moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
استان چونبوری یا چون بوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 4363 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۱۰۴۰۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان چونبوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر چونبوری است.
استان چانتابوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۶۳۳۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۴۸۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان چانتابوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر چانتابوری است.
دختر سوم یک رمان جنایی است که توسط آگاتا کریستی و در سال ۱۹۶۶ منتشر شدChris Peers, Ralph Spurrier and Jamie Sturgeon. "Collins Crime Club – A checklist of First Editions". Dragonby Press (Second Edition) March 1999 (Page 15)
در این کتاب هرکول پوآرو نقش دارد.
در این داستان دختری به نام نرما با بازگشت پدرش از سفر آفریقا مواجه می‌شود که با زن دیگری ازدواج کرده‌است وی برای دور شدن از آن‌ها به لندن می‌رود به دو دختر هم‌اتاقی می‌شود بعد از آن برای مدت‌ها فکر می‌کند روانی است و قتل‌هایی را انجام می‌دهد که خودش متوجه نیست. ابتدا یک پیرزن را از ساختمان پرت می‌کند و بعد از آن لکه‌های خون روی چاقویش و پیدا کردن داروی مسموم‌کننده در کشویش همزمان با اینکه نامادریش مسموم می‌شود.
نرما با آریادنی اولیور،دوست پوآرو و نویسنده جنایی،آشنا شده و به پیشنهاد او به پوآرو مراجعه می کند.
پوآرو با کمک منشی اش یعنی خانم لمون و آریادنی اولیور،قاتل را پیدا می کند.
استان چاچوئنگسائو یا چاچوئنگ سائو یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 5351 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۶۳۵۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان چاچوینگسائواز نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه شرق تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر چاچوئنگسائو است.
استان آنگ تونگ یا آنگتونگ یکی از استانهای کشور تایلند است.
مساحت آن ۹۶۸ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲۶۹,۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان آنگ تونگ از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید.
مرکز این استان شهر آنگ تونگ است.
پرده: آخرین پرونده پوآرو یک رمان جنایی است که اولین بار در انگلستان و در سپتامبر ۱۹۷۵ منتشر شد"Collins Crime Club – A checklist of First Editions" Chris Peers, Ralph Spurrier and Jamie Sturgeon. Dragonby Press (Second Edition) March 1999 (Page 15) و در همان سال در آمریکا منتشر شد.Cooper and Pyke. Detective Fiction - the collector's guide: Second Edition (Pages 82 and 87) Scholar Press. 1994. American Tribute to Agatha Christie
این رمان در بحبوحه جنگ جهانی دوم نوشته شد ولی تا سال ۱۹۷۵ منتشر نشد و این کتاب آخرین کتاب از سری هرکول پوآرو است و در این کتاب آرتور هستینگز نقش دارد.
داستان این کتاب دربارهٔ قتل‌هایی است که طی آن قاتلین همیشه به گناه خود اعتراف می‌کنند و علت این قتل‌ها فردی است که با نزدیک شدن به دیگران در تلاش است تا آن‌ها را علیه نزدیکان خود تحریک کند و به نوعی نقش «کاتالیزور» را در قتل ایفا کند.
در این کتاب هرکول پوآرو به مکانی برمیگردد که در اولین داستان یعنی ماجرای اسرارآمیز در استایلز در آنجا حضور داشته. پوآرو در این داستان طی نامه‌ای از دوست قدیمی خود یعنی آرتور هستینگز دعوت می‌کند تا به عمارت استایلز بیاید. عمارت استایلز حالا به مسافرخانه‌ای بین راهی تبدیل شده‌است.
در این داستان پوآرو با پنج قتل روبه رو شده‌است و فردی که نقش کاتالیزور را ایفا کرده حال به این عمارت آمده و هدفش یکی از افراد آنجاست. پوآرو از ابتدا می‌داند که قاتل کیست اما به دنبال مدارک می‌گردد و تا پایان داستان و پس از مرگش قاتل را به دوستش «آرتور هستینگز» می‌شناساند.
در این داستان پوآرو از تمامی اعصار خداحافظ می‌کند و دارفانی را وداع می‌گوید.
استان آیوتتایا نام کامل آن فرا ناخون سی آیوتایا (به انگلیسی Phra Nakhon Si Ayutthaya ) یا به اختصار آیوتایا یکی از استانهای کشور تایلند است.
مساحت آن ۲٬۵۵۶ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۷۶۹۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان آیوتتایا از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید.
مرکز این استان شهر پرا ناخون سی آیوتایا است.
استان چای نات یا چاینات یکی از استانهای کشور تایلند است.
مساحت آن ۲٬۴۶۹ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۳۵۹,۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان چای نات از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید.
مرکز این استان شهر چای نات است.
چای نات (به تایلندی: ชัยนาท) یک شهر در تایلند است که در استان چای نات واقع شده‌است.
چای نات ۱۴٬۴۶۹ نفر جمعیت دارد.
استان فیچیت یا پیچیت یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 4531 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۵۷۲۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان فیچیت از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر فیچیت است.
استان سارابوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۳۵۷۶ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۵۷۵۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان سارابوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر سارابوری است.
استان سینگ بوری یا سینگبوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۸۲۲ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲۳۲۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان سینگ بوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر سینگبوری است.
استان سوپان بوری یا سوپانبوری یا سوفان بوری یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن ۵۳۵۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۸۸۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان سوپانبوری از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر سوفانبوری است.
مرگ خانم مک‌گینتی با نام اصلی مرده خانم مک‌گینتی یک رمان جنایی نوشته شده توسط آگاتا کریستی است که در فوریه ۱۹۲۵ در آمریکا منتشر شدAmerican Tribute to Agatha Christie و در ۳ مارس همان سال در انگلستان منتشر شد.Chris Peers, Ralph Spurrier and Jamie Sturgeon. "Collins Crime Club – A checklist of First Editions". Dragonby Press (Second Edition) March 1999 (Page 15)
در این داستان هرکول پوآرو و آدریان الیور نقش دارند
این داستان با قتل خانم مک‌گینتی یک سالمند در یک روستا شروع می‌شود و مستاجرش محکوم می‌شود در صورتی که هرکول پوآرو اعتقاد دارد که کار وی نیست. پس از آن یکی دیگر از اهالی روستا به قتل می‌رسد و داستان به ماجراهای قدیمی مرتبط می‌شود...
صابون مراغه نوعی صابون سنتی است که در مراغه به‌صورت سنتی و نیمه‌صنعتی تهیه می‌شود. در تولید این صابون از چربی حیوانی و سود سوزآور استفاده می‌شود.و در سه رنگ زرد و سفید و سیاه است و تفاوت آن در رنگ آنان است البته در برخی موارد رنگ سیاه آن دارای سدر و حنا است
برای شستشوی موی بافته شده ( دردلاک) توصیه شده از این صابون استفاده شود .
همچنین یک محصول ضد حساسیت و ضد پسوریازیس است که به لحاظ اینکه در ساخت آن از مواد شیمیایی استفاده نشده و باعث رشد سریع مو می شود
برای شستن موی چرب مناسب می باشد که با شستشوی عمیق مو باعث پاک شدن کامل چربی
وآلودگی ها می شود همچنین این صابون با پاک کردن منافع غدد سبوم پوست سر باعث افزایش چرب شدن طبیعی مو می‌شود که البته برای پوست و موی سر مفید است تقویت کننده زیرا به لحاظ طبیعی غدد سبوم پوست سر باید ترشحات عادی داشته باشند برخلاف شامپو که باعث التهاب و بسته شدن منافذ می‌شود
نقطه ضعف :شستشو با این صابون باعث کدر شدن موی سر می‌شود .
راجر فدرر با از پیش رو برداشن مردی فیش متحول‌شده، با نتیجهٔ ۶–۷(۵)، ۷–۶(۱)، ۶–۴ موفق به دفاع از عنوان قهرمانی خود شد. این دومین عنوان راجر فدرر در سال ۲۰۱۰ بود.
هشت سید اول این رقابت‌ها در دور اول یک استراحت دریافت کردند تا از دور دوم، رقابت خود را شروع کنند..
النا دیمنتیوا مدافع عنوان قهرمانی بود اما در دور سوم در برابر جونگ جیر با نتیجهٔ ۷–۶(۳)، ۶–۴ شکست خورد.
کارولین وزنیاکی در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۶–۳، ۶–۲ موفق به شکست ورا زونوروا شد.
زوهو آفیس سوئیت مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای اداری مبتنی بر وب می‌باشد که شامل واژه‌پرداز، صفحه گسترده، پایگاه دادهها، یادداشت بردار، ویکی، مدیریت ارتباط با مشتری، مدیریت پروژه و برنامه‌های کاربردی دیگر توسط شرکت هندی zoho ارائه می‌شود. این شرکت در سال ۲۰۰۵ اولین محصول از این شاخه را که یک واژه پرداز آنلاین بود ارائه کرد. مجموعه نرم‌افزارهای زوهو مثالی از رایانش ابری می‌باشند که نرم‌افزارها در محیط سرور به جای کامپیوتر شخصی پشتیبانی می‌شوند و کاربر از طریق مرورگر به آنها دسترسی پیدا می‌کند. سرویس‌های زوهو در شرایط حداقلی رایگان می‌باشد و در برخی گزینه‌های اضافه شما باید هزینه آن را بپردازید.
مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا.
تیغه پایه (Basal lamina) شبکه فشرده‌ای از پروتئین‌های گوناگون ومولکول‌های کربوهیدرات تخصص یافته‌ای در ماتریکس بیرون سلولی است که نقش‌های گوناگونی همچون تنظیم تکامل، تکثیر و ایجاد بستری برای مهاجرت‌های سلولی را بر دوش دارد. بسته به نوع بافت، غشای پایه، قطبیت سلولی، اثرات متابولیسم سلولی و ایجاد تمایز سلولی را مشخص می‌کند. غشای پایه از گلیکوپروتئین‌هایی همچون لامینین و انتاکتین، رشته‌های کلاژن IV و رشته‌های شبه کلاژن (شبکه‌ای) تشکیل شده‌است. پلی ساکارید هپارین سولفات و فیبرونکتین از دیگر ترکیبات غشای پایه می‌باشند. کلاژن نوع IV ساختار اصلی غشای پایه را پایه ریزی می‌کند.
در پستانداران دیواره‌هایی از ماتریکس برون سلولی بافت‌ها را به چندین بخش تقسیم می‌کند. غشای پایه شکل تخصص یافته‌ای از ماتریکس برون سلولی است که رگ‌های خونی سلول‌های ماهیچه‌ای ودستگاه عصبی راغلاف وار دربرمی گیرد. بخش دیگری ازماتریکس برون سلولی در مجاورت غشای پایه، بافت زمینه بینابینی نام دارد که بقیه سلول‌های بافتی و رگ‌های لنفاوی رانگه می‌دارد. به گونه طبیعی جمعیت‌های سلولی دو طرف ماتریکس برون سلولی حتی در هنگام بهبود زخم و تکوین اندام در جنین درهم نمی‌شوند. در پوست، غشای پایه اتصال گاه اپیدرمال-درمال است که منجر به جدایی درم و اپیدرم می‌شود.
غشای پایه، همچنین بافت پوششی را به بافت‌های زیر آن متصل نگه می‌دارد. بافت پوششی بر روی غشای پایه قرار گرفته‌است که مایه ارتباط پوشش اندام با بافت‌های زیرین می‌شود. غشای پایه در بیشتر اندام‌ها دیده می‌شود. به استثنای سینوزوئیدها و مویرگ‌های لنفی که غشای پایه دنباله دار ندارند.
در کلیه‌ها، فاصله میان اندوتلیوم مویرگ و سلول‌های اپیتلیوم در کپسول بومن با غشای پایه پر می‌شود. سلول‌های اپیتلیال در محل توری نیز از یکدیگر دور شده و روزنه‌های ایجاد می‌کنند که از راه غشای پایه موجود میان سلول‌های اندوتلیوم و اپیتلیوم با روزنه‌های میان سلول‌های اندوتلیوم در ارتباط بوده مسیری را به وجود می‌آورند که پلاسما از راه آن به کپسول بومن راه می‌یابد.
سلول‌های تومور برای انجام متاستاز می‌بایست از یکدیگر جدا گشته و اجزای غشای پایه و ماتریکس میان سلولی را تجزیه کنند تا بتوانند از غشای پایه بافت پوششی، ماتریکس میان سلولی و غشای پایه رگ‌ها عبور نمایند و وارد گردش خون شوند.
هِدِر گراهام (زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۷۰) بازیگر آمریکایی است. او خواهر ایمی گراهام است.
کریستینا ریچی (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۸۰) هنرپیشه آمریکایی است.
ریچی در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۰ در سنتا مونیکا، کالیفرنیا به دنیا آمده‌است. وی چهارمین و کوچکترین فرزند خانواده خویش می‌باشد وی به همراه خانواده اش به مونتکلیر، نیوجرسی نقل مکان نمودند.
همچنین او اذعان کرده‌است در گذشته به یک اختلال خورد و خوراک دست به گریبان بوده‌است.
جنگ داخلی روسیه (روسی: Гражда́нская война́ в Росси́и, تلفظ، گراژدانسکایا ووینا و راسیی؛ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۵ اکتبر ۱۹۲۲) یک جنگ داخلی چند حزبی در قلمرو امپراتوری روسیه سابق بود که بلافاصله پس از انقلاب روسیه آغاز شد که درآن جناح‌های سیاسی برای به‌دست گرفتن قدرت بایکدیگر به رقابت پرداختند. از دوره ۱۹۲۰–۱۹۱۷ معمولاً به‌عنوان جنگ کمونیسم یاد می‌شود که در طی آن، رژیم جدید علاوه بر کشمکش با نیروهای ضدانقلاب داخلی و متحدان خارجی آنها، کوشش کرد تا کنترل دولت را بر تمام فعالیت‌های اقتصادی برقرار سازد. دو گروه بزرگ نظامی به نام ارتش سرخ، که برای منافع بلشویک‌های کمونیست به رهبری ولادیمیر لنین می‌جنگیدند، و نیروهای متحدی که اتحادیه ناپایداری از گروه‌های بلشویک ستیز بودند. آنها در اصطلاح عامه ارتش سفید خوانده می‌شدند که دارای منافع مختلفی مانند سلطنت طلبی، اقتصاد سرمایه‌داری و فرم‌های دیگری از نوع سوسیالیسم، هرکدام با عقاید دموکراسی و ضد دموکراسی بودند. علاوه برآن ارتش‌های غیرایدئولوژی موسوم به ارتش سبزها با بلشویک‌ها و سفیدها مبارزه می‌کردند.Russian Civil War Encyclopædia Britannica Online 2012 هشت کشور خارجی علیه ارتش سرخ و حمایت از سفیدها که عمدتاً از کشورهای متفقین جنگ جهانی اول بودند که پیروز جنگ شده بودند، در جنگ داخلی مداخله می‌کردند. ارتش سرخ سفیدها را در سال ۱۹۱۹ در اوکراین و شرق سیبری که تحت رهبری الکساندر کولچک بودند شکست می‌دهد. باقی‌مانده سفیدها تحت رهبری پیتر نیکولاویچ ورنگل در شبه جزیره کریمه در اواخر سال ۱۹۲۰ شکست می‌خورد. جنگ البته تا دوسال دیگر ادامه یافت و نبردهای کوچک با باقی مانده‌های سفیدها در خاور دور تا سال ۱۹۲۳ ادامه داشت. جنگ درسال ۱۹۲۳ به دلیل تحکیم جایگاه دولت جوان بلشویک اسما پایان یافت ولی مقاومت علیه بلشویک‌ها تا سال ۱۹۳۴ در آسیای میانه همچنان ادامه داشت. تلفات این جنگ حدود ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود که اغلب آن از غیرنظامیان بودند. جنگ داخلی روسیه به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فاجعه ملی تلقی می‌شود که اروپا تابه حال بخود دیده بود.
بسیاری از جنبش‌های استقلال طلبانه بعداز فروپاشی امپراتوری روسیه ظاهر شدند و برای حفظ استقلال خود در این جنگ شرکت کردند. چندین بخش از امپراتوری روسیه که شامل فنلاند، استونی، لیتوانی و لهستان می‌شدند، با جنگ‌های داخلی و استقلال کشورهای مستقل خودرا تأسیس کردند. اما مدت کوتاهی بعد این کشورها (جز فنلاند) توسط شوروی در خلال جنگ داخلی اشغال گردیدند تا زمان فروپاشی شوروی که باری دیگر مستقل شدند.
امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۴ در جنگ جهانی اول در کنار فرانسه و انگلستان علیه قدرت‌های مرکز که شامل امپراتوری آلمان، اتریش-مجارستان و امپراتوری عثمانی جنگید که تلفات بسیاری در جنگ داد و صدمات بسیاری خورد و دچار شکست‌های بیشتر گشت که باعث رنجش مردم از تزار گشت. در این جنگ ضعف اقتصادی و نظامی امپراتوری روسیه به طرز تکان‌دهنده‌ای به اثبات رسید و همراه با جنگهای داخلی پس از انقلاب ۱۹۱۷ اقتصاد ویرانی را برجای گذاشت.
انقلاب فوریه سال ۱۹۱۷ منجر به استعقای نیکولای دوم و سپردن سلطنت به برادرش میخائیل گشت که وی از پذیرفتن سلطنت خودداری کرد و در نتیجه دولت موقت روسیه تشکیل می‌شود. سپس در سپتامبر همان سال رژیم سلطنتی واژگون و جمهوری اعلام می‌شود.
دولت موقت از سروسامان دادن به اوضاع آشفته روسیه ناتوان بود و حمایت آنها از تداوم جنگ باعث خشم مردم روسیه می‌گشت. سپس در شب ۲۲ اکتبر سال ۱۹۱۷ بلشویک‌ها کنترل پل‌ها، خطوط راه آن و خطوط تلفن را به‌دست گرفتند و رهبر دولت موقت فرار می‌کند و اعضای دولت موقت بازداشت می‌شوند و قدرت به‌دست بلشویک‌ها می‌افتد.
از اواسط سال ۱۹۱۷، ارتش روسیه، جانشین سازمان ارتش روسیه امپریالیستی شروع به تجزیه کرد؛ بلشویک‌ها از نیروهای گارد سرخ مستقر به عنوان نیروی نظامی اصلی خود استفاده کردند که بعدها بخش امنیتی خفی به نام چکا به آن اضافه شدکه بعدها به کا گ ب تغییر نام کرد. لئون تروتسکی در ژانویه ۱۹۱۸، برای سازماندهی مجدد ارتش از کارگران و دهقانان روسیه استفاده کرد تا ارتش قدرتمندتری دربرابر سفیدها ایجاد کند. بلشویک‌ها کمیساریای سیاسی را به فرماندهی هر واحد از ارتش سرخ منصوب کردند تا سربازان روحیه خودرا حفظ و وفاداریشان تأمین شود.
در ژوئن ۱۹۱۸، زمانی که معلوم شد که این ارتش انقلابی تنها از کارگران تشکیل شده و جمعیت کافی ندارد، تروتسکی قانون خدمت اجباری دهقانان در ارتش سرخ را وضع کرد. بلشویک‌ها با گرفتن گروگان‌ها و تیراندازی به آن‌ها در صورت لزوم برای وادار کردن به اطاعت، دقیقاً همان کارهایی که افسران ارتش سفید از آن استفاده کردند، بر مخالفان خدمت در ارتش سرخ غلبه کردند. ارتش سرخ از افسران تزار به عنوان «متخصصان نظامی» استفاده کرد؛ گاهی خانواده‌های آنهارا گروگان میگرفتن تا خطایی از آنها سرنزند.Williams, Beryl, The Russian Revolution 1917–1921, Blackwell Publishing Ltd. (1987), , در آغاز جنگ داخلی، افسران سابق تزار، سه چهارم افسران ارتش سرخ را تشکیل دادند. در نهایت، ۸۳ درصد از تمام فرماندهان سپاه ارتش سرخ، سربازان سابق تزار بودند.
در حالی که مقاومت در برابر گارد سرخ در روز بعد از قیام بلشویک شروع شد، انعقاد پیمان برست - لیتوفسک و ساخت یک حکومت یک حزب به عنوان یک کاتالیزور برای تشکیل گروه‌های ضد بلشویک در داخل و خارج از روسیه شد تا آنها را در مقابل دولت جدید شوروی قرار دادند.
کنفدراسیون فشرده نیروهای ضد بلشویک در مقابل دولت کمونیست، از جمله مالکان، جمهوری خواهان، محافظه کاران، شهروندان طبقه متوسط، مرتجع‌ها، طرفداران سلطنت ، لیبرالها، ژنرالهای ارتش، سوسیالیست‌های غیر بلشویک که همچنان هم به استقرار بک حکومت کومونیستی معتقد بودند و فقط برای مقابله با بلشویک‌ها به جنبش پیوستند. نیروهای نظامی آنها با کمک ترور و وحشت گسترده و همچنین نفوذ خارجی و کمک‌های آنها مستقر شدند. آنها تحت رهبری ژنرال نیکولای یودنیچ، دریاسالار الکساندر کالچاک و ژنرال آنتون دنیکنین، به عنوان جنبش سفید شناخته می‌شوند (گاهی به عنوان «ارتش سفید») و قسمت عمده ای از امپراتوری سابق روسیه را در کنترل خویش داشت.
در طول جنگ یک حکومت ناسیونالیستی در اوکراین برقرار شد. مهم‌تر از آن ظهور یک جنبش سیاسی و نظامی به نام ارتش شورشی انقلابی اوکراین یا ارتش سیاه آنارشیستی تحت رهبری نستور ماخنو بود. این ارتش که بخش اعظمش را یهودیان و دهقانان اوکراینی تشکیل می‌داد، نقش کیلدی در توقف تهاجم ارتش سفید دنکین دربرابر مسکو در سال ۱۹۱۹، و بعدها کمک در بیرون انداختن سفیدها از کریمه داشت.
مناطق دورافتاده ولگا، منطقه اورال، سیبری و شرق دور برای نیروهای ضد بلشویکی مکان مناسبی بود و سفیدها تعدادی تشکیلات در این شهرها ایجاد کردند. برخی از نیروهای نظامی بصورت تشکل‌های سری در این شهرها تأسیس شدند.
لژیون‌های چکسلواکی بخشی از ارتش روسیه بوده و تا اکتبر ۱۹۱۷ حدود ۳۰ هزار سرباز داشتند. آنها با دولت بلشویک توافق‌نامه ای داشتند تا از جبهه شرقی به فرانسه فرستاده شوند. حمل و نقل از جبهه شرقی به ولادی وستوک در هرج و مرج تضعیف شد و سربازان همگی در طول مسیر راه‌آهن سیبری پراکنده شدند. تروتسکی تحت فشار متنفین دستور خلع سلاح و دستگیری لژیونرها را که موجب تنش با بلشویک‌ها بود، صادر کرد. متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک‌ها را پشتیبانی می‌کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همین‌طور گسترش عقاید کمونیستی در اروپا و جهان که یکی از بزرگ‌ترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. وینستون چرچیل دربارهٔ این گفت که بلشویسم باید «در گهواره خود» خفه شود.Cover Story: Churchill's Greatness. Interview with Jeffrey Wallin. (The Churchill Centre) انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می‌رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی‌ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین به‌خصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بندرها روسیه آغاز شد و درگیری‌های خشونت‌آمیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
امپراتوری آلمان پس از پیمان برست - لیتوفسک چندین کشور حائل چند ساله ای را ایجاد کرد که در حوزه نفوذ خود قرار داشتند: دوک‌های متحد بالتیک، دوک‌های کورلند و سمیگالیا، پادشاهی لیتوانی، پادشاهی لهستان، جمهوری خلق بلاروس، و دولت اوکراین، پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول در نوامبر ۱۹۱۸، این ایالت‌ها لغو شد.
فنلاند اولین جمهوری بود که استقلال خود را از روسیه در دسامبر ۱۹۱۷ اعلام کرد و کشور مستقل خود را در ژانویه و مه ۱۹۱۸ در جنگ داخلی بعدی فنلاند تأسیس کرد. جمهوری دوم لهستان، لیتوانی، لتونی و استونی ارتش خود را بلافاصله پس از لغو پیمان برست - لیتوفسک و حمله شوروی به سمت غرب در نوامبر سال ۱۹۱۸ تشکیل دادند.
در آغاز، بلشویک‌ها در شهر سن پترزبورگ به قدرت رسیدند ولی سپس به تدریج چیرگی‌شان را بر سرتاسر سرزمین روسیه گسترش دادند. دو سوی اصلی این درگیری عبارت بودند از: ارتش سرخ و ارتش سفید. ارتش سرخ توسط بلشویک‌ها سازماندهی شده‌بود و در برخی زمان‌ها با دیگر گروه‌های چپ‌گرای پیش از انقلاب متحد می‌شد. این در حالی بود که ارتش سفید، اتحادی ناپایدار از گروه‌های بلشویک‌ستیز بود. بسیاری از نیروهای بیگانه نیز در این جنگ دخالت کردند. نیروهای بیگانه و سربازان خارجی عمدتاً به ارتش سفید کمک می‌کردند. نبرد لهستان-شوروی، نقطه‌ای بحرانی از این ستیز دانسته می‌شود. ارتش سبز ملی‌گرایان اوکراینی، ارتش سیاه آنارشیست اوکراین، گاردهای سیاه و نیز جنگ‌سالارانی چون رومان فون اونگرن-اشترنبرگ نیز در این جنگ دخالت کردند.
مداخله خارجی، عملاً در فوریه ۱۹۱۸ میلادی آغاز شد و آن هنگامی بود که نیروهای آلمانی، اتریشی و ترک، قسمت‌های بزرگی از خاک روسیه را تصرف کردند. علاوه بر این سه کشور، چهارده کشور دیگر نیز، در اعزام نیرو و تدارکات دست داشتند. این کار، به منظور مهار انقلاب روسیه و جلوگیری از گسترش آن صورت گرفت. امپراتوری ژاپن، جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، آمریکا، پادشاهی مجارستان، پادشاهی صربستان، پادشاهی رومانی، پادشاهی ایتالیا، پادشاهی یونان و جمهوری دوم لهستان از جمله این چهارده کشور بودند.
پس از تسلط ارتش سرخ بر شهر ساحلی ولادی‌وستوک در اکتبر ۱۹۲۲ میلادی، از تب و تاب این جنگ به طرز قابل ملاحظه‌ای کاسته شد. بخش آیانو-مایسکی در کرانهٔ اقیانوس آرام، واپسین بخش از سرزمین‌های پیشین تزارها بود که تا ۱۷ ژوئن ۱۹۲۳ در دست جنبش سفید قرار داشت.
ابن سعد ممکن است به یکی از این اشخاص اشاره داشته باشد:
ونت‌ها مردمانی بودند باستانی که روزگاری در شمال خاوری ایتالیای کنونی در ونتو می‌زیستند. آنها به زبان ونتیک -که از زبان‌های هندواروپایی بود- سخن می‌گفتند. از زبان از میان رفتهٔ آنان پیرامون ۳۰۰ نوشتهٔ کوتاه مربوط به سده‌های ششم تا یکم پیش از میلاد برجای مانده‌است.
به احتمال نخستین باری که در تاریخ از ونت‌ها یادشده از سوی هومر در اثرش ایلیاد بوده‌است. او آنها را باشندهٔ کرانه‌های جنوبی دریای سیاه و همزمان با جنگ تروآ می‌خواند.
پالو () یکی از شهرهای اندونزی است که در جزیرهٔ سولاوسی قرار گرفته‌است. این شهر در ۱۶۵۰ کیلومتری شمال شرق جاکارتا و در مختصات جغرافیایی ۰ درجه و ۵۴ دقیقهٔ جنوبی و ۱۱۹ درجه و ۵۰ درجهٔ شرقی واقع شده‌است.
پالو در دهانهٔ رودخانهٔ پالو و در ساحل خلیج کوچکی قرار گرفته‌است. آب و هوای این شهر بسیار خشک است و به وسیلهٔ برآمدگی کوه‌های پیرامونش محافظت می‌شود.
پالو پایتخت استان سولاوسی مرکزی است. مساحت این شهر ۳۹۵٫۰۶ کیلومتر مربع بوده و جمعیت آن در حدود ۲۷۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است.
تراکیان (لاتین:Thraci؛ یونانی:Θρᾷκες) مردمانی ایرانی و سکایی تباری بودند که در روزگار باستان در مرکز، خاور و جنوب شرقی اروپا به‌خصوص منطقه تراکیه می‌زیستند. زبان تراکی از زبان‌های هندواروپایی بود. امروزه دانش پژوهش دربارهٔ زبان و فرهنگ تراکیان را تراکولوژی یا "تراک‌شناسی" می‌گویند.
بی‌مصرف‌ها یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ به نویسندگی دیوید کالاهام و کارگردانی سیلوستر استالونه است که در نقش اصلی نیز ایفای نقش کرده‌است. دیگر بازیگران اصلی جیسون استاتهام، جت لی، دولف لاندگرن، رندی کوچار، تری کروس، استیو آستین و میکی رورک به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ۱۳ آگوست ۲۰۱۰ در ایالات متحده اکران شد. این اولین قسمت از مجموعه فیلم‌های بی‌مصرف‌ها محسوب می‌شود. و اولین فیلمی از دولف لاندگرن بود که بعد از فیلم جانی نومانیک در سال ۱۹۹۵ اکران سینمایی داشت.
فیلم در مورد گروهی از مزدوران نخبه است که مأموریت دارند یک دیکتاتور آمریکای لاتین را سرنگون کنند که به زودی متوجه می‌شوند که یک عروسک خیمه شب بازی است که توسط یک مامور فاسد سابق سیا کنترل می‌شود. این ادای احترام به فیلم‌های اکشن پرفروش اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ است. توسط لاینزگیت توزیع شد. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد، صحنه های اکشن را تحسین کردند، اما از کمبود داستان انتقاد کردند. با این حال، از نظر تجاری موفق بود و در گیشه های ایالات متحده، بریتانیا، چین و هند، در رتبه اول باز شد و در مجموع ۲۷۴ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت. دنباله ای به نام بی‌مصرف‌ها ۲ در ۱۷ آگوست ۲۰۱۲ منتشر شد و دنباله دیگری به نام بی‌مصرف‌ها ۳ در ۱۵ آگوست ۲۰۱۴ منتشر شد. و بی‌مصرف‌ها ۴ نیز آماده اکران می‌باشد.
بی‌مصرف‌ها در فارسی ترجمه‌ای اشتباه از کلمه Expendables است. Expendables یعنی کسانی که رئیسشان آن‌ها را به چشم افرادی بدردبخور می‌بینند که اگر مردند مشکلی نیست و می‌شود براحتی آن‌ها را جایگزین کرد. Expendables یعنی قابل خرج و جایگزین‌پذیر و نه قابل مصرف یا بی‌مصرف.
فیلم‌برداری اصلی از ۲۸ مارس ۲۰۰۹ و در شهرهای ریودوژانیرو، نیواورلئان و لس‌آنجلس آغاز شد.
گروهی از مزدوران خبره برای انجام مأموریتی عازم آمریکای جنوبی می‌شوند تا یک ژنرال دیکتاتور به نام کازا را سرکوب سازند. رهبر گروه و متخصص اجرای استراتژی جنگی، بارنی روس (سیلوستر استالونه) است. گروه او را افراد خبره و ماهر در استفاده از سلاحهای جنگی تشکیل می‌دهند که شامل لی کریسمس (جیسون استاتم)، یینگ یانگ (جت لی)، هال سزار (تری کریوس) و تول راود (رندی کوتیور) است. اما در هنگام انجام مأموریت در این جزیره کوچک، روس و لی به یک آزادی خواه مرموز محلی به نام ساندرا (جیسل ایتیا) برخورد می‌کنند و بعد از آن نیز با یک مأمور سرویس مخفی آمریکا، CIA، به نام جیمز مونرو (اریک رابرتز) و دستیارش پین (استیو آستین) مواجه می‌شوند و بجایی اینکه در این مأموریت به کمک یکدیگر شر دیکتاتور را کم کنند تبدیل به دشمن خونی برای یکدیگر می‌شوند.
دنباله‌ای بر این فیلم با نام "بی‌مصرف‌ها ۲" در سال ۲۰۱۲ و همچنین دنباله دیگری در سال ۲۰۱۴ با نام "بی‌مصرف‌ها ۳" منتشر شد. همچنین بی‌مصرف‌ها ۴ در سال ۲۰۲۲ منتشر می‌شود.
آرنولد شوارتزنگر بعد از بیش از شش سال دوری از سینما برای اولین بار در این فیلم حضوری افتخاری (حدود ۳۰ ثانیه) داشت.
ژان-کلود ون دام شخصاً توسط استالونه پیشنهاد ایفای نقش را دریافت کرد، اما آن را رد کرد زیرا احساس می‌کرد هیچ ماهیت یا پیشرفتی برای این شخصیت وجود ندارد. ون دام بعداً به عنوان ضد قهرمان اصلی، ژان ویلن، در دنباله فیلم ظاهر شد.
همچنین از استیون سیگال خواسته شد که یک ظاهر کوتاه داشته باشد، اما به دلیل تجربیات منفی با تهیه کننده آوی لرنر، این پیشنهاد را رد کرد.
در ریاضیات، ماتریس هسین یا هسین، ماتریسی مربعی از مشتقات جزئی مرتبه دوم یک تابع اسکالر-مقدار است (به تابع اسکالر-مقدار، میدان بردای نیز می گویند). این ماتریس، خمیدگی موضعی یک تابع چند متغیره را توصیف می کند. ماتریس هسین در قرن نوزدهم توسط ریاضیدان آلمانی لودویگ اتو هسه توسعه یافت که بعد اسم او را بر این ماتریس نهادند. هسه، خود اولین بار از عبارت "دترمینان‌های تابعی" برای توصیف این اشیاء استفاده کرد.
فرض کنید formula_1 تابعی باشد که ورودی آن بردارهای formula_2 و خروجی آن formula_3 باشد. اگر تمام مشتقات جزئی مرتبه دوم formula_4 وجود داشته و روی دامنه تابع پیوسته باشد، آنگاه ماتریس هسین formula_5 از formula_4، ماتریس مربعی formula_7 است که اغلب آن را به صورت زیر نمایش می دهند:
یا می توان این ماتریس را به صورت معادله ای بر حسب اندیس های i و j به این صورت بیان کرد:
ماتریس هسین یک ماتریس متقارن است، از آنجا که طبق فرض مشتقات مرتبه دوم تابع مورد نظر پیوسته اند، نتیجه می شود که ترتیب دیفرانسیل گیری اهمیتی نخواهد داشت (قضیه شوارتز).
دترمینان ماتریس هسین را "دترمینان هسین" می نامند.
ماتریس هسین یک تابع چون formula_4 را به صورت ماتریس ژاکوبی گرادیان تابع formula_4 هم می توان نوشت:
آلوس ویتلیوس ژرمانیکوس با نام اصلی آلوس ویتلیوس (۱۵-۶۹) به مدت ۸ ماه بین ۱۶ آوریل تا ۲۲ دسامبر ۶۹ میلادی فرمانروای امپراتوری روم بود.
ویتلیوس با نام آلوس ویتلیوس در ۲۴ سپتامبر ۱۵ زاده شد. در سال ۶۸ میلادی از سوی گالبا، امپراتور وقت روم به فرماندهی لژیون‌های منطقهٔ راین سفلی گمارده شد. با آغاز سال ۶۹ میلادی و به قدرت رسیدن اتو، ویتلیوس نیز که در آن زمان در کلن بود خود را امپراتور نامید. پیروزی ژنرال‌های ویتلیوس در نبرد بدریاکوم به حکومت اتو پایان داد و ویتلیوس بر مسند قدرت نشست.
ویتلیوس در مدت کوتاه حکومت خود تمام وقتش را صرف خوشگذرانی و هرزگی نمود. همین امر سبب شد تا سربازانش او را هنگامی‌که وسپاسیان خود را در اسکندریه امپراتور جدید نامید ترک نمایند. ویتلیوس درطی دو جنگ از رقیب خود شکست خورد و به اسارت درآمد. او را در خیابان‌های رم بر روی زمین کشیدند و در ۲۲ دسامبر ۶۹ میلادی به قتل رساندند.
الکساندر بویسورت معروف به وودو voodoo (زاده ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۷ در شهر تورنتو ایالت اونتاریو کانادا)، یک پورن‌استار آمریکایی است.
وودو در سال ۱۹۹۹ وارد صنعت ساخت فیلم‌های جنسیت‌نگاری شد و تاکنون در نزدیک به ۵۰۰ فیلم پورنوگرافی از نوع سافت‌کور و هاردکور بازی داشته‌است که در ۱۵۰ حلقه از این فیلم‌ها با همسرش نیکول شریدان همبازی بوده‌است.
از سوی دیگر وی تا کنون در چهار صحنه کمپانی مافیا، ۲۱ صحنه کمپانی هاستلر (Hustler)، شانزده صحنه کمپانی بریزرز (Brazzers)، و ۱۱۹ صحنه کمپانی ریلیتی‌کینگز (RealityKings) به صورت آنلاین ظاهرشده‌است.
اوسک‌ها(لاتین:Osci؛ یونانی:Όπικοί, Όσκοί) مردمانی بودند که در روزگار رومیان در کامپانیای ایتالیای باستان می‌زیستند و به زبان اوسکی سخن می‌راندند. اوسک‌ها پس از سال‌ها زد و خورد با همسایگان رومیشان سرانجام از آنان شکست خوردند و به کشور آنان پیوستند. فرهنگ اوسک‌ها نیز در فرهنگ رومی حل شد و تنها نامی از آنان در ادبیات و جاینام‌ها بر جای ماند.
لکسینگتون استیل با نام اصلی کلیفتون تاد بریت (Clifton Todd Britt) بازیگر پورنوگرافی است. او برنده فستیوال فیلم‌های پورنوگرافیک آمریکا، در رشته‌های بازیگری و کارگردانی. مالک شرکت‌های مرسنری موشن پیکچر (Mercenary Motion Pictures) و بلک وایکینگ پیکچر کورپوریشن (Black Viking Pictures Inc). او اولین هنرپیشه مردی است که ۳مرتبه برنده بهترین بازیگر مرد درجشنواره AVN شده‌است.
تئوری‌های توطئهٔ ۱۱ سپتامبر دلایلی‌اند که ادعا می‌کنند حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ یا عمداً اجازه داده شدند یا این‌که یک عملیات پرچم دروغین اجراشده با عناصر نفوذی در دولت ایالات متحده بوده‌ است.
اعضای جنبش حقیقت ۱۱ سپتامبر از به‌کارگیری انحصاری اصطلاح «تئوری توطئه» از طرف رسانه‌های اصلی برای توصیف مواضع‌شان انتقاد کرده‌اند. دیوید ری گریفین می‌نویسد که رسانه‌های اصلی طوری وانمود می‌کنند که انگار توضیح رسمی و دولتی ۱۱ سپتامبر خودش یک تئوری توطئه نیست چرا که آن هم دال بر یک توطئه از طرف اسامه بن لادن و تیمش علیه ایالات متحده است. آنچه مهم است این است که کدام تئوری توطئه مبتنی بر مدارک مطلوب و استدلال‌های منطقی است. اما استفاده توهین‌آمیز از این توصیف فقط برای نظریات غیردولتی باعث می‌شود افراد بتوانند بدون بررسی مدارک پشتیبان توضیحات غیررسمی آن‌ها را تمسخر و رد کنند.
یک نظرخواهی انجام‌شده در سال ۲۰۰۶ توسط اسکریپس هاوارد و دانشگاه اوهایو نشان می‌دهد که «بیش از یک‌سوم جامعهٔ آمریکا مظنونند که مقامات رسمی دولت فدرال به تروریست‌های ۹/۱۱ کمک کرده‌اند یا این‌که برای متوقف‌کردن‌شان به اقدامی دست نزده‌اند تا این‌که آمریکا بتواند برای جنگ در خاورمیانه عازم شود.»
قابل‌توجه‌ترین تئوری، بیان می‌کند که فروپاشی مرکز تجارت جهانی و مرکز تجارت جهانی ۷ نتیجهٔ تخریب کنترل‌شده بودند تا این‌که نتیجهٔ تضعیف سازه‌ای حاصل از آتش‌سوزی باشد. یک اعتقاد دیگر این است که پنتاگون توسط یک موشک پرتاب‌شده به وسیلهٔ عناصری در دولت ایالات متحده مورد حمله قرار گرفت یا این‌که هواپیمای یک خط تجاری اجازهٔ این عمل را از طریق توقف کاری مؤثر نظامیان آمریکا پیدا کرد اهداف منسوب به توطئه‌گران در این تئوری‌های توطئه شامل تهاجم به افغانستان و عراق، منافع ژئواستراتژیک در خاورمیانه از جمله نقشه‌های خطوط لوله آغازشده در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ توسط آنوکل و سایر شرکت‌های نفتی است.
گزارش‌ها و مقالات منتشرشده توسط مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (ان‌آی‌اس‌تی)، "پاپیولر مکنیکس" و رسانه‌های عمده تئوری‌های توطئهٔ ۹/۱۱ را رد کرده‌اند. سازمان‌های مهندسی عمران پذیرفته‌اند که اثرات برخورد هواپیمای جت در سرعت بالا همراه با آتش حاصل از آن، نه تخریب کنترل‌شده، منجر به فروپاشی برج‌های دوقلو شده‌اند.Bazant, Zdenek P. and Mathieu Verdure. "Mechanics of Progressive Collapse: Learning from World Trade Center and Building Demolitions" in "Journal of Engineering Mechanics ASCE", Volume 133, Issue 3, pp. 308–319 (March 2007). Bazant and Verdure write, "As generally accepted by the community of specialists in structural mechanics and Structural engineering (though not by a few outsiders claiming a conspiracy with planted explosives), the failure scenario was as follows..." (continues with a four-part scenario of progressive structural failure). اما ان‌آی‌اس‌تی بیان کرده‌است که هیچ آزمایشی را روی هیچ گونه‌ای از باقی‌مانده‌های مواد منفجرهٔ موجود در خرابه‌ها انجام نداده‌است. همچنین منتقدین به روش‌شناسی و مفروضات گزارش‌های ان.آی.اس.تی و پاپیولر مکنیکس ایراد گرفته‌اند و نتایج گزارش را رد می‌کنند.
نیکول شریدان (متولد ۷ می ۱۹۷۷ در پنسیلوانیا) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است که در بسیاری از فیلمها به همراه همسرش وودو (الکساندر بویسورت) همبازی بوده‌است.
کلر دیمز بازیگر پورنوگرافی است که کارش را با رقص استریپ در رنو ایالت نوادا شروع کرد. او فعالیت در پورنوگرافی را در سال ۲۰۰۷ و هنگامی که ۲۶ ساله بود شروع کرد و از آن زمان تاکنون در بیش از ۱۰۰ فیلم به ایفای نقش پرداخته‌است. وی همچنین در تعداد زیادی از تارنماهای پورنوگرافی حضور فعال دارد. اولین صحنهٔ سکس مقعدی خودش را در سال ۲۰۰۷ و در فیلم «Big Wet Asses12» بازی کرد. در مارچ ۲۰۰۷، داغ‌ترین دختر پورنو در مجله هاستلر شد و در ماه نوامبر همان سال به عنوان دومین دختر داغ در این مجله انتخاب شد. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۹ دیمز و ۵ دختر دیگر ازجمله ناتاشا نایس، به جرم رفتار فاحشه آمیز در انظارعمومی، بازداشت و محکوم شد.
کلر در ژانویهٔ ۲۰۰۶ و در ۲۶ سالگی کار خود را در صنعت فیلم‌های بزرگسالان با رقصندگی استریپ. هنگامی که او به عنوان بازیگر آماتور(سکس) در وب سایت‌های شبکه‌ای BangBros ظاهر شد.
از زمانی که وارد این کسب و کار شد تاکنون در بیش از ۱۰۰ فیلم بازی کرده که آن‌ها را به هر دو صورت DVD و اینترنتی منتشر کرده‌است. او به تازگی موهایش را به رنگ بلوند درآورده و پستان‌هایش را بزرگ کرده‌است. (اندازهٔ پستان‌هایش به‌طور طبیعی و پیش از گذاشتن ایمپلنت ۳۴D است)
در کمتر از یک سال پس از این که فعالیت حرفه‌ای خودش را آغاز کرد، اولین سکس مقعدی را در فیلم Big Wet Asses 12 فیلم‌برداری کرد. او همچنین در فیلم‌های لزبین، فتیش و سکس بین نژادی هم شرکت می‌کند. او در مار ۲۰۰۷ به عنوان داغترین دختر توسط مجلهٔ هاستلر انتخاب شد و دوباره در همان سال و توسط همان مجله به عنوان دومین پورن استار داغ تازه‌کار انتخاب شد.
او در کنار گردن و مچ پایش را خالکوبی کرده‌است. همچنین یک خالکوبی متمایز بر روی شکمش دارد که شامل یک پروانه و متن "Hit It Harder". می‌شود
در ژوئن سال ۲۰۰۹ او و پنج نفر دیگر از جمله ناتاشا نایس برای لخت‌کردن پستان‌هایشان در ملاعام دستگیر و به جرم رفتار فاحشه آمیز محاکمه و زندانی شدند. وی پس از آن در تابستان و در مصاحبه‌ای با لگزینگتون استیل، بازنشستگی خود از پورن را اعلام کرد. سپس در نوامبر سال ۲۰۰۹ گزارش شد که او بازگشت خود به پورنوگرافی را در صفحهٔ مای اسپیس خود اعلام کرده.
لبخند‌های مسری او، انرژی در سکس، بدن زیبا و اشتهای فراوان برای آلت مردی سفت، او را از بقیه مردم و حتی از بسیاری از بازیگران پورنو متمایز ساخته‌است. او دو بار هم نامزد دریافت جایزهٔ AVN شد. یکی برای بهترین سکس دهانی و دیگری به خاطر بهترین سکس ظالمانهٔ سال. او علاقهٔ زیادی برای لیسیدن و بوسیدن آلت چرب دارد.
از او در freeones با رتبهٔ ۹۲۳، در بین زنان موجود در این تارنما یاد شده‌است. همچنین در این وبسایت ۵۳۸ گالری و ۹ فیلم هاردکور نیز دارد.
محشر به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
ویکرام ست विक्रम सेठ (زاده ۲۰ ژوئن ۱۹۵۲) نویسنده، شاعر، سفرنامه‌نویس و نویبسنده کتاب‌های کودکان است.
تیساگت‌ها یا گت‌های کوچک، برپایهٔ گزارش هرودوت نام قبیله‌ای بوده است که در شمال خاوری سکائیه -در روسیه و اوکراین کنونی- می‌زیستند.
به گفته باستان‌شناس سده ۱۹اُم، سر الیس مینز، فرم نام آن‌ها نشان می دهد که ثیساگت‌ها یک زبان ایرانی، مانند سکایی یا سرمتی، مانند ماساگت‌های همسایه (بر ساحل‌های شمال-شرقی دریای کاسپی) سخن می‌کردند.Ellis Hovell Minns, (2011; orig. 1903), "Scythians and Greeks: A Survey of Ancient History and Archaeology on the North Coast of the Euxine from the Danube to the Caucasus", Cambridge, Cambridge University Press p. 107.
هرودوت همچنین گزارش می‌دهد که میان تیساگت‌ها و بودین‌ها بیابانی جای داشته که گذر از آن هفت روز زمان می‌برده‌است. او می‌افزاید که رودهایی از سرزمین ایشان به دریای آزوف می‌ریزد، دانسته شده‌است که یکی از این رودها به احتمال همان است که به نام ولگا می‌شناسیم.
بازاندیشی زبان فارسی: ده مقاله، نام کتابی دربارهٔ زبان فارسی است که آن را متفکر ایرانی، داریوش آشوری، نوشته است. مجموعهٔ مقاله‌های این کتاب، بین سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۷۵ خورشیدی، برای نشریه‌های مختلف نگاشته شده و برای نشر در این کتاب، مورد بازنگری قرار گرفته‌اند.(آشوری، داریوش. بازاندیشیِ زبان فارسی، نشر مرکز، چاپ چهارم، ۱۳۸۶ صفحه‌ی۷)کتاب "بازاندیشی زبان فارسی"، بیش از همه به آسیب‌شناسی زبان فارسی و بررسی ریشه تاریخی این آسیب‌ها و عقب‌ماندگی‌ها می‌پردازدگفتگو با داریوش آشوری ، راه تجدد ایرانی از حافظ می‌گذرد. آکادمیا، سید یاسر میردامادی، به مقایسهٔ تمدنِ ایرانی و تمدنِ مدرن و دگردیسی‌های زبان در اثرِ برخوردِ این دو تمدن با هم توجه می‌کندگفتگوی مسعود لقمان با داریوش آشوری: زبان و مدرنیت ، وب‌گاهِ انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲۶ آبانِ ۱۳۸۸ و ضمنِ بیانِ رابطهٔ بینِ زبانِ یک جامعه با فرهنگِ آن، می‌کوشد تا با بازاندیشی و برطرف کردنِ مشکل‌های زبانیِ این جامعه، راه حلِ برطرف شدنِ مشکل‌ها و معضل‌های جامعهٔ ایرانی را بیابد.
این کتاب، نخستین بار در سال ۱۳۷۲ با نامِ «بازاندیشیِ زبانِ فارسی: نه مقاله» انتشار یافت. این مجموعه، شاملِ سخنرانی‌ها و مقاله‌هایی می‌شد که داریوش آشوری آن‌ها را در طیِ دو دهه ارائه کرده و در مجله‌ها و نشریه‌های مختلف چون نگین، رودکی، نشرِ دانش، نقدِ آگاه و کلک به چاپ رسانده بود. در سال ۱۳۷۵، با اضافه شدنِ مقالهٔ جدیدی به این کتاب، نامِ فرعیِ آن به " ده مقاله" تغییر یافت. نامِ این مقاله، «سرهم‌نویسی و جدانویسی» بود و پیش‌تر، در همان سال، در مجلهٔ نگاه، نشر یافته بود. در بینِ مقاله‌های این مجموعه، عنوانِ یکی از مقاله‌ها نیز موردِ ویرایش قرار گرفته است. مقالهٔ «پیرامونِ نثرِ فارسی و واژه‌سازی» — که قدیمی‌ترین مقالهٔ این کتاب نیز می‌باشد — با نامِ اصلیِ «فارسیِ دری و فارسیِ دری‌وری» در سال ۱۳۵۵ در مجلهٔ نگین ارائه گردیده بود.( ص. ۷)
آشوری در این کتاب، دو هدف را دنبال می‌کند. نخست می‌کوشد که مشکل‌های فعلیِ زبانِ فارسی را ریشه‌یابی کند و دوم آن‌که این مشکل‌ها را چاره‌جویی کند.( ص. ۱۱) در بخشِ نخست، آشوری با بررسیِ میزانِ آمیختگیِ واژه‌های عربی با واژه‌های فارسی، در اثرهای نثر فارسی، نشان می‌دهد که این میزان، به شکلِ عجیبی از پایانِ سدهٔ ششم و با کاهشِ نفوذِ سیاسیِ عربان در ایران، رو به افزایش می‌نهد. ( ص. ۲۰ نیز ص. ۱۰۲) ویران‌گرانِ زبانِ فارسی -کسانی که واژه‌ها و عبارت‌های سنگین و درشتِ عربی را به زبانِ فارسی آوردند.- پیش از همه و بیش از همه منشی‌های درباری بوده‌اند که واژه‌ها نزدشان به جایِ آن‌که حاملِ معانی و بیان باشد، هم‌چون ابزاری برای نشان دادنِ «فضل» و «دانش» بوده است. ( ص. ۲۰) بنابراین گناهِ آمیختگی واژگان عربی با فارسی، آن‌گونه که آشوری می‌گوید:
«نه به گردن هیچ عرب و عرب‌زبانی است و نه آمیختگیِ طبیعی زبان فارسی و عربی، به علتِ رابطهٔ همه جانبهٔ با یکدیگر، علت آن‌است، بلکه رشد یک بیماری به نام "سواد" و "فضل" آن را پدید آورده... ( ص. ۱۰۳)»
آشوری بزرگ‌ترین گرفتاریِ نثر فارسی را، جدایی اندک‌اندکِ زبان گفتار و نوشتار می‌داند ( ص. ۱۴) که سبب می‌شود ما، آن‌چه را که در ذهن داریم، بی‌درنگ ننویسیم، بلکه آن را با عبارت‌های غریب، قالبی و جعلی آمیخته کنیم و سپس به روی کاغذ بیاوریم. ( ص. ۱۵) دیگر مشکلِ امروزیِ زبان فارسی، برخوردِ سنت‌پرستانه با زبان است که به سبب نگرانی از بریده شدنِ رابطهٔ زبان با «میراث فرهنگی»، راه را بر دگرگونی و بازسازی زبان می‌بندد. ( ص. ۸۰ و نیز ص. ۱۰۵) آشوری هم‌چنین برای زبان‌نگاره یا رسم‌الخط زبان فارسی نیز مشکل‌هایی را بر می‌شمارد؛ یکسانی و شباهتِ بین شکل حرف‌های آن، فراوان بودنِ نقطه‌های حروفِ آن، بدون قاعده بودن سرهم‌نویسی‌ها و جدانویسی‌ها در آن، تعدادِ زیادِ حروفِ با صدایِ یکسان و نبودنِ نشانه برای برخی از مصوت‌های آن از جملهٔ مشکل‌های زبان‌نگارهٔ زبان فارسی است ( ص. ۱۳۱) که هر چند از نظر زیبایی‌شناسیک سبب برتری بر زبان‌های منطقی و قاعده‌مند (چون لاتینی) می‌شود، اما برای یک زبان علمی محدودیت‌هایی را فراهم می‌آورد. ( ص. ۱۷۶)
فراموش‌خانه و فراماسونری در ایران کتابی است از دهه ۱۳۴۰، نوشته اسماعیل رائین در سه جلد که ابتدا در ایتالیا و سپس در ایران به چاپ رسید. در این کتاب تاریخ سازمان‌های سری فراماسونری در ایران و نام چند صد عضو ایرانی این سازمان‌ها آورده شده‌است. در این کتاب ده‌ها کلیشه از مدرک عضویت، سوگندنامه، دعوتنامه به مجالس و تصاویر ایرانیان فراماسون ملبس به جامهٔ فراماسون‌ها آورده شده‌است.
این کتاب با کمک ساواک تهیه شد. اسدالله علم به نصیری دستور داد که مدارک تهیه و در اختیار رائین گذاشته شود.
سه جلد کتاب اسماعیل رائین حاوی اطلاعات مفیدی در مورد فراماسونری در ایران است. جلد اول کتاب شامل مقدمه‌ای بر فراماسونری و پیشینه آن است، جلد دوم به ساختار لژهای فراماسونری و تاریخچه آن‌ها در ایران می‌پردازد و در جلد سوم به‌طور اختصار لژهای ایران را واکاوی می‌کند.
به طور کلی، کار رائین حاوی ترکیبی از اطلاعات مفید و مهم به همراه موارد دیگر بی اهمیت و مطالبی بی ارتباط است که به روشی غیر علمی در کنار هم قرار می گیرند.
در ایران کتابها و نوشتارهای ضد فراماسونری که عمدتاً توسط نویسندگان مذهبی، ملی گرایان، رادیکال و بنیاد گرایان منتشر شده‌است، روش بیان تلخ ضد ماسونری اسماعیل رائین را دنبال می‌کنند که ماسون‌ها را به تمام انواع توطئه‌ها علیه ملت ایران متهم می‌کرد. تم تکراری این کتاب‌ها ارتباط ماسونری به نظریه توطئه جهانی انگلیس-صهیونیسم است. هرچند این کتابها اطلاعات اندکی بر کارهای رائین می‌افزایند.
هوشنگ شهابی در فصلی با عنوان «هذیان گوئی در تاریخ‌نگاری ایرانی» در مورد اسماعیل رائین و کتاب معروفش فراموشخانه و فراماسونری در ایران چنین می‌نویسد:Iran in the 20th Century: Historiography and Political Culture, Chapter 9: "Paranoid Style in Persian Histeriograophy" by Houchang Chehabi, p. 162
«اسماعیل رائین، مورّخ تأثیر گذار پیش از انقلاب اسلامی، کتابی چند جلدی در مورد فراماسونری منتشر کرد که در آن تقریباً همه نخبگان جامعه را به فرمانبری از فراماسون‌ها متهم نمود.»
روبرتو ساویانو (زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۹ در ناپل) نویسنده و روزنامه‌نگار ایتالیایی است.
مهمترین اثر ساویانو گومورا؛ سفری در قلمرو کامورا است که وی را به شهرت جهانی رساند.
او در این کتاب به شکل آشکار به امپراتوری مافیایی کامورا با کسب‌وکارش، رهبری و دارودسته‌اش پرداخته و از زمان انتشار این کتاب تا کنون تحت محافظت پلیس زندگی می‌کند.
تنها در کشور ایتالیا از این رمان ۲.۱ میلیون جلد فروش رفت و به ۴۲ زبان زنده دنیا نیز ترجمه شد.
متئو گارونه کارگردان ایتالیایی در سال ۲۰۰۸ فیلمی بر اساس این کتاب ساخته و جوایز بسیاری را نیز کسب کرد.
کارل زیگلر (۱۸۹۸-۱۹۷۳)، شیمی‌دان آلمانی و برندهٔ جایزهٔ نوبل شیمی در ۱۹۶۳ به همراه جولیو ناتای ایتالیایی برای تحقیقاتشان بر روی پلیمرها بود.
کارل زیگلر در ۲۶ نوامبر ۱۸۹۸ در هلسای آلمان زاده شد. در دانشگاه ماربورگ تحصیل کرد و به تدریس در هایدلبرگ و هال پرداخت. در ۱۹۴۳ به ریاست مؤسسهٔ تحقیقات کربنی ماکس پلانک در مولهایم رسید و در ۱۹۶۳ جایزهٔ نوبل شیمی را همراه با شیمی‌دان ایتالیایی، جولیو ناتا برای تحقیقاتش در زمینهٔ زنجیره‌های بلند پولیمری که به توسعهٔ مواد جدید صنعتی همچون پولیپروپیلن منجر شده بود دریافت داشت.
استان کامفائنگ فت (به انگلیسی Kamphaeng Phet) یکی از استانهای کشور تایلند است.
مساحت آن ۸٬۶۰۷ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۶۷۴۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان کامفائنگ فت از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید.
مرکز این استان شهر کامفائنگ فت است.
استان لوپبوری یا لوپ بوری (به انگلیسی Lopburi ) یکی از استانهای کشور تایلند است.
مساحت آن ۶٬۱۹۹ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۷۴۵۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان لپ بوری فت از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید.
مرکز این استان شهر لوپبوری است.
استان ناکون نایوک (به انگلیسی Nakhon Nayok) یکی از استان‌های کشور تایلند است.
مساحت آن ۲٬۱۲۲ کیلومترمربع می‌باشد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۲۴۱۰۰۰ نفر برآورد شده است .
استان ناکون نایوک از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید.
مرکز این استان شهر ناکون نایوک سیتی است.
استان ناکون پاتوم یا ناخن پاتوم (به انگلیسی Nakhon Pathom) یکی از استان‌های کشور تایلند است. مساحت آن ۲۱۶۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۸۱۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان ناکون پاتوم از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر ناخون پاتوم است.
استان ناکون ساوان (به انگلیسی Nakhon Pathom) یکی از استان‌های کشور تایلند است. مساحت آن ۹۵۹۷ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۱۰۹۰۰۰۰ نفر برآورد شده‌است.
استان ناکون ساوان از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر ناکون ساوان است.
آئورا رمانی کوتاه در ۴۹ صفحه از کارلوس فوئنتس رمان‌نویس مکزیکی است. این داستان در ۱۹۶۲ در مکزیک منتشر شد.
این داستان از زاویه دید دوم شخص مفرد (تو)بارگاس یوسا، ماریو؛ نامه‌هایی به یک نویسنده جوان؛ ترجمه رامین مولایی؛ انتشارات مروارید؛ تهران؛ چاپ اوّل ۱۳۸۲؛ ص ۶۶. روایت می‌شود. این اثر یکی از آثار موفق ادبیات آمریکای لاتین و از شاخص‌ترین آثار رئالیسم جادویی است که در عین حال دارای مشخصه‌های سوررئالیستی نیز هست.سوررئالیسم با نگاهی به "آئوراً بررسی می‌شود؛ خبرگزاری مهر؛
۸/۹/۱۳۸۷.
حذف این داستان از کتاب‌های درسی پورتوریکو باعث بحث و جدلهایی در محافل رسانه‌ای شد. از جمله این این کشمکشها اعتراض فوئنتس به این تصمیم بود.اعتراض کارلوس فوئنتس به حذف رمان «آئورا» از مدارس؛ خبرگزاری فارس؛ ۱۶/۱/۱۳۸۹. آموزش و پرورش پورتوریکو دلیل این تصمیم را زبان نامناسب این اثر خوانده بود.
این داستان به دست عبدالله کوثری به فارسی ترجمه و منتشر شد. در سال ۱۳۸۶ چاپ دوم ترجمه فارسی آن با تجدید نظر باز نشر شد.
توران (زبان روسی:Тура́н) نام شهری در جمهوری تووا روسیه است.این شهر در ۷۰ کیلومتری شمال غرب شهر کیزیل (که پایتخت تووا است) واقع شده است.این شهر در سال ۱۸۸۵ و توسط مهاجران روس که از سیبری آمده بودند ایجاد شد.جمعیت این شهر طبق آمارگیری سال ۲۰۰۲ ،۵۵۹۸ نفر بوده است.
کامِرشْپیل (به آلمانی: Kammerspiel) جنبشی در سینمای صامت آلمان بود که توسط فیلمسازانی چون فریدریش ویلهلم مورنائو و گئورگ ویلهلم پابست آغاز شد. خصوصیات اصلی این سینما شامل توجه به روانشناسی شخصیت، فقدان طراحی صحنه پیچیده و توصیف طبقهٔ کارگر آلمان بودند.ویکی‌پدیایی انگلیسی اولین فیلم کامراشپیل در آلمان پلکان عقبی (۱۹۲۱) ساختهٔ لئوپولد یسنر بود. این جنبش به شدت تحت تأثر تئاتر مجلسی ماکس راینهارت بود.کمالی نیا، صص ۵۴−۵۵
شخصیت‌های برجسته جنبش کامِرشْپیل عبارتند از:
سینمای سوم (به انگلیسی: Third Cinema) جنبشی در تاریخ سینما است که در کشورهای لاتین و آمریکای جنوبی در دهه شصت آغاز شد و هدف اصلی‌اش ایجاد سینمایی متفاوت با سینمای اول (سینمای هالیوود) و سینمای دوم (سینمای اروپا) بود. بنیان‌گذاران این جنبش، افرادی چون فرناندو سولاناس و اکتاو گتینو بودند. این افراد، سینمای آمریکا را سینمای کاپیتالیستی و سینمای اروپا را یک سینمای غیرسیاسی می‌دانستند و می‌خواستند از سینما به عنوان ابزاری ضداستعماری استفاده کنند. آن‌ها تنها سینمایی را اصیل می‌دانستند که به جای سرگرمی، آگاهی سیاسی و مبارزه را هدف خود کرده باشد. از این جهت با داستان‌گویی در سینما مخالف بودند و سینمای مستند را شکل اصلی سینمای خود قرار دادند.کمالی‌نیا، صص ۲۳۰–۲۳۱
سینمای اول سینمای هالیوود است که سعی در تبلیغ ارزش‌های برژوازی دارد، هدف این سینما سرگرم کردن مخاطب غیر فعال و پولسازی است. سینمای دوم سینمای اروپاست، این سینما برخلاف سنت هالیوود عمل می‌کند ولی این سینما در حقیقت به یک فرد وابسته است و در حقیقت فیلم بیانگر عقاید کارگردان به معنای مولف فیلم است . فیلم‌های سینمای دوم در دسته فیلم‌های هنری جای می‌گیرند. اما سینمای سوم یک سینمای غیر تجاری است که هالیوود را به چالش میکشد. این سینما بر خلاف سینمای دومی ابزاری برای بیان عقاید شخصی نیست و کارگردان مولف نیست بلکه صرفا نقش خود را به عنوان یک جز از کل مجموعه فیلم سازی بازی می‌کند. سینمای سوم مخاطب خود را برای سرگرمی جلب نمی‌کند بلکه با بیان حقایق اجتماع الهام بخش فعالیت‌های انقلابی می‌شود.
سینمای اول یا هالیوود دارای این خصیصه هاست : یک قهرمان معمولاً مرد دارد، پایانی خوش، دارای ساختار مشخص سه پرده‌ای و تدوین خطی است و سینمای سوم همه این موارد را نقض می‌کند، فیلم‌های سینمای سوم یک قهمرمان مشخص ندارد، پایان ان خوش نیست بلکه واقعیست و ساختار شکن و غیر خطی است .
بوصاصو یا بندر قاسم (زبان سومالیایی:Boosaaso) نام شهری در شمال سومالی است.
این شهر در ساحل جنوبی خلیج عدن واقع شده‌است و بندر اصلی کشور سومالی است.
این بندر در خلیج دهانه‌ای بلاد وادی واقع شده و پایتخت تجاری منطقه باری پانتلند است.
این شهر در گذشته به بندر قاسم معروف بوده و جمعیت آن در سرشماری اوت ۲۰۰۸، حدود ۹۵۰۰۰ نفر بوده‌است.
قلعه بن عیسی (در عربی: حصن بن عیسی )، یکی از دژهای تاریخی امارت شارجه و یکی از معالم بارز و جاذبهٔ گردشگری این امارت است، و یکی از نقاط دیدنی امارات متحده عربی به شمار می‌آید، که سالیانه تعدادی زیادی از گردشگری از موقع آن دیدن می‌کنند. این دژ تاریخی در منطقهٔ وادی حلو واقع شده‌است، در دوران گذشته این قلعه به نام «قلعه وادی الحلو» مشهور بوده‌است. این قلعه در سال ۱۹۳۶ میلادی توسط یکی کدخدایان منطقه بنام:عیسی بن خلفان الذباحی ساخته شده‌است، بنابراین «حصن بن عیسی» نامگذاری شده‌است. چنان‌که نوه وی به ما اطلاع دادند. وی گفتند که قلعه مزبور در قرن ۱۹ میلادی توسط جدش (عیسی ابن خلفان) برای حفاظت از منطقة ساخته شده‌است، أما تحدید سال بنیان آن به‌طور دقیق امکان‌پذیر نمی‌باشد.
در حال حاضر خرابه‌های این قلعهٔ تاریخی در روی تپه أی به چشم می‌خورد.
درحال حاضر این قلعه تاریخی بدستور حاکم شارجه در حال مرمت وباز سازی است.
«قلعه جاهلی» یکی از مشهورترین وبزرگترین قلعه‌های شهر العین است. این قلعه در جنب پارک ملی العین قرار دارد. تاریخ بنای قلعه به سال ۱۸۹۱ میلادی بر می‌گردد، وتوسط شیخ زاید أول بن خلیفه آلنهیان بنیادگذاری شده‌است، چنانکه در این بیت شعر حکاکی شده و در سردر ورودی قلعه نشان می‌دهد آمده‌است:
این قلعه در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ توسط ادارهٔ آثار باستانی و موزه‌ها در العین بازسازی شد و بعدها مجدداً توسط اداره فرهنگ و میراث فرهنگی ابوظبی در سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۸ مرمت شد. طی این مرمت چندین زیرساخت از جمله دفتر بازدیدکنندگان، فروشگاه‌های هدیه، کافه و میدان عمومی گسترده‌تر برای نمایشگاه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی در این قلعه ایجاد شد. این قلعه قرار است در آینده برای نقش‌های بزرگتر در گردشگری و فعالیت‌های اجتماعی در منطقهٔ العین بازسازی شود.
کمدی مهارت یا کمدیا دلارته نوعی از نمایش‌های مبتنی بر تئاتر بداهه‌سازی است که در سده ۱۶ در ایتالیا شکل گرفت. نام کامل این نمایش به ایتالیایی «commedia dell’arte all’improvviso» است به معنی «کمدی مهارت بداهه‌پردازی.»
به آن کمدی هنرمندان یا کمدی ماسک هم می‌گفتند.
کمدی دل آرته ترکیبی بود از لطیفه‌گویی،حاضر جوابی،شعبده بازی،حرکات آکروبات،رقص و موسیقی،مونولوگ و دیالوگ های خنده‌دار و تقلید.
چون این تئاتر در مقابل تماشاگرانی اجرا می‌شد که زبان ایتالیایی نمی‌دانستند، بازیگران در حرکات و حالات بدنی اغراق می‌کردند تا تماشاگران از زبان بدن آنها منظورشان را در‌یابند.
این شکل از شادی‌نامه بیشتر توسط هنرمندان چیره‌دستی که به فنون "پانتومیم" و بداهه‌پردازی آشنا بودند و توانایی فراوانی برای انجام حرکات آکروباتیک داشتند، توسط این بازیگران دوره گرد، از شهری به شهری دیگر اجرا می‌شد.(خبرگزاری کتاب ایران)
کمدی مهارت عمده توجه خود را به خلق تیپ‌های نمایشی مبذول می‌ساخت و معمولاً ۱۰ بازیگر تیپ‌های مختلف را به نمایش می‌گذاشتند. دلیل فراگیرشدن این شکل از نمایش امکان سفر گروه هنرمندان به نقاط مختلف و سبک بودن وسایل لازم صحنه بود، که شامل لباس بازیگران،
هک شده توسط security team
ماسک‌ها و شمشیرهای چوبی بود. پویایی و ریتم سریع اجراها و امکان بداهه‌سازی بازیگران با توجه به محل و شرایط اجرا گسترش آن را در ایتالیا، فرانسه، انگلیس و روسیه و آلمان فراهم کرد. کمدیادلارته با نمایش "تخت حوضی" ایرانی شباهت بسیاری دارد. (سوره مهر - ماهنامه)
در واقع هم شخصیت های اغراق آمیز در این نوع کمدی وجود داشت و هم‌ شخصیت های پیچیده.
همچنین از ماسک(صورتک) هم در این نمایش استفاده می‌شد.
از ویژگی های دیگر آن استفاده از زبان عامیانه(محاوره) و لهجه ها و گویش های مختلف و گاهاً نادرست در طول نمایش بود.
شکسپیر نمایشنامه "کمدی اشتباهات" را تحت تاثیز کمدیا دلآرته نوشت.
آرلِکینو: لوده که خدمتکاری زرنگ و چابک و ماهر است.
این شخصیت، صورتکی به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز می‌زند؛ با ابروهای متعجب و بالارفته، چشم‌های گربه‌ای، بینی کوتاه، گوشه‌های لب تا روی گونه و خال گوشتی بزرگ.
او لباس‌هایی می‌پوشد که پر از تکه‌‌پارچه‌های رنگارنگ وصله‌شده است.
۲- زانی‌ها: دو خدمتکار (مرد و زن) مسن، بی‌ادب و بدجنس. صورتک‌های آن‌ها به رنگ قهوه‌ای تیره است؛ با پیشانی بلند و برجسته و چشمانی ریز.
۳- پانتالونه: پیرمردی ثروتمند با لهجه ونیزی که اغلب با خدمتکارش زانی وارد ماجراهای عاشقانه می‌شود.
صورتک او به رنگ کرم روشن یا قهوه‌ای است با بینی قوزدار و ابروها و چشمانی رو به پایین و افتاده. این شخصیت، لباسی قرمز می‌پوشد با کتی تنگ و اغلب حیله‌گر، خسیس و عاشق تجمل است.
۴- ایل‌دوتوره: دکتر در طب یا حقوق با لهجه بولونی. طبل توخالی است و فقط ادعای فضل دارد.
لغات لاتین را اشتباه به کار می‌برد. ساده‌لوح است و معمولا گول می‌خورد.
رنگ صورتک او بنفش تیره است و بینی بزرگی دارد. لباس سرتاپا سیاه می‌پوشد با یقه و سرآستین‌های سفید و یک دستمال سفید هم از کمربند چرمی‌اش آویخته است.
۵- ایل‌کاپیتانو: کاریکاتوری از شجاعت! جسور کاذب. اغلب از رشادت‌هایش در جنگ‌های گذشته می‌گوید و دروغ‌پرداز است.
صورتک او به رنگ کرم روشن یا قهوه‌ای است. صورتک او ظاهری تهدیدآمیز دارد با یک بینی بزرگ و سبیل‌های مجعد.
۶- پولچینِلا: خدمتکاری مسن اهل ناپل. صورتک او بینی عقابی بزرگی دارد با ابروهای افتاده و چشم‌های گرد.
خال‌های زیاد و برجسته‌ای هم روی بینی، گونه و پیشانی دارد.
۷- بریگِلا: خدمتکاری مسن، حیله‌گر و مردم‌آزار. رنگ صورتک او متمایل به سیاه است و بینی پهن و مویی زیر لب پایینی دارد.
شخصیت‌های دیگر عبارتند از: گراتسیانو، ایناموراتو، پانتالون …
این کاروان‌سرا در شهر بستک و در بخش مرکزی شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید.
این کاروانسرا دربخش شرقی میدان آزادی شهر بستک واقع است، و از آثار دورهٔ صفویه به‌شمار می‌رود. بنا به صورت دو ایوانی با حجره‌های در طرفین است. دو اصطبل نیز در اضلاع شرقی وغربی کاروانسرا احداث شده‌است.