moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تا سال ۱۹۵۹، در سن ۲۸ سالگی، کاب خلبان و مدیر شرکت طراحی و مهندسی آئرو و یکی از معدود مدیران زن در هوانوردی بود. وی تا سال ۱۹۶۰ او ۷۰۰۰ ساعت پرواز داشت.
در نوامبر سال ۱۹۶۰، پس از سقوط هواپیمای لاکهید ال-۱۸۸ الکترا، بخش بازاریابی امریکن ایرلاینز تشخیص داد که نبود خلبان زن بر رزرو مسافران تأثیر می‌گذارد. در آن زمان امریکن ایرلاینز هیچ خلبان زنی نداشت. در تلاش برای جلب نظر مسافران، شرکت هواپیمایی از کاب دعوت کرد تا با هواپیما در یک آزمایش چهار ساعته تبلیغاتی پرواز کند. این اولین پرواز او با توربوپراپ بود.
در می ۱۹۶۱، مدیر ناسا ، جیمز ئی. وب کاب را به عنوان مشاور برنامه فضایی ناسا منصوب کرد.Internet Encyclopedia of Science, Aviation Pioneers Accessed March 12, 2010
اگرچه کاب هر سه مرحله ارزیابی فیزیکی و روانی را که در انتخاب هفت فضانورد اول مرکوری مورد استفاده قرار گرفت، با موفقیت به پایان رساند، اما این یک برنامه رسمی ناسا نبود و او نتوانست حمایت کنگره را برای اضافه کردن زنان به برنامه فضانوردی جلب کند. در آن زمان، کاب با انواع هواپیمای ملخی پرواز کرده بود، اما تنها یک پرواز، در صندلی عقب، از یک جت جنگنده انجام داده بود.Internet Encyclopedia of Science, Aviation Pioneers Accessed March 12, 2010
در سال ۱۹۶۲، کاب برای شهادت در برابر یک جلسه استماع کنگره، کمیته فرعی ویژه انتخاب فضانوردان، در مورد زنان فضانورد فراخوانده شد.Qualifications for Astronauts: Hearings before the Special Subcommittee on the Selection of Astronauts , U.S. House of Representatives, 87th Cong. (1962) جان گلن فضانورد در این جلسه اظهار داشت که «مردان می‌روند و در جنگ‌ها می‌جنگند و هواپیماها را پرواز می‌دهند» و «این واقعیت که زنان در این زمینه حضور ندارند یک واقعیت از نظم اجتماعی ما است». تنها چند ماه بعد، اتحاد جماهیر شوروی اولین زن والنتینا ترشکوا را به فضا فرستاد.Jerrie Cobb "Jerrie Cobb, Solo Pilot" (Autobiography) jerrie-cobb.org-Solo Pilot, Accessed March 12, 2010 اندکی پس از آن، ترشکووا، کاب را به دلیل اعتقادات مذهبی خود مسخره کرد، اما با تبعیض جنسی که با آن مواجه شد، همدردی کرد: «آنها (رهبران آمریکایی) در هر لحظه دربارهٔ دموکراسی خود فریاد می‌زنند و در عین حال اعلام می‌کنند که اجازه ورود یک زن به فضا را نخواهند داد. این نابرابری آشکار است.»
کاب به همراه سایر شرکت کنندگان مرکوری ۱۳، از جمله جین بریگز هارت، لابی کرد تا اجازه داشته باشند در کنار مردان تمرین کنند. با این حال، در آن زمان، الزامات ناسا برای ورود به برنامه فضانوردی این بود که متقاضی یک خلبان آزمایشی نظامی، با تجربه در پروازهای آزمایشی نظامی با سرعت بالا، و دارای پیشینه مهندسی باشد که به آنها امکان می‌دهد در صورت تبدیل شدن به فضانورد، کنترل سفینه را بر عهده بگیرند. از آنجایی که تمام خلبانان آزمایشی نظامی در آن زمان مرد بودند، این امر عملاً زنان را حذف کرد.Tanya Lee Stone. "Almost Astronauts: 13 Women Who Dared to Dream". "Candlewick Press" Somerville, MA, 2009 p. 64. لیز کارپنتر، دستیار اجرایی لیندون جانسون، معاون رئیس‌جمهور، پیش‌نویس نامه‌ای به جیمز ای. وب، مدیر ناسا نوشت که این الزامات را زیر سؤال می‌برد، اما جانسون نامه را ارسال نکرد، در عوض نوشت: "بیایید همین حالا این کار را متوقف کنیم!"Stephanie Nolen. "Promised the Moon: The untold story of the first women in the space race". "Penguin Books" Canada, Toronto, 2002. p. 300.
کاب سپس بیش از ۳۰ سال کار تبلیغی را در آمریکای جنوبی آغاز کرد و پروازهای بشردوستانه (مثلاً انتقال تدارکات به قبایل بومی) و همچنین بررسی مسیرهای هوایی جدید به مناطق دورافتاده را انجام داد، کاب «پیشگام مسیرهای هوایی جدید در سراسر کوه‌های خطرناک آند و جنگل‌های بارانی آمازون، با استفاده از نقشه‌های خود ترسیم شده‌است که او را در قلمرو ناشناخته بزرگتر از ایالات متحده هدایت می‌کرد.» کاب توسط دولت‌های برزیل، کلمبیا، اکوادور، فرانسه و پرو مورد تقدیر قرار گرفته‌است.Internet Encyclopedia of Science, Aviation Pioneers Accessed March 12, 2010 او در سال ۱۹۸۱ به دلیل فعالیت‌های بشردوستانه خود نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد.Hargrave, The Pioneers Monash University, Australia Accessed March 12, 2010
در سال ۱۹۹۹، سازمان ملی زنان کمپین ناموفقی را برای فرستادن کاب به فضا برای بررسی اثرات پیری، مانند جان گلن، انجام داد. هدف اصلی جان گلن از پرواز فضایی خود مشاهده اثرات محیط ریزگرانش بر روی بدن یک فرد مسن بود. به‌طور خاص، ناسا می‌خواست مشاهده کند که آیا اثرات بی وزنی پیامدهای مثبتی بر تعادل، متابولیسم، جریان خون و سایر عملکردهای بدن یک فرد مسن دارد یا خیر. کاب معتقد بود که لازم است یک زن مسن را نیز به یک پرواز فضایی بفرستیم تا مشخص شود که آیا همان اثراتی که روی مردان مشاهده می‌شود روی زنان نیز مشاهده می‌شود یا خیر. کاب در سن ۶۷ سالگی که آزمایش‌های مشابه جان گلن را گذرانده بود، از ناسا درخواست کرد تا در چنین پرواز فضایی شرکت کند، اما ناسا اظهار داشت: «هیچ برنامه‌ای برای مشارکت دادن افراد مسن دیگر در پرتاب‌های آتی ندارد». بسیاری از هوانوردان و فضانوردان آن زمان بر این باور بودند که این یک فرصت ناموفق برای ناسا بود تا اشتباهی را که سال‌ها قبل مرتکب شده بودند، اصلاح کند. کاب هرگز به هدف نهایی خود یعنی پرواز فضایی نرسید.
کاب افتخارات هوانوردی متعددی از جمله جایزه هارمون و جایزه بال‌های طلایی فدراسیون بین‌المللی هوانوردی را دریافت کرد.Internet Encyclopedia of Science, Aviation Pioneers Accessed March 12, 2010 در ۱۸ مارس ۲۰۱۹، سیزده روز پس از تولد ۸۸ سالگی، کاب در خانه خود در فلوریدا درگذشت.
سونیا والگر شخصیت مولی کاب را بر اساس جری کاب در سریال تلویزیونی "برای همه بشریت" در سال ۲۰۱۹ به تصویر می‌کشد که در آن کاب اولین زن آمریکایی در فضا نام می‌گیرد. قسمت چهارم از فصل اول نیز به یاد او تقدیم شده‌است.
کاب توسط میمی گامر در مجموعه تلویزیونی "مردان واقعی" (مجموعه تلویزیونی) به تصویر کشیده شده‌است.
کوین کادیش (زاده ۱۹۷۱) یک ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است. او در سال ۲۰۱۴ تک‌آهنگ همش تو فکر بیس هستم با گواهی الماس (۱۰ برابر پلاتین) اثر مگان ترینور را رقیمه نمود، تهیه کرد و بعد از آن آن را میکس کرد که در طول ۲ ماه این آهنگ در رتبه نخست "بیلبورد" هات ۱۰۰ قرار گرفت. در سال ۲۰۱۸، این آهنگ از طرف بیلبورد (مجله) به عنوان شصت و هفتمین آهنگ شاخص تاریخ ۱۰۰ شناخته شد.
کادیش که در بالتیمور متولد شد و در آن مکان رشد پیدا کرد، او نواختن گیتار را در سنین ۱۳ سالگی آغاز نمود. کادیش در سال ۱۹۹۱، از برکلی به دانشگاه مریلند، کالج پارک مهاجرت کرد و در آن دانشگاه در رشته مدیریت موسیقی توانست، موسیقی را از طریق دپارتمان مطالعات فردی طراحی نماید. کادیش در سال ۱۹۹۳ با مدرک بی اس در رشته مدیریت موسیقی فارغ‌التحصیل شد.
در سپتامبر ۲۰۱۳، کادیش با همکاری مگان ترینر، آهنگ «همش تو فکر بیس هستم» را نوشت. این آهنگ سومین آهنگ پرفروش سال ۲۰۱۴ شد، و همچنین با بیش از ۲٫۵ میلیارد بازدید، ۱۴امین ویدیوی پر طرفدار یوتیوب تا به امروز بود. با این شرایط موجود، در سپتامبر ۲۰۱۵، کادیش مدعی بود که در نتیجه پخش کردن این آهنگ برای ۱۷۸ میلیون نفر فقط ۵٬۶۷۹ دلار درآمد خالص داشته‌است و در جلسه ای که از طرف کمیته قضایی مجلس نمایندگان آمریکا ترتیب داده شد، اینگونه بیان کرد که: "این آهنگ به قدری گسترده‌است که یک ترانه سرا می‌تواند آن را داشته باشد. در حرفه خودش شماره یک در ۷۸ کشور جهان بود. ولی شما ۵٬۶۷۹ دلار درآمد دارید. چگونه خانواده خود را تامین می‌کنید؟»
کادیش در نوشتن و تهیه‌کنندگی «بچه‌های ثروتمند» برای نخستین آلبوم گروه نو مدیکینه به اسم شما رو تا پایین مسابقه دهید، که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰ در پتو فینیش انتشار پیدا کرد، در آتلانتیک همکاری کرد.
کادیش با گیتار آکوستیک و بک خواننده همکاری نمود و آهنگ مایلی سایرس، آلبوم «رام نشدنی» را برای او نوشت.
وی همچنین در نویسندگی «بویز خودشیفته» در سال ۲۰۱۱ توسط جی رکوردز از هنرمند بی سی ژان همکاری کرد.
همسر کادیش، براندون جین، بخشی از گروه دو نفره کولد واتر جین است. کادیش در آلبوم خودش به نام ماریونت آهنگ‌نویسی و تهیه‌کنندگی کرد.
بالاد پارتیزانی (به )، نام یک نقاشی است که هنرمند بلاروسی مای دانتسیگ کشیده‌است. این اثر، زنی پارتیزان را به‌تصویر می‌کشد که در زمان جنگ جهانی دوم به مردِ پارتیزانِ رنجوری شیر می‌دهد. هر دو به تفنگ و نوار فشنگ مجهز هستند. دانسیگ یک نقاشی با همین نام از پیتر پل روبنس در موزه ارمیتاژ دید، و درون‌مایهٔ خیرخواهی رومی را از آن وام گرفت. "بالاد پارتیزانی" اشاره دارد به اشغال شوروی به‌دستِ آلمان در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم؛ هنگامی‌که جمهوری شوروی بلاروس پناهگاه پارتیزان‌های شوروی شده بود.
"بالاد پارتیزانی" را یکبار از نمایشگاه کاخ هنر مینسک برداشتند، زیرا شورای محلی نمایشگاه شوروی آن را «زنای با محارم» دانسته بود. پس دانتسیگ نقاشی را در کارگاه خودش نگه داشت، و بعدها در خانه مرکزی هنرمندان در مسکو دوباره به‌نمایش گذاشت. سال ۲۰۱۵، "بالاد پارتیزانی" در نگارخانهٔ ساعتچی لندن نمایانده شد.
پیک‌نیک پان‌اروپایی تظاهرات صلحی در ۱۹ اوت ۱۹۸۹ در مرز اتریش و مجارستان در نزدیکی شهر شوپرون بود که تحت حمایت اتو فن هابسبورگ و ایمره پوژگای، وزیر مشاور وقت مجارستان سازماندهی شد و صدها شهروند آلمان شرقی با گذر از پرده آهنین به اتریش ورود کردند. فروپاشی بلوک شرق، اتحاد دوباره آلمان، خاتمهٔ پیمان ورشو و جنگ سرد در ادامهٔ این تظاهرات به وقوع پیوستند.
تقسیم ایدئولوژیک و اقتصادی اروپا که پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شد، به‌شکل انزوای جغرافیایی و با وخامت جنگ سرد بروز یافت. این انزوا با بستن مرزها اتفاق افتاد و به تدریج از نیمه دوم دهه ۱۹۴۰ مرزهای غربی بلوک شرق در مناطق تحت نفوذ شوروی بسته شد. در تابستان ۱۹۸۹ گردشگران آلمان شرقی بسیاری به تمامی سفارت‌خانه‌های آلمان غربی درخواست پناهندگی می‌کردند؛ پذیرش پناهندگی به لحاظ سیاسی از سوی آلمان غربی مورد وثوق نبود. اما مجارستان که از پذیرفتن پناهندگی سرباز می‌زد، در عین حال از بازگردانی آنان نیز امتناع می‌کرد. با ایجاد بحران‌های دیپلماتیک و سیاست بین‌الملل، گفتگوهایی نیز بین برلین، بوداپست و بن در سطح امنیت ملی شکل گرفت ولی هیچ‌کدام نتیجه‌بخش نبود.
در جلسه ۲۸ فوریه ۱۹۸۹، کمیته سیاسی لغو حصار الکتریکی را پذیرفت. در ۳ مارس ۱۹۸۹، در طی یک نشست دوجانبه، نخست‌وزیر میکلوش نمت در مورد تمایل مجارستان برای برچیدن پرده آهنین و سیستم سیگنال‌دهی الکتریکی ساخت ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۱ به طول ۲۴۶ کیلومتر در مرز اتریش با گورباچف صحبت کرد.Infografikákon vizualizáltuk a magyarországi vasfüggöny történetét 1949-től 1989-ig , adatujsagiras.atlatszo.huSchmidt-Schweizer, Andreas és Dömötörfi, Tibor: „Kijelentette: nem érdekük, hogy az NDK-ból tömegesen meneküljenek az NSZK-ba.”, tti.btk.mta.huBeszámoló Sallai János előadásáról | ÁBTL, abtl.hu
در ۱۵ اوت ۱۹۸۹، در استودیوی مونیخ رادیو اروپای آزاد، که از آلمان شرقی قابل دریافت بود، فراخوان پیک‌نیک در برنامهٔ اخبار مجارستان اعلام شد. زمان: روز شنبه ۱۹ اوت، ساعت ۳ بعد از ظهر؛ مکان: در محل نوار مرزی بین شوپرون‌کوهیدا و شوپرون‌پوستا؛ مسیر: از جاده منتهی به فرتوراکوش که از مرکز شهر شوپرون با وسایل نقلیه قابل دسترس بود.
در سحرگاه ۱۹ اوت، اردوگاه پناهندگان آلمان شرقی در بوداپست خالی شد و آنان بدون مدارک معتبر بعد از ظهر در مرز تجمع کردند تا از رویداد پیک‌نیک برای عبور از مرز استفاده کردند. مرزبانان مسلح در حال انجام وظیفه، استثنائاً انسانیت را بالاتر از خدمت قرار دادند. در ۴ سپتامبر، تظاهرات گسترده‌ای در لایپزیگ آغاز شد. در ۱۰ سپتامبر، دیولا هورن، وزیر امورخارجه مجارستان در برنامهٔ تلویزیونی اعلام کرد، شهروندان جمهوری آلمان می‌توانند با سند مسافرتی خود به کشوری که آنها را می‌پذیرد، بروند؛ درست پس از اعلام این خبر، هزاران پناهندهٔ آلمان شرقی در نیمه شب مجارستان را در گذرگاه مرزی هِدیِش‌هالوم ترک کردند. رهبران سیاسی مجارستان بدون مشورت با رهبران آلمان شرقی تصمیم خود را اتخاذ کرد. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۹، شهروندانی از آلمان شرقی نیز از طریق سفارت آلمان غربی در ورشو موفق به دریافت پناهندگی و سفر به غرب شدند.
اریش هونکر، رهبر جمهوری دموکراتیک آلمان، که با این رویداد موافق نبود، در مصاحبه با دیلی میرور، اتو فن هابسبورگ را مسئول موج پناهندگی معرفی کرد. پس از پیک‌نیک، میکلوش نمت با حفظ ظاهرِ محافظت از مرز کوشید تا از اتخاذ اقدامات متقابل غیرمنتظره و درخواست ناامیدانه هونکر برای بسیج نیروهای پیمان ورشو جلوگیری کند. با این حال روشن بود که شوروی در چنین موردی مداخله نخواهد کرد؛ این موضوع مربوط به آلمان و مجارستان بود و آنان نمی‌خواستند در این مورد موضعی اتخاذ کند."Ich wusste, die Ungarn würden nicht auf DDR-Bürger schießen", welt.de"Több száz kelet-német rohant át Ausztriába" - 30 éve volt a Páneurópai piknik , atv.hu
مرکوری ۱۳ سیزده زن آمریکایی بودند که در برنامه‌ای با بودجه خصوصی ویلیام راندولف لاولیس دوم با هدف آزمایش و غربالگری زنان برای پرواز فضایی انسانی شرکت کردند. شرکت کنندگان - کارآموزان فضانورد توسط جری کاب بانوی اول (یا FLAT) نامیده شدند - با موفقیت تحت آزمایشات غربالگری فیزیولوژیکی قرار گرفتند که فضانوردان توسط ناسا در ۹ آوریل ۱۹۵۹ برای برنامه فضایی مرکوری انتخاب شدند. در حالی که لاولیس این پروژه را زن در برنامه فضایی نامید، این سیزده زن بعداً به عنوان مرکوری ۱۳ شناخته شدند - اصطلاحی که در سال ۱۹۹۵ توسط جیمز کراس تهیه‌کننده هالیوود برای مقایسه با فضانوردان مرکوری هفت ابداع شد. زنان مرکوری ۱۳ بخشی از برنامه رسمی فضانوردان ناسا نبودند، و هرگز به عنوان بخشی از مأموریت ناسا در فضا پرواز نکردند.
در دهه ۱۹۶۰ برخی از این زنان از جمله کسانی بودند که در کاخ سفید و کنگره ایالات متحده لابی کردند تا زنان نیز در برنامه فضانوردی قرار داده شوند. آنها در سال ۱۹۶۲ در برابر یک کمیته کنگره شهادت دادند. در سال ۱۹۶۳، کلر لوس مقاله‌ای برای مجله "لایف" نوشت و در آن از ناسا به دلیل عدم پذیرش زنان به عنوان فضانورد انتقاد کرد.
یکی از سیزده نفر عضو مرکوری، والی فانک، در یک پرواز زیرمداری در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۱ (مأموریت نیو شپرد ۴ پرواز ۱۶ بلو اوریجین) به فضا پرتاب شد و او را به پیرترین زنی تبدیل کرد که در سن ۸۲ سالگی به فضا رفت. داستان این زنان در کتاب‌ها، نمایشگاه‌ها و فیلم‌های متعددی از جمله مستند مرکوری ۱۳ محصول نتفلیکس در سال ۲۰۱۸ مورد تجلیل قرار گرفت "."
هنگامی که ناسا برای اولین بار قصد داشت افراد را به فضا بفرستد، معتقد بود که بهترین نامزدها خلبانان، خدمه زیردریایی یا اعضای اکتشافات به مناطق قطب جنوب یا قطب شمال خواهند بود. آن‌ها همچنین فکر می‌کردند افرادی با پیش‌زمینه‌های ورزشی شدیدتر، مانند چتربازی، کوه‌نوردی، غواصی در اعماق دریا و غیره در این برنامه برتری خواهند داشت.
ناسا می‌دانست که افراد زیادی برای این فرصت درخواست می‌کنند و آزمایش هزینه بالایی دارد. پرزیدنت دوایت آیزنهاور معتقد بود که خلبانان آزمایشی نظامی بهترین فضانوردان را می‌سازند و قبلاً آزمایش‌ها و آموزش‌های دقیقی را در دولت پشت سر گذاشته بودند. این امر الزامات آزمایش را تا حد زیادی تغییر داد و تاریخچه افرادی را که در ابتدا برای رفتن به فضا انتخاب شده بودند تغییر داد.
ویلیام راندولف لاولیس دوم رئیس کمیته مشورتی ویژه ناسا در علوم زیستی، به توسعه آزمایش‌ها برای فضانوردان مرد ناسا کمک کرد و کنجکاو شد که بداند زنان چگونه آزمایش‌های مشابه را انجام می‌دهند. در سال ۱۹۶۰، لاولیس و سرتیپ دان فلیکنگر از جرالدین «جری» کاب، که به عنوان یک خلبان ماهر شناخته می‌شد، دعوت کرد تا مانند مردان، چالش‌های سختی را پشت سر بگذارد.
لاولیس به شروع این برنامه علاقه‌مند شد زیرا او یک پزشک بود که آزمایش فیزیکی ناسا را برای برنامه رسمی انجام داده بود. او توانست بودجه برنامه غیررسمی، برنامه زن در فضا، را تأمین کند و از ۲۵ زن دعوت کرد تا بیایند و در آزمایشات فیزیکی شرکت کنند. لاولیس به نحوه واکنش بدن زنان به حضور در فضا علاقه‌مند بود. این برنامه از دید عموم پنهان بود. مرکوری ۱۳ در هیچ نشریه مهمی گزارش نشده‌است. با این حال، آنها کاملاً ناشناخته نبودند.
کاب اولین زن آمریکایی (و تنها زن از مرکوری ۱۳) بود که تحت هر سه مرحله آزمایش قرار گرفت و با موفقیت آنها را پشت سر گذراند. لاولیس و کاب ۱۹ زن دیگر را برای شرکت در این آزمایشات استخدام کردند که توسط شوهر هوانورد مشهور جهان، ژاکلین۰ کوکران تأمین مالی شد. ۱۳ نفر از این خانم‌ها آزمایشاتی مشابه مرکوری ۷ را پشت سر گذاشتند. برخی به دلیل ناهنجاری‌های مغزی یا قلبی رد صلاحیت شدند. نتایج در دومین سمپوزیوم بین‌المللی زیردریایی و پزشکی فضایی در استکهلم، سوئد در ۱۸ اوت ۱۹۶۰ اعلام شد
همه نامزدها خلبانان کاملی بودند. لاولیس و کاب سوابق بیش از ۷۰۰ خلبان زن را برای انتخاب نامزدها بررسی کردند. آنها کسی را که کمتر از ۱۰۰۰ ساعت تجربه پرواز داشته باشد دعوت نکردند. برخی از زنان ممکن است از طریق گروه نود و نه، یک سازمان خلبان زن که کاب نیز عضوی از آن بود، استخدام شده باشند. این گروه از زنان که جری کاب آنها را کارآموزان فضانورد بانوی اول (FLATs) نامید، این چالش را پذیرفتند تا برای یک برنامه تحقیقاتی آزمایش شوند.
در پایان، سیزده زن همان مرحله اول را که بنیاد لاولیس به عنوان بخشی از فرایند انتخاب فضانوردان ناسا ایجاد کرده بود، گذراندند. آن سیزده زن عبارت بودند از:
میرتل کگل، جری کاب، جانت دیتریش، ماریون دیتریش، والی فانک، سارا گورلیک (بعدها رتلی)، جین «جنی» بریگز هارت، ژان هیکسون، رئا وولتمن، جین نورا استامباو (بعدها جسن)، ایرنه لوورتون، جری اسلون (بعدها تروهیل) و برنیس استیدمن.
بدر منشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
طارق المولد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الحزم عربستان سعودی و باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد.
سمیحان النابت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
بندر النخلی () بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
عوض الناشری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
عبدالمحسن القحطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
حسین القحطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الفیصلی و باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد.
محمد القحطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
خنده در وایکیکی ۲ () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی لی یی کیونگ، کیم سون هو، شین هیون سو، مون گایونگ، آن سو-هی و کیم یه-وون است. این مجموعه دنبالهٔ مجموعه سال ۲۰۱۸، "خنده در وایکیکی" است. این مجموعه از ۲۵ مارس تا ۱۴ مه ۲۰۱۹، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
کوزه‌شیپوری سفید ، که همچنین به‌عنوان گیاه‌کوزه زرشکی، برگ‌شیپوربنفش یا گیاه‌کوزه سفید نامیده می‌شود، گیاهی گوشت‌خوار از سرده کوزه‌شیپوری‌ها است.
مانند همه کوزه‌شیپوری‌ها، بومی آمریکای شمالی است. این گونه بومی جنوب شرقی ایالات متحده است.USDA Distribution map for "Sarracenia leucophylla"
این گیاه در دشت‌های کاج درازبرگ که مرطوب و کم‌مغذی است، عمدتاً در امتداد سواحل خلیج ایالات متحده و عموماً در غرب رودخانه آپالاچیکولا در پانهندل فلوریدا زندگی می‌کند. همچنین در آلاباما، جورجیا، لوئیزیانا، می‌سی‌سی‌پی و کارولینای شمالی یافت می‌شود.
در کارولینای شمالی ظاهراً توسط انسان به مناطق خارج از محدوده بومی آن معرفی شده‌است.Weakley, Alan S. "Flora of the Southern and Mid-Atlantic States" Working Draft of 30 November 2012. pg 805-806
کوزه‌شیپوری سفید دارای گل‌های قرمز متمایل به قهوه‌ای و دسته‌هایی از برگ‌های توخالی و عمودی است. هر برگ در بالا با رگبرگ‌های بنفش مایل به قرمز در زمینه سفید رنگ شده‌است و بالای آن یک کلاه صاف، گرد و لبه‌های موج‌دار است.Lady Bird Johnson Wildflower Center Native Plant Information Network−NPIN: "Sarracenia leucophylla" (Crimson pitcherplant)
از نظر ارتفاع بسیار متغیر است، به‌طوری که ارتفاع گیاهان در برخی مناطق به تقریباً ۱ متر می‌رسد، در حالی که در برخی دیگر، گیاهان می‌توانند کوچک‌تر باشند. یک شکل کوتوله با قد ۳۰ سانتی‌متری که به‌ندرت دیده می‌شود، بومی گارکن پوینت () در شهرستان سانتا روزا، فلوریدا است.
این گیاه یکی از گونه‌های آسیب‌پذیر فهرست شده در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان از گونه‌های در معرض خطر است.The IUCN Red List of Threatened Species: "Sarracenia leucophylla" بزرگ‌ترین تهدید برای کوزه‌شیپوری سفید همان‌طور که در مورد بیشتر گونه‌های کوزه‌شیپوری‌ها وجود دارد، از دست دادن زیستگاه تالاب منحصر به فرد آن برای توسعه در امتداد ساحل خلیج و همچنین جانشینی جنگل است که در طول تاریخ توسط آتش‌سوزی‌های طبیعی تحت کنترل بوده‌است. همچنین به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و پرجلوه‌ترین گونه‌های کوزه‌شیپوری‌ها در خطر انقراض است و در برابر شکارچیان غیرقانونی گیاهان زنده و تجارت گل‌های بریده برای استفاده در گل‌آرایی آسیب‌پذیر است.
کوزه‌شیپوری سفید به‌عنوان یک گیاه زینتی کشت می‌شود.D’Amato, Peter. 1998. "". Ten Speed Press, Berkeley. علیرغم محدوده بومی آن در جنوب شرقی ایالات متحده، به طرز قابل توجهی مقاوم است و می‌توان آن را در خارج حتی در مناطق پهنه سرمایی ۶ و سردتر با محافظت دقیق زمستانی کشت کرد. در کشت به‌طور کلی تحمل کمتری نسبت به شرایط آب راکد دارد و به زهکشی کافی خاک نیاز دارد و در عین حال سطوح رطوبت لازم را برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه حفظ می‌کند.International Carnivorous Plant Society: Growing "Sarracenia Leucophylla"
چندین کلون شناسایی شده‌است:
آبرامکوو (به لاتین: Abramkovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان نووگورود واقع شده‌است.
خان‌قلعه () یک شهرک در شهرستان گروزننسکی ناحیه چچن در کشور روسیه است.
استاریه آتاگی () یک شهرک در شهرستان گروزننسکی ناحیه چچن در کشور روسیه است.
تولستوی-یورت () یک شهرک در شهرستان گروزننسکی ناحیه چچن در کشور روسیه است.
کارگروه ذخیره‌گاه‌های ببر در هند () در سال ۱۹۷۳ شروع به فعالیت کرد و توسط پروژه ببر، که تحت نظارت مرجع ملی حفظ حیات وحش ببر قرار دارد، مدیریت می‌شود. تا سال ۲۰۱۸، ۵۰ منطقه حفاظت‌شده به عنوان ذخیره‌گاه‌ ببر تعیین گردید. در سال ۲۰۲۲، پنجاه و سومین ذخیره‌گاه ببر در هند، در امانگاه حیات وحش رانی‌پور، ایالت اوتار پرادش که چهارمین ذخیره‌گاه ببر این ایالت است، شناسایی و اعلام گردید.
هند محل سکونت ۸۰ درصد از ببرهای دنیا است. مسئولین هند برآورد کردند که تعداد ببرها از ۱۴۱۱ عدد در سال ۲۰۰۶، به ۱۷۰۶ عدد در سال ۲۰۱۰، ۲۲۲۶ عدد در سال ۲۰۱۴ و ۲۹۶۷ عدد در سال ۲۰۱۸ افزایش یافته‌است. افزایش جمعیت ببرها در هند، نقش بزرگی در افزایش جمعیت جهانی ببر ایفاء کرده‌است، به نحوی که بر اساس گزارش صندوق جهانی طبیعت و انجمن جهانی ببر، تعداد ببرهای حیات وحش در دنیا از ۳۱۵۹ عدد در سال ۲۰۱۰ به ۳۸۹۰ عدد در سال ۲۰۱۶ افزایش یافته‌است.
دادخواهان سلامت، فعالان مدنی و وکلای دادگستری هستند که به دلیل اعتراض به ممنوعیت خرید واکسن کووید ۱۹ و کوتاهی در خرید به موقع این واکسن، در اسفند ۱۴۰۰ از سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، حسن روحانی، رئیس‌جمهور پیشین و اعضای ستاد ملی مقابله با کرونا شکایت کردند. این افراد پس از آن با اتهامات امنیتی روبرو شده و بازداشت و محاکمه شدند.
خامنه‌ای، در دی‌ماه ۱۳۹۹ واردات واکسن آمریکایی و انگلیسی را ممنوع و بر تولید واکسن داخلی تأکید کرد اما با بالا گرفتن بحران، کرونا را مسئله اول و فوری کشور خواند و خواستار تأمین واکسن به هر شکل ممکن شد. دستور منع خرید، تأخیر در خرید و واردات سایر واکسن‌های خارجی و ناتوانی «ستاد اجرایی فرمان امام» در تولید انبوه واکسن ایرانی، سبب شد که برنامه واکسیناسیون کووید-۱۹ در ایران با تأخیر و کندی مواجه شود و تعداد زیادی از مردم قربانی شوند.
محمدرضا فقیهی و آرش کیخسروی، وکلای دادگستری، ۸ اسفند ۱۴۰۰، علیه خامنه‌ای، حسن روحانی و اعضای وقت ستاد ملی مقابله با کرونا اعلام جرم کردند. در شکوائیه ۲۲ صفحه‌ای آنها که در دستگاه قضایی به ثبت رسید، مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی در جریان مدیریت کرونا در ایران به «تسبیب در قتل غیرعمد بیش از یک‌صد هزار نفر از مردم ایران و سوءاستفاده از مقام و قدرت و عدم اجرای قوانین مملکتی در روند مبارزه با ویروس کرونا» متهم شدند.
در مهر ۱۴۰۰، مهدی محمودیان به همراه چند وکیل مطرح دادگستری از جمله آرش کیخسروی، مصطفی نیلی، محمدرضا فقیهی و مریم افرافراز به‌دلیل تلاش برای طرح شکایت از مقام‌های ایران به‌ویژه سید علی خامنه‌ای، در مورد سوءمدیریت کرونا و خودداری از امضای تعهدنامه مبنی‌بر عدم شکایت در این زمینه بازداشت شدند. جلسه رسیدگی به اتهامات این افراد در فروردین ۱۴۰۱ به‌صورت غیرعلنی برگزار شد. آن‌ها متهم به «تشکیل گروه معاند نظام به هدف برهم زدن امنیت» و همچنین «فعالیت تبلیغی علیه نظام» شدند.
جلسه رسیدگی به اتهامات دادخواهان سلامت، ۲۷ فروردین ۱۴۰۱، به‌صورت «غیرعلنی» در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. به گزارش ویدا ربانی، به دلیل غیرعلنی بودن دادگاه، تنها به خانواده این افراد اجازه حضور در جلسه داده شد.
بر اساس احکام صادره دادگاه انقلاب اسلامی، مهدی محمودیان به چهار سال حبس به اضافه دو سال محرومیت از فعالیت‌های رسانه‌ای، مصطفی نیلی به چهار سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت‌های رسانه‌ای و همچنین دو سال محرومیت از اشتغال به حرفه وکالت، آرش کیخسروی به دو سال حبس، یک سال محرومیت از وکالت و یک سال محرومیت از فعالیت رسانه‌ای، محمدرضا فقیهی به شش ماه حبس و مریم افرافراز به ۹۵ روز حبس محکوم شدند.
مریم افرافراز، در گفتگویی با وبگاه انصاف‌نیوز اعلام کرد در حین بازداشت «شکنجه سفید» شده‌است و بازجوها در بسیاری موارد با فشار و تلقین سعی کردند او را به پذیرفتن اتهامات ساختگی علیه خودش وادار کنند.
مری والاس فانک (زاده ۱ فوریه ۱۹۳۹) یک هوانورد آمریکایی، فضانورد تجاری، و سفیر حسن نیت است. او اولین زن محقق ایمنی هوا برای هیئت ملی ایمنی ترابری، اولین مربی پرواز زن غیرنظامی در فورت سیل، اوکلاهاما، و اولین زن بازرس اداره هوانوردی فدرال، و همچنین یکی از اعضای مرکوری ۱۳ بود.
فانک در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۱ در سن ۸۲ سالگی با فضاپیمای نیو شپرد شرکت بلو ارجین در حین پرواز زیر مداری خود مسن‌ترین فردی شد که به فضا رفت و رکوردی را که جان گلن به مدت ۲۳ سال در اختیار داشت شکست. رکورد او تا اواخر همان سال که پرواز ویلیام شاتنر در ۱۳ اکتبر انجام شد باقی ماند. شاتنر در آن زمان ۹۰ ساله بود. فانک همچنان رکورد دار مسن‌ترین زنی است که به فضا سفر کرده‌است.
فانک به همراه جین نورا جسن یکی از دو عضو آخر بازمانده از گروه مرکوری ۱۳است. او همچنین تنها کسی از گروه سیزده نفری مرکوری است که به فضا سفر کرده‌است.
فانک در سال ۱۹۳۹ در لاس وگاس، نیومکزیکو متولد و در تائوس، نیومکزیکو بزرگ شد. پدر و مادرش صاحب یک فروشگاه خرده فروشی بودند. خانواده مجموعه‌ای از آثار هنری هنرمندان مستعمره هنری تائوس داشتند، زیرا هنرمندان برای پرداخت بدهی خود در فروشگاه، آثار هنری را مبادله می‌کردند.
فانک در کودکی به هواپیما علاقمند شد. وقتی او یک ساله بود، والدینش او را به فرودگاهی در نزدیکی محل زندگی خود در نیومکزیکو بردند و او نزدیک یک هواپیمای مسافربری داگلاس دی‌سی-۳، شد. او می‌گوید: «من به سمت چرخ رفتم و سعی می‌کردم مهره را بچرخانم.» مادر گفت: او به مکانیک علاقه‌مند است و هواپیماها و کشتی‌های مدل خواهد ساخت. در هفت سالگی، او در ساخت هواپیما از چوب بالسا مهارت داشت. در نه سالکی، او اولین درس پرواز خود را داشت.
فانک همچنین وقت خود را با دوچرخه یا اسب خود، اسکی، شکار و ماهیگیری می‌گذراند. او در ۱۴ سالگی به یک تیرانداز متخصص تبدیل شد و جایزه تفنگدار برجسته را دریافت کرد. انجمن ملی سلاح نتایج تیراندازی باورنکردنی او را برای رئیس‌جمهور، دوایت آیزنهاور ارسال کرد و او نیز به فانک نامه‌ای نوشت. در همان زمان او به عنوان اسکی باز زن برتر، اسلالوم و سراشیبی در مسابقات ایالات متحده شرکت کرد.
فانک به عنوان یک دانش آموز دبیرستانی می‌خواست دروسی مانند نقشه‌کشی مکانیکی و مکانیک خودرو را بگذراند، اما چون دختر بود، فقط اجازه داشت دروسی مانند اقتصاد خانه را بگذراند. فانک که ناامید شده بود، دبیرستان را در سن ۱۶ سالگی ترک کرد و وارد کالج استفنز در کلمبیا، میسوری شد. فانک به عضویت گروه پروازی درآمد و رتبه اول را در کلاس ۲۴ نفری کسب کرد. او در سال ۱۹۵۸ با گواهینامه خلبانی و مدرک کاردانی هنر فارغ‌التحصیل شد.
فانک در دانشگاه ایالتی اوکلاهاما مدرک لیسانس علوم گرفت. در این دانشگاه، فانک تعداد زیادی گواهینامه هوانوردی از تک موتوره، چند موتوره، مربی پرواز و همه رتبه‌بندی‌های مربی زمینی را به دست آورد. فانک به عنوان افسر پرواز آگیس انتخاب شد و برای آنها در مسابقات بین‌المللی دانشگاهی هوایی پرواز کرد. او دو سال متوالی جایزه «خلبان زن برجسته»، «خلبان برتر پرواز آگی» و «جایزه یادبود آلفرد آلدر» را دریافت کرد.
فانک در ۲۰ سالگی به یک هوانورد حرفه ای تبدیل شد. اولین کار او در فورت سیل، اوکلاهاما، مربی پرواز غیرنظامی افسران درجه‌دار و مأمور ارتش ایالات متحده بود. فانک اولین معلم زن پرواز در یک پایگاه نظامی ایالات متحده بود. در پاییز ۱۹۶۱، او شغلی را به عنوان مربی پرواز، مشاور و خلبان ارشد در یک شرکت هواپیمایی در هاثورن، کالیفرنیا پذیرفت.
فانک رتبه‌بندی حمل و نقل هوایی خود را در سال ۱۹۶۸ به دست آورد، پنجاه و هشتمین زن در ایالات متحده که این کار را انجام می‌داد. او برای سه شرکت هواپیمایی تجاری درخواست داد، اما مانند سایر خلبانان زن واجد شرایط، به دلیل جنسیت او را رد کردند.
در سال ۱۹۷۱، فانک رتبه بازرس پرواز را از اداره هوانوردی فدرال (FAA) به دست آورد و اولین زنی شد که دوره آکادمی بازرس عملیات هوانوردی عمومی اداره هوانوردی فدرال را که شامل گواهینامه خلبانی و مراحل آزمایش پرواز، رسیدگی به سوانح و تخلفات است، تکمیل کرد. او به مدت چهار سال با اداره هوانوردی فدرال به عنوان بازرس میدانی کار کرد، اولین زنی که این کار را انجام داد. در سال ۱۹۷۳ او به عنوان متخصص به (برنامه تجزیه و تحلیل ارزش سیستم) ارتقا یافت، اولین زنی که در ایالات متحده این سمت را داشت. در اواخر نوامبر ۱۹۷۳، والی مجدداً وارد آکادمی اداره هوانوردی فدرال شد تا دوره‌هایی را که شامل تاکسی‌های هوایی، چارتر و کسب‌وکارهای اجاره هوانوردی بود بگذراند.
در سال ۱۹۷۴، فانک توسط هیئت ملی ایمنی ترابری (NTSB) به عنوان اولین زن محقق ایمنی هوا استخدام شد. فانک ۴۵۰ تصادف را بررسی کرد او کشف کرد که افرادی که در سقوط هواپیماهای کوچک جان خود را از دست می‌دهند، اغلب جواهرات، کفش‌ها و لباس‌هایشان در اثر برخورد از بین می‌رود.
فانک پس از ۱۱ سال خدمت در سال ۱۹۸۵ از سمت خود به عنوان بازرس ایمنی هوایی بازنشسته شد. فانک سپس به عنوان مشاور ایمنی منصوب شد و به یک مربی خلبان مشهور و سخنران ایمنی هوانوردی تبدیل شد. در سال ۱۹۸۶، او سخنران کلیدی ایالات متحده در کنگره جهانی آموزش و ایمنی هوانوردی بود. در سال ۱۹۸۷، فانک به عنوان خلبان ارشد در کالج هوانوردی امری، گریلی، کلرادو منصوب شد و بر کل برنامه‌های پروازی ۱۰۰ دانشجو از مربی پرواز خصوصی تا هواگرد چند موتوره و رتبه‌بندی هلیکوپتر نظارت داشت.
فانک خلبان ارشد پنج مدرسه هوانوردی در سراسر آمریکا بوده‌است. تا به امروز، به عنوان یک مربی حرفه‌ای پرواز، او بیش از ۷۰۰ دانشجوی خلبانی را به صورت انفرادی آموزش داده‌است و ۳۰۰۰ خلبان خصوصی تربیت کرده‌است.
در فوریه ۱۹۶۱، فانک برای برنامه «زنان در فضا» داوطلب شد. این برنامه توسط ویلیام راندولف لاولیس اجرا شد، اگرچه فاقد حمایت رسمی دولتی بود. فانک با لاولیس تماس گرفت و تجربیات و دستاوردهای خود را شرح داد. فانک علیرغم اینکه جوان‌تر از محدوده سنی ۲۵ تا ۴۰ سال بود، برای شرکت در این مسابقه دعوت شد. بیست و پنج زن دعوت شدند، نوزده نفر ثبت نام کردند، و سیزده نفر فارغ‌التحصیل شدند، از جمله فانک، که در سن ۲۱ سالگی جوانترین آنها بود. در برخی از تست‌ها، او بهتر از جان گلن امتیاز گرفت. رسانه‌ها به این گروه لقب " مرکوری ۱۳ " دادند که اشاره ای به مرکوری ۷ است.
مانند سایر شرکت کنندگان در برنامه، فانک نیز تحت آزمایش‌های فیزیکی و ذهنی سخت قرار گرفت. در یک آزمایش، داوطلبان در مخازن محرومیت حسی قرار گرفتند. فانک بدون هالوسه به مدت ۱۰ ساعت و ۳۵ دقیقه در تانک بود که یک رکورد بود. او آزمایشات خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و واجد شرایط رفتن به فضا شد. امتیاز او سومین امتیاز برتر در برنامه مرکوری ۱۳ بود. با وجود این، این برنامه قبل از اینکه زنان آخرین آزمایش خود را انجام دهند، لغو شد.
پس از لغو برنامه مرکوری ۱۳، فانک سفیر حسن نیت شد.
فانک به رؤیای رفتن به فضا ادامه داد. هنگامی که ناسا سرانجام در اواخر دهه ۱۹۷۰ شروع به پذیرش زنان کرد، فانک سه بار درخواست داد. علیرغم مدارک چشمگیرش، او به دلیل نداشتن مدرک مهندسی یا سابقه خلبان آزمایشی رد شد.‘Best Day Ever’: Highlights From Bezos and Blue Origin Crew’s Short Flight to Space, "New York Times", July 20, 2021. Retrieved July 20, 2021.
در سال ۱۹۹۵ سرهنگ دوم آیلین کالینز اولین زنی بود که شاتل فضایی را به فضا هدایت کرد. تا زمانی که کالینز به یک خلبان تبدیل شد، فانک آنقدر پیر بود که واجد شرایط لازم برای تبدیل شدن به یک خلبان شاتل فضایی نبود. فانک و شش عضو دیگر مرکوری ۱۳ مهمان کالینز در پرتاب بودند و ناسا یک تور ویژه از مرکز فضایی کندی برای آنها ترتیب داد.
در سال ۲۰۱۲، مبلغی صرف کرد تا یکی از اولین افرادی باشد که از طریق ویرجین گلکتیک به فضا پرواز می‌کند. پول این پرواز از حق امتیاز کتاب و فیلم خود فانک و پول خانواده تأمین شد.
در ژوئیه ۲۰۲۰، فانک خاطرات "خود را با عنوان «بیشتر سریعتر طولانی‌تر - زندگی من در هوانوردی و جستجوی من برای پرواز فضایی»" با نویسنده لورتا هال منتشر کرد.
در ۱ ژوئیه ۲۰۲۱، بلو ارجین اعلام کرد که فانک در اولین پرواز نیو شپرد با مسافران پرواز خواهد کرد، یکی از چهار نفر در این پرواز، از جمله جف بیزوس، برادرش مارک، و الیور دیمن ۱۸ ساله از هلند که جوانترین فرد در فضا در طول پرواز ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۱ بود. در طول پرواز موفقیت‌آمیز فانک، در سن ۸۲ سالگی، او مسن‌ترین فردی شد که به فضا پرواز کرد و از رکورد جان گلن در سن ۷۷ سالگی در سال ۱۹۹۸ (در عرشه اس‌تی‌اس-۹۵) فراتر رفت. رکورد او بعداً در همان سال توسط ویلیام شاتنر، شکسته شد.
فانک در حال حاضر در گریپواین، تگزاس زندگی می‌کند. او از ورزش و بازسازی اتومبیل‌های عتیقه لذت می‌برد، با مجموعه ای که شامل یک رولزرویس سیلور رایت ۱۹۵۱ است.
او بیش از ۱۸۶۰۰ ساعت پرواز در کارنامه دارد و هنوز هر شنبه به عنوان مربی پرواز می‌کرد.
در شیمی، تله شیمیایی ، یک ترکیب شیمیایی است که برای تشخیص ترکیب‌های ناپایدار استفاده می‌شود. این روش بر کارایی واکنش‌های دومولکولی با معرف‌ها برای تولید آسان‌تر محصول به دام افتاده استوار است. در برخی موارد، عامل به دام انداختن به مقدار زیاد استفاده می‌شود.
در روان‌شناسی، تله اجتماعی ، یک تضاد منافع یا انگیزه انحرافی است که در آن افراد یا گروهی از افراد برای به دست آوردن منافع فردی کوتاه‌مدت اقدام می‌کنند، که در درازمدت سبب آسیب برای کل گروه می‌شود. تله‌های اجتماعی عامل مشکلات زیست‌محیطی بی‌شماری از جمله صید بی‌رویه، قطعی برق و قطعی برق در دوره‌های گرمای شدید، چرای بی‌رویه چهارپایان در صحرای ساحل، نابودی جنگل‌های بارانی توسط بهره‌برداری از درختان و کشاورزی، و مهم‌تر از همه، تغییرات آب و هوا هستند.
هونگ سو یونگ (؛ زادهٔ ۴ ژانویه ۱۹۹۵) بازیگر، خواننده و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "دروغگو و معشوقش"، "زندگی خصوصی او"، "کارآگاه خوب فصل ۲" و "دوست‌پسر مطلق من" شناخته می‌شود.
هونگ مین گی برادر بزرگتر هونگ سو یونگ یک بازیکن والیبال از دانشگاه هانیانگ است که بعدها توسط تیم والیبال هیوندای کپیتال شناسایی و انتخاب شد.
پاسخ رایجِ شگفت‌آور (Surprisingly Popular Answer) یک تکنیک در خرد جمعی است که دانش اقلیت متخصص را از میان نظر جمعیت عمومی استخراج می‌کند. از یک گروه از افراد در مورد یک پرسش مشخص، دو سؤال پرسیده می‌شود: "به نظر شما پاسخ "درست" چیست؟" و "فکر می‌کنید پاسخ عمومی چه خواهد بود؟" پاسخی که میانگین تفاوت بین پاسخ «"درست"» و پاسخ «"رایج"» را به حداکثر می‌رساند، پاسخ «رایج شگفت‌آور» است. اصطلاح «رایجِ شگفت‌آور» اولین بار در مقالهٔ سال ۲۰۱۷ ژورنال معتبر نیچر با عنوان «راه‌حلی برای مشکل خرد جمعی تک‌سوالی» مطرح گردید.
پرسش فرضی این است: آیا فیلادلفیا پایتخت پنسیلوانیا است؟
از یک گروه از افراد دو پرسش در این رابطه پرسیده شد و تعداد پاسخ‌ها عبارتند از:
۱- آیا فیلادلفیا پایتخت پنسیلوانیا است؟
۲- فکر می‌کنید اکثر مردم به این پرسش چه پاسخی خواهند داد؟
تفاوت بین پاسخ‌های دو پرسش عبارتند از:
بله: ۶۵٪ - ۷۵٪ = -۱۰٪ (منفی ۱۰)
خیر: ۳۵٪ - ۲۵٪ = ۱۰٪ (مثبت ۱۰)
بنابراین، پاسخ «خیر» به‌طور شگفت‌انگیزی محبوب است (مثبت ۱۰٪ > منفی ۱۰٪). به دلیل حاشیه نسبتاً بالای ۱۰ درصد، می‌توان اطمینان زیادی داشت که پاسخ صحیح «خیر» است. (پایتخت در واقع فیلادلفیا نیست، بلکه هریسبورگ است و پاسخ صحیح پرسش «خیر» بوده‌است)
پاسخ‌ها به تفکیک زیر است:
این تکنیک باعث می‌شود که گروه‌های A و C از بررسی حذف شوند و تفاوت میان گروه‌های B و D بررسی شود.
هر دو گروه B و D فکر می‌کنند چیزی را می‌دانند که دیگران نمی‌دانند، اما B اشتباه و D درست است. در مواردی که افراد خیال می‌کردند آگاهی و دانش درونی دارند (یا: باطناً پاسخ را می‌دانستند)، دلیلش در بیشتر مواقع آن بود که [واقعا] باسواد و مُحق بودند (گروه D) نه اینکه دچار اشتباه و خطا بودند (گروه B).
در یک مراسم عروسی، برای تعیین رنگ لباس عروس، از جمعیت پرسیده شود که فکر می‌کنید رنگ لباس عروس چیست؟ و سپس از همان افراد بپرسید که فکر می‌کنید بیشترین پاسخ محبوب چیست؟ اگر جوابی که بیشترین فاصله را با پاسخ درست دارد، رنگ لباس عروس را تعیین می‌کند، به عنوان «جواب شگفت‌انگیز» در نظر گرفته می‌شود. به‌طور مثال، اگر جواب «صورتی» بیشترین فاصله را با پاسخ محبوب دارد، آنگاه «رنگ صورتی» به عنوان رنگ لباس عروس انتخاب می‌شود.
یک مثال دیگر برای این روش، ممکن است برای تعیین یک جمله تبلیغاتی باشد. فرض کنید یک شرکت برای تبلیغ محصول خود از جمعیتی در یک فضای مجازی کمک می‌خواهد و از آنها می‌پرسد که فکر می‌کنید چه جمله‌ای برای تبلیغ این محصول جذاب است؟ و سپس از همان افراد می‌پرسد که فکر می‌کنید چه جمله‌ای بیشترین تعداد رای مثبت را دریافت خواهد کرد؟ اگر جوابی که بیشترین فاصله را با پاسخ درست دارد، جمله‌ای باشد که تعداد زیادی به آن رای مثبت داده‌اند، به عنوان «جواب شگفت‌انگیز» در نظر گرفته می‌شود و شرکت می‌تواند از آن جمله در تبلیغات خود استفاده کند.
دروغگو و معشوقش () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی لی هیون-وو، جوی، لی جونگ جین، لی سو وون و هونگ سو یونگ است. این مجموعه بر پایهٔ مانگای مشهور ژاپنی "کانوجو وا اوسو او آیی‌شی‌سوگی‌ته‌رو" از کیتومی آئوکی است. "دروغگو و معشوقش" از ۲۰ مارس تا ۹ مه ۲۰۱۷، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه همچنین در ۱ اکتبر ۲۰۱۹ به صورت بین‌المللی در نتفلیکس منتشر شد.
لئونل گالیانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مدافع میانی برای اف‌بی‌سی ملگار در لیگ دسته اول فوتبال پرو بازی می‌کند.
نخست‌وزیر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رئیس حکومت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این منصب از ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۶ رئیس شورای کمیسارهای خلق، از ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۱ رئیس شورای وزیران، از ژانویه تا اوت ۱۹۹۱ نخست‌وزیر و از اوت تا دسامبر ۱۹۹۱ با عنوان رئیس کمیته مدیریت عملیاتی اقتصاد شوروی شناخته‌می‌شد.
در طول موجودیت شوروی، دوازده نفر توانستند به این سمت دست‌یابند. ولادیمیر لنین و ژوزف استالین در دوران خدمت و به دلایل طبیعی درگذشتند. سه تن به نام‌های آلکسی کاسیگین، نیکولای تیخونوف و ایوان سیلایف استعفا کردند. گفتنی‌است لنین، استالین و نیکیتا خروشچف تنها کسانی بودند که به‌طور همزمان ریاست حزب و حکومت را بر عهده داشتند. کاسیگین با ۱۶ سال طولانی‌ترین و سیلایف با ۱۱۹ روز کمترین مدت ریاست بر حکومت را داشت.
نخستین دولت ولادیمیر لنین در ۶ ژوئیه ۱۹۲۳ توسط کمیته اجرایی مرکزی ایجاد و او به‌عنوان نخستین رئیس آن انتخاب شد. دولت این اختیار را داشت که احکام و قوانینی را که در سرتاسر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی التزام داشت، اتخاذ و وضع کند.Центральный Исполнительный Комитет съезда Советов. Статья №38 от Декабрь 1977 «Суверенные права союзных республик». (Central Executive Committee of the Congress of Soviets. Article #38 of December 1924 Sovereign Rights of the Member Republics.). پس از برکناری نیکیتا خروشچف در ۱۹۶۴، آلکسی کاسیگین به‌عنوان رئیس دولت برگزیده شد. با این همه، اعتبار کاسیگین زمانی که او اصلاحات اقتصادی ۱۹۶۵ را پیشنهاد کرد، تضعیف گشت. پس از برگزیدگی والنتین پاولوف به نخست‌وزیری، شورای وزیران لغو و کابینه وزیران جایگزین آن گشت. پس از کودتای اوت ۱۹۹۱، اکثریت اعضای کابینه کودتا را تأیید کردند و منجر به انحلال کابینه وزیران و جایگزینی آن توسط کمیته مدیریت عملیاتی اقتصاد شوروی در ۱۹۹۱ شد. دولت جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی پس از کودتا شروع به تصرف وزارتخانه‌های شوروی کرد و تا دسامبر ۱۹۹۱، دولت شوروی سلطه خود را کاملاً از دست داد و به‌طور کامل تعطیل شد.
بر اساس قانون اساسی ۱۹۷۷ اتحاد جماهیر شوروی، رئیس دولت، رهبر عالی‌ترین ارگان اجرایی و اداری کشور بود. رئیس دولت توسط شورای عالی و پرزیدیوم آن منصوب می‌شد و در برابر آن پاسخگو بود.Верховный Совет СССР. Федеральный конституционный закон №130 от 7 октября 1977 «Совета Министров СССР». (Supreme Soviet of the Soviet Union. Article #130 of 7 October 1977 The Council of Ministers of the USSR.). رئیس دولت موظف بود کلیه وظایف اداری و دولتی حوزه قضایی اتحاد جماهیر شوروی را تا حدی که به‌عهده شورای عالی و پرزیدیوم آن نبوده حل و فصل کند. رئیس دولت اقتصاد ملی را مدیریت، برنامه‌های پنج‌ساله را تدوین و توسعه فرهنگی–اجتماعی را تضمین می‌کرد.Верховный Совет СССР. Федеральный конституционный закон №131 от 7 октября 1977 «Совета Министров СССР». (Supreme Soviet of the Soviet Union. Article #131 of 7 October 1977 "The Council of Ministers of the USSR".). این منصب تا زمان تأسیس دفتر رئیس‌جمهوری اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۰، تأثیرگذارترین نهاد دولتی بود.
تیاگو گالاردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست هافبک تهاجمی برای فورتالزا بازی می‌کند.
پروژه دلفین () ابتکاری از طرف دولت هند برای حفظ هر دو گونه دلفین رودخانه ای و دلفین اقیانوسی است، که در سال ۲۰۲۱ شروع گردید. اعلام رسمی پروژه، در روز ۱۵ اوت ۲۰۲۰ در هنگام برگزاری مراسم هفتاد و چهارمین سالگرد روز استقلال توسط نخست‌وزیر هند نارندرا مودی انجام شد. این پروژه تحت نظر مؤسسه حیات وحش هند است که یک بخش مستقل از وزارت محیط زیست، جنگل و تغییرات اقلیمی می‌باشد. پروژه دلفین از روی پروژه ببر الگوبرداری شده‌است. در سال ۲۰۱۹، درخواست‌هایی برای راه اندازی پروژه دلفین در هند انجام شد. وزارت محیط زیست، روز ۵ اکتبر را به عنوان «روز ملی دلفین» تعیین کرده‌است. در ناحیه بنگال، به ویژه در امتداد رود گنگ بین فراکا و گنگاساگر که محل زندگی ۶۵۰ دلفین است، تأسیس یک مرکز پرورش دلفین برای دلفین رودخانه‌ای جنوب آسیا برنامه‌ریزی شده‌است. دلفین‌های هند به دلیل عوامل مختلفی از جمله گیر افتادن در سیستم‌های کانال، ساخت آبراهه‌ها، فعالیت ماهیگیر فاقدنظارت با استفاده از تورهای ماهیگیری نایلونی، آلودگی صوتی کشتی‌ها و عوامل دیگر، در معرض خطر انقراض قرار دارند.
شهر دانشگاه شیانلین، یک مجموعه در نانجینگ، چین است که دارای تعدادی از موسسات آموزش عالی پیشرو است. شیانلین که در سال ۱۹۹۵ برنامه‌ریزی و در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد، اولین شهر دانشگاهی در چین است. شیانلین محل استقرار ۱۲ مؤسسه آموزش عالی مانند دانشگاه نانجینگ، دانشگاه عادی نانجینگ و دانشگاه پست و مخابرات نانجینگ است که به آنها امکان می‌دهد منابع دانشگاهی را به راحتی به اشتراک بگذارند.
در سال ۱۹۸۹، زمانی که شیانلین یک ملک توسعه نیافته روستایی در نانجینگ بود، دولت تصمیم گرفت این منطقه را توسعه دهد تا نیازهای توسعه شهری را برآورده کند. این منطقه در سال ۱۹۹۵، هفت سال قبل از شروع ساخت، به عنوان یک مرکز آموزش عالی برنامه‌ریزی شد. در سال ۲۰۰۱، این منطقه به‌طور رسمی شهر دانشگاه شیانلین نام گرفت.Institute of Electrical and Electronics Engineers. "IGARSS 2005: 25th Anniversary: Harmony between man & nature, IEEE International Geoscience and Remote Sensing Symposium, 25–29 July 2005, Seoul Korea". IEEE; 2005. . p. 251. اولین دانشگاهی که پردیس خود را در شیانلین افتتاح کرد، دانشگاه عادی نانجینگ بود.
در نوامبر ۲۰۱۱، یک شورای آموزشی در مقطع کارشناسی تأسیس شد. این شورا به منظور ترویج شیوه‌های آموزش عالی مدرن برای جذب دانشجویان بین‌المللی و همگام شدن با روندهای جدید در آموزش ایجاد شد.Nanjing undergraduate education teaching council of Nanjing Xianlin University Town was established. Jiangsu Education. Jiangsu Provincial Department of Education. Retrieved May 17, 2014.Huan Jing Ke Xue. "Effect of different aeration ways on migration and transformation of nitrogen in heavily polluted urban river." National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine. October 2011. 32(10):2971-8. Retrieved May 17, 2014. .
"کنسرسیوم توسعه شهر علمی شیانلین" توسط ۱۲ دانشگاه در ۲۵ فوریه ۲۰۱۲ به منظور همکاری در زمینه تحقیق، اشتراک منابع، برنامه‌ریزی رویداد و توسعه یک "شهر علمی" تشکیل شد که هر دانشگاه دارای امکانات علمی خاص خود است.Twelve Universities in Xianlin of Nanjing Establish a Development Consortium. Jiangsu Education. Jiangsu Provincial Department of Education. Retrieved May 17, 2014. لو بینگ، معاون شهردار نانجینگ در آن زمان، مسئول نظارت بر کمیته مدیریت شهر دانشگاه شیانلین از سال ۲۰۱۴ بودGovernment Affairs, Leadership, Lu Bing. Government of Nanjing. Retrieved May 17, 2014.
هرمان فلیگ (به آلمانی: Hermann Fliege) (۹ سپتامبر ۱۸۲۹، استندال، آلمان – ۸ نوامبر ۱۹۰۷، سنت پترزبورگ) آهنگساز و رهبر ارکستر آلمانی بود. درسال ۱۸۸۲ او به‌عنوان اولین مدیر ارکستر فیلارمونیک سن پترزبورگ منصوب‌شد، زمانی که او به‌عنوان رهبر گروهی متشکل از ۱۰۰ نوازنده در دربار تزار الکساندر سوم انتخاب‌شد. او تا زمان مرگش درسال ۱۹۰۷ به این سمت ادامه داد.
جان لولین دیویس (انگلیسی: John Llewelyn Davies؛ زاده ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۴ - درگذشتۀ ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۹"Arthur Llewellyn Davies | Tomb With a View" . "tombwithaview.org.uk". Retrieved 2 June 2022.) دومین پسر بزرگ لولین دیویس بود که با خالق پیتر پن، جی. ام. بری، دوست شد و یکی از الهام‌بخش‌های شخصیت‌های پسر در داستان پیتر پن بود. او در طول جنگ جهانی اول در نیروی دریایی سلطنتی خدمت کرد. او پسر عموی نویسندۀ انگلیسی دافنه دوموریه بود.
پروژه فیل () در سال ۱۹۹۲ توسط وزارت محیط زیست، جنگل و تغییرات اقلیمی دولت هند شروع شد تا حمایت‌های مالی و تخصصی را برای تلاش‌های مدیریت حیات وحش ایالت‌ها جهت تردد آزادنه فیل‌های آسیایی وحشی فراهم کند. اهداف این پروژه، اطمینان بخشیدن از جمعیت پایدار فیل‌ها در زیستگاه طبیعی از طریق محافظت از فیل‌ها و زیستگاه و گذرگاه زیستگاهی آنها می‌باشد. از دیگر اهداف این پروژه، حمایت از تحقیقات اکولوژی و مدیریت فیل‌ها، آموزش و اطلاع‌رسانی به مردم محلی جهت حفظ حیات وحش فیل‌ها، فراهم کردن مراقبت‌های پزشکی مطلوب برای فیل‌های رام شده و دربند است.
کرانگ (همچنین املای Kraang) یک ابرشرور خیالی است که در "رسانه‌های مرتبط با" لاک‌پشت‌های نینجا، بیشتر در مجموعه انیمیشن ۱۹۸۷ و عرضه‌های مرتبط با آن، مانند کتاب کمیک "ماجراهای لاک‌پشت‌های نینجا" و بیشتر بازی‌های ویدیویی "TMNT" کلاسیک ظاهر می‌شود.
اولین حضور کرانگ در کمیک "ماجراهای لاک‌پشت‌های نینجا جهش‌یافته نوجوان" جلد ۱ بود، شماره ۱، توسط آرچی کمیک در اوت ۱۹۸۸ منتشرشد. در سریال تلویزیونی ۱۹۸۷، کرانگ توسط پت فرالی صداپیشگی کرد. او هنوز یکی از پادکُنش‌های اصلی لاک‌پشت‌های نینجا است که در سال ۲۰۱۲ در کمیک IDW درنقش ژنرال کرانگ ظاهرشد.Teenage Mutant Ninja Turtles #7 این شخصیت اولین حضور زنده خود را در دنباله ۲۰۱۶، ""، با صدای خود براد گرت انجام داد.
Krang توسط دیوید وایز با الهام از یوترومس ساخته‌شد تا شردر را با فناوری فرازمینی تأمین کند.
در سری ۲۰۱۲، کرانگ، کرانگ نیست، بلکه «کراَنگ» است و نامی جمع برای گونه ای از بیگانگان است.
همچنین در سینمایی(ظهور لاک‌پشت‌های نینجا)۲۰۲۲ نیز حضور داشت
ویوین مالون مایس (; – ) ریاضی‌دان و استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود. او خواص توابع و همچنین روش‌های تدریس ریاضیات را مطالعه کرد.Vivienne Malone-Mayes Papers #2072, The Texas Collection. مایس پنجمین زن آفریقایی-آمریکایی بود که دکترای ریاضیات را در ایالات متحده گرفت و اولین عضو آفریقایی-آمریکایی هیئت علمی دانشگاه بیلور بود.
ویوین لوسیل مالون در ۱۰ فوریه ۱۹۳۲ در واکو، تگزاس در خانواده پیزارو و ورا استل آلن مالون به دنیا آمد.Vivienne Malone-Mayes Papers #2072, The Texas Collection. او با چالش‌های آموزشی مرتبط با زندگی در یک جامعه آفریقایی-آمریکایی در جنوب، از جمله مدارس جدا از هم مواجه شد، اما تشویق والدینش که هر دو مربی بودند، او را به ادامه تحصیل سوق داد.
او در سال ۱۹۴۸ از دبیرستان "AJ Moore" فارغ‌التحصیل شد و در سن ۱۶ سالگی وارد دانشگاه فیسک شد و در آنجا مدرک کارشناسی (۱۹۵۲) و سپس مدرک کارشناسی ارشد (۱۹۵۴) خود را گرفت. ویوین پس از شروع تحصیل زیر نظراویلین بوید گرنویل، ریاضی‌دان و دانشمند علوم کامپیوتر و لی لورچ، از پزشکی به ریاضیات روی آورد.
گرانویل یکی از پنج زن آفریقایی-آمریکایی بود که دکترای خود را در ریاضیات دریافت کرد. هنگامی که او در کلاس ۶ بود مورد آزار و اذیت معلمان و دانش آموزان قرار می‌گرفت. وقتی او نمره پایینی می‌گرفت، همه معلمان و دانش آموزان به دلیل رنگ پوستش و اینکه نمره پایینی می‌گرفت او را مورد اذیت قرار می‌دادند. او همیشه احساس می‌کرد که همه را ناامید کرده‌است، زیرا تنها زن سیاهپوست کلاسش بود و همه همکلاسی‌هایش او را نادیده می‌گرفتند.
پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد، او به مدت هفت سال ریاست دپارتمان ریاضیات را در کالج پل کوین و سپس به مدت یک سال در کالج بیشاپ پیش از تصمیم به گذراندن دوره تکمیلی ریاضیات ادامه داد. او به دلیل جداسازی نژادی از پذیرش در دانشگاه بیلر امتناع کرد و در عوض در دوره‌های تابستانی در دانشگاه تگزاس در آستین شرکت کرد. پس از یک سال دیگر تدریس، او تصمیم گرفت به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد به‌طور تمام وقت در دانشگاه تگزاس حضور یابد. او تنها آفریقایی آمریکایی و تنها زن کلاس بود و در ابتدا همکلاسی‌هایش به او توجهی نمی نکردند.
او در این دوران اجازه تدریس نداشت، نمی‌توانست در سخنرانی‌های رابرت لی مور، ریاضی‌دان آمریکایی شرکت کند، و نمی‌توانست به جلسات خارج از دانشگاه بپیوندد، زیرا آنها در کافی‌شاپی برگزار می‌شدند که طبق قانون تگزاس نمی‌توانست به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار خدمت کند. او دربارهٔ این دوران نوشته: «انزوای ریاضی من کامل شد». او در تظاهرات حقوق مدنی شرکت کرد و دوستان و همکارانش اتا فالکونر و لی لورچ در هنگام مرگش نوشتند که «با مهارت، صداقت، استواری و عشق در تمام زندگی خود با نژادپرستی و تبعیض جنسی مبارزه کرد و هرگز تسلیم فشارها یا مشکلاتی نشد که او را در این مسیر فراگرفته بود.»
به عنوان یک مربی، مالون-مایز روش‌های جدیدی را برای آموزش ریاضیات از جمله برنامه‌ای با استفاده از آموزش‌های صوتی توسعه داد. تحقیقات ریاضی او در زمینه آنالیز تابعی بود. مالون مایز در سال ۱۹۶۶ فارغ‌التحصیل شد. استاد راهنمای دکترای او دون ای. ادمونسون بود.
او عضو هیئت مدیره انجمن ملی ریاضیدانان بود. او به عنوان مدیر کل بخش تگزاس انجمن ریاضی آمریکا انتخاب شد و به عنوان مدیر برنامه سخنرانی دبیرستان برای بخش تگزاس خدمت کرد.
سربازان بهشت یک فیلم اکشن-کمدی دوره ای محصول ۲۰۰۵ به کارگردانی مین جون-کی است. این فیلم ترکیبی از چند ژانر جنگی، سفر در زمان و درام تاریخی است.
ویلهلمین مینی ماری انتمن کی یا ویلهلمین کی (; – ) نسل‌شناس و متخصص ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. او اولین زنی بود که دکترای جانورشناسی را از دانشگاه شیکاگو گرفت و در آنجا روی زنبورها مطالعه کرد. او به مطالعه اصلاح نژاد کمک کرد و یک معلم تأثیرگذار برای سوال رایت بود.
کی در هارتفورد، ویسکانسین، در سال ۱۸۷۲ به دنیا آمد. او چهارمین فرزند کاترین ای. نولر و چارلز جان انتمن بود. در دوران کودکی به مطالعه زنبورها می‌پرداخت. در سن ۱۶ سالگی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون ثبت نام کرد. او در آنجا به ادوارد آساهل بیرج در مطالعه دریاچه مندوتا کمک کرد. در سال دوم او معاون دوم کلاس شد.
بعداً در دوران تحصیل در دانشگاه، به انجمن افتخاری فی بتا کاپا پیوست. او مدرک بی‌ای خود را از دانشگاه ویسکانسین گرفت. او با حمایت یک فلوشیپ دردانشگاه شیکاگو شرکت کرد. در بزرگسالی، او علاقه دوران کودکی خود را به مطالعه زنبورها حفظ کرد و حتی برخی را به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌کرد. تحت نظارت چارلز داونپورت و چارلز اوتیس ویتمن بود، او تنوع زنبورها را مطالعه کرد. او افتخار لاتین magna cum laude را برای کار پایان‌نامه خود به دست آورد. ویلهلمین اولین زنی بود که دکترای جانورشناسی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد.
پس از اخذ مدرک کارشناسی، کی به عنوان دستیار و زیست‌شناسی در دبیرستان گرین بی از سال ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۸ کار کرد او سپس به دانشگاه شیکاگو رفت و در سال ۱۹۰۱ دکترای جانورشناسی خود را دریافت کرد او برای مدت کوتاهی تا سال ۱۹۰۲ به عنوان دستیار در دانشگاه شیکاگو باقی ماند پس از آن از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ رئیس بخش مطالعات و طبیعت در دانشگاه نیومکزیکو شد او پس از سه سال زندگی در کالیفرنیا، از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ به عنوان یک معلم در کالج بلمونت مشغول به کار شد سپس از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ استاد زبان آلمانی و زیست‌شناسی در کالج لومبارد شد جایی که او علاقه سوال رایت به ژنتیک را تقویت کرد. آنها در طول زندگی خود به نامه نگاری ادامه دادند.
از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴، کی به عنوان یک پژوهشگر اصلاح نژادی در اداره ثبت کار کرد. پس از آن، او برای مدت کوتاهی به عنوان محقق در انجمن خیریه عمومی در پنسیلوانیا کار کرد. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷، او مدیر آموزش در مدرسه آموزشی ایالتی پنسیلوانیا در پولک بود.
بعدها، کی به مدت سه سال به عنوان مجموعه دار کار کرد. از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۵، او رئیس تحقیقات زیست‌شناسی و اصلاح نژاد در بنیاد بهبود نژاد بود. در آنجا، او سخنرانی‌هایی از جمله با موضوعات «تناسب ارثی و انسانی»، «اثر مقایسه‌ای بر وراثت و محیط فردی»، «وراثت و شخصیت»، «آیا ما بهتر از پدرانمان هستیم؟»، «دوستان ما، درختان»، و «وراثت و اصلاح نژاد» را انجام داد. او در باشگاه باغ بتل کریک در مورد اهمیت درختان صحبت نیز کرد.
از سال ۱۹۲۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۵ به عنوان محقق خصوصی کار کرد. بخشی از وقت او صرف هیئت مشاوره یک مرکز هنری جدید در فلوریدا شد که توسط بنیاد تاریخ زنان ساخته شده بود.
کی با کاریکاتوریست، فرانسیس بروت کی ازدواج کرد. آنها در لس آنجلس در کلیسای فرشتگان در ۲۳ ژوئن ۱۹۰۶ ازدواج کردند مدت کوتاهی پس از ازدواج آنها، شوهر کی در ۲ دسامبر ۱۹۰۶ بر اثر بیماری سل درگذشت کی در ۳۱ ژانویه ۱۹۵۵ در حالی که برای دیدن خانواده در اورت، واشینگتن ملاقات می‌کرد، بر اثر خونریزی مغزی درگذشت. او در گورستان روستای هارتلند در هارتلند، ویسکانسین به خاک سپرده شده‌است.
او بخش اعظم دارایی‌اش را برای تأمین هزینه‌های یک مجموعه سخنرانی برای ژنتیک انسانی در انجمن ژنتیک آمریکا که نام او را یدک می‌کشد وصیت کرد. بخش باقیمانده به دانشگاه ویسکانسین-مدیسون سپرده شد تا کمک هزینه‌های تحصیلی برای تحقیقات را تأمین کند.
در فیزیک تجربی، تله مغناطیسی ، دستگاهی است که از گرادیان میدان مغناطیسی برای به دام انداختن ذرات خنثی با گشتاورهای مغناطیسی استفاده می‌کند. اگرچه چنین تله‌هایی برای هدف‌های بسیاری در تحقیقات فیزیک استفاده شده‌اند، اما بهترین مرحله در خنک‌کردن اتم‌ها برای رسیدن به تراکم بوز-انیشتین شناخته می‌شوند. تله مغناطیسی (به عنوان راهی برای به دام انداختن اتم‌های بسیار سرد) نخستین بار توسط دیوید ای. پریچارد پیشنهاد شد.