moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به‌ طور کلی، اصطلاح پردازش داده می‌تواند هر پردازشی را که داده را از شکلی به شکلی دیگر تبدیل می‌کند دربرگیرد، اگرچه «تبدیل داده» می‌تواند اصطلاح منطقی‌تر و صحیح‌تری باشد.
از این دیگاه، پردازش داده تبدیل داده به اطلاعات خواهد بود و همچنین تبدیل مجدد اطلاعات به داده. تفاوت اینجاست که تبدیل نیاز به درخواست نخواهد داشت. برای مثال، اطلاعات به صورت رشته‌ای از کاراکترها که یک جمله را تشکیل می‌دهند عبارتست از دادهٔ تبدیل شده (یا کد شده) بی‌معنی نزدیک به سخت‌افزار که اطلاعات معنی دار برای انسان را منتج می‌کند.
زمانی که محدوده‌ای که داده از آن استخراج شده علم یا مهندسی است، پردازش داده و سیستم‌های اطلاعاتی محدوده‌ای بسیار گسترده از اصطلاحات خواهند بود؛ اصطلاح آنالیز داده تخصصی تر معمولاً با تمرکز بیشتر روی مشتقات الگوریتمی بسیار تخصصی‌تر و دقیق‌تر و محاسبات پیچیده همراه خواهد بود که کم‌تر در محدوده محیط‌های کاری دیده می‌شود. در این زمینه بسته‌های آنالیز داده مانند DAP, gretl, PSPP بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند.
عملاً تمام پردازش‌های طبیعی را می‌توان به عنوان مثال‌هایی از سیستم‌های پردازش داده دانست که اطلاعات «قابل مشاهده» به شکل فشار، نور و… هستند که به وسیلهٔ مشاهده کننده‌های انسان که سیگنال‌های الکتریکی را در سیستم اعصاب تبدیل می‌کنند و ما آن‌ها را به عنوان حس‌های خود مانند لامسه، صدا و تصویر می‌شناسیم. حتی تعامل سیستم‌های غیر زنده نیز به عنوان سیستم‌های پردازش داده ابتدایی این طریق ممکن است بیان شوند.
برای اینکه داده بتواند توسط کامپیوتر پردازش شود، باید ابتدا به شکلی تبدیل شود که توسط کامپیوتر قابل خواندن باشد. وقتی که داده به صورت دیجیتال است، فرآیندهای متفاوتی می‌تواند روی آن رخ دهد تا به اطلاعات مفید برسیم. پردازش داده شامل تمام پردازش‌ها از ثبت داده‌ها تا داده کاوی است:
ثبت داده
خالص‌سازی داده
کد کردن داده
تبدیل داده
ترجمه داده
خلاصه‌سازی داده
اجتماع داده
معتبرسازی داده
جدول‌بندی داده
آنالیز آماری
نگهداری داده
پردازش‌گر اطّلاعات یا سامانهٔ پردازش اطّلاعات سیستمی را گویند که اطلاعات را به فرمی دریافت کرده و آن‌ها را به شکل تازه‌ای پردازش (تبدیل) نماید.
مشارکت کنندگان ویکی پدیای انگلیسی
گیلاس، آلوکک به میوه بسیاری از درختان سرده پرونوس گفته می‌شود که دارای هسته و گوشت‌دار است. ترکیه، ایالات متحده آمریکا، ایران، ایتالیا و اسپانیا از عمده تولیدکنندگان میوه گیلاس در جهان هستند.
میوه گیلاسی که خرید و فروش می‌شود معمولاً ارقام گونه‌های محدودی مانند: گیلاس شیرین (گیلاس خودرو) و گیلاس ترش (آلبالو) هستند. نام «گیلاس» به درخت گیلاس هم گفته می‌شود و گاهی‌اوقات در مورد بادام و درختان گلدار مشابه سرده پرونوس مانند «گیلاس تزئینی» یا «ساکورا» هم استفاده می‌شود. گیلاس وحشی ممکن است به هر یک از گونه‌هایی که بدون کاشتن رشد می‌کنند گفته شود، گرچه در جزایر بریتانیا اغلب به گیلاس خودرو با نام «گیلاس وحشی» اشاره می‌شود.
گیلاس دارای گونه‌های متعدد و در تمام ایران پراکنده‌است. از گیلاس علاوه بر مصرف به عنوان میوه خام، مربا و کمپوت ساخته می‌شود. این گیاه احتمالاً از منطقه‌ای بین دریای سیاه و دریای خزر منشأ گرفته‌است؛ ولی به نظر می‌رسد که در زمانهای قدیم آن را به اروپا برده باشند. بیشتر ارقام کشت شده آن در سرتاسر دنیا از اروپا منشأ گرفته‌اند، ولی تعدادی از ارقام مهم، در مناطق گیلاس خیز محلی انتخاب یا اصلاح گردیده‌اند.
ایران با تولید ۲۲۵ هزار تن (۱۲درصد تولید دنیا) سومین تولیدکننده گیلاس در جهان می‌باشد (بعد از ترکیه و آمریکا).
نام گیلاس از زبان یونانی و واژه kerási گرفته شده‌است که آن هم از یونانی باستانی kerasós آمده‌است.
بسیاری از گیلاس‌ها عضو زیرسرده Cerasus هستند که با داشتن گل در گل‌آذین دیهیم چندگانه (نه به صورت منفرد و نه گل‌آذین خوشه‌ای) و با داشتن میوهٔ صافی با یک شیار کم‌عمق در امتداد یک طرف یا بدون شیار مشخص می‌شوند. این زیرسرده بومی مناطق معتدل نیم‌کره شمالی هستند که دو گونه از آن در آمریکا، سه گونه در اروپا و بقیه در آسیا وجود دارند. بقیه آنها عضو زیرسرده گیلاس‌های پرنده هستند.
گیلاس‌های شیرین خام دارای ۸۲٪ آب، ۱۶٪ کربوهیدرات، ۱٪ پروتئین و مقدار ناچیزی چربی (جدول) هستند. فیبر غذایی وویتامین ث متوسطی دارند درحالی‌که دیگر ویتامینها و مواد مغذی معدنی هر کدام کمتر از ۱۰٪ مقدار نیاز روزانه در هر وعده غذایی هستند (جدول).
در مقایسه با گیلاس‌های شیرین، گیلاس ترش خام (آلبالو) در هر ۱۰۰ گرم حاوی مقدار کمی بیشتر ویتامین ث (۱۲٪) و ویتامین آ (۸٪)هستند (جدول).
اشکال کشت شدهٔ گونهٔ گیلاس که بیشتر گیاهان گیلاس متعلق به آن هستند گیلاس شیرین و گیلاس ترش (آلبالو) است که بیشتر برای آشپزی استفاده می‌شود. منشأ هر دوی این‌گونه‌ها از اروپا و آسیای غربی است، آنها به‌طور مصنوعی گرده‌افشانی نمی‌کنند. بعضی از گونه‌های دیگر، علیرغم داشتن میوه‌های خوراکی، جهت مصرف به‌طور گسترده‌ای کشت نمی‌شوند، به جز در مناطق شمالی که دو گونه اصلی رشد نمی‌کنند. آبیاری، سم‌پاشی، کار لازم برای پرورش، و آسیب‌پذیر بودن آنها در برابر باران و تگرگ، باعث می‌شود قیمت گیلاس نسبتاً گران باشد. با این حال تقاضا برای آن زیاد است. در تولید تجاری، گیلاس با استفاده از یک «لرزاننده» مکانیکی چیده می‌شود.البته چیدن با دست هم برای جلوگیری از آسیب رسیدن به میوه و درختان به‌طور وسیعی رایج است.
همانند بسیاری از درختان عرض جغرافیایی معتدل، دانه‌های گیلاس نیاز به قرار گرفتن در معرض سرما برای جوانه‌زدن دارند (سازگاری که در طول پاییز مانع از جوانه‌زنی و از بین رفتن آن در اثر سرمای زمستان می‌شود). گیلاس‌ها در پاییز (پس از آغاز خنک شدن هوا) کاشته می‌شوند و نهال‌ها در بهار ظاهر می‌شوند.درخت گیلاس سه یا چهار سال طول می‌کشد تا برای اولین بار میوه تولید کند و هفت سال هم طول می‌کشد تا به درختی بالغ و کامل تبدیل شود. به دلیل نیاز به شرایط آب و هوایی سرد، هیچ‌یک از سرده‌های پرونوس در هوای گرمسیری رشد نمی‌کند.
گیلاس فصل رشد کوتاهی دارد و می‌تواند در بیشترین عرض‌های مناطق معتدل رشد کند. گیلاس در ماه آوریل شکوفه می‌دهد (در نیمکره شمالی) و اوج فصل برداشت گیلاس در تابستان است. در اروپای جنوبی در ماه ژوئن، در آمریکای شمالی در ماه ژوئن، در انگلستان در اواسط ماه ژوئیه و در جنوب بریتیش کلمبیا (کانادا) در ماه ژوئن تا اواسط ماه اوت شکوفه می‌دهد. در بسیاری از نقاط آمریکای شمالی، آنها در میان اولین میوه‌های درختی هستند که گل داده و در اواسط بهار می‌رسند.
در نیمکره جنوبی، گیلاس معمولاً اواخر ماه دسامبر در حداکثر میزان و به‌طور گسترده‌ای همراه کریسمس هستند.
به‌طور کلی کاشت و نگهداری درخت گیلاس کار دشواری است. در اروپا اولین آفت قابل مشاهده در فصل رشد بلافاصله پس از شکوفه‌دادن (در ماه آوریل در اروپای غربی) شته سیاه گیلاس است که
با تجمع مگس‌های سیاه در پشت برگ آنها از شیره گیاهی استفاده نموده و سبب پیچ خوردگی برگ و سر شاخه‌ها، ضعف عمومی و انتقال بیماری‌های ویروسی می‌شوند. در مرحله کشت در ماه ژوئن / ژوئیه (در اروپا)، مگس گیلاس در میوه‌های نارسیده تخم می‌گذارند، بعدها لارو آن‌ها از گوشت گیلاس تغذیه می‌کنند و از طریق یک سوراخ کوچک (حدود ۱ میلی‌متر قطر) خارج می‌شوند، که به نوبه خود پس از بارندگی نقطه ورود عفونت قارچی به میوه گیلاس است. علاوه بر این، درختان گیلاس به زغالک (شانکر باکتریایی)، شانکر سیتوسپورائی، پوسیدگی ریشه، خاک بسیار مرطوب، پوسیدگی تاج و چندین ویروس حساس هستند.
در ایران پنج گونه گیلاس بیشتر مورد توجه است و توسط باغ داران تولید می‌شود:
۵- گیلاس صورتی: این گیلاس در ارتفاعات سردسیر پرورش داده می‌شود و میوه ای گوشتی با رنگی صورتی دارد. گیلاس صورتی پس از ۲ سال به بار می‌نشیند.
!colspan=3|منبع: فائو
در سال ۲۰۲۰ تولید جهانی گیلاس‌های شیرین ۴ میلیون تن بود که ترکیه ۲۲ درصد از این کل را تولید می‌کرد. سایر تولیدکنندگان عمده گیلاس‌های شیرین ایالات متحده، روسیهو ایران بودند.
عمده باغ‌های گیلاس تجاری در غرب آسیا در ترکیه (عمدتا آناتولی)، ایران، سوریه، ازبکستان، لبنان (دره بکا) و اسرائیل (گلن هیتز، گشوس و گالیله شمالی) قرار دارند.
عمدهٔ باغ‌های گیلاس تجاری اروپا در ترکیه، ایتالیا، اسپانیا و دیگر مناطق مدیترانه‌ای هستند و درکشورهای حوزه دریای بالتیک و مناطق جنوبی اسکاندیناوی هم به میزان کمتری وجود دارند.
در فرانسه اولین گیلاس‌های فصل در ماه آوریل/ مه از منطقه سره (پیرنه-اورینتال) می‌آیند. Fabricio Cardenas, Vieux papiers des Pyrénées-Orientales, "Premières cerises de Céret et d'ailleurs" , August 24, 2014 آنجا تولیدکنندگان محلی به عنوان سنتی از سال ۱۹۳۲ شروع شده‌است، نخستین جعبه گیلاس را برای ریاست جمهوری ارسال می‌کنند. Fabricio Cardenas, Vieux papiers des Pyrénées-Orientales, "Des cerises de Céret pour le président de la République en 1932" , June 1st 2014
در ایالات متحده، بیشتر گیلاس‌های شیرین در واشینگتن، کالیفرنیا، اورگان، ویسکانسین و میشیگان پرورش داده می‌شوند.ارقام مهم گیلاس‌های شیرین آمریکا عبارتند از:گیلاس آمریکایی (بینگ)، آلستر، رینیِر، بروکس، تولارِ، کینگ و سویت‌هارت هستند.
گیلاس‌های بومی و غیر بومی در استان‌های انتاریو و بریتیش کلمبیا در کانادا به خوبی رشد می‌کنند. جشن سالانه گیلاس در آن استان‌ها به مدت هفت دهه متوالی در دره اوکناگن شهر اوسیوس برگزار شده‌است.
در استرالیا، گیلاس در همه ایالت‌ها به جز قلمرو شمالی پرورش می‌یابد. مناطق تولیدکننده اصلی در مناطق معتدل در نیو ساوت ولز، ویکتوریا، استرالیای جنوبی و تاسمانی قرار دارند. استرالیا غربی تولیدات محدودی را در بخش‌های مرتفع در ایالت‌های جنوب غربی دارد. مناطق تولید کنندهٔ کلیدی عبارتند از:منطقه یانگ و باتورست در نیو ساوت ولز، وندین در گولبرن و مناطق دره موری در ویکتوریا، منطقه آدلاید هیلز دراسترالیای جنوبی و دره هوون و درونت در تاسمانی.
برنامه اصلاح نژاد گیلاس استرالیا در حال توسعه یک سری از گونه‌های جدید است که تحت بررسی هستند.
شهر یانگ در نیو ساوت ولز، «پایتخت گیلاس استرالیا» نامیده می‌شود و میزبان جشنواره گیلاس ملی است.
چوب گیلاس برای رنگ باشکوه و مرتب آن در تولید مبلمان خوب، به ویژه میز، میز و صندلی ارزشمند است.زنبور عسل از گل‌های این درخت شهد و گرده برمی‌دارد.
احمد بیرشک (زادهٔ ۴ بهمن ۱۲۸۵ در باجگیران – درگذشتهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۸۱ در تهران)، ریاضی‌دان، تقویم نگار، پژوهشگر تاریخ علم، و مدرسه دار ایرانی بود.پایگاه جامع اهل قلم ایران احمد بیرشک
وی در دوران کودکی به دلیل شغل پدرش محمد در باجگیران پرورش یافت و نزد او آموزش‌های پایه و زبان فرانسوی و کمی روسی را فراگرفت. پس از آن به همراه پدرش به مشهد رفت و در مدرسه احمدیه پس از آزمونی که مدیر مدرسه از وی به عمل آورد وارد کلاس چهارم شد ولی پس از سه ماه به تشخیص معلم به کلاس پنجم انتقال یافت. پس از مدتی تحصیلات خود را در مدرسهٔ آلیانس فرانسوی (یکی از سه مدرسه فرانسوی زبان تهران) با حضور در کلاس هفتم ادامه داد.
پس از پایان دوره دبیرستان در مهرماه ۱۳۰۸ به دارالمعلمین عالی در رشته ریاضیات وارد شد. سپس به خدمت وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه درآمد. مدتی نیز در ساری به تدریس ریاضی، فیزیک، علوم طبیعی و زبان از کلاس اول تا ششم متوسطه مشغول بود.
وی مدتی رئیس ادارهٔ استخدام شهرستان‌ها در کارگزینی وزارت فرهنگ و مدتی رئیس کارگزینی دانشگاه تهران بود.
در سال ۱۳۲۱ پس از آنکه دانشگاه تهران از وزارت معارف جدا شد وی به‌عنوان رئیس دانشگاه تهران برگزیده شد. در سال ۱۳۲۲ مقاله معروف «نقد قانون دانشگاه» را به نگارش درآورد.
پس از آنکه در سال ۱۳۲۴ دانشگاه تهران به وزارت معارف بازگردانده شد و منوچهر اقبال ریاست دانشگاه را برعهده گرفت, بیرشک از شغل اداری دانشگاه تهران کناره‌گیری کرد و به تدریس در پلی تکنیک و دانشسرای عالی مشغول شد. در این دو دانشگاه به مدت ۱۸ سال درس مناظر و مرایا (پرسپکتیو) را تدریس کرد. در دانشسرای عالی با استادانی چون غلامحسین رهنما، بدیع‌الزمان فروزانفر، شفق، دکتر لوئی لونگ، و گابریل یاریئر آشنا شد و از محضر آن‌ها استفاده کرد.
وی چندین بار برای مطالعه در مورد سیستم آموزشی به فرانسه، انگلستان و آمریکا اعزام شد.
در سال ۱۳۴۱ در زمان وزارت دکتر پرویز ناتل خانلری به معاونت وزارت فرهنگ رسید. وی همچنین با دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق) در ویرایش متون ریاضی و فیزیک همکاری داشت.
یکی از بزرگترین خدمات احمد بیرشک به جامعه فرهنگی ایران بنیان‌گذاری مدارس هدف بود.
احمد بیرشک و تنی چند از یارانش (احمد دیانی – احمدرضا قلی‌زاده – سیدمحمد قاضی نوری – علی متمدن – دکتر تقی هورفر – احمد انواری) در تاریخ ۲ خرداد ۱۳۲۷ (برابر با ۲۳ ماه مه ۱۹۴۸ میلادی) با سرمایه‌ای اندک (۳۵۰۰۰ تومان) اولین مدرسه هدف (مخفف هنر، دانش و فرهنگ) را بنیان نهادند. گروه فرهنگی هدف، متشکل از چهار دبستان دخترانه و پسرانه و چهار دبیرستان تا سال انحلال یعنی ۱۳۵۸ بیش از شانزده هزار دانش آموز دیپلمه تربیت کردند.
وی در سال ۱۳۷۰ بنیاد دانشنامه بزرگ فارسی را بنیان‌ گذارد و تا سال ۱۳۷۷ ریاست آن را برعهده داشت.در این سال وی با دریافت لوح تقدیر ریاست جمهوری به عنوان استاد نمونه شناخته شد و از دانشگاه شهید بهشتی دکتری افتخاری ریاضیات دریافت کرد.
وی در فروردین ۱۳۸۱ نشان دولتی درجه یک دانش را از دفتر ریاست جمهوری دریافت نمود.
وی علاوه بر دانشنامه بزرگ فارسی، در تألیف دانشنامه ایرانیکا، فرهنگ کامل انگلیسی - فارسی تألیف عباس آریان‌پور و منوچهر آریان پور، فرهنگنامه کودکان و نوجوانان و دانشنامه ایران و اسلام، همکاری داشته‌است.
تقویم دکتر بیرشک، برخلاف تقویم‌های پیشین از دوره‌های ۳۳ ساله (هفت دورهٔ ۴ ساله و یک دورهٔ ۵ ساله) تشکیل نشده، بلکه از دوره‌های ۲۸۲۰ ساله تشکیل شده‌است. هر دوره به زیر دوره‌های ۱۲۸ یا ۱۳۲ ساله تقسیم می‌شود، که هرکدام از آن‌ها نیز به زیر دوره‌های ۲۹، ۳۳، یا ۳۷ ساله تقسیم می‌شوند که در هرکدام سال‌های مضرب ۴ غیر از آخرین‌شان کبیسه می‌باشد. هر سال ۱۲ ماه دارد که شش‌تای اول ۳۱، پنج‌تای بعد ۳۰، و ماه آخر بر حسب کبیسه بودن یا نبودن ۲۹ یا ۳۰ روز دارد.
در روز چهارشنبه ۱۴ فروردین سال ۱۳۸۱ احمد بیرشک در سن ۹۵ سالگی چشم از جهان فروبست.
ناین اینچ نیلز یا اِن‌آی‌اِن ("NIN" که به صورت "NIИ" نوشته می‌شود) یک گروه موسیقی صنعتی آمریکایی است که از نظر تجاری و انتقادی موفقیت بسیاری کسب کرده‌است. این گروه در سال ۱۹۸۸ در ایالت اوهایو توسط ترنت رزنور تشکیل شد.
ناین اینچ نیلز معروف‌ترین گروه سبک صنعتی است و باعث شد تا این موسیقی به گوش بسیاری از شنوندگان برسد. البته شاید درست نباشد اِن‌آی‌اِن را گروه بنامیم، چراکه تنها عضو رسمی آن ترنت رزنور (آواز، تهیه آهنگ و نوازندگی چندین ساز) است، هرچند که در اجراهای زنده گروهی از نوازندگان او را همراهی می‌کنند. برخلاف بیشتر هنرمندان موسیقی صنعتی، رزنور آهنگ‌های ملودیکی می‌سازد که دارای ساختار سنتی هستند و شعر محور اصلی آن می‌باشد. رزنور به‌وسیله تلفیق پاپ با موسیقی خود نه تنها باعث شده‌است که صداهای خشن الکترونیکی راحت‌تر هضم شوند، بلکه به موسیقی صنعتی (که همیشه سعی کرده‌است تا جایی که می‌تواند مکانیکی باشد) وجه انسانی بخشیده‌است.تاریخچهٔ ناین اینچ نیلز ، وبگاه آل‌میوزیک. بازدید در ۲۷ فوریه ۲۰۱۱.دیسکوگرافی ناین اینچ نیلز ، وبگاه رولینگ استون. بازدید در ۲۷ فوریه ۲۰۱۱.
این گروه که اولین بار با پایه گذاری غول موسیقی دیوید بویی در موسیقی اینسترومنتال و موسیقی صنعتی یا اینداستریال علاقه به کار پیدا کرد و خیلی زود توانست ارزوی دیرینه ی خودش رو با صاحب سبک یعنی بویی همکاری داشته باشه که یکی از همکاری های عظیم موسیقی اینداستریال به شمار میاد رزنر مرلین منسون شدیداً تحت تاثیر افکار سبک و قدم های دیوید بویی بوده اند و همیشه در مصاحبه ها اشاره میشه
در مجله ی موزیک مگزین رزنر بعد از سوالی که از او در مورد موسیقی شد گفت هیچ مجموعه ای نیست که دیوید بویی در اون نقش نداشته باشه .
همواره از ناین اینج نیلز به عنوان پادشاه اینداستریال یاد میشه و یکه تاز
به جز ترنت رزنور که مؤسس و عضو دائم گروه می‌باشد، افراد دیگری نیز در گروه حضور دارند (یا داشته‌اند) که عبارت‌اند از:
رودخانه مرموز فیلمی معمایی درام از کلینت ایستوود، کارگردان آمریکایی است که بر اساس فیلمنامه‌ای از برایان هالگلند و بر اساس داستانی به همین نام از دنیس لهان به مدت ۱۳۷ دقیقه به فیلم تبدیل شده و در کشور آمریکا به زبان انگلیسی اکران شده‌است. فیلم ساختهٔ سال ۲۰۰۳ است و بازیگرانی چون شان پن به نقش جیمی مارکو، کوین بیکن به نقش شون دوین، تیم رابینز به نقش دیو بویل در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند که شان پن و تیم رابینز به‌ ترتیب جایزهٔ بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر مکمل مرد را در هفتادوششمین دورهٔ اسکار سال ۲۰۰۴ از آن خود کردند.
این فیلم نامزد نخل طلای بهترین فیلم شد.
فیلم از سکانس سه پسربچه که در یکی از خیابان‌های آمریکا مشغول بازی در خیابان و حک کردن نام‌شان روی یک بلوک بتنی خیس هستند، آغاز می‌شود. ناگهان "دِیْو بویل" به دست کودک‌دزدانی ربوده می‌شود، ۳ روز متوالی مورد تجاوز جنسی دو مرد قرار می‌گیرد، تا آن که فرار می‌کند. داستان به ۲۵ سال بعد سفر می‌کند که "دیو" (با بازی تیم رابینز)، به خاطر مورد تجاوز واقع شدن در کودکی به شخصی گوشه‌گیر و منزوی و بیمار تبدیل شده و علی‌رغم آن که ازدواج کرده و یک فرزند دارد ولی هنوز آثار روانی تجاوز در کودکی بر او باقی مانده؛ جیمی مارکوم (با بازی شان پن) یک تبهکار با سابقه کیفری است؛ و شون دوین (با بازی کوین بیکن) پلیس شده‌است.
مادام بوواری نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.
فلوبر بعد از نوشتن اثری به نام "وسوسه سن آنتوان" از دوستان منتقد خود، ماکسیم دوکان و لویی بونه، دعوت کرد تا داستان را برای آن‌ها بخواند، ولی آن دو، داستان را اثر بدی برشمردند و به او پیشنهاد کردند که داستان دیگری دربارهٔ دلونه، از آشنایان آن‌ها، بنویسد. بر این اساس، فلوبر شروع به نوشتن داستان مادام بوواری کرد و سعی کرد که داستان را براساس شخصیت‌های واقعی بنویسد و با استفاده از مشاهدات و ذهن خود وقایع را در طول داستان گسترده کند. برای مثال اما بوواری همسر دلونه است.
نگارش مادام بوواری از سپتامبر ۱۸۵۱ تا آوریل ۱۸۵۶ به مدت پنج سال در کرواسه طول کشید. در این مدت فلوبر روزانه بیش از چند خط نمی‌نوشت و مرتب مشغول ویرایش نوشته‌های پیشین بود و هرآنچه را بر کاغذ می‌آورد با صدای بلند برای خود می‌خواند. او برای غنا بخشیدن به داستان علاوه بر بیان داستان اصلی، به بیان چند خاطره و چگونگی ارتباطش با لوئیز کوله پرداخته‌است. او که بسیار با شخصیت مادام بوواری هم‌ذات‌پنداری می‌کرده‌است، در نامه‌ای گفته‌است که هنگام نوشتن صحنه سم خوردن اما بوواری، مزه آرسنیک را در دهان خود احساس می‌کرده‌است.
این رمان بارها به زبان فارسی برگردانده یا بازنویسی شده‌است. مترجمان کتاب مادام بواری در کتاب «تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی» چنین ذکر شده‌است: «محمود پورشالچی (۱۳۲۷)، ربیع مشفق همدانی (۱۳۴۱)، محمد قاضی با همکاری رضا عقیلی (۱۳۴۱)، داریوش شاهین (۱۳۶۸)، محمدمهدی فولادوند (۱۳۷۹)، مهدی سحابی (۱۳۸۶)تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی/ محمدجواد کمالی، انتشارات سخن گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ۱۳۹۲، ص ۳۳۳ مهستی بحرینی (۱۳۹۸)
مادام بوواری تاکنون بارها در تئاتر و سینما بازآفرینی شده. اولین بار ژان رنوار در سال ۱۹۳۴ از روی این رمان فیلمی ساخت. بعد از آن نیز چند مجموعه تلویزیونی از این رمان ساخته شد. یک بار نیز در سپتامبر ۲۰۰۹ تئاتر موزیکالی از این داستان ساخته شد.
دو فیلم از این رمان در سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۵ با همین نام اقتباس شده‌است.
فیلم مادام بوواری (۲۰۱۵) با بازی میا واسیکوفسکا در نقش مادام بوواری و کارگردانی سوفی بارتز جدیدترین اقتباس از این رمان است.
میرا (عنوان فرانسوی: Mortelle) داستان بلندی است از کریستوفر فرانک نویسنده فرانسوی، که لیلی گلستان آن را به فارسی برگردانده است.
این کتاب یک پادآرمان‌شهر را به تصویر می‌کشد و افرادی تک و توک که سعی می‌کنند مقاومت کنند.
. میرا را می‌توان داستانی علمی تخیلی دانست ولی در عین حال داستانی سوررئالیستی نیز به‌شمار می‌رود. داستان میرا در جامعه‌ای رخ می‌دهد که در آن ارزش‌ها، ضدارزش شده‌اند.
در این جامعه همه باید به هم لبخند بزنند و اگر کسی از این کار طفره برود او را جراحی می‌کنند. سپس نقابی بر چهره‌اش می‌گذارند که قابل برداشتن نیست و بعد از مدتی جذب صورتش می‌شود و به همان حال می‌ماند. در این جامعه زوج وجود ندارد، یعنی مفهوم زوجیت معنا ندارد و همه به صورت گروهی به تفریح می‌روند. جامعه بر فرد مقدم است و حقوق دیگر انسان‌ها محترم‌تر.
سیستم حاکم نیز سیستمی کاملاً توتالیتر است. چیزی که جالب است این است که همه مردم چه اصلاح شدگان (آن‌ها که دارای نقاب هستند) و چه سایرین باید برای هم داستان‌های بامزه تعریف کنند و دیگران را بخندانند. اما کسانی که داستان‌های غم‌انگیز تعریف کنند فوراً برای اصلاح و عمل فرستاده می‌شوند.
زمانی که این داستان در آن رخ می‌دهد مشخص نیست اما جغرافیای آن به خوبی ترسیم شده‌است: یک دشت بیکران که سراسر آن با قیر پوشانده شده‌است و روزهایی که هوا گرم است ابری سیاهی سطح آن را می‌پوشاند. خانه‌های داستان تماماً دیوارهای شیشه‌ای دارند و سرتاسر شهر با چراغ‌هایی روشن شده‌است چرا که بدی در تاریکی خفته‌است.
اسکورپیونز یک گروه هارد راک آلمانی است که با فروش بیش از ۱۰۰ میلیون آلبوم جایگاه خود را به‌عنوان یکی از موفق‌ترین گروه‌های راک اروپا ثبت کرده‌است.تاریخچهٔ اسکورپیونز ، وبگاه آل‌میوزیک. بازدید در ۱ نوامبر ۲۰۱۰. رودولف شنکر (آواز و گیتار الکتریک) این گروه را با حضور کارل-هینز فولمر (گیتار الکتریک)، لوتار هیمبرگ (گیتار بیس) و ولفگانگ دزیونی (درام) در سال ۱۹۶۵ در هانوفر تشکیل داد و سپس در سال ۱۹۶۹ برادر کوچک شنکر به نام مایکل (گیتار الکتریک) و دوست صمیمی‌اش کلوز مین (آواز) نیز به گروه پیوستند. در سال ۱۹۷۲ گروه موفق شد اولین آلبومش را با نام «Lonesome Crow» (کلاغ تنها) ضبط کند.
رودلف شنکر، گیتاریست ریتم گروه، این گروه را در سال ۱۹۶۵ راه‌اندازی کرد. در ابتدا، این گروه تنها تحت تأثیر رودلف شنکر بود که ووکال را نیز برعهده داشت. در سال ۱۹۷۰، هنگامی که برادر کوچک‌تر شنکر، مایکل و کلاوس ماین به عنوان خواننده به آن‌ها پیوستند، این گروه شکل گرفت و فعالیت خود را ادامه داد. هرچند اسکورپیونز در دهه ۷۰ میلادی نیز شناخته شده بود (مخصوصا در ژاپن)، اما بیش از هر چیز با ترانه‌های «Rock You Like a Hurricane» در سال ۱۹۸۴ و «Wind of Change» در سال ۱۹۹۰ به شهرت رسید.
در اواخر سال ۲۰۰۹ این گروه در وبگاه رسمی خود از انتشار آخرین آلبوم خود با نام «Sting in the Tail» در سال ۲۰۱۰ خبر داد. با انتشار این آلبوم، گروه بعد از انجام توری به دور دنیا در سال ۲۰۱۲ بازنشسته می‌شود.
آن‌ها در سال ۲۰۱۵ به مناسبت سالگرد ۵۰ سالگی گروه آلبومی با نام Return to forever (بازگشت به ابدیت) منتشر کردند.
گروه اسکورپیونز در سال ۲۰۲۰، در پی دنیاگیری کووید-۱۹ تک‌آهنگ جدیدی با نام «نشانهٔ امید» یا «Sign of hope» را در صفحهٔ یوتیوب خود منتشر کرد. آرت وورک این آهنگ، عکسی است از دو دست باز و اطلس نقاشی شدهٔ روی آن.
گروه پس از هفت سال از انتشار آلبوم Return to forever نوزدهمین آلبوم استودیویی خود را به‌نام Rock Believer در ۲۲ فوریه ۲۰۲۲ در بریتانیا و ۲۵ فوریه در جاهای دیگر منتشر کردند. این اولین آلبوم استودیویی گروه با درامر Mikkey Dee است که در سال ۲۰۱۶ جایگزین جیمز کوتاک شد و اولین آلبوم استودیویی آن‌ها در هفت سال پس از بازگشت به همیشه (۲۰۱۵) است که باعث طولانی‌ترین فاصله بین آلبوم‌های استودیویی می‌شود.
موسیقی پاپ یک سبک از موسیقی عامه‌پسند است.
موسیقی پاپ معمولاً در برابر موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) و موسیقی درام تکنو قرار می‌گیرد و از آن‌ها متمایز است و اقبال همگانی به اجرای زنان و صدای زنانه از ویژگی‌های اصلی آن است. در بسیاری از کشورهایی که رتبه‌بندی معتبری دارند، اکثر و تا دو سوم آثار این سبک از خوانندگان زن بوده‌است. هنرمندان این سبک در سبک‌های ترنس، هاوس، مَش آپ، ریمیکس، موسیقی الکترونیک، راک، هیپ‌هاپ، دنس، ریتم اند بلوز (R&B) و کانتری هم می‌توانند فعالیت داشته باشند و این باعث می‌شود که تبدیل به سبکی انعطاف‌پذیر شود. شاخه‌های زیادی مانند موزیک ترنس، هاوس، هارد ترنس و… از سبک پاپ سر چشمه گرفته می‌شود. عبارت «موسیقی پاپ» همچنین می‌تواند به یک زیر سبک خاص (درون پاپ) اشاره داشته باشد مانند سافت راک و پاپ راک.
پاپ معمولاً به عنوان موسیقی‌ای تعریف می‌شود که به شکل تجاری یا با هدف سود مالی تهیه شده‌است. بنا به تعریف سایمون فریت، منتقد موسیقی و جامعه‌شناس متخصص موسیقی مردم پسند، موسیقی پاپ بیشتر به عنوان یک صنعت شناخته می‌شود نه یک هنر. البته این موسیقی را می‌توان در حیطه بازار، ایدئولوژی، تولید و زیبایی‌شناسی هم معنا کرد. درواقع، پاپ طوری طراحی شده که «برای همه جالب باشد» و «از هیچ جای خاصی نیامده» و قرار هم نیست «سلیقه خاصی را اعمال کند».
این نوع موسیقی از سبک‌های بلوز (شیکاگو)، و کانتری (تنسی) تأثیر گرفت.
خوانندگان پاپ آن دوره کسانی چون بینگ کراسبی، فرانک سیناترا، دین مارتین، بابی دارین و پگی لی بودند، اما خوانندگانی چون بیل هالی، فتس دامینو و الویس پریسلی به دلیل اینکه از نسل جوان تری بودند بیشتر معروف شدند. خوانندگان زن و مرد غربی در این دهه با اقبال همگانی بالایی روبرو شدند.
این دهه با گروه‌هایی چون جانی تلوتسان، بابی وی، برایان هایلند، تامی رو، جین پیتنی، فرانکی آوالن شروع شد.
در نیمهٔ آن با هنرمندانی چون کارول کینگ، نیل دایموند و برت باکاراک، آرتا فرانکلین، ایسلی برادرز، ری چارلز، استیو واندر، سوپرمز، ماروین گی، باب دیلن و سایمون و گارفانکل متحول شد.
در این دوره موسیقی دیسکوی بی‌جیز، پیانوی بیلی جوئل و التون جان، کانتری ایگلز، هنرمندان پاپ راک مانند بانی تایلر، خولیو ایگلسیاس راد استوارت، استیلی دان و فلیتوود مک گل کرد. ای‌بی‌بی‌ای گروه سوئدی بودند که با مسابقه ترانه یوروویژن به شهرت رسیدند و انقلابی در موسیقی پاپ به پا کردند.
برجسته‌ترین خوانندهٔ این دوره، مایکل جکسون بود که با انتشار آلبوم‌های «تریلر» (پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان تا به امروز) و «بد» (یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ) تغییرات بنیادی و ساختارشکنی را در سبک‌های موسیقی و به خصوص سبک پاپ ایجاد کرد. مایکل جکسون را «سلطان پاپ» و مدونا را «ملکهٔ پاپ» می‌نامند. جرج مایکل یکی از چهارستون پاپ در این دهه بود و مدرن تاکینگ که با تک‌آهنگ «You are my heart you are my soul» توانست چندین هفته در صدر جدول‌ها باشد. از دیگر هنرمندان این دهه می‌توان به: مایکل بولتون، پرینس، جانت جکسون، دوران دوران، گروه پلیس، سیندی لاپر، ویتنی هوستون، فیل کالینز، کایلی مینوگ و پائولا عبدل و کالچر کلاب اشاره کرد.
مایکل جکسون نیز هنوز جایگاه خود را به خوبی حفظ کرده بود و یکی از محبوبترین و پرطرفدارترین خوانندگان دهه ۹۰ بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظهور هنرمندانی همچون بریتنی اسپیرز، جاستین تیمبرلیک و کریستینا آگیلرا باعث شکل‌گیری دوباره پاپ شد. سبک تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف و بریتنی اسپیرز به وجود آمد. از اواخر دهه ۱۹۹۰ و شروع قرن ۲۱ با روی کار آمدن سینثی سایزر‌های پیشرفته نرم‌افزاری و پیشرفت تکنولوژی، موسیقی پاپ روی دیگر خود را نشان داد. گروه‌ها و خوانندگان بریتانیایی پاپ راک چون باستد، مک‌فلای، کلدپلی و رابی ویلیامز و خواننده کانادایی آوریل لوین و گروه آهنگساز فرانسوی دفت پانک؛ در دههٔ ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبک‌های دیگر پاپ را دربرمی‌گیرند عبارت‌اند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکس و شانیا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروش‌ترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند برنو مارس، سلن دیون و نورا جونز بودند.
اُنوره دو بالزاک (زاده ۲۰ مه ۱۷۹۹ - درگذشتهٔ ۱۸ اوت ۱۸۵۰) نویسندهٔ نامدار فرانسوی است که او را پیشوای مکتب واقع‌گرایی اجتماعی می‌دانند.
«کمدی انسانی» نامی است که بالزاک برای مجموعه آثار خود که حدود ۹۰ رمان و داستان کوتاه را دربرمی‌گیرد برگزیده‌است. توصیفات دقیق و گیرا از فضای حوادث و تحلیل نازک‌بینانه روحیات شخصیت‌های داستان بالزاک را به یکی از شناخته‌شده‌ترین و تأثیرگذارترین رمان‌نویسان دو قرن اخیر تبدیل کرده‌است.
بالزاک در خانواده‌ای میانه‌حال در شهر تور، فرانسه به دنیا آمد. در هشت سالگی به مدرسه‌ای شبانه‌روزی فرستاده شد، اما در ۱۸۱۳ مدرسه را ترک کرد و سال بعد همراه با خانواده راهی پاریس شد. در ۱۸۱۹ در رشته حقوق مدرک گرفت، اما به رغم خواست خانواده بر آن شد تا به ادبیات بپردازد.
در ابتدای راه تحت تأثیر والتر اسکات شروع به نوشتن رمان‌های تاریخی کرد؛ رمان‌هایی که خود بعدها از آنها به عنوان «مزخرفات ادبی» یاد کرد. در این دوران سخت با زنی به نام لور دو برنی آشنا شد. این زن که بیش از بیست سال از او بزرگ‌تر بود، در زندگی بالزاک نقش مادر و نیز معشوقه را ایفا کرد. وی از بالزاک حمایت‌های مادی و معنوی فراوان کرد و محبتی را که بالزاک در دوران کودکی از آن محروم بود برای وی به همراه آورد.
اولین اثر قابل توجه بالزاک "روان‌شناسی ازدواج" در سال ۱۸۲۹ انتشار یافت. پس از نوشتن چند رمان عامه پسند و فکاهی و تلاش برای کسب درآمد از عرصه چاپ و نشر که به بدهی سنگینی برای او انجامید، انتشار رمان "چرم ساغری" در سال ۱۸۳۱ شهرت بیشتری برایش به ارمغان آورد.
بالزاک پس از آن بیشتر شبانه‌روز را به نوشتن می‌پرداخت و با توجه به اقبالی که آثارش یافته بود و خوش‌پوشی و خوش‌گفتاری اش مهمان خوش آمد سالن‌های پاریس از جمله سالن دوشس دابرانتس بود. رمان "زنان رهاشده" به این زن تقدیم شده‌است.
بالزاک در طول زندگی خود با زنان متعددی رابطه عاشقانه برقرار کرد. تقریباً همه این زنان الهام بخش شخصیت‌های مؤنث رمان‌های بالزاک هستند. از میان آنها می‌توان به لور دو برنی (مادام دو مورسوف در زنبق دره)، دوشس دو کستری (دوشس دولانژه در اثری به همین نام)، کارولین مربوتی (دینا دو بودره در رمان "الهه ناحیه")، و کنتس ژیدوبونی ویسکونتی (لیدی دادلی در رمان "زنبق دره") اشاره کرد. بالزاک از رابطه‌اش با مری دو فرنه صاحب دختری به نام مری کارولین شد و از میان زنانی که دلبسته‌شان شد، با کنتس اولین هانسکا همسر اشراف‌زاده‌ای لهستانی که املاک وسیعی در روسیه داشت، رابطه افلاطونی و مکاتبه‌ای ۱۷ ساله‌ای برقرار کرد. این نامه‌ها تحت عنوان "نامه به بیگانه" انتشار یافته‌است. هرچند کنتس هانسکا پس از مرگ شوهرش در ۱۸۴۱ از ازدواج با او سر باز زد، اما در ۱۸۵۰ زمانی که بالزاک سخت بیمار بود به ازدواج با او رضایت داد. چند ماه بعد بالزاک در پاریس درگذشت و در قبرستان پرلاشز به خاک سپرده شد.
آثار بالزاک آینه‌ای از جامعه فرانسه روزگار اوست. او افراد هر طبقه اجتماعی، از اشراف فرهیخته گرفته تا دهقانان عامی را در کمدی انسانی خود جای می‌دهد و جنبه‌های گوناگون شخصیتی آنان را در معرض نمایش می‌گذارد. بهره‌گیری او از شگرد ایجاد پیوند میان شخصیت‌ها و تکرار حضور آنها در داستان‌های مختلف موجب می‌شود تا در گسترش روان‌شناسی شخصیت‌های منفرد توفیق یابد.
واقع‌گرایی (ادبیات) عریان و بدبینی بالزاک به سرشت انسانی که در آثارش هویداست، او را زمینه‌ساز ایجاد جنبش طبیعت‌گرایی (ادبیات) در ادبیات فرانسه کرده‌است. تأثیر او بر بسیاری از نویسندگان ناتورالیست از جمله امیل زولا کاملاً آشکار است. عوامل بسیاری در این بدبینی سهیم بودند، مثل دوران کودکی و اوضاع اجتماعی زمان او.
بالزاک یکی از پرکارترین نویسندگان دنیاست. وی در طول عمر نسبتاً کوتاهش بیش از صد مقاله، رمان و نمایشنامه به رشته تحریر درآورد. تعدادی از داستان‌های بالزاک به فارسی ترجمه شده‌اند، از جمله:
سرقفلی حقی است معنوی که تاجر برای تقدم در اجارهٔ محل و ادامهٔ تجارت درمحل کار خود دارد؛ و جزء اموال غیرمنقول تبعی است.
سرقفلی دارایی نامشهودی که در نتیجه اکتساب یک شرکت توسط شرکت دیگر به قیمتی بیشتر از ارزش واقعی ایجادشده، سرقفلی گفته می‌شود. ارزش برند شرکت، مشتریان وفادار زیاد، روابط خوب با مشتریان، روابط خوب با کارکنان و هر نوع اختراع، حق کپی‌رایت یا تکنولوژی اختصاصی، نشان‌دهنده سرقفلی است. سرقفلی به‌عنوان دارایی نامشهود در نظر گرفته می‌شود، زیرا یک دارایی فیزیکی مثل ساختمان یا تجهیزات نیست. حساب سرقفلی در ترازنامه، در بخش دارایی‌های شرکت، منعکس می‌شود.
مبنای این حق مالی بر این پایه استوار است که موسسات تجارتی بیش‌تر اوقات در ساختمان‌هایی ساخته می‌شوند که مالکیت آن‌ها متعلق به دیگران است، و این ارزش را باید سوایِ ارزشِ مادیِ آن ملک، و متعلق به کسی دانست که آن را به وجود آورده‌است. از سوی دیگر ادامهٔ فعالیت تاجر که آن را می‌توان به هر پیشه خدماتی یا حتی تولیدی نیز تسری داد تا حد زیادی مستلزم استقرار او در مکان اولیه است.
این حق به صاحب آن اجازه می‌دهد ثمرهٔ فعالیت خود را از مالک یا کسی که پس از او قصد اجاره محل را دارد دریافت کند، و همچنین اختیارِتامِ مالک برای‌بیرون‌کردنِ مستأجر را ازبین می‌برد.
سرقفلی دو معنای حقوقی متفاوت دارد. این عبارت می‌تواند به کالا یا اشتهار یک نام تجاری و شهرت عالی شرکتی اشاره داشته باشد که مزایای رقابتی مهمی را فراهم می‌کند. در این حالت یعنی مؤسسه دارایی‌های مهم ولی نامشهودی دارد که در ترازنامه گزارش داده نشده‌است. در معنای دوم، مؤسسه ممکن است برای خرید سرقفلی‌ای که در طول سال‌ها به وسیلهٔ سازمان دیگری ایجاد شده‌است، مبلغی نقد بپردازد. تنها سرقفلی خریداری شده در بخش دارایی در ترازنامه گزارش می‌شود.
حق سرقفلی در قوانین سال ۱۳۵۶ و ۱۳۷۶ ایران ماهیتی متمایز یافته‌است. بر مبنای قانون موجر و مستأجر سال ۵۶ عقد اجاره اماکن تجاری، به انقضای مدت خاتمه نیافته و موجر تنها در برخی موارد حق تخلیه را داراست. سرقفلی در این قانون با هیچ‌یک از قواعد حقوق قابل توجیه نمی‌باشد. اما در قانون سال ۱۳۷۶ وضع متفاوت است. در قانون اخیر، سرقفلی با پرداخت مبلغی جهت تمدید متمادی قرارداد اجاره بر طبق شرایط گذشته‌است. همچنین در این قانون مستأجر می‌تواند جهت اسقاط حقوق خود و تخلیه پیش از انقضای قرارداد، مبلغی تحت عنوان سرقفلی از موجر اخذ کند.
کورونا گونه‌ای آبجوی بدون الکل ملایم ساخت کشور مکزیک است. کورونا یک پیلسِنِر
نامی که بر روی شیشه‌های آن استفاده می‌شود کورونا اِکستِرا است. این آبجو از صادرات بزرگ مکزیک به‌شمار می‌آید و در بیش از ۱۵۰ کشور قابل خرید است.
کورونا نخستین بار در سال ۱۹۲۵ در آبجوسازی سِروسِریا مُدلا و به فراخور دهمین سالگرد بنیاد این آبجوسازی ساخته شد.
Wikipedia contributors, "Grupo Modelo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Grupo_Modelo&oldid=191188682 (accessed February 19, 2008).
دی‌تواِلو یا دِرتی دازن نام گروه رپی بود که در سال ۱۹۹۶ در دیترویتِ ایالتِ میشیگانِ ایالات متحده آمریکا توسط اعضای اولیهٔ گروه پروف، بیزار، امینم، فاز اسکوتا، کونیوا و باگز ام‌سی‌های محلی دیترویت تشکیل شد.تاریخچهٔ دی‌توالو ، وب‌گاه آل‌میوزیک. بازدید در ۹ نوامبر ۲۰۱۰.این گروه طبق اعلام رسمی امینم در آهنگ stepping stone منحل شد.
در سال ۱۹۹۹ زمانیکه امینم به یک ستاره هیپ هاپ تبدیل شد، دی‌توالو نیز به دنبال آن توانست به شهرت دست یابد. در آن زمان پروف، امینم، بیزار، کونیوا، کان آرتیس و سویفتی مک وی اعضای گروه بودند، اما پروف در سال ۲۰۰۶ مانند باگز یکی دیگر از اعضای سابق گروه به قتل رسید. دی‌توالو در اوایل ۲۰۰۱ به اوج شهرت خود رسید ولی کم‌کم از شهرتشان کاسته شد.
در سال ۲۰۱۲ بیزار از این گروه جدا شد اما در ۲۰۱۴ دوباره به این گروه بازگشت.
یوتو (U2) یک گروه موسیقی راک ایرلندی است که در سال ۱۹۷۶ در دوبلین شکل گرفت، و امروزه به‌عنوان یکی از معروف‌ترین، محبوب‌ترین و پرافتخارترین گروه‌های موسیقی محسوب می‌شود. اعضای گروه یوتو شامل پال دیوید هیوسن معروف به بونو، دیوید هاول ایوانز معروف به اِدج، آدام کلیتون و لری مولن جونیور می‌باشد.
گروه یوتو تاکنون بیش از ۵۱ میلیون آلبوم تنها در آمریکا و بیش از ۱۷۰ میلیون آلبوم در سرتاسر جهان فروخته است.
تاکنون ۶ بار آلبومهای گروه یوتو (U2) پرفروشترین آلبوم آمریکا و ۹ بار هم پرفروشترین آلبوم در بریتانیا بوده‌است. گروه مشهور یوتو همچنین ۲۲ بار برنده جایزه گرمی که مهم‌ترین جایزه بین‌المللی در عرصه موسیقی است شده‌است. گفتنی است هیچ گروه موسیقی تاکنون در جهان برنده چنین تعدادی از جوایز گرمی نشده‌است.GRAMMY.com
شهرت این گروه به حدی اوج یافت که مجله رولینگ استون از یو۲ به‌عنوان "تنها گروهی که اهمیت دارد" یاد کرد.
گروه یوتو در جریان جنبش سبز از مردم ایران حمایت می‌کنند.
گروه U2 ترانه یکشنبه خونین Sunday Bloody Sunday را در استادیوم نیوکمپ بارسلونا، بزرگترین استادیوم اروپا، در جهت همبستگی با مردم ایران و با نوشتن اشعار فارسی بروی پرده سبز اجراء کرد.موج موسیقی اعتراضی به نتایج انتخابات ایران
صحرای تاتارها یا بیابان تاتارها (به ایتالیایی: Il deserto dei Tartari) رمانی از دینو بوتزاتی نویسنده سرشناس ایتالیایی است. این رمان در سال ۱۹۴۰ به چاپ رسیده‌است و تاکنون بارها به فارسی ترجمه و چاپ شده‌است.
۱. بیابان تارتارها: سروش حبیبی
۲. صحرای تاتارها: مهشید بهروزی (۱۳۶۵)
۳. صحرای تاتارها: محسن ابراهیم (۱۳۷۹، نشر مرکز)
والریو زورلینی کارگردان ایتالیایی از این رمان فیلمی ساخته‌است. بسیاری از صحنه‌های آن در ارگ بم فیلمبرداری شده بود.
اریک آرتور بلر با نامِ مستعار جُرج اوروِل (۲۵ ژوئن ۱۹۰۳–۲۱ ژانویه ۱۹۵۰) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار، منتقدِ ادبی و شاعر انگلیسی بود. او بیشتر برای دو رمان سرشناس و پرفروش "مزرعه حیوانات" که در ۱۹۴۵ منتشر شد و در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ به شهرت رسید و نیز رمان "۱۹۸۴" شناخته می‌شود. این دو کتاب بر روی هم بیش از هر دو کتابِ دیگری از یک نویسندهٔ قرن بیستمی، فروش داشته‌اند.^ Rodden, John, ed. (2007). The Cambridge companion to George Orwell. Cambridge University Press. p. 10. . او همچنین با نقدهای پرشماری که بر کتاب‌ها نوشت، بهترین وقایع‌نگار فرهنگ و ادب انگلیسی قرن شناخته می‌شود.نشریه اکونومیست - ۲۸ ژوئیه 2009 "Still the Moon Under Water".
اریک بلر در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر موتهاری، استان بیهار در راج بریتانیا زاده شد. پدرِ پدربزرگِ وی "چارلز بلر" یک نجیب زادهٔ ثروتمند و زمین‌دار بود که با لیدی فان -دخترِ ارل وِستمُرلند- ازدواج کرده بود. پدربزرگِ او، "توماس ریچارد آرتور بلر"، یک روحانی بود. خودِ وی، خانواده اش را با دیدگاهِ طبقه اجتماعی و نه بر مبنایِ "موقعیت موروثی" توصیف می‌کند. پدرش "ریچارد والمزلی بلر" در "ادارهٔ خدماتِ رفاهِ سلطنتی" کار می‌کرد. "اِریک بلر" (جرج اورول) دو خواهر داشت. مارجری، پنج سال بزرگ‌تر از وی و اِوریل، پنج سال کوچک‌تر بود. زمانی که "اریک" یک ساله بود، مادرش او و خواهر بزرگترش را به انگلستان برد.Crick (1982), p. 48 آیدا بلر و فرزندانش در هنلی-آن-تیمز آکسفوردشر ساکن شدند. اریک با مادر و خواهرانِ خود بزرگ می‌شد و جز یک دیدارِ کوتاه در میانهٔ سالِ ۱۹۰۷،A Kind of Compulsion 1903–36, xviii پدرِ خود "ریچارد بلر" را تا سال ۱۹۱۲ ندید. دفتر خاطراتِ مادرش از سالِ ۱۹۰۵ توصیفِ دورانی پر جُنب‌وجوش از فعالیت‌های اجتماعی و علایقِ هنری است.
خانوادهٔ بِلِرها پیش از جنگ جهانی اول به شیپلیک نقلِ مکان کردند. اریک در آنجا با "خانوادهٔ بادیکام‌ها" و به ویژه با جاسینتا بادیکام دوست شد. جاسینتا و اریک شعر می‌گفتند و می‌نوشتند و رؤیای نویسندهٔ معروف شدن را داشتند. اریک گفته بود ممکن است روزی یک کتاب در "سبکِ اچ. جی. ولز" و آرمان‌شهر"ی" بنویسد. در این هنگام، او از تیراندازی، ماهیگیری و تماشای پرنده‌ها با همراهیِ برادر و خواهرِ جاسینتا هم لذت می‌برد.
در سن پنج سالگی، اریک به یک دِیرمدرسه در "هنلی-آن-تیمز،" که خواهرش مارجوری نیز حضور داشت، فرستاده شد. این مدرسه، یک صومعهٔ کاتولیک رومی با یاریِ راهبه فرانسوی "اورسولاین" بود که پس از تعلیقِ آموزشِ مذهبی در سال ۱۹۰۳ در فرانسه به انگلستان آمده بود. مادرِ اِریک دوست داشت که او به جای یک مدرسهٔ مذهبی، به یک مدرسهٔ آموزش و پرورش عمومی برود اما خانواده‌اش توانِ هزینهٔ کافی برای این کار را نداشت و نیاز بود برایش بورسیه گرفته شود. "چارلز لیموزین"، برادرِ آیدا بلر، پیشنهاد کرد که اریک به مدرسه‌ای در ایست‌بورن فرستاده شود. لیموزین یک گلف‌بازِ ماهر بود و مدیرِ مدرسه و مسابقاتِ باشگاه گلف ایست‌بورن را می‌شناخت و در چندین مسابقه در سال ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ پیروزی‌هایی به دست آورده بود. مدیر یاری رساندن به بلر را برای گرفتنِ بورس تحصیلی پذیرفت و تمهیداتِ مالیِ ویژه‌ای برقرار نمود تا پدر و مادر بلر تنها نیمی از هزینه‌های معمولِ مدرسه را پرداخت کنند. در سپتامبر ۱۹۱۱ اریک به مدرسهٔ "سنت سیپریان" رسید. او برای پنج سال در آن مدرسه بود و تنها برای تعطیلات مدرسه به خانه بازمی‌گشت. او هیچ‌چیز از کاهشِ هزینه‌های تحصیلش نمی‌دانست، گرچه بزودی دریافت که «"از یک خانوادهٔ فقیر می‌آید".»Bowker,p.30 او از مدرسه خوشش نمی‌آمد.
جرج اورول، از اکتبر ۱۹۲۲ تا دسامبر ۱۹۲۷ میلادی، در پلیس سلطنتی هند در برمه خدمت می‌کرد.جرج اورول (2009) "Diaries", p. 1. , edited by Peter Davison. Harvill Secker, London. در آن دوران، برمه، استانی در هند بریتانیا بود.Crick, Bernard (2004) [http://www.oxforddnb.com/view/article/31915 "Blair, Eric Arthur [George Orwell] (1903–1950)" in "Oxford Dictionary of National Biography", Oxford University Press.] "Oxford Dictionary of National Biography". Retrieved 13 August 2013.
در اکتبر سال ۱۹۲۲ میلادی، سوار بر ناو "اِس‌اِس هرفوردشر" و از راهِ کانال سوئز و سری‌لانکا به سفر دریایی برای پیوستن به پلیسِ سلطنتیِ هند در برمه اقدام کرد. یکماهِ بعد به رانگون رسید و سپس برای آموزش در مدرسهٔ آموزشِ پلیس به ماندالی رفت. پس از مدتی کوتاه از خدمت در میامیو، به یک پاسگاهِ مرزی در میانگمیا در ۱۹۲۴ گمارده شد. کار به‌عنوانِ یک پلیسِ امپریالیستی، به وی مسئولیتِ بسیار بیشتری نسبت به قبل داد. هنگامی‌که او در توانته به عنوان یک "افسرِ زیربخش" خدمت می‌کرد، مسئولِ امنیتِ نزدیک به ۲۰۰٬۰۰۰ تن بود. در پایان سال ۱۹۲۴ میلادی، به مقامِ "دستیارِ سرپرستِ منطقه" ارتقا یافت و به سیریم منتقل شد که به رانگون نزدیکتر بود.
"پالایشگاهِ سرریم" وابسته به شرکت نفت برمه در آن منطقه، شبانه‌روز مشغولِ آلوده کردنِ محیط و منابعِ گیاهی با گوگرد دی‌اکسید بود اما شهر درعینِ حال، در نزدیکی رانگون هم قرار داشت. از همین‌رو "بلر" هرگاه می‌توانست به شهر می‌رفت تا «به جستجو در یک کتابفروشی یا خوردنِ غذاهایی که خوب پخته شده باشند و به دور از روالِ خسته‌کنندهٔ زندگیِ پلیسی» مشغول باشد.Stansky & Abrahams, "The Unknown Orwell", pp.170–171
زندگی در محیطی طبقاتی در هند و انگلیس باعثِ نگاهِ ویژهٔ او به پدیدهٔ فقر شد؛ موضوعی که مهم‌ترین عنصرِ رمان‌ها و نوشتارهای او را تشکیل می‌دهد. در جوانی برای کسب تجربه مدتی را در بین فقرا، بی‌خانمانان و کارگرانِ فصلی لندن و پاریس گذراند و بعضی مواقع در ظرفشوییِ یک هتل کار می‌کرد. در این زمان شروع به نوشتن تجربیات خود کرد که به نخستین کتابش "آس و پاس‌ها در پاریس و لندن" (ترجمه درست‌تر: فقر و دربه‌دری در پاریس و لندن) انجامید. بی‌درنگ پس از این کتاب، به رمان‌نویسی پرداخت و دو رمان نخستش نیز بر اساس همین تجربیاتش در برمه ("روزهای برمه") و انگلیس ("دختر کشیش") شکل گرفت.
اورول نیز مانند بسیاری از نویسندگان و روشن‌فکران اروپایی هم‌عصر خود، در دهه ۱۹۳۰ به اسپانیا رفت تا علیه ارتش فاشیست ژنرال فرانکو بجنگد. او در این جنگ مجروح شد و هرگز کاملاً بهبود نیافت و همین جراحت در نهایت به مرگ او انجامید. اورول کتاب "درود بر کاتالونیا" را بر اساس دیده‌های خود در اسپانیا نوشت.
"هوای تازه" واپسین رمان او پیش از آغاز جنگ جهانی دوم است. در سال‌های نخستین جنگ به روزنامه‌نگاری و نقد کتاب پرداخت، ولی در سال ۱۹۴۳ پس از مرگ مادرش کار بر روی رمانی که تا امروز به آن مشهور است یعنی "مزرعه حیوانات" (در ایران "قلعه حیوانات") را آغاز کرد. رمان او به‌دلیل اشاره غیرمستقیمش به شوروی که آن زمان متحدِ انگلیس بود، تا یک سال چاپ نشد. با انتشار کتاب در ۱۹۴۵ در انگلیس و ۱۹۴۶ در آمریکا اورول به شهرت رسید. در چهار سالِ بعدی، اورول به جزیرهٔ جوره در شمالِ اسکاتلند رفت و افزون بر ادامهٔ کارِ ستون‌نویسی برای روزنامهها، کار بر روی مهم‌ترین و واپسین اثرِ خود "هزار و نهصد و هشتاد و چهار" را آغاز کرد.
مدت کوتاهی بعد اورول به‌دلیل بیماری مزمن ریوی‌اش در بیمارستان بستری شد. او در همان بیمارستان با سونیا برونل ازدواج کرد.
هفت ماه پس از چاپِ کتابِ ۱۹۸۴، اورول در "بیستم ژانویه ۱۹۵۰" در اثر بیماری سل درگذشت؛ و قبر او در کلیسای آل سنت، ساتون کورتن‌نی در آکسفوردشر در بریتانیا قرار دارد.
اورول یک سیگاری قهار بود، به شکلی که با وجودِ وضعیتِ وخیمِ ریه‌هایش همیشه در حالِ سیگار کشیدن بود. او همچنین علاقهٔ شدیدی به نوشیدنِ چای داشت و حتی مقاله‌ای به نام "چگونه یک چایِ عالی درست کنیم" نوشته بود.Taylor, D. J. (2003), Orwell: The Life, Henry Holt and Company, او آبجوی انگلیسی را ستایش می‌کرد و در سال ۱۹۴۶ مقاله‌ای دربارهٔ یک میکده رؤیایی و ایدئال نوشت که «ماهِ زیرِ آب» نام گرفت.
در یکم ژوئیه ۲۰۱۴ خانه محل تولد وی در شهر موتهاری استان بیهار، توسط دولت محلی به موزه تبدیل شد.George Orwell's birthplace in India set to become a museum The Guardian
ژوئن سال ۱۹۴۴، جرج اورول و همسرش آیلین، پسری سه‌ساله را به فرزندی پذیرفتند که نامش ریچارد هوراشیو بلر بود. او که اکنون مهندس بازنشسته است، هرگز فاش نساخت که فرزندخوانده اورول است. او برای نخستین بار تصمیم گرفت در حاشیه جشنواره ادبی آکسفورد دربارهٔ پدرش سخن بگوید و از خاطرات کودکی‌اش حرف بزند.جرج اورول برای نخستین بار از پدرش سخن می‌گوید ایبنا
بیشتر شهرت او وابسته به دو رمان پادآرمان‌شهری‌اش "قلعه حیوانات" و "۱۹۸۴" است که تحت کنترل درآمدن زندگی و حتی افکار مردم را در جهان آینده توصیف می‌کند. در واقع هر دو کتاب قلعه "حیوانات" و "هزار و نهصد و هشتاد و چهار" دارای یک محتوا و به‌ویژه در نقدِ مدلِ حکومتی استالینیستی بلوک شرق است و تنها فرم دو کتاب متفاوت است. کتابِ نخست، غیرمستقیم‌تر و کتاب دوم که چهار سال پس از آغاز جنگ سرد چاپ شد، صریح‌تر سیستم‌های تمامیت‌خواه را به نقد می‌کشد.
رمان‌ها
کتابها بر اساس تجربیات شخصی
دو کتاب "قلعه حیوانات" و "۱۹۸۴" بارها مورد انواع اقتباس‌های هنری در تئاتر، تلویزیون و سینما قرار گرفته‌اند که شاید معروف‌ترین آنها، فیلم "۱۹۸۴" به کارگردانی مایکل اندرسون و همچنین هر دو اثر یاد شده توسط مایکل ردفورد باشد. این فیلم که با وفاداری کامل به اصل اثر ساخته شده‌است در ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴ در سینماهای جهان به نمایش درآمد و توانست ۶ جایزه را در فستیوالهای جهانی سینما ازآن خود کند. همچنین گروه موسیقی پینک فلوید آلبوم جانوران (آلبوم پینک فلوید) را به اقتباس از کتاب قلعه حیوانات ساخته است که یکی از آلبوم های شاخص این گروه موسیقی است
۱۹۸۴ نام کتاب مشهوری از جورج اورول که در سال ۱۹۴۹ منتشر شده‌است. این کتاب بیانیهٔ سیاسی شاخصی در رده‌ی نظام‌های تمامیت‌خواه (توتالیتر) شمرده می‌شود. "۱۹۸۴" کتابی پادآرمانشهری به‌شمار می‌آید.
کتاب به نام "نوزده هشتاد و چهار" هم شناخته می‌شود.
جورج اورول در این کتاب، آینده‌ای را برای جامعه به تصویر می‌کشد که در آن خصوصیاتی همچون تنفر نسبت به دشمن و علاقهٔ شدید نسبت به برادر بزرگ (ناظر کبیر) (رهبر حزب با شخصیت دیکتاتوری فرهمند) وجود دارد.
در جامعه‌ تصویر شده، گناه‌کاران به راحتی اعدام می‌شوند و آزادی‌های فردی و حریم خصوصی افراد به شدت توسط قوانین حکومتی پایمال می‌شوند؛ به نحوی که حتی صفحات نمایش در خانه‌ها از شهروندان جاسوسی می‌کنندهشدار سامسونگ: جلوی تلویزیون‌های جدید حرف خصوصی نزنید، بی‌بی‌سی فارسی و شهروندان مجبورند همیشه با چهره‌ای سرشار از خوش‌بینی و لبخند به این صفحات نمایش نگاه کنند، تا کوچکترین شک و تصور نادرستی که نشان‌دهندهٔ هرگونه نارضایتی فرد باشد، برای نمایندگان حکمرانان پشت صفحات نمایش ایجاد نشود؛ چرا که در غیر این‌صورت مورد غضب حکمرانان قرار می‌گیرند.متن به زبان انگلیسی کتاب رمان ۱۹۸۴ در این داستان مسائلی همچون اینگساک (Ingsoc)، بزه فکری، گفتارنو، پندار دوگانه مطرح می‌شوند.دانشنامه کلمبیا، چاپ پنجم، انتشارات دانشگاه کلمبیا: ۱۹۹۳, ص. ۲۰۳۰.
در قرار گرفتن کتاب در ژانر علمی–تخیلی بحث وجود دارد؛ اما بسیاری آن را کتابی شاخص در این سبک می‌دانند.
جهانِ نیمه‌متحد سه قدرتِ بزرگ دارد که جهان را میانِ خود تقسیم کرده‌اند و هر سه به شیوهٔ مشابهی جهان را اداره می‌کنند.
وینستون اسمیت (به انگلیسی: Winston Smith)، شخصیتِ اولِ داستان، در "کشور اقیانوسیه (اوشیانا)" و در جامعه‌ای زندگی می‌کند که به سه طبقهٔ مجزا تقسیم شده‌است: "طبقه کارگر"، "اعضای عادی حزب" و "اعضای رده‌بالای حزب". او عضو عادی حزب است.
روزی در اقدامی قانون‌شکنانه، دفترچه‌ای قدیمی می‌خرد و در آن شروع به نوشتنِ اندیشه‌های خود می‌کند. در تمام نقاطی که اعضای «حزب» زندگی می‌کنند، دستگاه‌هایی به نام «تله‌اسکرین» نوعی صفحه نمایش که حکمرانان در آن زمان با استفاده از آن جاسوسی می‌کردند.(صفحه نمایشی که مردم باید با لبخند جلوی این می‌نشستند) وجود دارد.
این دستگاه که توسط وزارت حقیقت اداره می‌شود، مانند دوربین تمام اعمال افراد را تحت نظر دارد. وینستون خارج از دیدرسِ تله‌اسکرین شروع به نوشتن می‌کند و چندین بار جملهٔ "مرگ بر برادر بزرگ" را بر روی کاغذ می‌نویسد.
اسمیت از کودکیِ خود به آغازِ جنگ و به پدربزرگ، پدر، مادر و خواهرش اشاره می‌کند و به این موضوع اشاره می‌کند که پدرش پس از مدتی ناپدید شده‌است و او، مادر و خواهرش تنها مانده‌اند. در نهایت وی، خانواده‌اش را با ناپدید شدنِ مادرش از دست می‌دهد و با خواهرش به پرورشگاه سپرده می‌شوند و دیگر هرگز خواهرش را نمی‌بیند. او به یاد می‌آورد که روزی از سرِ گرسنگی و ناچاری، پس از خوردنِ سهمِ شکلاتِ خودش، سهمِ اندکِ شکلاتِ خواهرش را هم قاپ زده، به گوشه‌ای رفته و آن را خورده و سپس شرمسار شده‌است و از آن پس همواره صدای مادرش را پشتِ سرش بیاد داشته که می‌گفته:
در ادامهٔ داستان وینستُن، اسمیت با جولیا، دختر مو سیاهی از اعضای حزب آشنا می‌شود. وینستون در ابتدا فکر می‌کند که این دختر که عضو "انجمنِ جوانانِ ضدسکس" است، جاسوس بوده و او را زیرنظر دارد، اما روزی دختر کاغذی را به وینستون می‌رساند که در آن نوشته شده: "دوستت دارم".
با وجود اینکه بر اساس قوانین حزب، روابط جنسی و "عشق‌وعاشقی" ممنوع بوده و سرکوب می‌شود، این دو مخفیانه به خارج از شهر می‌روند و پس از آشنایی در می‌یابند که هر دو عقایدِ مشترکی مبنی بر اینکه حزب واقعیات را جعل می‌کند و گذشته را نیز به‌طور مداوم از طریق دستکاری در اسناد به دلخواه خود تغییر می‌دهد، دارند. آن دو رابطه جنسی نیز با هم برقرار می‌کنند و به رغم اعتقاد به بی‌نتیجه بودنِ مبارزه -دستِ کم برای زمان حال- تصمیم به مقابله با حزب می‌گیرند. به این امید که آیندگان بتوانند خود را از زیر نفوذ حزب و نظام توتالیتریِ حاکم بر جامعه برهانند. در عین حال آن‌ها آگاهند که پایانی جز مرگ در انتظارشان نیست. آن‌ها شایعاتی مبنی بر وجودِ «انجمن برادری» که بر ضد حزب و به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کند، شنیده‌اند.
پس از چندی با اُبراین، که به گمانشان عضو انجمنِ برادری است، آشنا می‌شوند و به عضویتِ انجمن درمی‌آیند. او به آن‌ها وعدهٔ کمک برای عضویت در انجمن برادری می‌دهد ولی در حقیقت، مأمور حزب برای مبارزه با جرایم فکری است.
اسمیت در روزنوشتهایش اشاره می‌کند که حسی ویژه نسبت به اُبراین دارد و در رؤیایی شنیده که اُبراین گفته‌است:
اُبراین نیز پس از دستگیریِ اسمیت به همین مسئله اشاره کرده و به وی می‌گوید که "وی را خواهد رهاند".
وینستون اسمیت یک روز به همراه جولیا دستگیر می‌شود. اسمیت تحت نظارتِ اُبراین، انواع و اقسام شکنجه جسمی و روحی را تجربه می‌کند تا به این باور برسد که "به جز آنچه حزب می‌گوید هیچ چیز درست نیست".
پس از بازپروری آزاد می‌شود و روزهایش را در "کافهٔ شاه‌بلوط" به می‌خوارگی، دنبال کردنِ اخبارِ مهمِ جنگ و کاری نیمه‌وقت در وزارت‌خانه سپری می‌کند. در نهایت هم با وجودِ مقاومتِ بسیار، می‌پذیرد که حقیقتی به جز آنچه حزب می‌گوید وجود ندارد و هر چیزی از جمله عشق، انسانیت و نیز علاقهٔ او به جولیا نمی‌تواند حقیقت داشته باشد و "عاشقِ ناظرِ کبیر می‌شود".
فیلم ۱۹۸۴ به کارگردانی مایکل اندرسون در سال ۱۹۵۶ با اقتباس از همین رمان ساخته شد.
همچنین فیلم « هزار و نهصد و هشتاد و چهار» (Nineteen Eighty-Four) در سال ۱۹۸۴ توسط مایکل رادفورد انگلیسی بر پایه این رمان ساخته شده‌است. این فیلم در سال ۱۹۸۴ ساخته شده و صحنه‌ها در زمانی کاملاً مطابق با زمان داستان فیلم‌برداری شده‌اند.
چندین ترجمه از این کتاب به فارسی وجود دارد که می‌توان از میان آن‌ها به برگردان صالح حسینی، حمیدرضا بلوچ، ژیلا سازگار و کاوه میرعباسی اشاره کرد. همچنین ترجمهٔ مهدی بهره‌مند، که در سال ۱۳۶۱ توسط چاپ چهر در تهران به طبع رسیده، امروزه به‌صورت چاپ افست و به‌صورت قاچاق توسط دست‌فروشان به فروش می‌رسد. این نسخه بدون سانسور است، ولی دارای کیفیت ویراستاریِ ضعیفی است.
برخی از این برگردان‌ها:
عروسک اسباب‌بازی کودکان و گاهی نوجوانان است و معمولاً شبیه انسان ساخته می‌شود. عروسک به قوه تخیل کودکان کمک می‌کند بگونه‌ای که هنگام بازی، کودک آن را فردی زنده تصور کرده و برای آن شخصیت و اعمال متصور می‌شود.
با توجه به لزوم ایجاد یک پل ارتباطی بین بزرگسال و کودک که توسط آن بزرگسال بتواند هم کودک را بشناسد و هم دنیای خویش را به او معرفی کند، ساخت و ارائهٔ اسباب‌بازی به کودک یکی از مؤثرترین راهکارهایی است که با درگیر کردن احساسات کودک می‌تواند وی را به واکاوی و جستجو در مفاهیم دنیای بزرگسالان وادار کند. از سوی دیگر کودکان در بازی‌های خود استعدادشان را در زمینهٔ تجربه و قدرت تخیل‌شان به نمایش می‌گذارند. گاهی از عروسک‌ها برای نمایش به‌جای انسان‌ها استفاده می‌شود که به آن‌ها عروسک خیمه‌شب‌بازی یا عروسک نمایشی گفته می‌شود.
استفاده دختربچه‌ها از عروسک به مراتب بیشتر از پسرهاست و این برگرفته از حس مادرپنداری آنان در آینده است.
نخستین عروسک‌ها از موادی مانند گل، سنگ، چوب، استخوان، عاج، چرم یا موم ساخته می‌شدند. شواهد باستان‌شناسی عروسک‌ها را به عنوان نمونه اصلی قدیمی‌ترین اسباب‌بازی شناخته‌شده قرار می‌دهد. عروسک‌هایی با دست و پای چوبی در مقبره‌های مصری پیدا شده‌اند که قدمت آن‌ها به اوایل قرن بیست و یکم پیش از میلاد می‌رسد. قدمت عروسک‌ها با اندام‌های متحرک و لباس‌های جدا شونده به حداقل ۲۰۰ سال قبل از میلاد بر می‌گردد. باستان شناسان عروسک‌های یونانی ساخته شده از خاک رس که مفصل ران و شانه دارند را کشف کرده‌اند.
عروسک پولیشی به عروسک‌هایی گفته می‌شود که ساختاری نرم و انعطاف‌پذیر دارند. دوخت و جنس پارچهٔ آن‌ها از الیافی تشکیل شده که مناسب برای بچه‌هاست. این عروسک‌ها را با الیاف ضد حساسیت و نرم و پارچه‌های کتان و پنبه‌ای پر می‌کنند.
عروسک‌های پولیشی عمدتاً به دلیل نرمی، انعطاف‌پذیری و شباهت آن‌ها به حیوانات یا شخصیت‌های خیالی از سایر اسباب بازی‌ها متفاوتند. این دسته از عروسک‌ها معمولاً به شکل حیوانات به‌خصوص خرس‌ها، حیوانات خانگی، پستانداران مانند گربه‌ها و سگ‌ها و حیوانات بسیار شناخته شده‌ای مانند گورخر، ببر، پانداها، مارمولک‌ها و فیل‌ها ساخته می‌شوند. بسیاری از شخصیت‌های خیالی مانند حیواناتی که در فیلم‌ها، کارتون‌ها و کتاب‌ها وجود دارند نیز در نسخه‌های مختلف عروسک پولیشی طراحی می‌شوند.
عروسک‌های پارچه‌ای و عروسک‌های پولیشی هم احتمالاً محبوب بوده‌اند، اما هیچ نمونه شناخته شده‌ای از آنها تا به امروز باقی نمانده‌است. داستانهای یونان باستان در حدود ۱۰۰ بعد از میلاد نشان می‌دهد که عروسک‌ها توسط دختربچه‌ها به عنوان اسباب بازی استفاده می‌شدند. در روم باستان، عروسک‌ها از خاک رس، چوب یا عاج ساخته می‌شدند. عروسک‌ها در قبر کودکان رومی پیدا شده‌اند. مانند بچه‌های امروزی، کودکان تمدن روم عروسک‌های خود را مطابق جدیدترین مدها لباس می‌پوشاندند. در یونان و روم مرسوم بود که پسران هنگام بلوغ اسباب بازی‌های خود را وقف خدایان می‌کردند و دختران هنگام ازدواج اسباب بازی‌های خود را به الهه‌ها تقدیم می‌کردند. عروسک‌های پارچه ای به‌طور سنتی از ضایعات اضافی پارچه ساخته می‌شدند. قدمت عروسک‌های پارچه ای رومی به ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد.
گاهی عروسک‌های سنتی به عنوان اسباب بازی کودکان استفاده می‌شوند، اما ممکن است ارزش معنوی، جادویی و آیینی نیز داشته باشند. هیچ مرز مشخصی بین اسباب‌بازی‌های مذهبی و عروسک‌ها وجود ندارد. در برخی فرهنگ‌ها عروسک‌هایی که در مراسم مذهبی استفاده می‌شد به کودکان اهدا می‌شد و این عروسک‌ها در آموزش کودکان و به عنوان حامل میراث فرهنگی مورد استفاده قرار گرفتند. در فرهنگ‌های دیگر عروسک را دارای قدرت جادویی می‌دانستند و اجازه نمی‌داد کودکان با آنها بازی کنند.