moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فنوباربیتال به علت اثر بر آنزیم های کبدی میتواند باعث افزایش دفع و متابولیسم بسیاری از داروها شود و اثر آنها را کاهش دهد. مهمترین داروهایی که اثر آن ها با فنوباربیتال افزایش میابد شامل موارد زیر است:
اثر داروهای بالا با مصرف فنوباربیتال کاهش میابد. همچنین فنوباربیتال میتواند باعث افزایش سطح خونی و افزایش سمیت داروهای زیر شود:
از آنجایی که فنوباربیتال میتواند باعث کاهش اثر داروهای ضد بارداری شود، لذا توصیه میشود طی درمان با این دارو اثر سایر روش های پیشگیری از بارداری استفاده شود.
نخستین باربیتورات، باربیتال، در سال ۱۹۰۲ توسط شیمی‌دان آلمانی امیل فیشر و جوزف فون مرینگ تولید شد و نخستین بار توسط شرکت فرایدر با نام وِرونال (Veronal) به بازار عرضه شد. تا سال ۱۹۰۴، چندین داروی مرتبط، از جمله فنوباربیتال، توسط فیشر ساخته شد. فنوباربیتال در سال ۱۹۱۲ توسط شرکت دارویی بایر با نام تجاری لومینال به بازار عرضه شد. این دارو تا زمان معرفی بنزودیازپین‌ها در دههٔ ۱۹۶۰ تنها به‌عنوان یک آرام‌بخش و خواب‌آور معمولی باقی ماند.
این ویژگی‌های فنوباربیتال در سال ۱۹۱۲ به‌خوبی شناخته شده بود، اما هنوز به‌عنوان یک ضد تشنج مؤثر شناخته نشده بود. دکتری جوان به‌نام آلفرد هاپتمن آن را به‌عنوان یک مسکن به بیماران صرعی خود داد و متوجه شد که تشنج آن‌ها با این دارو بهبود نشان می‌دهد. هاوپتمن مطالعهٔ دقیقی روی بیماران خود در مدت طولانی انجام داد. اکثر این بیماران از تنها داروی مؤثر موجود در آن زمان یعنی بروماید استفاده می‌کردند که عوارض جانبی وحشتناک و اثربخشی محدودی داشت. پس از مصرف فنوباربیتال، صرع آن‌ها بسیار بهبود یافته بود. بدترین بیماران او، تشنج‌های کمتر و سبک‌تری داشتند و برخی بیماران، بدون تشنج شدند. علاوه بر این، با حذف برومایدها از داروهای آن‌ها، از نظر جسمی و روانی بهبود یافتند. بیمارانی که به‌دلیل شدت صرع، بستری شده بودند، مرخص شده و در برخی موارد توانستند به‌کار خود ادامه دهند. این دارو به‌سرعت به‌عنوان نخستین داروی ضد تشنج به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت، اگرچه جنگ جهانی اول معرفی آن را در ایالات متحده به تأخیر انداخت.
در سال ۱۹۳۹، یک خانوادهٔ آلمانی از آدولف هیتلر خواستند تا پسر معلولشان را بکشد. پس از این‌که هیتلر پزشک خود را برای معاینه فرستاد، به این پسر پنج‌ماهه، دوز کشندهٔ لومینال داده شد. چند روز بعد، ۱۵ روانپزشک به صدارتخانهٔ هیتلر احضار شدند و به آن‌ها دستور داده شد تا یک برنامهٔ مخفیانه اتانازی غیرارادی را آغاز کنند.
در سال ۱۹۴۰، در کلینیکی در آنسباخ آلمان، به حدود ۵۰ کودک ناتوان ذهنی، لومینال تزریق شد و به این ترتیب، کشته شدند. در سال ۱۹۸۸ لوحی برای یادبود آن‌ها در بیمارستان محلی فویختوانگر نصب شد. . لومینال حداقل تا سال ۱۹۴۳ در برنامهٔ اتانازی کودکان در آلمان نازی استفاده می‌شد.
فنفلورامین
رده درمانی: مشتقات آمفتامین
فنفلورامین برای کاهش اشتها مصرف می‌شود. همچنین درمان کمکی و کوتاه‌مدت در چاقی اگزوژن (ناشی از پرخوری)، موارد تثبیت‌نشده اختلالات روانپزشکی مانند کودکان مبتلا به اوتیسم با سطح سروتونین خونی بالا .
این دارو با اثر بر روی مسیر سروتونین در دستگاه عصبی مرکزی با تخلیه سروتونین و کاهش بازجذبش باعث کاهش متابولیت سروتونین در CSF می‌شود.
تضعیف مغز استخوان، لکوپنی، گرانولوسیتوز، ریزش مو، گُرگرفتگی، تب، چشم، گوش، حلق و بینی، میدریاز، تاری دید، بی‌خوابی و پرگوئی، سرگیجه، خواب‌آلودگی، سردرد، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات خلقی، اضطراب ضعف، رویاهای واضح، افسردگی، خستگی، بی‌حالی، اوفوریا، لرزش، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی.
آمفتامین
رزیدنت ایول: هدف مرگ نام یک بازی ویدئویی در سبک لایت گان شوتر از مجموعه بازی‌های "رزیدنت ایول" بوده و همچنین اولین عنوان در این فرنچایز محسوب می‌شود که ویژگی‌های تیراندازی اول شخص در کنار تیراندازی سوم شخص . این بازی همچنین با نام اسلحه زنده ۴ نیز شناخته می‌شود. این بازی برای نخستین بار در ۱۳ فوریه ۲۰۰۳ در ژاپن منتشر شد. این بازی همچنین در ۱۷ ژوئن سال ۲۰۰۳ نیز در ایالات متحده منتشر شد. کاویا سازنده این بازی بوده و شرکت کپ‌کام آن را به شکل اختصاصی برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر کرد.
"رزیدنت ایول: هدف مرگ" یک بازی در سبک سورویوال هارور بوده که در حالت سوم شخص قابل بازی است. پس از هدف‌گیری زاویه دید به اول شخص تغییر می‌یابد.
زمانیکه در شهر راکون ویروس تی به شکلی فراگیر منتشر شد، شهروندان این شهر به تدریج به این ویروس مبتلا شدنه و به زامبی تبدیل شدند. روند تبدیل انسان‌های سالم به زامبی با سرعت در حال پیشرفت بود که از جانب دولت، تصمیم گرفته شد تا این شهر توسط بمب هسته‌ای نابود شود. پس از نابودی شهر، شرکت آمبرلا که بانی اصلی این فاجعه بیولوژیکی بود اتهامات وارده را نپذیرفت. در حقیقت با نابودی کامل این شهر توسط دولت، این دولت بود که مقصر این پاکسازی شناخته شد. شرکت آمبرلا فعالیت‌های غیرقانونی خود را متوقف نکرد و همچنان به آزمایش‌های غیرقانونی خود برای ساخت ویروس‌های جهش‌زا ادامه می‌داد.شرکت آمبرلا محموله‌ای از ویروس‌ها و عوامل جهش زای خود را در یک کشتی جاسازی کرده بود. از جانب یک سازمان دولتی ضد آمبرلا، مأموری ویژه برای بررسی این کشتی به آنجا فرستاده شد. بروس مک‌گیون، وارد کشتی شد که بار دیگر توسط ویروس تی به طغیان کشیده شده بود. مرفیوس دی دوال پژوهشگر پیشین آمبرلا، بانی این انتشار ویروس بود و این کار را به منظور انتقام از آمبرلا انجام داد. مک‌گیون در ادامه با یک مأمور چینی به نام فانگ لینگ همراه شد. آن دو پس از نابود کردن زامبی‌ها، مورفئوس را که پس از ابتلا به ویروس، دچار تغییر فرم شده بود را نابود کردند.
چه‌هاپادی به رسمی و رسومی گفته می‌شود که مادران تازه زایمان کرده و زنان در دوران عادت ماهانه شان را در کلبه قاعدگی محبوس می‌کنند و این رسم که در نپال بسیار معمول است، زنان را مجبور می‌کنند در شرایط غیر بهداشتی و در انزوا زندگی کنند.
زن فقط نان خشک، سبزیجات و برنج می‌خورد و اجازه ندارد حبوبات و گوشت بخورد و اجازه ندارد به هیچ ظرف و ظروفی دست بزند و به قسمت اصلی خانه برود. فقط برای شستشوی خود و شستن لباسهایش می‌تواند بیرون برود و در یازدهمین روز بعد از زایمان، موعد حبس شدگی به پایان می‌رسد. یک روحانی مراسم دعای خیر را انجام داده، سر نوزاد را برای اولین بار به سمت خورشید می‌گیرد. بعد، روی سر مادر برنج و آرد پاشیده، او را تطهیر می‌کند.
به جز نپال در مناطق دیگر نیز، بعضی از انواع حبس شدگی در دوران عادت ماهانه متداول است. اما در غرب نپال، این مسئله ابعاد گسترده‌تری دارد، برای مثال بعضی مواقع محل زندگی یک زن به جاهای غیر بهداشتی همانند طویله‌ها و آلونک‌ها محدود می‌شود دیوان عالی نپال افراط در محبوس نگه داشتن زنان را غیرقانونی اعلام کرده‌است، اما متأسفانه این رسم هنوز هم به‌طور گسترده متداول است.
مدافعان این رسم و رسوم معتقد هستند که اگر این رسم را به جا نیاوریم، خداوند خشم خود را بر آنها فرود خواهد آورد؛ و زنی که زایمان کرده به نوزادش شیر می‌دهد پس چگونه می‌تواند غذا بپزد؟ و اگر غذای معمولی بخورد، مریض می‌شود و زنی که در دوران عادت ماهیان‌اش هست به مدت پنج روز نمی‌تواند وارد خانه شود و نمی‌تواند آشپزی کند و اگر چیزی را لمس کند مرتکب گناه شده‌است.
اعتقادات مرتبط با این رسم، در مناطق مختلف نپال متفاوت است. در غرب نپال، بعضی از مردم معتقدند اگر زنی که تازه زایمان کرده و زنی که در دوران عادت ماهانه به سر می‌برد، در داخل خانه بماند، بدیمنی گریبان تمامی اهالی خانه را خواهد گرفت. حتی شیر گاوها به خون تبدیل خواهد شد.
دختری پانزده ساله بر اثر اسهال از دنیا رفت. او به علت خوابیدن در طویله به این بیماری مبتلا شده بود. حتی کسی حاضر نشد این دختر بیمار را به خانه بهداشت برساند.
چه‌هاپادی اثرات کاملاً زیان‌باری بر مادرانی که تازه زایمان کرده‌اند، دارد. در این دوران مادران و نوزادان باید تغذیه مناسبی داشته باشند. آن‌ها نیازمند عشق و مراقبت هستند. اما محیط غیربهداشتی، برای آن‌ها چیزی جز عفونت و تب را به دنبال ندارد… مادران، که اغلب کم خون هستند، در این گونه مواقع به تزریق خون نیازمندند.
تغییر در راه است. بسیاری از والدین، زنان جوان را در مواقع ضروری به مراکز درمانی می‌برند و زنان بر مقبول نبودن این رسم صحه می‌گذارند، و مردانی نیز از این رسم پیروی نمی‌کنند و خواستار برچیده شدن این رسم هستند.
ترجمه از بی‌بی‌سی انگلیسی
سرود شادی نام قطعه‌شعری موسیقایی است از فریدریش شیلر، شاعر آلمانی.
شهرت این قطعه‌شعر بیشتر به این دلیل است که لودویگ فان بتهوون در سال ۱۸۲۳ قطعه (موومان) پایانیِ سمفونی شماره نهم خود را از آن الهام گرفت و بدین نام نامید. در سال ۱۹۷۵ شورای اروپا، و در سال ۱۹۸۵ اتحادیهٔ اروپا آن را به‌عنوان سرود رسمی خود برگزیدند.صفحهٔ رسمی سرود اتحادیهٔ اروپا - امکان گوش دادن به آهنگ در این صفحه هست.
اصل این سرود در سمفونی ۹ بتهوون به آلمانی است، اما به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده‌است.
نسخهٔ این سرود به فارسی:
ای انسان‌ها، در زندگی باشید با هم مهربانکنید با هم برابری در هر کیش و هر زبان
ای انسان‌ها گِردِ هم آیید، نغمه سرایید در برِ هم
با دست یگانگی بیفکنید دیوِ غم
با نیروی عزم و اراده باشید آماده بهر فردا
سرود زندگانی را خوانید با هم یک‌صدا
شیلر این شعر را در ستایش برادری و اتحاد نوع بشر سرود. آغاز ترانه بدین صورت است:
ترانساویا.کام که بیشتر با نام ترانساویا شناخته می‌شود. یک شرکت هواپیمایی ارزان قیمت هلندی و یک بخش مستقل از شرکت ایر فرانس-کی‌ال‌ام است و دفتر اصلی آن در فرودگاه اسخیپول آمستردام قرار دارد.
فهرست شاعران پارسی‌گوی دربردارندهٔ شاعران سرشناسی از اقوام مختلف با زبان‌های گوناگونی است که از حدود ۱۲۰۰ سال پیش تا کنون به زبان فارسی شعر سروده و می‌سُرایند.
پیش از سده سوم هجری قمری، سندی از شعر سرایی به زبان پارسی دری در دست نیست. با این همه محمد عوفی در نسک "لباب‌الباب" نخستین شاعر به زبان فارسی دری را بهرام گور می‌داند.
علاوه بر این، از دیگر سخن‌سرایان قرن هشتم عبارتند از:
رُکن‌دَعوایدار، شهاب مُهَمَّره، ناصر بَجه‌ای، عمادِ لُر، پادشاه‌خاتون، ناصر سیواسی، پوربهای جامی، ربیعی، حسن متکلّم، عصامی، سیّد عضد، عصّار تبریزی، جلال طبیب، مظفِّ خوافی، میرکرمانی، معین جوینی، برهان بلخی، جنید شیرازی، شاه‌شجاع، شیخ کجج تبریزی، جلال عُکاشه، شمس‌الدین کاشانی، ابن‌معین، روح عطّار، ابن نصوح، قطب عتیقی، عطار همدانی، سعدبها، بهاءالدین ساوجی، ابن‌عماد و...
احکام نیدا یا نیدّا بیانگر ناپاکی زن به واسطه حیض و وضع حمل (زایمان) است و ناپاکی نیدا کاربردهایی در روابط زناشویی دارد چون روابط جنسی تا زمانی که زن ناپاک است، ممنوع است. نیدا، تنها رساله در بخش طهارت است که هم تلمود بابلی و هم تلمود فلسطینی، در باب آن توضیحاتی ارائه شده‌است.
بخش مهمی از محدودیت‌هایی که روابط جنسی موجود میان زن و شوهر را تحت تأثیر می‌گیرد مربوط به قاعدگی یا نیدا است. کتاب مقدس مرد را نهی کرده‌است که «به زن در نیدا که وقت ناپاکی وی است نزدیک شود و عورت او را برهنه سازد». زوجینی که در زمان قاعدگی دست به تماس جنسی می‌زنند در میان قوم خویش باقی نخواهند ماند. زنی که در حالت قاعدگی است برای مدت هفت روز به لحاظ دینی ناپاک محسوب می‌شود و هر چیزی که وی با آن تماس پیدا کند آلوده می‌گردد.
به منظور آنکه زن و شوهر از نزدیک شدن به ممنوعیت‌های نیدا بازداشته شوند مجموعه‌ای از تدابیر پیشگیرانه مقرر شده‌است که ارتباط زوجین را در خلال این دوره محدود می‌کند. آنها نباید به شوخی و از سر تفریح با هم برخورد کنند، یا تماس بدنی داشته باشند، یا اینکه و لو با لباس با هم در یک تختخواب بخوابند. شوهر نباید وقتی که زنش تماماً یا تقریباً برهنه‌است به او نگاه کند؛ نیز باید کارهایی را که معمولاً برای همدیگر انجام می‌دهند کوتاه و مختصر کنند.
در دوران معبد و در اوایل دوره پس از معبد، که پاکی و ناپاکی در بخش وسیعی از زندگی یهودی نمود داشت، محدودیت‌های مربوط به نیدا به شدت رعایت می‌شدند تا نگذارند زنان باعث آلودگی اشیایی که خصوصیتی دینی داشتند شوند. میشنا حتی از مکان ناپاکان یاد کرده‌است. این محل احتمالاً توسط زنانی که دوره قاعدگی خویش را می‌گذراندند، استفاده می‌شده‌است. امروزه در میان فلاشه‌های اتیوپی که آداب و عقاید یهودی را برگرفته و به آن عمل می‌کنند هنوز می‌توان رسمی مشابه این را دید، اما معلوم نیست که آیا این رویه بخشی از میراث یهودیت آنان است یا آن را از کشورهای همسایه گرفته‌اند. با خراب شدن معبد و با تغییراتی که به دنبال آن در یهودیت به بار آمد بسیاری از قوانین مربوط به پاکی و ناپاکی دیگر از کارایی افتادند. تنها آثاری که در یهودیت معاصر بر جدایی و تفکیک ناشی از نیدا بار می‌شود، مربوط می‌شوند به مسئله حضور زنان در کنیسه و شرکت آنان در نمازهای جماعت.
اگرچه یهودیان راست کیش قوانین نیدا را از بخش‌های اساسی زندگی یهودی می‌دانند فقط اقلیت کوچکی از یهودیان امروزه به نص صریح این قوانین وفادار مانده‌اند. بسیاری از جوامع یهودی میقوهای در پیرامون خویش ندارند. یهودیت اصلاح گرا نیز از کل مفهوم نیدا دست شسته‌است، چرا که آن را مربوط به عقاید باستانی راجع به پاکی و ناپاکی دینی می‌دانند که دیگر اهمیتی برای یهودی جدید ندارند. از آنجا که عیبی از جانب هلاخا متوجه بچه‌های متولدشده از زوجینی که، به قول معروف، "طهارت خانواده" را رعایت نمی‌کنند نمی‌شود و آنان کاملاً یهودی به‌شمار می‌آیند ازدواج میان آنانی که قوانین نیدا را مراعات می‌کنند و کسانی که والدینشان این قوانین را رعایت نمی‌کرده‌اند طبیعی است و مشکلی نمی‌آفریند. در سالیان اخیر در میان زنان یهودی، و حتی در محافل اصلاح گرا، استفاده از میقوه به گونه‌ای احیا شده‌است. این امر تا حدی شاید ناشی از تلاش‌هایی است که برای مدرنیزه کردن خود میقوه از حیث طرح و ترکیب آن صورت می‌گیرد. در اسرائیل هر عروس قبل از ازدواجش باید به میقوه برود، و گواهی ای برای آن بگیرد، تا پس از آن مقامات نهاد حاخامی کشور مراسم را به اجرا گذارند. یکی از دلایلی که تلمود دربارهٔ دوره جدایی زن و مرد در خلال قاعدگی و پس از آن، ارائه کرده این است که چنین جدایی ای مانع از آن خواهد شد که شوهر ارتباط جنسی با همسر خویش را حق مسلم و بی چون و چرای خود بداند. وقتی که آنها در پایان دوره نیدا زندگی جنسی خویش را از سر می‌گیرند دوباره همانند عروس و داماد خواهند بود.
ربی مشه ایسرلس که در تدوین شولحان عاروخ دست داشته‌است به تفاوت رسوم در این باب اشاره دارد: برخی نوشته‌اند که زنان نیدا، در دوره‌ای که خون می‌بینند، نباید به کنیسه وارد شوند، یا نمازبگزارند، یا نام خدارا برزبان آوردند، ویا به کتاب‌های مقدس دست زنند. در عین حال عده‌ای نیز می‌گویند که زن مجاز است که تمام این کارها را انجام دهد؛ نظر صحیح نیز همین رأی است. با این همه، رسم موجود در این ممالک مطابق با دیدگاه نخست است. اگرچه کسانی که بر این فقره حاشیه نوشته‌اند محدودیت‌های دیگری را نیز که برخی مراجع بر نیدا قرار داده‌اند، مانند جایز نبودن نگاه زن به طومار گشوده تورا، ذکر می‌کنند اما از پذیرفتن شماری از ممنوعیت‌هایی که ایسرلس بیان داشته‌است سر باز می‌زنند.
امروزه اهمیت عمده‌ای که نیدا دارد مربوط است به منع تماس جنسی در خلال قاعدگی و چند روز پس از آن، و لزوم تطهیر کردن در ~میقوه~ یا نوعی غسل دینی در پایان آن دوره. نوشته‌های هلاخائی مربوط به موضوع نیدا، و از جمله رساله‌ای کامل در تلمود بابلی و هفده باب از شولحان عاروخ، همچنان که در برگیرنده سؤالاتی فنی مانند تفاوت میان خون قاعدگی و دیگر ترشحات و خونریزی‌ها، تعیین دوره منظم قاعدگی، و نحوه آزمایش زن از خود برای پی بردن به شروع و خاتمه قاعدگی است، نیز شامل بسیاری از احکامی است که ربیان به مجموعه ممنوعیت‌های کتاب مقدس افزوده‌اند. نکته سنجی‌هایی که در جزئیات هلاخا یافت می‌شوند مهم اند و در موارد غیر مترقبه می‌توانند مفید واقع شوند: مثلاً در جایی که زن در نتیجه آمیزش جنسی خون ببیند، یا در فرضی که بین دو خون قاعدگی دوره‌ای ناکافی فاصله افتاده باشد، یا در باب این مسئله که آیا زن اصلاً می‌تواند آمیزش داشته باشد یا نه، و مانند اینها. به‌طور کلی با پیشرفت زمان مراجع هلاخایی متأخرتر به‌کارگیری قوانین نیدا را با قاطعیت بیشتری مطرح می‌کردند، چرا که مدعی می‌شدند چندان خبرگی ندارند که میان مواردی که در نوشته‌های اولیه یافت می‌شوند تمایزات دقیقی برقرار سازند.
سرود بایامو ، سرود ملی کشور کوبا است.
نخستین اجرای آن در نبرد بایامو در سال ۱۸۶۸ بود.
متن این سرود توسط پروچو فیگوردو یک شاعر کوبایی که خودش در این جنگ شرکت کرده بوده، نوشته و ملودی آن نیز توسط وی تنظیم و اجرا شد.
روز ۱۰ اکتبر ۱۸۶۸، نیروهایی کوبایی، کنترل بایامو را از نیروهای اسپانیایی به دست خود گرفتند. مردم از فیگوردو خواستند که سرودی را با ملودی که خودش آوازش را بخواند، تنظیم کند.
فیگوردو بر روی اسب خود که زین کرده بود، این شعر را سرود. دو سال بعد توسط نیروهایی اسپانیایی دستگیر و اعدام شد. به هنگام اجرای حکم اعدام، قبل از اینکه فرمان آتش اجرا شود، فیگوردو خط آخر سرود را فریاد زد.
در سال ۱۹۰۲ این سرود رسمی کوبا شد. آهنگساز کوبایی آنتونیو رودریگوز این سرود را مجدد تنظیم کرد.
مُچ‌کِشی یکی از روش‌های شکنجه است که طی آن مچ‌های دست قربانی از پشت سر بسته می‌شود و سپس فرد قربانی با طناب یا تسمه از مچ‌ها در هوا آویزان نگه داشته می‌شود. این شکنجه در بیشتر موارد به در رفتن شانه‌ها از جا می‌انجامد.
گاه برای افزایش درد شکنجه، در هنگام مچ‌کشی وزنه‌هایی نیز به پای قربانی می‌آویزند.
این روش بیشتر در سده‌های میانه در جریان تفتیش عقاید مذهبی استفاده می‌شد ولی امروزه نیز در برخی کشورها از جمله ترکیه رایج است.
ولایت موساشی یا سرزمین موساشی نام یکی از نواحی ژاپن بر اساس تقسیمات کشوری قدیم بود. این ولایت دارای ۲۱ شهر بود. سرزمین موساشی امروزه با توکیو، بیشتر استان سایتاما، شهر کاوازاکی و یوکوهاما در استان کاناگاوا مطابقت دارد.
۴چن یک وبگاه انگلیسی زبان برای اشتراک گذاری تصاویر است. این وبگاه در ۱ اکتبر ۲۰۰۳ فعالیت خود را با محتوای اصلی مانگا و انیمه آغاز کرد. مؤسس این سایت کریستوفر موت پول است.
، ۴چن بیش از ۲۲ میلیون بازدید کننده ماهانه منحصر به فرد داشت که حدود نیمی از آنها از ایالات متحده بودند.
۴چن به‌عنوان همتای غیررسمی به زبان انگلیسی برای کانال تصویری ژاپنی فوتبا ایجاد شد که با نام 2chan نیز شناخته می‌شود. اولین تابلوهای آن برای ارسال تصاویر و بحث‌های مرتبط با انیمه ایجاد شد. این سایت به عنوان مرکز خرده فرهنگ اینترنتی توصیف شده‌است و جامعه آن در شکل‌گیری و محبوبیت میم‌های اینترنتی برجسته مانند لول‌کت، ریک‌رول کردن، کمیک‌های خشم، ووجاک‌ها، پپه قورباغه و همچنین جنبش‌های هکتیویستی و سیاسی مانند انانیموس و راست‌گرایی آلترناتیو نقش داشته‌است.
کاربران به صورت ناشناس در ۴چن فعالیت می‌کنند و ارتباط زیادی با فرهنگ اینترنت و اکتیویسم دارند. از جملهٔ آنها می‌توان به پروژه چنولوژی اشاره کرد.
گروه‌های ناشناس فعال در این وبگاه بارها مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفتند. گاردین به صورت خلاصه کاربران ۴چن را «دیوانه، نوجوان،... ، باهوش، مسخره و هشدار دهنده» توصیف می‌کند.
در ۲۰ مارس ۲۰۱۹، شرکت مخابراتی استرالیایی تلسترا در واکنش به تیراندازی در مسجد کرایست چرچ، دسترسی میلیون‌ها استرالیایی به 4chan، 8chan، زیرو هج و لایو لیک را مسدود کرد. این شرکت تعداد زیادی از ISPهای هر سایتی را که یک نسخه از پخش زنده تیراندازی را میزبانی می‌کرد، از جمله 4chan مسدود کرد. ISPها شامل اسپارک نیوزلند, وودافون نیوزلند، ووکوس و ۲ درجه بودند.
میم اینترنتی، میم یا یاده ، اصطلاحی در فرهنگ مجازی برای توصیف موضوع، عقیده، رفتار، تصویر یا شوخی یا سبکی در اینترنت و رسانه‌های اجتماعی است.Börzsei, Linda (March 1, 2013). "Makes a Meme Instead: A Concise History of Internet Memes". "New Media Studies Magazine, Utrecht University". Retrieved April 16, 2022. این واژه زیرگروهی از تعریف میم در انسان‌شناسی است. و بعضی میم‌ها ضد، یا نژاد پرستانه می‌توانند باشند، تعریف میم ممکن است در طی زمان تغییر کند؛ به‌طور سنتی، میم‌ها یک مفهوم یا تکیه‌کلام بودند که تبدیل به یک پدیدهٔ چند جنبه‌ای شده و ساختار پیچیده‌ای چون چالش‌ها (همانند چالش سطل یخ)، گیف‌ها، ویدیوها، و پدیده‌های همه‌گیر همچون ویروس را نیز شامل می‌شود.
میم‌ها علاوه بر جنبهٔ سرگرمی جهت تبلیغات و بازاریابی به عنوان ابزاری اثرگذار برای بازاریابی ویروس‌وار و بازاریابی پارتیزانی ارزیابی می‌شوند.
مجمع‌الجزایر شاگوس یا چاگوس ، دیوهی:"ފޭހަންދީބު"، هندی:"फेहंद्वीप") مجموعه‌ای از هفت آتول و دربرگیرندهٔ بیش از ۶۰ جزیره گرمسیری در اقیانوس هند می‌باشد. این مجمع‌الجزایر در حدود ۵۰۰ کیلومتری جنوب جزایر مالدیو قرار گرفته‌است.
چاگوس بخشی از قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند می‌باشد. ساکنان اصلی اینجا چاگوسی‌ها بودند که به وسیلهٔ بریتانیایی‌ها در دههٔ ۱۹۷۰ از سرزمین مادری خود بیرون رانده شدند. آمریکا سال‌ها است که یک پایگاه نظامی در جزیره دیه‌گو گارسیا برپا کرده‌است.
به نقل از گاردین، دیوان بین‌المللی دادگستری (دادگاه لاهه، ICJ) در سال ۲۰۱۹ ادعای حاکمیت انگلیس بر جزیره «چاگوس» (Chagos) واقع در اقیانوس هند را غیرقانونی اعلام کرد. «عبدالقوی احمد یوسف» (Abdulqawi Ahmed Yusuf) رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری گفت: جداسازی جزیره «چاگوس» (Chagos) در سال ۱۹۶۵ بر اساس اعلام آزادانه و واقعی مردم آن نبوده‌است. رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری در ادامه افزود: بر این اساس، انگلستان باید حاکمیت این جزیره را هرچه زودتر رها کند.https://www.mehrnews.com/news/4552578/دادگاه-لاهه-انگلستان-باید-حاکمیت-جزیره-چاگوس-را-رها-کند
سازمان ملل در ماه فوریه سال ۲۰۱۹ میلادی از بریتانیا خواست مجمع‌الجزایر چاگوس را پس دهد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک از بریتانیا خواست تا با توقف حاکمیت خود بر مجمع‌الجزایر چاگوس، کنترل این جزایر را به جمهوری موریس بسپارد. در این مجمع ۱۱۶ کشور به قطعنامه کشورهای آفریقایی که از لندن می‌خواهد به «اداره مستعمراتی» این جزایر از سوی خود ظرف شش ماه پایان دهد، رأی مثبت دادند. تنها شش کشور از مجموع ۱۹۳ عضو سازمان ملل به این قطعنامه رأی منفی دادند. بریتانیا و آمریکا از جمله این کشورها بودند. رأی بقیه ۵۶ کشور عضو سازمان ملل، از جمله آلمان، فرانسه و کانادا، به قطعنامه مزبور ممتنع بود. از پس دهه‌ها مناقشه بر سر مجمع‌الجزایر چاگوس، دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه، ماه فوریه گذشته (اوایل اسفند ۱۳۹۷) به نفع جمهوری موریس رأی داد. قضات عالی‌ترین مرجع قضایی سازمان ملل در حکم خود اعلام کرده بودند که بریتانیا امور اجرایی و اداری این جزایر را در دهه ۶۰ میلادی به شکلی غیرقانونی از مستعمره پیشین خود موریس جدا کرده و باید آن را پس دهد. این حکم البته مشورتی بود و ضمانت اجرایی نداشت. دولت بریتانیا حکم دیوان بین‌المللی دادگستری را رد کرد و جمهوری موریس سازمان ملل متحد را فراخواند تا در این خصوص موضع‌گیری کند. با وجود اعلام استقلال کشور جزیره‌ای موریس از بریتانیا در سال ۱۹۶۸ میلادی، مجمع‌الجزایر چاگوس کماکان زیر کنترل بریتانیا باقی ماند. این مجمع‌الجزایر در حدود ۵۰۰ کیلومتری جنوب کشور جزیره‌ای مالدیو واقع در اقیانوس هند قرار گرفته‌است. قطعنامه مجمع عمومی بر سر مجمع‌الجزایر چاگوس که البته از لحاظ حقوق بین‌الملل ضمانت اجرایی ندارد، اعلام کرده که سازمان ملل متحد و تمامی زیرمجموعه‌هایش حق حاکمیت ججمهوری موریس بر این مجمع‌الجزایر را به رسمیت می‌شناسد. قطعنامه مزبور هم‌زمان از جامعه جهانی خواسته‌است تا از «اداره غیرقانونی مستعمراتی حمایت نکرده یا آن را به هیچ عنوان مقدم نشمرد.» دولت بریتانیا بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۳ حدود دو هزار تن از ساکنان مجمع‌الجزایر چاگوس را مجبور به ترک محل زندگی و نقل مکان به بریتانیا، جمهوری موریس و کشور جزیره‌ای سیشل کرد تا بتواند مکان لازم برای ساختن یک پایگاه بزرگ نظامی را فراهم کند. پایگاه نظامی «دیگو گارسیا» در جزیره دیه‌گو گارسیا از مجمع‌الجزایر چاگوس، تا سال ۲۰۳۶ میلادی در اجاره ارتش آمریکا است. پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ از این پایگاه همچنین به عنوان مرکزی برای بازجویی‌های سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا «سیا» استفاده می‌شد.
مجمع الجزایر چاگوس در اقیانوس هند دارای اهمیت استراتژیک است. ایالات متحده آمریکا پایگاه بزرگ نظامی در آنجا دارد. این یکی از دلایلی است که بریتانیا نمی‌خواهد این جزایر را به موریس بازگرداند.https://www.dw.com/fa-af/ملل-متحد-بریتانیا-مجمع-الجزایر-چاگوس-را-به-کشور-موریس-بازگرداند/a-48848396
بریتانیا رای مجمع عمومی سازمان ملل را در مورد جزیره موریس نادیده می‌گیرد. جزیره موریس (جمهوری موریس)، بریتانیا را یک استعمارگر غیرقانونی خوانده‌است که ضرب‌الاجل سازمان ملل متحد را برای بازگرداندن کنترل جزیره به ملت آن، نادیده گرفته‌است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با اکثریت قاطع آرا، ادامه اشغال این قلمرو را تقبیح کرده‌است و به بریتانیا شش ماه مهلت داده‌است تا کنترل مجمع‌الجزایر شاگوس را به جزیره موریس بازگرداند (توضیح: مجمع‌الجزایر شاگوس یا چاگوس، شامل بیش از ۶۰ جزیره در اقیانوس هند در جنوب جزایر مالدیو و بخشی از مستعمرات بریتانیا در آن منطقه بوده‌است. در سال ۱۹۷۰ بریتانیا ساکنان بومی شاگوس را از زادگاهشان بیرون راند). بی‌بی‌سی به نقل از آقای پراویند جوگنوت، نخست‌وزیر جمهوری موریس، گزارش داده‌است که در حال حاضر، بریتانیا یک استعمارگر غیرقانونی است. موریس، مدعی است که ناچار شده بوده‌است در مقابل گرفتن استقلال، شاگوس را معامله کند. بریتانیا، شاگوس را در سال ۱۹۶۵ که جزیره موریس هنوز یک مستعمره بود، به مبلغ ۳ میلیون پوند خریداری کرد. دولت بریتانیا این مجمع‌الجزایر را جزو قلمرو خود در اقیانوس هند می‌داند. دولت بریتانیا رای دیوان عالی کیفری و مجمع عمومی سازمان ملل را از نظر قانونی، الزام‌آور تلقی نمی‌کند. یک سخنگوی وزرات خارجه بریتانیا گفت: «ما در مورد حق حاکمیت‌مان بر قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند هیچگونه تردیدی نداریم. این قلمرو از سال ۱۸۱۴ مداوما زیر حاکمیت بریتانیا بوده‌است.» «جمهوری موریس هرگز بر مجمع‌الجزایر حاکمیت نداشته‌است و ما این ادعا را به رسمیت نمی‌شناسیم.» سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا افزود، این قلمرو «تا زمانی که دیگر برای اهداف دفاعی مورد نیاز نباشد»، در کنترل بریتانیا باقی خواهد ماند.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۲ ژوئن سال ۲۰۱۷ با استناد به ماده ۶۵ اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری، از دیوان بین‌المللی دادگستری تقاضای نظر مشورتی کرد.
موریس کشوری جزیره‌ای در جنوب غربی اقیانوس هند است که در حدود ۹۰۰ کیلومتری شرق ماداگاسکار واقع شده‌است. تا قبل از سال ۱۹۶۸، این کشور تحت قیمومت بریتانیا قرار داشت تا اینکه در سال ۱۹۶۸ با استناد به قطعنامه‌های سازمان ملل با موضوع اعطای استقلال به کشورهای تحت استعمار، اعلامیه استقلال صادر کرد و از بریتانیا مستقل شد. با وجود این، مجمع‌الجزایر چاگوس کماکان تحتِ تصرف بریتانیا قرار گرفت و بریتانیا حاضر به تحویل و تسلیم آن به دولت موریس نشد. مجمع عمومی به‌طور مشخص دو سؤال را مطرح می‌کند: آیا فرایند ضد استعمار واقعاً و به‌درستی در موریس واقع شده‌است و بریتانیا به تعهداتش بر مبنای اعلامیه‌های راجع به اعطای استقلال عمل نموده‌است؟ با توجه به اینکه دولت موریس نمی‌تواند اتباع خود را در مجمع‌الجزایر چاگوس مستقر نماید، آثار حقوقی جداسازی این مجمع‌الجزایر از کشور موریس چیست؟
توضیح: پنج رکن سازمان ملل متحد و شانزده نهاد تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد می‌توانند از دیوان بین‌المللی دادگستری تقاضای نظر مشورتی نمایند. از سال ۱۹۴۶ تا کنون، دیوان ۲۷ نظر مشورتی در موضوعات گوناگون صادر کرده‌است. آرای مشورتی دیوان، الزام‌آور نیستند اما می‌توانند در توسعه حقوق بین‌الملل، سهمی مؤثر ایفا نمایند.
در زبان برنامه‌نویسی سی++، کتابخانه‌های ورودی/خروجی، مجموعه‌ای از کلاس‌های قالب (templates class) هستند که وظیفهٔ کنترل جریان‌های ورودی/خروجی را بر عهده دارند.
اکثر توابع مربوط به ورودی و خروجی در فایل هدر codice_1 که بخشی از کتابخانهٔ استاندارد سی++ می‌باشد، قرار دارند.
برای نمونه برنامهٔ Hello World:
این برنامه رشته «!Hello, world» را نمایش خواهد داد.
کلاسcodice_2 یکی از زیرمجموعه های codice_1 است. همچنین در این فایل هدر کلاس های دیگری از جمله codice_4 و codice_5 و codice_6 موجود می‌باشد.
برخی دستورهای استاندارد دیگر از جمله codice_7 و codice_8 را که موجب انتقال برنامه به خط بعدی می‌شوند را در نمونهٔ زیر می‌بینید.
سِرت یکی از شهرهای لیبی است که در استان سرت واقع شده‌است. این شهر برخی از سازمان‌های مهم دولتی را در خود جای داده و زادگاه معمر قذافی است. این شهر در میانهٔ راه طرابلس به بنغازی قرار دارد.
در اواخر ماه مه ۲۰۱۵ میلادی، نیروهای وابسته به داعش، توانستند فرودگاه شهر سرت و نیروگاه حرارتی مجاور آن را به تصرف خود در آورند. در ادامه این رویدادها، در ژوئن ۲۰۱۵ میلادی، نیروهای داعش اعلام کردند: با بیرون راندن «نیروهای فجر لیبی»، شهر سرت را نیز به تصرف خود درآورده‌اند. در روز پنجم ماه اوت سال ۲۰۱۵ میلادی، «حاتم العریبی» سخنگوی دولت موقت لیبی نیز با اشاره به فعالیت‌های گسترده داعش در لیبی، اعلام کرد: شهر سرت به دست داعش افتاده‌است.
در دسامبر سال ۲۰۱۶ میلادی «فایز السراج» رئیس شورای ریاستی دولت وفاق ملی لیبی که در طرابلس قدرت را در دست دارد، رسماً آزادی شهر «سرت» از سیطره گروه داعش را اعلام کرد. داعش در اوایل سال ۲۰۱۵ بر شهر سرت سیطره یافته بود و این شهر را به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های خود در خارج از خاک عراق و سوریه تبدیل کرده‌بود.
میلواکی هرولد (به انگلیسی: Milwaukee Herold) یک روزنامه‌ی آلمانی زبان بوده که بین سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۹۳۱ در میلواکی منتشر می‌شده‌است.این نشریه گاهی هم به صورتت هفتگی انتشار میافته‌است.این روزنامه زیر مجموعه‌ای از تجارت بزرگ جرج برامدر محسوب می‌شده‌است.
هوگو والاس ویوینگ (متولد ۴ آوریل ۱۹۶۰)بازیگر انگلیسی-استرالیایی است.
وی توانست با نقش آفرینی مأمور اسمیت در فیلم ماتریکس، یکی از بهترین شخصیت های منفی را خلق کند و پس از آن به ترتیب در سه گانه ارباب حلقه‌ها (مجموعه‌فیلم) و سه گانه هابیت به شهرت رسید.فیلم‌هایی که هوگو ویوینگ در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
اندازه‌ی بلور های ایزو پرورپیل بنزیلامین:
جلاد لاغر ، کتابی نوشته دارن شان است. کتاب جلاد لاغر در ماه می‌سال ۲۰۱۰ در کشور انگلستان و در ماه آگوست سال ۲۰۱۰ در کشور ایالات متحده آمریکا انتشار یافته‌است. این کتاب داستان زیبا و متفاوتی را روایت می‌کند و خود نویسنده این کتاب را بهترین کتابش می‌داند. انعطاف‌پذیری که دارن شان در این کتاب از خود نشان داده و توجهی که علی‌رغم کج بینی‌های معمولش به برخی ارزش‌های انسانی روا داشته، این اثر را از مجموعه آثار قبلی او متمایز می‌سازد. این کتاب با الهام از «ماجراهای هاکلبری فین» نوشته شده‌است.
جبیل رام پسر لاغر خانوادهٔ رشن رام، جلاد وادی است او وقتی به دنیا آمد مادرش مرد. در شهر وادی مردم را به هر جرمی مانند دزدی می‌کشتند. از نظر ساکنان وادی حاکم شهر مقام اول شهر را داشت و بعد از آن جلاد بالاترین مقام را داشت. اهالی وادی به جنگجویان احترام زیادی می‌گذاشتند. جبیل دوست داشت به جای پدرش جلاد بشود ولی دو برادر او جیان و جیال بزرگتر و تنومندتر از او بودند باعث می‌شد پدرش وقت کمتری را برای او بگذارد. پدرش روزی برای مردم شهر سخنرانی کرد و خود را باز نشسته اعلام کرد و گفت جیان و جیال لایق جلاد شدن هستند. سال بعد برای انتخاب جلاد مسابقه‌ای برگزار می‌شود. او در جمله خود حرفی از جبیل نزد و این کار، او را بسیار رنجاند. از نظر او دیبوتی الگی زیباترین دختر وادی است. دیبوتی خدمتکاری به نام باستینا داشت. جبیل از دیبوتی می‌خواهد که به پدرش- حاکم شهر- بگوید که به توبیقات برود. حاکم شهر نیز او را قبول می‌کند ونمادی برای او خالکوبی می‌کند که معلوم شود او به توبیقات می‌رود. گاهی اوقات افراد جنگ جو به توبیقات، نزد خدای سیبادان با رعایت قوانین به سفر سختی می‌رفتند و با لاغر بودن جبیل هیچ‌کس امیدی به موفقیت او نداشت. او باید فردی را با خود به سفر می‌برد و او را قربانی می‌کرد. او تل سانی برده را انتخاب می‌کند و به او تعهد می‌کند که اگر در سفر به او وفا دار باشد خانواده اش را از بردگی آزاد می‌کند و تل سانی هم قبول می‌کند
او به سمت شمال حرکت کرد و به علت سفر مقدسش مورد استقبال بسیاری قرار گرفت او به برده‌ها اعتماد نداشت و به شدت به آن‌ها زور می‌گفت؛ ولی تل سانی بردهٔ خوبی بود و به اولین شهر بزرگی که رسیدند شیاط نام داشت. این شهر بسیار کثیف بود. جبیل و تل سانی به یکی از مهمان خانه‌های شهر رفتند و در آنجا ساکن شدند. در آنجا با دو نفر به نام استاد بوش و بلر آشنا شدند. آن‌ها گفتند تاجرند و بسیار سفر می‌کنند. بوش و بلر به همراه آن‌ها از شهر خارج شدند ولی جبیل اعلام کرد که سفرش نباید از طریق در یا باشد وناچار این دو دوست را ترک کرد. جبیل به وجود خدایان اعتقاد داشت ولی تل سانی به وجود خدای واحد اعتقاد داشت. جبیل ادعاهای او را قبول نکرد.
آن‌ها از زمین‌های باتلاقی نیکلا می‌گذرند. عبور از این زمین‌ها بسیار سخت و خطرناک است. زیرا هر لحظه ممکن است در باتلاقی فرو بروند. درآنجا حیواناتی مانند پشه، مار و تمساح فراوان است.. آن‌ها در زمین‌های باتلاقی با روستایی به نام کتیب آشنا شدند. مردم این روستا با حیواناتی نظیر تمساح و مار زندگی می‌کردند. اهالی روستا از آن‌ها استقبال کردند. جبیل در این سفر با اعتقادات عجیب روستایی‌ها آشنا شد. بعد از عبور از زمین‌های باتلاقی آن‌ها به هیسا رسیدند.. جبیل فهمید که مردم شهر جایی به نام زندان دارند و فقط به جرم قتل کسی را می‌کشند. به نظر او این کار مسخره بود.
آن‌ها عازم ابیسیک شدند. به‌طور معمول افراد ابیسیک با مسافران میانه خوبی نداشتند. برای رسیدن به آنجا باید از تنگ عبور می‌کردند که راه مخفی‌ای بود. دختری به نام هوبایرا به آن‌ها قول داد که آن‌ها را به ابیسیک ببرند و اگر مردمش قبول کردند، از آنجا عبور کند و اگر قبول نکردند، آن‌ها را بکشند! در راه تنگ هوبایرا به دست یک جانور وحشی کشته شد و آن‌ها سرش را به خواسته خود هوبایرابرای خانواده اش بردند. به علت این کار از آن‌ها استقبال شد و آن دو نفر چند روزی را در ابیسیک ماندند؛ و سپس خارج شدند
آن‌ها وارد شهر جدیر شدند. آن‌ها خود را تاجر معرفی کردند. زیرا اهالی این شهر مسافران را به بردگی می‌گرفتند آن‌ها دوباره با استاد بوش و بلر دیدار کردند ولی فهمیدند این دو نفر دو دروغ گو هستند زیرا تل سانی را به عنوان برده فروختند و جبیل را برده خودشان کردند و تمام پولی که او با خود به سفر برده بود را از او گرفتند. او بر خلاف میل خودش و به اجبار این دو نفر غنایم قبرها را می‌دزدید و با آن‌ها سفر می‌کرد. او از این وضع بسیار ناراضی بود و می‌خواست فرار کند. آن‌ها وارد شهر دی- زی شدند. در کمال ناباوری تل سانی را دید و با او فرار کرد ولی دستگیر شد و به جرم فرار به قتل محکوم شد؛ ولی یک نفر به نام کمسار بینت آن‌ها را خرید. او آن‌ها را با فرقهٔ ساختگی خود «بیارایی» آشنا کرد و گفت ما برای بخشیده شدن گناهان خود، خود را می‌زنیم و شکنجه می‌دهیم و در نهایت کشته می‌شویم. تل سانی فهمید که این مرد یک شیاد واقعی است. زیرا در طول سفرشان تنها کسی که او را شکنجه ندادند، کسمار بینت بود. آن دو نفر قبول نکردند که به دین او بپیوندند ولی به ناچار همراه آن‌ها راهی سفر شدند
آن‌ها به روستاهای مختلف سفر می‌کردند و آن‌ها را به دین ساختگی خودشان دعوت می‌کردند و روستایی‌ها که ذخیره غذایی آن‌ها تمام شده بود به ناچار قبول می‌کردند. آن‌ها به یک روستای کوهستانی سفر کردند؛ و چون مردمش قبول نکردند همهٔ مردم را کشتند؛ و جبیل و تل سانی را تهدید کردند که اگر به دین آن‌ها روی نیاورند آن‌ها را خواهند کشت.کاروان کسمار بینت وارد یک روستا شدند که روستایی‌ها با خفاش‌ها زندگی می‌کردند. کسمار بینت به آن‌ها گفت که آن‌ها را می‌کشد در نتیجه افراد روستا به خفاش‌ها دستور دادند که به آن‌ها حمله کنند. جبیل و تل سانی موفق به فرار شدند ولی در راه جبیل در رودی افتاد و خود را در کشتی مرگ مقابل ارباب مرگ(راکب ویداک) دید!ولی توانست او را فریب بدهد و از مرگ فرار کند!!!و با تل سانی راهی توبیقات شد. آن‌ها فکر می‌کردند که قافله کسمار بینت از بین رفته ولی در جلوی کوه با آن‌ها رو به رو شدند و جنگیدند تل سانی در آستانه مرگ بود وقتی وارد کوه شدند. خدای سیبادان از جبیل درخواستش را شنید و از او خواست که تل سانی را بکشد ولی چنین کاری نکرد. خدای سیبادان خودش را در قیافه یک زن آورد و به او قدرت شکست ناپذیری داد! جبیل به سمت خانه حرکت کرد وقتی به وادی رسید هیچ‌کس حرف او را باور نکردولی در مسابقه‌ای برای جلاد شدن، اول شد و وقتی زنی را برای او آوردند که او سرش را قطع کند به قانون روی آورد. اوگفت که من جای خودم را با او عوض می‌کنم و چون شکست ناپذیر شده بود با سه ضربه سرش جدا نشد و جان زن را نجات داد. او هر دفعه جان کسانی را که می‌خواستند بکشند را نجات داد و به باستینا پیشنهاد ازدواج داد و او قبول کرد. جبیل به حاکم شهر پیشنهاد تأسیس زندان را برای جرم‌های کم داد و حاکم نیز قبول کرد؛ بنابراین جبیل جان صدها انسان را نجات داد.
ننه‌سرما یک چهره‌ی افسانه‌ای در فولکلورِ ایرانیان است. مانند بابا نوروز و حاجی فیروز، پدیدآوریِ این چهره به زمانِ زرتشت بازمی‌گردد. که نمادی در زمستان است.http://cmes.hmdc.harvard.edu/outreach/curriculumplans/lessons/teacherplans Harvard University Middle Eastern Studies, Naneh Sarma
داستانِ بابا نوروز و ننه سرما، از افسانه‌های نمادینِ گذارِ سالِ کهنه به سالِ نو است. پیرمردی که "بابا نوروز" یا "عمو نوروز" خوانده می‌شود، به دیدارِ پیرزنی می‌رود به نامِ "ننه سرما"، که به گونه‌ای بانوی بابا نوروز شمرده می‌شود. بر پایهٔ افسانه‌های گفتاری، ننه سرما، در درازای سال، تنها در این شب است که می‌تواند بابا نوروز را ببیند. پس از این شب، ننه سرما، بابا نوروز را وامی‌نهد و به راه خود می‌رود تا در سال آینده این دو باز در همین شب یکدیگر را دیدار کنند. و ماه‌های سال فرزندان این دوتا هستند که با شروع دوره حکمرانی هرکدام آب و هوا تغییر می‌کند.افسانه ملل
بازگفتِ دیگری از این داستان می‌گوید که ننه سرما، در نخستین روزِ بهارِ هر سال، چشم‌به‌راهِ عمو نوروز می‌شود تا او را ببیند؛ اما پیش از آمدنِ او، از خستگی خوابش می‌برد و پس از بیدار شدن، درمی‌یابد که عمو نوروز آمده و رفته‌است.
توسا در زبان کره‌ای اصطلاحی خاص به معنی استاد است. در کونگ فو توسا به معلم کونگ فویی گفته می‌شود که به طور عملی، به شاگردانش می‌آموزد که چگونه بالاتر از آنچه به نظر غیرممکن می‌رسد بپرند. در فرهنگ عامهٔ کشور کره -که این اصطلاح در آنجا، به ویژه میان دوستداران ورزش‌های رزمی، رواج دارد- این واژه، نماد رهبر و پیشرویی اجتماعی-اقتصادی است که پیروان را به‌سوی پیروزی جمعی هدایت می‌کند. این واژه از نظر فرهنگی و به‌عنوان یک ضرب‌المثل در کونگ فو و اقتصاد و... بیانگر شکوفایی توانایی‌های ذاتی و بالقوه با کمک یک استاد با تکیه بر قدرت روحی است. در کره جنوبی به کیم وو چونگ، برای موفقیتهایش، چنین لقبی داده شده بود.
کارلوس سائول منم ( زاده – درگذشته ۱۴ فوریه ۲۰۲۱) سیاست‌مدار آرژانتینی بود که از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۹ رئیس‌جمهور آرژانتین بود. وی همچنین از ۱۰ دسامبر ۲۰۰۵ تا پایان عمر سناتور استان لاریوخا، آرژانتین بود. وی سیزده سال به عنوان رئیس حزب عدالت‌خواه آرژانتین فعالیت کرد، رویکرد سیاسی وی در آرژانتین به منمیسم شناخته می‌شود، جنبش سیاسی و ایدئولوژی که او از آن حمایت می‌کرد پرونیسم بود که ترکیب مبهمی از ملی‌گرایی، عوام‌گرایی، جنبش کارگری و سوسیالیسم راست‌گرا توصیف می‌شود.
کارلوس از یک خانوادهٔ عرب سوری‌تبار مهاجر با نام خانوادگی منعم بود. وی متولد آرژانتین بود.
مهمترین اتفاق دورهٔ ریاست جمهوری وی
بمب‌گذاری آمیا
بود که طی آن ۸۵ نفر کشته شدند.
کامران فانی (زاده: ۲۵ فروردین ۱۳۲۳، قزوین) نویسنده، مترجم، کتابدار و نسخه‌پژوه ایرانی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو هیئت علمی دانشنامه تشیع است.
او در سال ۱۳۴۱ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد و پس از دو سال تغییر رشته داد، تا در رشته زبان و ادبیات فارسی درس بخواند. در سال ۱۳۴۷ او در رشته زبان و ادبیات فارسی همراه با قدمعلی سرامی، بهاءالدین خرمشاهی، سعید حمیدیان و جواد برومند سعید از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و از محضر استادان بزرگی چون عبدالحسین زرین‌کوب، ذبیح‌الله صفا، دکتر حسن مینوچهر، پرویز ناتل خانلری، بدیع‌الزمان فروزانفر، جلال‌الدین همایی و بهرام فره‌وشی بهره برد. او در سال ۱۳۵۲ از دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران فوق لیسانس علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی گرفت. فانی از سال ۱۳۵۹ در کتابخانۀ ملی ایران کار می کند و عضو هیئت علمی، مشاور ریاست و عضو شورای عالی مشاوران این کتابخانه است. فانی همچنین عضو هیئت امنای کتابخانه مجلس و عضو شورای عالی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی است.
در سال ۱۳۸۶ از برگزاری مراسم بزرگ داشت برای کامران فانی جلوگیری شد. ولی در سال ۱۳۹۴ بزرگداشت وی در کتابخانه ملی ایران با حضور مقامات رسمی و چهره های علمی برگزار شد.
خاطرات و شرح‌زندگانی کامران فانی در قالب مصاحبة تاریخ شفاهی، با عنوان «شمع خِرد» توسط پیمانه صالحی تدوین و از سوی سازمان اسناد و کتابخانة ملی ایران در سال ۱۳۹۵ منتشر شده است.
سرپرست دائرةالمعارف دانش گستر در ۱۸ جلد
باشگاه راگبی ستارگان یکی از تیم‌های حرفه‌ای اتحادیه راگبی ایران است. این باشگاه اولین کلاب راگبی خصوصی ایران است که فعالیت رسمی خود را از سال 1385 آغاز کرده‌ است. باشگاه راگبی ستارگان توسط 5 تن از بازیکنان نسل دوم راگبی ایران، پرهام پولادسنج، پدرام بنی عامریان، محمدرضا شریفیان, رضا جوادی و مهدی حسنعلی تاسیس گردید. تیم های راگبی مردان، زنان و جوانان این باشگاه در ادوار مختلف لیگ باشگاه‌های کشور حاضر شده و به عناوین مختلفی دست پیدا کرده اند. در سال 1394 تیم راگبی ستارگان عنوان قهرمانی لیگ باشگاه های راگبی ایران (مردان) را کسب نموده. یکی از نکات برجسته ای که می‌توان در مورد باشگاه ستارگان به آن اشاره کرد حضور تعداد زیادی از بازیکنان تیمهای مردان، زنان و جوانان این باشگاه در تیم ملی راگبی در ادوار مختلف بوده‌است. شاخصترین باریکنان ایران از جمله پدرام بنی عامریان، محمدرضا شریفیان، ایرج رستمی و زهرا نوری، کاپیتانهای تیم ملی راگبی ایران در ادوار مختلف، عضو باشگاه ستارگان بوده اند.
مدیر عامل: پرهام پولادسنج
هیيت موسس: پدرام بنی عامریان، پرهام پولادسنج، محمدرضا شریفیان، مهدی حسنعلی, رضا جوادی
هیيت مدیره: پدرام بنی عامریان، پرهام پولادسنج، محمدرضا شریفیان، مهدی حسنعلی, مهدی جعفری، ایرج رستمی، محمد کریمی
مربیان: محمدرضا شریفیان، مهدی حسنعلی، محمد کریمی
بازیکنان تیم راگبی مردان باشگاه ستارگان در ادوار مختلف: پدرام بنی عامریان، محمدرضا شریفیان، مهدی حسنعلی، پرهام پولادسنج، ایرج رستمی، نیما عسگری، اکبر غلامی، اسماعیل اصغرزاده، مهدی آقایی، محمد کریمی، سعید حسینی، محسن جلالی، امید شرین دوست، حمیدرضا خاکپور، علی بختیاری، حسین نجفی، شهرام بهزادی، حمید شریفی، علی حاجی زاده، امیر محمد جمشیدی، کامبیز سقاباشی، مجید فلاحی، علی درفکی، نعیم هرجابی، حمزه زید آبادی، مهدی ممتاز امیری، آرشام متقی نژاد، ارشیا متقی نژاد، سعید سالمی، میلاد مقدم، علی طباطبایی، حسین کریمی ارجمند، امیر پورعصمتی، هانی نریمانی.گگو مارکاریان. آرتین ، مهدی جعفری، رضا جوادی، مهران عبدالعلی زاده، مهرداد عبدالعلی زاده، مسعود سلمانی، مهدی گنجی.
بازیکنانی که طی سال‌های اخیر عضو تیم ملی بوده‌اند: پدرام بنی عامریان، محمدرضا شریفیان، مهدی حسنعلی، ایرج رستمی،رضا جوادی ٬مسعود سلمانی مرجان ٬اکبر غلامی، پرهام پولادسنج، نیما عسگری، مجید فلاحی، اسماعیل اصغرزاده، حمزه زید آبادی، امید شرین دوست ( تیم ملی زیر 20 سال )، ارشیا متقی نژاد ( تیم ملی زیر 20 سال )
محل تمرین: زمین شماره 4 ورزشگاه آزادی
قاسم هاشمی‌نژاد (زادهٔ ۱۳۱۹ در آمل – درگذشتهٔ ۱۳ فروردین ۱۳۹۵ در تهران) درویش، نویسنده، شاعر، مصحح،داستان‌نویس، منتقد ادبی، عرفان‌پژوه و مترجم ایرانی بود. او فعالیت ادبی خود را در دههٔ ۱۳۴۰ با نوشتن نقد در مجله فردوسی و نوشتن نقد ادبی در صفحه‌ی عیارسنجی کتاب در "روزنامهٔ آیندگان" آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ بهترین رمان پلیسی ایران را با نام "فیل در تاریکی" نوشت که مشهورترین اثر وی نیز به‌شمار می‌رود.قاسم هاشمی نژاد، از ژورنالیسم و قصه نویسی نوآر تا تصحیح متون عارفانه / بخش فارسی یورونیوز
قاسم هاشمی‌نژاد در سال ۱۳۱۹ زاده شد. مادربزرگ وی "خیرالنساء هاشمی‌نژاد" زنی بود روستایی از شهر آمل که قاسم هاشمی‌نژاد زندگی وی را در پوششی رازآمیز در داستان «» خود نوشته‌است.
وی از دراویش نعمت‌اللهی گنابادی بود و مورد لطف بزرگان این سلسله قرار داشت.
هاشمی‌نژاد از پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران دست به قلم داشت و رمان و داستان می‌نوشت و در نقد ادبی هم قریحهٔ خود را نشان داده بود. هاشمی‌نژاد از نخستین مطلب خود که با عنوان «دیداری با اردشیر محصص» در سوم شهریور ۱۳۴۷ در "آیندگان" منتشر شد، وسواس خود در به کارگیری زبان و سبک و سیاق خاص اش را به نمایش گذاشت. او برای مدتی کوتاه در دههٔ ۱۳۴۰ و در سال ۱۳۵۱ در روزنامهٔ "آیندگان" نقدهای ادبی روشنگرانه‌ای می‌نوشت و در صفحه‌ای با عنوان «عیارسنجی کتاب» به تحلیل محتوا و ساختار آثار داستانی می‌پرداخت. نقدهایی که او بر آثار هوشنگ گلشیری نوشت، موجب شد که آن آثار شهرت فراوانی پیدا کنند. هاشمی‌نژاد و شمیم بهار و جوان بااستعداد دیگری به نام حسین رازی، منتقدانی بودند که هم در زمینهٔ نقد ادبی و هم نقد سینمایی و زمینه‌های دیگر خوش درخشیدند و آثار قابل‌ملاحظه‌ای نوشتند، اما زود از صحنهٔ ادبی خارج شدند و با وجود امکانات زیاد، کتابی از مجموعه آثار خود منتشر نکردند. نقدهای هاشمی نژاد بر داستان های مهمترین داستان نویسان معاصر ایران در دهه چهل و پنجاه از ابراهیم گلستان گرفته تا سیمین دانشور، هوشنگ گلشیری، ناصر تقوایی و زکریا هاشمی در صفحۀ ادبی روزنامه آیندگان با عنوان «عیارسنجی کتاب» منتشر شد و او را به عنوان منتقدی دقیق و نکته سنج با ذهنی تحلیل گر که به قواعد داستان نویسی مدرن و اصول نقد ادبی مسلط است به جامعۀ ادبی ایران شناساند. مجموعۀ نقدها و مقالات قاسم هاشمی نژاد، اخیراً به همت جعفر مدرس صادقی در کتابی با عنوان "بوته بر بوته" از سوی انتشارات هرمس منتشر شد.
رمان "فیل در تاریکی" هاشمی‌نژاد، رمانی است که بسیاری از منتقدان آن را از بهترین آثار داستانی ایرانی در ژانر پلیسی دانسته‌اند. یکی از نکات مهم این رمان، خلق لهجه‌های مختلف در زبان فارسی است که در ادبیات فارسی بی‌سابقه بود و بتوان در کنار "فارسی شکر است" محمدعلی جمال‌زاده به عنوان آثار موفق در این زمینه از آن نام برد. دانش و آگاهی عمیق هاشمی نژاد در زمینۀ داستان نویسی مدرن در ترکیب با ذهن و تخیل داستان پردازانۀ او و نیز علاقه اش به سینما و ادبیات گانگستری و نوآر، منجر به خلق رمان فیل در تاریکی شد.شیروانی، محمد علی (۱۳۹۴). راه ننوشته: با قاسم هاشمی‌نژاد درباره کتاب‌هایش. تهران: نشر هرمس فیل در تاریکی با اینکه داستان مدرنی است اما با نثر و زبان منحصر بفرد و شاعرانه ای نوشته شده که حاصل سال ها دمخوری هاشمی نژاد با ادبیات فارسی و پرسه زنی در متون عرفانی و کهن است نعمت حقیقی از این رمان فیلمی ساخت با بازی فرامرز قریبیان که این فیلم هیچ‌گاه به پایان نرسید.نثر هاشمی‌نژاد نثری است حساب‌شده که آرایه‌های کهنه‌نما سنگینش نکرده‌است.
عرفان و تصوف از دیگر حوزه‌هایی‌ست که هاشمی‌نژاد در کنار نقد و ترجمه و قصه‌نویسی به آن پرداخته‌است. از کتاب‌های او در این زمینه می‌توان از "سیبی و دو آینه" نام برد که کتابی‌ست «در مقامات و مناقب عارفان فرهمند». هاشمی‌نژاد در این کتاب به زندگی، آثار و عقاید عارفان بزرگ پرداخته‌است و در چهار بخشِ سرنگاشت، روایت‌ها، کمینه‌ها و گزیده‌گویی‌ها، هریک از این عارفان نام‌آشنا را به خوانندهٔ علاقه‌مند به حوزهٔ عرفان معرفی کرده‌است. حسین منصور حلاج، بایزید بسطامی، ابراهیم ادهم، رابعه عدویه، ابوسعید ابی‌الخیر و حمیدالدین بلخی از جمله عارفانی‌اند که در این کتاب به معرفی زندگی، افکار و آثارشان پرداخته شده‌است.
گفتگوهای هاشمی‌نژاد با نویسندگانی چون ابراهیم گلستان و هوشنگ گلشیری که سال‌ها پیش انجام شده، هنوز از بهترین گفتگوهایی‌ست که از این نویسندگان منتشر شده‌است.
هاشمی‌نژاد، همان نکته‌سنجی و ذهن نقاد و تحلیل‌گری را که در نوشته‌هایش داشت، در گفتگوهایش با نویسندگان مطرح و صاحب نام عصر خود مثل هوشنگ گلشیری، رضا فرخفال و ابراهیم گلستان نیز به کار گرفت. گفتگوی او با ابراهیم گلستان، تنها گفتگوی طولانی با این نویسنده و فیلمساز برجسته است که سال‌ها قبل از انقلاب و به انگیزه چاپ در روزنامه آیندگان انجام شد، هرچند آن زمان، به خاطر طولانی بودن و شاید هم مخالفت دستگاه سانسور دوره پهلوی، در روزنامه چاپ نشد اما چندین سال بعد در سال ۱۳۷۷ به صورت کامل اما بدون ذکر نام هاشمی‌نژاد به عنوان مصاحبه گر در کتاب «گفته‌ها» ی ابراهیم گلستان در لندن منتشر شد.
ابراهیم گلستان درباره او گفت: جز حرمتی عمیق چه می‌توانم داشت برای کارها و کوشش و دقت، و از آن برتر برای کنده و سرچشمه چنان کارها و کوشش، و چنان تمرکز اندیشه و پیگیری صبور پاکی و صفا و بردباری «قاسم هاشمی‌نژاد» که وابسته بود به منطق مداوم و پرسنده‌ای که جدل برایش به هم بافته بود با تحمل و شرافت و جوشندگی و دید رود رونده و جویا. به کار و شخص قاسم هاشمی‌نژاد بسیار حرمت داشتم. از میان تمام نویسندگانی که از ادبیات می‌نوشتند، دست‌‌‌کم در ایامی که در ایران بودم، هیچ‌کدام به پای او نمی‌رسیدند. هیچ‌کدام چندان درکی از ادبیات نداشتند، منقّد نبودند. شاید نمونه‌ها و نام‌هایی از نقدنویسان خارجی خوانده بودند یا شنیده بودند اما کار و فهم آنها را در خود نبرده بودند.
او برجسته بود و برجستگی‌اش موکد و محترم‌تر می‌شد. با نگاهی به تفاوتی که بین نحوه کارش بود باشلتاق کاری مرسوم هوچیان هم عصرش که به دنبال هم خزنده مقلد یکدیگر و در تقلای ناخنک زدن از دیگران بودند و می‌ریاییدند و نفهمیده پرت می‌گفتند و به رخ مردم خواننده گرسنه و ندیده و نشنیده و نفهمنده، می‌کشیدند قاسم هاشمی‌نژاد در میان چنان حرف ول زننده‌ها بود که حیثیت خود را نگه می‌داشت و می‌شد و شد هاشمی‌نژاد که هر گاه که چیزی می‌گفت در اعتلای پاکی و درستی و دقت و ارزندگی بود که می‌گفت.- بوته بر بوته؛ آثار معاصران در بوته‌ی نقد، قاسم هاشمی‌نژاد، انتشارات هرمس، چاپ دوم، ۱۳۹۳
منوچهر آتشی درباره او گفت: شعرهای هاشمی‌نژاد، از نخستین سطرها، جای او را در میان شاعران خطه «شعر ناب» باز می‌نماید. شعرهایی که بیان و زبان در آنها، سرشار از تراوندگی و تازگی است، جز اینکه این خصلت، وجه مشترک همه شاعران این خطه است؛ وجه اشتراکی که هویت اینگونه شعر را هم تعیین می‌کند و هم در معرض تردید قرار می‌دهد. یک بار دیگر هم این حرف را زده‌ام: همه شاعران این راه، زبانی مشابه دارند، هر چند همه‌شان در کار خود صمیمی باشند. آنچه در شعرهای هاشمی‌نژاد (چنان‌که در شعرهای کریم‌پور و علی‌پور) جلب توجه می‌کنند پرش و پرواز ذهنی اوست در دستیابی به افق‌ها و نگاه‌های تازه. این توفیق، هرگاه با حلول شاعر در کلام خود همزمان و همگام شود و شعرش را در جای معین در کنار شعرهای دیگر و نه آمیخته با آنها قرار دهد و هویتش را فریاد زند، کارساز افتاده‌است. کتاب ایوب؛ منظومه‌ آلام ایوب و محنتهای او از عهد عتیق (پیشگفتار)، قاسم هاشمی‌نژاد، انتشارات هرمس، چاپ سوم، ۱۳۹۵
احمدرضا احمدی درباره او گفت: قاسم هاشمی‌نژاد و کار او چند بُعد داشت. یکی از این بُعدها، فارسی‌نویسی درخشان بود، که این روزها نایاب است. همه می‌دانند که «فیل در تاریکی» نخستین رمان پلیسیِ ایران بود و شاید آخرین رمان پلیسی ما هم باشد. بعد از انقلاب نیز کتابی با نام «خیرالنساء» نوشت، که از شاهکارهای نثر فارسی است و نثر و داستانی بسیار زیبا دارد. هاشمی‌نژاد در حوزه روزنامه‌نویسی هم کارهای مهم و ماندنی کرد. در ستون «عیارسنجیِ» روزنامه نقدهایی بسیار خوب و متفاوت می‌نوشت و خوشبختانه این نقدها پیش از مرگش در کتاب «بوته بر بوته» چاپ شد. با اینکه تمام وجوه کاری هاشمی‌نژاد مهم است، اما در دورانی که وضعیت زبان فارسی هولناک است، باید به مهم‌ترین وجه کار او اشاره کرد: اینکه فارسی را بسیار زیبا و بلیغ و شیوا می‌نوشت، چون اندیشه زیبایی داشت. برای درک بهتر اوضاع فعلی زبان فارسی کافی است فارسیِ اساتید فعلی را قیاس کنید با اساتیدی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، ابوالقاسم پاینده و دیگران که فارسی شگفتی داشتند. البته اکنون هم هستند کسانی که هنوز به فارسی درست می‌نویسند اما اندک‌اند. قاسم هاشمی‌نژاد، انسانِ بسیار منزه‌ای بود. پاک زندگی کرد و منزه رفت.مد و مه/دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۵ / روزنامه شرق
جعفر مدرس صادقی درباره او گفت: پدرم فقط پدرم بود، اما قاسم هاشمی‌نژاد هم پدرم بود، هم پیر و استادم بود و هم پاره‌ی تنم بود و جان و جانانم بود.مد و مه/دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۵ / روزنامه شرق
وی در سال ۱۳۸۴ به بیماری سرطان و تومور مغزی مبتلا شد و بعد از درمان بهبود یافت اما در اواخر ۱۳۹۴ به دلیل کهولت و ضعف جسمانی مداوم به بیمارستان مراجعه میکرد تا اینکه در ۱۳ فروردین ۱۳۹۵ شمسی، بر اثر عفونت ریه در تهران درگذشت و در قطعه ۲۴۸ بهشت زهرا به خاک سپرده شد. مراسم گرامی‌داشت قاسم هاشمی‌نژاد عصر یکشنبه ۲۴ اردیبهشت‌ ماه در خانه هنرمندان ایران با سخنرانی آیدین آغداشلو، سیروس علی‌نژاد، اسماعیل بنی‌اردلان، سعید عقیقی، علی‌اکبر شیروانی، امیرعطا جولایی و مهدی یزدانی خرم و حضور اهالی فرهنگ و علاقه‌مندان به وی و آثارش برگزار شد.
° عشق گوش، عشق گوشوار، مجموعه مقاله؛ تهران: انتشارات هرمس؛ ۱۳۹۴
خاویر آلخاندرو ماسکرانو (به ؛ زادهٔ ) یک بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است. او تا کنون برای تیم‌های ریور پلاته، کورینتیانس، وستهام یونایتد، لیورپول و همچنین ۸ سال در بارسلونا بازی کرده و با این تیم ۱۹ جام مختلف کسب کرده‌است. وی در چهار جام جهانی ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ حضور داشت. وی در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۰ برای همیشه از فوتبال خداحافظی کرد.
او همچنین برای تیم ملی کشورش ۱۴۷ بازی انجام داده و ۳ گل هم به ثمر رسانده‌است. او در رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۰ حضور داشت و کاپیتان تیم ملی کشورش بود، وی همچنین در بازی برگشت لا لیگا ۱۷–۲۰۱۶ با اوساسونا اولین گل خود برای بارسلونا را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند؛ که اولین گل باشگاهی او از هفت سال پیش بود. او در کل دوران فوتبال خود در بارسلونا ۶ گل زد که ۵ گل آن گل به خودی بود و یکی هم به اوساسونا ولی تکل های ماندگار او در خاطره‌ها مانده‌است.
او اکنون در تیم ملی زیر ۲۰ ساله های آرژانتین مربیگری میکند.
باشگاه فوتبال ریور پلاته:
باشگاه فوتبال کورینتیانس :
باشگاه فوتبال بارسلونا :
مدال طلای المپیک ۲۰۰۴ آتن
مدال طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن
نایب قهرمان کوپا امریکا ۲۰۰۴ پرو
نایب قهرمان کوپا امریکا ۲۰۰۷ ونزوئلا
نایب قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل
نایب قهرمان کوپا امریکا ۲۰۱۵ شیلی
نایب قهرمان کوپا امریکا ۲۰۱۶ آمریکا
درهای ادراک ، کتابی است در مورد مصرف مسکالین و شرح تجربیات نویسنده که در سال ۱۹۵۴ به قلم آلدوس هاکسلی منتشر شده‌است.
در ابتدای این کتاب، جمله‌ای از ویلیام بلیک شاعر بریتانیایی نقل می‌شود که «اگر درهای ادراک باز می‌شد، هرچیز همان‌طور که هست، بر انسان ظاهر می‌شد، لایتناهی».
ترجمهٔ فارسی این کتاب با نام "درهای ادراک بهشت و دوزخ" در سال ۱۳۸۱ توسط نشر میرکسری چاپ شده‌است.
در دهه ۱۹۶۰ میلادی جیم موریسون رهبر و خواننده اصلی گروه راک درها (د دورز) نام گروهش را از همین مفهوم اقتباس نمود. گروه دورز بعدها به یکی از جنجالی‌ترین باندهای راک ایالات متحده و جهان بدل شد.
بامبی (Bambi) یک پویانمایی آمریکایی است که در سال ۱۹۴۲ به تهیه کنندگی والت دیزنی و بر پایه کتاب بامبی، یک زندگی در جنگل نوشته نویسنده فلیکس زالتن ساخته شد. فیلم در ۱۳ اوت ۱۹۴۲ عرضه شد و پنجمین پویانمایی در سری کارهای کلاسیک دیزنی محسوب می‌شود. از نگاه انجمن فیلم آمریکا، بامبی یکی از ۱۰ فیلم انیمیشن برتر جهان است.Top 10 Animation
ماده گوزنی یک گوزن با نام بامبی به دنیا می‌آورد که در آینده قرار است شاهزادهٔ جنگل شود، عنوانی که اکنون پدر بامبی دارد و از حیوانات جنگل در مقابل شکارچیان محافظت می‌کند. بامبی در ابتدا با یک خرگوش به نام تومپر دوست می‌شود و در ادامه با سایر حیوانات جنگل از جمله گل و فالین دوست می‌شود. او بسیار به مادرش وابسته است و مدام از مادرش در مورد دنیای اطرافش سؤال می‌پرسد و مادرش به او در مورد خطراتی که در جنگل وجود دارد هشدار می‌دهد. روزی در علفزار بامبی شاهزاده جنگل را ملاقات می‌کند اما متوجه نمی‌شود که او پدرش است در همین میان شکارچی وارد علفزار می‌شود و آنها به سمت جنگل فرار می‌کنند و بامبی از مادرش جدا می‌شود و …