moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این مرکز به تجزیه و تحلیل اطلاعات تروریسم از جمله اطلاعات بالقوه تهدید داخلی می‌پردازد؛ بر ارتباطات بین‌المللی و داخلی برای تهدیدات بالقوه نظارت دارد؛ اطلاعات عملیاتی قابل پیگرد در دادگاه را ایجاد می‌کند تا به‌طور بالقوه مانع فعالیت‌های جنایی در داخل کشور شود؛ اطلاعات تروریستی را بایگانی می‌کند؛ فعالیت‌های مبارزه با تروریسم ایالات متحده را با فناوری اطلاعات(IT) پشتیبانی می‌کند؛ و فعالیت‌های ضدتروریسم را که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده، شورای امنیت ملی و شورای امنیت داخلی دستور داده می‌شود را طراحی می‌کند.
اهداف آن شامل ارائه اطلاعات تروریسم به جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا؛ تهیه فهرست تفصیلی لیست تروریست‌ها و گروه‌های تروریستی، تهیه حوادث تروریستی در سراسر جهان؛ حمایت از واکنش به حوادث تروریستی در ایالات متحده و سراسر جهان؛ و نوشتن ارزیابی‌ها و بریفینگ‌ها توجیهی برای سیاست گذاران است.
بعد از سوء قصد تروریستی علیه پرواز ۲۵۳ نورث‌وست ایرلاینز، NCTC موظف شد با به وجود آوردن یک پروسه «تمام عیار و جامع» از اولویت تهدیدات تروریستی اقدامات تحت تعقیب قرار دادن را به وسیلهٔ «بانک داده‌های هویت‌های تروریستی» شناسایی کرده و به لیست تحت مراقبت‌ها اضافه کند.
بانک داده‌های هویت‌های تروریستی (TIDE) پایگاه داده‌ای است که توسط NCTC تهیه شده‌است که حاوی بیش از ۱۲۰۰۰۰ هویت افراد مظنون به ارتباطات تروریستی و افراد داخلی است که از جمله نام‌های شامل تروریست شناخته شده یا مظنون و همچنین وابستگان آن‌ها است.
SMN1 که برگرفته از عبارت «بقای سلول عصبی حرکتی ۱» () است و با نام، «GEMIN1» هم شناخته می‌شود، نام یک ژن است که در انسان، پروتئین SMN را کد می‌کند.
SMN1 نسخهٔ تلومری ژن است که پروتئین SMN را کد می‌کند. نسخهٔ سانترومری آن، SMN2 نام دارد. هر دوی این نسخه‌ها، بخشی از دوپلیکاسیون وارونهٔ ۵۰۰ کیلو جفت‌بازی بر روی بازوی بلند کروموزوم ۵ هستند که تقریباً نسخه‌هایی یکسان از ژن بوده و هر دو، یک نوع پروتئین را کد می‌کنند.
جهش در SMN1 با بروز بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در ارتباط است؛ حال آنکه جهش در SMN2 به‌تنهایی، منجر به این بیماری نمی‌شود. اگر جهش به‌طور همزمان در هر دو رخ دهد، جنین قبل از تولد می‌میرد.
سامانه نگهدارنده سرعت یا کروز کنترل () سامانه‌ای خودکار برای مهار سرعت در وسایل نقلیهٔ موتوری است. این سامانه یک خودمهار کاری است که با کنترل جریان سوخت مایهٔ پایداری سرعتی می‌شود که راننده تنظیم می‌کند.
کروز کنترل شامل سه دکمه‌ی set و cancel و resume است که قابلیت کروز را کنترل می‌کند. با فشردن پدال ترمز کروز خاموش می‌شود.
استفاده از کروز کنترل دارای مزایا و معایبی است که از این میان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
استفاده نادرست و نابجا از کروز کنترل می‌تواند قدرت کنترل راننده در حین رانندگی را کاهش داده و سبب ایجاد تصادف شود. این عوامل عبارتند از:
گردان ۷۱ ویژه ()) یا گردان ۷۱ ضدتروریسم، یک گردان نیروهای ویژه اردن است که متخصص در مبارزه با تروریسم است. این گردان در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد و امروزه یکی از بهترین واحدهای نیروهای ویژه آموزش دیده در خاورمیانه شناخته شده‌است.
این گردان در چندین عملیات شرکت کرده‌است.
71st Special Battalion exercise video
SMN2 که برگرفته از عبارت «بقای سلول عصبی حرکتی ۲» () است، نام یک ژن است که در انسان، پروتئین SMN را کد می‌کند.
با آنکه جهش در نسخهٔ تلومری ژن (یعنی SMN1) با بروز بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در ارتباط است؛ اما جهش در SMN2 (نسخهٔ سانترومری آن) موجب بروز این بیماری نمی‌شود.
قانون ضدتروریسم ۲۰۰۹ ()، یک قانون بنگلادشی است که برای هدف قرار دادن تروریسم بطور ویژه طراحی شده‌است.
این قانون توسط دولت اتحاد بزرگ به رهبری مجمع عوام بنگلادش در سال ۲۰۰۹ تدوین شد. این قانون از ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ شامل تأثیر عطف به ماسبق شد. این قانون برای هدف قرار دادن تروریست‌ها و موسسات مالی مورد استفاده آنها طراحی شده بود. در اصلاحیه سال ۲۰۱۲ این قانون، بالاترین مجازات در این قانون به مجازات اعدام تغییر داده شد. در سال ۲۰۱۳ اصلاحیه دیگری استفاده از محتوای رسانه‌های اجتماعی به عنوان مدرک را مجاز شمرد.
گروه حقوق بشر، اودیکار، خواستار لغو این قانون شده‌است چرا که این قانون را به عنوان یک توطئه برای سرکوب مخالفان دولت توصیف می‌کند. مواردی که تحت این قانون قرار می‌گیرند نیاز به تصویب دولت برای برای شروع محاکمه دارند که گاهی اوقات به تأخیر می‌افتد؛ بنابراین، این قانون به‌طور مؤثری پرونده‌ها را در وضعیت فراموشی قانونی قرار می‌دهد.
مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم () که همچنین به عنوان مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم مایر آمیت شناخته می‌شود و به افتخار مایر آمیتی تأسیس شده‌است، یک گروه تحقیقاتی اسرائیلی است که با ارتش اسرائیل و کنگره یهودی‌های آمریکا روابط نزدیکی دارد."Warnings Not Enough for Gaza Families". TAGHREED EL-KHODARY and ISABEL KERSHNER, 5 January 2009 این سازمان بخشی از مرکز اطلاعاتی هوشمند اسرائیل (IICC) است.
مرکز اطلاعات و اخبار تروریسم مایر آمیت (ITIC) در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.ITIC, "About Us". Accessed July 2014 این مرکز توسط سرهنگ (بازنشسته) رئوبن ارلیک، یک افسر اطلاعاتی سابق ارتش اسرائیل مدیریت می‌شود."The terrorist kills, and the bank pays". Yossi Melman, Haaretz, 14 February 2007.Britain now nerve centre for Hamas support, February 25, 2010Book debunking ‘Protocols of Zion’ now in Farsi, 02/05/2012 براساس وب سایت این مرکز، آی تی آی سی بخشی از مرکز میراث اطلاعات اسرائیل (IICC)است که یک سازمان غیردولتی بوده و خود را وقف خاطرات کسانی که از جامعه اطلاعاتی اسرائیل از بین رفته‌اند، کرده‌است.
این سازمان ارتباط نزدیکی با فرماندهی نظامی اسرائیل دارد و در وزارت دفاع اسرائیل دفتر دارد."Hezbollah Accused of Using Human Shields", 5 December 2006 این مرکز به عنوان «چهره عام اطلاعات اسراییل» توصیف شده‌است"British anti-Israel bias" . David Bedein, 29 August 2007 و به عنوان "یک «مجرا» برای انتشار اطلاعاتی که اطلاعات نظامی اسرائیل نمی‌خواهد به‌طور مستقیم با آن ارتباط برقرار کند ،" می‌باشد.
چندین عضو سابق جامعه اطلاعاتی اسرائیل (موساد، اطلاعات نظامی، شاباک و ناتیو) از رابطه «همزیستی» میان این مرکز و اطلاعات نظامی اسرائیل و تأسیس این مرکز انتقاد کرده‌اند و استدلال آنها این است که ارتباط اطلاعات نظامی با ارگان تبلیغاتی برای تجزیه و تحلیل «هدف» و «ایدئولوژیک بی طرفانه» مضر خواهد بود. استیون ارلانگر در نیویورک تایمز نوشت که سخنگوی این مرکز اذعان کرد که مرکز یادشده از دولت اسرائیل پول دریافت می‌کنند.
کارکنان پژوهشی مرکز که عمدتاً افسران سابق اطلاعات نظامی هستند، گزارش‌های هفتگی را جمع‌آوری و تألیف می‌کنند که در وب سایت خود به صورت آنلاین منتشر می‌شود."An intelligence think-tank," Yaakov Katz, March 15, 2010, "Jerusalem Post".
موضوعات اصلی این مرکز عبارتند از: حکومت خودگردان فلسطین، حزب‌الله لبنان، تروریسم مالی و بازاریابی، که توسط دولت‌های تروریستی (به ویژه ایران و سوریه) حمایت می‌شوند، یهودستیزی، اسلام رادیکال، جهاد جهانی و القاعده و جنگ اسرائیل- فلسطین.
در سال ۲۰۱۰، این مرکز یک گزارش تحقیقاتی منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که در <bdi>جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)</bdi> براساس گزارش هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه، حماس از زیرساخت‌های غیرنظامی و مردم (از جمله کودکان) به عنوان <bdi>سپر انسانی</bdi> استفاده ک.Hamas and the Terrorist Threat from the Gaza Strip
SMN که مخفف عبارت انگلیسی «بقای سلول عصبی حرکتی» () است، نام پروتئینی است که در انسان توسط ژن‌های SMN1 و SMN2 کد می‌شود.
این پروتئین در سیتوپلاسم سلول‌های جانوری و همچنین هستهٔ آنها یافت می‌شود و کارش تنظیمِ رونویسی ژنتیکی، بازسازی تلومراز و انتقال فعال سلولی است. کمبودِ این پروتئین که اغلب ثانویه به جهش SMN1 است، منجر به نقضِ شدیدِ پیرایش آران‌ای، به‌ویژه در نورون‌های حرکتی نخاع می‌شود و یکی از عوامل بروز آتروفی عضلانی نخاعی است.
پژوهش‌های بعدی نشان داد که این پروتئین در حرکتِ سلول‌های عصبی جنینی و تمایز آنها نیز نقش دارد.
زکریا لبیض (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است،
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پی‌اس‌وی، اسپورتینگ، ویتس، فولام، اوترخت و آژاکس اشاره کرد.
اشرف لزعر (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پالرمو، نیوکاسل یونایتد، بنونتو و شفیلد ونزدی اشاره کرد.
ستاد ضدتروریسم هند () یا(ATS) نیروی ویژه پلیس در چندین ایالت هند از جمله مهاراشترا، گجرات، کرالا، اوتار پرادش، راجستان و بهار است. در مهاراشترا توسط ویویک فانساکار افسر ارشد پلیس ایالتی هند (IPS) رهبری می‌شود."Maharashtra ATS gets new chief" The Hindu, 2015 این گروه چندین حمله تروریستی را در این کشور کشف و خنثی کرده‌است.
نیروی ویژه ضد تروریسم در سال ۱۹۹۰ در مهاراشترا توسط رئیس پلیس بمبئی بنام آفتاب احمد خان معروف به آ.آ. خان تشکیل شد وی از تیم‌های سوات (سلاح‌ها و تاکتیک‌های ویژه) وابسته به اداره پلیس لس‌آنجلس برای جنگ با تروریسم الهام گرفت. از زمان شکل‌گیری آن در سال ۱۹۹۰، افسران ستاد ضدتروریسم تعداد ۲۳ جایزه شجاعت دریافت کرده‌اند.
ستاد ضد تروریسم بمبئی در حملات ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی در عملیات نجات گروگان‌ها در مناطقی چون بمبئی، مهاراشترا شامل هتل‌های پنج ستاره کاخ تاج‌محل و اوبروی تریدنت شرکت کرد. بعد از حملات، همچنین شروع به عضوگیری کودکان (بالای ۱۲سال) به عنوان افسران تیم ضدتروریسم به ویژه در بمبئی نمود و به آنان آموزش سری داده می‌شد.
ستاد ضدتروریستی در دسامبر ۱۹۹۰ تشکیل شد و ۷۰ درصد در کاهش میزان جرائم در مومبای کمک کرد. با اینحال، موارد نقض حقوق بشری زیادی توسط تیم‌ها در زمینه شکنجه و تیراندازی به مردم صورت گرفت. بدنبال تیراندازی به مجتمع لوکاندوالا در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۹۱ و خیلی از وقایع دیگر، این سازمان در ژانویه ۱۹۹۳ منحل گردید. آ.آ. خان فرمانده این برنامه، در ۲۹ ژانویه ۱۹۹۳ به پلیس جنایی هند بخش ضد جنبش کمونیستی شهر ناگپور منتقل گردید و بدنبال آن این برنامه منقضی گردید. یک ماه بعد در ۱۲ مارس ۱۹۹۳ انفجارهای بمبئی بوقوع پیوست و بعد از آن میزان جنایات افزایش یافت.
همان‌طور که در اطلاعات موجود وب سایت رسمی پلیس بمبئی موجود است، تیم ضد تروریسم توسط دولت مهاراشترا به وجود آمد، رجوع شود بهGR No. SAS-10/03/15 / SB-IV بتاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۰۴."ANTI - TERRORISM SQUAD" mumbaipolice.org retrieved on 27 July 2009
اهداف تعریف شده تیم ضد تروریسم عبارت هستند از:
چندین ایالت در هند، واحدهای ضد تروریسم (ATS) را در نیروهای پلیس خود ایجاد کرده‌اند، از جمله:
در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۱، آ آ خان فرمانده تیم ضدتروریسم یک واحد از مأمورین را در حمله به ساختمان اسواتی در لوکاندوالا فرماندهی کرد که در جریان آن هفت تبهکار از جمله مایا دولاس و دلیپ بووا کشته شدند. تیراندازی بمدت ۴ ساعت ادامه داشت و بیش از ۴۵۰ گلوله شلیک شد.
همانت کرکار، رئیس پیشین تیم ضد تروریسم به همراه دو افسر دیگر (کمیسیونر آشوک کامته و متخصص نظامی ویجی سالاسکار) در روز ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸، در جریان درگیری با تروریست‌ها در حملات نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی در بیمارستان کاما و آلبلس در منطقه زوبیتالوا مومبای کشته شدند. وی در بین ۱۴ پلیسی بود که در مواجهه با تروریست‌ها در مومبای کشته شد.
تروریست‌ها در بسیاری از مکان‌های مومبای مانند هتل کاخ تاج‌محل و هتل‌های اوبروی و تریدنت، و هتل نریمان پوینت تعدادی را به گروگان گرفتند. در این اماکن، تروریست‌ها ۱۴۶ نفر از مردم را کشته و ۳۲۷ نفر را مجروح کردند و حداقل ۱۵ تن از مردم را به گروگان گرفتند. مقامات هندی برآورد کرده‌اند که ۹۶ نفر از مردم کشته و حداقل ۳۰۰ نفر از آنان مجروح شده‌اند. کارکار یک افسر دسته IPS در سال ۱۹۸۲ بعد از یک دوره هفت ساله توسط شاخه تحقیقات و تحلیل وابسته به آژانس اطلاعات خارجی هند در اتریش، به کادر ایالتی خود بازگشته بود.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۹، عناصر تیم ضد تروریسم پس از دریافت یک اخطار، یک خودرو مدل ماروتی ۸۰۰ با شماره پلاک اوتار پرادش در نویدا را مورد تعقیب قرار دادند. در خلال تعقیب، تروریست‌ها به مأمورین پلیس شلیک نمودند، که این امر باعث گردید که تیر به لاستیک خودرو مظنونین برخورد کرده و از جاده منحرف گردد. سپس مأمورین تیم ضدتروریسم پشت یک راهبند پوشش گرفته و بمدت ۳۸ دقیقه با تروریست‌ها به تبادل آتش سنگین پرداختند. در خلال تبادل آتش، افسر وینود کومار توسط گلوله مجروح شد. دو تروریست پس از اینکه با گلوله مجروح شدند تسلیم شدند و به دلیل جراحات وارد به بیمارستان منتقل شدند.
نوسی‌نـِرسن () با نامِ تجاریِ اسپین‌رازا () نام دارویی است که برای درمانِ بیماریِ نادرِ آتروفی عضلانی نخاعی (SMA) به‌کار می‌رود.
این دارو در دسامبر ۲۰۱۶ توسط «سازمان غذا و دارو آمریکا» و در مه ۲۰۱۷ توسط «آژانس دارویی اروپا» به‌عنوان نخستین دارویِ درمانِ این بیماری، مورد تأیید واقع شد و سپس در کشورهای دیگری همچون کانادا (ژوئیه ۲۰۱۷)، ژاپن (ژوئیه ۲۰۱۷)، برزیل (اوت ۲۰۱۷) و سوئیس (سپتامبر ۲۰۱۷) نیز مورد پذیرش قرار گرفت.
این دارو در درمانِ بیماریِ آتروفی عضلانی نخاعی ناشی از جهش ژن SMN1 بکار می‌رود و نحوهٔ تجویز آن، تزریقِ مستقیم به‌درونِ مجرای نخاعی است. For updates see FDA index page for NDA 209531 در کارآزمایی‌های بالینی، این دارو پیشرفت بیماری را متوقف نموده و در حدود ۶۰٪ از نوزادان مبتلا به نوع ۱ بیماری، عملکرد سلول‌های عصبی حرکتی را به‌صورت فاحشی بهبود بخشید.
همچون سایر داروهای آنتی‌سِـنس (ژن‌درمانی)، احتمال لخته‌شدن خون، ترومبوسیتوپنی و آسیب کلیوی وجود دارد.
در کارآزمایی‌های بالینی انجام‌شده، افرادی که تحت درمان با این دارو بودند، خطر و احتمالِ بیشتری برای ابتلا به عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی، احتقان، عفونت گوش، یبوست، آسپیراسیون ریوی، دندان‌درآوردنِ نامعمول و کژپشتی داشتند. یکی از نوزادان، افتِ شدید نمک و تعدادی دیگر راش پوستی پیدا کردند. همچنین احتمال کاهش یا اختلال رشد در نوزادان و کودکان وجود دارد. کارآزمایی‌های بالینی قدیمی‌تر، شایعترین عوارض این دارو را به‌صورت سردرد، دردِ پشت و عوارض ناشی از پونکسیون کمری گزارش شده‌است.
برخی از افراد ممکن است علیه دارو پادتن بسازند. تا به امروز (دسامبر ۲۰۱۶) مشخص نشده‌است که این مسئله، چه تأثیری بر روی عملکرد دارو و بی‌خطری آن خواهد گذاشت.
بیماری آتروفی عضلانی نخاعی در اثرِ جهشِ ژنی، از نوعِ «جهش کارکردزُدا» (Loss-of-Function mutation) در ژن SMN1 ایجاد می شود. کارِ این ژن آن است که ساخته شدن نوعی پروتئین به نام پروتئینِ بقای سلول عصبی حرکتی (SMN) را کُد می‌کند. علت اینکه جنین زنده می‌ماند آن است که هنوز ژن SMN2 باعث می‌شود مقدار اندکی از این پروتئین حیاتی ساخته شود. داروی نوسی‌نِـرسن کارش این است که در ساختار SMN2 از طریق فرایند «پیرایش دگرسان» (Alternate Splicing)، تغییراتی می‌دهد و آنرا تبدیل به SMN1 می‌کند و بدین ترتیب، مجدداً سطح پروتئین حیاتیِ SMN در دستگاه عصبی مرکزی، بالا می‌رود.
نوسی‌نرسن هم در دستگاه عصبی مرکزی و هم در بافت‌های محیطی پخش می‌شود.
نیمه‌عمر دارو در حدود ۱۳۵ تا ۱۷۷ روز در مایع مغزی-نخاعی و ۶۳ تا ۸۷ روز در پلاسمای خون است. متابولیسم دارو از طریق هیدرولیز وابسته به (۳’- و ۵’) اگزونوکلئاز انجام می‌شود و تداخلی با سیتوکروم پی ۴۵۰ ندارد. راه اصلی دفع دارو و متابولیت‌هایش از بدن، احتمالاً از طریق ادرار است.
نوسینرسن یک «اولیگونوکلئوتید آنتی‌سنس» است که در آن، گروهِ ۲’-هیدروکسیِ حلقهٔ ریبوفورانوزیل، با عامل ۲’-اکسیژن-۲-متوکسی‌اتیل جایگزین شده و پیوندهای فسفات نیز جایشان را به پیوندهای تیوفسفات داده‌اند.
بهای هر آمپول اسپین‌رازا در آمریکا ۱۲۵٬۰۰۰ دلار آمریکا است و هزینه درمان در سال اول ۷۵۰٬۰۰۰ دلار آمریکا و در سال‌های بعدی ۳۷۵٬۰۰۰ دلار آمریکا است. طبق گزارش نیویورک تایمز، اسپین‌رازا یکی از گران‌ترین داروهای جهان است.
تا اکتبر ۲۰۱۷ میلادی، این دارو در ایالات متحده آمریکا، فرانسه (فقط برای نوع ۱ و ۲ بیماری)، آلمان (تمامی انواع)، ایسلند (تمامی انواع)، ایتالیا (تمامی انواع) و ژاپن (فقط نوع ۱ بیماری) تحت پوشش بیمه بوده‌است.
در اکتبر ۲۰۱۷ میلادی، مقامات مسئول در دانمارک این دارو را فقط برای عدهٔ معدودی از مبتلایان به نوع ۱ بیماری (نوزادان) توصیه کردند و از پذیرش آن به عنوان داروی استانداردِ درمانی در همهٔ انواع این بیماری، سر باز زدند، چرا که قیمت نامعقول آنرا در مقایسه با اثرات بالینی بدست‌آمده، زیاد می‌دانند.Medicinrådet siger nej til lægemiddel til børn med muskelsvind: 'Urimeligt' dyrt Retrieved October 13 2017.
تا ماه مه ۲۰۱۹ میلادی، نوسینرسن در ۴۰ کشور جهان جزء بیمهٔ خدمات درمانی همگانی است.
جبهه آزادی‌بخش ملی تریپورا () با نام اختصاری (NLFT) یک سازمان ملی‌گرایی تریپورا است که در تریپورای هند قرار دارد. NLFTحدود ۵۵۰ تا ۸۵۰ عضو دارد.
NLFT به دنبال تجزیه‌طلبی از هند و ایجاد یک دولت مستقل تریپورا است و از طرف‌های فعال در شورش شمال شرقی هند بشمار می‌رود. بیانیه NLFT می‌گوید که آن‌ها می‌خواهند آنچه را به عنوان پادشاهی خدا و عیسی مسیح توصیف می‌کنند در تریپورا گسترش دهند.
NLFT به عنوان یک سازمان تروریستی در هند تعیین شده‌است.
کلیسای باپتیست تریپورا ابتدا در سال‌های دهه ۱۹۴۰ توسط مبلغانی از کشور نیوزیلند تأسیس گردید. علی‌رغم تلاش‌های آنان، حتی تا سال‌های دهه ۱۹۸۰، تنها چند هزار نفر از مردم در تریپورا به دین مسیحیت گرویدند. یکی از بدترین آشوب‌های قومی، NLFT در سال ۱۹۸۹ با حمایت کلیسای باپتیست تریپورا به وجود آمد. از آن هنگام تاکنون، NLFT نهضت خود را با شورش مسلحانه به پیش می‌برد. این سازمان در نظامنامه خود، مدعی است که یک جمعیت بومی را نمایندگی می‌کند و مدعی است که توسط سلطه «سیاست امپریالیستی هندوستان (هندی)» به حاشیه رانده شده‌است. نظامنامه این سازمان به هیچ مذهبی اشاره نمی‌کند و مدعی است که اعضای خود را بدون در نظر گرفتن طبقه اجتماعی، جنس یا عقیده فرد گسترش می‌دهد.
بنا به گفته مؤسسه مدیریت تعارض، تقریباً ۹۰ درصد از کادر مدیریتی NLFT از مسیحیان هستند.
چنین توصیف می‌شود که NLFT با انگیزه عقاید مسیحیت درگیر خشونت تروریستی است. سازمان NLFT به عنوان یک گروه تروریستی در قانون پیشگیری از تروریسم سال ۲۰۰۲ لیست گذاری شده‌است. دولت ایالتی مدعی است که کلیسای باپتیست تریپورا برای NLFT سلاح تأمین می‌کند و به لحاظ مالی این سازمان را حمایت می‌کند. بگفته دولت ایالتی، در آوریل ۲۰۰۰ ناگمان لال حالام مدیر کلیسای باپتیست نائوپارا در تریپورا به همراه مواد منفجره دستگیر گردید و اعتراف کرد که وی بمدت دو سال برای NLFT مواد منفجره خریداری می‌کرده‌است. در سال ۲۰۰۰، سازمان NLFT تهدید کرد که هندوها را در جریان فستیوال مذهبی دورگا پوجا خواهد کشت. ظرف دو سال، حداقل ۲۰ هندو در تریپورا توسط NLFT به دلیل مخالفت با تغییر مذهب به مسیحیت کشته شدند. رامپادا جاماتیا رهبر قبیله جاماتیا گفته‌است که میلیشیاهای مسلح NLFT با اجبار روستائیان قبیله را برای تغییر مذهب به مسیحیت وادار می‌کنند که تهدید بسیار جدی برای آئین هندو است. گمان بر این است که به میزان ۵ هزار نفر از روستائیان قبیله از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ با اجبار تغییر مذهب داده باشند. در سال ۲۰۰۷، بگفته شخصیت‌های دانشگاهی خارج از هند، این تغییر دین اجباری به دین مسیحیت بعضاً همراه با بکارگیری «تجاوز با هدف ارعاب» بوده‌است.
در اوائل سال ۲۰۰۰، تعداد ۱۶ هندوی بنگالی توسط NLFT در گورانگاتیلا کشته شدند. در ۲۰ می ۲۰۰۰ سازمان NLFT تعداد ۲۵ هندوی بنگالی را در کمپ پناهندگی باگبر به قتل رساند. در ماه اوت سال ۲۰۰۰، شانتی کالی یک رهبر معنوی قبیله ای هندو که گفته بود، آن‌ها خواهان تغییر مذهب مردم به مسیحیت بودند توسط ده تن از چریک‌های NLFT کشته شد.
در دسامبر ۲۰۰۰، لاب کومار جاماتیا یک رهبر مذهبی از دومین گروه بزرگ هندو در ایالت توسط NLFT ربوده شد و سپس جسد وی در جنگلی در روستای دالاک در جنوب تریپورا پیدا شد. بنا به گفته پلیس، شورشیان NLFT از جاماتیا خواسته بودند تا به مسیحیت تغییر مذهب بدهد ولی وی امتناع کرده بود. در ماه می سال ۲۰۰۵، یک رهبر محلی حزب کمونیست هند (مارکسیست) بنام کیشور دیبارما در سادار تریپورا توسط میلیشیاهای NLFT از جناح بیسواموهان به وسیلهٔ چماق به قتل رسید.
در سال ۲۰۰۱، تعداد ۸۲۶ مورد حملات تروریستی در تریپورا گزارش گردیده که ۴۰۵ نفر جانشان را از دست داده و تعداد ۴۸۱ نفر توسط NLFT و سازمان‌های وابسته نظیر نیروی ببر مسیحی تریپورا (ATTP) مورد آدم‌ربایی قرار گرفتند.
ناگمان لال حالام دبیر کلیسای باپتیست نواپارا در تریپورا دستگیر گردید و زیر شکنجه پلیس اعتراف کرد که از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۰ در حال تأمین مهمات و کمک‌های مالی به NLFT بوده‌است.
پس از اخراج بیسواموهان دیبارما و نایانباسی جاماتیا، سازمان NLFT در فوریه سال ۲۰۰۱ به دو جناح تقسیم شد. در مورد علت این تقسیم، دلایل داخلی درگیری‌ها شامل بی اعتنایی کمیته اجرایی مرکزی بیسواموهان دیبارما برای کاندید کردن جوشوا دیبارما به عنوان پادشاه «پادشاهی تریپورا»، اختلاس مالی توسط رهبران ارشد، ولخرجی‌های صورت گرفته در زندگی رهبری ارشد، و تغییر دین اجباری کادرهای قبایل و شهروندان به مسیحیت ذکر شده‌است.
دیگر رهبران اصلی NLFT شامل کامینی دیبارما نائب رئیس، بینوی دیبارما دبیر تبلیغات، دانو کولوی فرمانده ارتش و بیشنو پراشاد جاماتیا دبیر مالی است.
جناح بیسواموهان (NLFT / BM) اخیراً توسط بیسواموهان دیبارما رهبری می‌شود.
بدنبال تسلیم شدن مانتو کولوی، نفر دوم فرماندهی، او درخواست کرد که بیسواموهان دیبارما و رانجیت دیبارما برای حل بحران، وارد مذاکره با دولت هند شوند اما هر دو این رهبران متعهد به ادامه نبرد شدند.
جناح نایانباسی (NLFT / NB) تا سال ۲۰۰۴ هنگامی که با یادداشت اسکان به صورت صلح آمیزی وارد هند شد توسط نایانباسی جاماتیا رهبری می‌شد.
یحیی اردلان در سال ۱۳۱۳ در تهران به دنیا آمد. یحیی اردلان فرزند نصراله خان اردلان و خانم معزز الملوک جلالی قاجار و نوه غلامرضا خان اردلان ملقب به فخرالممالک از رجالاواخر دوره قاجاریه و پس از آن می‌باشد که در عصر خود معاونت حکومت کردستان، حکومت ولایات ثلاث (ملایر، تویسرکان و نهاوند) حکومت ثلاث (گلپایگان و کمره و خوانسار) حکومت بروجرد و کاشان و همدان را به عهده داشت. غلامرضا خان اردلان (فخرالممالک) نقاشی خوش ذوق بود و خطی بسیار زیبا داشت. هم او و هم برادرش برادران اردلان از شاگردان و بعداً از دوستان صمیمی و نزدیک کمال‌الملک بودند.
یحیی اردلان تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان ادب و مدرسه آلیانس تهران و دارالفنون به پایان رسانید. تحصیلات عالی را در رشته حقوق دانشکده حقوق دانشگاه تهران طی نمود و در سال ۱۳۳۵ به اخذ درجه لیسانس حقوق قضایی نایل شد. در سال ۱۳۴۱ موفق به اخذ درجه دکترای حقوق بین‌الملل از دانشگاه پاریس شد و به استخدام وزارت خارجه درآمد. در مدت ۲۳ سال خدمت در آن وزارت خانه علاوه بر ماموریت‌های موقت سمت‌های سرکنسولی، رایزن درجه یک و کاردار به ایشان محول گردید. وی همچنین در وزارت خارجه معاونت اداره کل کارگزینی، اداره نهم سیاسی، ریاست تشکیلات و روش‌ها، اداره بودجه و اداره تشکیلات و دفتر خدمات و نیز مدیریت عامل شرکت تعاونی کارکنان وزارتخانه را به عهده داشت.
یحیی اردلان به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و ایتالیایی تسلط کامل داشت و دارای پروانه مترجمی در این سه زبان از قوه قضاییه بود و سال‌های زیادی به شغل ترجمه در دارالترجمه شماره ۱ تهران اشتغال داشت. علاوه بر آن، ریاست هیئت مدیره کانون مترجمان رسمی، عضویت هیئت ممتحنه مترجمان رسمی، شورای عالی ترجمه و هیئت بررسی تخلفات مترجمان رسمی کشور را به عهده داشت.
یحیی اردلان در صبح ۱۲ تیرماه ۱۳۹۳ در حالی که تنها فرزندش مریم و همسرش مهری فرشیدی بر بالین او بودند، پس از دو سال بیماری درگذشت.
دکتر یحیی اردلان چند سالی هم به تدریس رشته متون حقوقی به زبان انگلیسی در دانشگاه مشغول بود. مدتی هم با «مجله حقوقی دادگستری» همکاری داشت. مقالات زیادی به قلم یحیی اردلان و جراید درج و منتشر گردیده‌است.
کتاب‌های مشهوری از قبیل کتاب "شهرها و ملل" تألیف اسوالد اشپنگلر، "حقوق و بودجه فرانسه" تألیف برنا بوژار، "رقابت آزاد و انحصار" تألیف جمعی از نویسندگان اروپایی را به زبان فارسی ترجمه کرده‌است.
کتابی با عنوان "اوضاع سیاسی – اقتصادی و فرهنگی کویت" از یحی اردلان به یادگار مانده‌است.
برخی از کتاب‌های یحیی اردلان عبارتند از:
آیین تصویب لایحه بودجه در فرانسه مقایسه با سایر کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا/ژان -کلود - مارتینز، پی یر دی مالتا؛ یحیی اردلان رق‍اب‍ت آزاد و ان‍ح‍ص‍ار ت‍ج‍رب‍ه چ‍ن‍د ک‍ش‍ور/ ت‍ه‍ی‍ه ش‍ده در م‍ع‍اون‍ت ام‍ور م‍ن‍اطق و م‍ج‍ل‍س، گ‍روه م‍طال‍ع‍ات‍ی ب‍ررس‍ی ق‍وان‍ی‍ن و م‍ق‍ررات م‍ان‍ع ت‍وس‍ع‍ه؛ م‍ت‍رج‍م‍ان ی‍ح‍ی‍ی اردلان … [و دی‍گ‍ران] ق‍ب‍س‍ات م‍ن م‍ع‍ارف ال‍ق‍رآن ال‍ک‍ری‍م = ان‍واری از م‍ع‍ارف ق‍رآن‍ی ب‍ا ت‍رج‍م‍ه ای‍ت‍ال‍ی‍ای‍ی‌/ اع‍داد ح‍س‍ی‍ن ح‍ائ‍ری ک‍رم‍ان‍ی؛ م‍س‍اه‍م‍ه ی‍ح‍ی‍ی اردلان، ب‍رات‍ع‍ل‍ی ب‍اب‍اپ‍ور م‍ت‍ون ح‍ق‍وق ب‍ودج‍ه ف‍ران‍س‍ه‌/ ب‍رن‍ارد پ‍وژاد؛ م‍ت‍رج‍م ی‍ح‍ی‍ی اردلان؛ م‍ق‍دم‍ه ت‍طب‍ی‍ق‍ی از ه‍ادی اس‍م‍اع‍ی‍ل‌زاده، م‍ح‍م‍درض‍ا ت‍ه‍ران‍ی؛ ت‍ه‍ی‍ه ش‍ده در م‍ع‍اون‍ت ام‍ور م‍ن‍اطق و م‍ج‍ل‍س، گ‍روه م‍طال‍ع‍ات‍ی ب‍ررس‍ی ق‍وان‍ی‍ن و م‍ق‍ررات م‍ان‍ع ت‍وس‍ع‍ه
نسرین قدیری با نام هنری شهرآشوب بازیگر سینما اهل ایران بود.
نسرین قدیری کار در سینما را با نام هنری شهرآشوب و با فیلم مردها و نامردها در سال ۱۳۵۲ آغاز کرد. بعد از کار در ۷ فیلم سینمایی و یک سریال تلویزیونی، نام شهرآشوب را کنار گذاشت و با نام حقیقی خود (؟) نسرین قدیری شروع به فعالیت کرد. آخرین بار در فیلم پرستوهای عاشق در سال ۱۳۵۶ دیده شد و بعد از آن دیگر هیچ خبری از وی شنیده نشد.
وررس (به ایتالیایی: Verrès) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است. وررس ۸٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۵۸ نفر جمعیت دارد و ۳۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Moûtiers خواهرخواندهٔ وررس هست.
سونچینو (به ایتالیایی: Soncino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. سونچینو ۴۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویللاواله‌لونگا (به ایتالیایی: Villavallelonga) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است. ویللاواله‌لونگا ۷۳٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مه‌ده‌آ (به ایتالیایی: Medea) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گوریتزیا واقع شده‌است. مه‌ده‌آ ۷٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۱۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاستلنوو دل فریولی (به ایتالیایی: Castelnovo del Friuli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است. کاستلنوو دل فریولی ۲۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیوپریس-ویسکونه (به ایتالیایی: Chiopris-Viscone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است. کیوپریس-ویسکونه ۹٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۹ نفر جمعیت دارد و ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گونارس (به ایتالیایی: Gonars) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است. گونارس ۱۹٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۷۹۰ نفر جمعیت دارد و ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رود چرچیل (به فرانسوی: "Rivière Churchill")"Natural Resources Canada-Canadian Geographical Names (Churchill River)". Retrieved 2014-08-29 یک رود بزرگ در آلبرتا، ساسکاچوان و منیتوبای کانادا است. طول این رود تا دریاچهٔ چرچیل ۱۶۰۹ کیلومتر است. نام این رودخانه از نام جان چرچیل، دوک نخست مارلبرو و فرماندار خلیج هادسون در سال‌های ۱۶۸۵ تا ۱۶۹۱، گرفته شده‌است. کری‌ها (بومیان منطقه) به این رود، "میسینیپی" می‌گفتند به معنی "آب‌های بزرگ". این رود به تمامی در سپر کانادا قرار دارد.
کری‌ها یا مردمان کری (به زبان کری: Nēhiyaw) عبارتند از بزرگترین گروه‌های اولیه که در آمریکای شمالی ساکن بودند جمعیت آنها در کانادا بیش از ۲۰۰ هزار تن بود. بیشتر این گروه‌ها در کانادا در شمال و غرب دریاچه سوپریور در انتاریو، منیوبا، ساسکاچوان، آلبرتا و قلمروهای شمال غرب ساکن اند. نزدیک به ۳۸ هزار تن از آنها در استان کبک زندگی می‌کند.
نوکیا ۳ () تلفن همراه اندرویدی با نام تجاری اچ‌ام‌دی گلوبال از شرکت فنلاندی نوکیا است.
سیستم‌عامل این گوشی به‌طور پیش‌فرض اندروید نوقا ۷٫۰ است و اندروید اوریو و اندروید پای را نیز دریافت کرد. نوکیا ۳ از سیستم روی یک تراشه (SoC) مدیاتک MT6737 استفاده می‌کند. گوشی دارای پشتی پلی‌کربنات با قاب فلزی و یک ظاهر مشابه با نوکیا لومیا ۹۲۵ است.
اچ‌ام‌دی گلوبال گفته‌است که بروزرسانی نرم‌افزار به‌طور منظم به تلفن ارائه می‌دهند تا امنیت کاربران را حفظ کنند.
نوکیا ۳ در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷ در هند عرضه شد. همچنین در تاریخ ۱۲ ژوئیه نیز در بریتانیا عرضه شد.
نوکیا ۳ یک دستگاه با کیفیت ساخت مناسب می‌باشد؛ در این گوشی از فریم با جنس فلز استفاده شده‌است که ضمن ایجاد مقاومت مناسب برای آن، وزن زیادی را نیز برای آن ایجاد نکرده‌است.
بروی قاب پشتی این گوشی از یک پوشش از جنس پلی کربنات استفاده شده‌است. نوکیا نیز روند دیگر کمپانی‌های تولیدکنندهٔ گوشی‌های هوشمند را در پیش گرفته‌است و در گوشی جدید خود از باتری با قابلیت تعویض استفاده نکرده‌است.
بروی قاب پشتی این گوشی همانند گوشی‌های دکمه‌ای نوکیا، از یک دوربین بسیار کوچک استفاده شده‌است. در زیر آن نیز فلش دوربین وجود دارد و این دو قسمت در یک قاب بیضی شکل که اندکی تیره‌تر از قاب پشتی دستگاه هستند، قرار گرفته‌اند.
در بخش جلویی نوکیا ۳ نیز شاهد وجود صفحه نمایش دستگاه هستیم. در این گوشی از یک نمایشگر با سایز ۵ اینچ و با پنل IPS LCD استفاده شده‌است. تراکم پیکسلی در نظر گرفته شده برای این نمایشگر نیز ۲۹۴ پیکسل بر هر اینچ می‌باشد. شاید در نگاه اول و در مقایسه با عرضهٔ دستگاه‌هایی با تراکم پیکسلی ۸۰۰ پیکسل بر هر اینچ در سال ۲۰۱۷، تراکم پیکسلی ۲۹۴ پیکسل مقداری ناامیدکننده به نظر برسد اما باید به این نکته نیز توجه داشته باشیم که در مقایسه با قیمت تمام شده برای این گوشی، این تراکم پیکسلی مقدار مناسبی می‌باشد و برای کاربران آزاردهنده نخواهد بود.
در بخش بالایی صفحه نمایش نیز سنسورهای موردنیاز دستگاه به همراه دوربین سلفی آن وجود دارند. در زیر صفحه نمایش اما، دکمه‌های مسیریابی آن طراحی شده‌اند. این دکمه‌ها از نوع لمسی خازنی می‌باشند و نوکیا استفاده از این دکمه‌ها را به جای استفاده از دکمه‌های لمسی در بخش پایینی صفحه نمایش ترجیح داده‌است.
نوکیا ۳ با توجه به استفاده از یک صفحه نمایش ۵ اینچی به سادگی در دست گرفته می‌شود؛ بنابراین، در صورتی که قصد خرید دستگاهی با ابعاد مناسب و در دست‌گیری آسان را دارید، نوکیا ۳ می‌تواند این خواستهٔ شما را برآورده کند.
لبهٔ سمت راست این گوشی میزبان دکمه‌های پاور و تنظیم صدای دستگاه می‌باشد که با توجه به ابعاد کلی دستگاه محل مناسبی برای آن‌ها انتخاب شده‌است. بخش سمت چپ دستگاه نیز میزبان پورت‌های سیمکارت این گوشی می‌باشد. البته این بخش به صورت هیبریدی طراحی شده‌است؛ بنابراین، در صورتی که قصد استفاده از مموری کارت را در گوشی خود داشته باشید، شیار دوم سیمکارت آن پر می‌شود و نمی‌توانید از سیمکارت دوم در گوشی خود استفاده نمایید.
ابعاد کلی Nokia 3 برابر با ۱۴۳٫۴×۱٫۴×۸٫۵ میلی‌متر می‌باشد. ضخامت ۸٫۵ میلی‌متری آن اندکی در مقایسه با دستگاه‌های موجود در بازار بیشتر می‌باشد.
در نوکیا ۳ از یک باتری با ظرفیت ۲۶۳۰ میلی‌آمپر ساعت استفاده شده‌است که در مقایسه با باتری‌های ۴۰۰۰ میلی‌آمپری استفاده شده در برخی از گوشی‌ها مقدار کمتری می‌باشد.
اما با توجه به رزولوشن پایین صفحه نمایش این گوشی و مصرف کمتر باتری به وسیلهٔ آن، می‌توان انتظار بازدهی مناسبی از باتری این گوشی را داشت.
در تست انجام شده بروی نوکیا ۳، با یک بار شارژ کامل باتری این گوشی در حالت آماده به کار بازدهی ۵۳ ساعته‌ای را داشت. در تست مکالمهٔ مداوم نیز این گوشی در حدود ۱۰ ساعت بازدهی داشت.
در تست استاندارد وب گردی با Wi-Fi اما، نوکیا ۳ بازدهی معمولی در حدود ۱۰ ساعت داشت. در پخش مداوم ویدئو نیز این بازدهی کمتر شد و به ۸ ساعت و نیم رسید.
به صورت کلی این گوشی عملکرد فوق‌العاده‌ای در بخش باتری ندارد اما می‌تواند نیاز معمول یک روز شما را برطرف کند و شما را از همراه داشتن دائمی شارژر بازدارد.
کمپانی HMD گوشی جدید خود از برند نوکیا را به چیپ میان ردهٔ Mali-T720MP1 مجهز کرده‌است. در این چیپ از چهار هستهٔ پردازشی از نوع A53 با مجموع فرکانس پردازشی ۱٫۴ گیگاهرتز استفاده شده‌است. همچنین، در این گوشی شاهد استفاده از دو گیگابایت حافظهٔ رم هستیم. همان‌طور که احتمالاً از مشخصات سخت‌افزاری این گوشی هم مطلع شده‌اید، نوکیا ۳ نمی‌تواند دستگاهی مناسب برای اجرای بازی‌های سنگین اندرویدی برای شما باشد. اما از این گوشی می‌توانید برای استفاده‌های معمولی و روزانهٔ خود شامل: وب گردی، تماشای ویدئو، تلگرام گردی، تماس، ارسال پیام و … استفاده نمایید.
در تست‌های بنچمارک اجرا شده بروی این گوشی شاهد نتایج فراتر از حد انتظاری نبودیم و معمولاً نوکیا ۳ در میان آخرین دستگاه‌های میان رده قرار می‌گرفت. در تست جامع انتوتو ۶، این گوشی امتیاز ۲۸ هزار را دریافت کرده‌است. این امتیاز در مقایسه با سایر میان رده‌ها چون: نوکیا ۶ با امتیاز ۴۶ هزار، میزو M5 با امتیاز ۴۰ هزار یا … به طرز قابل توجهی کمتر می‌باشد.
بنابراین، به صورت کلی با یک دستگاه میان رده با عملکردی نه چندان قدرتمند روبرو هستیم.
در بخش دوربین در گوشی نوکیا ۳ از یک پکیج نه چندان قدرتمند استفاده شده‌است که البته با در نظر گرفتن قیمت پایین این گوشی، استفاده از این پکیج عادی می‌باشد. در این گوشی از یک سنسور ۸ مگاپیکسلی استفاده شده‌است که هر پیکسل ثبت شده به وسیلهٔ آن سایزی برابر با ۱٫۱۲ میکرون را دارا است. همچنین، برای این دوربین از لنزی با گشودگی دریچهٔ دیافراگم f/2.0 استفاده شده‌است.
اما نکتهٔ غافلگیرکننده در بخش دوربین این گوشی، دوربین سلفی استفاده شده در آن می‌باشد. در نوکیا ۳ از یک دوربین سلفی با سنسوری ۸ مگاپیکسلی با لنزی با f/2.0 استفاده شده‌است که سایز هر پیکسل ثبت شده به وسیلهٔ آن ۱٫۱۲ میکرون می‌باشد. موردی که در این بخش بسیار جالب توجه است، یکسان بودن مشخصات دو دوربین استفاده شده در این گوشی می‌باشد. البته دستکم بروی کاغذ این چنین می‌باشد و باید دید که آیا دوربین سلفی می‌تواند عملکردی به خوبی دوربین اصلی آن داشته باشد یا خیر.
در بخش ضبط ویدئو نیز هر دو دوربین استفاده شده در این گوشی توانایی ضبط ویدئو در رزولوشن 720p را دارند که البته اگر امکان ضبط ویدئو با رزولوشن Full HD نیز در آن استفاده می‌شد، بسیار جذابتر بود.
اپلیکیشن دوربین استفاده شده برای نوکیا ۳ بسیار کاملتر و بهتر از دستگاه‌های هم ردهٔ آن می‌باشد. در این اپ شما می‌توانید به سادگی به قابلیت‌های جذاب و مختلف موجود در آن استفاده نمایید و تصاویر بهتری را به ثبت برسانید.
یکی از حالت‌های بسیار خوب عکاسی که در این گوشی شاهد هستیم، حالت عکاسی دستی یا Manual می‌باشد. با استفاده از این حالت شما می‌توانید المان‌های عکاسی را متناسب با نیاز خود تغییر دهید. برای نمونه، می‌توانید فوکوس را تنظیم کنید؛ ISO را متناسب با شرایط تغییر دهید و نور تصویر را تنظیم نمایید.
به صورت کلی نباید انتظار عملکرد دوربین یک دستگاه رده بالا را از این گوشی داشته باشد. در تصاویر ثبت شده با استفاده از دوربین نوکیا ۳، جزئیات به اندازهٔ یک دوربین ۸ مگاپیکسلی وجود دارند. اما مسئلهٔ مهم در عملکرد آن که اندکی ممکن است ما را از آن ناامید کند، دقت آن در ثبت درست رنگ‌ها و عدم شفافیت در ثبت لبه‌ها و مرزهای سوژه‌ها می‌باشد. یکی دیگر از مشکلاتی که در این گوشی و دوربین آن شاهد بودیم، مشکل آن در بخش فوکوس می‌باشد. زمانی که در حال عکاسی هستید و قصد تنظیم فوکوس به صورت خودکار را دارید، در برخی موارد ممکن است فوکوس به درستی انجام نشود و تصویری تار برای شما به ثبت برسد.
موزهٔ بارنوم یا موزهٔ آمریکایی بارنوم ("Barnum's American Museum") موزه ای بود که در سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۶۵ نبش خیابان برادوی و خیابان اَن در نیویورک قرار داشت. این موزه نخست موزهٔ اسکادر بود که توسط فینیاس تیلور بارنوم خریداری شد و نامش به موزهٔ بارنوم تغییر کرد. در این موزه نمایش‌های عجیب و آموزشی ارائه می‌شد.
موزهٔ بارنوم در سال ۱۸۶۵ به‌طور کامل سوخت. در سال ۲۰۰۰ این موزه به صورت مجازی بازسازی شد.
احمد طالب ابراهیمی (؛ زادهٔ )Profile of Ahmed Taleb Ibrahimi وزیر سابق و فرزند شیخ علامه بشیر ابراهیمی دارای تحصیلات دکترا در طب از فعالین «اتحادیه دمکراتیک دوستداران بیان» بود. او در دوران جوانی به جبهه آزادیبخش ملی الجزایر پیوست و سرانجام نیز به عنوان نماینده دولت موقت (الجزایر) در قاهره تعیین گردید.Ahmed Taleb Ibrahimi
احمد طالب در روز ۵ ژانویه ۱۹۳۲ در شرق الجزایر در خانواده ای که گفته می‌شود نسبت آن‌ها به ابوبکر می‌رسد به دنیا آمد. پدر او یکی از بنیانگذاران هیئت علمای مسلمین الجزایر و اولین ناظر فعالیت‌های آن در غرب الجزایر به ویژه در شهر تلمسان بود و به همین خاطر نیز احمد طالب عمده دوران کودکی و جوانی‌اش را در شهر تلمسان گذرانده‌است.
پدر احمد طالب مخالف رفتن احمد به مدرسه فرانسویان بخاطر آموزش‌های غربی آن بود ولی یکی از دوستانش او را قانع کرد که آموزش فرانسوی به نفع احمد در مبارزه علیه استعمار فرانسه است و بر همین اساس احمد برای آموزش به مدرسه فرانسوی‌ها فرستاده شد.
موقعی که پدر احمد از تأیید فرانسه در جنگش علیه آلمان در سال ۱۹۳۹ قاطعانه سر باز زد دستگیر و با خشونت به تبعید در نقطه‌ای صدها کیلومتر دورتر از تلمسان فرستاده شد و این در شکل‌گیری ذهن احمد و آشنایی اش با برخوردهای استعمار فرانسه تأثیر جدی داشت. احمد در غیاب پدرش که یا در زندان یا در تبعید به سر می‌برد، رو به سیاست آورد و به ویژه کشتار نزدیک به ۴۵ هزار نفر در تظاهرات بزرگ و سراسری ۸ مه ۱۹۴۵ تأثیر زیادی روی او گذاشت. ابراهیمی در سال ۱۹۴۹ با ورود به دانشگاه به انجمن دانشجویان مسلمان شمال آفریقا پیوست و در کلیه تظاهراتی که توسط این انجمن ترتیب داده می‌شد شرکت می‌کرد. او برای اولین بار در دانشگاه متوجه محتوای آموزش‌هایی که سرشار از فرهنگ استعماری و القای شکست ناپذیری استعمار فرانسه بود گردید و به این فکر افتاد که در نقطه مقابل این فرهنگ و برای مقابله با آن یک روزنامه بزبان فرانسه بنام «جوانان مسلمان» منتشر کند.
ابراهیمی پس از ۵ سال تحصیل در دانشگاه الجزایر برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و همپای با تحصیل به مبارزه‌اش در اتحادیه سراسری دانشجویان مسلمان الجزایری و سپس در فدراسیون فرانسوی جبهه آزادیبخش ملی ادامه داد و در جلسات بسیاری که در دانشگاه‌های مختلف فرانسه تشکیل می‌شد شرکت می‌کرد. او از ابتدای مارس ۱۹۵۶ تا پایان فوریه ۱۹۵۷ که توسط مقامات فرانسه دستگیر شد به زندگی کاملاً مخفی روی آورد و از جمله مهم‌ترین اقدامات او هماهنگی بین اعضای فدراسیون فرانسه و رهبری جبهه آزادیبخش بود.
احمد سرانجام در سال ۱۹۵۷ با تعدادی از یارانش توسط پلیس فرانسه دستگیر و به زندان افتاد. او در زندان با ۵ تن از رهبران جنبش بنام‌های احمد بن بلا، محمد بوضیاف، حسین آیت احمد، محمد خیضر و مصطفی الاشرف آشنا شد و با آن‌ها جلسات متعددی در زمینه بحث و گفتگوهای سیاسی داشت.
احمد الابراهیمی در سپتامبر ۱۹۶۱ از زندان فرانسه آزاد و به تونس و از آنجا به مغرب و بعد هم برای برخی معالجات پزشکی به نیویورک رفت. او سپس به دیدار خانواده اش در قاهره که از سال ۱۹۵۲ آن‌ها را ندیده بود رفت و در ژوئیه ۱۹۶۲ به الجزایر برگشت و فعالیت‌هایش را با تشکیل یک کمیته کوچک سه نفره جهت ادامه ارتباط با سایر بخش‌های جبهه آزادیبخش ادامه داد.
احمد الابراهیمی در دهه‌های ۶۰، ۷۰ و ۸۰ مسئولیت چندین وزارتخانه الجزایر را بعهده داشت و در انتخابات سال ۱۹۹۹ نیز کاندیدای ریاست جمهوری بود.
جوری که نگاه می‌کند (؛ ترجمه «نمی‌خواهم تنها برگردم») فیلمی در ژانر رمانتیک به کارگردانی دانیل ریبریو است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد که اولین بار در فوریه ۲۰۱۴ در شصت و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین پخش شد و در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ در سینماهای برزیل روی پرده رفت.
«جوری که نگاه می‌کند» دو جایزه از شصت و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین گرفت: فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم برای بهترین فیلم پاناروما و جایزه تدی برای بهترین فیلم با موضوع دگرباشی جنسی.
منیره صلح ()، (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۱ – درگذشته ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰) یک شخصیت انسان‌دوست از پیشتازان مبارزه برای حقوق زنان و معلولین در لبنان بود. او اولین زن مسلمان در لبنان و شاید در جهان عرب بود که برای عضویت در پارلمان کاندید شد و سه بار در انتخابات پارلمانی سال‌های ۱۹۶۰، ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ خودش را کاندید کرد ولی هیچگاه انتخاب نشد.
منیره انستیتوی معلولین امید را در سال ۱۹۵۹ تأسیس کرد و اولین مرکز از نوع خودش در لبنان و جهان عرب بود. او همچنین در سال ۱۹۸۴ انجمن اولیای اطفال معلول که اولین مرکز از نوع خودش در لبنان بود را تأسیس کرد.emily fares Ibrahim elections
منیره با فراخوان به حقوق زنان، از برجسته‌ترین رهبران زن در تظاهراتی بود که منجر به استقلال لبنان در سال ۱۹۴۳ شد. منیره همچنین از اولین زنانی بود که در لبنان و جهان عرب به دانشگاه راه یافت. او در سال ۱۹۳۳ از دانشکده عالی زنان (دانشگاه آمریکایی بیروت) فارغ‌التحصیل شد. او کمی بعد به بغداد سفر کرد و در آنجا بمدت دو سال به شغل معلمی در مدارس پرداخت و در بازسازی برنامه‌های درسی شرکت کرد. او در سال ۱۹۳۵ به لبنان بازگشت و بعد از ازدواج، به همراه همسرش به فلسطین رفت.
منیره در سال ۱۹۵۱ پا بپای دیگر زنان روستایی در نهضت قوانین مربوط به زنان و معلولین فعالیت می‌کرد و به عضویت شورای زنان لبنان درآمد. او همچنین رهبری گروه ملی داوطلبان کمک به قربانیان آتش‌سوزی بزرگ در بیروت در سال ۱۹۵۶ را بر عهده داشت.
بعد از گذشت یک سال از ترور همسرش در جریان بحران لبنان در سال ۱۹۵۸، منیره انستیتوی معلولین امید را تأسیس کرد و این ایده اش ناشی از اشتیاقش به کمک به فرزندش سلیم و دیگر کودکان معلول بود. او در سال ۱۹۶۸ به عضویت سازمان بین‌المللی خانواده درآمد که سازمانی پیشتاز در زمینه حقوق معلولین در جهان بود و در همین سال به عنوان معاون رئیس شورای زنان لبنان انتخاب و در سال ۱۹۷۰ عضو شورای جهانی زن گردید. او بعد از سه بار حضور در کنفرانس‌های سالانه کمیته به‌کارگیری اشخاص علاقه‌مند به معلولین وابسته به رئیس‌جمهور آمریکا بین سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ در واشینگتن نشان ویژه از ریچارد نیکسون دریافت کرد. او بخاطر مبارزاتش برای حقوق زنان و معلولین رسماً به نمایندگی لبنان در کنفرانس‌های بین‌المللی در نقاط مختلف جهان انتخاب شد.
منیره صلح در تاریخ ۲۷ نوامبر سال ۲۰۱۰ در حالی که ۹۹ ساله بود، درگذشت و در حال حاضر فرزندانش سناء و نصیب انستیتوی معلولین امید در لبنان را اداره می‌کنند.
آزادی حیوانات اثر فیلسوف و اخلاقدان شهیر استرالیایی، پیتر سینگر، برای نخستین بار در سال ۱۹۷۵ منتشر، و از آن زمان تاکنون با ویراستهای مختلف و جدیدی به اَشکال متفاوت مورد تجدید چاپ قرار گرفته‌است. این کتاب تاکنون به بیست زبان دنیا ترجمه شده‌است، که ترجمهٔ فارسی اثر بیست و یکمین زبانی محسوب می‌شود که این اثر بدان برگردانده شده‌است. نشریهٔ تایم در سال ۲۰۱۱ کتاب "آزادی حیوانات" را در بین فهرستِ ۱۰۰ اثر غیرادبیِ همهٔ دوران قرار داد. سینگر در این اثر خود، با متداول ساختن اصطلاح «گونه‌پرستی»، به استدلال علیه شیوه‌هایی می‌پردازد که انسان‌ها به انحاء مختلف حیوانات را مورد سوءاستفاده قرار داده و از آن‌ها بهره‌کشی می‌کنند. مطابق استدلال سینگر در مقام یک فیلسوف فایده باور در کتاب آزادی حیوانات، هر موجودی که «توانایی احساس درد و رنج» را داشته باشد یا به تعبیری «حساس» باشد واجد «منافع» تلقی شده و برما انسان‌هاست که به حکم اخلاق، منافعِ آن موجود را درست به اندازهٔ منافع هر موجودِ ذی‌نفعِ دیگری، از جمله منافعِ گونه‌های انسانی خودمان، به‌شمار آورده و بدان‌ها احترام بگذاریم. از این رو، کمتر به‌شمار آوردن، یا اصلاً به‌شمار نیاوردنِ منافعِ گونه‌های دیگر شکل ناموجهی از تبعیض خواهد بود که سینگر به پیروی از ریچارد رایدر، آن را «گونه پرستی» می‌خواند و منطقِ نهفته در پشت آن را مشابه منطق «نژادپرستی» و «جنسیت پرستی» می‌داند. وی در این کتاب به برملا ساختن چندین رویهٔ اساسی و مهمی می‌پردازد که ما انسان‌ها با چنین گرایشِ ناموجهی به شکلی نظام مند حیوانات را بدون در نظر گرفتنِ منافعشان مورد سوءاستفاده قرار می‌دهیم: رویه‌هایی همچون «دامداری صنعتی» یا استفاده از حیوانات برای خوراک و پوشاک، «استفاده از حیوانات در امر آزمایش». نهایتاً ازنظر وی، برما انسان‌هاست که با ترک این رویه‌ها و ترک رژیم گوشت‌خواری و انتخاب گیاهخواری هم مانع از درد و رنجِ بیهودهٔ انبوه حیوانات شویم هم بواسطهٔ ترک «دامداری صنعتی» به عنوان عامل اصلی گرمایش زمین و آلودگیِ هوا و آب‌ها باعث نجات طبیعت و محیط زیست شده و هم اینکه با افزایش میزان غذاهای گیاهی بواسطهٔ حذف دامداری به عنوان منبع اصلیِ مصرف خوراک گیاهی، فقر جهانی را ریشه کن کنیم. این کتاب با ترجمه و اضافات توسط بهنام خداپناه و از سوی نشر ققنوس منتشر گردیده‌است.
پیتر سینگر پیشگفتار سال ۱۹۷۵ را اینگونه آغاز می‌کند:
«این کتاب دربارهٔ خودکامگیِ انسان نسبت به حیوانات است. این خودکامگی از دورانِ گذشته تاکنون همچنان باعث وسعتی از درد و رنجی می‌شود که تنها می‌توان آنرا با درد و رنجی مقایسه کرد که از قرنها خودکامگیِ سفیدپوستان بر سیاهپوستان ناشی شده‌است. نزاع علیه این خودکامگی نزاعی است به اهمیتِ هر مسئلهٔ اخلاقی و اجتماعی یی که در سالهای اخیر بر سر آن مبارزه صورت گرفته‌است.»
مطابق استدلال سینگر در مقام یک فیلسوف فایده باور در کتاب آزادی حیوانات، هر موجودی که «توانایی احساس درد و رنج» را داشته باشد یا به تعبیری «حساس» (sentient) باشد واجد «منافع» (interests) تلقی شده و برما انسان‌هاست که به حکم اخلاق، منافعِ آن موجود را درست به اندازهٔ منافع هر موجودِ ذی‌نفعِ دیگری، از جمله منافعِ گونه‌های انسانیِ خودمان، به‌شمار آورده و بدان‌ها احترام بگذاریم. از نظر سینگر، «دردْ درد است، و از اهمیتِ پیشگیری از درد و رنجِ غیرضروری به این خاطر که موجودی که رنج می‌کشد عضوی از گونهٔ ما نیست کاسته نمی‌شود». از این رو، کمتر به‌شمار آوردن، یا اصلاً به‌شمار نیاوردنِ منافعِ گونه‌های دیگر شکل ناموجهی از تبعیض خواهد بود که وی به پیروی از ریچارد رایدر، آن را «گونه‌پرستی» می‌خواند و منطقِ نهفته در پَسِ آن را مشابه منطق «نژادپرستی» و «جنسیت پرستی» می‌داند:
«نژادپرستها، زمانیکه میان منافع طبقهٔ خود و منافعِ افرادی از نژادهای دیگر تصادمی بوجود می‌آید، با در نظر گرفتن ارزش بیشتری برای منافعِ اعضای نژاد خود اصل برابری را نقض می‌کنند. جنسیت پرستان نیز اصل برابری را با طرفداری از منافعِ جنسیّتِ خود نقض می‌کنند. به همین ترتیب، گونه پرستان نیز اجازه می‌دهند که منافعِ گونه‌های مختص به خودشان بیشترِ منافعِ اعضای گونه‌های دیگر را پایمال کند. هر یک از این موارد الگوی مشابهی دارند.»
وی منظور خود از «اصل برابری» را اینگونه شرح می‌دهد:
«اصل برابریِ انسانی توصیفی از یک برابری واقعی منتسب به انسانها نیست: بلکه چنین اصلی عبارتست از توصیه به اینکه ما باید با انسانها چگونه رفتار کنیم.»
به این معنا که وقتی که گفته می‌شود انسان‌ها برابرند، این نه به معنای آن است که انسان‌ها عملاً از توانایی‌های یکسانی برخوردارند، مثلاً اینطور نیست که همهٔ انسان‌ها از ضریب هوشیِ یکسانی برخوردار باشند، بلکه منظور این است که به منافع انسان‌ها، صرفنظر از نژاد، جنس، طبقه و …، باید «توجه برابر و یکسانی» داده شود. این مسئله در خصوص «گونه» نیز صادق است و صرفنظر از تعلق یک موجود به گونه ای غیر از گونهٔ انسانی، و بر اساس ملاک «حساس» بودن، باید به منافعِ آن موجود نیز توجهی برابر شود.
وی در این کتاب به برملا ساختن چندین رویهٔ اساسی و مهمی می‌پردازد که ما انسان‌ها با چنین گرایشِ ناموجهی به شکلی نظام‌مند حیوانات را بدون در نظر گرفتنِ منافعشان مورد سوءاستفاده قرار می‌دهیم: رویه‌هایی همچون «دامداری صنعتی» یا استفاده از حیوانات برای خوراک و پوشاک، «استفاده از حیوانات در امر آزمایش». نهایتاً ازنظر وی، برما انسان‌هاست که با ترک این رویه‌ها و ترک رژیم گوشت‌خواری و روی آوردن به گیاهخواری هم مانع از درد و رنجِ بیهودهٔ انبوه حیوانات شویم هم بواسطهٔ ترک «دامداری صنعتی» به عنوان عامل اصلی گرمایش زمین و آلودگیِ هوا و آب‌ها باعث نجات طبیعت و محیط زیست شده و هم اینکه با افزایش میزان غذاهای گیاهی بواسطهٔ حذف دامداری به عنوان مصرف کنندهٔ اصلیِ خوراک گیاهی، فقر جهانی را ریشه کن کنیم.
ترجمهٔ فارسی کتاب آزادی حیوانات دارای ساختار ذیل است:
ضرورت طرح حقوق حیوانات/ گرایش‌های اصلی در زمینهٔ حقوق حیوانات / وضعیت حقوق حیوانات در ایران
حیوان آزاری‌های ما/ چگونه منشأ اثر می‌شویم؟ / دربارهٔ نویسنده/ دربارهٔ ترجمه
سینگر در این فصل به استفاده از حیوانات در امر آزمایش با توصیف انواع آزمایش‌هاِ روانشناختی، پزشکی، نظامی و علمی گوناگون روی حیوانات مبادرت کرده و براساس گزارش‌هاِ خودِ همین آزمایش‌ها، اکثر آن‌ها را غیرضروری و غیراخلاقی دانسته که خودِ این رویه‌ها را حاکی از نگرش‌ها و تمایلاتِ گونه پرستانهٔ آزمایشگران، و همچنین خودِ ما انسان‌ها، می‌داند.
وی در این فصل به توصیف «دامداری صنعتی» یا استفاده از حیوانات برای خوراک اقدام کرده و در کنار آزمایش روی حیوانات، این رویه‌ها را به عنوان یکی دیگر از رویه‌های سیستماتیک و نظام مندی توصیف می‌کند که به اَشکال گوناگون با وارد ساختن درد و رنجی غیرقابل توصیف روی حیوانات «منافع» آن‌ها را پایمال می‌کنند.
سینگر در این فصل کتاب راهکار عملیِ خود را برای خاتمه بخشیدن به اصلی‌ترین رویه‌های گونه پرستانهٔ مذکور ذکر می‌کند: گیاهخواری. از نظر وی، ما با اخذ گیاهخواری هم مانع از درد و رنجِ بیهودهٔ انبوه حیوانات می‌شویم هم بواسطهٔ ترک «دامداری صنعتی» به عنوان عامل اصلی گرمایش زمین و آلودگیِ هوا و آب‌ها باعث نجات طبیعت و محیط زیست شده و هم اینکه با افزایش میزان غذاهای گیاهی بواسطهٔ حذف دامداری به عنوان مصرف کنندهٔ اصلیِ خوراک گیاهی، فقر جهانی را ریشه کن می‌کنیم.
سینگر در این فصل، تاریخچهٔ مختصری از گونه پرستی را از زمان کتاب مقدس تا دوران معاصر پیگیری کرده و علیه آن به استدلال می‌پردازد.
نهایتاً در این فصل نیز اعتراضات مختلف نسبت به آزادی حیوانات را مورد بررسی قرار داده و به ارائهٔ گزارشی از پیشرفتهای صورت گرفته در این حوزه در سالیان اخیر اقدام می‌کند.
خاموشی (بهانگلیسی: Blackout) یک ترانه از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این نهمین ترانه از آلبوم یک هزار خورشید است. این ترانه توسط مایک شینودا و ریک روبین سروده شده‌است.
این ترانه توسط چستر بنینگتون و مایک شینودا خواننده و رپر لینکین پارک خوانده و اجرا شده‌است. سرعت خواندن چستر در نسخه آلبومی این ترانه از قبل بیشتر بود و جیغ و فریاد کشیدن او ترانه را خاص کرده‌است.
جووانی باتیستا پیرانزی (همچنین جامباتیستا)(؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۷۲۰ - درگذشتهٔ ۹ نوامبر ۱۷۷۸) معمار و هنرمند ایتالیایی بود که به چاپ فلزی از روم و اثر خیالی و اتمسفریک «زندان‌ها» ("Le Carceri d'Invenzione") مشهور است.
اکونومیکوس (به یونانی Οἰκονομικός) یا خانه‌داری، یکی از رسالات سقراطی به قلم گزنفون است و موضوعات کلی آن در مورد مدیریت منزل و کشاورزی است. این نوشته یکی از اولین آثار در خصوص اقتصاد در قالب مدیریت امور منزل است و منبعی ارزشمند در خصوص تاریخ فکری و اجتماعی آتن باستان محسوب می‌شود. محققان این رساله را یکی از آثار متاخر گزنفون می‌دانند و تاریخ تألیف آن را احتمالاً بعد از ۳۶۲ قبل از میلاد می‌دانند. سیسرون اکونومیکوس را به لاتین ترجمه کرد و در عصر رنسانس به محبوبیت رسید و چندین بار بازترجمه شد.
واژهٔ اکونومیکوس از ترکیب دو واژهٔ اویکوس (oikos) به معنی خانه و نوموس (nomos) به معنی قانون و نظم ایجاد شده‌است. این واژه در زبان یونانی بار معنایی بیشتری نسبت به واژهٔ خانه‌داری در زبان فارسی دارد و در کل آن را می‌توان به صورت علم مدیریت کلیهٔ امور و دارایی‌های خانگی فرد از قبیل خانه و املاک، محصولات، خدمتکاران و غیره در نظر گرفت. لازم است ذکر شود که در زبان انگلیسی واژهٔ اکونومی به معنای اقتصاد نیز از همین واژه ریشه گرفته‌است.
ابتدا رساله با مکالمهٔ بین سقراط و کریتوبولوس فرزند کریتون آغاز می‌شود. سقراط در خصوص معنای ثروت بحث می‌کند و مطرح می‌کند که معنای ثروت با مفید و خوب بودن برابر است و نه صرفاً تملک داشتن. او سخت کوشی و اعتدال را با مدیریت بهینهٔ منزل مرتبط می‌داند.
هنگامی که کریتوبولوس در خصوص کارهای لازم برای مدیریت منزل از سقراط سؤال می‌پرسد، سقراط ادعای ناآگاهی می‌کند اما برای او مکالمه خودش با یک اشراف زادهٔ کشاورز آتنی به نام ایسخوماخوس را تعریف می‌کند که در اینجا ایسخوماخوسِ ثروتمند به همسر خود چگونگی مدیریت و ادارهٔ خانه‌شان را آموزش می‌دهد.
باشگاه فوتبال بالزان (بهانگلیسی: Balzan Football Club) یک باشگاه فوتبال مالتی است که در لیگ برتر فوتبال مالت بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد.
گادوین منشا بازیکن سابق پرسپولیس سابقه حضور در این تیم را دارد.
یوبی سافت پاریس یک شرکت توسعه دهنده بازی ویدئویی فرانسوی می باشد که در سال ۱۹۸۶ میلادی تأسیس شده ‌است و اداره مرکزی شرکت یوبی سافت است. این شرکت استودیوی اصلی برای ساخت سری بازی‌های تام کلنسی گوست ریکانشناخته شده‌است.
مرکب آهن‌مازو یکی از انواع مرکب است.
مرکب آهن‌مازو از چهار جزء اصلی زاج، مازو، صمغ عربی و آب تشکیل شده‌است. اکسایش فلزِ کاتالیزگر و آب‌کافت اسیدی دو علت اصلی تخریب آثار نگارش‌شده با مرکب آهن‌مازو هستند. دو روش فیزیکی و شیمیایی (آبی- غیرآبی) برای حفاظت آثار حاوی مرکب آهن‌مازو به‌کاررفته‌اند. هرکدام از روش‌های استفاده‌شده دارای معایب و مزایای خاص خود است و هیچ‌کدام به‌طور کامل، تضمین‌کننده حفاظت از مرکب در طولانی‌مدت نمی‌باشند.
مرکب آهن-مازو به دلیل وجود اسیدها و یون‌های آهن با گذشت زمان آسیب‌های جبران ناپذیری بر تکیه گاه در کتابسازی وارد می‌کند.
سینما کوکا-کولا پلازا یک مجموعه سینمایی در شهر تالین، استونی است.
این سینما در سال ۲۰۰۱ با ۱۱ سالن و ظرفیت کلی ۱۸۹۶ نفر افتتاح شده‌است. مجموعه کوکا-کولا پلازا قابلیت پخش فیلم‌های سه‌بعدی، اجرا تئاتر و پخش زنده از تالار اپرای متروپولیتن نیویورک و تئاتر ملی سلطنتی لندن و رویدادهای ورزشی را دارد.
فلیکس اشنایدر (؛ ۵ مارس ۱۹۱۰ – ۸ نوامبر ۱۹۹۲) وکیل و دیپلمات سوئیسی بود. وی در سال ۱۹۶۰ به عنوان رئیس یونیسف خدمت کرد و بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ ریاست کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان را برعهده داشت.
وی در سال ۱۹۴۰ پس از تحصیلاتش در حقوق وارد عرصه دیپلماتیک سوئیس گردید و به مسکو، برلین و واشینگتن دی سی اعزام شد. در ۱۹۵۸ درحالی‌که سوئیس هنور عضو سازمان ملل نشده بود به عنوان نماینده یا ناظر دائمی سوئیس در سازمان ملل منصوب گردید. او به عنوان مدیر هیئت اجرایی یونیسف انتخاب شد و در ۱۹۶۰ در سمت رئیس هیئت اجرایی یونیست منصوب گردید. اشنایدر از ۱۹۶۰ الی ۱۹۶۵ تا قبل از آگوست لیندت سومین مقام کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان بود.
اشنایدر در بازگرداندن پناهندگان الجزایری از تونس به مراکش میانجی بود، وی همچنین در طول بحران‌های پناهندگان در جهان حمایت از مجمع عمومی سازمان ملل متحد را برای میانجیگری میان دولتها جلب نمود، به ویژه در کمک به پناهندگان رواندا در منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا نقش مهمی ایفا کرد که منجر به تصویب پروتکل ۱۹۶۷ شد.
ادمون عمران المالح ()؛ (زاده: ۳۰ مارس ۱۹۱۷- درگذشته: ۱۵ نوامبر ۲۰۱۰) نویسنده و روزنامه‌نگار یهودی اهل مراکش که در شهر کوچک اسفی در ساحل اقیانوس اطلس به دنیا آمد. وی از یک خانواده یهودی بود. اصلیت وی آمازیغی و از قبیله آیت عمران در جنوب اقیانوس اطلس می‌باشد.
خانواده ادمون قبل از تولد او در دورترین نقطه شرق «سوس» در جنوب مراکش زندگی می‌کردند ولی بعدها به شهر آسفی واقع در ساحل اقیانوس اطلس منتقل شدند و ادمون در این شهر به دنیا آمد و در یک محیط بزرگ بین مراکشی‌های یهودی و مسلمانان این شهر بزرگ شد.
ادمون مالح به عنوان معلم فلسفه در شهر «دارالبیضا» و به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه «لیسبوار» (آرزوها) کار می‌کرد و با نام مستعار «عیسی عبدی» موضوعات مختلفی در زمینه‌های فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی می‌نوشت، و تحقیقات زیادی در مورد کارگران و کشاورزان بندر «دارالبیضا» انجام داد. ادمون مالح در دورانی که در فرانسه بود هم به عنوان استاد فلسفه و هم نویسنده در بسیاری از روزنامه‌ها منجمله لوموند مطلب می‌نوشت.