moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مانند پیشگامش تروکریپت، وراکریپت از انکار قابل قبول حمایت می‌کند. زیرا اجازه می‌دهد یک «مجموعه پنهان» در یک حجم دیگر ایجاد شود. نسخه‌های ویندوز وراکریپت می‌توانند یک سیستم عامل رمزگذاری شده پنهان که ممکن است وجود آن انکار شود ایجاد و اجرا کنند. اسناد وراکریپت راه‌هایی را که ویژگی‌های انکار حجم پنهان ممکن است به خطر افتاده باشد (به عنوان مثال، توسط نرم‌افزار شخص ثالث که ممکن است اطلاعات را از طریق فایل‌های موقت یا از طریق ریز عکس‌ها به خطر بیندازد) و راه‌های احتمالی برای جلوگیری از این موارد را فهرست می‌کند.
وراکریپت از موازی سازی پشتیبانی می‌کند رمزگذاری برای سیستم‌های چند هسته ای در مایکروسافت ویندوز، عملیات خواندن و نوشتن خط لوله (شکلی از پردازش ناهمزمان) برای کاهش عملکرد رمزگذاری و رمزگشایی. در پردازنده‌هایی که از مجموعه دستورالعمل‌های AES-NI پشتیبانی می‌کنند، وراکریپت از AES با شتاب سخت‌افزاری برای بهبود عملکرد بیشتر پشتیبانی می‌کند. در CPUهای ۶۴ بیتی وراکریپت از پیاده‌سازی اسمبلی بهینه Twofish, Serpent و Camellia استفاده می‌کند.
وراکریپت از پروژه تروکریپت که از آن زمان متوقف شده بود در سال ۲۰۱۳ جدا شد. و در ابتدا حاوی کدهای تروکریپت بود که تحت مجوز تروکریپت ۳٫۰ منتشر شد. در سال‌های پس از آن، تعداد بیشتری از کدهای وراکریپت تحت مجوز آپاچی ۲٫۰ بازنویسی و منتشر شده‌اند.
مجوز تروکریپت به‌طور کلی به عنوان منبع در دسترس در نظر گرفته می‌شود اما رایگان و منبع باز نیست، همچنین مجوز آپاچی به‌طور جهانی رایگان و منبع باز در نظر گرفته می‌شود و مجوز مختلط وراکریپت به‌طور گسترده اما به‌طور کلی به عنوان منبع باز و رایگان در نظر گرفته نمی‌شود.
در ۲۸ مه ۲۰۱۴ تروکریپت تحت شرایط غیرعادی رها شد، و هیچ راهی برای تماس با توسعه دهندگان سابق وجود ندارد.
وراکریپت به عنوان رایگان و منبع باز در نظر گرفته می‌شود توسط:
وراکریپت در نظر گرفته می‌شود که رایگان و منبع باز نیست توسط:
بیشتر این موارد به این دلیل است که وراکریپت و تروکریپت مجوزهای پشتیبانی یا تأیید شده ندارند. به عنوان مثال، FSF تمام مجوزهایی را که تحت سری مجوزهای گنو نیستند و با مجوز گنو تداخل دارند، غیر رایگان می‌داند. دبیان تمام نرم‌افزارهایی را که دستورالعمل‌های DFSG خود را رعایت نمی‌کنند در نظر می‌گیرد.
= یادگیری مبتنی بر نمونه =
در یادگیری ماشین ، یادگیری مبتنی بر نمونه (یادگیری مبتنی بر حافظه) خانواده‌ای از الگوریتم‌های یادگیری است که بجای صریحا تعمیم دادن، نمونه‌های جدید را با نمونه‌هایی که در آموزش دیده می‌شوند و در حافظه ذخیره شده‌اند مقایسه می‌کنند. از آنجایی که محاسبه، تا مشاهده نمونه جدید به تعویق می‌افتد، گاهی اوقات به این الگوریتم‌ها «تنبل» می‌گویند.
به دلیل آنکه فرضیه ها مستقیماً از خود نمونه‌های آموزشی ساخته می‌شوند به آن مبتنی بر نمونه می‌گویند. یعنی پیچیدگی فرضیه می‌تواند با داده افزایش پیدا کند: Stuart Russell and Peter Norvig (2003). "", second edition, p. 733. Prentice Hall. در بدترین حالت، یک فرضیه فهرستی از "n" مورد آموزشی است و پیچیدگی محاسباتی طبقه‌بندی یک نمونه جدید "O" ( "n" ) است. یکی از مزیت‌هایی که یادگیری مبتنی بر نمونه نسبت به سایر روش‌های یادگیری ماشین دارد، توانایی آن در تطبیق خود با داده‌های جدید است. این مدل‌ها به سادگی ممکن است یک نمونه جدید را ذخیره کنند و یا یک نمونه قدیمی را دور بریزند.
طبقه بندی کننده پر هزینه‌ای میباشد زیرا تمام نمونه‌های آموزشی را ذخیره می‌کند
Instance-based learning algorithms
نمونه‌هایی از الگوریتم‌های یادگیری مبتنی بر نمونه عبارتند از الگوریتم "k" نزدیک‌ترین همسایه ، ماشین‌های کرنل و شبکه‌های RBF .این مدل‌ها، مجموعه آموزشی خود (یا بخشی از آن) را ذخیره می کنند و به هنگام پیش‌بینی برچسب (یا یک مقدار) برای یک نمونه جدید، بر اساس فاصله یا شباهت بین نمونه جدید و نمونه‌های آموزشی تصمیم گیری می‌کنند.
برای غلبه بر پیچیدگی حافظه (ذخیرسازی تمام نمونه‌های آموزشی) و همچنین خطر بیش‌برازش به نویز مجموعه آموزش، الگوریتم‌های "کاهش نمونه" ارائه شده‌اند.
عشوه‌گری چاقالو () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
کمی دل‌وجرئت () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی مک سنت است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
او به شکار می‌رود () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
پیتزای مکزیکی که در اصل پیزاز پیتزا نامیده می‌شود، یکی از آیتم‌های منوی زنجیره‌ای تاکو بل در ایالات متحده آمریکا است. این نوع پیتزا شامل دو عدد نان تورتیلای پر شده با گوشت گاو طعم‌دار شده به همراه لوبیای سرخ شده‌است که روی آن سس گوجه فرنگی، پنیر و گوجه فرنگی خرد شده قرار داده شده‌است. این نوع پیتزا در میان غذاهای مکزیکی یافت نمی‌شود و مشخصا هم خیلی به پیتزا شباهت ندارد.
روشنیدگی یا روشنی به عنوان معادلِ اصطلاحات بودایی مانند بودی و ویموتی به‌کار می‌رود. اسم مفعول بودی (; سانسکریت: बोधि; پالی: "bodhi")، به معنای دانش، خرد، یا هوش‌مندی‌ی بیدار شده‌ی یک بوداست. اصطلاح بودی عمدتاً در کانتکست بودائیستی کاربرد دارد با این حال در دیگر سنّت‌ها و فلسفه‌های هندی هم کاربرد شده‌‌ست.
Monier Williams Sanskrit-English Dictionary, "bodhi"
روشنیدگی (معنویت)
فلسفه اشراق
حکمتفلسفه بودایی
فاوستولوس در اساطیر روم‌باستان، چوپانی بود که رومولوس ـ بانی شهر روم ـ و برادر دوقلویش رموس را پیدا کرد و پرورد. او چوپانِ پادشاهْ آمولیوس بود. پس از آنکه رئا سیلویا (برادرزادهٔ آمولیوس) دوقلوهایی به نام رومولوس و رموس را زایید، آمولیوس دستور داد دو طفل را در تیبر بیندازند، اما ماده‌گرگی سبدِ حاملِ دو طفل را یافته به سمتش رفته به طفلان شیر داد. سپس فاوستولوس سر رسید و طفلان را به کلبهٔ خویش برد و به‌اتفاق همسرش، آکا لارنتیا، تصمیم گرفت طفلان را بپرورد. پس رومولوس و رموس نخست در کلبهٔ روستایی فاوستولوس و لارنتیا، که در تپهٔ پالاتین واقع بود، رشد کردند. بعداً فاوستولوسْ رومولوس را از اصل‌ونسب شاهانهٔ خود آگاهانید.
موافق گفتهٔ پلوتارک در کتاب "حیات مردان نامی"، فاوستولوس همزمان با قتل رموس درگذشت:
هنگامی‌که رومولوس داشت خندقی می‌کَند تا با آن دیوارهای شهرِ تازه‌تأسیسِ روم را فرا بگیرد، رموس کار و زحمت او را مسخره کرد و کوشید مانعش شود. پس از خندق پرید اما در همان نقطه زخمی شده سقوط کرد. برخی می‌گویند که رومولوس بود که او را کشت و برخی می‌گویند که به‌دست یکی از محافظان رومولوس (موسوم‌به کِلِرها)به لاتین Celeres کشته شد. فاوستولوس و پلیستینوس (کسی که گفته می‌شد برادر فاستولوس بوده و در پرورش رومولوس و رموس کمک کرده بود) نیز در همان نزاع کشته شدند. بعدها، فاستولوس در همان‌جا که کشته شد دفن شد؛ آنجا بعدها کومیتیوممرکز سیاسی شهر روم بود که در ناحیه فروم جای داشت و گردهمایی و نشست‌های سیاسی شهروندان را در آنجا برگزار می‌کردند. نامیده شد.Dionigi di Alicarnasso, "Antichità romane", I, 87, 2.
تیتوس لیویوس در کتابش، "از پیدایش روم"، می‌گوید که وقتی میان هواداران رومولوس و رموس بر سر اینکه کدام‌یک شهر روم را تأسیس کند و پادشاهش بشود نزاعی واقع شد، رموس در این نزاع کشته شد.
کما یک فیلم اکشن علمی تخیلی روسی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی نیکیتا آرگونوف است. این فیلم در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۰ توسط سنترال پارتنرشیپ منتشر شد.
گامی نادرست () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی ویلفرد لوکاس است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
گرفتار در یک دودکش () که با نام ترس سارق هم شناخته می‌شود،Walker, p. 299 یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی مورگان والاس است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به راسکو آرباکل اشاره کرد.Roscoe 'Fatty' Arbuckle - Silent Hollywood database
ما در زمان زندگی می‌کنیم یک فیلم عاشقانه آماده اکران به کارگردانی جان کرولی بر اساس فیلمنامه‌ای از نیک پین با بازی فلورنس پیو و اندرو گارفیلد است.
فیلمبرداری اصلی در آوریل ۲۰۲۳ در لندن با بازیگران و خدمه در هرن هیل گزارش شد.
معاون کلانتر () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
گلایدرهای نظامی یا بادپرهای نظامی گونه‌ای از گلایدرهای معمولی بودند که در نیروی زمینی (ارتش) کشورهای مختلف برای حمل نیروها (پیاده‌نظام گلایدر) و تجهیزات سنگین به منطقه جنگی، عمدتاً در طول جنگ جهانی دوم، استفاده می‌شدند. چون گلایدرها موتور نداشتند؛ هواپیماهای ترابری نظامی مانند سی-۴۷ اسکای‌ترین یا داکوتا یا بمب‌افکن‌هایی مانند شورت استرلینگ که به فعالیت‌های ثانویه هم می‌پرداختند، آنها را با خود به سمت هدف می‌کشیدند. بیشتر گلایدرهای نظامی نمی‌توانند به کمک هوا اوج بگیرند، اگرچه تلاش‌هایی برای ساخت چنین گلایدری نیز انجام شده‌است، مانند DFS 228.
پس از جدا شدن از هواپیمای کِشَنده، این گلایدرها باید در نزدیکی هدف در هر زمین باز مناسب فرود می‌آمدند و امید می‌داشتند که کمترین آسیب ممکن به محموله و خدمه وارد شود، زیرا اکثر مناطق فرود آرمانی نبودند. چون بیشتر ماموریت‌های گلایدرها یک‌طرفه انجام می‌شد و به مبدأ برنمی‌گشتند؛ آنها از مواد معمول و ارزان‌قیمت مانند چوب ساخته می‌شدند. خیلی از کشورها به‌طور جدی تلاش کردند تا جای ممکن آنها را بازیابی کنند و دوباره از آنها استفاده کنند، بنابراین آنها در ابتدا برای یکبار مصرف بودن در نظر گرفته نشده بودند، اگرچه کشورهای ثروتمند مانند آمریکا گاهی از آنها به‌صورت یکبار مصرف استفاده می‌کردند، زیرا آسان‌تر از بازیابی آنها بود.
برای اشاره به سربازانی که همراه با گلایدر فرود می‌آیند، برخلاف چتربازان، از "فرود هوایی" استفاده می‌شود. فرود با چتر نجات باعث می‌شود که نیروها در یک منطقه بزرگ پراکنده شوند و از سایر تجهیزات پرتاب‌شده مانند وسایل نقلیه و توپ‌های ضدتانک دور شوند. در سوی دیگر، گلایدرها می‌توانند نیروها و تجهیزات جانبی را به‌صورت متمرکزتر دقیقاً در منطقه فرود هدف رها کنند. افزون بر این، گلایدری که در فاصله‌ای از هدف واقعی رها می‌شود، عملاً ساکت است و شناسایی آن برای دشمن دشوار است. گلایدرهای بزرگتر برای فرود آوردن تجهیزات سنگین مانند توپ‌های ضدتانک، توپ‌های ضدهوایی، وسایل نقلیه کوچک مانند جیپ‌ها و همچنین تانک‌های سبک (مثلاً تانک تترارک) ساخته شدند. این تجهیزات سنگین‌تر، نیروهای چترباز با سلاح سبک را به نیروی بسیار توانمندتری تبدیل کرد. شوروی همچنین روش‌هایی را برای انتقال تانک‌های سبک از طریق هوا آزمایش کرد، از جمله آنتونوف ای-۴۰، یک تانک بادپر با بال‌های جداشدنی.
تا زمان جنگ کره، بالگردها تقریباً جایگزین گلایدرها شده بودند. مزیت بالگردها این است که با دقت بیشتری هم می‌توانند سربازان را به میدان نبرد برسانند و هم آنها برگردانند. همچنین پیشرفت‌هایی در هواپیماهای ترابری موتوردار رخ داده بود، تا جایی که می‌شد تانک‌های سبک را نیز با چتر نجات رها کرد. افزون بر این پس از استفاده گسترده از رادار در جنگ، دیگر سکوت در هوا برای پنهان ماندن کافی نبود.
توسعه گلایدرهای مدرن در پی امضای پیمان ورسای پس از جنگ جهانی اول تشدید شد که براساس آن آلمان از ساخت برخی هواپیماهای با موتور قوی منع شده بود."An American Darius Green in Europe," "Literary Digest," August 26, 1922, pp. 46, 48. در نتیجه، طراحان هواپیمای آلمانی توجه خود را به توسعه هواپیماهای بدون موتور معطوف کردند. در این فرایند، یک خلبان گلایدر بیش از ۲۰ دقیقه در هوا ماند و یک مسابقه ملی گلایدر تا سال ۱۹۲۲ پدید آمد.
اهمیت ورزشی گلایدرها در آغاز، به‌سرعت در شوروی و آلمان به کاربردهای نظامی، عمدتاً آموزش خلبانی، تغییر کرد. تا سال ۱۹۳۴، اتحاد جماهیر شوروی ده مدرسه گلایدر داشت و ۵۷۰۰۰ خلبان گلایدر مجوز دریافت کرده بودند.
در سال ۱۹۳۲، شوروی TsK Komsula را آزمایش کرد، یک گلایدر با چهار صندلی که توسط GF Groschev طراحی شده بود و می‌توانست برای حمل بار نیز استفاده شود. سپس گلایدرهای بزرگتر توسعه یافتند که در سال ۱۹۳۵ در مؤسسه نظامی لنینگراد با یک گلایدر ۱۸ صندلی به اوج رسید. کورت اشتودنت، سرهنگ لوفت‌وافه آلمان، به‌عنوان بخشی از برنامه همکاری نظامی با شوروی از مسکو بازدید کرد. او جزئیاتی از فرود ۱۵۰۰ نفر با چتر نجات و گلایدرهای ترابری بزرگی را که دیده بود به مافوق خود در برلین گزارش داد. پس از آن، لوفت‌وافه در سال ۱۹۳۷ یک مدرسه چتر نجات را افتتاح کرد. آزمایش‌های میدانی بیشتر، اشتودنت را متقاعد کرد که برای تحویل سلاح‌های سنگین به نیروهای چتر نجات با تجهیزات سبک به وسیله نقلیه خاصی نیاز است. این طرح تا اکتبر ۱۹۳۸، زمانی که اشتودنت به سرلشکری رسید و به عنوان بازرس نیروهای هوابرد منصوب شد، کنار گذاشته شد. توسعه یک گلایدر برای حمل نیرو به هانس جاکوبز از Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug واگذار شد تا ده‌اف‌اس ۲۳۰ را توسعه دهد که می‌توانست ۹ تا ۱۰ سرباز کاملاً مجهز یا ۱۲۰۰ کیلوگرم (۲۸۰۰ پوند) را حمل کند.
آلمانی‌ها اولین کسانی بودند که از گلایدر در جنگ استفاده کردند، از جمله در حمله به Eben Emael fortress و تصرف پل‌های روی کانال آلبرت در Veldwezelt , Vroenhoven و کانه در ۱۰ مه ۱۹۴۰، که در طی آن ۴۱ گلایدر ده‌اف‌اس ۲۳۰ که در پشت هواپیماهای یونکرس یو ۵۲ کشیده می‌شدند، هر کدام ۱۰ سرباز را حمل می‌کردند. ده گلایدر بر روی بام چمنی قلعه فرود آمدند. تنها بیست دقیقه پس از فرود نیروها، قلعه فقط با شش کشته و بیست زخمی تصرف شد. هیتلر دوست داشت این دستاورد را برجسته کند؛ به همین دلیل به چند وابسته خارجی اجازه بازدید از قلعه داده شد. در نتیجه، انگلیسی‌ها، آمریکایی‌ها و ژاپنی‌ها به‌سرعت از روش‌های استفاده شده آگاه شدند. تا اواسط سال ۱۹۴۰، هم ژاپن و هم بریتانیا طرح‌های گلایدر فعالانه دنبال می‌کردند.
سپس توسعه گلایدرهای حتی بزرگتر مانند Gotha Go 242 (۲۳ سرباز) و مسرشمیت ام‌ئی ۳۲۱ (۱۳۰ سرباز) برای انتقال تسلیحات سنگین احتمالی در عملیات زی‌لووه و عملیات بارباروسا آغاز شد.
در سال ۱۹۴۱ هم آلمانی‌ها از گلایدرها در یونان استفاد کردند. در ۲۶ آوریل ۱۹۴۱، سربازان شش گلایدر ده‌اف‌اس ۲۳۰، پل روی کانال کورینس را با همراهی ۴۰ چترباز آلمانی که از هواپیما پریده بودند، تصرف کردند. (به‌طور اتفاقی، انگلیسی‌ها توانستند چند ساعت بعد پل را خراب کنند) سپس ژنرال اشتودنت، هیتلر را متقاعد کرد که تنها به‌وسیله نیروهای هوابرد می‌توان کرت را تصرف کرد. در نتیجه، در ۲۰ می ۱۹۴۱، ۵۰۰ هواپیمای ترابری آلمانی حامل چتربازان و ۷۴ گلایدر ده‌اف‌اس ۲۳۰ از سرزمین اصلی یونان به پرواز درآمدند. در جریان تصرف جزیره، ۵۱۴۰ نیروی هوابرد آلمان از ۱۳۰۰۰ نفر اعزامی کشته یا زخمی شدند. از میان ۳۵۰ هواپیمای آلمانی که در این عملیات منهدم شد، نیمی، هواپیماهای یو ۵۲ بودند که درنتیجه آن نیروی مورد نیاز برای تهاجم به شوروی در آینده نزدیک به‌شدت کاهش یافت. در نتیجه، هیتلر قسم خورد که دیگر هرگز از نیروهای هوابرد خود با این تعداد زیاد استفاده نکند.
آلمان بعداً به استفاده از گلایدرها در برخی از عملیات‌ها در جنگ ادامه داد، برخی از نمونه‌ها عملیات نجات بنیتو موسولینی در گران ساسو و عملیات‌های پشتیبانی مجدد اضطراری در روسیه، شمال آفریقا و اروپای شرقی در اواخر جنگ بودند. یونکرس یو ۳۲۲ ماموت بزرگ‌ترین گلایدری است که ساخته شده بود، اما هرگز به‌صورت عملیاتی استفاده نشد. هدف توسعه همه گلایدرهای نظامی، ترابری نبود. Blohm &amp; Voss BV 40 یک گلایدر جنگنده آلمانی بود که برای حمله به دسته‌های بمب‌افکن متفقین طراحی شد اما هرگز استفاده نشد.
توسعه گلایدر بریتانیا در اواسط سال ۱۹۴۰ آغاز شد و پس از نبرد Eben Emael شدت گرفت. در میان انواع توسعه‌یافته می‌توان به گلایدر ۲۸ سربازهٔ "ایرسپید هورسا" و گلایدر باری "جنرال ایرکرفت همیلکار" با ظرفیت ۷ تن اشاره کرد. همیلکار می‌توانست وسایل نقلیه، توپ‌های ضدتانک و تانک‌های سبک را حمل کند. General Aircraft Hotspur - که در ابتدا به عنوان یک گلایدر تهاجمی جمع‌وجور با تعداد کمی نیرو طراحی شده بود - برای آموزش خلبانان ارتش بریتانیا که هنگ خلبانی گلایدر را تشکیل می‌دادند، استفاده می‌شد. Slingsby Hengist یک طرح جایگزین بود که وقتی واکو سی‌جی-۴ ساخت آمریکا با ظرفیت مشابه (در بریتانیا با نام Hadrian) در تعداد زیادی از طریق وام و اجاره در دسترس قرار گرفت، مورد نیاز نبود. چهارصد فروند از ۳۶۰۰ هورسای ساخته شده به نیروهای هوایی ارتش آمریکا عرضه شد.
معروف‌ترین اقدامات بریتانیا با استفاده از گلایدرها شامل عملیات ناموفق Operation Freshman در سال ۱۹۴۲ علیه یک کارخانه آب سنگین آلمان در نروژ و "تصرف کانال کان و پل‌های رودخانه اورن" در یک عملیات coup de main در همان آغاز تهاجم به نرماندی بود. سایر اقدامات با گلایدر شامل عملیات دراگون (تهاجم به جنوب فرانسه)، عملیات مارکت گاردن (فرود در پل آرنهم و تلاش برای تصرف یک Bridgehead بر فراز راین پایینی) و عملیات وارسیتی (عبور از راین) بود. از ۲۵۹۶ گلایدر اعزامی به عملیات مارکت گاردن، ۲۲۳۹ نفر در رساندن افراد و تجهیزات به مناطق فرود تعیین‌شده خود مؤثر بودند.
اگرچه گلایدرها هنوز در نیروی هوایی بریتانیا در Royal Air Force Gliding & Soaring Association و برای آموزش دانشجویان توسط "سپاه آموزش هوایی" استفاده می‌شوند، اما در عملیات‌های جنگی استفاده نمی‌شوند. از سال ۱۹۵۷ هیچ گلایدر حمل نیرویی در بریتانیا خدمت نکرده‌است.
سرلشکر هنری آرنولد، سرپرست معاونت ستاد هوایی (در ۹ مارس ۱۹۴۲، ژنرال فرمانده نیروهای هوایی ارتش آمریکا شد)، مطالعه‌ای را با هدف توسعه یک گلایدر با قابلیت کشیده شدن توسط هواپیما آغاز کرد. این دستورالعمل از طریق دستورالعمل‌های فنی طبقه‌بندی‌شده (CTI-198 در ۲۴ فوریه ۱۹۴۱، و CTI-203 در ۴ مارس ۱۹۴۱) اجرا شد، که مجوز تهیه گلایدرها و تجهیزات ۲، ۸، و ۱۵ جایگاهی را صادر کرد. یازده شرکت برای مشارکت در برنامه آزمایشی گلایدر دعوت شدند، اما تنها چهار شرکت با علاقه پاسخ دادند؛ شرکت فرانکفورت سِیلپلین (ایکس‌سی‌جی-۱، ایکس‌سی‌جی-۲)، شرکت واکو ایرکرفت (ایکس‌سی‌جی-۳، ایکس‌سی‌جی-۴)، شرکت هواپیماسازی سنت لوئیس (ایکس‌سی‌جی-۵، ایکس‌سی‌جی-۶) و Bowlus Sailplanes (ایکس‌سی‌جی-۷، ایکس‌سی‌جی-۸). تنها شرکت واکو ایرکرفت توانست نمونه‌های آزمایشی گلایدر را که الزامات فرماندهی ماتریل را برآورده می‌کرد، ارایه کند که شامل گلایدر هشت نفره واکو سی‌جی-۳ (که برای تبدیل شدن به یک گلایدر نه نفره تغییر یافت) و واکو سی‌جی-۴ پانزده نفره بود. در اکتبر ۱۹۴۱، لوین بی. بارینگر به‌عنوان متخصص گلایدر، افسر هوایی، فرمانده نیروهای هوایی ارتش آمریکا، تحت نظر ژنرال آرنولد منصوب شد و مسئول برنامه گلایدر شد. شوک حمله ژاپن به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، آمریکا را بر آن داشت تا تعداد خلبان‌های گلایدر مورد نیاز را ۱۰۰۰ نفر برای پرواز با ۵۰۰ گلایدر هشت نفره و ۵۰۰ گلایدر پانزده نفره تعیین کند. تعداد خلبانان مورد نیاز تا ژوئن ۱۹۴۲ به ۶۰۰۰ نفر افزایش یافت. پس از گم شدن بارینگر در دریا در خلال پرواز به آفریقا در ژانویه ۱۹۴۳، برنامه تحت هدایت ریچارد سی دو پونت قرار گرفت.. گلایدرهای بزرگتر مانند واکو سی‌جی-۱۳ای (۳۰ نفره) و Laister-Kauffman CG-10A (42 نفره) بعدها طراحی شدند."Giant Glider." "Popular Science", February 1945, p. 85, article mid-page.
واکو سی‌جی-۴ای پرکاربردترین نوع بود که برای اولین بار در تهاجم به سیسیل در ژوئیه ۱۹۴۳ استفاده شد و در حمله به فرانسه در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ و سایر عملیات‌های مهم هوابرد در اروپا از جمله عملیات مارکت گاردن در سپتامبر ۱۹۴۴، عبور از راین در مارس ۱۹۴۵، و همچنین در جبهه چین برمه و هند حضور داشت. سی‌جی-۴ای از یک بدنه فلزی و چوبی با پوشش پارچه ساخته شده‌است و ظرفیت دو نفر خدمه و بار مجاز ۳۷۱۰ پوند دارد، که به آن اجازه می‌دهد ۱۳ سرباز مجهز یا یک جیپ یا قطعه توپخانه کوچک را حمل کند. سی‌جی-۱۰ می‌تواند ۱۰۸۵۰ پوند محموله را در خود جای دهد. برای نمونه می‌تواند دو هویتزر را در یک زمان حمل کند. آخرین مأموریت گلایدر جنگ در لوزون در ۲۳ ژوئن ۱۹۴۵ بود. تا پایان جنگ، آمریکا ۱۴۶۱۲ گلایدر از همه انواع ساخت و بیش از ۶۰۰۰ خلبان گلایدر را آموزش داد. طرح‌های شرکت واکو ایرکرفت نیز توسط تولیدکنندگان مختلف از جمله شرکت فورد موتور و شرکت هواپیماسازی سسنا و همچنین تولیدکنندگان مبلمان، پیانو و تابوت تولید شد..
پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده تنها یک هنگ گلایدر را حفظ کرد. گلایدرها در تمرینات نظامی در سال ۱۹۴۹ استفاده شدند، اما عملیات رزمی با گلایدر در ۱ ژانویه ۱۹۵۳ از قابلیت‌های نیروی زمینی آمریکا حذف شد. با این حال، نیروی هوایی آمریکا همچنان به استفاده از بادپرها در آکادمی نیروی هوایی برای آموزش دانشجویان در زمینه اصول پرواز می‌پردازد..
در آوریل ۱۹۴۱، افسر نیروی دریایی آمریکا، مارک میچر، پیشنهاد کرد که نیروی دریایی، گلایدرهای آبی-خاکی با بدنه قایق پرنده را با هدف استقرار یک نیروی گلایدر آبی-خاکی قادر به رساندن یک تیپ ۷۱۵ نفری سپاه تفنگداران دریایی به یک ساحل متخاصم، توسعه دهد. این گلایدرها توسط هواپیمای آبی خاکی کانسولیدیتد پی‌بی‌وای کاتالینا کشیده می‌شدند. دفتر هوانوردی نیروی دریایی مشخصات دو نوع گلایدر آبی-خاکی را توسعه داد، نوع تک بدنه که بتواند ۱۲ مسافر را حمل کند و نوع دو بدنه که بتواند ۲۴ مسافر را حمل کند. دو شرکت، "شرکت هوانوردی متفقین" و "شرکت هوانوردی بریستول"، قراردادهایی را برای تولید ۱۰۰ گلایدر دریافت کردند که در صورت موفقیت‌آمیز بودن این طرح، برنامه‌هایی برای تهیه ۱۲۰۰۰ گلایدر آبی-خاکی دیگر وجود داشت.Guttman, Robert, "Flying-Boat Gliders," "Aviation History", September 2016, p. 13.
هیچ گلایدر دو بدنه‌ای ساخته نشد، اما هر شرکت پیش‌نمونه گلایدر آبی-خاکی تک بدنه را ساخت؛ XLRA-1 توسط هوانوردی متفقین و XLRQ-1 توسط هوانوردی بریستول. این دو نمونه اولین پروازهای خود را در اوایل سال ۱۹۴۳ انجام دادند، اما تا آن زمان، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی به این نتیجه رسیده بودند که استفاده از گلایدر برای رساندن تفنگداران به ساحل غیرعملی است. هیچ نمونه دیگری از دو نوع گلایدر ساخته نشد و نیروی دریایی برنامه گلایدرهای آبی خاکی را رسماً در ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۳ خاتمه داد. آزمایش این دو نمونه اولیه، ظاهراً در ارتباط با توسعه یک بمب گلایدر، تا اوایل دسامبر ۱۹۴۳ ادامه یافت.Guttman, Robert, "Flying-Boat Gliders," "Aviation History", September 2016, p. 13.
نیروی دریایی در اوایل سال ۱۹۴۲ با استفاده از گلایدرهای معمولی Pratt-Read LNE-1 و Schweizer LNS-1، یک واحد آموزش گلایدر را در MCRD PI، کارولینای جنوبی تأسیس کرد. افزون بر این، نیروی دریایی در طول جنگ جهانی دوم ۱۵ گلایدر واکو سی‌جی-۴ای نیروهای هوایی ارتش را برای ارزیابی با نام جایگزین LRW-1 تحویل گرفت. هیچ‌یک از این تلاش‌ها منجر به استفاده عملیاتی از گلایدر در نیروی دریایی یا تفنگداران دریایی آمریکا نشد.Guttman, Robert, "Flying-Boat Gliders," "Aviation History", September 2016, p. 13.
شوروی اولین گلایدرهای نظامی جهان را از سال ۱۹۳۲ ساخت، از جمله گروخوفسکی جی۶۳ با ۱۶ صندلی، اگرچه تا جنگ جهانی دوم هیچ گلایدری در تعداد زیاد ساخته نشد. در طول جنگ، تنها دو گلایدر سبک به صورت انبوه ساخته شدند: آنتونوف ای-۷ و گریبوفسکی جی-۱۱، در مجموع حدود ۱۰۰۰ فروند. گلایدر متوسط KC-20، در تعداد کمتر ساخته شد. آنها بیشتر برای تأمین تجهیزات و تسلیحات پارتیزان‌ها در بلاروس در سال‌های ۱۹۴۲–۱۹۴۳ استفاده شدند. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۳، ۳۵ گلایدر در گذر از دنیپر استفاده شد. بعدها، انواع دیگری از گلایدرها ساخته شد: Cybin C-25 (25 نفره) در سال ۱۹۴۴، یاکوولف یاک-۱۴ (۳۵ نفره) در سال ۱۹۴۸ و ایلیوشین ایل-۳۲ (۶۰ نفره) در سال ۱۹۴۸. در سال ۱۹۵۰، یاک-۱۴ اولین گلایدری بود که بر فراز قطب شمال پرواز کرد.Gunston, Bill. "Yakovlev Aircraft since 1924". London, UK: Putnam Aeronautical Books, 1997. .
شوروی سه هنگ پیاده‌نظام گلایدر را تا سال ۱۹۶۵ حفظ کرد. با این حال، گلایدرهای ترابری نیروی هوایی شوروی با ورود هواپیماهای توربوپراپ ترابری مانند آنتونوف-۱۲ و آنتونوف-۲۴ که در اواخر دهه ۱۹۵۰ وارد خدمت شدند، به‌تدریج از خدمت خارج شدند.
محمد ناجم (۹ سپتامبر ۲۰۰۲) گزارشگر و کنشگر در زمینهٔ جنگ سوریه است که از سن ۱۵ سالگی به مستندسازی جنگ داخلی سوریه پرداخته‌است.در دسامبر ۲۰۱۷، خانهٔ او در غوطه، یکی از مناطق حومهٔ دمشق، توسط ارتش سوریه محاصره شد و ناجم به خانواده‌اش گفت که می‌خواهد داستان آن‌ها را برای دیگران تعریف کند. او و خانواده‌اش تصمیم گرفتند ویدئوهای انگلیسی‌زبان خود را در یوتیوب منتشر کنند. این ویدئوها توسط ناجم و با کمک برادر بزرگترش که عکاس خبری است، و خواهر آن‌ها که معلم است و به ترجمه کمک می‌کرد، تهیه شده‌اند. در سال ۲۰۱۸، نورا نئوس، تهیه‌کنندهٔ شاغل در سی‌ان‌ان، داستان او را برای نقل در برنامهٔ خود انتخاب کرد و این باعث شد تا ویدئوهای او نظر مخاطبان زیادی را به خود جلب کند.اندکی پس از آن، آرتی داستانی را منتشر کرد و در آن ناجم را به‌عنوان یک «بازیگر بحران» متهم کرد.
در مارس ۲۰۱۹، خانوادهٔ ناجم به اجبار به ادلب منتقل شدند و بعداً به ترکیه پناهنده شدند. او همچنان در مورد درگیری‌های سوریه گزارش تهیه می‌کند.
او در فیلم "حقوق خود را بشناسید و آن را بگیرید" اثر آنجلینا جولی حضور داشت. او با همکاری نورا نئوس و جولی رابین اقدام به خلق یک خودزندگی‌نامهٔ گرافیکی با عنوان "محمد ناجم، گزارشگر جنگ" کرده‌است.
پروژهٔ اوریون () پژوهشی بود که بین دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ توسط نیروی هوایی ایالات متحده، دارپا و ناسا با هدف اندازه‌گیری کارایی یک ستاره‌پیما که نیروی پیشرانه آن مستقیماً توسط یک سری انفجار اتمی در پشت سفینه صورت می‌گرفت انجام می‌شد. نسخه‌های اولیهٔ این وسیلهٔ نقلیه تنها برای بلند شدن از زمین پیشنهاد شده بود. نسخه‌های بعدی فقط برای استفاده در فضا ارائه شد. شش آزمایش غیر هسته‌ای با استفاده از مدل‌ها انجام شد. این پروژه در نهایت به دلایل متعدد، از جمله معاهده پیمان منع جزئی آزمایش هسته‌ای، که انفجارهای هسته‌ای در فضا را ممنوع می‌کرد و نگرانی‌ها در مورد پیامدهای هسته‌ای، کنار گذاشته شد.
ایدهٔ رانش موشک با احتراق مواد منفجره را نخستین بار نیکلای کیبالچیچ متخصص روسی مواد منفجره در سال ۱۸۸۱ مطرح کرد و در سال ۱۸۹۱ با ایده‌های مشابهی به‌طور مستقل توسط مهندس آلمانی هرمان گانسویند، توسعه یافت. رابرت آنسون هاین‌لاین در داستان کوتاه خود در سال ۱۹۴۰ با عنوان "Blowups Happen" به نیرو دادن به سفینه‌های فضایی با بمب‌های هسته‌ای اشاره می‌کند. پیشنهادهای واقعی پیشران هسته‌ای برای اولین بار توسط استنی‌سواف اولام در سال ۱۹۴۶ ارائه شد و محاسبه‌های اولیه توسط F. Reines و Ulam در یادداشت لوس آلاموس مورخ ۱۹۴۷ انجام شد. پروژه واقعی، که در سال ۱۹۵۸ آغاز شد، توسط تد تیلور در جنرال اتمیکس و فیزیکدان فریمن دایسون رهبری شد، که به درخواست تیلور یک سال از مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون دور ماند تا روی این پروژه کار کند.
مفهوم پروژه اوریون نیروی رانش بالا و تکانه ویژه یا کارایی پیشرانه را به‌طور همزمان ارائه می‌داد. نیازهای بی‌سابقه به نیروی شدید برای انجام این کار، با انفجارهای هسته‌ای، با چنان قدرتی نسبت به جرم خودرو که تنها با استفاده از انفجارهای خارجی بدون نیاز به تلاش برای مهار آن‌ها؛ در ساختارهای با احتراق داخلی، ادامه می‌یابد، برآورده می‌شود. به‌عنوان یک مقایسه کیفی، موشک‌های سنتی شیمیایی، ساترن ۵ که برنامه آپولو را به ماه برد، نیروی رانش بالا با تکانه ویژه کم تولید می‌کند در حالی که پیشرانه یونی الکتریکی مقدار کمی از رانش را بسیار کارآمد تولید می‌کند.
ماریانا () یک بخش در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، پنسیلوانیا واقع شده‌است. جمعیت این بخش در سرشماری سال ۲۰۲۰ برابر با ۳۹۶ نفر بوده‌است.
فاجعه معدن زغال‌سنگ ماریانا که در ۲۸ نوامبر ۱۹۰۸ در ماریانا، پنسیلوانیا رخ داد، منجر به کشته‌شدن ۱۵۴ معدنچی شد و یک نفر نیز از این فاجعه نجات پیدا کرد. این رویداد بدترین فاجعه در تاریخ شهرستان واشینگتن بوده‌است. این رویداد و چندین رویداد دیگر که در آن زمان رخ دادند، باعث جلب حمایت عمومی برای ایمنی معدن شدند، که خود منجر به تأسیس اداره معادن ایالات متحده در سال ۱۹۱۰ شد. تحقیقات این اداره در مورد مواد انفجاری ایمن و جلوگیری از انفجار گاز و گرد و غبار در معدن به کاهش وقوع حوادث در معادن منجر شد.
یک نشانگر تاریخی برای بزرگداشت این فاجعه در سال ۲۰۱۹ توسط کمیسیون تاریخی و موزه پنسیلوانیا در بخش ماریانا نصب شد.
اشتباه یک لاس‌زن () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
روز عروسی ربه‌کا () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
یک رومئوی تنومند () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی جرج نیکولز است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد.
یک دیو روستایی () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی هنری لرمن و مک سنت است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به راسکو آرباکل و ایوا نلسون اشاره کرد.
اعظم موسوی (متولد سال ۱۳۳۱ زنجان) با نام هنري ژیلا شاهانی بازیگر سینما ایران است.
وی در سال ۱۳۵۵ با بازی در فیلمهای نان و نمک و رامشگر به سینمای ایران معرفی شد. تا وقوع انقلاب اسلامی در ۵ فیلم بازی کرد و سپس همانند سایر ستارگان پیش از انقلاب کنار گذاشته شد تا این که پس ا ز مدتها در سال ۱۳۶۷ با نام اصلی خود در فیلم شب بیست و نهم ظاهر شد.
ژیلا شاهانی در بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
رینبو سیکس موبایل () یک بازی تیراندازی تاکتیکی آینده است که توسط یوبی‌سافت ساخته و منتشر شده‌است. این بازی در آوریل ۲۰۲۲ معرفی شد. عرضهٔ آزمایشی این بازی در سپتامبر ۲۰۲۲ پایان یافت.
آناهید آجمیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌دان، نوازنده ویولن ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ در منهتن به دنیا آمد و از مدرسه جولیارد فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۶ در سن ۹۲ سالگی در منهتن درگذشت.
حوضچه هوادهی (یا حوض هوادهی) یک سیستم تصفیه فاضلاب ساده است که از یک حوضچه با هوادهی مصنوعی برای ترویج اکسیداسیون بیولوژیکی فاضلاب تشکیل شده‌است.
بسیاری از فرآیندهای زیست‌شناختی هوازی دیگر برای تصفیه فاضلاب وجود دارد، به عنوان مثال لجن فعال، فیلترهای چکنده ، کنتاکتورهای زیست‌شناختی گردان و فیلترهای زیستی. همه آنها در استفاده از اکسیژن (یا هوا) و کارکرد میکروبی برای کاهش آلاینده‌های فاضلاب مشترک هستند.
حوضچه بی‌هوازی یا حوضچه کود دامی یک حوضچه خاکی ساخته‌شده توسط انسان است که پر از فضولات دامی است که به عنوان بخشی از سیستم طراحی‌شده برای مدیریت و تصفیه زباله‌های ایجادشده توسط عملیات تغذیه متمرکز حیوانات (CAFOs) تحت تنفس بی‌هوازی قرار می‌گیرد. حوضچه‌های بی‌هوازی از دوغاب کود دامی ایجاد می‌شود که از زیر آغل دامی شسته شده و سپس به داخل حوضچه هدایت می‌شود. گاهی دوغاب پیش از ته‌نشین شدن در حوضچه در یک مخزن نگهدارنده میانی در زیر یا در کنار انبارها قرار می‌گیرد. پس از ورود به حوضچه، کود به دو لایه ته‌نشین می‌شود: یک لایه جامد یا لجن و یک لایه مایع. سپس کود تحت فرایند تنفس بی‌هوازی قرار می‌گیرد که در آن ترکیب‌های آلی فرار به دی‌اکسید کربن و متان تبدیل می‌شوند. حوضچه‌های بی‌هوازی معمولاً برای پیش‌تصفیه پساب‌های صنعتی با استحکام بالا و فاضلاب‌های شهری استفاده می‌شوند. این کار اجازه می‌دهد تا رسوب اولیه جامدات معلق به عنوان یک فرایند پیش‌تصفیه انجام شود.
تنفس بی‌هوازی تنفس با استفاده از گیرنده‌های الکترون غیر از اکسیژن مولکولی (O ) است. اگرچه اکسیژن گیرنده نهایی الکترون نیست، اما این فرایند هنوز از یک زنجیره انتقال الکترون تنفسی بهره‌گیری می‌کند.
در موجودات هوازی که تحت تنفس قرار می‌گیرند، الکترون‌ها به زنجیره انتقال الکترون منتقل می‌شوند و گیرنده نهایی الکترون اکسیژن است. اکسیژن مولکولی یک گیرنده عالی الکترون است. بی‌هوازی‌ها به جای آن از مواد اکسیدکننده کمتری مانند
نیترات (، )، فومارات ( )، سولفات ( ) یا گوگرد عنصری (S) استفاده می‌کنند. این گیرنده‌های الکترون پایانی پتانسیل کاهش کمتری نسبت به O دارند. انرژی کمتری به ازای هر مولکول اکسید شده آزاد می‌شود؛ بنابراین، تنفس بی‌هوازی کارایی کمتری نسبت به هوازی دارد.
دولت محلی گالیسیا (؛ ؛ "خوانده می‌شود: شونتا دِ گالیسیا") هیئت تصمیم‌گیری جمعی دولت محلی و خودمختار گالیسیا است که از رئیس‌جمهور، معاونان رئیس‌جمهور و وزرای تخصصی (کُنسه‌یروس) تشکیل شده‌است.
مقر اصلی دولت محلی گالیسیا در شهر سانتیاگو ده کومپوستلا، پایتخت دولت گالیسیا قرار دارد. دولت محلی گالیسیا در چهار شهر مهم گالیسیا، لاکرونیا، پنتبدرا، اورنسه و لوگو هیئت‌ها و دفاتری دارد.
گندراسویان () خانواده ای از پستانداران است که معمولاً به نام اسکانک شناخته می‌شوند. آنها در قاره آمریکا یافت می‌شوند و به دلیل رنگ سیاه و سفید و همچنین بوی متمایز خود شناخته شده‌اند. اسکنک‌ها جانوران شبگردی هستند که همه چیزخوار هستند و رژیم غذایی متشکل از حشرات، پستانداران کوچک و پوشش گیاهی دارند. شناخته شده‌ترین ویژگی Mephitidae توانایی آنها در انتشار یک اسپری با بوی قوی از غدد مقعدی به عنوان یک مکانیسم دفاعی است. این اسپری را می‌توان تا فاصله ۱۰ فوتی اسپری کرد و می‌تواند باعث کوری و حالت تهوع موقت شکارچیان شود. ۱۱ گونه اسکنک در خانواده Mephitidae وجود دارد که شامل اسکانک راه راه، اسکانک خالدار و اسکانک بینی گراز می‌باشد.
کلمه Mephitidae از کلمه لاتین "mephitis" به معنای بوی بد گرفته شده‌است. این خانواده از پستانداران به دلیل اسپری بدبوی مشخص خود که به عنوان مکانیزم دفاعی در هنگام تهدید یا حمله آزاد می‌کنند، معمولاً به عنوان اسکانک شناخته می‌شوند. اصطلاح Mephitidae اولین بار در سال ۱۸۳۱ توسط جانورشناس فرانسوی چارلز لوسین بناپارت ابداع شد.
مارینا سوزا روی باربوسا ( ; متولد ۳۰ ژوئن ۱۹۹۵) یک بازیگر برزیلی است. او کار خود را به عنوان یک بازیگر کودک آغاز کرد.
در دوران بزرگسالی‌اش، او در تله‌نوولای "امپریو"، با بازی در نقش پوره ماریا ایسیس، شهرت زیادی به دست آورد و به این ترتیب جوایز تلویزیونی کنتیگو را برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن به دست آورد.
باربوسا به یک مرجع استایل تبدیل شده‌است و حضور ثابتی در لیست زیباترین زنان برزیل دارد. موهای قرمز او علامت تجاری او محسوب می‌شود.
باربوسا در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۵ در Gávea که یک محله منطقه جنوبی در ریودوژانیرو است به دنیا آمد. او که تنها فرزند است، نوهٔ نویسنده، حقوقدان و سیاستمدار روی باربوسا از باهیا است. با وجود شباهت نام آنها، او با بندیتو روی باربوسا فیلمنامه‌نویس ارتباطی ندارد.
باربوسا معمولاً به عنوان محافظ حیوانات به ویژه گربه‌های ولگرد فعالیت می‌کند. او از بچه گربه‌ها در خانه میزبانی می‌کند در حالی که به دنبال افرادی است که می‌خواهند آنها را به فرزندی قبول کنند. در دسامبر ۲۰۱۳، او در کمپین فرزندخواندگی حیوانات "Adotei" ("من به فرزندی قبول کرده‌ام") شرکت کرد.
محوطهٔ بتانه یا بتونه در جبههٔ جنوبی جادهٔ ساحلی ارتباطی بوشهر به دیّر واقع شده و تا مرکز شهر دیر حدود هفت کیلومتر فاصله دارد. این محوطه از شرق به زمین‌های تصرف شده توسط شرکت‌های عمرانی بنادر مدرن و روستای اولی (Oli) شمالی و جنوبی ختم شده، از سمت جنوب و جنوب غربی به سواحل خلیج فارس، از شمال به کوه‌های کم ارتفاع رسوبی و جادهٔ ارتباطی ساحلی بوشهر به شهر دیّر، از شمال غرب به روستاهای بی بی خاتی و جبرانی و از سمت غرب نیز به کارگاه کشتی سازی محدود می‌گردد. طول این محوطه در جهت غربی- شرقی در حدود ۲/۵ کیلومتر و میانگین عرض شمالی- جنوبی آن در بین ۴۰۰ تا حدود یک کیلومتر و میانگین عرض آن ۵۰۰ متر است.
در بخش شرقی محوطه، تپهٔ مرتفع و بلندی دیده می‌شود که معروف به تل اشرفی (Talle Ashrefi) است. همچنین تپه‌ها و عارضه‌های تاریخی نیز قابل مشاهده می‌باشد.
آثار معماری جبههٔ شرقی خور و حاشیهٔ آن بخشی از یک بنای عظیم است که از مصالح سنگ و گچ بنا تشکیل شده و احتمال داده می‌شود بقایای یک مسجد باشد. در همین محدوده، قطعه سنگی مدور که احتمالاً مربوط به پایهٔ ستون باشد نیز دیده می‌شود
سازه بیضی شکل از مصالح سنگ و گچ دیده می‌شود که احتمالاً آب انبار بوده و از خاک انباشته شده‌است. در بخش شرقی خور به طرف امامزاده، خاکبرداری و تسطیح زیادی صورت گرفته که بقایای معماری و مواد فرهنگی اعم از تکه‌های سفال، شیشه و اجزاء معماری مثل گچ و سنگ نیز دیده می‌شود. در جبههٔ شمال غربی دیوارهـ. قبرستان توده عظیم خاکستر دیده می‌شود که احتمالاً محل کوره یا کارگاهی بوده‌است.
در گوشهٔ شرقی صخره‌های طبیعی و بر روی آنها، بقایای سه بنای برج مانند قرار دارد که احتمالاً با توجه به شکل آنها، برج خاموشان (۳۲) است.
آثار مهمی از بقایای کوره‌های سفال پزی مشاهده می‌شود.
بقایای معماری با مصالح سنگ و گچ، همچنین پاره آجر و آجرهای کامل زرد رنگ به ابعاد ۲۰×۲۰ سانتی‌متر بر روی سطح محوطه دیده می‌شود. تزئینات معماری شامل گچبری با تزئینات دندانه موشی، گل و بوته و نقوش اسلیمی و هندسی نیز به صورت پراکنده در سطح محوطه مشاهده می‌گردد. بیشترین یافته‌های سطحی این محوطه را تکه‌های سفال در طیف‌های گوناگون تشکیل می‌دهند؛ سفال‌هایی با پوششی نخودی رنگ، نارنجی، خاکستری، سیاه که بدون لعاب‌های قلیایی بوده و به هر دو صورت ساده و نقش دار هستند.
«میتونم ببینمت» () ترانه‌ای است که خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت نوشته و ضبط کرده‌است. این ترانه در ۷ ژوئیه ۲۰۲۳ به‌عنوان نوزدهمین قطعه از آلبوم او، "حالا صحبت کن (نسخه تیلور)" منتشر شد که ضبط مجدد آلبوم سال ۲۰۱۰ او بود. این ترانه به دست سوئیفت و جک آنتونوف تهیه شد و متن آن، گرایش سوئیفت به یک کراش را شرح می‌دهد.
تیلور سوئیفت سومین آلبوم استودیویی خود، "حالا صحبت کن،" را در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰ تحت بیگ مشین رکوردز منتشر کرد. طبق قرارداد موسیقی، او سه آلبوم استودیویی دیگر را تحت بیگ مشین منتشر کرد و این قرارداد در نوامبر ۲۰۱۸ منقضی شد؛ بنابراین سوئیفت از بیگ مشین کناره‌گیری کرد و قرارداد جدیدی با ریپابلیک رکوردز بست که به او حق مالکیت بر مسترهای موسیقی جدیدیش را می‌داد. در سال ۲۰۱۹، تاجر آمریکایی اسکوتر براون بیگ مشین را خریداری کرد. مالکیت مسترهای شش آلبوم استودیویی نخست سوئیفت، از جمله "حالا صحبت کن،" به او منتقل شد. در اوت ۲۰۱۹، سوئیفت فرایند خریدنِ براون را محکوم کرد و اعلام کرد که شش آلبوم استودیویی نخست خود را دوباره ضبط خواهد کرد تا خودش صاحب مسترهای آن‌ها شود. او روند ضبط مجدد را در نوامبر ۲۰۲۰ آغاز کرد.
در ۵ می ۲۰۲۳، در نخستین اجرای نشویل از ششمین تور کنسرتش، تور دوره‌ها، سوئیفت "حالا صحبت کن (نسخه تیلور)" و تاریخ انتشار آن را اعلام کرد. او در پست‌های رسانه‌های اجتماعی بر سختی‌هایی که در طول زمان نوشتن این آلبوم در زندگی‌اش با آن روبه‌رو بود، تأکید کرد.در ۵ ژوئن ۲۰۲۳، سوئیفت فهرست قطعات این آلبوم را اعلام کرد که شامل ۲۲ عنوان بود. در میان این‌ها، شش قطعهٔ «از صندوقچه» وجود داشت که برای آلبوم سال ۲۰۱۰ نوشته شده بود اما به فهرست نهایی نرسیده بودند و یکی از قطعات «میتونم ببینمت» بود.
«میتونم ببینمت» ترانهٔ ایندی راک میدتمپو است. این ترانه با ریف گیتارِ سرف راک اجرا می‌شود که منتقدان آن را «متغیر» و «ناپایدار» توصیف کردند. ساختار آن شامل سینت سایزرها و بیس نامنسجم است. این ترانه پرشور، عشوه‌گر و اشاره‌کننده به مسائل جنسی نامیده شده‌است. استفاده سوئیفت از کنایه‌ها در حین توصیف کراشِ «فاجعه‌بار»، با ترانهٔ «لباس» سوئیفت از آلبوم "اعتبار" (۲۰۱۷) مقایسه شده‌است.
تعدادی از منتقدان «میتونم ببینمت» را به‌عنوان بهترین قطعهٔ «از صندوقچه» انتخاب کردند. آنابل نوجنت از "ایندیپندنت" نوشت که ساختار ترانه «بسیار رقص‌انگیز» است و فکر می‌کند که «حال و هوای ایندی راک» را تداعی می‌کند که با جدیدترین نسخه‌های ترانه‌های سوئیفت متفاوت است. جیسون لیپشوتز از "بیلبورد" گفت که این ترانه «می‌توانست یک افزوده عالی» به آلبوم سال ۲۰۱۰ باشد و کیت سولومون از مجلهٔ "آی" آن را ترانه‌ای «کلاسیک» نامید. بابی اولیویه، نویسنده "اسپین"، عقیده داشت که تم شهوت آن، خصلت تازه‌ای به ترانه‌سرایی سوئیفت می‌بخشد. "اسپوتنیک موزیک" می‌گوید که این ترانه «اعتیادآورترین» بخش گیتار و ریتم را در بین آثار سوئیفت از زمان «استایل» (۲۰۱۵) دارد. در یک بررسی نه چندان مثبت، لورا اسنیپس در "گاردین" به اشعار «به‌طرز جالبی جنسی» اشاره کرد، اما از ساختار خود ترانه انتقاد کرد.
در اجرای تور دوره‌ها در کانزاس‌سیتی، میزوری که در ۷ ژوئیه ۲۰۲۳ برگزار شد، سوئیفت موزیک ویدیوی «میتونم ببینمت» را برای اولین بار پخش و آن را در ۸ ژوئیه در یوتیوب منتشر کرد. در این ویدئو جوئی کینگ، تیلور لاتنر، پریسلی کش و سوئیفت به ایفای نقش پرداخته‌اند. کش و کینگ قبلاً در ویدیوی سوئیفت برای «بدجنس» (۲۰۱۱) بازی کرده بودند. لاتنر و سوئیفت قبل از انتشار آلبوم اصلی "حالا صحبت کن" در سال ۲۰۱۰ با هم قرار ملاقات کوتاهی داشتند و در فیلم "روز ولنتاین" بازی کردند. این ویدئو استعاره‌ای است از طرفداران سوئیفت که به او کمک می‌کنند تا موسیقی خود را پس از معضل مسترهایش بازیابی کند. سوئیفت کارگردانی این ویدئو را برعهده داشت و جاناتان سلا کارگردان فیلم‌برداری بود.
سوئیفت گفت مفهوم کلیپ را بیش از یک سال و نیم قبل از انتشار نهایی آن ارائه کرده‌است و مراحل فیلم‌برداری آن در آوریل ۲۰۲۳ در لیورپول، انگلستان انجام شده‌است. او بیان کرد «می‌خواهد داستانی را به صورت بصری نشان دهد که راه‌هایی را به تصویر می‌کشد که [طرفدارانش] به [او] کمک کرده‌اند تا موسیقی[اش] را بازگرداند».
پروژه ماه دبی شرکتی است که قصد دارد مجموعه‌ای از هتل‌ها را در زیر نمونه‌ای از ماه بسازد. این شرکت در سال ۲۰۲۲ توسط مایکل آر هندرسون تأسیس شد.
اولین هتل مون ورلد یک هتل با ۵۱۰۰۰۰ متر مربع با ماکتی از ماه خواهد بود که ۱۰۰ متر ارتفاع دارد. این اقامتگاه دارای ۴۰۰۰ اتاق برای مهمان‌ها، اسپا، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و بارها و یک کلوپ شبانه «بین کهکشانی» خواهد بود که مهمانان می‌توانند در زیر بشقاب پرنده برقصند. محتمل‌ترین مکان برای اولین استراحتگاه دبی، امارات متحده عربی است، اما از فوریه ۲۰۲۳، هنوز هیچ تصمیم نهایی گرفته نشده‌است.
دومین اقامتگاه جهانی ماه برای لاس وگاس، نوادا در ایالات متحده برنامه‌ریزی شده‌است. این اقامتگاه یک هتل ۶۰۰۰۰۰ متر مربعی با ماکتی از ماه خواهد بود که ۱۲۰ متر ارتفاع دارد. تفرجگاه دارای ۵۰۰۰ اتاق مهمان، اسپا، فروشگاه‌ها، رستوران‌ها و بارها و یک کازینو خواهد بود.
این شرکت همچنین ممکن است از طریق دارندگان مجوز هتل در شهرهای دیگر هتل بسازد
کار این ماه غول پیکر علاوه بر هتل، استخر، پارک، فروشگاه و مکانی برای پیاده‌روی نیز می‌باشد. حجم این ماه غول پیکر نسبتاً زیاد خواهد بود.
لَری (زادهٔ حدودِ ژانویهٔ ۲۰۰۷) یک گربهٔ اهلیِ بریتانیایی است که از سالِ ۲۰۱۱ میلادی در سِمَتِ موش‌گیرِ ارشدِ دفترِ کابینه در شمارهٔ ۱۰ خیابانِ داونینگ مشغول به کار بوده است − از نخست وزیریِ دیوید کامرون تا ریشی سوناک. هرچند شغلِ لری دستِ کم از قرنِ شانزدهمِ میلادی وجود داشته، او نخستین گربه‌ای است که به طورِ رسمی به این کار گمارده شده است. نخستین شکارِ شناخته‌شدهٔ لری یک موش بود که در ۲۲ آوریلِ ۲۰۱۱ کُشت. نخستین شکارش در منظرِ همگانی در ۲۸ اوتِ سالِ بعد بود که آن را مقابلِ خانهٔ شمارهٔ ۱۰ به زمین افکند.
هرچند گفته‌اند که لری نزدِ انسان‌ها ترس‌خورده می‌نماید، دیوید کامرون خبر داده که او با باراک اوباما دیدارِ دلپذیری داشته است. از دوستانِ لری یکی فریا، گربهٔ جرج آزبرن، رئیسِ خزانهٔ وقت، بوده است.
از درگیری‌های مشهورِ لری یکی در دسامبرِ ۲۰۲۰ بود که کبوتری را زمین زد (هرچند کبوتر توانست به سلامت از چنگش بگریزد)، و دیگر در اکتبرِ ۲۰۲۲ که روباهی را از محلّه بیرون راند.
روابط روسیه و سنگاپور () از زمان برقراری روابط دیپلماتیک در ژوئن ۱۹۶۸، روسیه و سنگاپور روابط صمیمانه ای بر اساس احترام و همکاری متقابل حفظ کرده‌اند. دو کشور چندین توافقنامه برای تسهیل تجارت، سرمایه‌گذاری، گردشگری و مبادلات فرهنگی امضا کرده‌اند. به‌طور کلی، روابط روسیه و سنگاپور مثبت بوده و در سال‌های اخیر گسترش یافته و شامل افزایش تجارت، سرمایه‌گذاری، گردشگری و مبادلات فرهنگی شده‌است. با وجود چالش‌های پیش روی اقتصاد جهانی و تنش‌های ژئوپلیتیکی، فرصت‌های زیادی برای تقویت روابط و همکاری دو کشور در زمینه‌های مورد علاقه دو کشور وجود دارد.
روسیه و سنگاپور در سال‌های اخیر به دلیل افزایش تقاضا برای کالاهای روسی در سنگاپور، تجارت دوجانبه را افزایش داده‌اند. در سال ۲۰۱۹، کل تجارت بین دو کشور به ۷٫۹ میلیارد دلار رسید و روسیه عمدتاً نفت و محصولات نفتی، محصولات فلزی و کودهای شیمیایی را به سنگاپور صادر کرد.
شرکت‌های روسی به‌طور فزاینده ای علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در سنگاپور، به ویژه در زمینه‌های لجستیک، فناوری و نوآوری هستند. سنگاپور به عنوان قطبی برای شرکت‌های روسی برای گسترش فعالیت‌های خود در جنوب شرقی آسیا دیده می‌شود. دولت سنگاپور همچنین شرکت‌های محلی را برای سرمایه‌گذاری در روسیه به ویژه در زمینه‌های کشاورزی، انرژی و زیرساخت تشویق کرده‌است.
گردشگری و مبادلات آموزشی نیز جنبه مهمی از روابط روسیه و سنگاپور بوده‌است. گردشگران سنگاپور جذب میراث فرهنگی غنی، بناهای تاریخی و مکان‌های دیدنی روسیه می‌شوند. در همین حال، دانشجویان روسی به سمت سیستم آموزشی در سطح جهانی سنگاپور و فرصت‌هایی برای آموزش عالی و تحقیق جذب می‌شوند.
روسیه و سنگاپور علاقه خود را برای تقویت همکاری در چندین زمینه از جمله:
- هوافضا و هوانوردی: هر دو کشور حضور پررنگی در صنعت هوافضا و هوانوردی دارند و می‌توانند در پروژه‌های تحقیق و توسعه همکاری کنند.
- مراقبت‌های بهداشتی: با توجه به بحران بهداشت جهانی فعلی، پتانسیل همکاری روسیه و سنگاپور در زمینه تحقیق، درمان و توسعه واکسن وجود دارد.
- اقتصاد دیجیتال: روسیه و سنگاپور هر دو در حال توسعه اقتصاد دیجیتال خود هستند و پتانسیل همکاری در زمینه‌هایی مانند تجارت الکترونیک، فین تک و امنیت سایبری وجود دارد.
ان‌جی‌سی ۷۰۰۴ () یک کهکشان مارپیچی در فاصله حدود ۳۳۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی هندی قرار دارد. قطر این کهکشان ۱۶۶۹۸۰ سال نوری برآورد شده است. NGC 7004 توسط ستاره‌شناس جان هرشل در ۲ اکتبر ۱۸۳۴ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۲۷۸۷ () یک کهکشان عدسی شکل میله‌ای است که تقریباً ۲۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی دب اکبر قرار دارد. این کهکشان در ۳ دسامبر ۱۷۸۸ توسط ستاره شناس آلمانی الاصل ویلیام هرشل کشف شد. این کهکشان دارای اندازه زاویه‌ای ۲.۵ × ۱.۵ و قدر ظاهری بصری ۱۱.۸ است.
روابط ژاپن و روسیه () دارای تاریخچه پیچیده‌ای از روابط هستند که به دلیل تعدادی از اختلافات ارضی حل نشده همچنان تیره است. دو کشور هرگز معاهده صلحی برای پایان رسمی جنگ جهانی دوم امضا نکرده‌اند، زیرا روسیه تا پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی به اعلام جنگ مشترک علیه ژاپن نپرداخته‌است.
موضوع اصلی اختلاف ژاپن و روسیه بر سر حق حاکمیت جزایر کوریل جنوبی است که ژاپن آن را سرزمین‌های شمالی می‌نامد. روسیه پس از پایان جنگ جهانی دوم این جزایر را تصرف کرد و از آن زمان تاکنون کنترل آنها را حفظ کرده‌است، در حالی که ژاپن ادعا می‌کند که جزایر غیرقانونی گرفته شده‌اند و بیش از ۷۰ سال است که به‌طور غیرقانونی اشغال شده‌اند.
در سال‌های اخیر، ژاپن و روسیه علاقه‌مند به بهبود روابط خود به‌ویژه در زمینه همکاری‌های اقتصادی بوده‌اند. دو کشور برای افزایش مبادلات گردشگران و بازرگانان تلاش کرده‌اند و تعدادی توافقنامه اقتصادی امضا کرده‌اند. ژاپن همچنین به منابع طبیعی فراوان روسیه، به ویژه در بخش نفت و گاز علاقه‌مند است.
علیرغم این همکاری اقتصادی، مناقشه ارضی بین دو کشور همچنان مانع مهمی بر سر راه روابط نزدیکتر است. تلاش‌های دیپلماتیک برای حل این مناقشه انجام شده‌است و هر دو طرف تمایل خود را برای مذاکره نشان داده‌اند، اما هنوز راه‌حلی به دست نیامده است. در نتیجه، روابط بین ژاپن و روسیه محافظت شده و پیچیده باقی می‌ماند.
در قرن شانزدهم، ژاپن و روسیه روابط تجاری محدودی را از طریق واسطه‌ها حفظ کردند، اما تماس‌های مستقیم کم بود. اکتشاف روسیه در دریای سیبری شرقی و اقیانوس آرام منجر به برخوردهای پراکنده با بازرگانان دریایی ژاپنی شد، اما هیچ مأموریت دیپلماتیک یا تماس سیاسی قابل توجهی وجود نداشت.
در قرن هفدهم، شوگونات ژاپن سیاست انزوا، محدود کردن تجارت خارجی و تماس با کشورهای همسایه و ممنوعیت مسیحیت را به اجرا گذاشت. بازرگانان و کاشفان روسی از این محدودیت‌ها مستثنی نبودند و برخوردها نادر و بیشتر خصمانه شد.
در قرن هجدهم، روسیه شروع به گسترش قلمروهای خود به سمت اقیانوس آرام کرد و شهرک‌های دائمی در کامچاتکا و آلاسکا ایجاد کرد. مقامات ژاپنی این موضوع را یک تهدید تلقی کردند و با تقویت دفاع ساحلی خود و ممانعت از ورود کشتی‌های روسی به آب‌های ژاپن واکنش نشان دادند.
با وجود این تنش‌ها، تلاش‌هایی برای دیپلماسی صورت گرفت، مانند مأموریت‌های ناموفق واسیلی گولوونین در سال‌های ۱۸۱۱–۱۸۱۳ و نیکولای رضانوف در سال ۱۸۰۴. با این حال، دو کشور تا اواسط قرن نوزدهم تا حد زیادی از یکدیگر جدا ماندند.
ان‌جی‌سی ۷۰۰۶ () یک خوشه کروی در صورت فلکی دلفین است. ان‌جی‌سی ۷۰۰۶ در حومه کهکشان راه شیری قرار دارد. حدود ۱۳۵۰۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد، پنج برابر فاصله میان خورشید و مرکز کهکشان، و بخشی از هاله کهکشانی است. این ناحیه تقریباً کروی کهکشان راه شیری از ماده تاریک، گاز و خوشه‌های ستاره‌ای پراکنده تشکیل شده است.
تینگی هاوس () به خانه ای تاریخی در محوطه نیروی دریایی واشینگتن در واشینگتن دی سی، ایالات متحده آمریکا اشاره دارد. این خانه در سال ۱۸۰۴ ساخته شد و به عنوان محل سکونت اولین فرمانده نیروی دریایی، توماس تینگی بود. امروزه از این خانه برای مراسم و پذیرایی‌های رسمی استفاده می‌شود.
ساختمان بایگانی ملی () ساختمان آرشیو ملی در واشینگتن دی سی واقع شده‌است و دارای با ارزش‌ترین اسناد دولت ایالات متحده است. این ساختمان توسط معمار راسل پوپ به سبک نئوکلاسیک طراحی شد و ساخت آن در سال ۱۹۳۵ به پایان رسید. همچنین میلیون‌ها سند، عکس، نقشه و فیلم دیگر مربوط به تاریخ آمریکا را در خود جای داده‌است. این ساختمان برای تحقیق و مشاهده برای عموم باز است.
هورست نیماک (۱۰ مارس ۱۹۰۳ – ۷ آوریل ۱۹۹۲) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های زرهی مختلفی را فرماندهی کرد.
هورست نیماک روز ۱۰ مارس سال ۱۹۰۳ در هانوفر زاده شد. سال ۱۹۲۷ به عنوان افسر دانشجو به رایشسور پیوست و از سال ۱۹۳۱ با درجه ستوان دوم خدمت خود را آغاز کرد. با قرار گرفتن در هنگ ۱۸ سواره‌نظام، به یک سوارکار خبره بدل گشت و در بسیاری از مسابقات سوارکاری شرکت کرد. مدتی در به عنوان بازرس در دانشکده سواره‌نظام بود و سپس با آغاز جنگ جهانی دوم، ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ به یک یگان شناسایی منتقل شد. گردان ۵ شناسایی را در نبرد فرانسه فرماندهی کرد. این گردان به عنوان نخستین یگان به رود مارن رسید تا نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را روز ۱۳ ژوئیه سال ۱۹۴۰ برای نیماک به ارمغان آورد.
هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، یگان نیمان به سمت اورلیا در بلاروس یورش برد و دشمن مقابل خود را تلفات سنگین عقب راند. نیماک با تعقیب دشمن مسیر اصلی پشت سر آن را قطع کرد. توپ‌های ضدتانک و توپخانه گردان راه را برای پنج روز تمام بسته بودند و چندین حمله دشمن را دفع نمودند. به قدردانی از این عمل برجسته، سرگرد نیماک که خود زخم جدی برداشته بود، مفتخر به دریافت برگ‌های بلوط نشان صلیب شوالیه در روز ۱۰ اوت سال ۱۹۴۱ شد.
در طول دوره بهبودی بخش سواره‌نظام دانشکده نیروهای متحرک پوتسدام-کرامپنیتس را فرماندهی کرد. ماه فوریه سال ۱۹۴۳ با درجه سرهنگ دوم در قالب هنگ ۲۶ پانتسرگرنادیر از لشکر بیست‌وچهارم زرهی به میدان نبرد بازگشت. ماه اکتبر فرماندهی هنگ فوزیلیِر "گروس‌دویچلانت" را بر عهده گرفت. از ماه مه سال ۱۹۴۴ با تجهیز کامل هنگ به نیمه‌شنی‌های زره‌پوش پیشوند «پانتسر» به عنوان آن افزوده شد. نیماک با این یگان نبردهای سختی را تجربه کرد که گاهی به رزم تن‌به‌تن بدل می‌شد. پس از مشارکت در چند حمله موفق در شمال یاسی در رومانی روز ۴ ژوئن سال ۱۹۴۴ شمشیرهای صلیب شوالیه را دریافت کرد. ماه اوت نیمه‌شنی فرماندهی نیماک مورد اصابت مستقیم آتش دشمن قرار گرفت. او را آخرین لحظه از لاشه مشتعل بیرون کشیدند و بلافصله به بیمارستانی در برلین فرستادند. جراحان به سختی موفق شدند از قطع دست چپ او جلوگیری کنند.
نیماک ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ مجدداً راهی خط مقدم شد و روز ۵ فوریه با درجه سرهنگی فرماندهی لشکر زرهی "لی‌یِر" را از سرلشکر فریتس بایرلاین تحویل گرفت. متعاقباً به درجه سرتیپ ترفیع یافت. در نبردهای محاصره رور حضور داشت و دوباره روز ۲ آوریل در وینتربورگ در درگیری با نیروهای آمریکایی به شدت زخمی شد. در بیمارستان بستری بود که جنگ به پایان رسید.
پس از جنگ حرفه خود در ورزش سوارکاری را ادامه داد و رئیس کمیته ملی المپیک آلمان بود. او همچنین از سال ۱۹۵۴ رئیس انجمن دارندگان نشان صلیب شوالیه شد. به عنوان سرتیپ نیروهای زرهی در نیروی زمینی آلمان غربی خدمت کرد و نشان صلیب کبیر شایستگی به او اعطا گردید. سرتیپ هورست نیماک در نهایت ماه آوریل سال ۱۹۹۲ در هانوفر درگذشت.
ضربان قلب () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی اوک تک-یون و وون جی آن است. این مجموعه از ۲۶ ژوئن ۲۰۲۳، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۴۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. "ضربان قلب" همچنین برای استریم در آمازون پرایم ویدئو در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
سون وو هیول (اوک تک-یون) که یک خون‌ آشام‌ است با جو این هه (وون جی آن) آشنا می‌شود‌ و...
مسابقات قهرمانی کشتی اروپا ۱۹۱۱ () از ۱۷ تا ۲۰ می ۱۹۱۱ در بوداپست مجارستان برگزار شد. این مسابقات شامل سبک‌های مختلف کشتی از جمله کشتی فرنگی و کشتی آزاد بود.
در کشتی فرنگی، مجارستان با برتری در ۵ وزن از ۱۰ وزن، بر این رقابت‌ها مسلط شد. گزا هولوچر کشتی گیر برجسته مجارستان بود و مدال طلا را در هر دو دسته سبک‌وزن و میان وزن به دست آورد.
ارنست نیلسون از سوئد که در بخش سنگین وزن مدال طلا را کسب کرد و فریتز بائر از آلمان که مدعی طلا در دسته سنگین‌وزن شد، دیگر عملکردهای قابل توجه در مسابقات فرنگی بود.
در مسابقات کشتی آزاد، روسیه به عنوان نیروی برتر ظاهر شد و در چهار وزن از شش وزن قهرمان شد. نمایندگان روسیه، مانند تیوادار فون بلاسکوویچ و ایوار بوهلینگ، مهارت‌ها و قدرت فنی خود را برای کسب مدال طلا به نمایش گذاشتند.
علاوه بر مجارستان و روسیه، کشورهای دیگری مانند سوئد و آلمان نیز کشتی گیرانی داشتند که عملکرد خوبی در رشته آزاد داشتند.
به‌طور کلی، مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در سال ۱۹۱۱ استعداد و مهارت کشتی گیران کشورهای مختلف اروپایی را به نمایش گذاشت. این رویداد نقش مهمی در ترویج ورزش کشتی و همچنین پرورش حس ورزش بین‌المللی و رفاقت داشت.
نوآ توهر تاشوی (زاده ۲۲ می ۱۹۷۵) یک بازیگر، نویسنده، تهیه کننده و فعال اهل اسرائیل است. او به عنوان یک بازیگر، در انواع برنامه های تلویزیونی و فیلم های آمریکایی از غبیل "ماجرا" ، "جزیره" ، "جراحی پلاستیک" ، "عشق بزرگ" ، "ان سی آی اس" و نظایر آن دیده شد. تاشوی همچنین به عنوان یکی از تهیه کنندگان اجرایی سریال "در معالجه" ، "اچ بی او" می باشد، که برگرفته از سریال اسرائیلی "بی تیپول" است. شرکت سازنده او، قوس نوآ، همچنین سرپرست فروش چندین برنامه برگرفته دیگر از برنامه های اسرائیلی به شبکه های آمریکایی بود.)
تاشوی همچنین بر فعالیت های طرفدار اسرائیل متمرکز می باشد و بعد از آن در سال ۲۰۱۱ سازمان حمایت از اسرائیل را پایه گذاری می کند. تاشوی بعدها در سال ۲۰۲۱، نخستین کتاب خود را "تحت عنوان اسرائیل: راهنمای معمولی برای سوء تفاهم‌ترین کشور روی زمین" انتشار می نماید. بعد از آن او به مدت یک سال از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ به عنوان فرستاده اختصاصی برای مبارزه با یهودی ستیزی و مشروعیت زدایی از اسرائیل خدمت می کند.
نوآ تاشوی در تل آویو، اسرائیل، در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۷۵، از یک خانواده صهیونیسمی که در پایه گذاری اسرائیل نقش داشتند متولد می شود. او رشته بازیگری را از سنین کم آغاز نمود و بعد از آن در سنین ۸ سالگی در تبلیغات بازرگانی دیده می شود. تاشوی همچنین به مدت دو سال و نیم در نیروی دفاعی اسرائیل مشغول خدمت بود.
الگوی سرویس‌دهی تبلیغات ویدیویی مشخصاتی است که توسط انجمن تبلیغات تعاملی (IAB) تعریف و منتشر شده‌است و استانداردی را برای نیازهای ارتباطی بین سرورهای آگهی و پخش کننده‌های ویدیو به منظور ارائه تبلیغات ویدیویی تعیین می‌کند. این یک ساختار داده‌ای است که با استفاده از اکس‌ام‌ال انجام می‌شود.
انجمن تبلیغات تعاملی () یک سازمان تجاری تبلیغاتی آمریکایی است که استانداردهای صنعتی را توسعه می‌دهد، تحقیقات پیرامون این مسئله را انجام می‌دهد و پشتیبانی قانونی برای صنعت تبلیغات آنلاین ارائه می‌کند. این سازمان نماینده بسیاری از برجسته‌ترین رسانه‌های جهانی است، مخصوصاً رسانه‌های ایالات متحده، کانادا و اروپا.
شبکه جهانی IAB از ۴۲ سازمان بین‌المللی دارنده مجوز در سراسر جهان تشکیل شده‌است. IAB Europe ائتلافی از 27 IAB ملی در سراسر اروپا و بیش از ۵۰۰ شرکت است. IAB سالانه Mediascope Europe را منتشر می‌کند، یک مطالعه مصرف رسانه بر اساس بیش از ۵۰۰۰۰ مصاحبه مصرف‌کننده.
مدل سازمانی IAB شامل چهار حوزه است: IAB (معیارهای عضویت جدید)، بنیاد آموزش IAB، آزمایشگاه فناوری IAB و گروه پاسخگویی قابل اطمینان. تبلیغات نمایشی تابع استانداردهای تعیین شده توسط IAB هستند.Watkins, Elizabeth Anne