moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مدل پاتس با چندین مدل دیگر از جمله مدل XY ، مدل هایزنبرگ و مدل N-بردار مرتبط و تعمیم داده شده است . مدل Potts با برد بی نهایت به مدل Kac معروف است . هنگامی که اسپین ها به صورت غیرآبلی برهمکنش می کنند، مدل به مدل لوله شار مربوط می شود که برای بحث در مورد محصور شدن در کرومودینامیک کوانتومی استفاده می شود. تعمیم مدل پاتس نیز برای مدل سازی رشد دانه در فلزات و درشت شدن در فوم ها استفاده شده است. تعمیم بیشتر این روش ها توسط جیمز گلازیرو فرانسوا گرانر ، معروف به مدل Potts سلولی ،  برای شبیه‌سازی پدیده‌های استاتیکی و جنبشی در کف و مورفوژنز بیولوژیکی استفاده شده است.
در صورتی که کیست کاذب لوزالمعده تولید علامت نماید باید تحت عمل سیستوگاستروستومی قرار گیرد. کیست کاذب لوزالمعده(pseudocysts)، تجمع مزمن مایع لوزالمعده است که توسط دیواره‌ای از گرانولاسیون (نسج التیامی) بدون پوشش (اپی‌تلیوم) و فیبروز پوشانده می‌شود. این کیست‌ها می‌توانند در اثر نشت مجرای لوزالمعده یا در نتیجهٔ پانکراتیت ایجاد شوند. علائم این کیست‌ها به‌صورت نفخ شکم، مشکل در خوردن و هضم غذا و درد مداوم یا درد عمیق در شکم می‌باشد. گاه می‌توان توده را در قسمت میانی شکم یا یک‌چهارم بالا و چپ شکم احساس کرد. برای تشخیص بهتر کیست کاذب لوزالمعده می‌توان از سی‌تی‌اسکن شکمی، MRI یا سونوگرافی استفاده نمود. در صورت وجود پارگی کیست ممکن است به عمل جراحی اورژانس نیاز باشد. این وضعیت را می‌توان از علائم خونریزی، شوک، از هوش رفتن، تب و لرز، ضربان تند قلب یا درد شدید شکم تشخیص داد.
ترمیم جراحی از طریق برش در شکم انجام می‌شود. پس از پیدا کردن کیست کاذب، آن را به دیوارهٔ معده متصل می‌نمایند و سیستوگاستروستومی ایجاد می‌شود. اگرچه این روش از میزان موفقیت بالایی برخوردار است، اما به دلیل دورهٔ نقاهت طولانی، به‌ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این روش نسبتاً جدید و کمتر تهاجمی است که در آن از هدایت‌کنندهٔ سونوگرافی آندوسکوپی (EUS) و فلوروسکوپی برای جراحی استفاده می‌شود. در این روش از یک سوزن کلفت برای دسترسی به کیست کاذبی که به وسیلهٔ روش فوق شناسایی شده استفاده می‌شود، بدین ترتیب یک فیستول بین حفرهٔ کیست و معده یا دوازدهه ایجاد می‌شود. ممکن است برای تسهیل تخلیهٔ کیست کاذب از استنت‌های پلاستیکی استفاده شود. میزان موفقیت در روش درمانی از طریق آندوسکوپی بالای ۷۰٪ است.
این روش در رتبهٔ دوم کمتر تهاجمی برای درمان این بیماری و تخلیهٔ کیست کاذب قرار می‌گیرد و به یمن وجود ابزارهای پیشرفته می‌تواند به دست یک جراح به تنهایی انجام شود. ابتدا کیست با استفاده از تکنیک‌های لاپاروسکوپی شناسایی و قابل دسترسی می‌شود. سپس وارد حفرهٔ کیست شده محتویات آن کشیده می‌شود و راهی برای تخلیهٔ آن به معده ایجاد می‌شود. تخلیه از طریق لاپاراسکوپی می‌تواند از نظر ظاهر و زیبایی نتیجهٔ بهتر و پس از جراحی درد کمتری در پی داشته باشد.
سیستوگاستروستومی می‌تواند منجر به آبسهٔ لوزالمعده و نشت مجرای لوزالمعده شود. استنت‌ها می‌توانند مسدود شوند و به عفونت کیست کاذب بیانجامند. دیگر عوارض شامل همان مواردی است که به‌طور معمول ممکن است با هر جراحی و بیهوشی ایجاد شوند، از جمله خونریزی.
جدیلیکا برای اولین بار این روش جراحی را توصیف کرد.
اوروپورفیرینوژن-۳ دکربوکسیلاز () یک آنزیم است که در انسان از روی ژن UROD ساخته می شود.
اوروپورفیرینوژن-3 دکربوکسیلاز یک آنزیم همودیمریک است که مرحله 5 بیوسنتز هم را کاتالیز می کند. در این مرحله 4 گروه کربوکسیل از 4 استات اطراف اوروپورفیرینوژن-3 جدا شده و اوروپورفیرینوژن-3 به کوپروپورفیرینوژن-3 تبدیل می شود.
دی‌ان‌ای () یک فیلم درام فرانسوی آینده (آماده اکران) به کارگردانی مایوین است. بازیگران اصلی فیلم لویی گارل، مارین واکت، فنی اردان و دیلن رابرت می‌باشند.
این فیلم قرار بود در ماه مه سال ۲۰۲۰ در جشنواره کن به نمایش برتر برسد اما این جشنواره به دلیل دنیاگیری کروناویروس لغو شد. این فیلم قرار است در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شود.
سارا باتاگلیا (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۸۶) یک کاراتکا زن ایتالیایی است که در مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۰۶ در تامپره قهرمان جهان شد.
باتاگلیا عضو باشگاه است.
وبا یکی از بیماری‌های خطرناک و همه‌گیر در دوره قاجار به شمار می‌رفت. این بیماری مهلک که به «مرض موت» یا «مرگا مرگی» نیز معروف بود،این وبا از راه بوشهر به دالکی و از آنجا به شیراز رسید و از شیراز نیز به مرکز ایران انتقال.
در طول سال ۱۲۸۷ قمری وبا بار دیگر شیوع یافت اما این بار قحطی هم همراه آن بود. شدت این بیماری به گونه ای بود که محمدحسن امین الضرب می نویسد: روزی ۱۰۰ تا ۱۵۰ تن می مردند و در سال بعد وبا همچنان در تهران روزی ۲۰۰ تا ۴۰۰ تن از مردم را در کوچه و بازار و محله ها به کام مرگ می کشاند.
در سال ۱۳۰۹ قمری وبای سختی در بادکوبه شیوع یافت و از حاجی طرخان به رشت رسید و از آنجا به سمنان و دامغان و یک سال بعد در تهران شیوع پیدا کرد. این وبا چنان وحشتناک بود که طولوزان می نویسد: در مدت ۳۰ سال که من در ایران بودم، این سخت ترین و گسترده ترین وبایی بود که شاهدش بودم. بنابراین کسی امید یک ساعت زنده ماندن نداشت.
https://www.medicinenet.com/cholera/article.htm
https://financialtribune.com/articles/people/40877/who-warning-on-cholera-risk-in-iran
https://www.irna.ir/
شرکت رستوران‌های ای اند دابلیو () یک رستوران فست فود زنجیره‌ای آمریکایی است که با همبرگرها، آبجو روت و بستنی‌های آبجوی روت مخصوص خود شهرت دارد. امروزه این شرکت ۱۲۰۰ شعبه در ۱۶ کشور دنیا دارد.
سابقه این شرکت به سال ۱۹۱۹ برمی گردد که روی دبلیو آلن یک غرفه فروش نوشیدنی در کنار جاده برای ارائه یک نوشیدنی قوی و خامه‌ای از آبجو ریشه یا روت، در یک رژه برای تکریم جانبازان جنگ جهانی اول در لودی، کالیفرنیا برپا کرد. کارمند آلن، فرانک رایت در سال ۱۹۲۲ با او شریک شد و آنها اولین رستوران خود را در سال ۱۹۲۳ در ساکرامنتو، کالیفرنیا تأسیس کردند. نام این شرکت به ترتیب از نام خانوادگی (آلن و رایت) گرفته شده‌است. این شرکت در ایالات متحده به دلیل «لیوان‌های یخ زده» خود معروف شد، جایی که لیوان‌ها در فریزر نگهداری می‌شوند و سرانجام قبل از ارائه به مشتریان، با آبجوی روت ای اند دابلیو (A&W Root Beer) پر می‌شوند.
با حق امتیازی که این شرکت در سال ۱۹۲۶ گرفت، امروزه این شرکت مکانهایی را در سراسر دنیا دارد که هرکدام یک منوی فست فود معمولی از همبرگر، سیب زمینی سرخ کرده و هات داگ را عرضه می‌کنند.
از سال ۱۹۷۲ رستوران‌های ای اند دابلیو در کانادا بخشی از یک زنجیره جداگانه و غیرمستقیم هستند.
دمیرچی‌لر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استفانو مادیا (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زندگی زیباست" اشاره کرد.
تینو بیانکی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "احساس" و "نقاب شیطان" اشاره کرد.
دین کارلان یک اقتصاددان توسعه آمریکایی است. وی استاد اقتصاد و دارایی در دانشگاه نورث وسترنNorthwestern University, Kellogg School of Management
http://www.kellogg.northwestern.edu/faculty/directory/karlan_dean.aspx و مدیر آزمایشگاه تحقیقات فقر جهانی در انستیتوی مطالعات جهانی بافت است. او عضو پژوهشی و عضو کمیته اجرایی هیئت مدیره در آزمایشگاه اقدام فقر عبدالطیف جامل (J-PAL) در انستیتوی فناوری ماساچوست است. کارلان همچنین رئیس و بنیانگذار نوآوری‌ها برای اقدام علیه فقر (IPA)، است که به ایجاد و ارزیابی راه حل‌های مربوط به مشکلات توسعه اجتماعی و بین‌المللی اختصاص یافته است. کارلان به همراه اقتصاددانان جاناتان مورداک و سندیل مولیناتان به عنوان مدیر طرح دسترسی مالی (FAI) خدمت کرده‌است. او همچنین از بنیانگذاران "استیک دات کام" و "ایمپکت مترز" است.
کارلان دکتری خود را در اقتصاد از انستیتوی فناوری ماساچوست دریافت کرد. وی یک مدرک مدیریت ارشد کسب و کار (MBA) و کارشناسی ارشد سیاست‌های عمومی (MPP) از دانشگاه شیکاگو و لیسانس در امور بین‌الملل از دانشگاه ویرجینیا دارد. کارلان در برنامه شناسایی استعدادهای دانشگاه دوک از سالهای ۱۹۸۲–۱۹۸۵ شرکت کرد.
تحقیقات کارلان در زمینه‌های اقتصاد توسعه، اقتصاد رفتاری و سیاست توسعه بین‌المللی متمرکز است. وی به بررسی مسائل خرد اقتصادی تصمیم‌گیری مالی رفع مشکلات در جامعه پرداخته‌است. در امور خرد تأمین مالی، کارلان موضوعات زیر را مورد بررسی قرار داده‌است: سیاست نرخ بهره، ارزیابی اعتبار و سیاست‌های امتیاز دهی، آموزش کارآفرینی، گروه در مقابل مسئولیت فردی، طراحی محصول صرفه جویی، اعتبار با آموزش و تأثیر افزایش دسترسی به اعتبار و پس‌انداز. کار او در زمینه پس‌انداز و سلامت به‌طور معمول از بینش روانشناسی و اقتصاد رفتاری برای طراحی و آزمایش محصولات تخصصی استفاده می‌کند.
در سال ۲۰۰۷، کارلان جایزه PECASE را که در آمریکا به دانشمندان و مهندسان جوان و برجسته اعطا می‌شود، دریافت کرد و در سال ۲۰۰۸ بورسیه تحقیق آلفرد پی اسلون را دریافت کرد. وی به بانک جهانی، بانک توسعه آسیا، فینکا اینترنشنال، آکسفام و دولت گواتمالا مشاوره داده‌است. کارلان همچنین از بنیانگذاران استیک، شرکتی است که برنامه‌های سلامتی کارکنان و کمپین‌های عمومی برای زندگی در زمینه سلامت را مدیریت می‌کند، و کاربران را قادر می‌سازد تا برای رسیدن به اهداف شخصی خود، قراردادهای تعهدی برقرار کنند. وی همچنین نویسنده کتاب اقتصاد "بیشتر از اهداف خوب" است که توسط داتون پرس منتشر شد و در آوریل ۲۰۱۱ منتشر شد. کارلان همچنین عضو برنامه تحقیقاتی امور مالی در مرکز رشد بین‌المللی است، یک مرکز تحقیقاتی که به‌طور مشترک در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن و دانشگاه آکسفورد مستقر شده و دانشگاهیان و سیاستگذاران را با هم جمع می‌کند.
توچو موزومچی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "درهای باز" و "حلزون بزرگ" اشاره کرد.
ویویانا بوتارو (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۸۷) یک کاراته‌کاایتالیایی است. او در مسابقات جهانی کاراته دو بار برنده مدال برنز مسابقات کاتای انفرادی بانوان شده‌است. او در کاتای انفرادی بانوان، در سال ۲۰۱۴ قهرمان اروپا نیز شد.
وی در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو، ژاپن، به عنوان نماینده ایتالیا مدال برنز کاتا را کسب کرد.
بوتارو نماینده ایتالیا در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۹ بود که در مینسک، بلاروس برگزار شد و در مسابقات کاتای انفرادی بانوان مدال نقره دریافت کرد.
پیتر یک نام مردانه رایج است و از واژه یونانی ، "پتروس" (به معنی «سنگ، صخره») برآمده است. نام انگلیسی باستان پیتر، پیرس بوده‌است.
نام‌های زیر را می‌توان برآمده از پیتر تعبیر کرد:
لیبرا، عشق من () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی مائورو بولونینی است که در سال ۱۹۷۵ میلادی منتشر شد.
تولیو آلتامورا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایتالیا است که بیشتر بابت نقش‌هایش در فیلم‌های وسترن اسپاگتی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی شناخته می‌شود.
از فیلم‌های او می‌توان به "لیبرا، عشق من"، "پسر عقاب سیاه" و "ساموآ، ملکه جنگل" اشاره کرد.
لیگ برتر فوتبال استونی ۱۹۹۸ () هشتمین فصل لیگ برتر فوتبال استونی است که با قهرمانی باشگاه فوتبال فلورا تالین به پایان رسیده‌است.
باشگاه ورزشی الرشید (به عربی: نادی الرشید الریاضی) یک باشگاه فوتبال در شهر بغداد واقع در کشور عراق می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می‌کند.
این تیم سابقه نایب قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا ۸۹–۱۹۸۸ را دارد.
این باشگاه در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۹۰ منحل شد.
لیگ برتر فوتبال استونی ۱۹۹۹ () نهمین فصل لیگ برتر فوتبال استونی است که با قهرمانی باشگاه فوتبال لوادیا تالین به پایان رسیده‌است.
اوگو دآلسیو (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نان و شکلات"، "ماجراهای پینوکیو"، "هفت نت سیاه‌رنگ"، "آخرین داوری"، "آزادی کجاست؟"، "گاریبالدی"، "جوجه‌اردک را آزار نده، و "دو شب با کلئوپاترا" اشاره کرد.
لیگ برتر فوتبال استونی ۲۰۰۰ () دهمین فصل لیگ برتر فوتبال استونی است که با قهرمانی باشگاه فوتبال لوادیا تالین به پایان رسیده‌است.
"تیم کورساره پس از انصراف تیم ترویس پارنو برنده مسابقات پلی‌آف شد."
اومبرتو ملناتی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "حیف که او بدذات است"، "رزهای قرمز"، "ترانه آفتاب"، "مادام دو باری، و "اتصال کوتاه" اشاره کرد.
کار JCI در چهار زمینه اصلی متمرکز است: اقتصاد، آموزش، پیشرفت اجتماعی و حکومت‌داری.
این مؤسسه همچنین کمک‌های مالی سفرای دانشگاهی را برای تبادل دانشگاهی بین دانشجویان و کارمندان دانشگاه سان وی، کالج سان وی، پردیس مالزی دانشگاه موناش و دانشگاه هاروارد در ایالات متحده را تسهیل می‌کند.http://harvardmagazine.com/2013/11/brevia
JCI به عنوان بخشی از هدیه بنیاد جفری چیه ایجاد شد که دو موقعیت استادی در مطالعات جنوب شرقی آسیا در دانشگاه هاروارد تأسیس کرد.http://www.thestar.com.my/News/Nation/2013/08/20/jeffrey-cheah-foundation-harvard/
دزد دریایی زیبارو () یک فیلم صامت ایتالیایی به کارگردانی ولادیمیرو د لیگوئورو است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رینا د لیگوئورو و بروتو کاستلانی اشاره کرد.
ولادیمیرو د لیگوئورو (؛ – ) کارگردان و هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "دزد دریایی زیبارو" اشاره کرد.
گونگ یا گانگ (به انگلیسی: gong؛ اندونزیایی و ; ؛; ؛ ) یک ساز موسیقی کوبه‌ای است که در شرق و جنوب شرقی آسیا گسترش یافته و به شکل یک صفحه فلزی مسطح و مدور است که با استفاده از یک کوبه نواخته می‌شود.
منشأ گونگ احتمالاً مناطق غربی چین، در قرن ششم است. اصطلاح "گونگ" از جزیره اندونزیایی جاوا سرچشمه گرفته‌است. تحقیقات علمی و باستان‌شناسی ثابت کرده‌است که برمه، چین، اندونزی (جاوا) و آنام چهار مرکز اصلی تولید گونگ جهان باستان بودند. نوعی از گونگ گلدانی برنز معروف به ناقوس استراحت، در یونان باستان و روم به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت، به عنوان مثال در اوراکل معروف دودونا، جایی از گونگ نیز استفاده می‌شد.
گونگ‌ها عمدتاً از برنز یا برنج ساخته می‌شوند اما بسیاری از آلیاژهای فلزات دیگر نیز در آن‌ها استفاده می‌شود.
گونگ‌ها به‌طور گسترده در یکی از سه نوع قرار می‌گیرند:
دومی ممکن است یکی از اعضای دسته زنگ در نظر گرفته شود.
آلفردو دونلی () فیلم‌بردار پیشگام اهل ایتالیا بود که بیشتر در دوران فیلم‌های صامت فعالیت داشت.
از فیلم‌های او می‌توان به "بن هور"، "آخرین روزهای پمپئی"، "کاروان اسب‌سواران آتشین" و "دزد دریایی زیبارو" اشاره کرد.
سرطان کیسه صفرا یک سرطان نسبتاً غیر متداول است و کمتر از ۲ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال وجود دارد. این بیماری بخصوص در آمریکای مرکزی و جنوبی، اروپای مرکزی و شرقی، ژاپن و شمال هند رواج دارد. اگر به اندازه کافی زود تشخیص داده شود، می‌توان با برداشتن کیسه صفرا، بخشی از کبد و غدد لنفاوی مرتبط، آن را درمان کرد. بیشتر اوقات پس از بروز علائمی مانند درد شکم، زردی و استفراغ یافت می‌شود و در اندام‌های دیگر مانند کبد نیز گسترش یافته‌است. اگر بعد از شروع علائم سرطان پیدا شود، چشم‌انداز برای بهبودی ضعیف است و میزان بقای ۵ ساله آن نزدیک به ۳٪ است.
شایع‌ترین و مؤثرترین روش درمانی، برداشتن جراحی کیسه صفرا با بخشی از کبد و گره‌های لنفاوی است. با این حال، با پیش آگهی بسیار ضعیف سرطان کیسه صفرا، اکثر بیماران طی یک سال از جراحی می‌میرند. اگر عمل جراحی امکان‌پذیر نباشد، استنت آندوسکوپی درخت صفراوی می‌تواند زردی را کاهش دهد و استنت در معده ممکن است استفراغ را تسکین دهد. شیمی درمانی و اشعه نیز ممکن است با جراحی استفاده شود. اگر سرطان کیسه صفرا بعد از کوله سیستکتومی برای بیماری سنگ (سرطان حادثه ای) تشخیص داده شود، عمل مجدد برای از بین بردن بخشی از غدد کبد و لنف در اکثر موارد لازم است. هنگامی که این کار در اسرع وقت انجام شود، بیماران بهترین فرصت زنده ماندن طولانی مدت و حتی درمان را دارند.
جیمنیزیوم () نوعی مدرسه متوسطه در بعضی از مناطق اروپایی است که با تأکید جدی بر یادگیری پیش‌دانشگاهی و ارائه آموزش‌های پیشرفته مقطع تحصیلی متوسطه، قابل مقایسه با مدارس گرامر انگلستان، کالج‌های فرم ششم و دبیرستان‌های پیش‌دانشگاهی ایالات متحده است. جیمنیزیوم به معنای کنونی آن، معمولاً به مدارس متوسطه‌ای گفته می‌شود که بر آماده‌سازی دانش‌آموزان برای ورود به دانشگاه برای تحصیلات دانشگاهی پیشرفته متمرکز هستند. قبل از قرن بیستم، سیستم جیمنیزیوم ویژگی گسترده‌ای از سیستم‌های آموزشی در بسیاری از کشورهای اروپای مرکزی، شمالی، شرقی و جنوبی بود.
پلرود یا پلورود واقع در شهرستان رودسر، پرآبترین و بزرگترین رودخانه جاری در زیرحوضه آبریز شرق گیلان از حوضه آبریز لاهیجان-نور و دومین رودخانه بزرگ استان گیلان بعد از سپیدرود می‌باشد. پلرود [پلورود] در زبان گیلکی به معنای رود بزرگ (پیل + رود) است. این رود از اشکورات واقع در البرز مرکزی در بخش رحیم آباد شهرستان رودسر سرچشمه می‌گیرد و در سواحل شهر کلاچای در شهرستان رودسر به دریا می‌ریزد. رودخانه پلرود پس از سفیدرود پرآب‌ترین رود گیلان است و از دو شاخه اصلی تشکیل شده‌است. شاخه اولی که از ارتفاعات اشکور سرچشمه می‌گیرد با رودخانه‌های تینکارود و کاکرود شاخه پلرود را می‌سازد. شاخه دوم که از کوه‌های دیلمان و شاهی‌جان و لسبو چشمه می‌گیرد بنام چاک‌رود مشهور است. این دو شاخه در محلی بنام می‌پل به هم ملحق شده و از آن پس پلرود را تشکیل می‌دهند. وسعت حوضه آبریز پلرود در ایستگاه درازلات که ایستگاه آب سنجی این رود می‌باشد، ۱۵۶۴ کیلومتر مربع و ارتفاع متوسط حوضه ۱۸۸۳ متر است. طول شاخه اصلی رودخانه ۶۰ کیلومتر و وسعت اراضی آبخور این رودخانه ۸۱۴۷ هکتار می‌باشد.
حوضه آبریز پلرود در شمال ایران و شرق استان گیلان قرار گرفته‌است. به طوری که از سمت شمال به دریای کاسپین از جنوب به حوضه آبریز شاهرود و رشته کوه‌های البرز، از غرب به حوضه آبریز شلمان‌رود و از سمت شرق به حوضه آبریز خشکه‌رود محدود شده‌است. این حوضه بین مختصات جغرافیایی ۴۹:۳۶ تا ۵۰:۳۳ طول جغرافیایی شرقی و ۳۶:۳۳ تا ۳۷:۰۶ عرض شمالی واقع شده‌است. نقشه روبرو موقعیت این حوضه در ایران، گیلان و شهرستان رودسر را نشان می‌دهد.
مساحت این حوضه ۱۷۶۴۲۷ هکتار می‌باشد که مرتفع‌ترین بلندی در منتهی‌الیه مرز جنوب شرقی حوضه بر روی رشته کوه البرز با ۳۹۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا و پست‌ترین آن در نقطه خروجی با ارتفاع ۲۰ متر است. نواحی مرتفع کوهستانی حوضه پلرود را اراضی مرتعی تشکیل می‌دهد در حالیکه ارتفاعات میانی بر سایه کوه‌های پوشیده از جنگل با تراکم زیاد در ارتفاعات بالاتر از ۴۵۰ تا ۵۰۰ متر از سطح دریا پوشیده شده‌است که با کاهش ارتفاع از تراکم جنگلها کاسته شده و به حد متوسط تا ضعیف در بستر رودخانه تبدیل می‌گردد. نوع این جنگل‌ها در تراز زیر ۲۵۰ متر از سطح دریا در حد متوسط است.
اراضی پست تراس‌های رودخانه عمدتاً تحت کشت شالی قرار گرفته‌است. در ارتفاعات، بخش عمده اراضی زیر کشت چای و درختان میوه قرار دارد و در صورت وجود خاک مناسب و دسترسی به آب در ارتفاعات نیز بخشی از اراضی زیر کشت شالی قرار گرفته‌اند.
بیشتر اراضی حاشیه رودخانه پلرود را زمین‌های کشاورزی تشکیل می‌دهد که عمدتاً به کشت دو محصول برنج و چای اختصاص دارد. حاصلخیزی این زمین‌ها به دلیل رسوبات بر جای مانده از رودخانه پلرود و همچنین آب این رودخانه است که باعث سیراب ساختن این زمین‌ها می‌گردد. حجم تخلیه آب و دبی رودخانه‌ها تابعی است از متغیر بارش، ریزش باران و حرکت آن بصورت رواناب، از این رو نوسانات زیادی در دبی و حجم تخلیه ماهانه رودخانه‌ها مشاهده می‌گردد. در فصل تابستان به دلیل کاهش بارندگی دبی رودخانه‌ها بشدت کاهش می‌یابد در چنین مواقعی از سال چشمه‌ها و آبهای حاصل از ذوب برفها منع تغذیه رودخانه‌ها بشمار می‌آیند. میزان بارندگی سالانه در این حوضه ۴/۱۳۵۶ میلیمتر و توزیع بارندگی بصورت ۶/۳۲ درصد در فصل پاییز، ۸/۳۰ درصد در فصل تابستان، ۵/۱۹ درصد در فصل زمستان و کمترین میزان ۱/۱۷ درصد مربوط به فصل بهار است. رژیم آبدهی رودخانه پلرود در محل ایستگاه درازلات براساس متوسط جریان سالیانه برابر ۴/۴۸۲ میلیون متر مکعب (۳/۱۵ متر مکعب در ثانیه) می‌باشد و رژیم آب این رودخانه برفی-بارانی است.
در شرایط وضع موجود از ۲۷۷۲۶ هکتار اراضی تنها ۱۶۸۲۹ هکتار به کشت انواع شالی سفیدرود، بینام و صدری اختصاص یافته و مابقی ۱۰۸۹۷ هکتار بصورت دیم کشت می‌گردد. در شرایط آینده بدون طرح امکان توسعه منابع آب و تبدیل اراضی دیم به آبی محتمل بنظر نمی‌رسد و ترکیب کشت بدون اجرای طرح در آینده با تغییرات اندکی به همین منوال خواهد بود.
در شرایط اجرای طرح توسعه پلرود شامل احداث سد، کانال انتقال آب و زهکشها و شبکه آبیاری تحت فشار، منابع تأمین کننده مورد نیاز کشاورزی، آب رودخانه‌های محدوده طرح با حجم ۳۸/۳۱۳ میلیون متر مکعب و آب زیر زمینی با حجم ۸۸/۵ میلیون متر مکعب مجموعاً ۲۶/۳۱۹ میلیون متر مکعب است که به اجرای الگو و ترکیب کشت پیشنهادی اختصاص می‌یابد. سطح اراضی زراعی که در شرایط طرح قابل آبیاری باشد عبارتست از ۳۲۰۸۷ هکتار که در آن اراضی شالی کاری با روش ثقلی و باغات چای با روش تحت فشار بارانی آبیاری می‌گردد.
بمنظور استفاده بهینه از منابع آب و خاک و سرمایه‌گذاری ملی برای رسیدن به حداکثر ارزش اقتصادی همچنین تأمین نیاز غذایی جمعیت منطقه و با در نظر گرفتن نیروی کار و امکانات ماشینی، ترکیب کشت مناسب عبارت است از الگوی کشت برای ۲ محصول شالی و چای با سطح ۳۲۰۸۷ هکتار و در نظر گرفتن آبیاری ثقلی برای شالی و آبیاری بارانی برای باغات چای می‌باشد مطابق الگوی کشت ۵۸ درصد اراضی به کشت شالی و ۴۲ درصد باقی مانده به کشت باغات چای اختصاص می‌یابد.
رابینو در کتاب دارالمرز گیلان صفحه ۴۰۷ نوشته که ابن اسفندیار پلرود یا پلورود را به عنوان آخرین پناهگاه اسپهبد خورشید یاد کرده و گفته‌است که چون او فهمید خانواده‌اش را سپاهیان خلیفه اسیر کرده‌اند در سال ۱۴۴ هجری (۶۲–۷۶۱) در محلی به نام فلم خودکشی نمود.همچنین رابینو در کتاب دارالمرز گیلان افزوده که این همان فلم است که سابقاً ناحیه مسکونی بوده و این رود اسمش را از آن گرفته و به نام فلم‌رود یا بلم‌رود نامیده شد و به مرور زمان این نام به پلورود یا پلی‌رود تغییر یافته‌استکه نظریه دومی بر معنای نام پلورود می‌باشد.
سد مخزنی پلرود یکی از طرح‌های بزرگ تأمین آب در شرق استان گیلان می‌باشد که مطالعات شناسایی و اولیه آن از سال ۵۶ آغاز شد و مطالعات تکمیلی آن بین سالهای ۶۲ لغایت ۸۴ خاتمه یافته و در سال ۸۶ مصوبه کمیته تخصصی وزارت نیرو توسط شرکت سهامی آب منطقه ای گیلان اخذ شد. هدف از ساخت سد مخزنی پلرود، ذخیره و تنظیم آب رودخانه پلرود که دومین رودخانه بزرگ استان گیلان است می‌باشد که با ساخت آن، امکان آبیاری بالغ بر ۲۷۰۰۰ هکتار از اراضی شالیکاری و باغات شهرستان‌های رودسر و املش و تأمین آب شرب هفت شهر بزرگ شرق گیلان (رودسر، کلاچای، رحیم‌آباد، چابکسر، واجارگاه، املش، لنگرود) به میزان ۴۰ میلیون مترمکعب در سال و نیز تأمین انرژی برق آبی به میزان ۷۰ گیگاوات در سال میسر خواهد شد.
در حوضه آبریز شرق گیلان مجموعاً ۱۴ رود جاری است که سطحی معادل ۲۴ درصد از حوضه آبریز منطقه را شامل می‌شود. از رودهای پرآب حوضه آبریز شرق گیلان می‌توان به رودخانه‌های پلرود، کیارود، شیرارود و شلمانرود اشاره کرد که پلرود مهمترین رود این ناحیه است و بخش عمده ای از منابع آبی کشاورزی منطقه را تأمین می‌کند. سد مخزنی پلرود در مسیر ۳۰ کیلومتری مرکز شهر رودسر به سمت اشکورات و در نزدیکی طول لات واقع شده‌است. طراحی و احداث این سد با هدف جلوگیری از هدررفت آب در ماه‌های غیرزراعی انجام گردیده‌است تا آب مورد استفاده در شرب و صنعت از مازاد آب سالیانه رودخانه پلرود تأمین گردد.
احداث سد پلرود نقش چشمگیری در توسعه و افزایش سطح زیر کشت دارد. براساس مطالعات به عمل آمده کل اراضی زراعی پلرود ۲۷۷۲۶ هکتار برآورد شده که ۱۶۸۲۹ هکتار در حدود ۶۱ درصد شالیزار که به سه رقم دانه کوتاه (اصلاح شده) دانه متوسط (بینام) و دانه بلند (صدری) تقسیم شده که به ترتیب ۱۶۳۲، ۲۷۷۷، ۱۲۴۲۰ هکتار سطح زیر کشت این ارقام می‌باشد. پس از شالیزار باغات چای ۳۵۰۳ هکتار، باغات مخلوط چای و مرکبات ۴۳۰۶ هکتار و باغات مرکبات با ۱۹۴۸ هکتار در مراتب بعدی قرار دارند. همچنین سطح زیر کشت کوهستان نیز ۱۱۴۰ هکتار می‌باشد.
مشخصات فنی سد پلرود عبارت از ارتفاع سد ۱۰۰ متر و حجم مخزن آن ۱۳۲ میلیون مترمکعب با قدرت تنظیم سالانه ۲۰۵ میلیون مترمکعب می‌باشد.
قرارداد عملیات اجرایی پروژه سد مخزنی پلرود طی فرایند مناقصه عمومی که در سال ۸۸ برگزار شد با قرارگاه خاتم‌الانبیا ء منعقد و رسماً از تاریخ ۱۷ فروردین ۱۳۸۹ پروژه سد با نظارت شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس آغاز شد. مبلغ قرارداد اولیه بالغ بر ۸۹۰ میلیارد ریال و مدت اولیه قرارداد ۶۶ ماه می‌باشد.
در ۹ مه ۲۰۱۸، اشتورم گراتس با حضور او توانست ردبول سالزبورگ را در وقت اضافه شکست دهد و قهرمان جام حذفی اتریش در فصل ۲۰۱۷-۱۸ شود.
اشتورم گراتس
قهوه عاج سیاه () یک برند قهوه است که توسط کمپانی قهوه عاج سیاه با مسئولیت محدود در شمال تایلند تهیه شده‌است. قهوه عاج سیاه از دانه‌های قهوه عربیکا تولید می‌شود. دانه‌های قهوه ابتدا توسط فیل‌ها مصرف شده و سپس از مدفوع آنها جمع‌آوری و فراوری می‌شود.
طعم قهوه عاج سیاه تحت تأثیر آنزیم‌های هضم‌کننده موجود در سیستم گوارشی فیل است که پروتئین قهوه را تجزیه می‌کند و همچنین، طعم آن تحت تأثیر فرایند تخمیر طبیعی در معده فیل‌ها نیز قرار می‌گیرد.
دانه‌های قهوه در طی ۱۵ تا ۷۰ ساعت با مواد مختلف دیگری که در معده فیل وجود دارد هضم می‌شوند. این فرایند باعث به وجود آوردن طعم خاصی در محصول نهایی می‌شود.
قهوه عاج سیاه به عنوان «بسیار نرم و بدون تلخی قهوه معمولی» معرفی شده‌است و با قیمت ۲۰۰۰ دلار در هر کیلوگرم در میان گران‌ترین قهوه‌های دنیا قرار دارد.
این قهوه در چند هتل مجلل با قیمت ۵۰ دلار به ازای هر فنجان و همچنین از طریق وب سایت اینترنتی در دسترس است.
سالانه به‌طور میانگین ۱۵۰ کیلوگرم از این قهوه تولید می‌شود.
طراحی و ساخت این خودرو توسط مازراتی، بر روی شاسی انزو فراری انجام شده است، اما اتومبیل نهایی بسیار بزرگتر بوده و از ضریب پسار پایین‌تری بهره‌مند است. ام‌سی۱۲ طویل‌تر، بزرگ‌تر و بلندتر بوده و نسبت به انزو فراری، که دارای شتاب سریع‌تر، عملکرد بهتر ترمز (فاصله ترمز کوتاه‌تر) و سرعت بالاتری است، از دماغهٔ تیزتر و منحنی‌های روان‌تری برخوردار است. بیشینهٔ سرعت ام‌سی۱۲، است؛ در حالی که بیشینهٔ سرعت انزو فراری، است.
ام‌سی۱۲ به نشانهٔ بازگشت مازراتی به مسابقات پس از ۳۷ سال ساخته شده‌است. نسخهٔ جاده‌ای این خودرو به‌منظور همگام‌سازی برای نسخهٔ مسابقه‌ای ساخته‌شد. یکی از پیش‌نیازهای شرکت در مسابقات جی‌تی، تولید حداقل ۲۵ دستگاه خودروی جاده‌ای است. سه اتومبیل مسابقه‌ای جی‌تی۱ با موفقیت چشمگیری وارد این مسابقات شدند. مازراتی در اواخر فصل ۲۰۰۴، ام‌سی۱۲ را وارد مسابقات جی‌تی کرد و در مسابقه‌ای که در پیست بین‌المللی جوهای برگزار شد، به پیروزی دست‌یافت. ام‌سی۱۲های مسابقه‌ای در سال ۲۰۰۵ وارد مسابقات سری لمانز آمریکا شدند، اما به‌سبب عدول از محدودیت اندازه و وزن مجبور به پرداخت جریمه شدند.
مازراتی به سرپرستی جورجیو آسکانلی، توسعهٔ یک خودروی مسابقه‌ای با صلاحیت ورود به مسابقات جی‌تی را آغاز کرد. این خودرو، که درنهایت نام ام‌سی۱۲ برای آن انتخاب شد، در ابتدا «ام‌سی‌سی» (مخفف عبارت "Maserati Corse Competizione") نامیده می‌شد و قرار بود همزمان با یک نسخهٔ جاده‌ای به نام «ام‌سی‌اس» (مخفف "Maserati Corse Stradale") توسعه یابد. عمدهٔ شکل‌دهی به بدنهٔ این خودرو توسط فرانک استفنسون، که در آن زمان مدیر بخش طراحی و توسعه مفهومی فراری-مازراتی بود، انجام شد، اما شکل اولیه به‌هنگام آزمایش در تونل باد و بر پایه ایده‌ای که توسط جورجتو جوجارو ارائه شده بود، ساخته شد. فرم بدنهٔ ام‌سی‌سی بسیار شبیه به ام‌سی۱۲ است، اما چندین تفاوت اساسی بین این دو مدل وجود دارد که مهم‌ترین آنها اسپویلر عقب است. آندره برتولینی در طول روند توسعهٔ این خودرو، به‌عنوان رانندهٔ ارشد آزمون کار می‌کرد، اگرچه برخی آزمایش‌ها توسط مایکل شوماخر، که چندین بار ام‌سی‌سی را در پیست فیورانو آزمایش کرده بود، انجام شد. در طی مراحل توسعه، پس از آن که مازراتی نام ام‌سی۱۲ را به‌عنوان نام رسمی این خودرو تثبیت کرد، نام ام‌سی‌سی توسط این شرکت کنار گذاشته‌شد.
این خودرو تا حد زیادی بر پایه انزو فراری ساخته شده و از یک نسخهٔ کمی اصلاح شده از موتور فراری اف۱۴۰ وی۱۲، جعبه دنده یکسان با انزو فراری (اما با نام اختصاصی «مازراتی کامبیوکورسا») و همان شاسی و همان چارچوب (طول محور بین چرخ‌ها) بهره‌مند است. شیشهٔ جلو تنها مؤلفهٔ خارجی قابل مشاهدهٔ ام‌سی۱۲ است که با انزو مشترک است. ام‌سی۱۲ از بدنه‌ای منحصر به فرد برخوردار است که عریض‌تر، طولانی‌تر و کمی بلندتر از انزو فراری است. علاوه بر نیروی رو به پایینی که توسط اسپویلر دو متری در عقب تأمین می‌شود، افزایش اندازهٔ بدنه نیز باعث ایجاد نیروی رو به پایین بیشتر در طول بدنهٔ ام‌سی۱۲ می‌شود.
ام‌سی۱۲ یک کوپهٔ دو در و دارای سقف تارگا است؛ اگرچه سقف جدا شدهٔ خودرو قابلیت قرار گرفتن در داخل خودرو را ندارد. پیکربندی موتور وسط-محور عقب (موتور بین دو محور اما در پشت کابین) مرکز ثقل را در وسط خودرو نگه می‌دارد که باعث افزایش پایداری و بهبود عملکرد خودرو در عبور از پیچ‌ها می‌شود. توزیع وزن این خودرو در حالت سکون معادل ۴۱٪ در جلو و ۵۹٪ در عقب است. با این حال، در زمان حرکت با سرعت بالا، نیروی رو به پایینی که توسط اسپویلر عقب ایجاد می‌شود، به اندازه‌ای بر روی توزیع وزن تأثیر می‌گذارد که در سرعت میزان نیروی رو به پایین در جلو به ۳۴٪ و در عقب به ۶۶٪ می‌رسد.
اگرچه این خودرو به عنوان خودرویی جهت دریافت تأییدیهٔ ورود به مسابقات طراحی شده و در واقع نمونهٔ تعدیل شدهٔ یک خودروی مسابقه‌ای است، اما نظر بر این بوده است که فضای داخلی آن مجلل باشد. فضای داخلی ترکیبی از الیاف کربن پوشیده شده با ژل، چرم آبی و برایتکس نقره‌ای است، برایتکس یک مادهٔ مصنوعی است «برای صنعت مد بسیار گران‌قیمت است». کنسول مرکزی مجهز به یک ساعت آنالوگ بیضی‌شکل مازراتی و یک دکمه استارت آبی است، اما به دلیل عدم وجود رادیو، پخش استریو یا مکانی برای نصب سیستم صوتی مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
بدنهٔ این خودرو که کاملاً از الیاف کربن ساخته شده، تحت آزمایش گسترده تونل باد قرار گرفت تا در تمام سطوح به حداکثر نیروی رو به پایین دست یابد. در نتیجهٔ این آزمایش‌ها، پهنای دو متر (۷۹ اینچ) و ضخامت تنها ۳۰ میلی‌متری (۱٫۲ اینچی) برای اسپویلر عقب، سطح صاف برای قسمت زیرین خودرو و دیفیوزرهایی برای سپر عقب خودرو جهت استفاده از اثر زمین در نظر گرفته شد. هوا از طریق یک هواگیر به داخل محفظهٔ موتور مکیده می‌شود؛ قرار گرفتن این هواگیر بر روی سقف کابین خودرو باعث بلندتر شدن ام‌سی۱۲ نسبت به انزو شده است. تنها ترکیب رنگی موجود برای رنگ‌آمیزی بدنهٔ ام‌سی۱۲، ترکیب سفید و آبی است. این ترکیب رنگ ادای احترامی است به تیم مسابقهٔ اَمریکا کامورادی که در اوایل دهه ۱۹۶۰ با خودروهای مازراتی تیپو برکیج در مسابقات اتومبیل‌رانی شرکت می‌کرد. با این حال، رنگ‌آمیزی‌های سفارشی برای بدنه نیز با پرداخت مبلغ اضافه در دسترس هستند. این خودرو با حس ناخوشایند ناشی از اندازهٔ بنده‌اش، که بسیار طویل بوده و از هامر اچ۲ نیز عریض‌تر است، شناخته می‌شود. این نکته، همراه با عدم وجود پنجرهٔ عقب، می‌تواند پارک کردن ام‌سی۱۲ را به یک چالش تبدیل کند.
ام‌سی۱۲ از یک موتور وی۱۲ با زاویهٔ ۶۵°، حجم و وزن برخوردار است که مشتق‌شده از فراری انزو بوده و به‌صورت طول نصب شده‌است. هر سیلندر این موتور دارای چهار سوپاپ است و به‌واسطهٔ یک سامانه پاشش خشک روان‌کاری شده و نسبت تراکم آن برابر با ۱۱٫۲: ۱ است. تمام این موارد به دستیابی به بیشینهٔ گشتاور در ۵٬۵۰۰ دور بر دقیقه و بیشترین توان در ۷٬۵۰۰ دور بر دقیقه انجامیده‌است. خط قرمز دور موتور این خودرو بر روی ۷۵۰۰ دور در دقیقه است — اگرچه افزایش آن تا ۷٬۷۰۰ دور بر دقیقه نیز ایمن است — در حالی که خط قرمز دورشمار موتور مدل انزو روی ۸٬۰۰۰ دور بر دقیقه است.
مازراتی ام‌سی۱۲ می‌تواند شتاب ۰ تا را در ۳٫۸ ثانیه (گرچه "مجله موتور ترند" ۳٫۷ ثانیه را برای آن ثبت کرده‌است) و ۰ تا را در ۹٫۹ ثانیه طی کند. این خودرو می‌تواند از حالت کاملاً ثابت مایل را در ۱۱٫۳ ثانیه با سرعت نهایی یا یک کیلومتر ایستاده در ۲۰٫۱ ثانیه طی کند. حداکثر سرعت آن نیز است.
نیرو از طریق یک دنده خودکار شش سرعته نصب شده در عقب به چرخ‌ها می‌رسد.Maserati MC12 جعبه دنده همان گیربکس انزو (تنظیم شده با نسبتهای مختلف دنده) است اما به «مازراتی کامبیوکورسا» تغییر نام داده شده. زمان مورد نیاز برای تغییر دنده تنها ۱۵۰ میلی ثانیه است و در حالت مکانیکی نیز کلاچ خشک دوقلو کار می‌کند.
شاسی ام‌سی۱۲ یک بدنه واحد است که از کربن و نومکس ساخته شده‌است و یک زیر شاسی آلومینیومی در قسمت جلو و عقب قرار دارد. این خودرو یک نوار چرخان دارد تا از استحکام ، راحتی و ایمنی بیشتری برخوردار باشد. سیستم تعلیق دو جناقی با فشار میله‌ای فنر پیچه‌ای، به خودرو ثبات می‌دهد و کمک‌فنرها یک سواری آسوده را برای مسافر فراهم می‌کنند. با فشار دادن دکمه ای می‌توان کمک‌فنرهای جلویی را کمی بلندتر نمود تا خودرو بتواند از برآمدگی‌های جاده در سرعت بالا به راحتی عبور کند. برای تنظیم شاسی دو حالت در نظر گرفته شده که می‌توان با یک دکمه در کابین نیز آن را تعیین کرد: حالت «اسپورت» که تنظیم پیش‌فرض است و حالت «مسابقه» که ویژگی تنظیم ضد لغزش روبرت بوش گ‌ام‌پ‌های سامانه مهار کشش را با اندازه کم‌تری دارد. همچنین در این حالت تغییر دنده سریع‌تر و تعلیق، سفت‌تر است.
ام‌سی۱۲ دارای چرخ‌های ۴۸۰ میلی‌متری (۱۹ اینچ) است که عرض آن‌ها نیز ۲۳۰ میلی‌متر (۹ اینچ) در چرخ جلو و ۳۳۰ میلی‌متر (۱۳ اینچ) در چرخ عقب است. لاستیک‌ها از مدل «پیرلی پی زیرو کورسا» با کدهای ۲۴۵/۳۵ زی‌آر ۱۹ برای لاستیک‌های جلو و ۳۴۵/۳۵ زی‌آر ۱۹ برای لاستیک‌های عقب هستند. ترمزها برمبو دیسکی با سیستم ترمز ضد قفل یا بوش اِی‌بی‌اِس هستند. ترمزهای جلو دارای قطر ۳۸۰ میلی‌متر هستند (۱۵ اینچ) با کالیپرهای شش پیستونی و ترمزهای عقب دارای قطر ۳۳۵ میلی‌متر (۱۳٫۲ اینچ) با کالیپرهای چهار پیستونی هستند. مهره‌های چرخ قفل میانی که چرخ‌ها را به شاسی وصل می‌کنند، با رنگ از یکدیگر متمایز شده‌اند؛ به گونه‌ای که قرمز در سمت چپ خودرو و آبی در سمت راست آن قراردارد.
این خودرو به‌طور عمومی با نظرات متفاوتی روبرو بوده و برخی منتقدان گفته‌اند که رانندگی با این خودرو سخت بوده و قیمت آن نیز بیش از اندازه گران است و همچنین، اندازه خودرو خیلی بزرگ است. از دیگر انتقادها می‌توان به عدم وجود صندوق عقب، پنجره عقب، تایر یدکی، رادیو و محدود بودن موتور اشاره کرد. راننده فعلی تیم مسابقه ویتافون، آندریا برتولینی، که همچنین راننده اصلی آزمایش در طول طراحی خودرو نیز بوده اظهار داشته که این خودرو «خوب واکنش نشان می‌دهد و در واکنش‌های خود بسیار قابل اعتماداست.»
استیگ، راننده تست‌کننده در مجموعه تلویزیونی "تخت گاز"، ام‌سی۱۲ را تست کرد و با پیروزی ۱: ۱۸٫۹ در اطراف مسیر "تخت گاز" — ۰٫۱ ثانیه نمره‌ای سریعتر از تست خود با انزو فراری به دست آورد. جرمی کلارکسون یکی از مجریان برنامه نیز نیز آن را سوار شد و آن را با مازراتی بای‌توربو، خودرویی که از آن خوشش نمی‌آمد، مقایسه کرد. کلارکسون با انتقاد زیاد از این خودرو، خاطرنشان کرد: برخلاف انزو این خودرو پنجره عقب ندارد. علی‌رغم انتقادات، او از سوار راحت خودرو تعریف‌کرد.
فرانک مارکوس، "منتقد مجله موتور ترند"، نظر مثبت تری داشت. وی گفت: "علی رغم شک و تردید اولیه ،" معلوم می‌شود که انزو در جاده‌ها به عنوان یک خودرو مازراتی در اتومبیل سواری خیابانی راحت تر و جذاب تر می‌نماید. " مارکوس با تجلیل از ثبات ترمز و قابلیت جابجایی ام‌سی۱۲، به ویژه رانش مجاز از کنترل کشش هنگام پیچیدن، اظهار کرد: "هیچ‌کدام از محدودیت‌های دست‌وپاگیر را که ما در انزوی افراطی از آن انتقاد می‌کردیم در این خودرو وجود ندارد. حتی بیشتر از یک هوندا ان‌اس‌ایکس می‌توان از عیب‌های آن گذشت. "
هنگامی که "مجله اتومبیل" یک ام‌سی۱۲ را آزمایش کرد، پرستون لرنر منتقد، آن را «کاربرپسند» خواند و از حساسیت و سادگی رانندگی با آن تقدیر کرد. لرن کار فرانک استیفنسون را با یک ظاهر طراحی داخلی و خارجی اتومبیل تصدیق کرد و آن را به عنوان خودرویی «سرعتی-ورزشی» قلمداد نمود؛ اما «بدون اینکه به نظر برسد که یک سیویک نیتروس شده باشد». وی همچنین از سطح مداخله اِی‌اِس‌آر تعریف کرد و اظهار داشت که «به شما اجازه می‌دهد تا پیش از شروع کار به‌طور قابل توجهی سرگرم شوید».
در سال ۲۰۰۴ مازراتی سه اتومبیل مسابقه ام‌سی۱۲ جی‌تی۱ را برای کلاس اف‌آی‌ای جی‌تی۱ در نظر گرفت. تیم منتخب کارخانه ای‌اف کورس اولین مسابقه را در ایمولا برگزار کرد، اما اف‌آی‌ای اجازه نداد ام‌سی۱۲ به دلیل همانندی بحث‌برانگیز آن، امتیاز کسب کند. تیم حتی با این عقب افتادگی موفق به کسب مقام‌های دوم و سوم شد. در مرحله بعدی در اسکارلبن، ام‌سی۱۲ آندریا برتولینی و میکا سالو برای اولین بار به پیروزی رسیدند. در دور پایانی سال در اف‌آی‌ای ژوهای، سرانجام موافقت شد که ام‌سی۱۲ها را همانند کند و به آنها اجازه داده شد به جهت قهرمانی امتیاز بدست آورند. با این کار، ام‌سی۱۲ دوباره پیروز شد و این باعث شد امتیازات کافی کسب کند تا بتواند در مسابقات قهرمانی تیم‌ها رده ۷ ام را به بدست آورد.
در سال ۲۰۰۵ مازراتی با ۲۳۹ امتیاز در مسابقات جام جهانی اف‌آی‌ای جی‌تی، تقریباً دو برابر رقیب بعدی (فراری با ۱۲۵ امتیاز) توانست جام قهرمانی را بدست آورد. دو تیم که ام‌سی۱۲ها را وارد اف‌آی‌ای جی تی، مسابقات ویتافون و مسابقات جی‌ام‌بی کردند، به ترتیب مقام اول و دوم را در جام حذفی تیم به دست آوردند و این در حالی بود که برد آن‌ها در مسابقات ویتافون با اختلاف قابل توجهی همراه بود. در شروع مسابقه نهایی سال ۲۰۰۵، چهار راننده ام‌سی۱۲ برای کسب عنوان رانندگان اف‌آی‌ای جی‌تی در پیست بین‌المللی بحرین در مسابقه حضور داشتند که کارل وندلینگر و آندریا برتولینی هر کدام ۷۱ امتیاز و تیمو شایدر و مایکل بارتلز ۷۰ امتیاز کسب کردند. گابریل گاردل از تیم فراری نیز۷۰ امتیاز کسب کرده بود اما با این وجود در مسابقه حساس و مهم، خود را از همه مازراتی‌ها جلوتر انداخت؛ در حالی که یک فراری قدیمی تر را سوار شده بود. گاردل این عنوان را بدست آورد و همه رانندگان مازراتی را در چهار امتیاز اول رده‌های بعدی قرار داد (شایدر و وندلینگر چهار امتیاز برای این مسابقه کسب کردند).
در سال ۲۰۰۶ تنها تیم نماینده مازراتی ویتافون رسینگ بود. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۶، ویتافون مقام قهرمانی را در فصل ۲۰۰۶ مسابقات قهرمانی اف‌آی‌ای جی‌تی را با وجود آن که رانندگانش در مسابقات ۵۰۰ کیلومتری بوداپست در جایگاه پنجم و هفتم قرار گرفتند و با مجازات وزن زیاد به ترتیب ۸۵ کیلوگرم و ۱۰۵ کیلوگرم روبرو بود، بدست آوردند. برتولینی و بارتلز نیز با ۷۱ امتیاز مقام اول مسابقات قهرمانی رانندگان را به دست آوردند اما جام قهرمانی تولیدکنندگان به استون مارتین رسید.
ویتافون رسینگ بار دیگر در فصل ۲۰۰۷ با کسب ۱۱۵ امتیاز قهرمان مسابقات جی‌تی۱ تیم‌های قهرمانی شد، و در ادامه تیم ۶۳ ام‌سی Scuderia Playteam Sarafree با ۶۳ امتیاز به پیروزی رسید. جی‌إی‌ام رسینگ همچنین دو ام‌سی۱۲ را وارد مسابقات کرد، اما آنها توسط رانندگان آماتور در رقابت در جام سایتیشن که توسط راننده جی‌بی‌ام بن اکات برنده شد، مورد استفاده قرار گرفتند. مازراتی همچنین در حالی که توماس بایاگی با فاصله قهرمان رانندگان شد، جام تولیدکنندگان را به دست آورد. میگوئل راموس و کریستین مونتاناری رانندگان همکار ویتافون مقام ششم را کسب کردند؛ در حالی که آندریا برتولینی و آندره پیچینی از پلی‌تیم عقب بودند.
برای سال ۲۰۰۸، ویتافون رسینگ با یک جفت ام‌سی۱۲ برای رانندگان آندریا برتولینی، مایکل بارتلز، و میگوئل راموس، و همچنین الکساندر نگریو تازه‌وارد بازگشت. این فصل با قهرمانی تیم‌های دیگر برای ویتافون ریسینگ (۱۲۲٫۵ امتیاز) و قهرمانی رانندگان برای برتولینی و بارتلز به پایان رسید. در دور نهم، این تیم یک اتومبیل سوم را با نام تیم ویتاسیستم ساخت که توسط پدرو لمی و ماتئو بابی هدایت می‌شد و یک امتیاز به دست آورد. جی‌بی‌ام رسینگ یک ام‌سی۱۲ مجزا برای برنده جام سایتیشن در سال ۲۰۰۷ بن اکات و دیگر رانندگان همچون پیتر کوتمن و آلن فرته در نظر گرفت که در پنج رویداد اول قهرمانی به رقابت پرداختند.
در فصل ۲۰۰۹، ویتافون ریسینگ پنجمین قهرمانی پیاپی تیم را کسب کرد، در حالی که برتولینی و بارتلز سومین قهرمانی رانندگان خود را بدست آوردند. دو راننده دیگر میگوئل راموس و الکس مولر بودند که در رده ششم به خط پایان رسیدند. با شروع دور چهارم، این تیم یک خودرو سوم را با نام ویتافون ریسینگ تیم دی‌اچ‌ال وارد مسابقات کرد که توسط متیو بابی و اَلِساندرو پیِر گیدی رانده می‌شد و به نتایج خوبی نیز دست یافت. با وجود اینکه تنها یک تیم تک‌خودرویی بودند که تنها تا قسمتی از فصل را مسابقه داده بودند، توانستند در مسابقات قهرمانی تیم‌های کشوری در رده چهارم (با ۳۲ امتیاز) در آخرین دور یک پیروزی به دست آورند.
با افتتاح مسابقات قهرمانی جهانی اف‌آی‌ای جی‌تی۱ در سال ۲۰۱۰، مازراتی با ورود دو تیم به تعهد خود به این سریال ادامه داد. تیم ویتافون ریسینگ، مدافع عنوان قهرمان اف‌آی‌ای جی‌تی، در مسابقات جهانی رانندگان و تیم‌های جهان پنج قهرمانی را به دست آورد، اما مازراتی در مسابقات جایزه سازندگان به استون مارتین باخت. دومین تیم نماینده مازراتی، آلفرد هگر تیم Triple H Hegersport بود.
ام‌سی۱۲ها در ایتالیا مسابقه موفقیت‌آمیز داشته‌اند و جی‌تی۳ «مازراتی تروفیو لایت» را به عنوان نماینده مازراتی در مسابقات GT ایتالیا جایگزین کرده‌اند. در سال ۲۰۰۵ مازراتی دو بخش ام‌سی۱۲ را به بخش جی‌تی۱ تحت اسکودریا پلی‌تیم و ریسینگ باکس معرفی کرد که تیم‌ها به ترتیب اول و سوم شدند. در سال ۲۰۰۶ این اتومبیل دوباره وارد بازار شد، و دوباره اسکودریا پلی‌تیم پیروزی کلی را کسب کرد و ریسینگ باکس دوم شد. از سال ۲۰۰۷، اتومبیل‌های جی‌تی۱ در مسابقات قهرمانی مجاز به شرکت نبوده‌اند و اسکودریا پلی‌تیم به مسابقات قهرمانی اف‌آی‌ای جی‌تی منتقل شده‌است.
ریسینگ باکس همچنین در مسابقات غیرقهرمانی ۶ ساعتی والِلونگا دو بار شرکت کرده‌است، در سال ۲۰۰۵ با میشل روگو، لئوناردو ماددلنا، و داوید ماستراچی، و سپس دوباره در سال ۲۰۰۶ با پدرو لمی، مارکو سیوسی، و پیرجیوسپه پراززینی که موفق به پیروزی شدند.
در سال ۲۰۰۶، تیم برنده لباس لمانز قصد مسابقه با مازراتی ام‌سی۱۲ در سری سوپر جی‌تی در ژاپن را داشت. با این حال، این تیم به دلیل مشکلات راننده مجبور به عقب‌نشینی شد (یان مگنوسن ناگهان بیمار شد و به دانمارک بازگشت) و بارها تجارب ناامید کننده‌ای در دور موتور سوزوکا هنگام آزمایش، متحمل شد. در حالی که این خودرو سریعتر از رقبای نمونه اولیه سوپر جی‌تی خود در قسمت پایینی مسیر بود، به دلیل آیرودینامیک ضعیف تر، در هر گوشه ای هنگام چرخش بیش از یک ثانیه از دست می‌داد.
در سال ۲۰۰۴، ام‌سی۱۲ها قادر به رقابت در سری‌های تحت حمایت ای‌سی‌او نبودند، مانند سری لومانز اندورنس (LMES) در اروپا و سری لومانز (ALMS) آمریکایی، زیرا طول و عرض آن‌ها در کلاس خود بیش از اندازه بود. در تلاش برای پیروی از مقررات جلوبندی خودرو ۲۰۰ میلی‌متر کوتاه شد (۷٫۹ اینچ)، اما هنوز ۶۶ میلی‌متر (۲٫۶ اینچ) اضافه بود. در سال ۲۰۰۵، هیئت مدیره ALMS، انجمن بین‌المللی ورزش موتور (IMSA)، به ام‌سی۱۲ها اجازه داد که به عنوان مهمان با این توافق شرکت کنند که مجاز به گرفتن امتیازات قهرمانی نباشند و از همین رو، مجبور به پرداخت مجازات وزنه اضافه شدند. برخی از تیم‌های ALMS ابتدا به دلیل احتمال اینکه یک تصادف بتواند شانس آنها را در ۲۴ ساعت ل مانس از بین ببرد، مخالفت خود را با شرکت ام‌سی۱۲ بیان کردند، اما سرانجام ام‌سی۱۲ اجازه مسابقه یافت. ا، ی‌سی‌او با ممنوعیت ورود آن به سری دیگر لومانز، موافقت کرد.
ام‌سی۱۲ تنها می‌تواند زیر پرچم مازراتی کورس وارد کمپین شود، اما توسط تیم آمریکایی ریسی کامپتیزیون رانده شود. فصل ۲۰۰۵ سری آمریکایی ل مانس برای این تیم چندان موفق نبود و تیم هیچ پیروزی کسب نکرد. در مسابقه آخر در مزدا ریسوی لاگونا سکا، ام‌سی۱۲ توسط یک رقیب کنار زده شد و باعث خسارت شد که منجر به توقف طولانی شد. پس از از سرگیری مسابقه، از بین رفتن کشش ناشی از لاستیک‌های سرد باعث شد ماشین به کناره برخورد کند؛ که این حادثه سبب شد رادیاتور خراب شده و ام‌سی۱۲ از مسابقه خارج شود.
در اوت سال ۲۰۰۷، فردی لیونهارد و دیدیه تیز از آماده‌سازی اف‌آی‌ای جی‌تی ام‌سی۱۲ سابق برای استفاده در سریال آمریکایی لومانز خبر دادند. این خودرو در جاده‌های آمریکا اولین بازی خود را انجام داد و پس از کسب رقابت در مرحله ۳، در کلاس جی‌تی۱به خط پایان رسید. تنها مسابقه دیگر راند ۱۱ در جاده آتلانتا برای پیت لو مانز بود که تیم پس از تصادف نتوانست به خط پایان برسد، اما با این وجود توانست در رده دوم کلاس قرار گیرد. مازراتی دوران اما در قطب کلاس واجد شرایط بود. تیم لاستیک میشلین را به جای پیرلی که در اصل توسط مازراتی کرس در سال ۲۰۰۵ استفاده می‌شد، انتخاب کرد و همچنین به آن اجازه داده شد که در مسابقه با یک باله تمام عریض عقب به جای باله کوچکتر مورد استفاده مازراتی کرس و تیم‌های دیگر اف‌آی‌ای جی‌تی شرکت کند. اگر چه باله آن‌قدرها بلند نبود. آی‌ام‌اس‌ای همچنین به دوران اجازه داد تا در مسابقات قهرمانی سری لومانز آمریکا امتیاز کسب کند.
کورس نوعی از ام‌سی۱۲ است که برای میدان مسابقه در نظر گرفته شده‌است. برخلاف نسخه مسابقه ام‌سی۱۲، که نسخه‌های قانونی آن برای اهداف همولوژیک تولید شده‌است، ام‌سی۱۲ کورس برای بهره‌برداری‌های خصوصی در نظر گرفته شده‌است؛ البته تنها محدود به مسیر مسابقه؛ چراکه تغییراتی که در کورس داده شده سبب می‌شود که رانندگی آن در جاده غیرقانونی باشد.
کورس به‌طور مستقیم از روی ام‌سی۱۲ جی‌تی۱ ساخته شد و توانست در سال ۲۰۰۵ جام اف‌آی‌ای جی‌تی تولیدکنندگان را کسب کرد. این خودرو در اواسط سال ۲۰۰۶ وارد بازار شد و به گفته ادوارد باتلر، مدیر کل مازراتی در استرالیا و نیوزلند تولید آن «در پاسخ به تقاضای مشتری برای تملک اتومبیل مسابقه ای ام‌سی۱۲ و با رشد روزافزون توجه به روزهای مسابقه‌ای، که در آن مالکان می‌توانند ماشین‌های خود را با سرعت بالا و با امنیت یک مسیر مسابقه سوار شوند» انجام شد. همچون فراری اف‌ایکس‌ایکس، گرچه دارندگان آن خصوصی هستند، مازراتی مسئولیت انبارداری، تعمیر و نگهداری اتومبیل‌ها را بر عهده دارد و فقط در روزهای مسابقه‌ای ویژه اجازه رانندگی دارند. بر خلاف اف‌ایکس‌ایکس، کورس‌ها برای تحقیق و توسعه استفاده نمی‌شوند و فقط برای سرگرمی استفاده می‌شوند. سه ام‌سی۱۲ کورس توسط شرکت تیونینگ آلمانی ادو کامپیتیشن به خودرو جاده‌ای تبدیل شده و از افزایش قدرت اندک، سیستم اگزوز ورودی پروانه ای و سیستم تعلیق قابل تنظیم جاده در آن‌ها استفاده شده‌است.
تنها ۱۲ عدد ام‌سی۱۲ به مشتریان منتخب فروخته شد که هرکدام ۱ میلیون یورو معادل ۱٫۴۷ میلیون دلار آمریکا برای این مزیت پرداخت کردند. سه دستگاه دیگر نیز برای آزمایش و اهداف تبلیغاتی تولید شده‌است. موتور کورسبا موتور ام‌سی۱۲ جی‌تی۱ مشترک است. این خودرو نیرو تولید می‌کند در ۸۰۰۰ دور در دقیقه، که این بیشتر از ام‌سی۱۲ جاده‌ای است. کورس دارای دماغه کوتاه شده جی‌تی۱ است که این یک الزام برای ورود به سری لومانز آمریکایی بود. این خودرو در یک رنگ استاندارد با نام «آبی پیروزی» موجود بود، هرچند که در صورت درخواست مشتری امکان تعیین رنگ خودرو به صورت سفارشی وجود داشت. ام‌سی۱۲ کورس دارای ترمزهای فولادی / کربنی است اما به سیستم ترمز ضد قفل مجهز نیست.
بردکیج هفتاد و پنجم یک خودروی مفهومی است که توسط شرکت خودروسازی مازراتی ساخته شده و توسط پینینفارینا طراحی شده‌است. این خودرو نخستین بار در نمایشگاه خودرو ژنو و به سال ۲۰۰۵ معرفی شد و بر پایه شاسی ام‌سی۱۲ طراحی شده بود. این خودرو از مازراتی تیپو ۶۱ دهه ۱۹۶۰ الهام گرفته و به عنوان نمادی از ۷۵ سالگی پینینفارینا ساخته شده‌است.
محاصره قلعه کاسانتودا نبردی بود در دوره سنگوکو، این محاصره توسط اوئوچی یوشیتاکا رهبری می‌شد و بر علیه آماگو هاروهیسا صاحب قلعه کاسانتودا در ولایت ایزومو انجام شد.
نبرد تاتاراهاما نبردی مابین خاندان اوتومو و خاندان موری در دوره سنگوکو بود.
باشگاه ورزشی فنجاء () () یک باشگاه فوتبال از عمان است که در شهر فنجا، بدبد استان مسقط قرار دارد.
باشگاه ورزشی سندرز () یک باشگاه فوتبال از سری‌لانکا است که در شهر کلمبو استان غربی، سری‌لانکا قرار دارد.
راشیکا داگال در منطقه خانه کریکت در منطقه جمش پور، جارکند متولد شد. وی مدرک لیسانس علوم ریاضیات را در سال ۲۰۰۴ از کالج لیدی شری رام برای زنان، دهلی دریافت کرد. پس از آن، دوگال برای دریافت مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد در "رسانه‌های ارتباطات اجتماعی" و FTII به دلیل دریافت مدرک تحصیلات تکمیلی در " بازیگری "، سوفیا پلی تکنیک را شرکت کرد. در سال ۲۰۱۰، راشیکا داگال با بازیگر هندی با ماکول چادا ازدواج کرد.
Rasika Dugal از سال ۲۰۰۷ شروع به بازی در فیلم‌های بالیوود کرد. او در "انور" در نقش شخصیت ظاهر شد. او اولین بار در سال ۲۰۰۸ در بالیوود در فیلم "تاهان ساخته" شد. او در سریال‌های معروف وب توسط TVF "دائم Roommates" فصل ۲ قسمت ۴ «شام» یک سریال معروف را اجرا کرد. او همچنین در یکی دیگر از سریال‌های وب TVF Humorously "Yours" (2017) به عنوان بازیگر نقش اصلی ظاهر شده‌است.
او در فیلم "Tu Hai Mera یکشنبه" در سال ۲۰۱۷ اکران شد و اکنون در Netflix در دسترس بازیگران بارون سبتی، ویشال مالوترا، Shahana Goswami , Nakul Bhalla , Avinash Tiwary , Jay Upadhyay بود.
او به دلیل بازی در فیلم حمید در جشنواره بین‌المللی فیلم راجستان جایزه بهترین بازیگر زن را از آن خود کرد.
او در میرزاپور، یک سریال تلویزیونی تحت وب در آمازون نخست ویدئو به عنوان Beena Tripathi، همسر دوم کالین بیهیا و نامادری موننا بازی می‌کند.
او نقش Nutan Yadav، یک دختر سیاستمدار جاه طلب را که می‌خواهد آرزوهای دخترش را فدای شخصیت سیاسی خود کند، در سریال وب Zoya اختر "Made in Heaven" که در ۸ مارس ۲۰۱۹ در آمازون پرایم منتشر شد، می‌نویسد.
او نقش افسر جوان IPS به نام نیتی در سینق جنایت دهلی (مجموعه تلویزیونی) را که در ۲۱ مارس ۲۰۱۹ در شبکه نتفلیکس منتشر شد، به تصویر می‌کشد. آخرین فیلم لوت فیلم او در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۰ اکران شد.
«مرا فرشته صدا نکن» ترانه‌ای از خواننده‌های آمریکایی، آریانا گرانده، مایلی سایرس و لانا دل ری است. این ترانه در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۹ به عنوان تک‌آهنگ اصلی فیلم "فرشتگان چارلی"، براساس مجموعه تلویزیونی با همین نام ساخته ایوان گاف و بن رابرتس توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد. این ترانه به رتبه یک در جدول‌های فروش یونان، مجارستان، اسکاتلند، ایسلند، لبنان و اسرائیل و همچنین در پنج رتبه برتر در یازده کشور دیگر قرار گرفت.
بایراملی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قره‌جالی (به لاتین: Karadzhaly) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده‌است.
قره‌جالار (به لاتین: Qaracalar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ساعتلی واقع شده‌است. قره‌جالار ۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
غزلی با مطلع «روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست»، غزل شمارهٔ ۲۰ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در نسخهٔ مصور موزهٔ ملی ایران (شمارهٔ ۹۲۱۰) به‌تاریخ شوال ۱۰۲۵ ه‍.ق/اکتبر ۱۶۱۶ م و به کتابت شاه قاسم نیز نگاره‌ای با عنوان بزم و باده‌نوشی بر مبنای ابیات چهار و هفت این غزل موجود است.
غزلی با مطلع «عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت»، غزل شمارهٔ ۸۰ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در نسخهٔ کتابخانهٔ رضا در هند که کتابت‌شده در خراسان و به‌تاریخ ه‍.ق/۱۵۷۵ م و مصورشده به‌تاریخ اواخر سدهٔ ۱۰ و اوایل سدهٔ ۱۱ ه‍.ق (دورهٔ اکبر) نیز نگاره‌ای بر مبنای این غزل با عنوان نگارهٔ آدم موجود است.
غزلی با مطلع «اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش»، غزل شمارهٔ ۲۷۳ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در نسخهٔ کتابخانهٔ رضا در هند که کتابت‌شده در خراسان و به‌تاریخ ه‍.ق/۱۵۷۵ م و مصورشده به‌تاریخ اواخر سدهٔ ۱۰ و اوایل سدهٔ ۱۱ ه‍.ق (دورهٔ اکبر) نیز نگاره‌ای بر مبنای این غزل با عنوان نگارهٔ گرمابه موجود است.
غزلی با مطلع «در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش»، غزل شمارهٔ ۲۸۵ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در نسخهٔ مصور موزهٔ ملی ایران (شمارهٔ ۹۲۱۰) به‌تاریخ شوال ۱۰۲۵ ه‍.ق/اکتبر ۱۶۱۶ م و به کتابت شاه قاسم نیز نگاره‌ای بر مبنای این غزل با عنوان میخانه موجود است.
غزلی با مطلع «چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم»، غزل شمارهٔ ۳۴۳ از "دیوانِ" حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در نسخهٔ کتابخانهٔ رضا در هند که کتابت‌شده در خراسان و به‌تاریخ ه‍.ق/۱۵۷۵ م و مصورشده به‌تاریخ اواخر سدهٔ ۱۰ و اوایل سدهٔ ۱۱ ه‍.ق (دورهٔ اکبر) نیز نگارهٔ میکده با رقم نارسینگ و تصویری از بیت «هرگز به یمن عاطفت پیر می فروش / ساغر تهی نشد ز می صاف روشنم» از این غزل موجود است.
برای سرگرمی فیلمی محصول سال ۱۹۷۵ و به کارگردانی راوی تاندون است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، نیتو سینگ، راکیش روشن، آریونا ایرانی، ساتین کاپو، افتخار و لالیتا پاوار ایفای نقش کرده‌اند.
قره‌جالار (به لاتین: Karadzhalar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده‌است.
راجا فیلمی محصول سال ۱۹۷۵ و به کارگردانی کی. شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، سولاکشانا پاندیت، پریم چوپرا، آسرانی، آریونا ایرانی، دیوید ابراهیم چلوکار، جاگدیپ و اوم پراکاش ایفای نقش کرده‌اند.
دکتر ششم یکی از تجسم‌های دکتر، قهرمان مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی بی‌بی‌سی "دکتر هو" است. او توسط کالین بیکر به تصویر کشیده شده‌است. اگرچه زمان حضور تلویزیونی وی در سریال نسبتاً کوتاه و آشفته بود ولی بیکر نقشش را به عنوان ششمین دکتر در محدوده بیگ فینیش در بخش کلاسیک پادکست‌های "دکتر هو" ادامه داد. در روایت سریال، دکتر ارباب زمان بیگانه چندصدساله از سیاره گلفری است که به‌طور مکرر به همراه همراهانش با سفینه‌اش تاردیس در زمان و فضا سفر می‌کند. در پایان زندگی اش، دکتر می‌تواند بدن خود را تجدید حیات کند. در نتیجه، ظاهر بدنی و شخصیت او تغییر می‌کند. بیکر ششمین تجسم دکتر را، شخصیتی متکبر و پرزرق و برق در لباس‌هایی با رنگ روشن و ناسازگار که چهره خارق‌العاده و غالباً شخصیتی او را از همه تجسم‌های قبلی خود جدا می‌کند، به تصویر می‌کشد.
دکتر ششم در سه فصل ظاهر شد. اولین حضور او در در آخر قسمت پایانی "غارهای اندروزانی" بود که در آن دکتر پنجم تجدید حیات می‌کند و پس از آن در سریال بعدی اش "دوقلوهای معضل"، به عنوان نقش اصلی حضور یافت که آخرین سریال آن فصل بود. در دوره دکتر ششم با تصمیم مایکل گرید ، کنترل‌کننده بی‌بی‌سی، قرار شد که این سریال را در یک «وقفه» ۱۸ ماهه بین فصول ۲۲ و ۲۳ قرار دهد، و در این دوره تنها داستان جدید "دکتر هو"، "لغزش" بود که در طول وقفه ساخته شد و درواقع یک پادکست بود و به عنوان بخشی از یک مجله کودکان به نام "رادیو چهار غارتگر"، در ۶ قسمت (هر قسمت ۱۰ دقیقه) از رادیو ۴ بی‌بی‌سی از ۲۵ ژوئیه تا ۸ اوت ۱۹۸۵ پخش شد. قرارداد کالین بیکر چهارساله بود، اما مانند بازیگر قبلی دکتر پیتر دیویسن پس از گذشت تنها سه سال، مجموعه را ترک کرد.
پیش از به تعویق افتادن مجموعه، چند قسمت برای فصل ۲۳ آماده شده بودند که آنها، «نمایشگاه کابوس»، «شر نهایی»، «مأموریت به مگنوس»، «تب زرد و چگونه می‌توان آن را درمان کرد»، قرار بود داستانهای باقی مانده با همان زمان ۲۵ دقیقه ای نیز تولید شوند؛ ولی همه اینها در ۱۹۸۵ حذف شدند و جای خود را به یک آرک داستانی ۱۴ قسمته به نام "محاکمه ارباب زمان" دادند. دکتر ششم در ویژه برنامه "ابعاد زمان" نیز حضور یافت. همچنین رمان‌ها و پادکستهایی با نام دکتر ششم وجود دارد و این شخصیت در تولید مدرن دهه ۲۰۰۰ این نمایش چندین بار به بصری ارجاع داده شده‌است.
بیش از هر تجسم عادی دیگری، بغیر از دکتر هشتم، دکتر ششم به شدت در دنیای دکتر هو گسترش یافته‌است، که مهمترین حضورش در پادکست‌های تولید شده توسط تولیدات بیگ فینیش است. در "کتاب توطئه ماریان" (۲۰۰۰)، یک همراه جدید برای دکتر ششم معرفی شد که نامش دکتر اویلین اسمیت بود، اسمیت یک استاد تاریخ میانسال در آستانه بازنشستگی اجباری بود که زبانی تند و تمایلی به تحمل نگرش دکتر نداشت و به همین دلیل اسمیت تمایلات ناخوشایند دکتر را حذف کرد و به همین دلیل، دکتر ششم به شخصیتی دلسوزتر و دوست داشتنی تر تبدیل شد. علاوه بر این، با شروع پخش "زمان واقعی" (۲۰۰۳)، لباس او به یک رنگ آبی تک رنگ تغییر یافت، که از آن زمان در بسیاری از پادکست‌ها نمایش داده شد.
امور لکه‌دار فیلمی محصول سال ۱۹۷۵ و به کارگردانی نارندرا بدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، نیتو سینگ، مادان پوری، راجندرا نات، پاینتال و آسرانی ایفای نقش کرده‌اند.
باشگاه فوتبال زیر ۱۷ سال استقلال تهران یا باشگاه فوتبال نوجوانان استقلال تهران تیم فوتبال رده سنی زیر ۱۷ سال باشگاه فوتبال استقلال تهران است که در شهر تهران و در لیگ رده سنی زیر ۱۷ سال لیگ فوتبال تهران حاضر است.
تیم زیر ۱۷ سال استقلال در این فصل در رقابت‌های لیگ فوتبال تهران حاضر است.