moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رابرت جی اینهورن دیگر عضو تیم مذاکرهٔ کننده آمریکا نیز در مصاحبه خود در این رابطه گفت: «ما در بسیاری از ساعاتی که به سخنرانی‌های آقای جلیلی گوش می‌دادیم، بسیار در مورد تاریخ ایران و گله‌های ایران یادگرفتیم. متأسفانه پیشرفت‌های کمی در مذاکرات آن دوره ایجاد شد. از تابستان سال ۲۰۱۳، مذاکرات به شکلی بسیار جدی تر و حرفه ای تر ادامه پیدا کرده و زمان بسیار کمی روی ایراد نطق صرف شده و اکثر زمان بر روی نشست‌های کاری حرفه ای و غیررسمی صرف شده‌است. جلیلی در مذاکرات، نطق می‌کرد و «تاریخ اسلام و ایران» می‌گفت، حسابی تاریخ آموختیم.مذاکرات زمان جلیلی به شنیدن نطق درباره تاریخ اسلام و ایران می‌گذشت
وی در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲، آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲)، با حضور در وزارت کشور، به‌منظور کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد. وی پس از ثبت نام در جلسه مطبوعاتی شرکت نکرد.
صلاحیت سعید جلیلی روز ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ ازسوی شورای نگهبان برای نامزدی یازدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری احراز شد.
شعار وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ «حیات طیبه» بود.
حسین دهباشی سازندهٔ فیلم تبلیغاتی حسن روحانی در سال ۹۲ بعدها در فیلمی که از و منتشر شد، دربارهٔ جلیلی گفت: «من شخصاً از خود آقای روحانی در ایام انتخابات و در یک جمع صدنفره شنیدم که صادق‌ترین و پاک‌ترین جمع در همهٔ ما [کاندیداها] آقای جلیلی است».
جلیلی با کسب ۴۶۲۸۱۲۰ رأی برابر ۱۱٫۳۶٪ آرای ماخوذه و ۸٫۲۶٪ از واجدین شرایط پس از حسن روحانی و محمدباقر قالیباف سوم شد.
وی که یکی از نامزدهای احتمالی به حساب می‌آمد در انتخابات ثبت‌نام نکرد و در بیانیه‌ای اعلام کرد: «با تمرکز ویژه بر «موضوعیت» انتخابات و نه صرفاً طریقیت آن برای کسب قدرت، در این فرایند فعالانه حضور خواهم داشت»
در تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ جلیلی حمایت خود را از سید ابراهیم رئیسی اعلام کرد و سه روز بعد در همایش انتخاباتی رئیسی حاضر شد و سخنرانی کرد.
جلیلی در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ آخرین روز ثبت‌نام انتخابات سیزدهمین دورهٔ ریاست‌جمهوری، در انتخابات ریاست‌جمهوری نام‌نویسی کرد.
صلاحیت او در ۵ خرداد از سوی شورای نگهبان احراز شد.
او با شعار «جهاد بزرگ برای جهش ایران» وارد کارزار انتخابات گردید.
وی در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ به نفع سید ابراهیم رئیسی از شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری۱۴۰۰ کناره‌گیری کرد.
سعید جلیلی در بیانیه‌ای که بعد از شکست در انتخابات ۹۲ منتشر کرد، ایدهٔ تشکیل دولت در سایه (برای کمک به دولت مستقر و کم کردن کاستی‌های این دولت) را مطرح نمود، ولی به دلیل همزمانی با اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری توسط رسانه‌ها زیاد جدی گرفته نشد تا اینکه در ماه‌ها و مصاحبه‌های بعد به تشریح و توضیح دولت در سایه پرداخت. تشکیل دولت در سایه توسط وی در این برهه به سرانجامی نرسید تا اینکه در بیانیهٔ بعد از انتخابات ۱۳۹۶ به نامزد مورحمایت خویش سید ابراهیم رئیسی پیشنهاد تشکیل دولت در سایه را داد.
جلیلی در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی دولت سایهٔ خود را تشکیل داد و مدعی رصد مسائل کشور در سال‌های دولت روحانی در قالب دولت سایه است.
به گزارش پایگاه اینترنتی دولت سایه جلیلی، وی در طول ۸ سال، اقدام به تشکیل ۲۰ کارگروه تخصصی و جلسات و سفرهای مختلف اقدام کرد و پیشنهادهایی را برای رفع مسائل کشور به دولت و مجلس ارائه کرد. [۱] جلیلی در دوران فعالیت خود در دولت سایه برخی طرح‌های کشور را به پیگیری نمود، از جمله: طرح جمعیت و تعالی خانواده، طرح جامع نظام حسابداری و حسابرسی، طرح ۵۵۰ هزار هکتاری (احیای دشت‌های خوزستان)، طرح توسعهٔ پتروپالایشگاه‌ها، طرح باشگاه کشاورزان جوان.
خبرگزاری اعتدالگرای خبرآنلاین، با اشاره به نشست نمایندگان با دولت سایهٔ جلیلی، دولت سایه را «کارگروه فشار به دولت روحانی» خوانده‌است.
در آستانهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۲ و همزمان با نامزدی جلیلی در انتخابات، رسانه‌ها و شخصیت‌های غربی به انتقاد علیه وی پرداختند.
روزنامهٔ واشینگتن‌پست در یکی از این تحلیل‌های خود نوشت: «وی فردی انعطاف‌ناپذیر و ایدئولوژیک و نزدیک به رهبر مذهبی ایران است و علاقه‌مند است به رغم تحریم‌های فلج‌کنندهٔ غرب علیه ایران که فشار زیادی بر روی طبقه متوسط مردم داشته‌است، ایالات متحده آمریکا را کشوری در آستانه شکست جلوه دهد.»
بی‌بی‌سی با بیان اینکه سایت‌های خبری ایرانی وی را فردی ساده‌زیست و وفادار به ارزش‌های اسلامی توصیف کرده‌اند گفت: با این وجود منتقدان می‌گویند او فاقد تجربه اداری برای اداره کشور است.
رادیو بین‌المللی فرانسه جلیلی را گزینه مطلوب رهبر ایران برای تصدی ریاست دولت دانسته‌بود. این خبرگزاری جلیلی را خجالتی و دوربین‌گریز و درون‌گرا خوانده‌بود که بنا ندارد در مجامع بین‌المللی چهرهٔ خود را نمایان سازد. به گزارش این رسانه، جلیلی فاقد تجربهٔ کار اجرایی و بی‌بهره از همکاران مورد نیاز برای تشکیل دولت است، از این رو دولت وی از میان فرماندهان سپاه و روحانیون پرتعداد حاضر در بیت رهبری انتخاب خواهد شد.رضا تقی‌زاده. «جلیلی، ولایتی و قالیباف: کالبد شکافی سه دولت محتمل (٢)». رادیو بین‌المللی فرانسه، ۷ ژوئن ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۳.
آتلانتیک نقل می‌کند که این جوک در واشینگتن نقل می‌شد که برای مقامات آمریکایی انتخاب شدن جلیلی (به عنوان رئیس‌جمهور) اهمیتی ندارد. چرا که حداقل دیگر لازم نیست با او سر میز مذاکره بنشینند؛ زیرا در میان شش قدرت بزرگی که در حال مذاکره با ایران بودند، جلیلی از جهت سخنوری‌های طولانی و تاکتیک‌های سرگردان‌کننده‌اش که در طی شش دور مذاکرات از آوریل ۲۰۱۲ به هیچ نتیجه‌ای منجر نشده‌بود، معروف بود.
شورای عالی امنیت ملی ، شورایی است که به منظور تأمین منافع ملی و پاسداری از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ و تمامیت ارضی و حاکمیت ملی تأسیس شده‌است. این شورا مهم‌ترین وزنه تصمیم‌گیری در سیاست خارجی و امور دفاعی و امنیتی کشور محسوب می‌شود.رهبری طرح حمله به افغانستان را وتو کردند/ ۲ اشتباه تاریخی واشینگتن در برابر تهران "دیپلماسی ایرانی" اعضای این شورا را مقامات عالی‌رتبه سیاسی، نظامی و اطلاعاتی ایران تشکیل می‌دهند.
ریاست این شورا بر عهده رئیس‌جمهور است. مصوبات شورای عالی امنیت ملی پس تأیید سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، لازم الاجرا می‌باشند. بر اساس تبصره ۱ ماده ۱۲ قانون دیوان عدالت اداری مصوبات شورای عالی امنیت ملی از سوی هیچ نهادی قابل ابطال نیست.
دبیر شورا با حکم رئیس‌جمهور منصوب می‌شود و مسئولیت ادارهٔ دبیرخانه و نظارت بر اجرای صحیح تصمیمات و مصوبات شورا و امور اداری و اجرایی شورا را بر عهده دارد. با اینکه دبیر حق رأی ندارد، اما مطابق روال مرسوم در اغلب موارد، همزمان سیدعلی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، وی را به نمایندگی رهبری در شورا نیز منصوب می‌کند تا حق رأی داشته‌باشد.
بر اساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی ایران، وظایف این شورا عبارتند از:جانشین جلیلی در دولت روحانی "روزنامه مشرق"
شورای عالی امنیت ملی را می‌توان فرزند شورای عالی دفاع دانست که در زمان جنگ با حضور رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر، فرماندهان ارشد نظامی و دو مشاور رهبری برای اتخاذ تصمیمات مهم حکومتی با موضوع دفاع مقدس تشکیل می‌شد که با وجود نشست سران قوا یا بعدتر تشکیل مجمع تشخیص مصلحت نظام، این شورا در امور سیاسی چندان دخالتی نداشت. با بازنگری در قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ که یکی از موارد آن اصلاح اصل ۱۷۶ بود، شورای عالی دفاع جای خود را به شورای عالی امنیت ملی داد.
در تابستان ۱۳۶۱ پس از فتح خرمشهر اعضای این شورا باتفاق هاشمی رفسنجانی از طرفداران اصلی ادامه جنگ و ورود به خاک عراق بودند. اکثر نظامیان (صیاد شیرازی-ظهیرنژاد-بهرام افضلی و..) و آیت الله خمینی و آیت الله منتظری مخالف ورود به خاک عراق بودند که در نهایت نظر اینان بر کرسی نشست.
سه ماه پس از همه‌پرسی قانون اساسی بازنگری شده در مرداد ماه سال ۶۸ و پس از درگذشت سید روح‌الله خمینی و انتخاب سید علی خامنه‌ای به رهبری موقت جمهوری اسلامی ایران، وی در حکمی حسن روحانی را که آن زمان رئیس کمیسیون دفاعی مجلس سوم بود به همراه سید احمد خمینی که همواره در جلسات سران قوا در زمان رهبری روح‌الله خمینی نیز شرکت داشت به مدت سه سال به عنوان نمایندگان خود در شورای عالی امنیت ملی انتخاب کرد و اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور وقت نیز حسن روحانی را به سمت دبیری شورا که مسئولیت دبیرخانه و امور اداری و اجرایی شورا را عهده‌دار است منصوب کرد. مهم‌ترین اقدام دبیرخانه شورا در این زمان بررسی اجرای قطعنامه ۵۹۸ و مسئله آزادی اسرا بود. در تاریخ ۲۱ دی ماه سال ۷۱ این حکم برای سید احمد خمینی و حسن روحانی در حالی برای سه سال دیگر تمدید شد که سید احمد خمینی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام شده و حسن روحانی نایب رئیس ناطق نوری در مجلس چهارم بود و همچنان از سوی هاشمی رفسنجانی در سمت دبیری شورا باقی ماند. سید احمد خمینی در ۲۵ اسفندماه سال ۱۳۷۳ در گذشت و با فوت او یکی از کرسی‌های نمایندگی رهبری در شورای عالی امنیت ملی خالی ماند تا اینکه رهبر جمهوری اسلامی ایران در ۱۳ دی ماه سال بعد همزمان با تمدید دو ساله حکم حسن روحانی، علی لاریجانی را که چند ماهی بود به ریاست سازمان صدا و سیما منصوب شده بود برای دوره‌ای دو ساله به عنوان دومین نماینده خود در شورا انتخاب کرد. در این دوره با وجود برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب مجدد هاشمی رفسنجانی به این سمت، حسن روحانی با حکم وی همچنان دبیر شورای عالی امنیت ملی باقی ماند.
دوم خرداد ۷۶ با برگزاری هفتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، سید محمد خاتمی به این سمت برگزیده شد و او نیز همچون ۸ سال قبل از آن، حسن روحانی را که آن زمان در مجلس پنجم نایب رئیس ناطق نوری بود به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی منصوب کرد. در این دوره نیز روحانی و لاریجانی همچنان نمایندگان رهبری در شورا بودند.
پس از مشخص شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری نهم و روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد یکی از تغییرات مسلم و قابل پیش‌بینی، مسئولیت دبیری شورای عالی امنیت ملی بود که در دو سال آخر مسئولیت روحانی کار مذاکرات هسته‌ای نیز به آن محول شده و در این زمینه انتقادات زیادی را تحمل می‌کرد. چند روز پس از تنفیذ حکم ریاست جمهوری احمدی‌نژاد در ۳۰ مرداد ۸۴ با برگزاری مراسم تودیع روحانی و معارفه علی لاریجانی به عنوان دبیر جدید شورای عالی امنیت ملی، از این پس روحانی فقط نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در شورا بود و لاریجانی علاوه برداشتن نمایندگی او مسئولیت دبیر خانه را نیز بر عهده داشت که باید مذاکرات هسته‌ای را نیز هدایت می‌کرد ضمن اینکه در این دوره باارسال پرونده هسته‌ای ایران از شورای حکام به شورای امنیت گروه ۱+۵ شامل آمریکا، انگلستان، روسیه، چین، فرانسه و آلمان شکل گرفت و فصل جدیدی در این پرونده رقم خورد. اختلافات میان لاریجانی و احمدی‌نژاد در این زمان بالا گرفت تا جایی که سرانجام رئیس‌جمهور وقت با استعفای وی موافقت و از مهرماه سال ۸۶ سعید جلیلی را که سابقه حضور در وزارت خارجه هم داشت به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی منصوب کرد. در دوره جلیلی مذاکرات هسته‌ای ایران با گروه ۱+۵ آغاز شد و وی برای اولین بار در کنفرانس ژنو ۱ در ۲۹ تیر ۱۳۸۷ مقابل خاویر سولانا و نمایندگان ۶ کشور قرار گرفت. از سوی دیگر علی لاریجانی نیز که در انتخابات مجلس هشتم در زمستان ۸۶ از حوزه قم پیروز شده بود، خرداد ماه سال بعد کرسی ریاست مجلس را گرفت و لاریجانی عملاً به عنوان رئیس قوه مقنّنه و به عنوان شخصیت حقوقی به شورای عالی امنیت ملی راه یافت تا یک کرسی از دو جایگاه نمایندگی رهبری در شورا خالی شود و رهبر در هشتم تیر ماه ۸۷ سعید جلیلی را پس از ۹ ماه دبیری شورا به عنوان نماینده خود در شورای عالی امنیت ملی نیز منصوب کند. جلیلی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ نیز همچنان با نظر موافق احمدی‌نژاد مسئولیت دبیرخانه شورا را بر عهده داشت تا زمان انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری فرا رسید و سعید جلیلی در این دوره به فکر امتحان کردن شانس خود در رسیدن به ریاست دولت یازدهم افتاد.
مناظرات و بحث‌های انتخاباتی این دوره که به شکلی به رقابت میان روحانی و جلیلی بر سر نحوه اداره مذاکرات هسته‌ای تبدیل شده بود تقریباً همه را مطمئن کرد که با انتخاب روحانی به عنوان رئیس‌جمهور، جلیلی آینده‌ای در دبیرخانه ندارد و سرانجام علی شمخانی وزیر دفاع ۸ ساله خاتمی و فرمانده نیروهای دریایی سپاه و ارتش در سالهای گذشته، با حکم حسن روحانی رئیس‌جمهور، دبیر شورای عالی امنیت‌ملی شد. با حضور روحانی در مسند ریاست جمهوری بار دیگر مسئله لاریجانی تکرار و روحانی از منظر حقوقی عضو شورا شد و از دو کرسی نمایندگی رهبری یک کرسی جای خالی پیدا کرد به همین دلیل رهبر در ۲۱ شهریور سال ۱۳۹۲ ضمن تشکر از زحمات ۲۴ساله روحانی در سمت نمایندگی او، علی شمخانی را برای دوره‌ای سه ساله در این سمت منصوب کرد و سعید جلیلی هم که از سال ۹۰ به دلیل مسئولیت دبیری شورا، عضو حقوقی مجمع تشخیص مصلحت بود از سوی رهبر به عضویت حقیقی مجمع تشخیص مصلحت درآمد. در این میان، هم‌زمانی انتصاب شمخانی به عنوان نماینده رهبر در شورای عالی امنیت ملی و سعید جلیلی به عنوان عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام به اشتباه این گمان و تحلیل را در برخی رسانه‌ها به وجود آورد که انتصاب جلیلی به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام به این معناست که وی دیگر عضو شورای عالی امنیت ملی نیست. این در حالی است که سعید جلیلی همچنان نماینده رهبر در این شورا بوده و مطابق حکم دریافتی از او این نمایندگی همچنان ادامه دارد.
اعضای فعلی شورای عالی امنیت ملی، با توجه به مقام سیاسی و براساس شخصیت حقوقی خود عبارت هستند از:
(عضو غیر دائم، با حق رأی)
شورای عالی امنیت ملی به تناسب وظایف خود، شوراهای فرعی از قبیل شورای دفاع و شورای امنیت کشور تشکیل می‌دهد.شورای عالی امنیت ملی - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادمرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی - قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل سیزدهم: شورای عالی امنیت ملی - اصل ۱۷۶ ریاست هر یک از شوراهای فرعی با رئیس‌جمهور یا یکی از اعضای شورای عالی است که از طرف رئیس‌جمهور تعیین می‌شود. حدود اختیارات و وظایف شوراهای فرعی را قانون معین می‌کند و تشکیلات آنها به تصویب شورای عالی می‌رسد. مصوبات شورای عالی امنیت ملی پس از تأیید رهبر جمهوری اسلامی ایران قابل اجراست.
شورای امنیت کشور در سال ۱۳۶۲ (پیش از شورای عالی امنیت ملی) تأسیس شد اما پس از بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ به عنوان یکی از شوراهای فرعی شورای عالی امنیت ملی در نظر گرفته شد. وظیفهٔ شورای امنیت کشور بررسی جریانات و پیش‌آمدهای عمده و اساسی امنیت داخلی و اتخاذ تصمیمات و تدابیر هماهنگ در جهت پیشگیری و مقابله با مسائل امنیتی است.
به استناد اصل ۱۷۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، شورای عالی امنیت ملی دارای شوراهای فرعی است که ریاست آن بر عهدهٔ رئیس‌جمهور یا فردی است که توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود.مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی - قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل سیزدهم:شورای عالی امنیت ملی - اصل ۱۷۶ در حال حاضر به غیر از شورای امنیت کشور، شورای فرعی دیگری از سوی شورای عالی امنیت ملی تشکیل نشده‌است. شورای هماهنگی اطلاعات به ریاست وزیر اطلاعات که بر اساس قانون تأسیس وزارت اطلاعات تشکیل شده نیز به عنوان هماهنگ‌کننده دستگاه‌های اطلاعاتی (جامعه اطلاعاتی کشور) و تحت نظارت شورای عالی امنیت ملی قرار دارد، که در چارچوب سیاست‌ها و تصمیمات شورای عالی امنیت ملی فعالیت می‌کند و نقش بازوی اطلاعاتی شورای عالی امنیت ملی را داراست.
شورای هماهنگی اطلاعات شورایی است که اعضای آن رئیسان جامعه اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران هستند در این شورا مشورت‌های لازم جهت هماهنگی سازمان‌های اطلاعاتی کشور با یکدیگر انجام می‌شود و موارد مشترک با شورای عالی امنیت ملی هماهنگ می‌شود.
برپایه قانون تأسیس وزارت اطلاعات، این وزارت‌خانه محور اصلی هماهنگی سازمان‌های اطلاعاتی کشور است و ریاست شورای هماهنگی اطلاعات هم برعهده وزیر اطلاعات قرار دارد. شروع به کار این شورا در دولت یازدهم بود.
بر اساس اصل ۱۷۶ قانون اساسی ایران، شورای امنیت کشور (شاک) به عنوان شورای فرعی و زیرمجموعه شورای عالی امنیت ملی است، که در حدود قوانین و در چارچوب مصوبات شورای عالی امنیت ملی، وظایفی همچون تأمین امنیت داخلی کشور، هماهنگی بین شورای تأمین استان‌ها، هماهنگی بین نیروهای انتظامی و امنیتی در تأمین امنیت داخلی کشور و استان‌ها، تعیین چارچوب حفاظت از شخصیت‌ها (به غیر از حفاظت مربوط به شخصیت‌های عالی‌رتبه و طراز اول کشور که به عهده شورای عالی امنیت ملی است)، تعیین چارچوب صدور مجوز حمل و نگهداری سلاح و مهمات و مواد ناریه مجاز و جمع‌آوری سلاح و مهمات و تجهیزات غیرمجاز و سایر موارد مذکور در قانون یا مواردی که از سوی شورای عالی امنیت ملی بر عهده این شورا گذاشته می‌شود را بر عهده دارد.
ریاست شورای امنیت کشور به عنوان یکی از شوراهای فرعی و زیر مجموعه شورای عالی امنیت ملی با رئیس‌جمهور یا فردی است که توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود. با توجه به همگرایی و تناسب اختیارات وزارت کشور با شورای امنیت کشور، وزیر کشور طی حکمی از سوی رئیس‌جمهور به ریاست شورای امنیت کشور منصوب می‌شود. سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، در ۲۰ شهریور ماه ۱۴۰۰ طی حکمی احمد وحیدی، وزیر کشور را به عنوان رئیس شورای امنیت کشور منصوب کرد.
مهم‌ترین سمت ثابت شورای عالی امنیت ملی مسئولیت دبیرخانه آن است که با انتخاب مستقیم رئیس‌جمهور تعیین می‌شود. با اینکه دبیر حق رأی ندارد، اما مطابق روال مرسوم در اغلب موارد پس از انتخاب دبیر از سوی رئیس‌جمهور، همزمان سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، وی را به نمایندگی رهبری در شورا نیز منصوب می‌کند تا حق رأی داشته‌باشد.
دبیر شورا، مسئولیت اداره دبیرخانه و نظارت بر اجرای صحیح تصمیمات و مصوبات شورا و امور اداری و اجرایی شورا را بر عهده دارد.
در حال حاضر علی‌اکبر احمدیان دبیر شورای عالی امنیت ملی است که در تاریخ ۱ خرداد ۱۴۰۲ طی حکمی از سوی سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور ایران و رئیس شورای عالی امنیت ملی، به این سمت منصوب شده‌است.
رهبر جمهوری اسلامی ایران دو نماینده در شورا دارد که معمولاً یکی از آنان همزمان دبیر شورا نیز هست.
سید حمید مولانا (زاده ۶ اسفند ۱۳۱۵ در تبریز) استاد ارشد علوم اجتماعی و از بنیان‌گذار رشته ارتباطات بین‌الملل در سطح جهانی است. او یکی از چهره های ماندگار ایران است و به عنوان " ایرانی ترین دانشمند آنسوی مرز" شناخته شده است. فعالیت علمی و آثار او در رشته هایی چون اقتصاد، علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، ارتباطات، فلسفه و تاریخ را در بر می گیرد. او استاد روابط بین‌الملل در دانشکده خدمات بین‌المللی دانشگاه آمریکن در واشینگتن و مؤسس اولین و قدیمی ترین برنامه رشته علمی ارتباطات بین‌الملل می باشد. وی اکنون ۶۵ سال است که در آمریکا و در دانشگاه های مختلف دنیا به تدریس و پژوهش مشغول می باشد.
او در ۶ اسفند ۱۳۱۵ شمسی در یک خانواده علمی و روحانی در تبریز، آذربایجان متولد شد. پدر بزرگ او مرحوم ایت الله العظمی حاج سید محمد مولانا ( ۱۲۹۴ تا ۱۳۶۳ قمری ) از مراجع تراز اول بودند و در نجف اشرف تحصیل نموده و در آغاز نهضت و انقلاب مشروطیت به ایران مراجعت کردند. ایشان هم دوره مرحوم آیت الله العظمی عبدالکریم حائری یزدی ، موسس حوزه علمیه قم بودند. شاگردانی که در محضر ایت الله العظمی مولانا تربیت یافتند بعد ها شهرت علمی یافتند و ارکان حوزه های قم، نجف و تبریز را بنیاد نهادنند، مانند علامه شیخ عبدالحسین امینی( صاحب، الغدیر ) آیت الله العظمی سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی، آیت الله حاج سید محمد مرتضی ایروانی، آیت الله سید حسن قاضی و دیگران. آیت الله العظمی حاج سید محمد مولانا بعلت مخالفت با سیاستهای ضد دینی رضا شاه پهلوی مدتی به کردستان تبعید شده بود. حمید مولانا با بیست واسطه تمام به امام هفتم شیعیان، حضرت موسی بن جعفر علیه السلام می رسد و سید معین الدین الدین قاسم انوار، شاعر و عارف قرن نهم هجری ( عهد تیموریان ) از اجداد او می باشد. همچنین، پیر معارف ایران، مرحوم حاج میرزا حسن رشدیه نیز با خاندان مولانا نسبت داشته و دایی اجدادی حمید مولانا می باشد. مرحوم رشدیه بنیان گذار مدارس جدید در ایران و یکی از رهبران اولیه انقلاب مشروطه بود (۱).
مولانا، تحصیلات ابتدایی را در مدرسه "سعدی" تبریز شروع کرد و در دبستاهای "رضوی" و "جعفری" تهران که هر دو از مدارس جامعه تعلیمات اسلامی بودند، تکمیل نمود و دوره متوسط را در دبیرستان مروی تهران در سال ۱۳۳۴ شمسی به پایان رساند. او فعالیت نویسندگی خود را در دوران دبیرستان همزمان با ملی شدن صنعت نفت و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آغاز نموده و یکی از سر دبیران روزنامه "دانش آموزان" آن زمان تهران بود. او در سال ۱۳۳۴ شمسی، هنگامیکه دانشجوی اقتصاد دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود از سوی مؤسسه کیهان دعوت به کار شد و در سن ۱۹ سالگی به عنوان معاون سر دبیر نشریه جدید التاسیس کیهان فرهنگی آغاز به کار نمود. عمر کیهان فرهنگی چندان نپایید و او یکسال بعد به کیهان (روزنامه) منتقل شده و در سمت دبیر اقتصادی به کار خود ادامه داد. او در طول تحصیلات ابتدایی، متوسط و دانشگاهی خود اغلب رتبه اول بود و جوایز متعددی را دریافت کرد (۲). مولانا در سال ۱۲۳۷ شمسی ( ۱۹۵۸ میلادی ) با دریافت یک بورس و دعوت مطالعاتی از ایالات متحده آمریکا به آن کشور عزیمت کرد و در دانشگاه نورث وسترن ( شیکاگو ) دوره کارشناسی در اقتصاد را تکمیل نموده و در سال ۱۳۳۹ شمسی ( ۱۹۶۰ میلادی ) درجه کارشناسی ارشد ( فوق لیسانس ) را در رشته روزنامه‌نگاری از دانشکده معروف روزنامه‌نگاری مدیل آن دانشگاه اخذ کرده و در سال ۱۳۴۲ شمسی ( ۱۹۶۳ میلادی ) به دریافت درجه دکترای PH.D در رشته های علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و ارتباطات از همان دانشگاه نایل آمد. او در ۲۶ سالگی اولین دکترای رشته ارتباطات در ایران و نخستین دانشجوی خارجی در آمریکا بود که دوره دکترای این رشته را در دانشگاههای آن کشور تمام کرده بود (۳). سالیکه مولانا درجه دکترای خود را از آمریکا دریافت کرد سال پر تلاطمی در سطح بین‌المللی و ملی بود. قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در ایران، ورود آمریکا به صحنه جنگ ویتنام، تشدید جنگ سرد بین آمریکا و شوروی، احداث "دیوار برلین"، قتل و ترور جان اف کندی، رئیس‌جمهور آمریکا، آغاز نهضت سیاه پوستان آمریکا علیه تبعیضات نژادی در آن کشور و مسابقات تسلیحات هسته ای بین دو ابرقدرت زمان. در این شرایط و جو سیاسی جهان بود که مولانا پس از اخذ دکترای خود بلافاصله از طرف موسسات علمی و فرهنگی آلمان، انگلستان و فرانسه جهت شرکت در سمینار و کنفرانس فرهنگی، علمی و اقتصادی و ارائه مقالات و سخنرانی در دانشگاههای دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه گوته فرانکفورت، دانشگاه آزاد برلین و دانشگاه پاریس به آن کشور ها دعوت شد (۴). او در آذر ماه ۱۳۴۲ شمسی پس از چند ماه تحقیق و سخنرانی در دانشگاههای اروپا به ایران بازگشت و در سن ۲۶ سالگی در مؤسسه کیهان به عنوان سر دبیر روزنامه کیهان مشغول به کار شد. ولی به علت جو فشار و خفقان حکومت آن دوره چند ماه بعد از سمت خود استعفا داد و در اردیبهشت سال ۱۳۴۳ جهت تدریس و تحقیق در دانشگاه های آمریکا به آن کشور مراجعت نمود و این آغاز استادی و تدریس او در ایالات متحده و سایر کشور های دنیا بود که به مدت بیش از شصت سال تا به امروز ادامه پیدا کرده است (۵).
مولانا به مدت سه سال از ۱۳۴۴ الی ۱۳۴۷ شمسی (۱۹۶۵ الی ۱۹۶۸ میلادی) به عنوان استاد رشته ارتباطات و علوم اقتصادی در دانشگاه تنسی به تدریس و تحقیق پرداخت و اولین درس ارتباطات بین‌المللی و روشهای تحقیقی را در آن دانشکاه تنظیم کرد و با همکاری دانشکده های علوم سیاسی و بازرگانی، رشته روابط بین‌الملل را در آن دانشکاه توسعه داد و مبارزات سیاه پوستان آمریکا را از نزدیک در جنوب آمریکا مشاهده و مطالعه نمود. در تابستان ۱۳۴۶ شمسی ( ۱۹۶۶ میلادی ) دانشگاه شیکاگو از او دعوت نمود تا به عنوان استاد مهمان در بخش جامعه‌شناسی آن دانشگاه در تدیس دروس "ارتباطات و افکار عمومی" شرکت کند. مولانا دعوت دانشگاه شیکاگو را پذیرفته و با استادان سر شناس این رشته همکاری نمود. دانشگاه شیکاگو که یکی از موسسات رتبه اول علمی امریکاست سوابق طولانی در باستان‌شناسی ایران دارد (۶).
او در پاییز ۱۳۴۷ شمسی ( ۱۹۶۸ میلادی ) به دعوت دانشکده خدمات بین‌الملل دانشگاه امریکن در واشینگتن به عنوان استاد روابط بین‌الملل و رئیس بخش مطلالعات ارتباطات بین‌المللی و میان فرهنگی به آن مؤسسه انتقال پیدا کرد. او مؤسس و بنیان‌گذار اولین برنامه آموزشی و پژوهشی رشته ارتباطات بین‌الملل و میان فرهنگی در آن دانشگاه و آمریکا گردید و بمدت ۳۷ سال ( ۱۹۶۸ الی ۲۰۰۵ میلادی مطابق با ۱۳۴۷ الی ۱۳۸۴ شمسی ) ریاست آن را عهده‌دار بود، در سال ۲۰۰۷ میلادی مطابق با ۱۳۸۶ شمسی دانشگاه امریکن مراسم نکوداشت علمی مولانا را به مناسبت چهار دهه تدریس و خدمت در آن دانشگاه بر پا کرد و در مراسم ویژه آن سال از وی تجلیل شده و عنوان و لوح استاد ممتاز بازنشسته (امریتوس) به وی اعطا شد. قابل توجه است که دانشگاه امریکن و دانشکده خدمات بین‌الملل آن دانشگاه طبق نظر سنجی ها در رتبه‌بندی علمی در حوزه روابط بین‌الملل همیشه در بین دانشگاه اول آمریکا قرار داشته است و بخش مطالعات ارتباطات بین‌المللی آن اولین و قدیمی ترین برنامه آموزشی و پژوهشی حرفه ای در نوع خود در آمریکا است (۷).
مولانا از ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷ شمسی ( ۱۹۴۴ الی ۱۹۹۷ ) بمدت چهار سال ریاست انجمن بین‌المللی پژوهش در علوم ارتباطات و رسانه ها را عهده‌دار بود. این انجمن که بیش از دو هزار عضو دانشگاهی دارد بزرگ‌ترین و معروف ترین سازمان علمی بین‌المللی در این رشته است که در سال ۱۹۵۵ با همکاری یونسکو در پاریس تأسیس گردید. این سازمان در کنگره جهانی خود که در سال ۲۰۰۰ میلادی در سنگاپور تشکیل گردید، مولانا را به عنوان رئیس افتخاری دایمی انتخاب نمود (۸).
در بزرگداشتی که برای او در سال ۲۰۰۲ میلادی ( فروردین ۱۳۸۱ شمسی ) انجمن مطالعات بین‌الملل که بیش از ده هزار عضو دارد در کنفرانس سالیانه خود که در شهر نیواورلئان ایالت لوئیزیانا آمریکا تشکیل داده بود، او را بعنوان " دانشمند برجسته و ارشد انجمن " انتخاب کرده و از وی تجلیل نمودند. (۹).
جوایز علمی متعددی نصیب ایشان شده است، از جمله جایزه استاد برجسته از طرف دانشگاه امریکن، لوح افتخاری تحقیق سال از طرف « انجمن ارتباطات بین‌المللی آمریکا، جایزه بهترین کتاب سال در رشته ارتباطات از طرف کتابداران حرفه ای کتابخانه های آمریکا و لوح رتبه اول مقالات عرضه شده به زبان فارسی در کنگره بین‌المللی امام علی (ع) در ایران. در مهرماه ۱۳۸۲ شمسی مولانا در همایش چهره های ماندگار در تهران به عنوان یکی از چهره های ماندگار ایران برگزیده و اعلام شد. مولانا در سال ۱۳۸۶ شمسی برای مدت کوتاهی به ایران بازگشت و مورد استقبال فرهنگیان کشور قرار گرفته و دانشگاه های ایران از وی تجلیل نموده و نکوداشت هایی برای ایشان در تهران و شهرستان ها برگزار گردید. همچنین دکتر محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت به پاس خدمات علمی مولانا او را به عنوان مشاور افتخاری ریاست جمهوری اعلام نمود. وی در این مدت فعالیت فرهنگی و علمی خود را تحت عنوان بنیاد فرهنگی مولانا در تهران انجام داد.
او در بسیاری از دانشگاههای اروپا، آسیا، آفریقا، آمریکای لاتین و اقیانوسیه به عنوان استاد مهمان تدریس و تحقیق نموده است، از جمله در دانشگاه امپریال کالج لندن، دانشگاه بارسلونا در اسپانیا، دانشگاه تمپرر و دانشگاه هلسینکی در فنلاند، دانشگاه کیئو و دانشگاه توکیو در ژاپن، دانشگاه الازهر و دانشگاه قاهره در مصر، دانشگاه مک‌گیل و دانشگاه کبک در مونترآل در کانادا، دانشگاه پکن در چین، دانشگاه ملی سئول در کره جنوبی، دانشگاه بوئنوس آیرس ( کاتولیک) در آرژانتین، دانشگاه لاگوس در نیجریه و غیره. او از آغاز تأسیس دانشگاه امام صادق (ع)؛ در ایران با آن مؤسسه همکاری نموده و در احداث و برنامه‌ریزی و تدریس دورههای کارشناسی ارشد و دکتری دانشکده فرهنگ و ارتباطات و معارف اسلامی آن دانشگاه سهم اساسی داشته است و در بسیاری از دانشگاههای ایرن و موسسات حوزه علمیه قم از جمله مدرسه فیضیه و مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) دعوت شده و به سخنرانی و تدریس مشغول بوده است. (۱۰). او همچنین در بسیاری از آکادمی ها و انجمن های علوم انسانی و اجتماعی عصویت داشته است، مانند انجمن علوم سیاسی آمریکا، انجمن علوم اقتصادی آمریکا، انجمن روان‌شناسی سیاسی آمریکا، انجمن ارتباطات بین‌الملل آمریکا، انجمن آموزش و پرورش روزنامه‌نگاری و رسانه های جمعی و انجمن مطالعات بین‌المللی آمریکا و انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی.
در کتب تاریخی و درسی ایران تا سال ۱۳۴۲ شمسی ( ۱۹۶۳ میلادی ) روزنامه وقایع اتفاقیه منتشره در زمان ناصرالدین شاه و نخست‌وزیری امیر کبیر بعنوان اولین روزنامه ایران معرفی میشد که در سال ۱۸۵۱ میلادی منتشر شده بود. تحقیقات مولانا تاریخ روزنامه‌نگاری و اولین روزنامه منتشره فارسی در ایران را ۱۴ سال عوض کرد. او در سال ۱۳۴۲ در تحقیقات خود در کتابخانه موزه بریتانیا در میان اوراق قدیمی و کهنه اسناد آن مؤسسه دو نسخه از اولین روزنامه ایران بنام کاغذ اخبار را که در زمان محمد شاه قاجار در سال ۱۸۳۷ میلادی توسط میرزا صالح شیرازی چاپ و منتشر میشد کشف نمود و عکس نسخه این روزنامه را برای اولین بار با خود در آن سال به ایران آورد. میرزا صالح شیرازی یکی از اولین دانشجویانی بود که در زمان فتعلی شاه قاجار توسط عباس میرزا فرزند او برای تحصیل صنعت چاپ به انگلستان فرستاده شده بود. آثار فیزیکی از این روزنامه در ایران باقی نمانده بود ولی میرزا صالح شیرازی نسخه هایی از آنرا گویا به انگلستان فرستاده بود. (۱۱). مولانا در هیئت تحریر چندین فصلنامه و انتشارات علمی بین‌المللی عضویت داشته است و برخی از کتب و مقالات متعدد او به زبانهای فرانسه، اسپانیایی، لهستانی، ترکی، ژاپنی، چینی، مالایی، اردو و عربی و زبانهای دیگر ترجمه شده است. او به همراه یکی از دانشجویان سابق خود، مؤسس و بنیان‌گذار فصلنامه علمی رشته ارتباطات بین‌الملل هستند که اولین شماره آن در سال ۱۸۹۴ میلادی منتشر شد. مولانا به مدت بیش از دو دهه یکی از سر دبیران « فصلنامه ارتباطات » ارگان انجمن ارتباطات بین‌المللی آمریکا بوده است. اولین فصلنامه علمی منتشره در رشته ارتباطات در آلمان که در سال ۱۹۷۴ در دانشگاه کلن انتشار یافت اولین مقاله خود را به آثار مولانا اختصاص داده بود. در چند سال اخیر او و گروهی از استادان کشور های چین، آلمان، اطریش و آمریکا فصلنامه جدیدی را در مورد ارتباطات بین‌الملل پژوهش میان فرهنگی در دانشگاه مطالعات بین‌المللی چین در شانگهای تأسیس و منتشر کردند (۱۲). مولانا در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی ( دهه های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ شمسی ) در بحث هایی که درباره نظام جدید اطلاعات و ارتباطات جهانی (گزارش شان مک‌براید) و نظام جدید اقتصاد بین‌المللی در سازمانهای جهانی از جمله سازمان ملل متحد صورت گرفت، شرکت کرد و مدتی نیز به عنوان مشاور علمی و تحقیقی دبیرکل سازمان یونسکو در قسمت فرهنگ و ارتباطات آن سازمان بین‌المللی در پاریس مشغول بکار بود. او تنها استاد دانشگاههای آمریکا بود که بدعوت کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده آمریکا و کمیته‌های کنگره ایالات متحده آمریکا درباره نظام جهانی اطلاعات و ارتباطات اظهار نظر نموده و شهادت داده است. (۱۳). در چند دهه گذشته مقالات و آثار متعددی از وی در مطبوعات و رسانه های کشور های مختلف و در سطح بین‌المللی منتشر شده است. در ایران مقالات ستون « چشم‌انداز » مولانا از روزنامه کیهان که به‌طور هفتگی و مرتب یک دوره کامل بیست ساله از ( سال ۱۳۷۱ الی ۱۳۹۱ شمسی ) را تشکیل میدهد طولانی ترین و منظم ترین سلسه مقالات یک فرد در تاریخ مطبوعات ایران می باشد. در مطبوعات آمریکا و رسانه های بین‌المللی مقالات او از سال ۱۹۵۸ میلادی منتشر شده است. در آستانه انقلاب اسلامی، مقالات او در روزنامه میامی هرالد آمریکا خوانندگان فراوانی داشت (۱۴).
ایلنا، محمد نوحی، مهدی الیاسی
حمید مولانا، فردی که سال‌ها ستون‌نویس روزنامه کیهان بود.
حمید مولانا پیش از انقلاب با بورس تحصیلی خاص از وزارت خارجه آمریکا به این کشور رفت و تا پایان تحصیلات در مقطع دکترا از این بورس برخوردار ماند. وی پس از انقلاب به عنوان یادداشت نویس به همکاری با روزنامه کیهان پرداخت و در سال ۸۷ و پس از انتصاب به عنوان مشاور احمدی‌نژاد، نقشی موثر در اظهارات جنجالی محمود احمدی‌نژاد داشت. حمید مولانا اظهارات جنجالی احمدی‌نژاد به خصوص در سازمان ملل را بخشی از «دیپلماسی عمومی» در سیاست خارجی می‌نامید.
بسیاری از کارشناسان در همان دوران، اظهارات احمدی‌نژاد را نوعی پاس گل به اسراییل و آمریکا ارزیابی می‌کردند و این سخنان را در خدمت منافع اسراییل می‌دانستند. اظهارات احمدی‌نژاد توسط پرفسور حمید مولانا، که دارای تابعیت آمریکایی و سابقه سکونت پنجاه ساله در آمریکا بود، مورد تایید و تشویق قرار می‌گرفت.
در همان ایامی که حمید مولانا از سوی احمدی‌نژاد به عنوان مشاور رئیس جمهور منصوب شده بود، حسام‌الدین آشنا در یادداشتی در وبلاگ خود در خصوص دانشکده و دانشگاهی که حمید مولانا در آن تحصیل و فعالیت می‌کرد، نوشت: دانشکده خدمات بین‌المللی دانشگاه آمریکن مکانی ویژه است برای تربیت کادرهای وزارت خارجه، کاخ سفید، وزارت دفاع، سیا در سطح داخلی آمریکا و متناظران آنها در دیگر کشورها . علیرغم آن که دانشگاه آمریکن در رتبه ۸۳ دانشگاههای آمریکا قرار دارد و چندان محل اعتنا نیست اما این دانشکده خاص جایگاهی ویژه در تربیت کادرهای بین المللی دارد.
جالب اینجاست که پس از انتصاب حمید مولانا به عنوان مشاور احمدی نژاد، نام وی برای نخستین بار در بودجه سال ۱۳۸۷ ذکر و ردیف بودجه‌ای برای او در نظر گرفته شد. این بودجه در آن سال به مبلغ ۳۳۷ میلیون تومان تحت عنوان «بنیاد فرهنگی مولانا» به حمید مولانا پرداخت شد. این مبلغ (۳۳۷ میلیون تومان) عینا در بودجه سال ۱۳۸۸ قید شد. مجموع مبلغ پرداختی به حمید مولانا در بودجه سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ مبلغ ۶۷۴ میلیون تومان بود که با توجه به قیمت ۱۰۰۰ تومانی دلار در سال‌های ۸۷ و ۸۸ ، مبلغ پرداختی به حمید مولانا معادل ۶۷۴ هزار دلار بود.
حال پرسش این است که حمید مولانا با ۶۷۴ هزار دلار دریافتی چه کرد؟ این بودجه دقیقا در چه محلی هزینه شد؟ نامبرده چه کمکی به کشور کرد؟ اظهاراتی که با مشاوره حمید مولانا از سوی محمود احمدی‌نژاد بیان می‌شد چه هزینه‌هایی برای کشور داشت؟ و از آن مهم‌تر این که «پروفسور حمید مولانا» در حال حاضر کجاست و به چه کاری مشغول است؟
امیر تتلو، حمید رسایی،سعید طوسی،امیددانا،نادر طالب زاده، کاترین شکدوم،دکتر تبریزیان پدرطب سنتی،پروفسور درخشان پدر علم اقتصاد ،حجت عبدالملکی ایده پرداز ایده تولیدشغل با سرمایه یک میلیون تومان،سیدیاسرجبرائیلی کاشف نظریه تمام شدن نفت آمریکا در ۲۰۲۰،دکترمحمد مرندی کاشف نظریه زمستان سخت در اروپا،علامه علی اکبر رائفی رائفی پور که به چیزایی درباره نجوم میدونه اگه بگه مردم طاقت شنیدنش را ندارن و صدها انسان مشنگ دیگر
(۱) فیضی، کریم، سفیر صداقت: زندگی، افکار و اندیشه پرفسور حمید مولانا. دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، ۱۳۸۱.
(۲) فیضی کریم، پروفسور مولانا: طنین تعهد، انتشارات شکوفه یاس، تهران ۱۳۸۰.
(۳) " ایرانی ترین دانشمند انسوی مرز" شماره ویژه کیهان فرهنگی دربارت پروفسور خمید مولانا، تیر ماه ۱۳۸۱.
(۴) " غرب شناسی، توصیف یا تحلیل: در گفتگو با پروفسور حمید مولانا، کیهان فرهنگی، سال سیزدهم شماره ۱۲۸، ۱۳۷۵.
(۵) نظری، زهرا و پیشگاه زاده، احمد ( گردآورنده و تدوین)، کتابشناسی پروفسور حمید مولانا، ویراستاری و چاپ سوم، انتشارات و چاپ کتابدار، تهران، ۱۳۹۸
(۶) همان،"زندگی نامه، مختصر پروفسور حمید مولانا"
(۷) " حمید مولانا" دانشمند سال، کیهان فرهنگی، سال سیزدهم شماره ۱۲۸، ۱۳۷۵.
(۸) همان "انتخاب مولانا به ریاست افتخاری سازمان جهانی علوم ارتباطات.
(۹) " تجلیل شخصیت های برتر ارتباطات جهان" جام جم، ۲۲ قروردین ۱۳۸۵
(۱۰) " پروفسور مولانا از نگاه یک دانشجوی ایرانی ساکن امریکا"، کیهان ۶ مرداد ۱۳۷۹.
(۱۱) " عکس اولین و قدیمی ترین روزنامه ایران در موسسه عالی مطبوعات: این روزنامه که کاغذ اخبار نام داست حدود ۱۴۰ سال پیش منتشر میشد" کیهان، ۱۲ مرداد ۱۳۴۷.
(۱۲) " مولانا، حمید، ارتباطات انسان، فصل ۶، سفر یک کاروان، انشارات دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ۱۳۴۰۱
(۱۳) پاسداشت نکوداشت مقام علمی مولانا، کیهان فرهنگی، اردیبهشت ۱۳۸۱
(۱۴) "تحیلی یک کارشناس برجسته ارتباطات و روابط بین الملل از ریشه های بحران و نارضایتی در جامعه امریکا"، کیهان، ۲۷ اردیبهشت ۱۳۷۱
(۱۵) " در پاسخ به جو سازی های خبر گذاری، کیهان، ۵ مرداد ۱۳۷۹
(۱۶) " پروفسور مولانا: قدرت نرم ما، دین و زیر ساخت های مذهبی است"، کتاب هفته، ۱۱ دی ۱۳۸۹
امر مطلق یک مفهوم کلیدی در فلسفهٔ اخلاق ایمانوئل کانت، فیلسوف پروسی قرن ۱۸ میلادی است.
نیویورک رنجرز یا تکاوران نیویورک (در انگلیسی: New York Rangers) نام یک تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ از شهر نیویورک در ایالت نیویورک آمریکا است. ورزشگاه رسمی این تیم، مدیسون اسکویر گاردن نام دارد و اعضاء آن در لیگ ملی هاکی (NHL)، یعنی لیگ بزرگ و سراسری هاکی روی یخ آمریکای شمالی شرکت می‌کنند.
تیم هاکی روی یخ نیویورک رینجرز تاکنون موفق به کسب چهار جام استنلی شده است.
مودیلیانی نام فیلمی است محصول سال ۲۰۰۴ دربارهٔ زندگی نقاش ایتالیایی آمادئو مودیلیانی، که میک دیویس آن را کارگردانی کرده‌است.
منتقدان از این فیلم استقبال خوبی نکردند. استفان هولدن منتقد نیویورک تایمز در مقاله‌ای نوشت «بهترین و شاید تنها فایده فیلم فاجعه بار مودیلیانی استفاده از آن به عنوان یک کتابچه درسی دربارهٔ این است که چطور دربارهٔ زندگی یک هنرمند اسطوره‌ای فیلم نسازیم.»
اکبر اعلمی (مرداد ۱۳۳۳ در تبریز) سیاستمدار، منتقد سیاسی و از نمایندگان سابق اصلاح‌طلب تبریز در مجلس ششم و مجلس هفتم شورای اسلامی است.
اکبر اعلمی در مرداد ۱۳۳۳ در تبریز از خانواده‌ای از اهالی منطقهٔ آذربایجان شرقی در ۱۰ کیلومتری جلفا مرز نخجوان در شهرستان گرگر (هادیشهر) به دنیا آمد. پدرش از کارکنان راه‌آهن بود و در هنگام تولد او محل کارش در رودسر و بندر شاه بود و یک سال بعد برای همیشه به تهران منتقل شد. او اولین فرزند خانواده و صاحب ۳برادر و ۵ خواهر نیز شد. کودکی و جوانی خود را در تهران گذراند و فعالیت ورزشی زیادی داشت به‌طوری‌که به گفته خودش اگر وارد سیاست نمی‌شد به ورزش قهرمانی روی می‌آورد. تا سال‌های آخر متوسطه وضعیت تحصیلی بسیار بدی داشت و در کلاس‌های چهارم ابتدایی و هفتم و هشتم (متوسطه) مردود شد. پس از گرفتن دیپلم در آزمون دانشکدهٔ خلبانی پذیرفته شد، اما پس از چند ماه وقتی متوجه شد فعالیت سیاسی در این دانشکده و با این شغل ناممکن است دانشکده را ترک کرد و به عنوان سرباز صفر به کرمان اعزام شد. پس از فتوای روح‌الله خمینی در مورد ترک خدمت سربازی با اسلحه از پادگان فرار کرده و مدتی متواری شد. با اوج‌گیری انقلاب به تهران بازگشت و به همراه دوستانش گروهی مسلحانه سیاسی-فرهنگی به نام «صدای حق» را تشکیل داد و در ۸ دی یکی از درگیری‌های خیابانی به‌شدت آسیب دید و نزدیک به یک ماه در بخش زنان (برای جلوگیری از دستگیری) بیمارستان شفا یحیائیان بستری بود.به‌جای بیوگرافی:خلاصه‌ای از فراز و فرودهای زندگی من وب‌سایت شخصی اکبر اعلمیتحصیلات و مشاغل و مسئولیت‌های قبل و بعد از انقلاب وب‌سایت شخصی اکبر اعلمی
در سال ۱۳۶۰ با دختری اهل تهران ازدواج کرد و صاحب ۱ پسر و چهار دختر شد. تحصیلاتش را در ۳ رشته؛ علوم اقتصادی با گرایش بانکداری (دانشگاه علامه طباطبائی)، حقوق- علوم قضائی(دانشکده علوم قضائی- ۱۳۶۶) و اقتصاد بین‌الملل (دانشگاه علامه طباطبائی- ۱۳۷۵) در مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد. پس از انقلاب تا سال ۱۳۶۶ مسئولیت واحد سیاسی_فرهنگی سپاه تهران، مسئول حفاظت فرودگاه تهران، جانشین عملیاتی سرپل ذهاب در زمان فرماندهی اصغر وصالی و همزمان با آغاز جنگ ایران و عراق و واحد آموزش عقیدتی_سیاسی پادگان ولیعصر را برعهده داشت و ۳۳ ماه در جبهه حضور داشت که از ناحیه دست، شکم، پا و صورت آسیب دید و ۴۵٪ جانبازی دارد. در دانشگاه نیز عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی و مؤسسه علوم بانکی بود. از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۸؛ فرماندار مغان، معاون اداره کل امور انتظامی وزارت کشور، معاون اداره کل بازرسی وزارت کشور، معاون اداره کل دفتر مطالعات و تحقیقات سیاسی وزارت کشور و مدیر کل بازرسی بنیاد مستضعفان و جانبازان و مشاور سیاسی و اجتماعی سرپرست بنیاد بود. از سال ۶۹ تا ۷۸ روزنامه‌نگاری نیز می‌کرد و عضو هیئت تحریریه روزنامه سلام بود. در سال ۱۳۷۸ کاندیدای نمایندگی مجلس شورای اسلامی از حوزه تبریز شد که با حمایت جناح اصلاح‌طلب و با رأی اول به مجلس راه یافت. وی مدعی تقلب در این انتخابات است؛ به گفتهٔ او در بازشماری تصادف ۵ صندوق ۱۰۴۲ رأی او را منظور نکرده بودند «اما مسئولان امر با این توجیه که شما انتخاب شده‌اید چه تفاوتی می‌کند که با چند رای کمتر به مجلس بروید، بر تقلبات گسترده سرپوش گذاشتند!» در تمام دوران نمایندگی در دو مجلس ششم و هفتم عضو «کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی» و دو سال رئیس شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما بود.
اعلمی از نمایندگان اصلاح طلب و منتقد مجلس هفتم بود. از جمله در سخنرانی که ۸ آذر ۸۶ در دفتر حزب اعتماد ملی زنجان انجام داد به شدت از عملکرد دولت محمود احمدی‌نژاد انتقاد کرد و خواستار رای عدم کفایت به وی شد.غلط‌های زیادی اکبر اعلمی! (ابرار نیوز) وی احمدی‌نژاد را به اقدامات غیرقانونی متهم کرد و افزود که امروز ما به‌عنوان نماینده مجلس نمی‌دانیم صدها میلیارد دلار به کجا رفته‌است.نواندیش منتشر می‌کند: متن کامل و بدون تحریف اظهارات «اکبراعلمی» (نواندیش)انتقاد جنجالی نماینده تبریز از احمدی‌نژاد (بی بی فارسی)
وی در یک اظهار نظر در این باره بحث قابل استیضاح بودن کابینه امام حسین را مطرح کرد که با واکنش‌های تندی از جانب گروه‌ها و شخصیت‌های اصولگرا روبرو شد. حتی برخی نمایندگان راست‌گرای مجلس خواستار اخراج وی شدند.اعلمی باید از مجلس اخراج شود (روز آنلاین) روزنامه کیهان در مطلبی عنوان داشت که اگر وی توبه هم بکند شرایط ادامه نمایندگی را ندارد.شهرت طلبی به هر قیمت... ! (خبر ویژه) (روزنامه کیهان)
اکبر اعلمی که در مجلس ششم نماینده تبریز بود، توانست در انتخابات مجلس هفتم از شورای نگهبان تأیید صلاحیت گرفته و به عنوان نماینده مجلس هفتم انتخاب شود. در مجلس هفتم وی همراه با فراکسیون اقلیت مجلس از منتقدین دولت نهم بوده و در ارائه سؤال از وزرا فعالیت شایان توجهی داشت.آخرین نطق پیش از دستور دوران نمایندگی (وب سایت شخصی اکبر اعلمی)
اعلمی در سال ۱۳۸۴ و در حالی که نماینده مجلس هفتم بود به‌عنوان کاندیدا در انتخابات ریاست جمهوری نهم ثبت نام کرد و از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد. وی رد صلاحیت خود را توهین به مجلس و نمایندگان آن و ضربه به حیثیت شأن مجلس دانست و در صحن علنی مجلس با ابراز گلایه از حداد عادل رئیس مجلس هفتم از وی خواست همانگونه که برای تأیید صلاحیت محسن مهرعلی زاده و مصطفی معین به رهبر جمهوری اسلامی نامه نوشته‌است، جهت تأیید صلاحیت وی نیز تلاش نماید و این کار را دفاع از حیثیت و شأن مجلس قلمداد کرد. وی همچنین در خصوص مفهوم رجل سیاسی گفت:
حداد عادل نیز در پاسخ به اعلمی اظهار داشت در نامه ارسالی وی برای رهبر جمهوری اسلامی، اسمی از کسی برده نشده و تنها توسیع دایره واجدان صلاحیت خواسته شده بود.
اعلمی از چهره‌های شاخص اصلاح طلب بود که موفق نشد از شورای نگهبان تأیید صلاحیت بگیرد. با اینحال به دلیل بیان اظهارات قبلی اش در مورد کابینه امام حسین که به رد صلاحیت وی در مجلس هشتم انجامید، عدم تأیید صلاحیت قابل پیش‌بینی بود.
وی در روز بیستم اسفند ماه ۱۳۸۷ در یک کنفرانس خبری رسماً اعلام کاندیداتوری کرد.Fars News Agency: اکبر اعلمی اعلام کاندیداتوری کرددر جمع خبرنگاران رسانه‌های مختلف ایراد شد: بیانیه اعلام نامزدی اکبر اعلمی در دهمین انتخابات ریاست جمهوری وبگاه شخصی اکبر اعلمی پس از اعلام شورای نگهبان مبنی بر عدم صلاحیت وی برای کاندیداتوری ریاست جمهوری ایران او در نامه‌ای به علی خامنه‌ای، وی را مسئول اقدامات غیرقانونی شورای نگهبان دانست.وبسایت شخصی اکبر اعلمی-نامه سرگشاده یک بنده خدا، به بنده دیگر خدا مقام محترم رهبری!بی‌بی‌سی فارسی-نامه سرگشاده اکبر اعلمی به آیت‌الله خامنه‌ای
سایت خبری همت نیوز در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۹۲ مدعی شد که در جریان مناظره‌ای که بین اکبر اعلمی و عباس سلیمی نمین در دانشگاه فردوسی برگزار شده، اعلمی یک سیلی به سلیمی نمین زده‌است.
پس از انتشار گسترده این خبر، اکبر اعلمی طی اطلاعیه‌ای، این خبر را تکذیب کرد.
پس از انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم، اعلمی در کانال تلگرامی خود موضوعی با عنوان «نمردیم و مفهوم اصلاحات را هم فهمیدیم!» منتشر کرد و نوشت:
هم‌نوایی شبانهٔ ارکستر چوب‌ها رمانی از رضا قاسمی است. این رمان اولین بار توسط نشر کتاب در سال ۱۹۹۶ در آمریکا منتشر شد و بعدها در ایران اجازهٔ انتشار یافت و برنده بهترین رمان اول سال ۱۳۸۰ جایزه هوشنگ گلشیری و بهترین رمان سال ۱۳۸۰ منتقدین مطبوعات شد.
داستان از دیدگاه اول شخص بیان می‌شود و حکایت یک روشنفکر ایرانی است که به فرانسه پناهنده شده و در اتاق زیر شیروانی ساختمانی در پاریس زندگی می‌کند که ساکنانش را چند فرانسوی و ایرانی تبعیدی تشکیل داده‌اند.
نویسنده واقعیت و خیال را در این داستان به هم آمیخته و ساختاری مالیخولیایی ایجاد کرده‌است.
مه‌نور شادزی، مشهور به لونا شاد (زادهٔ ۲۵ مرداد ۱۳۵۱ در اصفهان)، گوینده تلویزیونی و هنرپیشه سینما اهل ایران است. او با بخش فارسی صدای آمریکا همکاری می‌کند.
وی در سال ۱۳۶۳ در ۱۲ سالگی ایران را ترک کرد و به همراه خانواده‌اش به فرانسه رفت. او پس از گذراندن دوره دبیرستان در رشته فلسفه، در رشته بازرگانی بین‌المللی در پاریس تحصیل کرد و برای سه سال در بخش بورس سهام در بانکی فرانسوی کار کرد. در ۲۸ سالگی پس از گذراندن یک دوره کلاس خصوصی یک ساله در زمینه تئاتر به این رشته روی آورد.
وی سپس به عنوان مجری و برنامه‌ساز به شبکه تلویزیونی بخش فارسی صدای آمریکا پیوست و در تهیه برنامه‌های مختلفی از جمله مجله هفتگی فصل دیگر
مشارکت داشت.
وی مدتی طولانی مجری برنامه شباهنگ بود که هر شب از صدای آمریکا به صورت زنده پخش می‌شود. او پس از چند سال اجرا و برنامه‌سازی در صدای آمریکا، در پاییز ۱۳۸۷ با این شبکه قطع همکاری کرد.لونا شاد از صدای آمریکا رفت (وبگاه خبرنگاران صلح)
در سال ۱۳۸۷ خبر ازدواج آرش سبحانی و لونا شاد منتشر شد. آرش سبحانی هم‌چنین در اسفند ۱۳۸۸ ترانه‌ای به نام «شبانه» و با صدای لونا شاد را آهنگسازی کرد.
لونا در فیلم فریاد مورچه‌های محسن مخملباف بازیگر نقش اول زن بود.مصاحبه رادیویی لونا شاد با رادیو زمانه برخی صحنه‌های فیلم که تصاویر برهنهٔ وی را نشان می‌داد تا مدت‌ها مورد بحث و جدل در وبگاه‌های مختلف بود. وی در مصاحبه‌ای اعلام کرد که تنها در یکی از صحنه‌های فیلم برهنه بوده‌است.
برنامهٔ شباهنگ (در انگلیسی: Late Edition) نام برنامه‌ای تلویزیونی به زبان فارسی است که هر شب از بخش فارسی تلویزیون صدای آمریکا (VOA) پخش می‌شود. این برنامه به موضوعاتی همچون خبر، ورزش، مد، سینما و موسیقی می‌پردازد.
شباهنگ، هفت روز هفته از ساعت ۱۰ تا ۱۱ شب به وقت تهران و ۲:۳۰ تا ۳:۳۰ بعد از ظهر به وقت واشینگتن، به صورت زنده پخش می‌شود.
لونا شاد از مجریان این برنامه به دلیل آنچه که آن را «مدیریت غلط و اعمال تبعیض میان کارمندان» خواند از صدای آمریکا جدا شد. در حال حاضر بهنود مکری، پریسا فرهادی و سارا دهقان گردانندگان این برنامه هستند.
بخش فارسی صدای آمریکا (VOA-PNN) رسانه دولتی و بین المللی ایالات متحده آمریکا به زبان فارسی است.
نخستین بار از روز پنجشنبه ۲۲ نوامبر ۱۹۷۹ (اول آذر ۱۳۵۸ خورشیدی) با روزانه نیم ساعت پخش رادیویی آغاز به کار کرد. پخش تلویزیونی برنامه‌ها از روز جمعه ۱۸ اکتبر ۱۹۹۶ (بیست و هفت مهر ۱۳۷۵ خورشیدی) با یک ساعت پخش زنده روزانه تحت عنوان شبکهٔ خبری فارسی صدای آمریکا ممکن شد.
نخستین مدیر بخش فارسی صدای آمریکا احمدرضا بهارلو بود. از کسانی که درسال‌های اخیر این مسئولیت را بر عهده داشته‌اند می‌توان به کامبیز محمودی، شیلا گنجی، بهروز عباسی، الکس بلیدا و رامین عسگرد اشاره کرد. آخرین مدیر بخش فارسی صدای امریکا ستاره درخشش بود که از ابتدای سال ۲۰۲۱ بازنشسته شد و از این بخش رفت.
این تلویزیون هر روز هفته به مدت ۵ ساعت برنامه پخش می‌کند و تکرار این برنامه‌ها تا ۱۹ ساعت پس از پایان برنامه‌های زنده ادامه دارد. (به استثنای روزهای شنبه و یکشنبه) برنامه‌های شبکهٔ خبری فارسی صدای آمریکا در بهار و تابستان از ساعت ۱۹الی ۲۴ به وقت تهران(۱۰:۳۰ الی ۱۵:۳۰ به وقت واشینگتن) و در پاییز و زمستان از ساعت ۱۸ الی ۲۳ به وقت تهران(۰۹:۳۰ الی ۱۴:۳۰ به وقت واشینگتن) پخش می‌شود. برنامه‌های زنده بر روی امواج رادیویی نیز قابل دریافت هستند.
"گزیده خبرها" به میزبانی الناز کیانی و ماندانا تدین اولین برنامه صدای آمریکا است که به مدت ۱۵ دقیقه به چکیدهٔ آخرین اخبار و رویدادهای روز می‌پردازد. (این برنامه دیگر پخش نمی‌شود)
شامل سه بخش اخبار شامگاهی و شبانگاهی و ساعت خبر است. مجله خبری اصلی این شبکه‌است و تازه‌ترین رویدادهای سیاسی، ورزشی، اقتصادی، هنری وعلمی را پوشش می‌دهد. این برنامه در سه نوبت هرکدام نیم ساعت به صورت زنده پخش می‌شود. مجری این برنامه بیش تر روزها نگار محمدی، علی جوانمردی و پیام یزدیان هستند. کوروش صحتی، آرش سیگارچی و مسعود سفیری از برنامه‌سازان بخش ایران این مجموعه خبری هستند. علی عمادی خبرهای ورزشی را مرور می‌کند.
"روی خط" چهار روز هفته از دوشنبه تا جمعه به مدت ۶۰ دقیقه به میزبانی مسعود سفیری و رزیتا ایراندوست، به بررسی موضوعی خاص در ارتباط با ایران، آمریکا و جهان می‌پردازد و به پخش تماس‌های تلفنی و خواندن ایمیل‌های مخاطبان اختصاص دارد. این برنامه به جای "میزگردی با شما" روی آنتن می‌رود.
"خیابان زندگی" به میزبانی حمیده آرمیده برنامه ای هفتگی است که به بررسی مشکلات و دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی در ایران اختصاص دارد و در کنار آن دارای بخش خبری و گفتگو با چهره‌های موفق نیز هست.
"افق" چهار روز هفته از دوشنبه تا پنجشنبه به مدت نیم ساعت به میزبانی سیامک دهقان‌پور به بررسی موضوعات سیاسی با حضور کارشناسان مختلف می‌پردازد.
"تفسیر خبر" برنامه پرطرفدار این شبکه بود که در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه به مدت نیم ساعت به بررسی عمیق‌تر خبرها می‌پرداخت. در پی بروز اختلافات داخلی، جمشید چالنگی از صدای آمریکا اخراج شده و برای مدتی مجریان متفاوتی از جمله سیاوش سعادتیان و علی جوانمردی اجرای تفسیر خبر را بر عهده گرفتند. علیرضا نوری زاده و محسن سازگارا مهمانان جمعه شب‌های این برنامه بودند؛ ولی با کنار گذاشتن محسن سازگارا از این برنامه و پس از آن با قطعی شدن حکم جمشید چالنگی و تعلیق او از کار در صدای آمریکا، علیرضا نوری زاده نیز از شرکت در برنامه خودداری کرد. در حال حاضر و از سال ۱۳۹۰ برنامه افق به‌طور کامل جای برنامه تفسیر خبر را گرفته‌است.
"شباهنگ" برنامه‌ای تفریحی است که به مدت ۴۵ دقیقه به پوشش مسائل سیاسی، فرهنگی و هنری به ویژه دنیای سینما و موسیقی می‌پردازد. لونا شاد از مجریان محبوب این برنامه در پاییز ۱۳۸۷ به دلیل آنچه که آن را مدیریت نادرست واعمال تبعیض میان کارمندان خواند از صدای آمریکا جدا شد. در حال حاضر بهنود مکری، ماندانا تدین و پریسا فرهادی از گردانندگان و مجریان این برنامه هستند. سارا دهقان تهیه بخش ادبی برنامه شباهنگ را بر عهده دارد و در روزهایی از هفته شباهنگ را اجرا می‌کند. حامد بهروان و آرش علایی در برنامه‌ای تحت عنوان کافی شاپ تازه‌های فناوری را معرفی می‌کنند. بهنام ناطقی از محبوب‌ترین گزارشگران هنری شباهنگ است و به معرفی و نقد فیلم می‌پردازد.
برنامه هفتگی طنز با محوریت سیاست که مجریان آن آرش سبحانی و سامان اربابی هستند.
دو روز اول شنبه و یکشنبه هرهفته به گفتگو با چهره‌های سرشناس و مشهور می‌پردازد. پیشتر اجرای این برنامه را بیژن فرهودی بر عهده داشت. (این برنامه دیگر پخش نمی‌شود)
برنامه‌ای است اقتصادی که هر هفته روزهای جمعه پخش می‌شود و به بررسی و تحلیل رویدادهای اقتصادی ایران می‌پردازد. (این برنامه دیگر پخش نمی‌شود)
این برنامه توسط مهدی فلاحتی اجرا می‌شود.
تمامی تصاویر، فیلم‌ها و متونی که به انحصار توسط صدای آمریکا تهیه می‌شوند، تحت مالکیت عمومی هستند و امکان بازنشر آن‌ها در وبگاه‌ها با توجه به قوانین آمریکا وجود دارد.
در ۲۷ مه ۲۰۲۰ برایان هوک رئیس گروه اقدام ایران در وزارت خارجهٔ آمریکا طی یادداشتی در روزنامهٔ نیویورک پست، به سیاست‌های جاری بخش فارسی صدای آمریکا انتقاد کرد. به گفتهٔ هوک «بینندگان ایرانی می‌گویند این شبکه که بودجهٔ آن از جیب مالیات‌دهندگان آمریکایی تأمین می‌شود بیشتر صدای مُلاهاست تا صدای آمریکا». او در بخشی از این مقاله، به صحبت‌های یکی از کارمندان بخش فارسی صدای آمریکا با وال‌استریت جورنال استناد کرده که گفته‌است: «این شبکه اغلب از پخش انتقادها در مورد حکومت ایران جلوگیری می‌کند.» هوک همچنین از بخش فارسی صدای آمریکا به‌خاطر پخش مستندهای حیات وحش به‌جای پوشش موضوع مهمی مثل اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران ابراز ناراحتی کرده‌است.
طایفه کلبعلی یا علی زائی، از طوایف سیستانی اصیل است که خود را از اعقاب حمزه عموی پیامبر اسلام و در نتیجه از نژاد عرب می‌دانند. سال‌ها پس از کشته‌شدن حمزه، یکی از نوادگان وی به نام نیکه در جنگ با هند در ناحیه کلکته کشته شد و در همان‌جا به خاک سپرده شد که براساس ادعای مطلعین طایفه کلبعلی، آرامگاه وی زیارتگاه مسلمین هند است.
کلبعلی از نوادگان علی نیکه‌است که پس از وی افراد زبده‌ای چون مولاداد و محمدخان و محمد اسماعیل خان وجود داشته‌اند که پسران محمداسماعیل خان بعد از کشته شدن پدرشان در هرات و چخانسور افغانستان مسکن گزیدند و شاخه‌های هراتی و چخانسوری را به وجود آوردند.
غیبی خان پسر محمدخان و برادرزاده وی به نام محمد، به همراهی جمعی از افراد قبیله خویش به سیستان ایران کوچ کرده و در یک منطقه جنگلی و بلامنازعه به کار دامداری و کشاورزی پرداختند. غیبی خان در منطقه مذکور، ده کلبعلی را به نام پدری شان بنیان کردند و سال‌های زیادی مسکن و مأوای طایفه کلبعلی‌ها بود. بعدها به علت هجوم ریگ‌های روان و بادهای ۱۲۰ روزه، این طایفه به شهرهای زابل، زاهدان، گوهرکوه، بندرعباس، مشهد و نواحی شمال کشور (ترکمن صحرا) کوچ کردند.
از نام آوران طایفه کلبعلی به کریم خان می‌توان اشاره نمود که در دوران ناامنی افغانستان، با دوازده هزار خانوار راهی ترکستان شد و در آنجا به مقام‌های عالی رسید پس از انقلاب روسیه، دولت از ایل کریم خان خواست تا دختران را به مدرسه بفرستد اما وی بر اثر تعصبات قومی-مذهبی از کلیه مناسبات و مقام‌ها چشم پوشید و به همراه طایفه خویش مصمم بازگشت به افغانستان شد.
این امر سبب شد تا دولت روسیه از طریق هوا و زمین به تعقیب وی بپردازد و او با مقاومت و به روش جنگ و گریز خود را به سرخس ایران رساند. این رخداد توسط مردان مطلع طایفه رخشانی که هم پیمان کلبعلی ها بوده‌اند مورد تأیید می‌باشد.
ورود کریم خان به سرخس مورد قبول دولت ایران واقع نشد و در نتیجه نیروهای دولتی ایران به ایل کریم خان دستور عقب‌گرد دادند. کریم خان به هر ترتیب از روسیه عقب‌نشینی و به افغانستان پناهنده شد.
افغان‌ها نیز او را به کابل فرستاده و تحت نظر قرار دادند؛ و ایل و طایفه وی را در ناحیه شاه آباد هرات مستقرنمودند.
در جریان جنگ کریم خان با روس‌ها، زنان وی کشته شدند و او با دختری از هرات افغانستان ازدواج کرد که نتیجه آن دو فرزند به نام‌های عبدالحسین خان و عبدالعزیزخان شد.
عبدالحسین خان بزرگ و رئیس طایفه کلبعلی در چخانسور است.
مایکل فرانسیس مور (۱۹۵۴-) کارگردان مستندساز آمریکایی برندهٔ یک جایزه نخل طلایی کن است. او همچنین برای فیلم "بولینگ برای کلمباین برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در سال ۲۰۰۳ شد."
مایکل مور در ۲۳ آوریل ۱۹۵۴ در فلینت، ایالت میشیگان، آمریکا به دنیا آمد. در دانشگاه میشیگان در رشتهٔ خبرنگاری تحصیل کرد و کار حرفه‌ای خود را با ویراستاری مجله دانشگاه میشیگان آغاز کرد. پس از تحصیل به فیلم‌سازی مستند و برنامه‌سازی برای تلویزیون روی آورد. ویژگی اصلی فیلم‌های او زبان تند و جسورانه‌اش علیه سیاستمداران بخصوص سیاستمداران آمریکا است. او همچنین کتابی به نام وطنم کجاست را نوشت و انتقادهای صریح و تندی علیه دولت جرج بوش وارد کرد.
https://michaelmoore.com/books
https://michaelmoore.com/movies
ونکوور کناکز (در انگلیسی: Vancouver Canucks) نام یک تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ از شهر ونکوور در استان بریتیش کلمبیا کانادا است. ورزشگاه رسمی این تیم، ورزشگاه راجرز ارینا نام دارد و اعضاء آن در لیگ ملی هاکی (NHL)، یعنی لیگ بزرگ و سراسری هاکی روی یخ آمریکای شمالی شرکت می‌کنند.
المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و نهم» شناخته می‌شود از ۱۸ مرداد تا ۳ شهریور ۱۳۸۷ (۸ اوت تا ۲۴ اوت ۲۰۰۸ میلادی) در شهر پکن در کشور جمهوری خلق چین برگزار شد. بازی‌ها دقیقاً در ساعت ۰۸:۰۸:۰۸ شب به وقت پکن (۱۲:۰۸:۰۸ به وقت گرینویچ) با روشن شدن مشعل المپیک به‌طور رسمی آغاز شد و با حضور تقریبی ۱۰٬۵۰۰ ورزشکار در ۲۸ رشتهٔ ورزشی به کار خود ادامه داد.
از آنجا که عدد «۸» در فرهنگ چین عدد خوش شانسی است، شمارش معکوس از این شماره آغاز شد و آغاز مراسم افتتاحیهٔ مسابقات نیز در ساعت هشت و هشت دقیقه و هشت ثانیه روزِ هشتِ اوتِ هشتمینِ ماهِ هشتمینِ سالِ هزارهِ سومِ میلادی بود.
به جز رقابت‌های سوارکاری که در هنگ کنگ و مسابقات قایقرانی بادبانی که در چینگدائو برگزار شد و هم چنین تعدادی از مسابقات فوتبال که در تیانجین، شاندونگ و چین هوانگ دائو انجام شد، بقیه رقابت‌ها در پکن میزبانی شدند.