moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گرانت یکی از خوش پوشترین هنرپیشه‌های تاریخ سینما به‌شمار می‌رفت. شخصیت خاص و کاریزمای او موجب شد که حتی ایان فلمینگ خالق جیمز باند، این شخصیت را با الهام از کری گرانت خلق کند. به همین دلیل قرار بود تا او در نخستین فیلم از سری فیلم‌های باند با نام دکتر نو حضور داشته باشد اما او خود را برای این نقش پیر می‌دانست و از ایفای آن خودداری کرد. این نقش به‌خاطر شباهت شان کانری به گرانت به او داده شد، اما نقطه مقابل این اتفاق به بازی او در فیلم شمال از شمال غربی بازمی‌گردد. هیچکاک در ابتدا تصمیم داشت از جیمز استوارت در این فیلم استفاده کند اما عدم موفقیت فیلم سرگیجه باعث شد تا هیچکاک، استوارت را سرزنش کند و سن بالای او را عامل این عدم موفقیت می‌دانست. در نهایت و با وجود علاقه استوارت به ایفای این نقش، هیچکاک، گرانت را برای آن نقش انتخاب کرد در حالی که او حتی ۴ سال از استوارت مسن‌تر بود.
بالا رفتن سن باعث شد این هنرپیشه بزرگ در سال ۱۹۶۶ اعلام بازنشستگی کند و حتی تلاش کارگردان‌هایی چون کوبریک، هاکس و هیچکاک هم برای بازگرداندن او به سینما به جایی نرسید.
کری گرانت بر اثر سکته مغزی در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۶ میلادی در سن ۸۲ سالگی در دونپورت، آیووا درگذشت.
استیو لاتریال مک‌نیر متولد ۱۹۷۳ ایالت میسیسیپی، کوارتربک و بازیکن سابق و قهرمان تیم تنسی تایتنز بود.
او تنها بازیکنی بود که تنسی تایتنز را به سوپربول برده و به قهرمانی رسانید.Steve McNair's famous face becomes just another victim of American gun culture
در چهارم ژوئیه ۲۰۰۹، مک نیر توسط دوست دختر خود، یک ایرانی بنام ساحل کاظمیInvestigators Determine McNair Slaying to Be Murder-Suicide - washingtonpost.com با شلیک چهار گلوله به قتل رسید.Steve McNair, a Former Super Bowl Quarterback, Is Shot to Death - NYTimes.com کاظمی که دیوانه‌وار عاشق مک‌نیر متاهل بود، سپس طپانچه را به سمت خود گرفته و خودکشی کرد. کاظمی شب قبل توسط پلیس نشویل به جرم رانندگی هنگام مستی دستگیر شده بود، و توسط خود مک نیر با پرداخت وثیقه از زندان آزاد گردیده بود.Day-by-day sequence of the McNair-Kazemi case | tennessean.com | The Tennessean
هزاران نفر در تشییع جنازه او شرکت کردند.Thousands gather for Steve McNair's funeral - CNN.com ساحل کاظمی در فلوریدا به خاک سپرده شد.Funeral for Sahel Kazemi held in Florida on heels of Steve McNair memorial
بورئاس ، در اسطوره‌های یونان، خدای باد شمال است.
پسر آسترایوس و ائوس، خدایان آسمان بود. یونانی‌ها او را که بر ضد زفوروس (باد آرام غرب) بود، به صورت فرشته‌ای بالدار با نیروی جسمانی فوق‌العاده، ریش‌دار و معمولاً ملبس به نیمه‌تنه‌ای کوتاه و چین‌دار تصویر می‌کردند.
بوریاس معادل اکویلون رومی‌ها بود و یک دختر به نام خیون و دو پسر به نام زتس و کالاییس داشت.خیون از اول به عنوان ایزدبانوی برف به دنیا آمد اما دو برادر او چنین نبودند.آن‌ها اعضای کشتی آرگو بودند و بعد از آن فناناپذیر شدند تا به پدر خدمت کنند.
سرباز وظیفه پایین‌ترین درجه نظامی در درجه‌بندی نیروهای مسلح ایران است.
جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۸۹–۱۳۸۸ بیست و سومین دوره جام حذفی فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد.
تیم پیروزی (پرسپولیس) تهران برای چهارمین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و به مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۱ راه پیدا کرد.
بر اساس تقویم اعلام شده از سوی سازمان لیگ فینال این مسابقات در صورتی که دو تیم فینالیست از یک شهر باشند، تک دیدار فینال ۳۱ اردیبهشت سال ۱۳۸۹ برگزار خواهد شد. اما در صورتی که دو تیم فینالیست از دو شهر مختلف باشند، بازی رفت ۳۱ اردیبهشت و دیدار برگشت هفتهٔ بعد ۷ خرداد انجام خواهد گرفت؛ و دور دوم حذفی این مسابقات هم از تاریخ ۱۷ بهمن آغاز می‌شود.
دو تیم پیروزی تهران و گسترش فولاد تبریز با پشت سر گذاشتن حریفان خود به فینال این دوره از جام حذفی رسیدند.
بازی رفت فینال در ورزشگاه یادگار امام تبریز انجام شد که با برتری ۱ بر صفر پرسپولیس همراه بود.
بازی برگشت در ورزشگاه آزادی تهران و در مقابل صد هزار تماشاگر انجام شد که تیم پیروزی توانست با نتیجهٔ ۳ بر یک حریف تبریزی را شکست دهد و در مجموع دوبازی رفت و برگشت با نتیجه ۴–۱ به مقام قهرمانی بیست و سومین دوره جام حذفی برسد.
توضیحات: H: "میزبان", A: "میهمان"
کلاینت یا کارخواه یک نرم‌افزار کاربردی یا سامانه است که از طریق یک شبکه به خدمات یک سامانهٔ رایانه‌ای دیگر به نام سرور یا کارساز دسترسی دارد.
این عبارت نخستین بار برای افزاره‌هایی که قابلیت اجرای برنامه‌های مستقل خودشان را نداشتند اما می‌توانستند با رایانه‌های دور از طریق شبکه برهم‌کنش داشته باشند، به کار رفت. مدل کارخواه-کارساز امروزه نیز در اینترنت به کار می‌رود. مرورگرهای وب، کارخواه‌هایی هستند که به کارسازهای وب وصل می‌شوند و صفحات وب را برای نمایش بازیابی می‌کنند.
ابونضال با نام اصلی صبری خلیل البنّا (زاده: مه ۱۹۳۷ در فلسطین تا ۱۶ اوت ۲۰۰۲ در بغداد - عراق)، مؤسس سازمان فتح (شورای انقلابی) بود که گروهی منشعب و نظامی به‌شمار می‌آید و بیشتر بنام سازمان ابونضال (ANO) مشهور است. این سازمان در اوج رشد و شهرت خودش، یعنی حدفاصل سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰، بود.
ابونضال (یا پدر مبارزه) در اکتبر ۱۹۷۴ و پس از انشعاب و جدایی از سازمان آزادیبخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات، سازمان ANO را تأسیس کرد.Abu Nidal Battles Dissidents
ابونضال در ماه اوت ۲۰۰۲ در جریان یک تیراندازی در آپارتمانش در بغداد کشته شد. منابع فلسطینی معتقدند او به دستور صدام حسین کشته شد، در حالیکه مقامات رسمی عراق تأکید کردند که او در جریان یک بازجویی دست به خودکشی زده‌است.ON THE BLODDY TRAIL OF SABRI AL-BANNA
ابونضال در ماه مه ۱۹۳۷ در شهر یافا در ساحل مدیترانهای منطقه‌ای که در آن زمان «فلسطین تحت قیمومیت انگلستان» نامیده می‌شد به دنیا آمد. پدرش حاج خلیل البنا، صاحب ۶۰۰۰ جریب باغ پرتقال بین یافا و مجدل بود که در اسرائیل امروزی اشکلون نامیده می‌شود. خانواده او در یک خانه سنگی سه طبقه نزدیک ساحل، زندگی مرفهٔ داشتند. این خانه بعدها به عنوان یک دادگاه نظامی اسرائیلی مورد استفاده قرار گرفت.
ثروت خلیل البنا به او امکان تعدد زوجات داده بود. ابونضال در مصاحبه ای با اشپیگل، گفت که پدرش ۱۳ زن، ۱۷ پسر و ۸ دختر داشت. مادر ابونضال، طبق نوشته «ملمان»، هشتمین همسر خلیل البنا بود. او ابتدا به عنوان یک دختر علوی ۱۶ ساله خدمتکار این خانواده بود. به گفته «پاتریک سیل»، خانواده با این ازدواج مخالف بودند. در نتیجه، سایر فرزندان خانواده به ابونضال که دوازدهمین فرزند بود، نگاهی تحقیرآمیز داشتند؛ ولی بعدها این رابطه ترمیم شد.Abu Nidal
در سال ۱۹۴۴ یا ۱۹۴۵، پدرش او را به کالج برادران در یافا (Collège des Frères de Jaffa) فرستاد. این کالج یک مدرسه مذهبی فرانسوی بود. ابونضال یک سال را در آنجا گذراند. پدرش در سال ۱۹۴۵، هنگامی که ابونضال ۷ ساله بود درگذشت. خانواد، مادر او را از خانه بیرون کردند. برادرانش او را از مدرسه مذهبی بیرون آوردند و به جایش او را به یک مدرسه خصوصی سطح بالا در بیت المقدس فرستادند که امروز با نام مدرسه ابتدایی عمریه شناخته می‌شود. او دو سال را در آن مدرسه گذراند.
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ سازمان ملل مصمم به تجزیه فلسطین به یک کشور عربی و یک کشور یهودی بود. بلافاصله جنگ درگرفت.
خانواده البنا روابط خوبی با جامعه یهودیان داشتند ولی جنگ بود و این روابط کمکی به آن‌ها نمی‌کرد.
درست قبل از این که یافا توسط نیروهای اسرائیلی در آوریل ۱۹۴۸ فتح شود این خانواده از خانه خود نزدیک مجدل فرار کردند ولی شبه نظامیان یهودی به آنجا نیز رسیدند و آن‌ها مجدداً مجبور به فرار شدند.
این بار آن‌ها به اردوگاه پناهندگان بیروت در نوار غزه و تحت کنترل مصر رفتند. ملان می‌نویسد که خانواده‌اش نه ماه زندگی را در چادر صرف کردند، وابسته به آژانس امداد و کار سازمان ملل برای کمک هزینه نفت، برنج و سیب زمینی. این تجربه تأثیر زیادی بر ابونضال داشت.The Middle East: The Origins of Arab-Israeli Wars
خانواده ابونضال به نابلوس در کرانه غربی که در آن زمان در کنترل اردن بود کوچ کرده بود.
ابونضال در دبیرستان آنجا در ۱۹۵۵فارغ‌التحصیل شد و به حزب ناسیونالیست بعث پیوست.
او رشته مهندسی در دانشگاه قاهره تحصیل کرد اما بعد از دو سال بدون کسب مدرک آن را ترک کرد.
در ۱۹۶۰ او به عربستان رفت و به عنوان نقاش و تکنیسین برق به کار مشغول شد و به عنوان کارگر آزاد در آرامکو مشغول به کار شد. ابونضال در ۱۹۶۲ همسرش را ملاقات کرد که خانواده اش از یافا کوچ کرده بودند. این زوج یک پسر و دو دختر داشتند.
ابونضال در عربستان سعودی به گروهی از جوانان فلسطینی کمک کرد که سازمان مخفی فلسطین را تأسیس کنند. چنین فعالیتی به بهای از دست دادن شغلش و همچنین بازداشت و سپس تبعیدش تمام شد.
... او بعد از بازگشت به نابلس به یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین پیوست. او به عنوان یک فرد نیمه‌وقت، هوادار سیاستهای سازمان آزادیبخش فلسطین بود، اگر چه فعالیت خاصی نداشت.
پیروزی اسراییل در جنگ ۱۹۶۷ و تصرف بلندیهای جولان، کرانهٔ غربی و نوار غزه و پیامدهای آن، بخصوص ورود تانکهای اسراییلی به شهر نابلس، او را به فعالیت واداشت.
... بعدها وی در اردن اقامت گزید و اقدام به تأسیس یک شرکت تجارتی بنام «امپکس» کرد که تحت پوشش آن بسیاری قرارهای ملاقات افراد الفتح یا جمع‌آوری کمک مالی برای جنبش فلسطین انجام می‌شد. در دوران جنگهای سپتامبر سیاه، میان ملک حسین و فلسطینیها، وی همچنان در دفتر کار خودش ماند.
درگیر بودن در کار تجارت و کنترل شرکت‌های مختلف، رفته رفته او را به مردی ثروتمند تبدیل نمود که در عین حال پوششی برای معاملات اسلحه و فعالیت‌های افراد استخدام شده بود.
در سال ۱۹۶۸، ابو ایاد او را به عنوان نماینده سازمان فتح در کشور سودان منصوب کرد؛ و بعدها به اصرار خود وی، وی را برای همین سمت به بغداد اعزام کردند.Abu Nidal, notorious Palestinian mercenary, 'was a US spy'
به فاصله کوتاهی بعد از سپتامبر سیاه، ابونضال از طریق ایستگاه رادیویی اش به نام «صدای فلسطین» که از بغداد برنامه پخش می‌کرد، سازمان آزادیبخش فلسطین را به دلیل امضای قرارداد صلح با ملک حسین به بزدلی متهم کرد. ابونضال به ناجی علوش و ابوداوود (رهبر سازمان سپتامبر سیاه که مسئول کشتار ۱۹۷۲ در مونیخ بود) پیوست و به تغییراتی در سازمان فتح و انتقام گیری علیه ملک حسین فراخوان داد.
ابوداوود در فوریه ۱۹۷۳ به دلیل تلاش برای ترور ملک حسین در اردن دستگیر شد. این امر به اولین عملیات ابونضال با نام «العقاب» (مجازات) منجر شد. در پنجم سپتامبر ۱۹۷۳، پنج فرد مسلح وارد سفارت عربستان سعودی در پاریس شدند. ۱۵ نفر را به گروگان گرفتند و تهدید کردند که اگر ابوداوود آزاد نشود، ساختمان را منفجر می‌کنند. دو روز بعد این پنج فرد مسلح در حالیکه هنوز پنج گروگان در اختیار داشتند با یک پرواز شرکت هواپیمایی سوریه به کویت و از آنجا به ریاض رفتند و تهدید کردند که گروگانها را به بیرون هواپیما پرتاب کنند. در هشتم سپتامبر آن‌ها تسلیم شدند و گروگانها را آزاد کردند. دو هفته بعد ابوداوود از زندان آزاد شد.
ابونضال عملیات را بدون اجازه الفتح انجام داده بود. ابو ایاد (معاون عرفات) و محمود عباس (که بعدها رئیس‌جمهور حکومت فلسطین شد) به عراق رفتند تا ابونضال را قانع کنند که گروگانگیری به جنبش شان لطمه می‌زند. ابوایاد به «سیل» گفت که یک مقام عراقی حاضر در نشست گفت: «چرا به ابونضال حمله می‌کنید؟ عملیات مال ما بود. ما از او خواستیم که عملیات را برای ما به اجرا در بیاورد.» محمود عباس بسیار خشمگین شد و جلسه را به همراه سایر نمایندگان سازمان آزادیبخش فلسطین ترک کرد. به نوشته «سیل» از آن پس، سازمان آزادیبخش فلسطین، ابونضال را به عنوان فردی که تحت کنترل دولت عراق است می‌شناخت.Abu Nidal
دو ماه بعد، یعنی در نوامبر ۱۹۷۳ (درست بعد از جنگ یوم کیپور که از اکتبر شروع شده بود)، سازمان ابونضال(ANO)، اقدام به ربودن پرواز شماره ۸۶۱ شرکت هواپیمایی KLM نمود. این بار عملیات تحت عنوان سازمان جوانان ناسیونالیست عرب صورت گرفت. در این هنگام سازمان فتح در آستانه شرکت در کنفرانس صلح ژنو بود. عملیات هواپیما ربایی هشداری بود از جانب ابونضال به مسئولین فتح برای عدم شرکت در مذاکرات ژنو. در پاسخ به این عمل، عرفات در ماه مارس یا ژوئیه ۱۹۷۴، ابونضال را از سازمان فتح اخراج کرد.
در اکتبر ۱۹۷۴، ابونضال سازمان ANO را تأسیس نمود و نام آن را «سازمان فتح، شورای انقلابی» نهاد. در نوامبر همان سال سازمان فتح در یک دادگاه غیابی او را به اتهام اقدام برای ترور محمود عباس، به مرگ محکوم کرد. یکی از تاریخ نگاران(Seale) می‌نویسد نامحتمل است که ابونضال قصد کشتن محمود عباس را داشته، کما اینکه نا محتمل است که سازمان فتح نیز در پی کشتن ابونضال بوده باشد، اما آنچه مسلم است وی از جانب فتح به عنوان عنصر نامطلوب ارزیابی می‌شد.Founder of the Abu Nidal Organization
جسد وی در ۱۹ آگوست ۲۰۰۲ در بغداد در اتاق خوابش پیدا شد.
بان سرو روستایی از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام است.که به علت درختان سرو زربین به قدمت ۳۸۵۰ سال معروف است.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۴۴
نفر (۵۱خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران که الان سال ۱۴۰۱ به دلیل مهاجرت برخی از روستایان به خاطر تحصیلات و کار جمعیت کاهش پیدا کرده است.
پلک گردل روستاییست کوچک در دهستان ارکوازی بخش چوار شهرستان ایلام.
تمدن اولمک (Olmec) قدیمی‌ترین تمدن در آمریکای میانه و نخستین تمدن در مکزیک به‌شمار می‌رود. اولمک‌ها در مناطق پست گرمسیری جنوب مرکزی مکزیک، محل ایالت‌های امروزی وراکروز و تاباسکو زندگی می‌کردند.
تمدن اولمک در سان لورنزو تنوختیتلانSan Lorenzo Tenochtitlán از حدود سال ۱۱۵۰ ق. م تا ۹۰۰ ق. م و در سایر جاهای نزدیکتر به ساحل خلیج مکزیک از سال ۸۰۰ ق. م تا ۴۰۰ ق. م شکوفا گردیده و پیش از نابودی بر فرهنگ بخش‌های دیگری از آمریکا مرکزی تأثیر گذاشته‌است.لحمیان، رضا: آب، پیدایش و انتقال تمدن‌ها. نشریه اطلاع‌رسانی و کتابداری کتاب ماه هنر خرداد و تیر ۱۳۸۲ - شماره ۵۷ و ۵۸. ص۹۷.
آشناترین جنبه تمدن اولمک، هنر این تمدن به‌ویژه آثار متمایز مجسمه‌سازی اولمک در سان لورنزو و مکان‌های دیگر به شکل جمجمه‌های بزرگ انسانی است که در سنگ بازالت کنده‌کاری شده‌اند. این سنگ‌ها از محلی واقع در حدود پنجاه مایلی سان لورنزو به آنجا آورده شده‌است.لحمیان، رضا: آب، پیدایش
هنر اولمک در پیکرتراشی تأکید بر تجسم بخشیدن به کودکانی چاق با چهره‌های پف کرده و دهانی نیمه باز همراه با نیشخند بود که بر روی هم علایم صورت گربهٔ وحشی را آشکار می‌سازد و در حقیقت چنین پیداست که آن قوم خود را از نسل گربه‌سانان می‌دانستند.محمد پناه، بهنام: اسرار تمدن مصر باستان. تهران: نشر سبزان. ۱۳۸۶. شابک: ۹۶۴-۸۲۴۹-۳۵-۰
ناحیه باستانی «لاونتا» در جنوب شرقی مکزیک بزرگ‌ترین زیستگاه تمدن اولمک به‌شمار می‌رفت. در این مکان بقایای شهری به شکل یک ردیف ساختمان‌های گلی قرار دارد. در این شهر یک هرم اشکوبه‌ای به طول ۱۳۵، عرض ۷۵ و ارتفاع ۳۵ متر نیز ساخته شده‌است و از قدیمی‌ترین اهرام نوع خود در آمریکای مرکزی بودند. زیستگاه لاونتا در حدود سال‌های ۴۰۰ تا ۳۰۰ پیش از میلاد بر اثر تهاجم اقوام بیگانه ویران شده‌است. از دیگر آثار به جامانده از قوم اولمک می‌توان به هشت سر سنگی بزرگ در «سان لورنزو» اشاره کرد که به احتمال فراوان مجسمهٔ نخستین حاکمان اولمک بوده‌اند.
با سقوط این دو شهر تمدن اولمک نابود شد، اما فرهنگ و سنت‌های این قوم مانند پرستش جگوار (پلنگ خالدار آمریکایی)، کنده‌کاری بر روی یشم سبز، کشاورزی، دست نوشته‌ها و نظم اجتماعی آن‌ها بعدها در آمریکای مرکزی و جوامع جنوبی ادامه پیدا کرد.
نخستین تمدن‌های بزرگ آمریکای میانه و آمریکای جنوبی با تمدن‌های بین‌النهرین، مصر باستان و چین برابری می‌کردند. در آمریکای میانه، اولمک‌ها سرمشقی برای فرهنگ‌های آیندهٔ منطقه شدند. جگوارپرستی کانون باورهای اولمک‌ها بود که در آن با دیگر اقوام آمریکای جنوبی اشتراک داشتند.
سال‌های بین حدود ۱۵۰۰ و ۹۰۰ پ.م. شاهد نخستین تجلی‌های واقعی تمدن پیشرفته‌تر در آمریکای میانه بودند. مهارت و بهره‌وری زراعی رشد کرد، سفالگری (احتمالاً به‌واسطهٔ تماس با فرهنگ‌های آندی آمریکای جنوبی) پیچیده‌تر شد و معبد-هرم‌ها ظاهر شدند. این دوره همچنین زمانی بود که نخستین تمدن بزرگ آمریکای میانه -تمدن اولمک‌ها- در آن متولد شد.
اولمک‌ها در زمین‌های پست، مرطوب و حاصلخیز جنوب مکزیک سکونت گزیده بودند و فرهنگشان حدود سال ۱۲۰۰ پ.م. شکوفا شد. تا حوالی سال ۸۰۰ پ.م. آن‌ها بخش وسیع‌تری از آمریکای میانه را زیر نفوذ خود آوردند. به‌نظر می‌رسد دیگر اقوام مختلف آمریکای میانه، شاید در نتیجهٔ روابط تجاری، از نمادگراییِ اولمک‌ها تأثیر گرفتند.
روش‌های کشاورزی اولمک‌ها چندان پیشرفته نبودند، شاید به این دلیل که نیازی به روش‌های پیشرفته نداشتند، چون ذرت، محصول اصلی آن‌ها، فراوان بود. اولمک‌ها شکارچی بودند، نه چوپان، چون گله‌های بزرگی از جانوران قابل اهلی‌کردن در این منطقه وجود نداشتند. آن‌ها حیوانات را برای بارکشی به‌کار نمی‌گرفتند و، بر خلاف اوراسیا، خبری از وسایل نقلیهٔ چرخ‌دار نبود -که، در صورت وجود هم، در زمین‌های مرطوب و باتلاقی سرزمین اصلی اولمک‌ها چندان کاربردی نداشتند.
نخستین مرکز مهم اولمک‌ها سن‌لورنزو بود که روی فلاتی در بالادست رود کُتزاکولکوس در ایالت جنوبی وراکروز در مکزیک قرار گرفته‌بود. سن‌لورنزو بین سال‌های ۱۲۰۰ تا ۹۰۰ پ.م. در اوج بود. این شهر، با سلسله‌مراتبی شامل طبقهٔ نخبه، کارگران ماهر و کارگران، احتمالاً بیش‌تر مقر رهبر قبیله بود تا دولت‌شهر و شاید فقط حدود دو هزار نفر جمعیت داشت. ساختمان‌های سن‌لورنزو را روی تپه‌های خاکی و دورتادور میدان‌هایی باز می‌ساختند. این ساختمان‌ها شامل معابد و خانه‌هایی از الوار و کاه‌گل می‌شدند و به‌نظر می‌رسد که شهر سیستم فاضلاب پیشرفته‌ای هم داشته‌است.
یادبودهای سنگی متعددی، مثل سردیس‌های غول‌پیکر حجاری‌شده، سازه‌های قربانگاه‌مانند، مجسمه‌های بزرگی از افرادی در حالت نشسته و تصویرسازی‌هایی از حیوانات گوناگون، و از همه مهم‌تر جگوار، هم وجود داشتند. شاید حجامت و قربانی کردن هم بخشی از مناسک آیینی بوده‌اند، اما این فقط حدس و گمان است.
یک مایل دورتر از سن لورنزو، در کاسکاخال، سنگی کشف کرده‌اند که عمرش به حدود ۹۰۰ پ.م. برمی‌گردد و نمادهایی بر خود دارد که ممکن است نوشته‌های اولمک‌ها باشند. این شاید ثابت کند که اولمک‌ها یکی از نخستین نظام‌های نوشتاری آمریکای میانه را ابداع کرده‌بودند.
به‌نظر می‌رسد سن‌لورنزو حدود سال ۹۰۰ پ.م. از رونق افتاد. شواهدی از نابودی فراگیر یادبودها باعث شده‌اند بعضی کارشناسان بگویند قیام یا تهاجمی بزرگ در کار بوده‌است. گروهی دیگر فکر می‌کنند که شاید عوامل زیست‌محیطی به زوال سن‌لورنزو منجر شده باشند.
دیگر مرکز مهم اولمک‌ها در شهر لاونتا در نزدیکی مرز ایالت‌های تاباسکو و وراکروز امروزی بود که جمعیتی بسیار بیشتر از سن‌لورنزو داشت. لاونتا، که بین سال‌های ۹۰۰ تا ۴۰۰ پ.م. رونق داشت، در عمل، به‌جای سن‌لورنزو، مهم‌ترین سکونتگاه آمریکای میانه شد. در لاونتا هم، مثل سن‌لورنزو، سردیس‌های سنگی غول‌آسا و مجسمه‌ها و تصویرسازی‌هایی از جگوار و همچنین مجموعه‌هایی عبادتگاهی-آیینی، از جمله هرمی عظیم، یافته‌اند. آرایش ساختمان‌های مهم این مجموعه‌ها به‌شیوه‌ای دقیق طراحی شده‌است و شاید به باورهای مربوط به ستاره‌شناسی مرتبط باشد.
هنر اولمک‌ها، مخصوصاً در زمینهٔ سنگ‌تراشی، از جمله ساخت پیکره‌هایی کوچک و متعدد از یشم، تکامل یافته‌بود. در لاونتا، در کنار دیگر مصنوعات اولمک‌ها، مثل آینه‌هایی از جنس سنگ آهن که به گردن آویخته می‌شدند، حجاری‌های تزئینی ماهرانه‌ای هم کشف شده‌اند. شاید رهبران اولمک از این آینه‌ها به‌عنوان نشانه‌های قدرت «ویژه» ی خود استفاده می‌کرده‌اند، چرا که می‌شد آن‌ها را برای روشن کردن آتش یا متقارن‌سازی طرح‌ها به کار برد.
در حدود سال ۱۲۵۰ ق.م. تمدنی در نقطه‌ای از نواحی مرتفع جنگلی که امروزه سُن‌لورنزو تنوختیتلان نامیده می‌شود و مشرف بر دره رودخانه کُتزاکولکوسCoatzacoalcos رودخانه‌ای که در سمت شمالی دشت تهوآنتپکTehuantepec را در خلیج مکزیک آبیاری می‌کند، ایجاد شد. این منطقه نخستین جایی است که در آن قدیمی‌ترین تمدن شناخته شده در آمریکای میانه کشف شده‌است. تمدنی که کاشفان امروزی آن را تمدن اولمک نامیده‌اند.
تمدن اولمک پیرامون ۱۵۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و در ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح منقرض شد. تا ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح افراد ساکن در قاره آمریکا شروع به کشت و رشد اولین غلات خود، ذرت کردند و شهرهایی را بنا نهادند. در حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، شهرهای کوچکی به این تمدن داخل شدند و تمدن مشخص و پابرجایی به وجود آمد. مراکز این شهرها ویژگی‌های جشن‌ها را با اهرام و میدان‌گاه‌های دارای دیوار بودند. اولین مراکز از این نوع در سَن‌لورنزو بود و یکی دیگر هم در لاونتا قرار داشت. هنرمندان اولمک شکل‌های پلنگ و انسان‌ها را از سفال و سنگ سبز و مجسمه بزرگ سر امپراتور، که در هر شهر مهم نصب شده بود، تراشیده بودند. کاشت و استفاده از ذرت در حدود ۷۵۰۰ سال تا ۱۲۰۰۰ سال پیش آغاز شده‌است. (اصلاح شده برای تغییرات خورشیدی) سوابق اولیه از کشتزارهای کم ارتفاع و پست بوته‌های ذرت و تاریخ آن‌ها به ۵۱۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد اما با وجود این، خانواده‌های حکومت‌کننده، حتی احاطه خود را بر سرزمین‌های تابع خود از دست دادند و تمدن اولمک در ۴۰۰ سال پیش از میلاد با تغییر ظاهر و ویرانی سن‌لورنزو و لاونتا دو شهر مهم این تمدن منقرض شد. این تمدن به عنوان فرهنگ تمدن آمریکایی میانه شناخته شده‌است. تمدن اولمک تمدن مایا را که اولین ساختار آن در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح شروع شده و نفوذ آن بر تمدن‌های آینده ادامه دارد، توسعه داده‌است.
از آنجا که شمار محدودی از حروف الفبای اولمک‌ها باقی‌مانده‌است، امکان بازآفرینی تمامی حروف میسر نیست، اما بدون تردید، خط اولمک‌ها، سهم بسزایی در پیدایش خط تصویری مایاها (در حدود ۳۰۰ تا ۹۰۰م) داشته‌است. اولمک‌ها احتمالاً نیاکان مایاها بودند. همچنین این فرضیه وجود دارد که قوم چاوین نیز از نوادگان مهاجران اولمک باشند.محمد پناه، بهنام: اسرار تمدن مصر باستان.
در سرزمین اصلی اولمک کشاورزان از کوهستان‌های شمالی تخته سنگ وارد کرده بر رویش کنده‌کاری می‌کردند. سنگ کالایی بود که در سرزمین پر از گل و لجن آن‌ها به سختی به دست می‌آمد. باتلاق نشینان دوام و ماندگاری سنگ را ارج می‌نهادند. از سنگ تندیس‌های کوچک و بزرگ می‌ساختند و در آیین‌های مذهبی اولمک و اغلب به عنوان هدیه برای انداختن در چشمه به کار می‌بردند. مراکز آیینی آن‌ها متشکل بود از اهرام، میدان‌ها، گورستان‌ها و یادمان‌ها.
مجسمه‌سازی اولمک گویای این بود که شمن‌ها ادعا می‌کردند که به شکل جگوار در می‌آیند تا برای آموزش مردمشان در دنیای ارواح فعالیت کنند. مجسمه‌های انسان – جگوار ممکن است معرف آن باشد.
در این فرهنگ برای نخستین بار از گاهشماری ۲۶۰ روزه برای آیین‌های مذهبی استفاده شد. همچنین برخلاف قدیم، شکاف چشمگیری میان مردم عادی و نخبگان حاکم ایجاد گشت؛ برای مثال، نخبگان می‌توانستند لباس‌های گران‌قیمت و جواهرات ارزشمند داشته باشند. حتی در خانه‌های آن‌ها نیز فاضلاب و ستون‌های سنگی بزرگی وجود داشت.
نوعی توپ بازی در محوطه‌های رسمی اولمک انجام می‌شد که جزو مراسم عادی بود. تیم‌های رقیب به تقلید برخوردهای اسطوره‌ای مربوط به عالم ارواح می‌پرداختند. این بازی و سایر فعالیت‌های اولمک تا زمان ورود اروپائیان نیز ادامه داشت.
پلک لک، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۵
نفر (۳۴خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
اوه‌زا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چوار شهرستان چوار در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲۲ نفر (۶۰خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
بان امرود، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۲
نفر (۵۱۴خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
چقاکبود، روستایی است از توابع شهرستان چوار در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۶
نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
راه سفید، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۸۱
نفر (۲۶خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
در اینجا به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
اغلب اعضای دولت محافظه کار مارگارت تاچر در دهه ۱۹۸۰، اتهامات سوگیری چپ را علیه این شرکت مطرح می‌کردند. نورمن تبیت بی‌بی‌سی را به دلیل پوشش غیر وطن پرستانه جنگ فالکلند، «شرکت پخش افراد بدون تابعیت» نامید و پیتر بروینولز، نماینده محافظه کار، آن را «شرکت پخش بلشویکی» نامید. استیو بارنت در سال ۲۰۰۱ در "هفته نامه آبزرور" نوشت که در سال ۱۹۸۳، استوارت یانگ، «حسابدار و برادر یکی از سرسخت‌ترین متحدان کابینه تاچر»، دیوید یانگ، به عنوان رئیس بی‌بی‌سی منصوب شد. پس از او، در سال ۱۹۸۶، مارمادوک هوسی، «برادر شوهر یکی دیگر از وزیران کابینه» آمد. به گفته رئیس آن زمان حزب محافظه کار، نورمن تبیت، هاسی منصوب شد تا به آنجا برود و آنجا را مرتب کند.»
مناقشات با مواردی مانند ویژه انتخابات "سراسری سراسری" با تاچر در سال ۱۹۸۳، مستند "پانوراما" به نام گرایش مبارزات مگی، مصاحبه "زندگی واقعی" با مارتین مک گینس، پوشش بی‌بی‌سی از بمباران لیبی در سال ۱۹۸۶ آمریکا و ماجرای زیرکون ادامه یافت. در سال ۱۹۸۷، آلاسدیر میلن، مدیر کل بی‌بی‌سی، مجبور به استعفا شد. تاچر بعداً گفت: «من سه بار علیه بی‌بی‌سی مبارزه کرده‌ام و نمی‌خواهم یک انتخابات دیگر علیه آن بجنگم.» ] در سال ۲۰۰۶ تبیت گفت: «بی‌بی‌سی همیشه علیه لیدی تاچر بود.»
مارک تامپسون، مدیر کل بی‌بی‌سی، در سال ۲۰۱۰ گفت: «در بی‌بی‌سی که من ۳۰ سال پیش به عنوان کارآموز تولید، در سال ۱۹۷۹ به بی‌بی‌سی پیوستم، در بسیاری از امور جاری، از نظر سیاست شخصی مردم وجود داشت. کاملاً پر سر و صدا بودند، یک سوگیری گسترده به سمت چپ. سازمان در آن زمان با بی‌طرفی مبارزه کرد.»
بی‌بی‌سی نیوز بخش بزرگی از شرکت پخش بریتانیا را تشکیل می‌دهد و شکایات زیادی در مورد سوگیری دریافت می‌کند. مرکز مطالعات سیاست مستقر در تافتون استریت (یک اندیشکده با محوریت بازار آزاد) اظهار داشت: «حداقل از اواسط دهه ۱۹۸۰، شرکت اغلب به دلیل تعصبات درک شده علیه کسانی که در سمت راست میانه سیاست هستند مورد انتقاد قرار گرفته‌است.» ادعاهای مشابهی توسط کارمندان گذشته و حال مانند آنتونی جی، سردبیر آمریکای شمالی جاستین وب، سردبیر سابق برنامه "امروز" راد لیدل، خبرنگار سابق رابین آیتکن و پیتر سیسونز، یک خبر سابق مطرح شده‌است.
اندرو مار، سردبیر سابق سیاسی، در سال ۲۰۰۶ استدلال کرد که تعصب لیبرال بی‌بی‌سی محصول انواع افرادی است که آن را به کار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۱، پیتر اوبورن در وبلاگ "دیلی تلگراف" خود نوشت: «بی‌بی‌سی به‌جای نمایندگی کل کشور، به منبعی حیاتی و گاه سلاح تهاجمی برای نخبگان محدود و متکبر چپ-لیبرال تبدیل شده‌است». در سال‌های اخیر، پیتر اوبورن از بی‌بی‌سی به دلیل نمایش تعصب به نفع محافظه‌کاران انتقاد کرده‌است.
جرمی هانت، وزیر امور خارجه در سال ۲۰۰۹ با خبرنگاران در یک ضیافت ناهار با مطبوعات رادیو و تلویزیون صحبت می‌کرد، ادعا کرد که اخبار بی‌بی‌سی بیشتر به افراد راست میانه نیاز دارد: «ای کاش می‌رفتند و فعالانه نگاه می‌کردند. برای برخی از محافظه‌کاران که بخشی از تیم جمع‌آوری اخبار آنها باشند، زیرا آنها اذعان کرده‌اند که یکی از مشکلات آنها این است که افرادی که می‌خواهند در شرکت کار کنند، از چپ میانه هستند. به همین دلیل است که آنها مشکل تعصب ذاتی لیبرال دارند.
مفسران دیگر دیدگاه مخالف را اتخاذ کرده و از بی‌بی‌سی به دلیل اینکه بخشی از هسته قدرت‌مدار است انتقاد کرده‌اند. در سال ۲۰۰۹، مهدی حسن در "نیو استیتسمن نوشت" که بی‌بی‌سی «به سمت قدرت و امتیاز، سنت و ارتدوکس» تعصب دارد. او گفت که این دیدگاه مبنی بر اینکه بی‌بی‌سی به سمت چپ سوگیری دارد، که به گفته او «حتی توسط لیبرال‌ها و چپ‌ها درونی شده‌است»، «یک اقدام حساب شده و بدبینانه از سوی راست برای وادار کردن شرکت به تسلیم شدن است». به عنوان مثال، اندرو نیل، نیک رابینسون، رابی گیب و گوتو هری نوشت که سوابق دست راستی «کارمندان مختلف بی‌بی‌سی به طرز عجیبی در بحث «تعصب» بررسی نشده‌است». در سال ۲۰۱۴، اوون جونز، ستون‌نویس "گاردین" نوشت که «تحقیق در واقع نشان می‌دهد که خروجی بی‌بی‌سی نسبت به منابع رسمی و دست راستی تعصب دارد» و بی‌بی‌سی «مملو از راست‌گرایان است» مانند تراست رئیس بی‌بی‌سی، و کریس پتن (رئیس سابق بی‌بی‌سی) از حزب محافظه کار و وزیر دولت)، سردبیر سیاسی نیک رابینسون، تیا راجرز، اندرو نیل، سردبیر نیل رابی گیب و کمال احمد.
مطالعه‌ای توسط دانشگاهیان دانشگاه کاردیف که توسط بی‌بی‌سی تراست تأمین مالی شد، در اوت ۲۰۱۳ منتشر شد و پوشش بی‌بی‌سی از طیف وسیعی از مسائل را بررسی کرد. یکی از یافته‌ها تسلط منابع سیاسی حزب بود. در پوشش مهاجرت، اتحادیه اروپا و مذهب، آنها ۴۹٫۴ درصد از همه منابع را در سال ۲۰۰۷ و ۵۴٫۸ درصد در سال ۲۰۱۲ را به خود اختصاص دادند. داده‌ها همچنین نشان داد که حزب محافظه کار به‌طور قابل توجهی بیشتر از حزب کارگر وقت پخش دریافت می‌کند. در سال ۲۰۱۲، دیوید کامرون، رهبر محافظه‌کار و نخست‌وزیر وقت، تقریباً چهار بر یک (۵۳ به ۱۵) از رهبر حزب کارگر، اد میلیبند بیشتر بود و اعضای کابینه و وزرای محافظه‌کار بیش از چهار بر یک از همتایان کارگری خود بیشتر بودند. ۶۷ تا 15).
گرگ دایک، مدیرکل سابق بی‌بی‌سی، بی‌بی‌سی را به عنوان بخشی از «توطئه وست مینستر» برای حفظ نظام سیاسی بریتانیا مورد انتقاد قرار داد.
قبل از انتخابات عمومی ۲۰۱۹، بی‌بی‌سی به دلیل پوشش مغرضانه ای که به نفع حزب محافظه کار حاکم بود مورد انتقاد قرار گرفت. به عنوان مثال، موضوع مربوط به یک کلیپ استفاده شده از اپیزود ویژه یکی از رهبران "وقت پرسش بی‌بی‌سی" بود که در آن قسمتی که خنده حضار را در پاسخ نخست‌وزیر بوریس جانسون به یک سؤال خاص نشان می‌داد، ویرایش شد. مقامات بی‌بی‌سی به این موضوع پرداختند و به اشتباه خود اعتراف کردند. علاوه بر این، بی‌بی‌سی متهم شد که جرمی کوربین و جو سوینسون را در معرض مصاحبه‌ای طاقت‌فرسا توسط اندرو نیل قرار داده‌است، اما جانسون را ملزم به انجام آن مصاحبه نکرده و از قبل آن را ترتیب داده‌است. اوون جونز، ستون‌نویس "گاردین" نیز با لغو سیاست بی‌بی‌سی خود مبنی بر عدم اجازه مصاحبه با جانسون توسط مار مخالفت کرد، مگر اینکه او مصاحبه‌ای را با نیل انجام دهد. بی‌بی‌سی از تصمیم خود برای چشم پوشی از این الزام با استناد به منافع ملی در بحبوحه یک حمله تروریستی در لندن در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ دفاع کرد
برخی از مفسران، مانند پیتر اوبورن، استدلال کرده‌اند که فرهنگ «ژورنالیسم مشتری» وجود دارد که در سال‌های اخیر به دلیل نزدیکی بین بی‌بی‌سی و حزب محافظه‌کار حاکم، شکوفا شده‌است، که منجر به سوگیری آن‌ها به نفع تشکیلات شده‌است. به عنوان مثال، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷، رابی گیب رئیس بی‌بی‌سی وست مینستر و در نتیجه مسئول برنامه‌های سیاسی بی‌بی‌سی بود. برادر او، نیک گیب، نماینده محافظه‌کار و وزیر مدارس است و رابی گیب بلافاصله پس از استعفا از بی‌بی‌سی، به‌عنوان مدیر ارتباطات با ترزا می مشغول به کار شد. مدیر کل آینده از سپتامبر ۲۰۲۰، تیم دیوی، یکی از اعضای شورای سابق حزب محافظه کار است. علاوه بر این، رئیس جدید بی‌بی‌سی، ریچارد شارپ، از سال ۲۰۰۱ بیش از ۴۰۰۰۰۰ پوند به حزب محافظه‌کار کمک کرده. در میان روزنامه‌نگاران، لورا کوئنسبرگ، سردبیر سیاسی بی‌بی‌سی و رابرت پستون، سردبیر سیاسی آی‌تی‌وی نیز به‌خاطر «خبرنگاری مشتری» و همچنین تکرار غیرانتقادی داستان‌هایی از منابع دولتی ناشناس به‌عنوان اخبار مورد انتقاد قرار گرفته‌اند که بعداً نادرست بود.
بی‌بی‌سی نیز به نژادپرستی متهم شده‌است. لنی هنری در یک سخنرانی برای انجمن تلویزیون سلطنتی در سال ۲۰۰۸ گفت که اقلیت‌های قومی در کمدی تلویزیونی «به طرز تاسف باری» مورد توجه قرار می‌گیرند و در طول ۳۲ سال حضورش در تلویزیون، در سطوح ارشد از نظر نمایندگی قومی تغییر چندانی نکرده‌است. جیمی مک گاورن نویسنده بریتانیایی، در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۷، بی‌بی‌سی را «یکی از نژادپرستانه‌ترین موسسات در انگلستان» نامید.
در سال ۲۰۰۱، گرگ دایک، مدیر کل بی‌بی‌سی، گفت که بی‌بی‌سی «به طرز وحشتناکی سفیدپوست» است و به مشکلات «روابط نژادی» اذعان داشت. وی اذعان کرد که در حفظ کارمندان اقلیت با مشکل مواجه است و برنامه‌هایی را برای حل این مشکلات ترسیم کرده‌است.
راجه عمر، روزنامه‌نگار بریتانیایی متولد سومالی و خبرنگار جنگی سابق بی‌بی‌سی که از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ خبر داد، پس از استعفا برای پیوستن به الجزیره در سال ۲۰۰۶، بی‌بی‌سی را «کلوپ مردان سفیدپوست» نامید. بعدها، در سال ۲۰۰۷، در حالی که با هانا پول از "گاردین" مصاحبه می‌کرد، بی‌بی‌سی را نیز به تبعیض طبقاتی متهم کرد.
بی‌بی‌سی که از نظر قانونی موظف است یک کارفرمای فرصت‌های برابر باشد، در سال ۲۰۱۲ در نظر داشت که ۱۲٫۵ درصد از کارکنانش از پیشینه قومی سیاه‌پوست یا اقلیت باشند (۱۲ درصد در ۳۱ ژانویه 2009). ساختمان‌های بی‌بی‌سی عمدتاً در مناطق شهری با جمعیت‌شناسی متنوع‌تر از کل کشور مستقر هستند. با این حال، بسیاری از کارکنان اقلیت قومی آن به عنوان نظافتچی و نگهبان امنیتی، نه مجری و برنامه ساز، استدلال شده‌اند. "گاردین" گزارش داد: «بی‌بی‌سی متعهد شده‌است که تعداد سیاه‌پوستان، آسیایی‌ها و اقلیت‌های قومی (BAME) را در طول سه سال آینده بیش از ۴۰ درصد افزایش دهد و تعداد مدیران ارشد آن گروه‌هایی که در آن کار می‌کنند تا سال ۲۰۲۰ تقریباً دو برابر شود.»
ایندارجیت سینگ، رئیس شبکه سازمان‌های سیک بریتانیا، از شبکه آسیایی بی‌بی‌سی، یک ایستگاه رادیویی که برای مخاطبان آسیای جنوبی در نظر گرفته شده‌است، انتقاد کرد: «ایستگاه‌هایی مانند شبکه آسیایی بی‌بی‌سی کار چندانی برای تشویق اتحاد و انسجام اجتماعی انجام نمی‌دهند.»
در سپتامبر ۲۰۱۹، واحد شکایات سرمقاله بی‌بی‌سی شکایتی مبنی بر اینکه ناگا مونچتی، مجری تلویزیونی، دستورالعمل‌های سرمقاله آنها را در انتقاد از اظهارات نژادپرستانه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا دربارهٔ چهار نماینده ایالات متحده نقض کرده بود، تأیید کرد. این تصمیم توسط شبکه اقلیت‌های سیاه‌پوست و قومی بی‌بی‌سی (BAME) مورد انتقاد قرار گرفت و ۴۴ بازیگر، پخش‌کننده و روزنامه‌نگار انگلیسی با منشأ قومی در نامه‌ای از بی‌بی‌سی خواستند در تصمیم خود تجدید نظر کند. آفکام یک ارزیابی موازی از این تصمیم را آغاز کرد. همکار او، دن واکر، نیز در شکایت اولیه نام داشت، اما بی‌بی‌سی هیچ اقدامی علیه او انجام نداد، زیرا شکایت بعدی شاکی صرفاً بر مونچتی متمرکز بود. در پاسخ، تونی هال، مدیر کل بی‌بی‌سی، مداخله کرد و تصمیم شکایت خود را در ۳۰ سپتامبر لغو کرد.
در ژوئیه ۲۰۲۰، یک خبرنگار بی‌بی‌سی در گزارشی در مورد حمله یک کارمند و نوازنده ۲۱ ساله، از کلمه "سیاه‌پوست" استفاده کرد، در حالی که گزارشی از مهاجمان در جریان حمله می‌گفتند. این سبب شکایت وی بی‌بی‌سی شد.
"ایندیپندنت" یافته‌های یک مطالعه دانشگاه لیدز را در مارس ۲۰۰۶ گزارش کرد که بی‌بی‌سی را متهم کرد که نسبت به «لزبین‌ها و همجنس‌گرایان، ارجاع به آن‌ها یا مسائل مرتبط» «همجنس‌گرا هراسی سازمانی» دارد. محققان لیدز دریافتند که از ۱۶۸ ساعت برنامه‌نویسی، تنها ۳۸ دقیقه (۰٫۴ درصد) به مسائل همجنس‌گرایان و همجنس‌گرایان پرداخته‌است و ۳۲ دقیقه (۸۰ درصد) منفی تلقی شده‌است. گروه‌های متمرکز مورد استفاده در این مطالعه بی‌بی‌سی را متهم کردند که بدترین پخش کننده از نظر مسائل همجنس گرایان و همجنس گرایان و نمایش آنها از جامعه ال‌جی‌بی‌تی است.
در سال ۲۰۱۵، بی‌بی‌سی به دلیل انتخاب بوکسور تایسون فیوری به عنوان شخصیت ورزشی سال، علیرغم اظهارات جنجالی که در مورد همجنس‌گرایی، زنان و سقط جنین انجام داده بود، مورد انتقاد قرار گرفت. اندی وست، خبرنگار بی‌بی‌سی ایرلند شمالی، پس از تعلیق به دلیل انتقاد علنی از این تصمیم، از بی‌بی‌سی استعفا داد.
بی‌بی‌سی توسط سیاستمداران، روزنامه نگاران و جامعه ال‌جی‌بی‌تی متهم به تراجنسیت هراسی است.
در ژوئن ۲۰۲۰، نامه‌ای برای ابراز «نگرانی‌های جدی» در مورد پوشش بی‌بی‌سی در مورد مسائل تراجنسیتی‌ها به کمال احمد، سردبیر بی‌بی‌سی نیوز ارسال شد. این نامه توسط ۱۵۰ نفر نمایندگان پارلمان از جمله کریسپین بلانت، کرستی بلکمن و استوارت مک دونالد امضا شد. در این نامه شکایت شده‌است که بی‌بی‌سی درگیر «تبعیض نهادی» بوده و از تعهدات خود در ارائه گزارش‌های متعادل در پوشش داستان‌های مربوط به مسائل تراجنسیتی سوء استفاده کرده‌است. این گزارش ادعا کرد که پوشش بی‌بی‌سی شامل کمک‌هایی از منابع نامناسب خصمانه است، به گونه‌ای که با پوشش بی‌بی‌سی در مورد موضوعاتی که سایر گروه‌های اقلیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد همخوانی ندارد و «به روزنامه‌نگاران ضد تراجنسیت اجازه داده می‌شود تا از تراجنسیت‌ها عکس بگیرند.».
در اکتبر ۲۰۲۰، بی‌بی‌سی قوانین بی‌طرفی به‌روزرسانی‌شده‌ای را برای کارکنان خبری خود صادر کرد که به دلیل تلقی مسائل حقوق دگرباشان جنسی به عنوان موضوعاتی سیاسی مورد انتقاد قرار گرفتند که روزنامه‌نگاران و کارکنان بی‌بی‌سی نباید به صورت علنی در هنگام اقدام در مقام شخصی، مسائلی را مطرح کنند. همچنین به کارکنان گفته شد که حضور در رویدادهای پراید و حمایت از حقوق تراجنسیتی‌ها می‌تواند الزامات بی‌طرفی را زیر پا بگذارد. گی تایمز ادعا کرد که هویت‌های ال‌جی‌بی‌تی را ذاتاً سیاسی می‌داند و این دستورالعمل‌ها را «تراجنسیت هراسی در لباس گوسفند» نامید.
بی‌بی‌سی همچنین به دلیل اینکه به مشارکت‌کنندگان اجازه می‌دهد تا افراد تراجنسیتی را بدون چالش تغییر جنسیت دهند و همه گروه‌های حمایت از تراجنسیتی‌ها را از صفحات خط مشاوره خود حذف کرده، مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
در اکتبر ۲۰۲۱، مقاله‌ای که توسط بی‌بی‌سی نیوز تحت عنوان «ما تحت فشار برخی از زنان تراجنسیت برای رابطه جنسی قرار می‌گیریم» منتشر شد، از سوی جامعه دگرباشان جنسی، سازمان‌های خیریه مرتبط با تراجنسیت‌جنسیتی‌ها، روزنامه‌نگاران و کارکنان بی‌بی‌سی به عنوان تراجنسیت هراسی مورد انتقاد قرار گرفت. زیرا تمرکز ویژه مقاله بر روی استفاده از یک منبع قرار داشت: لیلی کید، ستاره فیلم بزرگسالان همجنس‌گرای جنسی، که قبل از انتشار به بی‌بی‌سی اطلاع داده بود که به چندین تجاوز جنسی متهم شده بود، و چند روز پس از انتشار مقاله، کید وبلاگی نوشت. پستی که خواستار «لینچ کردن» زنان خاص تراجنسیت شده‌است. نامه سرگشاده ای که خواستار پس گرفتن آن شد، ۲۰۰۰۰ امضا جمع کرد و اعتراضات متعددی در خارج از دفاتر بی‌بی‌سی برگزار شد. اگرچه مقاله بی‌بی‌سی ادعا می‌کند که با چندین زن تراجنسیتی برجسته برای این داستان تماس گرفته شده و «هیچ‌کدام از آنها نمی‌خواستند با کارولین لوبریج» خبرنگار بی‌بی‌سی صحبت کنند، چلسی پو، مجری بزرگسال تراجنسیتی، اظهار داشت که این «کاملاً نادرست است» و مصاحبه او با این روزنامه‌نگار از داستان حذف شد، ادعایی که بررسی پینک نیوز از مکاتبات پو و "لوبریج" و همچنین منبعی از بی‌بی‌سی که نشان داد مصاحبه پو به دلیل عدم مرتبط بودن درج نشده‌است.
گزارشی که توسط بی‌بی‌سی تراست، "با عنوان حفاظت از بی‌طرفی در قرن بیست و یکم"، در ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد، تأکید کرد که بی‌بی‌سی نیاز به مراقبت بیشتری در بی‌طرف بودن دارد. در این بیانیه آمده‌است که بی‌بی‌سی با نمایش قسمتی از مجموعه تلویزیونی جانشین دیبلی که به تبلیغ کمپین فقر را تاریخ سازی کنید، می‌پرداخت، دستورالعمل‌های خود را زیر پا گذاشته‌است. این تعصب به عنوان نتیجه فرهنگ لیبرال بی‌بی‌سی توضیح داده شد. رونوشت سمینار بی‌طرفی به عنوان ضمیمه منتشر شده جداگانه به گزارش موجود است که از طریق بی‌بی‌سی تراست در دسترس است.
پس از انتشار گزارش‌های مطبوعاتی مبنی بر اینکه کارمندان بی‌بی‌سی مقاله ویکی‌پدیا را ویرایش کرده‌اند، بی‌بی‌سی دستورالعمل‌های جدیدی صادر کرد که کارکنان بی‌بی‌سی را از «ضدعفونی کردن» مقاله‌های ویکی‌پدیا دربارهٔ بی‌بی‌سی منع کرد.
در سال ۲۰۰۵، دو گزارش مستقل، پوشش بی‌بی‌سی از اتحادیه اروپا را نسبتاً ناکافی ارزیابی کردند و یکی از گزارش‌ها به «سوگیری فرهنگی و غیرعمدی» اشاره شده‌است.
در ژوئیه ۲۰۱۳، گزارشی به سفارش بی‌بی‌سی تراست نشان داد که سازمان در انعکاس نگرانی‌های عمومی گسترده در مورد مهاجرت به بریتانیا و تغییر نگرش عمومی نسبت به اتحادیه اروپا کند بوده‌است. این گزارش که توسط استوارت پربل منتشر شده‌است، بیان می‌کند که "هلن بودن"، مدیر سابق بی‌بی‌سی نیوز، گفته بود که وقتی به این سازمان رسید، «سوگیری عمیق لیبرالی» در رسیدگی به مسائل مهاجرت وجود داشته‌است. همچنین بیان کرد که در داخل بی‌بی‌سی، «دستور کار بحث احتمالاً بیش از حد مبتنی بر دیدگاه‌های سیاستمداران است» اما «به‌طور کلی وسعت نظرات منعکس‌شده توسط بی‌بی‌سی در مورد این موضوع گسترده و چشمگیر است و هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای یافت نشد. که امروزه به حوزه‌های مهم نظری اهمیت داده نمی‌شود». همچنین بیان کرد که بی‌بی‌سی «در دادن اهمیت مناسب به وزن فزاینده نظرات مخالف عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا کند بود، اما در زمان‌های اخیر به تعادل بهتری دست یافته‌است».
در مقابل، در سال ۲۰۱۸، رابرت پستون، روزنامه‌نگار سابق بی‌بی‌سی (در حال حاضر آی‌تی‌وی) سازمان را به عدم اعتماد به نفس کافی در اشاره به استدلال‌های نادرست در طول مبارزات انتخاباتی و ارائه یک توازن نادرست از بی‌طرفی متهم کرد. پستون گفت که این سازمان «افرادی را با دیدگاه‌های کاملاً متضاد انتخاب می‌کند و به بینندگان و شنوندگان خود هیچ کمکی در ارزیابی اینکه کدامیک نابغه است، نمی‌کند. روزنامه‌نگاری بی‌طرف به این معنا نیست که به دو نفر که یکی می‌گوید دنیا مسطح است و دیگری می‌گوید دنیا گرد است، وقت برابر دهد».
جرمی کلارکسون، کارمند سابق بی‌بی‌سی، در سخنرانی در صرافی چین در سوهو لندن، زمانی را به یاد می‌آورد که توسط این شرکت به نژادپرستی متهم شد: «صحت سیاسی خسته‌کننده است. ما واقعاً در بی‌بی‌سی از آن رنج می‌بردیم. یادم می‌آید که برای دیدن دنی کوهن تماس گرفتم… او گفت: «می‌دانم که شما یک سگ جدید دارید و اسمش را دیدیه دوگبا گذاشته‌اید. این نژادپرستانه است.»
در اکتبر ۲۰۱۹، ایندارجیت سینگ "برنامه فکری برای روز" را در رادیو بی‌بی‌سی ۴ ترک کرد و بی‌بی‌سی را به «احساس نابجای درستی سیاسی» متهم کرد. بی‌بی‌سی از پخش آیتمی در یادبود یک گور و مذهب سیک که به دلیل مخالفت با مسلمان شدن اجباری هندوها در قرن هفدهم اعدام شده بود، توسط بی‌بی‌سی ممانعت به عمل آمد، زیرا ممکن است مسلمانان را آزار دهد، اگرچه هیچ انتقادی از اسلام وجود نداشت.
کریستوفر بوکر، روزنامه‌نگار، از بی‌بی‌سی به‌خاطر پوشش موضوعات مرتبط با هند انتقاد کرده‌است. او نتیجه می‌گیرد که تلاش‌های بی‌بی‌سی برای تقویت کلیشه‌های جنوب آسیایی مستقیماً مسئول آسیب رساندن به وجهه هند و تشویق حوادث نژادپرستانه علیه هندی‌ها، مانند جنجال کارآموزی دانشگاه لایپزیگ بوده‌است. در سال ۲۰۰۹، عادل ری مجری از این موضوع حمایت کرده بود که سیک‌ها نباید همیشه کرپان، خنجر تشریفاتی و آیتم کلیدی ایمان خود را حمل کنند. بی‌بی‌سی این اتهام را رد کرد اما این برنامه را از وب سایت خود حذف کرد.
آلسدیر پینکرتون در سال ۲۰۰۸ که برای مجله تاریخی فیلم، رادیو و تلویزیون می‌نویسد، پوشش هند توسط بی‌بی‌سی از استقلال هند از سلطه بریتانیا در سال ۱۹۴۷ تا سال ۲۰۰۸ را تحلیل کرد. پینکرتون تاریخ پر فراز و نشیبی را مشاهده کرد که شامل ادعاهای سوگیری ضد هند در گزارش‌های بی‌بی‌سی، به ویژه در دوران جنگ سرد بود، و به این نتیجه رسید که پوشش بی‌بی‌سی از ژئوپلیتیک و اقتصاد جنوب آسیا، به دلیل امپریالیستی ادعایی بی‌بی‌سی، یک تعصب فراگیر و خصمانه ضد هند را نشان می‌دهد. و موضع نئواستعماری در سال ۲۰۰۸، بی‌بی‌سی به دلیل اشاره به افرادی که حملات نوامبر ۲۰۰۸ بمبئی را انجام دادند، به‌عنوان «مرد مسلح» به جای «تروریست» برای توصیف حملات در بریتانیا مورد انتقاد قرار گرفت. در اعتراض به استفاده از کلمه «مرد مسلح» توسط بی‌بی‌سی، ام.جی. اکبر روزنامه‌نگار از شرکت در مصاحبه پس از حملات بمبئی خودداری کرد و از گزارش بی‌بی‌سی از این حادثه انتقاد کرد.
در سال ۲۰۱۱، انجمن اپراتورهای کابلی پاکستان (COAP) پس از پخش مستندی که پاکستان را به عدم اجرای تعهدات خود در جنگ علیه تروریسم متهم کرد، اخبار بی‌بی‌سی را به «تبلیغات ضد پاکستانی» متهم و آن را ممنوع کرد.
بان زیارت، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۳
نفر (۱۷خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
بان کل‌ولی، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۹
نفر (۱۶خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
مهم‌ترین کانال‌های تلویزیونی بی‌بی‌سی در اینجا فهرست شده‌اند.فهرست کامل شبکه‌ها بسیار بیشتر از این است.
در ادارهٔ برخی شبکه‌های زیر علاوه بر بی بی سی شرکت‌های دیگری نیز تا حدودی نقش دارند.بعضی از این تلویزیون‌ها در هلند و بلژیک هم قابل دریافت هستند.
بوالحسن روستاییست کوچک در دهستان ارکوازی بخش چوار شهرستان ایلام.
چم‌ژیه، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۵
نفر (۱۳خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی بختیار، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا به دلیل قرار گرفتن امامزاده حاج بختیار در قسمت جنوبی روستا به همین نام معروف گشته و همواره این روستا میزبان زائران این امامزاده از تمام استان و استانهای همجوار گشته همچنین بقه امامزاده سید عیسی که در 3 کیلومتری شمال غرب این روستا قرار گرفته و به تازگی ساختمان امامزاده بنا شده به جاذبه های این روستا بخصوص در ایام تعطیل افزوده است
روستای حاج بختیار دارای جاذبه های طبیعی و وتفریحی بسیار زیبایی میباشد آبشاری در قسمت بالادست رودخانه ی نزدیک بقعه متبرکه امامزاده سیدعیسی وجود دارد که دیدنش خالی از لطف نیست و درخت زیتونی که گفته میشود عمرش به دوره گور میرسد مانند درختان سرو هزارساله ای که در روستای بانسرو متعلق به زمان گور هستند.طبیعت منطقه خیلی زیباو خوش اب و هواست مخصوصا در فصل بهار که میزبان عموم مردم طبیعت دوست است. کوه شیره زول که مانند دیواری بلند و یکدست از سنگ و نفوذ ناپذیر است که قدیم‌الایام برای رفت‌وآمد مردم بین شهر ایوان و منطقه ارکوازی از قسمتی که رشته کوه بریدگی یا چین خوردگی دارد استفاده میکردند و میکنند که نامش در گویش محلی کوه تک تک بمعنی قطره قطره است علت این نامگذاری اشکفتی (غار)انجاست که چشمه ای در سقفش جریان دارد که آب خنک و زلالش بصورت قطره قطره از سقف اشکفت به زمین میچکد جدای از این چشمه منظره فوق العاده زیبا و دلنوازی دارد که در تمام فصول سال کوهنوردان و طبیعت دوستان را به خود جذب میکند.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۱۴
نفر (۲۵خانوار) و در سرشماری سال۹۵،جمعیت آن۲۱۴نفر بوده است.درگاه ملی آمار ایران
طاق تاوی روستایی است در دهستان ارکوازی بخش چوار شهرستان شهرستان چوار
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۲۳
نفر (۲۲خانوار) بوده است،مردم این روستا از طایفه های قیطول، ریزوند و آسنگر میباشند‌. درگاه ملی آمار ایران
هرکبود گلزار، روستایی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۲۹
نفر (۴۳خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
چشمه شیرعلی روستاییست کوچک در دهستان ارکوازی بخش چوار شهرستان ایلام.
شهرک شهید رجایی، شهرکی است که در ایل ارکوازی است و جمعیت حدوداً ۲۹۰نفر، از توابع شهرستان چوار در استان ایلام ایران.و منجمله از ایل ارکوازی و طایفه بانحاجی(حاجی)،سه تیره از ۴تیره این طایفه در این شهرک است.جد اصلی این طایفه در زمان قاجار و حدودات این شهرک و بزرگ آنها نورگه غیاثی بوده است.http://fna.ir/7b7k3
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۸۰
نفر (۸۰خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا از طبیعت بهاره بسیار خوبی برخوردار است و از آثار تاریخی تپه چهل دزد(سرچل) و متروکه های ساکنان محلی و تفریحگاه بانسوهان در ضلع غربی شهرک و آبشار های فصلی و پل (لول بانسوهان)در ضلع شرقی متروکه های آبادی و تفریگاه آبی رود گلال در جنوب آن و کوهپایه کوه« شاه ماران» و همچنین فاصله نزدیک آن تا بقعه های متبرک حاج بختیار و سید عیسی کلکسیون فانتزی و رویایی برای گردشگران را فراهم آورده است.http://fna.ir/7b7k3
شهرک صنعتی ایلام، یک شهرک صنعتی است از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام ایران.
این شهرک صنعتی در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۱
نفر (۲۳خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
لاتزیو یکی از ناحیه‌های ایتالیا است.
این ناحیه با توسکانی آمبریا و مارش از شمال و ابروتسو از شرق و کامپانیا از جنوب و دریای تیرنیان از غرب مرز دارد.
رم پایتخت ایتالیا مرکز این ناحیه می‌باشد.
لاتزیو مرکز اداری و سیاسی ایتالیا می‌باشد.
کسب و کار در این ناحیه بیشتر به سمت خدمات تمایل دارد.
شرکت‌های عمومی ایتالیا مانند انی (شرکت نفت و گاز ایتالیا)، انل (شرکت برق ایتالیا)، الیتالیا (بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی ایتالیا) و رای (رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا) در این ناحیه قرار دارند.
آمفی تئاتر معروف کولوسئوم، پلکان اسپانیایی، فواره تروی، معبد پانتئون، رومن فروم در این ناحیه قرار دارند.
استودیوی فیلمسازی چینه چیتا که نقش بسزایی در صنعت فیلم‌سازی ایتالیا دارد، در این ناحیه قرار گرفته‌است.
ایل تمپو و لارپوبلیکا از پرمخاطب‌ترین روزنامه‌های ایتالیا در شهر رم چاپ می‌شوند.
باشگاه‌های فوتبال آ.اس. رم و لاتزیو در این ناحیه قرار دارند و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰در این شهر برگزار شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی لئوناردو داوینچی فیومیچینو و فرودگاه چمپینو آنرا به قطب پروازهای ایتالیا تبدیل کرده‌اند.
دانشگاه تورورگاتا و ساپینزای رم آنرا به قطب علمی ایتالیا تبدیل کرده‌اند.
این ناحیه نام خود را به باشگاه حرفه ای فوتبال، لاتزیو که در سری آ ایتالیا بازی می کند. بعدها این ناحیه دارای دو باشگاه حرفه‌ای در رده‌بالا شد، که نام دومین باشگاه آن آ.اس رم است که این باشگاه هم در بالاترین دسته فوتبال ایتالیا نیز بازی می کند. این دو باشگاه در کل ۵ قهرمانی ایتالیا را با آ. اس. رم ۳ قهرمانی و لاتزیو ۲ قهرمانی اخذ نمودند. استادیوم اصلی ورزشی در لاتزیو ورزشگاه المپیک رم در رم می باشد که برای زمان طولانی هر دو تیم را در خودش جای داده و میزبان دربی دلا کاپیتاله در میان دو باشگاه می باشد. این استادیوم همچنین میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ بود. خارج از رم، صحنه فوتبال فقط یک باشگاه دیگر را دارا بود که پیش از آن در سری آ ایتالیا بازی می کرد، و آن فروزینونه بود.
و بعدها لاتزیو میزبان هیچ رویداد موتوراسپرت برتر نبوده و نیست، ولی پیست واللونگا پیش از آن میزبان مسابقات قهرمانی جهان سوپربایک در موتورسواری بود.
ویکتوریا آزارنکا (به بلاروسی: Вікторыя Азарэнка, Азаранка، به روسی: Виктория Азаренко؛ متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۹) تنیسوری حرفه‌ای از بلاروس است.
در ۷ سالگی از طریق مادرش، آلا، با تنیس آشنا شد و از سال ۲۰۰۳ با شرکت در مسابقات آی‌تی‌اف، اولین مسابقات رسمی خود را شروع کرد و در سال ۲۰۰۶ به جمع صد تنیسور برتر زن دبلیوتی‌ای راه یافت.
زمین مورد علاقهٰ او، زمین‌های سخت است گرچه نتایج گرنداسلم‌های انفرادی او حاکی از موفقیت بیشتر او در زمین‌های خاکی و چمن است. او هم‌چنین دو عنوان مختلط گرنداسلم را در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ برده‌است و در سال ۲۰۰۵ به عنوان قهرمان جونیورز جهان از سوی آی‌تی‌اف شناخته شد.
در سال ۲۰۱۲ آزارنکا با شکست دادن ماریا شاراپووا اولین عنوان گرند اسلم خود یعنی آزاد استرالیا را کسب کرد.
http://www.sonyericssonwtatour.com/page/Player/Info/0,12781~11289,00.html
دانشگاه فناوری مالزی یا دانشگاه تکنولوژی مالزی (نام اصلی: "Universiti Teknologi Malaysia") نام قدیمی‌ترین و بزرگترین دانشگاه فنی مهندسی کشور مالزی است که با عنوان UTM نیز شناخته می‌شود.
این دانشگاه در سال ۱۹۰۴ به عنوان یک مؤسسه آموزش عالی در شهر کوالالامپور جهت آموزش مهارت‌های فنی شروع به کار کرد. در سال ۱۹۴۵ به عنوان کالج صنعتی کوالالامپور شناخته شد و در نهایت در سال ۱۹۷۵ نام آن به دانشگاه صنعتی مالزی تغییر یافت.
در حال حاضر دانشگاه دارای دو مقر است. مقر اصلی با مساحت ۱۲٬۲۲۲٬۰۰۰ متر مربع در جوهور بهرو و مقر کوالالامپور با ۲۰٬۰۰۰ متر مربع فضا در حال فعالیت هستند.
حدود ۱۶٬۵۰۰ دانشجوی کارشناسی (که ۷۰۰ نفر از آنها خارجی هستند) و ۶٬۵۰۰ دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا (که ۱٬۸۰۰ نفر از آنها خارجی هستند) در این دانشگاه به تحصیل اشتغال دارند و تعداد اعضای هیئت علمی آن ۲٬۰۰۰ نفر می‌باشد (که ۷۰ نفر از آنها خارجی هستند). کتابخانه دانشگاه جای مطالعه ۳٬۴۲۲ نفر را در خود دارد و خوابگاه‌های دانشگاه ۲۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای داده‌اند.
در سال ۲۰۰۷ تعداد ۱٬۳۲۶ مقاله توسط دانشجویان و اعضای هیئت علمی این دانشگاه منتشر گردید.
دانشگاه فناوری مالزی در سال ۲۰۰۹ در رتبه‌بندی آکادمیک دانشگاه‌های جهان جایگاه ۳۲۰ام (و از نظر رشته‌های فتی مهندسی ۲۳۶ام) را به دست آورد.
این دانشگاه در سال ۲۰۱۱، توسط وزارت علوم مالزی به عنوان یک دانشگاه پژوهش محور شناخته شد. به دانشگاه‌های پژوهش محور در مالزی، بودجه ویژه‌ای برای اجرای پروژه‌های تحقیقاتی تعلق می‌گیرد.
این دانشگاه به دلیل تربیت تعداد زیادی از متخصصین و نیروی کار کشور مالزی، شناخته شده‌است.
علاوه بر این این دانشگاه با بسیاری از دانشگاه‌های خارجی معتبر همچون آکسفورد، کمبریج و استنفورد در زمینه‌های تحقیقاتی مشارکت دارد.
محله سپیدار یا کوی شهید رجایی یکی از منطقه‌های اهواز است که در شرق این شهر قرار گرفته‌است. این منطقه از فنی و حرفه‌ای سپیدار آغاز شده و تا بیمارستان امیرالمؤمنین(سپیدار) ادامه دارد. این منطقه شامل چند محله گوناگون می‌شود که از جمله آن‌ها می‌توان به دو، سه، چهار اتاقه‌ها و منازل آجر قرمزها نام برد. این منطقه پیشتر به دلیل حضور خانواده‌های جنگزده به نوعی فرهنگ حاشیه نشینی پیدا کرده بود که با تخریب آن‌ها در سال ۱۳۷۸ این منطقه شروعی تازه پیدا کرد و بافت فرهنگی- جمعیتی آن تغییر یافت و ساکنین قدیمی آن در کنار موج مهاجرت به این منطقه که با نوسازی و آپارتمان سازی در آن همراه بود فرهنگی جدید کسب کردند که اکنون این منطقه به یکی از خاستگاههای طبقه متوسط شهری در اهواز مبدل شده‌است.
این محله به دلیل برخورداری از بسیاری از امکانات شهری با استقبال برای سکونت یا ادامه سکونت مواجه شده که پس از تغییرات سریع سال‌های ابتدایی دهه هشتاد اینک به ثبات جمعیتی رسیده‌است.
در این محله دو بازارچه، پنج نانوایی، دو مسجد، فنی و حرفه‌ای سپیدار، بیمارستان سپیدار، بهزیستی، اتوبوسرانی، طب کار، دو جایگاه سوخت رسانی، نمایندگی ایران خودرو و چندین مدرسه مختلف قرار گرفته‌است.
نقشه سپیدار
"هشدار! مطالب این صفحه، لزوماً دربارهٔ پردازش گفتار نیست."
فناوری تشخیص گفتار نرم‌افزاری است که قادر است صوت را به متن تبدیل کند. فناوری تشخیص گفتار به رایانه‌ای که توانایی دریافت صدا را دارد برای مثال به یک میکروفن مجهز است این قابلیت را می‌دهد که صحبت کاربر را متوجه شود٫این فناوری در
تبدیل گفتار به متن یا به عنوان جایگزین برای ارتباط با رایانه کاربرد دارد. برقراری ارتباط گفتاری با رایانه‌ها به جای استفاده از صفحه کلید و ماوس یکی از زمینه‌های تحقیقاتی مهم چند دههٔ اخیر است و شرکت‌های بزرگی چون مایکروسافت ٫فیلیپس ٫ ای ال ای تی ٫ ای بی ام ٫سالانه هزینه‌های هنگفتی را برای این منظور پرداخت کرده و می‌کنند.
از جمله محدودیت‌های این نرم‌افزار این است که کلماتی که در این نرم‌افزار وجود دارد کلماتی است که از قبل به نرم‌افزار معرفی شده‌است. ضمن آن که در این نرم‌افزار کلمات محاوره‌ای قابل شناسایی نیست. از جمله کاربردهای این نرم‌افزار در ادارات و سازمان‌ها برای کاهش به‌کارگیری نیروی انسانی بهره برد. همچنین افزایش امنیت نیز یکی دیگر از قابلیت‌های استفاده از این نرم‌افزار است.شبکهٔ فناوری اطلاعات ایران
هدف بلند مدت سیستم‌های بازشناسی خودکار گفتار‚ طراحی ماشینی است که سیگنال صوتی مربوط به یک جملهٔ بیان شده را به دنباله‌ای از کلمات نوشته شده تبدیل نماید. سیستم‌های بازشناسی خودکار گفتار اطلاعات متنوعی ازمنابع دانش گوناگون را در جهت دستیابی به جملهٔ بیان شده از روی سیگنال صوتی دریافت شده، به کار می‌گیرند. پردازش گفتار به عنوان یکی از زیر شاخه‌های پردازش سیگنال ٫ به سرعت در حال گسترش است. تکنیک‌های پیچیده و نوآوری‌های روزافزون این دانش٫همگی در راستای دستیابی به این آرزو هستند که امکان بیابیم مفاهیم در قالب ابزارهای ریاضی فراهم گردد.
در این مقاله٫به بیان خلاصه‌ای از انواع روش‌های پردازش گفتار می‌پردازیم: