moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اچ۳کی۲۷ام‌ئی۳ () نوعی تعدیل‌سازی اپی‌ژنتیک در پروتئین هیستون اچ۳ است که در فشرده‌سازی مولکول دی‌ان‌ای نقش دارد و علامتی برای تری‌متیلاسیون لیزین (اسید آمینهٔ بیست و هفتم) بر روی هیستون اچ۳ است. این تری‌متیلاسیون، سبب کاهش فعالیت ژن‌های مجاور از طریق تشکیل نواحی فشرده‌شدهٔ کروموزوم می‌گردد. پایانه-N هیستون جایی است که پیرایش پساترجمه‌ای انجام می‌شود، از همان گونه‌ای که در اچ۳کی۲۷ام‌ئی۳ دیده می‌شود.
اچ۳کی۲۷ام‌ئی۳ همچنین با بازسازی دی‌ان‌ای به‌ویژه شکستگی‌های دورشته‌ای دی‌ان‌ای از طریق نوترکیبی هم‌ساخت مرتبط است.
اچ۳کی۲۷ام‌ئی۳ (H3K27me3) بیانگر تری‌متیلاسیون لیزین ۲۷ زیرواحدهای هیستون اچ۳ است:
این نمودار متیلاسیون پیشرونده یک ریشهٔ لیزینی را نشان می‌دهد.
برخی پژوهش‌ها نشان داده که احتمال دارد جهش در اچ۳کی۲۷ام‌ئی۳ سبب بروز «سندرم کوهن-گیبسون» و «اختلال جنینی طیف الکل» گردد.
جارد اینگرسول (Jared Ingersoll) (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۱۸۲۲)، از پدران بنیان‌گذار، وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا بود. او نمایندهٔ کنگرهٔ قاره‌ای و یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی ایالات متحده بود. او به عنوان معاون دوایت کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۱۲ خدمت کرد، اما کلینتون و اینگرسول توسط جیمز مدیسون و البریج جری شکست خوردند.
اینگرسول در نیوهیون، کانکتیکات به‌دنیا آمد. او یک شغل حقوقی را در فیلادلفیا، پس از فارغ‌التحصیلی از کالج ییل ایجاد کرد. او پسر جارد اینگرسول سنیور، مقام استعماری بریتانیا، بود. اینگرسول برای اجتناب از درگیری‌های سیاسی فزاینده میان بریتانیا و سیزده سرزمین استعماری، از ۱۷۷۳ تا ۱۷۷۶ در اروپا زندگی کرد. در ۱۷۷۸، اینگرسول که خود را متعهد به استقلال آمریکا کرده بود، به فیلادلفیا برگشت و در انتخابات کنگرهٔ قاره‌ای، پیروز شد. اینگرسول به نیاز به وجود یک دولت ملی قوی‌تر از آنچه در مفاد کنفدراسیون ارائه شده بود، متقاعد شد. او در کنوانسیون ۱۷۸۷ فیلادلفیا، نماینده بود. اگرچه او در ابتدا به دنبال اصلاحیه‌هایی برای اصول کنفدراسیون بود، اما در نهایت از قانون اساسی جدید که توسط کنوانسیون تهیه شده بود حمایت کرد.
او از ۱۷۹۱ تا ۱۸۰۰ و از ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۶ به عنوان دادستان کل پنسیلوانیا خدمت کرد. او همچنین به عنوان دادستان ایالات متحده در پنسیلوانیا و به عنوان وکیل شهر فیلادلفیا خدمت نمود. او در مورد پرونده‌های چیشلم علیه جورجیا و هیلتون علیه ایالات متحده، دو مورد از اولین پرونده‌هایی که در دادگاه عالی ایالات متحده مطرح شدند، سر و کله زد.
اینگرسول به حزب فدرالیست وابسته بود و به شدت از پیروزی توماس جفرسون در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۰۰ ناراحت شد. در ۱۸۱۲، در حزب دموکرات-جمهوری‌خواه برای انتخاب میان رئیس‌جمهور مدیسون و کلینتون، شکاف ایجاد شد. طرفداران دولت فدرال تصمیم گرفتند از کلینتون و اینگرسول، به امید شکست رئیس‌جمهور فعلی حمایت کنند. مدیسون در انتخابات پیروز شد. در استان اینگرسول یعنی پنسیلوانیا نیز پیروز شد.
جارد اینگرسول از حامیان آرمان انقلابی بود. آموزش او به عنوان یک وکیل او را متقاعد کرد که مشکلات استان‌های تازه استقلال یافته، ناشی از نارسایی اصول کنفدراسیون است. او یکی از مدافعان اولیه و سرسخت اصلاحات قانون اساسی شد، هرچند که مانند تعدادی از همکارانش در کنوانسیون قانون اساسی، معتقد بود که این اصلاح با یک بازنگری ساده در اصول آن، به دست می‌آید. پس از چند هفته بحث، او متوجه ضرورت یک سند جدید شد. سهم عمده او در امر حکومت، قانون اساسی در جریان کنوانسیون نبود. بلکه بعدها در طول یک حرفه حقوقی طولانی و برجسته بود. زمانی که او به تعریف بسیاری از اصول اعلام شده در فیلادلفیا، کمک کرد.
اینگرسول در نیوهیون، کانکتیکات به‌دنیا آمد. او پسر جارد اینگرسول سنیور، یک مقام برجسته بریتانیایی بود که احساسات شدید وفاداری‌اش باعث می‌شد که، میهن‌پرستان رادیکال روی او قیر بریزند و پر (نوعی شکنجه) بچسبانند. در ۱۷۶۵، سالی که قانون تمبر بر آمریکای استعماری تحمیل شد، پادشاهی بریتانیا جارد اینگرسول سنیور را به عنوان استاد تمبر و به عنوان مأمور استعمار در لندن، برای مستعمره کانکتیکات، منصوب شد. بعد از گذشت چند ماه، خصومت‌ها بر سر قانون تمبر افزایش یافت و اینگرسول به منفورترین مرد سرزمین‌های استعماری تبدیل شد. میان ۲۱ و ۲۹ اوت ۱۷۶۵، پسران آزادی، امثال او را در نقاط مختلف سرزمین‌های استعماری، به دار آویختند. او گزارشی از سخنرانی ایزاک بار در جریان بحث پارلمانی دربارهٔ قانون تمبر به فرماندارِ کانکتیکات، توماس فیچ نوشت.Jared Ingersoll to Thomas Fitch, 11 Feb. 1765 او بعدها درگیر نقشی بحث‌برانگیز به عنوان عاملی که قانون تمبر را در کانکتیکات اجرا کرد، شد.
اینگرسول جوان، در ۱۷۶۲ مدرسه گرامر هاپکینز را در نیوهیون به پایان رساند، در ۱۷۶۶ از کالج ییل فارغ‌التحصیل شد، در فیلادلفیا حقوق خواند و در ۱۷۷۳ در کانون وکلای پنسیلوانیا پذیرفته شد. با آموزش و تمایلات یک هوادار میهن‌پرست، اینگرسول جوان در همان ابتدا به دلیل احساس قوی وفاداری شخصی به پدر برجسته‌اش، از این هدف دوری کرد. به توصیه پدرش، او با بازنشستگی، برای ادامه تحصیل در حقوق به لندن و مدرسه تمپل میدل (۱۷۷۳–۱۷۷۶) رفت و به‌طور گسترده در اروپا به دنبال این بود که از جنجال‌های سیاسی فزاینده در خانه فرار کند. او بیش از هجده ماه را در پاریس گذراند و در آنجا با بنجامین فرانکلین آشنا شد.
مدت کوتاهی پس از اینکه سرزمین‌های استعماری، استقلال خود را اعلام کردند، اینگرسول از نظرات خانواده خود چشم پوشی کرد، تعهد شخصی خود را به آرمان استقلال ارائه داد و به خانه برگشت. در ۱۷۷۸ او به عنوان یک میهن‌پرست تأیید شده وارد فیلادلفیا شد. به کمک دوستان بانفوذش، به سرعت یک قانون شکوفایی ایجاد کرد و اندکی پس از آن به عنوان نماینده کنگرهٔ قاره‌ای (۱۷۸۰–۱۷۸۱) وارد نزاع شد. در ۱۷۸۱ اینگرسول با الیزابت پتیت ازدواج کرد و در همان سال به عضویت انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد. او همیشه حامی اقتدار مرکزی قوی در امور سیاسی بود و به یک تحریک‌کننده پیشرو برای اصلاح دولت ملی در سال‌های پس از جنگ تبدیل شد و برای دوستان خود در کنگره و جامعهٔ حقوقی، نیاز به تغییر را هشدار می‌داد.
در این کنوانسیون، اینگرسول از جمله کسانی بود که طرفدار تجدید نظر در اصول فعلی کنفدراسیون بودند، اما در نهایت از طرحی برای دولت فدرال جدید حمایت کرد و به اکثریت پیوست. علی‌رغم شهرت ملی خود به عنوان وکیل، اینگرسول به ندرت در بحث‌های کنوانسیون شرکت می‌کرد، هرچند که در تمامی جلسات حضور داشت.
هنگامی که دولت ملی جدید ایجاد شد، اینگرسول به حرفهٔ حقوق برگشت. به جز چند تغییر موقعیت تا به سیاست او عضو شورای مشترک فیلادلفیا (۱۷۸۹) بود و به عنوان یک فدرالیست سرسخت، انتخاب توماس جفرسون در ۱۸۰۰ را یک «خرابکاری بزرگ» می‌دانست. تلاش او در ۱۸۱۲ برای معاونت رئیس‌جمهور در میان فدرالیست‌ها ناموفق بود. حرفهٔ عمومی او بر روی امور حقوقی متمرکز بود. او به عنوان دادستان کل پنسیلوانیا (۱۷۹۰–۱۷۹۹ و ۱۸۱۱–۱۸۱۷) خدمت کرد و به‌عنوان وکیل شهر فیلادلفیا (۱۷۹۸–۱۸۰۱) نیز خدمت نمود. همچنین بحث دادستان منطقه ای ایالات متحده برای پنسیلوانیا (۱۸۰۰–۱۸۰۱) و برای یک دوره کوتاه (۱۸۲۱–۱۸۲۲) بر کرسی ریاست دادگاه منطقه فیلادلفیا نشست.
سهم عمده اینگرسول در امر حکومت قانون اساسی در طول کنوانسیون نبود، بلکه بعدها در طول یک حرفه حقوقی طولانی و برجسته بود، زمانی که او به تعریف بسیاری از اصول اعلام شده در فیلادلفیا کمک کرد. او از طریق چندین پرونده دادگاه عالی که نکات اساسی مختلفی را در قانون اساسی در آغاز جمهوری جدید تعریف کرد، به روند قانون اساسی کمک کرد. در یک پرونده قطعی، او وکالت جورجیا را در چیشلم علیه جورجیا (۱۷۹۳) که یک پرونده برجسته در حقوق استان‌ها بود، انجام داد. در اینجا دادگاه علیه او تصمیم گرفت و حکم داد که یک استان ممکن است توسط یک شهروند از استان دیگر در دادگاه فدرال مورد تعقیب قضایی قرار بگیرد. این تغییر مفهوم حاکمیت استان بعدها با یازدهمین متمم قانون اساسی لغو شد. در وکالت هیلتون در پروندهٔ هیلتون علیه ایالات متحده (۱۷۹۶)، اینگرسول همچنین در اولین چالش قانونی برای مطابق قانون اساسی بودن یک قانون کنگره، شرکت داشت. در این مورد، دادگاه عالی، حق دولت برای وضع مالیات بر کالسکه را تأیید کرد. اینگرسول همچنین به عنوان وکیل در پرونده‌های مختلفی خدمت کرد که به روشن شدن مسائل مربوط به قانون اساسی در مورد صلاحیت دادگاه‌های فدرال و روابط ایالات متحده با سایر کشورهای مستقل، از جمله دفاع از سناتور ویلیام بلونت از تنسی در برابر استیضاح، کمک کرد.
جارد اینگرسول در ۷۳ سالگی در فیلادلفیا درگذشت. دفن او در قبرستان کلیسای الد پاین استریت، خیابان چهارم و پاین انجام شد. از اینگرسول سه پسر به یادگار ماند. دو تن از پسرانش، چارلز جارد اینگرسول و جوزف رید اینگرسول به عنوان اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا خدمت کردند. خیابان اینگرسول در مدیسون، ویسکانسین و کشتی لیبرتی اس اس جارد اینگرسول، به نام او نام‌گذاری شده‌اند.
استیون کوال کارگردان فیلم آمریکایی که برای فیلم‌های مقصد نهایی ۵ (۲۰۱۱)،STEVEN QUALE SAYS HE BORROWED 'AVATAR' TECHNOLOGY FOR 'FINAL DESTINATION 5' . ABC News. Olivia Allin. August 10, 2011.Director Steven Quale On Set Interview FINAL DESTINATION 5. Collider. Steve Weintraub. July 12, 2011.به‌سوی طوفان (۲۰۱۴) و خائنان (۲۰۱۷) شناخته شده‌است.
جان بیتی (John Beatty) (زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۳۰ مه ۱۸۲۶)، برده‌دار، پزشک و دولتمرد آمریکایی از پرینستون، نیوجرسی بود.
او در ۱۰ دسامبر ۱۷۴۹ در نشامینی در استان پنسیلوانیا زاده شد. بیتی بزرگ‌ترین فرزند از ۱۰ فرزند کشیش متولد ایرلند از چارلز کلینتون بیتی و آن (نام تولد: ریدینگ) بیتی بود، والدین وی در ۱۷۴۶ میلادی باهم ازدواج نموده بودند. پدر وی کشیش مسیحیت مشایخی بود که در میان سرخپوستان آمریکا به تبلیغ مذهبی می‌پرداخت.
پدربزرگ مادری وی جان ریدینگ رئیس شورای استانی نیوجرسی و سرپرست فرماندار استان نیوجرسی بود. پدربزرگ و مادربزرگ پدری وی به ترتیب جان بیتی و کریستیانا (نام تولد: کلینتون) بیتی نام داشتند. مادربزرگ جان دختر جیمز کلینتون و خواهر چارلز کلینتن بود (چارلز کلینتون پدر سرلشکر دوران انقلابی جیمز کلینتون و معاون رئیس‌جمهور جورج کلینتون و پدربزرگ فرماندار نیویورک دوایت کلینتون بود).Moore, Charles B., "Introductory Sketch to the History of the Clinton Family", "The New York Genealogical and Biographical Record", (Richard Henry Greene at al, eds.), New York Genealogical and Biographical Society, 1880
بیتی در ۱۷۶۹ میلادی از کالج نیوجرسی (بعدتر به دانشگاه پرینستون معروف شد) فارغ‌التحصیل گردید. وی یکی از دانشجویان پدر بنیان‌گذار آمریکا بنجامین راش بود.
بیتی یک پزشک شد و نخستین حرفه پزشکی خود را در هارتسویل، پنسیلوانیا آغاز کرد. در جریان جنگ انقلاب آمریکا، او به درجه نظامی سرگرد در هنگ ششم پنسیلوانیا در ارتش قاره‌ای رسید. او در تسلیمی قلعه واشینگتن در ۱۶ نوامبر ۱۷۷۶ دستگیر شده بود. پس از مبادله زندانیان و آزادی، او به درجه نظامی سرهنگ ترفیع داده شده و به عنوان کمیساری عمومی زندانیان گماشته شد.Purcell, L. Edward. "Who Was Who in the American Revolution". New York: Facts on File, 1993. .
با پایان جنگ، او به یکی از شهروندان نیوجرسی مبدل شده بود، از ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۳ میلادی به عنوان نماینده شهرستان میدلسکس، نیوجرسی در شورای قانون‌گذاری نیوجرسی (حالا مجلس سنای نیوجرسی) خدمت کرد و از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۵ میلادی نماینده ایالت نیوجرسی در کنگره قاره‌ای بود.
در ۱۷۸۴ میلادی، زمانی که توماس جفرسون طرح ممنوعیت برده‌داری در تمامی قلمروهای آینده را برای رأی‌گیری به کنگره پیشکش نمود، بیتی مریض بود و نتوانست در جلسه حاضر شود. آنگونه که جفرسون بیان داشت، «جرسی می‌توانست کار را به اتمام برساند، چون اینجا تنها دو عضو آنها حضور داشت و یک عضو دیگر آنها [بیتی] در اتاق خود بیمار بود»؛ از اینرو نیوجرسی نتوانست رأی خود را تسلیم کند. این طرح با تفاوت یک رأی ناکام ماند.
بیتی از ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۰ میلادی رئیس مجلس عمومی نیوجرسی بوده و از ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۵ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده در سومین کنگره خدمت کرد. او بعدها از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۵ میلادی به عنوان دبیر ایالت نیوجرسی خدمت کرد.
بیتی با کاترین دکلاین (۱۷۷۳ – ۱۸۶۱ میلادی) ازدواج کرده بود و همسر وی دختر ماری (نام تولد وان سانت) دکلاین و برانت دکلاین بود، کسی که در جریان جنگ انقلاب آمریکا به یکی از فروشندگان ثروتمند پارچه به ارتش قاره‌ای مبدل شده بود. آنها صاحب دو فرزند بودند، رابرت بیتی و ویلیام بیتی.
بیتی به عنوان عضو اصلی انجمن سینسیناتی در ایالت نیوجرسی پذیرفته شده و از سال ۱۸۲۳ میلادی تا زمان مرگ خود در ۳۰ مه ۱۸۲۶ در ترنتون، شهرستان مرسر، نیوجرسی، به عنوان خزانه‌دار این سازمان خدمت کرد.Metcalf, Bryce (1938). "Original Members and Other Officers Eligible to the Society of the Cincinnati, 1783-1938: With the Institution, Rules of Admission, and Lists of the Officers of the General and State Societies" Strasburg, VA: Shenandoah Publishing House, Inc. , p. 48.
انجمن تاریخی پرسبیترین در فیلادلفیا، پنسیلوانیا کلکسیونی از مقالات شخصی مشتمل بر خاطرات، مکاتبات و یادداشت‌های نسب‌شناسی مرتبط با خانواده بیتی را حفظ کرده‌است. علاوه بر اوراق مرتبط با جان بیتی، این کلکسیون همچنین شامل ژورنال‌هایی از پدر وی چارلز کلینتون بینی است، کسی که به عنوان یکی از نخستین مبلغان مذهبی با جورج دوفیلد در میان بومی‌های آمریکایی خدمت کرد.
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۴۰۱ سی و پنجمین فصل از رقابت‌های جام حذفی ایران است.این مسابقه در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ بین نساجی مازندران و آلومینیوم اراک در ورزشگاه آزادی تهران برگزار شد.
در ابتدا قرار بود فینال در تاریخ فوق در ورزشگاه یادگار امام تبریز برگزار شود. اما اعتراض دو باشگاه به دلیل فاصله قائم‌شهر و اراک تا تبریز باعث شد تصمیم سازمان لیگ تغییر کند. پس از اعتراض رسمی و کتبی دو باشگاه نساجی و آلومینیوم، این اعتراضات توسط سازمان لیگ فوتبال ایران (با دستور وزیر ورزش، حمید سجادی) مورد بررسی قرار گرفت و آن‌ها اعلام کردند که درخواست آن‌ها که برای برگزاری بازی فینال در ورزشگاه آزادی بوده است پذیرفته شده.
در آن بازی ۷۰/۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه آزادی حضور داشتند که ۵۵ هزار نفر تماشاگران تیم نساجی بودند
و ۱۵ هزار نفر هم از تماشاگران تیم آلومینیوم اراک بودند.
تعداد تماشاگران:
در آن بازی ۷۰/۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه آزادی حضور داشتند که ۵۵/۰۰۰ نفر تماشاگران تیم نساجی مازندران بودند.
و ۱۵/۰۰۰ نفر از تیم آلومینیوم اراک بودند.
جان بلیر جونیور (.John Blair Jr) (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۷۳۲ – درگذشتهٔ ۳۱ اوت ۱۸۰۰)، سیاستمدار، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده و حقوق‌دان اهل آمریکا بود که در قانون اساسی ایالات متحده امضاء کرد.
بلیر یکی از تعلیم‌دیده‌ترین حقوق‌دان‌های عصر خود بود. او که یک دانشمند معروف حقوق بود، از دخیل شدن در هیاهوی سیاست‌های ایالتی اجتناب نموده و ترجیح می‌داد تا در عقب صحنه کار کند. او به‌طور راسخ به ایده اتحاد دائمی ایالت‌های تازه مستقل شده ایمان داشت و با وفاداری کامل از هموطنان ویرجینیایی خود جیمز مدیسون و جورج واشینگتن در کنوانسیون قانون اساسی حمایت کرد. به عنوان قاضی در دادگاه استیناف ویرجینیا و در دادگاه عالی ایالات متحده، وی در هنگام اتخاذ چندین تصمیم مهم در تفسیر قانون اساسی نقش داشت. هم‌عصران وی، بلیر را به‌خاطر داشتن ویژگی‌های شخصی چون مهربانی و نیک خواهی و همچنین به‌خاطر توانایی وی در اینکه به سرعت به قلب یک مسئله حقوقی پی می‌برد، مورد ستایش قرار می‌دادند.
جان بلیر جونیور در ۱۷۳۲ میلادی در ویلیامزبرگ، مستعمره ویرجینیا، از مری (مونرو) و جان بلیر، متولد شد. وی در یک خانواده معروف ویرجینیا به‌دنیا آمده بود. پدر وی در شورای فرماندار ویرجینیا و (چهار مرتبه) به عنوان سرپرست-فرماندار سلطنتی خدمت کرد. عموی بزرگ وی جیمز بلیر، بنیان‌گذار و نخستین رئیس کالج ویلیام و مری بود.
بلیر در کالج ویلیام و مری آموزش دیده و مدرک لیسانس علوم مقدماتی (بی‌ای) خود را در ۱۷۵۴ میلادی کسب کرد. او در ۱۷۵۵ میلادی به لندن رفت تا در میدل تیمپل در رشته حقوق آموزش ببیند.
او که برای کار در رشته حقوق به خانه بازگشته بود به سرعت به‌سوی زندگی عمومی کشانده شد، حرفه عمومی خود را چندی پس از پایان جنگ فرانسه و هندی‌ها، با انتخاب شدن به کرسی اختصاصی برای کالج ویلیام و مری در مجلس ایالتی ویرجینیا (۱۷۶۶ – ۱۷۷۰ میلادی) آغاز کرد. وی چندی بعد به عنوان منشی شورای فرماندار که به عنوان مجلس اعلای قوه مقننه استعماری عمل می‌کرد، خدمت کرد (۱۷۷۰ – ۱۷۷۵ میلادی).
بلیر در اوایل به جناح میانه‌رو آرمان میهن‌دوستی ملحق شد. وی با قطعنامه‌های افراطی پاتریک هنری در اعتراض به قانون تمبر مخالف بود، اما الغای مجلس ایالتی ویرجینیا توسط پارلمان بریتانیا دیدگاه وی را به‌طور بنیادین تغییر داد. در واکنش به یک سری مالیاتی که پارلمان برای مستعمرات وضع کرد، بلیر در ۱۷۷۰ و بار دیگر در ۱۷۷۴ میلادی به جورج واشینگتن و دیگران پیوست تا موافقتنامه‌های عدم-واردات را ترتیب نماید، چیزی که شدیداً از حامیان آنها درخواست نمود تا واردات کالاهای بریتانیایی را تا زمانی که این مالیات لغو می‌شوند، متوقف نمایند. وی در ۱۷۷۵ میلادی با پیوستن به آنهای که خواستار ایجاد کنگره قاره‌ای و حمایت از مردمان بوستون بودند که به‌خاطر اعمال پارلمان بریتانیا به مشکلات اقتصادی مواجه شده بودند، به تصویب مصوبه‌های تحمل‌ناپذیر از سوی پارلمان بریتانیا واکنش نشان داد.
زمانی که انقلاب آمریکا آغاز شد، بلیر به‌طور عمیقی در حکومت ایالت خود دخیل شد. وی در چندین کنوانسیون که قانون اساسی ویرجینیا (۱۷۷۶) را ترتیب داد خدمت نموده و سمت‌های مهمی را در چندین کمیته داشت، از جمله عضویت در کمیته ۲۸ که اعلامیه حقوق ویرجینیا و برنامه حکومت را ساخت. وی همچنین در شورای پرایوی که گرو مشورتی بزرگ فرماندار پاتریک هنری بود، خدمت کرد (۱۷۷۶ – ۱۷۷۸ میلادی). قوه مقننه وی را در ۱۷۷۸ میلادی به عنوان قاضی دادگاه عمومی و پس از مد کوتاهی به عنوان رئیس دادگاه انتخاب کرد. وی به عنوان عضو دادگاه عالی انصاف ویرجینیا نیز انتخاب گردید (۱۷۸۰ میلادی). این انتصاب‌ها در بخش قضایی، به‌طور خودکار بلیر را بیکی از اعضای نخستین دادگاه استیناف ویرجینیا مبدل کرد. هنگام حضور در دادگاه استیناف ویرجینیا، بلیر در پرونده مشترک‌المنافع ویرجنیا در مقابل کاتون ات ال. (۱۷۸۲ میلادی شرکت نمود)، پروندهٔ که موجب ایجاد این رویه قضایی شد که دادگاه می‌توانند قوانین را مخالف با قانون اساسی بپندارند. این تصمیم پیش‌درآمدی بود در تصمیم دیوان عالی ایالات متحده در پرونده موربری در مقابل مدیسون.
قوه مقننه با تقدیر از اعتبار بلیر به عنوان یک حقوق‌دان، وی را در ۱۷۸۶ میلادی به عنوان خلف توماس جفرسون در کمیته بازنگری قوانین ویرجینیا گماشت. سال بعدی، او به عنوان نماینده ویرجینیا در کنوانسیون قانون اساسی انتخاب شد.
رئیس‌جمهوری جورج واشینگتن در ۲۴ سپتامبر ۱۷۸۹ بلیر را در یکی از پنج سمت قاضی دستیار در دادگاه عالی ایالات متحده که تازه تأسیس شده بود، نامزد کرد. دو روز بعد، وی از سوی مجلس سنای ایالات متحده تأیید شد. بلیر از ۲ فوریه ۱۷۹۰ تا ۲۵ اکتبر ۱۷۹۵ در دادگاه عالی ایالات متحده خدمت کرد. تعداد پرونده‌ها در دوران خدمت بلیر خیلی اندک بود و در جریان شش سال تنها در مورد ۱۳ پرونده تصمیم گرفته شد. با این حال، بلیر در پرونده مهم دادگاه عالی، چیزهولم در مقابل جورجیا، شرکت نمود که نخستین پرونده دارای اهمیت و تأثیر در دیوان عالی ایالات متحده پنداشته می‌شود.
وی با جین بالفور بلیر ازدواج کرد.
او به تاریخ ۳۱ اوت ۱۸۰۰ در واشینگتن درگذشت. وی در حیاط کلیسای اسقفی بروتون در ویلیامزبرگ به خاک سپرده شد.
بلیر یک فراماسون بود. او در لژ بزرگ ویرجینیا که جدیداً در ۱۷۷۸ میلادی ایجاد شده بود به عنوان استاد اعظم (گرند ماستر) فراماسون‌های ویرجینیا انتخاب شد.
جاده بلیر در مدیسن، ویسکانسین به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
ر هندی یا ر مثقله ڑ حرفی از الفبای گسترده عربی است که بر اساس حرف ر و با افزودن یک ط (به شکل تاریخی چهار نقطه در یک مربع) در بالا ساخته شده‌است و به شکل ڑ نوشته می‌شود. این حرف در خود الفبای عربی وجود ندارد، اما در اردو، پنجابی به خط شاهموخی و کشمیری استفاده می‌شود و ارزش ابجد آن ۲۰۰ در نظر گرفته می‌شود. در دیواناگری، این صامت با استفاده از "ड़" (" ड " با نقطه در زیر) نشان داده می‌شود.
عروسک آراسته من یا جیگر خوش‌پوش من یا مای دِرِس آپ دارلینگ (به ژاپنی: 着せ替え人形|ビスク・ドールは恋をする,، هپبورن: Sono Bisuku Dōru wa Koi o Suru که ترجمه تحت الفظی آن می‌شود «آن عروسک بیسکویی (یک نوع عروسک اروپایی) می‌تواند عاشق شود») یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط شینیچی فوکودا نوشته و تصویر سازی شده‌است. در ژانویه ۲۰۱۸ پخش سریال در یانگ گانگان از اسکوئر انیکس آغاز شد و از مارس ۲۰۲۲ در ۹ جلد گردآوری شده‌است. یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن اقتباسی توسط کلوورورکس از ژانویه تا مارس ۲۰۲۲ پخش شد.
واکانا گوجو دانش آموز سال اول دبیرستان است که آرزو دارد یک صنعتگر عروسک هینا شود. یک روز در ترم اول تحصیلی، همکلاسی محبوبش، مارین کیتاگاوا، او را در حال ساخت لباس عروسک در اتاق خیاطی مدرسه می‌بیند. مارین که مدتی می‌خواهد کاسپلی کند و مهارت واکانا را در خیاطی دیده‌است، از او می‌خواهد تا لباس شخصیت از یک بازی ویدیویی را بسازد که او آن را دوست دارد. با وجود اینکه واکانا تجربه ای در ساخت لباس در مقیاس انسانی ندارد، اما با اصرار مارین انگیزه گرفته و موافقت می‌کند که برای او لباس بسازد.
سرهنگ جان چیزل (John Chiswell) (زادهٔ حدود ۱۷۱۰ میلادی، وفات بر اثر خودکشی در ۱۴ اکتبر ۱۷۶۶) مزرعه‌دار برجسته، عضو مجلس ایالتی ویرجینیا در دوران استعمار و دلال زمین در مستعمره ویرجینیا بود.John G. Deal, "Chiswell, John (d. 15October 1766)" in Dictionary of Virginia Biography (2006) vol. 3, pp. 220-222/
والدین وی چارلز چیزل (متولد حدود ۱۶۷۸ میلادی) و استر (دابنی؟) چیزل بودند. چارلز چیزل زمانی منشی محکمه عمومی ویرجینیا بود. جان در ۱۹ مه ۱۷۳۶ با الیزابت راندولف، دختر ویلیام راندولف، ازدواج نمود و آنها چهار فرزند داشتند: الیزابت چیزل، متولد ۲۴ مه ۱۷۳۷؛ سوسانا راندولف چیزل، متولد ۱۷۴۰ میلادی در ویلیامزبرگ، ویرجینیا؛ مری چیزل، متولد حدود ۱۷۴۸ میلادی در شهرستان هانوفر، ویرجینیا؛ و لوسی چیزل متولد ۳ اوت ۱۷۵۲. خانم وی در ۱۷۷۶ میلادی درگذشت: «خانم الیزابت چیزل، بیوه فقید سرهنگ جان چیزل، در خانه ویلیام نیلسون در شهرستان کارولین درگذشت. او به عمر ۵۴ سالگی وفات کرد و یک زن بسیار خوش طینت بود: مستمند هیچگاه از درب منزل وی دست خالی برنمی‌گشت»."Chiswell-Bucktrout House Historical Report"
در ۱۷۵۲ میلادی، وی در نزدیکی فردریکزبرگ، ویرجینیا یک کوره آهنگری داشت. حدود سال ۱۷۵۶ میلادی، جان چیزل برآمدگی‌های سرب را در شهرستان وایده، ویرجینیا کشف کرد. این معدن توسط شرکت معدن سرب استخراج می‌گردید، شرکت که بعدها در رسوایی دولتی جان رابنسون دخیل بود. پس از اینکه ویرجینیا استقلال خود را اعلام کرد، معادن توسط حکومت ایالتی استخراج می‌شد و ویرجینیا به یکی از تأمین‌کنندگان مهم سرب در راستای آرمان میهن‌دوستی مبدل شد.
این معادن به حدی بزرگ بودند که به یک مرزنشان و بخشی از یک پیمان در ۱۷۶۸ میلادی مبدل شده و مرز میان بریتانیای کبیر و آمریکایی‌های بومی را در معاهده هارد لیبر و معاهده فورت استانویکس تعیین نمود. «.. پیمانی در فورت استانویکس، جان استوارت به نمایندگی از بریتانیایی کبیر پیمان هارد لیبر، کارولینای جنوبی، ۱۴ اکتبر، را با قبیله چروکی مذاکره نمود که طبق آن خط مرزی از رشته‌کوه‌های تریون به‌طور مستقیم تا معدن سرهنگ چیزل (حالا ویتوایل، ویرجینیا) ادامه یافته و از آنجا در یک خط مستقیم تا دهانه گریت کاناوها ادامه می‌یابد»."Treaty of Long Island of Holston".
جان چیزل از ۱۷۴۴ تا ۱۷۵۵ میلادی به عنوان نماینده شهرستان هانوفر در مجلس استعماری ویرجینیا خدمت نموده و پس از نقل مکان به شهرستان ویلیامزبرگ، وی از ۱۷۵۶ تا ۱۷۵۸ میلادی از این شهرستان در مجلس ایالتی نمایندگی کرد. و از طریق روابط خانوادگی و روابطی که پس از ازدواج کسب کرد، با طیفی از زمین‌داران و طبقه اجتماعی بالا ی ویرجینیا روابط نزدیک داشت.
قلعهٔ در ۱۷۵۸ میلادی توسط ویلیام بیرد تأسیس گردیده و به افتخار سرهنگ جان چیزل نام‌گذاری شد. از این قلعه در جریان جنگ فرانسه و هندی‌ها استفاده گردید، اما بعدتر متروک شد. قلعه چیزل حالا در دفتر ملی اماکن تاریخی ثبت شده‌است.
در ۳ ژوئن ۱۷۶۶، سرهنگ چیزل، «در اوایل صبح» با یک «... آقای اسکاتلندی» به‌نام رابرت روتلیج که بازرگانی از شهرستان پرنس ادوارد بود در یک می‌خانه در شهرستان کامبرلند، ویرجینیا که حالا شهرستان پوهاتان، ویرجینیا است، مشاجره نمود. براساس چندین شاهد عینی، سرهنگ چیزل که یک لویالیست بود، روتلیج را «یک یاغی فراری، یک شرور که به هدف فریب دادن و گول‌زدن مردان از ملک خود آنها به ویرجینیا آمده‌است و یک آدم پرزبیتاری» خطاب نمود، هر دو مرد خشمگین شدند و زمانی که چیزل از حمله به آقای روتلیج توسط یک «جام بومبو» یا شمعدان ناامید شد، درخواست کرد تا شمشیر وی را بی‌آورند و تقاضا نمود تا آقای روتلیج اتاق را ترک کند. هنگامی که وی از ترک اتاق ابا ورزید، چیزل با فرو بردن شمشیرش در قلب روتلیج، او را به قتل رساند. به‌خاطر قتل روتلیج، یک قاضی صلح فرمان داد تا وی تا زمان محکمه در زندان شهرستان محبوس گردد. او بعدتر به زندان عمومی در ویلیامزبرگ انتقال داده شد. با این حال، سه قاضی محکمه عمومی ویلیامز برگ، ویلیام بیرد سوم ال وست‌آور، جان بلیر سینیور و پرسلی تورنتون در حومه شهر باهم ملاقات نموده و یک جلسه دادگاهی کوتاه برگزار کردند. نتیجه دادگاه این بود که به چیزل اجازه داده شود تا یک وثیقه کوچک ۲٬۰۰۰ پوند بگذارد. در قرن هجدهم میلادی، وثیقه برای آزادی زندانی که محکوم به جرم قتل است تا آن زمان کما بیش شنیده نشده بود. با این وجود، چیزل آزاد گردیده و اجازه دریافت کرد تا به خانه خود بازگردد. بلافاصله پس از این رویداد، داد و بیداد مردم در رابطه با موجودیت جانب‌گرایی و برخورد ویژه بلند شد. حداقل یکی از قاضی‌ها، ویلیام برید، در واقع دوست چیزل و شریک تجاری وی در معادن سرب بود.Virginia Gazette, October 10, 1766, pg. 2
زمانی که رسوایی قتل رابرت روتلیج با دستان جان چیزل افشا شد، اهالی ویرجینیا هنوز رسوایی دیگر داماد فقید جان چیزل به‌نام جان رابینسون که رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا در دوران استعمار و خزانه دار ویرجینیا بود، را فراموش نکرده بودند. زمانی که رابینسون در مه ۱۷۶۶ درگذشت، پی برده شد که او وجوه عامه را اختلاس نموده بود و ملک وی بیش از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند به مشترک‌المنافع ویرجینیا بدهکار بود.
تصور براین است که جان چیزل در ۱۴ اکتبر ۱۷۶۶ خودکشی نمود. جسد وی در ۱۵ اکتبر در خانه‌اش در ویلیامزبرگ، ویرجینیا کشف شد. پزشک قانونی اظهار داشت که مرگ وی ناشی از حمله عصبی بود."Colonial Williamsburg Digital Library"
چون به‌طور قطع معلوم نبود که وی مرتکب خودکشی شده‌است یا خیر، اجازه دفن جسد وی در قبر مشخص شده در حوزه کلیسایی بروتون داده نشد. از اینرو، جسد وی به خانه‌اش در اسکاچ‌تاون (مزرعه) انتقال داده شد. زمانی که قطار حامل تابوت وی از راه رسید، اعضای خانواده مقتول رابرت روتلیج در آنجا حاضر بودند و تقاضای باز شدن تابوت را نمودند تا مطمئن شوند که وی درگذشته است و مرگ وی صحنه سازی نشده‌است. مقبره وی بی‌نشان است.John Chiswell
اوریا فارست (Uriah Forrest) (۱۷۵۶–۶ ژوئیه ۱۸۰۵ میلادی)، از دولتمردان و رهبران نظامی آمریکایی اهل مریلند بود. فارست در شهرستان سنت ماری در استان مریلند نزدیک لئوناردتاون بدنیا آمد.FORREST, Uriah, (1756 - 1805), Biographical Directory of the United States Congress, 1774-Present, US Congress. Accessed May 28, 2017.Crocker Farm, Inc. , Uriah Forrest (Maryland Revolutionary War Hero and Politician) Hand-Written Note and Print, 2012. Accessed May 28, 2017. در اوان کودکیش تنها تحصیلات محدودی در مدرسه دریافت نمود. در خانواده‌ای که او متولد شد سه برادر دیگر داشت و از نسل مستقیم شخصی بود که در ۱۶۰۸ میلادی به جیمزتاون ویرجینیا آمد.Linda Reno and Greg White, "From Obscurity to Greatness, the Story of Uriah Forrest", St. Mary's Families, June 13, 2004.He also is a direct male descendant of Thomas Forrest, Esq, a financier with the Virginia Company who came to the Jamestown colony on the Second Supply ship in 1608.A Biographical Dictionary of the Maryland Legislature 1635-1789 by Edward C. Papenfuse, et. al. , "Archives of Maryland Online", Vol. 426, 324.
او در نقش‌های مختلفی در خط مریلند خدمت نمود.Francis Bernard Heitman, "Historical Register of Officers of the Continental Army During the War of the Revolution, April 1775, to December 1783" (Baltimore: Genealogical Publishing Co. , 1982), 30-32, 233. از ۱۴ ژانویه ۱۷۷۶ میلادی تا ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی به عنوان ستوان یکم در دسته مستقل مریلند متعلق به جان گانبی خدمت نمود. وقتی این دوره اتمام یافت، در گردان سوم اردوی فلایینگ مریلند کاپیتان شد، اودر این موقعیت تا دسامبر ۱۷۷۶ میلادی بود، زمانی که به سرگردی ارتقاء یافت و به سومین هنگ مریلند منتقل شد.Muster Rolls and Other Records of Service of Maryland Troops in the American Revolution, Archives of Maryland Online, Vol. 18, 30.Officers of the Flying Camp elected, Committee to examine the Accounts of the Supervisors of Saltpetre Works Resolution empowering the Council of Safety to contract for building a Powder-Mill on the publick account, repealed, American Archives, v6:1491. او در پی تغییر موقعیت‌های نظامی در نبرد لانگ آیلند نجنگید. برعکس، هنگ اول مریلند که تحت فرماندهی ویلیام اسمالوود («گردان اسمالوود») قرار داشت و سایر واحدهای نظامی که تحت فرماندهی ژنرال جورج واشینگتن قرار داشتند در نبرد شرکت کردند. واحد او تا آوریل ۱۷۷۷ میلادی مجدداً تغییر کرد، هنگامی که به سرهنگ دومی ارتقاء پیدا کرده و در «گردان اسمالوود» تا اوت ۱۷۷۹ میلادی خدمت نمود. او در نبرد جرمن‌تاون زخمی شد و در آن یکی از اندام خود را از دست داد.Ecker (1933), p. 12Revolutionary War Pension and Bounty-Land-Warrant Application Files. National Archives and Records Administration, retrieved February 22, 2022.
در اوت ۱۷۷۹ میلادی، او واحد اسمالوود را ترک گفته و به عنوان سرهنگ دوم به عنوان بخشی از هنگ هفتم مریلند خدمت نمود.Heitman, "Historical Register of Officers of the Continental Army",30-31.Journal and Correspondence of the Council of Maryland, 1779-1780, Archives of Maryland Online, Vol. 43, 35. او این موقعیت را تا ۲۳ فوریه ۱۷۸۱ میلادی حفظ کرده و سپس استعفا نمود.
او طی خدمت نظامیش جهت دفاع از جزیره سنت جورج در شهرستان سنت ماری در ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی و در سایر نبردهای عمده در طول جنگ، همچون نبرد براندی‌وین جنگید. او در هنگ‌های مختلف قبل از استعفا به عنوان حسابرس کل در ارتش قاره‌ای طی ۱۹ فوریه ۱۷۸۱ میلادی خدمت نمود.FORREST, Uriah, U.S. House of Representatives Office of the Historian, accessed May 28, 2017.A Proud Place in American History , Island Inn and Suites, 2012.
در ۱۷۸۰ میلادی، لایحه‌ای در هر دو خانه نمایندگان و سنای مجمع کل مریلند گذرانده شد که مرتبط با حراج اموال وفادارماندگان در ایالت بود.Joan Grattan, Documents of Confiscations of Loyalists' Holdings (1787-1801), The Johns Hopkins University, 2005. فارست یکی از سه مأمور عالی‌رتبه‌ای ای بود که چنین اموالی را حراج می‌کرد، سایر این مأموران ویلیام پاکا و کلمنت هالیدی بودند. او در فوریه ۱۷۸۱ میلادی برای آن منصب صلاحیت یافت و در ژوئیه نیز استعفا داد.Biographical Dictionary of the Maryland Legislature 1635-1789 by Edward C. Papenfuse, et. al. , "Archives of Maryland Online", Vol. 426, 325.
بعد از جنگ او از شهرستان سنت ماری به لندن سفر کرد و در آنجا تا ۱۷۸۶ میلادی اقامت گزید و سپس به جورج‌تاون بازگشت. او در ۱۷۸۳ میلادی به مریلند بازگشت تا تجارت صادرات در جورج‌تاون را برقرار سازد. درن تجارت شرکای او بنجامین استودرت و جان مورداک بودند و سپس به لندن بازگشت. او «شریک مقیم فارست، استادرت و مورداک» بود.
در ۱۸۷۴ میلادی، فارست به عنوان عضو اصلی «جامعه سینسیناتی» در ایالت مریلند پذیرفته شد.Metcalf, Bryce (1938). "Original Members and Other Officers Eligible to the Society of the Cincinnati, 1783–1938: With the Institution, Rules of Admission, and Lists of the Officers of the General and State Societies" Strasburg, VA: Shenandoah Publishing House, Inc. , p. 129.Society of Cincinnati, "Maryland in the American Revolution , 2009. Accessed May 28, 2017. هنگامی که از بنیان آن اطلاع یافت گفت:
من نمی‌توانم احساساتم را در رابطه با قرائت اساسنامه جامعه سینسیناتی که برای اولین بار امروز صورت پذیرفت بیان کنم… گرچه که در میان شما که با ۳۰۰۰ مایل اقیانوس از هم جدا شده‌اید و برده تجارت هستید، کسی نیست که احساس علاقه بیشتری نسبت به من برای آن تعداد شجاعانی که تا آخرین لحظات دوام آوردند داشته باشد.
فارست در دوره‌های مختلفی در خانه نمایندگان مریلند انتخاب شد و خدمت کرد: ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۳ میلادی، ۱۷۸۶ تا ۱۷۸۷ و ۱۷۸۷ تا ۱۷۹۰ میلادی. همچنین عضوی از سنای مریلند از ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۰ و قاضی دادگاه ایالتی از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۰ میلادی بود.Find A Grave, Uriah Forrest gravestone, November 25, 2005.
او در اکثر دهه ۱۷۸۰ میلادی نماینده شهرستان سنت مری و سپس نماینده شهرستان مونتگومری در آنجا بود. در سنای مریلند نیز از سواحل غربی مریلند نمایندگی نمود.
همچنین او به عنوان مراقبت کنندهٔ اموال و پول‌های منطقه کلیسایی سنت اندروز در شهرستان سنت مری (۱۷۸۲–۱۷۸۳ میلادی) و دادگستر در شهرستان مونتگومری (۱۷۹۹–۱۸۰۰) بود. او صاحب پنج برده سیاه در ۱۷۹۰ بود که تا ۱۸۰۱ میلادی به نه برده افزایش یافت. در ۱۸۰۰ میلادی به دلیل خدمات نظامیش، حکم زمینی به او تعلق گرفت. با این حال هیچ‌گاه آن زمین را اشغال نکرد و خالی ماند.
فارست در سیاست با نمایندگی مریلند در کنگره قاره‌ای در ۱۷۸۷ میلادی نیز فعال بود. توماس جفرسون بعداً طی نامه‌ای از پاریس در ۳۱ دسامبر به او گفت که تنظیم‌کنندگان اساسنامه را تأیید می‌کند، اما دغدغه‌هایی نیز در رابطه با کشت «بذرهای خطر» داشت، چرا که فکر می‌کرد حکام بعد از او «به اندازه آنها صادق» خواهند بود.Letter to Uriah Forrest, December 31, 1787, The Trustees of Princeton University, 2013.Delegate Discussions: Bill of Rights, The President and Fellows of Harvard College, 2017."From Thomas Jefferson to Uriah Forrest, with Enclosure, 31 December 1787," Founders Online, National Archives, last modified March 30, 2017.
فارست بعداً همان سال سناتور ایالات متحده شد.Maryland 1788 U.S. Senate, Ballot 2 , Lampi Collection of American Electoral Returns, 1788-1825. -- American Antiquarian Society, 2007, accessed May 28, 2017. تمام افرادی که نامزد شدند همچون او بعداً فدرالیست شدند. او از چارلز کارول در دومین و سومین رأی شماری با فاصله تعداد معدودی رأی باخت.Maryland 1788 U.S. Senate, Ballot 3 , Lampi Collection of American Electoral Returns, 1788-1825. -- American Antiquarian Society, 2007, accessed May 28, 2017.Maryland 1788 U.S. Senate, Lampi Collection of American Electoral Returns, 1788-1825. -- American Antiquarian Society, 2007, accessed May 28, 2017.Maryland 1788 U.S. Senate, Ballot 2, Lampi Collection of American Electoral Returns, 1788-1825. -- American Antiquarian Society, 2007, accessed May 28, 2017.
در ۱۷۹۲ میلادی برای خانه نمایندگان ایالات متحده در حوزه سوم مریلند به عنوان «کاندیدای طرفدار مدیریت» شرکت کرد. این فدرافیست در مقابل ویلیام دورسی ضد فدرال با اختلاف ۶۶۹ میلادی برنده شد. اکثر آرای او از افراد شهرستان مونتگومری مریلند می‌آمد که تقریباً صد تا بیش از شهرستان فردریک مریلند بود، شهرستان‌هایی که بخش‌هایی از ناحیه سوم را تشکیل می‌دادند.Maryland 1792 U.S. House of Representatives, District 3, Lampi Collection of American Electoral Returns, 1788-1825. -- American Antiquarian Society, 2007, accessed May 28, 2017. او از مارس ۱۷۹۳ تا نوامبر ۱۷۹۴ میلادی به عنوان نماینده خدمت کرده و سپس استعفا داد. طی دوران خود در این صمت، ۷۹٫۶ درصد از آرای حضور و غیابی را از دست داد که «بسیار بدتر از میانه ۱۳ درصدی سوابق ثبت شده کل دوران نمایندگانی است که در ژوئن ۱۷۹۴ میلادی خدمت می‌کنند».GovTrack, Rep. Uriah Forrest: Former Representative from Maryland’s 3rd District, Civic Impulse, LLC. Accessed May 28, 2017.
او با باقیماندن به عنوان «دوست و میزبان جورج واشینگتن،» نقش خویش را در حزب فدرالیست و سیاست ملی مستحکم ساخت.Winthrop Faulkner, 1978 Win Faulkner House in Cleveland Park – $3.85 Million , Modern Capital DC, January 24, 2013."From George Washington to Uriah Forrest, 20 January 1793," Founders Online, National Archives, last modified March 30, 2017.Larry Luxner, Ambassador Valeriy Chaly: Ukraine Still in ‘State of War’, The Washington Diplomat, October 29, 2015. با این حال هنوز هم توماس جفرسون که بعداً دموکرات-جمهوری‌خواه شد را برای شامی در ۱۷۹۰ میلادی در سفرش برای دیدن «آبشارهای کوچک رودخانه پوتوماک» میزبانی کرد.Thomas Jefferson Foundation, Thomas Jefferson Encyclopedia: Washington, D.C., 2015. Accessed May 28, 2017.Thomas Jefferson to Uriah Forrest, June 13, 1790, Library of Congress, series: Series 1: General Correspondence. 1651-1827, Microfilm Reel: 012, The Thomas Jefferson Papers at the Library of Congress.
فارست در ۱۷۹۵ میلادی به عنوان یک تیمسار سرتیپ از تیپ چهارم شبه‌نظامیان مریلند مأموریت یافت و از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ میلادی نیز سرلشکر بخش اول شبه‌نظامیان مریلند شد. این مسئله مانع از عدم درگیریش در سیاست ملی شد. در دسامبر ۱۷۹۷ میلادی به جیمز مک‌هنری مکاتبه کرد و موفقیت‌هایش را در منتخب کردن جیمز لوید برای سنای ایالات متحده خاطرنشان ساخت، عملی که خلأ ناشی از استعفای جان هنری را پر کرد.Uriah Forrest to James McHenry, On the election of James Lloyd to the U.S. Senate , December 8, 1797, Papers of the War Department 1794-1800, accessed May 28, 2017.
او در ۱۳ اکتبر ۱۷۹۰ میلادی، یکی از «مالکین اصلی» زمینی بود که برای شهر واشینگتن گرفته شده بود.[Historic-Structures, "Brickyard Hill House, Washington DC," October 26, 2010. از آنجا که جورج‌تاون یک بندرگاه بود، پیشنهاد تاجران جورج‌تاون پیشرو پذیرفته شد که می‌گفتند: «شهر فدرال پیشنهاد شده بر زمین مقابل جورج‌تاون در طرف مقابل راک کریک باشد». فارست سندی را امضا کردBob Arnebeck, Seat of Empire: the General and the Plan 1790 to 1801, January 2, 2017. Arnebeck's post is a summary of his book, Through a Fiery Trial: Building Washington, 1790-1800.H.P. Caemmerer, Washington: The National Capital (Washington: Government Printing Office, 1932), 19, 21. که می‌گفت:
ما امضاء کنندگان در اینجا توافق داریم بر … فروش و واگذاری اسناد رسمی کافی که در هر صورت باید تحت هدایت ژنرال واشینگتن یا هر فرد دیگری که تحت نظر او کنش می‌کند قرار گیرد و بر این اساس اوست که باید تعیین کند که این اسناد منطقی و دقیق هستند یا خیر و در رابطه با زمین‌هایی که ما در حومه جورج‌تاون تحت تملک داریم، برای استفاده در «شهر فدرال»، با این فرض که در حومه مذکور به یک میزان باید تأمین شود، تصمیم‌گیری نماید.
همان‌طور که باب آرنبک نوشته‌است، فارست از مالکین بزرگ زمین شد که به خریداری زمین در منطقه می‌پرداخت و به دلال دیگر، جیمز گرینلیف و در نهایت به دولت می‌فروخت.Bob Arnebeck, Tracking the Speculators, 2010. Accessed May 28, 2017.Greenleaf v. Birth 34 U.S. 292 (1835), Justia, 2017. تمامی دلالان شامل بنجامین استادرت، رابرت موریس و جان نیکولسون از آن توافقنامه سلامت بیرون آمدند و با فارست علیه سایر صاحبان زمین توطئه می‌چیدند. در نهایت ۱۵ صاحب زمین با واشینگتن در رابطه با «دادن زمین به دولت برای ایجاد پایتخت جدید فدرال، یعنی واشینگتن» مذاکره کرده و در ۱۷۹۲ میلادی، فارست و جیمز ویلیام زمینی را خریدند که نشنال مال از ایالت مریلند شده و سپس آن را به دولت فدرال فروختند.Original Proprietors of the National Mall's Land, Histories of the National Mall, accessed May 28, 2017.
بعداً در ۱۷۹۱ میلادی، فارست به عنوان شهردار شهرک جورج که اکنون به جورج‌تاون شناخته می‌شود خدمت کرد، هنگامی که جورج واشینگتن با صاحبان زمین در خانه‌اش ملاقات کرد تا در رابطه با خرید زمین مورد نیاز جهت ساخت پایتخت جدید مذاکره کند.Forrest Marbury House, The Historical Markers Database, 2013.Historic American Buildings Survey, Forrest-Marbury House, 3350 M Street Northwest, Washington, District of Columbia, DC, Library of Congress, Documentation compiled after 1933, HABS DC,GEO,55-.Uriah Forrest, Mayor of Georgetown to William Thornton, Alexander White, and Tristam Dalton, Commissioners, March 28, 1801, Library of Congress, Microfilm Reel: 057, series: Series 3: District of Columbia Miscellany. 1790-1808, The Thomas Jefferson Papers at the Library of Congress. این ملاقات در ۲۹ مارس توسط صاحبان زمین جورج‌تاون، کارلسبرگ همچون واشینگتن برگزار شد که در آن موافقت کردند تا «نصف زمین‌هایشان در ناحیه فدرال ده مایل مربعی که به تازگی طراحی شده بود فروخته و از این رو پایتخت جدیدی را برای ایالات متحده آمریکا ایجاد نموده» و پیر لوفان هم بعدها نقشه شهر واشینگتن را ترتیب نمود.
نینیان بیل در ۱۷۹۶ میلادی، «سراشیبی که مشرف بر پایتخت جدید بود را به پیتر کازاناو فروخت»، سپس کازاناو را طی دو ماه به اوریا فارست فروخت «که آن را سال بعد به ایزاک پولوک فروخت».John Foreman, BIG OLD HOUSES: Not So Big, but Really Old, New York Social Diary, 2014.Chronology, The National Society of The Colonial Dames of America, 2015. فرد اخیر نیز سپس «آن را به ساموئل جکسونی که برش زیادی داشت معامله کرد» و سپس جوزف نورس که ثبت‌کننده در خزانه‌داری ایالات متحده بود، تحت شش اداره ریاست جمهوری «آن مسکن معمولی را به عنوان یکی از دو جناح متقارن عمارت پالادین فدرال تغییر کاربری داد و آن را بلوو (Bellevue) نامید». همچنین فارست در ایجاد «شرکت پل جرج‌تاون، بانک کلمبیا و شرکت بیمه متقابل جورج‌تاون» نقش کلیدی داشت.
در ۱۱ اکتبر ۱۷۸۹ میلادی در سن ۴۳ سالگی، فارست با ربکای زمین‌دار که از یک خانواده ثروتمند بود ازدواج کرد. خانواده ربکا عمیقاً درگیر سیاست ایالت بود و خود ربکا در کشتزار ساترلی بدنیا آمد.Rosedale’s History, The Rosedale Conservancy, 2017. Accessed May 28, 2017. آنها هفت فرزند داشتند.They would be named Ann "Nancy" Forrest (1790-1870), George Plater Forrest (1794-1843), Henry Forrest, Eliza Forrest, Maria Forrest (1799-1869), Benjamin Stoddert Forrest (d. 1840), and Uriah Forrest, Jr.
در ۱۷۹۰ میلادی، خانواده فارست کنار بنجامین استودرت، از دوستان فارست زندگی می‌کردند که شریک تجاری او و اهل مریلندر جنوبی بود. فارست در ۱۷۹۴ میلادی، فارست خانه‌ای نزدیک واشینگتن DC ساخت که به آن روزدیل می‌گفت. این خانه شباهت نزدیکی به سبک معماری ماونت ورمون داشت که توسط ساختمان‌های سنگی که در دهه ۱۷۴۰ میلادی ساخته‌شده بودند احاطه شده بود.Carol B. Thompson (State Preservation Officer, National Park Service's "National Register of Historic Places Registration Form: Cleveland Park District," DC Office of Planning, April 27, 1987. See pages 6-7 of this PDF.Fritz Hahn and Harrison Smith, No hiking boots required: 6 great city strolls in Washington, Washington Post, May 11, 2017.
این خانه که قاب بزرگی داشت در چهارک شمالغربی واشینگتن DC واقع شده بود.Kathleen Eder Group, Cleveland Park, 2017. در سال‌های بعد این خانه را «قدیمی‌ترین خانه‌های واشینگتن» در نظر می‌گرفتند. این خانه برای خانواده و خصوصاً ربکا و فرزندانشان آرامش‌بخش بوده و «از زندگی شهری بسیار شلوغ جورج‌تاون» و «جنگ قریب‌الوقوع» نجات می‌داد. طی آن سالیان، این خانه و زمین‌هایش به عنوان «مرکز بحث‌های سیاسی و تفریحات اجتماعی» عمل کرده به طوری که «جشن شام بزرگی برای رئیس‌جمهور آدامز» در ۱۸۰۰ میلادی در آنجا میزبانی شد. در مجموع، فارست چندین نامه به واشینگتن، جفرسون، آدامز، بنجامین فرانکلین و الکساندر هملیتون بین سال‌های ۱۷۸۰ و ۱۸۰۴ میلادی تبادل نمود.See the following as examples of such contact: "Extract from John Adams to Uriah Forrest," June 20, 1797, "To George Washington from Uriah Forrest, 7 April 1780 ," "To George Washington from Uriah Forrest, 17 August 1780 ," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 8 October 1784," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 20 January 1787," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 11 December 1787," "[To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 18 December 1787]," "To John Adams from Uriah Forrest, 10 January 1788 ," "To George Washington from Uriah Forrest, 27 April 1791," "To George Washington from Uriah Forrest, 14 June 1791 [letter not found]," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 19 October 1791," "To Alexander Hamilton from Uriah Forrest, 7 November 1792," "To George Washington from Uriah Forrest, 10 January 1793," "To George Washington from Uriah Forrest, 11 February 1794," "To John Adams from Uriah Forrest, 23 June 1797," "To John Adams from Uriah Forrest, 28 April 1799," "To John Adams from Uriah Forrest, 25 January 1800," "To John Adams from Uriah Forrest, 4 June 1800," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 11 August 1804 ," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 17 August 1804 ," Letter from Uriah Forrest to Benjamin Franklin, Apr. 10, 1784.
فارست در ۱۷۹۶ میلادی «روزدیل» را به رهن گذاشت تا وام‌هایی برای ایالت مریلند بدست آورده و اقتصاد ناحیه را تقویتت کند، اما در ۱۸۰۲ میلادی دچار ورشکستگی شد و چنین شد که باجناقش فیلیپ بارتون کی رهن را پذیرفت. سپس «کی» استفاده مادام العمری فارست از املاک را تأیید نمود. همچنین فارست اواخر عمرش در یک موقعیت دولتی محلی خدمت نمود. از ۱۸۰۰ تا زمان مرگش در ۱۸۰۵ میلادی به عنوان متصدی دفتری دادگاه مداری ناحیه کلمبیا خدمت نمود.Hilary Russell, The Operation of the Underground Railroad in Washington, D.C., c. 1800–1860, National Park Service, July 2001.
فارست در ۶ ژوئیه ۱۸۰۵ میلادی در سالن پذیرایی خانه کشاورزی روزدیل فوت کرد و در زمین خاکسپاری پرسبیترین در واشینگتن DC به خاک سپرده شد.Heitman, "Historical Register of Officers of the Continental Army", 233. بقایای او بعدها نبش قبر شده و مجدد در قبرستان تپه لوت به خاک سپرده شد.
فارست در زمان مرگش آنگونه که توسط بایگانی‌گر اکنون بازنشسته شدهٔ «بایگانی‌های ایالت مریلند»، ادوارد سی. پاپنفیوز خاطرنشان گشته، صاحب حدود «۱۶۸۰ جریب فرنگی در شهرستان‌های آلگانی، سنت ماری و مونتگومری و ناحیه کلمبیا به علاوه حدود ۱۵۰ تا در ناحیه کلمبیا» بوده‌است.Dr. Edward C. Papenfuse, Maryland State Archivist and Commissioner of Land Patents, Maryland State Archives.Edward Papenfuse, Adjunct Faculty , Johns Hopkins University, 2017.Ed Papenfuse: Digital Preservation Pioneer, Library of Congress blog, February 2011.Dr. Edward C. Papenfuse , University of Maryland Francis King Carey School of Law, 2017.Michael Dresser, Papenfuse ends 38-year run as Maryland's memory keeper , Baltimore Sun, November 4, 2013.Edward Papenfuse: Maryland State Archivist and Commissioner (Rt), Jefferson Institute, 2017.
پس از مرگش، ملک او «دچار بلای بدهی شده بود» و تقریباً به «بدهی‌ها و مرافعات» باخت، اما برای سال‌های مدیدی در خانواده باقی ماند.
قبل از مرگش در ۵ سپتامبر ۱۸۴۳ میلادی در «روزندیل»، ربکا برای مستمری بیوگان از طریق دولت فدرال برای خدمات نظامی شوهرش تشکیل پرونده داد. در تشکیل پرونده او در سپتامبر ۱۸۳۸ میلادی به عنوان مقیم جورج‌تاون توصیف شد که با فارست در ۱۷۸۹ میلادی ازدواج کرد و گفته شده که فارست در نبرد برندی‌واین جنگیده‌است.Rebecca Forrest, Widow's Pension Application File, W. 24,225, 1838, Revolutionary War Pension and Bounty-Land Warrant Application Files, National Archives, NARA M804, Records of the Department of Veterans Affairs, Record Group 15. Courtesy of Ancestry.com. جدا از پول مستمری که به ربکا به میزان ۶ هزار دلار در سال اختصاص یافت، نسل او در سال‌های متمادی پس از آن به دنبال همان رویه بوده و می‌خواستند از حرفه نظامی فارست آگاهی بیشتری پیدا کنند. اسناد مستمری ربکا بعدها مبدل شد به «اسناد ربکا فارست (بیوه اوریا فارست)، ۱۸۳۸–۱۸۴۳» که در جامعه تاریخی واشینگتن DC نگهداری می‌شود.Historical Society of Washington D.C, Selected Original Proprietors Resources Available at the Kiplinger Research Library, accessed May 28, 2017.
اوایل قرن ۱۹ میلادی، خانه او شرف بر رودخانه پوتوماک بود که فارست از حدود ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۴ میلادی زیست و سپس به خانه ویلیام ماربری تبدیل شد که به دلیل پرونده دادگاه عالی او با عنوان «ماربری در مقابل مدیسون» شناخته می‌شود.Ministry of Foreign Affairs of Ukraine, History of the Embassy of Ukraine in USA , 2012. Accessed May 28, 2017. این خانه در دسامبر ۱۹۹۲ میلادی مبدل به سفارت اوکراین در واشینگتن DC شد.
بعدها، نوه دختری او به نام آلیس گرین نیز در روزندیل زندگی کرد.Claudia Swain, Georgetown University's Imperial Prince, WETA, April 5, 2015. او با «دان آنجل ماریا دو ایتوربید ایی هوارت» ازدواج کرد که «شاهزاده امپراطوری مکزیک و دانشجوی دانشگاه جورج‌تاون بوده» و پسری به نام دان آگوستین، شاهزاده ایتوربید داشت که از نسل امپراطوری ماکسیمیلیان اول اهل مکزیک و شاهزاده امپراطوری اول و دوم مکزیک بود که فارست پدر پدربزرگش بود. ملک او بعدها مبدل به مرکز منابع طبیعی روزندیل شد.Why Is It Named Cleveland Park?, Ghosts of DC, March 3, 2015.DC Preservation League, Rosedale (Uriah Forrest House), 2017.
اخیراً طرفداران حق آرای ناحیه کلمبیا، به نمایندگی فارست از مریلند در خانه نمایندگان ایالات متحده ارجاع داده‌اند، چرا که او در مرزهای واشینگتن DC زندگی کرده‌است.David Wheeler, Treat Washington, DC as Part of Maryland for Congressional Elections, April 22, 2004.D.C. Vote, Emphasizing Events Important to the DC Voting Representation Movement , 2007.Cityhood for DC, A Real Plan for DC Voting Rights and Home Rule , 2017.
سی.ام. مایو در ۲۰۱۰ میلادی رومان تاریخی-تخیلی نوشت با عنوان «آخرین شاهزاده امپراطوری مکزیک» که براساس «داستان واقعی کودک نوپای نیم-آمریکایی آگوستین دو ایتوربید ایی گرین نوشته شده بود که نوه نوه پسری فرماندار اسبق مریلند، جورج پلتر و نوه پسری قهرمان جنگ انقلابی ژنرال اوریا فارست بود».College of Southern Maryland, "CSM Connections Welcomes Author C.M. Mayo Oct. 15 in Leonardtown", "Southern Maryland Online", October 15, 2010.
واژه‌نامه اصطلاحات کاربردی در رشته ورزشی شمشیربازی، در سه شاخه (سابر، فلوره، اپه)
آبستِین: زمانی که داور نمی‌تواند دربارهٔ «هیت» اطمینان دهد.
آبسنس آو بلِید: معمولاً با پایین نگه‌داشتن تیغه اسلحه و عدم «بیت» به تیغه حریف فاصله خود را حفظ کرده و شرایط را برای «کانتر اتک» یا «کانتر ریپوست» حریف می‌بندد.
آرم پروتکتور، پلاسترون: از پوشش‌های محافظتی، محافظ زیر بازو بیشتر در تمرینات.
آن-بلاک: خارج‌شدن بازیکن یا حریف از حالت بلاک.
آنگارد، انگارد: «گارد» گرفتن (بگیرید).
آنگارد پوزیشن: پوزیشن ابتدایی با فرم پاها به صورت O یا n کج.
اپل: حرکت کلاسیک کوبیدن محکم پای جلو یا پشت برای ترازگیری یا ایجاد ترس برای کنار کشیدن حریف.
اِپه: اسلحه یا یکی ار رشته‌های ورزشی شمشیربازی.
اتک: تهاجم، حمله.
ادونس: حرکت یک الی سه مرتبه‌ای رو به جلو در حالت مشابه «آنگارد پوزیشن».
ادونس لانژ: یک مرتبه از ادونس و یک مرتبه از «لانژ» به سمت جلو با هدف حمله (اتک) یا «ریپوست».
استاپ، اَقه، هالت!: توقف!، متوقف کردن بازی توسط داور.
استاپ تیپ، پوینت اَقه: سَری سه‌سر اسلحه در بازی‌های کلاسیک برای گیرکردن اسلحه به لباس حریف در مشخص شدن «هیت».
استاپ هیت: حرکت مشابه کانتر اتک. "??"
استراتژی-فنسینگ
اِسکورینگ اَپرِیتوس {"فرانسوی:آپاره/ابهام زدایی"}: بورد «ال ای دی» رنگی با زمان‌سنج و دو بخش امتیاز دهی و دو چراغ متصل یا جدای برج مانند به رنگ زرد (اغلب سفید (خاموش)) متصل به قرقره که در ثبت «هیت» سبز یا قرمز می‌شود.
اسمال سورد: شمشیری کلاسیک، بیشتر با کاربرد زینتی یا رژه‌های نظامی، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی.
اکستنشن اتک: ساده‌ترین و نرم‌ترین اتک بدون هیچ حرکت افزوده.
اَلقِیتیر کلیپ: گیره (کلیپ) سوسماری متصل به لباس رسانا.
اَله: حرکت، پیش!.
اف-آی-ای: فدراسیون جهانی شمشیربازی.
اوکتاو: هشتمین لاین.
این-تایم: انجام‌شدن حرکت و امتیازگیری در کمترین هدر رفت زمان توسط بازیکن. "??"
این-دایرکت: «هیت» حریف بدون «بیت» به اسلحه، در لاین دیگری از لاین اولیه شروع حمله (اتک) یا ریپوست قرارگیرد.
اینسیستنس: انجام حمله (اتک) با وجود «پری» حریف.
این-فایتینگ: تلاش دو بازیکن زمانی که به اندازه‌ای به هم نزدیک می‌شوند که فضا برای بالا بردن اسلحه بسیار کم بوده که در این صورت بازیکن، از حالت «آنگارد پوزیشن» خارج‌شده و کمی به عقب یا جهت مخالف حریف، خود را خم می‌کند تا از تماس بدنی خطا رها شود و گاه اسلحه را در پوزیشن ۹ قرار می‌دهد یا ول می‌کند تا «هیت» به حریف انجام شود.
اینگیجمنت: حالت قفل کردن تیغه حریف با پیوستن تیغه بازیکن برا انجام حمله (اتک) یا حرکت‌های دیگر که با «دیس اینگیج» دفع می‌شود.
اینوایتیشن: باز گذاشتن یک محور (لاین) برای تشویق و فریب حریف برای حمله (اتک).
اینولُپمنت: حرکت مشابه «بایند» اما با درازای بیشتری از تیغه که با حالت «سیرکل پری» انجام می‌شود.
بالسترا: مشابه حرکت «ادونس» در «ادونس لانژ» با نیرو و سرعت بیشتر.
باوت، بوت: یک دور مسابقه کامل بین دو بازیکن.
بایند، تیکینگ د بلِید: نیرو وارد کردن با «فورتِی» اسلحه برای دور نگه‌داشتن شمشیر حریف در محور (لاین) مخالف یا محور (لاین) بیرونی.
سیدینگ پری: منحرف کردن حریف از هدف با چرخاندن تیغه به دور اسلحه حریف همراه با خارج کردن اسلحه از حالت «بایند» شده.
بروُد سورد: مشابه سابر سنگین‌وزن دولبه و پهن، مورد استفاده در جنگ‌های قرون وسطا و صلیبی، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی.
بروُکن تایم: شکست (وقفه) زمانی در گام‌های زمان دار و منظم حمله (اتک) در فریب حریف برای انجام «کانتر اتک» و اجرای حرکت مدنظر بازیکن.
بریچز: از پوشش‌های محافظتی، شلوار، شلوارک.
بک سورد: شمشیر بُران تاریخی از نوع سابر سنگین‌وزن و تیغه برنده، با اهداف غیر از مسابقات شمشیربازی.
بلاک: مسدود کردن و جلوگیری از حرکت مدنظر حریف.
بلک کارد: کارت سیاه، برای نشان دادن خطاهای جدی برای حذف بازیکن از شرکت و حضور در مسابقات و رویدادهای مربوط؛ همچنین مورد استفاده برای اشخاص حاضر در سالن.
بلِید: بخش دوم شمشیر، تیغه اسلحه.
بیت، بیت اتک: ضربه‌ای زدن عمدی به اسلحه حریف برا جلوگیری از بلاک شدن بازیکن یا انجام حرکت پیش‌روی.
پاره، پری: دفاع با اسلحه برای بستن «کانتر» حریف.
پامل، پمل: بخش سَری‌دسته اسلحه.
پد: بخش پشتی گارد طراحی شده برای حفظ انگشتان از فشار «گارد»، اکثراً از جنس فلز اسلحه.
پرونیشن: حالت دوم درست گرفتن دسته اسلحه در دست، کف دست رو به پایین.
پریم: نخستین لاین.
پرپریشن: هرگونه حرکتی برای شروع حمله (اتک) همراه با یک حرکت پیشرونده.
پرزیدنت، دایرکتور، رِفری: در حکم داور یا بغل دست داور برای تعیین حق تقدم امتیاز (دایرکتور).
پره، پله: آماده.
پریوریتی، رایت آو وِی: حق‌تقدم، در سابر و فلوره نشان می‌دهد که چه کسی امتیاز «هیت» را دریافت می‌کند. در تجدید نظری سال ۱۹۹۵ که در قوانین اسلحه‌ها صورت گرفت، اگر امتیاز دو بازیکن برابر باشد و زمان به پایان برسد، کسی امتیاز را می‌برد که در شروع یک دقیقه مانده به آخر مسابقه، برنده پرتاب سکه شده‌است.
پوینت، اِسکور: امتیاز.
پوینت، باتن، سوویچ شمشیر: بخش پنجم و سَری انتهای تیغه اسلحه همراه دکمه حساس به فشار.
پوینت این لاین: قرارگیری پوزیشن با زوایه ۱۸۰ درجه آرنج و هم راستایی ساعد و اسلحه.
تاکتیک-فنسینگ
تایم کیپر: مسئول زمان‌سنجی.
تراست: حمله‌ای (اتکی) مشابه «لانژ» که با «پوینت» اسلحه انجام می‌شود.