moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این حزب در حال حاضر و در بین احزاب موجود قدیمی‌ترین حزب مارکسیست در آمریکا و دومین حزب قدیمی سوسیالیست در جهان است.
ونسا ردگریو (زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۷) بازیگر سینما و تئاتر اهل انگلستان است. پدرش نیز بازیگر بوده‌است. ونسا به‌خاطر بازی در نقش زنان محکم و بااعتمادبه‌نفس معروف است.
پدرو آلواز کابرال (زاده ۱۴۶۰ - درگذشته ۱۵۲۶) کاشف و جهانگرد پرتغالی بود. او را عموماً به عنوان نخستین کاشف اروپایی برزیل می‌شناسند.
کابرال در ۲۲ آوریل ۱۵۰۰ در حالی که مقصد سفرش هند بود، به طور اتفاقی برزیل را کشف و آن را متعلق به کشور پرتغال دانست. به همین دلیل امروزه در برزیل زبان رسمی پرتغالی است در حالی که در کشورهای دیگر آمریکای جنوبی به زبان اسپانیایی حرف می‌زنند.
در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما از سفر به هند به سلامت بازگشت و اولین کسی بود که به هند قدم گذاشت. شاه مانوئل اول به خاطر اینکه اعراب و هندی‌ها با واسکو دو گاماتجارت نکرده‌اند، به کابرال ناوگانی جنگی و تجاری عطا کرد و به او دستور داد تا قدرت و عظمت پرتغال را به رخ مسلمانان بکشد و قدرت پرتغال را در هند تثبیت کند.
در ماه مارس سال ۱۵۰۰ نخستین کاروان تجاری پرتغال، سفر خود را از پرتغال به هند آغاز کرد. رهبر این کاروان پدرو آلواریش کابرال بود و در میان سایر فرماندهان، دریانورد سالخورده بارتولومئو دیاز نیز دیده می‌شد. این سفر بر طبق نقشه دیاز صورت گرفت، بدین معنی که تا مدت زیادی پیش از آن که دماغه امید نیک را دور بزند به سوی جنوب غرب پیش رفتند و بدین ترتیب خشکی را در قاره آمریکای جنوبی مشاهده کردند؛ خشکی کوه پسکوآل در سواحل برزیل بود.
تاریخنویسان هنوز هم بر سر این مسئله اختلاف نظر دارند که آیا اکتشاف برزیل کاملاً تصادفی بوده یا این که کاورال حدس می‌زده که باید سرزمینی در آن ناحیه وجود داشته باشد. در هر حال وی برای سرکشی و کشف این سرزمین در آنجا توقف نکرد ولی یک کشتی را روانه پرتغال کرد تا این خبر را به آنجا برساند، خبری که مسلماً باعث خشنودی شاه پرتقال شد. کاورال در عبور از جنوب اقیانوس اطلس به سوی آفریقا دچار مشکل شد. طوفان وحشتناکی چهار فروند از کشتی‌های او، از جمله کشتی حامل بارتولومئو دیاز راتخریب کرد. در این طوفان بود که بارتولومئو دیاز، مردی که نخستین بار از این دماغه عبور کرد و آن را نامگذاری کرده بود، جان خودش را از دست داد و به کام این دماغه رفت. با همهٔ این‌ها، بازماندگان این کشتی‌ها با خوبی و خوشی طی شش ماه خود را به گوآ در هندوستان رساندند. کابرال برای ساختن یک کارخانه در کالیکات، که بیش تر انبار کالا بود، موافقت نامه‌ای منعقد کرد، اما از آنجا که وی بازرگانان مسلمان محلی را رنجانده بود، عده‌ای از ساکنان محلی به تخریب کارخانه پرداختند و ۵۰ نفر از پرتغالی‌ها را نیز کشتند. کابرال در برابر این واقعه واکنش شدیدی نشان داد:ده فروند از کشتی اعراب راهمراه با ملوانانش به آتش کشید و بعد شهر کالیکات را به توپ بست. بدیهی است که مهاراجهٔ محلی از این جریان رنجید. کابرال با شتاب به سوی جنوب در ناحیهٔ کوچین عقب‌نشینی کرد. بنا به گفته بوئیس پنروسه، تاریخنگار: «خبر جنگ و درگیری در کالیکات پیش از آن‌ها به کوچین رسید و شاه محلی مقداری به علت ترس از توپخانهٔ پرتغالی‌ها و تا حدی نیز به علت خوشحالی از شکست همسایه نیرومندش، این بیگانگان را با جان و دل پذیرفت.» برخلاف گاما، کابرال کشتی‌هایش را از ادویه جات و پارچه مملو نمود و هندوستان را ترک کرد. بازگشت کابرال برای مجمع بازرگانی ونیز خبر مصیبت باری بود. یکی از بازرگانان معاصر آن دوره چنین عقیده داشت: «این بدترین خبری بود که جمهوری ونیز می‌توانست دریافت دارد.» بدین ترتیب روزهایی که انحصار بازرگانی هند در دست ونیز بود به پایان می‌رسید. در بازگشت، ملوانان کابرال از ناحیهٔ سوفالا واقع در شرق آفریقا دیدن کردند و پرچم کشور خود را در ماداگاسکار برافراشتند. شاه مانوئل اول چنان از دست‌آوردهای این سفر به وجد آمد که کاروان دیگری را به رهبری واسکو دو گاما به هند فرستاد. بدین ترتیب پرتغال کنترل تجارت ادویه را در اروپا در دست گرفت.عصر اکتشاف، سارا فلاورز، ترجمه فرید جواهر کلام، انتشارات ققنوس، تهران،1383
تورگود مارشال (به انگلیسی: Thurgood Marshall) (زاده مریلند ۱۹۰۸-درگذشته ۱۹۹۳) وکیل آمریکایی و از مبارزان جنبش حقوق مدنی در آمریکا بود و اولین سیاهپوستی بود که عضو دادگاه عالی ایالات متحده شد.
مارشال در بالتیمور، مریلند به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۳ از دانشگاه هاوارد فارغ‌التحصیل شد. او صندوق دفاع حقوقی و آموزشی NAACP را تأسیس کرد.
مارشال در زمینه عدم تفکیک نژادی در آموزش عمومی بسیار فعالیت کرد و در برابر دادگاه استدلال کرد که این تفکیک نژادی، نقض قانون حفاظت برابر است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Thurgood Marshall"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶).
سیدنی پوآتیه ؛ ( – ) بازیگر، کارگردان فیلم و سفیر باهامایی-آمریکایی بود. او در طول ۶۰ سال حرفه‌ای خود افتخارات گوناگونی از جمله یک جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ آکادمی فیلم بریتانیا و یک جایزهٔ گرمی دریافت کرد. در سال ۱۹۶۴ سیدنی پوآتیه نخستین شخص سیاه‌پوست و باهامایی بود که برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ سفیر باهاما در ژاپن بود.
پواتیه با بازی در فیلم‌های گوناگون به کشف نژادپرستی در جامعه آمریکا کمک کرد و دراین روند به مدافع قدرتمند حقوق مدنی بدل شد.
خانوادهٔ پوآتیه در باهاما که در آن زمان هنوز مستعمرهٔ بریتانیا بود زندگی می‌کردند. اما او غیرمنتظره در میامی به دنیا آمد و به او شهروندی ایالات متحده داده شد. سیدنی پوآتیه در باهاما بزرگ شد. اما در سن ۱۵ سالگی به میامی و در ۱۶ سالگی به نیویورک رفت. پوآتیه به تئاتر نیگرو آمریکا پیوست و اجرای موفقیت‌آمیز خود را در نقش یک دانش‌آموز دبیرستانی در فیلم "مدرسه اوباش و اراذل" (۱۹۵۵) ایفا کرد. سیدنی پوآتیه در سال ۱۹۵۸ در فیلم "ستیزه‌جویان" که نامزد دریافت ۹ جایزهٔ اسکار شد نقش یک محکوم فراری را ایفا کرد. پوآتیه برای این نقش، نخستین بازیگر سیاه‌پوست بود که نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر مرد شد. او در سال ۱۹۶۴ برای فیلم "زنبق‌های مزرعه" (۱۹۶۳) برندهٔ جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب در رشتهٔ بهترین بازیگر مرد شد. سیدنی پوآتیه در این فیلم نقش یک تعمیرکار را ایفا کرد که به گروهی از راهبه‌های آلمانی‌زبان کمک می‌کند تا یک کلیسا بسازند.
پوآتیه برای نقش‌آفرینی در "پورگی و بس" (۱۹۵۹)، "رنگی کشمشی در خورشید" (۱۹۶۱) و "تکه‌ای آبی" (۱۹۶۵) مورد تحسین قرار گرفت. او در سه فیلم موفق سال ۱۹۶۷ که به مسائل مربوط به نژاد و روابط نژادی می‌پرداختند به پیشرفت کاری خود در فیلم‌های "به آقا، با عشق"، "حدس بزن چه‌کسی برای شام می‌آید" و "در گرمای شب" ادامه داد. سیدنی پوآتیه برای بازی در فیلم "در گرمای شب" نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب و آکادمی بریتانیا شد و در نظرسنجی سال بعد به عنوان برترین ستارهٔ گیشه آمریکا انتخاب شد. پوآتیه با آغاز دهه ۱۹۷۰ فیلم‌های کمدی مختلفی از جمله "حرکت دیوانه‌وار" (۱۹۸۰) را کارگردانی کرد. پس از نزدیک به یک دهه دوری از بازیگری، او با بازی در فیلم‌های "شلیک برای کشتن" (۱۹۸۸) و "شیادان" (۱۹۹۲) به فعالیت در زمینهٔ تلویزیون و سینما بازگشت.
پوآتیه در سال ۱۹۷۴ از سوی الیزابت دوم نشان شوالیه را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۵ نشان افتخار مرکز کندی را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری، بالاترین افتخار غیرنظامی در ایالات متحده به او داده شد. سیدنی پوآتیه در سال ۲۰۱۶ بفتا فلوشیپ را برای یک عمر دستاورد برجسته در فیلم دریافت کرد. نام او در سال ۱۹۹۹ از سوی انستیتوی فیلم آمریکایی در رتبهٔ ۲۲ فهرست «۱۰۰ سال… ۱۰۰ ستاره» قرار گرفت. در سال ۱۹۸۲ سیدنی پوآتیه جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی دمیل و در سال ۲۰۰۰ جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۲ به پاس قدردانی از «دستاوردهای چشمگیرش به‌عنوان یک هنرمند و یک انسان» جایزهٔ اسکار افتخاری به او داده شد.
ژورژه لیال آمادو دِ فاریا رمان‌نویس برزیلی است که بیشتر به خاطر نوشتن آثاری در شرح زندگی مردم زادگاهش، استان باهیای برزیل، مشهور است.
آمادو، در شهر باهیا در شمال شرق برزیل، متولد شد؛ شهری که با فرهنگ، موسیقی و اعتقادات مذهبی‌اش تأثیری عمیق بر بردگان آفریقایی ساکن کشورش داشت. او در کتاب‌هایش این میراث آفریقایی برزیلی را ثبت کرده و به ترکیب نژادهایی که هویت مردم‌شناسانهٔ کشورش را تعیین می‌کنند به عنوان عاملی مثبت، توجه کرده‌است.
آمادو، نخستین رمانش را سال ۱۹۳۱ نوشت؛ اما تا پایان این دهه، داستان‌های کوتاهش در فرانسه منتشر می‌شد. این موفقیت او در کشورهای دیگر بخشی به دلیل توانایی سیاسی اوست. او کمونیست بود و این مسئله کمک می‌کرد تا آثارش در اتحاد جماهیر شوروی منتشر شود و به دیگر کشورهای پشت پردهٔ آهنین راه یابد. اما همین عقاید سیاسی موجب شد تا در سال ۱۹۴۷ از کشورش تبعید شود. او به عنوان نمایندهٔ مجلس انتخاب شده بود و حزب کمونیست برزیل را پشت سرش داشت، با این حال، مجبور شد پنج سال در پاریس و چکسلواکی زندگی کند. او از این فرصت استفاده کرد و همراه همسرش با چهره‌های برجستهٔ منتقدی چون پابلو پیکاسو، ژان پل سارتر و سیمون دوبوار ارتباط برقرار کرد. به همین دلیل کتاب‌های اولیهٔ او بیشتر بر بی‌عدالتی اجتماعی تکیه دارد و از دیدگاه‌های سیاسی او تأثیر گرفت است. او نخستین کتاب برزیلی را که شخصیت اصلی آن یک سیاهپوست بود، در دههٔ ۱۹۳۰ نوشت و پس از آن فرودستان اجتماعی را در کتاب‌هایش زنده کرد.
در دههٔ ۱۹۵۰ پس از این که دنیا از جنایت‌های ژوزف استالین رهبر شوروی آگاه شد، او از فعالیت سیاسی کناره‌گیری کرد و مسیری جدید در نویسندگی در پیش گرفت و به جای توجه به ایدئولوژی بیشتر نگاه طنزآمیز را در پیش گرفت.
ژورژه آمادو نویسندهٔ برزیلی در آثارش با نگاه دقیق به زندگی ثروتمندان و فقیران کشورش، برزیلی‌های سیاهپوست و دورگه‌ها، بچه‌های خیابانی، ماهیگیران، مهاجران، زنان و مردان کارگر و آن‌هایی که این افراد را به کار می‌گرفتند، فرهنگ کشورش را ثبت کرده‌است. او زمانی گفته بود: «هیچ توهمی دربارهٔ اهمیت آثارم ندارم، اما این آثار اگر ارزشی داشته باشند برای انعکاس واقعی زندگی مردم برزیل است». آمادو با خلق شخصیت‌های آثارش روح مردم کشورش را به تسخیر درآورد و با ترجمهٔ آثارش به ۴۹ زبان در ۵۵ کشور جهان، فرهنگ برزیل را به نقاط مختلف جهان برد.
ادواردو د آسیس د آرته نویسندهٔ کتاب «ژورژه آمادو: رومانس در عصر ناکجاآباد» دربارهٔ او می‌گوید: او مردم معمولی را از خیابان وارد مرکز کتابش کرد و آن‌ها را به عنوان قهرمان داستان‌هایش انتخاب کرد و به این ترتیب خوانندگان بی‌شماری برای آثارش به دست آورد.
این نویسندهٔ برزیلی که بیش از ۳۰ عنوان کتاب دارد، برای خود برزیلی‌ها نیز ناگفته‌های زیادی را در آثارش تجسم کرده‌است. به گفته ایلانا گلداستاین نویسندهٔ کتاب «برزیل پرفروش ژورژه آمادو: ادبیات و هویت ملی» او سؤال‌های مهمی را برای برزیل مطرح کرد که بازتاب‌دهندهٔ موضوع‌هایی چون نژادگرایی، روش‌های برزیلی برای ترکیب نگاه‌های متفاوت به اعتقادات مذهبی و نگاه به قانون از جمله آن‌ها بود.
آمادو خودش را قصه‌گو می‌دانست و سعی داشت با خلق سبک ادبی خاص خودش، توجه مردم را هرچه‌بیشتر به آثارش جلب کند. کتاب‌های او با شخصیت‌پردازی‌های غنی، اکشن و ملودرام، بر گفتگوهای افراد پایین جامعه و زبان محاوره ساخته شده‌است. به همین دلیل هم محققان دانشگاهی تا مدت‌ها آثار او را تحقیر می‌کردند و او را نویسنده‌ای سطح پایین می‌شمردند. درست به همین دلیل، بسیاری از آثار او به فیلم برگردانده شده و در قالب نمایش‌نامههای عامه‌پسند و مجموعه‌های تلویزیونی درآمده‌اند. آسیس دِ آرته در این باره می‌گوید: «این متن‌ها با پاراگراف‌های کوتاه، انگار برای اقتباس سینمایی خلق شده بودند».
جنبش انقلابی انترناسیونالیستی (به انگلیسی: Revolutionary Internationalist Movement, RIM) یک سازمان کمونیستی بین‌المللی به سبک انترناسیونال‌های کمونیستی بود که در مارس ۱۹۸۴ توسط ۱۷ سازمان مائوئیستی از نقاط مختلف جهان تأسیس شده‌بود. جنبش انقلابی انترناسیونالیستی «مبارزه برای تشکیل گونه‌ای نوین از انترناسیونال کمونیستی بر اساس مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم» را هدف خود اعلام کرده‌بود.
اعضای این سازمان هرکدام در کشورهای خود برای راه‌اندازی «جنگ خلق» (مفهومی در تئوری مائوئیستی) تلاش می‌کردند و در مواردی مثل پرو و نپال در سطح وسیعی در این راه موفق بودند. حزب کمونیست نپال (مائوئیست) پس از پیش بردن ده سال جنگ خلقی با توافق با احزاب پارلمانی در انتخابات مجلس مؤسسان شرکت کرد و پیروز اصلی این انتخابات بود تا بزرگترین حزب مجلس باشد. پراچاندا، رئیس این حزب به عنوان اولین نخست‌وزیر دولت جدید نپال انتخاب شد.
در حال حاضر جنبش انقلابی انترناسیونالیستی فعالیت ندارد و به نظر می‌رسد که منحل شده‌باشد.
اعضای این سازمان بدین صورت بودند:
Wikipedia contributors, "Revolutionary Internationalist Movement," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Revolutionary_Internationalist_Movement&oldid=205977270
حزب کمونیست سیلان (مائوئیست) حزبی سیاسی در سری لانکاست. این حزب در ۱۹۶۴ به عنوان انشعابی از حزب کمونیست سیلان تأسیس شد.
این حزب طرفدار خط مائوئیستی و دقیق تر «مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم» است و عضو سازمان «جنبش انقلابی انترناسیونالیستی» (بین‌الملل سازمان‌های مائوئیست) است.
فهرست الفبایی نام چهره‌های مشهور آمریکائیان آفریقایی‌تبار:
توتال‌اِنِرژیز شرکت نفت‌وگاز فرانسوی چندملیتی است، که در سال ۱۹۲۴ توسط ارنست مرسی‌یر تأسیس شد. این شرکت یکی از شش شرکت بزرگ نفتی جهان است، که تحت عنوان «سوپرمیجر» طبقه‌بندی می‌شوند. توتال‌انرژیز اکنون چهارمین شرکت نفتی و هشتمین شرکت بزرگ جهان می‌باشد، که در ۳۰ کشور دارای شعبه بوده و بیش از ۱۰۵،۰۰۰ کارمند، از مجموع ۱۳۰ کشور، در آن اشتغال دارند.
توتال‌انرژیز در همه حوزه‌های صنایع نفت و گاز، فعالیت می‌نماید. این شرکت فرانسوی، در زمینه اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی، همچنین تولید برق و نیز انتقال، پالایش و بازاریابی نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند.
توتال‌انرژیز همچنین دامنه گسترده‌ای از فراورده‌های نفتی و مواد شیمیایی را، در کارخانجات خود، در مقیاس عمده تولید و به سراسر جهان عرضه می‌نماید. دفتر مرکزی شرکت توتال در غرب پاریس و در برج تور توتال قرار دارد. بخشی از سهام این شرکت، در بازار بورس نیویورک و بورس یورونکست، مبادله می‌شود.
توتال‌انرژیز توانسته‌است زنجیره ارزش را از استخراج نفت‌وگاز تا تبدیل آن به فراورده‌های نفتی، روغن‌ها، نیروی برق، محصولات پتروشیمی، پلیمرها و مواد شیمیایی پایین‌دستی مانند روغن‌موتور، لاستیک و چسب تکمیل نماید.
توتال‌انرژیز، اکسان‌موبیل، شل، شورون و بی‌پی، پنج شرکت بزرگ نفتی جهان می‌باشند. این شرکت در سال ۱۹۲۴ توسط ارنست مرسیه تأسیس شد و از ابتدای فعالیت خود در صنعت نفت، همواره از مطرح‌ترین شرکت‌های نفتی جهان محسوب شده‌است.
توتال در سال ۱۹۲۴ تحت نام «شرکت نفت فرانسه» تأسیس شد. دولت فرانسه و بخش خصوصی، در راه‌اندازی این شرکت مشارکت نمودند. توتال در طول دهه ۱۹۳۰ میلادی وارد فعالیت‌های اکتشاف و تولید نفت در خاورمیانه شد. نخستین پالایشگاه توتال در سال ۱۹۳۳ و در شهر نورماندی فرانسه آغاز به کار کرد.
پس از جنگ جهانی دوم، این شرکت آغاز به گسترش حوزه فعالیت‌های خود در سطح بین‌المللی نمود و اکتشاف نفت در کشورهای ونزوئلا، کانادا و آفریقا را آغاز کرد.http://history.state.gov/milestones/1921-1936 عملیات اکتشاف نفت در کشور الجزایر، مستعمره فرانسه، در سال ۱۹۴۶ آغاز شد. در دهه ۱۹۵۰ میلادی این شرکت از طریق دستیابی به مخازن نفتی الجزایر، به یک منبع عمده تولید و توزیع نفت تبدیل شد.
در سال ۱۹۵۴ بخش پایین‌دستی شرکت توتال راه‌اندازی شد و زنجیره‌ای از جایگاه‌های پمپ بنزین خود را، با نام تجاری توتال، در قاره آفریقا و اروپا تأسیس نمود.https://archive.today/20120526234319/www.eia.doe.gov/emeu/pgem/ch2b.html شرکت نفت فرانسه همچنین از شرکت‌های کنسرسیوم نفت ایران بود و بنابر قرارداد کنسرسیوم، ۶٪ در منافع آن شریک بود.
در ۱۹۸۵ نام شرکت به «توتال-شرکت نفت فرانسه» تغییر کرد. در سال ۱۹۹۰ پس از ادغام با شرکت بلژیکی پتروفینا، نام شرکت به «توتال-فینا» تغییر پیدا کرد.
این شرکت فرانسوی، روند تبدیل شدن به یک ابرشرکت را، در سال ۱۹۹۹ و با ادغام با شرکت «الف اکیتین» آغاز نمود. شرکت جدید، «توتال فینا الف» نام گرفت. این نام، تا سال ۲۰۰۳ باقی ماند. سپس در این سال، با تأیید هیئت مدیره، نام شرکت توتال تعیین شد.
در سال ۲۰۰۳ با مشارکت شرکت‌های شل و سعودی آرامکو پروژه اکتشاف گاز در کشور عربستان سعودی را با مشارکت ۳۰٪ درصد از سهم آغاز نمود. در ماه مه سال ۲۰۰۶ شرکت آرامکو و توتال تفاهم‌نامه‌ای را به منظور توسعه پالایشگاه جبیل و پروژه‌های پتروشیمی در عربستان امضا نمودند.http://www.gulfoilandgas.com/webpro1/main/mainnews.asp?id=42
هدف این تفاهم‌نامه، رسیدن به ظرفیت تولید ۴۰۰٬۰۰۰ بشکه در روز بود. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸ دو شرکت رسماً آغاز یک سرمایه‌گذاری مشترک به‌منظور تأسیس یک پالایشگاه بنام "پالایشگاه سعودی آرامکو توتال" و نیز یک شرکت پتروشیمی بنام "ساتورپ" را اعلام کردند. در این سرمایه‌گذاری مشترک، ۶۲٫۵٪ درصد از سهام به سعودی آرامکو و ۳۷٫۵٪ درصد به توتال تعلق داشت.http://www.total.com/en/about-total/news/news-940500.html&idActu=2404|accessdate=18
در طول سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ در قراردادها و مناقصات نفتی در کشور عراق یک کنسرسیوم مشترک به‌منظور راه‌اندازی "میدان نفتی حلفیه" شکل گرفت.http://www.upstreamonline.com/live/article204570.ece|accessdate=22 August 2012 این کنسرسیوم، به رهبری شرکت ملی نفت چین (۳۷٫۵٪) و با مشارکت توتال (۱۸٫۷۵٪) و پتروناس (۱۸٫۷۵٪) فعالیت خود را در جنوب عراق آغاز نمود.http://www.upstreamonline.com/live/article201498.ece این میدان دارای ۴٫۱ میلیارد بشکه ذخیره درجای نفت می‌باشد.http://archiveshub.ac.uk/features/0300ipc.html شرکت توتال، در مجموع به عنوان یکی از شرکت‌های بزرگ نفتی جهان، شناخته می‌شود. این شرکت بیش از ۹۶٬۰۰۰ کارمند از ۱۳۰ کشور جهان را در اختیار دارد.
بخش بالادستی توتال‌انرژیز؛ خود به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود، که هر یک از بخش‌ها، به مدیریت‌های مختلف تفکیک می‌شوند.
بخش بالادستی شرکت توتال در طول سال ۲۰۰۵، معادل ۸٬۱ میلیارد یورو، در پروژه‌های این بخش، سرمایه‌گذاری کرده‌است. این بخش از شرکت توتال، به‌تنهایی دارای ۱۴٬۸۴۹ نفر نیروی‌انسانی بوده، همچنین شامل شبکه‌ای از ۱۷٬۰۰۰ ایستگاه ارائه خدمات در سراسر جهان می‌باشد، که در حدود ۵۰٪ درصد آن‌ها، در دو قاره اروپا و آفریقا مستقر می‌باشند.
توزیع جغرافیایی تولید توتال‌انرژیز در سال ۲۰۰۵ به صورت زیر بوده‌است.
تولید در هزار بشکه معادل نفت، در روز:
توزیع جغرافیایی ذخایر توتال‌انرژیز در سال ۲۰۰۵ به صورت زیر بوده‌است.
ذخایر در هزار بشکه معادل نفت، در روز:
بخش پایین دستی توتال، مدیریت پالایشگاه‌ها، کارخانجات پتروشیمی و کارخانه‌های شیمیایی، جایگاه‌های پمپ بنزین، ساخت و نگهداری خطوط لوله و همچنین کلیه امور مربوط به بخش فروش را برعهده دارد.
بخش پایین‌دستی توتال‌انرژیز، به شاخه‌های زیر، تقسیم می‌شود:
ظرفیت پالایش شرکت توتال‌انرژیز، در حدود ۲٫۷ میلیون بشکه در روز برآورد شده‌است. این شرکت، در سال ۲۰۰۵ روزانه به‌طور متوسط ۳٫۹ میلیون بشکه، انواع محصولات پالایش شده را، بفروش رسانده‌است.http://www.businesstoday.com.mt/2005/02/23/l1.htm
شرکت توتال، در مجموع دارای ۲۷ پالایشگاه در سراسر جهان می‌باشد، که ۶ پالایشگاه آن، در کشور فرانسه مستقر می‌باشند.
این پالایشگاه‌ها عبارتند از:
فعالیت‌های انتقال در زمینه ترابری نفت خام به پالایشگاه و نیز انتقال محصولات پالایش شده، از پالایشگاه، به مکان‌های مصرف و عرضه فراورده‌های نفتی اختصاص دارد.
تجارت نفت خام و محصولات نفتی این شرکت، به «شرکت بازرگانی توتسا»، واگذار شده‌است. توتسا، از شرکت‌های تابعه توتال بوده و در ژنو مستقر می‌باشد.
بخش فروش گاز طبیعی و فروش برق نیز به شرکت تابعه دیگر، بنام «شرکت توتال گس اند پاور»، واگذار شده‌است. این شرکت در شهر لندن مستقر می‌باشد.
بخش تولید مواد شیمیایی توتال، بالاترین رتبه را در میان شرکت‌های تولیدکننده مواد شیمیایی، در اروپا و جهان دارا می‌باشد. گردش مالی این بخش از توتال، در سال ۲۰۰۵ بالغ بر ۲۲ میلیارد یورو و سود خالصی معادل ۱٫۱ میلیارد یورو، را رقم زده‌است. تعداد کارکنان این بخش بیش از ۶۲٬۰۰۰ نفر می‌باشد، که در بخش‌های تولیدی و کارخانجات این شرکت در سراسر جهان فعالیت می‌نمایند.
بخش تولید مواد شیمیایی شرکت توتال، به دو شاخه تقسیم شده‌است:
کلیه عملیات مربوط به تولید و عرضه مواد شیمیایی پایه، این شرکت، به «شرکت پتروشیمی توتال» واگذار شده‌است. این شرکت یکی از بزرگترین شرکت‌های تابعه توتال محسوب می‌شود.
فراورده‌های پتروشیمیایی، که توسط شرکت پتروشیمی توتال، تولید می‌شوند، شامل محصولات زیر می‌باشد:
از دیگر تولیدات این بخش، انواع کودها می‌باشد، که به وسیلهٔ شرکت‌های زیر تولید می‌شوند:
محصولات شیمیایی تخصصی شرکت توتال، توسط شرکت‌های تابعه آن، تولید و ارائه می‌شوند. شرکت‌های تابعه توتال‌انرژیز که در زمینه تولید محصولات شیمیایی تخصصی فعالیت می‌کنند و محصولات تولیدی هر یک در زیر درج شده‌است.
نخستین مدیرعامل شرکت توتال‌انرژیز؛ ارنست مرسیه بود. اکنون، کریستف دومارژری مدیرعامل توتال است. وی از تاربخ ۱۴ فوریه ۲۰۰۷ به عنوان مدیر عامل اجرایی این شرکت نفتی، فعالیت می‌کند.http://investing.businessweek.com/research/stocks/people/person.asp?personId=506878&ric=TOTF.PA
دستمزد دریافتی سالانه دوماژری، معادل ۲٬۷۴۶٬۳۳۵ یورو می‌باشد، که عبارتست از ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ یورو حقوق سالیانه و ۱٬۴۹۶٬۳۳۵ یورو پاداش سالانه‌ای، که به او تعلق می‌گیرد.
میزان گردش مالی و سودخالص سالانه شرکت توتال، از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ در جدول زیر نشان داده شده‌است.
با توجه به اینکه توتال‌انرژیز در کشورها و مناطق گوناگون فعالیت می‌نماید، لذا نوع عملیات و نحوه ارائه محصولات آن نیز، باتوجه به نوع تقاضا، تغییر می‌نماید! این شرکت، در هر یک از بازارهای خود، مجموعه‌ای از فعالیت‌های بسیار گوناگون ترابری، بسته‌بندی، ساخت و ساز، کارخانه تولید کاغذ، صنایع الکترونیک، صنایع کشاورزی را عرضه می‌نماید، که از این نظر شرکت توتال، یک شرکت خوشه‌ای (دارای فعالیت در صنایع مختلف) محسوب می‌شود.
توتال‌انرژیز، سهام خود را، در بازار بورس نیویورک و بورس یورونکست پاریس معامله می‌نماید. در زیر اطلاعات مربوط به ارزش بازار سهام این شرکت را، در بازار بورس یورونکست پاریس آورده شده‌است.
سهامداران اصلی در نوامبر ۲۰۱۰:http://www.zonebourse.com/TOTAL-4717/societe/
شل پی‌ال‌سی شرکت نفت‌وگاز بریتانیایی چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شل‌سنتر، لندن، بریتانیا مستقر می‌باشد.
ریشه‌های تأسیس شل به سال ۱۸۹۰ بازمی‌گردد، که جین باپتیست آگوست کسلر و هنری دیتردینگ اقدام به تأسیس شرکت نفت رویال داچ در کشور هلند نمودند. بازوی بریتانیایی این شرکت نیز در سال ۱۸۹۷ توسط مارکوس ساموئل، در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند راه‌اندازی شد. در سال ۱۹۰۷ در پی اتحاد شرکت نفت رویال داچ و شرکت شل، شرکت رویال داچ شل شکل گرفت. از زمان اتحاد این دو شرکت تحت این عنوان، این شرکت به گونه دوبورسی اداره می‌شد به این شکل که دو شرکت وجود حقوقی و بازار سهام جداگانه خود را حفظ کرده بودند اما به گونه یک همکاری واحد اداره می‌شدند. تا ژانویه ۲۰۲۲ این شرکت دو گونه سهام A و B داشت و یک دفتر مرکزی در لاهه هلند و یک دفتر رسمی در شل‌سنتر لندن داشت که در این زمان دو سهام باهم ادغام شده، دفتر مرکزی به شل‌سنتر منتقل گردید همچنین نام شرکت به شل پی‌ال‌سی تغییر یافت.
این شرکت امروزه به عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های جهان به‌شمار می‌آید. شرکت شل در سال ۲۰۱۱ درآمدی بالغ بر ۴۷۰ میلیارد دلار کسب نمود و به‌عنوان دومین شرکت بزرگ جهان بر پایه میزان درآمد شناخته شد.http://ycharts.com/rankings/market_cap این شرکت همچنین، یکی از شش شرکت بزرگ نفتی جهان است، که با عنوان «سوپرمیجر» شناخته می‌شوند.
حوزه فعالیت‌های شرکت شل، کل زنجیرهٔ صنایع نفت‌وگاز را دربرمی‌گیرد، از عملیات اکتشاف، توسعه و تولید نفت خام و گاز طبیعی، تا پالایش، انتقال و پخش فراورده‌های نفتی، همچنین تولید محصولات پتروشیمی و مواد شیمیایی. این شرکت در دهه‌های گذشته، به زمینه تولید و توزیع برق نیز وارد شده و هم‌اکنون بزرگ‌ترین عرضه‌کننده انرژی‌های تجدیدپذیر در جهان به‌شمار می‌آید، که تولید و توزیع سوخت‌های زیستی، انرژی بادی، انرژی خورشیدی و هیدروژنی را دربرمی‌گیرد.http://www.upstreamonline.com/live/article1265018.ece
شل دارای عملیات، در بیش از ۹۰ کشور جهان است و ۴۷ پالایشگاه را در مالکیت دارد. ظرفیت تولید نفت خام شرکت شل به‌طور متوسط معادل ۳٫۱ میلیون بشکه در روز است. این شرکت مالک شبکه گسترده‌ای از ۴۴،۰۰۰ جایگاه پمپ بنزین در کشورهای مختلف جهان می‌باشد. بزرگترین شرکت تابعه شل، شل یواس‌ای است، که مدیریت دارایی‌های این شرکت در ایالات متحده آمریکا را بر عهده دارد. از دیگر زیرمجموعه‌های شل، می‌توان به: شل کانادا، شل استرالیا، شل نیجریه، شل کمیکالز، گسترا و شل پاکستان اشاره کرد.
بخشی از سهام شل، در بازارهای بورس لندن، بورس نیویورک و بورس یورونکست آمستردام معامله می‌شود.http://www.stockchallenge.co.uk/ftse.php شرکت شل در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ با ارزش بازار ۱۴۰٫۹ میلیارد پوند، به‌عنوان بزرگترین شرکت فعال در بورس لندن معرفی شد.
ریشه‌های تأسیس شرکت شل، به سال ۱۸۹۰ میلادی و تأسیس شرکت نفت رویال داچ، بازمی‌گردد. شاخه انگلیسی این شرکت نیز تحت عنوان شرکت شل، در اواخر همین دهه، شکل گرفت. شاید بتوان شرکت‌های بسیاری را در جهان نشان داد، که به مرور زمان، حوزه فعالیت خود را تغییر داده و پس از مدتی در شاخه‌ای جدید به فعالیت پرداخته‌اند، اما تعداد شرکت‌هایی که این تحول در کسب‌وکار، در آن‌ها رخ داده و برای آن‌ها جهشی رو به جلو بوده و باعث پیشرفت فوق‌العاده آن‌ها شده، انگشت‌شمار می‌باشند. ابرشرکت شل، یکی از این شرکت‌ها محسوب می‌شود.
سال‌ها پیش که مارکوس ساموئل پدر، تجارت اشیای عتیقه را در بریتانیا آغاز کرد، سپس صادرات و واردات صدف دریایی را به آن افزود، تصور نمی‌رفت که صدف‌های زیر دریا، آرام‌آرام به نفت‌کش‌های غول‌پیکری تبدیل شوند، که نفت و فراورده‌های نفتی را جابجا نمایند. برادران ساموئل، اگرچه راه پدر را در پیش گرفتند، اما مارکوس ساموئل پسر، در اواخر عمر خود، شرکت ترابری و تجارت شل را تأسیس کرد، که پس از ادغام با شرکت نفت رویال داچ در سال‌های آغازین قرن بیستم، ابرشرکت رویال داچ شل، متولد شد.
شرکت نفت رویال داچ یا "شرکت نفت سلطنتی هلند"، شرکت نفتی هلندی بود، که در سال ۱۸۹۰ میلادی توسط جین باپتیست آگوست کسلر و هنری دیتردینگ بنیانگذاری شد. این شرکت زمانی شکل گرفت، که موضوع توسعه نفت در سوماترا مطرح شده بود. تحت مدیریت کسلر ودترونیگ، سازمانی تشکیل شد، که از استراتژی ذخیره‌سازی و انتقال نفت استفاده می‌نمود.
نخستین فعالیت شرکت رویال داچ، به دستور ویلیام سوم؛ پادشاه هلند و به منظور اکتشاف و حفاری در حوضه‌های نفتی واقع در هند شرقی هلند، که امروزه اندونزی خوانده می‌شود، آغاز شد.
شرکت شل یک شرکت بریتانیایی بود، که در سال ۱۸۹۷ توسط مارکوس ساموئل و برادرش؛ ساموئل ساموئل، در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند تأسیس شد.
فعالیت اولیه شرکت شل، در قالبی غیرنفتی شکل گرفت. در سال ۱۸۳۳ مارکوس ساموئل اول، یک فروشنده جوان اشیای عتیقه در شرق لندن، تصمیم می‌گیرد، تجارت خود را گسترش دهد. او صدف‌های دریایی واقع در دریای خزر را، برای کار خود برمی‌گزیند، که در آن روزها، بازار خوبی داشت و همین کار، موفقیت او را در صادرات و واردات رقم زد.
نیم قرن بعد، مارکوس ساموئل پسر و برادرش، کسب‌وکار خانوادگی را، ادامه و آن را توسعه دادند. آن‌ها آغاز به صادرات ماشین‌آلات، پارچه و ابزار از بریتانیا نمودند، سپس از خاور دور، برنج و چینی‌آلات وارد می‌کردند.
در بازگشت از سفر ژاپن، مارکوس به کسب‌وکار صادرات نفت به باکو و روسیه علاقه‌مند شد.http://www.thepeerage.com/p11826.htm#i118260 در آن دوره، انتقال دریایی نفت، معضلی برای همه شرکت‌های نفتی به‌شمار می‌آمد. بشکه‌ها نشت پیدا می‌کرد و فضای بسیاری نیز، در کشتی اشغال می‌شد. برادران ساموئل، برای نخستین بار از مخزن، به‌منظور نگهداری و ترابرد نفت، استفاده کردند، که در این صنعت، یک رویکرد انقلابی محسوب می‌شد.
سال ۱۸۹۲ نخستین نفتکش‌ها توسط شل، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. ابتکار دیگر نیز، استفاده از کانال سوئز بود. در سال ۱۸۹۷ نام شل، با برند (نشان تجاری) معروف خود؛ «صدف» ظاهر شد.
با آنکه مارکوس ساموئل پسر، در یک سال پایانی عمر، دچار سرطان شده بود، اما همت خود را به کار برد و این شرکت را ثبت نمود، که ابتدا نام آن را «سندیکای تانکر» گذاشت. این نام به‌سرعت به "شرکت ترابری و تجارت شل" تغییر یافت. تا سال ۱۹۱۹ میلادی، شرکت بریتانیایی شل، دارای هشت کشتی نفت‌کش بود.
رویال داچ شل در سال ۱۹۰۷ به‌منظور رقابت با شرکت آمریکایی استاندارد اویل، متعلق به جان دیویس راکفلر و نیز برای رفع چالش‌های ایجاد شده، به‌علت بحران سال ۱۹۰۷ دو شرکت رویال داچ و شرکت شل، با یکدیگر ادغام شدند.
شرایط ادغام نیز به اینصورت بود، که در شرکت جدید، طرف بریتانیایی مالک ۴۰٪ از سهام و طرف هلندی ۶۰٪ از سهام را، به خود اختصاص می‌داد.http://news.bbc.co.uk/1/hi/business/4628983.stm شرکت تازه تأسیس، رویال داچ شل نام گرفت و برای نخستین بار، در شهر لندن ثبت گردید.
شرکت جدید، خیلی سریع به شهرت رسید. دو سال پس از تأسیس، سوخت هواپیمای نخستین فردی که، بر فراز کانال انگلیس پرواز کرد، از شرکت رویال داچ شل، تأمین شد.
در سال ۱۹۲۱ شرکت شل-مکس اند بی‌پی، که محصولات خود را با دو برند شل و ایگل، در بازار انگلیس عرضه می‌کرد، تشکیل شد. در انتهای دهه ۱۹۲۰ رویال داچ شل، پیشرو و رهبر شرکت‌های نفتی جهان بود و با تصاحب ۱۰٪ درصد از نفتکش‌های جهان، معادل ۱۵٪ درصد از مجموع نفت خام جهان را، تأمین می‌کرد.
در سال ۱۹۲۹ شرکت شل کمیکال تأسیس و به شل اضافه شد، که بخشی از موفقیت‌های سال‌های آتی شرکت شل، مدیون فعالیت‌های این شرکت تابعه بوده‌است. این شرکت، در آغاز دهه ۱۹۳۰ میلادی، وارد بازار ایالات متحده آمریکا شد. اما در سال ۱۹۳۲ و همزمان با بحران اقتصادی آن دوران، با مشارکت شرکت نفت انگلیس، بریتیش پترولیوم؛ شرکت شل-مکس اند بی‌پی با هدف عرضه محصول، در بازار بریتانیا، تشکیل شد. این مشارکت تا سال ۱۹۷۵ پابرجا بود.
در سال ۱۹۴۶ رویال داچ شل، برنامه‌های اکتشافی جدیدی در آفریقا و آمریکای جنوبی اجرا کرد و نخستین نفت زیر دریا را، در خلیج مکزیک استخراج نمود. این شرکت، در سال ۱۹۴۹ به شرکت شل تغییر نام داد. در سال ۱۹۵۰ شل، به تیم فراری، در مسابقات فرمول یک پیوست.
در ۱۹۵۲ شرکت شل نخستین شرکت هلندی بود، که از فناوری رایانه‌ای، در صنعت نفت استفاده نمود. این رایانه از سری فرانتی مارک بود و در آزمایشگاه آمستردام، متعلق به این شرکت، راه‌اندازی شده بود.http://www.xs4all.nl/~onnoz/miracle در سال ۱۹۵۴ شرکت شل، با مشارکت در قرارداد کنسرسیوم، به بازار نفت ایران، وارد شد.
شرکت شل، در دهه ۱۹۶۰ میلادی، با تغییر سیاستگذاری خود، به شرکتی بین‌المللی تبدیل شد و مدیریت وقت شل افراد محلی را، در راس پست‌های حساس و کلیدی شرکت، قرار داد. شعار شل در این دوران «"محلی فکر کنید و محلی عمل کنید"» بود.
در دهه ۱۹۶۰ میلادی این شرکت، حضور قوی در خاورمیانه داشت و اکتشافات جدیدی در آزمایشگاه‌های متعدد آن، به بخش عملیاتی صنعت نفت جهان، عرضه گردید.http://business.timesonline.co.uk/tol/business/industry_sectors/natural_resources/article6954091.ece رزین‌های اپوکسی و شوینده‌های مایع، از آن جمله است.
در سال ۱۹۷۱ با مشارکت شرکت رویال داچ شل و شرکت ایتالیایی؛ آجیپ، موفق به کشف بزرگترین میدان گازی جهان (گنبد شمالی مشترک با پارس جنوبی ایران) در قطر شد، که در سال ۱۹۷۳ دولت قطر، ۲۵٪ درصد از سهام این مشارکت را خریداری نمود و در ۱۹۷۴ دولت قطر سهم خود را به ۶۰٪ درصد افزایش داد و در نهایت، در سال ۱۹۸۰ مالکیت دولت قطر بر این مشارکت، کامل شد.
در ۱۹۷۳، بحران نفتی، شوک قیمتی وارد کرد و رویال داچ شل به دنبال کاهش قیمت نفت، نخستین گام‌ها را، به سمت تولید انرژی‌های تجدیدشونده، مانند: انرژی خورشیدی و سوخت‌های پاک برداشت.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، رویال داچ شل کسب‌وکار ال‌ان‌جی را آغاز کرد و تولید سوخت‌های تجدیدشونده، رونق گرفت. در طول دهه ۱۹۹۰ سرمایه‌گذاری شل در زمینه انرژی خورشیدی، انرژی بادی، سوخت‌های پاک و انرژی هیدروژنی، به‌سرعت گسترش یافت.
رویال داچ شل، در سال ۲۰۰۵ به یک تجدید ساختار سازمانی دست زد و براساس انرژی‌های نوین، شرکتی جدید را خلق کرد، که در ۱۴۶ کشور جهان، به صورت یک گروه جهانی از شرکت‌های انرژی، پتروشیمی و شیمیایی، عمل می‌نماید.
شل، تا دهه ۲۰۰۰ میلادی خود را به قله برترین‌ها، در حوزه نفت و فراورده‌های نفتی، کشانده بود. در اواسط دهه ۲۰۰۰ و در سال ۲۰۰۶ این شرکت با به‌کارگیری مدیرعامل اسطوره‌ای سابق شرکت نوکیا؛ یورما اولیلا در ریاست هیئت مدیره خود، رؤیای کسب مقام برتر در این حوزه را دارد.
باتوجه به اختلاف اندک، با دو شرکت اکسون‌موبیل و وال‌مارت و نیز دورخیز رویال داچ شل در سرمایه‌گذاری وسیع، در حوزه استراتژی‌های نوین و سوخت‌های پاک و تجدیدپذیر، بعید نمی‌نماید که در آینده‌ای نه‌چندان دور، این شرکت را، در راس فهرست شرکت‌های برتر جهان، ببینیم.
لوگو یا نشان تجاری شرکت رویال داچ شل، نمادی از نخستین حوزهٔ فعالیتی این شرکت، یعنی صید و تجارت صدف می‌باشد.
نمونه اولیه لوگوی شرکت رویال داچ شل (سال ۱۹۰۰) یک صدف دوکفه‌ای رودخانه‌ای، با نمای جانبی بود، که در سال ۱۹۰۹ به صدف دلمه‌ای با نمای از بالا به پایین، تغییر یافت.
نشان تجاری این شرکت، در طول سال‌های قرن بیستم، تغییرات بسیاری پیدا کرد و در سال ۱۹۱۵ رنگ زرد با حاشیه قرمز، به عنوان رنگ‌های منتخب این علامت تجاری انتخاب شد.
در خصوص انتخاب این دو رنگ، دلایل مختلفی ذکر شده‌است. رنگ بدنه کشتی‌های اولیه شرکت شل، قرمز رنگ بود، تا از بقیه نفتکش‌ها، قابل شناسایی باشد.
همچنین، شرکت‌هایی که با کشور اسپانیا دادوستد داشتند، با الهام از رنگ پرچم این کشور، رنگ‌های طلایی و قرمز را انتخاب می‌کردند.
گروهی نیز بر این باورند، که رویال داچ شل، شرکت استاندارد اویل کالیفرنیا را در حکم رقیب خود، پیش رو داشت. این شرکت، رنگ زرد با حاشیه قرمز را انتخاب کرد، تا حس متفاوتی، در مقایسه با لوگوی شرکت استاندارد اویل، القاء کند.
واپسین ویرایش عمده در نشان تجاری این شرکت را، در سال ۱۹۷۱ یکی از مشهورترین طراحان صنعتی قرن بیستم، یعنی ریموند لوئیز انجام داد. لوگوی نهایی شرکت شل، که در حال حاضر نیز استفاده می‌شود، به گونه‌ای طراحی شده‌است، که در بیشتر مواقع، بیننده به تمرکز بسیار برای یادآوری نام مالک این علامت تجاری، نیاز ندارد!
شل، کسب‌وکار خود را براساس یک تعهد شفاف برای درست عمل‌کردن بنیان نهاده است. ارزش‌های اصلی شل، عبارت است از: صداقت، درستی و احترام به مردم. رویال داچ شل، مدعی است؛ که گروه‌های متنوع مردم را استخدام می‌کند و برای آن‌ها ارزش می‌آفریند.
به حقوق انسان‌های همکار، احترام می‌گذارد و شرایط کار ایمن و زمینه رشد و توسعه استعدادهای آن‌ها را فراهم می‌آورد.
از نظر عملیات اجرایی، فعالیت‌های شرکت شل، به چهار گروه عمده تقسیم می‌شود:
بخش بالادستی بین‌المللی، از رویال داچ شل، مدیریت پروژه‌های بخش بالادستی در خارج از آمریکا را برعهده دارد. وظیفه آن اکتشاف و تولید نفت خام، گاز طبیعی و گازمایع و انتقال این محصولات، به بخش‌ها و زیرساخت‌های لازم برای انتقال نفت و گاز به بازار فروش است.http://www.ft.com/cms/s/0/e2a5b99c-16ea-11dd-bbfc-0000779fd2ac.html
از وظایف دیگر این بخش، هماهنگی با بخش میان‌دستی شرکت شل، می‌باشد. از نظر جغرافیایی، بخش بالادستی بین‌الملل، عملیات بالادستی رویال داچ شل، در تمامی کشورهای جهان، بجز قاره آمریکا را مدیریت می‌نماید.
بخش بالادستی آمریکا، مدیریت پروژه‌های بخش بالادستی نفت و گاز در آمریکای شمالی و جنوبی را برعهده دارد. وظیفه این بخش، اکتشاف و تولید نفت خام، گاز طبیعی و مدیریت کلیه بخش‌های میان‌دستی و بالادستی رویال داچ شل، در آمریکای شمالی و جنوبی می‌باشد. از وظایف دیگر این بخش، استخراج قیر از ماسه‌های نفتی بوده، که به نفت خام مصنوعی تبدیل شده‌است.
بخش پایین‌دستی شل، مدیریت توزیع، بازاریابی، همچنین مدیریت بر کارخانجات تولید فراورده‌های نفتی و مواد شیمیایی را بر عهده دارد. فعالیت دیگر این بخش، ساخت پالایشگاه، کارخانه‌های تولید محصولات شیمیایی و نیز کارخانجات پتروشیمی است. از دیگر فعالیت‌های منحصربفرد این بخش از رویال داچ شل، احداث خطوط لوله انتقال نفت و گاز طبیعی می‌باشد. بخش پایین‌دستی شل، وظیفه انتقال و ترابری نفت خام، گاز طبیعی و کلیه فراورده‌های نفتی شل را در سراسر جهان، بر عهده دارد.
بخش پروژه‌ها و فناوری رویال داچ شل، مدیریت تحویل پروژه‌های بزرگ را بر عهده دارد. وظیفه حساس دیگری که بر عهده این بخش است، نظارت بر کلیه مراکز تحقیقاتی و فناوری شل، در کشورهای مختلف سراسر جهان، است.
این مدیریت همچنین، ارائه‌دهنده خدمات فنی، به هر دو بخش بالادست و پایین‌دست شرکت شل، می‌باشد.
استراتژی شرکت رویال داچ شل، در قالب یک شعار مطرح می‌شود، که چنین است:
« صنایع بالادستی مدرن و صنایع پایین‌دستی سودآور»
اهداف گروه شل، عبارت است از: مشارکت مؤثر، مسئولیت‌پذیری و سودآوری در نفت، فراورده‌های نفتی، گاز طبیعی، محصولات شیمیایی و دیگر کسب‌وکارهای منتخب، همچنین مشارکت در تحقیق و توسعه دیگر منابع انرژی، برای پاسخگویی به نیازهای متغیر مشتری و نیازهای روبه‌رشد جهانی، برای انرژی.
تحقیق و توسعه، محور فعالیت‌های رویال داچ شل، به ویژه در حوزه انرژی‌های نوین است. سیاست تحقیق و توسعه در شل عبارت است از: ابداع، توسعه و جذب فناوری در کسب‌وکارهای بالادستی و پایین‌دستی صنعت نفت و نیز سوخت‌های تجدیدپذیر، هیدروژن و دی‌اکسید کربن.
تمرکز فعالیت‌های تحقیق و توسعه رویال داچ شل، در حوزه‌های زیر است:
درآمد شرکت رویال داچ شل در فاصله پنج سال، به دو برابر افزایش یافت. درآمد ۱۶۰ میلیارد دلاری در سال ۲۰۰۲، در سال ۲۰۰۵ به ۳۰۶٫۷ میلیارد دلار و سال ۲۰۰۶ به ۳۱۸٫۸ میلیارد دلار و در نهایت این رقم، یعنی درآمد سالیانه این شرکت، در سال ۲۰۱۱ به ۴۷۰٫۱۷۱ میلیارد دلار، افزایش یافت.
سود خالص رویال داچ شل، در سال ۲۰۰۶ معادل ۲۵٫۳ میلیارد دلار و این رقم در سال ۲۰۱۱ برابر ۳۱٫۱۵۸ میلیارد دلار بود، که در سال ۲۰۱۰ نسبت به سال پیش از آن، افزایشی معادل ۱۴٫۲٪ درصد در حوزه اکتشاف و تولید، ۱٫۵۷٪ درصد در حوزه تولید گاز طبیعی، ۱٪ درصد در بخش صنایع شیمیایی و ۱٪ درصد نیز، در بخش فروش فراورده‌های نفتی داشته‌است. تعداد چاه‌های فعال این شرکت، در سال ۲۰۰۶، برابر ۲۴٫۳۵۲ چاه نفت و ۳٫۲۳۱ چاه گاز بوده‌است.
در فهرست فورچون ۵۰۰، از بزرگترین شرکت‌های سهامی عام جهان، که توسط مجله فورچون منتشر می‌شود، در سال ۲۰۱۱ رویال داچ شل، پس از اکسان‌موبیل و وال‌مارت در مکان سوم این فهرست، جای گرفت.
رئیس هیئت مدیره شل، «یورما اولیلا» فنلاندی است. او که در ژوئن ۲۰۰۶ به رویال داچ شل پیوست، پیش‌تر، سال‌ها به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره شرکت نوکیا فعالیت می‌نمود. اولیلا، همچنان رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل غیر اجرایی شرکت نوکیا، محسوب می‌شود.
دوران طلایی رهبری او در نوکیا، از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیر اجرایی و از سال ۱۹۹۹ تا زمان پیوستن او به شل، به‌عنوان مدیرعامل، شخصیتی استثنائی از او، در اذهان ساخته بود.
وی نوکیا را، به یک شرکت در رده کلاسِ جهانی، تبدیل کرد و در زمان رهبری، مقام اول جهانی، در زمینه فناوری اطلاعات راه دور و نیز گوشی‌های تلفن همراه را، به صورت مداوم، برای شرکتش به‌ارمغان آورد.
شرکت شل با به خدمت گرفتن این اسطوره فنلاندی، که در حال حاضر رئیس هیئت مدیره نوکیا و مدیر ناظر شرکت فورد نیز هست، رؤیای دستیابی به جایگاه برترین شرکت جهان را، در سر می‌پروراند.
«یرون ون در فیر» هلندی، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ ریاست شرکت رویال داچ شل را، در دست داشت و تغییرات اساسی در ساده‌سازی ساختار و شفاف‌سازی مسیر حرکت شرکت و پاسخگویی بیشتر، ایجاد نمود.
وی در سال ۱۹۷۱ به شل پیوست و سال‌ها در حوزه‌های ساخت و بازاریابی در کشورهای مختلف، مشغول به کار بود. در سال ۱۹۸۴ «مدیر برنامه‌ریزی» شرکت شل، شعبه هلند شد و در ۱۹۹۲ به‌عنوان مدیرعامل شل هلند، منصوب گردید.
او در سال ۱۹۹۵ مدیرعامل شرکت شیمیایی شل، شعبه ایالات متحده شد. یرون ون در فیر، به‌مدت نُه سال، در این سمت، فعالیت نمود، سپس در سال ۲۰۰۴ از سوی هیئت مدیره شل، به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت رویال داچ شل، انتخاب شد.
پس از ون در فیر، پیتر ووزر سوئیسی، سکان رهبری شل را، در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ در دست گرفت. ووزر، همکاری خود با شرکت شل را در سال ۱۹۸۲ به عنوان یک مشاور در بخش بازرگانی آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۴ مدیر امور مالی این شرکت گردید و ۵ سال بعد، از سوی هیئت مدیره شل، به ریاست این شرکت نفتی منصوب شد. وی همچنان، در پست مدیرعامل این شرکت هلندی-بریتانیایی، فعالیت می‌نماید.
رویال داچ شل در سال ۲۰۱۳ قرارداد همکاری فنی و حمایت مالی با شرکت اسکودریا فراری منعقد نمود، که در عمل وارد شصتمین سال فعالیت خود در مسابقات فرمول یک گردید.
بخشی از این سرمایه‌گذاری با هدف اجرای کمپینی جهت تبلیغات و فروش برند جدید سوخت خودرو بنام وی-پاور نیترو+ می‌باشد. در این کمپین تبلیغاتی، شرکت اسکودریا فراری و راننده سال ۲۰۱۳ این تیم در مسابقات فرمول یک؛ فیلیپه ماسا نیز حضور دارند.
در طول سال‌های دهه ۱۹۷۰ به بعد، رویال داچ شل، برای تنوع بخشیدن در عرصه کسب‌وکار خود، در دیگر حوزه‌های صنعتی بجز نفت، گاز، صنایع پتروشیمی و مواد شیمیایی، فعالیت‌هایی را آغاز نمود، که به‌عنوان نمونه می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی شل آغاز به سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی‌های نو نمود، که باعث حرکت این شرکت به سوی تولید و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر گشت.
امروزه شل دارای سرمایه‌گذاری‌های فراوانی در زمینه انرژی خورشیدی، نیروگاه‌های بادی، هیدروژنی و جنگل‌داری می‌باشد. اکنون این شرکت بزرگترین نیروگاه بادی فراساحلی جهان را در اختیار دارد.
اکتشاف نفت به عملی گفته می‌شود که زمین‌شناسان صنعت نفت در زمین به دنبال منابع هیدروکربن می‌باشند تا بتوانند میدان‌های نفتی و گازی را شناسایی و کشف کنند.Stéphane Sainson, "Electromagnetic seabed logging, A new tool for geoscientists". Ed. Springer, 2017
زمین‌شناسی نفت از علوم مرتبط و وابسته به علم ژئوفیزیک، دیرین‌شناسی (فسیل شناسی) و سنگ‌شناسی و رسوب‌شناسی و... می‌باشد.
در این علم جهت پیدا نمودن نفت اجباراً باید حفاری زمین را توسط دستگاه‌های حفاری پیشرفته و مهندسین حفاری آغاز نمود. یک زمین‌شناس باید بتواند هم سطح زمین و هم زیر زمین را مورد مطالعه قرار دهد.
در طول تاریخ روشهای مختلفی برای اکتشاف نفت بکار برده شده‌است. در آمریکا برای کشف نفت به گورهای سرخ پوستان نقب می‌زدند. در روشی دیگر حفاران برای کشف نفت در بستر رودخانه‌ها به کندوکاو می‌پرداختند. سپس جستجو برای تاقدیس‌ها یکی از راه‌های کشف نفت در طول تاریخ شد.
در اوایل قرن بیستم اکتشاف نفت بر مبنای نقشه‌برداری سطحی تاقدیس‌ها بود. در میانه دهه ۱۹۲۰ میلادی، بکارگیری روشهای ژئوفیزیکی اکتشاف نفت را وارد مرحله تازه‌ای نمود. روشهای لرزه‌ای و گرانشی در یافتن نفت در گنبدهای نمکی سواحل خلیج مکزیکو ایالات متحده بسیار کارآمد بوده‌است. در سال‌های بعد روشهای چاه‌نگاری الکتریکی، صوتی و پرتوزایی مورد استفاده وسیعی قرار گرفتند. سپس استفاده از عکسهای هوایی بخصوص در مناطق فاقد پوشش گیاهی بسیار کارآمد نشان داد.
امروزه با وجود کامپیوتر روشهای چندبعدی سنجش از دور و ژئوفیزیکی و ژئوشیمیایی سطحی ابزار جدید مهمی می‌باشند.
آهنگ، نَوا یا ملودی در موسیقی به معنای اجرای چند نُت است که شنونده آن را به صورت یک مجموعهٔ واحد احساس می‌کند. به عبارت دیگر، آهنگ عبارت است از احساس آغاز و انجام داشتنِ این سلسله از نت‌ها. به دیگر سخن، ملودی احساسی است که از ترکیب زیروبمیِ نت‌ها و ضرب‌آهنگ به وجود می‌آید.
واژهٔ «ملودی» در اصل، یک واژهٔ یونانی باستان (μελῳδία) است به معنای آواز خواندن.
آهنگ یا ملودی در مقابل هارمونی قرار دارد که به خوشایندیِ اجرای هم‌زمان (نه متوالیِ) نت‌ها می‌پردازد.
ملودی‌ها اغلب شامل یک یا چند موتیف یا بخشموسیقی هستند که معمولاً در ترکیبات مختلف در قالب‌های متفاوتی تکرار می‌شوند.Forte, Allen (1979). "Tonal Harmony in Concept & Practice", p. 203. .
هدف و سرمایهٔ اصلی موسیقی، ملودی است. تمام قطعات هارمونی برای ایجاد یک ملودی زیبا به کار برده می‌شوند و هدف اصلی‌شان خلق یک ملودی جدید و شگفت‌انگیز است.
این‌که بپرسیم، اهمیت ملودی بیشتر است یا هارمونی، پرسشی کاملاً بیهوده است، چراکه هردو در یک راستا و بر روی یک خط مشترک در حال حرکت‌اند.
ایروینگ برلین (زاده۱۱ مه ۱۸۸۸ – درگذشته ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۹) آهنگساز و سراینده ترانه آمریکایی
ایروینگ برلین در خانواده‌ای یهودی در روسیه زاده شد و نام اصلی او «ایزرائل ایزیدور بالینه» بود. در سال ۱۸۹۳ همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد.
او یکی از پرکارترین و مشهورترین آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان آمریکا است. بیش از ۳۰۰۰ ترانه نوشته و موسیقی ۱۷ فیلم را ساخته‌است.
از میان آثارش می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
قبل از ورود کانجی از چین به ژاپن، ژاپن فاقد سیستم نوشتاری بود. اعتقاد بر این است که شخصیت‌های چینی در ابتدای قرن پنجم و توسط مهاجران کره و چین به ژاپن آمده‌اند. متون اولیه ژاپنی ابتدا از الگوی چینی پیروی می‌کردند.
محمدرضا گلزار (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۵۶) بازیگر و خواننده ایرانی است. او در سال ۱۳۸۵ دریافت‌کننده بیشترین دستمزد در بین بازیگران ایرانی بود. وی یکی از گران‌ترین بازیگران ایران است. محمدرضا گلزار در خرداد ماه سال ۱۴۰۲ ازدواج خود را با آیسان آقاخانی (فعال در حوزه مدلینگ) علنی کرد. گلزار در چند فیلم پرفروش ایرانی از جمله "سلام بمبئی" (۱۳۹۴)، "آینه بغل" (۱۳۹۶)، "رحمان ۱۴۰۰" (۱۳۹۷) و "ما همه با هم هستیم" (۱۳۹۸) حضور داشته‌است. او غیر از فعالیت سینمایی در چند پروژهٔ تلویزیونی از جمله "عاشقانه" (۱۳۹۵–۱۳۹۶) "ساخت ایران ۲" (۱۳۹۷) و "گیسو" (۱۳۹۹–۱۴۰۰) ایفای نقش کرده‌است.
گلزار فعالیت خود را در سال ۱۳۷۷ به‌عنوان نوازنده گیتار در گروه موسیقی آریان آغاز کرد. او مدتی بعد فعالیت در زمینهٔ بازیگری را برای اولین بار در فیلم "سام و نرگس" (۱۳۷۹) ساختهٔ ایرج قادری تجربه کرد.
اصلیت او آذربایجانی و متولد تهران است. او به عنوان بازیکن والیبال در پست لیبرو در تیم‌های استان تهران، پارس خودرو، شیشه و گاز و دیهیم حضور داشته‌است. وی در لیگ برتر والیبال ۱۳۸۷ به عنوان مربی بدنساز تیم ارتعاشات صنعتی فعالیت می‌کرد. تا آخر دبیرستان فعالیت هنری نداشت. پدرش با گیتار زدن مخالف بود، تنها گاهی با ارگ کار می‌کرد. تا سال سوم دبیرستان در رشته ریاضی تحصیل کرد. در سوم دبیرستان در کنکور دانشگاه آزاد در رشته مهندسی مکانیک در واحد تهران جنوب قبول شد و رزرو کرد. در سال آخر به رشتهٔ تجربی رفت و به قصد رشته دندان‌پزشکی کنکور داد ولی قبول نشد و به همان رشتهٔ مکانیک رفت. او فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه آزاد اسلامی است. گلزار فعالیت موسیقی خود را از سال ۱۳۷۷ به‌عنوان گیتارنواز با گروه آریان آغاز کرد. او در گروه آریان گیتار، ارگ و پرکاشن نواخته‌است.
گلزار همچنین در زمینه موسیقی گروه دارکوب را با همایون نصیری و دیگران راه‌اندازی کرد. سپس گروه ریزار (rezzar؛ مخفف رضا گلزار) را ثبت کرد که فعال است. بازی گلزار در فیلم‌هایی از مسعود کیمیایی و بهرام بیضایی و داریوش مهرجویی با وجود دعوت شدن هر بار به دلایل گوناگونی مقدور نشد.
پایگاه دادهٔ اورَکِل یا دادگان اورکل در صنعت کامپیوتر به مجموعه‌ای از اطلاعات گفته می‌شود که توسط «سامانه مدیریت پایگاه داده‌های اوراکل» اداره می‌شوند. این محصول توسط شرکت اورکل تولید شده‌است. معماری اصلی نرم‌افزار اورکل در ویرایش‌های ۵ و ۸ تغییرات عمده‌ای داشت.
اورکل پایگاه دادهٔ توزیع شده‌ای است که با سیستم‌عامل‌های متفاوتی می‌تواند کار کند.
حسین بن علی بن ابی‌طالب (؛ ۳ شعبان ۴ ه‍.ق – ۱۰ محرم ۶۱ ه‍.ق) امام سوم شیعیان است و پدر سلسلهٔ امامان شیعه دوازده‌امامی از سجاد تا حجت بن الحسن و نیز امامان اسماعیلیه به‌شمار می‌رود. او با کنیه‌اش، اَباعَبدِاللّٰه، نیز شناخته می‌شود. حسین روز عاشورا در نبرد کربلا کشته شد و به‌همین خاطر شیعیان وی را سَیِّدُالشُّهَداء نیز می‌نامند.
حسین فرزندِ علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا و نوهٔ محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام، است. او هفت سال آغازین زندگیش را در زمان حیات محمّد سپری کرد. گفته‌هایی از محمّد نقل شده‌است که نشان از علاقه‌اش به حسین و برادرش، حسن مجتبی، دارد؛ مانند: «حسن و حسین سرور جوانان اهل بهشتند». مهم‌ترین رویداد روزگار کودکی حسین شرکت در رویداد مباهله و نامیده شدن به عبارت «» در آیهٔ مباهله است. در دوران خلافت علی بن ابی‌طالب، حسین در رکاب پدرش بود و او را در جنگ‌ها همراهی می‌کرد. سپس، به پیمان صلح برادرش با معاویه پایبند ماند و اقدامی علیه معاویه نکرد؛ ولی درخواست معاویه برای پذیرش یزید همچون ولیعهد را خلاف صلحنامه و بدعتی در اسلام شمرد و نپذیرفت.
پس از مرگِ معاویه در ۶۰ ه‍. ق، او از بیعت با یزید اجتناب کرد و با خانواده‌اش به مکه رفت و چهار ماه در آنجا ماند. اهالی کوفه که اکثراً شیعه علی بودند، از مرگِ معاویه شادمان شدند و به حسین نامه نوشتند که دیگر حکومت بنی‌امیه را تحمل نخواهند کرد و با وی بیعت کردند. حسین نیز پسرعمویش، مسلم بن عقیل، را به آنجا فرستاد تا وضع را بررسی کند. سپس، در نتیجهٔ اقدامات عبیدالله بن زیاد، حاکم جدید کوفه، مردم ترسیدند و مسلم را تنها گذاشتند. حسین، که از آنچه در کوفه رفته بود خبر نداشت، به رغم اصرار دوستانش، در ذیحجه ۶۰ رهسپار کوفه شد تا آنچه را خواست خداوند می‌دانست، به انجام رساند. در میانهٔ راه، سپاه کوفه به فرماندهی حر بن یزید ریاحی مسیر کاروان به سوی کوفه را سد کردند و در نتیجه، کاروان از مسیر خود منحرف شد و در روز دوم محرّم ۶۱ ه‍.ق به کربلا رسید. از روز سوم محرّم، به فرماندهی عمر بن سعد، لشکریانی از کوفه به منطقه وارد شدند. حسین صبح روز دهم محرم، عاشورا، لشکریانش را آماده کرد و سوار بر اسب رو به لشکریان ابن سعد خطابه‌ای ایراد کرد و مقامش را برای آنان شرح داد؛ ولی باز به وی گفته شد که نخست باید تسلیم یزید شود. او در پاسخ گفت که هرگز خودش را چون بَرده تسلیم نمی‌کند. بدین ترتیب، نبرد کربلا آغاز شد و شماری از دو طرف کشته شدند. پس از نیمروز، سپاهیان حسین به‌شدت تحت محاصره قرار گرفتند. با کشته شدن یاران و خاندان حسین در پیش رویَش، او تنها ماند و از سر و بازو آسیب دید و بر روی صورت به زمین افتاد و سنان بن انس نخعی یا شمر بن ذی الجوشن سرش را از تن جدا کرد. نبرد به پایان رسید و سربازان ابن زیاد رو به غارت آوردند. بعد از آن که ابن سعد محل جنگ را ترک کرد، بنی اسد تَنِ حسین و دیگر کشتگان را همان‌جا به خاک سپردند. سرِ حسین با سرهای دیگر هاشمیان، همراه با کاروان اسرا به کوفه و دمشق برده شد.
تمامی مذاهب اسلامی جز حامیان بنی‌امیه، حسین را به عنوان نوه و صحابه محمد گرامی می‌دارند. شیعیان او را امام معصوم و شهید می‌دانند. بسیاری از مسلمانان به‌خصوص شیعیان، در سالگردِ واقعهٔ کربلا مراسم سوگواری برگزار می‌کنند. به باور آنان، حسین شورشی خودسری نبود که جان خود و خانواده‌اش را به‌خاطر آرزوهای شخصی فدا کرده باشد. او پیمان صلح با معاویه را زیر پا نگذاشت، ولی حاضر به بیعت با یزید نشد. او مانند پدرش باور داشت که اهل بیت را خدا برای رهبری امّتِ محمّد برگزیده؛ و با رسیدن نامه‌های کوفیان، برخلاف توصیهٔ دوستدارانش، احساسِ وظیفهٔ رهبری کرد. بااین همه، او دانسته در پیِ شهادت نبود؛ و پس از آن که معلوم شد از پشتیبانی کوفیان برخوردار نیست، پیشنهاد ترک عراق را داد. در فرهنگ عامه، و هنر و ادبیات اجتماعات مسلمان و مخصوصاً شیعه آثار فراوانی دربارهٔ زندگی و قتل‌عام حسین و همراهان کم شمارش پدید آمده‌است.
محمد، پیامبر اسلام، با عقد میثاق مدینه در سال ۱ ه‍.ق/۶۲۲ م، با ایجاد یک اُمَّت، حکومت اسلامی را تأسیس کرد. با فوت محمد در سال ۱۱ ه‍.ق/۶۳۲ م، بر سر رهبری امّت اختلاف به وجود آمد. درحالی‌که علی به‌همراه جمعی از بنی‌هاشم و گروهی از صحابهٔ محمد مشغول خاکسپاری‌اش بودند، گروهی دیگر از صحابه دربارهٔ جانشین محمد به بحث و جدل پرداختند. نتیجهٔ این بحث و جدل‌ها، انتخاب ابوبکر به جانشینی محمد، و با عنوان «خلیفه» بود. طرفداران علی قائل بودند که علی توسط شخصِ محمد به جانشینی منصوب شده‌است و بنابراین مقام خلافت باید از آنِ وی باشد. برپایهٔ این اختلاف تاریخی، اهل سنت معتقدند محمد جانشینی برای خود برنگزید، حال آنکه شیعیان معتقدند وی علی را به جانشینی منصوب کرد. بدین ترتیب، نهادِ خلافت پدید آمد که در خارج از جهان اسلام معادلی ندارد. خلیفه از منزلت رهبری و حق گزینشِ زمامداران برخوردار بود. انتصاب به خلافت نوعی قرارداد بود که تعهدات متقابلی را بین خلیفه و اتباع وی پدید می‌آورْد. فرمانروایان حکومت جدید که تحت عنوان خلافت راشدین شناخته می‌شوند، به‌ترتیب ابوبکر (حک. ۱۱–۱۳ ه‍.ق/۶۳۲–۶۳۴ م)، عُمَر بن خَطّاب (حک. ۱۳–۲۳ ه‍.ق/۶۳۴–۶۴۴ م)، عُثمان بن عَفّان (حک. ۲۳–۳۵ ه‍.ق/۶۴۴–۶۵۶ م) و علی بن ابی‌طالب (حک. ۳۵–۴۰ ه‍.ق/۶۵۶–۶۶۱ م) بودند. عمر در بستر مرگ، شورایی را برای انتخاب خلیفهٔ بعدی تعیین کرد. در نهایت، رأیِ شورای خلافت به نفع عثمان اعلام شد. علی در این هنگام به برتری خود در امر خلافت تأکید کرد؛ اما چون اقبالِ عمومی به عثمان بود، ناچار شد که با وی بیعت کند. به‌نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ، عثمان به بنی‌امیه که قوم و خویشش بودند بیش از حد امتیاز می‌داد. این موضوع و مسائل دیگر، خشم مردم در مناطق مختلفِ حکومت اسلامی را در سال ۳۱ ه‍.ق/۶۵۰–۶۵۱ م برانگیخت و منجر به نخستین دوره از جنگ‌های داخلی امت اسلامی از ۳۵ تا ۴۱ ه‍.ق/۶۵۶–۶۶۱ م شد. این جنگ‌ها با شورش علیه عثمان و کشته‌شدن وی آغاز شد و شش ماه پس از کشته‌شدن علی، با صلح حسن و معاویه پایان یافت.
در سال ۴۱ ه‍.ق/۶۶۱ م، مُعاویه قلمروی اسلامی را به‌چنگ آورده و حکومتِ آن را به خلافت اُمَوی تبدیل کرد. وی و جانشینانش شدیدترین فشارها را بر خاندان علی و حامیان و شیعیانشان وارد کردند. دشنام به علی تبدیل به امری ضروری در نماز جماعت شد و به مدت ۶۰ سال ادامه یافت. معاویه تا زمان مرگش در سال ۶۰ ه‍.ق/ ۶۸۰ م، حکومت را در اختیار داشت و کوشید تا زمینهٔ انتقالِ موروثیِ خلافت برای فرزندش یزید را فراهم سازد. این امر زمینهٔ مخالفت بزرگان جامعهٔ اسلامی را فراهم کرد. حسین بن علی و شیعیانِ هوادارِ وی خواستار پایبندی معاویه به عهدنامهٔ صلح مبنی بر عدم تعیین جانشین از سوی وی بودند و جمعی دیگر نظیر عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمر در پی ایجاد شورای خلافت بودند. انتقال موروثی خلافت به یزید، زمینه‌ساز بروز دومین جنگ داخلی در درون امت اسلامی شد که از سال ۶۰ ه‍.ق/۶۸۰ م با قیام حسین بن علی آغاز شد. پس از آن چندین تن برای کسب خلافت به نزاع برخاستند که در میان آنها عبدالله بن زبیر موفق شد سرزمین‌های وسیع‌تری را برای مدت بیشتری تحت حکومت خویش درآورد. در نهایت، عبدالملک بن مروان در سال ۷۳ ه‍.ق/۶۹۲ م با شکست دادن و کشتن عبدالله بن زبیر، حاکمیت امویان را در سراسر قلمروی اسلامی بازسازی و تثبیت کرد.
حسین، فرزند علی بن ابی‌طالب، پسرعموی محمد و فاطمه زهرا، دختر محمد است که هردو از خاندان بنی‌هاشم و از قبیلهٔ قُرَیْش اند. بنی‌هاشم از خاندان‌های برجسته و نژاده در مکّه بود. مدت کمی پس از هجرت، محمّد به علی گفت که خداوند به وی فرمان داده‌است که دخترش، فاطمهٔ زهرا را به ازدواج وی درآورد. به‌نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ، خانواده‌ای که از این ازدواج تشکیل شد، مکرراً از سوی محمّد ستایش می‌شد. محمّد در واقعه‌هایی مانند رویداد مُباهِله و حدیث آل عبا از این خانواده به‌عنوان اهل بیت یاد کرده‌است. در قرآن نیز در موارد متعددی مانند آیهٔ تَطهیر، از اهل بیت به بزرگی یاد شده‌است. (ر.ک. حسین بن علی#حسین در قرآن و حدیث)