moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کارپجیانی، سرمربی فلامینگو از عملکرد تیمش خوشحال بود: "در نیمه اول فوق‌العاده بودیم، زمانی که فکر می‌کردم لیورپول بسیار ناامیدکننده است. زیکو کمی عقب‌تر بازی کرد و اگرچه او گل نزد، اما او بیشترین آسیب را وارد کرد." آندراده در مصاحبه‌ای که بعداً در مورد بازی انجام داد، به اهمیت بازیساز زیکو اذعان کرد: "زیکو بازیکن بزرگی در آن تیم بود، اما در کنار او کیفیت تیمی زیادی وجود داشت. در نیمه اول یک بازی دودل بود. در نیمه دوم، ما بازی را مدیریت کردیم". زیکو احساس کرد که بازیکنان لیورپول توانایی فلامینگو را دست کم گرفته بودند: "لیورپول بهترین تیم اروپا بود و به همین شکل ادامه داد. اما فلامینگو فوتبال خیلی بهتری بازی کرد و شاید آنها انتظار نداشتند که ما اینقدر قوی باشیم". یک تویوتا سلیکا به عنوان مرد مسابقه به زیکو اهدا شد.
پیزلی، سرمربی لیورپول، در توصیف عملکرد تیمش متأسف بود: "من هرگز تیم خود را اینقدر کسل کننده، فاقد ایده و تهاجمی ندیده بودم. من به سادگی نمی‌توانم آن را درک کنم." تامپسون، کاپیتان لیورپول نیز در مورد اینکه چرا آنها در برابر فلامنگو شکست خوردند، مطمئن نبود: "ما به آنها اجازه دادیم که سرعت بازی را دیکته کنند. ما باید سعی می‌کردیم به جای اینکه با سرعت پایین‌تر آنها را مطابقت دهیم، آن را تسریع کنیم. ما هرگز آنطور که می‌توانستیم بازی نکردیم" گریم سونس، هافبک لیورپول، عملکرد زیکو را تحسین کرد: "می‌خواستم ببینم که او در برابر یک چالش فیزیکی چه واکنشی نشان می‌دهد، اما نتوانستم آنقدر به او نزدیک شوم که متوجه شوم". لارنسون اعتراف کرد که بازیکنان بازی را به اندازه فلامنگو جدی نگرفتند: "ما بازی را جدی نگرفتیم، پسران برزیلی ده روز آنجا بودند، تمرین می‌کردند و سازگاری داشتند، و این برای آنها بسیار مهم بود. زیکو واقعاً عالی بود».
لیورپول لیگ دسته اول فوتبال ۸۲–۱۹۸۱ را در جایگاه اول، چهار امتیاز اختلاف نسبت به ایپسویچ تاون در جایگاه دوم، به پایان رساند. آنها همچنین جام لیگ فوتبال ۸۲–۱۹۸۱ را بردند و تاتنهام هاتسپر را ۳–۱ در فینال شکست دادند. علیرغم موفقیت‌های داخلی لیورپول، این تیم نتوانست عنوان خود در جام باشگاه‌های اروپا را حفظ کند. آنها در مرحله یک‌چهارم نهایی پس از شکست ۲–۱ برابر تیم بلغارستانی زسکا صوفیه حذف شدند.
فلامینگو در سال ۱۹۸۲ جام سری آ برزیل را با شکست گرمیو در فینال برد. با این حال، آنها نتوانستند عنوان خود را در جام لیبرتادورس را در سال ۱۹۸۲ حفظ کنند. آنها به نیمه نهایی رسیدند، اما توسط برنده نهایی، پنیارول حذف شدند.
تصمیم شورای فیفا در سال ۲۰۱۷، همه برندگان قبلی جام بین قاره‌ای را همراه با برندگان جام باشگاه‌های جهان، قهرمان جهان می‌دانست. دو تیم بار دیگر در فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۹ به مصاف یکدیگر رفتند. لیورپول فینال را ۱–۰ در وقت اضافه برد.
جام بین قاره‌ای ۱۹۸۲ بیست و یکمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه استون ویلا، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۸۲–۱۹۸۱، و باشگاه پنیارول، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۸۲ برگزار شد.
الکل در کاربرد پزشکی به عنوان ضدعفونی‌کننده، گندزدا و پادزهر کاربرد دارد. پیش از ورود سوزن به بدن و جراحی مقداری الکل بر روی پوست مالیده می‌شود تا آن ناحیه از پوست گندزدایی شود. همچنین پرستار و پزشک نیز از الکل برای گندزدایی دستان خود استفاده می‌کنند. از الکل برای ضدعفونی کردن دیگر سطح ها و در دهانشویه‌ها هم استفاده می‌شود. در موارد مسمومیت با متانول و اتیلن گلیکُل، در صورت نبود فومپیزول از اتانول به عنوان دارو استفاده می‌شود.
اعمال الکل بر پوست می‌تواند باعث خارش در پوست شود. همچنین اتانول ماده ای آتشگیر است و باید مراقب سوزاندن پوست در هنگام اعمال آن بود. از جمله الکل‌های کاربردی در پزشکی می‌توان به اتانول، الکل دناتوره، ۱-پروپانول و ایزوپروپیل الکل اشاره کرد. الکل‌ها در برابر گروهی از میکروب‌ها اثرگذارند اما در برابر هاگ‌ها مؤثر نیستند. الکل با غلظت ۶۰ تا ۹۰ درصد بهترین عملکرد را دارد.
از سال ۱۳۶۳ از الکل به عنوان ضدعفونی‌کننده استفاده می‌شود و از اواخر دههٔ ۱۸۰۰ شواهد تاییدکننده برای این کاربرد پیدا شده‌است. الکل در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت جای دارد. فرمول‌های تجاری الکل به عنوان ضدعفونی‌کننده دست و دیگر مواد مانند کلرهگزیدین در دسترس قرار دارد.
چو چو چارلز یک بازی ویدئویی ترسناک مستقل محصول ۲۰۲۲ است که توسط "بازی‌های دوستاره" ساخته و منتشر شده است. بازیکن کنترل یک شخصیت شکارچی هیولا را با هدف ارتقاء سیستم دفاعی قطار خود به منظور مبارزه و شکست شخصیت آنتاگونیست اصلی، چارلز، یک هیولای ترکیبی شیطانی قطار عنکبوتی که در مناظر پرسه می‌زند و به دنبال مردمی برای خوردن است، بر عهده دارد. این بازی نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد، اگرچه استقبال بازیکنان مثبت‌تر بود.
گیم‌پلی شامل سفر در یک نقشه جهان باز در قطار، انجام وظایف برای ان‌پی‌سی‌های بازی، جمع‌آوری لوت و استفاده از آن برای ارتقاء قطار به منظور مبارزه با چارلز است که به‌طور دوره‌ای بازیکن را شکار می‌کند. هدف از این بازی جمع آوری سه تخم درخشان است که چارلز را برای مبارزه با بازیکن به عنوان باس‌فایت نهایی احضار می کند. بازی حدودا سه تا پنج ساعت طول می‌کشد تا تمام شود.
نقشه بازی، جزیره‌ای را نشان می‌دهد که با خطوط راه‌آهن به هم پیوسته پوشانده شده است که قطار بازیکن را به مکان‌هایی می‌برد که می‌توان برای شخصیت‌های ان‌پی‌سی ماموریت‌ها را تکمیل کرد. چهار شخصیت اصلی ان‌پی‌سی هستند که داستان اصلی را پیش می‌برند. علاوه بر چارلز، بازیکن با دشمنان انسانی مسلح نیز روبرو می‌شود که از سه تخم درخشان مورد نیاز برای تکمیل بازی محافظت می‌کنند. بازی، بازیکنان را تشویق می‌کند تا از مخفی کاری استفاده کنند تا از کنار این نگهبانان برای سرقت تخم‌ها و فرار بدون اطلاع قبلی استفاده کنند، اگرچه می‌توان به سادگی از کنار آنها فرار کرد. ماموریت‌های اختیاری بازی معمولاً شامل واکشی اشیا برای شخصیت‌های ان‌پی‌سی است.
بازیکن یک شخصیت ناشناس و شکارچی هیولا را کنترل می‌کند که به جزیره آراناروم احضار می‌شود تا با چارلز که دوستش یوجین او را "نیم قطار، نیم گیگا عنکبوت" توصیف می‌کند، برخورد کند. به محض ورود، چارلز به آنها حمله می‌کند و یوجین را می‌کشد، اما نه قبل از اینکه به بازیکن بگوید تخم‌های چارلز را پیدا کند، که بازیکن می‌تواند از آنها برای احضار و مبارزه با چارلز استفاده کند.
پائول، پسر یوجین و معدنچیان جزیره نقشه‌ای برای شکست دادن چارلز تدوین کرده‌اند، اما برای اجرای آن به بازیکن نیاز دارند. بازیکن با قطاری که با یک تفنگ نصب شده است در جزیره رها می‌شود و هدف آن این است که جزیره را طی کند تا با شخصیت‌های مختلف ان‌پی‌سی ملاقات کند. این شخصیت‌ها کلیدهای معدن‌هایی را که تخم‌های درخشان چارلز در آن قرار دارند، تکه‌هایی برای ارتقای قطار و سلاح‌هایی برای مبارزه بهتر با چارلز به بازیکن می‌دهند. بازیکن همچنین با فرقه‌هایی به رهبری وارن چارلز سوم که قصد دارند از چارلز برای تسلط بر جهان استفاده کنند، در تماس است.
پس از جمع آوری هر سه تخم، بازیکن چارلز را احضار می‌کند که به "چارلز جهنمی" تبدیل می‌شود و وارن را قبل از حمله به بازیکن می‌کشد. پس از یک نبرد طاقت فرسا، بازیکن با موفقیت چارلز را بر روی پلی که آنها و پائول با مواد منفجره ساخته بودند فریب می‌دهد و آن را منفجر می‌کند و چارلز شدت سقوط می‌کند و این سقوط، او را به مرگ می‌کشاند و سر او در یک میله فلزی تیر، فرو می‌رود.
با این حال، در یک صحنه پس از تیتراژ، مشخص شد که چارلز چندصد تخم در یک غار پنهان کرده است که نشان دهنده بازگشت اوست.
چو چو چارلز توسط گاوین آیزنبیز به تنهایی با استفاده از آنریل انجین توسعه داده شد. او روند توسعه را در وبلاگ‌های یوتیوب خود ثبت کرد.
چو چو چارلز از چارلی چو چو الهام گرفته شده است، کتابی برای کودکان در سال ۲۰۱۶ که توسط استیون کینگ به عنوان بخشی از مجموعه "برج تاریک" نوشته شده است، و همچنین توماس، انجین تانک.
این بازی در ۹ دسامبر ۲۰۲۲ برای ویندوز منتشر شد، اگرچه آیزنبیز قصد دارد بازی را به کنسول‌ها نیز منتقل کند.
پس از انتشار اولین تریلر در سال ۲۰۲۱، این تریلر در اینترنت پخش شد و واکنش‌هایی را در وب‌سایت‌هایی مانند توییتر و ردیت برانگیخت.
چو چو چارلز امتیاز ۵۳ از ۱۰۰ را در سایت مجموع بررسی متاکریتیک دریافت کرد که نشان‌دهنده "بررسی‌های ترکیبی یا متوسط" است.
استیو هوگارتی از راک، پیپر، شات‌گان این بازی را به عنوان "بسیار کوتاه و خسته کننده برای بازی برای مدت زمان طولانی" توصیف کرد. او گفت که بازی مفهوم خوبی دارد، اما این مفهوم بسیار نازک کشیده شده است. زک زویزن از کوتاکو از بازی به دلیل اتکا به "بخش‌های مخفی کاری بد"، فقدان ترس، و مدت زمان کوتاه بازی انتقاد کرد. تراویس نورثاپ از آی‌جی‌ان به بازی امتیاز ۴ از ۱۰ داد و آن را به‌عنوان «سطحی» و «کسل کننده‌تر از آن چیزی که (او) فکر می‌کرد ممکن بود» توصیف کرد. او همچنین بخش‌های مخفی کاری را به عنوان "به طرز تهاجمی نه سرگرم کننده" توصیف کرد. زویی هندلی از دستراکتید به بازی نمره ۶.۵ از ۱۰ را داد و آن را به عنوان یک بازی "خوب" توصیف کرد.
تو خیلی دیوانه‌ای یک فیلم استندآپ کمدی محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی توماس شلم با بازی مارتین لارنس است. این اولین فیلم مهم و استندآپ لارنس بود. لارنس در این فیلم کت و شلواری مشکی و چرمی شبیه کمد لباسی که ادی مورفی در فیلم‌های دلیریوس و مورفی بی‌تجربه پوشیده بود می‌پوشد.
در این فیلم، لارنس در مورد موضوعات مختلفی مانند موفقیت، رشد، اعمال جنسی و نژادپرستی اظهار نظر نظر می‌کند. این کنسرت در تئاتر مجستیک در سال ۱۹۹۳ در شهر نیویورک و قبل از ورود جمعیت فیلمبرداری شد. همچنین در راتن تومیتوز بر اساس بررسی‌های ۱۰ منتقد، دارای ۵۰٪ تاییدیه است.
باغ استاد رودکی اولین پارک فرهنگی و تفریحی تاجیکستان است که در سال ۱۹۳۲ در شهر دوشنبه تأسیس شد. مساحت آن ۱۸٫۳ هکتار است.
این باغ در سال ۱۹۳۳ طبق پروژه معماران شهر لنینگراد، م. بارانوف و ن. بارانوف ساخته شد. نسخه‌ای برنزی از مجسمه لنین که در نزدیکی مؤسسه اسمولنی در لنینگراد روسیه ساخته شده بود به دوشنبه آورده شد و در مرکز پارک تفریحی مرکزی قرار داده شد؛ بنابراین، در دوران شوروی، پارک مرکزی فراغت و استراحت شهری دوشنبه به نام V.I. لنین نامگذاری شده بود.Салия Мамаджанова, Рустам Мукимов. Архитектура и градостроительство Душанбе (история, теория и практика). — Душанбе, 2008. — С. 278
سال ۱۹۹۴ این باغ، باغ مرکزی فرهنگ و فراغت و پس از بازسازی در سال ۲۰۰۸ «باغ استاد رودکی» نام گرفت. «باغ استاد رودکی» از نخستین روزهای تأسیس دارای تالار خوانش (سالن مطالعه)، بنگاه تکنسین‌های جوان، خانهٔ ورزش (سالن ورزشی)، کیناتیتر (سینمای) تابستانه، میدانچه (زمین)های ورزشی والیبال، بسکتبال، فوتبال، کُشتی و… بود. همزمان در باغ دسته‌های درمه و خار (گروه‌های نمایش و گروه کر) و موسیقی و رقص هنرنمایی می‌کردند. تئاتر تابستانه داشت، که در صحنهٔ آن گروه‌های هنری از پایتخت، ولایت‌ها، فیلرمانیه (فیلارمونیک) دولتی تاجیکستان و از دیگر جمهوریهای اتّحاد شوروی کنسرت‌ها نمایش می‌دادند؛ دانشمندان و شخصیت‌های معروف با مردم ملاقات می‌کردند. باغ تا سال ۲۰۰۸، ۷/۵ هکتار مساحت داشت. سال ۲۰۰۸ به‌طور کلّی بازسازی شد و به یک استراحتگاه سرسبز و گوارا بدل گشت. «باغ استاد رودکی» دارای ۱۸۴۰ بیخ (اصله) درختان آرایشی (زینتی)، ۴۱۰۵ مترمربع گلگشتها، ۸۶۶۱ مترمربع چمنزار، ۴۲۶۶۷ مترمربع راهرو و جاده‌ها می‌باشد. در مرکز باغ پیکر سردفتر ادبیات کلاسیکی فارسی-تاجیکی استاد رودکی قامت افراخته است، که در پایهٔ آن نمایش‌های هنری، ملاقات و دیدارها با دانشمندان و صاحب‌نظران برگزار می‌گردد. در باغ از سمت خیابان رودکی ۴۱ حوض و فوّاره ساخته شده‌است، که با شعاع‌های رنگارنگ خود به زیبایی آن حسن تازه افزوده می‌کنند.
لورا برلین (; ) بازیگر و مدل اهل کشور آلمان است. او بیشتر برای ایفای نقش ملکه اِمای نورماندی در مجموعهٔ تلویزیونی اصلی نتفلیکس، "" (۲۰۲۲) شناخته شده‌است.
لورا در سن پانزده سالگی توسط یک آژانس مدلینگ کشف شد و تبدیل به یک مدل گردید. دو سال بعد او به ویوا مدلز پیوست و در فشن شوهای هوگو باس، بالینسیاگا، میشائیل میخالسکی، و فورنانینا شرکت کرد. در این بین، او در آی‌ام‌جی مادلز نیز مشغول به‌کار بود و مرتباً به پاریس و میلان دعوت می‌شد. او در هفده سالگی در صفحهٔ اول نسخهٔ ایتالیایی مجله "اِل" قرار گرفت. او سپس در دیگر مجلات مرتبط با مدلینگ ظاهر شد. از زمان فارغ‌التحصیلی‌اش در سال ۲۰۰۹، برلین به‌طور تمام وقت به عنوان یک مدل کار کرده‌است، و با چندین آژانس نامدار مدلینگ در سراسر جهان قرارداد امضاء کرده‌است.
لائورا وونچ (؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۵۴) بازیگر و نویسنده اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "لهستان بازسازی‌شده"، "قرارداد"، "پدر متیو"، "در خیابان سپولنی"، "پرستار کودک"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "طایفه" و "صفر-هفت، به‌گوشم" اشاره نمود.
حرف‌های کثیف نیمه‌شب یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۱ به نویسندگی و کارگردانی تاپر کارو با بازی مارتین لارنس، جان ویثرسپون، تام لیستر جونیور و مارک کوری است.
این فیلم در فوریه ۱۹۹۱ اکران شد و در گیشه یک میلیون دلار فروخت. فقط در نسخه محدود موجود بود. این فیلم به‌طور کلی توسط منتقدان مورد توجه قرار گرفت و در لس آنجلس، کالیفرنیا فیلمبرداری شده‌است.
استندآپ کمدین، تری لومبار، (با بازی لارنس) یک مرد بامزه محلی است که در مشکلات زیادی به سر می‌برد. او نمی‌تواند قبض تلفن ۶۷ دلاری خود را پرداخت کند. او با ماشینی رانندگی می‌کند که فقط یک دنده عقب دارد. او در تلاش برای ساخت آن در یک باشگاه کمدی محلی به نام دوکی است. در نهایت، او با همسر مالک رابطه نامشروع دارد تا در باشگاه توجه بیشتری را به خود جلب کند.
ایست فیرفیلد (به انگلیسی: East Fairfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بخش فیرفیلد، شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است.
فردریک‌تاون (به انگلیسی: Fredericktown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
گلاسگو (به انگلیسی: Glasgow) یک اجتماع ثبت نشده در آمریکا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است.
هایلندتاون (به انگلیسی: Highlandtown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. هایلندتاون ۳۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنزینگتون (به انگلیسی: Kensington) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
میلپورت (به انگلیسی: Millport) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. میلپورت ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیگنال (به انگلیسی: Signal) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بخش الکرون، شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. سیگنال ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عادت ، در برخی از کاربردها در زیست‌شناسی، به گونه‌های مختلف از جنبه‌های رفتار یا ساختار اشاره دارد، به شرح زیر:
"حالت زندگی" (یا "سبک زندگی"، "modus vivendi") مفهومی است که به «عادت» مربوط می‌شود و گاهی از آن به عنوان "عادت جانور" یاد می‌شود. ممکن است به قابلیت‌های جنبش اشاره داشته باشد، مانند «(عادت حرکتی»، بی‌تحرک، بی‌تحرک، رفتار و سازوکارهای تغذیه، حالت تغذیه (زندگی آزاد، انگلی، ناجندندگی، ساپرتروفیک، نوع تغذیه‌ای)، نوع زیستگاه (خشکی‌زی) درختی، آبی، دریایی، آب شیرین، آب دریا، اعماق دریا، پلاژیک، شناگر، پلانکتون و غیره)، دوره فعالیت (روزانه، شبانه)، انواع برهم‌کنش بوم‌شناختی و غیره.
عادت‌های گیاهان و جانوران اغلب در پاسخ به تغییرهای محیطی تغییر می‌کند. به عنوان مثال: اگر گونه‌ای دچار بیماری شود یا تغییر شدید زیستگاه یا آب‌وهوای محلی وجود داشته باشد یا به منطقه دیگری منتقل شود، در آن صورت عادت‌های عادی ممکن است تغییر کند. چنین تغییرهایی ممکن است آسیب‌شناسی یا سازگاری باشد.
یونیتی (به انگلیسی: Unity) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. یونیتی ۳۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولی (به انگلیسی: Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. ولی ۳۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلیامزپورت (به انگلیسی: Williamsport) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بخش مدیسون، شهرستان کلمبیانا، اوهایو واقع شده‌است. ویلیامزپورت ۲۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مجید غفوری روزبهانی (زادهٔ ۱۳۳۲) سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی است که به عنوان شهردار کرمانشاه، و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ به‌عنوان استاندار کرمانشاه فعالیت می‌کرد.انتخاب استاندار جدید کرمانشاه با استقبال شخصیتهای محلی روبه رو شد
پرازئودیمیم(III) یدید () یک نمک معدنی با فرمول PrI3 می‌باشد. مولکول این نمک از یک اتم عنصر کمیاب پرازئودیمیم و سه اتم ید تشکیل شده‌است.
حرارت دادن عنصر پرازئودیمیم و ید در یک محیط بی‌اثر باعث تولید یدید پرازئودیمیم (III) می‌شود:
همچنین این نمک را می‌توان با حرارت دادن پرازئودیمیم با یدید جیوه (II) بدست آورد:
یدید پراسئودیمیم (III) بلورهای سبز رنگی را تشکیل می‌دهد که در آب محلول هستند.
در قارچ‌شناسی، ساقه یک ویژگی ساقه‌مانند است که از کلاهک قارچ حمایت می‌کند. مانند تمام بافت‌های قارچ به‌جز گشن‌لایه، ساقه از بافت نخینه استریل تشکیل شده‌است. با این حال، در بسیاری از موارد، گشن‌لایه حاصلخیز تا حدودی به سوی پایین امتداد می‌یابد. به قارچ‌هایی که نوک دارند گفته می‌شود که ساقه‌دار (Stipitate) هستند.
مزیت تکاملی یک ساقه به‌طور کلی در میانجی بودن پراکندگی هاگ در نظر گرفته می‌شود. یک قارچ افراشته آسان‌تر هاگ‌های خود را در جریان باد یا جانوران در حال عبور آزاد می‌کند. با این وجود، بسیاری از قارچ‌ها از جمله قارچ‌های فنجانی، قارچ‌های پفی، قارچ‌های تاقچه‌ای، فندقی‌قارچ‌سانان، قارچ‌های ژله‌ای، ناخنک غلات، و سیاهک‌ها، ساقه ندارند.
هینس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دوروتا استالینسکا (؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۵۳) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کنترل"، "پرستار کودک"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی"، "ده فرمان"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "سکسمیشن" و "مرد مرمرین" اشاره نمود.
روژینا (۱۶ آوریل 1973روجینا: أنا موالید 1973.. وندمت علی "حدیث الصباح والمساء"، شبکة رؤیة الإخباریة )، بازیگر مصری است. او دارای لیسانس بازیگری و کارگردانی از مؤسسه عالی هنرهای دراماتیک است. او در سال ۱۹۹۴ با سریال " خانواده " و سال ۱۹۹۷ با فیلم " سرنوشت " درخشید و شناخته شد. او در جوانی با اشرف زکی که برادر بازیگر زن مگدا زکی است ازدواج کردأصبحت أماً بعمر الـ 18 عاماً وهذا ما أتمناه لمستقبل ابنتیّ، مجلة سیدتی حاصل آن دو دختر به نام‌های «مایا» که وارد عرصه کارگردانی شد و «مریم» است.
مؤسسهٔ نیکوکاری میزبانان خورشید نام مؤسسه‌ای خیریه است که در سال ۱۳۹۲ با هدف اصلی تأمین تمام یا قسمتی از هزینه دارو و درمان بیماران بستری یا سرپایی نیازمند است، به نحوی که هیچ بیماری به دلیل نداری و فقر ناگزیر از ادامه درمان منصرف نشود در مشهد توسط جمعی از افراد فرهیخته میهن دوست و علاقه‌مند خدمت به بیماران نیازمند و صعب العلاج تأسیس شد.
اولویت اصلی مؤسسه، حمایت و کمک به بانوان نیازمند، به ویژه زنان سرپرست خانوار و کودکان بیمار و در مرحله بعد سایر بیماران نیازمندپویش «چراغی بر افروز» در مشهد آغاز شداست.http://khorasanrazavi.khorasannews.com/newspaper/BlockPrint/171218
این مؤسسه علاوه برحمایت از بیماران، در سایرحوزه‌های خدمات اجتماعی، حمایتی مانند: جلب مشارکت خیّرین، کمک به حل مشکلات مختلف موجود در مراکز درمانی، برگزاری مهمانی و جشن جهت کمک به ترویج فرهنگ خیرخواهی، کارگشایی و تهیه اقلام و تجهیزات پزشکی مورد نیاز بیماران و مراکز درمانی نیز فعالیت می‌کند.حمایت چهره‌های ورزشی خراسان از پویش «چراغی برافروز»داغ کرونا بر معیشت نیازمنداننایب رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران: مردم باید برای مقابله با کرونا آستین‌های خود را بالا بزنندرئیس خانه صنعت ، معدن و تجارت خراسان رضوی :فعالان اقتصادی برای مقابله با کرونا آستین‌ها را بالا بزنند
دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اسفراین یکی از دانشکده‌های دولتی ایران و تحت پوشش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در شهر اسفراین و استان خراسان شمالی است.
دانشکده علوم پزشکی اسفراین
در حال حاضر این دانشکده دارای یک مرکز آموزشی درمانی است:
کانتینفلاس () فیلم درام کمدی زندگی‌نامه‌ای مکزیکی ۲۰۱۴ به کارگردانی سباستین دل آمو است. در این فیلم که بر اساس زندگی بازیگر و کمدین، کانتینفلاس، ساخته شده‌است، ستارهٔ سینما اسکار جانادا به عنوان نقش اصلی، مایکل امپریولی، ایلزه سالاس، باربارا موری، آنا لایوسکا، کاساندرا سیانگروتی و آدال رامونز نقش آفرینی می‌کنند. این فیلم در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴، در مکزیک به اکران درآمد. در ایالات متحده آمریکا، روز ۲۹ اوت ۲۰۱۴ اکران شد. این فیلم به عنوان محصول مکزیک برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، ولی بین کاندیداها قرار نگرفت.
هانا دونوفسکا (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۵۸- درگذشته ۱ اوت ۲۰۱۹) بازیگر و مجری اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "صفر-هفت، به‌گوشم"، "۳۹ و نیم"، "دوستان"، "قانون حقیقی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "کارآگاهان جنایی"، "عشق اول"، "در خوشی و سختی"، "دست‌نیافتنی"، "خوک‌ها" و "پایانی نیست" اشاره نمود.
ایدا ویکتوریا نُواکوفسکا-هرندان (؛ زادهٔ ) بازیگر، هنرمند رقص و مجری اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اتاق خودکشی" و "دست‌نیافتنی" اشاره نمود.
گوردون ماکس گولوب (۱۶ ژوئن ۱۹۱۲–۷ سپتامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی زاده اتریش در دوره رایش سوم بود که در طول جنگ جهانی دوم در "لوفت‌وافه" خدمت کرد. او بیش از ۳۴۰ پرواز رزمی خود ۱۵۰ پیروزی هوایی تأیید شده کسب کرد که بیشتر آن‌ها در جبهه شرقی حاصل گشت. گولوب به جهت این موفقیت‌ها جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود.
گوردون گولوب روز ۱۶ ژوئن سال ۱۹۱۲ در وین در اتریش زاده شد. اصالت پدری او به اسکاتلند بازمی‌گشت و نام خانوادگی آن‌ها مک‌گولوب بود. خانواده او اهل گراتس و پدر و مادرش هر دو هنرمند بودند. گودرون از کودکی به مهندسی و هوانوردی علاقه داشت و سال ۱۹۳۱ در دوران دبیرستان نخستین گلایدر خود را در تیرول ساخت و در یک فرودگاه قدیمی در نزدیکی اینسبروک به پرواز درآورد. مدرک آ و ب گلایدررانی را اخذ کرد و خود به یک مربی تبدیل شد. در این زمان مشغول به تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه گراتس بود.
گولوب سال ۱۹۳۳ در رسته توپخانه به نیروی زمینی اتریش پیوست و یک سال بعد به نیروی هوایی منتقل شد. سه سال در دانشکده نظامی ترزیان در وینر نویشتات مشغول به تحصیل بود. پس از دریافت آموزش به عنوان خلبان، روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۶ با درجه ستوان دومی خدمت خود را آغاز کرد. گولوب تا سال ۱۹۳۸ که اتریش به آلمان ملحق گشت، به عنوان مربی خلبانان تازه‌کار فعال بود.
گولوب سال ۱۹۳۸ با درجه ستوان یکمی وارد "لوفت‌وافه"، نیروی هوایی رایش سوم شد. او از حامیان معتقد حاکمیت حزب ناسیونال سوسیالیست بر آلمان به حساب می‌آمد. در این هنگام پیشوند «مک» را از نام خانوادگی خود زدود اما همچنان به «مک» ملقب بود.
گولوب از روز نخست جنگ جهانی دوم با جنگنده سنگین دوموتوره مسرشمیت ب‌اف ۱۱۰ در قالب جناح ۷۶ جنگنده سنگین در نبرد لهستان شروع به پرواز رزمی کرد و نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۵ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک هواگرد دوباله پ‌وواس-۵۶ در ارتفاع پایین حاصل نمود. همان روز با حمله به یک پایگاه هوایی لهستانی، چندین هواگرد را بر روی زمین منهدم نمود. در تقدیر از این عملکرد نشان درجه دو صلیب آهنین به او اعطا گردید. با انتقال یگانش به جبهه غربی جهت مقابله با حملات بریتانیایی‌ها، روز ۱۸ دسامبر دومین پیروزی هوایی خود را نیز با ساقط کردن یک بمب‌افکن ولینگتون رقم زد. گولوب تا اوایل نبرد فرانسه همچنان خلبان جنگنده سنگین بود و در جریان آن یک قایق پرنده ساندرلند را در نزدیکی ساحل نروژ ساقط کرد. در همین هنگام نشان درجه یک صلیب آهنین را نیز دریافت نمود. پس از گذراندن یک دوره کوتاه جنگنده شبانه، داوطلب خلبانی جنگنده در روز گردید. سپس به عنوان فرمانده اسکادران ۴ جناح ۳ جنگنده خلبان جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ شد و در نبرد بریتانیا مشارکت نمود. گولوب روز ۷ مه سال ۱۹۴۱ ششمین پیروزی هوایی خود را بر فراز کانال مانش کسب کرد.
مدت کوتاهی پیش از انتقال جناح ۳ جنگنده به جبهه شرق جهت مشارکت در تهاجم به شوروی، گولوب روز ۲۷ ژوئن به فرمانده گروه ۲ این جناح منصوب گشت. در این محیط پر درگیری موفقیت‌های گولوب شروع به رشد فزاینده کرد؛ به وجهی که تنها در ماه اوت ۱۹ هواگرد شوروی را ساقط کرد. گولوب با رساندن شمار پیروزی‌های هوایی خود به ۴۲ مورد، روز ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. ماه بعد موفقیت‌های بیشتری حاصل نمود و توانست ۳۷ هواگرد دشمن را سرنگون نماید. بدین شکل تنها پس از یک ماه تعداد پیروزی‌های هوایی او به ۸۵ مورد رسید و گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را روز ۲۶ اکتبر برای او به ارمغان آورد. با وجود متعدد بودن قربانیان، مقدار مصرف مهمات گولوب بسیار کم بود. او معمولاً از فاصله‌های نزدیک اقدام به تیراندازی می‌نمود و اغلب با کمتر از ۲۰ گلوله توپ خودکار به نتیجه می‌رسید. بدین ترتیب سوخت هواگرد زودتر از مهمات آن تمام می‌شد.
گولوب اواخر ماه نوامبر با درجه سروانی به مرکز آزمایش "لوفت‌وافه" در رشلین منتقل شد تا به آزمایش سامانه‌های جدید تسلیحاتی بپردازد. او در این مرکز بر روی توسعه هواگردهایی چون مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲، مسرشمیت ام‌ئی ۱۶۳ و هاینکل هائی ۱۶۲ کار کرد.
سرهنگ آدولف گالانت، بازرس نیروهای جنگنده، اوایل سال ۱۹۴۲ شخصاً توصیه کرد گولوب به فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده منصوب گردد. بدین شکل گولوب به جبهه شرقی بازگشت و برای مدتی در ستاد جناح ۵۴ جنگنده تحت نظر سرگرد هانس تراوتلوفت بدین منظور آموزش دید. او روز ۱۶ مه سال ۱۹۴۲ با درجه سرگردی فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده را در دست گرفت. با حضور در کارزار کریمه رشد قابل ملاحظه‌ای در موفقیت‌های او پدید آمد و تا روز ۲۰ مه پیروزهای هوایی او به ۱۰۰ مورد رسید. گولوب در خاطرات خود آورده‌است که از ترس این که پس از رسیدن به صدمین پیروزی هوایی توسط مافوقانش زمین‌گیر شود، از گزارش چهار مورد از پیروزی‌های خود خودداری کرده‌است. به هر صورت روز ۲۴ ژوئن با دستیابی به صد و هفتمین پیروزی هوایی گیره شمشیرها نیز به او اعطا گردید. با مفقود شدن سرهنگ دوم فریدریش بک در روز ۲۱ ژوئن، گولوب موقتاً برای هشت هفته فرماندهی جناح ۵۲ جنگنده را بر عهده گرفت. در طول ماه اوت چهل پیروزی هوایی دیگر حاصل کرد تا روز ۲۹ اوت سال ۱۹۴۲ به نخستین خلبان جنگنده با ۱۵۰ پیروزی هوایی بدل گردد و به عنوان سومین فرد در ورماخت، گیره الماس‌های صلیب شوالیه را دریافت کند. او یکی از تنها ۹ خلبان جنگنده "لوفت‌وافه" بود که این گیره‌ها را دریافت می‌نمود. گولوب این مقدار پیروزی را در ۳۴۰ مأموریت رزمی به دست آورد.
به هر صورت، طبق معمول، این دستاورد به معنای توقف پروازهای رزمی گولوب بود. به عنوان افسر ستاد به قرارگاه فرماندهی جنگنده ۵ با مسئولیت کانال مانش منتقل شد. تا سال ۱۹۴۴ در این جایگاه بود تا این که ستاد جنگنده‌های وزارت هوانوردی رایش رفت. او با نوشتن گزارشی در ارتباط با توانایی عملیاتی آن‌ها، هواگردهای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ و فوکه-وولف اف‌وه ۱۹۰ را بسیار ضعیف‌تر از جنگنده‌های دشمن توصیح نمود که دیگر قابل استفاده نیستند. گولوب حامی تولید انبوه هواگرد ام‌ئی ۲۶۲ بود و در ارائه نظر خود به رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت‌وافه"، آن را تنها راه حل پس گرفتن برتری هوایی دانست. به هر صورت به گزارش و پیشنهاد او هیچ پاسخ مساعدی دریافت نکرد. گولوب چندین بار درخواست کرد به پروازهای رزمی بازگردد اما هیچگاه مجدداً این اجازه به او داده نشد. با این حال خود بدون مجوز پروازهایی با هواگردهای در حال توسعه صورت می‌داد. سرهنگ دوم گولوب تنها افسر با درجه بالاتر از سرگرد بود که با هواگرد ام‌ئی ۱۶۳ پرواز کرد. تا حدودی به جهت پدیدار شدن روابط تنش‌آلود با سرتیپ گالانت، دیگر خلبان تک‌خال "لوفت‌وافه"، ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به مرکز آزمایش رشلین بازگشت. گولوب ستاد ویژه شکاری با مأموریت پشتیبانی جنگنده از تهاجم بی‌ثمر آردن را در ماه دسامبر هدایت کرد که در جریان آن سیصد خلبان جنگنده "لوفت‌وافه" از بین رفتند. در پی عزل گالانت از مقام بارزس نیروهای جنگنده، گولوب به عنوان افسری از منظر سیاسی مطمئن، با درجه سرهنگی روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به این جایگاه منصوب گردید. به هر صورت گولوب که از مشکلات سلامتی در ناحیه شکم رنج می‌برد و همچنین در برابر مقاومت مقامات بالا نمی‌توانست ایده‌های خود را عملی کند، روز ۷ آوریل با نوشتن نامه‌ای به گورینگ، ضمن ارائه تحلیل جامعی از شرایط، خواهان مرخص شدن از این جایگاه شد. با عدم تأیید این درخواست او تا پایان جنگ در این مقام باقی ماند. گولوب پس از عزیمت ستادش، روز ۱۰ آوریل برلین را به مقصد جنوب آلمان ترک کرد. هشت روز در بیمارستان ایگلس در نزدیکی اینسبروک، مورد عمل جراحی قرار گرفت. روز ۲۴ آوریل به بیمارستان "لوفت‌وافه" در کیتسبوهل در میانه استحکامات موسوم به قلعه آلپ، منتقل شد. در این مکان با فیلدمارشال روبرت ریتر فن گرایم، جانشین گورینگ در مقام فرماندهی کل "لوفت‌وافه" که خود در پرواز به برلین در محاصره مجروح شده بود، دیدار کرد. گولوب در نهایت در کیتسبوهل به اسارت نیروهای آمریکایی درَآمد.
گولوب روز ۱ ژوئن توسط ژاندارمری اتریش که تحت امر آمریکایی‌ها بود، دستگیر و در لباس غیرنظامی به زندان کیتسبوهل برده شد. او را به پس از جابه‌جایی در چند اردوگاه، به لودویکسبورگ و از آن جا به انگلستان منتقل کردند. سال ۱۹۴۶ از اسارت آمریکایی‌ها آزاد شد. به محض رسیدن به کیتسبوهل این بار توسط فرانسوی‌ها که ناحیه تیرول شمالی را تحت اشغال خود داشتند، بازداشت شد. گولوب در ارتباط با مسائل فنی "لوفت‌وافه" مورد بازجویی قرار گرفت. پس از گذراندن یک نیم سال در فرانسه مجدداً آزاد گردید و به وطن بازگشت.
گولوب برای گذران زندگی ابتدا برای مجلات هوانوردی نگارش می‌کرد و سخنرانی می‌نمود. سال ۱۹۴۸ دبیرکل حزب فدراسیون مستقلین اتریش شد. سال ۱۹۵۱ از این مقام کناره گرفت و به نیدرزاکسن در آلمان مهاجرت کرد تا در یک شرکت تولید خودرو فعالیت نماید. گولوب به مدیر فروش این شرکت در شمال آلمان بدل گشت. گولوب تا سن ۷۵ سالگی که دچار یک حمله قلبی شد، همچنان با هواگردهای موتوردار و گلایدر پرواز می‌کرد.
سرهنگ گوردون گولوب پس از بازنشستگی روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۸۷ در زولینگن در آلمان درگذشت.
گولوب و همسرش دو پسر و یک دختر داشتند.
واکنش هابر-وایس واکنشی است که طی آن و بر اثر واکنش هیدروژن پراکسید و سوپراکسید، رادیکال هیدروکسیل تولید می‌شود. این واکنش توسط آهن کاتالیز می‌شود. واکنش هابر-وایس، اولین بار توسط فریتز هابر و شاگردش جوزف جاشوا وایس در سال ۱۹۳۲ پیشنهاد.
اپوکسیداسیون جیکوبسن یا اپوکسی‌دار کردن جیکوبسن که بعضی اوقات به‌عنوان اپوکسیداسیون جیکوبسن-کاتسوکی نیز نامیده می‌شود، یک واکنش شیمیایی است که امکان اپوکسیداسیون انتخابی آلکن‌ها را به‌صورت آنتی فراهم می‌کند. این واکنش مکمل واکنش اپوکسیداسیون شارپلس است و نحوه انجام آن برخلاف واکنش شارپلس که می‌تواند به‌صورت سین یا آنتی باشد، منحصراً به‌صورت سین است.
یک طرح کلی واکنش به شرح زیر است:
بازآرایی جاکوبسن
اریک ان. جاکوبسن (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۶۰ در شهر نیویورک)، استاد شیمی شلدون امری و رئیس سابق گروه شیمی و زیست‌شناسی شیمیایی در دانشگاه هاروارد است. او یکی از چهره‌های برجسته در زمینه شیمی آلی است و بیشتر به خاطر توسعه اپوکسیداسیون جیکوبسن و کارهای دیگر در کاتالیز انتخابی شناخته شده‌است.
ناسیونالیسم سیاهان نوعی ناسیونالیسم نژادی یا پان ناسیونالیسم است که از این باور که سیاه پوستان یک نژاد هستند حمایت می‌کند و به دنبال توسعه و حفظ هویت نژادی و ملی سیاه پوستان است.Hall, Raymond L. Black separatism and social reality: rhetoric and reason. New York City: Pergamon Press. p. 1. ISBN 978-1-4831-1917-5. کنشگری ملی‌گرای سیاه پوستان حول توانمندسازی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جوامع و مردم سیاه پوست می‌چرخد، به ویژه برای مقاومت در برابر همسان سازی آنها با فرهنگ سفیدپوست (از طریق ادغام یا غیره)، و حفظ هویت متمایز سیاهان از دیگر نژادها.
ملی‌گرایان سیاه‌پوست معمولاً جدایی‌طلبی سیاه‌پوستان را ترویج می‌کنند، که معتقد است سیاه‌پوستان باید دولت ملی مجزا تشکیل دهند. بدون دستیابی به این هدف، برخی از جدایی طلبان سیاه پوست از رویکرد «ملت در یک ملت» استفاده می‌کنند و از درجات مختلف جدایی محلی حمایت می‌کنند. ملی گرایان سیاهپوست پان آفریقایی به‌طور مختلف از وحدت قاره آفریقا (با هدف دور شدن از ناسیونالیسم نژادی) یا وحدت فرهنگی در میان مهاجران آفریقایی حمایت می‌کنند که مستلزم بازگشت به آفریقا یا برقراری ارتباط پایدار بین کشورهای سیاه پوست آفریقایی و آمریکایی است. با رد جدایی‌طلبی سیاه‌پوستان، برخی از ملی‌گرایان سیاه‌پوست مستقر در ایالات متحده، ملت سیاه‌پوست را از نظر فرهنگی به‌عنوان بخشی از پلورالیسم آمریکا می‌دانند. برخی از ملی‌گرایان سیاه‌پوست برتری سیاه‌پوستان را ترویج می‌کنند که برتری سیاه‌پوستان را بر دیگر گروه‌های نژادی پیش‌بینی می‌کند. ملی‌گرایان سیاه‌پوست اغلب این اصطلاح و مقایسه با برتری‌طلبان سفیدپوست را رد می‌کنند و جنبش آنها را واکنشی ضد نژادپرستی به برتری سفیدپوستان و لیبرالیسم سفید کوررنگ را نژادپرست توصیف می‌کنند. منتقدان ملی‌گرایی سیاه‌پوستان استدلال می‌کنند که این ناسیونالیسم خشونت، خصومت نژادی و سایر اشکال تبعیض را ترویج می‌کند.King, M. L. (1963, April 16). Letter from a Birmingham Jail [King, Jr.]. African Studies Center - University of Pennsylvania. Retrieved August 20, 2022, from https://www.africa.upenn.edu/Articles_Gen/Letter_Birmingham.html
این جنبش در جامعه آفریقایی آمریکا در ایالات متحده به وجود آمد. در اوایل قرن بیستم، گاروییسم، که توسط مارکوس گاروی مستقر در ایالات متحده ترویج شد، ایده‌های ملی‌گرایانه سیاه‌پوستان را تقویت کرد. عقاید ناسیونالیستی سیاه‌پوستان همچنین بر جنبش اسلام سیاه، به‌ویژه بر گروه‌هایی مانند "ملت اسلام"، که توسط والاس فرد محمد بنیان‌گذاری شد، تأثیر گذاشت. در طول دهه ۱۹۶۰، ناسیونالیسم سیاهان بر حزب پلنگ سیاه و جنبش گسترده قدرت سیاه تأثیر گذاشت.
مارتین دلانی (۱۸۱۲–۱۸۸۵)، یک آمریکایی آفریقایی‌تبار، مخالف با بردگی، مسلماً اولین طرفدار ناسیونالیسم سیاهان بود. Profile] Libraries.wvu.edu; accessed August 29, 2015.- Stanford, E. Martin R. Delany (1812–1885). (2014, August 6). "Encyclopedia Virginia" دلانی را با شعار پان آفریقایی «آفریقا برای آفریقایی‌ها» نسبت می‌دهند.Carlisle, Rodney P. , (con. Sage Publications, Thomson Gale (Firm)), "Encyclopedia of Politics", SAGE, (2005), page 811, (last retrieved 9 December 2018)
با الهام از موفقیت انقلاب هائیتی، خاستگاه ناسیونالیسم سیاه‌پوست و بومی آفریقایی در اندیشه سیاسی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با افرادی مانند مارکوس گاروی، بنجامین «پاپ» سینگلتون، هنری مک نیل ترنر، مارتین دلانی، هنری هایلند، گارنت، ادوارد ویلموت بلایدن، پل کاف و دیگران نهفته‌است. بازگرداندن بردگان آفریقایی-آمریکایی به لیبریا یا سیرالئون یکی از موضوعات رایج ملی‌گرای سیاه پوست در قرن نوزدهم بود. انجمن جهانی بهبود سیاهپوستان مارکوس گاروی در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰، قدرتمندترین جنبش ملی‌گرای سیاهپوست تا به امروز بود که میلیون‌ها عضو داشت. جنبش گاروی با مخالفت رهبران اصلی سیاهپوست مواجه شد و با اقدامات دولت سرکوب شد.William L. Van Deburg, ed. , "Modern Black Nationalism: From Marcus Garvey to Louis Farrakhan" (1996).
به گفته ویلسون جرمیا موزس، ناسیونالیسم سیاه‌پوستان به‌عنوان یک فلسفه می‌تواند از سه دوره مختلف بررسی شود و دیدگاه‌های ایدئولوژیکی مختلفی را برای آنچه که امروزه می‌توانیم ناسیونالیسم سیاهان در نظر بگیریم، به وجود آورد.Wilson Jeremiah Moses, "Classical Black Nationalism" (1996).
اولین دوره ناسیونالیسم سیاه‌پوستان پیش از کلاسیک زمانی آغاز شد که اولین آفریقایی‌ها به عنوان برده در دوره انقلاب آمریکا به قاره آمریکا آورده شدند.
دوره دوم ناسیونالیسم سیاهان پس از جنگ انقلاب آمریکا آغاز شد. این دوره به زمانی اشاره دارد که تعداد قابل توجهی از آفریقایی‌های تحصیل کرده در مستعمرات (به ویژه در نیوانگلند و پنسیلوانیا) از شرایط اجتماعی ناشی از ایده‌های روشنگری منزجر شده بودند. از این طرز تفکر، ظهور افرادی در جامعه سیاه پوستان بود که به دنبال ایجاد سازمان‌هایی بودند که سیاهان را متحد کند. هدف این سازمان‌ها، این بود که سیاه‌پوستان را دور هم جمع کنند تا بتوانند نگرانی‌های خود را بیان کنند و به پیشرفت جامعه خود کمک کنند. این شکل از تفکر را می‌توان در شخصیت‌های تاریخی مانند؛ پرنس هال، ریچارد آلن و ابسالوم جونز، جیمز فورتن، سایروس باستیل، ویلیام گری دید که سازمان‌هایی مانند لژهای فراماسونی آفریقایی، انجمن آزاد آفریقایی، و موسسات کلیسایی مانند کلیسای اسقفی آفریقایی را تأسیس کردند. این مؤسسات به‌عنوان پایه‌های اولیه برای توسعه سازمان‌های مستقل و مجزا برای سیاهپوستان عمل کردند. هدف آنها حمایت از سیاهانی بود که بارها از جوامع سفیدپوست و سازمان‌های دولتی کنار گذاشته شده بودند.
سومین دوره ناسیونالیسم سیاهپوستان در دوران پس از بازسازی آمریکا، به ویژه در میان محافل مختلف روحانیون آفریقایی-آمریکایی به وجود آمد. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار ظلم برده داری و جیم کرویسم را در ایالات متحده برای مدت طولانی تحمل کرده بودند. پدیده روحانی منجر به تولد شکل مدرنی از ناسیونالیسم سیاه شد که بر لزوم جداسازی سیاهان از غیرسیاهان و ایجاد جوامع جداگانه ای که غرور نژادی را ترویج می‌کند، تأکید می‌کرد. ایدئولوژی جدید به فلسفه گروه‌هایی مانند معبد علم مور و "ملت اسلام" تبدیل شد. در سال ۱۹۳۰، والاس فرد محمد، "ملت اسلام" را تأسیس کرد. روش او برای انتشار اطلاعات دربارهٔ "ملت اسلام" از تاکتیک‌های غیر متعارف برای استخدام افراد در دیترویت، میشیگان استفاده کرد. بعدها، الیجا محمد رهبری "ملت اسلام" را بر عهده گرفت و مربی افرادی مانند مالکوم ایکس شد.
شاهزاده هال یکی از رهبران اجتماعی مهم شهر بوستون پس از جنگ انقلابی بود. او به عنوان بنیانگذار فراماسونری سیاه شناخته شده‌است. زندگی و گذشته او مشخص نیست، اما اعتقاد بر این است که او یک برده سابق بوده که پس از بیست و یک سال بردگی آزاد شده‌است. در سال ۱۷۷۵، پانزده مرد سیاه‌پوست دیگر به همراه هال به لژ فراماسون سربازان بریتانیایی پیوستند، پس از خروج سربازان، آنها لژ آفریقایی شماره ۱ خود را ایجاد کردند. علیرغم قد و قامت آنها، سایر لژهای فراماسون سفید در آمریکا با آنها یکسان رفتار نمی‌کردند و بنابراین هال شروع به کمک به سایر لژهای ماسونی سیاه پوست در سراسر کشور کرد تا به آرمان خود کمک کنند - به عنوان یک جامعه با هم پیشرفت کنند علیرغم مشکلاتی که نژادپرستان برای آنها ایجاد می‌کنند. هال بیشتر به خاطر کمکش به جامعه سیاهپوستان و درخواست‌هایش (که بسیاری رد شدند) به نام ملی‌گرایی سیاه‌پوستان شناخته شد. در سال ۱۷۸۷ او از قانونگذار ماساچوست درخواست کرد تا سیاهان را به آفریقا بازگرداند (برای به دست آوردن آزادی «کامل» از برتری سفیدپوستان). در سال ۱۷۸۸، هال یکی از مشارکت کنندگان شناخته شده در تصویب قانون غیرقانونی بودن تجارت برده و از کسانی بود که در آن نقش داشتند. هال به تلاش‌های خود برای کمک به جامعه خود ادامه داد و در سال ۱۷۹۶ درخواست خود را از بوستون برای تصویب بودجه برای مدارس سیاه پوستان ادامه داد. هال و دیگر سیاه‌پوستان بوستونی خواستار مدارس جداگانه‌ای بودند تا از برتری سفیدپوستان فاصله بگیرند و شهروندان سیاه‌پوست تحصیل‌کرده ایجاد کنند. علیرغم ناتوانی شهر در تهیه ساختمان، هال ساختمان خود را برای اداره مدرسه به امانت داد. تا زمان مرگش در سال ۱۸۰۷، هال به کار برای حقوق سیاهان و به‌طور کلی پیشرفت جامعه سیاهان ادامه داد.
در سال۱۷۸۷، ریچارد آلن و آبسالوم جونز، وزیران سیاه پوست پنسیلوانیا، انجمن آزاد آفریقایی پنسیلوانیا را تشکیل دادند. هدف این سازمان ایجاد کلیسایی بود که عاری از محدودیت‌های یک مذهب باشد و راه را برای ایجاد عبادتگاهی منحصر به جامعه سیاهان هموار کند. آنها با ایجاد کلیسای اسقفی آفریقایی سنت توماس در سال ۱۷۹۳ در انجام این کار موفق بودند. آلن به دنبال اعتقادات خود مبنی بر اینکه عبادت باید با صدای بلند و صریح باشد، دو سال بعد سازمان را ترک کرد. او بعداً فرصتی یافت تا کشیش کلیسا شود، اما این پیشنهاد را رد کرد و آن را به جونز سپرد. این جامعه خود یک سازمان خیریه به یاد ماندنی بود که به اعضای خود اجازه می‌داد با سایر شرکای تجاری خود ارتباط اجتماعی برقرار کنند و در تلاش برای بهبود جامعه سیاهان باشند. فعالیت‌های آن به عنوان یک رشد انگیزشی برای شهر عمل کرد و الهام بخش بسیاری از جوامع سیاه‌پوست دیگر شد. علاوه بر این، جامعه آزاد آفریقایی به دلیل کمک‌های خود در طول همه‌گیری تب زرد در سال ۱۷۹۳ به خوبی شناخته شد.
کلیسای آفریقایی یا کلیسای اسقفی آفریقایی سنت توماس فیلادلفیا، پنسیلوانیا، در سال ۱۷۹۲ برای کسانی که تبار آفریقایی داشتند، به عنوان یک کلیسای پرورش دهنده تأسیس شد. در آغاز تأسیس کلیسا، جلسات آن در خانه‌ها و مدارس محلی برگزار می‌شد. یکی از بنیانگذاران انجمن آفریقای آزاد، اولین کشیش اسقفی با تبار آفریقایی آمریکایی، آبسالوم جونز بود. خانه اصلی کلیسا در خیابان ۵ ادلفی در فیلادلفیا، محل فعلی سنت جیمز، ساخته شد و در ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۴ وقف شد. کلیسا و اعضای آن نقش کلیدی در جنبش ضد برده داری و حقوق برابر در دهه ۱۸۰۰ ایفا کرده‌اند.
سنت توماس از سال ۱۹۶۰ در جنبش حقوق مدنی محلی و ملی از طریق همکاری با انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP)، اتحادیه اسقف‌های سیاه پوست، مرکز صنعتی سازی فرصت‌ها (OIC) مشارکت داشته‌است. مهم‌تر از همه، این جنبش در خط مقدم حرکت برای حفظ دانش و ارزش حضور سیاه پوستان در کلیسای اسقفی بوده‌است. امروزه، این سنت با عضویت در تعدادی از وزارتخانه‌ها مانند تشکیلات مسیحی، گروه کر انجیل، گروه جاز، انجمن مردان، جوانان بزرگسالان و وزارتخانه‌های جوانان، مدرسه کلیسا، وزارت بهداشت، وزارت مراقبت، و یک برنامه چوپانی در حال رشد می‌باشد.
مارکوس گاروی مردم آفریقا را در سراسر جهان تشویق کرد تا به نژاد خود افتخار کنند و زیبایی را در نوع خود ببینند. این شکل از ناسیونالیسم سیاه بعدها به عنوان گاروییسم شناخته شد. ایده اصلی گاروییسم این بود که مردم آفریقا در هر بخش از جهان یک مردم هستند و اگر تفاوت‌های فرهنگی و قومی خود را کنار نگذارند و تحت تاریخ مشترک خود متحد نشوند، هرگز پیشرفت نخواهند کرد. او به شدت تحت تأثیر آثار قبلی بوکر تی واشینگتن، مارتین دلانی و هنری مک نیل ترنر قرار گرفت. گاروی از مغناطیس شخصی خود و درک روان‌شناسی سیاهان و «روان‌شناسی مقابله» برای ایجاد جنبشی استفاده کرد که سیاهان بورژوا را برای ذهن و روح آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به چالش کشید. بازگشت مارکوس گاروی به آمریکا به تمایل او برای ملاقات با مردی که بیش از همه الهام بخش او بود، بوکر تی. واشینگتن، مربوط می‌شد، اما گاروی به موقع برای ملاقات با بوکر تی واشینگتن برنگشت. با وجود این، گاروی با تلاش‌های خود به جلو حرکت کرد و دو سال بعد، یک سال پس از مرگ بوکر تی واشینگتن، سازمانی مشابه را در آمریکا تأسیس کرد که به نام انجمن بهبود سیاهپوستان متحد نامیده می‌شود.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css" />
والاس دی فرد، «ملت اسلام» را در دهه ۱۹۳۰ تأسیس کرد. والاس دی فرد الیجا محمد را شاگرد خود کرد که بعداً رهبر سازمان شد. اساس این گروه بر این باور بود که مسیحیت منحصراً یک دین سفیدپوست است که در دوران برده‌داری به سیاه‌پوستان تحمیل شده بود و تبلیغ می‌کرد که اسلام دین اصلی سیاه‌پوستان است. الیاس محمد با انحراف از جریان اصلی اسلام، تعلیم داد که والاس دی فرد یک مسیحی است و خود او از طرف خدا فرستاده شده‌است تا سیاهان را برای برتری جهانی و نابودی «شیطان سفید» آماده کند.King, S. , & Eby, L. (n.d.). Brief history of African Americans and Islam. Religions in Minnesota. Retrieved August 21, 2022, from https://religionsmn.carleton.edu/exhibits/show/masjid-an-nur/masjid-an-nur/historyofafricanamericans «ملت اسلام» خودکفایی اقتصادی را برای سیاه پوستان ترویج کرد و به دنبال ایجاد یک ملت سیاه پوست جداگانه در جورجیا، آلاباما و می‌سی‌سی‌پی بود.Melton, J. Gordon. "Nation of Islam". Encyclopedia Britannica, 9 Mar. 2022, https://www.britannica.com/topic/Nation-of-Islam. Accessed 21 August 2022.
اعضای امت اسلام به مسلمانان سیاه پوست معروف هستند. همان‌طور که این گروه بیشتر با شخصیت‌های عمومی مانند مالکوم ایکس به عنوان سخنرانان آن معروف می‌شد، توجه بیگانگان به آن افزایش یافت. در سال ۱۹۵۹، این گروه موضوع مستندی به نام "نفرت تولید" کرد، شد که توجه منفی رسانه‌ها را به خود جلب کرد. هنگامی که الیاس محمد درگذشت، پسرش واریث به عنوان رهبر سازمان جانشین او شد. او تحت تأثیر خروج مالکوم ایکس، «ملت اسلام» را به اسلام سنی ارتدکس تبدیل کرد و نام این سازمان را به جامعه جهانی اسلام در غرب و بعداً مأموریت مسلمانان آمریکا تغییر داد و در نهایت ناسیونالیسم سیاهان را کنار گذاشت. در سال ۱۹۸۵، محمد رسماً استعفا داد و هیئت مسلمانان آمریکا را منحل کرد و پیروان خود را به سازمان‌های اصلی مسلمان هدایت کرد. چند تن از اعضای سابق «ملت اسلام»، از جمله سیلیاس محمد و برادر الیاس محمد، جان محمد، گرویدن به ارتدکس را رد کردند و دو سازمان جدید را تشکیل دادند که نام اصلی «ملت اسلام» و آموزه‌های الیاس محمد را حفظ کردند.Mamiya, Lawrence A.. "Louis Farrakhan". Encyclopedia Britannica, 7 May. 2022, https://www.britannica.com/biography/Louis-Farrakhan. Accessed 21 August 2022.
پس از مالکوم ایکس به عنوان رهبر مسلمانان نیویورک، لوئیس فراخان برجسته‌ترین سخنگوی «ملت اسلام» شد و سومین «ملت اسلام» را در سال ۱۹۷۸ تأسیس کرد. فراخان که تشکیلات خود را با هزاران طرفدار آغاز کرد، شهرت ملی خود را دوباره تثبیت کرد و در نهایت مسجد سابق الیجا محمد در شیکاگو را خریداری کرد تا آن را به عنوان مقر سازمان بازسازی کند. فراخان سازمان را در سطح بین‌المللی گسترش داد و شعبه‌هایی را در انگلستان، فرانسه، غنا و جزایر کارائیب باز کرد، با کشورهای مسلمان خارجی روابط برقرار کرد و با معمر القذافی، دیکتاتور لیبی ارتباط برقرار کرد. او با حمایت از مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۹۸۸ جسی جکسون، و ترویج اصلاحات اجتماعی در جوامع آفریقایی-آمریکایی، شهرت خود را تقویت کرد. پس از یک تجربه نزدیک به مرگ در سال ۲۰۰۰، فراخان به دنبال تقویت روابط با سایر گروه‌های اقلیت نژادی ایالات متحده در نهایت نقش خود را در «ملت اسلام» کاهش داد.
مرکز حقوقی فقر جنوب، «ملت اسلام» را به عنوان گروهی نفرت‌انگیز طبقه‌بندی می‌کند و می‌گوید: «الاهیات آن مبنی بر برتری ذاتی سیاه‌پوستان بر سفیدپوستان و لفاظی‌های عمیقاً نژادپرستانه، یهودی‌ستیزانه و ضد دگرباشان جنسی رهبران آن، موقعیت برجسته‌ای را برای «ملت اسلام» به ارمغان آورده‌استن».
بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴، در حالی که بیشتر رهبران آفریقایی در جنبش حقوق مدنی برای ادغام مردم آفریقایی-آمریکایی در جریان اصلی زندگی آمریکایی کار می‌کردند، مالکوم ایکس از مدافعان مشتاق استقلال سیاه‌پوستان و بازپس‌گیری غرور و مردانگی سیاه‌پوستان بود. او مدعی بود که در ارزش‌های ادعایی فرهنگ غربی- از سنت‌های مذهبی یهودی-مسیحی گرفته تا نهادهای سیاسی و اقتصادی آمریکا - در اقدامات نژادپرستانه آنها، ریاکاری وجود دارد. او اظهار داشت که جدایی‌طلبی و کنترل سیاست و اقتصاد در جامعه خود بهتر از تاکتیک‌های حقوق مدنی به سیاهان خدمت می‌کند. مالکوم ایکس اعلام کرد که خشونت پرهیزی «فلسفه احمق‌ها» است، و برای دستیابی به هر چیزی، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار باید هویت ملی خود را بازیابند، حقوق مشمول متمم دوم قانون اساسی را بپذیرند و از خود در برابر هژمونی سفیدپوستان و خشونت فراقانونی دفاع کنند. مالکوم ایکس در سخنرانی معروف کینگ «رویایی دارم»، با کنایه گفت: «در حالی که کینگ خواب می‌بیند، ما سیاه پوست‌ها در حال دیدن یک کابوس هستیم.»
مالکوم ایکس قبل از زیارت خود به مکه معتقد بود که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار باید جامعه و ارزش‌های اخلاقی خود را توسعه دهند، از جمله شرکت‌های خودیاری و مبتنی بر جامعه، که مسلمانان سیاه‌پوست از آن حمایت می‌کنند. او همچنین فکر می‌کرد که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار باید ادغام یا همکاری با سفیدپوستان را رد کنند تا زمانی که بتوانند به همکاری و اتحاد داخلی دست یابند. او معتقد بود که اگر مشکل نژادپرستی در آمریکا نادیده گرفته شود، «خونریزی خواهد شد» و «سازش» با سفیدپوستان را کنار گذاشت. در آوریل ۱۹۶۴، مالکوم ایکس در یک حج شرکت کرد. مالکوم متوجه شد که باید دیدگاه‌های خود را بازسازی کند و در تغییر دیدگاه‌های خود به جریان اصلی اسلام، چندین عقیده افراطی را رد کرد.
مالکوم ایکس با دیدگاه‌های معتدلی که شامل کنار گذاشتن تعهد خود به جدایی طلبی نژادی بود، از مکه بازگشت. با این حال، او همچنان از ملی‌گرایی سیاه‌پوستان حمایت می‌کرد و از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در ایالات متحده به‌جای تکیه بر شهروندان قفقازی برای تغییر قوانین حاکم بر جامعه، در کمپین خود برای حقوق بشر برابر، فعالانه عمل کردند. اصول فلسفه جدید مالکوم ایکس در منشور سازمان وحدت آفریقایی-آمریکایی او (یک گروه سکولار پان آفریقایی که الگوی سازمان وحدت آفریقا بود) بیان شده‌است و او الهام بخش برخی از جنبه‌های جنبش پلنگ سیاه آینده است.Manning Marable, "Malcolm X: A Life of Reinvention" (2011).
در سال ۱۹۶۵، مالکوم ایکس نسبت به ناسیونالیسم سیاه پوستان ابراز احتیاط کرد و گفت: «من مردمی را که انقلابیون واقعی بودند و به هر وسیله ای برای سرنگونی سیستم استثماری تلاش می‌کنند را از خودم مبری می‌کنم؛ بنابراین مجبور شدم تعریف خود از ناسیونالیسم سیاهان را بررسی و تغییر دهم. آیا می‌توانیم راه‌حل مشکلات پیش روی مردم ما را در ناسیونالیسم سیاه خلاصه کنیم؟ و اگر متوجه شده‌اید چند ماه است که از این عبارت استفاده نمی‌کنم.»Interview, "Young Socialist", March–April 1965 "Malcolm X Speaks" (2011).
استوکلی کارمایکل در "قدرت سیاه" ۱۹۶۷ ملی‌گرایی سیاهان را معرفی کرد. او شکوفایی نژاد سیاه در ایالات متحده را وابسته به اجرای حاکمیت سیاهان نشان می‌دهد. بر اساس نظریه او، ناسیونالیسم سیاه‌پوستان در ایالات متحده به سیاه‌پوستان اجازه می‌دهد تا از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به شیوه‌ای قدرتمند شوند که هرگز در تاریخ آمریکا قابل قبول نبوده‌است. یک ملت سیاه‌پوست برای معکوس کردن استثمار نژاد سیاه‌پوستان در آمریکا تلاش می‌کند، همان‌طور که سیاه‌پوستان ذاتاً برای سود بردن از وضعیت خود تلاش می‌کنند. آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در محیطی از اداره کسب و کار، بانک‌ها، دولت، رسانه‌ها و غیره خود عمل می‌کنند. ناسیونالیسم سیاهان مخالف ادغام است و کارمایکل مدعی است ادغام برای جمعیت سیاه پوست مضر است. با ادغام سیاهان با جوامع سفیدپوست، سیستمی را تداوم می‌بخشند که در آن سیاهان نسبت به سفیدپوستان پست‌تر هستند. او معتقد است که سیاه‌پوستان در محیطی که شهروندان درجه دوم هستند به کار خود ادامه می‌دهند و هرگز به برابری شهروندان سفیدپوست نمی‌رسند؛ بنابراین کارمایکل از مفهوم ناسیونالیسم سیاه‌پوست برای ترویج برابری استفاده می‌کند که شروع به از بین بردن نژادپرستی سیستمی می‌کند.
هنگامی که در فرانسه بود، فرانتس فانون اولین کتاب خود را با عنوان "پوست سیاه، نقاب سفید" نوشت که تحلیلی از تأثیر استعمار بر روان آفریقایی بود. این کتاب روایتی کاملاً شخصی از تجربه سیاهپوست بودن فانون بود: به عنوان یک مرد، یک روشنفکر، و یکی از طرفداران تحصیلات فرانسوی. اگرچه فانون این کتاب را زمانی که هنوز در فرانسه بود نوشت، بیشتر آثار دیگر او در شمال آفریقا (به ویژه الجزایر) نوشته شد. در این زمان بود که او فیلم "دوزخیان روی زمین را" تولید کرد که فانون نقش طبقه، نژاد، فرهنگ ملی و خشونت را در مبارزه برای استعمار زدایی تجزیه و تحلیل می‌کرد. در این اثر، فانون دیدگاه‌های خود را در مورد نقش آزادی‌بخش خشونت برای مستعمره‌شدگان و نیز ضرورت کلی خشونت در مبارزه ضد استعماری بیان کرد. هر دو کتاب فانون را در نظر بسیاری از مردم جهان سوم به عنوان یکی از متفکران برجسته ضد استعماری قرن بیستم معرفی کردند. در سال ۱۹۵۹ او مقالات خود را در مورد الجزایر در کتابی به نام "استعمار میرا" گردآوری کرد.
پاتریس کالورز، یکی از بنیانگذاران "بنیاد شبکه جهانی زندگی سیاهان اهمیت دارد"، خواستار غرامت‌های نژادی در قالب "بازپرداخت مالی، توزیع مجدد زمین، خودمختاری سیاسی، برنامه‌های آموزشی مرتبط فرهنگی، بازیابی زبان و حق بازگشت شده‌است. (یا بازگرداندن به وطن)" و به کار فرانتس فانون برای "درک زمینه جهانی فعلی برای افراد سیاه پوست در قاره آفریقا و در دیاسپوراهای متعدد اشاره کرد.
ناسیونالیسم سیاه انقلابی یک ایدئولوژی است که ناسیونالیسم فرهنگی را با سوسیالیسم علمی ترکیب می‌کند تا به خود مختاری سیاهان دست یابد. طرفداران این ایدئولوژی استدلال می‌کنند که ناسیونالیسم سیاه انقلابی جنبشی است که همه اشکال ستم، از جمله استثمار طبقاتی تحت سرمایه‌داری را رد می‌کند. سازمان‌های ملی‌گرای سیاه‌پوست انقلابی مانند حزب پلنگ سیاه و جنبش اقدام انقلابی نیز مجموعه‌ای از سیاست‌های ضد استعماری را با الهام از نوشته‌های نظریه‌پردازان انقلابی برجسته از جمله فرانتز فانون، مائو تسه‌دونگ و کوامه نکرومه اتخاذ کردند. به قول احمد محمد (معروف به ماکس استنفورد) رئیس میدان ملی جنبش اقدام انقلابی:ما ملی‌گرایان سیاه‌پوستی انقلابی هستیم، نه بر اساس ایده‌های برتری ملی، بلکه برای عدالت و رهایی همه مردم تحت ستم جهان تلاش می‌کنیم… تا زمانی که سیاه‌پوستان تحت ستم هستند و مردم آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین تحت ستم امپریالیسم یانکی و استعمار نو هستند، آزادی وجود ندارد. پس از چهارصد سال ظلم و ستم، متوجه می‌شویم که برده داری، نژادپرستی و امپریالیسم همه به هم مرتبط هستند و آزادی و عدالت برای همه نمی‌تواند به صورت مسالمت آمیز با امپریالیسم وجود داشته باشد.پروفسور و نویسنده هارولد کروز ناسیونالیسم سیاه انقلابی را پیشرفتی ضروری و منطقی از دیگر ایدئولوژی‌های چپ می‌دانست، زیرا او معتقد بود که چپ‌های غیرسیاه نمی‌توانند به درستی شرایط مادی خاص جامعه سیاهان و دیگر افراد استعمار شده را ارزیابی کنند:«ناسیونالیسم انقلابی منتظر نبود تا اندیشه مارکسیستی غربی به واقعیت‌های جهان «توسعه‌نشده» برسد… آزادی مستعمرات قبل از انقلاب سوسیالیستی در غرب، مارکسیسم ارتدوکس نیست (اگرچه ممکن است مائوئیسم یا کاسترویسم نامیده شود). تا زمانی که مارکسیست‌های آمریکایی نتوانند با پیامدهای ناسیونالیسم انقلابی چه در خارج و چه در داخل مقابله کنند، به ایفای نقش انقلابیون به صورت نیابتی ادامه خواهند داد.