moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ناحیه عبادله ۱۲٬۱۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۶۴۸ نفر جمعیت دارد.
قصه دا نام برنامه‌ای تلویزیونی است که به روایت کتاب دا می‌پردازد. این برنامه به صورت انیمیشن روتوسکوپی شده و ۵۵ هنرپیشه زن ایرانی در ۱۲۰ قسمت به روایت کتاب دا می‌پردازند. قصه دا به کارگردانی سینا عطاییان و تهیه‌کنندگی علی تقی‌پور در ۱۲۰ قسمت آماده شده‌است. در بیست و نهمین سالگرد آزادسازی خرمشهر این برنامه از شبکه یک سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. کتاب دا روایت کاملاً واقعی سیده زهرا حسینی از جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق است که به کوشش سیده اعظم حسینی به رشتهٔ تحریر درآمده است. انتشارات سوره مهر اولین بار در سال ۱۳۸۷ این اثر را چاپ نمود و به دلیل استقبال بسیار زیاد در سال ۱۳۸۸ هشتاد بار تجدید چاپ شد. در حال حاضر چاپ این کتاب به حدود صد و پنجاه بار رسیده است. بنا به نظرسیدعلی خامنه‌ای کتاب دا اثری جهانی است. این کتاب تاکنون به زبان‌های انگلیسی، عربی، اسپانیایی، ترکی استانبولی و اردو و خط سیرلیک تاجیکستان نیز ترجمه شده‌است.
پریوش نظریه، شبنم قلی خانی، روناک یونسی، افسانه بایگان، نیکی کریمی، لعیا زنگنه، عسل بدیعی، زیبا بروفه، بهنوش بختیاری، فلور نظری، مینا ساداتی، نیوشا ضیغمی، رؤیا تیموریان، بهناز جعفری، نسرین مقانلو، پردیس افکاری، خاطره حاتمی، مرجان شیرمحمدی، مهتاب کرامتی، آزاده نامداری، اکرم محمدی، لادن طباطبایی، سحر دولتشاهی، پرستو صالحی، ژاله صادقیان، فریبا نادری، مهتاج نجومی، لیلا بلوکات، خاطره اسدی، شقایق فراهانی، پردیس افکاری، فقیهه سلطانی، فریبا کامران، آشا محرابی، تینا آخوندتبار، گیتی خامنه و... .
رقابت‌های ۸۵ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل در ورزشگاه کاریوکا آرنا ۲ در ۱۵ اوت ۲۰۱۶ برگزار شد.
عبادله یک شهرک در الجزایر است که در ناحیه عبادله واقع شده‌است.
عبادله ۲٬۸۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۶۳۶ نفر جمعیت دارد و ۵۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه بنی ونیف (به عربی: دائرة بنی ونیف) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه بنی عباس (به عربی: دائرة بنی عباس) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه بنی عباس ۱۳٬۱۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۱۳۴ نفر جمعیت دارد.
الواتة یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه الواتة واقع شده‌است.
الواتة ۷٬۹۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۴۳ نفر جمعیت دارد و ۴۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
إقلی یک شهرداری در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
إقلی ۶٬۲۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۶۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه القنادسة (به عربی: دائرة القنادسة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه القنادسة ۵٬۰۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۰۸۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کرزاز (به عربی: دائرة کرزاز) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه کرزاز ۱۹٬۳۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیه لحمر (به عربی: دائرة لحمر) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه لحمر ۳٬۲۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۷۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه أولاد خضیر (به عربی: دائرة أولاد خضیر) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
ناحیه أولاد خضیر ۴٬۱۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
تبلبالة یک شهرداری در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
تبلبالة ۶۰٬۶۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد و ۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاغیت یک شهرداری در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
تاغیت ۸٬۰۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۱۷ نفر جمعیت دارد و ۶۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رقابت‌های ۹۸ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل در ورزشگاه کاریوکا آرنا ۲ در ۱۶ اوت ۲۰۱۶ برگزار شد.
رقابت‌های ۱۳۰ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل در ورزشگاه کاریوکا آرنا ۲ در ۱۵ اوت ۲۰۱۶ برگزار شد.
پنج گور تا قاهره () فیلمی جنگی به کارگردانی بیلی وایلدر است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد.
جان برام (؛ – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دنیله گَروتسو زاده ۴ آگوست ۱۹۹۲، یک شمشیرباز اهل ایتالیا در اسلحه فلوره است. وی در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو برزیل موفق به قهرمانی و بر گردن آویختن نشان طلای بخش انفرادی اسلحه فلوره گردید. برادر بزرگتر او انریکو گروتسو شمشیرباز اسلحه اپه است.
مدرسهٔ بِیهَقیّه از مدرسه‌های برجستهٔ نیشابور کهن بود که کتابخانه‌ای نیز داشته است.http://vista.ir/article/339929/مدرسه‌های-نیشابور-در-سده‌های-چهارم-و-پنجم-قمری تقی‌الدین مقریزی، این مدرسه را به‌عنوان مثالی از پیشگامی مردم نیشابور در مدرسه‌سازی اسلامی در "الخُطَط" نام برده است: «مدرسه‌هایی که در سرزمین‌های اسلامی برپا شده‌اند، به هنگام صحابه و تابعین این چنین شناخته نشده بودند، این‌ها نوبنیادند و چهارصد سال پس از هجرت ساخته شدند، نخستین کسانی که در سرزمین اسلامی بدین کار همت گماشتند، مردم نیشابور بودند؛ مدرسه بیقهیه را آنجا بنیان نهادند.» تاج‌الدین سبکی ذکر کرده که این مدرسه، پیش از آن‌که نظام‌الملک طوسی به دنیا آید، نهادینه شد؛ یعنی پیش از ۴۰۸ق/ ۱۰۱۷م. سازنده‌اش «علی بن حسین بن علی بن موفق بیهقی» بوده است. عبدالغافر فارسی در "السیاق لتاریخ النیسابور"نوشته: مدرسه‌ای از مالِ خاصِ خویش بنا کرد و برای ساختن و مصالح آن هزاران هزار دینار هزینه کرد. او در شوال سال ۴۱۴ هجری درگذشت.»معروف، ناجی. «مدارس علمیه قبل از نظامیه»، ترجمه جمال‌الدین شیرازیان.«یادنامه ادیب نیشابوری: زندگی استاد و مجموعه مقالات در مباحث علمی و ادبی»، به اهتمام مهدی محقق، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۷۹، ص ۲۰۵–۲۶۷
انریکو گَروتسو متولد ۱۵ خرداد ۱۳۶۸ ((۵ ژوئن ۱۹۸۹) در کاتانیا سیسیل، یک شمشیرباز اهل ایتالیا در اسلحه اپه و برادر بزرگتر دنیله گروتسو قهرمان مسابقات انفرادی اسلحه فلوره در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است. نشان برنز مسابقات جایزه بزرگ در سال ۲۰۱۴ از جمله افتخارات اوست.
صلاح‌الدین صَفدی (۱۲۹۶-۱۳۶۳) ادیب، شاعر و تاریخ‌نگار برجستهٔ فلسطینی در سدهٔ هشتم قمری بود.
نسب کاملش «صلاح‌الدین ابوالصفاء خلیل بن أیبک بن عبدالله سیفی صفدی» ذکر شده و زادهٔ صفد، فلسطین در ۱۲۹۶/ ۶۹۶ق بود. صفدی ادبیات، نحو، حدیث، فقه آموخت. سپس به مناصبی کتابت در صفد، حلب، دمشق و قاهره رسید. کاتبِ سِر (رازنویس) در الرحبه شد، به هنگام پیری وکیل بیت المال در دمشق گشت. صفدی در ۲۳ ژوئن ۱۲۵۳/ ۱۰ شوال ۷۶۳ در سالی که وبا، طاعون در سرزمین شام وعرب گسترش یافت، درگذشت.
وورتمبرگ نام سرزمینی تاریخی در کشور آلمان است که همراه با بادن و هوهنتسولرن، دو سرزمین تاریخی دیگر، امروزه ایالت فدرال بادن-وورتمبرگ را تشکیل می‌دهند.
این سرزمین از نظر تاریخی بخشی از دوک‌نشین شوابن بوده‌است که تاریخِ آن را می‌توان به‌صورت زیر خلاصه کرد:
این سرزمین پس از پایان جنگ جهانی دوم به وورتمبرگ-بادن و وورتمبرگ-هوهنتسولرن تقسیم شد. سرانجام در سال ۱۹۵۲ میلادی، تحت عنوان ایالت بادن-وورتمبرگ یکپارچه شد. شهر اشتوتگارت که پایتخت تاریخی این سرزمین بود، امروزه نیز پایتخت ایالت بادن-وورتمبرگ است.
وورتمبرگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گارمن بچرد (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بُثَی۫نه عَذریه (؟ -۷۰۱) بانوی شاعر عرب عصر اموی بود که شهرتش به جمیل بثینه بستگی دارد. منسوب به بنی عذره بود و معشوقهٔ جمیل بن معمر گشت؛ از این رو به "جمیلِ بثینه" شناخته شد اما ازدواج نکردند. جمیل زودتر از بثینه درگذشت و در رثایش سرود. گوید که پس از آن، چندان نزیست.
حدِّ نِصاب کمینهٔ شمارِ نیازمند (حداقّل تعداد لازم) برای برگزاری یک نشست است. برپایهٔ حد نصاب قانونی، شمار باشندگان یک مجلس شورایی یا هر بنیادی دیگر، باید برابر با نیمی از اعضای آن باشد تا مصوبات آن نشست قانونی گردد.
برنهارد بترمان (زاده ۶ فوریه ۱۹۶۵) در پاریس ، یک بازیگر اهل آلمان است.
بترمن در آکادمی درام در زوریخ تحصیل کرده‌است و از اوایل ۱۹۹۰ به‌طور منظم ایفای نقش نموده و در فیلم‌ها و تولیدات تلویزیونی مختلف در تلویزیون آلمان و سوئیس ستاره‌دار شد. اولین بازی او در فیلم «همه» در سال ۱۹۸۹ است.
تا جایی که پاهایم توان رفتن دارد از جمله فیلم‌های موفق اوست.
آساکازو ناکای () زاده ۲۹ اوت ۱۹۰۱ در کوبه - درگذشته ۲۸ فوریه ۱۹۸۸) فیلم‌بردار اهل ژاپن بود.
گالیسیا (یГаличина های "Halychyna"; ; ; ; ; ; "Galitsiya"; روسینی: Галичина "Halychyna"; ; ییدیش:גאַליציעبا "Galytsye") نام منطقه‌ای تاریخی و جغرافیایی در اروپای مرکزی-شرقی است. زمانی یک پادشاهی در مرز لهستان و اوکراین با این نام وجود داشت. در قرون وسطی پس از تأسیس شهر هالیچ این ناحیه نام گالیسیا گرفهHistory of GaliciaUkrainian Historiacal Glossary و اولین بار در منابع مجاری در سال ۱۲۰۶ میلادی به عنوان "Galiciæ" اشاره شده‌است.
هسته تاریخی گالیسیا در درون مرزهای امروزی مناطق غربی اوکراین شامل استان لووف، ترنوپیل و استان ایوانو فرانکیسوک در نزدیکی هالیچ بوده‌است. در قرن ۱۸ سرزمینی که بعدها بخشی از لهستان امروزی است، به گالسیا الحاق شد. استان لهستان کوچک ، پوکارپاکیه و سیلسیان این منطقه جدید را شامل می‌شدند.
نخستین بار در تاریخ در قرن ۱۳ام میلادی شاه اندرو دوم از مجارستان ادعا کرد «پادشاه گالیسیا و لودومریا» است. این عنوان پس از آن مورد استفاده دیکران نیز قرار گرفت.
در این ناحیه تاریخی مابین سالهای ۱۱۹۹ تا ۱۳۴۹ میلادی کشور پادشاهی گالیسیا-وولینیا وجود داشته و سپس در بین سنوات ۱۷۷۲ تا ۱۹۱۸ میلادی پادشاهی گالیسیا و لودومریا وجود داشت که با تجزیه لهستان و نابودی مشترک‌المنافع لهستان - لیتوانی به وجود آمد و بزرگترین و پرجمعیتترین ولایت اتریش-مجارستان بوده است.
منطقه روتنیا و گالیسیا دارای همپوشانی بسیار زیادی می‌باشند؛ به خصوص بر روی خط مرزی کنونی.
در سال ۱۷۷۳، گالیسیا در حدود ۲٫۶ میلیون نفر جمعیت داشت که در ۲۸۰ شهرستان و شهرها و حدود ۵۵۰۰ روستا زندگی می‌کردند. نزدیک به ۱۹٬۰۰۰ خانواده در طبقه اشراف بودند که حدود ۹۵۰۰۰ نفر (در حدود ۳٪ از جمعیت) را شامل می‌شدند. اکثریت جمعیت باقی‌مانده نیز کشاورزان یا بی‌زمین‌ها بودند.
گالیسیا در بین ایالات اتریش متنوع‌ترین سرزمین از حیث ساختار قومی ساکنینش بود. اکثریت مردم نژادهای لهستانی و روتن داشتند؛ از دیگر گروه‌های نژادی بزرگ شناخته شده در این سرزمین اوکراینی‌ها و روسین‌ها بودند و همچنین یهودیان، آلمانی‌ها، ارمنی‌ها، چکی‌ها، اسلواکها، مجارها، رومی‌ها و… حضور داشتند. زمانی که در سال ۱۹۱۰ گالیسیا بیشینهٔ جمعیت خود را داشت، ۴۵٫۴٪ لهستانی، ۴۲٫۹٪ اوکراینی، ۱۰٫۹٪ یهود، و ۰٫۸٪ آلمانی بودند.Paul Robert Magocsi. (1996). A History of Ukraine. Toronto: University ofToronto Press. Pg. 424.
زبان غالب در گالیسیا زبان لهستانی بود. چنانچه در سال ۱۹۱۰ حدود ۵۸٫۶٪ زبان مادری خود را لهستانی دانستند و در حدود ۴۰٫۲٪ زبان مادریشان اوکراینی بود.Anstalt G. Freytag & Berndt (1911). Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde an der österreichischen Mittelschulen. Vienna: K. u. k. Hof-Kartographische. "Census December 31st 1910" ممکن است این آمار دارای خطا باشد زیرا یهودیان مجاز نبودند زبان ییدیش را انتخاب کنند.Timothy Snyder. (2003).The Reconstruction of Nations. New Haven: Yale University Press, pg. 134
مرادی یک نام خانوادگی‌ست.
مرادی همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلدو بوفی لندی (زاده -درگذشته ) بازیگر ایتالیایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در چهار مگس روی مخمل خاکستری، هفت دریا به کاله و بزرگ‌ترین بسته نسبت به همه آن‌ها اشاره کرد.
اورسته لیونلو (زاده -درگذشته ) بازیگر ایتالیایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "دلیل آن قطره‌های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟"، "پوکر در رختخواب"، "دادرس ناحیه"، "دو رقیب"، "عشق و انرژی" و "سلام مریخی" اشاره کرد.
هنری بوفورت، سومین دوک سامرست (؛ – ) یک فرمانده ارتش، و پرسنل نظامی اهل بریتانیا بود. سامرست یکی از مشهورترین فرماندهان خاندان لنکستر در طول جنگ‌های موسوم به جنگ رزها به حساب می‌آید، گاهی از او به عنوان دومین دوک سامرست یاد می‌شود چرا که عنوان دوباره ایجاد شده برای پدرش بعد از مرگ عمویش رخ داد، وی همین‌طور عنوان‌دار پنجمین ارل سامرست، دومین مارکز دورست و دومین ارل دورست نیز بود
مؤسسه نفت آمریکا (API)، بزرگ‎ترین انجمن تجاری نفت و گاز طبیعی آمریکایی می‌باشد. این انجمن مدعی است که نماینده ۶۵۰ شرکت تولیدی، پالایشی، توزیع و بسیاری از دیگر جنبه‌های صنعت نفت است.
این انجمن مأموریت خود را ایجاد سیاست‌های عمومی تأثیرگذار برای حمایت از یک صنعت قوی و قابل دوام نفت و گاز طبیعی عنوان کرده‌است. توابع اصلی نمایندگی صنعتی این انجمن شامل: سیستم حقوقی، مذاکره، لابی‌گری دولتی، نمایندگان حقوقی و تنظیم مقررات، پژوهش اقتصادی، سم‌شناسی و تأثیر زیست محیطی، ایجاد و صدور گواهینامه‌های صنعتی و توسعه آموزشی می‌باشد. API در تعیین بودجه در انجام تحقیقات مرتبط با بسیاری از جنبه‌های صنعت نفت نقش دارد. این مؤسسه در مقایسه با لحن ملایم تبلیغاتی خود به صورت فعال کمک نقدی بسیاری به منکر تغییر اقلیم می‌کند. مدیر عامل و رئیس فعلی این انجمن جک جرارد می‌باشد.
نبرد ویکفیلد () در منطقهٔ نزدیک ویکفیلد، یورکشر غربی در انگلستان شمالی و در تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۴۶۰ روی داد، این درگیری یک نبرد عمده از سری جنگ‌های داخلی انگلستان میان خداندان‌های یورک و لنکستر موسوم به جنگ رزها بود.
عمر بن احمد حلبی شهرت‌یافته به ابن العدیم (۱۱۹۲-۱۲۶۲م) فقیه، محدث، تاریخ‌نگار و زندگی‌نامه‌نویس برجستهٔ شامی در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود.
نسب کامل او «کمال‌الدین ابوالقاسم عمر بن احمد بن هبة الله بن أبی جرادة العُقیلی الحلبی» ذکر شده که با نام «ابن العدیم» شناخته شد. خاستگاه خانوادگی‌اش بصره بود و در دسامبر ۱۱۹۲/ ذی الحجه ۵۸۸ق در حلب زاده شد. نخست از پدرش و عمویش دانش آموخت، نزد کندی در بغداد درس آموخت و به قدس، حجاز و عراق سفر کرد. در حلب، به مدرسی، قضاوت و فتوا رسید و وزیر گشت. هنگام محاصرهٔ حلب از سوی امپراتوری مغولان در ۸ صفر ۶۵۸ق به قاهره گریخت؛ اما به‌زودی برگشت چرا که هولاکو او را به قضاوت شام گماشت. ابن العدیم در ۲۸ مه ۱۲۶۲/ ۲۹ جمادی‌الثانی ۶۶۰ق در قاهره درگذشت.
ریچارد نویل، شانزدهمین ارل واریک (؛ – ) یک شوالیهٔ دارای نشان بند جوراب، فرمانده ارتش، دیپلمات، و سیاست‌مدار اهل پادشاهی انگلستان بود. او شناخته شده به عنوان واریک شاه‌ساز، فرزند ریچارد نویل، پنجمین ارل سالزبری و از سربازان و رهبران مشهور در جنگ رزها به‌شمار می‌رود، واریک از قدرتمندترین و ثروتمندترین اشراف انگلستان همراه با ارتباطات سیاسی فراتر از مرزهای کشور بود، او یکی از رهبران عمده و از طرفداران جناح یورک‌ها بود اما بعدها به طرفداری از جناح رقیب یعنی خاندان لنکستر پرداخت، واریک در به تخت نشستن دو پادشاه نقش عمده‌ای داشت به همین دلیل بعدها به واریک شاه‌ساز معروف گردید.
واریک در دهه ۱۴۵۰ میلادی به دلایل مختلفی از جمله ثروت، ازدواج و ارث، در مرکز سیاست انگلستان درخشیدن گرفت. وی در اصل طرفدار پادشاه هنری ششم بود اما مناقشات ارضی او با ادموند، دوک سامرست باعث گردید تا جانب هنری را رها نماید و به تشریک مساعی با ریچارد، دوک یورک بپردازد که از معارضان هنری محسوب می‌گردید. در این میان، واریک توانست تا جایگاه استراتژیک و ارزشمند سروان کاله را به دست آورد، موقعیتی که در سال‌های آینده کمک‌های شایانی به وی نمود. درگیری‌های سیاسی در ادامه تبدیل به شورش کامل گردید. پس از مرگ ریچارد نویل پدر واریک به همراه ریچارد یورک در نبرد ویکفیلد، فرزند یورک بعدها با کمک واریک نهایتاً پیروز گردید و با عنوان ادوارد چهارم تاجگذاری نمود. ادوارد در ابتدا با کمک واریک حکمرانی نمود، اما تصمیم شاه در راستای ازدواج با الیزابت وودویل پس از شکست دسیسهٔ جایگزینی برادر ادوارد، جورج، دوک کلارنس، به جای وی، باعث شد تا واریک تصمیم بگیرد که هنری را به تاج و تخت بازگرداند. موفقیت این دستاورد کوتاه مدت بود و در ۱۴ آوریل ۱۴۷۱، واریک در نبرد بارنت به دست ادوارد شکست خورد و کشته شد.
واریک هیچ پسری نداشت. او دارای ۲ دختر بود که بزرگترین آن‌ها موسوم به ایزابل، با جورج، دوک کلارنس ازدواج نمود. دختر کوچکتر، آن، ازدواج کوتاه مدتی با فرزند پادشاه هنری، ادوارد وست‌مینستر داشت که در جبههٔ نبرد و در سن ۱۷ سالگی درگذشت. بعد ار این ماجرا با برادر کوچکتر پادشاه ادوارد، ریچارد دوک گلاستر که بعدها مشهور به ریچارد سوم گردید ازدواج نمود.
میراث تاریخی واریک موضوع اختلافات بسیاری گردید. دیدگاه تاریخی، نشانگر وی به عنوان فردی خود محور و دارای بی‌پروایی متناوب است که دربارهٔ او با موضوع کم لطفی عاطفی پادشاه عجین گشته. با همهٔ این احوال، به‌طور کلی دربارهٔ محبوبیت بسیاری که در تمام لایه‌های جامعه به دست آورده بود اتفاق نظر وجود دارد. محبوبیتی که باعث جذب احساسات مردم برای حمایت‌های سیاسی بود.Pollard (2007), pp. 199–200.
انتخابات پارلمانی گرجستان در سال ۲۰۰۳ در دوم نوامبر این سال برگزار شد، که ناظران آن را رفراندوم گرجستان می‌دانند. نتایج این انتخابات مورد اختلاف شدید بین حامیان دولت ادوارد شواردنادزه و اپوزیسون گرجستان قرار گرفت.
در نهایت با حضور خیابانی مردم و تصرف پارلمان گرجستان در شهر تفلیس در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۰۳ دادگاه عالی گرجستان رای به ابطال این انتخابات داد. این گام نخستین پیروزیانقلاب گل‌سرخ (رز) بود. در ادامه ۲۴ مارس ۲۰۰۴ زمان انتخابات جدید انتخاب شد.
در این انتخابات «برای گرجستان جدید» که جبهه حامیان ادوارد شوارندازه رئیس جمهور وقت بودند و دیگری جبهه جنبش ملی گرجستان به رهبری میخیل ساکاشویلی دو جبهه اصلی انتخابات را تشکیل می‌دادند.
نخستین گزارش‌های خشونت و تقلب در انتخابات از آغاز انتخابات به گوش می‌رسید. گزارش‌های که نشان از تقلب انتخاباتی داشت و مهمترین آن لیست ده‌ها هزارنفری دولت از محرومان شرکت در انتخابات بود. نام میخیل ساآکاشویلی از رهبران مخالفان هم در این لیست بود که حق رای و شرکت در انتخابات از او صلب شده بود. بسیاری از مردم در محلات مختلف تفلیس و دیگر شهرها از این وضعیت شوکه بودند. تحلیلگران این انتخابات را پر هرج و مرج‌ترین انتخابات گرجستان خواندند و بسیاری در سلامت انتخابات شک داشتند و کمیسیون ویژه نظارت بر انتخابات اتحادیه اروپا این انتخابات را سقوط از استانداردهای لازم انتخابات خواند."گرجستان انتخابات مجلس خدشه دار سردرگمی بیش از لیست رای دهندگان" همکاری، 3 نوامبر 2003"پس از انتخابات گزارش موقت" همکاری با 25 نوامبر 2003
حزب کارگر گرجستان یکی از احزاب سیاسی گرجستان است. این حزب توسط شالوا ناتلاشویلی در سال ۱۹۹۵ پایه‌گذاری شد.
ناتلاشویلی این حزب را در دوران تازه پس از فروپاشی شوروی و استقلال کشور تأسیس کرد و این حزب اولین حزب کشور پس از استقلال به شمار می‌رود. این حزب کاهش تعرفه برق، تحصیل رایگان متوسطه در سراسر کشور و بهبود شرایط اجتماعی در دوران پس از جنگ داخلی را اهداف خود می‌داند. این حزب هم‌اکنون بخشی از دولت ائتلافی است. حزب کارگر معتقد به تلاش برای پیوستن گرجستان به اتحادیه اروپا و همچنین ارتباط متقابل و توسعه‌طلبانه با همسایگان است.
بابی هاچرسن (؛ – ) موسیقی‌دان جاز و نوازندهٔ ویبرافون و ماریمبای اهل ایالات متحده آمریکا بود. از قطعات معروفش می‌توان «شعر بی کوچولو» (Little B's Poem) را نام برد. هاچرسن بر ویبرافون‌نوازان جوانی همچون استیو نلسون، جو لاک و استفان هریس تأثیر گذارد.
او در فیلم موزیکال نیمه‌شب نیز بازی کرده است.
شکم باره کسی است که از مصرف بیش از اندازۀ مواد غذایی و نوشیدنی لذت می‌برد. شکم پرست همچنین به فردی گفته می‌شود که به مصرف مواد غذایی اعتیاد دارد.
شکم باره . [ ش ِ ک َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) شکم خواره . شکم پرست . پرخور. شکم بنده . (از یادداشت مؤلف ). و رجوع به مترادفات کلمه شود.
شکم‌بارگی در میان کاتولیک‌های فرانسه، جزو هفت گناه کبیره یاد می‌شود.
نام روزهای هفت روز هفته در بسیاری از زبان‌ها از نام کلاسیک سیاره در طالع بینی یونانی مشتق شده است.در برخی از زبان های دیگر، روزها از روی نوشته های الهی خدایان فرهنگ منطقه مربوط نام گذاری شده است و هر کدام از آنها با یکشنبه و دوشنبه شروع میشود .
در استاندارد بین‌المللی ایزو ۸۶۰۱ ، دوشنبه به عنوان روز اول هفته تلقی می شود.
Шанбе (شنبه)، Якшанбе (یک‌شنبه)، Душанбе (دوشنبه)، Сешанбе (سه‌شنبه)، Чоршанбе (چهارشنبه)، Панҷшанбе (پنج‌شنبه)، Ҷумъа (آدینه).
جیمز برک (؛ زادهٔ ) یک تاریخ‌نگارِ علم، گوینده، پدیدآور و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است.
علتِ شهرتِ او، مجموعه تلویزیونیِ مستندِ «"ارتباطات"» و همچنین مجموعهٔ علمی-فلسفیِ «"روزی که کیهان دگرگون شد"» است که دربارهٔ تاریخِ علم و تکنولوژی است.
روزنامهٔ واشینگتن پست وی را «یکی از مجذوب‌کننده‌ترین اندیشمندانِ جهان غرب» نامید.Connecting with one of the most intriguing minds in the Western world , Byline: IAN STARRETT, 2005/06/03, News Letter (Belfast, Northern Ireland), The Newspaper / BNET
میخائیل نعیمه (۱۸۸۹–۱۹۸۸) نویسنده، منتقد، اندیشمند برجسته ادبیات عربی معاصر و از ادیبان بزرگ مهجر، عضو انجمن ادبی الرابطة القلمیة و از جمله یشگامان مکتب رمانتیسیسم ادبیات عرب به شمار می‌رود. از وی آثار فراوانی به یادگار مانده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «الارقش» «الغربال»، «همس الجفون»، «مع المسیح»، «مرداد» و «الآباء و البنون» اشاره کرد. او یکی از ادیبان جریان‌ساز لبنان و جهان عرب است.
میخائیل نعیمه در سال (1889) در روستای بسکتنای لبنان زاده شد. در زادگاهش، دوره ابتدائی را گذراند و به خاطر هوش سرشاری که از خود نشان داد در سال (1906) برای ادامه تحصیل به روسیه فرستاده شد و چهار سال را در آنجا بود. در سال (1911 ) به آمریکا مهاجرت نمود و در دانشگاه واشنگتن به تحصیل در حقوق و ادبیات پرداخت.
نوشته های خویش را از سال (1916) در مجله الفنون که هم کلاسی دوران ابتدائی اش، نسیب عریضه، سردبیر آن بود، به چاپ می رساند و سپس در مجله السائح که توسط هم کلاسی دیگرش، عبدالمسیح حداد، منتشر می شد وی پس از آمدنش به نیویورک با جبران خلیل جبران و همکارانش - که چهار سال بعد، الرابطة القلمیة/ انجمن قلم را بنیان نهادند و نعیمه، به عنوان معاون آن انتخاب شد- آشنا گردید.
نعیمه هنگام جنگ جهانی دوم برای خدمت سربازی از سوی ارتش آمریکا به فرانسه فرستاده شد و پس از گذشت یک سال به نیویورک بازگشت و نشر آثار ادبی خود در مجله السائح را از سر گرفت. با درگذشت جبران و پیدایش گسست در انجمن قلم و درپی بحران و نابسامانی اوضاع اقتصادی آمریکا، نعیمه در سال (1932) به لبنان بازگشت، به کشاورزی پرداخت و هم زمان آثار اندیشگانی و ادبی خویش را منتشر می ساخت؛ آثاری که با اقبال فراوان اندیشمندانی و ادبای عرب روبرو گردید و او را در محافل فرهنگی و انجمن های ادبی، بلند آوازه ساخت. وی سرانجام پس از عمری طولانی نزدیک به یک قرن در سال (1988) درگذشت.
سپاسگزارم دومین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی مگان ترینر است. نه نخستین تک‌آهنگ این آلبوم بود که در میان ۵ آهنگ برتر ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد جای گرفت و دومین تک‌آهنگ آن ،منم همین‌طور نیز توانست به ۲۰ آهنگ برتر این جدول وارد شود.
این آلبوم در نیوزیلند و بریتانیا به رتبه ۵ و در استرالیا و آمریکا به رتبه ۳ رسید.
خَبُوشان یا اُسْتُوَا؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان بزرگ، که شهر خوجان یاهمان روستای خبوشان فعلی (بعدها این شهر به دلیل مهاجرت تبدیل به روستا شده)، مرکز آن بوده‌است، از این ولایت، عالمان و محدثان نامداری برخاسته‌اند. ولایت خبوشان یا استوا را در جغرافیای امروز، به شهرستان‌های قوچان، فاروج و حدی از نواحی پیرامون آن، در استان‌های خراسان رضوی و خراسان شمالی ایران مطابقت داده‌اند.
خَبُوشان (خوجان، یا بعدها: قوچان)؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛ که آن را استوا نیز می‌نامیدند. اسْتُوا یا آستوا و استو، در لغت؛ به معنی آفتاب‌گیر است. نام این ولایت؛ در احسن‌التقاسیم و معجم‌البدان به صورت أُسْتُوَا و در اللباب ابن اثیر و الانساب سمعانی به صورت أُسْتَوا ضبط شده‌است.
واژه خبوشان در منابع مختلف، به دو گونه، اعراب‌گذاری شده‌است: خَبُوشان و خُبُوشان. در وجه تسمیه قوچان، در منابع، نظریات مختلفی ثبت شده‌است که از این‌جمله‌اند: اشتغال مردم منطقه به دامپروری و ملهم از طایفه قوچ‌قانولو یا قوچ‌قوینلو؛ برگرفته از کوچان به زبان کردی (به معنی کوچ‌ها) به خاطر حضور کوچ‌نشینان در منطقه؛ و … به هر روی؛ در قدیم، عوام مردم و اهالی، این ولایت را خوشان می‌خوانده‌اند و همچنین در منابع مختلف به صورت خبوچان، خوچان و خوجان نیز ثبت شده‌است. بنا به دریافته‌های پژوهشگران معاصر؛ دگرگونی این واژه، از خبوشان یا خبوچان به قوچان، در اثر تحولات آوایی زبان است، و از دوران سیطره مغولان بر ایران، به صورت «قوچان» درآمده، به کار برده شد و امروز نیز رایج است. نام قوچان در لهجه کنونی مردم قوچان، به صورت «قُچون» [qočun] تلفظ می‌شود.
خَبُوشان یا اُسْتُوا، یکی از ولایت‌های دوازده‌گانه ربع نیشابور خراسان؛ مرزهای این ولایت به حدود طوس (در شرق)، نسا (در شمال)، نسا (در غرب) و ارغیان (در جنوب) می‌رسیده‌است. معجم البلدان، این ولایت (استوا = خبوشان) را دربرگیرنده ۹۳ روستا (قریه) و نام قصبه (شهر مرکزی آن) را خبُوشان (در برخی منابع دیگر: خوجان) معرفی نموده‌است.
منابع گوناگون تاریخی و جغرافیایی قدیم برگستردگی و آبادانی ولایت خبوشان، گواهی می‌دهند. در تاریخ الحاکم؛ از شمار زیاد و بزرگی و آبادانی روستاها و بسیاری منابع و مراتع و مزارع خبوشان، سخن گفته شده؛ در احسن‌التقاسیم، به ویژگی‌های این سرزمین، همچون: بزرگی و وسعت؛ قرار گرفتن در کنار راه نسا؛ حاصلخیزی و پُرغله بودن؛ تامین‌کننده بیشتر خواربار نیشابور؛ داشتن کشتزارهای دیمی؛ دارای محصول سیر بسیار؛ صادرکننده پوشاک، اشاره شده و از دو شهر آن یاد شده: یکی خوجان؛ که شهر بزرگتر و دارای بازار است و در آن سوی کوه قرار دارد و دیگری دوین (شیروان) که از خبوشان کوچک‌تر است. ابن حوقل در کتاب صورةالارض، از شهر خبوشان در میان دیگر شهرهای ربع نیشابور که عبارتند از: بوزجان، مالن، کواخرز، خایمند، سلومک، سنکان، زوزن، کندر، ترشیز، خان‌روان، آزادوار، خسروجرد، بهمن‌آباد، مزینان، سبزوار، دیواره، مهرجان، اسفرایین، ریوند، توس، رایکان، طابران، نوقان و طرقبه یاد کرده‌است.
خبوشان را از نواحی گرانقدر و برتر نیشابور یاد کرده و نوشته‌است که دسته‌ای از عالمان و محدثان از این منطقه برخاسته‌اند که از این جمله‌اند: ابوجعفر محمد بن بسطام بن حسن استوائی (قاضی نیشابور؛ متوفی ۴۳۲ هجری)، عمر بن عُقبه استوایی نیشابوری (محدّث)؛ حافظ استوائی (ابوحارث محمد بن عبدالرحیم بن حسن بن سلیمان خبوشانی؛ محدّث) در کتاب تاریخ الحاکم، ده تَن از عالمان و محدثان مقیم نیشابور، نام برده‌شده‌اند که منسوب به استوا و خبوشان می‌باشند.
ایراکلی تورمانیدزه (، زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۸۴) وزنه‌بردار اهل گرجستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز ۱۰۵+ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
ادواردو مانجاروتی ( ؛ – ) شمشیرباز اهل ایتالیا بود. او قهرمان شش دوره بازی‌های المپیک و سیزده دوره مسابقات جهانی شده و مجموعاً با کسب نوزده مدال طلای انفرادی و تیمی از مسابقات جهانی و المپیک پرافتخارترین شمشیرباز تاریخ به‌شمار می‌رود.
بیماری قلبی ریوی یا نارسایی قلبی ریوی () نوعی نارسایی قلبی (معمولاً قلب راست) است که بر اثر مشکلات ریوی ایجاد می‌شود.
اغلب مشکلات ریوی مانند افزایش فشار خون ریوی یا تنگی شریان ریوی موجب نارسایی قلب راست و بزرگ شدن بطن راست می‌شود. در ادامه بیماری ممکن است موجب نارسایی هر دو نیمه قلب شود.
مزوتلیوما () نوعی سرطان بدخیم و نادر است که منشأ ان سلولهای مزوتلیوم هستند؛ مانند سرطان ریه با منشأ سلولهای پرده جنب.
سلولهای مزوتلیوم سازنده پرده‌های پوشاننده ریه‌ها، قلب و فضای شکم هستند. اکثر کسانی که دچار مزوتلیومای ریوی می‌شوند، در تماس طولانی با آزبست (پنبه نسوز) قرار داشته‌اند.
لی چونگ وی متولد ۲۹ مهر ۱۳۶۱ در در پراک مالزی یک بدمینتون‌باز حرفه‌ای است. او به مدت ۱۹۹ هفته متمادی از ۳۱ مرداد ۱۳۸۷ تا ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ رتبه اول رنکینگ جهانی این رشته را در اختیار خود داشت. او پس از رشید سیدک و رازلین هاشم دومین بدمینتون باز مالزیایی بود که چنین کاری را کرد (این رده‌بندی از سال ۱۳۵۹ رسماً ثبت می‌شود). او در المپیک‌های ۲۰۰۸ و۲۰۱۲ با باخت در مقابل لین دان و در المپیک ۲۰۱۶ با باخت مقابل چن لانگ از رسیدن به مقام طلا در المپیک باز ماند و به مقام نقره دست پیدا کرد.
لین دان (متولد ۱۴ اکتبر سال ۱۹۸۳ در فوجیان)"Lin Dan" . یک بازیکن حرفه‌ای بدمینتون از چین است. او صاحب ۲ مدال طلای المپیک است. او توسط برخی به عنوان بهترین بدمینتون‌باز انفرادی تاریخ شناخته می‌شود. تا سن ۲۸ سالگی او سوپر گرند اسلم را با پیروزی در تمام ۹ رقابت مهم بدمینتون جهان بدست آورد تا اولین کسی در تاریخ باشد که چنین کاری کرده‌است.
آلودی ژینت تومیس (؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۸۶) یک بازیکن زن فوتبال اهل کشور فرانسه است. وی هم‌اکنون برای باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون در لیگ برتر زنان فرانسه بازی می‌کند. او هم به عنوان وینگر یا مهاجم بازی می‌کند و از نظر سرعت بازی در مقام مقایسه با تیری آنری و سیدنی گووو در تیم ملی فوتبال فرانسه قرار می‌گیرد.http://www.footmercato.net/ligue1/entretien-avec-elodie-thomis-le-foot-feminin-n-est-pas-du-mauvais-football_40058تومیس پرورش‌یافته بخش زنان آکادمی فوتبال کلیرفونتین است و هم‌اکنون بازیکن تیم ملی فوتبال زنان فرانسه است. اولین حضور او در تیم فرانسه در ژوئن ۲۰۰۵ و در رقابت‌های مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۵ و در مقابل ایتالیا بود.
کاهش میدان مغناطیسی ناو با قرار دادن سیم در سینه و پاشنهٔ آن برای در امان ماندن در برابر مین‌ها و اژدرهای مغناطیسی دشمن را مغناطیس‌کاهی یا مغناطیس‌زدایی () می‌گویند.
برای مغناطیس‌کاهی کشتی کابلی از اطراف بدنه کشتی گذرانده می‌شود و جریان مستقیم لازم برای خنثی‌سازی اثر مغناطیسی از آن عبور داده می‌شود.
حذف یا پاک کردن اطلاعات از نوار یا دیسک مغناطیسی را نیز مغناطیس‌زدایی یا امحاء مغناطیسی می‌گویند. در این روش، ساختار اطلاعاتی قطعه کلاً منهدم می‌شود هرچند فیزیک قطعه مثلاً هارد دیسک سالم مانده است اما هیچگونه اطلاعاتی بر روی آن موجود نیست. این روش در هاردهای مغناطیسی یا نوارهای مغناطیسی کاربرد دارد.
دیپورتیوو کالی یک باشگاه ورزشی در شهر کالی، کلمبیا است.
تیم دیپ/رتیوو کالی یک از تیم‌های موفق فوتبال در کلمبیا هست و ۹ قهرمانی لیگ ملی بدست آورده. ورزشگاه جدید، ورزشگاه دپورتیوو کالی، با ظرفیت اصلی برای ۶۱٬۸۹۰، بزرگترین ورزشگاه فوتبال در کلمبیا است و به‌طور رسمی در ۱۹ نوامبر سال ۲۰۰۸ اقتتاح شد. در سال ۲۰۱۰ ظرفیت آن به ۵۵۰۰۰ نفر با توجه به بازسازی کاهش یافت. خانه قدیمی این تیم ورزشگاه المپیک پاسکوال گوئررو با ظرفیت ۴۳٬۱۳۰ هزار نفر بود. این باشگاه اولین تیم کلمبیایی است که در فینال جام لیبرتادورس حضور داشت.
دیپورتیوو کالی اولین باشگاه کلمبیایی است که به فینال جام لیبرتادورس در سال ۱۹۷۸ رسیده. تحت هدایت کارلوس بیلاردو دپورتیوو کالی در برابر بوکا جونیورز بازی کرد. اولین بازی در کالی ۰–۰ به پایان رسید. بازی دوم در بوئنوس آیرس منجر به پیروزی ۴–۰ برای آرژانتینی‌ها شد. در سال ۱۹۹۹ آنها نیز در فینال حضور داشتن، این بار مقابل برزیل بود پالمیراس. اولین بازی در کالی یک پیروزی برای تیم میزبان ۱–۰ بود. بازی دوم شکست ۲–۱ بود. جام در ضربات پنالتی ۴–۳ نتیجه را واگذار کرد و از قهرمانی بازماند.
انقلاب مخملی () یا انقلاب آرام () یک انتقال قدرت بدون خشونت در چکسلواکی سابق بود که از ۱۷ نوامبر تا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۹ به طول انجامید. در تظاهرات مردمی علیه حکومت تک حزبی حزب کمونیست چکسلواکی، دانشجویان و مخالفان میانسال بیش از سایر گروها نقش آفرینی کردند. سرانجام اعتراضات به حکومت ۴۱ ساله حزب کمونیست و سیستم اقتصاد دستوری پایان بخشید. پس از انقلاب، جمهوری پارلمانی برای اداره کشور انتخاب شد.
در ۱۷ نوامبر ۱۹۸۹ (روز جهانی دانشجو)، پلیس ضد شورش تظاهرات دانشجویان در پراگ را سرکوب کرد. این اعتراضات به مناسبت پنجاهمین سالگرد سرکوب اعتراضات دانشجویان دانشگاه پراگ علیه نازی‌ها در سال ۱۹۳۹ برگزار شد که در جریان آن اعتراضات ۱۲۰۰ دانشجو دستگیر و ۹ نفر کشته شده بودند. این رویداد جرقه اعتراضات ضد کمونیستی را زد که تا اواخر دسامبر ادامه یافت. در ۲۰ نوامبر، تعداد معترضان در پراگ به حدود ۵۰۰۰۰۰ افزایش یافت در حالی که در روز قبل تعداد معترضان ۲۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده شده بود. همه مقامات ارشد حزب کمونیست، از جمله دبیرکل میلوش یاکش، در ۲۴ نوامبر استعفا دادند. در ۲۷ نوامبر، تمام شهروندان چکسلواکی یک اعتصاب سراسری دو ساعته به راه انداختند.
در واکنش به فروپاشی سایر دولت‌های عضو پیمان ورشو و افزایش اعتراضات خیابانی، حزب کمونیست چکسلواکی در ۲۸ نوامبر اعلام کرد که قدرت را رها می‌کند و به نظام تک‌حزبی پایان خواهد داد. دو روز بعد، پارلمان فدرال رسماً بخش‌هایی از قانون اساسی را که انحصار قدرت را در اختیار کمونیست‌ها قرار می‌داد، حذف کرد. در اوایل دسامبر، سیم خاردار و سایر موانع از مرز چکسلواکی با آلمان غربی و اتریش برداشته شد. در ۱۰ دسامبر گوستاو هوساک (رئیس‌جمهور) نخستین دولت عمدتاً غیر کمونیست از سال ۱۹۴۸ را تشکیل داد و استعفا کرد. الکساندر دوبچک در ۲۸ دسامبر به عنوان رئیس پارلمان فدرال و واتسلاو هاول در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۹ به عنوان رئیس‌جمهور چکسلواکی انتخاب شدند.
در ژوئن ۱۹۹۰ و برای نخستین بار از سال ۱۹۴۶ اولین انتخابات آزاد و دموکراتیک در چکسلواکی برگزار شد. در ۱ ژانویه ۱۹۹۳ چکسلواکی به‌طور مسالمت آمیز به دو کشور جمهوری چک و جمهوری اسلواکی تقسیم شد.
انحلال چکسلواکی عمدتاً به دلیل مسائل مربوط به حاکمیت ملی بین اسلواک‌ها و چک‌ها (دو قومیت اصلی تشکیل دهنده چکسلواکی سابق) رخ داد.
حزب کمونیست در ۲۵ فوریه ۱۹۴۸ قدرت را به دست گرفت. پس از آن به هیچ حزب مخالفی اجازه فعالیت رسمی داده نشد. دگراندیشان (به ویژه منشور ۷۷ و انجمن مدنی) کلوب‌های موسیقی را ایجاد کردند (به صورت محدود و به صورت سازمان‌های غیردولتی مجاز) و نشریات داخلی (سامیزدات) را منتشر کردند. منشور ۷۷ توسط دولت غیرقانونی اعلام شد و امضا کنندگان آن تا زمان سقوط رژیم کمونیستی تحت تعقیب قرار گرفتند. بعدها، با ظهور انجمن مدنی، امیدها برای رسیدن به استقلال افزایش یافت. تا ۱۷ نوامبر ۱۹۸۹، مقامات از طریق پلیس مخفی به آزار و اذیت مردم می‌پرداختند؛ بنابراین، عموم مردم از ترس اخراج از محل کار یا مدرسه آشکارا از مخالفان حکومت حمایت نکردند. ممکن بود آثار نویسندگان و فیلمسازان به دلیل «نگرش منفی به رژیم سوسیالیست» توقیف شود. حکومت به مردم اجازه سفر به کشورهای غیر کمونیستی را نمی‌داد. به دنبال آن توزیع و پخش موسیقی خارجی ممنوع اعلام شد. رژیم کمونیستی اقدام به تهیه لیست سیاه از افراد مختلف از جمله فرزندان کارآفرینان سابق، سیاستمداران غیر کمونیست، افرادی که برخی از خانواده‌شان در غرب بودند، حامیان الکساندر دوبچک در طول بهار پراگ، مخالفان اشغال نظامی توسط شوروی، مبلغان مذهبی، تحریم کنندگان انتخابات پارلمانی (تقلبی خواندن انتخابات)، امضا کنندگان منشور ۷۷ و کسانی که با این افراد معاشرت داشتند کرد. اجرای این قوانین [لیست سیاه] آسان بود، زیرا همه مدارس، رسانه‌ها و مشاغل متعلق به دولت بود. آنها [افراد حاضر در لیست سیاه] تحت نظارت مستقیم قرار داشتند و اغلب اوقات [سیاستمداران] از آنها به عنوان سلاحی برای تهمت زدن به رقبا استفاده می‌کردند.
ماهیت لیست سیاه به تدریج و پس از معرفی سیاست‌های گلاسنوست (فضای باز) و پرسترویکا (تجدید ساختار) توسط میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۵ تغییر کرد. رهبری حزب کمونیست چکسلواکی در کلام از پرسترویکا حمایت می‌کرد، ولی تغییرات اندکی ایجاد کرد. صحبت در مورد بهار پراگ ممنوع بود. اولین تظاهرات ضد دولتی در سال ۱۹۸۸ (برای نمونه تجمع شمع‌به‌دستان) و ۱۹۸۹ رخ داد، اما این اعتراضات سرکوب و معترضان توسط پلیس دستگیر شدند.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ نارضایتی از استانداردهای زندگی و نارسایی‌های اقتصادی موجب شد تا مردم خواستار انجام اصلاحات اقتصادی شوند. شهروندان با صراحت بیشتری سیستم را به چالش می‌کشیدند. در سال ۱۹۸۹، شهروندانی که قبلاً نسبت به وضع موجود بی‌تفاوت بودند، مایل بودند آشکارا نارضایتی خود را از رژیم ابراز کنند. بسیاری از شخصیت‌های مهم و همچنین کارگران عادی در سال ۱۹۸۹ طوماری‌هایی را در حمایت از واتسلاو هاول که در زندان به سر می‌برد امضا کردند.
در اوایل سال ۱۹۸۹، اولین نشانه‌های برقراری روابط مجدد بین چکسلواکی کمونیستی و اسرائیل با برگزاری جلساتی در مورد مسائل مشترکی همچون آزادی مذهبی یهودیان، خاطره هولوکاست و روابط یهودیان باقیمانده در چکسلواکی با سایر یهودیان جهان که شامل رابطه با جامعه قدرتمند یهودیان ایالات متحده نیز می‌شد، پدیدار شد.Wein, Martin J.. A History of Czechs and Jews: A Slavic Jerusalem. United Kingdom: Taylor & Francis Limited, 2019, pp. 185-190
نگرش‌های اصلاح‌طلبانه منجر به امضای طوماری شد که در آن بر پایان سانسور و آغاز اصلاحات اساسی سیاسی تأکید شده بود این طومار در تابستان ۱۹۸۹ منتشر شد. .Wolchik, Sharon L. “Czechoslovakia's ‘Velvet Revolution.’” 1990. Current History. 89:413–16, 435–37. Retrieved 11 March 2009
انگیزه‌های فوری برای انقلاب از تحولات کشورهای همسایه و پایتخت چکسلواکی نشئت می‌گرفت. در ماه اوت، شهروندان آلمان شرقی سفارت آلمان غربی در پراگ را اشغال کردند و خواستار پناهندگی به آلمان غربی شدند. پس از ۳ نوامبر، هزاران شهروند آلمانی شرقی با قطار از پراگ به آلمان غربی رفتند. با سقوط دیوار برلین در ۹ نوامبر نیاز به مسیرهای انحرافی این‌چنینی از بین رفت.
در ۱۶ نوامبر، بسیاری از همسایگان چکسلواکی شروع به کنار گذاشتن حکومت استبدادی کردند. شهروندان چکسلواکی این رویدادها را از طریق کانال‌های خارجی و داخلی تلویزیون تماشا کردند. همچنین اتحاد جماهیر شوروی از تغییر نخبگان حاکم بر چکسلواکی حمایت کرد، اگرچه سرنگونی رژیم کمونیستی را پیش‌بینی نمی‌کرد.
در آستانه روز جهانی دانشجو (پنجاهمین سالگرد دستور ویژه پراگ (آلمانی: Sonderaktion Prag)، یورش نازی‌ها به دانشگاه‌های پراگ در سال ۱۹۳۹)، دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان اسلواکی تظاهرات مسالمت آمیزی را در مرکز براتیسلاوا ترتیب دادند. حزب کمونیست اسلواکی انتظار پیش آمدن مشکلاتی را داشت و سازمان‌دهی شده بودن تظاهرات را به چشم یک مشکل می‌دید. نیروهای مسلح قبل از تظاهرات به حالت آماده باش درآمدند. در پایان، دانشجویان با آرامش از میان شهر گذشتند و نماینده‌ای را برای بحث دربارهٔ خواسته‌های خود به وزارت آموزش فرستادند.
جنبش‌های تازه‌ای به رهبری واتسلاو هاول با ایدهٔ جامعه‌ای متحد و با هدف بازسازی سیاسی دولت به راه افتاد. اتحادیه جوانان سوسیالیست (نماینده حزب کمونیست چکسلواکی) تظاهرات گسترده‌ای را در ۱۷ نوامبر برای بزرگداشت روز جهانی دانشجو و پنجاهمین سالگرد قتل یان اوپلتال (دانشجوی کشته شده در جریان یوزش نازی‌ها به دانشگاه پراگ)Kurtz, Lester. "Czechoslovakia’s Velvet Revolution (1989)" . March 2008. Retrieved 1 November 2017. توسط دولت نازی ترتیب داد.Glenn, John K. “Competing Challengers and Contested Outcomes to State Breakdown: The Velvet Revolution in Czechoslovakia”. September 1999. Social Forces. 78:187–211. Retrieved 11 March 2009.
بیشتر اعضای اتحادیه، در باطن، مخالف رهبران کمونیست بودند، ولی از ترس شکنجه سخنی نمی‌گفتند. این تظاهرات، فرصتی برای دانشجویان معتدل بود تا به دیگران بپیوندند و نظرات خود را بیان کنند. تا ساعت ۱۶:۰۰ حدود ۱۵۰۰۰ نفر به تظاهرات پیوستند. آنها (بر اساس استراتژی بنیانگذاران جنبش استوها، ییرژی دینزبیر و شیمون پانک) به سمت قبر کارل هینک ماخا در گورستان ویشهراد رفتند و - پس از پایان رسمی راهپیمایی - با حمل بنرها و شعارهای ضد کمونیستی به سمت مرکز شهر پراگ رفتند.
حدود ساعت ۱۹:۳۰ پلیس ضد شورش معترضان را در خیابان نارودنی متوقف کرد. همه راه‌های فرار را بستند و به دانش آموزان حمله کردند. هنگامی که همه معترضان متفرق شدند، یکی از مأموران مخفی پلیس به نام لودویک زیفچاک که بین معترضان نفوذ کرده بود نقش زمین شد. زیفچاک از نظر جسمی صدمه‌ای ندیده بود و تظاهر به مرگ نیز نکرده بود. او فقط دچار هیجان شده بود. سپس پلیس او را به آمبولانس انتقال داد.
فضای ترس و ناامیدی، باعث به وجود آمدن شایعه در مورد کشته شدن دانشجویی به نام مارتین اشمید شد. شایعه توسط دراهومیرا دراژسکا ساخته شد ایده این شایعه هنگامی که او در جریان تظاهرات مجروح شده بود و برای مداوا به بیمارستان رفته بود به ذهنش رسید. دراژسکا در کالج کار می‌کرد و روز بعد شایعه خود را با چندین نفر از جمله همسر روزنامه‌نگار پتر اوهل، خبرنگار رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی در میان گذاشت. این حادثه مردم را متأثر کرد و باعث تسریع در روند انقلاب شد. عصر همان روز دانشجویان و بازیگران تئاتر تصمیم به اعتصاب گرفتند.
دو دانشجو در خانهٔ شخصی نخست‌وزیر لادیسلاو آدامک با او ملاقات کردند و آنچه در خیابان نارودنی رخ داده بود، برای او شرح دادند. در تئاتر رئالیستی پراگ اعلام اعتصاب شد سایر تئاتر نیز به سرعت به اعتصاب پیوستند. سن تئاترها تبدیل به محل بحث و گفتگو عمومی شد.
با ابتکار دانشجویان آکادمی هنرهای نمایشی پراگ، دانشجویان پراگ به اعتصاب پیوستند. این اعتصاب با همراهی دانشجویان سراسر کشور همراه شد. کارمندان و بازیگران تئاتر در پراگ از این اعتصاب حمایت کردند. بازیگران به جای رفتن روی سن، اعلامیه دانشجویان و هنرمندان را برای حضار خواندند که در آن خواستار اعتصاب عمومی در ۲۷ نوامبر شده بودند.
پوسترها و اعلامیه‌های خانگی در سطح جامعه توزیع شد. از آنجایی که همه رسانه‌ها (رادیو، تلویزیون، روزنامه‌ها) شدیداً توسط حزب کمونیست کنترل می‌شدند، این تنها راه برای انتشار پیام بود.
شامگاه رادیو اروپای آزاد گزارش داد که یک دانشجو (به نام مارتین اشمید) در تظاهرات روز گذشته توسط پلیس کشته شد. اگرچه این گزارش غلط بود، اما موجب تشدید بحران شد و باعث شد تا شهروندان مردد بر ترس خود غلبه کنند و به اعتراضات بپیوندند.
تئاترها در براتیسلاوا، برنو، استراوا و دیگر شهرها دست به اعتصاب زدند. اعضای انجمن‌های هنری و ادبی و همچنین سازمان‌ها و مؤسسات به اعتصاب پیوستند.
اعضای یک ابتکار مدنی با نخست‌وزیر ملاقات کردند، او به آنها گفت که دو بار درخواست استعفا داده اما با آن موافقت نشده‌است او در ادامه گفت ایجاد تغییر مستلزم اعتراضات گسترده‌ای همانند اعتراضات آلمان شرقی (حدود ۲۵۰۰۰۰ دانشجو) است. او سپس گفت انتظار دارد تا در این مسیر تلفات و خسارات به حداقل برسد.
حدود ۵۰۰ هنرمند، دانشمند و رهبر اسلواکیایی در ساعت ۱۷:۰۰ در انجمن هنر (Umelecká beseda) در براتیسلاوا گردهم آمدند. آنها حمله به دانشجویان در ۱۷ نوامبر را محکوم کردند و جنبش «مردم بر ضد خشونت» را تشکیل دادند که تبدیل به یکی از اصلی‌ترین حامیان جنبش اپوزیسیون در اسلواکی شد. اعضای مؤسس آن میلان کینیاژکو، یان بودای و دیگران بودند.
بازیگران و تماشاگران در یکی از تئاترهای شهر پراگ، به همراه واتسلاو هاول و دیگر اعضای برجسته منشور ۷۷ اقدام به تأسیس جنبش انجمن مدنی (Občanské fórum، معادل جنبش مردم بر ضد خشونت اسلواکی) به عنوان یک جنبش مردمی برای ایجاد اصلاحات کردند. آنها خواستار برکناری مقامات ارشد مسئول خشونت و تحقیق مستقل در مورد حادثه حمله به دانشجویان و همچنین آزادی تمام زندانیان سیاسی شدند.
دانشجویان دانشگاه دست به اعتصاب زدند. مسئولان دولتی در تلویزیون خواستار آرامش و بازگشت مردم به سر کار خود شدند. مارتین اشمید در گفتگویی اعلام کرد کسی کشته نشده‌است. کیفیت ضبط تصویر پایین بود و همین باعث ادامهٔ شایعات شد. چند روز طول کشید تا سخن اشمید تأیید شود و تا آن زمان، انقلاب شتاب بیشتری به خود گرفته‌بود.
رهبران ابتکار دموکراتیک در بیانیه‌ای چهار خواسته خود را مطرح کردند: ۱. استعفای اعضای هیئت رئیسه کمیته مرکزی حزب کمونیست که در تهاجم پیمان ورشو به پراگ نقش داشتند ۲. استعفای مقاماتی که در سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز شهروندان نقش داشتند ۳. تشکیل کمیسیونی این موارد را بررسی کند، مقصران را شناسایی و مجازات کند. این کمیسیون باید شامل نمایندگان ابتکار مدنی باشد ۴. آزادی تمام زندانیان سیاسی و معترضان دستگیر شده.Shepherd, Robin H. E. (2000). "Czechoslovakia' The Velvet Revolution and Beyond". New York: St. Martin's Press.
دانشجویان و بازیگران تئاتر اعلام کردند تا زمان تحقق خواسته‌هایشان اعتصاب خواهند کرد. پلیس از حرکت معترضان به سمت قلعه پراگ جلوگیری کرد و مانع پیوستن مردم به اعتصاب کنندگان شدند.
نمایندگان انجمن عمومی به صورت غیررسمی و بدون حضور هاول با آدامک مذاکره کردند. آدامک با خواسته‌های دانشجویان اعلام همدردی کرده بود. با این حال، در جلسه ویژه کابینه که در همین روز برگزار شد با درخواست مذاکره و پیش نویس بیانیه نخست‌وزیر، مخالفت شد و او نیز جلسه را ترک کرد. دولت سپس در یک بیانیه رسمی اعلام کرد که امتیازی به مخالفان نداده‌است و نسبت به اعتراضات ابراز نگرانی کرد همچنین در ادامه خواستار بازگشت نظم عمومی به وسیله زور و اقدامات قهری شد.
انجمن مدنی درخواستی دیگری برخواسته‌های قبلی خود افزود: لغو جایگاه حاکمیتی حزب کمونیست از قانون اساسی. اولین روزنامه آزاد و بدون سانسور در این روز شروع به چاپ کرد. اعتراضات گسترده‌ای در پراگ (۱۰۰۰۰۰ نفر) و براتیسلاوا رخ داد.
نخستین دیدار رسمی مجمع مدنی با نخست‌وزیر برگزار شد. نخست‌وزیر در این دیدار گفت شخصاً تضمین خواهد کرد که هیچ خشونتی علیه مردم اعمال نخواهد شد. با این حال او گفت «از سوسیالیسم محافظت می‌کند و هیچ بحثی در مورد آن ممکن نخواهد بود». تظاهرات مردمی سازمان‌یافته در میدان ونسسلاس در مرکز پراگ برگزار شد (در روزهای آینده نیز مردم در این مکان دست به اعتراض زدند). هنرمندان و دانشجویان به کارخانه‌های درون و بیرون پراگ رفتند تا برای همکاران خود در شهرهای دیگر، حمایت کسب کنند.
اعتراضات گسترده‌ای در میدان هِویِزدوسلاو در مرکز شهر براتیسلاوا به راه افتاد (در روزهای بعد به میدان قیام ملی اسلواکی منتقل شد). دانشجویان خواسته‌هایشان را مطرح کردند و از مردم خواستند در اعتصاب عمومی ۲۷ نوامبر شرکت کنند. در تجمع جداگانه ای مقابل کاخ دادگستری معترضان خواستار آزادی زندانی سیاسی یان چانوگورسکی (نخست‌وزیر آینده اسلواکی) شدند. الکساندر دوبچک در این تظاهرات سخنرانی کرد - اولین حضور او در طول انقلاب مخملی بود. چانوگورسکی در ۲۳ نوامبر آزاد شد. در روزهای آینده تظاهرات گسترده‌تری در تمام شهرهای بزرگ چکسلواکی به وقوع پیوست.
کاردینال فرانتیشک توماشک، کشیش ارشد کاتولیک سرزمین‌های بوهمی حمایت خود از دانشجویان را اعلام کرد و با صدور بیانیه‌ای از سیاست‌های جاری دولت انتقاد کرد. برای اولین بار در طول انقلاب مخملی، لوبومیر فلدک در جریان نشست جنبش مردم علیه خشونت درخواست لغو ماده‌ای در قانون اساسی که «رهبری» و اداره کشور را به حزب کمونیست می‌سپرد مطرح کرد.
همان شب، میلوش یاکش رئیس حزب کمونیست چکسلواکی نطق ویژه‌ای را در تلویزیون ارائه داد. او گفت که نظم باید حفظ شود، سوسیالیسم تنها آلترناتیو برای توسعه چکسلواکی است و از معترضان انتقاد کرد. مقامات دولتی، به ویژه میلوش یاکش، رئیس حزب کمونیست، موضع تند خود را حفظ کردند. در طول شب، آنها ۴۰۰۰ عضو «شبه نظامیان خلق» (یک سازمان شبه نظامی که مستقیماً تابع حزب کمونیست بود) را به پراگ احضار کرده بودند تا اعتراضات را سرکوب کنند، اما از این کار منصرف شدند.
انجمن عمومی اعتصاب سراسری دوساعته‌ای را برای ۲۷ نوامبر اعلام کرد. نخستین گزارش‌های زنده از تظاهرات در میدان ونسسلاس در تلویزیون فدرال پخش شد (اما پس از اینکه یکی از معترضان از دولت فعلی انتقاد و در عوض از الکساندر دوبچک حمایت کرد پخش زنده به سرعت قطع شد).
دانشجویان اعتصاب‌کننده نمایندگان دولت اسلواکی و حزب کمونیست اسلواکی را وادار کردند در گفتگویی شرکت کنند و نمایندگان دولتی به سرعت در موضع دفاعی قرار گرفتند.
کارکنان بخش اسلواک تلویزیون فدرال از رهبران تلویزیون فدرال درخواست کردند که اطلاعات واقعی در مورد رویدادهای کشور ارائه دهند در غیر این صورت دست به اعتصاب خواهند زد. پخش گزارش‌های زندهٔ بدون سانسور از تظاهرات در براتیسلاوا آغاز شد.
اخبار عصر نشان داد که کارگران کارخانه لوکوموتیو، میروسلاو اشتپان از مقامات رژیم کمونیست را هو می‌کنند. ارتش رهبری کمونیست را از آمادگی خود برای اقدام علیه معترضان آگاه کرد (در نهایت هرگز عملی نشد). ارتش و وزارت دفاع برای اقدام علیه مخالفان آماده می‌شدند. اما بلافاصله پس از جلسه ویژه مقامات رژیم کمونیستی، وزیر دفاع با ایراد سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد که ارتش هرگز اقدامی علیه مردم نخواهد کرد و خواستار پایان یافتن اعتراضات شد.
کل هیئت رئیسه، از جمله دبیرکل میلوش یاکش، استعفا دادند و کارل اوربانک، کمونیست میانه‌رو به عنوان دبیرکل معرفی شد. تلویزیون فدرال برای اولین بار تصاویری را از ۱۷ نوامبر پخش کرد و اولین خطابه تلویزیونی واتسلاو هاول را پخش کرد که در آن بیشتر به اعتصاب عمومی برنامه‌ریزی شده روز ۲۷ نوامبر می‌پرداخت. Federal Television showed pictures from 17 November for the first time transmitted one week later on 24 Nov. تلویزیون و رادیو چکسلواکی اعلام کردند که به اعتصاب سراسری خواهند پیوست. مناظره و گفتگو بین نمایندگان دولت و مخالفان توسط تلویزیون فدرال اسلواکی پخش شد.Stanislav Háber: Ako vzniklo prvé Štúdio dialóg "How the first Studio Dialogue was created" , Slovak v exile, 17 November 2004 اپوزیسیون شامل یان بودای، فدور گال، ولادیمیر اوندروش و نمایندگان دولت نیز شامل اشتفان هودوبا (مدیر شرکت خودروسازی براتیسلاوا)، پتر وایس (دبیر مؤسسه مارکس لنینیسم حزب کمونیست اسلواکی) و مدیر فولاد ورکز کوشیتسه بودند. این اولین گفتگوی آزاد در تلویزیون چکسلواکی از زمان شروع به کارش بود. پس از آن، کارکنان ویراستاری روزنامه‌های اسلواکی پیوستن به اعتصاب را آغاز کردند.
پس از پایان نشست کمیته مرکزی حزب کمونیست ازدنیک هوژنی در یک کنفرانس مطبوعاتی از برکناری تعدادی از مقامات از جمله میلوش یاکش و انتصاب کارل اوربانک به عنوان رهبر حزب خبر داد. لادیسلاو آدامک از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست کناره‌گیری کرد. میروسلاو اشتپان نیز تحت فشار افکار عمومی از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست استعفا داد. در جریان این تغییرات هیچ توجهی به خواسته‌های معترضان نشد. تعداد افراد حاضر در تظاهرات ضد دولتی در منطقه پراگ-لِتنا به ۸۰۰۰۰۰ نفر رسید. اعتراضات در براتیسلاوا نیز با شرکت حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسید.
نخست‌وزیر آدامک برای نخستین بار با هاول دیدار کرد. کارکنان ویراستاری پراودای اسلواکی (روزنامهٔ مرکزی حزب کمونیست در اسلواکی) به مخالفان پیوستند.
اعتصاب عمومی موفق دو ساعته در این روز که توسط جنبش مدنی رهبری شد باعث شد درخواست‌ها برای یک حکومت جدید شدت یابد. این اعتصاب در سراسر کشور بین ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۴:۰۰ به وقوع پیوست و با حمایت ۷۵ درصدی مردم همراه شد. وزارت فرهنگ اجازه قرار گرفتن آثار ادبی و کتاب‌های ضد کمونیستی را در قفسه کتابخانه‌های عمومی صادر کرد و عملاً به دهه‌ها سانسور پایان داد. انجمن مدنی قابلیت خود را برای برهم زدن نظم سیاسی موجود و در نتیجه تثبیت خود به عنوان صدای مشروع ملت در مذاکرات با دولت نشان داد. جنبش‌های مدنی تمام امکانات خود را برای پشتیبانی از این اعتصاب سراسری بسیج کردند.
مجلس فدرال ماده «رهبری کشور» توسط حزب کمونیست را از قانون اساسی حذف کرد و رسماً به رهبری کمونیست‌ها در چکسلواکی خاتمه داد.
پس از ۴۱ سال حاکمیت حزب کمونیست گوستاو هوساک به عنوان اولین رئیس‌جمهور غیر کمونیست سوگند یاد کرد. او اندکی پس از آن استعفا داد.
پیروزی انقلاب با انتخاب واتسلاو هاول، نمایشنامه نویس و فعال حقوق بشر به عنوان رئیس‌جمهور چکسلواکی در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۹ به پایان رسید. همانگونه که تاریخ‌نگار [اسرائیلی] «مارتین واین» به تفصیل بررسی و تحلیل کرده‌است، این رویداد به دقت طرح‌ریزی شده بود و از نظر نمادین - از جمله به سبب مولفه‌های مذهبی - حائز اهمیت بود.Wein, Martin J. A History of Czechs and Jews: A Slavic Jerusalem. United Kingdom: Taylor & Francis Limited, 2019, pp. 185-188
ظرف چند هفته، هاول دربارهٔ خروج نیروهای شوروی (تقریباً ۷۳۵۰۰ نفر) از چکسلواکی با شوروی مذاکره کرد. طبق قرارداد، نیروهای شوروی در عرض چند ماه چکسلواکی را ترک کردند. انتخابات آزاد در ژوئن ۱۹۹۰ به این حکومت مشروعیت بخشید و زمینه را برای رویارویی با بقایای حزب کمونیست و میراث دوره کمونیستی فراهم کرد.
تهدید احتمالی و اصلی برای ثبات سیاسی و موفقیت گذار به دموکراسی در چکسلواکی درگیری‌های قومی بین مردم چک و اسلواک بود که در دوره پسا کمونیسم دوباره ظاهر شد.Holy, Ladislav (1996). "The Little Czech and The Great Czech Nation: National identity and the post-communist transformation of society". Cambridge, Great Britain: Cambridge University Press. با این حال، اجماع عمومی برای حرکت به سمت اقتصاد بازار وجود داشت، بنابراین در اوایل سال ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور و مشاوران ارشد اقتصادی او تصمیم گرفتند قیمت‌ها را آزاد کنند، انحصار زدایی و خصوصی‌سازی اقتصاد را انجام دهند. پایان کمونیسم به معنای پایان کار مادام العمر و متعاقب آن افزایش بیکاری بود. برای مبارزه با این پیامدها، دولت مزایای بیکاری و حداقل دستمزد را اجرا کرد. نتایج گذار به دموکراسی و اقتصاد بازار به تحولات خارج از کشور بستگی دارد چرا که این امر می‌تواند باعث تسهیل یا مانع روند تغییرات شود. یکی از پیشرفت‌های قابل توجه افزایش آزادی‌های مذهبی و تجدید روابط با واتیکان و اسرائیل بود.Wein, Martin J.. A History of Czechs and Jews: A Slavic Jerusalem. United Kingdom: Taylor & Francis Limited, 2019, pp. 185-214
اصطلاح انقلاب مخملی توسط ریتا کلیمووا، مترجم مخالفان که بعداً سفیر چکسلواکی در ایالات متحده شد، ابداع شد.Nelson, Lars-Erik. New Czechoslovakian Leaders Are As Stunned As Their People . New York Daily News, 21 February 1990. این اصطلاح در سطح بین‌المللی برای توصیف انقلاب چکسلواکی به کار می‌رفت، هرچند مردم چک نیز از این اصطلاح استفاده می‌کردند. پس از تجزیه چکسلواکی در سال ۱۹۹۳، اسلواکی از اصطلاح انقلاب ملایم استفاده کرد، اصطلاحی که اسلواک‌ها از ابتدا برای انقلاب استفاده می‌کردند. جمهوری چک همچنان از این رویداد به عنوان انقلاب مخملی یاد می‌کند.
نظریه پردازان انقلاب، مانند یاروسلاو کریچی، استدلال کردند که «انقلاب مخملی» یک انقلاب واقعی نبود، زیرا یک انقلاب بنا به تعریف، تغییرات را با خشونت نامشروع به پیش می‌برد. طرفداران انقلاب استدلال می‌کنند که انقلاب مخملی یک انقلاب مشروع است، زیرا در یک "وضعیت انقلابی" حاکمیت مورد مناقشه است و در نهایت منجر به انتقال قدرت ("نتیجه انقلابی") می‌شود.
انقلاب مخملی جزو نخستین «انقلاب‌های رنگی» جهان محسوب می‌شود.
در ماه‌های منتهی به انقلاب و در طی آن، شهروندان با استفاده از اعلامیه‌هایی که به صورت دسته جمعی توزیع می‌شد، ایده‌های خود را منتشر می‌کردند. صدها بروشور با پیام‌های مختلف چاپ شد، اما بیشتر آنها حاوی ایده‌های مشابهی بودند. در تابستان ۱۹۸۹ «هشت قاعده گفتگو» یکی از پرتیراژترین مطالبی بود که از حقیقت، تفاهم و همدلی، بحث آگاهانه و محترمانه، پرهیز از حملات شخصی و ذهن باز حمایت می‌کرد. مطالب دیگر کمتر بر تکنیک‌های ارتباطی و بیشتر بر ایده‌آل‌ها تمرکز داشتند. دموکراسی، آزادی، خشونت پرهیزی، انصاف و انسانیت وهمچنین خودسازماندهی، نمایندگی سیاسی و بهبود شرایط کاری از جمله این مضامین رایج بودند.
رویدادهای نوامبر ۱۹۸۹ تأیید کرد که عوامل بیرونی کاتالیزورهای مهمی برای سقوط کمونیسم در چکسلواکی بودند؛ بنابراین، وقایع لهستان و مجارستان و فروپاشی رژیم در آلمان شرقی، که هر دو را می‌توان در نگرش جدید شوروی نسبت به اروپای شرقی جستجو کرد، چک‌ها و اسلواک‌ها را تشویق کرد تا برای کسب آزادی خود به خیابان‌ها بیایند. با این حال، عوامل ملی، از جمله بحران اقتصادی و سیاسی و اقدامات گروه‌ها و افرادی که در جهت تحول تلاش می‌کردند، حمایت از نظام سیاسی موجود را کاهش داد.Wolchik, Sharon L. “Czechoslovakia's ‘Velvet Revolution.’” 1990. Current History. 89:413–16, 435–37. Retrieved 11 March 2009.
مذاکره در مورد تجدید روابط با ایالات متحده و اسرائیل با برگزاری جلساتی در اوایل سال ۱۹۸۹ با بحث در مورد موضوعات مختلفی آغاز شد. همهٔ طرف‌های درگیر، منافع استراتژیکی در بهبودِ روابط فی‌مابین داشتند، و برخورد با یهودیان، مسئله میراث یهودیت و فراموش نکردن هولوکاست یکی از آزمون‌های نهادنما (نمایانگر) برای موفقیت کلی این نزدیکی و دوستی مجدد بود.Wein, Martin J.. A History of Czechs and Jews: A Slavic Jerusalem. United Kingdom: Taylor & Francis Limited, 2019, pp. 185-193