moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وبگاه فارسی دویچه وله، سایت خبری فارسی‌زبان این سازمان است است. این وبگاه از سال ۲۰۰۷ به هشتمین سرویس اینترنتی دویچه وله که با هیئت تحریریه مستقل اداره می‌شود، تبدیل شد. این سایت در چندین صفحهٔ جداگانه مانند صفحهٔ آغاز، صفحهٔ خبرها و نظرها با زیرصفحه‌های ایران، اروپا (با تأکید بر آلمان)، جهان، فرهنگ و هنر، دانش و فناوری، اقتصاد، محیط زیست، زندگی و رو در رو، جدیدترین اخبار، عکس، گزارش‌ها و تحلیل‌ها را در این زمینه‌ها به کاربران ارائه می‌دهد.
بخش‌های آلمان‌شناسی، آموزش زبان آلمانی و صفحه ویژه بوندس لیگا از دیگر بخش‌های این وبگاه است. پوشش ویژهٔ رویدادهای فرهنگی و هنری گوناگون آلمان مانند جشنواره فیلم برلین نیز در دستورکار وبگاه فارسی دویچه وله قرار دارد.
دومیتیانوس ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره نماید:
گایوس دومیتیانوسMatthew Bunson. "Encyclopedia of the Roman empire". Infobase Publishing, 2002, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۷ مارس ۲۰۱۱). غاصب امپراتوری در گل بود. او در اوایل حکومت اورلیان، امپراتور وقت روم در ۲۷۰ یا ۲۷۱ در گل سر به شورش برداشت و خود را امپراتور نامید. در منابعی چند او را همان ژنرالی دانسته‌اند که در سرکوب شورش خاندان ماکریانی نقش داشت و خود او نیز احتمالاً به دلیل حملات بربرها در آغاز دوران اورلیان سر به شورش برداشت و عنوان امپراتور را غصب نمود. با این حال دوران زمامدارای او طولانی نبود و در ۲۷۰ یا ۲۷۱ کشته شد.
کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی (WCPT) یک سازمان غیر انتفاعی با ۱۰۱ عضو به عنوان نمایندگی حرفه فیزیوتراپی در سطح بین‌المللی است
این کنفدراسیون هر ۴ سال یک بار در یکی از کشورهای عضو، کنگره بین‌المللی در ابعاد علمی و مسائل مربوط به فیزیوتراپی برقرار می‌کند که در کنار ارائه مقالات علمی با رای گیری در مجمع عمومی آیین‌نامه‌های مختلفی را به تصویب می‌رساند. در این مجمع رئیس و اعضای هیأت مدیره برای ۴ سال انتخاب می‌شوند.
تشویق انجمن‌های فیزیوتراپی و دولت‌ها به رعایت استانداردها در آموزش و درمان از مأموریت‌های آن است.
WCPT هر ۴ سال یک بار در یکی از کشورهای عضو، کنگره بین‌المللی و مجمع عمومی خود را تشکیل و در ابعاد علمی و مسائل مربوط به فیزیوتراپی بر قرار می‌کند که در کنار ارائه مقالات علمی با رای گیری در مجمع عمومی آیین‌نامه‌های گوناگونی را به تصویب می‌رساند. در این مجمع رئیس و اعضای هیأت مدیره برای ۴ سال انتخاب می‌شوند.
مصوبات در مجمع عمومی شامل آیین‌نامه‌های حرفه‌ای، تعاریف، مفاهیم، شرح وظایف، اصول اخلاقی، حقوق بیمار، آموزش، درمان، و... می‌باشد.متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
در پاسخ به درخواست‌ها سیزدهمین جلسه عمومی برای توصیف فیزیوتراپی، سازمان WCPT با هدف ایجاد ساختاری که انجمن‌های عضو در قسمت‌های گوناگون جهان بتوانند توصیفی از فیزیوتراپی هم‌ارز با نیازهایشان ارائه دهند، به مشورت پرداختند.
سازمان WCPT می‌خواهد از انجمن‌های عضو حمایت کند نه این که آن‌ها را یک شکل سازد. به همین دلیل تعریف زیر برای پاسخ به نیازهای مشخص اعضا ارائه شده‌است. که بیشتر یک بیانیه‌است تا مصوبه و بنابراین برای تعدیل‌ها و توسعه نیازهای آینده این حرفه فضای بازی می‌گذارد. پژوهش‌های نو سبب کشف حقایق جدیدی می‌شوند که زمینه ساز روش‌های درمانی آینده می‌باشند. این امر هیچ کجا بیش از درک ما از حرکات انسانی که اساس مهارت‌ها و دانش یک فیزیوتراپیست را تشکیل می‌دهد، واضح نیست. مشخص است که یکتایی سهم فیزیوتراپی در مراقبت‌های پزشکی در هزاره آینده باید به‌طور کامل تعریف شود.
سایت WCPT
ایتالیا ایتالیا ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
سیدضیاءالدین نبوی چاشمی (زادهٔ ۱۳۶۲ قائمشهر) زندانی سیاسی سابق، دانشجوی مهندسی شیمی در سال ۸۱ وارد دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل شد و از سال ۸۲ تا ۸۶ با رای دانشجویان، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی این دانشگاه بود. نبوی دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران است.
در سال ۸۶ به دلیل برگزاری اعتصاب غذا به همراه ۱۵ دانشجوی دیگر این دانشگاه، در یورش شبانه نیروهای امنیتی به دانشگاه بازداشت شد. او همچنین دو ترم از تحصیل تعلیق شد. ضیا نبوی در کنکور کارشناسی ارشد سال ۸۷ علی‌رغم کسب صلاحیت علمی، از تحصیل محروم شد. پس از آن، با تشکیل شورای دفاع از حق تحصیل برای دفاع از حق دانشجویان محروم از تحصیل، به عضویت و به عنوان سخنگوی این شورا درآمد.Iran: Escalating Repression of University Students | Human Rights Watch
ضیا نبوی در اعتراضات جنبش سبز ایران حضور داشت و در شب ۲۵ خرداد ۸۸ با چند نفر از دوستانش و عاطفه نبوی بازداشت شد. در ابتدا اتهامات وی شامل محاربه، «اقدام علیه امنیت ملی»
و همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران بود که بعداً به «تشویش اذهان عمومی» کاهش یافت. روند بازجویی و فشارهای جسمی و روحی که در طول ۱۲۰ روز تحقیقات مقدماتی بر این فعال دانشجویی وارد شد، بارها مورد اعتراض فعالین حقوق بشر قرار گرفت.
ضیا نبوی پس از گذراندن بیش از ۸ سال حبس در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ از زندان آزاد شد.
ضیاءالدین نبوی از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به قضاوت قاضی پیرعباسی، به ۱۵ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد، که ۱۰ سال از این حبس در شهرستان ایذه است. این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ده سال حبس در تبعید تبدیل شد. او در مهرماه ۱۳۸۹ بدون اطلاع قبلی به زندان کارون اهواز منتقل شد و سپس در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ به زندان سمنان منتقل شد. عفو بین‌الملل اعلام کرده‌است که وی در خطر شکنجه است و همچنین درخواست آزادی بی‌قید و شرط نبوی را کرده‌است.https://www.amnesty.org/en/library/asset/MDE13/029/2011/en/bfbcd1a1-e030-4745-8f12-b495860d6cf1/mde130292011en.html
اگرچه طبق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی محکومین به حبس تا ده سال، پس از گذراندن یک سوم دوران زندان خود می‌توانند از آزادی مشروط استفاده کنند، اما به دلیل اتهام محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق، از موافقت با آزادی مشروط وی جلوگیری شده‌است. این این زندانی سیاسی سابق، در آخرین نامه اش به رئیس قوه قضائیه ایران در مهرماه ۱۳۹۵ بار دیگر اتهامش را رد کرده و گفته‌است که بار یک اتهام غیرواقعی بیشتر از حبس و زندان او را آزار می‌دهد.
این دانشجوی زندانی بعداً و طی دوران زندان خود نیز بارها اتهامات خود را رد کرده و به نحوه دادرسی اعتراض کرده‌است، ۴۶ تن از همبندیان او نیز در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه شهادت دادند که این اتهام هیچ نسبتی با تفکرات و فعالیت‌های ضیا نبوی نداشته‌است. ضیا در نامه‌ای از زندان به رئیس قوه قضائیه در رد اتهام ارتباطش با سازمان مجاهدین خلق نوشت: «بنده به واسطهٔ موقعیت خاص خانوادگی که داشتم و با توجه به حساسیت‌های خاصی که متوجه خانوادهٔ بنده بود، همواره مراقب بودم که تا هیچگاه، حتی به صورت ناخود آگاه نیز، کوچک‌ترین ارتباطی با گروه مزبور برقرار نکنم و به همین واسطه و همان‌طور که در گزارش وزارت اطلاعات نیز ذکر شده، بنده به هیچ تماس مشکوکی، حتی از سوی خبرگزاریها نیز پاسخ نمی‌دادم و در کمال ناباوری مشاهده می‌شود که این استنکاف از ارتباط که منطقا می‌بایست مدرکی به نفع بنده باشد به گونه‌ای ناباورانه علیه بنده استفاده شد و مستند حکم ۱۰ سال حبس تعزیری به جرم ارتباط و همکاری با منافقین قرار گرفته‌است.»
ضیاء نبوی در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۷ برای دیدار با فرهاد میثمی، فعال مدنی در منزل او به سر می‌برد. وی در این روز به همراه فرهاد میثمی بازداشت شد و پس از یک روز آزاد گردید.
روز ۶ اسفند ۱۳۹۸ مجدداً ضیا نبوی بازداشت شد، هنوز علت بازداشت وی مشخص نیست.
در جریان اعتراضات ۱۳۹۸ دانشجویان ضیا نبوی بازداشت شد. و در دادگاه به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.ادامه مجازات معترضان به سرنگون کردن هواپیمای اوکراینی | دویچه وله فارسی دویچه وله فارسی
ضیاءالدین نبوی و هستی امیری، پس از حضور در تجمع دانشجویی مورخ ۱۶ اسفند ۱۴۰۱ در اعتراض به مسمومیت زنجیره‌ای در مدارس دخترانه ایران، از سوی دادگاه انقلاب تهران به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند.
ایران از نخستین کشورهای جهان است که در آن کشاورزی و زراعت آغاز گردیده‌استایران، قدیم‌ترین خاستگاه کشاورزی جهان و انسان اولیه برای اولین بار در فلات ایران به کشت و آبیاری و پرورش دام مشغول شده‌است. مهاجرت آریایی‌ها بیشتر در جستجوی چراگاه‌های جدید نبوده بلکه مهاجرتی دهقانی و در جستجوی زمین بهتر برای کشاورزی بوده‌است. حفاری‌هایی که در حوالی کاشان انجام شده، نشان می‌دهد که در شش هزار سال گذشته ایرانی‌ها سامانه کشاورزی پیشرفته‌ای داشته‌اند. در حفاری‌های نقاط گوناگون ایران مشخص گردیده که در حدود ۳۳۰۰ سال پیش از میلاد درخت را در ری، کاشان و دامغان به طرز مشابهی نقاشی می‌کرده‌اند و بنابراین در آن زمان از لحاظ باغبانی میان نقاط مختلف ایران رابطه برقرار بوده‌است. آیین زرتشت به کشاورزی اهمیت فراوان داده و در اوستا آمده‌است که سومین جایی که زمین شادمانترین است آنجاست که کسانی از خداپرستان بیشترین غله را کشت کنند و بیشترین گیاه و میوه را بکارند.
در دوره هخامنشیان در قرن اول پیش از میلاد، ایرانی‌ها همه درختان میوه‌ای که در یونان کشت می‌شده (به استثنای زیتون) کشت می‌کرده‌اند. گزنفون از قول سقراط نقل کرده‌است که در دوره هخامنشیان باغ‌هایی در ایران وجود داشته که آن‌ها را پارادیس یا پردیس (این واژه در زبان‌های رایج اروپایی به معنای بهشت است) می‌نامیدند و در آنجا درختان از نظر قد مساوی و روی خطوط موازی کشت شده و با چرخ چاه‌های عظیمی که به وسیله گاو چرخانده می‌شدند آبیاری می‌شدند. از میوه‌های مهم آن دوره می‌توان خرما، انگور و انجیر را نام برد.
با هجوم اسکندر کشاورزی ایران رو به زوال گذاشت و بسیاری از مزارع از بین رفت و این وضع تا زمان به حکومت رسیدن اردشیر بابکان ادامه یافت. ساسانیان به بازسازی قنات‌ها و تشویق و گسترش کشاورزی، باغبانی و دامپروری پرداختند. پتروشفسکی هم در کتاب پهاوی بوندهشن که مربوط به زمان ساسانیان است و امروزه آن را بندهشن می‌نامیم به کشت انواع میوه مانند پرتقال، سیب، انگور، خرما، به، لیمو، انار، هلو، فندق، سنجد، بادام، توت، گلابی، پسته، زردآلو، گردو، شاه بلوط و نیز انواع سبزی و گل مانند تره تیزک، تره، گشنیز، خیار، نرگس، یاسمن، نسترن، لاله، بنفشه، همیشه بهار، گل سرخ و گل زعفران اشاره کرده‌است.
از عوامل تضعیف کشاورزی در آن دوران می‌توان به تخریب زیرساخت‌های آبیاری (که عموماً به دلیل عدم رسیدگی به تأسیسات نابود می‌شدند)، تخریب زمین‌های کشاورزی (که معمولاً به موجب چرای دام‌های اعراب از بین می‌رفتند) اشاره کرد.تاریخ ایران از سال ۱۵ هجری تا سال ۹۶ هجری، رخدادهای ناشی از فروپاشی شاهنشاهی و پی‌آمدهایش "امیرحسین خنجی، تاریخ ایران"
در دوره امویان از عمده دلایل زوال در این دوره تأثیر اعراب بر اقتصاد کشاورزی بود. با تسلط اعراب به ایران نظام اقتصادی که تا آن زمان بر ایران مسلط بود دگرگون گشت، اعراب طبقات اجتماعی را تغییر دادند و با این تغییر ساختار موجب شدند تا افراد مالیات کمتری به دولت بپردازند و در نتیجه باعث کاهش درآمدهای دولت شدند. تأثیر دیگر حمله اعراب مهاجرت گروه‌هایی بود که اسلام را نپذیرفته بودند، این افراد به همراه خود امکانات مالی و تولیدی ای را که اندوخته بودند به همراه بردند.سیاست کشاورزی ایران در جنگ جهانی دوم "پایگاه مجلات تخصصی نور"
در دوره خلافت عباسیان، زمان بنی عباس و پس از آن در زمان حکومت‌های محلی کشاورزی پیشرفت کرد.
طاهر ذوالیمینین از طاهریان قانونی در جهت بهبود وضع آبیاری و افزایش محصولات کشاورزی تصویب کرد، ولی این وضع دیری نپایید و با مرگ طاهر این دوران پایان یافت و به دلیل کوتاه بودن این دوره تغییرات مطلوبی ایجاد نشد.
در دوره دیلمیان باغبانی ایران به حداکثر گسترش خود رسید و برای نخستین بار پرورش مرکبات در اطراف دریای خزر آغاز گردید. در این دوره برخی از انواع سبزی مثل مارچوبه و گل کلم به مقدار فراوان در ایران زراعت می‌شدند اما بعدها کشت آن‌ها منسوخ شد.
در اثر یورش مغول‌ها، باغبانی نیز از رونق افتاد و وضع بدین منوال بود تا آنکه غازان خان تیموری در اواخر قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری به توسعه کشاورزی پرداخت. در قلمرو او انواع درختان میوه و سبزی‌ها در تمام نقاط کشت می‌شدند و باغبانی آن قدر رونق داشت که از اصفهان انواع میوه به هندوستان و آسیای صغیر و از کرمان خرما به سایر کشورها صادر می‌شد. در این دوره اقلید و سورمق مرکز تولید برگه زردآلو و خراسان ناحیه با ارزشی برای پرورش انواع میوه به‌شمار می‌آمد. از زمان غازان خان حدود سال ۷۰۰ هجری قمری کتابی به نام کتاب در علم فلاحت و زراعت که نویسنده آن ناشناس است باقی‌مانده که در سال ۱۳۲۳ هجری قمری توسط عبدالغفار نجم‌الدوله با چاپ سنگی منتشر شده‌است. در کتاب مورد اشاره که دارای بخش‌های گوناگون است دربارهٔ نگهداری بذرها، غلات و اینکه کدام درخت و گیاه از بذر می‌روید و کدام را باید به صورت نهال کاشت و همچنین خواص انگور، درختان میوه دار و بی‌ثمر، انواع گیاهان زینتی و کود صحبت شده و به هر گیاهی، فصلی اختصاص یافته‌است. نویسنده در این کتاب به مشاهدات، تجارب و امتحان خویش در قلمه زدن، پیوند زدن انواع درختان میوه دار و بی‌ثمر، بذرافشانی، نهال‌کاری و غرس درختان پرداخته و چنین بر می‌آید که بشخصه آزمایش‌های زیادی در کشاورزی انجام داده‌است.
دانشمندان این سرزمین در خلال مطالعه دربارهٔ ویژگی دارویی گیاهان به امور کاملاً فنی نیز می‌پرداختند و دستگاه‌هایی برای بهره‌برداری از آب تهیه دیدند که از آن جمله می‌توان چرخ چاه خودکار را نام برد.
با آغاز فرمانروایی صفویان، بار دیگر کشاورزی در ایران رونق گرفت. هر چند که با وجود تمام کوشش‌ها حتی در زمان شاه عباس نیز به رونق پیش از حمله مغول نرسید. در این دوره در تمام ایران درختان میوه به‌ویژه زرد آلو، به، انار، بادام و انگور کشت می‌شدند. کشت خرما در خوزستان، فارس، کرمان و سیستان انجام می‌شد و خرمای ایران به ویژه خرمای جهرم، بهترین خرمای جهان به‌شمار می‌آمد و مقدار فراوانی از آن به هندوستان صادر می‌شد. کشت مرکبات و زیتون در مازندران و خوزستان معمول بوده‌است. در این دوره خرمای کرمان، پیاز خراسان، انار یزد و شیراز و نیز پرتقال مازندران به خارج صادر می‌شده‌است. اوژن فلاندن که در آن دوره به ایران آمده در سفرنامه خود می‌نویسد که کشاورزی ایران مانند کشاورزی اروپا است.
از زمان صفویان نیز کتاب‌های کشاورزی متعددی باقی مانده‌است که مهم‌ترین آن‌ها ارشاد الزراعه تألیف فاضل هروی در سال ۹۲۱ هجری قمری است که در سال ۱۳۲۳ هجری قمری توسط عبدالغفار خان نجم الدوله با چاپ سنگی منتشر گشته‌است.
بعد از صفویان حکمرانان هر کدام بر حسب قدرت و ضعف خود اثراتی بر روی کشاورزی ایران داشتند که روی هم رفته اثرات منفی بیشتر بود. نخستین جنبش به سوی کشاورزی نوین در زمان صدارت امیرکبیر به وجود آمد. او با وارد کردن انواع بذرهای اصلاح شده با کارشناسان خارجی هم قراردادهایی منعقد ساخت و کشاورزی ایران را به سوی پیشرفت حرکت داد. در اوایل قرن چهاردهم هجری قمری با تأسیس اولین مدرسه کشاورزی ایران به نام مدرسه فلاحت مظفری و وارد کردن سیب زمینی و انواع نهال‌های میوه به خصوص سیب و گیلاس از خارج باغبانی ایران گسترش بیشتری یافت و سپس با ایجاد مدارس متوسطه، عالی و دانشکده‌های کشاورزی مؤسسه اصلاح و تهیه بذر و نهال و غیره به وضع کنونی درآمد.
در دورهٔ رضاشاه، پا به پای پیشرفت‌های صنعتی، اجرای برنامه‌های گسترش بخش کشاورزی و دامداری ایران نیز انجام شد. کشاورزی سنتی ایران، برای نخستین‌بار مکانیزه شد و اصول کار وارد آن شد. هرچند که مکانیزه‌شدن کشاورزی، در دورهٔ نخست سراسری نبود و تنها در نقاطی خاص روی داده‌است. شبکه‌های آبیاری، بندها و مهارسازی آب، کمک کرد تا سطح کشاورزی در همهٔ نقاط این کشور، به ویژه در استان‌های آذربایجان، خراسان، کردستان، کرمانشاه، گرگان، گیلان، مازندران و اطراف تهران تا چندین برابر افزایش یابد. با استخدام کارشناس‌هایی خارجی و خرید ماشین‌آلات کشاورزی، تولید محصولات وابسته در ایران، بیشتر و بهتر گردید.
صنایع وابسته به کشاورزی همانند بافندگی، برنج‌کوبی، پنبه‌پاک‌کنی، کنف‌سازی، نخ‌ریسی، روغن‌کشی، لبنیات، کنسور و کمپوت‌سازی، توتون و تنباکو، آب‌میوه و شراب‌سازی و سیگار نیز ایجاد شدند که افزون بر مصرف درون ایران، بخشی نیز به کشورهایی چون آلمان صادر می‌شد. برای بخش آموزشی نیز، دانشکده‌های کشاورزی، دامپروری و دام‌پزشکی بنیان‌گذاری شدند و نخستین سازمان‌های وابسته در ایران، پدید آمدند. سازمان‌های حفظ جنگل و حیوانات، پرورش و صید ماهی، دامداری، اصلاح بذر و غیره ایجاد شدند و در مدت کوتاهی انواع محصولات کشاورزی در ایران کشت شدند و میزان قابل توجهی نیز به صادرات اختصاص یافت. با تشکیل شدن سازمان شیلات و گسترش بخش وابسته به ابریشم، درآمد قابل توجهی نصیب ایران شد. در دوران رضاشاه، ایران دارای یک زیربنای صنعتی و کشاورزی واقعی شد و در تولید بیشتر مواد مصرفی و مواد خوراکی به خودکفایی رسید. این زیرساخت کمک کرد تا در دوران شاه بعدی نیز دست کم تا ابتدای دههٔ ۱۳۴۰، ایران واردکنندهٔ هیچگونه محصول کشاورزی نباشد و این کشور همهٔ غذای خود را، خود به تولید می‌رساند.
در دورهٔ محمدرضا پهلوی، شاه تصمیم گرفت با اجرای اصلاحات ارضی تحولاتی به خصوص در زمینه کشاورزی پدیدآورد. بر اساس این طرح مقرر گشت تغییرات اساسی در میزان و نحوه مالکیت اراضی به ویژه اراضی کشاورزی و مراتع به منظور افزایش بهره‌وری عمومی جامعه پدید آید و زمین‌های کشاورزی بین اهالی ۱۸۰۰۰ روستایی تقسیم شوند.Farah Diba Pahlavi: Erinnerungen. Bergisch-Gladbach, 2004, p. 135
ایران در زمینه کشاورزی و باغداری، در خصوص برخی تولیدات دارای رتبه‌های بالایی است. بنا بر آمار سال ۲۰۰۷، این کشور در تولید خیار در جهان دارای مقام دوم،top5ofanything.com بادام مقام چهارم،www.top5ofanything.com سیب مقام پنجمwww.top5ofanything.com گیلاس سوم،www.top5ofanything.com انجیر مقام سوم،www.top5ofanything.com پسته مقام اول،www.top5ofanything.com طالبی مقام چهارم،www.top5ofanything.com گردو مقام چهارم،www.top5ofanything.com زردآلو مقام دوم،www.top5ofanything.com خرما مقام دوم،www.top5ofanything.com نخود مقام چهارم،www.top5ofanything.com هندوانه مقام پنجم،www.top5ofanything.com می‌باشد.
آرایشگاه زیبا مجموعه‌ای تلویزیونی ۱۳ قسمتی از گروه فیلم و سریال شبکۀ ۲ سیما به کارگردانی مرضیه برومند و تولید سال ۱۳۶۹ و ۱۳۷۰ می‌باشد. این سریال همچنین از شبکۀ آی‌فیلم بازپخش شده‌است.
رضا بابک درنقش اسد خمارلو، آرایشگری است که با آن که سن بالایی دارد، هنوز ازدواج نکرده و همین امر منجر به این می‌شود که هرکدام از دوستانش، شخصی را برای ازدواج، به او معرفی کنند. این قضیه تا جایی پیش می‌رود که پسر خسته شده و سعی می‌کند به زندگی خود سر و سامانی بدهد. در هر قسمت از داستان، پسر به همراه مادر و خواهرش به خواستگاری می‌رود ولی هیچ‌یک سودی ندارد تا این‌که با خانمی آشنا می‌شود. نام آرایشگاه اسد خمارلو، آرایشگاه زیبا است، که روی شیشۀ آن نوشته: آرایشگاه زیبا_نایس سابق.
یکتا ناصر (زاده ۱۲ آبان ۱۳۵۷) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران است.
یکتا ناصر در ۱۲ آبان ۱۳۵۷ در شهر تهران متولد شد. پدرش افسر بازنشسته نیروی زمینی و مادرش خانه‌دار است. وی در ۱۹ سالگی به واسطه علاقه به بازیگری به چند دفتر سینمایی مراجعه کرده و در تست انتخاب بازیگر شرکت نمود به‌طوریکه در نهایت برای بازی در سریال گلهای کاغذی انتخاب شد.
یکتا ناصر پس از بازی درسریال گلهای کاغذی، کماکان فعالیتهای خویش را ادامه داده و در چند مجموعه تلویزیونی دیگر نیز بازی کرد؛ تا اینکه در سال ۱۳۸۰ با ایفای نقش در فیلم ساقی رسماً فعالیت خود را در سینما آغاز نمود. او در این مدت وارد دانشگاه نیز شد و در رشته محیط زیست مشغول به تحصیل گردید.
یکتا ناصر همسر منوچهر هادی کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است. این زوج صاحب فرزندی به نام سوفیا هستند.
دشتک شهری از توابع شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است.
دشتک در مختصات جغرافیایی ۳۲ درجه و ۹ دقیقه عرض شمالی، و ۵۰ درجه و ۲۷ دقیقه طول شرقی قرار دارد. از جنوب به رشته کوه‌های میلی و از شمال به کوه سالداران و احمد لیوه منتهی می‌شود. شهر دشتک در فاصله۹۲کیلومتری از شهرکرد قرار دارد.
مردم آن از طوایف ایل بختیاری هستند و به گویش بختیاری سخن می‌کنند.
فعالیت اقتصادی مردم دشتک بیشتر کشاورزی و بعضا دامداری می‌باشد.بخش زیادی از مردان این شهر در گذشته بنا به رسم آبا و اجداد شان در کشور کویت مشغول به فعالیت بودند.
در سالیان اخیر بسیاری از مردم به مشاغل خدماتی و اداری روی آورده‌اند. محصولات کشاورزی دشتک انگور، بادام، گردو، سیب ترش، زردآلو، گندم، عدس و… می‌باشد.
قشر تحصیل کرده در این شهر زیاد بوده و این شهر افراد زیادی را از پزشکان، مهندسان، معلمان و… که به جامعه خدمت کرده‌اند در خود پرورانده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فخرالدین صدیق شریف (زاده ۲۱ مرداد ۱۳۳۴ در تهران) بازیگر و مترجم ایرانی است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران وی فعالیت خود را در تئاتر در سال ۱۳۵۰ و در سینما در سال ۱۳۶۷ شروع کرده‌است.
بلوار روتشیلد از خیابان‌های مشهورIs Tel Aviv Ready to Crash the Global Art Party?, The New York Times و اعیان‌نشیناعتصاب ۱۵۰ هزار کارمند شهرداری‌های اسرائیل ، یورونیوز فارسی کلان‌شهر تل‌آویو در کشور اسرائیل است.Zionist Dreams Sinking Into Despair, The LA Times این بلوار در مرکز بخش تجاری شهر تل‌آویو واقع شده‌است.For a prestigous address, nothing beats Rothschild, Haaretz نوار گسترده‌ای از درختان میان دو سوی خیابان و خط مخصوص دوچرخه‌سواران و عابرین پیاده از ویژگی‌های بلوار روتشیلد است. بلوار روتشیلد از خیابان هرتسل آغاز می‌شود و تا میدان هابیما امتداد پیدا می‌کند.
بلوار روتشیلد در یکی از تاریخی‌ترینDear Edmond (2006), The New York Times و گران‌ترین مناطق شهر تل‌آویو قرار دارد و یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های توریستی در شهر تل‌آویو محسوب می‌شود. بسیاری از گالری‌های هنری تل‌آویو در بلوار روتشیلد واقع شده‌اند.
این بلوار به افتخار بارون ادموند جیمز دو روتشیلد، بانک‌دار فرانسوی و از حامیان اولیه جنبش صهیونیسم، نام‌گذاری شده‌است.Rothschild Boulevard history , WZO وی از اعضای شاخه فرانسوی خانواده روتشیلد است که در سده نوزدهم میلادی جایگاه مهمی در صنعت بانکداری و سرمایه‌داری مالی اروپا داشتند.
منشور استقلال اسرائیل در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ میلادی، در تالار استقلال، به آدرس «پلاک ۱۶، بلوار روتشیلد»Independence Hall , Eretz Israel Museum به امضا رسید. بسیاری از ساختمان‌های تاریخی ساخته‌شده در بلوار روتشیلد به سبک باوهاوس یا سبک بین‌المللی ساخته شده‌اند.
یاما-زاکورا به معنی ساکورای کوهی یک نوع درخت ساکورای خودرو است و معمول‌ترین نوع ساکورای خودرو ژاپن به شمار می‌آید. از جنوب توهوکو تا کیوشو در نواحی نسبتاً گرمسیر ژاپن به‌طور گسترده وجود دارد. کاسومی-زاکورا و گیلاس اوشیما نیز از انواع یاما-زاکورا هستند. قبل از گسترش سومی-یوشینو هنگامی که سخن از ساکورا به میان می‌آید همین نوع یاما-زاکورا منظور بود. در ماه مارس و آوریل برگ و گل آن هم‌زمان سبز می‌شوند و بدین وسیله از درخت سومی-یوشینو تشخیص داده می‌شود زیرا گل‌های سومی-یوشینو قبل از سبز شدن برگ‌ها شکوفا می‌شوند. گل آن به رنگ و شکل‌های مختلف از سفید تا صورتی و از تک گل تا خوشه‌ای وجود دارد.
شاهزاده کاسپین رمانی برای در ژانر خیالپردازی است که توسط کلایو استیپلز لوئیس، نوشته شده‌است و در سال ۱۹۵۱ برای نخستین‌بار منتشر شده. این کتاب دومین قسمت از سری کتب سرگذشت نارنیا می‌باشد.
فیلمی بر اساس این کتاب در سال ۲۰۰۸ ساخته شده‌است؛ این فیلم نام دارد.
مامه-زاکورا یا گیلاس فوجی یا پرونوس اینسیسا یکی از انواع سردهٔ پرونوس و همچنین یک نوع درخت ساکورای خودرو است. این درخت به صورت خودرو در حوالی کوه فوجی و هاکونه می‌روید و به همین دلیل به آن فوجی-ساکورا یا هاکونه-ساکورا نیز گفته می‌شود. طول درخت آن نسبتاً کوتاه است. شکوفه‌های پنج گلبرگ دارند و قطر آن کوچک در حدود ۱ تا ۲ سانتیمتر است.
دلارا «رؤیا» تیموریان (زادهٔ ۱۳۳۸) بازیگر اهل ایران است. او برای نقش‌آفرینی در "مرد بارانی" (۱۳۷۸)، "گوشواره" (۱۳۸۵)، و "شیفتگی" (۱۳۹۲) نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم فجر شده‌است.
وی فعالیت سینمایی را با بازی در حسرت دیدار (محرم زینال‌زاده) در سال ۱۳۷۳ شروع کرده‌است. رؤیا تیموریان در جشن بزرگداشت خود در جشنواره فجر ۱۳۹۴ روی صحنه خطاب به وزیر فرهنگ، علی جنّتی گفت: «آقای وزیر دو سال قبل از همین تریبون رسمی گفتم که مهربانی و خوش‌رویی کلید درهای بسته‌است، امیدوارم سال آینده بخاطر بهرام بیضایی بزرگداشتی برای ایشان به اندازه‌ای که باید باشد، بگیریم.»سال آینده برای بهرام بیضایی بزرگداشت بگیرید
رؤیا تیموریان ابتدا با میر ولی‌الله مدنی که از تهیه‌کنندگان سینماست ازدواج کرده بود و بعد از چند سال از هم جدا شدند و دو دختر به نام دنیا مدنی (متولد ۱۳۶۹) و درنا مدنی (متولد ۱۳۷۱) دارند و در سال ۱۳۸۲ با مسعود رایگان ازدواج کرد.
بازی و کارگردانی در نمایشنامه خوانی «فرزند»؛ تهران، تئاتر شهر، کافه تالار اصلی؛ ۱۳۸۲
بازی در نمایشنامه خوانی «im» به کارگردانی مسعود رایگان؛ تهران، تئاتر شهر، کافه تالار اصلی؛ ۱۳۸۲
بازی و کارگردانی نمایشنامه خوانی «یک تنبیه با شکوه»؛ تهران، تئاتر شهر، کافه تالار اصلی؛ ۱۳۸۲
نقد دولت اسرائیل، که غالباً از آن به سادگی به نقد اسرائیل یاد می‌شود، موضوع گزارش و پژوهش روزنامه‌نگارانه و دانشورانه در حوزه نظریه روابط بین‌الملل در علوم سیاسی است. در حوزه تمایلات جهانی برای اجتماع ملت‌ها، اسرائیل به دلیل اعلامیه استقلالش در سال ۱۹۴۸، به دلیل موضوعات بسیاری مورد نقد قرار گرفته‌است.Rosenfeld, Alvin (Feb 2007). "Rhetorical Violence and the Jews". Critical Distance. Retrieved 6 Feb 2011. "The ubiquitous rubric "criticism of Israel," however, has also come to designate another kind of discourse--one that has almost become a politico-rhetorical genre unto itself, with its own identifiable vocabulary, narrative conventions, and predictable outcomes"Wiedl, Kathrin Nina (2007). "Is Criticism of Israel on Issues of Rights, Pluralism, Equality and Minorities Justified Given the Historic and Regional Context of the State?". GRIN Verlag. Retrieved 6 Feb 2011. "This essay analyses the criticism of Israel on issues of rights, pluralism, equality and minorities. It views issues, such as the 1948 war, the traetment of Misrachi Jews and raises the question if a Jewish state is racist and colonialistic and excludes minorities, such as Arab Israelis"Community Security Trust (2009). "Antisemitic Discourse Report 2009". Retrieved 6 Feb 2011. "The term “criticism of Israel” continued to be used as a catch-all defense against the raising of Jewish concerns about antisemitic manifestations, public speakers, groups, websites, agitprop and other phenomena"
نقد بین‌المللی اسرائیل عموماً تحت نظم قانون بین‌الملل و الزامات گوناگون، واقعی یا تصور شده، که اسرائیل متهم به عدم انطباق با یک عضو سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی ست. نقد سیاست‌های معاصر معمولاً مربوط به مسائلی در مناطق فلسطینی همچون شهر نشینی‌های اسرائیلی، حقوق بشر اعراب فلسطینی، عملکرد نیروهای مسلح اسرائیل در جریان مناقشات و اتهامات حصر اقتصادی مناطق فلسطینی Watt, Nicholas; Sherwood, Harriet (27 July 2010). "David Cameron: Israeli blockade has turned Gaza Strip into a 'prison camp'". The Guardian (London). می‌شود. نقد دولتهای قبلی اسرائیل مربوط به مسائلی چون عدم اجازه به آوارگان فلسطینی برای بازگشت به خانه‌شان پس از جنگ، و تعرض، اشغال، و ضمیمه کردن مناطق همسایه و ساختن شهرک در آنجا ست. منبع دیگر نقد اختلافات ناشی از تبدیل بین خاخام‌گری ارتودوکس اسرائیل و بخش‌های غیرارتودوکس مهاجران یهودی ست. در یک سوی طیف، این نقدها از تلاش‌هایی برای مشروعیت زدایی حق وجود اسرائیل حمایت می‌کنند. این مسئله منجر به بحثی جاری در خصوص این است که نقد اسرائیل در چه نقطه ای از خط یهودستیزی می‌گذرد.
یکی از تأثیرات نقد بین‌المللی تأثیر بر روانشناسی اجتماعی اسرائیلیان است - بنا به یک بررسی بیش از نیمی از اسرائیلیان معتقدند که «همه دنیا علیه ما ست»، و سه چهارم آنان باور دارند که «بی توجه به این که اسرائیل چه می کند و چه قدر به سوی حل نزاع با فلسطینیان پیش برود، جهان به نقد اسرائیل ادامه خواهد داد». تأثیر دیگر نمونه‌های از سوءاستفاده ذهنی و حمله‌های فیزیکی به اسرائیلیان و یهودیان در کشورهای مختلف بوده‌است. جدا از نزاع محلی اجتماعی پدید آمده بین آنانی که نقد را تأیید می‌کنند با آنان که آن را تأیید نمی‌کنند، تلاش‌هایی دیپلماتیک برای ایزوله کردن اسرائیل از جامعه جهانی و تشویق عدم بهره‌برداری از اسرائیل، به عنوان شکلی از بایکوت غیررسمی اسرائیل، وجود داشته‌است.
منبع نقد اسرائیل ناشی از گروه‌های مختلفی است: فعالان عرب و یهودی در اسرائیل و از مهاجران یهودی، سازمان‌هایی در سازمان ملل متحد، دیگر سازمان‌های غیردولتی، و اغلب رسانه‌های ارتباط جمعی به عنوان بخشی از یک معضل سیاسی-رسانه‌ای. مانند هر مسئله اجتماعی دیگر، به عدم بی‌طرفی رسانه‌ها توجه می‌شود: از ۲۰۰۳ سازمان ملل ۲۳۲ قطعنامه در ارتباط با اسرائیل صادر کرده، که ۴۰ درصد کل قطعنامه‌های صادر شده توسط سازمان ملل در این بازه بوده و بیش از شش برابر کشور رتبه دوم، سودان است. این تصمیمات اغلب با پشتیبانی کشورهای سازمان کنفرانس اسلامی تصویب می‌شوند.
الیزابت یانگر (زاده ۲ سپتامبر ۱۶۹۹ و درگذشته ۲۴ نوامبر ۱۷۶۲) که بعد از ازدواج به الیزابت فینچ نام گرفت بازیگر و رقاص و خواهر وی مارگارت بیکنل بازیگر و خواننده بود.
از وی بعد از ازدواج با جان فینچ پسری به نام دانیل فینچ به دنیا آمد که ۶مین کُنت وینچلسیا بود.
برون تری‌اکسید یا اکسیدِ برون با فرمول شیمیایی BO، جامدی نسوز (دیر آتش‌گیر) از خانواده اکسیدها و بدون بو و رنگ است. حلال‌پذیری این ماده در آب متوسط بوده و ۳ گرم از این ماده در ۱۰۰ میلی‌لیتر آب حل می‌شود.
لًبِریش یکی از شهرک‌های ایالت نوردراین-وستفالن آلمان و نزدیک به مرز هلند در شهر ولنو است. جمعیت این شهر حدود ۱۴٬۰۰۰ نفر است. از سال ۱۹۷۰ این شهرک قسمتی از شهر نتتال محسوب می‌شود.
صنایع سنتی این شهر پارچه‌بافی و کارخانه‌های مربوط به مهندسی مکانیک است.
منشور جنبش سبز یک بیانیه است که میرحسین موسوی در آن اهداف، راهکارها و هویت جنبش سبز را شرح داده و آن را به عنوان متنی پیشنهادی برای جنبش سبز ارائه کرده‌است. ویراست اول این بیانیه در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۹ به مناسبت سالروز انتخابات ریاست جمهوری منتشر شد. ویراست دوم منشور جنبش سبز، در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۸۹ منتشر شد که نسخه بازنگری شده ویراست اول است. این بیانیه را شورای هماهنگی راه سبز امید پس از انتشار خبر حصر خانگی یا انتقال رهبران جنبش سبز به مکانی نامعلوم با امضای میرحسین موسوی و مهدی کروبی منتشر کرد.
در این بیانیه پس از اشاره به ریشه‌ها و اهداف جنبش سبز، کرامت انسان‌ها و پرهیز از خشونت، عدالت، آزادی و برابری، قانون گرایی و مذاکره به عنوان ارزش‌های این جنبش برشمرده شده و هویت جنبش سبز برآیندی از گنجینه ایرانی- اسلامی و حق حاکمیت مردم معرفی شده‌است. در این متن راهکارهایی برای آینده جنبش نیز پیشنهاد شده‌است. میرحسین موسوی هدف از انتشار این بیانیه را «هماهنگی و همدلی بیشتر و تقویت هویت مشترک جنبش سبز» عنوان کرده‌است.
در ویراست دوم منشور جنبش سبز که نسخه کامل تر و بازنگری شده ویراست اول است، بر حقوق زنان و اقلیت‌ها تأکید شده‌است.بی‌بی‌سی فارسی
ضمن آن که ویراست دوم منشور جنبش سبز نسخهٔ کامل‌تر ویراست اول است، تغییراتی نیز در متن آن مشاهده می‌شود.
برخی این تغییرات را برای کمرنگ کردن صبغهٔ دینی و فراگیرتر شدن جنبش سبز دانسته‌اند.
کنسولگری‌ها در ایران:
بابک حمیدیان (زادهٔ ۱۳۵۹ در تهران)، بازیگر سینما و تئاتر ایران است. وی فعالیت خود را در سینما در سال ۱۳۸۲ با فیلم قدمگاه شروع کرده‌است. حمیدیان فارغ‌التحصیل رشتهٔ نمایش با گرایش طراحی صحنه از دانشگاه آزاد اسلامی است.
بابک حمیدیان در سال ۱۳۵۹ در شهر تهران متولد شد. علاقه حمیدیان به دنیای هنر و پشتیبانی خانواده اش سبب شد تا در انتخاب رشته دانشگاهی اش، در رشته نمایش و گرایش طراحی صحنه مشغول به تحصیل شود. او در سال ۱۳۷۸ با حضور بر روی صحنه تئاتر، اولین نقش آفرینی اش را تجربه کند. اما اولین حضور بابک حمیدیان در عرصه سینما در سال ۱۳۸۲ و فیلم قدمگاه به کارگردانی محمد مهدی عسگرپور بازمی‌گردد. فیلمی که در جشنواره فیلم فجر موفقیت‌های خوبی را تجربه کرد و راه را برای حضور فعال تر بابک حمیدیان در عرصه سینما محیا کرد.
بابک حمیدیان در سالهای بعد حضور پر رنگی را در عرصه سینما تجربه کرد و موفق شد در نقشهای مکمل آثار مهمی از جمله طبل بزرگ زیر پای چپ و بی‌پولی حضور پیدا کند.
طبل بزرگ زیر پای چپ فیلمی راجع به جنگ ایران و عراق که در گوشه‌ای گره خورده‌است. فیلم در سال ۱۳۸۳ به کارگردانی کاظم معصومی ساخته شده‌است.
حمیدیان در مسیر پیشرفت خود، تحسین منتقدان را برای بازی در فیلم هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند برانگیخت و موفق شد نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشن انجمن منتقدان سینمای ایران در سال ۱۳۹۲ شود.
موزه بابل موسوم به گنجینه بابلگنجینه‌ای که دیدن دارد به عنوان تنها موزه مردم‌شناسی مازندران در ساختمان شهرداری سابق شهر بابل واقع شده‌است.
این موزه، اولین موزه استان مازندران است.
ساختمان این موزه در سال ۱۳۰۷ به عنوان بلدیه یا شهرداری بنا شده بود.
این ساختمان در سال ۱۳۷۴با کاربری فرهنگی در اختیار میراث فرهنگی مازندران قرار گرفت و پس از احیا، مرمت و بازپیرایی در بهمن سال ۱۳۷۵به عنوان موزه بابل افتتاح شد.خبرگزاری جمهوری اسلامی
این موزه با بخشهای باستان‌شناسی، مردم‌شناسی و چوب به مدت ۴ سال دایر بود و در سال ۱۳۷۹با مرمت اساسی شیروانی و زیرزمین آن در سال ۱۳۸۲به عنوان تنها موزه مردم‌شناسی مازندران شروع به کار کرد.ساختمان موزه در سال 1393 با همکاری شهرداری بابل و گروه نورپردازی سان لایت ، نورپردازی شد تا این بنای تاریخی در شب نیز به زیبایی روز بدرخشد.
بخش باستان‌شناسی شامل آثاری از دوره‌های پیش از تاریخ و اسلامی در یک اتاق و دو سالن در معرض دید است.
از قدیمی‌ترین آثار دوران پیش از تاریخ این موزه ظروف سفالی قرمز رنگ منقوش "اسماعیل‌آباد" متعلق به هزاره پنجم پیش از میلاد است. همچنین سفال‌های منقوش هزاره چهارم و سوم پیش از میلاد از تپه حصار دامغان، سیلک کاشان و شوش را می‌توان در این موزه دید. ویترینی نیز به سفال خاکستری رنگ داغ‌دار "تورنگ تپه" و ظروف خاکستری مازندران در اواخر هزاره سوم و اواخر هزاره دوم پیش از میلاد اختصاص دارد. در یکی از سالن‌ها اشیایی از اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد تا دوره پارت و ساسانی موجود است. این آثار شامل مجسمه‌های سفالی، مفرغی، جنگ‌افزارهای مفرغی و ظروف سنگی است. بیشتر این اشیا از مناطق باستانی مازندران مانند بهشهر، ساری، قائم شهر، نکا و نور به‌دست آمده و بیانگر تمدن دیرپای مناطق باستانی خطه شمال است.
سالن دوم موزه نیز به ارائه آثار اسلامی اختصاص یافته و آثاری چون ظروف سفالی لعاب‌دار از قرن سه تا ده هجری، آبگینه در اشکال تنگ، صراحی، پیاله و … است. زیورآلات هزاره اول پیش از میلاد و دوره اسلامی نیز در این موزه در معرض دید قرار دارند.
بخش مردم‌شناسی موزه شامل یک تالار نسبتاً وسیع است و آثار موجود در آن عموماً مربوط به زندگی اقوام خاصی نیست: وسایل کشاورزی، پوشاک مازندران، گیلان، ترکمن، چادر شب بافی زنان مازندران، صنایع دستی زنان ترکمن‌صحرا و صنایع دستی کارگاه میراث فرهنگی کشور اعم از زری بافی و سفال‌گری در این بخش به نمایش گذاشته شده‌است.
یک سالن از این موزه به یادمان‌های چوبی مازندران اختصاص یافته‌است و در، پنجره، قسمت‌هایی از کتبیه و تزیینات صندوق مزار این سامان در انواع منبت، مشبک و قاب و گره را در خود جای داده‌است. قدیمی‌ترین اثر این بخش کتیبه صندوق مزار امامزاده علی روستای سوادکوه با تاریخ ۸۳۳ هجری قمری است. دو لنگه در چوبی منبت کاری شده کتیبه‌دار متعلق به مزار شاهزاده رضا روستای لدر بندپی شرقی بابل نیز از اشیای با ارزش این مجموعه‌است.معرفی استان مازندران بخش موزه‌های مازندران
بابل، خیابان مدرس، چهارراه گنجینهمشخصات موزه بابل
انجمن زبان‌شناسی ایران یک انجمن علمی در ایران است که به گسترش، پیش‌برد و ارتقای سطح علمی دانش زبانشناسی و توسعه کیفی نیروهای متخصص و نیز بهبود امور آموزشی و پژوهشی در زمینه‌های زبانشناسی نظری و کاربردی می‌پردازد. این انجمن در ۱۳۸۱ تأسیس شد و ریاست آن هم‌اکنون بر عهده آزیتا افراشی است. نشریه رسمی این انجمن "زبان و زبان‌شناسی" نام دارد که به صورت دوفصل‌نامه منتشر می‌شود و درجه علمی-پژوهشی دارد. همچنین کنفرانس‌های بسیاری را این انجمن برگزار می‌‌کند.
زبان و زبان‌شناسی نام نشریه علمی انجمن زبان‌شناسی ایران است که به چاپ پژوهش‌های علمی در زمینه زبان‌شناسی می‌پردازد. سردبیری آن را امید طبیب‌زاده بر عهده دارد. پیش از او، یحیی مدرسی و سید علی میرعمادی سردبیر بودند. این نشریه از سال ۱۳۸۲ منتشر می‌شود و دارای درجه علمی-پژوهشی است.
این جایزه که به احترام محمد مقدم نام‌گذاری شده‌است، به رساله‌های برگزیده در حوزه زبان‌شناسی اهدا می‌شود. اولین دوره جایزه در سال ۱۳۹۴ اهدا شد.
سیدمصطفی عاصی (متولد ۱۳۲۴، تهران)، زبان‌شناس ایرانی، استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و رئیس سابق انجمن زبانشناسی ایران است. او ‌مدیر و مجری پایگاه دادگان زبان فارسی است.
لویدمینستر یکی از شهرهای کانادا است که مشخصه جغرافیایی منحصر به فرد آن قرار گرفتن بر روی خط مرزی استان آلبرتا و استان سسکچوان می‌باشد. برخلاف سایر موارد مشابه (مانند اتاوا-هول وبا تکزارکانا) لویدمینستر دو شهر جدا در دوسوی مرز با نام مشابه نیست بلکه یک شهر واحد و دارای یک شهرداری می‌باشد.
مرز استانی در امتداد شمال - جنوب و بر روی خیابان پنجاهم (خیابان میانی) در مرکز شهر قرار گرفته‌است. آدرس‌های شرق خیابان پنجاهم در استان سسکچوان و آدرس‌های غرب آن در استان آلبرتا واقعند. شهر لویدمینستر از سمت غرب به "رودخانه ورمیلیون " در آلبرتا، از شمال شرق به شهرداری روستایی بریتانیا شماره ۵۰۲ ساسکچوان و از جنوب شرق به شهرداری روستایی ویلتون شماره ۷۲ سسکچوان منتهی می‌شود.
لویدمینستر تنها شهری نیست که مرز استانی کانادا در آن قرار دارد. شهر "فلین فلون" در استان مانیتوبا نیز بخش کوچکی از آن در سسکچوان واقع است. در منطقه‌ای که پایتخت کانادا قرار دارد، "اتاوا - انتاریو"، و "گاتینو - کبک " هر دو یک شهر واحد را تشکیل می‌دهند که "دو استانه" محسوب نمی‌شوند زیرا که هر قسمت آن یک شهرداری مجزا دارد.
شرایط خاص لویدمینستر شامل مسائل قانونی دیگر مانند ساعت محلی نیز می‌شود. در قانون آلبرتا تغییر ساعت به منظور استفاده از نور خورشید اجباری است اما در سسکچوان چنین نیست. قوانین شهر لویدمینستر، پیروی از قانون آلبرتا در این مورد را در هر دو سوی مرز مجاز می‌گرداند. این موضوع باعث می‌شود که لویدمینسترو حومه آن در زمستان بر روی «ساعت استاندارد کوهستان» در هم‌زمانی با سایر شهرهای آلبرتا قرار گیرد. در طول تابستان آلبرتا بر روی «ساعت استاندارد کوهستان» قرار دارد و سسکچوان بر روی «ساعت استاندارد مرکزی» قرار دارند که هر دو ۶ ساعت از گرینویچ عقب می‌باشند. لویدمینستر برای شرکت در انتخابات شهرداری‌ها از برنامه سسکچوان پیروی می‌کند.
در موردی بحث‌انگیز لویدمینستر نتوانست از قانون منع کشیدن سیگار که در مجلس سسکچوان به تصویب رسید مستثنی شود. شهروندان با ترتیب دادن یک همه پرسی برخلاف میل شهردار، چنان‌که در قانون شهر مجاز گردیده، توانستند قانون منع کشیدن سیگار در کل شهر را به تصویب برسانند. البته این موضوع پس از اینکه آلبرتا هم قانون مشابهی را به تصویب رسانید اهمیت خود را از دست داد و این همان راه‌حل مورد انتظار شهردار و شورای شهر بود.
شهر در سال ۱۹۰۳ میلادی با ایده منع مصرف الکل و با این هدف تأسیس شد که محل اقامت مستعمره‌نشینان انگلیسی باشد. در زمانی که این منطقه هنوز زیرمجموعه «مناطق شمال غرب» بود این شهر بر روی نصف‌النهار چهارم قرار گرفت. این نصف‌النهار قرار بود بر روی مدار ۱۱۰ درجه غربی واقع باشد ولی نقشه‌برداری‌های نادرست در آن زمان باعث شد که در عمل چند صد متر در غرب جایگاه واقعی آن قرار گیرد.
با وجود اینکه در سال ۱۹۰۳ واضح بود که تشکیل یک استان جدا در این منطقه حتمی است، باور عمومی این بود که کل این منطقه یک استان خواهد شد. ساکنان منطقه از تصمیم جدی دولت فدرال برای جلوگیری از تشکیل فقط یک استان در این منطقه آگاهی نداشتند و نمی‌دانستند که نصف‌النهار چهارم به عنوان مرز بین دو استان مد نظر است. اگر آن‌ها از این موضوع آگاهی داشتند بعید به نظر می‌رسد که شهر جدید خود را بر روی مرز آینده دو استان بنا می‌کردند.
نام شهر از روی نام جورج لوید (اسقف کلیسای انگلیکن استان سسکچوان) که مخالف سرسخت مهاجرت غیر انگلیسی‌ها به کانادا بود گرفته شد. جورج لوید در طول سفر مهاجرتی تقریباً فاجعه‌آمیز، که با برنامه‌ریزی و اجرای بسیار ناصحیح همراه بود، خود را از سایرین متمایز ساخت و رهبر مستعمره نشینان، «ایساک مونتگومری»، را در طول سفر به محل کنونی شهر از رهبری برکنار نمود.
هنگامی که در سال ۱۹۰۵ استان‌های آلبرتا و سسکچوان تشکیل شدند، نصف‌النهار چهارم به عنوان مرز انتخاب گردید و شهر را به دو نیم کرد. شهروندان حیرت‌زده با جمع‌آوری امضا تلاش کردند مرز را جابجا کنند تا کل شهر در سسکچوان واقع شود ولی تلاش آن‌ها بی‌نتیجه ماند.
تا ربع قرن بعد لویدمینستر همچنان دو شهر مجزا با دو شهرداری جداگانه بود. اما در نهایت در سال ۱۹۳۰ دولتهای ایالتی موافقت کردند که این شهر را به عنوان یک شهر مشترکاً اداره کنند. همچنین در سال ۱۹۵۸ هر دو استان موافقت نمودند که لویدمینستر را از شهرستان به «شهر» ارتقاء دهند.
در سال ۱۹۹۴ بنای یادبودی به شکل چهار ستون ۱۰۰ فوتی (۳۳ متری) در مرکز شهر برای گرامیداشت وضعیت دو-استانی منحصربه‌فرد لویدمینستر، برپا گردید.
اگرچه اکثریت جمعیت شهر قبلاً در سسکچوان زندگی می‌کردند، اما سالهاست که این نسبت تغییر کرده و قسمت آلبرتای شهر جمعیت بیشتری را در خود جای داده است. در سال ۲۰۰۰ شورای شهر و دفاتر شهرداری از سمت سسکچوان به سمت آلبرتا منتقل شدند.
از آنجا که بنیان گذاران شهر به دنبال ایجاد شهری ایده‌آل و میانه‌رو بودند، در چند سال اول بنیان‌گذاری این شهر، فروش و مصرف مشروبات الکلی در شهر ممنوع بود. امروزه نیز طبق قانون در مکان‌های تفریحی شهر سرگرمی‌های در وضعیت عریان مجاز نمی‌باشد.
بر اساس سرشماری شهرداری در سال ۲۰۰۹ جمعیت لویدمینستر ۲۶۵۰۲ نفر می‌باشد که ۱۷۴۰۲ نفر (۶۵/۷ درصد) در سمت آلبرتا و ۹۱۰۰ نفر (۳۴/۳ درصد) در سسکچوان ساکن هستند.
بر اساس سرشماری کانادا در سال ۲۰۰۶ جمعیت شهر ۲۴۰۲۸ نفر بود که ۱۵۹۱۰ نفر (۶۶٪) در آلبرتا و ۸۱۱۸ نفر (۳۴٪) در سسکچوان زندگی می‌کرده‌اند. سرشماری فدرال سال ۲۰۰۱ جمعیت کل شهر را ۲۰۹۸۸ نفر اعلام کرد که ۱۳۱۴۸ نفر (۶۲/۶٪) در آلبرتا و ۷۸۴۰ نفر (۳۷/۴٪) در سسکچوان ساکن بوده‌اند. بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ رشد جمعیت شهر در قسمت آلبرتا ۲۱٪ و در قسمت سسکچوان تنها ۳/۵٪ بوده‌است.
جمعیت دو قسمت شهر در آلبرتا در رتبه دهم و در سسکچوان در رتبه یازدهم جمعیت شهری قرار دارند. چنان‌که کل شهر در یک سوی مرز واقع بود از نظر جمعیت در آلبرتا در رتبه نهم و در سسکچوان در رتبه پنجم قرار می‌گرفت.
ترکیب جمعیت شهر در دو سوی مرز نیز بسیار متفاوت است و جمعیت در قسمت سسکچوان بسیار جوان تر است. میانگین جمعیت در سمت سسکچوان ۲۶/۶ سال و حدوداً ۷ سال کمتر از میانگین ۳۳/۲ سال در آلبرتا می‌باشد. حتی با در نظر گرفتن کل جمعیت شهر، لویدمینستر باز هم جوان‌ترین ترکیب جمعیت در کل کانادا را دارا است. همچنین تمرکز گروه سنی ۲۰–۲۴ سال بیشتر در قسمت ساسکچوان است. هر دو سوی شهر دارای جمعیت مساوی در این گروه سنی می‌باشند (۱۲۲۰ نفر در ساسکچوان و ۱۲۳۰ نفر در آلبرتا) علی‌رغم این که جمعیت سمت آلبرتا تقریباً دو برابر سمت ساسکچوان است.
سرشماری شهر لویدمینستر، جمعیت هر دو سوی شهر، شهرداری ویلتون شماره ۴۷۲ و شهر لاشبورن ساسکچوان و روستای مارشال ساسکچوان را شامل می‌شود.
در زمان سرشماری در سال ۲۰۰۶، ۸٪ جمعیت شهر را «بومیان» (سرخپوست) تشکیل می‌دادند.
حدود ۹۴ درصد جمعیت زبان انگلیسی، کمی بیش از ۱/۴٪ زبان فرانسوی، ۰/۸٪ زبان آلمانی، ۰/۷٪ زبان اکراینی و ۰/۵٪ زبان کری را به عنوان زبان اصلی خود اعلام کرده‌اند.
زبانهای رایج بعدی زبان چینی و زبان اسپانیایی با حدود ۰/۳٪ بودند. همچنین جمعیت فیلیپینی‌های ساکن لویدمینستر به عنوان کارگران ماهر رو به افزایش می‌باشد.
در زمان سرشماری سال ۲۰۰۱ بیش از ۷۸٪ ساکنین مسیحیت را به عنوان دین خود اعلام کردند و ۱۸٪ خود را بی‌دین معرفی نمودند. طبق گزارش اداره آمار کانادا ۳۰٪ جمعیت کاتولیک رومی، ۱۸٪ عضو کلیسای متحد کانادا، ۷٪ انگلیکن، ۵٪ پروتستان، ۳٪ عضو کلیسای پنطیکاستی، ۲٪ باپتیست و ۱٪ عضو کلیسای ارتدوکس شرق می‌باشند.
اقتصاد محلی در درجه اول مبتنی بر صنعت نفت می‌باشد. کشاورزی نیز یک فعالیت اقتصادی مهم است، گرچه بسیاری از کشاورزان منطقه درآمد خود را از اجاره بهای دریافتی بابت چاه‌های نفت حفر شده در زمین خود تأمین می‌کنند. پالایشگاه شرکت نفتی «هاسکی» نیز در لویدمینستر واقع است.
وضعیت دو-استانی لویدمینستر شرایط خاصی را از نظر مالیاتی در محدوده شهر حکمفرما کرده‌است. قسمت ساسکچوان شهر از پرداخت مالیات بر فروش استانی معاف شده‌است تا از تبعیض ناروا به شرکت‌ها و بنگاه‌های این سمت شهر در مقایسه با قسمت آلبرتا که از این مالیات معاف است جلوگیری شود اما هیچ معافیتی برای مالیات بر درآمد که تنها بر اساس محل سکونت مندرج در فرمهای مالیاتی پر شده توسط ساکنین شهر است، وجود ندارد. تفاوت‌های دیگر بین دو قسمت شهر به بیمه خودروها و بیمه مسکن مربوط می‌شود. برای مثال یک راننده با سن کمتر از ۲۵ سال که در سمت آلبرتا زندگی می‌کند تقریباً ۲–۳ برابر میانگین یک راننده ساکن ساسکچوان با همان سن و جنسیت حق بیمه می‌پردازد.
ساکنین بخش آلبرتا در انتخابات مجلس عوام، در محدوده انتخاباتی «وگرویل - وین رایت» قرار می‌گیرند اما در انتخابات شورای قانون‌گذاری آلبرتا در محدوده «ورمیلیون-لویدمینستر» محسوب می‌شوند. ساکنین قسمت سسکچوان شهر در انتخابات فدرال در محدوده «بتلفورد-لویدمینستر» و در انتخابات مجلس سسکچوان جزء محدوده «لویدمینستر» می‌باشند.
مدارس ابتدایی و متوسطه در هر دو سوی مرز از مباحث درسی استان سسکچوان پیروی می‌کنند. تحصیلات پس از دوره متوسطه در لویدمینستر موجود است و کالج «لیک لند» مدارک تحصیلی یک ساله، و دو ساله ارائه می‌دهد.
نشریه «مریدین بوستر» در ۱۵۰۰۰۰ خانه در محدوده لویدمینستر و حومه توزیع می‌شود و روزهای دوشنبه، چهارشنبه و جمعه هر هفته منتشر می‌شود. نشریه «لویدمینستر سورس» یک هفته نامه رایگان است که هر سه شنبه و پنج شنبه توزیع می‌شود.
کانال ۲: CKSA, CBC
کانال ۴: CITL, CTV
لوید مینستر دارای آب و هوای مرطوب قاره‌ای است. زمستان‌های طولانی خشک و سرد، و تابستان‌های کوتاه گرم و نسبتاً مرطوب. بارش سالانه نسبتاً کم و به‌طور متوسط ۴۰۸ میلی‌متر می‌باشد.
خط ساگامی یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط ایستگاه چیگاساکی در بخش چیگاساکی در استان کاناگاوا را به ایستگاه هاشیموتو در بخش "ساگامیهارا" در همان استان متصل می‌کند. در حال حاضر این خط دارای ۱۸ ایستگاه می‌باشد.
خط سوتوبو یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط ایستگاه چیبا در استان چیبا را به ایستگاه آوا-کوماگاوا در همان استان متصل می‌کند. در حال حاضر این خط دارای ۲۷ ایستگاه می‌باشد.
پرچم جیبوتی به عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۴:۷ می‌باشد.
پرچم رومانی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان‌ پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای سه رنگ قرمز و زرد و آبی است. پرچم رومانی به شدت مشابه با پرچم چاد است.
پرچم جمهوری دموکراتیک کنگو برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۳:۴ می‌باشد.
پرچم نروژ برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲۲:۱۶ می‌باشد. این پرچم دارای صلیب آبی رنگ می‌باشد.
خط تاکاساکی یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط ایستگاه اوئنو در توکیو را نخست به ایستگاه اومیا در استان سایتاما و در آخر به ایستگاه تاکاساکی در استان گونما متصل می‌کند. در حال حاضر این خط دارای ۱۹ ایستگاه می‌باشد.
پرچم سنگاپور برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیر نظامی و پرچم استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای نشان ماه و ستاره است.
پرچم عربستان سعودی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم استان و نشان جنگ و نشان استان و نشان نیروی دریایی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ با زمینه سبز می‌باشد.
پرچم آرژانتین برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۹:۱۴ می‌باشد. این پرچم از سه نوار، آبی‌آسمانی در بالا و پایین و سفید در پایین، تشکیل شده و در میان آن خورشید مه با شمایل انسانی و سی و دو اشعه، قرار دارد. اولین نسخه‌های پرچم آرژانتین توسط مانوئل بلگرانو، انقلابی این کشور، طراحی و ترویج شد.
پرچم مراکش برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
پرچم سارک برای اولین بار در ۱۹۳۸ به رسمیت شناخته شد و همچنین دارای تناسب ۳:۵ می‌باشد.
پرچم آلبانی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۵:۷ می‌باشد. این پرچم دارای زمینه قرمز با یک عقاب دوسر سیاه در مرکز است.
در زمانی که حکومت این کشور کمونیستی بود یک ستاره که نماد سوسیالیست بود بالای سر دو عقاب روی پرچم بود.
رنگ قرمز نشان دهنده شجاعت، قدرت، دلاوری و ایثار است و همچنین عقاب نماد دولت مستقل آلبانی می باشد. این پرچم به عنوان پرچم ملی آلبانی در زمانی که این کشور استقلال خود را از امپراتوری عثمانی در سال 1912 به دست آورد؛ طراحی شد.
پرچم یونان برای نخستین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای ۹ خط سفید و آبی متناوب می‌باشد. در گوشه بالای پرچم یک صلیب سفید وجود دارد که نشانگر مسیحیت ارتدوکس شرقی است که دین مردم یونان و قبرس می‌باشد. همچنین نه خط آبی و سفید نشانگر ۹ هجای واژه آزادی یا مرگ (به یونانی: "Ελευθερία ή Θάνατος") در زبان یونانی است. ۵ خط آبی به‌عنوان ۵ هجای واژه آزادی (به یونانی: Έλευθερία) و ۴ خط سفید به عنوان ۴ هجای واژه مرگ (به یونانی: ή Θάνατος) است. ۹ خط آبی و سفید همچنین به معنی واژه آزادی نیز عنوان می‌شود. همچنین تئوری دیگری می‌گوید ۹ خط روی پرچم نماد موز الهه هنر و تمدن است. (عدد ۹ یک عدد شاخص در فرهنگ یونانی است)Alexander-Michael Hadjilyra: Η καθιέρωση της ελληνικής σημαίας ("The adoption of the Greek flag"), Hellenic Army General Staff, 2003
پرچم اندونزی برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. این پرچم به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
پرچم اندونزی با پرچم کشورهای موناکو و لهستان شباهت دارد.
این کشور مورخ اوت ۱۹۴۵ و همزمان با استقلال از هلند، از پرچم جدید خود به عنوان پرچم اندونزی رونمایی کرد. پرچم اندونزی جزو ساده‌ترین پرچم‌های دنیا بوده که تنها از دو رنگ قرمز و سفید تشکیل شده‌است.
پرچم کرهٔ جنوبی برای نخستین بار در از سوی دودمان جوسان به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان غیرنظامی و نشان استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
سفید رنگ سنتی در فرهنگ کرهٔ جنوبی است و در پس زمینهٔ پرچم به کار رفته‌است که نشان‌دهندهٔ خلوص و صلح است. دایرهٔ مرکز آن که مشتمل بر دو رنگ آبی (نیروی کیهانی منفی و مخالف) و قرمز (نیروی کیهانی مثبت) است نشان‌دهندهٔ تعادل در هستی است؛ و خطوط سیاه رنگ آن هم نشان‌دهندهٔ چهار عنصر چهارگانه (هوا - آب - آتش - زمین) می‌باشد.
خط توگانه یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. این خط ایستگاه اوآمی را به ایستگاه ناروتو در استان چیبا متصل می‌کند. در حال حاضر این خط دارای ۵ ایستگاه می‌باشد.
پرچم تونس برای اولین بار در ۱۸۳۱ به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
پرچم پرتغال برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیر نظامی و پرچم استان و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای ترکیب رنگ سبز و قرمز عمودی با نشان زرد رنگ در وسط می‌باشد.
نوارهای قرمز و سبز روی پرچم پرتغال در گذشته به مسائل سیاسی ارتباط داشتند ، اما در حال حاضر این رنگها بیانگر امید و همچنین نشاندهنده خونهایی است که در دفاع از کشور ریخته شده است.
نشان ملی کشور پرتغال به صورت کروی شکل می باشد و نمایانگر ابزاری است که ملوانان پرتغالی در عصر اکتشافات استفاده می کردند. سپر پرتغالی نیز بخشی از نشان ملی کشور پرتغال می باشد وجزئی جدایی ناپذیر از پرچم این کشور در طول تاریخ بوده است. پنج عدد سپر آبی رنگ کوچک نیز بخشی از نشان ملی میباشند که در واقع نشاندهنده پنج زخم مسیح میباشد،همچنین این نشان دارای هفت قلعه است که نشان دهنده پیروزی پرتغال بر دشمنان در زمان آفونسو سوم (Afonso III) در دهه 1200 می باشند.
پرچم گرجستان (پرچم کنونی) برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی و پرچم استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
عناصر اصلی پرچم گرجستان، صلیب‌هایی هستند که روی زمینه سفید رنگ طراحی شده و معنی پرچم این کشور را درون خود حفظ کرده‌اند. با توجه به صلیب‌هایی که در شکل ظاهری پرچم گرجستان دیده می‌شود، می‌توان به ارادت شهروندان گرجی به عیسی مسیح و دین مسیحیت پی برد.
گاهی پنج صلیب روی پرچم فعلی گرجستان به‌عنوان نماد پنج زخم مقدس یا مسیح و بشارت‌دهندگان (انجیل‌های چهارگانه) تفسیر می‌شود.
نشان ملی گرجستان
ناو سبلان (نام سابق: ناو رستم)Institute Guide to Combat Fleets of the World: Their Ships, Aircraft, and Systems (Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World) Page 322, یکی از ناوهای کلاس سام نیروی دریایی ایران است که در سال ۱۹۷۲ به نیروی دریایی شاهنشاهی ایران پیوست و ساخت انگلستان است. این ناو در عملیات آخوندک توسط بمب‌های هدایت لیزری هواپیماهای ای-۶ اینترودر ِ نیروی دریایی آمریکا به شدت آسیب دید و از کار افتاد، ولی به علت ترک نبرد، از غرق شدن رهایی یافت. سبلان کمی بعد از پایان نبرد، توسط یک یدک‌کش ایرانی به بندرعباس منتقل شد.
پرچم ایسلند برای اولین بار در ۱۹۴۴ به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۱۸:۲۵ است.
پرچم ایسلند کنونی بطور رسمی در سال ۱۹۴۴ میلادی و یکسال قبل از اتمام جنگ جهانی دوم به رسمیت شناخته شد. کشور ایسلند از اوایل قرن نوزدهم میلادی دارای پرچم بوده است.
پرچم ایسلند از سه رنگ آبی، قرمز و سفید تشکیل شده است. رنگ زمینه پرچم آبی و در میانه آن صلیب اسکاندیناوی به صورت نوار قرمز با حاشیه های سفید دیده می شود.
رنگ ها نشان دهنده سه عنصر تشکیل دهنده جزیره هستند. قرمز آتشی است که توسط آتشفشان های جزیره ایجاد می شود، رنگ سفید یادآور یخ و برفی است که ایسلند را پوشانده است و رنگ آبی مربوط به کوه های جزیره است.
پرچم اکوادور برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی و نشان استان و نشان نیروی دریایی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
پرچم برُتاین برای اولین بار در ۱۹۲۳ به رسمیت شناخته شد. این پرچم به عنوان پرچم غیر نظامی شناخته می‌شود و دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
پرچم کاستاریکا برای اولین بار در به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم ملی جمهوری کاستاریکا شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۳:۵ می‌باشد. این پرچم بر پایهٔ طرحی از سال ۱۸۴۸ میلادی شکل گرفته است. نشان ملی کاستاریکا در میان این پرچم دیده می‌شود که به آن جنبهٔ استفادهٔ نظامی می‌دهد ولی در حالت عادی از پرچم بدون نشان نیز استفاده می‌شود.
پرچم کنونی کاستاریکا گرچه در ابتدای امر در سال ۱۹۰۶ به تصویب قانون‌گذاران این کشور رسید، ولیکن در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۹۸ تغییراتی جزئی در آن ایجاد شد و نشان کشور را به آن افزودند.[196.40.56.12/scij/scripts/TextoCompleto.dll?Texto&nNorma=43741&nVersion=46098&nTamanoLetra=10&strWebNormativa=http://www.pgr.go.cr/scij/&strODBC=DSN=SCIJ_NRM;UID=sa;PWD=scij;DATABASE=SCIJ_NRM;&strServidor=\\pgr04&strUnidad=D:&strJavaScript=NO 1998 "Smoking" Volcanoes Executive Decree] Accessed 2011-07-19
پرچم تایلند شباهت بسیاری به پرچم کاستاریکا دارد و تنها اختلافاتی جزئی در سایز نوارهای رنگین آن‌هاست.
در بیشتر دوران استعماری، کاستاریکا ناحیه‌ای در جنوب استان ژئواستراتژیک گواتمالا بود که به‌طور اساسی بخشی از ولایت اسپانیای نو (شامل مکزیک کنونی New Mexico) بود، اما در عمل به عنوان یک نهاد عمدتاً مستقل در امپراطوری اسپانیا شناخته می‌شد. به همین ترتیب، سرزمین کنونی کاستاریکا تا سال ۱۸۲۳ پرچم‌های مختلف امپراتوری اسپانیا و مکزیک را بر خود دید.