moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جف اف. کینگ () یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تلویزیونی، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "شکارچی حرفه‌ای"، "یقه سفید"، "دروازه ستارگان اس‌جی-۱" و "به‌سوی جنوب" اشاره نمود.
نیکلاس رایت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بهترین بازی دنیا"، "سقوط کاخ سفید"، "لوک افغان"، و "" اشاره کرد.
استیون هیلیارد استرن (؛ – ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "دو" و "پول" اشاره نمود.
بخش نخست: ناپدید شدن ویل بایرز ، نخستین قسمت از فصل نخست سریال آمریکایی علمی–تخیلی و ترسناک "چیزهای عجیب" است. این قسمت توسط خالقان سریال "چیزهای عجیب"، یعنی برادران دافر کارگردانی شده‌است. "ناپدید شدن ویل بایرز"، همچون تمامی قسمت‌های فصل اول سریال در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ توسط نت‌فلیکس منتشر شد. فین ولفهارد، میلی بابی براون، نوآ اشنپ، گیتن ماتارازو ،کلب مک لاگلین، وینونا رایدر، دیوید هاربر، ناتالیا دایر، چارلی هیتون، جو کیری، متیو موداین و کارا بوینو به عنوان ستارگان اصلی سریال، در این اپیزود حضور دارند.
داستان در سال ۱۹۸۳ و در شهر کوچک هاوکینز رقم می‌خورد. پسر بچه‌ای به نام ویل بایرز در راه بازگشت به خانه به صورت مرموزی ناپدید می‌شود. مادر وی به نام جویس نزد پلیس رفته و جستجو برای پیدا کردن او آغاز می‌شود. در این میان، سه دوست صمیمی ویل به نام‌های مایک، داستین و لوکاس نیز برای پیدا کردن او شروع به جستجو در جنگل می‌کنند.
"ناپدید شدن ویل بایرز" با واکنش بسیار مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و در زمینه تیم بازیگری، حس نوستالژی، موسیقی و فضای داستانی ستایش شد.
سال ۱۹۸۳ در شهر کوچک هاوکینز، پسر جوانی به اسم ویل بایرز بعد از جدا شدن از دوستانش و در مسیر خانه توسط موجودی عجیب مورد حمله قرار می‌گیرد. صبح روز بعد خبری از او نیست. مادر ویل که جویس نام دارد ابتدا گمان می‌کند اتفاق خاصی نیفتاده است اما با گذشت زمان متوجه می‌شود موضوع جدی است و به سراغ کلانتر هاپر می‌رود. با اعلام خبر ناپدید شدن ویل، پای سه دوست صمیمی او به نام مایکل، داستین و لوکاس به ماجرا باز می‌شود. آن‌ها تصمیم می‌گیرند سه نفری و شبانه در داخل جنگل به دنبال ویل بروند اما باران شدید باعث می‌شود از مسیر منحرف شده و به دختر جوانی ناشناس که ظاهری عجیب دارد برخورد کنند. دختری که موهای خود را تراشیده و الون (یازده) نام دارد.
پل لینچ (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی، و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیایی-کانادایی است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به ""، "به‌سوی جنوب" و "" اشاره نمود.
کامیلا اسکات (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سه مرد و یک نوزاد"، "هنر سرقت" و "به‌سوی جنوب" اشاره نمود.
لانگتانگ لیرونگ () بلندترین قله هیمال لانگتانگ است که زیررشته‌ای از کوه‌های هیمالیا در نپال به‌شمار می‌رود. این قله در جنوب‌غربی کوه هشت هزار متری شیشاپانگما قرار دارد.
نخستین صعود این کوه در ۲۴ اکتبر ۱۹۷۸ توسط دو کوهنورد ژاپنی و از مسیر خط‌الرأس شرقی آن انجام شد. نخستین صعود زمستانه این قله نیز در ۳ ژانویه ۱۹۸۸ توسط کوهنوردان لهستانی صورت گرفت.
در ۲۵ آوریل ۲۰۱۵، زمین‌لرزه‌ای با بزرگی ۷٫۸ در نپال روی داد که باعث ایجاد زمین‌لغزش در لانگتانگ لیرونگ شد. در روستای لانگتانگ گه مستقیماً بر روی مسیر زمین‌لغزش قرار داشت، ۲۴۳ نفر کشته شدند.
پال ساروسی (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌بردار و کارگردان فیلم اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "اکسوتیکا"، "آخرت شیرین، سفر فلیسیا، آرارات، جایی که حقیقت دروغ می‌گوید، ستایش، کلویی، گره شیطان، اسیر، همه‌چیزتمام، رنج، برف‌پیما، سر در ابرها، مرد حصیری، چارلی بارتلت، راز، دوئل، راکی مارسیانو، مرز جنون، بورجیاها" و "حکومت" اشاره نمود.
ران آلیور (؛ زادهٔ ۱۹۵۰ میلادی) یک نویسنده، تهیه‌کننده تلویزیونی، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، و هنرپیشه اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "کریسمس دنیس منس" اشاره نمود.
منطقه دریاچه‌ای پومرانی () یک ناحیه دریاچه‌ای در فرا پومرانی است که امروزه در شمال غربی لهستان و در شرق استان پومرانی غربی واقع شده‌است.
این ناحیه در منتهی‌الیه کوهپایه بلندی‌های بالتیک قرار گرفته و دریاچه‌های متعددی درون آن قرار دارند. قدمت این ناحیه به عصر یخبندان بازمی‌گردد که قرار گرفتن در بین یخ‌رفتها باعث ایجادش گشت. فلات این ناحیه دریاچه‌ای بسیار شبیه منطقه دریاچه‌ای مازوری، منطقه دریاچه‌ای مکلن‌بورگ و سوییس هولشتاین است.
بزرگترین دریاچه این منطقه درافسکو نام دارد که از مهم‌ترین رود ناحیه به نام دراوا تغذیه می‌شود. سکونتگاه‌های اصلی این منطقه شچچینک و پولچنز دروی می‌باشند. دریاچه‌های پومرانی به دلیل آنکه کمتر شناخته شده هستند نسبت به دریاچه‌های مازوری گردشگران کمتری را به خود جذب می‌کنند.
استیون سرجیک (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) یک کارگردان تلویزیونی، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گمشده در فضا"، "یگان ۶"، "آیرون فیست"، "مدافعان"، "پانیشر"، "با استعداد"، "بازمانده برگزیده"، "لوک کیج"، "متل بیتس"، "دردویل"، "جسیکا جونز"، "فلش"، "ارو"، "فهرست سیاه"، "مظنون"، "کامن لا"، " خانواده غیرمعمولی"، "مرز جنون"، "انبار ۱۳"، "مهره سوخته"، "من کندی می‌خوام"، "غیب‌گو"، "مانک" و "قصه‌های جزیره" اشاره نمود.
تیپ آبراهام لینکلن یا به‌طور رسمی تیپ شانزدهم بین‌المللی ()، یک تیپ مختلط بود که برای جمهوری دوم اسپانیا در جنگ داخلی اسپانیا به عنوان بخشی از تیپ‌های بین‌المللی جنگید.
پارک زعبیل () یک پارک عمومی در دبی، امارات متحده عربی که در منطقه زعبیل دبی واقع شده‌است، از شمال به مسیر شیخ راشد و از شمال غربی به مسیر شیخ خلیفه بن زاید منتهی شده و از جنوب خیابان شیخ زاید آن را قطع می‌کند. این پارک به چند بخش تقسیم شده که به پل‌های عابر پیاده مرتبط می‌باشد و دارای دروازه‌های ورودی متعددی است.
فورخس (؛ – ) یک کاریکاتوریست، طنزپرداز گرافیکی و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
جایزهٔ بین‌المللی طنز گات پریک () یک جایزهٔ بین‌المللی طنز است که به کاریکاتوریست‌ها و طنزپردازان اهدا می‌شود و برای یادبود کاریکاتوریست اسپانیایی «ژائومه پریک» (۱۹۳۵–۱۹۹۵) ایجاد شد.
این جایزه از سال ۱۹۹۵ میلادی اعطا می‌شود. جایزهٔ آن تندیسی نقره‌ای از گربه‌هایی است که یک قلم در دست دارند و معمولاً توسط ژائومه پریک طراحی می‌شد.
این جایزهٔ شامل یک «جایزهٔ افتخاری طنز» هم هست که به طنزپردازان و کاریکاتوریست‌های کهنه‌کار و پیشکسوت اهدا می‌شود.
ایساکی لاکوئستا (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و نقاد اهل اسپانیا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صدف طلایی شده‌است.
بیسو (به اسپانیایی: El Viso) یک محله و منطقهٔ مسکونی در شهر مادرید است که در منطقهٔ چامارتین واقع شده‌است.
این محله در حال حاضر ثروتمندترین محلهٔ پایتخت اسپانیا محسوب می‌شود.
ارنستو خیمنس کابایرو (؛ – ) یک فیلم‌ساز، نویسنده، دیپلمات، سیاستمدار و از پیشگامان فاشیسم در اسپانیا بود.
استنلی جی. پین مورخ آمریکایی که در زمینهٔ تاریخ اسپانیا تخصص دارد، او را «گابریله دانونزیو اسپانیا» لقب داده‌است.
وی مدتی در ارتش «مراکش اسپانیا» خدمت کرد و تحت تأثیر شارل موراس کتابی از تجربیات خود در آنجا به نام «یادداشت‌های مراکشی یک سرباز» منتشر کرد که باعث خشم شدید فرماندهان ارتش شد و او را به رندان افکندند؛ اما با عفو و دستور ژنرال میگوئل پریمو ده ریورا آزاد شد.
آثار او را بخشی از جنبش ادبی-هنری فراواقع‌گرایی می‌دانند. او تحت تأثیر انتقادات خوزه ارتگا یی گاست از دموکراسی قرار گرفت، اما خودش همچون میگل د اونامونو، یک ملی‌گرا شد.Philip Rees, "Biographical Dictionary of the Extreme Right Since 1890", p. 148 وی در ایتالیا از دوستان کورتزیو مالاپارته، جووانی جنتیله و فیلیپو تومازو مارینتی و شاید تحت تأثیر آنها، عقاید فاشیستی پیدا کرد و در سال ۱۹۲۹ میلادی رسماً در مجله‌ای که خودش بنیان نهاده بود، اعلام کرد که به جنبش فاشیسم پیوسته‌است. در اسپانیا او به حزب فالانژ اسپانیا پیوست و با آنکه طی جنگ داخلی اسپانیا به ایتالیا گریخت، اما از همان‌جا فرانسیسکو فرانکو را تشویق می‌کرد که فالانژها و کارلیست‌ها را متحد و همبسته کند و به‌همین سبب پُست «قائم‌مقام وزیر آموزش ملی» در کابینهٔ فرانکو به او اهدا شد.
یکی از کارهای عجیب او تلاشش برای به عقد درآوردن «پیلار»، خواهر خوزه آنتونیو پریمو دریورا با آدولف هیتلر بود تا به عقیده خودش، هیتلر را «نرم‌تر» و «کاتولیک‌تر» کند.Francisco Umbral: "Ramón y las vanguardias", "El País", 5 August 1985
پس از جنگ داخلی اسپانیا، او بیشتر عمرش را در خارج از اسپانیا بود و شغل‌های متفاوتی در سفارت‌خانه‌های اسپانیا در کشورهایی چون پاراگوئه و برزیل داشت، تا آنکه در سال ۱۹۵۸ میلادی به‌عنوان سفیر اسپانیا در پاراگوئه انتخاب شد و ۱۴ سال در این مقام ماند.
وی در سن ۸۸ سالگی به‌دنبال عمل آب‌مروارید و به‌سبب وضعیت بد جسمانی در خانه‌اش در بیسو در ۱۴ مه ۱۹۸۸ درگذشت.
مانوئل مارتین کوئنکا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "آدم‌خواری" اشاره نمود.
لوئیس اسپینال کامپس (؛ – ) راهب یسوعی، شاعر، روزنامه‌نگار، فیلم‌ساز، منتقد فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"تپانچه‌هایی برای صلح"» (۱۹۶۹) اشاره نمود.
آلیس وادینگتون (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "تپه‌های بهشت" اشاره نمود.
اف. خاویر گوتیرس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "حلقه‌ها" و "شیطانی" اشاره نمود.
کلاودیو بیرن بوید (؛ زادهٔ ) یک پویانما اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "دور دنیا در هشتاد روز" اشاره نمود.
مائیته روئیس د آئوستری (؛ زادهٔ ۱۹۵۹) یک کارگردان فیلم و نویسنده اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "افسانه باد شمال" اشاره نمود.
خیزش سوسیالیستی عرب () حزبی فعال در سوریه بود اما از دهه ۱۹۶۰ رو به زوال رفت و چندین حزب نو از آن زیرشاخه گرفتند.
بروس چتوین (; – ) رمان‌نویس، سفرنامهنویس اهل بریتانیا بود. نخستین کتاب او "در پاتاگنیا" باعث شهرت او شد.
علت مرگ بیماری ایدز
آلن آندرانیک گوگباشیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات ارمنی‌تبار اهل بریتانیا است که از تاریخ سپتامبر ۲۰۱۹ سمت سفیر بریتانیا در ارمنستان را برعهده خواهد داشت.
ارنست فردیناند آدولف مایندینگ ، ؛ (زادهٔ :۱۱ ژانویه ۱۸۰۶-درگذشتهٔ: ۱۳ مه ۱۸۸۵) ریاضیدانی آلمانی-روسی بود که به دلیل فعالیتش در هندسه دیفرانسیل شناخته شده‌است. وی ادامه دهندهٔ مبحث هندسه دیفرانسیل سطوح کارل فردریش گاوس بود. در ویکی‌پدیای انگلیسی
یک شبکه‌ی عصبی مکرر (RNN) کلاسی از شبکه‌های عصبی مصنوعی هستند که در آن اتصالات مابین گره‌هایی از یک گراف جهت‌دار در امتداد یک دنباله‌ی زمانی می‌باشند و سبب می‌شود تا الگوریتم بتواند رفتار پویای موقتی را به نمایش بگذارد. برخلاف شبکه‌های عصبی رو به جلو، شبکه‌های عصبی مکرر می‌توانند از وضعیت درونی خود برای پردازش دنباله‌ی ورودی‌ها استفاده کنند که آن‌ها را برای مواردی نظیر تشخیص صوت، یا تشخیص دست‌نوشته‌های غیربخش‌بندی شده‌ی متصل مناسب می‌کند.
واژه‌ی «شبکه‌های عصبی مکرر» به دو کلاس گسترده از شبکه‌هایی با ساختار مشابه اشاره دارد: یکی از آن‌ها دارای تکانه متناهی و دیگری دارای تکانه نامتناهی می‌باشد و هر دوی آن‌ها رفتار پویای موقتی را نشان می‌دهند. یک شبکه‌ی متناهی تکانه، یک گراف جهت‌دار غیر مدور است که می‌تواند باز شده و با یک شبکه‌ی عصبی رو به جلو جایگزین شود؛ در حالی که یک شبکه‌ی با تکانه نامتناهی یک گراف مدور جهت‌دار است که نمی‌تواند باز شود.
هر دوی این الگوریتم‌ها می‌توانند دارای وضعیت‌های ذخیره‌سازی شده باشند و این حافظه‌ی ذخیره‌سازی نیز می‌تواند تحت کنترل مستقیم شبکه‌ی عصبی باشد. همچنین در صورتی که دارای تأخیر زمانی باشد یا دارای چرخه‌های بازخوردی باشد، حافظه‌ی مذکور می‌تواند با شبکه‌ی دیگری یا گراف دیگری جایگزین شود. این وضعیت‌های تحت کنترل، به وضعیت‌های درگاهی یا حافظه‌های درگاهی اشاره دارند و بخشی از شبکه‌های حافظه‌ی کوتاه‌مدت بلند (LSTMs) و واحدهای درگاهی مکرر هستند.
شبکه های عصبی مکرر بر اساس کار دیوید روملهارت در سال 1986 بود. شبکه های هاپفیلد - نوع خاصی از RNN - توسط جان هاپفیلد در سال 1982 (دوباره) کشف شد. در سال 1993، یک سیستم کمپرسور تاریخ عصبی یک کار "آموزش بسیار عمیق" را حل کرد که به بیش از 1000 لایه بعدی در یک RNN نیاز داشت که در زمان باز شده بود.
شبکه‌های حافظه کوتاه‌مدت (LSTM) توسط Hochreiter و Schmidhuber در سال 1997 اختراع شدند و رکوردهای دقت را در حوزه‌های کاربردی متعدد ثبت کردند.
در حدود سال 2007، LSTM شروع به ایجاد انقلابی در تشخیص گفتار کرد و از مدل‌های سنتی در کاربردهای گفتاری خاص بهتر عمل کرد. در سال 2009، یک شبکه LSTM آموزش دیده با طبقه‌بندی زمانی ارتباط‌گرا (CTC) اولین RNN بود که برنده مسابقات تشخیص الگو شد، زمانی که چندین مسابقه در تشخیص دست‌خط متصل برنده شد. در سال 2014، شرکت چینی Baidu از RNN های آموزش دیده با CTC برای شکستن معیار مجموعه داده تشخیص گفتار 2S09 Hub5'00 بدون استفاده از هیچ روش سنتی پردازش گفتار استفاده کرد.
شبکه‌های عصبی کاملاً مکرر (FRNN) خروجی‌های همه نورون‌ها را به ورودی‌های همه نورون‌ها متصل می‌کنند. این عمومی‌ترین توپولوژی شبکه عصبی است، زیرا همه توپولوژی‌های دیگر را می‌توان با صفر کردن وزن‌های اتصال برای شبیه‌سازی عدم اتصال بین آن نورون‌ها نشان داد. تصویر سمت راست ممکن است برای بسیاری گمراه‌کننده باشد، زیرا توپولوژی‌های عملی شبکه‌های عصبی اغلب در "لایه‌ها" سازمان‌دهی می‌شوند و طراحی آن ظاهر را نشان می‌دهد. با این حال، آنچه که لایه ها به نظر می رسد، در واقع، مراحل مختلف در زمان یک شبکه عصبی کاملاً مکرر هستند. سمت چپ ترین مورد در تصویر، اتصالات مکرر را به صورت قوس با برچسب 'v' نشان می دهد. برای ایجاد ظاهر لایه ها به موقع "باز می شود".
شبکه المان (Elman network)یک شبکه سه لایه است (که در تصویر به صورت x، y و z مرتب شده اند) با اضافه شدن مجموعه ای از واحدهای زمینه (u در تصویر). لایه میانی (پنهان) به این واحدهای زمینه ثابت با وزن یک متصل می شود. در هر مرحله زمانی، ورودی به جلو هدایت می شود و یک قانون یادگیری اعمال می شود. اتصالات پشتی ثابت یک کپی از مقادیر قبلی واحدهای پنهان را در واحدهای زمینه ذخیره می کنند (زیرا قبل از اعمال قانون یادگیری روی اتصالات منتشر می شوند). بنابراین شبکه می تواند نوعی حالت را حفظ کند و به آن اجازه می دهد کارهایی مانند پیش بینی توالی را انجام دهد که فراتر از توان یک پرسپترون چند لایه استاندارد است.
شبکه های جردن(Elman network)مشابه شبکه های المان هستند. واحدهای زمینه از لایه خروجی به جای لایه پنهان تغذیه می شوند. واحدهای زمینه در شبکه جردن نیز به عنوان لایه حالت نامیده می شوند. آنها یک ارتباط مکرر با خودشان دارند.
شبکه های المان و جردن به عنوان "شبکه های تکراری ساده" (SRN) نیز شناخته می شوند.
شبکه هاپفیلد یک RNN است که در آن تمام اتصالات بین لایه ها به یک اندازه هستند. به ورودی‌های ثابت نیاز دارد و بنابراین یک RNN عمومی نیست، زیرا دنباله‌ای از الگوها را پردازش نمی‌کند. با این حال، تضمین می کند که همگرا خواهد شد. اگر اتصالات با استفاده از یادگیری هبیان آموزش داده شوند، شبکه هاپفیلد می تواند به عنوان حافظه قابل آدرس دهی محتوا قوی و مقاوم در برابر تغییر اتصال عمل کند.
یک شبکه حافظه انجمنی دو جهته (BAM) که توسط بارت کوسکو معرفی شد، نوعی از شبکه هاپفیلد است که داده‌های انجمنی را به صورت برداری ذخیره می‌کند. دو جهتی از انتقال اطلاعات از طریق یک ماتریس و جابجایی آن ناشی می شود. به طور معمول، رمزگذاری دوقطبی به رمزگذاری باینری جفت های انجمنی ترجیح داده می شود. اخیراً، مدل‌های BAM تصادفی با استفاده از پله‌بندی مارکوف برای افزایش پایداری شبکه و ارتباط با کاربردهای دنیای واقعی بهینه‌سازی شده‌اند.
یک شبکه BAM دارای دو لایه است که هر یک از آنها می تواند به عنوان ورودی برای فراخوانی یک ارتباط و تولید خروجی در لایه دیگر هدایت شود.
شبکه حالت اکو (ESN) دارای یک لایه پنهان تصادفی پراکنده است. وزن نورون های خروجی تنها بخشی از شبکه است که می تواند تغییر کند (آموزش داده شود). ESN ها در بازتولید سری های زمانی خاص خوب هستند. گونه‌ای برای نورون‌های spiking به عنوان ماشین حالت مایع شناخته می‌شود.
شبکه عصبی بازگشتی مستقل (IndRNN) مشکلات ناپدید شدن و انفجار گرادیان را در RNN سنتی کاملا متصل می کند. هر نورون در یک لایه فقط حالت گذشته خود را به عنوان اطلاعات زمینه دریافت می کند (به جای اتصال کامل به همه نورون های دیگر در این لایه) و بنابراین نورون ها مستقل از تاریخ یکدیگر هستند. پس انتشار گرادیان را می توان برای جلوگیری از ناپدید شدن گرادیان و انفجار به منظور حفظ حافظه بلند مدت یا کوتاه مدت تنظیم کرد. اطلاعات متقابل نورون در لایه های بعدی بررسی می شود. IndRNN را می توان با توابع غیرخطی غیراشباع مانند ReLU به طور قوی آموزش داد. با استفاده از اتصالات پرش، می توان شبکه های عمیق را آموزش داد.
یک شبکه عصبی بازگشتی با اعمال مجموعه ای از وزن ها به صورت بازگشتی بر روی یک ساختار گراف مانند قابل تمایز با پیمایش ساختار به ترتیب توپولوژیکی ایجاد می شود. چنین شبکه‌هایی معمولاً توسط حالت معکوس تمایز خودکار نیز آموزش داده می‌شوند. آنها می توانند نمایش های توزیع شده ساختار، مانند اصطلاحات منطقی را پردازش کنند. یک مورد خاص از شبکه های عصبی بازگشتی، RNN است که ساختار آن با یک زنجیره خطی مطابقت دارد. شبکه‌های عصبی بازگشتی برای پردازش زبان طبیعی استفاده شده‌اند. شبکه تانسور عصبی بازگشتی از یک تابع ترکیب مبتنی بر تانسور برای همه گره‌های درخت استفاده می‌کند.
کمپرسور تاریخچه عصبی یک پشته بدون نظارت از RNN است. در سطح ورودی، یاد می گیرد که ورودی بعدی خود را از ورودی های قبلی پیش بینی کند. فقط ورودی‌های غیرقابل پیش‌بینی برخی از RNN در سلسله مراتب به ورودی‌های سطح بالاتر RNN تبدیل می‌شوند، که بنابراین به ندرت حالت داخلی خود را دوباره محاسبه می‌کند. بنابراین هر سطح بالاتر RNN نمایش فشرده ای از اطلاعات در RNN زیر را مطالعه می کند. این کار به گونه ای انجام می شود که بتوان دنباله ورودی را دقیقاً از نمایش در بالاترین سطح بازسازی کرد.
این سیستم به طور موثر طول توصیف یا لگاریتم منفی احتمال داده ها را به حداقل می رساند. با توجه به قابلیت پیش‌بینی‌پذیری زیاد در توالی داده‌های ورودی، بالاترین سطح RNN می‌تواند از یادگیری نظارت شده برای طبقه‌بندی آسان حتی توالی‌های عمیق با فواصل طولانی بین رویدادهای مهم استفاده کند.
می توان سلسله مراتب RNN را به دو RNN تقطیر کرد: chunker "آگاهانه" (سطح بالاتر) و خودکار "ناخودآگاه" (سطح پایین تر).هنگامی که قطعه‌کننده یاد گرفت ورودی‌هایی را که توسط اتومایزر غیرقابل پیش‌بینی هستند، پیش‌بینی و فشرده کند، می‌توان خودکارساز را در مرحله یادگیری بعدی مجبور کرد تا از طریق واحدهای اضافی، واحدهای پنهان قطعه‌کننده که به کندی تغییر می‌کند را پیش‌بینی یا تقلید کند. این امر یادگیری حافظه های مناسب و به ندرت در فواصل زمانی طولانی را برای خودکارساز آسان می کند. به نوبه خود، این به خودکار کمک می‌کند تا بسیاری از ورودی‌های غیرقابل پیش‌بینی خود را قابل پیش‌بینی کند، به طوری که chunker می‌تواند روی رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی باقی‌مانده تمرکز کند.
یک مدل مولد تا حدی بر مشکل گرادیان ناپدید شدن تمایز خودکار یا انتشار پس‌باز در شبکه‌های عصبی در سال 1992 غلبه کرد. در سال 1993، چنین سیستمی یک کار "آموزش بسیار عمیق" را حل کرد که به بیش از 1000 لایه بعدی در یک RNN نیاز داشت که در زمان باز شده بود.
RNN های مرتبه دوم از وزن های مرتبه بالاتر formula_1 به جای وزنه های استاندارد formula_2 استفاده می کنند، و ایالت ها می توانند یک محصول باشند. این امکان نگاشت مستقیم به یک ماشین حالت محدود را هم در آموزش، هم در پایداری و هم در نمایش می دهد. حافظه کوتاه‌مدت بلندمدت نمونه‌ای از این است، اما چنین نقشه‌برداری رسمی یا اثبات پایداری ندارد.
حافظه کوتاه مدت بلند مدت (LSTM) یک سیستم یادگیری عمیق است که از مشکل ناپدید شدن گرادیان جلوگیری می کند. LSTM معمولاً توسط گیت‌های مکرر به نام «دروازه‌های فراموش» تقویت می‌شود. LSTM از ناپدید شدن یا انفجار خطاهای منتشر شده جلوگیری می کند. در عوض، خطاها می توانند از طریق تعداد نامحدودی از لایه های مجازی که در فضا باز شده اند، به عقب بروند. یعنی LSTM می‌تواند کارهایی را بیاموزد که به خاطراتی از رویدادهایی نیاز دارند که هزاران یا حتی میلیون‌ها مرحله زمانی گسسته پیش از آن اتفاق افتاده‌اند. توپولوژی‌های LSTM-مشکل خاص را می‌توان تکامل داد. LSTM حتی با تأخیرهای طولانی بین رویدادهای مهم کار می کند و می تواند سیگنال هایی را که اجزای فرکانس پایین و بالا را با هم ترکیب می کنند، مدیریت کند.
واحدهای بازگشتی دروازه‌ای (GRUs) یک مکانیسم دروازه‌ای در شبکه‌های عصبی بازگشتی هستند که در سال 2014 معرفی شدند. آنها به شکل کامل و چندین نوع ساده شده استفاده می‌شوند. عملکرد آن‌ها در مدل‌سازی موسیقی چندصدایی و مدل‌سازی سیگنال گفتار شبیه به عملکرد حافظه کوتاه‌مدت بود. آنها پارامترهای کمتری نسبت به LSTM دارند، زیرا فاقد دروازه خروجی هستند.
گرادیان نزول یک الگوریتم بهینه‌سازی تکراری مرتبه اول برای یافتن حداقل یک تابع است. در شبکه های عصبی می توان از آن برای به حداقل رساندن عبارت خطا با تغییر هر وزن متناسب با مشتق خطا نسبت به آن وزن استفاده کرد، مشروط بر اینکه توابع فعال سازی غیرخطی قابل تمایز باشند. روش های مختلفی برای انجام این کار در دهه 1980 و اوایل دهه 1990 توسط Werbos، Williams، Robinson، Schmidhuber، Hochreiter، Pearlmutter و دیگران توسعه یافت.
روش استاندارد «انتشار پس از طی زمان» یا BPTT نامیده می‌شود و یک تعمیم انتشار پس‌از برای شبکه‌های پیش‌خور است. مانند آن روش، نمونه ای از تمایز خودکار در حالت انباشت معکوس اصل حداقلی Pontryagin است. یک نوع آنلاین گران‌تر از نظر محاسباتی «آموزش مکرر بی‌درنگ» یا RTRL نامیده می‌شود، که نمونه‌ای از تمایز خودکار در حالت تجمع رو به جلو با بردارهای مماس پشته‌ای است. برخلاف BPTT، این الگوریتم در زمان محلی است اما در فضا محلی نیست.
در این زمینه، محلی در فضا به این معنی است که بردار وزن یک واحد را می توان تنها با استفاده از اطلاعات ذخیره شده در واحدهای متصل و خود واحد به روز کرد، به طوری که پیچیدگی به روز رسانی یک واحد واحد در ابعاد بردار وزن خطی باشد. محلی در زمان به این معنی است که به روز رسانی ها به طور مداوم (آنلاین) انجام می شود و فقط به آخرین مرحله زمانی بستگی دارد نه به چندین مرحله زمانی در یک افق زمانی معین مانند BPTT. به نظر می رسد شبکه های عصبی بیولوژیکی با توجه به زمان و مکان محلی هستند.
برای محاسبه بازگشتی مشتقات جزئی، RTRL دارای پیچیدگی زمانی O (تعداد پنهان x تعداد وزن‌ها) در هر مرحله زمانی برای محاسبه ماتریس‌های ژاکوبین است، در حالی که BPTT فقط O (تعداد وزن‌ها) را در هر گام زمانی با هزینه دریافت می‌کند. ذخیره سازی تمام فعالیت های رو به جلو در افق زمانی معین. یک ترکیب آنلاین بین BPTT و RTRL با پیچیدگی متوسط وجود دارد، همراه با انواعی برای زمان پیوسته.
یک مشکل عمده با نزول گرادیان برای معماری‌های استاندارد RNN این است که گرادیان‌های خطا به سرعت با اندازه فاصله زمانی بین رویدادهای مهم ناپدید می‌شوند. LSTM همراه با یک روش یادگیری ترکیبی BPTT/RTRL برای غلبه بر این مشکلات تلاش می کند. این مشکل همچنین در شبکه عصبی بازگشتی مستقل (IndRNN) با کاهش زمینه یک نورون به حالت گذشته خود حل می‌شود و سپس اطلاعات متقابل نورون را می‌توان در لایه‌های زیر کاوش کرد. خاطرات با دامنه های مختلف از جمله حافظه بلند مدت را می توان بدون مشکل از بین رفتن گرادیان و انفجار یاد گرفت.
یک رویکرد برای محاسبه اطلاعات گرادیان در RNN ها با معماری های دلخواه بر اساس نمودارهای نمودار جریان سیگنال است. از الگوریتم دسته ای BPTT بر اساس قضیه لی برای محاسبات حساسیت شبکه استفاده می کند.این توسط Wan و Beaufays پیشنهاد شد، در حالی که نسخه آنلاین سریع آن توسط Campolucci، Uncini و Piazza پیشنهاد شد.
آموزش وزن ها در یک شبکه عصبی می تواند به عنوان یک مسئله بهینه سازی جهانی غیرخطی مدل شود. یک تابع هدف می تواند برای ارزیابی تناسب یا خطای یک بردار وزنی خاص به صورت زیر تشکیل شود: ابتدا وزن ها در شبکه با توجه به بردار وزن تنظیم می شوند. بعد، شبکه در برابر توالی آموزش ارزیابی می شود. به طور معمول، اختلاف مجموع مربع بین پیش بینی ها و مقادیر هدف مشخص شده در دنباله تمرین برای نشان دادن خطای بردار وزن فعلی استفاده می شود. سپس ممکن است از تکنیک های بهینه سازی جهانی دلخواه برای به حداقل رساندن این تابع هدف استفاده شود.
رایج ترین روش بهینه سازی جهانی برای آموزش RNN ها، الگوریتم های ژنتیک است، به ویژه در شبکه های بدون ساختار.
در ابتدا، الگوریتم ژنتیک با وزن‌های شبکه عصبی به شیوه‌ای از پیش تعریف‌شده کدگذاری می‌شود که در آن یک ژن در کروموزوم نشان دهنده یک پیوند وزنی است. کل شبکه به صورت یک کروموزوم منفرد نمایش داده می شود. عملکرد تناسب اندام به صورت زیر ارزیابی می شود:
بسیاری از کروموزوم ها جمعیت را تشکیل می دهند. بنابراین، بسیاری از شبکه های عصبی مختلف تا زمانی که یک معیار توقف برآورده شود، تکامل می یابند. یک طرح توقف متداول این است:
معیار توقف توسط تابع تناسب ارزیابی می شود زیرا متقابل میانگین مربع خطا را از هر شبکه در طول آموزش دریافت می کند. بنابراین، هدف الگوریتم ژنتیک به حداکثر رساندن تابع تناسب، کاهش میانگین مربعات خطا است.
سایر تکنیک‌های بهینه‌سازی جهانی (و/یا تکاملی) ممکن است برای جستجوی مجموعه‌ای از وزن‌ها، مانند بازپخت شبیه‌سازی شده یا بهینه‌سازی ازدحام ذرات مورد استفاده قرار گیرند.
RNN ها ممکن است به طرز آشفته ای رفتار کنند. در چنین مواردی، نظریه سیستم های دینامیکی ممکن است برای تجزیه و تحلیل استفاده شود.
آنها در واقع شبکه های عصبی بازگشتی با ساختار خاصی هستند: ساختار یک زنجیره خطی. در حالی که شبکه‌های عصبی بازگشتی بر روی هر ساختار سلسله مراتبی عمل می‌کنند و نمایش‌های فرزند را در نمایش‌های والد ترکیب می‌کنند، شبکه‌های عصبی بازگشتی بر اساس پیشرفت خطی زمان عمل می‌کنند و مرحله زمانی قبلی و یک نمایش پنهان را در نمایش مرحله زمانی فعلی ترکیب می‌کنند.
به طور خاص، RNN ها می توانند به عنوان نسخه های غیرخطی پاسخ ضربه محدود و فیلترهای پاسخ ضربه نامحدود و همچنین به عنوان یک مدل اگزوژن اتورگرسیو غیرخطی (NARX) ظاهر شوند.
سولیدیوم یک شرکت سرمایه‌گذاری دولتی فنلاند است. هدف اصلی سولیدیوم که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد، مدیریت املاک بانک SKOP بود که دراوایل دهه ۱۹۹۰ ورشکسته شد. در سال ۲۰۰۸، هدف سولیدیوم برای مدیریت سهام‌های اقلیت ذکر شده دولت فنلاند تغییر یافت. پیش از این، دولت مستقیماً سهام این سهام را داشت و انتقال آنها تحت یک شرکت واحد، کار وزیر تجارت و صنعت جیری هوکیمیس بود. در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵، ارزش خالص دارایی سولیدیوم ۶٫۸۵۴ میلیارد یورو بود.
وزارت دادگستری یکی از دوازده وزارتخانه‌های کابینه دولت فنلاند می‌باشد که توسط وزیر دادگستری اداره می‌شود. این وزارتخانه مسئولیت حفظ و حراست قانونی لازم برای اجرای درست دموکراسی و حقوق اساسی ساکنان فنلاند را بر عهده دارد. بودجه این وزارتخانه در سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۹۴۰٬۷۴۳٬۰۰۰ یورو بوده و دارای ۲۶۱ نفر کارمند می‌باشد.
وزارت دادگستری در سال ۱۹۱۸ درست پس از استقلال فنلاند تأسیس شد. این وزارت توسط بخش قضایی بخش اقتصادی مجلس سنا در سال ۱۸۹۲ اداره می‌شد. در سال ۱۹۱۹ هیئت مطبوعات و پس از آن هیئت ملی اداره زندان‌ها و کمیته تدوین قانون در سال ۱۹۲۲ در وزارت دادگستری گنجانیده شد. زندگی قضایی در فنلاند دارای سنت‌های دیرینه است. اجرای عدالت و سیستم دادگاهی ریشه در دوره حاکمیت سوئد (از سال ۱۱۰۰ تا ۱۸۰۹) داشته و پس از آن توسعه یافت که فنلاند یک دوک‌نشین بزرگ مستقل در داخل روسیه (۱۹۱۹-۱۷۸۰) بود.
وزارت دادگستری و بخش اداری آن به ریاست وزیر دادگستری و با کمک معاون دائم آن اداره می‌شوند. وزیر دادگستری فعلی آنا میا هنریکسون است.
وزارت دادگستری سه بخش دارد: بخش تهیه قانون، بخش امور قضایی و بخش سیاست جنایی.
واحدهای جدا از سه بخش فوق عبارتند از: واحد دموکراسی،واحد امور زبان، واحد حقوق اساسی، واحد رسانه و ارتباطات، واحد اداری، واحد اقتصاد، واحد مدیریت اطلاعات، واحد حسابرسی داخلی و واحد پشتیبانی مدیریت
بخش اداری این وزارتخانه شامل قوه قضاییه، آژانس تحریم‌های جنایی و چندین دفتر دیگر به شرح زیر است:
آیرتون سنا، رانندهٔ فرمول یک، در ۱ مه ۱۹۹۴ و در حالی که در جایگاه اول گراند پری ۱۹۹۴ سان مارینو در حال مسابقه بود، پس از این‌که خودروی او با موانع بتنی کنار پیست انزو دینو فراری در ایتالیا برخورد کرد، درگذشت. یک روز پیش از این حادثه، رولند راتزنبرگر پس از تصادف در مرحلهٔ رده‌بندی برای مسابقه کشته شده‌بود. در میان حوادثی که در آن آخر هفته رخ داده‌بود، تصادف‌های راتزنبرگر و سنا بدترین تصادف‌ها بودند و اولین حادثه‌های مرگباری بودند که پس از گذشت دوازده سال در طول یک مسابقهٔ فرمول یک اتفاق می‌افتادند. این دو حادثه به نقطهٔ عطف موضوع ایمنی در مسابقات فرمول یک بدل شدند و باعث پدیدار شدن معیارهای جدید ایمنی در فرمول یک و پیست‌های مسابقه گردیدند؛ این دو حادثه همچنین به تشکیل دوبارهٔ انجمن رانندگان گراند پری منجر شدند. طبق رأی دیوان عالی مجازات ایتالیا، نقص فنی مکانیکی دلیل این تصادف بود؛ با این حال بر سر این موضوع، اختلافاتی وجود داشت.
سنا در سال ۱۹۹۴ تیم مک‌لارن که در سال ۱۹۸۸ به آن پیوسته بود و مدت زیادی با آن‌ها همکاری کرده‌بود را ترک کرد تا به تیم ویلیامز پیوسته و با جانشینی هم‌تیمی سابق خود یعنی آلن پروست، در کنار دیمون هیل به فعالیت بپردازد. انتظار می‌رفت که ویلیامز همانند دو فصل پیشین با حضور پروست و نایجل منسل، در این فصل نیز مدعی جایگاه قهرمانی جهان فرمول یک شود؛ هرچند که با توجه به ممنوعیت استفاده از سیستم‌های کمکی الکترونیکی برای فصل ۱۹۹۴، خودروها فاقد چنین سیستم‌هایی بودند.
سنا در زمان رونمایی از تیم جدیدش در طول آزمون‌های مرسوم پیش از فصل در استوریل، در مورد خودروی ویلیامز اف‌دبلیو۱۵ چنین گفت:
همزمان با آغاز فصل، مشکلات نیز ادامه داشتند. سنا بدترین شروع خود در یک فصل فرمول یک را تجربه کرد و با وجود به‌دست آوردن جایگاه پول پوزیشن در دو مسابقهٔ اول، از به پایان رساندن این دو مسابقه (گراند پری‌های برزیل و اقیانوسیه) و کسب امتیاز، بازماند. میشائیل شوماخر که در آن زمان رانندهٔ تیم بنتون بود، تا زمان شروع مسابقهٔ سوم فصل در پیست ایمولا صدرنشین جدول قهرمانی بود و با سنا ۲۰ امتیاز اختلاف داشت.
در جمعهٔ پیش از مسابقه، روبنس باریکلو شاگرد سنا، که برای تیم جردن رانندگی می‌کرد، یک پیچ مسیر را قطع کرده و تصادف شدیدی را با سرعت در پیچ واریانت باسا تجربه کرد. سنا از خودروی ویلیامز خود خارج شده و خود را به صحنهٔ برخورد رساند. دقایقی پس از حادثه، باریکلو دوباره هوشیاری خود را به‌دست‌آورد و سنا را بالای سر خود دید که به او نگاه می‌کند. سنا پس از این‌که متوجه شد باریکلو نجات یافته‌است، به خودروی خود برگشته و دورهٔ تمرین خود را از سر گرفت.
پس از پایان یافتن مرحلهٔ تمرینی، او خودروی خود را ترک کرد و به آشیانهٔ تیم ویلیامز رفت تا در مصاحبه‌ای از پیش برنامه‌ریزی‌شده شرکت کند. او به خبرنگاران گفت که یک ساعت صبر کنند تا او همراه با مهندس مکانیک خود، دیوید براون، مشکلات خودرو را بررسی کند. پس از مصاحبه، سنا کار خود با براون را برای دو ساعت دیگر نیز ادامه داد. طبق گزارش‌ها، او زمانی که به هتل خود در کسل سان پیترو بازگشت، با دوست دخترش آدریان گالیستو تماس تلفنی داشته و همزمان که ماجرای تصادف باریکلو در آن روز را برای او تعریف می‌کرده، به گریه افتاده‌بود.
در صبح روز شنبه، سنا بهترین زمان انفرادی خود برابر با ۱ دقیقه و ۲۲٫۰۳ ثانیه را به ثبت رساند و با هم‌تیمی خود دیمون هیل به توافق رسید که خودرو بهبود یافته‌است. باریکلو که از مرکز پزشکی مرخص شده‌بود، به سنا گفته‌بود که در حال برگشت به انگلستان است تا مسابقه را از طریق تلویزیون تماشا کند.
در بعد از ظهر همان روز، مرحلهٔ دوم رده‌بندی آغاز شد و پس از گذشت ۱۸ دقیقه از شروع این مرحله، رانندهٔ تیم سیمتک، رولند راتزنبرگر با سرعت با دیوارهٔ بتنی در پیچ ویلنیوو برخورد کرد. دلیل این برخورد، نقص فنی در بالهٔ جلو تشخیص داده‌شد. خودروی او پس از برخورد با مانع بتونی به هوا پرتاب شد و در میان همان بخش از پیست متوقف شد. سنا پس از مشاهدهٔ تصاویر برخورد، با عجله به مسیر پیت رفت تا سوار یک خودروی امدادی شود. پس از این‌که او به صحنهٔ حادثه رسید و راتزنبرگر نیز به آمبولانس منتقل شد، سنا خودروی سیمتک تخریب‌شده را مورد بررسی قرار داد. او سپس به مرکز پزشکی پیست رفت و در آن‌جا سید واتکینز، جراح مغز و اعصاب، به او گفت که راتزنبرگر مرده‌است. در حالی که آن دو با یکدیگر در حال ترک مرکز بودند، واتکینز به سنا گفته‌بود که او هرگز مجبور نخواهد بود که به مسابقه‌دادن ادامه دهد و به او پیشنهاد کرد که مسابقه را کنار بگذارد و با او به ماهی‌گیری برود. سنا نیز در پاسخ به واتکینز گفته‌بود که او نمی‌تواند از مسابقه‌دادن دست بکشد. او سپس به گاراژ ویلیامز بازگشته‌بود و پاتریک هد و فرانک ویلیامز را فراخوانده و با آن‌ها در مورد موقعیت جاری و تصمیمش مبنی بر کنار کشیدن از باقی مرحلهٔ رده‌بندی صحبت کرده‌بود.
بر اساس گزارش‌ها، سنا به محل اسکان موقتش اعزام شد و در آن‌جا در حالی که به شدت می‌گریست، بر زمین افتاد. این موضوع، باعث نگرانی ویلیامز شد، او از بتسی آسومشائو خواست که جلسه‌ای را ترتیب دهد تا وضعیت عاطفی و روانی سنا مورد بررسی قرار گیرد. سنا تصمیم گرفت که در کنفرانس خبری پس از مرحلهٔ رده‌بندی شرکت نکند، این موضوع باعث شد که در سازمان فیا جلسه‌ای برای بررسی رفتار او تشکیل شود که در نهایت تصمیم بر عدم اعمال هرگونه عمل انضباطی علیه او گرفته‌شد. با این حال، در روز بعد، ناظران مسابقه سنا را از محل اقامتش به بیرون فراخواندند تا با او در مورد اینکه باید اجباراً سوار بر یک خودروی امدادی شده و از محل تصادف راتزنبرگر دیدن کند، صحبت کنند. سپس بحث و جدلی بالا گرفت و سنا از این موضوع بسیار عصبانی شد، ناظران نیز تصمیم گرفتند که برخوردی با او نکنند.
در صبح روز یکشنبه، سنا در مرحلهٔ دست‌گرمی با اختلاف ۰٫۹ ثانیه از سایر رانندگان سریع‌تر بود. او سپس آلن پروست، که سابقاً حریف او در تیم مک‌لارن بود را دید که پشت یک میز نشسته‌است. آن‌ها برای مدت ۳۰ دقیقه با یکدیگر صحبت کردند و سنا اصرار داشت که از پروست برای بهبود وضعیت ایمنی در فرمول یک کمک بگیرد. آن دو در نهایت توافق کردند که پیش از گراند پری موناکو یکدیگر را ملاقات کنند.
پس از آن، سنا یک دور کامل پیست ایمولا را برای شبکهٔ تلویزیونی فرانسوی تی‌اف۱ از داخل خودروی خود فیلم‌برداری کرد و در این فیلم به پروست، که اکنون به‌عنوان مجری در این شبکه فعالیت می‌کرد، این‌گونه اشاره کرد: «یک سلام ویژه به دوست عزیزمان آلن، ما همه دلمان برایت تنگ شده آلن.» پروست گفت که از این حرف سنا حیرت‌زده شده و بسیار تحت تأثیر قرار گرفته‌است.
سنا همراه با گرهارد برگر در جلسهٔ توجیهی رانندگان حضور یافت، از آن‌جا که او به‌خاطر بحثی که پیشتر با مقامات رسمی مسابقه داشت، و این بحث، او را بسیار احساساتی کرده‌بود، تمایلی به صحبت‌کردن نداشت، از برگر خواست که نگرانی‌های او دربارهٔ حضور خودروی ایمنی در طول دور صف‌آرایی، که هیچ نقشی جز تبلیغ مدل جدید خودروی پورشه ۹۱۱ نداشت را بیان کند؛ بنابراین قرار شد که این خودروی ایمنی در گراند پری سان مارینو به‌جای این‌که همزمان با خودروهای فرمول یک خط شروع را ترک کند، پیش از آن‌ها به حرکت درآید.
پس از آن سنا با رانندگان همکار خود ملاقات کرد تا در مورد تشکیل مجدد یک گروه برای رانندگان (انجمن رانندگان گراند پری) برای اقدام جهت افزایش ایمنی در فرمول یک به بحث بپردازد. به عنوان قدیمی‌ترین راننده به سنا پیشنهاد شد که با شروع مسابقهٔ بعدی در موناکو، رهبری گروه را بر عهده بگیرد. نیکی لائودا پیشنهاد سپردن رهبری گروه به سنا را مطرح کرد، چرا که معتقد بود او از شخصیت محکمی برخوردار بوده و به سایر رانندگان متعهد است.
در ابتدای مسابقه، پدرو لمی و جی‌جی لتو دچار یک برخورد سنگین شدند، و قطعات خودروهای آن‌ها به داخل جمعیت تماشاچیان پرتاب شد و به افرادی که در کناره‌های پیست، ایستاده بودند، صدمه زد. مقامات پیست، خودروی ایمن اوپل وکترا به رانندگی ماکس آنگللی را به مسیر مسابقه اعزام کردند تا با کاهش سرعت خودروها امکان پاکسازی پیست را فراهم کند. شرکت‌کنندگان برای ۵ دور به حرکت در پشت خودروی ایمنی ادامه دادند. از آن‌جا که خودروی ایمنی وکترا بر اساس یک خودروی سدان خانوادگی ساخته‌شده‌بود و دارای سرعت نسبتاً پایینی بود، سنا به کنار آن آمد تا با اشاره به رانندهٔ آن بگوید که سرعت خود را افزایش دهد؛ این خودرو متعاقباً به‌عنوان یک خودروی نامناسب برای نقش خودروی ایمنی (با توجه به این نکته که ترمزهای آن بسیار داغ شده‌بودند و بنابراین باید با سرعت پایین رانده می‌شد، و این موضوع، خودش می‌توانست باعث تصادف شود)، و دلیلی برای افت فشار ادعاشدهٔ تایرهای خودروهای فرمول یکی که در پشت آن حرکت می‌کردند شناخته‌شد. پیش از دور ششم، دیوید براون از طریق رادیو به سنا گفت که خودروی ایمنی از پیست خارج خواهد شد و سنا نیز این پیام را دریافت کرده‌بود.
در دور ششم، مسابقه از سر گرفته‌شد و سنا بلافاصله با افزایش سرعت خود موفق شد سومین زمان سریع طی یک دور پیست در مسابقه را به ثبت برساند. شوماخر نیز در پشت او در حرکت بود. در پیچ تامبورلو، که یک پیچ به سمت چپ با مسیر مستقیم پس از آن بود، شوماخر متوجه شد که سنا از یک خط تنگ برای گذشتن از این پیچ عبور کرده و خودروی او بر روی رمپ‌های کناری لغزیده‌است.
در دور هفتم، که دومین دوری بود که خودروها با سرعتِ مسابقه حرکت می‌کردند، خودروی سنا در پیچ تامبورلو از مسیر مسابقه خارج شد، یک مسیر مستقیم را به خارج از پیست طی کرد و سپس با یک مانع بتونی محافظت‌نشده برخورد کرد. اطلاعات دوریسنجی‌شده‌ای که از این برخورد به‌دست آمده‌بود، نشان می‌داد که او با سرعت وارد پیچ شده، سپس برای کاهش سرعتش ترمز شدیدی گرفته و در نهایت با سرعت با دیواره برخورد کرده‌است. p. 154
پس از این‌که خودروی سنا متوقف شد، در ابتدا او در داخل خودرو بی‌حرکت بود. بر اساس تصاویر هوایی نمای نزدیک ضبط‌شده، بعد از حدود ۱۰ ثانیه دیده‌شده که سر او به سمت چپ حرکت کرده و دوباره به موقعیت اولیه بازگشته‌است. بعد از آن او دیگر حرکتی از خود نشان نداد. چرخ جلوی سمت راست خودرو بر اثر برخورد، از جا کنده‌شده و به داخل کابین خودرو آمده و با سمت راست قسمت جلویی کلاه ایمنی او برخورد کرده‌بود. شدت برخورد چرخ، سر او را به بالش پشت سرش فشرده‌بود و منجر به پدیداری شکستگی‌های شدیدی در جمجمه‌اش شده‌بود. یکی از قطعات سیستم تعلیق که به چرخ وصل بود، تا حدودی به کلاه ایمنی بل ام۳ او نفوذ کرده بود و باعث تروما در سر او شده‌بود. علاوه بر این، مشخص شد که یک قطعهٔ تیز از مجموعه قطعات عمودی سمت راست نیز از شیشهٔ جلوی کلاه و درست در بالای چشم راست او عبور کرده‌است. سنا از یک کلاه ایمنی مدل ام۳ با اندازهٔ متوسط (۵۸ سانتی‌متر) با شیشهٔ جدید و نازک بل استفاده می‌کرد. هر یک از این سه صدمهٔ واردشده می‌توانست باعث مرگ او شده‌باشد.
بلافاصله پس از تصادف، به وضوح مشخص بود که سنا به چه میزانی صدمه دیده‌است، چرا که کلاه ایمنی بی‌حرکت او دیده می‌شد که به آرامی به سمت راست، متمایل می‌شود. حرکات نامحسوس سر او در ثانیه‌های بعدی امیدهای اشتباهی را برانگیخت. لحظاتی پس از برخورد، آنجلو اورسی، عکاس و یکی از دوستان سنا، پیش از این‌که مارشال‌ها جلوی دید او را بگیرند، تصاویری را از سنا پس از این‌که کلاهش برداشته‌شده بود و وضعیت جسمی او تحت رسیدگی بود، به ثبت رساند. با وجود پیشنهادهای متعددی که دریافت شده‌بود، این عکس‌ها تنها توسط اورسی و خانوادهٔ سنا دیده‌شدند. خانوادهٔ سنا اصرار داشتند که اورسی این تصاویر را منتشر نکند.
مارشال‌های آتش‌نشان، خود را به خودروی سنا رساندند، اما تا پیش از رسیدن کادر پزشکی تأییدشده، مجاز به لمس او نبودند. پس از چند دقیقه، سنا از خودرو بیرون کشیده‌شد. پوشش تلویزیونی از لحظاتی که کارکنان امدادی در حال رساندن کمک‌های پزشکی به سنا بودند، از طریق هلیکوپتری که در بالای پیست، پرواز می‌کرد در سراسر جهان پخش و دیده‌شد. بررسی نزدیک منطقه‌ای که کادر پزشکی در آن در حال رسیدگی به وضعیت سنا بودند وجود مقدار قابل‌توجهی خون بر روی زمین را نشان می‌داد. با توجه به صدمات واضح وارده به سر سنا، برای پزشکان حرفه‌ای حاضر در صحنه محرز بود که او دچار یک ترومای شدید در سرش شده‌است. در همان محل حادثه و در کنار پیست، نای‌شکافی اورژانسی بر روی سنا اعمال شد تا راه تنفس امنی برای او برقرار شود و تیم پزشکی بتواند به‌طور مصنوعی روند تنفس او را حفظ کند. مسابقه یک دقیقه و نه ثانیه پس از تصادف سنا متوقف شد. یان هریسون، مدیر تیم ویلیامز، به بخش کنترل مسابقه رفت و متوجه شد که مقامات مسابقه احساس می‌کنند که تصادف سنا جدی بوده‌است. بعداً برنی اکلستون نیز از راه رسید تا وضعیت را آرام کند.
سید واتکینز، جراح مغز و اعصاب و سرپرست تیم پزشکی فرمول یک حاضر در پیست، نای‌شکافی در محل را بر روی سنا انجام داده‌بود. واتکینز بعداً گزارش داد که:
او به‌نظر آرام بود. من پلک‌هایش را بالا کشیدم و از مردمک چشم‌هایش مشخص بود که دچار صدمهٔ مغزی شدیدی شده‌است. ما او را از کابین خودرو بیرون کشیدیم و بر روی زمین خواباندیم. پس از آن، او آهی کشید و هرچند که من مذهبی نیستم، اما جدا شدن روح او در آن لحظه را حس کردم.
واتکینز، مجاری تنفسی سنا را پاکسازی کرد، جریان خونریزی را متوقف کرد، خون از دست‌رفته را جایگزین کرد و ناحیهٔ گردنی او را به‌حالت ثابت درآورد. پس از آن واتکینز از طریق بیسیم، درخواست یک هلیکوپتر پزشکی کرد و از جووانی گوردینی، که یک متخصص بی‌هوشی و مراقبت‌های ویژه بود درخواست کرد که سنا را تا بیمارستان ماگیور همراهی کند. حدود ۱۰ دقیقه پس از تصادف سنا، یک ناهماهنگی در پیت باعث شد که یک خودروی متعلق به تیم لاروس به رانندگی اریک کوماس مسیر پیت را ترک کند و دوباره اقدام به پیوستن به مسابقهٔ گراند پری‌ای کند که اکنون پرچم قرمز دریافت کرده‌بود. جان واتسون، مفسر شبکهٔ یورو اسپرت در مورد این واقعهٔ مربوط به کوماس گفت: «این مسخره‌ترین چیزی است که در هر زمانی از زندگی‌ام دیده‌ام». مارشال‌هایی که با عصبانیت در منطقهٔ تصادف سنا برای کوماس دست تکان می‌دادند، از خطری که در برخورد با هلیکوپتر امدادی فرود آمده بر روی پیست متوجه خودروی لاروس بود پیشگیری کردند.
خودروی سنا به روی یک کامیون گذاشته شد و به مسیر پیت منتقل شد؛ مقامات مسابقه در آن، جا خودروی سنا را توقیف کردند. با این حال، شخص ناشناسی اصرار داشت که اطلاعات جعبهٔ سیاه موجود در خودرو باید از روی خودرو برداشته شود. در ساعت ۳:۰۰ بعد از ظهر هلیکوپتر امداد در جلوی بیمارستان مگیور فرود آمد. پزشکان سنا را با سرعت به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل کردند؛ یک اسکن مغزی تشخیص‌های پزشکی صورت‌گرفته در پیست را تأیید کرد. در ساعت ۳:۱۰ ضربان قلب سنا متوقف شد، دکترها قلب او را احیا کردند و او را بر روی دستگاه پشتیبان حیات قرار دادند. لئوناردو، برادر سنا، هماهنگی‌های لازم برای حضور یک کشیش و اجرای آخرین مراسم مذهبی را انجام داد و این مراسم در ساعت ۶:۱۵ عصر برگزار شد. قلب سنا در ساعت ۶:۳۷ عصر از حرکت ایستاد و تصمیم بر این شد که دیگر عمل احیا بر روی او انجام نگیرد. ماریا ترزا فیاندری، پزشک ارشد بخش اورژانس بیمارستان، که در مرخصی به‌سر می‌برد و در خانه‌اش به همراه پسرانش مسابقه را به‌صورت زنده تماشا می‌کرد، بلافاصله به سمت بیمارستان حرکت کرد و حدود ۲۸ دقیقه پس از حادثهٔ تصادف و همزمان با فرود هلیکوپتر به بیمارستان رسید. او در مصاحبه‌ای که پس از ۲۰ سال انجام داد، تأیید کرد که خونی که سنا از دست داده‌بود به‌خاطر صدمه‌ای بود که به سرخرگ سطحی شقیقه‌ای او وارد شده بود، و این‌که جدای از آسیب‌هایی که به سرش وارد شده‌بود، او ساکت و آرام به‌نظر می‌رسید و باقی اعضا و قسمت‌های بدنش سالم بودند. مسئولیت قرار دادن آخرین اطلاعات در مورد وضعیت پزشکی سنا در اختیار رسانه‌ها و عموم افرادی که در بیمارستان جمع شده‌بودند، بر عهدهٔ فیاندری قرار گرفت و در ساعت ۶:۴۰ عصر او اعلام کرد که سنا مرده‌است.
بعدها این موضوع فاش شد که همزمان که کادر پزشکی مشغول رسیدگی به وضعیت سنا بودند، یک پرچم اتریش تا شده در خودروی او پیدا شده‌بود—پرچمی که او تصمیم داشت پس از پایان مسابقه به افتخار راتزنبرگر آن را بالا ببرد.
کمی پس از مسابقه، یان هریسون از سوی یک وکیل ایتالیایی فراخوانده‌شد تا در جریان مرگ سنا و این‌که این حادثه به‌عنوان یک حادثهٔ تصادف جاده‌ای تلقی خواهد شد، قرار گیرد. پیش از آن و در روز دوم مه، وکیل دیگری هریسون را فراخوانده‌بود و او را به مرده‌شوی‌خانه برده‌بود. به‌محض این‌که از او درخواست شده‌بود که جسد سنا را ببیند، او این درخواست را رد کرده‌بود.
مرگ سنا از سوی بسیاری از طرفداران برزیلی‌اش به‌عنوان یک مصیبت و تراژدی ملی شناخته‌شد و دولت برزیل نیز سه روز عزای ملی برای او اعلان کرد. بر خلاف سیاست‌های خطوط هوایی، تابوت سنا، که با یک پرچم بزرگ برزیل پوشانده شده‌بود، اجازهٔ ورود به هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ متعلق به خطوط هوایی واریگ را، نه به‌عنوان بار، بلکه در داخل کابین مسافران و با همراهی برادر کوچک‌ترش لئوناردو و چند دوست نزدیکش دریافت کرد تا از این طریق به کشورش بازگردانده‌شود.
مراسم خاک‌سپاری، که در ۵ مه ۱۹۹۴ برگزار شد، به‌طور زنده از تلویزیون برزیل پخش شد و تخمین زده‌می‌شود که سه میلیون نفر در خیابان‌های شهر زادگاه او یعنی سائو پائولو حضور یافتند. بسیاری از شخصیت‌های برجستهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی در مراسم خاکسپاری سنا حضور یافتند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به آلن پروست، جرارد برگر، جکی استوارت، دیمون هیل، تیری بوتسن، روبنس باریچلو (شاگرد جدید سنا) و امرسون فیتیپالدی، که در جمع تابوت‌برها بودند، اشاره کرد. با این حال، خانوادهٔ سنا اجازهٔ حضور برنی اکلستون، مدیر گروه مدیریت فرمول یک در مراسم را ندادند، و مکس موزلی، رئیس سازمان فیا در خاکسپاری رولند راتزنبرگر که در تاریخ ۷ مه ۱۹۹۴ در زالتسبورگ اتریش برگزار شد، حضور یافت. موزلی ده سال بعد در یک کنفرانس خبری گفت «من به خاکسپاری او رفتم چون همه به مراسم سنا رفته‌بودند. من فکر کردم که مهم است که یک‌نفر هم به خاکسپاری او برود». سنا در قبرستان مارومبی در سائو پائولو دفن شد. سنگ قبر او جملهٔ "Nada pode me separar do amor de Deus" به معنی «هیچ‌چیز نمی‌تواند مرا از عشق به خدا دور کند» را بر روی خود دارد.
در ساختمان مرکزی شرکت هوندا در توکیو، جایی که خودروهای مسابقه‌ای مک‌لارن پس از هر مسابقه معمولاً در آن به نمایش درمی‌آمدند، دسته‌گل‌های یادبود زیادی پس از مرگ سنا دریافت شد؛ در حدی که لابی نمایشگاه از این یادبودها پر شده‌بود. این در حالی بود که سنا دیگر برای مک‌لارن مسابقه نمی‌داد و مک‌لارن نیز در فصل‌های اخیر دیگر از موتورهای هوندا استفاده نمی‌کرد. سنا با هوندا سوییچیرو، بنیانگذار شرکت هوندا روابط ویژه‌ای داشت و با توجه به احترامی که در ژاپن کسب کرده‌بود، یک تندیس نیز از او در ژاپن ساخته شده‌بود.
سازمان فیا برای مسابقهٔ بعدی در موناکو تصمیم گرفت که برای بزرگداشت سنا و راتزنبرگر، دو جایگاه اول در صف شروع مسابقه را خالی گذاشته و آن جایگاه‌ها را به رنگ پرچم‌های برزیل و اتریش رنگ‌آمیزی کند.
در برزیل، شبکه‌های تلویزیونی این کشور به جای پخش برنامه‌های زمان‌بندی‌شده و عادی خود، تمام طول روز را برای اعلام خبر درگذشت سنا و بازپخش آخرین مصاحبهٔ او، که یک روز پیش از حادثهٔ تصادف او در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته‌بود صرف کردند. بسیاری از طرفداران مسابقات اتومبیل‌رانی برای ادای احترام به سنا، بیرون از بیمارستان مگیور تجمع کردند که این موضوع باعث ایجاد ترافیک سنگین در اطراف بیمارستان شده‌بود. هواداران در محل کارخانهٔ ویلیامز اف۱ در دیدکات نیز تجمع کردند و حدود ۲۰۰ نفر از این افراد، دسته‌گل‌هایی را جلوی در ورودی کارخانه قرار دادند.
رسانه‌های ایتالیایی و برزیلی، سازمان فیا را برای تغییرات ایجادشده در قوانین مسابقه، که از سال ۱۹۹۴ به اجرا درآمده‌بود مورد انتقاد قرار دادند. شوماخر، رانندهٔ تیم بنتون نیز درخواست کرد که ایمنی مسابقات مورد بازبینی و بهبود قرار گیرد. موری واکر، مفسر شبکهٔ بی‌بی‌سی اسپورت، در رابطه با مرگ سنا گفته‌است که روز مرگ او «سیاه‌ترین روز در مسابقات گراند پری است که من به یاد دارم».
دو ماه و نیم پس از مرگ سنا، به‌دنبال پیروزی برزیل در مقابل ایتالیا در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴، که در ایالات متحده برگزار شد، بازیکنان برزیلی پیروزی خود در جام جهانی را به آیرتون سنا تقدیم کردند.
در ۳ مه، سازمان فیا به درخواست باشگاه اتومبیل‌رانی ایتالیا همایشی را برای بازبینی رویدادهای آخر هفته ترتیب داد. بعدها، هیئت حاکم بر مسابقات برای راند بعدی در موناکو، قوانین ایمنی جدیدی را وضع و اعلام کرد. این اقدامات ایمنی مواردی نظیر کنترل ورودی و خروجی مسیر پیت با استفاده از یک مسیر منحنی جهت اجبار خودروها به کاهش سرعت و همچنین ممنوعیت حضور مکانیک‌های تیم در سطح مسیر پیت، به‌جز در مواردی که رانندگان برای پیت‌استاپ وارد مسیر پیت می‌شدند، را شامل می‌شد. در کنار این اقدامات، برای تعیین ترتیب و نوبت تیم‌ها جهت انجام پیت‌استاپ نیز در ابتدای هر مسابقه، قرعه‌کشی انجام می‌گرفت و نوبت‌های مشخص‌شده تنها به موارد اضطراری اختصاص می‌یافتند و خودروها در این پیت‌استاپ‌ها مجاز به تعویض تایر یا سوخت‌گیری نبودند. بر پایه گزارش‌ها، فدریکو بندینلی، یکی از مقامات پیست ایمولا در ۸ مه گفت که سنا پیچ تامبورلو را بررسی کرده‌بود و به گفتهٔ او در این پیچ، مشکلی وجود نداشت. تیم ویلیامز با استفاده از تجهیزاتی که در اختیار داشتند، اقدام به انجام آزمون‌هایی برای شبیه‌سازی تصادف سنا با استفاده از داده‌های به‌دست آمده از تصادف کردند. آن‌ها در شبیه‌سازی‌های خود، یک نقص فنی مکانیکی را شبیه‌سازی کردند که در نهایت، قطعیت آن اثبات نشد. در مسابقهٔ بعدی در موناکو، نیکی لائودا، قهرمان جهان که اکنون بازنشسته شده‌بود، اعلام کرد که انجمن رانندگان گراند پری (جی‌دی‌پی‌ای) دوباره تشکیل خواهد شد. نیکی لائودا به همراه رانندگان فعال میشائیل شوماخر، گرهارد برگر و کریستین فیتیپالدی به‌عنوان نمایندگان این انجمن انتخاب شدند. در پایان فصل مسابقات، انجمن رانندگان، خواستار بهبود وضعیت ایمنی در مسابقات فرمول یک توسط فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی شد. سازمان فیا نیز بی‌درنگ به این درخواست پاسخ داد و تغییراتی را در قوانین اعمال کرد که این تغییرات از این قرار بودند:Official 1994 season review video
برای گراند پری اسپانیا:
با تمام این تغییرات، نیروی رو به پایین به‌میزان ۱۵٪ کاهش خواهد یافت.
برای گراند پری کانادا:
از دیگر تغییرات اعمال شده در قوانین ایمنی فرمول یک می‌توان به بهبود حصارهای حائل تصادف، طراحی مجدد حصارهای لاستیکی و پیکربندی پیست‌ها، استانداردهای بالاتر برای ایمنی تصادف، لبه‌های مرتفع‌تر در اطراف کابین راننده و محدود شدن حجم موتورها به ۳ لیتر اشاره کرد. سازمان فیا بلافاصله پس از حادثه پیست انزو دینو فراری در ایمولا را مورد بازرسی قرار داد، و در نتیجهٔ این بررسی‌ها، پیچ معروف تامبورلو در این پیست به یک مانع چپ-راست تغییر یافت.
در فوریهٔ ۱۹۹۵ یک گزارش ۵۰۰ صفحه‌ای توسط گروهی از بازرسان قضایی تسلیم دادستان‌های ایتالیا شد که در آن گزارش، تصادف سنا به نقص در ستون فرمان، که در پی تغییرات اعمال‌شده پیش از مسابقه ایجاد شده‌بود، نسبت داده‌شد.
دیوید لیپسکی (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۸) یک گلف‌باز حرفه‌ای آمریکایی است.
او در دانشگاه نورث وسترن گلف بازی کرد. در مسابقات قهرمانی انفرادی Big Ten 2010 2010 برنده شد.
وی پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۱۱ حرفه ای شد. لیپسکی برنده مسابقات هاندا فالدو کامبوج کلاسیک ۲۰۱۲ و مسترهای اروپایی امگا ۲۰۱۴ شد. وی همچنین موفق به کسب جایزه شایستگی در تور آسیایی ۲۰۱۴ شد.
لشکر ۳۸ پیاده‌نظام لهستان (ذخیره) واحدی از نیروی زمینی لهستان بود که از ادغام یگان‌های سپاه حفاظت مرزی با هدف حمایت از فعالیت‌های سپاه کراکوف و سپاه کارپاتی در مرزهای جنوبی لهستان به فرماندهی آلویزی ویرکوناس تشکیل شد.
با آغاز تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ لشکر ۳۸ در روز ۹ سپتامبر با بسیج نیروها تشکیل شد و دو روز بعد به سپاه کارپاتی منتقل گشت. در آنجا این لشکر همراه با باقی سپاه عملیات عقب‌نشینی به سمت سرپل رومانی را آغاز کرد اما در ۱۷ سپتامبر به محاصره نیروهای آلمانی درآمد. عمده توان این لشکر برای شکست محاصره از میان رفت و تنها نیروهای اندکی توانستند خود را به شهر محاصره شده لووف برسانند.
اوریان نیلاند (به نروژی :orjan nyland؛ زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در پست دروازه‌بان و برای باشگاه فوتبال استون ویلا در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند. او در شهر ولدا نروژ به دنیا آمده‌است.
ماری ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی بالاراج موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، کریشنا، تووینو توماس، سای پالاوی، وارالاکسمی ساراتکومار، ویدیا پرادیپ ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم دنباله فیلم ماری است.
جبهه ملی پیشرو () اتحادیه سیاسی احزاب موجود در سوریه است و اهداف آن شامل امپریالیسم‌ستیزی و ملی‌گرایی عربی است.
سای پالاوی (زاده ) بازیگر و رقصنده هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم ماری ۲، پسر طبقه متوسط و ان‌جی‌کی اشاره کرد.او یکی از محبوب‌ترین و بهترین بازیگران زن هندی می‌باشد که با اینکه سال‌های زیادی از حضورش در پرده‌های سینما نمی‌گذرد اما خود را به عنوان یکی از بهترین‌ها تثبیت کرده‌است.
او شاید تنها کسی باشد که مخالف زرق و برق و آرایش بازیگران زن هست و خودش نیز با کمترین و حتی بدون آرایش در فیلم‌ها و زندگی شخصی اش ظاهر می‌شود که بسیار قابل ستایش است.
سای به بیماری rosacea مبتلا است که باعث قرمزی گونه، بینی، چانه و پیشانی می‌شود.
پالاوی در بخش نیلاگیری از والدین باداگایی متولد شد. او یک خواهر کوچکتر به نام پوجا دارد که به عنوان بازیگر کار کرده‌است.سای در کویمباتور بزرگ شد و آموزش دید.
او یک پزشک است که کارشناسی پزشکی و جراحی خود را در سال ۲۰۱۶ از دانشگاه پزشکی تفلیس در گرجستان اخذ کرد.
با وجود این که با معرفی کردن دانشگاه پزشکی تفلیس توسط شورای پزشکی هند، تحصیلات خود را در این دانشگاه تکمیل کرد اما در هند برای طبابت ثبت نام نکرده‌است.
طبق گفته‌های خودش، او قصد دارد تا بیمارستانی به مدیریت خودش در هند راه بیندازد. او همچنین قبل از ورود به حرفه بازیگری در زمینه رقص فعالیت داشته و بسیار سرشناس است و عناوین مختلفی نیز کسب کرده‌است.
در سال ۲۰۱۵ در حالی که سای مشغول تحصیل در رشته پزشکی در تفلیس بود، آلفونسو پوترون کارگردان مالایالامی به او پیشنهاد بازی در فیلم premam را داد. سای در تعطیلات فیلمبرداری را انجام داد و دوباره به تفلیس برگشت.
او به خاطر ایفای نقش شخصیت مالار در این فیلم جوایز متعددی از جمله بهترین بازیگر تازه‌وارد جشنواره فیلم فیر جنوب و جشنواره siima را از آن خود کرد.
پالاوی به خاطر این نقش آفرینی تحسین منتقدین را نیز برای خود به ارمغان آورد و علاوه بر آن مردم نیز فیلم را بسیار دوست داشتند، به طوری که این فیلم در آن زمان به دومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای مالایالامی هند تبدیل شد.
در اواخر سال ۲۰۱۵ سای به مدت یک ماه از دانشگاه مرخصی گرفت تا در دومین فیلم خود به نام kali در کنار بازیگر با استعداد و بی نظیر جنوب یعنی دولکر سلمان بازی کند.
سای به خاطر این نقش نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن مالایالامی از جشنواره فیلم فیر جنوب و siima شد.
در سال ۲۰۱۷ سای به خاطر بازی در فیلم fidaa بالاخره بهترین بازیگر زن تلگو در جشنواره فیلم فیر جنوب شد اما در siima تنها نامزدی برایش به ارمغان آمد.
پس از این فیلم سای پالاوی در فیلمهایی متعددی چون middle class abbayi , diya ,ngk و maari 2 بازی کرد که برای maari 2 برای دومین بار نامزد بهترین بازیگر زن اما این بار در تامیل شد.