moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تقسیم‌بندی‌های مختلفی برای انواع دیستونی وجود دارد؛ در یک تقسیم‌بندی به موضوع اولیه و ثانویه می‌توان اشاره کرد. در نوع اولیه که بیشتر دیستونی‌ها را دربرمی گیرد، علتی برای بروز دیستونی وجود ندارد و به صورت تک گیر فقط خود فرد را گرفتار می‌کند. گاهی دیستونی‌ها ثانویه هستند و افراد مبتلا، مثلاً به دلیل یک بیماری دچار اختلالات در متابولیسم مس می‌شوند. مس در بدن دچار اختلالات سازوکاری و سوخت وسازی می‌شود و بیماری «ویلسون» را ایجاد می‌کند. در برخی بیماری‌های ویلسونی، حرکات دیستونی مشاهده می‌شود و براساس علت بروز دیستونی، علل اولیه و ثانویه دارد.
طبقه‌بندی کاربردی دیگر، متناسب با میزان عضلاتی است که در دیستونی با موضع جغرافیایی و تشریحی گرفتار شده‌اند. برخی دیستونی‌ها گروه عضلات محدودی را درگیر می‌کنند که به آن‌ها دیستونی موضعی گفته می‌شود که در واقع ترجمه «دیستونی فوکال» است. در این دیستونی‌ها گروه محدودی از عضلات درگیر می‌شوند؛ مثلاً یک نوع آن در حرکت پلک‌ها اختلال ایجاد می‌کند به‌طوری‌که پلک‌ها غیرارادی و مکرر باز و بسته و دچار اسپاسم‌های متعدد می‌شوند به‌طوری‌که گاهی خود اسپاسم مانع از حرکات مناسب پلک و چشم‌ها و دید مستقیم فرد می‌شود که به آن بلفارو اسپاسم می‌گویند. گاهی دیستونی گروه بزرگ‌تری از عضلات را در بر می‌گیرد که به آن «دیستونی منطقه‌ای» گفته می‌شود. اگر قسمت اعظم عضلات بدن درگیر دیستونی شوند، آن را «دیستونی چرخشی ژنرالیزه» یا «عمومی» می‌نامند. یکی از ناتوان‌کننده‌ترین انواع دیستونی‌ها، دیستونی‌های منتشر عمومی هستند. بیشتر دیستونی‌های منتشر عمومی، معمولاً منشأ ارثی دارند و اختلالات به صورت جهش درژن‌ها گزارش شده‌است. علایم آن معمولاً در کمتر از سن ۵ سالگی بروز می‌کنند در صورتی که برخی از دیستونی‌ها مانند دیستونی‌های «موضعی» و «منطقه‌ای»، اغلب در دهه ۴ یا ۵ ظاهر می‌شود. یکی از انواع دیستونی‌ها که در جامعه ایرانی نیز شیوع نسبتاً بالایی دارد و بیشتر در دهه ۴ و ۵ زندگی بروز می‌کند، یک نوع دیستونی خاص است که به صورت چرخش و پیچش غیرارادی گردن خود را نشان می‌دهد و انواع مختلفی دارد. در این بیماران گردن به صورت غیرارادی به سمت مقابل می‌چرخد و ثابت می‌ماند. در موارد محدودتری امکان دارد سر به سمت جلو یا عقب خم شود. دیستونی نواحی گردن را که شیوع زیادی دارد، «کژگردنی» می‌نامند. البته کجی گردن در کودکان، شیرخواران و سنین پایین‌تر علل مختلفی دارد که باید حتماً مورد بررسی قرار گیرد اما در افراد مسن و میانسال می‌تواند جزو موارد دیستونی محسوب شود. این‌ها افرادی هستند که متوجه می‌شوند گردنشان به صورت غیرارادی هنگام راه رفتن، حرکت، دیدن تصاویر و… به یک سمت می‌چرخد تا آنکه آنقدر پیشرفت می‌کند که گردن به‌طور مستمر به یک سمت دچار چرخش می‌شود و در این مواقع قابل اصلاح نیست.
از مشخصات دیستونی آن است که در بسیاری از موارد هنگام خواب حرکات یا کم می‌شوند یا از بین می‌روند و برعکس با استرس و اضطراب معمولاً حرکات چرخشی و پیچشی دیستونی‌ها افزایش می‌یابند و مشکلات جدی را ایجاد می‌کنند. در دیستونی عمومی این عارضه باعث می‌شود وضعیت‌های غیرطبیعی در بدن ایجاد شود. از آنجا که این بیماری همه بدن اعم از اندام‌ها، صورت، گردن و ستون مهره‌ها را درگیر می‌کند، امکان دارد فرد شکل‌های عجیب و غریبی پیدا کند و هنگام راه رفتن دچار مشکل شود. ابتدا بیشتر روی پنجه یا روی لبه خارجی پا راه می‌روند. زمانی که می‌خواهند متنی را بنویسند، انگشتانشان باز می‌شود و بالاخره عوارض خود را به صورت لرزش‌های پراکنده و اختلالات عضله نشان می‌دهند. به تدریج این علایم افزایش می‌یابد به‌طوری‌که در کودکان مبتلا، وضعیت غیرطبیعی گردن، نخاع کمری، تغییر در قوس کمر، شکلک‌های غیرارادی در دهان و حرکات غیرقابل کنترل زبان که باعث بروز اختلالات گفتاری و بلعی می‌شود، مشاهده خواهد شد.
نوع دیگری از دیستونی که در جامعه ایرانی دیده می‌شود و برخی از مردم آن را تجربه کرده‌اند، «کرامپ نویسندگان» است. این افراد هنگامی که می‌خواهند متنی را بنویسند، دچار دیستونی می‌شوند. چون این بیماری بیشتر افرادی را که از قلم استفاده می‌کنند، مبتلا می‌کند این نام را برای آن برگزیده‌اند اما درواقع، انجام انواع حرکات اعم از استفاده از کارد و چنگال، ادوات موسیقی مانند پیانو یا ادواتی که با حرکات ظریف دست کار می‌کنند، می‌تواند باعث بروز آن شوند. این افراد هنگام نوشتن متن و… دچار مشکلات و برای مدتی کارشان متوقف می‌شود. این افراد برای نوشتن انگشت دوم دست خود را به صورت باز شده قرار می‌دهند و قلم را بین شست و اشاره می‌گیرند تا بتوانند بنویسند.
روش‌های تشخیصی این بیماری در موارد اولیه و تک گیر معمولاً آزمایش‌های تکمیلی، آزمایش خون، ام آر آی و سایر روش‌های تصویربرداری مغز است. نتایج بیشتر این روش‌ها معمولاً طبیعی هستند و به ندرت امکان دارد یک یافته غیرطبیعی یافت شود. به همین علت، مبنای تشخیص دیستونی، مبنای بالینی و قضاوت پزشک بر اساس ظاهر بیمار و معاینه‌های بالینی بیمار است.
این بیماری از بیماری‌هایی است که نسبتاً به درمان مقاومت نشان می‌دهد. خط اول درمان در دیستونی‌ها پس از تشخیص علت اصلی، استفاده از برخی داروهاست که انواع داروها در این زمینه معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر خط اول درمان داروهای خوراکی مؤثر واقع نشوند، معمولاً به سراغ تزریق سم بوتولیسم می‌رویم که باعث فلج موقت عضلات می‌شود و با استفاده از این خاصیت، می‌توان این مشکل را رفع کرد اما با وجود اینکه پاسخ بسیار خوبی به خصوص در دیستونی‌های موضعی مانند گردن، کرامپ نویسندگان یا دیستونی‌های دیگر و بلفارواسپاسم با تزریق سم بوتاکس مشاهده می‌شود، متأسفانه معمولاً دو اشکال در این کار وجود دارد؛ نکته اول آن است که معمولاً آثار موقت است و معمولاً بین ۲ تا ۴ ماه بیشتر دوام ندارد و باز به تزریق مجدد و مکرر این سم نیاز وجود دارد، نکته دوم آن است که پس از تزریق چندباره، بدن انسان علیه این سم تولید آنتی‌بادی می‌کند و این آنتی‌بادی‌ها باعث خواهد شد که پس از مدتی آثار این آمپول و تزریق در افراد کاهش یابد.
روش‌های جراحی مختلفی برای بیماران دیستونی مورد استفاده قرارگرفته‌است. از روش‌های قدیمی در مورد دیستونی گردن که برخی اعصاب نخاع گردنی را قطع می‌کردند تا روش‌های جدید که بر مبنای تحریک‌های قسمت‌های عمقی مغز صورت می‌گیرد. در این زمینه با تحریک الکتریکی برخی مناطق عمقی مغز مانند منطقه‌ای به نام «پالیدوم» در بیمارانی که دیستونی ناتوان‌کننده و مزمن و منتشر دارند، آثار نسبتاً موفقی داشته، البته این کار بسیار تخصصی است و به صورت محدود انجام می‌شود. همه بیماران از این روش استفاده نمی‌برند اما به هر حال روش‌های نوین تحریک نواحی عمقی مغز، نویدهای جدیدی را در درمان‌پذیری بیماران دیستونی ایجاد کرده‌است و به نظر می‌رسد در آینده روش‌های جدیدی که مبتنی بر تحریک مغز باشد، گسترش پیدا خواهد کرد.
گاهی تشخیص دیستونی با بیماری‌های دیگر اشتباه می‌شود مثلاً یک نوع دیستونی به نام دیستونی «فکی–دهانی» داریم، این بیماری در فرد به صورت شکلک درآوردن‌های مختلف غیرارادی است که امکان دارد بیماران را به روان پزشک ارجاع دهند یا با تیک‌های عصبی اشتباه شود. به همین علت تشخیص قطعی آن امکان دارد به تأخیر افتد و آمار دقیق را نتوان محاسبه کرد.
دیستونی بیماری کشنده‌ای نیست و بیشتر ناتوان‌کننده است مگر اینکه با بیماری زمینه‌ای دیگر همراه باشد، اما اگر در مورد دیستونی منتشر فرد به حدی ناتوان باشد که مجبور شود روی صندلی چرخ دار بنشیند، امکان دارد دچار عوارض ناشی از ثابت ماندن‌های طولانی مانند زخم بستر، عفونت‌های ادراری، عفونت‌های تنفسی و… شود که عامل ثانویه برای بروز مرگ زودرس است اما خود دیستونی منجر به مرگ و میر نمی‌شود.
جرّاحی یا نیشگری یکی از شیوه‌های درمانی در پزشکی، دندانپزشکی و دامپزشکی است. البته به دانش و تکنیک‌های این شیوه نیز جرّاحی گفته می‌شود. در این روش معمولاً از برش برای برداشتن بخشی از بدن (مانند کیسه صفرا، لوزه یا آپاندیس) یا بافت عفونی یا سرطانی یا کار گذاشتن وسیله‌ای (مانند پروتز یا دریچه مصنوعی) یا دستکاری و اصلاح نقصی (مانند دوختن آنوریسم یا باز کردن رگ) استفاده می‌شود. جرّاح یا نیشگر به فرد متبحر در جرّاحی گفته می‌شود. در زبان پارسی باستان به آن «نیشگری» یا «زخمگری» گفته می‌شود.
یک تیم جراحی متشکل از جراح، دستیار جراح، یک متخصص بیهوشی، یک پرستار گردش خون و یک تکنسین جراحی است. جراحی معمولاً از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد، اما معمولاً یک نوع درمان مداوم یا دوره‌ای و مورد تکرار نیست.
جراحی عبارت است از هرگونه عملی در جهت تشخیص یا درمان بیماری‌ها، آسیب‌ها و ناهنجاری‌ها که مستلزم شکافتن پوست یا مخاط باشد. جراحی یک تخصص پزشکی است که از تکنیک‌های دستی و ابزاری بر روی یک فرد برای بررسی یا درمان یک وضعیت پاتولوژیک مانند یک بیماری یا آسیب، برای کمک به بهبود عملکرد بدن، ظاهر، یا ترمیم نواحی بدن و پارگی‌های ناخواسته استفاده می‌کند.
به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، زمانی که یک روش پزشکی شامل بریدن بافت‌های فرد یا بستن زخم قبلی باشد، جراحی محسوب می‌شود. سایر روش‌هایی که لزوماً تحت این عنوان قرار نمی‌گیرند، مانند آنژیوپلاستی یا آندوسکوپی، در صورتی‌که شامل روش‌های جراحی «متداول» یا تنظیماتی مانند استفاده از یک محیط استریل، بیهوشی، شرایط ضدعفونی‌شده و تجهیزات جراحی معمول مانند بخیه زدن یا استاپلر جراحی باشند، ممکن است جراحی در نظر گرفته شوند. تمام انواع جراحی به‌عنوان روش‌های درمانی تهاجمی در نظر گرفته می‌شوند.
روش‌های جراحی معمولاً بر پایهٔ فوریت، هدف و نوع روش، سیستم بدنی، اندام و موضع درگیر، درجهٔ تهاجمی و ابزار مورد استفاده دسته‌بندی می‌شوند.
به احتمال زیاد جراحی هم‌زمان با پزشکی به وجود آمده‌است. بر جمجمه‌های انسان‌های پیش از تاریخ آثاری از سوراخ کردن استخوان با مته دیده می‌شود و در برخی نواحی قطعاتی از استخوان‌های آدمی به دست آمده که ظاهر آن‌ها حکم می‌کند این قطعات با آلات تقریباً شبیه به آلات کنونی قطع شده‌اند. هومر از پانسمان زخم‌ها صحبت کرده‌است. در کتب بقراط از بادکشی، فصادی، بیرون آوردن پولیپ از بینی، حجامت و غیره مباحث گوناگونی می‌بینیم که در آن‌ها عمل با آهن و آتش انجام می‌گیرد و نیز از سازوکار و معالجه شکستگی و به‌کار بردن باند برای بستن زخم‌ها و اصلاح بدن بحث‌ها شده‌است. در مکتب اسکندریه، جراحی همگام تشریح پیش رفت و در رم نیز کارهای حائز اهمیت مانند جالینوس بسیار است.
ابوالقاسم زهراوی دانشمند برجستهٔ اندلسی متخصص درمان بیماری با کوتریزاسیون بود. او چندین ابزار جراحی را برای اهدافی مانند بررسی داخلی مجرای ادرار و برای خارج کردن اجسام خارجی از گلو، گوش و سایر اعضای بدن اختراع کرد. او همچنین تلاش‌هایی جهت مدیریت ژنیکوماستی انجام داد و نخستین ماستکتومی را برای درمان سرطان پستان توصیف می‌کند. انجام نخستین جراحی تیروئیدبرداری به او نسبت داده می‌شود.Ignjatovic M: Overview of the history of thyroid surgery. Acta Chir Iugosl 2003; 50: 9–36. زهراوی پیشگام تکنیک‌های جراحی مغز و اعصاب، درمان آسیب‌های سر، شکستگی جمجمه، آسیب‌های ستون فقرات، هیدروسفالی و سردرد بود. نخستین توصیف بالینی یک روش جراحی برای هیدروسفالی توسط زهراوی ارائه شد که به وضوح تخلیهٔ مایع حفره جمجمه‌ای سطحی در کودکان هیدروسفالی را توصیف می‌کند.
در قرون وسطی علم جراحی در کشورهای مسیحی چون سایر علوم در نزد روحانیان بود ولی عمل جراحی شیوه فرعی برای درمان بود و جز سلمانی‌ها کسان دیگر به جراحی نمی‌پرداختند. در قرن یازدهم میلادی، دانشگاه‌های غربی شروع به گسترش کردند و در این دوره مکتب سالرن برای نخستین بار لقب دکتر و استاد به دانشوران در این زمینه داد. در فرانسه جراحان معروف کالج جراحی فرانسه را تأسیس نمودند. در قرن چهاردهم به جراح فرانسوی به نام گی دوشولیاک برمی‌خوریم که کارهای او بسیار عالمانه و روش‌مند بود.
در دوره رنسانس سه پزشک درخشان به نام وسال، آمبروز پاره و ورتزیوس به چشم می‌خورند. از اواسط قرن هفدهم بیانز و روبردو شروع به دفاع از جراحی علمی کردند و در سال ۱۶۷۱ م. لوئی چهاردهم مدرسهٔ سلطنتی جراحی را تأسیس کرد و پزشکان و جراحان متبحری راه را برای جراحان قرن هجدهم باز کردند. لوئی پانزدهم کاملاً سلمانی‌ها را از جراحی کنار گذاشت و مانع اعمال آن‌ها در این زمینه شد. وضع کنونی جراحی فرانسوی بر روی کارهای آکادمی جراحی سلطنتی فرانسه تأسیس شده در ۱۷۱۳ م. گذارده شده‌است. این مؤسسه توانست جراحی اروپا را تحت تأثیر قرار دهد و در ابتدای قرن نوزدهم جراحی درمانی رو به کمال گذاشت. نبوغ جراحان در همهٔ قسمت‌های بدن جلوه می‌کرد و جراحی پیشرفت‌های مهمی کرد و ضمناً با دو کشف اساسی یکی بیهوشی و دیگری ضدعفونی، همه اعضای بدن انسان زیر تیغ جراحان قرار گرفت. دو جنگ جهانی اول و دوم کارهای عملی را به‌سرعت پیش برد. بالاخره با پیدایش آنتی‌بیوتیک‌ها در اواخر جنگ جهانی دوم و پیشرفت‌های سریع بشر در زمینه‌های صنعتی و علمی، امروزه جراحی گسترش فراوان یافته‌است.
در گذشته جراحی همواره با تیغ جراحی و برش موضع عمل انجام می‌شد اما امروزه روش‌های جراحی پیشرفته‌تری مانند جراحی آندوسکوپیک، جراحی لیزری، اشعه گاما و کوتر نیز به‌کار می‌روند. امروزه جراحی در اتاق عمل و با بیهوشی عمومی انجام می‌گیرد. از عوارض احتمالی جراحی عفونت بعد از عمل، خونریزی و اسکار محل جراحی هستند.
با توجه به گسترش دانش جراحی این رشته به زیررشته‌های مختلفی مانند جراحی عمومی، جراحی کلیه و مجاری ادراری، جراحی مغز و اعصاب (پِدنیشگری)، جراحی ارتوپدی، جراحی زنان و زایمان، جراحی زیبایی و… منشعب شده‌است.
آلیسا وایلرستاین متولد ۱۴ آوریل ۱۹۸۲، نوازنده یهودی نامی ویلنسل آمریکایی است.
با کشف شدن استعداد غیرمعمول آلیسا، والدین او (که خود موسیقیدان بودند) از سنین پایین او را به آموزش و تکمیل هنر ساز ویلنسل واداشتند، به‌طوری‌که در سن ۱۳ سالگی، آلیسا بهمراه سمفونی ارکستر کلیولند نخستین اجرای حرفه‌ای خود (Rococo Variations اثر چایکوفسکی) را انجام داد.Conversation with Alisa Weilerstein
یویو-ما از وایلرستاین به عنوان «یکی از مستعدترین نوازندگان این نسل» نام برده.
آلیسا دارای لیسانس تاریخ روسیه از دانشگاه کلمبیا است.
او از دیابت نوع یک رنج می‌برد.Cellist's other passion is diabetes education
از میان جوایز متعدد او می‌توان به «جایزهٔ لنارد برنستاین» او اشاره کرد.PlaybillArts: News: Cellist Alisa Weilerstein Wins €10,000 Leonard Bernstein Prize
الگوریتم ضرب بوث (Booth's multiplication algorithm) با استفاده از یک الگوریتم ساده، دو عدد علامت دار را در یکدیگر ضرب می‌کند. مراحل اجرای این الگوریتم را در عکس زیر مشاهده می نمایید.
الگوریتم بوث رویه ای را برای ضرب اعداد دودویی در نمایش متمم ۲ علامتدار ارائه می نماید. برای راحت‌تر شدن ضرب اعداد دودویی به کار میرود. مبنای کار الگوریتم بر این اساس استوار است که رشته‌های 0 در مضروب فیه نیازی به جمع ندارند بلکه فقط جابجایی (شیفت) لازم دارند و رشته‌های 1 در مضروب فیه از بیت مرتبه 2k تا بیت 2m را می‌توان معادل 2k+1 - 2m تلقی کرد.
مثلاً عدد دودودیی 001110 (14+) دارای رشته‌های 1 از 21 تا 23 است. (k=3 و m=1). این عدد را می‌توان به صورت 2k+1 - 2m = 24 - 21 = 16 - 2 = 14 نوشت.
بنابراین ضرب Mx14 را که در آن M مضروب و 14 مضروب فیه است، می‌توان به صورت Mx24 - Mx21 انجام داد. لذا حاصلضرب با چهار بار شیفت مضروب به چپ و تفریق M که یکبار به چپ شیفت داده شده‌است به‌دست می آید.
همانند همه روش‌های ضرب، الگوریتم بوث نیز به بررسی بیت‌های مضروب فیه و شیفت حاصلضرب جزئی نیاز دارد. قبل از شیفت، ممکن است مضروب طبق قواعد زیر با حاصلضرب جزئی جمع شود، از آن تفریق شود و یا حاصلضرب جزئی بلاتغییر باقی بماند.
الگوریتم فوق، برای مضورب فیه‌های مثبت و یا منفی بفرم متمم 2 قابل استفاده است. این بدان علت است که مضروب فیه منفی به رشته ای از 1‌ها خاتمه می یابد و آخرین عمل تفریق با وزن مناسب خواهد بود. مثلاً مضروب فیه 14- در نمایش متمم 2 عبارتست از 110010 و به صورت -24+22-21 = 14 با آن رفتار می‌شود.
یک نمونه اجرا از این برنامه برای اعداد 6 و 5 :
1 Initialize 0000 0101 0 0110
2 A <- A-M 1010 0101 0 0110
3 ShiftR 1101 0010 1 0110
4 A <- A+M 0011 0010 1 0110
5 ShiftR 0001 1001 0 0110
6 A <- A-M 1011 1001 0 0110
7 ShiftR 1101 1100 1 0110
8 A <- A+M 0011 1100 1 0110
9 ShiftR 0001 1110 0 0110
آویگدور لیبرمن متولد ۵ ژوئن ۱۹۵۸ یک سیاست‌مدار اسرائیلی متولد کیشینف، مولداوی است که پست وزارت دفاع این کشور را برعهده داشت. وی رئیس حزب ملی‌گرای افراطی اسرائیل خانه ما است.دولت جدید اسرائیل رای اعتماد گرفت، دویچه وله فارسی
وی در ۳۱امین دولت اسرائیل، وزیر سیاست‌های راهبردی اسرائیل بود. لیبرمن طرحی جنجالی را برای تأسیس کشور فلسطین ارائه داده که بر اساس آن مناطق عمدتاً عرب‌نشین اسرائیل به فلسطین واگذار شده و در عوض مناطق عمدتاً یهودی‌نشین کرانه باختری به اسرائیل منضم می‌شود.
او دوران خدمت وظیفه عمومی خود را در نیروهای دفاعی اسرائیل گذرانده‌است و توانسته از دانشگاه عبری اورشلیم در علوم سیاسی و روابط بین‌المللی در مقطع لیسانس فارغ‌التحصیل شود بازیابی‌شده در 4 مهر 1388.
اسرائیل خانه ما در جریان انتخابات ۲۰۰۹اسرائیل با شعار «وفاداری نباشد، ملیتی نیست» به کینه‌ورزی علیه شهروندان عرب اسرائیلی متهم شد. لیبرمن و حزبش خواهان سوگند خوردن تمام شهروندان اسرائیل (از جمله اعراب) در وفاداری به دولت اسرائیل برای تأیید تابعیت آنها شده بودند. وی تهدید کرده بود که در غیر این صورت، آنها بایستی اسرائیل را ترک کنند.پیمان ائتلاف دولتی نتانیاهو با حزب راست افراطی، دویچه وله فارسی
آویگدور لیبرمن در مه ۲۰۱۱ به دیپلمات‌ها و سفیران کشورهای خارجی در اورشلیم گفت: «شهرک‌سازی در کرانه غربی رود اردن و اورشلیم متوقف نخواهد شد؛ نه برای سه ماه، نه برای سه روز و نه حتی برای سه ساعت».لیبرمن: «شهرک‌سازی حتی برای 3 ساعت هم متوقف نخواهد شد»، دویچه‌وله فارسی
ارکستر کلیولند تأسیس ۱۹۱۸، از گروه‌های بزرگ و مشهور ارکستر کلاسیک در آمریکا است.
این ارکستر در شهر کلیولند در اوهایو قرار دارد.
این گروه یکی از «پنج گروه بزرگ» ارکستر آمریکاست.
حنظله (به معنی سیب تلخ) یک شخصیت کارتونی برساخته ناجی علی کاریکاتوریست فلسطینی است که نمادِ مصور مردم فلسطین و نشانگرِ سرنوشتِ تلخ و اندوهبارِ آوارگانِ فلسطینی است.Elad, Ami. "Modern Palestinian literature and culture". London: Rotledge, 1999, , P 94حنظله این روزها در تهران پرسه می‌زند حمید دباشی
او یک کودک ۱۰ ساله فلسطینی است که نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در روزنامه کویتی السیاسة به تصویر کشیده‌شد. ناجی علی از سال ۱۹۷۳ به این سو حنظله را همواره پشت به بیننده و با دستان قلاب شده در پشت ترسیم کرده‌است. ده‌سالگی سنی‌ست که او مجبور به ترک فلسطین شد و ده‌ساله ماندنش ناشی از آن است که جز در سرزمین خودش نمی‌تواند رشد کند. حنظله همیشه پیراهن ژنده و پابرهنه است و در کاریکاتورهای تازه‌تر گاه در حال سنگ‌پرانی یا شعارنویسی است.Naji al-Ali. (2009, September 24). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 19:48, September 24, 2009, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Naji_al-Ali&oldid=315980463
ناجی علی در باره حنظله می‌گوید:
هنریک ویِنیافسکی (؛ ؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۳۵ در لوبلین، لهستان کنگره - درگذشتهٔ ۳۱ مارس ۱۸۸۰ در مسکو) آهنگساز دورهٔ رمانتیک، نوازندهٔ ویولن و آموزگار موسیقی اهل لهستان بود.
ایدور اسماری گودیانسن (متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۸ در ریکیاویک)، که به ایدور گودیانسن معروف است، فوتبالیستی ایسلندی است که در پست هافبک هجومی، برای تیم‌های بولتون وچلسی انگلستان، بارسلونای اسپانیا، موناکو و همچنین تیم ملی فوتبال ایسلند بازی می‌کرده‌است. گودیانسن تا کنون در مسابقاتی که به میدان رفته توانسته ۱۵۷ گل به ثمر برساند. او پسر آرنور گودیانسن بازیکن فوتبال سابق تیم ملی ایسلند است که به عنوان بهترین بازیکن این کشور شناخته می‌شده‌است.
در ۲۴ آوریل ۱۹۹۶ گویانسن در بازی ملی بین تیم‌های ایلند و استونی در ابتدای نیمه دوم به جای پدر خود وارد زمین شد. او بعد از بازی ناراحتی خود را از اینکه اجازه بازی همزمان با پدر به او داده نشد ابراز کرد. این اتفاق دیگر تکرار نشد. چون یک ماه بعد از آن گودیانسن جوان دچار شکستگی مچ پا شد و تا مدتی نتوانست به بازی فوتبال ادامه دهد.
سال ۱۹۹۷ او به مدت دو سال به تیم آیندهون پیوست. در این تیم انتظار زیادی نسبت به او می‌رفت. بعد از آیندهون در سال ۱۹۹۸ او به تیمی در لیگ کشور ایسلند برگشت.
گودیانسن در سال ۱۹۹۸ با قراردادی به بولتون پیوست و برای اولین بار در یک بازی پیش فصل برابر سلتیک به میدان رفت. اضافه وزن نامناسب او به دلیل مصدومیتی که داشت موجب شد تا او تنواند خوب ظاهر شود. او در این سال تمام تلاش خود را برای بهبودی انجام داد. در بازگشت او توانست نمایش خوبی از خود نشان دهد به طوری که تا پایان فصل پنج گل به ثمر رساند.
در فصل بعد او با همکاری دیگر بازیکنان ۲۱ گل به ثمر رساند و توانست تیم خود را به نیمه نهایی دو جام برساند. در آن زیمان رپیس باشگاه اعلام کرد که قیمت گودیانسن برای فروش حداقل ۱۰ میلیون یورو می‌باشد . بعد از پایان فصل با اینکه خود او تمایل به ماندن در این تیم داشت گمانه زنی‌ها پیرامون جدایی او از بولون افزایش یافت.
در سال ۲۰۰۰ گودیانسن با قراردادی به مبلغ ۴ میلیون یورو به تیم چلسی پیوست. او در این فصل با همکاری جیمی فلوید هاسلبنک توانست در این تیم موفق ظاهر شود. در پایان فصل او ۲۳ گل و مهاجم دیگر تیم ۲۷ گل به ثمر رسانده بودند.
در سال ۲۰۰۳ او اعتراف کرد که در بازی قمار ۴۰۰.۰۰۰ یورو از پول خود را در طول پنج ماه از دست داده است.
بعد از پیوستن خوزه مورینیو به تیم چلسی او به عنوان یک بازیکن سودمند در این تیم شناخته می‌شد و در پست‌های زیادی می‌توانست بازی کند. بعد از اینکه رومن ابرامویچ به عنوان مالک این تیم معرفی شد و با بودجه بالا به خرید بازکنان بزرگ مشغول شد جایگاه گودیانسن در این تیم متزلزل شد. با این وجود او فصل‌های بعد در این تیم ماند و نقش مؤثری در پیروزی‌های چلسی داشت. بعد از پیوستن آندری شوچنکو و میشائیل بالاک به چلسی او تصمیم به جدایی از این تیم گرفت. با وجود اینکه تیم‌های منچستر یونایتد و رئال مادرید خواهان او بودند گودیانسن با قراردادی سه ساله به بارسلونا پیوست.
بعد از جدایی هنریک لارسن از بارسلونا گودیانسن به عنوان جایگزینی برای او به خدمت این تیم در آمد. مبلغ قرار داد او ۱۲ میلیون یورو بود که قابلیت افزایش تا سقف ۳ میلیون یورو را دارا بود.
در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۷ با وجود با ثمر رساندن چند گل و بازی مناسب نتوانست انتظارات فرانگ رایکارد و هوادارای بارسلونا را بر آورده کند. در طول فصل تابستان سال ۲۰۰۷ انتظار می‌رفت او مجدد به لیگ انگلستان بازگردد اما این اتفاق شکل نگرفت. با این حال در اوایل فصل بعد او نیمکت‌نشین شد اما او می‌گفت با سخت گوشی به مبارزه برای بازگشت به ترکیب اصلی ادامه می‌دهد. با پیوستن تیری آنری و بویان کرکیچ به بارسا او مجبور شد تا پست خود را از مهاجم به هافبک تغییر دهد.
بعد از جدایی رایکارد و پیوستن گواردیولا به این تیم به‌طور گسترده‌ای انتظار می‌رفت که او و چند بازیکن دیگر از ترکیب بارسلونا کنار گذاشته شوند. اما با این حال او راضی به این جدایی نشد. در طول این فصل ایدور بیشتر به عنوان بازیکن ذخیره به کار گرفته می‌شد. او در این سال توانست با تیم بارسلونا قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود.
در سال ۲۰۰۹ گویانسن به تیم موناکو پیوست. چند روز بعد از ثبت قرار داد او با تیم موناکو تلویزیون داخلی ایسلند قرار دادی برای پخش بازی‌های تیم موناکو را فقط به دلیل حضور گودیانسن در این تیم بست.
در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۰، هری ردنپ مربی تاتنهام هاتسپر اعلام کرد که گودیانسن به عنوان بازیکن قرضی از موناکو به این تیم پیوسته است.
ایدور به عنوان بازیکنی شناخته می‌شود که توانایی بالایی در نگهداری و کنترل توپ دارد. علاوه بر این فیزیک بدنی مناسب او این اجازه را می‌دهد تا او به عنوان یک بازیساز در میانه میدان نقشی مثبت ایفا کند. همچنین قدرت تطبیق پذیری با شرایط را در تیم‌های چلسی و بارسلونا نشان داده است. او در زمان لازم می‌تواند در پست‌های متفاوتی بازی کند. او همچنین بازیکنی با سرعت کار خوب در نظر گرفته می‌شود.
گودیانسن از سال ۱۹۹۶ در تیم ملی اسلند بازی می‌کند. او در این مدت ۶۰ بازی انجام داده است و با ۲۴ گل ملی بهترین گلزن ملی این کشور به‌شمار می‌رود. او بازیکنی است که به عنوان جانشینی برای پدر خود به‌شمار می‌رود.
او دارای سه فرزند با نام‌های آندری لوکاس، سوین آرون و آریان از همسر خود، رانهیلدور است. سوین آرون پسر ایدور گودیانسن در تیم جوانان بارسلونا بازی می‌کند.
مارسل یانسن (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۸۵ در مونشن گلادباخ، نوردراین-وستفالن) بازیکن فوتبال آلمانی است. وی بیشتر به خاطر سانترهای بسیار دقیقش شناخته شده‌است.
یانسن که فوتبال را از باشگاهی محلی در زادگاهش آغاز کرد در سال ۱۹۹۳ موفق شد به تیم باسابقه و مشهور شهر خود بروسیا مونشن گلادباخ بپیوندد. وی تا سال ۲۰۰۷ در این تیم عضویت داشت اما در آن سال تیم گلادباخ به دسته پائین‌تر سقوط کرد و او به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ پیوست. پس از پشت سرگذاشتن یک فصل در بایرن و بازی کردن در جام یوفا با بی مهری مسئولان بایرن به باشگاه هامبورگ رفت. وی هم‌اکنون در باشگاه هامبورگ نقش کلیدی ایفا می‌کند.
یانسن از ابتدا مورد توجه مسئولان تیم ملی قرار گرفت و در برای تیم زیر ۲۱ سال آلمان به میدان رفت. وی در طی دیدارهای دوستانه تیم فوتبال ملی آلمان پس از آغاز جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان موفق شد نظر سرمربی وقت تیم ملی یورگن کلینزمن را جلب کند و برای حضور در این تورنومنت انتخاب شد، هرچند او تنها توانست در دیدار نهایی آلمان برابر پرتغال در دیدار پلی آف به میدان برود.
پس از این نیز یانسن در تورنمومنت جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸ حضور داشت.
اسپوندیلیت آنکیلوزان یا روماتیسم ستون فقرات عبارت است از یک بیماری مفصلی پیشرونده، مزمن و خودایمنی که اغلب ستون فقرات و استخوان‌های لگن را درگیر می‌سازد. بیمار به دلیل التهاب و سفتی ستون فقرات ممکن است حالت «خم شدن به جلو» داشته باشد. التهاب به ویژه ناحیه خاجی-تهیگاهی Sacroiliac مفاصل لگن، ستون مهره‌ای کمری، سینه‌ای و گردنی را درگیر می‌کند. مردان بیشتر مبتلا می‌گردند و شروع بیماری معمولاً در اواخر دهه دوم یا اوایل دههٔ سوم زندگی است.
علائم اصلی کمردرد و سفتی ستون فقرات است ولی بیماری می‌تواند موجب التهاب مفاصل دیگر مانند ران، زانوها و مچ پا بشود (خشکی مفاصل صبحگاهی). این بیماری می‌تواند باعث ایجاد درد در کف پا شود که با راه رفتن بدتر می‌شود. گاهی اسپوندیلیت آنکیلوزان باعث درگیری چشم، قلب و ریه نیز می‌شود. HLA-B۲۷ در ۹۰٪ بیماران وجود دارد.
علائم بالینی شامل خشکی صبحگاهی، گاهی آرتریت التهابی مفاصل زانو و هیپ و سایر مفاصل، خم شدن سر و گردن بیمار به جلو و ایراد در راست نگهداشتن سر و گردن، و تب خفیف می‌باشند. حس سوزش در پاشنه چپ یا راست، و هیپ لگن چپ یا راست. بعدها کتف و گردن هم خشک می‌شود.
در تست شوبر از محاذات ستیغ خاصره در پایین کمر نقطه‌ای علامت‌گذاری می‌شود و ۱۰ سانتی‌متر بالاتر از آن نقطه دیگری علامت‌گذاری می‌شود، سپس از بیمار خواسته می‌شود به جلو خم شود و در این حالت مجدداً فاصله بین این دو نقطه اندازه‌گیری می‌شود در فرد سالم این فاصله از ۱۳ سانتی‌متر بیشتر خواهد بود (تست شوبر منفی) در حالی‌که در فرد مبتلا به التهاب مهره خمیده، این فاصله از ۱۳ سانتیمتر بیشتر نخواهد شد (تست شوبر مثبت). در رادیوگرافی روبروی ستون فقرات و ناحیه خاجی-تهیگاهی حالت منحصربه‌فردی در موارد پیشرفته بیماری دیده می‌شود که در آن جسم مهره‌ها از طرفین به یکدیگر متصل شده‌اند (ستون مهره‌ای خیزرانی bamboo spine). در آزمایش خون نیز در موارد حاد بیماری افزایش ESR و CRP را داریم. آنتی‌بادیHLA-B27 در خون بیش از ۹۰٪ بیماران وجود دارد.
درمان‌های جدید مانند آمپول رمیکید و سینورا تأثیر قوی در کنترل بیماری دارند. درمان با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، سولفاسالازین، ویتامین D و داروهای سرکوبگر ایمنی است. فیزیوتراپی نیز مفید است.
یوگا و شنا در استخر و مدیتیشن بسیار مفید هست در کاهش درد و التهاب و افزایش دامنه حرکت مفاصل.
از دست دادن امید در بیماری‌های خود ایمن و ژنتیک سم هست. پس باید سبک زندگی شاد و امیدوارانه بدون استرس از آینده بیماری در پیش گرفت. خنده روزانه و تکرار آن بسیار مفید هست. چون خنده باعث ترشح اندروفین شده و معادل مورفین هست.
با رعایت موارد بالا همزمان درمان پزشکی بیمار به راحتی زندگی روزمره عادی خود را خواهد داشت.
تصورات غلط دربارهٔ اسپوندیلیت آنکیلوزان
بررسی بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان سایت پزشکی اکسترن
اتواسکلروز به معنی رشد غیرطبیعی و تدریجی استخوان در گوش میانی است. این رشد مانع عملکرد طبیعی استخوان رکابی (یکی از استخوان‌های گوش میانی) که مسئول انتقال صداست شده و از این طریق سبب کاهش شنوایی مزمن انتقالی (Chronic conductive hearing loss) می‌شود. اتواسکلروز معمولاً ابتدا از یک گوش آغاز می‌شود و در دو سوم موارد هر دو گوش را مبتلا می‌سازد.
علایم شایع: کاهش شنوایی تدریجی و پیشرونده، وزوزگوش، شنوایی بهتر در محیط‌های شلوغ نسبت به محیط‌های ساکت است. در اودیومتری معمولاً در فرکانسهای پایین کاهش شنوایی شدیدتر است. در مراحل پیشرفته بیماری، به دنبال درگیر شدن حلزون شنوایی (Cochlea) کاهش شنوایی حسی - عصبی (SNHL) ممکن است رخ دهد.
علت این اختلال به نظر می‌رسد ارثی (احتمالاً اتوزومال غالب) باشد. بیماری در نیم درصد جامعه تشخیص داده می‌شود البته شیوع آن بسیار بیشتر است ولی اغلب مبتلایان بدون علامت هستند. به نظر می‌رسد ما ابتدا یک مرحله رشد استخوان اسفنجی و پرعروق در کانونهای مختلف اسخوانهای گوش میانی داریم. سپس اسکلروز استخوانی داریم که موجب چسبیدن استخوان رکابی به دریچه بیضی حلزون شنوایی می‌شود.
درمان معمولاً عبارتست از جراحی برای برداشت استخوان رکابی یا ایجاد سوراخ ظریف در پایهٔ آن و جایگزین کردن آن با پروتز (stapedectomy). اغلب با این جراحی شنوایی کامل یا طور نسبی اصلاح می‌گردد. ممکن است به جای درمان جراحی از سمعک استفاده شود.
درمواردی که به علت درگیری حلزون شنوایی، کاهش شنوایی شدید حسی-عصبی ایجاد شود از کاشت حلزون () به عنوان روش درمانی می‌توان بهره برد.
رؤیا حکاکیان (زاده در تهران) نویسنده، شاعر و گزارشگر یهودی الاصلSalisbury University - Public & Media Relations - Author Roya Hakakian Delivers SU Convocation Address, Lecture ایرانی-آمریکایی است. او در آغاز انقلاب ۱۳۵۷ از شیفتگان انقلاب بود. اما خیلی زود از آن سرخورده شد و در سال ۱۳۶۳ ایران را ترک کرد.
رؤیا حکاکیان تا کنون برای ده‌ها برنامه رادیویی و تلویزیونی در آمریکا (از جمله رادیوی عمومی ملی) چندین گزارش تهیه کرده‌است. او نویسنده چند اثر نیز هست. "جانیان قصر فیروزه" نام کتابی از وی دربارهٔ ترور میکونوس است که به حمایت توسط آرش جودکی به فارسی ترجمه شده‌است.
رؤیا حکاکیان به سفارش یونیسف فیلمی با نام "Armed and Innocent" را ساخته‌است.
در سال ۲۰۰۴ و با تأکید دولت آمریکا بر روی وضعیت حقوق بشر در ایران، رؤیا حکاکیان به همراه پیام اخوان و رامین احمدی «مرکز اسناد حقوق بشر ایران» را تأسیس کردند. این مرکز با بودجه ابتدایی یک میلیون دلار از سوی وزارت خارجه آمریکا تأسیس شد. پس از آن به این مرکز سالانه بودجه نیم میلیون دلاری از سوی دولت آمریکا اختصاص داده شده‌است. پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ در ایران، دولت کانادا نیز به این مرکز کمک مالی اعطا کرد.
حکاکیان از اعضای هیئت مدیره سازمان می‌باشد. این سازمان از سوی وزارت خارجه آمریکا به هدف گسترش جامعه باز در ایران تأسیس و حمایت می‌شود.
در سال ۲۰۲۲، رؤیا حکاکیان در یک سخنرانی در کمیته روابط خارجی سنا آمریکا، کمک‌های مالی دولت آمریکا به سازمان‌های حقوق بشری را بسیار بهتر از هزینه‌های سنگین نظامی در مورد همسایه‌های ایران می‌داند. او در مقابل اعضای سنا می‌گوید که این کمک‌های مالی به سازمان‌های حقوق بشری از جمله دو موسسه‌ای که او در آنها است، امروز جواب داده و افکار مردم ایران تغییر پیدا کرده‌است.
در سال ۲۰۲۰ رؤیا حکاکیان پس از انتشار بیانیهٔ ۱۴ کنشگر زن در ایران که در آن خواستار استعفای علی خامنه‌ای و گذار از نظام جمهوری اسلامی شده بودند ازجمله ۱۴ فعال زنی بود که در خارج از ایران با انتشار نامه‌ای از این زنان حمایت کردند.
حکاکیان در خصوص انگیزهٔ نگارش کتاب "قاتلان قصر فیروزه" می‌گوید: آقای پرویز دستمالچی که خودش یکی از بازماندگان این قتل است شبی در خانهٔ ما مهمان بود. بعد از اینکه شروع کرد در مورد این داستان صحبت کردن، من احساس کردم که پرویز خودش قصه گوی و راوی خیلی خوبی است. اما به خلاف آنچه که دیگران تصور می‌کردند و حتی خود من در همان بار اول که این قصه را از دهان پرویز شنیدم همیشه فکر می‌کردیم مهم‌ترین قسمت واقعه میکونوس همان شب قتل است و پس از آن هم حکمی که پنج سال بعد در سال ۱۹۹۷ از سوی دادگاه صادر شد. اما چیزی که در جریان صحبت من با پرویز دستمالچی خیلی جالب آمد پروسه‌ای بود که در جریان آن این تحقیق پلیس و دادستان و این مسیر عدالت‌خواهی پیش رفته بود. من بعدها احساس کردم که این همان داستانی است که تقریباً هیچ‌کس جزئیاتش را نمی‌داند. این شد که فکر کردم داستان جذاب و مهمی است و از روی کنجکاوی شروع به مصاحبه گرفتن با بازماندگان این واقعه با دادستان و با دست‌اندرکاران مختلف این ماجرا کردم.
اپی‌گِلوتیت به معنی التهاب اپیگلوت است. غضروف الاستیک اپیگلوت بخشی از راه هوایی فوقانی است که در انتهای زبان قرار دارد از این‌رو این بیماری می‌تواند موجب انسداد راه هوایی شود و خطرناک است. بیماری در کودکان زیر هفت سال و در زمستان شایعتر است.
شایعترین عامل بیماری باکتری هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b می‌باشد هرچند استرپتوکوکها نیز می‌توانند موجب اپی گلوتیت شوند.
بیماری با گلودرد شروع شده و به سرعت شدت پیدا کرده و طی چند ساعت منجر به سختی بلع غذا (و ریزش بزاق) می‌شود. بیمار تب دار بوده‌است و بیمار طی ۶ ساعت اول دچار اختلال در تنفس شده و صداهای خشن تنفسی (hoarseness of voice and stridor) پیدا می‌کند. در صورت عدم درمان بیماری می‌تواند کشنده باشد (اورژانس). از معاینه ته حلق بیمار بدون وجود امکانات پیشگیرانه بایستی اجتناب کرد. لارنگوسکوپی و گرفتن رادیوگرافی ساده گردن (دیدن علامت شست در گرافی) به تشخیص در مرحله اول کمک می‌کند.
درمان با آنتی‌بیوتیک وریدی (مانند سفتریاکسون و کلرامفنیکل) است. برای حفظ راه تنفسی از گذاشتن لوله تراشه (انتوباسیون) و اکسیژن استفاده می‌کنیم. در صورت عدم امکان لوله گذاری، نای‌بری یا کریکوتیروئیدوتومی انجام می‌دهیم. امروزه واکسن هموفیلوس Hib vaccine در دسترس است.
بوندس‌تاگ ، پارلمان مرکزی آلمان فدرال است که در شهر برلین، پایتخت آلمان قرار دارد. شمار نمایندگان بوندس‌تاگ بر اساس قانون انتخاباتی آلمان متغیر است، و بوندس‌تاگ دست‌کم ۵۹۸ نماینده دارد. در ابتدای دوره فعلی یعنی دوره ۱۷، شمار نمایندگان تکمیلی، ۲۴ نماینده بود که در حال حاضر به ۲۲ کاهش یافته‌است به‌طوری‌که در حال حاضر، بوندس‌تاگ ۶۲۰ نماینده دارد. هر دورهٔ نمایندگی، چهار سال است. انتخابات پیش از موعد برای حل بحران سیاسی عمده‌ای که با تعادل موجود در مجلس نمی‌توان آن را حل کرد، امکان‌پذیر است. بوندس‌تاگ قوهٔ قانونگذار در سطح کشور است. وظیفهٔ تصویب قراردادهای بین‌المللی و بودجهٔ عمومی کشور نیز بر عهدهٔ این مجلس مرکزی است. نمایندگان مجلس در فراکسیونهای حزبی و در صورت ضعیف بودن حزبشان به لحاظ کمی در گروه‌های حزبی گرد آمده و خط سیاسی خود را پیش می‌برند. بوندستاگ یک پارلمان با کارکرد واقعی است و در مقایسه با بسیاری کشورهای دیگر، کمتر کارکرد نمایشی دارد. در مورد بسیاری از امور، نه در سطح اجلاس‌های بزرگ علنی، بلکه در کمیته‌های تخصصی تصمیم‌گیری می‌شود.انتخابات پارلمانی در آلمان، دویچه وله فارسی
بوندس‌تاگ، قوهٔ مقننه در سطح فدرال یعنی در سطح کل آلمان است. وظیفهٔ تصویب قراردادهای بین‌المللی و بودجهٔ عمومی کشور نیز بر عهدهٔ این مجلس مرکزی است. صدراعظم آلمان با رأی بوندس‌تاگ انتخاب می‌شود. نظارت بر کار حکومت نیز بر عهدهٔ بوندس‌تاگ است.انتخابات، مجلس و حکومت در آلمان، دویچه وله فارسی
ساینتیفیک آمریکن تأسیس ۱۸۴۵، نام یک نشریه ماهانهٔ علمی آمریکایی است.
این نشریه برای سطوح عمومی و به منظور خبررسانی از جدیدترین نوآوریها، نظریات و کشفیات و دستاورد های علمی نوشته می‌شود.
مریم خراسانی (زاده ۱۳۳۵) پژوهشگر، مترجم، تحلیلگر ادبی است و مقالات بسیاری در طیفی از اقتصاد سیاسی تا زمینه‌های نظری جامعه‌شناسی زنان دارد. او از میانهٔ دهه ۱۳۷۰ در مجامع ادبی به عنوان یکی از چهره‌های سرشناس نقد فمینیستی شناخته می‌شود.نگاهی به ادبیات زنان ایران: ادبیات گسست در گفت وگو با مریم خراسانی، تحلیلگر ادبی، یزدان سلحشور، روزنامه ایران شماره ۲۶۹۴، ۲۱ دی ۱۳۸۲
مریم خراسانی گرداننده دو نشست نقد کتاب در تهران بود که محور موضوعی هردو نشست را آثار نویسندگان زن یا آثار فلسفی مرتبط با «جامعه‌شناسی زنان» تشکیل می‌دهد.
مریم خراسانی مقالات بسیاری دارد که تعدادی از آنها در کتاب «مقالاتی دربارهٔ ادبیات زنان» گردآوری شده‌اند.
برخی از مقالات و مصاحبه‌های او عبارتند از:
بهاءالله بنیانگذار آئین بهائی برای حفظ وحدت جامعه بهائی و جلوگیری از انشقاق، اصلی را بنا نهاد که با عنوان عهد و میثاق شناخته می‌شود. بر طبق این اصل او چگونگی تداوم جریان هدایت، مسئلهٔ جانشینی و توضیح و تبیین آثار خود را با دستورالعمل‌های صریح، روشن و کتبی مشخص نمود. بر اساس این اصل بهاءالله مسئولیت هدایت و رهبری جامعه را پس از خود به پسر ارشدش عبدالبهاء سپرد سپس بنا به وصیت عبدالبهاء در الواح وصایا این مسئولیت به شوقی افندی، نوهٔ عبدالبهاء و در نهایت همان‌طور که بهاءالله و جانشینانش مشخص کرده بودند به بیت‌العدل اعظم مُحوّل شد. اصل عهد و میثاق از بهائیان می‌خواهد که در هر زمان از مرجعی که برای اداره و هدایت جامعه تعیین شده پیروی کنند و به او وفادار و متعهد بمانند. طبق این اصل نپذیرفتن هر مرجع از سلسله جانشینان بهاءالله معادل عدم پذیرش خود اوست. اغلب بهائیان از بهاءالله به عبدالبهاء و از او به شوقی افندی و سپس به ایادیان امرالله و آنگاه به بیت‌العدل اعظم معتقد شده‌اند.
انشعاباتی که از این خط اصلی منشعب شده‌اند معمولاً ناموفق بوده‌اند و نتوانسته‌اند طرفداران قابل توجهی به خویش جلب کند.
بهاءالله تا پایان عمرش در سال ۱۸۹۲ در عکا تحت حصر خانگی باقی ماند. بنا بر وصیت‌نامه بهاءالله، پسر بزرگش عباس که بعدها به عبدالبهاء ملقب گردید به عنوان جانشین او تعیین شد. بهائیان معتقدند این برای اولین بار در تاریخ ادیان است که پیامبر یک دین پس از خود به صورت کتبی و با خط خود جانشین خویش را انتخاب می‌کند و این باعث می‌شود که آئین بهائی از تفرقه و انشعاب در امان بماند.سخنی کوتاه در مورد آئین بهائی، علاءالدین قدس نورانی، معرفی اعتقادات
بهاءالله به‌طور رسمی و مشخص در وصیتنامه‌اش (کتاب عهدی) که به دست خط خود نوشته بود با یادآوری آیه‌ای از کتاب اقدس در مورد جانشینی عبدالبهاء بعد از خود از بهائیان می‌خواهد که بعد از درگذشتش به عبدالبهاء روی بیاورند. پیش ازین نیز بهاءالله در آثار دیگری مانند «سورة الغصن» که در دوران تبعیدش در ادرنه یا «لوح ارض باء» که در زندان عکا نوشته بود به مقام عبدالبهاء اشاره کرده بود.
این وصیت‌نامه اندک زمانی پس از درگذشت بهاءالله در جمع بزرگی خوانده شد. در این وصیتنامه همچنین ذکر شده بود که میرزا محمدعلی- پسر دوّم بهاءالله- در رتبهٔ دوم بعد از عبدالبهاء قرار دارد. جانشینی عبدالبهاء دور از انتظار نبود، او دستیار وفادار و قابلی برای پدرش بود. اکثریت قریب به اتفاق بهائیان مطابق کتاب عهدی، عبدالبهاء را به عنوان جانشین و مبیّن و مفسّر رسمی آثار بهاءالله، مرکز عهد و میثاق و سرمشقی از زندگی بهائی پذیرفتند.
اندکی بعد امّا، میرزا محمدعلی، برادر ناتنی عبدالبهاء، بر خلاف این وصیت‌نامه عمل کرده، مرجعیّت عبدالبهاء را انکار کرد و در ابتدا به صورت پنهان و سپس آشکار به مخالفت با او پرداخت. اگرچه این مخالفت‌ها نتوانست در وفاداری تودهٔ بهائیان به عبدالبهاء خللی وارد کند، امّا باعث بروز مشکلات برای عبدالبهاء از جانب مقامات عثمانی شد. همکاری میرزا محمدعلی و امپراتوری عثمانی به بازداشت و حصر مجدد عبدالبهاء در عکا انجامید و حکم تبعید او به صحراهای شمال آفریقا در دستور کار قرار گرفت. با انقلاب جمعیت ترکان جوان اما عبدالبهاء از خطر تبعید نجات یافت و مانند سایر زندانیان سیاسی امپراتوری عثمانی آزاد شد.
افراد دیگری نیز در این میان با همکاری با میرزا محمدعلی به مخالفت با عبدالبهاء برخاستند. عده‌ای از اولاد بهاءالله، میرزا آقاجان کاتب بهاءاللهزعیم الدوله تبریزی، مفتاح باب‌الابواب، ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تهران ۱۳۴۶ ش، ص ۳۱۵ و ابراهیم خیرالله از جمله این اشخاص بودند. ابراهیم خیرالله از مسیحیان سوریه بود که به آئین بهائی گرویده بود. او بعدها به آمریکا مهاجرت کرد و به تبلیغ آئین بهائی در آنجا پرداخت. ابراهیم خیرالله در ابتدا آئین بهائی را به صورت تلفیقی از مسیحیت ارائه می‌داد و عبدالبهاء را به عنوان بازگشت دوباره مسیح در آمریکا معرفی می‌کرد، ادعایی که عبدالبهاء قاطعانه آنرا رد کرد و اقدام به اصلاح آن کرد. بعد از مدتی خیرالله که قصد داشت به عنوان رهبر مذهبی بهائیان آمریکا شناخته شود از در مخالفت با عبدالبهاء درآمد و شروع به همکاری با میرزا محمدعلی کرد. میرزا محمدعلی برای حمایت از خیرالله پسر خود شعاع‌الله را در سال ۱۹۰۴ به آمریکا فرستاد. گروه اندکی از تازه بهائیان در آمریکا که خود را موحد می‌نامیدند از خیرالله پیروی کردند، ولی تعدادش رفته رفته رو به افول نهاد به طوری که در سال ۱۹۰۶ به یک جمع ۴۰ نفری در کنوشا، یک گروه کوچک در شیکاگو و تعدادی افراد پراکنده در جاهای دیگر تقلیل پیداکردند. تلاشهای متعاقب برای بسط و توسعه این جریان و جذب افراد بیشتر ناموفق ماند و گروه کنوشا بعد ازسال ۱۹۵۰ غیرفعال شد. بعد از خیرالله، شعاع‌الله رهبر این گروه کوچک شد. شعاع‌الله بعدها برای مدت ۳ سال از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ اقدام به انتشار مجله‌ای به نام «Quarterly» به زبان انگلیسی کرد که به ترویج مطالب و نوشته‌های میرزا محمدعلی و سایر افراد این گروه می‌پرداخت.
بهائیان آمریکا بعد از اینکه ابراهیم خیرالله به طرفداری از میرزا محمدعلی و مخالفت با عبدالبهاء برخاست موقتاً دچار سردرگمی شدند؛ به ویژه به این دلیل که اطلاعات دقیقی به زبان انگلیسی راجع به آئین بهائی در دست نداشتند. عبدالبهاء برای حل این مشکل و تحکیم این جامعه و ایجاد فهم عمیق‌تری از آئین بهائی دست به یک سلسله اقدامات زد. او بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ چهار مبلغ بهائی ایرانی به آمریکا فرستاد تا بهائیان آمریکا به درک درستی از عقاید و آموزه‌های بهائی دست یابند؛ او همچنین در سطح وسیعی شروع به مکاتبه با بهائیان آمریکا نمود و در نهایت خود به آمریکا سفر کرد و در بسیاری از شهرهای این کشور به شرح و بسط تعالیم بهائی در مجامع عمومی و خصوصی پرداخت. وقایع دیگری نیز به روند تحکیم و افزایش آگاهی بهائیان آمریکا از آئین بهائی کمک کرد، من جمله اینکه گروهی کوچک ولی تأثیر گذار از بهائیان آمریکا برای دیدار عبدالبهاء به عکا رفتند، حجم وسیعی از آثار و متون بهائی به انگلیسی منتشر شد (تا سال ۱۹۱۲ حداقل ۷۰ کتاب و جزوه در باره دیانت بهائی، شرح آموزه‌های آن و ترجمه متون بهائی به انتشار رسید) و رفته رفته مبلغین و رهبران بهائی در آمریکا از میان خود بهائیان آمریکایی ظهور کردند.
پاسخ عبدالبهاء به میرزا محمدعلی در طی سه مرحله متطّور شد. در ابتدا عبدالبهاء بدون علنی کردن مشکل سعی در مذاکره و مصالحه با میرزا محمدعلی و اعوانش داشت. سپس بعد از اطمینان از اینکه مصالحه راه به جایی نمی‌برد و خطر آسیب به جامعه وجود دارد، توّجه بهائیان را به اصل «عهد و میثاق» جلب نمود و به بهائیان دستور داد تا تمام روابط خود را با میرزا محمدعلی و همدستانش قطع کنند. بر اساس اصل عهد و میثاق در هر زمان پیروی از آن مرجعی که برای ادارهٔ جامعه تعیین شده ضروری است و باعث حفظ اتحاد جامعهٔ بهائی می‌شود. عبدالبهاء کسانی که این عهد و میثاق را زیر پا گذاشته بودند (مانند میرزا محمدعلی) «ناقض عهد و میثاق» (شکننده پیمان) اعلام کرد. در نهایت نمایندگانی از طرف خود به مناطقی که بیشترین تأثیر را از این مشکل گرفته بودند فرستاد. وظیفه این نمایندگان تشویق بهائیان به قطع کامل و دائمی روابط خود با میرزا محمدعلی و پیروانش بود. آنان از طرف عبدالبهاء این اختیار را داشتند تا با پیروان میرزا محمدعلی نیز ارتباط برقرار کرده و آنان را تشویق به بازگشت نمایند. این نمایندگان در ایران همان ۴ نفری بودند که از طرف بهاءالله به عنوان ایادیان امرالله تعیین شده بودند.
عبدالبهاء در وصیت‌نامه خود که «الواح وصایا» نامیده می‌شود شوقی افندی نوه ارشد خود را به عنوان جانشین برگزید و با تشریح فعالیتهای میرزا محمدعلی او را ناقض عهد اعلام و از جامعه بهائی طرد کرد. پیروان میرزا محمدعلی در عکا و نواحی آن حداکثر متشکل از شش خانواده بودند که فعالیتهای دینی خاصی نداشتند و عملاً در جامعه اسلامی آن منطقه حل شدند.
با اینکه در تاریخ ادیان شقاق و شکافهای اعتقادی بعد از درگذشت پیامبر و مؤسس آئین جدید امری رایج است اما عبدالبهاء با وجود حملات جدّی از ناحیه برادر ناتنی خود توانست وحدت جامعه بهائی را بعد از درگذشت پدرش حفظ نماید و از تفرقه و به‌وجود آمدن شکافهای عقیدتی و انشعاب در آن جلوگیری کند.
عبدالبهاء در همان سال‌های ابتدایی دوران قیادتش (۱۸۹۲–۱۹۰۸) ترتیباتی فراهم کرد تا چنانچه اتفاقی برای او بیفتند، پس از او وحدت و هماهنگی جامعهٔ بهائی محفوظ بماند. وی در آن سال‌ها وصیت‌نامه‌ای نوشت (الواح وصایا) و در آن، شوقی افندی، نوهٔ ارشد خود را به عنوان جانشین و ولی امر بهائی اعلام کرد. وی همچنین نظام و اصولی برای انتخابات بیت العدل اعظم- موسّسه‌ای که بهاءالله تشکیل آن را وضع کرده بود- پایه‌ریزی کرد. به جز اشاره کوتاهی در آثار بهاءالله در مورد اغصان (اخلاف مذکّر بهاءالله)، در مورد مقام ولی امر هیچ مطلبی تا زمان الواح وصایای عبدالبهاء وجود نداشت. شوقی افندی بعدها به همسر و نزدیکانش گفته بود که هیچ آگاهی قبلی در مورد مقام ولایت امری نداشته‌است و نمی‌دانسته که از طرف عبدالبهاء به عنوان ولی امر بعد از او تعیین شده‌است. شوقی افندی در سال ۱۹۲۱ و در سن ۲۴ سالگی هدایت جامعه بهائی را بر عهده گرفت. شوقی افندی در کالج پروتستان بیروت که بعداً به دانشگاه آمریکایی بیروت تغییر نام داد و در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده بود.
وصیت‌نامهٔ عبدالبهاء یک ماه پس از درگذشت او، در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۲۲ برای اولین بار به‌طور عمومی خوانده شد و مطابق آن، شوقی افندی عهده‌دار امور جامعهٔ بهائی شد. اگر چه تعیین شوقی افندی به عنوان مرجع امر برای خود او و دیگر بهائیان غیرمنتظره بود، امّا از طرف قریب بالاتفاق بهائیان پذیرفته شد. وصیت‌نامهٔ عبدالبهاء بسیار واضح و روشن بود؛ شوقی افندی به عنوان مرکز عهد و میثاق تعیین شده بود و از همهٔ بهائیان خواسته شده بود به او روی بیاورند.
مخالفتها با شوقی افندی محدود بود، چه که مفهوم عهد و میثاق به اصلی محکم در آئین بهائی تبدیل شده بود و وصیت‌نامه عبدالبهاء روشن و قاطع بود. با این وجود میرزا محمدعلی در ابتدای کار مشکلاتی برای شوقی افندی ایجاد کرد. او و دستیارانش اقدام به تصاحب اماکن مقدسه بهائی کردند. آنها کلید روضه مبارکه را از متولی آنجا گرفتند ولی بعداً مقامات محلی کلید را به شوقی افندی بازگرداندند. میرزا محمدعلی همچنین می‌خواست به عنوان جانشین عبدالبهاء شناخته شود ولی در اقداماتش ناموفق ماند.
در سال ۱۹۳۲ عمه بزرگ شوقی افندی به نام بهیه خانم (دختر بهاءالله و خواهر عبدالبهاء) درگذشت. او در میان بهائیان از احترام فراوانی برخوردار بود و در آموزش و تحکیم اصل «عهد و میثاق» که بر پیروی از مرجع آئین بهائی و حفظ وحدت جامعه بهائی تأکید داشت نقش بسزایی ایفا نمود. او بعد از درگذشت عبدالبهاء با ارسال چندین تلگرام به سراسر دنیا با تشریح اصول گنجانده شده در الواح وصایا - وصیت نامه برادرش عبدالبهاء - از همه بهائیان خواست از شوقی افندی پیروی کنند. تا زمان درگذشت بهیه خانم، شوقی افندی با مقاومت جدی در میان خویشانش روبرو نشده بود. اما پس از درگذشت او نزدیکان او شروع به مخالفت با او کردند. عده‌ای از افراد خانواده دستورهای صریح شوقی افندی را نادیده گرفته و با افردای از خویشاوندان خود که از آئین بهائی طرد شده بودند وصلت کردند. این اقدام آن‌ها سبب طرد آن‌ها از جامعه بهائی شد. این تشنجات داخلی سبب تشکیل شاخه جدیدی در آئین بهائی نشد.
یکی از اولین اولیت‌های شوقی افندی ایجاد موسسات و شوراهای انتخابی بهائی برای اداره جامعه بود که با جدیت به انجام آن پرداخت. در این مسیر چند تن از بهائیان در غرب به مخالفت با او پرداختند. روث وایت یکی از آنها بود. او در سال۱۹۲۶ اعتبار الواح و وصایای عبدالبهاء را زیر سؤال برد و به صورت آشکار با جانشینی شوقی افندی مخالفت کرد. او نامه‌ای به رئیس پست ایالات متحده آمریکا نوشت و از او خواست از انتشار ادعای نادرست محفل ملی آمریکا در مورد جانشینی شوقی افندی توسط سرویس پست آمریکا جلوگیری کند. وایت همچنین به نماینده عالی‌رتبه بریتانیا در فلسطین نامهٔ مشابهی نوشت که مورد توجه قرار نگرفت. منشیان و دستیاران عبدالبهاء اصالت وصیت‌نامه را تأیید کردند و مخالفتهای او تأثیری در جامعه بهائی آمریکا نگذاشت. فقط یکی از بهائیان اولّیه آلمان به نام ویلهم هریگل دعوی وایت را پذیرفت. چند نفری که از هریگل پیروی کردند اغلب بعد از درگذشت او در سال ۱۹۳۲ اظهار پشیمانی نموده و به جامعه بهائی بازگشتند.
احمد سهراب فرد دیگری بود که با شوقی افندی و محفل ملی بهائیان آمریکا از در مخالفت درآمد. او منشی و مترجم عبدالبهاء بود و همچون روث وایت با ایجاد موسسات اداری در آئین بهائی مخالف بود. در سال ۱۹۲۹ سهراب به اتفاق جولی چانلر «انجمن تاریخ جدید» رادر نیویورک ایجاد کرد که به صورت غیر مستقیم آموزه‌های بهائی را ترویج می‌داد. سهراب به محفل نیویورک اجازه هیچ نوع نظارتی را بر انجمن نمی‌داد. مقابله و مخالفت سهراب و چانلر با محفل ملی آمریکا در نهایت منجر به طرد آنها از جامعه بهائی شد.
در سال ۱۹۳۰ «انجمن تاریخ جدید» برای جذب کودکان و جوانان «کاروان شرق و غرب» را ایجاد کرد. «کاروان شرق و غرب» از انجمن مادر بزرگتر شد و در نهایت تمام ارتباطش را با آئین بهائی قطع کرد و به یک انجمنِ دوستان مکاتبه‌ای با آرمانهایی اجتماعی بدل شد. «انجمن تاریخ جدید» دیگر وجود خارجی ندارد ولی «کاروان شرق و غرب» فعالیتهای محدودی در سطح محلی در نیویورک دارد.
بهاءالله، بنیان‌گذار آئین بهائی، در کتاب اقدس تأسیس بیت‌العدل اعظم را وضع کرده‌است. در این کتاب و سایر آثار بهاءالله توضیحات بسیاری دربارهٔ بیت‌العدل اعظم داده شده‌است. بهاءالله به بیت‌العدل اعظم مرجعیت و اقتدار داد تا در تمامی مواردی که به صراحت در آثار بهائی تعیین نشده تشریع (قانون‌گذاری) کند. عبدالبهاء، پسر ارشد و جانشین بهاءالله، در وصیت‌نامه خود با نام الواح وصایا بر اختیارات و مرجعیت بیت‌العدل اعظم تأکید نمود و توضیحات بیشتری در ارتباط با تأسیس و عملکرد این جمع و نحوهٔ انتخاب آن ارائه داد.
شوقی افندی، جانشین عبدالبهاء، تأسیس بیت العدل اعظم را در صدر کارهای خود قرار داد و در دورانی که مسئولیت اداره جامعهٔ بهائی را به عهده داشت به تقویت و گسترش نظام اداری بهائی پرداخت تا آمادگی لازم برای انتخابات و تشکیل بیت العدل اعظم در جامعه ایجاد شود. شوقی افندی در سال ۱۹۵۱ افرادی را به عضویت در جمعی به نام شورای بین‌المللی بهائی انتصاب کرد. به گفته او تشکیل این شورا طلایهٔ تشکیل بیت العدل اعظم بود.
شوقی افندی در سال ۱۹۵۷ درگذشت. او فرزندی نداشت و وصیت‌نامه‌ای از خود برجای نگذاشته بود که در آن فردی را به عنوان جانشین معرفی کرده باشد. پس از درگذشت شوقی افندی، گروهی از بهائیان برجسته که از طرف شوقی افندی با عنوان ایادیان امرالله تعیین شده بودند و در آخرین نامهٔ عمومی شوقی افندی وظیفهٔ حراست از امر بهائی به آن‌ها سپرده شده بود در مورد اینکه آیا آن‌ها بنا بر قوانین آئین بهائی می‌توانند جانشینی برای شوقی افندی پیدا کنند به بحث و مشورت پرداختند. در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۷ ایادیان امرالله در بیانیه‌ای که به امضای تمامی ۲۷ نفر آن‌ها رسید اعلام کردند که شوقی افندی جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است و هم‌اکنون بر عهده هیئت ایادی است که اتحاد جامعه بهائی را حفظ کرده و صیانت و پیشرفت آئین بهائی، موسسات و نهادهای آن را تضمین نمایند. برای این منظور هیئت ایادی، ۹ نفر از میان خودشان انتخاب کردند که به‌طور موقت و تا برگزاری انتخابات و تشکیل بیت العدل اعظم، وظیفهٔ اداره جامعه بهائی را بر اساس هدایت‌های شوقی افندی بر عهده خواهند گرفت (این گروه با نام ایادیان امرالله، مقیم مرکز جهانی بهائی (حیفا-اسرائیل) شناخته می‌شوند). تصمیم ایادیان امرالله با حمایت و استقبال بهائیان سراسر جهان مواجه شد و آنها از ۱۹۵۷-تا ۱۹۶۳ اداره جامعه بهائی را در دست داشتند. پیش‌بینی این دوره ۶ ساله و مدیریت جامعه بهائی توسط ایادیان امرالله در کتاب اقدس آمده‌است.
در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۷ روز هیئت ایادی امرالله مصوباتی را در مورد امور اجرایی اعلان کردندکه بعضی از آن‌ها عبارتند از:For their authority, the Custodians referred to the "Will and Testament of `Abdul-Bahá" which states that "the Hands of the Cause of God must elect from their own number nine persons that shall at all times be occupied in the important services in the work of the Guardian of the Cause of God. ” See: Rabbani, "Ministry of the Custodians", 1992, Letter of 28 May 1960, to all National Spiritual Assemblies (pp. 204-206), Letter of 5 July 1960, to all National Spiritual Assemblies (pp. 208-209), Letter of 7 July 1960, to all Hands of the Cause, Cable of 26 July 1960, to all National Spiritual Assemblies (p.223), and Letter of 15 October 1960, to all National Spiritual Assemblies (pp. 231-236) In addition, the Guardian had written that the Hands had executive authority in carrying out his directives.
ایادیان امرالله در مدت شش سالی که مدیریت جامعه بهائی را برعهده داشتند ترتیبات برگزاری انتخابات بیت العدل اعظم را فراهم کردند، از جمله در نوامبر ۱۹۵۹ اعلام کردند که در سال ۱۹۶۱ شورای بین‌المللی بهائی از یک هیئت انتصابی به یک هیئت انتخابی تغییر خواهد یافت و اعضای آن توسط محفل‌های ملی و منطقه‌ای موجود در جهان انتخاب خواهند شد. در نهایت در اول آوریل ۱۹۶۳ نخستین انتخابات بیت العدل اعظم بر اساس اصول و شیوه‌ای که شوقی افندی و عبدالبهاء توصیف و تشریح کرده بودند برگزار شد و با رأی اعضای ۵۶ محفل روحانی ملی که در آن زمان در دنیا وجود داشتند اولین بیت العدل اعظم تشکیل شد. ایادیان امرالله عضویت خود را هم در شورای بین‌المللی بهائی و هم در بیت العدل ممنوع اعلان کردند. در نهایت اعضای ۹ نفره ایادی امرالله مقیم مرکز جهانی بهائی که به عنوان مرجع موقت آئین بهائی فعالیت می‌کردند پس از پایان نقشه ۱۰ ساله شوقی افندی و تشکیل بیت العدل اعظم در سال ۱۹۶۳، دفتر خود را بستند. از آن زمان تا حال بیت العدل اعظم در مقام هیئت حاکمه جهانی دیانت بهائی به فعالیت مشغول است. پس از درگذشت شوقی افندی، تصمیم ایادیان امرالله مبنی بر در دست گرفتن امور به‌طور موقت تا برگزاری انتخابات بیت العدل اعظم، به‌طور کلی با حمایت مشتاقانه جامعهٔ بهائی سراسر جهان پذیرفته شد.
عبدالبهاء در الواح وصایا علاوه بر تعیین شوقی افندی به عنوان ولی امر، نحوه انتصاب ولی امرهای آینده و انتخاب بیت العدل اعظم را نیز شرح داده شده‌است. در این اثر آمده‌است که ولی امر در زمان حیات خود باید پسر ارشد خود را به عنوان جانشین خود یا همان ولی امر بعدی انتخاب کند و اگر پسر ارشد خصائص لازمه برای جانشینی را نداشت باید فرد دیگری را از اغصان که حائز شرایط این مقام است به عنوان ولی امر بعدی انتخاب نماید. همچنین ولی‌امر باید در زمان حیات خود افرادی را با عنوان ایادی امرالله برای گسترش و صیانت آئین بهائی منصوب کند. این گروه باید نه نفر از میان خود برای معاونت و یاری ولی امر انتخاب کنند. همچنین جانشینی که توسط ولی امر انتخاب می‌شود باید بوسیله رای مخفی به تأیید این نه نفر برسد. در الواح وصایا، عبدالبهاء همچنین طریقه تشکیل بیت العدل اعظم را شرح می‌دهد که باید از طریق انتخابات و با شرکت محافل ملی سراسر دنیا صورت بگیرد.
بیت العدل اعظم و ولی امرالله مکمل یکدیگرند؛ بیت العدل اعظم مرجع تشریع (قانون‌گذاری)، تبیین (روشن‌سازی) و قضاوت در امور محل ابهام و اختلافی است که به صراحت در آثار بهائی نیامده است و ولی امرالله تفسیر معتبر و رسمی از آثار بهائی را ارائه می‌دهد. مرجعیت این دو نهاد در الواح وصایا عبدالبهاء بیان شده‌است و عدم تمکین به هر یک از این دو نهاد در حکم عدم پیروی از حکم خداوند محسوب می‌شود. همچنین شوقی افندی در کتاب نظم جهانی آیین بهائی این دو نهاد را به یکدیگر وابسته می‌داند.