moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هر چی می‌خواست بشه، شد () یک فیلم در ژانر کمدی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به عطا دمیرر، تووانا تورکای، و دریا آلابورا اشاره کرد.
مینا آندریوا (متولد ۱۹۸۳ در صوفیه ، بلغارستان) یک دانشمند سیاسی و حقوقدان بلغاری-آلمانی است. وی سخنگوی اصلی کمیسیون اروپا است .
آندریوا در سال ۱۹۸۳ در صوفیه ، بلغارستان از یک پدر آلمانی و یک مادر بلغاری به دنیا آمد. در هشت سالگی ، وی به همراه خانواده به کلن آلمان نقل مکان کرد ، جایی که پدرش به عنوان روزنامه نگار برای شرکت دویچه وله کار می کرد . آندریوا در کلن بزرگ شد. او تحصیلات خود پایه را در دانشگاه ماستریخت هلند تحصیل ادامه داد ، و سپس لیسانس را از دانشگاه ادینبورگ گرفت .
هاکان کاراهان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و شاعر اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زن" و "سیب ممنوعه" و تو در خانه‌ام را بزن
قطعه‌های خانه‌سازی (همچنین قطعه‌های بازی) قطعات چوبی، پلاستیکی یا اسفنجی با اشکال مختلف (مکعب، استوانه، قوس و غیره) و رنگ‌هایی هستند که به عنوان اسباب بازی‌های خانه سازی مورد استفاده قرار می‌گیرند. گاهی قطعه‌ها رویشان حروف الفبا نوشته شده‌است.
سهیل ست ۱، اولین ماهواره عملیاتی در ناوگان سهیل ست است که خدماتی را برای شرکتهایی از جمله BeIN Sports و الجزیره، ارائه می‌دهد که از پهنای باند ماهواره برای پخش تلویزیون HD استفاده می‌کردند. این ماهواره در اواخر سال ۲۰۱۴ از روی موشک Arianespace Arianespace پرتاب شد و در طول ۲۵٫۵ درجه شرقی قرار دارد.
علاوه بر سهیل ست ۱، این شرکت دارای یک ماهواره دوم به نام سهیل ست ۲ است که در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ روی یک موشک SpaceX Falcon 9 پرتاب شد. Es'hail 2 توسط شرکت میتسوبیشی الکتریک ژاپن ساخته شده‌است و در طول ۲۶ درجه شرقی در طول مدار زمینی فعالیت می‌کند تا خدمات تلویزیونی مستقیم به خانه را در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا ارائه دهد.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۷۹ سی و چهارمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۲۱ تا ۲۸ اوت ۱۹۷۹ در سن دیگو، ایالات متحدهٔ آمریکا برگزار گردید.
همه ما دزد هستیم فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی آمبریش سانگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، جیتندرا، کمال سادانا، ریتو شیوپوری، پانت ایثار، تیکو تالسانیا، ریما لاگو، اوپسانا سینگ ایفای نقش کرده‌اند.
سهیل ست 2 () یک ماهواره قطری است که توسط راکت ماهواره براسپیس‌اکس در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ به سمت فضا پرتاب شد.https://twitter.com/SpaceX/status/1062166579306102784 سهیل ست ۲ توسط مهندسین شرکت میتسوبیشی الکتریک طراحی شده و در مختصات ۲۶ درجه شرقی جغرافیایی مدار زمین‌ثابت قرار است پوشش تلویزیونی و کابلی شبکه‌های خانگی در خاورمیانه و شمال آفریقا را تأمین کند. این ماهواره دارای هر دو باند فرکانسی KU و KA برای ترانسپوندرهای خود است که درارایه هرچه باکیفیت تر محتوا برای ارگان‌ها و سازمان‌های محلی تأثیر به سزایی دارد.https://www.aerospace-technology.com/projects/eshail-2-communication-satellite/
آزمایش فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی ساچین است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، روهیت کومار، آنجالی لاتار، پریم چوپرا، آشوک سراف، موهنیش باهل ایفای نقش کرده‌اند.
تیل اسلاید یا سُر دادن دُم یک مانور آکروباتیک است که از پرواز موازی با زمین، به‌یکباره با یک چهارم گردش به یک صعود عمودی و بلند می‌انجامد که با ۱۰۰درصد قدرت موتور انجام می‌شود و تا جایی ادامه می‌یابد که هواگرد تکانه (مومنتوم) خود را به‌کلی ازدست بدهد. هنگامی که سرعت هواگرد به صفر رسید و صعود متوقف شد، خلبان هواگرد خود را تا جای ممکن در حالت معلق در هوا نگه‌می‌دارد. درصورتی که هواگرد دارای فناوری جهت‌دهی رانش باشد، این مرحله بسیار آسانتر انجام می‌شود. مرحلهٔ حفظ تعادل در نقطهٔ اوج، در جنگنده‌های نوین بهتر انجام می‌شود. سپس هنگامی که هواپیما با دم خود شروع به بازگشتن به سمت زمین و سقوط کرد، خلبان دماغه هواپیما را به سمت افق می‌گرداند و پس از یک رول (گردش به دور خود)، مستقیم به سمت زمین شیرجه می‌رود. سپس با یک یک‌چهارم دایره (لوپ) هواگرد را دوباره به سطح پرواز افقی می‌رساند.فیلم مانور تیل اسلاید از سوخو-۳۰ ام‌کی‌ام
مانور تیل اسلاید برای مدتی گذرا، جریان هوای عبوری از موتور را برعکس می‌کند. بسیاری از هواپیماها در این شرایط دچار مشکل می‌شوند یا دچار واماندگی شده یا با صدمات جدی و دفرمه شدن قطعات موتور روبرو می‌شوند. هواپیمای معمولی توانایی انجام این مانور را ندارد. از هواپیماهایی که توانایی انجام این مانور را دارند، می‌توان به سوخو-۵۷، سوخو-۳۵، سوخو-۳۰، سوخو-۲۷ و اف-۲۲ اشاره کرد.
مانور زنگوله یکی از گونه‌های مانور "تیل اسلاید" است. با این تفاوت که خلبان در خلال آخرین لوپ یک‌چهارم، در راستای محور طولی یک گردش به دور خود (رول) انجام می‌دهد. این لوپ (یک چهارم دایره) می‌تواند به جلو باشد یا به عقب، که در این مورد تصمیم با خلبان است.
این مانور به نوعی است که هواپیما در حالت صعودی به شکل تقریباً عمودی، ناگهان ترمز هوایی را می‌گیرد و دُم هواپیما به هر سو که گرایش پیدا کند، خلبان در همان شرایط مطابق با میل هواپیما مانور را ادامه می‌دهد تا به پرواز افقی با سطح زمین دست پیدا کند.http://rusadventures.com/tour24.shtmlhttp://iron-eagles.tripod.com/articles/anatoly_kvochur.htm
شهرستان تفتان یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر نوک‌آباد است.
این شهرستان با مصوبهٔ هیئت دولت در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۹۸، با ارتقا بخش نوک‌آباد از توابع شهرستان خاش به شهرستان تبدیل شد.
شهرستان تفتان از شمال شرقی با شهرستان میرجاوه، از شمال غربی با شهرستان زاهدان، از غرب تا جنوب با شهرستان ایرانشهر و از جنوب شرقی تا شرق با شهرستان خاش همسایه است.
شهرستان تفتان دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان تفتان برابر با ۴۴٬۱۷۶ نفر بوده‌است.
دیلوکس موزیک () یک شبکهٔ ماهواره‌ای آلمانی دارای حق پخش آزاد محتوای موزیک است که تحت مانیتورینگ اپراتورهلدینگ‌های ویو اداره می‌شود. این کانال در سال ۲۰۰۴ توسط گروه دو نفره لانگ من و کاسین ان پایه‌گذاری شد و درآوریل ۲۰۰۵ شروع به پخش و استریم محتوای موسیقی کرد.
ماهواره آستارا ۱ کی آر یکی از ماهواره های زمینی Astra متعلق به شرکت SES است . در آوریل 2006 به عنوان جایگزینی برای ماهواره آستارا ۱قدیمی ، که در رسیدن به مدار در سال ۲۰۰۲ به مدار خود نرسید ، پرتاب شد. پرتاب ماهواره آستارا ۱ کی آر اولین تلاش SES از زمان شکست Astra 1K بود.
ماهواره استارا ۱ کی‌آر یکی از زیرمجموعه‌های سامانه مدار زمین‌ثابت آستراست می‌باشد که تحت مالکیت اس‌ای‌اس اس.آ. است ودر آوریل سال ۲۰۰۶ جایگزین آستارا۱کی شد.
بخش نازیل، بخشی در شهرستان تفتان استان سیستان و بلوچستان است که توسط مصوبه دولت تشکیل گردید.
بخش گوهرکوه در شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان توسط دولت مصوب گردید.
بخش مرکزی یکی بخش های شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت بخش مرکزی شهرستان تفتان براساس آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۳،۰۰۱ نفر بوده‌است.
رادیو ۲۴ () یک ایستگاه رادیویی ملی در ایتالیا است که ۴ اکتبر ۱۹۹۹ راه اندازی شد.
دهستان شیرآباد یکی از دهستان های بخش گوهرکوه، شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان است.این دهستان در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۸ توسط مصوبه دولت تشکیل گردید.
دهستان چاه احمد، یکی از دهستان‌های بخش نازیل شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این دهستان، روستای چاه احمد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چاه احمد برابر با ۴٬۲۵۹ نفر بوده‌است.
گروهک خون () یک فیلم در ژانر اکشن به کارگردانی مایکل بین است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سیمون یام، جنیفر بلانک، و مایکل بین اشاره کرد.
نره غول پشمالو () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی آلفرد سانتل است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام بندیکس، سوزان هیوارد، جان لودر، دوروتی کومینگور، فرد گراهام، پل وایگل و آلن نیپی‌یر اشاره کرد.
بانویی در تاریکی () یک فیلم در ژانر موزیکال به کارگردانی میچل لایزن است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
ناهارخوری هالیوود () یک فیلم در ژانر کمدی رمانتیک و موزیکال به کارگردانی دلمر دیوز است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
داستان دکتر واسل () یک فیلم در ژانر درام، زندگی‌نامه‌ای، جنگی، و اکشن به کارگردانی سیسیل بی. دمیل است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
امواج () یک فیلم در ژانر کمدی و موزیکال به کارگردانی مارک سندریچ است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به بینگ کرازبی، بتی هاتن، سانی تافتس، و آن دران اشاره کرد.
زن ببری () یک فیلم در ژانر ماجراجویی به کارگردانی اسپنسر گوردون بنیت است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لیندا استیرلینگ اشاره کرد.
نشانی ناشناخته () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی ویلیام کمرون مینزیز است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
روح مومیایی () یک فیلم در ژانر ترسناک و علمی تخیلی به کارگردانی رجینالد ده بورگ است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
جانی دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه () یک فیلم در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی جو مای است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
بخش بررود با نام‌های تاریخی بردارود و بژداروحمدالله مستوفی، نزهةالقلوب، ص ۱۷۵ یکی از بخش‌های شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است که در تاریخ توسط هیئت دولت ایجاد گردیده‌است. این بخش نوبنیاد در سرشماری سال ۱۳۹۵، ۷٬۹۷۰ نفر جمعیت داشته‌است.
توفان تابستانی () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی داگلاس سیرک است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
چهارراه هفتم () یک فیلم در ژانر درام و جنگی به کارگردانی فرد زینمان و اندرو مارتون است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
خانه فرانکشتاین () یک فیلم در ژانر ترسناک و علمی تخیلی به کارگردانی ارله سی کنتون است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
موزیک عاشقانه () یک فیلم در ژانر موزیکال است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
شصت و دومین مراسم جایزه گرمی در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰، در سالن استیپلز سنترِ لس آنجلس برگزار شد. برترین ضبط‌ها، آهنگ‌ها و هنرمندان بر اساس آثار منتشر کرده از ۱ اکتبر ۲۰۱۸ تا ۳۱ اوت ۲۰۱۹ در این مراسم شرکت داده شدند. نامزدها در تمامی ۸۴ بخش، در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ معرفی شدند. آلیشا کیز همانند مراسم گرمی سال قبل میزبانی این دوره را بر عهده داشت. لیزو با نامزدی در هشت بخش، بیشترین تعداد را از این حیث دارد و پس از آن بیلی آیلیش و لیل ناز اکس با شش نامزدی رتبه دوم را دارند. بیلی آیلیش اولین هنرمندی است که موفق شده‌است در یک سال هر چهار جایزه اصلی، شامل بهترین ضبط سال، بهترین آلبوم سال، بهترین ترانه سال و بهترین هنرمند جدید را بعد از کریستوفر کراس در سال ۱۹۸۱ برنده شود.
فردا، دنیا! () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی لسلی فنتون است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فردریک مارچ اشاره کرد.
گذر مخوف () یک فیلم در ژانر درام است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رابرت لووری اشاره کرد.
بانویی پشت پنجره () فیلمی در ژانر جنایی، درام و نوآر به کارگردانی فریتس لانگ است که در سال ۱۹۴۴ به نمایش درآمد.
پروفسور روانشناسی به نام ریچارد وانلی در راه باشگاهش متوجه نقاشی زن جوانی پشت پنجره در ویترین یک آتلیه می‌شود. این بوم او را مجذوب خود می‌کند، به ویژه که مدل زیبای بوم نقاشی را درست چند لحظه بعد در همان حوالی ملاقات می‌کند. نامش آلیس رید است و از او دعوت می‌کند تا سر شب را در خانه او بگذرانند.
در حالی که آنها در اتاق نشیمن با هم گرم گفتگو هستند و آماده باز کردن در بطری دوم شامپاین، ناگهان سر و کله مردی پیدا می‌شود؛ در برابر چشمان شگفت زده پروفسور وانلی، تازه‌وارد بلافاصله با خشمی از روی حسادت، با خشونت به خانم رید سیلی می‌زند، روی وانلی می‌پرد و سعی می‌کند او را خفه کند. بعد آلیس یک قیچی به دست وانلی می‌دهد و وانلی برای دفاع از خود با آن مهاجم را می‌کشد. پروفسور وانلی نخست می‌خواهد به پلیس زنگ بزند، اما از ترس اینکه عوارض قانونی و پوشش رسانه ای این پرونده زندگی خانوادگی و نیز شغلیش را خراب کند، تجدید نظر می‌کند. زن و مرد نمی‌دانند با جسد چه باید بکنند. سرانجام وانلی تصمیم می‌گیرد جسد را با ماشینش به خارج از شهر منتقل کند، و آنرا در جنگل پنهان کند.
به جز رابطه ای که خانم رید برای چند ماه با این مرد داشته، هیچ چیز دیگر در موردش نمی‌داند. باری، معلوم می‌شود که فرد ناشناس سرمایه‌دار بسیار مهمی در امور مالی رده بالای آمریکا بوده‌است؛ خبر ناپدید شدن او تیتر همه روزنامه‌ها می‌شود، برای کسی که این بازرگان را پیدا کند، پاداشی تعیین می‌شود. چند روز پس از گزارش ناپدید شدن او، پیشاهنگ‌های جوان در یک پیاده‌روی جسد را پیدا می‌کنند.
سپس تعقیب و جستجو برای یافتن قاتل او آغاز می‌شود: پلیس برای دستگیری قاتل تحقیق می‌کند. ریچارد وانلی به لطف ارتباطاتش، بدبینانه در جستجوی قاتل به همراه تحقیقگران پلیس شرکت می‌کند…
تحقیقات پیشرفت می‌کند و دایره جستجو تنگتر شده، بر پروفسور و همدستش متمرکز می‌شود. یک باج گیر با آگاهی از حقیقت پیش می‌آید و از آنها پول می‌خواهد تا در این باره سکوت کند … چون دخالت آنها در این قتل در آستانه برملا شدن است، فشار اندوه بر وانلی و رید غیرقابل تحمل می‌شود.
وانلی، ناامید، دراتاقش به خواب می‌رود. اما وقتی از خواب بیدار می‌شود با تسکین و خرسندی متوجه می‌شود که فقط در باشگاهش به خواب رفته و همه اینها کابوسی بیش نبوده … این قتل و ماجراهای پیرامون آن فقط نتیجه صحنه‌هایی از رؤیا بوده… او همچنین درمی یابد که اطرافیانش همان آدمهای این رؤیای بد بوده‌اند. سپس با ترک باشگاهش می‌رود و نگاهی به آن بوم نقاشی می‌کند که به شدت او را تحت تأثیر قرار داده بود.
چیزی برای پسرها () یک فیلم در ژانر موزیکال به کارگردانی لوئیس سایلر است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کارمن میراندا، ویویان بلین، و مایکل اوشی اشاره کرد.
دشمن زنان () یک فیلم در ژانر پروپاگاندا، درام، و زندگی‌نامه‌ای است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دونالد وودز، اچ.بی. وارنر، رالف مورگن، گلوریا استوارت، لستر دُر و رابرت برت اشاره کرد.
جرم شبانه () یک فیلم در ژانر درام و جنایی به کارگردانی ویلیام کلمنس است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
قلب‌های ما جوان و سرخوش بود () یک فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی لوئیس آلن است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گیل راسل اشاره کرد.
سکه‌شام (به ترکی آذربایجانی: Səkəşam) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا و در دهیاری سیاه‌توک واقع شده است.
"سکه" در اصل همان "سکنه" در زبان فارسی است و "شام" در ترکی قدیم به‌معنای "جای مرتفع" است.Akademik Budaq Budaqovun Şəxsi Veb Portalı -Azərbaycanın Lənkəran regionu Toponimlərinin İzahlı Lüğəti Kitabı
قاراچی (به ترکی آذربایجانی: Qaraçı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان اسن که در شهرستان خاچماز و واقع شده‌است. قاراچی ۷۸۵ نفر جمعیت دارد. دهیاری قاراچی شامل روستاهای قاراچی، چخماقلی، لامان و قاراقاشلی است.
چخماقلی (به ترکی آذربایجانی: Çaxmaqlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز و در دهیاری قاراچی واقع شده‌است.
شوماگیر یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده است.
قاداش‌اوبا (به ترکی آذربایجانی: Qadaşoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده‌است. قاداش اوبا ۱۳۸۴ نفر جمعیت دارد. دهیاری قاداش‌اوبا شامل روستاهای قاداش‌اوبا، آقا رحیم اوبا و حاجی عیسی اوبا است.
آقا رحیم اوبا (به ترکی آذربایجانی: Ağarəhimoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز و در دهیاری قاداش اوبا واقع شده‌است.
حاجی عیسی اوبا (به ترکی آذربایجانی: Hacıisaoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز و در دهیاری قاداش اوبا واقع شده است.
قازان‌باتان(به ترکی آذربایجانی: Qazanbatan، تا ۱۹۹۲ اوترادنویه Otradnoye) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساعتلی واقع شده‌است. قازان‌باتان ۱۰۷۲ نفر جمعیت دارد.Baxış Azərbaycan Respublikası əhalisinin siyahıyaalınması 2009-cu il. I cild. Bakı - 2010.
مار شاخه‌انگوری آسیایی نام یک گونه از خانواده قمچه‌ماران و بومی آسیای جنوبی است.
اسبچه دولمن () پس از انقراض اسبچه سنر تنها نژاد اسبچه بومی آلمان است.
راهب پرسروصدا نام یک گونه از سرده مرغ‌های راهب است. این پرنده بومی جنوب گینه نو و شرق استرالیاست.
تصلیب روشی باستانی برای اعدام است. تصلیب عیسی یکی از باورهای اساسی و بنیادی در مسیحیت است.
تصلیب همین‌طور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گکو () مارمولکی است از فروراسته گکووارگان که در اقلیم‌های گرم سراسر دنیا یافت می‌شود. گکوها از معدود مارمولک‌هایی هستند که توانایی برقراری ارتباط صوتی دارند.
گکو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گوموش‌چو (به ترکی آذربایجانی: Gomuşçu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساعتلی واقع شده‌است. گوموش‌چو ۸۳۷ نفر جمعیت دارد.
گوموش‌چو (به ترکی آذربایجانی: Gomuşçu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان صابرآباد واقع شده است.
گوموش‌چو (به ترکی آذربایجانی: Gomuşçu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان سالیان و بخش قره‌باغلی و در دهیاری تازه‌کند واقع شده‌است.
این روستا در کناره رود کُر در دشت شیروان قرار دارد. پژوهندگان نام آن را با نام یکی از قبایل شاهسون در پیوند دانسته‌اند.Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti". İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007.
نام گوموش‌چو به معنی "نقره‌ای" است.
خطای ۴۵۱ یا در دسترس نبودن به‌خاطر دلایل قانونی ، یکی از خطاهای کد وضعیت پروتکل انتقال ابرمتن است. این عدد با الهام از رمان آخرالزمانی "فارنهایت ۴۵۱" نوشته ری بردبری در نظرگرفته شده‌است. خطای ۴۵۱ را می‌توان نوع توضیح‌یافته‌تر خطای ۴۰۳ به حساب آورد. این کد در سال ۲۰۱۵ توسط کارگروه مهندسی اینترنت به صورت رسمی تأیید شد.
مثال‌های خطای ۴۵۱ را می‌توان در صفحات اینترنتی یافت که به دلایل خطر برای امنیت ملی یک کشور، نقض حق تکثیر، نقض قوانین کفرگویی یا هر چیز دیگری به واسطه دستور دادگاه مسدود شده‌اند. در بعضی کشورها مثل بریتانیا نمایش خطای ۴۵۱ ممنوع است و رسانندگان خدمات اینترنتی به جای آن خطای ۴۰۴ را نمای می‌دهند.
پس از اجرایی شدن قانون «GDPR» در اتحادیه اروپا، بسیاری از وبگاه‌های خارج از اروپا از جمله سایت‌های آمریکایی شروع به نمایش خطای ۴۵۱ برای کاربران ساکن این اتحادیه کردند.
عیسای مصلوب () نقاشی فرانسیسکو گویا از تصلیب عیسی است که در ۱۷۸۰ میلادی کشیده شده‌است. گویا این نقاشی را برای ورود به آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای سان فرناندو به این آکادمی عرضه کرد که هم‌اکنون از آثار اصلی مجموعه موزه دل پرادو است.
پل ویدال دو لا بلوچه یک جغرافیدان فرانسوی بود. وی به عنوان بنیانگذار جغرافیای مدرن فرانسه و همچنین بنیانگذار مکتب ژئوپلیتیک فرانسه شناخته می‌شود. وی ایده "ژانر de vie را" تصور کر، این اعتقاد است که سبک زندگی یک منطقه خاص بازتاب هویت اقتصادی، اجتماعی، ایدئولوژیکی و روانشناختی است که بر روی چشم‌انداز حک شده‌است.
شبکه اسپرت ۱ () یک کانال تلویزیون ماهواره ای در آلمان است که رویدادهای ورزشی محتوای تبلیغاتی و محتوای شهوت‌نگاره را همزمان پوشش می‌دهد.
جغرافیای زیست‌محیطی یا جغرافیای یکپارچه شاخه‌ای از جغرافیا است که به توصیف جنبه‌های فضایی از تعامل میان انسان و جهان طبیعی می‌پردازد و نیازمند درک درستی از جنبه‌های سنتی جغرافیای فیزیکی و انسانی، و نیز روش‌هایی که در آن جوامع انسانی محیط زیست را درک کنند، می‌باشد. جغرافیای زیست‌محیطی در جایگاه پلی میان جغرافیای انسانی و فیزیکی، و در نتیجه هم‌افزایی تخصص از این دو زیرحوزه است. علاوه بر این، هم‌بستگی انسان با محیط زیست به عنوان یک پیامد جهانی شدن و دگرگونی‌های فناوری تغییر کرده، و روی‌کرد تازه‌ای برای درک رابطهٔ پویا و تغییرات، مورد نیاز بوده‌است. نمونه‌هایی از زمینه‌های پژوهشی در جغرافیای زیست‌محیطی عبارت است: از مدیریت بحران، مدیریت محیط زیست، توسعهٔ پایدار و بوم‌شناسی سیاسی.
جزایر لائو () (همچنین معروف به گروه لائو، گروه شرقی، مجمع‌الجزایر شرقی) متعلق به فیجی جزیره‌هایی هستند واقع در اقیانوس آرام جنوبی، درست در شرق دریای کورو.
از این زنجیره حدود شصت جزیره بزرگ و کوچک، حدود سی جزیره مسکونی‌اند. گروه لائو ۴۸۷ کیلومتر مربع مساحت دارند و در تازه‌ترین سرشماری، در سال ۲۰۰۷، جمعیت آن‌ها ۱۰٬۶۸۳ نفر بود. در حالی که بیشتر جزایر شمالی گروه لائو مرتفع و دارای منشأ آتشفشانی هستند، جزایر جنوبی جزیره‌های کربناتی کم‌ارتفاع هستند.
جزایر لائو از نظر اداری متعلق به استان لائو هستند.
جیوه(II) هیدرید(که با نام‌های مرکوران (۲) و دی هیدریدومرکوری نیز شناخته می‌شود)، یک ترکیب معدنی با فرمول شیمیایی (به صورت نیز نوشته می‌شود) است. این ماده از نظر ترمودینامیکی و سینتیکی در دمای محیط ناپایدار است، به همین سبب، در مورد خصوصیات مقادیر ملموس و قابل کار آزمایشگاهی آن اطلاعات کمی در دسترس است. با این حال، این ماده به عنوان یک جامد سفید کریستالی شناخته می‌شود که از نظر سینتیکی در دماهای زیر پایدار است. این ترکیب نخستین بار در سال ۱۹۵۱ سنتز شد.
سید علیرضا انجوی (زادهٔ ۱۱ بهمن ۱۳۷۱ – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در شهر صدرا، استان فارس) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
سید علیرضا انجوی ۱۱ بهمن سال ۱۳۷۱ متولد شد. پدر و مادر وی ۲ فرزند دیگر داشتند که معلول جسمی بودند و هردو درگذشتند. علیرضا تنها فرزند خانواده و فارغ‌التحصیل رشتهٔ معماری در مقطع کارشناسی بود. او مدتی پیش از جان‌باختن، مغازه‌ای اجاره کرده و مشغول به کار شده بود و برای نوشتن پروژه‌های پایان‌نامه معماری به دانشجویان مشاوره می‌داد.
پدر وی سید محمدرضا انجوی، جانباز جنگ ایران و عراق بود و پاهایش را از زانو به پایین از دست داده بود. او در سال ۱۳۸۱ بر اثر جراحات باقی مانده از جنگ درگذشت. پدر و مادر علیرضا ۲ فرزند دیگر داشتند که معلول جسمی بودند و هردو درگذشتند.
علیرضا انجوی روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ هنگامی که قصد داشت از مغازه‌اش واقع در خیابان دانش شهر صدرا به خانه بازگردد، در میان اعتراضات مردمی نسبت به گرانی بنزین، با اصابت گلوله به پیشانی‌اش جان باخت.
نوشین محمودی، مادر علیرضا انجوی، در گفتگو با وب‌سایت رادیو زمانه، نحوهٔ کشته شدن پسرش را این‌گونه توضیح می‌دهد:«پسرم شنبه رفت سر کار، تا ساعت ۳ باهاش در تماس بودم. زنگ زد گفت راه‌ها بسته شده و همه جا اعتراض هست و می‌خواهد به خانه برگردد، ولی میان شلوغی اعتراضات گیر افتاده. بعدش دیگر هیچ خبری از پسرم نداشتم، فکر می‌کردم گم شده. تا یک هفته هیچ خبری از او نداشتم، از آگاهی به ما می‌گفتند حالش خوب است. بعد از یک هفته با شماره‌اش با من تماس گرفتند، خوشحال شدم فکر کردم خودش است و رفتم که بیارمش، اما جنازه‌اش را نشانم دادند. خودم دیدم، با چشمان خودم دیدم تیر وسط پیشانی‌اش خورده بود…»
به مادر علی‌رضا و بستگانش گفته شد: باید مراسم را بدون سروصدا برگزار کنند، علت مرگ را در آگهی ترحیم، مرگ بر اثر حادثه در مسیر برگشتن از کار به منزل ذکر نمایند.
پیکر علیرضا انجوی پس از یک هفته به خانواده‌اش تحویل داده شد و در تاریخ ۴ آذر ۱۳۹۸، در آرامستان دینکان واقع در شمال شیراز به خاک سپرده شد.
تیتانوسن پنتاسولفید یک ترکیب آلی حاوی تیتانیوم با فرمول شیمیایی (CH)TiS است که معمولاً به صورت CpTiS نیز نوشته می‌شود. این متالوسن به صورت یک جامد قرمز روشن وجود دارد که در حلال‌های آلی محلول است.
Wikipedia contributors, "Titanocene pentasulfide," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Titanocene_pentasulfide&oldid=897002860 (accessed December 15, 2019).
رشته‌کوه زیردریایی هاوایی-امپراتور () رشته‌کوهی است عمدتاً زیردریایی در اقیانوس آرام است که در هاوایی از سطح دریا بیرون می‌آید. این زنجیره از کوه‌ها از خط‌الرأس هاوایی تشکیل شده‌است، متشکل از زنجیره‌جزایر هاوایی در شمال غربی تا آب‌سنگ مرجانی کوره و کوه‌های زیردریایی امپراتور.
این زنجیره از کوه‌ها با هم یک منطقه کوهستانی وسیع شامل جزایر و کوه‌های زیرآبی، صخره‌های مرجانی و پایاب‌ها را تشکیل می‌دهند که به صورت یک خط از جنوب شرقی به شمال غرب در زیر اقیانوس آرام شمالی کشیده شده است.
این زنجیره دریایی، دربرگیرنده بیش از ۸۰ آتشفشان زیردریایی شناسایی‌شده است و حدود ۶٫۲۰۰ کیلومتر از درازگودال آلیوتی در شمال غربی اقیانوس آرام تا کوه زیرآبی لوئیهی، جوانترین آتشفشان در زنجیره، که در حدود ۳۵ کیلومتری جنوب شرق جزیره هاوایی واقع شده، امتداد دارد.
کلاسیکو یک ویژه برنامه اینترنتی فوتبالی بود ، که در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۹۸ در کافه بازار، فیلیمو و نماوا منتشر شد. این ویژه برنامه با تهیه‌کنندگی عادل فردوسی‌پور و مجری‌گری پژمان جمشیدی و با حضور وریا غفوری و علی دایی ( دو تن از اسطوره های بزرگ فوتبال ایران) ژابی آلونسو (اسطوره تیم ملی فوتبال اسپانیا) و استند آپ امیرمهدی ژوله به بحث دربارهٔ ال کلاسیکوی ۲۷ آذر ۱۳۹۸ که یکی از حساس‌ترین ال کلاسیکوها است پرداخت و به استقبال این بازی رفت . حضور هواداران رئال مادرید و بارسلونا نیز از دیگر نکات جذاب این برنامه بود . این دومین برنامه عادل فردوسی‌پور در شبکه نمایش اینترنتی بود.
کلاسیکو در یک رکوردشکنی به اولین برنامه اینترنتی تبدیل شد که تنها در ۲۴ ساعت به ۱٬۸۲۰٬۰۰۰ بیننده دست پیدا کرده‌است، که پس از ۱ هفته به ۲٬۷۲۶٬۰۰۰ بیننده رسید. این برنامه تنها یک قسمت داشت .
این برنامه در ۲۴ آذر ۱۳۹۸ و در ساعت ۲۲:۰۰ پخش شد
اجرای این برنامه به عهده‌ی پژمان جمشیدی فوتبالیست سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه فوتبال پرسپولیس بود
این برنامه به تهیه کنندگی عادل فردوسی پور و مجری گری پژمان جمشیدی یک برنامهٔ اینترنتی است که به الکلاسیکو می‌پردازد و سه روز قبل از انجام شدن حساس‌ترین مسابقهٔ جهان پخش شد.
ماهواره مخابراتی اینست () یک سامانه ماهواره‌ای ملی هندی است که در سال ۲۰۰۷ به مدار ۹۳٫۴۸ درجه شرقی زمین فرستاده شد. سازمان پژوهش‌های فضایی هند طرح اولیه این سامانه را ارائه داده بود.
خوش‌چوپان‌لی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان سالیان واقع شده‌است.
خوش‌چوپان‌لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یک مایل در چهار دقیقه (انگلیسی: 4 Minute Mile) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام محصول سال ۲۰۱۴ میلادی به کارگردانی چارلز-الیویه میشیاد است که توسط جوش کمپبل و جف ون وی نوشته شده‌است و با بازیگری: ریچارد جنکینز، کلی بلاتر، آنالی تیپتون، کیم بیسینگر و کم جیجاندت همراه می‌باشد.
یک مربی سابق ورزشی که خودش بخاطر مشکلی که برای پایش پیش آماده و دیگر قادر به دویدن نیست، قصد آموزش جوانی با استعداد را دارد و در نهایت آن جوان، موفق میشود رکورد استاد خودش را هم بزند…
چکش آهنگری، چکش بخار یا چکش هوایی (به آلمانی: Lufthammer) چکش‌هایی هستند که در آهنگری استفاده می‌شوند که منبع انرژی آنها بازوی انسان نیست. در زبان انگلیسی به آنها Power hammer می‌گویند. گاهی به آنها «چکش بادی قالب باز» می‌گویند. از این چکش‌ها از دهه ۱۸۸۰ توسط آهنگران و چاقوسازان استفاده می‌شود.
یک چکش بخار معمول از یک چارچوب، یک سندان و یک سنبه رفت و برگشتی دارای یک سرچکش تشکیل می‌شود. قطعه بر روی سندان نگه داشته می‌شود و کلگی به قطعه ضربه می‌زند.
چکش بخار توسط رابط‌های مکانیکی و فنرهایی، انرژی پتانسیل را در بخار یا هوای فشرده، ذخیره می‌کند.
برایان آ. میلر (به انگلیسی: Brian A. Miller) یک تهیه‌کننده تلویزیون آمریکایی و معاون فعلی رئیس و مدیر کل استودیوی شبکه کارتونی در بوربنک، کالیفرنیا است؛ که این عنوان را در سال ۲۰۰۰ میلادی به عهده گرفت. وی سابقاً معاون رئیس در استودیوی انیمیشن نیکلودئون و معاون رئیس در شرکت هانا-باربرا نیز بوده‌است.
میلر از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورثریج، لس آنجلس تحصیل کرد. وی دارای مدرک لیسانس هنر در رادیو، تلویزیون و فیلم است.
مغز استخوان فیلم درام اجتماعی ایرانی به کارگردانی حمیدرضا قربانی، نویسندگی علی زرنگار و تهیه‌کنندگی حسین پورمحمدی محصول سال ۱۳۹۸ است. پریناز ایزدیار، بابک حمیدیان، نوید پورفرج، بهروز شعیبی، علیرضا میرسالاری و جواد عزتی گروه بازیگران آن را تشکیل می‌دهند. "مغز استخوان" نخستین بار در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ اکران عمومی شد. این فیلم در مجامع بین‌المللی مورد توجه قرار گرفت و برای نمایش در جشنواره فیلم ونکوور برگزیده شد.
بهار(پریناز ایزدیار)، پسرش پیام دچار سرطان شده و دکترها همه راه‌ها را رفته و هیچ راهی برای درمان این بچه غیر از استفاده از بانک خون بند ناف نیافته‌اند و این در حالیست که بهار از همسرش جدا شده و با همسر فعلیش حسین(بابک حمیدیان) زندگی می‌کند. از طرفی پدر پیام(جواد عزتی) به جرم قتل و تجاوز تا یک ماه دیگر اعدام می‌شود. بهار نهایتاً برای به دنیا آوردن بچه جدید مجبور می‌شود علیرغم میل قلبی خود و همسرش از همسرش جدا بشود تا بتواند با پدر پیام ازدواج کند و …
هوشنگ گلمکانی عنوان کرد: «یکی از فیلم‌هایی که تماشای آن را توصیه می‌کنم، "مغز استخوان" است. کارگردان آن، پیش از این دستیار اصغر فرهادی بوده و با اینکه تاثیرهای همکاری با فرهادی را در فیلم می‌بینیم، اما مغز استخوان فیلم مستقلی است و هویت فیلمساز را به همراه دارد.»
محسن بیگ‌آقا، فیلم و روند آن را پیچیده و هیجان انگیز عنوان کرد و درگیر شدن احساسات مخاطب با کاراکترها را امتیاز این فیلم دانست. علی‌اکبر عبدالعلی‌زاده نوشت: «ساخته حمیدرضا قربانی با طرح یک موضع بغرنج توسط شخصیت زن اول فیلم، داستان یک تصمیم فردی متأثر از حس مادری و توجیه پذیر براساس همین حس را به چالشی جدی با قانون و شرع بدل می‌کند. فیلم با ظرافت موقعیت‌ها و بن‌بست‌های انسانی و خروجی‌های چند وجهی فیلمنامه را، به همراه تلاش برای عمیق کردن شخصیت‌ها نشان می‌دهد.»
همایون اسعدیان از اعضای هیئت انتخاب سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر نیز پریناز ایزدیار و پیمان معادی را بهترین بازیگران سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر دانست.
"مغز استخوان" در بین پنج فیلم برتر آرای مردمی، در جشنواره فیلم فجر قرار گرفت و نظر مخاطبان را جلب کرد.
این فیلم همچنین به‌طور گسترده در سینماهای اقلیم کردستان نمایش داده شد.
"مغز استخوان" به واسطه تصویر وضعیت انسان در موقعیتی منحصر به فرد، داستانی پرکشش و پرداخت دقیق و عاری از احساسات‌گرایی کارگردان در مجامع مختلف بین‌المللی مورد توجه قرار گرفت و در نهایت، برای نمایش در جشنواره فیلم ونکوور برگزیده شد. این جشنواره یکی از رویدادهای معتبر «غیر رقابتی» در سینمای جهان به حساب می‌آید که ساختار اصلی آن براساس الگوی جشنواره جشنواره‌ها بنا نهاده شده‌است.
"مغز استخوان" همچنین در «جشنواره فیلم‌های ایرانی زوریخ» و «جشنواره فیلم‌های ایرانی بارسلونا» نمایش داده شد و مورد توجه قرار گرفت.
علی زرنگار (نویسنده) دربارهٔ سانسور بخش‌هایی از فیلم در نشست خبری این فیلم ابراز تاسف کرد و گفت: «من متاسفم که عواملی می‌آیند و اثر را تکه‌پاره می‌کنند، پایان فیلم اسیر «ممیزی» شده و ناگزیر بودیم پایان اثر را تغییر دهیم.» همچنین زرنگار در پاسخ به این سؤال که آیا شما دنبال دور زدن «قانون قصاص» و نشان دادن «زنای محصنه» در فیلم بودید، گفت: «من قصد نشان دادن زنای محصنه را نداشتم و به دنبال دور زدن قانون هم نیستم، من فقط یک قصه روایت می‌کنم و اینکه برای برخی تصمیم‌ها باید با وجدانمان تصمیم بگیریم.»
سرخرگ بازویی یا شریان براکیال مهم‌ترین سرخرگ خون‌رسان به بازو، ساعد و دست است.
این سرخرگ ادامه سرخرگ زیربغلی (آگزیلاری) بوده و در سمت داخلی بازو طی مسیر کرده و مهم‌ترین شاخه آن در بازو سرخرگ عمقی بازو است. این سرخرگ در حفره آرنجی (کوبیتال) به دو شاخه انتهایی به نام‌های سرخرگ زند زبرین (رادیال) و سرخرگ زند زیرین (اولنار) تقسیم می‌شود
میثم احمدی (زادهٔ ۲۸ آبان ۱۳۷۱ – درگذشتهٔ ۳۰ آبان ۱۳۹۸ در کرج) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
میثم احمدی در ۲۸ آبان سال ۱۳۷۱ متولد شد. او در یک مغازهٔ مکانیکی اتومبیل مشغول به کار بود.
سمیه شیردل، نامزد میثم احمدی در این مورد گفت: میثم روز ۲۵ آبان زمانی که از محل کارش به خانه برمی‌گشته‌است، در منظریهٔ کرج از ناحیهٔ شکم هدف گلوله نیروهای امنیتی هدف قرار می‌گیرد. او را به بیمارستان مدنی منتقل می‌کنند. سمیه شیردل اضافه می‌کند: «درست در روزهای طلایی پس از نامزدی و در حالی که قرار ازدواج را برای ۲۶ دی گذاشته بودیم و منتظر خبرهای خوب بودیم، بدترین خبر ممکن رسید و میثم از دست رفت.» او ۳ روز پیش از زادروزش هدف گلوله قرار گرفت.
میثم احمدی روز ۳۰ آبان سال ۱۳۹۸ به علت شدت جراحات در بیمارستان مدنی کرج درگذشت. پیکر او روز ۳ آذر ۱۳۹۸ در قطعهٔ ۲۶ قبرستان بی‌بی‌سکینه کرج به خاک سپرده شد.
برخی از خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات به نتیجه انتخابات دهم ریاست‌جمهوری ایران به دیدار هم می‌روند و قصد دارند مانند «مادران خاوران»، «مادران پارک لاله» و «مادران صلح»، هسته‌ای از مادران دوباره داغدار را تشکیل دهند. سمیه شیردل، نامزد میثم احمدی نیز به دیدار خانوادهٔ پویا بختیاری رفته‌است.
سرخرگ زند زیرین یا شریان اولنار یکی از شاخه‌های انتهایی سرخرگ بازویی (براکیال) است که همجوار با سرخرگ زند زبرین (رادیال) و در سمت داخلی ساعد طی مسیر می‌کند.
این سرخرگ به مفصل آرنج، ماهیچه‌های مرکزی و داخلی ساعد و اعصاب میانی (مدین) و زند زیرین خون‌رسانی می‌کند. این شریان در انتها به قوس کف‌دستی‌مچ‌دستی (پالمار کارپال)، قوس کف‌دستی سطحی و شاخه مچ‌دستی (کارپال) خلفی تقسیم می‌شود.
شاخه انتهائی بزرگتر سرخرگ بازویی است که از مجاور گردن استخوان زَند زِبَرین (رادیوس) در حفره آرنجی شروع می‌شود، شریان یک مسیر مایل به داخل داشته، سپس به‌طور عمود در سمت داخل ساعد به پائین نزول می‌کند، مسیر مایل آن بوسیله عضلات فلکسور سطحی پوشیده می‌شود، مسیر عمودی آن در نیمه فوقانی بوسیله ماهیچه خم‌کننده مچ به زند زیرین (فلکسور کارپی اولناریس) و در نیمه تحتانی فقط توسط نیام‌های عمقی و سطحی و پوست پوشیده می‌شود. شاخه‌های مهم شریان اولنار در ساعد شامل شاخه‌های عضلانی، شاخه‌های راجعه برای شرکت در آناستوموزهای اطراف آرنج (راجعه اولنار قدامی و راجعه اولنار خلفی)، شاخه هائی برای شرکت در آناستوموزهای اطراف مفصل مچ (مانند شاخه‌های کف‌دستی‌مچ‌دستی و پشتی‌مچ‌دستی) و سرخرگ میان‌استخوانی مشترک می‌باشد.
سرخرگ میان‌استخوانی مشترک به دو شاخه میان‌استخوانی قدامی و میان‌استخوانی خلفی تقسیم می‌شود. سرخرگ میان‌استخوانی قدامی در جلو غشاء بین استخوانی نزول می‌کند و دارای شاخه‌های موسکولار، تغذیه‌ای برای استخوان‌های زند زبرین و زند زیرین و سرخرگ میانی (مدین) می‌باشد. سرخرگ میان‌استخوانی خلفی با سوراخ کردن غشاء بین استخوانی به خلف رفته و به محفظه (کمپارتمان) خلفی ساعد خون‌رسانی می‌کند، شاخه‌های مهم آن شامل شاخه‌های موسکولار و راجعه بین استخوانی است که در آناستوموزهای اطراف آرنج شرکت می‌کند، سرخرگ زند زیرین با عبور از سطح نگهدار خم‌کننده دست (فلکسور رتیناکولوم) وارد دست شده و در تشکیل قوس پالمار سطحی شرکت می‌کند. درسنامه دستگاه اسکلتی-عضلانی. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. بازنگری چهارم. مهر ۱۳۸۹.
حمله هوایی (به انگلیسی: "Air Strike") همچنین به عنوان بمباران، روح شکست ناپذیر" نیز شناخته شده‌است. نام یک فیلم سینمایی چینی در ژانر اکشن و جنگی - درام به کارگردانی شیائو فنگ در مورد بمب‌گذاری ژاپنی از شهرستان چینی چونگ کینگ در طول جنگ جهانی دوم می‌باشد. فیلمبرداری اصلی در ماه مه سال ۲۰۱۵ میلادی در شانگهای چین آغاز شد.
با آغاز جنگ جهانی دوم در نبرد شانگهای و نانجینگ در سال ۱۹۳۷، ماجرا پیرامون مقاومت بزرگ نیروی هوایی چین در برابر حمله ژاپن و اشغال چین شکل می‌گیرد. قدرت طاقت فرسای ماشین جنگی امپراتوری ژاپن برای از بین بردن شانگهای و پایتخت نانجینگ در زمان جنگ، به دنبال مقاومت شدید و در نهایت سقوط پایتخت موقت جنگ ووهان در سال ۱۹۳۸، و رسیدن به جنگ خونین شش ساله جنگ همه‌جانبه چونگ‌کینگ، پایتخت زمان جنگ چین برای باقیمانده جنگ جهانی دوم، بازماندگان نیروی هوایی چین، پناهندگان و مردم چونگ کینگ، مقاومت قابل انکار در برابر سال‌ها حملات هوایی وحشیانه نیروی هوایی امپراتوری ژاپن را به نمایش می‌گذارند.
مل گیبسون به عنوان مدیر هنری فیلم با بودجه ۶۵ میلیون دلاری فعالیت کرد. فیلمبرداری اصلی از این فیلم در ماه مه سال ۲۰۱۵ در شانگهای چین آغاز شد. فیلمبرداری در نوامبر ۲۰۱۵ به پایان رسید.
این فیلم به عنوان یادبود ۷۰ سالگرد پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم فیلمبرداری شده‌است. در ابتدا قرار بود در تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۸ منتشر شود، بعداً دوباره برنامه‌ریزی شد تا در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شود تا نسخه جهانی همان روز داشته شود.
صنعت شرط‌بندی در ترکیه () کاملاً تحت رگولاتوری
دولت انجام می‌شود و ترکیه قوانین سخت گیرانه‌ای در این حوزه بر شهروندانش اعمال می‌کند
دولت ترکیه در سال ۱۹۸۸ حضور در قمارخانه‌ها را ممنوع اعلام کرده بود.
شرط‌بندی آنلاین و به‌طور عمومی قمار هم‌اکنون در سراسر ترکیه ممنوع است و تنها در یک مورد شرکت IDDAA اجازه فعالیت محدود دارد. هم‌اکنون در ترکیه برای فعالین این کسب و کارها مجازات و تحریم‌های سختی در نظر گرفته می‌شود.
شرط‌بندی در تگزاس () به طور قانونی داری مجوزهای مشمول لاتاریِ بینگو و قرعه‌کشی ها و کازینو هندی سه گانه میشود.
بهرام بیضایی از حوالیِ سالِ ۱۳۴۰ نگارش و ساختِ ده‌ها نمایش و فیلم و نوشته را آغاز کرد که بسیاری به نتیجه نرسید یا گم شد. او کمابیش همهٔ نوشته‌های داستانیش را برای نمایش بر صحنهٔ تئاتر یا بر پردهٔ سینما نوشته؛ ولی بسیاری از این‌ها را – به استثنای پانزده نمایش و چهارده فیلم – به چنین فرجامی نرسانیده‌است. نام و نشانِ بسیاری از آثارِ نافرجام و حتّی منتشرنشدهٔ بیضایی در دورهٔ زندگیِ خودش شناخته بوده است.مثلاً "فرهنگ جامع تحلیلی تئاتر" (ص. ۵۷۷) در ۱۳۸۳ و "فرهنگ ادبیات جهان" (۹۴۵ :۱) در ۱۳۸۴ از نمایشنامهٔ "نوشته‌های دیواری" (۱۳۵۷) یاد کردند. همین نمایشنامه در "بهرام بیضائی" (۱۳۷۹) شهرام جعفری‌نژاد هم وصف شده است. سال‌ها بعد، نزدیکِ پایانِ قرن، بیضایی خواهش کرد که هر کس پاره‌هایی از این نمایشنامه را دارد به نویسنده بفرستد!
صفدر تقی‌زاده از کسانی بوده که سببِ اصلیِ ناکامیِ بیضایی در تکمیلِ کارهایش را «اجازه نیافتن» می‌دانند، چنان که در ۱۳۷۹ نوشت: با این همه، معروف بوده که بیضایی «ممنوعیت حاکم بر آثارش را با پرکاری فراوان به تمسخر می‌گیرد.»
ابراهیم گلستان آرزو داشته که بیضایی نیز همچون دیگرانی «فرصت» پیدا کند. مرتضی احمدی افسوس خورده که بیضایی اتّهام خورده و کنار نهاده شده؛ پرویز پورحسینی و پرویز جاهد دوریش از سینما و تئاترِ ایران را «خسران بزرگ» دانسته‌اند؛ جمشید ملک‌پور معترضِ ناسزاواریِ آن شده که بیضایی عضوِ فرهنگستانِ هنر نبوده؛ بهزاد فراهانی و علی نصیریان از مسئولانِ فرهنگی خواسته‌اند که بیضایی را از آمریکا (از آخرین مهاجرتش) به ایران بازگردانند و بگذارند کار کند؛ اصغر رفیعی جم و اصغر فرهادی آرزو کرده‌اند که بیضایی بتواند به سرِ کارش در ایران برگردد؛ علیرضا مجلّل و حسین خسروجردی او را نمونهٔ اعلای «نسلِ سوخته» دانسته‌اند؛ مسعود جعفری جوزانی از «فراری دادن» ِ بیضایی گله کرده؛ آیدین آغداشلو جلوگیری از کارِ بیضایی را «جهل و بی‌اعتنایی» دانسته و رانده شدنش را به آنجا که «جایگاهش نیست» ملازمِ آسودگی شمرده: «هر جا که می‌خواهد رفته باشد، چون هر جا که باشد نماینده معنا و شعور و خلاقیت درخشان مردم کارآمد است.» دیگرانی هم بوده‌اند که تقصیرِ ناتمامیِ بعضِ کارها را از بیضایی دانسته‌اند. بهمن فرمان‌آرا و هوشنگ مرادی کرمانی به شهیدنمایی و مظلوم‌نمایی متّهمش کردند، شهلا لاهیجی از سرخوردگی و بی‌رغبتیِ بیضایی به چاپِ کتاب‌های جدیدش سخن گفت (۱۳۹۷) و علی جنّتی در زمانِ وزارتِ فرهنگ و ارشادِ اسلامی سالخوردگیِ بیضایی را مانعِ فیلم ساختنش گفت (۱۳۹۵)؛ ولی جلال ستّاری کامیابیِ بیضایی در حرفِ نو گفتن را ستوده و محمود دولت‌آبادی او را «عاشق» و «از پا نیفتادنی» می‌دانسته‌است؛ و ناصر تقوایی تودهٔ مردم را از مقصّرانِ بی‌کاری بیضایی و مانندانش شمرده: «. . . چه چیزی در مردمِ ما هست که به حمایت از روشنفکرانِ خودشان هیچ اقدامی نمی‌کنند؟ من از تک‌تکِ شما می‌پرسم: اگر دلتون برای یک فیلمِ بهرام بیضایی تنگ می‌شه، چرا کوشش نمی‌کنین که او فیلمی بسازه؟»۱۵ شهریورِ ۱۳۸۷، مجموعهٔ فرهنگی هنری آسمان، تهران و گلاب آدینه نوشته: «. . . کشور ما هم اگر لایق باشد پذیرای ایشان خواهد بود.» ولی محمّد رحمانیان در بهارِ ۱۳۹۸ گفته: «بعید می‌دانم او هرگز به کشور برگردد.»"چلچراغ" (هفته‌نامه) نویسنده‌ای ناشناس در مقاله‌ای در شمارهٔ ۸ تیرِ ۱۳۹۹ روزنامهٔ "کیهان" نوشت: «آنچه باعث ترک دائمی وطن از جانب او شد نه فشار جمهوری اسلامی که تهدید و ارعاب همکارانش بود». بیضایی خود سخنرانیِ ۲۰ مهرِ ۱۳۵۶ در شبِ سوّمِ شب‌های شعرِ گوته را در باغِ انجمنِ روابطِ فرهنگیِ ایران و آلمان (تهران) چنین آغاز کرده بود که: «. . . یک زمانی ما قرار بود که متخصّص در کار سینما بشیم یا در کار تئاتر. در حال حاضر فکر می‌کنم که متخصّص یک چیزهای دیگری هستیم، پروژه‌های ناتمام.» اینک سیاهه‌ای از آثارِ بیضایی که عمدتاً (به استثنای هر کدام که با اجرایِ بیضایی ممتاز شده، که یعنی پانزده نمایش و چهارده فیلم) عبارت است از این پروژه‌های ناتمام:
بیضایی، چنان‌که بارها گفته،مثلاً در ۱۲ اکتبرِ ۲۰۱۶ در دانشگاهِ استنفورد و در صفحهٔ ۳۱ همهٔ نمایشنامه‌هایش را برای نمایش نوشته؛ ولی کوشش‌های فراوانیش نافرجام مانده‌است و، به قولِ رضا براهنی، «این جسته‌گریخته عرضه شدن را بر هر دو عصر زمانه خویش نبخشیده». "مجلس ضربت زدن"ِ (۱۳۷۹) بیضایی خود نمایشنامه‌ای است اجرانشده به کارگردانی خودش دربارهٔ نمایشی نافرجام. جلوی بسیاری از کارهای بیضایی را مخالفانِ سیاسی و فرهنگیش گرفتند (که به مهاجرتش به آمریکا در ۱۳۸۹ انجامید)؛ مثلاً سعید سلطان‌پور که آشکارا کارشکنی می‌کرد یا نویسنده‌ای ناشناس که در ۱۵ آذرِ ۱۳۹۵ در روزنامهٔ "کیهان" چنین نوشت:
ولی بیضایی «عدم امکان اجرای نمایش‌ها را با افزایش وزن ادبی نمایشنامه‌ها جبران می‌کند و دوستدارانش را از سالن‌های خالی و بی‌نمایش به کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌ها می‌کشاند.» دیگرانی هم بارها خواستارِ فراهم شدنِ امکانِ کارِ بیضایی در تئاترِ ایران شده‌اند. مثلاً، بهزاد فراهانی در نوروزِ ۱۳۹۹ گله کرده که: «وقتی ما بهرام بیضایی رئیس دپارتمان تئاتر را که فیلسوف شرق است به آمریکا می‌فرستیم و به جای او اشخاصی دیگر را می‌گذاریم مشخص است که تئاتر را نمی‌فهمیم و نمی‌شناسیم.» هادی مرزبان نیز افسوس خورده که: «. . . حیف از بیضایی که خود چراغ است اما روشنایی‌اش را با دست‌های خود و با کمال میل به دوردست‌ها تبعید کردیم.» دیگرانی چون محمّد چرم‌شیر به تأثیرِ «دور ماندن» و «پس زده شدن» بیضایی از کارِ اجرا در کارِ نمایشنامه‌نویسیش نیز پرداخته‌اند.
اینک سیاهه‌ای از نمایشنامه‌های بیضایی، که بیشترش را خود کارگردانی نکرده و به نمایش درنیاورده است. (بیضایی چند نمایشنامه نیز ترجمه کرده که اینجا نام برده نشده. "آتسوموری"ِ سه‌آمی موتوکیو و "از پشت شیشه‌ها"ی اکبر رادی و "مکبث"ِ ویلیام شکسپیر نیز از کارهای نمایشی نافرجامِ بیضایی است: "آتسوموری" را حدودِ سالِ ۱۳۴۳ از روی ترجمهٔ فارسیِ داریوش آشوری و خودش با علی نصیریان و عزّت‌الله انتظامی تمرین کرد، ولی مسئولانِ ادارهٔ هنرهای دراماتیک نگذاشتند تا به نمایش درآید. "از پشت شیشه‌ها" در ۱۳۴۵ نشد که اجرا شود. ترجمهٔ فارسی نویی از "مکبث" را نیز از سالیانِ پایانیِ دههٔ ۱۳۵۰ می‌خواست به نمایش درآورد؛ که نشد.)
بیشترِ فیلمنامه‌های بیضایی غیراقتباسی است. بیشترِ فیلمنامه‌هایش فیلم نشده‌است؛ چراکه، به قولِ مارتین اسکورسیزی، «هیچگاه آنقدر که استحقاقش را داشت، مورد حمایت قرار نگرفت.» واپسین فیلمی که بیضایی در ایران ساخت "وقتی همه خوابیم" (۱۳۸۷) بود که خود دربارهٔ یک فیلمِ نافرجام/بدفرجام بود. پس از آن هم، که به آمریکا رفت، امیر نادری چند بار کوشش کرد تا امکانِ ساختنِ فیلم برای بیضایی فراهم کند؛ ولی نشد. سالِ ۱۳۷۷ بهزاد عشقی هشدار داده بود که مبادا بیضایی − به خاطرِ سیاستِ ناشایستِ دولت − «شهید زندهٔ سینمای ایران» شود. فخرالدّین انوار در ۱۴۰۰ گفت که «فیلم‌سازانِ مسلمان» مدیرانِ سینماییِ دههٔ ۱۳۶۰ را از اجازهٔ کار دادن به بیضایی و دیگرانی بر حذر می‌داشتند.https://www.aparat.com/v/4RlYj/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88_%D8%A8%D8%A7_%D9%81%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1_%D9%88_%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA%DB%8C%D8%9B_%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86
فیلمنامه‌هایی نیز که دیگران فیلم کرده‌اند، و بیضایی اغلبِ این فیلم‌ها را کمتر پسندیده، همراهِ فیلمش نام برده شده است. بعضی هم قرار بود که به کارگردانیِ کارگردانی غیر از بیضایی به فیلم درآید، که نشده؛ مثلِ فیلمنامهٔ جنگیِ "سند" که حمید فرّخ‌نژاد از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴ نتوانست برای ساختش بودجه فراهم کند و ساخته نشد.
غیر از این فیلمنامه‌ها، چند طرحِ فیلم هم منتشر شده که عبارت است از:
پرویز کیمیاوی نیز در نیمهٔ اوّلِ دههٔ ۱۳۷۰ با بیضایی و چند فیلم‌سازِ دیگر قرارِ ساختِ یک فیلمِ آنتولوژی دربارهٔ تهران را گذاشته بود، که به سرانجام نرسید.
پرنسسِ چارداش (؛ ) نام اپرتی در سه پرده توسط آهنگ‌ساز مجار ایمره کالمان و لیبرتوی لئو استاین و بِلا یِنباخ است. اولین اجرای آن در ۱۹۱۵ در وین به روی صحنه رفت و از ابتدا با محبوبیت فراوانی در اتریش، آلمان و شوروی روبرو شد و چندین فیلم از آن اقتباس شد.
سیلویا، خوانندهٔ اولِ اورفِئوم عازم آمریکا است ولی سه معشوق او از خانواده‌های نجیب‌زاده: اِدوین، فِری و بونی خواستار ماندن او هستند. ادوین، غافل از اینکه پدر و مادرش ترتیب ازدواج او را با شتازی دخترخاله‌اش در خانهٔ وین داده‌اند، با یک دفتردار تعهدنامه‌ای را جهت ازدواج با سیلویا در ده هفتهٔ آتی تهیه و امضاء می‌کند. سیلویا سفر آمریکا را لغو می‌کند و ادوین او را برای انجام نظام وظیفه (در زمان صلح) ترک می‌کند.
درست در زمان انقضای سند ازدواج، سیلویا به عمارت ادوین در وین رفته و وانمود می‌کند که با بونی ازدواج کرده‌است. ادوین با شتازی نامزد است، که به ادوین اهمیت نمی‌دهد و فقط خواستار ازدواج قراردادی است. بونی عاشق شتازی می‌شود و ادوین از اینکه زودتر قولش را به سیلویا عملی نکرده، پشیمان است. ادوین دچار خطا شده و به سیلویا می‌گوید که والدینش تنها در صورت تظاهر به طلاق از بونی، سیلویا را قبول می‌کنند، چون تنها به این واسطه وارد جامعهٔ اعیان خواهد شد. پدر ادوین نیز جداگانه به اطلاع سیلویا می‌رساند که اگر بدون رسیدن به مقام نجیب‌زادگی با ادوین ازدواج کند، در جامعهٔ اشراف فقط یک "پرنسس چارداش" باقی خواهد ماند. سیلویا با شرمسار کردن ادوین و پدرش، آنها را در حضور دوستان و آشنایان ترک می‌کند.
فری با گروه کاباره از بوداپست در هتلی در وین است و قرار دارد در سفر آمریکا با کشتی، سیلویا را همراهی کند. با وارد شدن همه، فری مادر ادوین، خوانندهٔ اولِ کابارهٔ بوداپست و ستارهٔ پیش از سیلویا را می‌شناسد. مادر ادوین به دو زوج: سیلویا/ادوین و بونی/شتازی می‌پیوندد.
لکسوس ال‌سی (; ) یک خودروی گرند تورر است که توسط شرکت لکسوس، تولیدکنندهٔ خودروهای لوکس تویوتا، تولید می‌شود. این خودرو که بر پایه خودروی ال‌اف-ال‌سی ساخته شده‌است، نخستین بار در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آمریکای شمالی سال ۲۰۱۶ در دیترویت رونمایی شد. این خودرو جایگزین مدل اس‌سی شد که از سال ۲۹۹۱ تا ۲۰۱۰ به تولید رسیده‌بود. ال‌سی نخستین مدل لکسوس است از پلتفرم جی‌ای-ال بهره‌مند است، که در این پلتفرم، در کنار اجزای دیگر، میان این خودرو و خودروی سدان بزرگ ال‌اس ۵۰۰ مشترک است.
خودروی ال‌سی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ تحت کد نام برنامهٔ «۹۵۰آ» توسعه یافت. نمونهٔ پیش‌نمایش این خودرو، مدل مفهومی ال‌اف-ال‌سی بود که در مرکز تحقیقات طراحی کالتی در نیوپورت بیچ، کالفرنیا طراحی شد. این مدل مفهومی در نمایشگاه خودروی دیترویت سال ۲۰۱۲ رونمایی شد. عملیات طراحی بعداً و در ژانویه ۲۰۱۳ از کالتی به مرکز فنی تویوتا در آیچی، ژاپن منتقل شد و طراحی نهایی مدل تولیدی نیز در نیمهٔ نخست سال ۲۰۱۴ تثبیت شد.
چهار سال پس از معرفی مدل مفهومی، نمونهٔ تولیدی این خودرو با نام ال‌سی ۵۰۰ در ژانویه ۲۰۱۶ در همان نمایشگاه دیترویت رونمایی شد. موتور مورد استفاده در این خودرو یک موتور ۵٫۰ لیتری "۲یوآر-جی‌اس‌ئی" وی۸ مشترک با مدل‌های آرسی اف و جی‌اس اف بوده و قدرت آن با کمی افزایش به رسیده‌است. نیروی این موتور بواسطهٔ یک جعبه‌دندهٔ خودکار ۱۰ سرعته به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود.
یک مدل برقی دوگانه با نام ال‌سی ۵۰۰اچ نیز در فوریه ۲۰۱۶ در نمایشگاه خودروی ژنو رونمایی شد. این مدل نیروی خود را از یک موتور ۳٫۵ لیتری وی۶ "۸جی‌آر-اف‌ایکس‌اس"، یک جعبه‌دندهٔ هایبرید و یک پک باتری لیتیم-یون می‌گیرد؛ توان خروجی ترکیبی این پیشرانهٔ هایبرید برابر با در دور موتور ۶٬۶۰۰ دور بر دقیقه، و گشتاور ترکیبی آن تقریباً معادل در دور موتور ۳٬۰۰۰ دور بر دقیقه است. باتری این خودرو دارای توان ۴۴ کیلووات و انرژی ۱٫۱ کیلووات ساعت بوده و می‌تواند نیروی این خودرو را برای طی مسافت تأمین کند.
خودروی ال‌سی در تأسیسات موتوماچی شرکت تویوتا، همان کارخانهٔ تولیدکنندهٔ مدل ال‌اف‌ای ساخته می‌شود. پیکربندی این کارخانه برای تولید مدل ال‌سی دستخوش تغییراتی شد که این تغییرات شامل رنگ‌آمیزی کامل فضای داخلی مجموعه به رنگ سفید نیز می‌شد. بسیاری از صنعت‌گران حرفه‌ای «تاکومی» که خودروی ال‌اف‌ای را می‌ساختند، به کار خود بر روی قسمت‌های مختلف ال‌سی از جمله قطعات فیبر کربنی، تودوزی چرمی و رنگ‌آمیزی بدنه نیز ادامه دادند. تولید سری این خودرو در مارس ۲۰۱۷ آغاز شد و ساخت نخستین نمونهٔ آن در ۲۳ آوریل ۲۰۱۷ تکمیل شد.
مدل ال‌سی کانورتیبل مفهومی بر پایهٔ خودروی ال‌سی طراحی شده‌است. این مدل به رینگ‌های چرخ ۲۲ اینچی مجهز است و تودوزی چرمی آن به رنگ سفید با دوخت‌های طلایی رنگ است. طراح ارشد ناظر بر طراحی این مدل تادائو موری بوده‌است. وزن این خودروی مفهومی از مدل کوپهٔ ال‌سی بیشتر است؛ از این رو از بیشینهٔ سرعت کمتری برخوردار بوده و به زمان بیشتری برای شتاب‌گیری نیاز دارد.
ال‌سی ۵۰۰ کروکی، که بر اساس مدل مفهومی طراحی شده‌است، در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ در نمایشگاه خودروی لس آنجلس رونمایی شد. سقف نرم چهار لایهٔ این خودرو می‌تواند در سرعت‌هایی تا باز یا بسته شود. سایر امکانات این خودرو عبارتند از دفع‌کنندهٔ باد شفاف از جنس پلی‌کربنات، گرم‌کننده‌های گردن و فناوری کنترل فعال صدا (ANC).
طراحی کلی مدل مفهومی اولیه در خودروی ال‌سی نیز ابقا شده‌است. این خودرو دارای نوعی از جلوپنجرهٔ «دوکی» یا «اسپیندل» یکپارچهٔ لکسوس با الگویی پرتحرک بهره‌مند است؛ مش‌های به‌شدت فشردهٔ در بالا، به شکل‌های الماسی پهن‌تر در پایین جلوپنجره تغییرشکل می‌دهند. با این حال، بر خلاف خودروهای دیگر در این سری، بخش بالایی جلوپنجرهٔ دوکی فاقد حاشیهٔ کرومی است. چراغ‌های جلوی کامپکت با سه پروژکتور از نوع ال‌ئی‌دی در یک برآمدگی کوچک میان سپر و چرخ‌ها قرار گرفته‌اند.
خودروی ال‌سی نخستین خودرویی است که از پلتفرم موتور جلو-محور عقب لکسوس با نام «ساختار جهانی – لوکس» (GA-L) بهره‌مند می‌شود. این پلتفرم از مواد مختلفی نظیر فولاد با استحکام بالا، آلومینیم و فیبر کربن تشکیل شده‌است. پلتفرم جی‌ای-ال به‌عنوان اساس ساخت مدل‌های محور عقب آینده شامل لکسوس ال‌اس ۵۰۰، که در ژانویه ۲۰۱۷ معرفی شد، مورد استفاده قرار خواهد گرفت. این پلتفرم جهت مهیا کردن جرم کلی کمتر، تقسیم وزن بهتر در جلو و عقب، و مرکز جرم پائین‌تر طراحی شده‌است. تایرهای پنچر-رو با هدف مرتفع بی‌نیاز کردن این خودرو از تایر زاپاس برای آن در نظر گرفته شده‌اند، و باتری خودرو نیز جهت بهبود تقسیم وزن به صندوق عقب منتقل شده‌است.
سیستم تعلیق ال‌سی از نوع تعلیق چند پیوندی دو اتصالی با بازوی بالایی از جنس آلومینیم پرداخت‌شده و محکم‌شده در دو نقطه است که باعث می‌شود تا تمامی تحرک‌ها توسط بازوی پایینی نیز انعکاس یابند. از آنجا که موقعیت قرارگیری سیستم تعلیق در نوع دو اتصالی پایین‌تر از انواع مرسوم تک اتصالی است، این نوع طراحی دو اتصالی منجر به کاهش ارتفاع لازم سیستم تعلیق شده‌است.
مدل ال‌سی ۵۰۰ به یک موتور ۵٫۰ لیتری وی۸ "۲یوآر-جی‌اس‌ئی" مجهز است که درواقع نسخهٔ بروزرسانی‌شدهٔ موتور مورد استفاده در مدل‌های آرسی اف و جی‌اس اف است. این موتور از سیستم تزریق سوخت مستقیم و سوپاپی دی-۴اس، نحوه عملکرد چرخه اتکینسون و سامانهٔ وی‌وی‌تی-آی سود می‌برد. این موتور قادر به تولید نیرو در دور موتور ۷٬۱۰۰ دور بر دقیقه، و گشتاور در دور موتور ۴٬۸۰۰ دور بر دقیقه بوده و با یک جعبه‌دندهٔ ۱۰ سرعتهٔ خودکار "دایرکت شیفت" جفت شده‌است.
مدل ال‌سی ۵۰۰اچ از یک پیشرانهٔ هایبرید بهره‌مند است که با نام سیستم "هایبرید چند مرحله‌ای لکسوس" شناخته می‌شود. این مجموعه پیشرانه از یک موتور ۳٫۵ لیتری "۸جی‌آر-اف‌ایکس‌اس" وی۶ با نیروی در ۶٬۶۰۰ دور بر دقیقه، و گشتاور در ۵٬۱۰۰ دور بر دقیقه، به همراه دو موتور الکتریکی که مجموع توان و گشتاور آن‌ها به‌ترتیب برابر با و است، تشکیل شده‌است. خروجی نیرو و گشتاور ترکیبی این سیستم پیشرانه به‌ترتیب معادل و است.
موتور درون‌سوز و موتورهای الکتریکی با یک جعبه‌دندهٔ یکتا جفت شده‌اند که متشکل از یک جعبه‌دندهٔ خودکار چهار سرعتهٔ جاسازی شده در یک جعبه‌دنده متغیر پیوسته است. این جعبه‌دندهٔ «دوقلو» امکان دسترسی پلکانی به گشتاور تولید شده توسط موتور الکتریکی را فراهم کرده و عملکرد آن مشابه جعبه‌دندهٔ ۱۰ سرعتهٔ خودکار است.
ال‌سی ۵۰۰ جی‌تی۵۰۰ یک خودروی مسابقه‌ای جی‌تی در مسابقات جی‌تی۵۰۰ است که جهت شرکت در مسابقات سوپر جی‌تی از سال ۲۰۱۷ به‌بعد، از مدل جاده‌ای ال‌سی ۵۰۰ مشتق شده‌است. این خودرو جایگزین مستقیمی برای خودروی مسابقه‌ای لکسوس آرسی اف جی‌تی۵۰۰ است که در فصل‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در مسابقات سوپر جی‌تی شرکت کرد. ال‌سی ۵۰۰ جی‌تی۵۰۰ نخستین حضور خود در این سری مسابقات را در مسابقه ۳۰۰ کیلومتری اوکایاما جی‌تی ۲۰۱۷ تجربه کرد و تاکنون چندین بار در این مسابقات به پیروزی دست یافته‌است.
شرکت لکسوس برای فیلم "پلنگ سیاه" محصول استودیوی مارول چند خودروی ال‌سی ۵۰۰ را جهت فیلمبرداری سکانس تعقیب و گریز در کره جنوبی در اختیار این استودیو قرار داد. علاوه بر این، لکسوس دو مدل ویژه از ال‌سی را با نام «نسخه‌های پلنگ سیاه» با یک تصویر از پلنگ سیاه بر روی درپوش موتور، نورپردازی زیر بدنه به رنگ آبی، رینگ‌های چرخ ۲۴ اینچی، و رنگ‌آمیزی آبی بدنه با خطوط ظریف تولید کرد.
آمار فروش در اروپا شامل خودروهای فروخته‌شده در کشورهای اتریش، استونی، بلژیک، جمهوری چک، دانمارک، فرانسه، فنلاند، قبرس، آلمان، بریتانیای کبیر، یونان، مجارستان، ایسلند، ایرلند، ایتالیا، لتونی، لیتوانی، لوکزامبورگ، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد و سوئیس می‌شود.
شارل دو بروس (; – ) زبان‌شناس، مترجم، فیلسوف، نویسنده، و تاریخ‌نگار سده هژدهمی اهل فرانسه بود.
وی از سال ۱۷۴۱ رئیس پارلمان زادگاهش دیژون، عضو فرهنگستان سنگ‌نبشته‌ها و ادبیات دیژون از ۱۷۴۶ و عضو فرهنگستان علوم، هنر و ادبیات دیژون از سال ۱۷۶۱ بود. او دوست صمیمی ژرژ لوئی لوکلرک دو بوفون، طبیعت‌گرایی که «تاریه طبیعی» را نوشت و دشمن شخصی ولتر، فیلسوف معروف بود. ولتر در سال ۱۷۷۰ ورود شارل دو بروس به آکادمی فرانسه را ممنوع کرد.
از آنجا که دوبروس مخالف قدرت مطلق پادشاه بود، دو بار در سال‌های ۱۷۴۴ و ۱۷۷۱ تبعید شد. وی مقالات دانشمندانه متعددی در موضوعات تاریخ باستان، فلسفه و زبان‌شناسی نوشت، که برخی از آنها توسط دنیس دیدرو و دالمبرت در دائرةالمعارف (۱۷۵۱–۱۷۶۵) استفاده شد.
رزنانس مداری ، در مکانیک سماوی، رزنانس مداری هنگامی اتفاق می‌افتد که اجسام در حال گردش به‌طور منظم، تحت تأثیر گرانشی دوره‌ای بر یکدیگر قرار گیرند، معمولاً به این دلیل که دورهٔ مداری آنها با نسبت عدد صحیح کوچکی مثلاً (۱، ۲، ۳، ...) در ارتباط است. این رابطه معمولاً در یک جفت جرم آسمانی دیده می‌شود. مفهوم اصل فیزیکی مربوط به پدیدهٔ "رزنانس مداری" مانند مفهوم فشاری است که یک کودک هنگام تاب بازی به تاب وارد می‌کند، جایی که مدار و تاب هر دو دارای یک فرکانس طبیعی هستند و جرم دیگر (کودک) «فشار» را با تکرار دوره‌ای اعمال می‌کند تا تأثیر همگامی در تداوم آن حرکت ایجاد کند.