moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی سابقه بازی در تیم‌های پاریس سن ژرمن، آرسنال، رئال مادرید، لیورپول، منچستر سیتی، فنرباغچه، بولتون، چلسی، شانگهای شنهوآ و یوونتوس را دارد.
آنلکا در ۶۹ بازی ملی خود برای تیم ملی فرانسه ۱۴ گل به ثمر رسانده‌است.
او از جمله بازیکنان مسلمان بود.
آنلکا در گلزنی و ارسال پاس گل مهارت داشت و به عنوان بازیکنی با سرعت و قدرت حمل توپ بالا، شوت‌زنی و شرکت در نبردهای هوایی شناخته می‌شد. آنلکا توانایی بازی هم به‌عنوان مهاجم اصلی و هم به‌عنوان وینگر یا هافبک هجومی را داشت.
فدراسیون فوتبال فرانسه در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰ آنلکا را از جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی خط زد. دو ماه بعد، پس از اینکه او به دادگاه انضباطی مراجعه نکرد از انجام ۱۸ بازی ملی تعلیق شد. آنلکا بعدا اعلام کرد پیشتر تصمیم به بازنشستگی از بازهای ملی گرفته بوده است.
تا تاریخ ۱۷ ژوین ۲۰۱۲"Anelka, Nicolas". National Football Teams. Retrieved 2 January 2012."Nicolas Anelka". French Football Federation. Retrieved 2 January 2012.
!مجموع||۶۹||۱۴
گیاگان، گیا، حیات گیاهی، فلور یا فلورا مجموعه‌ای از گونه‌های گیاهی هستند که در یک منطقهٔ جغرافیایی و در دوره‌ای معین می‌زیند. گاهی باکتری‌ها و قارچ‌ها نیز به عنوان گیاگان شناخته می‌شوند.
اصطلاح مشابه مربوط به حیات حیوانی زیاگان است.
اولین بار در سال ۱۸۴۹، جولز تورمن، (فرانسوی: Jules Thurmann) میان پوشش گیاهی و گیاگان تفاوت قائل شد. پیش از این، این دو اصطلاح به‌طور معادل مورد استفاده قرار می‌گرفتند.Thurmann, J. (1849). "Essai de Phytostatique appliqué à la chaîne du Jura et aux contrées voisines." Berne: Jent et Gassmann, .Martins, F. R. & Batalha, M. A. (2011). Formas de vida, espectro biológico de Raunkiaer e fisionomia da vegetação. In: Felfili, J. M., Eisenlohr, P. V.; Fiuza de Melo, M. M. R.; Andrade, L. A.; Meira Neto, J. A. A. (Org.). "Fitossociologia no Brasil: métodos e estudos de caso." Vol. 1. Viçosa: Editora UFV. p. 44-85. . Earlier version, 2003, .
معادل این کلمه در زبان انگلیسی فلورا است که ریشه در زبان لاتین دارد. فلورا، ایزدبانوی گل‌ها و گیاهان در اساطیر روم بود.
گیاهان بر اساس منطقه (مناطق فلوریستی)، دوره، محیط مخصوص، یا آب و هوا دسته‌بندی می‌شوند. مناطق می‌توانند زیستگاه‌های متمایز مانند کوه یا دشت باشند. گیاگان می‌تواند زندگی گیاه یک دوره تاریخی را در فلورای فسیلی بدانیم. در نهایت، فلورها ممکن است با محیط‌های خاص تقسیم شوند:
دستهٔ اول گیاگان بومی یا فلور منطقه هستند.
دستهٔ دوم، فلور کشاورزی و باغبانی (فلور باغ) است. این دسته شامل گیاهانی که عمداً توسط انسان رشد می‌کنند و پرورش می‌یابند.
دستهٔ سوم، گیای علف‌های هرز است. به‌طور سنتی این طبقه‌بندی به گیاهانی که بعنوان نامطلوب شناخته می‌شود اعمال می‌شود و در تلاش برای کنترل یا ریشه کن کردن آن‌ها مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
گیاگان ممکن است نیاز به دانش تخصصی گیاه‌شناسی داشته باشد تا به صورت کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.
دهستان کرون علیا، یکی از دهستان‌های بخش کرون شهرستان تیران و کرون در استان اصفهان ایران است. مرکز دهستان کرون علیا شهر عسگران می‌باشد. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن
شامل دره بید، گنهران، کرد سفلی، کرد علیا، دولت اباد، تقی آباد، قلعه ناظر، شهر عسگران، احمد رضا، حسن آباد علیا، آبگرم، الور (alvar)، علی اباد، حسین آباد، مهدی اباد، افجان، مبارکه، میر اباد، دوتو می‌باشد
دو امامزاده نیز در این دهستان قرار دارند چشمه مرغاب در نزدیکی عسگران و قلعه ناظر و ابشار (اوسر) در روستای کرد علیا از مناظر دیدنی این دهستان می‌باشند و قشنگترین آنها شیر سفید در روستای دولت آباد کرون میباشد که بسیار دیدنی است...
زیاگان یا زیا مجموعهٔ گونه‌های جانوری‌ای هستند که در دوره‌ای معین در یک منطقهٔ جغرافیایی می‌زیستند.
نبرد برلین آخرین نبرد عمده در جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم بود. در روز ۱۶ ژانویه ۱۹۴۵ ارتش سرخ در نتیجه عملیات ویستولا-اودر به جبهه آلمان هجوم برد و در جبهه‌های پروس شرقی، سیلیزیای شمالی و جنوبی، پومرانیای شرقی با سرعت زیاد ۳۰–۴۰ کیلومتر در روز به سوی غرب پیش می‌رفت که به فاصله ۶۰ کیلومتر از شرق برلین در امتداد رودخانه اودر موقتاً توقف کرد. در طول نبرد، دو جبهه شوروی از جنوب و شرق به برلین حمله کردند در حالیکه بخش سوم ارتش شوروی در حال قلع و قمع نیروهای آلمانی در شرق برلین بود. نبرد در برلین از اواخر روز ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ تا صبح ۲ می ادامه داشت که یکی از خونبارترین نبردهای تاریخ به‌شمار می‌رود.
اولین تدارکات دفاعی در دامنه‌های برلین در ۲۰ مارس شروع شد، هنگامی که فرمانده تازه منصوب ارتش ویستولا ژنرال گوتهارد هاینریکی به‌درستی حدس زد که فشار اصلی ارتش شوروی در اطراف رودخانه اودر خواهد بود. قبل از شروع نبرد در برلین، ارتش شوروی موفق شد با پیروزی در نبردهای کوچکتر رخ داده در ارتفاعات زیلو و هالب، برلین را محاصره کند. در ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ در حالیکه لشکر اول اوکراین به فرماندهی ایوان کونف از سمت شمال به آخرین بازمانده‌های لشکر مرکزی آلمان فشار می‌آورد، ارتش اول بلاروس هم به فرماندهی مارشال گئورگی ژوکوف شروع به گلوله‌باران مرکز برلین کرد. نیروهای دفاعی آلمان که اکثراً توسط هلموت وایدلینگ فرماندهی می‌شدند متشکل از چند لشکر تضعیف شده، بدون تجهیزات کافی و بی نظم ورماخت و وافن اس‌اس و همچنین تعدادی از نیروهای مردمی و جوانان هیتلری بود. در طی چند روز بعد، نیروهای شوروی با سرعت به سمت مرکز شهر پیشروی می‌کردند و در نهایت در ۳۰ آوریل بعد از درگیری شدید، ساختمان رایشستاگ را تسخیر کردند.
قبل از پایان جنگ، آدولف هیتلر پیشوای آلمان و تعداد زیادی از پیروانش دست به خودکشی زدند. مدافعان شهر نهایتاً روز ۲ مه تسلیم شدند. هر چند در حالی نبرد در شمال غربی، غرب و جنوب غرب شهر تا روز ۸ مه یعنی روز پایانی جنگ در اروپا ادامه داشت که یگان‌های آلمانی سعی می‌کردند با پیشروی به سمت غرب به جای تسلیم شدن به نیروهای شوروی، تسلیم متفقین غربی شوند.
ارتش سرخ در روز ۱۲ ژانویه ۱۹۴۵ عملیات ویستولا-اودر را از ورشو و در طول رودخانه نارف آغاز کرد که ۳ روز به درازا کشید و شامل جبهه‌ای وسیع می‌شد که ۴ لشکر روس در آن شرکت داشتند.. در روز چهارم ارتش سرخ بر نیروهای آلمانی غلبه کرد و با سرعت ۳۰–۴۰ کیلومتر در روز پیشروی به سمت غرب، پروس شرقی، دانتسیش و پوزنان را تصرف کرد و در ۶۰ کیلومتری برلین در طول رودخانه او در تشکیل یک خط داد..
ارتش تازه تشکیل ویستولا به دستور هاینریش هیملر سعی در ضد حمله داشت که این اقدام در تاریخ ۲۴ فوریه با شکست روبرو شد. بعد از آن ارتش سرخ به سمت پومرانی پیش رفت و کرانه سمت راست رودخانه او در را پاکسازی کرد و به سایلزی رسید. در جنوب، بوداپست در محاصره بود. سه تلاش آلمان‌ها برای پایتخت محاصره شده مجارستان با شکست مواجه شد و بوداپست در ۱۳ فوریه بدست نیروهای شوروی افتاد. آدولف هیتلر اصرار داشت برای پس گرفتن مثلث درائو-دانوب باید یک ضدحمله انجام شود. هدف ضدحمله بدست آوردن ناحیه نفتی ناگیکانیتسا و بازپس‌گیری رودخانه دانوب برای عملیات‌های بعدی بود. به نیروهای فرسوده آلمانی وظیفه‌ای غیرممکن سپرده شده بود. تا ۱۶ مارس، عملیات لیک بالاتون آلمان‌ها شکست خورده بود و نیروهای ارتش سرخ ظرف ۲۴ ساعت تمام مناطقی که آلمان‌ها در مدت ۱۰ روز بدست آورده بودند را پس گرفتند. در ۳۰ مارس روس‌ها وارد اتریش شدند و طی عملیات وین موفق شدند در روز ۱۳ آوریل این شهر را تصرف کنند. بین ماه‌های ژوئن تا سپتامبر ۱۹۴۵ ورماخت بیش از ۱ میلیون نفر از نیروهایش را از دست داده بود و فاقد سوخت و مهمات لازم برای فعالیت مؤثر بود. در روز ۱۲ آوریل، آدولف هیتلر که تصمیم گرفته بود برخلاف نظر مشاورانش در شهر بماند خبر فوت فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور آمریکا را شنید که باعث شد این امید به اشتباه در او قوت بگیرد که مرگ روزولت باعث ایجاد اختلاف بین متفقین خواهد شد و برلین در آخرین لحظه نجات پیدا خواهد کرد، همانگونه که در سال ۱۷۶۲ پیش آمده بود.
متفقین غربی طرحی برای تصرف شهر توسط یک عملیات زمینی در نظر نداشتند. ژنرال آمریکایی دوایت آیزنهاور تمایلش برای شتاب به سمت برلین را از دست داده بود و نیازی نمی‌دید برای حمله به شهری که پس از جنگ در شعاع نفوذ شوروی خواهد بود به نیروهایش تلفات وارد کند. ژنرال آیزنهاور پیش‌بینی می‌کرد که در صورت هجوم هم‌زمان هر دو ارتش شوروی و آمریکا به برلین، دو نیروی متفق در موارد خیلی زیادی به اشتباه به سمت هم شلیک خواهند کرد. سهم عمده متفقین غربی در این نبرد، بمباران راهبردی برلین در سال ۱۹۴۵ بود. در طی این سال نیروی هوایی ایالات متحده تعدادی حمله هوایی بسیار وسیع روزانه به برلین انجام داد و هواپیماهای نیروی هوایی بریتانیا هم برای ۳۶ شب متوالی پایتخت آلمان را هدف بمب‌هایشان قرار دادند، که این حمله‌ها تا شب ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ درست قبل از ورود نیروهای شوروی به شهر ادامه داشت.
حمله شوروی به مرکز آلمان دو هدف را دنبال می‌کرد. استالین که باور نداشت متفقین غربی مناطق اشغال شده توسط خود را به شوروی تحویل دهند دست به تهاجمی وسیع زد و با سرعت زیادی به سمت غرب تاخت که تا آنجا که امکان دارد فضای کمتری در اختیار متفقین غربی قرار دهد؛ ولی با این حال هدف اصلی تصرف برلین بود. این دو هدف مکمل یکدیگر بودند، زیرا تصرف مناطق در صورت تسخیر نشدن برلین نمی‌توانست با سرعت پیش برود. مورد دیگر نیز این بود که تصرف برلین خود به تنهایی شامل مزایای مهمی بود که، آدولف هیتلر و برنامه بمب هسته‌ای آلمان از آن جمله بودند. در ۶ مارس، هیتلر ژنرال هلموت ریمان را به عنوان فرمانده دفاع از برلین جایگزین ژنرال برونو ریتر فون هاونشیلد کرد.
در ۲۰ مارس ژنرال گوتهارت هاینریکی به عنوان فرمانده ارتش ویستولا جانشین هاینریش هیملر شد. هاینریکی که یکی از بهترین تاکتیک‌دانان ارتش آلمان بود بسرعت شروع به اعمال طرح‌های دفاعی کرد. هاینریکی به‌درستی تشخیص داد که بیشتر فشار شوروی در سمت مخالف رودخانه اودر و در امتداد اتوبان اصلی غرب به شرق خواهد بود. وی تصمیم گرفت با چیزی بیشتر از چند زد و خورد جزئی از کرانه رودخانه اودر دفاع نکند. به جای آن، هاینریکی دستور داد تا مهندسین، ارتفاعات سیلو که بر رودخانه او در مسلط بود را تقویت و در آنجا استحکاماتی دایر کنند. این مکان در ۱۷ کیلومتری غرب اودر و ۹۰ کیلومتری شرق برلین قرار داشت. هاینریکی فشردگی خطوط دفاعی در مکان‌های دیگر را کاهش داد تا نیروهای بیشتری برای دفاع از ارتفاعات داشته باشد. مهندسین آلمانی دشت سیلابی حاشیه رودخانه را، که همان زمان هم به دلیل آب شدن برف‌ها اشباع شده بود، با سرازیر کردن آب مخزنی در بالادست تبدیل به باتلاق کردند. ضمناً مهندسین سه سری برجک دفاعی هم ساختند که از عقب به دامنه‌های برلین می‌رسیدند که خطوط دفاعی آن (خطوط ووتان شامل خندق‌های ضدتانک، برجک‌های توپ‌های ضدتانک و شبکه‌ای وسیع از کانال‌ها و سنگرها می‌شد.
در ۹ آوریل، کونیگسبرگ در پروس شرقی، بعد از یک مقاومت طولانی بالاخره به دست ارتش سرخ افتاد. این مسئله باعث آزاد شدن ارتش دوم بلاروس به فرماندهی مارشال کنستانتین روکوسوفسکی برای حرکت به سمت غرب و رسیدن به شرق رودخانه او در شد. مارشال گئورگی ژوکوف هم ارتش اول بلاروس را که در منطقه جنوب از فرانکفورت تا دریای بالتیک گسترده شده بود در مقابل ارتفاعات سیلو مستقر کرد. ارتش دوم بلاروس در شمال ارتفاعات سیلو و در مکانی که پیش از آن محل استقرار ارتش اول بلاروس بود مستقر شد. در حین این نقل وانتقالات، باقی‌مانده نیروهای ارتش شماره ۲ آلمان به فرماندهی ژنرال دیتریش فون ساکن که در مکان کوچکی در نزدیکی دانزیگ گرفتار شده بودند، از حفره‌های ایجاد شده در خطوط روس‌ها استفاده کردند و به درون دلتای ویستولا گریختند. در جنوب، مارشال کُنِف، اکثر لشکر اول اوکراین را از سیلژای شمالی به سمت شمال شرق و رودخانه نیسه منتقل کرد.
سه ارتش شوروی که جمعاً شامل ۲/۵ میلیون سرباز (۷۸٬۵۶۶ سرباز از ارتش اول لهستان)، ۶٬۲۵۰ دستگاه تانک، ۷٬۵۰۰ فروند هواپیما، ۴۱٬۶۰۰ عراده توپ و خمپاره‌انداز، ۳٬۲۵۵ دستگاه راکت‌انداز کاتیوشا و ۹۵٬۳۸۳ دستگاه خودرو می‌شد که بسیاری از آن‌ها ساخت آمریکا بودند.
بخشی که عمده‌ترین بخش عملیات تهاجمی در آن صورت گرفت ارتفاعات سیلو بود که آخرین خط دفاعی اصلی خارج از برلین به‌شمار می‌رفت. نبرد ارتفاعات سیلو که طی ۴ روز از ۱۶ تا ۱۹ آوریل صورت گرفت یکی از آخرین نبردهای از پیش تعیین شده جنگ جهانی دوم بود که در آن تقریباً یک میلیون سرباز و بیش از ۲۰٬۰۰۰ تانک و توپ ارتش سرخ برای عبور از «دروازه برلین» که توسط حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز آلمانی و ۱٬۲۰۰ تانک و توپ از آن دفاع می‌شد، گرد هم آورده شده بودند. نیروهای شوروی تحت فرماندهی ژوکوف در حالی برای شکستن خطوط آلمان‌ها متحمل ۳۰٬۰۰۰ تلفات شدند که نیروهای آلمانی ۱۲٬۰۰۰ نفر کشته دادند.
در روز چهارم یعنی ۱۹ آوریل، ارتش اول بلاروس آخرین خط دفاعی ارتفاعات سیلو را درهم شکست و در نتیجه چیزی بجز نیروهای از هم گسیخته آلمانی بین آن‌ها و برلین وجود نداشت. نیروهای لشکر اول اوکراین هم که در روز قبل از آن فورست را اشغال کرده بود در حال سرازیر شدن به دشت وسیع بودند. جبهه قدرتمندی از گاردهای سوم ارتش به فرماندهی گوردوف و لشکرهای گارد زرهی سوم به فرماندهی پاول ریبالکو و گارد زرهی چهارم دیمیتری للیوشنکو درحالی در جهت شمال شرق به سمت برلین حرکت می‌کردند که بقیه لشکرها به سمت غرب و بخشی از ارتش ایالات متحده واقع در جنوب غرب برلین و در حاشیه رود الب حرکت می‌کردند.
با این پیشروی‌ها، نیروهای ارتش شوروی بین ارتش ویستولا در شمال و ارتش مرکزی آلمان در جنوب شکاف ایجاد کردند. در پایان روز، جبهه شرقی آلمان واقع در شمال فرانکفورت در نزدیکی سیلو و در جنوب در نزدیکی فورست دیگر وجود خارجی نداشت. این پیروزی‌ها اجازه داد که دو جبهه روس، ارتش نهم آلمان را در منطقه‌ای وسیع در غرب فرانکفورت محاصره کنند. تلاش‌های ارتش نهم آلمان برای شکستن محاصره و گریز به سمت غرب منجر به نبرد هالب شد. تلفات وارد شده به نیروهای شوروی بسیار بالا بود. بیشتر از ۲۸۰۷ دستگاه تانک شوروی از ۱ تا ۱۹ آوریل نابود شدند که حداقل ۷۲۷ مورد از آن‌ها در ارتفاعات سیلو از بین رفتند.
روز ۲۰ آوریل، توپخانه لشکر اول بلاروس ارتش شوروی شروع به گلوله‌باران مرکز شهر برلین کرد که این گلوله‌باران تا تسلیم شدن شهر ادامه یافت. وزن مهمات شلیک شده توسط توپخانه ارتش شوروی در طی این نبرد از وزن کل بمب‌های رها شده توسط هواپیماهای متفقین بر فراز شهر بیشتر بود. هم‌زمان با پیشرفت لشکر اول بلاروس به سمت شرق و شمال شرق شهر، لشکر اول اوکراین با عبور کردن از آخرین آرایش‌های جنگی بخش شمالی ارتش مرکزی و گذشتن از شمال یوتربورگ بیشتر از نیمی از فاصله اولیه با خطوط ارتش آمریکا واقع در حاشیه رودخانه الب در ماگدبورگ را پیموده بود. در شمال در حد واسط اشتتین و شودت، لشکر دوم بلاروس به بازوی شمالی ارتش ویستولا که از ارتش سوم زرهی به فرماندهی هاسو فون مانتویفل تشکیل می‌شد حمله برد. در طول روز بعد، ارتش دوم گاردهای زرهی به فرماندهی سمن بوگدانف تا نزدیکی ۵۰ کیلومتری شمال برلین پیشروی کرد و سپس به جنوب و جنوب غرب ورنویشن حمله برد. روس‌ها قصد داشتند ابتدا برلین را محاصره کرده و سپس ارتش نهم آلمان را احاطه کنند.
فرماندهی سپاه پنجم که به همراه ارتش نهم در شمال فورست به تله افتاده بود از ارتش زرهی چهارم به ارتش نهم اعطا شد. سپاه پنجم هنوز هم در جبهه بزرگ‌راه برلین-کتبوس در حال مقاومت بود.. وقتی جناح جنوبی قدیمی ارتش زرهی چهارم چند موفقیت در ضدحمله علیه ارتش اول اوکراین در منطقه بدست آورد، هیتلر با دستورهایی که نشان‌دهنده از دست رفتن کامل درک او از از واقعیات نظامی بود، ارتش نهم را مجبور به مقاومت در کتبوس و ایجاد یک جبهه به سمت غرب و پس از آن حمله به ستون‌های ارتش شوروی که در حال پیشروی به سمت شمال بودند کرد.
امی مکدونالد (متولد ۲۵ اوت ۱۹۸۷ بیشاپ بریگز، اسکاتلند) خواننده و ترانه‌سرای اسکاتلندی می‌باشد.
اولین آلبوم او، "این زندگی است"،This Is the Life در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد، این اثر بیش از ۳ میلیون کپی فروخت. اولین تک آهنگ او "شاهزادهٔ سمی"Poison Princeدر ۲۷ می ۲۰۰۷ انتشار یافت. تک‌آهنگ دیگر منتشر شده از "این زندگی است"This Is the Life "آقای راک اند رول"Mr Rock & Roll و عنوان آلبوم، نیز موفق، به رسیدن به جدول ۴۰ آهنگ برتر انگلستان شدند. این آهنگ‌ها همچنین در نقاط مختلف اروپا به خصوص آلمان بسیار محبوبیت یافتند. دو آهنگ "ال. ای"L.A و "بدو"Runدر انگلستان در جدول محبوب‌ترین‌ها قرار نگرفتند ولی در دیگر نقاط اروپا جز پرفروشترین‌ها بودند.
آلبوم استودیویی دوم مکدونالد، "یک چیز عجیب ،"A Curious Thing در مارس ۲۰۱۰ به بازار عرضه شد. تک‌آهنگ اصلی آلبوم "به من نگو که همه چیز تمام شد"،Don't Tell Me That It's Over در بریتانیا به فروشی متوسط دست‌یافت، به طوری که در جدول آهنگ‌های محبوب در مکان ۴۸ام قرار گرفت. در دیگر کشورهای اروپا این آهنگ رتبه دست پیدا کرد:آلمان ۶ و بلژیک ۲. تک آهنک دوم، "جرقه"Spark در بریتانیا ناموفق بود، اما در بقیه اروپا پرفروش. "این چهره زیبا"This Pretty Face سومین تک‌آهنگ از این آلبوم بود که در بریتانیا رتبه ۱۳۸ و در آلمان رتبه ۴۹ دست پیدا کرد. "عشق عشق"،Love Love چهارمین و آخرین تک‌آهنگ از این آلبوم در رده‌بندی پرفروش‌ترین آهنگ‌ها ۱۸۱ام شد.
مکدونالد در دبیرستان بیشاپ‌بریگز درس خوانده‌است. او موسیقی‌دانی خود آموخته‌است، او در کودکی با گیتار پدرش شروع به نواختن موسیقی کرد، شرکت او در کنسرت تی در پارک فستیوالT in the Park Festival تراویس در سال ۲۰۰۰ تأثیر زیادی بر این روند گذاشت. وقتی که او آهنگ بازگشت تراویس را شنید و خواست آن را خود اجرا کند.
او کار خود را با نواختن در کافه‌ها و میخانه‌های گلاسگو در ۱۵ سالگی آغاز کرد، که از این کافه‌ها می‌توان برانزویک سلارBrunswick Cellars در ساچی‌هال استریتSauchiehall Street نام برد.
در سال ۲۰۰۷، مکدونالد اولین آلبوم خود به عنوان "این زندگی است"This Is the Life را انتشار داد. این آلبوم ۳ میلیون نسخه فروش داشت و در بریتانیا، هلند، سوئیس و دانمارک به رتبه یک دست یافت. اولین تک‌آهنگ از این آلبوم با نام "شاهزاده سمی"،Poison Prince به صورت محدود منتشر شده بود. دومین تک‌آهنگ، آقای "راک و رول"،Mr Rock & Roll اولین آهنگ مک دونالد بود که در لیست ۴۰ آهنگ برتر با رتبه ۱۲ قرار گرفت. با این حال آهنگ "ال. ای"،L.A ناموفق بود و در مکان ۴۸ در بریتانیا قرار گرفت، البته در اسکاتلند ۵ام شد.
چهارمین و موفق‌ترین تک‌آهنگ، "این زندگی است"This Is the Life در بریتانیا ۲۸ام شد ولی در ۵ کشور اروپایی رتبه اول را ازآن خود کرد. این تک‌آهنگ به رتبه پلاتنیوم در آلمان و بلژیک و رتبه طلایی در اسپانیا و سوئیس دست پیدا کرد. پنجمین تک‌آهنگ، بدو،Run برای مکدونالد جز ناموفق‌ترین ترانه‌ها بود به طوری که در بریتانیا رتبه ۷۵ را کسب کرد. با این حال، این ترانه در آلمان ۳۶ام شد. ششم و آخرین تک‌آهنگ از این آلبوم، عرضه دوباره شاهزاده سمیPoison Prince بود که پایین رتبه در جدول پرفروش‌ترین‌ها در بریتانیا را برای او ایجاد کرد:۱۴۸
آهنگ «جوانان امروز»Youth of Today از این آلبوم به عنوان اولین تک‌اهنگ برای برنامهٔ ببو/آیتونز، تک‌آهنگ رایگان هفته انتخاب شد.
او در برنامه‌ها و مراسم مختلف تر برتانیا و خارج بریتانیا به اجرای موسیقی به عنوان میهمان پرداخت. از آن‌ها می‌توان به "برنامهٔ جدول آهنگ‌ها"،The Album Chart Show "لوز ویمن"،Loose Women "پروژه شب جمعه"،Friday Night Project "تاراتاتا (فرانسه)"Taratata و "این صبح"This Morning اشاره کرد. او برندهٔ جایزهٔ بهترین تازه‌وارد در جوایز سیلور کلف شد.
او در دوران استراحت پس از پایان تورهای آلبوم اول خودش در بهار ۲۰۰۹ شروع به توشتن آهنگ‌های این آلبوم کرد. برای اولین او برای نوشتن آهنگ‌های این آلبوم به خواندن دفترهای خاطرات قدیمی و نوشته‌های خود رجوع کرد. این با آلبوم قبلی که از آهنگ‌های فوری ایجاد شده متفاوت بود. بسیاری از آهنگ‌های زندگی واقعی شخصیت‌ها و وقایع از زندگی روزمره خود او الهام گرفته بودند. برخلاف باور عموم، او "جرقه"Spark را برای قتل کودک نوپا جیمز بارگلر، پس از تماشای برنامه‌های تلویزیونی دربارهٔ قتل او ننوشته است. "خوشبختی برای من چه ارزشی دارد"،What Happiness Means To Me تقدیم شده به نامزد فوتبالیستش استیو لاول، در حالی که آهنگ "یک زندگی معمولی"An Ordinary Life بر اساس زندگی یک ستاره هالیودی متولد اسکاتلند، جرارد باتلر نوشته شده‌است. همچنین آهنگی در مورد مایکل جکسون وجود داردکه او به پدربزرگ و مادربزرگ درگذشته است تقدیم کرده‌است. این آهنگ در استودیوهای ولر بلک‌بارن در سوری ضبط شده‌اند.
مکدونالد در سال ۲۰۰۹ شروع کرد روی آلبوم دوم خود کار کند. آلبوم دوم، با عنوان "یک چیز عجیب"،A Curious Thing در تاریخ ۸ مارس منتشر شد.
انتشار این آلبوم پس از انتشار اولین تک‌آهنگ از این آلبوم "به من نگو که همه چیز تمام شد"Don't Tell Me That It's Over در ۱ مارس ۲۰۱۰ همراه بود. این آهنگ در ۱۱ ژانویه در رادیوهای بریتانیا برای اولین بار پخش شد. امی در همان روز در رادیو ۲ بی‌بی‌سی در جنگ سیمون مایو این آهنگ را به صورت زنده اجرا کرد. "به من نگو که همه چی تمام شد"،Don't Tell Me That It's Over در رادیوهای سوئیس، آلمان و فرانسه نیز پخش شده‌است. تک‌آهنگ دوم از این آلبوم با نام "جرقه"Spark برای دریافت دیجیتالی در ۱۰ مه ۲۰۱۰ در دسترس عموم قرار گرفت. مک دونالد همچنین تأیید کرد که او این آلبوم را در توری در بریتانیا و دیگر نقاط اروپا اجرا خواهد کرد.http://www.amymacdonald.co.uk/gb/news/2010-04-08/amys_touring_the_uk_later_this_year/
سومین تک‌آهنگ از آلبوم با نام "این چهره زیبا"This Pretty Face در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۰ منتشر شد. همچنین، مکدونالد اعلام کرد که در توری با نام "عشق عشق"Love Love شرکت خواهد کرد.
منتقدان صدای مکدونالد را ملایم ولی پرنفوذ می‌دانند.Amy Macdonald با وجود ریشه‌های اسکاتلندی او، صدای آوازش را تا قمستی ایرلندی در نظر می‌گیرند. محدوده صوتی او بم‌ترین صدای زنانه است.
مکدونالد، از تراویس به عنوان تأثیرگذارترین افراد در زندگی هنری خود یاد می‌کند. اوهمچنین از د کیلرز و د لیبرتینزتأثیر پذیرفته‌است.
او در سال ۲۰۰۸ با بازیکن فوتبال استیو لوول نامزد شده‌است.
او برنده جایزه بهترین تازه‌وارد در جوایز تارتان کلف اواردز و سیلور کلف اواردز شده‌است.
مکدونالد در جوایز اکو در آلمان سال ۲۰۰۹، در کنار گروه یوتو به هنرنمایی پرداخت. از آنجایی که او جایزهٔ برترین تازه‌وارد بین‌المللی را برنده شده بود. او همچنین موفق به کسب جوایز بهترین آلبوم بین‌المللی و بهترین ترانه بین‌المللی در موسیقی سوئیس در سال ۲۰۰۹ شد.
در دسامبر ۲۰۰۹ مکدونالد به عنوان فرد اسکاتلندی سال توسط روزنامهٔ "دیلی ریکورد"Daily Record انتخاب شد.
هنگام نوشتن این مقاله، از مقالهٔ "Amy Macdonald." در ویکی‌پدیای انگلیسی استفاده شده‌است:
Wikipedia contributors, "Amy Macdonald," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://secure.wikimedia.org/wikipedia/en/w/index.php?عنوان=Amy_Macdonald&oldid=401528379.
ژانویه سیاه () که از آن با عنوان شنبه سیاه نیز یاد می‌شود، به سرکوب خونین جنبش استقلال‌خواهی آذربایجان که در تاریخ ۱۹–۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ پیش از فروپاشی شوروی سابق، به دست ارتش سرخ در شهر باکو پس از اعلام حالت فوق‌العاده انجام گرفت، گفته می‌شود. انجمن یادبود، گزارش کرده‌است که اعلام حالت فوق‌العاده از طرف شوروی منجر به تنش بیشتر شده و در نهایت نیروهای شوروی بدون اعلام قبلی، اقدام به استفاده از زور برای سرکوب معترضین نمود که در نتیجه آن تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان در تظاهرات کشته شدند. امروز از این روز با عنوان روز زنده شدن مجدد جمهوری آذربایجان یاد می‌شود.Azerbaijan International - Black January ۱۹۹۰
دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی میخائیل گورباچف ​​و وزیر دفاع دمیتری یازوف ادعا کردند که اقدام نظامی برای خنثی کردن تلاش های جنبش استقلال طلبانه جمهوری آذربایجان برای سرنگونی دولت کمونیستی آذربایجان ضروری است. براساس برآوردهای رسمی ، 147 غیرنظامی آذربایجانی کشته شده‌اند ، 800 نفر نیز زخمی شده اند و پنج نفر نیز مفقود شده اند. اما آمار غیررسمی تعداد قربانیان را 300 کشته اعلام کرده است. بعداً ، در سال 1995 ، گورباچف ​​با بیان اینکه: "اعلام وضعیت اضطراری در باکو بزرگترین اشتباه کار سیاسی من بود ، از ملت آذربایجان عذرخواهی کرد.
فیلم مستندی به مدت زمان ۲۸ دقیقه از این واقعه، به نام ژانویه سیاه توسط بابک مینایی کارگردان فیلم های مستند ساخته شده است که با حضور کارگردان در شهر باکو، به دلایل و شرح این حادثه و نتایج آن میپردازد و در طی فیلم با فرزند یکی از کشته های این واقعه همراه شده است.
مایکل کوجو اسین (؛ زاده ) بازیکن فوتبال حرفه‌ای سابق اهل غنا و مربی کنونی باشگاه فوتبال نورشلان می‌باشد.
اسین فوتبال را از باشگاه لیبرتی پروفشنالز آغاز کرد و در سال ۲۰۰۰ به تیم باستیا پیوست، وی در سال ۲۰۰۳ با قرارداد ۷٫۸ میلیون یوروی به تیم لیون منتقل شد،
اسین در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۵ با قرارداد ۲۴٫۴ میلیون پوندی به چلسی پیوست
وی در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۲ با یک قرارداد قرضی یک ساله از چلسی به باشگاه فوتبال رئال مادرید پیوست. اسین در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ به تیم آ.ث. میلان پیوست.
؛ چلسی:
؛ شخصی:
میش‌پَروَر یا برنجه کوهی است در شهرستان بروجرد در شمال شرقی استان لرستان و یکی از قله‌های کوهستان گرین است. ارتفاع میش‌پرور بیش از ۳۵۳۵ متر از سطح دریاست و پس از قله ولاش، دومین کوه بلند این شهرستان به حساب می‌آید. بخش‌های مرتفع میش‌پرور در بیشتر ماه‌های سال پوشیده از برف هستند و سراب‌های متعددی از این کوه جاری است. میش‌پرور نقش مهمی در کشاورزی و دامپروری منطقه دارد و مراتع آن مورد استفاده روستاییان برای چرای دام قرار می‌گیرد.
میش‌پرور بخشی از زاگرس مرتفع است که مانند نواری از کوه‌های بلند، نواحی شرقی لرستان را از نواحی مرکزی آن جدا می‌کند. این کوه از شمال به کوه سه کوزان، از غرب به قلهٔ ولاش، از جنوب به جادهٔ بروجرد-چغلوندی-خرم‌آباد و روستای قلعه آبسرده بروجرد و از شرق به روستای فیال و حاجی‌آباد در حاشیهٔ شهر بروجرد منتهی می‌شود.
صعود به کوه میش‌پرور از نواحی غربی بروجرد مانند فیال، گلدشت یا تنگه کپرگه و بیرانوند شمالی صورت می‌گیرد.
ماهیچه چهارسر ران ماهیچه‌ای است نیرومند و بزرگ که در جلو و طرفین استخوان ران قرار داشته و از طریق زردپی چهارسرQuadriceps tendon به قاعده کشکک و بوسیله رباط کشککی یا زردپی کشککیPatellar ligament or Patellar tendon به برجستگی استخوان درشت‌نی (تیبیا) متصل می‌گردد. ماهیچه چهارسر ران در قسمت پایین یک سر و در قسمت بالا چهار سر دارد که هر سه به تنهایی ماهیچه بزرگی محسوب می‌شوند. ماهیچه چهارسر ران از عصب رانی (فمورال) (ریشه‌های L2-L3-L4) عصب‌گیری می‌کند.
مهم‌ترین نقش این عضله، صاف کردن زانو (بلند کردن ساق پا یا اکستنشن ساق در مفصل زانو) است. این ماهیچه، زانو را از حالت خم شده خارج می‌کند و ساق پا را در امتداد ران قرار می‌دهد.
ضعف چهارسر ران باعث کاهش ثبات زانو می‌گردد. همچنین عقب زدگی زانو ممکن است به علت نقص عملکرد این عضله اتفاق افتد. در کودکان معمولاً آمپول‌های داخل عضله‌ای را به جای باسن، در قسمت جلوی ران، در این ماهیچه تزریق می‌کنند.
همان‌طور که از نام این عضله مشخص می‌گردد این است که این مجموعه‌ ماهیچه شامل چهار ماهیچه است که عبارتند از:
دو عضله پهن درونی و بیرونی به خصوص در حالت انقباض ایزومتریک به راحتی قابل مشاهده و لمس هستند. ماهیچه پهن بیرونی نسبت به سه ماهیچه دیگر چهارسر ران، پهنای بیشتری دارد. ماهیچه پهن درونی در مقایسه با پهن بیرونی بیشتر به طرف پایین ران متمایل است. ماهیچه پهن درونی نقش مهمی در صاف کردن زانو در دامنه انتهایی دارد. همچنین ماهیچه پهن درونی در هنگام تحمل وزن از عوامل مهم ثبات زانو محسوب می‌گردد.
لمس دو ماهیچه پهن میانی و ماهیچه راست رانی مشکل است. ماهیچه راست رانی علاوه بر صاف کردن زانو (بلند کردن ساق پا) در عمل خم کردن مفصل ران نیز شرکت می‌کند.
الکس رودریگو دیاس دا کوستا ( زاده ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲) که به اختصار اَلِکس نامیده می‌شود بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
وی بازی حرفه‌ای را در سال ۲۰۰۱ میلادی در باشگاه سانتوس آغاز کرد و در سال ۲۰۰۴ به باشگاه چلسی پیوست اما در همان ابتدا به صورت قرضی به مدت سه سال به باشگاه آیندهوون منتقل شد، سپس در ۲۰۰۷ به تیم چلسی بازگشت و تا پایان فصل ۱۲–۲۰۱۱ در این تیم بازی کرد. وی در سال ۲۰۱۲ به تیم پاریس سن ژرمن پیوست. وی بعد از دو فصل از این تیم جدا شد و با قراردادی آزاد راهی تیم میلان شد.
جان تایتر (انگلیسی: John Titor) کسی است که در دوم نوامبر سال ۲۰۰۰ میلادی شروع به معرفی خود در اینترنت کرد و مدعی شد که مسافر زمان است و از سال ۲۰۳۶ می‌آید. او بعد از چهار و نیم ماه در ۲۱ مارس ۲۰۰۱اعلام کرد که هنگام ترک سال ۲۰۰۱ و برگشت به ۲۰۳۶ است. پس از آن دیگر اثری از او یافت نشد.(در سال ۲۰۱۴ وی دوباره با پیام«سلام اینترنت» به وب بازگشت و تا اوایل سال ۲۰۱۵ اقدام به توضیحات کامل -بدون جزئیات- از سوالات مردم کرد)
او در مدت حضورش در وب پیشگویی‌هایی کرده بود که بدین شرح است:
براساس گفته‌هایش وی در سال ۱۹۹۸ در فلوریدا به دنیا آمده و در سال ۲۰۱۱ در ۱۳ سالگی به شورشیان به عنوان پیاده‌نظام پیوسته و تا پایان جنگ سوم جهانی در سال ۲۰۱۵ و حمله اتمی روسیه به آمریکا، چین و اروپا مشغول بوده‌است.
در سال ۲۰۳۲ دانشگاه را به پایان رسانده و با توجه به تحصیلات و سوابق نظامی جذب پروژه سفر زمان می‌شود. او دو بار با گذشته خود برخورد کرده‌است.
او اعلام کرد که برای برگشت به سال ۲۰۳۶ اول باید یه سال ۱۹۷۵برود و از آنجا به سال ۲۰۳۶ بازگردد.
به گفته وی ماشین زمان در دو نوع ۲۰۴ با چهار باتری سزیم برای سفرهای تا ۶۰ سال و ۲۰۶ با شش باتری برای سفرهای بلند مدت تر هر دو ساخت کارخانه جنرال الکتریک می‌باشند. اساس کار دستگاه‌ها براساس استفاده از جاذبه اطراف یک حفره سیاه طبق نظریات و فرضیه KERR می‌باشد.
اندی ماری به عنوان مدافع عنوان قهرمانی، موفق به فتح دوبارهٔ این رقابت‌ها شد تا پس از آندره آغاسی دومین تنیسوری باشد که دو بار پیاپی، قهرمان این تورنمنت شود. او در دیدار نهایی، راجر فدرر را با نتیجهٔ ۷–۵، ۷–۵ شکست داد. هم‌چنین برای نخستین بار در تاریخچهٔ این مسابقات هر چهار سید اول به نیمه‌نهایی راه یافتند.
هشت سید اول این رقابت‌ها در دور اول یک استراحت دریافت کردند تا از دور دوم، رقابت خود را شروع کنند.
یلنا یانکوویچ مدافع عنوان قهرمانی بود اما در دور سوم در برابر آگول امانمورادوا شکست خورد.
کیم کلیسترس در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۲–۶، ۷–۶، ۶–۲ در برابر ماریا شاراپووا به برتری رسید.
هریسو و با نام تولد لی کونگ ایون (Lee Kyung-eun) است (زاده ۱۷ فوریه ۱۹۷۵) خواننده، مدل لباس و هنرپیشه ترنس اهل کره جنوبی است.
او ابتدا با نام لی کونگ یوپ (Lee Kyung-yeop) متولد شد اما وی از کودکی ترنسجندر بودن خود را آشکار کرده بود و سرانجام در سال ۱۹۹۰ دست به جراحی تطبیق جنسیت زد. او اولین هنرمند ترنسجندر در کره جنوبی و همچنین تا سال ۲۰۰۲ دومین نفری بود که به صورت قانونی تطبیق جنسیت داده.
نام هنری او (Harisu) برگرفته از کلمه انگلیسی «hot issue” به معنای “موضوع داغ» است.
او اولین بار در سال ۲۰۰۱ در یک آگهی بازرگانی تلویزیونی برای لوازم آرایشی وارد رسانه‌ها شد. موفقیت این آگهی تلویزیونی باعث شهرت هریسو شد و او را به سمت دیگر هنرها مانند موسیقی و بازیگری سوق داد. او تاکنون پنج آلبوم موسیقی به زبان کره‌ای و پنج ترانه به زبان ماندارین (نوعی چینی) خوانده‌است.
هریسو با نام اولیه لی کونگ یوپ (Lee Kyung-yeop) در سئونگنام کره جنوبی متولد شد. او از همان سال‌های ابتدایی ترنسجندر بودن خود را آشکارسازی کرده بود. خودش می‌گوید: «من همیشه یک دختر بودم که دوست داشت با عروسک‌هایش بازی کند»
این مسئله توسط خانواده و مدرسه هریسو مهم قلمداد نمی‌شد و رفتار زنانه هریسو یک مسئله تکراری و عادی شده بود اما عشق بی سرانجام هریسو به یکی از همکلاسانش باعث شد به فکر تطبیق جنسیت بیفتد و خود را جدا از تمام پسران مدرسه بداند. او در تمام مدت پیش از جراحی هورمون مصرف می‌کرد تا از شر خدمت سربازی خلاصی پیدا کند.
او در سال ۱۹۹۰ به جراحی آلت تناسلی، زیبایی بینی، پروتز سینه و برخی جراحی‌های زنانه‌سازی دیگر در ژاپن و کره جنوبی دست زد.
هریسو چند سالی را در ژاپن زندگی کرد و به یادگیری آرایشگری پرداخت و در یک کلوپ خوانندگی می‌کرد. سرانجام یک دفتر استعداد یابی هریسو را کشف و از او به عنوان یک مدل لباس استفاده کرد. او در سال ۲۰۰۰ به کره بازگشت و با شرکت TTM قراردادی را امضا کرد و رسماً نام هنری هریسو (Harisu) را برای خود انتخاب کرد.
Harisu_DoDo_commercial-mahtaa اولین نقش آفرینی هریسو در سال ۱۹۹۱ و پیش از تطبیق جنسیت و در قالب یک پسر در یک مجموعه تلویزیونی بوده‌است. اما در سال ۲۰۰۱ بود که هریسو به یک چهره شناخته شده تبدیل شد.
او با بازی در یک آگهی تلویزیونی برای یک برند لوازم آرایشی به نام DoDo چهره خود را رسانه‌ای کرد. جالب این است که در این تبلیغ به نوعی به ترنسجندر بودن وی نیز اشاره شد. شرکت DoDo ابتدا با احتیاط دست به انتشار این آگهی زد و هر لحظه منتظر یک بازخورد منفی از سوی جامعه و به طبع آن متوقف کردن پخش آگهی بود اما بر خلاف انتظار این یک تیزر تبلیغاتی فوق‌العاده شد و هریسو را تبدیل به یک چهره شناخته شده کرد و باعث شد وی عنوان اولین هنرمند ترنسجندر تی در کره جنوبی را دریافت کند و در توصیف‌ها او را «زیباتر از یک زن» خطاب می‌کردند. او از همان ابتدا صادقانه گذشته خود را تعریف کرد و گفت یک ترنسجندر بوده‌است. خودش دربارهٔ این کار می‌گوید: «من دوست ندارم مردم با دروغ مواجه شوند. این امکان ندارد که بتوان این موضوع را از همه مخفی کرد پس بهتر است از همین ابتدا همه چیز واضح و مشخص باشد»
هریسو در ژوئن ۲۰۰۱ موضوع یک مستند قرار گرفت که از شبکه KBS پخش شد و به زندگی شخثی و خانوادگی هنرمندان حرفه‌ای می‌پرداخت.
بعدها او در فیلم Yellow Hair 2 ایفای نقش کرد. او همچنین برای موسیقی متن این فیلم خوانندگی کرد. او در این فیلم نقش یک ترنسجندر را بازی می‌کند که به دنبال قاتل صاحب یک فروشگاه محلی است او دلیل بازی در چنین نقشی را اینچنین می‌گوید: «من می‌خواستم کلیشه‌های ترنسجندر را بشکنم که همیشه یک ترنس را فردی ضعیف و بدون اراده نشان می‌دهد»
همچنین در سال ۲۰۰۱ وی زندگی‌نامه خود به نام «حوائی از آدم» را منتشر کرد و در گروه رقص Turbo نیز اجرایی داشت. در تابستان ۲۰۰۱ با اولین آلبوم خود به نام Temptation با تلفیقی از تکنو و تصنیف‌های آرام وارد دنیای موسیقی پاپ کره‌ای شد. او دومین آلبوم خود به نام Liar را در اکتبر ۲۰۰۲ منتشر کرد. آلبوم Liar بزرگترین موفقیت وی در دنیای موسیقی بود و ظرف یک ماه به رتبه ۲۳ رسید.
Harisu_4th-mahtaa در اکتبر ۲۰۰۳ تصمیم گرفت از کمپانی خود جدا شود. TTM سعی کرد نام هنری هریسو را برای خود نگه دارد و آن را برای یک هنرمند دیگر استفاده کند. این موضوع سر انجام به دادگاه کشیده شد ولی در سال ۲۰۰۴ دادگاه به نفع هریسو رأی داد و او توانست این نام را برای خود حفظ کند. هریسو نیز پس از جدا شدن به کمپانی G&F پیوست. او در فوریه آلبوم سوم خود به نام Foxy Lady را منتشر کرد و دربارهٔ آلبوم جدیدش گفت: «این آلبوم خود من است و من تازه توانستم هنر خودم را نمایش دهم. این همان موسیقی است که خودم همیشه می‌خواستم» اما این آلبوم نتوانست از رتبه ۵۰ بالاتر رود.
او در سال ۲۰۰۴ فعالیت حرفه‌ای خود را به بیرون از مرزهای کره برد. در تایوان در یک مجموعه تلویزیونی به نام Hi! در کنار ستاره محلی تایوان به نام پیس وو ایفای نقش کرد. او سپس در تایوان در آگهی‌های بازرگانی ایفای نقش کرد و به ازای هر تبلیغ حدود ۱۰۰ وون دریافت کرد. در انتهای سال او در یک نمایش به نام Yonfan’s Colour Blossoms در هنگ کنگ به بازی پرداخت که در آن با بازیگر کهنه‌کار ژاپنی به نام Keiko Matsuzaka همبازی بود.
او در اوایل ۲۰۰۵ مجدداً به وطن خود بازگشت و در MBC یک نقش تأثیرگذار را اجرا کرد. او در نقش یک زن ترنس ظاهر شد و که پس از سال‌ها دوری از خانه اکنون برای به دست آوردن خانواده تلاش می‌کند. در همان سال آلبوم Foxy Lady او در تایوان و چین منتشر شد. او در سپتامبر ۲۰۰۵ به مالزی رفت و با شرکت Hock Star قراردادی را امضا کرد و متعهد شد تا دو فیلم بلند و یک آلبوم موسیقی در مالزی منتشر کند.
harisu-black-mahtaaپس از یک غیبت طولانی او سرانجام در ژانویه ۲۰۰۶ به دنیای موسیقی برگشت. این آلبوم با نام Winter Story رتبه ۴۶ را در کره به دست آورد و مانند آلبوم گذشته‌اش در چین و تایوان نیز منتشر شد. آلبوم پنجم وی تنها ۶ ماه بعد راهی دنیای موسیقی شد ولی نتوانست در لیست ۵۰ اثر برتر جای بگیرد.
اولین همکاری او با کمپانی Hock Star نتیجه‌اش یک فیلم ترسناک در ۳۰ نوامبر شد که در کنار Amber Chia ایفای نقش کرد. هریسو در این فیلم نقش یک روح خواننده به نام لیسو را بازی کرد و البته آهنگ متن فیلم را نیز خودش اجرا کرد. او توسط کارگردان سخت گیر این فیلم به نام Bjarne Wong به خاطر بازی حرفه‌اش مورد تقدیر قرار گرفت و قول همکاری مجدد را به هریسو داد.
در اوایل ۲۰۰۷ هریسو به عنوان بازیگر اصلی در سریال تلویزیونی Police Line بازی کرد. موضوع این فیلم در رابطه با سوءاستفاده از زنان بود و هریسو نقش یک پلیس زن را داشت که در کودکی توسط نا پدری‌اش مورد تجاوز قرار گرفته بود.
در دسامبر ۲۰۰۷ هریسو به یک آلبوم دیجیتال به نام Winter Special را منتشر کرد که در یک تراک آن به نام First Snow به همراه همسرش همخوانی کرده‌است.
در مارس ۲۰۰۸ هریسو مجموعه‌ای از مقالات را در ژاپن با نام Haris Beauty منتشر کرد که در آن به زیبایی، رژیم‌های غذایی، مد و عکس‌هایی از هریسو که توسط Yamagishi Shin گرفته شده بود، پرداخته شده بود.
در ژوئیه ۲۰۱۲ نیز یک تک‌آهنگ به نام shopping girl منتشر کرد.
هریسو می‌گوید هنوز هم با تبعیض‌های یک ترنسجندر روبرو است. «بسیاری از مردم در ظاهر از من استقبال می‌کنند و به من لبخند می‌زنند اما در پشت سر مرا سرزنش می‌کنند»
ال‌ان‌بی
جراحی تطبیق جنسیت هریسو تحت تأثیر خانواده‌اش بود. خانواده او به راحتی نتوانستند او را بپذیرند. آن‌ها خیلی ناراحت بودند اما عصبانی نبودند بلکه غمگین بودند. شاید سرسخت‌ترین مخالف او پدرش بود اما گذر زمان باعث شد خانواده‌اش نه تنها او را بپذیرند بلکه افتخاری نیز برای ایشان باشد. هریسو به خاطر فعالیت‌هایش در شناخت مسائل ترنسجندر تی به جامعه کره جنوبی اعتبار زیادی را برای خود کسب کرده‌است و در مصاحبه‌ای آرزو کرده تا بتواند الگوی خوبی برای سایر ترنس‌ها باشد.
او در سال ۲۰۰۷ به یک زن ترنس کمک مالی کرد تا بتواند از پس مخارج عمل خود بر بیاید.
هریسو در نوامبر ۲۰۰۲ دادخواستی را به دادگاه ارائه داد مبنی بر اینکه نام وی در مدارک شناسائی‌اش را به یک اسم زنانه تبدیل کند. سر انجام در ۱۳ نوامبر وی توانست رأی دادگاه را به نفع خود بگیرد و تبدیل به دومین فرد در کره جنوبی شود که توانسته به صورت قانونی جنسیت خود را تغییر دهد.
هریسو می‌گوید: «زمانی که مجبور بودم مدارک شناسایی خود را نشان دهم واقعاً خجالت‌آور بود. من نه ویزا داشتم نه حساب بانکی چون من از لحاظ قانونی مرد بودم»
هریسو از سال ۲۰۰۱ تمایل خود به ازدواج را ابراز کرد و سر انجام در سال ۲۰۰۵ با یک خواننده رپ به نام Micky Jung وارد رابطه احساسی شد. او عضو یک گروه رقص به نام EQ بود و بعدها در آلبوم چهارم و پنجم هریسو با وی همکاری کرد. پس از یک جدایی کوتاه سرانجام این زوج در ۱۹ می ۲۰۰۷ در سئول با هم ازدواج کردند. ماه عسل این زوج نیز در یکی از جزایر تایلند برگزار شد و در خانه پدری هریسو زندگی مشترک خود را آغاز کردند.
کندیس کین (زاده ) بازیگر آمریکایی است. او متولد هاوایی است.
کندیس کین یک زن ترنس است. کین درفیلم به وانگ فو بازی کرده‌است.
آندره آ جیمز (متولد ۱۶ ژانویه ۱۹۶۷) بازیگر و کارگردان آمریکایی است.
او همچنین یک زن ترنس است.
شلی وینترز (; زاده – درگذشته ) هنرپیشه سینما و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
شلی وینترز هم مثل بسیاری از بازیگران هم دوره خود در مدرسه معتبر بازیگری «اکتورز استودیو» درس بازیگری خواند. مارلون براندو از هم کلاسی‌های او بود. او هنرپیشگی را از کلوپ شبانه‌ای در لندن آغاز کرد و سپس به سرعت به سالن‌های تئاتر نیویورک راه یافت و بعد به یکی از ستاره‌های‌هالیوود تبدیل گشت. او در سال ۱۹۷۲ برای حضور در فیلم «ماجراجویی‌های Posadon» کاندیدای دریافت جایزه اسکار شد. شروع فعالیت سینمایی با فیلم چه زنی! (کامینگز) به عنوان بازیگر در سال ۱۹۴۳ وینترز، بازیگر کلاسیک سینما در طول ۵۰ سال فعالیت سینمایی در تعداد زیادی فیلم، نمایش‌های صحنه و تلویزیونی ایفای نقش کرد. فیلم‌های مطرح وی عبارتند از: «جانی در خورشید»، «شب‌های یک شکارچی»، «لولیتا» و «الفی». او که در دهه ۷۰ سالگی خود به اندازه جوانی‌اش فعال بود در مجموعه تلویزیونی «روزین» نقش مادربزرگ «روزین» را برعهده داشت. وی در سال‌های آخر عمر، وینترز در نقشهای دوم و مکمل بازی کرد. شلی وینترز آخرین بار سال ۱۹۷۲ برای درام ماجراجویانه و فاجعه ای «جهنم زیر و رو» نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
شلی وینترز از ماه اکتبر ۲۰۰۵ در بیمارستان بستری بود. وی به خاطر مشکل قلبی خود تحت نظر مستقیم پزشکان بود. طی این مدت چند بار به او مرخصی کوتاه مدت داده شد تا به منزل بازگردد. او در روز دوشنبه ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۶ در سن ۸۵ سالگی به دلیل حمله قلبی در بیمارستانی در منطقه بورلی هیلز درگذشت.
از این هنرپیشه تنها یک دختر با نام ویتوریا از ازدواجش با ویتوریو گاسمن به جای مانده‌است.
همسر دوم: ویتوریو گاسمن (بازیگر) به مدت ۲ سال و همسر سوم: آنتونی فرانسیوزا (بازیگر) به مدت ۳ سال
جوایز و افتخارات وی عبارتند از:
چارلز جوزف جان هارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است و در باشگاه‌های شروزبری تاون، ترانمره راورز، بیرمنگهام، بلکپول، منچستر سیتی، تورینو، وستهام یونایتد، برنلی، تاتنهام و سلتیک بازی کرده‌است. او هم چنین تاکنون ۷۵ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده‌است.
اِدوارد مونتگومِری کِلیفت ، بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی بود.
وی یکی از نزدیکترین دوستان الیزابت تیلور بود، به همین دلیل تا مدت‌ها شایعه شده بود که این دو با یکدیگر در رابطه‌اند و حتی لقب «زیباترین زوج هالیوود» نیز به آنها داده شد، اما هردوی آنها این شایعات را بی‌اساس دانستند.
کلیفت همجنسگرا بود، و بنابر گفته‌های تیلور: «اون همیشه از اینکه یک روز مردم متوجهٔ تمایلاتش بشن وحشت داشت. دلش نمی‌خواست بخاطر چیزی که حق انتخابی درش نداشته از جامعه و صنعت فیلم سازی طرد بشه. به خودش اجازه‌ی دل بستن به هیچ مردی رو نمی‌داد چونکه می‌دونست اینکار عواقب غیرقابل جبرانی به همراه داره، اما از طرفی هم از تنهایی بیزار بود و روزبه‌روز غمگین‌تر می‌شد.»
در سال ۱۹۵۷ بر اثر یک تصادف رانندگی، صورت وی دچار آسیب دیدگی‌های وحشتناکی شد. تیلور، اولین شخصی بود که به محل تصادف رسید. او بعدها اذعان کرد که اگر ثانیه‌ای دیرتر می‌رسید، دندان‌های کنده‌شده‌ای که در گلوی کلیفت گیر کرده بودند باعث خفگی و مرگ او می‌شدند. الیزابت همچنین به عکاس‌هایی که خود را به صحنه رسانده بودند اجازه‌ی عکاسی نداد و آنها را تهدید کرد که اگر عکسی از بدن زخمی کلیفت منتشر کنند، کاری می‌کند که آنها شغل‌هایشان را از دست بدهند.
کلیفت سرانجام به واسطه‌ی جراحی‌های زیبایی توانست صورت از شکل افتاده‌ی خود را ترمیم کند، اما آثار زخم‌ها همچنان در سمت چپ صورتش نمایان بودند. پس از این حادثه، او بسیار افسرده شد و اعتیاد شدیدی به الکل و قرص‌های مسکن پیدا کرد.
وی در کنار مارلون براندو و جیمز دین، جزو اولین نفراتی بود که از سبک مِتُد اَکتینگ برای ایفای نقش‌هایش استفاده می‌کرد.
او بسیار گزیده کار بود و وسواس خاصی در انتخاب نقش‌هایش به خرج می‌داد. به گفته‌ی تیلور: «کلیفت می‌تونست تبدیل به بزرگترین بازیگر هالیوود بشه، البته اگه قبول می‌کرد که در فیلم‌های بیشتری بازی کنه.»
او نویسنده‌ی بااستعدادی نیز بود و گاهی بخش زیادی از فیلمنامه‌هایی که به او داده می‌شد را به خواست خودش تغییر می‌داد. هرچند دو فیلمنامه‌ای که او در آنها تغییر ایجاد کرده بود برنده‌ی جایزه‌ی اسکار شدند، اما هیچ تقدیری از وی صورت نگرفت.
او در طول زندگی هنری خود، ۴ بار نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار و ۱ بار نیز نامزد دریافت جایزه‌ی گلدن گلوب شد.
مصرف بیش از اندازه‌ی الکل و مسکن‌های قوی باعث شد تا کلیفت در سال‌های پایانی عمر خود به انواع بیماری‌های قلبی و کبدی مبتلا شود. او سرانجام در ۲۲ جولای سال ۱۹۶۶ بر اثر حمله‌ی قلبی درگذشت.
رافائل فردیناند فن در فارت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس، هامبورگ، رئال مادرید، تاتنهام هاتسپر، رئال بتیس و میدیولن اشاره کرد.
فن در فارت همچنین ۱۰۹ بار بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ برای تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفته‌است.
او در سال ۲۰۰۳ جایزه پسر طلایی را دریافت کرد و به نخستین کسی تبدیل شد که این جایزه را از آن خود کرده‌است.
گرین می‌تواند اشاره به یکی از موارد زیر باشد:
الکس (Alex) یک نام مردانه و یونانی است که از الکساندر آمده است.این نام هم چنین ممکن است به صورت الکساندرا برای زنان مورد استفاده قرار گیرد.الکس در کل به معنای جوانمردی و مدافع است و در زبان فارسی با نام اسکندریه شناخته می شود.
لیلین دایانا گیش (زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۹۳ در اوهایو – درگذشته ۲۷ فوریه ۱۹۹۳ در نیویورک) هنرپیشه تئاتر، تلویزیون و سینمای آمریکا بود.
او به مدت ۷۵ سال (۱۹۱۲–۱۹۸۷) در زمینهٔ بازیگری فعالیت کرد. لیلین گیش در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ ستارهٔ فیلم‌های برجستهٔ سینمایی بود که از آن بین باید به ایفای نقش در "تولد یک ملت" (۱۹۱۵)، شاهکار دیوید وارک گریفیث اشاره کرد. در دوران سینمای ناطق حضور او در فیلم‌ها پراکنده‌تر شد اما از نقش‌های به یاد ماندنی او در این دوران می‌توان به وسترن "دوئل زیر آفتاب" (۱۹۴۶) و فیلم دلهره‌آور-جنایی "شب شکارچی" (۱۹۵۵) اشاره کرد. لیلین از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ در آثار قابل توجه تلویزیونی بازی کرد. او در سال ۱۹۸۷ و در فیلم "نهنگ‌های آگوست" برای اولین بار نقشی در مقابل بت دیویس ایفا کرد. انستیتوی فیلم آمریکا نام او را در لیست «بزرگ‌ترین هنرپیشه‌های زن تمام تاریخ» و در «رتبه هفدهم» قید کرده‌است.
گیش در ۲۷ فوریه ۱۹۹۳ در سن ۹۹ سالگی به شکل طبیعی در خواب درگذشت. دارایی‌های او که ارزش چند میلیون دلاری داشت پس از مرگ وارث و نوه‌اش هلن هایس برای صرف در امور هنری اختصاص یافت.
لیلین در سال ۱۹۷۱ «جایزهٔ اسکار افتخاری» و در سال ۱۹۸۴ «جایزهٔ یک عمر خدمت هنری انستیتوی فیلم آمریکا» را دریافت کرده‌است.
جوهر در دانش فلسفه، به معنی ذات است و در برخی از متون، با عنوان جوهره وجود، یاد شده‌است.
جوهر جنس موجودی است که در بودن خود نیاز به هستی موجود دیگری ندارد. مانند مقوله جسم. در مقابل آن عرض جنس موجودی است که در بودن خود نیازمند بودن موجود دیگری است مانند مقوله رنگ.شهابی، محمود، رهبر خرد، قم، انتشارت عصمت، چاپ دوم۱۳۸۲ ص۵۷.
فلاسفه قدیم اقسام جوهر را ۵ گونه عقل، نفس، جسم، هیولا(ماده) و صورت می‌دانند. ارسطو این موارد را درکتاب خود بنام ارغنون آورده‌است.
در فلسفه غرب و فلسفه اسلامی، جوهر به عنوان موجودی یاد می‌شود که قائم به خود است برخلاف عرض که به موجود دیگری (جوهر) نیازمند است. تفاوت مفهوم جوهر در فلسفه غرب و فلسفه اسلامی آن است که در غرب جوهر و عرض از مقولات وجودند و در فلسفه اسلامی از مقولات ماهیت.ملکیان، مصطفی، تاریخ فلسفه غرب، پژوهشکده حوزه و دانشگاه
رِوُلْوِر یا شِشلول یا هفت‌تیر گونه‌ای سلاح کمری است. این سلاح دارای استوانه‌ای است با خانه‌هایی برای جای دادن فشنگ، با هر بار شلیک استوانه چرخیده و یکی از فشنگ‌ها آمادهٔ شلیک می‌گردد. ظرفیت این استوانه ۶ (گاهی ۵) فشنگ است و از همین رو ششلول یا هفت تیر خوانده می‌شود.
همچنین برخی نمونه‌های ششلول به صورت تفنگ، تفنگ ساچمه‌ای و نارنجک‌انداز نیز طراحی و ساخته شده‌است.
دیوید هربرت لارنس معروف به دی اچ لارنس (به انگلیسی: David Herbert Lawrence) نویسنده، شاعر، نقاش، مقاله‌نویس بریتانیایی و یکی از معتبرترین چهره‌های ادبیات زبان انگلیسی بود.
لارنس در خانواده فقیری در شهر ایستوود ناتینگهام‌شایر در سال ۱۸۸۵ میلادی دیده جهان گشود. وی پس از مدتی آموزگاری به سال ۱۹۱۱، نخستین داستان خود را به نام طاووس سفید نوشت.پس از آن، او در سال ۱۹۱۹ به اروپا و استرالیا و آمریکا سفر کرد و در این مدت داستانهای بسیاری منتشر کرد که از مبان آنها می‌توان به پسرها و عاشقها و رنگین کمان(لارنس) اشاره کرد. وی در نمایاندن غرایز حیوانی و همچنین عواطف بشری مهارت ویژه‌ای داشت. شیوه نگارش او ساده و داستانهایش انتقادی و لطیف است. دی اچ لارنس که در زمره بهترین نویسندگان قرن بیستم به حساب می‌آید، بخشی از شهرت و اعتبارش را به دلیل نگارش داستانهای بحث‌برانگیزی که در زمان خودش «غیراخلاقی» خوانده می‌شد، به دست آورده‌است. از آثار معروف او می‌توان به «رنگین کمان»، «طاووس سفید»، «پسرها و عاشقها» و «زنهای عاشق» اشاره کرد. اما معروف‌ترین اثر او «عاشق خانم چترلی» است، خلاصه شده این داستان با عنوان «فاسق لیدی چترلی» در ایران ترجمه شده‌است. انتشار این رمان به دلیل دربرداشتن صحنه‌های عیان جنسی در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ممنوع بود.
سیدنی لومِت (۲۵ ژوئن ۱۹۲۴ – ۸ آوریل ۲۰۱۱) کارگردان سرشناس آمریکایی و برندهٔ جایزه اسکار افتخاری یک عمر فعالیت هنری بود. چهارده فیلم وی نامزد دریافت این جایزه شده بود.
سیدنی آرتور لومت در ۲۴ ژوئن ۱۹۲۴ در فیلادلفیا به دنیا آمد و در محله لوئر ایست ساید منهتن بزرگ شد. وی بازیگری تئاتر را در مدرسه حرفه ای کودکان نیویورک و دانشگاه کلمبیا فرا گرفت.
والدین لومت، باروخ و یوجنیا (با نام مستعار ورموس) لومت، از مهاجران یهودی-لهستانی به ایالات متحده بودند و جزو پیش‌کسوتان تئاتر ییدیش به‌شمار می‌رفتند. پدرش که بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده بود در ورشو به دنیا آمده بود. مادر سیدنی لومت رقصنده بود در زمانی که سیدنی کودک بود از دنیا رفته بود. او تنها یک خواهر بزرگتر داشت. سیدنی لومت اولین بازی حرفه‌ای خود را در چهار سالگی در رادیو انجام داد و در پنج سالگی در تئاتر هنر ییدیش روی صحنه رفت. وی هم‌چنین در کودکی در بسیاری از تولیدات برادوی ظاهر شد.
در سال ۱۹۳۵، در ۱۱ سالگی، در یک فیلم کوتاه هنری که توسط ستاره رادیویی آن زمان هرمان یابلوکوف تهیه شده بود به ایفای نقش پرداخت. این فیلم در تئاتری با همین عنوان بر اساس ترانه موفق پاپیروسن به روی صحنه رفت.
جنگ جهانی دوم وقفه‌ای در دوران بازیگری او بود و سیدنی مجبور شد به مدت چهار سال در ارتش ایالات متحده خدمت کند.
پس از بازگشت از خدمت، سیدنی لومت در نیویورک به کار کارگردانی تئاتر پرداخت.‏
لومت در دورهٔ کاری‌اش بیش از ۵۰ فیلم ساخته‌است که از برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به "۱۲ مرد خشمگین" (۱۹۵۷)، "بعد از ظهر سگی" (۱۹۷۵)، "شبکه" (۱۹۷۶) و "حکم" (۱۹۸۲) اشاره کرد که برای لومت ۴ نامزدی اسکار بهترین کارگردانی را به همراه داشته‌اند.
بر پایهٔ دانشنامهٔ هالیوود، لومت یکی از پرکارترین کارگردانان سینمای دوران مدرن است. میانگین ساخته‌های او از ۱۹۵۷، بیش از یک فیلم در هر سال بود.‏ او برای توانایی‌اش در جذب بازیگران بزرگ به پروژه‌هایش شناخته شده‌است. نگرش او به مسائل مالی پروژه‌ها، هدایت درست هنرپیشه‌ها، داستان‌پردازی قوی و به‌کارگرفتن دوربین برای پررنگ‌کردن تم اثر، از نقاط قوت او بودند.
لومت کارش را در نیویورک، اما خارج از محفل تئاتر برادوی، آغاز کرد و زود یکی از کارآمدترین کارگردانان تلویزیون شد. او در ۱۹۵۷ نخستین اثر خود با نام "۱۲ مرد خشمگین" (که اغلب بهترین اثرش هم شناخته می‌شود) را ساخت. با این فیلم، لومت سردمدار نخستین گروه کارگردانان تلویزیونی که با موفقیت به سینما پیوسته بودند شد. او در ۲۰۰۵ جایزهٔ اسکار افتخاری را به پاس کارهای درخشان و خدمات ارزنده‌اش به فیلم‌نامه‌نویسی، بازیگری و هنر سینما دریافت کرد.
لومت چهار بار ازدواج کرد. سه ازدواج اول به طلاق ختم شد. او از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۵ همسر ریتا گم بود. او در سال ۱۹۸۰ با مری بیلی گیمبل ازدواج کرد که این ازدواج تا پایان زندگی لومت ادامه داشت. لومت از ازدواج با گیل جونز دارای دو دختر بود.
وی در ۸۶ سالگی بر اثر سرطان غدد لنفاوی در محل سکونت خود منهتن نیویورک درگذشت.‏
جوهر می‌تواند به موارد زیر گفته شود:
محمّدتقی بُهلول گنابادی‌(زاده ۲۶ خرداد ۱۲۸۹_ درگذشته ۷ مرداد ۱۳۸۴) مشهور به شیخ بهلول از عارفان فیلسوف و شاعران فقهای معاصر شیعه بود.
محمّد تقی بهلول در ۸ جمادی الثانی ۱۳۲۸ هجری قمری برابر با ۲۶ خرداد ۱۲۸۹ شمسی در روستای بیلند شهرستان گناباد متولد شد. خود شیخ در قالب شعری بدان اشاره دارد:
... به سال یکهزار و سیصد وسی/ دو کمتر سال، مهتابی نه شمسی
به روز هشت ماه جیم ثانی/ مرا شد جا در این دنیای فانی
به سال هشتمین از فضل یزدان/ به مکتب حفظ کردم کل قرآن
از آن ساعت الی ده سال تکمیل/ مرا بوده‌است، شغل و کار، تحصیل …
در کودکی به مکتب پدرش رفت و هشت ساله بود که حافظ کل قرآن شد. سپس به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و دوره‌هایی چون شرح لمعه، مطول تفتازانی و حاشیه را نزد پدر گذراند. در همین دوران در مجالس روضه‌خوانی شرکت می‌کرد و به گفته خودش، در کودکی برای زنان منبر می‌رفت که در آن زمان به خاطر رفتار خاصش به بهلول شهرت یافت.
در ۲۷ سالگی برای تکمیل دروس حوزوی به مشهد رفت و پیش سید حسین طباطبایی قمی درس گرفت.
نخستین برخورد سیاسی او برهم‌زدن مراسمی بود که در اول محرم به مناسبت حضور همسر رضاشاه و امان‌الله خان پادشاه افغانستان در باغ ملی سبزوار بر پا بود. به این ترتیب تحت تعقیب عوامل حکومت پهلوی قرار گرفت و پیاده رهسپار قم شد و سپس به کربلا رفت.
پس از بازگشت از کربلا برای ادامه مبارزات، با توافق، همسر خود را طلاق داد.
مهم‌ترین حرکت سیاسی بهلول پس از اقدامات رضاشاه در جهت مدرنیزاسیون به وقوع پیوست. دستور رضاشاه برای برسرنهادن کلاه شاپو، با مخالفت روحانیون مواجه گشت. روحانیونِ مشهد نیز با تجمع در منزل یونس اردبیلی، تصمیم به فرستادن نمایندگانی برای مذاکره با رضاشاه گرفتند و سید حسین طباطبایی قمی به این منظور انتخاب شد. وی که رهسپار قم بود با توقف در باغ سراج الملک شهر ری بازداشت و ممنوع‌الملاقات شد.مجله «مطالعات تاریخی»، قیام گوهرشاد، نوشته حسن شمس‌آبادی، تابستان ۱۳۸۹، شماره ۲۹، صفحهٔ ۱۱۴
به دنبال انتشار این خبر در مشهد، مردم با تجمع در مسجد گوهرشاد، خواستار آزادی سید حسین طباطبایی قمی شدند. از سویی بهلول نیز در شهر فردوس علیه حکومت سخنرانی کرد. پس از فرار از دست مأمورین شهربانی فردوس با کمک نجفی (از علمای فردوس) به مشهد رفت و پیش از دستگیری توسط مأمورین شهربانی، توسط مأموران آستان قدس در یکی از حجره‌های صحن زندانی شد.
مردم که از این ماجرا اطلاع یافتند به کمک نواب احتشام رضوی وی را آزاد کردند و او نیز با رفتن به روی منبر، سخنان تندی را علیه حکومت ایراد کرد. بهلول در شب ۲۰ تیر ۱۳۱۴ دوباره به منبر می‌رود و همراه نواب احتشام و حسین اردبیلی سخنانی را ضد حکومت رضاشاه بیان می‌کند.
سرانجام در ساعت ۲۱ استاندار و فرمانده لشکر مشهد به مسجد حمله کرد و طبق گفته بهلول در کتاب خاطرات خود حدوداً ۲۰ نفر کشته می‌شوند.
وی پس از واقعه مسجد گوهرشاد به علت تحت تعقیب بودن به افغانستان گریخت.
به محض ورود بهلول به افغانستان استاندار هرات مطلع شد و دستور داد که بهلول را به خانه سرمنشی استاندار ببرند و تحت مراقبت قرار دهند. استاندار هرات پس از این کار ورود بهلول را به کابل- مرکز افغانستان- اطلاع داد و کسب تکلیف کرد. پس از ۴۰ روز به استاندار دستور رسید که بهلول را به کابل بفرستد.
در کابل دولت تصمیم گرفت بهلول را به ایران تحویل ندهد، ولی اورا زندانی کند تا نتواند کارها و اقداماتی که در ایران علیه حکومت انجام داده بود در افغانستان هم انجام بدهد. بهلول به مدّت ۴ سال از عمر خود را در زندان انفرادی گذراند و کار و سرگرمی‌اش جوراب بافی و سرودن شعر شده بود که در آن دوران تقریباً صد هزاربیت شعر سرود و چون اجازه نداشت که از قلم و کاغذ استفاده کند همه اشعارش را حفظ کرد.
پس از آزادی به دمشق می‌رود و سپس رهسپار مصر می‌شود و دانشگاه الازهر را محل دائم حضور خود قرار می‌دهد؛ از سویی توسط جمال عبدالناصر که مخالف رضاشاه بود، رئیس بخش فارسی رادیو و تلویزیون مصر می‌شود.
بهلول پس از یک سال و نیم دیگر اقامت در مصر با اجازه دولت این کشور، برای دیدن خواهر و مادرش به نجف رفت و پس از دو سال و نیم اقامت در کنار حرم علی، به ایران بازگشت و همان زمان توسط نیروهای حکومت پهلوی دستگیر شد.
وی در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی ایران، در خراسان شهرستان گناباد سکونت داشت و به وعظ مشغول بود.
شیخ بهلول همیشه حمایت و ارادت خود را به سید علی خامنه‌ای بیان می‌کرد. او چه در زمان ریاست جمهوری و چه در زمان رهبری، با او ملاقات می‌کرد و می‌گفت: «وظیفه ماست که به رهبر شیعیان سر بزنیم و ایشان را حمایت کنیم».مبارز نستوه، شیخ محمدتقی بهلول /بهلول، واعظ نستوه
وی علاوه بر تسلط بر ادبیات عرب و تاریخ انبیاء، اشعار طنز نیز می‌سرود و گفته می‌شود ۲۰۰ هزار بیت سروده و ۵۰ هزار بیت نیز از شاعران دیگر حفظ بوده‌است.
نمونه شعر:
نمونه شعر طنز:
بهلول با وجود کهولت سن همواره به ورزش‌هایی مانند شنا، کوهنوردی و پیاده‌روی می‌پرداخت.
محمدتقی بهلول سرانجام در روز ۷ مرداد ماه ۱۳۸۴ پس از ۹۵ سال زندگی، درگذشت و پیکر او بعد از تشییع در تهران، مشهد و تربت حیدریه در روز ۱۲ مرداد در گناباد دفن شد. سید علی خامنه‌ای درگذشت او را تسلیت گفت. قبرشش در ورودی شهر گناباد قرار دارد.