moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او سرودن شعر را از ۱۶ سالگی آغاز کرده و شاگرد ملک الشعرای بهار، محمدامین ادیب طوسی و عباسقلی خان وقایعی بوده‌است. علاوه بر شعر، آثار تحقیقی ادبی نیز از وی به چاپ رسیده که از جمله این آثار می‌توان به تذکره الشعرای منظوم و منثور «دویست سخنور» و «گلشن معانی» شرح برخی ابیات مشکله فارسی اشاره کرد. نظمی تبریزی قریب به ۳۰سال با شهریار (شاعر) ارتباط صمیمی و نزدیک داشته و همین مراودت باعث گشت تا سال ۱۳۶۷ خورشیدی پیکر محمدحسین شهریار به دست استاد نظمی تبریزی در مقبره الشعرای تبریز دفن شود. اخیراً شورای ارزشیابی هنرمندان کشور پس از بررسی آثار شاعران بالای ۶۰سال که دیوان اشعار آنها چاپ شده‌است، نظمی تبریزی شاعر دوزبانه را به عنوان پیشکسوت شعر و ادب ایران زمین معرفی کرد. نظمی تبریزی نخستین شاعر آذربایجانی در قید حیات است که تندیس وی به دست مجسمه‌ساز معروف استاد احد حسینی ساخته شده و در یکی از میدان‌ها شهر تبریز و در نزدیکی محل سکونت و زادگاه شاعر نصب گردیده‌است.
در حال حاضر وی رئیس انجمن ادبی «بزم سخن» تبریز است.
آرتور مجموعه تلویزیونی پویانمایی و آموزشی برای کودکان است که محصول کشورهای آمریکا و کانادا است. این پویانمایی توسط گروه کوکی جار و WGBH برای شبکهٔ پی بی اس ساخته می‌شود. این کارتون برای سنین ۴ تا ۸ سال می‌باشد. داستان این پویانمایی در شهری خیالی در آمریکا به نام الوود سیتی اتفاق می‌افتد که حول محور زندگی پسر هشت ساله‌ای به نام آرتور رد، دوستان و خانواده‌اش و تعاملات روزمره‌ای که بین‌شان رخ می‌دهد است. در این پویانمایی تأکید زیادی بر ارزش آموزشی کتاب‌ها و کتابخانه‌ها و همچنین روابط با دوستان و اعضای خانواده می‌شود. این مجموعه، اغلب تأکید بر مقابله با مسایل اجتماعی و مسایل مرتبط با سلامت مانند مرگ یک حیوان خانگی، خوانش پریشی، سرطان‌های رایج، نشانگان آسپرگر و بیماری آلزایمر که بر روی کودکان تأثیر می‌گذارند، دارد.
این مجموعه تلویزیونی براساس سری کتاب‌های آرتور نوشته مارک براون ساخته شده‌است. گروه کوکی جار و WGBH در سال ۱۹۹۴ شروع به تولید این پویانمایی کردند. اولین قسمت این مجموعه در ۷ اکتبر ۱۹۹۶ نمایش داده شد و تاکنون ادامه دارد و فصل ۲۲ در حال تولید است. آرتور اعلام کرده‌است که حداقل چهار فصل دیگر را تا فصل ۲۵ اجرا کند. از آغاز پخش تاکنون در حدود ۲۳۹ قسمت بوده و مدت زمان هر قسمت در حدود ۲۴ تا ۲۶ دقیقه می‌باشد. آرتور طولانی‌ترین زمان پخش را در بین مجموعه‌های پویانمایی برای کودکان در آمریکا را دارد هم‌چنین مکان دوم طولانی‌ترین زمان پخش بین مجموعه‌های تلویزیونی پویانمایی در آمریکا، پس از سیمپسون‌ها را دارد.
آرتور رد شخصیت اصلی داستان یک موریانه‌خوار بومی آفریقا شبیه انسان می‌باشد که هشت سال دارد و در شهر خیالی الوود سیتی زندگی می‌کند. او دانش‌آموز کلاس سوم ابتدایی مدرسه لیک وود است. خانوادهٔ آرتور شامل پدرش دیوید، مادرش جین و دو خواهرش به نام‌های دورا که پیش دبستانی است و کیت که هنوز نوزاد می‌باشد است. پدر او سرآشپز و مادرش نیز حسابدار است.
مجموعه آرتور به مدت یک دهه از شبکه ۱ سیما در ایران پخش شد. سرپرست گویندگان این مجموعه ناصر نظامی بود. گوینده نقش آرتور فریبا شاهین‌مقدم بود.
علی نظمی (۱۸۷۸–۱ ژانویه ۱۹۴۶، باکو) که با نام مستعار علی محمدزاده نیز شناخته‌می‌شود، شاعر آذربایجانی بود.
او در سال ۱۸۷۸ در روستای سارو در نزدیکی شهر گنجه به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۶ به گنجه رفت و به تدریس مشغول شد. او از سال ۱۹۲۴ در روزنامهٔ «گنجه نو» به فعالیت پرداخت و پس از تعطیلی آن به باکو رفته و با نشریات مختلف از جمله «ملا نصرالدین» همکاری کرد.
علی نظمی پس از درگذشت‌اش به سال ۱۹۴۶ در پارک مفاخر باکو دفن شد.
سیاوش کامکار (زادهٔ آبان ۱۳۶۸ در تهران) نوازنده سنتور و آهنگساز ایرانی‌ست. او فرزند پشنگ کامکار و سودابه سالم است.
وی جوان‌ترین عضو گروه کامکارها است و تاکنون پنج آلبوم مستقل موسیقی منتشر کرده‌است مولائی گروه ژاو را به همرا نوازندگان دیگر در سال ۱۳۹۰تشکیل داد
کنسرت مجموعه قطعات سیاوش کامکار برای سنتور و کوارتت زهی در سال ۱۳۸۷ به روی صحنه رفت.وبگاه نت‌آهنگخبرگزاری مهر
کنسرت دونوازی سنتور سیاوش کامکار و مهیار طریحی در تالار رودکی .
کنسرت بارانه استاد پشنگ کامکار به همراهی پسرانش نیریز کامکار و سیاوش کامکار سال ۱۳۹۶ در تالار وحدت
کنسرت اردوان کامکار به همراه سه نوازی سنتور سیاوش کامکار مهیار طریحی مصطفی مومنیان سال ۱۳۹۶ در تالار وحدت
سیاوش کامکار موسیقی را با نواختن تنبک زیر نظر عمویش ارژنگ کامکار آغاز کرد. سپس سنتور را اولین بار از مادرش سودابه سالم و سپس نزد پشنگ کامکار و اردوان کامکار فرا گرفت.وبگاه حوزه هنری استان کرمان هارمونی و ارکستراسیون را نزد هوشنگ کامکار آموزش دید.
بخش هنزا به مرکزیت شهر هنزا شامل دهستان‌های هنزا و جواران در تابعیت شهرستان رابر استان کرمان است.
ژان-پیر داردن (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۵۱ در لیژ، بلژیک) و لوک داردن (زاده ۱۰ مارس ۱۹۵۴ در لیژ، بلژیک) معروف به برادران داردن زوج فیلم‌ساز بلژیکی هستند. آنها فیلم‌نامه نویسی، تهیه و کارگردانی فیلم‌هایشان را با همدیگر انجام می‌دهند.
داردن‌ها ساختن فیلم‌های داستانی و مستندشان را از اواخر دهه ۱۹۷۰ آغاز کردند، اما برای نخستین بار در میانه دهه ۱۹۹۰ با فیلم «قول» در عرصه جهانی مطرح شدند، این فیلم در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن نظر منتقدان را به خود جلب کرد. اما آنها اولین جایزه مهم بین‌المللی خود را هنگامی به دست آوردند که فیلم رزتا در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۹، برنده نخل طلا شد. رزتا جایزه بهترین بازیگر زن آن جشنواره را نیز برای امیلی دوکن به ارمغان آورد. همه آثار داردن‌ها از زمانی که در جشنواره کن حضور داشته‌اند، در بخش رقابتی به نمایش درآمده‌اند و در هر دوره برنده یکی از جوایز اصلی آن شده‌اند.
در سال ۲۰۰۲، بازیگر فیلم «پسر» (Le Fils) برنده جایزه بهترین بازیگر مرد کن شد و در سال ۲۰۰۵ دومین نخل طلای کن را برای فیلم بچه به دست آوردند. سکوت لورنا دیگر ساخته آنها برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه در ۶۱امین جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۸ شد.
آخرین فیلم آنها، پسری با دوچرخه در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ جایزه اصلی را دریافت کرد. ژان پیر به عنوان رئیس هیئت داوران بخش‌های سینه‌فونداسیون و فیلم‌های کوتاه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ معرفی شد.
برادران داردن، در شهر صنعتی سُرَن در استان لیژ به دنیا آمدند و بزرگ شدند، شهری واقع در والونی فرانسوی‌زبان که تا پیش از سکوت لورنا (۲۰۰۸)، تمامی فیلم‌های خود را در آن ساخته بودند. رزتا نخستین فیلم بلژیکی بود که موفق به کسب جایزه نخل طلا شد. پس از آنکه فیلم بچه دومین نخل طلا را برای داردن‌ها به ارمغان آورد، آنها را در شمار معدود صاحبان چنین افتخاری قرار داد. کارگردانانی مانند فرانسیس فورد کاپولا، بیله اوگوست، امیر کوستوریتسا و شوهئی ایمامورا در باشگاه دارندگان دو نخل طلا قرار دارند.
در روز پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ برادران داردن در بیانیه‌ای در صفحه اینستاگرام خود از شرکت داده شدن فیلم خود در جشنواره فجر اظهار بی‌اطلاعی کردند و خواستار خروج فیلم از این جشنواره شدند. این دو برادر در بیانه خود گفتند که «نمی‌خواهند در رویدادی که جلوه‌گاه دیکتاتوری و خون‌ریزی است، حاضر باشند» و «در کنار کسانی خواهند ایستاد که با این حکومت می‌جنگند و به شجاعت آن‌ها ادای احترام می‌کنند».
در حوزه سینمای برادران داردن تاکنون کتاب «سینمای مُتعهد؛ فیلم‌های ژان پی‌یر و لوک داردن: جستارها، مقالات و مصاحبه‌ها» به ویراستاری برت کاردوللو و ترجمه آرش حسن‌پور و فرازنه رحیمی در انتشارات دیبایه (۱۳۹۶) منتشر شده‌است.
تخته موج‌سواری صفحه‌ای دراز است که در ورزش موج‌سواری از آن استفاده می‌شود. تخته‌های موج سواری معمولاً سبک اما در عین حال آنقدر مستحکم‌اند که می‌توانند وزن فردی که بر روی آن سوار است را در مواجه با یک موج سهمگین تحمل کنند. تخته موج‌سواری در هاوائی ابداع شده‌است و در زبان هاوائی "پاپا هه‌ئه نالو" خوانده می‌شود. در گذشته تخته‌های موج سواری بیشتر از چوب درختان محلی مثل کوآ ساخته می‌شدند و طولی بیش از و وزنی بسیار زیاد می داشتند. اما در طول سال‌ها پیشرفت‌ها و تغییرات قابل ملاحظه‌ای در شکل و جنس و وزن تخته‌های موج‌سواری ایجاد شده‌است. از آن جمله اضافه کردن یک یا چند باله در بخش تحتانی تخته برای افزایش ثبات در جهت‌گیری است.
ریزوکتونیا نام یک سرده از قارچ‌ها است.
پیتیوم نام یک سرده از انگل‌ها است.
بوتریتیس نام یک سرده از قارچ‌ها است.
کارت آبی یا بلو کارت برنامه اتحادیه اروپا برای جذب نیروی کار متخصص و ماهر می‌باشد؛ که گویا از برنامه کارت سبز آمریکا الهام گرفته شده و رنگ آبی آن اشاره به رنگ پرچم این اتحادیه دارد.
کارت آبی یک مجوز تأیید شده اتحادیه اروپاست که اجازه اقامت افراد متخصص غیر اروپایی را برای کارو زندگی در کشورهای اروپایی فراهم می‌کند.
بلوکارت اساساً یک مجوز کاری محسوب می‌شود که متعاقباً منجر به صدور مجوز اقامت برای کارجویان می‌گردد.
اتحادیه اروپا قصد دارد در رقابت با دیگر کشورهای غربی بر سر افراد آشنا با تکنولوژی و خدمه بیمارستان‌ها که بیشتر از کشورهای در حال توسعه مهاجرت می‌کنند و دست یافتن به منابع کاری که می‌توانند کمبودهای موجود در اروپا را جبران کنند بیشتر تلاش کند.
بر اساس این طرح مهاجرت افراد متخصص و خانواده‌هایشان به این اتحادیه تا حدودی تسهیل خواهد شد. از سال ۲۰۱۱ به بعد، نیروی کار متخصص هندی و روسی خواهند توانست با استفاده از «کارت آبی» (Blue Card) برای کار به اتحادیه اروپا وارد شوند. کشورهای عضو این اتحادیه سرانجام پس از ماه‌ها بحث و مذاکره، بر سر این موضوع به توافق رسیدند. اتحادیه اروپا قصد دارد با «کارت آبی» و با الگوی «کارت سبز» (Green Card) آمریکا، کمبود نیروی کار متخصص خود را جبران کند. با استفاده از «کارت آبی» دروازه‌های اتحادیه اروپا به روی شهروندان کشورهای جهان سوم که دارای مدرک تحصیلی در رشته‌های مورد نیاز یا دست‌کم ۵ سال سابقه کار هستند، باز می‌شود.
سیستم کارت آبی به متقاضیان مهاجرت به اروپا فرصت می‌دهد سریع تر اجازه کار بگیرند، آسان‌تر مسکن پیدا کنند و اقامت دائم بگیرند، و خانواده‌های آنها هم سریع تر و آسان‌تر به آنها بپیوندند.
هر مهاجر تنها پس از این که ۱۸ماه با کارت آبی در یک کشور اروپایی کار می‌کند می‌تواند به یک کشور اروپایی دیگر برود، اما باید در اولین ماه پس از ورود به کشور دوم کارت آبی جدیدی تقاضا کند. در مقابل دارندگان کارت سبز ایالات متحده حق زندگی و کار دائم در این کشور را به دست می‌آورند.
متقاضیان دریافت این کارت باید واجد شرایطی باشند که مدرک دانشگاهی و ارائه یک قرارداد کاری با درآمد سالانه دست‌کم ۵۰۰۰۰ یورو بخشی از آن است. دارندگان «کارت آبی» به صورت خودکار دو سال اجازه اقامت و کار در یکی از کشورهای اتحادیه اروپا را دریافت می‌کنند و این امکان را خواهند داشت که اقامت خود را تمدید کرده یا به دیگر کشورهای این اتحادیه مهاجرت کنند. علاوه بر این شرایط آسان‌تر هم برای مهاجرت خانواده این افراد به اتحادیه اروپا فراهم خواهد شد. البته این به آن معنا نیست که دارنده «کارت آبی» می‌تواند در تمام اتحادیه اروپا به دنبال کار بگردد.
متخصصان مشاغل خاص یا کمیاب نیز شانس بیشتری برای پذیرش درخواست مهاجرت خواهند داشت. این گروه می‌توانند با درآمد سالانه ۴۱۰۰۰ یورو هم روی پذیرش خود حساب کنند. مهندسان، دانش‌آموختگان رشته‌های ریاضی، پزشکان و کارشناسان علوم کامپیوتر در شمار این گروه قرار دارند. این قانون تسهیلات دیگری نیز برای مهندسان و صاحبان حرفه‌های ویژه در نظر گرفته‌است. گروه خاصی از نیروی کار ماهر خارجی می‌توانند مشمول مقررات حداقل درآمد نشوند.
طبق مصوبه مجلس آلمان، متخصصان خارجی علاقه‌مند می‌توانند ویزایی شش‌ماهه به منظور پیدا کردن کار در این کشور دریافت کنند. هم‌چنین به دانشجویان خارجی نیز مهلتی یک سال و نیمه پس از پایان تحصیل داده می‌شود تا شانس خود برای یافتن شغل را امتحان کنند.
قانون موسوم به «کارت آبی»، تسهیلاتی نیز برای کارفرمایان در نظر گرفته و اولویت‌بندی‌های موجود در مراتب استخدامی را حذف کرده‌است. اداره کار آلمان تاکنون اولویت پر کردن یک پست خالی در موسسات و ادارات را به شهروندان آلمانی داده اما کارفرمایان با اتکاء به این مصوبه می‌توانند با دست باز و بدون هماهنگی با اداره کار آلمان، متخصصان خارجی را استخدام کنند.
فیوزاریِم آکسیسپورِم نام یکی از گونه‌های قارچ فیوزاریم است.
پنی‌سیلیوم نام یک سرده از قارچ‌ها است که در حیطه محصولات غذایی و دارویی مورد توجه قرار می‌گیرد. گونه‌ای از این سرده در تولید پنی‌سیلین٬ که مولکولی آنتی‌بیوتیک است٫ کاربرد دارد. در فرهنگ قارچ‌ها (نسخه ۱۰، سال ۲۰۰۸)، گستردگی آن بیش از سیصد گونه است.
بخش احمدآباد مستوفی یکی از بخش‌های شهرستان اسلامشهر است.
بخش احمدآباد مستوفی به مرکزیت شهر احمدآباد مستوفی. و مکان‌های چیچکلو و ایرین به بخش احمدآباد مستوفی ملحق شده‌است؛ و دهستان چیچکلو به مرکزیت روستای چیچکلو از الحاق روستاها و مکان های؛ چیچکلو، ایرین و بهمن‌آباد تغییر یافته‌است.
احمدآباد مستوفی، مرکز بخش احمدآباد مستوفی از توابع شهرستان اسلامشهر می‌باشد که در فاصله ۷ کیلومتری از طریق بزرگراه آزادگان به شهر تهران متصل می‌شود. امروزه بسیاری از باغ تالارها و ویلاهای این منطقه مورد استقبال مردم اطراف قرار گرفته‌است.
وسعت حریم شهر احمدآباد مستوفی ۲۳۴۸ هکتار، محدودهٔ طرح هادی سابق ۱۰۳ هکتار و بافت پر آن ۱۵۷ هکتار است.
این شهر از شمال و شرق به شهر تهران، از غرب به شهریار و کرج، و از جنوب به اسلامشهر محدود شده‌است. همچنین قرار گرفتن این شهر در کنار بزرگراه آزادگان و بزرگراه تهران ساوه ظرفیت‌های بالقوه شهر را افزایش داده‌است.
الف) جاده مخصوص کرج (شهید لشگری) - اتوبان آزادگان (به سمت حرم مطهر - جنوب - غرب) - نرسیده به اتوبان تهران ساوه - احمدآباد مستوفی
ب) اتوبان تهران قزوین - اتوبان آزادگان (به سمت حرم مطهر - جنوب - غرب) - نرسیده به اتوبان تهران ساوه - احمدآباد مستوفی
ج) جاده قدیم کرج (فتح) - اتوبان آزادگان (به سمت حرم مطهر - جنوب - غرب) - نرسیده به اتوبان تهران ساوه - احمدآباد مستوفی
توجه) برای ورود به شهر احمدآباد مستوفی از لاین کندروی اتوبان آزادگان استفاده کنید همچنین در صورتی که در مسیر آزادگان ورودی احمدآباد را پیدا نکردید می‌توانید وارد اتوبان تهران-ساوه شوید و ۵۰۰ متر بعد از عوارضی اول وارد محور احمدآباد-اسلامشهر شده و سپس وارد شهر شوید.
الف) اتوبان همت (به سمت جنوب - غرب) - اتوبان آزادگان (به سمت حرم مطهر - جنوب - غرب) - نرسیده به اتوبان تهران ساوه - احمدآباد مستوفی
ب) میدان آزادی - جاده مخصوص کرج (شهید لشگری) - اتوبان آزادگان (به سمت حرم مطهر - جنوب - غرب) - نرسیده به اتوبان تهران ساوه - احمدآباد مستوفی
- اتوبوس‌های احمدآباد مستوفی در جنوب غربی میدان آزادی و در مجاورت دیوار فرودگاه و درست در کنار اتوبوس‌های مسیر اسلامشهر- آزادی قرار دارند. این اتوبوس‌ها با طی مسیر از طریق بزرگراه سعیدی، فتح و آزادگان وارد شهر احمدآباد و در ادامه حسن‌آباد خالصه و رضی آباد می‌شوند.
-تاکسی‌های خطی اسلامشهر از پایانه آزادی و کنار ورودی مترو میدان آزادی، از میدان ورودی شهر احمدآباد نیز رد می‌شوند و می‌توان از این طریق نیز به این منطقه مراجعه کرد.نمای نقشه گوگل از مسیرهای ورودی به شهر احمدآباد مستوفی
احمدآباد مستوفی خود شامل روستاهای حسن‌آباد خالصه، ایرین، چیچکلو، رضی‌آباد حریری، بهمن‌آباد است.
کرونوتسکی آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع تقریبی ۳۵۲۸ متر واقع در شبه‌جزیره کامچاتکا در خاور دور روسیه است.
کرونوتسکی آتشفانی است مخروطی‌شکل و متقارن که در منطقه‌ای بین اقیانوس آرام و دریاچه کرونوتسکی، بزرگترین دریاچهٔ کامچاتکا که در اواخر دورهٔ پلیستوسن و اوایل دورهٔ هولوسن در نتیجهٔ انسداد رود ایستونیچنایا بر اثر ورود جریان عظیم گدازه از بخش جنوبی آتشفشان به آن تشکیل شده است قرار دارد. این آتشفشان عمدتاً در اواخر دورهٔ پلیستوسن شکل گرفته است و از منظر ریخت‌شناسی می‌توان آن را با آتشفشان‌های اوپالا و کوریاکسکی مقایسه نمود.
کرونوتسکی یکی از بزرگترین آتشفشان‌ها در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکاست و دره‌هایی شعاعی به عمق ۲۰۰ متر دامنه‌های آن را قطع می‌کنند. مخروط‌های خاکستر در دامنه‌های شمالی و بیشتر در دامنه‌های جنوب شرقی و جنوب غربی آن یافت می‌شود. گدازه‌های آتشفشانی کرونوتسکی بیشتر از جنس بازالت هستند مگر در مواردی همچون گدازه‌های خارج‌شده از قله که جنسی بازالتی-آندزیتی دارد. شیب‌های پایینتر آتشفشان از بوته‌هایی انبوه پوشیده شده‌است.
در سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۲۳ فوران‌هایی ضعیف در کرونوتسکی از سوی شکارچیان محلی گزارش شده باوجود این در مطالعات انجام‌گرفته در پای آتشفشان، نهشته‌هایی با این سن یافت نشده‌است.
پوسیدگی کپکی آبی نوعی فساد میوه و سبزی است که عامل آن پنی‌سلیوم دیگیتاتوم و برخی دیگر از انواع پنی‌سلیوم هستند. رنگ سبز مایل به آبی هاگ‌های این کپک‌ها وجه تسمیه این نوع پوسیدگی است.
انتخابات مجلس نمایندگان سوریه در تاریخ برابر ۷ مه ۲۰۱۲ برگزار شد.
این انتخابات نخستین انتخابات مجلس پس از اعتراضات سوریه بود که در پی همه‌پرسی قانون اساسی سوریه (۱۳۹۰) برگزار گشت.
در پی اصلاح قانون اساسی، حکومت از دستان حزب بعث بیرون آمده‌است و ۱۱ حزب نو تشکیل شده‌است. پیش از این همهٔ نامزدان حزبی زیر ائتلاف جبهه ملی پیشرو می‌بایست باشند.
۹ حزب نوتشکیل نیز وارد این انتخابات شده‌بودند.
از مجموع ۲۵۰ نماینده تنها ۴۱ نماینده از دور پیش آمدند و ۲۰۹ نماینده تازه‌اند.
مجلس ۴ خرداد آغاز به کار کرد و با رای ۲۲۵ نفر از ۲۴۸ نفر محمد جهاد لحام را رئیس‌مجلس کرد.
قصابه شهری از توابع بخش قصابه شهرستان مشگین شهر در استان اردبیل در ۱۲ کیلومتری غرب مشگین‌شهر در مسیر جاده اصلی اهر–مشکین‌شهر قرار گرفته که از نظر فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی از این ارتباط تأثیراتی پذیرفته‌است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۲۵۰ متر است.
قصابه در اسفند ۱۳۹۰ به شهر تبدیل شد. این شهر مرکز بخش قصابه است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت قصابه ۲۱۱۰ نفر بوده‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۰ به ۲۱۵۲ نفر رسیده‌است.
بخش قصابه یکی از بخش‌های شهرستان مشگین‌شهر در استان اردبیل ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش قصابه ۹۳۹۳ نفر بوده‌است.
بخش قصابه از دو دهستان تشکیل شده‌است:
کارگر بارانداز به شخصی گفته می‌شود که مسئول بارزدن و تخلیه کشتی‌های باری در بندرگاهها و لنگرگاهها است.
کیت هرینگ (متولد ۴ مه ۱۹۵۸ در پنسیلوانیا – درگذشته ۱۶ فوریه ۱۹۹۰ در نیویورک) نقاش و هنرمند و فعال اجتماعی در دهه ۱۹۸۰ بود. کارهای او که بیشتر به مفهوم‌های تولد و مرگ و جنسیت و جنگ می‌پردازد جلوه مشخص و متمایزی دارد و از اجزای مهم زبان بصری قرن بیستم به شمار می‌رود.
او کارهای نخست خود را در راهروها و ایستگاه‌های متروی نیویورک می‌کشید.
او در شهر ردینگ در ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد. از کودکی به نقاشی جلب شد. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ در رشته هنرهای تجاری تحصیل کرد اما به زودی علاقه خود به این رشته را از دست داد. به نیویورک رفت و به آموختن نقاشی پرداخت. با نقاشی‌هایی که در متروی نیویورک کشید و نیز با چند نمایشگاه از اثارش شهرتی به دست آورد. در ۱۹۸۴ به استرالیا رفت و چند کار سفارشی در شهرهای انجا اجرا کرد. دوستی او با هنرمندان دیگر به ویژه اندی وارهول بر کار او تاثیر گذاشت.
ژیل کارپونتیه نویسنده و ویراستار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لورانس کوسه روزنامه‌نگار و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-پل دوبوا نویسنده فرانسوی است. او برنده جایزه گنکور فرانسه در سال ۲۰۱۹ نیز شده‌است. او نویسنده چندین رمان و سفرنامه است و گزارشگر رسانه نوول اوبزرواتور است.
پیر پرن دو شاسایین شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
عبدالحق سرحان نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ دولرم رمان‌نویس و داستان‌کوتاه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
تیدیان ندیای مردم‌شناس، اقتصاددان و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روژه مارتن نویسنده و سیاست‌مدار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-کلود میشئا فیلسوف و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آنتوان ولودین رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
عزیز شواکی نویسنده، رمان‌نویس و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
رمضان اسعاد نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لمی لمان کوکو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
برنار سیمونه رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
حامد تیبوشی نقاش و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موسی کوناته نویسنده قرن بیستم میلادی اهل مالی بود.
سالم جی رمان‌نویس، مقاله‌نویس و منتقد ادبی قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
رنه دو سکاتی نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فرانسوا امانوئل نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دن فرانک نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پرسی کمپ نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان روئو (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۵۲) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آنری ساکی نویسنده و مورخ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژرالد تننبوم ریاضی‌دان و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
رافائل اوبر نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فرانسوا بون نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دنی لافریر (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۵۳) یک نویسنده و خبرنگار کانادایی هائیتی‌تبار و فرانسوی زبان است.
دنی لافریر از اعضای فرهنگستان فرانسه است. سال 2015 که لافریر در آکادمی فرانسه پذیرفته شد، اولین بار بود که یک تبعۀ کانادا به این آکادمی چهارصد ساله وارد می‌شود.
ویندسور کلبه لافریر، مشهور به دنی لافریر، زاده ۱۳ آوریل ۱۹۵۳ در پورت‌اوپرنس هاییتی، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس ساکن مونترال در کبک کانادا است. وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳ به‌عنوان عضو آکامی فرانسه انتخاب شد و در ۲۸ می ۲۰۱۵ به‌طور رسمی نشان آن را دریافت کرد. پس از ژولین گری، لافریر دومین فردی است که بدون اینکه ملیت فرانسوی داشته باشد، به‌عضویت این نهاد درآمده است.
چنان‌که در مقدمه مترجم کتاب "معمای بازگشت" آمده، دنی کودکی‌اش را در پتی گواو با مادربزرگش - یکی از شخصیت‌های درخشان اثر حاضر - گذراند. مادرش در سن چهارسالگی با ترس از رژیم فرانسوا دووالیه به دلایل سیاسی مرتبط با پدرش، وی را به کبک فرستاد. از یازده سالگی، در بازگشت به پورت‌اوپرنس، زندگی در کنار مادرش را از سر گرفت و تحصیلات راهنمایی را گذراند. سپس، نویسنده‌ فرهنگی در یک هفته‌نامه شد. در ۱۹۷۶، دوست روزنامه‌نگارش گاسنر ریموند که مانند او ۲۳ سال داشت، کشته شد. به‌دنبال این اتفاق، از ترس در «لیست بودن» به‌سرعت هاییتی را به مقصد مونترال ترک کرد و هیچ‌کس را به‌جز مادرش در جریان نگذاشت. در ۱۹۷۹ به‌مدت شش ماه به پورت‌اوپرنس برگشت و با مارگارت بروت آشنا شد که از او سه دختر دارد. در بازگشت به مونترال در ژوئن ۱۹۷۶، در خیابان سنت‌دنیز ساکن شد و تا ۱۹۸۵ در کارخانه‌ها کار می‌کرد؛ همین موقع بود که نخستین رمانش را با نام "چگونه بدون خسته شدن با یک سیاه‌پوست عشق‌بازی کنیم" منتشر کرد. رمانی که موفقیت بسیار را برای او - به‌خصوص در کشورهای انگلیسی‌زبان - به همراه داشت، تا جایی که نویسنده را با بوکوفسکی مقایسه کردند. لافریر از سال ۱۹۹۰ با خانواده‌اش در میامی فلوریدا ساکن شد، اما از ۲۰۰۲ در مونترال زندگی می‌کند.
لافریر تاکنون آثار فراوانی منتشر کرده‌است که از این قرارند:
"معمای بازگشت" که با الهام از رمان "دفترچه یادداشت بازگشت به زادگاه" اثر امه سزر - روشنفکر، شاعر و سیاست‌مدار سیاه‌پوست فرانسوی‌زبان اهل کارائیب - نوشته شده، به روایتی از زندگی روشنفکران تبعیدی در دوران حاکمیت دیکتاتوری در هاییتی می‌پردازد. این رمان جوایز بسیاری از آن خود کرده است: جایزه مدیسی، ۲۰۰۹؛ جایزه‌ بزرگ کتاب مونترال، ۲۰۱۰؛ نامزد جایزه‌ ادبی دبیرستانی‌ها، ۲۰۱۰؛ بهترین رمان سال در رده‌بندی بهترین کتاب‌های سال مجله‌ "کتاب"، ۲۰۰۹؛ بهترین رمان فرانسه‌زبان در دسته‌بندی بهترین کتاب‌های مجله "خواندن"، ۲۰۰۹؛ جایزه کتابخانه‌ کبک، ۲۰۰۹؛ و جایزه‌ بین‌المللی ادبیات توسط خانه‌ فرهنگ دنیا برلین، ۲۰۱۴.
آثار دیگری از لافریر از جمله دو کتاب "بوی قهوه" و "بچه ‌های تند و تیز" برای کودکان در زبان فارسی معرفی شده اما تاکنون ترجمه نشده اند.
ژرار کارامارو شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
نانسی اوستون (، زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۳) نویسنده و رمان‌نویس کانادایی است. وی آثارش را هم به زبان فرانسه و هم انگلیسی می‌نویسد. وی همسر سابق تزوتان تودوروف است و از این ازدواج دارای ۲ فرزند است. وی در حال حاضر با نقاشی سوئیسی زندگی می‌کند. از وی ۲۵ اثر داستانی و ۱۴ اثر غیرداستانی به چاپ رسیده‌است.
ریشار میه نویسنده و ویراستار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ریشار میه در ۲۹ مارس ۱۹۵۳ در شهر "ویام" ایالت کورز فرانسه، از مادری کاتولیک و پدری پروتستان متولد می‌شود. او چندین سال از دوران کودکی خود را (از ۶ تا ۱۴ سالگی) در لبنان سپری کرده‌است. وی در جنگ داخلی لبنان بین سال‌های ۱۹۷۵-۱۹۷۶ م در کنار فالانژهای مسیحی شرکت می‌کند.
در ماه اوت ۲۰۱۲، از وی جزوه‌ای منتشر می‌شود بنام "تحسین ادبی آندرس بریویک"، قاتل نروژی ۷۷ نفر در اسلو. در این یادداشت وی از چندگانگی فرهنگی دراجتماع و فرهنگ جهانی انتقاد می‌کند و گمگشتگی انسان‌ها (منظور انسان غربی) و نابودی ریشه‌ها را تلویحن عامل این جنایت می شمرد. او "بُعد ادبی" مقاله ۱۵۰۰ صفحه‌ای "آندرز برویک" را تمجید و رسانه‌ها را متهم به برداشت اشتباه از آن می‌کند. او به قتل رسیدن این افراد را با فقر ادبی دنیای امروز غرب تفسیر می‌کند که در آن اسلحه جای قلم را می‌گیرد.http://passouline.blog.lemonde.fr/2012/08/29/les-declarations-de-guerre-de-richard-millet/ بلاگ روزنامه لوموند فرانسه، ۲۹ اوت ۲۰۱۲
این مسئله باعث بروز جدالی در محافل ادبی فرانسه می گردد و سرانجام در سپتامبر ۲۰۱۲، مسئول انتشارات گالیمار، بدون اخراج وی، او را از سمتش برکنار می‌کند.
ماریاما اندویه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل سنگال است.
آلَن بلوتیر ، زادهٔ 1954 در نویی-سور-سن واقع در غرب پاریس، نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او در سال 2016 با انتشار رمان"باتیست چگونه مرد؟" ("Comment Baptiste est mort") از انتشارات گالیمار موفق به کسب جایزه دسامبر شد. موضوع این رمان اسارت یک خانوادهٔ فرانسوی به دست نیروهای بوکوحرام در کامرون است.
پاتریک سنتا نویسنده و ویراستار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گی دارول نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دانیل دبین نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
طاهر جاووت نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل الجزایر بود. او در سال ۱۹۹۳ به قتل رسید و یکی از اولین روشنفکران قربانی تروریسم در الجزایر به‌شمار می‌رود.
نمونه شعر او:
"سکوت مرگ است
و تو اگر سکوت کنی، می‌میری
و اگر حرف بزنی، می‌میری
پس، بگو و بمیر"
اکلی تاجر نویسنده فرانسوی-الجزایری قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوران سگالان رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کاترین لابوبه نویسنده و مورخ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اروه گیبر نویسنده و عکاس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
کامارا نانگالا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مرسدس دامبروسیس نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کارولین لامارش نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بلژیک است.
ژان-پیر نوگرت رمان‌نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-پیر والوتون نویسنده به زبان فرانسوی، قرن بیستم میلادی اهل سوئیس است.
سرژ ونتورینی شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اوژن ساویتسکایا شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ریشار بلون شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلن بروتون شاعر، منتقد ادبی و ویراستار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژیزل پینو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
روبر راسین هنرپیشه، نویسنده، نوازنده پیانو و آهنگساز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-پیر تیوله نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لیونل ترویو رمان‌نویس و شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
عزوز بقاق سیاست‌مدار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلن دوفوسه نویسنده و مترجم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
مارک دوگن رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کامیل لوران با نام اصلی لوران روئل (Laurence Ruel)، نویسنده زن قرن بیستم و بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است.
سالواتوره لومباردو نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اِروه لوتلیه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او معتبرترین جایزه ادبی فرانسه را برای نوشتن رمان "ناهنجاری" (L'Anomalie) یا دقیق‌تر گفته شود «ایرادی در کار است» در سال ۲۰۲۰ از آن خود کرد.
اِروه لوتلیه، آفریننده داستانی که از سویی، بیانگر دل شوریدگی و نیست‌انگاری و پوچی آغاز هزاره سوم است _نویسنده از علاقمندان آلبر کامو و ایوان گونچارف، خالق آبلومف است._ و از سوی دیگر، شکلی پلیسی ـ اجتماعی و پردازشی به سبک سینمای علمی ـ تخیلی دارد.
در کنار ادبیات، شعر و رمان عاشقانه (برنده جایزه سال ۲۰۰۴) وی دارای مدارک عالی تحصیلی در زمینه‌های زبانشناسی، فلسفه و ریاضیات است. همچنین طنزنویسی تلخ (برنده جایزه سال ۲۰۱۳) و روزنامه‌نگاری شناخته شده در حوزهٔ نقدِ آشپزی و سینما است.
لوتلیه از سال ۱۹۹۲ عضو نهضت ادبی اولیپو Oulipo است، که در سال ۱۹۶۰ توسط رمون کِنو و فرانسوا لو لیونه به‌وجود آمد. پیشینه فرهنگی و ادبی ـ علمی درخشان و تجربه دیرنه او در اولیپو موجب شد که در سال ۲۰۱۹، اِروه لوتلیه به ریاست این نهضت ادبی برگزیده شود.
رمان «ایرادی در کار است» به عقیده قریب به اتفاق منتقدین ادبی نقطهٔ اوجی است برای نهضت ادبی اولیپو و یکی از شاخص‌ترین رمان‌های قرن بیست و یکم ادبیات فرانسه است.
آرنو پونتیه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
یوسف رزوقه شاعر به زبان فرانسوی، قرن بیستم میلادی اهل تونس است.
ژان-فیلیپ توسان رمان‌نویس، عکاس و کارگردان بلژیکی است. او برندهٔ جوایزی چون جایزه مدیسی و جایزه دسامبر شده‌است. رمان حمام او توسط فرخ صادقی کلی به فارسی برگردانده شده‌است.
فرد وارگا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر یرژو نویسنده به زبان فرانسوی، قرن بیستم میلادی اهل کانادا است.
تیری بنستنژل نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلن بونان نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اولیویه دولورم نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اریک زمور (; زاده ) سیاستمدار نویسنده، روزنامه‌نگار سیاسی، کارشناس برنامه‌های تلویزیونی و مقاله‌نویس فرانسوی است. از او در سازمان‌های رسانه‌ای بارها به عنوان یک راست‌گرای تندرو یاد شده‌است. او در کشورش یک سلبریتی است. کتاب "خودکشی فرانسه" (فرانسوی: "Le Suicide français") او در سال ۲۰۱۴ بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت و در سال ۲۰۱۵ به خاطر آن کتاب، جایزه کومبورگ-شاتوبریان را برنده شد و توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد."Zemmour bat tous les records de vente !", "لو پوان" (in French), 21 October 2014. زمور همچنین جایزه ریشیلیو را در سال ۲۰۱۱ به خاطر یک عمر فعالیت خود به عنوان روزنامه‌نگار دریافت کرد.
اریک زمور که زاده مونتروی، سن-سن-دنی در حومه شمالی پاریس است از خانواده‌ای با تبار یهودی-الجزایری است.
اریک زمور پس از فارغ‌التحصیلی در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس در سال ۱۹۷۹ کار خود را در روزنامه له کوتیدیان به عنوان خبرنگار آغاز کرد."Who's Who in France"
اریک زمور از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ برای "Le Quotidien de Paris" به عنوان گزارشگر و تا زمان اخراج در سال ۲۰۰۹ بر سر مجادله‌ای که پیرامون اظهاراتش درگرفت برای "فیگارو" کار کرد او به خاطر گفته‌های خود تبعیض نژادی محکوم و از سوی دادگاه ۲۰۰۰ یورو جریمه شد. اریک زمور پس از آن به نوشتن مقاله برای مجله فیگارو ادامه داد. زمور به عنوان یک چهره تلویزیونی در برنامه‌هایی چون "ما نمی‌خوابیم" در فرانسه ۲ (۲۰۰۶–۲۰۱۱)، "Ça se dispute" در I-Télé (۲۰۰۳–۲۰۱۴) و "Face à l'Info" در CNews (۲۰۱۹–۲۰۲۱) حضور یافت. او همچنین در "Zemmour et Naulleau" از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ در یک برنامه گفتگومحور شبانه هفتگی به میزبانی Anaïs Bouton در پاریس پریمایر، به همراه منتقد ادبی Éric Naulleau حضور یافت. Zemmour et Naulleau : les snipers du PAF à l'antenne le 23 septembre , tele.premiere.fr. زمور به‌طور موازی در RTL از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ ابتدا با میزبانی برنامه رادیویی "Z comme Zemmour" و سپس پیوستن به Yves Calvi به برنامه صبحگاهی به عنوان تحلیلگر کار کرد.
یک مقاله چاپ سال ۲۰۱۱ در "نیویورک تایمز" زمور را «شاید شناخته شده‌ترین تحریک‌گر حرفه‌ای فرانسه که به همان میزان مورد علاقه بیگانه‌هراسان راست تندرو است که مورد نفرت مهاجران، زنان و همجنسگرایان» خواند. او به‌طور مشروح درباره نظریه توطئه جایگزینی بزرگ و برخورد تمدن‌ها را بحث کرده""Enclaves étrangères" : la Seine-Saint-Denis n'exclut pas de porter plainte contre Eric Zemmour", LCI (in French), 10 September 2021."Samuel Huntington au cœur des débats dans la prochaine élection présidentielle ?" , "Atlantico" (in French), 16 September 2021. و همچنین از اصلاحات وسیع در نظام سیاسی فرانسه دفاع کرده است. زمور از نظر سیاسی خود را بین گلیسم و بناپارتیسم شناسایی می‌کند."Éric Zemmour: Je suis gaullo-bonapartiste", "فیگارو" (in French), 13 October 2014. او در دسامبر ۲۰۲۱ رسما نامزدی خود را در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه (۲۰۲۲) اعلام کرد.
زمور زندگینامه‌هایی برای ادوار بالادور ("Balladur, immobile à grands pas", یا "بالادور، بی‌حرکت با گام‌های بزرگ") و ژاک شیراک ("L'Homme qui ne s'aimait pas", or "مردی که خودش را دوست نداشت") و نیز جستارهایی سیاسی نوشته‌است. در سال ۲۰۰۶ او کتاب "جنس اول" را منتشر کرد که او کتابی در مورد آنچه او زنانه‌سازی جامعه می‌داند خوانده‌است. در مارس ۲۰۱۰ او به خاطر "Mélancolie française" ("مالیخولیای فرانسه") () برد، کتابی که به تاریخ فرانسه می‌پردازد. Talk with the author by Christophe Dickès, Éric Zemmour : Mélancolie française ou l’idéal romain dans notre Histoire , on Canalacademie.com, uploaded 18 March 2010.کتاب ۲۰۱۴ او "Le Suicide français" ("خودکشی فرانسه"), که بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت بزرگترین موفقیت ادبی او به‌شمار می‌رود.
اریک زمور در مورد مسایل اجتماعی دیدگاهی محافظه‌کارانه دارد و خود را یک ارتجاعی می‌شناسد..
زمور انتقاداتی را بر فمینیسم و همجنس‌گرایی وارد کرده و گفته افول فرانسه تا حدی ناشی از تحلیل رفتن مردانگی، و «زنانه سازی» جامعه است. درون مایه‌هایی که او آنها را به تفصیل در کتاب‌های "جنس اول" و "خودکشی فرانسه" کاوش کرده‌است. زمور با سقط جنین که او آن را «خودکشی دسته جمعی» نام نهاده مخالف است و استدلال کرده زنان برای جایگاه‌های قدرت سیاسی نامناسب‌‌اند. او در "خودکشی فرانسه"، نسبت به پیشگیری از بارداری، حقوق زنان، و مطالعات جنسیت انتقاداتی ابراز کرده‌است. او همچنین از دومینیک استروس-کان و طارق رمضان در رابطه با اتهامات تجاوز جنسی علیه آنها دفاع کرده‌است. اریک زمور آنگلا مرکل را زنی با ارزش‌های نرینه می‌داند.
شماری از نشریات به مواضع او برچسب زن‌ستیزی زده‌اند.
اریک زمور در سال ۲۰۱۴ درباره مساله مهاجران غیرقانونی گفته بود: «باید آن‌ها را گرفت، سوار قایق کرد و به جای اولشان بازگرداند. استرالیا نیز با مهاجرانی که از اندونزی می‌آیند همین کار را می‌کند».
اریک زمور استدلال کرده فرانسه باید از ایالات متحده آمریکا فاصله بگیرد رابطه نزدیکتری با روسیه و استقلال بیشتری از اتحادیه اروپا و سیاست خارجی آن داشته باشد. او گفته پیاده‌سازی در نرماندی یک آزادسازی و همچنین یک استعمار فرانسه از سوی ایالات متحده بوده است. او خواهان تقویت نیروهای مسلح فرانسه شده و استدلال کرده که تنها نفوذی که فرانسه در صحنه جهانی حفظ کرده به خاطر قوت نیروی مسلح آن و قابلیت‌های دفاع هسته‌ای آن است. زمور پشتیبان خروج از فرماندهی یکپارچه نظامی ناتو است.
او کارزار انتخاباتی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ را به دلیل متحد کردن طبقه کارگر و بورژوازی وطن‌پرست ستود.
اریک زمور دیدگاه مخالف ناتو دارد و می‌گوید ناتو باید در سال ۱۹۹۰ منحل می‌شد.
اریک زمور باور دارد که فرانسه، دژی است که به محاصره اسلام درآمده و هشدار می‌دهد که فرانسه بدون تغییرات عمیق در سیاست‌های مهاجرتی به جنگ داخلی کشیده خواهد شد. او در یک مصاحبه تلویزیونی گفته بود مسلمانان یا باید ادغام شوند یعنی فرانسوی شوند یا فرانسه باید منطقا با اسلام کنار بیاید و اسلام را به شکل فعلی آن بپذیرد یا اسلام منطقا با فرانسه کنار خواهد آمد. اریک زمور در سال ۲۰۱۴ گفت برخی از مناطق حومه‌ای شهرهای فرانسه، دیگر حال‌وهوای فرانسه را ندارند و آنها را «جمهوری‌های اسلامی» نامید. او گفته بود مسلمانان باید بین اسلام و فرانسه، یکی را انتخاب کنند و همه مسلمانان، چه بگویند چه نگویند جهادگرایان را "مسلمان خوب" می‌دانند..
اریک زمور همکاری دولت ویشی فرانسه با نازی‌ها را باعث نجات یهودیان فرانسه از هولوکاست می‌داند.
ژان-لوک دوبار نویسنده، متل‌نویس، مقاله‌نویس، نمایشنامه‌نویس، شاعر و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ فورنیه نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و نمایشنامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-مارک روویر نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پاتریس لانوا روزنامه‌نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ایو لاپلاس نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مارک-ادوارد نَب با نام اصلی الن مارک ادوارد زنینی (Alain Marc Édouard Zannini) نویسنده، نقاش و موسیقی‌دان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و پسر مارسل زنینی موسیقی‌دان جاز فرانسه با اصلیت ترک-ایتالیایی است..imdb.com-Marcel Zanini
دونی روبر روزنامه‌نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گائتان سوسی نویسنده و فیلسوف قرن بیستم میلادی اهل کانادا بود.
او چهار رمان نوشته است.
بلیندا کانون رمان‌نویس و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بنوا دامون شاعر و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
موریس ژرژ دانتک رمان‌نویس، مقاله‌نویس و داستان‌کوتاه‌نویس اهل فرانسه بود.
ماریلین دبیول نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
او در 2001 برندۀ جایزه آنا دو نوآی شده است.
مارکوس هدیگر شاعر و مترجم اهل سوئیس است. وی ۳۱ مارس ۱۹۵۹ در زوریخ به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۹۰ تحصیلاتش را در زمینه ادبیات و نقد ادبی در دانشگاه زوریخ به پایان رساند. سال ۱۹۷۸ اولین مجموعه اشعار خود را با "نام سنگ را برنگردانید" به زبان فرانسه به رشته تحریر در آورد، این مجموعه سال ۱۹۹۶ به چاپ رسید. به دنبال آن سال ۲۰۰۹ مجموعه دیگری را با عنوان "زیر نور" منتشر کرد.
مارکوس هدیگر عضو انجمن نویسندگان سوئیس است.
اشعار وی در مجله های ادبی و به زبان های مختلف منتشر و ترجمه شده اند. "طلا و سایه. یک بدن" عنوان مجموعه ای است که تمام اشعار وی را از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۹ در خود جای داده است.گلچین و منتخبی از اشعار مارکوس هدیگر با ترجمه مریم جلالی فراهانی در انتشارات فرهنگ آرش در دست انتشار است.
ژروم اس نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلن مارک شاعر، نویسنده و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بنژامن سه‌هنه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر مرو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ایو ماری آدلین نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کارلوس آلوارادو-لاروکائو نویسنده، شاعر، مقاله‌نویس، رمان‌نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آن پواره نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
برنار کومان نویسنده قرن بیستم میلادی فرانسوی زبان اهل سوئیس است.
اکزاویه آنوت نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آریان لو فور نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
شریف مجدلانی نویسنده متولد ۱۹۶۰ شهر بیروت لبنان است.
شریف مجدلانی، نویسندهٔ فرانکوفون لبنانی است که در سال ۱۹۶۰ در بیروت به دنیا آمد.
شریف مجدلانی در سال ۱۹۸۰، لبنان را به قصد ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ ادبیات مدرن در فرانسه، ترک کرد. در سال ۱۹۸۳، پس از دفاع از تز دکترای خود در زمینهٔ بررسی آثار Antonin Artaud در دانشگاه فرانسوی Aix-en-Provence، به لبنان بازگشت و در دانشگاه‌های لبنان به تدریس ادبیات فرانسه پرداخت.
از سال ۱۹۹۵ همکاری خود را با مجلهٔ L'Orient Express در تحریر ستون ادبی آن مجله، آغاز نمود. این همکاری تا سال ۱۹۹۸ یعنی زمان پایان انتشار این روزنامه ادامه داشت.
او که در حال حاضر، استاد ادبیات فرانسه در دانشگاه فرانسوی بیروت است، تاکنون مقالات و کتاب های متعددی به رشتهٔ تحریر درآورده است. او در کنار تدریس در دانشگاه، مقالات متعددی در روزنامه‌های فرانسه زبان لبنان و فرانسه همچون Le Monde و Libération به چاپ رسانده است.
شریف مجدلانی از سال ۲۰۱۲ تاکنون ریاست «کانون بین‌المللی نویسندگان» در بیروت را بر عهده دارد.
شریف مجدلانی برای کتاب «آخرین ارباب مارساد» جز ده نویسنده راه یافته به مرحله نهایی جایزه ادبی «رنودو» 2013 فرانسه است.
ویویان مور رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فرانسوا والژو نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آن سر نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
یینگ شن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-کریستوف گرانژه روزنامه‌نگار، خبرنگار، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
تاتیانا دو روزنه روزنامه‌نگار، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
برنارد وربر رمان‌نویس، داستان‌کوتاه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
مارک لوی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او از سال 2000 میلادی به نگارش رمان روی آورده است و کتاب‌های او از همان ابتدا در صدر پرفروش ترین‌ها در فرانسه جای گرفته‌اند. رمان‌های او به بیش از 42 زبان ترجمه شده‌اند و از برخی از آن‌ها فیلم نیز تهیه شده‌است.
از ویژگی‌های بارز لوی این است که خیال، امر شگفت انگیز و واقعیت را به گونه‌ای بی بدیل با یکدیگر پیوند می زند و سرانجام، در پایان داستان، حتی شگفت انگیزترین رویدادها نیز توجیهی بر اساس دنیای واقعی پیدا می‌کنند. در این راستا می‌توان به رمان‌هایی چون "و اگر می شد از نو بنا کرد چه" و "سفر عجیب آقای دالدری" اشاره کرد.
آنتوان بیو نویسنده، اقتصاددان و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آلن بولیو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پاتریک بووه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ کلودل کارگردان و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کوسی افوی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل توگو است.
سوفی فونتانل روزنامه‌نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-ایو ماسون نویسنده، مترجم، منتقد ادبی و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کریستین مورل دو سارکو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کوین بوکیلی رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بئاتریس امر نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الکسی ژنی نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و زاده ۱۹۶۳ در شهر لیون است. او در ۲۰۱۱ برندهٔ جایزه گنکور شده‌است. مهم‌ترین کتاب او هنر فرانسوی جنگ است.
استفان اودگی نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر بوترو رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
اریک شویار نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
شیخموس داغتکین (متولد ۱۹۶۴ در روستای هارون در ترکیه)، شاعر و نویسنده ی کردتبار ساکن فرانسه است که به زبان‌های کردی، ترکی و فرانسوی آثاری خلق کرده‌است. وی تاکنون هفت مجموعه شعر و یک رمان به زبان فرانسوی به نام À la source, la nuit به چاپ رسانده‌است. داغتکین نقش مهمی در نوسازی شعر فرانسوی داشته‌است.
فیلیپ دی فولکو نویسنده، مقاله‌نویس، شاعر و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فردریک لونورمان رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پاتریک لووی نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
استفان ملیاد شاعر، داستان‌کوتاه‌نویس و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
هنر سلیم کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، آهنگساز و هنرپیشه کرد تبار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. وی متولد نهم مارس ۱۹۶۴ میلادی در شهر عقره کردستان عراق می‌باشد. در ۱۷ سالگی رهسپار ایتالیا شد و پس از اتمام تحصیل به فرانسه رفت. فیلم‌های بلند وی ودکای و لیمو (۲۰۰۳) کیلومتر صفر (۲۰۰۵) و اگر بمیری می‌کشمت (۲۰۱۰) می‌باشد.
این فیلم در سال ۲۰۰۳ توسط با عنوان «ودکا و لیمو» به عنوان یکی از نامزدهای اصلی معرفی فیلم خارجی به اسکار تا آخرین دقایق مطرح بود و در دقیقه نود از معرفی به اسکار بازماند.
گلشیفته فراهانی در فیلم اگر بمیری میکشمت، نقش اول یک زن را بازی می‌کند. او در این فیلم در نقش «سیبا» دختری کردتبار بازی می‌کند و به دو زبان کردی و فرانسوی حرف می‌زند، ۱۳ فروردین ۱۳۹۰.
مردی کرد تبار به نام «اَودال» به صورت اتفاقی در کافه‌ای با مردی فرانسوی به نام «فییلیپ» آشنا می‌شود و این آشنایی به دوستی و اقامت آن دو در آپارتمان فیلیپ می‌انجامد.
فیلیپ چیز زیادی از گذشته اودال نمی‌داند. فیلیپ با اودال در ایستگاه اتوبوسی قرار می‌گذارد. اودال در مسیر دچار حمله قلبی شده و وقتی به قرار می‌رسد که مرده‌است.
فیلیپ از این نقطه به بعد با تحویل جسد اودال برای مراسم تدفین در جریان زندگی خصوصی اودال قرار می‌گیرد و سعی می‌کند خانواده او و به ویژه نامزدش سیبا را از موضوع مرگ اودال مطلع کند.
در این مسیر با تعدادی از کردتباران ساکن فرانسه ارتباط می‌گیرد تا شاید از طریق آن‌ها بتواند شماره یا نشانی از اودال و گذشته اش پیدا کند و چون سرانجام این جستجوگری بی‌نتیجه می‌ماند با پرداخت هزینه به سوزاندن جسد اودال و تحویل گرفتن خاکستر او اقدام می‌کند.
از طرف دیگر سیبا بدون اطلاع از مرگ نامزدش به فرانسه سفر می‌کند و در فرودگاه به انتظار او می‌نشیند.
آوارگی سیبا در پاریس و تلاش‌های نافرجام فیلیپ برای پیدا کردن سیبا در دو مسیر موازی ادامه می‌یابد و در این میان جمعیت کرد تبار ساکن فرانسه که فیلیپ برای کمک به آن‌ها مراجعه می‌کند مانع از این دیدار می‌شوند و خودشان را به سیبا به عنوان دوستان اودال معرفی کرده و او را نزد خود می‌آورند و از طرف دیگر به پدر اودال در کردستان نیز موضوع را اطلاع می‌دهند.
سیبا وقتی آن‌ها به فرانسه مشغول گفتگو درباره او هستند متوجه دروغگویی آن‌ها می‌شود و آن‌ها مجبور می‌شوند دربارهٔ فیلیپ توضیح دهند. با ورود پدر اودال به فرانسه فیلیپ خاکستر اودال را به او تجویل می‌دهد و با واکنش نامناسب پدر او مواجه می‌شود که چرا جسدد او را سوزانده است و از جمع کردها می‌گریزد.
سیبا همراه با پدر اودال در هتلی اقامت می‌کنند تا طی روزهای آتی به کردستان بازگردند. سیبا مترصد فرصتی است تا از فیلیپ برای رفتار پدر اودال عذرخواهی کند و به دیدار او در آپارتمانش می‌رود.
در بازگشت پدر اودال متوجه موضوع می‌شود و با او برخورد می‌کند و پاسپورتش را از او می‌گیرد. به دنبال این اتفاق سیبا به خانه فیلیپ کوچ می‌کند و آنجا اقامت می‌گزیند.
پدر اودال تصمیم می‌گیرد از فیلیپ برای تحریک سیبا انتقام بگیرد امادر آخرین لحظه از این کار منصرف می‌شود. در نمای آخر فیلم سیبا از پدر اودال و فیلیپ به عنوان دو نماد سنت و احساس، جدا می‌شود و برای شروع زندگی جدید در دل پاریس گم می‌شود.
talkhzibast.persianblog.ir/post/371*
فیلیپ سگور نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اولیویا روزنتال نویسنده رمان‌نویس و دراماتورژ قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر گری شاعر، نویسنده و مترجم قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آن اسکات نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سدریک بانل کارآفرین و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
از سدریک بانل برای اولین بار در ایران، سه اثر با ترجمۀ ابوالفضل الله‌دادی و در انتشارات نگاه منتشر شده که به سه‌گانۀ کابُل معروف است:
مرد کابُل
کابُل اکسپرس
شخصیت اصلی این سه رمان کارآگاهی افغان به نام اُسامه قندار است و بخش مهمی از داستان‌ها در کابل رخ می‌دهد.
آن کالیف نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژان-فیلیپ کازیه شاعر و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کریستوف فیات نویسنده و کارگردان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اریک لوران رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سوفی لوبیر رمان‌نویس و روزنامه‌نگار زن قرن بیستم میلادی اهل فرانسه متولد ۱۰ دسامبر ۱۹۶۶ در شهر نانسی است. او در سال ۱۹۹۵ برنده جایزهٔ استعداد نو رادیو (SACD) شد. رمان "قهوهٔ سیاه" (۲۰۱۳) معروفترین اثر اوست.
آلن مابانکو (زاده ۲۴ فوریهٔ ۱۹۶۶) رمان‌نویس، روزنامه‌نگار، شاعر و عضو فرهنگستان اهل کنگو است.
وی هم‌اکنون در آمریکا تدریس می‌کند و به زبان فرانسه می‌نویسد.
از وی در رمان «فردا بیست ساله می‌شوم» (Tomorrow I'll be Twenty) سال ۲۰۱۳ به انگلیسی ترجمه شده‌است.
کریستوف ماری روزنامه‌نگار و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دلفین دو ویگان زاده 1 مارس 1966 در بولونی-بیانکور واقع در حومهٔ پاریس، نویسنده زن قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. رمان "Rien ne s'oppose à la nuit" ("هیچ مانعی در برابر شب") که در 2011 منتشر شد، برایش حداقل 4 جایزه ادبی به ارمغان داشت. رمان دیگر او با عنوان "بر اساس داستان واقعی" که در 26 اوت 2015 توسط انتشارات لاتس منتشر شد، در همان سال جایزه رنودو را به خود اختصاص داد. "مثل هیچکس" اولین رمان این نویسنده است که در سال 1393 به فارسی ترجمه شد.
لوئیک باریر نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فیلیپ گوردن رمان‌نویس و داستان‌کوتاه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
میلیس دو کرانگال نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوران مارگانتن نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوران مووینیه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الکساندر نجار زادۀ بیروت در ۱۹۶۷ میلادی، نویسنده و هنرمند فرانسوی زبان اهل لبنان، در سدهٔ بیستم است.
وی در بیروت به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه خود را در کالج نوتر‌دام به پایان رساند و پس از آن در دانشگاه پاریس ۲ در رشته حقوق تحصیل کرد. در آنجا در رشته بانکداری و حقوق مالی تخصص یافت و علاوه بر اشعار، بیش از ۳۰ کتاب به رشته تحریر درآورد.
فرانسواز نیمال نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آملی نوتومب [a.me.li nɔ.tɔ̃b] ، نویسنده فرانسوی زبان است که ۹ ژوئیه ۱۹۶۶ در منطقهٔ ایتربیئک در بروکسل زاده شد. پدر او بارون پاتریک نوتومب (Patrick Nothomb) دیپلمات بلژیکی است که کمی بعد از تولد وی به کنسولگری بلژیک در ژاپن انتقال یافت و بعد از آن در پکن، نیویورک، بنگلادش و میانمار (بـِرمه پیشین) مشغول به کار شد.
روایت شده‌ است که آملی نوتومب هر سال چند رمان می‌ نویسد که تنها یکی از آنها را به چاپ می‌ سپارد. شرایط انسانی، نویسندگی و زندگی، محور اصلی رمان‌ های او به‌شمار می‌ آید. نوتومب تاکنون برندهٔ چندین جایزهٔ ادبی بوده‌ است. او همچنین عضو هیئت داوران جایزه دسامبر است. رمان "عطش" (۲۰۱۹) که لقب «انجیل به روایت نوتومب» را نیز به آن داده‌ اند، یکی از سه نامزد نهایی جایزه گنکور در ۲۰۱۹ بود. نوتومب در مصاحبه‌ ای گفته‌ است که این رمان گل سر سبد همه آثارش است.Carton plein pour Soif d’Amélie Nothomb, en tête des ventes et en lice pour le Goncourt, "Le Figaro", 6 septembre 2019
رمان "اولین خون" (۲۰۲۱) برندهٔ جایزه رنودو () در ۲۰۲۱ شده‌است.
آملی نوتومب، اولین رمان خود را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که فوراً با اقبال روبه‌رو شد. پس از آن، افزون بر ۴۰ رمان و داستان کوتاه نوشته‌ است که از میان آن‌ها آثار زیر به فارسی ترجمه شده‌اند:
ژیل سبان نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الکساندر برگامینی شاعر و نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فاتو دیومه نویسنده قرن بیستم میلادی اهل سنگال است. او که به خاطر رمان پرفروشش «شکم آتلانتیک» که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، شناخته شده‌است زندگی مهاجران را در فرانسه و رابطه بین فرانسه و آفریقا را بررسی می‌کند.
کریستوف فره نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
وجدی معود ، متولد سال ۱۹۶۸در شهر دیرالقمر لبنان، نویسنده، هنرپیشه و کارگردان لبنانی/کانادایی است.
وجدی معوض کشور زادگاهش را در سال ۱۹۷۸، وقتی ده سال داشت، به مقصد پاریس ترک کرد. او و خانواده‌اش بعدتر در سال ۱۹۸۳ به شهر مونترال از ایالت فرانسوی زبان کانادا کوچ کردند. او در طول تحصیلش در دبیرستان عضو گروه تئاتر مدرسه شد و بعدها به تشویق دبیر ادبیات فرانسه، وارد مدرسه ملی تئاتر کانادا شد و در سال ۱۹۹۱ فارغ‌التحصیل شد.
سال ۲۰۱۱ وجدی معوض پروژه‌ای را با پنجاه نوجوان تقریباً پانزده ساله که از مدارس مختلف انتخاب شده بودند آغاز کرد. آن‌ها قرار بود به مدت پنج سال او را همراهی کنند. این نوجوانان پنج گروه ده نفره بودند از پنج شهر نانت (فرانسه)، نمور (بلژیک)، موُن (بلژیک)، رئونیون (از جزایر فرانسه در اقیانوس هند) و مونترال (کانادا). ایدهٔ این پروژه از نمایشنامهٔ incendies وجدی معود گرفته شده بود. او این پروژه را پاسخی به این جملهٔ مادربزرگ نمایش خطاب به نوه‌اش می‌داند:
«اگر می‌خواهی نجات پیدا کنی، باید یاد بگیری که: بخوانی، بنویسی، حساب کنی، حرف بزنی و فکر کنی.»
هر فعل این جمله به یک سال و به سفری به یک شهر مرتبط شده که نوجوانان به آنجا دعوت شدند تا: در آتن بخوانند، در لیون بنویسند، در آشوویتز حساب کنند، در یکی از کشورهای آفریقایی حرف بزنند و در طی یک سفر دریایی فکر کنند. آن‌ها همگی سالی بکبار دور هم جمع می‌شدند. هدف این پروژه دستاوردی تئاتری نبوده.
Partie de cache-cache entre deux Tchécoslovaques au début du sièclenote 2, 1992
Alphonse, Leméac, 1996
Les Mains d'Edwige au moment de la naissance, Leméac, 1999
Littoral, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 1999, 2009 (partie 1 du cycle Le Sang des Promesses)
Pacamambo, Actes Sud-Papiers Junior, 2000
Rêves, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2002
Incendies, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2003, 2009 (partie 2 du cycle Le Sang des Promesses)
Willy Protagoras enfermé dans les toilettes, Leméac, 2004
Forêts, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2006 (partie 3 du cycle Le Sang des Promesses)
Assoiffés, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2007
Le soleil ni la mort ne peuvent se regarder en face, coédition Leméac/Actes Sud, 2008
Seuls - Chemin, texte et peintures, Leméac/Actes Sud, 2008 (ISBN 978-2-7427-7986-4)
Ciels, Actes Sud, 2009 (ISBN 978-2-7427-8381-6) (partie 4 du cycle Le Sang des Promesses)
Journée de noces chez les Cromagnons, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2011 (ISBN 978-2-7427-9612-0)
Sœurs, coédition Leméac/Actes Sud-Papiers, 2015 (ISBN 978-2-330-04701-6)
https://fr.wikipedia.org/wiki/Wajdi_Mouawad
برایان پرو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل بخش فرانسوی‌زبان کانادا است.
ژان-لوک راهاریمانانا زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۶۷ در آنتاناناریوو کشور ماداگاسکار، نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
الیت آبکاسی رمان‌نویس، استاد دانشگاه و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوران دو گرو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
ویرژینی دپانت نویسنده و کارگردان قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. فیلم‌ "بز-موآ" (۲۰۰۰) بر اساس اولین رمان او (1994) با همین عنوان ساخته شده‌است که به زندگی دو زن در حومه پاریس می‌پردازد که از راه تن فروشی گذران زندگی می‌کنند.
لویی امون نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
بلاندین لو کاله رمان‌نویس، مقاله‌نویس و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
پیر منار نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
یان موا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. رمان او با عنوان "تولد" که در 28 اوت 2013 توسط انتشارات گراسه منتشر شد، در همان سال جایزه رنودو را به خود اختصاص داد.
ونسان ان نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژوئل اگلوف رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژوئل پس از فارغ‌التحصیلی خود، در رشتهٔ تاریخ در استراسبورگ شروع به تحصیل کرد. سپس در مدرسهٔ سینما، ESEC در پاریس ثبت‌نام کرد. او سناریو نوشت و به عنوان دستیار کارگردان کار کرد. او اکنون وقتش را به نوشتن اختصاص داده است و نویسندهٔ پنج رمان است.
کریستوف اونوره نویسنده و کارگردان اهل فرانسه است.
توما پاری نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ممدو محمود اندونگو نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آنا گاوالدا رمان‌نویس قرن بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است. از او تاکنون چند رمان و مجموعه داستان کوتاه به فارسی ترجمه شده‌است.
گاوالدا مادر دو فرزند و از همسر خود جدا شده‌است. او در شهر مولن، سن-ا-مارن، در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی پاریس زندگی می‌کند و علاوه بر نوشتن رمان، با مجله "Elle" نیز همکاری دارد. در ویکی‌پدیای فرانسوی
بئاتریس لوکا نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
گوئنائل اوبری رمان‌نویس و فیلسوف قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ژی‌ام ار رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
آن گودار نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
سمیرا بلیل فعال حقوق زنان و نویسنده اهل فرانسه با تبار الجزایری بود.