moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شرکت‌ها یا نهادهای صوری می‌توانند برای شرکت مادر فعالیت‌های مختلفی را انجام دهند بدون این‌که این فعالیت‌ها را بتوان از نظر قانونی منسوب به شرکت مادر دانست.
به آن دسته از نهادهای صوری که در اصل از نهاد مادر مستقل‌اند و به‌طور داوطلبانه برای نهاد مادر امور قانونی یا خیریه انجام می‌دهد گروه‌های صوری گفته می‌شود.
Wikipedia contributors, "Front organization," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 26, 2010).
هیوندای جنسیس کوپه یک خودرو اسپورت کوپه دیفرانسیل عقب ساخت شرکت هیوندای موتور است که در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸ در بازار کره عرضه شد. این خودرو، اولین خودروی کوپه دیفرانسیل عقب هیوندای است و بر روی پلتفرم سدان هیوندای جنسیس ساخته شده‌است.
این خودروی ۱۶۱۰ کیلوگرمی از موتور ۳۸۰۰ سی‌سی ۲۴ سوپاپه با نسبت تراکم ۱۱,۵ به ۱ که توانایی تولید قدرت ۳۰۶ اسب بخار و گشتاوری برابر با ۳۶۰ نیوتن متر را دارد، بهره می‌برد. شتاب صفر تا صد این اتومبیل با گیربکس ۶ سرعته تیپ ترونیک ۶٫۴ ثانیه‌ بوده و می‌تواند حداکثر به سرعت ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت برسد. صندوق عقب جادار، پدال شیفتر و همچنین ترمزهای برمبو از ویژگی‌های برجسته این کوپه به‌شمار می‌رود. کمپانی هیوندای در سال ۲۰۱۳ پیشرانه ۶ سیلندر خورجینی وی شکل محصولاتش را که با کد Lambda شناخته می‌شود، دستخوش تغییرات قرار داد که در پی این تغییرات موتور ۳٫۸ لیتر ۶ سیلندر جنسیس کوپه را به ۳۴۸ اسب بخار در ۶۴۰۰ دور در دقیقه و ۴۰۰ نیوتن متر گشتاور در ۵۳۰۰ دور در دقیقه ارتقاء داده‌است. وب سایت هیوندایی موتور آمریکا
ارائه جنسیس کوپه نخستین گام هیوندای برای ورود به عرصه تولید و فروش کلاسی از خودرو می‌باشد که سالهاست سردمداری آن در اختیار کمپانی‌های قدرتمند ایالات متحده و سایر سازندگان معتبر و با سابقه اروپایی و ژاپنی است و اگر ذهنیت خودروی کره‌ای را کنار بگذاریم و بی‌طرفانه قضاوت کنیم بایستی پذیرفت که هیوندای در این امر موفق بوده، اگر چه هنوز تا تثبیت برند خود و ارائه خودرویی که خاطره آن در ذهنها ماندگار باشد، راه درازی در پیش دارد. فراموش نکنیم که کره جنوبی خودروسازی را هم‌زمان با ایران آغاز کرد و با برنامه‌ریزی اصولی و کار علمی در جایگاهی قرار گرفته‌است که حتی تصور آن در ۲۰ یا ۳۰ سال پیش محال بود.
سیستم تهویه مطبوع خودکار - قفل شدن درب‌ها پس از حرکت - بازشدن خودکار قفل درب‌ها پس از تصادف - سپرهای همرنگ بدنه - چراغ‌های مه‌شکن جلو - سیستم مدیریت پیمایش Trip Computer - آنتن جذبی - سنسورهای پارک عقب- سیستم ضد قفل ترمز ABS - سانروف برقی - آینه میانی الکتروکرومیک - سیستم ورود بدون کلید مجهز به سیستم ضد سرقت - تزیینات آلومینیوم - آینه‌های جانبی تاشو برقی - اگزوز دوبل - آینه آرایشی با چراغ - شیشه‌های برقی - سیستم تقسیم نیروی ترمز EBD - سیستم کمکی ترمز BAS - پوشش چرم و کروم دسته دنده - زیرسیگاری متحرک و فندک - شیشه‌های مجهز به سیستم کنترل اشعه خورشید - سیستم صوتی مجهز به CD چنجر - کروز کنترل اتوماتیک - کنترل‌های سیستم صوتی روی فرمان-سیستم کنترل نیروی ترمز در هنگام پیچیدن CBS - سیستم کنترل هرزگردی TRC - سیستم کنترل پایداری ESC - روکش فلزی پدال‌ها - شیشه‌های دودی - صندلی‌های چرم - صندلی برقی راننده مجهز به گرمکن - لامپ زنون - ایربگهای جلو و جانبی و پرده‌ای - کلید هوشمند و استارت دکمه‌ای - پشت سری‌های فعال - سیستم کنترل خودکار روشنایی چراغ‌ها - بال عقب - تیغه‌های برف پاکن آئرو.بروشور آمریکایی هیوندای جنسیسنشریات car and driver و road and track
جنسیس کوپه در بازارهای جهانی با پیشرانه ۲ لیتری توربو شارژ و اینتر کولر که توانی برابر ۲۱۰ اسب بخار و گشتاوری معادل ۳۰۲ نیوتن متر تولید می‌نماید نیز عرضه می‌گردد. هیوندای، طراحی AWD گونه جنسیس (کوپه و سدان) را در دست بررسی دارد که می‌تواند هندلینگ بهتری را به ارمغان آورد.
خودروهای کوپه معمولاً به دلیل نوع طراحی که دارند باید نسبت به خودروهای سدان چهار در از ایمنی بالاتری برخوردار باشند. از آن جای که هیوندای جنسیس کوپه جزو این دسته از خودروهاست، بنابراین باید سازه شاسی آن طوری طراحی شود تا بتواند بیشترین نیروهای وارده به پنل‌ها یا قطعات مهم شاسی را تحمل کند. طراحی شاسی جنسیس کوپه طوری‌که است که بیشترین نیرو و تنش وارده را می‌تواند تحمل کند که با توجه به آلیاژ و متریال شاسی می‌تواند در هنگام تصادفات بیشترین نیروی وارده به سازه را تحمل می‌کند تا کمترین میزان نیرو به سازه شاسی وارد شود با توجه به کلاف بندی‌های جلو و عقب خودرو که در امتداد شاسی است، این خودرو را قادر می‌سازد تا در هنگام ضربه بیشترین نیروی وارده را به سازه تحمل می‌کند. ایمنی هیوندای جنسیس کوپه را می‌توان در سطح مناسب و مطلوبی تعریف کرد که با توجه به ایربگ های نصب شده می‌تواند ایمنی بالایی را برای سرنشینان به ارمغان آورد.
درک لمار فیشر (۹ اوت ۱۹۷۴ در آرکانزاس) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که هم‌اکنون به عنوان گارد راس ذخیره تیم اوکلاهوماسیتی تاندر در اتحادیه ملی بسکتبال بازی می‌کند و با این تیم بار قهرمان ان بی ای شده‌است.
فیشر دانش‌آموخته دانشگاه آرکانزاس در رشته ارتباطات است. او پس از پایان تحصیل در سال ۱۹۹۶ راهی لس آنجلس لیکرز شد و تا سال ۲۰۰۴ همراه با کوبی براینت و شکیل اونیل تحت مربیگری فیل جکسون در این تیم بازی کرد. او سپس دو سال برای گلدن استیت واریرز و یک سال برای یوتا جز بازی کرد و در سال ۲۰۰۷ به لیکرز بازگشت و در نهایت سر از تیم اوکلاهوماسیتی تاندر درآورد. فیشر بیش از ۱۰۰۰ بازی در ان بی ای انجام داده‌است.
رافائل پریرا دا سیلوا که معمولاً با نام رافائل یا رافائل سیلوا شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه بوتافوگو بازی می‌کند. وی برادر دوقلوی فابیو سیلوا می‌باشد.
بعضاً نام وی به اشتباه داسیلوا خطاب می شود در حالی که نام او سیلوا است؛رافائل یکی از بهترین مدافع راست های تاریخ منچستریونایتد رویایی بود که به همراه آنتونیو والنسیا یکی از بهترین زوج های تاریخ یونایتد را در سمت راست رقم زدند.
لیکر گرلز نام گروه چیرلیدرهای دختر تیم بسکتبال لس آنجلس لیکرز در اتحادیه ملی بسکتبال است. لیکر گرلز در بازی‌های خانگی لیکرز به اجرا می‌پردازند. پائولا عبدل سابقاً عضو این گروه بود.
نامه‌های عَمارنه یا لوحه‌های عمارنه آرشیوی از نامه‌نگاری‌هایی بیشتر دیپلماتیک روی لوحه است، میان دولت مصر و نمایندگانش در کنعان و مارتو دوران پادشاهی نو. نامه‌ها در مصر علیا، عمارنه، (نام نوین پایتخت باستانی مصر، آخناتون) پیدا شد. این گونه نامه‌نگاری در مصر باستان کم‌سابقه است؛ از آن جا که در آن‌ها بیشتر خط میخی اکدی به کار رفته‌است. شمار این نامه‌ها ۳۸۲ است.
اوتو در زبان سومری (اود-UD) زبان سومری در اکدی شاماش یا شامشی به معنی خدای خورشید و دادگستری است. در اسطوره های سومری اوتو پسر خدای ماه، سین، و خدابانو نینگال است. برادر و خواهرانش ایشکور و اینانا و اریشکیگال می‌باشند .
اوتو از کوه‌های خاوری بالا می آید و از کوه‌های باختری پائین می‌رود .
شمش اکدی برابر است با اوتو .
اوتو تلفظ اکدی واژه سومری اود است. معمولاً /د/ سومری به /ت/ اکدی تبدیل می‌شود و /و/ پسوند نام نگاری اکدی است.
المپیک لیون (به ) که عموماً به صورت ساده با نام لیون شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال فرانسوی است که در شهر لیون پایه‌گذاری شده‌است و در لیگ ۱ فرانسه بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد. المپیک لیون اولین قهرمانی خود در لیگ ۱ را در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. لیون توانست در ۶ فصل بعدی نیز قهرمان شود و تعداد قهرمانی‌های خود در لیگ ۱ را به عدد هفت برساند. لیون همچنین هشت سوپر جام فوتبال فرانسه، پنج جام حذفی فوتبال فرانسه و سه عنوان لیگ ۲ را برنده شده‌است.
المپیک لیون ۱۷ بار در لیگ قهرمانان اروپا شرکت کرده‌است. در فصل ۱۰–۲۰۰۹، این تیم توانست برای اولین بار به مرحله نیمه نهایی برسد. بار دیگر که لیون توانست به همین مرحله برسد، فصل۲۰–۲۰۱۹ بود. المپیک لیون بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه پارک المپیک لیون برگزار می‌کند.
لیون یکی از پرطرفدارترین تیم‌های فرانسه در کنار پاری سن ژرمن و المپیک مارسی است. مالک المپیک لیون از سال ۱۹۸۷ ژان میشل اولاس بود، او در سال ۲۰۲۳ و بعد از ۳۶ سال باشگاه را ترک کرد.
بهداد سلیمی کردآسیابی (زادهٔ ۱۷ آذر ۱۳۶۸ در قائم‌شهر) وزنه‌بردار بازنشسته ایرانی دستهٔ فوق سنگین و دارندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن است. وی تا پیش از رکوردشکنی لاشا تالاخادزه دارنده رکورد یک‌ضرب جهان بود. وی پس از قهرمانی بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا از دنیای وزنه‌برداری خداحافظی کرد.رکورد یکضرب بهداد سلیمی شکست ورزش ۳
بهداد سلیمی در رقابت‌های وزنه‌برداری آسیا در تانگ لینگ چین در وزن فوق سنگین با مجموع ۴۵۸ کیلوگرم (۲۰۸ کیلوگرم در یک ضرب و ۲۵۰ کیلوگرم در دو ضرب) قوی‌ترین مرد آسیا شد.تنها طلای ایران در قهرمانی وزنه‌برداری آسیا به بهداد سلیمی رسید - © ۲۰۱۱تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ است بهداد سلیمی وزنه‌بردار دسته ۱۰۵+ ایران در حرکت یک‌ضرب وزنه‌برداری بازی‌های آسیایی اینچئون کره جنوبی توانست وزنه ۲۱۰ به ثبت برساند.
سلیمی در مرتبه اول وزنه ۲۰۰ کیلوگرمی را بالای سر برد و در مرتبه دوم وزنه ۲۱۰ کیلوگرمی را مهار کرد. وی در مهار وزنه ۲۱۵ کیلوگرم ناکام ماند تا با ۲۱۰ کیلوگرم رکورد بازی‌های آسیایی را بشکندو در دو ضرب بامهار وزنه۲۵۵بهداد سلیمی با بالا بردن مجموع ۴۶۵ کیلوگرم علاوه بر کسب مدال طلای اینچئون، رکود بازی‌های آسیایی را هم جابجا کرد.
سلیمی در سال ۲۰۱۰ قهرمان وزنه‌برداری دستهٔ ۱۰۵+ کیلو جهان شد و دومین وزنه‌بردار ایرانی، پس از حسین رضازاده، شد که مدال طلای فوق سنگین را به دست می‌آورد. او در این مسابقات با ۲۰۸ کیلوگرم در یک‌ضرب پس از یوگنی چیگیشف روس دوم شد و در دوضرب در پی مصدومیت چیگیشف با ۲۴۵ کیلوگرم پس از ماتیاس اشتاینر آلمانی دوم شد و به دو مدال نقره در یک‌ضرب و دوضرب و مدال طلای مجموع با ۴۵۳ کیلوگرم رسید.بهداد سلیمی قویترین مرد جهان شد جام‌جم آنلاین، ۴ مهر ۱۳۸۹
وی موفق شد در حرکت یک‌ضرب دسته فوق سنگین رقابت‌های جهانی وزنه‌برداری در فرانسه، با بالا بردن وزنه ۲۱۴ کیلوگرمی رکورد جهانی این رشته را به نام خود ثبت کند و رکورد حسین رضازاده را بشکند.BBC فارسی - ورزش - سلیمی بالاخره رکورد جهانی رضازاده را شکست
سلیمی در سال ۱۳۸۹ نشان ملی جوان ایرانی را نیز دریافت کرد.خبرگزاری برنا - بهداد سلیمی نشان ملی جوان ایرانی را دریافت کرد
او پس از کسب سهمیه المپیک تابستانی لندن در روز سه شنبه۱۷ مرداد ۱۳۹۱ در ۱۰۵+ کیلوگرم به مصاف حریفان خود رفت و در حرکت اول یک‌ضرب ۲۰۱ کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکات بعدی یک‌ضرب وزنه‌های ۲۰۴ و ۲۰۸ کیلو را بالای سر برد و بعد از وزنه‌بردار روس در جایگاه دوم یک‌ضرب قرار گرفت. قابل ذکر است وزنه‌بردار روس هم وزنه۲۰۸ کیلو را زد و دومی بهداد سلیمی در یک‌ضرب به خاطر سنگین تر بودن وزن او نسبت به وزنه‌بردار روس بود.
در دوضرب و در اولین حرکت وزنه ۲۴۷ کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکت دوم نتوانست وزنه ۲۶۴ کیلوگرمی را -که رکورد المپیک محسوب می‌شد- بالای سر ببرد با ۴۵۵ کیلوگرم مدال طلای المپیک را گرفت؛ اما او نتوانست رکورد المپیک را که با ۲۶۳ کیلوگرم در دستان حسین رضازاده است را بزند.
با توجه به دومی سجاد انوشیروانی، این نخستین بار بود که در رقابت‌های المپیک در یک‌وزن، مدال طلا و مدال نقره، همزمان برای ایران به دست آمد؛ هرچند ایران در :وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲، مدال نقره و برنز وزنه‌برداری را در یک‌وزن در کارنامه المپیکی خود دارد.
بهداد پس از کسب مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن در ۲۶ مرداد ۹۱ به تیم وزنه‌برداری باشگاه پرسپولیس تهران پیوست.http://www.perspolisnews.com/index.php?option=com_content&view=article&id=32549:2012-08-18-11-47-12&catid=53&Itemid=61
وی در خرداد ۱۳۹۳ به تیم وزنه‌برداری باشگاه ذوب آهن اصفهان پیوست.
بهداد سلیمی در المپیک ۲۰۱۶، در حرکات یک‌ضرب موفق به ثبت وزنه ۲۱۶ کیلوگرم و شکستن رکورد یک‌ضرب جهان شد و بالاتر از لاشا تالاخادزه در جایگاه اول قرار گرفت، اما در حرکات دوضرب اتفاق عجیبی رخ داد.
بهداد سلیمی با کمی مصدومیت به این مسابقات آمده بود و به همین علت در هنگام مهار وزنه کمی دچار مشکل می‌شد. داوران هم از این موضوع آگاه بودند و تلاش اول او را که با مهار وزنه ۲۴۵ کیلویی همراه بود با دو چراغ سفید پذیرفتند، اما همین که بهداد سلیمی از روی تخته پایین رفت، هیئت ژوری وزنه او را خطا اعلام کرد. وی برای بار دوم به روی تخته رفت تا وزنه از دست رفته را جبران کند و این بار با سه چراغ سفید تخته را ترک کرد اما باز هم هیئت ژوری با دخالت در تصمیم داوران، تلاش دوم سلیمی را هم از او گرفتند. بهداد سلیمی به ناچار برای بار سوم و برای جبران دو تلاش قبلی به روی تخته رفت اما از شدت خستگی و مصدومیت حتی موفق به بلند کردن وزنه هم نشد. با این نتیجه، بهداد سلیمی در حرکات دوضرب موفق به کسب هیچ امتیازی نشد و از مسابقات کنار گذاشته شد.
تصمیمات هیئت ژوری اتفاق بسیار نادری را رقم زد: کسی که رکورد جهان را شکسته بود از رقابت حذف شد!
بعدها مشخص شد که فردی به نام محمد جلود، دبیرکل وقت کنفدراسیون وزنه‌برداری آسیا که مدت‌ها در تلاش بوده تا دبیرکلی را از ایرانی‌ها بگیرد، به همراه همسرش در هیئت ژوری حاضر بوده و به گفته منابع ایرانی، این دو نفر زمینه‌ساز حذف بهداد سلیمی از مسابقات بودند؛ اما این فقط یک اعتراض از سوی ایرانی‌ها بوده و توسط مقامات فدراسیون وزنه‌برداری به رسمیت شناخته نشده و اقدامی هم برای آن نشد.https://www.irna.ir/news/82193951/صفحه-اجتماعي-دبير-كل-كنفدراسيون-وزنه-برداري-آسيا-هدف-حمله-قرار
بهداد سلیمی در سال ۲۰۱۷ شانس خود را در مسابقات جهانی محک زد. خود او و همچنین مردم، پس از ناداوری‌های المپیک ۲۰۱۶، خاطره خوبی از این وزنه‌بردار نداشتند و هر لحظه نگران این بودند که مبادا دوباره همان اتفاقات رخ بدهد. به طوری که بهداد سلیمی پس از هر وزنه، سرش را به نشانه اطمینان به سمت داوران تکان می‌داد.
در این مسابقات دو وزنه‌بردار از کشور ایران حضور داشتند: بهداد سلیمی و سعید علی حسینی. بهداد سلیمی دو وزنه اول خود در حرکات یک‌ضرب را با موفقیت مهار کرد اما وزنه آخر خود یعنی وزنه ۲۱۶ کیلویی - همان وزنه‌ای که با آن رکورد یک‌ضرب جهان را زده بود - را از دست داد، که البته رکورد یک ضرب را، لاشا تالاخادزه با مهار وزنه ۲۲۰ کیلویی شکسته بود. همه می‌دانستند که بهداد سلیمی می‌تواند وزنه‌های بهتری را مهار کند اما عواملی مانند مصدومیت و ترس از اینکه مبادا دوباره فکر ناداوری به سر هیئت ژوری بزند، وزنه‌هایی کمتر از توان خود را انتخاب می‌کرد. دیگر نماینده ایران هم پس از دو بار از دست دادن وزنه ۲۰۳ کیلویی، در تلاش سوم این وزنه را مهار کرد و در حرکات یک‌ضرب پایین‌تر از لاشا تالاخادزه و بهداد سلیمی در جایگاه سوم قرار گرفت.
در حرکات دوضرب اما باز هم شیطنت هیئت ژوری شروع شد؛ بهداد سلیمی در حرکات دوضرب و در تلاش اول، وزنه ۲۴۱ کیلوگرمی را بالای سر برد و داوران هم آن را پذیرفتند اما هیئت ژوری آن را خطا اعلام کرد. بهداد در تلاش دوم وزنه ۲۴۲ کیلویی را بالای سر برد و این وزنه بدون دخالت هیئت ژوری در حرکات دوضرب وی ثبت شد. وزنه سوم او هم که ۲۵۲ کیلوگرم وزن داشت، مجدداً توسط داوران صحیح و توسط هیئت ژوری خطا اعلام شد تا بهداد سلیمی در بخش دوضرب مدالی کسب نکند و مارت سیم از کشور استونی جای آن را در جایگاه دوم بگیرد. سعید علی حسینی هم با مهار وزنه‌های ۲۳۶، ۲۴۳ و ۲۵۱ کیلویی در حرکات دوضرب موفق به کسب مدال برنز شد.
در مجموع در وزن ۱۰۵+ کیلوگرم، لاشا تالاخادزه، سعید علی حسینی و بهداد سلیمی به ترتیب مدال‌های طلا، نقره و برنز را دریافت کردند که بهداد سلیمی به نشانه اعتراض مدال برنز را از گردنش درآورد و در جیبش گذاشت.
اگرچه در نهایت تیم ملی ایران با ۵ طلا، ۳ نقره و ۶ برنز قهرمان مسابقات سال ۲۰۱۷ شد، اما تأثیرات مخرب ناداوری‌ها به قدری روحیه سلیمی را خراب کرد که بهداد سلیمی دیگر آن بهداد سلیمی سابق نشد. بارها دیده می‌شد، بهداد سلیمی چگونه وزنه‌هایی کمتر از توان خود را انتخاب می‌کند و حتی آن‌ها را از دست می‌دهد.
لاشا تالاخادزه در سال ۲۰۱۹، رکورد یک‌ضرب، دوضرب و مجموع جهان را شکست و به وضوح جای خالی بهداد سلیمی احساس می‌شد؛ کسی که همیشه حریف اول وزنه‌بردار گرجستانی بود و آن‌ها با هم بر سر وزنه‌های سنگین تر می‌جنگیدند اما با وجود خداحافظی بهداد سلیمی در سال ۲۰۱۸، تالاخادزه چندان حریف جدی‌ای نداشت و دیگر وزنه برداران فوق سنگین ایرانی هم به خوبی بهداد سلیمی نبودند.
خوشبختانه در بازی‌های آسیایی جاکارتا، خبری از ناداوری نبود و بهداد سلیمی با کسب مدال طلای آسیا از دنیای وزنه‌برداری خداحافظی کرد.
بهداد سلیمی اصالتاً اهل کردآسیاب، سوادکوه می‌باشد. وی بعد از اردوی تیم ملی که در آنتالیا برگزار شد به ایران بازگشت و با آلما نصرتی در دوم فروردین ماه سال ۱۳۹۰ بر سر سفره عقد نشست و با هم ازدواج کردند. سلیمی یک خواهر و یک برادر بزرگ‌تر از خود دارد و فرزند آخر خانواده سلیمی است. شروع ورزش سلیمی با ژیمناستیک بود، مدتی را هم به باشگاه کشتی رفت، اما بعد متوجه شد علاقه‌اش به وزنه‌برداری بیشتر است، این شد که به این رشته روی آورد.
بهداد سلیمی هوادار نساجی مازندران است و بارها از علاقه خود را به این تیم ابراز کردهو برای تماشای بازی‌های نساجی به استادیوم می‌رود، که به بازی صعود نساجی به لیگ برتر می‌توان اشاره کرد
بهداد سلیمی و کوروش باقری در برنامه تلویزیونی حاضر شدند تا دربارهٔ رخدادها و حواشیِ مطرح شده در رشتهٔ وزنه‌برداری گفتگو کنند که این موضوع به درگیری لفظی میان سرمربی تیم ملی و سلیمی منجر شد.
پس از کسالتی که برای باقری پیش آمد و منجر به بستری شدن وی در بیمارستان شد، بهداد سلیمی به همراه دو ملی پوش دیگر نواب نصیر شلال و سعید محمدپور، برای عیادت وی به بیمارستان «پیامبر» تهران رفتند اما پس از عیادت از ایشان هنگامی که سلیمی در حال ترک بیمارستان بود یک مربی، به سمت او حمله‌ور شد و به صورت وی سیلی زد که منجر به پاره شدن لب او گردید. البته سلیمی از درگیری اجتناب و بیمارستان را ترک کرد.https://isna.ir/x5XYsB
در برنامه ورزش از نگاه ۲ بهداد سلیمی از اختلافات خود را با رضازاده سخن گفت و در ادامه پس از پخش کلیپی از بازی‌های المپیک اشک‌های بهداد سلیمی جاری شد.http://khabaronline.ir/detail/320220/sport/other-sports
بهداد سلیمی پس از کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی جاکارتا با درآوردن کفش‌هایش و بوسیدن تخته به نشانهٔ خداحافظی، با دنیای حرفه‌ای (وزنه‌برداری) وداع کرد.http://www.mojnews.com/fa/tiny/news-240425 خداحافظی طلایی بهداد سلیمی بهداد در جواب خبرنگار اعزامی شبکه ورزش که از این رویداد شوکه شده بود، اضافه کرد: " وقتی ورزشکاری کفش‌هایش را درمی‌آورد و بر روی سکو بر وزنه بوسه می‌زند، یعنی با دنیای حرفه‌ای خداحافظی کرده‌است، این تصمیم راحت نبود ولی با توجه به آسیب‌هایی که در زانو دارم و اینکه خیلی از -بابت- این مصدومیت‌ها اذیت می‌شدم، تصمیم نهایی را گرفتم."بهداد سلیمی در گفتگوی اختصاصی با شبکه ورزش سیما از دنیای حرفه ای خداحافظی کردhttp://varzeshtv.ir/detail/13699
لیگ ۱ (به فرانسوی: Ligue 1) یا لوشامپیونه، اولین لیگ حرفه‌ای فوتبال در کشور فرانسه است. زمان فعالیت این تورنومنت از اوت تا مه است و بعد از لیگ برتر انگلستان، لا لیگا اسپانیا، سری آ ایتالیا و بوندس‌لیگا آلمان، پنجمین لیگ برتر اروپا شناخته می‌شود. در حال حاضر پاری سن ژرمن با ١١ قهرمانی در لیگ لوشامپیونه رکورددار است. شمار تیم‌های حاضر در این لیگ ۲۰ تیم است. باشگاه موناکو در کشور شاهزاده‌نشین موناکو قرار دارد اما در لیگ فوتبال فرانسه بازی می‌کند.
باز آلی یک ترکیب آلی است که ویژگی‌ها و رفتار یک باز را دارد. بازهای آلی معمولاً، اما نه همیشه، «پروتون‌پذیرند». آن‌ها معمولاً حاوی اتم نیتروژن هستند، که به‌راحتی می‌تواند پروتونه شود. آمین‌ها و ترکیبات ناجورحلقه حاوی نیتروژن، باز آلی هستند. بعضی از مثال‌های آن پیریدین، متیل آمین، ایمیدازول، بنزیمیدازول و هیستیدین هستند.
در دی‌اِن‌اِی، نوکلئوتید هر رشته از طریق بازهای آلی در هر دو رشته به یکدیگر متصل می‌شوند. این اتصال بین دو باز آلی نوکلئوتیدهای دو طرف رشته است. به این بازهای متصل به هم باز مکمل گفته می‌شود. بازهای آلی به چهار شکل «سیتوزین»، «گوانین»، «تیمین (فقط در دی‌اِن‌اِی) » و «آدنین» و یوراسیل (فقط در آران‌ای) وجود دارند که از این میان، باز آدنین مکمل تیمین، و باز گوانین مکمل سیتوزین است. این توالی دورشته‌ای غیر قطبی و نامحلول در آب است. پیوند بازهای مکمل با یکدیگر از طریق پیوند بین هیدروژن یک باز با مولکول نیتروژن یا اکسیژن باز مکمل حاصل می‌شود. این پیوند از نوع قوی کووالانسی نیست و در نتیجه به راحتی شکسته می‌شود و قابل جایگزینی است. به همین علت زنجیرهٔ دورشته‌ای دی‌اِن‌اِی را به زیپ لباس تشبیه کرده‌اند که به راحتی در اثر فشار یا گرمای بالا از یکدیگر جدا می‌شوند.
پیوند مولکول هیدروژن بین دو باز مکمل آدنین-تیمین با گوانین-سیتوزین متفاوت است. در گوانین-سیتوزین سه مولکول هیدروژن پیوندی وجود دارد درحالی‌که در آدنین-تیمین دو مولکول هیدروژن پیوندی وجود دارد در نتیجه میزان تعداد بازهای مکمل گوانین-سیتوزین تعیین‌کنندهٔ استحکام دی‌ان‌ای می‌شود به‌طوری‌که هرچه مقدار آن بیشتر باشد دی‌ان‌ای مستحکم‌تر است.
کودتای ۲۷ می‌ترکیه: در ۲۷ ماه مه سال ۱۹۶۰ نیروهای مسلح ترکیه، دولت منتخب این کشور را برکنار کرده و کودتا کردند. کودتا به وسیله افسران عمدتاً میان رتبه انجام شد. آن هم پس از آن که تنش بین حزب حاکم دموکرات و حزب جمهوری خلق که در جبهه مخالف قرار داشت، بالا گرفت. رهبر کودتا، ژنرال جمال گورسل بود. به دنبال این کودتای نظامی در کشور، بیش از ۶۰۰ نفر از وزیران و مقامات دولتی محاکمه شدند. در پایان محاکمه‌ها، با وجود درخواست فرجام رهبرانی همچون جان اف کندی، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، ملکه الیزابت دوم بریتانیا و شارل دوگل، رئیس‌جمهور آن زمان فرانسه، ۱۵ نفر از متهمان به جرم جنایت علیه قانون اساسی با مجازات مرگ روبرو شدند.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۲، فاتن رشدی زورلو، وزیر خارجه وقت و حسن پل آتکان، وزیر دارایی وقت در جزیره ایمرالی که در جنوب این منطقه قرار دارد، به دار آویخته شدند.
عدنان مندرس، نخست‌وزیر ترکیه نیز که برنده سه انتخابات شده بود و به مدت ۱۰ سال رهبری دولت را به عهده داشت، با قرص خواب اقدام به یک خودکشی ناموفق کرد و دو روز بعد به دار آویخته شد.
محمود جلال بایار، رئیس‌جمهور ترکیه نیز به دلیل سالخوردگی از اعدام جان به در برد. او در آن هنگام ۷۸ سال داشت.
از نظر بسیاری از ترک‌ها، این کودتا مفید بود. بعد از ۱۸ ماه انتخابات دیگری برگزارشد و قانون اساسی جدیدی به تصویب رسید، قانونی که به گفته بسیاری از ترک‌های لیبرال، بهترین قانون اساسی بود که این کشور تا آن زمان داشت.
پس از ۵ سال حکومت به غیرنظامیان بازگشت.
پادشاهی الیپیبه انگلیسی: Ellipi یا الیپی قلمروی باستانی در غرب رشته کوه زاگرس و پایتخت آن نیسابی (کرمانشاه)، که در غرب آن بابل، در شمال شرقی آن سرزمین ماد، در شمال آن تمدن مانناییان، در جنوب آن تمدن عیلام و در نزدیکی شمال آن شاهراه بین بابل و همدان بود که از بستگان نزدیک عیلامیان بودند و بقایای اقوام گوتی و کاسی در شمال آن قرار داشتند.
این تمدن در قرن ۹ تا ۶ پیش از میلاد گسترش یافت و براساس شواهد تاریخی این شهر بر اثر یک شاهراه تجاری در اطراف خود بسیار رونق یافت و در میان قرن‌های ۸ و ۷ پیش از میلاد تحت تسلط آریایی‌ها درآمد؛ و پادشاه آن، دالتااز وی در منابع به «تالتا» هم سخن به میان آورده‌اند. از سال ۷۱۴ پیش از میلاد به سارگن دومامپراتور آشور (۷۲۲–۷۰۵ ق‌م) خراج پرداخت می‌کرد و پس از مرگ پادشاه «دالتا» پسرش «نیبه» از طرف عیلامیان پشتیبانی می‌شد.
در سال ۷۱۹ پیش از میلاد، سوتل پسر هوبو و پدر دالتا، آخرین رئیس کنفدراسیون الیپی فوت کرد. رؤسای قبایل هم تصمیم گرفتند که بمدت سه سال خودشان ادارهٔ سرزمین را برعهده بگیرند، پس از یک سال عزاداری تالتا برای پدرش سوتل، خودش ریاست قبیلهٔ شان را بر عهده گرفت و بعد از یک سال، در سال ۷۱۷ پیش از میلاد شورای رؤسای قبایل الیپی، تصمیم گرفتند که حکومت را از کنفدراسیون متحد به پادشاهی منتخبی تغییر دهند، با این تفاوت که فقط اولین پادشاه را خودشان انتخاب کنند و پس از او، فرزندانش بر آن حکومت کنند، آن‌ها در طی مذاکراتشان، رئیس قبیلهٔ الیپی، دالتا را به عنوان پادشاه انتخاب کردند. در بهار سال بعد از آن، سال ۷۱۶ پیش از میلاد، تالتا در نیسابی تاجگذاری کرد و کنفدراسیون متحد قبایل الیپی پس از ۱۳۹ سال به پادشاهی الیپی تغییر یافت. هرچند که دو پادشاه آن، فرزندان همان رؤسای کنفدراسیون الیپی بودند.
از آنجا که این سرزمین بسیار آباد بود دارای جمعیت زیادی نیز بود. این کشور در اوایل دهه ۷۱۰ پیش از میلاد دارای حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت بوده.
کنفدراسیون متحد قبایل الیپی، یا به‌طور خلاصه کنفدراسیون الیپی کنفدراسیونی در سده‌های هشتم و نهم پیش از میلاد بود که متشکل از قبایلی بود که مجموعاً سرزمین الیپی را تشکیل می‌دادند.
کنفدراسیون الیپی و پادشاهی الیپی در یک مکان قرار داشتند. سرزمین الیپی تقریباً مطابق با استان‌های: استان کردستان، استان کرمانشاه، و : شمال استان ایلام، جنوب استان آذربایجان غربی، غرب استان همدان و شرق استان دیاله را در بر می‌گرفت.
در سال ۷۱۶ (پیش از میلاد) سران تمام قبایل اعم از نیسابی (کرمانشاه)، هوباهنا و ماروبیشتی در شهر نیسابی (کرمانشاه) جمع شدند و با یکدیگر مذاکراتی کردند. پس از آن مذاکرات آن‌ها تالتا رئیس قبیلهٔ الیپی را به عنوان نخستین پادشاه الیپی برگزیدند.
دالتا یا تالتا (متولد احتمالاً ۷۶۰ - متوفی ۷۰۸) نخستین پادشاه الیپی و پدر نیبه دومین و آخرین پادشاه الیپی بود.
او از نجبا و نجیب‌زادگان الیپی بود و خانواده اش هم از رؤسای قبایل مهم الیپی بودند. پدرش سوتل هم رئیس قبیلهٔ اصلی الیپی بود و حکومت قبیلهٔ آن‌ها به او رسیده بود. سوتل نسل چهارم از کوتل، اولین حکمران قبیله ای الیپی بود. به احتمال زیاد او در سال ۷۶۰ پیش از میلاد در مرکز الیپی (نیسابی) به دنیا آمد. در آن هنگام پدرش سوتل در دههٔ چهارم زندگی اش به سر می‌برد و رئیس کنفدراسیون الیپی بود. در سالی که او ۴۴ ساله بود حکومت الی پی را در دست گرفت. او به مدت هشت سال (۷۱۶ تا ۷۰۸) پادشاه الیپی بود. در ابتدای حکومتش فرزندش نیبه را ولی عهد خود کرد. زیرا پسرش به سن کافی رسیده بود. در زمان حکومتش الی پی وضعیت خوبی نداشت و بسیار مورد حملهٔ آشور و شورش‌های داخلی قرار گرفت. در سال ۷۱۴ آشور به رهبری سارگون دوم به الی پی حمله کرد و تعدادی از شهرهایش را ضمیمهٔ خاک آشور کرد. البته او از سال ۷۱۷ تا ۷۱۶ پیش از میلاد، یک رئیس‌جمهور موقت برای کنفدراسیون الیپی بود. همچنین آخرین رئیس‌جمهور آن. در سال ۷۱۴ تالتا برای امنیت کشور الیپی را خراجگزار آشور اعلام کرد و سارگون دوم هم حمایتش را در برابر الی پی اعلام کرد. از علل اصلی پادشاهی او خلق و خوی خوب، پاکدامنی و نجیب بودنش را یاد می‌کنند. هنگامی که او پادشاهی الی پی را در دست گرفت پسرش نیبه ۱۶ سال داشت. او هنگامی که هشتمین سال سلطنتش را پشت سر می‌گذراند به‌طور ناگهانی و به دلیلی نامعلوم در سن پنجاه و دو سالگی (سال ۷۰۸ پیش از میلاد) درگذشت. با مرگ او الی پی اندکی ضعیف شد و در همان سال مرگش آشور به الیپی حمله کرد و شهر ماروبیشتی را ضمیمهٔ خاک خود کرد.او را از امیران درستکار و پاکدامن برشمرده اند و دهخدا در لغت نامه اش تالتا را:
معرفی کرده‌است.
۱. ملکه سوگ
تنها فرزندان او که در کتاب‌ها و سنگ نبشته‌ها از آنان یاد شده، جانشینش نیبه فرزند (دالتا و سوگ) و پوجی است. از پوجی هیچ اطلاعاتی (بجز نامش) موجود نیست. نیبه شاید پسر ارشد او باشد که حکومت الیپی به او رسید. هنگامی که تالتا بیست و هشت ساله بود صاحب فرزند پسری بنام نیبه شد. از معنای نام پسرش و خودش چیزی در دسترس نیست.
نیبه یا ایسپرابا (متولد احتمالاً ۷۳۲ - متوفی احتمالاً ۶۷۴) فرزند تالتا اولین پادشاه الیپی، جانشین او، دومین و آخرین پادشاه الیپی بود.
نیبه احتمالاً در سال ۷۳۲ پیش از میلاد هنگامی که پدرش تالتا ۲۸ ساله بود در شهر نیسابی (کرمانشاه امروزی) مرکز ناحیهٔ الیپی به دنیا آمد. به احتمال زیاد او در سال ۶۷۴ پیش از میلاد هنگامی که کیمری‌ها به الیپی حمله کردند در سن پنجاه و سه سالگی کشته شد. با مرگ او پادشاهی الیپی نیز از صفحهٔ روزگار محو شد.
در سال ۶۷۴ پیش از میلاد با حملهٔ اقوام کیمری به الی پی، وی نیز بعد از سی و چهار سال پادشاهی کشته شد و پادشاهی الیپی هم از بین رفت.
در سال ۷۰۸ پیش از میلاد هنگامی که پدرش تالتا به دلیل نامعلومی فوت کرد، وی که ولیعهد الیپی بود در بیست و هشت سالگی جانشین پدرش شد و بر تخت پادشاهی الیپی تکیه زد.
بعد از نیبه فرزندانش شهگی و وفجی به ترتیب ریاست قبیلهٔ الیپی را بر عهده داشتند و پس از آن دو فرزندان وفجی بر آن قبیله حاکمیت داشتند.
ه زد.
کشتند
نکردند.
در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، دو سال پس از پادشاه شدن دالتا، سارگون دوم به الیپی حمله کرد. دلیل این جنگ نامعلوم است ولی احتمال می‌رود که جزو جنگ‌های آشور برای کشورگشایی باشد. از قوای طرفین هم اطلاعاتی نیست، از علل مهم که از این جنگ اطلاعاتی نیست می‌توان قدیمی بودن این جنگ را گفت، البته این نبرد اهمیت چندانی نداشت جز این که علت اصلی شورش لنین بود. دالتا پرداختن خراج به آشور را تأیید کرد، اما به دلیل اوضاع بد الیپی، تصمیم بر این شد که پرداختن خراج از سال بعد از جنگ صورت بگیرد. همچنین سارگون دوم حمایت اش را نسبت به دالتا و پادشاهی الیپی اعلام کرد.
در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، پس از جنگ یکم الیپی و آشور، لنین، حاکم شهر هوباهنا به همراه پنج استان دیگر شورش کرد و دالتا را اخراج کرد. همچنین به سارگون دوم هم باجی نپرداخت. سارگون دوم هم به حمایت از دالتا به لنین حمله کرد و هوباهنا را تسخیر کرد. دالتا هم دوباره بر تخت پادشاهی الیپی تکیه زد.
این جنگ در پنج استان شورشی رخ داد که در شمالغرب و غرب پادشاهی الیپی بودند.
و جنگ اصلی که با فرار سرداران شورشی همراه بود در شهر هوباهنا صورت گرفت. پس از این جنگ، سارگون دوم یک گردان را فرمان داد که آن‌ها را تعقیب کرده و در آخر سرکردگان شورش را بجز لینین بکشند تا لینین را اسیر کنند. آن‌ها هم سرداران را تعقیب و سپس به شهر نیسابی رسیدند. آن گردان به کاخ بزرگ نیسابی رفتند و سرکردگان شورش را کشتند اما تا خواستند که لینین را اسیر کنند، او خودکشی کرد.
هنگامی که قرار بود اولین خراج به آشور پرداخته شود، یک سال پس از جنگ یکم الیپی و آشور، پنج استان به مرکزیت شهر هوباهنا و به رهبری لنین، در سال ۷۱۳ پیش از میلاد شورش کردند و دالتا را نپذیرفتند، همچنین به آشور خراجی نپرداختند. به همین دلیل سارگون دوم به این پنج استان حمله کرد و آن‌ها را شکست داد. او در این نبرد شهر هوباهنا را ضمیمهٔ خاک آشور کرد و دالتا دوباره پادشاه شد. پس از این جنگ اولین خراج الیپی به آشور پرداخته شد.
"دوک لنین از هوباهنا"، پسر ویپ بود که پس از فوت پدرش در سال ۷۱۳ پیش از میلاد به ریاست قبیلهٔ هوباهنا رسید. پدرش ویپ از سال ۷۱۹ تا ۷۱۷ پیش از میلاد، به عنوان ششمین رئیس‌جمهور و تنها رئیس‌جمهور شورایی کنفدراسیون الیپی، حکومت کرد. او در سال ۷۱۳ پیش از میلاد به همراه عده ای دیگر از رؤسای قبایل پنج استان غربی الیپی، با حملهٔ سارگون دوم برای رفع شورش، درگذشت.
در سال ۷۱۳ پنج استان اعم از هوباهنا به رهبری لنین شورش کردند، پادشاه را اخراج کردند و خراجی به آشوری‌ها پرداخت نکردند.
سارگون دوم به شورشی‌های الیپی حمله کرد و شهر هوباهنا را تسخیر کرد. او همچنین ۳۳٬۶۰۰ نفر را اسیر کرد و ۶۰۰ الاغ و قاطر را غنیمت گرفت. همچنین تالتا دوباره به حکومت رسید.
هنگام درگذشت دالتا، پسرش نیبه به سلطنت رسید و در کشور هرج و مرج شد. مقدار این هرج و مرج‌ها در شهر ماروبیشتی بیشتر از بقیهٔ شهرها بود. در این هنگام آشور به‌طور ناگهانی به الیپی حمله کرد و شهر ماروبیشتی را به تصرف خود درآورد.
این جنگ در سال ۷۰۸ پیش از میلاد رخ داد و در طی آن حکومت الیپی تضعیف شد زیرا از سه شهر مهم آن دو شهر (ماروبیشتی و هوباهنا) را از دست داده بود و فقط شهر مرکزی نیسابی زیر حکومت الیپی بود.
از الی‌پی بار اول مشروحاً در منابع آشوری، ذیل وقایع سال شانزدهم سلطنت سلمنصر سوم یاد شده، ولی در درپوش نیمه خراب دروازهٔ آشور ناسیراپال دوم در ایگمور- انلیلبالاوات، با دروازهٔ سلمنسر سوم که در همان‌جا بدست آمده و بهتر حفظ شده‌است اشتباه نشود نیز از شهر الی‌پی یاد شده‌است.رجوع شود به ARAB,I و § ۴۸۴
با حملهٔ کیمری‌ها در سال ۶۷۴ به سرپرستی سانداک شاترو که در همان سال به آشور حمله کرده بود، نیبه پسر تالتا جان خود را از دست داد و پادشاهی الیپی سقوط کرد اما ضمیمهٔ خاک کیمری‌ها نشد. پس از این پادشاهی کم‌کم این سرزمین تجزیه شد و بدست دیگر کشورها افتاد. ریاست قبیلهٔ الیپی تا یک قرن در دست نوادگان نیبه بود.
باقری یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
مارکوس آنتونیوس گوردیانوس (۲۰ ژانویهٔ ۲۲۵ – ۱۱ فوریهٔ ۲۴۴) که بیشتر با نام گوردیان سوم شناخته می‌شود، امپراتور روم بین سال‌های ۲۳۸ (معروف به سال شش امپراتور) تا ۲۴۴ میلادی بود.
گوردیان سوم در ۲۰ ژانویه ۲۲۵ میلادی در رم زاده شد. مادرش دختر سناتور مارکوس آنتونیوس گوردیانوس سمپرونیانوس رومانیوسMarcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus (بعدتر امپراتور گوردیان یکم) بود و پدرش نیز بی‌شک یکی از سناتورهای رومی بود که نامش تا به‌امروز ناشناخته مانده است و تا پیش از بروز شورش در آفریقا در اوایل ۲۳۸ درگذشته بود.
در اوایل سال ۲۳۸ میلادی شورشی در استان‌های آفریقایی امپراتوری روم توسط ملاکینی که به شیوهٔ دریافت مالیات اعتراض داشتند علیه امپراتور وقت، ماکسیمینوس ترکس آغاز شد. پدربزرگ گوردیان سوم در این زمان، فرماندار آن مناطق بود و شورشیان او را به عنوان امپراتور خود برگزیده و گوردیان یکم نام دادند. گوردیان یکم امپراتوری مشترک خود را با پسرش گوردیان دوم آغاز کرد و سنای روم نیز آنان را به رسمیت شناخت. اما این، شورش توسط یکی از حامیان وفادار به ماکسیمینوس فرونشانده شد. گوردیان دوم در میدان نبرد کشته شد، گوردیان یکم دست به خودکشی زد و ماکسیمینوس با سپاهش به سوی رم روانه شد. اعضای سنا که به دلیل حمایت آشکارشان از گوردیان‌ها از وضعیت خود بیم داشتند، ماکسیمینوس را از قدرت خلع و شورای ۲۰ نفره‌ای را تشکیل دادند که دو نفر از سناتورها به نام‌های پوپینوس و بالبینوس را به عنوان امپراتوران مشترک برگزیدند. اما این انتخاب چندان مورد قبول افکار عمومی واقع نشد و رمی‌ها دست به شورش زده و سنا را به محاصرهٔ خود درآوردند. اعضای سنا که از علاقهٔ مردم به نوهٔ ۱۳ سالهٔ گوردیان یکم آگاه بودند، برای آرام ساختن اوضاع او را به رم آورده، به احترام پدربزرگش مارکوس آنتونیوس گوردیانوس نامش نهادند و سزار و جانشین امپراتور ساختند.
در اوایل ژوئن ۲۳۸، خبر کشته شدن ماکسیمینوس تراکس توسط سپاهیانش به رم رسید، پوپینوس و بالبینوس بر سر قدرت با یکدیگر درگیر شدند و پرتورینها که از انتخاب آنها ناراضی بودند به انتقام ماکسیمینوس آن دو را در ۲۹ ژوئیه ۲۳۸ به قتل رساندند. به دنبال کشته شدن دو امپراتور، گوردیان سوم نوجوان با رأی مثبت سنا و سربازان در اوت همان سال به عنوان امپراتور جدید روم معرفی شد و به دلیل سن کم، ادارهٔ امور در ابتدا برعهدهٔ مادرش و سپس بر عهدهٔ تیمسیتئوس Timesitheus، فرماندهٔ پرتورین‌ها و پدرهمسرش بود.
بزرگترین چالش امپراتور نوجوان، حفظ امنیت در مرزهای امپراتوری روم بود. مشکل با گوت‌ها در حاشیهٔ دانوب همچنان ادامه داشت اما خطر جدی از سمت مرزهای شرقی و از جانب ساسانیان بود. اردشیر یکم ساسانی پیشتر نصیبین و حران را در ماه‌های پایانی حکومت ماکسیمینوس تراکس به تصرف خود درآورده بود و اینک سپاه ساسانی در سال ۲۴۰ میلادی به فرماندهی پسرش شاپور یکم در حال پیشروی روزافزون در نواحی تحت کنترل امپراتوری روم در میان‌رودان بود و در همین سال موفق شدند تا پادگان نظامی رومی‌ها در هاترا (در شمال عراق امروزی در حدود ۵۵ مایلی جنوب موصل) را به تصرف خود درآورند.
امپراتوی روم برای مقابله با ساسانیان، تمامی سپاهیانش را از مرزهای غربی فراخواند و دست به ضدحمله‌ای بزرگ علیه نیروهای ساسانی زد و موفق شد تا ضمن بازپسگیری شهرهای نصیبین و حران، پیروزی سرنوشت‌سازی را در نبرد راسائنا در راسائناResaina (رأس‌العین امروزی) به‌دست آورد. به دنبال این پیروزی‌ها گوردیان سوم همراه با پدرزن خود تیمسیتئوس، برای شرکت در یکی از لشکرکشی‌ها در ناحیهٔ میان‌رودان در سال ۲۴۳ میلادی به این منطقه آمد اما تیمیستئوس بر اثر بیماری درگذشت و س. ژولیوس پریسکوس - دیگر فرماندهٔ پرتورین‌ها - گوردیان سوم را مجاب کرد تا برادرش م. ژولیوس فیلیپوس (بعدتر امپراتور فیلیپ عرب) را به عنوان جانشین تیمسیتئوس برگزیند. مبارزه با ساسانیان ادامه یافت و سپاه روم موفق شد تا در طول پاییز و زمستان همان سال از رود فرات گذر کند.
در سال ۲۴۴ پس از میلاد، دو سپاه ساسانی و رومیان در نزدیکی شهر میسیکهMisiche (فلوجه امروزی در عراق، ۴۰ مایلی غرب بغداد) با یکدیگر رودررو شده و نبرد مشیک بینشان رقم خورد. در پایان پیروزی ازآن سپاه ساسانی به فرماندهی شاپور یکم بود و او برای گرامی‌داشت این پیروزی، شهر میسیکه را به پیروزشاپور تغییرنام داد. او همچنین این پیروزی را در نقش رستم به ثبت رساند و به سه زبان نوشته شد که گوردیان سوم در این جنگ کشته شد.
اما منابع رومی نامی از این نبرد به میان نیاورده‌اند و مدعی‌اند که گوردیان سوم در نزدیکی سیرسزیومCircesium در کنارهٔ رود فرات و در ۲۵۰ مایلی شمال پیروزشاپور مرده است و مقبره‌ای به یاد او در مکانی به نام Zaitha برایش ساخته شده است. این منابع همچنین فیلیپ عرب را که پس از مرگ گوردیان سوم به مقام امپراتوری روم دست یافت را عامل اصلی مرگ امپراتور ۱۹ ساله می‌دانند هرچند که فیلیپ، بیماری را دلیل مرگ گوردیان سوم اعلام کرده بود.
در علوم اقتصادی، هزینه مبادله (Transaction Cost) هزینه‌ای است که ناشی از یک مبادله اقتصادی است. به عنوان مثال، اغلب مردم به هنگام خرید یا فروش یک دارایی باید مبلغی را به دلالان بپردازند. آن مبلغ، هزینه مبادله آن معامله می‌باشد. برخی از گونه‌های هزینه مبادله، هزینه‌های جمع‌آوری اطلاعات و جستجو و هزینه چانه زنی، می‌باشند.
اقتصاد هزینه مبادله (Transaction Cost Economics=TCE) پیشینهٔ طولانی دارد، چرا که قرن‌هاست واژه هزینه مبادله در ادبیات اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از اثرات عمیقی که توسعه‌های اخیر TCE را به وجود آورده‌است، «نظریه اصطکاک» می‌باشد. این نظریه بازار را به یک ماشینی تشبیه می‌کند که اصطکاک باعث انحراف کارکرد آن از وضعیت ایدئال می‌شود. سالیان متمادی مفهوم هزینه مبادله فقط به صورت هزینه حمل ونقل تصور می‌شد. تا اینکه در قرن نوزدهم، Menger مفهوم اصطکاک را در کتابش بیان داشت. وی با این کار قصد داشت تا تفاوت‌های موجود در الگوها را توضیح دهد؛ بنابراین TCE پیشینه زیادی دارد ولی به عنوان یک علم، تاریخچه کمی دارد. تاریخچه مذکور در دههٔ ۱۹۷۰ با کار Oliver Williamson شروع شد. اولین بار در عنوان مقاله ویلیامسون در دههٔ ۱۹۷۹ واژهٔ اقتصاد «هزینه مبادله» آورده شده‌است.
هنگامی که عبارت «هزینه‌های مبادله» در ادبیات اقتصادی ظاهر شد، نظریه «اقتصاد هزینه‌های مبادله» وارد اقتصاد گردید، که در این مورد مرهون کار Oliver Williamson در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ است. جالب اینکه وی در مقالات خود در اوایل دهه ۱۹۷۰ از عبارت «اقتصاد هزینه مبادله» استفاده نکرده‌است، چرا که در آن زمان برای Williamson رویکردهای مربوط به هزینه مبادله خارج از مسیر اصلی اقتصاد تلقی می‌شد. وی شبهات خود را در مورد جایگاه هزینه مبادله در یک نظریهٔ اقتصادی به صورت زیر بیان داشت: «اینکه آیا یک چنین مسئله‌ای را به عنوان یک بخشی از اقتصاد طبقه‌بندی نمود، مشکلات فراوانی را ایجاد خواهد کرد.» چند سال بعد وی افزود: «منشأ وجود نظریه هزینه مبادله را باید در توانایی‌ها و انگیزه‌های موجود در حوزهٔ طبیعی اقتصاد جستجو شود.» به بیان دیگر در اقتصادی که برمبنای چارچوب تعادل عمومی بنا شده‌است، هر تلاشی که سعی کند تا هزینه‌های مبادله را در مسیر اصلی اقتصاد (Mainstream Economic=ME) قرار دهد به عنوان یک بدعت ناصحیح محسوب می‌شود.
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نظری‌ی نئوکلاسیکی بنگاه به خاطر فروض غیرواقعی‌اش مورد انتقاد قرار گرفت. فرض حداکثری سود، به مانند فرض اطلاعات کامل بنگاه دربارهٔ بازار، زیر سؤال رفت. به عنوان مثال، Katona(1951) ادعا کرد که بنگاه‌ها به دنبال حداکثر کردن سود نیستند و به دنبال این هستند که طوری عمل کنند تا آمال مختلف مدیران محقق شود. Papandreou در همین حوزه بیان داشته‌است که بنگاه به دنبال حداکثر کردن «تابع مطلوبیت کل» است که این تابع مجموع امیال کلیه اعضاء بنگاه را نشان می‌دهد. Rothchild(1947) از این فراتر رفته و ادعا می‌کند که علت تشکیل یک بنگاه، بقا در بازار است. دیگر اقتصاددانان اهمیت سودآوری را نفی می‌کنند ولی به جای فرض حداکثری سود، ترجیح می‌دهند که دربارهٔ رسیدن به رضایت حاصل از سود صحبت کنند.
این انتقادات از نظریه بنگاه نوکلاسیک‌ها باعث باز شدن جعبه سیاه تعریف پیروان مارشال از بنگاه گردید و توجه اقتصاددانان را به مطالعهٔ ساختار درونی بنگاه، معطوف ساخت. در نهایت دو گونه نظریه پدیدار گردید:
۱) نظریاتی که به دنبال مسئلهٔ طراحی یک ساختار انگیزشی در بنگاه هستند. در این نظریه بنگاه به دنبال حداکثر کردن شانس خود جهت بقا در بازار می‌باشد.
۲) نظریاتی که بر روی مسئله تصمیم‌گیری در درون بنگاه‌ها تمرکز دارد که سرمنشا آن تصمیمات، مسایل روانشناسی است.
آنچه این دو دسته نظریات را بهم ارتباط می‌دهد، جداشدن از فرض عقلانیت کامل است که این فرض با این ادعا که اشخاص دارای عقلانیت محدود هستند، جایگزین گردید: «افراد عاقل‌اند ولی تا یک حد مشخص.» از نظر Herbert Simon مورد کلیدی برای فهم عملکرد اقتصاد، تجزیه تحلیل فرایند تصمیم‌گیری است: “مهمترین اطلاعاتی که ما را به فهم فرایندهای اقتصاد و نظریه‌های مطلوب و عملی آن فرایندها می‌رساند، در درون ذهن‌های بشر نهفته است؛ بنابراین، ما باید به دنبال کشف آنچه در ذهن تصمیم‌گیران می‌گذرد باشیم(Simon,1997).
از مسایل بسیاری می‌توان نتیجه گرفت اقتصاد در Carnegie کاملاً با باور عام متفاوت، و درست در تضاد با ME بوده‌است. به خاطر بحث و تبادل نظر دو گروه اقتصاددان رفتارگرا و طرفداران ME در Carnegie، اغلب مباحث داغی شکل می‌گرفت. در آن زمان (اواخر دههٔ ۱۹۶۰)، Williamson در Carnegie دانشجو بود. وی در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۸ راجع به جو روشنفکرانهٔ حاکم بر Carnegie می‌گوید: «تجربهٔ حضور در Carnegie شگفت‌آور بود. من واقعاً از آن لذت بردم. فضای جذابی داشت. کار میان‌رشته‌ای انجام می‌شد که شامل یک کار قابل توجهی در خصوص نظریهٔ بنگاه بود. مسیر فرعی اقتصاد را جذاب یافتم و احساس کردم فرصت‌های تحقیقاتی فراوانی در این زمینه وجود دارد.»
دومین دگرگونی شناختی
TCE ویلیامسون تمامی مفاهیم و نظریات اقتصادی و موارد روانشناختی را مورد استفاده قرار نداده است. برای مثال، TCE نقش ساختار دانش و به اشتراک‌گذاری آن را در تشکیل راه دادوستد در نظر نمی‌گیرد. تعریف مسئلهٔ دانش در نظریات مختلف اقتصاد (مثل TCE) رفتار بنگاه در اقتصاد را تغییر داده است.
هزینه مبادله آن دسته از هزینه‌های پیش‌بینی نشده‌ای است که به علت عدم پایبندی یکی از طرفین مبادله به تعهداتش، بر طرف دیگر مبادله تحمیل می‌شود (رنانی، ۱۳۸۵). به عبارت دیگر هزینه مبادله، آن دسته از هزینه‌هایی است که افراد در فرایند مبادله اقتصادی متحمل می‌شوند تا حقوق مالکیت خود را مشخص، تعریف و تضمین کنند. پس هزینه مبادله در برگیرنده هزینه‌های کسب اطلاعات دربارهٔ فروشنده، خریدار و کیفیت کالا یا خدمتی که مبادله می‌شود، هزینه‌های عقد قرارداد و نظارت بر عملکرد طرف مقابل، و از همه مهم‌تر هزینه‌های مربوط به تعریف حقوق مالکیت و تضمین اعمال این حقوق می‌باشد (رنانی، ۱۳۷۶:۳۲۷). بدین ترتیب هزینه مبادله هزینه‌ای است که به فرد، گروه یا سازمان، برای کنترل رفتار و نظارت بر مبادله در زمانی که با دیگر افراد برهم کنش اقتصادی انجام می‌دهند، تحمیل می‌شود (ویلیامسون[۲]، ۱۹۹۶). به گونه‌ای که هزینه مبادله را می‌توان به دو بعد از رفتارهای انسانی - محدودیت موجود برای اطلاعات کامل و تمایل به نفع شخصی- نسبت داد (لیون[۳]، ۲۰۰۵). هزینه مبادله از لحاظ تعریف و نوع خود به هزینه مبادله بازاری، هزینه مبادله مدیریتی، هزینه مبادله سیاسی و هزینه مبادله طبیعی تقسیم می‌شود (علوی، 1384).[4].
آدام اسمیت[۱] اعتقاد داشت که زندگی اجتماعی بشر بر پایه مبادله استوار است. مبادله به مردم این امکان را می‌دهد تا از منافع افزایش بازدهی -که ناشی از گسترش تقسیم کار است - بهره ببرند. تحقق هر مبادله‌ای نیز، مستلزم تحمل هزینه‌هایی خواهد بود. به‌طوری‌که گستردگی مبادله - و بنابراین گستردگی منافع حاصل از مبادله- بستگی کامل به هزینه‌های مبادله دارد (رنانی، ۱۳۷۶:۳۲۶). یک انتقاد بزرگ نسبت به اقتصاد نئوکلاسیک این است که هزینه مبادله در اقتصاد نئوکلاسیک برابر با صفر در نظر گرفته می‌شود. این انتقاد تا جایی بزرگ و قابل تأمل است که، رونالد کوز (۱۹۶۰) در مسئله هزینه اجتماعی مشخص کرد که الگوی نئوکلاسیک فقط در صورت فقدان هزینه مبادله، نتایج تخصصی ادعا شده را در برخواهد داشت و اگر هزینه مبادله مثبت باشد، نوع ساختار حقوق مالکیت در کارآمدی بازار تأثیر می‌گذارد؛ و بسیاری از نتایج موجود در الگوی نئوکلاسیک زیر سؤال خواهد رفت.
هزینه معامله در اقتصاد و رشته‌های مرتبط به هزینه‌های انجام یک دادوستد اقتصادی گفته می‌شود. برای مثال اگر بخواهید سهام یک شرکت را بخرید یا بفروشید باید به کارگزار بورس حق‌العمل (کمیسیون) بپردازید. این حق‌العمل، هزینه معامله در خرید و فروش سهام است. فرض کنید بخواهید یک یخچال بخرید. برای خریدن یخچال هزینه‌های شما فقط محدود به قیمت یخچال نمی‌شود بلکه شامل تلاش و کوشش لازم برای یافتن نوع و مارک یخچال، محل خرید و میزان قیمت خرید، هزینه سفر از خانه به فروشگاه و بالعکس، و زمان انتظار در صف می‌شود. همه این موارد جزء هزینه معامله محسوب می‌شود. هنگام ارزیابی یک دادوستد بالقوه (خرید یا فروش) باید در نظر داشت که هزینه‌های معامله هم می‌تواند چشمگیر باشد.
سکستوس پروپرتیوس (زاده ۴۹ - درگذشته ۱۵ (پیش از میلاد)) شاعری عشرت طلب بود و در سرودن اشعار پر ترصیع و مبالغه گوئی دربارهٔ ولی نعمت خود مسناس و اوکتاو کوشش بسیار می‌کرد. با این حال در شعری نغز به معشوقه‌اش چنین نوشت: «چرا باید پسرانی بخاطر پیروزی بر پارتها بپرورانم؟ هیچ فرزندی که از ما باشد، سرباز نخواهد شد.»
سکستوس اورلیوس پروپرتیوس، شاعر مرثیه سرای لاتین بود، که در حدود سال‌های ۵۰ تا ۴۵ قبل از میلاد در آسیسیوم به دنیا آمد و پس از زندگی که چندان طولانی نبود، در سال ۱۵ قبل از میلاد از دنیا رفت.
آثار بازمانده از پروپرتیوس شامل چهار کتاب مرثیه هستند. او با شاعرانی همچون گالوس و ویرژیل رفاقت داشت، و همراه با آن‌ها تحت حمایت مایکناس، و از طریق مایکناس تحت حمایت امپراتور آگوستوس قرار داشت.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰
از مشهورترین جملات منسوب به او، که در توصیف جایگاه رفیع و توانمندی‌های بالقوه شاعران و نویسندگان رومی بیان شده‌است، جمله زیر است:
اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۲۰۴
دربارهٔ پروپرتیوس، اطلاعات بسیار کمی خارج از نوشته‌های خود او موجود است. بخش نخست نام او، یعنی «سکستوس» توسط آئلیوس دناتوس ذکر شده‌است. در چند نسخه خطی، نام او را به عنوان «سکستوس پروپرتیوس» فهرست کرده‌اند، اما بقیه نام او به‌درستی معلوم نیست. از منابع متعدد و از جمله از شعرهای خود او چنین برمی آید که او در اومبریا متولد و بزرگ شده‌است؛ همان آسیسی مدرن و امروزی که وی [در شعرهایش] تولد در این محل را برای خود افتخاری محسوب می‌کند. هنگامیکه او تنها یک پسربچه بود، پدرش را از دست داد و خانواده او، املاک خویش را از دست دادند. از دست رفتن زمین‌های آنان بخشی از همان مصادره‌هایی بود، که احتمالاً همان، باعث از دست رفتن املاک دیگر شاعر رومی یعنی ویرژیل نیز شده بود. این مصادره مربوط به زمانی است که ا کتاویان در سال ۴۱ قبل از میلاد، بخشی از اراضی روم را به نفع سربازان خویش ضبط نمود. در هم آمیختن اطلاعاتی از این دست، با آنچه که از مراجع مرموزی همچون نوشته‌های اووید برمی آید، دلالت بر این دارند که او (پروپرتیوس) نسبت به شاعر معاصر خود، تیبولوس، که در اوایل سال ۴۰ قبل از میلاد متولد شده‌است، جوان‌تر بوده‌است و این نتیجه گیری، نتیجه گیری مناسبی به نظر می‌رسد.
پس از مرگ پدر، مادر پروپرتیوس تلاش کرد که زمینه تربیت او را فراهم کرده و او را وادار به گذراندن دوره‌هایی کند که شخصیت عمومی او را در اجتماع شکل دهند. این موضوع نشان می‌دهد که خانواده او در این زمان، هنوز هم از ثروت زیادی برخوردار بوده‌اند، بخصوص که حضور مبهم اساطیر، در شعرهای او نشان از این نکته دارند که او، در دریافت آموزش و تربیت خوب، توفیق داشته‌است. اشارات مکرر او به دوستانی همچون تولوس - برادرزاده لوسیوس ولکاتیوس تولوس -، که در سال ۳۳ پیش از میلاد، کنسول روم می‌شود، یادآور این واقعیت است که او در تپه اسکوئیلین واقع در رم زندگی میکرده و در عین حال نشان می‌دهد که او تا دهه دوم عمر خویش، در میان فرزندان ثروتمندان و سیاستمداران رومی زندگی می‌کرده‌است. در طی همین دوران بود که وی با سینتیا(سینشیا)، که زنی مسن تر از خودش بود، ملاقات کرد و همین سینتیا بود که الهام بخش او، در ابراز نبوغ شاعرانه اش بود.
نخستین کتاب پروپرتیوس که مرثیه‌ای عاشقانه بود، در سال ۲۵ پیش از میلاد منتشر شد، در حالیکه سینتیا به عنوان موضوع و محور اصلی این کتاب، قرار گرفته بود، و اختصاص کامل کتاب به سینتیا، به‌طور طبیعی باعث شده بود که عنوان این کتاب "سینتیا مونوبیبولیوس" باشد. البته تعبیر مونوبیبولوس هم تعبیری است که باید به منظور جلب توجه مائکناس (حامی و حافظ علم و ادب) به این عنوان افزوده شده باشد، چراکه این حامی هنر، همان کسی بود که پروپرتیوس را به حلقه شاعران دربار برده بود. دومین کتاب پروپرتیوس، که مرثیه‌ای بزرگتر از اثر قبلی بود، احتمالاً یک سال بعد منتشر شد، و شامل اشعاری بود که به‌طور مستقیم حامی وی را مورد خطاب قرار می‌داد و در ضمن (همان طور که انتظار می‌رفت)، آگوستوس را نیز می‌ستود. محقق کلاسیک قرن نوزدهم، کارل لاکمن، بر مبنای تعدادی از اشعار غیرمعمول و طویل موجود در این کتاب، و همینطور اشاره پروپرتیوس به ترس لایبلی، استدلالی ارائه داده‌است که طبق آن، تنها کتاب دوم در واقع شامل دو کتاب شعر مجزا از یکدیگر هستند که در نسخه‌های سنتی با یکدیگر ادغام شده‌اند. هرچند که شماری از ویراستاران قبلاً شمارش اشعار پروپرتیوس را بر اساس همین نظریه انجام می‌دادند و همین موجب شده بود که تعداد اشعار در برابر شمارش‌های اخیر کاهش یابد.
انتشار کتاب سوم پروپرتیوس، مدتی بعد از سال ۲۳ قبل از میلاد انجام پذیرفت. محتوای کتاب سوم وی نشان می‌دهد که شاعر در این زمان شروع به حرکتی فراتر از تم یا موضوع عشق ساده نموده‌است، از جمله در برخی از اشعار این کتاب(به عنوان مثال III.۵) وی از آمور صرفاً به عنوان یک نقطه شروع برای مباحث دیگر، بهره جسته‌است. کتاب سوم همچنین نشانگر آن است که شاعر به مرور از خواستاری خود نسبت به سینتیا خسته شده‌است و این به معنای پایانی تلخ، برای عشقی است که بسیار مشتاقانه آغاز شده بود. کتاب چهارم پروپرتیوس نیز، که اندکی بعد از سال ۱۶ قبل از میلاد منتشر شده‌است، نشان از برنامه بلند پروازانه شاعر دارد، و شامل چند شعر مذهب شناسانه‌است که منشا آیین‌ها و مناسک گوناگونی از روم را نشان می‌دهد.
کتاب پنجم، که آخرین کتاب تحریر شده توسط پروپرتیوس است، تنها نیمی از تعداد اشعاری را دارد، که در کتاب اول او موجود بود. با توجه به تغییر جهت آشکاری که پروپرتیوس در اشعار خود در این کتاب داده‌است، دانشمندان تصور می‌کنند که مرگ او تنها مدت کوتاهی پس از انتشار این کتاب رخ داده باشد و همین واقعه او را از اکتشاف و پیشرفت بیشتر، منع کرده باشد. این احتمال هم هست که این مجموعه در واقع پس از مرگ خالق آن، منتشر شده باشد.
این امکان نیز وجود دارد که پروپرتیوس، چه از رابطه خویش با سینتیا و چه از روابط جنسی نامشروع بعدی خود، صاحب بچه نیز شده باشد. مرثیه‌ای از اووید در دست است که تاریخ آن به ۲ سال پیش از میلاد مربوط می‌شود و از فحوای این مرثیه روشن می‌شود که پروپرتیوس در این زمان درگذشته بوده‌است.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۰
پروپرتیوس، (۵۰ قبل از میلاد تا ۱۶ قبل از میلاد) شاعر مرثیه سرای اهل اومبریا که چهار کتاب در مراثی دارد.تاریخ تمدن، ویل دورانت، ترجمه: دکتر حمید عنایت و دیگران، جلد سوم(قیصر و مسیح)، چاپ هفتم، صفحه: ۲۷۸
سکستوس پروپرتیوس(۴۹ تا ۱۵ قبل از میلاد) کمتر از تیبولیوس ساده و با عطوفت ترانه می‌گفت و بیش از او ترصیع به کار می‌برد، اما به همان میزان سرود فسق و فجور آمیخته به آرامش و آسایش می‌سرود. پروپرتیوس در اومبریا به دنیا آمد، در روم پرورش یافت و بسیار زود به شعر گفتن پرداخت، گرچه جز تنی چند از خوانندگان، کسی نمی‌توانست منظور او را از چاه فضل فروشیش بیرون آورد و درک کند، باز هم مایکناس او را به حلقهٔ خود، بر تپهٔ اسکویلینوس آورد.
پروپرتیوس با غرور و لذت، شرح شامهایی را که در اسکویلینوس، در کنارهٔ رود تیبر، خورده بود و شراب لسبوس را که در جامهای تراشیده به دست هنرمندان نوشیده بود، و «گویی بر تخت، در میان زنان شادمان می‌نشست» و کشتی‌ها را که بر رودخانه، از زیر پای ایشان می‌گذشتند، تماشا می‌کرد، وصف کرده‌است.تاریخ تمدن، ویل دورانت، ترجمه: دکتر حمید عنایت و دیگران، جلد سوم(قیصر و مسیح)، چاپ هفتم، صفحه: ۲۹۹
ویل دورانت از پروپرتیوس در کنار هوراس، اووید، تیبولوس و حتی ویرژیل به عنوان شاعرانی نام می‌برد که به روزگار جوانی، هر زنی را، خواه شوی کرده و خواه مجرد، محور زندگی و شعر خویش قرار می‌دادند تا رؤیاهای ایشان را با عشقی زودیاب و گذران سیراب کند.تاریخ تمدن، ویل دورانت، ترجمه: دکتر حمید عنایت و دیگران، جلد سوم(قیصر و مسیح)، چاپ هفتم، صفحه: ۱۸۰
وی در جای دیگر از دو نیرو که در مقابل استخدام اجباری سخن سرایی از طرف دولت به مقاومت برخاسته بودند، سخن می‌گوید و می‌نویسد که:
تاریخ تمدن، ویل دورانت، ترجمه: دکتر حمید عنایت و دیگران، جلد سوم(قیصر و مسیح)، چاپ هفتم، صفحه: ۲۷۷ و ۲۷۸
در ساعت ۱۴:۵۲ دقیقه ۵ مهر ۱۳۸۹ زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۵.۹ یا ۶.۱ ریشتر شهرستان های کازرون، ممسنی و شیراز را لرزاند. این زمین‌لرزه ۲ کشته و ۱۱ زخمی بر جای گذاشت و منازل مسکونی در کازرون و ممسنی دچار خساراتی شد. پس لرزه ها تا دو هفته پس از زلزله در کازرون و ممسنی ادامه داشتند. مرکز این زمین لرزه در ۹ کیلومتری شمال شهر کازرون قرار داشت.
این زلزله در استان‌های بوشهر و خوزستان نیز احساس شد.
لوسیو متولد ۸ می ۱۹۷۸ در برزیل است. او در باشگاه‌های اینترناسیونال، بایر لورکوزن، بایرن مونیخ، اینتر میلان، یوونتوس و گوآی هند بازی کرده‌است و تاکنون ۹۸ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال برزیل انجام داده‌است. وی در ۱۰ بهمن ۱۳۹۸ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
زیست‌سوخت به سوخت‌هایی گفته می‌شود که از زیست‌توده به‌دست می‌آیند. این تعریف، زیست‌سوخت‌های جامد، سوخت‌های مایع و زیست‌گازهای مختلف را دربر می‌گیرد. زیست‌سوخت‌ها پس از عامل‌هایی چون بحران انرژی که نیازمند انرژی بیشتر بود و نگرانی از انتشار کربن توسط سوزاندن سوخت‌های فسیلی بسیار مورد توجه علمی و همگانی قرار گرفت.
سوخت اتانول، الکلی است که از تخمیر مواد قندی موجود در گیاهان مانند شکر و نشاسته به‌دست می‌آید. با پیشرفت فناوری، سلولزهایی مانند درختان و چمن‌ها را نیز می‌شود به عنوان ماده خام در فراوری زیست‌اتانول بکار برد. اتانول را می‌توان به‌صورت خالص به‌عنوان سوخت خودرو به‌کار برد اما بیشتر به‌دلیل اینکه اکتان افزایش یابد و عملکرد خودرو بهبود یابد از افزودنی بنزین استفاده می‌شود. زیست‌اتانول به‌صورت گسترده‌ای در ایالات متحده و برزیل به‌کار می‌رود.
زیست‌دیزل از دانه‌های روغنی، روغن‌های حیوانی و روغن‌های بازیافت شده بدست می‌آید. زیست‌دیزل می‌تواند به عنوان سوخت خالص در خودروها بکار رود اما برای کاهش سطح ذره‌ها، کربن مونوکسیدها و هیدروکربن‌ها در خودروهای دیزلی، از افزودنی دیزل استفاده می‌شود. زیست‌دیزل سوختی است که از روغن‌ها و چربی‌ها بدست می‌آید و همگانی‌ترین زیست‌سوخت در اروپا است.
در سال ۲۰۰۸ میلادی، زیست‌سوخت ۱٫۸٪ سوخت ترابری جهان را دربرداشت. در سال ۲۰۰۷ میلادی، سرمایه‌گذاری جهانی روی گنجایش فراوری زیست‌سوخت بیش از ۴ میلیارد دلار بوده و هم‌اکنون نیز در حال افزایش است.
ابراهیم مدرسی (۱ آذر ۱۲۹۷ - شهریور ۱۳۸۶) نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
او پژوهش‌های زیادی دربارهٔ تاریخ ایران داشت و یکی از روزنامه‌نگارانی بود که با لئونید برژنف و مارشال دو گل مصاحبه کرد. وی همچنین رویدادهای شهریور ۱۳۲۰ را به چشم خود دیده بود و در دادگاه دکتر محمد مصدق نیز حضور داشت.