moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دیافه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زوارک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شهررحیم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فرام رودبارحاجی صادق، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
میرملک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هلی کتی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تیرگ بن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ازاران، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پلنگلی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فرام لک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کریسنو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بتلیم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جلیرود، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چهارسی، روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیسه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنگ پراش، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
سنگ سی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
امپ-۳۵ (EMP-۳۵) مسلسل سبک ساخت آلمان است که توسط مهندس هاینریش ولمر طراحی شده بود و در کارخانه Erma از ۱۹۳۰ به ۱۹۳۸ برای صادرات(اسپانیا، مکزیک و یوگسلاوی) تولیدشد.
EMP در جنگ داخلی اسپانیا آزمایش شد.
شنبه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
کمل سرک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
کوهپاره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
خنیافه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
افراگردن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اغوزچال، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
افراکتی حاج احمد، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
الاش سی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
برف چالسی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
چفا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
زریجا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کراتلو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
کلاشکنک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کمیون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کنسلو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیس کتی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیسی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
میانک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ول لته، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
ویشگون، روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است.
فاصله از مرکز بخش (شهر گلیا) = ۵ کیلومتر
فاصله از شهر بابل = ۳۰ کیلومتر
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هندوری، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اشدکت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
ادملا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲۳ نفر (۲۴۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قرق یونس، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
لیس تیمور، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
اتاق سر، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اسپیارملک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
افراچال، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پری چشمه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جزنیکا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
ام‌پی ۴۰ (آلمانی: Maschinenpistole، به معنای "پیستول خودکار") نوعی مسلسل دستی بود که با مهمات ۹×۱۹ میلی‌متری در آلمان طراحی و تولید و به‌طور گسترده توسط نیروهای محور در جریان جنگ جهانی دوم استفاده شد.
این مسلسل در سال ۱۹۳۸ توسط هنریش وولمر بر مبنای مسلسل دستی موفقhttps://www.militaryfactory.com/smallarms/detail.asp?smallarms_id=67 ام‌پی ۳۸ طراحی گردیده بود. ام‌پی ۴۰ به صورت گسترده توسط پیاده‌نظام و قوای چترباز آلمان در جبهات شرقی و غربی مورد استفاده قرار گرفت. ویژگی‌های پیشرفته و مدرن این سلاح موجب علاقه سربازان و سایر کشورها به آن شده بود؛ به شکلی که پس از جنگ نیز مورد استفاده قرار گرفت. بین سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۵ قریب به ۱٫۱ میلیون قبضه از این سلاح در آلمان تولید گردید. مسلسل دستی معروف ام‌پی-۵ در دهه ۱۹۶۰ با بهبود و پیشرفت همین مسلسل ساخته شد.
ام‌پی ۴۰ بر گرفته از مسلسل دستی ام‌پی ۳۸ بود که خود اقتباس شده از ام‌پی ۳۶ به حساب می‌آمد. ام‌پی ۳۶ با حمایت مالی ورماخت توسط "ارما ورکه" طراحی شده بود. هاینریش وولمر که بر روی ام‌پی ۳۶ نیز کار کرده بود، برای پاسخ به درخواست دفتر تسلیحات نیروی زمینی آلمان پیش‌نمونه ام‌پی ۳۸ را ارائه نمود. ام‌پی ۳۸ نمونه ساده شده‌ام‌پی ۳۶ و ام‌پی ۴۰ نیز نمونه ساده شده‌ام‌پی ۳۸ محسوب می‌شدند که جهت صرفه‌جویی تغییراتی در آن‌ها به عمل آمده بود که بارزترین آن استفاده از فولاد پرس‌شده به جای قطعات ماشین‌کاری‌شده بود. هدف از این کار مقرون به صرفه کردن تولید سلاح نسبتاً گران‌قیمت ام‌پی ۳۸ در شرایط جنگی بود.
مسلسل ام‌پی ۴۰ دارای گلنگدن باز و مسلح‌شونده به صورت خودکار با لگد شلیک بود. تنها حالت تیراندازی تمام خودکار بود اما نواخت تیر پایین امکان شلیک تک تیر را با کنترل ماشه فراهم می‌کرد. در تولیدات اولیه ام‌پی ۳۸ دسته چخماق به شکل ثابت به گلنگدن متصل بود اما در اواخر تولید ام‌پی ۳۸ و تمامی تولیدات ام‌پی ۴۰ این دسته به قطعه جدایی تبدیل شد که با قفل کردن آن موجب ایجاد حالتی برای در ضامن قرار دادن سلاح نیز شد. پیش از این تغییر جهت انجام این کار از یک قطعه چرم برای ثابت نگه داشتن گلنگدن در حالت جلو استفاده می‌گشت.
در قالب بدنه ام‌پی ۳۸ از فولاد ماشین کاری شده می‌شد که فرایندی زمان بر و پر هزینه بود. برای صرفه جویی در وقت و مواد و همچنین افزایش تولید، ساخت ام‌پی ۴۰ تا جای ممکن با قالب پرس‌شده و استفاده از نقطه‌جوش صورت پذیرفت. همچنین بدنه و گلنگدن ام‌پی ۳۸ دارای شیارهای طولی و خشاب آن با دهانه دایره‌ای شکل بود که این حالات نیز در ام‌پی ۴۰ حذف شد.
یک ویژگی منحصر به فرد که در مسلسل‌های دستی ام‌پی ۳۸ و ام‌پی ۴۰ به کار برده شد یک میله از جنس آلومینیوم، آهن یا باکلیت بود که زیر لوله تفنگ قرار می‌گرفت تا سلاح هنگام تیراندازی از لبه بدنه یک خودروی زرهی روباز همچون "Sd.Kfz. 251"، ثابت بماند. در این مسلسل‌ها محافظی نیز بین خشاب و دستگیره سلاح جهت مراقب از دست کاربر تعبیه شده بود. نبودن هیچ‌گونه عایق حرارتی در لوله این مسلسل‌ها اغلب موجب سوختگی هنگام اشتباه قرار گرفتن دست می‌شد. برای نخستین بار در یک مسلسل دستی، ام‌پی ۴۰ مجهز به قنداق جمع‌شونده رو به جلو بود که موجب کاهش کلی طول سلاح هنگام جمع شدن می‌شد و کار پیشروی سریع را برای قوای آلمانی در تمام جبهات به خصوص نیروی‌های مکانیزه راحت‌تر می‌کرد. با این وجود این قنداق از دوام کافی هنگام نبردهای سنگین دارا نبود.
با وجود قابل اتکا بودن ام‌پی ۴۰، خشاب ۳۲ فشنگی این سلاح نقطه‌ضعف بزرگی برای آن به‌شمار می‌رفت. برخلاف مسلسل دستی تامسون که از خشاب دو ستونی با دو بخش تغذیه استفاده می‌کرد، ام‌پی ۴۰ با خشاب دو ستونی تنها دارای یک بخش تغذیه بود. تغذیه تک‌بخشی موجب افزایش اصطکاک بین گلوله‌های باقی مانده در خشاب که به سمت بالا در حرکت بودند و لبه‌های این بخش می‌شد که نتیجتاً گیرکردن خشاب را حاصل می‌نمود. این شرایط با ورود گرد و خاک یا سایر مواد به داخل خشاب تشدید می‌شد. مشکل دیگر استفاده از خشاب به عنوان دستگیره بود که می‌توانست با فشار وارده از دست باعث اشکال در عملکرد اسلحه در اثر تغییر مکان دهانه خشاب گردد چرا که نگهدارنده خشاب نمی‌توانست آن را محکم در محل خود ثابت کند. نتیجتاً به سربازان آلمانی آموزش داده می‌شد تا جهت جلوگیری از این مشکل از زیر بدنه سلاح یا ورودی خشاب بگیرند. به همین جهت گرفتن این اسلحه از خشاب که در بازی‌های رایانه‌ای و فیلم‌های مربوط به آن دوره به تصویر کشیده می‌شود، چندان صحیح به نظر نمی‌رسد.http://www.imfdb.org/wiki/MP40 از طرفی هنگامی که خشاب ۳۲ تیری سلاح به صورت کامل پر می‌شد گاهی موجب اشکال در عملکرد فنر آن می‌گردید. برای ممانعت از این مشکل سربازان عموماً خشاب را تنها تا حد ۲۸ یا ۳۰ تیر پر می‌کردند.
با وجود این که بیشتر ویژگی‌های خوبی داشت، یک عیب جدی ام‌پی ۴۰ حساسیت آن به رطوبت، گردوخاک و سرما بود که اغلب موجب گیرکردن آن می‌شد. با وجود چنین مشکلاتی که البته بعداً مرتفع شد، ام‌پی ۴۰ در کنار کارابینر ۹۸کا، یکی از سلاح‌های استاندارد پیاده‌نظام آلمان باقی ماند.
درگیر شدن در نبردهای آتی همانند نبرد استالینگراد در مقابل نیروهای ارتش سرخ که همه یگان‌های آن دارای مسلسل دستی بودند، آلمانی‌ها را در نبردهای نزدیک شهری در موضع ضعف قرار داد. این مسئله موجب تغییر تاکتیک آن‌ها شد و تا آخر جنگ ام‌پی ۴۰ را سلاح اصلی میدان‌ها نبرد تبدیل کرد. با توجه به برد کوتاه، این سلاح کارایی مؤثری در نبردهای نزدیک همچون درگیری‌های شهری یا نبرد در مناطق جنگلی داشت اما در موقعیت‌ها با میدان نبرد فراخ کاربران آن را با مشکل مواجه می‌کرد.https://www.denix.es/en/catalogue/world-war-i-ii-1914-1945/submachine-gun/1111-c/ به همین جهت آلمان از سال ۱۹۴۳ شروع به جایگزین کردن مسلسل دستی جدید اشتورم‌گور ۴۴ به جای تفنگ‌های قدیمی‌تر کارابینر ۹۸کا و ام‌پی ۴۰ نمود. تا انتهای جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ مقداری بالغ بر ۱٫۱ میلیون قبضه از مسلسل دستی ام‌پی ۴۰ تولید شد.
چاک‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
خرتو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
درکامیان، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
رنگل، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ریکو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تورسو و سیبرون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. بیشتر ساکنین این روستا از طایفه‌های ادبی، حیدری، عرب، طلایی و گلچوب و علی پرست هستند. از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین بناهای این روستا بقعه امامزاده محمد می‌باشد . فاصله تورسو و سیبرون با مرکز بخش (گلوگاه بندپی) 12 کیلومتر است.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرجه کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیرباغ، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کیون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گاوزن محله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لمسوکلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
وازی گردن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
واش سره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
روستای واش سره
روستایی سرسبز و زیبا است که در ارتفاعات جنگلی دهستان فیروزجا بخش بندپی شرقی شهرستان بابل استان مازندران قرار دارد که زبان مردمان آن تبری است.
معرفی روستا، موقعیت جغرافیایی :
واش سره یا واش سرا روستایی از توابع دهستان فیروزجاه بخش بندپی شرقی می‌باشد که در دل جنگل‌ها و ارتفاعات بندپی شرقی و در فاصله جغرافیایی حدود 40 کیلومتر از جنوب شهر بابل واقع شده‌است.
از مناطق همجوار واش سره می‌توان روستاهای لمسوکلا، کرات کتی، خواجه کلا و سرجی کلا را نام برد. واش سره علی‌رغم طبیعت زیبا و بسیار چشم‌نوازی که دارد، جمعیت اندکی را در خود جای داده است که شاید بتوان مهم‌ترین عامل این امر را سختی راه دسترسی به روستا دانست.
واش سره تا 1385 خورشیدی راه دسترسی ماشین رو نداشته و بیشتر مسیر منطقه تا ورودی روستا به صورت پیاده رو بوده‌است. البته چند سالی است که راه دسترسی به روستا هم از طریق روستاهای لمسوکلا و خواجه کلا و هم از طرف جاده ویشگون فراهم شده اما این مسیر ماشین رو و تقریباً نامناسب تا ورودی روستا می‌باشد. ناگفته نماند که ایجاد مسیر ماشین رو برای این روستا به طبیعت این منطقه هم آسیب جدی وارد کرده به حدی که گونه‌های بسیار جالب درختان این منطقه قطع شده و موجب رانش زمین شده‌است.
تمامی اهالی واش سره از طایفه محمدی و گری زاد (گرگانی)، از ایل فیروزجا می‌باشند که در سال‌های اخیر با وجود کمبود شدید امکانات بعضی از خانوارها به روستاهای پایینتر مهاجرت کرده و از جمعیت روستا بیش از پیش کاسته شده‌است.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر ده خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نحوه معیشت :
شغل اصلی خانوارهای روستا دامداری می‌باشد. البته تا سال‌های پیش به کشت برنج در شالیزارهای لمسوکلا و روستاهای پایین دست تر مشغول بوده‌اند اما به سبب طولانی و مشکل بودن مسیر رفت و آمد و حمله حیوانات وحشی، در حال حاضر تمامی اهالی به کار دامپروری در داخل روستا مشغول می‌باشند و در کنار آن به پرورش زنبور عسل هم می پردازند.
امکانات :
روستای واش سره سال‌های زیادی است که از نعمت برق بهره مند می‌باشد. شبکه مخابراتی روستا از طریق سیم کارتهای روستایی شرکت مخابرات مازندران می‌باشد.
روستا دارای یک مدرسه ابتدایی است که در چند سال اخیر به علت نداشتن دانش آموز تعطیل بوده اما در سال 93 دوباره دایر شد. اولین معلم دبستان این روستا آقای سید عباس هاشم ورزی بوده‌است.
شهدای روستا :
روستای واش سره دو شهید گرانقدر، شهید علی زمان محمدی و شهید دلاور محمدی فیروزجایی را در هشت سال دفاع مقدس به میهن خود تقدیم کرده‌است.
در پایان جا دارد یادی کنیم از بزرگان این روستای سرسبز و دلنشین که از گذشته چراغ روستا را با وجود امکانات بسیار کم روشن نگاه داشته‌اند.. بزرگانی همچون ملاعزیز محمدی معلم مکتب خانه، ملافرج الله محمدی، حاج علی گری زاد(گرگانی)، احمد محمدی، قنبر محمدی و محمد قلی محمدی.
روستای واشسره ازروستاهای فعالی بود که در سال   1359 خورشیدی اب لوله کشی و1360 خورشیدی مدرسه ابتدایی   توسط جهادسازندگی بخش به بهره‌برداری رسیدو نعمت برق رهاورد سفررهبرعزیزدر سال1374به مازندران بود و جاده فرعی واشسره وجاده اصلی گلوگاه _ویشکون_ لمسوکلا در زمان استاندار آقای شفقت به صورت نیمه شوسه به بهره‌برداری رسید.
سلیج، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
لونگوته نوع خاصی از پوشش مردان سیستان می‌باشد که حالتی شبیه به عمامه دارد و با سرپیچ هندوان قرابت ظاهری دا.
میان تلک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
اونکنار، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اری، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ازرودسر، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
وتیله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ام‌پی ۳۰۰۸ (۳۰۰۸ Maschinenpistole یا «تپانچه ماشینی ۳۰۰۸») سلاحی مربوط به آلمان نازی بود که به عنوان جایگزینی برای مسلسل دستی استاندارد آلمان در اواخر جنگ جهانی دوم تولید شد.
همچنین به عنوان Volksmaschinenpistole (مسلسل دستی مردم) شناخته می‌شود.
پیت سره، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چالسرون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خریون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خلیل‌کلا، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مناطق دیدینی این روستا عبارتست از رودخانه، سره، جنگلهای بکرو دیدنی، آبگرم ازرو
زربوت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیولیم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نسوم، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
ولیکن، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه کش، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
اسپرنصراله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
پهن کش، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سماکوش محله، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فیروزجاه ثابت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران
، از مکان‌های قدیمی این روستا می‌توان به آقامار (مزار مادر حاج شیخ موسی) و سقاخانه روستا که برای دوره قاجار می‌باشد اشاره کرد.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.. طبق آمار خانه بهداشت روستا، جمعیت روستا در سال ۱۳۹۴ با کاهش شدید جمعیت بر اثر مهاجرتها به ۳۴۳ نفر رسیده‌است.درگاه ملی آمار ایران
میاندرکا روستایی از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است.
میانک صیادی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لتی جون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
روانشین، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
اترین، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
کلکینگ، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
خلند، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
موزیلو، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
گریوه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
گریوه : معنی گردنه را می‌دهد . در زبان پهلوی به جای گردن گریو بوده‌است.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بیس کتی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پی چالک، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
ذغال چال، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
زیارت پشت، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
شمیران، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شورکش، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کش پی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گریوده، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
روستای برگان یکی از روستاهای شهرستان داراب در استان فارس می‌باشد. بیشتر مردم این روستا به کار کشاورزی مشغول می‌باشند. کشاورزی این روستا شامل گندم، ذرت دانه‌ای، و سبزیجات می‌شود. این روستا در مجاورت فرودگاه داراب قرار دارد.
اطلاعات جدول:
ویکی‌پدیای ولزی یک نسخه از ویکی‌پدیا به زبان ولزی است که در ژوئیهٔ ۲۰۰۳ شروع به کار کردhttp://en.wikipedia.org/wiki/Welsh_Wikipedia ویکی‌پدیای انگلیسی و تا تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۱۰، با بیش از ۲۸٬۰۰۰ مقاله، در رتبهٔ ۶۴ قرار داشت.http://meta.wikimedia.org/wiki/List_of_Wikipedias فراویکی، بازیابی در ۲۶ اوت ۲۰۱۰
این دانشنامه تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۱، با بیش از ۳۳٬۸۵۰ مقاله، در رتبهٔ شصت‌وششم ویکی‌پدیاها قرار داشت.
سازمان جهانی مالکیت معنوی یا یکی از ۱۵ آژانس تَخَصُصی سازمان ملل است. وایپو با اِمضای توافقنامه‌ای در استکهلم در سال ۱۹۶۷ «برای تشویق آثار خلاقانه در راستای حِمایت از مالکیت معنوی در جهان» تأسیس شد. وایپو هم‌اکنون ۱۹۳ کشور عضو دارد و ۲۴ معاهدهٔ بین‌المللی را مدیریت می‌کند و مَقَر آن در ژنو، سوئیس قرار دارد. مدیر کُل کنونی وایپو است که در ۸ می ۲۰۲۰ به این سِمت منصوب شد. .جزایر کوک، کیریباتی، جزایر مارشال، ایالات فدرال میکرونزی، نائورو، نیووی، پالائو، جزایر سلیمان، تووالو، وانواتو و کشورهای به رَسمیت شناخته‌نشده در وایپو عضو نیستند و فلسطین وضعیَت ناظر دارد.
این مجمع در مهرماه هر سال در مقر سازمان ملل در ژنو تشکیل جلسه می‌دهند که در حال حاضر حسن بابایی به‌عنوان رئیس سازمان ثبت اسناد املاک کشور نمایندهٔ جمهوری اسلامی ایران در این مجمع است.
این وب‌گاه یکی از نسخه‌های ویکی‌پدیا به زبان گالیسیایی است که تا تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۱۰ دارای ۶۲۰۰۰ مقاله می‌باشد.http://meta.wikimedia.org/wiki/List_of_Wikipedias فراویکی بازیابی در ۲۶ اوت ۲۰۱۰
زبان گالیسیایی تا ۲۹ مه ۲۰۱۱ با ۷۱۵۹۷ مقاله در رده چهل‌ویکم ویکی‌پدیاها قرار گرفته است.
روستای دهکستان یکی از روستاهای شهرستان داراب در استان فارس کشور ایران می‌باشد. بیشتر مردم این روستا به کار کشاورزی مشغول می‌باشند. کشاورزی این روستا شامل گندم، ذرت دانه‌ای و پنبه می‌شود.
این روستا در دهستان بختاجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
دارمشتات (به آلمانی: Darmstadt)، یکی از شهرهای ایالت هسن در آلمان است که جمعیت آن در پایان سال۲۰۲۰ بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. این شهر در جنوب کلان‌شهر فرانکفورت و در فاصلهٔ ۲۰ کیلومتری از فرودگاه فرانکفورت واقع شده‌است. این شهر تا قبل از تشکیل امپراتوری آلمان در ۱۹۱۸ به صورت یک منطقهٔ مستقل فعالیت می‌کرد و تا سال ۱۹۴۵ به عنوان مرکز ایالت هسن بوده‌است.
دارمشتات به خاطر انستیتوهای علمی، دانشگاه‌ها و شرکت‌های معتبر، عنوان رسمی Wissenschaftsstadt (ویزنشافتس اشتات: به معنای شهر علم و دانش) را دارا است. عنصر صدودهم جدول تناوبی که توسط موسسه‌ای تحقیقاتی در این شهر کشف شد دارمشتاتیوم نام گرفت. مرکز کنترل آژانس فضایی اروپا (ESOC ای‌اس‌اُسی) و مرک در این شهر قرار دارند.
با وجود اینکه دارمشتات شهری نسبتاً کوچک است اما مراکز عملی و صنعتی مهمی در آن قرار گرفته‌اند. از جمله:
باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ در این شهر فعالیت می‌کند و در انتهای فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ به بوندسلیگا صعود کرد.
خیمنا ناوارته (زاده: ۲۲ فوریه ۱۹۸۸ در مکزیک) ملکه زیبایی اهل مکزیک است که در سال ۲۰۱۰ برنده مسابقات دوشیزه جهان شد و او بازیگر اهل مکزیک هم هست.
یندی فیلیپس (زاده: ۸ سپتامبر ۱۹۸۵ در جامائیکا) ملکه زیبایی اهل جامائیکا است که در سال ۲۰۱۰ برنده دوم مسابقات دوشیزه جهان شد.
جسنتا کمبل (زاده: ۱۲ اوت ۱۹۹۱ در استرالیا) ملکه زیبایی اهل استرالیا است که در سال ۲۰۱۰ برنده سوم مسابقات دوشیزه جهان شد.
باشگاه وردر برمن که با نام‌های وردر و برمن نیز شناخته می‌شود، یک باشگاه ورزشی آلمانی است که در سال ۱۸۹۹ در شهر برمن، ایالت برمن تأسیس شد. تیم فوتبال این باشگاه در فصل فوتبالی ۲۰۲۱–۲۰۲۲، در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
این باشگاه، تاکنون ۴ بار قهرمان لیگ فوتبال آلمان، ۶ بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان، یک بار قهرمان لیگا پوکال، ۳ بار قهرمان سوپر جام فوتبال آلمان و یک بار قهرمان جام برندگان جام اروپا شده‌است.
کلودیو پیزارو با ۱۵۳ گل، بهترین گلزن تاریخ این باشگاه است.
بوندس‌لیگا
بوندس‌لیگا ۲
جام حذفی فوتبال آلمان
لیگا پوکال
سوپر جام فوتبال آلمان
جام برندگان جام اروپا
سوپرجام اروپا
جام اینترتوتو
تندیس مسیح مجسمه مشهوری است که در برزیل در شهر ریو دوژانیرو قرار دارد که مجسمه مسیح منجی است. این تندیس با ۳۹٫۶ متر بلندی در سال ۱۹۲۶ و در ارتفاع ۷۱۰ متری نوک کوه کورکووادو ساخته شده‌است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را در حالیکه دستان خود را کاملاً باز کرده‌است نشان می‌دهد که این حالت نشان دهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است.
ویچنزا یک شهر در شمال شرقی ایتالیا و مرکز استان ویچنزا است.این شهر تقریباً در ۶۰ کیلومتری غرب شهر ونیز و ۲۰۰ کیلومتری شرق شهر میلان قرار دارد. ویچنزا یک شهر پررونق و چندفرهنگی است. این شهر دارای پیشینه و فرهنگ غنی با موزه‌ها، گالریهای هنری، پیازاها، ویلاها و کلیساها است.
دنباله‌دار هیل-باپ ؛ شاید بتوان گفت این دنباله‌دار را بیش از هر دنباله‌دار دیگری در قرن بیستم رصد کردند و برای دهه‌ها، یکی از روشن‌ترین دنباله‌دارهای دیده‌شده بود. این دنباله‌دار به‌طور مستقل توسط دو ستاره‌شناس به نام‌های آلن هیل (در نیو مکزیکو) و توماس باپ (در آریزونا) در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ کشف شد. این جرم آسمانی به مدت ۱۸ ماه حتی با چشم غیرمسلح نیز قابل رؤیت بود.
اسید آسپارتیک (D-AA):
یک آلفا آمینو اسید با فرمول شیمیایی بسته HOOCCH(NH2)CH2COOH است. آنیون کربوکسیلات و نمک اسید آسپارتیک به عنوان آسپارتات شناخته شده‌است. این آمینو اسید در سال ۱۸۲۷ برای اولین بار توسط Plisson مشاهده شد. این ماده دارای دو ساختار فضایی L و D است که ساختار L-آسپارتیک به‌طور طبیعی موجود بوده و ایزومر L این آمینواسید در ساخت پروتئین‌ها در طبیعت کاربرد دارد. کدون‌های این آمینواسید GAU و GAC است. ایزومر D این آمینواسید بسیار محدودتر است و در سنتزهای آنزیمی تولید نمی‌شود، اما در سنتزهای شیمیایی معمولاً مخلوط راسمیک از این دو بدست می‌آید. این آمینواسید همراه با گلوتامیک اسید به عنوان یک آمینواسید اسیدی با pka=۳٫۹ طبقه‌بندی شده‌است.
اسید آسپارتیک به‌طور طبیعی درون بدن در غده هیپوفیز، هیپوتالاموس و بیضه‌ها یافت می‌شود و نقش اساسی آن افزایش سطح تستوسترون در بدن می‌باشد که موجب افزایش تولید هورمون‌های رشد و بهبود توان جنسی می‌گردد، همچنین آسپارتیک توان انسان را افزایش می‌دهد، به درمان اختلال‌های عصبی کمک می‌کند، برای درمان خستگی مناسب است و نقش مهمی را در سوخت و ساز بر عهده دارد. ممکن است در اثر کاهش میزان اسید آسپارتیک انسان دچار خستگی شدید شود، زیرا با کاهش مقدار این اسید، انرژی سلولی نیز کاهش می‌یابد. این اسید برای درمان اختلال‌های عصبی و مغزی سودمند می‌باشد. اسید آسپارتیک برای ورزشکاران (خصوصاً دوپینگی‌ها) مناسب است و با کمک به دفع آمونیاک اضافی، از کبد محافظت می‌کند. اسید آسپارتیک با سایر اسیدهای آمینه ترکیب می‌شود و مولکولهایی را به وجود می‌آورد که مواد سمی را جذب و آن‌ها را از طریق جریان خون از بدن خارج می‌کند. این اسید به نقش سلول و کار مولکولهای RNA و DNA، که حامل اطلاعات ژنتیکی می‌باشند، کمک می‌کند. اسید آسپارتیک تولید ایمونوگلوبولین و پادتن‌ها (پروتئین‌های دستگاه دفاعی بدن) را می‌افزاید.کتاب «اصول علمی و تخصصی زیبایی اندام و بدنسازی» سه مجلد و ۱۹۶۴صفحه دارای مشخصات ثبتی ذیل:
پروتئین‌های گیاهی، بویژه پروتئین‌های موجود در دانه‌های جوانه‌زده، دارای مقدار فراوانی اسید آسپارتیک می‌باشند.
سلام سینما نام فیلمی ایرانی به کارگردانی محسن مخملباف محصول سال ۱۳۷۳ است. این فیلم در بخش نوعی نگاه جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۹۵ به مناسبت ۱۰۰ سالگی سینما نمایش داده شد.
محسن مخملباف در تدارک ساخت فیلم جدیدش به مناسبت فرارسیدن سده اول سینما با انتشار یک آگهی در روزنامه‌ها از علاقه‌مندان بازیگری دعوت می‌کند در محل باغ فردوس اجتماع کنند. در روز موعود حدود پنج هزار نفر در محل فیلمبرداری حاضر می‌شوند تا پس از دریافت فرم مخصوص در آزمون بازیگری شرکت کنند. در این تجمع و مراحل آزمون ماجراهایی پیش می‌آید که فیلم مخملباف بر آن اساس شکل می‌گیرد.
یکی از شایعات پیرامون این فیلم پخش تصاویری منتسب به مریلا زارعی به عنوان یکی از بازیگران این فیلم بود که وی انتساب این تصاویر به خود و حضورش در این فیلم را تکذیب نمود. اما در تیتراژ فیلم شخصی با نام "مریلا زارعی برزی" ذکر شده‌است.
جنبش تی پارتی یا جنبش اعتراضی چای یک جنبش سیاسی آمریکاییست که از تبعیت از قانون اساسی ایالات متحده، کاستن از مخارج دولت آمریکا و مالیاتها،Gallup: Tea Party's top concerns are debt, size of government "The Hill", July 5, 2010Somashekhar, Sandhya (September 12, 2010). Tea Party DC March: "Tea party activists march on Capitol Hill". "واشینگتن پست". Retrieved November 5, 2011.
و کاهش کسر بودجه و بدهی ملی آمریکا حمایت می‌کند.
این جنبش عموماً بخشی محافظه کار،See following for information on Tea Party Movement Conservatism:
از ۲۰۰۹ تاکنون جنبش اعتراضهایی را مورد حمایت قرار داده و از کاندیدهای سیاسی پشتیبانی کرده‌است.
از ابتدای سال ۲۰۰۹ میلادی مجموعه‌ای از اعتراضات علیه برخی از قوانین فدرال از جمله قانون بیمه درمانی پیشنهادی از سوی باراک اوباما در نقاط مختلف ایالات متحده شکل گرفت که در نهایت به ایجاد این جنبش انجامید. در پی آن این جنبش نفش فعال‌تری را در عرصه سیاسی ایالات متحده بر عهده گرفت و پیروزی جمهوری‌خواهان در انتخابات سنا و کنگره نوامبر ۲۰۱۰ و هم‌چنین شکست اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۲ را سرلوحه اهداف خود قرار داد.
در آگوست سال ۲۰۱۰ شبکه خبری فاکس نیوز مدعی شد که میلیاردر معروف، دیوید اچ کوک مبلغی معادل ۲٫۵ میلیون دلار را اخیراً و چند میلیون دلار دیگر را پیش از آن به جنبش حزب چای کمک مالی کرده‌است.The billionaire Koch brothers’ war against Obama: The New Yorker همچنین سارا پیلین، نامزد معاونت ریاست جمهوری ایالات متحده در انتخابات سال ۲۰۰۸ و برخی دیگر از شخصیت‌های بانفوذ جمهوری‌خواه از این جنبش حمایت کرده‌اند. برخی سارا پیلین را پرنفوذترین شخصیت جنبش و رهبر غیررسمی آن می‌دانند.
سارا پیلین چهره برجسته طرفداران تی پارتی و سخنگوی غیررسمی این جنبش است. وی نامزد پیشین معاونت ریاست جمهوری بود و به بت طرفداران تی پارتی و سخنگوی غیررسمی آنها بدل شد.
انگیزه اولیه این گردهمایی‌ها، اعتراض به تصویب قوانین مشخصی در کنگره بود که مهم‌ترین آن، لایحه اصلاح نظام بیمه درمانی و اصلاح نظام مالی آمریکا بود که دولت اوباما به کنگره زیر سلطه حزب خودش داده بود.
نام این جنبش برگرفته از حرکت اعتراضی مستعمره‌نشینان آمریکایی در سال ۱۷۷۳ در مهمانی چای بوستون است که علیه انحصار دولت بریتانیا و کمپانی هند شرقی بر واردات چای به ایالات متحده واکنش نشان دادند.
تمرکز این جنبش بر مسائل اقتصادی و نه اجتماعی است. این جنبش بر سه اصلِ مسئولیت‌پذیری در مقابل مالیاتدهندگان، محدود کردن دولت و بازار آزاد پایبند است. اعتراض شدید به کنگره و کاخ سفید و عدم اعتماد به سیاست‌مداران، دولت و رسانه‌ها در این جنبش مشهود است و بسیاری از اعضای آن عقاید اجتماعی به شدت محافظه‌کارانه‌ای دارند. به گفتهٔ کیت زرنیک خبرنگار نیویورک تایمز و نویسندهٔ کتاب «بسیار خشمگین: جنبش چای از درون» معتقد است اعضای تی پارتی با جرج بوش جمهوری‌خواه و باراک اوبامای دمکرات به یک اندازه مخالفند و هرچند به جمهوری‌خواهان بسیار نزدیک‌ترند اما درعین حال از این حزب بسیار ناخشنودند و عقیده‌دارند که حزب جمهوری‌خواه از هنگامی‌که با وسواس، محافظه‌گرایی اجتماعی را درپیش گرفته از محافظه‌گرایی اقتصادی دست‌کشیده‌است. زرنیک معتقد است برخلاف باور عمومی در مورد همسویی جنبش چای و حزب جمهوری‌خواه، در واقع این دو حزب در بسیاری از مناطق کشور درگیر مبارزه‌ای تمام عیار با یکدیگرند.جنبش اعتراضی چای چیست و چه می‌خواهد؟ کتی کونولی، بی‌بی‌سی فارسی، ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰
به‌گفتهٔ کریستینا بوتری، یکی از اعضای اولیه جنبش اعتراضی چای، حزب چای هرگز درصدد نبوده که تبدیل به یک حزب رسمی سوم (بعد از احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات) یا نوعی نهاد سیاسی رسمی شود بلکه اعضای آن می‌خواهند که بر احزاب موجود تأثیر بگذارند. اعضای این حزب می‌دانند با چه چیزی مخالف‌اند اما بر این که چگونه اندیشه‌هایشان را محقق کنند، اتفاق نظری ندارند.
به گفتهٔ او حزب چای فاقد رهبری‌ست. اگرچه سارا پیلین و گلن بک چهره شاخص شبکه فاکس‌نیوز از حمایت وسیعی در جنبش چای برخوردارند اما سخنگوی این حزب نیستند و آن را رهبری نمی‌کنند. بوتری این حزب را نامتمرکز، متشکل از شبکه‌ای از گروه‌های کوچک محلی با هویت و اولویت‌های گوناگون و اصول مالی واحد و بدون مرام‌نامه و اساس‌نامه توصیف می‌کند.
از نظر پراکندگی جمعیت بسیاری از نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که جنبش چای بیشتر مورد حمایت سفیدپوستان بالای ۴۵ سال قرار دارد، طرفدارانی که بیشتر مرد هستند. این گروه به نژادپرستی و بیگانه‌هراسی متهم شده، اتهامی که اکثر اعضای آن شدیداً آن را تکذیب می‌کنند.
واحه سیوا یک واحه در شمال باختری مصر و در منطقه بیابان لیبی است. این واحه در ۵۰ کیلومتری خاور مرز لیبی و ۵۶۰ کیلومتری شهر قاهره قرار دارد.
پراتو نام یک شهر و کمون در منطقه توسکانی ایتالیا و مرکز استان پراتو است.
کمترین بلندای این شهر ۳۲ متر و بلندترین ناحیه این شهر (به دلیل واقع شدن در دامنه کوه) ۸۱۸ متر می‌باشد.
از دهه ۱۹۵۰ به بعد این شهر مهاجران بسیاری داشته، نخست از جنوب ایتالیا و پس از آن از ملیتهای گوناگون؛ اما بزرگترین اجتماع ویژه چینی‌ها با ۱۸۰۰۰۰ است. پراتو دومین شهر بزرگ توساکی و سومین شهر بزرگ ایتالیای مرکزی، پس از روم و فلورانس است.
بی ام دبلیو زد ۴ (ای ۸۹) دارای شاسی از نوع نسل دوم بی ام دبلیو زد ۴ می‌باشد. موتور این خودرو شش سیلندر است. خبر تولید جدیدترین مدل آن در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شد و در سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آمریکای شمالی واقع در شهر دیترویت رونمایی گردید.
چالیدره یکی از مکان‌های تفریحی اطراف مشهد است. دریاچه سد چالیدره برای آبیاری باغ‌های اطراف طرقبه ساخته شده و دارای امکانات تفریحی مانند قایق سواری، ماهیگیری و رستوران است. سد چالی دره یک سد خاکی با هسته رسی است که به وسیلهٔ رودخانه جاغرق پرآب می‌شود. این سد در ابتدای جاده روستای نغندر و در سمت چپ جاده در دره‌ای با همین نام ساخته شده‌است.
سایت اصلی چالیدره
میکس فیلمی به کارگردانی داریوش مهرجویی محصول سال ۱۳۷۸ در مورد مشکلات فیلم‌سازی و سینمای ایران است.
چند روز بیشتر به شروع جشنواره نمانده و فیلمی که خسرو ساخته در مرحله صداگذاری دچار مشکل شده، فرسودگی دستگاه‌های فنی، قطع و وصل مدام برق، آماده نبودن موسیقی متن و خستگی عوامل فنی که به‌طور شبانه‌روزی مشغول به کار هستند باعث ایجاد فضایی پرتنش و عصبی‌کننده شده‌است. از سوی دیگر الزام حضور فیلم در جشنواره که شرط لازم برای نمایش عمومی آن در سال آینده است، باعث شده تهیه‌کننده هم لحظه به لحظه فشار بیشتری برای آماده شدن فیلم به خسرو وارد کند، در حالی که هنوز مونتاژ فیلم کامل نشده و حتی چند صحنه‌ای را که در مراحل آخر فیلمبرداری کرده‌اند از لابراتوار به دستشان نرسیده‌است. خسرو تمام انرژی خود را به کار می‌گیرد و با خواهش و تمنا عوامل را تشویق به ادامه کار می‌کند. در حالی که امیدی به آماده شدن فیلم در زمان مقرر نیست. ناصر چشم‌آذر آهنگساز فیلم هم دچار بحران روحی است و از آماده کردن موسیقی متن طفره می‌رود و وقتی خسرو با شگردهای مختلفی او را به استودیوی ضبط موسیقی می‌برد، خستگی نوازندگان مانع از اجرای موسیقی می‌شود و دست آخر چشم آذر یک تنه با سینتی سایزر موسیقی را اجرا می‌کند. در میان هجوم این مصائب که باعث افزایش استرس خسرو شده، گروه سازنده فیلم هم چندان دل به کار نمی‌دهند و بار نگرانی او را با همکاری شان کاهش نمی‌دهند. در میان این همه گرفتاری چند صحنه‌ای از فیلم سانسور می‌شود که نیازمند دستکاری تدوین و حضور مجدد بازیگران برای صدابرداری است. اما لیلا حاتمی و علی مصفا دو بازیگر فیلم با همدیگر قهر کرده‌اند و حاضر به گفتن جمله هایشان نیستند. وقتی محمدرضا شریفی‌نیا آن دو را آشتی می‌دهد و مشکل را حل می‌کند، نوبت امید روحانی است که با حضور بی موقع خود و تقاضای مصاحبه در آن وانفسا خسرو را کلافه تر می‌کند. سرانجام فشار کار خسرو را دچار جنون می‌کند و قصد دارد همه چیز را به هم بریزد اما افراد گروه، او را به یک صندلی می‌بندند و کار را ادامه می‌دهند. روز نمایش فیلم قرار می‌شود نمایش حلقه‌های آماده فیلم شروع شود تا باقی پرده‌ها برسد، اما وقفه‌های بین رسیدن پرده‌ها به سینما حوصله تماشاگران را سر برده و تعدادی از آن‌ها از شدت کلافگی روی سن سالن نمایش کمدی مسخره‌ای را اجرا می‌کنند.فیلم میکس در وبگاه سوره بینندگان فیلم از نزدیک با مشکلات ساخت فیلم به‌خصوص مراحل صداگذاری آنالوگ آشنا میشوند و در ضمن چند نفر از صداگذاران و صدابرداران نام آشنای سینما در ابن فیلم حضور دارند.
تندیس برای سیروس تسلیمی در جشن خانه سینما دورهٔ پنجم سال ۱۳۸۰
کایزرسلاوترن ، شهری است با بیش از ۱۱۰٬۰۰۰ جمعیت (در سال ۲۰۱۴) در ایالت راینلاند-فالتز آلمان. این شهر دارای یک دانشگاه نیز است.
باشگاه فوتبال کایزرسلاترن
کنگ، روستایی از توابع بخش طرقبه شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است.
شهرت روستای کنگ، یکی از نمونه های بسیار باارزش معماری پلکانی در ایران، به ماسوله خراسان مربوط می‌شود. قدمت این روستا به دوره پیش از اسلام بازمی‌گردد و به عنوان مقصدی مناسب برای لمس تاریخ شناخته می‌شود. طبیعت این منطقه بسیار زیباست و دوستداران طبیعت می‌توانند از آن لذت ببرند.
واقع در گوشه‌ای از منطقه طرقبه، روستای کنگ با دنیای ساده و قدمتی به سال‌های پیش از اسلام برمی‌گردد. مردم در طول قرن‌ها در این روستا سکونت داشته‌اند. با وسعت ۱۸۴ هکتار و در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا، روستای کنگ بر دامنه کوه بینالود قرار دارد. خانه‌های کنگ، به سبک خاص خودشان، با سوار شدن بر دوش هم تا آسمان رفته‌اند تا زمین کمتری اشغال کنند و روستا به راحتی در سینه‌کش کوه جای گیرد. این روستا با بافت پلکانی خود، علاوه بر ظاهر کوچک خود، شهرت زیادی پیدا کرده و طبیعت دل‌انگیزی نیز دارد.
کنگ در لغت دو معنا دارد، در لغت‌نامه به معنای پرنده‌ای قوی‌پنجه که در مناطق کوهستانی زندگی می‌کند و در دگر معنا به دژ مستحکم تعبیر شده‌است. این محل به علت سختی راه مخفیگاه راهزنان بوده است. قدمت این روستا به حدود 3000 سال میرسد.
روستای پلکانی کنگ، در یکی از دامنه‌های شمال شرقی ارتفاعات بینالود و در ۱۹ کیلومتری غرب طرقبه و ۲۹ کیلومتری مشهد قرار دارد و آخرین روستا در محور دره رودخانه کنگ می‌باشد که از طریق یک جاده آسفالته در محور مشهد_طرقبه نغندر به روستای نغندر و سپس شهر طرقبه و از آنجا به شهر مشهد مرتبط می‌شود و ماسوله‌ای دیگر را از دوران پیش از اسلام به نمایش می‌گذارد. کنگ به دلیل وجود کوه‌های مرتفع، درختان فراوان و نوزیدن بادهای خشک از آب و هوای معتدل برخوردار است. از مکان‌های مهم مذهبی این روستا، مزار شیخ عبدالله است که یکی از عرفای این دیار بوده و در سال ۱۲۶۶ ه‍.ق متولد و به تحصیل علم و دانش در مشهد، قم و عتبات عالیات پرداخت و در کنگ چشم از دنیا فروبست. در سال‌های اخیر باغ ویلاهای فراوانی در مسیر طرقبه به کنگ به صورت مجاز یا غیرمجاز ساخته شده‌است.
این روستا در دهستان جاغرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۷۲ نفر (۳۵۴ خانوار) بوده‌است. ولی در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا به ۷۹۹ نفر (۲۷۱ خانوار) کاهش یافته‌است.
کار و پیشه مردم روستا، باغداری، دامداری، کارگری و فرش‌بافی است. همچنین مشاغلی نظیر نجاری و تراش‌کاری نیز موجود می‌باشد. به دلیل نبود زمین مسطح مناسب برای زراعت و وجود زمین‌های شیب‌دار اکثراً باغداری و مشاغل وابسته به آن جزو فعالیت‌های درآمدی روستا محسوب می‌شوند.
تونل سالنگ در ارتفاع ۳٬۹۵۰ متری از سطح دریا و در موقعیت مرکزی کوه‌های پربرف هندوکش قرار دارد. طول این تونل ۲٫۷ کیلومتر می‌باشد. کار ساخت این تونل در سال ۱۳۳۷خ آغاز و پس از ۶ سال در سال ۱۳۴۳خ ختم می‌گردد. این پروژه به فرمان پادشاه وقت افغانستان محمدظاهرشاه با همکاری دولت وقت شوروی آغاز گردید. ارتفاع این تونل ۵ متر و دارای عرض ۶ متر می‌باشند. بیشتر کار این پروژه توسط نیروهای اضافه ارتش افغانستان انجام شده‌است. هزینهٔ احداث این تونل ۶۳۶ میلیون دلار بوده‌است. این تونل فاصلهٔ میان شمال و جنوب افغانستان را ۱۱۰ کیلومتر کوتاه‌تر کرده‌است. این تونل شمال افغانستان را به جنوب افغانستان متصل می‌نماید. قبل از احداث این تونل وسیلهٔ تجارت و انتقالات از میان کوهای پر برف هندوکش صورت می‌گرفت.
در زمان‌های قدیم مردم از شمال به جنوب افغانستان از طریق پنج راه سخت گذر سفر و انتقالات می‌نمودند. این راه‌ها عبارت بودند از شاهراه میان بادغیس و هرات، از راه مرغاب و کونل نخوتک، شاهراه دوم میان بامیان و مزارشریف، جادهٔ سوم خنجان به شمالی جادهٔ چهارم میان بدخشان و پنجشیر جادهٔ پنجم میان بدخشان و نورستان بود. هم‌اکنون دو شاهراه آن یعنی هرات بادغیس و سالنگ‌ها اعمار گردیده متباقی خامه است. در آینده‌ها اعمار هر کدام از این راه‌ها ضروری است.
مفکورهٔ وصل شمال به جنوب افغانستان از طریق شاهراه پخته پس از سلطنت امیر شیرعلی خان پیدا شد. شاهان افغان غرض دفاع و ترقی وطن مجبور گردیدند تا از تولیدات صنعتی مدرن روسیه استفاده نمایند. انتقال چنین وسایل به یک شاهراه پخته و اساسی ضرورت داشت. در سال‌های ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۸ خورشیدی امیر حبیب‌اله خان خواست تا از راه شبر سالنگ شمالی را با سالنگ جنوبی وصل نماید. کاراین سرک با هزینهٔ ۴۰٬۰۰۰ طلا اشرفی و نقرهٔ نیکولای را برداشت. ساخت این سرک توسط اردوی افغانستان به قومندانی مهندس برگیت عبدالغیاث اختتام یافت. این جاده توانست تا حدودی مشکلات دولت و مردم را حل کند؛ ولی سه مشکل را باخود داشت؛ یکی قیرریزی نگردیده بود دوم فواصل زیادی را دربرداشت سوم اینکه در زمستان زیاده اوقات شاهراه به نسبت برف باری مسدود می‌گردید. روی همین علل این جاده نتوانسته بود پاسخگوی نیازمندی‌های مردم گردد.
تا آنکه دولت افغانستان با همکاری دولت اتحاد شوروی سابق سرک سالنگ‌ها را طوری اساسی و پخته اعمار نمود. این جاده در خود تونلی به فاصلهٔ ۲٫۷ کیلومتری دارد. تونل سالنگ در مراحل اول ظرفیت انتقال ۶۰۰ ماشین را در یک شبانه‌روز داشت. در سال‌های ۱۳۵۲خ ظرفیت تونل با نصب ماشین‌های هواکشی ظرفیت ۲٬۰۰۰ ماشین را در یک شبانه‌روز دریافت نمود. تونل سالنگ تا سال ۱۹۹۳م طور عادی به‌روی ترافیک باز بود. در سال ۱۳۷۲خ جنگ سختی میان عبدالرشید دوستم و احمدشاه مسعود درگرفت. مسعود و قومندان بصیر سالنگی به‌منظور جلوگیری از ورود نیروهای جنرال دوستم جاده را تا فاصله‌های چندین کیلومتر تخریب نمود. این جاده پس از انفجار بم در یک حوض پرآب بزرگ طبیعی از بین رفته شاهراه مسدود و سخت گذر گردید. در سال ۱۹۹۸م غرض جلوگیری از ورود طالبان قسمت دهانهٔ این تونل توسط نیروهای جمعیت اسلامی انفجار داده شد. کار احیای دوبارهٔ این تونل پس از سال ۲۰۰۲م با همکاری بانک جهانی آغاز گردید. چون تونل در یک ارتفاع نهایی رشته‌کوه هندوکش قرار دارند. همه ساله توسط ریزش بهمن مسدود گردیده تلفات انسانی را به‌بار می‌آورد. سردی این محل در زمستان تا منفی ۲۵–۳۰ درجهٔ سانتی گراد می‌رسد.
در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، یک تانکر سوخت در تونل سالنگ منفجر شد و در این حادثه حداقل ۳۱ نفر کشته شدند و ۳۷ نفر دیگر از جمله زنان و کودکان مجروح شدند.
سید مهدی الوانی (دی ۱۳۲۳، تهران) معروف به پدر مدیریت دولتی ایران و از مشاهیر این رشته است. وی استاد تمام بازنشسته دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی و عضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران است. الوانی در زمینه مدیریت دولتی چند کتاب مرجع تألیف و ترجمه کرده‌است.
وی تحصیلات ابتدایی را در مدارس بیهقی و مصباح مرجانی گذراند و توانست گواهینامه ششم ابتدایی را دریافت کند. سپس به دبیرستان حکیم نظامی رفت و در نهایت در سال ۱۳۴۲ دیپلم ریاضی خود را از دبیرستان مروی گرفت. در دانشگاه ملی ایران، رشته ادبیات انگلیسی را برگزید و در ۱۳۴۹ از آن فارغ‌التحصیل شد. الوانی در سال ۱۳۵۱ کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت آموزش و پرورش دانشگاه تهران به پایان رساند. بعدها به تحصیل در دوره کارشناسی ارشد علوم اداری در همان دانشگاه پرداخت و در سال ۱۳۵۶ فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۳۵۵ ازدواج کرد. در این زمان به استخدام وزارت کشاورزی درآمد و در آنجا به مرکز آموزش مدیریت دولتی رفت.
الوانی کمی بعد به آمریکا رفت و دوره کارشناسی ارشد و دکترای مدیریت دولتی را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گذراند. او در سال ۱۳۶۱ به ایران بازگشت و پس از طی مراحل مختلف دانشگاهی در سال ۱۳۷۰ به درجه استادی رسید و در ۱۳۷۷ استاد نمونه شد. وی در دوران کاری خود مدتی رئیس دانشکده حسابداری و مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی بود.
الوانی در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهره ماندگار سال برگزیده شد.
او هم‌اکنون ریاست دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه آزاد قزوین را عهده‌دار است و در دانشکدهٔ مدیریت دپارتمان پردیس فارابی دانشگاه تهران تدریس می‌کند. او درس مدیریت تطبیقی را به همراه همسرش طرح‌ریزی و اجرا کرده‌است.
استاد الوانی همچنین رئیس شاخه مدیریت گروه علوم انسانی فرهنگستان علوم است.
ولی کلمه‌ای عربی به معنای شخص دارای ولایت می‌باشد؛ ولی به معنای دوست، یاور و سرپرست به کار رفته است. این کلمه در قرآن و متون اسلامی به کار رفته‌است و تفاوت تعریف و تفسیر آن از اختلافات اصلی میان شیعه و سنی می‌باشد. همچنین ولی در فقه و حقوق نیز این اصطلاح کار برد دارد. در ادبیات فارسی نیز از طریق صوفیان رواج گسترده یافته‌است.
راغب اصفهانی در کتاب مفردات القرآن گفته است «وَلاء» و همچنین «توالی» به این معنا است که دو چیز یا بیشتر، از یک جنس و بدون اینکه چیزی از غیر آن‌جنس حایل شود، کنار هم آید. این معنای لغوی ولاء و توالی است، و گاهی این لفظ به‌طور استعاره و مجاز در موارد زیر به کار می‌رود:
۱. قربی که از جهت مکان حاصل می‌شود.
۲. قرب از جهت نسبت.
۳. قرب از جهت دوستی و گفته می‌شود: «ولی فلان، دوست فلانی».
۴. قرب حاصل از نصرت و گفته می‌شود: «ولی فلانا، یاری کرد فلان را».
۵. از جهت اعتقاد. گفته می‌شود: «فلان ولی فلان، هم‌عقیده و هم‌سوگند اوست».
۶. در معنای مباشرت در کار و اختیار داری در آن، و گفته می‌شود: «فلان ولی لامر کذا، فلانی اختیار دار فلان کار است.»