moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از زمان تصادف تا لحظه غرق شدن، حداقل ۳۵۰۰۰ تن طول (۳۶۰۰۰ تن) آب به تایتانیک سرازیر شد و باعث شد جابجایی وی تقریباً دو برابر شود و از ۴۸۳۰۰ تن طولانی (۴۹۱۰۰ تن) به بیش از ۸۳۰۰۰ تن طولانی (۸۴۰۰۰ تن) برسد). سیل با سرعت ثابت پیش نرفته و به دلیل تنظیمات محفظه‌های سیلاب، به‌طور مساوی در سطح کشتی توزیع نشده‌است. لیست اولیه او برای رسیدن به تخته چوب به دلیل طغیان نامتقارن در سمت تخته چوب هنگام ریختن آب از یک مجرای پایین کشتی ایجاد شد. هنگامی که گذرگاه کاملاً آب گرفت، لیست خود را تصحیح کرد اما بعداً کشتی شروع به لیست کردن به بندر تا ده درجه کرد زیرا آن طرف نیز به‌طور نامتقارن جاری شد.
زاویه پایین تایتانیک در اولین ساعت پس از برخورد نسبتاً سریع از صفر درجه به حدود چهار و نیم درجه تغییر کرد، اما سرعت پایین آمدن کشتی برای ساعت دوم بسیار کم شد و فقط در حدود پنج درجه بدتر شد. این احساس امیدواری کاذب به بسیاری از سرنشینان داد که ممکن است کشتی به اندازه کافی شناور بماند تا نجات یابد. تا ساعت ۱:۳۰، میزان غرق شدن قسمت جلویی افزایش یافت تا جایی که تایتانیک به زاویه پایین حدود ده درجه رسید. در حدود ساعت ۰۲:۱۵، زاویه تایتانیک در آب با ریختن آب در قسمت‌هایی که قبلاً بدون آب از کشتی از طریق دریچه‌های عرشه ریخته شده بود، به سرعت افزایش می‌یابد.
در ساعت ۰۰:۰۵ روز ۱۵ آوریل، کاپیتان اسمیت دستور داد قایق‌های نجات کشتی کشف و مسافران جمع شوند. وی همچنین به اپراتورهای رادیویی دستور داد تماس‌های اضطراری ارسال کنند، که به اشتباه کشتی را در ضلع غربی کمربند یخی قرار داد و نجاتگران را به موقعیتی هدایت کرد که معلوم شد در حدود ۱۳٫۵ مایل دریایی (۲۵٫۵ کیلومتر) نادرست است. در زیر عرشه‌ها، آب به پایین‌ترین سطح کشتی می‌ریخت. با طغیان اتاق نامه، مرتب کنندگان نامه در نهایت تلاش بیهوده ای برای نجات ۴۰۰۰۰۰ مورد نامه‌های حمل شده به داخل تایتانیک انجام دادند. در جای دیگر، هوا به دلیل هجوم آب به بیرون منتقل می‌شود. بالای سر آنها، مهمانداران خانه به خانه می‌رفتند و مسافران و خدمه خوابیده را تحریک می‌کردند - تایتانیک سیستم آدرس عمومی نداشت - و به آنها گفت که به عرشه قایق بروند.
کامل بودن جمعیت بستگی زیادی به کلاس مسافران داشت. مهمانداران درجه یک فقط چند کابین را عهده‌دار بودند، در حالی که افرادی که مسئول مسافران درجه دو و درجه سوم بودند مجبور بودند تعداد زیادی از افراد را مدیریت کنند. مهمانداران درجه یک کمک عملی می‌کردند و به لباسهایشان کمک می‌کردند تا لباس بپوشند و آنها را به بیرون از عرشه می‌آوردند. با برخورد بسیار بیشتر مردم، مهمانداران کلاس دوم و سوم عمدتاً تلاش خود را برای پرتاب درهای باز و گفتن مسافران به کمربندهای نجات و بالا آمدن آنها محدود کردند. در کلاس سوم، مسافران پس از اطلاع از لزوم ورود به عرشه، تا حد زیادی به حال خود رها شدند. بسیاری از مسافران و خدمه تمایلی به رعایت این خواسته‌ها نداشتند، یا اعتقاد داشتند که مشکلی وجود دارد یا گرمای فضای داخلی کشتی را به هوای سرد شبانه ترجیح می‌دهند. به مسافران گفته نشده بود که کشتی در حال غرق شدن است، هرچند تعداد اندکی متوجه شدند که وی در حال فهرست است.
حدود ساعت ۰۰:۱۵، مهمانداران شروع به دستور دادن به مسافران کردند که کمربندهای نجات خود را بپوشند، اگرچه باز هم، بسیاری از مسافران این سفارش را به عنوان شوخی انجام دادند. بعضی‌ها شروع به انجام یک بازی فی البداهه فوتبال معاشرت با تکه‌های یخی کردند که اکنون در قسمت بازوی باریک پراکنده شده بود. در حالی که خدمه شروع به آماده‌سازی شناورهای نجات می‌کردند، روی عرشه قایق شنیدن چیزی از صدای بخار فشار قوی که از دیگهای بخار خارج می‌شود و از طریق دریچه‌های قیف‌های فوقانی فرار می‌کند، دشوار بود. لارنس بیسلی صدا را به عنوان "یک رونق خشن و کر کننده که گفتگو را دشوار می‌کند توصیف کرد؛ اگر کسی تصور کند که ۲۰ لوکوموتیو با یک کلید کم بخار را از دست می‌دهد، می‌توان صدای ناخوشایندی را که هنگام بیرون آمدن از بالای صفحه با ما روبرو شد، تصور کرد. " سر و صدا به قدری زیاد بود که خدمه مجبور بودند از سیگنال‌های دستی برای برقراری ارتباط استفاده کنند.
تایتانیک در کل ۲۰ قایق نجات داشت که شامل ۱۶ قایق چوبی در داوات، هشت قایق در دو طرف کشتی و چهار قایق تاشو با ته چوبی و بوم بود. تاشوها و وارونه‌ها به صورت وارونه ذخیره می‌شدند و باید آنها را برپا کرده و برای پرتاب به داوات منتقل می‌کردند. دو نفر در زیر قایق‌های چوبی نگهداری می‌شدند و دو نفر دیگر در محوطه افسران مورد حمله قرار می‌گرفتند. موقعیت دومی پرتاب آنها را بسیار دشوار می‌کند، زیرا هر کدام چندین تن وزن داشتند و باید به صورت دستی به سمت عرشه قایق هدایت می‌شدند. به‌طور متوسط، کشتی‌های نجات می‌توانستند هر نفر ۶۸ نفر را بگیرند و در مجموع آنها می‌توانند ۱۱۷۸ نفر را در خود جای دهند - به سختی نیمی از تعداد افراد موجود در هواپیما و یک سوم تعداد مجوز حمل کشتی. کمبود قایق نجات نه به دلیل کمبود جا و نه به دلیل هزینه بود. تایتانیک به گونه ای طراحی شده‌است که حداکثر ۶۸ کشتی نجات را در خود جای دهد - که برای همه افراد موجود کافی است - و قیمت ۳۲ فروند قایق نجات اضافی فقط ۱۶۰۰۰ دلار آمریکا (معادل ۴۲۴۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹) خواهد بود، کسر ناچیزی از ۷٫۵ میلیون دلاری که این شرکت برای تایتانیک هزینه کرده‌است.
در مواقع اضطراری، در آن زمان از قایق‌های نجات در نظر گرفته شده بود تا مسافران را از کشتی پریشان و به یک کشتی نزدیک منتقل کنند. خدمه و خدمه، و از ۳۹ ناوشکن انگلیسی در بیش از ۱۰ هزار تن طول (۱۰ هزار تن)، ۳۳ مکان برای نجات همه افراد موجود در کشتی بسیار کم بود. خط سفید استار آرزو داشت کشتی دارای یک عرشه تفرجگاه وسیع با چشم‌اندازهای بی وقفه از دریا باشد که با ردیف مداوم قایق‌های نجات مانع آن می‌شد.
کاپیتان اسمیت یک دریانورد باتجربه بود که ۴۰ سال در دریا خدمت کرده بود، از جمله ۲۷ سال فرماندهی. این اولین بحران زندگی حرفه ای او بود و او می‌دانست که حتی اگر تمام قایق‌ها کاملاً اشغال شده باشند، هنگامی که کشتی با شانس کم یا احتمال زنده ماندن پایین می‌رود، بیش از هزار نفر در کشتی می‌مانند. به گفته برخی منابع، اسمیت با درک عظیمی از آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، در اثر بلاتکلیفی فلج شد، دچار نقص ذهنی یا فروپاشی عصبی شد و در یک خلسه خلسه مانند گم شد، و او را در تلاش برای کاهش فشار از دست دادن زندگی. با این حال، به گفته دیگران، اسمیت مسئولیت را به عهده گرفت و در هنگام بحران رفتار خونسرد و خونسردی داشت. پس از تصادم، اسمیت بلافاصله تحقیق در مورد ماهیت و میزان خسارت را آغاز کرد، شخصاً دو سفر بازرسی زیر عرشه انجام داد تا به دنبال خسارت باشد و افراد بی‌سیم را برای احتمال نیاز به کمک آماده می‌کند. وی با دستور دادن خدمه خود برای شروع آماده‌سازی قایق‌های نجات برای بارگیری، و جابجایی مسافران را قبل از اینکه توسط اندروز به او گفته شود کشتی در حال غرق شدن است، در احتیاط خطا کرد. اسمیت در اطراف عرشه‌ها مشاهده می‌شد، شخصاً نظارت و کمک به بارگیری قایق‌های نجات، تعامل با مسافران و ایجاد تعادل ظریف بین تلاش برای ایجاد فوریت برای اجرای دستورهای تخلیه در حالی که به‌طور همزمان سعی در ترساندن وحشت داشت.
اسمیت حدود ساعت ۰۰:۲۵ به افسر چهارم جوزف بکهال گفت که کشتی غرق می‌شود، در حالی که جورج روو عضو ارشد، آنقدر از شرایط اضطراری بی‌خبر بود که پس از تخلیه، از ایستگاه تماشای خود با پل تماس گرفت تا علت را بپرسد او تازه دیده بود که یک قایق نجات از گذشته می‌گذرد. خدمه برای شرایط اضطراری آماده نبودند، زیرا آموزش قایق نجات حداقل بود. در حالی که کشتی در ساوتهمپتون لنگر انداخته بود، فقط یک تمرین قایق نجات انجام شده بود. این یک تلاش مقطعی بود، متشکل از پایین آمدن دو قایق، هر یک توسط یک افسر و چهار مرد که فقط قبل از بازگشت به کشتی برای چند دقیقه دور اسکله قایقرانی می‌کردند. قرار بود قایق‌ها با وسایل اضطراری تهیه شوند، اما بعداً مسافران تایتانیک دریافتند که علی‌رغم تلاش رئیس نانوای کشتی، چارلز جوگین و کارکنانش برای انجام این کار، آنها فقط تا حدی تهیه شده‌اند. از زمان عزیمت تایتانیک از ساوتهمپتون هیچ‌گونه تمرین ناو نجات یا آتش‌نشانی انجام نشده‌است. قبل از غرق شدن کشتی، یک فروند تمرین قایق نجات برای صبح روز یکشنبه برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلایل نامعلومی توسط کاپیتان اسمیت لغو شد.
لیست‌هایی در کشتی ارسال شده بود که اعضای خدمه را به ایستگاه‌های خاص قایق نجات اختصاص می‌داد، اما به نظر می‌رسید تعداد کمی از آنها آنها را خوانده‌اند یا اینکه می‌دانسته‌اند چه کاری انجام می‌دهند. بیشتر خدمه دریانورد نبودند و حتی برخی دیگر از آنها سابقه تجربه قایقرانی در قایق را نداشتند. آنها اکنون با وظیفه پیچیده‌ای برای هماهنگی پایین آوردن ۲۰ قایق روبرو شده‌اند که در مجموع ۱۱۰۰ نفر می‌توانند ۷۰ فوت (۲۱ متر) از کناره‌های کشتی را حمل کنند. توماس ای. بونسال، مورخ این فاجعه، اظهار داشت که تخلیه به قدری سازمان یافته بود که «حتی اگر آنها تعداد [قایق نجات مورد نیاز خود را داشته باشند ، غیرممکن است که ببینیم چگونه می‌توانستند آنها را راه اندازی کنند» زمان و رهبری ضعیف. در واقع ، همه قایق‌های نجات موجود در تایتانیک قبل از غرق شدن کشتی پرتاب نشده بودند.
حدود ساعت ۰۰:۲۰ ، ۴۰ دقیقه پس از برخورد ، بارگیری قایق‌های نجات در جریان بود. افسر دوم لایتولر پس از آن یادآوری کرد که برای برقراری ارتباط از طریق بخار مجبور شد هر دو دست خود را بر روی گوشهای اسمیت قرار دهد و گفت: "من در بالای صدا فریاد زدم ،" آیا بهتر نبود که زنان و کودکان را قایق ، آقا؟ او مرا شنید و سرش را تکان داد. " سپس اسمیت به لایتولر و مرداک دستور داد" زنان و کودکان را در پایین و پایین قرار دهند ". لایتولر قایق‌های سمت بندر و مرداک مسئولیت قایق‌های سمت راست را به عهده گرفت. این دو افسر دستور تخلیه "زنان و کودکان" را متفاوت تفسیر کردند. مرداک ابتدا این معنی را زنان و کودکان گرفته‌است ، در حالی که لایتولر این معنی را فقط زنان و کودکان گرفته‌است. اگر هیچ زن و کودکی منتظر سوار شدن نبودند ، لایتولر قایق‌های نجات را با صندلی‌های خالی پایین می‌آورد ، در حالی که اگر همه زنان و کودکان اطراف سوار شده بودند ، مرداک اجازه داد تعداد محدودی از مردان سوار شوند.
هیچ‌یک از افسران نمی‌دانستند که چند نفر را می‌توان با اطمینان در قایق‌ها حمل کرد زیرا آنها را پایین آوردند و هر دو با پر نکردن آنها احتیاط کردند. آنها می‌توانستند با مکمل کامل ۶۸ نفره، به ویژه با آب و هوای بسیار مطلوب و دریا، با خیال راحت پایین بیایند. اگر این کار انجام می‌شد، ۵۰۰ نفر دیگر می‌توانستند نجات پیدا کنند. در عوض، صدها نفر، عمدتاً مرد، هنگام سوار شدن قایق‌های نجات با بسیاری از صندلی‌ها، در کشتی مانده بودند.
در ابتدا تعداد کمی از مسافران مایل بودند که سوار قایقهای نجات شوند و افسران مسئول تخلیه متقاعد کردن آنها را دشوار می‌دانستند. میلیونر جان جیکوب آستور اظهار داشت: «ما در اینجا از آن قایق کوچک ایمن تر هستیم.» برخی از مسافران به‌طور جدی از سوار شدن خودداری کردند. جی. بروس ایسمی، با فهمیدن شرایط اضطراری، در عرشه قایق تخته ای پرسه زد و از مسافران و خدمه خواست تا سوار قایق شوند. قطره ای از زنان، زوج‌ها و مردان مجرد متقاعد شدند که سوار قایق نجات شماره ۷ شوند، که اولین قایق نجات بود که پایین آمد.
کارلو دولچی (کارلینو دولچی) (۲۵ مه ۱۶۱۶ تا ۱۷ ژانویه ۱۶۸۶) یک نقاش ایتالیایی دورهٔ باروک بود که بیشتر در فلورانس کار می‌کرد او به دلیل بسیاری از نقاشی‌های مذهبی که در نسخه‌های گوناگون کشیده بود مشهور بود.
دولچی در فلورانس به دنیا آمد پدربزرگ مادری او نیز نقاش بود برپایهٔ گفته‌های زندگی‌نامه‌نویس او، دولچی با اینکه در دوران کودکی از خود استعداد نشان داده بود اما ممکن بود هفته‌ها بر سر کشیدن یک پا وقت بگذارد. روش او در نقاشی باعث شد تا کارهای حجیم و بزرگ به او سپرده نشود. کارهای او بیشتر محدود به چهره‌ها و چیزهای مقدس است و معمولاً در ابعاد بسیار کوچک‌اند. همچنین او بیشتر یک ترکیب را در نسخه‌های گوناگون نقاشی می‌کرد. دختر او نیز به نقاشی روی آورد و کارهای پدر را تقلید می‌کرد.
برخی آثار او در نگارخانه ملی لندن و برخی در کاخ پیتی نگهداری می‌شود.
ژلازوا ولا (به لاتین: Żelazowa Wola) یک روستای مسکونی در لهستان است که در گمینا سوخاچو واقع شده‌است. در شرق مرکزی لهستان می‌باشد که در کنار رودخانه اوتراتا در غرب ورشو است.
این روستا به محل تولد موسیقیدان لهستانی- فرانسوی فریدریک شوپن معروف است؛ که مناظری بسیار چشمگیر و در میان تپه‌ها محصور می‌باشد.
جورج یانگر (؛ ۱۳ اکتبر ۱۸۵۱ – ۲۹ آوریل ۱۹۲۹) سیاست‌مدار و کارآفرین اهل بریتانیا بود.
وی از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۲ نماینده مجلس عوام بریتانیا بوده‌است.
جورج یانگر (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
وی از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ وزیر دفاع بریتانیا و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۲ نماینده مجلس عوام بریتانیا بوده‌است.
بی عدالتی فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی عزیز سجاوال است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، شاتورگان سینها، شبانه اعظمی، آنیتا راج، گلشن گروور، پارش راوال، شاکتی کاپور، آسرانی، کیران کومار ایفای نقش کرده‌اند.
نور درخشان او () یک رمان زندگی‌نامه‌ای نوشتهٔ دانیل استیل است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در لیست پرفروش‌ترین کتاب‌های غیرداستانی قرار گرفت.https://www.barnesandnoble.com/w/his-bright-light-danielle-steel/1100270967?ean=9780385334679#/ داستان واقعی زندگی پسر دانیل استیل به‌نام نیک ترینا و کشمکش‌هایش با بیماری روانی ست که در سن ۱۹ سالگی بر اثر بیش‌مصرفی مواد مخدر درگذشت.
مایکل هسلتاین (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
جان نات (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است.
وی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ وزیر بازرگانی بریتانیا و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ وزیر دفاع بریتانیا بوده‌است.
جنیس بابسون (; – ) اهل کانادا بود.
جاسون مکنتری (; – ) دوچرخه‌سوار اهل بریتانیا بود.
فرد مولی (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل بریتانیا بود.
ترس یا ترور (به انگلیسی: "The Terror") مجموعه‌ای تلویزیونی درام ترسناک آمریکایی است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته دن سیمونز ساخته شده است. این مجموعه به روایت ماجرای سفر دو کشتی اکتشافی بریتانیا به قطب شمال می پردازد.
در این سریال بازیگرانی مثل جرد هریس، توبیاس منزیس، آدام ناگایتیس و پل ردی بازی کرده‌اند.
پخش این مجموعه از ۲۵ مارس ۲۰۱۸ از شبکهٔ ای‌ام‌سی آغاز شد.
داستان سریال در سال ۱۸۴۵ می‌گذرد.
داستان حول محور دوکشتی اکتشافی متعلق به نیروی دریایی بریتانیا، «ارباس(EREBUS)» و «ترور(TEROR)» به فرماندهی سر جان فراکلین است که عازم قطب شمال هستند. اما این سفر، یک سفر معمولی نیست چون در آنجا با اتفاقات عجیب و غیرعادی روبرو می‌شوند؛ اتفاقاتی که ترس به جان آنها میندازد.
ماهور فیلمی از مجید نیامراد و به تهیه‌کنندگی اصغر پورهاجریان محصول سال ۱۳۹۶ می باشد .
ماهور ؛ عاشقانه ایست بر بستر رخدادهای اجتماعی و جنگ با بن مایه ی موسیقی
«بیایید به جهانی بیندیشیم: که دیگر بمبی در آن منفجر نگردد؛ کاشانه ای به ویرانه مبدل نگردد؛ سفیر گلوله تن کودکی را نلرزاند و خاک را مأوای او نکند؛ بیایید اشک از دیده گان به زداییم؛ تا بتوانیم با سمفونی صلح در نوای ماهور به جهانیان بگوییم، چرا جنگ؟»
روی میسون (; – ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ وزیر دفاع بریتانیا و از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ وزیر قدرت بریتانیا بوده‌است.
یان گیلمور (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
وی از ژانویه تا مارس ۱۹۷۴ وزیر دفاع بریتانیا و از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۲ نماینده مجلس عوام بریتانیا بوده‌است.
پیتر تورنیکرافت (; – ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
وی از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۷ رئیس خزانه بریتانیا و از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ وزیر دفاع بریتانیا بوده‌است.
طلال عبدالکریم عقلان () سیاست‌مدار و از ۴ اکتبر ۲۰۱۶ نخست‌وزیر حکومت انصارالله یمن است.http://gulfnews.com/news/gulf/yemen/un-body-accused-of-serving-al-houthi-interests-1.1678888
بین سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ میلادی او عضو شورای عالی انقلابی یمن بود.http://www.sabanews.net/fr/news411180.htm
استوره آلن (۳۱ دسامبر ۱۹۲۸ – ۲۰ ژوئن ۲۰۲۲) زبان‌شناس رایانشی و استاد بازنشسته دانشگاه یوتبری سوئد بود. او در سال ۱۹۸۰ به عضویت آکادمی سوئد انتخاب شد و کرسی شماره ۳ این آکادمی را دراختیار گرفت. در فاصله بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۹ او دبیری آکادمی سوئد را بر عهده داشت.
فراست‌پانک یک بازی ویدئویی به سبک استیم‌پانک، شهرسازی و بقاست که توسط استودیو ۱۱ بیت توسعه و عرضه شده‌است. این بازی در اوت ۲۰۱۶ معرفی و برای عرضه روی ویندوز برنامه‌ریزی شد. توسعه دهندگان در ابتدا تاریخ عرضه بازی را در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۱۷ اعلام کردند، اما بازی تأخیر خورد و برای عرضه در سه‌ماهه اول ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شد. در ۹ مارس ۲۰۱۸، تاریخ عرضه نهایی بازی، ۲۴ آوریل ۲۰۱۸ (۴ اردیبهشت ۱۳۹۷) معرفی شد.
در سال ۱۸۸۶ توفان‌های یخی و برف شدید باعث نابودی محصولات و مرگ میلیون‌ها نفر شده‌است.
بازیکن رهبری گروهی از مردم را بر عهده می‌گیرد که از گرسنگی و سرما فرار کرده‌اند تا یک مولد گرما پیدا کنند. بازیکن باید آنان را به‌گونه‌ای مدیریت کند که موفق شوند مولد را روشن کنند و برای برطرف کردن نیازهای پایه‌ای‌شان، شهری بسازند.
"فراست‌پانک" «به‌طور کلی نقدهای مطلوبی» دریافت کرد و به امتیاز ۸۷ در وبگاه متاکریتیک رسید. یوروگیمر ایتالیا به آن نمره ۹ از ۱۰ داد و گفت: «"فراست‌پانک" یک بازی شهرسازی و بقای افسانه‌ای است که در ارائه گیم‌پلی بهینه و بهبود آن با یک محیط قابل باور و ترسناک و یک داستان همه‌جانبه موفق بوده. یک شاهکار برجسته که مانند "این جنگ من"، عنوان قبلی این استودیو، به کیفیت بالایی می‌رسد.» کریستوفر لیوینگستون از پی‌سی گیمر هم به بازی نمره ۸۹ داد و دربارهٔ آن نوشت: «"فراست‌پانک" یک بازی سبک بقا و مدیریتی استرس‌زا، زیبا و اعتیادآور است که با انتخاب‌های فوق‌العاده دشوار پر شده‌است.»
ریور پارک (به انگلیسی: River Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت لوسی، فلوریدا واقع شده‌است. ریور پارک ۶٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
ریو گراندی (به انگلیسی: Rio Grande) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیپ می، نیوجرسی واقع شده‌است. ریو گراندی ۶٫۴۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رینکان (به انگلیسی: Rincon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دونیا آنا، نیومکزیکو واقع شده‌است. رینکان ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریج‌مارک (به انگلیسی: Ridgemark) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن بنیتو، کالیفرنیا واقع شده‌است. ریج‌مارک ۶٫۶۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریچ‌ویل (به انگلیسی: Richvale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیوت، کالیفرنیا واقع شده‌است. ریچ‌ویل ۲٫۴۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۴ نفر جمعیت دارد و ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریچ‌گروو (به انگلیسی: Richgrove) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تولار، کالیفرنیا واقع شده‌است. ریچ‌گروو ۱٫۱۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۸۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رایس‌ویل (به انگلیسی: Riceville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. رایس‌ویل ۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸ نفر جمعیت دارد و ۴۱۳٫۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریپابلیک (به انگلیسی: Republic) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. ریپابلیک ۱٬۰۹۶ نفر جمعیت دارد.
رلمپاگو (به انگلیسی: Relampago) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایدالگو، تگزاس واقع شده‌است. رلمپاگو ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رینرتون-اوروین-میور (به انگلیسی: Reinerton-Orwin-Muir) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سچویلکیلل، پنسیلوانیا واقع شده‌است. رینرتون-اوروین-میور ۳٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۳۷ نفر جمعیت دارد.
ریفتون (به انگلیسی: Reiffton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. ریفتون ۴٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
رید هوپ کینگ (به انگلیسی: Reid Hope King) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کمرون، تگزاس واقع شده‌است. رید هوپ کینگ ۰٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ردان (به انگلیسی: Redan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیکلب، جورجیا واقع شده‌است. ردان ۲۴٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رد لیک (به انگلیسی: Red Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلترامی، مینه‌سوتا واقع شده‌است. رد لیک ۱۳٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۳۱ نفر جمعیت دارد و ۳۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ربرزبرگ (به انگلیسی: Rebersburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنتر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. ربرزبرگ ۳٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۴ نفر جمعیت دارد و ۳۹۳٫۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریلیتوس (به انگلیسی: Realitos) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دووال، تگزاس واقع شده‌است. ریلیتوس ۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راسون (به انگلیسی: Rawson) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مکنزی، داکوتای شمالی واقع شده‌است. راسون ۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶ نفر جمعیت دارد و ۶۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روین (به انگلیسی: Ravine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سچویلکیلل، پنسیلوانیا واقع شده‌است. روین ۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
ریونزدیل (به انگلیسی: Ravensdale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. ریونزدیل ۱۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنچوس پنیتاس وست (به انگلیسی: Ranchos Penitas West) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وب، تگزاس واقع شده‌است. رنچوس پنیتاس وست ۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷۳ نفر جمعیت دارد و ۱۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنچو تهاما ریزرو (به انگلیسی: Rancho Tehama Reserve) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تهاما، کالیفرنیا واقع شده‌است. رنچو تهاما ریزرو ۳۰٫۳۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
رنچو چیکو (به انگلیسی: Rancho Chico) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن پاتریسیو، تگزاس واقع شده‌است. رنچو چیکو ۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۶ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنچو بنکوئت (به انگلیسی: Rancho Banquete) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نویسس، تگزاس واقع شده‌است. رنچو بنکوئت ۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنچو الگره (به انگلیسی: Rancho Alegre) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جیم ولز، تگزاس واقع شده‌است. رنچو الگره ۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنچیتوس لاس لوماس (به انگلیسی: Ranchitos Las Lomas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وب، تگزاس واقع شده‌است. رنچیتوس لاس لوماس ۲۶۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رم‌تاون (به انگلیسی: Ramtown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در هاوول، نیوجرسی واقع شده‌است. رم‌تاون ۵٫۷۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۲۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رمبلوود (به انگلیسی: Ramblewood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ماونت لورل، نیوجرسی واقع شده‌است. رمبلوود ۸٫۷۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رما (به انگلیسی: Ramah) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مک‌کینلی واقع شده‌است. رما ۹٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوئمادو (به انگلیسی: Quemado) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماوریک، تگزاس واقع شده‌است. کوئمادو ۰٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوئبرادیلاس (به انگلیسی: Quebradillas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پورتوریکو واقع شده‌است. کوئبرادیلاس ۷۱٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد.
کوئل (به انگلیسی: Quail) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کولینگزورث، تگزاس واقع شده‌است. کوئل ۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹ نفر جمعیت دارد و ۶۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوپوکی (به انگلیسی: Pūpūkea) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در هونولولو واقع شده‌است. پوپوکی ۱۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیماتونینگ نورت (به انگلیسی: Pymatuning North) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. پیماتونینگ نورت ۴٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۱ نفر جمعیت دارد و ۳۲۳٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیماتونینگ سنترال (به انگلیسی: Pymatuning Central) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. پیماتونینگ سنترال ۴۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۲۹٫۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پراسپکت (به انگلیسی: Prospect) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اونیدا، نیویورک واقع شده‌است. پراسپکت ۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۱ نفر جمعیت دارد و ۳۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرینس‌ویل (به انگلیسی: Princeville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کائوآئی، هاوایی واقع شده‌است. پرینس‌ویل ۶٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرزیدنشال لیکس استیتس (به انگلیسی: Presidential Lakes Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پمبرتون، نیوجرسی واقع شده‌است. پرزیدنشال لیکس استیتس ۲٫۸۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرات‌ویل (به انگلیسی: Prattville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلوماس، کالیفرنیا واقع شده‌است. پرات‌ویل ۱٫۵۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پریری ریج (به انگلیسی: Prairie Ridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیرس، واشینگتن واقع شده‌است. پریری ریج ۱۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرادو وردی (به انگلیسی: Prado Verde) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ال پاسو، تگزاس واقع شده‌است. پرادو وردی ۰٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاورز لیک (به انگلیسی: Powers Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Wheatland واقع شده‌است. پاورز لیک ۱٬۶۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پورت مانماوت (به انگلیسی: Port Monmouth) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میدلتاون، نیوجرسی واقع شده‌است. پورت مانماوت ۳٫۴۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوپلار کاتن سنتر (به انگلیسی: Poplar-Cotton Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تولار، کالیفرنیا واقع شده‌است. پوپلار کاتن سنتر ۳٫۳۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
پاندروسا (به انگلیسی: Ponderosa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سندووال، نیومکزیکو واقع شده‌است. پاندروسا ۱۹٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پامپانو استیتس (به انگلیسی: Pompano Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان براوارد، فلوریدا قرار دارد. پامپانو استیتس ۱٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد.
پومپانو بیچ هایلندز (به انگلیسی: Pompano Beach Highlands) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان براوارد، فلوریدا واقع شده‌است. پومپانو بیچ هایلندز ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
پوینت ریس استیشن (به انگلیسی: Point Reyes Station) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارین، کالیفرنیا واقع شده‌است. پوینت ریس استیشن ۹٫۳۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوینت آو راکس (به انگلیسی: Point of Rocks) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سوئیت‌واتر، وایومینگ واقع شده‌است. پوینت آو راکس ۴٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلیمپ‌تانویل (به انگلیسی: Plymptonville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلیرفیلد، پنسیلوانیا واقع شده‌است. پلیمپ‌تانویل ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۸۱ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلیزنت ران فارمز (به انگلیسی: Pleasant Run Farms) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همیلتون، اوهایو واقع شده‌است. پلیزنت ران فارمز ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلیزنت هیل (به انگلیسی: Pleasant Hill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لبنان، پنسیلوانیا واقع شده‌است. پلیزنت هیل ۱٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد.
پلیزنت گپ (به انگلیسی: Pleasant Gap) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنتر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. پلیزنت گپ ۴٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلنتیشن (به انگلیسی: Plantation) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ساراسوتا، فلوریدا واقع شده‌است. پلنتیشن ۶٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد.
پیتسبرگ (به انگلیسی: Pittsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. پیتسبرگ ۷۵۴٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶۹ نفر جمعیت دارد و ۴۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاینهرست (به انگلیسی: Pinehurst) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتگومری، تگزاس واقع شده‌است. پاینهرست ۴٬۶۲۴ نفر جمعیت دارد.
پاین ریج ات کرستوود (به انگلیسی: Pine Ridge at Crestwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در منچستر، نیوجرسی واقع شده‌است. پاین ریج ات کرستوود ۴٫۴۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاین ریج (به انگلیسی: Pine Ridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سیتروس، فلوریدا واقع شده‌است. پاین ریج ۶۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۵۹۸ نفر جمعیت دارد.
پاین منر (به انگلیسی: Pine Manor) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لی، فلوریدا واقع شده‌است. پاین منر ۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۸۵ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
پاین گروو میلز (به انگلیسی: Pine Grove Mills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنتر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. پاین گروو میلز ۶٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۶٫۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیمیت هیلز (به انگلیسی: Pimmit Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است. پیمیت هیلز ۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۰۹۴ نفر جمعیت دارد و ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فینکس لیک-سدار ریج (به انگلیسی: Phoenix Lake-Cedar Ridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان توآلومی، کالیفرنیا قرار دارد. فینکس لیک-سدار ریج ۶۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵'۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
فیلپس‌برگ (به انگلیسی: Phillipsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیفت، جورجیا واقع شده‌است. فیلپس‌برگ ۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۷ نفر جمعیت دارد و ۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیلان (به انگلیسی: Phelan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. فیلان ۱۵۵٫۶۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۳۰۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۱۷٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پنیا بلانکا (به انگلیسی: Peña Blanca) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سندووال، نیومکزیکو واقع شده‌است. پنیا بلانکا ۱۷٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خوراک دام () به مواد غذایی مخصوص حیوانات اهلی اطلاق می‌شود، که با هدف دامپروری، به‌طور انبوه تولید می‌گردد و معمولاً بخش عمده آن را تفاله ها ،کنجاله ها،غلات،آرد جو، کنجاله سویا و آرد ذرت دانه‌ای تشکیل می‌دهند.
آغاز تولید خوراک‌دام در مقیاس صنعتی، به اواخر قرن نوزدهم و همزمان با پیشرفت تغذیه در انسان‌ها بازمی‌گردد، که انسان قادر به شناسایی مزایای رژیم غذایی متعادل و اهمیت نقش فرآوری برخی از مواد اولیه گردید. خوراک گلوتن ذرت نخستین‌بار در سال ۱۸۸۲ تولید شد و فرم کنونی خوراک‌دام نیز نخستین‌بار در سال ۱۸۹۴ توسط ویلیام هولینگتون دانفورت تولید گردید. شرکت آمریکایی کارگیل نیز از سال ۱۸۸۴ نخستین شرکتی بود که اقدام به تولید عمده خوراک‌دام نمود.
تجارت خانوادگی ()
یا کسب و کار خانوادگی، به سازمان‌های تجاری اطلاق می‌شود، که مالکیت اکثریت سهام آنها در اختیار اعضای یک خانواده باشد. تجارت‌های خانوادگی اغلب توسط نسل‌های مختلف یک خانواده مدیریت و راهبری می‌شوند. تجارت خانوادگی قدیمی‌ترین مدل سازمان‌های اقتصادی است. اغلب شرکت‌های خصوصی یا بنگاه‌های اقتصادی تحت کنترل تجارت‌های خانوادگی، قابل مطالعه نیستند و در بسیاری از موارد نیز نیازی به ارائه گزارش‌های مالی ندارند، از این رو تاکنون اطلاعات زیادی دربارهٔ عملکرد مالی آنها منتشر نشده‌است. نمونه‌هایی از شرکت‌های تحت مالکیت تجارت‌های خانوادگی شامل وال‌مارت، کارگیل، گروه تاتا، صنایع کوک و سامسونگ می‌باشند.
فرایند لوبلان () یک فرایند صنعتی اولیه برای تولید کربنات سدیم است که در قرن نوزدهم توسط نیکلاس لوبلان اختراع شد. این فرایند از دو مرحله تشکیل می‌شد، که شامل تولید سولفات سدیم از کلرید سدیم و واکنش سولفات سدیم با ذغال سنگ و کربنات کلسیم با هدف تولید کربنات سدیم بود. فرایند لوبلان به تدریج پس از توسعه فرایند سلوی، منسوخ شد.
تعاریف مختلفی از محققان برای بازاریابی رابطه ای مطرح شده‌است. به عنوان نمونه کاتلر(۲۰۰۲) چنین تعریفی از بازاریابی رابطه ای ارائه داده‌است: "فرایندی اجتماعی و مدیریتی که، افراد و گروه‌ها، نیازمندی‌هایشان را از طریق مبادلهٔ کالاها و خدمات با یکدیگر در این فرایند برآورده می‌سازند". همچنین کاظمی و جمشیدی(۱۳۹۶) بازاریابی رابطه ای را اینچنین تعریف کرده‌اند: " "فرایند ایجاد ارزش برای کلیه ذی نفعان کلیدی کسب و کار موجود در زنجیره تأمین شرکت که از طریق برقراری روابط بلند مدت با تک تک آنان حاصل می‌شود"".
بازاریابی سنتی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بر مبنای آمیزهٔ چهارگانهٔ بازاریابی(4Ps) توسط اندیشمندانی چون بوردن (۱۹۶۴) توسعه یافت. در خلال عصر صنعتی، تولید انبوه مبتنی بر کالاهای استاندارد، باعث تولد بازاریابی انبوه و توزیع انبوه شد. تحقیقات اولیه پیرامون بازاریابی، حول محور بازاریابی کالایی متمرکز شده بود و بازاریابی خدمات و بازاریابی کسب و کار، چندان مورد توجه قرار نمی‌گرفت. امّا در طول سی سال گذشته تحقیقات بازاریابی، پا را از حوزهٔ متعارف و سنتی بازاریابی فراتر گذارده و مباحثی چون رابطه‌ها، شبکه‌ها و تعاملات را مد نظر قرار داده‌اند. ظهور مفاهیم بازاریابی رابطه ای در ادبیات مدیریت را می‌توان در دهه ۱۹۸۰ ردیابی کرد. جایی که ادبیات بازاریابی خدمات رشد چشمگیری پیدا کرد. با ورود به دهه ۱۹۹۰ میلادی، با پدیدار شدن رکود گسترده اقتصادی، جهان آمادهٔ تغییر نگاه به بازاریابی شد؛ زیرا که دیگر بازاریابی سنتی جذابیت خود را از دست داده بود، بنابراین پارادایم بازاریابی رابطه ای بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت.
ابراهیم ابو الغد (؛ زاده: ۱۵ فوریه ۱۹۲۹–۲۳ مه ۲۰۰۱) وی استاد علوم سیاسی در یک دانشگاه آمریکایی فلسطینی بود و همچنین رئیس دانشکده علوم سیاسی در دانشگاه شمال غربی بود.Said 2001
«ادوارد سعید» او را به عنوان «برجسته‌ترین اندیشمند فلسطین» توصیف کرد. رشید خالدی او را نخستین دانشمند عرب آمریکایی دانست که به‌طور جدی بر دیدگاه آمریکایی‌ها و دانشمندان علوم سیاسی در خاورمیانه تأثیر می‌گذارد.Gerner 2001
ابو الغد در ۱۵ فوریه ۱۹۲۹ درمحله المنشیه در شهر یافا متولد شد؛ در دوران قیومیت بریتانیا بر فلسطین در آنجا بزرگ شد. در سال ۱۹۴۸، او به ایالات متحده مهاجرت کرد، جایی که بعدها شهروند آنجا شد. وی قبل از احراز مدرک دکترای فلسفه در مطالعات خاورمیانه از دانشگاه پرینستون در سال ۱۹۵۷ در دانشگاه «ایلینوی» به تحصیل در رشته هنر پرداخت.Said, "Guardian" obituary; the word "skirmished" is Said's.
ابو الغد چندین سال به عنوان سخنران و نویسنده در دفاع از مسائل عرب، به ویژه در مورد فلسطین فعال بوده‌است. در سال ۱۹۷۷، او به عنوان عضو شورای ملی فلسطین (مجلس فلسطین در خارج از کشور) انتخاب شد. مدت کوتاهی پس از آن، او شروع به اجرای پروژه دانشگاه آزاد فلسطین در بیروت تحت حمایت یونسکو کرد؛ اما این پروژه در آن زمان به دلیل حمله اسرائیل به لبنان اجرا نشد. او در سال ۱۹۹۱ از شورای ملی فلسطین استعفا داد و یکی از فعالترین دانشگاهیان و اعراب در انجمن‌های سیاسی آمریکا پس از ۱۹۶۷ بود."Birzeit University Mourns…" 2001
ابو الغد در سال ۱۹۵۱ با «جانت لیپمن» ازدواج کرد، او یک تحصیل کرده و دارای یک کتاب مشهور دربارهٔ قاهره بود؛ او سه دختر بنام‌های «لیلا، مریم و دینا و یک پسر بنام جواد» داشت، ازدواج آنها در سال ۱۹۹۱ با طلاق پایان یافت. در زمان وفات، وی شش نوه داشت.Accumulated from the cited obituaries by Said, Nassar, Gerner, and "Birzeit University Mourns…". There seems to be some disagreement as to when he left Northwestern, with the Birzeit site saying he left in 1988, the others saying 1991 or 1992.Said 2001 misspells Deena's name as "Dina"; it is correctly spelled in Pace 2001.
وی در شهر رام‌الله در ۲۳ می ۲۰۰۱ درگذشت و در زادگاهش شهر یافا به خاک سپرده شد."Palestinian studies today needs…" quoted in Gerner 2001.
تبصرهٔ ۲۲ موقعیتی تناقض‌آمیز است که به خاطر نفس قوانین ضد و نقیض، فرد را گریزی از آن نیست. این اصطلاح را جوزف هلر در رمانی به همین نام ("تبصره ۲۲" منتشرشده به سال ۱۹۶۱) باب کرد.
مثالی از آن چنین است:
تبصرهٔ ۲۲ ناشی از قوانین، مقررات، و رویه‌هایی است که فرد در معرض آن‌ها قرار دارد ولی کنترلی بر آن‌ها ندارد، چون مبارزه با آن قوانین عین قبول آن‌هاست. مثالی دیگر در مواقعی پیش می‌آید که فرد محتاج چیزی است، اما آن چیز را فقط در صورتی به او می‌دهند که محتاج آن چیز نباشد (مثلاً بانک‌ها از وام دادن به افراد بی‌پول اجتناب می‌کنند). یکی از اشارات ضمنی اصطلاح تبصرهٔ ۲۲ آن است که طراحان این نوع تبصره‌ها، عامدانه مقرراتی دلبخواهی وضع کرده‌اند تا بدین‌وسیله سوءاستفاده‌شان از قدرت را پنهان کرده یا موجه جلوه دهند.
در پی تلاش آمریکا برای خروج از برجام، ایالات متحده آمریکا در روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ رسماً از برجام خارج شد.
طرح جامع اقدام مشترک که به‌طور غیررسمی با عنوان‌ها معاهده ایران یا توافق هسته‌ای ایران شناخته می‌شود، توافقنامه‌ای بین‌المللی در مورد برنامه هسته‌ای ایران است که در ژوئیه ۲۰۱۵ بین ایران، گروه ۵+۱ (پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد - چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا، ایالات متحده- + آلمان)Joshua Keating, "You say P5+1, I say E3+3", "Foreign Policy" (September 30, 2009).Jeffrey Lewis, "E3/EU+3 or P5+1" , "Arms Control Wonk" (July 13, 2015). و اتحادیه اروپا به تصویب رسید.
در پاسخ به خروج آمریکا، سران سه کشور فرانسه، آلمان و بریتانیا در بیانیه‌ای مشترک، بیان کردند که با افزایش احتمال اعلام نقض توافقنامه از سوی ایالات متحده آمریکا، توسط شورای امنیت، قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر تأیید این توافقنامه هسته‌ای همچنان به عنوان «چارچوب قانونی بین‌المللی برای حل اختلاف» باقی خواهد ماند.
واکنش‌ها به این اقدام در ایران متفاوت بوده‌است. برخی نسبت به ترامپ و دولت ایالات متحده آمریکا ابراز انزجار کردند و برخی دیگر، این تصمیم را کاملاً بیهوده و بی‌تاثیر خواندند. این اقدام از سوی محافظه‌کاران آمریکایی در ایالات متحده، که توافقنامه را ضعیف می‌دانستند، ستایش شده‌است. دیگر شخصیت‌های ایالات متحده آمریکا از جمله رئیس‌جمهور پیشین باراک اوباما و جو بایدن، معاون وی، تصمیم دولت ترامپ را مورد انتقاد قرار دادند، در حالی که کشورهای اروپایی شامل بریتانیا، فرانسه و آلمان که این توافق را امضا کرده بودند از این اقدام ابراز تاسف کردند. همچنین نظرسنجی نشان داد که مردم آمریکا با رئیس‌جمهور ترامپ موافق نیستند و ترجیح می‌دهند که بخشی از این معامله را حفظ کنند.
تلاش آمریکا برای خروج از برجام برنامه‌ای بود که دونالد ترامپ از زمان شرکت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سر داشت. در نهایت در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ دولت ایالات متحدهٔ آمریکا رسماً از برجام خارج و بازگشت تحریم‌ها به صورت گذشته را اعلام کرد و برای انجام مجدد مذاکرات در صورت تمایل ایران اعلام آمادگی نمود.
طرح خروج از برجام در اواخر شهریور ۱۳۹۶ قوت گرفت و در مهر ماه همان سال، به‌طور جدی در دستور کار دولت آمریکا قرار گرفت. از آنجا که امکان خروج یک جانبه آمریکا از این توافق‌نامه بین‌المللی ممکن نبود، ترامپ منتظر فرصتی برای متهم کردن ایران به خروج از برجام ماند. این تلاش‌های دولت ترامپ مشکل بزرگ روبر بود و آن هم اعلام پایبندی ایران به مفاد برجام از طرف کارشناسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود. لذا دولت آمریکا سعی کرد تا با تمرکز بر برنامه موشک‌های بالستیک ایران، دولت ایران را ناقض روح برجام نشان دهد. ترامپ همچنین مقامات امنیتی و اطلاعاتی آمریکا را برای «ساختن» شواهدی که نقض برجام توسط ایران را نشان دهند تحت فشار قرار داده‌است. ترامپ در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که تصمیم خود را در مورد توافق‌نامه هسته‌ای با ایران گرفته‌است ولی از اعلان عمومی جزئیات آن خودداری کرد.
از واپسین روزهای سال ۱۳۹۶، مجدداً اخباری در مورد تلاش‌های آمریکا برای برهم زدن برجام شنیده شد که در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۷ شدت گرفت.
رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه آمریکا و هربرت ریموند مک‌مستر، مشاور امنیت ملی آمریکا، که همیشه ترامپ را به ادامه توافق هسته‌ای با ایران ترغیب می‌کردند به ترتیب با مایک پمپئو، مدیر سازمان سیا، و جان بولتن، سفیر اسبق آمریکا در سازمان ملل، جایگزین شدند، سیاستمدارانی که همسو با ترامپ فکر می‌کنند و خروج از برجام را از اولویت‌های سیاست خارجی خود می‌خوانند.
ترامپ بارها دربارهٔ اصلاح برجام تا ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ (۱۲ مه ۲۰۱۸) سخن گفته و تأکید کرده که اگر سایر کشورهای عضو پیمان برجام (شامل فرانسه، بریتانیا، روسیه، چین و آلمان) کاری برای اصلاح این توافق با توجه به خط مشی آمریکا نکنند، آمریکا تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران را دوباره اعمال می‌کند. وی اعلام کرد که دولت ایالات متحده فقط در صورت بازبینی و اصلاح در برجام و لحاظ کردن چهار شرط در توافق هسته‌ای باقی می‌ماند.
ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه گفت: «هیچ‌کس نمی‌داند که تصمیم من برای دوازدهم ماه مه (موعد تمدید تأیید پایبندی ایران به برجام) چه خواهد بود.»
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، «احتمال بسیار قوی» می‌دهد که آمریکا به زودی از توافق هسته‌ای خارج شود و آمریکا را در مرز خروج از برجام دانست.
وندی شرمن، معاون سیاسی سابق وزارت خارجه آمریکا، دربارهٔ ایزوله شدن آمریکا پس از خروج از توافق هسته‌ای ابراز نگرانی کرد. شرمن در مقاله خود در نیویورک تایمز تأکید می‌کند که خروج از توافق هسته‌ای دست ایران را برای غنی‌سازی اورانیوم باز می‌کند و همان قدر که آمریکا به این توافق متعهد نمی‌ماند، ایران هم خود را ملزم به تعهد به توافق هسته‌ای نمی‌بیند. همچنین اگر آمریکا هم‌پیمان قابل اعتمادی نباشد، کشورهای اروپایی آمریکا را در معادلات بین‌المللی بازی نمی‌دهند. بسیاری دیگر از منتقدان سیاست‌های کاخ سفید هم اعتقاد دارند خروج از توافق برجام به روابط آمریکا با متحدان اروپایی آن آسیب جدی وارد می‌آورد. این اقدام علاوه بر تهدیدی که علیه منافع امنیت ملی آمریکا ایجاد می‌کند توانایی بین‌المللی برای نظارت بر فعالیت‌های ایران را کاهش می‌دهد. بدیهی است خروج ایالات متحده از توافق هسته‌ای بقیه کشورهای متخاصم با ایالات متحده (مانند کره شمالی که تهدید هسته ای خطرناکی برای آمریکا است) را از مذاکره با این کشور دلسرد خواهد کرد و بیش از اینکه این خروج به ضرر ایران باشد به نفع ایران خواهد بود.
بعد از خروج احتمالی آمریکا از برجام، احتمالاً هیچ تحریمی از سوی سازمان ملل در کار نخواهد بود در نتیجه ایران تقریباً مطمئن است که دوران تحریم نفت سپری‌شده‌است.
روز دوشنبه (۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷) دونالد ترامپ رئیس‌جمهور در پیام توئیتری از اعلام تصمیم خود در مورد ماندن در برجام یا خروج از آن در ساعت ۱۴ روز ۸ مه (به وقت آمریکا) (برابر با ساعت ۲۲:۳۰ روز ۱۸ اردیبهشت در ایران) خبر داد.
همچنین یک هفته بعد در روز دوشنبه ۱۹ اردیبهشت ماه سال ۹۷ مصادف با ۸ می ۲۰۱۸ ترامپ رسماً خروج آمریکا از برجام را اعلام کرد و به تمامی شرکت‌ها و تجار فرصت داد ظرف مدت ۱۸۰ روز از فعالیت در ایران خارج شوند. با دستور ترامپ تمامی تحریم‌ها اعم از موشکی-هسته ای و… برگشت. عربستان سعودی و بحرین و اسرائیل از اولین کشورهایی بودند که از این تصمیم ترامپ حمایت کردند.
در پی تلاش آمریکا برای خروج از برجام، دونالد ترامپ در روز ۱۸ اردیبهشت رسماً خروج آمریکا از برجام را اعلام کرد. و این حرکت را «کنار کشیدن» از آن توصیف نمود، که واژه‌ای از لحاظ فنی نادرست است زیرا این توافق یک معاهده نیست و آمریکا فقط می‌تواند مفاد این توافق‌نامه بین‌المللی را اجرا یا نقض کند.
وی این توافق را یک توافق وحشتناک یک طرفه خواند که هرگز نباید امضا می‌شد. این توافق صلح و آرامش نیاورد و نخواهد آورد. ترامپ گفت: «امروز من اعلام می‌کنم که ایالات متحده از توافق هسته‌ای ایران خارج می‌شود» و «بالاترین سطح از تحریم‌های اقتصادی» علیه ایران اعمال خواهد شد.
فرانسه، آلمان و انگلیس گفته‌اند که از تصمیم ترامپ برای خروج از این توافق متأسفند و تلاش می‌کنند تا او را متقاعد کنند که باقی بماند. از میان هشت طرف امضاکننده برجام (چین، فرانسه، آلمان، اتحادیه اروپا، ایران، روسیه، انگلستان و ایالات متحده) هیچ‌کدام حمایت خود را از تصمیم ترامپ برای خروج از برجام ابراز نکرده‌اند. با این حال، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل می‌گوید که او از خروج «جسورانه» ترامپ از یک معامله «فاجعه آمیز» «کاملاً حمایت می‌کند.» همچنین عربستان سعودی، رقیب منطقه‌ای ایران می‌گوید که از حرکت ترامپ به سمت خروج از توافق «حمایت و استقبال» می‌کند.
دقایقی بعد از اعلام خروج آمریکا از برجام توسط ترامپ، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در بیانیه‌ای دستور العمل خروج از برجام را منتشر نموده و اعلام کرد اقدامات فوری را برای اجرای تصمیم رئیس‌جمهور انجام می‌دهد. طی این بیانیه اعلام شده که تحریم‌ها علیه ایران طی بازه ۹۰ روزه و ۱۸۰ روزه باز خواهند گشت؛ به گونه‌ای که در پایان این دوره‌ها تحریم‌های قابل اجرا به اثرگذاری کامل برسند. این امر شامل اقدامات در چارچوب هر دو دسته تحریم‌های اولیه و ثانویه می‌باشد.
رسانهٔ آمریکایی سی‌ان‌ان آماری از نظرسنجی خود در جامعهٔ اطلاعاتی مورد نظر منتشر کرده‌است.
واشینگتن بعد از خروج از برجام در راستای سیاستی موسوم به «فشار حداکثری» به اقداماتی تحریک‌آمیز مانند قرار دادن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان‌های تروریستی، اعزم یک ناوگروه، چند بمب‌افکن بی-۵۲ و چند جنگنده اف-۲۲ به منطقه و تحریم وزیر خارجه ایران روی آورده‌است.
جمهوری اسلامی ایران در واکنش به این اقدام یک سال «صبر راهبردی» را در دستور کار قرار داد و به طرف‌های توافق هسته‌ای به ویژه کشورهای اروپایی که وعده جبران خروج آمریکا را می‌دادند مهلت داد به تعهدات خود ذیل توافق هسته‌ای عمل کنند.
با گذشت یک سال و محقق نشدن وعده‌های اروپا، شورای عالی امنیت ملی ایران در بیانیه‌ای روز ۱۸ اردیبهشت‌ماه به طرف‌های توافق هشدار داد در صورتی که ظرف ۶۰ روز به تعهدات خود در زمینه‌های نفتی و بانکی عمل نکنند ایران طبق مفاد برجام، از تعهدات خود ذیل این توافق خواهد کاست.
جمهوری اسلامی ایران تا کنون در سه گام گام از تعهدات خود کاسته‌است.
اولین گام ایران در کاهش تعهدات، عبور از سقف ۳۰۰ کیلوگرمی ذخایر اورانیوم غنی‌شده ۳٫۶۷ درصد، عدم فروش آب سنگین و مازاد اورانیوم غنی‌شده بود که در تاریخ هجدهم اردیبهشت اعلام شد. گام دوم روز شانزدهم تیر و با بیانیه‌ای دولت مبنی بر افزایش سطح غنی‌سازی از ۳٫۶۷ درصد اجرا شد.
گام سوم ایران برای کاهش و توقف برخی تعهدات ذیل برجام که از ۱۵ شهریورماه شروع شد بیشتر مربوط به برداشتن محدودیت‌ها روی فعالیت‌های تحقیق و توسعه (R & D) از جمله توسعه و راه‌اندازی نسل جدید سانتریفیوژها در تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم بود.
اقدامات ایران در کاهش تعهدات برجامی ذیل سازوکار بندهای ۳۶ و ۳۷ توافق هسته‌ای وین صورت می‌گیرند.
خامنه ای دردهم مهر ماه خواستار ادامه روند کاهش تعهدات شد.
اگنس واندر مول سخنگوی وزارت امور خارجه فرانسه چهارشنبه در نشست خبری گفت: «ایران باید از عبور از یک مرحله جدید از اقدامات نگران‌کننده‌ای که تنش‌ها را تشدید می‌کند، خودداری کند.»
«حسن روحانی» نیز رئیس‌جمهور ایران روز دوشنبه در نشست مطبوعاتی با اشاره به این که در صورت پایبندی اروپا به برجام، تهران نیز تعهدات توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ را اجرا می‌کند، گفت که ایران در حال کار روی بر سانتریفیوژهای پیشرفته IR-۹ برای غنی سازی اورانیوم است.
«ژان ایو لودریان» هم روز سه‌شنبه در مصاحبه با روزنامه «فیگارو» نه تنها گفت ایران باید به برجام پایبند باشد، بلکه محدود کردن مسائل دیگری از جمله فعالیت‌های موشکی و منطقه‌ای ایران را هم جزو اهداف پاریس برشمرد.
ماژاکوچیانیک، سخنگوی کمیسیون اروپا نیز در واکنش به گام چهارم ایران گفته که برجام «مربوط به امنیت ما است و توافقی نیست که فقط برای امنیت منطقه و اروپا اهمیت داشته باشد، بلکه برای امنیت کل دنیا است.»
همچنین وزارت خارجه فرانسه در واکنش به گام چهارم تهران در کاهش تعهدات برجامی اعلام کرد:
اعلامیه تهران دربارهٔ کاهش تعهدات خود در قبال برجام نقض شرایط آن محسوب می‌شود. در همین راستا وزیر امور خارجه انگلیس «دومنیک راب» روز سه‌شنبه به تصمیم ایران برای برداشتن چهارمین گام در جهت کاستن از تعهدات خود ذیل برجام واکنش نشان داد.
در بیانیه وزیر خارجه انگلیس آمده‌است: «اقدامات اخیر ایران به وضوح تخطی از توافق هسته‌ای و خطری برای امنیت ملی ما محسوب می‌شوند. ما می‌خواهیم از طریق گفتگوهای بین‌المللی راهی به جلو پیدا کنیم، اما لازم است ایران به تعهداتی که پذیرفته پایبند باشد و فوراً به پایبندی کامل [به برجام] بازگردد.»
سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا نیز در واکنش به اعلام ایران برای برداشتن گام چهارم کاهش تعهدات برجامی خود گفت که اعلام ایران برای افزایش غنی‌سازی گامی بزرگ در مسیری غلط است. سه قانونگذار ارشد آمریکایی نیز خواستار برخور جدی و عدم تمدید معافیت‌های هسته ای ایران شدند.
در همین زمینه دولت آمریکا اعلام کرد که معافیت‌های همکاری شرکت‌های خارجی در سایت هسته‌ای فردو را نیز در ایران را لغو می‌کند. مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا دوشنبه ۲۸ آبان در یک نشست خبری با اعلام این تصمیم، گفت که این عدم تمدید معافیت از۲۴ آذر اجرایی خواهد شد. همکاری کمپانی‌های خارجی در سایت فردو یکی از چهار معافیت دولت آمریکا در ارتباط با پروژه هسته‌ای ایران بود. دولت ایالات متحده آمریکا ۱۰ آبان امسال معافیت‌ها برای چند شرکت خارجی جهت همکاری هسته‌ای با ایران در سایت فردو، کوره بوشهر و تأسیسات آب سنگین اراک را تمدید کرده بود.
برخی اعضای کنگره شامگاه دوشنبه ۲۷ آبان و در پیام‌هایی مواضع خود را اعلام کرده و همچنین خواستار پایان دادن به دیگر معافیت‌های هسته‌ای ایران شدند.
تام کاتن، نماینده جمهوریخواه ایالت آرکانزاس در سنای آمریکا گفت: ملاها به جای کمک به مردمشان که در خیابان‌ها اعتراض می‌کنند، با اتم در یک انبار زیرزمینی در فردو بازی می‌کنند. تصمیم دولت آمریکا برای لغو معافیت تحریم‌های فردو و ادامه فشار حداکثری بر رژیم حاکم در تهران، تصمیمی درست است.
تد کروز نماینده جمهوریخواه ایالت تگزاس در سنای آمریکا گفت: من به همراه سناتور لیندزی گراهام و لیز چینی عضو مجلس نمایندگان، از بابت خبر امروز مبنی بر این که دولت آمریکا سرانجام معافیت‌های مربوط به فعالیت‌های غیرنظامی در تأسیسات فردو ایران را تمدید نمی‌کند، پرزیدنت ترامپ و وزیر خارجه پمپئو را تحسین می‌کنیم. این مکان [فردو] در کنار یک کوه و برای ساختن جنگ‌افزارهای هسته‌ای حفر شده‌است.
شرکت «روس اتم» روسیه در ۱۵ آذر در بیانیه ای اعلام کرد با آغاز غنی‌سازی اورانیوم در مرکز «فردو» امکان تولید رادیو ایزوتوپ‌های پایدار وجود نداردو پروژه تبدیل کاربری این مرکز به حالت تعلیق درآمده استhttps://www.farsnews.ir/news/13980914000953/کمالوندی-مذاکرات-درباره-چگونگی-اجرای-پروژه-ایزوتوپ-پایدار-در-جریان>
در همین راستا وزارت امور خارجه روسیه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «اتخاذ چنین تصمیمی در واقع نمونه دیگری از نقض آشکار تعهدات بین‌المللی از سوی آمریکا و رویکرد غیرمسئولانه این کشور به توافقی است که شورای امنیت سازمان ملل از آن حمایت می‌کند. آنها نه‌تنها آشکارا اقدام به نقض قطعنامه شورای امنیت می‌کنند، بلکه مانع اجرای آن توسط سایر کشورها نیز می‌شوند. این رفتار شرم‌آور از سوی یکی از بزرگ‌ترین کشورهای جهان که ادعای رهبری جهان را دارد، باید با قاطعیت محکوم شود.»
وزارت خارجه روسیه همچنین شنبه ۱۶ آذر ماه در بیانیه‌ای اعلام کرد که هیئت این کشور حاضر در نشست روز جمعه کمیسیون مشترک برجام در وین، بر لزوم اجرای پروژه‌های تأسیسات اراک و فردو تأکید کرده‌است. البته در بیانیه‌ای که در پایان نشست کمیسیون مشترک صادر شد به بحث فردو نیز پرداخته شده بود و آمده‌است: «حاضران در نشست، تحولات اخیر مرتبط با تأسیسات فردو را مدنظر قرار داده و حمایت قاطع خود را از تلاش‌های روسیه جهت تداوم اجرای پروژه ایزوتوپ‌های پایدار اعلام داشتند.» همچنین «سرگئی ریابکوف»، معاون وزیر خارجه روسیه روز پنجشنبه ۱۴ آذر ماه نیز در اظهاراتی پیش از نشست کمیسیون برجام گفته بود که مشکلات مربوط به برجام در حال انباشته شدن هستند و این می‌تواند تلاش‌ها برای نجات آن را مختل کند
طبق گزارشی در ۲۴ آذر که توسط سایت منسوب به کنگره آمریکا منشتر شد چند مقام آمریکایی گفته‌اند که دولت این کشور در حال رصد صادرات آب سنگین ایران است و ممکن است که مشتریان خارجی این محصول را تحریم کند.
اشاره این مقام آمریکایی به «تحریم»، ممنوعیت‌هایی است که آمریکا به صورت یکجانبه و بر خلاف قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد و توافق هسته‌ای، علیه خرید آب سنگین از ایران وضع کرده‌است.
به نوشته فری بیکن، ایران در ماه‌های اخیر ذخایر آب سنگین خود را افزایش داده‌است. در حالی‌که دولت آمریکا محدودیت‌ها بر صادرات آب سنگین ایران را شدت بخشیده، بازرسان بین‌المللی اخیراً متوجه شدند که ایران در چهار نوبت آب سنگین خود را از ماه مه (اردیبهشت) به یک خریدار بین‌المللی فروخته‌است. ایران بر اساس توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ اجازه یافت تا آب سنگین هسته‌ای مازاد خود را بدون این که با تحریمی مواجه شود به بازار بین‌المللی بفروشد. در زمان دولت «باراک اوباما» رئیس‌جمهور سابق آمریکا، واشینگتن دستکم ۸٫۶ میلیون دلار آب سنگین از ایران خریداری کرد.https://freebeacon.com/national-security/u-s-pursues-mystery-buyer-of-contested-iranian-nuclear-materials/
این وبگاه در خاتمه بر اساس اخبار تأیید نشده کارشناسان هسته‌ای نوشت که به احتمال بسیار زیاد «روسیه» خریدار آب سنگین ایران است.