moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به‌طور معمول زغال‌سنگ شامل هر نقطه از ۰٫۲ تا ۵ درصد گوگرد در وزن خشک، که تبدیل به H S و COS در سرما با توجه به درجه حرارت بالا و سطح پایین اکسیژن. این «گازهای اسیدی» قبل از سوزاندن سینگاها در توربین گاز برای تولید برق یا قبل از استفاده در سنتز سوخت‌ها، از سینگاهای تولید شده توسط دستگاه‌های گاز دهنده توسط تجهیزات حذف گاز اسید خارج می‌شوند.
در نظریه گروه‌ها، گروه تقارنی ، از یک شیء هندسی، گروهی از تمام تبدیلاتی است که تحت آن‌ها شیء مورد نظر ناوردا بوده، به گونه‌ای که با عمل گروهی ترکیب مجهز شده باشند (یعنی عملگر گروهی اش همان ترکیب توابع است). چنین تبدیلاتی، نگاشت‌های معکوس پذیری از فضای پیرامونی (Ambient Space) اند که شیء را به خودش نگاشته و همزمان تمام ساختارهای مرتبط با شیء را حفظ می‌کنند. نمادگذاری رایج برای گروه تقارنی یک شیء چون formula_1، به این صورت است: formula_2.
تقارن‌های یک شیء در فضای متری، تشکیل زیرگروهی از گروه ایزومتری فضای پیرامونی می‌دهد. این مقاله عمدتاً گروه‌های تقارنی هندسه اقلیدسی را در نظر می‌گیرد، اما این مفهوم ممکن است برای انواع کلی تری از ساختار هندسی نیز مورد مطالعه واقع شود.
دریای لیبی (یونانی ، لاتین "Libycum Mare"، عربی: البحر الليبي) بخشی از دریای مدیترانه در شمال ساحل لیبی باستان، برای نمونه برقه و مارماریکا
(کناره شرق لیبی و غرب مصر کنونی میان طبرق تا اسکندریه)، در آفریقا است.George Ripley and Charles Anderson Dana, "The New American Cyclopaedia: A Popular Dictionary of General Knowledge", 1861, D. Appleton and Co.
در شرق این دریا دریای شام، در شمال آن دریای یونان و در غرب آن تنگه سیسیل قرار دارد.
کوجو میچی‌تاکا (; – ) سیاستمدار پسر کوجو هیساتادا یک کوگه مقام اشرافی در شوگون‌سالاری توکوگاوا و دوره میجی بود.
دختر او همسر امپراتور تایشو بود.
هیگاشیکونی شیگه‌کو ; – ) شاهدخت، دختر ارشد هیروهیتو اهل ژاپن بود.
او در سن ۳۵ سالگی در اثر سرطان درگذشت.
خشک کردن پاششی یا اسپری (به انگلیسی: ) روشی برای تولید پودر خشک از مایع یا دوغاب با خشک شدن سریع با گاز داغ است. این روش ترجیحی خشک کردن بسیاری از مواد حساس به حرارت مانند مواد غذایی و دارویی است. توزیع یکنواخت اندازه ذرات دلیل بر خشک شدن پاششی برخی از محصولات صنعتی مانند کاتالیزورها است. هوا واسطه خشک کردن گرم است؛ با این حال، اگر مایع حلال قابلیت اشتعال داشته باشد مانند اتانول یا محصول به اکسیژن حساس باشد، از نیتروژن برای خشک کردن استفاده می‌شود.A. S. Mujumdar (2007). "Handbook of industrial drying". CRC Press. p. 710. ISBN <bdi>978-1-57444-668-5</bdi>.
همه خشک‌کن‌های پاششی از نوعی دستگاه اتومایزر (دستگاهی که برای خارج کردن آب، عطر یا هر نوع مایع دیگری به شکل اسپری به کار گرفته می‌شود) یا نازل اسپری استفاده می‌کنند برای پخش مایعات یا دوغاب که در قطرات با اندازه کنترل شده اسپری شود. متداول‌ترین این دستگاه‌ها دیسک چرخشی و نازل چرخشی تک سیال فشار بالا هستند. چرخ‌های اتومایزر برای توزیع اندازه ذرات گسترده‌تری شناخته شده‌است، اما هر دو روش توزیع ثابت اندازه ذرات را امکان‌پذیر می‌کند. به عنوان روشی دیگر، برای برخی از کاربردها از نازل‌های دو سیال یا التراسونیک (به انگلیسی: ) استفاده می‌شود. باتوجه به نیاز فرایند می‌توان با انتخاب روش مناسب، اندازه قطره‌ها را از ۱۰ تا ۵۰۰ میکرومتر بدست آورد. متداول‌ترین کاربردها در محدوده قطر قطره ۱۰۰ تا ۲۰۰ میکرومتر هستند. پودر خشک اغلب آزاد است و ذرات آن با سرعت یکسانی حرکت می‌کنند.Walter R. Niessen (2002). "Combustion and incineration processes". CRC Press. p. 588. ISBN <bdi>978-0-8247-0629-6</bdi>.
به متداول‌ترین نوع خشک‌کن‌های پاششی، تک اثر گفته می‌شود. در بالای محفظه منبع واحدی برای خشک کردن هوا وجود دارد (به نمودار روبه‌رو، بخش ۴ مراجعه کنید). در بیشتر موارد هوا در همان جهتی که مایع پاشیده شده (جریان هم جوش) دمیده می‌شود. پودر ریز تولید می‌شود، اما می‌تواند جریان ضعیفی داشته باشد و گرد و غبار زیادی ایجاد کند. برای غلبه بر گردوغبار و جریان ضعیف پودر، نسل جدیدی از خشک‌کن‌های پاششی به نام خشک‌کن‌های پاششی چند اثر تولید شده‌اند. به جای خشک کردن سیال در یک مرحله، خشک کردن از طریق دو مرحله انجام می‌شود: مرحله اول در بالا (طبق تک اثر) و مرحله دوم با یک بستر استاتیک یکپارچه در پایین محفظه. بستر یک، محیط مرطوب را فراهم می‌کند که باعث جمع شدن ذرات کوچکتر می‌شود و اندازه ذرات یکنواخت‌تری تولید می‌کند، معمولاً در محدوده ۱۰۰ تا ۳۰۰ میکرومتر قرار دارد. این پودرها به دلیل اندازه ذرات بزرگتر، جریان آزاد دارند.
پودرهای ریز تولید شده توسط خشک کردن مرحله اول را می‌توان با جریان مداوم یا در قسمت بالای محفظه (اطراف مایع پاشیده شده) یا در پایین، درون بستر سیال یکپارچه بازیافت کرد. خشک شدن پودر را می‌توان روی یک بستر سیال خارجی دارای ارتعاش نهایی کرد.
گاز داغ در حال خشک شدن را می‌توان به صورت هم جریان و با جهت یکسان با دستگاه اتومایزر مایع پاشش شده یا جریان متقابل، که در آن هوای گرم در مقابل جریان دستگاه اتومایزر جریان دارد، عبور داد. با جریان هم‌جهت و یکدست، ذرات زمان کمتری را در سیستم و جداکننده ذرات (معمولاً دستگاه سیکلون) می‌گذرانند. جریان هم‌جهت و یکدست به‌طور کلی به سیستم اجازه می‌دهد تا با کارایی بیشتری عمل کند. جایگزین‌های خشک‌کن پاششی عبارتند از:Onwulata p.66
خشک‌کن پاششی یک جریان مایع را می‌گیرد و املاح یا سوسپانسیون را به عنوان یک جامد و حلال را به بخار جدا می‌کند. ماده جامد معمولاً دریک ظرف استوانه‌ای شکل (طبل) یا سیکلون جمع می‌شود. جریان ورودی مایع از طریق یک نازل به داخل جریان بخار داغ پاشیده و بخار می‌شود. وقتی رطوبت به سرعت قطرات را ترک می‌کند، مواد جامد تشکیل می‌شوند. معمولاً از نازل برای درست کردن کوچکترین قطره ممکن استفاده می‌شود، که انتقال حرارت و میزان تبخیر آب به حداکثر می‌رسد. اندازه قطرات بسته به نازل می‌تواند از ۲۰ تا ۱۸۰ میکرومتر باشد. نازل در دو نوع اصلی وجود دارد:
خشک‌کن‌های پاششی در مقایسه با سایر روش‌های خشک کردن می‌توانند محصول را خیلی سریع خشک کنند. آن‌ها همچنین در یک مرحله یک محلول (یا دوغاب) را به یک پودر خشک تبدیل می‌کنند، که روند کار را ساده می‌کند و حاشیه را نسبت به سایر روش‌ها بهبود می‌بخشد. در تولید دارویی، از خشک کردن پاششی برای تولید توزیع جامد بی‌شکل (آمورف)، با پخش یکنواخت مواد فعال دارویی در یک ماتریس پلیمری استفاده می‌شود. این حالت، ترکیبات فعال (دارو) را در حالت انرژی بالاتری قرار می‌دهد که انتشار دارو را در بدن بیمار تسهیل می‌کند.Poozesh, Sadegh; Lu, Kun; Marsac, Patrick J. (July 2018). "On the particle formation in spray drying process for bio-pharmaceutical applications: Interrogating a new model via computational fluid dynamics". "International Journal of Heat and Mass Transfer". 122: 863–876. :10.1016/j.ijheatmasstransfer.2018.02.043.
خشک کردن از طریق پاشش (یا به وسیله اسپری) اغلب به عنوان یک روش توسط صنایع غذایی و صنایع دیگر استفاده می‌شود. ماده‌ای که باید کپسول شود (بار) و یک حامل آمفیپاتیک یا آمفیفیلی (معمولاً نوعی نشاسته اصلاح شده) به عنوان سوسپانسیون در آب (دوغاب) همگن می‌شوند. سپس دوغاب به داخل دستگاه خشک‌کن پاشیده می‌شود و معمولاً برجی که تا دمای بالاتر از نقطه جوش آب گرم می‌شود، وارد می‌شود.
وقتی دوغاب وارد برج می‌شود، به ذرات کوچکتری تبدیل می‌شود؛ تا مقداری از آن به دلیل کشش سطحی بالای آب و بخشی به دلیل فعل و انفعالات آبگریز/آبدوست بین حامل آمفیفیلی، آب و بار، دوغاب اتمیزه شده و میسل تشکیل می‌دهد. اندازه کوچک قطره‌ها (با قطر متوسط ۱۰۰ میکرومتر) باعث ایجاد سطح نسبتاً بزرگی می‌شود که به سرعت خشک می‌شود. با خشک شدن آب، حامل یک پوسته سخت شده در اطراف بار ایجاد می‌کند.Ajay Kumar (2009). "Bioseparation Engineering". I. K. International. p. 179. ISBN <bdi>978-93-8002-608-4</bdi>.
افت بار معمولاً تابعی از وزن مولکولی است. به این معنی که مولکول‌های سبک‌تر تمایل دارند در مقادیر بیشتری در دمای پردازش به جوش بیایند. افت بار با سم‌پاشی در برج‌های بلندتر، از نظر صنعتی به حداقل می‌رسد. حجم بیشتری از هوا میانگین رطوبت کمتری با ادامه روند دارد. با توجه به اصل اسمز، آب با توجه به تفاوت در فرار بودن در فاز بخار و فاز مایع تشویق می‌شود تا از میسل خارج شده و وارد هوا شود؛ بنابراین، در صورت استفاده از برج‌های بزرگتر، می‌توان در دمای پایین‌تر، همان درصد آب را از ذرات خشک کرد. متناوباً، می‌توان دوغاب را به صورت خلأ جزئی پاشید. از آنجا که نقطه جوش حلال، دمایی است که فشار بخار حلال برابر با فشار محیط باشد، کاهش فشار در برج باعث کاهش نقطه جوش حلال می‌شود.
کاربرد روش کپسول سازی خشک کردن پاششی برای آماده کردن پودرهای «کم آب» موادی است که فاقد آب برای خشک شدن. به عنوان مثال، فوری، اسپری خشک کننده مواد شیمیایی مختلفی هستند که نوشیدنی را تشکیل می‌دهند. این روش قبلاً برای حذف آب از محصولات غذایی استفاده می‌شد. یک نمونه تهیه شیرخشک است. از آنجا که شیر کپسوله نشده بود و چون خشک کردن پاششی باعث تخریب حرارتی می‌شود، کمبود آب شیر و فرآیندهای مشابه با سایر روش‌های کم کردن آب جایگزین شده‌است. پودرهای شیر بدون چربی هنوز به‌طور گسترده با استفاده از فناوری خشک کردن پاششی تولید می‌شوند، به‌طور معمول در جامدات با تمرکز بالا برای حداکثر کارایی خشک کردن. تخریب حرارتی محصولات را می‌توان با استفاده از درجه حرارت پایین‌تر و اندازه محفظه بزرگتر برای افزایش زمان اقامت برطرف کرد.Onwulata pp.389–430
تحقیقات اخیر حاکی از آن است که استفاده از تکنیک‌های خشک کردن با اسپری می‌تواند یک روش جایگزین برای بلور سازی پودرهای بی‌شکل در طول فرایند خشک شدن باشد، زیرا ممکن است بسته به زمان‌های خشک شدن اثرات دما بر روی پودرهای بی‌شکل قابل توجه باشد.Onwulata p.268Chiou, D. ; Langrish, T. A. G. (2007). "Crystallization of Amorphous Components in Spray-Dried Powders". "Drying Technology". 25 (9): 1427–1435. doi:10.1080/07373930701536718.
غذا: پودر شیر، قهوه، چای، تخم مرغ، غلات، ادویه‌ها، طعم‌دهنده‌ها،Heuzé V. ; Tran G. (2016) [Last updated on March 31, 2016, 10:31]. "Blood meal". "Feedipedia". a programme by INRA, CIRAD, AFZ and FAO. نشاسته و مشتقات نشاسته، ویتامین‌ها، آنزیم‌ها، مواد مغذی، مواد رنگی خوراکی، خوراک دام و غیره.
دارویی: آنتی‌بیوتیکها، مواد پزشکی،Ting, Jeffrey M. ; Porter, William W. ; Mecca, Jodi M. ; Bates, Frank S. ; . (2018-01-10). "Advances in Polymer Design for Enhancing Oral Drug Solubility and Delivery". "Bioconjugate Chemistry". 29 (4): 939–952. doi:10.1021/acs.bioconjchem.7b00646. ISSN 1043-1802. PMID 29319295.Ricarte, Ralm G. ; Van Zee, Nicholas J. ; Li, Ziang; Johnson, Lindsay M. ; Lodge, Timothy P. ; Hillmyer, Marc A. (2019-09-05). "Recent Advances in Understanding the Micro- and Nanoscale Phenomena of Amorphous Solid Dispersions". "Molecular Pharmaceutics". 16 (10): 4089–4103. doi:10.1021/acs.molpharmaceut.9b00601. ISSN 1543-8384. PMID 31487183.مواد افزودنی.
صنعتی: رنگدانه‌های رنگ، مواد سرامیکی، ، ریزجلبک‌ها
از مزایای خشک کردن پاششی می‌توان به اقتصادی و انعطاف‌پذیر بودن فرایند اشاره کرد. همچنین به دلیل زمان بسیار کوتاه فرایند و عدم افزایش دمای محصول به بیش از 100C°، ارزش تغذیه‌ای و کیفیت محصول حفظ می‌شود. این ویژگی سبب کاربرد گسترده این فرایند برای ریزپوشانی انواع ترکیبات دارویی و زیست فعال حساس به اکسیداسیون، حرارت یا سایر شرایط نامساعد محیطی در صنایع غذایی و داروسازی شده‌است.
از جمله معایب خشک‌کن‌های پاششی می‌توان به حجیم بودن و بازده کم حرارتی (اتلاف گرمای زیاد در گازها) اشاره کرد. علت بازده کم حرارتی این است که در خشک‌کن پاششی، ایجاد جریان برگشتی گاز خروجی به درون خشک‌کن به منظور افزایش بازده حرارتی عملی نیست، زیرا عمل غبارگیری در سیکلون، انرژی گاز خروجی را به میزان زیادی هدر می‌دهد و در حالت استفاده مجدد از گاز مذکور جهت گرمادهی منطقی نمی‌باشد.
ساچیکو، شاهدخت هیسا ; – (سن ) دومین دختر امپراتور هیروهیتو بود. او در ۵ ماهگی درگذشت.
تاکاتسوکاسا کازوکو ; – ) شاهدخت، سومین دختر هیروهیتو اهل ژاپن بود.
ماساهیتو، شاهزاده هیتاچی ؛ زادهٔ ) پزشک، و شاهزاده، پسر امپراتور هیروهیتو اهل ژاپن است.
پروژه پرومتئوس () پروژه‌ای است که در سال ۲۰۰۳ توسط ناسا برای توسعهٔ سیستم‌های هسته‌ای در مأموریت‌های فضایی دراز مدت تأسیس شد. از زمان لغو پروژهٔ پیشرانه هسته‌ای (SNTP) در سال ۱۹۹۵، این نخستین اقدام جدی ناسا به طرف استفاده از پیشرانه هسته‌ای فضاپیما بود. این پروژه برای طراحی، توسعه و پرواز چندین مأموریت فضایی عمیق به سیاره‌های بیرونی برنامه‌ریزی شده بود.
این پروژه در سال ۲۰۰۵ به دلیل تقاضاهای دیگر بودجه ناسا لغو شد. بودجه آن از ۲۵۲٫۶ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ به ۱۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۶ کاهش یافت که ۹۰ میلیون دلار آن برای هزینه‌های بسته شدن در قراردادهای لغو شده بود.
فضاپیماهای اکتشافی سیاره‌های بیرونی منظومه به دلیل فاصله آنها از خورشید به شدت محدود هستند زیرا نمی‌توانند از انرژی خورشیدی به عنوان منبع انرژی الکتریکی برای ابزار دقیق پردازنده یا پیشرانه یونی استفاده کنند. مأموریت‌های قبلی به سیاره‌های بیرونی مانند ویجر و پروب گالیله بر ژنراتور ترموالکتریک رادیو ایزوتوپ (RTG) به عنوان منبع اصلی برق خود تکیه کرده‌اند. برخلاف RTGها که به گرمای تولید شده توسط پوسیدگی طبیعی ایزوتوپ‌های رادیواکتیو متکی هستند، "پروژه پرومتئوس" خواستار استفاده از یک راکتور هسته‌ای کوچک به عنوان منبع اصلی تهیهٔ برق شد.
متیف ()(بازار آتی بین‌المللی فرانسه) یک شرکت خصوصی است که هم بازار معاملات آتی و هم یک مرکز پایاپای وجوه در فرانسه بود. که در هنگام ادغام بورس پاریس با یورونکست جذب یورونکست پاریس شد. ابزارهای مشتقه پیشتر روی بستر متیف معامله می‌گردید و دیگر اعضای یورونکست در بستر لایف کانکت که یک بستر معامله الکترونیک در بورس اختیار معامله و آتی بین‌المللی لندن بود معامله می‌کردند. لایف یک شرکت وابسته به یورونکست است.
امپراتریس تی‌می (; – ) همسر امپراتور تایشو و مادر امپراتور شووا بود.
هاناکو، شاهدخت هیتاچی ؛ زادهٔ ) مترجم همسر ماساهیتو، شاهزاده هیتاچی تنها برادر امپراتور آکی‌هیتو اهل ژاپن است.
شیننو ، عنوانی که به شاهزاده‌های مشروع و پسران شاه در یک خاندان سلطنتی در شرق آسیا اعطا شده‌است. این عنوان در اصل در سلسله‌های چینی (بعد از جین) استفاده می‌شد، همچنین در ژاپن، کره (کشور) (دوره امپراتوری کره) و ویتنام پذیرفته شده‌است.
شیشه فلورید طبقه‌ای از شیشه‌های نوری غیر اکسیدی است که متشکل از فلورید فلزات مختلف است. به خاطر ویسکوزیته پایین آن‌ها،اجتناب کامل از وقوع هر تبلوری در حین تبدیل به شیشه بسیار دشوار است.
بنابراین اگر چه شیشه های فلورید فلزی سنگین (HMFG) تضعیف نوری بسیار پایینی دارند؛اما علاوه بر اینکه ساخت آنها دشوار است، بسیار شکننده نیز هستند و مقاومت ضعیفی نسبت به رطوبت و دیگر حملات زیست محیطی دارند.
بهترین مشخصه شیشه های فلورید این است که آن‌ها گروه جذبی مربوط به گروه هیدروکسیل ( ۳.۲ - ۳.۶ میکرو متر) را ندارند که تقریباً در همه شیشه‌های مبتنی بر اکسید وجود دارد.https://www.britannica.com/technology/heavy-metal-fluoride-glass Britannica Online Encyclopedia.
شیشه های فلورید فلزی سنگین ابتدا برای کاربردهای فیبر نوری مورد استفاده قرار گرفتند، زیرا تلفات ذاتی یک فیبر نیمه فروسرخ کم‌تر از الیاف سیلیکا هستندکه تنها برای طول‌موج‌هایی کوتاه‌تر از ۲ میکرومتر است.
چنین خسارت‌های کم هرگز در عمل محقق نشد، و شکنندگی و هزینه بالای الیاف فلورید، آن‌ها را به عنوان کاندیداهای اصلی کم‌تر مطلوب ساخت. بعداً، کاربرد فیبر فلورید برای کاربردهای مختلف دیگر کشف شد.
این کاربردها شامل طیف‌سنجی ناحیه نیمه فروسرخ ،سنسورهای فیبر نوری ،دما سنج ها و تصویربرداری می‌شوند. همچنین فیبرها می‌توانند برای انتقال امواج نور هدایت‌شده در رسانه‌ها مانند نارسنگ های آلومینیوم ایتریوم در لیزرهایی با ابعاد ۲.۹ میکرومتر به عنوان کاربردهای مورد نیاز در پزشکی(به عنوان مثال در چشم پزشکی و دندان‌پزشکی) استفاده شوند.Tran, D., et al., Heavy metal fluoride glasses and fibers: A review, J. Lightwave Technology, Vol. 2, p. 566 (1984)Nee, S.F., et al., Optical and surface properties of oxyfluoride glasses, Proc. SPIE, Vol. 4102, p. 122 (2000); Characterization of optical constants for transparent materials, in Properties and Characteristics of Optical Glass, Ed. A.J. Marker III, Proc. SPIE, Vol. 979, p. 62 (1988)
تولید برخی از شیشه‌های فلورید روی زمین به دلیل تبلور سریع آن‌ها مشکل است. تبلور در شرایط بی‌وزنی،به دلیل کاهش اثرات همرفت، کندتر است.شیشه های فلورید باید در یک فضای بسیار خشک فرآوری شود تا از تشکیل اکسی فلورید جلوگیری شود و منجر به شکل‌گیری سرامیک شیشه نشود.
شیشه فلورید معمولاً از روش جداسازی ذوب ساخته می‌شود. ابتدا محصولات خام در یک کوره پلاتینی میریزند،سپس ذوب می‌شوند،در بالای ۹۰ درجه سانتی‌گراد قرار می‌گیرند و در قالب فلزی ریخته‌گری می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که نرخ سرد شدن بالااست و باعث تشکیل شیشه می‌شود. در نهایت آن‌ها در کوره ذوب می‌شوند تا تنش‌های حرارتی ایجاد شده در طول فاز جداسازی را کاهش دهند. این فرایند منجر به تولید تکه‌های بزرگ شیشه های فلورید می‌شود.
شیشه فلورید می تواند به معنای یک شیشه اپتیکی اکسید شده با زیرکونیوم تترافلورید باشد.http://www.idigitalphoto.com/dictionary/fluoride_glass
شیشه فلوروفسفات ترکیبی از شیشه فلورید و شیشه فسفات است.شیشه های فلورید بر پایه زیرکونیوم فلورید یک دسته ای از شیشه‌های فلوروزیرکونات هستند. شیشه های ZBLANنیز به همین گروه تعلق دارند.شیشه های فلورید بر پایه آلومینیوم فلورید دسته ای از شیشه‌های فلوروآلومینات هستند.
تغلیظ پرازئودیمیم در شیشه فلورید، اجازه می‌دهد که به عنوان یک فیبر تک حالت تقویت‌کننده نوری استفاده شود.
عناصر نوری ساخته‌شده از کلسیم فلورید، به نام کریستالهای فلوریت در برخی لنزهای تله فوتو استفاده می‌شوند تا انحراف رنگی را تصحیح کنند.با این حال،این شیشه ها با شیشه هایی با پراکندگی کم جایگزین می‌شوند، که شاخص‌های شکست بالاتری،پایداری ابعادی بهترو شکنندگی پایین‌تر دارند.منیزیم فلورید در موج کوتاه فرابنفش و به عنوان یک پوشش ضد انعکاسی بکار می‌رود.
نمونه‌ای از یک شیشه فلورید فلزی سنگین، گروه شیشه‌ای ZBLAN است که از فلورید های زیرکونیوم، باریوم،لانتانیم و سدیم تشکیل شده‌است. این کاربرد تکنولوژیکی اصلی این مواد به عنوان یک موجبر نوری در قالب صفحه‌ای و فیبری ساخته می‌شود. آن‌ها به خصوص در محدوده نیمه فروسرخ (۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نانومتر )مفید هستند.https://web.archive.org/web/20120821023733/http://www.ino.ca/en-CA/Achievements/Description/project-p/fluoride-glass-fibers.html
به طور کلی ترکیب آن 53 درصد زیرکونیم فلوئورید،20 درصد باریم فلوئورید،4 درصد لانتانیوم فلورید،3 درصد آلومینیوم فلورید و 20 درصد سدیم فلورید است.
ZBLAN یک ماده واحد نیست بلکه طیفی از ترکیبات را دارد که بسیاری از آن‌ها هنوز آزمایش نشده اند.
هافنیوم فلورید به طور شیمیایی شبیه زیرکونیوم فلورید است و گاهی اوقات به جای آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شیشه ZBLAN دارای یک پنجره انتقال نوری وسیع است که از 0.22میکرومتر در فرابنفش تا ۷ میکرومتر در مادون‌قرمز گسترش می‌یابد.
ZBLAN دارای ضریب شکست کم (حدود ۱.۵)، دمای انتقال شیشه‌ای نسبتاً کم (Tg) از ۲۶۰ تا ۳۰۰ درجه سانتی گراد، پراکندگی پایین و وابستگی دمای پایین و ضریب شکست منفی است.
اولین شیشه فلوروزیرکونات ،یک کشف غیر مترقبه در ماه مارس توسط برادران پولین و همکارانش در دانشگاه رن در فرانسه بود.Poulain, M; Poulain, M; Lucas, J (1975). "Verres fluores au tetrafluorure de zirconium proprietes optiques d'un verre dope au Nd3+". Materials Research Bulletin. 10 (4): 243. doi:10.1016/0025-5408(75)90106-3
آن‌ها در حالی که به دنبال بلور های فلورید پیچیده و جدید بودند، قطعات غیر منتظره‌ای از شیشه به دست آوردند.در اولین مرحله،این شیشه‌ها برای اهداف طیف‌سنجی مورد بررسی قرار گرفتند.تشکیل شیشه در سیستم سه تایی زیرکونیم فلورید ، باریم فلورید و سدیم فلورید بررسی شد در حالی که فلورسنس های نئودیمیم در نمونه‌های چهارتایی زیرکونیم فلورید ، باریم فلورید ، سدیم فلورید و نئودیمیم فلورید مشخص شد.
ترکیب شیمیایی این شیشه براساس جانشینی ساده لانتانیوم در عوض نئودیمیم بسیار نزدیک به سبک کلاسیک ZBLAN بود. تحقیقات بیشتر منجر به پیشرفت‌های عمده‌ای شد.
ابتدا، فرآوری آمونیوم بی فلورید جایگزین روش آماده سازی اولیه بر اساس عملیات حرارتی فلورید های بی آب شد.این فرایند قبلاً توسط کی هوی سان یکی از پیشگامان شیشه های بریلیم فلورید مورد استفاده قرار گرفته بود.این روش مزایای قابل توجهی را ارایه می‌دهد: آماده‌سازی در فضای اتاق به این صورت است که زیرکونیم اکسید میتواند به عنوان ماده اولیه به جای زیرکونیوم فلورید خالص مورد استفاده قرار گیرد . که در این صورت زمان سنتز از ۱۵ ساعت به کم‌تر از یک ساعت کاهش می‌یابد و نمونه‌های بزرگ‌تر به دست می‌آیند.
یکی از مشکلاتی که با آن مواجه شدند تمایل واشیشه ای شدن به محض خنک کردن ذوب بود.
دومین شکست،کشف اثر تثبیت‌کننده آلومینیوم فلورید درشیشه های فلوروزیرکونات بود. برای افزایش پایداری شیشه و بهبود سایر خواص شیشه‌ای به سیستم‌های اولیه (فلوروزیرکونات ) به عنوان تشکیل‌دهنده اصلی (بیشتر از ۱ / ۰ مول درصد)و اصلاح‌کننده اصلی (باریم فلورید)، فلورید فلزات(آلومینیوم فلورید و لانتانیوم فلورید) به عنوان عنصر سوم اضافه شدند.
سیستم‌های شبه سه تایی متفاوت (حاوی 4 درصد مول آلومینیوم فلورید ) مورد بررسی قرار گرفتند که منجر به تعریف ۷ نوع شیشه پایدار شد مانند ZBNA ZBLA ZBYA،ZBCA .که می‌توان آن‌ها را به عنوان نمونه‌های حجیم چند کیلوگرمی در نظر گرفت که بعدها منجر به ترکیب شیشه ZBLAN کلاسیک شد که شامل ترکیبی از ZBNA و ZBLA است.
توسعه بیشتر در روش آماده‌سازی،تولید در مقیاس بیشتر، بهبود فرایند تولید، ثبات مواد نشان داد جذب درونی برای الیاف ZBLAN بسیار پایین بود (حدود 10 دسیبل بر کیلومتر)که می‌تواند منجر به اتلاف نوری بسیار کم در ناحیه نیمه-مادون‌قرمز شود. چنین فیبرهای نوری می‌تواند به یک راه‌حل فنی عالی برای انواع سیستم‌های ارتباط از راه دور ،سیستم های حسی و کاربردهای دیگر تبدیل شود.Cozmuta, I (2020). "Breaking the Silica Ceiling: ZBLAN based opportunities for photonics applications". SPIE Digital Library. doi:10.1117/12.2542350
نشان کارلوس سوم () توسط پادشاه اسپانیا کارلوس سوم با حکم سلطنتی ۱۹ سپتامبر ۱۷۷۱، با شعار Virtuti et mérito تأسیس شد.
نشان فیل () یک نشان جوانمردی دانمارکی است و بالاترین رتبه افتخار دانمارک است. منشأ آن از قرن پانزدهم است، اما از سال ۱۶۹۳ رسماً وجود داشته‌است و از زمان تأسیس سلطنت مشروطه در سال ۱۸۴۹، اکنون تقریباً به‌طور انحصاری برای تکریم سلطنت و سران کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نشان راجامیترابورن () بالاترین نشان سلطنتی از تایلند است.
نشان سلطنتی سرافیم () نشان افتخار در کشور سوئد است.
ایان مک‌کالک (؛ زادهٔ ) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زامبی ۲"، "کرامول"، "پوآرو"، "دکتر هو"، "ارتش سری"، "بازداشتگاه کلدیتز"، "کرامول" و "جایی که عقاب‌ها جرئت پیدا می‌کنند" اشاره کرد.
ترکش افشانی (به زبان انگلیسی: detonation spraying) یکی از انواع تکنیک‌های پاشش حرارتی است که برای ایجاد یک لایه پوشش محافظتی در سرعت‌های فراصوت بر روی ماده پیاده می‌شود تا خواص سطحی آن را تغییر دهد. این فرایند در اصل برای افزایش دوام یک قطعه است. اولین بار در سال ۱۹۵۵ توسط H.B. Sargent, R.M. Poorman و H. Lamprey اختراع شده و با کمک تفنگ انفجاری مخصوصی به نام دی-گان (D-Gun) به قطعه اعمال می‌شود. به منظور دستیابی به یک پوشش بسیار چسبان و محکم ترکش افشانیده شده، قطعه ای که تحت عملیات قرار می‌گیرد باید به روش صحیح آماده شده و تمام روغن‌های سطحی، چربی‌ها و زواید پاک سازی شود. این فرایند شامل بالاترین سرعت (حدود 3500 m/s موج ضربه ای که مواد روکش دهنده را پیش می‌راند) و دما (≈۴۰۰۰ درجه سانتیگراد) مربوط به مواد پوشش دهنده درمقایسه با سایر روش‌های پاشش حرارتی می‌باشد. این به این معنا است که پاشش انفجاری می‌تواند تخلخل‌های کمی (زیر ۱٪) و اکسیژن کم (بین ۰٫۱–۰٫۵) ایجاد کند که باعث محافظت از پوشش‌های محافظتی در برابر خوردگی، سایش و چسبندگی تحت بار کم می‌شود. این فرایند امکان استفاده از پوشش‌های سطحی بسیار سخت و متراکمی را فراهم می‌کند که به عنوان پوشش‌های مقاوم در برابر سایش بسیار مفید هستند. به همین دلیل، از پاشش انفجاری معمولاً برای پوششهای محافظ در موتورهای هواپیما، سنجه حلقوی و سنجه قطر داخلی، تیغه‌های برش (چاقو اسکایب یا چاقوی برش چرم)، دریل‌های لوله ای، پره‌های روتور و استاتور، نرده‌های محافظ یا هر ماده فلزی دیگری که در معرض فرسایش زیاد و ترک خوردگی هستند، استفاده می‌شود. مواد اسپری شو یا در واقع پاشیده شده بر روی قطعات در روش ترکش افشانی، عمدتاً شامل پودر فلزات، آلیاژ فلزات و سرمت‌ها و اکسیدهای آن‌ها (آلومینیوم، مس، آهن و غیره) می‌باشد. ترکش افشانی یک فرایند صنعتی است که در صورت اجرای نادرست و در محیط نا امن، می‌تواند بسیار خطرناک باشد. به همین دلیل پیش‌بینی‌های احتیاطی فراوانی در این روش خاص پاشش حرارتی مورد نیاز است.
فرایند ترکش افشانی برای اولین بار در سال ۱۹۵۵ توسط H.B. Sargent, R.M. Poorman و H. Lampreyt توسعه داده شده و به اسم آن‌ها ثبت شد. در همان سال، برای اولین بار به عنوان فرایند دی-گان، توسط Union Carbide تجاری سازی شد. در دهه ۱۹۶۰ این فرایند توسط مؤسسه Paton در کییف اوکراین توسعه بیشتر یافت.
روکش‌های ترکش افشانیده شده، توسط تفنگ انفجاری (به زبان انگلیسی: detonation gun) یا دی-گان (به انگلیسی: D-gun) به سطح قطعه اعمال می‌شوند. این ابزار شامل لوله فلزی ای دراز و آب خنک کاری شده می‌باشد که دارای شیرهایی برای ورود گازها و پودرها به داخل محفظه است. مقدار از پیش تعیین شده‌ای از ماده پوشش دهنده محافظتی دلخواه یا همان ماده اولیه (به شکل پودر با اندازه ذرات ۵–۶۰ میکرومتر) وارد محفظه می‌شود (عمدتاً با سرعت ۱۶–۴۰ گرم بر دقیقه). در این محفظه اکسیژن و سوخت (به‌طور معمول استیلن) با کمک جرقه یک شمع مشتعل می‌شوند تا یک موج ضربه ای فراصوت ایجاد کنند. این موج ضربه ای باعث حرکت مخلوط مذاب و/یا نمیه مذاب و/یا جامد ماده اولیه (حالت مخلوط بستگی به نوع ماده مصرفی دارد) به خارج از لوله و به روی قطعه مقصد می‌شود.
سپس لوله با کمک جریان سریع و کوتاهی از نیتروژن پاکسازی می‌شود تا برای پرتاب بعدی آماده شود. این مرحله دارای اهمیت بسیاری است زیرا حرارت ناشی از گازهای باقی مانده می‌تواند باعث احتراق مخلوط سوخت جدید شود که یک واکنش کنترل نشده و در نتیجه نامطلوب است. به علاوه، مقدار اندکی از گاز بی اثر نیتروژن بین دو مخلوط سوخت و ماده اولیه پیش از شلیک، به جلوگیری از پس زدن تفنگ کمک می‌کند. دی-گان‌ها معمولاً در سرعت شلیک ۱–۱۰ هرتز کار می‌کنند.
ترکیبات متنوع بسیاری از پودرهای پوشش دهی و تنظیمات دی-گان در طی فرایند ترکش افشانی به کار می‌روند که تمام این موارد می‌توانند بر خصوصیات سطحی روکش اسپری شده (پاشیده شده) تأثیر بگذارند. رایج‌ترین پودر مواد استفاده شده در این فرایند شامل این موارد می‌باشند: آلومینا-تیتانیا، آلومینا، مخلوط کاربید تنگستن-تنگستن-کاربید کروم به همراه پیونده آلیاژ نیکل-کروم، کاربید کروم، کاربید تنگستن به همراه پیونده کبالت.
متالورژیست‌ها هنگام تعیین کیفیت یک روکش ایجاد شده توسط پاشش حرارتی به اندازه‌گیری‌هایی همچون میزان اکسیژن سطح، سختی ماکرو و میکرو، میزان تخلخل، مقاومت همبستگی و زبری سطح، توجه می‌کنند.
ترکش افشانی روکش‌هایی با مقاومت همبستگی شیمیایی و سختی بالا ایجاد می‌کند. روکش‌های ایجاد شده دارای تخلخل و میزان اکسیژن کم و زبری سطح متوسط تا کم می‌باشند. این اتفاق به دلیل دما و سرعت زیاد ایجاد شده توسط تفنگ انفجاری است. این خصوصیات، ترکش افشانی را معیار سنجش روکش‌های ایجاد شده توسط انواع روش‌های دیگر پاشش حرارتی (قوس سیم، پلاسما، شعله، HVAF ,HVOF، گرم، سرد) می‌کند.
فاکتورهای زیادی بر روی خصوصیات روکش‌های ایجاد شده توسط ترکش افشانی تأثیر می‌گذارند. عمدتاً این خصوصیات سطحی با توجه به نوع و خصوصیات مواد اولیه پودری استفاده شده تعیین می‌شوند اما به تنظیمات تفنگ انفجاری یا دی-گان نیز وابسته اند.
ترکش افشانی قابلیت این را دارد که پوشش‌های محافظتی بر روی مواد حساس و ظریف ایجاد کند. دلیل این اتفاق، ذات فرایند است که بسیار سریع بوده و منبع حرارت را از جسم هدف دور نگه می‌دارد. این خصوصیت، امکان استفاده در کاربردهای متنوع و فراوانی را ایجاد می‌کند.
مواد مختلفی قابلیت اسپری شدن توسط دی-گان را دارند. از موارد استفاده شده به عنوان مواد اولیه می‌توان پودر فلزات، آلیاژها و سرمت‌ها و اکسیدهایشان را نام برد. خصوصیاتی همچون مقاومت، سختی، خوردگی و سایش در انتخاب ماده روکش مورد نظر بسیار تأثیر گذار و مهم هستند.
از جمله مواد مورد استفاده می‌توان موارد زیر را نام برد:
از مهم‌ترین وظایف پوشش‌های ترکش افشانیده شده محافظت از وسیله در برابر خوردگی است (به دلیل میزان اکسیژن کم). این به این معنی است که ترکش افشانی روکش‌های سخت و با دوامی را ایجاد می‌کند که برا موارد زیر مناسب هستند:
فولاد بوته‌ای (قابل خرد شدن)، فولادی است که توسط ذوب آهن خام، آهن و گاهی اوقات فولاد بدست می‌آید که اغلب همراه با شن، ماسه، شیشه، خاکستر، روغن و غیره، در یک بوته ایجاد می‌شود.
در دوران باستان ذوب فولاد و آهن با استفاده از آتش زغال یا ذغال غیرممکن بود، زیرا نمی‌توانستند دما را به اندازه کافی بالاببرند. با این حال آهن خوک (آهن خام) دارای محتوای کربن بالاتر و در نتیجه دارای یک نقطه ذوب پایین‌تر است که می‌توان آن را راحت‌تر ذوب کرد، همچنین با خیساندن آهن فرفورژه یا فولاد برای مدت طولانی در آهن مایع آهن خوک، محتوای کربن آهن خوک (خام) می‌تواند کاهش یابد زیرا به تدریج به داخل آهن پخش می‌شود.
به دلایل بالا فولاد بوته‌ای (قابل خرد شدن) در جنوب و جنوب آسیا در دوران قرون وسطی تولید شد. چ به‌طور کلی این نوع فولاد، یک فولاد بسیار سخت است، اما لااین روش یک فولاد کامپوزیتی تولید می‌شود که ناهمگن است و متشکل از یک فولاد بسیار کربن بالا (آهن خوک) و یک فولاد کم کربن (آهن فرفورژه (گل آهن)) است. این امر اغلب در هنگام نورد ورقه یا صیقل دادن فولاد به الگویی پیچیده منجر می‌شد که مشهورترین نمونه آن‌ها فولاد دمشق (wootz) استفاده شده در شمشیرهای دمشق بوده‌است که این فولاد در مقایسه با سایر روشهای تولید فولاد آن زمان به دلیل استفاده از شار، اغلب از نظر محتوای کربن و از نظر کیفیت (فاقد ناخالصی) بسیار بالاتر بود.
همچنین دلیل لایه لایه بودن فولاد دمشق، قرار گرفتن لایه‌های کم کربن و پر کربن روی یکدیگر است.
روشهای تولید فولاد با کیفیت بالا توسط بنیامین هانتسمن در انگلیس در قرن هجدهم ساخته شد. هانتسمن از کک به جای ذغال سنگ یا زغال استفاده کرد و به دمایی رسید که فولاد ذوب شود و آهن حل شود.
فرایند هانتسمن از برخی فرایندهای فولاد دمشق متفاوت بود زیرا ذوب شدن فولاد و خنک کردن آن به مدت زمان بیشتری طول می‌کشید و زمان بیشتری برای انتشار کربن فراهم می‌شد. در روند هانتسمن از فولاد تاول زده، به جای تبدیل مستقیم از چدن استفاده کرد.
توانایی ذوب کامل فولاد، هرگونه ناهمگنی در فولاد را از بین می‌برد و اجازه می‌دهد تا کربن به‌طور مساوی در فولاد مایع حل شود و نیاز قبلی به آهنگری گسترده را نادیده بگیرد تا تلاش کنند به همان نتیجه برسند. به همین ترتیب، موجب شد فولاد برای اولین بار به سادگی در قالب‌ها ریخته شود. ساختار کریستالی همگن این فولاد ریخته‌گری شده، مقاومت و سختی بیشتری در مقایسه با فرمهای قبلی فولاد داشت.
۱- چدن:http://www.atlasfdry.com/grayiron-damping.htm چدن دارای ۲–۴٪ ناخالصی کربن است.
۲- آهن فرفورژه اکثر کربن خود را اکسید می‌کند و به کمتر از ۰٫۱٪ می‌رسد.
همچنین فولاد با کربن بالا مستحکم تر اما شکننده تر از فولاد کم کربن است و به اصطلاح ترد است.
بسیاری از گزارش‌های قوم نگاری دربارهٔ تولید فولاد بوته‌ای در هند وجود دارد. با این حال، تحقیقات علمی در مورد بقایای تولید فولاد بوته‌ای فقط برای چهار منطقه منتشر شده‌است: سه مورد در هند و یک مورد در سریلانکا.
مکان‌های اثبات شده تولید فولاد بوته ای در جنوب هند، به عنوان مثال در کوناسامودرام و گاتیوهوساالی، حداقل از اواخر دوره قرون وسطی، قرن شانزدهم قدمت دارند.
تحقیقات اخیر باستان‌شناسی حاکی از آن است که سریلانکا از فن‌آوری‌های ابتکاری برای تولید آهن و فولاد در دوران باستان استفاده می‌کرده‌است، سیستم ساخت فولاد بوته‌ای در سریلانکا تا حدی مستقل از سیستم‌های مختلف هند و خاورمیانه بود و روش آنها چیزی شبیه به روش کربوراسیون آهن فرفورژه بوده.
همچنین مجموعه کاوش‌های انجام شده در نشانگر فناوری غیرمنتظره و قبلاً ناشناخته سایت‌های ذوب «رو به غرب» بود که انواع مختلفی از تولید فولاد هستند. این کوره‌ها برای ذوب مستقیم فولاد استفاده می‌شدند. این فناوری‌ها «رو به غرب» نامگذاری شده‌اند زیرا در دو طرف غربی تپه‌ها قرار داشتند تا از باد غالب در فرایند ذوب استفاده کنند. فولادهای کوره سریلانکا در بین قرن ۹ و ۱۱ و پیش از آن شناخته شده بودند، اما ظاهراً قدمت این مکان‌ها به قرن ۷ تا ۱۱ برمی‌گردد.
آسیای میانه، از اواخر هزاره اول میلادی یکی از تولیدکنندگان قدرتمند فولاد بوته‌ای است. در سایت‌های موجود در ازبکستان مدرن و ترکمنستان، شواهد باستان‌شناسی خوبی در مورد تولید مقیاس بزرگ فولاد بوته‌ای وجود دارد. همه آنها به‌طور کلی مربوط به همان اوایل قرون وسطی و بین اواخر ۸ یا اوایل ۹ و اواخر قرن ۱۲ میلادی می‌باشند.
همچنین دو تا از برجسته‌ترین سایت‌های فولاد قابل تراش در ازبکستان شرقی، اخسیکت و پاپ در فرغانه دره است، که موقعیت آنها در جاده ابریشم است که به لحاظ تاریخی و باستان‌شناسی ثبت شده‌است.
نظر می‌رسد اولین اشاره اروپایی‌ها به فولاد بوته‌ای زودتر از دوره قرون وسطی نیست و آزمایشات اروپایی‌ها با فولادهای "دمشق " حداقل به قرن شانزدهم برمی‌گردد.
بنجامین هانتسمن یک ساعت‌ساز بود که در جستجوی فولاد بهتر برای فنرهای ساعت بود. او در هندزورث نزدیک شفیلد پس از سالها آزمایش مخفیانه، بالاخره تولید فولاد را در سال ۱۷۴۰ آغاز کرد. سیستم هانتسمن از کوره ای با سوختن کک استفاده می‌کند که می‌تواند به ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد برسد، که در آن حداکثر دوازده بوته سفالی که هر کدام توانایی نگهداری حدود ۱۵ کیلوگرم آهن را دارند قرار داده شده‌است. بوته‌ها با توده‌هایی از فولاد تاول زده پر شده و سپس گلدان‌ها پس از حدود ۳ ساعت از کوره برداشته می‌شوند و سپس ناخالصی‌ها به شکل سرباره برداشته شده و فولاد مذاب در قالب ریخته می‌شود تا در نهایت به شکل مورد نظر تبدیل شود.
در روشی دیگر که در دهه ۱۸۸۰ در ایالات متحده توسعه یافت، آهن و کربن را مستقیماً با هم ذوب می‌کنند و فولاد بوته‌ای تولید می‌شود. در طول قرن نوزدهم و دهه ۱۹۲۰ مقدار زیادی از فولاد بوته‌ای، توسط ابزارهای برش تولید می‌شدند که آن‌ها را "فولاد ابزار می" نامیدند.
همچنین فرایند ریخته‌گری، بسیار زیاد برای فولادهای خاص مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما امروزه منسوخ شده‌است. برای مثال فولادهای با کیفیت امروزه با کوره قوس الکتریکی ساخته می‌شوند.
شکل دیگری از فولاد بوته ای در سال ۱۸۳۷ توسط مهندس روسی، پاول آنوسوف ساخته شد. روش او کمتر در ارتباط با گرمایش و سرمایش بود و بیشتر بر روی سرعت تشکیل ساختار بلوری کار می‌کرد. سپس با درگذشت او، در ایالات متحده، ویلیام متکالف فولاد بوته ای را تولید کرد.https://en.wikipedia.org/wiki/Crucible_steel#:~:text=Crucible%20steel%20is%20steel%20made,not%20produce%20temperatures%20high%20enough.
https://en.wikipedia.org/wiki/Crucible_steel#:~:text=Crucible%20steel%20is%20steel%20made,not%20produce%20temperatures%20high%20enough.
Craddock, P.T. , 1995. Early Metal Mining and Production. Cambridge: Edinburgh university press
مونتروس (به اسپانیایی: Monteros) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش مونتروس واقع شده‌است. مونتروس ۲۳٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد.
سیموکا (به اسپانیایی: Simoca) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Simoca Department واقع شده‌است. سیموکا ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۳۵۱ نفر جمعیت دارد و ۳۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان ایسیدرو د لولس (به اسپانیایی: Lules) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لولز واقع شده‌است. سان ایسیدرو د لولس ۲۱٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
فامایلا (به اسپانیایی: Famaillá) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Famaillá Department واقع شده‌است. فامایلا ۲۲٬۹۲۴ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوریتو (به اسپانیایی: Loreto) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لورتو واقع شده‌است. لوریتو ۹٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد.
فیریاس (به اسپانیایی: Frías) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش چویا واقع شده‌است. فیریاس ۲۶٬۶۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آناتویا (به اسپانیایی: Añatuya) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در General Taboada Department واقع شده‌است. آناتویا ۲۳٬۲۸۶ نفر جمعیت دارد و ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلا کاناس (به اسپانیایی: Villa Cañás) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال لوپز واقع شده‌است. ویلا کاناس ۵۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سانچیلز (به اسپانیایی: Sunchales) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Castellanos Department واقع شده‌است. سانچیلز ۳۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۳۰۴ نفر جمعیت دارد و ۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر ریوارولو کاناوزه خواهرخواندهٔ سانچیلز هست.
سس ویژو (به اسپانیایی: Sauce Viejo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لا کاپیتال (سانتافه) واقع شده‌است. سس ویژو ۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
سانتوتومه (به اسپانیایی: Santo Tomé) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لا کاپیتال (سانتافه) واقع شده‌است. سانتوتومه ۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سان کارلوس سنترو (به اسپانیایی: San Carlos Centro) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لاس کلونیاس واقع شده‌است. سان کارلوس سنترو ۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۰۵۵ نفر جمعیت دارد و ۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روفینو (به اسپانیایی: Rufino) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال لوپز واقع شده‌است. روفینو ۱٬۰۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۹۸۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فونیس (به اسپانیایی: Funes) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش روزاریو واقع شده‌است.
کروندا (به اسپانیایی: Coronda) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش سن جرونیمو واقع شده‌است. کروندا ۱٬۳۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
کانادا د گومز (به اسپانیایی: Cañada de Gómez) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ایریندو واقع شده‌است. کانادا د گومز ۵۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
ریو توربیو (به اسپانیایی: Río Turbio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش گور آیکه واقع شده‌است. ریو توربیو ۶٬۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
پیکو ترونکادو (به اسپانیایی: Pico Truncado) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش دیسیادو واقع شده‌است. پیکو ترونکادو ۳۰٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۸۸۹ نفر جمعیت دارد.
لوس آنتیگووس (به اسپانیایی: Los Antiguos) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش لاگو بوینس آیرس واقع شده‌است. لوس آنتیگووس ۳٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
پورتو سانتا کروز (به اسپانیایی: Puerto Santa Cruz) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کورپن آیکه واقع شده‌است. پورتو سانتا کروز ۳٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد.
ال تراپیچه (به اسپانیایی: El Trapiche) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در سان لوئیس (ابهام‌زدایی) واقع شده‌است.
سانفرانسیسکو دل مونته (به اسپانیایی: San Francisco del Monte de Oro) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش ایاکوچو (سان لوئیس) واقع شده‌است.
لا پونتا (به اسپانیایی: La Punta) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خوان مارتین د پوئراردون واقع شده‌است.
نووئه دو ژولیو (به اسپانیایی: Nueve de Julio) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کاپیتال (سان خوان) واقع شده‌است. نووئه دو ژولیو ۷٬۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
کاوسیتی (به اسپانیایی: Caucete) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش کاوسیتی واقع شده‌است. کاوسیتی ۲۸٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد و ۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سالوادور ماززا (به اسپانیایی: Salvador Mazza) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در General José de San Martín واقع شده‌است. سالوادور ماززا ۲۰٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد و ۸۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاچئی (به اسپانیایی: Cachi) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش د کاچی واقع شده‌است. کاچئی ۵٬۲۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۵۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژنرال گومس (به اسپانیایی: General Güemes) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال گومس (سالتا) واقع شده‌است. ژنرال گومس ۴۷٬۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۲۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلا رجینا (به اسپانیایی: Villa Regina) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش خنرال روکا (ریو نگرو) واقع شده‌است. ویلا رجینا ۳۳٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چویله (به اسپانیایی: Choele Choel) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Avellaneda Department واقع شده‌است. چویله ۱۰٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تافی دل واله (به اسپانیایی: Tafí del Valle) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Tafí del Valle Department واقع شده‌است. تافی دل واله ۱۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آدانه (به لاتین: Adéane) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Ziguinchor Department واقع شده‌است. آدانه ۲٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
تانتوم (به لاتین: Tantum) یک روستا در دماغه سبز است.
کدوگو (به لاتین: Kédougou Region) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در سنگال واقع شده‌است. کدوگو ۱۶٬۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۲٬۱۳۴ نفر جمعیت دارد.
تامباوندا (به لاتین: Tambacounda Region) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در سنگال واقع شده‌است. تامباوندا ۴۲٬۳۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴۹٬۸۵۴ نفر جمعیت دارد.
فتیک (به لاتین: Fatick Region) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در سنگال واقع شده‌است. فتیک ۶٬۸۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸۴٬۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
سدیو (به لاتین: Sédhiou Region) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در سنگال واقع شده‌است. سدیو ۷٬۳۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۴٬۸۷۷ نفر جمعیت دارد.
بالکانین نورد (به لاتین: Balankine Nord) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Bignona Department واقع شده‌است. بالکانین نورد ۶۳۱ نفر جمعیت دارد.
باکئل (به لاتین: Bakel) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بخش باکل واقع شده‌است. باکئل ~۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
باهلا (به لاتین: Baïla) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Bignona Department واقع شده‌است. باهلا ۱٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
بیگنونا (به لاتین: Bignona Department) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در منطقه زیگینچور واقع شده‌است. بیگنونا ۵٬۲۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۲٬۵۵۴ نفر جمعیت دارد.
باغاغا (به لاتین: Baghagha) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بیگنونا واقع شده‌است. باغاغا ۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
باغاغه آدانه (به لاتین: Baghagha) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Ziguinchor Department واقع شده‌است. باغاغه آدانه ۲٬۱۸۹ نفر جمعیت دارد.
زیگوینچور (به لاتین: Ziguinchor Department) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در منطقه زیگینچور واقع شده‌است. زیگوینچور ۱٬۱۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۸٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
باگایا (به لاتین: Bagaya) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Bignona Department واقع شده‌است. باگایا ۱٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
بادیم (به لاتین: Badème) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Ziguinchor Department واقع شده‌است. بادیم ۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
باچیوکو (به لاتین: Bacioucoto-Conboly) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Bignona Department واقع شده‌است. باچیوکو ۵۹ نفر جمعیت دارد.
آینومال (به لاتین: Aïnoumal) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در ناحیه کائولاک واقع شده‌است.
افینیام (به لاتین: Affiniam) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Bignona Department واقع شده‌است. افینیام ۱٬۶۲۰ نفر جمعیت دارد.
بامبئی (به لاتین: Bambey) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بخش بامبی واقع شده‌است.
بندافاسی (به لاتین: Bandafassi) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در تامباوندا واقع شده‌است.
گئول (به لاتین: Guéoul) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Kébémer واقع شده‌است. گئول ۱۰٬۹۱۸ نفر جمعیت دارد.
جوآل-فادیوت (به لاتین: Joal-Fadiouth) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در M'bour Department واقع شده‌است. جوآل-فادیوت ۴۵٬۹۰۳ نفر جمعیت دارد.
شهرهای بانجول، فوئنلابرادا، Nogent-sur-Seine، ونیسیو، گرانبی، کبک، بریکاما و بیکر، لوئیزیانا خواهرخوانده‌های جوآل-فادیوت هستند.
گدیووی (به لاتین: Guédiawaye) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Guédiawaye واقع شده‌است. گدیووی ۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۹٬۶۵۹ نفر جمعیت دارد.
گودامپ (به لاتین: Goudomp) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بخش گودامپ واقع شده‌است. گودامپ ۱۳٬۳۹۴ نفر جمعیت دارد.
دودجی (به لاتین: Dodji) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در ناحیه لوگا واقع شده‌است.
دیندفلو (به لاتین: Dindefelo) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Kédougou واقع شده‌است. دیندفلو ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داگانا (به لاتین: Dagana) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در ناحیه سن لوئیس واقع شده‌است. داگانا ۲۴۱٬۶۹۵ نفر جمعیت دارد.
بارگنی (به لاتین: Bargny) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Rufisque Department واقع شده‌است. بارگنی ۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۱۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کینال (به لاتین: Kanel) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بخش کانل واقع شده‌است. کینال ۱۳٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
کاهونه (به لاتین: Kahone) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Kaolack واقع شده‌است. کاهونه ۵٬۸۵۲ نفر جمعیت دارد.
کیدیرا (به لاتین: Kidira) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در بخش باکل واقع شده‌است. کیدیرا ۱۰٬۰۶۵ نفر جمعیت دارد.
خمبول (به لاتین: Khombole) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Thiès Department واقع شده‌است. خمبول ۱۲٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
شهر پونتدرا خواهرخواندهٔ خمبول هست.
مالیکوندا بامبارا (به لاتین: Malicounda Bambara) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در M'bour Department واقع شده‌است. مالیکوندا بامبارا ۱٬۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
آلبرت پرینس (۱۷ نوامبر 1825 – ۱۸ ژوئیه ۱۸۷۵) وکیل و سیاست مدار اهل انتاریو بود.
او از ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۴ به عنوان عضو حزب لیبرال به عنوان عضو اسکس در مجلس قانونگذاری انتاریو حضور داشت.
وی در سال ۱۸۲۵، پسر جان پرینس ، در چلتنهام، گلوسترشایر انگلیس متولد شد و در سال ۱۸۳۳ به همراه خانواده به ساندویچ (بعداً ویندزور) در بالا کانادا آمد. وی در سال ۱۸۷۵ در شهرستان اسکس اثر آپوپلکسی درگذشت.
لینگوئر (به لاتین: Linguère) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در Linguère واقع شده‌است. لینگوئر ۱۳٬۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
شهر Pont-Sainte-Maxence خواهرخواندهٔ لینگوئر هست.
مبور (به لاتین: M'bour Department) یک منطقهٔ مسکونی در سنگال است که در منطقه تی‌یس واقع شده‌است. مبور ۱٬۶۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۸٬۸۷۸ نفر جمعیت دارد.
اَلستر نیل دانکن (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تاگارت"، "پوآرو"، "آنجل"، "گردآوری انتقامجویان"، "استخوان‌ها"، "بافی قاتل خون‌آشام‌ها"، "کسل"، "افسون‌شده"، "مد من"، "ان‌سی‌آی‌اس"، "مشیت"، "نمایش منظم"، "سارازن"، "بتمن"، "روان‌کاو"، "بتمن علیه دراکولا"، "مسیر مردگان"، "دختری با خالکوبی اژدها" و "ماجراهای شرلوک هلمز" اشاره نمود.
ادوارد جوسبری (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پوآرو، "هنری پنجم"، "ساکو و وانزتی"، "سرزمین اژدها"، "دوریت کوچک"، "جان وزلی"، "دوستان پیتر"، "ریچارد سوم"، "فرانکنشتاین"، "هیاهوی بسیار برای هیچ"، "در چله سرد زمستان"، "گروتسک"، "دادگاه جزا"، "خطاهای نرم‌افزاری" و "خانم دالووی" اشاره کرد.
چکش مکانیکی، همچنین به عنوان چکش شیب دار یا چکش چرخشی شناخته می‌شود، یک چکش مجهز به انرژی عظیم است. از کاربردهای سنتی چکش‌های مکانیکی می‌توان به کوبیدن، تقسیم کردن و پرداخت دانه در کشاورزی اشاره کرد. در استخراج، از چکش‌های مکانیکی برای خرد کردن سنگ معدن فلزات به قطعات کوچک استفاده می‌شد، اگرچه کارخانه تمبر معمولاً برای این کار بود. در جعل‌های ظریف از آن‌ها برای ترسیم زیورآلات ساخته شده از آهن فرفورژه به آهن با کارایی بیشتر استفاده می‌شود. آن‌ها همچنین برای ساختن انواع مختلف آهن فرفورژه، لاتن (شکل اولیه برنج)، فولاد و سایر فلزات مورد استفاده قرار گرفتند. یک یا چند چکش مکانیکی در یک آهنگری قرار دارد. چکش‌ها معمولاً توسط یک بادامک بلند می‌شدند و سپس رها می‌شدند تا تحت نیروی جاذبه قرار بگیرند. از لحاظ تاریخی، چکش‌های مکانیکی اغلب به صورت هیدرولیکی توسط چرخ آب تأمین می‌شدند. گفته شده‌است که چکش‌های مکانیکی از زمان سلسله هان غربی در چین شاهنشاهی استفاده می‌شده‌است. آن‌ها همچنین در جهان معاصر یونان و روم وجود داشته‌است، شواهد بیشتری در مورد استفاده از آنها در اروپای قرون وسطی در طول قرن ۱۲ وجود دارد. در طول انقلاب صنعتی، چکش مکانیکی از محبوبیت خارج شد و چکش برقی جایگزین شد. اغلب این چکش‌ها از طریق مجموعه ای از شافتهای خطی، قرقرهها و تسمه‌ها تشکیل شده و منبع تغذیه مستقر در مرکز تغذیه می‌شدند.
در چین باستان، چکش مکانیکی در طی استفاده از هاون ساخته شد، که به نوبه خود باعث ایجاد چکش شیب دار شد (چینی: 碓 Pinyin: dui ; Wade-Giles: tui).Needham, Volume 4, Part 2, 183 دستگاه دوم یک دستگاه ساده با استفاده از یک اهرم و تکیه گاه بود (با فشار وارد شده توسط وزن یک پا به یک انتهای آن یکی)، که شامل مجموعه‌ای از گیرها یا شاخه‌ها بر روی شافت اصلی چرخش نیز بود.Needham, Volume 4, Part 2, 390 این دستگاه کار کوبیدن، غالباً در خرد کردن و پرداخت دانه را امکان‌پذیر می‌کند و از استفاده دستی کوبیدن با دست و بازو جلوگیری می‌کند. اگرچه مورخان چینی ادعا می‌کنند که منشأ آن ممکن است از زمان سلسله ژو (۲۲۱قبل از میلاد - ۱۰۵۰قبل از میلاد) باشد، جوزف نیدام، سینولوژیست انگلیسی، نویسنده اولین متون توصیف دستگاه را مربوط به فرهنگ لغت جیجیوپی ۴۰ سال پیش از میلاد می‌داند، متن یانگ شیونگ معروف به Fangyan از ۱۵ قبل از میلاد، و همچنین «بهترین اظهارات» شین لون نوشته شده توسط هوان تان در حدود قرن ۲۰ میلادی (در زمان غصب وانگ مانگ) است.Needham, Volume 4, Part 2, 184 در کتاب گفته شده آمده‌است که پادشاه افسانه ای معروف به Fu Xi کسی است که مسئول هاون است (که به دستگاه چکش شیب و سپس چکش سه تایی تبدیل شد). اگرچه نویسنده از افسانه Fu Xi صحبت می‌کند، اما در بخشی از نوشته‌های وی اشاره شده‌است که چرخ قرنطینه و چکش در قرن اول میلادی در چین ساخته شد (برای متالورژی چینی‌های دارای آب، به Du Shi مراجعه کنید):
Fu Hsi هاون را که بسیار مفید است اختراع کرد و بعداً هوشمندانه آن را بهبود بخشید به طوری که می‌توان از کل وزن بدن برای قدم زدن روی چکش شیب (tui) استفاده کرد، در نتیجه کارایی ده برابر افزایش می‌یابد. پس از آن قدرت حیوانات - الاغها، قاطرها، گاوها و اسب‌ها - با استفاده از ماشین آلات، و همچنین از آب برای کوبیدن جایگزین شد، به طوری که سود آن صد برابر شد.Needham, Volume 4, Part 2, 392
با این حال، این قسمت و همچنین سایر منابع اولیه مربوط به دوران هان ترجیحاً اشاره به اهرم آب است، نه چکش مکانیکی.Terry Reynolds: "Stronger Than a Hundred Men. A History of the Vertical Water Wheel", The Johns Hopkins University Press, 1983, pp. 26-30Lewis 1997, p. 118تحقیقات بعدی، با اشاره به دو تشییع جنازه دوران معاصر هان که چکش‌های هیدرولیکی را نشان می‌دهد، ثابت کرد که چرخ‌های آب عمودی برای تأمین انرژی باتری چکش‌های مکانیکی در زمان سلسله هان استفاده می‌شده‌است.Xiaolei 2019, p. 115
با توصیف وی، مشاهده می‌شود که روش منسوخ چینی برای هاون (dui , tui) به زودی با روش چکش مکانیکی با منبع آبی (چینی: 水碓؛ پینیین: shuǐ duì) جایگزین خواهد شد.Wade – Giles: shui tui. دانشمند و شاعر سلسله هان ما رونگ (۷۹–۱۶۶ میلادی) در یکی از شعرهای خود از کوبیدن چکش در غارهای بازتاب آب ذکر کرده‌است. همان‌طور که در هو هان شو، در سال ۱۲۹ پس از میلاد، یو ژو رسمی گزارشی به امپراتور شون هان داد که چکش‌های مکانیکی از طریق کانال‌ها از طریق کوه‌های قیلان از هان چین به مردم Qiang غربی صادر می‌شود. در Rou Xing Lun، مقام دولتی کنگ رونگ (۱۵۳–۲۰۸ میلادی) اظهار داشت که اختراع چکش سفارشی نمونه ای عالی از محصولی است که مردان باهوش در سن خود (مقایسه دستاوردهای نسیم حکما در گذشته) ایجاد کردند. در طول قرن ۳ میلادی، مقام عالی دولت و مهندس Du Yu استفاده از باتری‌های ترکیبی چکشی (lian zh i dui)، که چندین شافت را که برای کار کردن یک چرخ بزرگ آب چیده شده بودند، به کار می‌گرفت.Needham, Volume 4, Part 2, 393 رونگ (درگذشته ۳۰۶ میلادی)، دنگ یو (درگذشت ۳۲۶ میلادی) و شی چونگ (درگذشت ۳۰۰ پس از میلاد)، مسئول عملیات صدها چکش مکانیکی در بیش از سی منطقه دولتی در سراسر چین بود.Needham, Volume 4, Part 2, 392-393 منابع متعددی برای چکش‌های مکانیکی دوران سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷ میلادی) و سونگ سونگ (۱۲۶۰–۹۶۰) و منابع از سلسله مینگ (۱۳۴۴–۱۶۶۸) وجود دارد که استفاده از چکش‌های مکانیکی در آسیابهای کاغذ استان فوجیان را گزارش می‌دهند.Needham, Volume 4, Part 2, 394
گرچه چکش‌های مکانیکی چینی در چین گاهی از چرخ عمودی با بازده بیشتری تنظیم می‌شدند، اما چینی‌ها غالباً چرخ دنده‌های افقی را در چکش‌های مکانیکی عملیاتی، همراه با چکش‌های تکیه دار به کار می‌گرفتند.Needham, Volume 4, Part 2, 391–392 چکش دراز کشیده در سال ۱۳۱۳ میلادی با انتشار کتاب نونگ شو وانگ ژن در مورد متالورژی باستان و معاصر (قرون وسطی) در چین در تصاویر چینی پیدا شد.Needham, Volume 4, Part 2, 395 در دائرةالمعارف ۱۶۳۷، نوشته شده توسط Song Yingxing (1587–1666)، تصویرهایی از چکش‌های مسافرتی نیز وجود داشت.Song, 91–93 استفاده چینی از طب مکمل و جایگزین محدود به نوع افقی بود و به «انواع مختلفی از ماشین آلات» محدود می‌شد که فقط شامل پوسته برنج و میکا پوندر، کارخانه‌های کاغذ سازی و کارخانه اره بود، در حالی که سهام، مهرهای سنگ معدن یا چکش‌های جعلی را پر می‌کرد ناشناخته بودند.
اجزای اصلی چکش‌های مکانیکی با منبع آب - چرخ‌های آب، بادامک‌ها و چکش‌ها - قبلاً در زمان هلنیسم شناخته شده بودند.Wilson 2002, p. 22 کمهای اولیه از قرن سوم قبل از میلاد در اتوماتهای مجهز به آب شواهد موجود است.Wilson 2002, p. 16Lewis 1997, pp. 84–88 به‌طور خاص یک اتومات یونانی، نوازنده فلوت که سازوکار آن توسط بانو موسی توصیف شده‌است اما می‌تواند «به طور منطقی» به Apollonius of Perge نسبت داده شود، در اصل چکش‌های مکانیکی با آب کار می‌کند.Lewis 1997, pp. 86–88 دانشمند رومی پلینی (تاریخ طبیعی ۹۷/۱۸) نشان می‌دهد که تا قرن اول میلادی آفت کش‌های آب زده در ایتالیا نسبتاً گسترده شده بودند.