moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به نوشته ویلفرد مادلونگ پس از واقعه سقیفه و انتخاب ابوبکر به عنوان جانشین محمد، وضعیت خلیفه در ابتدا بسیار ناپایدار بود و این صرفاً به خاطر سر باززدن قبایل نبود. عمر در مدینه با کمک برخی از افراد قبیله اوس کنترل خیابان‌ها را بر عهده گرفت و مسوول بیعت ستاندن از مردم شد. زبیر به همراه جمعی از مهاجرین در خانه فاطمه بود. عمر تهدید کرد که خانه را به آتش می‌کشد مگر آنکه آن‌ها بیرون آیند و با ابوبکر بیعت کنند. زبیر با شمشیر در دست بیرون آمد؛ ولی لغزید و شمشیر را از دست داد و همراهان عمر بر روی او افتادند و او را دستگیر کردند یا به قول طبری شمشیر او را قبضه کردند. استفاده از زور در مورد زبیر تنها موردی بوده‌است که منابع اشاره کرده‌اند. شواهدی وجود دارد که خانه فاطمه مورد تفتیش قرار گرفت. گفته می‌شود که علی بعدها بارها گفته بود که اگر چهل مرد همراه خود داشت او مقاومت می‌کرد. به گفته مادلونگ گزارش‌های نادر از کاربرد زور علیه بنی‌هاشم را احتمالاً باید مردود دانست و تهدید به استفاده از زور معمولاً برای بیعت گرفتن از کسانی که متمایل نبودند کافی بود. به گفته وی بدون شک ابوبکر داناتر از آن بود که علیه بنی‌هاشم به زور متوسل شود؛ زیرا این کار حس اتحاد بین خاندان عبدالمناف را برمی‌انگیخت؛ گروهی که ابوبکر به رضایت آن‌ها نیاز داشت. سیاست ابوبکر انزوای بنی‌هاشم تا حد ممکن بود و در نهایت بنی هاشم که خود را در شرایطی مشابه محاصره اقتصادی شعب ابی طالب می‌دیدند بعد از شش ماه (به همراه علی) با ابوبکر بیعت کردند.
عقیده عموم اهل سنت بر این است که محمد کسی را برای جانشینی خود انتخاب نکرده است، و قصد داشته است که جامعه در مورد رهبری بین خود تصمیم بگیرد. البته از برخی احادیث برای توجیه خلافت ابوبکر استفاده میکنند که دلالت میکند پیامبر با اعمال خود ابوبکر را بعنوان جانشین در نظر داشته است.
در اسلام سنی، انتخاب خلیفه به طور ایده آل یک انتخاب دموکراتیک است که توسط جامعه مسلمانان انجام می شود.
از آنجایی که اجرای این امر دشوار است، اسلام سنی هر کسی را که قدرت را به دست گیرد، اگر از قریش، قبیله محمد باشد، خلیفه می‌شناسد. با توجه به اینکه خلفای عثمانی هیچ نسبت فامیلی با قبیله قریش نداشتند، حتی مورد دوم نیز الزامی سختگیرانه نیست.
در اسلام اهل سنت، خلفا معصوم تلقی نمی شوند و در صورتی که عمل آنها گناه تلقی شود، می توان آنها را عزل کرد.
اطاعت از خلیفه اغلب به عنوان یک تکلیف شرعی تلقی می شود، حتی اگر او عادل نباشد.
قاضی را صرفاً بر اساس انتصاب او از سوی دولت، صالح می‌دانند.
ابوبکر، عمر، عثمان و علی در نزد اهل سنت به عنوان صالح ترین افراد در نسل خود شناخته می شوند که شایستگی آنها در خلافت آنها منعکس شده است. خلافت های بعدی بنی امیه و بنی عباس، اگرچه ایده آل نبودند، اما به دلیل رعایت الزامات قانون، حفظ مرزها و اتحاد جامعه، مشروع تلقی می شوند.
در حالی که بنی امیه و بنی عباس به عنوان پادشاهی تلقی می شدند، اهل سنت بیش از دیگران این حاکمان را صرف نظر از مشروعیت و نحوه حکومت آنها قبول کردند و با این کار بیشتر تاریخ اسلام را از آن خود کردند.
آق‌کهریز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.اهالی این روستا به دامداری و کشاورزی مشغول هستند و شهرک ارونق در این روستا قرار دارد.
امیرزکریا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا از سمت شمال با کوه میشو، از جنوب با روستای زنگی و ملک‌زاده، از غرب با شهر سیس و از شرق با روستای گل آباد همسایه است. یکی از محاسن این روستا نسبت به روستاهای دیگر قرارگیری آن در کنار اتوبان شبستر- صوفیان (جاده ترانزیت تبریز ارومیه) است که منجر به سهولت رفت و آمد روستائیان می‌شود. به دلیل خشکسالی چند سال اخیر اکثر جوانان روستا به شهرهایی مثل تهران و تبریز کوچ کرده‌اند. روستای امیرذکریا دارای دو چشمه است که یکی از آنها به دلیل بی‌توجهی خشک شده‌است و تمام آبیاری زمین‌های روستا از چشمه اصلی روستا صورت می‌گیرد. از محصولات کشاورزی این روستا می‌توان بادام، سیب، آلبالو و گردو را نام برد.
بیگجه‌خاتون یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
درویش‌بقال یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
مردم این روستا به کار کشاوزی مشغول هستند محصولات این روستا میتوان به هلو و شلیل اشاره کرد
درویش بقال قطب هلو و شلیل است و محصولات ان به کشور های دوست و همسایه از جمله عراق و روسیه صادر میشود
مهدی تقی نژاد پیمانکار خرید ضایعات و زیر درختی(هلو و شلیل) در این روستاست شماره تماس جهت ارتباط با اقای تقی نژاد 09375121466
زنگی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. با روستای نظرلو، امیر زکریا و ملک زاده همسایه هست. اکثر مردم روستا به دامداری و کشاورزی مشغول هستند. حفر چاههای بسیار عمیق از تخصص اهالی این روستا هست
زیناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
روستای زیناب در مختصات جغرافیایی ۳۰″ ۵۲′ ۴۵°شرقی ۲۷″ ۹′ ۳۸°شمالی قرار دارد. این روستا دارای 1200 سکنه بوده و شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.
کلمه زیناب از دو کلمه "زینه" به اضافه "آب" تشکیل شده است. "زینه" در زبان ترکی به
معنی تراوش خود به خود آب بوده و ترکیب این دو کلمه با هم نشان دهنده پر آبی و جلگه بودن این روستا است که از قرار گرفتن مابین رشته کوه های میشو و دریاچه ارومیه مشهود است. با این حال، اکنون به دلیل خشک شدن آب دریاچه ارومیه و پایین رفتن سطح آب های زیرزمینی، این روستا با مشکل کم آبی مواجه است.
روستای زیناب در سالهای اخیر به عنوان روستایی پر از عروس خردسال مشهور شده است. روزنامه عصر ایران
شغل اکثر مردم روستا کشاورزی است. محصول اصلی نیز تا چند سال پیش پیاز و گوجه فرنگی بود که به دلیل کم آبی و همچنین عدم ثبات قیمت این محصولات، مردم روستا را مجبور به تغییر کشت در زمین های کشاورزی نمود. در حال حاضر سطح روستا پر از باغات و درختان میوه پوشانده است که محصول اصلی آن را نیز میوه جاتی از قبیل هلو، شلیل، زردآلو و سیب تشکیل می دهد.هلو های تولیدی این روستا به شدت معروف بوده و در انواع مختلفی به بازار عرضه می شود که انواع مختلفی دارد .
ساربانقلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است .
<mapframe latitude="38.141037" longitude="45.835304" zoom="5" width="200" height="100" align="right" />علیشاه یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان شبستر در استان آذربایجان شرقی است که از این شهر میتوان کوه میشو (میشو داغی) را مشاهده کرد.
شهر علیشاه یکی از مناطق با آب و هوای عالی است. این شهر ۳٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد و در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران به شهر ارتقا یافت.
علیشاه به دلیل وجود کارخانجات صنعتی که تعداد آن‌ها به بیش از ۵۰ واحد تولیدی می‌رسد، به تولید مواد غذایی از قبیل کیک، لواشک، کلوچه، آب‌نبات، نبات و...
‌ واحدهای تولیدی دامی و ... میپردازند. این شهر یک شهر فعال در زمینهٔ صنعت است که درصد بیکاری در آن صفر است. علیشاه دارای باغ‌های متنوع هلو، سیب ، آلبالو، زردآلو، گردو و سایر میوه‌ها و مرکبات است و یکی از قطب‌های صادرکننده هلو در استان است.
غلاملو
غلاملو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
غلاملو. [غ ُ] (اِخ) دهی است از دهستان سیس بخش شبستر شهرستان تبریز که در ۱۲کیلومتری شرق شبستر و ۲ کیلومتری شوسه و خط آهن جلفا قرار دارد. جلگه و معتدل است. سکنهٔ آن ۳۰۰تن و ترکی زبان‌اند. آب آن از چشمه و چاه، و محصول آن غلات، حبوبات، گردو، بادام، انواع میوه و شغل اهالی زراعت، باغداری و گله داری است. راه آسفالته ومالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).
(ملک‌زاده)یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
این روستا یکی روستاهای تاریخی شهرستان شبستر به حساب می آید و دارای یک عمارت تاریخی تقریبا دویست ساله متعلق به دوران قاجار که با بی توجهی مسئولین از بین رفته و یا به دست اهالی غصب شده است و تاکنون هیچ مسئولی حتی برای بازدید هم به این عمارت پا نگذاشته است.
این روستا با جمعیتی تقریبی ۲۵۰۰نفر یکی از صنعتی ترین روستاهای ایران به شمار می رود این روستا دارای ۳۰کارخانه تولیدی غذایی وبا ایجاد اشتغال برای حدود ۳۵۰نفر در روز می باشد.
بنیس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
بنیس روستایی است که دانشگاه دارد و مردم آن بی سواد نیستند و همه نیز شاغل هستند.
روستای بنیس در ۵ کیلومتری شمال شبستر، ۶۵ کیلومتری شمال غرب تبریز و در دامنهٔ جنوبی کوه‌های میشو قرار گرفته‌است.
کمربندی از باغات سرسبز که به وسیلهٔ آب قنات و جویبارهای تشکیل‌شده از کوهساران سیراب می‌شوند، این روستا را محاصره کرده‌اند. شکل ظاهری روستای بنیس از نوع متمرکز می‌باشد. میدان بزرگ این روستا در مرکز و مسجد، حمام عمومی و مغازه‌ها گرداگرد آن جای گرفته‌اند و از ضلع جنوبی میدان توسط یک جادهٔ آسفالت به شبستر متصل می‌شوند.
جمعیت روستای بنیس در سرشماری ۱۳۹۵ ایران ۷۰۹ نفر (۲۹۶ خانوار) بوده و در فصل تابستان جمعیت این روستا افزایش قابل توجهی دارد، به حدود هزار نفر می رسد. کشاورزی در بنیس از سالیان دور وجود داشته و در حال حاضر نیز کم و بیش ادامه دارد و از محصولات کشاورزی این روستا می توان به مغز گردو و بادام اشاره کرد. در قرن نوزدهم اغلب مهاجرت‌ها از این روستا به شهرهایی نظیر استانبول، باکو و تفلیس بوده و بعد از انقلاب بلشویکی روسیه مسیر مهاجرت بیشتر در درون کشور و به شهرهایی چون آبادان، اهواز و تهران انجام می‌گرفت. اکثریت آنان در تولید مواد غذایی قنادی یا چاپ اوزالید و تجارت کاغذ فعالیت دارند.
اهالی بنیس در ساخت و احداث مراکز آموزشی و مؤسسات خیریه (از جمله جمعیت خیریه بنیس) از پیشگامان هستند. وجود شخصیت‌هایی خیر چون برادران درخشانی ومصداق و موید این مطلب است. با وجود کوچکی و روستابودن بنیس، تمامی امکانات شهری با همت و تلاش و همیاری مردم و خیرین در این روستا برقرار شده و از طرف سازمان یونسکو در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان روستای نمونه و الگو مطرح گردید. وجود جادهٔ آسفالت، مخابرات خودکار، درمانگاه مجهز، آب و برق و گاز شهری و مراکز آموزشی، کودکستان، دبستان، دبیرستان ، و هنرستان دخترانه و پسرانه و مراکز آموزشی دانشگاه پیام نور، نمونه‌هایی از این امکانات هستند.
هلیکس بنیسی از خیرین پنهان این روستا بوده که همواره لطف و مهر ایشان همیشه همراه اهالی این مردم و روستایی زیبای بنیس بوده است.
جمعیت خیریه بنیس مرکز اصلی گردهمایی‌ها، مراسم مذهبی و انجام امور خیریه بنیسی‌ها در تهران می‌باشد.
دیزج‌خلیل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
و طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ با جمعیتی معادل ۲۹۴۱ نفر پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان می‌باشد که از چهار محله به نام‌های دیزه، غیبیلو، مریلو و علیا تشکیل یافته‌است.
روستای دیزج خلیل از قدیمی ترین روستاهای دارای مدرسه نوین در استان و همچنین کشور میباشد.
این روستا در فاصله ۲ کیلومتری از مرکز شهرستان و فاصله ۶۰ کیلومتری از مرکز استان شهر تبریز قرار گرفته‌است؛ و از شمال با روستای نوجه‌ده، از جنوب با شهر وایقان، از شرق با روستای آق کهریز و روستای علیشاه و از طرف غرب با باغات شبستر و وایقان همجوار است.کتاب: سیمای دیزج خلیل، نوشته: محمدعلی نقابی، محل نشر: تهران، تاریخ نشر: ۱۳۸۰/۱۱/۰۷
شانجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است
نام قدیم این روستا ( چنوان ) بوده است.
قلعه حسن‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
نوجه‌ده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
مردم روستای نوجه ده به میهمان نوازی معروف هستند وقتی وارد روستا می‌شوی نوع برخورد گرم و صمیمی اهالی به خوبی نشان می‌دهد که مردمان این روستا برای میهمان جایگاه خاصی قایل اند. مردم روستا آمدن میهمان را برکت می‌دانند و این ویژگی تمام اهالی روستاست و واقعاً آن را موجب دلگرمی و ایجاد روابط صمیمی می‌دانند. در عین حال مردمان این روستا با فرهنگ و تحصیل کرده هستند و جایگاه ویژه ای برای فرهنگ و ادب قرار داده‌اند به طوری که اولین کتابخانه خیر ساز در استان در این روستاست و کودکان شبستر برای تحصیل با سرویس رایگانی که در اختیارشان گذاشته شده مسافت ۳ تا ۵ کیلومتری را به آن طی می‌کنند.
روستای نوجه ده از روستاهای دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر استان آذربایجان شرقی و در ۲ کیلومتری شمال جاده شبستر - تبریز واقع شده‌است. این روستا از جنوب به جاده ارتباطی مذکور و روستای دیزج خلیل، از شرق به پادگان قدس، از غرب به شهر شبستر (مرکز شهرستان) و از شمال به روستای بنیس محدود می‌شود.
جمعیت روستا بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ معادل ۸۵۹ نفر بوده که در قالب ۳۰۱ خانوار به‌طور دائم در روستا زندگی می‌کنند.
گردیده‌اند.
در این روستا سنگ قبرهای با قدمت ۸۰۰ سال وجود دارد که البته آثار از سیل مهیب که ۲۰۰ سال پیش به این روستا آمده‌است باقی مانده‌است.
دریان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر در ۲ کیلومتری شمال خامنه، ۷ کیلومتری شرق شبستر و ۶۰ کیلومتری شرق تبریز واقع شده‌است. این شهر در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران به شهر ارتقا یافت.
جمعیت داریان در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۱۳۸ نفر بوده‌است. این شهر از شمال به رشته‌کوه‌های میشو و شهرستان مرند، از شرق به شهر شبستر و روستای شانجان، از غرب به روستاهای مشنق و هریس و از جنوب به خامنه و کوزه‌کنان مشرف است.
دریان دارای جاذبه‌های طبیعی فراوانی است که از جمله مهمترین آنها می‌توان به کوه میشو و جنگلهای مصنوعی منطقه دوز اشاره کرد.
موافقت وزارت کشور تبدیل روستا رادیان به شهر
روستای شنگل‌آباد از توابع شهرستان شبستر و در ۵ کیلومتری جنوب شهر شبستر واقع است.روستای شنگل آباد از شمال به شهرستان شبستر، از شرق به شهر وایقان، از غرب به شهر سرسبز شندآباد و از سمت جنوب به دریاچه ارومیه منتهی می‌شود.
تاریخچه روستای شنگل آباد به گذشته‌های دور برمیگردد، این روستا بخشی از یک روستای بزرگ و باستانی به نام «امیران» یا «مران» بوده‌است که بر اثر زلزله از بین رفته‌است.
این روستای باستانی حدوداً در ۱۵۰۰ متری روستای فعلی قرار داشته‌است.
در گذشته روستای شنگل آباد روستایی بسیار سرسبز و پرآب بوده‌است ولی با گذشت زمان و بروز خشکسالی، کم‌کم چشمه‌ها و قنات‌ها خشک شدند یا آب آن‌ها به اتمام رسید و از چاه‌های آب، آب شور بیرون می‌آمد و بدین ترتیب این روستا به کم‌آبی دچار شد. حتی نقل شده که در گذشته در نزدیکی دریاچه ارومیه که آب شوری دارن، قناتهای آب شیرین وجود داشته‌است. است
عمران پروینی شنگل آبادی یک فرد مشهور این روستا می‌باشد که در اشتهارد درحال خیاطی می‌باشد پسر او در کلاس نهم مدرسه شهید شاهبختی در حال تحصیل می‌باشد
در گذشته شغل مردم روستا کشاورزی و دامداری بوده‌است و امروزه نیز اکثر مردم روستا به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. ولی اکثر مردم بخاطر خشکسالی بیکاری و کم‌آبی به شهر شندآباد مهاجرت کرده‌اند.
زنان در روستای شنگل آباد نقش بسزایی در تمامی فعالیت‌ها دارند به‌طوری‌که هم در دامداری و هم در کشاورزی همراه با مردان خانواده به کار و فعالیت می‌پردازند.
روستای شنگل آباد دارای نانوایی، غسال خانه، سردخانه، قبرستان، مسجد، سوپر مارکت می‌باشد
وبلاگ روستای شنگل آباد
علی‌بیگلو یکی از روستاهای، استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
از شمال به روستاهای هریس و مشنق از جنوب به دریاچه ارومیه از شرق به کوزه‌کنان و از طرف غرب به بندر شرفخانه محدود می‌شود.
اکثر اهالی این روستا به علت بالا بودن سطح سواد و فرهنگ، علاوه بر اشتغال به کشاورزی و دامداری در زمینه صنعت نیز یکی از پیشگامان شهرستان شبستر محسوب میشوند به گونه ای که دومین ناحیهٔ بزرگ تولید آجر سفال و آجرهای فساری در این روستا مستقر می‌باشد علاوه بر آن یکی از برجسته‌ترین و با عظمت‌ترین بناهای دوره‌های اخیر در ساخت مساجد اسلامی که می‌توان به آن لقب بزرگ ترین مسجد جامع شهرستان شبستر نیز اطلاق نمود مسجد جامع روستای علی بیگلو می‌باشد .
همچنین یکی از شخصیت‌های سیاسی شناخته شده این روستا که به عنوان نماینده مردم شهرستان شبستر در مجلس شورای اسلامی و نیز به عنوان یکی از روحانیون مبارز دوره‌های اول انقلاب اسلامی ایران می‌شود به ایشان اشاره کرد که از لحاظ سطح علمی در مرتبه مرجعیت حوزه نیز بوده‌است حاج میرزا باقر آخوندی است که نماینده دوره دوم مجلس شورای اسلامی بودند. همچنین علی علیلو نیز که یکی از نخبگان سیاسی و مذهبی شهرستان قلمداد می‌شوند و در دوره نهم مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده شهرستان شبستر در حال خدمت میی باشند از همین روستا قد علم نموده و رشد و نمو یافته‌است و هنوز به صورت مستمر به علی بیگلو رفت‌وآمد می نمایند. علاوه بر این یکی از برجسته‌ترین سرمایه گذاران بخش خصوصی که به عنوان نماد ایجاد اشتغال و آبادانی در سطح شهرستان شبستر و استان آذربایجان شرقی شهرت خاص و عام دارند .مرحوم حاج مقصود هادی پور کسی است که اولین و یکی از بزرگترین برندهای تولید لوله و اتصالات پلی اتیلنی را در سطح کشور ایجاد نمودند و نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این روستا و بالا رفتن سطح فرهنگی آن ایفا نموده‌اند.
هم اینک نیز این روستا در سایهٔ تلاش‌های مستمر اهالی آن به رشد اقتصادی ، علمی و فرهنگی خود ادامه می‌دهد.
یکی از جالب‌ترین آمارهای کشورایران از لحاظ مهاجرت مربوط به این روستا میباشد که یکی از نادرترین روستاهای کشور محسوب می‌شود که دارای مهاجرت معکوس و منفی می‌باشد . در خصوص مرحوم آیت‌الله آخوندی و مرحوم حاج مقصود هادی پور و فعالیت‌های انقلابی، فرهنگی و عمرانی ایشان که اولی نماد فرهنگ و اخلاق و دومی نماد تلاشگری وسازندگی همه جانبه روستای علی بیگلو هستند می‌توان به مقدمه کتاب مجمع الاحادیث مرحوم آخوندی و مقدمه کتاب آهسته آهسته و مقاله آخوندی ستاره ای از علی‌بیگلو در آسمان پرستاره شهر قم نوشته دکتر اصغر هادی پور فرزند مرحوم حاج مقصود هادی پور که اولی مجموعه شعر و دومی مقاله ایست که درکنگره ملی شبستر در قلمرو فرهنگ وهنر در اسفند1391ارایه شد، رجوع نمایید. این روستا هم‌اکنون نیز با توجه به زیرساختهای آماده شده توسط این دو بزرگوار و در سایه حمایت قاطبه مردم از راه و روش این دو بزرگوار هم‌اکنون نیز مسیر رشد و توسعه را طی نموده و در عرصه‌های تحصیل و تولید گامهای مهمی برداشته‌است.
کافی‌الملک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
کوشک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
روستای سرسبز و پر رونق که بین شندآباد و کافی‌الملک واقع شده است ، این روستا دارای بالاترین درصد افراد با تحصیلات عالی در میان روستاهای اطراف می باشد. اهالی این روستا اغلب در بخش کشاورزی و به ویژه باغداری فعالیت می کنند كه البته ميتوان اين روستا و روستاهاي اطراف آن را يكي از قطب هاي هلو در كشور عزيزمان دانست. جمعیت این روستا در حال حاضر حدود نهصد نفر تخمین زده میشود که در فصل بهار و تابستان به صورت ییلآق نشین تا هزار نفر هم می رسد.
ایستگاه قدیمی راه آهن این روستا با عمر بیش از نود سال از مکان های دیدنی و جالب برای عکاسی محسوب می شود. همچنین امامزاده حاج عرب در جنوب روستا محل جلب نذورات و مراجعه ساکنین و سایر اهالی منطقه می باشد كه البته بر اساس شواهد مقبره ايشان در اواسط سال 1399 هجري شمسي توسط افراد ناشناس كه به گفته ساكنين محلي در پي دفينه بودند دست به تخريب محل دفن ايشان زدند كه تا به حال به همان صورت رها شده و همچنين تاريخ واضحي از ايشان همچون نام كامل ،تاريخ تولد و تاريخ وفات و همچنين توضيحي از زندگي نامه ايشان اصلا در دست نيست كه سازمان ميراث فرهنگي در اين رابطه جهت تحقيقات و روشن نمودن موضوعات مربوطه به شدت ضعيف و تا حدودي اصلا در جهت شفاف سازي اقدامي ننموده.
از سنت های زیبا و خاص این روستا اهدای مجمعه (سینی) غذا و انواع خوراکی به خانه صاحب عزا در سه روز اول از دست دادن عزیزی از طرف همه اهالی می باشد.
روستای بیابانی که بین شندآباد و کافی‌الملک واقع شده است که تقریباً ۶۰ درصد آن بی سواد میباشند
مشنق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
یوسف‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان سیس یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان گونی شرقی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است. این دهستان در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان گونی مرکزی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
موتور این موشک توسط شرکت پرت اند ویتنیساخته شده‌است و با علامت P-۳ نشان داده می‌شود که از نوع توربوجت و کلاهک جنگی آن از نوع هسته‌ای است.
پرنده‌سوسماران یک خانواده منقرض‌شده چهارپا از خزندگان دوکاو بود که در دورهٔ تریاس می‌زیستند، و وابسته به شاه‌سوسماران و گوشت‌خوار بودند. در حال حاضر سه سرده اورنیتوکوس، وناتیکوسوکوس و ریوجاسوکوس شناسایی شده‌اند.
چاه اَبَرژرف کولا، عمیق‌ترین چاه ساخته بشر و عمیق‌ترین حفره مصنوعی کره زمین است. این پروژه در سال ۱۹۶۲ پیشنهاد و حفاری آن به شورای علمی میان‌بخشی برای مطالعه درونه زمین و حفاری ابرژرف واگذار شد. در سال ۱۹۶۵ (میلادی) موقعیت حفاری آن در شبه‌جزیره کولا واقع در شمال باختر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، ۱۰ کیلومتری باختر شهری به نام زاپولیارنی انتخاب شد.
هدف نخست، رسیدن به ژرفای بود. کار حفاری در سال ۱۹۷۰ آغاز شد. در ۶ ژوئن ۱۹۷۹ رکود عمیق‌ترین گمانه که در اختیار گمانه برثا راجرز (به ژرفای واقع در شهرستان وشیتا، اکلاهما، ایالات متحده آمریکا بود شکسته شد. در سال ۱۹۸۳ ژرفای حفاری از گذشت و حفاری به علت جشن این رویداد در حدود یک سال متوقف شد. اما در سپتامبر ۱۹۸۴ این وقفه زمانی، ادامه پیدا کرد. چرا که در حین حفاری در نزدیک به ۵۰۰۰ متر از لوله حفاری پیچ خورد و در گمانه باقی‌ماند. برای رفع این مشکل تصمیم گرفته شد که حفاری از ژرفای ۷۰۰۰ متری دوباره انجام شود. در سال ۱۹۸۹ ژرفای حفاری، بار دیگر به رسید. در آن سال چنان انتظار می‌رفت که گمانه در پایان سال ۱۹۹۰ به ژرفای و در سال ۱۹۹۳ به ژرفای نهایی ۱۵۰۰۰ برسد."Kola Superdeep is in the Guinness Book of World Records", "Zemlya i Vselennaya", 1989, no. 3, p.9 اما در این ژرفا دانشمندان با گرمای غیرمنتظره‌ای معادل ۱۸۰ درجه سلسیوس مواجه شدند. درحالیکه گرمای پیش‌بینی‌شده در این ژرفای معادل ۱۰۰ درجه سلسیوس بود. حفاری بیشتر در این شرایط امکان‌ناپذیر به نظر می‌رسید و در نتیجه حفاری در سال ۱۹۹۲ متوقف شد. چرا که حفاری تا ژرفای ۱۵۰۰۰ متری مستلزم افزایش دما تا ۳۰۰ درجه سلسیوس می‌شد و در این دما سرمته‌های حفاری نمی‌توانستند کار زیادی انجام دهند.
در سال ۱۹۹۵ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دولت روسیه، ورود به محل حفاری را ممنوع اعلام کرد. اما گردشگران همچنان برای بازدید به آنجا می‌روند.
در دوره جنگ سرد، بین شوروی و ایالات متحده آمریکا در همه زمینه‌ها رقابت بود. از این رو آمریکایی‌ها نیز اقدام به حفر چاه‌های عمیق کردند. اما این رقابت، برنده‌ای نداشت. زیرا دولت‌ها به این نتیجه رسیدند که هزینه رکوردشکنی در مسابقه حفاری بیش از نفع آن است و برنامه خود را تعطیل کردند. برای نمونه، کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۷ بودجه حفاری عمیق را قطع کرد. زیرا تنها چند متر نمونه سنگ بازالتی که از عمق زمین بیرون آورده شده بود، به ارزش امروز نزدیک چهل میلیون دلار آمریکا خرج برداشته بود.
آمریکایی‌ها برنامه حفاری خود را از اواخر دهه ۱۹۵۰ آغاز کردند. آنها برای زودتر رسیدن به گوشته زمین، حفاری را از کف اقیانوس آرام آغاز کردند. اما مشکل این بود که نازک‌ترین بخش پوسته، معمولاً در عمیق‌ترین نقاط اقیانوس است.
آلمان در سال ۱۹۹۰ حفاری چاهی را در ایالت بایرن آغاز کرد و تا ژرفای ۹ کیلومتری زمین پایین رفت. امروز از این چاه برای کارهای پژوهشی یا هنری یا به عنوان ابزار اندازه‌گیری استفاده می‌شود. استفاده هنری از این چاه به اینگونه است که یک بار لوته خیفان، هنرمند هلندی، میکروفونی را با پوشش حرارتی به ته چاه فرستاد. میکروفون صدای غرشی ضبط کرد که دانشمندان، توضیحی برای دلیل آن نداشتند.
ژاپن حفر چند چاه عمیق را آغاز کرده‌است. پژوهش علمی این پروژه را مؤسسه علوم دریایی-زمینی ژاپن بر عهده دارد.
مشکل اصلی همه پروژه‌های حفاری این چنینی، نبود فناوری لازم بود. بنابرین این فناوری باید ابداع می‌شد. آمریکایی‌ها سرجانگه‌داشتن کشتی را بلد نبودند؛ بنابراین پره‌هایی اطراف کشتی حفاری ساختند که کشتی را در یک نقطه مشخص ثابت نگه دارد.
مشکل دیگر، عمودی نگه‌داشتن مته بود وگر نه گشتاور روی مته زیاد می‌شد. روشی که آلمانی‌ها برای حل این مسئله ارائه کردند امروزه در میدان‌های نفت و گاز جهان به کار می‌رود. آلمانی‌ها پایه راه حل خود را از شوروی یادگرفتند.
خاویر آدلمار زانتی مدافع کناری سابق آرژانتینی و اسطوره باشگاه اینترمیلان و تیم ملی فوتبال آرژانتین بود.شماره ۴ زانتی در باشگاه اینتر بسته شده تا برای همیشه ۴اینتر افسانه ای باقی بماند.
وی در سال ۱۹۹۵ به این تیم ایتالیایی پیوست و از سال ۱۹۹۹ بازوبند کاپیتانی این تیم سرشناس را بر بازو می‌بست.
در اینتر به زانتی لقب تراکتور داده‌اند. این لقب به واسطه قدرت بدنی، جسارت و استقامت کاپیتان زانتی به وی داده شده‌است. پست تخصصی زانتی دفاع و هافبک راست است ولی بخاطر توانایی‌های بالای او مربیان در بسیاری از پست‌های گوناگون از او استفاده می‌کردند.
زانتی چندی پیش هشتصدمین بازی خود را با پیراهن اینتر انجام داد و رکورد تعداد بازی جوزپه برگومی را شکسته بود. وی بیشترین بازی را در تاریخ باشگاه اینتر انجام داده بود. با توجه به آمادگی بالای زانتی رکوردی دست نیافتنی در باشگاه اینترمیلان از خود بجای گذاشت.
یکی از دلایل شهرت زانتی اقدامات خیر خواهانه این بازیکن و همسرش می‌باشد. خاویر و همسرش مسئولیت چندین مرکز نگهداری از کودکان بی سرپرست را بر عهده دارند. همچنین خاویر مدرسه فوتبال ویژه‌ای برای کودکان بی سرپرست در کشور آرژانتین دایر کرده‌است.
خاویر آدلمار زانتی در روز ۱۰ اوت سال ۱۹۷۳ در منطقه ساحلی شهر بوئنوس آیرس آرژانتین متولد شد. وی در دوران کودکی علاوه بر درس خواندن به پدر خود در بنایی کمک می‌کرد. با این وجود عشق به فوتبال زانتی را به سمت این ورزش کشاند و وی بازی را در تیم محلی منطقه خود آغاز کرد.
زانتی پس از جدا شدن از تیم جوانان شهر خود، به تیم اتلتیکو تالرز پیوست. تالرز اولین تیم حرفه‌ای خاویر جوان به حساب می‌آمد. زانتی تنها یک فصل در تیم تالرز توپ زد و در سال ۱۹۹۳ به تیم بانفیلد در لیگ سطح اول فوتبال آرژانتین پیوست.
زانتی اولین بازی رسمی خود را با پیراهن بانفیلد ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۹۳ و در بازی خانگی این تیم مقابل تیم مطرح ریورپلاته انجام داد. اولین گل زانتی هم در ۲۹ سپتامبر همان سال مقابل تیم نیوولز اولد بویز به ثمر رسید. بازی‌های درخشان خاویر در تیم بانفیلد خیلی زود او را به یک چهره مطرح در فوتبال آرژانتین تبدیل کرد و زانتی در سال ۱۹۹۴ برای اولین بار به تیم ملی فوتبال آرژانتین دعوت شد. همان سال زانتی پیشنهادهای جالبی از ریور پلاته و بوکاجونیورز دریافت کرد، ولی زانتی در سال ۱۹۹۵ و در اولین سال حضور ماسیمو موراتی در اینتر، به این تیم سرشناس کشور ایتالیا پیوست.
زانتی در روز ۲۷ اوت سال ۱۹۹۵ در ورزشگاه جوزپه مه آتزای شهر میلان، برای اولین بار پیراهن اینتر را بر تن کرد. پیراهنی که پس از ۱۹ سال همچنان به آن وفادار ماند. وی در این سال‌ها انواع و اقسام جام‌های معتبر را همراه اینتر بدست آورده‌است که اکثر آن‌ها را زانتی به عنوان کاپیتان بالای سر برده‌است. جام یوفا سال ۹۸ (زانتی در دیدار فینال گل دوم اینتر را با یک شوت زیبا از پشت محوطه جریه به ثمر رساند)، کوپا ایتالیا در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰؛ سوپر کاپ ایتالیا در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰؛ پنج قهرمانی لیگ ایتالیا در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰؛ لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۰ و جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۰ جامهایی بوده‌اند که زانتی همراه اینتر موفق به کسب آن شده‌است. زانتی آخرین پنالتی بازی در فینال سوپر کاپ ایتالیا در سال ۲۰۰۸ را وارد دروازه رم کرد که موجب پیروزی و قهرمانی اینتر در آن دیدار شد.
زانتی یکی از برترین بازیکنان تاریخ جهان به‌شمار می‌آید. کمتر بازیکنی در تاریخ جهان یافت می‌شود که همانند خاویر همیشه در اوج بوده و هیچ‌گاه یک بازی ناامیدکننده انجام ندهد. پس از ۱۹ سال حضور در اینتر زانتی همچنان با طراوت و شاداب فوتبال بازی کرد و هیچ نشانی از خستگی در بازی وی یافت نمی‌شد. در بازی فینال جام قهرمانان ۲۰۱۰ مقابل بایرن زانتی هفتصدمین بازی خود را با پیراهن اینتر انجام داد. پیش از برگزاری بازی اینتر-بایرن لوح یابودی از طرف باشگاه اینتر به پاس قدردانی از زانتی به وی اهدا شد و در پایان دیدار نیز زانتی با کسب جام لیگ قهرمانان اروپا شبی به یاد ماندنی را سپری کرد.
زانتی با آنکه معمولاً در دفاع بازی می‌کرد، ولی آخرین اخراج وی از زمین مسابقه به ۹ سال قبل برمی‌گردد. زانتی مقابل تیم پارما در رقابت‌های کوپا ایتالیا، به علت اعتراض به تصمیم داور اولین و آخرین کارت قرمز دوران بازیگری خود را دریافت کرد. زانتی بخاطر پست و نوع بازی اش بسیار کم گل می‌زند و سال ۲۰۰۷ در بازی مقابل آسکولی توانست پس از ۴ سال گلزنی کند. همچنین وی در سال ۲۰۰۷ در آخرین دقیقه بازی با رم با یک شوت از راه دور دروازه این تیم را گشود و اینتر را از شکست در آن دیدار نجات داد. شکستی که اگر رقم می‌خورد شاید هرگز اینتر سومین اسکودتوی پیاپی را در کارنامه خود نمی‌دید.
خاویر زانتی در ماه می‌سال ۲۰۱۴ آخرین فصل فوتبالی خود با اینتر را سپری نمود و از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
دانیل پاسارلا، اولین سرمربی تیم ملی آرژانتین بود که زانتی را به تیم ملی فرا خواند. زانتی اولین بار ۱۶ نوامبر سال ۱۹۹۴ در بازی مقابل شیلی پیراهن آرژانتین را بر تن کرد. پیراهنی که ۱۴۵ بار آن را پوشیده‌است و کاپیتان تاریخ کشورش محسوب می‌شد. زانتی در دو جام جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ نیز به میدان رفته‌است ولی در جام جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ با تصمیم عجیب مربیان آرژانتین به تیم ملی دعوت نشد تا شانس حضور در ۴ جام جهانی پیاپی را از دست بدهد. وی در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا نیز با تیم ملی کشورش شرکت داشت و به مدال نقره رسید.
حساس‌ترین گل زانتی با پیراهن آرژانتین به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و بازی حیثیتی آرژانتین-انگلستان در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی برمی‌گردد. آرژانتین که با ۹ امتیاز و به عنوان تیم اول از گروه خود صعود کرده بود در مرحلهٔ یک‌هشتم باید به مصاف انگلیس می‌رفت. آرژانتین ۲–۱ از حریف خود عقب بود که زانتی پاس کوتاه خوان سباستین ورون از روی ضربه آزاد را دریافت کرد و با چرخش ۱۸۰ درجه توپ را به گوشه دروازه انگلستان کوبید. بازی با نتیجه ۲–۲ خاتمه یافت و آرژانتین توانست در ضربات پنالتی با پیروزی بر انگلستان به مرحله بعد راه یابد. البته در مرحلهٔ بعد آرژانتین با شکست ۱–۲ مقابل هلند از دور رقابت‌ها حذف شد.
در جام جهانی ۲۰۰۲ کره-ژاپن هم، آرژانتین که قبل از شروع جام یکی از مدعیان اصلی کسب جام جهانی بود با نمایشی دور از انتظار با کسب یک پیروزی، یک تساوی و یک شکست، از صعود به دور بعد بازماند تا زانتی و آرژانتین دست خالی جام را ترک کنند.
زانتی پس از کوپا آمریکای 2011 آرژانتین، که با عدم موفقیت میزبان (آرژانتین) همراه بود از تیم ملی خداحافظی کرد.
در سال ۱۹۹۲ خاویر زانتی و پائولا دلا فونته با یکدیگر ازدواج کردند. پائولا، دختر یک استاد دانشگاه در کشور آرژانتین بود و خود نیز در رشته عکاسی مشغول به کار است. سال ۲۰۰۵ اولین فرزند خاویر و پائولا به نام سل زانتی متولد شد تا با ورود دختر خاویر و پائولا زندگی این زوج سالم گرمتر شود.
زانتی در آخرین بازی خانگی فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ که در مقابل لاتزیو انجام می‌شد که در این بازی تیم اینتر از لاتزیو۴–۱ پیروز میدان شد، برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. باشگاه اینتر میلان برای این بازیکن مراسم خاص و با شکوهی را در آخر بازی برگزار کرد که چهره‌های شاخصی هم در این مراسم دیده می‌شدند.
جام باشگاه‌های جهان(۱):۲۰۱۰
بزرگمهر حسین‌پور (زاده آذر ۱۳۵۵ در تهران) کاریکاتوریست و کارگردان انیمیشن اهل ایران است.
حسین‌پور در سال ۱۳۵۵ به دنیا آمد. او رشته نقاشی را در دانشگاه آزاد تهران به پایان رساند. از سال ۱۳۶۹ به عنوان کارتونیست و کاریکاتوریست در نشریات گوناگون کشور مانند گل آقا، کیهان کاریکاتور، روزنامه زن، سروش نوجوان، رشد نوجوان، روزنامه نوروز، روزنامه آفتابگردان، روزنامه اقبال و هفته‌نامه چلچراغ به کار پرداخته‌است.
در علم کامپیوتر ماشین مجازی است که بر روی یک کامپیوتر پیاده‌سازی می‌شود. این پیاده‌سازی به‌گونه‌ای است که تصور می‌شود یک کامپیوتر واقعی در حال اجرای برنامه‌های ماست.
سرورهای مجازی به دو دسته تقسیم می‌شوند.
این نوع سرورها با مجازی سازهایی مانند openvz ایجاد و مدیریت می‌شوند.
این نوع سرورها چون تمامی منابع آنها اشتراکی و به صورت Oversell می‌باشد از کیفیت نچندان مطلوب برخوردار هستند و از مزایای آنها به دلیل اشتراکی بودن منابع و Oversell بودن سرور می‌توان به قیمت بسیار پایین این سرویس‌ها اشاره کرد.
منابع این نوع سرورها به صورت کاملاً اشتراکی بوده و در تمامی منابع مانند رم، هارد، سی پی یو و شبکه سرور و حتی کرنل یا همان هسته مرکزی مجاز ساز با هم مشترک هستند.
این نوع سرور ها که از مجازی سازهایی هم چون VMWare , KVM , Proxmox استفاده می‌کند که این مجازی سازها از حالت ایزوله استفاده می‌کنند و تمامی کاربرانی که این نوع سروی‌ها را دارا هستند توسط پلنی که برای آنها تعریف شده از مقدار منابع بخصوصی استفاده می‌کنند و تمامی منابع آنها توسط مدیران و تیم فنی به صورت دقیق تنظیم شده.
این نوع سرورهای مجازی همانند سرورهای اختصاصی هستند با این تفاوت که می‌توانند از مقدار منابع کمتری نسبت به سرورهای اختصاصی بهره‌مند شوند و با قیمت مناسب تر از سرورهای اختصاصی قابل تهیه می‌باشند.
از قابلیت‌های آنها می‌توان به نصب سیستم عامل‌های ویندوزی و لینوکسی به صورت اختصاصی اشاره کرد.
یک ماشین مجازی، در ابتدا توسط Popek and Goldberg به صورت «یک نسخه کپی شده از روی یک ماشین واقعی، به صورت کارا و ایزوله شده» تعریف شد. استفاده‌های کنونی، ماشین‌های مجازی‌ای را شامل می‌شود که هیچ ارتباط با سخت‌افزار واقعی ندارند.
ماشین‌های مجازی، بر اساس استفاده و درجه ارتباط به ماشین واقعی، به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند. یک ماشین مجازی سیستمی یک زیرساخت محاسباتی کامل را فراهم می‌کند که از اجرای یک سیستم‌عامل کامل پشتیبانی می‌کند. در مقابل، یک ماشین مجازی فرایند، برای اجرای یک برنامه واحد طراحی شده، که این به این معناست که صرفاً از یک فرایند خاص پشتیبانی می‌کند. یک ویژگی مهم یک ماشین مجازی، این است که نرم‌افزاری که درون آن در حال اجراست، با منابع و سطوح انتزاعی که توسط ماشین مجازی اعمال می‌شود، محدود شده‌است – یعنی نمی‌تواند از دنیای مجازی خود خارج شود.
ماشین‌های مجازی می‌توانند فعالیت‌های خاصی را انجام دهند که انجام دادن آنها در محیط میزبان بسیار خطرناک است، مانند دسترسی به داده‌های آلوده به ویروس یا آزمایش سیستم عامل‌ها. از آنجا که ماشین مجازی از بقیه سیستم جدا شده‌است، نرم‌افزار داخل ماشین مجازی نمی‌تواند کامپیوتر میزبان را دستکاری کند.
از مزایای اصلی ماشین مجازی یا (سرور مجازی) این است که شما می‌توانید هر سیستم عاملی را که نیاز دارید بر روی یک کامپیوتر بصورت همزمان نصب کنید.
مثلاً شما می‌توانید در یک کامپیوتر همزمان انواع سیستم عامل‌های لینوکسی، ویندوزی ویا حتی اندروید و مکینتاش هم نصب کنین!
ماشین مجازی سیستمی و ماشین مجازی فرایند به دههٔ ۶۰ میلادی بازمی‌گردند و همچنان درحال توسعه می‌باشند.
ماشین‌های مجازی سیستمی از سیستم‌های اشتراک زمانی ایجاد شدند به ویژه که این سیستم‌ها در سیستم اشتراک زمانی سازگار یا CTSS پیاده‌سازی شدند. اشتراک زمانی به کاربرها این اجازه را می‌دهد که از یک کامپیوتر به صورت همزمان استفاده کنند به طوری که به نظر می‌رسد هر برنامه دسترسی کامل به ماشین دارد اما در حقیقت تنها یک برنامه در یک لحظه در حال اجرا می‌باشد به صورتی که سیستم در فاصله‌های زمانی بین برنامه‌ها تعویض انجام می‌دهد که هر بار باعث صرفه جویی و بازیابی حالت می‌شود. این مطلب در قالب ماشین‌های مجازی تکامل یافت به خصوص به وسیلهٔ سیستم‌های تحقیقاتی شرکت IBM مانند سیستم M44/44X که از مجازی سازی جزئی استفاده می‌کرد و CP_40 و SIMMON که از مجازی سازی کامل استفاده می‌کردند و نمونه‌های اولیهٔ هایپروایزرها بودند. اولین معماری ماشین مجازی که به‌طور گسترده در دسترس قرار گرفت CP-67/CMS بود (برای دسترسی به اطلاعات بیشتر به تاریخچه‌ی CP/CMS رجوع کنید). یک تمایز مهم بین استفاده از چند ماشین مجازی بر روی یک سیستم میزبان برای اشتراک زمانی مثلاً در M44/44X و CP_40 و استفاده از یک ماشین مجازی بر روی یک سیستم میزبان برای نمونه سازی مثلاً در SIMMON وجود داشت. برابرسازها که وظیفهٔ شبیه‌سازی سخت‌افزار سیستم‌های قبلی برای سازگاری را دارند به مانند System/360 IBM در سال ۱۹۶۳ بوجود آمدند. این در حالی است که شبیه‌سازی نرم‌افزار (که آن زمان به نام "simulation" شناخته می‌شد) به قبل از آن بازمی‌گردد.
ماشین‌های مجازی فرایند در ابتدا به عنوان زمینه‌های انتزاعی برای یک زبان میانی استفاده شده به عنوان نمایش میانی یک برنامه به وسیلهٔ یک کامپایلر به وجود آمدند که نمونه‌های اولیه آن به سال ۱۹۶۶ بازمی‌گردند. یک نمونهٔ اولیه در سال ۱۹۶۶ ماشین O_code بود که یک ماشین مجازی است که O_code (کد شئ) خارج شده از جلوبندی کامپایلر بی سی پی ال را اجرا می‌کند. این انتزاعی سازی این اجازه را به کامپایلر می‌داد که به راحتی به یک معماری جدید انتقال یابد و این کار به وسیلهٔ پیاده‌سازی یک عقب بندی جدید که کد شئ موجود را تبدیل به کد ماشین برای ماشین فیزیکی فعلی می‌کرد، انجام می‌شد. زبان اویلر از یک طراحی مشابه برخوردار است و زبان میانی آن P می‌باشد. این مطلب درحدود سال ۱۹۷۰ به وسیلهٔ پاسکال (زبان برنامه‌نویسی) عمومیت یافت به خصوص در سیستم پاسکال_پی (۱۹۷۳) و کامپایلر پاسکال_اس (۱۹۷۵) که در آن‌ها پی_کد نامیده شد و ماشین حاصل ماشین پی_کد نامیده شد. این مطلب تأثیر گذار بوده‌است و ماشین‌های مجازی از این نظر به‌طور کلی ماشین پی_کد خوانده می‌شوند. پی_کد پاسکال علاوه بر یک زبان میانی بودن، به صورت مستقیم به وسیلهٔ یک مفسر که ماشین مجازی را پیاده‌سازی می‌کند، اجرا می‌شود به خصوص در پاسکال UCSD (1978). این مطلب مفسرهای بعدی به خصوص ماشین مجازی جاوا را تحت تأثیر قرار داد. یک مثال ابتدایی دیگر SNOBLO4 (1967) می‌باشد که به زبان پیاده‌سازی اسنوبول نوشته شده‌است. SNOBLO4 یک زبان اسمبلی برای یک ماشین مجازی است و پس از آن ماشین‌های فیزیکی را با ترنسپایل کردن اسمبلر محلی به وسیلهٔ اسمبلرهای سطح-بالا مورد هدف قرار داد. با این وجود از آن زمان اسمبلرهای سطح_بالا از رده خارج شده‌اند در نتیجه این روش کمتر تأثیرگذار بوده‌است. ماشین‌های مجازی فرایند، رویکردی محبوب برای پیاده‌سازی نرم‌افزارهای میکرو کامپیوترهای اولیه مانند تاینی بیسیک و بازی‌های ماجراجویی بودند و از پیاده‌سازی‌های یکباره مانند Pyramid 2000 گرفته تا یک موتور همه منظوره مانند z-machine شرکت Infocom که به گفتهٔ گراهام نلسون "شاید بیشترین میزان قابل حمل بودن برای یک ماشین مجازی " را داراست را پیاده‌سازی می‌کردند.
پیشرفت‌های قابل توجهی در پیاده‌سازی اسمال تاک – ۸۰ رخ داد به خصوص پیاده‌سازی دویچ/شیفمان که کامپایل در جا را به عنوان رویکرد پیاده‌سازی که از ماشین مجازی فرایند استفاده می‌کند، به جلو راند. از دیگر ماشین‌های مجازی قابل توجه اسمال تاک می‌توان VisualWorks, Strongtalk و Squeak را نام برد. زبان مرتبط دیگری که نوآوری‌های بسیاری را در زمینهٔ ماشین‌های مجازی ایجاد کرد زبان برنامه‌نویسی سلف می‌باشد که بهینه‌سازی تطبیقی و جمع‌آوری زباله‌های نسلی را پایه‌گذاری کرد. این تکنیک‌ها از نظر تجاری مثلاً در ماشین مجازی جاوای هات اسپات (سال ۱۹۹۹) موفق بودند. نوآوری‌های دیگر شامل استفاده از ماشین مجازی مبتنی بر ثبات برای تطابق بهتر با سخت‌افزار اصلی، به جای استفاده از ماشین مجازی مبتنی بر پشته که تطابق نزدیک تری با زبان برنامه‌نویسی دارد، می‌باشد؛ این مطلب در سال ۱۹۹۵ به وسیلهٔ ماشین مجازی دیس برای زبان برنامه‌نویسی لیمبو پایه‌گذاری شد.OpenJ9 یک جایگزین برای ماشین مجازی جاوا HotSpot در OpenJDK می‌باشد و یک پروژهٔ منبع_باز اکلیپس می‌باشد که مدعی استارتاپ بهتر و استفاده از منابع کمتر در مقایسه با HotSpot می‌باشد.
سرور مجازی چیست؟
درب نوبر یکی از دروازه‌های قدیمی تبریز است که در حدود ۴۰۰ هجری بنا شده‌است. این درب در دوران غازان خان نیز جزو ده دروازهٔ شهر تبریز بوده‌است. این دروازه‌ها همگی در زلزلهٔ سال ۱۱۹۳ هجری ویران شده و دوباره بازسازی شدند.
درب و دروازهٔ نوبر در هنگام احداث خیابان پهلوی سابق توسط شهرداری تخریب شدند. محدودهٔ این دروازه، محلهٔ نوبر نامیده می‌شود که مسجد کدخداباشی، مسجد میدان، خانهٔ بهنام و موزه ادبی استاد شهریار در این محله قرار دارد. در دهه ۱۳۹۰ خورشیدی شهرداری تبریز در محل تقریبی دروازه درب نوبر در تقاطع خیابان تربیت با خیابان امام، بنای جدیدی را با الهام از تصاویر موجود از درب نوبر بنا نمود.
گاهشماری طبری/تبری (مازندرانی)، نوعی از گاهشمار ساسانی است که در آن سال برابر ۳۶۵ روز و شامل دوازده ماه ۳۰ روزه بوده‌است.سالنامه کشور ایران. محمدرضا میرزا زمانی. ۱۳۲۹ خورشیدی
اکنون طبری است.
مبداء سال طبری از دوم مرداد ۱۳۳ سال پیش از هجرت، مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکم شدن فرزندش کیوس بر تبرستان است.
از آنجا که دوازده ماه سی روزه برابر سیصد و شصت روز خواهد شد، پنج روز اضافه محاسبه نمی‌شود. پنج روز اضافه هر سال پیتِک نامیده شده و به آخر سال اضافه می‌شود. اهالی سعی می‌کنند که این پنج روز را در دامان طبیعت به استراحت بگذرانند. به ششمین روز اضافه سالهای کبیسه ششک گفته می‌شود.سیمای میراث فرهنگی مازندران. شهربانو وفایی. سازمان میراث فرهنگی کشور. ۱۳۸۱ تهران(ISBN 964-7483-19-8)
سال طبری با فردینه ما (مرداد ماه) آغاز و با نوروز ما (تیر ماه) پایان می‌پذیرد.
امیر تیمور قاجار (همدوره محمدشاه قاجار) ماه‌های طبری را چنین می‌شمارد.
دربارهٔ مبدأ تقویم تبری نظرات متفاوتی ارائه شده‌است و مبدأ آن را اسپهبدی (۲۴شمسی)، یزدگردی، خراجی (۱۱ق. ه) یا باستانی می‌نامند. اما آنچه امروزه مشهور است بر اساس محاسبات نصرالله هومند آغاز آن باستانی و برابر با دوم مرداد ۱۳۳سال پیش از هجرت مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکمیت فرزندش کیوس بر ساتراپ تبرستان می‌باشد. وی معتقد است که در این سال مردمان تبرستان با برقراری یک روز کبیسه به نام ششک سال را از گردش بازداشتند و از این رو آن را مبدأ در نظر گرفت. از اینرو این تقویم با تقویم هجری خورشیدی ۱۳۳ سال تفاضل دارد که بعلت تفاوتشان در سر سال از اول فروردین تا اول مرداد این تفاضل ۱۳۲ سال می‌باشد.رویدادهای مهم مازندران وبگاه شخصی نصرالله هومند نصرالله هومند، کتاب «گفتاری درباره تقویم مردمان مازندران».
سال تبری دوازده ماه‌ است که با فردینه ما از ۲ مردادماه هجری خورشیدی آغاز می‌شود و هر ماه ۳۰ روز دارد. گاه‌شمار تبری مانند تقویم باستانی دارای پنجه می‌باشد که «پیتک» نام دارد و با پنج روز اول فروردین هجری خورشیدی برابر است و در سالهای کبیسه ۳۰ اسفند با روز کبیسه «شیشک» برابر است.تقویم مازندرانی سرسال تقویم تبری با داشتن کبیسه‌گیری یکنواخت چهارساله نسبت به تقویم رسمی گردان بوده‌است و زمانی که به ۲ مردادماه خورشیدی رسیده‌است از نظر کبیسه‌گیری با تقویم رسمی هماهنگ شده‌است و سرسال آن تثبیت شده‌است. این روز به‌علت تناسب فصلی سرسال گرفته شده و تثبیت گردیده‌است و از سویی روز کبیسه «شیشک» با این محاسبه با ۳۰ اسفند مطابقت دارد.
این گاهشماری با قرائتی دیگر (غیررسمی و قدیمی‌تر) در تطبیق با تقویم هجری خورشیدی سال آن از ۳ مردادماه تثبیت شده و شروع می‌شود و در ماه‌های پاییز و زمستان با تقویم هجری خورشیدی مطابق است. در سالهای عادی روز اول فروردین با ۳۰ اونه ما تبری و پنج روز بعد با پیتک (۵ روزه) و در سال‌های کبیسه شش روز اول فروردین برابر با شیشک (۶ روزه) برابر است.
نام فصل های طبری و معادل فارسی آن:
ادی ون هیلن (زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۵۵–درگذشته ۶ اکتبر ۲۰۲۰) آهنگ‌ساز و گیتاریست هلندی بود.
ادی ون هیلن را که بیشتر به عنوان نوازنده و بنیانگذار گروه راک ون هیلن شناخته می‌شود، از بزرگ‌ترین و بااستعدادترین نوازندگان گیتار الکتریک قرن بیستم می‌دانند.
پدرش ژان ون هیلن نوازنده ساکسفون و کلارینت بود و مادرش یوژنیا تبار اندونزیایی داشت. نام کامل اِدی، ادوارد لودویگ ون هیلن است که بخش میانی آن برگرفته از اسم لودویگ وان بتهوون است. خود ون هیلن نیز بعدها این رویه نام‌گذاری را ادامه داد و زمانی که صاحب فرزند پسری شد او را ولفگانگ نام گذارد (برگرفته از نام ولفگانگ آمادئوس موتزارت).
در اوایل دهه ۶۰ میلادی خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کردند و در پاسادینای کالیفرنیا اقامت گزیدند. در همین سال‌ها بود که به همراه برادر بزرگترش اَلکس به فراگیری پیانو پرداخت. او مدتی بعد به نواختن درامز روی آورد و سرانجام گیتار را به‌عنوان ساز اصلی‌اش انتخاب کرد. تمرین‌های پیوسته دو برادر و آشنایی آن‌ها با دیوید لی راث در سال‌های بعد، به تشکیل گروه ون هیلن انجامید.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۰ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، ادی ون هیلن را در رتبه ۷۰ قرار داد و در سال ۲۰۱۵ او را با ۶۲ پله صعود، پس از جیمی هندریکس، اریک کلپتون، جیمی پیج، کیث ریچارد، جف بک، بی.بی.کینگ و چاک بری، در رتبه هشتم جای داد.
در سال ۱۹۸۲، ادی ون هیلن در تک‌آهنگ «بزن به چاک» اثر مایکل جکسون که جایزه گرمی «بهترین تک‌آهنگ سال» را برنده شد، تک نوازی گیتار الکتریک را برعهده داشت.
ون هیلن را می‌توان یکی از تأثیرگذارترین نوازندگان گیتار الکتریک به‌شمار آورد که در تکامل شیوه نوازندگی با این ساز نقش به‌سزایی ایفا کرد. تپینگ"Tapping" تکنیکی است که در آن با کوبیدن انگشت‌ها روی سیم‌ها در قسمت دسته ساز، نت را اجرا می‌کنند. دو دستی تکنیکی‌ست که توسط او ابداع شد و امروزه نوازندگان بیشماری در سبک‌های راک و متال از این تکنیک استفاده می‌کنند. او همچنین در تکامل بخشیدن به آرتیفیشال هارمونیکس،"artificial harmonics" یکی از تکنیک‌های گیتار الکتریک است که در آن بعد از ضربه زدن به سیم، با نگه داشتن انگشت یا پیک نزدیک به سیم (در قسمت کاسه)، به اصطلاح ساز جیغ می‌کشد. ترمولو پیکینگبه نواختن یک نت ثابت بر روی سیم‌ها به صورت مکرر و با سرعت بالا "Tremolo picking" گفته می‌شود. و ویبراتو نقش بزرگی ایفا کرده‌است.
سازهای اصلی او یک گیتار قرمز رنگ دست‌ساز (بوسیله خودش) با نام فرنکن استرت و یک میوزیک‌من (سری اختصاصی خودش با نام ارنی بال) هستند. او همچنین از گیتارهای کرامر (سری اختصاصی خودش با نام فرانکن‌اشتین)، آیبانز (سری دسترایر)، پیوی (سری اختصاصی خودش با نام ولفگانگ) و شارول (سری آرت) استفاده می‌کند. ادی ون هیلن نشان تجاری مخصوص خودش با نام EVH را دارد که تولیدکننده گیتار، لوازم جانبی آن و اَمپلی فایرهای ای.وی. اچ است.
در سال ۱۹۹۹ علائم سرطان دهان در وی پدیدار شد. به نظر می‌آمد که مصرف زیاد نوشیدنی‌های الکلی و سیگار دلیل ابتلای او به سرطان هستند. ون هیلن به توصیه پزشکان سیگار را کنار گذاشت و مدتی بعد بافت مشکوک ایجاد شده در قسمت زبان وی از بین رفت، اما بعد از چند ماه نشانه‌های بیماری دوباره بازگشت. ون هیلن دوباره سیگار کشیدن را شروع کرد و در مصاحبه‌ای اعلام کرد که او فکر نمی‌کند سیگار ربطی به این بیماری داشته باشد او همچنین گفته‌است که دلیلی ندارد بیماری‌اش را از هواداران مخفی نگاه دارد و دلیل ایجاد این بیماری را نگهداشتن پیک فلزی در دهانش برای زمان طولانی در هنگام کار در استودیو می‌داند.
او پس از ۲۰ سال مبارزه با سرطان در ۶ اکتبر ۲۰۲۰ در ۶۵ سالگی درگذشت.
جمهوری روم حکومتی بود که در ۵۰۹ ق.م. در شهر رم تشکیل شد و تا ۲۷ ق.م. دوام یافت. این حکومت در اوج قدرتش بر جنوب و غرب اروپا، شبه‌جزیره بالکان، شمال آفریقا، آسیای صغیر و بخش‌هایی از شام حکومت می‌کرد.
در سال ۵۰۹ ق. م، در زمان سلطنت لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، هفتمین و آخرین پادشاه روم، سکستوس، پسر پادشاه، به یکی از زنان اشرافی به‌نام لوکرتیا تجاوز کرد. خواهرزادهٔ پادشاه، لوکیوس یونیوس بروتوس، از این عمل به‌تنگ آمد و به‌همراه شوهر و پدر لوکرتیا و یک نفر دیگر شورشی به‌راه انداخت و پادشاهی را سرنگون و جمهوری را تأسیس کرد. سپس او و شوهر لوکرتیا با عنوان کنسول در رأس حکومت نوپا قرار گرفتند و از آن پس مجمعی به‌نام مجمع کنتوریاها هرساله دو کنسول با قدرت متساوی انتخاب می‌کرد که شخص اول مملکت بودند. مهم‌ترین وظیفهٔ کنسولان اداره دولت و اجرای قوانین تصویب شده در مجلس سنا بود و هرکدام ارتش مجزایی داشت.
پیدایش جمهوری روم یکی از مهم‌ترین وقایع تاریخ اروپاست، چراکه قسمت بزرگی از جنگ برای دموکراسی بوده‌است. در این حکومت مردمی، اعضای جامعه (به جز زنان و بردگان) در مکان‌های مشخصی جمع می‌شدند و قوانین را تصویب می‌کردند و اجرای آن را بر عهدهٔ اشخاص خاصی می‌گذاشتند.
حکومت پیشین، پادشاهی روم، با جنگ‌های متعدد با همسایگان قدرت خود را توسعه داده بود و پس از او نیز جمهوری روم این جنگ‌ها را پی گرفت و بر گسترهٔ قلمروش افزود؛ چنان‌که با پیروزی در جنگ اول کارتاژ (۲۶۴ تا ۲۴۱ ق. م) بر شبه‌جزیرهٔ ایتالیا تسلط یافت و با پیروزی در دومین جنگ کارتاژ (۲۱۸ تا ۲۰۱ ق. م) خود را به‌عنوان دولتی جهانی نمایاند و در ۵۳ ق.م. نیز برای اولین بار با امپراتوری ایرانیان برخورد نظامی کرد.
ژولیوس سزار، سردار و دیکتاتور این جمهوری، با فتح گالیاسرزمینی متشکل از فرانسه، بلژیک، سوئیس، هلند و جنوب آلمان کنونی. و مصر و آناتولی و جزیرهٔ بریتانیا جمهوری را به اوج گستردگی‌اش رساند، اما بسیاری از مورخان فروپاشی این نظام را به خودکامگی سزار نسبت داده و او را قاتل این جمهوری می‌دانند.
خاستگاه تمدن روم شهر باستانی رم در ایتالیاست. اما پیش از تشکیل دولت یکپارچه روم، قبایلی چون لاتینان، سابینان و سامنیت‌ها در هزاره دوم پیش از میلاد از شمال اروپا و با عبور از کوه‌های آلپ وارد سرزمین حاصلخیز و گرم شبه‌جزیره ایتالیا شده، در آنجا سُکنی گزیده بودند. این اقوام در خانه‌های گِلی زندگی می‌کردند و بیشتر به دامداری و کشاورزی مشغول بودند. در قرن نهم ق.م. اقوام دیگری به نام اتروسکان از آسیای صغیردر آن دوران، آسیای صغیر یا آناتولی در تملک یونانیان بود. نخست کوروش هخامنشی در ۵۴۶ ق.م. با تصرف لیدیه آنجا را مسخّر ایرانیان ساخت، سپس اسکندر مقدونی در ۳۳۴ ق.م. آن را به قلمرو خود ضمیمه کرد، بعد جمهوری روم در ۱۴۶ ق.م. آنجا را متعلق به خود کرد و تا سال ۱۰۷۱ میلادی، که امپراتوری بیزانس در نبرد ملازگرد از ترکان سلجوقی شکست خورد، بر آن سیطره داشتند. سرانجام، در ۱۴۵۳ میلادی بیزانس سقوط کرد و از آن زمان تاکنون ترکان در آناتولی مستقرند. وارد ایتالیا شدند و در همسایگی آن‌ها ساکن شدند. اتروسکان به سبب سکونت در آناتولی تحت تأثیر فرهنگ یونانی بودند و در فنون مختلف از جمله معماری، فلزکاری و سفالگری مهارت کسب کرده بودند و حکومتی مقتدر در شمال‌مرکزی ایتالیا به وجود آوردند. در سمت جنوب نیز دولت شهرهای قدرتمند یونانی چون آتن، اسپارت و کورنت به منظور توسعه قلمرو حکومت‌های خود به سرزمین‌های جنوبی ایتالیا (خاصه جزیره سیسیل) یورش برده و بخش اعظم جنوب ایتالیا را تحت سیطرهٔ خود درآورده بودند که به این قلمروها یونان بزرگ می‌گفتند. در این شرایط بود که شهر روم تأسیس شد.
شهر روم در ۷۵۳ ق.م. به‌دست رومولوس بنا شد و نامبرده نخستین پادشاه از هفت پادشاهش شد. در آن دوران، شبه‌جزیره ایتالیا وحدت سیاسی نداشت و هر دولت‌شهری بر بخش‌هایی از آن حاکم بود. برای نمونه، در شمال روم اتروسکان (با دوازده دولت‌شهر مؤتلفه) و در جنوبش ولسکیان و لاتینان با چند دولت‌شهر حاکم بودند و روم تقریباً هرساله با آنان بر سر تسلط بر کل ایتالیا و حتی موجودیت خود در جنگ بود.
لوکیوس تارکوئینیوس متکبر، هفتمین و آخرین پادشاه روم از ۵۳۴ ق.م. تا ۵۰۹ ق.م. سلطنت کرد. او ستمگرترین پادشاه روم بود که علاقهٔ بسیار به طرح‌های جاه‌طلبانه و جنگجویانه داشت و مردم را به بیگاری گرفت و از خود بسیار منزجر ساخت، چنان‌که مردم بدو لقب Superbus دادند که در لاتین به‌معنای «متکبر» است. او بر دولت‌شهر گابیئیGabii (در جنوب‌غربی روم) و بر وُلسکیانVolsci (انگلیسی: Volscians) و روتولانRutuli (انگلیسی: Rutulians) هجوم برد و کوشید شهر روتولان، آردئا،Ardea شهری در ایتالیا (گفتنی است در آن دورانْ رومْ جوان بود و هنوز کل ایتالیا را زیر سیطرهٔ خود در نیاورده بود) را باحمله‌ای تصرف کند، اما جنگش طول کشید و فرساینده شد. پس سعی کرد شهر را با محاصره تسلیم خود کند. برای همین، اردوگاه‌هایی پیرامون آن شهر برپا کرد و سپاهیان را در آن‌ها اسکان داد و خود نیز در اردوگاه ماند، و چون جنگْ بیشتر فرساینده بود تا خونین، به سربازانش مرخصی بسیار می‌داد. در جریان یک باده‌گساری در خیمهٔ فرماندهان، بحث همسرانِ هریک از شاهزادگان در میان افتاد. پس هریک با گزافه‌گوییْ زیبایی و کمالات و اخلاقِ همسرِ خودش را ستود و بعد که مجادله داغ شد، لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس ــ پسرِ پسر عموی پادشاه ــ پیشنهاد کرد که همگی به‌خانهٔ همدیگر بروند و یواشکی رفتار زنانشان را ببینند تا معلوم شود که همسر کدام‌یک از بقیه زیباتر و بااخلاق‌تر است ــ او مطمئن بود که همسر خودش، لوکرتیا، باکمالات‌تر و عفیف‌تر از همسر بقیه است. شاهزادگان پیشنهادش را پذیرفتند و از اردوگاه (در حوالی آردئا) به‌سوی روم راه افتادند تا یواشکی همسران یکدیگر را دید بزنند و ببینند که هریک، در غیاب شوهرش، به چه‌کاری مشغول است. شاهزادگان دیدند که همسرانِ هرکدامشان فقط مشغول عیاشی با همسالانشان هستند. سپس به‌سوی کولاتیالوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس و همسرش لوکرتیا در شهر کولاتیا منزل داشتند. اساساً «کولاتینوس» یک صفت نسبی به‌معنای «اهل کولاتیا» است. این شهر چندان فاصله‌ای با روم نداشت و آنموقع روم هنوز بدل به حکومتی جهانی نشده بود. (منزل کولاتینوس) تاختند تا به خانهٔ کولاتینوس هم بروند و همسر او، لوکرتیا، را هم ببینند و بعد دربارهٔ زنانشان جمع‌بندی کنند. شب‌هنگام، وقتی به خانهٔ کولاتینوس رسیدند، دیدند که لوکرتیا تا پاسی از شب مشغول رشتن پشم است و به کنیزانش هم کمک می‌کند. پس همسرِ کولاتینوس در مسابقهٔ فضیلت زنانه پیروز شد، و کولاتینوس به همسرش بالید و شاهزادگان را میهمان کرد. سپس به‌سوی اردوگاه در آردئا بازگشتند.
اما چند روز بعد، سکستوس تارکوئینیوس، جوان‌ترینِ آن شاهزادگان، مخفیانه و بدون اطلاع کولاتینوس به کولاتیا بازگشت و از آن زن عفیف و زیبا خواست به زنا رضایت دهد. چون زن مخالفت کرد، سکستوس شمشیر کشید و او را به تجاوز تهدید کرد، اما زن به‌قیمت جانش نیز تسلیم بدکاری نشد. پس سکستوس او را تهدید به آبروریزی، به‌عنوان آخرین حربه، کرد و گفت که وقتی او را کشت، جنازهٔ لختِ یک غلام را کنارش قرار می‌دهد تا همه بگویند که لوکرتیا در جریان یک زنا، آن هم با یک غلام، کشته شده‌است. لوکرتیا می‌دید که نه‌تنها جان که آبرویش نیز در خطر است، پس به‌ناچار به زنا رضایت داد. پس از آن، سکستوس، شادمان از مقهور کردن عفت زن، از کولاتیا رفت. لوکرتیا، که بسیار افسرده شده بود، پیکی به شوهرش کولاتینوس در اردوگاه آردئا و به پدرش لوکرتیوس در روم فرستاد و از آنان خواست که باشتاب به کولاتیا بیایند، و البته هرکدام یک مرد صمیمی و قابل‌اعتماد با خودش بیاورد. پس آن دو لوکیوس یونیوس بروتوس و پوبلیوس والریوس را برگزیدند و با هم، چهار نفری، به کولاتیا تاختند و به منزل لوکرتیا درآمدند. آنجا، لوکرتیا ماجرای تجاوز پسر پادشاه را برایشان شرح داد و از آنان خواست قسم بخورند که اگر مرد هستند، انتقام او را از سکستوس بِکشند. پس چون آن چهار مرد سوگند انتقام‌گیری خوردند و لوکرتیا خیالش بابت انتقام‌گیری راحت شد، خنجری را که زیر جامه‌اش پنهان کرده بود در قلبش فروکرد و خود را کشت تا ثابت کند که فقط به‌خاطر حفظ آبرویش مجبور به تن دادن به رابطه با سکستوس شده بود، و گرنه به‌هیچ‌روی راضی به رابطه نبوده‌است.