moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
«بهترین‌های برانیگن» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا لورا برانیگن است که در سال ۱۹۹۵ میلادی منتشر شد.
«عالی‌ترین‌های لورا برانیگن» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا لورا برانیگن است که در سال ۱۹۹۲ میلادی منتشر شد.
«ملزومات» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا لورا برانیگن است.
«مجموعه پلاتینیوم» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا لورا برانیگن است که در سال ۲۰۰۶ میلادی منتشر شد.
«آی‌تونز لایو از سوهو» آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا ادل است که در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد.
«آی‌تونز فستیوال: لندن ۲۰۱۱» آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا ادل است که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد.
«کاری کنم که عشقم را احساس کنی» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا باب دیلن است که نخستین بار سال ۱۹۹۷ میلادی با صدای بیلی جوئل و کمی دیرتر-در همان سال- با صدای دیلن منتشر شد. بعدها هنرمندان دیگری همچون ادل، گارث بروکس، برایان فری، کلی کلارکسون و تریشا یروود نیز این ترانه را بازخوانی کردند.
این تک‌آهنگ در چارت‌های در رتبه اول و در چارت‌های بریتانیا، اسکاتلند، ایرلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
ادل خواننده بریتانیایی نیز نسخه‌ای از این آهنگ را در آلبوم ۱۹ خودش جای داده است.
«انواع سایه‌های سیاه» تک‌آهنگی از گروه موسیقی آلترنتیو راک راکانترز است که در سال ۲۰۰۸ میلادی منتشر شد.
«همان من» ترانه‌ای از هنرمند اهل بریتانیا ادل است. این ترانه در آلبوم ۱۹ (آلبوم ادل) قرار داشت.
چلچله رودخانه‌ای آفریقایی (نام علمی: "Pseudochelidon eurystomina") نام یک گونه از سرده چلچله‌های رودخانه‌ای است.
چلچله رودخانه‌ای چشم‌سفید (نام علمی: "Pseudochelidon sirintarae") نام یک گونه از سرده چلچله‌های رودخانه‌ای است.
اره‌بال دم‌مربعی (نام علمی: "Psalidoprocne nitens") نام یک گونه از سرده اره‌بال است.
اره‌بال کوهی (نام علمی: "Psalidoprocne fuliginosa") نام یک گونه از سرده اره‌بال است.
اره‌بال سرسفید (نام علمی: "Psalidoprocne albiceps") نام یک گونه از سرده اره‌بال است.
اره‌بال سیاه (نام علمی: "Psalidoprocne pristoptera") نام یک گونه از سرده اره‌بال است.
اره‌بال فانتی (نام علمی: "Psalidoprocne obscura") نام یک گونه از سرده اره‌بال است.
چلچله ماسکارن (نام علمی: "Phedina borbonica") نام یک گونه از سرده چلچله‌های قهوه‌ای است.
چلچله برازا (نام علمی: "Phedina brazzae") نام یک گونه از سرده چلچله‌های قهوه‌ای است.
طول آن ۱۲ سانتی‌متر با قسمت‌های بالایی قهوه‌ای مایل به خاکستری، زیر قسمت‌های سفید با رگه‌های سیاه و سفید و رنگ قهوه‌ای روی پرهای سینه است.
محدوده این گونه در کشورهای آفریقایی آنگولا، جمهوری کنگو و جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد. در سواحل رودخانه لانه می‌کند و سه تخم سفید می‌گذارد. این پرنده از حشرات بالدار از جمله موریانه تغذیه می کند و ممکن است بر فراز رودخانه یا گرم‌دشت شکار کند. گَله های مخلوط با دیگر پرستوها را تشکیل می دهند.
چلچله گلوقهوه‌ای (نام علمی: "Riparia paludicola") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کرانه‌ای است.
چلچله گلوخاکستری (نام علمی: "Riparia chinensis") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کرانه‌ای است.
چلچله کنگو (نام علمی: "Riparia congica") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کرانه‌ای است.
چلچله نواردار (نام علمی: "Riparia cincta") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کرانه‌ای است.
پرستوی درختی (نام علمی: "Tachycineta bicolor") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی بنفش‌وسبز (نام علمی: "Tachycineta thalassina") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی طلایی (نام علمی: "Tachycineta euchrysea") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی باهاما (نام علمی: "Tachycineta cyaneoviridis") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی زولتسمان (نام علمی: "Tachycineta stolzmanni") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی حرا (نام علمی: "Tachycineta albilinea") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی بال‌سفید (نام علمی: "Tachycineta albiventer") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی دمگاه‌سفید (نام علمی: "Tachycineta leucorrhoa") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
پرستوی شیلی (نام علمی: "Tachycineta meyeni") نام یک گونه از سرده پرستوهای تندروپر است.
چلچله ارغوانی (نام علمی: "Progne subis") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله کوبایی (نام علمی: "Progne cryptoleuca") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله کارائیب (نام علمی: "Progne dominicensis") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله سینالوا (نام علمی: "Progne sinaloae") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله سینه‌خاکستری (نام علمی: "Progne chalybea") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله گالاپاگوس (نام علمی: "Progne modesta") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
ساوِج (به انگلیسی: Savage) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
چلچله پرو (نام علمی: "Progne murphyi") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله جنوبی (نام علمی: "Progne elegans") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
چلچله سینه‌قهوه‌ای (نام علمی: "Progne tapera") نام یک گونه از سرده پروکن‌پرستوها است.
پرستوی شکم‌قهوه‌ای (نام علمی: "Notiochelidon murina") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی آبی‌وسفید (نام علمی: "Notiochelidon cyanoleuca") نام یک گونه از تیره پرستویان است.
پرستوی پاکمرنگ (نام علمی: "Notiochelidon flavipes") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی سرسیاه (نام علمی: "Notiochelidon pileata") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی نوارسفید (نام علمی: "Atticora fasciata") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی طوق‌سیاه (نام علمی: "Atticora melanoleuca") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی بال‌زبر شمالی (نام علمی: "Stelgidopteryx serripennis") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی بال‌زبر جنوبی (نام علمی: "Stelgidopteryx ruficollis") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی سرگندم‌گون (نام علمی: "Alopochelidon fucata") نام یک گونه از تیره پرستو است.
پرستوی سینه‌سرخ (نام علمی: "Hirundo lucida") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی آنگولا (نام علمی: "Hirundo angolensis") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی اقیانوس آرام (نام علمی: "Hirundo tahitica") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی خوش‌آمدگو یا پرستوی پیام‌رسان (نام علمی: "Hirundo neoxena") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی گلوسفید (نام علمی: "Hirundo albigularis") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی اتیوپی (نام علمی: "Hirundo aethiopica") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی سرسرخ یا پرستوی دم‌سیمی (نام علمی: "Hirundo smithii") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی سینه‌سفید (نام علمی: "Hirundo nigrita") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی بال‌رنگارنگ (نام علمی: "Hirundo leucosoma") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
این پرنده در کشورهای بنین، بورکینافاسو، کامرون، ساحل عاج، گامبیا، غنا، گینه، گینه بیسائو، مالی، نیجر، نیجریه، سنگال، سیرالئون، و توگو یافت می‌شود.
پرستوی سینه‌مرواریدی (نام علمی: "Hirundo dimidiata") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
پرستوی سیاه‌وحنایی (نام علمی: "Hirundo nigrorufa") نام یک گونه از سرده پرستوهای نمادین است.
چلچله صخره‌ای (نام علمی: "Ptyonoprogne fuligula") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کوهی است.
چلچله کوهی تیره (نام علمی: "Ptyonoprogne concolor") نام یک گونه از سرده چلچله‌های کوهی است.
چلچله خانگی آسیایی (نام علمی: "Delichon dasypus") نام یک گونه از سرده چلچله خانگی است.
چلچله خانگی نپال (نام علمی: "Delichon nipalensis") نام یک گونه از سرده چلچله خانگی است.
پرستوی خط‌دار بزرگ (نام علمی: "Cecropis cucullata") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی خط‌دار کوچک (نام علمی: "Cecropis abyssinica") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی سینه‌حنایی (نام علمی: "Cecropis semirufa") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی مسجد (نام علمی: "Cecropis senegalensis") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی دمگاه‌حنایی (نام علمی: "Hirundo daurica") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی خط‌دار (نام علمی: "Cecropis striolata") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
شِیفِر یک نام خانوادگی است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
پرستوی شکم‌حنایی (نام علمی: "Cecropis badia") نام یک گونه از سرده پرستوهای حنایی است.
پرستوی صخره گلوسرخ (نام علمی: "Petrochelidon rufigula") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی صخره پرئوس (نام علمی: "Petrochelidon preussi") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی صخره دریای سرخ (نام علمی: "Hirundo perdita") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی صخره آفریقای جنوبی (نام علمی: "Petrochelidon spilodera") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی گلورگه‌دار (نام علمی: "Petrochelidon fluvicola") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی پری (نام علمی: "Petrochelidon ariel") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی صخره آمریکایی (نام علمی: "Petrochelidon pyrrhonota") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی غارزی (نام علمی: "Petrochelidon fulva") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
پرستوی طوق‌بلوطی (نام علمی: "Petrochelidon rufocollaris") نام یک گونه از سرده پرستوهای صخره است.
باستان‌شناسی‌دریایی در اساسی‌ترین شکل خود به مطالعه مواد فرهنگی مربوط به بشر و تعاملاتش با دریاها می‌پردازد. این رشته، مطالعاتی از قبیل:کشتی‌ها و مغروقه‌ها، زیرساخت‌های دریایی، بهره‌برداری دریایی، هویت و چشم‌اندازهای دریایی و انواع دیگر میراث مانند میراث قابل لمس و غیرقابل لمس مرتبط با دریا را در بر می‌گیرد. از جمله رشته‌های منشعب از باستان‌شناسی دریایی می‌توان به «باستان‌شناسی شناورها» که بر روی «شناورها» و تمامی جنبه‌های فنی و اجتماعی آنچه بر روی خشکی، چه در زیر آب یا در موزه متمرکز است هم‌چنین «باستان‌شناسی‌زیرآب» که محوطه‌های باستانی در زیرآب را بدون در نظر گرفتن ارتباطشان با دریا که علاوه بر کشتی‌های مغروق شامل هواپیماهای مغروق، شهرهای مدفون در زیرآب، زیستگاه‌های به زیرآب رفته و … را نیز در بر می‌گیردhttp://link.springer.com/referenceworkentry/10.1007/978-1-4419-0465-2_1005#page-1
طبق تعریف «کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب» که در سال ۲۰۰۱ در پاریس به تصویب یونسکو رسید به شرح زیر است: میراث فرهنگی زیرآب، تمامی نشانه‌های حضور بشری که دارای ماهیت فرهنگی، تاریخی یا باستان شناختی باشند و نهفته در اعماق آب‌ها است را در بر می‌گیرد. در طی قرون متمادی هزارن کشتی، شهر (به‌طور یکپارچه) و حتی برخی چشم‌اندازها به کام امواج فرو کشیده شده‌اند. چنین محوطه‌هایی میراث گرانبهایی را تشکل می‌دهند که نیاز به حفاظت دارندhttps://www.academia.edu/11797958/نسخه_فارسی_منـشور_اخلاقـی_یونـسکو_بـرای_غواصـی_در_محوطه_های_میراث_فرهنگـی_زیرآب_ص.ص44-47 میراث دریایی گستره‌ای از میراث است که شامل: کشتی‌های مغروق تاریخی، محوطه‌های باستانی پیش از تاریخی و همچنین اسناد بایگانی شده، تاریخی شفاهی، و دریانوردی سنتی و دانش بوم شناختی فرهنگ‌های بومی استhttp://oceanservice.noaa.gov/navigation/heritage/welcome.html این میراث جزئی از میراث جهانی بشری به حساب می‌آیند.
باستان شناسان در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ به بررسی، کشف و مطالعه قایق‌های سلسله‌های میانی مصر، حفاری قسمتی از یک کشتی رومی در شهر بندر مارسی، کشتی‌های تدفینی انگلوساکسن‌ها مربوط به قرن ۱۱در سوتون هو انگلستان، انواع مختلف قایق‌های (شناورهای) مربوط به عصر برنز و سراسر دوره رومی بریتانیا، کشتی‌های وایکینگ در منطقه اسکاندیناوی و قایق‌های تنه درختی از میان تهی در سراسر جهان پرداختند. این مثال‌ها جزء اولین قدم‌ها محسوب نمی‌شوند بلکه قبل از اختراع اسکوبا باستان شناسان غیر حرفه‌ای تلاش‌های در جهت بررسی کشتی‌های مغروق به عمل آوردند. آن‌ها در محدوده تاریخی قرن ۱۵ میلادی با استفاده از تکنیک حبس نفس بر روی دو سایت کشتی مغروق رومی در دریاچه نمی ایتالیا غواصی کردند و پیرو همین قرن برای اولین بار با استفاده از کلاه خودهای غواصی تغذیه از سطح بر روی همان سایت کشتی مغروق غواصی کردند، در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ نیز از زنگ غواصی برای بررسی سایت‌های مغروق در ایتالیا، سوئد و دریای کارائیب استفاده شد، در قرن‌های ۱۸و۱۹ نیز کوشش‌هایی توسط غواصان تغذیه از سطح برای کشف و نجات بخشی سایت مغروق قدیمی در انگلستان صورت گرفت (ادیبی & شیرزاده، ۱۳۹۲).
در قرن ۲۰ نیز رویدادهای مهمی برای باستان‌شناسی دریایی رخ داد که از آن جمله می‌توانیم به موارد ذیل اشاره کنیم: ۱۹۰۰ یونان: کشف مجسمه‌هایی از کشتی مغروق رومی که حامل آثار هنری یونانی بوده در نزدیکی جزیره آنتیکیترا ۱۹۰۷ تونس: غواصان تغذیه از سطح با نظارت اداره عتیقه‌شناسی تونس، به بررسی کشتی مغروق رومی در عمق ۴۶ متری پرداختند
۱۹۰۹ مکزیک: در این سال اولین کشف بزرگ مصنوعات زیرآبی در نیمکره غربی کره زمین به وقوع پیوست، ادوارد تامسون (تامپسون) مصنوعاتی مربوط به تمدن مایاها را از چیچن ایتزا کشف کرد
۱۹۲۸ ایتالیا: اولین پروژه مطالعات باستان‌شناسی زیرآب بر روی دو کرجی رومی مغروق در دریاچه نمی‌نزدیک روم صورت گرفت
۱۹۳۰ فرانسه: غواصان با استفاده از وت سوت‌های یک اتمسفری غواص ی گنجینه‌ای مصری را از عمق ۱۳۰ متری بالا کشیدند.
۱۹۴۸ تونس: تیم حفاری ژاک ایو کوستو در بندر مهدیه برای اولین بار موفق شدند با استفاده از سیستم اسکوبا و ایرلیفت یک کشتی مغروق را حفاری کنند.
۱۹۶۰–۱۹۵۷ سوئد: کشتی جنگی واسا از عمق ۳۴ متری به سطح آورده شد و هنوز یکی از برجسته‌ترین، مشهورترین و موفق‌ترین بازیابی‌های کشتی مغروق در تمام دوران به حساب می‌آید. ۱۹۳۰ فرانسه: غواصان با استفاده از وت سوت‌های یک اتمسفری غواصی گنجینه‌ای مصری را از عمق ۱۳۰ متری بالا کشیدند.
۱۹۶۰ ترکیه: اولین حفاری حرفه‌ای باستان‌شناسی زیرآب در کاپه (دماغه) گالیدونیا] صورت گرفت، این کشتی مغروق مربوط به۱۳۰۰ قبل از میلاد است و در عمق ۲۹ متری قرار داشت در این زمان جورج (جرج) اف. باس (بس) استانداردهای بسیار مناسبی را برای پروژه‌های آتی باستان‌شناسی زیرآب بنا نهاد.
۱۹۶۲: واریان پرتون قبل از سال۱۹۶۲ برای تحقیقات در مورد زیردریایی یو اس اس تِرشِر (کوسه ماهی) دستگاه مگنومتر را پیشنهاد کرده بود و سرانجام در سال ۱۹۶۳ محل این زیر دریایی مشخص شد. (آغاز استفاده از دستگاه مگنومتر در باستان‌شناسی زیرآب).
۱۹۶۳: برای اولین بار دستگاه ساید اسکن سونار که توسط هارولد ادگرتون از موسسه‌ام .آی. تی (MIT) توسعه پیدا کرده بود جهت کشف کشتی‌های مغروق مورد استفاده قرار گرفت.
۱۹۶۴ ترکیه: برای اولین بار از سایت یک کشتی مغروق به وسیله یک زیر دریایی علمی نقشه‌برداری شد
۱۹۷۳ ایالات متحده: بقایای کشتی یو. اس. اس. مونیتور در دماغه هاتراس در کارولینای شمالی در عمق ۷۳ متری به وسیله دستگاه‌های دریافت از راه دور کشف شد. این سایت اندکی بعد در سال ۱۹۷۴ به وسیله ربات زیر آبی آلکوا سیآ پروب (کاوشگر دریایی) نقشه‌برداری شد و عکس‌هایی از تمام زوایای سایت منتشر شد.
۱۹۷۷ ایالات متحده: غواصان شعبه بندری مؤسسه اقیانوس‌شناسی و دانشمندان ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی (ان.اُ.ای.ای) مصنوعاتی را از مونیتور بازیابی کردند.
1985: ار.ام.اس تایتانیک کشف و در عمق ۳۸۱۰ متری از آن عکسبرداری شد.
۱۹۸۹ اقیانوس اطلس شمالی: کشتی جنگی آلمانی بیسمارک در اعماق آب‌ها کشف شد (این کشتی توسط رابرات بلارد)
۱۹۹۱ ایالات متحده: ربات زیرآبی ۶ تنی نمو گنجینه‌ای را از کشتی مغروق سنترال آمریکا از عمق ۲۴۳۹ متری بالا کشید.
۲۰۰۰ ترکیه: در سواحل آب شیرین دریای سیاه نشانه‌هایی از سکونتگاه‌های انسانی در عمق ۵۰۰ فوتی به دست آمد
۲۰۰۰ دانمارک: اولین بررسی باستان‌شناسی توسط یک وسیله زیرآبی خودکار به نام مریدان ۱۵۰ صورت گرفت، و از دو کشتی مغروق و یک سایت مغروق نقشه‌برداری شد [ (BROADWATER, 2002)و (ادیبی & شیرزاده، ۱۳۹۲)].
لازم است ذکر شود در تاریخچه مختصری که ذکر شد تنها به رویدادهای مهم باستان‌شناسی دریایی بین قرن‌های ۱۵ تا ۲۰ اشاره شد و به تحولات سریع و گسترده‌ای که در طول ۱۴ سال اخیر در باستان‌شناسی دریایی به وقوع پیوسته هیچگونه اشاره‌ای نشد، امید است این برهه زمانی در آینده به زبان فارسی مورد بررسی قرار گیرد.
یکی از اولین کاوش‌های باستان‌شناسی زیرآب که به دست دانشمندان ترک انجام گرفت، پروژه کشتی مغروق چامالتی بورنو- I بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ است. این پروژه توسط پروفسور نرگیس گونسنین (غونسنین) از دانشگاه استانبول هدایت شد. تاریخ این اثر مغروق مربوط به قرن ۱۳ میلادی است و در حوالی شمال غربی سواحل جزیره مرمره در اعماق ۲۲ تا ۳۲ متری کشف شد. در حدود ۸۰۰ آمفورا و بیش از ۳۰ لنگر به صورت پراکنده در بستر دریا کشف شد. بادهای شدید جنوبی محلی که به اسکوآل مشهورند شاید دلیلی بر غرق شدن این کشتی باشد. طبق تفاسیری که برای این اثر غرق شده صورت گرفته این‌طور به نظر می‌رسید که ملوانان برای جلوگیری از غرق شدن کشتی بسیاری از کالاهای کشتی را به درون آب انداخته بودند. تجزیه و تحلیل که بر روی رسوبات کف آمفوراها صورت گرفت وجود دانه‌های انگور را تأیید کرد و به‌طور واضح ثابت شد که این کشتی در آخرین سفر دریایی خود دارای بار شراب بوده. متعلقات شخصی ملوانان مانند بشقاب‌های لعابدار، یک پارچ یک دسته، فنجان، بشقاب‌های تزیین شده، نیز نیز به دست آمد. بقایای به دست آمده از بدنه کشتی در وضعیت خوبی به سر نمی‌بردند و بقایای ناچیزی که از بدنه کشتی به دست آمده در فصل‌های کاری بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به دقت مستندسازی شدند. روند مرمتی بقایای بدنه کشتی در دپارتمان مرمت اشیاء به دست آمده از کاوش‌های باستان‌شناسی دریایی دانشگاه استانبول در حال پیگیری است. تعداد زیادی لنگر آهنی نیز از این آثر غرق شده به دست آمد، لنگرها ذکر شده موضوع رساله دکتری برخی از دانشجویان است. برخی از اعضای تیم پروژه کشتی مغروق چامالتی بورنو- I با توجه به تجربیات که کسب کرده‌اند هم‌اکنون برای دانشگاه استانبول روی پروژه ینی کاپی در حال کار هستند (KOCABAŞ, ۲۰۱۲).
یک توافق بین‌المللی در حال انجام است که بر طبق آن حکومت‌ها باید برای اطمینان از حفظ میراث زیر آب خود گام‌های ویژه‌ای بردارند. گذشته از توافق‌های بین‌المللی مانند کنوانسیون اروپایی در حمایت از میراث باستان‌شناسی، کنوانسیون یونسکو برای حمایت از دارئی‌های فرهنگی در پیش‌درآمدهای حاصل از درگیرهای نظامی، کنوانسیون یونسکو در راه‌های ممنوعیت و جلوگیری از ورود و صدور نا مشروع و انتقال داریی‌های فرهنگی، کنوانسیون یونسکو در رابطه با حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهانی توافق دیگری نیز وجود دارد که به‌طور اخص با میراث فرهنگی زیرآبی ارتباط دارد و آن پیشنهاد اصول بین‌المللی در مورد حفریات باستان‌شناسی است (۱۹۵۶). این پیشنهاد در مورد " هر تحقیقی که هدف آن کشف اشیاء با ویژگی‌های باستان‌شناسی باشد قابل اجراء است، خواه در خشکی یا در بستر دریا در زیر بسترهای آبهای درون مرزی یا آبهای منطقه‌ای یک کشور باشد. این پیشنهاد برخی مقررات و شرایط تفظیلی در نظارت بر حفریات، پذیرش بیگانگان برای فعالیت باستان‌شناسی، ایجاد یک دفتر مرکزی برای ثبت محوطه‌های مهم، تشکیل مجموعه‌ها، عرضهٔ یافته‌ها، حقوق و وظایف حفار، مستند کردن حفریات و جلوگیری از حفریات نا مشروع را شامل می‌گردد. امتیاز بزرگ داشتن قانون خاص برای میراث فرهنگی زیر آب، عملی بودن و به آسانی در دسترس قرار گرفتن آن است.
اگرچه در بسیاری از کشورها قوانین جامعی در حمایت از میراث فرهنگی زیرآب وجود دارد، و حتی در آنهایی که سلاح‌های قانونی دیگری برای حمایت از این میراث در برابر تجاوز غارتگران در دسترس نیست، مسئولان امور فرهنگی نباید کار را تمام شده تلقی کنند. بسیاری از این مسئولان در خواهند یافت که مقررات بسیار محکمتری وجود دارد که می‌تواند به قوانین ملی آن‌ها افزوده شود. این یک وظیفه ضروری برای همه مسئولان فرهنگی در کشورهایی است که میراث فرهنگی زیرآبی آن‌ها در معرض خطر قرار دارد.
در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۰ کنوانسیون یونسکو جهت راهکارهای جلوگیری و پیشگیری از واردات و صادارات غیرقانونی و نیز واگذاری نا مشروع مالکیت اموال فرهنگی مورد تصویب قرار گرفت. در ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ کنوانسیون دیگری در مورد قوانین و مقررات مربوط به حفاظت و نگهداری میراث فرهنگی زیرآب مطابق با قوانین و تجارت بین‌المللی جهت حافظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان مورد تصویب قرار گرفت. کنوانسیون قانون دریاهای سازمان ملل متحد در مورخ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۲ با تصمیم بر تقویت اقدامات حفاظتی از آثار زیرآب به صورت طبیعی خود یا در صورت لزوم با اهداف علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) از روز ۱۵ اکتبر تا ۳ نوامبر ۲۰۰۱ در شهر پاریس تشکیل جلسه داد. یونسکو در سی و سومین جلسه خود با تأیید اهمیت میراث فرهنگی زیرآب به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث فرهنگی بشری و عنصری مهم در تاریخ ملتها، مقوله باستان‌شناسی زیرآب را به عنوان موضوع کنوانسیون یبن المللی در روز دوم نوامبر ۲۰۰۱ مورد تصویب قرار داد (توفیقیان، ۱۳۸۵)(متن کامل کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب).
«اقدامات حفاظتی همیشه باید قسمتی از یک پروژهیک باستان‌شناسی باشند». مصنوعات فرهنگی در محیط‌های زیر آب ممکن است از شرایط حراستی بهتری نسبت محیط‌های خشک برخورد باشند. معمولاً سایت‌های باستانی در زیرآب پس از سپری کردن مدتی یک حالت موزانه با محیط اطراف خود دست پیدا می‌کنند. شاید یک مصنوع فرهنگی در طول صدها یا هزاران سال به این توازن برسد. حراست از مصنوعات بازیابی شده از سایت‌های باستانی دریایی یکی از مهم‌ترین تدابیری است که باید به اجرا در بیایید و یک کاوشگر یا نجاتگر در قبال مصنوعات به دست آمده از سایت‌های باستانی مسئول است. بدون حفاظت ممکن است مصنوعات به دست آمده نابود و مهم‌ترین اطلاعات تاریخی ما از بین برود. مصنوعاتی که از محیط‌های آب شور به دست می‌آیند معمولاً شکل خوبی حراست می‌شوند اما به‌طور طبیعی ترد و شکننده می‌باشند. به‌طور کلی مصنوعات بدست آمده از محیط‌های دریایی غیر هوازی مانند مصنوعات مدفون در ماسه‌های دریا به نسبت مصنوعات بدست آمده از محیط دریایی هوازی سطح ماسه‌های بستر دریا بهتر حراست می‌شوند. مواد ارگانیک مانند چرم، چوب، منسوجات [مانند: پارچه‌های بادبانها]، طناب، بقایای گیاهی و … اگر بدون اقدامات حفاظتی بر روی خشکی نگهداری شوند ممکن است خرد شوند یا دچار تورق، توده و تخریب شوند. آهن ممکن است درظرف چند روز یا چند ماه بر طبق سایز یا چگالی مصنوع، دچار زوال یا ظاهری بدریخت شود. استخوان، شیشه، سفال و مواد مشابه نیز به مرور زمان دچار حالت تبلور خواهند شد. به دلیل موارد ذکر شده اقدامات حفاظتی یکی از اصلی‌ترین محورها در حفاری سایت‌های باستانی دریایی به حساب می‌آید(Hamilton, 1999, p.4).
کاوش‌های باستان‌شناسی زیرآب بسیار به باستان‌شناسی زمینی شبیه است. در باستان‌شناسی زیرآب از ابزار مشابه استفاده می‌شود اما معمولاً از نوع پلاستیکی آن‌ها بخاطر اینکه در آب‌های شور تخریب نشوند. روش‌های بکار گرفته برای کار در زیر آب بخاطر محیط کمی متفاوت است. اکثر ابزار مور استفاده در کاوش‌های باستان شناسانه زمینی در زیر آب نیز مورد استفاده قرار می قرار می‌گیرند مانند: بیلچه دستی، square units, تخت رسم گیره دار، مداد، متر اندازه‌گیری، و به عبارت دیگر تمام ابزار مورد استفاده برای کاوش یک محوطه در زیرآب برای زمین نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌هرحال، به جای خاک انداز و سطل یا فرقان و غربال یا شستن آن با آب برای پا کردن کثیفی‌ها، از لوله ۱۰۰ فوتی متصل به یک موتور بزرگ لاروب با یک پمپ که حرکت می‌دهد ششصد گالون آب را در یک دقیقه استفاده می‌شود و رسوبات بستر دریا را همانند یک جاروبرقی غول پیکر ومیمکد. اکثر مردم تعجب خواهند کرد وقتی می‌شنوند که کاوش‌های زیرآبی نسبت به روی زمین بسیار راحت است بخاطر اینکه زیرآب، ما می‌توانیم شناور باشیم بر روی محوطه و نزدیک هر قسمت از کار کاوش بدون برخورد با آن تکان بخوریم ( Adovasio & Hemmings).
ولف گریگورویچ مسینگ (زاده ۱ سپتامر ۱۸۹۹ در گورا کاولریا — درگذشته ۸ نوامبر ۱۹۷۴ در مسکو)
روان بین، تله پات و ذهن خوان خود خوانده روسی بود که گفته شده در سال ۱۹۳۷ شکست هیتلر در حمله به شوروی را پیش‌بینی کرده بود.
ادعا شده او می‌توانست أشیا گم شده را پیدا کند. همچنین ادعا شده او در چند مورد، توانسته بود سرنوشت یک انسان را تنها با نگاه کردن به عکسی از او پیش‌بینی کند.
مسینگ در سال ۱۸۹۹ در خانواده‌ای یهودی و بسیار فقیر در شهر کوچک گوراکاولریا در نزدیکی ورشو چشم به جهان گشود. این منطقه در آن زمان هنوز بخشی از روسیه به‌شمار می‌آمد.
در شش سالگی، مسینگ به مدرسه‌ای مذهبی فرستاده شد. در آنجا کم‌کم به توانایی عجیب خود در حفظ کردن بدون اشتباه متون مختلف پی برد. بعدها، او وارد دانشگاه یشیوا شد، اما پس از دو سال از آنجا فرار کرد. او سوار اولین قطار مسافربری شده و زیر یکی از صندلی‌ها پنهان شد و کمی بعد به خواب عمیقی فرو رفت. زمانی که مأمور قطار بلیت خواست، برگه کاغذی را از زمین برداشته به مأمور داد. او به چشمان مأمور خیره شده و توانست بدون هیچ مشکلی به برلین رسید.
مسینگ کمک هزینه مختصری بابت نوکری دریافت می‌کرد و یک بار هم از شدت گرسنگی در خیابان از هوش رفت و به تصور اینکه مرده است او را به سردخانه بردند. در آنجا دوباره با کمک روانپزشک و عصب‌شناس مشهور، دکتر ایبل به حیات بازگشت. او که برای اولین بار به قدرت‌های خارق العاده ذهن او و توانایی اش در کنترل بدن خود پی برد. ایبل بلافاصله شروع به انجام آزمایش‌هایی روی قدرت ذهن خوانی ولف کرد.
مسینگ می‌توانست آگاهانه وارد حالت کاتالپتیک (وضعیتی خلسه مانند یا غیرواکنشی) شود. او بعدها متوجه شد که می‌تواند در این وضعیت، آینده را پیش‌بینی کند. پس از آن او در سیرک «برلین پانوپتیکوم» و چند جای دیگر مشغول به کار شد.
پروفسور ایبل نیز از نتیجه آزمایش‌ها بسیار شگفت زده بود. در این آزمایش‌ها مسینگ تمام فرمان‌های ذهنی را بلافاصله درک و بادقت اجرا می‌کرد. او به بازارهای مختلف در برلین می‌رفت تا روی دستفروش‌ها، قدرت‌هایش را تمرین کند.
ایبل همچنین به وولف نوجوان آموخت که حس درد فیزیکی را در خود خاموش کند. او هر روز فقیرتر می‌شد و مجبور بود برای خانواده مستمند خود نیز کمک هزینه بفرستد. به همین دلیل دست به کار جدیدی زد و در برنامه‌های خود اجازه می‌داد مردم میخ‌هایی را درون سینه یا گردنش فرو کنند.
مسینگ در ۱۶ سالگی اولین تور خود را در شهر وین برگزار کرد، اما سیرک‌ها علاقه‌ای به برنامه‌های او نداشتند. او برنامه‌هایی با آزمایش‌های روانشناسی طراحی کرد. در طول این آزمایش‌ها، او دستورهایی را که به صورت ذهنی برایش فرستاده می‌شد، انجام می‌داد. همین طور به کارهایی مانند بازگو کردن زندگینامه افرادی که برای اولین بار می‌دید، یا پیدا کردن اجسامی که توسط حضار در سالن پنهان شده بود، می‌پرداخت. شهرتش هر روز بیشتر و بیشتر می‌شد تا اینکه آوازه او به آلبرت اینشتین رسید.
او مسینگ و زیگموند فروید را به منزل خود دعوت کرد. فروید بلافاصله سعی کرد او را امتحان کند. او به ولف فرمان ذهنی داد که به دستشویی رفته از پشت آینه یک موکت برداشته به اتاق برگردد. در پایان این ملاقات نیز اینشتین به مسینگ گفت در صورت نیاز از هیچ کمکی به او دریغ نخواهد کرد.
مسینگ دیگر هرگز انیشتین را ندید، اما از فروید، هنر تمرکز و خود هیپنوتیزم را فراگرفت. بعدها افراد مشهور دیگری مانند گاندی (۱۹۲۷) را ملاقات کرد. در سال ۱۹۱۷، مسینگ توری جهانی را آغاز کرد. روزهای موفقیت او در سیرک‌ها رو به افول بود. در سال ۱۹۲۱ به لهستان که دیگر یک کشور آزاد بود، بازگشت و مدتی به خدمت در ارتش مشغول شد. پس از آن دوباره به سفر به دور دنیا پرداخت. در این سفر، مدیومی مشهور او را همراهی می‌کرد. او همیشه تلاش می‌کرد با خواندن ذهن کلاهبردارها، دست آن‌ها را رو کند. در این مدت، او در چند پرونده جنایی به پلیس کمک کرده و چند بار اشیای گم شده را پیدا کرده بود.
در سال ۱۹۳۷، او در حین اجرای برنامه در یکی از تئاترهای ورشو، این‌طور پیش‌بینی کرد که اگر آلمانی‌ها به شوروی حمله کنند، شکست شان در جنگ حتمی خواهد بود. هیتلر به شدت به این پیش‌بینی حمله کرد و برای سر او ۲۰۰هزار رایش مارک جایزه گذاشت.
اینکه هدف هیتلر از دستگیری مسینگ، کشتن او یا استفاده از قابلیت‌هایش بوده، کاملاً مشخص نیست. البته روان بین‌های مشهور دیگری مثل هانوسن که از مشاوران بسیار نزدیک شخص هیتلر بودند، در درگیری‌های بازی قدرت کشته شده بودند. در هر صورت، مسینگ مجبور بود برای مدتی طولانی از دست آلمان‌ها فراری باشد.
بعد از سال ۱۹۳۹، ورشو تحت اشغال نازی‌ها، پر از اطلاعیه‌هایی شد که نشان می‌داد نازی‌ها برای دستگیری او جایزه تعیین کرده بودند. یک بار او با بی احتیاطی کامل، از محل زندگی اش بیرون آمد که منجر به دستگیری و ضرب و شتم شدید وی شد. در مرکز پلیس، او تمام قدرتش را جمع کرد و به نگهبان‌ها دستوری ذهنی داد تا به سلول او بروند. بعد از سلول بیرون آمد، آن‌ها را درون همان سلول زندانی کرد و بعد از ساختمان بیرون رفت. مسینگ از طریق شبکه فاضلاب از ورشو فرار کرد. بعد هم در زیر کاه‌های یک گاری پنهان شده و به همین طریق به شوروی رفت. او در نوامبر سال ۱۹۳۹ از رودخانه باگ گذر کرد.
او به مقامات روس، برگه جایزه‌ای که نازی‌ها برایش گذاشته بودند را داد و پناهنده آن کشور شد. او به عنوان یک یهودی فقیر و پناهجو در پیدا کردن شغل، شانس زیادی نداشت. البته از این جهت خوش شانس بود که به کمپ‌های کار اجباری فرستاده نشد زیرا «پانتلیمون پونومارنکو»، رهبر کمونیست‌های جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی هوایش را داشت و به او اجازه داده بود تا به اجرای برنامه بپردازد. بعد از مدت کوتاهی، پلیس مخفی اِن.کا.و.د در خلال یکی از برنامه‌هایش او را دستگیر کرد و به مسکو فرستاد تا با استالین ملاقات کند.
استالین بسیار به او علاقه‌مند شده بود. مسینگ، توانایی‌های پارانرمال را امکان‌پذیر می‌دانست. استالین از او خواست تا برای اثبات ادعاهایش، تنها با تکیه به قدرت‌های ذهنی اش به یک بانک دستبرد بزند. مسینگ نیز با همراهی گروهی از مأموران به بانک مرکزی مسکو رفت، اما به تنهایی وارد آن شد سپس به سمت کارمند صندوق رفته و در حالی که فرمانی ذهنی برای او می‌فرستاد، کاغذ سفیدی را به دستش داد. کارمند هم از گاوصندوق، مبلغ ۱۰۰ هزار روبل برداشت و در کیف دستی مسینگ گذاشت. مسینگ با مبلغ مورد نظرش، بانک را ترک کرد.
استالین قانع شده بود. شهرت و محبوبیت بلافاصله به سراغ مسینگ آمد. او یک شبه تبدیل به یک فوق ستاره شد. شهرت او ناگهان پول زیادی را نیز عاید دولت کرد. استالین و لاورنتی بریا (رئیس پلیس مخفی وقت) تصمیم گرفتند تا توانایی او را بار دیگر بیازمایند. بنابراین از او خواستند تا بدون اینکه مشکلی برایش به وجود بیاید، کاخ کرملین را ترک کند. او نیز اطاعت امر کرده بدون اینکه کسی جلویش را بگیرد، از آنجا بیرون رفت. تنها منشی استالین به دنبال او روان شد. او زمانی که به خیابان رسید، برایش دست تکان داد. تمامی نگهبان‌ها هم قسم می‌خوردند کسی که از کاخ بیرون رفت، شخص استالین بوده‌است.
مسینگ در بسیاری موارد، هم به استالین و هم به رئیس پلیس مخفی مشاوره‌هایی داده بود.
مسینگ از سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ هیچ برنامه‌ای اجرا نکرد. دلیل این امر، ظاهراً فرستادن او برای مأموریتی در سیبری بوده‌است. گفته می‌شود او مسئول گروهی برای کسب خبر و جاسوسی بوده‌است. این دوره از زندگی مسینگ کاملاً در پرده‌ای از ابهام فرو رفته زیرا در یادداشت‌های شخصی اش هیچ اشاره‌ای به اتفاقات این دوره نکرده‌است.
کمی پیش از اینکه نازی‌ها به شوروی حمله کنند، مسینگ به جلسه‌ای دعوت شد تا با فرماندهان ارتش سرخ جلسه‌ای داشته باشد. او پیش‌بینی کرد که جنگ عظیمی با آلمان در پیش است، اما بین سوم تا پنجم ماه می سال ۱۹۴۵ با پیروزی قوای شوروی به پایان خواهد رسید. این پیش‌بینی به اطلاع استالین رسید و او به همین دلیل زمانی که جنگ پایان یافت، تلگرامی تبریک‌آمیز برای مسینگ فرستاد. مسینگ تا سال‌ها این تلگرام را نزد خود نگه داشته بود.
مسینگ از بودجه شخصی اش، هزینه ساخت دو فروند هواپیمای نظامی را پرداخت. او از طرق دیگری نیز به کشور جدیدش کمک کرده بود.
برنامه‌ای که به تازگی توسط تلویزیون روسی تهیه شده بود، ادعا می‌کرد که مسینگ حدود ۲۰ ساعت پیش از مرگ استالین با او ملاقاتی داشته و به او گفته بود که به زودی خواهد مرد. دلیل او برای ملاقات، پادرمیانی برای پزشکانی بود که به تازگی دستگیر شده بودند. آن‌ها پزشکانی یهودی بودند که ظاهراً توطئه کرده بودند تا هم‌زمان بسیاری از مقامات رده بالای دولت از جمله فرمانده کل را مسموم کرده و بکشند. عده‌ای نیز بر این باور بودند که کل ماجرا حربه‌ای بوده که توسط استالین برنامه‌ریزی شده تا بهانه‌ای برای جنگی دوباره با دنیای غرب باشد. به هر حال، استالین مسینگ را تهدید کرده بود که اگر دست از دخالت در این ماجرا برندارد، به کمپ گولاگ فرستاده خواهد شد. پس از مرگ استالین، بازماندگانش توطئه را به گردن بریا انداخته و او را اعدام کردند.
برخی نیز بر این نکته تأکید می‌کنند که مرگ استالین در مارس سال ۱۹۵۳، مصادف با عید پوریم یهودیان بوده تا شاید به نوعی این واقعه را به مسینگ ارتباط دهند اما او قاتل نبود و نقشی هم در بازی‌های قدرت در شوروی نداشت. البته بلافاصله بعد از پخش این برنامه تلویزیونی، برنامه دیگری روی آنتن رفت که می‌گفت هرگز چنین ملاقاتی صورت نگرفته‌است. ظاهراً کسی در روسیه می‌خواست مرگ استالین را به گردن مسینگ بیندازد، اما به نظر می‌رسد افراد دیگری نیز وجود داشتند که می‌خواستند از او دفاع کنند.
در طول جنگ، تله پات شهیر در واحدهای نظامی روسی، بیمارستان‌های ارتش و پایگاه‌های دفاعی برنامه‌های زیادی را اجرا می‌کرد.
نمایش‌های او در مورد ویژگی‌های رازآلود مغز و روان انسان به مذاق کمونیست‌هایی که دیدگاهی مادی گرایانه داشتند، خوش نمی‌آمد. پیش از اجراهای دهه ۱۹۵۰، اعلامیه‌ای توسط انستیتو فلسفه آکادمی علوم شوروی منتشر شد که بر اساس آنها، برنامه‌های مسینگ در حقیقت ریشه در توانایی او در خواندن رفتارها و عکس العمل‌های غیرارادی انسان‌ها داشته‌است. در نظر آنها، چیزی به نام تله پاتی وجود نداشته زیرا در مارکسیسم-لنینیسم صحبتی در مورد آن به میان نیامده بود. به همین جهت، یک فکر نمی‌توانست خارج از محدوده مغز وجود داشته باشد. در نتیجه کارهای مسینگ هیچ ارتباطی با تله پاتی نداشتند. این طرز تفکر ایدئولوژی رایج آن زمان بود.
مسینگ معمولاً تمایلی به اجرای برنامه در شهرهای بزرگ نداشت زیرا از جلب توجه بیش از حد رهبران کمونیست واهمه داشت. اما مردم روسیه او را بسیار دوست داشتند و در هیچ‌کدام از برنامه‌های او، یک صندلی هم خالی نمی‌ماند.
یک بار در اواخر دهه ۱۹۴۰، زمانی که در کیف برنامه داشت، بازداشت و به مسکو برده شد زیرا «نیکولای بولگانین» از مقامات ارشد وقت از استالین دستور داشت یک چمدان پر از مدارک فوق سری را که گم شده بود، پیدا کند.
مسینگ به دفتر فردی برده شد که چمدان را گم کرده بود. او روی این مسئله تمرکز کرد و در درون بینی خود، کناره شیبدار یک رودخانه، یک کلیسای کوچک و پلی را روی رودخانه دید. او لکه‌ای سیاه نیز که چمدان بود، زیر پل مشاهده کرد.
در مرحله بعد، با چند جغرافیدان صحبت کرده و آنچه را که دیده بود برای آنان توضیح داد. آنان نیز دو نقطه را در اطراف مسکو با این مشخصات تشخیص دادند. لحظاتی بعد دو کامیون پر از نظامیان به مناطق مورد نظر اعزام شده و بعد از چند ساعت، محتویات باارزش چمدان روی میز مقامات شوروی بود.
ولف مسینگ به وجود میدانی خاص باور داشت که به نظر او، منشاء توانایی غیرعادی اش در تله پاتی بود. او حس می‌کرد که باید آن را کشف کرده و مورد مطالعه علمی قرار داد. به نظر او، این چیزی بود که می‌توانست امکانات شگفت انگیزی را برای بشریت به ارمغان بیاورد. او همچنین بسیار به هیپنوتیزم علاقه داشت و همیشه به یادداشت که در اولین روزهای فعالیتش در لهستان، از هیپنوتیزم برای درمان موارد بسیار وخیم بیماران روانی استفاده کرده بود.
او در چند مورد، توانسته بود سرنوشت یک انسان را تنها با نگاه کردن به عکسی از او پیش‌بینی کند. او می‌توانست در شرایطی که تحت فشار بود، آینده را با دقتی بالا پیش‌بینی کند. او در یادداشت‌هایش مشخصاً نوشته بود که پیش‌بینی و روشن بینی در حقیقت وجود دارد. ما امروزه نمی‌توانیم چنین پدیده‌هایی را توضیح دهیم زیرا هنوز شناخت کاملی از ساختار زمان و رابطه آگاهی انسان با این ساختارها نداریم.
این تله پات مشهور تا سال ۱۹۷۴ به فعالیت‌های خود ادامه داد.
وولف گریگورویچ مسینگ در همان زمان از دنیا رفت. او را در کنار همسرش در گورستان ووستریاکووسکی در مسکو به خاک سپردند. KGB نیز بلافاصله بعد از مرگش تمام یادداشت‌های شخصی او را ضبط کرد که این مدارک همچنان محرمانه باقی مانده‌اند.
الحسن لاس بانگورا (متولد ۳۰ مارس ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل گینه است که در پست بال راست برای رایو وایکانو در لالیگا بازی می‌کند.
فنجان قاعدگی یا کاپ قاعدگی یک ظرف قابل انعطاف است که در طی قاعدگی در واژن جای‌گذاری می‌شود. این محصول بهداشتی زنانه، قادر به جمع‌آوری ترشحات قاعدگی به جای جذب آن‌هاست و هدف از آن این است که از نشت جریان قاعدگی (خون ناشی از ریزش رحم) بر روی لباس جلوگیری شود. فنجان قاعدگی معمولاً از سیلیکون پزشکی یا پرایمر قابل انعطاف ساخته می‌شود و از دو بخش قیف و ساقه تشکیل شده‌است. ساقه برای قرار دادن و برداشتن آن در داخل مهبل استفاده می‌شود. هر ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان) فنجان برداشته و تخلیه می‌شود و پس از شستشو دوباره جای‌گذاری می‌شود. پس از هر دوره استفاده، فنجان باید حداقل ۵ دقیقه با آب جوش شستشو داده شود و تا برای استفاده در ماه آینده محل رشد عوامل بیماری‌زا نباشد.
برخلاف تامپون‌ها و نوارهای بهداشتی، فنجان‌ها به جای جذب، مایع قاعدگی را جمع می‌کنند.Elizabeth Gunther Stewart, Paula Spencer: "The V Book: A Doctor's Guide to Complete Vulvovaginal Health", Bantam Books, 2002, Seiten 96 und 97, .Leslie Garrett, Peter Greenberg: "The Virtuous Consumer: Your Essential Shopping Guide for a Better, Kinder and Healthier World", New World Library, 2007, Seiten 17 bis 19, . یک فنجان قاعدگی تا پنج سال یا بیشتر قابل استفاده است. این مسئله باعث می‌شود تا هزینه‌های بلندمدت آن کمتر از تامپون‌ها یا نوارهای یکبار مصرف باشد، گرچه که هزینهٔ اولیهٔ آن بالاتر است. گفته می‌شود فنجان‌های قاعدگی چون مصرف کمتری دارند، برای محیط زیست نیز مناسب‌ترند اما این مسئله نیاز به بررسی دارد. با توجه به اینکه فنجان قاعدگی قابل استفاده مجدد است، مصرف آن به میزان قابل توجهی پایین‌تر است و زباله‌های تولید شده از چرخه قاعدگی را کاهش می‌دهد. این محصول هیچ اتلاف روزانه‌ای ندارد اما تجزیه‌پذیر هم نیست.
بیشتر شرکت‌های تولیدکننده فنجان قاعدگی، آن را در دو اندازهٔ بزرگ و کوچک به فروش می‌رسانند. فنجان قاعدگی بدون رنگ و شفاف فروخته می‌شود، اما چند شرکت نیز فنجان‌های رنگی مانند صورتی یا بنفش را ارائه می‌کنند.
گفته می‌شود استفاده از فنجان‌های قاعدگی در مقایسه با دیگر گونه‌های جاذب خون قاعدگی گزینهٔ امن‌تری است.
فنجان قاعدگی به این شکل در واژن قرار می‌گیرد که ابتدا با دست فشرده شده و لبه‌های آن به هم چسبانده می‌شود و سپس وارد واژن می‌شود. فنجان در واژن معمولاً خود به خود باز می‌شود و به دیواره می‌چسبد. اگر فنجان خود به خود باز نشد، کاربر می‌تواند آن را یک دور با دست بچرخاند تا اطمینان حاصل کند که کاملاً باز شده و درست قرار گرفته‌است. فنجان باید در اطراف گردن رحم قرار گیرد. اگر به درستی وارد شود، فنجان نباید نشت کند یا باعث احساس ناراحتی شود. در مقایسه با تامپون، فنجان قاعدگی باید در کانال واژینی پایین‌تر قرار گیرد و ساقهٔ آن باید کاملاً داخل واژن باشد. تکنیک‌های مختلف تاشو برای قراردادن فنجان قاعدگی وجود دارد. اما روش‌های معمول عبارتند از C-fold، و همچنین پانچ کردن پایین.
اگر روان‌کننده برای قرار دادن ضروری باشد، باید از روان‌کنندهٔ واتربیس (برپایه آب) استفاده شود؛ زیرا روان‌کنندهٔ سیلیکون‌بیس می‌تواند برای سیلیکون فنجان مخرب باشد.
پس از ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان قاعدگی)، فنجان باید تخلیه شود. پیشنهاد این عمل با کشیدن مستقیم ساقه انجام نشود؛ زیرا که می‌تواند می‌تواند مکش ایجاد کند. پس از تخلیه، فنجان قاعدگی باید پیش از استفادهٔ دوباره حتماً شستشو داده شود. برای شستشو می‌توان آن را با صابون شست و در انتهای دوره چند دقیقه در آب جوش قرار داد تا کاملاً تمیز شود. راه‌حل‌های استریلیزاسیونی که معمولاً برای بطری‌های نوزاد و تجهیزات پستان رایج است، برای استریل‌کردن فنجان نیز کاربرد دارد. دستورالعمل‌های تمیز کردن فنجان در هر نام تجاری متفاوت است.
در یک سرشماری تصادفی کنترل‌شده در کانادا که در سال ۲۰۱۱ انجام شد، این سؤال از زنان پرسیده شد که آیا فنجان‌های قاعدگی سیلیکونی، جایگزین مناسبی برای تامپون‌ها هستند یا خیر؟ نتایج نشان می‌دهد که ۹۱٪ از زنان گفته‌اند در قاعدگی خود از فنجان استفاده می‌کنند و آن را به دیگران نیز توصیه می‌کنند. در یک مطالعه بالینی دیگر که در سال ۱۹۹۱ بر روی ۵۱ زن انجام شد، ۲۳ نفر از شرکت‌کنندگان (۴۵٪) فنجان‌های قاعدگی را یک روش قابل قبول برای مدیریت جریان قاعدگی عنوان کردند.
در یک مطالعهٔ دیگری که در مناطق روستایی کنیا انجام شد، برای دختران مقطع ابتدایی به جای اقلام مراقبت قاعدگی پارچه‌ای یا …، از فنجان قاعدگی یا بهداشتی استفاده شد. نتیجه این شد که دخترانی که از فنجان قاعدگی استفاده کرده بودند در مقایسه با گروه شاهد، کمتر دچار عفونتهای منتقله از راه جنسی شدند. همچنین شیوع واژینوز باکتریال در بین مصرف‌کنندگان فنجان در مقایسه با مصرف‌کنندگان دیگر اقلام بهداشتی استفاده می‌کنند، کمتر بود. پس از شش ماه، کاربران فنجان قاعدگی از نشت یا بوی شرم آور آزاد می‌شدند و می‌توانستند آزادانه‌تر در فعالیت‌های کلاس و ورزش شرکت کنند.
فنجان‌های قاعدگی هنگام استفاده ایمن هستند و هیچ خطری برای سلامت مربوط به استفاده آن‌ها پیدا نشده‌است.
هیچ تحقیق پزشکی برای اطمینان از اینکه فنجان قاعدگی قبل از معرفی در بازار امن بود، انجام نشده‌است. تحقیقات اولیه در سال ۱۹۶۲ انجام شد. در این زمان ۵۰ زن از فنجان قاعدگی استفاده کردند. محققان، لکه‌های واژینال، باکتری‌ها گرم و باکتری‌های هوازی را از ترشحات واژینال استخراج کردند. معاینه واژینال اسپکولوم انجام شد و pH اندازه‌گیری شد. نتایج تغییرات قابل توجهی نسبت به گذشته. این گزارش اولین مورد حاوی اطلاعات گسترده در مورد ایمنی و پذیرش یک فنجان قاعدگی به‌طور گسترده بود که شامل هر دو آزمایش پیش از موعد و بالینی و بیش از ۱۰ سال نظارت پس از بازاریابی بود.
در گزارشی گفته شده بود که یک کاربر فنجان قاعدگی دچار افزایش اندومتریوز و آدنومایوز شده‌است. علاوه بر این، یک نظرسنجی با اندازه نمونه کوچک نشان داد که ممکن است ارتباطی در این میان وجود داشته باشد؛ بنابراین، دو سازمان بیانیه‌ای را منتشر کرده‌اند که تحقیقات بیشتری را دنبال می‌کنند. با این حال، اداره غذا و داروی آمریکا از حذف فنجان قاعدگی از بازار عبور کرد و گفت که شواهد کافی در مورد خطر آن وجود ندارد.
در یک کارآزمایی بالینی تصادفی که در ۲۰۱۱ انجام شد، عفونت تروافگال در مقایسه با فنجان قاعدگی و استفاده از تامپون اندازه‌گیری شد و نتایج تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند.
همچنین هیچ تفاوت در رشد "استافیلوکوک اورئوس" یا آسیب‌های بهداشتی در میان دختران مدرسه‌ای که از فنجان قاعدگی استفاده کرده بودند در مقایسه با افرادی که از آن استفاده نکرده بودند، دیده نشد.
سندرم شوک سمی (TSS) بیماری بالقوه کشنده باکتریایی است. دانشمندان ارتباط بین TSS و استفاده از تامپون را کشف کرده‌اند هرچند ارتباط دقیق آن هنوز معلوم نیست. TSS ناشی از استفاده از فنجان قاعدگی به نظر می‌رسد بسیار نادر است و به‌طور فزاینده وجود ندارد. دلیل احتمالی این امر این است که فنجان قاعدگی جذب نمی‌شود و بافت مخاطی واژن را تحریک نمی‌کند؛ بنابراین محیط طبیعی واژن در هیچ مقدار قابل اندازه‌گیری تغییر را نشان نمی‌دهد. در مقابل، خشکی واژن و سایش ممکن است اتفاق بیفتد. تحقیقات نشان داده‌است که فنجان هیچ تأثیری در محیط واژن ندارد، به این معنی که هیچ تأثیری بر حضور "استافیلوکوکوس اورئوس"، باکتریای که می‌تواند باعث ایجاد TSS شود، نمی‌گذارد. خطر TSS مرتبط با کلاهک دهانه رحم که برای پیشگیری از بارداری در زنان استفاده می‌شود بسیار کم است.Faculty of Family Planning & Reproductive Health Care (2007). Female Barrier Methods. London: p.3 در کلاهک دهانه رحم و فنجان قاعدگی معمولاً از سیلیکون یا لاتکس استفاده می‌شود.
با این وجود یک مطالعه به‌طور گسترده نشان داده‌است که در محیط درون‌کشتگاهی، باکتری‌های مرتبط با سندرم شوک سمی (TSS) قادر به رشد در فنجان قاعدگی هستند. تاکنون یک مورد تأیید TSS مربوط به استفاده از فنجان قاعدگی وجود دارد. این مورد زنی بود که سابقه تیروئیدیت هاشیموتو و منوراژی مزمن داشته‌است.
فنجان قاعدگی به‌طور کلی زاویه‌دار است اما استثناهایی هم وجود دارد. اکثر علامت‌های تجاری از سیلیکون پزشکی به عنوان مواد اولیه برای تولید فنجان قاعدگی استفاده می‌کنند، اگر چه لاتکس و الاستومر گرمانرم نیز گزینه‌های دیگر هستند. فنجان قاعدگی ساخته شده از سیلیکون به‌طور کلی برای مدت ۱ تا ۵ سال دوام دارد.
کاپ قاعدگی حلقه ای باعث می‌شود افراد راحت تر آن را جایگذاری یا خارج کنند.
اکثر علامت‌های تجاری فنجان قاعدگی، در بازار فنجان‌های قابل استفاده مجدد را به جای فنجان یکبار مصرف می‌فروشند.
بیشتر مارک‌های فنجان قاعدگی آن را در دو اندازه ارائه می‌کنند. یکی کوچکتر و یکی بزرگتر. اندازه‌های کوچکتر برای زنان زیر ۳۰ سال توصیه می‌شود که زایمان طبیعی نداشته‌اند. اندازه بزرگتر برای زنان بالای ۳۰ سال، زایمان طبیعی یا سنگین‌وزن توصیه می‌شود. جام‌های با ابعاد حتی کوچکتر نیز وجود دارند که برای نوجوانان و همچنین زنان و دختران لاغرتر و جوان‌تر توصیه می‌شود. طول فنجان نیز باید مورد توجه قرار گیرد: مثلاً اگر گردن رحم زن به‌ویژه پایین باشد، ممکن است لازم باشد از یک فنجان کوتاه استفاده کند. فنجان قاعدگی به‌طور متوسط حدود ۲۰ میلی‌لیتر حجم دارد. برخی از فنجان‌ها در اندازهٔ بزرگتر طراحی شده و ۳۷ تا ۴۲ میلی‌لیتر حجم دارند. با این حال، تمام فنجان‌های موجود در حال حاضر ظرفیت بالاتری نسبت به یک تامپون معمولی دارند که ۱۰ تا ۱۲ میلی‌لیتر است. تنها یک کمپانی آلمانی است که کاپ قاعدگی در اندازهای مختلف تولید می‌کند.
نکته مهم در انتخاب یک فنجان قاعدگی، استحکام و انعطاف‌پذیری آن است. برخی از شرکت‌ها طیف وسیعی از انعطاف‌پذیری فنجان را ارائه می‌دهند. یک فنجان سفت‌تر که پس از قرار دادن به راحتی باز می‌شود و ممکن است چسبندگی سازگارتری در برابر دیواره واژن ایجاد کند، اما بسیاری از زنان فنجان نرم‌تر را راحت‌تر استفاده می‌کنند.
سیلیکونی که اکثر مارک‌های فنجان تولید می‌کنند به‌طور طبیعی بی‌رنگ و شفاف است. چندین علامت تجاری، فنجان‌های رنگی یا بی‌رنگ را تولید می‌کنند. رنگ یک فنجان رنگی ممکن است در طول زمان تغییر کند، هر چند لکه‌ها اغلب به اندازه فنجان‌های رنگی واضح نیستند.
اکثر فنجان‌های تولید شده، به جز فنجان‌های رنگی، هیچ افزودنی دیگری ندارند. از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا، فنجان‌های رنگی نیز مورد تأیید قرار گرفته‌اند.
فنجان یکبار مصرف (که با نام دیسک قاعدگی نیز شناخته می‌شود) معمولاً دیسک شکل، مانند دیافراگم، با یک حلقه بیرونی انعطاف‌پذیر و یک مرکز نرم و قابل انعطاف است. این فنجان به گونه‌ای طراحی شده‌است که پس از استفاده دفع شود. دیسک‌ها از یک ماده دارویی ساخته می‌شوند که مخلوط پلیمر است و در دهانه رحم قرار می‌گیرد. از آنجا که محل قرارگیری دیسک‌ها می‌تواند در طول مقاربت جنسی استفاده شود، اما این یک روش ضدبارداری نیست و از عفونت‌های بیماری‌زا محافظت نمی‌کند.
فنجان‌های یکبار مصرف برای بیشتر زنان طراحی شده‌اند، اما ممکن است برای نوجوانان مناسب نباشند زیرا قطر لبهٔ آن ممکن است ناراحت‌کننده باشد. اندازه فنجان یکبار مصرف به نصف کاهش می‌یابد و به داخل کانال واژینال وارد می‌شود. پس از وارد شدن، یک انگشت برای فشار دادن آن به سمت گردن رحم استفاده می‌شود. لبه بالایی دیسک پشت استخوان شکم است و اگر به درستی وارد شده باشد، نباید احساس شود یا نشت کند.
پس از حدود ۱۲ ساعت استفاده (بسته به حجم جریان)، یک فنجان یکبار مصرف باید برداشته شود و دفع شود. این کار با قرار دادن یک انگشت در مهبل (واژن) انجام می‌شود و آن را مستقیماً به بیرون هدایت می‌کند. پیشنهاد می‌شود برداشتن دیسک در حالت نشسته انجام شود که دیسک موازی با کف باشد. در زمان شدت جریان قاعدگی، اکثر زنان در روز از دو فنجان یکبار مصرف استفاده می‌کنند.
محصولات قاعدگی قابل استفاده مجدد (از جمله فنجانهای قاعدگی) ارزان‌تر از محصولات یکبار مصرف هستند. هزینهٔ استفاده از یک فنجان قاعدگی در مقایسه با گزینه‌های دیگر مانند تامپون ذخیره خواهد شد. یک زن در یک کشور توسعه یافته به‌طور متوسط ۶۰ دلار در سال نوار و تامپون خرج می‌کند. اگر یک زن ۴۰ ساله را در نظر بگیریم، در طول عمر او، هزینهٔ نوار و تامپون به ۲۴۰۰ دلار می‌رسد اگر متوسط فنجان قاعدگی سیلیکون بین یک تا پنج سال طول بکشد، پس از ۴۰ سال، بین هشت تا ۴۰ فنجان مورد نیاز است که با توجه به متوسط هزینهٔ ۳۰ دلار برای هر فنجان برای این زن، هزینه بین ۲۴۰ تا ۱۲۰۰ دلار متفاوت است.کیتلین شای ویر، جوایز ترکیبی، علوم محیطی و مطالعات جنسیتی و زنان، دانشگاه دلشویی (2015) 3 آوریل 2015
هزینه‌های پیش از قاعدگی ممکن است برای خانوارهای کم درآمد، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، گران باشد.
نخستین‌بار فنجان قاعدگی در سال ۱۹۳۲ توسط گروه مامایی McGlasson و Perkins ثبت شد.گودارد، LJ ایالات متحده اختراع # 1،891،761 (صادر دسامبر 1932). لئون چالمرز نخستین فنجان قابل فروش را در ۱۹۳۷ تولید کرد. دیگر فنجان‌های قاعدگی در سال‌های ۱۹۳۵، ۱۹۳۷ و ۱۹۵۰ ثبت شد.Hagedora, Arthur F. US Patent No. 1،996،242 (آوریل 1935 صادر شد).چالمرز، لئونا. اختراع ایالات متحده # 2،089،113 (صادر شده اوت 1937).Chalmers, Ileona W. Patent USA # 2،534،900 (صادر شده در دسامبر 1950). نام تجاری Tassaway فنجان قاعدگی در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد، اما در بازار موفق نشد.Wysocki, Susan. "New Options in Menstrual Protection" . "Advance for Nurse Practitioners" (November 1997). فنجان‌های اولیه قاعدگی از لاستیک ساخته می‌شدند.
در حالی که شرکت‌های متعددی در سراسر جهان این محصول را ارائه می‌دهند، تا امروز این محصول هنوز شناخته نشده‌است. بسیاری از زنان از فنجان قاعدگی از طریق اینترنت یا دهان به دهان آشنا شده‌اند و نه از طریق متعارف شنیدن تبلیغات در تلویزیون. از سال ۲۰۱۸، نام فنجان قاعدگی در نشریاتی که به بهداشت قاعدگی می‌پردازند، بیش از گذشته ذکر شده‌است.
فنجان قاعدگی می‌تواند به عنوان ابزار کنترل مدیریت قاعدگی برای زنان ساکن کشورهای در حال توسعه مانند کنیا، اوگاندا و هند مفید باشد، زیرا در این کشورها دسترسی به محصولات بهداشتی مقرون به صرفه ممکن است محدود باشد.Tellier M، Hyttel M، Gad M. ارزیابی پذیرش و ایمنی بهداشتی فنجان قاعدگی به عنوان یک روش مدیریت قاعدگی برای زنان جوان آسیب‌پذیر در پروژه مهارت‌های زندگی در جامعهٔ قرمز صلیب سرخ، Kampala: WoMena، 2012. فقدان محصولات بهداشتی مقرون به صرفه، به معنای نامناسب‌بودن یک جایگزین غیربهداشتی است که اغلب در این کشورها استفاده می‌شود و می‌تواند یک خطر جدی برای سلامتی باشد.مرکز تحقیقات جمعیت و بهداشت آفریقا (APHRC). تجربیات و مشکلات قاعدگی در میان زنان و دختران فقیر در نایروبی. در: خلاصه خط مشی شماره 20. نایروبی، کنیا: APHRC، 2010.دانش آموزان Obiria M. کنیان می‌توانند مشکلات بهداشتی را با پد موی زدن فیبر حل کنند. روزنامه گاردین. https://www.theguardian.com/global-development/2014/sep/26/kenyan-girls-sanitary-problem-banana-fibre-pad . 26 سپتامبر 2014 فنجان‌های قاعدگی در مقایسه با سایر محصولات بهداشتی زنانه، راه حل درازمدت را پیشنهاد می‌دهند، زیرا نیازی به جایگزینی ماهانه ندارند.
محصولات بهداشتی زنانه که نیاز است در واژن قرار گرفته شوند می‌توانند به دلایل فرهنگی برای برخی از جوامع، غیرقابل پذیرش باشند. افسانه‌هایی وجود دارد که با اندام‌های زنانه تداخل می‌کنند و بر این باور تأکید دارند که زنان بکارت خود را از دست می‌دهند. از آنجایی که در برخی از فرهنگ‌ها حفظ بکارت ارزش تلقی می‌شود، این مسئله می‌تواند زنان جوان را از استفاده از فنجان دور نگه دارد.
فابیو کودیچینی (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۳۵ در تریسته)، دروازه‌بان بازنشسته فوتبال ایتالیایی است.
او همچنین پدر کارلو کودیچینی دروازه‌بان سابق تیم‌های آ.ث. میلان، چلسی و تاتنهام است.
نام مستعار او عنکبوت سیاه (Rango Nero) است.
کودیچینی برای تیم ملی ایتالیا بازی نکرد. علت این امر حضور دروازه‌بانانی چون دینو زوف، لورنزو بوفون و انریکو آلبرتوسی بود که عملاً شانس او را برای حضور در تیم ملی به صفر رسانده بودند.
کال کباب یا کل کباب یکی از غذاهای محلی در استان گیلان است.
مواد کال کباب را بادنجان کباب شده بر روی زغال یا کف فر، آب انار ترش با آب غوره یا دانه انار ترش، سبزی‌های نعنا و خلواش و چوچاق ریز شده تازه یا خشک، سیر، مغز گردوی سائیده شده و نمک و فلفل سیاه (سرده) تشکیل می‌دهد. در بعضی از دستورها به‌جای مغز گردو کره را با بادنجان مخلوط می‌کنند.
کال کباب معمولاً به عنوان چاشنی غذا و به همراه غذاهایی چون ماهی، مرغ، باقلاقاتوق، سیرابیج و غیره سرو می‌شود.
تیم یک گروه اسلواک در سبک پاپ راک می‌باشد . این گروه در دهه هشتاد میلادی به عنوان سرشناس‌ترین گروه راک در چکسلواکی شناخته می شد. در سال ۱۹۸۹، این گروه با انتشار آلبوم "اورا تیم" (Ora Team، در زبان اسپرانتو به معنی گروه طلایی) به عنوان یکی از مطرح‌ترین گروه‌های موسیقی در دنیای اسپرانتو نام خود را مطرح ساخت. http://blogs.transparent.com/esperanto/teambiggest-slovakian-rock-band-sang-in-esperanto/http://kantaro.ikso.net/teamhttp://team-online.sk
فرانکلین جِی. شافنر کارگردان اهل آمریکایی بود.
شافنر در سال ۱۹۲۰ در توکیو ژاپن به دنیا آمد، مادرش یک مبلغ مذهبی با نام سارا و پدرش پل فرانکلین شافنر بود.زندگینامه فرانکلین جی شافنر، وبگاه (Filmreference)
بیشتر به واسطه کارگردانی فیلم‌های سیاره میمون‌ها، پاتون، نیکلاس و الکساندرا، پاپیون، پسران برزیل و سردار جنگ و برنامه تلویزیونی فرد به فرد شناخته می‌شود.
جری گلدسمیت برای هفت فیلم وی آهنگ ساخت که از جمله آن‌ها فیلم‌های سیاره میمون‌ها، پاتون، پاپیون، جزیره‌ها در جریانند و پسران برزیل می‌باشند که چهارتا از این فیلم‌ها برای جری گلدسمیت نامزدی جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم را به ارمغان آورد.جوایز جری گلدسمیت، وبگاه (IMDb)
وی از سال ۱۹۸۷ تا پیش از مرگش در سال ۱۹۸۹ رئیس انجمن کارگردانان آمریکا بود.
شافنر در سال ۱۹۴۸ با هلن جین گیلکرایست ازدواج کرد. این زوج صاحب دو فرزند با نام‌های جنی و کیت بودند.
شافنر در سال ۱۹۸۹ در سن ۶۹ سالگی درگذشت. وی ۱۰ روز پیش از مرگش از بیمارستانی که در آن برای درمان بیماری سرطان ریه اش بستری شده بود مرخص گردیده بود.
کنسرت گل پونه‌ها ۱ نام یکی از آخرین آثار ایرج بسطامی است که با همکاری گروه همایون و با آهنگ‌سازی حسین پرنیا در دستگاه همایون اجرا شده‌است. در این کنسرت اشعار حافظ شیرازی، رهی معیری و هما میر افشار اجرا شده‌است.«گل پونه‌ها 1» آخرین اثر تصویری بسطامی منتشر شد ، صفحه مربوط به کنسرت گل‌پونه‌ها 1 ایرج بسطامی در سایت nay.ir، تاریخ بازدید: ۱2 فروردین ۱۳۹3
کنسرت گل‌پونه‌ها ۱ تنها اثر تصویری انتشار یافته از ایرج بسطامی است و مربوط به کنسرت ایرج بسطامی و گروه همایون در کرج (اجرا در زمستان ۱۳۷۸) که کنسرت گل‌پونه‌ها نامیده شده است، می‌باشد. این کنسرت شامل دو بخش است و کنسرت گل‌پونه‌ها ۱ (در دستگاه همایون) بخش اول آن است که از سوی انتشارات آواز بیستون تصحیح و به بازار آمده‌است. بخش دوم این کنسرت که قاعدتا باید آن را کنسرت گل‌پونه‌ها ۲ نامید در دستگاه شور می‌باشد و به علت عدم رضایت بنیاد فرهنگی هنری بسطامی که توسط خانواده او (خواهر و برادر ایرج بسطامی) ایجاد شده‌است و اداره می‌شود، هنوز انتشار رسمی نیافته‌است.بنیاد بسطامی برای انتشار سی دی دوم کنسرت گل‌پونه‌ها رضایت نخواهد داد، خبرگزاری ایسنا، کد خبر: ۹۱۰۷۲۶۱۷۵۱۱، چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۱ البته باید ذکر کرد که این اثر تنهاترین آلبوم تصویری بسطامی است که به صورت رسمی انتشار یافته‌است و اثر دیگری به نام کنسرت ایرج بسطامی و گروه دستان نیز وجود دارد که یک آلبوم تصویری است که به صورت رسمی از سوی هیچ ناشری منتشر نشده است.
در این کنسرت معروف‌ترین اثر با صدای بسطامی که همان تصنیف گل پونه‌ها (شعر هما میر افشار، اثر حسین پرنیا) می‌باشد نیز اجرا شده‌است. این تصنیف غیر از این کنسرت در آلبوم‌های رقص آشفته و حال آشفته (که از آثار دیگر ایرج بسطامی می‌باشند) تنظیم و خوانده شده و پس از مرگ ایرج بسطامی در سال ۱۳۸۲ شهرت ملی یافت. البته نسخه طولانی و استودیویی آن در رقص آشفته می‌باشد.
آهنگ ساز قطعات حسین پرنیا می‌باشد.
گل در چمن یکی از غذا‌های محلی در استان گیلان است.