moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از انقلاب مغولستان در سال ۱۹۹۰، سایر احزاب سیاسی در مغولستان قانونی شدند و کشور به یک دموکراسی چند حزبی تبدیل شد. حزب متعاقباً مارکسیسم-لنینیسم را به نفع سوسیالیسم دموکراتیک کنار گذاشت. در سال ۲۰۱۰، اعضای حزب به پذیرش سوسیال دموکراسی به‌عنوان ایدئولوژی حزب و بازگرداندن نام اصلی حزب رأی دادند و کلمه «انقلابی» را کنار گذاشتند. این امر باعث شد که جناح اقلیت از هم جدا شود و حزب جدیدی تشکیل دهد تا نام دیرینه خود را حفظ کند. این دو حزب در سال ۲۰۲۱ دوباره متحد و در هم ادغام شدند.
این حزب پس از انقلاب ۱۹۹۰ به‌عنوان حزب حاکم مغولستان باقی ماند تا اینکه در انتخابات ۱۹۹۶ شکست خورد. همچنین این حزب از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸، بخشی از یک دولت ائتلافی با حزب دموکرات و حزب میهن بود. از سال ۲۰۰۸تا ۲۰۱۲، این حزب در ائتلاف دیگری با حزب دموکرات شرکت کرد. گفتی است این حزب اکثریت مجلس قانونگذاری مغولستان را داشت. پس از انتخابات ۲۰۱۲، این حزب به حزب مخالف پارلمان تبدیل شد. این حزب پس از انتخابات ۲۰۱۶ به قدرت بازگشت و در انتخابات ۲۰۲۰ اکثریت خود را در مجلس حفظ کرد.
در سال ۱۹۹۱، مغولستان بیرونی استقلال خود را از سلسلۀ چینگ پس از دو قرن حکومت چینگ اعلام کرد. با این حال، استقلال بوگد خانات دوام نیاورد زیرا توسط دو همسایه خود روسیه و چین به رسمیت شناخته‌نشد و منطقه‌ای خودمختار تحت حاکمیت چین در نظر گرفته‌شد. در سال ۱۹۱۹، مغولستان توسط دولت بئی یانگ و توسط نیروهای جنبش سفید در سال ۱۹۲۱ مورد حمله قرار گرفت.
در طول اشغال دو گروه به نام‌های کنسولین دنج و خوری شرقی به‌عنوان جنبش‌های مقاومت تشکیل شدند. در ۲۵ ژوئن ۱۹۲۰ این گروه‌ها با عنوان حزب خلق مغولستان متحد شدند و تصمیم گرفتند هفت نماینده را به اتحاد جماهیر شوروی بفرستند که در ماه اوت با نمایندگان شوروی در ایرکوتسک ملاقات کردند. در ۱ مارس ۱۹۲۱، این حزب در کیاختا که دعوی بودن اولین حزب سیاسی مغولستان است را دارد، تشکیل شد و یک دولت موقت تشکیل داد.
در ۱۸ مارس، ارتش خلق مغولستان به فرماندهی دامدین سوخباتور نیروهای چینی را شکست داد و کیاختا را تصرف کرد. در ماه مه، رومان فون اونگرن-اشترنبرگ، نیروهای خود را از ایخ خوری (اولان‌باتور) به شمال آورد و توسط نیروهای مشترک ارتش خلق مغولستان و ارتش سرخ شکست خورد. در ۲۵ ژوئن ۱۹۲۱، حزب خلق مغولستان بیانیه‌ای را در مورد تصمیم خود برای آزادسازی پایتخت به زور به همۀ مغول‌ها صادر کرد. این نیروها در ۶ ژوئیه وارد پایتخت شدند و در ۱۱ ژوئیه اعلام استقلال کردند. به دنبال توصیه انترناسیونال کمونیست، این حزب در سال ۱۹۲۴ نام خود را به حزب انقلابی خلق مغولستان تغییر داد.
در سال ۱۹۲۸، سیاست مغولستان به شدت به‌سمت چپ چرخید و شروع به پایبندی به ایدئولوژی کمونیستی کرد. گله‌های دام به اجبار جمع‌آوری شدند، تجارت و حمل و نقل خصوصی ممنوع شد و صومعه‌ها و اشراف مورد حمله قرار گرفتند. با ناتوانی تجارت و حمل و نقل دولتی، اقتصاد مغولستان از هم پاشید. همچنین بیش از هفت میلیون رأس دام تلف شد که منجر به ناآرامی‌های گسترده در سال ۱۹۳۲ شد. گفتی است که قیام در اکتبر پس از درگیری ارتش‌ها، تانک‌ها و هواپیماهای مغولستان و شوروی سرکوب شد.
اولین موج پاکسازی‌ها با ماجرای لخومبه در سال ۱۹۳۳ آغاز شد، توطئه‌ای ساخته‌شده که جامبین لخومبه، دبیر حزب را با شبکه‌های جاسوسی ژاپن مرتبط می‌کرد. همچنین در این پاکسازی ‌ها بیش از ۱۵۰۰ نفر تصفیه شدند که بسیاری از آنها اعدام گشتند. قربانیان شامل نخست‌وزیر پلژیدین جندن بود که مشتاق آزادسازی اقتصاد بود. در سال ۱۹۳۶، جندن از قدرت برکنار شد و در اتحاد جماهیر شوروی اعدام شد و خرلوگین چویبالسان، متحد سرسخت ژوزف استالین، به قدرت رسید.
بین سال های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۹، موج دوم پاکسازی‌ها آغاز شد که ۲۵،۴۳۷نفر رسماً دستگیر و ۲۰،۰۹۹ نفر اعدام شدند. تعداد واقعی قربانیان بیش از ۳۵،۰۰۰ تا ۱۰۰،۰۰۰ تخمین زده شده‌است. در این پاکسازی‌ها بیش از ۱۸،۰۰۰ نفر لاما بودند که منجر به نابودی مجازی روحانیون بودایی شد. همچنین بین سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۵، کسانی که در پاکسازی‌های قبلی همدست بودند، خودشان پاکسازی شدند.
تحت حکومت چویبالسان، بهبود زیرساخت‌ها، جاده‌ها و ارتباطات مغولستان با کمک شوروی انجام شد و همچنین اقداماتی برای بهبود نرخ باسوادی در این کشور انجام شد. یازدهمین کنگره حزب در دسامبر ۱۹۴۷ برگزار شد و اولین برنامۀ پنج ساله مغولستان برای تشدید توسعه اقتصاد، صنعت، دامپروری و کشاورزی در مراحل مختلف تصویب شد.
در سال ۱۹۵۲، خرلوگین چویبالسان درگذشت و یومجاگین تسدنبال به قدرت رسید. تسدنبال رقبای سیاسی خود را پاکسازی کرد؛ از جمله آنها داشیین دامبا در سال های ۱۹۵۸-۱۹۵۹، دارامین تومور-اوچیر در سال ۱۹۶۲، لوسانسرنگین تسند در سال ۱۹۶۳ و گروه ضد حزب لوخوز-نیامبو-سورماج در دسامبر ۱۹۶۴ پاکسازی شدند. سیاست خارجی او با تلاش برای نزدیک کردن مغولستان به همکاری نزدیکتر با اتحاد جماهیر شوروی و تلاش برای الحاق این کشور به اتحاد جماهیر شوروی مشخص شد. تلاش تسدنبال برای تبدیل مغولستان به جمهوری شانزدهم اتحاد جماهیر شوروی با مخالفت شدید سایر سیاستمداران روبرو شد و او به خیانت متهم شد. در خلال انشعاب چین و شوروی، تسدنبال با اتحاد جماهیر شوروی طرف شد و خشم چین را برانگیخت. همچنین از او به خاطر حفظ مسیر سوسیالیسم اعتدالی در طول جنگ سرد یاد می‌شود.
در اوت ۱۹۸۴، یومجاگین تسدنبال در اقدامی که توسط شوروی حمایت می‌شد، ظاهراً به دلیل سن و وضعیت روحی مجبور به بازنشستگی شد و جامبین باتمونخ در آن ماه به‌عنوان رهبر ملی و رئیس حزب قدرت را به‌دست گرفت.
اولین تظاهرات علنی طرفدار دموکراسی در مقابل مرکز فرهنگی جوانان در اولان‌باتور در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۹ برگزار شد. طی چند ماه بعد، سازمان‌دهندگان تظاهرات مغولستان اردچیلسان خلبو (اتحادیه دموکراتیک مغولستان) را تأسیس کردند و به سازماندهی تظاهرات، تجمعات، اعتراضات و اعتصابات ادامه دادند. همچنین به معلمان و کارگران برای دریافت حمایت بیشتر از مردم در سراسر کشور در پایتخت و روستاها فراخوان دموکراسی دادند.
در ۷ مارس ۱۹۹۰ در میدان سوخباتور، اتحادیه دموکراتیک مغولستان با آغاز اعتصاب غذا از کمونیست‌ها خواست استعفا دهند. دفتر سیاسی حزب اعتبار دولتی در نهایت تسلیم فشار شد و مذاکره با رهبران طرفدار دموکراسی را آغاز کرد. جامبین باتمونخ، رئیس دفتر سیاسی حزب، تصمیم به انحلال آن گرفت و در ۹ مارس ۱۹۹۰ استعفا داد. این امر راه را برای اولین انتخابات چند حزبی مغولستان هموار کرد.
در پشت صحنه، حزب سرکوب معترضان را در نظر گرفت و فرمانی را تنظیم کرد که به امضای رهبر حزب باتمونخ برسد. باتمونخ با آن مخالفت کرد و سیاست خود مبنی بر عدم استفاده از زور را حفظ کرد. به‌گفته حاضران، باتمونخ گفت: «من هرگز این را امضا نمی‌کنم. ما مغول‌های اندک هنوز به این نقطه نرسیده‌ایم که دماغ همدیگر را خون کنیم»، بر میز کوبید و از اتاق بیرون رفت.
در انتخابات ۱۹۹۰، احزاب برای کسب ۴۳۰ کرسی در خورال کبیر رقابت کردند اما احزاب مخالف نتوانستند نامزدهای کافی را معرفی کنند. حزب انقلابی خلق مغولستان ۳۵۷ کرسی در خورال کبیر و ۳۱ کرسی از ۵۳ کرسی در خورال صغیر (که بعدها لغو شد) به‌دست آورد. دولت جدید حزب انقلابی خلق مغولستان تحت رهبری داشین بیامباسورن قدرت را با دموکرات‌ها به اشتراک گذاشت؛ اصلاحات قانون اساسی و اقتصادی را اجرا کرد و قانون اساسی جدیدی را در سال ۱۹۹۲ تصویب کرد. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی (که تا سال ۱۹۹۰ کمک‌های اقتصادی قابل توجهی به مغولستان ارائه کرده بود)، این کشور مشکلات اقتصادی دشواری را تجربه کرد. در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۹۳ مغولستان، حزب انقلابی خلق مغولستان برای اولین بار در تاریخ خود شکست خورد و پونسالماگین اوچیربات، نامزد مورد حمایت احزاب دموکراتیک، دو سوم آرا را به دست آورد.
ائتلاف اتحاد دموکراتیک به رهبری تساخیاگین البگدورج به‌عنوان رئیس حزب دموکرات، برای اولین بار در انتخابات پارلمانی ۱۹۹۶ پیروز شد.https://fas.org/sgp/crs/row/R41867.pdf در سالهای ۲۰۰۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، حزب انقلابی خلق مغولستان در انتخابات پارلمانی پیروز شد و حزب حاکم بود. این حزب از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ و ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ دو دولت ائتلافی با حزب دموکرات تشکیل داد و در سال ۲۰۰۳، به انترناسیونال سوسیالیست پیوست.
انتخابات پارلمانی ۲۰۰۸ به‌ویژه بحث برانگیز بود و حزب انقلابی خلق مغولستان به تقلب در آرا متهم شد. اعتراضات علیه نتایج در ۱ ژوئیه به‌خشونت تبدیل شد و شورشی در مقر حزب رخ داد و مقر در آتش سوخت و ویران شد. پس از شورش‌ها، برای اولین بار در تاریخ مغولستان، یک وضعیت اضطراری پنج روزه توسط رئیس‌جمهور نامبارین انخبایار اعلام شد. پنج غیرنظامی در طول شرایط اضطراری جان خود را از دست دادند؛ چهار نفر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و پنجمین نفر بر اثر مسمومیت با مونوکسید کربن درگذشت.http://www.nguoi-viet.com/absolutenm/anmviewer.asp?a=110996&z=5 وزیر دادگستری مغولستان تخمین زد که ۲۲۰ غیرنظامی و ۱۰۸ نظامی زخمی شده‌اند. با متشنج‌شدن اوضاع، حزب تصمیم گرفت حزب دموکرات را در دولت بپذیرد و ائتلافی تشکیل داد. حزب مقر خود را ویران کرد و کاخ استقلال خود را با یارانه‌های دولتی و کمک‌های مالی اعضای حزبی ساخت. این ساختمان در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ به‌طور کامل به بهره‌برداری رسید.
در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۹ مغولستان، نامزد حزب دموکرات، تساخیاگین البگدورج، نامبارین انخبایار، نامزد حزب انقلابی خلق مغولستان و رئیس‌جمهور وقت را شکست داد.http://are.berkeley.edu/~dwrh/Docs/WP_Mongolia_Resources100920.pdf همچنین در ژانویه ۲۰۱۲، حزب دموکرات تصمیم گرفت تا قبل از انتخابات پارلمانی ژوئن از دولت ائتلافی خارج شود. در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۲، حزب دموکرات، حزب خلق مغولستان را شکست داد. حزب خلق مغولستان با ۲۶ کرسی در پارلمان به اپوزیسیون تبدیل شد. در انتخابات محلی ۲۰۱۲ در اولان‌باتور، استان‌ها و مناطق، حزب خلق مغولستان برای اولین‌بار در تاریخ مغولستان شکست خورد. در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۳ مغولستان، نامزد حزب دموکرات و رئیس‌جمهور وقت تساخیاگین البگدورج دوباره نامزد حزب خلق مغولستان را شکست داد.
حزب خلق مغولستان در سال ۲۰۱۶ به قدرت بازگشت و ۸۵ درصد اکثریت کرسی‌های پارلمان را به‌دست آورد. نخست‌وزیر چیمیدیان سیخانبیلگ و رئیس مجلس زنداخوگین انخول شکست خوردند، و جرگلتولگین اردنبات از حزب خلق مغولستان به‌جانشینی چیمیدیان سیخانبیلگ انتخاب شد.
بازگرداندن نام حزب به حزب خلق مغولستان از سال ۱۹۹۰ در هستۀ اصلی بحث‌ها میان اعضای حزب و در کنگره‌های حزب قرار داشت. در سال ۲۰۱۰، این موضوع به‌طور گسترده در تمام سطوح حزب مورد بحث قرار گرفت و در نتیجه ۸۱.۳ درصد از اعضا از بازسازی حمایت کردند و ۱۰.۷ درصد از اعضا می‌خواهند این موضوع را در بیست و ششمین کنگرۀ حزب بررسی کنند. تصمیم برای بازگرداندن نام اصلی حزب با ۹۹.۳ درصد از نمایندگان بیست و ششمین کنگره حزب تصویب شد. همچنین در کنگره ایدئولوژی سیاسی حزب از سوسیالیسم دموکراتیک به سوسیال دموکراسی متمرکز شد.
پس از اینکه حزب انقلابی خلق مغولستان نام اصلی خود را بازسازی کرد، رئیس‌جمهور سابق مغولستان و رئیس حزب انقلابی خلق مغولستان نامبارین انخبایار یک حزب سیاسی جدید را در سال ۲۰۱۰ تأسیس کرد.http://www.businessweek.com/news/2012-05-14/former-mongolian-president-granted-bail-after-hunger-strike انخبایار در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۱ مجوز استفاده از نام حزب انقلابی خلق مغولستان را برای حزب جدید خود از دادگاه عالی مغولستان دریافت کرد.
حزب خلق مغولستان در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۰ به‌پیروزی قاطع دست‌یافت. برنامۀ انتخاباتی این حزب دارای شش فصل بود و به درآمد جمعیت، سیاست اقتصادی، حکومت، سیاست توسعه سبز، توسعه شهر اولان‌باتور و سیاست توسعه منطقه‌ای می پردازد. در نتیجۀ انتخابات این اولین‌بار بود که یک حزب در انتخابات متوالی اکثریت مطلق را حفظ می کند. پیش از این، حزب خلق مغولستان و حزب دموکرات به نوبت اکثریت را در خورال کبیر مغولستان به‌دست آورده بودند یا مجبور به تشکیل دولت‌های ائتلافی شدند.
در ژوئن ۲۰۲۱، نخست‌وزیر سابق اوخناگین خورلسوخ از حزب خلق مغولستان، پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری، ششمین رئیس‌جمهور منتخب کشور به‌صورت دموکراتیک شد و قدرت این حزب را در دولت مغولستان تثبیت کرد.
نولور ، یک شبکه دوقطبی نظری است که از یک نولاتور در ورودی و یک نوراتور در خروجی تشکیل شده‌است.The name "nullor" was introduced in Carlin. H. J. "Singular network elements", Tech. Doc. Rept. RADC-TDR-63-511, Polytechnic Inst. of Brooklyn, Jan.1964; later published in the March 1964 issue of the IEEE Transactions on Circuit Theory, Volume 11, Issue 1, pp.67-72 https://doi.org/10.1109/TCT.1964.1082264. نولور‌ها نشان دهنده یک تقویت‌کننده ایده‌آل هستند که دارای بهره جریان، ولتاژ، هدایت‌انتقالی و مقاومت‌انتقالی نامحدود هستند. پارامترهای انتقال آن همگی صفر هستند، یعنی رفتار ورودی-خروجی آن با این معادله ماتریس خلاصه می‌شود
در مدارهای با بازخورد-منفی، مدار پیرامون‌ساز نولور خروجی نولور را به گونه ای تعیین می‌کند که ورودی نولور را به صفر برساند.
افزودن یک نولور در یک طرح‌واره مداری، محدودیت‌های ریاضی را بر نحوه رفتار آن مدار تحمیل می‌کند و خود مدار را مجبور می‌کند تا هر ترتیبی را که برای برآورده کردن شرایط لازم است اتخاذ کند. به عنوان مثال، یک تقویت‌کننده عملیاتی ایده‌آل را می‌توان با استفاده از یک نولور مدل‌سازی کرد، و تحلیل آشکار مدار بازخورد با استفاده از یک آپ‌اَمپ ایده‌آل از شرایط ریاضی تحمیل‌شده توسط نولور برای تحلیل مدار پیرامون‌ساز آپ‌اَمپ استفاده می‌کند.
شکل ۱ یک سینک جریان کنترل‌شده با ولتاژ را نشان می‌دهد. سینک برای کشیدن همان جریان "i"‌ بدون توجه به ولتاژ اعمال شده "V"‌ در خروجی در نظر گرفته‌شده‌است. مقدار جریان کشیده‌شده باید توسط ولتاژ ورودی "v" تنظیم شود. در اینجا سینک باید با ایدئالیده‌سازی آپ-امپ به‌عنوان یک نولور تحلیل شود.
با استفاده از ویژگی‌های بخش نولور ورودی پوچ‌گر، ولتاژ ورودی در پایانه‌های ورودی آپ‌اَمپ صفر است. در نتیجه، ولتاژ برروی مقاومت مرجع "R"‌ ولتاژ اعمال‌شده "v"‌ است که جریان را در "R"‌ به سادگی "v"‌/"R"‌ می‌کند. مجدداً با استفاده از خواص پوچگر، جریان ورودی به نولور صفر است. درنتیجه، قانون جریان کریشهف در امیتر جریان امیتر "v"/"R" را ارائه می‌دهد. با استفاده از ویژگی‌های بخش خروجی هیچگر از نولور، نولور هر جریانی را که از آن خواسته می‌شود، بدون توجه به ولتاژ خروجی آن، فراهم می‌کند. در این مورد، جریان بیس ترانزیستور "i" را فراهم می‌کند؛ بنابراین، قانون جریان کریشهف اعمال‌شده برای ترانزیستور به عنوان کل جریان خروجی کشیده‌شده از طریق مقاومت "R"‌ به‌صورت:
که اینجا جریان بیس ترانزیستور دوقطبی "i" معمولاً ناچیز است به شرط اینکه ترانزیستور در حالت فعال باقی بماند؛ یعنی بر اساس ایدئالیده‌سازی یک نولور، جریان خروجی توسط ولتاژ ورودی اعمال‌شدهٔ-کاربر "v" و انتخاب طراح برای مقاومت مرجع "R"‌ کنترل می‌شود.
هدف ترانزیستور در مدار کاهش بخشی از جریان در "R" است که توسط آپ-اَمپ تأمین می‌شود. بدون ترانزیستور، جریان عبوری از "R"‌ خواهد بود formula_3 که با هدف طراحی استقلال "i" از "V" تداخل دارد. یکی دیگر از مزیت‌های عملی ترانزیستور این است که آپ-امپ باید فقط جریان بیس کوچک ترانزیستور را ارائه دهد، که بعید است که بر قابلیت تحویل جریان آپ-امپ فشاری وارد کند. البته فقط آپ-امپ‌های واقعی جریان-محدود هستند نه نولور‌ها.
باران عشق (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ به کارگردانی یون سوک هو است. در این مجموعه جانگ گیون سوک و ایم یون آه به ایفای نقش پرداختند. این مجموعه از ۲۶ مارس تا ۲۹ مه ۲۰۱۲ روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
"باران عشق" علی‌رغم آمار بینندگان پایین در کره جنوبی، در خارج از کشور محبوب بود و گرانترین درام کره‌ای بود که در سال ۲۰۱۲ به ژاپن فروخته شد.
"باران عشق" ریتینگ پایینی در سراسر کشور با میانگین ۵٫۱٪ دریافت کرد.
اما به دلیل جذابیت موج کره‌ای نقش‌های اصلی خود یعنی جانگ گیون سوک و ایم یون آه، از میان تمام درام‌های کره‌ای که در سال ۲۰۱۲ به خارج از کشور فروخته می‌شد، برای ژاپن بیشترین قیمت را داشت؛ حتی پیش از اینکه در کره جنوبی روی آنتن برود. برای هر قسمت ۴۵۰ میلیون وون هزینه داشت که در کل به ۹ میلیارد وون (یا ۱۰ میلیون دلار) رسید. از آن زمان به ۱۲ کشور در آسیا و اروپا از جمله چین، هنگ کنگ، تایوان، تایلند، مالزی، ویتنام، فیلیپین، کامبوج و سنگاپور صادر شده‌است و حدود ۱۱۵ میلیارد وون فروش خارجی داشته‌است.
ووینووا (به انگلیسی: Voinova) یک روستا در مولداوی است که در ناحیه استراشنی واقع شده‌است."Clasificatorul unităților administrativ-teritoriale al Republicii Moldova" (CUATM)
مارین توفان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال رومانی بی و رومانی، بازی کرده‌است.
گئورگه تاتارو (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی، زیر ۲۳ سال رومانی، رومانی بی و رومانی بازی کرده‌است.
الکساندرو ناگو (؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۸ – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
یون دومیترو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل رومانی است.
نژاد برتر پی‌سی یک خرده‌فرهنگ و میم اینترنتی است. این اصطلاح خودشیفتگی و عقده خدایی پی‌سی گیمرها در مواجهه با گیمرهای کنسول را توصیف می‌کند.
این افراد خود را جزء یک گروه گیمر نخبه‌گرا می‌دانند و گیمرهای کنسول را با عنوان «دهاتی کنسولی کثیف» خطاب می‌کنند. بعضی علاقه‌مندان از آن برای نشان دادن برتری فنی پی‌سی نسبت به پلتفرم‌های کنسول مثل پلی‌استیشن و اکس‌باکس استفاده می‌کنند. از دلایلی که آنها برای برتری پی‌سی می‌آورند می‌توان به گرافیک های-اند، فریم ریت بیشتر، کنترل دقیقتر گیم‌پلی (مخصوصا در بازی‌های تیراندازی اول شخص)، قیمت‌های پایین‌تر بازی پی‌سی، امکان شخصی‌سازی و ارتقای تجهیزات کامپیوتری، سازگاری عقبرو بازی‌ها و امکان خرید بازی‌های قدیمی (گاگ.کام)، مالتی‌تسکینگ و درکل پرفرمنس بیشتر پی‌سی اشاره کرد.
این اصطلاح ابتدا با عنوان «نژادبرتر پی‌سی گیمینگ باشکوه» در مجله بازی‌های ویدئویی اسکیپیست استفاده شد و یک ارجاع طنزگونه به ایدئولوژی افراطی نژاد برتر آلمان نازی است.
بُردنواری نام عمومی یک نوع پرکاربرد از مواد نمونه‌اولیه‌سازی الکترونیکی برای بُردهای مداری است که با از پیش‌ساخته‌شده مشخص می‌شود. شبکه منظم (مستطیل شکل) از سوراخ‌ها، با نوارهای موازی گسترده‌ای از روکش مسی که در یک جهت و در یک طرف روی یک بُرد کاغذ چسبانده‌شده عایق قرار دارند. معمولاً با نام محصول اصلی بُردوِرو نیز شناخته می‌شود که علامت تجاری شرکت بریتانیایی ورو تکنولوژیز و شرکت کانادایی پیکسل پرینت است. در اوایل دهه ۱۹۶۰ توسط دپارتمان الکترونیک مهندسی پرسون ورو (VPE) ایجاد و توسعه یافت. این ماده به عنوان یک ماده همه‌منظوره برای استفاده در ساخت مدارهای الکترونیکی معرفی شد - با بردهای مدار چاپی (PCB) طراحی‌شده-باهدف متفاوت است زیرا انواع مدارهای الکترونیکی ممکن است با استفاده از یک بُرد سیم‌کشی استاندارد ساخته شوند.بردنواری برای قطعات نصب-سطحی طراحی نشده‌است، اگرچه می‌توان بسیاری از این قطعات را در کنار این مسیر نصب کرد، به خصوص اگر مسیرها با یک چاقو یا دیسک برش کوچک در یک ابزار گردنده بریده/شکل‌داده شوند.
بردنواری در اندازه‌های مختلف موجود است. یک اندازه رایج (حداقل در بریتانیا) ۱۶۰ میلی‌متر در ۱۰۰ میلی‌متر استPrototype and development boards from RS Components The board size with the largest number of products listed is 160 mm x 100 mm.
برای نمونه‌اولیه‌سازی با چگالی بالا، به خصوص مدارهای دیجیتال، سیم گردپیچ سریعتر و قابل اعتمادتر از بردنواری برای کارکنان باتجربه است.Bilotta, Anthony J. : "Connections in Electronic Assemblies". Marcel Dekker: 1985.
گئورگه گورنا (; – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
استره آداماکه (؛ ۱۷ اوت ۱۹۴۱ – ) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
نیکولائه پسکارو (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به براشوو اشاره کرد.
فلاویوس دومیده (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل رومانی بود.
رایانش ماشین بدون پوشش یک معماری رایانه است که بر اساس ماشین های بدون پوشش می باشد. در الگوی BMC، برنامه‌ها بدون پشتیبانی هیچ سیستم عامل یا هسته متمرکزی اجرا می‌شوند، هیچ نرم‌افزار واسطه‌ای روی "ماشین بدون پوشش" قبل از برنامه های اجرا شونده بارگذاری نمی‌شود. این برنامه‌ها که "برنامه‌های ماشین بدون پوشش" یا به‌طور خلاصه برنامه‌های BMC نامیده می‌شوند، از هیچ انبارش ثابت یا دیسک سختی استفاده نمی‌کنند و در عوض در حافظه‌های بزرگ جداشونده مانند حافظه فلش ذخیره می‌شوند. یک برنامه BMC شامل یک برنامه واحد یا یک رشته کوچک از برنامه ها است که به عنوان یک اجراشونده واحد در یک فضای آدرس اجرا می شود. برنامه های BMC به منابع سخت افزاری حیاتی خود دسترسی مستقیم دارند. آنها نهادهایی خودکفا، خود مدیریت شونده و خودکنترلی هستند که بدون استفاده از اجزای نرم افزاری دیگری یا نرم افزار خارجی راه اندازی، بارگیری و اجرا می شوند. برنامه های BMC به دلیل طراحی خود دارای امنیت ذاتی هستند. هیچ آسیب‌پذیری مرتبط با سیستم‌عاملی وجود ندارد و هر برنامه فقط شامل عملکردهای ضروری (حداقلی) است. هیچ وضعیت ممتازی در سیستم BMC وجود ندارد زیرا برنامه ها فقط در وضعیت کاربر اجرا می شوند. همچنین، چون کد برنامه به صورت ایستا گردآوری (کامپایل) می شود - هیچ راهکاری برای تغییر پویای جریان برنامه ی BMC در طول اجرا وجود ندارد.
رایانش ماشین بی پوشش، از مفهوم شیئ برنامه ای (AO) که توسط کارنه در دانشگاه توسان ابداء شده بود نشات گرفته است.این برنامه با گذشت سالیان به سیستم عامل های پراکنده(DOSC) Karne, R.K, Venkatasamy, K (Karthick Jaganathan), Ahmed, T. Dispersed Operating System Computing (DOSC), Onward Track, OOPSLA 2005, San Diego, CA, October 2005.تکامل پیدا کرد و در نهایت به الگوی BMC تبدیل شد.
در رایانش ماشین بی پوشش، دستگاه محاسبه گر بدون پوشش است و برنامه ی آن مستقیما با سخت افزار در ارتباط است. نرم افزار و برنامه های سامانه در حقیقت یکی هستند.یک وضعیت کاربر و یا وضعیت کرنل در این سامانه وجود ندارد. وقتی یک رشته برنامه در حال اجرا هستند هیچ چیز دیگری در حال اجرا نمی باشد. تمام برنامه ها با یک زبان برنامه نویسی C/C++ و با مقدار بسیار کمی کد نوشته می شوند.برنامه نویس نرم افزار تمامی منابع سخت افزاری را کنترل می کند.این روش بر اساس رویداد ها بنا شده است به همین جهت نیازی به هسته (کرنل) ندارد. یک رشته برنامه ی BMC بر اساس یک معماری مجموعه دستورالعمل داده شده (ISA) خیلی ساده می تواند برای همیشه اجرا شود، البته تا زمانی که دستورالعمل ها قابلیت رقابتی خود را با مرور زمان از دست نداده اند.این روش با رایانش سبز بسیار همخوانی دارد چرا که نیازی نیست تا سخت افزار و یا نرم افزار را به خاطر منسوخ شدن از پیش تعیین شده ی قراردادی، که امروزه در تمامی وجه های سیستم های اطلاعاتی ما وجود دارد، دور بیاندازیم.
ایگناسیو کالدرون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
خوان مانوئل آلخاندرس (; – ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
گوستاوو پنیا (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول و باشگاه فوتبال مونتری اشاره کرد.
گیرمو ارناندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال اطلس، و باشگاه فوتبال پوئبلا اشاره کرد.
ماریو پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک بود.
فرانسیسکو مونتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو اسپانیول اشاره کرد.
روبر پیشه (؛ ؛ "نامش در انگلیسی رابرت پیشِـی تلفظ می‌شود") خلبان اهل کانادا است. در ۲۴ اوت ۲۰۰۱، او خلبان اول ایرباس ای۳۳۰ پرواز شمارهٔ ۲۳۶ ایر ترنست بود و موفق شد هواپیما را به دنبال از دست دادن تمامی موتورهای آن به‌دلیل اتمام سوخت، به‌سلامت در مجمع‌الجزایر آزور فرود آورد. تا تاریخ ژانویه ۲۰۲۳، این واقعه همچنان یک رکورد در پرواز بی‌موتور برای یک هواپیمای مسافربری باقی مانده‌است. پیشه و کمک خلبانش با آنکه مسبب مستقیم این سانحه نبودند و مسئولیتی در تعمیر و نگهداری نادرست که منجر به تخلیه سوخت شده بود، نداشتند اما به‌طور جزئی در بروز این حادثه مقصر شناخته شدند چرا که چک‌لیست اولیۀ پیش از پرواز را به‌طور کامل انجام نداده بودند.
پیشه در شبه‌جزیره گاسپه در استان کبک بزرگ شد و در نوجوانی پرواز را آموخت. در سال ۱۹۷۳ از سیژپ دو شیکوتیمی با مدرک دانشگاهی در «خلبانی هواپیما» فارغ‌التحصیل شد.
او پس از فارغ‌التحصیلی برای خطوط هوایی منطقه‌ای کار کرد تا اینکه کبک‌ایر او را تعلیق (اخراج موقت) کرد. او پس از اخراج به مشاغل عجیب و غریبی پرداخت از جمله قاچاق ماری‌جوانا با هواپیما به ایالات متحده آمریکا.
تا نوامبر ۱۹۸۳، پیشه ۱۶ ماه از محکومیت ۵ ساله خود را گذارنده بود که علتش کشف ماری‌جوآنا در هواپیمایی بود که او به تنهایی در یک فرودگاه کوچک در ایالت جورجیا فرود آورد و پُر از ماری‌جوآنای قاچاق از جامائیکا بود. او در ۲۰ مارس ۱۹۸۵ آزاد شد و در سال ۲۰۰۰ مورد عفو قرار گرفت و فردی اصلاح‌شده در نظر گرفته شد.
پیشه در سال ۱۹۹۵، در سن ۴۳ سالگی، به استخدام ایر ترنست درآمد. او به سرعت از کمک خلبانی به خلبان اولی لاکهید ال-۱۰۱۱ تری‌استار رسید و در بهار ۲۰۰۰ مسئول هدایت ایرباس ای۳۳۰ شد.
پیشه در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، آخرین پرواز مسافربری رسمی خود را انجام داد. او پس از هدایت «پرواز تی.اس. ۶۰۵» از رم به مونترآل بازنشسته شد. اگرچه این آخرین پرواز رسمی مسافربری او بود، اما آخرین پرواز او در واقع برای ایر ترنست در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ انجام شد، که طی آن، او یک ایرباس ای۳۳۰–۳۰۰ را در یک پرواز دیدزنی هوای برای گردشگران بر فراز شهر کبک از مبدأ و مقصدِ مونترال هدایت کرد. این پرواز جهت جمع‌آوری کمک مالی برای بنیاد او، «بنیاد روبر پیشه» انجام شد که به افراد معتاد به مواد مخدر و الکل کمک مالی (جهت ترک و بازتوانی) می‌کند.
شهرت روبر پیشه بابت فرود بی‌موتور اجباری یک فروند ایرباس ای۳۳۰ در مجمع‌الجزایر آزور است. او هواپیما را بدون موتور بیش از هر هواپیمای مسافربری دیگری در تاریخ هوانوردی در هوا لغزاند و با ابزار ناوبری بسیار محدودی که داشت، آن را به سلامت به زمین نشاند. او توانست هواپیما را با ۳۰۶ مسافر، در حالی که ۸ لاستیک آن ترکیده بود، تنها با تعداد اندکی جراحات جزئی در بین خدمه، با موفقیت فرود بیاورد. او در پاسخ به یک خبرنگار گفت که خودش را یک قهرمان نمی‌داند. یک فرود موفقیت‌آمیز دیگر هواپیمای بدون سوخت و موتور در کانادا، پرواز شمارهٔ ۱۴۳ ایر کانادا (مشهور به «هواپیمای بی‌موتور گیملی») در سال ۱۹۸۳ بود و مجلهٔ ونتی فر طی گزارشی دربارهٔ فرود موفقیت‌آمیز پرواز پرواز ۱۵۴۹ یو اس ایرویز در آب، به موفقیت پوشه هم مجدداً اشاره کرد.
علت اصلی این حادثه تعمیر و نگهداری نامناسب هواپیما بود که ناشی از نصب نادرست قطعه‌ای در سیستم هیدرولیک و در نتیجه، نشت سوخت بود. با این حال، تحقیقات نهایی همچنین خدمه پرواز را مسئول جزئی بروز سانحه به دلیل عدم شناسایی زودهنگام وضعیت سوخت دانست. مرور و بررسی دستگاه ضبط‌کنندهٔ صدای کابین خلبان نشان داد که خلبان هنگام تلاش برای بررسی و اصلاح عدم تعادل سوخت میان مخازن، از چک‌لیست اصلی آئین‌نامه‌ای استفاده نکرده‌است، که ممکن بود از نشت بیش از حد سوخت در یک طرف جلوگیری کند. خلبان همچنین سوخت را از موتور در حال کار و روشن، به موتور از کارافتاده منتقل کرد که بحران را تشدید کرد.
با وجود این، تمام رسانه‌ها پیشه را ستایش کردند و او چون یک قهرمان، مورد تجلیل قرار گرفت؛ به ویژه در کبک، که همچنان یک سخنران انگیزشی محبوب است. خلبانان باتجربه، پیشه را به خاطر عدم وحشت و دستپاچگی یا تلاش برای فرود هواپیمای مسافربری در دریا تحسین می‌کنند. «انجمن خلبانان خطوط هوایی» در سال ۲۰۰۲ «جایزه برتر پرواز» را به روبر پیشه به‌دلیل مهارت فوق‌العاده‌اش در اجرای موفقیت‌آمیز فرود بی‌موتور هواپیمای ایرباس ای۳۳۰ اهدا نمود.
داستان روبر پیشه در فیلم درام زندگی‌نامه‌ای "" به تصویر کشیده شده‌است که با وقایع پرواز ۲۳۶ به اوج خود می‌رسد. بازیگر کانادایی میشل کُـته و پسرش ماکسیم لوفلاگه نقش پیشه را در این فیلم ایفا نموده‌اند. روبر پیشه همچنین در مجموعه تلویزیونی "پیام اضطراری" در قسمت «"پرواز با باکِ خالی"» به تصویر کشیده شده‌است.
تور دو فرانس ۱۹۰۳ نخستین دورهٔ مسابقهٔ دوچرخه‌سواری تور دو فرانس بود که از ۱ تا ۱۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۰۳ در فرانسه برگزار شد. مسابقه در ۶ مرحله به طول ۲۴۲۸ کیلومتر انجام شد و در پایان موریس گارن فرانسوی به مقام قهرمانی دست یافت. او در نخستین مرحله پیروز شد و برتری را تا پایان تور حفظ کرد. گارن در دو مرحلهٔ پایانی نیز پیروز شد و در رده‌بندی نهایی، حدود سه ساعت با نفر دوم فاصله داشت.
تور دو فرانس ۱۹۰۳ نخستین رقابت مرحله‌ای دوچرخه‌سواری بود که توسط روزنامهٔ لوتو راه‌اندازی شد. هدف لوتو از برگزاری مسابقهٔ دوچرخه‌سواری، جبران عقب‌ماندگی از روزنامهٔ لو ولو بود. مسابقه قرار بود در ماه ژوئن برگزار شود، ولی یک ماه به تعویق افتاد و به دلیل عدم استقبال شرکت‌کنندگان، جوایز آن افزایش یافت.
پس از ماجرای دریفوس و حذف تبلیغات روزنامهٔ لو ولو، آنری دگرانژ روزنامهٔ جدیدی به نامه لوتو-ولو تأسیس کرد. او در سال ۱۹۰۳ وادار شد نام روزنامه را به لوتو تغییر دهد و نیاز به اقدامی برای حفظ هواداران دوچرخه‌سواری داشت. پس از بازگشت از یک مسابقهٔ دوچرخه‌سواری، ایدهٔ برگزاری مسابقه‌ای دور فرانسه شبیه مسابقات شش‌روزهٔ پیست، توسط ژئو لفور (کارمند جوان لوتو) ارائه شد. در نهایت، برگزاری مسابقه تور دو فرانس در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۰۳ در لوتو اعلام شد.
نخست قرار بود مسابقه به مدت ۵ هفته از ۱ ژوئن تا ۵ ژوئیه برگزار شود و هزینهٔ ورودی ۲۰ فرانک بود. این شرایط باعث عدم استقبال از مسابقه شد و یک هفته پیش از زمان پیش‌بینی شده برای آغاز آن، تنها ۱۵ نفر ثبت نام کرده‌بودند. دگرانژ زمان‌بندی مسابقه را به ۱ تا ۱۹ ژوئیه تغییر داد، مبلغ جایزه را به ۲۰٬۰۰۰ فرانک افزایش داد و هزینهٔ ورودی را به ۱۰ فرانک کاهش داد. پس از این تغییرات، ۷۹ نفر ثبت نام کردند و مسابقه با حضور ۶۰ رکابزن آغاز شد.
تور دو فرانس ۱۹۰۳ در شش مرحله برگزار شد. میانگین مسافت طی شده در هر مرحله حدود ۴۰۰ کیلومتر بود. بین هر دو مرحله، یک تا سه روز استراحت در نظر گرفته شده‌بود. بیشتر مسیر مسابقه مسطح بود و تنها در یک مرحله، مسیر کوهستانی قابل توجهی وجود داشت. رکابزنان به صورت انفرادی رقابت کردند. با توجه به طولانی بودن مراحل، به جز یک مرحله، بقیه پیش از طلوع خورشید آغاز شدند. مرحلهٔ پایانی در ساعت ۹ شب قبل آغاز شد.
۶۰ رکابزن مسابقه را آغاز کردند که ۴۹ نفر فرانسوی بودند. ۲۱ رکابزن تحت حمایت دوچرخه‌سازان بودند و سایرین حامی مالی نداشتند. ۲۴ رکابزن دیگر نیز در برخی مراحل شرکت کردند.
بخت‌های اصلی قهرمانی موریس گارن و ایپولیت اوکوتوریه بودند. مرحلهٔ نخست به طول ۴۶۷ کیلومتر از پاریس تا لیون برگزار شد. مسابقه در ساعت ۱۵:۱۶ آغاز شد و گارن نخستین رکابزن بود که در ساعت ۹ صبح روز بعد و یک دقیقه زودتر از نفر دوم، امیل پاژی، از خط پایان گذشت. اوکوتوریه به دلیل گرفتگی عضلات شکم نتوانست مرحله را به پایان برساند و از رده‌بندی اصلی خارج شد، ولی در مرحلهٔ دوم شرکت کرد و برندهٔ آن مرحله شد. پاژی در مرحلهٔ دوم تصادف کرد و از مسابقه حذف شد. اوکوتوریه در مرحلهٔ سوم نیز پیروز شد، ولی در مرحلهٔ چهارم به دلیل استفاده از خلأ پشت یک خودرو از مسابقه کنار گذاشته شد.
چارلز لیزر سوئیسی برندهٔ مرحلهٔ چهارم شد. در پایان این مرحله، گارن با اختلاف حدود دو ساعت با امیل ژرژه، رهبر مسابقه بود. ژرژه در میانهٔ مرحلهٔ پنجم زمانی که در حال استراحت بود به خواب رفت و نتوانست مرحله را به پایان برساند. گارن با پیروزی در این مرحله، برتری خود را به حدود سه ساعت افزایش داد و سپس در مرحلهٔ پایانی (که به مسافت ۴۷۱ کیلومتر، بلندترین مرحلهٔ تور بود) نیز پیروز شد.
این رویداد باعث افزایش قابل توجه شمارگان لوتو شد. این موفقیت بزرگ برگزاری دورهٔ بعدی تور را تضمین کرد و رکابزنان تور به قهرمانان ملی تبدیل شدند. گارن با جایزه‌ای که در مسابقه کسب کرد، یک پمپ بنزین خرید و تا پایان عمر در آنجا کار کرد.
بوفالو وینگ () در آشپزی آمریکایی، یک قسمت از بال مرغ غیرسوخاری (کتف یا وسط بال) است که به‌طور کلی سرخ می‌شود و سپس قبل از سرو، سسی شامل سس تند فلفل هندی بر پایه سرکه و کره آب شده به آن می‌زنند یا در آن غوطه‌ور می‌کنند. بوفالو وینگ به‌طور سنتی داغ، همراه با ساقه کرفس و مغز هویج با سس پنیرآبی (یا عمدتاً در خارج از نیویورک با سس رنچ) به عنوان سس غوطه‌ور، سرو می‌شود. بوفالو وینگ اغلب به‌طور ساده «بال»، «بال داغ» یا «بال مرغ» نامیده می‌شود.
بوفالو وینگ در ایالات متحده و خارج از آن محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است و برخی از رستوران‌های زنجیره‌ای در آمریکای شمالی آن را به‌عنوان یک بخش منوی اصلی به نمایش می‌گذارند. نام «بوفالو» اکنون به سایر غذاهای سرخ شده ادویه‌دار که با سس‌های غوطه‌ور سرو می‌شوند از جمله بال مرغ بدون استخوان (تهیه شده از گوشت سینه مرغ)، سیب زمینی سرخ شده، ناگت مرغ، مرغ پفکی، میگو و گل کلم نیز گفته می‌شود. همچنین غذاهای دیگری مانند پیتزا را که با سس به سبک بوفالو یا چاشنی طعم بوفالو مزه‌دار می‌شود، می‌توان «بوفالو» توصیف کرد.
ادعاهای مختلفی در مورد اختراع بوفالو وینگ وجود دارد. یکی از ادعاها این است که بوفالو وینگ برای اولین بار در انکر بار در بوفالو، نیویورک، توسط ترزا بلیسیمو (Teresa Bellissimo)، که مالک بار همراه شوهرش فرانک در سال ۱۹۶۴ بود، تهیه شد."Primal Grill with Steven Raichlen", PBS, August 8, 2008 در آن زمان بال مرغ ارزان و نامطلوب بود و در درجه اول برای تهیه آبگوشت یا سوپ استفاده می‌شد.
چندین نسخه دیگر از داستان اختراع بوفالو وینگ توسط خانواده بلیسیمو و دیگران منتشر شده‌است از جمله:
اگرچه در مقاله‌ای که در سال ۱۹۶۹ در یک روزنامه محلی در مورد انکر بار منتشر شد، اشاره‌ای به بوفالو وینگ نشده‌است، اما یک رقیب محلی انکر بار، یعنی رستوران داف، شروع به فروش بوفالو وینگ در آن سال کرده‌است.
بال‌های مرغی که برای بوفالو وینگ استفاده می‌شوند معمولاً به سه قسمت تقسیم می‌شوند: کتف، وسط‌بال، و ته‌بال، که آخرین آن معمولاً دور انداخته می‌شود، اگرچه برخی رستوران‌ها بوفالو وینگ را با قسمت آخری که هنوز به وسط‌بال متصل است سرو می‌کنند. به‌طور سنتی، بال‌ها را بدون پودر سوخاری در روغن سرخ می‌کنند، تا زمانی که خوب قهوه ای شوند.
سس تند بر پایه فلفل کاین (فلفل هندی)، کره ذوب شده و سرکه، پایه استاندارد سس بوفالو وینگ هستند که ممکن است ملایم، متوسط یا تند تهیه شود. سایر مواد نیز اگرچه کمتر غالب هستند، اما می‌توانند رایج باشند، مانند سس ووسترشر و پودر سیر. سس‌های بال آماده مصرف تجاری با سطوح مختلف تندی درست می‌شوند. بال‌های مرغ پخته شده را در ظرف یا قابلمه‌ای گذاشته و تکان داده تا بال‌ها کاملاً در سس پوشیده شوند.
به‌طور سنتی، بوفالو وینگ با تکه‌های کوچک ساقهٔ کرفس (که گاهی با هویج اطلس یا مغز هویج همراه می‌شود) و سس غوطه‌ور پنیر رگه‌آبی سرو می‌شود. با این حال، سس رنچ، محبوب‌ترین سس بال در ایالات متحده است. این موارد نه تنها به عنوان یک سس غوطه‌ور شناخته می‌شوند، بلکه به عنوان یک عنصر خنک‌کننده مخصوصاً برای کسانی که بال‌های تند می‌خورند، عمل می‌کنند، زیرا محتوای چربی سس‌های غوطه ور به عنوان یک حلال عمل می‌کند و کپسایسین آب‌گریز را هنگام بلع از بین می‌برد، که در غیر این صورت به زبان می‌چسبد و احساس سوزش را حفظ می‌کند.
باشگاه فوتبال وارینگتون ریلاندز ()یک باشگاه فوتبال در شهر وارینگتون، انگلیس است که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده‌است.BRILLIANT BLUES BEAT BOOTLE: BRILLIANT BLUES BEAT BOOTLE, access-date: February 11, 2020
موسی آصف‌الحسینی قاضی معمم و رئیس شعبه یک دادگاه انقلاب استان البرز است. وی از قاضیان صادرکننده احکام اعدام علیه معترضان در خیزش ۱۴۰۱ ایران است از جمله سید محمد حسینی و محمدمهدی کرمی که با حکم وی اعدام شدند. بی‌بی‌سی فارسی وی را یکی از «قاضیان مرگ» و یادآوری کننده دهه شصت می‌داند.
وی همچنین قاضی سه متهم زیر ۱۸ سال است که طبق ماده ۳۰۴ قانون آیین دادرسی کیفری در صلاحیت دادگاه انقلاب نیست. همچنین در چندین مورد وی از دسترسی به وکیل انتخابی جلوگیری کرده‌است.
بنابر گزارش اطلس زندان‌های ایران، آصف‌الحسینی در سرکوب و نقض حقوق مخالفان و منتقدان حکومت ایران، اقلیت‌های مذهبی، وکلا و فعالان حقوق بشر نقش گسترده‌ای داشته است. در بخشی از این گزارش آمده است قاضی آصف‌الحسینی در صدور اعدام‌های کیفری و اجرای آن در ملاعام نقش داشته است. [https://ipa.united4iran.org/fa/judge/18/ [۷]]
نابرابری فضایی (به انگلیسی:Spatial inequality) به توزیع نابرابر درآمد و منابع در میان مناطق جغرافیایی اشاره دارد. این نابرابری به تفاوت‌های محلی در زیرساخت‌ها، ویژگی‌های جغرافیایی خاص (وجود کوه‌ها، خطوط ساحلی، اقلیم‌های خاص و غیره) و مزیت‌ها و امتیازهای موجود در مناطق شهری با تراکم جمعیتی بیشتر نسبت داده می‌شود.Romero, Jessie and Schwartzman, Felipe F. Inequality in and across Cities. October 2018, No. 18-10. Federal Reserve Bank of Richmond Economic Brief. نابرابری فضایی در محور مرکزی بحث‌های سیاست عمومی در مورد نابرابری اقتصادی قرار دارد.
در حالی که مشاغل واقع در مناطق شهری تمایل دارند نسبت به مناطق روستایی دستمزدهای اسمی بالاتری داشته باشند (با در نظر نگرفتن تورم و سطح قیمت)، هزینه زندگی و در دسترس بودن کار نیازمند فن و تخصص با تفاوت‌های منطقه‌ای در درآمد واقعی و خروجی اقتصادی همبستگی دارد.Romero, Jessie and Schwartzman, Felipe F. Inequality in and across Cities. October 2018, No. 18-10. Federal Reserve Bank of Richmond Economic Brief. علاوه بر این، مؤلفه فضایی زیرساخت‌های عمومی بر دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و آموزشی با کیفیت (عناصر کلیدی سرمایه انسانی و بهره‌وری کارگر، که مستقیماً در رفاه اقتصادی اثرگذار است) اثر دارد.
تنوع در ترکیب منابع طبیعی و کیفیت زیرساخت‌های منطقه ای به‌طور سنتی به عنوان عوامل انگیزشی برای الگوهای مهاجرت بین شهرها و مناطق روستایی در نظر گرفته می‌شود.Kim, Sukkoo. 2008. "Spatial Inequality and Economic Development: Theories, Facts, and Policies." Commission on Growth and Development Working Paper;No. 16. World Bank, Washington, DC. © World Bank. https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/28050 License: CC BY 3.0 IGO. این گزاره به نوبه خود، بر تمرکز صنایع و بخش‌های خاص در یک ناحیه معین، و همچنین بر انتخاب‌های سرمایه‌گذاری انجام شده توسط دولت‌های محلی تأثیر می‌گذارد و بنابراین نابرابری‌های مبتنی بر فضا را تداوم می‌بخشد. با این حال، به دلیل فقدان مجموعه داده‌های خاص منطقه‌ای،“Lall, Somik V. ; Selod, Harris; Shalizi, Zmarak. 2006. "Rural-Urban Migration in Developing Countries: A Survey of Theoretical Predictions and Empirical Findings." Policy Research Working Paper; No. 3915. World Bank, Washington, DC. © World Bank. https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/8669 License: CC BY 3.0 IGO. ” میزان سطح تفکیک و تجزیه تقاضای کل جغرافیایی برای نشان دادن چنین روندهای اقتصادی، و همچنین تفاوت‌های ذاتی در درآمد و هزینه‌های زندگی در جوامع مختلف، چالش‌های مهمی در انجام تحقیقات تجربی برای تعیین کمیت این تفاوت‌ها (به ویژه در یک کشور معین، برخلاف کشورهای مختلف) وجود دارد.Romero, Jessie and Schwartzman, Felipe F. Inequality in and across Cities. October 2018, No. 18-10. Federal Reserve Bank of Richmond Economic Brief.Boulant, Brezzi, M. , & Veneri, P. (2016). "Income Levels And Inequality in Metropolitan Areas A Comparative Approach in OECD Countries" / Justine Boulant, Monica Brezzi and Paolo Veneri. In Income Levels And Inequality in Metropolitan Areas A Comparative Approach in OECD Countries. OECD Publishing.
مجید کاظمی شیخ‌شبانی یکی از سه معترض زندانی در ارتباط با پرونده خانه اصفهان بود که به اتهام تیراندازی و کشته شدن دو بسیجی و یک سرهنگ یگان ویژه در اصفهان به محاربه متهم و در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ اعدام شد. اجرای حکم اعدام در حالی انجام گرفت که در چند روز منتهی به اعدام (چه در داخل و چه در خارج از کشور) چهره‌های شناخته‌شده و نهادهای حقوق بشری خواستار توقف این اعدام‌ها شده بودند.
مجید کاظمی، به همراه چند متهم دیگر این پرونده روز ۳۰ آبان ۱۴۰۱، ۵ روز پس از حادثه خانه اصفهان در خانه برادر خود حسین به همراه او با ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.‏ او در ۲۳ دی ۱۴۰۱ در یک تماس صوتی از زندان، از بدرفتاری‌ها و شکنجه‌های صورت گرفته در مورد خود صحبت کرده و گفت او را تحت شکنجه وادار کرده‌اند تا علیه خود شهادت دروغ بدهد.‏سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی بلطاقی نیز در ارتباط با همین پرونده اعدام شده‌اند.
وی و دیگر متهمان پرونده موسوم به خانه اصفهان، به وکیل انتخابی دسترسی نداشتند.‏
حکم اعدام وی و دو متهم دیگر در دیوان عالی جمهوری اسلامی تأیید شده بود.
صالح میرهاشمی و سعید یعقوبی به بخش انفرادی زندان دستگرد منتقل شدند و مجید کاظمی شیخ‌شبانی نیز از روز جمعه در انفرادی بود.
پخشِ اعترافات تلویزیونی، روشی معمول در نظام جمهوری اسلامی ایران است که معمولاً پیش از اعدام متهم انجام می‌گیرد تا اثر منفی اعدام او را در سطح افکار عمومی کاهش دهد. سعید یعقوبی همچون دو متهم دیگر پروندهٔ خانه‌اصفهان نیز در مقابل دوربین اعتراف می‌کند. حکومت ایران، سابقه‌ای طولانی در پخش اعترافات اجباری تحت شکنجه از متهمان دارد. وی در یک فایل صوتی که در ۲۳ دی ۱۴۰۱ از زندان دستگرد اصفهان به بیرون ارسال کرد، گفت که از زمان بازداشت با هدف اخذ اعتراف اجباری تحت شکنجه و خشونت مکرر و ضرب‌وشتم بوده‌است. وی در فایل صوتی می‌گوید: «من هیچ‌کاره بودم. از زمان بازداشت، همه‌اش زیر شکنجه بوده‌ام. نه اسلحه‌ای داشتم، نه کاری کردم، و همه‌اش را زیر شکنجه گفتم».
پس از اعلام حکم دیوان عالی کشور و پخش اعترافات اجباری و انتقال آن‌ها به بخش انفرادی، خانواده‌ها و بخشی از مردم با بیم اعدام قریب‌الوقوع آنها و با هدف اعتراض و جلوگیری از این اعدام‌ها، در مقابل زندان تجمع کردند.
شامگاه یکشنبه، ۲۴ اردیبهشت با انتشار توییتی از سوی محمد هاشمی (پسرخاله مجید کاظمی)، مبنی بر احتمال اعدام او و دو معترض دیگر پروندهٔ خانه‌اصفهان، جمعی از مردم اصفهان برای جلوگیری از این اعدام‌ها، مقابل زندان دستگرد تجمع کردند. در این توییت، پسرخاله مجید کاظمی نوشته بود: بر اساس «اطلاعاتی که به دست او رسیده» قرار است بامداد دوشنبه، ۲۵ اردیبهشت «با اذان صبح» این سه معترض اعدام شوند.
تجمع در برابر زندان مرکزی اصفهان از ساعات پایانی یکشنبه‌شب آغاز شد. بنا بر ویدیوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، جمعی از مردم اصفهان با خودرو در اطراف زندان مرکزی حضور پیدا کردند و با بوق‌های ممتد و راه‌بندان، خواستار توقف اجرای حکم شدند. ویدیوهای منتشرشده نشان می‌دهد که جمعیت حاضر مقابل زندان دستگرد با هم فریاد می‌زنند: «این آخرین پیامه، اعدام کنید قیامه».
گروهی از حقوقدانان و وکلای دادگستری در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی و قضات دیوان عالی کشور، ضمن اخطار جدی در مورد نقض گسترده قوانین موجود در روند رسیدگی به پرونده‌های شهروندان معترض، خواستار توقف فوری اجرای مجازات اعدام در همه موارد به ویژه سه متهم پرونده خانه اصفهان شدند.
پس از اجرای حکم اعدام متهمان پرونده موسوم به خانه اصفهان از بامداد جمعه ۲۹ اردیبهشت، فشارها بر خانوادهٔ آنها افزایش یافت. دو برادرِ مجید کاظمی با ضرب‌وشتم بازداشت شدند و خواهرِ آنها نیز درحالِ پیگیریِ وضعیتِ آنها بازداشت شد. مادر صالح میرهاشمی هم روز شنبه در یک فایل صوتی اعلام کرد که نیروهای حکومتی به همسرش دستبند زدند و اجازه گرفتن مراسم به آن‌ها ندادند. خواهر مجید کاظمی در ۱ خرداد ۱۴۰۲ آزاد شد. اما دو برادر وی همچنان در زندان هستند.
خانواده‌ی مجید کاظمی هنگامِ حضور بر مزارِ وی با مزارِ سوخته او مواجه شدند. شبِ پیش از سوزانده شدنِ مزارِ وی، ماموران در تماس با خانواده‌ی وی، آنها را از رفتن به سویِ مزار برایِ یادبودِ زادروزِ وی منع کرده بودند.
درآمد واقعی (به انگلیسی:Real income) درآمد افراد یا ملت‌ها پس از در نظر گرفتن تورم است. درآمد واقعی با تقسیم درآمد اسمی بر سطح قیمت محاسبه می‌شود. متغیرهای واقعی مانند درآمد واقعی و تولید ناخالص داخلی حقیقی متغیرهایی هستند که در واحدهای فیزیکی اندازه‌گیری می‌شوند. این در حالیست که متغیرهای اسمی مانند درآمد اسمی و تولید ناخالص داخلی اسمی با واحدهای پولی اندازه‌گیری می‌شوند؛ بنابراین، درآمد واقعی یک شاخص مفیدتر برای اندازه‌گیری میزان رفاه و بهزیستی است زیرا میزان کالاها و خدماتی را که می‌توان با درآمدی خاص خریداری کرد نیز در درآمد واقعی اندازه‌گیری می‌شود.
بر اساس نظریه دوگانگی کلاسیک، متغیرهای حقیقی و متغیرهای اسمی در بلندمدت از هم جدا و متمایز هستند، بنابراین تحت تأثیر یکدیگر قرار نمی‌گیرند. به عبارت دیگر، اگر درآمد اسمی اولیه ۱۰۰ بود و ۱۰ درصد تورم وجود داشت (افزایش عمومی قیمت‌ها، برای مثال، قیمت ۱۰ اکنون برابر با قیمت ۱۱ است)، در این صورت با درآمد اسمی هنوز ۱۰۰، می‌توان تقریباً ۹ درصد کمتر خرید کرد؛ بنابراین اگر درآمد اسمی با تورم تعدیل نشود (۱۰ درصد افزایش نیافته باشد)، درآمد واقعی تقریباً ۹ درصد کاهش خواهد یافت. اما اگر دوگانگی کلاسیک برقرار باشد، درآمد اسمی در نهایت ۱۰ درصد افزایش می‌یابد و درآمد واقعی بدون تغییر نسبت به ارزش اصلی خود باقی می‌ماند.
چینی‌ها در ژاپن () افرادی که قومیت خود را به عنوان قومیت مردم چینی معرفی می‌کنند یا افرادی که دارای تابعیت چینی هستند و در ژاپن زندگی می‌کنند. افراد ۲۲ ساله یا بالاتر نمی‌توانند تابعیت مضاعف در ژاپن داشته باشند، بنابراین چینی‌هایی که تابعیت ژاپنی دارند معمولاً دیگر تابعیت چینی ندارند. اصطلاح «مردم چینی» معمولاً به مردم هان، گروه قومی اصلی ساکن چین چین (شامل هنگ کنگ و ماکائو اشاره دارد. منطقه ویژه اداری (چین), تایوان و سنگاپور است. به‌طور رسمی، چین خانه ۵۵ اقلیت‌های قومی در چین، از جمله افرادی مانند مردم تبتی است، اگرچه این افراد ممکن است خود را چینی معرفی نکنند. مردم هان چین در ژاپن به عنوان یک اقلیت سابقه طولانی داشته‌اند.
مروارید مجلهٔ فرهنگی و اجتماعی است که از سال ۱۳۹۰ به‌صورت دوماهنامه منتشر می‌شود. دورهٔ جدید این مجله از شهریور ۱۳۹۵ آغاز به‌کار کرد. گیتا علی‌آبادی، صاحب‌امتیاز و مدیرمسئول، و پژمان موسوی، سردبیر این مجله هستند.
در شماره اول از دور جدید مجله مروارید که در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ منتشر شد، دربارهٔ خط مشی این مجله چنین نوشته شده است:
«[این مجله] بر آن است که تجربه یک کارِ ویژه درباره موضوعاتی که عموما در غبار جنجال‌های روزمره گم می‌شوند را در کنار مخاطبان بیازماید و کمی به حوزه «روزنامه‌نگاریِ پژوهشی» نزدیک شود؛ همان گمشده‌ای که از اساس در سپهر رسانه‌ای ایران جایی ندارد و جز برخی‌های محدود، کسی سراغ از این مدلِ کارِ جدی مطبوعاتی نمی‌گیرد.»
گروه دبیران این مجله شامل ترانه بنی‌یعقوب، مرجان صائبی، آرش خاموشی و کبوتر ارشدی است و گروهی از نویسندگان مقالات این مجله را تولید می‌کنند.
پرواز ۵۲۲ هلیوس ایرویز یک پرواز مسافربری برنامه‌ریزی شده از مبدا لارناکا، قبرس، به پراگ، جمهوری چک، با توقف در آتن، یونان بود که اندکی پس از برخاستن در ۱۴ آگوست ۲۰۰۵، ارتباطش با مرکز کنترل ترافیک هوایی (ATC) قطع شد و در نزدیکی Grammatiko، یونان سقوط کرد. تمام ۱۲۱ مسافر و خدمهٔ این هواپیما کشته شدند. این سانحه مرگبارترین سانحهٔ هوایی در تاریخ یونان است.
هواپیمای این حادثه که ابتدا با نام D-ADBQ ثبت شده بود اولین بار در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۷ پرواز کرد و از سال ۱۹۹۸ توسط خطوط هوایی DBA اداره شد. در ۱۶ آوریل ۲۰۰۴ این هواپیما توسط هلیوس ایرویز اجاره شد و پس از آن مجدداً با رجیستر 5B-DBY و با نام مستعار "المپیا" به ثبت رسید.
در روز حادثه این هواپیما ساعت ۰۱:۲۵ دقیقه به وقت محلی به فرودگاه بین‌المللی لارناکا رسیده بود و قرار بود ساعت ۹:۰۰ لارناکا را ترک کند و پس از یک توقف در فرودگاه بین‌المللی آتن به سمت فرودگاه بین المللی پراگ رازیون پرواز کند. کاپیتان این پرواز هانس یورگن مرتن، یک خلبان آلمانی ۵۸ ساله بود که توسط هلیوس برای انجام پروازهای تعطیلات استخدام شده بود. این خلبان پیش از این پرواز ۳۵ سال برای شرکت اینترفلاگ پرواز کرده بود و در مجموع ۶۹۰۰ ساعت پرواز (شامل ۵۵۰۰ ساعت پرواز با بوئینگ ۷۳۷) را در سابقه‌ٔ خود داشت. کمک‌خلبان نیز یک خلبان ۵۱ ساله اهل قبرس با نام پامپوس کارالامبوس که در پنج سال گذشته به طور انحصاری برای هلیوس پرواز کرده بود و ۷۵۴۹ ساعت پرواز در طول دوران کاری خود داشت. (شامل ۳۹۹۱ ساعت پرواز با بوئینگ ۷۳۷). لوئیزا ووتری، یک تبعه یونانی ۳۲ ساله که در قبرس زندگی می‌کرد نیز در این پرواز به عنوان سرمهماندار هواپیما جایگزین یکی از همکاران خود شده بود که به دلیل بیماری نتوانسته بود در این پرواز حضور داشته باشد.
هنگامی که هواپیما در اوایل همان صبح از لندن به لارناکا رسید، خدمه پرواز قبلی از یخ‌بندشدن درِ هواپیما و شنیدن صداهای غیرعادی از در عقب سمت راست خبر داده بودند. آن‌ها خواستار بازرسی کامل درها شدند. بازرسی توسط یک مهندس زمینی انجام شد و سپس نشت فشار را بررسی کرد. برای انجام این بررسی بدون نیاز به موتور هواپیما، سیستم فشار بر روی حالت «دستی» تنظیم شد. با این حال، مهندس پس از اتمام آزمایش نتوانست آن را به حالت «خودکار» بازنشانی کند. پس از بازگشت هواپیما به خدمت، خدمه پرواز در سه نوبت وضعیت سیستم فشار را نادیده گرفتند: قبل از پرواز، پس از شروع پرواز و پس از برخاستن. در طول این بررسی‌ها، هیچ کس در هواپیما متوجه تنظیم نادرست سیستم فشار نشد. هواپیما در ساعت ۹:۰۷ بلند شد در حالی که سیستم فشار هنوز روی حالت «دستی» تنظیم شده بود و دریچهٔ خروجی عقب تا حدی باز مانده بود.
با ارتفاع گرفتن هواپیما، فشار داخل کابین به تدریج کاهش یافت. در این ارتفاع ، بوق هشدار ارتفاع کابین به صدا درآمد. این هشدار باید خدمه را وادار به توقف صعود و کاهش ارتفاع کند، اما خدمه آن را به‌عنوان یک هشدار پیکربندی برخاستن شناسایی کردند که نشان می‌دهد هواپیما برای برخاستن آماده نیست و فقط می‌تواند روی زمین صدا کند. صدای این هشدارها یکسان هستند.
چند دقیقه بعد، چندین چراغ هشدار روی پنل بالای کابین روشن شد. یک یا هر دو چراغ هشدار خنک‌کننده تجهیزات برای نشان دادن جریان کمِ هوا از طریق فن‌های خنک کننده (در نتیجه کاهش تراکم هوا)، همراه با چراغ احتیاط اصلی روشن شد. چراغ اکسیژن مسافر هنگامی که در ارتفاع تقریبی بود روشن شد و ماسک‌های اکسیژن در کابین مسافر به طور خودکار فعال شدند.
اندکی پس از به صدا درآمدن اخطار ارتفاع کابین، کاپیتان مرکز عملیات هلیوس را با رادیو دریافت کرد و "هشدار تنظیمات برخاستن روشن" و "تجهیزات خنک کننده عادی و متناوب خاموش" را گزارش کرد. او سپس با مهندس زمین صحبت کرد و بارها اعلام کرد که "چراغ های فن تهویه خنک کننده خاموش است." مهندس (کسی که بررسی نشت فشار را انجام داده بود) پرسید: آیا می توانید تأیید کنید که پانل فشار روی AUTO تنظیم شده است؟ با این حال، کاپیتان، در حال حاضر شروع علائم اولیه هیپوکسی را تجربه کرده است، این سوال را نادیده گرفت و به جای آن در پاسخ پرسید: "کلیدهای مدار خنک کننده تجهیزات من کجا هستند؟" این آخرین ارتباط با هواپیما بود.
هواپیما به بالا رفتن ادامه داد تا اینکه در FL340، تقریباً تسطیح کرد. . بین ساعت 09:30 تا 09:40، ATC نیکوزیا بارها و بارها تلاش کرد تا با هواپیما تماس بگیرد، اما موفقیت آمیز نبود. در ساعت 09:37، هواپیما بدون تماس با ATC آتن از منطقه اطلاعات پرواز قبرس (FIR) به FIR آتن رفت. نوزده تلاش برای تماس با هواپیما بین ساعت 10:12 تا 10:50 نیز بدون پاسخ بود، و در ساعت 10:40، هواپیما وارد الگوی نگهداری فرودگاه آتن، در KEA VOR ، هنوز در FL340 شد. تا 70 دقیقه بعد در الگوی نگه داشتن، تحت کنترل خلبان خودکار باقی ماند.
در ساعت 11:49، آندریاس پرودرومو مهماندار هواپیما وارد کابین خلبان شد و در حالی که با استفاده از یک منبع اکسیژن قابل حمل هوشیار بود، در صندلی کاپیتان نشست. دوست دختر او، هاریس چارالامبوس، نیز در کابین خلبان دیده شد و به پرودرومو کمک کرد تا بتواند هواپیما را کنترل کند. پرودرومو دارای مجوز خلبانی تجاری بریتانیا بود، اما صلاحیت پرواز با بوئینگ 737 را نداشت. پرودرومو برای F-16 ها خیلی کوتاه دست تکان داد، اما تقریباً به محض اینکه وارد کابین خلبان شد، موتور سمت چپ به دلیل اتمام سوخت خاموش شد، و هواپیما از الگوی نگه داشتن خارج شد و شروع به فرود کرد. بازرسان سقوط به این نتیجه رسیدند که تجربه پرودرومو برای اینکه بتواند کنترل هواپیما را تحت شرایط به دست آورد کافی نیست. با این حال، پرودرومو موفق شد هواپیما را از آتن دور کند و به سمت یک منطقه روستایی با شعله ور شدن موتورها هدایت کند. تلفات زمینی نداشت. ده دقیقه پس از از دست دادن قدرت موتور سمت چپ، موتور سمت راست نیز شعله ور شد، و درست قبل از ساعت 12:04، هواپیما به تپه های نزدیک Grammatiko، سقوط کرد. از آتن، تمام 121 مسافر و خدمه هواپیما کشته شدند.
این هواپیما حامل 115 مسافر و شش خدمه بود. مسافران شامل 67 نفر بودند که در آتن پیاده شدند و بقیه به سمت پراگ ادامه دادند. جسد 118 نفر کشف شد. فهرست مسافران شامل 93 بزرگسال و 22 کودک بود. مسافران شامل 103 شهروند قبرسی و 12 تبعه یونانی بودند.
ضبط کننده اطلاعات پرواز و ضبط کننده صدای کابین خلبان به دفتر تحقیق و تجزیه و تحلیل برای ایمنی هوانوردی غیرنظامی در پاریس ارسال شد. AAIASB final report, section 1.11.1 "Cockpit Voice Recorder (CVR)", p. 39 (PDF page 51 of 198): "The CVR was taken to be transcribed at BEA ("Bureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile") in France" AAIASB final report, section 1.11.2 "Flight Data Recorder (FDR)", p. 40 (PDF page 52 of 198): "The FDR was found near the right aft service door and was recovered from the accident site on 14 August 2005, the day of the accident (Photo – FDR). It was taken to the readout facilities of BEA and the read out began on 17 August 2005" ضبط CVR به بازرسان امکان داد تا پرودرومو را به عنوان مهماندار هواپیما که برای نجات هواپیما وارد کابین خلبان شده بود شناسایی کنند. او پنج بار با " می‌دی " تماس گرفت، اما چون رادیو هنوز در لارناکا و نه آتن تنظیم شده بود، ATC او را نشنید. صدای او توسط همکارانی که به ضبط CVR گوش داده بودند، شناسایی شد. AAIASB final report, section 2.2.7 "Descent", p. 127 (PDF page 139 of 198): "During the initial descent, at 08:54:18 h, the CVR record contained a MAYDAY call from the person in the Captain’s seat. The call was not transmitted over the VHF radio; it was only picked up the CVR microphone. The second MAYDAY call was at 08:55:05h followed by a third one a few seconds later. Based on the fact that there was only one male cabin attendant on board the accident aircraft, that the voice on the CVR was identified by colleagues to match that of the male cabin attendant, and that the person that entered the cockpit was wearing a Helios cabin attendant uniform, the Board concluded that the person that entered the cockpit and made efforts to control the aircraft was the male cabin crew member."
بسیاری از اجساد پیدا شده در آتش سوزی پس از برخورد غیرقابل تشخیص سوختند. کالبد شکافی قربانیان تصادف نشان داد که همه آنها در زمان برخورد زنده بودند، اما نمی توان مشخص کرد که آیا آنها نیز هوشیار بودند یا خیر. AAIASB final report, section 1.13.1 "Medical Information", p. 57 (PDF page 69 of 198): "The forensic report concluded that the aircraft occupants had heart function during the impact. The report noted that this did not necessarily imply that they were alert. The report further estimated that they were in deep non-reversible coma due to their prolonged exposure (over 2.5 h) to the high hypoxic environment."