در فصل دوم حضور اینزاگی بر روی نیمکت اینتر و در پنجره نقل و انتقالات تابستانی به دلیل محدودیت‌ها و مشکلات مالی مالک چینی باشگاه و همچنین سیاست‌های نقل و انتقالاتی اشتباه مدیران، تیم همانند فصل گذشته تضعیف شد. ایوان پریشیچ که یکی از مهره‌های مهم و تأثیر گذار تیم در فصول اخیر بود، پس از عدم ارائه پیشنهاد مناسب مدیران باشگاه به این بازیکن، به صورت آزاد راهی تاتنهام شد. همچنین ماتیاس وسینو اروگوئه ای پس از عدم تمایل مدیران برای تمدید قرارداد او، به صورت آزاد به لاتزیو پیوست. ویدال و سانچز دو بازیکن شیلیایی تیم نیز به دلیل سن بالا و به ویژه دستمزد زیاد، قراردادشان با توافقی دو طرفه فسخ شد و این دو بازیکن به صورت آزاد جدا شدند. اینتر که همچون فصول گذشته دچار مشکلات مالی بود، برای کسب درآمد و متعادل سازی حساب‌های خود مجبور بود تا یک فروش بزرگ داشته باشد. در نتیجه مدیران باشگاه، الساندرو باستونی مدافع جوان و ایتالیایی تیم را در لیست فروش قرار دادند. به این ترتیب تاتنهام برای جذب این بازیکن ابراز علاقه کرد. همین موضوع خشم هوداران را نسبت به مدیران و مالک باشگاه برانگیخت، هرچند که باستونی اعلام کرد که در شهر میلان راحت است و قصد جدایی ندارد. پس از این اتفاق، نوبت به دیگر مدافع اینتر یعنی میلان اشکرینیار رسید تا برای کسب درآمد در لیست فروش قرار بگیرد. باشگاه برای فروش این مدافع اسلوواک مبلغ ۸۰ میلیون یورو درخواست داشت. در نتیجه تیم متمول پاری سن ژرمن برای جذب این مدافع مستحکم، پیشنهادی ۵۰ میلیون یورویی ارائه کرد که با مخالفت باشگاه روبرو شد. پاری سن ژرمن طی پیشنهادهای بعدی خود مبلغ ۵۰ میلیون به علاوه تیلو کرر را ارائه داد که بازهم با مخالفت مدیران روبرو شد. باشگاه فقط با دریافت مبلغ ۸۰ میلیون یورو راضی به فروش اشکرینیار می‌شد. اینتر که جدایی اشکرینیار را محتمل می‌دانست، با گلیسون برمر بهترین مدافع فصل گذشته سری آ به توافق شخصی رسید. در نهایت و پس از اینکه مدیران باشگاه تمام پیشنهادهای پاری سن ژرمن را رد کردند، توان مالی لازم را نیز برای پرداخت مبلغ درخواستی باشگاه تورینو برای گلیسون برمر را نداشتند و پیشنهاد خود را بالاتر نبردند تا اینگونه این بازیکن که در یک قدمی اینتر بود، با مبلغ ۴۰ میلیون یورو راهی یووه شود. در نهایت هرچند اشکرینیار در اینتر باقی ماند اما همین موضوع باعث ناراحتی او و همچنین افت عملکرد بازیکن در طول فصل شد. چزاره کاسادی استعداد جوان و ایتالیایی اینتر که محصول آکادمی باشگاه بود، با مبلغ ۱۵ میلیون یورو راهی چلسی شد. سنسی همیشه مصدوم در انتقالی قرضی و رانوکیای ۳۴ ساله نیز که یکی از قدیمی‌ترین بازیکنان باشگاه بود، در اتقالی دائمی و به صورت آزاد به مونتزا پیوستند. الکساندر کلاروف نیز اعلام بازنشستگی کرد. در بازار ورودی نیز مدیران باشگاه باز هم مرتکب اشتباهاتی شدند. پس از اینکه لوکاکو یک فصل فاجعه بار را در چلسی پشت سر گذاشت، به شدت خواهان بازگشت به اینتر بود. از سوی دیگر، دیبالا فوق ستاره آرژانتینی یووه با این باشگاه بر سر تمدید قرارداد به توافق نرسیده بود. اینتر نیز مدت‌ها به دنبال بستن قرارداد با این بازیکن بود. حالا سیمونه اینزاگی سرمربی تیم بود که باید تصمیم می‌گرفت که از بین این دو بازیکن کدام یک را جذب کند. در نهایت و پس از کش و قوس‌های فراوان، لوکاکو با قراردادی قرضی به مبلغ ۸ میلیون یورو از چلسی به اینتر پیوست. هواداران نیز امیدوار به درخشش مجدد لوکاکو در پیراهن اینتر بودند. با جذب لوکاکو، اینتر از جذب دیبالا منصرف شد، این در حالی بود که تمامی رسانه‌ها انتقال دیبالا به اینتر را قطعی می‌دانستند. دیبالا نیز راهی رم شد. یکی دیگر از ورودی‌ها، آندره اونانا بود که به صورت آزاد از آژاکس راهی اینتر شد تا جانشین سمیر هاندانوویچ پا به سن گذاشته شود. اونانا از مدت‌ها قبل با باشگاه به توافق رسیده بود. مخیتاریان ۳۳ ساله نیز به صورت آزاد از آ.اس. رم جذب شد. اصلانی از امپولی و بلانووا از کالیاری نیز به صورت قرضی راهی اینتر شدند. اینتر با مبلغ ۱۵ میلیون یورو قرارداد قرضی گوزنس و ۲۵ میلیون یورو قرارداد خواکین کوره‌آ را دائمی کرد. در روزهای آخر نقل و انتقالات تابستانی، اینتر برای پر کردن جای خالی رانوکیا، آچربی از لاتزیو را به خدمت گرفت. به این ترتیب، در دومین فصل حضور اینزاگی به عنوان مربی اینتر، بازهم ترکیب تیم تضعیف شد.