moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آنها جوشن می‌پوشیدند و از کماندار تا سوار زره‌پوش محدودهٔ این نیرو بود. تصور می‌شود که آنها از نظر شجاعت، تاکتیک و روحیه از برترین‌هایی بوده‌اند که ساسانیان می‌توانستند ارائه دهند. در جنگ استاد مرد و مرد (شیوهٔ مردانهٔ مبارزه ایرانی) و سواری بر اسب یا فیل شهرت داشتند. لقب‌های مثل هزار مرد (قدرت هزار مرد)، زیه اسوار (سوار برتر)، پهلوان می‌گرفتند.
آنها توانستند با قلمی از جنس پیکان سرنوشت ساسانی‌ها را به فالی نیک تبدیل کنند. آنها طوری حرفه‌ای کمانگیر بودند که می‌شد گفت خود مخترع این حرفه هستند. آنها برتر و بی نظیر بودند و این اعتراف دشمنانشان است
اسواران اغلب به عنوان مثالی برای وجود نظام ارباب‌رعیتی در ایران معرفی می‌شوند که بعدها تبدیل به شوالیه‌های اروپایی شدند. به گفته مورخان مانند کریستنسن و ویدنگرن این اسوار همان شوالیه اروپایی است. هرچند که الگویی برای شوالیه‌های اروپایی بودند و شباهت زیادی با آنها دارند اما با دیدگاه تاریخی این فرض غلط است.
بعد از فتح مسلمانان این نیرو منحل شد اما چند جناح آنها به علت حفظ ثروت تحت سلطهٔ اعراب درآمده و توسط آنان اداره شدند. از آنان می‌توان به اساوره‌ها (عربی شده اسواران) تحت رهبری نجیب زادهٔ ایرانی به اسم سیاه اسواری که به بصره فرستاده شدند اشاره کرد.
جان نیلی کندی (؛ زادهٔ ) خزانه دار ایالتی و سناتور منتخب ایالات متحده از لوئیزیانا است. او به عنوان یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه, از ۳ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان سناتور جونیر ایالات متحده در کنار سناتور بیل کسیدی فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.Republican John Kennedy re-elected to fifth term as Louisiana's state treasurer
جیسون لوئیس (؛ زادهٔ ) یک مجری رادیو، صاحبنظر سیاسی، نویسنده و نماینده منتخب حوزه انتخابیه دوم مینه‌سوتا ایالات متحده آمریکا است. لوییس از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ مجری "ده جیسن لوئیس شو" بود.
لوئیس دارای کارشناسی ارشد در علم سیاست از دانشگاه کلرادو در دنور و نیز کارشناسی هنر در آموزش/کسب و کار از دانشگاه آیووای شمالی است.
مراقبت سلامتی در اسرائیل همگانی و مشارکت در برنامهٔ بیمه پزشکی اجباری است. همه شهروندان اسرائیلی از مراقبت‌های سلامتی پایه‌ای به عنوان یک حق اساسی برخوردار هستند. سیستم سلامت و درمان اسرائیل بر بنیاد قانون بیمه سال ۱۹۹۵ است، که که همه شهروندان ساکن در این کشور را مجبور به پیوستن به یکی از چهار سازمان بیمه درمانی رسمی که به عنوان نهادهای ناسودبر اداره می‌شوند می‌کند. این سازمان‌ها توسط قانون از خودداری از عضویت هر شهروند اسرائیلی منع شده‌اند. اسرائیلی‌ها می‌توانند پوشش درمانی خود را افزایش داده و گزینه‌های خود را با خرید بیمه درمانی خصوصی بهبود دهند. در یک نظرسنجی از ۴۸ کشور جهان در ۲۰۱۳, نظام سلامت اسرائیل رتبه چهارم از نظر کارایی را به دست آورد و در سال ۲۰۱۴ رتبه هفتم از ۵۱ کشور را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۵ اسرائیل در رتبه ششم سالم‌ترین کشور در جهان توسط بلومبرگ رتبه‌بندی شد و رتبه هشتم از نظر امید به زندگی را نیز به خود اختصاص داد.
مسایل سلامتی در ایران همچون بسیاری از کشورهای در حال توسعه، از دلایل گوناگونی نشأت می‌گیرد: برای نمونه، آب و ضدعفونی‌سازی، رژیم غذایی و آمادگی جسمانی، اعتیاد، سلامت روانی، امراض مسری، بهداشت و محیط زیست.
دسترسی مردم در ایران به آب آشامیدنی در خاورمیانه یکی از بالاترین درصدها را داراست و تخمین زده می‌شود ۹۲٪ مردم از این دسترسی برخوردارند. (۱۰۰٪ در نواحی شهری و حدود ۸۰٪ در نواحی روستایی).Iran_islamic_rep_of_04.xls
در زمینهٔ تصفیه فاضلاب کمبودهای قابل توجهی وجود دارد؛ برای مثال، در تهران بیشتر جمعیت از تصفیهٔ فاضلاب بهرمند نیستند و فاضلاب خام مستقیماً وارد آب‌های زیرزمینی می‌شود. با حاد شدن بحران آب با افزایش جمعیت، آلودگی آب‌های زیرزمینی ریسک‌های سلامتی را افزایش می‌دهد.
انتخابات سراسری سومالی‌لند (بلاتشبیه) در ۲۷ مارس ۲۰۱۷ برابر با ۷ فروردین ۱۳۹۶ برای انتخاب رئیس‌جمهور و اعضای مجلس نمایندگان این کشور برگزار شد.Somaliland: “Presidential and Parliament Elections Slated for March 2017 Somaliland Sun, 10 September 2015 احمد محمد سیلانیو رئیس‌جمهور کنونی سومالی‌لند اعلام کرده که برای دومین بار نامزد ریاست‌جمهوری نخواهد شد.
انتخابات پارلمانی سومالی‌لند قرار بود در سپتامبر ۲۰۱۰ برگزار شود اما سرانجام به ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ افتاد. با این حال از آنجا که کمیته ملی انتخابات آماده برگزاری این انتخابات نبود، گوئورتی (مجلس سنای سومالی‌لند) در سپتامبر ۲۰۱۵ دورهٔ نمایندگان را تا ۲۱ ماه اضافه کرد. موسی بیهی عبدی که رئیس حزب صلح، اتحاد و توسعه است در نوامبر ۲۰۱۵ از سوی این حزب به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری برگزیده شد. حزب عدالت و توسعه نیز فیصل علی ورابی را به عنوان نامزد معرفی کرد. ورابی این فرصت را پس از یک دورهٔ طولانی چالش سیاسی و حقوقی با جمال علی به دست آورد و این در حالی بود که وی در دو انتخابات گذشته شکست خورده بود. با این حال جمال به حزب کولمیه (حزب صلح، اتحاد و توسعه) می‌پیوندد و فیصل دبیر کل و همچنین نامزد ریاست‌جمهوری حزب عدالت و رفاه می‌شود.
موزه ملی صربستان بزرگترین و قدیمی‌ترین موزه در صربستان، (یوگسلاوی) سابق که در ۱۰ می ۱۸۴۴ تأسیس شد. دارای بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ از اشیاء شامل بسیاری از شاهکارهای خارجی می‌باشد. این موزه در حال حاضر به دلیل نوسازی بسته است.
اونوربات پروجاو کشتی‌گیر کشور مغولستان است. از افتخارات این کشتی‌گیر می‌توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
عُقاب خونی یک روش سلاخی است که در حماسه‌ها قربانی اغلب یک فرد از خانوادهٔ شاهانه (اشرافی) است به زانو با دست بسته نشسته خواهد شد و ابتدا جلاد دنده‌ها را بیرون آورده تا شش‌ها نمایان شود و ظاهری مانند دو بال بسازد. البته وجود آن اثبات تاریخی نشده است.
ساندرو آمیناشویلی ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی آزاد متولد ۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۲ در کشور گرجستان است. از افتخارات این کشتی گیر می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
شان کودی () یک استودیوی پورنوگرافی همجنسگرایی مردانه است که در سپتامبر ۲۰۰۱ تأسیس شده است.
انتخابات ریاست‌جمهوری صربستان در ۲ آوریل ۲۰۱۷ برابر با ۱۳ فروردین ۱۳۹۶ برگزار شد.Blic: Predsednički izbori 9. aprila, a možda i parlamentarni N1, 1 December 2016 این یازدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری از زمان پیدایش این مقام تشریفاتی در سال ۱۹۹۰ است. تومیسلاو نیکولیچ رئیس‌جمهور وقت صربستان، می‌توانست برای یک دورهٔ پنج‌سالهٔ دیگر نامزد انتخابات شود اما ترجیح داد این کار را نکند. در دور نخست، الکساندر ووچیچ، نخست‌وزیر وقت صربستان توانست به طور قاطع به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود. ووچیچ طرفدار پیوستن به اتحادیه اروپا و گسترش مناسبات با روسیه است.
رئیس‌جمهور صربستان با روش دومرحله‌ای برای یک دورهٔ پنج‌ساله انتخاب می‌شود.Serbia IFES
سیاستمداران مختلفی تا دسامبر ۲۰۱۶ برای شرکت در انتخابات صربستان ابراز آمادگی کردند. در کنار تومیسلاو نیکولیچ رئیس‌جمهور فعلی، افراد دیگری نظیر ووجیسلاو ششلی از حزب رادیکال صربی، راسیم لیاییچ از حزب سوسیال دموکراتیک صربستان، ایویتسا داچیچ از حزب سوسیالیست صربستانTrka za predsednika - Nikolić, Šešelj, Ljajić i Dačić B92, 15 May 2016، بوشکو اوبرادوویچ از حزب دوری صربسکه، الکساندر پوپوویچ از حزب دموکراتیک صربستان N. Latković. Blic: "KANDIDAT DSS-a ZA PREDSEDNIKA „Ovaj narod je nekada davao Sinđeliće i Principe, a sada strepi od otvaranja besmislenih poglavlja u Briselu“" Accessed December 26, 2016.، دوشان یانیچ از حزب اکتیو صربستانI Dušan Janjić najavljuje kandidaturu za predsednika Srbije Blic, 19 May 2016 و نامزدهای مستقلی به نام‌های ساشا میرکوویچSaša Mirković: Kandidovaću se za predsedničke izbore i pobediću Tomislava bez džakova! MojaTV, 19 May 2016 و ساشا یانکوویچ Insajder: "„Novi“ predsednički kandidati" . December 26, 2016. Retrieved December 26, 2016. برای نامزدی اعلام آمادگی کرده‌اند.
در نهایت کمیسیون انتخابات صربستان نامزدی یازده نفر را تأیید کرد.
در ۹ دسامبر ۲۰۱۶ «آژانس فاکتور پلاس» به صورت تلفنی از ۱۱۸۰ صرب بالغ (خارج از کوزوو) که به طور تصادفی انتخاب شده بودند دو پرسش بازپاسخ پرسید. یک پرسش با این فرض که الکساندر ووچیچ نخست‌وزیر فعلی در مقام خود باقی بماند و پرسش دیگر اینکه وی برای ریاست‌جمهوری نامزد شود. در هر دو صورت پرسش‌شوندگان باید تمایل خود را اعلام می‌کردند.
از آنجا که ووچیچ توانست در دور نخست بیش از ۵۰٪ آرا را بدست آورد، دور دوم برگزار نخواهد شد.
اتلون ۶۴ () پردازنده‌های اتلون ۶۴ نسل هشتم از معماری ریزپردازنده‌های تولید شده توسط شرکت ای‌ام‌دی موسوم به X86-64 می‌باشد، این سری از پردازنده‌ها در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۳ برای اولین بار منتشر گردید، این پردازنده‌ها سومین پردازنده‌های شرکت می‌باشند که نام را یدک می‌کشند و جانشین فوری و زودهنگام پردازنده‌های پیشین یعنی اتلون ایکس‌پی گردیدند، پردازنده‌های دوم (پس از پردازنده‌های اوپترون) با هدف اجرای معماری AMD 64 ساخته شدند و جزو اولین پردازنده‌های ۶۴ بیتی میان رده بودند، ریزپردازنده‌های مصرف کننده AMD اولین بار صرفاً در جهت مقابله و عرضه‌اندام در برابر پنتیوم ۴ شرکت اینتل تولید گردیدند به ویژه پردازندهٔ پریسیکات و سدار میل که از نقطه‌نظر هسته کاملاً مورد بازبینی و تجدید نظر قرار گرفته بودند و این سری از محصولات AMD برای اولین بار تحت نام مورد بهره‌برداری قرار گرفتند، نسل هشتم پردازنده‌های این شرکت هم صرفاً برای بازار مصرف دسکتاپ و رایانه‌های قابل حمل بود
رابرت هارت(زاده ۱ آوریل ۱۹۱۳ -درگذشته ۷ مارس ۲۰۰۰)، پیشگام کاشت جنگل در مناطق معتدل بود. او مدلی از باغ جنگلی ۵۰۰ مترمربع باغ در مزرعه‌اش درست کرد. او تایید می‌کند که برای کارش از مقاله جیمز شلتو داگلاس الهام گرفته است که او نیز به نوبه خود از کار تویوهیکو کاگوا الهام گرفته بود.(صفحه ۴۱)
راسل کرک () نظریه‌پرداز سیاسی، اخلاق‌گرا، مورخ، منتقد اجتماعی، منتقد ادبی، و داستان‌نویس آمریکایی بود که به خاطر اثرگذاریش بر محافظه کاری قرن بیستمی شناخته شده‌است. کتاب او به نام ذهن محافظه کار چاپ ۱۹۵۳ به جنبش محافظه کاری پس از جنگ جهانی دوم شکل داد. کرک از جمله هواداران اصلی محافظه کاری سنت گرا شناخته می‌شود.
انتخابات ریاست‌جمهوری تیمور شرقی در ۲۰ مارس ۲۰۱۷ برابر با ۳۰ اسفند ۱۳۹۵ برگزار شد.Timor-Leste country brief Australian Government نتیجهٔ این انتخابات پیروزی فرانسیسکو گوترس از جبهه انقلابی برای تیمور شرقی مستقل (فرتلین) بود.Francisco Guterres Lu-Olo eleito Presidente de Timor-Leste Expresso, 21 March 2017
رئیس‌جمهور تیمور شرقی با روش دومرحله‌ای انتخاب می‌شود.Democratic Republic of Timor-Leste IFES
عافیت داستان کوتاهی است از بهرام صادقی (۱۳۶۳-۱۳۱۵) که در تیرماه ۱۳۴۶ نگاشته و اول‌بار مرداد ۱۳۴۶ در مجله فردوسی ماهانه منتشر شده است. این داستان بعدها به عنوان آخرین داستان مجموعه "سنگر و قمقمه‌های خالی" به سال ۱۳۴۹ توسط انتشارات کتاب زمان به چاپ رسید.
حسن محمودی در کتاب "خون آبی بر زمین نمناک (در نقد و معرفی بهرام صادقی)" این داستان را در کنار داستان‌های "تدریس در بهار دل‌انگیز" و "داستانی برای کودکان" به شاخصه‌های آثار پست‌مدرن نزدیک و گاه یک سروگردن بالاتر از آثار هم‌عصرش می‌داند.
این فهرستی از تألیفات محمود احمدی‌نژاد و کتاب‌ها دربارهٔ او است.
این فهرستی از کتاب‌های نوشته یا دربارهٔ دونالد ترامپ است.
رَهاوی یا رهاب یکی از ۱۲ مقام اصلی موسیقی قدیم ایران است که در ردیف موسیقی ایرانی اکنون به صورت یک گوشه در دستگاه نوا یا دستگاه شور حفظ شده‌است.
نام رهاوی به شکل «رَهاب»، «رُهاب» و «راهوی» نیز در متون آمده‌است. معنی این کلمه این گونه گفته شده: «راهوی آن است که کسی از خوف رهایی یافته باشد». در قدیم آن را مقامی حزن‌انگیز و حتی مقام گریه می‌دانستند. قدما معتقد بودند این مقام را بهتر است در مجالس کسانی نواخت که از موطن خود دور افتاده، و غریب هستند. البته از ابن سینا نیز نقل شده که بهتر است آنرا در آغاز صبح نواخت.
نام رهوای در ادبیات فارسی در منابعی به قدمت قرن ششم هجری یافت می‌شود. از این جمله، انوری در یکی از اشعارش به رهوای در کنار پرده‌های (مقام‌های) نهاوند، و عراق اشاره کرده‌است:
تصویر زیر درجه‌های مقام رهاوی (بر اساس رسالهٔ شرفیهٔ صفی‌الدین ارموی) را بر پایهٔ سل نشان می‌دهد.
تصویر زیر ساختار گوشهٔ رهاوی در در دستگاه نوا بر پایهٔ سی را نشان می‌دهد:
در ردیف موسیقی ایرانی، گوشهٔ رهاوی در دستگاه‌های مختلفی آمده‌است، از جمله در دستگاه‌های نوا و شور. در برخی ردیف‌ها دو گوشهٔ رهاب و رهاوی هر دو وجود دارند، اگر چه اصولاً هر دو در یک دستگاه دیده نمی‌شوند. همچنین در برخی ردیف‌های قدیمی‌تر (از جمله ردیف میرزاعبدالله) گوشهٔ رهاب یا رهاوی، در ارتباط با گوشهٔ «مسیحی» تعریف می‌شود (و گاهی «رُهابِ مسیحی» نامیده شده) که این ارتباط به خصوص در دستگاه‌های غیر از شور (نظیر سه‌گاه، نوا، و نیز بیات اصفهان و افشاری) رایج‌تر است و در ردیف این‌ها، رهاب معمولاً در انتهای ردیف می‌آید (حال آن که در شور، معمولاً در ابتدای ردیف و پس از درآمد می‌آید).
در دستگاه شور، نت شاهد در گوشهٔ رهاوی درجهٔ دوم شور، و نت ایست آن درجه زیرپایه شور است. در گوشهٔ رهاوی به نت‌ها و درجاتی که قبلاً زیاد توجه نمی‌شد پرداخته می‌شود و ملودی بیشتر در روی سه نتِ اجرا می‌شود که عبارتند از زیرپایه شور، درجهٔ دوم شور، و درجهٔ سوم شور. درجهٔ سوم شور، شاهد بیات ترک نیز هست. درجهٔ دوم شور هم علاوه بر این که شاهد رهاوی است، شاهد سه‌گاه و ایست اول افشاری و زیرپایه ایست دوم افشاری نیز هست. به همین دلایل است که رهاوی فضای جدیدی از نت‌های شور پدید می‌آورد که ضمن این که بیات ترک و سه‌گاه را تداعی می‌کند، بیشتر شبیه افشاری است. نت شروع نیز زیرپایهٔ شور است. رهاب در بیشتر ردیف‌ها بعد از درآمد می‌آید و اشتراکات زیادی با درآمد شور دارد، اگر چه در گوشهٔ رهاب، ارزش نت‌ها به لحاظ ملودی، نسبت به درآمدهای قبلی شور تغییر می‌کند و برخلاف گوشه‌های قبل، نت‌هایی که متمایل به نت پایه هستند (زیرپایه، و درجات دوم و ششم) نقش مهم‌تری در ایجاد ملودی پیدا می‌کنند.
ایستگاه راه‌آهن تفلیس () ایستگاه راه‌آهن شهر تفلیس، گرجستان است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شده به خطوط راه‌آهن کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه متصل می‌باشد.
موسیقی عربی به آن دسته از موسیقی گفته می‌شود که در جهان عرب شکل گرفته یا تداول داشته‌است.
موسیقی عربی در دوره‌های مختلف، بر حسب قدرت سیاسی حاکمان عرب و موضع آن‌ها راجع به هنر موسیقی، دوره‌های اوج و افول متعددی را پشت سر گذاشته‌است. همچنین در دوره‌های مختلف، موسیقی عربی از موسیقی ایران و روم شرقی تأثیری چشمگیر گرفته‌است و در مقابل، روی موسیقی آندلس و اروپا نیز اثر گذاشته‌است.
موسیقی سنتی عربی در دوران معاصر بر پایهٔ مقام‌ها استوار است و مانند موسیقی سنتی ایران، بیشتر موسیقی سنتی عربی ریزپرده‌ای است.
مفهوم "موسیقی عربی" در متون مختلف موضوع بحث بوده‌است. تعریفی که هنری جورج فارمر از آن، و به‌طور کلی از فرهنگ و هنر عربی ارائه می‌کند «فرهنگی است که در تحت سلطهٔ اعراب ایجاد شده و به وسیلهٔ زبان عربی گسترش یافته، نه این که لزوماً اعراب صاحب آن باشند.» تأثیر فرهنگ ایرانی، روم شرقی و شام بر فرهنگ و موسیقی عربی غیرقابل انکار است، اما سلطهٔ مسلمانان عرب بر مناطق بزرگی از ایران و شام و روم شرقی نیز در رشد این فرهنگ‌ها اثر کلیدی داشته‌است.
در دورهٔ پیش از اسلام، که به آن "جاهلیت" هم گفته می‌شود، پاگانیسم و بت‌پرستی در مناطق عرب‌نشین رواج داشت. رکود اقتصادی و فرهنگی جهان عرب در این دوران باعث شد که دانشی که در هزاره‌های قبلی به دست آمده بود از بین برود؛ از همین رو اطلاعات تاریخی زیادی راجع به موسیقی در دورهٔ پیش از اسلام در دست نیست. با این حال بیشتر مورخین هم‌عقیده هستند که تمدن عرب ابتدا بیشتر در جنوب شبه‌جزیرهٔ عربستان متمرکز بود و حدود سدهٔ اول تا دوم میلادی، به سمت شمال مهاجرت کرد و اقوام عرب به منطقه‌ای گسترده از حجاز، یمامه، عمان، و بحرین تا میانرودان ورود کردند. به این ترتیب فرهنگ ایشان نیز در آن مناطق گسترش یافت و بعدها توسط اقوام مختلف عرب نظیر نبطی‌ها و اهالی پالمیرا، و نیز اقوام دیگر نظیر آرامی‌ها، یهودیان و اهالی سوریه حفظ شد، اگر چه ایرانیان و یونانیان نیز در حفظ این فرهنگ نقش مهمی ایفا کردند.
در جنوب شبه‌جزیرهٔ عربستان و نواحی یمن امروزی، موسیقی رشد بیشتری داشت و حتی در دوران معاصر هم برخی موسیقی‌دانان اهل حجاز موسیقی منطقهٔ یمن را برتر و اصیل‌تر برمی‌شمارند. در این منطقه دو نوع موسیقی به نام حِمیَری و حنفی رواج داشت که دومی اعلاتر دانسته می‌شد. همچنین سازهایی همچون (نوعی ساز زهی بدون پرده، احتمالاً معادل باربیتون) و کوس نیز متداول بود. در سدهٔ اول پس از میلاد و پیش از مهاجرت اعراب به سمت شمال، حجاز تحت حکومت قبیله‌های مختلف بود: مکه تحت کنترل بنی‌جُرهُم، و مدینه (که آن زمان با نام یثرب شناخته می‌شد) تحت کنترل طایفهٔ بنی‌قریظه و دیگر طایفه‌های یهودی بود. با مهاجرت اعراب منطقهٔ یمن به شمال، بنی أزد عملاً این مناطق را به کنترل خود درآورد و نهایتاً که مکه به کنترل قریش درآمد، کعبه‌ای که در مکه واقع بود در سرزمین اعراب از جهت‌های مختلف اعم از سیاسی و هنری مرکزیت پیدا کرد. در این دوره دختران خواننده (که با نام یا شناخته می‌شدند) شهرت یافتند و موسیقی‌دانان حجاز حتی نزد دیگر دربارها نیز جایگاه محترمی پیدا کردند. در این دوره علاوه بر سازهای قبلی، مزمار (معادل یا مشابه قمیش امروزی)، غُصابه (معادل فلوت یا نی) و دف نیز رواج داشتند.
همزمان با مهاجرت اعراب به منطقهٔ میانرودان، حیره نیز به یک قطب دیگر فرهنگی تبدیل شد. اگر چه شهرهای میانرودان در این دوره به بزرگی شهرهای دوران شکوفایی تمدن بابلی و آشوری نبودند، اما کماکان جمعیت بزرگی از اقوام مختلف از جمله آرامی و یهودی در این ناحیه می‌زیستند. اگر چه این اقوام در مقایسه با خارجی‌ها در اقلیت بودند، اما قسمت زیادی از فرهنگ سامی را حفظ کردند. اهمیت فرهنگی حیره در این دوران چنین بود که بهرام گور زمانی که هنوز یک شاهزاده بود برای تعلیم هنر به حیره فرستاده شد. بعدها که بهرام گور در ایران بر تخت پادشاهی نشست، یکی از اولین تصمیماتش ارتقای جایگاه موسیقی‌دانان در دربار ساسانی بود. همزمان لخمیان که بر حیره حکم می‌راندند نیز جایگاه موسیقی در دربار را گسترش می‌دادند و با شعرا و موسیقی‌دانان مانند شاهزاده‌ها برخورد می‌کردند. در این دوره سازهایی همچون تنبور و چنگ هم به تدریج تداول یافتند.
در سوی دیگر میانرودان، منطقه‌ای که بعدها با نام شام و سوریه شناخته شد نیز متأثر از فرهنگ اعراب پیش از اسلام، به ویژه نبطی‌ها بود، اگر چه تأثیر فرهنگ یونانی نیز در این مناطق گسترده بود. پس از شکست‌هایی که نبطی‌ها از یونانیان متحمل شدند، تدریجاً تمرکز فرهنگ سامی و عربی به پالمیرا منتقل شد اما نهایتاً با شکست‌های بعدی و سلطهٔ بیزانس (امپراتوری روم شرقی) بر پالمیرا، تأثیر فرهنگ بیزانسی نیز بر موسیقی این منطقه افزایش یافت. در این دوره ساز بربط (که معادل باربیتون یا عود امروزی است) نیز در این مناطق رواج داشت. سایر سازهایی که در موسیقی عربی این دوران به کار رفته‌اند شامل ناقوس و " (معادل زنگ امروزی) بودند.
نزد اعراب این دوران، تبارشناسی جایگاه بالایی داشت؛ در نتیجه در مورد موسیقی هم شجره‌نامه‌ای مشخص بین اعراب پذیرفته شده بود. از یوبال (از نوادگان قابیل) به عنوان پدر موسیقی در نوع بشر یاد می‌شد و سرودن اولین ترانه نیز به وی نسبت داده می‌شد، ترانه‌ای که او در سوگ هابیل سروده و خوانده بود. برخی از منابع سوریه‌ای نیز اختراع اولین سازهای موسیقی را به خواهران هابیل و قابیل نسبت می‌دادند و ایشان را نخستین "ها (خوانندگان زن) می‌دانستند. قابل توجه است که یوبال در بین یهودیان نیز جایگاهی مشابه داشت چنان‌که در سفر پیدایش از او به عنوان «پدر همهٔ کسانی که چنگ و فلوت می‌نوازند» یاد شده بود. پدر یوبال، لمک بود که در برخی منابع اعراب از او به عنوان مخترع اولین عود یا لوت یاد می‌شود. از پسر دیگر لمک، توبال نیز به عنوان مخترع طبل و دف، و از یکی از دخترانش نیز به عنوان مخترع اولین سازهای زهی (مزعف) یاد می‌شده‌است. در عین حال اختراع ساز تنبور نیز به قوم لوط نسبت داده می‌شده و ایرانیان نیز مخترع سازهایی همچون چنگ، نی، و سازهای بادی نظیر سرنا دانسته می‌شدند. تصاویری از بسیاری از این سازها در نگاره‌هایی در ایران کشف شده‌اند.
همچنان که نزد سامیان نیز مرسوم بود، نزد عرب‌های جاهلیت موسیقی با اجنه مرتبط دانسته می‌شد و این تصور وجود داشته که موسیقی و شعر از طریق اجنه به ذهن هنرمندان متبادر می‌شود. به عقیدهٔ برخی، این رابطه بعدها در دوران اسلام هم دیده می‌شود و در چند جای قرآن نیز بین موسیقی و شعبده‌ها یا معجزه‌ها ارتباط برقرار شده‌است. واژه‌ای که برای توصیف صدای اجنه به کار می‌رفته است که در عربی معاصر به عنوان نامی دیگر برای ساز ویولن به کار می‌رود. شایان توجه آن که در عهد عتیق نیز در کتاب امثال سلیمان، صدای روح‌القدس به صدای ساز کیتارا تشبیه شده‌است که نشان می‌دهد این نوع نمادگرایی ریشه‌ای باستانی دارد.
در این دوره کافرکیشان به کعبه‌های مختلف برای سفر حج می‌رفتند اگر چه کعبه‌ای که در مکه بوده جایگاه ویژه‌ای داشته‌است. در زمان حج، خواندن آوازهای خاصی مرسوم بوده که با نام "تحلیل" و "" شناخته می‌شدند. در اسلام نیز به عنوان جزئی از مراسم حج (در روز عرفه) حفظ شده‌است. در مقابل، اعراب "بدوی" (طبقهٔ پایین جامعه) چندان پایبند دین نبودند؛ از این مردمان به عنوان افرادی گیتی‌گرا و لذت‌گرا یادشده که نزد ایشان «عشق، شراب، قمار، شکار و موسیقی» اهمیت داشتند؛ لذا موسیقی بین این مردم نه به عنوان جزئی از مراسم آیینی حج، که به عنوان ابزاری برای عیش و عشرت جایگاه داشت. شعرا نزد همگان (چه در دربار و چه بین اعراب بدوی) جایگاه اجتماعی بالایی داشتند؛ ایشان اشعاری به صورت موزون (که با نام "سَجع" شناخته می‌شد) یا باری از وزن (که "رَجَز" نامیده می‌شد) می‌سرودند که غالباً محتوایی سرشار از هجو داشتند. بسیاری از این شعرا موسیقی نیز می‌دانستند و اشعار خود را به آواز می‌خواندند.
در دوران پیش از اسلام، زنان نقش مهمی در موسیقی داشتند. زنان خواننده یا ' در مراسم مختلف آواز می‌خواندند و این سنت حتی تا زمان محمد نیز ادامه داشت و مراسم ازدواج او با خدیجه نیز با رقص و آواز زنان همراه بود. همراه سربازان قریش که به جنگ احد می‌رفتند، زنانی بودند که آوازهای جنگی می‌خواندند و نقل شده که ساز و آوازشان تا شروع جنگ نیز ادامه داشت. این زنان همچنین در نوحه‌خوانی سرآمد بودند. از سوی دیگر دختران خواننده که با نام ' (یا در حالت جمع، ") شناخته می‌شدند، در منزل هر عربی که صاحب جایگاه اجتماعی بود پیدا می‌شدند. در برخی روایات از داستان قوم عاد نیز چنین آمده که مردمان عاد ابتدا به خشکسالی شدیدی دچار شدند، و قرار شد که نمایندگانشان به مکه بروند تا از خدایگان مکه طلب باران کنند اما در آنجا از ایشان با مجالس ساز و آوازی که از جمله شامل آوازخوانی دختران بود پذیرایی شد و ایشان هدفشان از سفر را فراموش کردند و نهایتاً زمانی که از خدا طلب باران کردند، خدا از گناهان آن قوم به خشم آمد و طوفانی بر این قوم نازل کرد که تمامشان را از میان برد.
به نظر می‌رسد که حضور این دختران خواننده در فرهنگ اعراب این دوره چنان گسترده بود که نقش آن در بدو اسلام نیز مورد بحث بوده‌است. روایت شده که در جنگ بدر، سپاهیان قریش انواع آلات موسیقی با خود بردند و دختران خواننده همراهشان بودند که به سران مسلمین زبان‌درازی می‌کردند. زمانی که مشخص شد سپاه مسلمانان قصد حمله دارد، مشاوران سپاه قریش به فرمانده‌شان توصیه کردند که به جای جنگ، عقب‌نشینی کند اما او پاسخ داد که «به مکه برنمی‌گردیم مگر آن که ابتدا در بدر سه روز به جشن و شادی و شنیدن آواز دختران سپری کرده باشیم»؛ نهایتاً این تعلل باعث شد که سپاه مسلمانان حملهٔ خود را عملی کنند و شکستی سختی به اهل مکه وارد شود. با این که برخی مورخین معتقدند که این دختران، عرب نبودند بلکه ایرانی یا یونانی بودند و آوازهایشان را هم اگر چه به عربی، اما با لهجهٔ این نواحی می‌خواندند، اما شواهدی وجود دارد که دست کم برخی از این دختران خواننده عرب بوده‌اند و برخی مورخین دیگر نیز این را که اعراب به آواز خواندن «خارجی‌ها» علاقه داشته باشند دور از تصور می‌دانند.
رابطهٔ اسلام و موسیقی رابطه‌ای پیچیده‌است و برای سده‌ها بر سر این که موسیقی در اسلام مجاز است یا حرام، بین فقها اختلاف نظر بوده‌است. این که این ابهام از کجا شروع شده روشن نیست، چرا که در متن قرآن اشاره به حرام بودن موسیقی نشده، و در دوره‌های مختلف موسیقی جزئی جدایی ناپذیر از زندگی اعراب بوده‌است. با این حال باید توجه داشت که پیش از اسلام هم در یهودیت و هم در کافرکیشی، سوابقی از منع «مستی، زنبارگی و موسیقی» وجود داشته‌است. بین مورخین در مورد این که منع موسیقی در اسلام از کجا شروع شده نیز دودستگی وجود دارد؛ گروهی آن را به خود محمد نسبت می‌دهند و گروهی دیگر آن را زائیدهٔ دوران خلافت عباسیان می‌دانند و به حسد ورزیدن این خلفا نسبت به موسیقی‌دانان منسوب می‌کنند. شاید در نگاه اول به نظر برسد که با مطالعهٔ قرآن و حدیث بتوان جواب دقیق این پرسش را یافت، اما به عقیدهٔ هنری جورج فارمر از آنجا که آیات قرآن «تفسیر» می‌شوند، تفسیرها جهت‌گیری‌های متضادی دارند و بین احادیث هم مثال‌های هم به نفع و هم به ضرر منع موسیقی وجود دارد. خود پیامبر مسلمانان نیز به داشتن صدایی خوش معروف بوده‌است که می‌تواند اشاره به آن داشته باشد که او به موسیقی و آواز آشنا بوده‌است. همچنین، اذان را پیامبر اسلام در همان سال اول یا دوم پس از هجرت بنیان نهاد، و بلال حبشی (که از خاندان عباسیان بود) به اولین مؤذن در اسلام، از همان روشی برای ادای اذان استفاده می‌کرد که خوانندگان آن زمان برای ترانه‌هایشان استفاده می‌کردند. نقش موسیقی‌دانان غیر عرب نیز از همان ابتدای اسلام بارز بود، از جمله نشیط فارسی که جزو شاخص‌ترین موسیقی‌دانان این دوره به‌شمار می‌رود.
پس از درگذشت پیامبر اسلام و در دوران خلفای راشدین، سخت‌گیری در مورد رعایت سنت پیامبر افزایش یافت و عده‌ای (از جمله ابن خلدون) اوج‌گیری منع موسیقی را به این دوره نسبت می‌دهند اگر چه برخی مورخین نظیر سید امیر علی شروع آن را پس از این دوره می‌دانند. شواهد تاریخی در این زمینه کافی نیستند، اما به نظر می‌رسد که در دوران ابوبکر، دست کم اجرای علنی موسیقی محدود شد، اگر چه نوحه‌خوانی از آنجا که مصداق غنا دانسته نمی‌شد کماکان مجاز بود. در تاریخ طبری داستان دو زن خواننده ذکر که شده در دوران ابوبکر هم دستشان قطع و هم دندان‌هایشان کشیده شد تا نه بتوانند ساز بزنند و نه آواز بخوانند؛ اما این به خاطر صرف اجرای موسیقی نبوده بلکه به عنوان مجازاتی بود برای آن که ترانه‌های در هجو مسلمانان خوانده بودند. عمر بن خطاب رویکردی کاملاً متفاوت دربارهٔ موسیقی داشت چنان‌که پسر او عاصم خود یک موسیقی‌دان بود. خلیفهٔ سوم، عثمان، برخلاف عمر بسیار به ثروت‌اندوزی و فخرفروشی معروف بود و دوران خلافت او با تحولات عمدهٔ فرهنگی در جهان اسلام همراه بود. در این دوران ثروتمندان مسلمان قصرها ساختند که در آن موسیقی نیز (علی‌رغم ممنوعیتی که به پیامبر منسوب می‌شد) رواج داشت. و سر انجام در زمان خلاف علی بن ابی‌طالب برای اولین بار هنرها مورد حمایت خلیفه قرار گرفتند؛ علی خود شاعر بود و در زمان خلافتش دستور تحقیق در علوم و هنرها، از جمله موسیقی را صادر کرد. به عقیدهٔ فارمر همین امر باعث شد که هنرها (و از جمله موسیقی) جزئی از سنت خلفای راشدین تلقی شوند و در دوره‌های بعد که با خلافت بنی‌امیه آغاز می‌شود و تا دوران معاصر ادامه پیدا می‌کند، موسیقی جزئی از فرهنگ مسلمانان باقی بماند.
گسترش سلطهٔ مسلمانان از شبه‌جزیرهٔ عربستان به میانرودان، سوریه، مصر، و ایران در این دوران، همراه شد با مواجههٔ فرهنگ اسلامی با فرهنگ‌های غنی ایرانی، بیزانس، و آفریقایی. اگر چه تا پیش از اسلام و در اوایل دوران خلفای راشدین، نقش زنان در موسیقی پررنگ بود، اما از دورهٔ عثمان درست مانند آنچه در ایران و روم شرقی رایج بود، در دنیای عرب هم «موسیقی‌دانان مرد» وفور یافتند. اولین مردانی که به‌طور حرفه‌ای به موسیقی می‌پرداختند معمولاً از " بودند (مخنث مردی است که رفتار زنانه داشته باشد). اما تدریجاً مردان عادی نیز به حرفهٔ موسیقی وارد شدند.
فارمر معتقد است که تئوری موسیقی در این دوره به حدی پیشرفته نبود که برای فواصل مختلف نام‌های مجزا استفاده شود و فاصله‌ها بر اساس انگشت‌گذاری روی ساز نام می‌گرفتند (مثلاً «سبابه» به فاصله‌ای که با انگشت اشاره ایجاد می‌شد، و «وسطا» به فاصله‌ای که با انگشت میانی ایجاد می‌گشت اشاره می‌کردند) (همچنین ببینید: ریزپرده).
پس از خلفای راشدین، حکومت در جهان عرب به بنی‌امیه رسید. در این دوران پایتخت از مدینه به دمشق منتقل شد و گسترهٔ سرزمین‌های اسلامی از شرق تا رود سند و آمودریا و از غرب تا رشته‌کوه پیرنه گسترش یافت. این عوامل باعث تحولات فرهنگی در جهان عرب شدند، و همزمان روی فرهنگ اروپاییان نیز اثر گذاشتند؛ در این زمان اروپا در گذر به دوران رونسانس بود. معاویه در دربارش به صاحبان علوم و هنر، از جمله شعرا جایگاه بالایی می‌داد، و یکی از همسرانش، میسون بنت بحدل، نیز شاعری ماهر بود. اما با این وجود، او بر منع سنتی که بر موسیقی اعمال می‌شد تداوم بخشید. یزید یکم فرزند میسون و معاویه بود، در نتیجه عجیب نیست که او نیز به شعر و موسیقی علاقه‌ای ویژه داشت. برخی مورخین از او به عنوان اولین حکمران بنی‌امیه نام می‌برند که موسیقی را به دربار بازگرداند. معاویه دوم و مروان بن حکم هر کدام فقط یک سال خلافت کردند؛ با این حال مروان در دورانی که والی مدینه بود را تبعید کرد. عبدالملک نیز به شعر و موسیقی علاقه‌مند بود، اگر چه در ملع عام گاه به نکوهش آن می‌پرداخت.
در دوران ولید اول، گسترهٔ جهان اسلام از شرق به چین و از غرب به اقیانوس اطلس می‌رسید. این دوران، شروعی برای یک دورهٔ طلایی هنر موسیقی در جهان اسلام تلقی شده‌است؛ ولید موسیقی‌دانان برجستهٔ مکه و مدینه (از جمله ابن سُراج) را به دمشق آورد و به آن‌ها در دربار مقامی والاتر از شعرا بخشید. پس از او سلیمان به خلافت رسید که فردی عیاش بود و موسیقی برای او مترادف بود با آوازخوانی دختران در حرمسرا. زمانی که او هنوز شاهزاده بود، بین موسیقی‌دانان مکه مسابقه‌ای برگزار کرد که در زمان حج برگزار شد و به برندهٔ آن (که ابن سراج بود) جایزه‌ای ۱۰٬۰۰۰ درهمی اعطا کرد. خلیفهٔ بعدی، عمر بن عبدالعزیز، بسیار متعصب بود و شعرا و موسیقی‌دانان در دربار او جایی نداشتند، اما خلیفهٔ پس از او، یزید دوم، نقطهٔ مقابل وی بود و موسیقی باری دیگر در دربار او جایگاهی ویژه داشت. حضور موسیقی‌دانان در دربار زمان هشام بن عبدالملک و ولید دوم نیز ادامه یافت؛ خلفای بعدی، یزید سوم و ابراهیم بن ولید دورهٔ کوتاهی خلافت کردند و نهایتاً آخرین خلیفهٔ اموی مروان دوم بود که در جنگ با خلفای عباسی حکومت را واگذار کرد. پایان حکومت بنی‌امیه، پایانی بود بر استیلای موسیقی عربی بر جهان عرب؛ پس از این دوران، ردپای موسیقی عربی را باید در آندلس جستجو کرد، جای که باقی‌ماندهٔ بنی‌امیه در آن صاحب نفوذ بودند. در مابقی سرزمین‌های اسلامی، تحول قدرت به خلافت عباسیان منجر شد به نفوذ بیشتر فرهنگ‌های ایرانی و بیزانس و در نتیجه موسیقی اصیل عربی سهم کمتری در این مناطق ایفا کرد.
اما مواجهه با فرهنگ ایرانی و بیزانس مزایایی برای موسیقی عربی نیز داشت. حدس زده می‌شود که موسیقی‌دانان عرب از دیرباز از کوک فیثاغورثی آگاه بودند. همچنین برخی از سازهای موسیقی عملاً از ایران به موسیقی عربی وارد شد. واژهٔ «دستان» که اعراب برای توصیف انگشت‌گذاری روی سازهای عود و تنبور به کار می‌بردند، در اصل واژه‌ای فارسی بود که برای توصیف پرده‌های ساز به کار می‌رفت. حتی کوک عود در موسیقی قدیم اعراب «دو - ر - سل - لا» بود اما بعد از مواجهه به موسیقی ایرانی این کوک را به روشی که در ایران مرسوم بود («لا - ر - سل - دو») تغییر دادند. نام سیم‌های دوم و سوم ساز عود، عربی باقی ماند (به ترتیب «مَثنی» و «مَثلَث») اما نام سیم‌های اول و چهارم به وام‌واژه‌هایی از فارسی تغییر یافت (به ترتیب «زیر» و «بم»). برای تقسیم‌بندی موسیقی به لحاظ نظری، از "اصابع" (چیزی شبیه مقام یا مد در تئوری موسیقی معاصر) استفاده می‌شد و این اصابع بر اساس انگشت‌گذاری‌شان تقسیم می‌شدند به دو "مجرا": یکی "بِنصِر" (انگشت حلقه، که استفاده از آن فاصلهٔ سوم بزرگ می‌ساخت) و دیگری "وسطا" (انگشت میانی، که به کار گرفتنش فاصلهٔ سوم کوچک می‌ساخت). بنا بر این اصابع نام‌هایی می‌گرفتند نظیر: ' (مطلق = سیم آزاد) یا '. در مجموع، هشت مورد از اصابع وجود داشت.
دورهٔ خلافت عباسیان، بر خلاف دوران خلافت بنی‌امیه، همراه بود با میانکنش بیشتر اعراب با فرهنگ‌های بیزانس و ایرانی. در این دوره به خصوص به علما و هنرمندان ایرانی بهای بیشتری داده شد و تأثیر فرهنگ آریایی بر هنر اعراب نیز فزونی یافت. این روند در دوران اوج عباسیان تداوم داشت.
ابوالعباس سفاح، اولین خلیفهٔ عباسی، پایتخت را از عربستان به شام منتقل کرد؛ انتقال پایتخت به دمشق تاثیرپذیری از فرهنگ بیزانس را که در همسایگی شام بود، بیشتر می‌کرد. در مقابل، دمشق فاصلهٔ زیادی از ایران (و به ویژه خراسان) داشت و این در حالی بود که مردمان خراسان تحت فرماندهی ابومسلم خراسانی در روی کار آمدن عباسیان نقش مهمی داشتند. سفاح خود با فرهنگ خراسان آشنا بود، منطقه‌ای که در آن موسیقی و اسلام در کنار هم (و نه در تقابل با هم) بودند. در نتیجه خود او هم به موسیقی نگاه مثبتی داشت و گفته می‌شد که موسیقی‌دانان زبده به دربار او می‌رفتند تا پس از اجرای هنرشان هدیه‌ای نقدی از او دریافت کنند. با این حال، اوج تحولات از زمان خلیفهٔ بعدی (منصور) آغاز شد که به برمکیان در دربار جایگاهی ویژه داد. برمکیان در تحول موسیقی در دورهٔ عباسیان تأثیری چشمگیر داشتند. برمکیان در ساخت بیت‌الحکمه در دورهٔ هارون الرشید نیز نقشی کلیدی داشتند؛ در بیت‌الحکمه و در دورهٔ خلافت مأمون بود که رساله‌های موسیقایی آریستوکسنوس، ارسطو، اقلیدس، بطلمیوس و نیکوماخوس برای نخستین بار به زبان عربی ترجمه شدند و تئوری موسیقی یونان باستان در دسترس عدهٔ بزرگتری از موسیقی‌دانان عرب قرار گرفت. علاقهٔ برخی از خلافی عباسی از جمله مأمون به خوش‌گذرانی و اجرای دختران آوازه‌خوان در مهمانی‌های دربار نیز به رشد موسیقی در این دوران کمک می‌کرد. با این حال، زمانی که ابراهیم بن مهدی که والی عراق بود شورش کرد و در عراق اعلام خلافت کرد، این مسئله که او خود یک موسیقی‌دان بود دستاویزی برای زیر سؤال بردن صلاحیت او برای خلافت مسلمین شد.
یکی از مهم‌ترین اتفاقات دورهٔ عباسیان فتح آندلس توسط مسلمانان بود. مسلمانان که تا ۷۱۰ میلادی شمال آفریقا را به تسخیر درآورده بودند، در سال‌های بعدی بخش‌هایی از اروپا را تا حاشیهٔ رشته‌کوه پیرنه به تسخیر خود درآوردند که شامل جنوب اسپانیا و منطقهٔ آندلس نیز می‌شد. اما در سال ۷۵۵ میلادی عبدالرحمن داخل در این منطقه اعلام قدرت کرد؛ او که تنها بازمانده از بنی‌امیه بود که از شمشیر عباسیان جان سالم به‌در برده بود، یک سال بعد کوردوبا را پایتخت خلافت خود اعلام کرد و از اینجا بود که خلافت اسلام بر این مناطق، تاریخی جداگانه از مناطق شرقی که در دست عباسیان بود پیدا کرد. این جدایی تاریخی، اهمیت بسزا در چارچوب درک تاریخ موسیقی اعراب و تأثیرشان بر موسیقی جنوب اسپانیا (و شکل‌گیری موسیقی فلامنکو) دارد. یکی از مهم‌ترین ابعاد این تأثیر، ناشی از حضور ابوالحسن علی بن نافع مشهور به زِریاب، موسیقی‌دان دربار عبدالرحمن دوم بود که یک مدرسهٔ موسیقی با حمایت دربار خلافت قرطبه برپا کرد. این مدرسه تا پایان عمر این خلافت (که همان پایان عمر عبدالرحمن دوم بود) تداوم داشت. از جمله ابداعاتی که به زریاب نسبت داده می‌شود، افزودن یک سیم پنجم به عود است. همچنین زریاب برای اولین بار، آموزش موسیقی را ساختارمند کرد. تا پیش از او موسیقی از راه تکرار قطعه‌هایی که استاد می‌نواخت آموزش داده می‌شد اما زریاب آموزش موسیقی را به سه بخش تقسیم کرد: ضرب‌آهنگ و متر آهنگ‌ها به همراه شعر در ابتدا آموزش داده می‌شد، سپس به ملودی پرداخته می‌شد و نهایتاً به موضوعات جانبی () پرداخته می‌شد.
دوران افول عباسیان با خلافت متوکل آغاز شد. این دوران با بازگشت خلفای اسلام به تفسیری متعصبانه‌تر از اسلام همراه است. در این دوران سازهای موسیقی شکسته شدند، و موسیقی تدریجاً نقش کمتری در دربار خلفا پیدا کرد اگر چه هرگز حذف نشد. پایتخت نیز به موصل در جنوب عراق منتقل شده‌بود. ضعف سیاسی خلفای عرب، راه را برای اثرگذاری فرهنگ‌های بیشتر همراه می‌کرد. در این دوران ترک‌ها روز به روز قدرتمندتر می‌شدند و این پدیده، با تأثیر بیشتر فرهنگ ترک‌ها بر عراق همراه بود و بر هنر اعراب در این منطقه نیز اثرگذار بود. همچنین در این دوره گام‌های ایرانی به موسیقی اعراب وارد شد و در کنار گام‌هایی که از دیرباز در موسیقی عربی رایج بود به کار گرفته شد. نمود دیگر این تأثیرات را می‌توان در مقایسهٔ آثار ابویوسف کندی (که منعکس‌کنندهٔ دوران اوج خلافت عباسی است) با آثار نظریه‌پردازان بعد از این دوره نظیر فارابی یا ابن‌سینا دید که دستهٔ دوم شباهت‌های بیشتری با تئوری‌های موسیقی یونانی و ایرانی دارند. در این دوره کماکان عود رایج‌ترین ساز موسیقی بود، و در مناطق شرقی کماکان با چهار سیم ساخته می‌شد، اگرچه در آندلس نوع پنج‌سیمی آن رایج بود. آثار شاخص این دوره، نظیر کتاب موسیقی کبیر فارابی نیز موسیقی را بر اساس ساز عود توضیح می‌دادند.
در دوران طلایی خلافت عباسی، تئوری موسیقی عربی نیز رشد قابل توجهی داشت. برخی منابع از جمله کتاب الاغانی، تقسیم‌بندی موسیقی عربی به اجناس را مربوط به این دوره می‌دانند و به اسحاق موصلی نسبت می‌دهند. همچنین از ابویوسف کندی نیز رساله‌هایی به جا مانده که نشان دهندهٔ رشد تئوری موسیقی عربی در این دوره، و اقتباس‌هایی است که از تئوری موسیقی یونان باستان در آن شده‌است. در این دوره همچنان از اصابع برای تقسیم‌بندی موسیقی استفاده می‌شده‌است ولی از ادوار نیز برای این منظور استفاده می‌شده‌است؛ در واقع هر دور (مفرد ادوار) متشکل از دو دانگ بوده که هر دانگ نیمی از یکی از اصابع به‌شمار می‌آمده‌است. تأثیر موسیقی یونان باستان نیز در این تقسیم‌بندی‌ها مشهود بوده‌است؛ همچنان که در موسیقی یونان باستان سه "ژانر" برای مدهای موسیقی تعریف می‌شده (که عبارت بودند از "دیاتونیک"، "کروماتیک" و "انارمونیک") در تقسیم‌بندی اجناس (دانگ‌ها) در موسیقی عربی در این دوره نیز به ترتیب از واژه‌های "قوی"، ' و "راسِم" برای توصیف این سه مفهوم استفاده می‌شده‌است. همچنین اولین استفاده از نت‌نویسی برای موسیقی عربی به ابویوسف کندی در ' نسبت داده می‌شود. احتمالاً قدیمی‌ترین رساله‌ای در مورد موسیقی عربی که از لفظ «موسیقی» (به صورت «موسیقا») در نام آن استفاده شده، یکی از آثار بر جای مانده از ابویوسف کندی است.
آثار مکتوب زیادی در مورد موسیقی از دورهٔ عباسیان به جای مانده‌است. مهم‌ترین این آثار مربوط است به فارابی و ابن‌سینا، و تقریباً تمام این آثار (به جز بهجت‌الروح نوشتهٔ عبدالمومن بن صفی‌الدین گرگانی، و جامع العلوم از فخرالدین رازی که به فارسی نوشته شده‌اند) به عربی هستند. در این آثار اسامی مقام‌های موسیقی نظیر زیرافکند، نوا، اصفهان، بزرگ و غیره در متون این دوره به وفور یافت می‌شود. در آثار ابن سینا مشخصاً ذکر شده که دوازده مقام اصلی وجود دارد، و برخی از آن‌ها نام‌های فارسی داشته‌اند؛ با این حال لفظ مقام برای توصیف آن‌ها اولین بار در آثار صفی‌الدین ارموی به کار رفته‌است. همچنین یک روش نت‌نویسی در این دوره رواج پیدا می‌کند که متأثر موسیقی یونان باستان بوده، و نهایتاً در آثار دوره‌های بعد (نظیر آثار صفی‌الدین) از آن برای ثبت ملودی‌ها استفاده شده‌است. همچنین از مفاتیح‌العلوم چنین بر می‌آید که کوک فیثاغورثی در این دوران متداول بوده‌است، اما کوک دیگری به نام کوک زلزالی (نام گرفته از "منصور زَلزال"، نوازندهٔ عود اهل بغداد) نیز به کار می‌رفته‌است. این در حالی است که در دوره‌های بعد کوک‌های جدیدی که به اندازهٔ دو لیما و یک کما متفاوت بوده متداول می‌شود، چنان‌که این کوک جدید در آثار صفی‌الدین ارموی مطرح شده اما در آثار آخرین افراد پیش از او نظیر فخرالدین رازی یا نصیرالدین طوسی به آن اشاره‌ای نشده‌است. همچنین از آثار خلیل بن احمد فراهیدی در سدهٔ هشتم میلادی بر می‌آید که موسیقی عربی در این زمان سیستم مشخصی برای ریتم داشته‌است؛ این سیستم یک قرن بعد، توسط ابویوسف کندی به‌طور مبسوط شرح داده شده‌است.
با افول عباسیان، ابتدا خلافت بغداد (به عنوان قطب فرهنگی اعراب) به امرای آل بویه رسید اما نهایتاً ترکان سلجوقی در ای منطقه به قدرت رسیدند. سلجوقیان که خود ریشه در خراسان داشتند، به هنر و موسیقی جایگاهی حتی بالاتر از آنچه در دوران عباسیان تجربه‌شده بود بخشیدند. در این دوران، خلافت اعراب عملاً به شبه جزیرهٔ عربستان و جنوب خلیج فارس محدود می‌شد. با این حال، حتی در نواحی جنوبی نظیر یمن هم ایرانیان حضور چشمگیری داشتند و فرهنگشان بر این مناطق اثری مستدام داشت. با این حال، آثار فرهنگی دوران قبل در مناطقی نظیر ایران و عراق، کاملاً محسوس بود. برای مثال، از جمله آثار شاخص این دوره رساله‌هایی است که امام محمد غزالی، که در دوران حکومت ملکشاه سلجوقی می‌زیست و بیشتر عمرش را در نیشابور، بغداد و شام سپری کرده بود، در مورد احمد موسیقی در عرفان و صوفی‌گری نوشته‌است. او بخش‌های بزرگی از کتاب‌هایش نظیر ' و ' را به موسیقی و نقش آن در زندگی معنوی اختصاص داد.
اما در زمانی که فرهنگ مناطقی که زمانی تحت کنترل خلافت مسلمانان بود، در نتیجهٔ حملهٔ مغولان و استقرار ایلخانیان در حال افول بود، در آندلس هنوز این فرهنگ در حال رشد و نمو بود و تأثیر فرهنگ موسیقایی اعراب به مناطق دیگر اروپا نیز رسیده بود. این منطقه البته بین خلفای مختلف تقسیم شده بود که در مالاگا، آلگسیراس، سویل، گرانادا، کوردوبا، والنسیا، ساراگوسا و غیره هر یک برای خویش درباری به پا کرده بودند. اما از میان ایشان بنو عباد که بر کوردوبا حکم می‌راند، قدرتمندترین سلسله بود و علاقهٔ ایشان به علوم و هنرها زمینهٔ تداوم رشد موسیقی را فراهم کرد. با این حال در دهه‌های بعد و با قدرت گرفتن مسیحیان که وارد دوران رنسانس شده بودند، منطقهٔ آندلس به صحنهٔ کشمکش بین مسیحیان همسایه از یک سو، و مسلمانان آندلس و مراکش از سوی دیگر تبدیل شد و رشد فرهنگ در این منطقه نیز محدود گشت.
از همین رو در نیمهٔ دوم سدهٔ یازدهم میلادی که همزمان با حکمرانی سلجوقیان از یک سو و سقوط سیاسی آندلس از سوی دیگر است، تقریباً هیچ تولیدی در زمینهٔ تئوری و علم موسیقی دیده نمی‌شود. آخرین نظریه‌پردازی‌ها در مورد موسیقی توسط ابن زیله از شاگردان ابن سینا انجام شده و پس از او، یک خلأ به مدت دو سده در علم موسیقی در ممالک عرب و مسلمان دیده می‌شود. اولین اثر مکتوب راجع به موسیقی که بعد از این دوره باقی مانده‌است، آثار صفی‌الدین ارموی است.
هنری جورج فارمر فهرستی از کسانی تهیه کرده که از نظر او مهم‌ترین نظریه‌پردازان موسیقی عربی در فاصلهٔ سدهٔ هشتم تا دوازدهم میلادی (دوران طلایی اسلام) بوده‌اند. این فهرست به شرح زیر است:
در نظریه گراف، یک حلقه یا طوقه (همچنین به نام خودحلقه یا قلاب) یالی است که یک راس را به خودش متصل می‌کند؛ به عبارت دیگر، راس ابتدایی و انتهایی آن یکسان است. گراف ساده نمی‌تواند حاوی حلقه باشد.
بسته به زمینه مورد بحث، نوعی از گراف ممکن است بر اساس وجود یا عدم وجود حلقه تعریف شود. برای نمونه، برخی ریاضی‌دانان، شبه‌گراف را حالت خاصی از گراف چندگانه غیرجهت‌دار تعریف می‌کنند که مجاز به داشتن حلقه باشد.
حلقه در نظریه گراف
حلقه‌ها در توپولوژی
کتابخانه آشوربانی‌پال () کتابخانه سلطنتی آشوربانی‌پال، نام‌گذاری شده پس از وی به عنوان آخرین پادشاه بزرگ امپراتوری آشوری نو است، این کتابخانه مجموعه‌ای بالغ بر هزاران لوح رسی و تکه‌های حاوی متون مختلف مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد می‌باشد. در میان آثار ارزشمند این گنجینه می‌توان به لوح مشهور حماسه گیلگمش قدیمی‌ترین و نامدارترین اثر حماسی ادبیات دوران تمدن باستان اشاره داشت. به دلیل استفاده از مواد اولیه در ساخت این مجموعه اغلب آنها به مرور زمان بسیار آشفته و تخریب شده هستند به گونه‌ای که تشخیص، خوانش و بازسازی بسیاری از متون اصلی برای محققان غیرممکن می‌باشد هر چند برخی دیگر از این مجموعه به صورت دست نخورده موجود می‌باشد
کتابخانه آشوربانی‌پال اطلاعات بسیار جامعی را از مردمان خاور نزدیک باستان در اختیار مورخان امروزی قرار داده‌است. اچ. جی. ولز در اثر خود با نام چکیده تاریخ ضمن اشاره به این کتابخانه از آن با عنوان "ارزشمندترین منبع رویدادهای تاریخی جهان" نام برده‌است. این آثار ارزشمند در زمان حفاری‌های نینوا، پایتخت امپراتوری آشور واقع در میان‌رودان کشف شد که امروزه شامل مناطق شمال کشور عراق و نزدیک شهر موصل است.Polastron, Lucien X. : "Books On Fire: The Tumultuous Story Of The World's Great Libraries" 2007, pages 2-3, Thames & Hudson Ltd, LondonMenant, Joachim: "La bibliothèque du palais de Ninive" 1880, Paris: E. Leroux
نینوا در سال ۶۱۲ پیش از میلاد توسط اتحادی از مردمان باستان ایران نابود شد. باور بر این است که سوزاندنِ قصر توسط ایرانیان باعث نابودی کتابخانه شده‌است و همین دلیل این است که لوح‌های به جا مانده در بخش‌هایی پخته شده‌اند و به همین دلیل لوح‌های گلی تا حدی باقی مانده‌اند.
آشور بانی‌پال در تاریخ، غالباً با عنوان یک فرمانده و پادشاه جنگجو شناخته می‌شود. با همهٔ این احوال، او در عین‌حال فردی روشنفکر بود که به جمع‌آوری مجموعه‌ای از الواح و کتیبه‌ها پرداخت.Roaf, M. (1990). Cultural atlas of Mesopotamia and the ancient Near East. New York: Facts on File. وی به عنوان یک کاتب کارآموز به دو زبان اکدی و سومری تسلط داشت. آشور بانی‌پال کاتبان را برای دست‌یابی و گردآوری کتیبه‌های تاریخی به سراسر مرزهای امپراتوری آشوری نو گسیل داشت و همزمان، دانشمندان و کاتبانی را نیز برای کپی‌برداری از مراجع بابلی استخدام نمود. از آنجایی که این پادشاه در میان دشمنانش به قساوت و بی‌رحمی شهره بود، توانست تا بخش عمدهٔ آثار کتابخانهٔ خود را با کمک غنائم جنگی تکمیل نماید. تهدیدات او در همین زمینه باعث می‌گردید تا بتواند هر آنچه را که نیازمند بود از بابل و مناطق اطراف آن فراهم نماید."Assurbanipal's Library" , "Knowledge and Power in the Neo-Assyrian Empire", British Museum این احتمال از نظر دور نیست که ممکن است انگیزهٔ اصلی این فرمانروای بزرگ در جمع‌آوری این متون صرفاً برای آشنایی با مراسم و آداب فطری مردمان و اقوام مختلف در راستای حفظ قدرت سلطنتی و فرمانروایی باشد.
کتابخانهٔ سلطنتی متشکل از ۳۰۰۰۰ لوح و کتیبهٔ نوشتاری بوده که اغلب آنها به شدت مخدوش شده هستند.Parpola, S. (1983). Assyrian Library Records. Journal of Near Eastern Studies, 42(1), 1-29. الواح باقیمانده شامل غیب‌گویی‌ها (پیش‌گویی)، نشانه‌ها، افسون‌ها (جادوگری) و سرودهای مذهبی برای چندین خدا است. در میان تمام آثار این مجموعه تنها ۱۰ مورد شامل آثار ادبی آهنگین و منظوم همچون آثار بر پایهٔ حماسه و اسطوره است. حماسه گیلگمش، شاهکار آثار منظوم بابل باستان، در همین کتابخانهٔ آشور بانی‌پال کشف گردید. همانگونه که داستان خلقت انوما الیش، اسطوره آداپا، نخستین آدم و داستان‌هایی مانند مرد بینوای نیپور نیز کشف گردیدند.Polastron, Lucien X. : "Books On Fire: The Tumultuous Story Of The World's Great Libraries" 2007, page 3, Thames & Hudson Ltd, LondonMenant, Joachim: "La bibliothèque du palais de Ninive" 1880, page 33, Paris: E. Leroux,
"Quels sont maintenant ces livres qui étaient recueillis et conservés avec tant de soin par les rois d'Assyrie dans ce précieux dépôt ? Nous y trouvons des livres sur l'histoire, la religion, les sciences naturelles, les mathématiques, l'astronomie, la grammaire, les lois et les coutumes; ..." این متون غالباً به خط میخی زبان اکدی نوشته شده‌اند. هر چند، بسیاری از الواح منشأ دقیقی ندارند و تعیین سرزمین اصلی آنها دشوار است. بسیاری دیگر از آثار نیز با خط امپراتوری بابل نو نوشته شده‌اند در حالی که در میان آنها آثاری نیز با خطوط آشوری هم موجود می‌باشد.
نینوا در سال ۶۱۲ قبل از میلاد توسط ائتلافی از بابلیان، سکاها و پادشاهی ماد مورد تهاجم قرار گرفته و از میان می‌رود. اعتقاد بر این است که هنگام سوختن نینوا در جریان تهاجم، کتابخانه نیز دچار حریق گردیده باشد و همین موضوع باعث شده تا الواح رسی تا حدودی در آتش پخته شوند. این اتفاق، به جای تخریب آثار، به ماندگاری آنها کمک شایانی نموده‌است. این در حالی است که چنین بر می‌آید که برخی از متون که بر روی تخته‌های مومی نوشته شده‌اند، به دلیل ماهیت ارگانیکی که داشته‌اند به سادگی از میان رفته‌اند. موزه بریتانیا مجموعه‌ای در حدود ۳۰۹۴۳ قطعه از آثار بازمانده و مکشوف را در اختیار دارد و متولیان موزه پیشنهاد داده‌اند تا این آثار تحت عنوان بخش "پروژه کتابخانهٔ آشور بانی‌پال" به صورت کاتالوگ و فهرست‌وار منتشر گردند. چنانچه تمام قطعات کوچکتر که همگی بخشی از یک متن کامل را تشکیل می‌دهند کسر گردند، چنین بر می‌آید که به احتمال بسیار این کتابخانه در مجموع شامل ۱۰۰۰۰ متن باشد. بخش بسیاری از مجموعه آثار کتابخانهٔ آشور بانی‌پال شامل تخته‌های نوشتاری بوده‌است نه لوح‌های سفالی.
نگارش علمی به زبان انگلیسی در قرن ۱۴ آغاز شده‌است.
انجمن سلطنتی تمرین خوبی برای نوشتن علمی است. تامس اسپرت در مورد اهمیت طرح و توضیحات ساده و دقیق به جای رشد و شکوفایی بلاغی در تاریخچه خودش از انجمن سلطنتی لندن نوشت. رابرت بویل در مورد اینکه اهمیت خواننده خستگی ناپذیر با یک ظاهری راکد و سطحی نیست، تأکید کرد.
از آنجا که بیشتر مجلات علمی نسخه خطی تنها به زبان انگلیسی را می‌پذیرند، یک صنعت سراسری را برای کمک به نویسندگان غیر بومی انگلیسی زبان برای بهیود متنشان قبل از ارسال توسعه داده است. آن در حال حاضر یک عمل پذیرفته شده برای به کار گرفتن مزایای این خدمات تبدیل شده‌است. این ساخت برای دانشمندان برای تمرکز روی تحقیقاتشان آسانتر است وو هنوز در مجلات عالی منتشر شده‌است. علاوه بر آزمون‌های توانایی خواندن مرسوم، ابزارهای نرم‌افزار متکی برپردازشگر زبان طبیعی به دانشمندان نویسنده برای ارزیابی کیفیت نسخ خطی پیش از ارسال به مجله کمک می‌کنند.
SWAN، یک نویسنده برنامه جاوا به وسیله پژوهشگران از دانشگاه شرق فلاند مثالی از یک ابزار است.
زمینه‌های مختلف بحث‌های مختلف برای سبک نوشتن دارند، و ژورنال‌های منحصر بفرد با یک زمینه معمولاً راهنمایی‌های سبک خود را دارند.
تعدادی از راهنماهای سبک برای نگارش علمی در برابر استفاده از صدا و آوا توصیه می‌کنند در حالیکه تعدادی آن را تشویق می‌کنند.
تعداد از ژورنال‌ها به کاربردن WE بجای I به عنوان ضمیر شخصی ترجیح می‌دهند. توجه کنید که we گاهی اوقات خواننده را شامل می‌شود، برای مثال در استنباط‌های ریاضی.
در علوم ریاضی، صرف فعل در زمان حال مرسوم است.Nicholas J. Higham, 1998. "Handbook of writing for the mathematical sciences, Second Edition". Philadelphia: Society for Industrial and Applied Mathematics. p. 56
در علوم مواد شیمیایی، طرح شیمی به‌طور اساسی به عنوان نوشتن شیمی است. نکته این است که به‌طور واضح در سال ۱۹۸۱ روالد هافمن را برنده جایزه نوبل شیمی ساخت.
ایستگاه گار دی نور () یا ایستگاه شمالی یکی از شش ایستگاه بزرگ شرکت اس‌ان‌سی‌اف در شهر پاریس است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شده در منطقه دهم پاریس قرار دارد و به خطوط راه‌آهن کشورهای بریتانیا، بلژیک، آلمان و هلند متصل است. گار دی نور ۲۲۲ میلیون مسافر در سال شلوغ‌ترین ایستگاه راه‌آهن در اروپا محسوب میشود.
انسان نخستین () یک فیلم به کارگردانی نیک پارک است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ادی ردمین اشاره کرد.
در آغاز جهان، هنگامیکه موجودات نخستین و ماموت‌های پشمالو در زمین پرسه می‌زدند، انسان‌های نخستین داستان داگ (ادی ردمین) و هوگنوب که دو شخص وابسته به هم بودند را تعریف می‌کنند. داگ قبیله اش را در برابر قدرت عصر برنز متحد می‌کند. در یک نبرد او آنها را با بازی خودشان شکست می‌دهد و در نتیجه اولین بازی فوتبال اروپایی شکل می‌گیرد.
در ۶ می ۲۰۱۵ اعلام شد که استودیوکانال ۵۰ میلیون دلار بودجه برای انیمیشن انسان‌های نخستین اختصاص می‌دهد و خودش فروش آن را اداره می‌کند. همچنین اعلام شد که تیم استودیوکانال با آردمن انیمیشن و نیک پارک قرار گذاشته‌اند تا داستان در مورد مرد غارنشینی باشد که اولین بازی فوتبال جهان را پدیدمی‌آورد.
در ۹ می ۲۰۱۶ و زمانیکه انیمیشن در مراحل ساخت بود، استودیوکانال اعلام می‌کند که این اولین انیمیشنی خواهد بود که ادی ردمین در آن صداپیشگی می‌کند و نقش او کاراکتر داگ است.
همچنین بنیاد فیلم بریتانیا یکی از شرکای انیمیشن است و حمایت مالی از فیلم از منابع مالی بخت آزمایی ملی انگلیس خواهد بود. در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶ استودیوکانال اعلام کرد که تام هیدلستون به صداپیشگان فیلم اضافه شده است و نقش ارباب نوث را بر عهده دارد.
پایگان سالاران فرمانده‌های یگان پایگان در ارتش ساسانی بوده‌اند. پایگان سالاران افرادی بسیار محترم و قابل اعتمادبودند و توسط نیروهای ویژه دیلمی محافظت می‌شدند.
رافائل یورگ کیزوتر ؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۷۷۳ در هولشو – درگذشتهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۸۵۰ در بادن بی وین) موسیقی‌دان اتریشی قرن هجدهم و نوزدهم بود.
انجمن بین‌المللی دانشجویان دندانپزشکی (انگلیسی: International Association of Dental Students) در سال ۱۹۵۱ در دانمارک به جهت تأمین اهداف آموزشی دانشجویان دندانپزشکی سراسر دنیا تأسیس شد. دفتر مرکزی این انجمن در ژنو سویس و زیر نظر FDI می‌باشد. این انجمن با داشتن نمایندگی ۲۰۰٫۰۰۰ دانشجو در ۶۰ کشور در سراسر دنیا تلاش می‌کند تا دانشجویان را در زمینه‌های آموزشی و علمی از طریق برنامه‌ها و پروژه‌های بین‌المللی خود ارتقا ببخشد. این انجمن برای دانشجویانی است که توانایی‌های خود را فراتر از کلاس درسی و دانشگاه می‌بینند و علاقه به فعالیت‌های مختلف دارند. فعالیت‌های این انجمن شامل برنامه‌های برای آشنا کردن دانشجویان کشورهای مختلف با کلینیک‌های دانشگاه‌های دیگر، برنامه‌های پروفیلاکسی مختلف و برنامه‌های تمرینی می‌باشد.
اهداف برنامه‌ها و ملاقات‌های ۶ ماهه این انجمن در قالب کنگره برای جمع شدن نمایندگان IADS در کشورهای مختلف برای مطرح کردن مشکلات و تبادل نظرات با یکدیگر در جلسه‌ها می‌باشد تا با کار کردن با یکدیگر انجمن را بهبود بخشند. این کنگره‌ها همچنین شامل مسابقات علمی، کنفرانس‌های علمی و برنامه‌های مهیج تفریحی نیز می‌باشد که هر ۶ ماه در یک کشور برگزار می‌شود. دانشجویان کشورهای مختلف علاوه بر آشنایی با یکدیگر و آشنایی با فرهنگ‌های یکدیگر، می‌توانند با پژوهش‌های روز آشنا بشوند و پیوندی نا گسستنی بین خود و دانشجویان هم رشته خود برقرار کنند تا سبب پیشرفت رشته دندانپزشکی گردند.
نمایندگان این انجمن سالی ۲ بار همدیگر را می‌بینند که اصلی‌ترین و مهمترین آن کنگره سالیانه IADS می‌باشد که پایان تابستان برگزار می‌شود و انتخابات IADS برای تایین مسئولین آن نیز در همین کنگره انجام می‌شود و یک ملاقات بین این کنگره‌ها در قالب Mid-year meeting که پایان زمستان یا اوایل بهار برگزار می‌شود تا فعالیت انجمن ارزیابی بشود.
تا کنون کشورهای بسیاری از جمله ایران عضو آن شدند. ایران از سال ۲۰۱۱ عضویت خود را به صورت local در این انجمن شروع کرد و بعد از ۲ سال عضویت خود را ارتقا داد و ایران به صورت ملی و national عضویت خود را ادامه داد. فعالیت‌های ایران به عنوان عضوی ملی تا کنون شامل برنامه‌های exchange بوده است که به صورت ۲ طرفه و یک طرفه بین کشورهای ایران، بریتانیا، جمهوری چک، اسلوانی، ایتالیا و …، برنامه‌های پروفیلاکسی در مورد دیابت و اوتیسم و برنامه‌های تمرینی شامل نحوه ارائه دادن (presentation skills) بوده است. دفتر اصلی این انجمن در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران با نام Students Scientific Research Center قرار دارد.
فرم (به انگلیسی: form) در تئوری موسیقی، اشاره به ساختار یک قطعهٔ موسیقی دارد. واژهٔ «فرم» به معنی قالب یا شکل است. فرم در یک قطعه موسیقی سعی می‌کند که آن قطعه را با شکستن به اجزای مختلف، توصیف کند. به عبارت دیگر، فرم، ساختمان و نظم یک اثر موسیقایی است و مفاهیمی مشابه در تعریف معماری، نقاشی، مجسمه‌سازی و مانند آنها دارد.
هر اثر هنری دارای طرح، قالب، یا الگویی است که محتوای کار را در درون آن جای می‌دهد. در واقع فرم در برابر محتوا قرار می‌گیرد و
هر اثر هنری در فرم، مجموعه‌ای است از اجزا که هر یک از آنها نسبت به کل، پیوند دارند. در بررسی شکل ظاهری یک اثر موسیقی می‌توان سه عنصر را تشخیص داد:
وجود فرم در موسیقی بیانگر شکل ظاهری، نظم، آرایش، عدم یکنواختی و دورهٔ زمانی آن اثر می‌شود و در هر دوره معنای متفاوتی داشته‌است.
فرم سه‌تایی متداول‌ترین فرم در موسیقی است. علاوه بر آن، از شیوه‌های دیگری نیز استفاده می‌شود؛ مانند:
گرایش به فرم در موسیقی به صورت‌های گوناگون و با رهیافت‌های متفاوت مورد توجه قرار گرفته‌است و دارای پیچیدگی‌های فراوان است.
نمودار فرم در دوره‌های موسیقی کلاسیک: