moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
توانایی حیوانات برای زنده ماندن از محرومیت غذایی به وضوح ارزش بقای قابل توجهی دارد؛ بنابراین همه حیوانات واکنش‌های بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی سازگاری را به کمبود غذا نشان می‌دهند. بسیاری از حیوانات در محیط‌هایی زندگی می‌کنند که در آن در دسترس بودن غذا در نوسان است یا با مواد غذایی مناسب نادر و به طرز غیرقابل پیش‌بینی مواجه می‌شوند. این گونه‌ها فرصت‌های جالبی برای مطالعه سازگاری‌های فیزیولوژیکی با روزه و گرسنگی ارائه می‌دهند. هنگامی که حیوانات از غذا محروم می‌شوند، واکنش‌های رفتاری، فیزیولوژیکی و ساختاری مختلفی را برای کاهش متابولیسم به کار می‌گیرند، که دوره ای را طولانی می‌کند که در آن ذخایر انرژی می‌تواند متابولیسم را پوشش دهد. چنین واکنش‌های رفتاری می‌تواند شامل کاهش فعالیت خود به خود و کاهش دمای بدن باشد، اگرچه در مراحل بعدی محرومیت از غذا که در آن گرسنگی شروع می‌شود، فعالیت ممکن است با فعال شدن جستجوی غذا افزایش یابد. در بیشتر حیوانات، دستگاه گوارش با محدود شدن فرآیندهای گوارشی دچار آتروفی مشخصی می‌شود. این پاسخ ساختاری و سایر واکنش‌های ساختاری به‌ویژه در گونه‌هایی که معمولاً در فواصل متناوب تغذیه می‌کنند، مشخص به نظر می‌رسد. با این حال، چنین حیواناتی باید بتوانند عملکردهای گوارشی را به زودی پس از تغذیه بازیابی کنند، و به نظر می‌رسد این انتقال با هزینه‌های متابولیک پایین رخ می‌دهد.‏
کوپا اینترامریکانا ۱۹۸۹ دوازدهمین نسخه کوپا اینترامریکانا بود که بین باشگاه اتلتیکو ناسیونال، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۸۹ و باشگاه اونام، قهرمان جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۸۹ در یک فینال رفت و برگشت برگزار شد.
بازی رفت در ورزشگاه آتاناسیو ژیرادوت در مدئین برگزار شد، جایی که اتلتیکو ناسیونال، اونام را ۲–۰ شکست داد. بازی برگشت در ورزشگاه المپیکو یونیورسیتاریو در مکزیکوسیتی برگزار شد، جایی که اتلتیکو به راحتی اونام را با نتیجه قطعی ۴–۱ شکست داد. بنابراین، تیم کلمبیایی اولین جام کوپا اینترامریکانا خود را به دست آورد.
جشن و قحطی () یک فیلم درام کوتاه و فیلم صامت محصول سال ۱۹۱۴ به کارگردانی سیدنی ایرز است. بی. ریوس ایسون ،ویلیام گاروود، هری فون متر، جک ریچاردسون و ویویان ریچ در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
باشگاه فوتبال پیمونته یک تیم فوتبال ایتالیایی مستقر در تورین بود که به مدت پنج فصل در پریما کاتگوریا، معادل سری آ امروزی، رقابت کرد. تیم در سال ۱۲–۱۹۱۱ شامل آنجلو ماتئا که بعداً یک بازیکن بین‌المللی ایتالیایی شد می‌شد. چهار بازیکن پیمونته درحالی که در این باشگاه درحال انجام به کار بودند به تیم ملی فوتبال ایتالیا دعوت شدند. با این حال، باشگاه موفقیت خاصی نداشت و در سال ۱۹۱۵ زمانی که مسابقات قهرمانی پس از شروع جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآمد، سقوط کرد.
نام و لباس باشگاه در سری بازی‌های ویدئویی فیفا به عنوان نماینده یوونتوس تا فیفا ۲۳ که مجوز یوونتوس تمدید شد استفاده می‌شد.
لیگ برتر بسکتبال زنان ایران ۱۳۹۹ نوزدهمین دورهٔ لیگ برتر بسکتبال زنان ایران بود. این مسابقات تحت تاثیر شیوع کرونا با حضور ۱۳ تیم در قالب دو گروه ۶ و ۷ تیمی برگزار شد که از هر گروه ۴ تیم به مرحله پلی‌آف رسیدند. این مسابقات به صورت متمرکز در سالن دانشگاه آزاد واحد تهران شمال و سپس سالن آفتاب مجموعه ورزشی انرژی اتمی تهران برگزار شد.
گروه بهمن، مهرام، نارسینا، نامی‌نو، پالایش نفت آبادان، شهرداری قزوین، بانوان شهر گرگان و سپهرداد تهران تیم‌های راه‌یافته به مرحله پلی‌آف بودند. با برگزاری پلی‌آف گروه بهمن، مهرام، نارسینا و پالایش نفت به نیمه نهایی رسیدند که در نهایت پس از برگزاری دیدارهای این مرحله گروه بهمن و مهرام تهران به عنوان فینالیست‌ها مشخص شدند و نارسینا و پالایش هم مسابقه رده‌بندی را برگزار کردند. در دور فینال گروه بهمن تهران با پیروزی در ۲ دیدار از ۳ دیدار در مقابل مهرام تهران قهرمان شد.
تیم قهرمان گروه بهمن تهران: دلارام وکیلی، شکیبا کائید، شادی دارستانی، سارا حسنینی، کیمیا یزدیان طهرانی، ریحانه صالحی، زهرا عدالت کار مقدم، مهگل نایی، گلشید امیدیان، راینا متین، عسل نسترن طهرانی، غزل هژبر، ساغر آجیلی، وانه خیچومیان. کادر فنی:فریناز طائرپور (مربی) سعیده علی (کمک مربی) مهسا شهری (کمک مربی) راما طالشی (مدیر تیم)
تیم نایب قهرمان مهرام تهران: نگین رسولی، ساناز اسکندری، نیکو فتاحیان، تینا عیساییان، سمیه ثابت زاده، سمانه ثابت زاده، شادی عبدالوند، زهرا قیس، آیدا گل محمدی، عسل محسنی، غزل محسنی، سحر نجفی، نگین یزدان پناه، ماریا آوتزی Maria Avtzi. نیکا بیک لیکلی (سرمربی) آیکاترینی چاتزیداکیAikaterini Chatzidaki ، مهشید تراب بافقی (کمک مربی)
تیم سوم نارسینا تهران: مژده نظری، پیونیک آراکلیان، انیس مرادی، آنیتا فتح اللهی، یاسمن محمدی، یکاترینا فولادوندEkaterina Fouladvand ، روژین جلفا، سایه صدیقی، تارا عیوض زاده، عاطفه میرزایی، آیلار دهناد، شماری هریس Shomari Harris، سارا معصومی، لیلی شجاعی، آجمبا Ijeoma Obiamaka Ajemba‌.‌‌‌کادر فنی: ندا عسکرنیا (مربی)
لیگ برتر بسکتبال زنان ایران ۱۴۰۰ بیستمین دورهٔ لیگ برتر بسکتبال زنان ایران بود. این مسابقات با حضور ۱۱ تیم در قالب دو گروه به صورت رفت و برگشت برگزار شد که از هر گروه ۴ تیم به مرحله پلی‌آف رسیدند. در پایان تیم های شیمیدر، گروه بهمن تهران و اکسون به ترتیب اول تا سوم شدند.
تیم قهرمان شیمیدر: تینا عیساییان، معصومه اسماعیل زاده، آیدا گل محمدی، کیمیا یزدیان طهرانی، ساناز اسکندری، آناهیس خداوردیان، فائزه شهریاری، شادی عبدالوند، مهسا تقی زاده، وانه خیچومیان، مهلا طاهری، نیناره زاکانی، شکیلان نان. شایسته متشرعی (سرمربی) هاله کمالی (مربی) اودت آقاجانیان (سرپرست)
تیم نایب قهرمان گروه بهمن تهران: دلارام وکیلی، فاطمه شهریاری، شکیبا کائید، یاسمن محمدی، شقایق درریخته، زهرا قیس، زهرا عدالت کار مقدم، ریحانه صالحی، آنا بهشتیان، گلشید امیدیان، راینا متین، ریحانه حشمتی، عسل نسترن طهرانی، فائزه باستانی، روژانو محمودی، شوماری هریس، الکساندرا بگینیسیچ. فریناز طائرپور (سرمربی) شادی دارستانی (مربی) مهسا شهری (مربی) راما طالشی (سرپرست)
تیم سوم اکسون: عسل پورحیدری، نگین رسولی پور، فرزانه فروتن فر، نسرین فلاح، شیدا شجاعی، سارا اعتماد، سحر نجفی، سارا حسنینی، عسل محسنی، زینب غفاری، غزل محسنی. آزاده زمان پور (سرمربی)
لیگ برتر بسکتبال زنان ایران ۱۴۰۱ بیست و یکمین دورهٔ لیگ برتر بسکتبال زنان ایران بود. این مسابقات با حضور ۱۰ تیم در یک گروه به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شود.
شهرداری گرگان، پاز تهران، ذوب آهن اصفهان، نیکان تهران، گاز تهران، گروه بهمن تهران، سپهرداد تهران، پادما یدک ایرانیان، پالایش نفت آبادان و تیروژ حیات کردستان، ده تیم شرکت کننده در این دوره هستند.
۱۰ تیم حاضر در مرحله گروهی به صورت رفت و برگشت با یکدیگر دیدار کردند که در پایان ۱۸ بازی تیم گروه بهمن تهران به صدر نشینی رسید.
تیم قهرمان :
تیم نایب قهرمان :
تیم سوم :
گروه بهمن تهران نام باشگاه بسکتبال مستقر در شهر تهران می‌باشد. این باشگاه در در لیگ برتر بسکتبال زنان ایران شرکت می‌کند و در لیگ ۱۳۹۸ و لیگ ۱۳۹۹ به مقام قهرمانی کشور دست یافته‌است. پس از خداحافظی سعیده علی، گروه بهمن پیراهن شماره ۶ را به افتخار وی بایگانی کرد.
فهرست بازیکنان و کادر تیم گروه بهمن تهران در لیگ ۱۴۰۰ عبارت بود از:
دلارام وکیلی، فاطمه شهریاری، شکیبا کائید، یاسمن محمدی، شقایق درریخته، زهرا قیس، زهرا عدالت کار مقدم، ریحانه صالحی، آنا بهشتیان، گلشید امیدیان، راینا متین، ریحانه حشمتی، عسل نسترن طهرانی، فائزه باستانی، روژانو محمودی، شوماری هریس، الکساندرا بگینیسیچ.
هدایت تیم بسکتبال گروه بهمن تهران بر عهده فریناز طائرپور است و شادی دارستانی و مهسا شهری مربی این تیم هستند. همچنین راما طالشی به عنوان سرپرست در کادر تیم بسکتبال گاز تهران حضور دارد.
لیگ برتر بسکتبال زنان ایران ۱۳۸۵ پنجمین دوره‌ی لیگ برتر بسکتبال زنان ایران بود. این مسابقات با حضور ۱۰ تیم و در نیمه دوم سال ۱۳۸۵ برگزار شد و رقابت اصلی بین تیمهای شرکت نفت تهران،آرارات تهران و فولاد مبارکه سپاهان بود. در ابتدای لیگ تیم‌ ذوب آهن اصفهان و سپس تیم استقلال تهران از مسابقات انصراف دادند که باعث کاهش سطح کیفی و رقابتی مسابقات شد. از دیگر تیم‌های این دوره می‌توان از حجاب قزوین، صدرای شیراز، پیکان، دانشگاه آزاد، تربیت بدنی قزوین، مهرام تهران، رشد دانه گرگان نام برد. در این مسابقات تیم آرارات تهران که از ۲ لژیونر ارمنی استفاده می‌کرد توانست در نیمه دوم آبان ماه قهرمان نیم فصل مسابقات شود. این مسابقات در پایان با قهرمانی آرارات تهران تحت هدایت لیلا حجت به پایان رسید. تیم فولاد مبارکه سپاهان با دو شکست از آرارات به نایب قهرمانی رسید و شرکت نفت تهران سوم شد.
تام ویگلی (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مدل اقلیمی و چرخه کربن و یکی از برجسته‌ترین متخصصان جهان در زمینه دگرگونی اقلیم و یکی از پراستنادترین دانشمندان در این رشته‌است. او اهل استرالیا است.
آلیس ایگلی (; –) استاد بازنشسته روان‌شناسی در دانشگاه نورث‌وسترن است. او همچنین عضو مؤسسه تحقیقات سیاست در دانشگاه نورث وسترن است. تمرکز اصلی تحقیقاتی او روان‌شناسی اجتماعی و همچنین روان‌شناسی شخصیت و روان‌شناسی صنعتی و سازمانی است. او در سال ۲۰۲۲ به عنوان عضو آکادمی ملی علوم انتخاب شد.
جورج دیگز (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) دانشمند در زمینه سازگان‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
راضیه جانباز(زادهٔ ۱ دی ۱۳۷۰) هندبالیست حرفه ای اهل ایران است. وی عضو باشگاه آنتالیا آنادولو اس کی ترکیه است.
راضیه جانباز در اول دی ۱۳۷۰ در کرمان به دنیا آمد. راضیه جانباز در یکی از مصاحبه‌های خود به صورت رسمی اعلام کرده‌است که خانواده اش هیچگاه مشکلی با فعالیت حرفه ای او به عنوان یک ورزشکار نداشته‌اند، البته باید در نظر داشت که همواره مشکلاتی در زمینه تحصیلی و کاری برای او وجود داشته‌اند و هیچ‌گاه حل نشده‌اند.
از سال ۲۰۱۰ میلادی راضیه جانباز به عنوان عضوی از تیم ملی هندبال بانوان ایران انتخاب شد و در سه دوره از مسابقات قهرمانی آسیا در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ میلادی برای تیم ملی ایران به زمین بازی رفت. در این سال‌های عنوان شده؛ ایران توانست به ترتیب مقام‌های نهم، ششم، و هفتم آسیا را به دست بیاورد.
راضیه جانباز در لیگ برتر هندبال سال ۱۳۹۶ همراه با تیم هندبال نفت و گاز گچساران به عنوان نایب قهرمان لیگ ایران شد و در سال ۱۳۹۷ هم به تیم سابق خود یعنی تیم هندبال تأسیسات دریایی شهر تهران برگشت و در پست بغل چپ فعالیت خود را ادامه داد. در لیگ برتر هندبال سال ۱۳۹۵ راضیه جانباز همراه با تیم هندبال تأسیسات دریایی شهر تهران بودند.
راضیه جانباز لژیونر و ملی پوش هندبال در اعتراض به فوت مهسا امینی با گذاشتن پستی در اینستاگرام از تیم ملی خداحافظی کرد. پیش از او، سجاد استکی از تیم ملی هندبال ایران به دلیل مشابه خداحافظی کرده بود.
راضیه جانباز ملی پوش هندبال بانوان و عضو تیم سپاهان اصفهان عنوان می‌کند که باشگاه فولاد مبارکه اصفهان ۴۰ درصد از سهم قراردادش را به علت طرفدار پرسپولیس بودن کسر کرده‌است.
این ماجرای عجیب زمانی اتفاق افتاد که راضیه جانباز در سال گذشته با یک مصاحبه خبری، زمانی که مجری از او سؤال پرسید که استقلالی است یا پرسپولیسی گفته‌است طرفدار پرسپولیس می‌باشد.
لیگ برتر بسکتبال زنان ایران ۱۳۸۲ دومین دوره لیگ برتر (یا سوپر لیگ) بسکتبال زنان ایران و بالاترین سطح مسابقات بسکتبال زنان ایران بود که در نیمه دوم سال ۱۳۸۲ با شرکت ۱۲ تیم آغاز شد. تیم‌های شرکت کننده در این مسابقات عبارت بودند از فولاد مبارکه سپاهان، حجاب تهران،‌ اداره کل ورزش بانوان،‌ فجر سپاه، شرکت نفت تهران، ذوب آهن اصفهان، پگاه گرگان، حجاب قزوین، پیکان تهران، اداره کل دانشگاه آزاد اسلامی و شرکت جندی شاپور. دور رفت این مسابقات در ۱۴ آذر و به میزبانی باشگاه فجر سپاه تهران انجام شد و دور برگشت از ۳ دی به میزبانی باشگاه پیکان تهران آغاز شد.
یو این شیک به کره ای ( 유인식 ) و به انگلیسی (yoo in shik) یکی از مطرح ترین کارگردانان حال حاضر در کشور کره جنوبی است .او با کارگردانی سریال های دکتر رمانتیک ، بی خانمان و وکیل عجیب وو یونگ وو به موفقیت های عظیمی دست یافت. او در حال حاضر در کمپانی ای استوری مشغول به کار است. یو این شیک با نویسنده جانگ یونگ چول 4 همکاری مشترک طی سریال های غول ، خاطرات کارمند ، تجسم پول و بی خانمان داشته است او همچنین با نویسنده کانگ ایون کیونگ دو همکاری موفق دکتر رمانتیک 1 و 2 را داشته و قرار است فصل سوم این سریال با همان عوامل دو فصل قبل در سال 2023 منتشر شود.
درون طوفان 2004
زن خانه دار بد 2005
خانواده بد 2006
دزد 2008
غول 2010
خاطرات کارمند 2012
تجسم پول 2013
شما همگی محاصره شده اید 2014
خانم پلیس 2015
خانم پلیس 2 2016
دکتر رمانتیک 1 2017
بی خانمان 2019
دکتر رمانتیک 2 2020
وکیل عجیب وو یونگ وو 2022
دکتر رمانتیک 3 2023
جایزه بهترین کارگردان 2017 در مراسم بکسانگ آواردز با سریال دکتر رمانتیک
لیگ برتر والیبال زنان ایران ۱۳۸۲ سومین‌(یا به قولی چهارمین) دوره لیگ برتر والیبال بانوان و دوازدهمین دوره از بالاترین سطح مسابقات باشگاهی والیبال زنان در ایران است.
این مسابقات در تیر ماه ۱۳۸۲ با شرکت ۸ تیم ذوب‌آهن اصفهان، همای تهران، شهرداری قم، سایپا تهران، فجر سپاه تهران، صدرا شیراز، تربیت بدنی گیلان و دانشگاه آزاد در یک گروه قرعه کشی شد. مسابقات از مهرماه ۱۳۸۲ به صورت رفت و برگشت آغاز شد.
این مسابقات پس از ۵۶ مسابقه در بهمن ماه ۱۳۸۲ با قهرمانی تیم هما در سالن مهر تهران به پایان رسید و تیم‌های ذوب‌آهن اصفهان و دانشگاه آزاد به ترتیب دوم و سوم شدند. همچنین تیم‌های شهرداری قم و صدرا شیراز به دسته یک والیبال کشور سقوط کردند.
تعقیب فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی آدام ریفکین است. در این فیلم بازیگرانی همچون چارلی شین، کریستی سوانسون، هنری رالینز، جاش ماستل، ری وایز، راکی کرول، مارشال بل، کلودیا کریستیان، کری الویس، فلی، آنتونی کیدیس، ران جرمی و مارکو پرلا ایفای نقش کرده‌اند.
سوگ مغان رمانی از محمدعلی علومی، نویسندهٔ ایرانی است که توسط نشر آموت به چاپ رسید. این کتاب جزو نامزدهای دریافت جایزه جلال آل احمد و جایزه کتاب فصل بوده‌است.
راوی «سوگ مغان» که به نظر می‌آید دچار ناراحتی شدید روانی شده‌است، به توصیهٔ روانکاو به زادگاهش بم می‌رود تا شاید در آنجا به آرامش برسد. همزمان با سفر، تعدادی از نشانه‌های رمزی ترسناک شروع می‌شوند. درویشی بیابانگرد و مارگیر که در کوزه قدیمی خود دست بریده‌ای را حمل می‌کند و … راوی داستان در سفر خودبه مکانی ما قبل تاریخ می‌رسد و در آنجا با موجودی اهریمنی آشنا می‌شود. در بم راوی سوگ مغان با دوستان خود از ستم‌های مکرر کسانی مثل اسکندر و آغا محمد خان و اربابان محلی صحبت می‌کند و هر بار در فاجعه‌های بزرگ، راوی، مغان را می‌بیند که با آدابی خاص و اندوهی فراوان سوگوار هستند.
بلقیس سلیمانی، نویسنده و منتقد ادبی دربارهٔ این اثر بر این باور است که جد این کتاب و کتاب‌هایی از این دست، رمان بوف کور صادق هدایت است، نویسنده ای هست که از جهان اطرافش می‌نالد و می‌خواهد آنچه برسرش گذشته را برای سایه اش تعریف کند. روای سوگ مغان نیز مانند قهرمان بوف کور از پنجره خانه اش این پیرمرد را نگاه می‌کند.
دکتر امیر علی نجومیان، عقیده اش بر این است که این رمان پر از نمایش زشتی‌ها و افسردگی‌ها و جنون و وحشت است اما ناگهان در آخرین فصل از زیبایی‌ها می‌گوید و تلاش می‌کند از تلخی‌ها کم کند، بگوید که زندگی زیبایی‌هایی هم دارد. این در پایان خواننده را دچار شوک می‌کند، زیرا خواننده ای که تا اینجا با جوهره وحشت رو به رو شده‌است، به فضای تازه ای می‌رسد.
۱.خبرگزاری مهر
۲.خبرگزاری کتاب ایران
۳.کتابخانه ملی
روز بد در بلوک فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی کریگ آر بکسلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون چارلی شین، میر وینینگهم، دیوید اندروز، نواه فلیس، جان راتزنبرگر، کئون یونگ، دیوید هیولت و دیوید ساتکلیف ایفای نقش کرده‌اند.
جعفر اخوان (زاده ۱۲۸۹ شمسی تهران) بازرگان، عضو اتاق بازرگانی تهران، مؤسس شرکت جیپ. او شالوده صنعت خودرو را در ایران بنیان نهاده‌است.
جعفر اخوان، فرزند رضا در سال ۱۲۸۹ در تهران به دنیا آمد و دوره ابتدایی را در تهران به پایان برد. اخوان احتمالاً در سالهای ۱۳۲۳–۱۳۲۴ (حدود۳۴ سالگی) با فروغ الزمان، دختر احمد اخوان (تاجر و نماینده مجلس) ازدواج کرد. حاصل ازدواج آن‌ها چهار دختر بود.
او در۴ دی سال ۱۳۳۵ در خیابان اکباتان تهران شرکتی با عنوان «جیپ» تأسیس و اقدام به واردات خودرو جیپ ویلیز آمریکایی کرد. شرکت جیپ با شرکت‌های «امریکن موتورز» و «جنرال موتورز» همکاری داشت و بخش‌های فنی و نسبتاً پیچیده شرکت جیپ در اختیار مهندسان و تکنیسین‌های آمریکایی قرار داشت. در دهه ۳۰ و ۴۰ تکنولوژی ساخت خودروهای پر قدرت و دو دیفرانسیل در اختیار آمریکایی‌ها بود و کویری بودن و صعب العبور بودن جاده‌های ایران، اقبال ایرانی‌ها به جیپ را بیشتر کرد. به عبارتی جیپ نخستین خودروی شاسی‌بلندی بود که وارد ایران شده بود و با روحیه بالا نشینی سرمایه‌داران نوظهور ایرانی سازگارتر بود.
در توصیف نقش «جعفر اخوان» در اقتصاد ایران، همین بس که گفته می‌شود، او شالوده صنعت خودروسازی را در ایران بنیان نهاده‌است. اخوان، شرکت بازرگانی «جیپ» را زمانی تأسیس کرد که خیابان‌های ایران مملو از اتومبیل‌های کادیلاک، بیوک یا شورلت آمریکایی بود. او، ابتدا به واردات «جیپ ویلیز» پرداخت و سپس در سال ۱۳۳۵خط مونتاژ آن را در کشور راه‌اندازی کرد. اخوان حدود ۳ سال بعد توانست «جیپ شهباز» را از کیلومتر ۹ جاده مخصوص کرج، روانه بازار کند. تغییر نام شرکت جیپ به جنرال موتورز نیز زمانی روی داد که اخوان در سال۱۳۵۲، ۴۵ درصد سهام این شرکت را به جنرال‌موتورز واگذار کرد و البته بخشی از سهام این شرکت، به بنیاد پهلوی رسید. این شرکت تولیدکننده خودروهای لوکس، پس از انقلاب به سازمان گسترش واگذار شد و نام آن به «پارس خودرو» تغییر کرد.
شرکت جیپ در سال ۱۳۴۶ تعدای خودرو رامبر به امرای ارتش داد. با بالا گرفتن اعتراضات منتهی به وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷، ارتش سوار بر جیپ وارد خیان‌ها شد و مردم خشمگین، جعفر اخوان و جیپش را بخشی از ماشین سرکوب رژیم شاه به حساب آوردند.
به واسطه همین عوامل، زمین زدن شرکت جیپ که مطابق ساختار جدید شرکت «جنرال موتورز ایران» نامیده می‌شد تبدیل به یکی از اهداف اساسی و نمادین انقلابیون شد. در دی و بهمن ۵۷ کارگران این شرکت به مدت ۴۵ روز دست به اعتصاب زدند. جعفر اخوان از کشور خارج شد، مدیریت کارخانه استعفاء کرد و امور کارخانه به دست کارگران افتاد.
در تیرماه ۱۳۵۸ و به موجب قانون موسوم به «توسعه و حفاظت از صنایع» شرکتی که به دست اخوان تأسیس شده بود و سالها سود می‌داد به دولت واگذار شد. در طی دوسال مدیرت دولتی، تعداد کارگران دوبرابر شد و تیراژ تولید به نصف کاهش یافت و نام شرکت هم در سال ۵۹ به شرکت «پارس خودرو» تغییر یافت.
اخوان از مؤسسان اتاق صنایع و معادن ایران در سال ۱۳۴۱ بود.
او به کشورهای خارجی همراه هیئت اتاق بازرگانی و صنایع مکرر سفر نمود.
در سال ۱۳۵۲ تأسیس بانک جدید دیگری به نام «بانک داریوش» به تصویب شورای پول و اعتبار رسید، این بانک با مشارکت بانک‌های خارجی، با سرمایه ای معادل ۲ میلیارد ریال در تهران تأسیس می‌شود.
یکی از مؤسسان بانک جعفر اخوان رئیس هیئت مدیره شرکت سهامی جیپ ایران بود.
او رئیس هیئت مدیره و هیئت عامل بانک داریوش بود.
اخوان در سال ۱۳۳۸ یکی از سهامداران بانک ایرانیان بود و سهامی به ارزش پنج میلیون ریال داشت. اخوان در پایان سال ۱۳۵۵ در بانک ایرانیان، صاحب صد میلیون ریال سرمایه و در بانک داریوش صاحب چهارصد میلیون ریال سهام بود.
اخوان در سال ۱۳۶۲ شمسی (۱۹۸۳ میلادی) در خارج از کشور درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
جیمز مارس (زاده ۳ مارس ۱۷۹۰ - درگذشته ۲۷ مه ۱۸۸۰) نویسنده و فعال سیاسی آمریکایی بود. او که در کنان، کنتیکت در بردگی به دنیا آمد، در سال ۱۸۱۱ آزادی خود را به دست آورد. در سال ۱۸۶۴، او خاطرات خود را به نام «زندگی جیمز مارس، برده‌ای متولد و فروخته شده» در کنتیکت، نوشته خودش منتشر کرد – نمونه‌ای قابل توجه از ژانر روایی. قبر او ایستگاهی در مسیر آزادی کنتیکت است. در سال ۲۰۲۱، فرماندار ندلامونت، اول ماه مه را روز جیمز مارس در کنتیکت اعلام کرد.
مارس در کنان، کنتیکت در بردگی به دنیا آمد. والدین او، ژوپیتر و فانی مارس، برده‌های بودند که متعلق به کشیش آموس تامپسون، فرماندار کنان، و همسر تامپسون در ویرجینیا بودند. ژوپیتر مارس در انقلاب آمریکا جنگید. خواهر جیمز، الیزابت، ۳۴ سال را به عنوان مبلّغ در لیبریا سپری کرد.
در سال ۱۷۸۴، کنتیکت قانون رهایی تدریجی را وضع کرده بود که هر برده‌ای را که در اول مارس ۱۷۸۴ یا پس از آن در ایالت متولد می‌شد، پس از رسیدن به سن معین (در مورد مارس، ۲۵ سالگی) آزاد می‌کرد. با این حال، تامپسون با رفتن به ویرجینیا (یک ایالت برده‌داری) و مجبور کردن جیمز و برادر، خواهر و والدینش به همراهی او، سعی کرد قانون رهایی را دور بزند. خانواده مارس در عوض به نورفولک، همسایه کنتیکت گریختند و به طرفداران لغو قانئن برده‌داری پناه بردند، که آن‌ها را مخفی و ایمن نگه داشتند، در حالی که تامپسون و مامورانش تلاش کردند تا فراریان را دوباره دستگیر کنند.
در سپتامبر ۱۷۹۸، تامپسون از طریق واسطه‌ها با خانواده مارس معامله کرد. به عنوان بخشی از این قرارداد، جیمز مارس و برادرش موافقت کردند که تا ۲۵ سالگی به عنوان برده در نورفولک کار کنند. صاحب جدید جیمز، مردی به نام مانگر، نشان داد که کارفرمای خشن است. در سال ۱۸۱۱، مارس ۹۰ دلار برای خرید سال‌های باقی مانده از بندگی خود پرداخت. او بعداً با صاحبان خود آشتی کرد و از آقای مانگر بیمار و دخترش مراقبت کرد تا اینکه هر دو مردند.
مارس در جامعه آزادگان نیوانگلند و جنبش‌های اصلاحی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای کسب حق رای پیشگام شد. در طول دهه ۱۸۳۰، او در یک فروشگاه در هارتفورد، کنتیکت، کار می‌کرد. او به تأسیس کلیسای خیابان تالکوت کمک کرد، که در آن به عنوان شماس در کنار جیمز دبلیوسی‌پنینگتون خدمت می‌کرد. مارس در پرونده تاریخی جکسون علیه بولوچ در سال ۱۸۳۷ که در آن دادگاه عالی کنتیکت یک زن برده فراری به نام نانسی جکسون را پس از دو سال زندگی در کنتیکت با کارفرمای خود در جورجیا، جیمز بولوک، را آزاد کرد. مارس همچنین برای دفاع از مسافران لاآمیستاد کمک مالی جمع‌آوری کرد. در سال ۱۸۴۰، او در هیئت مدیره انجمن ضدبرده‌داری کنتیکت که عمدتاً سفیدپوست بودند، خدمت کرد.
ماری در اوایل دهه ۱۸۳۰ ازدواج کرد. زمانی که هارتفورد را ترک کردند، او و همسرش صاحب هشت فرزند شدند، که یکی از آن‌ها در دوران نوزادی فوت کرد. در حدود سال ۱۸۴۵، خانواده به پیتسفیلد، ماساچوست نقل مکان کردند، در آن‌جا به مدت بیست سال زندگی کرد، زمین خرید، کشاورزی کرده و به مشارکت در اصلاحات سیاه‌پوستان و جنبش‌های ضدبرده‌داری ادامه داد. سه تن از پسرانش در جنگ داخلی جنگیدند.
مارس، مسن و فقیر، به نورفولک بازگشت و کتاب زندگی «جیمز مارس: برده‌ای که در کنتیکت خریداری و فروخته شده» را منتشر کرد (هارتفورد: کیس، لاک وود و شرکت، ۱۸۶۴). این کتاب که در قالب جزوه است، شش نسخه، از جمله نسخه ۱۸۶۸ که جزئیات بیشتری از زندگی بعدی او را شامل می‌شود، چاپ شده‌است. مارس توضیح داده که خاطرات خود را به این دلیل نوشته‌است که «برخی به من گفتند که نمی‌دانستند برده‌داری در کنتیکت مجاز بوده‌است، و برخی تأیید می‌کنند که چنین چیزی هرگز در این ایالت وجود نداشته‌است».
در آگوست ۱۸۷۹، ایالت کنتیکت به مارس حقوق بازنشستگی اعطا کرد. او کمتر از یک سال بعد در اشلی فالز، ماساچوست درگذشت. او در قبرستان سنتر در نورفولک به خاک سپرده شده‌است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «<bdi>https://en.wikipedia.org/wiki/James_Mars</bdi>». در "دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی"، بازبینی‌شده در ۲۵ فوریه۲۰۲۲.
موزه کوئینز، که سابقاً موزه هنر کوئینز نامیده می‌شد، یک موزه هنری و مرکز آموزشی است که در فلاشینگ میدوز–پارک کرونا در ناحیه کوئینز در شهر نیویورک ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. این موزه در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد و در میان نمایشگاه‌های دائمی خود، "پانورامای شهر نیویورک"، که در اصل برای نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۶۴ ساخته شده بود، را به نمایش می‌گذارد، این نمایشگاه از آن زمان به صورت مستمر به روز شده‌است. همچنین دارای آرشیو بزرگی از صنایع ساخته‌شده هر دو نمایشگاه جهانی ۱۹۳۹ و ۱۹۶۴ است که منتخبی از آنها به نمایش گذاشته شده‌است.
موزه کوئینز در ساختمان شهر نیویورک واقع شده‌است، غرفه تاریخی که توسط معمار آیمار امبری II برای نمایشگاه جهانی ۱۹۳۹ طراحی شده‌است. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰ این غرفه، محل موقت مجمع عمومی سازمان ملل بود و یادآور لحظات تعیین‌کننده متعددی در سالهای اولیه سازمان ملل بود، از جمله ایجاد یونیسف، تقسیم کره و مجوز سازمان ملل برای ایجاد اسرائیل
هر ساله موزه کوئینز از طریق نمایشگاه‌ها و برنامه‌ها به حدود ۲۰۰۰۰۰ بازدیدکننده خدمات ارائه می‌دهد. شرکت کنندگان از کوئینز، سایر بخش‌های نیویورک و شهرستان ناسائو و همچنین بازدیدکنندگان بین‌المللی جذب می‌شوند. مخاطبان موزه با تنوع بازدیدکنندگان متمایز می‌شوند که منعکس کننده تنوع قومیت‌های ساکن در منطقه است. طبق سرشماری سال ۲۰۰۰ طی ۲۰ سال گذشته، یک تغییر جمعیتی، کوئینز را به متنوع‌ترین شهرستان از نظر فرهنگی در کشور تبدیل کرده‌است: ۳۷٪ از جمعیت سفیدپوست، ۲۵٪ لاتین، ۲۰٪ آفریقایی-آمریکایی، و ۱۸٪ آسیایی هستند. تقریباً ۱۳۸ زبان در کوئینز صحبت می‌شود و بیش از نیمی از خانواده‌ها توسط افرادی که خارج از ایالات متحده متولد شده‌اند اداره می‌شوند.
«مرا سرزنش نکن» () ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت است که از ششمین آلبوم استودیویی او "اعتبار" (۲۰۱۷) گرفته شده‌است. این ترانه به‌دست سوئیفت و تهیه‌کنندگان آن مکس مارتین و شلبک نوشته شد. «مرا سرزنش نکن» ساختار تاریک و دمدمی مزاج دارد که شامل ترکیب الکتروپاپ، ئی‌دی‌ام و گاسپل با بیس سنگین، سینث‌سایزرها و آواز کنترل‌شده می‌شود. اشعار آن مربوط به نگرش حق به جانب سوئیفت است که شهرت او به‌عنوان ترانه‌سرا که اکثراً در مورد عشق و روابط گذشته می‌نوشت را منعکس می‌کند.
«مرا سرزنش نکن» نقدهای مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد و بسیاری آن را اثری برجسته در آلبوم دانستند. در سال ۲۰۲۰، این ترانه در تیک‌تاک با اقبال عمومی مواجه شد و در چندین کشور شامل استرالیا، اتریش، نروژ، جمهوری چک، یونان و بریتانیا وارد جدول فروش شد. این قطعه به‌وسیلهٔ صنعت فونوگرافی بریتانیا (BPI) گواهی‌نامهٔ طلا و به‌وسیلهٔ انجمن صنعت ضبط استرالیا (ARIA) گواهی‌نامهٔ پلاتین کسب کرد. سوئیفت این ترانه را در فهرست اجراهای تور استادیومی اعتبار تیلور سوئیفت (۲۰۱۸) قرار داد.
در اکتبر ۲۰۱۴، تیلور سوئیفت پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، یعنی "۱۹۸۹" را منتشر کرد که به موفقیت تجاری رسید. این آلبوم بیش از شش میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت و سه تک‌آهنگ آن به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسیدند: «بندازش بره»، «فضای خالی»، و «کینه». سوئیفت طی تبلیغ "۱۹۸۹" یکی از اهداف اصلی شایعه‌پراکنی روزنامه‌نگاران تبلوید بود. او روابط عاشقانه کوتاه‌مدتی با تهیه‌کنندهٔ اسکاتلندی کالوین هریس و بازیگر انگلیسی تام هیدلستون داشت. شهرت و اعتبار او به‌دلیل اختلافات و مناقشات شایع با دیگر سلبریتی‌ها شامل رپر کانیه وست، شخصیت رسانه‌ای کیم کارداشیان و خواننده کیتی پری لکه‌دار شد. سوئیفت بیش از پیش در رسانه‌های اجتماعی کم‌سخن شد در حالی که حضور فعال خود را با طرفداران زیادی حفظ کرد و در میان مسائل متلاطم از تعامل با مطبوعات پرهیز کرد.
سوئیفت ششمین آلبوم استودیویی‌اش، یعنی "اعتبار" را به‌عنوان پاسخی به هیاهوی رسانه‌ای پیرامون شهرت او ساخت. با توصیف این آلبوم به‌عنوان «تهذیب‌کننده»، او ترانه‌سرایی تک‌آهنگ «فضای خالی» در سال ۲۰۱۴ را دنبال کرد که در آن وجههٔ تصورشده خود را طنز کرد. او گفت: «من از آن الگو گرفتم، بسیار خوب، این چیزی است که همهٔ شما در مورد من می‌گویید. بگذارید فقط برای چند لحظه از این شخصیت بنویسم.» برش نهایی "اعتبار" شامل ۱۵ قطعه است که سوئیفت تمام آن‌ها را با مشارکت دیگری نوشته‌است.
«مرا سرزنش نکن» به‌دست سوئیفت و تهیه‌کنندگان آن، یعنی مکس مارتین و شلبک نوشته شد. مارتین و شلبک ساز شستی‌دار و شلبک گیتار آن را اجرا کرد. سوئیفت و مارتین آواز پس‌زمینه را اجرا کردند. سام هالند و مایکل ایلبرت به همراه دستیاران مهندسی، کوری بیس و جرمی لرتولا در استودیو ام‌اکس‌ام در لس آنجلس و استکهلم وظیفهٔ مهندسی صدا را به عهده داشتند. میکس آن توسط سربن غنیا در استودیو میکس‌استار در ویرجینیا بیچ، ویرجینیا و مسترینگ آن توسط رندی مریل در استودیو استرلینگ سون در نیویورک سیتی انجام شد.
در بازبینی نشریات، منتقدان «مرا سرزنش نکن» را به‌عنوان «الکتروپاپ»، «ئی‌دی‌ام» و «پاپ گاسپل» توصیف کرده‌اند. راب شفیلد، منتقد "رولینگ استون"، آن را به‌عنوان «دختر بد به کلیسا می‌رود» توصیف کرد؛ آوایی که «مثل یک نیایش» (۱۹۸۹) مدونا را به یاد می‌آورد.
یوتیوبرها افرادی هستند که بیشتر به خاطر کارشان در پلتفرم اشتراک‌گذاری ویدیوی یوتیوب شناخته می‌شوند. در زیر فهرستی از یوتیوبرهایی که ویکی‌پدیا مقاله‌هایی به نام خود یا کانال یوتیوب آنها دارد، آمده‌است. افرادی که علیرغم حضور در یوتیوب، عمدتاً به خاطر حرفه‌ خود در جاهای دیگر شناخته شده‌اند، در این فهرست جای نمی‌گیرند.
† نشان می‌دهد که شخص فوت کرده‌است.
اندی رونی (; – ) خبرنگار جنگ، فیلم‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود، که بیشتر به خاطر پخش هفتگی "چند دقیقه با اندی رونی" در "۶۰ دقیقه" در تلویزیون سی‌بی‌اس از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۱ شهرت یافت. آخرین حضور منظم او در "۶۰ دقیقه" در ۲ اکتبر ۲۰۱۱ پخش شد. او یک ماه بعد در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
اندرو آیتکن رونی در آلبانی، نیویورک متولد شد، او فرزند والتر اسکات رونی (۱۸۸۸–۱۹۵۹) و الینور (رینولدز) رونی (۱۸۸۶–۱۹۸۰) بود. اندرو در آکادمی آلبانی به تحصیل پرداخت و بعداً در دانشگاه کولگیت در هامیلتون در مرکز نیویورک به ادامه تحصیل پرداخت و در آنجا به انجمن برادری سیگما چی راه یافت، سپس، در اوت ۱۹۴۱ به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فراخوانده شد.
رونی کار خبرنگاری را در روزنامه‌ها در سال ۱۹۴۲ در حالی که در ارتش مشغول به خدمت بود شروع کرد و با نگارش در روزنامه نظامی استارز اند استرایک لندن آغاز کرد.Rooney, Andy. How it Feels to Bomb Germany ..., PBS.org او یکی از شش خبرنگاری بود که در دومین بمباران هوایی آمریکا بر فراز آلمان در فوریه ۱۹۴۳ همراه با اسکادران نیروی هوایی هشتم آمریکا پرواز کرد. او اولین خبرنگاری بود که پس از تصرف پل لودندورف در ۷ مارس ۱۹۴۵ توسط لشکر ۹ زرهی (ایالات متحده آمریکا) به پل لودندورف رسید. او در فاصله ۳۲ کیلومتری (۲۰ مایلی) غرب بود که شنید پل به تصرف درآمده. او نوشت: این رؤیای یک خبرنگار بود، و اضافه کرد این یکی از داستان‌های بزرگ جنگ بود که به دامان من افتاده بود. تسخیر پل خبر صفحه اول آمریکا شد. رونی تصرف پل را به عنوان یکی از پنج رویداد برتر کل جنگ اروپا در کنار پیاده‌سازی در نرماندی ارزیابی کرد.
او یکی از اولین روزنامه نگاران آمریکایی بود که نزدیک پایان جنگ جهانی دوم از اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها بازدید کرد و یکی از اولین کسانی بود که در مورد آنها نوشت. رونی در بخشی از سریال بزرگ‌ترین نسل اثر تام بروکا اظهار داشت که با جنگ جهانی دوم مخالف بوده‌است زیرا او صلح‌جو بود. او گفت که آنچه در اردوگاه‌های کار اجباری دیده بود او را شرمنده کرد که با جنگ مخالفت کرده بود و برای همیشه نظرات خود را در مورد وجود «جنگ‌های عادلانه» تغییر داد.
رونی به دلیل خدماتش به عنوان خبرنگار جنگ در مناطق جنگی در طول جنگ جهانی دوم، برندهٔ جوایزی همچون نشان هوایی و نشان ستاره برنزی شد، اندی در دفتر خاطراتش در سال ۱۹۹۵ به نام جنگ من گزارش جنگ را شرح می‌دهد و چندین رویداد تاریخی و افراد قابل توجه را به عنوان شرح دست اول بازگو می‌کند، از جمله ورود به پاریس و اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی. او توضیح می‌دهد که چگونه تجربه‌اش به عنوان یک نویسنده و گزارشگر شکل گرفت.
رونی دراین میان چند اظهار نظر کرد که واکنش شدید طرفداران و تهیه‌کنندگان را در پی داشت.
در فوریه ۱۹۹۰، برنامه ۶۰ دقیقه شبکه سی‌بی‌اس، رونی را به مدت سه ماه تعلیق کرد، زیرا مطرح شد که او گفته‌است سیاه‌پوستان از هوش کمتری برخوردار هستند زیرا «ژن‌هایشان کم‌رنگ است». پس از کاهش قابل توجه رتبه‌بندی این برنامه، رونی در ماه مارس به صحنه بازگردانده شد. رونی در مصاحبه ای در سال ۱۹۹۹ به شدت این موضوع را مورد مناقشه قرار داد و ادعا کرد که در عوض به افراد کم درآمد به‌طور گسترده‌تر اشاره می‌کند.
رونی در سال ۱۹۹۲ ستونی نوشت که اظهار داشت: «احمقانه» است که بومیان آمریکا از تیم‌هایی مانند سرخ پوستان شکایت کنند و در بخشی از آن نوشت: مشکل واقعی این است که ما کشور را از دست سرخپوستان گرفتیم، آنها آن را طلب می‌کنند اما ما آن را به آنها پس نمی‌گردانیم. ما احساس گناه می‌کنیم و هر کاری که بتوانیم برای آنها انجام خواهیم داد، اما آنها نمی‌توانند کشورشان را پس بگیرند. او پس از دریافت نامه‌های زیادی از بومیان آمریکا نوشت: وقتی افراد زیادی از یک چیز شکایت می‌کنند، باید تصور کنید که ممکن است اشتباه کرده باشید.
در ستونی در سال ۲۰۰۷ برای خدمات رسانه‌ای تریبون نوشت: «من همه چیز را در مورد بیب روث و لو گریگ می‌دانم، اما ستاره‌های بیسبال امروزی همه برای من پسرانی به نام رودریگز هستند.» رونی بعداً اظهار داشت: «بله، احتمالاً نباید آن را می‌گفتم، [اما] این نامی است که در حال حاضر در بیسبال رایج به نظر می‌رسد.» «مطمئناً به معنای تحقیر آمیز بودن آن فکر نمی‌کردم.»
در دهه ۱۹۴۰، رونی پس از نشستن در پشت اتوبوسی که از نظر نژادی جدا شده بود، در اعتراض به این جداسازی دستگیر شد. همچنین، در سال ۲۰۰۸، زمانی که باراک اوباما به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شد، رونی این واقعیت را تحسین کرد که شهروندان این کشور، که ۸۰ درصد آنها سفیدپوست هستند، آزادانه یک سیاهپوست را به عنوان رهبر خود انتخاب کردند، صرفاً به این دلیل که فکر می‌کردند او. بهترین انتخاب بود." او گفت که این باعث افتخار او شد و این ثابت کرد که کشور "راهی طولانی را پیموده‌است - راهی خوب."
جانگ ته یو (; زادهٔ ۱۹۷۲) کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او درام‌های کره‌ای "نقاش باد" (۲۰۱۱)، "درختی با ریشه عمیق" (۲۰۱۳–۲۰۱۴)، "تو از ستاره‌ها اومدی" (۲۰۱۳–۲۰۱۴) و "عاشقان آسمان سرخ" (۲۰۲۱) را کارگردانی کرده‌است.
«چرا» (انگلیسی: Why) آهنگی از گروه آر اند بی آمریکایی تیری تی با حضور عموی آن‌ها مایکل جکسون است. این آهنگ توسط کنت «بیبی‌فیس» ادموندز و جکسون نوشته شده‌است که تهیه‌کننده آن نیز بوده‌اند. این آهنگ به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از اولین آلبوم گروه، برادری (۱۹۹۵) منتشر شد. این آهنتگ در ابتدا به‌عنوان بخشی از نهمین آلبوم استودیویی جکسون "" (۱۹۹۵) انتخاب شد، اما حذف شد و جکسون تصمیم گرفت آن را به برادرزاده‌هایش بدهد. «چرا» در چارت موسیقی اروپا و آسیا با استقبال خوبی روبرو شد.
یک مجله بریتانیایی این آهنگ را پنج از پنج رتبه‌بندی کرد و افزود: «این تصنیف روح و روان که خانواده را گرد هم می‌آورد، گواهی مرده‌ای برای سه نفر برتر است و آوازهای جکسون قدیمی‌تر آن را به‌عنوان ماده شماره یک ممکن می‌کند.»
یک موزیک ویدئو برای تبلیغ این تک‌آهنگ تولید شد که تیری تی و جکسون در آن حضور دارند و سیاه و سفید فیلمبرداری شده‌است. این موزیک ویدئو در ویژن مایکل جکسون منتشر شد.
کفتار () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی کیم هه-سو و جو جی هون است. این مجموعه از ۲۱ فوریه تا ۱ آوریل ۲۰۲۰ از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.
جنگ پول (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۷ بر پایهٔ مانهوایی از پارک این کوان با همین نام است. در این مجموعه پارک شین-یانگ و پارک جین هی بازی کردند و از ۱۶ مه تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۲۰ قسمت پخش شد.
این مجموعه در اصل ۱۶ قسمت بود اما به خاطر محبوبیت و استقبال مخاطبان، به ۲۰ قسمت افزایش پیدا کرد.
نیروی پلیس هند (انگلیسی: Indian Police Force) یک مجموعه اینترنتی آماده پخش هندی در ژانر فیلم اکشن، درام و پلیسی با بازی سیدهارث مالهوترا، شیلپا شتی و ویوک اوبروی است که از طریق آمازون پرایم ویدئو پخش می‌شود. این سریال توسط روهیت شتی و سوشوانث پراکاش ساخته و کارگردانی شده‌است.
این سریال بر زندگی و سفر افسر کادر (نیروی پلیس هند) در دهلی نو تمرکز دارد که تمام تلاش خود را می‌کند تا مغز متفکر تروریستی را که در پشت یک سری انفجارهای مرگبار در اطراف آن قرار دارد، ردیابی و به دست عدالت بسپارد.
این سریال عمدتاً در بمبئی، مهاراشترا، گوا و نویدا بزرگ فیلمبرداری شد. فیلمبرداری اصلی سریال در اواسط آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد.
در ۱۸ آوریل ۲۰۲۲، آمازون پرایم ویدیو این سریال را به‌طور رسمی اعلام کرد، و تیزر منتشر شد. درحال حاضر قرار است این سریال در سال ۲۰۲۳ منتشر شود.
روانکاوی رابطه‌ای () یک مکتب روانکاوی در ایالات متحده است که بر نقش روابط واقعی و خیالی با دیگران در اختلالات روانی و روان‌درمانی تأکید دارد. «روانکاوی رابطه‌ای» یک مکتب نسبتاً جدید و در حال تکامل در روانکاوی است که توسط بنیان‌گذاران آن به عنوان نمایانگر یک «تغییر پارادایم» در روانکاوی در نظر گرفته شده است.Jerrold R. Brandell, "Theory and Practice in Clinical Social Work" (2010) p. 70
کمیسیون مستقل تحقیق بحرین(BICI) که در بحرین به‌عنوان کمیسیون بسیونی نیز شناخته می‌شود، توسط پادشاه بحرین در "Bahrain News Agency", " HM King Hamad Sets up Royal Independent Investigation commission ", 'International Reaction'
"Bahrain News Agency", 29 June 2011 ژوئن 2011 تأسیس شد.
کمیسیون در 23نوامبر2011 گزارشی 500صفحه ای منتشر کرد که شامل 9000شهادت، 46مورد مرگ، 559ادعای شکنجه و بیش از 4000مورد از کارمندان اخراج شده بدلیل شرکت دراعتراضات بود. این گزارش درموارد بسیاری ازنیروهای امنیتی انتقاد کرد که "زور وسلاح گرم بشیوه ای بیش ازحد استفاده شد که دربسیاری از موارد غیرضروری، نامتناسب و بی رویه بود."و دریافت که برخی سوء استفاده ها،مانند تخریب اموال،"بدون اطلاع رده های بالاتر ازساختار فرماندهی نمی توانست اتفاق بیفتد."Bahrain commission issues brutal critique of Arab Spring crackdown By Elizabeth Dickinson/ csmonitor.com November 23, 2011BICI, "REPORT OF THE BAHRAIN INDEPENDENT COMMISSION OF INQUIRY", "BICI", 23 Nov 2011: 405
این گزارش استفاده دولت بحرین از شکنجه سیستماتیک و سایر اشکال آزار جسمی و روانی بر زندانیان و همچنین سایر موارد نقض حقوق بشر را تایید کرد.The Bahrain Independent Commission of Inquiry, "Report of the Bahrain Independent Commission of Inquiry", 23 November 2011. Retrieved 27 November 2011 BICI: 298 همچنین ادعاهای دولت مبنی بر تحریک اعتراضات توسط ایران را رد کرد. این سازمان بدلیل افشا نکردن اسامی مجرمان تجاوز وپاسخگویی فقط بکسانی که بطور فعال حقوق بشر را نقض کرده اند مورد انتقاد قرارگرفته است.
مون جی وون (؛ ؛ زادهٔ ۱۹۸۲) فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. او برندهٔ جایزه بهترین نویسنده در هشتمین مراسم اهدای جوایز ستارگان ای‌پی‌ای‌ان برای مجموعه تلویزیونی "وکیل وو خارق‌العاده" شد.
شاهد بی‌گناه (; ) یک فیلم درام محصول سال ۲۰۱۹ کره جنوبی به کارگردانی لی هان و با بازی جونگ وو-سونگ و کیم هیانگ-گی است.این فیلم در ۱۳ فوریه ۲۰۱۹ در کره جنوبی منتشر شد.
تصویربرداری اصلی در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۸ به پاین رسید.
گئورگی براندابورا (; – نامشخص) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
آندری باربولسکو (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
یون بوگدان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، و باشگاه فوتبال باری اشاره کرد.
کولومان براون-بوگدان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود.
یاکوب فلکان (؛ ۱ مارس ۱۹۱۴ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
میرچا داوید (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود.
وینتیلا کوسینی (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
واسیله کیرویو (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
لی هان (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) بازیگر اهل کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است و به خاطر کارگردانی "شاهد بی‌گناه" شناخته می‌شود.
یواکیم مولدووانو (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
دیولا پراسلر (؛ ۱۹۱۶ – ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال مجاری‌تبار اهل رومانی بود.
دومیترو پاولوویچی (; – ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
میکلوش نادی (؛ ۱۹۱۸ – نامشخص) بازیکن فوتبال مجاری‌تبار اهل رومانی بود.
گئورگه راشینارو (; – ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست و باشگاه فوتبال سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد.
روبرت سادوفسکی (; – نامشخص) بازیکن فوتبال لهستانی‌تبار اهل رومانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست، باشگاه فوتبال پترولول پلویشت، باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، و باشگاه فوتبال آاس موناکو اشاره کرد.
استفان کولت (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل ماداگاسکار است که در پست هافبک در زمین بازی ‌می‌کرد.
کولت در آنتسیرانانا، ماداگاسکار به دنیا آمد.
کیم کیو ته () کارگردان تلویزیونی و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او کارگردانی درام‌های کره‌ای "عشقی برای کشتن" (۲۰۰۵)، "آیریس" (۲۰۰۹)، "پادام پادام" (۲۰۱۱)، "بادی که در آن زمستان وزید" (۲۰۱۳)، "مشکلی نیست این عشقه" (۲۰۱۴) و "عاشقان ماه" (۲۰۱۶) را بر عهده داشته‌است.
کیم سونگ یون (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او به خاطر کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی "عشق در مهتاب" (۲۰۱۶) و "کلاس ایته وون" (۲۰۲۰) شناخته می‌شود.
شهرستان بالتاچفسکی (به لاتین: Baltachevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
چیپچیکوو (به لاتین: Chipchikovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
شهرستان بایماکسکی (به لاتین: Baymaksky District) یک شهرستان در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
چنگیزوو (به لاتین: Chingizovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کربن نوع اول یا اولیه اتم کربنی است که فقط به یک اتم کربن دیگر متصل است. بنابراین در انتهای یک زنجیره کربنی قرار دارد. در مورد یک آلکان، سه اتم هیدروژن به کربن اولیه متصل می‌شوند (پروپان را در شکل سمت چپ ببینید). همچنین هر یک از اتم‌های هیدروژن می‌توانند با یک گروه هیدروکسی جایگزین شوند که مولکول را به الکل نوع اول تبدیل می‌کند.
قاشقندتنیز (به قزاقی: Қашқантеңіз، قاشقانتەڭىز}} یک دریاچه در قزاقستان است که در شهرستان معین‌قوم واقع شده‌است.
دریاچه قوشقار-آتا یک دریاچه در قزاقستان است که در استان مین‌قشلاق واقع شده‌است.
به دا بین (؛ زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "آی‌دی من خوشگل گانگنامه" (۲۰۱۸) و "از برامس خوشت میاد؟" شناخته می‌شود. در سال ۲۰۲۱، او در مجموعه نتفلیکس، "آلارم عشق ۲" حضور پیدا کرده‌است.
پاتریوتیسم سوسیالیستی، وطن‌دوستی سوسیالیستی، میهن‌دوستی جامعه‌خواه یا میهن‌پرستی جامعه‌گرا شکلی از میهن‌پرستی است که توسط جنبش‌های مارکسیستی–لنینیستی گسترانیده می‌شود.
پاتریوتیسم سوسیالیستی مردمی را که در کشورهای مارکسیست–لنینیست زندگی می‌کنند تشویق می‌کند تا «عشق بی‌حد و حصر به میهن سوسیالیستی، تعهد به دگرگونی انقلابی جامعه و آرمان کمونیسم» را اتخاذ کنند.
مارکسیست–لنینیست‌ها ادعا می‌کنند که میهن‌دوستی سوسیالیستی با ناسیونالیسم مرتبط نیست زیرا مارکسیست‌ها و مارکسیست–لنینیست‌ها ناسیونالیسم را به‌عنوان یک ایدئولوژی بورژوایی توسعه‌یافته تحت سلطه سرمایه‌داری می‌دانند که کارگران را در مقابل یکدیگر قرار می‌دهد و محرک اختلاف است.
میهن‌پرستی سوسیالیستی معمولاً مستقیماً در کنار انترناسیونالیسم پرولتری مورد حمایت قرار می‌گیرد و احزاب کمونیست این دو مفهوم را با یکدیگر سازگار می‌دانند. این مفهوم توسط نویسندگان شوروی به کارل مارکس و ولادیمیر لنین نسبت داده شده‌است.
ولادیمیر لنین میهن‌پرستی را به آنچه که میهن‌پرستی پرولتری و سوسیالیستی تعریف می‌کند از ناسیونالیسم بورژوایی جدا کرد. لنین حق همه ملت‌ها برای تعیین سرنوشت و حق اتحاد همه کارگران در درون ملت‌ها را ترویج می‌کرد، با این حال او همچنین شوونیسم را محکوم می‌کرد و ادعا می‌کرد که هم احساس غرور ملی موجه و هم ناموجه وجود دارد.
لنین بر این باور بود که کشورهایی که تحت سلطه امپریالیسم هستند، این حق را دارند به دنبال رهایی ملی از حکومت امپریالیستی باشند.
در ابتدای روسیه شوروی و اوایل اتحاد جماهیر شوروی ایده انترناسیونالیسم پرولتاریا را به جای ناسیونالیسمی که میهن‌پرستی مبتنی بر آن است، پذیرفتند. با این حال، پس از ناتوانی انقلاب‌های سوسیالیستی در از بین بردن سرمایه‌داری و مرزهای ملی، ژوزف استالین، میهن‌پرستی سوسیالیستی را به دنبال نظریه «سوسیالیسم در یک کشور» بسط داد.
میهن‌پرستی سوسیالیستی هم در خدمت منافع ملی و هم منافع سوسیالیستی بین‌المللی است. استالین در حالی که میهن‌پرستی سوسیالیستی را برای کل اتحاد جماهیر شوروی گسترش می‌داد، احساسات ناسیونالیستی را در پانزده جمهوری اتحاد جماهیر شوروی سرکوب کرد. با این حال، به گفته برخی از دانشگاهیان، میهن‌پرستی شوروی در عمل دارای رنگ و بوی ناسیونالیستی روسی بود.
حزب کمونیست چین و دولت چین از میهن‌پرستی سوسیالیستی حمایت می‌کنند. حزب کمونیست چین سیاست میهن‌پرستی سوسیالیستی را اینگونه توصیف می‌کند.
میهن‌پرستی سوسیالیستی دارای سه سطح است:
جمهوری خلق چین دولت کمونیستی را تجسم اراده مردم چین نشان می‌دهد.
مائو تسه تونگ از یک ملت چین صحبت کرد اما تصریح کرد که چینی‌ها ملتی مدنی متشکل از گروه‌های قومی متعدد هستند و به صراحت قوم‌گرایی هان را محکوم کرد و مائو آن را شوونیسم هان خواند و مدعی شد در چین رواج یافته‌است. قانون اساسی چین بیان می‌کند که چین یک جامعه چند قومیتی است و دولت با شوونیسم ملی مخالف است و به ویژه شوونیسم هان را مشخص کرده‌است.
حزب اتحاد سوسیالیست آلمان رسماً میهن‌پرستی سوسیالیستی را در اساسنامه حزب خود داشت. حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان این موضوع را با تأکید بر «آگاهی ملی سوسیالیستی» شامل عشق به جمهوری دموکراتیک آلمان و غرور به دستاوردهای سوسیالیسم گسترش داد. با این حال جمهوری دموکراتیک آلمان ادعا کرد که میهن‌پرستی سوسیالیستی با انترناسیونالیسم پرولتری سازگار است و اظهار داشت که نباید با ناسیونالیسم که با شوونیسم و بیگانه‌هراسی مرتبط است اشتباه گرفته شود.
درگ و جمهوری دموکراتیک خلق اتیوپی تحت رهبری منگیستو هایله ماریام از میهن‌پرستی سوسیالیستی حمایت می‌کردند. درگ اعلام کرد که «میهن‌پرستی سوسیالیستی» به‌معنای عشق واقعی به وطن و آزادی از هر گونه شوونیسم و نژادپرستی علمی است.
کیم ایل سونگ میهن‌پرستی سوسیالیستی را ترویج می‌کرد در حالی که ناسیونالیسم را محکوم و ادعا می‌کرد که روابط برادرانه بین مردم را به دلیل انحصارطلبی از بین می‌برد. در کره شمالی، میهن‌پرستی سوسیالیستی به‌عنوان یک ایدئولوژی برای خدمت به خلق کشور، وفادار بودن به طبقه کارگر و وفاداری به حزب کمونیست توصیف شده‌است.
حزب کمونیست ویتنام و دولت ویتنام از «میهن‌پرستی سوسیالیستی» مردم ویتنام حمایت می‌کنند. هو شی مین رهبر کمونیست ویتنام بر نقش میهن‌پرستی سوسیالیستی در کمونیسم ویتنامی تأکید کرد و بر اهمیت میهن‌پرستی اسرار کرد و گفت:"«در آغاز این میهن‌پرستی بود و نه کمونیسم که مرا وادار کرد به لنین و انترناسیونال سوم ایمان بیاورم.»"پس از فروپاشی حزب کمونیست هندوچین در سال ۱۹۴۱، جنبش کمونیست ویتنام از دهه ۱۹۴۰ سیاست‌های انترناسیونالیسم پرولتری و میهن‌پرستی ویتنامی را با هم ادغام کرد. هو شی مین، رهبر حزب کمونیست ویتنام مسئول ادغام میهن‌پرستی ویتنامی در حزب بود. او در خانواده‌ای با دیدگاه‌های سیاسی نیرومند، پایدار و ضداستعماری نسبت به حاکمیت فرانسه در ویتنام متولد شده بود. گنجاندن پاتریوتیسم ویتنامی در دستور کار حزب کمونیست با مبارزه طولانی مدت ویتنامی‌ها علیه حکومت استعماری فرانسه همخوانی داشت. اگرچه هو با استعمار فرانسه در ویتنام مخالف بود اما از کل فرانسه بیزاری نداشت و مدعی بود که حکومت استعماری فرانسه «بی رحمانه و غیرانسانی» است اما مردم فرانسه در داخل کشور مردم خوبی هستند. او در جوانی در فرانسه تحصیل کرده بود و در آنجا به مارکسیسم–لنینیسم پیوست و شخصاً شعار انقلاب فرانسه «آزادی، برابری، برادری» را تحسین می‌کرد. او شاهد معاهده ورسای بود که اصول چهارده‌گانه وودرو ویلسون را که از خودمختاری ملی حمایت می‌کرد را به کار می‌برد و منجر به پایان حکومت امپراتوری بر بسیاری از مردم اروپا شد. او از مفهوم ویلسونی تعیین سرنوشت ملی الهام گرفت.
جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی میهن‌پرستی سوسیالیستی را پذیرفت و مفهوم «برادری و اتحاد» را گسترش داد که در آن ملل یوگسلاوی بر تفاوت‌های فرهنگی و زبانی خود از طریق ترویج روابط برادرانه بین ملت‌ها غلبه می‌کردند.
اصل و اساسی از میهن‌پرستی سوسیالیستی همراه با ناسیونالیسم چپ در درون حزب کمونیست کوبا در کوبا وجود دارد.Hennessy, C. A. M. (1963). "The Roots of Cuban Nationalism". "International Affairs". 39 (3): 345–359. :10.2307/2611204. 0020-5850. 2611204
پتروپاولوفکا (به لاتین: Petropavlovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آبزانوو (به لاتین: Abzanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آندریفکا (به لاتین: Andreyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آرخانگلسکویه (به لاتین: Arkhangelskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آسی (به لاتین: Asy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ماکسیم گورکی (به لاتین: Maxim Gorky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
برزوفکا (به لاتین: Berezovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
گورنی (به لاتین: Gorny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کاراگای (به لاتین: Karagay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اوسپنکا (به لاتین: Uspenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کراسنایا گورکا (به لاتین: Krasnaya Gorka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
جین هیوک () کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او کارگردان "میراث درخشان" (۲۰۰۹)، "شکارچی شهر" (۲۰۱۱)، "خورشید ارباب" (۲۰۱۳)، "دکتر غریبه" (۲۰۱۴) و "افسانه دریای آبی" (۲۰۱۶) بوده‌است.
واسیلیوکا (به لاتین: Vasilyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
زاریا (به لاتین: Zarya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ترویتسکویه (به لاتین: Troitskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
پوبدا (به لاتین: Pobeda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آککولوو (به لاتین: Akkulevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آزووو (به لاتین: Azovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
الکسیوسکویه (به لاتین: Alexeyevskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آسکینو (به لاتین: Askino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آیتممبتوو (به لاتین: Aytmembetovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بلاگووشچنکا (به لاتین: Blagoveshchenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ترکلی (به لاتین: Terekly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
قره‌کول (به لاتین: Karakul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کنیازوو (به لاتین: Knyazevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ملاکایوو (به لاتین: Mullakayevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
باکالدینسکویه (به لاتین: Bakaldinskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
باسینوفکا (به لاتین: Basinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نووچیشما (به لاتین: Novochishma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نووکیزلیاروو (به لاتین: Novokyzylyarovo) یک منطقه مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نووشاریوو (به لاتین: Novoshareyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
نوواوستینوفکا (به لاتین: Novoustinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بلوروس-الکساندروفکا (به لاتین: Belorus-Alexandrovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کیم وون سوک () کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او کارگردان "رسوایی سونگ‌کیون‌کوان" (۲۰۱۰)، "مونستار" (۲۰۱۳)، "" (۲۰۱۴)، "سیگنال" (۲۰۱۶)، "آقای من" (۲۰۱۸) و "سرگذشت آسدال" (۲۰۱۹) بوده‌است.
نوویه سارتی (به لاتین: Novyye Sarty) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
پریورالوفکا (به لاتین: Priuralovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
بیسوو (به لاتین: Beysovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
پریورالیه (به لاتین: Priuralye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
چیک-یلگا (به لاتین: Chik-Yelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ساگیتوو (به لاتین: Sagitovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
گایفولینسکویه (به لاتین: Gayfullinskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ایرنیکشی (به لاتین: Irnykshi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
شاکروفکا (به لاتین: Shakirovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
سوخوپول (به لاتین: Sukhopol) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کارتاشفکا (به لاتین: Kartashevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کیزگی (به لاتین: Kizgi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
تاواکاچوو (به لاتین: Tavakachevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
تخماقلی (به لاتین: Tukmakly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اوبالاری (به لاتین: Ubalary) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اوساکلی (به لاتین: Usakly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
زایتوو (به لاتین: Zaitovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ماگاش (به لاتین: Magash) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کراسنایا رگیزلا (به لاتین: Krasnaya Regizla) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اوستیه-باسی (به لاتین: Ustye-Bassy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
اوزونلاروو (به لاتین: Uzunlarovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کراسنی زیلیم (به لاتین: Krasny Zilim) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کومورلی (به لاتین: Kumurly) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کورگاش (به لاتین: Kurgash) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کوزنتسوفکا (به لاتین: Kuznetsovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کیسیندی (به لاتین: Kysyndy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کیزلیاروو (به لاتین: Kyzylyarovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنیه ایرنیکشی (به لاتین: Verkhniye Irnykshi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنیه لمزی (به لاتین: Verkhniye Lemezy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
لاگوتوفکا (به لاتین: Lagutovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
لوکینسکی (به لاتین: Lukinsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
ورخنی فرولوفسکی (به لاتین: Verkhny Frolovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یون ته یونگ (؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۷۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام‌های کره‌ای همچون "افسانه" (۲۰۰۷) و "اعتصاب عشق" (۲۰۰۹) شناخته می‌شود.
یون ته یونگ با بازیگر ایم یو جین در ۱۴ فوریه ۲۰۰۷ ازدواج کرد. آنها یکدیگر را در مجموعه تلویزیونی کی‌بی‌اس۲، "در علفزار" (۲۰۰۳) ملاقات کرده بودند.
او تنها پسر یون جونگ یونگ، نایب رئیس سابق سامسونگ است.