moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یوشینوری سنبیکی در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال ساگان توسو مربی‌گری کرده‌است.
بویوک دیکی‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سیحان واقع شده‌است.
یول‌گچن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سیحان واقع شده‌است.
تاکاهیر کیمورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
تاکاهیر کیمورا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما و باشگاه فوتبال گیفو مربی‌گری کرده‌است.
ینی‌دام یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سیحان واقع شده‌است.
یالمان‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سیحان واقع شده‌است.
هیدئو یوشیزاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیدئو یوشیزاوا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال گاینار توتوری مربی‌گری کرده‌است.
مارتین استانکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه ورزشی مالاتیااسپور، و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
جو سوزوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
جو سوزوکی در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال مونتدیو یاماگاتا، باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، اشگاه فوتبال اومیا آردیجا و باشگاه فوتبال جف یونایتد چیبا مربی‌گری کرده‌است.
تئوتونیو دی سوزا ( زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۴۷ – ۲۰ فوریه ۲۰۱۹) تاریخ‌نگار اهل پرتغال بود. او از سال ۱۹۸۳ عضو آکادمی تاریخ پرتغال بوده‌است.
تاکشی اونو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
تاکشی اونو در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما، باشگاه فوتبال رواسو کوماموتو و باشگاه فوتبال ایماباری مربی‌گری کرده‌است.
پیکتوپروفن () (INN؛ نام تجاری Calmatel و Picalm) یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است که برای استفاده موضعی به شکل کرم به کار می‌رود.
بامبارادنیا (به لاتین: Bambaradeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بامونوپولا (به لاتین: Bamunupola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بارانداره (به لاتین: Barandare) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بانانگا (به لاتین: Bananga) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
نوریهیرو ساتسوکاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما فلگلز و باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
نوریهیرو ساتسوکاوا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو، باشگاه فوتبال ریوکیو و باشگاه فوتبال ساگامیهارا مربی‌گری کرده‌است.
اوساکا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هیروشیما ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دلفیم سانتوز ; زادهٔ ۱۹۰۷_۱۹۶۶) فیلسوف، مقاله‌نویس و منتقد کتاب و فیلم اهل پرتغال بود.او در زمینه ادبی و زیبایی‌شناسی، یکی از مدیران مجله "A Águia" بود.او در سال ۱۹۴۶ برنده نوبل ادبیات شد.
باریگاما (به لاتین: Barigama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ناگاساکی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تاکانوری نونوبه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی، باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال ویسل کوبه، باشگاه فوتبال سرزو اوساکا و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
تاکانوری نونوبه در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال کیوتو سانگا مربی‌گری کرده‌است.
کویچی سوگیاما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز، باشگاه فوتبال توکیو وردی و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
کویچی سوگیاما در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال بلاوبلیتز آکیتا مربی‌گری کرده‌است.
چائیرلی
واریاپولا (به لاتین: Wariyapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کورونیگالا واقع شده‌است. واریاپولا ۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باتاگاللا (به لاتین: Batagalla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
هیتوشی موریشیتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال زویگن کانازاوا و باشگاه فوتبال گراونز کیتاکیوشو مربی‌گری کرده‌است.
باتاگاللا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باتوگودا (به لاتین: Batugoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
باتومولا (به لاتین: Batumulla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ببالاگاما (به لاتین: Bebalagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بوکالاولا (به لاتین: Bokalawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بوکاوالا (به لاتین: Bokkawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
یوشیوکی شینودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونتفورت کوفو و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
یوشیوکی شینودا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، باشگاه فوتبال توکیو و باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس مربی‌گری کرده‌است.
مرثیهٔ اوزاکا یک فیلم سیاه و سفید در ژانر درام به کارگردانی کنجی میزوگوچی است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ایسوزو یامادا و تاکاشی شیمورا اشاره کرد.
«آیاکو» منشی یک شرکت داروسازی است که برای حمایت از خانواده‌اش، به ناچار با رئیس خود آقای «آسای» وارد رابطه‌ی پنهانی می‌شود...
بین آکیشیما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
بین آکیشیما در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال شونان بلمار مربی‌گری کرده‌است.
هیرواکی هیراوکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیرواکی هیراوکا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس مربی‌گری کرده‌است.
راغده درغام (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.او به مدت ۲۸ سال به عنوان ستون نویس، خبرنگار ارشد دیپلماتیک و رئیس دفتر نیویورک در روزنامه "الحیات" مستقر در لندن خدمت کرد.
آکیرا ایتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال، اشگاه فوتبال اومیا آردیجا، باشگاه فوتبال ساگان توسو و باشگاه فوتبال توکوشیما ورتیس اشاره کرد.
آکیرا ایتو در تیم‌هایی همچون اشگاه فوتبال اومیا آردیجا و باشگاه فوتبال ونتفورت کوفو مربی‌گری کرده‌است.
فرحان صالح (؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷) نویسنده و محقق اهل لبنان است.به عنوان مدیر در کتابخانه دار تالیاء در حواس طارق الجدیده در نزدیکی دانشگاه عربی بیروت فعالیت داشته‌است.
بوله‌په (به لاتین: Bolepe) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
کی شیباتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
کی شیباتا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا مربی‌گری کرده‌است.
ماسافومی ناکاگوچی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
ماسافومی ناکاگوچی در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال ونریر هاچینوهه مربی‌گری کرده‌است.
مسجد گیله‌لی شکی () یک مسجد در شهر شکی در جمهوری آذربایجان است.
این مسجد نمونه درخشانی از تأثیر معماری داخلی بر معماری مساجد در شهرهای شکی، اردوباد و دیگر شهرهای اران و شروان (جمهوری آذربایجان) در سده‌های ۱۸ تا ۱۹ میلادی است. این تأثیر را می‌توان در تفسیر توده‌ها و فرم‌های معماری و جزئیات تزئینات مساجد احساس کرد. مستطیل با ابعاد داخلی ۶ در ۱۲ و چهار ستون چوبی که پوشش سقف را حفظ می‌کنند، قسمت اصلی مسجد گیله‌لی است. دیوارهای مسجد از آجرهای خشک‌شده و سنگفرش ساخته شده است. بخش‌های بیرونی دیوارها گچ‌بری شده و بخش‌های درونی با تزئینات رنگارنگ تزئین شده است. این فضای رنگارنگ یک نمازخانه اهمیت زیادی از این بنای تاریخی دارد.
تحقیقات مساجد در شهرهای جمهوری آذربایجان نشان داد که مساجد ساخته شده در سده‌های ۱۸ تا ۱۹ دارای ساختار مشابهی در ساختار معماری و برنامه‌ریزی و روش‌های ساخت هستند. کتیبه‌ها با خوشنویسی و همچنین تزئینات هندسی و گیاهی نقوش اصلی تزئین مساجد بودند. دیوارهای نمازخانه گچ‌بری شده و تزئینات گیاهی و هندسی رنگ‌آمیزی شده با رنگ‌های روشن گوناگون بر روی آنها حک شده است. حاشیه محراب و کتیبه‌های آن نیز توجه را به خود جلب می‌کند.
ریکی تاکاگی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
ریکی تاکاگی در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال گاینار توتوری مربی‌گری کرده‌است.
عنایه جابر (؛ (زادهٔ ۱۹۵۸– درگذشتهٔ ۱۰ مهٔ ۲۰۲۱) نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار اهل لبنان بود.او نه مجموعه شعر و یک مجموعه داستان کوتاه منتشر کرده‌بود.
تاکش اوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
تاکش اوکی در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال ونتفورت کوفو، باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس، باشگاه فوتبال کیوتو سانگا و باشگاه فوتبال گیفو مربی‌گری کرده‌است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا، باشگاه فوتبال هوکایدو کونسادول ساپورو و باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا اشاره کرد.
هیتوشی موریشیتا در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال کیوتو سانگا، باشگاه فوتبال ساگان توسو و باشگاه فوتبال تسپاکوستاسو گونما مربی‌گری کرده‌است.
کاگویا-ساما: عشق جنگ است یک مجموعه مانگای کمدی رمانتیک ژاپنی ساخته آکا آکاساکا است. انتشار این مجموعه در می ۲۰۱۵ در مجله سینن مانگا "Miracle Jump" شروع شد و در مارس ۲۰۱۶ به مجله "ویکلی یانگ جامپ" منتقل شد. در آمریکای شمالی، مانگا به زبان انگلیسی تحت لایسنس ویز مدیا منتشر می‌شود.
از ژانویه تا مارس ۲۰۱۹ یک مجموعه انیمه ۱۲ قسمتی اقتباس شده از مانگا ساخته استودیو ای-۱ پیکچرز در ژاپن پخش شد و فصل دوم از آوریل تا ژوئن ۲۰۲۰ نیز پخش شد. یک قسمت OVA در سال ۲۰۲۱ منتشر شد و فصل سوم نیز معرفی شد. همچنین یک فیلم لایو اکشن به کارگردانی هایاتو کاوایی ساخته شد که در سپتامبر ۲۰۱۹ در ژاپن اکران شد.
همچنین یک مجموعه ۴ قسمتی با نام Kaguya-sama: Love is War - The First Kiss That Never Endsدر سال ۲۰۲۲ توسط استادیو ای-۱ پیکچرز اکران شد.
داستان دربارهٔ زوج عاشقی است که نمی‌خواهند عشق خود را به یکدیگر اعتراف کنند و سعی می‌کنند با شرارت و برنامه‌ریزی دیگری را وادار به اعتراف عشق کند. میوکی شیروگانه رئیس دبیرستان آکادمی شوچیین و کاگویا شینومیا نایب رئیس شورای دانش آموزی، دو شخصیت اصلی هستند. کاگویا دختر یک خانواده بسیار ثروتمند است و میوکی دانش آموز برتر مدرسه است که در سراسر استان نیز مشهور است.
نمایشگاه جهانی وین ۱۸۷۳ پنجمین نمایشگاه جهانی اروپا بود که از ۱ مه تا ۲ نوامبر ۱۸۷۳ برگزار شد. این نمایشگاه ۷۲۲۵۰۰۰ نفر بازدیدکننده و ۲۶۰۰۰ غرفه‌دار داشت. شعار آن «فرهنگ و آموزش» بود.
این نمایشگاه، دنبالهٔ تلاش‌های اروپاییان برای رونق اقتصادی خود بود که با نمایشگاه لندن ۱۸۵۱ شروع شده و دو بار در لندن و دو بار در پاریس برپا شده بود. این نمایشگاه بیست و پنجمین سال امپراتوری فرانتس یوزف یکم را نیز به یاد آورد. زمین‌های اصلی در پارتر، پارکی در نزدیکی رود دانوب قرار داشت و هزینهٔ آماده‌سازی آن ۲۳٫۴ میلیون پوند بود.
غرفه‌ها در ساختمان‌های مختلف برپا شده بودند، از جمله روتوندا (روتوند)، یک ساختمان بزرگ مدور در پارک بزرگ پرتر که توسط مهندس اسکاتلندی جان اسکات راسل طراحی شده بود، مستقر بودند. (نمایشگاه روتوندا در آتش‌سوزی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۷ تخریب شد)
غرفهٔ روسیه دارای بخش دریایی بود که توسط ویکتور هارتمن طراحی شده بود. این نمایشگاه شامل مدل‌های بندر ریجکا [۴] و مدل امداد اورشلیم بود. [۵]
دولتمردان ژاپنی این نمایشگاه را جدی گرفته کمیته‌ای برای آمادگی نمایشگاه را از دو سال قبل تأسیس نموده و برای انتخاب محصولات ژاپنی نهایت دقت را به خرج دادند. دو نمایشگاه را در توکیو به عنوان تمرین ایجاد کردند و در جریان نمایشگاه وین نیز تعداد زیادی مهندس و صنعتگران ژاپنی را برای بازدید و بررسی فنی به نمایشگاه فرستادند (مقایسه کنید با گروه ایرانی همراه ناصرالدین‌شاه که اکثراً برای گشت و گذار و لذت‌جویی به اروپا رفته بودند. هیچ آمادگی هم در کار نبود). در پایان نمایشگاه هم ژاپنی‌ها از ایدهٔ نمایشگاه وین برای ایجاد نمایشگاه‌های داخلی و رونق صنعت خود استفاده کردند.
برای این غرفه سال‌ها کار شد. امپراتوری ژاپن دعوتی در سال ۱۸۷۱ دریافت کرد و یک دفتر دولتی مختص رسیدگی به آن ایجاد شد. سانو سونه تامی و اوکوما شیگه نوبو و دیگر مقامات مایل بودند از این رویداد برای ارتقاء جایگاه بین‌المللی تولیدکنندگان ژاپنی و افزایش صادرات استفاده کنند.
آثار هنری و فرهنگی این نمایشگاه با بررسی گروه جینشین، که یک گروه متخصص بود پس از چند ماه گشت و گذار در ژاپن برای دستچین کردن بهترین نمونه‌ها انتخاب شدند.
مهم‌ترین محصولات هر استان فهرست شده و دو نمونه از هر یک جمع‌آوری شد، یکی برای نمایشگاه و دیگری برای حفظ و نمایش در ژاپن.
نمایشگاه‌های مقدماتی در دانشگاه توکیو در سال ۱۸۷۱ و در معبد کنفوسیوس پایتخت در ۱۸۷۲ برگزار شدند و بعدها نیز این مجموعه به موزه ملی توکیو فرستاده شد. اشیاء شامل سرامیک، ظروف چوبی، پارچه‌های لاکی، شامل شاچی طلایی زنانه از قلعه ناگویا و یک کپی پاپیه ماشه از بودا کاماکورا بود.
۴۱ مقام و مترجم ژاپنی و ۶ اروپایی برای نظارت بر غرفه و رویدادهای فرهنگی نمایشگاه به وین آمدند.
۲۵ صنعتگر و باغبان غرفه اصلی و همچنین یک نمونه باغ کامل ژاپنی و یک معبد شاهنشاهی توکیو ساختند.
۲۴ مهندس به همراه هیئتی برای مطالعهٔ مهندسی پیشرفتهٔ غربی در نمایشگاه برای الهام گرفتن در صنعت ژاپن اعزام شدند. (با عملکرد ایران ناصری مقایسه شود که فقط یک استاد بنا و چند نفر معدود کارگر همراه وی سه ماه قبل برای ساخت یک غرفه فرستاده شدند!)
سال بعد از نمایشگاه، سانو گزارشی از آن تهیه کرد که در ۹۶ مجلد و ۱۶ قسمت بود، ایجاد موزه در پایتخت ژاپن و شروع یک سلسله نمایشگاه‌های صنعتی ملی در پارک اونو در ۱۸۷۷ از آثار این حرکت بودند.
عثمان حمدی بیگ، باستان‌شناس و نقاش، غرفهٔ عثمانی را با همکاری ویکتور ماری دو لونای، که کاتالوگ غرفهٔ عثمانی را در نمایشگاه پاریس ۱۸۶۷ نوشته بود، سازماندهی کرد.
غرفهٔ عثمانی در نزدیکی غرفهٔ مصر (که با وجود عضویت در قلمرو عثمانی، پاویون خاص خود را داشت)، در پارک خارج از روتوند، شامل نمونه‌های مینیاتوری از معماری عثمانی بود: فوارهٔ سلطان احمد در کاخ طوپقاپو، خانهٔ نمونهٔ استانبول، حمام ترکی، کافه و بازار.
نمایشگاه وین غرفه‌های کشورهای غربی را در برابر غرفه‌های شرقی قرار داد و امپراتوری اتریش-مجارستان به‌عنوان میزبان، غرفهٔ خود را در نقطهٔ اتصال شرق و غرب قرار داد.
غرفهٔ عثمانی شامل مانکن‌هایی بود که لباس‌های سنتی بسیاری از اقوام مختلف امپراتوری را پوشیده بودند. یک کتاب عکس از لباس‌های عثمانی، با عکس‌های پاسکال صبا تهیه کردند. این عکس‌ها با متن‌هایی همراه بود که لباس‌ها و مناسک و عادات مناطق و گروه‌های قومی را به تفصیل شرح می‌داد.
پروفسور لودوویکو برونتی از پادوای ایتالیا دستگاه مرده‌سوزی و خاکستر سوزانده‌شده را در این نمایشگاه به نمایش گذاشت. او مدلی از سوزاندن بدن، یکی از اولین مدل‌های مدرن را نشان داد و آن را با تابلویی که روی آن نوشته شده بود "Vermibus erepti, puro Consmimur igni" یعنی ما کرم‌هایی بودیم که توسط آتش سوزانده شدیم، به نمایش گذاشت.
نیوزیلند با مجموعه‌ای از چماق‌ها، حصیرها و روپوش‌های مائوری و همچنین طلا، صنایع چوبی، صمغ کائوری و نمونه‌های زمین‌شناسی معرفی شد. عکس‌هایی از مناظر نیوزیلند نشان داده شد و نمونه‌هایی از آرد و آبجو توسط صنایع محلی ارائه شد. مجموعه‌ای از پرندگان توسط تاکسیدرمیست لندن تهیه شده بودند و گفته شد امپراتور فرانتس جوزف اول اتریش-مجارستان توسط یک جفت اسکلت موآ از موزهٔ کانتربری «حیرت‌زده» شد. بیش از ۵۰ جایزه توسط غرفه‌داران نیوزیلند جمع‌آوری شد، اما ظاهراً به دلیل مشکل طبقه‌بندی از سوی هیئت منصفه، نمایش موآ در میان آن‌ها نبود.
غرفهٔ ایران توسط استاد اسماعیل ساخته شده بود که به‌مدت سه ماه توسط شاه به وین فرستاده شده بود. نمایش فرش‌های نفیس دستباف ایرانی در غرفهٔ ایران باعث رونق صنعت فرش شد که به‌مدت دو قرن در رکود به‌سر می‌برد.
بیشتر قالی‌های ایرانی فوراً توسط شرکت هاس و پسران خریداری شدند که نمایندگی قالی‌های ایرانی در اروپا را در دست گرفت.
با رواج تولید انبوه در اروپا بسیاری به‌فکر افتاده بودند که این تولیدات انبوه ارزش هنری ندارند و شروع به ارج نهادن به هنر شرقی اسلامی کرده بودند.
ایتلبرگر در طول نمایشگاه اعلام کرد که حتی هنرمندان اروپایی عصر رنسانس که اصیل‌ترین هنرمندان اروپا بوده‌اند آثار خود را در حدی ندانسته‌اند که به‌عنوان طرح قالی تکثیر شوند و اروپا همواره از طرح‌های شرقی استفاده کرده‌است.
وی با الهام گرفتن از طرح‌های ایرانی ارائه شده به دو شرکت قالی ماشینی اتریشی بوهمین و هاس-گرینزکی برای توسعهٔ طرح قالی‌های ماشینی کمک کرد.
به گفتهٔ ویلم فلور پس از نمایشگاه تقاضا برای فرش ایرانی دو برابر شد و اروپاییان برای خرید قالی راهی ایران شدند و کارگاه‌های جدیدی افتتاح شد.
این اولین سفر اروپایی شاه بود که در آن از این نمایشگاه بازدید کرد. بازدید ناصرالدین‌شاه توسط مشاوران وی خصوصاً میرزا حسین‌خان سپهسالار ترتیب داده شده بود تا شاه را تشویق به نوسازی کشور کنند.
مطبوعات اتریش به‌طور مستمر به استبداد شاه تاختند و لعن کردند. حضور ایران در نمایشگاه در حالی که به‌طور مؤثر هنر و فرهنگ ایران را عرضه کرد، نتوانست تصویر عقب‌ماندهٔ ایران را از بین برده و ایران جهان سومی را از قالب روایت استعماری اروپامحور بزداید.
شاه مخصوصاً با ارتباط دوستانهٔ خود با فرانس جوزف اول موفق شد اتریش را متقاعد کند که به تلاش‌های ایران در اصلاحات اداری کمک کند و چندین سال بعد روابط کافی برای تأمین کمک‌های نظامی اتریش برقرار کرد.
پس از این سفر، میرزا حسین‌خان سپهسالار صدراعظم به تقاضای درباریان و علما (در اعتراض به قرارداد رویتر) از صحنه حذف شد و نتوانست به ایده‌های گرفته شده از این سفر و نمایشگاه عینیت بدهد. خود شاه نیز برای به خدمت گرفتن دانش اتریشی برای صنعتی شدن ایران کم‌کاری کرد و در سفرهای بعدی آن را پیگیری نکرده و ترجیح داد وقت خود را با آشنایان قدیمی و تفریحات بگذراند.
این نمایشگاه منجر به فعالیت فشردهٔ ساختمانی و رونق ساخت‌وساز شد. ایجاد پُل جدید و ایستگاه قطار اتریش به آلمان به‌نام ایستگاه شمال غرب، درست پیش از نمایشگاه از آن جمله‌اند.
انگور شعله بی دانه یک رقم انگور رومیزی که در دسته انگورهای معمولی قرار می‌گیرد. انگور شعله، خوشه‌های بزرگی با دانه‌های متوسط و قرمز شیرین دارد.Golino, D. (????). Viticultural Information. Retrieved April 13, 2014, from http://iv.ucdavis.edu/Viticultural_Information/?uid=227&ds=351
این انگور به فصل رشد طولانی نیاز دارد و در مناطق سرد و مرطوب قابلیت کشت ندارند، با این حال، ویژگی‌های خوب آن، به ویژه بی دانه بودن، شیرینی و ماندگاری طولانی، آن را به یکی از پرمصرف‌ترین انگورهای رومیزی تبدیل کرده‌است.
انگور شعله توسط جان کواکویچ. جی از آروین، کالیفرنیا، در سال ۱۹۷۳ به ایالات متحده آورده شد. یک انگور با کیفیت باید پر رنگ، خوش رنگ و محکم به ساقه متصل باشد. انگورها معمولاً در بازه برداشت چیده می‌شوند، زیرا اگر نارس باشند، با گذر زمان نمی‌رسند.Golino, D. (????). Viticultural Information. Retrieved April 13, 2014, from http://iv.ucdavis.edu/Viticultural_Information/?uid=227&ds=351
قضیه توماس یکی از نظریه‌های جامعه‌شناسی است که در سال ۱۹۲۸ توسط ویلیام ایزاک توماس (۱۸۶۳–۱۹۴۷) و همسرش، دوروتی سواین توماس (۱۸۹۹–۱۹۷۷) طرح شد:
به عبارت دیگر، تفسیر یک موقعیت سبب کنش می‌شود. این تفسیر عینی نیست. کنش‌ها تحت تأثیر ادراکات ذهنی از موقعیت‌ها قرار می‌گیرند. اینکه آیا حتی یک تفسیر عینی درست وجود دارد برای اهداف راهنمایی کنش‌های افراد مهم نیست.
قضیه توماس در معنا همانند یک قضیه ریاضی نیست.
در سال ۱۹۲۳، ویلیام ایزاک توماس در توضیح دقیقی گفت هر گونه تعریف از یک موقعیت بر زمان حال تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، پس از مجموعه‌ای از تعاریف که فرد در آن دخیل است، چنین تعریفی همچنین «بتدریج بر کل سیاست زندگی و شخصیت خود فرد [تأثیر] می‌گذارد.»"دختر ناسازگار. با موارد و دیدگاه برای تحلیل رفتار". ویلیام ایزاک توماس و ان. وای. اوانستون؛ لندن: هارپر و رو، ۱۹۶۷، ص ۴۲.
در نتیجه، توماس بر مسایل اجتماعی مانند صمیمیت، خانواده یا تحصیلات را به عنوان نقش اساسی در موقعیت هنگام تشخیص جهان اجتماعی تأکید کرد «که در آن می‌توان تأثیرات ذهنی را بر زندگی نشان داد و در نتیجه برای خیالبافی‌ها واقعی می‌شود.»"رفتار اجتماعی و شخصیت. مشارکت توماس در نظریه و پژوهش‌های اجتماعی". ادموند اچ. ولکارت [ویرایش]. نیویورک: شورای پژوهش‌های علوم اجتماعی، ۱۹۵۱، ص ۱۴.
«تعریف موقعیت» مفهومی اساسی در کنش متقابل نمادین است.دی‌لاماتر، جان دی.، و دانیل جی مایرز،: "روان شناسی اجتماعی"، ویرایش ششم، ۲۰۰۷، بلمونت، کالیفرنیا: تامسون وادسورث، صص ۲۲۸–۲۲۷.توماس، ویلیام. ایزاک: «تعریف موقعیت» در «خود، نمادها و جامعه: خوانش‌های کلاسیک در روان‌شناسی اجتماعی»، ناتان روسو (ویرایش)، ۲۰۰۲، مریلند: رومن و لیتلفیلد، صص ۱۰۳–۱۱۵.
این شامل یک پیشنهاد در مورد ویژگی‌های یک موقعیت اجتماعی (به عنوان مثال هنجار، ارزش، اقتدار، ایفای نقش) می‌شود و از دیگران به دنبال توافقی است که می‌تواند انسجام اجتماعی و کنش اجتماعی را تسهیل کند. تعارضات اغلب شامل اختلاف نظرهایی در مورد تعریف وضعیت مورد نظر می‌شود؛ بنابراین این تعریف ممکن است به یک ناحیه مورد مناقشه بین ذی‌نفعان مختلف (یا به دلیل احساس هویت خود من) تبدیل شود.
تعریف وضعیت مربوط به ایده کادربندی یک موقعیت است. ساخت، ارائه و نگهداری چارچوب‌های تعامل (یعنی زمینه و انتظارات اجتماعی) و هویت‌ها (خودانگاره یا هویت گروهی) جنبه‌های اساسی تعامل اجتماعی در سطح خُرد هستند.
خانواده انگورهای مسقط شامل بیش از ۲۰۰ نوع انگور، متعلق به گونهٔ انگور معمولی است که قرن‌ها در تولید شراب، کشمش و به صورت رومیزی در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته‌است. رنگ آنها از سفید (مانند مسقط اتونل)، زرد (مانند مسقط گیالو)، صورتی (مسقط روزا دل تیرنتینو)، تا سیاه (مسقط هامبورگ) متغیر است. انگورها و شراب‌های مسقط تقریباً همیشه دارای عطر و طعم گلدار شیرین هستند. وسعت و تعداد گونه‌های مسقط نشان می‌دهد که شاید این قدیمی‌ترین نوع انگور اهلی باشد و نظریه‌هایی وجود دارد که اکثر خانواده‌های موجود در انواع انگور معمولی از نوع مسقط هستند.J. Robinson "Vines Grapes & Wines" pg 183 Mitchell Beazley 1986 Wine & Spirits Education Trust "Wine and Spirits: Understanding Wine Quality", pgs 6–9, Second Revised Edition (2012), London,
کونگه اسپیله،(به زبان نورس باستان:Konungs skuggsjá) معنی آینهٔ شاه، می‌دهد. آینهٔ شاه، یک نوشتارتربیتی، آموزشی و فلسفی نروژی، متعلق به اواسط قرن ۱۳ میلادی (سالهای بعد از ۱۲۰۰ میلادی) است. این نوشتار، مهمترین اثر ادبی نروژ محسوب می‌شود که بخش‌هایی از آن در شکل مادی خود، از قرون وسطی باقی مانده‌است.
کونگه اسپیله (آینهٔ شاه) مطابق با سنت نوشته‌های فلسفی که به دوران باستان بر می‌گردد، شکل گفتگو دارد. پسری سؤالاتی می‌پرسد و پدری در تلاش پاسخ به این سؤالات، پسر را پند داده و راهنمایی می‌کند.
از دیباچهٔ کتاب، چنین استنباط می‌شود که کونگه اسپیله یا آینهٔ شاه، باید مشتمل بر ۴ فصل باشد: از این ۴ فصل که بر اساس شهود برآورد شده، تنها ۲ فصل مقدم، در مجموعهٔ در دست باقی است.https://snl.no/Kongespeilet
بخش اول، شامل توصیه‌های عملی و اخلاقی در مورد بازرگانی و دریانوردی است. از جمله در این بخش شرایطی مانند، وزش باد، جزر و مد، تغییرات دما در گرداگرد جهان (زمین کروی است!) و دیگر شرایط اقلیمی مورد بحث قرار می‌گیرند. همچنین در این بخش کشورهایی مانند ایسلند، گرینلند و ایرلند که در جغرافیای آن زمان در حاشیه محسوب شده و کمتر مقصد سفر قرار می‌گرفتند، بررسی می‌شوند.
بخش دوم، در مورد اطرافیان پادشاه، رفتار درباریان و سلحشوران است. در کنار موارد دیگر، در این فصل نویسنده، از جمله به مشکلاتی می‌پردازد که در صورت مرگ پادشاه؛ و ابهام در تعیین جانشین وی، بروز خواهد کرد.
سپس، پدر که نقش آموزگار را نیز ایفا می‌کند. مستقیماً بحث را به امور کشورداری و سیاست وارد می‌کند. در این فصل پدر، رابطهٔ مذهب و پادشاه را به پسر توضیح می‌دهد. وی معتقد است که پادشاه تابع روحانیون نیست و بلکه این روحانیون هستند که باید مطیع پادشاه باشند. در این بخش در حین بحث به دفعات از کتاب مقدس و روایات مذهب مسیحی، شاهد آورده شده و نقل قول می‌شود.
کونگه اسپیله (آینهٔ شاه) با یادآوری صلاحیت قضایی پادشاه به پایان می‌رسد. در این بخش پایانی، نمونه‌هایی از قضاوت، از کتاب مقدس شاهد آورده می‌شود. پدر صحبت از ۲ شمشیر می‌کند که نماد قدرت اجرایی و مجازاتند. یکی شمشیر پادشاه، که در همه حال برنده است و ضامن اجرای احکام ؛ چه بد و چه خوب؛ و دیگری شمشیر روحانی که تنها اگر بر اساس حق و عدالت به کار رود، برندگی خواهد داشت. شمشیری که اگر به حکم قضاوتی ظالمانه بکار رود نه مضروب، بلکه ضارب را مجروح خواهد کرد.(Innhold)https://snl.no/Kongespeilet
تامکورد نوعی انگور رومیزی بدون دانه و پیوندی از انگور سلطانی (گونه ای از انگور معمولی) و انگور کونکورد (گونه ای از انگور روباه) است. تامکورد در سال ۱۹۸۳ توسط پرورش دهندگان انگور کالیفرنیا که برای سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا (ARS) و آژانس وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) کار می‌کردند، به عنوان آزمایشی جهت درک بهتر روش پرورش انگورهای بدون دانه، توسعه داده شد.
عطر آن مانند انگورهای خانوادهٔ روباه و مزهٔ آن ترکیبی از طعم ملایم انگور سلطانی و و شیرینِ انگور روباه است. تامکورد در آب و هوای گرم و خشک به خوبی رشد می‌کند و بین اواخر ژوئیه تا اواسط اوت، آمادهٔ بهره‌برداری است. این انگور بر خلاف اجداد خود می‌تواند قارچ سفیدک سطحی را تحمل کند و از لحاظ ویژگی‌های زیستی نیز با خانواده خود متفاوت است. درخت تامکورد به‌طور متوسط می‌تواند ۱۵/۱ کیلوگرم (۳۳ پوند) انگور در محل کشت و ۳۰ تا ۳۲ کیلوگرم (۶۶ تا ۷۱ پوند) در آزمایش‌های پرورش انگور (در هر تاک) تولید کند. وزن هر کدام از توت‌های آن بین ۲/۷۲ تا ۳/۳۸ گرم (۰/۰۹۶ تا ۰/۱۱۹ اونس) است و بر خلاف کونکورد که پوست ضخیمی با قابلیت جداسازی پوسته از گوشتهٔ داخل میوه را دارد، دارای پوستی با ضخامت متوسط (آبی مایل به سیاه) و چسبیده به گوشتهٔ داخلی است. دانه‌های موجود در وسط میوه، نسبت به کونکورد که دانه‌های بزرگ و معطری دارد، کوچک‌تر و نسبت به دانه‌های انگور سلطانی بزرگ‌تر است، به همین علت آن را در دستهٔ انگورهای بدون دانه قرار می‌دهند. از این انگور برای تولید آب انگور، ژلهٔ انگور و شراب استفاده می‌کنند.
این گیاه از نظر تکثیر و توزیع محدودیتی ندارد. موارد تکثیر بدون ویروس آن در بنیاد خدمات گیاهی آمریکا (FPS) در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس در دسترس است و بانک ژنتیکی آن در سیستم ملی ژرم‌پلاسم گیاهی بایگانی می‌شود. تامکورد پس از ۱۷ سال آزمایش و بررسی، در سال ۲۰۰۳ مورد تأیید وزارت کشاورزی آمریکا قرار گرفت و امکان کشت آن برای کشاورزان فراهم شد.
انگور تامکورد یک انگور ترکیبی بوده که در تابستانها کشت می‌شود و در این فصل بین کشورهای تولیدکننده آن از لحاظ میزان پرورش و مصرف محبوب بالایی دارد. برخلاف انگور کونکورد که دانه دار است و معمولاً برای تهیه آب انگور و ژله استفاده می‌شود، تامکورد درشت، آبدار، بدون هسته و کمی سفت‌تر است. این انگور دارای پوستی آبی رنگ با ضخامتی متوسط بوده و شکوفههای درخت آن مایل به سفید است. بر خلاف کونکورد، که پوست سفت آن به راحتی از میوه جدا می‌شود، تامکورد همانند انگور سلطانی دارای پوستی خوراکی تر و چسبیده به گوشت میوه دارد. این انگور مانند کونکورد معطر و مانند انگور سلطانی شیرینی ملایمی دارد. تامکورد برای رشد در شرایط گرم و خشک مناسب است، در حالی که کونکورد توانایی رشد در هوای گرم و خشک را ندارد؛ این ویژگی تا اندازه‌ای به خانوادهٔ انگورهای معمولی مربوط می‌شود و از انگور سلطانی به آن منتقل شده‌است. در تاکستانهای کالیفرنیا، به ویژه دره سن خوآکین، همانند انگور سلطانی به خوبی رشد می‌کند. این نوع انگور به قارچ سفیدک سطحی مقاوم است (نه به‌طور کامل) و از انگورهایی مانند روبی رومن حساسیت پرورشی (میزان مقاومت به تغییرات مختلف مانند آفات یا تغییرات آب و هوایی) کمتر و نسبت به گونه‌های مارس، ونوس و نیابل حساسیت بیشتری دارد. قارچ سفیدک می‌تواند برگ‌ها، ساقه‌ها و توت‌های تامکورد را تحت تأثیر قرار دهد. این انگور در تابستان (اواسط فصل)، بین اواخر ژوئیه و اواسط اوت در آمریکا به بار می‌نشیند.
تامکورد یک نوع پیوندی با عملکردی بسیار شبیه به انگور سلطانی است. انگورها غالباً به صورت افقی و به شکل سایبان پرورش داده می‌شوند؛ روشی که در بین کشاورزان بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد روش «رشد دو طرفه» است، در این روش دو کوردون (بازو) انگور به صورت افقی روی میله یا سیم بسته و در زمستان هر سال پس از رشد درخت، بخش‌های اضافه هرس می‌شوند تا سایبان مورد نظر شکل بگیرد. درخت در این نوع پرورش می‌تواند ۱۳–۱۶ کیلوگرم (۲۹–۳۵ پوند) انگور، یا به‌طور متوسط ۱۵/۱ کیلوگرم (۳۳ پوند) محصول دهد. در سال ۲۰۰۲، انگورهای تامکورد پرورش یافته با این روش، به‌طور قابل توجهی، بیشتر از انگور تاجگذاری و انگور ونوس، میوه می‌دادند (به‌طور متوسط ۲۱/۳ کیلوگرم (۴۷ پوند) در هر تاک). بر خلاف انگور سلطانی که اندازهٔ خوشه‌های آن به‌طور معمول کوچک است و وزن کمتر ولی پوسته ای ضخیم‌تر دارد، وزن خوشه‌های انگور تامکورد بین ۲۵۹ تا ۵۳۴ گرم (۰/۵۷۱ تا ۱/۱۷۷ پوند) و به‌طور متوسط ۳۴۰ گرم (۰/۷۵ پوند) است. فاصله بین توت‌های انگور در هر خوشه بسیار کم بوده (البته نه به اندازه کونکورد) و ساقه‌های داخل انگور، به سختی قابل تشخیص است. تاک‌های این انگور شکلی مخروطی و دندانه‌های کوچکی دارد.
در مقایسه با انگور سلطانی، وزن و قطر توت تامکورد بزرگتر و تنگی خوشه مشابه است. طول توت بین ۱۸/۲ تا ۱۸/۳ میلی‌متر (۰/۷۲ و ۰/۷۲ اینچ) و قطر آن بین ۱۶/۷ تا ۱۷/۲ میلی‌متر (۰/۶۶ تا ۰/۶۸ اینچ) در آزمایش‌ها، بین سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲، متغیر بوده‌است. وزن توت‌ها بین ۲/۷۲ تا ۳/۳۸ گرم (۰/۰۹۶ و ۰/۱۱۹ اونس) و به‌طور متوسط ۲/۸۵ گرم (۰/۱۰۱ اونس) است، که وزنی برابر انگور ونوس و سنگین تر از انگور تاجگذاری و انگور سلطانی محسوب می‌شود. اندازه میوه با بستن انگورها یا استفاده از جیبرلیک اسید به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. دانه‌های تامکورد کوچک هستند، اما در برخی از سال‌ها می‌توانند درشت تر شوند (ضخیم شدن و بزرگ شدنِ دیواره‌های سلول‌های گیاهی و از بین رفتن پروتوپلاسم‌ها)، که این درشت شدگی می‌تواند باعث نمایان تر شدن دانه در بین گوشته نرم توت شود. معمولاً دو دانه کوچک در هر توت وجود دارد که میانگین وزن آنها بین ۱۴ تا ۲۲/۳ میلی‌گرم است. این مقدار با انگورهای ونوس و تاجگذاری از نظر سال و مکان، با توجه به یکسان بودن رقم گیاه تفاوت دارد. البته وزن دانه‌های تامکورد از انگور سلطانی با وجود دانه‌های بسیار کوچک، کمتر است (به دلیل وجود دانه‌های بیشتر در انگور سلطانی).
مشخصات بخش‌ها هنگام رویش
برگ‌های بالغ تاک دارای سه لوب با سینوس‌های جانبی و فوقانی باز با عمق متوسط بوده و رگبرگ اصلی، کمی بلندتر از دمبرگ (ساقه‌ای که تیغه برگ را به ساقه متصل می‌کند) است. بین رگبرگ‌های پشتی هر برگ بالغ و جوان، زوائدی مویی شکل به صورت متراکم وجود دارد که صاف در سطح برگ قرار گرفته‌اند. برگ‌های این نوع انگور به صورت دندانه دار و محدبی است و دندانه‌های متعدد و سه فرورفتگی عمیق دارد که آن را به سه لوب مجزا تقسیم می‌کند. برگ‌های جوان تر بر روی شاخه‌های بالاتر ایجاد می‌شوند و رنگی سبز-زرد (مسی رنگ) دارند.
شاخههای تاک دارای حداقل سه ویره اند؛ ساقه‌های جوان کاملاً باز و نوک آن‌ها دارای موهای متراکم با رنگ قرمز (ناشی از آنتوسیانین) است. قسمت داخلی شاخه‌های جوان رنگی سبز با نوارهای قرمز در قسمت جلویی (پشتی) و سبز معمولی در قسمت پشتی (شکمی) دارد.
در سال ۱۹۸۳، باغبان تحقیقاتی دیوید. و رامینگ و تکنسین کشاورزی رونالد. ال تالاریو، پرورش دهندگان انگور کالیفرنیا، که برای سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا (ARS) کار می‌کردند به همراه محقق ارشد آژانس تحقیقات علمی آمریکا (USDA) از انگور سلطانی و کونکورد برای پاسخ به یک سؤال فنی در مورد روشی که به تازگی برای پرورش انگورهای بهتر و بدون دانه توسعه یافته‌بود استفاده کردند. محققان در این روش، گیاهان پرورش یافته را از کشت جنین از تخم‌های بارور شده (زیگوتیک) به جای بافت گیاه مادر (سوماتیک) ایجاد و از ۱۲۳۱ تخلیه انگور سلطانی (حذف قطعات گل نر برای کنترل گرده افشانی)، ۱۳۰ تخمک را با استفاده از روش‌های نجات جنین تولید نمودند. از این تعداد، ۴۰ جنین رشد کرده و سه نهال توانایی کاشت را پیدا کردند. نهال اصلی و کامل تامکورد، در سال ۱۹۸۴ با همکاری دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، فرزنو در قطعه تحقیقاتی این دانشگاه کاشته و دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۸۶ توسط رامینگ و تالاریو آماده کشت در خارج از محیط تحقیقاتی مورد بررسی قرار گرفت. نخستین نسخه خارج از آزمایش تامکورد در دره سن‌واکین ولی تحت نام A29-67 برای اولین بار کاشته و بعدها به عنوان «تامکورد» معرفی شد. گیاه پیوندی جدید قبل از اعلام استفاده برای باغداران و باغبان، ۱۷ سال مورد آزمایش و بررسی قرار گرفت و در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۳ و با تأیید وزارت کشاورزی آمریکا در دسترس باغبانان قرار گرفت. در حدود سال ۲۰۰۸، آزمایش‌های عمل دهی خارج از کالیفرنیا تازه آغاز شد و توانست در دیگر آب و هواهای آمریکا رشد و پرورش یابد؛ تامکورد به سرعت در بازارهای کشاورزان مورد توجه قرار گرفت و در بخش میوه‌های تازه سوپر مارکت‌ها به فروش رسید. تولید تامکورد یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های طولانی مدت تحقیقات مرکز سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا (ARS) در کالیفرنیا بود، که از سال ۱۹۲۳ برخی از محبوب‌ترین انگورهای بدون دانه در بازار و انواع انگور قرمز، سفید و سیاه را برای علاقه‌مندان و پرورش دهندگان حرفه ای، توسعه داده بود. اگرچه پرورش‌دهندگان، این محصول را همان فراورده پرطرفدار و قدیمی معرفی می‌کنند، اما انتظار نمی‌رود که به یک نوع تجاری عمده تبدیل و به میزان بسیار زیادی کشت شود، زیرا طعم آن به اندازه انگورهای محبوب‌تر مانند انگور سلطانی یا انگور شعله ملایم نیست (کمی شیرین تر است). با این حال، رامینگ پیش‌بینی کرد، به دلیل عطر و طعم متمایز و شبیه کنکورد، مانند انگور مسقط، تامکورد در بین مردم به خصوص در بازارهای شرقی به یک انگور خاص تبدیل و به دلیل استقبال در بازارهای کشاورزان، به رقیبی برای انگورهای کونکورد و تامکورد بدل شود.
سرویس خدمات گیاهی(FPS) در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، تامکورد را بررسی و مورد آزمایش قرار داد و دریافت که فاقد ویروس‌های شناخته شده‌است. این سرویس، تامکوردِ بدون بیماری را جهت پرورش برای علاقه‌مندان به کشت تاک ارائه می‌دهد. همچنین اطلاعات ژنتیکی این گونه، در سیستم ژرم‌پلاسم گیاهی ملی آمریکا ذخیره شده‌است که اطلاعات مورد نیاز برای تحقیق، از جمله توسعه و تجاری سازی ارقام جدید را امکان‌پذیر می‌کند. دیگر توسعه دهنده، سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا (ARS) است که انگور تامکورد را برای کشت ارائه نمی‌دهد. تامکورد یک گونه عمومی بوده (تنها تحقیقاتی نیست) و از نظر مصرف و توزیع محدودیتی ندارد. تامکورد در فروشگاه‌های مواد غذایی آمریکا، عموماً در فصل تابستان، قابل خریداری است.
کودتای ۱۹۹۹ پاکستان یا تصرف نظامی پاکستان در سال ۱۹۹۹ (به انگلیسی: 1999 Pakistani coup d'état) کودتایی بدون خون‌ریزی بود که توسط کارکنان نیروی زمینی پاکستان در مقر ستاد مشترک ارتش و تحت فرماندهی ژنرال پرویز مشرف طراحی و هدایت شد. کودتاگران در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۹ کنترل حکومت غیرنظامی نخست‌وزیر منتخب پاکستان، نواز شریف را منحل کردند و تصدی همزمان فرماندهی ارتش و ریاست ستاد مشترک ارتش پاکستان را به ژنرال مشرف محول کردند.
مشرف در ۱۴ اکتبر ۱۹۹۹ به عنوان رئیس کشور، بخش‌نامه‌ای، بحث‌برانگیز را صادر کرد و عملاً قانون اساسی پاکستان را به تعلیق درآورد. کودتاچیان حامی مشرف، تمامی پست‌های کلیدی دولتی را در کنترل خود گرفته و نواز شریف و برادرش شهباز شریف و چندین مسؤول دولتی دیگر را دستگیر و در حبس خانگی قرار دادند. از سویی دیگر، تشکیلات پلیس نظامی نیز کنترل رادیو، تلویزیون و سایر رسانه‌ها و زیرساخت‌های ارتباطی و مخابراتی پاکستان را به‌دست گرفتند.
در ۱۰ دسامبر سال ۲۰۰۰، پرویز مشرف به‌شکلی غیرمنتظره، اجازه داد که نواز شریف و اعضای درجه اول ، با استفاده از یک هواپیمای جت خصوصی ارائه شده توسط خانواده سلطنتی عربستان به این کشور تبعید شود. مشرف بعدها در مصاحبه‌ای با کامران شهید از دنیا نیوز، اعتراف کرد که «به درخواست ملک عبدالله و رفیق حریری، نواز شریف را عفو و حکم حبس ابد او را نادیده گرفته.»
. با توجه به حکم دیوان عالی پاکستان، یک همه‌پرسی ملی در ۳۰ آوریل ۲۰۰۲ برگزار شد که نتایج آن به مشرف اجازه داد تا به حکومت خود ادامه دهد. همه‌پرسی بحث‌برانگیزی، که مشرف در آن تقریباً ۹۸ درصد آرا را به نفع خود اعلام کرد، از نظر بسیاری از افراد و سازمان‌ها از جمله کمیسیون حقوق بشر پاکستان تقلبی بود.
حکومت مشرف تا سال ۲۰۰۰۷ ادامه یافت اما در آن سال و در پی مخالفت‌های گسترده و تظاهرات مردمی هواداران پُرتعداد نواز شریف و به‌علت ترس مشرف از استیضاح شدن خود توسط پارلمان، از پُست ریاست جمهوری استعفا داد.
در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، مشرف که در امارات متحده عربی در تبعید به سر می‌برد، به جرم خیانت به پاکستان، در دادگاهی ویژه و با رأی ۳ قاضی، به اعدام محکوم شد.
پرتگاه گسل دیواره‌ای کوچک در سطح زمین است که در آن یک قطعه از گسل به‌صورت عمودی نسبت به قطعه دیگر جابه‌جا شده‌است. این عارضه حالت توپوگرافی از پدیده گسل‌خوردگی است که به جابه‌جایی سطح زمین با حرکت در راستای گسل‌ها ارتباط دارد. پرتگاه‌های گسل با حرکت افتراقی و متعاقب آن فرسایش در امتداد گسل‌های قدیمی غیرفعال یا با حرکت و جابه‌جایی در راستای گسل‌های جدید فعال خود را نشان می‌دهند.
پرتگاه‌های گسلی سنگ‌های سخت و سستی هستند که به‌شدت شکسته شده‌اند. در بسیاری از موارد، پرتگاه‌ها از بلوک بالاآمده (فرادیواره) ساخته‌شده و ممکن است بسیار شیب‌دار باشد. ارتفاع پرتگاه گسل با میران جابه‌جایی عمودی در امتداد گسل برابر است. پرتگاه‌های فعال معمولاً بر اثر جابه‌جایی زمین‌ساختی شکل می‌گیرند؛ به عنوان مثال زمانی که یک زمین‌لرزه ارتفاع سطح زمین را تغییر می‌دهد و این حالت می‌تواند بر اثر هر نوع گسل از جمله گسل امتدادلغز رخ دهد که جابه‌جایی اصلی در این نوع گسل به‌صورت افقی است. به‌صورت کلی این جابه‌جایی و حرکت بر اثر چندین عامل در طول زمان است. جابه‌جایی در حدود ۵ تا ۱۰ متر در هر رویداد زمین‌ساختی رایج و فراوان است.
مسجد امام علی () مسجدی تاریخی و دارای ارزش معماری است که در شهر شکی در جمهوری آذربایجان واقع شده است.
این مسجد در محله گنجعلی شهر شکی در محله گنجعلی ساخته شده است. تاریخ دقیق ساخت مساجد معلومم نشده است. مساحت کل مسجد ۶۶۰ متر مربع است. مسجد دارای شکل چهار ضلعی و شامل ۲ طبقه است. در طبقه همکف اتاق‌های فرعی وجود دارد. در طبقه دوم، نمازخانه‌ای به مساحت ۱۳ در ۲۶ متر وجود دارد.
این مسجد از آجرهای سوخته ساخته شده است. ضخامت دیوارها ۷۵ سانتی‌متر است. مسجد امام علی ظاهر اولیه خود را حفظ کرده است؛ اما پس از اشغال جمهوری آذربایجان شوروی، در سال‌های سرکوب، مناره مسجد امام علی ویران شد و عملکرد مسجد متوقف شد. در سال ۱۹۹۷ مناره و محراب بازسازی شد. بلندای مناره کنونی ۲۲ متر است و مانند خود مسجد از آجرهای سوخته ساخته شده است.
مسجد عمر افندی () یک مسجد تاریخی متعلق به سده ۱۹ میلادی در شهر شکی در جمهوری آذربایجان است.
مسجد عمر افندی که در سده نوزدهم ساخته شد، ظاهر اولیه خود را تا به امروز حفظ کرده است. پس از اشغال شوروی، ساختمان مسجد به عنوان انبار مورد استفاده قرار گرفت. پس از سال ۱۹۵۰ میلادی، مسجد فعالیت خود را از سر گرفت. در سال ۱۹۸۶، مسجد در اثر یک بلای طبیعی سوخته شد. در سال ۱۹۸۷، به ابتکار امام مسجد جمعه شکی، حاجی سلیم افندی و همچنین با کمک‌های اهالی منطقه، مسجد بازسازی و مرمت شد.
جامعه مذهبی مسجد عمر افندی در شکی به طور رسمی توسط کمیته دولتی جمهوری آذربایجان برای همکاری با انجمن‌های مذهبی ثبت شد.
مسجد عمر افندی شکل مستطیلی دارد. قرنیز آجری در نما و همچنین دیوارهای میان پنجره‌های تزئین‌شده با نقوش نازک کمی بیرون زده ظاهر معماری آن را تکمیل می‌کند.
مساحت مسجد ۱۰۵ متر مربع و مساحت پیرامون آن ۵۲۵ متر مربع است. در ساخت مسجد از مصالح ساختمانی محلی مانند سنگریزه و آجر سوخته استفاده شده است. سقف با ورق‌های آهنی پوشانده شده است و کف و سقف از چوب ساخته شده است.
یک بالکن باز در جلوی در ورودی مسجد وجود دارد. نمازگزاران در حوض واقع در صحن مسجد وضو می‌گیرند و سپس برای نماز به سالن گسترده و روشن می‌روند. نمازخانه اصلی دارای ۱۴ پنجره است. در جلوی نمازخانه اصلی یک نمازخانه حتی بزرگتر وجود دارد که مساحت آن ۸۰ متر مربع است و ۴۵ اتاق آن به زنان داده می‌شود و بقیه به عنوان راهرو استفاده می‌شود.
منبر مسجد از چوب ساخته شده و با طرح‌های ظریف دست‌ساز تزئین شده است. ارتفاع محراب مزین به تزئینات گل سه متر است.
مناره مسجد که از آجرهای سوخته نیز ساخته شده است، حالت گرد دارد. بلندای آن ۱۴ متر است. نقوش آجری مناره که بخشی از مجموعه اصلی مسجد است، بر مهارت استاد معمار تأکید می‌کند.
بومبوره (به لاتین: Bombure) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بوموره (به لاتین: Bomure) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
بوپانا (به لاتین: Bopana) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
خلیل‌الرحمن حقانی (متولد 1 ژانویه 1966)، شناخته شده همچنین با نامهای مستعار خلیل حقانی، خلیل الرحمان حقانی، و خلیل احمد حقانی، از رهبران گروه شبکه حقانی است، که به عنوان یک گروه تروریستی تعیین شدهUnited States Foreign Terrorist OrganizationsFox News: Top terrorist on most wanted list is welcomed into Kabul و دارای وابستگی به طالبان و القاعده بوده و مستقر در افغانستان است.United Nations Security Council - Khalil Ahmed Haqqani
در ۹ فوریه سال ۲۰۱۱، ایالات متحده وزارت خزانه داری تحت فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ خلیل حقانی را به عنوان یک تروریست ویژه جهانیExecutive Order 13224: Blocking Terrorist Property and a summary of the Terrorism Sanctions Regulations قرار داد و یک جایزه ۵ میلیون دلاری را برای او به عنوان یکی از تحت تعقیب‌ترین تروریست‌ها تعیین کرد.Republic World: America's Most-wanted Terrorist Khalil Haqqani Spotted In Crowded Kabul StreetNew York Times: Khalil Haqqani, long on America’s terrorist list, is welcomed by cheering crowds in KabulRewards for Justice - Khalil Haqqani
در ۹ فوریه ۲۰۱۱ سازمان ملل متحد مطابق بند ۲ قطعنامه ۱۹۰4 (2009)، خلیل حقانی را به دلیل نزدیکی با القاعده، اسامه بن لادن یا طالبان به دلیل "مشارکت در تأمین مالی، برنامه ریزی، تسهیل، آماده سازی یا ارتکاب اعمال یا فعالیتها توسط یا حمایت "یاً به هر نحو حمایت از اقدامات یا فعالیتهای طالبان به فهرست تحریم‌های ۱۹۸۸ اضافه کرد.United Nations Security Council - Khalil Ahmed Haqqani
در اوت ۲۰۲۱، پس از سقوط کابل، خلیل در حال پرسه زدن در خیابان‌های کابل مشاهده شدRepublic World: America's Most-wanted Terrorist Khalil Haqqani Spotted In Crowded Kabul StreetNew York Times: Khalil Haqqani, long on America’s terrorist list, is welcomed by cheering crowds in Kabul چرا که او اکنون دیگر مسئول امنیت شهر شده بود.
سازمان امنیتی خلیل عمدتاً از وحشیان پشتون هستند و بر کابل اقوام حکومت می‌کنند. وفاداران خلیل بر امنیت کابل مسلط هستند، هر چند که طالبان پشتو نمی‌توانند با تقریباً ۵۰ درصد از مردم کابل که به دری یا زبانهای دیگر صحبت می‌کنند، ارتباط برقرار کنند.
اصطلاح مقاومت تماسی به سهمی در مقاومت کل یک سیستم اشاره دارد که می‌تواند به واسطه‌های تماسی سطوح پایه‌ها و اتصالات الکتریکی برخلاف مقاومت ذاتی نسبت داده شود. این اثر با اصطلاح مقاومت الکتریکی تماسی (ECR) توصیف می‌شود و درنتیجه محدودیت نواحی تماس واقعی در یک رابط و وجود لایه‌های سطحی مقاوم یا لایه‌های اکسیدی بوجود می‌آید. ECR ممکن است با گذشت زمان تغییر کند، اغلب کاهش می‌یابد، در فرآیندی که به عنوان خزش مقاومت شناخته می‌شود. ایده افت احتمالی الکترود تزریق توسط ویلیام شاکلی برای توضیح تفاوت بین نتایج تجربی و مدل تقریبی تدریجی کانال مطرح شد. علاوه بر اصطلاح ECR، "مقاومت رابط"، "مقاومت انتقالی" یا "اصطلاح تصحیح" نیز استفاده می‌شود. اصطلاح "مقاومت پارازیتیک" به عنوان یک اصطلاح عمومی تر استفاده می‌شود، که معمولاً تصور می‌شود که مقاومت تماسی یک جزء اصلی است.
وائو () یکی از زیربخش تالین، استونی است در ناحیه لاسنامه قرار دارد و در سال ۲۰۱۴ میلادی ۱۳۰ نفر جمعیت داشته است.
نیروی زمینی تاجیکستان ()، که به‌طور رسمی با عنوان نیروهای زمینی وزارت دفاع تاجیکستان شناخته می‌شود، نیروی زمینی نیروهای مسلح جمهوری تاجیکستان است. این نیرو در طول جنگ داخلی تاجیکستان ایجاد شد و حدود ۷۰ درصد از مجموع نیروهای مسلح تاجیکستان را تشکیل می‌دهد.
تاجیکستان تنها جمهوری از جمهوری‌های شوروی سابق است که نیروهای مسلح خود را از واحدهای قدیمی ارتش شوروی تشکیل نداده‌است. در عوض، وزارت دفاع روسیه، فرماندهی مستقیم واحدهای اتحاد جماهیر شوروی مستقر در تاجیکستان را بر عهده گرفت و دولت تاجیکستان را مجبور کرد که ارتش خود را از صفر تشکیل دهد. دولت تاجیکستان، تشکیل نیروهای مسلح این کشور را در فوریهٔ ۱۹۹۳ آغاز کرد و در ۲۳ ژوئن، نیروی زمینی تاجیکستان رسماً ایجاد شد.
در سال ۲۰۲۱، در وضعیت به‌وجود آمده در پی خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، ۲۰٬۰۰۰ سرباز ذخیرهٔ نیروی زمینی تاجیکستان، به مرز میان تاجیکستان و افغانستان اعزام شدند.
برنامهٔ آموزشی این نیرو اغلب توسط پرسنلی از روسیه، چین، فرانسه ، هند و ایالات متحدهٔ آمریکا آموزش داده می‌شود. مربیان آمریکایی بر روی ایجاد یک نیروی افسری در ارتش برای آموزش پرسنل و سربازان نو کار کرده‌اند. در حال حاضر، بیش از ۵۰۰ سرباز تاجیک در روسیه آموزش می‌بینند و سالانه تا ۱٬۰۰۰ متخصص جوان تاجیک در پایگاه نظامی ۲۰۱ روسیه آموزش می‌بینند.
نیروی زمینی ۷۰ درصد از نیروهای مسلح تاجیکستان را تشکیل می‌دهند. این نیرو عمدتاً از واحدهای پیاده‌نظام، تانک و توپخانه تشکیل شده‌است. بسیاری از این نیروها شبه نظامیان سابق هستند، از جمله تعدادی از مبارزینی که در جنگ داخلی تاجیکستان به عنوان بخشی از اپوزیسیون تاجیکستان با دولت وقت تاجیکستان، می‌جنگیدند.
نیروگاه وائو () در شهر تالین، استونی قرار دارد و با سوخت زیست‌توده و پوده به‌صورت تولید هم‌زمان کار می‌کند.]].
این نیروگاه که در سال ۲۰۰۹ راه‌اندازی شده در حال حاضر دارای دو واحد تولید برق با ظرفیت تولید ۱۸۰ گیگاوات ساعت به صورت سالانه است. توربین‌های نیروگاه وائو ساخت شرکت زیمنس و پیمانکار اصلی شرکت کی‌ام‌جی (KMG Inseneriehituse AS) بوده است.
مسجد خان شکی () بنای تاریخی قرن هجدهم. در شهر شکی آذربایجان واقع شده است.
این مسجد با تصمیم شماره ۱۳۲ در تاریخ ۲ اوت سال ۲۰۰۱ توسط هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در فهرست آثار غیرمنقول تاریخی و فرهنگی با اهمیت محلی قرار گرفت.
در ۷ جولای سال ۲۰۱۹، "مرکز تاریخی شکی همراه با کاخ خان" در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. مسجد خان شکی واقع در مرکز تاریخی شکی نیز در فهرست میراث جهانی ثبت شده است.
مسجد در سال ۱۱۸۳ هجری به درخواست خان شکی، محمدحسین خان ساخته شده است. پس از اتمام بنای مسجد، به همین مناسبت، شاعر حاجی محمد چلبی افندی زاری که در آن زمان زندگی می کرد، غزلی مشتمل بر ۹ بیت نوشت. و در این غزل تاریخ بنای مسجد را با ماده‌تاریخ نشان داده است. سلمان ممتاز منتقد ادبی درباره این غزل گفت که کلمه «ریاض العلما» تاریخ ساخت این مسجد بر اساس حساب ابجد است.  هر دو تاریخ بر اساس حساب ابجد برابر با ۱۱۸۳ است که مربوط به سال ۱۷۷۰-۱۷۶۹ میلادی است.
بنا بر نوشته های سلمان ممتاز، این مسجد در ابتدا مسجد جمعه اول نامیده می شد. در سال ۱۷۸۰ محمد حسین خان در نبرد با حاجی عبدالقادر مجروح شد و مجبور به تسلیم شد.  پس از یک هفته اسارت، او را با خفه کردن اعدام کردند.  جنازه‌ی او را در محراب مسجدی که ساخته بود به خاک سپردند.  پس از آن مسجد را مسجد خان نامیدند.
در ۱۴ آوریل ۱۸۵۳ (در بسیاری از ماده‌تاریخ ها ۱۸۴۲/۴۳)، مسجد خان شکی همراه با بازار نوخا در آتش سوخت.  به گفته مصطفی آقا شکیخانف، در آن زمان همراه با مسجد جمعه و بازار، خانه های اطراف مسجد نیز به آتش کشیده شد.  پس از آتش سوزی، پدر مصطفی آقا، کریم آقا شکیخانف، اقدام به مرمت این مسجد کرد، اما به دلیل فوت شدن نتوانست این کار را به پایان برساند.
پس از اشغال شوروی،  از سال ۱۹۲۸ با سرعت به مبارزه با مذهب شروع شد.  در دسامبر همان سال، کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان بسیاری از مساجد، کلیساها و کنیسه ها را برای استفاده در امور آموزشی به باشگاه ها واگذار کرد.  اگر در سال ۱۹۱۷ در آذربایجان ۳۰۰۰ مسجد وجود داشت، در سال ۱۹۲۷ این تعداد ۱۷۰۰ مسجد و در سال ۱۹۳۳ به ۱۷  مسجد می رسید.مسجد خان شکی هم در این زمان به عنوان انبار پیله و «خانه روشنفکران» مورد استفاده قرار گرفت.
در ۶ مارس ۱۹۶۸ به دستور شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان، "ذخیره‌گاخ تاریخی-معماری دولتی یوخاری باش" در محله تاریخی یوخاری باش شکی تأسیس شد.  مسجد شکی خان واقع در اینجا نیز  به این ذخیره‌گاه تعلق دارد.
اگرچه پروژه مرمت مسجد در سال ۱۹۸۱ آماده شد، اما در سال های بعد هیچ کاری در این راستا انجام نشد.
این مسجد با تصمیم شماره ۱۳۲ در تاریخ ۲ اوت سال ۲۰۰۱  توسط هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در فهرست آثار غیرمنقول تاریخی و فرهنگی با اهمیت محلی قرار گرفت.
از سال ۲۰۰۱ ، بخش تاریخی شهر شکی به عنوان کاندیدای فهرست میراث جهانی یونسکو انتخاب شده است.  در ۷ جولای سال ۲۰۱۹، «مرکز تاریخی شکی همراه با کاخ خان» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این تصمیم در چهل و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در مرکز کنگره باکو برگزار شد، اتخاذ شد.  مسجد شکی خان واقع در مرکز تاریخی شکی نیز در فهرست میراث جهانی ثبت شده است.
در ماه مه ۲۰۲۱ ، بنیاد حیدر علی اف کار مرمت مسجد شکی خان را آغاز کرد. قبل از مرمت، کارهای تحقیقاتی در اینجا توسط کارکنان موسسه باستان شناسی و قوم نگاری AMEA انجام شد.هیئت باستان شناسی را زائور حسنوف رهبری می کرد.  در ۳ ژوئن ۲۰۲۱، هنگام حفاری زیر محراب، تکه سنگ در اندازه بزرگ کشف شد.  کار مرمت در اینجا متوقف شد و پس از بررسی های هیئت باستان شناسی شکی، قبری در آن قسمت کشف شد.  کشف ۵۲ منجوق و یک سر تسبیح برنزی در قبر، این احتمال را تأیید می‌کند که مدفون، فردی دارای مقام مذهبی یا دولتی بوده است. اشاره سلمان ممتاز به دفن خانِ  شکی، محمد حسین خان مشتاق در زیر محراب مسجد خان در آثار خود و همچنین حقایق دیگر، منجر به بازرسی از بقایای آن شد. نمونه هایی از اسکلت کشف شده گرفته شد و برای تجزیه و تحلیل رادیوکربن و ژنتیک به آزمایشگاه دانشگاه آکسفورد فرستاده شد.  تحقیقات و آنالیزهای ژنتیکی در بریتانیا، اتریش، استونی و ترکیه بر اساس نمونه‌های اسکلت کشف‌شده و نمونه‌های برگرفته از گورهای دیگر متعلق به خاندان خان در محوطه مسجد انجام شد. بر اساس نتایج تجزیه و تحلیل های آزمایشگاهی و نظر علمی موسسه باستان شناسی، قوم نگاری و مردم شناسی AMEA، تایید شد که گور کشف شده متعلق به خانِ شکی، محمد حسین خان است.
کارهای مرمتی در حریم مجموعه مسجد با سفارش آژانس دولتی گردشگری بر اساس پروژه تهیه شده توسط دانشگاه معماری انجام شد. برای به دست آوردن تصویر اولیه از مجموعه مسجد، اندازه گیری های سه بعدی در مجموعه انجام شد.  در حین مرمت، آجرهایی که به دلیل تاثیرات اقلیمی غیرقابل استفاده شده بودند، با آجرهای جدید جایگزین شدند. به منظور محافظت از آجرهای مناره در برابر فرسایش، یک لایه عایق با مصالح مخصوص ایجاد شد.  پنجره ها و درهایی که محمدحسین خان در ساخت اولیه مسجد از آن استفاده کرده بود، مرمت شد.
از آنجایی که هیچ عکسی از سقف مسجد وجود ندارد، بر اساس تصمیم مشترک آژانس دولتی گردشگری و طراحان، سقف جدیدی در ساختار شبکه ای در سقف کاخ خان شکی‌ نصب شد.  دیوارهای داخلی و خارجی بنا بر اساس عکس های سال ۱۹۶۱ مرمت شد.
به جای حوض قدیمی واقع شده در صحن مسجد، حوض جدیدی ساخته شد. همچنین وضوخانه و اتاق های اداری نیز بنا شد.  در اطراف چنارهای کاخ خان شکی و سایر درختان حیاط ، منطقه حفاظتی ایجاد شده است.  دروازه ورودی قدیمی و پلکان مسجد و سنگ قبرهای قبرستان خان واقع در قسمت جنوبی مسجد مرمت شد.
علاوه بر مسجد، چندین ساختمان اطراف آن مرمت شد و موزه ای در اینجا ایجاد شد. در اینجا اشیای محتلفی از دوره خانات شکی، نمونه های مادی-فرهنگی جمع آوری شده از منابع مختلف ارائه میشود . در طبقه اول موزه، ظروف مسی، لباس‌های ملی، جواهرات مربوط به دوره خانات شکی، آینه‌های دیواری تزئین‌کننده خانه‌های تجار شکی در قرن هجدهم، صندوقچه و  نمونه‌هایی از هنر کلاغایی به نمایش گذاشته شده است. در طبقه دوم، فرش شکی، انواع لوازم قالی‌سازی، کتاب «تاریخ خان‌های شکی» عبداللطیف افندی و ادبیات مکتوب دوره‌ی خانات شکی، نمونه‌ای از ارسی ها ، سکه‌های مورد استفاده در دوره خانات شکی در قرن ۱۸  و نمونه هایی از سلاح های قرن  ۱۸-۱۹ نمایش داده شده است.
یک اتاق مهمان در طبقه دوم وجود دارد. در این بخش، آلات موسیقی عود مورد استفاده در مجالس ادبی خانِ شکی محمدحسین خان مشتاق، صفحه شطرنج محمدحسین خان، ماکت تاج و تخت محمدحسین خان که در سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ بر اساس تصاویر موجود در منابع تاریخی ساخته شده، لباس خان که بر اساس تصاویر مینیاتوری در کاخ خان شکی ساخته شده‌ و پرچم جنگ خانات شکی و سلیم خان که در قرن هجدهم  استفاده میشده است، ارائه میشود.
در ۲  دسامبر سال ۲۰۲۲، مجموعه مسجد شکی خان پس از مرمت افتتاح شد.  در همان روز مسجد برای عبادات مذهبی نیز افتتاح شد.
طول مسجد ۴۵ و عرض آن ۱۰ است.  مناره ۲۱ متری مسجد با استفاده از آجر پخته و ملات آهک ساخته شده است. در ساخت آن از مصالح ساختمانی محلی مانند سنگ رودخانه، آجر پخته، آهک، کاشی، بلوط، راش و صنوبر استفاده شده است.  مسجد دارای یک گلدسته قوسی شکل و یک مناره است.  در کنار مسجد قبرستان خان قرار دارد.  خان های شکی، اعضای خانواده و بستگان آنها در اینجا دفن شده اند.
ول آبی کوهستانی نام یک گونه از سرده ول‌های آب‌دوست است. این گونه از کوه‌های شمال اسپانیا تا مرکز اروپا و به طرف شرق تا مرکز رومانی یافت می‌شود.
اولمیسته () یکی از زیربخش‌های تالین، استونی که در ناحیه لاسنامه قرار دارد و در سال ۲۰۱۵ میلادی ۱۴۴۴ نفر جمعیت داشته. فرودگاه تالین و ایستگاه راه‌آهن اولمیسته در این منطقه قرار دارند.
ایستگاه راه‌آهن اولمیسته () یک ایستگاه در منطقه اولمیسته، تالین، استونی است.
این ایستگاه که در حدود ۵۰۰ متری فرودگاه تالین واقع شدهRail.cc. "Ülemiste train station / Tallinn." و در سال ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده قرار است تا سال ۲۰۳۰ پس از گسترش و توسعه ۳ پایتخت کشورهای حوزه دریای بالتیک را با قطار تندرو به لهستان متصل بکند.Rail Baltica. "Rail Baltica Unveils Winning Designs for Ülemiste Terminal in Tallinn, Estonia."ERR News. "Laying down Rail Baltic in Estonia could start within two years, says CEO."
کلوفکسامید () یا Amichlophene) یک داروی ضدافسردگی است که جزء ترکیب دارویی کلوفزون بود. دیگری داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) فنیل‌بوتازون است. کلوفزون برای درمان درد مفاصل و ماهیچه‌ها به کار می‌رفت، اما دیگر به بازار عرضه نمی‌شود.
کلوفزون () دارویی است که برای درمان درد مفاصل و ماهیچه‌ها به کار می‌رفت، اما دیگر به بازار عرضه نمی‌شود. این دارو ترکیبی است از کلوفکسامید که یک داروی ضدافسردگی است و فنیل‌بوتازون که یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است.
فنازون () یک داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) و یک داروی ضد درد و تب‌بر است.
کبوزون () یا کتوفنیل‌بوتازون یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است که برای درمان بیماری‌های التهابی مانند ترومبوفلبیت و روماتیسم مفصلی (RA) به کار می‌رود.
لمس نور () فیلمی به کارگردانی ریچارد بروکس است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد.
یک دزد هنری به اسم سم کانرید (استوارت گرنجر) یک تابلوی نقاشی دوران رنسانس را به امانت توسط کلیسای کاتولیک در موزه ایتالیا گداشته شده را می‌دزدد. او توسط شریک خود، فلیکس گینیول (جورج سندرز) تأمین مالی شده‌است. فلیکس یک مشتری وسواسی به نام آرامسک (کورت کازنار) دارد که موافقت کرده‌است صد هزار دلار برای این اثر هنری بپردازد. با این حال، کانرید یک تصادف قایقرانی را در راه دیدار با تونس ترتیب می‌دهد و به فلیکس می‌گوید که نقاشی در آتش‌سوزی از بین رفته‌است.