moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو پیش‌نمونه فاو-۲ و فاو-۳ کاملاً مشابه فاو-۱ بودند. طبق توافق با وزارت هوانوردی قرار بود پرواز آزمایشی این دو هواگرد ماه سپتامبر انجام شود که به تأخیر افتاد. در مورد فاو-۲ علت در ابتدا نبود یک قطعه تغییر گام ملخ بود. در حال بی‌کاری فاو-۲ موتور سمت راست آن باز شد تا موتور آسیب‌دیده فاو-۱ را جایگزین کند. دم افقی و سکان این هواگردها نیز تعویض شد. بدون در دسترس بودن هیچ موتور دیگری فاو-۲ زمین‌گیر بود تا این که روز ۳۰ نوامبر نخستین پرواز خود را انجام داد. در این حین سازوکار تغییر گام ملخ آرگوس همچنان مشکل‌دار بود.
پس از کارآزمایی تولیدکننده، فاو-۱ روز ۱۴ دسامبر سال ۱۹۳۹ به مرکز آزمایش "لوفت‌وافه" در رشلین منتقل شد. فاو-۳ می‌بایست موتور ارتقا یافته آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ را آزمایش می‌کرد. به شکل مشابهی، موتور، ملخ و سازوکار تغییر گام در دسترس نبود تا فاو-۳ روز ۲ آوریل سال ۱۹۴۰ نخستین بار به پرواز درآید. کارآزمایی‌های سرعت و عملکرد عمومی در ماه مه با مشکلات موتور و نشت روغن از آن همراه بود. به هر صورت این هواگرد روز ۳۱ مه به فاو-۱ در رشلین پیوست تا آزمایش‌های موتور بر آن انجام شود. ارابه فرود فاو-۳ هنگام فرود آسیب دید تا هواگرد برای تعمیر اواخر ماه ژوئن به کارخانه شماره ۲ هنشل در یوهانیشتال بازگردانده شود. با توجه به این که فاو-۳ تا ماه مارس سال ۱۹۴۱ مجدداً به پرواژ در نیامد، آزمایش‌های بیشتر تنها با یک هواگرد، فاو-۱، ادامه یافت.
نگرانی‌های دفتر فنی وزارت هوانوردی از هااس ۱۲۹ به واقعیت بدل گشت. تغییرات اعمال‌شده تا این زمان وزن خالی هواگرد را به مقدار قابل ملاحظه ۱۲ درصد نسبت به آخرین محاسبات بر اساس نمونه چوبی، افزایش داده بود. برخلاف انتظار موتور آرگوس آاس ۴۱۰آ-۰ هنگام برخاستن به‌جای ۴۶۵ اسب بخار، در عمل تنها ۴۳۰ اسب بخار توان تولید می‌کرد. پروازهای آزمایشی بین خلبانان شرکت و خلبانان مرکز رشلین تقسیم شد. تنگی فضای اتاقک، نزدیکی شیشه جلو به صورت و دید ناکافی به اطراف طبق پیش‌بینی ناپسند خلبانان بود. نزدیکی صورت خلبان به شیشه ممکن بود به جراحت آن منجر شود و فاصله کم بین چشمان او و شیشه موجب اعوجاج دید می‌شد. کمبود دید حرکت هواگرد روی زمین و پرواز در آرایش را عملی خطرناک می‌کرد. اهرم هدایت کوتاه هم موجب نارضایتی خلبانان آزمایش بود. گزارش پرواز پیش‌نمونه‌ها تماماً نامطلوب بود. بدون مهمات و با ذخیره سوخت تنها در مخزن بدنه، هااس ۱۲۹ نمی‌توانست به سرعت و نرخ صعود محاسبه‌شده اولیه برای حالت بارگذاری کامل برسد. مسافت برخاست بلند و شتاب اندک بود. هواگرد بسیار کم‌توان توصیف شد که اغلب موارد قادر نبود با یک موتور پرواز کند. نیروی هدایت در همه حالات پروازی بالا و زحمت جسمی زیاد و خسته‌کننده‌ای از جانب خلبان برای هدایت لازم بود. با افزایش سرعت نیروی هدایت نیز افزایش می‌یافت تا این که در شیرجه ۴۵ درجه سطوح هدایت تقریباً قفل می‌شدند. بدین شکل شیرجه با زاویه‌ای بیش از ۱۵ درجه مُیَسَر نبود. کوچک‌ترین تغییر سرعت هدایت هواگرد را نیازمند تنظیم مداوم می‌کرد و در نتیجه عدم ثبات پرواز با آن در ارتفاع پایین را بسیار خطرناک می‌نمود. فاو-۲ هنگام پرواز آزمایشی روز ۵ ژانویه سال ۱۹۴۰ نتوانست از شیرجه بازگردد و کاملاً از بین رفت و خلبان کشته شد.
روز ۱۹ نوامبر سال ۱۹۴۰، به مظور تکمیل پروازهای آزمایشی گروه متشکل از خلبانان یگان ۱۲۹ مرکز رشلین و خلبانان اسکادران ۵ جناح ۲ "لیِر" ایجاد شد. این گروه در گزارش خود آورد که مدل هااس ۱۲۹آ-۰ حتی با موتور قوی‌تر آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ هم ویژگی‌های پروازی مورد نیار را ندارد و انتقادات پیشین در دید محدود همچنان بدان وارد است. یکی از هواگردها روز ۱۶ دسامبر سال ۱۹۴۰ در براونشوایک سقوط کرد و یک خلبان دیگر و یک مکانیک را هم به کشتن داد. بدین ترتیب، توصیه به توقف کار بر روی هااس ۱۲۹ شد.
همین ایرادات بر نمونه فوکه-وولف هم وارد بود. به هر صورت وزن بیشتر باعث تشدید مشکل اف‌و ۱۸۹ می‌شد. همین مزیت نسبی، هر چند اندک، سبب برتری هااس ۱۲۹ بر رقیب خود بود. علاوه بر این دو سرنشین بودن (خلبان و تیربارچی دم) طرح فوکه-وولف باعث می‌شد دید مطلوبی به آن نباشد. فرود سخت نمونه فوکه-وولف در اثر دید ضعیف نیز برنامه آن را به‌هم ریخت. خلبان در این حادثه با مهارتی که داشت جان به در برد اما هواگرد با آسیب وارد آمده دیگر قابل بازیابی نبود. با این حال، با توجه به این که هنوز اطمینان کاملی از طراحی هنشل ایجاد نشده بود، سفارش نمونه دیگری از طرح فوکه-وولف، به عنوان طرح پشتیبان، داده شد. فوکه-وولف نمونه خود را اصلاح و میدان دید بیشتری در آن ایجاد کرد اما این بار هم هواگرد آن فرود سخت داشت. این شرکت مجدداً ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ اقدام به بهبود هواگرد خود کرد اما دفتر فنی دیگر تصمیم خود را گرفته بود. هااس ۱۲۹ با همان عملکرد اندکی بهتر ولی با مخارج تولید دو سوم رقیب، به عنوان هواگرد تهاجمی جدید "لوفت‌وافه" برگزیده شد.
در حین پروازهای آزمایشی، هنشل ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ مدل پیش تولید هااس ۱۲۹آ-۰ را آماده کرد که نخستین پرواز خود را روز ۱ اوت سال ۱۹۴۰ انجام داد. برای حصول ویژگی‌ها پروازیِ دست کم قابل قبول بهبودهای مختلفی، از جمله سطوح هدایت الکتریکی در سکان‌های دم، در این مدل اعمال شد. به جای موتور پیش‌تولید آرگوس آاس ۴۱۰آ-۰، مدل هااس ۱۲۹آ-۰ از موتور آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ استفاده می‌کرد. موتور جدید قدرتمندتر بود و توان مورد انتظار ۴۶۵ اسب بخار در ۳٬۱۰۰ دور در دقیقه را تأمین می‌نمود. برای بهبود مسئله دید خلبان شیشه زرهی جلو بزرگ‌تر و زاویه آن بیشتر شد. هواگرد هااس ۱۲۹آ-۰ دارای طول ۹٫۷۵ متر، طول بال ۱۴٫۲ متر و ارتفاع ۳٫۲۵ متر بود که در تمامی مدل‌های بعدی ثابت باقی ماند.
هنگام طراحی اولیه اورلیکون ام‌گه/اف‌اف که به صورت تحت لیسانس در آلمان تولید می‌شد، تنها سلاح ۲۰ میلی‌متری در دسترس بود که با درخواست اولیه مطابقت داشت. نرخ آتش این سلاح پایین و خشاب گرد آن با ظرفیت تنها ۴۵ یا ۶۰ گلوله بود. در حین ساخت هااس آ-۰ شرکت ماوزر توپ خودکار خود ام‌گه ۲۰/۱۵۱ را با نرخ آتش و سرعت دهانه بالا و تغذیه نواری توسعه داد. بدین شکل توپ خودکار منسوخ قبلی با دو قبضه از نمونه جدیدتر جایگزین شد. همانند طرح اولیه دو مسلسل ام‌گه ۱۷ نیز در این مدل به‌کار رفت. این تسلیحات به ترتیب ۱۲۵ و ۵۰۰ گلوله برای هر قبضه داشتند. مدل هااس ۱۲۹ آ-۰ می‌توانست چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی اس‌سی-۵۰ یا مخزن دودزا اس۱۲۵ زیر بدنه حمل کند.
نخستین هواگردهای تولید شده از این مدل تابستان سال ۱۹۴۰ به رشلین منتقل شدند تا جایگزین فاو-۲ و فاو-۳ شوند. هااس ۱۲۹ آ-۰ فصل پاییز جهت ارزیابی در اختیار اسکادران ۵ جناح ۲ "لیِر" در توتوو قرار گرفت. تا پایان سال هفت فروند و ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ هفت فروند دیگر هااس آ-۰ تحویل این یگان شد. مدل هااس ۱۲۹ آ-۰ می‌توانست به حداکثر سرعت ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت، سقف پروازی ۵۴۰۰ و حداکثر برد ۶۵۰ کیلومتر برسد. دستگاه بی‌سیم "فوگ" ۱۷ و جعبه کمک‌های اولیه در میانه بدنه تعبیه می‌شد و دسترسی به آن از طریق صفحه‌هایی در اطراف بدنه پشت لبه پسین بال‌ها بود.
مدل تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ قرار بود تمامی تغییرات لازم دریافت شده از آزمایش پیش‌نمونه‌ها را در خود داشته باشد. این تغییرات شامل چرخِ دم خود مرکز، آسمانه جدید و رزه اصلاح‌شده اتاقک، زبانه‌های الکتریکی در دُم افقی و سکان می‌شد. با این حال در پی دریافت گزارش‌های انتقادی از پروازهای آزمایشی و عملکرد عملیاتی هااس ۱۲۹آ-۰، "لوفت‌وافه" قاطعانه مدل پیشنهادی تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ را رد کرد.
به جهت استقبال نامطلوب از مدل هااس ۱۲۹آ، هنشل طراحی جدیدی با اندازه بزرگ‌تر و موتور قدرتمندتر ژنوم اِرون ۱۴اِم با عنوان په ۷۶ تولید کرد. به هر صورت، با توجه به نیاز فوری به یک هواگرد تهاجمی برای تجهیز جناح تهاجمی تازه‌تشکیل‌شده، وزارت هوانوردی از پذیرش آن که امر تولید را به تأخیر می‌انداخت، اجتناب کرد و در عوض از هنشل خواست یک نسخه اصلاح‌شده از هااس ۱۲۹آ-۰ با موتور غنیمتی فرانسوی ژنوم ارون ۱۴اِم تولید کند. البته استفاده از موتورهای داخلی جدید آرگوس آاس ۴۰۳ و ۴۱۱، نیز از نظر گذرانده شد اما این موتورها همچنان در حال توسعه بودند درحالی‌که تعداد زیادی از موتور ۱۴ام از پیش در دست بود. به هر حال بخش‌هایی از این موتور می‌بایست بر مبنای استانداردهای آلمانی اصلاح می‌شد تا امکان نصب آن به وجود آید. امید می‌رفت این نیروی محرکه بیشتر ویژگی‌های پروازی نمونه جدید هااس ۱۲۹ را ارتقا دهد.
هنشل تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ طرح هواگرد خود را برای موتور جدید تغییر داد و ماه اکتبر مجوز نصب نصب آن بر هااس ۱۲۹ فاو-۳ را گرفت. اوایل سال ۱۹۴۱ موتور ژنوم ارون ۱۴اِم را بر این هواگرد به عنوان پیش‌نمونه مدل جدید، نصب شد. برای جای‌گرفتن موتور بزرگ‌تر و سنگین‌تر بخش مرکزی بال و محفظه موتور اصلاح شد. برای تعادل‌بخشی به مرکز ثقل هواگرد در نتیجه افزایش وزن موتور، برخی تجهیزات دورنی به سمت دم جابه‌جا گردید. هواگرد اصلاح‌شده با عنوان هااس ۱۲۹ فاو-۳/او۱ نخستین بار روز ۱۹ مارس سال ۱۹۴۱ به پرواز درآمد. پروازهای آزمایشی متعاقب در مرکز رشلین نشان‌گر عملکرد بهتر موتور جدید با توان ۷۰۰ اسب نسبت به مدل هااس ۱۲۹آ-۰ بود. این موتور شعاعی سرعت هواگرد را افزایش داد. موتور ملغ سه‌تیغه راتیه را به چرخش درمی‌آورد. مشکل خروج از شیرجه حل شد و بار هدایت بر خلبان دیگر ناچیز بود. کیفیات پروازی و هدایت‌پذیری هواگرد ارتقای قابل توجهی یافت. مدل پدید آمده هااس ۱۲۹ب-۰ نام گرفت. به هر حال توان موتور هنگام برخاست و پرواز با حداکثر بارگذاری کم و درون اتاقک هنوز تنگ بود. هواگرد هنگام پرواز مسطح نمی‌توانست بیش از ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت برود. هااس ۱۲۹ فاو-۳/او۱ ماه مه در اثر باز نشدن ارابه فرود سقوط کرد. به هر ترتیب طراحی جدید هنشل کاملاً رضایت‌بخش بود و در نهایت به تأیید رسید.
ساختار پایه مدل هااس ۱۲۹ب-۰ مشابه مدل هااس ۱۲۹آ-۰ بود. البته چندین تغییر بر آن اعمال شد. لبه جلو و عقب بال‌ها در این مدل صاف شد که مساحت بال را از ۲۸٫۴ متر مربع به ۲۹ متر مربع افزایش داد. این مسئله زمان تولید را کاهش داد و باعث بهبود نسبی هدایت‌پذیری شد. دماغه بزرگ‌تر و مقداری گردتر شد تا حالت آیرودینامیکی بهتر شود. شیشه جلویی دو تکه وی‌شکل پیشین با شیشه یک‌تکه جایگزین گشت. ضخامت این شیشهٔ تخت ۵۶ میلی‌متر بود. درون آن یک شکاف ۱۰ میلی‌متری قرار داشت تا گردش هوای گرم در آن جلوی تعریق شیشه را بگیرد. در باز طراحی آسمانه صفحات شیشه‌ای کشویی بزرگی به اطراف و یک صفحه شیشه‌ای به سقف افزوده شد تا دید بهتر شود. چندین نشان‌گر موتور از درون اتاقک تنگ به طرف داخلی پوسته محفظه موتور منتقل شد که خلبان می‌توانست با نگاه به بیرون اتاقک آن‌ها را ببیند. این موارد شامل نشان‌گرهای سوخت، دمای روغن، فشار سوخت و روغن، فشار سامانه روغن و دور موتور بود.
مدل تولیدی هااس ۱۲۹ب-۱ در جزئیات کوچکی با هااس ۱۲۹ب-۰ تفاوت داشت که شامل جایگزینی لوله بسته تسلیحات با فرورفتگی‌های روباز، طراحی مجدد ورودی هوای موتور و جابه‌جایی تجهیزات بی‌سیم درون بدنه می‌شد. این مدل نخستین بار ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ به پرواز درآمد.
این مدل برای استفاده از انواع مختلفی از تسلیحات به شکل میدانی تغییر یافت. مدل هااس ۱۲۹ب-۱/اِر۱، علاوه بر تسلیحات استاندارد پیشین، دو بمب ۵۰ کیلوگرمی اس‌سی-۵۰ یا دو بسته از ۴۸ بمب ضدنفر ۲ کیلوگرمی اس‌دی-۲ حمل می‌کرد. متداول‌ترین نمونه مدل هااس ۱۲۹ب-۱/اِر۲ بود که علاوه بر تسلیحات استاندارد، یک توپ خودکار ام‌کا ۱۰۱ ۳۰ میلی‌متری با ۳۰ گلوله داشت. این توپ ضد تانک با یک پوسته هوا لغز جدا شونده زیر بدنه حمل می‌‎شد. حداکثر وزن قابل حمل امکان نصب دو بمب ۵۰ کیلوگرمی یا دو محفظه بمب‌های آ.ب.-۲۴ را نیز در زیر بال‌ها در این مدل می‌داد. در مدل هااس ۱۲۹ب-۱/اِر۳ یک آتشبار غیر هوا لغز با چهار مسلسل ام‌گه ۱۷ هر یک با ۵۰۰ گلوله نصب شد. این مدل نیز می‌توانست بمب‌های استاندارد را با خود حمل کند. هااس ۱۲۹ب-۱/اِر۴ چهار جایگاه ایی‌تی‌سی ۵۰ زیر بدنه برای حمل چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی اس‌سی-۵۰ یا چهار محفظه آ.ب.-۲۴ با ۲۴ بمب ضدنفر اس‌دی-۲ داشت و یک بمب ۲۵۰ کیلوگرمی اس‌سی-۲۵۰ یا یک مخزن جدا شونده ۳۰۰ لیتری سوخت نیز زیر بدنه حمل کند. البته استفاده از دو مورد آخر بسیار نادر بود. هااس ب-۱/اِر۵ یک گونه هواگرد شناسایی با دوربین اِرب ۲۰/۳۰ و تسلیحات تقلیل‌یافته بود.
افزایش قدرت زره تانک‌های دشمن باعث شد توپ‌های خودکار ۳۰ میلی‌کتری ام‌کا ۱۰۱ دیگر بر آن‌ها مؤثر نباشد. بدین خاطر آزمایش‌هایی برای نصب تسلیحات جدید بر هااس ۱۲۹ انجام گرفت. این آزمایش‌ها مدل جدیدی با عنوان هااس ۱۲۹ ب-۲ را پدیدآورد. این مدل فقط توپ حمل می‌کرد و محفظه بمب نداشت. در مدل ب-۲/اِر۱ مسلسل ۷٫۹ میلی‌متری ام‌گه ۱۷ با مسلسل ۱۳ میلی‌متری ام‌گه ۱۳۱ جایگزین شد. مدل هااس ۱۲۹ب-۲/اِر۲، علاوه بر تسلیحات استاندارد پیشین، یک توپ ۳۰ میلی‌متری ام‌کا ۱۰۳ در جایگاه زیر بدنه داشت. مدل ب-۲/اِر۳ یک توپ ضدتانک ۳۷ میلی‌متری ب‌کا ۳٫۷ در زیر بدنه حمل می‌کرد. مسلسل‌های ام‌گه ۱۳۱ از این مدل حذف شدند. بر مدل ب-۲/اِر۴ یک توپ ۷۵ میلی‌متری پاک ۴۰ زیر بدنه نصب گردید؛ این سلاح در اصل یک توپ ضدتانک زمین‌پایه بود. این مدل ماه مه سال ۱۹۴۴ در مرکز آزمایش تراومونده کارآزمایی شد. خروج گاز از پشت سلاح در این مدل، برخلاف یو ۸۸ که از اطراف خارج می‌شد، نتایج رضایت‌بخش‌تری حاصل کرد.
مهندسان شرکت هنشل بر مبنای گزارش‌های میدانی دریافت‌شده در مدل هااس ۱۲۹ب-۲ تغییراتی نیز در موتور هواگرد اعمال کردند. پوشش موتور اصلاح و لوله اگزوز کوتاه‌تر شد تا از داغ شدن موتور بکاهد. ورودی دایره‌ای شکل هوا به موتور با ورودی مستطیلی همراه فیتلر بهبود یافته خردوخاک جایگزین گشت. سامانه سوخت هم اصلاح شد. یک تنظیم‌گر فشار بین فیلتر سوخت و پمپ سوخت موتور نصب شد. پمپ تغذیه به‌کاررفته در مخازن سوخت بال‌ها خطر قطع جریان سوخت در شرایط گرمسیری را کاهش می‌داد. حفره‌های تخلیه در مخازن سوخت بال‌ها تعبیه شد تا هنگام پر بودن آن‌ها گرمای هوا سبب پارگی مخازن نشود. اوایل تولید هااس ۱۲۹ب-۲ دکل آنتن در بالای بدنه حذف و با یک سیم آنتن از بالای بدنه تا ثتبیت‌گر عمودی دُم، جایگزین شد. اواخر تولید یک آنتن حلقوی جهت‌یابی رادیویی در بالای بدنه قرار گرفت. چراغ فرود که روی بال چپ بود، حذف شد. در شش فروند از هواگردهای این مدل (ش.ک. ۰۳۵۶–۰۳۵۱) محل اتصالی در مخروطی دُم برای یدک‌کشی بادپر تهاجمی ده‌اف‌اس ۲۳۰ داشتند. با این حال هیچ موردی از ترکیب عملیاتی این دو هواگرد ثبت نشده‌است. این تعداد از هواگردها آینه‌ای بالای شیشه سقف اتاقک داشتند که به خلبان دید به پشت بدهد. این آینه بعداً در همه هواگردها، از جمله آن‌هایی که به یگان‌ها تحویل داده شده بودند، نصب شد. خلبان به کمک آن از حمله هواگردهای دشمن از پشت مطلع می‌شد.
یکی از تغییرات میدانی که در هواگردهای هااس ۱۲۹ب-۲ اعمال می‌شد نصب یک جایگاه بمب زیر هر بال برای حمل چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی اس‌سی ۵۰ یا یک بمب ۵۰۰ کیلوگرمی زیر بدنه بود.
با موفق آزمایش‌های مدل ب-۲/اِر۴، ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ یک مدل تولیدی با عنوان هااس ب-۳ ساخته شد که از توپ خودکار ۷۵ میلی‌متری ب‌کا ۷٫۵ استفاده می‌کرد. این توپ، برخلاف پاک ۴۰ که مکانیکی بود، به صورت الکتریکی هدایت می‌شد. این سلاح حدود ۶ متر طول داشت و دوازده گلوله حدوداً دوازده کیلویی برای آن حمل می‌شد. نرخ آتش یک گلوله در هر ۱٫۵ ثانیه بود. خلبان می‌توانست تسلیحات را از رها کند تا در صورت از دست رفتن یکی از موتورها بتواند هدایت هواگرد را در دست نگاه دارد.
سه فروند نخست از مدل هااس ب-۳ اوایل ماه اوت سال ۱۹۴۴ مرکز آزمایش تارنویتس تحویل داده شد که کارآزمایی‌ها بر آن در ماه سپتامبر صورت گرفت.
سه فروند از هواگردهای هااس ۱۲۹ به توپ‌های خمپاره‌انداز پیشرفته اس‌گه ۱۱۳ آ مجهز شدند. این سامانه شش لوله لوزی‌شکل داشت که هر کدام یک گلوله ۷۷ میلی‌متری کفشک به صورت عمودی به سمت پایین شلیک می‌کردند. این سلاح با تشخیص سایه تانک دشمن بر روی یک سلول نوری-الکتریکی عمل می‌نمود. به هر صورت اس‌گه ۱۱۳ آ هیچگاه استفاده عملیاتی نداشت چرا که در جریان آزمایش‌ها حسگر نمی‌توانست به شکل قابل‌اتکایی اهداف را شناسایی کند.
میانه سال ۱۹۴۴ در مواجهه با افزایش تلفات و خسارات وارد آمده به این هواگردها در جبهه شرقی، چندین مطالعه توسعه‌ای بر روی هواگرد هااس ۱۲۹ انجام گرفت تا عملکرد آن را بهبود ببخشد. در یک مورد پیشنهاد نصب دو موتور ایتالیایی ایزوتا فراسکینی دلتا با توان ۹۰۰ اسب بخار مطرح و بر آن عنوان هااس ۱۲۹ سی نهاده شد. مدل تولیدی هااس ۱۲۹ سی-۱ می‌بایست دو توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری ام‌کا ۱۰۳ در کنار یکدیگر در یک برجک در زیر بدنه می‌داشت که از راه دور هدایت می‌شد. به هر صورت تنها آزمایش تونل باد بر این طرح صورت پذیرفت.
بر یک هواگرد هااس ۱۲۹ صندلی‌پران نصب شد. دیگری با شعله‌افکن مطرح گردید. پیشنهادی هم برای استفاده از اتاقک زرهی هااس ۱۲۹ بر بدنه‌های دیگر، از جمله بدنه یونکرس یو ۸۸ با موتور یومو ۲۲۰ آ با توان ۲۵۰۰ اسب بخار و گوتا گو ۲۲۹ با موتور یومو ۲۱۳ در پیکربندی هل‌دهنده، وجود داشت.
هنشل ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ تولید ۱۲ فروند سفارش از مدل پیش تولید هااس ۱۲۹آ-۰ را تکمیل و جهت تکمیل سفارش که متعاقباً به ۱۶ فروند افزایش یافته بود، کار بر روی مدل تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ را آغاز کرد. به هر صورت تحویل نهایی هواگردهای هااس ۱۲۹آ-۰ تولید شده به جهت مواجهه با مشکلات فنی پیش‌بینی‌نشده در ساختار آن‌ها از جمله در آسمانه و کاربراتور، تا ماه دسامبر به تأخیر افتاد و با تغییر خواسته‌های رشلین تکمیل آن تا ماه بعد به طول انجامید. وزارت هوانوردی سفارش تولید هااس ۱۲۹آ-۰ را اواخر سال به ۱۴ فروند کاهش داد. "لوفت‌وافه" مدل تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ را نپذیرفت.
هنشل موتور ۱۴ام مدل هااس ۱۲۹ب را بر شانزده فروند از هواگردهای نیمه‌تکمیل‌شده مدل هااس ۱۲۹آ-۱ نصب کرد. برنامه تولید ۱۹/۱۱ وزارت هوانوردی مربوط به ماه آوریل سال ۱۹۴۱ تولید ۳۰ فروند هااس ۱۲۹ب را پیش‌بینی می‌کرد. متعاقباً این برنامه اصلاح شد و برنامه ۲۱/او تولید ۵۰ فروند هااس ۱۲۹ب تا ماه آوریل سال ۱۹۴۲ و ۲۰۰ فروند دیگر از آن تا ماه آوریل سال ۱۹۴۳ را در بر می‌گرفت. نخستین مدل تولید با عنوان هااس ۱۲۹ب-۱ ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ در کارخانه اصلی هنشل در شونفلت وارد خط تولید شد. ده فروند از مدل ب-۰ با شماره کارخانه ۰۱۵۱ تا ۰۱۶۰ به هااس ۱۲۹ب-۱ ارتقا یافت. برای پوشش سفارش وزارت هوانوردی، ۵۰ فروند دیگر با شماره کارخانه ۰۱۶۱ تا ۰۲۱۰ از این مدل تولید شد. در جریان ساخت این گروه از هواگردها، فرایند تولید به کارخانه بزرگ‌تر یوهانیشتال در جنوب شرقی برلین منتقل گشت. ماه دسامبر سال ۱۹۴۱، وزارت هوانوردی سفارش تولید ۲۵۰ فروند هااس ۱۲۹ب-۱ گرمسیری‌شده با فیلتر شن در موتور برای عملیات در صحرای آفریقا صادر کرد. این سفارش ماه آوریل سال ۱۹۴۲ لغو شد. ده فروند از مدل ب-۱ به ده فروند نخست مدل هااس ۱۲۹ب-۲ ارتقا یافت. ماه مه سال ۱۹۴۲ برنامه ۲۰/ده به تأیید رسید و ۲۰۰ فروند دیگر به سفارش‌ها افزود. این سال تعداد سفارش از هااس ۱۲۹ب به ۷۵۸ فروند رسید. نخستین هواگرد مدل هااس ۱۲۹ب-۲ همان ماه مه سال ۱۹۴۲ تکمیل شد. هنشل در نظر داشت تولیدات مدل هااس ۱۲۹ب-۲ را به ۴۰ فروند در ماه برساند اما خواسته‌های گاهی متناقض وزارت هوانوردی و تغییر سفارش‌ها، سرعت تولید را تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۲ به حدود ۲۰ فروند در ماه کاهش داد. استفاده از کارگران خارجی کمتر قابل‌اتکا هم بر این مسئله مؤثر بود. با این حال در ادامه سرعت تولید به مرور افزایش یافت. کارخانه‌های شونفلت و یوهانیشتال با هم ۱۶۹ فروند از مدل هااس ۱۲۹ب-۲ در سال ۱۹۴۲ تولید کردند. سال بعد تولید این مدل ادامه پیدا کرد و ۴۱۴ فروند دیگر از آن تحویل گردید. بالاترین نرخ تولید مربوط بازه زمانی بین ماه‌های ژوئن تا نوامبر سال ۱۹۴۳ بود که هر ماه ۴۰ فروند تولید شد. بیش از ۹۰ درصد تمامی تولیدات هااس ۱۲۹ از مدل هااس ۱۲۹ب-۲ بودند. از مدل هااس ۱۲۹ب-۳ از ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ در شونفلت ۲۵ فروند تولید شد. در مجموعاً ۸۶۶ فروند از هواگردهای هااس ۱۲۹ب تولید شد.
تولید هواگردهای هااس ۱۲۹ در همکاری با تعدادی از کارخانجات آلمانی و فرانسوی دیگر صورت می‌گرفت. "گراسلیتس" در چک بدنه هواگرد، "آمبی" در برلین بخش میانی آن و آاِگ در والدائو تجهیزات الکترونیکی و قطعات پوسته موتور برای این فرایند تأمین می‌کردند. شرکت "سنکان" در پاریس، اصلاح مورد نیاز آلمانی‌ها بر موتور ژنوم ارون ۱۴ام را اعمال و پوسته برای آن تولید نمود. "شوسون" دیگر کارخانه پاریسی، قطعات شاسی، دم و بال تولید می‌کرد. این پراکندگی غالباً به جهت مشغله هنشل در تولید بمب‌افکن یو ۸۸ بود. در عمل هنشل تنها تولید اتاقک زرهی خلبان و بخشی از تجهیزات درونی را انجام می‌داد و در نهایت مجموع قطعات را سر هم می‌کرد.
بمباران‌های راهبردی متفقین علیه صنایع آلمان با هدف قرار دادن کارخانه‌های هنشل و شرکای تولیدی آن اثر بدی بر تولید هواگردهای هااس ۱۲۹ می‌گذاشت اما هنشل به هر صورت توانست تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ تولیدات را ادامه دهد.
بسیاری از منابع کل تولید هواگردهای هااس ۱۲۹ را حدود ۸۶۰ فروند آورده‌اند. با این حال بر اساس جدول زیر که بر مبنای داده‌های خود شرکت هنشل است مجموعاً حدود ۱٬۲۰۰ هواگرد تولید شده‌است. این تفاوت در اثر از بین رفتن هواگردهای تقریباً تکمیل شده در اثر بمباران هوایی دشمن در کارخانه پدید می‌آید. علاوه بر این اواخر جنگ تولید در کارخانه‌های مخفی صورت می‌گرفت که ممکن است اطلاعات به همراه خود تولید از بین رفته باشد.
هواگردهای تولید شده آ-۰ به نیروی هوایی رومانی و یگان آموزشی گروه ۴ از جناح ۱۰۱ تهاجمی "لوفت‌وافه" در فرانسه تحویل گردید. تعدادی از آن‌ها تا سال ۱۹۴۴ همچنان در حال پرواز بودند. این مدل به اندازه‌ای به شکل عمومی ناپسند خلبان‌ها و خدمه زمینی بود که «تابوت پرنده» نام گرفت. تحویل مدل هااس ۱۲۹ ب-۱ به "لوفت‌وافه" از اوایل سال ۱۹۴۲ آغاز شد. نخستین یگان "لوفت‌وافه" که به این هواگردها مجهز گشت گروه ۲ از جناح ۱ تهاجمی در لیپ‌اشتات بود که ۱۶ فروند از آن‌ها را روز ۲۸ مارس سال ۱۹۴۲ دریافت کرد. هنگام انتقال این یگان در ماه مه سال ۱۹۴۲ به جبهه شرقی جنگ جهانی دوم ۱۲ فروند از هواگردهای هااس ۱۲۹ ب-۱ آن باقی مانده بود که دو سوم از آن‌ها عملیاتی بودند. از آن‌ها تحت امر ناوگان چهارم هوایی "لوفت‌وافه" در قسمت جنوبی خط مقدم استفاده شد. هواگردهای هااس ۱۲۹ ماه مه از عملیات تهاجم در کریمه برای تصرف سواستوپول پشتیبانی کردند و سپس ماه ژوئن به مقابل تهاجم شوروی در ناحیه خارکوف اعزام شدند. خلبانان جناح ۱ تهاجمی آموزش عملیاتی کاملی با این هواگردها ندیده بودند تا از توپ آن علیه تانک‌های دشمن استفاده کنند. به همین چهت وادار به تدبیر تاکتیک‌های خود شدند که البته چندان موفق نبود. آن‌ها تمامی مهمات خود را صرف یک تانک می‌کردند تا آن را از بین ببرند. با این حال، این هواگردها با منهدم کردن ۲۳ تانک ارتش سرخ، نقش مهمی در نبرد دوم خارکوف داشتند. به هر صورت تعداد هواگردهای عملیاتی هااس ۱۲۹ در اثر مشکلات موتور ژنوم ارون ۱۴ام به شدت کاهش یافت. این موتورها اتکاپذیری اندکی داشتند و گاهی آتش می‎گرفتند. علاوه بر این مسئله کمبود قطعات یدکی و ناآشنایی مکانیک‌ها با نگهداری و تعمیر توپ‌های ضدتانک نیز وجود داشت.
یگان بعدی اسکادران ۴ از گروه ۱ در جناح ۲ تهاجمی بود که روز ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۴۲ با شمول دوازده هواگرد هااس ۱۲۹ در در لهستان تشکیل گردید. این یگان ماه نوامبر سال ۱۹۴۲ به شمال آفریقا فرستاده شد. تا این هنگام از توان آن ۸ فروند هااس ۱۲۹ باقی مانده بود که نیمی از آن‌ها عملیاتی بودند. مشخص شد موتور آن‌ها در برابر گردوخاک هم به شدت آسیب‌پذیر است. پس از چند بار پرواز بر فراز خطوط متفقین، دو فروند از چهار هااس ۱۲۹ موجود در آفریقا پس از فرود سخت به غنیمت دشمن درآمد. دو فروند مابقی به طرابلس فرستاده شد تا فیلتر مناسبی برای گردوخاک بر آن‌ها نصب شود که به نتیجه‌ای نرسید. این دو هواگرد نیز هنگام حمله بریتانیایی‌ها به طرابلس، در روز ۲۳ ژانویه سال ۱۹۴۳ منهدم شدند.
یگان تازه‌تشکیل‌شده دیگری با عنوان اسکادران ۸ از جناح ۲ تهاجمی ماه فوریه سال ۱۹۴۳ با شمول هفت فروند هااس ۱۲۹ در تونس عملیاتی شد. تعداد هواگردهای هااس ۱۲۹ این یگان همان ماه به ۱۰ و تا ماه آوریل به ۱۶ فروند رسید. ماه مه سال ۱۹۴۳ یگان به ساردنی در مدیترانه و سپس در ماه ژوئیه همان سال به جبهه شرقی منتقل شد.
با پدیداری تانک‌های قدرتمند تی-۳۴، کی‌وی-۱ و کی‌وی-۲ شوروی سبب شد آلمان تمامی اسکادران‌های هواگردهای هنشل هااس ۱۲۹ خود را در نقش ضدزره در جبهه شرقی متمرکز کند. اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۳ چهار اسکادران از پنج اسکادران هواگردهای هااس ۱۲۹ تحت فرماندهی کلی سروان برونو مایر با استقرار در شمال غربی خارکوف در عملیات "سیتادل" حضور داشتند که منجر به نبرد کورسک شد. هر یک از این اسکادران‌ها ۱۶ هواگرد در اختیار داشتند. این هواگردها عملکرد خوبی در برابر تانک‌های دشمن ارائه کردند.
ماه اکتبر سال ۱۹۴۳، در جریان باز سازماندهی "لوفت‌وافه"، پنج اسکادران هواگردهای هااس ۱۲۹ یکدیگر ترکیب گروه ۴ ضدزره جناح ۹ تهاجمی را تحت امر سروان مایر تشکیل دادند. این تنها گروه در "لوفت‌وافه" بود که پنج اسکادران داشت. از آن در نواحی ناوگان‌های چهارم و ششم هوایی "لوفت‌وافه" علیه تمرکز آرایش‌های زرهی شوروی استفاده شد.
تلفات این هواگردها بالا بود. تا پایان سال ۱۹۴۳ از مجموع ۶۴۴ فروند هواگرد هااس ۱۲۹ب تولیدشده، ۴۹۵ فروند (حدود ۷۵ درصد) در اثر رزم، حادثه یا رها شدن در پایگاه‌های هوایی سقوط کرده، از دست رفت.
نمونه‌های تولید از مدل ب-۳ زمستان ۱۹۴۴/۴۵ به اسکادران‌های ۱۰ و ۱۴ جناح ۹ تهاجمی تحویل شدند. از آن‌ها با موفقیت علیه تانک‌های شوروی، حتی مدل سنگین آی‌اس، استفاده گردید تا این ماه مارس سال ۱۹۴۵ کمبود سوخت "لوفت‌وافه" را زمین‌گیر کرد. تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ از توان گروه ۴ جناح ۹ تهاجمی تنها ۲ اسکادران باقی مانده بود. همان ماه گروه دیگری (۱) تشکیل شد.
هنشل اچ‌اس ۱۳۰ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هنشل در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۱۹۳۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
هنشل اچ‌اس ۱۳۲ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هنشل در کشور آلمان است که در سال ۱۹۴۵ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است.
منطقه هواده () که زون تهویه و منطقه اشباع‌نشده نیز نامیده می‌شود، منطقه‌ای است که بالای سطح ایستابی قرار دارد. در این منطقه بخشی از حفره‌های سنگ با آب و بخشی دیگر با هوا پر شده است. آب در منطقه هواده دارای خاصیت مویینگی است.
سطح ایستابی نشان‌دهنده مرز میان منطقه هواده و منطقه آب‌اشباع است.
مشتاق زنده ماندن ( و در ) یک فیلم درام به کارگردانی کلودیو گورا و محصول سینمای ایتالیا است که در سال ۱۹۵۳ میلادی منتشر شد. در سال ۲۰۰۸ میلادی، فیلم برای ورود به فهرست ۱۰۰ فیلم به‌یادماندنی سینمای ایتالیا انتخاب شد.Massimo Bertarelli, "Il cinema italiano in 100 film: i 100 film da salvare", Gremese Editore, 2004, .
محمدکاظم چقازردی، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که در گذشته مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره بانک سپه بوده‌است. وی پیش از این قائم‌مقام مدیرعامل بانک سپه بود و درپی انتصاب سیدکامل تقوی‌نژاد؛ مدیرعامل پیشین این بانک به ریاست سازمان امور مالیاتی ایران، از سوی وزیر امور اقتصادی و دارایی به‌عنوان مدیرعامل بانک سپه منصوب شد.
دستگاه آدرنرژیک یا دستگاه عصبی آدرنرژیک (ANS)، گروهی از اندام‌ها و اعصاب است که در آنها، آدرنالین یا نوراپی‌نفرین، به عنوان پیام‌رسان عصبی عمل می‌کنند. دستگاه آدرنرژیک به عنوان یکی از دستگاه‌های اصلی نوروهورمونال تنظیم عملکرد قلب و عروق برشمرده می‌شود.
دستگاه عصبی آدرنرژیک از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده‌است:
هوشنگ صمدی (زادهٔ ۶ بهمن ۱۳۱۸ کلخوران، اردبیل) مشهور به ناخدا صمدی؛ ناخدا یکم تکاور بازنشستهٔ نیروی دریایی ارتش ایران است، که در طول جنگ ایران و عراق فرماندهی گردان تکاوران دریایی بوشهر را برعهده داشت.
صمدی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۳۷ در نیروی زمینی شاهنشاهی ایران آغاز کرد، در سال ۱۳۵۴ به نیروی دریایی شاهنشاهی ایران منتقل شد و همزمان با آغاز جنگ ایران و عراق به‌عنوان یکی از فرماندهان ارشد تیپ تفنگداران دریایی محسوب می‌شد. او در آغاز جنگ در حالی که بازنشستگی وی ابلاغ شده بود، به ارتش بازگشت و در سلسله عملیات‌های نبرد خرمشهر، حصر آبادان و آزادسازی خرمشهر به همراه دیگر تکاوران ارتش، نقش کلیدی ایفا کرد. در روزهای نخست جنگ، گردان تکاوران تحت امر او، به‌مدت ۳۴ روز در مقابل ارتش عراق از خرمشهر دفاع نمود، وی در این مدت ۸ بار مجروح شد. او در چندین نبرد دیگر همچون عملیات مروارید و عملیات ثامن‌الائمه نیز حضور فعال داشت. صمدی از جانبازان جنگ ایران و عراق محسوب می‌شود.
هوشنگ صمدی در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۱۸ در روستای شیخ کلخوران، اردبیل زاده شد. پدرش شیرعلی صمدی کلخورانی و مادرش قِزخانم نام داشتند.یاحسینی، قاسم. ۱۳۹۳، ص ۱۵؛ به گفته هوشنگ صمدی، در سال ۱۳۱۸ این روستا در فاصلهٔ حدوداً ۱٫۵ تا ۲ کیلومتری شهر اردبیل بود که امروزه بخشی از شهر اردبیل است. وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی، با مهاجرت به تهران، تحصیلات متوسطه را تمام کرد و پس از گرفتن دیپلم متوسطه به دانشکده افسری ارتش راه یافت. صمدی از سال ۱۳۳۷ به خدمت ارتش شاهنشاهی درآمد و از این سال فعالیت رسمی در نیروی زمینی ارتش را آغاز کرد. وی در سال ۱۳۵۴ به نیروی دریایی ارتش منتقل شد و جهت گذراندن آموزش‌های حرفه‌ای، به بریتانیا سفر کرد.یاحسینی، ۱۳۹۳، ص ۱۰–۱۱
در اسفندماه ۱۳۹۵ از سردیس ناخدا هوشنگ صمدی و کتاب خاطرات وی با نام «شهری که خرم ماند» در خرمشهر و با حضور حبیب‌الله سیاری فرمانده وقت نیروی دریایی ارتش، رونمایی شد.
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی هوشنگ صمدی است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
سید باقر موسوی جهان‌آباد (زاده ۱۳۴۱ در بویراحمد) سیاستمدار اصلاح‌طلب و نماینده اسبق مردم شهرستان‌های بویراحمد و دنا در دوره‌های پنجم (۱۳۷۸–۱۳۷۴) و ششم (۱۳۸۲–۱۳۷۸) مجلس شورای اسلامی است. وی عضو شورای مرکزی حزب اراده ملت ایران و عضو شورای مرکزی مجمع نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی است.
اعضای شورای مرکزی مجمع نمایندگان ادوار انتخاب شدند + اسامی ایلنا وی از فرماندهان و مجروحان جنگ ایران و عراق است.
در انتخابات دوره‌های هفتم، هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی به دلیل رد صلاحیت توسط «شورای نگهبان» از رقابت بازماند.سید باقر موسوی رد صلاحیت شد سایت استان کهگیلویه و بویراحمد
جرمنیا فلوگ یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا GM است که در تاریخ ۲۰۱۴ میلادی تأسیس شده است.
دفتر مرکزی جرمنیا فلوگ در اوپفیکون، سوئیس واقع شده‌است و به ۱۶ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
استیو کیس (؛ زادهٔ ) کارآفرین، بازرگان و مدیر عامل اجرایی اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۳ شرکت ای‌اوال را تأسیس نمود.
جرمنیا یک شرکت هواپیمایی آلمانی بود"Germania: German airline declarces insolvency and ceases flights" 5 Januar 2019 که در تاریخ ۱۹۷۸ میلادی تأسیس شده و دفتر مرکزی آن در برلین، آلمان واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه برلین شونفلد قرار دارد و به ۴۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌داد.
این شرکت در تاریخ ۵ فوریه سال ۲۰۱۹ در حالی که هزاران تعهد بلیط فروخته شده به مسافران پروازهای دنیا داشت به علت عدم توانایی مالی اعلام ورشکستگی کرد.flgermania.com retrieved 5 January 2019
ماریا ولادیمیراونا زاخارووا () ((زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵، مسکو) سخنگوی وزرات امور خارجه روسیه است. وی روزنامه‌نگاری را نیز تجریه کرده و جانشین الکساندر لوکاشیفتش است و پدر و مادرش نیز دو دیپلمات روسیه در پکن بوده‌اند. وی اولین زن روسی است که منصب سخنگویی وزرات امور خارجه را عهده‌دار می‌شود. زاخارووا دانش‌آموخته پژوهشکده دولتی ارتباطات بین‌المللی مسکو است.
زاخارووا در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵ در خانواده ای دیپلمات به دنیا آمد. پدرش ولادیمیر زاخاروف در سال ۱۹۸۱ هنگامی که به عنوان سفیر شوروی در چین منصوب شد خانواده خود را به پکن منتقل کرد. خانواده وی در سال ۱۹۹۳ دو سال پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی از پکن به مسکو نقل مکان کردند. مادرش ایرینا زاخارووا یک مورخ هنر است که در موزه پوشکین مسکو کار کرده است. در سال ۱۹۹۸ ماریا زاخارووا از دانشکده روزنامه نگاری بین المللی در موسسه روابط بین الملل دولتی مسکو در زمینه شرق شناسی و روزنامه نگاری فارغ التحصیل شد. دوره پیش از دیپلم او در سفارت روسیه در پکن انجام شد.
زاخارووا از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ در بخش اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه فدراسیون روسیه کار کرد. همچنین از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ دبیر مطبوعاتی نمایندگی دائم فدراسیون روسیه در سازمان ملل در شهر نیویورک بود. وی از سال ۲۰۱۱ تا ۱۰ اوت ۲۰۱۵ معاون رئیس بخش اطلاع رسانی و مطبوعات وزارت امور خارجه فدراسیون روسیه بود. سازماندهی و انجام جلسات توجیهی سخنگوی وزارت امور خارجه، سازماندهی کار حساب های رسمی وزارتخانه در شبکه های اجتماعی و پشتیبانی اطلاع رسانی از سفرهای خارجی وزیر امور خارجه از جمله وظایف وی بود.
معاون مطبوعاتی وزارت امور خارجه
در ۱۰ اوت ۲۰۱۵ به دستور وزارت امور خارجه، زاخارووا به عنوان مدیر بخش اطلاع رسانی و مطبوعات منصوب شد. زاخارووا اولین زنی بود که این پست را بر عهده گرفت.
در ۷ نوامبر ۲۰۰۵ زاخارووا با آندری ماکاروف در کنسولگری روسیه در شهر نیویورک ازدواج کرد. این زوج یک دختر به نام ماریانا دارند که در اوت ۲۰۱۰ به دنیا آمد.
بنا بر داده‌های دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، مقصدهای پروازی جرمنیا (شرکت هواپیمایی) به شرح زیر است.
پژوهشکده دولتی ارتباطات بین‌المللی مسکو یا مگیمو (به مخفف روسی:МГИМО) دانشگاه دولتی است که پیرامون ارتباطات بین‌المللی جهان پژوهش می‌کند و از دو بخش آموزش و پژوهش تشکیل شده است. این پژوهشکده وابسته به وزارت امور خارجه روسیه است و در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴ تأسیس شده است. در زمان حاضر بیش از ۴۵۰۰ دانشجوی روسی و غیر روسی در این پژوهشکده تحصیل می‌نمایند و پژوهشکده یاد شده از ۱۴ دانشکده (مثل دانشکده اقتصاد، دانشکده روزنامه‌نگاری دولتی و دانشکده روابط بین‌الملل) تشکیل شده است.
این دانشگاه دانشجویان را در ۱۸ زمینه آماده می کند شامل: روابط بین الملل، مطالعات منطقه ای خارجی، اقتصاد (روابط اقتصادی بین‌المللی)، فقه (حقوق بین‌الملل)، روزنامه نگاری (روزنامه نگاری بین‌المللی)، تاریخ، علوم سیاسی، تبلیغات و روابط عمومی، جامعه‌شناسی، مدیریت، تجارت (تجارت بین‌الملل)، مدیریت زیست‌محیطی و طبیعت، مدیریت دولتی و شهری، مالی و اعتبار، زبان‌شناسی، آموزش معلمان، روان‌شناسی، مدیریت پرسنل و انفورماتیک تجاری.
۴ اکتبر ۱۹۴۴ به عنوان تاریخ تاسیس مگیمو در نظر گرفته می‌شود، زمانی که دانشکده بین‌المللی دانشگاه دولتی مسکو، که یک سال قبل تاسیس شده بود، به یک موسسه جداگانه تبدیل شد. اولین ثبت نام در مگیمو ۲۰۰ دانشجو بود. در میان آنها پنج قهرمان اتحاد جماهیر شوروی بودند که به دلیل موفقیت‌های خود در جنگ بزرگ میهنی این عنوان را دریافت کردند. از سال ۱۹۴۶، دانشجویانی از کشورهای خارجی برای تحصیل در مگیمو فرستاده شدند.
در سال ۱۹۴۸، دو دانشکده تشکیل شد: تاریخ و حقوق بین‌الملل و بین‌المللی. یک سال بعد، دانشکده اقتصاد (از سال ۱۹۵۰ - اقتصاد بین الملل) ایجاد شد. در همان سال، یک دانشکده روزنامه نگاری و یک دانشکده مترجمان همزمان در دانشکده تاریخ و امور بین الملل افتتاح شد. در سال ۱۹۵۴، مؤسسه شرق شناسی مسکو در مگیمو گنجانده شد.
در حال حاضر، 54 زبان در مگیمو تدریس می شود:
هکر یک بازی رایانه‌ای تولید شده شرکت «اکتیویژن» در سال ۱۹۸۵ است که توسط «استیو کارت رایت» طراحی و با تهیه‌کنندگی «براد فرگر» برای رایانه‌های آمیگا، آمستراد سی پی سی، اپل ۲، آتاری ۸ بیت، آتاری اس تی، کمودور ۶۴، مکینتاش، ام‌اس-داس، ام اس ایکس و اسپکتروم تولید و منتشر گردید. این بازی دو سال پس از اکران فیلم WarGames و در زمان اوج محبوبیت داستان‌های با محور «هک رایانه» و «امنیت رایانه» تولید و به بازار عرضه شد.
«جیم لوی»Jim Levy مدیر عامل اجرایی شرکت اکتیویژن بازی «هکر» را با شیوه جدیدی به خبرنگاران معرفی کرد (یک نمایش به این صورت که به ظاهر یک ایراد در هنگام ارتباط آنلاین با شرکت رخ داده است و پس از چند بار تلاش به یک رایانه ناشناخته و فعال متصل گردید). بازیباز نقش یک هکر باتجربه و حرفه‌ای را ایفا می‌کند که قادر به شکستن سپر امنیتی رایانه‌ها و ورود به آن‌ها است، اما به‌طور اتفاقی وارد یک سیستم ناشناخته خصوصی می‌شود. بازی بدون توضیحات اضافی در مورد نحوه گیم‌پلی به کاربران معرفی شد، به همین دلیل باور اولیه بر این بود که بازیباز یک سیستم را هک نموده است.
بازیباز در ابتدای بازی باید سیستم رایانه‌ای شرکت «ماگما»Magma Ltd. را با حدس زدن رمز عبور آن، هک نماید. بازیباز با نوشتن کلمه help یا فشردن دکمه h در قسمت ورودی دستور می‌تواند از کمک‌های برنامه جهت پیدا کردن رمز عبور استفاده کند. بازیباز ممکن است پس از تلاش‌های متعدد نتواند رمز عبور را به دست آورد، اما در نهایت به واسطه آنچه «ایراد سیستمی» نامیده می‌شود، بازیباز قادر به دسترسی به سیستم مورد نظر می‌شود. بعد از ورود بازیباز از او خواسته می‌شود قسمت‌های مختلف یک روبات را مشخص کند و بازیباز باید مکان نما را بر روی قسمت موزد نظر برده و کلید آتش روی اهرمک را بفشارد. با هربار اشتباه او مجبور می‌شود مجدداً تلاش خود را از سر گیرد تا بتواند ۱۰۰٪ قطعات را شناسایی کند.
پس از تکمیل شناسایی، بازیباز کنترل ربات را به دست می‌گیرد و از طریق تونلهای زیرزمینی می‌تواند به نقاط مختلف سفر کند. بازیباز همچنین اطلاعاتی در مورد یک پرونده سری دزدیده شده از شرکت «ماگما» به دست می‌آورد که نقشه تسلط بر دنیا در آن شرح داده شده. این سند به قطعات کوچک تقسیم شده و در دست جاسوسانی در نقاط مختلف دنیای بازی است و بازیباز باید به ترتیبی که در بازی مشخص می‌شود آن‌ها را به دست بیاورد و به واشنگتن برگرداند.
سیستم تونل موجود در بازی پهناور و بزرگ است اما راهنمایی برای پیدا کردن مسیر در آن وجود ندارد و بازیباز باید با آزمون و خطا مسیر درست را پیدا کند. در دنیای بازی تعدادی شهر وجود دارند که ربات بازیباز می‌تواند در آن شهرها به سطح زمین آمده و با افراد مختلف ارتباط برقرار کند.
بازیباز درون شهرها با جاسوسانی که حامل تکه‌های سند هستند ملاقات کرده و باید آن‌ها را متقاعد کند که تکه سند را به او بازگردانند. او برای انجام معامله‌ها فقط ۵۰۰۰ دلار در اختیار دارد. چالش اصلی بازی درخواست‌های جاسوسان از بازیباز است و اینکه او چگونه باید آیتم‌هایی را که از او خواسته‌اند به دست آورد.
علاوه بر این موارد، در بازی سوالاتی از بازیباز مطرح می‌شود که قبلاً و در طول بازی نکات لازم برای پاسخ به آن‌ها در اختیار بازیباز قرار گرفته. شرکت ماگما پس از مدت کوتاهی متوجه می‌شود که شخصی وارد سیستم‌های آن‌ها شده و به این وسیله یک ماهواره امنیتی فعال می‌شود و سوالات مربوطه را از بازیباز می‌پرسد.
بازی از عدم قابلیت ذخیره‌سازی رنج می‌برد و بازیباز در صورت اشتباه، مجبور است تلاش خود را برای حل معماهای بازی از ابتدا شروع کند.
تا اواخر سال ۱۹۸۷ میلادی، بیش از ۵۰۰۰۰ نسخه از بازی «هکر» به فروش رفته و تبدیل به سومین بازی پرفروش اکتیویژن بر روی کمودور گردید. مجله «کامپیوت!»Compute! واقع گرایی موجود در بازی را ستود و اضافه کرد «وجود این بازی در آرشیو نرم‌افزاری شما ضروری است، مخصوصا اگر به بازی‌های ماجرایی علاقه‌مند هستید.» مجله آمریکایی «آهوی!»Ahoy! که در مورد رایانه‌های کمودور مطلب منتشر می‌کرد در مورد این بازی نوشت: «معماهای این بازی تعدادی را عاشق و دلباخته و تعدادی را هم از خود متنفر می‌کند... برای رسیدن به راه حل نهایی باید این بازی را مجدداً بازی کرد و کسانی که به مبارزات طولانی علاقه‌مندند می‌توانند مهارت‌های خود را در زمینه هک در این بازی محک بزنند».
برای این بازی ادامه‌ای در سال ۱۹۸۶ با درجه سختی بالاتر و تحت عنوان «» تولید شد. نکته جالب در مورد قسمت دوم این است که بازیباز می‌تواند پیشرفت و موفقیت‌های خود را در بازی اول در این بازی پیگیری نماید. در بازی دوم هم وظیفه هدایت یک ربات و نفوذ آن به داخل سازمانی که اسنادی موسوم به «اسناد روز رستاخیز» را از آمریکا دزدیده و بازیباز باید آن را بازگرداند.
«فانتزی دو برابر»، «دوچندان فانتزی» یا «فانتزی مضاعف» آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا جان لنون و همسرش یوکو اونو است که سال ۱۹۸۰ میلادی منتشر شد. آلبوم در ابتدا توجه اندکی را جلب کرد امّا سه هفته پس از انتشار این آلبوم، با به قتل رسیدن جان لنون، آلبوم به دلیل همزمانی که با قتل جان لنون پیدا کرد به شهرت رسید، بطوریکه به موفقیتی جهانی در فروش دست یافت و عنوان بهترین آلبوم سال ۱۹۸۱ و جایزه گرمی بهترین آلبوم سال را در سال ۱۹۸۱ از آن خود کرد.
مأمون عبدالقیوم (به مالدیوی: މައުމޫނު އަބްދުލް ގައްޔޫމް زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۳۷ میلادی) رئیس‌جمهور اسبق مالدیو است.
وی در سال ۱۹۳۷ زاده شد. در سال ۱۹۷۸ به ریاست جمهوری مالدیو رسید و سی سال در این منصب بود تا اینکه توسط محمد نشید در انتخابات سال ۲۰۰۸ شکست خورد و محمد نشید تا سال ۲۰۱۲ رئیس‌جمهور این کشور بود. نشید نیز در این سال در انتخابات توسط عبدالله یمین برادر ناتنی مأمون شکست خورد.
ویکل‌فون مفهومی است که به توالی سه واج در یک واژه اشاره دارد و توسط وِین ویکل‌گرن در نظریه تداعی‌گر حساس به بافتcontext-sensitive associative theory ارائه شده است. در این نوع توصیف هر واج به شکل واجگونه و براساس واج پیشین و پسین خود توصیف می‌شود که هر کدام موجب تداعی دیگری می‌شود. برای مثال در نظریه‌های پیشین، چنین فرض می‌شد که واج‌های واژه «درخت» به صورت سریالی و به شکل /d، e، r، a، x، t/ در حافظه ذخیره شده‌اند. همین واژه در این نظریه به این صورت نمایش داده می‌شود: /#d , e ,r , a , x , t#/ ویکل‌گرن، ۱۹۶۹ (در این بازنمایی علامت # برای نشان دادن مرز واژه به کار می‌رود)
پیش از اینکه ناپدید شوم (به انگلیسی: Before I Disappear) یک فیلم درام و محصول سال ۲۰۱۴ آمریکا به کارگردانی شان کریستنسن است.
این فیلم یک اقتباس بلند از برنده جایزه اسکار فیلم کوتاه ۲۰۱۲، حکومت نظامی است.
این فیلم برای توزیع به‌دست شرکت آی‌اف‌سی فیلمز در ۵ اوت ۲۰۱۴ به پایان یافت و در ۲۸ نوامبر، ۲۰۱۴ منتشر شد.
نکته: در حکومت نظامی کیم آلن نقش مگی، مادر سوفیا را ایفا می‌کند.
سیمون هُوْهانِسی آچیک گیوزیان (به ارمنی Սիմոն Հովհաննեսի Աչիկգյոզյան - به انگلیسی Simon Achikgyozyan)، (زاده ۶ فوریه ۱۹۳۹ میلادی، در گالاتسی، رومانی - وفات ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی در «مارتوناشن»، آرتساخ)، یک فرمانده ارمنی بود. او فرمانده یگان فدایی ارمنی در روستاهای «مارتوناشن» و «گتاشن» در شهر شاهومیان بود.
سیمون آچیک گیوزیان در شهر گالاتسی، رومانی به دنیا آمده است و پدر (هُوْهانِس) و مادر (سیرانوش) او از بازماندگان نسل‌کشی ارمنیان می‌باشند.
در سال ۱۹۴۶ میلادی، به همراه خانواده اش به ارمنستان شوروی نقل مکان کردند. سیمون از دانشگاه دولتی ایروان در سال ۱۹۶۰ میلادی به عنوان یک مهندس، در رشته زمین‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۹۰، در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان در علوم زمین‌شناسی کار کرده است. او نویسنده بیش از ۷۰ مقاله علمی در مورد زمین‌شناسی و مواد معدنی ارمنستان است.
سیمون آچیک گیوزیان به همراه تاتول کرپیان، برای دفاع از مردم روستاهای «مارتوناشن» و «گتاشن» در شهر شاهومیان یک گروه داوطلب ارمنی را تشکیل دادند. سیمون آچیک گیوزیان در روز ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی در سن ۵۲ سالگی به همراه تاتول کرپیان در عملیات حلقه هر دو کشته شد.
تاتول کِرپیان (به ارمنی Թաթուլ Կրպեյան - به انگلیسی Tatul Krpeyan)، (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۶۵ میلادی، در روستای تاتول، ارمنستان - وفات ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی در «گتاشن»، جمهوری آرتساخ)، یک فرمانده ارمنی بود. او فرمانده یگان فدایی ارمنی در روستاهای «مارتوناشن» و «گتاشن» در شهر شاهومیان بود.
تاتول کرپیان تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در مدرسه فنی زادگاهش به پایان رسانید. پس از خدمت در ارتش شوروی، در سال ۱۹۸۷ میلادی وارد دانشگاه دولتی ایروان در رشته تاریخ شد. کرپیان به «جنبش آزادی بخش ارمنستان» پیوست و سپس وارد «سازمان وحدت» شد که هدف آن متحد کردن قره‌باغ کوهستانی به ارمنستان بود.
تاتول کرپیان به همراه سیمون آچیک گیوزیان، برای دفاع از مردم روستاهای «مارتوناشن» و «گتاشن» در شهر شاهومیان یک گروه داوطلب ارمنی را تشکیل دادند. تاتول کرپیان در روز ۳۰ آوریل ۱۹۹۱ میلادی در سن ۲۶ سالگی در به همراه سیمون آچیک گیوزیان عملیات حلقه کشته شد.
زن محترم () مجموعه تلویزیونی هشت قسمتی به کارگردانی هوگو بلیک است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این سریال که در سبک سیاسی-جاسوسی برای بی‌بی‌سی و ساندنس تی‌وی ساخته شده، توانست جایزه پیبادی را در سال ۲۰۱۴ از آنِ خود کند.
همچنین مگی جیلنهال که نقش اول را در این مجموعه بازی می‌کند، موفق شد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش زن برای سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی را از آنِ خود کند.
این مجموعه با نام «زن نیکنام» به فارسی دوبله و پخش شده‌است.
هوگو بلیک () تهیه‌کننده، کارگردان، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است.
از آثار او می‌توان به مجموعه تلویزیونی "زن محترم" اشاره کرد.
استیون جی راس (؛ – ) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بود، که شرکت کینی نشنال را در سال ۱۹۶۶ و گروه تایم وارنر در سال ۱۹۹۰ تأسیس نمود.
وای! کشتی رفت... () یک پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی در سبک ماجراجویی-کمدی است که در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. کارگردانی این فیلم برعهده «توبی گنکال» و «شان مک کورمک» بوده است. در این فیلم صداپیشگانی چون پاتریک باخ، ایمی گرنت، کاتیا ریمان، و مارتین شین به جای شخصیت‌های اصلی صحبت کرده‌اند.
داستان از جایی شروع می‌شود که پایان جهان نزدیک است و یک سیل عظیم و مهلک در راه است. در چنین شرایطی گروهی از حیوانات شروع به ساختن یک قایق می‌کنند تا بتوانند خود و دوستانشان را از این مهلکه نجات دهند. در ادامه پس از سوار شدن در این قایق بزرگ، حیوانات با مشکلات جدیدی مواجه می‌شوند، گروهی از حیوانات بزرگ‌تر و خطرناک‌تر، شروع به کشیدن نقشه‌های شومی برای آنها می‌کنند و…
خانواده آدامز () نام یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ میلادی در ۶۴ قسمت از شبکه تلویزیونی اِی‌بی‌سی پخش شد.
این مجموعه بر اساس یک داستان مصور به همین نام (اثرِ چارلز آدامز) ساخته شده‌است.
خانواده آدامز () یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی آمریکایی است که در توسط هانا-باربرا تولید و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ میلادی از شبکهٔ اِی‌بی‌سی پخش شد.
این مجموعه بر اساس یک داستان مصور به همین نام (اثرِ چارلز آدامز) ساخته شد و دومین مجموعهٔ کارتونی بود که بر اساس آن تولید شد. (پیش از آن یک نسخه دیگر در سال ۱۹۷۳ ساخته شده بود)
بلوار طاق‌بستان خیابانی در شهر کرمانشاه و طولانی‌ترین بلوار جنگلی در ایران است که از میدان طاق‌بستان در شمال این شهر آغاز شده و تا پل لب آب امتداد می‌یابد. ساخت این خیابان در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۱ خورشیدی انجام شد. بلوار طاق‌بستان مسیر اصلی حمل و نقل در بخش شمال غربی شهر کرمانشاه به‌شمار می‌آید و یکی از پرترددترین خیابان‌ها و اصلی‌ترین مسیرهای حمل و نقل شهر کرمانشاه است. طول این بلوار ۳۶۰۰ متر است.
نام این خیابان در ابتدا "بلوار تاق‌بستان" بود، چرا که مسیری بود که از بافت قدیمی شهر کرمانشاه به آثار تاریخی طاق‌بستان منتهی می‌شد. پس از مدتی در راستای سیاست حکومت پادشاهی پهلوی مبنی بر نامگذاری اماکن شهری به نام اعضای خانوادۀ سلطنتی نام آن به "بلوار فرحناز" تغییر پیدا کرد. با وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷ نام بلوار دوباره به طاق‌بستان تغییر داده شد."راهنمای کرمانشاه"، ادارۀ کل ارشاد ملی استان کرمانشاهان، چاپ کاوه، نوروز ۱۳۵۹، ص ۲۴؛ بازدید در ۱۸ اوت ۲۰۲۲. با این وجود در سال‌های جنگ ایران و عراق تابلوی آن به نام "بلوار شهید شیرودی" تغییر کرد. علیرغم این تغییرات این بلوار همچنان در میان مردم و نیز بسیاری از مقامات حکومت با همان نام "بلوار طاق‌بستان" شناخته می‌شود.
ساخت بلوار طاق‌بستان به عنوان جاده‌ای برای دسترسی به آثار تاریخی طاق‌بستان و تفریحگاه‌های آن ناحیه ابتدا در دههٔ ۱۳۳۰ آغاز شد. در سال ۱۳۴۱ و در زمان شهرداری مهدی رئوفی، مسیر بلوار مشخص شد و خاکبرداری و تسطیح آن آغاز و درختکاری در دو سوی آن انجام گردید.سلطانی، محمدعلی، "جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان"، جلد اول، تهران: مؤسسۀ فرهنگی نشر سها، چاپ سوم: ۱۳۸۱؛ ص ۵۵۸. در سال ۱۳۴۲ علی سلیمانی شهردار کرمانشاه شد و اجرای شبکۀ برق و روشنایی مسیر بلوار -از میدان جدید تا محوطۀ طاق‌ها- انجام شد. در همین زمان نیز شهرداری در محوطۀ طاق‌بستان تغییراتی اعمال کرد و خیابان‌های حاشیه‌ای، توسعۀ استخر، گلکاری، باغچه‌بندی و محوطۀ بازی کودکان را ایجاد کرد.سلطانی، محمدعلی، "جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان"، جلد اول، تهران: مؤسسۀ فرهنگی نشر سها، چاپ سوم: ۱۳۸۱؛ ص ۵۵۸.
با این حال تا سال ۱۳۴۸ این مسیر جاده‌ای باریک بود که از میان زمین‌های کشاورزی روستاهای مرادحاصل و چقاکبود (به کردی: چیاکه‌و) می‌گذشت و تا روستای طاق‌بستان امتداد می‌یافت. درختکاری و تبدیل این مسیر به بلوار از سال ۱۳۴۸ با انتصاب جواد شهرستانی به عنوان استاندار کرمانشاه و نیز طرح بازپیرایی مجموعهٔ تاریخی طاق‌بستان آغاز شدخبرگزاری کار ایران (ایلنا)، "خود را یک کرمانشاهی می‌دانم"، نوشته‌شده در ۲۵ مرداد ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۱ اسفند ۱۳۹۴. و تا سال ۱۳۵۲ به درازا انجامید. با ساخت این بلوار برنامه‌های شهرک‌سازی و شهرسازی دیگری نیز در ناحیه شمالی و شمال شرقی شهر کرمانشاه به اجرا گذاشته‌شد.
در طرح قطار شهری کرمانشاه که قرار است به صورت قطار سبک شهری و از روی زمین ساخته شود، ستون‌های سازهٔ قطار از بلوار طاق‌بستان خواهد گذشت. این مسئله انتقادات زیادی را برانگیخته‌است، چرا که علاوه بر از بین بردن منظر طبیعی بلوار طاق‌بستان به حریم منظری شکارگاه خسروپرویز نیز آسیب جبران‌ناپذیری وارد می‌کند.خبرگزاری مهر، "منوریل کرمانشاه از زیر زمین می‌رود / بلوار طاقبستان در امان!"، نوشته‌شده در ۲ خرداد ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۱ اسفند ۱۳۹۴.جام جم آنلاین، "سایه سنگین منوریل بر سر طاق بستان"، نوشته‌شده در ۱۱ مرداد ۱۳۹۱؛ بازدید در ۲۱ اسفند ۱۳۹۴.
در آبان ۱۴۰۰ اعلام شد که درختان سرو بلوار طاق‌بستان دچار آفت شپشک شده‌اند. این آفت بخش‌هایی از ساقه، برگ، شاخه و تنه درخت را مورد حمله قرار داده و با مکیدن شیرۀ غذایی باعث نابودی درخت می شود. سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهرداری کرمانشاه با نظارت کلینیک گیاه‌پزشکی این سازمان این درختان را سم‌پاشی کرده‌است.خبرگزاری کُردپرس: "درختان سرو بلوار تاق‌بستان سمپاشی می‌شوند"، نوشته‌شده در ۱۹ آبان ۱۴۰۰؛ بازدید در ۲۰ آبان ۱۴۰۰.
کاربری بیشتر ساختمان‌های قرار گرفته در دو سوی این بلوار اداری، خدماتی و نیز تجاری است. علاوه بر اداره‌های دولتی، بانک‌ها، هتل‌ها، پارک و نیز واحدهای تجاری نیز در این خیابان وجود دارند. بلوار طاق‌بستان یکی از محورهای گردشگری اصلی در شهر کرمانشاه به‌شمار می‌آید.
بلوار طاق‌بستان مسیر ارتباطی اصلی شهرک‌های پرجمعیت ناحیه شمال کرمانشاه است. این بلوار در مسیر خود از میدان طاق‌بستان، میدان دانشگاه (سه‌راه مسکن)، پل صیاد شیرازی، دوراهی اول و دوم کارمندان، دوراهی فرهنگیان، دوراهی چهل‌متری تعاون و پل ولایت (لب آب) نیز می‌گذرد. کمربندی شمال کرمانشاه (بلوار صیاد شیرازی) از طریق پل صیاد شیرازی به این بلوار متصل می‌شود.
پینکی و برین () یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی آمریکایی است که در ۶۵ قسمت از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ میلادی از شبکهٔ «دابلیو. بی» پخش شد.
این کارتون، نخستین انیمیشنی است که با سیستم صدای دالبی فراگیر (دالبی محیطی) ساخته شد و همچنین حاصل چهارمین همکاری کمپانیِ «امبلین اینترتینمنت» (متعلق به استیون اسپیلبرگ) و «وارنر برادرز انیمیشن» بود.
این کارتون دربارهٔ دو موشِ آزمایشگاهی با نام‌های «پینکی» و «برین» است که ژن‌هایشان توسط مهندسی ژنتیک دستکاری شده‌است و یکی از آن‌ها خودبین و زرنگ و دیگری خنگ و کودن است و در هر قسمت، ماجراهایی برایشان اتفاق می‌افتد. هربار، «پینکی» سعی می‌کند با ابداع روشی، جهان را تحت کنترل خودش درآورد، اما بیشتر مواقع به دلیل خنگ‌بازی‌های «برین»، نقشه‌هایشان با شکست مواجه می‌شود.
در سال 2018 استیون اسپیلبرگ اعلام کرد که این مجموعه کارتون را همانند کارتون یاکو و واکو و Duck Tales 2017 دوباره راه اندازی کند.
جس هارنل (؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۶۳ میلادی) یک هنرپیشه، صداپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ریچارد استون (؛ – ) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ نوازندگی ویلونسل در «مؤسسهٔ موسیقی کرتیس» و همچنین «تئوری موسیقی» در «دانشگاه ایندیانا» بود و پس از دههٔ ۸۰ میلادی، در زمینه ساخت موسیقی فیلم، همکاری‌هایی با ژرژ دلرو (در فیلم «جوخه») و موریس ژار (در فیلم «شاهد») داشت. ریچار استون در فیلم روز تعطیل فریس بولر (به کارگردانی جان هیوز)، «تدوین‌گر موسیقی» بود.
ریچارد استون در سن ۴۷ سالگی، در اثر سرطان لوزالمعده در وست هیلز، لس آنجلس درگذشت.
وی بابت آثارش، برندهٔ چندین جایزه امی در شاخه‌های گوناگون موسیقی شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به سیمپسون‌ها، یاکو و واکو و پینکی و برین اشاره نمود.
محمدبیرانوندی معروف به صیدمحمدخان بیرانوندی (زاده ۱۳۴۹ در خرم‌آباد) سیاستمدار ایرانی و نماینده مردم خرم‌آباد در دوره دهم مجلس شورای اسلامی بود.
بیرانوندی پس از ثبت‌نام در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۵–۱۳۹۴) از حوزه انتخابیهٔ خرم‌آباد و دوره، از جانب «شورای عالی سیاست‌گذاری انتخاباتی اصلاح‌طلبان» به عنوان یکی از نامزدهای اصلی جناح اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی ایران مطرح گردید و نام او در مورد حمایت سید محمد خاتمی (ائتلاف اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان) قرار گرفت.مردم مهمترین رکن انتخاباترئیس شورای اصلاح طلبان خرم‌آباد(شورای سیاستگذاری) در گفتگو با هومیان نیوز: انتخاب کاندیداهای حوزه انتخابیه خرم‌آباد و دوره چگنی برمعیار خردجمعی بوده استهمایش بزرگ اصلاح طلبان خرم‌آباد برگزار شد، ایلنا، ۴ اسفند ۱۳۹۴دکتر محمد بیرانوندی: من اصلاح طلب بوده‌ام، هستم و خواهم بودبیانیه رسمی دکتر محمد بیرانوندی/ اصلاحات سخنرانی خوب و عملکرد بد نیست/ استبداد را به پای خرد جمعی قربانی کرده‌ام ، پایگاه خبری تحلیلی کشکان
بیرانوندی با کسب ۵۲ هزار و ۸۸۳ رأی (نفر اول) همراه با ۳ نامزد دیگر وارد دور دوم شد و در نهایت با ۷۸ هزار و پنج رأی (نفر اول) به مجلس شورای اسلامی راه یافت.زوج ملکشاهی راد و محمد بیرانوندی شانس اول پیروزی در انتخابات خرم‌آباد، برنانیوزبیانیه تقدیر وتشکر چهار کاندیدای را یافته به دور دوم انتخابات مجلس در خرم‌آباد، خبرگزاری تابناکمحمد بیرانوندی و ملکشاهی‌راد دارای بالاترین شانس پیروزی در انتخابات خرم‌آباد هستند، خبرگزاری تابناک
محمد بیرانوند می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
کن آدام (؛ – ) یک طراح صحنه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه، و جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه، شده است.
مدیریت برنامه یا مدیریت طرح، دانش و فرایند مدیریت تعدادی پروژه همسو می‌باشد، که بهبودی خاص را در سطح سازمان (اغلب مربوط به اهداف اصلی سازمانی و معمولاً معطوف به بهینگی عملکرد سازمان) دنبال می‌کند. تحول سازمانی از بارزترین برنامه‌ها در یک سازمان است و مدیریت برنامه با شاخه‌هایی مانند مدیریت تحول، مهندسی سیستم و مهندسی صنایع اشتراک‌های مهمی در اهداف دارند. ظهور ابزارهای نوین، تحولاتی اساسی در مدیریت برنامه و مدیریت پروژه‌های ساخت ایجاد نموده و باعث بهینه‌سازی منابع و مدیریت آن‌ها در پروژه‌ها شده است.
مدیریت تحول یا مدیریت تغییر یا مدیریت انتقال عناوینی مشابه برای شاخه ای از علم مدیریت است و ناظر به روش‌های ایجاد دگرگونی در سازمان، تیم یا فرد هستند که با وجود داشتن ریشهٔ علمی و عملیاتی مشترک یا حداقل مشابه، تفاوت‌هایی نیز برای آن‌ها از طرف متخصّصان ذکر می‌شود. شیوه‌های مدیریت تحول معمولاً به دگرگونی تخصیص منابع و امور مالی، چگونگی و ابعاد مدیریت فرایندهای تجاری، امور عملیاتی و دیگر ابعاد لازم برای پیشرفت سازمانی می‌پردازند تا سازمان مربوط بسته به اهداف و نیازها تغییرِ شکل یا حتی ماهیّت پیدا کند.
آبگیر سد سازهٔ هیدرولیکی در سد یا مجاورت سد است که برای وارد کردن آب از حوضچه بالادست به کار می‌رود.
همچنین وظیفهٔ جلوگیری از ورود اجسام خارجی به داخل توربین را نیز بر عهده دارد.
از دیگر وظایف آن می‌توان به مسدود کردن جریان آب زمان اضطراری اشاره کرد.
آبگیرها را می‌توان به دو دسته طبقه‌بندی کرد:
آب را از طریق دهانه‌های قوطه ور مستقیماً به پنستاک می‌فرستد.
آب را به مجاری انحراف جریان باز هدایت می‌کند.
ملکهٔ بدجنس یک شخصیت خیالی خودشیفته و بدجنس در انیمیشن «سفیدبرفی» محصول شرکت والت دیزنی در سال ۱۹۳۷ است.
او صاحب یک آینهٔ جادویی است که که ملکه را زیباترین فرد روی زمین می‌نامد.
این شخصیت بر اساس شخصیتی به همین نام ساخته شده‌است.
چارلز کی (زاده ) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در مجموعه تلویزیونی "لبه تاریکی" و "فراطبیعی" اشاره کرد.
پاول میلر ؛ (زادهٔ ) بازیگر کانادایی است.
از کارهای او می‌توان به بازی در سریال "عامل ناشناخته" و فیلم‌های "هدیه جادوگر خوب" و "خانواده جادوگر خوب" اشاره کرد.