moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این سرود ملی تا پایان حکومت نجیب‌الله در سال ۱۳۷۱ استفاده می‌شد.
پس از سقوط کمونیستان و با به قدرت رسیدن مجاهدین، سرود ملی افغانستان تغییر نمود. سرود ملی افغانستان در زمان حکومت مجاهدین به زبان فارسی بود که شعر آن را داود فارانی سروده بود.
سرود ملی افغانستان در زمان مجاهدین:
قلعهٔ اسلام قلب آسیا جاودان، آزاد خاک آریا
زادگاه قهرمانان بزرگ سنگر رزمنده مردان خدا
تیغ ایمانش به میدان جهاد بند استبداد را از هم گسست
ملت آزادهٔ افغانستان در جهان زنجیر محکومان شکست
هر خط قرآن نظام ما بود پرچم ایمان به بام بود
هم‌صدا و همنوا و همزبان وحدت ملی مرام ما بود
شاد زی آزاد زی آباد زی ای وطن در نور قانون خدا
مشعل آزادگی را برفراز مردم برگشته را شو رهنما
قانون اساسی پیشین افغانستان که در سال ۲۰۰۴ توسط لویه جرگه به تصویب رسید، حکم کرد که سرود ملی باید به زبان پشتو که یکی از دو زبان‌های رسمی کشور و زبان قوم پشتون‌ها تشکیل می‌دهند باشد، همین‌طور در قانون اساسی آمده‌است که ضمن نام‌های قومیت‌های بزرگ باید واژگان «الله اکبر» نیز در سرود ملی نو گنجانیده شود.
سرود ملی پیشین افغانستان که تصنیف آن بدست عبدالباری جهانی سروده شده و آهنگ آن را ببرک وسا که اکنون رهبر ارکستر سمفونی کشور آلمان است ساخته و در ماه مه سال ۲۰۰۶ میلادی در شهر برلین ثبت شد که خوانندگان آن عبدالوهاب مددی، صادق فطرت (ناشناس) پیکر افسانه، حسین ارمان، مشعل ارمان، شهنا و دو، سه هنرمند جوان دیگر بودند. اصل متن این سرود به زبان پشتو سروده شده بود که در آن اسامی برخی از اقوام باشندهٔ افغانستان چون بلوچ‌ها، ازبک‌ها، پشتون‌ها، هزاره‌ها، ترکمن‌ها، تاجیک‌ها، عرب‌ها، گوجرها، پامیری‌ها، نورستانی‌ها، براهویی‌ها، قزلباش‌ها، ایماق‌ها، و پشه‌ای‌ها ذکر گردیده‌است.
پس از روی کار آمدن حکومت طالبان در کابل آنان سرود ملی را تغییر دادند. متن زیر بخشی از این سرود است.
باتور
علی‌اکبر اشعری (متولد ۱۳۳۲ در تهران) مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد و همچنین رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران بوده‌است.همشهری آنلاین: زندگینامه: علی اکبر اشعری (1332-)
پیش از این وی معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد و نیز مدیرعامل انتشارات سروش و نیز مدتی سردبیر "همشهری" بوده‌است.رئیس کتابخانه ملی استعفا داد
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت آموزش و پرورش به مجلس معرفی کرد. اما نتوانست از مجلس ایران رأی لازم را کسب کند.
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی می‌باشد. اشعری در سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک دختر و سه پسر است.
آمریکای لاتین به‌طور سنتی، به مناطقی از قارهٔ آمریکا گفته می‌شود که در آن‌ها به زبان‌های رومی مانند اسپانیایی، پرتغالی و فرانسوی صحبت می‌شود و اکثر نیم‌کره غربی به‌جز ایالات متحده آمریکا و کانادا و کشورهای غیر اسپانیایی، زبان حوزه دریای کارائیب زیر عنوان آمریکای لاتین دسته‌بندی شده‌اند.
جمعیت آمریکای لاتین حدود نفر در سال شمارش شده‌است و همچنین رشد جمعیت در آمریکای لاتین بیشتر از آمریکای شمالی است."Latin America". "دیکشنری آکسفورد". Pearsall, J. , ed. 2001. Oxford, UK: انتشارات دانشگاه آکسفورد; p. 1040: بخش‌های آمریکای لاتین که زبان رسمی اسپانیولی و پرتغالی است (مانند مکزیک)."
آمریکای لاتین به ۲۰ کشور مستقل و چندین واحد سیاسی وابسته تقسیم می‌شود و برزیل از نظر مساحت و جمعیت بزرگ‌ترین کشور آمریکای لاتین است، برزیل بیش از ۴۰ درصد خاک این منطقه را پوشانده و مسکن قریب به یک سوم جمعیت آن را تأمین کرده‌است و زبان رسمی این کشور پرتغالی است.آمریکای لاتین
با وجود آنکه زبان‌های غالب در آمریکای لاتین اسپانیایی و پرتغالی‌اند امّا واژه «لاتین» در آمریکای لاتین اشاره به این دارد که زبان‌های مزبور جزو زبان‌های رومی و نشأت گرفته از زبان لاتین می‌باشند (نه اینکه در آنجا به لاتین تکلم می‌شود) و وجه تسمیه آمریکای لاتین همین است. بنابراین آمریکای لاتین مشتمل‌بر تمامی کشورهای قاره امریکاست که روزگاری بخشی از امپراتوری‌های رومی‌زبانِ اسپانیا، پرتغال و فرانسه بودند.
آمریکای لاتین اغلب ایبرو-امریکا (Ibero-America) نیز نامیده می‌شود، به‌استثنای مناطقِ غالباً هلندی-فرانسوی و قلمروهای انگلیسی زبان؛ بنابراین کشورهای هائیتی، بلیز، گویان و سورینام و نیز مناطق فرادریایی فرانسه از مجموعه آمریکای لاتین به‌شمار نمی‌آیند. از سویی دیگر پورتوریکو معمولاً به حساب می‌آید.
آمریکای لاتین اغلب شامل این کشورها تلقی می‌شود:
میر سید محمد بهبهانی (زاده ۱۲۵۳ – درگذشت ۲۰ آبان ۱۳۴۲) از مراجع بزرگ دینی تهران در دوران معاصر بود که در نهضت مشروطیت و سپس در سرنگونی دولت محمد مصدق نقش داشت.
سید محمد فرزند سیدعبدالله بهبهانی بود که از مجتهدان شیعه تهران و از رهبران مشروطه بشمار می‌رفت. جد وی سید اسماعیل بهبهانی نیز از علمای هم تراز ملا علی کنی و سید صادق سنگلجی بود. سید عبدالله بلادی بوشهری نیز از اقوام نزدیک میر سید محمد بهبهانی است. وی تحصیلات دینی خود را در تهران و نجفازاخوند خراسانی وسیدمحمدکاظم طباطبایی یزدی طی کرد و به درجه اجتهاد رسید و در زمان مشروطه از طرف آخوند خراسانی به عنوان عالم تراز اول به مجلس معرفی شد.سیاست‌نامه خراسانی، محسن کدیور، ص ۲۶۰.
در دوره دوم مجلس شورای ملی به نمایندگی انتخاب شد اما در مجلس حضور نیافت و سرانجام در ۲۷ شهریور ۱۲۸۹ استعفانامه اش در مجلس قرائت شد. شانزده روز بعد، مجلس دکتر رضا خان را به جای او به نمایندگی برگزید.
میر سید محمد بهبهانی از مرتبطان با دربار پهلوی دوم بود و از مخالفان محمد مصدق در جریان نهضت ملی شدن نفت ایران بود. او در توطئه ۹ اسفند ۱۳۳۱ نقش مؤثری در جمع کردن هواداران شاه داشت. دکتر مصدق از او و امثالش با عنوان «علمای ۹ اسفند» یاد می‌کند. بهبهانی در مدت کوتاهی که نهضت سال ۴۲ روح‌الله خمینی را درک کرد هوادار این نهضت شد. شاه به تندی به او پیغام داد که در صورت حمایت از جریان خمینی، می‌دهم تا ریشت را خشک خشک بتراشند. بهبهانی هم در جواب شاه گفت: بعد از ۲۸ مرداد (به علت تلاش برای بازگرداندن تو و به استقبال تو آمدن) آن قدر مردم به صورتم آب دهان انداخته‌اند که نمی‌شود ریش مرا خشک تراشید!هفته نامه حریم امام، شماره ۱۲۸.
اصطلاح «دلارهای بهبهانی» را اولین بار یک مأمور سابق سازمان سیا بنام ریچارد کاتم در کتاب خود آورد. او استاد روابط بین‌الملل دانشگاه پیتسبورگ و نویسنده کتاب «ناسیونالیسم در ایران» و مردی بود که در جریان انقلاب سال ۱۳۵۷ به حلقه اتصال آمریکا و اطرافیان روح‌الله خمینی تبدیل شد و در نوفل لوشاتو به دیدار رهبر انقلاب رفت. او چند سال بعد از ترک سیا و آغاز کار دانشگاهی در کتاب خود به اختصار نوشت که در جریان کودتا «دلارهای بهبهانی» بود که بین روحانیون و دسته‌های جنوب شهر تهران تقسیم می‌شد.
بنا بر اسناد فوق‌سری دولت آمریکا که پس از مدتها در آرشیو ملی ایالات متحده از حالت طبقه‌بندی بیرون آمده و در سال ۲۰۱۷ با نام سند «مرور بحران اخیر» منتشر شد منبع دست‌کم بخشی از «دلارهای بهبهانی» سفارت آمریکا در تهران بوده‌است. در این سند آمده: «بنا بر گزارش‌های موثق که در روز ۱۰ اوت (۱۹ مرداد) دریافت شد، سفارت آمریکا به‌طور پنهانی به اشخاص بانفوذ خاصی از جمله آیت الله بهبهانی، روحانی معروف، مبالغ کلانی پول پرداخت کرده بود».
بنا بر سند «مرور بحران اخیر» مورخ ۱۱ شهریور ۱۳۳۲ (دوم سپتامبر ۱۹۵۳)، محمد بهبهانی همچنین یکی از دست‌اندرکاران اصلی عملیات نهایی سرنگونی مصدق در صبح روز ۲۸ مرداد بود. به نظر می‌رسد این سند، گزارش مقامات بریتانیایی از برخی وقایع کودتا بوده که نسخه‌ای از آن را برای همکاران آمریکایی خود فرستادند؛ وزارت امور خارجه آمریکا در سال ۱۹۸۹ میلادی نسخه ناقص و سانسور شده سند را منتشر کرد. بخش‌های سانسور شده که برای اولین بار توسط بی‌بی‌سی فارسی گزارش شد اهمیت زیادی دارد چرا که به نقش سفیر آمریکا در کودتا و موضوع بحث‌برانگیز «دلارهای بهبهانی» مربوط می‌شود.
سند همچنین می‌گوید که بهبهانی یکی از معدود افرادی بود که از طرح کودتای صبح ۲۸ مرداد با خبر بوده‌است - موضوعی که اعتماد کامل سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا به محمد بهبهانی را نشان می‌دهد. یک چنین اعتمادی دربارهٔ ابوالقاسم کاشانی که به شدت با بریتانیا خصومت داشت به احتمال زیاد وجود نداشته‌است. شاید به همین خاطر باشد که برخی کارشناسان معتقدند آمریکا برای تضعیف محمد مصدق، خط مشی تعامل با کاشانی را در پیش گرفت ولی او را وارد جزئیات نقشه کودتا نکرد.
بنا بر این سند، فقط چند نفر از نقشه کودتا خبر داشتند: فرماندهان چند یگان نظامی، رئیس شهربانی و «بهبهانی که مسئول سازماندهی تظاهرات بود». این اسناد همچنین حکایت از آن دارد که پس از سرنگونی مصدق، پرداخت پول به محمد بهبهانی ادامه یافته‌است. در یک گزارش سیا به نقل از منابع نزدیک به سرلشکر زاهدی - نخست‌وزیر جدید - نوشته شده که زاهدی در روز چهارم مهر ۱۰ هزار تومان (حدود یک هزار دلار) و یک هفته بعد پنج هزار تومان (حدود ۵۰۰ دلار) به بهبهانی داد «تا حسن نیت بهبهانی را حفظ کند و او را حامی دولت نگه دارد».
میر سید محمد در ۲۰ آبان ۱۳۴۲ در هشتاد و نه سالگی درگذشت و جنازه اش در نجف مدفون گشت.نقباء البشر، ج۵، ص ۲۳۱.
ترکی ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
نسبتی فرهنگی به مردمان ترک؛ مانند غذای ترکی.
اشاره به زبان‌های ترکی.
غلامحسین محسنی اژه‌ای (زادهٔ ۷ مهر ۱۳۳۵) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ با حکم سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به عنوان رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. او سمت‌هایی چون دادستان دادگاه ویژه روحانیت، وزیر اطلاعات در دولت نهم و دادستان کل کشور را در اختیار داشته و نیز از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام است. در ۱۳۸۹، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا او را به دلیل نقض جدی حقوق بشر و سرکوب، دستگیری و شکنجه مخالفان و معترضان بعد از انتخابات ۱۳۸۸ تحریم کرد.
اژه‌ای در مدرسه حقانی—که پس از انقلاب ۱۳۵۷ شمار زیادی از دانش‌جویانش به سمت‌های قضایی و امنیتی رسیدند—تحصیل کرد و در سال ۱۳۵۱ طلبه شد. او در کمیته و جهاد سازندگی اصفهان مشغول به کار شد و علی قدوسی، دادستان کل انقلاب اسلامی، او را به قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران دعوت کرد. او در سال ۱۳۶۲ با تأسیس وزارت اطلاعات بازجویی پرونده‌های مهمی مانند انفجار در دفتر نخست‌وزیری را بر عهده داشت. بازجویی از سید مهدی هاشمی، برادر داماد حسینعلی منتظری، نقطهٔ عطفی برایش بود. این پرونده باعث حذف منتظری از سمت قائم مقام و رهبری آیندهٔ او شد. او در قتل‌های زنجیره‌ای ایران در دههٔ ۱۳۷۰ نیز نقش داشت که به گفتهٔ قربانعلی دری نجف‌آبادی، اژه‌ای دستور قتل نویسنده پیروز دوانی را صادر کرده‌است. او بعداً این اتهام را تکذیب کرد.
اژه‌ای در سال ۱۳۸۴ وزیر اطلاعات شد اما در سال ۱۳۸۸ پس از برکنار نشدن اسفندیار رحیم مشایی از سمت معاون اول رئیس‌جمهور، او به دستور خامنه‌ای از سمت خود عزل شد. او در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی در ۱۳۶۷ و سرکوب معترضان پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران نقش داشته‌است. او از اعضای هیئت رسیدگی به شکنجه معترضان به نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ ایران نیز بوده‌است. به گفتهٔ احسان مهرابی از بی‌بی‌سی فارسی نام اژه‌ای در طول چهار دهه فعالیت «همواره با پرونده‌های مهم و حساس در رده‌های بالای امنیتی گره خورده و او همچنان این جایگاه را حفظ کرده‌است.»
غلامحسین محسنی اژه‌ای در ۷ مهر ۱۳۳۵ در روستای اژیه (که بعدها شهر شد) در ۲۵ کیلومتری شهرستان ورزنه استان اصفهان به دنیا آمد. او چهار خواهر و دو برادر دارد. او به توصیه پدرش و امام جمعه موقت اصفهان، وارد حوزهٔ علمیه اصفهان شد. او در همان زمان یک بار توسط حکومت پهلوی دستگیر شد. وی پس از پایان سطح عالی در مدرسه حقانی، چند سال در درس خارج در حوزهٔ علمیه قم شرکت کرد. محسنی اژه‌ای علاوه بر تحصیلات حوزوی، دارای مدرک دکترای حقوق بین‌الملل خصوصی نیز است.
محسنی اژه‌ای دارای سوابق تدریس در دانشکده باقر العلوم وزارت اطلاعات، تدریس در بخش آموزشی دادگاه‌های انقلاب و همچنین دانشکده علوم قضایی بوده‌است.
محسنی اژه‌ای در تاریخ ۱۰ تیر ۱۴۰۰ با حکم سید علی خامنه‌ای به‌عنوان رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران منصوب شد.
محسن اژه‌ای در تماس با رئیس دادگستری خوزستان خواستار آزادی کسانی شد که تنها به خاطر اعتراض بازداشت شده‌اند.
ساعاتی پس از ایجاد صفحهٔ شخصی محسنی اژه‌ای در مرداد ۱۴۰۰ از دسترس خارج شد.
رئیس قوه‌قضائیه در مرداد ۱۴۰۰ که منابع قوه، آن اقدام محسنی اژه‌ای را بی‌سابقه خواندند که ایشان تنها رئیس قوه بوده‌است که از وضعیت و حال زندانیان امنیتی در زندان اوین، بازدید کرده و تقاضا بهبود شرایط آن‌ها را داشته‌است. سپس در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۰ گروهی که خود را «عدالت علی» می‌نامید، توانست به دوربین‌های زندان اوین نفوذ پیدا کند. تصاویر انتشار یافته نشان‌دهنده وضعیت وخیم زندانیان، ضرب‌وشتم و آزار دادن آن‌ها همراه بود. پس از آن محمدمهدی حاج‌محمدی، رئیس سازمان زندان‌ها در واکنش به تصاویر انتشار یافتهٔ آزار و اذیت زندانیان، مسئولیت این اتفاقات را به عهده گرفت. در ۱۴ شهریور ۱۳۹۷ و دورهٔ ریاست صادق لاریجانی در قوه‌قضائیه، از محمدمهدی حاج‌محمدی به‌عنوان «قاضی نمونه» تقدیر و تشکر شده‌بود. همچنین مرکز ملی فضای مجازی مسئول شد تا از اینگونه انتشار تصاویر و نفوذ به دوربین‌های زندان‌ها جلوگیری کند. در پی انتشار تصاویر آزار و اذیت زندانیان اوین، محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضائیه، دادستان‌کل کشور را مأمور کرد به موضوع این زندان رسیدگی کند. سازمان عفو بین‌الملل در واکنش به تصاویر خشونت وحشیانه مأموران زندان اوین، در بیانیه‌ای نوشت: «این تصاویر و ویدئوها شواهد عینی تکان‌دهنده از ضرب‌وشتم، آزار جنسی، بی‌توجهی و خشونت با افرادی است که نیاز به مراقبت‌های پزشکی دارند. سازمان عفو بین‌الملل سال‌هاست در این زمینه مستنداتی ارائه داده‌است. دیدن آنچه در داخل دیوارهای زندان اوین می‌گذرد تکان‌دهنده است، اما متأسفانه بدرفتاری‌های نشان‌داده‌شده در این ویدئوها فقط نوک کوه‌یخ شکنجه در زندان اوین است.»
از ۱۳۹۳–۱۴۰۰ به عنوان معاون اول قوه قضاییه فعالیت می کرد.
محسنی اژه‌ای معاون اول قوه‌قضائیه در دوران ریاست صادق لاریجانی، دربارهٔ پروندهٔ اکبر طبری و غلامرضا منصوری در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ بیان کرد: «با وجود ارتباط زیاد ایشان با قوه‌قضائیه کشور و فسادهای گسترده، همچنان برای من و صادق لاریجانی رئیس قوه‌قضائیه، فسادهای مالی وسیع ایشان مشخص نبود.» غلامحسین اژه‌ای در ادامه بیان داشت: «با وجود فسادهای اکبر طبری اگر کسی فرصت توبه بخواهد باید به او فرصت دهیم. ما مردم را محرم اسرار کشور می‌دانیم، اگر جلسات دادگاه مفسدان اقتصادی را غیرعلنی برگزار می‌کنیم برای این است که اطلاعات محرمانه به‌دست دشمنان کشور قرار نگیرد.»
اژه‌ای در شهریورماه سال ۱۳۹۳ در نامه‌ای به محمود واعظی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، خواستار اعمال محدودیت‌های بیشتر روی اینترنت نظیر فیلترینگ وایبر، واتس آپ، تانگو و سایر شبکه‌های اجتماعی شد. این اقدام وی واکنش‌های بسیاری در آحاد جامعه ایران داشت.
محسنی اژه‌ای در ۲۰ آذر ۱۳۹۶ در دیدار با دانشجویان دانشگاه شریف، در واکنش به اعتراضات دانشجویان، با صدای بلند سوت بلبلی زد که بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها داشت.
غلام‌حسین محسنی اژه‌ای در سال ۱۳۷۷ قاضی دادگاه محاکمه غلامحسین کرباسچی بود. مباحثات میان او و کرباسچی در جلسات علنی دادگاه که از صداوسیما پخش می‌شد، بازخورد زیادی داشت.
اکبر گنجی پس از نوشتن کتاب‌های «تاریک‌خانه اشباح» و «عالی‌جناب سرخ‌پوش و عالی‌جنابان خاکستری» از وی به عنوان یکی از افراد دخیل در قتل پیروز دوانی و قتل‌های زنجیره‌ای یاد کرد.
هوشنگ بوذری مشاور پیشین وزیر نفت ایران و سفیر پیشین ایران در ونزوئلا در شکایتی که علیه مهدی هاشمی رفسنجانی، علی فلاحیان، اکبر هاشمی رفسنجانی و محسنی اژه‌ای به دادگاه کانادا ارائه داده، به دستگیری و گروگان‌گیری خود توسط وزارت اطلاعات در سال ۱۳۷۲ اشاره کرد. بوذری در شکایت خود و در گفتگوها با رسانه‌ها از بازداشت و شکنجهٔ هفت‌ماهه‌اش در بازداشتگاه توحید گفت و مدعی شد که با واریز ۳ میلیون دلار رشوه در وجه محسنی اژه‌ای، آزاد شده‌است. بوذری همچنین گفته‌است که برای آزاد کردن گذرنامه‌اش، ناچار به پرداخت ۷۵ میلیون تومان رشوه به محسنی اژه‌ای شده که اسناد این پول‌ها تماماً به دادگاه کانادا ارائه شده و در دسترس عموم است.
در ۲۵ آذر ۱۳۷۷ با حکم سید علی خامنه‌ای جانشین محمد ری‌شهری که دارای مقام دادستان کل دادگاه ویژه روحانیت بود، شد.https://farsi.khamenei.ir/message-content?id=11448 از ۱۳۷۷–۱۳۸۴ در این مقام حضور داشت. همچنین از ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ دادستان ویژه روحانیت تهران بوده‌است. اژه‌ای در این دوران از سوی قوه قضائیه به عضویت در هیئت نظارت بر مطبوعات منصوب شده بود.https://www.radiofarda.com/a/342885.html
سعید منتظری فرزند حسینعلی منتظری، در نامه به خامنه‌ای می‌گوید در دوران محسنی اژه‌ای حدود یک سال در سلول انفرادی زندان حبس شده‌است. فرزند منتظری همچنین نوشته که منزل مسکونی و کتابخانهٔ شخصی و دفتر پدرش در ده سال گذشته و حسینیهٔ شهدا محل تدریس او حدود ۲۲ سال است که پلمب شده‌اند. احمد منتظری فرزند دیگر حسینعلی منتظری می‌گوید بسیاری از شخصیت‌های جمهوری اسلامی شاگرد پدر من بودند. محسنی اژه‌ای از سال ۱۳۶۵ در پرونده‌هایی که علیه حسینعلی منتظری و نزدیکانش تشکیل شده حضور داشته و در پروندهٔ مهدی هاشمی برادر داماد منتظری، در بخشی از اتفاقات این پرونده باعث حذف منتظری از سمت قائم مقام رهبری شد.
وی در کسوت رئیس دادگاه ویژه روحانیت، در جلسه هفتگی هیئت نظارت بر مطبوعات با عیسی سحرخیز نماینده مدیران مطبوعات در این هیئت گلاویز شده، اقدام به پرتاب قندان به سوی او و سپس گاز گرفتن شانهٔ راست او نمود. تاکنون به شکایت سحرخیز از او رسیدگی نشده‌است.
محسنی اژه‌ای در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ با رئیس‌جمهور وقت ایران، محمود احمدی‌نژاد، برای تصدی وزارت اطلاعات از مجلس رأی اعتماد گرفت. از ۱۳۸۴–۱۳۸۸ در این مقام حضور داشت.
در ۳ مردادماه ۱۳۸۸ چند روز پس از درگیری لفظی اژه‌ای و چند وزیر دیگر با محمود احمدی‌نژاد در جلسه هیئت دولت و خروج اعتراض آن‌ها از جلسه دولت بر سر تعلل احمدی‌نژاد از پذیرش برکناری اسفندیار رحیم مشایی و همچنین مخالفت وزیر اطلاعات با پخش اعترافات بازداشت‌شدگان حوادث پس از انتخابات در تلویزیونبروجردی: وزیر اطلاعات با پخش اعترافات بازداشت شدگان مخالف است روزنامه جام جم، مردادماه ۱۳۸۸ احمدی‌نژاد اژه‌ای را از کار برکنار کرد. ۲۱۰ نماینده مجلس در نامه‌ای که در صحن علنی مجلس هشتم ایران قرائت شد از او تقدیر کردندبیانیه تقدیر ۲۱۰ نماینده مجلس از وزیر برکنار شده اطلاعات عصر ایران و مجید علوی معاون وزیر اطلاعات حکم سرپرستی وزارتخانه را قبول نکرد و احمدی‌نژاد خود سرپرستی این وزارتخانه را برعهده گرفت.با حکم رئیس‌جمهور؛ علوی قائم مقام وزارت اطلاعات شد ایلنا، ۶ مرداد ۱۳۸۸ برخی نمایندگان مجلس، این اقدام احمدی‌نژاد را عجولانه، نسنجیده و بدون برنامه معرفی کردند.عزل اژه‌ای به خاطر مشایی تاسف‌انگیز و قابل تأمل است "خبرگزاری مهر"
محسنی اژه‌ای پس از اختلافات با محمود احمدی‌نژاد و برکناری از وزرات اطلاعات، در شهریور ۱۳۸۸ با حکم صادق لاریجانی به‌عنوان دادستان کل کشور منصوب شد. از ۱۳۸۸–۱۳۹۲ در این مقام حضور داشت.
در روز ۱۶ خرداد ۱۳۹۰ در شهر مادرید، یک جایزهٔ نمادین و بین‌المللی توسط سازمان ارتباطات جهانی زنان با عنوان «جایزهٔ بین‌المللی چماق» به‌طور غیابی به محسنی اژه‌ای داده شد. این سازمان همچنین وی را «ضدزن‌ترین قاضی جهان» دانست.
اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله محسنی اژه‌ای را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، محسنی اژه‌ای در زمان تصدی وزارت اطلاعات، پس از انتخابات سال ۱۳۸۸، مأموران اطلاعاتی تحت امر او مسئول بازداشت، شکنجه و گرفتن اعترافات اجباری از صدها فعال، روزنامه‌نگار، مخالف و سیاستمداران اصلاح طلب بودند. محسنی اژه‌ای، همچنین در جریان ضرب و شتم زندانیان بند ۳۵۰ اوین در فروردین ۱۳۹۳ سخنگوی دستگاه قضائی بوده و علاوه بر تکذیب وقایع رخ داده در زندان اوین و حمایت از مأموران زندان، زندانیان و خانواده‌ها را تهدید کرد که به دلیل اطلاع‌رسانی دربارهٔ این رخداد برای آن‌ها پرونده سازی خواهد شد و مورد تعقیب قضایی قرار خواهند گرفت. اجرای حکم محکومین به اعدام توسط او بلامانع می‌شود. به این ترتیب او حکم اعدام بسیاری را امضا کرده‌است.
در هفتم مهر۱۳۸۹، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا محسنی اژه‌ای را به دلیل نقض جدی حقوق بشر تحریم کرد. در بیانیه این وزارتخانه به مشارکت وی در «سرکوب‌های پس از انتخابات» اشاره شده‌است. بر اساس این تحریم، دارایی‌های احتمالی محسنی اژه‌ای در آمریکا توقیف و از ورود او به این کشور جلوگیری می‌شود. هم‌چنین شهروندان ایالات متحده، حق هیچ‌گونه معامله‌ای با او نخواهند داشت.
در بیانیه وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا آمده‌است: «محسنی اژه‌ای در حال حاضر دادستان کل ایران است. او به‌عنوان وزیر اطلاعات در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۸۸، تأیید کرد که برخورد با معترضان و بازداشت آنها با دستور وی انجام شد. در نتیجه این موضوع، معترضان بدون اینکه اتهام رسمی علیه آنان وجود داشته باشد، زندانی شدند. تحت هدایت اژه‌ای معترضان در بازداشت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، در سلول‌های انفرادی نگهداری شدند و حقوق‌شان برای دادرسی درست نقض شد. افزون بر این، چهره‌های مطرح سیاسی مجبور شدند تا به دروغ علیه خود اعتراف کنند.»
داود دانش‌جعفری (زاده ۱۳۳۳ در تهران)، سیاست‌مدار، اقتصاددان ایرانی و از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام است که از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت نهم بود و سرانجام استعفا داد.وی هم اکنون دبیر کمیسیون اقتصاد کلان مجمع تشخیص مصلحت نظام است.
دانش‌جعفری عضو هیئت علمی و استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی است. او همچنین رئیس هیئت عامل صندوق توسعه حمل و نقل کشور است که در سال 1400 با هدف تأمین مالی برای سرمایه گذاری در توسعه بخش حمل و نقل کشور تأسیس شده است.
دانش‌جعفری در دولت یازدهم، مشاور عالی وزیر بهداشت و نماینده تام‌الاختیار وزارت بهداشت در هیئت نظارت بر سازمانهای مردم‌نهاد است. او همچنین عضو هیئت نظارت سازمان بیمه سلامت ایرانیان و معاون اقتصادی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است.
دانش‌جعفری در سال ۱۳۵۸ مدرک کارشناسی مهندسی عمران خود را از دانشکدهٔ مهندسی دانشگاه کشمیر هند کسب نمود. وی سپس در سال ۱۳۷۱ در رشته کارشناسی ارشد اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. دانش‌جعفری دکترای خود را سال ۱۳۸۰ از دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی کسب نمود. وی از فرمانده کل قوا به دلیل فعالیت‌های مهندسی مرتبط با رفع محاصره آبادان (عملیات ثامن‌الائمه) نشان فتح اخذ نموده‌است. او همچنین به زبان انگلیسی تسلط و با زبان‌های هندی و عربی و ترکی آشنایی دارد. دانش‌جعفری در سال ۱۳۷۴ به عنوان مدیر اجرایی نمونهٔ کشوری انتخاب شده‌است.
داود دانش‌جعفری در سال ۱۳۷۵ در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر برای اولین بار وارد مجلس شورای اسلامی شد و در دوره هفتم در سال ۱۳۸۳ برای بار دوم به عنوان نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر به مجلس شورای اسلامی راه یافت و در این دوره ریاست کمیسیون اقتصادی مجلس را عهده‌دار بود تا در سال ۱۳۸۴ که از سوی محمود احمدی‌نژاد برای تصدی وزارت امور اقتصاد و دارایی به مجلس معرفی شد.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت امور اقتصاد و دارایی به مجلس معرفی کرد وی با ۲۱۶ رای به سمت وزارت اقتصاد دولت احمدی‌نژاد رسید.
اما زمزمه جدایی او از دولت همراه با مصطفی پورمحمدی وزیر کشور در اوایل سال ۱۳۸۷ به گوش رسید؛ در شرایطی که صندوق بین‌المللی پول در گزارش خود اعلام کرد که ایران رتبه اول خاورمیانه از لحاظ تورم و رتبه پنجم جهان است. نشریه اکونومیست هم از کاهش رشد اقتصادی ایران به ۵/۴ درصد خبر داد.
گرچه غلامحسین الهام در اولین مصاحبه مطبوعاتی خود در سال ۱۳۸۷ خبر تغییرات در کابینه را دروغ سیزده دانسته‌بود که توسط مطبوعات کمی دیرتر منتشر شد. اما طی روزهای بعد حضور کمرنگ دانش‌جعفری و لغو نطق تلویزیونی احمدی‌نژاد بیش از پیش بر آن صحه گذارد. از صمصامی به عنوان جایگزین احتمالی دانش‌جعفری نام برده شد.Agency: صمصامی سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارایی می‌شودhttp://www.farsnews.ir
سرانجام در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۳۸۷ با رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی به سید شمس‌الدین حسینی، دانش‌جعفری رسماً جای خود را به او داد.
حسن هاشمی، وزیر بهداشت دولت یازدهم ایران، در اولین روز کاری سال ۱۳۹۲، داود دانش‌جعفری را به عنوان نماینده تام‌الاختیار وزارت بهداشت در هیئت نظارت بر سازمانهای مردم‌نهاد معرفی کرد. همچنین، دانش‌جعفری از فروردین ۱۳۹۳، از سوی علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان عضو هیئت نظارت سازمان بیمه سلامت ایرانیان منصوب کرد.حکم وزیر بهداشت برای داود دانش‌جعفری "خبرگزاری انتخاب"
مسعود میرکاظمی (زادهٔ ۱۳۳۹ تهران) سیاستمدار اصولگرا ایرانی است که معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه در دولت سیزدهم بود. او نماینده تهران در دوره نهم مجلس شورای اسلامی بود. وی در دولت نهم، ۴ سال وزیر بازرگانی و در ابتدای دولت دهم نیز برای مدت کمتر از ۲ سال، وزیر نفت بود.
در دوران تصدی وی به‌عنوان وزیر نفت، تصفیه مدیران ارشد صنعت نفت ایران انجام گردید، که طی مدت کمتر از ۱ سال، بیش از ۲۵۰ مدیر ارشد و کارشناس نفتی خانه‌نشین شدند. میرکاظمی در جایگاه وزیر نفت، به دلیل عدم تجربه، تخصص و آگاهی لازم، زنجیره‌ای از اشتباهات ریز و درشت را مرتکب شد، که در نهایت به برکناری وی از وزارت نفت انجامید،
میرکاظمی مدرک کارشناسی مهندسی صنایع خود را پس از انقلاب، در سال ۱۳۶۵ و مدرک کارشناسی ارشد مهندسی صنایع را در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه علم و صنعت ایران اخذ نمود. وی سپس مدرک دکترای مهندسی صنایع را در سال ۱۳۷۵ از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد.
او همچنین مدرس دانشگاه‌های امام حسین، علم و صنعت ایران است و از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴
ریاست دانشگاه شاهد را برعهده داشت.
مسعود میرکاظمی همانند دیگر وزیران دولت نهم، تنها سابقه مدیریتی‌اش، به بخش‌های مختلف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بازمی‌گردد، که با انتخاب محمود احمدی‌نژاد به‌عنوان رئیس‌جمهور، عهده‌دار وزارت بازرگانی دولت نهم شد. و پیش از آن، تنها سابقه مدیریت اجرایی وی، به سال ۱۳۷۶ بازمی‌گردد، که به‌عنوان مدیرعامل فروشگاه اتکا (متعلق به نیروهای مسلح) منصوب گردید و تا یک سال پیش از زمان پیوستن به دولت نهم، در این جایگاه، مشغول بکار بود.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ میرکاظمی را برای تصدی وزارت بازرگانی به مجلس معرفی کرد. او عضو رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. مسعود میرکاظمی در نهایت، چهل و پنج سالگی به وزارت رسید و در طول ۴ سال فعالیت در وزارت بازرگانی با کوله باری از موضوعات ریز و درشت مواجه شد.
میرکاظمی در سال ۱۳۸۴ در جایگاه وزیر بازرگانی، به‌دلیل افزایش بی‌رویه قیمت شکر، کمبود آن در بازار و عدم وجود شکر در کارخانه‌ها و همچنین مصوبه شورای امنیت ملی کشور مبنی بر افزایش ذخیره استراتژیک شکر کشور به دو برابر، مجوز واردات شکر را صادر نمود که منجر به تعطیلی بسیاری از کارخانه‌های قند و شکر ایران شد.http://www.khabaronline.ir/detail/368960/Economy/energy عدم اجرای قانون بودجه سال ۸۵ و ۸۶ در خصوص تعرفه کالاهای وارداتی، بی‌ثباتی در نرخ تعرفه، عدم حمایت از واحدهای تولیدی با واردات بی‌رویه، به‌ویژه در کالاهای مصرفی کشاورزی، قرار بود در مجلس هفتم استیضاح شود.
در اردیبهشت ۱۳۸۷ طرح استیضاح مسعود میرکاظمی در جایگاه وزیر بازرگانی، تقدیم هیئت رئیسه مجلس گردید. امضا کنندگان طرح استیضاح وزیر بازرگانی، دلیل اصلی تهیه این طرح را عدم حمایت از واحدهای تولیدی، با واردات بی‌رویه و افزایش نرخ تورم اعلام کردند. با توجه به همزمانی اعلام طرح استیضاح با روزهای آخر فعالیت مجلس هفتم، این طرح هیچگاه از سوی هیئت رئیسه مجلس، به اجرا گذاشته نشد و میرکاظمی در واپسین روزهای فعالیت مجلس هفتم، از استیضاح در امان ماند.
این استیضاح هشت محور داشت، که عبارت بودند:
مسعود میرکاظمی با کسب ۱۴۷ رأی، از مجموع ۲۸۶ رأی موجود در مجلس، کمترین رأی اعتماد در میان سایر وزرای دولت دهم را، به خود اختصاص داد. وی با شعار «صنعت نفت، پیشران اقتصاد ایران» پای در مهم‌ترین ساختمان خیابان طالقانی تهران گذاشت. در دوران فعالیت میرکاظمی در جایگاه وزیر نفت، تصفیه مدیران ارشد صنعت نفت انجام گردید، که طی مدت کمتر از ۱ سال، بیش از ۲۵۰ مدیر ارشد در وزارت نفت و شرکت‌های تابعه آن همچون؛ شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی ایران، شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و سایر شرکت‌های فرعی، تا سطح مدیران روابط عمومی، از سِمَتِ خود برکنار شدند و اغلب افرادی بدون تجربه کاری در صنعت نفت و عمدتاً ناکارآمد، از شرکت‌های خودروسازی، وزارت بازرگانی و فروشگاه اتکا، یا بعضاً از رتبه‌های بسیار پایین سازمانی صنعت نفت، به‌جای آن‌ها منصوب شدند، که در عمل، کاهش شدید تولید نفت و گاز را، در پی داشت. اقدامات میرکاظمی به سونامی تغییرات نفتی تعبیر شد.
در اردیبهشت ۱۳۹۰ در راستای اجرای ماده ۵۳ قانون برنامه پنجم، مصوب مجلس شورای اسلامی و ادغام وزارت‌خانه‌های نفت و نیرو، مسعود میرکاظمی از وزارت نفت برکنار شد. اندکی بعد با منتفی شدن ادغام وزارت نفت و نیرو، قرار بود بار دیگر میرکاظمی به وزارت نفت بازگردد، که این موضوع با مخالفت احمدی‌نژاد همراه شد. اندکی بعد، محمود احمدی‌نژاد، سرپرستی وزارت نفت را برعهده گرفت و عملاً مسعود میرکاظمی را از وزارت نفت عزل نمود. در پی مخالفت مجلس با سرپرستی این وزارت‌خانه از سوی احمدی‌نژاد، در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ شورای نگهبان سرپرستی احمدی‌نژاد بر وزارت نفت را مغایر با اصل ۱۳۵ قانون اساسی تشخیص داد. در نهایت محمود احمدی‌نژاد، رستم قاسمی را برای تصدی وزارت نفت به مجلس معرفی کرد. مجلس نیز با ۲۱۶ رای موافق، تصدی وزارت نفت را به قاسمی داد.
طرح استیضاح مسعود میرکاظمی از وزارت نفت دو بار کلید خورد. گفته می‌شد آمار متناقض معاونان وزیر نفت در مورد واردات بنزین، بیش از سقف مصوب بودجه و نامشخص بودن قرارداد خط لوله صلح از علل این استیضاح بود. بر این اساس، وزیر نفت دو بار به مجلس فراخوانده شد تا به سوالات نمایندگان پاسخ دهد و در نهایت پاسخ‌های وی نمایندگان را اقناع نمود و در سمت خود باقی ماند.
در دوران ۲ ساله «مسعود میرکاظمی» در وزارت نفت، به دلیل یک گزارش اشتباه، دستور توقف سوآپ نفت ایران، از کشورهای حاشیه دریای خزر را صادر کرد؛ تجارتی که نزدیک به یک دهه در ایران، با دیپلماسی انرژی دولت اصلاحات شکل گرفته بود، به یکباره با عدم آگاهی میرکاظمی متوقف شد. پس از خروج میرکاظمی از بدنه صنعت نفت، تلاش‌های شرکت ملی نفت ایران و وزیر وقت نفت هم برای احیای سوآپ نفت نتیجه نداد و هم‌اکنون ترکمنستان و قزاقستان با حذف ایران، تمامی نفت سوآپ خود را از مسیر خط لوله بی‌تی‌سی آذربایجان، همچنین از طریق روسیه، به بازارهای جهانی ارسال می‌کنند. از سوی دیگر با شکایت کشورهای طرف قرارداد سواپ نفت، به دلیل فسخ یکطرفه قرارداد از سوی ایران، قطعاً در آینده‌ای نه چندان دور، وزارت نفت ایران، جریمه‌ای چند میلیارد دلاری را متحمل خواهد شد.
در دوران وزارت میرکاظمی قرارداد هشت فاز پارس جنوبی در قالب طرح‌های ۳۵ ماهه، با تبلیغات گسترده‌ای امضا شد و این قرارداد در حالی امضا گردید، که وزارت نفت هنوز موفق به راه‌اندازی فازهای ۱۳ تا ۱۸ پارس‌جنوبی نشده بود و بخش اعظم طرح‌های مربوط به سه فاز قدیمی ۱۲ با مشکلات متعدد مالی روبه‌رو بودند.
در دوران مسئولیت مسعود میرکاظمی در وزارت نفت، صنعت نفت ایران از حیث مدیریتی، تغییرات اساسی داشت به‌طوری که در این دوران استراتژیک‌ترین صنعت ایران، شاهد ورود گسترده مدیران غیرتخصصی، از وزارت بازرگانی، شرکت‌های خودروسازی و فروشگاه اتکا بود. وی هیئتی بنام کمیته انتصابات در وزارت نفت و شرکت‌های تابعه تشکیل داد، که اعضای آن، از مدیران خارج از صنعت نفت تشکیل می‌شد و در عمل هیچگونه شناختی از استراتژیک‌ترین وزارت‌خانه کشور و مدیران فعال در آن نداشتند.
آمارهای بانک مرکزی ایران حاکی از آن است که در طول دو سال فعالیت میرکاظمی در وزارت نفت، تولید نفت خام ایران، حدود ۳۵۵ هزار بشکه کاهش یافته‌است و حتی احمد قلعه‌بانی مدیرعامل وقت منصوب میرکاظمی در شرکت ملی نفت ایران نیز، در نشست با خبرنگاران، این کاهش تولید را تأیید کرد. این کاهش تولید در زمانی رقم خورده‌است، که هم‌زمان با کاهش شدید تزریق گاز، هیچ‌گونه مصوبه یا قطعنامه‌ای نیز از سوی ایالات متحده، برای تحریم نفت ایران صادر نشده بود.
در طول دو سال اول فعالیت تولید گاز ایران هیچ طرح افزایش تولید گازی نه‌تنها به بهره‌برداری نرسید، که با تمرکز میرکاظمی بر توسعه برخی از میدان‌ها مستقل نفتی و گازی همچون طرح توسعه میدان گازی کیش، میدان گازی لاوان، میدان گازی رشادت، میدان گازی رسالت، میدان گازی سروستان، میدان گازی سعادت‌آباد و میدان گازی خشت، عملاً هیچ‌گونه مدیریت متمرکزی بر ناوگان دکل‌های حفاری، منابع مالی و لجستیکی اعمال نشد، تا امروز شاهد افزایش ۱۳۵٪ درصدی مصرف گازوییل، به دلیل کاهش شدید سقوط تولید گاز و اجرای سیاست‌های اشتباه توسعه میدان‌ها گازی، در دو سال اول فعالیت دولت دهم، در وزارت نفت کشور باشیم.
به دنبال بالا گرفتن اتهامات به آلوده بودن بنزین تولید شده در مجتمع‌های پتروشیمی ایران در دوره ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد که به آلودگی شدید هوای شهرهای بزرگ ایران در سال‌های اخیر انجامید، سه وکیل دادگستری (پیمان حاج محمود عطار، علیرضا دقیقی و مصطفی ترک همدانی) خرداد ماه ۱۳۹۳ از مسعود میرکاظمی؛ وزیر نفت وقت، که تولید این نوع بنزین سمی، با دستور مستقیم وی آغاز شده بود، شکایت کردند. نهایتاً میرکاظمی بعنوانِ وزیر نفت دولت محمود احمدی‌نژاد و نماینده کنونی مجلس ایران در همین رابطه، در ۹ شهریور ۱۳۹۳ به دادسرا احضار شد. منتقدان این طرح معتقدند که عوارض ناشی از مصرف این بنزین موجب تولید گازهای خطرناک سرطان‌زا شد و سلامت شهروندان را به خطر انداخت.http://ir.voanews.com/content/oil-minister-gasoline-court-impeachment/2433745.html وی برای مقابله با تحریم احتمالی فروش بنزین به ایران، طرح تولید بنزین در مجمتع‌های پتروشیمی را به اجرا گذاشته بود.
این شکایت برای رسیدگی در اختیار بازپرس شعبه ۱۵ دادسرای کارکنان دولت قرار گرفت و بازپرس نیز نمایندگان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان محیط زیست را ۲۱ خرداد ماه برای پاسخگویی و ارائه دلایل خود مبنی بر آلوده بودن یا نبودن بنزین تولیدی پتروشیمی احضار کرد.
اخیراً وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان محیط زیست گزارش‌های خود را در ارتباط با آلودگی بنزین تولیدی پتروشیمی به دادسرا ارائه کرده‌اند. علاوه بر دو دستگاه یاد شده، مجلس شورای اسلامی نیز پژوهشی را در خصوص آلودگی بنزین تولید پتروشیمی در قالب یک گزارش به دادسرا ارائه کرده‌است.http://www.tabnak.ir/fa/news/430749/وزیر-اسبق-نفت-به-دادسرا-احضار-شدhttp://www.tabnak.ir/fa/news/422764/اسناد-آلودگی-بنزین-در-دولت-قبل-روی-میز-دادسرا
ابراهیم رئیسی در ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ با صدور حکمی میرکاظمی را به سمت معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور منصوب کرد.
کامران باقری لنکرانی (زاده ۱۳۴۴ در تهران) پزشک و سیاستمدار ایرانی است. او عضو جبهه پایداری، عضو هیئت مؤسس و هیئت امنای بنیاد فرهیختگان ایران می‌باشد که در دولت نهم سمت وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را برعهده داشت.
او مدرک دیپلم خود را از دبیرستان شبانه‌روزی توحید شیراز اخذ نمود و مدرک دکترای حرفه‌ای پزشکی خود را در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز دریافت کرد. سپس مدرک تخصص بیماری‌های داخلی را در سال ۱۳۷۱ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز و مدرک فوق تخصص بیماری‌های گوارش و کبد را در سال ۱۳۷۵ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز دریافت کرد. وی در حال حاضر عضو هیئت امنای بنیاد فرهیختگان ایران و رئیس مرکز تحقیقات سلامت در دانشگاه علوم پزشکی شیراز است.
طبق اطلاعات وبگاه پاب‌مد وی دارای مقالات مختلفی در زمینه‌های بیماری‌های داخلی، عفونی، ارتوپدی، اعصاب و روان، سیاست گذاری‌های درمان عمومی در مجلات مختلف داخلی و خارجی می‌باشند.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=Lankarani+KB بر اساس پایگاه اطلاعاتی Scopus وی دارای بیش از ۱۰۰ مقاله در مجلات بین‌المللی بوده و h-index وی طبق گوگل اسکالر ۳۳ می‌باشد.http://www.scopus.com/authid/detail.url?authorId=26647605100 وی هم‌اکنون مدیر مسئول، سردبیر یا عضو هیئت تحریریه تعداد متعددی از مجلات داخلی و بین‌المللی می‌باشد. دکتر کامران باقری لنکرانی در سال ۱۳۷۱ به عنوان استادیار بخش داخلی دانشگاه علوم پزشکی شیراز کار خود را آغاز نمود. وی در سال ۱۳۸۱ به درجه دانشیاری و در سال ۱۳۸۵ به درجه استاد تمامی ارتقا یافت.
یک سایت نزدیک به گروه پایداری در گفتگویی با باقری لنکرانی وزیر سابق احمدی‌نژاد از وی به عنوان پروفسور لنکرانی یاد کرد.http://www.fardanews.com/fa/news/254772/لنکرانی-پروفسور-شد-عکس
کامران باقری لنکرانی در دوران دانشجویی خود، دبیر جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز و سپس عضو شورای مرکزی اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان بود. پس از فارغ‌التحصیلی، به ترتیب به‌سمت معاون آموزشی گروه داخلی و معاونت دانشگاه علوم پزشکی شیراز منصوب شد. همچنین مدتی به عنوان ریاست بیمارستان نمازی شیراز ایفای مسئولیت نمود.
با روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۴، کامران باقری لنکرانی به عنوان وزیر بهداشت دولت نهم انتخاب شد. اما در دولت دهم، جای خود را به مرضیه وحید دستجردی داد تا اولین زنی باشد که در ایران به مقام وزارت می‌رسد. وی در سال ۱۳۹۰ تا آغاز سال ۹۲ به عنوان سخنگوی جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی فعالیت نموده‌است و در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ برای کاندیداتوری این حزب در یازدهمین دروره انتخابات ریاست جمهوری ایران از این پست کناره‌گیری نمود.
حسین جلالی، رئیس دفتر محمدتقی مصباح یزدی در ۲۴ فروردین، خبر از نهایی شدن کاندیداتوری باقری لنکرانی به عنوان نامزد جبهه پایداری در یازدهمین دوره از انتخابات ریاست جمهوری ایران داد. همچنین خبر رسمی این موضوع در روز اول اردیبهشت در تالار وحدت تهران اعلام شد. در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) به دنبال نام‌نویسی او برای نامزدی یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، مصباح یزدی در اظهار نظری گفت:
باقری لنکرانی پس از آن که صلاحیتش توسط شورای نگهبان تأیید نشد سریعا به نفع سعید جلیلی انصراف داد. این ماجرا به کرات توسط رسانه‌های اصلاح طلب دستاویزی برای تمسخر جبهه پایداری و محمدتقی مصباح یزدی قرار گرفت.
کامران باقری در گوگل اسکالر
علیرضا علی‌احمدی جشفقانی (زادهٔ ۱۳۳۸، روستای مزرعه یزدی بخش تودشک اصفهان) سیاستمدار ایرانی است که سمت وزیر آموزش و پرورش را در دولت نهم بر عهده داشت. وی مدرک دکترای خود را در مدیریت تولید از دانشگاه تربیت مدرس و مدرک کارشناسی ارشد را در زمینه مهندسی صنایع از دانشگاه تربیت مدرس و همچنین مدرک کارشناسی را در زمینه مهندسی متالورژی از دانشگاه علم و صنعت ایران کسب نموده‌است. نامبرده استاد تمام (پروفسور) رشته مدیریت با پایه دانشگاهی رتبه ۳۲ دانشگاه علم و صنعت ایران است.
از جمله سِمَت‌های وی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: عضو هیئت امنای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، عضو گروه اقتصادی معاونت بررسیهای بیت رهبری، عضو شورای گسترش آموزش عالی کشور، عضو حقوقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو حقوقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، مشاور برنامه‌ریزی شورای اسلامی شهر تهران (دوره دوم)، مدیر مسئول نشریه علمی پژوهشی مدیریت فردا، مدیر مسئول خبرگزاری متنا، مدیر عامل شرکت سرمایه‌گذاری صندوقهای بازنشستگی کارکنان و رئیس هیئت رئیسه صندوقهای بازنشستگی و رفاه کارکنان صنعت نفت.سوابق کاندیدای شورای اسلامی شهر تهران – دوره چهارم
همچنین وی نامزد چهارمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تهران شد ولی رای نیاورد.
علی‌احمدی در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد برای تصدّی وزارت تعاون به مجلس معرفی شد، امّا موفّق به کسب رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی نشد.
وی در همان سال به ریاست دانشگاه پیام نور منصوب گردید. در تاریخ ۳۰ بهمن سال ۱۳۸۶، مجدداً از طرف محمود احمدی‌نژاد، به عنوان وزیر آموزش پرورش به مجلس شورای اسلامی معرفی شد که این بار توانست با کسب رای اعتماد نمایندگان مجلس شورای اسلامی، وزیر آموزش و پرورش شود.
در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۷، با ارایهٔ پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد (در سه‌شنبه ۸ مرداد) به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و از مجموع ۲۵۸ رأی گرفته شده، با ۱۳۳ رای موافق، ۹۲ رای مخالف و ۲۹ رأی ممتنع، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس و وزیر وزارت آموزش و پرورش شد.
وی هم‌اکنون به تدریس در دانشگاه علم و صنعت ایران مشغول است. علی احمدی ریاست دانشکده مهندسی پیشرفتِ دانشگاه علم و صنعت ایران را بر عهده داشت و عضوهیئت علمی گروه مدیریت و مهندسی کسب و کار دانشکده مهندسی پیشرفت است.
محمدرضا اسکندری (زاده ۱۳۳۸ اهواز) سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی است. وی پیش از علی زارعی به‌عنوان مدیرعامل منطقه آزاد تجاری-صنعتی اروند فعالیت می‌‌کرد. وی در دولت نهم، در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ وزیر جهاد کشاورزی بود‌.
اسکندری دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی کشاورزی از دانشگاه چمران است و فعالیت سیاسی را از سال ۱۳۵۸ در جهاد سازندگی آغاز کرد. وی از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ رییس سازمان جهاد سازندگی استان خوزستان و از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ نیز مدیرعامل مؤسسه جهاد سازندگی استقلال بود. او در فاصله سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ بعنوان رئیس سازمان امور عشایر کشور فعالیت می‌کرد، از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ مجری طرح گندم در وزارت جهاد کشاورزی بود و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ در کابینه نخست محمود احمدی‌نژاد، بعنوان وزیر جهاد کشاورزی فعالیت می‌کرد. اسکندری در فاصله سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۴۰۰ مدیرعاملی سازمان اقتصادی کوثر را برعهده داشت.
زندگینامه محمدرضا اسکندری - همشهری آنلاین
جمال کریمی راد متولد ۱۳۳۵ در قزوین درگذشته ۷ دی ۱۳۸۵ خورشیدی (بر اثر تصادف در جاده سلفچگان) دولتمرد ایرانی بود.
وی مدرک کارشناسی علوم قضایی خود را سال ۱۳۶۵ از دانشکدهٔ علوم قضایی (قوه قضاییه)، مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی را در سال ۱۳۷۸ از مرکز آموزش مدیریت دولتی و مدرک کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل خود را در سال ۱۳۷۹ از دانشگاه تهران دریافت کرد.
در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران برای تصدی وزارت دادگستری به مجلس معرفی شد و به دنبال کسب رأی اعتماد از مجلس هفتم از شهریور ۸۴ تا هنگام مرگ همزمان سخنگوی قوه قضائیه و وزیر دادگستری ایران بود.
مصطفی محمدنجار (زاده ۱۳۳۵ تهران) نظامی و سیاست‌مدار ایرانی است که از سال ۱۳۸۶ تاکنون به‌عنوان مشاور رئیس ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند. وی فعالیت خود را از اواخر سال ۱۳۵۷ در کمیته انقلاب اسلامی آغاز کرد؛ سپس به عضویت سپاه پاسداران درآمد. محمدنجار در دولت نهم، از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ وزیر دفاع بود و در دولت دهم در فاصله سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ به‌عنوان وزیر کشور و از مرداد ۱۳۸۹ تا شهریور ۱۳۹۲ به عنوان دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر فعالیت می‌کرد. وی در ۸ مهر ۱۳۹۰ توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا به دلیل نقض حقوق بشر در ایران تحریم شد. همچنین وی در ۱۸ مهر ۱۳۹۰ توسط اتحادیه اروپا تحریم و از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم و کلیه دارایی‌هایش در اروپا توقیف شد.
مصطفی محمدنجار در سال ۱۳۳۵ زاده شد و اصالتاً اهل روستای تندرآغاج شهرستان بستان آباد می‌باشد. وی پس از وقوع انقلاب، فعالیت در کمیته انقلاب اسلامی را آغاز کرد و در پی تأسیس سپاه پاسداران در اواخر سال ۱۳۵۷ به عضویت این نهاد درآمد. محمدنجار در فاصله سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۵ بعنوان یکی از اعضای سپاه پاسداران، در کردستان فعالیت می‌کرد و در دهه ۱۳۷۰ ریاست گروه صنایع تسلیحاتی ساصد را در وزارت دفاع برعهده داشت.
محمدنجار در فروردین ۱۳۷۰ درجهٔ سرداری (سرتیپ دوم) دریافت کرد.
محمدنجار دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی از سازمان مدیریت صنعتی می‌باشد.
مصطفی محمدنجار در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد؛ رئیس‌جمهور وقت ایران، برای تصدی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، به مجلس معرفی شد و با دریافت ۱۹۱ رای موافق در مقابل ۶۲ رای مخالف، به وزارت دفاع منصوب گردید. وی در دولت نهم برای مدت ۴ سال از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ وزیر دفاع بود.
با آغاز کار دولت دهم، محمود احمدی‌نژاد محمدنجار را به عنوان وزیر کشور به مجلس معرفی کرد. وی با دریافت ۱۷۸ رای موافق در مقابل ۷۲ رای مخالف، جایگزین صادق محصولی در وزارت کشور شد. او در دولت دهم در فاصله سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ به‌عنوان وزیر کشور فعالیت می‌کرد.
در ۸ مهر ۱۳۹۰ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، مصطفی محمدنجار را به دلیل نقض حقوق بشر تحریم کرد. برپایه این تحریم، دارایی‌های مصطفی محمدنجار در آمریکا توقیف و از ورود او به این کشور جلوگیری می‌شود. شهروندان ایالات متحده نیز حق انجام هیچ‌گونه معامله‌ای با او نخواهند داشت. براساس بیانیه وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا، مصطفی محمدنجار به عنوان وزیر کشور و جانشین فرمانده کل قوا در نیروی انتظامی در سرکوب اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ مسئول است. در این بیانیه آمده او در مقام وزیر کشور، مسئولیت هدایت نیروی انتظامی را بر عهده داشته‌است؛ نیرویی که با معترضان در اعتراضات روز عاشورا (۶ دی ۱۳۸۸) برخورد کرد. برخوردی که منجر به کشته شدن ۳۷ تن و بازداشت صدها نفر شد.
اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱)، ۲۹ مقام ایرانی از جمله مصطفی محمدنجار را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
محمد رحمتی (زاده ۱۳۳۷، یزد) کارشناس عمران و سیاستمدار ایرانی است که پس از استیضاح احمد خرم در ۲۳ مرداد ۱۳۸۳ برای تصدی وزارت راه و ترابری ایران به مجلس شورای اسلامی معرفی و به عنوان وزیر راه و ترابری ایران در دولت هشتم جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. وی پس از آن در سال ۱۳۸۴، در کابینه دوم سیدمحمد خاتمی و کابینه اول محمود احمدی‌نژاد عهده‌دار این پست شد. هنوز یک سالی از پایان کار دولت نهم باقی مانده بود که وی از این سمت کنار رفت.
"محمد رحمتی" مدرک کارشناسی راه و ساختمان خود را از دانشگاه صنعتی شریف و مدرک کارشناسی ارشد مهندسی عمران (گرایش سازه و راه‌سازی) خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد. وی متأهل و داری دو فرزند پسر است.
سید مهدی هاشمی (زادهٔ ۱۳۴۲ تهران) نظامی و سیاستمدار ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس کمیسیون زیربنایی و تولیدی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می‌کند. او در دولت نهم برای مدت ۳ ماه از اردیبهشت تا مرداد ۱۳۸۷ سرپرست وزارت کشور بود.
هاشمی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۷ در کمیته انقلاب اسلامی آغاز کرد و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران بود. او از ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ معاون هماهنگی و امور مناطق شهرداری تهران بود، در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ به‌عنوان معاون هماهنگی امور عمرانی وزیر کشور فعالیت می‌کرد، در سال ۱۳۸۷ برای مدت ۳ ماه وزیر کشور بود و از ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ نیز قائم‌مقامی وزیر راه و ترابری را برعهده داشت.
وی از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان بود. هاشمی در دوره نهم مجلس به‌عنوان نماینده تهران در مجلس حضور داشت و از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ رئیس کمیسیون عمران بود. او از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ به‌عنوان نائب‌رئیس کمیسیون زیربنایی و تولیدی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می‌کرد و از سال ۱۴۰۲ تاکنون نیز ریاست این کمیسیون را برعهده دارد.
سیدمهدی هاشمی در سال ۱۳۴۲ در تهران زاده شد. محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت رفاه و تأمین اجتماعی به مجلس معرفی کرد، که نتوانست رأی اعتماد نمایندگان مجلس را کسب کند.
وی معاون عمرانی وزارت کشور و رئیس ستاد تبصره ۱۳ نیز شد. در انتخابات ۱۲ اسفند ۱۳۹۰ از حوزه انتخابیه تهران راهی مجلس نهم گردید. او رئیس سابق سازمان نظام مهندسی ساختمان است و ریاست کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی را در دوره‌ای که نماینده مجلس بود بر عهده داشت.
سیدمهدی هاشمی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در استان تهران بود.
سید مهدی هاشمی همچنین از سال ۱۳۸۶ رئیس فدراسیون تیراندازی بود که پیش از پایان دوره ریاستش و به دلیل ملغی اعلام شدن انتخابات برگزار شده از سوی دیوان عدالت اداری مدیریت فدراسیون تیراندازی را کنار گذاشت و از این سمت برکنار شد.
سید مهدی هاشمی در بهمن ۱۴۰۱ با حکم دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان نائب‌رئیس کمیسیون زیربنایی و تولیدی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب گردید.
در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶ او به‌عنوان رئیس ستاد انتخاباتی سید ابراهیم رئیسی در استان تهران برگزیده شد.
در ۷ مهر ۱۳۹۷ عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی دولت حسن روحانی طی نامه‌ای اعلام کرد که دانشنامهٔ ارائه‌شده از سوی مهدی هاشمی جعلی بوده‌است و دستور داد تمامی حقوقی که بابت مدرک جعلی مهندسی خود دریافت داشته را بازگرداند. او در پاسخ، ضمن رد این اتهامات، اعلام کرد که پیگیر موارد اتهامی در دادگاه خواهد بود. سرانجام درپی شکایت سید مهدی هاشمی، عباس آخوندی با حکم قطعی شعبه ۷۸ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به جرم نشر اکاذیب محکوم گردید.
علیرضا طهماسبی در سال ۱۳۴۰ در شیراز متولد شد. وی مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در زمینه مهندسی مکانیک از دانشگاه شیراز و مدرک دکترای مهندسی مکانیک خود را از دانشگاه لاوال کانادا کسب کرد.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت صنایع و معادن به مجلس معرفی کرد. وی در مرداد ۱۳۸۶ به عنوان اولین وزیر در کابینه احمدی نژاد استعفا کرد و علی‌اکبر محرابیان جایگزین وی شد.
محمد مهدی زاهدی (زاده ۱۳۳۳) استاد ریاضی دانشگاه تربیت مدرس و فارغ‌التحصیل دکترای ریاضی و عضو پیوسته فرهنگستان علوم می‌باشد.https://ias.ac.ir/index.php/members/fellows
سابقه وزارت علوم، تحقیقات وفناوری در دولت نخست محمود احمدی‌نژاد و پس از آن سفارت جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۸ در کشور مالزی از جمله سوابق مدیریتی وی به‌شمار می‌آید. او نماینده دوره‌های نهم، دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه کرمان و راور بوده و ریاست کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی را به عهده داشته و رئیس اتحادیه‌ای اندیشمندان تقریب مذاهب جهان اسلام می‌باشد. زاهدی رئیس انجمن علمی سیستم‌های فازی ایران نیز می‌باشد و سابقه استادی در دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته کرمان را دارد.
محمد مهدی زاهدی در سال ۱۳۳۲ در شهر کرمان متولد شد. وی متأهل و دارای سه فرزند است. محمد مهدی زاهدی در کابینه اول محمود احمدی‌نژاد وزیر علوم، تحقیقات و فناوری بوده‌اند و در سال ۱۳۸۸ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در مالزی منصوب شد. او در حال حاضر رئیس اتحادیه اندیشمندان تقریب نهاد جهان اسلام و رئیس فراکسیون مهدویت و تمدن سازی اسلامی مجلس شورای اسلامی می‌باشد.
شهر نائین مرکز شهرستان نائین در استان اصفهان می‌باشد که در دشت کویر قرار گرفته‌است. نایین در فاصله ۱۳۵ کیلومتری مرکز شهرستان اصفهان واقع شده و فاصله آن تا تالاب گاوخونی ۹۰ کیلومتر است.
قدمت نائین بیش از ۴۰۰۰ سال است.
نايين از شهرهای ايران باستان و يکی از ولايت‌های پنج‌گانهٔ استان فارس، يعنی پايتخت هخامنشيان بوده است. مسجد جامع نائین از لحاظ قدمت اولین یا دومین مسجد پابرجا در ایران است و پیشینهٔ ساخت آن به قرن نهم میلادی (قرن ۳ هجری) بازمی‌گردد.
گفته‌اند نام نائین از گیاهی باتلاقی به نام «نی» برگرفته شده.
نائین شهری کویری‌ست و در زمینی صاف و هموار قرار گرفته‌است. ارتفاع نائین از سطح دریا ۱۵۸۰ متر، عرض جغرافیایی آن ۳۲ درجه شمالی و طول آن ۵۲ درجه شرقی است.
کوهسارهای آن هیچ‌کدام از ۱۸ کیلومتر نزدیک تر نیستند. کوه‌های سمت شمال رشته‌ای است به نام کوه سرخه که دنباله آن به رشته‌ای به نام بید کوه منتهی می‌شود. در سمت جنوب غربی رشته‌ای به نام کوه سره با ارتفاع ۲۳۳۰ متر از سطح دریا مرتفع‌ترین کوه‌های اطراف نائین است. رشته کوه سارو نیز در سمت جنوب غربی نائین قرار دارد که به رشته‌های «پرویز» و بنوید در جنوب نائین می‌پیوندد. پناهگاه حیات وحش عباس‌آباد نزدیک این شهر است.
بافت شهری قدیم نائین با تأثیرپذیری از عواملی مانند:محیط طبیعی، آب و هوا، نیازهای شهر، لزوم امنیت شهر در برابر تهاجم بیگانگان طراحی شده و به‌طور کلی دارای معماری بسته و درونگرا است. عموم فضای معماری و آثار تاریخی در ترکیبی متراکم در کنار یکدیگر و متصل به هم استقرار یافته‌اند. طراحی شهر به گونه‌ای بوده‌است که فضای مسکونی بدون آن که از نظر کاربردی دچار اشکال شوند در کنار عناصر شهری مانند مسجد جامع و دارالحکومه و بازار و حسینیه و مدرسه و حمام مستقر شده‌است.
نائین به دو قسمت جدید و قدیم تقسیم می‌شود. بیشتر مردم خانه‌های قدیمی را خراب کرده و به قسمت نوساز شهر نقل مکان کرده‌اند.
محله محمدیه از مناطق بخش مرکزی نائین مورد توجه گردشگران است. در مرکز این محله تپه‌ای قرار گرفته که بر بالای آن قلعه آشورگاه ساخته شده‌است. در پایان تپه کارگاه عبابافی در دل زمین کنده شده. این کارگاه را سرداب می‌نامند. محله محمدیه دارای سبط‌های متعدد و گذرها و گنبدها و بناهای تاریخی است.
بازار نائین بزرگترین بازار خطی ایران و مربوط به دوره تیموریان است و در، حد فاصل دروازه چهل دختران واقع شده. این اثر در ۲۴ مرداد ۱۳۵۶ با شماره ۱۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۱]
بازار شهر نائین به صورت خطی مستقیم از دروازه چهل دختران شروع می‌شود و به مسجد خواجه ختم می‌شود. طول این بازار در حدود ۳۴۰ متر است. همه مراکز محلات (حسینیه‌ها) با کوچه‌های فرعی و اصلی به آن مربوط می‌شوند. در امتداد راسته بازار دو چار سو وجود دارند که محل تقاطع بازار با دو معبر هستند.
بازار نائین به علت انتقال مغازه‌ها به خیابان تقریباً به حالت نیمه متروک درآمده‌است. بازار نائین دکان‌های با طرح‌های متفاوت دارد. راسته بازار مسقف است که قسمتی از سقف فرو ریخته‌است. سقف این بازار گنبدی و طاق ضربی است که نورگیرهایی دایره‌ای شکل در وسط طاق‌های آن پیش‌بینی شده‌است.
بازار نائین در دوره ایلخانان توسعه یافت و ورودی بازار یکی از مهم‌ترین دروازه‌ها شهر محسوب می‌شد. این مجموعه دارای دو کاروانسرا نیز هست و مسجد شیخ مغربی و مسجد خواجه و حسینیه چهل دختران در آن واقع شده‌اند.
مصلای شهر نائین، باغی وسیع است که تفرجگاه مردم نائین بود. دیوارهای آجری آن بلند و کنگره‌ای است. چهار برج به‌طور قرینه در چهار گوشه آن قرار دارد. در اصلی باغ در سمت شمال شرقی، رو به امامزاده سلطان سید علی باز می‌شود. در محل ورود به حیاط یک هشت ضلعی ورودی آن هشتی، بالا خانه‌ای است هست که محل کتابخانه معاضدالسلطنه پیرنیا بوده‌است. ساختمان بقعه مربوط به عهد قاجار است.
عمارت مصلی مدفن سید نوربخشی بزرگ سلسله نوربخشیه است مزار او روبروی درب ورودی باغ مصلی قرار گرفته و سنگی با تاریخ ۹۵۳ هجری بر مزار نصب شده‌است. وسط باغ بقعه‌ای هشت ضلعی هست که از سطح زمین بلندتر است. این ساختمان به صورت چهار ایوانی است و بر فراز آن گنبدی هست که با کاشی فیروزهای رنگ پوشیده شده‌است. در زیر این گنبد آرامگاه عبدالوهاب نائینی فرزند حاج عبدالقیوم واقع شده که در سال ۱۲۱۲هجری در این محل درگذشته‌است. مزار دیگری متعلق به محمد حسن آذربایجانی است که در سال ۱۲۵۰ هجری در گذشته و در این محل به خاک سپرده شده‌است.
در مورد چگونگی احداث این بنا برخی از منابع نوشته‌اند در سفری که محمد میرزای قاجار به عنوان فرزند ولیعهد از کرمان به تهران می‌رفت در این محل میهمان محمد حسن شد و وی سلطنت او را پیش‌بینی کرد چون گفته‌های او مقرون به حقیقت می‌شود محمد شاه برای سپاس از او دستور می‌دهد این بقعه را بر مزار او بسازند. مساحت باغ مصلی ۱۸جریب است و دور تا دور آن به صورت غلام گردش می‌باشد درضلع غربی مصلی آب‌انبار بزرگی که در نوع خود بسیار جالب توجه‌است که دارای دو بادگیر ست از دیگر زیبائی‌های این عمارت وجود دو بادگیر است که در تابستان‌ها باعث سردی و گوارایی آب این آب‌انبار می‌شود. ورودی مصلی و عمارت مصلی به صورت دو طبقه‌است. عمارت مصلی نائین در آبانماه ۱۳۶۵ به شماره ۱۷۱۹ در فهرست آثار ملیبه ثبت رسیده‌است. زیر گنبد میر عبدالوهاب و محمدحسن کوزه کنانی به خاک سپرده شده‌اند. عبدالوهاب عارف شهیر و جد اعلای خاندان پیرنیاست.