moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مورخان بیشتر در خصوص دوران حکومت او انتقام گرفتن از قاتل پدرش سخن به میان آورده‌اند. در این خصوص آورده‌اند که جذیمه الابرش بن مالک بن فهم تنوخی، نخستین پادشاه عرب عراق، در جنگی با عمرو بن ظرب که حاکم شام و جزیره بود، پیروز شد و عمرو را به قتل رسانید. زباء دختر عمرو، پس از رسیدن به قدرت نبردی با جذیمه را تدارک دید ولی با سفارش‌های خواهرش از این کار منصرف شد. او قانع شد تا به جای جنگ با قاتل پدر، از حیله و نیرنگ درگرفتن انتقام استفاده کند. در همین راستا، وی نامه‌ای به جذیمه نوشت و به او پیشنهاد ازدواج داد. او از ملحق کردن دو قلمرو ذیل سلطه جذیمه برای جلب جذیمه استفاده کرد. جذیمه نیز این پیشنهاد را پذیرفت و عازم تدمر شد اما سربازان زباء او را محاصره و دستگیر کردند و در نهایت جذیمه به دستور زباء کشته شد. پس از قتل جذیمه، جانشین اقدام به خون‌خواهی کرد اما به توجه به عدم تسلط بر زباء و استحکامات تدمر، از این کار بازماند. در نهایتی حیله‌ای برای قتل زباء گرفته شد. بر اساس این نقشه، شخصی به نام قصیر را گوش و دماغ بریدند و به تدمر فرستادند. قصیر خود را مورد ظلم واقع شده حاکم شام معرفی کرد که به بهانه دست داشتن در قتل جذیمه، به این وضع افتاده‌است. او از زباء درخواست پناهندگی کرد و زباء نیز موافقت کرد. کمی بعد، قصیر به بهانه کاروان تجاری، هزار شتر را از تدمر برای تجارت خارج کرد و در بازگشت، به جای کالا در هر شتر، دو جنگجو وارد شهر تدمر کرد. جنگجویان در فرصتی مناسب، از شترها پیاده و به شهر حمله کردند و در نهایت زباء که قصد فرار داشت، در چنگ عمرو یکی از سرداران سپاه دشمن قرار گرفت. زباء سریعاً زهری که به همراه داشت را سر کشید و با جمله معروف «به دست خودم کشته شدم نه تو ای عمرو» به زندگی خود پایان داد. این جمله او، امروزه از ضرب‌المثل‌های عربی است.
او را زنی با تدبیر و آشنا به چند زبان دانسته‌اند که به تاریخ مصر علاقه بسیار داشت. آورده‌اند او به قصرش به سبک شاهان ساسانی زیست می‌کرد و جمعی از فیلسوفان را در گرد خود جمع کرده بود. در برخی منابع از مناسبت‌های او با پادشاهی روم یاد شده‌است. برخی شخصیت او را آمیخته واقعیت و افسانه می‌دانند.
ساندرا لی لنچ (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۶) یک قاضی در دادگاه استیناف حوزه یکم ایالات متحده آمریکا است. او اولین زنی است که در این دادگاه خدمت می‌کند. لنچ بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به‌عنوان قاضی ارشد حوزه یکم خدمت کرد.
این مقاله، فهرست مربیان باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر و آمار عملکردشان در بازی‌های لیگ، جام‌ها؛ از جمله جام‌های داخلی و اروپایی است که به ترتیب تاریخ انتصاب در جدول زیر فهرست شده‌اند.
از نظر کسب جام‌ها و افتخارات، بیل نیکلسون، پرثمرترین دوره را برای تاتنهام رقم زد؛ با قهرمانی لیگ فوتبال در فصل ۶۱–۱۹۶۰، قهرمانی در سه دوره از جام حذفی در سال‌های ۶۱–۱۹۶۰، ۶۲–۱۹۶۱، ۶۷–۱۹۶۶، به دست آوردن دو جام اتحادیه در سال‌های ۷۱–۱۹۷۰ و ۷۳–۱۹۷۲، پیروزی در جام خیریه ی سال‌های ۱۹۶۱، ۱۹۶۲ و یک قهرمانی مشترک در سال ۱۹۶۷ و کسب بزرگترین دستاوردهای تاریخ باشگاه، جام در جام اروپا در سال ۶۳–۱۹۶۲ و جام یوفا در فصل ۷۲–۱۹۷۱.
ساندرا لی لنچ (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۴۶) یک قاضی در دادگاه استیناف حوزه یکم ایالات متحده امریکا است. او اولین زنی است که در این دادگاه خدمت می کند. لنچ بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به‌عنوان قاضی ارشد حوزه یکم خدمت کرد.
ناحیه بوگورودیتسکی () یک ناحیه اداری (رایون)، یکی از بیست و سه منطقه در استان تولای روسیه است.Law #954-ZTO این ناحیه به عنوان منطقه بخش شهرداری بوگورودیتسکی ثبت شده‌است.Law #555-ZTO مساحت ناحیه بوگورودیتسکی و مرکز اداری آن شهر بوگورودیتسک است.
این مقاله، فهرستی از آمارها و رکوردهای باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر است.
تاتنهام از زمان تأسیس لیگ برتر در فصل ۹۳–۱۹۹۲، عضو ثابت آن بوده‌است. با کسب مقام چهارم در فصل ۱۰–۲۰۰۹، باشگاه برای اولین بار وارد مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا شد. این آغازی برای روند باثبات تاتنهام بود و در یازده فصل متوالی از ۱۰–۲۰۰۹ تا ۲۰–۲۰۱۹، کارش را در جمع ۶ تیم برتر لیگ پایان داد و در چهار فصل متوالی از ۱۶–۲۰۱۵ تا ۱۹–۲۰۱۸، سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد.
THE 100 CLUB - TOTTENHAM'S ALL-TIME TOP GOALSCORERS tottenhamhotspur.com
بازیکنانی که نامشان پررنگ شده، هم‌اکنون در عقد قرارداد با باشگاه هستند.
ژاکوب لو مایر (Jacob Le Maire) (زاده حدود ۱۵۸۵ – درگذشت ۲۲ دسامبر ۱۶۱۶)، دریانورد بلژیکی بود که میان سال‌های ۱۶۱۵ تا ۱۶۱۶ زمین را دور زد. تنگهٔ میان تیرا دل فوئگو و ایسلا د لوس استادوس، بدون هیچ جنجالی به افتخار او تنگهٔ لو مایر نام‌گذاری شد. این خود لومر بود که به شورایی در ایندراخت پیشنهاد کرد، که گذرگاه جدید، به‌نام او نام‌گذاری شود و شورا به اتفاق آرا با لومر موافقت کرد.
ژاکوب لو مایر در آنتورپ یا آمستردام چشم به جهان گشود، او یکی از ۲۲ فرزند ماریا والروون از آنتورپ و ایزاک لو مایر (زادهٔ ۱۵۵۸ – درگذشتهٔ ۱۶۲۴) از تورنه بود که پدرش در آن زمان یک تاجر موفق در آنتورپ بود. ایزاک و ماریا کمی پیش از محاصرهٔ آنتورپ توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۸۵ با یکدیگر ازدواج کردند و پس از آن به آمستردام فرار کرده و در آنجا مستقر شدند. به نظر می‌رسد که ژاکوب بزرگ‌ترین پسر آنان بوده که احتمالاً در همان سال به دنیا آمده‌است. ایزاک در آمستردام بسیار موفق بود و یکی از بنیان‌گذاران کمپانی هند شرقی (VOC) در هلند شد. با این حال، ایزاک لو مایر در سال ۱۶۰۵ پس از اختلاف نظر مجبور به ترک شرکت شد و به مدت یک دهه تلاش نمود تا انحصار شرکت، بر تجارت به هند شرقی را از میان ببرد.
ایزاک در سال ۱۶۱۵ یک شرکت جدید (شرکت استرالیایی) را، با هدف یافتن راهی جدید در اقیانوس و جزایر ملوک تأسیس کرد، تا به کمک آن بتواند انحصار کمپانی هند شرقی هلند را دور نماید. او در تجهیز کردن دو کشتی ایندراخت و هورن مشارکت داشت و پسرش ژاکوب را مسئول تجارت در حین سفرها کرد."chiefe Marchant and principall factor" ویلم اسخاوتن، کاپیتان کشتی ایندراخت، یک استاد کشتیرانی باتجربه بود که با سهم برابر با ایزاک لو مایر در این شرکت جدید، سرمایه‌گذاری کرده بود."THE RELATION", The Preface
در ۱۴ ژوئن ۱۶۱۵، ژاکوب لو مایر و ویلم اسخاوتن از تسل، در جمهوری هلند سفر دریایی خود را آغاز کردند. در ۲۹ ژانویه ۱۶۱۶ دماغه هورن را دور زدند و نام آن را هورن نهادند که در آتش سوخت و از دست رفت. همچنین شهر هلندی هورن، محل تولد اسخاوتن بود. پس از آنکه در اوایل مارس، در پهلو گرفتن، در جزایر خوان فرناندز موفق نبودند، کشتی‌ها از مسیری تقریباً مستقیم در اقیانوس عبور کردند و از تعدادی از جزایر توآموتو بازدید کردند. آن‌ها نخستین مردمان اهل غرب بودند که در میان ۲۱ تا ۲۴ آوریل ۱۶۱۶ از جزایر (شمالی) تونگا دیدار کردند از جمله: «جزیره کوکوس» (تفاهی)، «جزیره خائنان» (نیواتوپوتاپو) و «جزیره امید خوب» (نیوافئو). آن‌ها در ۲۸ آوریل جزایر هورن (فوتونا و الوفی) را کشف کردند و بسیار مورد استقبال قرار گرفتند و تا ۱۲ می در آنجا ماندند. آن‌ها سپس سواحل شمالی ایرلند جدید و گینه جدید را دنبال کردند و در ۲۴ ژوئیه، از جزایر مجاور که به جزایر اسخاوتن معروف شد، بازدید کردند.
آن‌ها در ماه اوت به ملوک شمالی و در نهایت در ۱۲ سپتامبر ۱۶۱۶ به ترنات، مرکز فرماندهی کمپانی هند شرقی هلند، رسیدند. آن‌ها در آنجا مورد استقبال مشتاقانه توسط فرماندار کل هند شرقی هلند، لورن رئال، دریاسالار استیون ورهاگن و فرماندار آمبون و جاسپر جانس قرار گرفتند.
ایندراخت در ۲۸ اکتبر با ۸۴ نفر از ۸۷ خدمه اصلی به سمت جاوه حرکت کرد و هر دو کشتی به باتاویا رسیدند. اگرچه آن‌ها یک مسیر ناشناخته را باز کرده بودند، یان پیترزون کوئن از کمپانی هند شرقی هلند ادعا کرد که آن‌ها انحصار تجارت در جزایر ملوک را نقض کرده‌اند. لو مایر و اسخاوتن دستگیر شدند و کشتی ایندراخت توقیف شد. پس از آزادی، آن‌ها همراه یوریس ون اسپیلبرگن، که در حال دور زدن زمین بود، از راه تنگه ماژلان از باتاویا به آمستردام بازگشتند.
لو مایر در این سفر به خانه، در کشتی آمستردام بود ولی در راه، چشم از جهان فروبست. ون اسپیلبرگ که در بستر مرگ با او بود و گزارش سفر لو مایر از این سفر را برداشت و از آن، در کتاب خود، به نام آینه هند شرقی و غربی استفاده کرد. باقی اعضای گروه پس از دو سال و ۱۷ روز از زمانی‌که از همدیگر جدا شده بودند در ۱ ژوئیه سال ۱۶۱۷ به هلند بازگشتند. ایزاک پدر ژاکوب مصادره و سرانجام کمپانی هند شرقی را به چالش کشید ولی تا سال ۱۶۲۲ زمان برد تا دادگاه به نفع وی رأی دهد. مبلغ ۶۴ هزار پوند به وی اعطا شد و او نیز کتاب خاطرات پسرش را باز پس گرفت (که بعداً توسط خودش دوباره منتشر شد) و شرکت او اجازه یافت تا از مسیر جدیدی که به تازگی کشف شده بود، برای تجارت استفاده کند. متأسفانه تا آن زمان، شرکت هلندی هند غربی مدعی همین مسیرهای آبی بود.
آدونیس کرید یک شخصیت تخیلی از مجموعه فیلم‌های کرید (۲۰۱۵)، کرید ۲ (۲۰۱۸) و کرید ۳ (۲۰۲۲) است. نقش این شخصیت را مایکل بی. جردن در هر سه قسمت بازی می‌کند.
در فضای تخیلی فیلم‌ها، دانی پسر نامشروع قهرمان فقید و سابق جهان آپولو کرید است که حاصل رابطه نامشروع قهرمان سابق سنگین‌وزن و زنی با نام خانوادگی جانسون است که در دهه ۱۹۹۰ درگذشت. دانی چند سال اول زندگی خود را در مراکز نگهداری و نوجوانان می‌گذراند تا اینکه متعاقباً توسط مری آن کرید، بیوه آپولو، به فرزندی پذیرفته شد. او زندگی لوکسی دارد و شغل ثابتی دارد، اما آن را رها کرده و رؤیای مادام العمر یعنی تبدیل شدن به یک بوکسور حرفه‌ای را دنبال می‌کند. او به فیلادلفیا می‌رود و دوست مرحوم پدرش راکی بالبوآ را متقاعد می‌کند تا او را آموزش دهد و او را راهنمایی کند.
در سال ۱۹۹۸، آدونیس جانسون در یک بازداشتگاه نوجوانان در لس آنجلس وقت می‌گذراند و اغلب با دیگر کودکان دعوا می‌کند. در نتیجه او را به سلول انفرادی می‌برند. مری آن کرید (فیلیسیا رشاد)، بیوه آپولو، با دانی ملاقات می‌کند و او را به فرزندی قبول می‌کند. به او می‌گوید که او پسر آپولو کرید است (پسری از یک رابطه خارج از ازدواج) هفده سال بعد، در سال ۲۰۱۵، دانی (با استفاده از نام خانوادگی مادر بیولوژیکی خود جانسون) یک جوان ثروتمند فارغ التحصیل دانشگاهی است که در یک شرکت اوراق بهادار در گروه مالی اسمیت بوردلی کار می‌کند. با این حال، در تعطیلات آخر هفته، او مخفیانه به تیخوانا می‌رود تا در مسابقات بوکس حرفه‌ای در برابر حریفان نامعلوم مبارزه کند و رکورد شکست ناپذیر ۱۵ پیروزی را حفظ می‌کند. به زودی، آدونیس از شغل شرکت اوراق بهادار خود استعفا می‌دهد تا رویای خود را برای بوکس شدن دنبال کند. مری آن به شدت با بوکسور شدن دانی مخالفت می‌کند و به او می‌گوید که چگونه شوهرش سی سال پیش در جریان مسابقه با ایوان دراگو در رینگ کشته شد و چگونه راکی بالبوآ پس از آسیب مغزی مجبور به بازنشستگی شد. ولی آدونیس بدون ترس از محل سکونت مادرش نقل مکان می‌کند و به فیلادلفیا سفر می‌کند تا به دنبال بهترین دوست و رقیب سابق پدرش، راکی ​​(با بازی سیلوستر استالونه) باشد.
نظریه زیست‌آهنگ یک ایده شبه علمی است که بیان می‌کند زندگی روزمره ما به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر چرخه‌های ریتمیک با دوره‌های دقیقاً ۲۳، ۲۸ و ۳۳ روزه است، معمولاً یک چرخه فیزیکی ۲۳ روزه، یک چرخه احساسی ۲۸ روزه، و یک چرخه فکری ۳۳ روزه است. این ایده توسط "ویلهلم فلیس" در اواخر قرن ۱۹ توسعه یافت و در اواخر دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده رایج شد. این پیشنهاد به‌طور مستقل آزمایش شده‌است و به‌طور مداوم هیچ اعتباری برای آن یافت نشده‌است.
بر اساس تئوری بیوریتم‌ها، زندگی یک فرد تحت تأثیر چرخه‌های بیولوژیکی موزون است که بر توانایی او در حوزه‌های مختلف مانند فعالیت‌های ذهنی، فیزیکی و عاطفی تأثیر می‌گذارد. این چرخه‌ها از بدو تولد شروع می‌شوند و در طول زندگی به صورت ثابت (به موج سینوسی) در نوسان هستند و با مدل‌سازی ریاضی آنها، پیشنهاد شده‌است که سطح توانایی فرد در هر یک از این حوزه‌ها روز به روز قابل پیش‌بینی باشد. این نظریه مبتنی بر این ایده است که عملکردهای شیمیایی بیوفیدبک و ترشح هورمونی در بدن می‌تواند در طول زمان یک رفتار سینوسی نشان دهد.
تئوری‌های منتشر شده معادلات چرخه‌ها را به صورت زیر بیان می‌کنند:
آنا اندرسون (۱۶ دسامبر ۱۸۹۶–۱۲ فوریه ۱۹۸۴) یک شیاد بود که ادعا می‌کرد دوشس بزرگ آناستازیا روسیه است.Coble et al. ; Godl (1998) آناستازیا، کوچک‌ترین دختر آخرین تزار و تزارینا روسیه، نیکلاس دوم و الکساندرا، همراه با والدین و خواهر و برادرش در ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸ توسط انقلابیون کمونیست در یکاترینبورگ روسیه به قتل رسید، اما محل جسد او تا سال ۲۰۰۷ مشخص نبود.Coble et al. ; Rogaev et al.
در سال ۱۹۲۰، اندرسون پس از اقدام به خودکشی در برلین در یک بیمارستان روانی بستری شد. در ابتدا، او با نام "Fräulein Unbekannt" (به آلمانی برای دوشیزه ناشناخته) انتخاب شد زیرا از افشای هویت خود خودداری می‌کرد.Klier and Mingay, p. 93; Berlin Police report, quoted by Krug von Nidda in "I, Anastasia", p. 89 بعداً از نام چایکوفسکی و سپس اندرسون استفاده کرد. در مارس ۱۹۲۲، ادعاهایی مبنی بر اینکه اندرسون یک دوشس بزرگ روسی است برای اولین بار مورد توجه همگان قرار گرفت. بیشتر اعضای خانواده دوشس بزرگ آناستازیا و کسانی که او را می‌شناختند، از جمله آموزگار دربار، پیر گیلیارد، گفتند که اندرسون یک شیاد بود، اما دیگران باورشان شده بود که او آناستازیا است. در سال ۱۹۲۷، یک تحقیق خصوصی که توسط برادر تزارینا، ارنست لوئیس، دوک بزرگ هسن، انجام شد، اندرسون را به عنوان فرانزیسکا شانزکووسکا، کارگر کارخانه لهستانی با سابقه بیماری روانی شناسایی کرد. پس از یک دعوای قضایی طولانی مدت، دادگاه‌های آلمان رای دادند که اندرسون نتوانسته‌است ثابت کند آناستازیا است، اما از طریق پوشش رسانه ای، ادعای او شهرت پیدا کرد.Klier and Mingay, p. 109; Kurth, "Anastasia", pp. 10, 53
در ۲۷ فوریه ۱۹۲۰،Berlin Police report, quoted by Krug von Nidda in "I, Anastasia", p. 89 زن جوانی در برلین با پریدن از پل بندلربلاک به داخل کانال لندوهر اقدام به خودکشی کرد. او توسط یک پلیس نجات یافت و در در خیابان لوتزوپلاتز بستری شد. از آنجایی که او فاقد مدارک شناسایی بود و از معرفی خود امتناع کرد، به عنوان "Fräulein Unbekannt" («خانم ناشناس») در یک بیمارستان روانی در دالدورف (اکنون ویتناو، در راینیکندورف) بستری شد، و برای دو سال بعد در آنجا ماند.Klier and Mingay, p. 93; Berlin Police report, quoted by Krug von Nidda in "I, Anastasia", p. 89 این بیمار ناشناس زخم‌هایی روی سر و بدن خود داشتKing and Wilson, pp. 82–84; Massie, p. 163 و آلمانی را با لهجه ای که توسط کادر پزشکی به عنوان «روسی» توصیف شده بود صحبت می‌کرد.Nurse Erna Buchholz and Dr Bonhoeffer quoted by Krug von Nidda in "I, Anastasia", pp. 95–96
در ماه مه ۱۹۲۲، پوترت، شوابه و تولستوی معتقد بودند که این زن آناستازیا است، اگرچه بوخهودن گفت که هیچ شباهتی وجود ندارد."I, Anastasia", p. 93; Klier and Mingay, p. 95 با این وجود، این زن از آسایشگاه خارج شد و اتاقی در خانه بارون آرتور فون کلایست، یک مهاجر روسی که قبل از سقوط تزار رئیس پلیس لهستان روسیه بود، در برلین به او داده شد. پلیس برلین که پرونده را اداره می‌کرد، بازرس کارآگاه فرانتس گرونبرگ، فکر می‌کرد که کلایست "ممکن است انگیزه‌های پنهانی داشته باشد، همان‌طور که در محافل مهاجران به آن اشاره شده بود: اگر شرایط قدیمی در روسیه احیا شود، او امیدوار بود که از نظر ظاهری پیشرفت بزرگی داشته باشد.Letter from Grünberg to his superior, Councillor Goehrke, quoted by Krug von Nidda in "I, Anastasia", p. 92
در سال ۱۹۲۷، تحت فشار خانواده‌اش، والدمار تصمیم گرفت که هیچ گونه حمایت مالی بیشتری از چایکوفسکی ارائه نکند و سرمایه‌های دانمارک قطع شد.Kurth, "Anastasia", pp. 151–153; Massie, p. 181 دوک جورج لوختنبرگ، یکی از بستگان دور تزار، به او خانه ای در قلعه سیون داد.Klier and Mingay, pp. 105–106; Kurth, "Anastasia", pp. 151–153; Massie, p. 181 برادر تزارینا، ارنست لوئیس، دوک اعظم هسن، یک کارآگاه خصوصی به نام مارتین ناپف را استخدام کرد تا این ادعاها را که شایکوفسکی آناستازیا است را بررسی کند.Anderson's supporters claimed that Ernest Louis's hostility towards Anderson arose from her allegation that they had last met when he had visited Russia in 1916. Anderson claimed that in the midst of a war between Russia and Germany, Ernest Louis had visited Russia to negotiate a separate peace. Ernest Louis denied the allegation, which if true would have been tantamount to treason. There was no conclusive proof either way. (See: Klier and Mingay, pp. 100–101; Kurth, "Anastasia", pp. 93–95; Massie, pp. 177–178; Krug von Nidda in "I, Anastasia", pp. 127–129)
در سال ۱۹۲۸، ادعای چایکوفسکی در ایالات متحده مورد توجه و توجه قرار گرفت که گلب بوتکین مقالاتی را در حمایت از هدف او منتشر کرد.Godl (1998); Klier and Mingay, p.108; Massie, p. 182 تبلیغات بوتکین توجه یکی از عموزاده‌های دور آناستازیا، زنیا لیدز، شاهزاده خانم سابق روسیه را که با یک صنعتگر ثروتمند آمریکایی ازدواج کرده بود، جلب کرد.Klier and Mingay, p. 108; Kurth, "Anastasia", p. 202; Massie, p. 182 بوتکین و لیدز ترتیبی دادند که چایکوفسکی با هزینه لیدز با کشتی "برنگاریا" به ایالات متحده سفر کند.Kurth, "Anastasia", pp. 202–204 در سفر از سیون به ایالات، چایکوفسکی در پاریس توقف کرد و در آنجا با آندری ولادیمیرویچ بزرگ روسیه، پسر عموی تزار، که معتقد بود او آناستازیا است، دیدار کرد.King and Wilson, p. 208; Klier and Mingay, p. 109; Kurth, "Anastasia", pp. 204–206 چایکوفسکی به مدت شش ماه در املاک خانواده لیدز در خلیج اویستر، نیویورک زندگی کرد.Klier and Mingay, p. 109; Kurth, "Anastasia", pp. 214–219; Massie, pp. 175–176, 181
بازگشت اندرسون به آلمان باعث جلب توجه مطبوعات شد و اعضای بیشتری از اشراف آلمانی را به سمت او کشاند.Klier and Mingay, p. 127 او دوباره به عنوان میهمان خیرخواهان خود به صورت دوره‌گرد زندگی کرد.Kurth, "Anastasia", pp. 271–279 در سال ۱۹۳۲، روزنامه بریتانیایی "نیوز آو د ورلد" داستانی جنجالی منتشر کرد که او را به عنوان یک هنرپیشه رومانیایی متهم کرد که مرتکب کلاهبرداری شده‌است.Klier and Mingay, p. 127; Kurth, "Anastasia", p. 276 وکیل او، فالوز، به دلیل افترا از این روزنامه شکایت کرد، اما این پرونده طولانی تا آغاز جنگ جهانی دوم ادامه یافت، در آن زمان پرونده منتفی شد زیرا اندرسون در آلمان زندگی می‌کرد و ساکنان آلمان نمی‌توانستند در کشورهای دشمن شکایت کنند. از سال ۱۹۳۸، وکلای مدافع اندرسون در آلمان، توزیع دارایی تزار در روابط شناخته شده او را به چالش کشیدند و آنها نیز به نوبه خود هویت او را به چالش کشیدند.Klier and Mingay, p. 115; Kurth, "Anastasia", pp. 289–356 دعوا به‌طور متناوب بدون حل و فصل برای چندین دهه ادامه یافت. لرد مونت باتن برخی از لوایح حقوقی روابط آلمانی خود را علیه اندرسون ارائه کرد.Klier and Mingay, p. 128; Massie, p. 189 این دادرسی طولانی‌مدت به طولانی‌ترین شکایت در تاریخ آلمان تبدیل شد.King and Wilson, p. 236; Klier and Mingay, p. 115
بوتکین در شهر دانشگاهی شارلوتسویل، ویرجینیا زندگی می‌کرد و یکی از دوستان محلی او، استاد تاریخ و نسب‌شناس جان ایکات «جک» ماناهان، هزینه سفر اندرسون به ایالات متحده را پرداخت کرد.Klier and Mingay, p. 142; Kurth, "Anastasia", p. 370; Massie, pp. 191–192 او با ویزای بازدید شش‌ماهه وارد کشور شد و اندکی قبل از انقضای آن، اندرسون در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۸ در یک مراسم مدنی با مناهان که ۲۰ سال از او کوچکتر بود ازدواج کرد.King and Wilson, p. 246; Kurth, "Anastasia", p. 375 جک مناهان از این ازدواج راحت لذت برد،Kurth, "Anastasia", p. 375; Massie, p. 192 و خود را به عنوان «دوک بزرگ در انتظار»Massie, p. 192 یا «داماد تزار» توصیف کرد.Klier and Mingay, p. 145 این زوج در اتاق خواب‌های جداگانه در خانه ای در دانشگاه سیرکل در شارلوتزویل زندگی می‌کردند و همچنین صاحب مزرعه ای در نزدیکی اسکاتسویل بودند.Kurth, "Anastasia", p. 381Klier and Mingay, p. 162; Kurth, "Anastasia", p. 376 او در دسامبر ۱۹۶۹ درگذشت. در فوریه سال بعد، ۱۹۷۰، پرونده‌های قضایی سرانجام به پایان رسید و هیچ‌یک از طرفین نتوانستند هویت اندرسون را مشخص کنند.King and Wilson, pp. 236–238; Klier and Mingay, p. 139; Kurth, "Anastasia", p. 377
در سال ۱۹۹۱، اجساد تزار نیکلاس دوم، تزارینا الکساندرا و سه تن از دخترانشان از یک گور دسته جمعی در نزدیکی یکاترینبورگ نبش قبر شدند. آنها بر اساس هر دو تجزیه و تحلیل اسکلتی و آزمایش DNA شناسایی شدند.Gill et al. به عنوان مثال، دی‌ان‌ای میتوکندریایی برای مطابقت با روابط مادری مورد استفاده قرار گرفت، و دی‌ان‌ای میتوکندریایی از استخوان‌های ماده با شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبورگ، که مادربزرگ مادری او، شاهزاده ویکتوریا هسن و توسط راین، خواهر الکساندرا بود، مطابقت داشت. اجساد تزارویچ الکسی و دختر باقی مانده در سال ۲۰۰۷ کشف شد. آزمایش‌های مکرر و مستقل DNA تأیید کرد که بقایای جسد هفت عضو خانواده رومانوف هستند و ثابت کرد که هیچ‌یک از چهار دختر تزار از تیراندازی خانواده رومانوف جان سالم به در نبرده‌اند.Coble et al. ; Rogaev et al.
اگرچه کمونیست‌ها کل خانواده امپراتوری رومانوف، از جمله دوشس بزرگ آناستازیا ۱۷ ساله را در ژوئیه ۱۹۱۸ به قتل رساندند، اما سال‌ها پس از آن اطلاعات نادرست کمونیستی شایعاتی را در مورد زنده ماندن اعضای خانواده تزار ایجاد کرد.King and Wilson, p. 67; Klier and Mingay, pp. 70–71, 82–84; Massie, pp. 144–145 شایعات متناقض در مورد سرنوشت خانواده به شیادان اجازه داد که ادعاهای جعلی داشته باشند که از کلاهبرداران رومانوف زنده مانده‌اند.King and Wilson, p. 71; Klier and Mingay, pp. 84, 91; Massie, pp. 144–145
رویس رایتون، نمایشنامه نویس، در سال ۱۹۷۸ دربارهٔ آنا اندرسون، "من آن کسی هستم که هستم". مانند نمایشنامه‌های قبلی، اندرسون را به عنوان «شخصی با ارزش ذاتی که قربانی حرص و طمع و ترس دیگران شده» به تصویر می‌کشد و تلاشی برای تعیین هویت واقعی خود نداشته‌است.
باله سر کنت مک میلان، "آناستازیا"، که برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ اجرا شد، از "من، آناستازیا، یک زندگینامه" به عنوان الهام بخش استفاده کرد و "یک فانتزی دراماتیک دربارهٔ آنا اندرسون است، زنی که خود را آناستازیا می‌داند. . . . او چه در حافظه و چه در تخیل، قسمت‌هایی از گذشته آناستازیا را تجربه می‌کند . . . این سازه نوعی کابوس چرخان آزاد است که توسط شخصیت مرکزی قهرمان با بازی لین سیمور در کنار هم نگه داشته شده‌است. یک منتقد معاصر فکر می‌کرد که سیمور «پرتره پرتنش و عذاب‌آور آنا اندرسون ناامید» کاملاً خارق‌العاده و واقعاً تأثیرگذار است. آنا اندرسون همچنین در باله یوری واموس در سال ۱۹۹۲ برای تئاتر بازل، "زیبای خفته" به عنوان یک ابزار روایت استفاده شد." - آخرین دختر تزار"، بر اساس "زیبای خفته" پیوتر ایلیچ چایکوفسکی نیز اثر دیگری از زندگی اوست.
مارجوری استونمن داگلاس (۷ آوریل ۱۸۹۰). – ۱۴ مه ۱۹۹۸) روزنامه‌نگار، نویسنده، مدافع حق رای زنان، و حافظ محیط زیست آمریکایی بود که به خاطر دفاع سرسختانه‌اش از اورگلیدز در برابر تلاش‌ها برای تخلیه آن و بازپس‌گیری زمینش شهرت داشت. او که به عنوان یک زن جوان برای کار "در میامی هرالد" به میامی نقل مکان کرد، به یک نویسنده مستقل تبدیل شد و بیش از صد داستان کوتاه را تولید کرد که در مجلات مشهور منتشر شد. تأثیرگذارترین اثر او کتاب "The Everglades: River of Grass" (۱۹۴۷) بود که مفهوم رایج اورگلیدز را به‌عنوان رودخانه‌ای ارزشمند به جای باتلاقی بی‌ارزش بازتعریف کرد. تأثیر آن با کتاب تأثیرگذار «"بهار خاموش"» راشل کارسون (۱۹۶۲) مقایسه شده‌است. کتاب‌ها، داستان‌ها و حرفه روزنامه‌نگاری او موجب نفوذ او در میامی شد و او را توانا ساخت تا اهداف خود را پیش ببرد.
مارجوری استونمن در ۷ آوریل ۱۸۹۰ در مینیاپولیس، مینه سوتا زاده شد. او تنها فرزند ویولونیست کنسرت فلورانس لیلیان ترفتن (۱۸۵۹–۱۹۱۲) و فرانک برایانت استونمن (۱۸۵۷–۱۹۴۱) بود. یکی از اولین خاطرات او این بود که پدرش "آهنگ هیوااتا" را برای او آواز می‌خواند، که در آن او با شنیدن اینکه درخت باید جان خود را بدهد تا چوب قایق‌رانی به هیوااتا بدهد، گریه کرد.Douglas, p.  42. او یک خواننده اولیه و مشتاق بود. اولین کتاب او "ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب" بود که تا بزرگسالی آن را حفظ کرد. او در چهار سالگی از فلوریدا دیدن کرد و بارزترین خاطره او از این سفر، چیدن پرتقال از درختی در هتل تامپا بی بود.Douglas, p.  31. از آنجا او و والدینش سفری دریایی از تامپا به هاوانا را آغاز کردند.Duncan, Scott (May 15, 1998). "Marjory, we loved you so." "The Miami Herald"; Commentary.
مارجوری در سال ۱۹۰۸ با وجود تردیدهای شدید در مورد وضعیت روانی مادرش، دانشگاه را ترک کرد. خاله و مادربزرگش نگرانی‌های او را با هم در میان گذاشتند، اما متوجه شدند که برای شروع زندگی‌اش باید آنجا را ترک کند.Douglas, p.  69. او یک دانشجوی مستقیم در کالج ولزلی بود،"Marjory Stoneman Douglas." Friends of the Everglades website. Retrieved on December 17, 2007. که در سال ۱۹۱۲ با مدرک کارشناسی زبان انگلیسی دانش‌آموخته شد. او موفقیت خاصی در کلاس سخنرانی پیدا کرد و با شش نفر از همکلاسی‌هایش به اولین باشگاه حق رأی پیوست.Douglas, pp.  77–78. او به عنوان سخنور کلاس انتخاب شد، اما نتوانست این وظیفه را انجام دهد، زیرا قبلاً در فعالیت‌های دیگری شرکت داشت. مادرش در طول سال آخر، هنگام بازدید از خانه، توده‌ای روی سینه‌اش به او نشان داد. مارجوری ترتیب عمل جراحی را برای برداشتن آن انجام داد. پس از جشن دانش‌آموختگی، خاله اش به او اطلاع داد که مادرش فوت کرده‌است. خانواده ترتیب تشییع جنازه را به مارجوری واگذار کردند.Douglas, pp.  78–82.
داگلاس زمانی که جمعیت شهر کمتر از ۵۰۰۰ نفر بود وارد فلوریدا جنوبی شد.Douglas, p.  103. پدرش، فرانک استونمن، اولین ناشر این مقاله بود که بعداً به "میامی هرالد" تبدیل شد. استونمن با شور و اشتیاق با فرماندار فلوریدا، ناپلئون بناپارت برووارد، و تلاش‌های او برای تخلیه اورگلیدز مخالفت کرد. او برروارد را چنان خشمگین کرد که وقتی استونمن در انتخابات برای قاضی مدار پیروز شد، بروارد از تأیید انتخابات خودداری کرد، بنابراین استونمن تا آخر عمر بدون انجام وظایف یک قاضی به عنوان «قاضی» شناخته شد.Douglas, pp.  98–99.
حق رای زنان مورد علاقه اولیه داگلاس بود، و اگرچه او در کار اولیه خود در "میامی هرالد" از بحث و جدل دوری می‌کرد، در سومین روز خود به عنوان مقاله‌نویس جامعه، حق رای را انتخاب کرد و شروع به تمرکز بر نوشتن دربارهٔ زنان در پست‌های رهبری کرد. .Davis, pp. 229–231. در سال ۱۹۱۷، او به همراه مری بیرد برایان، همسر ویلیام جنینگز برایان و دو زن دیگر به تالاهاسی سفر کرد تا در حمایت از حق رای زنان صحبت کند. داگلاس از استقبالی که این گروه از مجلس قانونگذاری فلوریدا داشت، تحت تأثیر قرار نگرفت. او بعداً در مورد تجربه خود نوشت: «هر چهار نفر با یک کمیته مشترک با بهترین کلاه خود صحبت کردیم. صحبت کردن با آنها مانند صحبت کردن با تصاویر حکاکی شده بود. آنها اصلاً به ما توجه نکردند.»Byers, Stephen (January 3, 1999). "The Lives They Lived: Marjory Stoneman Douglas." "The New York Times"; p.  46. Retrieved on May 2, 2008. داگلاس پس از بازگشت از اروپا در سال ۱۹۲۰ توانست برای اولین بار رای دهد.
اگرچه داگلاس در یک خانواده اسقفی بزرگ شد، اما در طول زندگی خود را آگنوستیک توصیف کرد و هر گونه مراسم مذهبی را در یادبود خود ممنوع کرد.Fichter, Margaria (May 14, 1998). "Pioneering environmentalist Marjory Stoneman Douglas dies at 108." "The Miami Herald"; Domestic news. داگلاس زمانی که مادرش در حال مرگ بود، آگنوستیک خود را به دعاهای بی پاسخ او گره زد.Davis, Jack (Summer 2001). "Green Awakening: Social activism and the evolution of Marjory Stoneman Douglas's Environmental Consciousness." "The Florida Historical Quarterly", 80 (1), pp.  43–77. با این حال، او انگیزه حمایت خود از حق رای زنان را مدیون پدربزرگ و مادربزرگ کواکری خود می‌دانست که فداکاری‌شان برای الغای برده‌داری را تحسین می‌کرد و با افتخار ادعا می‌کرد که لوی کافین، سازمان‌دهنده راه‌آهن زیرزمینی، عموی بزرگ اوست.Davis, Jack (January 2003). "'Conservation is now a dead word': Marjory Stoneman Douglas and the transformation of American environmentalism." "Environmental History" 8 (1) pp.  53–76. او نوشت که همسرش دوست هریت بیچر استو بود و داستان فرار الیزا در "کلبه عمو تام" از بردگی را به استو ارائه کرده بود زیرا عمه بزرگ داگلاس پس از فرار از الیزا و نوزادش مراقبت می‌کرد.Douglas, p.  37. فرانک استونمن در یک مستعمره کویکرها بزرگ شد، و داگلاس معتقد بود که در طول زندگی خود، حتی پس از گرویدن به آیین اسقفی، نکاتی را در مورد تربیت خود حفظ کرده‌است. نویسنده جک دیویس و همسایه‌اش هلن مویر پیشنهاد می‌کنند که این تأثیر کواکر در پس استفاده داگلاس از «دوستان» در نام‌گذاری سازمان‌ها به نام دوستان اورگلیدز و دوستان کتابخانه‌های عمومی میامی-دد بوده‌است.
داگلاس در روزهای اولیه نوشتن برای "The Miami Herald" شروع به کسب افتخار کرد. در دهه ۱۹۸۰، جوایزش معتبرتر شدند و واکنش‌های او نسبت به آنها متفاوت بود. دپارتمان منابع طبیعی فلوریدا (در حال حاضر اداره حفاظت از محیط زیست فلوریدا) در سال ۱۹۸۰ دفتر مرکزی خود را در تالاهاسی به نام او نامگذاری کرد که به نظر او افتخاری مشکوک بود. او به یکی از دوستانش گفت که ترجیح می‌دهد اورگلیدز را بازسازی شده ببیند تا نامش بر روی یک ساختمان باشد. او در طول سخنرانی مودبانه خود، رونالد ریگان و جیمز وات، وزیر کشور وقت، را به دلیل رویکرد ضعیف آنها در حفاظت از محیط زیست مورد انتقاد قرار داد.Davis, pp. 553–554.
در سال ۱۹۸۶ انجمن حفاظت از پارک‌های ملی جایزه مارجوری استونمن داگلاس را تأسیس کرد که «به افرادی که اغلب باید برای دفاع از سیستم پارک ملی تلاش زیادی کنند» اهدا می‌شود."Grand Canyon Advocate Receives National Parks Award" (Press release). National Parks Conservation Association. October 31, 2005. Retrieved on December 17, 2007. علیرغم نابینایی و کاهش شنوایی، داگلاس به فعالیت خود ادامه داد و با دیدار ملکه الیزابت دوم، که داگلاس یک نسخه امضا شده از "The Everglades: River of Grass" را در سال ۱۹۹۱ به او داد.Davis, p. 572.
داگلاس به‌جای هدایا و جشن‌ها درخواست کرد که در روز تولد او درخت‌هایی کاشته شود که در نتیجه بیش از ۱۰۰۰۰۰ درخت در سراسر ایالت کاشته شد.Davis, pp. 572–574.
شیرزن فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی آمیت وی. ماسورکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، شارات ساکسنا، ویجای راز و ایلا آرون ایفای نقش کرده‌اند.
بریتنی لی لاور (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است که با بازی در نقش لیز در "مرد در جستجوی زن" و تانیا سیتکوفسکی در مجموعهٔ تلویزیونی "فراموش نشدنی" و هلی آر در "جداسازی" شناخته شد.
لاور در هیوورث، ایلینوی، از استیون لاور و میکی لاور، هنرمند نقاشی بدن متولد شد. لاور در سال ۲۰۰۸ لیسانس علوم ارتباطات را از دانشگاه نورث‌وسترن دریافت کرد.
لاور در نقش کارشناس فن آوری، تانیا سیتکوفسکی در مجموعه ۲۰۱۱، "فراموش نشدنی" حضور داشت. در سال ۲۰۱۵، وی شهرت اصلی خود را با بازی در سریال کمدی اف ایکس ایکس، "مرد در جستجوی زن"، با به تصویر کشیدن لیز گرینبرگ، خواهر شخصیت اصلی داستان، به دست آورد. لاور در سریال هولو "Casual" در فصل ۲، در نقش سارا فین، برای یک نقش دوره‌ای بازی کرد. او همچنین در تبلیغات تجاری Verizon ظاهر شده‌است.
سیر تکامل و تاریخ زنان اروپایی با تکامل و تاریخ خود اروپا منطبق است. حدود ۵۱٫۲ درصد از جمعیت اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۰ را زنان تشکیل می‌دهند که در ژانویه ۲۰۱۱، جمعیت اتحادیه اروپا ۵۰۲٬۱۲۲٬۷۵۰ نفر بود.Women in Europe , Knowledge Center, Catalyst
پس از به دست آوردن حق رای در سیاست آلمان در سال ۱۹۱۹، زنان آلمانی شروع به ایفای نقش‌های فعال در پست‌هایی کردند که معمولاً فقط توسط مردان آلمانی انجام می‌شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، آنها را به عنوان "Trümmerfrauen" یا "زنان آوار " نامیدند، زیرا آنها از "مجروحان، دفن مردگان، اموال نجات یافته" مراقبت می‌کردند و آنها در وظیفه سخت بازسازی جنگ- شرکت می‌کردند.Women In German Society, German Culture, germanculture.com
زنان آلبانیایی در یک جامعه محافظه کار و مردسالار زندگی می‌کنند. در چنین جامعه سنتی، زنان آلبانی در جوامعی که به «تسلط مردانه» اعتقاد دارند، نقش‌های فرعی دارند. علیرغم ورود دموکراسی و پذیرش اقتصاد بازار آزاد در آلبانی، پس از دوره تحت رهبری حزب کمونیست کار است. بر اساس قانون ۵۰۰ ساله Leke Dukagjini، یک آیین رفتار سنتی، نقش اصلی زنان آلبانیایی مراقبت از کودکان و مراقبت از خانه است.
با توجه به ماهیت مردسالارانه فرهنگ و جامعه سنتی ارمنستان،Itano, Nicole. Quota Law Puts More Women in Armenia's Election. WeNews. May 10, 2007. از زنان در ارمنستان اغلب انتظار می‌رود که با فضیلت و فرمانبردار باشند، از باکرگی خود تا زمان ازدواج محافظت کنند و در درجه اول وظایف خانگی را بر عهده بگیرند.
هنجارهای اجتماعی سنتی در آذربایجان و توسعه اقتصادی عقب مانده در مناطق روستایی این کشور همچنان نقش زنان را در اقتصاد محدود می‌کند و گزارش‌هایی وجود دارد که زنان در اعمال حقوق قانونی خود به دلیل تبعیض جنسیتی با مشکل مواجه هستند.Country Reports on Human Rights Practices: Azerbaijan (2011). United States Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor (2011). "This article incorporates text from this source, which is in the public domain."
تاریخچه، خصوصیات، تکامل و شجره نامه زنان امروزی در جمهوری چک را می‌توان از قرن‌ها قبل از تأسیس کشوری که اکنون به نام جمهوری چک شناخته می‌شود، ردیابی کرد. آنها از مهاجران اسلاو اجدادی سرچشمه گرفته‌اند که اقتصادی داشتند که اساساً مبتنی بر کشاورزی بود.
در برخی از بخش‌های ایتالیا، زنان هنوز به عنوان زنان خانه‌دار و مادری کلیشه‌ای تصور می‌شوند که در حقیقت بیکاری زنان بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا نیز منعکس می‌شود.
شرح اولیه زنان مونته‌نگرو از ستونی "در نیویورک تایمز" در ۵ نوامبر ۱۸۸۰ آمده‌است. (abstract)
سنت سوئیسی نیز زنان را تحت اقتدار پدران و شوهرانشان قرار می‌دهد.France, everyculture.com
از نظر قانونی، زنان در آندورا از حقوق مساوی بر اساس قوانین پادشاهی آندورا برخوردارند. آندورا در دادن حقوق قانونی به زنان کند بود: حق رای زنان تنها در سال ۱۹۷۰ به دست آمد. با این حال، در سال‌های اخیر، زنان پیشرفت چشمگیری داشته‌اند. از نظر سیاسی، زنان آندورا در انتخابات پارلمانی کشورشان در سال ۲۰۱۱ ۱۵ کرسی به دست آوردند. به همین دلیل، آندورا اولین کشور در اروپا و دومین کشوری در سطح بین‌المللی بود که «اکثریت قانونگذاران زن» را انتخاب کرد.
تضمین فرصت‌های برابر در محل کار برای زنان ممکن است ۱۶۰ تریلیون دلار ارزش داشته باشد.
زنان بلژیکی نسل به نسل می‌توانند به اصطلاح «شکاف جنسیتی شغلی» را از بین ببرند. در نسل‌های جوان به دلیل افزایش در دسترس بودن «شغل پاره وقت در خدمات» برای زنان است. در سال ۱۹۹۹، متوسط درآمد یک زن بلژیکی ۹۱ درصد حقوق یک مرد بلژیکی بود. زنان بلژیکی وقتی مشاغل پاره وقت را انجام نمی‌دهند، بسته به توافق بین شرکای زن و مرد، همچنان «بیشتر کارهای خانگی را انجام می‌دهند».
زنان در هلند هنوز در مورد چگونگی بهبود عدم تعادل‌ها و بی عدالتی‌هایی که به عنوان زنان با آن مواجه هستند، بحث آزاد دارند. به ویژه مشارکت کم زنان در مشاغل تمام وقت یک موضوع سیاسی است. در سال ۲۰۱۲، ۷۶٫۹ درصد از زنان شاغل به صورت پاره وقت کار می‌کردند که بسیار بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا که ۳۲٫۱ درصد است.
بر اساس یک نظرسنجی از کارمندان حمل و نقل اروپایی، گزارش ۲۰۱۹ دربارهٔ خشونت علیه زنان در محل کار شواهدی از سطوح بالای خشونت علیه زنان در محل کار در سراسر اروپا را آشکار می‌کند. ۲۵ درصد از زنانی که در نظرسنجی شرکت کردند احساس کردند که خشونت علیه زنان یک اتفاق رایج در صنعت حمل و نقل است و ۲۶ درصد می‌گویند که آزار و اذیت در صنعت حمل و نقل «بخشی از کار» محسوب می‌شود.
در سطح اروپا، ۶۷ درصد از زنان در حال حاضر شاغل هستند، در مقایسه با ۷۹ درصد مردان، که ۱۲ درصد شکاف جنسیتی را نشان می‌دهد. تنها ۲۲ درصد از نیروی کار حمل و نقل را زنان تشکیل می‌دهند که اکثریت آنها در مشاغل اداری و کمتر از ۵ درصد به عنوان خلبان، ملوان، یا راننده راه‌آهن یا قطار کار می‌کنند. به عنوان مثال، در اندلس، زنان حدود ۱۷ درصد از نیروی کار حمل و نقل زمینی را تشکیل می‌دهند.
در زمینه آموزش، زنان در ایتالیا نتایج بسیار مطلوبی دارند و عمدتاً در تحصیلات متوسطه و عالی برتری دارند. از زمان معجزه اقتصادی ایتالیا، نرخ باسوادی زنان و اشتراک دانشگاه به‌طور چشمگیری در ایتالیا افزایش یافته‌است. زنان در ایتالیا ۹۸ درصد باسواد هستند، تحصیلات پایه دارند و اغلب به دانشگاه می‌روند. ۶۰ درصد از فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های ایتالیا زن هستند و زنان در تمام موضوعات دانشگاهی، از جمله ریاضیات، فناوری اطلاعات و سایر حوزه‌های فناوری که معمولاً توسط مردان اشغال می‌شود، به‌طور عالی حضور دارند.
زنان به‌طور کلی در تامین مالی ریسک پذیر کمتر حضور دارند. زنان هنگام راه‌اندازی یک کسب‌وکار برای جمع‌آوری سرمایه مشکل‌تری دارند. در سال ۲۰۲۱، کارآفرینان زن تنها ۱ درصد از تأمین مالی سرمایه‌گذاری خطرپذیر را دریافت کردند. به عنوان مقایسه، کارآفرینان زن در ایالات متحده ۲٪ از کل صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر را در سال ۲۰۲۱ دریافت کردند که کمترین سهم از سال ۲۰۱۶ است.
طبق مطالعات فرانسوی، ۱۰ درصد از زنان کارآفرین به دنبال کمک مالی از بانک‌ها هستند که حدود یک سوم کمتر از کارآفرینان مرد است. تلاش‌های ملی مانند اینترپرایس ایرلند، مرکز توسعه فناوری صنعتی در اسپانیا، و گروه بی‌پی‌آی در مراحل اولیه به شرکت‌های تحت مالکیت زنان کمک مالی می‌کنند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که این سرمایه‌ها با توسعه شرکت ادامه پیدا کنند.
اروپا همچنان از نظر نسبت سرمایه‌گذاری خطرپذیر و سایر سرمایه‌گذاری‌های خصوصی که به سمت زنان هدایت می‌شود، از سایر مناطق بین‌المللی عقب‌تر است. کارآفرینان زن در اروپا نادر هستند. نرخ فعالیت کارآفرینی در میان زنان اروپایی پایین است، ۵٫۷٪، در مقایسه با میانگین جهانی 11%. علیرغم اینکه زنان بیش از نیمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند کمتر از یک سوم کل کارآفرینان را تشکیل می‌دهند. کسب‌وکارهایی که توسط زنان تأسیس شده‌اند، دو برابر درآمد هر یورو سرمایه‌گذاری شده، حتی در حالی که کمتر از نیمی از سرمایه‌گذاری خطرپذیر همتایان مرد خود را به دست می‌آورند، تولید می‌کنند.
تنوع در راس کسب و کارها عملکرد مالی را نیز افزایش می‌دهد. کسب‌وکارهایی با مشارکت بالای زنان در هیئت‌مدیره‌شان ۲۸ درصد از رقبای خود بهتر عمل می‌کنند، در حالی که شرکت‌هایی با تیم‌های اجرایی متفاوت از جنسیت ۲۵ درصد عملکرد بهتری دارند.
در سال ۲۰۲۱، اروپا رکورد خروج موفقیت‌آمیز - عرضه اولیه عمومی سهام، خرید یا خرید - از شرکت‌های زنانه را داشت.
از جمله مشکلاتی که در حال حاضر با زنان آندورا روبرو هستند، وجود خشونت علیه آنها، نبود ادارات دولتی که به مسائل مربوط به زنان رسیدگی می‌کنند، و عدم وجود سرپناه برای زنان آسیب دیده که توسط دولت آندورا مدیریت می‌شود، می‌باشد.
ارمنستان با مشکل سقط جنین بر اساس جنسیت مواجه است.Gendercide in the Caucasus The Economist (September 13, 2013)Michael, M; King, L; Guo, L; McKee, M; Richardson, E; Stuckler, D (2013), The mystery of missing female children in the Caucasus: an analysis of sex ratios by birth order, International perspectives on sexual and reproductive health, 39 (2), pp. 97-102, John Bongaarts (2013), The Implementation of Preferences for Male Offspring, Population and Development Review, Volume 39, Issue 2, pages 185–208, June 2013
اکثر حدود ۴۵ درصد از جمعیت اوکراین (۴۵ میلیونUkraine profile, BBC News) که از خشونت – فیزیکی، جنسی یا روانی – رنج می‌برند، زنان هستند.Kyivans join global rally to end violence against women, Kyiv Post (14 February 2013)
آمبارساریا فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی دیراج راتان است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلجیت دوسانجه، ناونیت کائور دیلون، مونیکا گیل، لارن گوتلیب، گول پاناگ، گورپرت گوگی و بینو دیلون ایفای نقش کرده‌اند.
اتحاد انتخاباتی سرخ (به نروژی: Rød Valgallianse)، با حروف اختصاری: (RV) یک جبهه متحد انتخاباتی در نروژ بود. این جبهه در سال ۱۹۷۳ میلادی، تشکیل و در سال ۲۰۰۷م، با ادغام در حزب سرخ، منحل شد. اتحاد انتخاباتی سرخ، سیاست خود را بر اساس تمایل تبدیل نروژ به یک جامعه سوسیالیستی تنظیم می‌کرد. در ضمن، بخش بزرگی از اعضای این اتحاد انتخاباتی، خود را کمونیست، می‌نامیدند.https://snl.no/Rød_Valgallianse
در واقع، اتحاد انتخاباتی سرخ، یک ائتلاف بین حزب کمونیست کارگری و سوسیالیستهای غیر وابسته بود؛ و از سال ۱۹۹۱م، تبدیل به یک سازمان مستقل شد. در انتخابات مجلس ملی نروژ، در سال ۱۹۸۹م، اتحاد انتخاباتی سرخ، در فهرست نامزدی استانها، با شعارهایی مبنی بر حفظ محیط زیست و همبستگی، شرکت داشت. در دوره سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷م، اتحاد انتخاباتی سرخ، با یک نماینده از اسلو، با نام ارلینگ فولکورد، در مجلس ملی نروژ، حضور داشت.در انتخابات شوراهای شهری و استانی، در سال ۲۰۰۳م، اتحاد انتخاباتی سرخ، تنها ۱٫۵ درصد از آرای کل را به دست آورد و با این حساب ۰٫۵ کاهش پیدا کرده بود. به رغم چهره ای مستقل و نتایج خوب در نظرسنجی‌ها، در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۵م، بار دیگر اتحاد انتخاباتی سرخ، در تعداد آرایی که کسب کرده بود، سقوط کرد؛ و با کسب تنها ۱٫۲ درصد آرای کل، نتوانست نماینده ای به مجلس ملی نروژ، بفرستد.در سال ۲۰۰۷ میلادی، اتحاد انتخاباتی سرخ؛ و حزب کمونیست کارگری در هم ادغام شده؛ و حزب جدید سرخ را تشکیل دادند. رهبر این حزب جدید، تورستین دال، یعنی همان رهبر سابق اتحاد انتخاباتی سرخ، بود. با این حال درسال ۲۰۰۷م، با توجه به فرصتهای زمانی تعیین شده، برای ثبت و تأیید اسامی احزاب و لیست نامزدها، حزب سرخ تحت عنوان اتحاد انتخاباتی سرخ، در انتخابات شرکت کرد.در انتخابات شوراهای استانی درسال ۲۰۰۷م، اتحاد انتخاباتی سرخ، با کسب ۲٫۱ درصد آرای کل، بهترین نتایج تاریخ خود را به دست آورد. به علاوه در انتخابات مستقیم شهردار در شهرداری ریسور، اتحاد انتخاباتی سرخ، با کسب ۴۴٫۵ درصد آرای کل، پیروز گشت و برای اولین بار یک شهردار از اتحاد انتخاباتی سرخ، متصدی این مقام شد.https://snl.no/Rød_Valgallianse
شینا، ملکه جنگل، یک قهرمان خیالی آمریکایی در کتاب‌های مصور دختر جنگلی است که توسط فیکشن هاوس در دوران طلایی کتاب‌های کمیک منتشر شد. با اولین نمایش در سال ۱۹۳۸ و پیش از معرفی شخصیت واندر وومن (دسامبر ۱۹۴۱)، شینا اولین شخصیت زن کتاب‌های مصور با عنوان خود و الهام بخش بسیاری از شخصیت‌های کمیک مشابه بود. این شخصیت توانست از ریما، دختر جنگل که در رمان عمارت‌های سبز ویلیام هنری هادسون در سال ۱۹۰۴ معرفی شد از لحاظ ادبی پیشی بگیرد.
شینا یتیمی است که در جنگل بزرگ شده و یاد می‌گیرد که چگونه در آنجا زنده بماند و رشد کند، او توانایی برقراری ارتباط با حیوانات وحشی را دارد و در مبارزه با چاقو، نیزه، کمان و سلاح‌های موقت مهارت دارد. ماجراجویی‌های او بیشتر شامل برخورد با تاجران برده، شکارچیان سفیدپوست، آفریقایی‌های بومی و حیوانات وحشی است.
شینا در ژانویه ۱۹۳۸ در مجله بریتانیایی "Wags" شماره ۴۶ جاشوا بی پاور معرفی شد.[https://www.comics.org/issue/1099989/ "Wags" [UK] #46 (January 14, 1938)] at the Grand Comics Database.Sheena, Queen of the Jungle at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original November 10, 2011 خالقان این شخصیت ویل آیزنر و اس ام «جری» ایگر بودند. بنابر گفته یکی از منابع، ایگر از طریق استودیوی کوچک خود با نام یونیورسال فونیکس فیچرز (UFP) به مورت مسکین دستور داد تا نمونه اولیه از شینا را نقاشی کند. UFP یکی از معدود استودیوهایی بود که به درخواست ناشران و سندیکاها داستان مصور تولید و در "Wags" توزیع می‌کرد. برای کمک به پنهان کردن این واقعیت که استودیوی آنها فقط از خودشان تشکیل شده بود، این دو نفر کمیک خود را با نام مستعار «دبلیو مورگان توماس» امضا کردند. آیزنر اظهار داشت که نام این شخصیت با الهام از رمان نوشته اچ. رایدر هگرد انتخاب شد.Archive of Heintjes, Tom. "Will Eisner's The Spirit: The Wildwood News, Chapter 2 – Setting Up Shop", AdventureStrips.com. Reprinted from "The Spirit: The Origin Years" #2 (Kitchen Sink Press, July 1992). Original page
شینا برای اولین بار در شماره ۱ جامبو کامیکس از فیکشن هاوس و سپس در هر شماره (سپتامبر ۱۹۳۸ - آوریل ۱۹۵۳)، و همچنین در ۱۸ شماره اسپین آف (بهار ۱۹۴۲ - زمستان ۱۹۵۲) ظاهر شد و اولین داستان مصوری به‌شمار می‌آید که در آن یک شخصیت زن نقش قهرمان اصلی را ایفا می‌کند.
فیکشن هاوس که در اصل یک ناشر مجله پالپ بود، داستان‌های منثور این شخصیت را در کتاب‌های "داستان‌های شینا، ملکه جنگل" (بهار ۱۹۵۲) و "داستان‌های جنگل" جلد (بهار ۱۹۵۴) منتشر کرد.Sheena (character) at the Grand Comics Database
بلکثورن در دهه ۱۹۸۰ داستان‌های اصلی شینا را در مجموعه سه شماره‌ای "Jungle Comics" (مه تا اکتبر ۱۹۸۸) منتشر کرد."Jungle Comics" (Blackthorne Publishing, Inc., 1988 Series) at the Grand Comics Database ریبوت شینا که عمدتاً توسط استیون ئی. دسوزا نوشته شده بود و در آمریکای جنوبی به جای آفریقا جریان داشت، با همکاری استودیوی شبانه لندن در سال ۱۹۹۸ آغاز شد و در انتشارات Devil's Due از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ و با مون استون در سال ۲۰۱۴ ادامه یافت. استودیوی شبانه لندن شماره ۰ "شینا، ملکه جنگل" (فوریه ۱۹۹۸) را منتشر کرد و به دنبال آن سه شماره از یک مینی سریال سیاه و سفید چهار شماره ای به همین نام (مه ۱۹۹۸ - فوریه ۱۹۹۹) منتشر شد. انتشارات Devils Due داستان‌هایی با نام "شینا، ملکه جنگل" شماره ۱–۵ (ژوئن ۲۰۰۷ - ژانویه ۲۰۰۸)، "شینا، دنباله نقشه‌نگاری" (آوریل ۲۰۰۸) و "شینا، ملکه جنگل: خیزش تاریکی" را در ۳ شماره (اکتبر ۲۰۰۸ – دسامبر ۲۰۰۸) منتشر کرد. مون استون نیز در ادامه "شینا، ملکه جنگل" را در ۳ شماره (۲۰۱۴) منتشر کرد. علاوه بر این ای سی کامیکس مسئولیت چاپ‌های مجدد شینا و همچنین داستان‌های جدیدی از زنان جنگلی که پس از او معرفی شدند را بر عهده دارد.
دینامیت انتشار کمیک شینا را در سال ۲۰۱۷ آغاز کرد که توسط مارگریت بنت و کریستینا تروجیلو نوشته شد و با طراحی موریتات (شماره‌های ۱–۴) و ماریا لورا ساناپو (شماره ۵–۱۰) در ۱۰ شماره ادامه یافت. علاوه بر این یک سری کمیک جدید در نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد که توسط استفن مونی نوشته و توسط جترو مورالس طراحی شد.https://www.flickeringmyth.com/2021/08/the-queen-of-the-jungle-returns-with-new-sheena-series/
شینا دختری جوان و بلوند است که همراه پدر خود، کاردول ریوینگتون به کاوش در آفریقا می‌پردازد. هنگامی که کاردول بر اثر نوشیدن تصادفی معجون جادویی ساخته شده توسط کوبا (یک جادوگر بومی) جان خود را از دست می‌دهد، شینا یتیم شده و کوبا او را به عنوان دختر خود بزرگ می‌کند و راه‌های جنگل و زبان‌های مختلف آفریقای مرکزی را به او آموزش می‌دهد. با رسیدن به سن بلوغ، شینا لقب «ملکه جنگل» را تصاحب می‌کند و صاحب میمونی به نام چیم می‌شود.
طبق دایرةالمعارف ابرقهرمانان عصر طلایی نوشته جس نوین، شینا با کمک یک شکارچی سفیدپوست به نام باب رینولدز با هر تهدیدی مبارزه می‌کند، از جمله: بومیان متخاصم، حیوانات وحشی، غول‌ها، ابر میمون، ببرهای دندان خنجری، فرقه‌های وودو، مردان گوریل نما، ملکه‌های شیطانی، دایناسورها، کلونی مورچه‌ها، نژادهای گمشده، غارنشینان، میمون‌های خون‌آشام و غیره.
شینا در اصل با یک لباس قرمز ساده معرفی شده بود تا این که در شماره ۱۰ "جامبو کامیکس" لباس نمادین خود (از جنس پوست پلنگ) را به دست آورد.Sergi, Joe. "Tales From the Code: The Near Extinction of Sheena," CBLDF website (January 25, 2013).
با گذشت زمان، روستای زادگاه شینا ویران شده و او با یک راهنمای گردشگری به نام باب رینولدز (با نام دیگر "باب ریلی" یا "باب ریبرن") ازدواج می‌کند. در داستان‌های بعدی، همسر شینا ریک تورن نام دارد.
در بازسازی سال ۲۰۰۷ در آمریکای جنوبی، نام اصلی شینا ریچل کاردول است که دختر تونی و رامونا کاردول می‌باشد.
شینا در فهرست «۱۰۰ زن جذاب دنیای کمیک» "راهنمای خریداران کمیک" در رتبه ۵۹ قرار گرفت.
آیریش مک کالا نقش اصلی را در سریال تلویزیونی ۲۶ قسمتی شینا، ملکه جنگل ایفا کرد که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ پخش شد. مک‌کالا در مصاحبه برای روزنامه گفت که ناسور استودیوز هنگام پرتاب نیزه بامبو در یکی از سواحل مالیبو کالیفرنیا، او را کشف کرد و به قول معروف اضافه کرد: «با این که بازیگری بلد نبودم، اما می‌توانستم در میان درختان تاب بخورم»."TV actress Irish McCalla dead at 73", Associated Press via "The Honolulu Advertiser", February 11, 2002.. با وجود اینکه شخصیت شینا اغلب «ملکه کنگو» نامیده می‌شد، سریال تلویزیونی به وضوح او را در کنیا قرار داد که صدها مایل از رودخانه کنگو فاصله دارد و اگرچه این شخصیت سال‌ها قبل توسط ویل آیزنر و جری ایگر در کتاب‌های مصور خلق شده بود، اما در سال ۱۹۵۶ در آگهی ترحیم نیویورک تایمز برای کلود ای. لافام، ویراستار ۱۰ ساله در فیکشن هاوس گفته شد که داستان «شینا» بر اساس داستانی تلویزیونی به این نام بود.
فیلم شینا در سال ۱۹۸۴، توسط کلمبیا پیکچرز به تهیه کنندگی پل آراتو و با بازی تانیا رابرتس که قبلاً در فیلم استاد هیولا محسوب مترو گلدوین مایر بازی کرده بود، ساخته شد. در این نسخه نام اصلی شینا جانت ایمز بود که پدر و مادرش فیلیپ و بتسی ایمز نام داشتند. شینا رابرتز دایره لغات بسیار گسترده‌ای از مک کالا داشت (و همچنین ارتباط تله پاتی با حیوانات جنگل). مارول کامیکس یک اقتباس کمیک از فیلم "شینا" را با عنوان "مارول کامیکس فوق ویژه" شماره ۳۴ (ژوئن ۱۹۸۴) منتشر کرد و آن را با نام "شینا، ملکه جنگل" (دسامبر ۱۹۸۴ تا فوریه ۱۹۸۵) در ۲ شماره تجدید چاپ کرد.
سریال شینا توسط هرست اینترتینمنت در اکتبر ۲۰۰۰ با بازی جینا لی نولین احیا شد. در این نسخه، نام اصلی شینا شرلی همیلتون است. شینا در این مجموعه ۳۵ قسمتی کلمبیا/ ترای استار قدرت جدیدی به دست آورد که به او امکان تغییر شکل به هر حیوان خونگرم را تنها با برقراری تماس چشمی می‌دهد. او همچنین به عنوان یک قاتل وحشی به تصویر کشیده شد که قادر به تبدیل شدن به موجودی انسان نما به نام داراکنا است و در این حالت افراد زیادی را می‌کشد، اگرچه در قسمت‌های متعددی دیده شده‌است که او حتی در حالت عادی خود، سربازان و دیگر دشمنان را با چاقو به قتل می‌رساند. همانند تانیا رابرتس، نولین نیز در این نقش جملات خود را کامل بیان کرد.
ترانه " شینا یک پانک راکر است " از گروه موسیقی رامونز با الهام از شینا، ملکه جنگل ساخته شده‌است. این آهنگ اولین بار در سال ۱۹۷۷ در سومین آلبوم گروه به نام Rocket to Russia ظاهر شد.
ترانه " Crush on You " از بروس اسپرینگستین حاوی شعری است که در آن به شخصیت شینا اشاره می‌کند.
آیک ترنر از شینا، ملکه جنگل به عنوان یکی از منابع الهام‌بخش خود برای خلق شخصیت صحنه تینا ترنر یاد کرده‌است و نام «تینا» را به دلیل هم قافیه بودن آن با «شینا» انتخاب کرد.
محاسبات مادر فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آشوینی آیر تیواری است. در این فیلم بازیگرانی همچون امالا پال، یووا لاکشمی، رواتهی و ساموتیراکانی ایفای نقش کرده‌اند.
زنان در آثار شکسپیر موضوعی است که به ویژه در بحث‌های عمومی و شاعرانه آثار شکسپیر مورد بحث قرار گرفته‌است. شخصیت‌های اصلی مانند بانوی تاریک در غزلواره‌های او، مقدار قابل‌توجهی از انتقادات را برانگیخته‌اند که این انتقادات در جریان موج دوم فمینیسم دههٔ ۱۹۶۰ انگیزه مضاعفی نیز به‌دست آورده‌اند. زنان در آثار شکسپیر توسط تعداد قابل توجهی از مطالعات طولانی و مقالات دانشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرند و همچین چندین قمر اورانوس نیز به نام زنانی در آثار شکسپیر نام‌گذاری شده‌اند.
در تراژدی‌های شکسپیر و به‌طور کلی نمایشنامه‌های او، انواع مختلفی از شخصیت‌های زن وجود دارد. آن‌ها شخصیت‌های دیگر را تحت تأثیر قرار می‌دهند اما اغلب دست‌کم گرفته می‌شوند. زنان در نمایشنامه‌های شکسپیر همیشه نقش‌های مهمی (و گاهی اوقات نیز نقش اصلی) را دارند. خواه وجود آنها برای تغییر داستان باشد یا تثبیت آن، همیشه دلیلی برای وجود آنها موجود است. برخی از زنان قوی تر از دیگران هستند و تأثیر آنها در جریان نمایش نیز برای هرکدام متفاوت است. آنها اغلب از قهرمانان مرد پیشی می‌گیرند.
انتقادات اولیه از شخصیت‌های زن در درام شکسپیر مبتنی بر ویژگی‌های مثبتی بود که او به آن‌ها می‌بخشید و اغلب ادعا می‌شد که شکسپیر به‌طور واقع‌گرایانه «جوهر زنانگی» را تسخیر کرده‌است. هلن زیمرن، در سال ۱۸۹۵ و در پیش‌گفتار ترجمه انگلیسی مطالعه لوئیس لویس با "عنوان «زنان شکسپیر"»، بیان کرد که «از میان "شخصیت‌های نمایشی" شکسپیر، زنان او احتمالاً جذاب‌ترین و به یک معنا، اصیل‌ترین مخلوقات او هستند که با ایده‌آل‌های زنانه رایج در ادبیات روزگار آن زمان تفاوت بسیار دارند.» خود لویس نیز به شکل مشابهی در نتیجه‌گیری خود زنان شکسپیر را ستایش می‌کند: «عصای جادویی شاعر اعماق طبیعت زن را گشوده‌است، جایی که در کنار احساسات دوست‌داشتنی و بدیع، احساسات وحشتناک نیز نقش خطرناک و کشنده خود را ایفا می‌کنند.»Lewes, "The Women of Shakespeare", 369.
منتقدان اخیر رویکردهای مختلفی نسبت به این موضوع اتخاذ کردند. برای منتقدان فمینیست متأثر از فمینیسم فرانسوی، تحلیل بدن زن در نمایشنامه‌های شکسپیر مثمر ثمر بوده‌است. به عنوان مثال، کارول چیلینگتون راتر در کتاب «"درون بدن: زنان و نمایش در صحنهٔ شکسپیر"»، بر روی جسد کوردلیا هنگامی که پدرش، شاه لیر، او را به صحنه می‌برد، روی بدن اوفلیا در قبر و روی بدن دو زن روی تخت در انتهای "اتلو" که او این نمایش را «نمایشی که زنان را نابود می‌کند.» می‌خواند، تمرکز کرده‌است.
در نمایشنامه هملت دو زن نقش محوری دارند. اول گرترود مادر هملت و دیگری اوفیلیا معشوق وی. نقش گرترود و اوفلیا در پیرنگ داستانی هملت محرز است.
البته عموما نقش گرترود و اوفلیا در قالب چهره‌های کلیشه‌ای همسر بی‌وفا و هوسباز(و گاه فرتوت و حریص) و دختر حرف‌شنو و مظلوم و معصوم بازنمایی می‌شوند و بخش بزرگی از توانمندی‌های نهفته در این دو نقش به همین خاطر در سایه‌ٔ قدرت شخصیت‌های مرد پنهان می‌ماند.
به عقیدهٔ برخی منتقدین، شکسپیر گرترود را به عنوان شخصیتی بدسیرت شخصیت‌پردازی می‌کند. به نظر می‌رسد که او چندان از مرگ همسرش متا‌ٔثر نشده باشد و مشتاق به ازدواج مجدد با کلودیوس است.
بسیاری از منتقدین مدعی‌اند که گرترود در زندگی‌اش با پادشاه وفادار نبوده است و از قبل می‌دانسته که کلودیوس همسرش را به قتل می‌رساند. این موضوع با سخنان روح پادشاه فوت شده تحکیم می پذیرد که گرترود را یک «کثافت زناکار» می‌خواند.
البته منتقدین دیگری می‌گویند که adulterate در معنا، به مفهوم تنزل به جایگاهی پایین‌تر به دلیل ترکیب شدن با ناخالصی یا به معنی آلوده شدن با ماده‌ای پست می‌باشد و براساس گفته‌های روح، کلودیوس گرترود گرانبهای او را آلوده کرده است. بدون وجود گرترود، کلودیوس نمی‌توانست به سادگی تاج و تخت برادر وارث‌دار خود را تصاحب کند.
گرترود مثل هر مادری دوست دارد فرزندش را کنار خود نگه دارد و از او می‌خواهد به ویتنبرگ باز نگردد. او از مطرح شدن احتمال عشق و ازدواج هملت به هیجان می‌آید و سرانجام تنها برای خوش‌آیند هملت جام شراب زهرآلود را بی‌خبر از همه‌جا سر می‌کشد. پس اوست که به هملت می‌گوید «شراب زهرآلود بود» و نقش پیشمرگ‌ دربار را برای پسرش بازی می‌کند.
گرترود با قرار دادن اراده‌ی زنانه‌ی خود در اختیار نظامی مردمحور، تصویری از کمال آرمانی یک ملکه، همسر و مادر را به نمایش می‌گذارد و تلاش او برای عمل کردن به تکلیف یک زن در هر سه‌ٔ این جایگاه‌ها است که سرانجامی تراژیک برای او رقم می‌زند.
آپولو کرید یک شخصیت خیالی از سری فیلم‌های راکی است. او به عنوان ضد قهرمان اصلی در راکی (۱۹۷۶) و راکی ۲ (۱۹۷۹) و به عنوان قهرمان داستان در راکی ۳ (۱۹۸۲) و راکی ۴ (۱۹۸۵) فعالیت می‌کند. نقش او کارل ویترز بازی می‌کرد. او یک بوکسور سرسخت اما چابک است که با شروع این سری، قهرمان بلامنازع سنگین‌وزن جهان است. این شخصیت از محمد علی کلی، قهرمان واقعی زندگی الهام گرفته شده‌است.
آرویو دو آبوئلا (به اسپانیایی: Arroyo de Abejuela) یک رود در اسپانیا است که در استان آلباسته واقع شده‌است.
آرویو تروپا ویجا (به لاتین: Arroyo Tropa Vieja) یک رود در اروگوئه است که در بخش کنلونس واقع شده‌است.
آسبکه (به آلمانی: Asbeke) یک رود در آلمان است که در هرفورد (ناحیه) واقع شده‌است.
آسبو (به اسپانیایی: Río Acebo) یک رود در اسپانیا است که در آستوریاس واقع شده‌است.
آسپنباخ (به آلمانی: Aspenbach) یک رود در آلمان است که در بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است.