moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مفهوم وایراگیا در سوتراهای "یوگا" پاتانجالی یافت می‌شود، جایی که همراه با تمرین (ابهیاسا)، مهار تغییرات ذهنی است (YS 1.12، "abhyāsa-vairāgyabhyāṁ tannirodhah"). اصطلاح وایراگیا سه بار در "باگاواد گیتا" (۶٫۳۵، ۱۳٫۸، ۱۸٫۵۲) ظاهر می‌شود، جایی که به عنوان وسیله ای کلیدی برای کنترل ذهن ناآرام توصیه می‌شود.
عدم دلبستگی رهایی از ذهن سرگردان را پیامد دارد. و مرگ امتحان نهایی است. bodisatva کسی است که ذهن را مهار می‌کند و هر آنچه که باعث دلبستگی می‌شود کنار بگذارد. اگر کسی انگیزه‌های خودخواهانه خود کنار گذارد واکنش کارمای او کاسته می‌شود.
وایراگیا (वैराग्य، "جدا شدن") منظور از جدا شدن (vairāgya) ایجاد بی‌علاقگی نسبت به لذت‌های نفسانی و جسمانی است.
قطار ونکاتادری یا ونکاتادری اکسپرس فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی مرلاپاکا گاندهی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساندیپ کیشان، راکول پریت سینگ و ساپتاگیری ایفای نقش کرده‌اند.
آشپزی پنانگی پخت و پزی از جامعه چندفرهنگی پنانگ، مالزی است. بیشتر این غذاها در کنار جاده برای فروش عرضه می‌شوند، که به "غذای دستفروش" و در گفتگوی عامیانه به "چرخ دستی ماکَن" معروف هستند. پنانگی‌های بومی به‌طور معمول، به خاطر اینکه دکه‌های دستفروشی همه جا در دسترس هستند و در بیشتر اوقات روز و شب مشغول فعالیت هستند، خرید کردن از این دکه‌ها را راحت تر و مقرون به صرفه تر می‌پندارند. در روز ۲۲ فوریه ۲۰۱۳، جزیره پنانگ توسط سی ان ان تراول به عنوان یکی از ده شهر برتر غذاهای خیابانی در آسیا انتخاب شد. هم چنین پنانگ در سال ۲۰۱۴، توسط لونلی پلانت به عنوان بهترین مقصد در حوزهٔ آشپزی، انتخاب شده‌است.
مالایی
چیزی تصادفی و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی راوی تیاگاراجان است. در این فیلم بازیگرانی همچون گاتام کارتیک، راکول پریت سینگ و شاکلا ایفای نقش کرده‌اند.
رودنباخ فوندز (بلژیکی: Rodenbachfonds)، که به نام آلبرشت رودنباخ نامگذاری شده‌است، یک بنیاد غیرانتفاعی و فرهنگی فلاندری یا "cultuurfonds" مرتبط با جنبش فلاندری است. این بنیاد یکی از خانواده‌ای متشکل از پنج بنیاد فرهنگی در فلاندر به همراه داویدزفوند، فرمیلنفوند، ویلمزفوند و مازریلفوندز است.
رودنباخ فوندز در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد. این سازمان برای انسجام اجتماعی و همبستگی در جامعه تلاش می‌کند و زبان هلندی و فرهنگ فلاندری را به عنوان نقطه شروع در نظر می‌گیرد. این کار ادراک و تجربه باز از هویت فلاندری را برجسته می‌کند. رودنباخ فوندز با فعالیت‌های خود می‌خواهد نقش محله یا روستا را به عنوان یک مکان برتر برای تسهیل مشارکت جامعه، همکاری بین نسل‌ها و تبادل فرهنگی تقویت کند. رئیس این سازمان از سال ۲۰۱۱، پاتریک فانکرونکلسون است.
ماسریلفوندز (بلژیکی: Masereelfonds)، نامگذاری شده به نام فرانتس ماسریل، یک سازمان فرهنگی غیرانتفاعی فلاندری برای ترویج و حمایت از زبان هلندی در فلاندر (شمال بلژیک) است. این سازمان از خانواده‌ای متشکل از پنج سازمان فرهنگی در فلاندر است، مانند داویدفوندز، فرمایلنفوندز، ویلمزفوندز، و رودنباخ فوندز. به‌طور سنتی با حزب کمونیست بلژیک مرتبط بود، اما امروزه یک سازمان فرهنگی مترقی است.
آلبرتوس "آلبرشت" پتروس ژوزف مانسوئتوس فردیناندوس رودنباخ ( ; ۲۷ اکتبر ۱۸۵۶- ۲۳ژوئن ۱۸۸۰) شاعر فلاندری و رهبر احیای ادبیات فلاندری بود که در اواخر قرن نوزدهم رخ داد. او بیشتر به عنوان نماد جنبش فلاندری شناخته شده است تا فعالیت های واقعی خود، زیرا در سن ۲۳ سالگی درگذشت. هوگو وریست، رودنباخ "را شاعر، روح، قلب، ذهن، کلمه فلاندرِ دوباره متولد شده" نامید"!" Antcliffe, Herbert (October 1946) "Music and the Flemish Movement" "The Musical Times" 87(1244): pp. 299-301, p. 300.
رودنباخ در روسلاره در یک خانواده بورژوا، بزرگترین فرزند از ۱۰ فرزند و پسر عموی ژرژ رودنباخ رمان نویس متولد شد. پدر آلبرشت رودنباخ ژولیوس رودنباخ (۱۹۱۵-۱۸۲۴) اهل راینلند، برادر فلیکس رودنباخ، مبلغ سیاسی فلاندری بود. Antcliffe, Herbert (October 1946) "Music and the Flemish Movement" "The Musical Times" 87(1244): pp. 299-301, p. 300. مادر آلبرشت رودنباخ، سیلویا د لا هوتر (۱۸۹۹-۱۸۳۴) بود. اگرچه مادرش یک والون اهل تورنای بود، اما هلندی را که در روسلاره صحبت می شد آموخته بود. رودنباخ از دوران کودکی توسط پدر و عمویش در معرض احساسات ملی گرایانه فلاندری قرار گرفت.
رودنباخ در مدرسه علمیه کوچک روزلار شرکت کرد و در آنجا با ایده‌های نهضت ادبیات فلاندری توسط هوگو وریست و دیگران آشنا شد. رودنباخ نیز در این زمان تحت تأثیر گویدو گزله قرار گرفت. در سال تحصیلی ۱۸۷۵-۱۸۷۴، این به درگیری بین دانش آموزان فلاندری و مدیر فرانسوی دوست مدرسه منجر شد. در جشنواره سالانه ترانه، دانش‌آموزان به‌طور سنتی آهنگ‌های فرانسوی می‌خواندند، رودنباخ تظاهرات را رهبری می‌کرد و دانشجویان عمدتا هلندی‌زبان، آهنگ اعتراضی را به زبان هلندی خواندند. این اعتراض منجر به اعتراضات مشابه در سراسر بلژیک شد. با وجود این و سایر فعالیت‌ها، رودنباخ در سال ۱۸۷۶برای اولین بار در رشته بلاغت فارغ‌التحصیل شد.
در دانشگاه لوون با شاعری به نام پل دو مونت که یک سال بزرگتر بود آشنا شد. آنها با هم به دنبال ترویج احیای هنری فلاندری و حقوق برابر برای دانشجویان فلاندری به عنوان یک جنبش دانشجویی بودند و در سال ۱۸۷۶ "Algemene Vlaamse Studentenbond" (انجمن دانشجویان فلاندری) را ایجاد کردند. از جمله اهداف آنها این بود که کلاس هایی به زبان هلندی و کلاس هایی شامل فرهنگ فلاندری داشته باشند. مجله مصور انجمن "Het Pennoen" (پرچم) مقالات رودنباخ را به صورت ناشناس منتشر کرد. رودنباخ از طریق یک کمیته مکاتبه، تماس های خود را در روزلار حفظ کرد. Compare with U.S. Committee of correspondence. ایدئولوژی آنها آمیزه ای از فلسفه گایدو گزاله با ناسیونالیسم رمانتیک هندریک کانشنس و درستی اعتقاد واقعی بود. روبنباخ و دو مونت جنبش دانشجویی خود را به نام "blauwvoet" (موجود پا آبی ) "نامیدند" که پروازش خبر از طوفان آینده می دهد. فریاد تجمع "Blauwvoeterie" این "بود:" "وقتی پای آبی پرواز می کند، در دریا طوفان می آید!" رودنباخ آن را با جنبش "بورشنشافتن" آلمان مقایسه کرد. Kohn, Hans (April 1957) "Nationalism in the Low Countries" "The Review of Politics" 19(2): pp. 155-185, p. 172.
علاوه بر این، رودنباخ با لیبرال های فلاندری مانند شاعر یان فن بیرز و نویسنده ماکس روزز تماس گرفت که به تبلیغ جنبش و افشای اعضای آن در معرض اهداف سیاسی بیشتر کمک کرد. Heijdendal, Felix (1937) "Het Leven von Albrecht Rodenbach aan de jeugd verteid"; van Puyvelde, Leo (1908) "Albrecht Rodenbach. Zijn leven en zijn werk";
رودنباخ قبل از تولد ۲۴ سالگی خود در روسلاره بر اثر سل درگذشت و تقریباً بلافاصله به نماد برجسته جنبش دانشجویی فلاندری تبدیل شد. Heijdendal, Felix (1937) "Het Leven von Albrecht Rodenbach aan de jeugd verteid"; با مرگ رودنباخ، پل دو مونت رهبری "اتحادیه عمومی دانشجویان فلاندرز" را بر عهده گرفت.
رودنباخ در سال ۱۸۷۶ مقالاتی را با نام مستعار "هارولد" منتشر کرد. کتاب او "Eerste Gedichten" ( "اولین شعرها" ) در سال ۱۸۷۸ منتشر شد Verschaeve, Cyriel (1941) "De dichter Albrecht Rodenbach" Uitg. Zeemeeuw, Brugge; بقیه آثار او، از جمله نمایشنامه منظوم "گودرون" ، حماسه ای دراماتیزه شده از وایکینگ ها، تا پس از مرگ او منتشر نشد. Jonckheere, Karel & Bodard, Roger (1958) "Belgian Literature" Ontwikkeling, Antwerp, p. 43
رودنباخ در زمان مرگش به خاطر آهنگ‌ها، اشعار و آثار آهنگی‌اش که نمادهای الهام‌بخش جنبش فلاندری باقی مانده‌اند، شناخته می‌شد. او الهام بخش رمان "کرلز ون ولاندرن" اثر هندریک کانشنس بود. فلاندریا فیلم در سال ۱۹۳۰ فیلمی با عنوان "آلبرشت" "رودنباخ" به کارگردانی کلمنس دی لندشیر درباره او ساخت. سازمان فرهنگی رودنباخ فوندز به نام او نامگذاری شد.
پردیس مجازی (به انگلیسی:virtual campus) یا پردیس الکترونیکی (به انگلیسی:e campus)electronic campus به خدمات آنلاین یک کالج یا دانشگاه اشاره دارد که در آن کار کالج به‌طور جزئی یا کاملاً آنلاین، اغلب با کمک معلم، استاد یا دستیار تدریس ارائه می‌شود. اکنون بسیاری از کالج‌ها و دانشگاه‌ها چنین دوره‌هایی (یا کل دوره‌های تحصیلی) را به‌طور جزئی یا کاملاً آنلاین ارائه می‌کنند.
اکثر دانشجویانی که از پردیس‌های مجازی برای دریافت مدرک آنلاین استفاده می‌کنند، به سه دلیل اصلی، دانشجویان بزرگسال هستند:
مدارس از ابزارهای مختلفی برای برگزاری کلاس‌ها استفاده می‌کنند – که معمولاً سامانه‌های مدیریت یادگیری (LMS)learning management system یا سامانه‌های مدیریت دوره (CMS) نامیده می‌شوند. CMS ممکن است به سیستم‌های مدیریت محتوا (CONTENT) نیز اشاره داشته باشد.
برخی از جنبه‌هایی که در پردیس مجازی قرار می‌گیرند شامل انواع مختلفی از فعالیت‌های یادگیری مانند سخنرانی، بحث، خواندن و انجام تکالیف است. کلاس‌ها معمولاً با استفاده از اسناد آنلاین و پایگاه‌های داده‌ای که ممکن است در دسترس آن‌ها باشد، تنظیم می‌شوند. تست‌ها و سایر تکالیف به صورت آنلاین در برنامه‌های خاصی که برای کلاس‌های آنلاین استفاده می‌شوند در دسترس هستند. روش‌های دیگر مورد استفاده در پردیس مجازی جلسات زنده، ویدئو کنفرانس، بحث و تبادل نظر و به اشتراک گذاری برنامه‌های مختلف است. افراد می‌توانند در هر زمان که بخواهند تحت کنترل معلم به نیازات آموزشی خود دسترسی داشته باشند و می‌توانند در هرجایی که اینترنت در دسترس باشد از اینگونه پردیس‌ها استفاده کنند. استفاده از ایمیل بخش بزرگی از پردیس‌های مجازی است و اغلب قبل، حین و بعد از جلسات استفاده می‌شود. ایمیل به افراد در تبادل اطلاعات کمک می‌کند یا آنها را به مسیر درست هدایت می‌کند که در افزایش و درک روش‌های مختلف در دسترس آنها از طریق اسناد و منابع آنلاین مفید است.
فرانتس دو پاتر (۴ ژانویه ۱۸۳۴، خنت – ۱۵ اوت ۱۹۰۴) نویسنده بلژیکی به زبان هلندی بود.
او منشی ارشد "فوندسنبلاد" خنت و از سال ۱۸۸۶ به بعد دبیر "آکادمی فلاندری" بود. او آثاری بسیاری نوشت، مانند تاریخ ادبیات هلندی(۱۸۵۴)، سرودهای ملی (۱۸۶۱، یک کانتاتا ژاکوب فن آرتولد (۱۸۶۳)، تاریخ خنت و کورتریجک، تاریخ ژاکوبا فن بیرن (۱۸۸۰).
کتابشناسی فلامش در ۱۸۹۳و تاریخ شهرداری های شرق فلاندر، (۴۶ جلد). از اهمیت ویژه‌ای در آثار او برخوردار است. او برای "جشنواره های شهری در فلاندر" خود در سال ۱۸۷۰ جایزه دریافت کرد. او همچنین یک رمان تاریخی به نام "رابرت فن والوا ته خنت" (۱۸۶۲) نوشت.
فرانس دو پاتر بنیانگذار اصلی دیویدزفوند کاتولیک رومی بود و اولین دبیر کل آن شد و در سال ۱۸۸۶ "آکادمی فلاندری" را در خنت به عنوان مکمل آکادمی سلطنتی در بروکسل ایجاد کرد.
رالف داد (انگلیسی: Ralph Dodd) زادهٔ حدود سال ۱۷۵۶م، در تاینساید شمالی و مرگ به تاریخ ۱۱ آوریل ۱۸۲۲م، درحدود ۶۶ سالگی در جنوب غربی انگلستان یک مهندس بریتانیایی بود. شهرت وی بیشتر مدیون مشارکت وی در اولین تلاشهای موفق و ناموفق بشر برای حفر تونل در زیر آب بوده‌است.Skempton, A.W. (2002). A Biographical Dictionary of Civil Engineers in Great Britain and Ireland. Thomas Telford. pp. 184–186. ISBN 978-0-7277-2939-2.https://www.royalacademy.org.uk/art-artists/name/ralph-dodd
رالف داد در شمال شرقی انگلستان متولد شد و دومین پسر خانواده بود. بعد از تحصیلات مقدماتی در رشته مکانیک، هم او و هم برادر بزرگترش به نام «رابرت» وارد آکادمی سلطنتی هنر شدند. برادر وی بعدها با آثاری که از مناظر دریایی و صحنه‌های جنگ‌های انقلاب فرانسه تصویر کرده بود، نقاش معروفی شد. رالف داد خود ازدواج کرد و صاحب ۳ فرزند پسر و یک دختر شد. ۲ نفر از پسرهای وی، بعدها از مهندس‌های پیشرو در بهره‌برداری از نیروی بخار شدند.J.G.James, Ralph Dodd, The Very Ingenious Schemer, Newcomen Society Papers, Vol. No 47, 1976, page 161 foll رالف داد خود از مبتکران پیشگام هنر معماری بود و چندین نوآوری ساختمانی به نام وی ثبت شده‌است. در سال ۱۷۹۹م، رالف داد تلاش کرد تا از طریق حفر تونل، گریوزند را به تیلبوری، در اسکس وصل کند، اما تلاشهای وی شکست خورد. با این حال تجربه و دانش کسب شده از این تلاشهای ناموفق بعدها مقدمه و راهگشای اجرای موفق طرحهای معماری دیگری بود. هر چند رالف داد، پس از چند سال فعالیت در رشته معماری از ادامه برنامه‌های عمرانی خود که به تأیید پارلمان نیز رسیده بود، منصرف شد، اما بسیاری از طرح‌های وی توسط مهندسان دیگر با موفقیت تکمیل شد.
در دسامبر ۱۸۲۱م، هنگامی که رالف داد، مشغول یک سفر آزمایشی با کشتی بخار بود، دیگ بخار منفجر شد و وی را دچار سوختگی شدید کرد. خسارت جسمی و مادی این حادثه به قدری بود که وی برای همیشه کار را کنار گذاشت و بنا برتوصیه ای که به وی شده بود، در حین بی‌پولی به چلتنهام، در جنوب غربی انگلستان رفت؛ و در ۱۱ آوریل سال ۱۸۲۲م، در حدود ۶۶ سالگی در همان شهر درگذشت.Two portraits of Ralph Dodd are to be found, one, probably in his artist days, c.1780-1810 and another at the height of his engineering career, c.1815-1820https://www.thamesmedway.co.uk/ralph-dodd/
لوکارنو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرمایلن فوندز (بلژیکی: Vermeylenfonds) یک سازمان سوسیالیستی فرهنگی غیرانتفاعی فلاندری است. در سال ۱۹۴۵در بروکسل با هدف مطالعه و ادامه کار آگوست فرمایلن تأسیس شد. فرمایلن فوندز در چارچوب روند گسترش جنبش فلاندرز که تا آن زمان عمدتاً از سازمان‌های کاتولیک (Davidsfonds) و لیبرال (Willemsfonds) تشکیل شده بود، تأسیس شد. برای مدت طولانی فرمایلنفوندها نیز به عنوان یک گروه لابی در بحث سیاسی در فلاندر شرکت داشتند.
ویلمز فوند ( بلژیکی: Willemsfonds) که به نام جان فرانتس ویلیمز نامگذاری شده است، یک سازمان فرهنگی غیرانتفاعی است که در قرن نوزدهم برای ترویج فرهنگ و زبان فلاندری در بلژیک تأسیس شد. به منظور دستیابی به این هدف، سازمان ترانه های محلی فلاندری را حمایت کرد، بازی های زبانی را سازمان داد و کتاب های ارزان قیمت فلاندری را منتشر کرد. علاوه بر این، این سازمان کتابخانه های عمومی ایجاد کرد.
امروزه، ویلمز فوند هنوز یک سازمان داوطلبانه و محل اجتماع برای فعالیت های فرهنگی است. به دنبال ترویج گفت‌وگو بین مردم است تا به آنها اجازه دهد نظر خود را شکل دهند. ویلمزفوند الهام گرفته از لیبرالیسم است که آن را از فرمایلنفوندهای سوسیالیست و دیویدزفوندهای کاتولیک متمایز می کند.
ویلمز فوند در ۲۳ فوریه ۱۸۵۱ برای ترویج و حمایت از زبان هلندی در فلاندر (شمال بلژیک ) تأسیس شد. این سازمان توسط ۳۱ نفر از خنت و ۷ نفر از بروکسل تاسیس شد و از سال ۱۸۶۸ ، مقر آن در "لاکنمترشوس" در "Vrijdagmarkt" در خنت است.
در روزهای اولیه تشکیل، هم کاتولیک‌های رومی و هم لیبرال‌ها با هم در سازمان کار می‌کردند، حتی ژان باپتیست دیوید یکی از اعضای ویلمزفوند بود. هنگامی که در سال ۱۸۷۰، کلیسای کاتولیک روم با وضعیت غیر فرقه ای آموزش عمومی مخالفت کرد، ویلمزفوندها در کنار لیبرال ها قرار گرفتند و کاتولیک های رومی، مانند ژان باپتیست دیوید، سازمان را ترک کردند و دیویدزفوندها را در سال ۱۸۷۵ تأسیس کردند.
تا سال ۱۹۷۶، رؤسای ویلمزفوند از خنت می آمدند، مانند اولین رئیس آن، ژول دو سنت جنوا (۱۸۶۷-۱۸۱۳)، فردیناند اسنلارت ، پرودنس ون دویس، فرانس رنس ، یاکوب یان هرمانس، و ژولیوس ویلستکه.
در طول سال‌ها، آثار چندین نویسنده فلاندری مانند ژان فرانس ویلمز ، "راینارت د ووس" و جولیوس دی گایتر ، یوهانا کورتمانز-برچمنز ، تونی برگمان ، سیریل بویسه ، ویرجین لاولینگ ، موریتس سابه، پل کنیس‌هیرل ، کارل ، مارسل ون مایل ، ویلم روگمن ، و کلم شوونارس را منتشر کرد.
باشگاه والیبال میلانو، یک باشگاه والیبال ایتالیایی مستقر در میلان است که در سوپرلگا بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۹۹ پس از جدا شدن بخشی از گروه شرکتی از گونزاگا میلان که عنوان ورزش را از آن کسب کرد، گشایش شد و فعالیت های مسابقه ای خود را در فصل ۰۰-۱۹۹۹ از سری A2 آغاز کرد: به دلیل کسب رتبه دوم در در جدول رده بندی، این تیم به سری A1 صعود می کند.
عصر جت (به انگلیسی:The Jet Age)، دوره‌ای در تاریخ هوانوردی است. این دوره با ظهور هواپیماهای دارای توربین جت و تغییرات اجتماعی که این رویداد به وجود آورد تعریف می‌شود.
هواپیماهای جت می‌توانستند بسیار مرتفع‌تر، سریع‌تر و دورتر از هواپیماهای ملخی (پروپلاینر) قدیمی‌تر با موتور پیستونی پرواز کنند بنابراین سفر بین قاره‌ای و درون‌قاره‌ای به‌طور قابل‌توجهی سریع‌تر و آسان‌تر شد. پس از ظهور عصر جت بود که برای اولین بار هواپیماهایی که آمریکای شمالی را ترک می‌کردند و از اقیانوس اطلس (و بعداً اقیانوس آرام) عبور می‌کردند توانستند بدون توقف به مقصد خود پرواز کنند، و برای اولین بار بسیاری از نقاط جهان را در طی یک روز سفری در دسترس قرار داشت. از آنجایی که هواپیماهای مسافربری بزرگ می‌توانستند مسافران بیشتری را نسبت به هواپیماهای پیستونی حمل کنند، هزینه کرایه‌های هواپیما نیز کاهش یافت (نسبت به تورم)، بنابراین افراد از طیف وسیع‌تری از طبقات اجتماعی و اقتصادی می‌توانستند هزینه سفر به خارج از کشور خود را داشته باشند.
به غیر از فناوری‌های جت، در موتورهای ملخی توربین‌محور پیشرفت‌هایی در موتور پیستونی ارائه شد که سواری نرم‌تر و بازده سوخت بهتری را ارائه می‌کرد. یکی از استثناهای تسلط هواپیماهای مسافربری بزرگ با موتور جت در این زمان، طراحی توربوپراپ ملخ‌های متقاطع-دوار بود که به تو\ولوف تو-۱۱۴ (اولین پرواز در ۱۹۵۷) نیرو می‌داد. این هواپیمای مسافربری می‌توانست با سرعت، ظرفیت و برد جت‌های معاصر مطابقت داشته باشد یا حتی از آنان فراتر رود. با این حال، استفاده از این نوع فناوری در هواپیماهای بزرگ پس از سال ۱۹۷۶ به‌طور کامل به ارتش‌های نظامی محدود شد.
انتظار می‌رفت که معرفی هواپیمای مسافربری مافوق صوت کنکورد و حمل و نقل مافوق صوت (SST)Supersonic transport به خدمات عادی در سال ۱۹۷۶ تغییرات اجتماعی مشابهی را به همراه داشته باشد، اما این هواپیما هرگز به موفقیت تجاری دست پیدا نکرد. پس از دو دهه و نیم خدمت، یک سانحه مرگبار در نزدیکی پاریس در جولای ۲۰۰۰ و عوامل دیگر در نهایت باعث شد که پروازهای کنکورد در سال ۲۰۰۳ متوقف شود. این تنها ضرر یک SST در خدمات غیرنظامی بود. فقط یک طرح SST دیگر در ظرفیت غیرنظامی مورد استفاده قرار گرفت یعنی توپولف تو-۱۴۴ شوروی، اما به دلیل تعمیر و نگهداری زیاد و مسائل دیگر آن هواپیما نیز از رده خارج شد. مک‌دانل داگلاس، لاکهید و بوئینگ سه تولیدکننده آمریکایی بودند که در ابتدا از دهه ۱۹۶۰ برنامه‌ریزی برای توسعه طرح‌های مختلف SST داشتند، اما این پروژه‌ها در نهایت به دلایل مختلف توسعه‌ای، هزینه‌ای و سایر دلایل عملی رها شدند.
اصطلاح انگلیسی «Jet Age» در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی ابداع شد. در آن زمان، تنها هواپیمای تولید شده با موتور جت، انواع نظامی آن بود که بیشتر آنها هواگرد جنگنده بودند. اصطلاح عصر جت در ابتدا نشان دهنده این است که موتور جت تغییر عمیقی در علم و صنعت هوانوردی ایجاد کرده‌است. (یا ایجاد خواهد کرد)
یک دیدگاه این است که عصر جت با اختراع موتور جت در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ آغاز شد. در تاریخ هوانوردی نظامی در سال ۱۹۴۴ با معرفی بمب افکن شناسایی آرادو آر ۲۳۴ و جنگنده مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲ در طول جنگ جهانی دوم آغاز شد.Green, W. ; "Warplanes of the Third Reich", Macdonald and Jane's (1970). در هوانوردی تجاری، عصر جت در سال ۱۹۵۲ با اولین پرواز برنامه‌ریزی شده هواپیمای د هویلند کامت به بریتانیا و در اواخر دهه با اولین هواپیماهای جت ساخت آمریکا به عموم آمریکا معرفی شد."The Jet Age, 1958 – today," "America by air", Smithsonian national Air and Space Museum.
د هویلند کامت بریتانیا اولین هواپیمای جتی بود که شروع به پرواز کرد (۱۹۴۹)، اولین هواپیمای در خدمت تجاری بود (۱۹۵۲)، و اولین هواپیمایی بود که یک سرویس معمولی فراآتلانتیکی را ارائه داد (۱۹۵۸). صد و چهارده نسخه از تمام نسخه‌های این هواپیما ساخته شد. با این حال، اولین هواپیمای جت که خدمات پایدار و قابل اعتمادی ارائه کرد، توپولف تو-۱۰۴ شوروی بود (۲۰۱ نسخه از آن ساخته شد) که تنها هواپیمای جت در حال فعالیت در سراسر جهان بین سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸ بود (کامت در سال ۱۹۵۴ به دلیل مشکلات ساختاری از رقابت خارج شده بود). تولید کامت و Tu-104 بعداً توسط بوئینگ ۷۰۷ آمریکایی (که در سال ۱۹۵۸ وارد خدمت شد) و داگلاس دی سی-۸ عقب افتاد و این دو پیشی گرفتند. انواع هواپیماها دیگر این دوره شامل سود اویاسیون کاراوله فرانسه است. پس از اینکه ۷۰۷ در ۲۶ اکتبر ۱۹۵۸ در مسیر نیویورک به پاریس توسط شرکت پان امریکن شروع به کار کرد، سال ۱۹۵۹ اولین سالی نام گرفت که مسافران فرااقیانوسی اطلس بیشتر با استفاده و از هوا تا استفاده از دریا سفر می‌کردند.
با افزایش تعداد مسافران، افزایش تعداد هواپیماهایی که از فرودگاه‌های اصلی پرواز می‌کنند غیرعملی شد. فرودگاه‌های بین‌المللی مانند فرودگاه اورلی در پاریس، فرانسه، ترمینال‌هایی را با توجه به کارایی بازرسی چمدان و پردازش گمرکی در پاسخ به افزایش تعداد مسافران ایجاد کردند. در همین هنگام بود که طراحان هواپیماهای مسافربری پهن‌پیکرتر و بزرگ‌تر را ساختند و سازندگان موتور با موتورهای بزرگ‌تر، قدرتمندتر و همچنین با مصرف سوخت کارآمدتر پیشرفت‌هایی را به وجود آوردند. اولین «جامبو جت» بوئینگ ۷۴۷ بود که هم ظرفیت مسافران فرودگاه را افزایش داد و هم هزینه سفر هوایی. این جت تغییرات اجتماعی ناشی از عصر جت را تسریع داد.
هوانوردی نظامی کمی زودتر و در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم وارد عصر جت شده بود. در سال‌های اولیه پس از جنگ، استفاده روزافزون از هواپیماهای جت تأثیر چندانی نداشت و عمدتاً برای ادامه پیشرفت‌های آهسته اما پیوسته در عملکرد که در گذشته مشاهده شده بود، مفید بود. پرواز مافوق صوت باعث تغییر مرحله ای در عملکرد هواپیما شد. بل X-1، اولین هواپیمایی بود که دیوار صوتی را در پرواز همسطح شکست. این هواپیما یک نوع هواپیمای آزمایشی موشکی بود و جت‌های تولیدی که به دنبال آن وارد خدمت شدند، می‌توانستند کمی سریعتر پرواز کنند. اولین هواپیمای جتی که از ابتدا برای پرواز مافوق صوت طراحی شد، Fairey Delta ۲ بریتانیا بود. در ۱۰ مارس ۱۹۵۶، این هواپیما اولین هواپیمایی بود که با سرعتی بیش از ۱۰۰۰ مایل در ساعت پرواز می‌کرد و دوره ای از «جت‌های سریع» را که معمولاً توسط مواد مهندسی موجود به سرعت ۲٫۲ ماخ محدود می‌شد را بهبود می‌داد. با افزایش سرعت جت‌ها، تسلیحات آنها از گلوله به موشک تغییر کرد. سیستم‌های الکترونیکی با رادار، کنترل آتش و سایر سیستم‌ها پیچیده‌تر شدند. هواپیماها بزرگتر و گرانتر شدند و به همین دلیل مجبور شدند کارهای بیشتری انجام دهند تا اقتصادی‌تر شوند. همه این وقایع به شدت بر ماهیت استراتژی نظامی در طول جنگ سرد تأثیر گذاشت.
کوتاه اسکله سوتتنام یک کوتاه اسکله در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، مالزی است. این مکان که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد، شلوغترین بندرگاه در مالزی از لحاظ تردد کشتی‌های کروز است. این اسکله کوتاه در کنار فرودگاه بین‌المللی پنانگ و راه‌های ارتباطی زمینی، به عنوان نقطه اصلی ورود گردشگران به پنانگ، نقش حیاتی ایفا می‌کند.
کوتاه اسکله سوتتنام که در وِلد کی واقع شده‌است، به غیر از کشتی‌های کروز، هم چنین میزبان کشتی‌های جنگی بوده‌است. در چند سال قبل، کشتی‌های نیروی دریایی چند کشور از قبیل سنگاپور، تایلند و ایالات متحده آمریکا، در اسکله کوتاه پهلو گرفته‌اند.
یگان زینبی واحد زنان زیرمجموعه یگان ویژه فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است. این یگان متشکل از زنانی است که به صورت درجه‌دار و افسر آموزش دیده در یک واحد عملیاتی در تهران سازمان‌دهی شده‌است.
انتشار تصاویری از زنان یگان ویژه با لباس فرم بدون چادر و با مانتو کوتاه در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در پی کشته شدن مهسا امینی باعث انتقادات در شبکه‌های اجتماعی شد. حسن کرمی در پاسخ به این انتقادات اعلام کرد انتخاب این لباس با «استنادات شرعی و رعایت حدود شرعی» بوده و «لباس فرمی که کاملاً پوشیده بوده و بدن‌نما هم نیست» می‌باشد.
پیرمرد یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی لاکی مک‌کی بر اساس فیلمنامه‌ای از جوئل ویچ با بازی استیون لانگ و مارک سنتر است.
هنگامی که یک کوهنورد گمشده با پیرمردی بی‌نظم که در جنگل زندگی می‌کند برخورد می‌کند، هرگز نمی‌توانست کابوس پیش رو را تصور کند.
فیلمبرداری در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۱۰ مارس ۲۰۲۱ در نیوبورگ، نیویورک به پایان رسید.
معماری در ماورای جو، معماری فضایی، معماری فضا یا معماری در فضا نظریه و عمل طراحی و ساخت محیط‌های مسکونی در ماورای جو است. این تعریف از معماری فضایی در کنگره جهانی فضا در هیوستون در سال ۲۰۰۲ و توسط اعضای کمیته فرعی معماری هوافضای فنی مؤسسه آمریکایی هوانوردی و فضانوردی (AIAA)Technical Aerospace Architecture Subcommittee of the American Institute of Aeronautics and Astronautics تهیه شد. رویکرد معماری به طراحی فضاپیما به کل محیط ساخت می‌پردازد. معماری فضایی عمدتاً بر اساس رشته مهندسی (به ویژه مهندسی هوافضا) است، اما همچنین شامل رشته‌های مختلفی مانند فیزیولوژی، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی می‌باشد.
مانند معماری روی زمین، تلاش بر این است که فراتر از عناصر و سیستم‌های جزء رفته و درک وسیعی از موضوعاتی که بر موفقیت طراحی تأثیر می‌گذارند، به دست آورده شود. معماری فضا از اشکال متعدد معماری برای انجام وظیفه حصول اطمینان از زندگی و کار انسان در فضا استفاده می‌کند و شامل انواع عناصر طراحی که در «مسکن کوچک، آپارتمان/خانه‌های کوچک زندگی، طراحی وسیله نقلیه، هتل‌های کپسولی و موارد دیگر» یافت می‌شود، می‌باشد.
بسیاری از کارهای معماری فضایی در طراحی مفاهیم ایستگاه‌های فضایی مداری و سفینه‌های اکتشافی ماه و مریخ و پایگاه‌های سطحی برای آژانس‌های فضایی جهان، عمدتاً ناسا، بوده‌است.
مشارکت‌دادن معماران در برنامه فضایی از رقابت فضایی شروع شد. اگرچه منشأ آن را می‌توان خیلی قبل‌تر نیز مشاهده کرد. نیاز به مشارکت معماران ناشی از فشار برای افزایش مدت زمان مأموریت فضایی و رفع نیازهای فضانوردان از جمله حداقل نیازهای بقای انسان در فضا بود. رشته معماری فضایی در حال حاضر در چندین مؤسسه ارائه می‌شود. مرکز بین‌المللی معماری فضایی ساساکاوا (SICSA) یک سازمان آکادمیک با دانشگاه هیوستون است که مدرک کارشناسی ارشد در معماری فضا ارائه می‌دهد. SICSA همچنین قراردادهای طراحی را با شرکت‌ها و آژانس‌های فضایی انجام می‌دهد. در اروپا، دانشگاه فناوری وین و دانشگاه فضایی بین‌المللی در تحقیقات معماری فضا نقش دارند. کنفرانس بین‌المللی سیستم‌های محیطی هر ساله برای ارائه جلساتی در مورد پروازهای فضایی انسان و عوامل انسانی فضایی تشکیل می‌شود. در موسسه هوانوردی و فضانوردی آمریکا، یک کمیته فنی معماری فضا تشکیل شده‌است. علیرغم الگوی تاریخی پروژه‌های فضایی بزرگ تحت رهبری دولت و طراحی مفهومی در سطح دانشگاهی، ظهور گردشگری فضایی تهدیدی برای تغییر چشم‌انداز معماری فضایی است.
در باستان‌شناسی، باستان‌شناسی فضایی (به انگلیسی:space archaeology) مطالعه مبتنی بر تحقیق در مورد اقلام مختلف ساخته شده توسط انسان که در فضا یافت می‌شود است. این زمینه همچنین تفسیر این اقلام را به عنوان سرنخ‌هایی از ماجراجویی‌های که بشر در فضا تجربه کرده‌است، و حفظ آنها به عنوان میراث فرهنگی را به عهده دارد.
این زمینه مجموعه‌های پرتاب‌شده از روی زمین، زباله‌های مداری، ماهواره‌ها و اجرام و سازه‌های دیگر اجرام آسمانی مانند ماه و مریخ را مطالعه می‌کند. این زمینه همچنین شامل حوزه کاربردی فرهنگ مادیCultural resource است که اهمیت مکان‌ها و اشیاء فضایی را از نظر قوانین ملی و بین‌المللی نگهداری میراث فرهنگی ارزیابی می‌کند. فرهنگ مادی به این موضوع می‌پردازد که چه، چگونه و چرا این آثار تاریخ اخیر ما باید برای نسل‌های آینده حفظ شود.
گردشگری فضایی می‌تواند بر آثار باستانی، به عنوان مثال، در ماه تأثیر بگذارد. Conference paper from Archaeology for Space SymposiumThe Lunar Land Management System began in January 2007 and is currently based in the Mojave Desert of California at the Mojave Spaceport. The Mojave Spaceport is "an innovator in the privatization of space travel and is quickly becoming a gateway to the stars." این تصور که این میراث فرهنگی در خطر است و نیاز به اقدام برای جلوگیری از زوال یا تخریب دارد، در حال گسترش است. شاید بتوان مصنوعات ساخت بشر (مثلاً بخش‌های قدیمی ایستگاه‌های فضایی) را در «مدار موزه» حفظ کرد. بسیاری از این گونه آثار به دلیل عدم شناسایی و ارزیابی از بین رفته‌اند. کارشناسان معتقدند که تداوم و ارتباط با گذشته از عناصر حیاتی بقا در دنیای مدرن است. مدلی برای همکاری بین‌المللی مبتنی بر قطب جنوب پیشنهاد شده‌است. مردم شناسان نیز به این حوزه نوپا علاقه‌مند شده‌اند.
یکی از پیامدهای غیرمنتظره این کار، توسعه تکنیک‌هایی برای تشخیص نشانه‌های حیات یا فناوری در سیارات دیگر، یا بازدید فرازمینی‌ها است.Greg Fewer, "Searching for extraterrestrial intelligence. A pdf file here ." یکی از جنبه‌های این کار استفاده از ماهواره برای شناسایی سازه‌های با اهمیت باستان‌شناسی است.
یک غذای لاکچری معمولاً یک ماده غذایی کمیاب و گران‌قیمت است که در یک فرهنگ خاص بسیار مطلوب، پیچیده یا به‌طور خاص متمایز است. صرف نظر از سلیقه‌های محلی، چنین برچسبی معمولاً در سراسر یک منطقه فراگیر است. اغلب این به دلیل طعم‌ها یا ویژگی‌های غیرمعمول است یا به‌دلیل کمیاب یا گران‌بودن آن درمقایسه با غذاهای اصلی استاندارد است.
غذاهای لاکچری در کشورها، آداب و رسوم و سنین مختلف متفاوت است. زبان فلامینگو یک غذای بسیار ارزشمند در روم باستان بود، اما در دوران نوین معمولاً مصرف نمی‌شود. خرچنگ‌ها تا اواسط قرن نوزدهم در آمریکای شمالی غذای فقرا محسوب می‌شدند، زمانی‌که با آن‌ها، مانند اروپا، به‌عنوان یک غذای لاکچری رفتار می‌شد. برخی از غذاهای لاکچری محدود به فرهنگ خاصی هستند، مانند فوگو در ژاپن، سوپ لانه پرنده (ساخته‌شده از لانه‌های بادقپک‌تباران) در چین، و لارو مورچه‌ها (اِسکامول) در مکزیک یا به‌محصولات محلی خاص، مانند قارچ‌تیره‌سَر، گوشت‌گوزن یا موتوماهی اشاره می‌کنند.
پراستاناترائی ( , IAST: , به سه متن الهیات به ویژه مکاتب ودانتا اشاره دارد. شامل موارد زیر است:Vepa, Kosla. The Dhaarmik Traditions. Indic Studies Foundation.
اوپانیشادها از ده تا سیزده متن اصلی و در مجموع ۱۰۸ اوپانیشاد است.Original Upanishads spanned beyond 108 texts. However, only 108 texts remained during the oral transmission process across generations. اوپانیشادهای اصلی(اوپانیشادهای موخیا)Robert C Neville (2000), Ultimate Realities, SUNY Press, , page 319Stephen Phillips (2009), Yoga, Karma, and Rebirth: A Brief History and Philosophy, Columbia University Press, , pages 28-29Peter Heehs (2002), Indian Religions, New York University Press, , pages 60-88) عبارتند از Īśā، Kena، Kaṭha، Praṣna، Muṇḍaka، Māṇḍūkya، Taittiriya، Aitareya، Chandogya و Bṛhadaraṇyaka.
شارلوت سالومون (۱۶ آوریل ۱۹۱۷–۱۰ اکتبر ۱۹۴۳) یک هنرمند آلمانی-یهودی متولد برلین بود. او در درجه اول به عنوان خالق یک سِری زندگی‌نامهای از نقاشیهای Leben؟ oder Theater?: Ein Singspiel (زندگی؟ یا تئاتر؟: نمایشنامه آهنگ) متشکل از ۷۶۹ اثر فردی بود که بین سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳ در جنوب فرانسه نقاشی شده‌است. در حالی که سالومون از نازی‌ها پنهان شده بود، در اکتبر ۱۹۴۳ او دستگیر و به آشویتس تبعید شد، جایی که او و فرزند متولد نشده‌اش بلافاصله پس از ورودش توسط نازی‌ها به قتل رسیدند. در سال ۲۰۱۵، اعتراف ۳۵ صفحه‌ای سالومون به مسمومیت مرگبار پدربزرگش که برای دهه‌ها مخفی بود، توسط یک ناشر پاریسی منتشر شد.
شارلوت سالومون از یک خانواده مرفه برلینی بود. پدرش، آلبرت سالومون، جراح بود؛ مادرش، فرانزیسکا (گرونوالد)، حساس و پریشان، هنگامی که شارلوت هشت یا نه ساله بود، خودکشی کرد، اگرچه او به این باور رسید که مادرش بر اثر آنفولانزا مرده‌است. شارلوت شانزده ساله بود که نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ به قدرت رسیدند. او به سادگی از رفتن به مدرسه امتناع کرد و در خانه ماند. در زمانی که دانشگاه‌های آلمان سهمیه دانشجویان یهودی خود را به ۱٫۵ درصد از دانشجویان محدود می‌کردند (به شرط اینکه پدران‌شان در خط مقدم جنگ جهانی اول خدمت کرده باشند)، سالومون موفق شد در "مدارس هنرهای زیبا و کاربردی ایالات متحده" (مدارس دولتی ایالات متحده برای هنرهای ناب و کاربردی) در سال ۱۹۳۶ پذیرش بگیرد. او به مدت دو سال در آنجا نقاشی خواند، اما تا تابستان ۱۹۳۸ سیاست یهودستیزی رایش سوم هیتلر به این معنی بود که ادامه تحصیل در کالج برای او بسیار خطرناک بود و او دیگر برنگشت. با وجود این‌که او برنده جایزه شد.
پدر سالومون در نوامبر ۱۹۳۸ پس از کریستالناخت برای مدت کوتاهی در اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن بازداشت شد و خانواده سالومون تصمیم گرفتند آلمان را ترک کنند. شارلوت به جنوب فرانسه فرستاده شد تا با پدربزرگ و مادربزرگش که قبلاً در ویلفرانش-سور-مر در نزدیکی نیس ساکن بودند زندگی کند. آن‌ها در کلبه‌ای در محوطه یک ویلای مجلل L'Ermitage (اکنون ویران شده) که متعلق به یک آمریکایی ثروتمند به نام اوتیلی مور بود، زندگی می‌کردند که به تعدادی از کودکان یهودی پناه داد. سالومون L'Ermitage را با پدربزرگ و مادربزرگش ترک کرد تا در آپارتمانی در نیس زندگی کند، جایی که مادربزرگش سعی کرد خود را در حمام حلق آویز کند. سپس پدربزرگش حقیقت خودکشی مادرش و همچنین خودکشی عمه شارلوت، مادربزرگش، عموی بزرگش و برادرزاده مادربزرگش را برای شارلوت فاش کرد. اندکی پس از شروع جنگ در سپتامبر ۱۹۳۹، مادربزرگ شارلوت موفق شد جان خود را بگیرد. مادربزرگش ورونال و مورفین را برای زمان ورود ارتش آلمان انباشته کرده بود، اما وقتی از دسترسی به داروهایش محروم شد، در عوض سعی کرد خود را حلق آویز کند و در نهایت با پرتاب خود از پنجره موفق شد.
شارلوت و پدربزرگش توسط مقامات فرانسوی در اردوگاهی تیره و تار در پیرنه به نام گورس بازداشت شدند. شارلوت در "زندگی؟ یا تئاتر؟" به یاد می‌آورد که گذراندن یک شب در قطار شلوغ بر گذراندن یک شب با پدربزرگش ارجح است: «من ترجیح می‌دهم ده شب بیشتر به این صورت داشته باشم تا یک شب تنها با او». سخنان خود او در اعتراف نامه‌ای ۳۵ صفحه‌ای که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، احتمال سوء استفاده جنسی را آشکار می‌کند.
آن‌ها به دلیل ناتوانی پدربزرگش آزاد شدند. پدربزرگش برای زندگی به نیس بازگشت و در ویلفرانچ، شارلوت پس از همه افشاگری‌ها با یک حمله عصبی مواجه شد که با انزجار از پدربزرگش همراه بود. او در زندگی نوشت؟ یا تئاتر؟ این آقای دکتر لودویگ گرونوالد بود، نه «آقای هیتلر» که «برای من سمبل افرادی بود که باید در برابر آن‌ها مقاومت می‌کردم.» دکتر جورج موریدیس، پزشک محلی، به او توصیه کرد که نقاشی کند.
سالومون اتاقی را در پانسیون La Belle Aurore در سن ژان کپ فرات اجاره کرد و در آنجا کارهایی را آغاز کرد که بیشتر از او عمر می‌کرد. او مجموعه ۷۶۹ نقاشی خود را با عنوان "زندگی؟ یا تئاتر؟" - با بیان اینکه او تحت تأثیر «این سؤال است: آیا باید جان خود را بگیرد یا کاری بسیار غیرعادی انجام دهد». او در مدت دو سال بیش از هزار گواش نقاشی کرد. او نقاشی‌ها را ویرایش کرد، آن‌ها را دوباره تنظیم کرد و متن‌ها، زیرنویس‌ها و هم‌پوشانی‌ها را اضافه کرد. او عادت داشت هنگام نقاشی، آهنگ‌ها را برای خودش زمزمه کند. کل کار یک اتوبیوگرافی کمی خارق‌العاده بود که وقایع اصلی زندگی او را حفظ می‌کرد - مرگ مادرش، مطالعه هنر در سایه رایش سوم، رابطه او با پدربزرگ و مادربزرگش. او همچنین نت‌هایی در مورد موسیقی مناسب اضافه کرد تا جلوه دراماتیک را افزایش دهد و زندگی؟ یا تئاتر؟
در سال ۱۹۴۲، با اجازه اقامت او بسته به اینکه سرپرست پدربزرگش باشد، در نیس به او پیوست. سپس اعتراف کرد که او را با یک املت ورونال خانگی مسموم کرد، پرتره او را کشید و نامه‌ای ۲۵ صفحه‌ای اعتراف به معشوق سابقش آلفرد ولفسون نوشت، که هرگز نامه را دریافت نکرد.
در سال ۱۹۴۳، زمانی که نازی‌ها جستجوی خود را برای یهودیان ساکن در جنوب فرانسه شدید کردند، سالومون این اثر را به یک پزشک محلی به نام ویلفرانش که با او آشنا بود سپرد و آن را خطاب به اوتیلی مور - میلیونر آلمانی-آمریکایی که صاحب ویلای سالومون بود. پنهان شدن در آن زمان او نام مور را در بالای صفحه حک کرد و به دکتر گفت: «این را محفوظ بدار، این تمام زندگی من است.» مور، که بسته را به خانواده باقیمانده شارلوت داد، پس از بازگشت به اروپا در سال ۱۹۴۷، پس از پایان جنگ، بسته را دریافت کرد.
در سپتامبر ۱۹۴۳، سالومون با یک پناهنده یهودی-آلمانی دیگر به نام الکساندر ناگلر ازدواج کرد. این دو نفر از خانه‌شان بیرون کشیده شدند و با راه‌آهن از نیس به «مرکز پردازش» نازی‌ها در درانسی نزدیک پاریس منتقل شدند. در این حال سالومون پنج‌ماهه باردار بود. او در ۷ اکتبر ۱۹۴۳ به آشویتس منتقل شد و احتمالاً در همان روزی که به آنجا رسید، یعنی در ۱۰ اکتبر، در اتاق گاز به قتل رسید.Biographical information from Mary Lowenthal Felstiner, "To Paint Her Life: Charlotte Salomon in the Nazi Era", Harper Collins, 1994 and Adam C. Stanley, "Salomon, Charlotte (1917–1943)" in Bernard A. Cook, "Women and war: a historical encyclopedia from antiquity to the present, Volume 1", ABC-CLIO, 2006, pp. 513–514.
بخش بزرگی از زندگی؟ یا تئاتر؟ دربارهٔ وسواس او با آمادئوس دابرلون، معلم صداگذاری است که او از طریق نامادری خود پائولینکا بیمبام با او آشنا شد (سالومون به همه شخصیت‌هایش نام‌های مستعار طنزآمیز و اغلب شوخی می‌دهد). این بخش‌ها روایت‌های صادقانه و قانع‌کننده‌ای از رابطه پرشور او با آلفرد ولفسون است - کسی که کار هنری او را جدی گرفت. نمی‌توان دانست که آیا روایت سالومون از رابطه او با ولفسون با واقعیت مطابقت دارد یا خیر، اما او بدون شک اولین عشق او بود.
در سال ۱۹۴۳، زمانی که ۲۶ ساله بود، شارلوت سالومون مجموعه نقاشی‌های خود را به دکتر موریدیس، دوست قابل اعتمادی که او را در مورد افسردگی‌اش راهنمایی کرده بود، داد.
"زندگی؟ یا تئاتر؟" به عنوان «اثر هنری کل» است. واگنری در سنت ایده بلندپروازانه آلمانی قرن نوزدهم برای ادغام شعر، موسیقی و هنرهای تجسمی در نظر گرفته شده‌است. با این حال، کار سالومون واژگونی آن سنتی است که قرار بود تجلی نهایی فرهنگ ژرمنی باشد - در عوض این اثری است که توسط «زن جوانی که به نژادی ظاهراً بیگانه تعلق داشت و به‌همین دلیل حتی حقی برای او نداشتند خلق شده‌است، وجود داشته باشد، چه برسد به جایگاهی در جامعه».
این کار شامل حدود دویست شفافیت است که متنی را برای پوشاندن گواش‌های مرتبط با خود حمل می‌کند؛ مثال نشان داده شده معمولی است. این گواش پایانی صحنه ۱ پیش‌درآمد است و شارلوت کان خیالی (به نمایندگی از خود سالومون) را در رختخواب با مادرش فرانزیسکا به تصویر می‌کشد که به شارلوت می‌گوید که چقدر در بهشت شگفت‌انگیز است و چگونه یک روز او (فرانزیسکا) به آن‌جا خواهد رفت. و تبدیل به یک فرشته می‌شود و نامه‌ای برای شارلوت بر روی طاقچه‌اش می‌گذارد که زندگی در بهشت را توصیف می‌کند.
جشن اکتبرفست یک جشن دو هفته ای است که هر سال بین روزهای آخر ماه سپتامبر و روزهای آغازین ماه اکتبر در مونیخ، آلمان برگزار می‌شود. این جشن هر سال با حضور شش میلیون نفر برگزار می‌گردد و روی رخدادهای مشابه زیادی با بهره‌گیری از نام "اکتبرفست" در آلمان و سراسر دنیا، که توسط مهاجران آلمانی یا تبار آنها ایجاد شده‌اند، تأثیر گذاشته‌است.
در خارج از آلمان، بزرگ‌ترین اکتبرفست با جذب ۷۰۰٬۰۰۰ نفر شرکت کننده در سال، مربوط به کیچنر (برلین سابق) و شهرهای اطراف منطقه واترلو است. بزرگ‌ترین اکتبرفست بعدی در بیرون از آلمان، اکثر اوقات برای بلومنائو، برزیل (با بیش از ۷۰۰٬۰۰۰ شرکت کننده)، سینسیناتی، اوهایو، ایالات متحده آمریکا (با بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ شرکت کننده) و اکتبرفست دنور، کلرادو، ایالات متحده آمریکا با (با بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ شرکت کننده)، محسوب می‌شود.
بازدهی سوخت شکلی از بازده گرمایی است، یعنی نسبت تلاش برای رسیدن به نتیجه در فرآیندی که انرژی پتانسیل شیمیایی موجود در یک حامل (سوخت) به انرژی جنبشی یا کار تبدیل می‌شود. بازدهی کلی سوخت ممکن است در هر دستگاه متفاوت باشد، که به نوبه خود ممکن است در هر کاربردی متفاوت باشد. این تفاوت اغلب به‌عنوان یک پروفایل انرژی پیوسته نشان داده می‌شود. کاربردهای غیرحمل‌ونقلی، مانند صنعت، از افزایش بازدهی سوخت (به‌ویژه نیروگاه‌های سوخت فسیلی یا صنایعی که با احتراق سروکار دارند مانند تولید آمونیاک درطی فرایند هابر) سود می‌برند.
در زمینه حمل و نقل، واژه انگلیسی «fuel economy» عبارت است از میزان بازدهی انرژی یک وسیله نقلیه خاص، که به‌عنوان نسبت مسافت طی‌شده به ازای واحد سوخت مصرف‌شده درنظرگرفته می‌شود. بازدهی سوخت در حمل‌ونقل به عوامل مختلفی ازجمله بازدهی موتور، طراحی گیربکس و طراحی لاستیک خودرو وابسته است. در اکثر کشورها، با استفاده از سیستم متریک، مصرف سوختfuel consumption در لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (L/100 کیلومتر) یا کیلومتر در لیتر (km/L یا kmpl) بیان می‌شود. در تعدادی از کشورهایی که هنوز از سیستم‌های دیگر استفاده می‌کنند مصرف سوخت بر حسب مایل بر گالن (mpg) (برای مثال در ایالات متحده و معمولاً در بریتانیا ایمپریال گالن) بیان می‌شود. گاهی ممکن است سردرگمی میان این اصطلاحات به‌وجود بیایید زیرا ایمپریال گالن ۲۰٪ بزرگتر از گالن ایالات متحده است بنابراین مقادیر mpg مستقیماً قابل مقایسه نیستند. به‌طور سنتی، لیتر در هر میلی‌لیتر در نروژ و سوئد استفاده می‌شد، اما امروزه هر دو آنان از استاندارد اتحادیه اروپا (۱۰۰ کیلومتر)/لیتر استفاده می‌کنند.
اصطلاح "مصرف سوخت" عبارت دقیق‌تری برای عملکرد خودرو است زیرا یک رابطه خطی در آن وجود دارد، درحالی که استفاده از اصطلاح «fuel economy» منجر به انحراف در بهبود بهره‌وری می‌شود. اصطلاح بازدهی وزن-مخصوص (بازده در واحد وزن) ممکن است برای بار و مسافر بیان شود.
کارایی خاص و مشخص‌شدهspecific efficiency (کارایی وسیله نقلیه به ازای هر مسافر) برای وسایل نقلیه مسافربر استفاده می‌شود.
شب‌پره خوشه‌خوار ذرت، کرم خوشه‌خوار ذرتhttps://zarrindan-jonoob.com/%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1-%D8%B0%D8%B1%D8%AA/، کرم بلال ذرتhttps://agrilib.areeo.ac.ir/book_2940.pdfhttps://www.emdadkeshavarz.com/%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%B0%D8%B1%D8%AA-%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D9%87%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3/ یا کرم هلیوتیسhttps://www.emdadkeshavarz.com/%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%B0%D8%B1%D8%AA-%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D9%87%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3/ که معمولاً به عنوان کرم گوش ذرت شناخته می‌شود، گونه ای (که قبلاً در گونه Heliothis بود) از خانواده شاپرکان جغدی است. لارو شب‌پره Helicoverpa zea یک آفت عمده کشاورزی است. از آنجایی که در مرحله لاروی چند خوار است (از گیاهان مختلف تغذیه می‌کند)، به این گونه نام‌های مشترک بسیاری داده شده‌است، از جمله کرم غوزه پنبه و کرم میوه گوجه فرنگی. همچنین انواع مختلفی از محصولات دیگر را مصرف می‌کند.
این گونه به‌طور گسترده در سراسر قاره آمریکا به استثنای شمال کانادا و آلاسکا پراکنده‌است. به بسیاری از آفت کش‌ها مقاوم شده‌است، اما می‌توان آن را با تکنیک‌های مدیریت یکپارچه آفات از جمله شخم عمیق، محصولات تله ای، کنترل شیمیایی با استفاده از روغن معدنی و کنترل بیولوژیک آفات مهار کرد.
این گونه به صورت فصلی، در شب مهاجرت می‌کند و می‌توان آن را تا ۴۰۰ کیلومتر به سمت پایین باد برد. شفیره‌ها می‌توانند از میان‌آسایی برای انتظار شرایط نامطلوب محیطی، به ویژه در عرض‌های جغرافیایی بالا و در خشکسالی استفاده کنند.
هلن ویکتوریا مک‌ای (زاده ۲ آوریل ۱۸۹۷–۱۹۷۳) مجسمه‌ساز اهل بریتانیا بود.
مک‌ای در کاردیف، ولز به دنیا آمد. پدرش پیمانکار راه‌آهن و صاحب معدن بود، هنگامی که هلن کودک بود پدرش خانواده را ترک کرد و هلن توسط مادرش بزرگ شد. او قبل از تحصیل در مدرسه هنری پلی تکنیک ریجنت استریت در مرکز لندن در کالج بانوان چلتنهام حضور یافت. در آنجا مدال‌های زیادی را برای مجسمه‌هایش به دست آورد. او پس از فارغ‌التحصیلی، استودیویی را در لندن تأسیس کرد. هلن مجسمه‌هایی را با موضوعات حیوانات، زیور آلات باغ و نیم تنه‌های پرتره در برنز، سنگ، سرب و چوب را تولید کرد.
مک‌ای در طول زندگی حرفه‌ای خود آثاری را در آکادمی سلطنتی لندن، مؤسسه هنرهای زیبای رویال گلاسکو، آکادمی سلطنتی اسکاتلند در ادینبورگ، با انجمن زنان هنرمند و گالری هنر واکر در لیورپول به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۳۲ او به عنوان عضو وابسته انجمن سلطنتی مجسمه سازان بریتانیا انتخاب و در سال ۱۹۵۲ به عنوان عضو انجمن انتخاب شد. مک‌ای در سال ۱۹۷۳ در فولام لندن درگذشت
هنریک آلزر Henryk Alszer (۷ مه ۱۹۱۸ در Chorzów - ۳۱ دسامبر ۱۹۵۹ در رودا Śląska)به دنیا آمد. او یک فوتبالیست لهستانی بود. هنریک عضو تیم ملی لهستان بود و در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ حضور داشتند.
قبل از جنگ در چندین مسابقه برای باشگاه ورزشی RKS Hajduki بازی کرد، اما به دلیل جنگ او هم مانند سایر فتوبالیست‌ها نتوانست به بازی ادامه دهد. پس از جنگ او برای بازی در تیم RC Lens به فرانسه و برای بازی در تیم Forres Mechanics به اسکاتلند رفت. او در سال ۱۹۴۷ به خانه بازگشت تا برای روخ چورزوو بازی کند و کمک کرد تا در سال‌های ۱۹۵۱، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ قهرمان شوند. زمانی که او در سال ۱۹۵۸ از تیم جدا شد، در ۱۷۶ بازی ۵۱ گل به ثمر رسانده بود و اگرچه به گورنیک کاتوویتس رفت، اما بیشتر نقش مربیگری را بر عهده گرفت تا یک بازی.
آلزر در چهارده بازی بین‌المللی بازی کرد و اولین بازی او در سال ۱۹۴۸ در مقابل یوگسلاوی بود.
آنتونی آمیروویچ در سال‌های (انگلیسی: Antoni Amirowicz؛ ۲۹ اوت ۱۹۰۴ – ۹ نوامبر ۱۹۹۳(۱۹۹۳-۱۱-۹)) زندگی کرد او یک فوتبالیست لهستانی بود. او در سال ۱۹۲۴ در یک مسابقه برای تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرد
چهار شهر () منطقه ای از شهرها (در اصل چهار، نگاه کنید به تاریخ) در ایالت آمریکا، آیووا و ایلینوی: دونپورت، آیووا و بتندرف، آیووا در جنوب شرقی آیووا، و جزیره راک‌آیلند، ایلینوی، مولین، ایلینوی و ایست مولین، ایلینوی در شمال غربی ایلینوی است.
ارکستر سمفونیک چهار شهر () یک ارکستر سمفونیک ایالات متحده مستقر در دونپورت، آیووا و نماینده منطقه چهار شهر است. مدیر موسیقی و رهبر ارکستر فعلی «مارک راسل اسمیت» است. این ارکستر که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد.
ظهور لاک پشت‌های نینجا (که با نام‌های Rise of the TMNT و ROTTMNT نیز شناخته می‌شود) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن آمریکایی است که بر اساس شخصیت‌هایی از کتاب‌های کمیک "لاک پشت‌های نینجا" نوشته کوین ایستمن و پیتر لیرد ساخته شده‌است. این سریال که توسط اندی سوریانو و انت وارد تولید و تهیه شده‌است، در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸ در نیکلودئون پخش شد. نمایش این سریال بعداً به Nicktoons منتقل شد، که قسمت‌های جدید تا ۷ اوت ۲۰۲۰ پخش شد.
خبر ساخت این سریال توسط نیکلودئون در ۲ مارس ۲۰۱۷ اعلام شد و در ابتدا قرار بود حداقل در ۲۶ قسمت پخش شود. این سریال لاک‌پشت‌ها را به دنبال ماجراجویی‌های جدیدی سوق می‌دهد، زیرا آنها به دنبال کشف اسرار عرفانی شهر نیویورک و قدرت‌های خود برای نجات جهان از بدی هستند.
در ۲۷ جولای ۲۰۱۸، نیکلودئون این سریال را برای فصل دوم تمدید کرد. به گفته‌ی آنها فصل دوم متشکل از ۲۶ قسمت بود. و این خبر قبل از شروع رسمی فصل اول اعلام شد. با این حال تعداد قسمت‌های این فصل، به ۱۳ قسمت کاهش یافت. قسمت آخر در ۷ اوت ۲۰۲۰ پخش شد.
فیلم سینمایی ظهور لاکپشت‌های نینجا ۲۰۲۲ در نتفلیکس در ۵ اوت ۲۰۲۲، یعنی دوسال پس از پایان سریال منتشر شد. این فیلم به نوعی پایان اصلی این سریال به حساب می‌آید.
مت زولر سیتس (؛ زادهٔ ) نویسنده، منتقد، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
فدرالیست () یک مجله آنلاین محافظه کار و پادکست آمریکایی است که سیاست، سیاست، فرهنگ و مذهب را پوشش می‌دهد و یک خبرنامه منتشر می‌کند.
در طول دنیاگیری کووید-۱۹، فدرالیست مطالب بسیاری را منتشر کرد که حاوی اطلاعات نادرست درباره دنیاگیری کووید-۱۹، شبه‌علم و متناقض یا ارائه نادرست توصیه‌های مقامات بهداشت عمومی بود.
برده‌داری در افغانستان در تاریخ پسا کلاسیک افغانستان وجود داشت، در قرون وسطی ادامه یافت و حداقل تا دهه ۱۹۲۰ میلادی ادامه یافته‌است.
منشأ بردگان در افغانستان در دوره‌های مختلف تغییر کرده و بردگان در افغانستان هرگز قومیت خاصی نداشتند. برده داری در افغانستان به‌طور رسمی در سال ۱۹۲۳ میلادی لغو شد.
پس از حمله اعراب به ایران، مناطقی از ایران و افغانستان که اسلام نیاورده بودند، مناطق کافر شمرده شدند و در نتیجه، هدف مشروع یورش و اسارت به عنوان برده به‌شمار می‌رفتند. این یورش‌ها از مناطقی که جمعیت آن مسلمان شده بودند انجام می‌شد. به عنوان مثال دیلم در شمال غربی ایران و منطقه کوهستانی غور در مرکز افغانستان هر دو در معرض حملات بردگانی بودند که از مناطق مسلمان نشین انجام می‌شد.
به بردگی گرفتن اسیران جنگی مشروع تلقی می‌شد. به عنوان مثال، در زمان سرنگونی صفویان (۱۷۲۲–۱۷۳۰)، هزاران نفر به بردگی گرفته شدند و بلوچها به منظور دستگیری مردم و به بردگی کشیدن آنان، به‌طور مرتب به جنوب شرق ایران یورش بردند. قاچاق برده در افغانستان به ویژه در شمال غرب فعال بود، جایی که سالانه ۴۰۰ تا ۵۰۰ برده فروخته می‌شد. در جنوب ایران، والدین فقیر فرزندان خود را به بردگی فروختند و در اواخر سال ۱۹۰۰ میلادی، یورش بردگان توسط سرداران در جنوب ایران انجام می‌شد. بازارهای این اسیران اغلب در عربستان و افغانستان بود. «بیشتر کنیزانی که در خانه‌های اعیان قندهار به عنوان خانه‌داری کار می‌کردند، از ولسوالی‌های دورافتاده قاین آورده شده بودند.»
حاکمان افغانستان معمولاً حرمسرایی با چهار زن رسمی و همچنین تعداد زیادی همسر غیررسمی برای دیپلماسی ازدواج قبیله‌ایIsmati, Masoma (1987), The position and role of Afghan women in Afghan society, from the late 18th to the 19th century; Kabul علاوه بر زنان برده شده حرمسرا که به نام "کنیز" و "«surati» یا «surriyat»" "(" معشوقه یا صیغه)در اصطلاح جامعه‌شناسی متن اصلی منظور هم‌بالینی بوده که توسط "غلام بچه‌ها" (خواجه‌گان) محافظت می‌شدند داشتند.
اکثر بردگان به عنوان کارگران کشاورزان، بردگان خانگی و برده‌های جنسی به کار گرفته می‌شدند، در حالی که سایر بردگان در مناصب اداری خدمت می‌کردند. بردگان در افغانستان گونه‌ای از تحرک اجتماعی را برخوردار بودند، به ویژه بردگانی که تحت مالکیت حکومت حاکم بودند. از آنجایی که برخی از جوامع قبیله ای افغانستان به راحتی به تجارت برده نمی‌پرداختند، برده‌داری بیشتر در جوامع شهری رایج‌تر بود. بر اساس برخی منابع، ماهیت غیرمتمرکز قبایل افغان، مناطق شهری بیشتری را مجبور به واردات برده برای جبران کمبود نیروی کار می‌کرد. بیشتر بردگان در افغانستان از ایران و آسیای مرکزی وارد شده بودند.
بر اساس گزارش یک سفرنامه به افغانستان که در لندن در سال ۱۸۷۱منتشر شده (منبع:ژورنال انجمن سلطنتی جغرافیای لندندر «Journal of the Royal Geographical Society of London»
متن اصلی نقل‌قول:"The country generally between Caubul (Kabul) and the Oxus appears to be in a very lawless state; slavery is as rife as ever, and extends through Hazara, Badakshan, Wakhan, Sirikul, Kunjūt (Hunza), &c. A slave, if a strong man likely to stand work well, is, in Upper Badakshan, considered to be of the same value as one of the large dogs of the country, or of a horse, being about the equivalent of Rs 80. A slave girl is valued at from four horses or more, according to her looks &c. ; men are, however, almost always exchanged for dogs. When I was in Little Tibet (Ladakh), a returned slave who had been in the Kashmir army took refuge in my camp; he said he was well enough treated as to food &c. , but he could never get over having been exchanged for a dog, and constantly harped on the subject, the man who sold him evidently thinking the dog the better animal of the two. In Lower Badakshan, and more distant places, the price of slaves is much enhanced, and payment is made in coin."):
در پاسخ به قیام سال‌های ۱۸۸۸–۱۸۹۳ عبدالرحمن خان امیر افغانستان علیه شیعیان مسلمان «جهاد» اعلام کرد. ارتش بزرگ او با شورش در ارزگان که مرکز قیام بود مردم محل را در سال ۱۸۹۳ شکست دادند در این جریان بیش از ۶۰ درصد هزاره‌ها قتل‌عام و برخی از این میان به کشورهای همسایه آواره شدند. به گفته سید عسکر موسوی: «هزاران مرد، زن و کودک هزاره در بازارهای کابل و قندهار به عنوان برده فروخته شدند، در حالی که برج‌های متعدد سر انسان از شورشیان شکست خورده ساخته شد تا هشداری برای دیگران باشد که ممکن است حاکمیت امیر را به چالش بکشند.» هزاره‌ها در این دوران دارایی‌ها، منازل و مراتع و نیز بخش قابل توجه‌ای از زمین‌های قابل کشت خود را از دست دادند.Gilles Dorronsoro: "Revolution Unending: Afghanistan, 1979 to the Present" p. 45-46
امان‌الله خان در دهه ۱۹۲۰ برده داری را ممنوع ساخت و تا زمان لغو رسمی برده داری در سال ۱۹۲۳ میلادی، حدود ۷۰۰ برده در کابل وجود داشته که به آنها "بیگار" گفته می‌شدند. بردگان زیر دوازده سال به قیمت ۵۰ روپیه و بردگان بالای دوازده سال ۳۰ روپیه فروخته می‌شدند. اکثر خانواده‌های ثروتمند حداقل یک یا دو برده داشتند و مرسوم بود که آنها را به عنوان هدیه مبادله کنند. غلامان مرد اغلب به عنوان "غلام" و زن به عنوان کنیز (کنیزان "خانگی) یا «surriyat»" "(" اشاره به صیغه) نامیده می‌شدند.
امان‌الله خان در قانون اساسی ۱۹۲۳ برده داری را در افغانستان ممنوع کرد، اما این عمل سال‌ها به‌طور غیررسمی ادامه داشت. آرورا نیلسون سوئدی که در سالهای ۱۹۲۶–۱۹۲۷ در کابل زندگی می‌کرد، در خاطرات خود وقوع برده داری در کابل را شرح داده‌استRora Asim Khan (Aurora Nilsson): Anders Forsberg and Peter Hjukström: "Flykten från harem", Nykopia, Stockholm 1998. . و همچنین چگونگی فرار یک زن آلمانی، بیوه مردی آفریدی به نام عبدالله خان را که به این کشور فرار کرده بود. این بیوه با فرزندانش از جانشین شوهر فقیدش، در حراجی عمومی فروخته شد و با خرید سفارت آلمان به قیمت ۷۰۰۰ مارک، آزادی خود را به دست آورد.
هنولوژی () به کسی اشاره دارد که به درک فیض و صدور فیض در فلسفه فلوطین اهتمام می‌ورزد. راینر شورمان آن را به عنوان «متافیزیک تعالی» توصیف می‌کند که فراتر از عقل است.
اصطلاح Henology به فلسفه ای اشاره دارد که حول محور یک حقیقت واحد است، مانند فلسفه‌های افلاطون و فلوطین و آنهایی که به دنبال درک معرفت و حقیقت هستند (مانند کانت و دکارت).
John N. Deely (2001). Four Ages of Understanding. ISBN 978-0-8020-4735-9. Retrieved May 16, 2009.1
2.Schürmann, Reiner; Lily, Reginald (2003). Broken Hegemonies. Bloomington, Indiana: Indiana University Press. pp. 143–144. ISBN 0-253-34144-2. Retrieved 25 March 2017.
پرندگان شیرجه‌زن ، پرندگانی هستند که برای گرفتن ماهی یا طعمه‌های دیگر در آب فرومی‌روند. این گونه پرندگان ممکن است از حالت پرواز وارد آب شوند، مانند پلیکان‌ها، گانت‌ها و نوک‌سرخ‌ها. یا ممکن است از سطح آب شیرجه بزنند، مانند اردک‌های شیرجه‌زن، باکلان‌ها و پنگوئن‌ها. نظریه این است که آن‌ها از پرندگانی که پیش‌تر برای شنا سازگار شده بودند تکامل یافته‌اند و به سازگاری‌هایی مانند پاهای پره‌دار یا پرده‌دار برای رانش مجهز شده بودند.
برخی از پرندگان شیرجه‌زن، به عنوان مثال باخترمرغان منقرض‌شده دورهٔ کرتاسه، خود را با پاهای خود به حرکت درآوردند. آن‌ها پرندگانی بزرگ، ساده و بدون پرواز با دندان‌هایی برای گرفتن طعمه‌های لغزنده بودند. امروزه باکلان‌ها (خانواده Phalacrocoracidae)، غواص‌ها (Gaviidae) و کشیم‌ها (Podicipedidae) گروه‌های اصلی پرندگان غواص هستند که با پای پروانه‌ای (Foot-propelled) حرکت می‌کنند.
دیگر پرندگان شیرجه‌زن بال‌پروانه‌ای (Wing-propelled) هستند، به ویژه پنگوئن‌ها (پنگوئن‌سانان)، زیرآبروک‌ها ("Cinclus") و ماهی‌گیرک‌ها (Alcidae).
گردن پرندگان از بالا شیرجه‌زن (plunge-diving birds) نیز منحصر به فرد است. پرندگان شیرجه‌زن می‌توانند از ارتفاع ۴۵ متری شیرجه بزنند و به سرعت تا ۲۴ متر بر ثانیه بدون آسیب می‌رسند. گردن آن‌ها در هنگام شیرجه زدن نقش مهمی ایفا می‌کند. عضله گردن آن‌ها در طول فرایند ضربه منقبض می‌شود و تاندون‌ها به عنوان یک نیروی تثبیت‌کننده در طول شیرجه به استخوان‌ها کشش وارد می‌کنند. این به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بتوانند با خیال آسوده شیرجه بزنند، غواصی عمیق‌تری داشته باشند و در نتیجه حجم آب در دسترس پرندگان را افزایش دهند و در عین حال شکار را غافلگیر کنند. پرندگان شیرجه‌زن از بالا به دلیل سازوکار شیرجه زدن، از آن‌هایی که از روی سطح آب شیرجه می‌زنند، کمتر شیرجه می‌زنند.