moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گوستاف پنجم یک تنیسور فداکار بود، با نام مستعار آقای G. ظاهر می‌شد. به عنوان بازیکن و مروج این ورزش، در سال ۱۹۸۰ به عنوان تالار مشاهیر تنیس بین‌المللی انتخاب شد. پادشاه این ورزش را هنگام بازدید از انگلیس در سال ۱۸۷۶ فرا گرفت و اولین باشگاه تنیس سوئد را در بازگشت به خانه تأسیس کرد. در سال ۱۹۳۶ وی باشگاه کینگ را تأسیس کرد. در زمان سلطنت خود، گوستاف اغلب در Riviera بازی می‌کرد. در سفر به برلین، گوستاف مستقیماً از ملاقات با هیتلر به مسابقه تنیس با بازیکن یهودی دانیل پرن رفت. در طول جنگ جهانی دوم، وی برای دریافت معالجه بهتر با ستاره‌های دیویس کاپ، ژان بوروترا از فرانسه و گوتفرید فون کرام از آلمان، که توسط دولت آلمان زندانی شده بود، شفاعت کرد.
گوستاو پنجم در سال ۱۹۵۰ در سن ۹۲ سالگی بر اثر ابتلا به آنفلوانزا درگذشت و مطابق سنت در کلیسای ریدارهولمن دفن شد. پس از وی فرزندش گوستاو آدولف به مقام سلطنت رسید.
ژولی گیه بازیگر و تهیه‌کننده سینما و تلویزیون فرانسوی است. وی تاکنون در بیش از ۵۰ فیلم بازی کرده‌است.گزارش روابط عاشقانه رئیس‌جمهور فرانسه با یک بازیگر جنجال آفرید، بی‌بی‌سی فارسی
او در فیلم‌هایی مثل "پرندگان زندان"، "بدون اینکه" بازی کرده‌است.
هفته‌نامه فرانسوی کلوسر در یک گزارش ویژه هفت صفحه‌ای که در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۴ منتشر شد، از رابطه عاشقانه پنهانی میان فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه و ژولی گیه، پرده برداشت.«رابطه پنهانی» اولاند با ژولی گیه، هنرپیشه فرانسوی ، یورونیوز فارسیFrançois Hollande threatens legal action over affair claims, The Guardian
در مارس ۲۰۱۳ میلادی، ژولی گیه علیه شماری از وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌هایی که شایعات روابط خصوصی او با فرانسوا اولاند گزارش کرده بودند، شکایت کرد.
در ژانویه ۲۰۱۴ میلادی، وزارت فرهنگ فرانسه از نامزدی ژولی گیه برای عضویت در هیئت داوران کمیته فرهنگی فرهنگستان فرانسه ممانعت کرد. دلیل خاصی برای این اقدام عنوان نشد.دولت فرانسه مانع عضویت 'معشوقه' اولاند در یک کمیته فرهنگی شد، بی‌بی‌سی فارسی
ست‌سانگ، ست‌سانگا‌ یا ست‌سانگام واژه ای است سانسکریت به معنی هم نشینی و ارتباط با افراد حقیقی، همراهی با حقیقت والا، همراهی با گورو یا همراهی با جمعی از اشخاصی که به حقیقت گوش فرا می دهند، در مورد آن صحبت می کنند و جذب حقیقت می شوند. ایده ی سات سنگ اولین بار توسط ریشی های باستانی همچون ویداویاسا و والمیکی بسط یافت که ارزش سات سنگ را به شیوه های مختلف شرح و توصیف کردند.
ست سانگ اصطلاحی هندی است که از सत्सङ्ग در سانسکریت گرفته شده است. متشکل از دو کلمه زیز می‌باشد:
ست (سانسکریت) = حقیقی
سانگا (سانسکریت) = مشارکت یا همراهی
به طور معمول سات سنگ شامل گوش سپردن یا خواندن متون مقدس، تامل در آن، بحث و جذب در معانی شان، مدیتیشن بر منبع این کلمات و کاربست معانی شان در زندگی روزمره می باشد.
جیدو کریشنامورتی ست سانگ را "همراهی با خوبان توصیف میکند":
مدل حافظه در برنامه‌نویسی چگونگی تعاملات رشته‌های اجرایی مختلف از طریق حافظه و داده‌های اشتراکی را شرح می‌دهد.
مدل حافظه اجازه می‌دهد تا یک کامپایلر بسیاری از بهینه‌سازی‌های مهم را انجام دهد. حتی بهینه‌سازی‌های ساده مانند اظهارات حرکت همجوشی حلقه در برنامه می‌تواند ترتیب عملیات خواندن و نوشتن متغیرهای اشتراکی را تحت تأثیر قرار دهد. تغییر در ترتیب خواندن و نوشتن می‌تواند موجب رقابت شود. بدون یک مدل حافظه ، کامپایلر مجاز به اعمال چنین بهینه‌سازی‌هایی برای برنامه‌های چند رشته‌ای به‌طور کلی نیست، مگر در موارد خاص.
بنابراین زبان‌های برنامه‌نویسی مدرن مانند جاوا یک مدل حافظه اجرا می‌کنند. مدل حافظه موانع هماهنگ سازی را مشخص می‌کند که از طریق عملیات همگام سازی خاصی که به خوبی تعریف شده‌اند، مانند دستیابی به یک قفل با وارد کردن یک بلوک هماهنگ یا یک متود. مدل حافظه تصریح می‌کند که تغییرات در مقادیر متغیرهای به اشتراک گذاشته شده، تنها در صورتی برای سایر رشته‌های قابل مشاهده باشند که با چنین مانع هماهنگ سازی برخورد کرده باشیم. علاوه بر این، کل مفهوم شرایط رقابت براساس ترتیب عملیات با توجه به این موانع حافظه تعریف شده‌است.
سپس این معانی به کامپایلر بهینه‌سازی یک درجه بالاتر از آزادی درهنگام استفاده از بهینه‌سازی می‌دهد: کامپایلر تنها نیاز دارد تا مطمئن شود که مقادیر متغیر (به‌طور بالقوه به اشتراک گذاشته شده) در موانع هماهنگ سازی به‌طور تضمینی در هر دو کد بهینه‌سازی شده و بهینه‌سازی نشده یکسان باشند. به‌طور خاص، اظهارات مرتب‌سازی مجدد در یک بلوک از کد که حاوی هیچ مانع هماهنگ سازی نباشد توسط کامپایلر امن در نظر گرفته می‌شود.
بیشتر تحقیقات در حوزه مدل‌های حافظه پیرامون موضوعات زیر است:
طراحی یک مدل حافظه است که اجازه می‌دهد تا حداکثر درجه آزادی برای بهینه‌سازی کامپایلر وجود داشته باشد در حالی که هنوز تضمین کافی در مورد برنامه‌های فارغ ار رقابت و (شاید مهمتر) برنامه‌های حاوی رقابت را ارائه می‌دهد.
اثبات وجود برنامه‌های بهینه‌سازی که با توجه به این مدل حافظه درست هستند:
مدل حافظه جاوا اولین تلاش برای ارائه یک مدل حافظه نخی جامع برای یک زبان برنامه‌نویسی محبوب بود. معناشناسی مدل حافظه در C و C + + از نسخه‌های زبان C + +11 و C11 استاندارد شده‌است.
ژرفاسنجی یا عمق‌سنجی به طور خلاصه به معنی اندازه‌گیری عمق آب یک دریا، دریاچه یا اقیانوس است.http://www.britannica.com/EBchecked/topic/55994/bathymetry| دانشنامه بریتانیکا
به این منظور، امواج الکترومغناطیسی یا صوتی را از یک منبع موج به درون آب می‌فرستند و منتظر بازگشت آن‌ها به بالا پس از برخورد به کف دریا می‌شوند و با توجه به معلوم بودن سرعت امواج، ژرفای دقیق آب را می‌یابند. با استفاده از این روش نقشه‌هایی از دریاها کشیده شده است که با توجه به نمایاندن عمقشان برای مشخص کردن امنیت ناوبری سطحی و زیرسطحی و موارد دیگر به کار می‌روند.
ژرفاسنجی، پایه و اساس دانش آب‌نگاری است؛ گرچه آب‌نگاری به دیگر جنبه‌های فیزیکی آب‌ها (علاوه بر عمق) نیز می‌پردازد.http://oceanservice.noaa.gov/facts/bathymetry.html|
ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده آمریکا
امروزه برای تعیین عمق آب دریاها و دریاچه‌ها به طور گسترده از یک سونار که بر روی یک قایق سوار شده و امواج صوتی منتشر می‌کند یا یک سنسور لیدار که امواج الکترومغناطیسی را منتشر می‌کند استفاده می‌کنند.
پیش از استفاده از امواج در ژرفاسنجی، استفاده از یک طناب بلند و سنگین در تعیین ژرفای دریاها (ژرفایابی) مرسوم بود. اما این روش به دلیل خطاها و محدودیت‌های فراوان امروزه کاربردی ندارد.
اندی ، خوانندهٔ ایرانی است."Weekend Forecast". Los Angeles Times. 2007. او نخستین خوانندهٔ ایرانی دریافت‌کننده مدال افتخار جزیره الیس است. در ژانویه ۲۰۲۰، ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود در لس آنجلس به آدرس: 6810 Hollywood Boulevard، نصب شد.
داگلاس فلینت (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۵۵) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که اکنون به‌عنوان رییس هیئت مدیره بانک اچ‌اس‌بی‌سی فعالیت می‌نماید. فلینت فعالیت حرفه‌ای خود را، از کمپانی کی‌پی‌ام‌جی آغاز نمود. وی دارای رتبه امپراتوری بریتانیا است.
الیار افشاری (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۵، لندن) که با نام الیار فاکس شهرت دارد، خواننده و ترانه‌سرای جوان انگلیسی است.
الیار در لندن و از مادر انگلیسی و پدر آذربایجانی متولد شد. وی یک برادر بزرگتر به نام ایدن دارد. در ژانویه سال۲۰۱۴ اولین تک‌آهنگ Do It All Over Again وی توانست رتبه پنجم را در جدول تک آهنگ‌های انگلیس (UK Singles Chart) بگیرد.وی در سال ۲۰۱۲ قراردادی با شرکت پالیدور رکوردز امضا کرد ولی پس از یک سال قراردادی با آرسی‌ای رکوردز امضا کرد.
بسیاری وی را با جاستین بیبر مقایسه می‌کنند ولی وی در پاسخ گفته است که سبک و کار خودش را دارد و این مقایسه به علت جوان بودن و اجرای سبک پاپ توسط آن‌ها طبیعی است.
اولین آلبوم وی مطابق برنامه‌ریزی تابستان ۲۰۱۴ میلادی منتشر خواهد شد.
اشاره‌گرهای معلق در زبانهای برنامه نویسی به یک شئ نامشخص اشاره می‌کند که سلامت کد را به خطر می‌اندازد.
اشاره‌گر معلق زمانی به وجود می‌آید که یک شی حذف یا آزاد شود، بدون اینکه مقدار اشاره‌گر تغییر شده باشد. در نتیجه آن اشاره‌گر به مکانی اشاره می‌کند که دیگر وجود ندارد. حتی ممکن است سیستم‌عامل مکان قبلی حافظه که آزاد شده بود را به فرآیند دیگری داده باشد، در این صورت آن اشاره‌گر به دادهای متفاوت اشاره می‌کند.
در بسیاری از زبان های برنامه نویسی، مانند سی، وقتی یک شئ از محدوده خارج می‌شود یا صریحاً دستور آزاد شدن دریافت می‌کند، اشاره‌گرهایی که به آن شئ اشاره می‌کنند تغییر نمی‌کنند.
به عنوان مثال به کد زیر توجه کنید:
در صورتی که سیستم عامل بتواند اشاره‌گرهایی که به پیوندهای پوچ می‌رسند را شناسایی کند، می‌تواند آن‌ها را برابر 0 یا NULL قرار دهد. یک راه دیگر این است که به‌طور مثال اجازه داده نشود dp دوباره استفاده شود.
یک راه دیگر به وجود آمدن اشاره‌گر معلق، استفادۀ همزمان از تابع malloc و در ادامه free است. در واقع بعد از اینکه یک اشاره‌گر با malloc مقداردهی می‌شود و سپس توسط free خالی می‌شود، و اشاره گر استفاده شده معلق می‌شود. به کد زیر توجه کنید:
یک اشتباه رایج استفاده از آدرس متغیرهای محلی در یک تابع است که با برگرداندن یک اشاره‌گر به آن قسمت، آن اشاره‌گر را معلق می‌کند؛ چرا که اشاره‌گر استفاده شده به جایی از حافظه اشاره می‌کند که پس از اتمام اجرای تابع، آزاد شده و دیگر تضمینی بر حفظ مقادیر وجود ندارد.
تلاش برای خواندن مقدار برگشت داده شده از تابع، پس از اندکی بعد از فراخوانی ان تابع ممکن است نتیجه 1234 را برگرداند اما در ادامه برنامه احتمالاً آن حافظه برای استفاده دیگری اختصاص خواهد یافت و مقدار مورد نظر ما، پاک خواهد شد.
اشاره‌گر وحشی زمانی به وجود می‌آید که اشاره‌گر قبل از اولین استفاده، مقداردهی نشده باشد. در واقع زمانی که یک اشاره‌گر مقداردهی اولیه نشود، آن اشاره‌گر حتماً وحشی خواهد بود. به مثال زیر توجه کنید:
مانند سرریز بافر، اشاره‌گرهای معلق به راحتی به سوراخ‌های امنیتی تبدیل می‌شوند. برای مثال اگر یک اشاره‌گر بخواهد یک تابع virtual function را فراخوانی کند، در صورتی که اشاره‌گر دستکاری شده باشد، یک آدرس دیگر می‌تواند فراخوانی شود که ممکن است دستور اجرای یک فرآیند خرابکارانه باشد.
در زبان برنامه‌نویسی C/C++ راحت‌ترین روش قابل استفاده، استفاده از یک تابع جایگزین برای free یا استفاده از تابع delete در زمان مناسب است. به هر حال با این روش، تنها برای اشاره‌گرهایی اثربخش است که مستقیماً توسط توابع تعریف شده خالی شوند، اما سایر اشاره‌گرها را از حال معلق خارج نمی‌سازد.
راه حل دیگر این است که قبل از استفاده از malloc() اشاره‌گر بررسی شود و در صورت معلق بودن 0 مقداردهی شود.
این راهکارها می‌تواند توسط یک دستور #define با ایجاد چند ماکرو مفید، خلاصه شود. به هر شکل، این برنامه‌نویس است که باید تصمیم بگیرد از توابع امن استفاده کند. در صورت عدم استفاده از این توابع مشکلات اشاره‌گرهای معلق باز هم برمیگردد.
یک روش دیگر که قابل استفاده در راهکارهایی که بشتر ساختاریافته هستند استفاده از اشاره‌گر هوشمند است. اشاره گر هوشمند، به این شکل عمل می‌کند که تعداد اشاره‌گرها به یک شی را میشمارد و زمانی که نیاز به آزاد سازی حافظه شد، با ازاد سازی ان شی، تمام اشاره‌گرهای ان را هم به NULL تغییر می‌دهد.
روش دیگر استفاده از تکنیک Garbage Collection استف. در این حالت این سیستم عالم است که حساب اشاره‌گرهای برنامه اجرا شده را در اختیار میگیرد و در صورتی که شی پیدا شود که اشاره‌گری به ان اشاره نمی‌کند، ان شی را از حافظه پاک می‌کند. این روش به کلی احتمال بروز اشاره‌گرهای معلق را از بین می‌برد.
در زبانهای برنامه نویسی سطح بالا، مانند JAVA، امکان بروز اشاره‌گر معلق وجود ندارد، چرا که هیچ روش مستقیمی برای خالی کردن حافظه در این زبان تعبیه نشده و تمام آزاد سازی حافظه توسط Garbage Collector انجام می‌شود.
یک روش این است که تمام اشاره‌گرها را تا قبل از مقدار دهی برابر 0 یا null pointer قرار دهیم، همین روش باید برای اشاره‌گرهایی که مقادیر مرتبط با ان آزاد سازی شده‌اند استفاده شود. اشارهگهر null خطری برای استفاده ندارد و در هیچ سیستم کامپیوتری استفاده از ان منجر به از دستگاری داده ها و خرابکاری نمی‌شود. در بیشتر کامپایلرها با فراخوانی یا خواندن مقدار null pointer برنامه متوقف می‌شود و ادامه نمی‌یابد.
سان‌تراست بانک شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری خرد، بانکداری شرکتی، بانکداری سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری و وام مسکن فعالیت می‌نماید.
بانک سان‌تراست در سال ۱۸۱۱ تاسیس شد و در حال حاضر دارای ۱٫۶۵۹ شعبه بانک و ۲٫۸۹۹ دستگاه خودپرداز در ایالات متحده می‌باشد و ایالت‌های شرقی و جنوب‌شرق را تحت پوشش خدمات خود قرار می‌دهد.
شعبه مرکزی این بانک در ساختمان سان‌تراست پلازا، در شهر آتلانتا، جورجیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود، همچنین جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به‌شمار می‌آید.
پشت چلچراغ (به انگلیسی Behind the Candelabra) یک فیلم درام آمریکایی است که توسط استیون سودربرگ کارگردانی شده‌است. و دربارهٔ ده سال اخر عمر لیبراچی(پیانیست مشهور امریکایی) و رابطهٔ محرمانه‌اش با اسکات تورسن است و بر اساس بیوگرافی کتاب (Behind the Candelabra: My Life with Liberace (1988)) که توسط اسکات تورسن نوشته شده‌است ساخته شده‌است. این فیلم برای دریافت نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ نامزد شد. این فیلم تحسین منتفدان را به خودش و همچنین بازی زیبای مایکل داگلاس و مت دیمون جلب کرد.همچنین این فیلم در بخش «بهترین مینی سریال و فیلم تلویزیونی» در ۷۱مین مراسم گلدن گلوب برنده شد. و همچنین مایکل داگلاس برنده بهترین بازیگر در بخش «بهترین مینی سریال و فیلم تلویزیونی» شد.
دهه هفتاد آمریکا، اسکات تورسن که یک جوان همجنسگرا است، که در یک کلوپ شبانه، با پیانیست معروف و ثروتمندی به نام لیبراچی آشنا می‌شود. لیبراچی که به او علاقه‌مند شده، به خانه دعوتش می‌کند و این سرآغاز یک رابطه پر فراز و نشیب است ...
فیلم از روی کتابی نوشته اسکات تورسن نوشته شده که شرح رابطه‌ای واقعی بین او و یکی از،معروف‌ترین پیانیست‌های هم‌جنسگرای دهه هفتاد آمریکاست. داستان با اسکات شروع می‌شود و نویسنده، تنها با سه سکانس، برای او شخصیت‌پردازی می‌کند: در سکانس اول، او در یک کافه متعلق به هم‌جنسگرایان نشسته است و دوربین از پشت به او نزدیک می‌شود که این‌گونه خیلی سریع متوجه غیرمعمول بودن تمایلات وی می‌شویم. در سکانس بعدی، او را در حالی می‌بینیم که در حال آماده کردن سگ‌ها برای بازی در یک صحنه فیلم است و به این شکل، شغل او که تربیت حیوانات است، برای بیننده روشن می‌شود و اتفاقاً همین موضوع، دلیلی می‌شود برای ادامه رابطه‌اش با لیبراچی. چرا که لیبراچی سگ مریضی دارد که اسکات قول می‌دهد درمانی برایش پیدا کند.
در سکانس سوم، او را بر سر میز غذا و همراه پیرمرد و پیرزنی می‌بینیم که معلوم است پدر و مادر واقعی‌اش نیستند و وقتی هم که از دیدار مادرش امتناع می‌کند، کاملاً در جریان روابط خانوادگی‌اش قرار می‌گیریم. سودربرگ با دوربینی سیال و تصاویری که برای تداعی کردن آن دوران آمریکا، کمی مه گرفته به نظر می‌رسند تا بسیار مسحورکننده تر جلوه کنند، داستانش را با شیرینی خاصی روایت می‌کند. سیر فراز و سپس نشیب در رابطه اسکات و لیبراچی بسیار خوب طراحی شده و شدیداً بیننده را درگیر می‌کند طوری‌که تقریباً مدت زمان طولانی فیلم آن‌چنان حس نمی‌شود.
در هر صحنه از فیلم‌نامه، تقریباً یک واقعیت از رابطه این دو شخص گفته می‌شود تا این‌گونه، داستان، جذاب باقی بماند، پله به پله شکل بگیرد و به ایستگاه نهایی‌اش برسد؛ جایی که قرار است لیبراچی، همان‌طور که از ابتدا نشانه‌هایی بر این موضوع در فیلم گنجانده شده بود، از رابطه اش با اسکات دست بردارد، مردان دیگری را وارد زندگی‌اش بکند و اسکات را مانند یک بیمار واگیردار از خانه‌اش بیرون بیندازد و چیزی از اموالش را هم به او ندهد؛ اما مشکل بزرگ کار در نامتمرکز بودن داستان است.
در مورد داستانِ فیلم باید گفت معلوم نیست بر روی چه چیزی تمرکز می‌کند. از یک سو، اسکات را داریم که با توجه به گفته‌های خودش، در یتیم‌خانه بزرگ شده و دچار تمایلات همجنس گرایان است (و جلوتر متوجه می‌شویم که او دوجنس گرا است؛ یعنی به زن‌ها هم تمایل دارد) و از سوی دیگر لیبراچی را می‌بینیم که به رغم شهرت و ثروت فراوانی که دارد، تنها و بی‌پناه می‌نماید و به دنبال کسی است که حرفش را بفهمد و شنونده واقعی حرف‌های او باشد. او هم مثل هر هنرمند دیگری که دچار تناقض‌هایی در روح خود هستند، دچار تناقض‌هایی است که او را بیش از پیش دچار انزوا می‌کند. این دو وقتی به هم می‌رسند، انگار نیمه گم شده خود را پیدا می‌کنند و مشکل اصلی فیلم هم از همین‌جا شروع می‌شود. در طول این رابطه، نویسنده و فیلمساز، روی هیچ چیز تمرکز نمی‌کنند و یک نخ تسبیح اصلی وجود ندارد.
این نقد برگرفته از وبسایت نقد فارسی است."Behind The Candelabra/پشت چلچراغ" افسانه‌ای و زیبا است، آن قدر که اگر خود لیبراچی این همه برای پنهان کردن زندگی خصوصی‌اش زحمت نکشیده بود، علی‌رغم بر ملا شدن آن‌ها، فیلم را دوست می‌داشت.
"Behind The Candelabra/پشت چلچراغ" قرار است آخرین فیلم استیون سودربرگ باشد، اتفاقی که اگر چه به ضرر سینما است اما می‌تواند برای استدیوی HBO، حداقل در حال حاضر سودمند باشد. فیلم نامه فوق العاده، کارگردانی درخشان و هوشمندانه بودن فیلم از یک طرف و بازی بی نقص مایکل داگلاس که در حین تماشای آن فراموش می‌کنید که او یک بازیگر است، از طرف دیگر فیلم را به زندگی نامه‌ای کم‌نظیر و درامی با حال و هوای واقعی همراه با شوخی‌های شیطنت‌آمیز تبدیل کرده‌است. فیلم در همه زمینه‌ها موفق ظاهر شده‌است.
فیلم علی‌رغم این که برای شبکه HBO ساخته شده در بخش رقابت جشنواره کن حضور دارد و در بیست و ششم می در آمریکا پخش خواهد شد. همچنین قرار است در برخی بازارهای خارجی شامل انگیس و فرانسه پخش شود. فیلم از همه نظر شبیه یک فیلم کامل سینمایی است با این تفاوت که از آن چه این روزها در سینماها پخش می‌شود خیلی بهتر است. فیلم به آخرین دهه زندگی لیبراچی (ولدزیو ولنتینو لیبراچی (۱۹۱۹-۱۹۸۷) پیانیست و خواننده مشهور آمریکایی بود) می‌پردازد، از ملاقات او با اسکات تورسن جوان در سال ۱۹۷۷ گرفته تا مرگش بر اثر ایدز، که مانند گرایش جنسی‌اش، سعی داشت آن را مخفی نگاه دارد.
"اونا اصلاً نمی دونن اون همجنس گرا است" این جمله را دوست اسکات به او می‌گوید زمانی که آن‌ها در یکی از برنامه‌های لیبراچی در لاس وگاس که پر از طرفداران زن با سن و سالی خاص است حضور دارند. علی‌رغم ظاهر خاصش با آن کت‌های خز، انگشت‌های پر از جواهرات و زیور آلات پر زرق و برق، همه کسانی که اجراهای تلویزیونی یا زنده او در آمریکا و بریتانیا را به یاد دارند می‌توانند بر علاقه و کشش مسلم او نسبت به زنان صحه بگذارند.
در آن زمان کسی شک نکرد که راننده جوان و خوش تیپی که شبانه لیبراچی را با آن رولز رویس جلف به صحنه اجرا می‌آورد، در واقع هم خوابه او در آن عمارت مجلل لاس وگاس است. آن‌ها یک دیگر را در یکی از جلسه‌های پشت صحنه اجرا ملاقات می‌کنند، یکی از پیانیست‌های لیبراچی که با هم اجرای دو نفره دارند خارج شده و اسکات (مت دیمون)، جوانکی مو طلایی و قوی هیکل که در کودکی به سرپرستی پذیرفته شده، وارد می‌شود. لیبراچی با تشویق کردن او به شب ماندن به او می‌گوید "قول می دم سمت خودم تو تخت بخوابم" قولی که تنها تا صبح به آن پایبند می‌ماند.
در برخوردهای اول لی (آن طور که دوستانش او را صدا می‌زنند) با اسکات در رفتار او نوعی جنبه برتری طلبانه دیده می‌شود، زیرا لی ۵۸ ساله، معروف و پر در آمد است و اسکات تنها ۱۸ سال دارد. اما در بازی شهوانی و کم زرق و برق داگلاس نوعی نرمی و نگرانی واقعی نسبت به همراه خوش هیکلش که زندگی محرومانه و مشکلی داشته دیده می‌شود و او از این مسئله برای گفتگو درباره مسائل و مشکلات خودش استفاده می‌کند.(از جمله آغاز روابط جنسی در زادگاهش، ویسکانسین با یکی از اعضای گروه گرین بی پکرز)
اسکات که در ابتدا اصرار به دوجنس گرا (افرادی که از نظر جنسی هم به همجنس و هم به جنس مخالف علاقه دارند) بودن دارد (آن طور که لی بعداً اشاره می‌کند مدرکی دال بر این ادعا وجود ندارد) و از بعضی جنبه‌های کودکی اش ناراحت است در مقابل پیشنهاد زندگی در عمارت قصر گونه لیبراچی مقاومت زیادی نشان نمی‌دهد. عمارت لیبراچی پر از وسایل و زیورآلات گران‌قیمت و پر زرق و برق است که افرادی مثل هاوارد کامینگز و الن میروژنیک طراحی کرده و ساخته‌اند. آینه‌های بی‌شمار، لوسترها، مبلمان چیت، لباس‌های رسمی براق و همه جور وسایل و اجسام درخشان و آن بخش‌های کلیدی دخیل در رابطه آن‌ها یعنی جکوزی مرمرین و تخت خواب بزرگ از این جمله‌اند.
بعد از دو سال لی اسکات را متقاعد می‌کند تا جراحی‌های پلاستیک گسترده‌ای انجام دهد، یکی از آن‌ها اضافه کردن گودی به چانه است که هدف آن شبیه تر کردن مرد جوان به لی است. تمام این اعمال زیر نظر پزشکی سر خوش و لوچ با بازی خنده‌دار راب لاو انجام می‌شود و "Behind The Candelabra/پشت چلچراغ" را باید اولین فیلمی دانست که صحنه‌های زننده جراحی پلاستیک را با موسیقی شاد و سر زنده در هم آمیخته است که این را هم باید یکی دیگر از ترفندهای اثرگذار سودربرگ دانست.
با گذشت دو سال دیگر مادر لی (با بازی خوب دبی رینولدز که در این جا کمی شناختنش سخت است) می‌میرد، و این زوج به رژیم شامپاین خودشان کوکائین را هم اضافه می‌کنند و لیبراچی که حالا به هرزه نگاری اعتیاد پیدا کرده پیشنهاد می‌دهد مردان دیگری را هم وارد رابطه‌شان کنند. اگر چه لی همیشه ادعا می‌کرد که اسکات را پسر خود می‌داند و دوست دارد او اموالش را به ارث ببرد اما در نهایت او را رها کرد و این امر منجر به شکایت ۱۱۳ میلیون دلاری اسکات از او شد که توجهات زیادی را متوجه امور خصوصی او پیش از مرگش کرد.
فیلم نامه لاگریونیز هم از نظر ساختار و هم از نظر نوشتاری برجسته است، به خصوص در صحنه‌های صمیمی و خصوصی که حالتی پچ پچ گونه دارند اما آشکارکننده احتیاجات و سلیقه جنسی این دو مرد هستند. او و سودربرگ همچنین به نحوی استادانه افول رابطه این زوج را با ضرب آهنگی آهسته به تصویر کشیده‌اند. لحظات خنده‌داری هم در فیلم وجود دارد، بعضی تا حدودی همجنس گرایانه هستند و بعضی دیگر تنها با مشاهده طریقه زندگی عجیب و غریب این زوج رقم می‌خورند. درست است که رکس هریسن و ریچارد برتون نقش یک زوج همجنس‌گرای پیر را در فیلم نه چندان ماندگار "Staircase/پلکان" در سال ۱۹۶۹ بازی کردند، اما دیدن دو ستاره بزرگ مثل داگلاس و دیمون در حال برقراری رابطه فیزیکی در فیلم حسی عجیب و گیرا دارد. با این که مایکل داگلاس تا دو سال پیش با سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد، در فیلم بسیار خوب ظاهر شده و ایفای نقش او در فیلم را می‌توان در زمره سه نقش برتری دانست که او تاکنون ارائه داده است. او موفق شده شوخ‌طبعی، عزت نفس، خود کوچک بینی شوخ طبعانه، اخلاق کاری، دست و دل بازی، لجاجت و تنهایی پایانی لی را به خوبی به تصویر بکشد. پیانو زدن سریع و دقیق این بازیگر در صحنه‌های مربوطه را هم باید تحسین کرد.
مت دیمون با این که از اسکات تورسن واقعی در زمان فیلم بسیار بزرگ‌تر است اما خود را طوری کم سن و سال جلوه داده که این مسئله به چشم نمی‌آید. در کل او هم فوق العاده ظاهر شده و نبود اراده در تورسن که باعث شد او به خواسته‌های شریکش تن دهد و خشم و ناراحتی او از این که به کناری نهاده شد را به خوبی نشان داده است. هر دو بازیگر و به خصوص دیمون در فیلم جوان تر از سن واقعی شان به نظر می‌رسند و باید بابت این به گروه گریم فیلم تبریک گفت. همان طور که رینولدز در نقش مادر لی با آن لهجه لهستانی‌اش قابل تشخیص نبود، تشخیص دن آیکروید در نقش وکیل و برنامه‌ریز لیبراچی هم کار مشکلی است. اسکات باکولا هم نقش دوست قدیمی اسکات در روزهای پیش از آشنایی او با لی را خیلی راحت و روان بازی کرده‌است. فیلم توسط خود سودربرگ تحت نام پیتر اندروز فیلم برداری شده‌است و بیشتر از ترکیب‌های روشن و شفاف در آن استفاده شده‌است.(تدوین فیلم را هم خود او تحت نام مری آن برنارد انجام داده است) همچنین فیلم از موسیقی ماروین هملیش فقید بهره می‌برد که آخرین اثر او در یک فیلم است.
نقد فارسی
سه نشان هستی نوع توصیف بوداییان برای شیوه‌ای است که اشیاء و موجودات در جهان وجود دارند. برپایه این آموزه، تمامی موجودیت‌هایی که می‌بینیم و می‌پنداریم یعنی همه آنچه که در پی عدم آگاهی ما از علل وجود رنج برای ما پدیدار شده، aniccā یا نا پایداری هستی و تغییرات مدام و عدم ثبات آن است. duḥkha یا رنج بدین معنا که همه نمودها در عالم هستی، به اعتبار نا پایداری و نپایندگی‌شان، رنج‌آورند و به این نمی‌ارزند که انسان به آنها دل ببندد. و با توجه به اینکه هستی مدام در حال دگرگونی است و از سویی داشتن خود در یک معنا پایندگی و ثبات است در آیین بودا خود (تغییرناپذیر) وجود نداشته و anātman غیر خود هستند.
بنا بر سنت بودایی، درک کامل سه نشان هستی (نپایندگی، رنج، و ناخودی) باعث یافتن راه پایان رنج‌ها می‌شود.
سقف کششی بواسطهٔ تقویت پشت صحنه و زمینه اختصاصی خود، سبب یک پیوستگی و اتحاد در بین انواع ساختار نور، شبکه مشبک و نقاط ثابت می‌شود.
در ابتدا سیستم ریل‌ها در قسمت زیرین سقف اصلی محیط اطراف به دیوار چسبانده می‌شوند سپس سقف کششی تا پنجاه درجه حرارت داده شده و انبساط باعث می‌شود که سقف کاملاً در درون سیستم ریل‌ها، جایگزین شود. به محض کاهش دما، سقف مثل یک پوشش طبل ثابت می‌گردد.
ریل‌ها در انواع مختلف بوده و بر اساس نوع طرح مورد نظر، توسط تکنسین‌های اجرایی نصب، انتخاب می‌شوند. سقف کششی این امکان را فراهم می‌سازد که امکاناتی نظیر سیستم‌های روشنایی اعم از فیبر نوری، لامپ‌های فلوروسنت، دستگاه‌های تهویهٔ هوا، دستگاه‌های حرارتی و صوتی بدون هیچگونه مشکلی نصب شوند.
سیستم سقف‌های کششی، امکانات و پتانسیل عظیمی برای کاربردهای تجاری و بازرگانی فراهم می‌سازد و به سبب داشتن تنوع رنگی زیاد و سهولت آن در شکل پذیری و شکل دادن، قادر است یک سقف استثنائی بر اساس طرح مورد نظر ایجاد کند و برای انواع کاربردها و موارد استفاده از قبیل ادارات، رستوران‌ها، کلیساها، سینماها، ساختمان‌های خصوصی، سالن‌های کنفرانس و ... بسیار مناسب است.
سیستم سقف کششی، یک سد و حصار ضد رطوبت و بخار می‌باشد که یک حفاظ برای سطوح سقف‌ها فراهم می‌سازد و قادر به آزادسازی بخار و رطوبت، از محیط و پیرامون در هر زمان می‌باشد و اجازهٔ دسترسی به خدمات و تجهیزات را می‌دهد سیستم مسیر ریل‌های پیچیده به شیت‌ها اجازه می‌دهد که در شکل‌های کج و مایل، طاق دار و قوسی یا پخ دار نصب گردند تا بتوان به طرح مورد نظر دست پیدا کرد.
این سیستم کاملاً قابل شستشو می‌باشد و در برابر ضربات توپ و رطوبت بالا، مقاوم است.
این نوع از انواع سقف‌های کششی، قابلیت تسطیح و فیلتر نمودن نورهای طبیعی یا مصنوعی و همچنین قابلیت چاپ‌پذیری هر نوع آرم، طرح و تصویر را دارا می‌باشد و می‌تواند یک پیش زمینه با تصویر رویایی از محیط را فراهم سازد. این نوع از سقف‌ها قابلیت انتقال هفتاد درصد از نور را دارند و در واقع این امکان، کارشناسان و طراحان را مجاب می‌سازد تا شخصیت محیط داخلی را تغییر دهند این تکنولوژی در طراحی ویترین‌های فروشگاهی، رستوران‌ها و کافی شاپ‌ها، سالن‌های انتظار و ... کاربردی محدود دارد و امکان ایجاد دیوارها و سقف‌های رنگی یا سفید نما را فراهم می‌سازد.
دبی بیزنس ماهنامه‌ای اماراتی است، که در سرتاسر جهان عرب منتشر می‌شود. زمینه تخصصی این ماهنامه اقتصاد ایالات متحده آمریکا وکشورهای خلیج فارس، علی‌الخصوص امارات متحده عربی است.مذکرة تعاون بین برنامج الشیخ زاید للإسکان ومجلة "دبی بزنس" این مجله در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط اندیشمند وکنشگر سیاسی امارات، سلطان الجسمی تأسیس شد.سلطان الجسمی یطلق «دبی بزنس» لدحض الشائعات مجلة توثّق نجاحات دبی
ایده تأسیس ماهنامه دبی‌بیزنس در سال ۲۰۱۱ میلادی و پس از انتشار شایعاتی مبنی براینکه کشور امارات عربی متحده وبویژه امیرنشین دبی در آینده نزدیک دچار بحران مالی شدیدی خواهد شد، شکل گرفته وتوسط سلطان الجسمی، همزمان با ۴۰امین سالگرد تأسیس آن کشور، به اجرا درآمد.
ویرجینیا مادسن بازیگر سینما و تلویزیون زاده ۱۹۶۱ میلادی است که در شهر شیکاگو، ایلینویی آمریکا به دنیا آمد. وی در سینما با فیلم‌های "جن زدگی در کنتیکت"،"مرد آبنباتی"، "گردش شنل قرمزی" و "آملیا"، "جوی"، "جادوی بل آیل"، "فضانورد کشاورز" و "دیوار آتش" نقش آفرینی کرد. ویرجینیا در سریال‌های ""، "همراهان"، "قربانی عشق"، ""، "کلاس"، "گاتهام" و "مانک" هم ایفای نقش داشت.
فتحعلی خان افشار اَرَشلو یکی از امرا و سرداران نادرشاه؛ او در بیشتر جنگ‌هایش در سپاه نادر بوده، در لشکرکشی به هندوستان پیشرو سپاه فاتح هند بود. رتبه و منصب وی در سپاه نادری چرخچی‌باشی بوده است. وی در سال ۱۱۴۶ مأمور فتح قلعهٔ کلات در اطراف قندهار بود.نام آوران اورمیه - علی بابایی نیولوئی - 1389 - تهران تکدرخت - 63 بعد از مرگ نادرشاه افشار فتحعلی خان افشار توانست بر آذربایجان مسلط گردد و ارومیه را مرکز حکمرانی خویش قرار داد.گلشن مراد - ابوالحسن غفاری کاشانی - به اهتمام غلامرضا طباطبایی مجد -1369 - انتشارات زرین تهران - صفحه 178 لازم به یادآوری است که نادر شاه از شاخهٔ قِرِقلوی افشار بوده است.
امامقلی خان بیگلربیگی افشار فرزند رضاقلی خان بیگلربیگی افشار که در تاریخ ۱۱۷۲ ه. ق در ارومیه متولد شد در موقع وفات پدرش چهارده سال داشت که به مصلحت جمعی از بزرگان دربار کریمخان زند به شیراز دعوت شد و در آنجا بود که مورد استمالت وکیل قرار گرفت و فرمان حکومت ایل افشار و ارومیه را دریافت داشت و به ارومیه برگشت.
پس از فوت کریمخان زند مجدداً رشته امور مملکت از هم گسیخت توانست ایلات بلباس و دنبلی و مقدم و شقاقی را که سر به طغیان برداشته بودند مطیع خود سازد و امنیت و آرامش را مجدداً در آذربایجان بر قرار کند. که در اثر این خدمات بلقب سردار آذربایجان ملقب گردید او در جنگی که به سال ۱۱۹۷ قمری با علیمرادخان زند کرد در اثنای زد و خورد دچار حمله سکته قلبی شد.بزرگان و سخن سرایان آذربایجان غربی - محمود رامیان - محمد تمدن - علاءالدین تکش - مهر آیین نو - 1344 - صفحه 35نام آوران اورمیه - علی بابائی نیولوئی - انتشارات تکدرخت تهران - ۱۳۸۹ - صفحه :131
پاتریشا کُرنوِلزاده شده با نام پاتریشا کارل دنیلز (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۵۶) نویسنده داستان‌های جنایی آمریکایی است که بیشتر برای داستان‌های دنباله‌دار پرفروش دکتر کِی اسکارپتاDr. Kay Scarpetta شناخته می‌شود.
پدر دنیلز زمانی که او ۵ سال داشت خانواده را ترک کرد. چندین سال بعد مادرش که از افسردگی رنج می‌برد او را به یکی ازهمسایگان به نام بیلی گراهام (که مبلغ مسیحی باپتیستی بود) و همسرش روث سپرد. دنیلز در مدتی که مادرش تحت درمان بیماری افسردگی بود، نزد دوستان خانواده گراهام زندگی کرد. چنین تجربه‌هایی تأثیرهای خود را بر کودک گذاردند. در طول سال‌های تحصیل در کالج داویدسن در کارولینای شمالی (لیسانس ۱۹۷۹) از اختلال‌های تغذیه‌ای رنج برد و مدتی کوتاه نیز در بیمارستان روانپزشکی بستری بود. در ۱۹۷۹ با یکی از استادانش به نام چارلز کرنول ازدواج کرد (آن‌ها یک دهه بعد از یکدیگر جدا شدند). پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان گزارشگر پلیس در روزنامهٔ شارلوت آبزرور مشغول به کار شد.
از آنجایی که این شغل او را در تماس نزدیک با جنبه‌های زیادی از جرم و جنایت قرار می‌داد، تلاش کرد تا با پیچیدگی‌ها و جنبه‌های رفتار مجرمانه آشنایی یابد. با پزشکانی که به عنوان پلیس جنایی داوطلبانه خدمت می‌کردند مصاحبه‌هایی انجام داد، ساعت‌های زیادی را نیز در کتابخانه پزشکی مرده‌شور خانه سپری کرد، وی همچنین در کلاس‌های پزشکی قانونی شرکت نمود. دنیلز مدتی را نیز در ریچموند ویرجینیا نزد پزشک پلیسی کار کرد و به مشاهده کالبدشکافی‌ها پرداخت.
نخستین کتاب کرنول به نام «زمانی برای یادآوری»A Time for Remembering (۱۹۸۳) در واقع زندگی‌نامه روث گراهام بود که جای خالی مادرش را برای او پر کرده بود. کرنول که در آن زمان برای آبزرور کار می‌کرد بر روی دومین کتاب جنایی خود تمرکز کرد. نخستین نوشته‌های او برای چاپ رمانی جنایی توسط ناشرها رد شده بود. اما یکی از ویراستاران او را تشویق کرد که شخصیت خیالی کی اسکارپتا را که نقشی فرعی داشت، پرورش دهد. اسکارپتا با ظاهر و طرز فکری شبیه به کرنول، به عنوان پزشک جنایی پلیسی در «کالبدگشایی»Postmortem (۱۹۹۰) حضور یافت. با انتشار این کتاب حرفه نویسندگی کرنول نیز آغاز گشت. او در سال‌های بعد به انتشار این مجموعه داستان ادامه داد. «بدن مدرک»Body of Evidence (۱۹۹۱)، «همه آنچه باقی می‌ماند»All That Remains (۱۹۹۲)، دلیل مرگCause of Death (۱۹۹۶)، «یادداشت سیاه»Black Notice (۱۹۹۹)، «مگس»Blow Fly (۲۰۰۳)، «کتاب مرگ»Book of the Dead (۲۰۰۷)، «اسکارپتا»Scarpetta (۲۰۰۸)، «عامل اسکارپتا»The Scarpetta Factor (۲۰۰۹)، «بندر سردخانه»Port Mortuary (۲۰۱۰)، «مه قرمز»Red Mist (۲۰۱۱)، «تخت استخوانی»The Bone Bed (۲۰۱۲) و «غبار»Dust (۲۰۱۳) تعدادی از آن‌ها هستند.
کرنول در آغاز به شیوه اول شخص داستان‌ها را روایت می‌کرد که به خواننده بینشی از افکار اسکارپتا می‌داد. او در رمان‌های بعدی شیوه روایت سوم شخص را در پیش گرفت. این مجموعه رمان‌ها طرفدارن زیادی دارند و تاکنون بیش از صد میلیون نسخه از آن‌ها به فروش رفته است.
پاتریشیا کرنول علناً همجنس‌گراست. او در فوریه ۲۰۰۵ با دکتر استیسی گروبر (استادیار روان‌پزشکی دانشگاه هاروارد) ازدواج کرد. آن‌ها در ایالت ماساچوست زندگی می‌کنند. جایی که ازدواج همجنس‌گرایان در آن قانونی است.
سنبل‌زاده وهبی (۱۷۱۸؟ میلادی در مرعش - ۲۸ آوریل ۱۸۰۹ استانبول) شاعر و واژه‌نامه‌نویس عثمانی بود که به ترکی، فارسی، و عربی شعر می‌سرود. او دیوان اشعار خود که به سه زبان یادشده بود را به سلطان سلیم سوم تقدیم کرد. هم‌عصران او به وی لقب «سلطان‌الشعرا» داده‌بودند اما کیفیت اشعار او، امروزه، چندان در سطحی بالا ارزیابی نمی‌شود.
در سال ۱۱۸۷ قمری (۱۷۷۵ میلادی) در اوایل پادشاهی عبدالحمید یکم، وهبی به خاطر تسلط عالی‌اش بر زبان فارسی در ر‌أس هیئتی نزد کریم خان زند به ایران فرستاده شد تا به شکایتی که کریم‌خان علیه عمرپاشا، والی عثمانی در بغداد اقامه کرده‌بود رسیدگی کند. وهبی پس از رسیدگی، عمرپاشا را مقصر دانست. نفوذ عمرپاشا در دربار باعث شد تا سلطان عثمانی نظر نامساعدی نسبت به سنبل‌زاده وهبی پیدا کند و این جریان باعث شد تا وهبی به اسکودار گریخته و پنهان شود. وهبی سپس قصیده‌ای به نام «قصیده طنانه» در مورد مشاهداتش در ایران سرود و در آن قصیده ستایش‌های گزافی از سلطان عثمانی کرده و از امورات عثمانی تعریف کرده و آن‌ها را «بهتر» از امورات ایران نامید و با این کار مجدداً مورد عنایت عبدالحمید یکم قرار گرفت.Björkman, W.: "Sünbül-Zāde Wehbī." Encyclopaedia of Islam
کیوآرپدیا سیستمی مبتنی بر وب سیار است که مقالات ویکی‌پدیا را با استفاده از کدهای کیوآر برای کاربران و به زبان دلخواهشان ارسال می‌کند. کدهای کیوآر را می‌توان به آسانی برای لینک دادن به هر یوآرآی دلخواهی تولید کرد، با این حال سیستم کیوآرپدیا کارهای اضافه‌تری را هم انجام می‌دهد. این سیستم متعلق به یکی از زیرمجموعه‌های ویکی‌مدیای پادشاهی متحده است و توسط آن اداره می‌شود.
ایده کیوآرپدیا از طرف راجر بامکین ، یکی از مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا بود و ترنس ادن آن را برنامه‌نویسی و پیاده‌سازی کرد و در آوریل سال ۲۰۱۱ رونمایی شد. هم‌اکنون در موزه‌ها و دیگر نهادهای برخی از کشورها نظیر استرالیا، بلغارستان، جمهوری چک، استونی، اسپانیا، پاداشاهی متحده و ایالات متحده از کیوآرپدیا استفاده می‌شود. کدهای منبع این پروژه تحت پروانه ام‌آی‌تی به صورت قابل استفاده مجدد است.
وقتی که کاربری یک کد کیوآر از کیوآرپدیا را با دستگاه سیار (موبایل، تبلت، لپ‌تاپ و …) خود اسکن می‌کند، دستگاه کد مورد نظر را با استفاده از دامنه «qrwp.org» به صورت یک URL رمزگشایی می‌کند که مسیر این URL (یعنی قسمت پایانی آن)، عنوان مقاله مورد نظر در ویکی‌پدیا است. سپس درخواستی برای دریافت مقاله مورد نظر به وب سرور کیوآرپدیا ارسال می‌شود. همچنین تنظیمات زبان دستگاه هم ارسال می‌شود.
در مرحله بعد وب سرور کیوآرپدیا با استفاده از رابط‌های برنامه‌نویسی نرم‌افزار ویکی‌پدیا تعیین می‌کند که آیا مقاله مورد نظر به زبانی که توسط دستگاه استفاده می‌شود، وجود دارد یا نه، اگر وجود داشت، آن مقاله را در یک قالب مناسب برای نمایش بر روی دستگاه‌های سیار ارسال می‌کند. اگر مقاله مورد نظر به زبانی که دستگاه از آن استفاده می‌کند وجود نداشت، وب سرور ویکی‌پدیا به کاربر فهرستی از زبان‌ها را نمایش داده و اجازه می‌دهد تا یکی را به دلخواه انتخاب کرده یا با استفاده از مترجم گوگل آن را ترجمه کند.
به این ترتیب، از یک کیوآر کد می‌توان برای ارسال کردن یک مقاله به چندین زبان مختلف استفاده کرد، حتی زمانی که موزه خودش توانایی ترجمه مقاله را ندارد. کیوآرپدیا همچنین آماری در مورد میزان استفاده را هم جمع‌آوری می‌کند.
کوپِته (با تلفظ ko-PEH-tEH) یک کلاینت پیام‌رسان فوری است که به صورت نرم‌افزار آزاد منتشر می‌شود و از پروتکل‌های مختلفی هم پشتیبانی می‌کند. این نرم‌افزار به عنوان جزئی از مجموعه نرم‌افزاری کی‌دی‌ئی عرضه می‌شود. هرچند که این نرم‌افزار را می‌توان بر روی محیط‌های مختلفی اجرا کرد، این برنامه در اصل برای فضاهای کاری کی‌دی‌ئی نوشته شده‌است. پروژه کوپته به این دلیل آغاز به کار کرد که آی‌سی‌کیو در سال ۲۰۰۱ جلوی دسترسی Licq به شبکه‌شان را گرفته بود. بر طبق گفته نویسنده اصلی نرم‌افزار، Duncan Mac-Vicar Prett، نام این برنامه از کلمه اسپانیایی شیلی copete گرفته شده‌است که معنی آن «یک نوشیدنی با دوستانتان» است. برنامه کوپته تاکنون نامزد دریافت چندین جایزه شده‌است. (2nd place, Favorite Instant Messaging Client) (Best Communications Software, Runner Up)
دوژان برجویچ (زاده ۲۱ فوریه ۱۹۶۶ در شهر کرالیفو صربستان) مربی تیم والیبال و کاپیتان سابق تیم ملی والیبال یوگسلاوی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا است. وی در این تیم در بازی‌های المپیک سال ۱۹۹۶ مدال برنز و در مسابقات ژاپن در سال ۱۹۹۸ مدال نقره را به‌دست‌آورد.
او به مدت سه بازی سرمربی شهرداری ارومیه بود و به دلیل کسب نتایج ضعیف اخراج شد.
آرایشگر شهر سِویل یک اپرا بوفا در دو پرده می‌باشد که توسط جواکینو روسینی ساخته شده‌است. اپرانامه این اثر را "سزار استِربینی" نوشته که الهام گرفته از نمایشنامه کمدی " آرایشگر شهر سِویل (۱۷۷۵) " اثر پیر بومارشه می‌باشد.Casaglia, Gherardo, "20 Febbraio 1816", "Almanacco Amadeus", 2005
اولین اجرای این اپرا (با نام "احتیاط بیهوده") به تاریخ ۲۰ فوریه ۱۸۱۶ در خانه اپرای Teatro Argentina در رم به روی صحنه رفت. "آرایشگر شهر سویل" روسینی، به عنوان شاهکاری بزرگ در بین آثار کُمدی موزیکال شناخته شده و به عنوان «اپرا بوفای همهٔ اپرا بوفاها» لقب گرفته‌است، پس از گذشت ۲۰۰ سال از نخستین اجرا، محبوبیت و مقبولیت چشمگیر این اثر بر روی صحنه‌های مدرن اپراهای امروزی، خود بهترین گُواه بر این اَمر است. این اپرا در ردهٔ نهم جدول پُراجراترین اپراها در سراسر دنیا قرار دارد.Cordier 1883, p. 13.Myers, Eric, "Sweet and Low: The case of the vanishing contralto, "Opera News", December 1996.
شهرت دیگر روسینی بخاطر تعداد اپراهای اوست، وی به مدت ۱۹ سال، بطور میانگین، ۲ اپرا در سال می‌ساخته و اپرای آرایشگر شهر سِویل را - اگر چه قسمتهایی از پیش نوای آن برگرفته از اپراهای " آرلیانو در پالمیرا " و " الیزابت، ملکه انگلستان " می‌باشد، در کمتر از سه هفته آهنگسازی نموده‌است.Osborne, Richard 2007, pp. 38–41.
مکان: سویل - اسپانیا
زمان: قرن هجدهم میلادی
"نمای اول - میدانی روبروی خانه بارتولو"
در یک میدان عمومی، بیرون خانه "بارتولو"، نوازندگان مشغول نواختن موسیقی هستند؛ یک دانشجوی فقیر به نام "لیندرو" نیز در جمع آنهاست. لیندرو زیر پنجره اتاق "رزینا" میآید و آوازی عاشقانه برایش می‌خواند ("Ecco, ridente in cielo"). این دانشجوی فقیر، در واقع کنت "آلماویوا" - یک اشراف‌زاده - است که خود را این‌گونه تغییر شکل داده تا "رزینا" او را به خاطر خودش دوست داشته باشد نه به خاطر ثروتش. "آلماویوا" دستمزد نوازندگان را پرداخت می‌کند و آن‌ها می‌روند. رزینا دختری زیبا و جوان بوده که تحت سرپرستی دکتر "بارتولو" در این خانه زندگی می‌کرده‌است. دکتر بارتولو که پزشکی پیر و بداخلاق بوده، چشم به رزینا داشته و قصد دارد که او را به همسری خود درآورد؛ به همین دلیل دختر جوان را به شدت محدود می‌کرده و تمام رفتار و گفتار او را زیر ذره بین می‌گذارد تا روزی هم مالک او و هم صاحب مال و اموالش شود.
فیگاروی آرایشگر، خوشحال و راضی از شغلش و اهمیت آن، در حال آواز خواندن سر می‌رسد (Aria: "Largo al "factotum della città). فیگارو قبلاً خدمتکار کنت آلماویوا و مورد اعتماد وی بوده‌است؛ از این جهت، با پیشنهاد انعامی چشمگیر، کُنت از فیگارو می‌خواهد تا با طرح نقشه ایی به او کمک کند تا وارد خانه رزینا شود ("Duet: "All'idea di quel metallo). فیگارو به کنت پیشنهاد می‌دهد که خود را به شکل یک سرباز درآورده و وانمود کند که مست است و می‌بایست مدتی در خانه بارتولو بماند. کنت به آرایشگر باهوش آفرین می‌گوید و پاداش خوبی به او می‌دهد.
"نمای دوم - اتاقی در خانه بارتولو با چهار در"
رزینا آواز عاشقانه ایی برای لیندرو می‌خواند ("Una voce poco fa") و نامه ایی برایش می‌نویسد. وقتی در حال ترک اتاق است، بارتولو و باسیلیو - استاد موسیقی - میایند. باسیلیو به بارتولو می‌گوید که کنت آلماویوا در شهر سویل دیده شده و دل در گرو رزینا دارد. بارتولو تصمیم می‌گیرد هر چه زودتر با دخترک ازدواج کند؛ باسیلیو هم می‌گوید که بهترین راه برای خلاص شدن از دست کنت، تهمت زدن و بدنام کردن اوست ("La calunnia è un venticello"). فیگارو گفتگوی بین این دو را می‌شنود و به رزینا می‌گوید که بارتولو قصد ازدواج با او را دارد. سپس از وی می‌خواهد نامه ایی به لیندرو بنویسد و احساساتش را برایش بازگو کند؛ رزینا هم به او می‌گوید که قبلاً این کار را کرده! فیگارو هم از سرعت عمل و ذکاوت رزینا خوشش میآید و قول می‌دهد که نامه را به لیندرو (که در واقع همان کنت آلماویواست و رزینا این را نمی‌داند) برساند ("Duet: "Dunque io son...tu non m'inganni).
دکتر بارتولو با دیدن کم شدن کاغذهای روی میز مظنون می‌شود که رزینا نامه ایی نوشته باشد، اما رزینا سعی می‌کند طفره برود (Duet: “Dunque io son”) و بارتولو هم می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند پزشکی در سطح او را گول بزند (Aria: A un dottor della mia sorte) و همچنان در شک خود می‌ماند. برتا - مسئول انجام امور روزانه منزل بارتولو - در حال خارج شدن از منزل، کنت را (در لباس یک سرباز و به حالت مستی) می‌بیند که می‌خواهد وارد خانه شود؛ او به سرعت نزد بارتولو می‌رود تا مانع ورود سرباز شود اما موفق نمی‌شود و کنت آلماویوا وارد خانه شده و موفق می‌شود در فرصتی مناسب با رزینا صحبت کند و می‌گوید که از طرف لیندرو برایش نامه ایی آورده‌است؛ دکتر بارتولو نیز، همچنان اصرار می‌ورزد که وظیفه ایی در قبال پناه دادن به سربازان ندارد و می‌خواهد که او منزلش را ترک کند.
دکتر بارتولو متوجه می‌شود که سرباز مست کاغذی را به دست رزینا می‌دهد و دخترک را وادار می‌کند که آن را به او بدهد؛ رزینا هم به جای نامه اصلی، لیست رختهای شستنی اش را به وی نشان می‌دهد. بارتولو و کنت (در لباس سرباز) دوباره درگیر بحث می‌شوند و همان وقت باسیلیو، فیگارو و برتا سر می‌رسند. فیگارو به بارتولو می‌گوید که به خاطر سر و صدای مشاجراتی که از خانه شنیده می‌شده، عده زیادی از جمله افسر دیده‌بانی و مأمورانش به آنجا آمده‌اند. بارتولو هم خوشحال می‌شود که پس به این ترتیب سرباز مست به زودی دستگیر خواهد شد. اما سرباز، که در واقع کنت آلماویوا بوده، نام اصلی خود را در گوش افسر می‌گوید؛ وی هم در مقابلش تعظیم کرده و بلافاصله او را بی تقصیر می‌انگارد. همگی، به غیر از فیگارو، از تمام شدن ماجرا به نفع سرباز مست شگفت زده می‌شوند ("Finale: "Fredda ed immobile, comme una statua).
یک اتاق در خانه بارتولو و یک پیانو
دوباره آلماویوا به خانه بارتولو می‌آید؛ اینبار خود را به شکل یک معلم موسیقی درمی‌آورد که به علت مریضی باسیلیو، به جایش به آنجا آمده‌است تا با رزینا آواز کار کند (“Pace e gioia sia con voi!”). دکتر بارتولو به او مظنون می‌شود، اما کنت برای رفع هر گونه شک و شبهه - با همفکری قبلی فیگارو - به پیرمرد می‌گوید که از نقشه او و باسیلیو برای بدنام کردن آلماویوا باخبر است. سپس نامه ایی را که رزینا خطاب به لیندرو نوشته بوده به دکتر بارتولو نشان می‌دهد و ادامه می‌دهد که این نامه را باید به رزینا نشان داد و به او گفت که لیندرو از افراد کنت آلماویواست و کارش فریب زنان زیبا و بردن آن‌ها به قصر اربابش است.
به این ترتیب، دکتر بارتولو متقاعد می‌شود که این معلم جایگزین، واقعاً از طرف باسیلیو آمده و به او اجازه می‌دهد که درس موسیقی را با رزینا شروع کند. رزینا شروع به خواندن می‌کند (“Contro un cor”) و بارتولو کم‌کم به خواب می‌رود. رزینا چهره معلم موسیقی جدید را تشخیص می‌دهد و متوجه می‌شود که او همان لیندرو محبوبش است که تغییر قیافه داده؛ وقتی خواب بارتولو سنگین می‌شود، ایندو از فرصت استفاده کرده و علاقه‌شان را به یکدیگر ابراز می‌کنند.
فیگارو به بهانه اصلاح صورت دکتر بارتولو میآید و در فرصتی مقتضی، کلید در بالکن را برمی‌دارد. ناگهان، باسیلیو سالم و سرحال وارد می‌شود. آلماویوا، رزینا و فیگارو سعی می‌کنند که به او تلقین کنند که به شدت بیمار به نظر می‌رسد و احتمالاً مبتلا به تب` اسکارلت (مخملک) شده‌است (Quintet: "Buona sera, mio signore")؛ اما او مقاومت کرده و می‌گوید که حالش بسیار هم خوب است؛ اما کمی بعد، با دیدن رشوه هنگفتی که به او داده می‌شود، اذعان می‌دارد که کسالت دارد و باید استراحت کند. آلماویوا هم، وقتی فیگارو دکتر بارتولو را اصلاح می‌کرده، به رزینا می‌گوید که شب آماده باشد تا با هم از آنجا فرار کنند؛ ولی دکتر بارتولو متوجه قضیه می‌شود و بلافاصله از باسیلیو می‌خواهد یک نفر مسئول ثبت اسناد را بیاورد تا ازدواج او و رزینا را رسمی کند؛ نامه را هم به رزینا نشان می‌دهد و می‌گوید که لیندرو در خدمت کنت آلماویواست و قصد فریب او را دارد؛ رزینا بسیار مأیوس و غمگین می‌شود و چاره ایی جز ازدواج با دکتر بارتولو نمی‌بیند. برتا از کار زیاد و کشمکش‌های دائمی در این خانه شکایت می‌کند و آرزوی زندگی بهتری دارد ("Il vecchiotto cerca moglie").
صحنه خالیست و صدای رعد و برق شنیده می‌شود. کنت و فیگارو با بالا رفتن از نردبانی به بالکن خانه بارتولو راه پیدا کرده و از طریق پنجره به اتاق رزینا می‌روند. رزینا نامه را به آلماویوا (که هنوز از نظر او "لیندرو" بوده) نشان می‌دهد و به او می‌گوید که چقدر دلشکسته و غمگین است؛ آلماویوا هم خود را به او معرفی می‌کند ("Trio: "Ah! qual colpo) و به رزینا اطمینان می‌دهد که قصد ازدواج با او را دارد و تا پایان عمر عاشق و متعهد خواهد ماند؛ رزینا از اینکه رویاهایش به حقیقت پیوسته، بسیار خوشحال می‌شود. او و کنت با شور و شعفی وصف ناپذیر به یکدیگر ابراز احساسات می‌کنند؛ در حالیکه فیگارو مرتب به آن‌ها گوشزد می‌کند که هر چه زودتر باید خانه را ترک کنند.
صدای دو نفر که به اتاق نزدیک می‌شوند به گوش می‌رسد. فیگارو، کنت و رزینا سریعاً به سمت پنجره می‌روند تا از نردبان پایین رفته و فرار کنند، اما با شگفتی می‌بینند که نردبانی در کار نیست! باسیلیو و مسئول ثبت اسناد، برای ازدواج دکتر بارتولو و رزینا وارد می‌شوند. کنت آلماویوا تصمیم می‌گیرد که از فرصت استفاده کرده و ازدواج خودش با رزینا را ثبت کند؛ از باسیلیو هم می‌خواهد که شاهد عقد آن‌ها باشد. باسیلیو قبول نمی‌کند و آلماویوا هم به او می‌گوید: " پس باید به جایش دو گلوله در مغزت را قبول کنی! " به این ترتیب، باسیلیو ترجیح می‌دهد گزینه اول را بپذیرد.
کنت آلماویوا و رزینا با حضور باسیلیو و فیگارو به عنوان شاهد، به عقد هم در میایند و تازه دکتر بارتولو، خوشحال از اینکه نردبان را برداشته و مانع فرار آن‌ها شده، سر می‌رسد. کنت آلماویوا هم به او می‌گوید که دیگر دیر شده و بدون هیچ اقدام و اعتراضی، به بازنده بودن خود اعتراف کند (“Cessa di più resistere”). بارتولو هم عصبانی می‌شود؛ اما بعد از اینکه به او اجازه داده می‌شود اموال به جا مانده از رزینا را تصاحب کند، آرام و راضی می‌گردد.
در معماری کامپیوتر پیش‌بینی انشعاب تکنولوژی ای است که در آن به کمک مدارهای دیجیتالی به نام پیش بینی گرها (branch predictors) سعی می‌شود حدس زده شود که یک برنچ (مثلاً یک ساختار شرطی) به چه راهی خواهد رفت. هدف پیش بینی گر ارتقاء جریان در خط لولهٔ دستورات (instruction pipeline) می‌باشد. برنچ پردیکشن معمولاً در پرش‌های شرطی اهمیت می‌یابد. یک پرش شرطی می‌تواند به حالت not taken برود و به ترتیب اولین ساختار کد پس از پرش شرطی را اجرا کند یا به حالت taken برود و به مکانی متفاوت در حافظهٔ برنامه که قسمت دوم ساختار کد در آن قرار دارد بپرد.
بدون استفاده از برنچ پردیکشن، پردازنده باید صبر کند تا پرش شرطی مرحلهٔ اجرا در خط لوله را تمام کند و دستور بعدی در آستانهٔ مرحلهٔ fetch قرار بگیرد. پیش بینی گر تلاش می‌کند تا با حدس زدن اینکه یک پرش شرطی به حالت taken یا not taken خواهد رفت؛ از این هدر رفت وقت جلوگیری کند به این صورت که برنچی که بیشتر از همه به نظر می‌آید که به آن پرش خواهد شد؛ fetch و بعد execute می‌شود و اگر بعداً مشخص شد که حدس اشتباه بوده از دستورات اجرا شده صرف نظر می‌شود و خط لوله با برنچ درست شروع به کار می‌کند. میزان وقتی که با پیش بینی‌های غلط هدر می‌رود برابر است با تعداد مراحل موجود از fetch تا execute در خط لوله (امروزه بین ۱۰ تا ۲۰ چرخهٔ کلاک).
اولین باری که یک پرش شرطی اتفاق می‌افتد اطلاعات زیادی در اختیار پیش بینی گر با حدس زدن نیست اما با گذشت زمان، پیش بینی گر یک رکورد از taken یا not taken شدن برنچ‌ها می‌سازد و بر طبق آن حدس‌های دقیق تری می‌زند.
در گذشته از تکنیک‌هایی چون Stalling و predication استفاده می‌شد که این تکنیک‌ها مشکلات بسیار دارند و مناسب نیستند؛ مشکلاتی از قبیل کم بودن برنچ‌ها و مصرف منابع این تکنیک‌ها و همچنین هدر رفتن بخش زیادی از چرخه‌ها با استفاده از این تکنیک‌ها. در حال حاضر راه حل مشکل برنچ‌ها استفاده از Branch Prediction است.
فواید این روش این است که اولاً این روش میزان دستورهای موجود برای Scheduler که می‌تواند انتخاب کند و همچنین میزان ILP (instruction level parallelism) را زیاد می‌کند. دومأ فناوری برنچ پردیکشن در هنگام انتظار برای رفع برنچ اجازه می‌دهد کارهای مفید دیگر انجام شوند.
این استراتژی‌ها به دو گونه تقسیم می‌شوند: استاتیک و دینامیک.
استاتیک: قبل از اجرا (ران تایم) تصمیم‌گیری می‌شود. این استراتژی ساده‌ترین نوع است زیرا به تغییرات پویای اطلاعات در حافظه کاری ندارد و برای پیش بینی تنها به خود دستور برنچ می‌نگرد. مثال‌ها:
دینامیک: تصمیم‌گیری‌ها و راهکارهای پیشبینی در حین اجرای برنامه امکان عوض شدن دارند.
اساس کار برنچ پردیکشن بر «همبستگی» (correlation) و ارتباط دستورات و داده هاست.
سیستم بارا یک فناوری خورشیدی ثابت در ساختمان است که توسط "هوراتزیو بارا" در ایتالیا ساخته شده. این فناوری از یک دیوارهٔ جذب‌کننده برای دریافت اشعهٔ خورشیدی به حالت گرما بهره می‌برد. این سیستم همچنان از اثر ترموسیفون برای توزیع هوای گرم از طریق کانال‌های تعبیه شده در کف بنا بهره می‌برد و با گرم کردن کف بنا ساختمان را نیز گرم می‌کند. از آن سو، درهای گرم، هوای خنک شبانگاهی می‌تواند از طریق کانال‌های کف به داخل کشیده شود و مثل کولر ساختمان را خنک کند.
گفته می‌شود که سیستم‌های بارا در مقایسه با سایر خانه‌های خورشیدی ثابت توزیع دمای شمالی-جنوبی یکدست تری دارند. سیستم‌های موفق بسیاری در اروپا ساخته شدند، اما ظاهراً بارا در جاهای دیگر ناشناخته باقی‌مانده.
جهت تبدیل کردن غیرمستقیم نور خورشید به گرما، یک فضای عایق جداگانه روی دیوار سمت آفتابگیر خانه ساخته می‌شود. با نگاهی به بیرون و در امتداد یک مقطع لایه بیرونی شفافی وجود دارد. این لایه در گذشته با استفاده از شیشه ساخته می‌شد، اما با پیدایش لعاب‌های مستحکم و ارزان قیمت پلی کربنات، بیشتر طراحی‌ها از دیوارهای دو لایه یا سه لایهٔ گلخانه‌ای پلی کربنات بهره می‌برند. اصولاً این لعاب برای عبور نور مریی طراحی شده، ذر حالی که IR را برای کاهش اتلاف انرژی و UV را برای حفاظت از وسایل ساختمان بلاک می‌کند.
لایهٔ بعدی یک فضای جذب‌کنندهٔ نور است. این فضا بیشتر نور ورودی به جمع‌کننده را جذب می‌کند و معمولاً دارای یک محفظهٔ هوا به قطر ۱۰ سانتیمتر و یک یا چند شبکهٔ جذب‌کننده معلق به صورت عمودی در فضا می‌باشد. معمولاً از شبکه پنجره‌ای فلای اسکرین یا پارچه سایهٔ باغبانی استفاده می‌شود. خود شبکه گرمای بسیار کمی را در خود نگاه می‌دارد و زیر نور به سرعت گرم می‌شود. گرما از طریق هوایی که در شبکه در جریان است جذب می‌شود، در نتیجه شبکه میان محفظه‌ای از هوا در جلو و عقب معلق می‌ماند.
در نهایت لایه از عایق بین فضای نورگیر و خانه قرار می‌گیرد. معمولاً عایق کاری نرمال منزل بدین صورت است و در آن از موادی مانند کف polyisocyanurate، پشم سنگ، فویل و پلی استرین استفاده می‌شود.
این جمع‌کننده بسیار سریع است- زیر نور آفتاب به سرعت گرم می‌شود و هوای داخل آن نیز شروع به گرم شدن می‌کند. اگر جمع‌کننده با استفاده از یک سوراخ در نزدیکی زمین و سوراخی دیگر در نزدیکی سقف مستقیماً به ساختمان متصل شود، یک سیستم غیرمستقیم جذب انرژی خورشیدی را خلق می‌کند. یکی از مشکلات این روش این است که به هنگام شب گرما به فضای بیرون باز می‌گردد مثل دیوار ترومب. در این صورت جریان هوای سرد فضای اتاق را در طول شب سرد می‌کند. در عوض می‌توان با استفاده از یک تعدیل‌کنندهٔ خودکار مانع جریان هوا شد، چیزی شبیه به تعدیل‌کننده‌هایی که برای تهویهٔ فضاهای واقع در منطق سردسیر استفاده می‌شوند، یا تعدیل‌کننده‌های با فیلم‌های پلاستیکی که جریان هوا را با استفاده از یک پرهٔ سبک پلاستیکی تنها از یک جهت بلاک می‌کنند. اضافه کردن تعدیل‌کننده این سیستم را به یک جذب‌کنندهٔ خورشیدی بهینه مبدل می‌کند.
جهت ذخیرهٔ انرژی گرمایی از جمع‌کننده، سیستم بارا از یک ورقهٔ اسپانکریت از بتن را به عنوان سقف معلق می‌کند تا گرما را ذخیره کند. این روش نسبتاً گران است و نیازمند پایه‌ای قوی می‌باشد. روش دیگر استفاده از آب است که قادر است ۵ برابر گرمابازای یک وزن مشخص ذخیره کند. یک روش آسان، ارزان و مؤثر ذخیرهٔ آب در لوله‌های پی وی سی با قطر ۱۰۰ میلی‌متر و درپوش‌هایی در دو انتها می‌باشد.
چه از آب استفاده شود چه از بتن، در طول روز گرما از طریق هوا به درون مادهٔ ذخیره‌کننده منتقل می‌شود، و در طول شب با استفاده از پنکه سقفی به فضای اتاق منتقل می‌شود.
اگر ورقه‌های اسپانکریت استفاده شوند، سقف با استفاده از تشعشع نیز خانه را گرم می‌کند. در برخی خانه‌ها بادگیرهایی شبیه به آن‌هایی که در ماهواره‌ها استفاده می‌شود تعبیه شده تا میزان انتقال تشعشع را تنظیم کند. هوای گرم از طریق تونل‌های ورقه‌ها از جنوب به شمال حرکت می‌کند و خارج می‌شود تا از طریق بدنهٔ اتاق به ورودی گرم‌کننده هوای نزدیک زمین منتقل شود و دوباره به سمت شمال حرکت کند.
در بیشتر جاها سیستمی که برای ۵ روز متوالی بدون خورشید طراحی شده، به اندازه چند روز کمتر از ۱۰۰ سال انرژی تأمین می‌کند. گرما می‌تواند طی چند روز با استفاده از یک منبع بزرگ آب ذخیره شود. یک مکعب ۸ فوتی آب در زیر زمین می‌تواند ۱۵ کیلوگرم آب را ذخیره کند که توسط یک لولهٔ مسی با پره‌هایی در جمع‌کننده گرم می‌شود. عملکرد این سیستم را می‌توان با قرار دادن لولهٔ پره دار درون لایه‌ای دیگر از لعاب در پشت جمع‌کنندهٔ اصلی بهبود بخشید. این روش اجازه می‌دهد تا دمای داخل لوله از دمای جریان هوای اطراف بیشتر شود. در روزهای ابری گرما از درون محفظهٔ ذخیره به خانه منتقل می‌شود و فضا را گرم می‌کند.
مشعل سقفی (Roof Lantern) یک سازهٔ معماری سقفی برای ورود نور خورشید به فضای داخل است. این سازه‌های سقفی خود روی سقفی بزرگتر بنا می‌شوند و برای فضای داخل یا اتاق زیرین نور طبیعی فراهم می‌کنند. اصطلاح "مشعل رو سقفی" به مشعل‌های نورانی تزیینی روی سقف تاکسی‌های ژاپن اطلاق می‌شود. این مشعل‌ها برای بازتاب دادن میراث فرهنگی مشعل‌های کاغذی ژاپنی طراحی شده‌اند.
مشعل‌های لعاب کاری شده در قرون وسطا ساخته شدند. مشعل‌های سقفی سنگی و شیشه‌ای در معماری رنسانس، از جمله در کلیساهای بزرگ، استفاده می‌شدند. در قرن ۱۶ در ایتالیا و فرانسه استفاده از مشعل سقفی در پرتقال خانه ها- گلخانه‌های ابتدایی- آغاز شد. این گلخانه‌ها پنجره‌های بلند و سقف لعاب کاری شده داشتند و برای درخت‌های سیتروس زمستانی و دیگر گیاهان آب و هوای سرد استفاده می‌شدند.مشعل‌های سقفی بعد از رنسانس از الوار و شیشه ساخته می‌شدند و معمولاً در اثر باران چکه می‌کردند.
نورگیرها در ابتدا و در قرون ۱۸ و ۱۹ قاب‌های چوبی داشتند. در دوران ویکتوریا و با ظهور فروشگاه‌های صفحه‌های فلزی، قاب‌های فلزی محبوبیت بیشتری پیدا کردند. در واقع تمام خانه‌های شهری در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ برای روشن کردن راه پله‌ها از نورگیرهای با قاب فلزی بهره می‌بردند. بناهای‌های پیچیده تر در این دوره از مشعل‌های سقفی بهره می‌بردند که در مقایسه با طراحی ساده نورگیرها (پنجره‌ای با قاب فلزی) ساختاری به شکل یک گلخانه یا یک برج سقفی داشتند.