moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اولین مدل وکس که فروخته شد VAX-11/780 نام داشت، که در نشست سالیانه سهام‌داران شرکت تجهیزات دیجیتال DEC معرفی شد. بیل استکر (Bill Strecker) و دانشجوی دکترای دانشگاه کارنگی ملون(Carnegie Mellon University) آقای گوردن بل(Gordon Bell)، مسئول این معماری بودند. پس از آن مدل‌های مختلف بسیاری با قیمت‌ها، سطح عملکرد و ظرفیت‌های مختلف ایجاد شد؛ یکی از آن مدل‌ها، ابر وکس بود که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی بسیار محبوب گشت.
درحالی‌که مدل VAX-11/780 به عنوان یک استاندارد در معیار (Benchmark) در پردازنده‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت، در ابتدا به عنوان یک ماشین MIPS توصیف شده بود، زیرا عملکرد آن با یک آی‌بی‌ام System/360 در MIPS معادل بود و و پیاده‌سازی آن سیستم‌ها، قبلاً استانداردهای اجرائی بالفعل بوده‌است. تعداد واقعی دستورات اجرا شده در یک ثانیه حدود ۵۰۰۰۰۰ هزارتا بود که منجر به شکایت از اغراق در بازاریابی شد که نتیجهٔ آن منجر به تعریف یک VAX MIPS با سرعت نزدیک به VAX-11/780 شد؛ در یک کامپیوتر VAX MIPS حدود ۲۷ بار سریعتر از VAX-11/780 انجام و به اجرا رسیده بود. در جامعه دیجیتال اصطلاح واحد VUP بسیار رایج‌تر بود، چونکه MIPS به خوبی با معماری‌های دیگر مقایسه نمی‌شود. گروه واحد VUP به خوبی در توصیف عملکردهای VAXcluster مورد استفاده قرارگرفت. عملکرد VAX-11/780 هنوز هم به عنوان واحد اندازه‌گیری (متریک) پایه (خط مبنا) مورد استفاده قرار می‌گیرد. مجموعه تجزیه و تحلیل عملکردهای موجود در BRL-CAD میانگین خوبی برای توزیع مدل‌سازی نرم‌افزاری می‌باشد. VAX-11/780 شامل تابع مستقلی برای کامپیوتر LSI-11 که برای کد کردن میکروکدها، بوت شدن و عملکرد کامپیوترهای مادر انجام می‌شود. این مدل نسبت به مدل‌های بعدی کاهش یافته‌است؛ بنابراین کاربران مشاغل VAX-11/780 می‌توانند سه سیستم عامل مختلف DEC را اجرا نمایند: VMS در پردازنده VAX, RSX-11M یا RT-11 را در LSI-11. وکس توسط پیاده‌سازی‌های مختلفی اجرا شده‌است، اصلی‌ترین آن VAX 11/780 است که در TTl مورد استفاده قرار گرفته‌است. پیاده‌سازی پردازنده شامل چندین آرایه گیت ECL یا تراشه‌های آرایه‌ای ماکروسل وکس(۸۶۰۰ و ۸۸۰۰) و در نهایت وکس ۹۰۰۰که ماشین کلاس‌های پردازنده مرکزی می‌باشد. پیاده‌سازی پردازنده که شامل چندین تراشه‌های سفارشی MOFSET مانند ماشین‌های کلاس ۸۱۰۰ و ۸۲۰۰ را شامل می‌شود. وکس ۱۱–۷۳۰ و ۷۲۵ با پایینترین ماشین‌آلات و با استفاده از مؤلفه‌های -قطعه بیتی- ساخته شده‌است.
یکی از ویژگی‌های غیرعادی مجموعه دستورالعمل وکس، حضور ماسک ثبات در ابتدای هر زیر برنامه است. این قسمت اختیاری، الگوهای بیتی هستند که نشان می‌دهند هنگام اجرای زیر برنامه‌ها مقادیر کدام ثبات‌ها باید دست نخورده باقی بمانند. از آنجایی که ماسک ثبات نوعی داده است که همراه کد اجرایی ارائه می‌شود، عمل اشتقاق خطی (در کامیایلر) سخت‌تر خواهد شد. این قسمت باعث پیچیدگی روش‌های بهینه‌سازی کد ماشین (در کامیایلر) خواهد شد.
ارمنی‌های گرجستان اقلیت قومی ساکن در گرجستان هستند؛ که به (ارمنی Վիրահայեր به لاتین Virahayer)، آن‌ها گروه اقلیتی بزرگ در گرجستان با ۵٪ جمعیت می‌باشند.
جمعیت ارمنی عمدتاً در تفلیس، و ناحیه سامتسخه-جاواختی که مرز جنوبی با ارمنستان را تشکیل می‌دهد ساکن هستند. آمار رسمی گرجی ارمنی‌های جاواخک را ۵۴٪ جمعیت این منطقه اعلام نموده‌است.2002 Georgia census results در آبخازیا نیز ارمنیان دومین گروه بزرگ قومی بعد از گرجی‌ها را تشکیل می‌دهند.Abkhazia Offers Citizenship to Diaspora. IWPR. CRS No. 314, 10-Nov-05; V.A. Chirikba. Armenians and their Dialects in Abkhazia. In: "Evidence and Counter-Evidence, Festschrift Frederik Kortlandt", Volume 2, SSGL 33, Amsterdam - New York: Rodopi, p. 51-67.
پیشینه ارمنیان در گرجستان به دوران باستان می‌رسد. آنان بیشتر در سرزمین‌های خاوری گرجستان سکونت داشتند که پادشاهی ایبری خوانده می‌شد. در سده یازدهم میلادی پس از سقوط پادشاهی دودمان باگراتونی در ارمنستان، ارمنیانی که به گرجستان روی آورده بودند در حیات سیاسی، نظامی و اقتصادی گرجستان نقش مؤثری به عهده گرفتند و در فرایند اتحاد گرجستان و آزادسازی قفقاز از سلطه ترکان سلجوقی نقشی مؤثر داشتند.The Caucasus: An Introduction. Oxford University Press, USA (9 September 2010), p. 48 مهاجرت ارمنیان به گرجستان که در سده‌های چهاردهم تا هجدهم میلادی همچنان ادامه داشت، در دهه سوم سده هجدهم میلادی دامنه گسترده‌تری یافت. تا نیمه‌های سده نوزدهم میلادی در بسیاری از شهرها بیشتر سکنه ارمنی بودند.
در سده‌های هجدهم و نوزدهم، تجار ثروتمند ارمنی از قبیل جواهر فروشان مشهور و کارخانه داران نفتی، سرمایه‌گذاری کلانی در تجارت گرجستان نموده و به ساخت مراکز فرهنگی و مدارس کمک نمودند. تعداد ارمنی‌ها به‌طور تصاعدی افزایش یافت به گونه‌ای که تفلیس پایتخت این کشور برای ارمنیانی که از خارج به گرجستان آمده بودند برای ارمنی‌های شرقی یا به زبان ارمنی «آرولاهایر»arevelahayer در اوائل سده نوزدهم تبدیل به یک مرکز واقعی شد چنان‌که استانبول نیز مرکز فرهنگی ارمنی‌های غربی یا به زبان ارمنی «آرومداهایر»arevmedahayer شده بود.
در سال‌های ۱۸۲۹ و ۱۸۳۰ میلادی در پی انعقاد پیمان آدریاناپل (۱۸۲۹)، قریب ۵۸٬۰۰۰ ارمنی از ارزروم و نواحی شرقی عثمانی اسکان یافتند. این گروه در شهرهایی چون آخالتسیخه و آخالکالاکی مستقر شدند. مهاجرت ارمنیان به گرجستان در سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ میلادی به سبب قتل‌عام‌های گسترده در ارمنستان غربی ابعاد وسیع تری یافت.
ارمنیان آثار معماری با ارزشی در گرجستان از خود باقی گذاشتند و تفلیس دارای آثار ارزشمندی از معماری است که توسط ارمنیان برجسته در سده‌های گذشته ساخته شده‌اند. تعدادی از ساختمان‌ها که توسط ارمنیان بانفوذ ساخته شده‌اند و برخی از بناهای جذاب تاریخی را در بر می‌گیرند در تفلیس وجود دارند.
برای نمونه می‌توان خانه زیبای «ملیک آزاریانتس»Melik-Azaryants در تفلیس در خیابان اصلی موسوم به «خیابان روستاولی»Rustaveli Avenue را نام برد.
گنبدهای کلیساهای ارمنی در تمامی قسمت‌های شهر قابل رویت هستند ولی ناقوس‌هایشان چندین سال است که بی صدا مانده‌اند. در آغاز سده بیستم سی کلیسای ارمنی در تفلیس وجود داشت.
کلیسای ارمنی «نوراشن» که یک بنای معماری از سال ۱۷۰۱ میلادی بوده نابود شده‌است. دیوارهای نوراشن که به معنی ساختمان جدید بود از سوی نقاش «هوناتان هوناتانیان»Melik-Azaryants که نقاش «ایراکلی دوم»King Iraklii II پادشاه گرجی بود تزئین شد اما هم‌اکنون روبه پوسیدگی و تباهی نهاده‌است.
این جنگ یک جنگ مرزی در ۱۹۱۸ میلادی بین جمهوری دموکراتیک گرجستان و اولین جمهوری ارمنستان بر سر قسمت‌هایی از استان‌های مورد اختلاف استان لوری، جاواخک و مارنئولی که از لحاظ تاریخی سرزمین‌های دو فرهنگی ارمنی و گرجی محسوب می‌شدند رخ داد. در پایان جنگ جهانی اول تعدادی از این سرزمین‌ها از سوی عثمانی اشغال شدند وقتی آن‌ها آن جا را ترک کردند هم ارمنیان و هم گرجی‌ها مدعی کنترل آن‌ها شدند. این خصومت‌ها ادامه داشت تا اینکه معاهده آتش‌بس بریتانیایی امضا شد که به موجب آن قسمت مورد اختلاف مارنئولی تحت اداره مشترک ارمنی و گرجی درآمد و این وضعیت تا تأسیس حکومت شوروی در ارمنستان در سال ۱۹۲۰ ادامه یافت.
پس از سقوط حکومت گرجستان و تسلط حکومت شوراها در ژوئیه ۱۹۲۱ میلادی با تصمیم دفتر مرکزی حزب کمونیست قفقاز، بخش آخالکالاک و دیگر مناطق ارمنی‌نشین جاواخک به گرجستان واگذار شد. تحت حاکمیت گرجستان شوروی، جاواخک از نظر اداری به دو بخش آخالکالاک و بوگدانوفکا تقسیم شد.
بعد از تأسیس جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی و با وجود تأسیس جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی، اکثر ارمنی‌ها تصمیم به ماندن و بهره‌مندی از کامیابیهای معقول زندگی به غیر از آزادی‌های مذهبی را نمودند. چنان‌که دولت کمونیست فعالانه اکثر کلیساهای ارمنی و بناهای فرهنگی را ملی اعلام کرد و آزادی‌های مذهبی جمعیت ارمنی متوقف شدند. در نتیجه این اقدام ده‌ها کلیسا بسته شدند و تنها دو کلیسا به فعالیت خود ادامه دادند.
ارمنیان از تأسیس جمهوری گرجستان به امید شرایط زندگی بهتر بعد از فروپاشی حکومت شوروی استقبال نمودند؛ ولی وضعیت اقتصادی و به ویژه اجتماعی برای ارمنیان گرجستان مطلوب نبود. یکی از بزرگ‌ترین مشکلات عدم امکان ارمنیان گرجستان در استفاده از زبان خود در زندگی عمومی می‌باشد. سیاست‌های کنونی زبانی دولت بسیار خشن است و متهم به براندازی حقوق سابق اقلیت‌ها و استفاده از ارمنیان و روسها از زبانشان و کلاً محدودکننده دسترسی آن‌ها به مشاغل و آموزش و پرورش می‌باشد.Georgia’s Armenian and Azeri Minorities , 22 November 2006 "(free registration needed to view the full report)"
روبرت کوچاریان اصرار به یادگیری زبان گرجی از سوی ارمنی‌های گرجستان کرده‌است زیرا برای ورود در جامعه گرجی اساسی است.Armenia: Kocharian urges Armenians in Georgia to learn Georgian. "Caucaz Europenews". 1 May 2007.
او اعتقاد داشت که:
تفلیس تنها سه مدرسه و دو کلیسای فعال ویژه ارمنیان دارد.
پیشینه حضور ارمنیان در تفلیس به سده ششم میلادی می‌رسد. در سده نهم میلادی، در دوران حکومت اعراب در آسیای صغیر به سبب پناهنده شدند ارمنیان منطقه ساسون در دوران حکومت عرب‌ها در آسیای صغیر، جمعیت ارمنی تفلیس افزایش یافت. محمد بن جریر طبری می‌نویسد که در ۸۵۳ میلادی در دفاع از شهر در برابر حمله اعراب، ارمنیان نیز شرکت داشتند. پس از انقراض حکومت دودمان باگراتونی به سبب وضعیت نامطلوب حاکم، شمار ارمنیان در تفلیس افزایشی محسوس یافت. اما تا اواخر سده‌های میانی وجود جامعه بزرگی از ارمنیان گزارش نشده‌است.
ژوزف تورنفور،Joseph Pitton de Tournefort گیاه‌شناس و جهانگرد مشهور فرانسوی که از تفلیس دیدن کرده بود از بیست هزار جمعیت تفلیس ۱۴۵۰۰ نفر را ارمنی ذکر کرده‌است. ارمنیان تفلیس در دربار و امور حکومتی کشور مناصب مهمی را در اختیار داشتند. در دربار گرجستان پزشکان، آموزگاران، کاتبان، نقاشان و موسیقی دانان ارمنی بسیاری خدمت می‌کردند. «خاندان اشرافی تومانیان» به‌طور موروثی اداره دیوان حکومتی را بر عهده داشتند. «خاندان بهبوتیان» نیز به اداره امور شهر می‌پرداختند.
در سده نوزدهم میلادی جمعیت تفلیس با مهاجرت ارمنیان به این شهر افزایش یافت. در ۱۸۴۰ میلادی جمعیت ارمنی تفلیس ۱۹۰۴۰ نفر و در ۱۸۴۴ میلادی ۲۹۳۰۴ نفر بود. در همین سال ۲۱ کلیسای ارمنی با ۶۵ روحانی و خادم کلیسا در تفلیس دایر بوده‌است. در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی ۶۲ درصد از مراکز تجارت و تولید تفلیس از آن ارمنیان بود. در ۱۸۴۱ میلادی نخستین شهردار تفلیس ایزمیریان بود.Thierry, Jean-Michel (1989). Armenian Art. New York: Harry N. Abrams. p. 317. .
تاریخ ارمنیان و چگونگی پراکندگی آن‌ها در تفلیس بسیار مهم است. بعد از فتح این منطقه توسط روسها، ارمنی‌هایی که از آذار و اذیت امپراطوری عثمانی به این منطقه فرار کرده بودند باعث جهش در جمعیت ارمنی این منطقه شدند، به گونه‌ای که جمعیت آن‌ها به ۴۰٪ کل جمعیت شهر رسید تعدادی از شهرداران و طبقه تجار ارمنی بوده و قسمت عمده قدیمی شهر از سوی ارمنی‌ها ساخته شد تا همین اواخر در همسایگی «آولابار»Avlabari و ناحیه عرض رودخانه به شدت از ارمنیان پر شده بود اما این آمار در دو دهه اخیر تغییر عمده‌ای کرده‌است. بنابر سرشماری ۱۹۵۹ میلادی ارمنیان تفلیس ۲۱/۳ درصد، در ۱۹۷۰ میلادی ۱۶/۹ درصد و در ۱۹۷۹ میلادی ۱۴/۵ درصد جمعیت شهر ۷۶۷٬۱۵۲ را تشکیل می‌دادند. در ۲۰۰۳ میلادی حدود ۱۵۰ هزار ارمنی در تفلیس سکونت داشتند.
از میان ۲۹ کلیسای ارمنی در آغاز سده بیستم تنها دو تا از آن‌ها مشغول به کارند یکی کلیسای گئورگ مقدس (تفلیس) در بخش قدیمی ارمنی‌نشین شهر و دیگری کلیسای اچمیادزین (تفلیس) در آولابار (که یک منطقه گرجی است) بقیه آن‌ها یا نابود شده یا تبدیل به کلیساهای گرجی شده‌اند در شانزده نوامبر ۲۰۰۸ بر اساس مباحثات کشیش گرجی کاوشهای سازمان یافته‌ای در اطراف کلیسای نوراشن مقدس صورت گرفت که در طی آن سنگ قبرهای پیشینیان هنر ارمنی که در حیاط کلیسا دفن شده بودند برداشته شدند.
ارمنی‌ها اکثریت جمعیت در این منطقه را تشکیل می‌دهند اتحادیه دموکراتیک متحد ارمنی‌ها محلی «جاواخک برای جاواخک»United Javakhk Democratic Alliance در محدوده گرجستان یک استقلال محلی را پیشنهاد کرده‌است. این امر افزایش احساسات ضد ارمنی در گرجستان را نتیجه داده زیرا برای گرجیها یادبود تقاضای استقلال برای آبخاز، اوستیای جنوبی و آجارستان را که گرجستان آن‌ها را مرزهای تاریخی خود در نظر می‌گیرد تداعی می‌کند با وجود این گفته می‌شود که خواست ارمنی‌های جاواخک تفاوت و فاصله زیادی با خواست سایر مناطق دارد.
خط لوله نفتی «باکو تفلیس جیحان» و «خط لوله گاز طبیعی قفقاز جنوبی» که از طریق این منطقه می‌گذرد با مخالفت‌هایی از سوی ارمنی‌های محلی مواجه شده‌است، و همچنین «خط آهن قارص آخالکالاک باکو» که ارمنستان را جدا می‌کند.
ارمنی‌ها در سامتسخه-جاواختی معتقدند که قربانی سیاست انتقال ناشی از توازن جمعیتی تعدادی از خانواده‌های گرجی که در آن جا سکونت داشته‌اند شده‌اند. ارمنی‌ها همچنین معتقدند که در این منطقه دست‌خوش محرومیت‌ها و تبعیضات دولتی قرار گرفته‌اند. آن‌ها با وجود اینکه در این منطقه در اکثریتند و به‌طور کلی می‌توان گفت که در گرجستان از اقلیت‌های بزرگ محسوب می‌شوند ولی در خصوص آموزش زبان ارمنی و تدریس آن در این کشور و نیز در برخورد با کلیسای حواری ارمنی، تبعیضات آشکاری اعمال می‌گردد. تعدادی از ارمنی‌ها در اوائل سده نوزدهم در نتیجه سیاست‌های روسی اعمال شده از سوی ژنرال ایوان پاسکویچ به این منطقه بازگردانده شدند، زیرا این منطقه قبلاً مدت‌ها در دست ترک‌های مسختی بوده و آن‌ها در این منطقه توانسته بودند توازن جمعیتی را به نفع خود تغییر دهند. البته ارمنی‌های بیشتری بعد از نسل‌کشی ارمنیان به این منطقه آمدند.
برخی از گروه‌های سیاسی جمهوری ارمنستان و جماعت ارمنیان پراکنده و به نحو قابل توجهی فدراسیون انقلابی ارمنی علیه دولت گرجستان این ادعا را مطرح می‌کنند که جاواخک (نام ارمنی سامتسخه-جاواختی) باید متعلق به ارمنیان باشد. ارمنستان متحد کلیه سرزمینهای تعیین شده به وسیلهٔ معاهده سور و نیز مناطق آرتساخ، جاواخک و نخجوان را در برخواهد گرفت.
جاواخک، یکی از استان‌های ایالت گوگارک در شمال ارمنستان بزرگ بوده و به مدت دو هزار سال جزئی از قلمرو حکومت هایاسا بوده‌است. این منطقه در سنگ نوشته‌های آرگیشتی یکم به صورت «جاباخا»Jabakha آمده‌است.
ارامنه عمدتاً در مناطق آخالکالاکی و نینوتسمیندا متمرکزند. در آغاز سال ۱۹۱۸ میلادی جمعیت آخالکالاکی ۱۲۰٬۰۰۰ نفر بود که از این میان ۸۹۰۰۰ نفرشان ارمنی بودند (حدود ۷۴٪) ترک‌های مسختی ۸۰۰۰ نفر (۷٪) و سایر اقوام ۲۳٬۰۰۰ نفر (۱۹٪) بودند. در این دوره در آخالکالاکی ۱۱۱ روستا وجود داشت که ۶۶ تای آن‌ها ارمنی، ۲۴ تای آن‌ها ترکی، ۹ تای آن‌ها روسی و ۱۰ تای آن‌ها گرجی بودند (دو روستای «وارگاو»Vargav و «هزاباورا»Hzabavra جمعیت ارمنیشان با گرجیها ادغام شدند) و یک روستا هم دارای جمعیتی آمیخته از ارمنی و گرجیها بود.
امروزه با جمعیت ارمنی بومی سامتسخه-جاواختی و تسالکا سعی می‌شود به نوعی در جهت سیاست ضد ارمنی دولت گرجستان مقابله گردد. در سال‌های اولیه حکومت شوروی در گرجستان در سرزمینی که امروزه سامتسخه-جاواختی نامیده می‌شود ۲۰۰٬۴۰۳ نفر زندگی می‌کردند و ترکیب ملی این منطقه به قرار زیر بوده‌است:
بنابراین ارمنیان اکثریت جمعیت این منطقه را دارا بودند. ترک‌های مسختی، یک چهارم جمعیت و گرجی‌ها نیز اقلیت مشهودی بودند.
در سال ۱۹۴۴ میلادی بنا بر تصمیم دولت اتحاد شوروی، جمعیت ترک‌های مسختی، سامتسخه-جاواختی (که تقریباً ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بودند) به آسیای مرکزی (قزاقستان و ازبکستان) تبعید شدند. محل اقامت قبلی آن‌ها با جمعیت گرجی ایمرتی پر شد.
از ۱۲۰ روستای خالی شده از ترک‌های مسختی ۱۱۵ تای آن‌ها در «آدیگن»،Adigen آخالتسیخه و «آسپیندزا»Aspindza بودند که ۶۵ تای آن‌ها از سوی جمعیت گرجی خارجی از ایمرتی اسکان داده شدند. سایر روستاها به‌طور اساسی متروکه ماندند تنها پنج روستا در آخالکالاکی (ساگامو،Sagamo خاوت،Khavet ارینجا،Erindja داونیاDavnia و کارسپKarsep) و ناحیه «بوگدانووکا»Bogdanovka با جمعیت ارمنی پر شدند.
دولت محلی گرجستان، جمعیت ارمنی را از سکونت در روستاهای دورافتاده منع کرده و تنها وقتی با اقامت آنان موافقت کرده‌است که به نظر می‌رسد تازه واردین گرجی به‌طور گسترده از زندگی در شرایط سخت آب و هوایی آن منطقه امتناع نموده باشند.
ارمنی‌ها در آبخاز بعد از آبخازها دومین گروه بزرگ جمعیتی قومی را تشکیل می‌دهند. ارمنیان در اواخر سده نوزدهم و اوائل سده بیستم در آبخازیا ساکن شدند و هم‌اکنون در نواحی گاگرا، سوخومی و «گولریپش»Gulripshi District بزرگ‌ترین گروه قومی با بیست درصد از جمعیت و به‌طور کلی ۴۵۰۰۰ نفر از جمعیت ۲۱۵٬۰۰۰ نفری آبخازیا را تشکیل می‌دهند.
در آجاریا ۶۳٪ جمعیت را گرجی‌ها شامل گرجی‌های ارتدکس و مسلمان تشکیل می‌دهند و جمعیت ارمنی‌ها ۲/۳٪ جمعیت این منطقه را شامل می‌شود.
در شهر باتومی بعد از گرجیها که جمعیت آن‌ها در این شهر ۱۰۴۳۱۳ نفر است ارمنیان با ۷٬۵۱۷ نفر دومین گروه بزرگ قومی در این شهر را تشکیل می‌دهند.
پانتئون ارمنیان تفلیس مجموعه بناهای ارمنی است که در بخش شمال شرقی ناحیه آولاباری تفلیس، گرجستان واقع شده‌است. تعدادی از نویسندگان، هنرمندان و شخصیت‌های مردمی ارمنی در آنجا دفن شده‌اند. در پانتئون (مجموعه آرامگاه) یک بنای یادبود بزرگ و به همراه کلیسای مریم مقدس وابسته به ارمنی‌های گرجستان قرار داشت. در سال ۱۹۳۷ میلادی کلیسا و بخشی از آرامگاه ویران شد؛ بیشتر بخش باقی‌مانده از آرامگاه بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۴ در طی ساخت کلیسای جامع تثلیث تفلیس نابود شد. در حال حاضر بخش کوچکی از پانتئون به همراه تعدادی از سنگ قبرها باقی‌مانده‌است.
اکثریت ارمنی‌های ساکن در گرجستان ارمنی‌های ارتدکس تابع کلیسای حواری ارمنی و زیر نظر آستان قدس اچمیادزین در ارمنستان می‌باشند. مسائل مربوط به ارمنی‌های گرجستان از سوی مقر اسقفی ارمنی در گرجستان حل و فصل می‌شود که به ارمنی «ویراهایوتس تم»Virahayots Tem نامیده شده و رئیس آن اسقف «وازگن میراخانیان»Vazgen Mirzakhanyan است. امروزه تنها دو کلیسای ارمنی فعال در تفلیس وجود دارد. چندین کلیسای ارمنی قبلاً تخریب شده یا تبدیل به کلیسای گرجی شده یا در شرف تبدیل شدن به کلیسای گرجی هستند. کلیسای ارمنی تقاضای مالکیت و اعمال حقوق مجدد بر شش کلیسا را کرده‌است.
پنج کلیسای مهم حواری ارمنی گرجستان عبارتند از:
کلیسای دیگری موسوم به نشان مقدس در شهرستان آخالکالاکی در جاواخک است که منطقه‌ای با اکثریت جمعیت ارمنی است. از کلیه این کلیساها که در طی سده‌ها برای ارمنیان خدمت نموده‌اند و هیچ استفاده‌ای تحت هیچ عنوانی از آن‌ها نمی‌شود. در طی حکومت شوروی، دولت کمونیست اکثر معابد مسیحی را ملی اعلام کرد اما با استقرار مجدد حاکمیت گرجستان، این معابد مجدداً به ارمنیان بازگردانده نشدند. بازسازی این کلیساها مستلزم سرمایه‌های کلانی است که نه ارمنی‌های گرجستان و نه اچمیادزین و نه جامعه ارمنی تفلیس از عهده آن بر نمی‌آیند. چندین کلیسای ارمنی در گرجستان که مزین به چهره‌های شخصیتی برجسته ارمنیان بوده‌اند هم‌اکنون به ارتدکس‌های گرجی یا سایر فرقه‌ها تعلق گرفته‌اند.
کلیسای ارمنی در گرجستان حدود پانزده سده حضور داشته چنان‌که حضور آن از اوائل سده پنجم آغاز شده‌است. «اوختانس»Oukhtannes مورخ سده وسطای ارمنی گزارش داده که در شهر گرجی «تسارتاوی»Tsurtavi یک اسقف‌نشین ارمنی تحت صلاحیت پاتریارک ارمنی وجود داشته که از سوی اسقفی موسوم به «مووسس»Movses رهبری می‌شد.
مورخ دیگر ارمنی «ماتئوس آرخا»Matheos of Urkha می‌نویسد که در طی سلطنت شاه داویت چهارم به قلمرو اسقف‌نشین کلیسای ارمنی حالت رسمیت داده شد؛ بنابراین کلیسای جامع کلیسای گئورگ مقدس تفلیس مرکز اداری ارمنیان شد. بیش از ششصد مکان فرهنگی و مذهبی نظیر کلیساها، مدارس علوم دینی و دیرها موجود بوده‌اند با وجود این بخش وسیعی از این اماکن به خاطر بلایای طبیعی، تعصب و سایر عوامل از بین رفته‌اند.
ارمنیان عمدتاً در گرجستان تابع کلیسای حواری ارمنی هستند البته تعداد قابل توجهی ارمنی کاتولیک در جاواخک زندگی می‌کنند.
در گرجستان همچنین یک حوزه ارمنی کاتولیک وجود دارد. ارمنی‌های کاتولیک به‌طور برجسته در جاواخک و تعداد کمتری هم در سایر نقاط کشور از جمله تفلیس به سر می‌برند.
کاتولیک‌های ارمنی تابع حوزه کاتولیکی ارمنستان، گرجستان و اروپای شرقی می‌باشند که بعد از تعطیلی طولانی در دوره اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی مجدداً بازگشایی شد. «اسقف نرسس در نرسسیان»Nerses Ter-Nersesian عضو جماعت مخیتاریست‌های ونیز برای چندین سال عهده‌دار ریاست این حوزه بود که به علت کهولت سن جای خود را به «اسقف نشان گاراکهیان»Nshan Garakeheyan داد.
در کلیسای کاتولیک ارمنی مراسم مذهبی به زبان ارمنی است ولیکن هستند ارامنه کاتولیکی که مراسم را به زبان لاتین اجرا می‌کنند با این وجود ارامنه کاتولیک از سوی واتیکان تابع کلیسای کاتولیک ارمنی در نظر گرفته می‌شوند.
در پایان سده نوزدهم هنگامی که تقریباً همه کاتولیک‌های گرجی مراسم را به زبان لاتین اجرا می‌کردند برخی تمایلات در استفاده از مراسم بیزانسی مورد استفاده در کلیسای ارتدکس گرجی و کلیسای حواری ارمنی از سوی کلیسای کاتولیک ابراز شد. حکومت تزاری روسیه که گرجستان را از آغاز آن سده تحت نظر خود داشت این مراسم را محدود به کلیسای ارتدکس شرقی کرده بود.
از این رو برخی از این گرجی‌های کاتولیک اعم از روحانیون و عوام، مراسم ارمنی را پذیرفته و به حوزه کاتولیک ارمنی آرتوین که در قفقاز جنوبی روسیه از سال ۱۹۰۵ میلادی تأسیس شده بود پیوستند تنها بعد از اعطای آزادی مذهبی در روسیه در ۱۹۰۵ میلادی بود که سرانجام برخی کاتولیک‌ها در گرجستان، مراسم بیزانسی را اعمال کردند.
تفلیس دارای سه مدرسه ویژه ارمنیان است همچنین پنج مدرسه ارمنی - روسی و ارمنی – گرجی وجود دارد که همه آن‌ها علاوه بر برنامه آموزشی به تعلیم زبان و ادبیات ارمنی نیز می‌پردازند اما شکایت عمومی در این است که برنامه درس تاریخ ارمنی گنجانده نشده‌است. دولت ارمنستان هزاران کتاب درسی را از ارمنستان به مدارس ارمنی گرجستان می‌فرستد اما این مدارس هنوز دارای کمبود کتاب و امکانات بوده و نیاز به بازسازی و اصلاح فوری دارند. سالانه حدود پنجاه نفر با ملیت ارمنی وارد دانشگاه‌های گرجستان می‌شوند.
تفلیس یک مرکز مهم برای انتشارات زبان ارمنی از قبیل انتشار «نشریه هاراچ»Haratch از سوی فدراسیون انقلابی ارمنی از ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۹ میلادی بوده‌است که در این نشریه ناشران و نویسندگان مشهور ادبی و سیاسی فعالیت می‌کردند. بعد از اعمال ممنوعیت از سوی مقامات روسی، نام روزنامه به «هوریزون»Horizon تغییر یافت که وابسته به هیچ حزب سیاسی خاص نبود و تا ۱۹۱۸ میلادی انتشار می‌یافت. هم‌اکنون یک روزنامه ارمنی به نام «وراستان»Vrastan(این کلمه به ارمنی معادل گرجستان است) به زبان ارمنی در تفلیس منتشر می‌شود.
ارمنستان و گرجستان دارای تاریخ طولانی روابط فرهنگی و سیاسی بوده‌اند. تعامل این روابط در قرون وسطی زمانی که گفتگوی فرهنگی باروری علیه امپراتور همسایه خود به عمل آوردند نمایان گشت. ازدواجهای پرشماری میان خانواده‌های مشهور و سلطنتی ارمنی و گرجی و نیز میان خانواده‌های چندین نواحی مرزی صورت گرفته‌است. روابط ارمنی‌ها و گرجی‌ها همیشه ماهیتی واقعی داشته ولی آن‌ها حتی این روابط را در سال‌های استقلال پس از شوروی رسماً بیان نمودند. دولتهای ارمنستان و گرجستان کلاً با هم دارای روابط مثبتی هستند ولی برخی مشکلات در این اواخر هم وجود داشته‌است. شمار ارامنه‌ای که در گرجستان ساکنند بیش از شمار گرجی‌هایی است که در ارمنستان زندگی می‌کنند.
باوجود اینکه و جود شمار زیادی ارمنی در گرجستان و داشتن پنج نماینده، مجلس گرجستان هنوز قانونی برای شناسایی نسل‌کشی ارمنیان تصویب نکرده‌است. برخی می‌گویند که دستکم یکی از علل عدم شناسایی نسل‌کشی، حضور شمار گسترده‌ای از جمعیت آذری‌ها در گرجستان است که یک اقلیت بزرگ در جمهوری گرجستان محسوب می‌شوند.
این امر بیشتر در مشاجره در خصوص بی‌طرفی عقائد یا اظهار نظر در مورد موضوعی اعمال شده از سوی مقامات است تا اعمال فعالیت‌های بالفعل.
برخی از ارمنیان معتقدند که آن‌ها قربانی سیاست انتقال توازن جمعیتی از سامتسخه-جاواختی شده‌اند تا تعدادی از خانواده‌های گرجی در آنجا اسکان یابند. ارمنی‌ها همچنین دارای نماینده کمی در حکومت هستند یعنی دارای ۵ کرسی از ۲۳۵ کرسی پارلمان می‌باشند. تبعیض و بی‌اعتمادی متقابل نیز وجود دارد. اعتراضاتی چند نیز وجود داشته که برخی از آن‌ها منجر به برخورد فیزیکی با مأموران شده‌است.
جمهوری خودمختار آبخازیا نیز دارای جمعیت مهمی از ارمنیان است که بیست درصد از جمعیت این جمهوری را تشکیل می‌دهند و لیکن مقامات غیررسمی آبخازی متهم شده‌اند که عمداً از تعداد ارمنیان محلی آبخازیا کاسته‌اند.
از خانواده برجسته گرجی با اصلیت ارمنی که نقش مهمی در زندگی اقتصادی و اجتماعی در تفلیس در سده‌های هفدهم و هجدهم اعمال کرد و سپس در نیروی نظامی امپراتوری روسیه خدمت نمود.
سپس او به تفلیس برگشته و خدمات اجتماعی انجام داد. در سال ۱۸۶۳ میلادی کمپانی تئاتر ارمنی تفلیس اولین نمایش او را با نام «عطسه در شب خوش‌اقبال» را به صحنه برد. نمایشنامه معروف او یعنی «پپو»Pepo 1871 در سال ۱۸۳۵ میلادی مبدل به اولین فیلم ارمنی شد. فیلم دیگر بر اساس آثار او «خاتابالا»1971 Khatabala است. تئاتر دولتی ارمنستان به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
او مبادی «دستور زایشی»1971 Generative Grammar روسی را در ۱۹۵۸ میلادی و مدل کاربردی دستور زایشی و حسابهای دگرگون شده روسی را در سال ۱۹۶۳ میلادی هر دو را با «سوبولوا»1971 Soboleva بازنوشت نمود.
در هندسه اسپیرال طلائی یا مارپیچ طلائی یک اسپیرال لگاریتمی است که عامل رشد آن φ نسبت طلایی است.Chang, Yu-sung, "Golden Spiral ", The Wolfram Demonstrations Project. اسپیرال طلائی بر پایه به ازا هر ربع چرخش گسترده‌تر یا بازگردانده‌تر به مبدا می‌شود.
دستگاه مختصات قطبی برای اسپرال طلائی مانند اسپیرال لگاریتمی است، ولی با رشد مخصوص :
با عدد e مانند لگاریتم،
هست مثبت و ممتد مانند زمانی که و طبیعی است زاویه قائمه ربع چرخش در جهت دیگر):
در نتیجه می‌دهد
مقدار عددی بستگی دارد به اینکه زاویه سمت راست به اندازه ۹۰ درجه باشد یا formula_5 رادیان
زاویه می‌تواند در جهت دیگر باشد و نوشتن فرمول برای مقدار مطلق formula_6 (که می‌تواند همچنین مقدار منفی باشد) ساده‌تر است :
فرمول دیگر برای لگاریتم و اسپیرال طلائی به شرح زیر است:
جایی که ثابت می دهد:
که برای اسپرال طلائی می‌دهد مقدار:
اگر به درجه اندازه‌گیری شود و
اگر اندازه‌گیری شود به رادیان.
اسپیرال طلائی مانند اسپیرال لگاریتمی هیچ حدی ندارد و شکل ثابتی است. روی هر نقطه از اسپیرال می‌توان به هر یک از دو سو تا بی‌نهایت حرکت کرد. از یک سو هرگز به مرکز نمی‌رسیم و از سوی خارجی نیز هرگز به انتها نمی‌رسیم. هسته اسپیرال لگاریتمی وقتی با میکروسکوپ مشاهده می‌شود همان منظره‌ای را دارد که وقتی به اندازه هزاران سال نوری به جلو می‌رویم، دارد.
اسپیرال لگاریتمی یا مارپیچ لگاریتمی یا اسپیرال متساوی الزاویه یا اسپیرال رشدیابنده یک خم مارپیچ ماننده خودهمانند است که معمولاً در طبیعت دیده می‌شود.
اسپیرال لگاریتمی نخستین بار توسط رنه دکارت توصیف شد و بعدها توسط یاکوب برنولی به صورت گسترده مورد پژوهش قرار گرفت که وی آنها را "مارپیچ لاله عباسی" "Spira mirabilis"، "the marvelous spiral" نامید.
اسپیرال لگاریتمی هیچ حدی ندارد و شکل ثابتی است. روی هر نقطه از اسپیرال می‌توان به هر یک از دو سو تا بی‌نهایت حرکت کرد. از یک سو هرگز به مرکز نمی‌رسیم و از سوی خارجی نیز هرگز به انتها نمی‌رسیم. هسته اسپیرال لگاریتمی وقتی با میکروسکوپ مشاهده می‌شود همان منظره‌ای را دارد که وقتی به اندازه هزاران سال نوری به جلو می‌رویم، دارد.
در دستگاه مختصات قطبی formula_1 منحنی لگاریتم را می توان نوشت
با عدد e که مبنای طبیعی لگاریتم است و formula_4 و formula_5 همیشه به صورت مثبت مطلق است.
در حالت پارامتریک منحنی به شرح زیر است
با عدد حقیقی formula_4 و formula_5.
خصوصیات اسپیرال این است که
"φ"
مماس و radial line در نقطه formula_1 ممتد است خصوصیات را می‌توان در اشکال مختلف هندسی بیان کرد
سرخرگ‌های کلیوی سرخرگ‌هایی هستند که از کناره‌های آئورت شکمی درست در زیر سرخرگ مزانتریک فوقانی جریان می‌گیرند و خون را به کلیه‌ها می رسانند. هر یک از رگ‌های کلیوی از ساق دیافراگم می‌گذرند و با آئورت شکمی زاویهٔ راستی را می‌سازند. رگ‌های کلیوی ۲۵٪ خونی را که از قلب خارج می‌شود را به کلیه‌ها می رسانند تا در آنجا تصفیه شوند. خونی که به کلیه‌ها توسط رگ‌های کلیوی می‌رسد متغیر است. ممکن است یک یا تعداد بیشتری رگ کلیوی که خون را به هر کلیه می رساند وجود داشته باشد. رگ کلیوی در ناحیه‌ای درست بالای سیاهرگ‌های کلیوی به کلیه متصل می‌شود.
شعاع رگ کلیوی در حدود ۰٫۲۵ سانتی‌متر و ۲۶ سانتی‌متر در قسمت پایه‌ای آن است. قطر رگ کلیوی بسته به روشی که برای یافتن آن استفاده می‌شود، متغیر است. میزان قطر رگ کلیوی با استفاده از سونوگرافی ۵٫۰۴ ± ۰٫۷۴ میلی‌متر یافت شده است اما با استفاده از آنژیوگرافی ۱٫۱۹ ± ۵٫۶۸ یافت شده. درون کلیه، رگ کلیوی، پیش از رسیدن به ناف کلیه به پنج یا شش شاخهٔ دیگر تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها میان میزنای و سیاهرگ کلیوی قرار دارند.
تنگی سرخرگ کلیوی در اثر ترشح آنزیم رنین از کلیه‌ای که سرخرگ آن دچار تنگی شده منجر به افزایش فشار خون می‌شود. تشخیص تنگی سرخرگ کلیوی توسط سونوگرافی داپلر و درمان آن توسط بالن آنژیوپلاستی یا در برخی مواقع استنت انجام می‌شود.
سرخرگ‌های کلیوی گاه نیز ممکن است دچار تصلب شریان شوند که منجر به پرفیوژن ضعیف کلیه و منجر به کاهش عملکرد آن و احتمالاً، نارسایی کلیه می‌شود.
مارپیچ (ابهام‌زدایی) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمد ایلخانی (متولد ۱۳۳۷ در تهران) پژوهشگر فلسفه و استاد گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه فلسفه یونان، فلسفه قرون وسطی، فلسفه اسلامی، کلام مسیحی و فلسفه دین است.اندر فواید قرون وسطینسبت فلسفه با دین
کامران فیوضات (زاده در تهران) با نام اصلی «کامران‌علی فیوضات» بازیگر ایرانی سینما و تلویزیون است.
کامران فیوضات زاده ۱۳۳۰ در تهران است. وی بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۹ تجربه کرد و در سال ۱۳۵۵ بازی در تلویزیون را آغاز نمود.
فعالیت‌های سینمایی او از سال ۱۳۶۰ با فیلم «رسول پسر ابوالقاسم» به کارگردانی «داریوش فرهنگ» آغاز شد.
شرکت خطوط هوایی ژاپن (به‌اختصار: جال) شرکت هواپیمایی حامل پرچم ژاپنی است، که دفتر مرکزی آن، در منطقه شیناگاوا، شهر توکیو، ژاپن قرار دارد. قطب‌های اصلی آن فرودگاه بین‌المللی ناریتا و فرودگاه هانه‌دا در توکیو، و فرودگاه بین‌المللی اوزاکا و فرودگاه بین‌المللی کانزای در اوزاکا هستند. جال و شرکت‌های تابعه آن (جی-ایر، جال اکسپرس و جپان ترنسوشن ایر) عضو اتحاد هوایی وان‌ورلد هستند.
خطوط هوایی ژاپن دارای ۲۲۰ مقصد پروازی در ۳۵ کشور مختلف جهان است. این گروه مجموعاً دارای ۲۷۹ فروند هواپیما در ناوگان هوایی خود می‌باشد. در سال مالی پایان یافته در ۳۱ مارس ۲۰۰۹، بیش از ۵۲ میلون مسافر و ۱٫۱ میلیون تن کالا، شامل محموله‌های پستی و باری، جابه‌جا نموده‌است.
جال در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد و در ۱۹۵۳ هواپیمایی ملی ژاپن گردید و پس از سه دهه خدمات ترابری، در سال ۱۹۸۷ کاملاً خصوصی شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲ با «جپان ایر سیستم» که سومین شرکت هوایی بزرگ ژاپن بود، ادغام شد و از آن هنگام، ششمین شرکت بزرگ هوایی جهان، از لحاظ مسافران جابه‌جا شده به شمار می‌رود. خطوط هوایی ژاپن در حال حاضر، حامی رسمی فدراسیون فوتبال ژاپن، تیم ملی فوتبال ژاپن، باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو است. «خطوط هوایی آل نیپون» دومین شرکت بزرگ هوایی در ژاپن و جدی‌ترین رقیب جال است.
درخت خورشیدی ترکیبی از کوشش‌های فناوری و هنری است که به عنوان یک نوع از هنرهای خورشیدی محسوب می‌شود. در طی چند سال گذشته، مخترعان برای پیش‌بینی روش‌های جدید استفاده از فواید فناوری سلول‌های خورشیدی کوشش‌های فراوانی کرده‌اند. این مفهوم نسبتاً جدید تلاشی در جهت ادغام تکنولوژی جدید، بیان جذابیت و استفاده از نیروی خورشیدی و زیبایی‌شناسی است. طراحی آن‌ها به صورت ارگانیک دارای هر دو جنبهٔ زیبایی بصری و اهداف عملکردی است. اگرچه موارد استفاده از درخت بسته به شرایط ممکن است متفاوت باشد، اما فرم کلی یک درخت ارگانیک در آن ثابت است.
راس لاوگرو یک طراح صنعتی است که به خاطر طرح‌های ارگانیکش مشهور شد؛ و طرح‌های او برای نخستین بار توسط Artemide که یک تولیدکننده ایتالیایی در میلان است تولید شد. شرکت در تلاش برای گام نهادن در مسیری زیست‌محیطی‌تر، به فکر ترکیب و استفادهٔ نیروی خورشید در طراحی‌های معماری افتاد.
Artemide درخت خورشیدی را به عنوان پیوند موفق تکنولوژی پیشرفتهٔ روز و پاسخگویی به نیازهای زیبایی شناختی محیط شهری با کمک نیروهای تجدیدپذیر معرفی می‌کند.
درخت خورشیدی دارای پانل‌هایی است که در طول روز باتری‌ها را شارژ می‌کند. درخت خورشیدی هنگام تاریکی هوا به صورت اتوماتیک روی چراغ‌های LED تنظیم می‌شود. این درخت دارای یک کنترل داخلی است که می‌تواند بسته به مقدار شارژ باقی‌مانده در باتری، میزان نور را تنظیم کند.
Artemide ادعا می‌کند که درخت خورشیدی می‌تواند مقدار نور لازم برای ۳ روز متوالی ابری را تولید کند.
راس لاوگرو اعتقاد دارد که درخت خورشیدی نشانگر این است که چگونه می‌توان با استفاده از تکنولوژی پیشرفته چیزهایی ساخت که دارای زیبایی هم باشند. او در سال ۲۰۰۷ جایزه‌ای را برای کار روی درخت خورشیدی دریافت کرد.
Rein Triefeldt یک هنرمند محیط‌شناس است که شروع به ساخت درخت‌های خورشیدی کرده‌است. او یکی از بنیان‌گذاران و رئیس فعلی انجمن درخت خورشیدی است که از سال ۲۰۰۸ شروع به کار کرده‌است. این انجمن برنامه‌هایی را برای مدارس ابتدایی طراحی کرده تا به دانش آموزان، پروسهٔ ساخت درخت خورشیدی به منظور آموزش گسترده به مخاطبان را نشان دهد.
درخت توت فرنگی به وسیلهٔ کارخانه‌ای صرب به نام «انرژی توت فرنگی» (strawberry energy) اختراع شد. این درخت یک نوع از درخت خورشیدی است که به‌طور خاص فقط برای شارژ گوشی‌های تلفن همراه طراحی شده‌است. این شرکت موفق به کسب جایزه در رقابت «هفتهٔ انرژی پایدار» (Sustainable Energy Week) در سال ۲۰۱۱ شد.
"درخت هوشمند شهری انرژی‌زا" با ترکیب هنر، انرژی‌های سبز و فناوری از سال ۱۳۸۵ هجری شمسی تحقیقات آن با نوآوری و خلاقیت در بهره‌برداری از سیستم‌های تجدیدپذیر آغاز شد و از سال ۱۳۹۰ توسط محمدرضا شاهبداغی، مخترع ایرانی این محصول، به اداره ثبت اختراعات ارائه شد و بعنوان اولین محصول در ایران به شماره ۷۵۲۴۵ به ثبت اختراع رسیده است و موفق به اخذ تائیدیه‌های علمی و فنی گردیده است.
درخت هوشمند خورشیدی با تولید و تامین انرژی‌های سبز، برای زیباسازی و ارتقاء هرچه بیشتر امکانات جامعه و بعنوان نمادی از شهر هوشمند و با الهام از طبیعت، طراحی و ساخته شده است و علاوه بر ایجاد روشنائی رایگان و نامحدود در محوطه اطراف در شب هنگام، برای شارژ انواع مختلف تلفن‌های همراه، دوربین‌های عكاسی و فیلمبرداری، لپ‌تاپ و... کاربرد دارد.
دارا بودن نرم‌افزار جامع و اختصاصی، مجهز بودن به نمایشگر 7segment ،LED و LCD، مجهز بودن به نمایشگرهای دما و رطوبت، دارا بودن سیستم‌های کنترلی و ابزار دقیق، مجهز بودن به اینترنت پرسرعت بی‌سیم (Wifi) برای ارائه به شهروندان، قابلیت پخش موسیقی ملایم، رادیو یا موزیک، امكان معطر سازی و ویتامینه كردن محیط اطراف، مجهز بودن به سیستم هوشمند محافظ باتری، امكان پخش اذان در وقت اذان با توجه به لوکیشن و مجهز بودن به كلیه امكانات استاندارد نرم‌افزاری و سخت‌افزاری جهت ارائه خدمات هوشمند شهری به کاربران بخشی از امكانات و قابلیت‌های این درخت هوشمند در ایران است.
شناسائی و حذف آلایندگی‌های محیطی و تصفیه هوا از دیگر امکانات درخت هوشمند خورشیدی در ایران است.
تفاوت زیادی میان درخت خورشیدی که طرح ارگانیک دارد و درخت خورشیدی که برای تولید مقدار زیادی انرژی کارآمد تولید می‌شود وجود دارد. شرکت‌هایی مانند جنرال الکتریک پانل‌های خورشیدی را برای جمع‌آوری انرژی خورشیدی و محافظت وسایل نقلیه از تخریب‌های نور خورشید در پارکینگ نصب کرد. این دستگاه‌های خورشیدی محافظ خودرو هیچ زیبایی‌شناسی ارگانیکی به کار نرفته و از این جنبه با درخت خورشیدی تفاوت دارد.
چهارماه، سه‌هفته و دو روز () فیلم درام و دلهره‌آور رومانیایی به کارگردانی کریستیان مونجیو محصول ۲۰۰۷ رومانی است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷ برندهٔ نخل طلا شد.
این فیلم که در دهه هشتاد میلادی و در کشور رومانی اتفاق می‌افتد داستان زنی است که به دوستش کمک کرده تا به‌طور غیرقانونی سقط جنین انجام دهد.
یوآخیم کلمنس فست (۱۹۲۶ – ۲۰۰۶) مورخ، روزنامه‌نگار، منقد و ویراستار آلمانی بود که بیش از همه برای نگارش کتاب و گزارش در خصوص آدولف هیتلر، آلبرت اشپر و مقاومت آلمان شناخته می‌شود و از چهره‌های پیشرو بین مورخین آلمانی در خصوص دورهٔ ناسیونال سوسیالیسم است.
کتاب هیتلر دربارهٔ زندگی و مرگ آدولف هیتلر است که مهدی سمسار آن را به فارسی ترجمه کرده‌است. فست در این کتاب که بیش از هزار صفحه دارد به شکلی داستانی و تحلیلی به همه مراحل زندگی هیتلر می‌پردازد و و نشان می‌دهد که هیتلر چگونه تلاش می‌کرده همه خاطرات مربوط به زندگی کودکی و نوجوانی خود را نابود کند. تلاش فست برای نوشتن زندگی‌نامه هیتلر نخستین تلاش یک آلمانی در این زمینه است. پیش از آن اغلب محققان و پژوهشگران بریتانیایی یا فرانسوی زندگی‌نامه هیتلر را نوشته بودند. نویسنده در این کتاب تلاش می‌کند استعدادهای هیتلر را تحلیل کند و نشان دهد که او چه تفاوت‌های عمیقی با همتایانش داشته‌است.
گیتا سرنی، رتبه امپراتوری بریتانیا زندگی‌نامه‌نویس، تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار تحقیقی بود که به دلیل مصاحبه‌ها و شرح زندگی‌ها چهره‌های مجادله برانگیزی چون فرانتس اشتانگل معروف شد.
ویلیام لارنس شایرر
(۱۹۰۴–۱۹۹۳) روزنامه‌نگار، خبرنگار جنگ و مورخ آمریکایی بود. او مؤلف کتاب معروف "ظهور و سقوط رایش سوم" است که بیش از پنجاه سال مورد مطالعه همگان و موردو رجوع پژوهشگران تاریخ آلمان نازی بوده‌است. او خبرنگار "شیکاگو تریبون" بود.
در فرهنگ کلیسایی غربی، سرودهای سؤال و جوابی روحانی را که یک گروه کر اجرا کند تناوب‌خوانی می‌گویند. به آن سرود متناوب و پادصدایی (antiphony) هم گفته شده است. در تناوب‌خوانی، دو یا چند گروه از سرایندگان کلیسا یک قطعه یا بخشی که معمولاً از مزامیر یا سرودهای گریگوری است را به‌صورت سؤال و جواب اجرا می‌کنند. مزامیرخوانی تناوبی Antiphonal psalmody احتمالاً از زمان قوم بنی‌اسرائیل وجود داشته و قرینه‌ای بودن ساختار مزامیر عبری می‌تواند شاهدی بر این مدعا باشد.
تناوب‌خوانی با سرود پاسخ‌دار Responsory تفاوت دارد. اگر یک کشیش یا گروهی کوچک سرودی را بخواند و مخاطبان پاسخ او را با سرودن ترجیع‌بندی بدهند به آن سرود پاسخ‌دار گفته می‌شود.
نیمه‌خوانی
سینوهه یا مصری فیلمی به کارگردانی مایکل کورتیز که محصول سال ۱۹۵۴ کشور ایالات متحده است. فیلم بر اساس رمان "سینوهه" از میکا والتاری ساخته شده‌است.
این فیلم از دوران جوانی دکتر سینوهه به بعد را بیان می‌کند و بسیاری از اتفاقات مثل چگونگی آشنایی هورم هب با سینوهه یا آشنایی کاپتا با سینوهه را بیان نکرده و در بیان جزئیات در مقابل رمان تاریخی سینوهه بسیار ضعیف می‌باشد.
مستخدمی به نام «مریت» (جین سیمونز)، به پزشکی به نام «سینوهه» (پردام) علاقه‌مند است. در این میان فرعون مصر، «آخناتون» (مایکل وایلدینگ) طرفدار یکتاپرستی است و کاهنان دربار که قدرت و نفوذ خود را در خطر می‌بینند، حکومت او را تهدید می‌کنند…
نِیمه (نِی‌مه) خوانی گونه‌ای از آوازخوانیِ کار است که معمولاً در میان جاشوان و باربران تخلیهٔ لنجها و قایقها رواج دارد. این کارگران از نِیمه‌خوانی برای کاستن از خسته‌کننده بودنِ کارهای یک‌نواختی که به‌طور جمعی انجام می‌دهند استفاده می‌کنند. نیمه‌ها تنها سرگرم‌کننده نیست بلکه ماهیگیران و دریانوردان را به هیجان می‌آورد و نیرو و توان کارشان را افزون‌تر می‌کند.نیمه خوانی: موسیقی دریا: در لیان‌شهر . برگرفته از: بوشهر، افسانه فراموش شده. بهمن ۱۳۹۳.
در نِیمه‌خوانی، یک نفر به نام سرخوان بیتی یا واژه‌هایی را ادا می‌کند و جمعِ دیگر کارگران با ترجیع‌بندی که معمولاً معنای خاصی ندارد (مانند هِلِه‌مالی) پاسخ او را می‌دهند.
واژهٔ «نیمه» دگرگون‌شدهٔ «نهمة» عربی در گویش فارسی استان بوشهر است. از انواع نِیمه‌خوانی می‌توان به نِیمه‌خوانی پاروزنی (نِیمه‌خوانی مِیداف)، نِیمه‌خوانی بادبان‌کشی (نِیمه‌خوانی شراع)، نِیمه‌خوانی لنگرکشی یا گرگورکشی، نِیمه‌خوانی راهی‌کردنِ لنج به دریا (نیمه‌خوانی اوشار)، و نِیمه‌خوانی فلک‌ناز اشاره کرد. نِیمه‌خوانی فلک‌ناز مرتبط است با داستان فلک‌ناز و خورشیدآفرین که از داستان‌های عامیانهٔ عاشقانهٔ فارسی است و در آن شخصیت اصلی داستان، یعنی فلک‌ناز، سفر دریایی هم دارد.
هر نِیمه‌خوانی، بنا به نوعی از انواعی که ذکر شد، ضرب‌آهنگ ویژه و جدایی دارد که به سبک یا سنگین بودن نوع کار یا مراسم مرتبط است.
نمونه‌ای از نِیمه‌های بوشهری (نیمه گرگور و میداف):
توضیحات: طیفون = طوفان؛ جهاز = لنج صیادی؛ بیلیم = بگذاریم؛ جبری، جُفره و جلالی = نام محلات قدیمی بوشهر؛ پوزی مطاف = دهنهٔ آبراه جزیرهٔ مُطاف که کم‌عمق و پرموج است؛ بَمبِکِی خال‌خالی = کوسه‌های خالدار؛ غوص کردن = شنا کردن؛ بوم زالی = کشتی زائر علی.
نیمه هله مالی با ریتم شش هشتم اجرا می‌شود. شش هشتم یک ریتم ترکیبی است که از دو چهارم گرفته شده‌است؛ یعنی هر میزان دو ضرب دارد که کشش هر ضرب برابر با یک سیاه نقطه دار یا سه کشش چنگ است. از منظر زیبایی‌شناسی‌ای که بر این اثر سوار است سرخوان می‌تواند ضرب اول را دو بار تکرار کند اما جواب (هِلِّه، هِله مالی، هِلِّه، هِلِه مالی) همیشه نحوه ادا کردن ثابتی دارد.
مثلاً شِهانِ بارُم کرد جهاز خالی می‌تواند به‌صورت شِهانِ بارُم شِهانِ بارُم کرد جهاز خالی ادا شود. همانگونه که مشاهده می‌شود واژگان ضرب اول (شِهان بارُم) دوبار تکرار شده‌است.
در این بزم بوشهری یکی از سرخوانان با همراهی نی جفتی مجید پاکدل (عامو مجید) و ضرب سجاد برآورده از دقیقه نوزده تا پایان بزم و در این بخش از برنامه خندوانه جناب خان با همراهی نی‌انبان و ضرب این نِیمه را اجرا می‌کند. گروه رستاک در آلبوم سومشان که با نام سرنای نوروز در سال هزار و سیصد و نود و دو منتشر شده‌است در اولین قطعه آلبوم که نام آن هله مالی است این قطعه را با همکاری محسن شریفیان اجرا کرده‌اند. همچنین
محسن شریفیان با همکاری نشر ماهور نمونه‌ای از انواع هرکدام از نیمه‌ها را، از جمله همین نیمه، با همکاری دریانوردان بوشهر در آلبومی به نام نِی‌مه(آواز دریانوردان پارسی) جمع‌آوری و در اردیبهشت ۱۳۹۴ منتشر کرده‌است.
کرِپ یا کرِیپ (Longman Pronunciation Dictionary. 3rd Ed. 2008.Merriam-Webster Dictionary یا ) یک نوع بسیار نازک پنکیک است که معمولاً از آرد گندم یا آرد گندم سیاه (گالته) تهیه می‌گردد و کلمهٔ کرپ به فرانسوی از ریشهٔ لاتین "crispa" به معنی «پیچاندن» گرفته شده‌است. با آنکه کرپ از ناحیهٔ بروتاین آمده اما در تمام فرانسه، بلژیک و کبک، کانادا مصرف می‌شود. کرپ معمولاً با مختلفات متفاوتی، از شکر گرفته تا سوزت آتشی، سرو می‌شود.
کرپ با ریختن خمیرابه رقیق بر روی یک ماهیتابهٔ داغ که معمولاً با کره چرب شده است، درست می‌شود. کرپ شیرین معمولاً با آرد گندم پخته می‌شود در حالی که برای داشتن کرپی خوش‌طعمتر، از آرد گندم سیاه استفاده می‌شود.
اگر کرپ برای ناهار یا شام سرو شود، معمولاً از مخلفاتی چون پنیر، تخم مرغ، قارچ کنگر فرنگی، ژامبون و دیگر مشتقات گوشتی دیگر استفاده می‌گردد. این مخلفات را عموماً در وسط کرپ می‌ریزند و گوشه‌هایش را به داخل تا می‌کنند.
کرپ شیرین می‌تواند به عنوان صبحانه یا دسر خورده شود. در این صورت بر روی آن ممکن است هر مادهٔ شیرینی از جمله نوتلا، مربا، خاک قند، شیره درخت افرا، عصارهٔ لیمو، خامه زده شده یا تکه‌های میوه بر روی آن ریخت.
کرپ سوزت crape suzzeteبه نوعی از کرپ که به همراه سس مخصوص beurre suzzete سرو میشود اطلاق می‌شود، این سس ترکیبی از شکر کارامل شده ویک نوشیدنی که می‌تواند اب نارنج، اب پرتقال ویا لیکور (نوشیدنی الکلی کف دار با طعم میوه) و مقداری زست میوه ترکیب و باروش پختFlambé (/flɒmˈbeɪ/, French: [flɑ̃be] (اضافه کردن الکل به ماهیتابه داغ و ایجاد شعله درظرف) تهیه و معمولا قبل از ورود مهمان روی میز چیده می‌شود
کتی پیچ یک غذای خیابانی هندی است. در اصل این غذا یک کباب به سیخ کشیده است که در نان پاراتا پیچیده شده.
زبان برنامه‌نویسی ابیکس یک زبان برنامه نویسی با مشخصه‌های اصلی زیر است:
کامپایلر ابیکس گسترش یافتهٔ Java binaries است که قابل اجرا روی JVM است، بنابراین برنامه‌هایی که با ابیکس نوشته شده قابل اجرا روی هر پایگاهی که جاوا را ساپورت می‌کند، است. مانند Mac Os X، Linux، Unix، windows.
ابیکس یک نرم‌افزار قابل استفاده برای عموم زیر نظر مجوز AGPL است.
ابیکس برای دست یافتن به اهداف زیر طراحی شد:
مهم‌ترین واصلی‌ترین هدف، کمک به نوشتن نرم‌افزارهایی با قابلیت اطمینان بیشتر است. این هدف با اجرای مرتب خاصیت مؤثر زیر قابل دستیابی است.
هر خطای کدی باید هر چه سریعتر آشکار شود. بهتر است در زمان کامپایل یا در غیر این صورت در زمان اجرا کشف و آشکار شود.
ابیکس ترکیب منحصربه‌فردی از خطاهای قابل پیش‌گیری را یکی کرده‌است:
ابیکس و کد جاوا می‌توانند با هم در یک برنامه باشند برای مثال ممکن است:
توسعهٔ محیط یکپارچهٔ ابیکس ابزارهای خطوط فرمان را برای مدیریت پروژه‌های نرم‌افزار را فراهم می‌کند. همچنین حمایت‌های ویژه‌ای را برای ساده‌سازی وظایف عادی فراهم می‌کند:
نوشتن برنامه‌های web با استفاده از JSP Open-source project announcement on Coding forumsJohn Knight (February 2012), Obix—Reliable Programming, Quickly, "New Projects: Fresh from the Labs", Linux Journal 2012 (214): 62–65 Obix programming, "Workshop", DeveloperIQ 12, January 2012Maxtina Fernando (January 2012), "Obix Programing Language", FOSS User Magazine 2012: 25Sneha Philipose (November 2012), "The Obix programming language: more reliable code in less time"
ایزیدور خاراکسی (, "Isídōros Kharakēnós"; ) جغرافیدان روزگار باستان است، که کتاب‌هایی در باره جغرافیای عالم باستان به زبان یونانی نوشته است. پلین در نوشته‌ها ش فراوان از او نام برده است. گمان قوی این است، که این جغرافی‌دان در سده نخست میلادی می‌زیسته است. ایستگاه‌های پارث نام کتابی است، که از او به‌جا مانده و در باره فلات ایران است. ویلفرد شاف که این کتاب را به انگلیسی ترجمه کرده استhttps://www.parthia.com/doc/parthian_stations.htm، نام خارکسی را منسوب به منطقه کرخینیا دانسته است. ترجمه او از نوشته‌های ایزیدور خاراکسی دارای بخش‌های زیر است:
سخنرانی، درس-گفتار یا خطابه به عمل صحبت کردن یک فرد برای گروهی از مردم که مخاطب یا شنونده او هستند و با نیت خاصی مانند آگاهی بخشی، تحت تأثیر قرار دادن یا سرگرم نمودن، گفته می‌شود. سخنوری یا خطابه فنی است که به وسیله آن گوینده، شنونده را به سخن خود اقناع و بر منظور خویش ترغیب می‌کند. پس غرض از سخنوری همین دو نتیجه است که شنونده سخن گوینده را بپذیرد و بر منظور او برانگیخته شود. گوینده ای که این فن را به کار می‌برد، خطیب و سخنوری یا سخنران مانند و سخنی را که این فن در آن به کار برده شود خطبه، خطابه، نطق و گفتار می‌نامند. سخنرانی عموماً به معنای ارتباط چهره به چهره با مخاطب بوده و در اغلب موارد برای اقناع مخاطبان انجام می‌شود. این مفهوم در زبان انگلیسی بسیار شبیه به مفهوم Presentation یا ارائه می‌باشد با این تفاوت که مفهوم اخیر بیشتر در مورد فعالیتهای تجاری به کار می‌رود. سخنران معمولاً مستقیماً برای مردم یا رسانه‌ها به صورت عمومی صحبت می‌کند و دیدگاه شخصی یا گروه خاصی را بیان می کند.
رهبرانی همچون مارتین لوتر کینگ جونیور، وینستون چرچیل و ابو طلب عابدی از سخنرانانِ هستند که سخنوری آنها با تأثیر قابل توجهی در جامعه همراه بود.
در سخنرانی به علت ایراد سخن بدون امکان بازنگری پسین در آن، خطا در اظهار نظریات بیش از ارائه مکتوب اثر و نظریه است. از این جهت در بحث ارزشگذاری استناد به نظرات افراد، یکسان دانستن اعتبار علمی نوشته شخص با سخنرانی وی خطاست.آفات پژوهش، محمدعلی نجفی، صفحه 142-145
یوری یانسون (زاده ۱۴ اکتبر ۱۹۶۵ - تارتو) قایقران روئینگ اهل کشور استونی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب دو مدال نقره روئینگ تک نفره و دو نفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن"2008 Summer Olympics – Beijing, China – Rowing" و همچنین مدال طلا مسابقات جهانی ۱۹۹۰، مدال نقره مسابقات جهانی ۱۹۹۵، مدال برنز مسابقات جهانی ۱۹۸۹ ، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ و کسب مدال طلا مسابقات روئینگ اروپا ۲۰۰۸ اشاره کرد.
یانسون در حال حاضر یکی از نمایندگان مجلس استونی است.
توپ صحرایی یکی از انواع ادوات توپخانه‌ای است که برای استفاده در دشت‌های باز و تهیه آتش پشتیبان مستقیم برای نیروهای خط مقدم طراحی شده‌است.
اصطلاح توپ صحرایی ابتدا برای توصیف توپ‌های کوچکی ابداع شد که می‌شد آن‌ها را همراه ارتش حرکت داده و در حین نبرد جای آن‌ها را تغییر داد. توپ صحرایی در این مفهوم در مقابل توپ‌هایی که به‌طور ثابت در یک سنگر نصب می‌شدند و معمولاً با نام "توپخانه پادگانی" یا "توپخانه ساحلی" شناخته می‌شدند و توپ‌ها و خمپاره‌اندازهای بزرگی قرار می‌گرفت که در جنگ‌های متحرک کاربرد چندانی نداشته و بیشتر برای محاصره‌های طولانی استفاده می‌شدند.
ناپلئون بناپارت را می‌توان بهترین استاد کاربرد از این نوع توپ‌های صحرایی دانست. ژنرال فرانسوی با استفاده از توپ‌هایی که کالسکه‌هایی با چرخ‌های بسیار بزرگ داشتند و جابجایی پی‌درپی آن‌ها در میدان نبرد بارها موفق شد تا آرایش جنگی دشمن را به هم ریخته و سپس با حمله پیاده‌نظام آن‌ها را نابود کند.
با ادامه تکامل توپخانه رفته‌رفته تقریباً تمامی توپ‌ها در هر اندازه و وزنی قدرت جابجایی با سرعتی قابل قبول را پیدا کردند. به طوری‌که در آغاز جنگ جهانی اول به جز چند مورد استثنائی حتی توپ‌های غول‌آسایی که هنگام محاصره استفاده می‌شدند را می‌شد از طریق ریل یا جاده به حرکت درآورد. در جنگ جهانی دوم حتی توپ‌های عظیم‌الجثه آلمانی هم با استفاده از کشنده‌های بزرگ شنی‌دار یا خطوط ریلی از قدرت جابجایی برخوردار شده بودند. در اواخر جنگ جهانی دوم مشخصات توپ‌های صحرایی و توپ‌های ضدتانک در یکدیگر ادغام شده و بیشتر توپ‌های صحرایی این دوران توانایی شلیک گلوله‌های زره‌شکاف با سرعت بسیار بالا را داشتند تا هم در نقش آتش پشتیبان و هم در نقش ضد زره و ضدتانک قابل استفاده باشند.
از جنگ جهانی دوم به بعد اصطلاح «توپ صحرایی» در تضاد با «توپ هویتزر» قرار گرفت. توپ صحرایی به ادوات توپخانه‌ای دوربردی اشاره داشت که معمولاً با زاویه‌های کم (پایین‌تر از ۴۵ درجه) شلیک می‌کردند و هویتزرها توپ‌هایی بودند که با زاویه‌های حاد و به شکل کمانی شلیک می‌کردند.
تکامل توپ‌های صحرایی پس از جنگ جهانی دوم در شوروی با ساخت توپ‌های دوربردی چون ام۴۶ با کالیبر ۱۳۰ میلی‌متری و دی-۷۴ با کالیبر ۱۲۲ م‌م ادامه پیدا کرد که ام۴۶ توپ موفق‌تری بود و در ده‌ها کشور دیگر دنیا نیز مورد استفاده قرار گرفت. آمریکایی‌ها نیز در دهه ۱۹۶۰ با تولید توپ ۱۷۵ م‌م ام۱۰۷ به رقابت با روس‌ها در تهیه آتش دوربرد توپخانه‌ای پرداختند. ام۱۰۷ به‌طور گسترده‌ای در جنگ ویتنام به کارگرفته شد و در دوئل‌های توپخانه‌ای در مقابل نیروهای ویتنام شمالی موفق نشان داد. هرچند ام۱۰۷ به دلیل هزینه‌های بالای استفاده و نگهداری و ترک خوردن لوله‌های تعداد زیادی از توپ‌ها از ارتش آمریکا خارج شد اما در کشورهای دیگری چون ایران و اسرائیل همچنان در خدمت باقی‌مانده‌است.
تونو اندرکسون (زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۷۹ - پارنو) قایقران روئینگ اهل کشور استونی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره رشته روئینگ دو نفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، سه مدال برنز در مسابقات جهانی ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، دو مدال طلا در مسابقات رویینگ اروپا ۲۰۰۸، ۲۰۱۲ و مدال نقره مسابقات رویینگ اروپا ۲۰۱۱ اشاره کرد.
زبان‌های تونگوزی یک خانوادهٔ زبانی از شاخهٔ زبان‌های آلتایی است که در میان مردمان تونگوز در منچوری و شرق سیبری گویشورانی دارد. بیشتر زبان‌های تونگوز در معرض خطر نابودی‌اند. تمام ۱۳ زبان این گروه زبانی روی هم حدود ۷۵ هزار نفر گویشور دارد.
درمورد اینکه زبان‌های تونگوزی زیرشاخهٔ زبان‌های آلتایی هستند یا تنها به علت همجواری با این زبان‌ها مؤلفه‌های این خانواده را در خود گرفته‌اند اختلاف نظر است. برخی احتمال می‌دهند که این زبان‌ها دارای هم‌نیایی با زبان‌هایی چون کره‌ای، زبان‌های ژاپنی و آینو داشته‌باشد.
زبان‌های تونگوزی به دو شاخهٔ اصلی تقسیم می‌شوند؛ زبان‌های تونگوزی شمالی شامل:
زبان‌های تونگوزی جنوبی که به دو شاخه بخش‌می‌شود؛ زبان منچو/جورچن که در میان مردمان جورچن/منچو رواج‌دارد. و نانای که شاخه‌های چندی دارد.
Wikipedia contributors, "Tungusic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tungusic_languages&oldid=578974532 (accessed December 9, 2013).
آرتروسکپی یا درون‌بینی مفصل روش جراحی محدودی است که بر روی مفاصل اندام‌های حرکتی انجام می‌شود. در این روش بکمک آندوسکپ، اقدامات تشخیصی و درمانی در داخل مفصل میسر می‌گردد. اکنون جراحی-آرتروسکپی در بسیاری از جراحی‌های مفاصل، جایگزین روش‌های متداول و قدیمی شده‌است.
برای اولین بار در سال ۱۹۱۲ میلادی جراح دانمارکی Severin Nordentoft این عمل جراحی را بر روی زانوی بیمار انجام داده است. اما جراح سوئیسی Eugen Bircher اولین شخصی بود که به‌طور علمی و در سطح وسیع‌تری از این روش استفاده کرده‌است.
از آرتروسکپی به‌طور وسیعی در جراحی ترمیم رباط‌های زانو بخصوص رباط صلیبی قدامی و منیسک زانو استفاده می‌شود، همچنین برای تشخیص و درمان بسیار از بیماری‌های مفصلی در زانو، شانه، آرنج، مفصل ران، مچ دست و مچ پا کاربرد دارد.
پسر گرگ‌نما (به هانگول: 늑대소년؛ به انگلیسی: A Werewolf Boy) فیلمی فانتزی-عاشقانه، محصول سال ۲۰۱۲ کشور کره جنوبی است.
این فیلم برای اوّلین بار در ۳۷اُمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تورنتو اکران جهانی شد، سپس در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم پوسان به نمایش عمومی درآمد.
فیلم به سرعت جداول را تسخیر کرد و به «موفّق‌ترین ملودرامِ کره در تمام دوران‌ها» تبدیل شد.
ابن نَصوح شیرازی (درگذشته به سال ۷۹۳ق در تبریز) از شاعران و ادیبان پارسی‌گوی ایرانی در قرن هشتم و معاصر حافظ شیرازی بوده است.
فضل الله یا کمال الدین ابن نصوح شیرازی.
ابن نصوح شیرازی شاعر پارسی گوی عهد جلایریان در قرن هشتم هجری است. اصلش از شیراز بوده و به همین علت به «ابن نصوح شیرازی» یا «ابن نصوح فارسی» شهرت یافته است. وی در صوفی آباد به خدمت شیخ علاءالدوله سمنانی (متوفی ۷۳۶ق) رسید و مدت‌ها شاگرد او بود. ابن نصوح در حدود ۷۳۶ق، یعنی روزگار ابوسعید بهادرخان ایلخانی، شاعری را آغاز کرد. ابن نصوح رابطه نزدیکی با سلمان ساوجی (متوفی ۷۷۸ق) داشت و خود را شاگرد وی می‌دانست. ابن نصوح بیشتر عمر خود را در تبریز گذراند؛ زیرا این شهر مرکز حکومت جلایریان بود.
ابن نصوح شیعه مذهب بود و علاقه وافری به اهل بیت و مخصوصاً حضرت علی داشت. وی ترکیب بندی نیز در مدح حضرت علی سروده و در آن اعتقاد خود را به جانشین پیامبر بودن آن حضرت بیان کرده است. علاوه بر اشارات پراکنده‌ای که در اشعارش در این‌باره دیده می‌شود، ترکیب بند او در منقبت علی (ع) در دست می‌باشد که در آن به روشنی در آن اعتقاد خود را به وصایت و جانشینی آن حضرت بیان کرده است
ابن نصوح غیر از دیوان، مثنوی مشهوری به نام محبت‌نامه یا ده‌نامه، از نوع ده‌نامه‌های سده ۸ق دارد که به بحر هزج مسدس مقصور یا محذوف سروده شده است. موضوع محبت‌نامه وصف حالات عاشق و معشوق و عشق است که در نامه‌های متعددی (ده‌نامه) به وسیله واسطه‌هایی مانند باد، نسیم صبحگه، شانه، آینه و جز آنها بین عاق و معشوق رد و بدل می‌گردد.
مورخان مرگ او را به سال ۷۹۳ق در تبریز گزارش کرده‌اند. آنچه مسلم است وی تا ۷۸۸ ق زنده بوده، زیرا در تحریری از مثنوی ده نامه این تاریخ را ذکر کرده است. تقی‌الدین کاشی درگذشت ابن نصوح را در ۷۹۳ق در تبریز گزارش کرده است
در کلیسای کاتولیک، به سرودها، دعاها و تلاوت‌هایی که در ساعات ویژه انجام می‌شود، مراسم ربانی (لاتین: Officium Divinum) یا نوبت‌های مناجات (لاتین: Liturgia Horarum) گفته می‌شود.
کلیسای کاتولیک برای هر نوبت از روز نیایش‌های ویژه‌ای را برای خواندن و تلاوت توسط روحانیون، راهبه‌ها، نهادهای مذهبی، و مردم عادی تجویز کرده‌است. این نیایش‌ها عمدتاً شامل ۱۵۰ بخش مزامیر می‌شود که به داوود پیامبر منتسب است و سرودهای روحانی نیز به عنوان مکمل در کنار آن‌ها افزوده می‌شود.
برای راهب‌ها، راهبه‌ها و روحانیونی که برای رسیدن به مقامات بالاتر کلیسایی آموزش می‌بینند مراسم ربانی جزو مراسم اجباری روزانه است.
مراسم ربانی به همراه عشای ربانی از دیرباز بخش‌های اصلی نیایش همگانی کلیسای مسیحی را تشکیل داده‌اند.
هفت‌راز (sacrament) که هفت‌آیین و شعائر نیز نامیده شده آن دسته از فریضه‌های دینی در مسیحیت هستند که به باور مسیحیان با انجام آنها خدا نزد انسان می‌آید، برخلاف مواردی چون نیایش و قربانی و نذر کردن که در آن‌ها این انسان است که به سوی خدا می رود.