moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این آب انبار در دوره قاجاریه ساخته شده و هم‌اکنون در فهرست آثار ملی ایران با شماره ۱۷۸۸۴ به ثبت رسیده است.
مکانی مقدس است که همه ساله زرتشتیان سایر نقاط ایران از جمله پارسیان هندوستان در ان جمع می‌شوند و مراسم آیینی مخصوص خود را اجرا می‌کنند. فاصله این مکان با روستای ثانی آباد یک کیلومتر است.
دره (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
طزنج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
فخرآباد (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
گل افشان یا گل افشاد روستایی در دهستان میانکوه بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
لاگردو (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
بابامیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
هنزا (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
مسجدجامع خونزا:این بنا در روستای خونزا در 15 کیلومتری شهرستان مهریز دراستان یزد واقع گردیده و ظاهراً بنای اولیه آن، از آثار قرن نهم ه-.ق است و به دستور ایت الله احمد احمدی پدر محمدحسن احمدی فقیه یزدی بازسازی شده است. مسجدی کوچک است که تنها اثر تاریخی آن، دری کنده کاری مورخ 898 ه-.ق و کار" استاد رشید" است .از دیگر اثار این روستا میتوان به حمام ان اشاره کرد که در حال حاضر ویرانه ای بیش نیست.نام بخشی از این روستا سیداباد هست که یکی از چهار روستای سادات نشین یزد حساب میشود. مانند سادات میرشمسی و محمدی فرد(خارکن)... از قنات های قدیمی این روستا هم میتوان به قنات جعفر خوانی و قنات مزار اشاره کرد.
روستای هنزا در بخش مرکزی شهرستان مهریز یزد و در فاصله ۲۳ کیلومتری شمال غرب این شهر واقع شده است. با قرارگیری در میان یک دره، این روستا آب‌و‌‌هوایی معتدل و خشک دارد. خانه‌های بافت روستا از مصالح ساده‌ ساخته شده‌اند و با دیوارهای سنگ‌چین و خشت و گلی و درهای ساده چوبی مزین به گل‌میخ‌ها و کوبه‌های زیبا، حسی از سادگی را در ببیندگان ایجاد می‌کنند. از بناهای جالب توجه روستا، مسجد آن است که کنده‌کاری‌های ظریف در چوبی و کاشی‌ منقوش به اسما متبركه در سردر مسجد، از نکات برجسته معماری آن به شمار می‌روند. همچنین حسینیه هنزا با رواق‌های متعدد و درختان کهنسال چنار، از دیگر دیدنی‌ های مهریز در این روستا هستند.
از دیگر جاذبه های دیدنی روستای هنزا حمام گیوه بافی در محله علیا و مسجد جامع هنزا و مسجد سنگی حاج ملااحمد می‌توان اشاره کرد.
Hanza (Mehriz) is a village in the central part of Mehriz city in Yazd province of Iran. Khunza Jame Mosque: This building is located in Khunza village, 15 km from Mehriz city in Yazd province, and apparently its original building is from the works of the 9th century AH and was rebuilt by the order of Ayatollah Ahmad Ahmadi, the father of Mohammad Hassan Ahmadi, a Yazdi jurist. It is a small mosque, the only historical work of which is a carved door dated 898 AH and the work of "Ostad Rashid". Among the other works of this village, we can mention its bathroom, which is now nothing more than a ruin. The name of a part of this The village of Sidabad is one of the four villages of Sadat Nashein in Yazd. Like Sadat Mirshamsi and Mohammadi Fard (Kharkan)... Among the old aqueducts of this village, we can mention the Jafar Khani aqueduct and the Mazar aqueduct. Hanza village is located in the central part of Mehriz city of Yazd, 23 kilometers northwest of this city. Being located in the middle of a valley, this village has a moderate and dry climate. Village-style houses are made of simple materials and with stone, clay and mud walls and simple wooden doors decorated with beautiful studs and doorknobs, they create a sense of simplicity in the viewers. One of the most interesting buildings of the village is the mosque, whose delicate wooden and tile carvings inscribed with the blessed name at the front of the mosque are among the highlights of its architecture. Also, Hosseinieh Hanza with numerous porticoes and old plane trees are among the other sights of Mehriz in this village. Among the other attractions of Hanza village, we can mention Hammam Giveh Bafi in the upper neighborhood, Jame Mosque of Hanza, and Haj Mulla Ahmad Stone Mosque.
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
برج حاجی محمدتقی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بهادران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گردکوه (Gerde Kouh) روستایی در دهستان بهادران بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۵۳۸ نفر (۴۶۹ خانوار) بوده‌است.
بهارستان (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
چاه احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
چاه احمدآباد خمینی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
رضاآباد شمسائی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
قاضی‌آباد احمدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
محمدآباد علیزاده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بهادران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
مرادآباد ابوالقاسم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
مهدی‌آباد روستایی در دهستان بهادران بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۹۹ نفر (۱۷۲خانوار) بوده‌است.
بهادران روستایی در دهستان بهادران بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۳۶ نفر (۳۵۸خانوار) بوده‌است.
کریم‌آباد (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بهادران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۱۹ نفر (۲۷۳خانوار) بوده‌است.
ابراهیم‌آباد جدیدی یا ابراهیم‌آباد چشمه نظر روستایی در دهستان بهادران بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۶ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
عیش‌آباد (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
که محل زندگی بومیان این منطقه است
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵٬۱۴۴ نفر (۱٬۳۲۶خانوار) بوده‌است.
خیرآباد (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵٬۷۹۴ نفر (۱٬۵۹۶خانوار) بوده‌است.
شحنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۸ نفر (۲۴۱خانوار) بوده‌است.
پایانه باریزد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
محمدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر بوده‌است.
احمدآباد مشیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.احمدآبادمشیر به عنوان قطب(مهد) گلخانهٔ ایران (برای محصولات کشاورزی) شناخته می شود همچنین این روستا دارای یک حسینیه بزرگ به نام حسینیه ابوالفضل و دارای یک قلعه تاریخی بسیار زیبا و منحصر به فرد است
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۶۴ نفر (۶۳۰خانوار) بوده‌است.
سیدمیرزا (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۳ نفر (۱۴۰خانوار) بوده‌است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
شهدا (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
عسکریه (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۲ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
چاه محمدآباد یزدانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
ده نو (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۰۳ نفر (۶۷۲خانوار) بوده‌است.
چاه اکرمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۷۷۴ نفر (۶۰۹خانوار) بوده‌است.
چاه مدرسی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۳ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد ریسمانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۹۷ نفر (۲۹۵خانوار) بوده‌است.
دولت‌آباد امانت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
محمدیه (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
محمودی (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
اکرم‌آباد (یزد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۳۵۰ نفر (۵۹۸خانوار) بوده‌است.
آب شور (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اشکالون، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵،
امیرآباد (زارچ)، روستایی از توابع بخش الله‌ آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
حجت‌آباد (زارچ)، روستایی از توابع بخش الله‌آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
خورشیدآباد (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
دربید مرکز بخش الله‌آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
فاصله این روستا تا مرکز استان (شهر یزد) ۳۲ کیلومتر است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۹ نفر (۹۲ خانوار) بوده‌است.
دره بید (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
دشت ده (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
ده بالا (یزد)، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
سنجدک (زارچ)، روستایی از توابع بخش الله‌ آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
طامهر، روستایی از توابع دهستان دربید بخش الله آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان دربید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
کلمندکمال، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
منصورآباد (زارچ)، روستایی از توابع بخش الله‌آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اله‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
نیوک، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
کلمندگلو، روستایی از توابع بخش زارچ شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
اله‌آباد، روستایی در دهستان اله‌آباد بخش اله‌آباد شهرستان زارچ در استان یزد ایران است. این روستا، مرکز دهستان اله‌آباد است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵٬۵۷۳ نفر (۱٬۴۴۳ خانوار) بوده‌است.
بفروئیه شهری از توابع بخش بفروئیه شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
شهر بفروئیه در شمال غربی میبد واقع شده است و از سال ۱۳۹۲ از دهستان به شهر تبدیل گردیده و دارای محلات بالا، پایین، قلعه، قطب آباد، تقی‌آباد، اسد آباد، آسیاب، آغه، فاطمیه و… است. بفروئیه از معدود شهرهایی است که بافت تاریخی آن همچنان فعال است و زندگی در آن جریان دارد.
بر اساس اسناد و مدارک تاریخی بفروئیه قدیم در ناحیه شمال غربی موقعیت فعلی آن بنا گردیده که بر اثر سیل ویران شده و در ۸۵۶ هجری قمری مجدداً بازسازی شده‌است. در واقع خواجه معین الدین علی میبدی وزیر عدالت آیین در خطه یزد به تعمیر آن همت گماشته و آن منطقه را معین آباد نامیده که بعدها به خاطر سطح صاف و هموار منطقه به بفرو تغییر نام داده شده‌است.
دروقف نامهٔ ربع رشیدی نوشتهٔ خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی به بفروئیه اشاراتی شده و اینطور آمده که: " تمامیت قریه بفروئیه از دیه‌های مدینه میبد از نواحی بلده یزد با تمامت دو مزرعه که تابع این قریه است. یکی شهرآباد و یکی خاتون آباد و با تمامت طاحونه ای (آسیاب آبی) که دایر است بر کاریز این قریه و تمامت این املاک مشهورند و مستغنی از ذکر حدود".
هستهٔ اصلی بفروئیه قدیمی جمال آباد نام داشته که در کنار پیر بفروئیه و مزرعه شیخ ابوالقاسم کنونی واقع و همان‌طور که گفته شده با سیلی مهیب ویران می‌شود. در نتیجه مردم به محدودهٔ باغ حسین خان (دانشگاه پیام نور اردکان) رفته و مسکن می‌گزینند و پس از آن در محلهٔ کنونی مستقر می‌شوند. در کتاب جامع مفیدی اینطور آمده که: "چون اول فروردین ماه ستین و ثمانمائه رخ نمود اکثر قنوات که از طرف مهریجرد جاری و در ره گذر سیل واقع بود خراب گردید. شانزده محله از محلات خارج شهر با زمین هموار گردید که سوای عمارات عالیه دیگر عمارتی نماند… تا مدت سه شبانه روز حال برین منوال بود.جامع مفیدی، محمدمفیدبن نجم‌الدین محمودبن حبیب‌اللّه بافقی یزدی معروف‌به محمدمفید مستوفی؛ بکوشش ایرج افشار، شر: تهران: فرهنگ ایران زمین:اندیشه، ۱۳۸۴،
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶٬۹۳۹ نفر (۲٬۱۰۵ خانوار) بوده‌است.
مسجد جامع بفروئیه در قرن ۹ هجری قمری بنا گردیده و بعد از مسجد جامع میبد از قدیمی‌ترین مساجد میبد است. این مسجد از بخشهای تابستانی-زمستانی-مسجد کوچک تویی تشکیل شده‌است.
مسجد جامع بفرو همانند مسجد جامع فیروزآباد متعلق به قرن نهم هجری-قمری هست که بعد از مسجد جامع میبد از قدیمی‌ترین مساجد جامع شهرستان میبد می‌باشد. دارای تابستان خانه، زمستان خانه، مسجد کوچک تویی می‌باشد. بر بام مسجد، بادگیر و گنبدخانه و مؤذنه (محل اذان گفتن) جلوه ای زیبا دارد. ساختار بادگیر مسجد جامع بفرو در نوع خود منحصر به فرد می‌باشد.
در کتاب شیخ نارین گفته شده: مسجد جامع بفروئیه از جمله مساجد جامع میبد با سبک تابستانه – زمستانه است که قدمت آن با توجه به لوح کتیبه سردر ورودی غربی آن،
به قرن نهم ق. بازمی‌گردد. اما به نظر می‌رسد که کهن تر از این‌ها و مربوط به قرن دوم هجری و حتی پیش تر از این باشد. نشانه‌هایی از این کهن بودن به دست آمده‌است. تابستان خانه این مسجد با پوشش گنبدی و شامل ایوانی بلند است و در دو طبقه بنا شده‌است. گرمخانه مسجد در ضلع شرقی گنبدخانه با اندکی اختلاف سطح بنا شده و گویا در ادوار بعد از ساخت گسترش یافته‌است.
در سمت قبله گنبدخانه، فضایی وجود دارد که هم به عنوان محراب مورد استفاده قرار می‌گیرد و هم روزنه بادگیری است که هوای زیر گنبد را خنک می‌کند. در ضلع شمالی مسجد، تزیینات کاشی و سرامیک و ساخت یک منار دیده می‌شود که در دوره اخیر صورت گرفته‌است.شیخ نارین؛ خلیل منصوری، تهران، ناشر:میراث اهل قلم، سال ۱۳۹۳، صفحه ۴۳و ۴۴،
به گفته زارع زاده مدیرکل اوقاف استان یزد یکی از وقف نامه‌های قدیمی مرتبط با ماه رمضان در یزد متعلق به سال ۱۰۲۵ هجری قمری در ارتباط با تأمین و توزیع خرما در مسجد جامع بفروئیه بوده‌است.
از دیرباز به عنوان شیخ ابوالقاسم یا پیر بفروئیه خوانده می‌شد و بر سردرب ضریح شخصیت مدفون را امامزاده شیخ ابوالقاسم معرفی کرده‌اند. . اصل بنا شامل پنج باب اتاق و یک رواق و گنبد کوچکی بود که پس از تخریب در سال ۱۳۴۵ مقدمات تعمیر آن فراهم شد و هم‌اکنون به طرز زیبایی بازسازی گشته‌است. این بقعه به پیر بفروئیه نیز مشهور است.
این خانه توسط فردی بنام حاجی ملک که از اجداد کدخدای بفروئیه است این خانه را همراه با مسجد جامع در اواسط قرن نهم هجری بنا کرده‌است. این خانه دارای دو قسمت اندرونی و بیرونی است. قسمت اندرونی یک بنای چهار ایوانی با حیاط مرکزی است که ایوان جنوبی کشیده و مرتفع آن مشابهٔ خانهٔ برونی در بیده و خانه حسینیان در یزد است.
این آب‌انبارها قدمتی ۸۰۰ ساله دارند و شامل: آب انبار حاج آقا محمد- آب انبار حاج ابوالحسن-آب انبار حاج سید علی اکبر-آب انیار چهار راه توده (زورخانه دلاوران)-آب انبار حاجی حیدر
این خانه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و دریک پلان چهار ضلعی و به صورت حیاط مرکزی طراحی و ساخته شده‌است. خانه در زمینه معماری نسبت به سایر ابنیه‌های هم عصر خود در شهر از ویژگی‌های شاخص برخوردار و متعلق به زمان قاجار است.
این مسجد کوچک در دوران صفویه بنا گردیده و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این آسیاب تنها آسیاب باقیمانده بفرو است که نیاز به مرمت دارد و در باغ آسیاب (معروف به کوچه آسیاب) واقع شده‌است. آسیاب آبی بفروئیه بر سر راه آب قنات بوده و شامل تنوره، چندین اتاق، انبار گندم و راهروی ورودی است.
اولین و معروف‌ترین کشاورزی بفروئیه از دیرزمان تاکنون پسته بوده که بخش وسیعی از مزارع این شهر را به خود اختصاص داده‌است. برداشت محصول پسته در بفروئیه از اواسط شهریور ماه آغاز شده و تا اواسط مهر ماه ادامه می‌یابد. محصول پسته را در بفروئیه پس از چیدن به آسیاب منتقل کرده و پوسته نرم آن را جدا می‌کنند و سپس پسته پوست کنده را در تشت‌های آب می‌ریزند تا پسته‌های مغز دار از بی مغز آن را جدا کنند و پس از جداسازی پسته‌های مغز دار را چند روز جلوی آفتاب ریخته تا خشک شود. محصول پستهٔ بفروئیه جز پسته‌های مرغوب ایران بوده و به تمام نقاط ایران ارسال و به خارج نیز صادر می‌شود.
با توجه به کاهش میزان آب در سالهای اخیر و برای جلوگیری از هدر رفت آب در باغات پسته بفروئیه اقداماتی از جمله کانال سازی صورت گرفته‌است.
از گذشته‌های دور صنعت موتابی در شهرهای یزد، بروجرد، همدان، کاشان و بفروئیه رواج داشته و تولیدات این صنعت عمدتاً سیاه چادر، شال چار تخته، جهاز شتر، جوال، طناب مویی و دو نوع نخ مویی یکی به نام ناتو(nato) و دیگری قاتمه (qatma) است، که در دوران رونق روزانه تا ۵۰۰ کیلو تولید و محصول آن به زاهدان، جیرفت، بم، زابل، کرمان و شیراز صادر می‌شد. متأسفانه این صنعت در خطر محو شدن قرار دارد و نیاز به توجه مسئولین و حمایت آنهاست.
صنعت موتابی بفروییه در زمره آثار ناملموس کشور به ثبت ملی رسیده‌است.
دانشکده علوم قرانی بفروئیه میبد به مساحت ۲۱ هزار مترمربع در میان مجموع ۱۶ دانشکده علوم قرانی ایران همیشه رتبه اول تا پنجم از لحاظ کیفی و کمی را دارا بوده‌است.
تاکنون بیش از یکهزار نفر شامل ۱۴ نفر در مقطع کارشناسی ارشد و مابقی در مقطع کارشناسی در این دانشکده فارغ‌التحصیل شده‌اند که از این تعداد ۶۴۳ نفر مشغول به کار هستند که ۲۶۳ نفر آنها در آموزش و پرورش به عنوان دبیر فعالیت دارند.
حسن‌آباد روستایی در دهستان بفروییه بخش بفروییه شهرستان میبد استان یزد ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۰۲۷ نفر (۳۱۴خانوار) بوده‌است.
آبشوره اشنیز بالا روستایی در دهستان بفروییه بخش بفروییه شهرستان میبد استان یزد ایران است.
اشنیز بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بفروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
اشنیز پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بفروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
امین‌آباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بفروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
انجیره (اردکان)، روستایی از توابع بخش خرانق شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
جمعیت این روستا که در بخش خرانق اردکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
بوکن نو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
سیدآباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بفروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
درین، مرکز دهستان درین و روستایی از توابع بخش بفروئیه شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان درین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
چاه تقی (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
فیض‌آباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
مرور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان بفروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
هودر (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
چاه گروه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
رکن‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران و مرکز دهستان شهدا است.
وسعت خاک این روستا حدود چهار کیلومتر مربع می‌باشد؛ از این مقدار وسعت، حدود ۳۰۰ هکتار آن متعلق به زمین‌های کشاورزی است که بیشتراوقات بیش از نصف آن زیر کشت نیست. حاصل کشاورزی این سامان بیشتر گندم و انار و هندوانه و خربزه می‌باشد. دو چاه عمیق زمین‌های این محل را سیراب می‌کند؛ ولی در قدیم دو قنات و چشمه سار پرآب این کار را به عهده داشته است.
قدمت تاريخي رکن آباد با توجه به وجود قبرستان بيت المقدسي در منطقه حافظ جمال به اوايل اسلام و يا حتي قبل از آن بر ميگردد.به گفته برخي ، اين روستا بعدها به وسيله سيد رکن الدين قاضي به عنوان محل اقامت تابستاني انتخاب شد و از آن زمان با نام رکن آباد شناخته ميشود.
روستای رکن آباد با تعداد ۶۳ شهید به نسبت جمعیت ، دومین روستای شهید پرور در کشور می باشد.
روستای شهیدپروررکن ابادازنظرعلمی نیز دارای اساتیدبسیاردرزمینه های مختلف علمی ،قرانی وپژوهشی می‌باشد.مصطفی ملاصادقی عضو تیم ریال مادرید اسپانیا می باشد و از مفاخرروستای رکن اباد می باشد.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۴۱ نفر (۶۹۲ خانوار) بوده‌است.
بدرآباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 50 نفر (14خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
موسی‌آباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
مهرآباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۱ نفر (۲۰۷خانوار) بوده‌است.
جهان‌آباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
محمدآباد (میبد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
حشمت‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
هارونی (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۹ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است.
همت‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اسفند آباد روستایی از توابع بخش بهمن از شهرستان ابرکوه استان یزد می‌باشد.
اسفندآباد، در ۵۲ درجه و ۲۴ دقیقه طول شرقی و ۳۰ درجه و ۵۵ دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است. این روستا در سمت غرب کویر ابرکوه و از توابع بخش بهمن از شهرستان ابرکوه می‌باشد که فاصله آن تا شهر یزد ۱۷۰ کیلومتر و راه آن تماماً آسفالت می‌باشد. این روستا در جنوب شرق ابرکوه واقع شده‌است که از طرف شمال به روستای اسدآباد و از جنوب به روستای هارونی، از طرف غرب به رشته کوه‌های زاگرس داخلی که دنباله کوه‌های اقلید می‌باشد و از طرف شرق به کویر هرات و مروست منتهی می‌شود. به‌طور کلی محدودة ارضی دهستان اسفندار از شمال به بخش بهمن، از شرق به کویر ابرکوه، از غرب به شهرستان خرم بید و از جنوب به شهرستان بوانات محدود می‌شود. روستای اسفند آباد تا شهر ابرکوه ۳۰ کیلومتر و تا مرکز بخش بهمن (مهرآباد) ۱۵ کیلومتر فاصله دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۴۷۲ متر می‌باشد.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران درسال ۱۳۹۰، جمعیت. ۱۴۷۳نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
اقلیم منطقه اسفندآباد تابعی از آب و هوای گرم و خشک فلات مرکزی ایران است که از خصوصیات آن نوسان زیاد درجه حرارت و کمی بارش است. اسفندآباد دارای یک ایستگاه کلیماتولوژی است که سابقه آمار آن کم است ولی تا حدی گویای اقلیم منطقه است. تجزیه و تحلیل‌های آماری اقلیم با استفاده از آمار ایستگاه اسفند آباد انجام گرفته‌است. این منطقه در زمستان دارای هوای معتدل و در تابستان اقلیمی گرم و بسیار خشک دارد. در زمستان درجه حرارت هوا تا ۱۰- درجه نیز می‌رسد ولی در تابستان حداکثر مطلق درجه حرارت تا ۴۳ درجه سانتیگراد صعود کرده و بدین ترتیب نوسان سالانه دما چیزی حدود ۵۳ درجه سانتی گراد می‌باشد. میزان بارندگی بسیار ناچیز می‌باشد. به‌طوری‌که متوسط آن به حدود ۷۵ میلی‌متر در سال می‌رسد، در حالیکه میزان تبخیر حدود ۱۵۰۰ میلی‌متر در سال است که این میزان تبخیر ۲۰ برابر بارندگی می‌باشد و باعث خشگی هوای منطقه می‌شود. عمدتاً بارش منطقه به صورت باران است و ندرتاً برف ریزش می‌کند و به‌طور متوسط در سال بیش از یک روز برفی دیده نمی‌شود. بارندگی تنها در ماه‌های آخر زمستان و اوایل بهار اتفاق می‌افتد که عمدتاً به صورت رگباری و درشت دانه‌اند و بعلت خشکی بیش از حد به سرعت تبخیرمی‌شوند و چون نامنظم بوده و جنس زمین نیز مساعد است به سرعت جاری شده و موجب سیلاب می‌شوند.
از نظر منابع آب. این منطقه چون در یک اقلیم خشک قرار دارد از ریزش‌های جوی بهره چندانی نداشته و ریزش‌های انجام شده عموماً با توجه به ۱۵۰۰ میلی‌متر تبخیر به سرعت از دست می‌روند و تنها منبع تأمین آب منطقه، آب‌های زیر زمینی هستند که از طریق نفوذ حاصل می‌شوند و از مطلوبیات کمی و کیفی بالایی برخوردار نیستند. این آب‌ها عموماً از طریق قنات و چاه‌های عمیق و نیمه عمیق در دسترس قرار می‌گیرد. از نظر جریان‌های دائمی و رودخانه‌ای باید گفت که رودهای منطقه عموماً خشک بوده و به صورت آبراه‌های سیلابی یا مسیل‌ها فقط به هنگام ریزش‌های آنی و رگبارها فعال می‌شوند که آن نیز به دلیل عدم برنامه‌ریزی صحیح نه تنها مورد استفاده قرار نمی‌گیرد بلکه موجب بروز خساراتی نیز در منطقه می‌گردد و نهایتاً در کویر ابرکوه تخلیه شده و در اثر تبخیر آن‌ها کویر نمکی تشکیل می‌گردد. در این منطقه با توجه به مطالعات انجام شده، عمق سطح ایستایی بسیار پائین است و در بعضی نقاط به ۶۰ متر نیز می‌رسد. قنوات منطقه سابقه چندین هزار سال دارند و طول مجموع آن‌ها چیزی در حدود ۴۳۰ کیلومتر است. اگر حوزه آبریز را به دو قسمت دشت و کوهستان تقسیم کنیم هر یک از پدیده‌های فوق دارای خصوصیات هیدرولوژیکی و ژئوهیدرولوژیکی خاص است که در بیلان آبی منطقه مؤثرند، به‌طوری‌که ارتفاع متوسط سالیانه بارش در دشت ۵۰ میلی‌متر و در کوهستان ۲۰۰ میلی‌متر می‌باشد که در هر صورت این میزان بازندگی بسیار ناچیز است و باعث پایین رفتن مداوم سطح آبهای زیرزمینی می‌شود.
بخش وسیعی از خاک‌های منطقه ابرکوه ازنوع بیابانی و کویری است که از رسوبات ریز و تکاملی اندک برخوردارند. پوشش گیاهی این خاک‌ها، ضعیف یا بدون پوشش هستند. خاک‌های کویری شور به دلیل بافت سنگینی که دارند دارای قابلیلت نگهداری آب می‌باشند و این خود موجبات اقبال و خوش شانسی برای این‌گونه مناطق محسوب می‌شود. خاک‌های مجاور کویر سولونچاک نام دارد که شوری آن‌ها بالاتر از ۱۶ میلی موز است. این‌گونه خاک‌ها چون دارای لایه‌هایی از نمک هستند، هرگونه عملیات کشاورزی بر روی آن‌ها مشکل است ولی در عوض امکان ایجاد پوشش از گیاهان شوری پسند، بسیار زیاد می‌باشد زیرا از یک طرف دارای رطوبت زیاد و از طرف دیگر بعلت سست بودن خاک‌ها، عملیات احیاء و اصلاح مراتع کویری با هزینه کم امکان‌پذیر است ولی میزان گچ خاک‌های شور کویری ابرکوه زیاد بوده و این امر عملیات اصلاح و شیرین کردن خاک‌ها را میسر می‌سازد. جنس خاک محدوده اراضی اسفندآباد را می‌توان به انواع زیر تقسیم‌بندی کرد.
خاک‌های منطه غرب روستا که اغلب سنگلاخی و سنگریزه دار می‌باشد. هرچه به سمت کوهستان نزدیک می‌شویم سنگ‌ها درشت و به صورت قلوه سنگ می‌باشند که برای کشاورزی مساعد نیستند و هر چه از کوهستان بطرف روستا نزدیک می‌شویم خاک‌ها به صورت سنگ ریزه و ماسه‌ای هستند که ناشی از رسوبات سیلاب‌ها می‌باشد. این نوع خاک تا فاصله ۳ کیلومتری غرب روستا را شامل می‌شود.
جنس خاکی که روستا بر روی آن استوار است از نوع خاک‌های رُس می‌باشد که برای کشاورزی بسیار مساعد است و عمدة کشاورزی روستا و روستاهای اطراف بر روی این خاک‌ها می‌باشد. این خاک کمتر مورد فرسایش باد و آب قرار گرفته‌است؛ و تا فاصله ۶ کیلومتری شرق روستا را در بر می‌گیرد.
۳) خاک‌های منطقه شرق روستا که حاصل رسوبات بادی و به صورت خاک ریزدانه می‌باشد که در منطقه به خاک (باداف) معروف است و به دلیل شور بودن برای کشاورزی مساعد نیست.
هر چه از طرف جنوب غرب و شمال غرب به طرف شرق ابرکوه پیش می‌رویم بر فقر پوشش گیاهی افزوده می‌شود و علاوه بر آن گونه‌های خشکی پسند و شوری پسند جایگزین می‌شوند به‌طوری‌که در دامنة کوه‌ها، استپ، پوشش گیاهی را تشکیل داده و هر چه از منطقه پایکوهی دور می‌شویم بر فاصلة گیاهان استپی افزوده می‌شود. درحول وحوش ابرکوه و روستاها که مزارع و کشتزارها باعث تعدیل درجه حرارت به صورت محلی می‌گردد، گیاهان درمنه، اسفند آباد شیرین بیان و بوته زارها پوشش گیاهی را تشکیل می‌دهند. در شرق یعنی در مجاورت کویر ابرکوه گیاهان خشکی پسندی چون گزاشنان. خارشتر، خارزرد، تیچ وارجین می‌رویند. دیگر نقاط برای رویش هیچ گیاهی مناسب نیست و اگر گیاهانی از نوع بته‌ای (بوته‌ای) مانند خارشتر و امثال آن در برخی نقاط مشاهده شود نشان دهنده آن است که آن مناطق در مسیر سیلاب‌های زمستانی قرار دارد. در جنوب شرقی منطقه (مانند اردی و بداف) و دامنة ارتفاعات آن تا جنوب اسفند آباد
بعضی از گیاهان به صورت خودرو می‌رویند که درب قدیم از آن‌ها استفاده دارویی می‌شده‌است؛ و اکنون هم محل استفاده‌اند مانند (اربه) که گیاهی است تلخ بگونه‌ای که تلخی آن زبانزد است و اهل محل آن را علاج درد می‌دانند و گیاه دیگری به نام (آویشن) که دارای بوئی تند و مزه‌ای شبیه چای است و در مصارف طبی نیز از آن استفاده می‌کنند و گیاه خود روی دیگر به نام (مرزنگوش) در این منطقه می‌روید که این گیاه کاربرد مصارف دارویی دارد چنان‌که در مصارف صنعتی (جهت معطر کردن اغذیه و مواد بهداشتی) نیز کاربرد دارد.
در مناطق کوهستانی و پای کوهی که شرایط زیست جانوران از جمله آب و علف به‌طور نسبی مهیا است. جانوران بیشتر وجود دارند. به‌طوری‌که کوه اعلاء و سایر کوه‌های دیگر (مخصوصاً کوه‌های دره باغ در نزدیکی اسفند آباد) پستاندارانی چون: آهو، گوزن، قوچ، کل و پرندگان دیگری مثل کبوترچاهی، کلاغ، گنجشک، هدهد، پرستو، سینه سیاه و شاهین زندگی می‌کنند. البته شکار بی‌رویه آهو، گوزن کوهی، بزوحشی و پازن (از خانوادة گوزنهاست) در نیم قرن اخیر باعث شده تا نسل آن‌ها در این منطقه روبه نابودی رود. در این محدوده حیواناتی دیگر یافت می‌شوند که وسیله دفاعی و استتار آن‌ها در مقابل دشمن ظاهر خارجی آن‌ها ست که همرنگ خاک بوده و از این طریق می‌توانند در مواقع ضروری خود را در برابر دیدگان او پنهان نمایند همانند گورخر و مارمولک. در این پهنة جغرافیایی مارو عقرب فراوان است و به ندرت پلنگ نیز وجود دارد
خانه‌های قدیمی از نظر موقعیت مکانی در جهت قبله قرار دارند. این جهت‌گیری از لحاظ اقلیمی، شرایطی را به وجود آورده‌است تا فضای تابستانی و اتاق‌های زمستانی به طرزی مفید پیرامون حیاط مرکزی قرار گیرند. حیاط اصلی‌ترین فضای خانه‌های روستا است. حوض آب در وسط حیاط قرار گرفته‌است و باغچه‌ها کنار یا دور تا دور آن، با درختانی که نیاز کمی به آب دارند همچون انار، انگور، پسته و انجیر علاوه بر ایجاد زیبایی به سرسبزی خانه و تأمین سایه و خنکای آن، خشکی هوا را نیز می‌کاهد. به عبارتی همه عناصر متشکله خانه یزدی دست به دست هم می‌دهند تا اقلیمی کوچک و قابل زیست برای انسان فراهم سازند. حیاط خانه‌های روستا مکانی برای انواع بازی‌ها و سرگرمی و تفریح کودکان و نوجوانان است.
در اغلب خانه‌های سنتی زمانی که از درب خانه وارد می‌شویم یک راهرو پیش رو است که به آن دالان گفته می‌شود و انتهای این راهرور به حیاط خانه متصل می‌شود. همچنین تالاری جلوی اتاق‌های ساختمان وجود دارد که به صورت صفه و ایوان بزرگ نمایان است و محلی برای گذراندن ساعات عصر و شب تابستان است. اتاق‌ها به نام‌های سه دری، پنج دری و …. از هم تفکیک می‌شوند که هر یک درپاسخگویی به نیازهای ساکنان خانه نقش دارند. در اتاق‌هایی که برای زمستان در نظر گرفته شده‌اند اتاقکی به نام پستو وجود دارد که به صورت یک انبار کوچک می‌باشد. در قسمت جنوب خانه که پشت به آفتاب است یا به اصطلاح سنرم می‌باشد اتاق‌ها دارای سقف بلندتری هستند و مخصوص تابستان هستند. در طرفین شرقی و غربی خانه نیز معمولاً حصار، طویله برای نگهداری دام و طیور، دستشویی و آشپزخانه قرار دارد و همچنین اتاقی که به آن تنورخانه گفته می‌شده و مخصوص نان پختن است.
آب آشامیدنی مردم روستا در سال‌های گذشته از طریق قنات و چاه‌های آبی که در منازل وجود داشته تأمین می‌شده‌است ولی با خشک شدن قناتها و کم شدن منابع آب کشاورزی و آشامیدنی، از سال ۱۳۵۳ مردم این روستا از نعمت آب لوله کشی در منازل برخوردار شدند. در حال حاضر آب مصرفی مردم از طریق یک حلقه چاه که در پنج کیلومتری جنوب روستا قرار دارد تأمین می‌شود. در کنار این حلقه چاه یک استخر بتونی سرپوشیده به ظرفیت ۵۷۶ هزار متر مکعب به کمک جهاد سازندگی ساخته شده‌است که آب این استخر توسط لوله به روستاهای هارونی، اسفندآباد، حشمت آباد و تقی‌آباد هدایت می‌شود.
در سال‌های اخیر بعلت کم‌آبی، آب این استخر برای مردم اسفند آباد و روستاهای اطراف کافی نبود و به همن دلیل با کمک دولت آب قنات هنشک که در ۱۵ کیلومتری غرب روستا می‌باشد توسط لوله به این استخر اضافه شده که تا حدودی وضعیت آب آشامیدنی مردم بهبود یافته‌است.
از سال ۱۳۶۳ مردم این روستا از نعمت برق سراسری برخوردار شدند. تا قبل از این تاریخ برخی خانواده‌ها از برق یک موتور برق استفاده می‌کردند که این برق برای همه روستا کافی نبوده‌است.
در این روستا مانند سایر روستاهای منطقه ابرکوه شبکه گاز رسانی وجود دارد و گاز مصرفی مردم توسط شبکه گاز رسانی تأمین می‌گردد
ابرکوهی که گاهی به نام ایالت خوانده شده و تمام بیابان مرکزی ایران را از زیر کاشان تا مرز کرمان و فارس را شامل می‌گشته زمانی هم این منطقه به نام (اسفنداران) به مناسبت شهرت اسفندار (اسفندآباد کنونی) یکی از قراء دوازدهگانه که من حیث لاجهات بر دیگر قراء برتری و رحجان داشته نامیده می‌شده‌است. اگر در حال حاضر منطقه‌ای به نام اسفنداران از محال جرقویه که از توابع اصفهان است و نزدیک ابرکوه فعلی قرار دارد روی نقشه مشاهده می‌کنیم نباید تعجب کنیم و وجه تسمیه انرا جویا شویم، زیرا آنجا قسمتی از منطقه مذکور بوده که نام خود را تاکنون حفظ کرده در حالیکه در سایر مناطق این نام و شهرت فراموش شد فقط در جنوب شرقی ابرکوه با جزئی تغییر قریه‌ای می‌بینیم که به نام اسفندآباد معروف است.
بنابراین طبق شواهد و گزارش‌های موجود قدمت این روستا بیش از قدمت ابرکوه است.
شهر ابرکوه و روستاهای همجوار آن از جمله اسفند آباد در گذشته بر سرراه ابریشم قرار داشته‌اند. ابرکوه در قرون قبل و بعد از اسلام اگر گاه‌و بیگاه ذکری از آن به میان آمده به خاطر قرار گرفتن آن برسرراهی بوده که این راه از مشرق می‌آمد و به شمال غرب می‌رفت و راهی که از جنوب می‌آمد و به آن می‌پیوست یا راهی که به طرف ماوراءالنهر یا در اصطلاح خراسان و ترکستان می‌رفت، سلاطین و حکام در لشکرکشی‌ها از این شهر عبور می‌کردند یا چند روزی در آن توقف می‌کردند و این راه چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام مورد استفاده آنان واقع می‌شد، از جمله شاه عباس صفوی که در امتداد این راه کاروانسراهای متعددی برای استراحت کاروانیان در این منطقه ساخته است.
باید اضافه نمود که شاخه اصلی جاده ابریشم به روستای اسفند آباد نزدیکتر است و این جاده از بین کوه‌های سفید و غلات کوه در ۱۲ کیلومتری جنوب اسفندآباد می‌گذشته که به قول برخی افراد سالمند تا چند دهه پیش هنوز آثاری از این راه پابرجا بوده‌است و در افواه عموم به راه شتر معروف بوده‌است که در قدیم موجب اعتبار و رونق این منطقه بوده‌است ولی با از بین رفتن این راه و به فراموشی سپردن آن منطقه ابرکوه اسفندآباد هم از ارزش و اعتبار افتاده است.[اسفندار، ابرکوه، نویسنده محسن قاسمی/کتابچه محسن قاسمی]
(قرائی که در آن زمان به وجود آمده به‌طوری‌که از آثار و نام‌های موجودشان برمی آید تعدادشان دوازده قریه بوده‌است و ظاهراً باید چندین قرن از پیدایش راه یاد شده (راه ابریشم) گذشته باشد که آن‌ها احداث شده باشند زیرا مردمی که به اینجا مهاجرت و زندگی را آغاز کرده‌اند دارای تجربیاتی در زمینه کشاورزی و عمران بوده‌اند که این معنا از نحوة نظم و فسق و آبیاری و مرزبندی قراء و شناخت استعدادهای دیگر آنجا روشن می‌شود در صورتی که مقارن ایجاد راه ابریشم با آن کیفیت بالا مردم تازه اسکان یافته تجربه این چنینی که تحصیلش محتاج به گذشت زمان بوده‌است نداشته‌اند. نام قراء دوازده گانه عبارت بوده‌است از: آبان، آذر، دی، بهمن، اسفند، فروردین، اردیبهشت، خرداد، مرداد، تیر، مهر و شهریور.
خوشبختانه اغلب این قراء با نام و نشان اولیه وجود دارند و حوادث روزگار و گردش لیل و نهار نتوانسته است تغییر کلی در نام و موقعیتشان بدهد، البته چند تا از آن‌ها نامشان به مرور زمان تغییر یافته لیکن موقعیت و محدوده‌ای که دارند می‌توان آن‌ها را شناخت) همگی این قراء دوازده گانه در حول و حوش راه بزرگ کاروان رو ابریشم احداث شده بود که فاصله آن قریه‌ها تا راه از دویست متر تا هشتصد متر بیشتر نبوده‌است. اکنون مکان این قریه‌ها ممکن است تغییرات جزئی کرده باشد ولی مکان این قریه‌ها در زمان پیدایش طبق مطالب کتاب شناخت ابرکوه و قدمت آن به شرح زیر می‌باشد:
قریه آبان: در شمال قریه دی و جنوب قریه اسفندار قرار داشته و از نهری موسوم به آبان مشروب می‌گشته است.
قریه بهمن: در فاصله هزار متری شمال غربی اسفندار قرار داشته و آب شربی ان از مزرعه بهمن تأمین می‌گشته است.
قریه اردیبهشت: در ۱۳۰۰ متری جنوب شرقی اسفندار قرار داشته و آب شربی آنجا نهر اردیبهشت بوده‌است و همکنون این روستا اردی نام دارد.
قریه تیر: ۶۰۰۰ متری شمال قریه اسفندار قرار داشته و آب آن از نهر تیر تأمین می‌گشته است که نام روستای تیرک کنونی بر گرفته از این ماه می باشد.
قریه فروردین: در ۷۰۰۰۰۰ متری شمال غربی اسفندار قرار داشته که از نهر فروردین مشروب می‌گشته است و در حال حاضر این قریه به نام فراغه موسوم می‌باشد.
قریه مرداد: در ۱۰۰۰ متری جنوب غربی اسفندار قرار داشته که از نهری به نام مرداد مشروب می‌گشته است و این قریه هم‌اکنون با اندکی تغییر در لسان مردم به مدوئیه مرسوم است.
طبق نوشته‌های این کتاب کدام کتاباسفندار که یکی از قراء دوازده گانه بوده‌است به عنوان مرکز و پایتخت منطقه دانسته می‌شده و دارای قلعه‌های متعدد بوده که همگی آن‌ها خراب شده‌است. برخی استدلالات مثل باغ سلطان، باغ شه، زمین پادشاه و وزیری اشاره به این دارد که در گذشته اسفندآباد محل سکونت سلاطین و پادشاهانی بوده که طبق برخی کتب تواریخ این سلاطین از زمره سلاطین غرویان بوده‌اند.
این روستا تا به حال چندین جا و مکان عوض کرده و بارها این روستا به زیر خاک رفته‌است و هنوز هم در خیلی از نقاط اطراف این روستا وقتی که خاکبرداری می‌شود به دیوارها و پی‌های خانه‌های قدیمی برمی‌خوریم و باقی‌مانده کوزه و ظرف‌های سفالی از خاک بیرون می‌آید.
در رابطه با وجه تسمیه روستای اسفندآباد سه نظریه وجود دارد: اول اینکه شخصی به نام اسفندیار گبر که یک زرتشتی و از حکام یزد بوده‌است این روستا را بنا کرده و به همین دلیل به اسفند آباد معروف است ولی این نظریه دور از واقعیت است چون با قدمت اسفند آباد تطبیق ندارد و هیچ نشانه و شاهدی بر این مدعا وجود ندارد.
نظریه دوم این است که چون در کوه‌های اطراف اسفند آباد بوته‌های گیاه خوشبوی اسفند (که برای رفع چشم زخم آن را بر روی آتش می‌ریزند و دود خوشبویی دارد) بسیار دیده می‌شود به این نام شهرت یافته‌است؛ و اما نظریه سوم که به واقعیت نزدیکتر است اینکه واژه اسفند آباد بر گرفته از ماه اسفند که آخرین ماه از ماه‌های سال شمسی است می‌باشد. همچنین نام تعدادی از روستاهای اطراف هم برگرفته شده از نام ماه‌های سال می‌باشد. مثل مهرآباد، اردی (اردیبهشت) فراغه (فروردین)، تیزک یا تیرجرد (تیر) و شهرک (شهریور) و دهوک (دی) غیره که ذکر آن‌ها در صفحات پیشین گذشت. ضمناً کتاب‌های تاریخی ابرکوه هم این نظریه را تأیید می‌کنند
اسدآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۰ نفر (۲۱۵خانوار) بوده‌است.
تقی‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۵ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
خضرآباد اعتمادی، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
خرم‌آباد روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است. اکثر مردم روستا کشاورز هستند و بیشتر محصولات گندم و پسته می‌باشد. روستای خرم‌آباد در فاصله ۲۱ کیلومتری شرق ابرکوه قرار دارد.
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۶ نفر (۲۲۳خانوار) بوده‌است.
رحمت‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.از معروف‌ترین افراد عباس جعفر میشه نامبرد
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بداف، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
بداف دارای آثار تاریخی ازجمله قلعه کهنه که از دوره ساسانی به یادگار مانده وهمچنین دومین درخت کهن سال یزد معروف به درخت بنه وخانه قدیمی معروف به خانه شیخ مرتضی(محل اولین تکیه و محل روضه خوانی)وبرجی قدیمی معروف به برج شیخ محسن میباشد
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۸ نفر (۲۶۶خانوار) بوده‌است.
دارای قلعه ای باقدمت 2000ساله دوره ساسانی ودرخت بنه باقدمتی تاریخی ومحل‌های گردشگری فراوان
حسین‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سعادت‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
فرح‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
شهرآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
هک (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۵ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
اسدآباد پایین، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۸ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
اسدآباد بالا (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان مهرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
فیروزآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
هروک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۰ نفر (۱۰۷خانوار) بوده‌است.
تیجرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تیزوک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۲ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.
مریم‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۲۳ نفر (۴۲۵خانوار) بوده‌است.
احمدآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
رییس‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۱ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
شورای روستا حاج عبدرضا شفیعی و حسام الدین زینلی است
در زمان های قدیم کد خدای روستا حاجحسین شفیعی بوده است
در امد این روستا از طریق کشاورزی است که بیشتر به صورت پسته کاری است
این روستا روستایی قدیمی با آثار تاریخی فراوان است از جمله:قلعه سفی اباد"قلعه ی رییس اباد"سرداب ریسس اباد و...
این روستا روستایی کم اب است به صورتی که عمق چاه ملک اباد ان 300 متر است این روستا بسیار به شهر نزدیک است به گونه ای که فقط 5 کیلومتر تا شهر ابرکوه فاصله دارد
فیض‌آباد کهنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۵ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
شمس‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۰ نفر (۱۹۱خانوار) بوده‌است.
شهراسب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۸ نفر (۱۸۵خانوار) بوده‌است.
عزیزآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۳ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
فیض‌آباد نو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
کلپه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
مدوئیه، که به زبان محلی مدو گفته می‌شود روستایی کوچک و قدیمی در یک کیلومتری شهر ابرکوه از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.مردم این روستا خود را بیشتر از نوادگان ملا حیدر می دانند و به همین خاطر نام خانوادگی آنان اِغلب حیدری است. ملا حیدر احتمالا از روحانیون دوره صفوییه است. بنای حمام و مسجد وی هنوز باقی است.
این روستای کوچک بر روی رشته سنگی باریک ساخته شده‌است که تپه‌های سفید گنبد عالی آغاز و تا عزیزآباد و شهیدان ادامه می یابد. طرفین این روستا مزارع و باغات سرسبز قرار دارد.البته بخاطر خشک شدن قنات مزرعه شمالی تا حدود زیادی از میان رفته است.عمده محصول روستا گندم و انار است.مزارع هر کدام دارای نام معین است. مزرعه مدو مزرعه سعد آباد باغ پادشاه سه مزرعه مهم است. آب مزارع از قنات تأمین می‌شده‌است.بخاطر اهمیت زیاد آب تقسیم نامه قناتها با دقت شگفت انگیز و بر اساس معیار سهم و تشتک تقسیم شده‌است. تقسیم نامه قنات مدو از جمله معتبرترین اسناد و مفصل‌ترین تقسیم نامه‌ها است که در یک برگ بسیار بزرگ طراحی شده و مشتمل بر سهام قنات از روستای مدوییه و عزیزآباد و محله گلکاران و برخی از ملاک بزرگ ابرکوه است.هر بخش از سهم قنات نام معین دارد و افراد خبره به خوبی بر این امر مدیریت می‌کنند.قنات مدو از پر آب‌ترین قنوات ابرکوه بوده‌است. کارشناسان مهم این قنات افرادی چون حاج اسدالله حیدری حسن حیدری که به نام حسن حسین شهرت داشته و مصطفی حیدری که مشهور به مصطفای میرزا محمد است.
یکی از آثار باستانی آن حمام ملا حیدر مربوط به دوره قاجار است.در کنار این حمام مسجد ملاحیدر قرار دارد که یک بنای مستحکم خشتی است. بقعه پیر حسین یک بنای خشتی است از دوره قاجار و مدفن یکی از عرفای قرن نهم است.به گفته اهالی محل این بقعه توسط میرزا فتح الله حیدری بازسازی شده‌است.خانه حیدری(میرزا فتح الله حیدری) نیز از دیگر آثار باستانی این روستا است.در میان مردم ابرکوه بادمجان مدو دارای شهرت است.بر خلاف دیگر بادمجان‌ها رنگ آن سبز یا قهوه ای بسیار کم رنگ است.یکی از نمودهای فرهنگی این روستا انداربیل است که جشنی برای تأسیس باغ محسوب می‌شده‌است. این جشن چندین بار از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده‌است.قنات مدو از جمله قناتهای پر آب منطقه بوده‌است که اکنون کم آب شده‌است.در کنار جوی‌های این قنات دو نارون قدیمی با عمری حدود صد سال است که در زبان محلی به آن بوز گفته می‌شودد.مراسم عزاداری محرم سابقه طولانی دارد. برخی از ظروف وقفی آن عمری دویست ساله دارد.بخشی از عزاداری آن مراسم جوش زدن است که برای اشخاص متوفی سال گذشته است که در روز تاسوعا برگزار می‌شود.
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
بندمیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فراغه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ده عرب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فراغه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۵ نفر (۲۷۱خانوار) بوده‌است.
عباس‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
این روستا در دهستان فراغه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فراغه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است . در ورودی به استان یزد فاصله این روستا به مرز فارس ۱۵ کیلومتر می‌باشد. با توجه به توپوگرافی منطقه آب زیر زمینی شهرستان‌های شمالی فارس وارد این منطقه شده که باعث کشاورزی و باغداری در این منطقه گردیده. عمده فعالیت مردم منطقه باغداری زردآلو و آلوچه است که به صورت مدیریتی و مکانیزه می‌باشد.و برای افراد غیر بومی خطرناک است
بزرگراه یزد به سورمق در کنار روستا عبور کرده دسترسی روستا را
به سایر نقاط کشور امکان پذیر کرده
راه آهن اقلید به یزد نیز در حاشیه روستا عبور کرده ولی متاسفانه در حال حاضر فاقد ایستگاه می باشد
زبان مردم این منطقه فارسی با گویش فراغه ای است که البته تحت
تأثیر لحجه مناطق همجوار قرار گرفته است گویش مردم این منطقه شباهت هایی هم به زبان لری دارد که به دلیل مهاجرت مردم لر زبان بختیاری در بازه زمانی صد تا دویست سال پیش به این منطقه است.
"جمعیت"' ،
جمعیت این روستا که در دهستان فراغه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۴ نفر (۲۷۲خانوار) بوده‌است؛ که در سال‌های اخیر رو به افزایش بوده است.
سرو علی‌‌‌‌:مکان مقدسی هست که دارای حجره هایی هست که در سال های اخیر به کمک خیرین بازسازی شده و در ایام مذهبی و سال مورد زیارت علاقه مندان قرار میگیرد
مکان های دیدنی دهستان: قلعه های صادق آباد.خسروآباد. جلال آباد.شهرآباد.رستم آباد.قاسم آباد.رحیم آباد (لَحمیان).قلعه گاشار.خانه های بافت قدیم فراغه
سد لَحمیان.