moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حالت پایه اتم هیدروژن مربوط به حالتی است که تنها الکترون آن در پایین‌ترین اربیتال (که مربوط به تابع موج با تقارن کروی است و کوچک‌ترین عدد کوانتومی ممکن را داراست) قرار دارد. اگر به اتم انرژی اضافه‌ای بدهیم (مثلاً با تاباندن فوتونی با انرژی خاص به اتم) الکترون می‌تواند به حالت برانگیخته یعنی حالتی که عدد کوانتومی آن بیشتر از عدد کوانتومی حالت "۱s" است برود. اگر انرژی فوتون خیلی زیاد باشد الکترون از اتم جدا شده و اتم به یون تبدیل می‌شود.
بعد از برانگیختگی ممکن است اتم با ساطع کردن یک فوتون با همان انرژی اولیه به حالت قبلی برگردد.
اتم هیدروژن با الکتریسیته و حرارت هم برانگیخته می‌شود.
یک هسته ی برانگیخته همواره می‌تواند با گسیل تابش الکترومغناطیسی یا تبدیل داخلی به حالت کم انرژی تر وابپاشد. در ساده‌ترین حالت، که در آن هر دو تراز مورد نظر، حالت‌های تک پروتونی هستند، واپاشی شامل گذار پروتون از حالت بالاتر به حالت پایین‌تر است. این، مانستهٔ گذار یک الکترون برانگیخته در اتم از یک تراز بالاتر به یک تراز پایین‌تر می‌باشد، که با گسیل امواج الکترومغناطیسی، یا بیرون انداختن الکترون همراه است.مبانی فیزیک هسته ای. والتر می یرهوف. ویرایش هفتم. ترجمه:محمدفرهاد رحیمی. انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد. شابک:964-5782-07-4
سطح برانگیخته سطحی است که الکترون بعد از جذب فوتون به آن سطح می‌رود. با ساطع کردن فوتونی که جذب شده الکترون می‌تواند به همان سطح اولیه‌اش بازگردد.
برای مثال مدل اتم هیدروژن را که ساده‌ترین اتم موجود است در نظر بگیرید. در این مدل یک الکترون به دور یک پروتون می‌چرخد. فاصله الکترون از هسته مشخص است. در حالت پایه که عدد کوانتومی برابر با یک است فاصله الکترون تا هسته ۱۱- ۱۰ متر (شعاع بوهر) است. الکترون همچنین می‌تواند در اوربیتال‌های بزرگتری که مربوط به عددهای کوانتومی بزرگتر هستند قرار بگیرد.
شعاع هسته ۱۵- ۱۰ است. اتم در حالت پایه ۱۰۰۰۰ بار بزرگتر از هسته است؛ یعنی اگر هسته به اندازه یک تیله باشد اتم به اندازه میدان آزادی خواهد بود.
الکترون می‌تواند از هر سطح انرژی با جذب فوتون به سطح بالاتر و با ساطع کردن فوتون به سطح پایین‌تر برود. اختلاف سطح اولیه و نهایی تعیین‌کننده طول موج و در نتیجه رنگ فوتون است.
اگر عدد کوانتومی سطح اولیه n_۱ و سطح نهاییn_۲ باشد طول موج فوتون مربوط از رابطه زیر به دست می‌آید:
که در آن R = 1,1.107m − ۱ است.
((پادشاه پارک هیوک گئسو، پدر شیلا))
اولین فرمانروای سارو(شیلا)، اولین پادشاهی از میان سه پادشاهی کره بود.شاه هیوک گئسو، نخستین پادشاه شیلا و مؤسس این امپراطوری در کره بود. پدربزرگ او مدت‌ها پیش قبیله پارک را رهبری می‌نمود و خاندان بزرگ پارک در کره از نوادگان او بودند. در سامگو ساگی آمده است: سران ملت چوسان قدیم در شش روستای «چوهیو»، «یانگ سان»، «دائه سو»، «جین جی»، «گاری» و «گویا» زندگی می‌کردند.
پادشاه هیوک گئسو را پدر سه پادشاهی میدانند.
آنان تصمیم گرفتند عزت و بزرگی از دست رفته چوسان قدیم را دوباره باز پس گیرند و در نتیجه اعضای رؤسای قبایل در شبی شُور بر پا کردند تا شخصی را به عنوان امپراتور ملت جدید التأسیس انتخاب کنند. ناگهان بر فراز آسمان یانگ سان نوری عجیب نمایان شد و اسب بالدار سفیدی بر زمین نشست. «سوبول گنگ» رئیس قبیله چوهیو در میان یال‌های اسب یک تخم بزرگ را یافت که نور عجیبی از آن مشعشع می‌شد. یکباره از میان تخم کودکی بیرون آمد و سوبول گنگ آن را پارک هیوک گئوس یعنی تخم مرغ نورانی نامید.
رؤسای قبایل که این اتفاق را به فال نیک می‌گرفتند، بر آن شدند که پارک هیوک گئوس را به عنوان امپراتور ملت جدید التأسیس انتخاب کنند. هیوک گئوس در خانه سوبول گنگ رشد یافت؛ وقتی به سن ۱۳سالگی رسید از سوی رؤسای قبایل چوسان قدیم بر تخت سلطنت ملت جدید نشست. او این ملت را «سونابول» نامید و با دختری به نام «آریونگ» ازدواج نمود. رؤسای قبایل نیز به عنوان وزیران سونابول در اداره ملت به یاری پارک هیوک گئوس شتافتند. از اتفاقات دوران او برهم خوردن اتحاد بزرگ سم هان توسط باکجه و جدایی ماهان بزرگ بود، که در همین زمان پارک هیوک گئسو با اتحاد با سام هان موفق شد شهر وانگوم سئونگ، پایتخت چوسان قدیم را از سلطه جین هان خارج سازد. در سال ۳۷ ق.م. هیوک گئسو با باز سازی وانگوم سئونگ ـ سورابول کبیر (گیونگجو امروزی) آن جا را به عنوان پایتخت سونابول معرفی کرد و در سال ۳۲ق. م. کار ساخت کاخ بزرگ را به پایان رساند. در سال ۲۸ق. م. ارتش لی لانگ با ۱۹۰٬۰۰۰ سرباز به سونابول حمله کرد ولی کاری از پیش نبرد. در سال ۲۰ق. م. نیز امپراتور ماهان از سونابول خواست تا برای ادای احترام هدیه ای بفرستد، اما شاه هیوک گئسو از این کار سرپیچی کرد. امپراتور ماهان نیز چند نفر را برای قتل او گماشت ولی آنان حین انجام این عمل دستگیر شدند. پارک هیوک گئوس که فکر نمی‌کرد اوضاع تا این حد وخیم باشد، در همان سال به عنوان ادای احترام ۴۰ رأس اسب برای ماهان فرستاد. پارک از طریق حفظ روابطش با ماهان قدرت زیادی کسب کرد و کشوری ساخت که بعدها دو امپراطوری دیگر کره (گوگوریو و باکجه) را نابود کرد امپراطوری‌های بزرگی مانند تانگ (چین) را به زانو درآورد. پارک هیوک گئوس در سن ۷۳ سالگی از دنیا رفت و حکومت را به فرزندش «نام هائی» سپرد. جسد او را در «ساریونگ سئونگ» به خاک سپردند.
کسانی که امروزه در کره نام خانوادگی پارک دارند همگی از نوادگان اولین شاه شیلا {هیوک گئسو} هستند.
نام خانوادگی او باک است که معنی کدو می‌باشد در افسانه‌ها آمده است او از تخم مانند کدو بیرون آمد و برای همین این نام خانوادگی برای او انتخاب شده است.
افسانه‌های زیادی در مورد به دنیا آمدن او است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به این اشاره کرد که سران شش روستای متحد دور هم جمع شدن تا در مورد اسکان پناهنده‌های گوجوسان و تشکیل امپراتوری با هم صحبت کنند در همین لحظه تخمی نورانی از آسمان به زمین افتاد و پسری به شکل کدو از تخم بیرون آمد و در میان نور خورشید رقصید و سران شش قبیله او را به عنوان پادشاه انتخاب کردند.
او ۱۳ سال پیش نداشت که به عنوان اولین امپراتور شیلا حکومت کرد و در سال ۴۱ قبل از میلاد ازدواج کرد او سعی می‌کرد کم‌کم قلمرو خود را گسترش دهد اما او به دلیل تشکیل دو امپراتوری دیگر (گوگوریو و باکجه) بسیار عصبانی شد اما او قدرت مقابله با هیچ‌ یک از این دو امپراتوری را نداشت چون حکومتش را تازه تاسیس کرده بود و شیلا قدرتمند نبود.
او در سال ۴ میلادی در سن ۷۳ سالگی و به دلیل بیماری طاعون درگذشت پسرش نامهائه او را در محلی به نام سارئونگ دفن کرد و حکومت به نامهائه پسر بزرگش رسید.
پیمان آماسیه نام پیمانی است که بین شاه تهماسب یکم و سلطان سلیمان یکم در سال ۱۵۵۵ میلادی، بعد از جنگ این دو کشور و در شهر آماسیه بسته شد. این پیمان با مشخص کردن مرز امپراتوری صفوی و عثمانی، پایانی بر جنگ‌های درازمدت دو کشور بود. این پیمان ۲۰ سال آرامش را بین دو کشور به ارمغان آورد. این پیمان با اردوکشی مصطفی‌پاشا به قفقاز (۱۵۷۸) و شروع جنگ چلدر پایان پذیرفت.
قرارداد آماسیه اولین پیمان صلحی است که بین دولت صفوی و عثمانی پس از جنگ‌های بیست‌ساله به امضا رسید.
به‌موجب این قرارداد، ایالت‌های آذربایجان، ارمنستان،
داغستان جنوبی و گرجستان شرقی در اختیار دولت صفوی قرار گرفت و گرجستان غربی، و مناطق عراق کنونی به دولت عثمانی واگذار شد.
در این قرارداد، سلطان عثمانی موافقت کرد که با پیروان مذهب شیعه با مدارا رفتار کند و از زوّار ایرانی که عازم مکه و مدینه هستند، حمایت کند. به‌علاوه، به فرماندهان مرزی نیز تأکید شود تا از صدور هرگونه دستوری که موجب منازعات مرزی شود، خودداری کنند.
شاه طهماسب، که پیوسته علاقه‌مند بود بین دو کشور مسلمان روابط صلح‌آمیز برقرار باشد، هم در زمان حیات سلطان سلیمان و هم پس از فوت او، قرارداد صلح آماسیه را محترم شمرد و تا آخرین روز حیات خود از هرگونه اقدامی که موجب ایجاد اختلاف بین دو کشور گردد، خودداری کرد. علاقه‌مندی شاه طهماسب به حفظ صلح باعث شد تا روابط دو امپراتوری صفوی و عثمانی، طی ۲۵ سال بدون برخورد نظامی ادامه یابد.
در زمان سلطنت سلطان احمد یکم پس از شکست سخت او در جنگ عثمانی و صفوی (۱۸۱۸–۱۶۰۳) از شاه عباس بزرگ، مناطقی که به‌طور موقت در جنگ عثمانی-صفویه (۱۵۷۸–۱۵۹۰) ضمیمه خاک عثمانی شده بودند مثل گرجستان، آذربایجان و سایر مناطق وسیع قفقاز، به موجب عهدنامه نصوح پاشا (۱۶۱۲ میلادی) به ایران واگذار شدند. پس از آن مرزهای جدید بر اساس همان خطی که در صلح آماسیه در سال ۱۵۵۵ تأیید شده بود، ترسیم شد.Ga ́bor A ́goston,Bruce Alan Masters "Encyclopedia of the Ottoman Empire" pp 23 Infobase Publishing, 1 jan. 2009
در دهه ۱۵۷۰، نیروی دریایی عثمانی قلعه تسخومی را در خط ساحلی آبخازیا اشغال کرد و آن را به قلعه ترکی سوهوم کاله (نام امروزی شهر سوخومی) تبدیل کرد. در سال ۱۵۵۵، گرجستان و کل قفقاز جنوبی بر اساس صلح آماسیه بین امپراتوری‌های عثمانی و صفویه تقسیم شد و آبخازیا به همراه کل گرجستان غربی در دست عثمانی‌ها باقی ماندند. در نتیجه، آبخازیا تحت نفوذ فزاینده ترکیه و اسلام قرار گرفت و به تدریج روابط فرهنگی و مذهبی خود را با بقیه گرجستان از دست داد. بر اساس علم تاریخی شوروی، ترکیه پس از فتح، هدف از بین بردن فرهنگ مادی و معنوی آبخازیا و مسلمان‌کردن اجباری مردم بوده‌است که منجر به شورش‌های متعدد (در سال‌های ۱۷۲۵، ۱۷۲۸، ۱۷۳۳، ۱۷۷۱ و ۱۸۰۶) شده‌است.History of Abkhazia Archived 2011-10-05 at the Wayback Machine in the online edition of Bolshaya Sovetskaya Entsiklopediya
پیر سلطان ابدال (۸۷۹ - ۹۴۹ خورشیدی) چکامه‌سرای بنام علوی ترک بود.
اصلیت او ترکمن بود. چکامه‌های او در زمینه حقوق انسانی روستاییان و مخالفت‌هایش با حاکمان عثمانی مردم زیادی را به او گرایش داد تا آنجا که به دستور خضرپاشا حاکم آنزمان استان سیواس به دار آویخته شد.
خواندن چکامه‌های او همراه با ساز جایگاه بسیار ویژه‌ای در موسیقی عاشیقی داراست.
نمونه‌ای از سروده‌های او بدینقرار است:
(پادشاه پارک نامهائه)( از ۴ تا ۲۴ میلادی) با درگذشت امپراتور پارک هیوک گئسو ، پارک نامهائی چاچائونگ که پسر هیوکجئوس یا هیوکگئسو و بانو آریونگ بود به امپراتوری رسید. او توانست حکومت راتا جولبون گسترش داد و گایا را ضعیف و بکجه را نصف کرد و متحدین ماهان را نابود کرد و ژاپن را کامل اشغال کرد.
اولین اقدامی که او انجام داد تغییر نام سونابول به شیلا بود. او سپس با بانویی به نام «یونجا» ازدواج نمود.
دوران سلطنت نامهائی با مخاطرات فراوانی رو به رو شد. در سال ۴ق. م. ارتش نانگ نانگ به شیلا لشکر کشی وسئورابول پایتخت شیلا را محاصره نمود، اما گارد امپراتوری شیلا آنها را شکست داد.
در سال ۱۴م. حکومت «وایی» در ژاپن به شیلا لشکر کشید ولی آنان کاری از پیش نبردند. چیزی نگذشت که ارتش تانگ بار دیگر به شیلا حمله کرد، ولی ظاهر شدن دنباله داری در آسمان آنها را فراری داد و به شکست تانگ انجامید.
نامهائه چاچائونگ در سال ۲۴م. پس از ۲۸ سال حکومت پر مخاطره از دنیا رفت و در مقبره امپراطوران در ساریونگ سئونگ دفن گردید
کتاب عِزرا یکی از کتب عهد عتیق است. این کتاب ابتدا به صورت متصل به کتاب نحمیا، کتاب عزرا-نحمیا را تشکیل می‌داد تا اینکه بعداً توسط مسیحیان به دو کتاب تقسیم شد. موضوع آن بازگشت به اورشلیم بعد از اسارت یهودیان در بابل است. بخش اول کتاب در مورد سال اول پادشاهی کورش (۵۳۸ قبل از میلاد) و کامل شدن معبد دوم اورشلیم به دست داریوش در سال ۵۱۵ قبل از میلاد است. بخش دوم کتاب به بازگشت عزرا به اورشلیم و تلاش او برای پاکسازی قوم اسرائیل از گناه ازدواج با جنتیل‌ها است. به همراه کتاب نحمیا این کتاب آخرین بخش تاریخی عهد عتیق است. عزرا طوری نوشته شده‌است که در آن خداوند پادشاه پارسیان را برمی‌انگیزد تا مأموریتی الهی را انجام دهد. سه رهبر با سه مأموریت مهم: اولین مأموریت بازسازی معبد اورشلیم، دومین پاک کردن قوم یهود و سومین محافظت از اورشلیم به وسیله یک دیوار، آخرین مأموریت در کتاب نحمیا است. احتمالاً اولین نسخه این کتاب در حدود سال ۴۰۰ قبل از میلاد نوشته شده‌است.
کتاب عزرا ده فصل دارد. فصلهای ۱ تا ۶ به حکومت کورش پارسی می‌پردازد و بازسازی معبد دوم اورشلیم را شرح می‌دهد. فصلهای ۷ تا ۱۰ به مأموریت عزرا در اورشلیم می‌پردازد.
فصلهای اول تا ششم:
برقراری ارتباط تاریخی با متن کتاب عزرا مشکل است زیرا بعضی قسمتهای آن با تحقیقات تاریخی همخوانی ندارد؛ ولیکن جدول زیر نشاندهنده مطابقت بخشهای مختلف کتاب با تاریخ است
یک نسخه یونانی از کتاب عزرا به نام اسدراس وجود دارد. این نسخه دارای فصلی اضافه در بین فصل چهارم است. با اینکه متن تقریباً یکسان است، شماره آیه‌ها در آن متفاوت است.
بعضی متون پارسی کشف شده با کتاب عزرا همخوانی دارند؛ ولیکن در مورد صحت آنها بین تاریخدانان اختلاف وجود دارد.
باقر پَرهام (۹ تیرِ ۱۳۱۴ – ۷ خردادِ ۱۴۰۲) مترجم و پژوهشگرِ جامعه‌شناسی و فلسفه بود. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی در ساکرامنتو، کالیفرنیا سکونت داشت.
باقر پرهام در خانوادهٔ تنگدستی در رودبارِ گیلان زاده شد. پدرش دهقانی بی‌زمین بود. تحصیلاتش را از مکتب شروع کرد. به همین سبب آغاز تحصیلات رسمی او در مدرسه از کلاس دوم شروع شد؛ یعنی چون خواندن و نوشتن را در مکتبخانه آموخته بود او را در کلاس دوم پذیرفتند. تحصیلات ابتدایی را در دبستان سیروس رودبار گذراند. چون پدرش که کارمند شرکت نفت شده بود به رشت منتقل شد، او نیز با خانواده به رشت رفت. پایه ششم را ابتدا در مدرسه مژدهی رشت شروع کرد ولی چون می‌خواست در رشته ادبی تحصیل کند به دبیرستان نوربخش رشت منتقل شد. ششم ادبی را در سال ۱۳۳۵ به پایان رساند و به تهران رفت تا برای شرکت در امتحان ورودی دانشسرای عالی آماده شود. در امتحان ورودی دانشسرای عالی در دو رشته قبول شد: رشته زبان فرانسه و رشته فلسفه و علوم تربیتی که دومی را انتخاب کرد. در سال‌های ۱۳۳۵ تا پاییز ۱۳۳۸، در دانشسرای عالی تحصیل کرد. پس از دریافت لیسانس در رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی، برای اجرای تعهد پنج سال دبیری به کاشان رفت و در دبیرستان‌های آن شهر مشغول تدریس شد.
پیش از آن که به کاشان برود، چند ماهی در پژوهشی در مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی شرکت کرده بود. در سال ۱۳۴۳ وارد این مؤسسه شد. در سال ۱۳۴۶ بورس تحصیلی دولت فرانسه را دریافت کرد. اوایل پاییز سال ۱۹۶۷ به پاریس اعزام شد و در حومهٔ شمال غربی پاریس به دانشگاه نانتر پاریس رفت و در رشته جامعه‌شناسی برای دورهٔ دکترا ثبت نام کرد. اما مدتی بعد بورسیه را رها کرد و به ایران بازگشت. در آغاز سال تحصیلی ۱۳۵۰ با یک بورس تحصیلی دیگر مجدداً عازم پاریس شد و در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی پاریس ثبت نام کرد. آلن تورن استاد راهنمایش بود. پس از بیست و شش ماه از رساله دکترایش با موضوع «بازسازی مناطق زلزله‌زده فردوس» دفاع کرد و در مقابل هیئت داوران دانشگاه دکارت پاریس در اواسط زمستان ۱۳۵۲ با اخذ درجه ”بسیار خوب” تحصیلاتش را به پایان رساند و به ایران بازگشت.
شورای استادان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران تصویب کرد که او به سمت استادیار جامعه‌شناسی در آنجا منصوب شود. درخواست دانشکده برای کسب موافقت به شورای دانشگاه تهران فرستاده شد. دانشگاه نیز موافقت کرد ولی ساواک با انتصاب او در آن سمت مخالفت کرد.
باقر پرهام ۷ خردادِ ۱۴۰۲ در ۸۷ سالگی در ساکرامنتو، کالیفرنیا درگذشت.
بیف استراگانف، یک نوع خوراک روسی است که از تکه‌های فیله گوشت گاو به همراه خامه تشکیل شده‌است. پس از ابداع آن در قرن نوزدهم میلادی در روسیه، این خوراک در ایران، اروپا، آمریکای شمالی، استرالیا، جنوب آفریقا، لبنان و برزیل رواج یافت.
نام گذاری این غذا احتمالاً به خانواده استروگانف بازمی‌گردد. هرچند که برخی احتمال می‌دهند این نام از فعل استراگات (строгать) در زبان روسی به معنای تراشیدن و رشته رشته کردن، گرفته شده باشد.
اولین بار در سال ۱۸۷۱، مولوخوفتس (Molokhovets) از این غذا با عنوان goviadina po-strogonovski در کتاب آشپزی خود یعنی «هدیه ای برای زنان خانه‌دار جوان»، نام برده‌ است.
هنگامه شهیدی (زادهٔ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۵۴) روزنامه‌نگار و فعال حقوق زنان اهل ایران است. او عضو حزب اعتماد ملی و مشاور مهدی کروبی در امور زنان بوده‌است.
هنگامه شهیدی در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۵۴ در خانواده‌ای فرهنگی از پدر و مادری دانش‌آموخته و آموزگار به دنیا آمد. او فرزند ارشد خانواده بود در کنار دو برادر و چهار خواهر رشد کرد. او در سال ۱۳۷۲ ازدواج کرد، و در سال ۱۳۷۴ فرزند دختری به نام پارمیس طاهریان به دنیا آورد.
شهیدی در سال ۱۳۷۲ وارد دانشگاه شد و در سال ۱۳۷۶ در رشته روزنامه‌نگاری فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۷۷ در مقطع کارشناسی ارشد ارتباطات پذیرفته شد که در پی آن در سال ۱۳۷۹ با کسب درجه عالی از این رشته فارغ‌التحصیل شد. او دانشجوی مقطع دکترا در رشته حقوق بشر از بریتانیا است.
در سال ۱۳۹۲، انتشار تصاویر خصوصی از عروسی دختر هنگامه شهیدی به نام پارمیس طاهری، در رسانه‌های داخلی، جنجال‌هایی به پا کرد. حضور سید محمد خاتمی در این مراسم و مختلط عنوان شدن آن توسط رسانه‌ها آن برای مادر عروس (هنگامه شهیدی) و پدر داماد (هدایت الله آقایی) جنجال آفرین شد. در پی آن، شهیدی و آقایی از شکایت در مورد این انتشارها و تکذیب مختلط بودن این مراسم، خبر دادند.
هنگامه شهیدی در روز سه شنبه ۹ تیر ۱۳۸۸ در جریان حوادث پس از انتخابات آن سال بازداشت شد. در ابتدا برای آزادی او در خواست وثیقه یک میلیارد ریالی شد ولی در ۲ آبان قرار مجرمیت برای او صادر شد و پرونده او به دادگاه فرستاده شد. اتهامات شهیدی شامل شرکت در اجتماعات غیرقانونی، تبانی به قصد برهم زدن امنیت، تبلیغ علیه نظام، اخلال در نظم عمومی و اهانت به ریاست جمهوری بودپرونده هنگامه شهیدی به دادگاه ارسال شد روزنامه نواندیش در ۳ آبان ۱۳۸۸ شهیدی دست به اعتصاب غذا و دارو زد و پس از ۱۲۱ روز بازداشت توانست با مهدی کروبی تماس تلفنی داشته باشد.تماس هنگامه شهیدی پس از ۱۲۱ روز بازداشت با مهدی کروبی راه سبز شهیدی در ۱۰ آبان ۱۳۸۸ با سپردن وثیقه ۹۰ میلیون تومانی آزاد شد.هنگامه شهیدی آزاد شد خبرگزاری ایلنا در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ مادر او در نامه‌ای به هاشمی رفسنجانی نوشت:با توجه به روند غیرقانونی بازداشت و بازجویی‌ها و حتی اعمال فشار وزارت اطلاعات به دادگاه تجدید نظر برای تأیید حکم دادگاه بدوی، از ریاست قوه قضاییه بخواهید این پرونده مجدداً مورد بررسی قرار گیرد و برای اعمال ماده ۱۸ به دیوان عالی کشور ارسال شود.
در اردیبهشت ۱۳۸۹ قاضی شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران شهیدی را به شش سال حبس تعزیری محکوم کرد. قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب او را دربارهٔ تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری و به اتهام اجتماع و اقدام علیه امنیت کشور به پنج سال حبس تعزیری و به اتهام توهین به رئیس دولت به ۹۱ روز حبس تعزیری محکوم کرده بود که این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۶ سال حبس تعزیری تبدیل شد. شهیدی پس از سه سال از زندان آزاد شد.
هنگامه شهیدی در ۱۹ اسفند ۱۳۹۵ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. بازداشت او از طرف قاضی، بازداشت موقت عنوان شد. یک وکیل دادگستری با بیان امنیتی بودن جرائم شهیدی در این باره گفت: «مرجع دستگیری وی شعبه دوم بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تهران است.» وکیل او در خرداد ۱۳۹۶ اعلام کرد که موکلش در پی شکایت وزیر اطلاعات وقت بازداشت شده‌است. اما در نامه شهیدی به رئیس قوه قضاییه وقت، اتهام اصلی خود را ارتباط با آمدنیوز عنوان کرد. موارد اتهامی او در این بازداشت «افترا، نشر اکاذیب، توهین، فعالیت تبلیغی علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی» بود.
او از فروردین ۱۳۹۶ دست به اعتصاب خشک زده‌است. در پی وخامت حال او، وی حتی از استفاده از سرم و دارو نیز ممانعت کرد که با توجه به بیماری قلبی او، نگرانی خانواده وی را در پی داشت. براساس گزارش‌های منتشر شده هنگامه شهیدی از ۲۵ مردادماه در بند ۲۴۱ زندان اوین هم اعلام اعتصاب غذای خشک کرده‌است. علت اعتصاب وی اعتراض به کارشکنی مسئولان ذی‌ربط در روند پرونده‌اش و امتناع از آزادی وی عنوان شد. وکیل هنگامه شهیدی در این باره گفت: «برای خانم شهیدی قرار وثیقه صادر شده بود، وثیقه کارشناسی شد و تقریباً کارهای توقیف آن تمام شد اما در نهایت گفتند صبر کنید.».
در نهایت وی در ۷ شهریور ۱۳۹۶ از زندان آزاد شد. اما همچنان پرونده باز بود. او در نامه ای از قوه قضاییه درخواست مختومه شدن پرونده اش را به خاطر شرایط سخت بیماری قلبی خود و دوری از فضای استرس داشت.
هنگامه شهیدی در ۵ تیر ماه ۱۳۹۷ در حالی که در تحت تعقیب قضایی توسط مأمورین پلیس بود، در جزیره کیش و درحالیکه از ماسک برای مخفی ماندن، از دید مأمورین استفاده می‌کرد دستگیر شد. عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران دربارهٔ علت بازداشت وی گفت: «وی چند ماهی متواری بود و همان‌طور که در شبکه‌های مجازی می‌دیدم هر روز اهانت‌هایی آشکاری به دستگاه قضایی و مسئولینش می‌کرد. به جای این که خود را معرفی کند توییت‌های بسیار مجرمانه‌ای منتشر می‌کرد. امروز در جزیره کیش در حالی که مدعی بود تا تغییر مسئولان دستگاه قضایی، خود را معرفی نخواهد کرد، دستگیر شد. وی پرونده سنگینی در دستگاه قضایی دارد».
منابع خبری اتهامات وی را به صورت شفاف بیان نکردند ولی در این میان از اتهام توهین به رئیس قوه قضاییه سخن گفته‌اند. خود او، در پیامی هرگونه جرمی را منکر شد و مدعی شد افشای فساد دستگاه‌های قضایی و راه اندازی کمپین گزارش ۹ ساله بر علیه صادق لاریجانی سبب شده‌است که بازداشت شود. در سال ۱۳۹۹، در طی جلسات دادگاه روح‌الله زم، قاضی صلواتی بخش‌هایی از اعترافات هنگامه شهیدی را که پیش از آن بابت آنها محکوم شده بود، قرائت کرد. در گزارشات این جلسه دادگاه که توسط خبرگزاری ایرنا منتشر شده‌است، آمده‌است که هنگامه شهیدی در اداره کانال آمدنیوز با روح‌الله زم همکاری داشته و زم به وی علاقه عاطفی پیدا کرده‌است. بر این اساس هنگامه شهیدی ویرایش‌های خبرهای آمدنیوز و قرض پول برای اداره این کانال را به خود نسبت داده‌است. خود شهیدی و وکیل او اما این اتهامات را در نامه ای به رئیس قوه قضائیه انکار کردند.
در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۹۷ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی، هنگامه شهیدی را علاوه بر محکومیت به ۱۲ سال و ۹ ماه حبس، به ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب و فعالیت‌های مجازی و مطبوعاتی همچنین ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرد. او با عنوان ۵ مورد اتهامی به ۷ سال و نیم حبس و به اتهام اجتماع و تبانی و اقدام علیه امنیت ملی، به ۵ سال حبس محکوم شد که مجموعاً ملزم به تحمل یک و نیم برابر بیشترین حبس شد. وی در دوران بازداشتش، ۲ باز به مرخصی خارج از زندان در تاریخ‌های ۱۹ اسفند ۱۳۹۸ و ۲۷ شهریور ۱۳۹۹ رفت.
هنگامه شهیدی روز ۶ اسفند ۱۳۹۹ در ویدیو تصویری با اشاره به میزان محکومیت و گذراندن سه سال حبس از محکومیتش گفت شخصاً مورد عفو علی خامنه‌ای قرار گرفته و از زندان آزاد شده‌است. او در این ویدیو توضیح داد که در دوران مرخصی خود، در خارج از زندان با دفتر رهبری برای پیگیری پرونده و درخواست کمک ارتباط گرفته‌است و در نهایت با عفو مواجه شده‌است.
به گزارش انصاف نیوز، شهیدی در سال ۱۴۰۲ بار دیگر دادگاهی شد. او با اتهام نشر اکاذیب و توهین به مجمع تشخیص مصلحت نظام و همین‌طور تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی مورد پیگیری قضایی قرار گرفت که به گفته خود او، از دو اتهام اول تبرئه شد و دادگاهی به بررسی اتهام سوم او پرداخت.
شهیدی روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۷۳ با روزنامه "اخبار" آغاز به کار کرد و با فعالیت در روزنامه‌های مختلف که بیشتر آن‌ها از روزنامه‌های اصلاح طلب بوده‌است در نشریات مختلفی قلم زد.او گزارش‌ها، گفتگوهای سیاسی و مقالات متعدد سیاسی با عناوین سیاست داخلی ایران، سیاست بین‌الملل و موضوعات ویژه زنان در بسیاری از نشریات به چاپ رسانده‌است.کتاب «با روزنامه‌نگاران» ژیلا بنی یعقوب از جمله فعالیت‌های دیگر وی می‌توان به همکاری با وبگاه خبری روز آنلاین اشاره کرد. حضور در جنگ‌های عراق و افغانستان به عنوان «اولین روزنامه‌نگار زن ایرانی» وی را حائز رتبه اول یازدهمین جشنواره مطبوعات کرد. او مدتی کانال خبری روزنامه نگاران سبز ایران را مدیریت می‌کرد. بنابر اظهاراتی که در جلسه دادگاه روح‌الله زم مطرح شد، وی در ویرایش اخبار کانال آمدنیوز نیز مشارکت داشته‌است و در خصوص کیفیت ویرایش‌هایش مورد نقد زم بوده‌است. با این وجود خودش مشارکت با آمدنیوز را منکر است.
شهیدی از سال ۱۳۷۹ عضو شبکه مدافعین کمیسیون حقوق بشر اسلامی است و در زمینه حقوق مطبوعات و حقوق زنان فعالیت دارد. او همچنین از اعضای شبکه داوطلبان بین‌المللی سازمان دیده‌بان حقوق بشر و یکی از اعضای فدراسیون دانشجویان مدافع صلح و حقوق بشر است.
در سال ۱۳۸۲ او نامهٔ سرگشاده‌ای برای نجات افسانه نوروزی به سید علی خامنه‌ای نوشت که در رسانه‌ها بازتاب یافت.
او که از حمایتگران اولیه دادخواست کمپین قانون بی سنگسار است او در ۱۰ تیر ۱۳۸۵ با ارسال نامه‌ای خواستار لغو مجازات سنگسار برای نازنین فتحی شد. او
در ۶ مرداد ۱۳۸۵ با ارسال نامه‌ای به سید محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه، در خصوص توقف حکم اسلامی سنگسار از او خواست تا رأفت اسلامی را شامل حال اشرف کلهر و ملکه قربانی و چند تن دیگر از زنان در شرف سنگسار نماید.
شهیدی از فعالان سیاسی با گرایش‌های اصلاح‌طلبانه است. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۲ گفت که اصلاح‌طلب نیست. او از جمله کاندیداهای حزب کارگزاران سازندگی در انتخابات دوره دوم شوراهای اسلامی شهر و روستای تهران بوده‌است که حائز رتبه ۴۹ تهران گردید. شهیدی در دو سال آخر ریاست جمهوری سید محمد خاتمی به عنوان مشاور رئیس سازمان ملی جوانان خدمت می‌کرد. او از اواخر سال ۱۳۸۳ تا انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ در ستاد انتخاباتی هاشمی رفسنجانی به فعالیت مشغول بود و مسئولیت کمیته بانوان این ستاد را بر عهده داشت و عضو «اتاق فکر» هاشمی رفسنجانی محسوب می‌شد. شهیدی در پاییز ۱۳۸۷ با عضویت در حزب اعتماد ملی استان تهران به عنوان مشاور مهدی کروبی دبیرکل حزب اعتماد ملی برگزیده شد و در زمینه مسائل زنان و بین‌الملل به وی مشاوره می‌داد.
دستخطی از شهیدی به رئیس شعبه سوم بازپرسی مجتمع امور اقتصادی برای وثیقه گذاری ۵۰ هکتار زمین در گرمسار استان سمنان جهت آزادی حمیدرضا باقری درمنی موجود است. در ۱۳۹۴ یک قطعه زمین پانصد هزار متری از هدایت‌الله آقایی به نام او انتقال سند داده می‌شود که در سال بعد تلاش می‌شود از این زمین به عنوان وثیقه برای آزادی حمید باقری درمنی ملقب به سلطان قیر که نهایتاً به دلیل جرایم اقتصادی اعدام می‌شود استفاده شود. خود آقایی بعدها این موضوع را به درخواست خودش به عنوان یک وظیفه انسان دوستانه دانسته‌است. بر اساس ادعاهای روح‌الله زم در جلسه پنجم دادگاهش، شادی صدر به واسطه شهیدی به او معرفی شده‌است.
از این نویسنده کتاب «"جعبه سیاه خرم‌آباد"» که به تشریح دقیق واقعه خرم‌آباد می‌پردازد به چاپ رسیده‌است.
او رتبه اول یازدهمین جشنواره مطبوعات تهران برای حضور در جنگ‌های عراق و افغانستان و تهیه گزارش از آنها را دریافت کرده‌است.
رضا آفتابی (زاده ۱۶ آذر ۱۳۵۵ در بندر انزلی) دوبلور ایرانی است. او از نسل پنجم گویندگان فیلم در تاریخچه دوبلاژ ایران بوده و به گفته یکی از مدیران دوبلاژ، صدای او دارای قابلیت تمام عناصر نمایش و لحظه‌های آن است. آفتابی دانش‌آموخته رشته کارشناسی بازیگری تئاتر دانشگاه هنر تهران است. او از گویندگی ناصر طهماسب تأثیر گرفته‌است.jamejamonline.ir()
او از مدیران دوبلاژ سیما است.رضا آفتابی از دوبله فیلم "جهش" خبرداد
گویندگی او در بازیهای متعدد برگردان فارسی شرکتهای دوبله بسیار به چشم می‌خورد …
بازیهایی نظیر
آفتابی گوینده ثابت بندیکت کامبربچ می‌باشد.
خانه پوشالی
مردگان متحرک
شرلوک
جوخه برادران
وایکینگ‌ها
خاطرات ندیمه
پاتریک ملروز
نقابداران
«تریلر» تک‌آهنگی از آلبوم «تریلر» اثر مایکل جکسون هنرمند آمریکایی است. این ترانه در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۴ منتشر شد. پس از انتشار رتبه ۴ را در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد و رتبهٔ ۱۰ را در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا کسب نمود.
موزیک ویدئوی این ترانه با عنوان تریلر مایکل جکسون از طرف MTV به عنوان «بهترین موزیک ویدئوی تمام تاریخ» انتخاب شده‌است.
همچنین در سال ۲۰۰۹ توسط کتابخانه کنگره به لیست گنجینهٔ فیلم‌های ملی آمریکا (National Film Registry) اضافه شد. تریلر مایکل جکسون در این لیست اولین و تنها موزیک ویدئوی انتخاب شده‌است.
صدای فردی که به عنوان راوی، در موسیقی و موزیک‌ویدئو شنیده می‌شود، صدای وینسنت پرایس است.
با توجه به شواهد و مدارک این ترانه در حدود ۱٫۱۵۹٫۰۰۰ نسخه در آمریکا فروش داشته‌است و به‌طور منظم در صدر جدول‌های موسیقی و آهنگ‌های محبوب حضور داشته‌است.
موزیک ویدئوی این ترانه توسط جان لندیس کسی که در سال ۱۹۹۱ نیز با جکسون در ویدئو کلیپ سیاه یا سفید همکاری داشته کارگردانی شده‌است.
مکان فیلم برداری این فیلم در لس آنجلس و نیویورک است و بودجهٔ ساخت آن ۱ میلیون دلار تخمین زده شده‌است اما جان لندیس بودجه را ۵۰۰٬۰۰۰ دلار اعلام کرد.
دنیا را التیام بده تک‌آهنگی از آلبوم "خطرناک" مایکل جکسون است که توسط خود او نوشته شده‌است و در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این آهنگ توانست موفقیت‌هایی را از نظر میزان فروش به ثبت برساند. در سال ۲۰۰۱ جکسون در تماس اینترنتی با هوادارانش اعلام کرد که «دنیا را التیام بده» آهنگی است که بسیار به آن افتخار می‌کند. وی همچنین سازمان خیریه‌ای با همین نام برای بهبود وضعیت زندگی کودکان ایجاد کرده‌است. این سازمان همچنین در زمینهٔ بهبود وضعیت تحصیل کودکان فعالیت می‌کند.
موزیک ویدئوی این ترانه به زندگی سخت کودکان در کشورهایی که از ناآرامی‌های اجتماعی و جنگ‌طلبی رنج می‌برند، اشاره کرده‌است اما خود مایکل در ساخت آن شرکت نکرد. مایکل جکسون ویدئوهای مشابه‌ای همانند «ترانه زمین»، «تاریخ» و «مرد درون آینه» نیز دارد.
علی‌محمد احمدی (زاده ۱۳۳۵ – درگذشته ٢٥ دى ماه ١٣٩٩)، نماینده دوره‌های سوم و ششم مجلس شورای اسلامی از شهرستان الیگودرز، و رئیس سابق سازمان انرژی‌های نو در سازمان انرژی اتمی ایران بود. وی در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت ایران دانش‌آموخته شد. وی اولین فارغ‌التحصیل دکترای مدیریت استراتژیک زیر نظر سید مهدی الوانی است. احمدی از همان ایام دانشگاه به فعالیتهای سیاسی پرداخت و از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود.
احمدی در ۲۵ دی ماه ۱۳۹۹ بر اثر کرونا درگذشت.
مزرعهٔ نِوِرلَند واقع در سانتا باربارا، کالیفرنیا، ملک خصوصی هنرمند مشهور مایکل جکسون از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۵ بوده‌است. نام این ملک برگرفته از سرزمینی خیالی در داستان «پیتر پن»، پسری که هیچ وقت بزرگ نمی‌شود است. این مزرعه در ۱۳ کیلومتری شمال شهر سانتا اینز واقع شده‌است.
دفتر شهر سانتاباربارا ارزیابی کرده که گستردگی این ملک است.
این ملک همانند کاخ باکینگهام و عمارت پلی بوی، یکی از عمارت‌هایی است که به اندازهٔ صاحبان‌شان شناخته شده‌است.
مایکل جکسون این ملک را در سال ۱۹۸۸ از ویلیام بون خریداری کرد. مبلغ این قرار داد بین ۱۶٫۵ تا ۳۰ میلیون دلار گزارش شده‌است. مایکل پس از خرید این ملک در آن پارک تفریحی، استخر، شهر بازی، باغ وحش و سینما ساخت تا کودکان بی‌سرپرست و بیمار را به صورت رایگان به آن جا دعوت کند.
در طول زندگی جکسون در این مزرعه، گروه‌های مختلفی از کودکان و خانواده‌ها برای بازدید از این ملک به آنجا آمدند. به همین دلیل جکسون دو بار متهم به سؤرفتار جنسی با کودکان خردسال یکی در سال ۱۹۹۳ و دیگری در سال ۲۰۰۳ شد که در هر دو مورد جکسون بی‌گناه شناخته شد.
جکسون در سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند در این خانه زندگی کند. چون در زمان ایراد اتهامات سال ۲۰۰۳ نزدیک به ۷۰ مأمور پلیس به خانه او وارد شده و به جستجو پرداختند. نورلند در سال ۲۰۰۶ بسته شد و بیشتر کارکنان از آنجا خارج شدند و از آن به بعد جکسون دیگر در آنجا زندگی نکرد.
مایکل در سال ۲۰۰۸ این ملک وسیع را به «شرکت خرید و فروش املاک مزرعهٔ سایکامور» فروخت.
وسایل شهر بازی آن نیز در سال ۲۰۰۹ (میلادی) جمع شدند.
پس از مرگ مایکل جکسون گزارش‌هایی پخش شد در مورد اینکه خانواده جکسون قصد دارند او را در این ملک دفن کنند تا این ملک زیارت‌گاهی برای هواداران جکسون باشد ولی این ادعا از طرف پدر مایکل، جوزف جکسون تکذیب شد.
در اکتبر ۲۰۱۰ فرزندان مایکل (پرنس، پاریس و بلنکت جکسون) گفتند که قصد دارند این ملک را دوباره خریداری کنند.
در سال ۲۰۱۵ قیمت ۱۰۰ میلیون دلار برای فروش این ملک تعیین شد.
در دسامبر ۲۰۲۰ ران بورکل، دوست مایکل جکسون این ملک را به قیمت ۲۲ میلیون دلار خرید.
پای سَنگَرمانده (Trench Foot)، پای سنگر یا پای غوطه ور (Immersion Foot) از دسته بیماری های ناشی از سرمازدگی های غیر انجمادی است. ورم، عفونت و مرگ سلول‌های پا در اثر سرمای شدید در همراهی با رطوبت و شرایط غیر بهداشتی است.
این اصطلاح بیشتر در متون مربوط به جنگ جهانی یکم دیده می‌شود زیرا سربازانی که در آن زمان مدت‌های نسبتاً طولانی را در سنگرهای گل‌آلود و نمناک می‌گذراندند دچار این بیماری می‌شدند.
سربازان ناچار بودند روزهای پیاپی با همان جوراب‌ها و چکمه‌ها در سنگرهای گل‌آلود راه بروند. به این خاطر پاهای آن‌ها مرطوب می‌ماند، عفونت و ورم می‌کرد و در بدترین حالت دچار بی‌حسی و سرانجام بافت‌مردگیNecrosis می‌شد.
در چنین حالتی قطع عضو تنها راه نجات بیمار بود. از سال ۱۹۱۵ میلادی به این سو به سربازان گفته شد تا تعداد کافی جوراب همراه خود داشته باشند و این جوراب‌ها را به تناوب عوض کنند. این امر باعث کاهش زیاد تعداد بیماران پای سنگرمانده شده‌است.
Régnier C (2004). "[Etiological argument about the Trench Foot]" (in French). Hist Sci Med 38 (3): 315–32. PMID 15617178.
حسین پاینده (متولد ۲۸ شهریور ۱۳۴۱) نویسنده، منتقد ادبی، منتقد فیلم، استاد نظریه و نقد ادبی دانشگاه علامه طباطبائی است. وی هم‌اکنون استاد تمام رشته مطالعات ارتباطی در دانشکده علوم ارتباطات این دانشگاه می‌باشد. او مسئول پروژهٔ «مجموعهٔ نظریه و نقد ادبی» بوده‌است که به کوشش نشر روزگار، انتشارات نیلوفر، انتشارات نگاه امروز و انتشارات حکایت قلم نوین منتشر شده‌است. هوشنگ گلشیری در کتاب باغ در باغ از پاینده در ضمن منتقدانی نام برده‌است که به پیشبرد نقد ادبی در ایران یاری رسانده‌اند.
پاینده در ۲۸ شهریور ۱۳۴۱ متولد شد. او ابتدا مدرک کارشناسی خود در رشتهٔ ادبیات انگلیسی را از دانشگاه علامه طباطبائی دریافت کرد و سپس در سال ۱۳۷۹ با مدرک کارشناسی ارشد در همین رشته از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او همچنین دارای مدرک دکترای نظریه و نقد ادبی از دانشگاه ساسکس انگلستان است.
پاینده در طول دوران فعالیت خود موفق به کسب جوایزی نظیر کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۶، جایزه ادبی جلال آل احمد در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۸ و جایزهٔ کتاب سال دانشگاهی در سال ۱۳۹۸ شده‌است. علاوه‌بر این، او در سال ۱۳۹۸ به‌عنوان پژوهشگر برگزیدهٔ سال نیز انتخاب شده‌است. او اکنون به‌عنوان استاد تمام در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی به تدریس مشغول است.
حسین پاینده از افراد مؤثر بر تحول نقد ادبی در ایران است.
سیمین دانشور، نویسندهٔ مشهور معاصر، یکی از داستان‌های خود با عنوان "اسطقس" را با تقدیم‌نامه‌ای به حسین پاینده اهدا کرده‌است که در کتاب مجموعه داستان "انتخاب" موجود است (۱۳۸۶، تهران: قطره). دانشور در زمان حیات این داستان را با دستخط خود همراه با همان متن اهدائیه به حسین پاینده اهدا کرده بود.
در پی اهدای جایزه ادبی جلال آل احمد به کتاب "گشودن رمان" در سال ۱۳۹۳ همزمان با عضویت پاینده در هیئت علمی جشنواره و انتقاد حسین بیات، یکی از داوران جشنواره از این موضوع، لیلا صادقی در خرداد ۱۳۹۹ پاینده را به سرقت ادبی در این کتاب، و اعمال نفوذ در میان داوران جشنواره برای کسب جایزه متهم کرد. پاینده نیز در رد این اتهامات یادداشت‌هایی را در وبلاگ خود منتشر کرد. این موضوع واکنش‌هایی از سوی بلقیس سلیمانی، صادق کرمیار و افرادی دیگر را در پی داشت. پاینده که به‌دلیل اتهامات مطرح‌شده، از صادقی به مراجع قضایی شکایت کرده‌بود، در نهایت در مرداد ۱۳۹۹ و پس از انتشار نامهٔ ۲۰ استاد دانشگاه در روزنامهٔ "شرق" که در آن شکایت قضایی از نقد ادبی را مورد انتقاد قرار داده‌بودند، از شکایت خود صرف نظر کرد.
خیلی زود رفت آهنگی از آلبوم "خطرناک" مایکل جکسون است که توسط لری گروس من و باز کوهن نوشته شده است. این ترانه در مورد یکی از دوستان جکسون به نام رایان وایت است. نوجوانی از ایندیانا که توجه به دلیل داشتن بیماری ایدز از مدرسه اخراج شد و توجه ملی را به خود جلب کرد.
این ترانه به عنوان نهمین و آخرین تک‌آهنگ از آلبوم خطرناک در ۱ دسامبر ۱۹۹۳ منتشر شد. پس از انتشار این ترانه در روز جهانی ایدز در سال ۱۹۹۳ نمودار رشد موفقیت آمیزی در کشورهای آلمان، هلند، نیوزیلند، سوئیس و بریتانیا داشت.
ویدئو موزیک این ترانه به کارگردانی بیل دیکیکو انجام گرفت که در صحنه‌هایی جکسون و رایان وایت را با هم نشان می دهد و در نهایت مراسم تشییع جنازه رایان وایت را با حضور مایکل جکسون نمایش می دهد.
همچنین مایکل این ترانه را در تبلیغات ریاست جمهوری بیل کلینتون اجرا کرد. علاوه بر آن در مراسم تشییع پرنسس دایانا، پرنسس ویلز و مراسم یادبود مایکل جکسون نیز پخش و اجرا شد.
رایان وایت نوجوان آمریکایی از ایندیانا به دلیل ابتلا به بیماری ایدز از مدرسه خود اخراج شد. دلیل بیماری وایت انتقال خون آلوده به بدن وی بود که در سال ۱۹۸۴ تشخیص داده شد و امید به زندگی تا ۶ ماه بیشتر نداشت. پزشکان اگر چه تاکید کردند که با رعایت مسائل بیماری ایدز برای دیگران خطرناک نیست ولی به دلیل سطح اطلاع پایین مردم در آن زمان ادامه حضور او در مدرسه امکان پذیر نبود.
در این بین جکسون با وایت آشنا شد و او را به مزرعه نورلند دعوت کرد و شروع به درمان او به وسیله پزشکان متخصص نمود و به همین دلیل و پنج سال بیش از پیش بینی پزشکان زنده ماند و در نهایت در سال ۱۹۹۰ درگذشت. مایکل جکسون در مراسم تشییع جنازه وایت شرکت کرد.
رقص کوراوغلو از جمله رقص‌های فولکلوریک قدیمی مردمان آذربایجانی است.
نامگذاری این رقص به افتخار قهرمان افسانه‌ای آذربایجان کوراوغلو بوده است. آهنگ ملودی این رقص پر عظمت است. ایده این رقص دادن روحیه برای جنگ است. سرعت آن آرام و کمی تند است. در بسیاری از مناطق آذربایجان متداول است.
کوراوغلو قهرمان حماسی مشترک میان بسیاری از مردمان ترک از جمله مردم ترک آذربایجان، و ترکان ترکیه، ترکمن‌ها، ازبک‌ها و قشقایی‌ها است.Karl Reichl, Turkic Oral Epic Poetry, Tradtions, Forms, Poetic Structure, 1992, p:152Hasan Javadi, “KÖROĞLU i. LITERARY TRADITION,” Encyclopædia Iranica, online edition, 2016Encyclopædia Britannica Article: Islamic arts
باعث این قیام مهتری سالخورده به نام علی ملقب به علی کیشی است. وی پسری موسوم به روشن (ایشیخ) (کوراوغلو) دارد و خود، مهتر خان بزرگ و حشم‌داری است به نام حسن خان.
روایت کوراوغلی در جغرافیای وسیعی از قفقاز، ایران و افغانستان امروزی، آسیای مرکزی و برخی نقاط دیگر گسترده‌است. در این جغرافیای وسیع، روایت کوراوغلی در قالب نمونه‌های آذربایجانی، قفقازی، آناتولی، گرجی، ازبکی، ترکمنی، خراسانی، قشقایی و حتی توبولها یا گروه‌های تاتار در سیبری سروده شده‌است.محمدرضا درویشی، "گوسان پارسی"، مجموعه سخنرانی‌های کنگره، به کوشش عباس شیرزادی آهودشتی، انتشارات آرون، تهران: ۱۳۸۸
به روایتی علی کیشی مادیانی را با اسبان افسانه‌ای جفت می‌کند و از آن دو کره اسب به دنیا می‌آیند که ظاهر نحیف و لاغری داشته‌اند وقتی خبر به گوش حسن خان ارباب پدر روشن می‌رسد دستور می‌دهد تا یکی از کره اسبها را به او بدهند که علی کیشی نیز همین کار را می‌کند و در کمال صداقت یکی از کره‌ها را به حسن خان می‌دهد ولی حسن خان با توجه به ظاهر نحیف کره اسب تصور می‌کند که علی کیشی به او خیانت کرده و این امر را توهینی سخت نسبت به خود تلقی می‌کند و کره اسب را پس می‌فرستد و دستور می‌دهد چشمان علی کیشی مهتر خود را درآورند و وی را کور کنند. پس از این واقعهٔ تلخ، اورشان پسر علی کیشی لقب کوراوغلو به خود می‌گیرد. کوراوغلو به ترکی یعنی کورزاده یا پسر مرد کور. برخی دیگر وجه تسمیهٔ آن را به گوور اوغلو یعنی زادهٔ پهلوان جنگجو می‌دانند. همچنان‌که کوراوغلی در زبان ترکمنی، گوراوغلو تلفظ می‌شود.
علی کیشی پس از کور شدن به دست اربابش با دو کره اسب که آن‌ها را از جفت کردن مادیانی با اسبان افسانه‌ای و دریایی به دست آورده بود، همراه پسرش اورشان از قلمرو خان می‌روند و پس از عبور از سرزمین‌های بسیار، سرانجام در چملی بئل (به معنی گردنهٔ مه آلود) که کوهستانی است سنگلاخ و سخت‌گذر با راه‌های پیچا پیچ، مسکن می‌گزیند (هم‌اکنون در ترکمن صحرا دو منطقه به این نام وجود دارند؛ یکی در اطراف نیل کوه و دیگری در کنار روستای صوفیان). روشن، کره اسب‌ها را با جادو و مانند پدر خویش در تاریکی پرورش می‌دهد و در قوشابولاق (به معنی دو چشمه) در شبی معین آب‌تنی می‌کند و بدین گونه هنر عاشقی در روح او دمیده می‌شود و علی کیشی از یک تکه سنگ آسمانی که در کوهستان افتاده‌است، شمشیری برای پسر خود سفارش می‌دهد و بعد از اینکه همهٔ سفارشها و وصایایش را می‌گذارد، می‌میرد.
روشن او را در همان قوشابولاق به خاک می‌سپارد و به‌تدریج آوازهٔ هنرش از کوهستانها می‌گذرد و در روستاها و شهرها به گوش همگان می‌رسد.
دو کره اسب، همان اسبهای بادپای مشهور او می‌شوند، با نامهای "قیرآت" و "دورآت"
عاشق جنون، اوایل کار به کوراوغلو می‌پیوندد به تبلیغ افکار بلند و دموکرات کوراوغلو و چملی‌بئل می‌پردازد و راهنمای شوریدگان و عاصیان به کوهستان می‌شود. کوراوغلو و یارانش در مقابل ظلم ظالمان و پاشاها و خان‌ها می‌ایستند و از حق مردم مظلوم حمایت می‌کنند.
سرانجام کوراوغلو پس از کشمکشهای فراوان موفق می‌شود حسن خان را به چنلی بئل آورده و به آخور ببندد و بدین ترتیب انتقام پدرش را بستاند؛ ولی هدف او تنها گرفتن انتقام پدر خویش نبود. او حامی تمام مظلومان بود و به مبارزه خود در این راه ادامه داد.
کوراوغلو در مقام قهرمان یکی از مهمترین داستان آشیقی، خود یک آشیق بود، چرا که در اکثر آوازهای این داستان، آشیق راوی با گفتن "آدیم کور اوغلو دی" خود را به جای کوراوغلو می‌نشاند. این داستان از کشورهای آسیای میانه به آناتولی پخش شده‌است و در طی این فرایند به نحوی محتوای آن تغییر کرده‌است.Colin P. Mitchell (Editor), New Perspectives on Safavid Iran: Empire and Society, 2011, pp:91-92 در این داستان عشق رومانتیک با رفتاری رابین‌هود گونه آمیخته می‌شود. یکی از نسخ این داستان، که به عنوان نسخه پاریس شناخته می‌شود، در باکو چاپ شده‌است.Koroğlu dastanı (Paris nüsxəsi). Bakı: "Şərq-Qərb", 2005 آهنگ ساز بزرگ آذربایجان، عزیر حاجی‌بیگف، اپرای معروفی بر مبنای داستان کور اوغلو ساخته‌است.
یونس امره (۶۳۸ - ۷۲۰ ) از مردم بولی و از عرفا و از اهل الله درعثمانی به شمار می‌رفت. وی زاویه‌ای داشت و پیوسته در آن به عبادت و ریاضت مشغول بود. به سال ۷۲۰ هجری قمری درگذشت . یونس با اینکه بی‌سواد بود مناجات‌های صوفیانه و الهیات عارفانه دارد.
یونس امره به روایتی در سال ۶۳۸ هـ. در شهر خوی متولد شده است. در سال ۷۲۰ هـ. چشم از جهان فرو بسته است.در باب محل وفات وی روایت‌های مختلف وجود دارد. روستاهایی هم که به عنوان محل درگذشت در اسناد و وثایق بکتاشیه آمده است. گرچه یونس امره در ترکیه بیش از ایران معروف شده‌است، اما هنوز هم طائفه‌های مختلف طرائق صوفیه در ایران، او را از شاعران مکتب مولویه به حساب می‌آورند و اشعارش را در مجالس آئینی با شور و جذبهٔ خاصی به آواز می‌خوانند.
چامه‌های او تأثیر بسزایی در ادبیات ترک از گذشته تا به امروز داشته‌است. او پس از بزرگانی چون خواجه احمد یسوی و سلطان ولد می‌زیست و هم‌گام با ایشان از نخستین کسانی بود که به‌جای زبان عربی و فارسی، زبان ترکی را برای کتاب‌هایش برگزید.
درویشی مشهور اهل عثمانی بوده‌است که اشعار ترکی وی مشهور است. روایتهای زندگی او در مکتوبات غالباً با افسانه سازی همراه بوده و کتب تراجم و تذکره‌ها غالباً او را از دراویش قرن نهم شمرده‌اند ولی محمد فؤاد کوپرولو از محققان ادبیات ترکی که دربارهٔ زندگی و اشعار او تحقیقاتی داشته، مدعی است که او جزء صوفیان نیمه دوم قرن هفتم و نیمه اول قرن هشتم دانسته‌است. طبق مناقب مکتوب، وی مرید درویشی به نام طپدوق امره بوده و خود در اشعارش مکرر به او ابراز علاقه نموده‌است. دیوان اشعارش نشانگر آن است که اهل سیر و سیاحت بوده و به سرزمین‌های بسیاری سفر کرده‌است. به تعبیر کوپرولو اهل حال بوده و نه اهل قال. مزارهای چندی در سراسر آناطولی بدو منسوب است. پیروان ادبی مانند عاشق پاشا و قایغوسوز ابدال داشته‌است و بر شعر ترکی پس از خود تأثیر ژرفی گذاشته‌است. دیوان او مجموعه ده دوازده هزار مصراع شعر است که به الهی مشهور است و اکثراً نه بر وزن عروضی که بر وزن هجایی (وزن شعر باستانی و فولکوریک ترکی) است و ویژگی‌های زبانی شیاد حمزه و اشعار ترکی سلطان ولد و گلشهری و عاشق پاشا را به یاد می‌آورد.صوفیان نخستین در ادبیات ترک، پروفسور محمد فؤاد کوپریلی، ترجمه توفیق. ه. سبحانی. انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.1385 صص 310،316،342)
نگارهٔ او از سال ۲۰۰۹ میلادی بر پشت اسکناس‌های ۲۰۰ لیره‌ای ترکیه به چاپ رسیده‌است.
همان‌گونه که بعد از سید عمادالدین نسیمی، نسیمی‌های دیگری پیدا شدند و به سبک و شیوهٔ وی شعر سرودند، پس از یونس امره نیز یونس‌های چندی ظهور کردند و اشعاری یونس‌وار سرودند. این است که کسی تاکنون نتوانسته‌است تعداد واقعی اشعار خود یونس امره را تعیین کند. ۱۳۳ قطعه شعر از چاپ مرحوم گول‌پینارلی در چاپ مرحوم تیمورتاش وجود ندارد و ۲۶ قطعه شعر چاپ او نیز در چاپ گول‌پینارلی نیامده است. دیگر چاپ‌ها که فاقد صبغهٔ علمی هستند، اغلب نوعی گردآوری و تنظیم به حساب می‌آیند.
بر پایه متن چاپ گول‌پینارلی قطعه شعر موجود در چاپ تیمورتاش و نیز ۳ قطعه شعری را که در دستنویس پیرداوری آمده‌است، و نیز رسالة النصحیه را که مصطفی تاتچی تصحیح و چاپ کرده‌است.Ø±Ù%C2»-Ø¨Ù-ØªØµØ­ÛØ­-Ø¯Ú©ØªØ±-Ø­-Ù-ØµØ¯ÛÙ
Wikipedia contributors, "Yunus Emre," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 9, 2009).
http://www.drsadigh.ir/اخبار/898-انتشار-دیوان-کامل-%C2«ÛÙÙØ³-Ø§ÙØ±Ù%C2»-Ø¨Ù-ØªØµØ­ÛØ­-Ø¯Ú©ØªØ±-Ø­-Ù-ØµØ¯ÛÙ
رجبعلی امیری فلاح (۱۲۷۸ سنگاچین، بندرانزلی - ۱۵ آذر ۱۳۷۳ تهران) خواننده اهل گیلان ؛ صیادی شغل دیگر ایشان برای گذران زندگی بود. آثار وی بعلت کاستی های زیادی به ثبت نرسیده اما با تلاشهای زیاد سعی در شناخته شدن این هنرمند سنتی خوان صورت گرفته است.
رجبعلی امیری فلاح در سال ۱۲۷۸ و در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه) در روستای سنگاچین بندرانزلی به دنیا آمد.درباره استاد رجبعلی امیری فلاح موج نو
نام پدرش امیر بود. در هنگام سجل گرفتن چون پدرش کشاورز بود نام فامیلی وی امیری فلاح شد. در کودکی به مکتب‌خانه محل نزد ملّاعبدالله طالقانی رفت و سواد خواندن و نوشتن و قرآن را آموخت.
وی بسیار بااستعداد و خوش صدا بود و قرآن را با صدای خوش می‌خواند. امیری به علت از دست دادن پدر و مادر در ابتدای نوجوانی وارد کسب و کار محلی یعنی زراعت و صیادی گردید و از این به بعد صدای زمزمه امیری به صورت خواندن آوازهای بجارکاری، بجار کتامی و اشعار شرفشاهی به گوش اهالی رسید و همه از صدای زیبای وی لذّت می‌بردند.
بنا به گفته دختر ایشان خانم «ایران امیری» در یکی از روزها که پدر سختی روزگار را با دریا ضجه می‌زد صبا و قمر در کنار دریا قدم می‌زدند که صدای پدر توجه آنها را به خود جلب کرد و آشنایی بین آنها شکل گرفت. استاد صبا پدر را به تهران دعوت نمود که مصادف با عروسی فوزیه بود و قرار شد پدر در آنجا به اجرای برنامه بپردازد ولی چون لباس پدر رسمی نبود آنها با توجه به آن جشن بزرگ برایش لباس تهیه نمودند و پدر در آن مراسم به اجرای برنامه پرداخت. بنا به گفته ایشان امیری در کودکی در حضور مظفرالدین شاه در بندرانزلی اذان زده بود. تنها اسناد به جای مانده از صدای استاد امیری گفتگوی کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای است که در سال ۱۳۵۵ فریدون فرخزاد به سفارش حسین ملک در برنامه صبح جمعه با ایشان انجام داد و استاد به همراه تارِ فریدون حافظی اشعاری از سعدی و حافظ را خواند و بسیار مورد توجه مجری و حاضرین برنامه قرار گرفت.
همچنین طبق گفته دختر ایشان برنامه‌های زنده رادیویی در خلال سالهای ۱۳۲۲ تا ۱۳۲۴ در رادیو نیروی هوایی داشت که طرفداران بسیاری پیدا کرده بود. به علت آنکه استاد بسیار کم‌گو بود چیز زیادی از گذشته دورش نمی‌گفت؛ بنابراین خاطرات چندانی تا لحظه آن اتفاق مهم یعنی رفتن به شهرستان (شاهی قدیم) قائمشهر از وی به جا نمانده است. طبق گفته خودشان در برنامه صبح جمعه با شما از هفت سالگی می‌خواند، استادش پدر تاتایی، محمد بلبل‌خوان خواننده مظفرالدین شاه بود که در مازندران توسط آقای چیت‌ساز با او آشنا شد. استاد امیری چون وضع مطلوب مالی برای سرپرستی خانواده‌اش را نداشت دکتر مشحون کاری در بانک صنعت و معدن آن زمان برایش پیدا کرد و بعدها که صنعت و معدن تبدیل به سازمان برنامه گردید به آنجا منتقل شد و مدت ۱۸ سال خدمت کرد اما کار دولتی او را قانع نکرد و پس از ۱۸ سال خود را بازخرید کرد و با پول مختصری که دریافت نمود خانه کوچکی در یکی از کوچه‌های تنگ و باریک خیابان بریانک تهران خرید و زن و بچه‌هایش را از کرایه‌نشینی نجات داد.
سال‌های بعد از بازخریدی از بدترین سال‌های زندگی وی از جهت مالی بود که همزمان با ظهور موسیقی پاپ و جاز در بین جوانان بود (دوره ابتذال موسیقی و زیاد شدن کاباره‌ها) و اساتید و مکتب‌داران را یکسره گوشه‌گیر و بعضاً از دور خارج کرد. اما این دوران زیاد طول نکشید و دوستان استاد امیری وی را به کلاس‌های تدریس خود آوردند، اسماعیل مهرتاش، سلیمان امیرقاسمی، نورعلی‌خان برومند، سعید هرمزی و اصغرخان بهاری کلاس تدریس موسیقی و تعلیم‌آوازی در خیابان لاله‌زار تهران داشتند که استاد امیری به آنها پیوست، در این کلاس بزرگان آوازی همچون محمودی خوانساری، استاد محمدرضا شجریان و اکبر گلپایگانی تلمّذ نمودند. استاد امیری در کلاس موسیقی حسین ملک نیز مدتی حضور داشت و شاگردان آن هنرکده را تعلیم ردیف‌آواز می‌داد.
بعد از انقلاب به دلیل بحران مالی و از روی اجبار به ماشک‌بافی (تور) روی آورد و ماشک‌ها را جهت فروش به زیر پل بندر انزلی می‌آورد. او تا قبل از مریضی به همین شکل خرجش را درمی‌آورد و از کمک دیگران به شدت پرهیز می‌کرد تا اینکه وضعیت جسمی و روحی وی بسیار وخیم شد و با فهمیدن جامعه موسیقی از وضع نگران کننده استاد، شاگردان قدیمی هم جهت ادای دین آمدند از آن جمله می‌توان به استاد محمدرضا شجریان اشاره کرد که در مجلس بزرگداشتی که توسط دکتر علی‌اکبر جلالی و مهندس موسوی مدیر شرکت فومن‌شیمی برگزار شد، شرکت نمودند و همچنین دکتر گودرزی، دکتر الهی‌قمشه‌ای، غلامحسین امیرخانی، امیر فلسفی، سبزه‌کار و کابلی. در این مراسم باشکوه به شایستگی از شأن و منزلت استاد امیری تجلیل شد و ایشان اجراهای زیبای فی‌البداهه‌ای از ترانه‌های محلی داشتند که موجب لذت و تحسین حاضران شد و دکتر الهی‌قمشه‌ای در تجلیل از صدای زیبای ایشان سخنرانی نمود. منزل استاد امیری را همین جماعت گازکشی کردند و حمامی تمیز برایش ساختند. استاد امیری وضعیت جسمی و روحی مناسبی نداشت و گرنه اجازه این خدمات را نمی‌داد و همه دیدند که خیلی از این مزایا استفاده نکرد و در نهایت به تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۷۳ در تهران درگذشت، خدایش بیامرزد.
بویروک به مجموعه نوشته‌های مذهبی شیعیان علوی گفته می‌شود. درین نوشته‌ها همچنین آیه‌هایی از قرآن و سخنانی از امامان شیعیان به ویژه از علی و جعفر صادق و همچنین بزرگان علوی مانند شاه اسماعیل، یونس امره و پیر ابدال موسی به چشم می‌خورد. بویروک‌ها از مهم‌ترین منابع علویان بشمار می‌آیند.
پیشینهٔ حاجی بکتاش والی نیز در بویروک‌ها آمده است.
ویکی‌پدیای انگلیسی‌
دبورا جین «دبی» رو (متولد ۶ دسامبر ۱۹۵۸) همسر سابق خواننده پاپ مایکل جکسون است. او همچنین مادر دو فرزند جکسون نیز می‌باشد و اکنون در کالیفرنیا زندگی می‌کند.
دبی رو در میانه دهه ۸۰ زمانی که جکسون برای درمان بیماری ویتیلیگو تلاش می‌کرد به‌عنوان پرستار و دستیار متخصص پوست او با او آشنا شد. این آشنایی بعدها به ازدواج منجر شد.
جکسون در سال ۱۹۹۶ لیزا ماری پرسلی را طلاق داد. سه ماه پس از ازدواج جکسون با دبی رو او فرزندی به نام پرنس مایکل جکسون (۱۳ فوریه ۱۹۹۷) به دنیا آورد. او همچنین در سال بعد دختری به نام پاریس مایکل جکسون (۳ آوریل ۱۹۹۸) به دنیا آورد.
دبی رو در تاریخ ۸ اکتبر ۱۹۹۹ با سپردن حق سرپرستی کودکان به جکسون از او طلاق گرفت. او پس از طلاق ۸ میلیون دلار و یک خانه در بورلی هیلز از جکسون دریافت کرد؛ اما در سال ۲۰۰۴ پس از متهم شدن جکسون به ۱۰ مورد سوءرفتار با کودکان، به دادگاه مراجعه کرد و سرپرستی کودکان را درخواست کرد. به گزارش آژانس تلگرافی یهود، دبی رو مذهب خود را تغییر داده و از مذهب کاتولیک به دین یهود گرویده است. به همین دلیل او راضی نیست که کودکانش تحت آموزش‌های اسلامی که برادر جکسون به آن‌ها می‌دهد بزرگ شود.
پس از مرگ مایکل جکسون در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ چند رسانه خبری ادعا کردند که دبی رو مادر بیولوژیکی بچه‌ها نیست و جکسون پدر واقعی آن‌ها نمی‌باشد. این ادعا توسط وکیل دبی رو تکذیب شد. برخی از منابع ادعا کردند که آرنولد کلاین متخصص پوست جکسون پدر واقعی بچه‌ها است. هر چند خود او این مسئله را تکذیب کرد.
در تابستان سال ۲۰۱۶ سرطان سینه دبی رو تشخیص داده شد.
جزایر نُورفُک یا جزایر نُورفُلک یکی از قلمروهای استرالیا که در اقیانوس آرام میان نیوزیلند و کالدونیای جدید قرار گرفته‌است. جزیره کوچک میان استرالیا و زلاند نو و در اقیانوس آرام است. جزو سرزمینهای خارجی دولت استرالیا محسوب می‌شود اما از خودمختاری برخوردار است.
سایلنت هیل ۲ یک بازی ویدئویی در سبک ترس و بقا و عنوان دومین قسمت از مجموعه بازی‌های "سایلنت هیل" به‌شمار می‌رود که در سال ۲۰۰۱ توسط تیم سایلنت، بخشی از شرکت کونامی کامپیوتر انترتینمنت برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شد. نسخهٔ ارتقاء داده شده‌ای از این بازی در دسامبر همان سال برای کنسول ایکس‌باکس و سپس در سال ۲۰۰۲ برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد. یک نسخه بازسازی شده که دارای خصوصیاتی از قبیل گرافیک اچ‌دی بود، به عنوان یکی از بخش‌های بازی «سایلنت هیل اچ‌دی کالکشن» در سال ۲۰۱۲، برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ در دسترس قرار گرفت.
"سایلنت هیل ۲" به‌طور گسترده توسط منتقدین به عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی ترسناک که تا کنون ساخته شده به‌شمار می‌رود. دنباله‌ای برای این بازی با نام "سایلنت هیل ۳" در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. بازسازی این بازی در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۲ با پخش تریلری اعلام شد و قرار است توسط شرکت لهستانی بلوبرتیم با مشارکت هنرمند اصلی "سایلنت هیل ۲" ماساهیرو ایتو و آهنگسازی آکیرا یامائوکا ساخته شود.
این بازی در ادامه نسخه اول بازی نیست و موضوع آن در بخش دیگری از شهر سایلنت هیل روی می‌دهد.
شخصیت اصلی بازی، «جیمز ساندرلند» مرد میانسالی است که در کابوس، از سوی همسر خود (ماریا) که ۳ سال پیش فوت کرده، نامه‌ای را برای ملاقات دوباره در سایلنت هیل دریافت می‌کند که در آن نوشته: "در خواب‌های آشفته‌ام من اون شهر رو می‌بینم… سایلنت هیل.. به من قول دادی که من رو یه روزی به اونجا خواهی برد. ولی هیچوقت این کار را نکردی… خب، من الان اونجا تنهام… در مکان مخصوص مان…منتظر توام…"
بنابراین جیمز تصمیم می‌گیرد که به سایلنت هیل برود و به دنبال سرنخ‌هایی از همسر مُرده‌اش بگردد. عشق اون به همسرش او را به کابوسی بی‌پایان در این شهر می‌کشاند… جایی که با بدترین ترس خود یعنی عشق مواجه می‌شود. سایلنت هیل مکانی است که وقتی شخصی وارد آن می‌شود گناهان و پشیمانی‌های گذشته او به صورت هیولا و موجودات جهنمی به او حمله می‌کنند. به همین دلیل است که لارا که دختر کوچک و معصومی است می‌تواند بدون دیدن هیولا در شهر رفت‌وآمد کند یا وقتی جیمز از کابوس‌های خود برای دیگران صحبت می‌کند آن‌ها حرفش را قبول نمی‌کنند.
شخصیت دیگر بازی، ماریا است که شبیه همسر مرده جیمز است. ماریا در حقیقت بزرگ‌ترین مُجازات سایلنت هیل برای جیمز به‌شمار می‌آید؛ زیرا ماریا انسان نیست، بلکه یک توهم است. به همین علت او بسیار شبیه همسر جیمز است و مرتب در طول داستان جلوی چشم جیمز کشته می‌شود تا خاطره مرگ همسرش را برای او زنده کند. همسری که خود جیمز قاتلش بوده‌است. جیمز در ادامه جستجوی خود به هتل شهر می‌رود؛ زیرا جایی که آن دو در آن مدتی اقامت داشتند. در هتل، جیمز متوجه می‌شود که نامه‌ای که از همسرش دریافت کرده یک برگه کاملاً خالی بوده و ماریا در اصل مرده ولی نمی‌خواهد با آن روبرو شود.
این بازی به شش صورت پایان می‌یابد:
در نسخه "تَرک» جیمز برای آخرین بار با ماری ملاقات می‌کند، نامه او را می‌خواند و به همراه لارا شهر را ترک می‌کند. در نسخه «در آب» جیمز توسط خودرو خود را از صخره به پایین می‌اندازد و خودکشی می‌کند. در نسخه «ماریا» جیمز، ماری را در پشت بام می‌بیند که جیمز را به خاطر کشتن او نبخشیده‌است. پس از شکت ماری، جیمز، شهر را با ماری واقعی ترک می‌کند. در مدت کوتاهی، ماری شروع به سرفه کرده و چرخه مرگ و توهم بازی دوباره آغاز می‌شود. در نسخه «تولد دوباره» جیمز تلاش می‌کند تا ماری را با چیزهای عجیبی که در طول بازی پیدا کرده، دوباره زنده کند.
و دو پایان جوک دیگر: در نسخه «سگ» جیمز متوجه می‌شود که کنترل‌کننده تمامی اتفاقات در شهر، یک سگ است. در نسخه «بشقاب پرنده» جیمز توسط موجودات فرازمینی که به هری در نسخه اول کمک می‌کردند ربوده می‌شود.
در اکتبر ۲۰۲۲ اعلام شد که این بازی در فیلمی با عنوان "بازگشت به سایلنت هیل" اقتباس خواهد شد و کریستف گان کارگردانی این فیلم را بر عهده خواهد داشت.