moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از شمال کوه، از جنوب کوه، از مغرب رستمی، و از سمت مشرق به دهنو میر محدود می‌گردد.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است که از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند، وبزبان عربی تکلم می‌کنند.
دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار برکه، و دفتر مخابرات می‌باشد.
گُنبد سازه‌ای است معمارانه شبیه نیم‌کره‌ای توخالی. تاریخ ساخت گنبد با مواد گوناگون به پیش از تاریخ می‌رسد.
گنبدهای پیش کرده، پیش رونده در خاور میانهای باستان در ساختمان‌ها و مقبره‌ها یافت می‌شود.
ساخت اولین گنبدهای فنی پیشرفته در اروپا در "انقلاب معماری رومی" آغاز شد، هنگامی که رومی‌ها فضاهای بزرگ داخلی معابد و ساختمان‌های عمومی، مانند پانتئون را می‌ساختند.
گنبد را می‌توان به شکل یک کمان که با چرخش حول محور عمودی مرکزی آن به وجود می‌آید تصور کرد.
همچنین گنبدهای قوسی شکل، اگر درست طراحی شوند دارای استحکام زیادی هستند و می‌توانند فضای زیادی را بدون ستون محافظ پوشش دهند.
گنبدهای پیش کرده، پیش رونده با پیش‌روی افقی در هر طبقه از دیوار به وجود می‌آیند به‌طوری‌که هر طبقه نسبت به طبقهٔ پایینی بیشتر به داخل متمایل می‌شود و در پایان کل محوطه در یک نقطه به هم می‌رسد.
گاهی به این نوع گنبد، گنبد نما گفته می‌شود. گنبد واقعی، گنبدی است که به‌طور فزاینده‌ای به سمت داخل زاویه‌دار شده و در نهایت نسبت به پایه گنبد زاویه ۹۰ درجه پیدا می‌کند.
بشر از پیش از تاریخ تا دوران معاصر سکونت‌ها و بناهای گنبدی شکل با استفاده از مصالح موجود در محل ساخته‌است.
اگر چه معلوم نیست ک اولین گنبد چه زمانی ساخته شد، نمونه‌های پراکنده از سازه‌های گنبدی شکل اولیه کشف شده‌است.
اکتشافات اخیر در محوطه باستانی تپه چغامیش (۶۸۰۰ تا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد)، واقع در دشت دزفول (شهر باستانی)|دزفول ایران، استفاده از گل آجر و سازه‌های خشتی در ساخت گنبد را نشان می‌دهد.
معماری پارسی ساسانی به احتمال زیاد معماری گنبدسازی بین‌النهرین/میانرودان را به ارث برده‌است.
خرابه‌های کاخ اردشیر بابکان و قلعه دختر (فیروزآباد) در استان فارس، توسط اردشیر اول (۲۲۴--۲۴۰) ساخته شده‌است، استفاده از گنبد توسط امپراتوری ساسانی را نشان می‌دهد.
بنا بر تقسیم‌بندی استاد پیرنیا، گنبد از لحاظ فرم به چهار گروه تقسیم می‌شود:پیرنیا، محمد کریم، مجموعه سخنرانی‌ها در دفتر حفاظت آثار باستانی تهران، سال 1365
دلیل دیگر اینکه، از ضخامت گنبد زیرین که باربر است هر چه به نوک گنبد نزدیک می‌شود کاسته می‌گردد تا وزن گنبد، کمتر شود. به همین دلیل روی گنبد به صورت پله‌ای در می‌آید (مانند گنبد یخچال‌ها) و برای پوشاندن این ناهمواری، گنبد دوم زده می‌شود. البته گنبد دو پوسته از لحاظ کاهش تبادل حرارتی بین داخل و خارج بنا، از گنبد یک پوسته عملکرد بهتری دارد، زیرا هوای نسبتاً راکد بین دو پوسته، مانند یک عایق از تبادل حرارت جلوگیری می‌کند ولی باید توجه داشت که هیچ فضای حبسی در ساختمان نباید وجود داشته باشد زیرا به علت وجود رطوبت هوا و میعان رطوبت در شب هنگام یا مواقع سرد، و تبدیل آن به آب، باعث خراب شدن مصالح از داخل این فضا می‌شود؛ بنابراین هوای بین دو پوسته همیشه باید تهویه شود.قبادیان، وحید، بررسی اقلیمی ابنیه سنتی ایران، انتشارات دانشگاه تهران، 1389، ص 137
گنبد دارای اجزاء و بخش‌های مختلف است. از جمله آن‌ها گریو است.
گریو در معماری سنتی به معنای ساق گنبد است. در معماری سنتی ایران تناسب گریو گنبد با تشخیص معمار نسبت به بر بیرونی یا داخلی بنا بوده‌است که در پاره‌ای از موارد جهت شاخص نشان دادن آن گنبد در سیمای شهر ارتفاع گریو را افزایش می‌دادند.معماری اسلامی پیرنیا
در سرزمین‌هایی مثل روم شکل نیمکره را برای گنبد برمی‌گزیدند و چون میان تار رانش بر منحنی آن منطبق نمی‌شد ناچار بودند که کناره‌های آن را هرچه ستبرتر کنند تا در برابر رانش سدی باشد، در صورتی که معماران ایرانی نیم دایره را برای پوشش مناسب نمی‌دانستند و شکل‌هایی نظیر تخم مرغی و هلو چینی و بیضی را انتخاب می‌کردند که خود به خود میان تار رانش بود و این انتخاب باعث می‌شد که بتواند ضخامت گنبد را در خاستگاه و پاکار تنها به اندازه یک شانزدهم دهانه بگیرند (که البته هرچه بالاتر می‌رفت نازک می‌شد تا به کلاله برسد). گنبد پیازی، گنبد مقرنس، گنبد بیضوی، گنبد سهمی، گنبد خاگی، گنبد چندگوش، گنبد بادبانی، گنبد نعلبکی
گنبد چتری از جمله انواع گنبد هستند.
ارچین به گنبدهای مخروطی (مطبق و پله پله)سرزمین ما/عزت‌الله رکوعی ولانه زنبوری مثل گنبد امامزاده جعفر (بروجرد) و آرامگاه دانیال نبی شوش گفته می‌شود.ارمغانی به جهان، گنبد/مهندس پیر نیا
گنبد اورچین شبیه گنبد رک مخروطی است،پیرنیا، محمدکریم، مجموعه سخنرانی‌ها در دفتر حفاظت آثار باستانی تهران، سال 1365 ولی روی آن پلکانی می‌باشد. این گنبد به نام‌های گنبد پلکانی یا "مُضَرَس" و در انگلیسی به نام "Pineapple Dome" (گنبد آناناس) خوانده می‌شود. از این نوع گنبد فقط جهت مقابر استفاده می‌شده‌است. شبیه این گنبد در هیچ مکانی و هیچ کتابی به جز در ایران و عراق دیده نشده‌است. در ایران نیز فقط محدود به جنوب غربی کشور است، که تعداد آنها زیاد نیست و لذا منحصر بفرد می‌باشند.
این گونه گنبدها بر (یک بنای چهار گوش)واژه‌نامه سنتی معماری ایران/صادق شمس یا مربع قرار دارند. برای ساختن گنبدهای ارچین تکه های(سنگ یا آجر را روی هم می‌چینند)
معروف‌ترین این نوع گنبد، متعلق به آرامگاه دانیال نبی در شوش است. از دیگر ابنیه‌ای که دارای گنبد اورچین هستند، می‌توان از مقبره سلطانعلی سیاهپوش(پیر رودبند) و شاه‌ابوالقاسم (یا یعقوب لیث) در دزفول، امامزاده عبدالله در شوشتر،موزه آبادان در آبادان، امامزاده جعفر در بروجرد، امامزاده میرمحمد در جزیره خارک، بقعه سید صلاح الدین محمد در آبدانان (استان ایلام) و همچنین گنبد سلطان زبیده و آرامگاه عمر سهروردی در بغداد وقبادیان، وحید، بررسی اقلیمی سنتی ایران، انتشارات دانشگاه تهران، 1388 پیر براق (استان فارس لارستان) و همچنین پیر درویش عالی (استان فارس لارستان) نام برد.
گنبد نار رایج‌ترین نوع گنبد در ایران است:پیرنیا، محمد کریم، مجموعه سخنرانی‌ها در دفتر حفاظت آثار باستانی تهران، سال 1365 فرم این نوع گنبد کروی است و پوشش اصلی سقف اکثر مساجد مهم ایران نظیر مسجد جمعه، مسجد امام و مسجد الله وردیخان در اصفهان و مسجد جامع یزد و مسجد و مدرسه آقابزرگ در کاشان می‌باشد. گنبد این مساجد به صورت دو پوسته یعنی در واقع دو گنبد بر روی هم اجرا شده‌است. در گنبدهای دو پوسته، پوسته زیرین معمولاً باربر و پوسته روئین جهت نماسازی و همچنین مقابله با عوامل جوی است. یکی از دلایل دو پوسته زدن گنبد به لحاظ توجه و مقیاس ساختمان شهر است. از آنجایی که گنبدهای بزرگ و بلند نشانه اهمیت ساختمان می‌باشند و همچنین این گنبدها باید با مقیاس شهر تطبیق کنند و ترجیحاً از قسمت‌های مختلف شهر دیده شوند، لذا سعی می‌شود که گنبد فوقانی را بلندو مرتفع احداث کنند؛ ولی برای اینکه مقیاس تالار زیر کنبد زیاد ناهمگون نباشد و مانند تونلی عمودی به نظر نیاید، پوسته زیرین در ارتفاع کمتری اجرا می‌شود.
گنبد رک به صورت هرمی یا مخروطی است:پیرنیا، محمد کریم، مجموعه سخنرانیها در دفتر حفاظت آثار باستانی تهران، سال 1365 و غالباً بر روی یک پایه استوانه‌ای یا منشوری قرار می‌گیرد. معروف‌ترین این نوع، گنبد قابوس در شهری به همین نام در استان گلستان است که آرامگاه شمس المعالی قابوس بن وشمگیر آل زیار است و از بهترین نمونه‌های معماری قرن چهارم هجری قمری محسوب می‌شود از این نوع گنبد جهت مقابر سلاطین و امرای دوره سلجوقی نیز بسیار استفاده شده‌است.
گنبد رک در کناره دریای خزر بسیار مورد استفاده قرار گرفته و می‌توان بیان نمود که در این کرانه بیش از سایر مناطق ایران گنبد رک وجود دارد. دلیل آن اولاً به این خاطر است که این گنبد از لحاظ اقلیمی بهتر از گنبد نار برای این منطقه است، زیرا نزولات جوی را سریعتر و بهتر از گنبد نار از ساختمان دور می‌کند و در ثانی شباهت زیادی به بام‌های شیب دار اهالی منطقه دارد. در این کناره این نوع گنبد را با خرپای چوبی و پوشش کاشی، سفال یا تخته لت احداث می‌کنند.
اگر مصالح گنبد رک آجری باشد غالباً گنبد را دو پوسته اجرا می‌کنند تا مقیاس زیر کند متناسب باشد و از لحاظ سازه‌ای نیز از استحکام بیشتری برخوردار باشد.قبادیان، وحید، بررسی اقلیمی ابنیه سنتی ایران، انتشارات دانشگاه تهران، ص 139-140
گنبدها در دوران مختلف تاریخی ویژگی‌های متفاوت و معماری‌های متنوعی داشتند.
در دوران ساسانی گنبدسازی آنچنان رواج می‌گیرد و تکامل می‌یابد که از آن پس تا امروز پوشش گنبدی از نظر ساخت به صورت الگو و دستورالعمل کلی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.
دقیق ریاضی در شکل بندی و ساختمان و با کاربست شیوه‌های صحیح صورت می‌گیرد که در همه انواع، گنبدها بدون احتیاج به گاه بست و کالبد و قالب در برابر همه نیروهای فشاری و رانشی به خوبی مقاومت می‌کنند، گرچه در گوشه سازی‌ها از اوایل دوران اسلامی تاکنون تحولاتی چند صورت گرفته‌است اما روش گنبدسازی در ایران همواره ویژگی اجرائی و فرهنگی خاص خود را دنبال کرده‌است. آنچه قابل ذکر است آنکه این ویژگی چه در شکل چه در اجرا (نداشتن قالب) آن را با گنبدهای مشرق زمین همواره متفاوت می‌کند.Architect.Nemoneh.com
جیووانی کوراتولا (Giovanni Curatola) و جیان‌روبرتو سکاریکا به روش مهرازی گنبد ساسانیان بسیار ارج می‌نهند و گوشزد می‌کنند که «فضاهای گنبدی در ساختمان‌های مسیحی اروپا از ارمنستان الگوبرداری شده‌اند که آن نیز به نوبه خود از ایران ساسانی آمده‌است و شوند آن را می‌توان نزدیکی جغرافیایی و این واقعیت که ارمنستان زمان درازی بخشی از ایران‌شهر بوده‌است دانست» مهرازی ژرمنی کلیسای سنت‌پیرِ شهر وین اتریش در سده پنجم میلادی و همچنین تاق بالایی دیوارهای بیرونی کاخ پادشاهی آلمان تئوریک (پادشاهی ۴۷۵ تا ۵۲۶ میلادی) در شهر راونا همانند روش تاق ورودی تیسفون است.
گنبد در مساجد ایرانی ، نویسنده: احمدرضا عاملی
گوران ممکن است، به موارد زیر اشاره داشته باشد:
لَنگَر ابزاری است که برای اتصال کشتی یا قایق به نقطه‌ای از کف دریا بکار می‌رود تا از حرکت شناور مذکور جلوگیری کند.
لنگرها اصولاً بر دو گونهٔ موقتی و دائمی هستند. لنگرهای موقتی را می‌توان به بالا کشید و همراه با شناور برد ولی لنگرهای دائم را نمی‌توان به بالا کشید بلکه برای جابجایی آن نیاز به اقدام تیم متخصص این کار است.
تمامی وسایل مربوط به لنگر از قبیل زنجیر و دوّار لنگر و چشمی لنگر و دالان زنجیر و جرثقیل لنگر را لنگرافزار می‌گویند.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹: مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی.
مجیدآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمد آباد2، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
محمدآباد می‌تواند نامی برای محلهای زیر باشد:
محمدآباد دهنو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان رزم آوران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 2000نفر (250خانوار) بوده‌است.
محمدآبادهنسیج علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است ، این روستا در نزدیکی تونل جاده رفسنجان به سرچشمه است و از روستاهای رضو مغو ساردین گلیلون و اردوگاه عباس آباد و شاه غریب گذر کرده تا به این روستای زیبا و خوش آب و هوا برسید. از بزرگان و قدیمی های این منطقه میتوان به بزرگانی چون آقایان سید یدالله حسینی ، سید مهدی حسینی (حاج آقا )،حسین رودینی (حسین اسدالله ) ،سیدجلال حسینی، درویش نبوی (درویش میرزا ) و علی بازماندگان (میرزا) ... اشاره کرد .خانوادهایی چون :حسینی ، بازمانده، بازماندگان ،حسن پور ، ترابی ، کریمی ، رودینی ، نبوی، ...ساکنین اصلی و قدیمی این روستا می باشند.
این روستا در دهستان سرچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.ا
محمدیه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمدیه (خانه)، خانه‌ای مربوط به دوره قاجار در استان سمنان
محمدیه (خان تهران)، خان یکی از محله‌های تهران در دوره قاجار
محمدیه (فرقه)، فرقه‌ای که به مهدویت نفس زکیه معتقدند
محمدیه (سازمان)، یک سازمان بزرگ اسلامی در کشور اندونزی
محمودآباد نام مراکز جمعیتی زیر است:
مرادآباد نام مکان‌های مختلفی است:
مزرعه سادات یکی از روستاهای دهستان لواسان کوچک بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۱۰۷ نفر در ۳۴ خانوار بوده‌است که قطعاً تا کنون افزایش یافته‌است.
مُظَفَّرآباد یکی از شهرهای پاکستان است.
شهر مظفرآباد مرکز استان کشمیر آزاد است و در شهرستان مظفرآباد قرار دارد.
این شهر در کرانهٔ رودهای جهلُم و نیلم جای دارد.
نام پیشین مظفرآباد، اودابهاندا بود که در روزگار قدیم پایتخت دودمان شاهی بود. دودمان شاهی در دره کابل و سرزمین گنداره فرمان می‌راندند.
نام مظفرآباد از نام سلطان راجه مظفرخان، فرمانروای خاندان بومبه گرفته شده‌است. شهر مظفرآباد پس از جنگ ۱۹۴۸-۴۹ به عنوان مرکز جامو و کشمیر آزاد برگزیده‌شد.
این جنگ پس از حمله عشایر پاکستانی و تصرف بخش‌هایی از کشمیر توسط آنان آغاز گشت. نیروهای نظامی هند، مناطق مرکزی و شمالی ایالت کشمیر را تحت کنترل درآوردند. به دنبال این جنگ یک سوم کشمیر زیر نام «کشمیرآزاد» با مساحت ۳۱۲۰۰ کیلومتر مربع با مرکزیت مظفرآباد، دراختیار پاکستان و دو سوم دیگر یعنی جامو، لاداخ و دره کشمیر این ایالت به مساحت ۵۴۸۰۰ کیلومتر مربع با مرکزیت سرینگر و جامو، تحت اداره هندوستان قرار گرفت. این جنگ در سال ۱۹۴۸ با دخالت سازمان ملل متحد و تعیین خط آتش میان دو کشور به طول ۷۷۲ کیلومتر، به سردی گرایید.آرمان ملی، بازدید: اوت ۲۰۰۹
در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۵ زمین‌لرزه‌ای با شدت ۷٫۶ ریشتر مظفرآباد را لرزاند.
پس از این زمین‌لرزه، سه‌چهارم از شهر مظفرآباد ویران شد.
بیش از شصت درصد از خانه‌های مظفرآباد در این زمین‌لرزه نابود و خدمات‌رسانی اساسی مانند آب، برق، وخت و ارتباطات در این شهر متوقف شد.
شمار جان‌باختگان این رویداد در شهر مظفرآباد ۱۱ هزار تن برآورد شد.روزنامه جمهوری اسلامی، 20/07/1384 صفحه گوناگون، بازدید: اوت ۲۰۰۹.
مهدی آبادامینیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان قاسم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
مهدی آبادسردار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان قاسم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۷۰ نفر (۲۹۱خانوار) بوده‌است.
مهدی آبادمعاون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
مهدی آبادواحد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان قاسم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۷۳ نفر (۶۲۱خانوار) بوده‌است.
موتورمسعودآبادخلیلی، روستایی از توابع بخش انار شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
نراب، روستایی است از توابع بخش چشمه‌ساران شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چشمه‌ساران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۷۲ نفر (۴۴۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نصرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نورآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هرمزآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان گورک سردشت قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۵ نفر (۱۳ خانوار)
همت آباداگاه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۴۶ نفر (۴۹۷خانوار) بوده‌است.
چاه ضیائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
چاه طاقی (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
عزیزآباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است. دسترسی به این روستا از مسیر شهر گناباد و پس از عبور از روستاهای بیلند و قوژد امکان پذیر است. فاصله این روستا از جاده اصلی گناباد به مشهد، ۱۳ کیلومتر می باشد.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۷ نفر بوده‌است.
کلاته کلوخ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا از مناطق محروم شهرستان گناباد محسوب می شود که مشکلات فراوانی دارد.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر بوده‌است.
کلاته مسگرا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کلاته نو روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان گناباد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۸ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
مارکوهک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
چاهک (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
باغ آسیا (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.از مهمترین محصولات این روستا زعفران و گندم می باشد. کار اغلب مردم روستای باغ اسیا در زمان های قدیم قالیبافی و کشاورزی بوده است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال1395، جمعیت آن 2100 نفر(650 خانوار) بوده‌است.
چاه بنیلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
قنبرآباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۲۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.
رهن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۱ نفر (۲۶۴خانوار) بوده‌است.
چاه روغنی (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
محمدآباد لب‌رود، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
شیرازآباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
روستای روچی جنوب غربی شهرستان گناباد در خراسان رضوی واقع شده و از شمال به روستای شیراز آباد و از شمال غربی به تفرجگاه علی آباد ودهستان زیبد و از سمت شرق به روستای سقی متصل شده‌است .این روستا در مرکزیت دهستان زیبد.بخش کاخک واقع شده‌است .
روستای روچی بدان جهت شهره خاص وعام شده‌است که از لحاظ زیبایی و آب وهوا نوع بافت بهترین روستای منطقه بوده‌است.
کلمه روچی نیز در لغت به معنی انتخاب شده –گلچین شده یا سرچین شده می‌باشد و از لحاظ مکانی در کنار رود فصلی منطقه واقع شده که این خود جنبه تفریحی داشته وباعث آمدن مردم از نقاط مختلف به این روستا می‌شود .
روستای روچی طبق آخرین سرشماری که در سال 90انجام شده‌است بالغ بر 151خانوار و حدوداً 600نفر جمعیت می‌باشد اما با توجه به این که اتکای اقتصادی مردم روستا بر پایه کشاورزی بوده‌است به خاطر خشکسالی‌های پی در پی چند سال اخیر مردم روستا و به خصوص قشر جوان مجبور به مهاجرت به شهرهای اطراف مخصوصاً مشهد شده‌اند .
روچی به خاطر واقع شدن در دامنه کوه وداشتن در ختان زیاد دارای آب وهوایی ملایم چه در زمستان وچه در تابستان می‌باشد.این روستا به دلیل واقع شدن در کوه پایه داری خاکی شنی مخلوط با رس می‌باشد که این امر موجب تقویت خاک وموجب نفوذپذیری ریشه گیاه در خاک می‌شود و این خصیصه موجبات رشد بیشتر گیاهان را فراهم می‌کند.آب روستا از چند راه تأمین می‌شود یکی آب‌های جاری که به وسیلهٔ سد مهار و انتقال داده می‌شود و دیگری چشمه ,قنات‌ها (کاریز)می باشد .
که این عوامل همگی دست به دست هم داده وباعث روئیدن انواع محصولات زراعی و باغی شده‌است .ونیز آب آشامیدنی روستا ازیکی از این قنات هاگرفته که مسافت شش کیلومتری بین روستا وقنات لوله کشی شده‌است. این روستا دارای هشت قنات و چندین چشمه می‌باشد.
یکی زیباییهای روستای روچی درخت چناری با قطر3 متری و تنه حدود 9 متر و عمری نزدیک 1000 سال می‌باشد که در مرکز روستا واقع شده‌است و سایه درخت چنار مکانی برای تجمع اهالی می‌باشد .
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1390، جمعیت آن بیش از600 نفر (151خانوار)ساکن که در ایام محرم و تعطیلات عید نوروز به حدود 4000 تا5000 نفر می‌رسد.
طبق سرشماری سال 1400 ؛300 خانوار در ان زندگی میکنند که این عدد به دلیل احتیاج مردم به هوای پاک افزایش یافته.
زعفران، گندم، جو، انگور(کشمش)، انار، زیره سبز، هلو، انجیر، گردو ، توت خشک ،زردآلو ، گیلاس و آلبالو.عدس .نخود.بادام.مجوک
شیر, ماست ,پنیر ,گوشت گوسفند وگوساله
گردآورنده|داود قنبری
خاتومه (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
درصوفه (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
این روستا در فاصله 3 کیلومتری زیبد و 26 کیلومتری گناباد واقع است این روستا در داخل تنگل و دیواره کوه زیبد دامنه کوه تیرماهی و نزدیک ایوان صوفه پیر قرار دارد که محوطه باستانی است. در صوفه ایوانی است که مانند تاق بستان می باشد بدون نقوش و سنگ تراشی نشده است ولی احتمالا اقامتگاه یزدگرد سوم بوده این منطقه مقدس محسوب میشده و آب چکان ایوان صوفه ان چشمه ای مقدس بوده است.احتمالا از معابد دوره میترایی نیز بوده است.
زیرجان (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
روستای زیرجان در فاصله ٣۶ کیلومتری جنوب غربی گناباد ، همچون نگینی سر سبز در دل ارتفاعات سیاه کوه واقع گردیده است. این روستا متشکل از دوازده پارچه آبادی و مزرعه هایی نظیر گدار سلام ، کلاته ملا ، تقویی ، زوبیمر ، گور علی مقری ، دندارنج ، دهنه دره ، سینو و… است که با مناظر و جاذبه های طبیعی کوهستانی ، مقصد گردشگران ، کوه نوردان و دوستداران طبیعت است .
مهمترین ناهمواری این منطقه ، ارتفاعات سیاه کوه با قله ای بنام تیر ماهی با ارتفاع ٢۵۵٧ متر است . زیرجان با چهره‌ای کوهستانی ، درفصل تابستان از آب و هوای بسیار مطبوعی برخوردار است . ازجمله هنر های دستی و بومی زیرجان سبد بافی( لحجه محلی شیب چینی) است که هنوز هم در فصل زمستان کم و بیش به این حرفه مشغول می باشند .
کشاورزی و دامداری ، شغل اصلی مردم زحمتکش در این روستا است . به علت ناهمواری منطقه اکثریت مردم به مرور زمان به زانو درد مبتلا می‌شوند .
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
کلاته شهاب، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
کلاته علی‌آباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بیهود (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.در خراسان جنوبی هم روستایی به نام بیهود وجود دارد.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
رضویه (گناباد)،که نام اصلی ان رزو می‌باشد روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.نام اصلی این روستا رزو است به دلیل رنگ نارنجی کوههای اطراف ان به رز و رزو شهرت دارد که به صورت کتابی در سال‌های اخیر اشتباها رضویه می نویسند.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
گوهردشت (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۰ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
سرآسیاب (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
فودنجان، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۳ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
کلاته سیدعلی (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
گنبتوک، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
نوده میرمحراب، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
یکی از روستاهای مهم بخش کاخک
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
هراونج، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان زیبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 48 نفر بوده‌است.
کبوترکوه، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
استاد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
روستای استاد در جنوب شرقی شهرستان گناباد و در فاصله تقریبی ۳۴ کیلومتری از این شهرستان و ۱۳ کیلومتری شرق شهر کاخک است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۳ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است. جمعیت روستا در سال ۱۳۴۸ حدود ۸۰۰ نفر بوده‌است. جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ که اولین سرشماری پس از زلزله می‌باشد ۶۱۸ نفر و در سرشماری سال ۱۳۸۵ ،۳۰۳ نفر بوده‌است.
حمام این روستا در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار باستانی ایران به ثبت رسید.
قلعه استاد
از محصولات عمده کشاورزی روستا می‌توان به انار، انگور، انجیر، توت، زرد آلو، بادام، هندوانه، خربزه، گندم، جو، ارزن، زعفران، پنبه ، زیره سبز، چغندر، و شلغم اشاره کرد.
دوغ‌آباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
رضو سفلی، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
مه‌آباد علیا، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
باقرآباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
بخت‌آباد بالا، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
بخت‌آباد پایین، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
بنفش (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
تکزو، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
چرک‌آباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
چشمه سفید (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
خون‌آباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
دهنو (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
رزگ (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
زیروک، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
شاهراه (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
علیمنصوری (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
کسک روستایی در دهستان کاخک بخش کاخک شهرستان گناباد استان خراسان رضوی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
کلاته شمس، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
روستای کلاته شیخی، روستای محرومی از توابع بخش کاخک، شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی است. فاصله این روستا از شهر کاخک ۶ کیلومتر و از مرکز شهرستان ۲۶ کیلومتر می‌باشد.
این روستا در منطقه‌ای کوهستانی و در حاشیه رودخانه واقع گردیده و دارای مردمی مهربان و مهمان‌نواز است که عموماً از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند. اهالی مؤمن، متدین و ولایت‌مدار این روستا از پیشگامان انقلاب اسلامی دراین منطقه بوده و غالباً ایثارگر و از مجاهدان جنگ می‌باشند.
این روستا در دهستان کاخک قرار داشته و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۵۴ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
به نقل از بزرگان و ریش سفیدان، مالک اولیه روستا فردی مالدار بوده که قنات روستا را حفر و به دامداری اشتغال داشته است. در پی بارندگی و طغیان رودخانه، قنات مسدود می‌گردد؛ به‌گونه‌ای که وی قادر به باز گشایی و احیاء آن نشده یا به‌دلایل دیگر ناگزیر این روستا را به مقصد دیگری ترک می‌کند. چندی بعد فرد دیگری قنات روستا را بازگشایی و مورد استفاده قرار می‌دهد و چون خبر در راه بازگشت بودن مالک اولیه را می‌شنود، اقدام به وقف آن می‌نماید. این خبر در بین راه به مالک اولیه رسیده و او از همان‌جا بازمی‌گردد. از آن زمان که گویا حدود ۳۰۰ سال می‌گذرد، حیات این روستا جریان دارد. نام روستا ممکن است از شخصیت مالک اولیه که احتمالاً فردی روحانی، بزرگ، باگذشت یا متمول بوده، برگرفته شده باشد؛ که احتمال روحانی بودن مالک روستا با توجه نام روستاهای همجوار دور از ذهن نیست.
کلاته ولی، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
مغاث، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
مهی‌آباد بالا، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
مهی‌آباد پایین، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
مرغش (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
ملاآباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
پای گدار، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
پچک (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۵ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
ترنج پایین، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
سارنگ سفلی، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
ششک (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
قلعه‌سفید سفلی (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
فخ (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
روستای فخ در حاشیه جاده کوهستانی گناباد به فردوس قرار دارد.
کلاته میزاتقی، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
تک بنستان، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
تک میدان، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
زقیچ، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
صالح‌آباد (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
کج‌آباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
کرشک (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
کوه قلعه سفلی، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
میمند (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
نهجز پایین، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
بازه حور ، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
بزدغور یکی از شهرهای ولایت توس به‌شمار آمده و در کتب تاریخی از آن یاد شده‌است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۵۸ نفر (۴۱۵خانوار) بوده‌است.
سلطان‌آباد نمک، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۷۸ نفر (۴۲۷خانوار) بوده‌است.
تکروک سفلی، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
ده ملا (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
دیزباد سفلی روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳٬۲۵۴ نفر (۱٬۰۰۶خانوار) بوده‌است.
دشت دیزباد دارای یکی از حاصلخیزترین و پرآب‌ترین دشت‌های بینالود می‌باشد و دارای بیشترین زمین جهت انجام فعالیت کشاورزی و زمین‌های مسطح است. دارای بیشترین چاه عمیق در منطقه نیشابور است.
به علت وجود کوه‌های بینالود و شیب مناسب نفوذ آب‌های زیر زمینی باعث حاصلخیزی و فراوانی آب این دشت شده‌است. رودخانه فصلی هم از بینالود به دشت دیزباد می‌ریزد. قنات‌های دیزباد هم به علت ریزش در مسیر مسدود شده و فاقد روانی اب می‌باشند۰ در سال ۱۳۸۹ یک‌بار با هزینه دولت جهت احیای دوباره این قنات‌ها اقدامی صورت گرفت ولی مسمر ثمر نبود. این قنوات نیز از خود بینالود سرچشمه می‌گیرند.
دشت نیشابور جزئی از حوضه آبریز کالشور نیشابور است و در دامنه جنوبی ارتفاعات بینالود و در شمال شرق کویر مرکزی واقع شده‌است. از شمال به خط الراس ارتفاعات بینالود، از شرق به بلندیهای لیلا جوق و یال پلنگ، از جنوب به تپه ماهورهای نیزه بند، از غرب به حوضه آبریز دشت سبزوار محدود است. وسعت کل حوضه ۷۳۰۰کیلومتر مربع است که ۴۱۰۰کیلومتر مربع آن را دشت و بقیه را ارتفاعات تشکیل می‌دهد. رودخانه‌های مهم منطقه تحت مطالعه، اغلب از ارتفاعات شمالی دشت سرچشمه می‌گیرد و سیلاب خود را به کالشور می‌ریزد. این رودخانه‌ها عبارتند از:
کالشور (بزرگترین)- دیزباد (مناسب برای مصارف شرب و کشاورزی)- دررود- خرو- بوژان (طغیان رودخانه در مرداد ماه سال ۱۳۶۶ و خسارات مالی و جانی) فاروب رومان- طاغون – بار- بقیع-اندرآب –حاجی بیگی. (تمامی رودخانه‌های ذکر شده با دبی متفاوت بعد سیراب کردن قسمتی از اراضی، به کالشور می‌پیوندند)
بلندترین نقطه رشته کوه بینالود، قله شیرباد با بلندی ۳۴۲۰متر است که در شمال روستای بوژان (شمال شرقی شهر نیشابور) قرار گرفته‌است؛ ولی قله بینالود با وجود ارتفاع کمتر از آن معروفیت بیشتری دارد. رشته کوه بینالود به طول تقریبی ۱۳۰ کیلومتر از شمال شهر نیشابور تا جنوب غربی شهر قوچان کشیده شده‌است؛ و جلگه و دشت نیشابور را از دشت مشهد و قوچان جدا می‌نماید. سه رودخانه دائمی کشف رود، اترک و کال شور از این رشته کوه سرچشمه می‌گیرند. افزون بر این رودخانه‌های نسبتاً کم‌آبی همچون رودخانه‌های میرآباد، زشک و طرقبه، اخلمد، بوژان، خرو علیا، بار، و دیزباد علیا در دره‌های خرم این منطقه جریان دارند که بخش اعظم آب آن‌ها صرف آبیاری باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی می‌شود. ریواس از معروفترین و مرغوبترین گیاهان خودروی این رشته کوه به‌شمار می‌رود؛ و در بخش شمال غربی رشته کوه بینالود پوشش درختچه‌های ارس به‌شکل تنگ دیده می‌شود. برف و یخ حاصل از بارش‌های زمستانه و بهاره غالباً تا اواسط فصل تابستان در قله‌ها باقی می‌ماند. روستاها و تابستانگاه‌های زیبایی همچون بوژان، اخلمد، زشک و طرقبه، خرو، بار و دیزباد در دامنه این رشته کوه از چشم‌اندازه‌های بی‌مانند و بدیعی برخوردارند که دشت دیزباد سفلی از ارتفاعات بینالود و قوچ گرد نمای بسیار زیبا و خیره کننده ای دارد وهمه ساله از این قله کوهنوردان زیادی سعود و دیدن می‌نمایند که این منظره را می‌بینند و به عظمت و بزرگی خداوند مهربان در این دشت بزرگ پی می‌برند.
۲: دشت نیشابور:
۲–۳ :زیر ساخت کشاورزی منطقه
در قسمت‌هایی از دشت نیشابور که به کالشور نزدیک است مشکل شوری خاک و آب، مناسب نبودن زمین برای انجام عملیات زراعی مطرح شده‌است، راه حل مناسب برای مقابله با این مشکل، انطباق با آن از نظر زیست‌محیطی، تغییر گونه‌های کشاورزی و… است. بدین معنی که در شرایط آّب و خاک شور بایستی نسبت به کشت گیاهان زراعی یا باغی مقاوم به شوری مانند پنبه-جو-چغندر قند-گلرنگ-پسته اقدام نمود. در طرح مطالعاتی جامع آب شهرستان (جلد ۹ طرح مطالعات احیاء توسعه کشاورزی) اینگونه آمده‌است که از تعداد ۳۰رودخانه دایم وفصلی موجود در دشت نیشابور ۱۹ مورد آن برای تعدادی از ماه‌های سال برای آبیاری باغات استفاده می‌شود. همچنین در گزارش مطالعات محاسبه بیلان منابع آب حوضه آبریز دشت نیشابور (۱۳۷۷) نشان می‌دهد که تعداد چاه‌های پیزومتری موجود در سطح دشت نیشابور هر ۶۵ کیلومتر یک حلقه چاه موجود است و از استاندارد واقعی یعنی هر ۲۵ کیلومتر یک حلقه چاه برخوردار نیست. (چاه‌های مطالعاتی که برای اندازه‌گیری سطح آب‌های زیر زمینی حفر می‌شود)
در جدول ذیل محصولات تحت کشت در چاه‌های مورد مطالعه نشان داده شده‌است. ۵۷٪ اراضی زیر کشت محصولات پاییزه (سفید برگ) شامل گندم-جو-کلزا- و۴۳٪ مابقی به محصولات بهاره (سبزه برگ) وبا غات پسته اختصاص می یا بند. ملاحظه می‌گردد که بیش از ۹۵٪ اراضی به کشت گندم و جو، باغات پسته، یونجه، پنبه، چغندر قند، ذرت علوفه ای، هندوانه بذری و گوجه فرنگی مربوط می‌شود.
جدول :الگوی کشت در اراضی تحت آبیاری چاه‌های بررسی شده
در منطقه بیش از ۶۵ حلقه چاه عمیق وجود دارد، که در بعضی از آن‌ها ۱۲ اینچ اب خروجی ویا بیشتر هم وجود دارد.
کمرسیاه پایین قناتی است که در روستای دیزباد از توابع بخش زبرخان، شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی قرار دارد
مشخصات قنات طول این قنات ۸۰۰ متر است و تعداد ۳۰ میله چاه دارد. عمق مادرچاه این قنات، ۱۰ متر و فاصلهٔ مظهر تا محل آن ۵۰۰ متر می‌باشد. دبی این قنات ۱۰ لیتر بر ثانیه است.
تعداد مالکان این قنات ۵۶ نفر می‌باشد
باد دیز باد، قطب آینده انرژی در خراسان رضوی ایران در این میان با ۱۱ مگاوات تولید برق بادی مقام ۲۶ دنیا را دارا می‌باشد. با توجه به وجود باد مناسب و اقتصادی در منطقه نیشابور از اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی، توسط جهاد دانشگاهی مشهد و جهاد سازندگی خراسان پیشنهاد مطالعات ایجاد نیروگاه مطرح گردید.
در ابتدای امر به دلیل نبود ایستگاه هواشناسی در منطقه مورد مطالعه (دشت دیزباد) از اواخر سال ۱۳۷۴ کار مطالعاتی بادسنجی با نصب دستگاه‌های ثبات دار توسط جهاد سازندگی در ارتفاع ۲۰ متری از سطح زمین آغاز شد. اطلاعات ایستگاه بادسنجی حسین‌آباد رازان که در سال‌های ۷۵ و ۷۶ جمع‌آوری شده بود ایجاد نیروگاه و مزرعه بادی۲ در دشت دیزباد را از نظر اقتصادی توجیه کرد؛ و بعد از انجام مذاکره با یک شرکت آلمانی مجری طرح‌های نیروگاه‌های بادی، دو واحد نیروگاه بادی به صورت آزمایشی در منطقه احداث شد و ایجاد مزارع بادی (۲) در برنامه آینده قرار گرفت.
در طرح مطالعاتی پنج مزرعه بادی پیش‌بینی شده‌است که عبارتند از: مزرعه شماره یک در روستای حسین‌آباد، مزرعه شماره دو در نیم گره، مزرعه شماره سه روستای دیز باد سفلی مزرعه شماره چهار و پنج در جنوب غربی روستای دیزباد بین روستاهای نو بهار، اسلام‌آباد (چاه ده اینچی) و دیزباد.
نیروگاه‌های بادی مورد مطالعه مانند نیروگاه‌های بادی منجیل در استان گیلان متصل به شبکه سراسری برق نیست، بلکه یک تکنولوژی جدید در جهان است یعنی مستقل از شبکه برق. این نیروگاه‌ها برای تأمین برق چاه‌های کشاورزی و روستاهای کوهستانی به وجود آمده‌است و تکنولوژی آن همپایی کشور آلمان – مخترع این طرح – پیش می‌رود و در جهان پدیده ای کاملاً جدید است. وجود جاده اصلی مشهد – تهران و راه‌آهن در دست ساخت مشهد – بافق که از میانه دشت عبور می‌نماید، پارامتر مثبتی برای نصب نیروگاه‌های بادی در منطقه است. علاوه بر آن راه‌های شوسه متعددی به منظور دسترسی به چاه‌های کشاورزی دشت احداث گردیده‌است. دشت دیزباد و دشت‌های همجوار آن به لحاظ کشاورزی و منابع آب زیرزمینی از غنای بسیار مناسبی برخوردارند. به گونه ای که فقط در ۱۰۰۰ کیلومتر مربع، تعداد ۵۴۲ حلقه چاه کشاورزی وجود دارد که فقط ۲۶٪ آن‌ها در حال حاضر(۱۳۸۰ سال) از طریق شبکه برق تغذیه می‌شوند و بقیه از موتورهای دیزلی که برخی با فرسودگی ناشی از عمر زیاد و عدم نگهداری صحیح، مشکلات فراوانی را برای کشاورزان فراهم آورده‌اند، استفاده می‌کنند. به‌طور متوسط مصرف روزانه هر موتور بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ لیتر گازوییل و شش تا هفت لیتر روغن می‌باشد، که در صورت برقی شدن این چاه‌ها (بویژه از طریق نیروگاه‌ها بادی) سالانه از سوخت صدها هزار لیتر گازوییل و روغن جلوگیری خواهد شد.
علاوه بر مصرف انرژی در روستاهای منطقه، طرح ایجاد شهر جدید بینالود با کاربری صنعتی – مسکونی به وسعت پنج هزار هکتار و حدود ۳۰۰ هزار نفر جمعیت، بار قابل ملاحظه ای در منطقه ایجاد خواهد نمود که ضرورت تدوین برنامه ای جامع برای تأمین انرژی را حتمی می‌نماید و انرژی فراوان باد دشت دیزباد می‌تواند کانالی مطمئن برای تأمین برق و انرژی باشد.
بر اساس یک میانگین و شکل خاص باد، یک واحد توربین بادی kw ۵۰۰ با، بادی که حدود هشت متر در ثانیه سرعت دارد می‌تواند ۱۸۰۰ کیلو وات برق در سال تولید کند، همین توربین در منطقه دیز باد با توجه به سرعت بالای باد می‌تواند ۲۰۰۰ کیلو وات برق تولید نماید؛ و بر اساس یک پیش‌بینی باد دیزباد توان تولید سالانه ۴۳۲۰ مگاوات برق را دارد.
لذا این منطقه و نیروگاه‌های بادی آینده آن قابلیت اتصال به شبکه سراسری را دارند و غیر از نیروگاه‌های مستقل از شبکه که فعلاً در طرح برنامه قرار دارند باید نیروگاه‌های بادی متصل به شبکه سراسری هم مورد توجه قرار گیرند و این امری است که باید مسئولین طرح بویژه سازمان انرژیهای نو وابسته به سازمان انرژی اتمی ایران آن را مد نظر قرار دهند.
طرح ایجاد مزارع بادی دیزباد اکنون دوره مطالعات و احداث را پشت سر می‌گذارد(۳) و در این راه عدم تأمین ارزی، بروکراسی اداری و گمرکی در وزارتخانه‌های صنایع، جهاد سازندگی، بازرگانی و امور اقتصادی و دارایی، عدم همکاری شرکت آلمانی در برخی دوره‌ها، از مهمترین مشکلات پیش روی می‌باشد. با توجه به گسترش و جریان باد دیز باد در جنوب دشت نیشابور، این قسمت‌ها نیز توان و ظرفیت ایجاد نیروگاه بادی را دارند و از نظر ویژگیهای طبیعی تقریباً شرایط همسانی با دشت دیز باد را دارند.
امید است که با مطالعه این بخش و با ایجاد نیروگاه بادی، حداکثر استفاده از این منبع لایزال الهی بشود.
یادداشت‌ها: ۱- قدرت تولید با توان سوم سرعت متناسب است.
بر اساس فرمول p v p= cv یعنی اگر باد ۶ متر در ثانیه سرعت دارد در توان سوم سرعت می‌شود (۲۱۶ = ۶) ولی اگر فقط یک متر به این سرعت اضافه گردد می‌شود (۳۴۳ = ۷) که مقدار اختلاف آن با ۶ متر سرعت خیلی بیشتر می‌شود و از آنجا که باد دیزباد ۸ متر سرعت دارد (یعنی دو متر بیشتر از بادهای اقتصادی) پس مقدار انرژی تولیدی آن خیلی زیاد خواهد بود.
۲- مزرعه بادی: شامل تأسیسات مربوط به گروهی از ماشین‌های بادی است که در آرایش منظمی در یک ناحیه محدود و مناسب جهت تولید الکتریسیته مورد استفاده قرار گیرند.
۳- در سال ۱۳۸۱، ۵ دستگاه از توربینهای بادی منطقه در شرق شهر جدید بینالود به بهره‌برداری رسید که به مرور تعداد واحدهای نیروگاه بادی بینالود به ۴۳ مورد افزایش خواهد یافت.
پیوه ژن روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۳۳ نفر (در ۲۸۷ خانوار) بوده‌است.
اسماعیل‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شرکت عمران شهر جدید بینالود یا اوارشک روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴٬۲۶۲ نفر (۱٬۳۱۲خانوار) بوده‌است.
دلبران (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
امام تقی، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.در بیش از 200 روز از سال در این روستا باد می وزد.یکی از نیروگاه‌های ایران از نیروگاه‌های بادی با ظرفیت تولید ۲۸٫۲ مگاوات که شامل ۴۳ توربین ۶۶۰ کیلوواتی در مجاورت این روستا قرار دارد.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 924 نفر بوده‌است.در مجاورت این روستا مرکز انتقال نفت امام تقی قرار دارد.
ابرش یا ابرشک روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۹۸ نفر (۱۶۱خانوار) بوده‌است.
جمال ده، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۶ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
درخت سفیدار، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
رازون روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰۷ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
فخرداود، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۶ نفر (۲۱۵خانوار) بوده‌است.
گون جوک سفلی، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
گون جوک علیا، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۶ نفر (۱۴۷خانوار) بوده‌است.
زیارت (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۹ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
کج النگ، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۹ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است.
نیزار (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
سیرزار (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
بیرم‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
معصوم‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.
زمان‌آباد (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 30 نفر (۸خانوار) بوده‌است.
گل بقرا، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان پیوه ژن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۸ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
صیدآباد روستایی در دهستان پیوه ژن بخش احمدآباد شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۷۰ نفر (۲۳۱خانوار) بوده‌است.
طرق؛ نام شهرکی در حاشیه شهر مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. این شهرک در مشهد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳٬۴۹۱ نفر (۵٬۹۴۳خانوار) بوده‌است.
عارفی (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۱ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
بش ساروق ساروق، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا درمسیر مشهد به ملک آبادودرمجاورت باروستای ده غیبی قراردارد.
این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۲، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است.
ده غیبی، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا بالغ ۱۸۵۵ نفر جمعیت دارد ومیزان ۴۰۰خانواربه صورت پراکنده ازیکدیگر زندگی می‌کنند، روستاهای دیگراطراف آن عارفی وبساروج می‌باشند که بیش ترنیازهای این دو روستا از ده غیبی رفع می‌شود.
جمعیت این روستا ۱۸۵۵ نفرمی‌باشد که بالغ بر۴۰۰خانوار دراین روستا به صورت پراکنده گردهم آمدند.
کرتیان (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
روستا در فاصله ۱۰ کیلومتری مشهد از خروجی خلج به سمت روستای هفت حوض و بعد از روستای شلگرد می باشد با طبیعتی بسیار بکر و مناظر بسیار دیدنی ، این روستا از جاذبه های گردشگری بخش احمدآباد محسوب میشود.
این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن پنجاه و سه خانوار می باشد.
بالندر (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
بزوشک، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان سرجام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۱ نفر (۱۳۱خانوار) بوده‌است.
ده‌سرخ (مشهد)، روستایی از توابع بخش احمدآباد شهرستان مشهد در 45 کیلومتری مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.