moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ایل دنبلی ابتدا بر آیین یزیدی بوده‌است و احتمالاً پس از استقرار در خوی، عده‌ای از اُمرای دنبلی به سنت می‌گرایند. در اوایل صفویه تا زمان شاه اسماعیل دوم، دنبلیان بر دو مذهب سنی شافعی و یزیدی بوده‌اند و احتمالاً از زمان شاه عباس یکم به تشیع گرویده‌اند، تا جایی که در دوران افشار، زندیه و قاجار اغلب آنان پیروی تشیع بوده‌اند.هادیان، کوروش. "جایگاه و کارکرد خاندان دُنبُلی در تاریخ ایران". فصلنامه پژوهش‌های تاریخی. سال اول، شماره ۳، پاییز ۱۳۸۸.
بزرگ‌تر نام ترانهٔ جاستین بیبر -خوانندهٔ نوجوان کانادایی- است که در اولین اثر او به نام «دنیای من» منتشر شد.
مجلهٔ رولینگ استون باور دارد که این ترانهBigger دنباله‌روی از ترانهٔ «پی وای تی» مایکل جکسون است. نیویورک تایمز نیز معتقد است که ترانهٔ "بزرگ‌تر"Bigger که سبک نیو جک سویمینگNew jack swing دارد، به خاطر ترانه‌های مایکل جکسون بوده‌است. (سبک نیو جک سویمینگ پس از این که مایکل جکسون آن را در آلبوم «خطرناک» خود استفاده کرد به معروفیت رسید.)
منتقد مجلهٔ بیلبورد گفت که صدای بیبر در این ترانه هم «پسرانه» است و هم «بالغ».
رشته‌پلو یکی از انواع پلوها در آشپزی ایرانی است که بیشتر با گوشت پخته، پیاز داغ، خرما یا کشمش یا هر دو طبخ می‌شود. رسم است که در روز چهارشنبه سوری و جشن نوروز خورده می‌شود.
مواد لازم برای تهیه رشته‌پلو، برنج خیسانده، رشته بوداده، گوشت، خرما یا کشمش، زعفران، روغن و نمک است. طرز پخت رشته‌پلو بدین صورت است که برنج را مانند چلو ساده در دیگ آب جوش می‌ریزند و رشته را اضافه می‌کنند و با هم مخلوط می‌کنند و بعد آب‌کش می‌کنند. نیم پیمانه آب‌روغن را در دیگ می‌ریزند و کمی از برنج را ته‌دیگ می‌ریزند و گوشت را روی برنج می‌ریزند. خرمای هسته گرفته و کشمش بی‌دانه را در روغن تفت می‌دهند روی گوشت می‌گذارند و باقی برنج را روی آن می‌ریزند. دیگ را روی شعله قرار می‌دهند و پس از آنکه دَم بالا داد یک پیمانه آب روغن می‌دهند و دَم‌کنی می‌گذارند و روی شعله ملایم پس از یک ساعت رشته‌پلو با ته‌دیگ آماده است.
زعفران را در آب داغ حل می‌کنند و یک کفگیر پلو روی آن می‌ریزند و هم می‌زنند. دیس رشته‌پلو را با آن تزیین می‌کنند.
در رشته‌پلو آذربایجانی به این رشته‌پلو برگه زردآلو و قیسی اضافه می‌کنند.
دریابندری، نجف با همکاری فهیمه راستکار، "کتاب مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز"، تهران: نشر کارنامه، تابستان ۱۳۸۴، جلد اول، ص ۷۸۱.
قطب‌الدینْ شاه‌محمود (۷۵۹–۷۷۶ ه‍.ق./۱۳۵۸–۱۳۷۵ م.) از فرمانروایان مظفری بود.
قطب‌الدین شاه محمود در جمادی‌الاول ۷۳۷ ق/ دسامبر ۱۳۳۶ م زاده شد. در توطئهٔ دستگیری و نابینا کردن پدرش مبارزالدین محمد شرکت داشت. پس از آن که شاه شجاع بر تخت نشست، اصفهان و ابرقو به او سپرده شدعباس اقبال آشتیانی، تاریخ مغول، ص ۴۲۳، ۴۲۶، ۴۵۴ و ۴۵۶. وی در دورهٔ هفده‌ساله امارتش در اصفهان، زمانی مطیع فرمان شاه شجاع بود و برای مدتی نیز فارس را به کمک پدرزنش اویس ایلکانی در تصرف داشت. شاه محمود ۳۸ سال و ۵ ماه و ۹ روز عمر کرد. پس از مرگ ۷۷۶ ق/ ۱۳۷۵ م چون فرزندی نداشت، گروهی از اهالی اصفهان هوادار فرمانروایی سلطان اویس فرزند شاه شجاع و گروهی دیگر خواستار پیوستن اصفهان به قلمرو پادشاهی شاه شجاع شدند. بر اثر این دو دستگی شورشی در شهر درگرفت و مردم اصفهان چنان با هم به نزاع پرداختند که بیش از ۱۰ نفر بر جنازهٔ شاه محمود برای نماز حاضر نشدند. اما شاه شجاع پس از آگاهی از مرگ برادر به اصفهان رفت و آن شهر را رسماً به قلمرو خود افزود.
شاه محمود به سان دیگر افراد آل مظفر به آبادانی قلمرو امارت خود اهتمام ویژه داشت و از وی هنوز هم آثاری در اصفهان برجامانده که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مدرسه مظفریه در مجموعۀ مسجد جامع اصفهان و عمارت دردشت که مدفن همسر مقتول وی سلطان بخت است، اشاره کرد.
شاه محمود در سال ۷۷۶ هجری قمری با وصول خبر وفات سلطان اویس ایلکانی، تصمیم گرفت که عملیات جنگی پدرش امیر مبارزالدین محمد برای تسخیر سرزمین‌های شمال غرب ایران را تکمیل کند و بدین نیت به سوی آذربایجان سپاه کشید، اما چند منزل بیرون از اصفهان در گلپایگان مرضی صعب بر او مستولی شد و بدان مرض درگذشت. پس از وصول خبر مشترک مرگ شاه محمود و سلطان اویس به شاه شجاع که در فارس بود، وی ابتدا به اصفهان رفت و آن امارت‌نشین را به سلطنت مرکزی آل مظفر افزود و سپس مطابق برنامه ای که پدرش از پیش اجرا کرده بود، اصفهان را پایگاه حمله به شمال غرب ساخت و آذربایجان و شروان را تسخیر کردمحمود کتبی، تاریخ آل مظفر
نصرت‌الدین شاه یحیی (زاده: ۷۴۴ ق/۱۳۴۳ م – مرگ: ۷۹۵ ق/۱۳۹۳ م) از حاکمان سلسله مظفریان و برادر زاده شاه شجاع می باشد.
شاه یحیی در روز یکشنبه ۴ محرم سال ۷۴۴ ق / ۲۹ مه ۱۳۴۳م زاده شد. هنگامی که شاه شجاع به جای مبارزالدین محمد بر تخت نشست، برای مدتی شاه یحیی را زندانی کرد. اما پس از چندی آزاد شد و یزد را که در آن زمان در دست خواجه بهاالدین قورچی بود، با ترفند گرفت و خود در جایگاه امیری شهر نشست.
شاه یحیی در دوره زمامداری شاه شجاع، چند بار علیه دایی خود شورش کرد اما هر بار شکست خورد و برجای خود نشست. پس از مرگ شاه شجاع مطابق وصیت او، یزد همچنان در دست یحیی باقی ماند. اما او به یزد بسنده نکرد و آهنگ گرفتن فارس کرد.
چون به نزدیکی فارس رسید، با سلطان زین العابدین پسر شاه شجاع آشتی کرد. شاه یحیی از آن پس، اغلب اوقات خود را در اصفهان به سر می‌برد اما چون به آبادانی شهر یزد گرایش بیشتری داشت و مردم اصفهان از رفتار او رضایت نداشتند، از اصفهان بیرونش راندند.
پس از آن شاه یحیی آهنگ کرمان کرد و در جنگی که در ۷ جمادی‌الاول ۷۹۲ق / ۱۲ آوریل ۱۳۹۰م با عمادالدین احمد کرد، از او شکست خورد و به یزد بازگشت. در همین ایام امیر تیمور فارس را تسخیر کرد و شاه یحیی برای باریابی، نزد تیمور به شیراز شتافت و از سوی او به فرمانروایی آن شهر برگزیده شد و موظف شد سالانه ۳۰۰ تومان مالیات برای تیمور بفرستد.
شاه یحیی در کشتار دسته جمعی آل مظفر به فرمان تیمور در ۷۹۵ق/ ۱۳۹۳م کشته شد.
دانشگاه دولتی تجارت تاجیکستان (به فارسی تاجیکی:Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон) یکی از مؤسسات آموزش عالی جمهوری تاجیکستان است. در ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ میلادی در پی تصمیم شورای وزیران به عنوان بنیادی آموزشی و طرف مشورت انستیتوی تعاونی سمرقند تشکیل گردید. این دانشگاه شاخه‌ای از انستیتوی تجارت تعاونی نووسیبریسک شوروی بود. ۱۲ رشته در این دانشگاه تدریس می‌گردد. در سال ۲۰۰۷ حدود ۱۷۰ استاد و ۶ هزار دانشجو داشته است. در سال ۲۰۰۱ شاخه‌ای از این دانشگاه در شهر خجند پایه‌گذاری شد.
این دانشگاه دارای ۵ دانشکده و گروه است که عبارت اند از:
در سال ۲۰۱۰، مجموعهٔ آموزشی خجند به انستیتوی اقتصاد و بازرگانی ارتقا یافت.
مجاهدالدین زین‌العابدین علی بن شاه‌شجاع (جلوس ۷۸۶ ه‍.ق (۱۳۸۴ م.) - عزل ۷۸۹ (۱۳۸۷)
زین العابدین فرزند شاه شجاع پس از درگذشت پدر و بنا بر وصیت او بر تخت نشست اما یزد همچنان در دست شاه یحیی و کرمان در دست عمادالدین احمد بود. دوران کوتاه فرمانروایی او در مجادله با شاهزادگان مظفری سپری شد. هنگامی که امیر تیمور به سرعت ایالت‌های ایران را یکی پس از دیگری تسخیر می‌کرد، آل مظفر، سرگرم زد و خورد داخلی و خانوادگی بودند. چون زین‌العابدین در جایگاه پادشاهی نشست، شاه یحیی با سپاهیان خود از یزد عازم تسخیر شیراز شد. لیکن با زین‌العابدین که برای مقابله با او از شیراز بیرون آمده بود، صلح و سازش نمود.
سلطان زین‌العابدین پس از آسوده شدن از سوی شاه یحیی، برای مدتی در آرامش و امنیت بر فارس حکمروایی کرد و چون مردی خوش خلق و مهربان و آسان‌گیر بود، و با تودهٔ مردم با رأفت برخورد می‌کرد، اغلب مردمان خواستار او بودند. زین‌العابدین، امیر سُیورغَتمِش را که زندانی شاه شجاع بود، از بند آزاد کرد و به کرمان فرستاد تا به تدریج زمینه چیرگی او را بر کرمان فراهم آورد. پس از ورود وی به آنجا، اوغانی‌ها به وی پیوستند. چون عمادالدین احمد از این موضوع آگاه شد، روی به جنگ سیورغتمش آورد. سیورغتمش که بر انبوهی لشکر کرمان آگاهی یافت، به سوی گرمسیر کرمان عقب‌نشینی کرد و از آنجا فرستاده‌ای نزد زین‌العابدین روانه کرد و از او یاری خواست. اما با وجود یاری زین‌العابدین، سیورغتمش در جنگ شکست خورد و به هلاکت رسید ۷۸۷ ه‍.ق / ۱۳۸۵ م.
امیر تیمور که در شوال ۷۸۹ ه‍.ق/ اکتبر ۱۳۸۷ م. آذربایجان را گشوده و در آنجا به سر می‌برد، سفیری نزد سلطان زین‌العابدین به شیراز فرستاد و او را نزد خود خواند، تا پس از دیدار با وی، بار دیگر او را به فرمانروایی فارس منسوب نماید. اما زین‌العابدین نپذیرفت و به فرستاده امیر تیمور اجازه بازگشت نداد. چون تیمور از این امر آگاه شد، زین‌العابدین که یارای رو در رویی با امیر تیمور را در خود نمی‌دید، شیراز را رها کرد و به شوشتر رفت. تیمور به اصفهان رسید و به بهانه‌ای، گروهی بسیار از مردم شهر را از دم تیغ گذراند و پس از آن به شیراز رفت. در آن شهر، عمادالدین احمد از کرمان و شاه یحیی از یزد به خدمت او رسیدند لیکن چون در همین ایام خبر شورش سمرقند به تیمور رسید، کرمان را به سلطان عمادالدین احمد و فارس را به شاه یحیی سپرد خود در اوایل ۷۹۰ ق/ ۱۳۸۸ م راهی ماوراءالنهر شد. از سوی دیگر، چون زین‌العابدین به شوشتر رسید، شاه منصور در بیرون شهر اقامتگاهی برای او فراهم کرد. چندی نگذشت که شاه منصور، زین‌العابدین را با سرداران لشکرش به میهمانی دعوت کرد و چون همگی در مجلس حاضر شدند، آنان را دستگیر و زندانی ساخت و لشکر شیراز را با خود همداستان کرد و رهسپار آن دیار شد. زین‌العابدین با تبانی با زندانبان خود، از بند رست و به اصفهان رفت. در آن شهر سپاهی گرد آورد و راهی شیراز شد تا شاه منصور را که شیراز را تسخیر و بر تخت شاهی مظفریان نشسته بود، سرکوب نماید. در نبردی که میان دو سپاه درگرفت، زین‌العابدین شکست خورد و به اصفهان بازگشت. در اوایل ۷۹۳ ق/ ۱۳۹۰ م، شاه منصور به اصفهان شتافت. زین‌العابدین که یارای مقاومت نداشت، از برابر او گریخت و آهنگ خراسان کرد. منصور به تعقیب او رفت و در میان راه، کاشان را به تصرف در آورد. چون سلطان زین‌العابدین به ری رسید، موسی جوکار که فرمانروای ری بود، او را دستگیر و نزد شاه منصور فرستاد. زین‌العابدین بنا به روش مرسوم مظفریان به دستور شاه منصور نابینا و به اصفهان فرستاده شد.
کانی‌های سیلیکات، گروهی از کانی‌ها هستند که از ترکیب شدن سیلیسیم، اکسیژن و یک یا چند فلز به دست می‌آیند. کانی‌های سیلیکاتی از کانی‌های مهم و فراوان در سیاره زمین هستند و حدود ۹۰ درصد پوسته زمین از آن‌ها تشکیل شده‌است. این کانی‌ها به دو دستهٔ سیلیکات‌های تیره (دارای آهن و منیزیم) و سیلیکات‌های روشن (بدون آهن و منیزیم) تقسیم می‌شوند. الیوین، پیروکسن، آمفیبول، میکای سیاه، تورمالین، تالک، سرپانتین و آزبست، نمونه‌هایی از دستهٔ نخست و کوارتز، فلدسپات، میکای سفید و کائولینیت، نمونه‌هایی از دستهٔ دوم هستند.
کوچک‌ترین واحد سازندهٔ سیلیکات‌ها به شکل یک هرم چهاروجهی است، که سطوح آن را مثلث‌های متساوی‌الاضلاع تشکیل می‌دهند.
این بنیان‌های چهاروجهی سیلیکات، بار الکتریکی منفی دارند و باید یکدیگر را دفع کنند، ولی در ساختمان بلورین کانی‌ها، این بنیان‌ها به وسیلهٔ یون‌های مثبتی چون آلومینیوم، آهن و منیزیم، طوری به یکدیگر پیوند داده شده‌اند که واحد سازندهٔ بلوری در مجموع دارای بار خنثی است. یون‌های پیوند دهندهٔ بنیان‌ها دارای اندازه و بار الکتریکی متفاوت هستند.
به‌طور کلی یون‌های تقریباً هم‌اندازه می‌توانند جانشین یکدیگر شوند (آهن و منیزیم که شعاع یونی نزدیک به هم دارند با سدیم و کلسیم که جای یکدیگر را در ساختمان بلورین کانی اشغال می‌کنند) این وضع تغییر مهمی را در ساختمان کانی به وجود نمی‌آورد.
در کانی‌شناسی، علاوه بر دسته‌بندی کانی‌های سیلیکاتی بر اساس رنگ و تیرگی یا روشنی آن‌ها، این کانی‌ها بر اساس ساختار بلوری و آنیون سیلیکاتی خود به ۷ دسته تقسیم می‌شوند:Deer, W.A. ; Howie, R.A. , & Zussman, J. (1992). "An introduction to the rock forming minerals" (2nd edition ed.). London: Longman Hurlbut, Cornelius S. ; Klein, Cornelis ||1985). "Manual of Mineralogy", Wiley, (20th edition ed.).
در سیلیکات‌های جزیره‌ای یا چهاروجهی‌های منفرد (Nesosilicates)، چهاروجهی‌های −۴ (SiO) به صورت تکی و مستقل می‌باشند و از چهاروجهی‌های دیگر به وسیلهٔ یون‌های فلزی جدا می‌شوند. فرمول عمومی این سیلیکات‌ها −۴ (SiO) یا MSiO می‌باشد. کانی‌های الیوین از این دسته محسوب می‌شوند.
مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
سیلیکات‌های دو تایی یا چهاروجهی‌های مضاعف (sorosilicates)، در این دسته از سیلیکات‌ها، چهاروجهی‌ها، با بنیان ۲ به ۲ به یکدیگر متصل شده‌اند. سیلیکات‌های دو تایی، ۶ ظرفیت آزاد دارند که به وسیلهٔ یون‌های فلزی گرفته می‌شود؛ بنیان‌های آن‌ها به شکل −6 (SiO) است و نسبت سیلیسیم به اکسیژن در آن‌ها ۲ به ۷ است. از کانی‌های این گروه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در سیلیکات‌های حلقوی (Cyclosilicates)، چهاروجهی‌های آن‌ها به وسیلهٔ دو گوشه به یکدیگر متصل شده‌اند و زنجیرهای بسته‌ای بین خود تشکیل داده‌اند که شبیه حلقه‌است. در این گروه نسبت سیلیسیم به اکسیژن ۱ به ۳ است، فرمول سیلیکات‌های حلقوی با ۳ عضو (سیلیسیم) به شکل −۶ (SiO)، با ۴ عضو به شکل −۸ (SiO) و با ۶ عضو به شکل −۱۲ (SiO) است به عبارت دیگر فرمول عمومی این گروه به شکل زیر است:
سیلیکات‌های حلقوی عبارتند از:
در سیلیکات‌های زنجیره‌ای (Inosilicates)، چهاروجهی‌ها به صورت زنجیر باز یا روبان مانند پشت سر هم واقع شده‌اند که چهاروجهی بوسیلهٔ دو گوشه با چهاروجهی‌های قبل و بعد خود مربوط می‌گردد. فرمول عمومی آن‌ها به شکل SiO با نسبت ۱ به ۳ است و اگر این زنجیر دوتایی (مضاعف) باشد به شکل SiO با نسبت ۴ به ۱۱ خواهد بود.
سیلیکات‌های زنجیره‌ای به دو زیرشاخهٔ "سیلیکات‌های زنجیره‌ای ساده" و "سیلیکات‌های زنجیره‌ای مضاعف" تقسیم می‌شوند.
در سیلیکات‌های زنجیره‌ای ساده، چهاروجهی‌ها به صورت زنجیر ساده به دنبال هم قرار دارند. مثال عمدهٔ این گروه پیروکسن‌ها و پیروکسنوئیدها است:
سیلیکات‌های زنجیره‌ای مضاعف به این معنی است که در این کانی‌ها دو رشته چهاروجهی‌ها به صورت زنجیرهٔ مضاعف پشت سرهم واقع شده‌اند و با پل‌های اکسیژن به یکدیگر وصل شده‌اند. مثال عمدهٔ این گروه آمفیبول‌ها می‌باشند.
سیلیکات‌های ورقه‌ای (Phyllosilicates)، در این کانی، چهاروجهی‌های تشکیل‌دهنده، به صورت ورقه‌هایی در یک سطح قرار دارند و هر چهاروجهی بوسیلهٔ سه گوشه، به چهاروجهی مجاور خود متصل شده‌است.
فرمول کلی آن به صورت (SiO) یا نسبت ۲ به ۵ است.
بلورهای تمام سیلیکات‌های ورقه‌ای به صورت پهن دیده می‌شود و همگی دارای رَخ (کلیواژ) هستند. معمولاً نرم و دارای وزن مخصوص تقریباً سبک و ضعیفی می‌باشند. ترکیب شیمیایی ناپایداری دارند و معمولاً جانشینی کاتیون‌ها به جای یکدیگر در آن‌ها یک پدیدهٔ معمولی است.
سرپانتین‌ها، سیلیکات‌های ورقه‌ای آبداری‌اند که از کانی‌های منزیم‌دار تشکیل شده‌اند. گاهی هم در آن‌ها آهن (Fe) جانشین Mg می‌شود. این کانی‌ها تشکیل پلی‌مرفی را می‌دهند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: آنتی‌گوریت و کریزوتیل.
گاهی در این کانی‌ها به جای قسمتی از یون Mg یون Fe جانشین می‌شود. فرق سرپانتین‌ها با کلریت‌ها در این است که در ترکیب سرپانتین‌ها آلومینیم Al شرکت ندارد.
گریزوتیل یکی از کانی‌هایی است که تبدیل به آزبست (Asbest) یا پنبهٔ کوهی می‌شود. هر دو کانی در ساختار تک‌شیب متبلور می‌شوند. ولی ساختار بلوری آنتی‌گوریت، تک‌شیب شبیه شش‌گوشه و در کریزوتیل شبیه راست‌لوزی است.
سه مثال برتر سیلیکات‌های ورقه‌ای عبارتند از:
سیلیکات‌های داربستی یا سیلیکات‌های شبکه‌ای (Tectosilicates) در این کانی‌ها چهاروجهی‌های (SiO) بوسیلهٔ هر چهار گوش به چهار وجهی‌های مجاور خود متصل شده‌است. در نتیجه ساختمان سه بعدی دارند. بعضی چهاروجهی‌ها در سه امتداد فضایی به یکدیگر متصل می‌باشند؛ بنابراین هر اتم اکسیژن به دو چهاروجهی مجاور تعلق دارد. کانی‌های مهم این گروه در زیر نوشته شده‌است.
دیگر کانی‌های این گروه عبارتند از آنالسیم و پتالیت.
ورزشگاه صور ورزشگاهی چند کاربردی در صور، لبنان می‌باشد. امروزه از آن بیشتر برای برپایی مسابقه‌های فوتبال و به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال تضامن صور استفاده می‌شود. این ورزشگاه گنجایش ۶٬۵۰۰ نفر تماشاچی را دارد.
عمادالدین احمد مظفر «۷۹۵ ۷۸۶ ق/ ۱۳۹۳ ۱۳۸۴م»
در زمان شاه شجاع نیز مدتی والی کرمان بود که به هنگام بیماری شاه شجاع حکم فرمانروایی کرمان را دریافت داشت. عمادالدین در روز جمعه ۲۰ شعبان ۷۸۶ ق/ ۷ اکتبر ۱۳۸۴ م به کرمان رسید. امیر اختیارالدین حسن قورچی به پیشواز او آمد و گنج‌ها و دژهای شهر را بدو سپرد. سلطان احمد پس از جنگ‌هایی که با سیورغتمش کرد، او را به هلاکت رساند و پس از آن به استقلال در کرمان فرمانروایی کرد.
سلطان احمد در شوال ۷۸۹ ق / اکتبر ۱۳۸۷ م از حرکت تیمور به سوی ایران آگاه شد و به خدمت او رفت. در ۷۹۲ ق/ ۱۳۹۰ م عمادالدین احمد با سلطان زین العابدین همدست شد و به شیراز که در اختیار شاه منصور بود هجوم آورد، اما شکست خورد و نتوانست شیراز را فتح کند. چند سال بعد یعنی در ۷۹۵ ق/ ۱۳۹۳ م، امیر تیمور گورکان، شاه منصور را کشت و شیراز را به تصرف در آورد. سلطان احمد به اردوی امیر تیمور رفت و پس از چندی در کشتار آل مظفر، به فرمان امیر تیمور، او نیز کشته شد.
ورزشگاه ناپلئون Napoleon Stadium ورزشگاهی چند منظوره در عکا، اسرائیل می‌باشد. امروزه از آن بیشتر برای برپایی مسابقه‌های فوتبال و به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال هاپوئل عکا استفاده می‌شود. این ورزشگاه گنجایش ۵۰۰۰ نفر تماشاچی را دارد.
ورزشگاه علی السالم الصباح ورزشگاهی چندکاربردی در فروانیه کویت می‌باشد. امروزه از آن بیشتر برای برپایی مسابقه‌های فوتبال و به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه النصر استفاده می‌شود. این ورزشگاه گنجایش ۱۰٬۰۰۰ نفر تماشاچی را دارد.
پَسَنده نیشابوری معروف به "بانو پسنده" یا "بانو پسندیده" از زنان عارفه ایرانی قرن سوم هجری اهل نیشابور بود. پسنده همروزگار با فاطمه نیشابوری بوده‌است. دلیل شهرت او نزد شیعیان به این سبب است که گفته می‌شود علی بن موسی در مدت اقامتش در نیشابور در سال ۲۰۰ هجری در خانهٔ پسنده سکونت داشته‌است و شهرت وی به پسنده این بوده که علی بن موسی در بین کاخ‌ها و خانه‌های بزرگ نیشابور در آن زمان خانهٔ محقر وی را برگزیده و پسندیده‌ است.
آرامگاه پسنده، در فاصلهٔ حدود ۱۰۰ متری شمال آرامگاه شطیطه نیشابوری واقع شده‌است. در بنای چهار گوش، مسقف و کوچک ساده و بی پیرایه. در آرامگاه وی بارگاه و گنبد یا تزئینات خاصی وجود ندارد و مقبره اش زیارتگاه شیعیان است. شیعیان بر این باورند که معجزات علی بن موسی الرضا که در نیشابور اتفاق افتاده است در خانه پسنده نیشابوری رویداده است.
گورستان ارامنه یکی از گورستان‌های قدیمی اصفهان است که در جنوب شهر و در دامنه کوه صفه قراردارد.
به غیر از ارامنه اصفهان، مقبره بسیاری از خارجیانی که از زمان صفویه تا کنون در اصفهان زندگی می‌کرده‌اند در این گورستان قرار دارد.
قدمت گورستان تاریخی ارامنه اصفهان که در جنوب غربی این شهر واقع است به قرن پانزدهم میلادی می‌رسد. این گورستان به دو بخش کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها تقسیم می‌شود و در هر قسمت، سنگ قبرهای بزرگ با خط ارمنی وجود دارد. البته به دلایلی در زمان سلطنت شاه سلطان حسین، گوشه تمام سنگ قبرها را شکسته‌اند.
شخصیت‌های تاریخی چون «یوهان نورتمبر» فرستاده انگلستان در دربارهٔ شاه عباس اول متوفی در سال ۱۶۲۴ میلادی و «یوهان رودلف اشتادلر» (۱۶۳۷–۱۶۰۵) ساعت‌ساز سوئیسی که در دوره صفوی اعدام شد، «الکساندر درودیس» (۱۶۶۰–۱۵۹۱) مبلغ مسیحی، «ایزاک بودته دولتوان»، «ارنست هولتسر» (۱۹۵۵–۱۸۷۶) و «جیمز گارلند» در این گورستان دفن شده‌اند. گورستان تاریخی ارامنه اصفهان در سال ۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده‌است.
در شرق این گورستان دانشگاه اصفهان و در جنوب آن بیمارستان الزهرا ساخته‌شده‌است.
با دستور باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده، اسامه بن لادن رهبر گروه القاعده در تاریخ ۱ مهٔ ۲۰۱۱ ساعت ۱۷ به وقت گرینویچ توسط نیروهای نظامی آمریکایی در ایبت‌آباد و در جریان تیراندازی در تأسیساتی در داخل خاک پاکستان کشته شد. در این عملیات، شخص بن لادن با اسم رمزی جرونیمو شناخته می‌شد. این عملیات به نام عملیات نیزه نپتون (Operation Neptune Spear) شناخته می‌شود.(جرونیمو نام یک رئیس قبیله سرخ‌پوستهای آپاچی بود که در اواخر قرن نوزدهم سرسختانه در برابر ارتش آمریکا ایستادگی کرد). به این دلیل برخی رسانه‌ها انتخاب این نام را شرم‌آور خواندند، از جمله روزنامه آلمانی زود دویچه تسایتونگ روزنامه انگلیسی گاردین یو اس ای تودی.
باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا در کاخ سفید و در شامگاه ۱ مه ۲۰۱۱ اعلام کرد که اسامه بن‌لادن، توسط ارتش آمریکا کشته شده‌است. او پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مدت ۱۰ سال تحت تعقیب بود. باراک اوباما همچنین گفت:
بعد از اعلام خبر مرگ بن‌لادن مردم بعضی از شهرهای آمریکا به شادی پرداختند.
بنا بر گزارش‌های رسمی، خانهٔ مسکونی بن لادن واقع در ابیت آباد (پنجاه کیلومتری شمال شرقی اسلام‌آباد) از ماه اوت ۲۰۱۰ تحت نظر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا بود. رهبری عملیات در دست مرکز فعالیت‌های ویژه سازمان سیا و با همکاری فرماندهی مشترک عملیات ویژه وابسته به ستاد فرماندهی عملیات ویژه ارتش ایالات متحده آمریکا قرار داشت که وظیفه‌اش هماهنگی تمامی گروه‌های ضربت ایالات متحده است. اجرای عملیات به وسیله یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا انجام گردید.
در ساعات اول روز دوشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ که فرمان حمله صادر شد، اعضای شورای ملی امنیت ایالات متحده آمریکا در اتاق وضعیت کاخ سفید در واشینگتن به صورت زنده پای تلویزیون شاهد پیشروی عملیات بودند. دو گروه ضربت، متشکل از ۲۵ نفر در هر گروه، وارد صحنه شدند. یکی از دو گروه در حالت رزرو و آماده باش بود. وسیله ترابری «اسکادران سرخ» در جمع دو بالگرد یواچ-۶۰ بلک هاوکِ رادارگریز، مجهز به فناوری رادارگریز و صدا خفه کن به همراه دو فروند بالگرد شینوک جهت انجام امور پشتیبانی، ارتباطی و فرماندهی عملیات و حمل تعدادی نیروی ذخیره بود. همچنین جت‌های جنگندهٔ اف ۱۶ آمریکایی در نزدیکی محل عملیات در حال گشت‌زنی و آماده‌باش بوده‌اند. وظیفهٔ آن‌ها پشتیبانی و حفاظت از بالگردها و در صورت نیاز، درگیری احتمالی با جنگنده‌های پاکستانی بود. در این عملیات مجموعاً ۷۹ کماندو و یک سگ آمورش‌دیدهٔ نظامی از نژاد مالینوا شرکت داشته‌اند.
در حمله «تیم ۶» یگان ویژهٔ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، اسامه بن لادن «سه بار از ناحیهٔ سر» مورد شلیک قرار گرفت و «مغزش متلاشی» شد. خبر این موضوع را پانتا، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، با عبارت "Geronimo EKIA, enemy killed in action" به اطلاع سایرین رساند.
ما ترور و قتل یک مجاهد عرب را محکوم می‌دانیم و دعا می‌کنیم رحمت خداوند شامل حال او و تمامی مؤمنان و شهیدان باشد.
اما حکومت خودگردان فلسطین مستقر در کرانه باختری رود اردن کشته‌شدن اسامه بن لادن را اقدامی مؤثر در تقویت صلح دانست.
برخی افراد و رسانه‌ها در مورد مرگ بن لادن ابهاماتی را مطرح کردند. عده‌ای معتقدند که وی قبل از این عملیات درگذشته بود و عده‌ای این نظریه را مطرح می‌کنند که وی زنده است.
برکان یاشار مأمور سابق سی‌آی‌ای که در ترکیه زندگی می‌کند ادعا کرد بن لادن در سال ۲۰۰۶ به مرگ طبیعی از دنیا رفته و آمریکا نقشی در مرگ وی نداشته‌است.
«دیلی تلگراف» روز ۲۰ می ۲۰۱۵ در صفحهٔ نخستِ خود نوشت: «عثمان خالد،» افسر سابق ارتش پاکستان، شخصی است که گمان می‌رود، اطلاعات مربوط به محل اختفای بن لادن را به سازمان اطلاعات آمریکا داده‌است. «سیمور هرش» روزنامه‌نگار آمریکایی، داستانِ آمریکا دربارهٔ ماجرای قتل بن لادن را مردود دانست. به گفتهٔ هرش، «بن لادن» نزد سازمان اطلاعات پاکستان در بازداشت بود و این مسئله با ادعای سازمان اطلاعات آمریکا مغایرت دارد، زیرا سازمان اطلاعات آمریکا ادعا می‌کند که پس از گردآوری اطلاعات به محل اختفای بن لادن در پاکستان دست یافت و او را به قتل رساند. به نوشتهٔ دیلی تلگراف، هرش بر این باور است که یک خبرچینِ پاکستانی، در قبالِ پاداشی ۲۵ میلیون دلاری و گرفتن تابعیت آمریکایی، به سازمان اطلاعات آمریکا اطلاعاتی داده‌است.
اما کاخ سفید، اطلاعات منتشر شده دربارهٔ خبرچینِ پاکستانی و کمکِ او در قتل بن لادن را غیردقیق و فاقد سند و مدرک توصیف کرد.
هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در ژوئن ۲۰۱۴ در کتاب خاطرات خود به نام «انتخاب‌های دشوار» فاش ساخت که به دلیل روابط نزدیک برخی عناصر سازمان اطلاعات پاکستان درمیان شبه‌نظامیان طالبان و القاعده، آمریکا تصمیم گرفت تا حمله محرمانه برای ترور اسامه بن لادن را به اطلاع مقامات پاکستان نرساند. وی در کتابش نوشت:
در سال ۲۰۱۳ فیلمی سینمایی به نام سی دقیقه پس از نیمه‌شب یا سی دقیقه بامداد اکران شد. یک فیلم درام تاریخی آمریکایی به کارگردانی کاترین بیگلو و نویسندگی مارک بول است که بر اساس «داستان بزرگ‌ترین تعقیب یک جنایتکار در تاریخ برای خطرناک‌ترین مرد جهان» نوشته شده‌است. در این فیلم داستان عملیات یافتن و قتل اسامه بن لادن رهبر القاعده توسط ایالات متحده آمریکا به تصویر کشیده شده‌است. این فیلم توسط بول، بیگلو و مگان الیسون تهیه شده‌است.
در شرح داستان فیلم آمده‌است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بیش از سه هزار نفر در جهنمی از دود و آتش زنده به گور شدند در حالی که فقط صدای فریاد التماسشان در پشت گوشی‌های همراه باقی مانده بود. از همان موقع تلاش‌های پیگیرانه‌ای برای پیدا کردن مسئولان این حادثه و به خصوص بن لادن آغاز شد. سازمان جاسوسی آمریکا برای یافتن رهبر القاعده تمام تلاش خود را بکار می‌گیرد اما پیدا کردن این شخص که بیشتر عمرش را مثل یک شبح زندگی کرده سخت‌تر از آنی است که در ابتدا می‌پنداشته‌اند…
این فیلم کاندیدای ۴ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین تدوین-کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن-کاندیدای اسکار بهترین فیلم) در سال ۲۰۱۳ شد.
هماوردی منچستر یونایتد و لیورپول بازی بین دو تیم فوتبال منچستر یونایتد و لیورپول معروف به دربی انگلستان است که مهمترین مسابقه فوتبال باشگاهی در انگلیس است.
این دو باشگاه پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال انگلستان هستند که مجموعاً ۱٣٠ جام مختلف را کسب کرده‌اند. بسیاری از هواداران این دیدار را دربی نفرت می نامند."Liverpool or United - who's won the most trophies?". The Guardian. 4 February 2004. Retrieved 14 January 2015. این هماوردی به دلایل اقتصادی و تاریخی و صنعتی بین دو شهر منچستر و لیورپول همواره از حساسیت بالایی برخورد دار بوده است.
این هم‌آورد، حساس‌ترین بازی فوتبال در کشور انگلیس است و همچنین در کنار هم‌آوردهای همانند ال‌کلاسیکوی اسپانیا، سوپرکلاسیکوی آرژانتین، دربی ایتالیانو، در کلاسیکر آلمان از حساس‌ترین بازی‌های فوتبال باشگاهی جهان بشمار می‌رود.
اخرین بروز رسانی: ۵ ژوئن ۲۰۲۲
تمامی افتخارات بر اساس اطلاعات سایت رسمی گل می‌باشند
رقابت باشگاه‌های فوتبال منچستر یونایتد و لیدزیونایتد یکی از شهرآوردهای شمالی انگلیس است که به جنگ گل‌ها یا جنگ رزها نیز معروف است. منچستر یونایتد با ۶۶ جام پرافتخار ترین تیم انگلستان و لیدز یونایتد با ۹ جام ، یازدهمین تیم پر افتخار انگلستان میباشد.
"اخرین بروز رسانی : ۲۴ ژانویه ۲۰۲۱"
"**جام های لیگ دسته دوم یا فول ممبرکاپ و ... جزو جام های رسمی محسوب نمی‌شوند**"
هماوردی آرسنال و منچستر یونایتد یکی از رقابت‌های مهم فوتبال در انگلیس است. منچستر یونایتد با ۶۶ جام پرافتخارترین تیم تاریخ انگلستان است و آرسنال با ۴۶ جام معتبر سومین تیم پرافتخار انگلستان می‌باشد.
اخرین بروز رسانی : ۷ ژانویه ۲۰۲۱
"**جام های دسته دوم یا فول ممبرکاپ و جام قرن انگلستان و اینترنشنال چمپیونزکاپ جزو جام های رسمی احتساب نمیشوند**"
آخرین به روزرسانی: ۲ نوامبر ۲۰۲۰
https://www.premierleague.com/
زمین تمرین کلیف یک زمین تمرین واقع در منچستر است که از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۹۹، تیم اصلی منچستر یونایتد در آن تمرین می‌کرد.اما از آن به بعد تیم اصلی زمین تمرینش را به زمین تمرین ترافورد برد و این زمین به آکادمی و تیم دوم منچستر یونایتد اختصاص یافت.
مجموعه تمرینی ای‌اوان (با نام سابق مرکز زمین ترافورد) یک زمین تمرین و آکادمی فوتبال در منچستر است.
رود گامبیا به طول ۷۰۰ مایل (۱٬۱۲۶ کیلومتر) یکی از رودخانه‌های آفریقای غربی است"Gambia River." The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company, 2004. Answers.com. بازدید در تاریخ ۲ مه ۲۰۱۱ که از بلندی‌های فوتا جالون در شمال گینه سرچشمه می‌گیرد."Gambia River." The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press. , 2011. Answers.com. بازدید در تاریخ ۲ مه ۲۰۱۱ این رودخانه سپس با جریان یافتن به سمت شمال‌غربی وارد جنوب شرقی سنگال شده و با حرکت به سمت غرب از میان کشور گامبیا گذشته و در بانجول به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
رود گامبیا در مسیر خود به چند شاخه تقسیم شده و دوباره به هم می‌پیوندد که در نتیجهٔ آن چندین جزیره در میانهٔ آن به‌وجود آمده‌است که بزرگترین آن‌ها جزیرهٔ الفنت (فیل) و جزیرهٔ مک‌کارتی است."Gambia River." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. بازدید در تاریخ ۳ مه ۲۰۱۱ همچنین چندین نهر موسوم به بولون به رود گامبیا می‌ریزند که بزرگترین این نهرها، بولونِ بینتانگ نام دارد. پوشش گیاهی اطراف رودخانه و نهرهای آن، زیستگاه مناسبی را برای حشرات، حیوانات و پرندگان به‌وجود آورده‌است. پشه‌ها و مگس‌های تسه‌تسه در مرداب‌های آن تخم‌ریزی و تولید مثل می‌کنند و خود رودخانه سرشار از ماهی و موجودات رودخانه‌ای همچون اسب آبی و کروکودیل است. همچنین در حدود ۴۰۰ گونه پرنده در مسیر رود گامبیا شناسایی شده‌اند که از این میان می‌توان به مرغ ماهیخوار، فاخته، چلچله، حواصیل شهدخوار، شاهین و چکاوک علفزار اشاره کرد.
مسیر رودخانه در داخل گامبیا قابل کشتیرانی است و کشتی‌های اقیانوس پیما پس از طی ۲۸۰ کیلومتر به سمت بالای رودخانه به جرج تاون می‌رسند. این رودخانه همچنین مهم‌ترین شاهرگ حمل و نقل گامبیاست و دسترسی به بخش‌های داخلی سنگال و گینه را فراهم می‌سازد. در ۱۹۷۸ دوکشور گامبیا و سنگال، سازمان توسعهٔ رود گامبیا را تشکیل دادند و گینه نیز در ۱۹۸۰ به این سازمان پیوست تا در جهت توسعهٔ منابع طبیعی رودخانه با یکدیگر همکاری نمایند. رنگ آبی در پرچم سه رنگ گامبیا که در نوار میانی آن قرار دارد نیز نشانهٔ رود گامبیاست.
تحلیل گفتمان انتقادی، یک رویکرد بِینا رشته‌ای برای مطالعهٔ گفتمان است که زبان را به عنوان شکلی از کارکرد اجتماعی بررسی می‌کند و بر نحوهٔ بازتولید قدرت اجتماعی و سیاسی به وسیلهٔ متن و گفتگو تأکید می‌کند.
در مطالعات معناشناسی و کاربردشناسی، پیش‌انگاری، یک فرض تلویحی درباره جهان یا اعتقاد پس‌زمینه مرتبط با پاره‌گفته‌ای است که در گفتمان صدق فرض شده‌است. معمولاً منفی‌سازی یک جمله، پیش‌انگاری آن را تغییر نمی‌دهد.
مهدی قاضی خرم‌آبادی (زاده ۵ بهمن ۱۳۰۶https://qom.iqna.ir/fa/news/1853069/ خرم‌آباد – درگذشته ۲ آذر ۱۳۸۸ تهران) روحانی ایرانی بود. او نماینده روح‌الله خمینی در استان لرستان، بنیانگذار و رئیس دانشگاه قم از سال ۱۳۵۹، معاون شورای عالی قضایی، معاون شورای مدیریت حوزه علمیه قم، دبیر و عضو هیئت عفو امام و رئیس هیئت مدیره مرکز خدمات حوزه علمیه قم بود.
مهدی قاضی در سال ۱۳۰۶ در خرم‌آباد متولد شد و به دلیل علاقه شخصی به حوزه علمیه خرم‌آباد رفت و پس از مدتی برای ادامه فعالیت حوزوی خود به حوزه علمیه قم رفت. وی شاگرد سید حسین طباطبایی بروجردی، روح‌الله خمینی، سید محمد محقق داماد و علی مشکینی بود. مهدی قاضی پس از فوت روح‌الله کمالوند بنیانگذار حوزه علمیه خرم‌آباد به زادگاهش بازگشت تا مدیریت حوزه علمیه آن را به عهده بگیرد.
در شهر خرم‌آباد محله‌ای در جنوب شرق شهر به نام خانواده قاضی به نام قاضی‌آباد وجود دارد.
خانواده قاضی در استان لرستان از خانواده‌های مشهور هستند.
مهدی قاضی در مدت تبعید روح‌الله خمینی به نجف چندین بار به دیدن وی رفت و در ساماندهی اعتراضات در جریان انقلاب ۵۷ در خرم‌آباد نقش پررنگی داشت. وی پس از پیروزی انقلاب ۵۷ از سوی روح‌الله خمینی به عنوان نماینده استان لرستان برگزیده شد اما مهدی قاضی این سمت را نپذیرفت و به قم برگشت. وی همچنین فعالیت‌هایی در قوه قضائیه داشت.
مهدی قاضی در تاریخ ۲ آذر ۱۳۸۸ در بیمارستان ایرانمهر تهران به دلیل سکته قلبی و در سن ۸۱ سالگی درگذشت و در صحن حرم فاطمه معصومه در قم به خاک سپرده شد.
پس از درگذشت مهدی قاضی، اکبر هاشمی رفسنجانی در پیامی درگذشت وی را تسلیت گفت. همچنین علی لاریجانی در مراسم تدفین مهدی قاضی در قم حضور یافت.
سید علی میرعمادی (متولد ۳۱ اردیبهشت ۱۳۲۱) زبان‌شناس و مترجم ایرانی و استاد بازنشسته دانشگاه علامه طباطبایی است. پژوهش‌های او بیشتر در حوزه نحو، نشانه‌شناسی و مطالعات ترجمه است.
چاه‌ پهن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تَبَرزین به تبرهای جنگی گفته می‌شود که مورد استفاده ایرانیان بوده و دارای دو تیغه برنده بوده تیغه اول برگ شکل بوده و مخصوص بریدن تیغه دوم مثل کلنگ بوده و مخصوص شکافت زره و کلاه خود ارتش دشمن بودهلغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژه‌های تبرزین و طبرزین.
تبرزین از ابزارهای جنگی در دوره هخامنشیان بود و در روزگار ساسانیان، از جنگ‌افزار ارتش و واحدهای چریکی ارتش ساسانی و هخامنشی بوده که برای تکه‌تکه کردن ارتش دشمنان به کار می‌رفته در دوره‌های بعد تبرزین تنها کارایی نظامی نداشته بلکه یک نماد مخصوص دراویش بود که چهره ایی عارفانه به وجود آورده‌است.دانشنامه جهان اسلام: تبرزین.
اسماعیلیهٔ نیشابور به پیروان شاخهٔ اسماعیلیه در شهرستان نیشابور گفته می‌شود که تنها اقلیت شناخته‌شدهٔ شیعهٔ غیر دوازده امامی در نیشابور امروزین هستند.
نیشابور از اواخر سدهٔ سوم هجری قمری (آغاز ۲۷۷ ه‍.ق/۹۰۳–۹۱۳ م.) مرکز دعوت اسماعیلیه در خراسان بوده‌است. مهمترین شاخهٔ فعال این گروه در نیشابور نزاریه و مهمترین مرکز آنان دیزباد علیا است. مشهورترین دانشمند نیشابوری اسماعیلی مذهب نیز احمد بن ابراهیم نیشابوری است. همچنین نیشابور مرکز نشأت فرقهٔ قرمطیان بوده که مشهورترین شخص این فرقه در نیشابور حسنک وزیر است.
پیشینهٔ فعالیت اسماعیلیان در نیشابور، که مرکز خراسان به شمار می‌رفته است، به اواخر سدهٔ سوم هجری قمری بر می‌گردد. در این دوره نیشابور مهم‌ترین مرکز فعالیت اسماعیلیان در ایران و خراسان بوده‌است. داعیان اسماعیلی در نیشابور لزوماً اهالی نیشابور نبوده‌اند. بیشتر مبلغان اسماعیلی در نیشابور سیاستمداران و افرادی بودند که به نیشابور می‌آمده‌اند. مشهورترین اینان ناصرخسرو است.
یکی از عناصر گسترش اسماعیلیه در نیشابور اقامت ناصر خسرو در این شهر و تبلیغات پنهانی او در گرایش بعضی از مردم نیشابور به این آیین بوده‌است.
نخستین رهبر دعوت اسماعیلی در نیشابور ابوعبدالله خادم است، او از نیشابور نایب‌هایی به سایر شهرهای خراسان و فرارود اعزام می‌کرد.
دیزباد روستایی است در دل کوه بینالود، در چهل کیلومتری راه مشهد به نیشابور که به دو بخش دیزباد علیا و سفلی تقسیم می‌شود.
دیزباد سفلی (دیزباد پایین) در منطقه‌ای هموار و بیابانی قرار دارد و مردم آن شیعهٔ دوازد امامی هستند که به کشاورزی و دامداری مشغولند. اما دیزباد علیا (دیزباد بالا) روستایی کوهستانی است که هنوز در آن شیعیان اسماعیلیه زندگی می‌کنند.
دیزباد علیا به سه قسمت پایین ده و میان ده و بالا ده تقسیم شده‌است. ساکنان دیزباد ترکیبی هستند از شیعیان دوازده امامی و اسماعیلی که در کنار هم زندگی می‌کنند. البته همیشه این گونه نبوده و در برهه‌هایی از تاریخ، و در همین گذشته نه چندان دور، اسماعیلی‌ها مورد آزار بسیار بوده‌اند.
تاریخ نیشابور نشان می‌دهد که بسیاری از اسماعیلیان قرن‌ها در کنار کوه بینالود و در بلندی‌های آن در دیزباد نیشابور زیسته‌اند. در نیشابور اختلاف مذاهب نتوانسته باعث تفرقه و نزاع میان مردم آنجا شود نمودهایی از زندگی اسماعیلیان امروزه در دیزباد دیده می‌شود.
در کنار بسیاری از شاعران اهل نیشابور، دو شاعر نامی اسماعیلیه نیز از دیزباد برخاسته‌اند: محمد فدایی خراسانی و امامقلی خاکی خراسانی که مقبرهٔ هر دو آن‌ها در دیزباد است.
سیف‌العرب قذافی (۱۹۸۲ –۲۰۱۱ میلادی)، ششمین و آخرین پسر معمر قذافی رهبر لیبی است. وی برخلاف برادرش سیف‌الاسلام، نقش یک چهرهٔ مشهور در لیبی را ایفا نکرد. سیف‌العرب در سال‌های اخیر بیشتر وقت خود را در آلمان گذرانده بود. از پلیس آلمان نقل شده که خودروی فراری وی یکبار به دلیل تخلف از سرعت توقیف شد. سیف العرب قذافی در بمباران یک ویلای مسکونی در طرابلس توسط نیروی‌های ناتو در شب ۳۰ آوریل ۲۰۱۱ میلادی کشته شد.
رستمی (منسوب به رستم) می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
دهستان حومه نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بوشهر، استان بوشهر در ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۱۳۹ نفر بوده‌است.
در یک تعریف کلی، مطالعات ترجمه (به انگلیسی Translation Studies)، یک حوزه میان‌رشته‌ای شامل عناصری از علوم اجتماعی، علوم انسانی، مطالعات ادبی و مطالعات فرهنگی است که به مطالعه نظام‌مند نظریه، توصیف و کاربرد ترجمه کتبی، شفاهی، دیداری-شنیداری و ماشینی می‌پردازد. جیمز هلمز در سال ۱۹۷۲ این رشته را رشته‌ای مستقل معرفی کرد. این رشته اکنون در بیش از ۷۰ کشور و ۲۰۰ دانشگاهِ جهان تدریس می‌شود.
ترجمه از روزگاران کهن تا به امروز همواره همراه گویشوران زبان‌ها بوده و پابه‌پای جوامع بشری حرکت کرده است. اما مطالعهٔ نظام‌مند ترجمه با تکیه بر معرفت‌شناسی علمی جریان نوپایی است که عمدتاً از دههٔ پنجاه میلادی و در محافل دانشگاهی مغرب‌زمین شروع شده است. این جریان از دههٔ هفتاد میلادی با عنوان مطالعات ترجمه و به مثابه رشته‌ای مستقل معرفی شد و تا امروز پیوست‌ها و گسست‌های متعددی را منجر شده که هر یک پرتوی بر امر نظریه‌پردازی ترجمه و شناخت آن افکنده است. البته نظریه‌پردازی - به معنای عام کلمه - دربارهٔ ترجمه همواره در طول تاریخ انجام شده است و مترجمان خود در مقدمه‌ها و نوشته‌هایشان دربارهٔ شیوهٔ ترجمه و جوانب مختلف آن مطالبی نوشته‌اند. با این حال، بررسی علمی پدیدهٔ ترجمه در قالب یک رشتهٔ دانشگاهی به‌طور جدی تنها تحت عنوان مطالعات ترجمه موضوعیت یافته است.
نخستین جرقه‌های مطالعهٔ نظام‌مند ترجمه در دهه پنجاه میلادی و با کتاب ژان‌پل وینه و داربلنه (۱۹۵۸)Vinay, J.-P., & Darbelnet, J. (1958). "Stylistique comparée du français et de l'anglais: Méthode de traduction." Didier زده شد که بر پایه رویکرد مقابله‌ای دو زبان فرانسوی و انگلیسی استوار بود. در سال ۱۹۵۹، رومن یاکوبسن در مقاله‌ای با عنوان «پیرامون جنبه‌های زبان‌شناختی ترجمه»Jakobson, R. (1959). On linguistic aspects of translation. In R. A. Brower (Ed.), "On translation" (pp. 232–239). Harvard University Press به گونه‌های مختلف ترجمه پرداخت که در گسترش مفهوم ترجمه بسیار مؤثر واقع شد. در دهه شصت میلادی، یوجین نایدا و جی. سی. کتفورد با تکیه بر آموزه‌های زبان‌شناسی نظریه‌های خود درباره ترجمه را ارائه کردند. اغلب آثار منتشره در آن سال‌ها حول محور مفهوم تعادل (equivalence) بود که خود این امر هم تا حدی تحت تأثیر رویکرد زبان‌شناسی و پروژه‌های ترجمهٔ ماشینی بود که در دوران پس از جنگ جهانی دوم به جدیت پیگیری می‌شد. این شرایط در کنار دوره‌های تربیت مترجم که عمدتاً به برکت گروه‌های زبان‌شناسی و آموزش زبان شروع شده بود، این باور را ایجاد کرد که بررسی ترجمه و مطالعهٔ آن صرفاً فرایندی زبان‌شناختی است ولی نفی این باور تنها به چند سال زمان نیاز داشت.
با ورود به دههٔ هفتاد میلادی رویکردهای نظری و معرفت‌شناختی مهمی مطرح شدند که هر یک به نوبهٔ خود استخوان‌بندی مطالعات ترجمه را شکل دادند. در سال ۱۹۷۲، گردهمایی بین‌المللی زبان‌شناسی کاربردی در کپنهاگ برگزار شد که یکی از بخش‌های آن به ترجمه اختصاص داشت. در این محفل، جیمز هولمز نسخه‌اي اولیه از مقاله خود با عنوان «نام و ماهیت مطالعات ترجمه»The name and nature of translation studies را ارائه کرد. هولمز در این سخنرانی به شاخه‌های مختلف دانشی که خود آن را مطالعات ترجمه نامیده بود، پرداخت و در مقام یک رشتهٔ مستقل دانشگاهی از آن دفاع کرد. جدا از این ارائهٔ شفاهی، مقالهٔ هولمز تا سال‌ها پس از آن نتوانست به صورت کتبی چاپ و در اختیار علاقه‌مندان قرار گیرد؛ البته، نسخهٔ پیش-از-انتشار این مقاله در سال ۱۹۷۲ در دسترس قرار گرفتHolmes, J. S. (1972). "The name and nature of translation studies." Translation Studies Section, Department of General Literary Studies, University of Amsterdam و ترجمهٔ مقاله به زبان هلندی نیز در ۱۹۷۷ موجود بود ولی هیچ یک نتوانست به اشاعهٔ آرای هولمز در سطح بین‌المللی کمک کند. این مقالهٔ کلیدی سرانجام در سال ۱۹۸۷ به اهتمام گیدن توری چاپ شدHolmes, J. S. (1987). The name and nature of translation studies. In G. Toury (Ed.), "Translation across cultures" (pp. 9–24). Bahri Publications و نیز در سال ۱۹۸۸ در مجموعهٔ مقالات هولمز گنجانده شدHolmes, J. S. (1988). The name and nature of translation studies. In R. Broeck (Ed.), "Translated! Papers on literary translation and translation studies" (pp. 67–80). Rodopi و به‌طور جدی به‌عنوان نقشهٔ راه مطالعات ترجمه مورد توجه قرار گرفت.
نظریهٔ اسکوپوس (هدفمندی ترجمه) نیز در دهه هفتاد توسط هنس ورمیر مطرح شد و دیدگاه جدیدی از فرایند ترجمه و نقش مترجم به‌دست داد که با رویکردهای زبان‌شناختی تفاوت داشت. همچنین، فعالیت‌های ایتمار اون-زوهر که عمدتاً از دهه هفتاد شروع شده و با نظریهٔ نظام چندگانهٔ ادبی (literary polysystem theory) به کمال رسیده بود، در مسیر شکل‌گیری مطالعات ترجمه و عبور از چارچوب‌های زبان‌شناسی در بررسی ترجمه نقش مهمی ایفا کرد. در سال ۱۹۷۶ کنفرانس ترجمه و ادبیات در شهر لووِن بلژیک برگزار شد که در آن چهره‌های مطرحی از جمله هولمز، توری، لفوور، اون-زوهر شرکت داشتند. مقالات این کنفرانس توسط هولمز و همکاران (۱۹۷۸)Holmes, J. S., Lambert, J., & Van den Broeck, R. (Eds.). (1978). "Literature and translation: New perspectives in literary studies." Acco گردآوری و منتشر شد. در کنفرانس لوون، شرکت‌کنندگان یک‌صدا در پی تعریف خط مشی مطالعات ترجمه به‌عنوان رشته‌ای مستقل برآمدند  و بر اهمیت آن در مطالعات تطبیقی ادبیات تأکید کردند. آنان هم‌چنین در جستجوی نظام معرفتی کامل و روشمندی بودند تا بتوان ترجمه ادبی را در جوانب مختلف آن بررسی کرد؛ چارچوبی که نمی‌توانست محدود به بررسی متنی و زبانی باشد و ملزم به تبیین بافت فرازبانی نیز بود. در واپسین سال‌های دهه هفتاد و طی دهه هشتاد میلادی، گیدن توری مطالعات خود پیرامون ترجمهٔ ادبی و هنجارهای ترجمانی را تکمیل کرده بود و با قاطعیت هرچه بیشتر از مطالعات ترجمه به عنوان علمی تجربی-توصیفی سخن گفت و شاخهٔ مطالعات توصیفی ترجمه را بسط داد که توسط هولمز مطرح شده بود.
در نتیجهٔ این تحولات، بسیاری از اندیشمندان علاوه بر تحلیل مسائل زبانی و بررسی ترجمه در سطح متن، توجه ویژه‌ای به نقش ترجمه، به‌ویژه ترجمه ادبی، در نظام جامعه، فرهنگ و تاریخ ملل کردند و دیدگاهی نو در بررسی ترجمه مطرح شد که بیش از آنکه موطوف به زبان‌شناسی باشد، وامدار جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی و مطالعات ادبی بود. تأکید بر روش‌شناسی علمی نیز توانست بار معرفت‌شناختی مطالعات ترجمه را وزین‌تر سازد. اندیشه زعمای این دیدگاه در مجموعه مقالات گردآوری‌شده توسط هرمانز در سال ۱۹۸۵ مجدداً مطرح و بازتعریف شدHermans, T. (Ed.). (1985). "The manipulation of literature: Studies in literary translation." Croom Helm که بعدها از آن به «مکتب دستکاری»The Manipulation School یاد کردند. این حرکت در دهه نود با آثار سوزان بسنت و اندره لفور و در قالب «چرخش فرهنگی»The cultural turn تجلی پیدا کرد و به بلوغ نظری قابل‌قبولی رسید تا تبدیل به یکی از جریان‌های نظری کلان در مطالعات ترجمه شود.
در کنار تحولات نظری، ذات پدیدهٔ ترجمه نیز در حال دگرگونی بود. نیاز به مترجمان حرفه‌ای و در نتیجه دوره‌های تربیت مترجم که در نیمه دوم قرن بیستم بر تعداد آن افزوده می‌شد، بیش از گذشته نیازمند رشته‌ای مستقل بود. مجموعه این تحولات موجب به رسمیت شناخته‌شدن مطالعات ترجمه به عنوان رشته‌ای مستقل گردید. در همین راستا، کوشش‌هایی، هر چند اندک، آغاز شد که هدفشان رهاسازی مطالعات ترجمه از سیطره دپارتمان‌های زبان‌شناسی و آموزش زبان بود. به تدریج ناشران حرفه‌ای به نشر آثار این حوزه علاقه نشان دادند و مجلات علمی تخصصی توسط نظریه‌پردازان مطرح مطالعات ترجمه تأسیس شد که در استقلال این رشته نقش بسزایی داشتند. گرچه استقلال رشته در سطح نهاد دانشگاه و علم به جدیت پیگیری می‌شد ولی اندیشمندان مطالعات ترجمه همچنان به دنبال برقراری ارتباط با سایر حوزه‌ها و بده‌وبستان علمی بودند.
از اواخر دهه نود نیز بسیاری از اهالی باسابقه مطالعات ترجمه در کنار نظریه‌پردازان تازه‌کار به تفکر و بازاندیشی در مفهوم ترجمه، متن و مترجم پرداخته‌اند و با الهام از تفکر پساساختارگرا و پسانوگرا دیدگاه‌های نوینی را ارائه کرده‌اند. ماهیت خود رشته که توسط هولمز شرح داده شده بود امروزه مورد بازنگری قرار گرفته و برخی از نظریه‌پردازان، مطالعات ترجمه را در مقام یک میان‌رشتهInterdiscipline و حتی فرارشتهTransdiscipline تعریف کرده‌اند. چنین بازنگری معرفت‌شناختی در عمق مطالعات ترجمه موجب شکل‌گیری جریانی به نام پسامطالعات ترجمه شده که نه به معنای پایان مطالعات ترجمه بلکه به معنای رستاخیزی دیگر است و از منظر هستی‌شناختی و معرفت‌شناختی دیدگاهی جدید در این حوزهٔ علمی قلمداد می‌شود.
در شروع نیمهٔ دوم قرن بیستم و با آغاز نظریه‌پردازی نوین دربارهٔ ترجمه و سخن از رشته‌ای مستقل، عناوین متعددی برای این رشته پیشنهاد شد. برای مثال، در سال ۱۹۶۴، نایدا در کتاب «به سوی علم ترجمه کردن»Nida, E. (1964). "Toward a science of translating: With special reference to principles and procedures involved in Bible translating." Brill از عبارت science of translating برای اشاره به بخشی از تحقیقات ترجمه استفاده کرد که بعدها نویسندگان متعددی به پیروی از عنوان کتاب نایدا عبارت «علم ترجمه»Science of Translation برای کل رشته به‌کار بردند. چند سال بعد، translatology عنوان دیگری بود که نخست توسط راجر گافین در سال ۱۹۷۱ پیشنهاد شدGoffin, R. (1971). Pour une formation universitaire 'sui generis' du traducteur: Reflexions sur certain aspects methodologiques et sur la recherche scientifique dans le domaine de la traduction. "Meta, 16"(1-2), 57–68 و برخی از نویسندگان در طی دهه هفتاد میلادی آن را به کار می‌بردند. در هرصورت، هیچ یک از این عناوین نتوانست اقبال جامعهٔ علمی را برانگیزد و دیری نپایید که اصطلاح پیشنهادی هولمز یعنی همان translation studies به‌طور فراگیر جایگزین سایر عبارات و عناوین شد و تا به امروز نیز به‌رسمیت شناخته شده است.
در زبان فارسی،  لطف‌الله یارمحمدی در سال ۱۳۶۴ شمسی عبارت «ترجمه‌شناسی» را به‌کار بردیارمحمدی، لطف‌الله (۱۳۶۴). مبانی نظری ترجمه و پژوهش و آموزش آن در دانشگاه. "مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز"، "۱"(۱) که معادل فارسی translatology قلمداد می‌شود.  در سال ۱۳۷۰ شمسی، محمدرضا هاشمی در ترجمه‌ای از مقالهٔ هولمز که در نخستین شمارهٔ فصلنامهٔ مترجم چاپ شدهولمز، جیمز (۱۳۷۰). نام و موضوع معرفتی حوزه تحقیقات ترجمه (ترجمۀ محمدرضا هاشمی). "فصلنامه مترجم"، "۱"(۱)، ۵–۱۴، برای نخستین بار از لفظ «مطالعات ترجمه» به‌عنوان معادل  translation studies استفاده کرد. علاوه بر وی، کاظم لطفی‌پور ساعدی در کتاب «درآمدی بر اصول و روش ترجمه»لطفی‌پور ساعدی، کاظم (۱۳۷۱). "درآمدی بر اصول و روش ترجمه". نشر دانشگاهی که نخست در سال ۱۳۷۱ شمسی چاپ شد، عبارت «مطالعات ترجمه» را به‌کار برد. البته، ظاهراً دستنوشته این کتاب در سال ۱۳۶۷ تحویل نشر دانشگاهی شده بود.IranianTranslationStudies برگرفته از کانال ایرانی مطالعات ترجمه در پیام‌رسان تلگرام با ایدی
گرچه اکثریت جامعهٔ علمی بین‌المللی عنوان «مطالعات ترجمه» را پذیرفته‌اند، ولی عناوین گاه متفاوت و گاه مشابه، به‌ویژه در نام‌گذاری دوره‌های دانشگاهی، به چشم می‌خورد. از آن جمله‌اند: مطالعات ترجمهٔ کتبی و شفاهی ( به انگلیسی Translation and Interpreting Studies) و مطالعات ترجمهٔ شفاهی (به انگلیسی Interpreting Studies). به اعتقاد برخی عبارت «مطالعات ترجمه» شامل انواع ترجمه از جمله شفاهی و کتبی است و ترجیح برخی دیگر استفاده جداگانه یا توأمان دو واژهٔ translation و interpreting است. همچنین، مطالعات ترجمهٔ دیداری-شنیداری (به انگلیسی Audio-Visual Translation Studies) عنوانی‌ست که اخیراً و در نتیجهٔ گسترش حوزهٔ پژوهشی ترجمه مورد توجه آن دست از گروه‌های آموزشی و پوژهشی شده که بر بررسی ترجمهٔ رسانه‌های سمعی و بصری متمرکز هستند. در هر صورت، سیاست‌های کلان آموزشی هر کشور، دانشگاه یا گروه علمی در کنار سنت علمی رایج در انتخاب عنوان تأثیرگذار بوده‌اند. در سال‌های اخیر، در نتیجهٔ گسترش حوزهٔ پژوهشی ترجمه، برخی از اندیشمندان و سیاست‌گذاران این رشته در ایران سه زیرمجموعهٔ ترجمهٔ کتبی، ترجمهٔ شفاهی و ترجمهٔ دیداری-شنیداری را پیشنهاد داده‌اند.
در ایران نیز همانند اغلب نقاط جهان، این رشته در ارتباط با زبان انگلیسی تأسیس شده که اخیراً برخی از دانشگاه‌ها به مطالعهٔ ترجمه از و به سایر زبان‌ها توجه داشته‌اند. در نظام دانشگاهی ایران، از عبارت «مترجمی زبان (انگلیسی)» برای دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد استفاده می‌شود. البته، در برنامه بازنگری‌شده این رشته در سطح کارشناسی که مصوب وزارت علوم است، عنوان فارسی «مترجمی زبان انگلیسی» و عنوان انگلیسی English Translator Trainingتربیت مترجم زبان انگلیسی برای دورهٔ کارشناسی به‌طور رسمی تصویب شده است. در سطح دکتری نیز عنوان «ترجمه» مورد استفاده وزارت علوم و دانشگاه‌های تابع آن است که خود انتقاداتی را از سوی اندیشمندان ایرانی این رشته دربرداشته است. به‌هرحال، گویا «مطالعات ترجمه» عنوان مناسب‌تری برای دوره‌های ارشد و دکتری می‌باشد که با تحولات این رشته در سطح جهان نیز همگام است.
گروه مترجمی انگلیسی دانشگاه علامه طباطبایی به عنوان هسته مرکزی مطالعات ترجمه در ایران محسوب شده که در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد. دانشگاه‌ فردوسی مشهد و دانشگاه اصفهان و دانشگاه بیرجند نیز از مهم‌ترین مراکز علمی ارائه‌دهندۀ دوره‌های مترجمی زبان انگلیسی و مطالعات ترجمه در ایران می‌باشند. همچنین، پژوهشکده مطالعات ترجمه مستقر در دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجیِ دانشگاه علامه طباطبایی به‌عنوان قطب علمی مطالعات ترجمه در ایران شناخته می‌شود.
جیمز هولمز نخستین فردی بود که از رشته‌ای مستقل به نام مطالعات ترجمه سخن گفت. مقالهٔ وی با عنوان «نام و ماهیت مطالعات ترجمه» گام مهمی بود که براساس آن شالودهٔ معرفت‌شناختی رشته‌ای مستقل به‌نام مطالعات ترجمه استوار گشت. وی در این مقاله با اعراض از رویکردهای زبان‌شناختی، بررسی زبانی پدیدهٔ ترجمه را ناکافی دانست و با عنایت به پیچیدگی‌های ترجمه، خواستار نظام معرفتی مستقلی شد که بررسی همه‌جانبهٔ ترجمه را فراهم سازد. هم‌او بود که در مقالهٔ خود، از لفظ Translation Studies استفاده کرد و دایرهٔ شمول و ساختار معرفتی رشته را نیز شرح داد که بعدها به نقشه یا طرح مطالعات ترجمه معروف شد. این طرح تا به امروز سرلوحهٔ بسیاری از نظریه‌پردازان قرار گرفته و در شناخت مطالعات ترجمه بسیار راهگشا بوده است. طبق این طرح، مطالعات ترجمه به سه شاخهٔ اصلی مطالعات توصیفی، نظری و کاربردی تقسیم می‌شود–مطالعات توصیفی و نظری درواقع دو زیرشاخهٔ مطالعات محض هستند–که هر یک، در عین استقلال موضوعی، در ارتباط با دیگر شاخه‌ها قرار داشته و همدیگر را تغذیه می‌کنند
هولمز مطالعات ترجمه را رشته‌ای تجربی دانست و با پیروی از آراء کارل گوستاو همپل، فیلسوف علم، دو هدف را برای آن متصور شد:
۱. توصیف پدیدهٔ مدنظر در جهان پیرامون؛
۲. تعیین اصول مشخص به‌منظور تبیین و پیش‌بینی آن پدیده.
هولمز در تقسیم‌بندی خود دو حوزهٔ مطالعات محض و کاربردی ترجمه را تفکیک کرد. مطالعات محض ترجمهPure Translation Studies دو هدف را دنبال می‌کند: توصیف پدیدهٔ ترجمه آنگونه که در جهان پیرامون ما نمایان است و تعیین اصول مشخص به‌منظور تبیین و پیش‌بینی آن. مطالعات محض خود به دو شاخهٔ مطالعات توصیفی ترجمه و مطالعات نظری ترجمه تقسیم می‌شود که هر یک به‌نوبهٔ خود در پی تحقق دو هدف مزبور برمی‌آیند.
مطالعات توصیفی ترجمهDescriptive Translation Studies (DTS) شامل سه زیرشاخهٔ مطالعات محصول‌مدار، مطالعات کارکردمدار و مطالعات فرایندمدار است.
مطالعات توصیفی محصول‌مدار ترجمهProduct-oriented DTS اساساً به توصیف محصول ترجمه یا همان اثر ترجمه‌شده می‌پردازد و در مراحل بعدی به توصیف و تحلیل تطبیقی ترجمه‌ها نیز توجه دارد. پژوهش‌های تطبیقی بررسی ترجمه‌های یک متن در یک زبان یا چند زبان را شامل می‌شوند. یافته‌های این دست از مطالعات امکان بررسی گروه‌های بزرگتری از آثار ترجمه‌شده را فراهم می‌سازند که در بافت زبانی، تاریخی یا گفتمانی خاص تولید شده‌اند. یکی از اهداف والای مطالعات توصیفی محصول‌مدار تهیهٔ تاریخ عمومی متون ترجمه‌شده می‌تواند باشد.
مطالعات توصیفی کارکردمدار ترجمهFunction-oriented DTS به توصیف کارکرد آثار ترجمه‌شده در جوامع و فرهنگ‌ها می‌پردازد؛ در واقع، بر بررسی بافت متمرکز است و نه خود متن. چه متونی در محدودهٔ زمانی و مکانی خاص برای ترجمه انتخاب شده‌اند و چه تأثیری بر جوامع میزبان داشته‌اند از پرسش‌های کلیدی در مطالعات کارکردمدار هستند. از آنجا که این حوزه نقطهٔ اشتراکی‌ست بین مطالعات ترجمه و جامعه‌شناسی، در صورت اهمیت بیشتر به این دست از مطالعات می‌توان شاهد شکوفایی جامعه‌شناسی ترجمهTranslation Sociology یا همان مطالعات جامعه‌شناختی ترجمهSocio-translation Studies بود. این مهم پس از هولمز و در سایهٔ تلاش خیل عظیمی از نظریه‌پردازان محقق شد تا اینکه در سال ۲۰۰۷ میکلا وولفWolf, M. (2007). Introduction: The emergence of a sociology of translation. In M. Wolf, & A. Fukari (Eds.), "Constructing a sociology of translation" (pp. 1–36). John Benjamins از «چرخش جامعه‌شناختی»The sociological turn در مطالعات ترجمه سخن به‌میان آورد که از نظر گستره و نظام معرفت‌شناختی بسیار فراتر از پیشنهاد اولیهٔ هولمز است.
مطالعات توصیفی فرایندمدار ترجمهProcess-oriented DTS به خود عمل ترجمه‌کردن توجه دارد و به دنبال کشف فرایندی است که در ذهن مترجم به هنگام ترجمه می‌گذرد. با توجه به دشواری دسترسی به اطلاعات ذهنی افراد، تنها تعداد اندکی از این دست از پژوهش‌ها در محیط‌های آزمایشگاهی صورت گرفته است (در زمان نگارش مقاله توسط هولمز). هولمز معتقد بود با بذل توجه کافی و وافی، این حوزه می‌تواند تحت عنوان روانشناسی ترجمهTranslation Psychology یا مطالعات روان‌شناختی ترجمهPsycho-translation Studies قد اعلم کند.
مطالعات نظری ترجمهTheoretical Translation Studies زیرشاخهٔ دیگری از مطالعات محض ترجمه است و همانگونه که از نام آن برمی‌آید، تلاشی‌ست در جهت تدوین رویکردها، چارچوب‌ها و مدل‌های نظری برای تبیین و پیش‌بینی پدیده‌های ترجمه‌ای. در این راستا، مطالعات نظری از یافته‌های مطالعات توصیفی و نیز سایر حوزه‌ها و رشته‌های علمی بهره می‌جوید. نظریه‌های عمومی ترجمه و نظریه‌های محدود ترجمه دو زیرشاخهٔ مطالعات نظری هستند.
به اعتقاد هولمز، والاترین هدف نظریه‌پرداز ترجمه تدوین نظریه‌ای جامع و مانع است که با توجه به تعاریف ایجابی و سلبی از ترجمه بتواند در عرصهٔ تبیین و پیش‌بینی موفق ظاهر شود؛ چنین نظریه‌ای را می‌توان از نظریه‌های عمومی ترجمهGeneral Theories of Translation قلمداد کرد که لاجرم صوری و بسیار پیچیده خواهد بود. هولمز با نقادی از نظریه‌های زمان خود معتقد بود اغلب تلاش‌های نظریه‌پردازان در ذیل نظریه‌های محدود ترجمه قرار می‌گیرد.
در طرح هولمز، نظریه‌های محدود ترجمهPartial Theories of Translation به شش گونهٔ اصلی تقسیم شده که هر یک توسط عاملی محدود می‌شوند و بر آن متمرکز هستند. البته، هولمز به‌درستی اشاره می‌کند که امکان محدودسازی یک نظریه توسط چند عامل نیز وجود دارد.
۱. نظریه‌های محدود به نوعMedium-restricted Theories: محدود به نوع یا رسانه ترجمه. خود به ترجمهٔ انسانی، ماشینی یا انسانی-ماشینی تقسیم می‌شود. برای ترجمهٔ انسانی می‌توان دو نوع/رسانه کتبی و شفاهی را متصور بود.
۲. نظریه‌های محدود به ناحیهArea-restricted Theories: محدود به ترجمه در و بین زبان‌ها و فرهنگ‌های خاص. هولمز حالت‌های متعددی را برای آن متصور است. مثال‌های زیر در شرح حالت‌های مدنظر هولمز پرداخته شده‌اند:
۳. نظریه‌های محدود به مرتبه دستوریRank-restricted Theories: محدود به ترجمه در سطح مرتبه‌های دستوری خاص مانند کلمه، گروه کلمات، جمله یا متن.
۴. نظریه‌های محدود به نوع متنText-type (or Discourse-type) restricted Theories: محدود به ترجمهٔ نوع خاصی از متون مانند متون ادبی، مذهبی یا علمی.
۵. نظریه‌های محدود به زمانTime-restricted Theories: محدود به ترجمهٔ متون قدیم یا جدید.
۶. نظریه‌های محدود به مسئلهProblem-restricted Theories: محدود به یک یا چند مسئله ترجمه‌ای؛ برای مثال، نظریه‌های پیرامون مفهوم «تعادل» یا پیرامون ترجمهٔ استعاره.
مطالعات کاربردی ترجمهApplied Translation Studies که به مسائل عملی ترجمه می‌پردازد، به چندین زیرشاخه تقسیم می‌شود.