moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این فیلم روایتگر مهاجرت ایرلندی‌ها به آمریکا برای کسب زمین و زندگی بهتر درسرزمین جدید است و داستان اصلی آن در مورد عشقی است که در این سفر بین جوزف دانلی (تام کروز) و وشانون کریستی (نیکول کیدمن) شکل می‌گیرد. آنها در ابتدا با هم روابط دوستانه‌ای ندارند ولی آرام آرام به هم وابسته می‌شوند و رقابت بر سر کسب زمین مرغوب این عشق را به نهایت می‌رساند و…
سینیشا میهایلوویچ (؛ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۶۹ – ۱۶ دسامبر ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال و سرمربی فوتبال اهل صربستان بود.
میهایلوویچ با به ثمر رساندن بیش از ۵۰ گل از روی ضربات ایستگاهی، به عنوان یکی از برترین کاشته زنان تاریخ فوتبال شمرده می‌شود و رکورد دار بهترین کاشته زن از نظر تعداد در یک بازی، با گل کردن ۳ ضربه ایستگاهی با لباس لاتزیو در مقابل سمپدوریا، است.
همچنین او در جام جهانی ۱۹۹۸ که بازیکن تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بود، توانست یک ضربه ایستگاهی را وارد دروازه نیما نکیسا دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایران کند و این مسابقه با نتیجه ۱ بر صفر به نفع تیم ملی فوتبال یوگسلاوی به پایان رسید.
او متولد ۲۰ فوریه ۱۹۶۹ در صربستان (یوگسلاوی سابق) است و در تیمهای ستاره سرخ بلگراد و رم، سمپدوریا و همچنین لاتزیو و اینتر میلان به عنوان بازیکن حضور داشته‌است.
او بین سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۸ در اینتر میلان به عنوان دستیار روبرتو مانچینی وارد عرصه مربیگری شد.
میهایلوویچ در سال ۲۰۰۸ به عنوان سرمربی بولونیا انتخاب شد و سپس در فصل ۲۰۰۹–۲۰۱۰ هدایت کاتانیا را برعهده گرفت. او در تابستان سال ۲۰۱۰ هدایت فیورنتینا را بر عهده گرفت. سپس سال ۲۰۱۵ سرمربی میلان و جانشین فیلیپو اینزاگی شد. میهایلوویچ در کمتر از یک فصل مربیگری‌اش در میلان، ۳۲ بار روسونری را در سری آ هدایت کرد که حاصل آن ۱۳ پیروزی، ۱۰ تساوی و ۹ شکست بود. او همچنین توانست میلان را به فینال جام حذفی ایتالیا برساند. او در سال ۲۰۱۶ از این سمت برکنار شد.
وی در ۲۰ مه ۲۰۱۶ به عنوان سرمربی تورینو برگزیده شد.
او در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۲ پس از یک دوره طولانی مبارزه با بیماری سرطان خون درگذشت
خوان سباستین ورون (زادهٔ ۹ مارس ۱۹۷۵) بازیکن فوتبال پیشین آرژانتینی است که دو بار به عنوان بهترین بازیکن آمریکای جنوبی شناخته شده است.
این هافبک آرژانتینی فوتبال حرفه‌ای خود را با تیم استودیانتس در سال ۱۹۹۳ آغاز کرد.
ورون به عنوان یکی از برترین هافبک‌های تاریخ فوتبال آرژانتین و جهان به شمار می‌رود؛ به طوری که پله وی را به عنوان یکی از ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال در لیست فیفا ۱۰۰ که در سال ۲۰۰۴ به دست وی نوشته شد، قرار داد.
وی در تیم‌های استودیانتس، بوکا جونیورز، سمپدوریا، پارما، لاتزیو، منچستر یونایتد، چلسی، اینتر میلان و برندسن بازی کرده‌است.
ورون نیز ۷۳ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داده و ۹ گل به ثمر رسانده است.
کال آو دیوتی یا ندای وظیفه مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی در گونهٔ تیراندازی اول شخص است که توسط کمپانی اکتیویژن منتشر شده‌است. این کمپانی ابتدا در سال ۲۰۰۳ بر روی بازی‌هایی که داستانشان در جنگ جهانی دوم جریان داشتند متمرکز بود. این مجموعه با گذشت زمان، بازی‌هایی را در رویدادهای اواسط جنگ سرد، دنیاهای آینده، و فضای خارج از کشور ترسیم شده‌اند را تولید کرده‌است. این بازی‌ها در ابتدا توسط استودیو اینفینیتی وارد و سپس توسط استودیو تری‌آرک و استودیو اسلج‌همر گیمز توسعه داده شده‌اند. همچنین چندین بازی اسپین‌آف و دستی توسط دیگر توسعه‌دهندگان ساخته شده‌است.
مجموعه "ندای وظیفه" در ابتدا با توسعه اینفینیتی وارد، بر روی صحنه‌های جنگ جهانی دوم متمرکز شده بود. "" (۲۰۰۷) یک محیط جدید و مدرن را معرفی کرد که با موفقیت همراه بود. این بازی در ساخت که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، تأثیرگذار بود. پس از آن دو مورد دیگر از بازی‌های "جنگاوری نوین" با عنوان "" (۲۰۰۹) و (۲۰۱۱) ساخته شد. مجموعه "جنگاوری نوین" مجدداً در سال ۲۰۱۹ با عنوان بازراه‌اندازی شد که تابه‌حال با دو دنبالهٔ دیگر به‌نام‌های و (ج.ن ۳ توسط اسلج‌همر گیمز) پشتیبانی شده‌است‌. همچنین اینفینیتی وارد دو بازی خارج از زیر مجموعه "جنگاوری نوین" با عنوان (۲۰۱۳) و "" (۲۰۱۳) توسعه داده‌است. تری‌آرک "" (۲۰۰۸) را به عنوان آخرین بازی مبتنی بر جنگ جهانی دوم، قبل از انتشار "" (۲۰۱۰) را توسعه داده‌است که پس از آن باعث ایجاد زیر مجموعه "بلک اپس" شد. چهار مدخل دیگر از مجموعه با عنوان "" (۲۰۱۲)، "" (۲۰۱۵)، "" (۲۰۱۸)، و "" (۲۰۲۰) توسط تری‌آرک ساخته شد و در ساخت "جنگ سرد" با ریون سافتور همکاری داشته‌است. اسلج‌همر گیمز جزئی از توسعه دهندگان "جنگاوری نوین ۳" بوده‌است و همچنین چهار عنوان "" (۲۰۱۵)، "" (۲۰۱۷)، (۲۰۲۱) و (۲۰۲۳) را توسعه داده‌است.
این مجموعه تا آوریل ۲۰۲۱ بیش از ۴۰۰ میلیون نسخه فروش داشته‌است. همچنین فروش تمام بازی‌های "ندای وظیفه" بیش از ۱۵ میلیارد دلار بوده‌است. از دیگر محصولات این فرنچایز می‌توان به مجموعه ای از شخصیت‌های اکشن فیگور طراحی شده توسط پلن بی تویز، یک بازی ورق ایجاد شده توسط شرکت آپر دک کمپانی، مجموعه‌های مگا بلوک توسط مگا برندز و مینی سریال کتاب‌های مصور منتشرشده توسط وایلداستورم اشاره کرد.
"ندای وظیفه: ویتنام" یک شوتر سوم شخص بود که داستان آن در جنگ ویتنام بود، در استودیو اسلج همر ۶–۸ ماه ۲۰۱۰ در حال ساخت بود اما بعلت اخراج مدیران و کم شدن نیرو اینفنتی وارد برای تکمیل "ندای وظیفه جنگاوری مدرن ۳"، ساخت آن را لغو کرد.
"" یک کتاب کمیک ۶ قسمتی دربارهٔ شخصیت سایمون «گوست» رایلی است که همراه "جنگاوری مدرن ۲" منتشر شد.
از این بازی‌ها در لیگ برتر بازیها Major League Gaming MLG استفاده می‌شود.
مرحلهٔ روسی ممنوع در "ندای وظیفه :جنگاوری نوین ۲" بخاطر قتل‌عام غیرنظامیان در فرودگاه روسیه با ایراداتی روبرو شد.
دودمان گاوبارگان یا سلسله دابویگان یا دابویگان گاوباری دودمانی از شاهزادگان ساسانی است که از سال ۶۴۲ تا سال ۷۶۱ میلادی به مدت ۱۱۹ سال بر طبرستان و گیلان فرمانروایی داشت.تاریخ تبرستان جلد اول، ص۹۰ بند ۴
گرچه امپراتوری ساسانی در پی شکست از اعراب فرو پاشید و یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی در سال ۶۵۱ میلادی کشته شد، اما تیره‌هایی از شاهزادگان ساسانی همچنان تا سده‌ها در سرزمین طبرستان فرمانروایی داشتند. نامدارترین این شاهزادگان، شاخهٔ نخست گاوبارگانند.فرهنگ ایران باستان، ص ۵۲
گاوباره از این دودمان، نخست بر گیلان و دیلمان و سپس بر طبرستان مسلط شد. دابویه پسر گاوباره همچنان در گیلان مقیم بود ولی پسرش فرخان به طبرستان آمد و ایالت را از یورش ترکان از سوی شرق و تهاجم دیلمیان از سوی غرب مستحکم ساخت و شهر ساری را پایه‌گذاری و پایتخت خود نمود و قلمرو خود را تا نیشابور در خراسان گسترش داد. اگرچه فرخان و جانشینانش ادعای مالکیت خود بر گیلان و دیلمان را حفظ کردند، اما آن ولایات عملاً تحت فرمان فرماندهان و شاهان مستقل بودند. نواحی کوهستان طبرستان به‌طور مؤثر تحت حاکمیت دو دودمان باوندیان و آل قارن بوده که سروری و مهتری گاوبارگان را به رسمیت می‌شناختند. درواقع کنترل دابویگان بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای(پست) طبرستان تا تمیشه احاطه داشته و گرگان توسط مرزبان اداره می‌شده‌است.Gīlānšāh’s son Gīl, known as Gāvbāra, extended his rule from Gīlān over Deylamān and later Ṭabarestān and was said to have been granted by Yazdegerd III (632-51) the title Gīl-Gīlān Faršvādgaršāh, by which the later Dabuyid espahbads of Ṭabarestān were known. Faršvādgar (Pātašvārgar) was the old name of the mountains of Ṭabarestān. Gāvbāra’s son Dābūya continued to reside in Gīlān, but Dābūya’s son Farroḵān (Farḵān) moved to Ṭabarestān and fortified the country against Turkish invasions from the east and Deylamite raids from the west. He is reported to have founded the towns of Sārīa (Sārī) and Eṣfahbodān. The latter, apparently located between Sārīa and Āmol, 2 miles from the coast of the Caspian Sea (Ebn al-Faqīh, pp. 303, 310), was the private residence of the espahbads, while Āmol remained the capital of the province. Farroḵān briefly expanded his rule to Khorasan as far as Nīšāpūr and seems to have been granted the title “espahbad of Khorasan” by Yazdegerd in the confused state of affairs during the Arab conquest of Persia. In 31/651-52 he offered the defeated Yazdegerd his country, but the latter refused and fled farther east, where he died (Ṭabarī, I, p. 2875). Although Farroḵān and his successors retained nominal sovereignty over Gīlān and Deylamān, those provinces were virtually independent under local chiefs and kings. The mountains of Ṭabarestān were effectively ruled by two dynasties, the Bāvand (see āl-e bāvand) and the Qārenvand, who nominally recognized Dabuyid overlordship. Actual Dabuyid control was confined to Rūyān and the lowlands of Ṭabarestān as far as Tamīša (Ṭamīs). Gorgān was ruled by a marzbān, (Wilfred Madelung), “DABUYIDS,” Encyclopædia Iranica, online editionقلمرو باوندیان طبرستان، در جنوب دریای کاسپین و مشرق گیلان و مغرب استرآباد، شامل شهرهای آمل، ساری، مهروان و آبسکون بود.ابن اسفندیار، تاریخ طبرستان، ج۱، ص۵۶، چاپ عباس اقبال، تهران (تاریخ مقدمه ۱۳۲۰ ش).
"دابو" در زبان طبری به‌معنای «یاغی» یا «سرکش» است.واژه‌نامه بزرگ تبری، گروه پدید آورندگان به سرپرستی: جهانگیر نصراشرفی و حیسن صمدی، ۱۳۷۷، بخش دال.
نسب این خاندان به جاماسب ساسانی فرزند پیروز یکم می‌رسد. جاماسب که در پایان دورهٔ نخست شاهنشاهی قباد یکم در سال ۴۹۶ میلادی به تخت شاهی ایران نشسته بود، پس از پنج سال با بازگشت قباد از پادشاهی کناره گرفت و از بیم قباد به ارمنستان رفت و پیرامون آنجا را به تصرف آورد. پس از جاماسب، فرزندانش بر آن ناحیه‌ها فرمان می‌راندند. فرزند او نرسی کامگار به دستور انوشیروان دیوار دربند را ساخت. نوهٔ او پیروز به گیلان آمد و با شاهزادگان گیلانی وصلت کرد. او را پسری آمد که نامش گیلانشاه نهادند. فرزند گیلانشاه به نام گیل گیلانشاه و مشهور به گاوباره است و سر سلسلهٔ گاوبارگان بوده‌است.
گیل گیلانشاه از سال ۶۴۲ میلادی بر گیلان و رویان فرمان می‌راند. در سال ۶۵۲ میلادی به فرمان یزدگرد سوم به فرمانروایی طبرستان منصوب شد. بعد از او فرزند بزرگش، دابویه جانشین پدر شد و فرزند کهتر بنام پادوسبان بر رستمدار حکومت یافت و سلسله‌ای که بنا کرد (پادوسبانیان) تا زمان صفویان پابرجا بود. فرزندان دابویه شاخهٔ نخست گاوبارگانند. دابویه در سال ۷۱۱ میلادی درگذشت و فرزندش به نام فرخان بزرگ یا اسپهبد فرخان که اعراب به او لقب ذوالمناقب داده‌اند، پادشاه شد. در دوران پادشاهی او اعراب چندین بار آهنگ طبرستان کردند اما پیوسته شکست می‌یافتند. اسپهبد دازمهر فرزند و جانشین فرخان بزرگ است که از سال ۷۲۸ تا ۷۴۰ میلادی بر طبرستان فرمانروا بوده‌است. پس از درگذشت اسپهبد دازمهر نوبت به فرمانروایی فرزندش خورشید رسید اما چون خورشید بیش از شش سال نداشت، برادر دازمهر، به نام فرخان کوچک جانشینی فرمانروایی را برعهده گرفت و تا ۷۴۸ میلادی به مدت هشت سال در این مقام بر جای بود و به نام اسپهبد حکومت می‌کرد.
اسپهبد خورشید از ۷۴۸ تا ۷۶۱ میلادی پادشاهی کرد و لقب فدشوار مرزبان داشت و در سن چهارده سالگی، فرمانروایی یافت. آغاز این دوره با اقتدار تمام گذشت اما در پایان آن که همزمان با حکومت منصور عباسی بود، با نیرنگ مهدی فرزند منصور و والی ری سپاهیان عباسی به قلمرو خورشید راه یافتند. خورشید گریخت و به گیلان رفت، ساز لشکر کرد و پس از دو سال به قصد پس گرفتن طبرستان بدانجا روی نهاد. در همین زمان آگاهی یافت که فرزندان و زنان خاندان او اسیر و راهی بغداد شده‌اند. این خبر را تاب نیاورد و با زهر به زندگی خویش پایان داد و داستان تیرهٔ اول گاوبارگان به انجام رسید. این رویداد برابر با سال ۷۶۱ میلادی برابر با ۱۳۹ هجری خورشیدی و ۱۳۰ سال یزدگردی و ۲۷۳ تبرستانی بود.فرهنگ ایران باستان، ص ۵۷
اوراد نام یک روز اضافی بود که هر چهار سال به سال اوستایی اضافه می‌شد. سال سیار ایرانی در گاه‌شماری زرتشتی درست ۳۶۵ روز حساب می‌شد و هر سال یک ربع روز و در حدود شش ساعت اضافه را محسوب نمی‌کردند. بدین ترتیب در هر چهار سال یک روز افزوده می‌شد که آن روز را اورداد یعنی روز زیادی می‌نامیدند.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۱۵
هاشم، رضی. گاهشماری و جشن‌های ایران باستان. تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۵۸
وهگیک یا سال ناقصه نام سالی بود که یک ماه اضافی داشت.
سال سیار ایرانی در گاه‌شماری زرتشتی درست ۳۶۵ روز حساب می‌شد و هر سال یک ربع روز و در حدود شش ساعت اضافه را محسوب نمی‌کردند. بدین ترتیب در هر چهار سال یک روز افزوده می‌شد که آن روز را اورداد یعنی روز زیادی می‌نامیدند یا طی ۱۲۰ سال یک ماه جلو می‌رفت و چنین سالی را که یک ماه اضافه داشت وهگیک می‌نامیدند و این سالی است که منجمان اسلامی سال ناقصه نامیدند. در مثل در صد و بیست سال نخست، دو ماه فروردین و در صد و بیست سال دوم، دو ماه اردیبهشت تا آخر بر قرار می‌کردند.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۱۵
زد/اواس یک سیستم‌عامل ۶۴-بیت بر پایه واسط گرافیکی کاربر است که برای رایانه‌های بزرگ IBM توسط IBM تولید شده‌است. این سیستم‌عامل ادامه دهنده راه OS/390 است. z/OS دارای بسیاری از قابلیت‌های سیستم‌عامل‌های مدرن امروزی است ولی با این حال بسیاری از عملکردهایی که در سال ۱۹۶۰ شکل گرفته را نیز برای انجام کارهای روزانه دارا می‌باشد.(پشتیبانی به عقب بسیار زیاد، یکی از فلسفه‌های اصلی طراحی z/OS است.) z/OS از OS/390 مشتق‌شده و در اکتبر سال ۲۰۰۰ رونمایی و معرفی شد.Vijayan, Jaikumar. "Z/OS: Users Expect Big Savings." "Computerworld," 11/19/2001, Vol. 35 Issue 47, p. 40
پس‌سازگاری یا سازگاری عقب‌رو () یک ویژگی از ابزار یا فناوری‌هایی است که توانایی کار کردن با ورودی‌های درست‌شده در نسخه‌های پیش از خود را در آنها ممکن می‌سازد و غالباً در مخابرات و رایانش مطرح می‌شود. اگر فرآورده‌ای بنابر استانداردهای تازه درست شده باشد ولی توانایی خواندن، مشاهده ‌کردن یا پخش استانداردها و قالب‌های پیش از خود را هم داشته باشد، این فرآورده پس‌سازگار خوانده می‌شود یا می‌گوییم دارای پس‌سازگاری است.
به تغییر یک سامانه به نحوی که قابلیت سازگاری عقب رو نداشته باشد، گاهی «شکستن» سازگاری عقب رو می‌گویند. () گفته می‌شود.
مقبرةالعرفا (گورستان گجیل) یکی از گورستان‌های تاریخی شهر تبریز است. این گورستان به شمارهٔ ۳۲۷۲۷ در تاریخ ۱۳۹۸/۲/۱۰ با عنوان محوطه تاریخی باغ گلستان (گورستان تاریخی گجیل - مقبرةالعرفا) در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مقبرةالعرفا مدفن ده‌ها تن از ادیبان و عارفان ایران از جمله شمس تبریزی را در خود جای داده‌است. مقبرةالعرفا در دورهٔ پهلوی تخریب شده و در محل آن، باغ گلستان احداث گردید.
در منابع متعدد تاریخی نظیر «بلدیهٔ سلطان بلد»، «رسالهٔ سپه‌سالار»، «مجمل فصیح» و «مناقب ولایت‌نامه» آرامگاه شمس تبریزی در تبریز و در گورستان گجیل (مقبرةالعرفا) ذکر شده‌است. هم‌چنین در لغت‌نامهٔ دهخدا و کتاب‌های منتشرشده توسط شهرداری تبریز نیز به دفن این عارف در این شهر اشاره شده‌است.
بنای مقبرةالعرفا به زبیده خاتون –همسر هارون‌الرشید- نسبت داده می‌شود. او پس از این‌که در تبریز درمان شد، در محل فعلی گورستان گجیل، اقدام به ایجاد باغی کرد. زبیده خاتون یک شب در خواب دید که از درختان باغ‌اش، سر انسان‌ها به صورت میوه حاصل شده و معبران این‌گونه تعبیر کردند که این باغ تبدیل به گورستان خواهد شد. او نیز در این امر پیش‌دستی کرده و دستور داد تمام درختان باغ قطع شده و در محل آن، گورستانی جدید ایجاد شود.
بنای یادمان شمس تبریزی در باغ گلستان و در محل گورستان تاریخی مقبرةالعرفای تبریز ساخته خواهد شد. پس از احداث این بنا، بنیاد پژوهشی، علمی و فرهنگی شمس‌شناسی نیز در همین مکان تأسیس خواهد گردید. مجری ساخت این بنا، یکی از سرمایه‌گذاران تبریزی مقیم ترکیه به نام «علی پولاد» است.
طرح احداث بنای یادمان شمس تبریزی در سال ۱۳۸۷ خورشیدی توسط شهردار و اعضای شورای اسلامی شهر تبریز مطرح شد. پس از این تاریخ، مسابقه‌ای جهت برگزیدن بهترین طراحی این بنای یادمان برگزار شده و سرانجام طرح برگزیده انتخاب گردید.
بنای یادمان شمس تبریزی برطبق برخی پیش‌بینی‌ها تا سال ۱۳۹۱ خورشیدی به بهره‌برداری خواهد رسید. با توجه به تقدس عدد ۸ در اسلام و نیز درب‌های هشت‌گانهٔ بهشت، این بنا از ۸ منارهٔ ۴۰ متری تشکیل یافته‌است.
گسیل شبانه،هم‌ارز nocturnal emission رؤیای خیس،https://alocondom.com/tag/انزال-شبانه/https://pezeshket.com/psychological-psychosis/رویای-خیس-در-نوجوانان/هم‌ارز wet dream انزال شبانه (برون‌ریزش در خواب)،https://alocondom.com/tag/انزال-شبانه/https://drkarami.com/faq?read=t78h620739https://www.drjabbari.com/faq/?read=v25tr4119597https://www.tebinja.com/mag/انزال-در-خواب/https://saednews.com/fa/post/ellate-orgasme-shabane-ya-enzal-shodan-dar-khab-chist ارگاسم شبانه (خواب)،https://saednews.com/fa/post/ellate-orgasme-shabane-ya-enzal-shodan-dar-khab-chist رؤیای سکس،sex dream یا در منابع اسلامی احتلام،https://www.mosahab.com/web/articles/view/117/از-احتلام-در-خواب-چه-می-دانید.htmlhttps://www.islamquest.net/fa/archive/fa12312https://niniban.com/fa/news/144876/علت-احتلام-مردان-در-خواب از انواع انزال (برون‌ریزش) است و بیرون ریختن ناخودخواسته منی از انسان مرد در هنگام خواب را گویند. ممکن است ذهن فرد در خواب صحنهٔ آمیزش جنسی را شبیه‌سازی کند یا گاهی این صحنه شبیه‌سازی نگردد و بدن به دلیل تولید بیش از اندازه منی به‌خودی خود اقدام به تخلیه آن کند.
رؤیای خیس یک امر طبیعی است که طی اندرکنش‌های بدن رخ می‌دهد و می‌تواند گاه تا یک ماه رخ ندهد یا گاه در یک هفته دوبار روی دهد. بیرون ریختن منی در خواب امری اجتناب ناپذیر است و شخصی که خودارضایی ندارد نیز به صورت منظم حتی شاید بدون تصور صحنه آمیزش جنسی در خواب مایع منی از بدن او بیرون شود. سرعت برون‌ریزش منی در مردان تا ۴۵ کیلومتر بر ساعت یا ۱۲.۵ متر بر ثانیه است و می‌تواند تا مسافت ۲.۴ متر به بیرون پاشیده شود.
در یک مطالعه دقیق، زنان و مردان گزارش دادند که تقریباً در ۸٪ از خواب‌های شبانهٔ خود نوعی فعالیت مرتبط با مسائل جنسی دارند. چهار درصد از خواب‌های جنسی در زنان و مردان منجر به ارگاسم شده‌است. همچنین می‌تواند نشان دهنده دوری جوانان از خودارضایی باشد.
رستمدار نامی است که از دوره مغول تا عصر صفویه به ناحیه رویان بخشی از خاک طبرستانMore precisely in the Nāma-ye Tansar (tr., p. 30) it is stated that Deylamān, Gīlān, and Rūyān (later part of Ṭabarestān) all belonged to the kingdom of Gošnasp of Ṭabarestān and Parešvār, the latter apparently the Alborz region. Gošnasp made his submission to Ardašīr I, (Wolfgang Felix & Wilferd Madelung), “DEYLAMITES” Encyclopædia Iranica, online edition (بعدها محال ثلاث :تنکابن، کلارستاق، کجور) که از مازندران و تا گیلان کشیده شده https://iranicaonline.org/articles/kojur-iداده شده‌است. این منطقه تحت فرمان فرمانروایان خرده‌پایی با عنوان استَندار(یکی از قدرتمند ترین استَندار که در رستمدار حکومت میکرد ملک کیومرث یکم که در کجور خاچک دفن شده) بوده که از هر دو ولایت حاشیه خزر مستقل بودند.https://iranicaonline.org/articles/kalarestaq-1در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تالیف شده است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهر های ناتل و چالوس و روذان(رویان) و کلار جزء این قسمت بود. سابقا طبرستان شامل گرگان، استرآباد، مازندران و رستمدار می‌شد یعنی سرتاسر ناحیه‌ای که بین دینار جاری در مشرق و ملاط لنگرود (واقع در گیلان) در مغرب بود را شامل می‌گشت. سرحدات قدیمی رستمدار عبارت بود از: سیسنگان یا رودخانه مانهیر در مشرق و ملاط لنگرود در مغرب. مدتی بعد این سرحدات تغییر شکل یافتند و می‌توان گفت که رستمدار ناحیه‌ای را که از آمل تا گیلان ادامه می‌یافت شامل می‌شد. رویان نام اراضی مسطح بود ولی همچنین به سرتاسر رستمدار نیز اطلاق میگشت. کوهستان رویان را به اعتبار فرمانروایان پادوسبانی آن که در آغاز اسپهبد و بعدا «استندار» نامیده می شدند، «ناحیه استندار» می گفتند. از قرن هفتم به بعد در کتاب های جغرافیا و تاریخ از رویان به نام «رستمدار» یاد شده که شکل منحرف شده استندار است و حدود خاک آن را در دشت و زمین های هموار تا نمکاوه رود پیش برده اند. پادوسبانیان که بزرگان دیلم و حکام گیلان بیشتر اوقات از آنان پیروی می کردند، در آغاز لقب اسپهبد داشتند. گرچه لب دریا و دشت رویان را گاهی امرای عرب و داعیان علوی و امرای خراسان می گرفتند، اما نواحی کوهستانی تا حدود دیلمستان را پیوسته در تصرف داشتند و بدینجهت آنها را «استندار» نیز خوانده اند که بمعنی فرمانروای کوهستان است چه استان به زبان طبری کوه را گویند. بعد ها به ابتدای تام خود عنوان «ملک» را می افزودند.
رویان نام ناحیه‌ای وسیع در غرب طبرستان بود که از غرب با دیلمستان و از شرق با آمل همسایه بود و نواحی کجور (نور و نوشهر)، کلارستاق (چالوس و کلاردشت)، لنگا (عباس‌آباد و شرق نشتارود)، تنکا (تنکابن و رامسر) و هوسم (رودسر و رحیم‌آباد) جزئی از رویان است.http://www.iranicaonline.org/articles/kalarestaq-1 رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگترین شهر طبرستان در کوهستان رویان بوده‌ است. رویان در اوایل قرن هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده ‌است؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است.More precisely in the Nāma-ye Tansar (tr., p. 30) it is stated that Deylamān, Gīlān, and Rūyān (later part of Ṭabarestān) all belonged to the kingdom of Gošnasp of Ṭabarestān and Parešvār, the latter apparently the Alborz region. Gošnasp made his submission to Ardašīr I, (Wolfgang Felix & Wilferd Madelung), “DEYLAMITES” Encyclopædia Iranica, online edition یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان اطلاق می شود. این شهر بزرگترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه های ری می رسد. همچنین از آمل تا رویان دوازده فرسخ و از دیلمستان تا رویان نیز دوازده فرسخ بوده‌است.
از قرن هفتم تا دوره صفویه منطقهٔ رویان عمدتاً با نام رویان یا رستمدار شناخته می‌شد و در این دوره مرزهای ولایت رستمدار شامل مناطق کجور، نور، کلارستاق، طالقان، لاریجان، لواسانات، شمیرانات و مناطق پشت کوه البرز مرکزی می‌شد.
حمدالله مستوفی نوشته‌است «رستمدار ولایتی است قریب به سیصد پاره ده که از توابع آن است و هوایش به گرمی مایل است و بیشتر ولایات را آبش از شاهرود شهر است.پژوهش در نام شهرهای ایران، ص ۵۹۹
کاترین آن پورتر (زاده ۱۵ مه ۱۸۹۰ - درگذشته ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۰) نویسنده داستان کوتاه، رمان و مقاله، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی آمریکایی بود.
وی در سال ۱۹۳۰ با چاپ اولین کتاب خود مجموعه داستان کوتاه «یهودای شکوفا» "(Flowering Judas)" خود را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک در داستان کوتاه مطرح کرد. در سال ۱۹۶۶ بخاطر مجموعه داستان‌های کوتاه خود برنده جایزه پولیتزر و جایزه ملی کتاب شد. تنها رمان او کشتی ابلهان (۱۹۶۲) هم پرفروش‌ترین کتاب سال ایالات متحده شد.
کاترین آن پورتر، در سال ۱۹۱۸، تجربه نزدیک مرگ داشته که بر اثر یک همه گیری شدید آنفلوانزا، به وقوع پیوسته است. او خاطراتش در مواجهه با این دوران را در کتاب "اسب رنگ‌پریده، سوار رنگ‌پریده" آورده است"." وی در مصاحبه ای اظهار داشت:
«من به آن مکاشفه بهشتی (آسمانی) رسیده بودم و پس از آن زندگی برایم بسیار کسل کننده شده بود. تا چند سال پس از آن، این احساس را داشتم که این جهان ارزش زندگی کردن را ندارد. با این همه، اعتقادی در وجودم بود و قدرتی درونی که از جای دیگر نشأت می گرفت را در خود احساس می کردم؛ قدرتی که احتمالاً از کسی به من ارث رسیده بود. در تمام دوران زندگی ام، زمانی از هر روز را در میان احساس شدید آرزوی مرگ و سپس علاقه مفرط انتظار برای دیدن روز بعد از گذرانده ام. در واقع، اگر مثل یک گربه ولگرد تا این اندازه سخت جان و کوشا نبودم، امروز در میان شما حضور نداشتم»
معصومه سیحون (نام قبل ازدواج: معصومه نوشین) (۱۳۱۳ – ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹) هنرمند نقاش، از پیشکسوتان هنرهای تجسمی در ایران و مدیر گالری سیحون، قدیمی‌ترین نگارخانه هنری فعال در ایران بود. او دارای حدود نیم قرن پیشینه فعالیت هنری بود و نقش برجسته‌ای در معرفی استعدادهای هنری ایران داشت. سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و انجمن نقاشان ایران به ترتیب در سال‌های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۸ از وی به پاس یک عمر فعالیت بی‌وقفه هنری تقدیر کردند.
معصومه نوشین در سال ۱۳۱۳ در شهر رشت چشم به جهان گشود. سالهای کودکی را در رشت و شاهی (قائم‌شهر کنونی) گذراند. پدرش کارمند راه‌آهن بود و مدتی به شهر اهواز منتقل شد. بدین ترتیب معصومه نیز چندسالی در آنجا زندگی کرد. او به گفته خودش دانش‌آموز درس‌خوانی نبود و اما از کودکی به نقاشی علاقه‌مند بود، و به یاد نمی‌آورد که چرا و چگونه با نقاشی آشنا شد. در دوره دبستان در اهواز گاهی برای معلم‌ها نقاشی سفارشی می‌کشید.
پس از ده سال زندگی در اهواز، خانواده نوشین به تهران نقل مکان کردند و او سالهای پایانی دبیرستان را در تهران گذراند. خانواده‌اش دوست داشتند پزشک شود اما او در سال ۱۳۳۵ در کنکور دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران در رشته نقاشی پذیرفته شد.
او در دانشگاه با هوشنگ سیحون آشنا شد که در آن دوران ریاست دانشکده را بر عهده داشت. چندی پس از این آشنایی، معصومه نوشین و هوشنگ سیحون با هم ازدواج کردند. پس از آن نام او «معصومه سیحون» شد و تا پایان عمر به همین نام شناخته می‌شد.
در سال ۱۳۴۵ معصومه سیحون با یاری همسرش "گالری سیحون" را بنیان نهادند. گالری سیحون یکی از اولین نگارخانه‌های هنری ایران است و قدیمی‌ترین گالری هنری فعال در کشور به‌شمار می‌آید. گالری سیحون با تلاش و مدیریت معصومه سیحون، از سال ۱۳۴۵ تاکنون بدون وقفه به فعالیت ادامه می‌دهد.
گالری سیحون از آغاز کار تاکنون بیش از ۱۵۰۰ نمایش از آثار معاصر هنرمندان نوپای ایرانی ارائه داده‌است، از جمله آثار هنرمندانی که بعدها به شهرت ملی رسیدند مانند ژازه طباطبایی، سهراب سپهری، مسعود عربشاهی، امین‌الله رضایی، حسین زنده رودی، رضا مافی، مکرمه قنبری و علیرضا اسپهبد.
در سال ۱۳۸۳ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مراسمی برای بزرگداشت ۴۰ سال فعالیت هنری گالری سیحون برگزار کرد که طی آن لوح تقدیری به معصومه سیحون داده شد. در این مراسم، معصومه سیحون ابراز امیدواری کرد که پسرش "نادر" پس از او مدیریت گالری را برعهده گیرد. وی افزود:
آخرین نمایشگاه و بزرگداشت معصومه سیحون در زمان حیاتش در ۲۷ مهرماه ۱۳۸۶ گالری هما برگزار شد و کتابی از نقاشی‌هایش در همکاری با مجله تندیس منتشر شد. در این مراسم آیدین آغداشلو، احمد نصراللهی و پرویز ملکی سخنرانی کردند.
خانه نقاشان ایران نیز در سال ۱۳۸۸ مراسم تقدیری به مناسبت فعالیت‌های هنری وی در پردیس سینمای ملت برگزار کرد.
معصومه سیحون روز ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ در تهران درگذشت و در بهشت سکینه به خاک سپرده شد.
افغانستان کشوری است با دره‌های فراوان و پهن در جهان؛ با نگاهی به نقشهٔ توپوگرافی افغانستان، این کشور را مملو از کوه‌هایی می‌یابیم که نیمی از آن‌ها برای بیش از ۹ ماه پوشیده از برف هستند. ارتفاع برف در زمستان در کوه‌های هندوکوش و پامیر در بیشتر مناطق به ۲ متر نیز می‌رسد. از آب حاصل از ذوب شدن این برف‌ها هزاران دریاچه و ده‌ها دریا منشأ می‌گیرد. این دریاچه‌ها و دریاها در طی میلیون‌ها سال دره‌های طبیعی مملو از درختان گل‌ها و سبزه را تشکیل داده‌اند. در این دره‌ها چشمه‌هایی با آب شفاف و صحی جریان دارند. دمای هوا در این دره‌ها در تابستان ۲۵ درجه سانتی گراد در روز و ۵–۱۰ درجه سانتی گراد در شب می‌باشد.
بیشتر این دره‌ها در قسمت‌های شمال شرقی، مرکزی، جنوبی و جنوب شرقی افغانستان قرار دارند. قسمت‌های جنوبی و جنوب شرقی به دلیل بارش باران‌های موسمی هند داری بارندگی در تابستان بوده که این ساحات داری جنگل‌های غلو و درختان بلند سوزنی برگ از قبیل سرو، ارچه، نشتر، بلوط، صنوبر، کاج، خنجک، بادام تلخ و جلغوزه می‌باشند. دره‌های افغانستان دارای طبیعت خاص می‌باشند.
کوه‌های هندوکش در صفحات شمال شرقی و سطوح مرتفع مرکزی قرار دارند. این کوه‌ها دارای شاخ‌ها و کوب‌چه‌ها می‌باشد که دره‌های متعدد را تشکیل داده‌است. صفحات واخان و مرکزی بسیاری از این دره‌ها به دلیل هوای سرد خالی از سکنه می‌باشد.
دره‌های واخان، شغنان، اشاوه، منجان، جرم، درواز، درایم، کشم، ارسج، حنجاب، فرخار، دره اشکمش، خوست فرنگ، سمندان اندراب، خنجان، دوآب، سراب، تاله برفک می‌باشد.
دره پنج، دره نور، کرم، پنجدره نجراب، باندول، اشپی، اسکین، دره هزاره پاران ده، ششل، سالنگ شمالی، اشاوه، کپچاق، چهارده، سیغان، کهمرد. شکاری، دره سالنگ جنوبی، درزاب، بلخاب، پنجشیر (رخه، عنابه، بازارک، خنج)، غوربند و غیره می‌باشد.
دره‌های کوه بابا درقسمت مرکزی افغانستان قرار دارند و عبارتند از دره‌های فولادی، بامیان، ککرک، غوربند، ترکمن و غیره.
دره مرغاب یکی از دره‌های بزرگ و پرنفوس افغانستان است که در شمال فیروزکوه (مرکز ولایت غور) واقع است. رود مرغاب در سرسبزی و شادابی این دره افزوده‌است. مردم مرغاب در داخل دره مرغاب زنده گی می‌کنند. ساحات پرنفوس دره مرغاب عبارت از شورابه و سپرف می‌باشد.
تصویر دره اسبرف مرغاب ولایت غور.
دره خیبر، نازیان شینوار، ده بالا، پچیدواگام، وزیری، اچین، دره جاجی، خوگیانی، کجه، ماما، خیل، نکروخیل، شتوا، آشیان حصارک، غلزائی، تیزین، سروبی، چهار آسیا، موسئلی، سرخاک، التمور، چرخ، تنگی وردک، شنز، ناوه گی، جلگه غزنی، شلگر، آب‌بند، دله، ازخواه، تیرا، کرم، جاجی، رقبان، حسن خیل، مچل غور، ورد احمد زائی، زرمست، طوطا خیل، میدان خوله دره مین، شمل، نکه، مست توی بیرکوتی و غیره می‌باشد.
یکی از مشاهیر به نام دره ترکمن شیخ محمد یاسین ترکمانی است. او در علم وتقوش شهره عام و خاص است و اخلاق را در محضر استاد رحمانی آموخته‌است.
این کوه که از شاخه هندوکش بشمار می‌رود دره‌های بیشماری را ساخته‌است؛ که عبارتند از دره سرخ پارسا، دره جات بهسود، سوخته وادی، میر سبز، ناهور، مالستان، دایه فولاد، غاب دایکندی و ایماقستان، یکاولنگ، دایزنگی، جاغوری، اجرستان، می‌باشد. به طرف شرق و جنوب این کوه شکردره، گل دره، استالف، غازه، پغمان، پشه‌ای، جلگه میدان، جلریز، نرخ، بیک سمند، دایمراد، خوات، ترمی، قیاق، گلبوری، تورکان، ککرک، شاکی، زرسنگ، قره‌باغ، زرد الو، تمکی، رسنه، سنگ‌ماشه، دی چوپان، خاک افغان، ارغنداب، گیزاب و غیره.
دره مرگ در نورستان، دره پیچ در ننگرهار، دره سنگین در وادی هلمند، دره صوف در ولایت سمنگان، دره آجر در بدخشان، دره کیهان سمنگان، چهارکنت ولایت بلخ، سیاد در تاشقرغان، اسمار در کنرهار یا ولایت کنر دره نجراب در کاپیسا و غیره دره‌های کم جمعیت و بدون جمعیت می‌باشند.
وادی گرگ‌ها یک مجموعه تلویزیونی ترکیه‌ای است.
وادی گرگ‌ها مجموعه دو سریال و چند فیلم سینمایی است که در ترکیه منتشر شده و به مسائل سیاسی و مافیای ترکیه می‌پردازد. در آغاز هدف آنان نفوذ در مافیا بود تا از این طریق سیستم مافیایی ترکیه را براندازند. در این حین با شورا ارتباط دارند که اعضای آن تجار و مافیا هستند که در نهایت توسط پولات عالمدار منحل می‌شود. بعد از منحل شدن این مجلس پولاد و افرادش به جرم زورگیری و قتل و یک سری جرم‌های سنگین دیگر دستگیر می‌شوند و بالاخره دادگاه آن‌ها را تبرئه می‌کند و اِلیف نامزد پولاد در تصادفی کشته می‌شود. با کشته شدن نظام الدین گوونچ و انحلال شورای مافیایی گرگها توسط پولات عالمدار عملاً عملیات وادی گرگها تمام می‌شود.
این مجموعه با دوبلهٔ فارسی تهرانی و فارسی افغانستانی از شبکه‌های فارسی ۱، شبکه خورشید و شبکه طلوع پخش شده‌است.
داستان این سریال دربارهٔ مأمور سازمان امنیت عمومی ترکیه (KGT) علی جاندان با بازی نجاتی شاشماز است که با دستور مدیرش آصلان آکبِی به کشورش برمیگردد و حیاتی‌ترین مأموریت به نام وادی گرگ‌ها (به ترکی: Kurtlar Vadisi) به او محول می‌شود. هدف از این مأموریت نابودی شورای گرگ‌ها (قدرت برتر مافیا) به رهبری مهمت کاراحانلی است که این مأموریت اصلاً آسان نیست و شورای گرگ‌ها خیلی قدرتمنده به طوری که صاحب پول و ثروتی به اندازه نصف درآمد ملی ترکیه هست. علی جاندان پس از خداحافظی با عزیزانش در یک سانحه رانندگی مرده نشان داده شد و با عمل جراحی چهره جدیدی به دست آورد و به عنوان هویت جدید هویت پولات علمدار (به ترکی: Polat Alemdar) به او داده شد و وارد دنیای مافیا شد. پولات در این میان با سلیمان چاکئر (به ترکی: Süleyman Çakır) که برای شورای گرگ‌ها کار می‌کند دوستی صمیمی ایجاد می‌کند و با هم کارهای زیادی انجام می‌دهند. موفقیت‌های پولات توجه شورا از جمله مهمت کاراحانلی، لازضیا، کلیچ و نجمی سلاخ را به خود جلب می‌کند و با گذشت زمان مثل چاکئر برای آن‌ها خدمت می‌کند و بعدها با افزایش مقام و شهرت رهبر جدید شورا می‌شود و البته با افزایش مقام دشمن‌های جدیدی به دست میاره و عزیزان زیادی مثل سلیمان چاکئر، آصلان آکبِی، دایی سِیفو و نامزدش اِلیف اِیلول رو از دست میده. در این حین هم پولات متوجه بعضی حقیقت‌ها مبنی بر اینکه او رسماً پسر گم شده مهمت کاراحانلی بوده و در کودکی توسط آصلان آکبِی ربوده شده و به سرپرستی یک زن و مرد درآمده که در آینده به قدرت پدرش کاراحانلی غلبه کند.
در سال ۲۰۰۵ شورای گرگ‌ها به دلیل درگیری‌های داخلی و دلایل بسیاری از هم پاشید و با مرگ آخرین عضو آن یعنی لازضیا منحل شد؛ بنابراین عملیات وادی گرگ‌ها با موفقیت به پایان می‌رسد. پس از فروپاشی شورا، پولات به شهر لس آنجلس رفت تا بارون (لیدر) جهانی شوالیه‌های معبد به نام آمون که شورا هم به آن وابسته بود ملاقات کند. آمون از پولات به پیوستن بر خودش و جعبه مخفی رمزگذاری شده به نام کریپتِکس که شخصاً توسط مهمت کاراحانلی نوشته شده بود و حاوی فعالیت‌های شورا و اسناد و اطلاعات علیه دولت ترکیه بود را خواست ولی پولات قبول نکرد و با انجام معامله مربوط به اتمام فعالیت‌های مضرشان در ترکیه به کشورش برگشت. بعد از برگشت به ترکیه افرادش را جمع کرد و به دولت که قبلاً فراری و تحت جستجو بود تسلیم شد و با محاکمه در دادگاه تبرعه شد و سریال به پایان رسید.
این سریال یکی پرطرفدارترین و موفق‌ترین سریال‌های ترکیه بوده و همواره مورد بحث بوده و چندین فیلم سینمایی نیز بر همین موضوع ساخته شد. سریال ، ادامهٔ همین سریال است.
نقش اول: پولاد علمدار
اصلی‌ترین نقش در این سریال می‌باشد و با هنرآفرینی عالی خود در این سریال موفق به کسب جوایز altin kelebek و mafya می‌باشد.
پدر خوانده مافیا و دوست صمیمی پولاد. در ابتدا قصد پولاد دوستی با شاکر بود تا از این طریق در مافیا نفوذ کرده و آن‌ها را متلاشی کنند. آن‌ها عملیات‌های زیادی انجام می‌دهند و به دوستانی صمیمی تبدیل می‌شوند.
به قدرت رسیدن شاکر در مافیا باعث ایجاد دشمنان زیادی برای او شد…
بارون محمد قرخانلی که به شاکر مشکوک بود در کمال ناباوری دستور قتل وی را به نجمی اره ای می‌دهد. نجمی نیز به خالد جراح پاشا یکی از دشمنان شاکر دستور می‌دهد که وی با به قتل برساند. با قتل شاکر پولاد وارد برهه جدیدی از مبارزه با مافیا می‌گردد.
در آغاز دست راست چاکر است ولی بعد از مرگ شاکر درمیابد که پولاد پدرخوانده واقعی نیست ولی با این حال کنار او می‌ماند و به او کمک می‌کند سر انجام در مجلس عروسی اش با دختر سلیمان شاکر توسط تروریست‌ها (پ ک ک) کشته می‌شود.
در آغاز از طرف اصلان اقبی مأمور حفاظت از پولاد است و بعداً مستقیماً از پولاد دستور می‌گیرد. فردی آرام و کم حرف است و توسط انفجار بمب در دفترشان کشته می‌شود.
رئیس پولاد و از افراد سازمان اطلاعات و امنیت ملی (کا.گ. ت). پولاد مستقیماً از او دستور می‌گرفت ولی مرگ وی توسط دشمنان همه کارهای پولاد را مختل می‌کند.
از خویشاندان نزدیک دوران شاطراوغلو (ازافراد اصلان در عملیات‌ها) است پس از مرگ دوران، در کنار پولاد در عملیات دره گرگها حضور دارد.
در کمین پالا و افرادش برای دستگیری پولاد علمدار با شلیک دو گلوله کشته می‌شود.
از شخصیت‌های اصلی این سریال و خواهر زاده دایی سیفو همچنین از افراد پولاد.
اولین دشمن پولاد و از افراد محمد تومبالاجی، وی توسط اصلان از ساختمان به پایین پرت می‌شود.
پدراصلی پولات علمدار و رئیس شورای گرگ‌ها و بارون مافیای ترکیه.
از اعضا شورا گرگها مشاور و دست راست محمد قراخانلو بارون ترکیه در اواخر سریال به پولاد علمدار نزدیک شده دوست می‌شود.
از اعضای شورای گرگ‌ها که مافیای هرویین که در نهایت بعلت اختلاف با محمد قراخانلو و در حضور وی توسط کلیچ کشته می‌شود.
از اعضای شورای گرگ‌ها که مافیای قمارخانه‌های ترکیه بود در نهایت توسط سلیمان چاکر و پولاد کشته می‌شود. (تومبالا یکی از ابزارهای قماربازی است)
وکیل و حقوقدان شورای گرگ‌ها که در عین حال از اعضای فعال سازمان فراماسونری است و توسط پولاد به دار آویخته می‌شود.
سالها به عنوان بزرگ‌ترین قاچاقچی مواد در ترکیه شناخته می‌شد که بخاطر خیانت برادرش به زندان میفتد. پس از مرگ خسروآقا بارون محمد قراخانلو به پولاد دستور فراری دادن او را از زندان می‌دهد که به جای خسروآقا مافیای هرویین شورا باشد. پس از انحلال شورای گرگها او نیز در کنار پولاد باقی می‌ماند.
در طی شلیک دشمنانش به شدت زخمی شده و هالو که فراری بود به زندان میفتد.
در زندان ازدواج می‌کند و می‌داند که به سرطان مبتلا شده و مدت زیادی زنده نمی‌ماند. سپس از زندان آزاد می‌شود.
پس از کشته شدن همسرش او نیز توسط دشمنان سرش قطع می‌شود و می‌میرد. مرگ او پولاد و دوستانش را در اندوهی بزرگ فرو می‌برد.
از افراد اطلاعات و امنیت عمومی و رابط سازمان با پولاد. او از نزدیکان پولاد است ولی توسط یکی دیگر از افراد پولاد بنام کارا کشته می‌شود ولی نه به دستور پولاد.
خالد جراح پاشا از اشراف‌زاده‌های ترکیه است. او در آغاز با سلیمان شاکر و پولاد توافق نمی‌کند و همین نیز زمینه دشمنی بزرگ را با او فراهم می‌کند. برادر و خواهر زاده او توسط پولاد کشته می‌شوند. سر انجام بعد از مرگ سلیمان شاکر توسط مماتی باش خفه می‌شود.
پالا و تیمش از مأموران زبده اطلاعاتی بودند که مدت زیادی در عراق خدمت کرده‌اند. هنگامی که به ترکیه میایند اولین مأموریتی که دریافت میکنن کشتن اصلان آکبی است. وورال که یکی از افراد اطلاعات است به او و تیمش دستور قتل اصلان را می‌دهد. آنها پس از کشتن اصلان در قبال پول زیاد برای شورای روسیه کار می‌کنند و می‌خواهند زودتر از پولاد حلیل ابراهیم کاپار را از زندان فراری دهند اما شکست می‌خورند. همچنین آنها نیز دایی سیفو را به قتل می‌رسانند.
پالا در نهایت توسط پولاد علمدار دستگیر شده و پس از بازجویی کشته می‌شود. جسد او را زیر سیمان دفن می‌کنند تا هرگز پیدا نشود.
در قسمتی از این فیلم مأموران موساد نوزادی را می‌ربایند که نمایش این قسمت با انتقاد حکومت اسرائیل مواجه شدCNN.com: Israel criticizes Turkey over television series
مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۷ ۵۲مین مسابقه آواز یوروویژن بود. صربستان از طریق آهنگ مولتیوا در مسابقه قهرمان شد Marija from Serbia wins Helsinki 2007, Eurovision.tv و در هارتول آرنا، هلینسکی، فنلاند و در بین ۱۰ تا ۱۲ مه ۲۰۰۷ برگزار شد. علت انتخاب فنلاند بردن مسابقه یوروویژن ۲۰۰۶ توسط گروه هوی متال لردی بود. این مسابقه اولین بار بود که در فنلاند برگزار می‌شد. بودجه‌ای بالغ بر ۱۳ میلیون یورو برای مسابقه در نظر گرفته شد
"اعتقاد"ترانه برنده مسابقه یوروویژن ۲۰۰۸ از خواننده روسی دیما بیلان است.
مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ "(Eurovision 2010)"
پنجاه و پنجمین مسابقه سالانه یوروویژن است که در تلنور آرنا در اسلو در نروژ برگزار شد. علت انتخاب، نروژ قهرمانی الکساندر ریبک با آهنگ داستان‌پریان در مسابقه یوروویژن ۲۰۰۹ بود. این دوره سومین دوره‌ای است که نروژ میزبان مسابقات است. نروژ در دوره‌های یوروویژن ۱۹۸۶ و یوروویژن ۱۹۹۶ نیز میزبان شده بود.
در این دوره، لنا مایر-لاندروت از آلمان با ترانه ماهواره (Satellite)، با کسب ۲۴۶ امتیاز جایگاه اول را کسب کرد. همچنین مانگا با ترانه ما می‌توانیم یکی باشیم که به نمایندگی از ترکیه شرکت کرده‌بود دوم شد.
رون-آلپ یکی از ۲۶ ناحیه فرانسه است، که در مرز شرقی فرانسه(و در جنوب فرانسه) قرار دارد.
نام این ناحیه از رود رون و رشته کوه آلپ گرفته شده‌است.
مرکز این ناحیه لیون بزرگترین شهر فرانسه بعد از پاریس است.
دیما بیلان ؛ نام اصلی ویکتور نیکولاویچ بلان, ، (متولد ۲۴ دسامبر ۱۹۸۱ در شوروی) خواننده پاپ روسی است. دیما بیلان سال ۲۰۰۶ در یوروویژن ۲۰۰۶ با ترانه never let you go (هیچ وقت نمی‌زارم بری) وارد یوروویژن شد و در سال ۲۰۰۸ در یوروویژن ۲۰۰۸ با ترانه believe (اعتقاد) اول شد.
سال ۲۰۰۵ به عنوان بهترین آرتیست و بهترین اجرا
سال ۲۰۰۶ آهنگ (never let you go) به عنوان بهترین موسیقی
سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین آهنگ (it is not possible)
سال ۲۰۰۸ بهترین موزیک ویدو و بهترین خواننده
سانحهٔ هیندنبورگ واقعهٔ آتش‌سوزی در کشتی هوایی ال‌زد ۱۲۹ هیندنبورگ است که در تاریخ ۶ مه ۱۹۳۷ میلادی رخ داد. این کشتی هوایی مسافربری از فرانکفورت در آلمان عازم فرودگاه جی‌بی ام‌دی‌ال لیک‌هرست در ایالات متحده آمریکا بود که به‌علت برخورد با دکل زمینی در منچستر، نیوجرسی آتش گرفت و سقوط کرد. در طی این سانحه، ۱۳ مسافر، ۲۲ خدمهٔ کشتی و یک نفر از کارگرانی که روی زمین در حال کمک بودند، کشته شدند و ۶۲ نفر از مسافران نجات پیدا کردند. این واقعه سبب بازنگری در قوانین مربوط به استفاده از کشتی هوایی برای حمل‌ونقل و سرآغازی برای منسوخ‌شدن استفاده از کشتی‌های هوایی شد. فیلم سینمایی این واقعه نیز ساخته شده است.Craats 2009, p. 36.
در ریاضیات، فاصله اقلیدسی فاصلهٔ معمولی دو نقطه است که توسط قضیه فیثاغورس بدست می‌آید.
در ریاضیات، فاصله اقلیدسی بین دو نقطه در فضای اقلیدسی طول یک قطعه خطی بین دو نقطه است. می‌توان از مختصات دکارتی نقاط با استفاده از قضیه فیثاغورس محاسبه کرد، بنابراین گاهی فاصله فیثاغورس نامیده می‌شود. این اسامی از ریاضیدانان یونان باستان اقلیدس و فیثاغورس آمده‌است، اگرچه اقلیدس فاصله‌ها را به صورت اعداد نشان نمی‌دهد و ارتباط قضیه فیثاغورث با محاسبه فاصله تا قرن ۱۸ برقرار نشده بود.
فاصله بین دو جسم که نقطه نیستند معمولاً به عنوان کوچک‌ترین فاصله بین جفت نقطه از دو جسم تعریف می‌شود. فرمولها برای محاسبه فاصله بین انواع مختلف اجسام مانند فاصله از نقطه تا خط شناخته شده‌اند. در ریاضیات پیشرفته، مفهوم فاصله به فضاهای متریک انتزاعی تعمیم یافته‌است و سایر فواصل غیر از اقلیدسی مورد مطالعه قرار گرفته‌است. در برخی از کاربردهای آمار و بهینه‌سازی، از مربع فاصله اقلیدسی به جای خود فاصله استفاده می‌شود.
فاصلهٔ دو نقطهٔ p و q اندازهٔ پاره‌خطی‌ست که آنها را به هم متصل می‌کند (formula_1).
در مختصات دکارتی اگر (p = ("p", "p"... , "p" و (q = ("q", "q"... , "q" دو نقطه در فضای اقلیدسی n بعدی باشند، آنگاه فاصلهٔ بین آنها به صورت زیر تعریف می‌شود:
برای جفت اجسامی که هر دو نقطه نیستند، فاصله را به سادگی می‌توان به عنوان کوچک‌ترین فاصله بین هر دو نقطه از دو شی تعریف کرد، اگرچه عمومیت‌های پیچیده تری از نقاط به مجموعه‌هایی مانند فاصله هاسدورف نیز معمولاً استفاده می‌شود. فرمول‌های محاسبه فاصله بین انواع مختلف اشیاء عبارتند از:
فاصله اقلیدسی فاصله در فضای اقلیدسی است. هر دو مفهوم به نام اقلیدس ریاضیدان یونان باستان نامگذاری شده‌اند، عناصری که برای قرن‌ها به کتاب درسی استاندارد در هندسه تبدیل شد. مفاهیم طول و فاصله در فرهنگ‌ها بسیار گسترده‌است، می‌توان آنها را به اولین اسناد بوروکراتیک «اولیه» از سومر در هزاره چهارم قبل از میلاد (قبل از اقلیدس)، بازمی‌گرداند، و فرض بر این است که در کودکان زودتر از موارد مشابه ایجاد می‌شود. مفاهیم سرعت و زمان. اما مفهوم فاصله، به عنوان عددی که از دو نقطه تعریف می‌شود، در واقع در عناصر اقلیدس ظاهر نمی‌شود. در عوض، اقلیدس به‌طور ضمنی از طریق همخوانی بخشهای خط، از طریق مقایسه طول بخشهای خط و از طریق مفهوم تناسب به این مفهوم نزدیک می‌شود.
قضیه فیثاغورث نیز قدیمی است، اما تنها پس از اختراع مختصات دکارتی توسط رنه دکارت در ۱۶۳۷ نقش محوری خود را در اندازه‌گیری فاصله‌ها ایفا کرد. خود فرمول فاصله اولین بار در ۱۷۳۱ توسط الکسیس کلیرات منتشر شد. به دلیل این فرمول، فاصله اقلیدسی را گاهی فاصله فیثاغورس نیز می‌نامند. اگرچه اندازه‌گیری دقیق فواصل طولانی در سطح زمین، که اقلیدسی نیستند، از زمان‌های قدیم دوباره در بسیاری از فرهنگها مورد مطالعه قرار گرفته‌است (تاریخ ژئودزی را ببینید)، این ایده که فاصله اقلیدسی ممکن است تنها راه اندازه‌گیری فاصله بین نقاط در جهان نباشد. فضاهای ریاضی حتی بعداً با فرمول بندی هندسه غیر اقلیدسی در قرن نوزدهم به وجود آمد. تعریف هنجار اقلیدسی و فاصله اقلیدسی برای هندسه‌های بیش از سه بعد نیز برای اولین بار در قرن ۱۹، در کار آگوستین-لویی کوشی ظاهر شد.
آشیانه گرگ‌ها عراق یک فیلم محبوب ساخت ترکیه است که از سری آشیانه گرگ‌ها ساخته شده‌است. داستان این فیلم در شمال عراق و در زمان اشغال عراق رخ می‌دهد.
این فیلم به آمریکاستیزی، مسیحی‌ستیزی، کردستیزی و یهودستیزی متهم شد. بودجه این فیلم ۱۴ میلیون دلار بود ولی پرفروش‌ترین فیلم ساخت ترکیه شناخته شد. فروش این فیلم ۲۷٫۹ میلیون دلار در مجموع(۲۵٫۱ در ترکیه و ۲٫۸ در اروپا) بود.
"This wouldn't be so bad if the film didn't portray the opponents of Turks and Muslims so brutally — the bad guys in this black and white world are the Americans, the Kurds, the Christians and the Jews.
فیلم با رویداد واقعی دستگیری نیروهای ویژه ترکیه مستقر در سلیمانیه عراق در ژوئیه ۲۰۰۳ آغاز می‌شود.
زبان رومانی، رومایی، جیپسی، چیپ، زرگری (در ایران) یا چنگنی زبانی است که مردم کولی به آن سخن می گویند و در زمره زبان‌های هندوآریایی است. دومری خواهر رومانی دانسته‌می‌شود. این دو زبان ریشهٔ مشترکی داشته‌اند و پس از خروج گویشورانشان از شبه‌قارهٔ هند دچار جدایی شده‌اند.
نامهٔ تَنْسَرْ به گُشْنَسْبْ رسالهٔ کوچکی به‌ زبان فارسی میانه بود که ابن مقفع آن را به عربی ترجمه‌ کرد، و سپس به‌دست ابن اسفندیار به فارسی نو ترجمه گردید و در کتاب "تاریخ طبرستان" گنجانده‌ شد. اکنون اصل فارسی میانه و ترجمهٔ عربی آن در دست نیست. این نامه را تنسر، هیربدان هیربد در دورهٔ اردشیر بابکان، در پاسخ به گشنسب، پادشاه طبرستان و پَذَشْخوارْگَرْ و گیلان و دیلمان و رویان و دماوند نوشته‌است. دلیل نگارش نامه، نگرانیِ گشنسب نسبت به برخی از فعالیت‌های اردشیر بابکان، پادشاه تازهٔ ایران بوده که سبب خودداری گشنسب از فرمانبرداری پادشاه شد، و ازهمین‌رو، تنسر درصدد بود تا به پرسش‌ها و نگرانی‌های گشنسب پاسخ گوید.
"نامهٔ تنسر" با دیباچه‌ای از ابن مقفع و از زبان «بهرام بن خرزاد و او از پدر خویش، منوچهر موبدِ خراسان و علمای پارس» آغاز شده‌است و در آن از تاختن سپاه اسکندر به پارس و جنگ با دارا یاد می‌شود. پس از دیباچه، متنِ نامه آغاز می‌شود که به‌شیوهٔ نامه‌نگاری‌های دورهٔ ساسانیان، نام فرستنده که یک پادشاه بود و پایگاه برتری دارد، پیش از نام گیرندهٔ نامه آمده‌است. برحسب موضوعاتی که فرستنده مطرح کرده و ایراداتی که وارد آورده‌است، مجتبی مینوی نامه را به ۱۷ بند تقسیم کرده که تقسیم‌بندی او امروزه مورد ارجاع است.
دربارهٔ زمان نوشتن "نامهٔ تنسر" اختلاف نظر وجود دارد. بیشترِ پژوهشگران عقیده دارند که "نامهٔ تنسر" در دورهٔ خسرو انوشیروان نوشته شده و هدف از نوشتن آن، مشروعیت‌دادن به آیین‌ها و قوانین و نهادهای تازه‌ای بود که انوشیروان به‌وجود آورده‌بود. این گروه از پژوهشگران عقیده دارند که "نامهٔ تنسر" ساخته و پرداخته شده‌است تا اندیشه‌ها و نوآوری‌ها و تغییراتی که در این نامه دیده می‌شوند، پدیده‌ای کهن و از روزگار اردشیر بابکان شناخته‌شوند. عده‌ای نیز زمان نوشتن نامه را منطبق با آنچه در متن نامه ادعا شده، در دورهٔ اردشیر بابکان می‌دانند و معتقدند که آگاهی‌های این نامه، به‌طور کامل، رخدادهای دورهٔ آغازین تاریخ ساسانیان است و هنگام ترجمهٔ "نامهٔ تنسر" به عربی، پاره‌ای آگاهی‌ها و گفتارهای تازه به این نامه افزوده‌اند. برخی نیز حتی نامهٔ تنسر را از ساخته‌های دورهٔ یزدگرد سوم برای بازسازی شاهنشاهی ناتوان و آشفتهٔ ساسانیان می‌دانند.
"نامهٔ تنسر" را نخستین بار جیمز دارمستتر، از روی دو نسخهٔ "تاریخ طبرستان"، در سال ۱۸۹۴ میلادی انتشار داد. پس از او، علی‌اکبر دهخدا، در سال ۱۳۰۵ ه‍.ش "نامهٔ تنسر" را همراه با توضیحات و یادداشت‌هایی در "امثال و حکم" انتشار داد. سپس مینوی در سال ۱۳۱۱ ه‍.ش متن "نامهٔ تنسر" را با مقدمه‌ای طولانی و یادداشت به چاپ رساند. در سال ۱۹۶۵ میلادی هیرثا کیرکترپ مولر "نامهٔ تنسر" چاپ مینوی را به زبان دانمارکی ترجمه کرد. ترجمهٔ انگلیسی مری بویس، با مقدمه‌ای طولانی و یادداشت‌های فراوان در سال ۱۹۶۸ میلادی در رُم انتشار یافت. در سال ۱۳۹۶ ه‍.ش نیز شهرام جلیلیان متن نامه را به‌همراه پیشگفتاری تاریخی و یادداشت‌هایی مفصل در اهواز منتشر کرد.
به‌گزارش "نامهٔ تنسر به گشنسب"، این نامه را تنسر، هیربدان هیربد در دورهٔ اردشیر بابکان، در پاسخ به گشنسب، پادشاه طبرستان و پَذَشْخوارْگَرْ و گیلان و دیلمان و رویان و دماوند نوشته‌است. چرایی نگارش نامه، نگرانیِ گشنسب نسبت به پاره‌ای از فعالیت‌های پادشاه تازهٔ ایران بوده که سبب خودداری گشنسب از فرمانبرداری پادشاه شد، و ازهمین‌رو، تنسر درصدد بود تا به پرسش‌ها و نگرانی‌های وی پاسخ گوید. چنان‌که از محتوای رساله برمی‌آید، گشنسب به بعضی از اقدامات اردشیر به دیدهٔ انتقاد می‌نگریسته و در نامه‌ای به تنسر دلیل این اقدامات را از وی پرسیده‌است.
"نامهٔ تنسر" از نخستین مکتوباتی است که نام طبرستان در آن آمده‌است و نشان می‌دهد در عصر پیدایش ساسانیان، طبرستان پهنه‌ای مشخص و معین از ایران‌شهر بوده و سرزمین‌های محدود میان گیلان تا گرگان و نواحی کوهستانی پشتخوار را شامل می‌شده‌است. همچنین ابن‌اسفندیار در شرح "نامهٔ تنسر" می‌گوید گشنسپ شاه، ولایات تحت امرش را از پدرش به ارث برده و نیاکان او طبرستان و پشتخوارگر را با جنگ از نایبان اسکندر مقدونی ستاندند. وی همچنین می‌افزاید که پس از اطاعت گشنسپ از ساسانیان، اردشیر ساسانی مُلکش را به او بخشید و در سرزمینش ابقا نمود. فرزندان گشنسپ نیز تا دوران حکومت قباد، پدر انوشیروان، بر ولایت‌شان حکمفرمایی می‌کردند.
در مقدمه از ظهور اسکندر و مرگ دارا و تقسیم ایران به شاهان محلی (ملوک الطوایفی) و سرانجام ظهور اردشیر بابکان و غلبهٔ او بر نود تن از این شاهان از جمله اردوان پنجم آخرین پادشاه اشکانی سخن رفته‌است. پس از آن متن نامه آغاز می‌شود.
برحسب موضوعاتی که فرستنده مطرح کرده و ایراداتی که وارد آورده‌است می‌توان نامه را به ۱۷ بند تقسیم کرد:
دربارهٔ تاریخ‌گذاری "نامهٔ تنسر" دیدگاه‌های گوناگونی وجود دارد. بیشترِ پژوهشگران عقیده دارند که "نامهٔ تنسر" در دورهٔ خسرو انوشیروان نوشته شده و هدف از نوشتن آن، مشروعیت‌دادن به آیین‌ها و قوانین و نهادهای تازه‌ای بود که انوشیروان به‌وجود آورده‌بود. این گروه از پژوهشگران عقیده دارند که نامهٔ تنسر ساخته و پرداخته شده‌است تا اندیشه‌ها و نوآوری‌ها و تغییراتی که در این نامه دیده می‌شوند، پدیده‌ای کهن و از روزگار اردشیر بابکان شناخته شوند. عده‌ای نیز زمان نوشتن نامه را منطبق با آنچه در متن نامه ادعا شده، در دورهٔ اردشیر بابکان می‌دانند و معتقدند که آگاهی‌های این نامه، به‌طور کامل، رخدادهای دورهٔ آغازین تاریخ ساسانیان است و هنگام ترجمهٔ "نامهٔ تنسر" به عربی، پاره‌ای آگاهی‌ها و گفتارهای تازه به این نامه افزوده‌اند. برخی نیز حتی نامهٔ تنسر را از ساخته‌های دورهٔ یزدگرد سوم برای بازسازی شاهنشاهی ناتوان و آشفتهٔ ساسانیان می‌دانند.
پژوهشگرانی که زمان نوشتن نامه را در دورهٔ خسرو یکم می‌دانند معتقدند که این نوشتهٔ ساختگی، جعلیاتی است دارای جهت خاص که آگاهانه به نویسندگان متقدم نسبت داده شده‌است تا به یاری زمان برای اندیشه‌هایی که در این نوشته‌ها آمده، حیثیت و اعتبار بیشتری پدید آید.
کریستنسن در گفتاری دربارهٔ "نامهٔ تنسر" می‌گوید: «در میان منابع اطلاع ما بر تأسیسات عهد ساسانی، یکی از آن‌ها که در درجهٔ اول اهمیت است، نامهٔ تنسر به شاه طبرستان است. معلوماتی که از این نامه به دست می‌آید، تا آنجا که ما می‌توانیم نقد کنیم و بسنجیم، به‌قدری قطعی است که بدون هیچ شک می‌توان گفت این نامه در عهد ساسانیان انشاء شده‌است. از طرف دیگر، از همان نخستین بار که من این نامه را خواندم، به خاطرم راه یافت که یک رسالهٔ ادبی که در عهد خسروان نگاشته شده‌است در دست دارم، که در آن اردشیر را مظهر و پیشوای حکمت و تدبیر سیاسی و مؤسس کلیهٔ ترتیبات و رسوم مملکت‌داری قرار داده‌اند؛ و به من چنین اثر بخشید که شخصی به قصد آشنا ساختن هم‌عصران خویش با مسائل تاریخی و دینی و سیاسی و اخلاقی، چنین وانمود کرده که میان تنسر هیربذان هیربذ و شاه طبرستان — که از اوضاع تازهٔ ایام اردشیر اطلاع نادرستی یافته بوده و از اطاعت به شاهنشاه امتناع داشته — مکاتبه‌ای شده، و در جوابی که از قول تنسر نوشته، آن مسائل را مورد بحث قرار داده‌است؛ نامهٔ مزبور بدین طریق، با تمامی ادبیات اندرزها که در دورهٔ خسروان به کمال رسیده بوده، و حاصل آنها تربیت و تعلیم مردم بوده، کاملاً وفق می‌کرده‌است؛ امتحان دقیق‌تری این تصور نخستین را به خوبی قوت داد و استوار کرد و به مرتبهٔ تصدیق رسانید، و حالا من گمان دارم که می‌توانم به یقینِ صادق حُکم کنم بر این‌که نامهٔ تنسر در عهد خسرو اول انشاء و تلفیق شده‌است».
به عقیدهٔ کریستنسن ویژگی‌هایی همچون، ۱) بازتاب‌یافتن رواداری مذهبی خسرو انوشیروان و نه سختگیری‌های اردشیر بابکان در نامهٔ تنسر؛ ۲) گزارش "نامهٔ تنسر" دربارهٔ چگونگی تعیین ولیعهد و شاه‌گزینی در شاهنشاهی ساسانیان؛ ۳) اشاره به نام تُرکان و سرزمین آن‌ها؛ ۴) همانندی متن "نامهٔ تنسر" با اندرزنامه‌های شناخته‌شدهٔ سدهٔ ششم میلادی و همچنین همانندی مقدمهٔ این نامه با سخن برزویه، پزشک دورهٔ خسرو انوشیروان در مقدمهٔ "کلیله و دمنه"؛ ۵) پافشاری متن "نامهٔ تنسر" دربارهٔ نگهداری آیین‌های پادشاهی و همچنین طبقه‌بندی اشرافیت ایرانی و پایگاه آن‌ها؛ ۶) اشارهٔ نامه به وجود چهار مرزبان که پادشاهی را به میراث دارند، و اشاره به خراج‌ستاندن پادشاهان ایران از جانشینان اسکندر تا عهد کسری خسرو انوشیروان، و ۷) آگاهی‌های جغرافیایی "نامهٔ تنسر" دربارهٔ گسترهٔ شاهنشاهی ساسانی و مرزهای آن، همگی نشان می‌دهند که "نامهٔ تنسر" در دورهٔ خسرو انوشیروان و پس از فروگرفتن مزدکیان و در میانهٔ سال‌های ۵۵۷ تا ۵۷۰ میلادی ساخته و پرداخته‌شده و آگاهانه برای باستانی‌خواندن آیین‌ها و قوانین آن، نامه را از دورهٔ اردشیر بابکان نمایانده‌اند که در خود "نامهٔ تنسر" همچون بنیان‌گذار همهٔ نهادها و آیین‌های شهریاری در دورهٔ ساسانیان و نماد خردمندی و فرزانگی شناخته شده‌است. مجتبی مینوی هم دیدگاه کریستنسن دربارهٔ "نامهٔ تنسر" را پذیرفته و تاریخِ نوشتن نامه را دورهٔ پادشاهی خسرو انوشیروان و پس از کشتار مزدک و مزدکیان می‌داند.
همزمان با کریستنسن، یوزف مارکوارت هم "نامهٔ تنسر" را از ساخته‌های دورهٔ خسرو انوشیروان انگاشت. او یادآور شد که اگرچه در "نامهٔ تنسر" گزارش می‌شود هم‌روزگار با اردشیر بابکان، مردی به نام قابوس، پادشاه کرمان بود و سپس خود فرمانبردار اردشیر شد، اما دیگر گزارش‌های تاریخی گواه‌اند که در این دوره، پادشاه کرمان یکی از پارتیان به نام بلاش بوده‌است. ازاین‌رو، به عقیدهٔ مارکوارت، نویسندهٔ "نامهٔ تنسر" در دورهٔ خسرو انوشیروان، نام کاووس/ قابوس برادر این پادشاه را به جای نام بلاش، پادشاه کرمان در دورهٔ اردشیر بابکان نهاده‌است.
ویدن‌گرن هم یادآور شد که "نامهٔ تنسر" «واقعاً یادگاری از روزگار اردشیر یکم نیست، بلکه از برساخته‌های دورهٔ خسرو یکم است، بنابراین ارزش تاریخی اندکی دارد جز این‌که از بلندپروازی‌های روحانیت در دورهٔ اخیر ساسانی پرده برمی‌گیرد. در این‌که "نامهٔ تنسر" سندیت ندارد، چندین دلیل می‌توان اقامه کرد که از آن شمارند: ۱. تاریخ نشان می‌دهد که قدرت روحانیت زرتشتی بسیار کمتر از آن بوده که در این متن تصور می‌رود؛ ۲. نفوذ سیاسی روحانیت در مقایسه با نفوذی که بزرگان زمین‌دار اعمال می‌کردند بی‌اهمیت بوده‌است؛ ۳. هنگامی که منابع تاریخی جزئیاتی دربارهٔ برآمدن و فروافتادن پادشاهی ساسانی به دست می‌دهند، تصویری ارائه می‌کنند که با آنچه در "نامهٔ تنسر" یافت می‌شود، فرق دارد؛ منابع تاریخی حتی یادی از موبدان موبد در میان نمی‌آورند».
به عقیدهٔ پیگولوسکایا هم، این نامه در نیمهٔ نخست سدهٔ ششم در دورهٔ خسرو انوشیروان و برای قانونی نمایاندن و درستی نوآوری‌ها و نهادهای تازه‌ای که او به وجود آورده‌بود، نوشته شده‌است تا اندیشه‌ها و نوآوری‌ها و تغییراتی که در این نامه دیده می‌شوند، پدیده‌ای کهنه و از روزگار اردشیر بابکان شناخته شود.