر انجام شد.عصر ایرانرسا
دانشنامه:
دانشگاه حکیم سبزواری با نام پیشین دانشگاه سبزوار دانشگاهی دولتی، در شهر سبزوار است. این دانشگاه ابتدا در سال ۱۳۶۶ به عنوان شعبه‌ای از دانشگاه تربیت معلم تهران تأسیس شد و با پذیرش ۱۶۱ نفر دانشجو در چهار رشته دبیری الهیات، دبیری زبان و ادبیات فارسی، دبیری زبان و ادبیات عرب و دبیری ریاضی در مقطع کارشناسی فعالیت علمی، آموزشی و پژوهشی خود را آغاز نمود.http://www.asrarnameh.com/notes/1722https://isic.ir/hsu/
دانشگاه حکیم سبزواری در زمینی به وسعت ۲۱۰ هکتار در ۱۰ کیلومتری شمال شهر واقع است. این دانشگاه دومین دانشگاه بزرگ دولتی تحت پوشش وزارت علوم تحقیقات و فناوری پس از دانشگاه فردوسی مشهد در استان خراسان رضوی و یکی از ۲۲ دانشگاه مُعین کشور است. نام قبلی این دانشگاه، دانشگاه تربیت معلم سبزوار بود که در سال ۱۳۹۰ به دانشگاه حکیم سبزواری تغییر یافت.
در حوزه پژوهشی این دانشگاه تاکنون موفقیت‌های خوبی داشته‌است:
به طوریکه می‌توان به راهیابی اختراعات ۲ تن از اعضای هیئت علمی این دانشگاه به بخش علمی جشنواره‌های بین‌المللی که در کشورهای کره جنوبی و سوئیس برگزار گردید، اشاره نمود.
همچنین با کسب مجوز از مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری پژوهشی وزارت علوم چاپ و نشر نشریهٔ مطالعات جغرافیایی مناطق خشک با اعتبار علمی-پژوهشی، چاپ ۹۱مقاله در مجلات ISI، ۱۳۵مقاله در مجلات علمی– پژوهشی، ۱۳ مقاله در مجلات علمی-ترویجی، ۱۵۲ مقاله در کنفرانس‌های داخلی و خارجی، تألیف ۲۴ کتاب (ترجمه و غیر ترجمه)، انجام ۲۵ طرح قراردادی مصوب با سایر بخش‌ها، ۱۸۵ طرح تحقیقاتی داخلی مصوب و کسب ۷ جایزه از جشنواره‌های داخلی و خارجی را بیان داشت.https://www.researchgate.net/institution/Hakim_Sabzevari_University
این دانشگاه دارای کتابخانه‌ای با تعداد ۹۸ هزار نسخه کتاب فارسی و غیر فارسی (لاتین، عربی، روسی و فرانسه) موجود می‌باشد که بخشی از نیاز پژوهشگران را پاسخ می‌دهد.
درحوزهٔ دانشجویی و فرهنگی و ورزشی دانشجویان از امکانات زیر برخوردارند:
استخر سرپوشیده، سالن بدنسازی، زمین ورزشی با چمن مصنوعی، سالن ورزشی چند منظوره، ۲ مجتمع خوابگاهی و ۸ باب خوابگاه مجزا با ظرفیت ۳۵۰۰ دانشجو، مرکز درمانی و مشاوره‌ای، خانه فرهنگ دانشجو، سالن بزرگ غذاخوری به ظرفیت ۲۰۰۰ نفر و تالار اجتماعات۳۶۰ نفر می‌باشد.
در خصوص فعالیت‌های فرهنگی تشکل‌های موجود دانشجویی تاکنون تعداد ۴۶۰ برنامهٔ فرهنگی و علمی دانشجویی تولید نموده‌است و تعداد ۲۰۵۰ دانشجو عضو کانون‌های فرهنگی، انجمن‌های علمی، ورزشی و دانشجویی هستند که در ۷۴ کانون فرهنگی، انجمن‌های علمی، ورزشی و دانشجویی فعالیت می‌کنند. گفتنی است در حال حاضر ۲۷ نشریه دانشجویی در دانشگاه به چاپ می‌رسد.
در حال حاضر، دانشگاه دارای ۳۳ گروه آموزشی، ۱۳۹ کدرشته تحصیلی، در مقاطع کارشناسی (۶۴رشته)، کارشناسی ناپیوسته (۳رشته)، کارشناسی ارشد(۵۹ رشته) و دکتری (۱۳رشته)، در ۱۰ دانشکده با جمعیتی بالغ بر ۱۰۲۰۰ نفر دانشجو در دوره‌های روزانه، شبانه و نیمه‌حضوری می‌باشد.https://www.isna.ir/news/96051609704/شاخص-تولید-علم-در-دانشگاه-حکیم-سبزواری
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی در سال ۱۳۶۶ فعالیت آموزش و پژوهشی خود را به عنوان نخستین دانشکدهٔ تأسیس شده در دانشگاه حکیم سبزواری آغاز نمود. در حال حاضر ۵ گروه زبان و ادبیات فارسی، زبان و ادبیات انگلیسی، زبان و ادبیات فرانسه، علوم تربیتی و علوم سیاسی وظیفه آموزش و امور پژوهشی نزدیک به ۱۳۰۰ نفر دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را برعهده دارند.http://www.hsu.ac.ir/adab/?page_id=349
دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی در سال ۱۳۸۹، تأسیس و در حال حاضر با دارا بودن پنج رشته درمقطع کارشناسی، هفت گرایش در مقطع کارشناسی ارشد و یک گرایش دکتری مشغول به فعالیت می‌باشد.http://www.hsu.ac.ir/theology/
دانشکدهٔ تربیت بدنی و علوم ورزشی با گروه آموزشی تربیت بدنی در سال ۱۳۷۶ تحت پوشش دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، فعالیت آموزشی خود را با دو عضو هیئت علمی شروع نمود در بهمن ماه ۱۳۷۶ اولین گروه از دانشجویان رشتهٔ دبیری تربیت بدنی در مقطع کارشناسی به تعداد ۳۰ نفر، دورهٔ تحصیل خود را در این گروه آموزشی آغاز نمودند. با جذب دو کارشناس آموزشی و جذب اعضای هیئت علمی به سرعت تجهیزات و امکانات آموزشی لازم برای این رشته از قبیل سالن‌های ورزشی چند منظوره، کشتی و تنیس روی میز، استخر، زمین چمن و سالن بدنسازی فراهم شد. با افزایش تعداد اعضای هیئت علمی و امکانات لازم، در سال ۱۳۸۴ مقطع کارشناسی ارشد در گرایش عمومی راه‌اندازی شد. همچنین در سال ۱۳۸۶ گرایش فیزیولوژی ورزش در مقطع کارشناسی ارشد، در سال ۱۳۹۰ گرایش فیزیولوژی ورزش در مقطع دکتری و در سال ۱۳۹۲ گرایش رفتار حرکتی و مدیریت ورزش در مقطع کارشناسی ارشد راه‌اندازی شد.http://www.hsu.ac.ir/sport/
دانشکدهٔ تربیت بدنی از مهر ماه ۱۳۸۷ با مصوبهٔ شورای دانشگاه ایجاد گردید.
این دانشکده افزون بر تربیت نیروهای متخصص (کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری) هر ترم بیش از ۸۰ کلاس تربیت بدنی عمومی ۱ و ۲ برای ۱۶۰۰ نفر از دانشجویان سایر رشته‌ها ارائه می‌نماید.
این دانشکده در سال ۱۳۸۹ با جدا شدن گروه‌های آموزشی جغرافیا از دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی و گروه آموزشی محیط زیست از دانشکدهٔ علوم پایه، به عنوان یک دانشکدهٔ مستقل با ۳ گروه آموزشی جغرافیای طبیعی، جغرافیای انسانی و محیط زیست شروع به کار نمود و در حال حاضر با ۲۳ نفر عضو هیئت علمی، بیش از ۸۲۵ نفر دانشجو در دوره‌های روزانه و شبانه در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ناپیوسته، کارشناسی ارشد و دکتری دارد.
نشریه فعال در دانشکده:
دانشکدهٔ ریاضی از اولین گروه‌های آموزشی بوده که از بدو تأسیس دانشگاه شروع به کار نموده‌است و هم‌اکنون دارای ۴ کد رشته در کارشناسی و ۱۵ کد رشته در مقطع کارشناسی ارشد و ۲ کد رشته در مقطع دکتری (گرایش‌های جبر و آنالیز) است.http://www.hsu.ac.ir/math/دانشکده/تاریخچه/
دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم کامپیوتر در این دانشکده دایر است.فعالیت‌های پژوهشی دانشکده:
دانشکده علوم پایه در سال ۱۳۷۳ فعالیت علمی، آموزشی و پژوهشی خود را به‌طور مستقل آغاز نمود. در حال حاضر سه گروه زیست‌شناسی، شیمی، و فیزیک در زیر مجموعه این دانشکده وظیفه آموزش و امور پژوهشی نزدیک به ۱۵۹۲ نفر دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را برعهده دارند.http://www.hsu.ac.ir/science/
شمار مقالات ISI دانشکده:
دانشکدهٔ فنی و مهندسی در سال ۱۳۷۶ فعالیت آموزش و پژوهشی خود را در کنار دانشکده‌های ادبیات و علوم‌انسانی و علوم پایه آغاز نمود. در حال حاضر ۱۰ گروه آموزشی فنی و مهندسی در ۴ دانشکدهٔ مجزا مشغول به فعالیت می‌باشند. از این تعداد سه گروه مهندسی عمران، مهندسی مکانیک، و مهندسی مواد پلیمر در زیر مجموعهٔ دانشکدهٔ فنی و مهندسی وظیفه آموزش و امور پژوهشی نزدیک به ۹۶۰ نفر دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی‌ارشد و دکتری را برعهده دارند.http://www.hsu.ac.ir/fe/
تاریخچهٔ تأسیس این دانشکده به سال ۱۳۷۶ و پذیرش دانشجو در رشتهٔ برق، مقطع کاردانی در دانشکدهٔ فنی و مهندسی بازمی‌گردد. با تکمیل اعضای هیئت علمی و تجهیز آزمایشگاه‌ها و راه اندازی رشته‌های مهندسی برق-الکترونیک، مهندسی مکاترونیک و مهندسی کامپیوتر، دانشکدهٔ مهندسی برق و کامپیوتر در سال ۱۳۸۸ مستقل گردید. در حال حاضر این دانشکده در حدود ۹۲۲ نفر دانشجو در در رشته‌های مختلف مهندسی برق و مهندسی پزشکی و مکاترونیک دارد.
دانشکدهٔ معماری و شهرسازی در سال ۱۳۸۲ فعالیت آموزشی و پژوهشی خود را آغاز نمود. دانشکده در حال حاضر با ۲ گروه آموزشی مهندسی معماری و مرمت بناهای تاریخی فعالیت می‌کند. لازم است ذکر شود شروع فعالیت گروه معماری و پذیرش دانشجو در این رشته به سال ۱۳۷۶ بازمی‌گردد.این دانشکده نخستین دانشکده معماری و شهرسازی در شرق کشور است و هم‌اکنون با ۱۱ عضو هیئت علمی، دارای بیش از ۳۹۵ دانشجو در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد می‌باشد.http://www.hsu.ac.ir/au/دانشکده/تاریخچه/
دانشکدهٔ مهندسی نفت و پتروشیمی در اسفند ماه سال ۱۳۸۷ با حضور وزیر نفت وقت با ۳۰۰۰ متر مربع زیربنا به بهره‌برداری رسید که شامل ۱۲ کلاس، ۸ آزمایشگاه و آمفی تئاتری با گنجایش ۲۰۶ نفر می‌باشد. این دانشکده از مهر ماه سال ۱۳۸۸ با پذیرش دانشجو در رشته‌های مهندسی نفت (گرایش بهره‌برداری) و مهندسی شیمی در مقطع کارشناسی فعالیت خود را آغاز نمود و هم‌اکنون ۵۰۸ نفر دانشجو و ۱۰ عضو هیئت علمی دارد.http://www.hsu.ac.ir/ppes/معرفی/
کتابخانه مرکزی دانشگاه حکیم سبزواری، در سال ۱۳۶۶ همزمان با تأسیس دانشگاه با مجموعه ۲۰۰۰ جلدی کتب اهدایی دانشگاه تربیت معلم تهران تأسیس گردید. در حال حاضر مجموعه کتابخانه در ساختمان اختصاصی جدید خود، بالغ بر ۱۲۶۰۰۰ جلد کتاب فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسه و پایان‌نامه‌ها و طرح‌های پژوهشی دارد.http://www.hsu.ac.ir/lib/تاریخچه/
تلاش‌ها برای تغییر نام دانشگاه از دهه هفتاد شروع شد. سرانجام در ۱۱ بهمن ۱۳۹۰ طبق مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی نام دانشگاه، به دانشگاه حکیم سبزواری تغییر کرد.MehrNews.com - Iran, world, political, sport, economic news and headlines
در سال ۱۳۹۰ مجتمع رفاهی دانشگاه با ۳۱ اتاق دوتخته و سه تخته با تجهیزات اقامتی به بهره‌برداری رسیده و برای عموم قابل استفاده است.http://www.hsu.ac.ir/motel/
برخی از تفاهم نامه‌ها و همکاری‌های دانشگاه با دیگر دانشگاه‌ها و موسسات عبارتند از:
"پِزوی مکزیک" یا "پسوی مکزیک" یا "پسوس مکزیک" (نشانه $ کد: MXN) یکای پول رایج در کشور مکزیک است. هر پزو به ۱۰۰ سنتاوو تقسیم می‌شود. سنتاوو به معنای ۱۰۰/۱ است.
پزو و دلار مدرن هردو از ارزهایی هستند که منشأ مشترک آنان در قرن ۱۵ تا ۱۹ میلادی از دلار اسپانیایی می‌آید، و همچنان از نشانهٔ آن "$" استفاده می‌کنند.. پزوی مکزیک دوازدهمین ارز جهان از نظر دادوستد است، و سومین در معامله‌های آمریکا و تا حد زیادی ارز استفاده‌شده در معامله‌های ارزی آمریکای لاتین است.Triennial Central Bank Survey (April 2007), Bank for International Settlements.
امروزه کد ایزو ۴۲۱۷ که برای پزو به کار گرفته می‌شود "MXN" است. قبل از حذف صفرهای پزو در سال ۱۹۹۳ میلادی (هر ۱٬۰۰۰ پزو به ۱ پزو جدید تبدیل شد) کد"MXP" به کار گرفته می‌شد. هر پزو به ۱۰۰ "سنتاوس" (صده) تقسیم می‌شود و نشانهٔ آن "¢" است.
نام «پزو» یا «پسو» در اصل به خاطر بکارگیری واژهٔ پزو (پسو) اورو (Peso Oro «وزن طلا») و پزو (پسو) پلاتا (Peso Plata «وزن نقره‌ای») است. برگردان واژهٔ «پسو» یا «پزو» از زبان اسپانیایی به فارسی «وزن» است.
در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ میلادی، پزوی مکزیک با تورم بسیار بالایی مواجه بود، به‌طوری‌که در سال‌های ۱۹۹۰ بانک مرکزی مکزیک مجبور به چاپ اسکناس‌های ۱۰۰٬۰۰۰$ پزویی شده بود (این اسکناس بالاترین مبلغ اسکناسی مکزیک بود) به این خاطر دولت تصمیم گرفت تا دست به حذف کردن ۳ صفر از واحد پول بزند. با این کار در سال ۱۹۹۳ میلادی، بعد از این که صحبت‌های زیادی در مورد نام واحد پل جدید شده بود هر ۱٬۰۰۰ پزو قدیم به ۱ پزو جدید تبدیل شد و تا سال ۱۹۹۶ تمام اسکناس‌ها و سکه‌ها با واژهٔ «جدید» (NUEVO => N) همراه بود (۱٬۰۰۰$ قدیم = ۱$N). همچنین برای اینکه اشتباهی پیش نیاید، به تمامی سکه‌ها و اسکناس‌ها کاملاً نمای دیگری داده شد.
ای قدیمی، ای آزاد سرود ملی دفاکتو کشور سوئد است که ابتدا در سال ۱۸۴۴ میلادی توسط ریکارد دیبک در دو بخش نوشته شده است و سپس در سال ۱۹۱۰ دو بخش دیگر توسط لویس آهلین به آن اضافه شده‌است. بخش‌های اضافه شده توسط آهلین جزو سرود ملی محسوب نمی‌شود. ملودی این سرود بر اساس ترانه‌های محلی ورملاند تنظیم شده‌است.
در قانون سوئد سرود ای قدیمی ای آزاد به روش قانونی به عنوان سرود ملی سوئد انتخاب نشده‌است. در طی سال‌ها، نمایندگانی در پارلمان سوئد تلاش کردند که بندی را در قانون برای شناختن «ای قدیمی ای آزاد» به عنوان سرود ملی سوئد بگنجانند. با این حال، کمیته‌ای پارلمانی در سال ۲۰۰۰ با این تلاش‌ها مخالفت کرد و دلیل مخالفت را این گونه اعلام کرد که این سرود با انتخاب مردم و در طی سال‌ها به عنوان سرود ملی سوئد دست یافته است و ترجیح آن است که همین‌گونه بماند و نیازی به تصمیمات سیاسی بدین منظور نیست.گزارش کمیته قانون اساسی 1987/88:KU10. کمیته بر نظر قبلی خود باقی ماند 2000/01:KU15, 2001/02:KU9, 2003/04:KU15, 2008/09:KU6, 2009/10:KU31, 2012/13:KU16.
\override Score.BarNumber #'transparent = ##t
\clef treble \key bes \major \tempo 4=76
دالیا گریبائوسکایته Dalia Grybauskaitė (زاده ۱ مارس سال ۱۹۵۶) رئیس‌جمهور فعلی کشور لیتوانی و کمیسر سابق بودجه و برنامه‌ریزی مالی اتحادیه اروپا است.
وی در انتخابات ریاست‌جمهوری لیتوانی ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۰۹ با کسب اکثریت آرا به پیروزی رسیده و اولین رهبر زن در این کشور شد.
خانم گریبائوسکایته از سال ۲۰۰۴ که لیتوانی به عضویت اتحادیه اروپا درآمد تا سال ۲۰۰۹ عضو کمیسیون بودجه اتحادیه اروپا مستقر در بروکسل بوده‌است.
خانم گریبائوسکایته دارای کمربند مشکی در فنون رزمی و مشهور به رک گویی است و می‌گوید الگوی سیاسی وی مارگارت تاچر، نخست‌وزیر سابق انگلیس است؛ بنابراین خانم گریبائوسکایته مشهور به «بانوی آهنین» و «مگنولیای فولادی» است.
کروکی معماری آموزش کروکی معماری دکتر مرتضی صدیق
تعداد صفحه: 172
نشر: کلهر (21 اردیبهشت، 1390)
شابک: 978-964-8751-04-8
قطع کتاب: بیاضی
کروکی بیانی است آزاد ، فارغ از محدودیتهای هنرهای دیگر بدور از تحمیل حرکتی برای رسیدن به ذات اصلی اشیاء ، ذات اصلی خلقت .
به صفر ، به شروع نه به کلمه ، نه تعریف ، نه اغماض ، نه ریا ، نه شک ، رک و بی غل و غش .
بیانی کوتاه ، ایجاد حس که نیاز به تفکر ندارد .
ایجاد خلوتی در درون ، نه فرار از بیرون ، حرکتی به سوی یگانگی و وحدانیت .
پر نه ، خالی .
تفکر نه ، حس .
حرکتی از صورت ، از کلمه ، به معنا ، به سکوت
حرکت از پر به خالی ، از صحبت ، از کلمه به سکوت ، از جزء به کل واحد ، از تفکر ، به حس .
سکوتی از درون ، کشیدن برای نکشیدن و یاد گرفتن برای یاد نگرفتن _ ریاضت برای آرامش ، برای رهایی ، برای سکوت ، برای خلاء ، ادراک گذشته در گدشته و حال در حال ، ادراک بد به خوبی
تفکر بسیار برای دوری از تفکر
فراگیری فن و تکنیک برای دور شدن از تکنیک ، از فن ، از راه
بیان آزاد با خطوط بی آلایش ، کاری که باید قلم یک معمار و سکوت قلمش سخن معماران دیروز را بر کاغذ امروز برای فرداها روایت کند .
فرار از پرسپکتیو ، از نقاشی ، از عکس ، از نمایش ، از درجه ، از زاویه ، از خطوط انباشته ، از ندیدن و نتوانستن ، از صدا و شنیدن
از ناتوانی در انتخاب به انتخاب ، به توانستن ، به خودسازی ، به آزادی ، به رهایی ، به سکوت ، به خلاء ، به ...
باغ فیروزی یا باغ اتابک یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران اتابکان توسط اتابک ابوبکر بن سعد زنگی بنا شده‌است.
این باغ که هم‌اکنون ویران شده است در بین محله‌های سر دزک ، سنگ سیاه ، میدان شاه و درب مسجد قرار داشته است و در نزدیکی آن دارالشفایی به دست ابوبکر سعد نیز ساخته شده است.
سال آرون کریپکی (به انگلیسی: Saul Aaron Kripke)، فیلسوف و منطق‌دانِ آمریکایی و زاده ۱۳ نوامبرِ ۱۹۴۰، درگذشته ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ می‌باشد. از سالِ ۱۹۶۰ که نخستین مقاله‌های‌اش را منتشر کرد تا به امروز، تأثیرِ بسیار ژرفی در منطقِ ریاضی، فلسفهٔ زبان، فلسفه ریاضی، متافیزیک، معرفت‌شناسی و نظریهٔ مجموعه‌ها داشته‌است. بخشِ عمده‌ای از اثرهایِ او، یا هیچ‌گاه منتشر نشده‌اند، یا به صورتِ نوارهایِ سخنرانی و نسخه‌هایِ دست‌نویس، به صورتِ خصوصی و محدود منتشر شده‌اند. کریپکی در سالِ ۲۰۰۱، برندهٔ جایزهٔ شوک پرایز در فلسفه و منطق شد و در نظرسنجی‌ای که به تازگی بینِ فیلسوفان انجام شده‌است، به عنوانِ یکی از ۱۰ فیلسوفِ برتر دو سدهٔ گذشته انتخاب شده‌است.برایان لیتر، وبلاگِ Leiter Reports: A Philosophy Blog، مقالهٔ So who *is* the most important philosopher of the past 200 years?
کریپکی زمانی که هنوز نوجوان بود، کارهای تأثیرگذاری در منطق و به خصوص معناشناسی منطقِ موجهات، منتشر کرد. در حالی‌که برایِ یک فیلسوفِ حرفه‌ای، بسیار غیرمعمول به نظر می‌رسد، تنها مدرکِ او، مدرکِ کارشناسیِ ریاضی از دانشگاهِ هاروارد است. کارهایِ او تأثیر عمیقی بر فلسفهٔ تحلیلی داشته‌است و یکی از مهم‌ترینِ آن‌ها، ارائهٔ معناشناسی‌ای برایِ منطقِ موجهات است که این معناشناسی، شاملِ معرفیِ جهان‌هایِ ممکن، در چارچوبِ سیستمی است که اکنون با نامِ معناشناسی کریپکی شناخته می‌شود. یکی دیگر از سهم‌هایِ مهمِ او، استدلالی بود که نشان می‌داد، ضرورت، یک مفهومِ 'متافیزیکی' است و بنابراین باید آن را، از مفهومِ 'معرفت‌شناختیِ' پیشینی جدا کرد و بنابراین، می‌توان حقیقت‌هایِ 'ضروری پسینی' داشت، مثلاً گزارهٔ "آب، همان HO است. او همچنین، در کتاب "ویتگنشتاین و قواعد و زبان خصوصی"، تفسیرِ معروفی از نوشته‌هایِ ویتگنشتاین ارائه می‌دهد که به کریپکنشتاین معروف است. معروف‌ترین اثرِ او نام‌گذاری و ضرورت نام دارد.
برخی از جوایزی که سول کریپکی دریافت کرده عبارت است از:دانشنامه بریتانیکا، بازدید ۱۳۹۶سایت دانشگاه استانفورد، بازدید ۱۳۹۶
باغ منصورآباد یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران قاجار بنا شده‌است.
این باغ در شمال غربی شیراز در محله منصور اباد قرار دارد و و دارای محوطه مربعی شکلی است که با درختان تنومند چنار محصور شده‌است.
باغ زکی‌خان یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده است که در دوران قاجار توسط زکی‌خان نوری مازندرانی ، وزیر حسین‌علی میرزای فرمانفرما بنا شده‌است.
این باغ که هم‌اکنون ویران شده است در شمال شیراز قدیم،در محله موردستان (در دوره قاجار به نام محله درب شاهزاده شناخته می‌شده است) و در کنار باغ نشاط در محدوده پشت ارگ کریمخان قرار داشته است.
باغ فتح‌آباد ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
باغ بهشت یا باغ صبوح‌آباد یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس واقع در شهر شیراز بوده‌است که در دوران سلجوقیان بنا شده‌است.
این باغ متشکل از سه باغ به‌هم‌پیوسته بوده‌است و در دوره ترکمانان به باغ ترکمانان نام گرفته‌است. این باغ که هم‌اکنون ویران شده‌است در جنوب شرقی شیراز و در دروازه قصابخانه قرار داشته‌است. امیر قرایوسف قراقویونلو فرزند جهانشاه در سال ۸۶۹ ه‍. ق باغ‌های صبوح‌آباد و روستای خسروآباد را به آستانه شاهچراغ وقف نمود.
معین‌الدّین پروانه یا پروانهٔ روم، شهرت سلیمان‌بن مهذّب‌الدّین علی دیلمی از رجال و وزراء سلجوقیان روم است که در سال ۶۷۵ قمری به حکمِ اباقاخان از ایلخانان مغول به قتل رسید. پیشینه و زاگاه و اصالت او در کتب تاریخی به درستی مشخص نیست. ابن بی‌بی او را دیلمی و مستوفی او را کاشانی دانسته‌اند. نامِ پدرش را نیز مهذب‌الدین علی دیلمی ثبت کرده‌اند.
وی در آغاز مکتب‌دار بود و اندک‌اندک با کفایت خود به مقامات عالی رسید. هنگامی که کیخسرو بن سلیمان به فرمانِ اباقاخان به جایِ پدر نشست و سلطنت روم را به او دادند و چون در دورانِ کودکی به سر می‌برد دستور دادند که متولیِ امور معین‌الدین پروانه باشد. او به رتق و فتقِ امورِ روم پرداخت و مادرِ سلطان را در حباله‌یِ نکاحِ خویش درآورد. احساس وفاداری شخصی نسبت به خاندانِ پادشاهی فراوان بوده و تنها او به علّتِ هوش و ذکاوت در میانِ آن‌ها به سلطنت رسیده‌است. کیخسرو بن سلیمان هجده سال فرمان‌روایی کرد تا در ۶۸۲ق در ولایت آذربایجان به فرمانِ احمدخان به قتل رسید.
پروانه تا زمانی که کیخسرو بن سلیمان به سن بلوغ رسد و خود امورِ کشور را به دست گیرد، نیابت فرمانرواییِ مطلق داشت و حتی عزل و نصب سلاطینِ سلجوقیِ روم به مشورت و مصلحت او بود. اما هنگامی که پادشاه به حد رشد و استقلال رسید، با بیبرس سلطانِ وقت مصر وارد مذاکره شود. آن دو با یکدیگر توطئه چیدند که مغول‌ها را از آسیایِ کهن بیرون برانند و پروانه را بر جایِ سلجوقیان بنشانند.
در آغاز همه چیز بر طبقِ نقشه پیش رفت و در سالِ ۶۷۵ قمری در البستان با امراء توقو و تودون‌بهادر که حاکمِ آنجا بوند، جنگ کرد و ایشان را کشتند و مغول‌ها را شکست دادند و وارد قونیه شدند؛ ولی زمانی که قوایِ خود را در قیصریه برای مبارزهٔ بیشتر جمع‌آوری کردند، پروانه به وحشت افتاد و وحشتِ او به سپاهیان نیز سرایت کرد. البته باید این نکته را نیز در نظر گرفت که پیرامونِ نقشِ پروانه در دعوت از بیبرس و شکستِ سپاه مغول آراء گوناگونی ابراز شده‌است: برخی معتقدند که وی در شکستِ لشکرِ مغول نقشی پُررنگ داشته‌است؛ چنان‌که در شبِ حادثه مغولان را به عشرت مشغول کرد. برخی هم بر این نظرند که مولانا او را به خاطرِ همکاری با مغولان نکوهش کرده‌است. در هر صورت، اباقاخان؛ پادشاه خشمناک ایلخانیِ مغول، این حرکت از فعلِ پروانه می‌دید و او را در سالِ ۶۷۵ قمری در شهرِ آلاتاق به قتل رساند.
معین‌الدّین پروانه را باید از آن دست وزرا و سلاطینی دانست که در ساخت، حفظ و نگاهداریِ فرهنگ و دانشِ مشرق‌زمین و آسیایِ کهن نقشی اساسی و پررنگ را ایفاء کرده‌اند. او مانند، سلطان رکن‌الدین و سلطان عزالدین از مریدانِ مشایخ و بزرگانی چون مولانا بوده‌اند، که تحت همین ارادت و گوش فرادادنِ سخنانِ این بزرگان، «چنان کرده‌اند کار که بزرگان می‌کنند».
برایِ نمونه او در ساخت رصدخانه‌ای در سمرقند با غیاث‌الدین جمشید کاشانی همکاریِ فراوان داشته و در بالا بردنِ این بنا جهدی تمام به کار بسته‌است.
اما کارهایِ او را نباید تنها در زمینهٔ دانش‌هایی چون ریاضی و نجوم دانست. او و خانواده‌اش به مشایخ نیز احترامی ویژه می‌گزارده‌اند و در ساخت و بزرگداشت خانقاه‌ها نیز، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کردند. او آنچنان دانش‌دوست و اهلِ فرهنگ بوده‌است که کتابِ جامع الاصول را از شیخ صدرالدین سماع کرده‌است.
پروانه نه تنها به مولانا، بلکه به دیگر صوفیان و عارفان نیز ارادتی خاص داشته‌است. برایِ نمونه از فخرالدین عراقی؛ عارف ایرانی، دعوت کرده، خانقاهی را در شهرِ توقاه ساخته و عراقی را شیخِ آن خانقاه کرده و تا زمانِ مرگِ پروانه، عراقی در آن شهر و در آن خانقاه بوده‌است.
زندگیِ پروانه بسیار شبیه شمس‌الدین محمد جوینی است. این دو مردِ بزرگ برایِ حفظ و تداومِ فرهنگِ ایرانی در غوغایِ غلبهٔ بیگانگان بر ایران، به جان کوشیدند و سرانجام هر دو به بهانهٔ خیانت به دستگاهِ مغول جان باختند.
پروانه به مولانا ارادت تمام داشت و غالباً در خانقاه مولانا حضور می‌یافت و در مجالس وی شرکت می‌کرد، بسیاری از غزلیات مولانا در همین مجالس سروده شده‌است.
اکثرِ مکاتیب مولانا نیز به نامِ همین پروانه صدور یافت و از شدت ارتباطِ وی با آن بزرگ حکایت می‌کند. خاندانِ پروانه نیز به مولانا علاقهٔ ویژه‌ای داشتند. همسرِ پروانه؛ گرجی خاتون، یکی از آنان است. او هرگاه با پروانه مشکلی داشته، برایِ حلِ آن، به مولانا مراجعه می‌کرده‌است: روزی گرجی خاتون، از پروانه رنجیده بود. شفاعتِ تمامِ اکابر و نوّابِ دیوان اثر نکرد. سرانجام گفت به شرطی صلح کنم که پروانه به طلاق سوگند بخورد که هر چه از او بخواهم، بدهد. پروانه راضی شد و التزام نمود، گرجی خاتون گفت: مولانا فرمود که آن خواهش را معلّق نگه دارد…
پروانه چنان شیفتهٔ مولانا بوده‌است که مردم برایِ رفعِ مشکلاتشان، شفاعتِ او را جانبِ پروانه می‌بُرده‌اند، هر چند که مولانا علاقهٔ چندانی به دیدارِ پادشاهان نشان نمی‌داده‌است.
روزی بعضی از یارانِ پروانه در خدمتِ مولانا از او ستایش می‌کردند و از خیرات و عدلِ او شواهدی می‌آوردند و می‌گفتند: «با وجودِ پُرجودِ او عالمیان آسوده‌اند و امنِ عظیم و ارزانی نعمت بی‌نهایت است و همچنان در زمانِ او علما و شیوخ و افاضل در مدارس و خوانق مرفه و جمع‌اند، بی حدّ تحسین‌ها می‌کردند؛ حضرتِ مولانا فرمود که یاران راست می‌گویند؛ آنچه گویند صد چندان است.» رابطهٔ مولانا و پروانه به گونه‌ای‌ست که بخشی از کتابِ فیه ما فیه، خطاب به پروانه‌است.
افلاکی از حضرت ولد نقل می‌کند که «روزی پروانه از حضرتِ مولانا التماسِ نمود که وی را پند دهد و نصیحت کند؛ زمانی متفکّر مانده بود، سرِ مبارک برداشت و گفت که امیر معین‌الدّین می‌شنوم که قرآن را یادگرفته‌ای؟ گفت: آری، دیگر شنیدم که جامع الاصول را از خدمتِ شیخ صدرالدین سماع کرده‌ای؟ گفت: آری. گفت: چون سخنِ خدا و رسول را می‌خوانی و کماینبغی بحث می‌کنی و می‌دانی و از آن کلمات پندپذیر نمی‌شوی و بر مقتضایِ هیچ آیتی و حدیثی عمل نمی‌کنی، از من کجا خواهی شنیدن و متابعت نمودن؟ پروانه گریان برخاست و روانه شد و بعد از آن به عمل و عدل‌گستری و احسان مشغول گشته، خیرات نمود تا یگانهٔ آفاق شد. گویند روزی مولانا حالِ چندان خوشی نداشت و پروانه سریع، این ماجرا را فهمید و حسام‌الدین را حاضر آورد.
در تاریخ آمده‌است که بعد از مرگِ مولانا مدّتِ چهل روز، یاران و مردمِ قونیه تعزیتِ او را می‌داشتند… اهلِ مجلس ناله و زاری می‌کردند و پروانه را بی‌اختیاریِ عظیم دست داد و بسیار بگریست و احسانِ بسیار به فقرا کرد. همچنین پروانه به همراهِ علم‌الدین قیصر بر سر تربت مولانا بنایی ساختند که قبهٔ خضرا خوانده شد.
جمهوری دموکراتیک افغانستان حکومتی سوسیالیست بود که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ میلادی بر افغانستان حکومت کرد. این دولت توسط حزب دموکراتیک خلق در پی انقلاب ثور ایجاد شد و در سال ۱۹۸۶ به جمهوری افغانستان تغییر نام داد.
حزب دموکراتیک خلق از طریق یک کودتای ارتش، با نام انقلاب ثور به قدرت رسید، که در پی آن در ۲۸ آوریل ۱۹۷۸ محمد داود خان و خانواده‌اش به قتل رسیدند و دولت او فروپاشید. در ۳۰ آوریل ۱۹۷۸ نورمحمد تره‌کی به عنوان رئیس دولت منصوب شد. تره‌کی و حفیظ‌الله امین، که انقلاب را راه‌اندازی کرده بودند، در طول حکومتشان چند اصلاحات در مورد حقوق "زمین" و "ازدواج" معرفی کردند. امین همچنین علاوه بر اصلاحات معرفی شده توسط داوود، آموزش و پرورش کلی و حقوق برابر برای زنان را معرفی کرد.
کمی پس از گرفتن قدرت، مخالفت‌هایی در داخل حزب دموکراتیک خلق به وجود آمد که موجب تأسیس دو جناح در داخل این حزب شد. جناح خلق به رهبری تره‌کی و امین، و جناح پرچم به رهبری ببرک کارمل. پس از کشمکش‌های مختلف «خلقی‌ها» پیروز شدند و پرچمی‌ها از حزب «پاکسازی» شدند. برجسته‌ترین رهبران پرچم به بلوک شرقی و اتحاد جماهیر شوروی تبعید شدند. پس از مبارزه میان جناح‌های خلق و پرچم، نبرد قدرت در درون جناح خلق بین تره کی و امین آغاز شد. امین در این مبارزه پیروز شد و تره کی به دستور او کشته شد. حاکمیت وی در کشورش (به دلیل اصلاحاتی که قبلاً ذکر شد) در اتحاد جماهیر شوروی مورد استقبال قرار نگرفت. اتحاد جماهیر شوروی برای حمایت دولت افغانستان در دسامبر ۱۹۷۹ وارد عمل شد و در ۲۷ دسامبر امین توسط نیروهای نظامی شوروی ترور شد. کارمل به جای او رهبر افغانستان شد. دوران کارمل، که از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۶ ادامه داشت، بیشتر به خاطر جنگ شوروی در افغانستان علیه شورشیان مجاهد افغان شناخته می‌شود. این جنگ منجر به تلفات زیادی از غیرنظامیان و همچنین آواره شدن میلیون‌ها نفر شد که به پاکستان و ایران گریختند. در آوریل ۱۹۸۰ یک قانون اساسی جدید، توسط دولت معرفی شد و چندین عضو غیر PDPA به عنوان بخشی از سیاست دولت برای گسترش پایگاه حمایتی اش در دولت گنجانده شدند. سیاست‌های کارمل در برقراری صلح در این کشور جنگ زده ناکام ماند و در سال ۱۹۸۶ محمد نجیب‌الله به عنوان دبیرکل حزب دموکراتیک خلق (PDPA) جانشین وی شد.
نجیب‌الله سیاست آشتی ملی با مخالفان را دنبال کرد، قانون اساسی جدید افغانستان در سال ۱۹۸۷ معرفی شد و انتخابات دموکراتیک در سال ۱۹۸۸ (که توسط مجاهدین تحریم شد) برگزار شد. پس از خروج شوروی از افغانستان در سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹، دولت با مقاومت فزاینده ای روبرو شد. سال ۱۹۹۰ نشان داد که سالی برای تغییر در سیاست‌های افغانستان است: قانون اساسی جدیدی وضع شد که بر اساس آن افغانستان جمهوری اسلامی بود و حزب دموکراتیک خلق به حزب وطن تبدیل شد که تا به امروز به عنوان حزب دموکراتیک وطن باقی مانده‌است. در جبهه نظامی، دولت قادر به شکست مخالفان مسلح در نبرد علنی بود، مانند نبرد جلال‌آباد با این حال، با مخالفان مسلح مهاجم، مشکلات داخلی مانند کودتای نافرجام جناح خلق در ۱۹۹۰ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، دولت نجیب الله در آوریل ۱۹۹۲ سقوط کرد.
افراد زیر به ترتیب رهبری جمهوری دموکراتیک افغانستان را به عهده داشتند:
چیزهایی هست که نمی‌دانی فیلمی ساخته سال ۱۳۸۹ به کارگردانی فردین صاحب‌الزمانی و تهیه‌کنندگی منیژه حکمت است. علی مصفا، لیلا حاتمی و مهتاب کرامتی بازیگران فیلم هستند.
داستان این فیلم در مورد راننده آژانسی به نام علی است که فیلم در مورد زندگی وی به صورت چند اپیزود ساخته شده‌است.
اسلام دین رسمی افغانستان می‌باشد . ۹۹ در صد از جمعیت افغانستان مسلمان می‌باشد . از ۱۰۰ درصد بین ۸۰ تا ۸۹ درصد سنی مذهب که اکثر حنفی و بین ۱۰ تا ۱۹ درصد شیعه مذهب دوازده امامی و اسماعیلی هستند. بعضی از شاخه‌های از صوفی گرایی هم در این کشور بین هر دو مذاهب وجود دارد اما به دلیل تعصبات دینی این گروه بین مردم زیاد نمایان نیستند.
اسلام در این کشور بسیار یک جایگاه خاصی دارد البته اکثریت بیشتر سنی‌ها بالای ۷۵ درصد پایبند نماز و روزه خود هستند این کشور یکی از مسلمان‌ترین کشورهای جهان به‌شمار میرود.
سیمای زنی در دوردست (۱۳۸۲) فیلمی است در زمره سینمای مستقل ایران به کارگردانی علی مصفا. با بازی همایون ارشادی، لیلا حاتمی و حضور افتخاری زری خوشکام.
مهندس (همایون ارشادی) مرد پا به سن گذاشته‌ای است که از همسر و پسرش جدا شده و تنها زندگی می‌کند. در شبی که قرار است آن دو از ژاپن برسند (به همراه شوهر جدید زن) صدای دختری روی پیغام گیر تلفن خانهٔ مهندس توجه او را جلب می‌کند. دختر می‌گوید که شماره را تصادفی گرفته و می‌خواسته پیش از خودکشی به کسی خبر بدهد. مهندس اول سری به پدر و مادر پیر و مستأصل و غرغرویش می‌زند و بعد راه خانهٔ دختر را در پیش می‌گیرد. دختر آنجا نیست، در عوض زن جوانی (لیلا حاتمی) هست که ادعا می‌کند دوست دختر است (مشخص می‌شود او و زنی که تماس گرفته هر دو یک نفر هستند و او به این مشکل عجیب عادت کرده). آن دو با هم به چند بیمارستان سر می‌زنند اما به نتیجه‌ای نمی‌رسند. دختر می‌گوید بازیگر است و بعد مرد را دعوت می‌کند به دیدن نمایشگاه عجیبی با نام «پرواز» که از یک صبح تا پنج صبح برگزار می‌شود. گروهی از هنرمندان و روشنفکران دور هم جمع شده‌اند و ظاهراً نمایشگاهی از «آثار مفهومی» برگزار کرده‌اند به نفع کودکان افغان. مهندس در آنجا تصویر خواننده زن افغان را می‌بیند و به یاد خاطرات گذشته اش می‌افتد و با یکی از دوستان قدیمی اش که آن‌جا می‌بیند در مورد زن حرف می‌زنند. فلسفه نمایشگاه پرواز بدین گونه است که هر کس تصویری را که دوست دارد می‌خرد و آن را به حمایت از کودکان افغان به آتش می‌کشد !! و شعار نمایشگاه این است :آواز افغانی٬پرواز ایرانی. در راه بازگشت از آنجا دختر به سینمایی خالی می‌رود شروع می‌کند به تمرین فن بیان و تعریف خاطرات از سالن خالی و معلوم می‌شود که بازیگر هم نیست!. مهندس دختر را گم می‌کند و با واسطهٔ یک زن مشکوک خیابانی به خانه‌ای می‌رود که خورشید (زری خوشکام)، همان خوانندهٔ افغان، سال‌ها در آنجا زندگی کرده. رابطهٔ میان خورشید، دختر و مهندس چندان واضح نیست اما در آخر دختر همان‌جا به سراغ مهندس می‌آید. مهندس تصمیم می‌گیرد خانهٔ خود را بازسازی کند و دختر با او همراه می‌شود. در کنار این تصاویر زندگی‌نامهٔ خورشید را با صدای خود او می‌شنویم.http://www.sourehcinema.com/Title/FullOutline.aspx?FilmId=138203290206&IsTowLine=False
موسیقی این فیلم که توسط پیمان یزدانیان ساخته شده در سینمای ایران بی‌سابقه است. در ساخت موسیقی متن این فیلم برای نشان دادن فضای توهم وار قصه فیلم تنها از سازهای سینتی سایزر و طبلا استفاده شده‌است. موسیقی متن این فیلم چند سال بعد از اکران فیلم توسط نشر موسیقی هرمس در آلبومی به نام گذر انتشار یافت و با فروش خوبی مواجه شد.
فیلم در سال ۱۳۸۴ اکران محدودی در چند سینمای وابسته به طرح ناموفق آسمان باز (پخش فیلم‌های هنری) داشت که با استقبال چندان مردم عادی و برخی از منتقدان روبرو نشد اما برخی از مردم نیز آن را ستایش کرده‌اند. فیلم چهار سال بعد از اکران (تابستان ۸۸) توسط تصویر دنیای هنر به صورت وی سی دی منتشر شد و فروش چندانی نیز نداشت. شاید علت فروش کم این فیلم داستان شخصی و عجیبش باشد.
نکته جالب در مورد این فیلم است که در سکانسی از آن (صحنه نمایشگاه) افراد مشهوری مثل سیامک انصاری، لیلی رشیدی، آتیلا پسیانی، حافظ احمدی، مهتاب کرامتی، سیامک صفری، محمود کلاری و .. به صورت افتخاری در چند ثانیه به عنوان مهمانان نمایشگاه ظاهر شده‌اند! و از آنان در تیتراژ پایانی تشکر شده.http://www.imdb.com/title/tt0468871/
دانشگاه قندهار یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های جنوبی افغانستان می‌باشد که در شهر قندهار واقع است. این دانشگاه در سال ۱۳۶۹ در زمان جمهوری دموکراتیک افغانستان در دوران ریاست جمهوری محمد نجیب الله تأسیس شد. دکتر توریالی ویسا اولین رئیس این دانشگاه بود. در دانشگاه قندهار رشته‌های طب، انجنیری، فارمسی، حقوق، ادارهٔ عامه، شرعیات، ژورنالیزم، کمپیوتر ساینس، اقتصاد، زبان و ادبیات و تربیت تعلیمی تدریس می‌شود.
وونگ تائو شهری در جنوب ویتنام است. این شهر در سال ۲۰۰۵، ۲۴۰٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است. این شهر که مرکز استان با ریا-وونگ تائو است، دارای ۱۳ بخش شهری و یک روستا می‌باشد. شهر وونگ تائو، یکی از شهرهای گردشگری کشور ویتنام است.
آکادمی نظامی ملی افغانستان یکی از دانشگاه نظامی افغانستان در کابل می‌باشد. در این دانشگاه افسران نظامی بعد از چهار سال تحصیل فارغ‌التحصیل شده و وارد اردوی ملی افغانستان می‌شوند. این دانشکده بر طبق نمونه‌ای از آکادمی نظامی وست‌پوینت ایالات متحده، در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
این آکادمی یکی از سه مؤسسه دانشگاهی دانشگاه دفاع ملی مارشال فهیم بود. این یک مؤسسه توسعه نظامی چهار ساله بود که به مأموران ارتش ملی افغانستان (ANA) و نیروی هوایی افغانستان (AAF) اختصاص داشت. مأموریت NMAA تولید افسران برای نیروهای مسلح افغانستان بود که دارای مدرک لیسانس چهار ساله نیز هستند. این آکادمی بر اساس آکادمی نظامی ایالات متحده و آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده ایجاد شد. پس از سقوط جمهوری اسلامی افغانستان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ به دست طالبان و سقوط همزمان ارتش ملی افغانستان و نیروی هوایی افغانستان در همان روز، آکادمی رسماً تعطیل شد.
همه دانشجویان فارغ‌التحصیل از NMAA مدرک لیسانس دریافت می‌کردند که در زبان انگلیسی، مهندسی عمران، علوم کامپیوتر، مدیریت و حقوق (اسلامی، قانونی و عرفی) ارائه می‌شد.
همه دانشجویان به مدت چهار سال بر اساس دوره زبان آمریکایی که توسط مرکز زبان انگلیسی مؤسسه دفاعی زبان نوشته شده بود، به تحصیل انگلیسی پرداختند.
دانشجویان دانشکده افسری در تمرین آمادگی جسمانی صبحگاهی و تمرینات ورزشی بعد از ظهر به عنوان بخشی از آموزش افسری خود شرکت می‌کردند.
همه دانشجویان دانشکده افسری به عنوان ستوان دوم در ارتش ملی افغانستان یا نیروی هوایی افغانستان در یکی از مدارس شعبه آن مأمور شدند.
از اواسط سال ۲۰۱۰ تا اواسط سال ۲۰۱۱، NMAA تعداد مدارس را از هشت به دوازده افزایش داد. لیست فعلی مدارس زرهی، توپخانه، منابع انسانی، سیگنال، پیاده نظام، مهندسی، حقوقی، پلیس نظامی، لجستیک، امور مذهبی/فرهنگی، اطلاعات و مالی است.
فرانسه و یونان مدرسه زرهی ANA را اداره می‌کردند. آنها مسئول اصلی راهنمایی تیپ مکانیزه اردوی ملی یعنی تیپ سوم قول اردوی ۲۰۱ مستقر در جلال‌آباد و تیپ سوم لشکر ۱۱۱ پایتخت مستقر در کابل بودند.
مدرسه توپخانه که در اکتبر ۲۰۱۰ افتتاح شد، از سال ۲۰۱۱ هنوز تحت نظارت آیساف در آموزش و پشتیبانی ارزیابی می‌شد.
مکتب سیگنال آکادمی ملی نظامی که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد که در مرکز آموزش نظامی کابل در شمال شرق کابل قرار دارد. این دانشکده توسط مربیانی از فنلاند، سوئد، نروژ، بریتانیا، کانادا و ایالات متحده هدایت می‌شد که مربیان سیگنال را تامین می‌کردند.
نقش این دانشکده از آن زمان به توسعه دوره‌های متعدد برای افسران ارشد تبدیل شده بود که آموزش ستاد فرماندهی سپاه ارتش افغانستان و مهارت‌های تخصصی مانند کابل‌کشی، شبکه‌های کامپیوتری، تعمیر و نگهداری، برنامه‌ریزی ارتباطات و سیستم‌های ماهواره‌ای را آموزش می‌داد.
در سال ۲۰۱۱ یک مدرسه سیگنال جدید نیز در کمپ شاهین در نزدیکی مزار شریف در شمال افغانستان برنامه‌ریزی شده بود.
نقش اصلی دانشکده مهندسی تامین دانشجویان دانشکده افسری و سربازان واجد شرایط مناسب برای سازمان‌های پشتیبانی رزمی تازه تاسیس اردوی ملی افغانستان است.
ایالات متحده رهبری را در ارائه مشاوران و کمک‌های مالی به آکادمی از طریق فرماندهی انتقال امنیت ترکیبی - افغانستان (CSTC-A) بر عهده گرفته بود.
ترکیه تیمی از مربیان آموزش دیده را به آکادمی ارائه کرد و در ایجاد برنامه زبان ترکی، بخش علوم کامپیوتر و بخش ریاضیات کمک کرد. آنها همچنین بودجه‌ای را برای ایجاد امکانات تفریحی در نظر گرفته‌اند.
فرانسه و آلمان در توسعه دوره‌های زبان در آکادمی کمک کرده بودند.
این آکادمی حدود ۴۰ دانشجوی دختر داشت که در رشته‌های پزشکی ثبت نام کرده بودند. این رشته مشترک زنان را قادر می‌سازد تا در محوطه دانشگاه تحصیل کنند، اگرچه آنها در خوابگاه‌های یک دانشگاه غیرنظامی در منطقه اسکان داده شده‌اند. آکادمی پیش‌بینی می‌کرد تا سال ۲۰۱۷ ده درصد از جمعیت دانشجویان را زنان تشکیل دهند.
رهبران نظامی افغانستان یک مطالعه بین‌المللی انجام دادند و از آکادمی نظامی ترکیه، آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست، آکادمی خدمات بریتانیا و آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت بازدید کردند.
افغان‌ها ایالات متحده را به عنوان الگوی آکادمی خود انتخاب کردند. رهبران نظامی افغانستان دو بار در بهار ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ از وست پوینت بازدید کردند تا بدانند چگونه وست پوینت فعالیت‌های توسعه‌ای را در حوزه‌های علمی، نظامی، فیزیکی و اخلاقی ادغام می‌کند تا فارغ‌التحصیلانی ایجاد کند که برای چالش‌های سربازان پیش‌ رو آماده باشند.
آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده مربیانی را برای برنامه نیروی هوایی در حال توسعه خود فراهم می‌کرد.
مکان آکادمی در همان مکان آکادمی هوایی اتحاد جماهیر شوروی زمانی که افغانستان را در دهه ۱۹۸۰ اشغال کرد، تاسیس و بنیاد نهاده شد. این مکان در طول سال‌های جنگ داخلی و تهاجم ائتلاف در اکتبر ۲۰۰۱ تقریباً ویران شد.
ایالات متحده و ترکیه همزمان با برنامه‌ریزی، توسعه و بازسازی این مکان در بخش قرغه کابل پیش قدم شده‌ بودند. برآورد هزینه بازسازی حدود ۱۰۰ میلیون دلار بود.
جی. هاوارد میلر (۱۹۱۸ – ۲۰۰۴) طراح گرافیگ اهل پیتسبورگ ایالات متحده آمریکا است. او برای کمک به کشورش در جریان جنگ جهانی دوم از هنر خود در خلق پوسترهای تبلیغاتی استفاده کرد. یکی از مشهورترین آثار او پوستر تبلیغاتی "ما می‌توانیم انجامش دهیم!" است که توانست در آن زمان غرور ملی بسیاری از شهروندان آمریکایی به خصوص زنان را برای خدمت‌رسانی و شرکت غیرمستقیم در امور جنگی تحت تأثیر قرار دهد.
کارهای هنری جی. هاوارد میلر توانست نظر شرکت وستینگهاوس (شرکتی [کمیتهٔ هماهنگی] در زمینهٔ تولید محصولات جنگی) را به خود جلب کند. به همین منظور، میلر در سال ۱۹۴۲ به استخدام این شرکت برای طراحی پوسترهایی مرتبط با اهداف آمریکا در جریان جنگ جهانی دوم درآمد. در همین زمان او توانست پوستر "ما می‌توانیم!" را برای این شرکت طراحی کند ."ما می توانیم!" صرفاً به مدت ۲ هفته در فوریه ۱۹۴۲ در کارخانهٔ وستینگهاوس به معرض دید عموم گذاشته شد چرا که بر مبنای قرارداد، دیگر پوسترهای میلر باید به ترتیب جایگزین آن می‌شد. اما این پوستر که غالباً با پوستر تبلیغاتی "رزی پرچ کن" اثر نورمن راکول اشتباه گرفته می‌شود، توانست در دههٔ ۱۹۷۰ و دههٔ ۱۹۸۰ تبدیل به یک نماد آمریکایی معروف در میهن‌پرستی گردد.
رومئو باید بمیرد عنوان فیلمی رزمی و اکشن به کارگردانی آندری بارتکویاک می باشد که در بیست و دوم مارس سال ۲۰۰۰ میلادی منتشر شد. مدت زمان این فیلم صد و پانزده دقیقه است.
برای ساخت رومئو باید بمیرد ، بیست و پنج میلیون دلار هزینه شد . این فیلم در گیشه بیش از نود و یک میلیون دلار فروش کرد .
تمپورا رول یکی از سوشی‌های که در آمریکا ابداع شده‌‌است. در این نوع سوشی تمپورای میگو در داخل رول‌ماکی قرار می‌گیرد. به غیر از تمپورا، واسابی یا سس نیز ممکن است، بکار رود. این نوع سوشی از نوع پشت‌به‌رو یا اوراماکی است بدین معنی که جلبک نوری بجای اینکه مانند شکل سنتی آن در خارج مواد قرار بگیرد، در داخل قرار گرفته و برنج بر روی آن قرار دارد.
والنتینوس، ، (زاده ۱۰۰، درگذشته ۱۶۰میلادی) یک الهیات دان مسیحی مصری بود که در سده دوم میلادی زندگی کرده و به دلیل گنوستیک بودن مشهور است. والنتینوس، در دلتای نیل زاده شده و در اسکندریه آموزش دید.
والنتینیسم، مکتبی فلسفی گنوسیسم است که به وی می‌رسد. این مکتب یکی از جنبش‌های اصلی گنوستیکی بوده و گسترش بسیاری در سراسر امپراتوری روم پیدا کرده‌است.
والنتینوس، کتاب‌های بسیاری نوشته ولی تنها بخش‌هایی از آن باقی‌مانده‌است که بیشتر به صورت نقل قول‌هایی است که در نوشته‌های مخالفان و نقادان یافت می‌شود. امروزه تنها شکل تغییر کرده‌ای از دکترین‌های وی که بدست شاگردان وی تغییر کرده و گسترش یافته پیدا می‌شود.
گنوستیک
منکاوحور کایو، که در زبان یونانی به نام مِنکِریس خوانده می‌شود، فرعونی از دودمان پنجم مصر در پادشاهی کهن بود. او جانشین نیوسررع بود و پادشاه پیش از جدکارع به شمار می‌رود. نام او به معنای «روان‌های هوروس فناناپذیر هستند» می‌باشد.
منکاوحور به احتمالی پسر شاه نیوسررع بوده است و این از آثار به دست آمده از معبد-آرامگاه خنت‌کااوس دوم فهمیده می‌شود؛ با این حال این مسئله قطعی نیست.
گمان می‌رود که شهبانو مره‌سانخ چهارم همسر منکاوحور بوده باشد. اگرچه این احتمال نیز می‌رود که او همسر جدکارع بوده. شهبانو خوییت یکم نیز دیگر گزینه احتمالی است ولی در این باره قطعیتی وجود ندارد.
بنا به نوشته پاپیروس تورین، منکاوحور به مدت ۸ سال فرمانروایی کرد. او واپسین فرعونی بود که معبد خورشید برای خود ساخت. هرم او در سال ۱۸۴۲ توسط باستان‌شناس آلمانی کارل ریجارد لپسیوس در سقاره پیدا شد. این هرم بعدها توسط شن‌های بیابان پوشیده شد و به «هرم گمشده» معروف گشت. در سال ۲۰۰۸، تیمی به سرپرستی زاهی حواس این هرم گمشده را باز یافت.
گزارشی از کشف هرم منکاوحور، بی‌بی‌سی
محمد بن محمد بن حامد اصفهانی معروف به عمادالدین کاتبِ اصفهانی (جمادی الثانی یا شعبان ۵۱۹ هجری- ۱ رمضان ۵۹۷ هجری)(۱۱۲۵–۱۲۰۱ میلادی) مورخ و دانشمند فارسی‌زبان بود که مجموعه شعری بسیار مهم به زبان عربی به همراه کتب مهم تاریخی از او به جای مانده‌است. او همچنین رئیس دیوان در دودمان زنگیان و ایوبیان بوده‌است. عمادالدین در جنگ‌های صلیبی همراه صلاح‌الدین ایوبی حضور داشت.EMĀD-AL-DĪNKĀTEB, ABŪ ʿABD-ALLĀH MOḤAMMAD b. Moḥammad b. Ḥāmed EṢFAHĀNĪ in Encyclopedia Iranica by Donald S. Richards
وی در خاندانی دیوانی در اصفهان متولد شد. در سال ۵۳۴ همراه پدرش به بغداد رفت و در نظامیه بغداد به تحصیل پرداخت. همچنین، سه سال در مدرسه شافعی در بغداد فقه آموخت. از سال ۵۵۰ هجری مناصب دیوانی در بخش‌های جنوبی عراق نظیر واسط و بصره را عهده‌دار شد و نهایتاً معاون ابن هبیره وزیر عباسیان گردید، تا آنکه ابن هبیره در سال ۵۶۰ درگذشت. وی مدتی دستگیر و سپس آزاد شد و در سال ۵۶۲ به جانب شام رفت. در دمشق وی مورد حمایت کمال الدین شهرزوری، وزیر نورالدین زنگی، قرار گرفت. در ابتدا به عنوان رئیس دیوان انشاء استخدام شد و بتدریج در دیوان ارتقا یافت. با قدرت گرفتن صلاح الدین ایوبی، به واسطه دوستی پدر و عموی صلاح الدین با عموی عمادالدین و نیز با حمایت وزیر وی، قاضی فاضل، وی موقعیتی در دربار صلاح الدین یافت و منشی او شد. عمادالدین، جز زمان کوتاهی، پیوسته با صلاح الدین بود و امور مربوط به مکاتبات، قراردادها، انتصابات و ارتباط با سفیران فارسی‌زبان را بر عهده داشت. با مرگ صلاح الدین در سال ۵۸۹، جایگاه عمادالدین از دست رفت و جز برخی امور دیپلماتیک برای العادل سیف الدین، برادر صلاح الدین، وقت خود را تا زمان مرگ به کتابت سپری کرد.EMĀD-AL-DĪNKĀTEB, ABŪ ʿABD-ALLĀH MOḤAMMAD b. Moḥammad b. Ḥāmed EṢFAHĀNĪ in Encyclopedia Iranica by Donald S. Richards
عمادالدین اصفهانی صاحب آثار زیر می‌باشد:
پردیس پزشکی دانشگاه بوستون یکی از دو پردیس دانشگاه بوستون است که در ناحیه جنوبی بوستون قرار گرفته است. دانشکده‌های پزشکی، دندانپزشکی و بهداشت در این پردیس قرار گرفته‌اند.
نقطهٔ کانونی قسمتی از سوژهٔ اصلی عکس و اولین نقطه‌ای است که نگاه بیننده را به خود جلب می‌کند. هر عکس باید یک نقطهٔ کانونی اصلی داشته باشد. عکس‌هایی که یکدست هستند و هیچ قسمتی از آن‌ها گیرایی و کشش بیش‌تری نسبت به سایر بخش‌ها ندارند، معمولاً عکس‌های خوبی نیستند و نمی‌توانند ارتباط خوبی با بیننده برقرار کنند.
عکس می‌تواند چند نقطهٔ کانونی فرعی هم داشته باشد تا بعد از اینکه نگاهِ بیننده متوجهٔ نقطه کانونی اصلی شد، توجه او را به سمت خود جلب کنند.