moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برزگر استاد روابط بین‌الملل در واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی و مدیر گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در این دانشگاه از سال ۱۳۹۲ است. وی تحصیلات خود را تا مقطع دکتری در ایران به پایان رساند و در طی سال‌های ۱۳۸۰–۱۳۸۲ برای دوره فوق دکتری به مدرسه اقتصاد و سیاست لندن (انگلستان) رفت. بین سال‌های ۱۳۸۶–۱۳۸۸ به عنوان پژوهشگر و استاد مهمان و مقیم به مدرسه حکومت کندی دانشگاه هاروارد (آمریکا) دعوت شد و این عنوان را تا سال ۱۳۹۰ به عنوان پژوهشگر غیرمقیم حفظ کرد. از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ هم به عنوان پژوهشگر غیر مقیم در «برنامه امنیت بین‌المللی دانشگاه ام.آی. تی» (آمریکا) مشارکت داشت.
برزگر در کنفرانس‌های بین‌المللی، سمینارهای اندیشکده‌ها و دانشگاه‌های جهان مشارکت و سخنرانی کرده‌است. او در فصلنامه‌ها و مجلات پژوهشی بین‌المللی (همچون فارن آفرز، واشینگتن کوآرترلی، میدل ایست پالسی، نیوزویک، بولتن دانشمندان اتمی، مجله سیاست جهانی و غیره) و در قالب فصول کتب تدوینی انگلیسی منتشر شده‌است.
برزگر همچنین برخی مقالات علمی خود را در فصلنامه‌ها و رسانه‌های داخلی همچون مطالعات راهبردی، رهیافت‌های سیاسی و بین‌المللی، پژوهش‌های سیاسی-بین‌المللی، سیاست جهانی، مطالعات اورآسیای مرکزی، فصلنامه سیاست خارجی و غیره منتشر کرده و ستون‌نویسِ حوزه سیاست خارجی در روزنامه‌ها و وب‌سایت‌های فارسی و انگلیسی (همچون تابناک، خبرانلاین، فارس نیوز، روزنامه‌های شرق، اعتماد، ایران، خراسان، دنیای اقتصاد، المانیتور، شورای اتلانتیک، میدل ایست آی، فارن افرز، فارن پالسی و غیره) است. او همچنین سردبیر چندین مجله علمی و سیاسی-تحلیلی (از جمله مجله انگلیسی دیسکورس)، مجله حقوق و سیاست واحد علوم و تحقیقات (۱۳۸۲–۱۳۸۴)، مجله دیپلمات و غیره، عضو و بنیانگذار انجمن‌های علمی (همچون انجمن‌های علوم سیاسی و انجمن ایرانی روابط بین‌الملل)، رئیس شورای علمی و سیاستگذاری (همچون فصلنامه مطالعات خاورمیانه و فصلنامه مطالعات منطقه‌ای) و عضو هیئت تحریریه چندین فصلنامه علمی داخلی و بین‌المللی بوده‌است.
برزگر بعد از بازگشت از دانشگاه هاروارد، ریاست مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه را به مدت ۱۰ سال (تا پائیز ۱۳۹۸) بر عهده داشت. از مهمترین اقدامات وی در این مدت ریاست، راه‌اندازی دوره‌های آموزشی-پژوهشی پیشا و پسادکتری بود که بر مبنای آن بسیاری از دانش‌آموختگان رشته‌های علوم سیاسی و روابط بین‌الملل به سمت پژوهش‌های کاربردی با تمرکز بر رویکردهای ملی سوق یافته که بسیاری از آنها اکنون اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های ایرانی، به ویژه در واحدهای مختلف دانشگاه آزاد اسلامی هستند. وی تاکنون ۹ کتاب تألیف و مقالات متعدد علمی به زبان فارسی و انگلیسی در موضوعات مطالعات سیاست خارجی ایران، مطالعات منطقه‌ای و استراتژیک در حوزه رشته روابط بین‌الملل منتشر کرده‌است. آخرین کتاب‌های او «سیاست منطقه‌ای ایران در بستر زمان» (انتشارات مرکز مطالعات خاورمیانه، تابستان ۱۳۹۸) و
«سیاست خارجی ایران در خاورمیانه» (انتشارات وزارت امور خارجه: بهار ۱۳۹۵ چاپ سوم) هستند.
برزگر از طرفداران رویکرد «خاص‌گرایی» و «منطقه‌گرایی» در روابط بین‌الملل است و موفقیت سیاست خارجی ایران و ملاک توسعه و پیشرفت کشور را در قالب ادغام سیاسی-امنیتی و اقتصادی در حوزه همسایگی و در منطقه بزرگتر غرب آسیا و تمرکز بر رویکرد «چندجانبه گرایی منطقه ای»، با تکیه بر گفتمان «تعامل فعال و متوازن» در عرصه منطقه‌ای و جهانی می‌داند. راهبرد «ایران قوی از درون» از سوی برزگر در مقاله‌ای با عنوان «رویکرد سیاست خارجی ایران در توازن قوای منطقه‌ای» در فصلنامه مطالعات راهبردی (زمستان ۱۳۹۷) منتشر شد. برزگر هم‌اکنون مشاور ارشد دانشگاهی دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امورخارجه است.
کوره قوسی ذوب مجدد تحت خلأ فرایند ذوب مجدد قوسی تحت خلأ به‌طور گسترده برای خالص سازی آلیاژهای متعدد مانند آلیاژهای فولاد ضدزنگ٬نیکل و آلیاژهای مبتنی بر تیتانیوم استفاده می‌شود. این فرایند در ابتدا به عنوان روش ذوب سوپرآلیاژها استفاده می‌شد. اما امروزه این روش در بسیاری از صنابع جهت تولید آلیاژهای مرغوب که ساختار یکنواخت٬استحکام خستگی و تافنس بالا مورد توجه باشد استفاده می‌شود.
کوره VAR اغلب در کاربردهای با ارزش بالا استفاده می‌شود. اساساً VAR یک پروسه اضافه بر فرایند ساخت با هدف بهبود کیفیت است.
از آنجا که این فرایند همزمان هم تولید را بالا می‌برد و هم هزینه را افزایش می‌دهد، بخش عمده‌ای از آلیاژهای تجاری تحت این فرایند قرار نمی‌گیرند. فولادهای خاص و تیتانیم آلیاژهایی هستند که اغلب با این روش تولید می‌شوند.
در این فرایند یک الکترود مصرف شدنی که توسط ذوب القایی تحت خلأ ریخته‌گری شده‌است به‌طور پیوسته به وسیله جرقی‌زنی تحت خلأ ذوب مجدد می‌شود. عمل جرقه‌زنی در اثر اختلاف پتانسیل ایجاد شده بین انتهای الکترود و قالب مسی است که زیر آن واقع شده‌است و به دلیل حرارت زیاد تولید شده در این عمل الکترود به تدریج ذوب مجدد می‌شود. در نهایت یک شمش جدید برروی قالب مسی که با آب خنک می‌شود تشکیل می‌شود.
فرآ یند VAR به دلیل داشتن قالبی آبگرد، ساختار انجمادی جهت داری ایجاد می‌کند. عامل قوس باعث شکست حرارتی ترکیب‌های اکسیدی و نیتریدی موجود در نمونه شده و آنها را به‌طور یکنواخت در زمینه مارتنزیتی پخش می‌کند. همچنین قوس می‌تواند بخشی از ترکیب‌های موجود در فولاد را تجزیه حرارتی کند. در ادامه عامل خلاء باعث خروج اتم‌های گازی محلول و نیز گازهای حاصل از تجزیه حرارتی ترکیبات می‌گردد.
نقاط کاتدی با اندازه‌های بین ۱ تا ۱۰۰ میکرومتر، مراکز تولید پلاسما هستند که از آنجا الکترون‌ها یا یون‌ها به ناحیه پلاسمای خلاء گسیل می‌شوند. هر نقطه کاتدی دارای مقدار زیادی جریان الکتریکی است، که در آن دما به‌طور قابل توجهی بالا است (~ 1-1.2 eV مربوط به 11000 K تا 14000 K است). در این رویکرد، حرکت لکه‌ها با ترکیبی از حرکت تصادفی و رانش در جهت معکوس فرض می‌شود.
رفتار پلاسمای خلاء نقش مهمی در کیفیت شمش نهایی دارد. دو حالت قوس شناخته شده‌است، یعنی پراکنده و منقبض. نقاط کاتدی تمام سطح الکترود را در حالت انتشاری اشغال می‌کنند. در مقابل، آنها یک خوشه را روی بخش کوچکی از سطح الکترود تشکیل می‌دهند تا یک ستون باریک از قوس منقبض را ایجاد کنند. در فرایند VAR، حالت قوس مورد نظر یک قوس انتشاری است تا از توزیع نسبتاً صاف و یکنواخت شار حرارتی به حوضچه مذاب اطمینان حاصل کند. تشکیل نقایص انجماد یا همان عیوب ریخته‌گری در VAR اغلب به یک قوس انقباضی مربوط می‌شود. با افزایش طول شکاف، احتمال تشکیل یک قوس منقبض افزایش می‌یابد. علاوه بر این، یک میدان مغناطیسی خارجی می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر رفتار قوس از جمله شعاع و سرعت قوس تأثیر بگذارد. علاوه بر این، اصطکاک بین یون‌ها و الکترون‌ها جت پلاسما را تسریع می‌کند.
تبادل حرارت تابشی بین الکترود، شمش و قالب به پیکربندی فرایند از جمله قطر الکترود و قطر قالب و طول شکاف بستگی دارد. با افزایش نرخ پر شدن و کاهش طول شکاف، اتلاف انرژی به قالب از طریق تشعشع کاهش می‌یابد. علاوه بر این، تعداد قوس‌های جانبی به‌طور قابل توجهی تعادل حرارتی تشعشع را در ناحیه خلاء تغییر می‌دهد.
میدان جریان در حوضچه مذاب بر رفتار انجماد شمش تأثیر می‌گذارد. توزیع قوس روی سطح شمش بر میدان جریان در حوضچه مذاب تأثیر می‌گذارد. جریان متلاطم در حوضچه مذاب توسط نیروی شناور گرما حلقوی و نیروی لورنتس که از میدان‌های مغناطیسی خود القایی و خارجی منشأ می‌گیرد، هدایت می‌شود. تغییرات ملایم در مقدار جریان تحمیلی یا تغییرات ضعیف در میدان مغناطیسی خارجی می‌تواند به‌طور چشمگیری الگوی جریان در حوضچه مذاب VAR را تغییر دهد.
فولادهای زنگ نزن
فولادهای آلیاژی
فولادهای ماریجینگ
اینوار
سوپرآلیاژهای پایه نیکل
زیرکونیوم
نیوبیوم
تانتالوم
رئودیوم
حرکت براونی (به انگلیسی: :ˑBrownian Movement) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک به کارگردانی و نویسندگی نانوک لئوپولد محصول سال ۲۰۱۰ مشترک آلمان، بلژیک و هلند می‌باشد.
از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از زاندرا هولر و نام برد.
این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در جشنواره فیلم تورنتو داشت؛ و در آلمان برای اولین بار در شصت و یکمین انجمن جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد.
این فیلم در سال ۲۰۱۱ در حالی‌که کاندید بهترین فیلم جشنواره فیلم هلند بود؛ موفق به کسب جایزه گلدن کاف بهترین کارگردانی گردید.
حرکت براونی در گیشه به رقم ۱۶٬۹۴۲ دلار دست پیدا کرد.
"“حرکت براونی، نوعی از حرکت تصادفی ذرات غوطه‌ور در سیالات (مایع یا گاز) بخاطر برخورد با اتم‌ها یا مولکول‌های آن سیال است”"
«شارلوت» رابطه‌ای عاشقانه و صمیمی با همسرش «مکس»، در کنار فرزندشان «بنجامین» دارد.
«شارلوت گودرون فون ریبک» استاد دانشگاه و پزشک آلمانی بیمارستانی در شهر بروکسل است؛ او برای تجربهٔ لذتی متفاوت از همسر خود، با اجاره خانه ای در مرکز شهر، شروع به دعوت و برقراری رابطه‌جنسی متعدد به صورت تصادفی و بدون هیچ احساسی، با مراجعین بیمارستان می‌نماید.
مکس همسر او که مهندس عمران است؛ روزی از شارلوت برای دیدن ساختمان نیمه‌کاره‌اش دعوت می‌کند. شارلوت در آنجا به صورت اتفاقی با کارگر مردی که با او در خانه اجاره‌ای، سکس کرده‌است؛ برخورد می‌کند و بعد از اینکه مرد او را بجا می‌آورد و قصد نزدیک شدن به وی را دارد؛ شارلوت از شدت ترس، دچار حمله عصبی شده و ناخودآگاه به او چند ضربه می‌زند؛ و خودش هم از هوش می‌رود.
شارلوت که مجبور به اعتراف شده‌است؛ در جلسه روانشناسی پزشکی قانونی در بیمارستان «سنت جین دی دیو» بروکسل و در حضور مکس، نوع ارتباط جنسی با هر مردی را متفاوت از دیگری و بدون هیچ شباهتی بهم می‌داند؛ و در عین حال مکس را مردی جذاب، خوش قیافه و عاشق‌پیشه می‌داند؛ و هیچ دلیلی برای برخوردهایش ندارد. مکس که به دنبال دلیلی برای خیانت شارلوت می‌گردد؛ فکر می‌کند که مشاجره او با شارلوت در جشن تولد بنجامین، باعث بی‌وفایی وی بوده‌است؛ او که از تعدد روابط جنسی شارلوت بی‌خبر است؛ تعجب می‌کند که چرا شارلوت برای این منظور به هتل نرفته و خانه اجاره کرده‌است.
شارلوت که از نوع روابطش، متأثر نیست؛ نمی‌تواند توضیح مشخصی برای روانپزشک و در ادامه به دادگاه مرکزی انضباط پزشکی، برای ارتباطات نامتعارفش بدهد؛ و اینگونه پروانه طبابتش باطل و از کار اخراج می‌گردد. شارلوت، خانه اجاره‌ای را به مکس نشان می‌دهد. دو سال بعد، آنها تصمیم می‌گیرند برای ادامه زندگی مشترک به هند بروند؛ و در آنجا صاحب دو فرزند دوقلو می‌شوند. مکس هم در ساختمانی مشغول به کار می‌شود. شارلوت هر روز صبح به ساختمانی نیمه‌کاره می‌رود؛ و در خلوت خود به فکر فرومی‌رود. اما مکس که هنوز نمی‌تواند تردیدهای شارلوت را پشت سر بگذارد و به او بی‌اعتماد است؛ او را در پیاده‌روی صبحگاهی دنبال می‌کند.
شارلوت با هم‌آغوشی در بستر، به مکس که مردد است؛ قول وفاداری می‌دهد.
حرکت براونی در MUBI
حرکت براونی در TMDB
پاول دوریش (Paul Dourish) (متولد ۱۹۶۶ میلادی)، یک دانشمند علوم رایانه بود که بیشتر به دلیل کار و تحقیقاتش در زمینه‌های مشترک بین علوم رایانه و علوم اجتماعی شناخته می‌شود. او در اسکاتلند متولد شده و دارای کرسی انفورماتیک و علوم رایانه استیکلر در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین بود، جاییکه او برای تحصیل در سال ۲۰۰۰ پیوست و مرکز استیکلر برای فناوری مسؤل، اخلاقی و قابل دسترس را مدیریت می‌کرد. او عضویت ACM و انجمن کامپیوتر بریتانیا را داشته و در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۱ میلادی دوبار برنده جایزه ACM CSCW «تأثیرات پایا» شد.
دوریش سه کتاب و بیش از ۱۰۰ مقاله علمی منتشر کرده و ۱۹ گواهی ثبت اختراع ایالات متحده را دارد.
دوریش که در گلاسگو، اسکاتلند متولد و بزرگ شد، در کالج سنت آلویسیوس تحصیل کرد. بعد از آن لیسانس‌اش را در سال ۱۹۸۹ میلادی از دانشگاه ادینبرو در رشته علوم کامپیوتر گرفت. او زمانی که برای تکمیل دکترش در علوم کامپیوتر به دانشگاه کالج لندن (UCL) رفته بود، برای کار به Rank Xerox EuroPARC (بعدها به مرکز تحقیقاتی زیراکس اروپا تغییر نام یافت) در کامبریج، بریتانیا نقل مکان نمود.
او بعد از به پایان رسانیدن دکترش به کالیفرنیا رفته و در کوپرتینو، کالیفرنیا به کار در کامپیوتر اپل پرداخت. او در لابراتوارهای تحقیقاتی در کامپیوتر اپل که ۱۰ ماه بعد بسته شدند کار کرده و سپس به مرکز تحقیقاتی پلاو آلتوی زیراکس رفت.
دوریش در سال ۲۰۰۰ میلادی به کالیفونیای جنوبی رفته و به دانشگاه کالیفونیا، اروین پیوست. از آن زمان به بعد، او پروفسور تمام انفورماتیک است. او در انتل، مایکروسافت، دانشگاه استنفورد، MIT، دانشگاه IT کوپنهاگ و دانشگاه ملبورن سمت‌های بازدیدکننده داشت.
کارهای چاپی او اساساً در زمینه‌های تعامل انسان – کامپیوتر، کار مشارکتی با کمک کامپیوتر و رایانش فراگیر است. او بیش از ۱۰۰ مقاله علمی تألیف کرده و ۱۹ پتنت ایالات متحده را در اختیار دارد. او در میان پُر کارترین و پُر استنادترین دانشمندان در زمینه تعامل انسان – کامپیوتر است. سیستم تحقیقات علمی مایکروسافت او را به عنوان چهارمین تأثیرگذارترین مؤلف در رشته خودش قلم‌داد می‌کند، در حالی‌که Google Scholar, h-index او را بالاتر از ۵۰ می‌شمارد.
تحقیقات او بستر تکنیکی و هم اجتماعی دارد، او دربارهٔ رابطه میان هر دو صحبت می‌کند. مضامین تحقیقاتی او شامل نقش آگاهی غیررسمی در حمایت از هماهنگی در سیستم‌های مشارکتی، رابطه میان «مکان» و «فضا» در سیستم‌های اطلاعاتی و مسائل متودولوژیک دربارهٔ استفاده از شیوه‌های ایتنوگرافی در طراحی سیستم‌های اطلاعاتی است.
او در UC اروین، استاد انفورماتیک در مدرسه انفورماتیک دونالد برن و دپارتمان علوم کامپیوتر است، جاییکه او عضو لابراتوار تعامل و رایانش فراگیر (LUCI) و در برنامه لیسانس میان رشته‌ای در مهندسی رایانش هنرها است. علاوه بر شغل او در بخش انفورماتیک، او در علوم کامپیوتر و انتروپولوژی وظایف ادبی دارد. او از سال ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶ میلادی معاون مؤسسه کالیفرنیا برای مخابرات و فناوری انفورماتیک بوده‌است.
وی یکی از مدیران مرکز رایانش اجتماعی و یکی از مراکز فناوری و علوم ایالات متحده شرکت انتل است. این مرکز که مقر آن در UC اروین است، شرکای علمی را از NYU، کرنل، جورجیا تک و دانشگاه اندیانا می‌پذیرد.
دوریش در سال ۲۰۰۸ میلادی به دلیل سهمی که در تعامل انسان – کامپیوتر داشت، عضو آکادمی CHI انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۲ میلادی برنده جایزه دیانا فورسایت، در سال ۲۰۰۶ برنده جایزه فاکولته BM تحت مدیریت اتحادیه انفورماتیک طبی آمریکایی شد. او همچنین جایزه حرفه‌ای بنیاد ملی ساینس را در سال ۲۰۰۲ از آن خود کرد. دوریش اخیراً کمک مالی ۲۰۱٬۰۰۰ دلار آمریکایی دریافت کرد تا تحقیقی را در مورد شرکت آنلاین مردم در محیط‌های اجتماعی، انجام دهد. دوریش اخیراً کمک مالی ۴۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکایی دریافت کرد تا تحقیق کند که اگر یک تیم کاری متشکل از فرهنگ‌های مختلف باشند، روند طراحی خلاقانه چگونه کار می‌کند. دوریش همچنین اخیراً یک کمک مالی ۲۴۷٬۰۰۰ دلار دریافت کرد تا تحقیق کند که در زندگی واقعی رسانه‌های اجتماعی با مرگ چه ارتباط دارند.
او در سال ۲۰۱۵ میلادی «به دلیل سهمی که در رایانش اجتماعی و تعامل انسان – کامپیوتر داشت» عضو اتحادیه ماشینری رایانش انتخاب شد..
دوریش اساساً در سه بخش مشخص تعامل انسان – کامپیوتر (HCI) پژوهش می‌کند. این بخش‌ها عبارت از رایانش فراگیر (ubicomp)، کار هماهنگی با کمک کامپیوتر (CSCW) و مطالعات اجتماعی ساینس و فناوری. دوریش در تلاشی که او را «تعامل تجسم یافته» می‌نامد، این تحقیق تکنیکی را با جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی و مطالعات فرهنگی همراه می‌سازد.
یکی از شناخته‌ترین کمک‌های دوریش، آوردن درک جامعه‌شناختی و پدیدارشناختی فعالیت‌های انسانی به طراحی سیستم‌های فناوری است. به‌طور مثال، کار او در زمینه فضایی در جهان مجازی و ارتباطات با کمک کامپیوتر بر این تأکید دارد که مردم – در تعامل با سیستم‌ها و با یک‌دیگر – چگونه درک جدیدی را در مورد فضا، محیط و روابط تکامل می‌دهند. او همچنین با استفاده از پدیدارشناسی شوتزی استدلال کرد که محاسبات قابل محسوس و محاسبات اجتماعی تأکید اساسی بر مردم به عنوان کنشگران تجسم یافته و اجتماعی دارد. تأکید بر افراد به عنوان نقاط اجتماعی و تجسم یافته به اهمیت این‌که چگونه افراد از طریق تعاملات و حرکات شان در فضا با افراد دیگر شکل گرفته‌اند، اشاره دارد. این مدل در تقابل با مدل‌های یک فرد در تعامل انسان – کامپیوتر است که به‌صورت خاص بر قابلیت‌های شناختی افراد متمرکز است.
پروژه‌های قبلی که دوریش بر آن کار کرده‌است عبارت از: مطالعات حریم خصوصی و فضایی است. در این مطالعه اول دوریش بر حریم خصوصی به عنوان «چیزی که مردم انجام می‌دهند نه آنچه که مردم دارند» تأکید کرده‌است. او علاقه‌مند بود که مردم چگونه انفورماتیک و فعالیت‌ها را بر اساس محرمیت و ریسک درجه‌بندی می‌کنند. او از طریق این مطالعات به دنبال دانش عمل خصوصی به عنوان یک پدیده اجتماعی بود. مطالعه دوم او دربرگیرنده تأثیرات بر شکل‌دهی فضا از طریق فناوری‌های انفورماتیک است. هدف او مطالعه فضا به عنوان یک تولید اجتماعی و فرهنگی است.
کار اخیر دوریش در مورد استفاده از فناوری انفورماتیک در زمینه‌های فراملیتی و فرافرهنگی است. به‌طور مثال، کار او در زمینه محاسبات پسامستعمره در این تلاش بوده‌است تا بفهمد که چگونه فرضیه‌ها در مورد فناوری و دانش استفاده شده از تجربیات غربی یا ملیت‌های صنعتی، طراحی فناوری را ساخته و شکل داده (تغییر شکل داده) است. در این فرایند، او در زمنه طراحی IT با مردم بومی استرالیا، گیمرهای چینی، تحرک میان تایلند و ایالات متحده و مردم هند کار کرده‌است. دوریش و تیمش تحت تأثیر این تنظیمات جدید قرار گرفتند تا این پیش فرض را که «همه‌مانند ما هستند یا می‌خواهند باشند» را رد کند. تجربه جدید همچنین با نشان دادن مفروضات ساخته شده در محیط‌های آشنا، کمک کرد تا شیوه‌های فعلی فناوری به چالش کشیده شود.
دوریش علاقه‌مند و شیفته فرصت‌های است که از طریق طراح به عنوان ابزار بالقوه مشارکت اتنوگرافیک ارائه می‌شود. او با تأکید متغیر در سراسر این پروژه‌ها، نظریهٔ اجتماعی، آزمایش‌ها تجربی و طراحی فناوری را همراه می‌سازد.
دوریش سه کتاب تألیف کرده‌است. او در سال ۲۰۰۱ میلادی کتاب «عمل کجا باید صورت بگیرد: مبانی تعامل تجسم یافته» (Mit Press) را چاپ کرد.MIT Press page for "Where the Action Is." این کتاب روابط بین جامعه‌شناسی پدیدار شناختی و طراحی تعامل را بررسی می‌کند، مخصوصاً با رجوع به محاسبات تجسم یافته فیزیکی و رایانش فراگیر. او رایانش ملموس و رایانش اجتماعی را به عنوان دو جنبه مختلف همان برنامه تحقیقاتی پیشنهاد کرده و به آن اسم تجسم (embodiment) را می‌دهد.
کتاب دوم او با عنوان «پیش‌بینی آینده دیجیتال: آشفتگی و اسطوره در رایانش فراگیر» با همکاری جینویوف بل نوشته شده، بررسی جوانب اجتماعی و فرهنگی رایانش فراگیر است که تمرکز ویژه آن بر مسائل انضباطی و متودولوژیکی می‌باشد که آجندای تحقیقاتی رایانش فراگیر را شکل داده‌است. این کتاب در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط MIT Press چاپ شده‌است.Press page for "Divining a Digital Future."
کتاب سوم او، «مواد بیت: مقاله‌ای در مورد جنبه مادی انفورماتیک» «آرایش مادی» اجسام مختلف دیجیتالی را بررسی می‌کند – به عبارت دیگر، انفورماتیک چگونه ارائه و تفسیر می‌شود. از طریق یک سلسله مطالعات موردی، شامل تصنعات و شیوه‌های دیجیتالی مانند شبیه‌سازی، صفحات برنامه اکسل، دیتابیس و شبکه‌های کامپیوتر، با تماس گرفتن به «مسائل قدرت، سیاست و ادب در عالم دیجیتال» او ارائه انفورماتیک را به مسائل گسترده‌تر تجربه انسانی وصل می‌کند. این کتاب در سال ۲۰۱۷ میلادی توسط MIT Press چاپ گردید.Press page for "The Stuff of Bits."
به علاوه سه کتاب فوق، او همچنین مجموعه مقالات کنفرانس‌ها، مقالات مجلات، فصول کتاب، گزارش‌ها فنی، مقالات موضع، فعالیت‌های ویراستاری و پتنت‌هایش را نیز چاپ کرده‌است. فهرست کامل نشریه‌های او را می‌توانید در پاول دوریش (Paul Dourish) بی‌آبید. بیشتر پتنت‌های را که او به‌نام خود دارد، شامل مدیریت اسناد هستند.Paul Dourish
شهر ایلویلو شهری در ویسایای غربی فیلیپین است. این شهر مرکز استان ایلویلو است. در سرشماری سال ۲۰۲۰، شهر ایلویلو دارای جمعیت ۴۵۷۶۲۶ نفر و نرخ رشد سالانه جمعیت آن ۰٫۴۲٪ بود. کل جمعیت منطقه کلان‌شهری آن ۱٬۱۰۹٬۶۴۹ نفر است.
شهر ایلویلو مجموعه‌ای از شهرهای سابق است که اکنون محلات آن هستند، متشکل از: ویلا د آروالو، شهر اصلی ایلویلو، جارو، لاپاز، ماندوریائو و مولو.
این شهر مرکز منطقه‌ای آموزش، آشپزی، مذهب، مراقبت‌های بهداشتی، گردشگری، فرهنگ، صنعت و اقتصاد در ویسایاس غربی است. شهر ایلویلو یک مرکز دانشگاهی پررونق است که دانشجویان خارجی و داخلی را از نقاط مختلف کشور و خارج از کشور جذب می‌کند.
در سال ۱۶۰۰، یک حمله بزرگ مسلمانان به شهر ایلویلو آغاز شد و آنان با نیرویی متشکل از ۷۰ کشتی و ۴۰۰۰ جنگجو، به چندین جزیره ویسایا یورش بردند و هدف آن‌ها ربودن افراد برای بردگی بود. با این حال، این حمله توسط نیرویی متشکل از ۱۰۰۰ جنگجوی ویسایایی و ۷۰ رزمنده مکزیکی به فرماندهی دون خوان گارسیا د سیرا (شهردار آلکالد اسپانیایی) که در نبرد کشته شد، دفع شد. با افزایش تهاجمات مورو در اواخر قرن شانزدهم، دفاع اسپانیایی‌ها در ویسایا با ساختن دژیی در ایلویلو که دو گروه از سربازان مکزیکی در آن مستقر بودند، تقویت شد.
پاسیسیر () نامی است که به منطقه ساحلی شمالی جاوه اندونزی داده شده‌است. بر خلاف پادشاهی‌های تشکیل‌شده بر مبنای کشاورزی در مناطق داخله، اقتصاد پاسیسیر مبتنی بر دادوستد از طریق دریای جاوه بوده‌است و هویت فرهنگی آن با تماس‌های خارجی و حضور اندونزیایی‌های عرب‌تبار و اندونزیایی‌های چینی شکل گرفته‌است.
اسلام در زمان اکتشافات ژنگ هی بین سال‌های ۱۴۰۵ و ۱۴۳۳ در این منطقه مستقر شد و منطقه برای مدت کوتاهی تحت فرمانروایی دماک، اولین پادشاهی مسلمان جاوه، متحد شد. والی سنگای افسانه‌ای در پاسیسیر زندگی و تبلیغ می‌کرد. پس از اولین جنگ جانشینی جاوه، سواحل شرق سیربون به شرکت هند شرقی هلند واگذار شد و برای مدت کوتاهی به عنوان ناحیه ساحلی شمال شرقی اداره شد.
تقسیم سیاسی فعلی جزیره به استان‌های جاوه غربی، جاوه مرکزی و جاوه شرقی مربوط به پادشاهی‌های داخلی سوندا، ماتارام و کدیری است.
پیرسی راونستون (Piercy Ravenstone)، نام مستعاری بود که یک اقتصاددان سیاسی قرن نوزدهم از آن استفاده می‌کرد که آثارش باعث شد او را به‌صورت گسترده به عنوان یک سوسیالیست، محافظه‌کار یا نهادگرا توصیف کنند. مشارکت او توسط دیوید ریکاردو و کارل مارکس مورد توجه قرار گرفت و با ویرایش کارهای جمعی ریکاردو توسط پییرو اسرافا بیشتر مورد توجه قرار گرفت. اسرافا پیشنهاد نمود که هویت واقعی راونستون، ریچارد پولر است (۱۷۸۹–۱۸۳۱).Piero Sraffa and M.H. Dobb, editors (1951-1973). "The Works and Correspondence of David Ricardo". Cambridge University Press, 11 volumesKing J. E. (1983) Utopian or scientific? A reconsideration of the Ricardian Socialists, History of Political Economy 15:3
استدلال می‌شود که راونستون یک سوسیالیست ریکاردوئی بود. او در مناظره‌های اقتصادی دهه ۱۸۲۰ انگلستان مشارکت داشت. ادوین سلیگمن او را از جمله «اولین مدافعین نظریهٔ ارزش افزوده می‌داند که بعدها توسط مارکس پذیرفته شد».
جوزف دورفمن با درنظر داشتن شواهد غیرمستقیم استدلال می‌کند که راونستون یک کشیش ادوارد ادواردز بود. نوئل دبلیو تامپسون هنگام مرور مورد اسرافا و سایر شواهد، به این نتیجه رسید که هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای در حال حاضر برای مخالفت با هویت ریچارد پولر کوچک‌تر (نه پدرش که او هم به همان نام بود) وجود ندارد.
راونستون حد اقل دو نوشته در مورد نظریهٔ اقتصادی تألیف کرده‌است، چند تردید در مورد درستی دیدگاه‌های که معمولاً دربارهٔ موضوعات نفوس و اقتصاد سیاسی وجود دارد در سال ۱۸۲۱ میلادی و دیدگاه‌ها در مورد سیستم تأمین مالی و اثرات آن در سال ۱۸۲۴. سلیگمن می‌نویسد که کار بعدی شامل نقد مالتوسیانیسم بود که «از کارهای دیگر در این زمینه فرق نداشت». راونستون نوشت که مالکیت خصوصی «حق کار دست خود یک فرد است»، اما آن را از مفاد و کرایه مجزا دانست: «اما این حقوق از حق تصنعی که یک فرد را قادر می‌سازد تا برای خودش مالکیت زمینی را تصاحب کند که در تصرفش نیست و هیچ صنعتی را بر آن به کار نمی‌برد، بسیار فرق دارد … ادعاهای مرکانت – تولیدکننده، تجارت پیشه، کاپیتالیست بر همین ادعاهای مالک زمین بنا شده‌است. تمام این‌ها بر همان اصل استوار اند». به این ترتیب، راونستون ادعا می‌کند که «کار افراد زحمتکش تابع نگهداری از افراد بیکار می‌شود. کارگر باید مجوز بخرد تا مفید واقع شود». «از محصول اضافی کارگران پُرکار» مفاد ناشی می‌شود.Marx, Karl. Unplaced Footnotes, 1863-1866. http://www.marxists.org/archive/marx/works/1864/economic/notes.htm.
مارکی در یکی از پاورقی‌ها از راونستون قسمی یاد می‌کند که او قرضه دولتی را به دلیل این‌که یک «بار» بر دوش نسل‌های آینده است، رد می‌کرد. این استدلال در قرن بیستم از پاول سامولسن و پاول کرومن نیز درک مشابهی شده‌است. مارکس نظریهٔ ارزش راونستون را در یک بخش نظریهٔ ارزش افزوده به بحث می‌گیرد، اما به نظر می‌رسد که او تنها از کتاب دوم راونستون آگاه بوده‌است؛ مارکس به او به عنوان «یک اثر بسیار برجسته» یاد می‌کند. همان کتاب دارای یک بحث گسترده‌ای دارد که تجزیه و تحلیل «محصول اضافی» راونستون را توصیف می‌کند. هنریک گروسمن در کنار ویلیام تامپسون و توماس هوگسکن نیز به راونستون به عنوان متفکری معرفی می‌کنند که اصول برابری طلبانه را که تلویحاً در نظریهٔ کار ارزش مورد حمایت ویلیام پتی، دیوید هیوم، آدام اسمیت و دیوید ریکاردو آمده‌است، استخراج کرده و این امر باعث ترک‌شدن او توسط اقتصاددان‌های بعدی شد.Skousen, Mark, The Perseverance of Paul Samuelson's Economics, The Journal of Economic Perspectives, Vol. 11, No. 2, Spring, 1997Krugman,Paul, Debt Is Mostly Money We Owe Ourselves, The Conscience of a Liberal, 28 December 2011. http://krugman.blogs.nytimes.com/2011/12/28/debt-is-mostly-money-we-owe-to-ourselves/Marx, Karl. Theories of Surplus Value, volume III, chapter XXI, part 2. http://www.marxists.org/archive/marx/works/1863/theories-surplus-value/ch21.htmGrossman, Henryk. Marx, Classical Political Economy and the Problem of Dynamics, 1941. http://www.marxists.org/archive/grossman/1941/dynamics1.htm
آبانگان () گروهی از مردم جاوه‌ای‌تبار و مسلمان ساکن اندونزی هستند. باور اسلامی آن‌ها نوعی باور التقاطی و تلفیقی است و با اسلام سانتری اندونزی تفاوت دارد.
نام آبانگان ظاهراً از کلمه جاوه‌ای «آبانگ» به معنی قرمز گرفته شده و اولین بار توسط کلیفورد گیرتز به‌کار رفته‌است، اما از آن به بعد معنی آن تغییر کرده‌است.
مردم آبانگان بیشتر به پیروی از یک نظام اعتقادی محلی به نام «عادت» و کباتینان گرایش دارند تا پیروی از احکام اسلام. باورهای آنها تلفیقی است از آیین‌های هندو، بودایی و زنده‌انگاری.
با این حال، برخی از محققان معتقدند که آنچه سنتاً به عنوان گونه اندونزیایی از اسلام تلقی می‌شود، اغلب جزئی از یک گونه مشابه در کشورهای دیگر است. برای نمونه، مارتین فان براینسن به شباهت بین مذهب «عادت» در اندونزی و مذهب تاریخی همانندی در میان مسلمانان مصر که توسط ادوارد لین توصیف شده‌است، اشاره می‌کند.
وهم انگیز یا اری یک فیلم ترسناک، معمایی ودلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۹ سینمای فیلیپین به نویسندگی و کارگردانی میخائیل رد با بازی بی آلونزو و چارو سانتوس-کونسیو است.
این فیلم توسط کمپانی استار سینما با مشارکت مدیا ۱۰۸ در سنگاپور تهیه شد. این اولین بار در سنگاپور به عنوان اولین نمایش در طول جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور منتشر شد. این فیلم در ۲۷ مارس ۲۰۱۹ در فیلیپین اکران سینمایی شد.
دربارهٔ یکی از دانشجویان یک مدرسه قدیمی کاتولیک می‌باشد که به‌طور ناگهانی و به طرز دلخراش می‌میرد. اکنون مرگ او باعث ایجاد ترس و وحشت در مدرسه می‌شود و زندگی سایر دانشجویان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و…
نانوک لئوپولد (به انگلیسی:Nanouk Leopold) زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۸ یک فیلمساز هلندی است. او در سال ۱۹۹۷ از مدرسه فیلم هلند فارغ‌التحصیل شد و شروع به ساخت فیلم برای تلویزیون هلند کرد.
در سال ۲۰۰۱، او اولین فیلم بلند خود را به عنوان بخشی از پروژه «قهرمانی دیگر نیست» منتشر کرد؛ که شامل اولین فیلم بلند کارگردانان مارتین کولهون و میشل ون یارسولد نیز بود. او بخاطر فیلم «جزایر شناور» موفق به کسب جایزه بَبر از جشنواره فیلم روتردام گردید.
ایشان در سال ۲۰۰۵ و با ساخت فیلم «لباس بافته پشمی»، دو جایزه را در جشنواره فیلم هلند به دست آورد؛ او همچنین برای «دو هفته با کارگردانان» در جشنواره فیلم کن انتخاب شد. پس از آن، او در سال ۲۰۰۷ «ولفسبرگن» را کارگردانی کرد که برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین نمایش داده شد، و همچنین فیلم بعدی او حرکت براونی، اولین فیلم انگلیسی وی بود؛ که موفق به کسب جایزه گلدن کاف بهترین کارگردانی گردید. اولین فیلم اقتباسی نانوک لئوپولد بر اساس رمان، «طبقه بالا ساکت است» اثر گربراند باکر و به همین نام در سال ۲۰۱۳ و در شصت و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. آخرین ساخته این کارگردان «آن را امتحان کنید» در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
۲۰۰۱ - جزایر شناور
۲۰۰۵ - لباس بافته پشمی
۲۰۰۷ - ولفسبرگن
۲۰۱۰ - حرکت براونی
۲۰۱۳ - طبقه بالا ساکت است
۲۰۱۸ - آن را امتحان کنید
سری آ ۲۲–۲۰۲۱ که به دلیل حامی مالی آن به عنوان سری آ TIM شناخته می‌شود، ۱۲۰ مین دوره از سطح اول فوتبال در ایتالیا، ۹۰ مین دوره از این مسابقات در قالب رقابت‌های دوره‌ای و دوازدهمین فصل از زمان تشکیل آن تحت نظارت کمیته اجرایی لیگ، لگا سری آ بود.Lega Serie A. "www.legaseriea.it".
اینتر میلان به عنوان مدافع قهرمانی پا به عرصه رقابت‌های این فصل گذاشت.
۲۰ تیم در لیگ با هم رقابت کردند - هفده تیم برتر از فصل قبل و سه تیم صعود کننده از سری بی.
کروتونه, بنونتو هر دو تنها پس از یک سال حضور در لیگ برتر و پارما، پس از سه سال دوام در لیگ برتر، به سری بی ۲۲–۲۰۲۱ سقوط کردند.
در ۴ می ۲۰۲۱، امپولی پس از دو سال غیبت به سری آ بازگشت و شش روز بعد، سالرنیتانا رسماً بازگشت پس از ۲۲ سال به سری آ رسید. صعود کننده نهایی ونتزیا بود که در ۲۷ مه چیتادلا را در فینال پلی‌آف صعود شکست داد و پس از ۱۹ سال غیبت به برترین سطح از لیگ‌های فوتبال ایتالیا بازگشت.
سانتری (Santri) در اندونزی اصطلاحی عمومی است برای اشاره به کسی که آموزش‌های دینی اسلامی را در مدارس شبانه‌روزی اسلامی دنبال می‌کند. سانتری‌ها معمولاً تا پایان تحصیل در مکان آموزشکده اسلامی می‌مانند.
نام سانتری از زبان جاوه‌ای اندونزی گرفته شده اما اصل آن همان واژه «شاستری» سانسکریت است که معنای کلی ادبیات، کتاب مقدس، دین و دانش را می‌دهد.
رئیس مدرسه شبانه‌روزی اسلامی به سانتری‌ها کمک هزینه می‌دهد. سانتری‌ها معمولاً پس از پایان دوره تحصیلی خود در پسانترن (مدارس اسلامی)، در خدمت مدیریت پسانترن باقی می‌مانند. در سال ۲۰۱۵ میلادی، ۲۲ اکتبر به عنوان روز ملی سانتری در اندونزی تعیین شد.
رابرت جِی. اسپینراد (Robert J. Spinrad) (۲۰ مارس ۱۹۳۲ – ۲ سپتامبر ۲۰۰۹)، یک طراح کامپیوتر آمریکایی، یکی از کارمندان آزمایشگاه ملی بروکهاون و در دورانی که مدیر مرکز تحقیقاتی زیراکس پالو آلتو بود، تعداد زیاد فناوری‌های کلیدی که در کامپیوترهای شخصی مدرن کاربرد داشت را ساخت.
اسپینراد در ۲۰ مارس ۱۹۳۲ در منهتن متولد شد. او برای دوره لیسانس به دانشگاه مهندسی کلمبیا رفته و در آنجا درجه لیسانس در مهندسی برق را به‌دست‌آورد. او رئیس شورای دانشجویان و سامول ویلارد یک عضو بود. او بعداً کارشناسی ارشد خود را در کملبیا به‌دست‌آورد. در کلمبیا، او از پرزه جات باقی‌مانده از تجهیزات تلفن یک کامپیوتر ابتدئی ساخت. بعداً به مؤسسه فناوری ماساچوست رفته و دکترایش را در همان رشته به‌دست‌آورد.Robert Spinrad, California Council on Science and Technology. Accessed September 8, 2009.Markoff, John. "Robert Spinrad, a Pioneer in Computing, Dies at 77", "The New York Times", September 6, 2009. Accessed September 7, 2009.
او در لابراتوار ملی بروکهاون یک کامپیوتر را که یکی از «اولین دیناسورها» قبل از استفاده گسترده ترانزستورها ساخته شده بود، را با استفاده از تیوب‌های مکنده، به نام مرلین ساخت. این کامپیوتر که یک اتاق را پُر می‌کرد، به منظور کمک در تجربیات طراحی شده بود. پس از گذراندن تابستان با فیزیک‌دان نیکولاس متروپولیس و کامپیوتر علمی MANIAC II در لابراتوار ملی لاس آلاموس، او به بروکهاون بازگشت و پروسه‌های را طراحی کرد که به کامپیوترها اجازه بدهند تا تجربیات علمی را انجام دهند. و دارای حلقه فیدبک (feedback loop) باشند تا سیستم را قادر بسازند تا تست‌ها را بر اساس نتایج اندازه‌گیری‌های که در سایکل آزمایشی اول گرفته شده‌اند، اصلاح کنند. اسپینراد که توسط فیزیک‌دان جویل برنباوم به عنوان «پدر خودکار سازی لابراتوار مدرن» توصیف شده‌است، دربارهٔ این موضوع مقاله روی جلد مجله Science را نوشت. برنباوم به اسپینراد اعتبار می‌دهد که نیاز به قرار دادن دانشمند در حلقه میان کامپیوتر و تجهیزات لابراتواری را تشخیص داده‌است.
اسپینراد توسط Scientific Data Systems استخدام شد، جاییکه او در بخش طراحی کامپیوترها کار می‌کرد. زمانی که این شرکت در سال ۱۹۶۹ میلادی توسط زیراکس خریداری شد، او بخشی از گروهی بود که ایجاد مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (PARC) را نزدیک محوطه دانشگاه استنفورد رهبری می‌نمود و در سال ۱۹۷۸ میلادی به عنوان مدیر PARC منصوب شد. اسپینراد به عنوان مدیر، توسعه محصولاتی مانند فناوری شبکه‌های کامپیوتری اینترنت، پرنترهای لیزری و آنچه که توسط نیویورک تایمز به عنوان «اولین کامپیوتر شخصی مدرن» توصیف شد، را نظارت می‌کرد. از آنجاییکه زیراکس همیشه خود را به عنوان شرکت فوتوکاپی معرفی می‌کرد، بیشتر دانشمندان ارشد PARC و فناوری‌های خلاقانه کامپیوتر را که توسعه داده بودند – این شرکت را ترک کردند.
اسپینراد با تسهیلات تحقیقاتی و دفاتر شرکت خود که در سواحل مقابل قرار داشتند، مکرراً میان دفاتر شرکت زیراکس در ساحل شرقی و تسهیلات تحقیقاتی که در ساحل غربی به‌صورت ضعیف تنظیم شده و فعالیت داشت، در پرواز بود. اسپینراد خود را به دلیل تبدیل کردن سریع لباس‌های کاری‌اش در حمام‌های هواپیما هنگام پرواز از شرق به دیدن دفاتر شرکت، به عنوان «سوپرمن معکوس» توصیف می‌کرد.
او که در آن زمان در برونکس زندگی می‌کرد، در ژوئن ۱۹۵۴ میلادی با ورنا ویندرمن ازدواج نمود که در آن زمان او در دانشگاه کلمبیا لیسانس‌اش را می‌خواند.Staff. "VERNA WINDERMAN WED; Columbia Graduate Student Bride of Robert J. Spinrad", "The New York Times", June 28, 1954. Accessed September 8, 2009.
اسپینراد که در پالو آلتو، کالیفرنیا زندگی می‌کرد، در ۲ سپتامبر ۲۰۰۹ به سن ۷۷ سالگی در اثر امیوتروفیک لاترال اسکلروزس (به‌صورت غیررسمی به نام مرض لو گهریگ یاد می‌شود) در گذشت. از او خانمش ورنا، و همچنین دختر، پسر و سه نوه‌اش به جا ماند.
برهان‌الدین اولاکان پاریمان (; – ) عالم (اسلام) روحانی اسلامی اهل منطقه مینانگکابائو اندونزی بود. او را پیشگامان ترویج اسلام در غرب سوماترا می‌دانند. او همچنین به عنوان یکی از چهره‌های فرمانده نهضت‌های اسلامی علیه استعمار هلند شناخته می‌شود.
با توجه به باورهایی که برهان‌الدین اولاکان داشت او را یک مرشد صوفی از طریقت شطاریه مستقر در منطقه مینانگکابائو به‌شمار می‌آورند.
رونالد «رون» سی. کرین (Ronald "Ron" C. Crane) (۱ ژوئن ۱۹۵۰ – ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷)، یک مهندس برق آمریکایی بود که به دلیل طراحی EtherLink، اولین کنترلر رابط شبکه برای کامپیوتر IBM شناخته می‌شود. او یکی از مؤسسین 3Com و یکی از مخترعین اترنت است.
کرین در سال ۱۹۷۲ میلادی لیسانسش را از مؤسسه فناوری ماساچوست و در سال ۱۹۷۴ میلادی کارشناسی ارشدش را از دانشگاه استنفورد، هر دو در رشته مهندسی برق به‌دست‌آورد. او که در سال ۱۹۷۳ میلادی، هنگامی که دکترایش را در استنفورد دنبال می‌کرد، به تیم تحقیقاتی پرتکل TCP/IP، به ریاست وینت سرف پیوست. متعاقباً، زمانی که لوحه «تولد اینترنت» در زمین‌های استنفورد در سال ۲۰۰۵ نصب شد، رون کرین و همکارش باب میتکالف نیز به عنوان سهم‌گیرنده‌های اساسی تولد اینترنت ذکر شدند.
کرین در سال ۱۹۷۴ میلادی استنفورد را ترک کرد، کارشناسی ارشدش را به عوض دکترا که برنامه کرده بود، پذیرفت و در بخش توسعه سیستم‌های زیراکس که یکی از شرکت‌های زیراکس PARC بود مشغول به کار شد، در آنجا او مسؤل بهبود بخشی سیستم اصلی انتقال اینترنت بود. کرین در ECom به عنوان چهارمین کارمند و مؤسس در سال ۱۹۷۹ میلادی با رابرت میتکالف همراه شد. در همین 3Com بود که کرین 3C100، اولین ترانسیور Thick Ethernet برای کامپیوترهای IBM را توسعه داد که اولین محصول بزرگ پیشکش شده توسط 3Com بود.
کرین در سال ۱۹۹۲ میلادی شرکت LAN Media را پایه‌گذاری کرد. این شرکت بعداً در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط شرکت SBE خریداری شده و پس از آن در سال ۲۰۰۷ میلادی توسط نیونود (Neonode) خریداری گردید.
کرین در سال ۲۰۰۶ میلادی به منظور کمک در تحقیق مرتبط با انرژی در MIT به استادی آغاز کرد.
کرین در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ در اثر اختلالات تهاجمی سرطان پروستات درگذشت. یک رویداد یادبود در موزه تاریخ کامپیوتر برگزار شده و بیش از ۱۰۰ همکار، دوستان و خانواده‌اش حضور یافتند. باب متکالف سخنرانی اختتامیه را ایراد کرد.
در سال ۲۰۱۹، کتابی تحت عنوان «داستان 3Com» به چاپ رسید که بخشی از آن سهم کرین در شبکه سازی و 3Com را دربردارد.
زمین‌شناسی تاجیکستان تقریباً ۹۰ درصد مربوط به کوهستان‌ها است. جلگه تاجیکستان در غرب کشور تنها دشت در کل این کشور است. رشته‌کوه ماورا آلای ادامه کوه‌های تین شان در شرق هستند. در مقابل، کوه‌های پامیر یک منطقه فلاتی با ارتفاع بیش از شش کیلومتر از سطح دریا است که ۴۰۰ کیلومتر در ۲۲۵ کیلومتر امتداد دارد. کوه‌های پامیر کمربندهای تکتونیکی هستند که با درزهایی به هم می‌پیوندند و از سنگ‌های عصر دیرینه‌زیستی در شمال به سنگ‌های نوزیستی در جنوب می‌پیوندند.
جلگه تاجیکستان دارای سنگ‌های رسوبی به ضخامت شش کیلومتر است که شامل ۷۰۰ متر نمک ژوراسیک، رسوبات کوارتز کرتاسه به ضخامت یک کیلومتر و توالی دو کیلومتری کربنات‌ها، تبخیرها و پلمه‌سنگ‌های کرتاسه تا الیگوسن است. چین‌خوردگی‌ها و رانش‌ها تمام سنگ‌های جلگه تاجیکستان را بر فراز نمک‌های ژوراسیک تغییر شکل داده‌است. تاجیکستان به دلیل ادامه بالا آمدن، تغییر شکل و فرورفتگی پوسته قاره‌ای اوراسیا در ۳۰۰ کیلومتری زیر کوه‌های پامیر، از نظر زمین‌لرزه‌ها بسیار فعال است.
افشانش گازی یا اتمیزه کردن گازی (Gas Atomization, GA) فرآیندی است که در آن فلز مایع توسط یک جت با سرعت بالا از هوا، نیتروژن، آرگون یا هلیوم برای تولید تجاری پودرهای مس، آلیاژهای مس، آلومینیوم و آن استفاده شده و یکی از اصلی‌ترین روش‌های تولید انواع پودر فلزات و آلیاژها شناخته می‌شود. آلیاژها، منیزیم، روی، تیتانیوم، آلیاژهای تیتانیوم، آلیاژهای پایه نیکل، آلیاژهای پایه کبالت، سرب، قلع، لحیم کاری، فلزات گرانبها، فلزات نسوز، بریلیم و غیره افشاندگی گاز با افشاندگی آب تفاوت اساسی دارد. نسبت گاز به فلز عامل غالب در کنترل اندازه ذرات است در حالی که فشار محیط تحت تأثیر افشانش آب است. علت این تفاوت اساسی را می‌توان به راحتی توضیح داد که در مورد گازها، افزایش فشار بیش از ۰٫۱ مگاپاسکال، که در آن به سرعت صوتی می‌رسد، بسیار زیاد است. در مقابل برای افزایش کوچک در سرعت گاز، برای رسیدن به سرعت صوتی با جت آب، فشاری نزدیک به ۴۰ مگاپاسکال مورد نیاز است و سرعت به‌طور یکنواخت با جذر فشار افزایش می‌یابد. علاوه بر این، افشاندگی گاز که در حین افشاندگی آب صورت می‌گیرد، جریانی از قطرات در یک جریان گاز به درون جریان گاز بر روی یک زنجیره عمل می‌کند. چگالی محیط آب حدود هزار برابر بیشتر از گازهای معمولی است که بسیار زیاد است. تأثیر بیشتر افشانش هوا برای تولید پودر آلومینیوم، مس، برنج و روی استفاده می‌شود. گازهای بی اثر در هنگام افشانش فلزات واکنش‌پذیر مانند سوپرآلیاژها و تیتانیوم، محتوای آن باید کم باشد. سالانه در سراسر جهان تناژ پودرهای فلزی افشانده با گاز بی اثر بسیار کمتر از پودرهای افشانده با آب است. رابطه بین محموله‌های پودرهای آهنی و غیر آهنی حدود ۴ به ۱ است. اما از نظر ارزش بازار، آلومینیوم، نقره، و روی همگی به ارزش پودرهای آهن نزدیک هستند.
در حال حاضر افشانش گاز (GA) روش اصلی تولید تجاری آلومینیوم و آلیاژهای آلومینیوم است. نرخ انجماد بالا ساختار ظرافت و همگن تر را ایجاد می‌کند. ترکیب پودر GA بی اثر، سطح ذرات پودر ناشی از اکسیداسیون قوی را محافظت می‌کند.
در این تکنیک از جت یا جت‌های گاز یا هوا برای شکستن مذاب فلز و منجمد کردن آن به پودر استفاده می‌شود. دو نوع اساسی نازل افشانش وجود دارد:
۱) بسته یا نزدیک به هم و ۲) باز یا سقوط آزاد
در نازل باز یا سقوط آزاد، جریانی از فلز به فاصله قابل توجهی، اغلب ۵۰ تا ۱۵۰ میلی‌متر، از یک نازل سرامیکی قبل از اینکه توسط جت‌های گاز یا هوا تحت تأثیر قرار گیرد، سقوط می‌کند. در افشانش با جفت نزدیک، جت گاز یا هوا به مذاب برخورد می‌کند و از نازل خارج می‌شود. به‌طور کلی نازل‌های سقوط آزاد، کارایی کمتری برای ساخت پودر ریز دارند، بدین دلیل که جت‌های گاز معمولاً قبل از برخورد با مذاب ۵۰ تا ۱۵۰ میلی‌متر سفر کرده و در نتیجه سرعت آن کاهش یافته‌است و این در مقایسه با نوع جفت نزدیک، که در آن جت گاز ممکن است تنها ۱۰ تا ۳۰ میلی‌متر قبل از ضربه زدن به مذاب حرکت کند، می‌باشد. همچنین به‌طور کلی سیستم‌های نازل سقوط آزاد، که در آن نازل‌های گاز و فلز به خوبی از هم جدا شده‌اند، بیشتر قابل اعتماد است و راه اندازی آسان‌تر از یک نازل نزدیک دارد، جایی که گاز می‌تواند هم نازل مذاب را سرد کند و هم فشار منفی یا مثبت را در خروجی آن ایجاد کند. این مسئله بر نرخ جریان مذاب تأثیر می‌گذارد.
در فرآیندهای متداول افشانش گاز، فشارهای افشانش معمولاً در محدوده ۰٫۵ تا ۴ مگاپاسکال است و سرعت گاز در نازل‌ها از ۱ تا ۳ ماخ متغیر است. با این حال، در افشاننده‌های (اتمایزرهای) سقوط آزاد، سرعت گاز در ناحیه برخورد معمولاً به ۵۰ تا ۱۵۰ متر بر ثانیه (برای هوا یا نیتروژن) کاهش یافته‌است. به‌طور معمول، پودرهای افشانده با گاز معمولاً کروی با اندازه لگ نرمال هستند. توزیع اندازه متوسط ذرات معمولاً در محدوده ۱۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر با انحراف استاندارد حدود ۲ است. محتوای اکسیژن حدود ۱۰۰ پی پی ام است. آلیاژهای پیش آلیاژی معمولاً با افشانش گاز بی اثر ساخته می‌شوند. تناژ سالانه پودر افشانده با گاز بسیار کمتر از پودرهای افشانده با آب است و احتمالاً بیش از ۵۰۰۰۰ تن در سال است. نرخ تغذیه فلز کمتر از افشانش آب است و دسته مذاب کوچکتر است. با این حال، تناژ پودرها، به ویژه روی و آلومینیوم و همچنین مس، قلع، سرب و آلیاژهای مس، احتمالاً بیش از ۴۰۰۰۰۰ تن در هر سال است. اتومایزرهای هوا به‌طور مداوم برای چندین ساعت یا در تمام ساعات شبانه روز کار می‌کنند. واحدهای چند نازلی اغلب برای تقویت استفاده می‌شوند. بازده آلومینیوم و روی در افشانش گاز بی اثر یا هوای معمولی، نرخ جریان فلز معمولی از طریق نازل‌های تک‌روزنه‌ای از حدود ۱ تا ۹۰ کیلوگرم در دقیقه توانایی گیاهان از واحدهای آزمایشگاهی بسیار کم تا کارخانه عظیمی مانند ANVAL Atomizer 1 متفاوت است، که بزرگترین افشاننده گاز نجیب است و برای تولید تناژهای بزرگ ابرآلیاژ و سایر آلیاژها طراحی شده‌است. ذوب در دو کوره القایی ۵٫۵ تنی صورت می‌گیرد. از تاندیش گرم شده با پلاسما استفاده می‌شود. با توجه به ارتفاع برج، پودر با اندازه ذرات تا ۱ میلی‌متر می‌تواند تولید شود. پودر بسیار ریز نیز می‌تواند برای کاربردهایی مانند MIM تولید شود.
سطح پودرهای افشانده با گاز عموماً صاف است. سطوح ذرات اغلب سلولی یا دندریتی را نشان می‌دهند. مورفولوژی، تابع سرعت سرد شدن در طول انجماد قطرات. هنگامی که عناصر راکتیو پیش آلیاژ می‌شوند. عناصر پایه، برخی از اکسیداسیون سطح می‌تواند در طول افشاندگی گاز رخ دهد. شکل کروی و سطح صاف از ایجاد استحکام سبز در تراکم سرد جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، پیش آلیاژسازی قبل از افشانش، سختی و استحکام ذرات را افزایش می‌دهد که تراکم‌پذیری را کاهش می‌دهد. این محدودیت‌های ذاتی پودرهای افشانده با گاز، توسعه فرآیندهای تثبیت دمای بالا را برای دستیابی به آن تحریک کرده‌است. تراکم بالا؛ نمونه‌ها شامل اکستروژن گرم و پرس گرم است. تغییر شکل ذرات به سمت غیرکروی ممکن است با افزایش سرعت سرد شدن از طریق کاهش اندازه ذرات باشد. همچنین امکان اضافه کردن عناصری وجود دارد که مقادیر کشش سطحی (منیزیم، کلسیم، منگنز و غیره) تغییر می‌دهند. نرخ‌های خنک‌کننده نسبتاً بالای ذاتی اتمیزه‌سازی گاز، منجر به ریزساختارهای با مقیاس ریز می‌شود. در پودرها NiAl و Ni3Al، گاز صوتی افشانده با استفاده از نیتروژن یا ساختارهای دندریتی یا هم محور، بسته به اندازه ذرات و متعاقباً بر روی سرعت خنک‌سازی، افشانده شد. پودر آلیاژ Al82Ni10Y8 تولید شده در واحد افشاننده نازل با جفت نزدیک در فشار جت آرگون ۳٫۰۳ مگاپاسکال دارای ذرات کاملاً کروی و صاف است. در ذرات چند میکرومتر، ریزساختارهای دندریتی و سلولی شناسایی نشدند و تمایل به بی‌شکلی دارند. منافذ داخلی می‌تواند در پودر افشانده با گاز وجود داشته باشد و ممکن است از چندین جنبه مضر باشد. اثر بسته تخلخل منجر به کاهش چگالی ظاهری می‌شود، باعث ایجاد حباب گاز در رسوبات اسپری حرارتی می‌شود و باعث ایجاد تخلخل کنترل نشده می‌شود. تغییر ابعاد در حین پخت منافذ داخلی بیشترین نگرانی را در پودرهای اَبَرآلیاژ افشانده با آرگون دارند. آرگون موجود در منافذ در آلیاژ نامحلول است و این امر باعث ایجاد پدیده تخلخل ناشی از حرارت بدنبال چگالش توسط فشار ایزواستاتیک داغ با کاهش خواص مکانیکی می‌شود. تخلخل بسته داخلی، یک پدیده رایج در افشانش گاز است و میزان آن با افزایش گاز، افزایش می‌یابد. افزایش اندازه ذرات منبع اصلی تخلخل داخلی، گیر افتادن گاز است، به خصوص زمانی که گاز در ذرات پودر جامد نامحلول باشد.
روش دیگر با نام افشانش گازی با ذوب القایی الکترود (به انگلیسی Electrode Induction melting Gas Atomization (EIGA))، برای اغلب آلیاژها قابل استفاده است اما بیشتر برای فلزات فعال مانند Ti به کار می‌رود. لقمه اولیه به صورت یک میله چرخان بوده که توسط یک کویل القایی ذوب می‌شود. یک باریکه ای از فلز مذاب جاری شده و به سمت محفظه جت گاز سیالن می‌یابد و فرایند افشانش روی آن انجام می‌شود. به این ترتیب، در زمان فرایند هیچ گونه تماسی بین ماده مذاب و بوته یا الکترود وجود ندارد. شکل پودر تولید شده مشابه با افشانش گازی بوده و در اندازه بین ۲ تا ۵۰۰ میکرون قرار می‌گیرد. فرایند نسبتاً ارزان، تمیز و مناسب برای تولیدات تک مرحله ای کوچک و تولید پودرهای ریز است.
آلیاژهای تیتانیم
ابرآلیاژ
روزمری «روزی» کین (Rosemary "Rosie" Kane) (نام هنگام تولد: مک‌گاروی) (McGarvey) (زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۶۱)، یک سیاست‌مدار عضو حزب سوسیالیست اسکاتلند بود. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی از حوزه انتخابیه منطقه گلاسگو در پارلمان اسکاتلند نمایندگی می‌کرد.
کین پس از این‌که در پیکاری بر علیه تمدید آزادراه ام۷۷ دخیل گردید، به عرصه سیاست قدم گذاشت. در ۱۹۹۶ میلادی، او نخستین نامزد از حزب سیاسی جدیدالتاسیس ائتلاف سوسیالیست اسکاتلند بود که در انتخابات میان دوره‌ای شورای شهری گلاسگو از بخش توریگلین، منطقه‌ای که با برنامه تمدید آزادراه ام۷۴ تهدید می‌گردید، وارد مبارزات انتخاباتی شده و با دریافت ۱۸ درصد آرا در رده سوم قرار گرفت. پس از آن، او چندین بار از جانب ائتلاف سوسیالیستی اسکاتلند که بعداً به حزب سوسیالیستی اسکاتلند تغییر نام داده شد، خود را نام‌زد انتخابات کرد. وی برای چندین سال در کمیته ملی اجرائی این حزب خدمت نموده و به عنوان سخن‌گوی این حزب در امور محیط‌زیست، او ستونی تحت عنوان «یک جهان» در صدای سوسیالیستی اسکاتلند نوشت.
کین در انتخابات پارلمانی اسکاتلند در ۲۰۰۳ میلادی شرکت کرد و در رده دوم فهرست حزب در منطقه گلاسگو قرار گرفت. او همراه با تامی شیریدان که در رده نخست فهرست قرار داشت، به عنوان عضو پارلمان انتخاب گردیدند. او هنگامی که پس از برنده شدن خود سخنرانی می‌کرد، بیان داشت که چگونه برنامه دارد تا پارلمان را به لرزه آورد و اظهار داشت، «آن‌ها از تمامی هیجان‌ها دیوانگی‌های که قرار است در آنجا رخ دهد، هیجان زده خواهند شد».
نمایندگان پارلمان اسکاتلند ملزم هستند تا قبل از نشستن در کرسی خود در پارلمان، یک سوگند وفاداری نسبت به ملکه یاد کنند. چون حزب سوسیالیستی اسکاتلند یک حزب جمهوری‌خواه است، نمایندگان این حزب در پارلمان چندین اعتراض را در جریان مراسم سوگند راه انداختند و در جریان این اعتراضات، کین سوگند خود را در حالی‌که دستش را بلند کرده و واژه‌های «سوگند من برای مردم است» نوشته بود، یاد کرد.
در ۶ نوامبر ۲۰۰۳، کین همراه با نماینده پارلمان اسکاتلند از حزب ملی اسکاتلند به‌نام الکس سموند، نماینده پارلمان اسکاتلند از حزب کارگر به‌نام کاتی جیمیسن، نماینده پارلمان از حزب توری به‌نام فراسیس مود و پیتر اوبرون از مجله اسپیکتیتور در برنامه تلویزیونی وقت پرسش (Question Time) شرکت کردند. میزبان این برنامه، دیوید دیمبلبای کارهای او را «شیوا و خیره‌کننده» خواند. براساس گزارش صدای سوسیالیستی اسکاتلند، کین با اتهاماتی از جانب مخاطبین، مبنی بر این‌که حزب سوسیالیستی اسکاتلند در رابطه با محکوم کردن انتحاری‌های فلسطینی عمل‌کرد بطی داشت، متهم گردید – او به این اتهامات این‌گونه پاسخ داد که او «تمامی حملات بر مردم بی‌گناه را محکوم کرده‌است و او همچنین بر تقصیر اسرائیل برای شرکت نکردن در مذاکرات در مورد جنگ جاری تأکید نمود».
در اواخر ۲۰۰۳، او اعلام نمود که برای معالجه اختلال افسردگی، برای مدت کوتاهی از سیاست فاصله می‌گیرد. او در اوایل ۲۰۰۴ دوباره به کار خود برگشت.
در ۲۰۰۵ میلادی، کین دعوتی را مبنی بر ملاقات فیدل کاسترو طی یک کنفرانس در کوبا، پذیرفت. چندی بعد در ۲۰۰۵ میلادی، او در اعتراضی بر علیه سلاح هسته‌ای شرکت نموده و خود را در یک زیردریایی هسته‌ای نمونه‌ای در خارج از ساختمان پارلمان اسکاتلند قفل کرد. او برای شرکت در این اعتراض مبلغ ۱۵۰ پوند جریمه گردید و پس از این‌که پرداخت جریمه را رد کرد، او در اکتبر ۲۰۰۶ برای مدت ۱۴ روزه در زندان کورنتون ویل محبوس گردید. در ژانویه ۲۰۰۷، او برای شرکت در تظاهرات مسالمت‌آمیز علیه سلاح هسته‌ای در فاسلین که بخشی از پیکار فاسلین ۳۶۵ بود، دستگیر گردیده اما متهم به جرم نشد.
در ژوئن ۲۰۰۵، او همراه با چند عضو دیگر سوسیالیست پارلمان، کارولین لیکی، فرانسیس کوران و کولین فاکس به دلیل اخلال جلسه پارلمانی در یک اعتصاب مسالمت‌آمیز در داخل پارلمان، عضویت وی در پارلمان اسکاتلند برای مدت یک ماه در سپتامبر تعلیق گردید. آن‌ها روی مسئله حق اعتراض در بیرون از هتل گلینیاگلیس، محل برگزاری جلسه ۳۱ام گروه هشت (G8)، بحث می‌کردند.
در جریان مدتی که او در پارلمان حضور داشت، کین بر علیه چگونگی مدیریت زباله سمی در جنوب شرق گلاسگو، بر علیه افزودن فلوراید به آب آشامیدنی و بر علیه غذای اصلاح‌شده ژنیتیک مبارزه کرد. او هنوز هم در مبارزه برای پایان بخشیدن به توقیف کودکان در مرکز توقیف دونگاویل و همچنین در پیکارهای برای حقوق مهاجرین و بر علیه حملات غافل‌گیرانه صبحگاهی پلیس، فعال است. او شخصاً هزینه ضمانت یک زن اهل کامرون به‌نام مرسی اکولو و نوزاد ۱۸ ماهه وی که متولد ایرلند بود، را پرداخت کرد تا آن‌ها بتوانند مرکز توقیف را ترک نمایند، او همچنین از آن‌ها دعوت کرد تا زمانی که مشکل ویزای آن‌ها حل می‌گردد، با او و دخترهایش در آپارتمان استیجاری وی زندگی کنند.
کین در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۷ اسکاتلند، از حوزه منطقه گلاسگو شرکت نموده و در رده اول حزب خود قرار گرفت. حزب سوسیالیستی اسکاتلند ۲٬۵۷۹ رأی در منطقه گلاسگو به‌دست‌آورد، اما هیچ‌یک از نام‌زدان این حزب نتوانستند کرسی خود در پارلمان را حفظ نمایند. از سپتامبر ۲۰۱۲، کین در پیکار زنان برای استقلال، بخشی از مبارزه برای آزادی اسکاتلند، دخیل بوده‌است. در آوریل ۲۰۱۵، او یک مراسم شب زنده‌داری را در چهار راه جورج در گلاسگو در ارتباط به قتل کرین بوکلی، برگزار کرد.
کین عضو کارگران صنعتی جهان (Wobblies) است و او در فوریه ۲۰۱۱، مادر بزرگ شد.
در ۲۰۱۱ میلادی، کین در نمایشی که توسط یکی از سخن‌گویان آینده حزب سوسیالیستی اسکاتلند به‌نام ساندرا ویبستر، به عنوان بخشی از پروژه تئاتر پنج دقیقه‌ای برای تئاتر ملی اسکاتلند، نوشته بود، نقش یک مادر را بازی کرد. این نمایش با الهام‌گیری از تجربه سندرا از بزرگ کردن دو پسر خیالی خودش، نوشته شده بود. او همچنین در ماه می ۲۰۱۲ در برنامهٔ شامی با روزی کین (An Evening With Rosie Kane) حضور یافته و در سپتامبر ۲۰۱۳ وی همچنین در من، تامی (I, Tommy) بازی کرد.
گوستاو هرلینگ-گروجینسکی (؛ ۲۰ مه ۱۹۱۹ – ) نویسنده اهل لهستان بود.
او روزنامه‌نگاری ضدنازی بود و در طول جنگ به اردوگاه کار اجباری در روسیه تبعید شد. تجربه‌اش از این دوران را با آمیزه‌ای از هراس و زیبایی در رمان معروف و شرح حال‌گونهٔ خود، یک دنیای جدا(۱۹۵۳)، منعکس کرد. بعدها علیه متفقین جنگید و سرانجام در ایتالیا اقامت کرد. برخی از داستان‌هایش با استفاده از فضای قرون وسطایی در مجموعه‌ای به‌نام جزیره (۱۹۶۷) گردآوری و ترجمه شده‌اند. آثارش در لهستان تا ۱۹۸۸ رسماً توقیف بود، اما پس از آن جزء متون درسی اجباری مدارس لهستان شد.
توماس هاجسکین (Thomas Hodgskin) (۱۲ دسامبر ۱۷۸۷ – ۲۱ اوت ۱۸۶۹)، یک نویسنده سوسیالیست انگلیسی در زمینه اقتصاد سیاسی، نقد بر کاپیتالیسم و مدافع تجارت آزاد و اتحادیه‌های اولیه تجاری بود. در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، اصطلاح سوسیالیست تمام مخالفین کاپیتالیسم که در آن زمان به عنوان یک نظام سیاسی تفسیر شده بر اساس امتیازات برای صاحبان سرمایه، را دربر می‌گرفت."L'Angleterre a-t-elle l'heureux privilège de n'avoir ni Agioteurs, ni Banquiers, ni Faiseurs de services, ni Capitalistes ?". In Clavier, Étienne (1788). "De la foi publique envers les créanciers de l'état: lettres à M. Linguet sur le n° CXVI de ses annales" (in French). p. 19.
هاجسکین در چاتهام، کنت، از پدری که در اسکله دریایی چاتهام کار می‌کرد، متولد شده و در سن ۱۲ سالگی به نیروی دریایی پیوست. او در سال‌هایی که جنگ دریایی با فرانسه اتفاق افتاد، به سرعت به رتبه لومری بریدمن ترفیع نمود. به دنبال شکست دریایی فرانسه در جنگ ترافالگار، فرصت‌های پیشرفت بسته شد و هاجسکین به‌صورت فزاینده‌ای با مافوق‌های خود با مشکلات انضباطی برخورد، نهایتاً منجر به دادگاهی شدن و اخراج او در سال ۱۸۱۲ میلادی شد. این امر باعث شد تا اولین کتاب او، مقاله‌ای در مورد انضباط نیروی دریایی (۱۸۱۳)، یک نقد کوبنده از رژیم استبدادی وحشی که در آن زمان در نیروی دریایی وجود داشت، انجام شود." An Essay on Naval Discipline" (1813)
او برای تحصیل وارد دانشگاه ادنبورگ شده و بعداً در سال ۱۸۱۵ میلادی به لندن آمد و وارد حلقه فایده‌گرایی اطراف فرانسس پلیس، جیرمی بنتهام و جیمز میل شد. او با حمایت آن‌ها پنج سال بعدی خود را در یک برنامه سفر و مطالعه در اروپا صرف کرد که منتج به کتاب دوم به نام سفر در شمال آلمان (۱۸۲۰) شد. او در سال ۱۸۱۹ میلادی با الیزا هگویش در ادنبورگ ازدواج کرد.
هاجسکین پس از سه سال در ادنبورگ در سال ۱۸۲۳ میلادی به عنوان یک ژورنالیست به لندن بازگشت. او که در میان دیگران از جین باپتیست سی متأثر شده بود، دیدگاه‌های اقتصاد سیاسی‌اش از فایده‌گرایی اورتودوکسی دیوید ریکاردو و میل دور شد. در طول مناقشات پیرامون قوانین پارلمانی که اولاً ترکیب کارگران قانونی شده و بعداً ممنوع قرار گرفت (قانون ترکیب ۱۷۹۹ را ببینید)، میل و ریکاردو طرف‌دار ممنوعیت بودند، در حالی‌که هاجسکین از حق سازمان‌دهی آن حمایت می‌کرد. او از نظریهٔ ارزش کار ریکاردو برای تقبیح استملاک بخش اعظم ارزش تولید شده توسط کار کارگران صنعتی استفاده کرده و آن را غیر مشروع خواند. او این دیدگاه‌ها را در یک سلسله لکچرها در مؤسسه مکانیک‌های لندن (که بعدها به برکبک، دانشگاه لندن تغییر نام یافت)، جاییکه با ویلیام تامپسون مناظره داشت، مطرح کرد. ویلیام تامپسون با او در نقد سلب مالکیت سرمایه‌داری، اما نه راه حل پیشنهادی، شریک بود. او نتایج این لکچرها و مناظره‌ها را تحت عنوان «دفاع کارگر در برابر ادعاهای کاپیتالیستی» (۱۸۲۵)، «اقتصاد سیاسی عمومی» (۱۸۲۷) و «تضاد حقوق طبیعی و مصنوعی مالکیت» (۱۸۳۲) چاپ نمود. عنوان «دفاع کارگر» در «دفاع تجارت» قبلی میل یک عیب بود و مخالفت او با میل را علامت می‌داد که در برابر کارمندان از کاپیتالیست‌ها طرف‌داری می‌کرد.
هرچند نقد او از تصاحب بخش اعظم ارزش تولید شده توسط کارمندان و کارفرمایان بر نسل‌های بعدی سوسیالیست‌ها، از جمله کارل مارکس تأثیر گذاشت، باورهای اساسی دئیستی هاجسکین، تولید و مبادله را بر مبنای نظریهٔ ارزش کار (رها شده از سلب مالکیت فرضی نامشروع از کرایه، سود و مفاد مالک) به عنوان بخشی از حق طبیعی، روابط مناسب جامعه که توسط خداوند مقرر شده‌است، در تضاد با تدبیرهای مصنوعی - منشأ ناهماهنگی‌ها و درگیری‌ها - شناسایی کرد. او کمونیسم اولیه ویلیام تامپسون و رابرت اوون را با همان توسل به حق طبیعی رد کرد.