moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قرار بر این شد که نیروهای فرانسوی صلیب سرخ، فلاندریها صلیب سبز و انگلیسی‌ها صلیب سفید بر لباس خود بدوزند. برای تأمین هزینهٔ این لشکرکشی، قرار شد تا دو پادشاه مالیات جدیدی از مردم بگیرند. در پایان ماه ژانویه، شورای سلطنتی هنری در لومان تشکیل جلسه داد، تا فرمان گرفتن مالیات معروف به عشریه صلاح‌الدین را از کل درآمد و اموال منقول از همهٔ رعایای غیر روحانی او در فرانسه و انگلستان گرفته می‌شد، صادر شود. سپس هنری عازم فرانسه شد، تا مقدمات لشکرکشی را فراهم کند و طی نامه‌ای به اسقف انطاکیه، اعلام کرد به زودی نیروی کمکی عازم اراضی مقدس می‌شوند. اما بار دیگر در ژوئن ۱۱۸۸، آتش اختلافات فرانسه و انگلستان شعله‌ور شد. طی این درگیری‌ها، ریچارد، فرزند هنری، نیز با کمک فیلیپ به نیروهای تحت امر هنری حمله برد. درگیری‌ها تا سوم ژوئیه ۱۱۸۸ ادامه داشت تا اینکه فیلیپ، قلعه تور را فتح و هنری مجبور به قبول معاهده صلح کرد؛ اما هنری دو روز بعد در ششم ژوئیه، در شینون درگذشت تا فرزندش ریچارد، جانشین وی شود. قبل از تاج‌گذاری ریچارد، طبق توافقی بین دو پادشاه، قرار بر آن شد تا از ادامه جنگ پرهیز و دو پادشاه به همراه نیروهای خود عازم صور شوند.
ریچارد برای به‌دست آوردن هزینه‌های کافی برای حرکت خود، علاوه بر مالیات عشریهٔ صلاح‌الدین، اقدام به فروش املاک سلطنتی و قرض پول از شاهانی همچون ویلیام، شاه اسکاتلند کرد. پس از آن طی دیداری با فیلیپ در وزلی، دربارهٔ طریقه عزیمت خود به شرق، گفتگو و تبادل نظر کرد.
با رسیدن خبر شکست صلیبیون در حطین و سقوط اورشلیم، فردریک بارباروسا، امپراتور مقدس روم، در ۲۷ مارس ۱۱۸۸ در ماینز اعلام کرد که به زودی عازم شرق خواهد شد و اما یک سال طول کشید که شرایط برای عزیمت وی مهیا شود. فردریک قبل از حرکت، پسرش هاینریش ششم را نایب حکومت کرد و طی نامه‌هایی به پادشاه مجارستان، امپراتور بیزانس و سلطان سلاجقه روم، عزم خود را به آن‌ها اطلاع داد؛ همچنین پیکی عازم دربار صلاح‌الدین کرد و از وی خواست که سرزمین‌های مفتوحه خود را به مسیحیان واگذار کند و خود برای ماه نوامبر ۱۱۸۹، در دشت زوآن آماده جنگ باشد. این درخواست، هرچند با جواب مساعد شاه مجارستان روبه‌رو شد، اما سلطان مصر و شام، صلاح الدین ایوبی، با درخواست وی مخالفت کرد.
فردریک در اوایل مه ۱۱۸۹ میلادی با برداشتن صلیب کلیسای ماینز و همراه با پسرش، فردریک ششم، دوک سوابیا و ۱۲ تا ۲۵ هزار نفر از نیروهای خود، متشکل از هزاران پیاده‌نظام و سواره‌نظام، از راتیسبون ابتدا به مجارستان رفت و پس از گذر از دانوب، به سمت قسطنطنیه حرکت کرد. در اوایل پائیز ۱۱۸۹ میلادی، پیامی از حلب به صلاح الدین ایوبی رسید که خبر می‌داد که فردریک با سپاه خود به قسطنطنیه رسیده‌است. همین که آلمانی‌ها در برابر مرزهای روم شرقی آشکار شدند، ایزاک ملقب به فرشته، امپراتور بیزانس و متحد صلاح الدین، به ایالاتی که قرار بود آلمانی‌ها از آنجاها بگذرند، نیرو فرستاد و هشدار داده بود، که اجازهٔ عبور از خاک خود را نخواهد داد. فردریک در روز ۱۶ نوامبر از فرزند خود هاینریش ششم، خواست که بی درنگ یک ناوگان در بندرهای عمدهٔ ایتالیا تشکیل دهد و پاپ را وادارد که فتوا دهد تا علیه اپراتور یونانی بیزانس هم جنگ صلیبی به راه افتد؛ سپس در ادامهٔ پیشروی خود، شهر ادرنه را غارت کرد و تمام مناطق میان دریای اژه تا دریای سیاه را به تصرف درآورد. چنین بود که ایزاک از همه مواضعش کوتاه آمد، و حتی پیشنهادهایی برای آسودگی و تهیه آذوقه سپاه بارباروسا در جهت رسیدن به سرزمین‌های مقدس هم داد و سرانجام فردریک در فاصله روزهای ۲۱ تا ۳۰ مارس ۱۱۹۰ با سپاه خود وارد خاک آسیای صغیر شد، اُریب‌وار از آناتولی در غرب و موزا در شمال غربی قلمرو بیزانس گذشت و در سارد، پایتخت لیدی، توقف کرد.
فردریک، پس از عبور از مجارستان، صربستان، بلغارستان و امپراتوری روم شرقی، با نیروهایش به آناتولی رسید، که در دست سلجوقیان روم بود. قلچ ارسلان دوم، سلطان سلجوقیان روم، پیشنهاد دریافت ۳۰۰ پوند طلا به نیروهای صلیبی برای اجازه عبور از سرزمینشان و پادشاهی ارمنی کیلیکیه را داد، که بارباروسا رد کرد.
در نتیجه رد پیشنهاد سلاجقه، نیروهای ترک به‌طور مداوم نیروهای فردریک را مورد هجوم قرار دادند و با حملات غافلگیرانه، شرایط را برای نیروهای فردریک سخت کردند. در ۷ مه ۱۱۹۰، یکی از لشکرهای سلاجقه توسط دوک سابیا و دوک دالماتیا در نزدیکی فیلوملیوم نابود شد و حدود ۴٬۱۷۴ نفر از آن‌ها کشته شدند. مهم‌تر از جنگ، تأمین تدارکات لشکر فردریک بود. روحیه آن‌ها پایین آمده و تدارکات رو به کاهش بود و ترک میدان نبرد توسط سربازان پیاده به دلیل کم‌آبی مکرر اتفاق می‌افتاد. با این حال صلیبیون راه خود را ادامه دادند، تا در ۱۳ مه به قونیه رسیدند.
در ۱۴ مه، در بین صلیبیون آشفتگی پدید آمد. فردریک بارباروسا اصرار بر گرفتن شهر قونیه داشت در حالی که نیروهایش اصرار بر ادامه حرکت به سمت اراضی مقدس داشتند. به همین دلیل نیروهای معترض اردوگاهی در خارج از شهر برپا کردند. در همین حال، قطب‌الدین نیروهای خود را بازسازی کرد و در ۱۸ مه شکستش را از دوک سابیا و دالماتیا تلافی کرد. بارباروسا نیروهای خود را به دو بخش تقسیم کرد؛ یکی به فرماندهی پسرش برای تصرف شهر اقدام کرد و دیگری به فرماندهی خودش آماده رویارویی با نیروهای ترک شد. شهر به آسانی سقوط کرد زیرا شاه سلجوقی و به همراه درباریان خود از شهر فرار کرده بود. فردریک پسر بارباروسا، آماده یورش بود و دیوارهای شهر را با مقاومت کمی در اختیار گرفت. نبرد تن به تن بسیار سخت‌تر بود و برای شکست سپاه بزرگ ترک‌ها نیاز به حضور امپراتور بود. بارباروسا پیامی برای نیروهای خود فرستاد و گفت "«چرا درنگ می‌کنید و می‌ترسید؟ حکم مسیح است. فتح برای مسیح است. دستور از طرف مسیح است»." اگرچه درگیری شدید بود، اما صلیبیون با سهولت نسبی موفق به درهم‌شکستن ترک‌ها شدند. سلجوقیان پیش از شکست، دوباره شهر را ترک کردند. این‌چنین فردریک بارباروسا موفق شد نیروهای سلاجقه به فرماندهی قطب‌الدین را به شدت شکست دهد و کنترل قونیه را دست بگیرد.
فردریک پس از ۵ روز اقامت در قونیه، در روز ۳۰ می‌در نزدیکی لارنده از رشته کوه‌های توروس گذشت و به سوی مرز آناتولی و ارمنستان غربی پیشروی کرد. از آن‌جا از راه ایالت ایسوری شرقی به سمت کیلیکیه حرکت کرد. وی طی این سفر دو هزار دویست کیلومتری خود، از آلمان تا آناتولی، چند هزار نفر از نیروهای خود را از دست داد، ولی با این حال حرکت وی به سمت انطاکیه سبب نگرانی صلاح‌الدین شده بود؛ اما در بین راه فردریک، به دلیل نامشخص، به رودخانه گوسکو سقوط کرد و غرق شد، تا این‌چنین صلاح‌الدین از خطر حمله وی رها شود. سپاه صلیبی آلمان نیز بدون فرمانده خود به آلمان بازگشت و تنها ۵ هزار نفر از سپاهیان تحت فرماندهی دوک فردریک و همراه با جسد فردریک بارباروسا، حرکت خود را از کیلیکیه به سوی شرق مدیترانه ادامه دادند. با این حال باقی مانده ارتش در شرایطی سخت همچون کمبود تجهیزات و تدارکات، به انطاکیه رسید و مورد استقبال بوهموند، شاهزاده انطاکیه قرار گرفتند و جسد فردریک بارباروسا را در کلیسای جامع دفن کردند و فقط یک قطعه از بدنش را همراه با خود به جنوب بردند، تا در صورت فتح اورشلیم، باقی مانده جسد وی را در آنجا دفن کنند. نیروهای آلمانی پس از انطاکیه به سمت صور رفتند و پس از ملاقات فردریک با کنراد مونفروایی در صور، آلمانی‌ها عزم خود را برای حرکت به سمت جنوب جزم کردند و عازم عکا شدند تا با کمک صلیبیون شهر عکا را که توسط صلاح‌الدین تسخیر شده بود، محاصره و فتح کنند.
خبر مرگ فردریک بارباروسا، برای مدافعان مسیحی آماده نبرد در استحکامات شرق بسیار ناگوار و ناامیدکننده بود. با این حال، آن‌ها با امیدواری منتظر ورود سایر صلیبیون ماندند؛ به ویژه ارتش هنری دوم، پادشاه انگلستان، و فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، که قول داده بودند در ادامه نبرد حضور داشته باشند. در ژوئن ۱۱۸۸، گی لوزینیان و اکثر فرماندهان صلیبی که پس از نبرد حطین اسیر شده‌بودند، قسم یاد کردند که هرگز علیه صلاح‌الدین سلاح برنگیرند، سپس آزاد شدند؛ اما به محض آزادی، سوگند خود را شکستند. گی به همراه نیروهای اندک خود راهی صور شد، اما کنراد، حاکم صور، حاضر به واگذاری قدرت خود به وی نشد و از این‌که او را پادشاه اورشلیم بداند، امتناع کرد و گی را مجبور کرد که ماه‌ها در پشت دیوارهای شهر اردو بزند.
در اوت ۱۱۸۹، ناوگان صلیبی پیزا از راه رسید و خود را در اختیار گی، پادشاه اورشلیم، قرار داد. او نیز از این موقعیت استفاده کرد و همراه با نیروهای اندک خود عازم عکا شد و شهر را محاصره کرد؛ صلاح‌الدین نیز برای شکستن محاصره نیروهای صلیبی عازم عکا شد، ولی نتوانست محاصره را بشکند. کنراد که از همراهی گی امتناع کرد، در صور ماند تا وجهه وی بیش از پیش در نزد صلیبیون زیر سؤال نرود؛ با این حال وی برای نشان دادن خود، سرانجام در سپتامبر ۱۱۸۹ به نیروهای صلیبی در عکا پیوست و گی را به عنوان پادشاه خود پذیرفت. این‌چنین با پیوستن نیروهای کنراد، قدرت نیروهای صلیبی زیاد شد.
اما در پاییز همان سال، مرگ سیبلا و دو دخترش باعث شد تا مشروعیتی که گی از ازدواج با وی برای پادشاهی به دست آورده بود از بین برود. حالا تنها عضو باقی مانده از خانواده سلطنتی، ایزابلا دختر آمالریک و همسر هومفری چهارم بود. کنراد در این زمان توانست از مرگ سیبلا استفاده کند و با فسخ قرارداد ازدواج بین ایزابلا و هومفری، ایزابلا را به عقد خود درآورد؛ بنابراین توانست با عنوان همسر ایزابلا، خود را مدعی تاج و تخت اورشلیم معرفی کند؛ سپس وی محاصره عکا را رها کرد و عازم صور شد، تا منتظر رسیدن پادشاه فرانسه و انگلیس باشد.
در شرف پایان سال ۱۱۸۹ میلادی، هنوز هنری دوم و فیلیپ دوم خود را آماده حرکت به سرزمین مقدس نکرده بودند. در این زمان ریچارد، پسر هنری دریافت که پدرش درصدد انتخاب برادرش، جان لکلند، به عنوان جانشین خود است؛ بنابراین با فیلیپ دوم متحد و وارد جنگ با پدرش شد. هنری در ژوئیه همان سال درگذشت، تا ریچارد بدون مشکلی، در مراسم تدهین به عنوان پادشاه انگلستان انتخاب شود. وی پس از رسیدن به تخت پادشاهی در اولین گام، بودجه و هزینه نبرد انگلستان در جنگ‌های صلیبی را افزایش داد و خود را آماده حرکت به سمت شرق کرد.
هر دو پادشاه در ژوئیه ۱۱۹۰، وزلی را ترک کردند و قبل از حرکت توافق کردند، که تمام دستاوردهای خود از جنگ را به‌طور مساوی تقسیم کنند و به جای مسیر زمینی قدیمی که از بیزانس می‌گذشت، از راه دریا خود را به سواحل شرقی مدیترانه برسانند. فیلیپ همراه با نیروهای خود ابتدا عازم بندر جنوا شد و در آن‌جا آذوقه و کشتی‌های لازم برای سفر به سمت سرزمین مقدس را آماده کرد. ریچارد نیز سواحل جنوبی انگلستان را به قصد بندر مارسی ترک کرد و در آن‌جا منتظر رسیدن ناوگان خود شد؛ اما تأخیر ناوگان سبب شد تا وی کشتی‌هایی را کرایه و به سمت مسینا در سیسیل حرکت کند.
فیلیپ نخستین پادشاه اروپایی بود که به اراضی مقدس رسید و در بدو رسیدن خود، به نیروهای صلیبی محاصره‌کننده عکا پیوست و رهبری نیروهای صلیبی را به همراه کنراد تا زمان رسیدن ریچارد برعهده گرفت. قبل از رسیدن به عکا، فیلیپ به همراه ریچارد، نخست سیسیل و سپس قبرس را اشغال کردند و نخستین اختلافات بین دو پادشاه از همین‌جا آغاز شد زیرا طبق قرارداد مسینا، دو طرف توافق کرده بودند، که فتوحات و غنائم را بین خود به‌طور مساوی تقسیم کنند اما ریچارد اعلام کرد که نیمی از خاک قبرس را به شرط واگذاری فلاندر که از بخش‌های غنی خاک فرانسه بود، قبول خواهد کرد که با جواب رد فیلیپ همراه بود. این‌چنین تنش بین طرفین شعله‌ور شد. فیلیپ که قبرس و سیسیل چیزی به‌دست نیاورده بود، خود را آماده حرکت به سمت بندر صور کرد تا بتواند زودتر از ریچارد بر منطقه و نیروهای صلیبی مسلط شود. با رسیدن ریچارد به عکا، بار دیگر تنش بین دو پادشاه آغاز شد.
نخستین اختلاف در عکا، بر سر انتخاب پادشاه اورشلیم بود و بدین ترتیب دسته‌بندی‌ها آغاز شد. فیلیپ طرفدار کنراد بود در حالی که ریچارد طرفدار گی لوزینیان بود که در آخر این مناقشه با انتخاب مجدد گی به عنوان پادشاه و پس از آن کنراد و سپس ایزابلا __ دختر گی سیبلا و امالریک __ به پایان رسید. دومین اختلاف از آنجا آغاز شد که بعد از بیماری دو پادشاه در عکا، فیلیپ که زودتر سلامتی خود را به‌دست آورده بود، درصدد حمله شدیدی برای فتح نهایی عکا کشید. ریچارد که هنوز سلامتی خود را به‌طور کامل بازنیافته‌بود و نگران بی‌نصیب ماندن از غنائم پیروزی بود، اجازه همراهی نیروهای خود را برای اجرای نقشه فیلیپ نداد؛ و به علت کناره‌گیری ریچارد و نیروهایش، تلاش فیلیپ در فتح نهایی عکا به جایی نرسید و حمله متقابل صلاح‌الدین به لشکرگاه صلیبیون و فیلیپ، با دشواری دفع شد. سومین اختلاف بین دو پادشاه پس از تصرف عکا رخ داد که با اشغال نهایی عکا، نیروهای هر پادشاهی در مکانی در شهر مستقر شدند اما نیروهای آلمانی خواهان پایگاهی هم طراز با نیروهای فرانسوی و انگلیسی بودند که با حمایت فیلیپ همراه شدند و به همین دلیل پرچم خود را کنار پرچم ریچارد برافراشتند که نیروهای انگلیسی در مقابل پرچم را فرو کشیدند و به خندق شهر انداختند. لئوپولد که از این ماجرا به خشم آمده بود، به همراه نیروهای خود به اروپا بازگشت. علاوه بر آن، فرانسویانی که قبل از سقوط عکا توسط صلاح‌الدین، صاحب زمین و مستغلاتی در عکا بودند، استرداد املاک خود را خواستار شدند که با مخالفت ریچارد روبه‌رو شدند بنابراین دست به دامان فیلیپ شدند اما اصرارهای فیلیپ نیز به نتیجه‌ای نرسید که منجر به خشم بیش از پیش فیلیپ شد.
با تصرف عکا توسط ریچارد و بازگشت فیلیپ به سمت اروپا به دلیل برآورده نشدن خواسته‌هایش، ریچارد به تنهایی رهبری نیروهای صلیبی برعهده گرفت. وی در اولین گام، کلیساهای عکا را با کمک آدلارد ورونایی، مجدداً متبرک کرد. سپس، اختلافات موجود بر سر پادشاهی اورشلیم بین کنراد و گی لوزینیان را به نفع گی و ایزابلا حل کرد. در ادامه ریچارد مذاکرات خود را با صلاح‌الدین آغاز کرد. قبل از آن، صلاح‌الدین رضایت خود را با معاهده صلح و تسلیم عکا اعلام کرد. در هنگامی که صلیبیون مشغول بازسازی دیوار و حصار شهر عکا بودند، صلاح‌الدین تمامی زندانیان و اسرای صلیبی را جمع‌آوری و طی نامه‌ای به ریچارد، خواهان آزادی اسرای مسلمان در عکا در مقابل آزادی اسرای مسیحی شد. در ۲ اوت ۱۱۹۱، نمایندگان ریچارد به لشکرگاه صلاح‌الدین رفتند و موافقت شاه انگلستان را با درخواست صلاح‌الدین مبنی بر آزادی اسرا در ازای دریافت پول در ۳ قسط اعلام کردند؛ قرار بر آن شد با دریافت اولین قسط، اسرای مسلمان آزاد شوند.
در ۱۱ اوت نخستین قسط و اولین دسته از زندانیان مسیحی به سمت عکا فرستاده شدند؛ اما ریچارد با فرستادن نمایندگان خود، خواهان آزادی اسرای عالی‌رتبه مسیحی شد و اعلام کرد، تا زمانی که اسرا آزاد نشوند، سربازان اسیر شده در عکا را آزاد نخواهد کرد. صلاح‌الدین پیشنهاد کرد تا به جای پرداخت غرامت و پول، بزرگان اسیر شده مسیحی را آزاد کند یا پرداخت پول را قبول کنند و اجازه ماندن بزرگان مسیحی در نزد خود را بدهند، که ضامن سلامتی و آزادی سربازانش باشد. نمایندگان با هر دو درخواست و پیشنهاد صلاح‌الدین مخالفت کردند و به سمت عکا بازگشتند.
در این زمان، ریچارد درصدد ترک عکا و حرت به سمت جنوب و اورشلیم بود، اما اسرای مسلمان مانعی برای حرکت بودند. وی سرانجام پس از بازگشت نمایندگانش در ۲۰ اوت، اعلام داشت که صلاح‌الدین به عهد صلح پایبند نبوده‌است، بنابراین دستور قتل ۲۷۰۰ نفر اسرای مسلمان در عکا را صادر نمود. پس از آن، عده‌ای تلاش کردند تا بهانه‌ای برای این کشتار بتراشند، تا نیروهای صلیبی را برای این کشتار ترغیب کنند. در روز ۲۰ اوت کشتار آغاز شد و طبق گفته منابع، علاوه بر نیروهای اسیر شده، زنان و کودکان نیز در کنار آن‌ها به قتل رسیدند و تنها تعدادی از نجبا که تحمل بردگی را داشتند، بخشیده شدند. صلاح‌الدین نیز پس از حادثه، قول داد که انتقام مسلمانان به قتل رسیده را بگیرد.
بعد از تسخیر عکا، ریچارد در ۲۵ اوت، تصمیم گرفت به یافا لشکرکشی کند، که از آن طریق می‌توانست مقدمات حمله به اورشلیم را فراهم سازد. طی این لشکرکشی که دیگر شاه فرانسه و بزرگان صلیبی همچون کنراد نبودند، ریچارد حرکت خود را به موازات خط ساحلی مدیترانه آغاز کرد تا ناوگان دریایی وی، مراقب جناح ارتش وی باشد و صلاح‌الدین نیز به موازات وی حرکت کرد اما در ۷ سپتامبر، ۱۱۹۱ قبل از رسیدن به یافا، در ۵۰ کیلومتری شمال یافا در منطقه‌ای به نام آرسوف، مورد هجوم ناگهانی نیروهای ایوبی به فرماندهی صلاح‌الدین قرار گرفت. در ابتدا به دلیل آرایش دفاعی نیروهای صلیبی، نیروهای ایوبی حملات خود را آغاز کردند و صلیبیون را تحت فشار قرار داد. اما با ضد حمله نیروهای صلیبی به کمک شوالیه‌های هوسپیتالر، صفوف جناح راست صلاح‌الدین شکست و سبب شد تا بین نیروهای ایوبی فاصله بیفتد. ریچارد از موقعیت استفاده کرده و با ضد حملات خود، نیروهای ایوبی را مجبور به فرار کرد.
با این پیروزی و عقب‌نشینی صلاح‌الدین، ریچارد راه خود را به سمت جنوب، یافا و عسقلان، ادامه داد تا با به‌دست آوردن آن، راه ارتباطی بین شام و مصر را قطع کند و موقعیت مناسبی را برای بازپس‌گیری اورشلیم ایجاد کند اما ریچارد از موقعیت استفاده نکرد و طی نامه‌ای از صلاح‌الدین درخواست مذاکره کرد.
پس از پیروزی ریچارد در آرسوف و تسلط بر آرسوف، وی به سمت یافا حرکت کرد و پس فتح آجا، اقدام به تأسیس مرکز فرماندهی کرد، تا موقعیت خود را در مناطق سواحلی در برابر صلاح‌الدین حفظ کند و در طول این مدت صلاح‌الدین به تنظیم و سازماندهی صفوف نیروهای خود پرداخت و خود را برای نبرد دیگری با ریچارد آماده کرد. صلاح‌الدین از ترس حمله صلیبیون به عسقلان و ایجاد پایگاهی در آنجا بعد که راه مصر را که مهم‌ترین راه تأمین نیروی نظامی وی بود را ببندد، نیروهای خود به عسقلان فرستاد و با تخریب و ویران ساختن شهر، مانع از دستیابی ریچارد به این شهر شد. صلیبیون که در یافا مستقر بودند، هز از گاهی با مسلمانان که در دشت لیدا، زد و خوردهایی کوچک داشتند. با اقامت طولانی مدت ریچارد در یافا، بسیاری از سربازان صلیبی به عکا بازگشتند. ریچارد طی نامه‌ای به گی خواهان بازگشت آن‌ها به ارتش شد اما با بی‌اعتنایی گی روبه‌رو شد؛ پس خود به عکا بازگشت تا نیروها را به یافا برگرداند. در این زمان بود که دردسرهای ریچارد آغاز شد؛ در شمال و عکا، قدرت به دست نیروهای طرفدار کنراد افتاده بود که برای ریچارد خوشایند نبود. در قبرس تحرکاتی بر اثر نارضایتی علیه حاکم گمارده شده ریچارد در قبرس و بازگشت فیلیپ به فرانسه و ترس از اقدامات وی و تصرف تاج و تخت انگلستان توسط برادرش، جان، اسباب آشفتگی بیش از پیش وی را فرام کرد. وی برای رفع این مشکلات در اولین گام، قبرس به شوالیه‌های معبد فروخت تا باری از دوش‌هایش برداشته شود. اما به علت دوری از اروپا و حوادث در حال اتفاق در آنجا، تمایل به مذاکره با صلاح‌الدین پیدا کرد تا با گفتگو بتواند اراضی از دست رفته را بدون جنگ پس بگیرد و خود به اروپا بازگردد؛ بنابراین ریچارد پس از بازگشت از عکا، آمادگی خود را برای مذاکره اعلام کرد. صلاح‌الدین نیز برادر خود، عادل، را برای دیدار با ریچارد به یافا فرستاد. در این مذاکره بود که ریچارد پیشنهاد داد که خواهرش جوآنا با عادل برادر صلاح‌الدین ازدواج کند و عادل به عنوان پادشاه فلسطین که مورد قبول طرفین است، انتخاب شود؛ اما مخالفت صلاح‌الدین سبب شد تا ریچارد نیروهای خود را به سمت اشکلون حرکت دهد اما تخریب منطقه توسط صلاح‌الدین سبب بازگشت صلیبیون به یافا شد.
در نوامبر ۱۱۹۱ میلادی و آغاز فصل سرما، در حالی نیروهای ایوبی، ترک مخاصمه کرده بودند، نیروهای صلیبی تازه‌نفس صلیبی در عکا با دستور ریچارد به رمله حرکت کردند تا از آنجا به سمت اورشلیم حمله ببرند. با این حال شرایط برای نیروهای صلیبی سخت بود زیرا نیروهای ایوبی به فرمان صلاح‌الدین، اقدام به تخریب شهرها و روستاها و غارت محصولات کرده بودند تا نیروهای صلیبی برای تأمین آذوقه تحت فشار قرار بگیرند؛ و در همین زمان صلاح‌الدین در شرایط دشواری قرار داشت؛ زیرا امیران دولتش وی را تحت فشار قرار داده‌بودند و بخش اعظمی از نیروهایش بخاطر جنگ‌های قبلی از بین رفته و مابقی نیروهای وی با آغاز فصل سرما و ریزش باران‌های نوامبر مرخص شده بودند و فقط نیروهایی که از مصر آمده بودند، در لشکرگاه وی قرار داشتند. با توجه به زد و خوردهای کوچک بین نیروهای دو طرف، ریچارد در عید میلاد مسیح نیروهای خود را به نزدیکی لطرون، در حاشیه تپه‌های یهودیه هدایت کرد و زمستان را در این شهر گذراند. سپس نیروهایش تا ۱۲ مایلی اورشلیم، یعنی بیت نوبا، پیشروی کردند. در این زمان روحیه نیروهای مسلمان در اورشلیم به سبب شکست‌های قبلی ضعیف و شکننده شده بود و احتمال سقوط سریع اورشلیم به‌دست صلیبیون زیاد شده‌بود، اما بدی شرایط جوی و سرمای شدید به همراه باران‌های سنگین سبب شد تا صلیبیون از ترس حملات غافلگیرانه ایوبیان به سمت رمله عقب‌نشینی کنند.
در طول زمستان سال ۱۱۹۱ و بازگشت نیروها به رمله، روحیه نیروها دگرگون گشت. فرانسویان که از ادامه نبرد برای فتح مجدد اورشلیم ناامید شده بودند، به بافا و عکا بازگشتند. ریچارد برای رهایی از این شرایط روحی آشفته نیروهایش، شورایی تشکیل داد که در آن توافق شد ریچارد به همراه نیروهایش عازم عسقلان شوند تا بار دیگر این شهر را بازسازی کنند و همچنین وی فرانسویان را بار دیگر قانع کرد تا به نیروهای وی بپیوندند. صلاح‌الدین نیزبه تجدید قوای نیروهای خود پرداخت و منتظر رسیدن نیروهای تازه‌نفس از جزیره و موصل شد. در فوریه ۱۱۹۲، اوضاع در بین صلیبیون رو به وخامت رفت؛ ریچارد از کنراد دعوت نمود تا در کار بازسازی عسقلان شرکت جوید ولی کنراد درخواست وی را رد کرد. بعد از چند روز نیروهای فرانسوی از همراهی با ریچارد دست شستند و عازم عکا شدند زیرا منابع مالی فرانسویان تمام سده بود و ریچارد نیز به دلیل کمبود ذخایر مالی خزانه‌اش، توان پرداخت هزینه‌های آن‌ها را نداشت. همچنین در عکا، بین نیروهای جنوا و پیزا اختلاف پیش آمد که منجر به درگیری بین آن‌ها شد که ریچارد برای حل مشکل به عکا رفت اما موفق به ایجاد سازشی بین آن‌ها نشد و حتی مذاکراتش با کنراد در صور بی‌نتیجه بود. وی برای رهایی از این مشکلات بار دیگر عسقلان بازگشت تا بتواند صلحی بین خود و صلاح‌الدین برقرار کند زیرا بیش از پیش رسیدن به توافقی را در دسترس می‌دید.
با این وضعیت، رد و بدل شدن فرستادگان و نمایندگان ادامه یافت تا اینکه صلاح‌الدین بار دیگر، عادل را به نزد ریچارد در عسقلان کرد تا با پادشاه انگلستان مذاکره و گفتگو کند که پس از بازگشت وی به جانب برادرش، تصور می‌شد توافق و سازشی حاصل شده‌است. در همین حین، اخباری به ریچارد می‌رسید که دال برآشفتگی اوضاع در انگلستان بود و نیاز به حضور وی بیش از پیش احساس می‌شد؛ بنابراین در عید پاک ۱۱۹۲، ریچارد شورایی تشکیل داد تا بتواند مشکلات موجود بین سران صلیبی و پادشاهی اورشلیم را حل و فصل کند تا وی بار دیگر عازم انگلستان شود. وی در حین جلسه اعلان کرد که هر شخص در انتخاب گی یا کنراد برای پادشاهی آزاد است و برخلاف تصورش، این‌بار کنراد با رأی قاطع حاضران جلسه، به عنوان پادشاه جدید انتخاب شد.
با انتخاب کنراد، قرار بر آن شد تا وی به همراه نیروهایش عازم عسقلان شوند تا در آن‌جا تاج‌گذاری کند اما قبل از حرکت وی به سمت جنوب، کنراد در شب قبل از حرکت، توسط دو نفر از فداییان اسماعیلی به قتل رسید. حال ایزابلا، دختر سیبلا، که به عنوان جانشین کنراد انتخاب شده بود، به عنوان پادشاه جدید اورشلیم، تاج‌گذاری کرد و پس از نشستن بر تخت، با هانری شامپانی ازدواج کرد و فرماندهی نیروها را به وی سپرد.
با فراغت ریچارد از امور پادشاهی، وی بار دیگر تمرکز خود را معطوف صلاح‌الدین کرد. در این زمان بود که خبری به ریچارد رسید مبنی بر شورش و طغیان برادرزاده صلاح‌الدین علیه سلطان ایوبی که شرایط مناسبی برای صلیبیون فراهم آورده بود؛ بنابراین وی به همراه نیروهای خود، عازم داروم شد و توانست طی نبردی، آخرین دژ صلاح‌الدین بر کرانه فلسطین را تصرف کند. پس از این پیروزی، صلیبیون بار دیگر به فتح اورشلیم امیدوار شدند اما خبرهای ناگوار از انگلستان و ترس ریچارد از عاقبت نظامی این لشکرکشی، مانع از حرکت نیروهای صلیبی به سمت اورشلیم شد.
در ۷ ژوئن ۱۱۹۲، بار دیگر صلیبیون به تکاپو افتادند و با پیمودن راه به سمت شرق، ابتدا به رمله سپس لطرون و ذر آخر بیت نوبه رسیدند و به مدت یک ماه برای کسب آمادگی لازم برای حمله به اورشلیم، در این منطقه اقامت کردند. صلاح‌الدین نیز پس از سرکوب شورشیان، به همراه نیروهای تازه‌نفس از موصل و جزیره، در اورشلیم مستقر و آماده نبردی دیگر با ریچارد شد. اما کمبود آذوقه به دلیل خشکسالی و کمبود باربر و تجهیزات لازم لشکرکشی، حرکت صلیبیون به سمت اورشلیم را غیرممکن کرده بود بنابراین طرفین به زد و خوردهای کوچک در منطقه بسنده کردند.
در ۲۰ ژوئن، صلیبیون از حمله به اورشلیم عاجز بودند و در اجرای طرح حمله به مصر، مردد، خبر عبور کاروان بزرگی از مصر به سمت اورشلیم، موجب زنده شدن امیدی در آن‌ها شد. ریچارد بی‌وقفه عازم خویلفه شد و توانست کاروان را در حبرون غربی، بدون مشکل خاصی تصرف کند. رسیدن این خبر به صلاح‌الدین موجب مشوش و عصبانیت وی شد زیرا طی توافقات قبلی با شاهان قبلی اورشلیم، هرگونه حمله به کاروان‌های تجاری منع شده بود. با این حال صلاح‌الدین دستور داد تا تمامی چاه و مزارع بین بیت نوبه و اورشلیم را تخریب و مسدود کنند تا شرایط عبور از این راه بر صلیبیون دشوار شد. سپس سلطان ایوبی با تشکیل جلسه‌ای با بزرگان کشوری و لشکری حکومت خود، خواهان پایداری و ایستادگی در اورشلیم در برابر صلیبیون و ریچارد شد، هرچند که ترکان و کردان سپاه وی، با این تصمیم موافق نبودند. اما اوضاع صلیبیون به نفع صلاح‌الدین تمام شد زیرا در حالی که صلیبیون با امید تجهیزات و آذوقه، خود را آماده جنگ می‌کردند، اختلافات بین فرانسویان و انگلیسی‌ها شعله‌ور شد زیرا با رسیدن خبر مسدود شدن چاه‌ها، انگلیسی‌ها به ریچارد در مورد کمبود آب آشامیدنی هشدار داده بودند اما فرانسویان سخنان آن‌ها رد و خواهان سریع به سمت اورشلیم بودند. با این حال ریچارد با بیم کمبود آب و اتفاق حادثه‌ای مانند حطین، از ادامه لشکرکشی منصرف و به سمت یافا عقب نشست تا منتظر زمان مناسب دیگری باشد.
با بازگشت ریچارد به یافا، باز وی در پی آن شد تا معاهده‌ای صلحی با صلاح‌الدین ببندد و خود به سمت انگلستان حرکت کند. پس وی برای نشان دادن حسن‌نیت خود، برادرزاده خود را عازم اورشلیم کرد تا صلاح‌الدین را برای بسته شدن صلحی بین طرفین قانع کند. صلاح‌الدین نیز پس از مشورت، موافقت خود را با شرط نابودی دژ عسقلان اعلام کرد که این شرط توسط ریچارد رد شد. حال امیدهای ریچارد برای رسیدن به توافق صلحی از بین رفت و وی ناگهان قصد بیروت کرد تا پس از تسخیر آن‌جا عازم انگلستان شود. با خارج شدن ریچارد از یافا و حرکت وی به سمت شمال، صلاح‌الدین فرصت را برای بازپس‌گیری یافا و عسقلان غنیمت شمرد و در ۲۷ ژوئیه از اورشلیم خارج و به سمت یافا حرکت کرد و شهرها را به محاصره گرفت. هرچند مدافعین شهر، با تمام قدرت دفاع می‌کردند اما نیروهای ایوبی با روحیه بیشتری کن به‌دست آورده بودند، پیشروی می‌کردند. در این حین، به مجرد رسیدن خبر و پیک یافا به ریچارد، وی بار دیگر به همراه نیروهای پیزا و جنوا مستقر در عکا، از راه خشکی و دریا عازم یافا شد تا بار دیگر با صلاح‌الدین روبه‌رو شود.
در ژوئیه سال ۱۱۹۲، ارتش صلاح‌الدین ندانسته از بازگشت ریچارد به سمت جنوب، توانست قسمت اعظمی از یافا را بجز دژ شهر تصرف کند. با تسلط صلاح‌الدین بر شهر، وی کنترل نیروهای خود را از دست داد زیرا ارتش به جبران کشتار مسلمانان در عکا درصدد کشتار صلیبیون بود و حتی صلاح‌الدین نیز پس مدتی توانست بر نیروهای خود مسلط شود و آن‌ها از کشتار مردم و صلیبیون بازدارد. پس از آن نیروهای ایوبی درصدد حمله‌ای به دژ اصلی و تصرف آن بودند که کشتی‌های در حال نزدیک شدن به ساحل یافا روبه‌رو شدند.
با نزدیک شدن ریچارد به یافا، نیروهای باقی مانده در دژ شهر، روحیه گرفته و مقاومت شدیدی در برابر نیروهای صلاح‌الدین کردند و توانستند نیروهای نامنظم مسلمانان را از شهر برانند. صلاح‌الدین که توان مقابله در برابر ریچارد را نداشت، فرار کرد تا خود را آماده نبرد دیگری کند. ریچارد نیز توانست با کمک ۸۰ شوالیه، ۱۴۰۰ کماندار و ۲۰۰۰ نیروی ایتالیایی، شهر را از تمامی نیروهای ایوبی پاک کند و بر شهر مسلط شود. فردای نبرد، صلاح‌الدین نماینده خود را عازم یافا کرد تا با ریچارد در باب معاهده صلح مذاکره کند اما پافشاری صلاح‌الدین بر تخریب عسقلان و مخالفت ریچارد با این کار، باز مانع از رسیدن به توافق شد.
صلاح‌الدین پس از نرسیدن به توافق با ریچارد، خود را آماده حمله ناگهانی به صلیبیون کرد زیرا از تعداد کمتر نیروهای صلیبی در قیاس با ارتش خود خبر داشت و می‌دانست که مابقی نیروهای صلیبی هنوز در قیصریه هستند که رسیدن آن‌ها به یافا به منزله شکست نهایی صلاح‌الدین در مقابله با ریچارد بود. در نزدیکی طلوع روز ۵ اوت سال ۱۱۹۲، صلاح‌الدین در حالی که صلیبیون آمادگی نبرد را نداشتند، ضدحمله‌ای را علیه ریچارد و نیروهایش انجام داد، تا بتواند صلیبیون را در یافا درهم بشکند و بر شهر یافا مسلط شود. اما نیروهای وی که از تجهیزات و زره‌های سبک برخوردار بودند، در مقابل تیرهای کمانداران زنبورکی به شدت ضربه خوردند و خسارت و کشتار زیادی دادند. بدین ترتیب نبردی که برای بازپس‌گیری یافا صورت گرفته بود، با شکست کامل نیروهای صلاح‌الدین همراه بود و وی در ادامه مجبور به عقب‌نشینی به سمت اورشلیم شد.
در ۲ سپتامبر ۱۱۹۲ و به دنبال شکست مسلمانان در نبرد یافا، صلاح‌الدین با کمک نیروهای تازه‌نفس که از مصر و شام رسیده بود، در رمله اقامت کرد تا خود را آماده نبرد دیگری کند اما ریچارد که از شرایط فرسوده شده بود و تخت پادشاهی خود در انگلستان را در خطر غصب آن توسط برادرش، جان می‌دید، بار دیگر به عادل که او نیز از ادامه جنگ خسته شده بود، روی آورد تا وی صلاح‌الدین را برای مذاکره و رسیدن به توافق قانع کند. با این حال صلاح‌الدین باز بروی نابودی عسقلان تأکید داشت. سرانجام در ۲۸ اوت ۱۱۹۲، آخرین فرستادگان صلاح‌الدین به نزد ریچارد در یافا رفتند و شروط خود را برای صلح اعلام کردند و پنج روز بعد، در ۲ سپتامبر ۱۱۹۲، معاهده صلح پنج‌ساله‌ای بین وی و نمایندگان صلاح‌الدین امضا شد تا بدین ترتیب سومین جنگ صلیبی با معاهده صلح بین طرفین به پایان برسد.
طی این مذاکرات توافق شد که به مدت پنج سال میان ارتش دو طرف آتش‌بس برقرار شود. اورشلیم همچنان در دستان صلاح‌الدین باشد و زائران و تجار مسیحی بدون هیچ مشکلی به اورشلیم سفر کنند و عسقلان که شهر رابط بین مصر و شام بود، تخریب و تحت کنترل ایوبیان قرار گیرد.
بعد از پایان مذاکرات و برقراری صلح بین طرفین، ریچارد به همراه نیروهای باقی مانده خود عازم انگلستان شد، تا بار دیگر کنترل تاج و تخت انگلستان را به‌دست بگیرد.
بعد از معاهده یافا، طرفین با نتیجه به‌دست آمده از جنگ موافق نبودند. اگرچه پیروزی‌های ریچارد سبب شد تا مسلمانان کنترل خود را در شهرهای سواحل شرقی مدیترانه از دست بدهند و صلیبیون دولت مسیحی پادشاهی اورشلیم را در فلسطین احیا کردند، اما بسیاری از مسیحیان در اروپا از ریچارد به واسطه تصمیمش برای انصراف از ادامه فتوحات تا تصرف دوباره اورشلیم، با وجود قدرت کافی، ناامید شدند. در طرف مقابل نیز، بسیاری از مردمان جهان اسلام از صلاح‌الدین که موفق به بیرون راندن صلیبیون از سوریه و فلسطین نشده بود، احساس ناراحتی کردند. با این حال، در نتیجه این معاهده تجارت در سراسر خاورمیانه و در خطوط ساحلی دریای مدیترانه شکوفا شد.
صلاح‌الدین که تمامی عمر خود را صرف جهاد علیه صلیبیون کرده‌بود، در اثر بیماری تب زرد در سال ۱۱۹۳ در دمشق درگذشت. بعد از مرگ او دولت ایوبیان میان فرزندانش تقسیم گردید. فضل به حکومت دمشق رسید و عزیز در قاهره و ظهیر در حلب حکومت کردند. بعدها حکومت آن‌ها به روسای محلی منتقل شد. تنها حلب تا سال ۱۳۹۰ میلادی در اختیار خاندان ایوبی قرار داشت.
ریچارد پس از بازگشت از سرزمین مقدس در دسامبر ۱۱۹۲ توسط دوک اتریش، لئوپولد پنجم که وی را در مرگ کنراد مونتفرات، پسر عموی خود، مقصر می‌دانست، اسیر، زندانی و مسموم شد. ریچارد نیز خود را در ماجرای مرگ کنراد مبری می‌کرد؛ با این حال ریچارد پس از مدتی به زندان هاینریش ششم، امپراتور مقدس روم منتقل شد و در عوض پرداخت ۱۵۰ هزار مارک آزادی خود را خرید و راهی انگلستان شد و در سال ۱۱۹۴ به ناتینگهام رسید. وی سرانجام در سال ۱۱۹۹ بر اثر اصابت یک تیر درگذشت، تا حکومت به بردارش جان برسد.
بعد از پایان جنگ، هنری دوم که همسر ایزابلا شده‌بود درگذشت، تا بار دیگر ایزابلا با شخص دیگری ازدواج کند و آن شخص آمالریک دوم، برادر گی لوزینیان بود، که بعد از مرگ گی، به حکومت قبرس رسیده‌بود. در سال ۱۲۰۵ با مرگ ایزابلا و آمالریک، دختر بزرگ ایزابلا، ماریا مونفروا، به قدرت و حکومت اورشلیم رسید. پاپ جدید، اینوسنت سوم، جنگ صلیبی چهارم را اعلام کرد، اما به‌خاطر درگیری‌های درونی بین شاهان و مراکز قدرت مسیحی، جنگ صلیبی چهارم از هدف اولیه خود منحرف شد و به غارت قسطنطنیه مسیحی و تقسیم امپراتوری بیزانس بین جمهوری ونیز و صلیبیون انجامید.
محمدآقا امامی معروف به محمد امامی کاشانی (۱۰ مهر ۱۳۱۰ در کاشان) تولیت و رئیس دانشگاه شهید مطهری، نماینده مجلس خبرگان رهبری و امام جمعه موقت تهران از ۸ آبان ۱۳۶۰ است.
نماز عید قربان سال ۱۳۹۵ نیز در تهران به امامت وی برگزار شد. وی از نزدیکان و معتمدان اکبر هاشمی رفسنجانی بود که در سال ۱۳۹۴ در لیست خبرگان مردم قرار داده شد و نفر دوم از تهران بعد از هاشمی رفسنجانی به مجلس خبرگان راه یافت. در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ و ۷ خرداد ۱۳۸۷ عباس پالیزدار، محمد امامی کاشانی را به «فساد اقتصادی»، «رانت خواری» و در برخی موارد به «فساد اخلاقی» متهم کرد.
امامی کاشانی در دوران تحصیلات حوزوی در سن ۲۳ سالگی در کلاس درس خارج سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمد محقق داماد و روح‌الله خمینی شرکت داشت. او فلسفه را نیز نزد سید محمد حسین طباطبائی و سید ابوالحسن رفیعی قزوینی فرا گرفت.
امامی کاشانی در جریان فعالیت علیه حکومت پهلوی در سال ۱۳۵۵ به شهرستان گنبد کاووس تبعید شد.
او از اعضای تشکیل‌دهنده جامعه روحانیت مبارز بود. پس از پیروزی انقلاب به عنوان نماینده ولی فقیه در شهربانی،عضویت شورای نگهبان و تولیت مدرسه عالی(دانشگاه) شهید مطهری برگزیده شد.زندگینامه: محمد امامی کاشانی (۱۳۱۰-) همشهری
همچنین با تشکیل شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی درصدد هماهنگی بیشتر در تبلیغات فرهنگی و دینی گام برداشت.
پس از آن به عنوان رئیس دیوان عدالت اداری به فعالیت پرداخت.
با حکم سید روح الله خمینی در ۲ اردیبهشت ۱۳۶۸ عضو هیئت بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران گردید.
عباس پالیزدار طی سخنرانی‌هایی در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۷ در دانشگاه بوعلی همدان و ۷ خرداد همان سال در دانشکده حقوق دانشگاه شیراز، محمد امامی کاشانی و دستکم ۵۰ تن از مقامات ارشد و روحانیان با نفوذ جمهوری اسلامی را با ذکر نام به «فساد اقتصادی»، «رانت خواری» و در برخی موارد به «فساد اخلاقی» متهم کرد.
سایت امامی کاشانی
رئیس قوه قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران با حکم رهبر این کشور و به مدت پنج سال گمارده می‌شود و این زمان قابل تمدید است. این مقام را باید «یک نفر مجتهد عادل و آگاه به امور قضایی و مدیر و مدبر» تصدی کند. هم‌اکنون غلامحسین محسنی اژه‌ای از تاریخ ۱۰ تیر ۱۴۰۰ به این سمت گمارده شده است.
پیش از تغییرات قانون اساسی در سال ۱۳۶۸، «رئیس دیوان عالی کشور» به عنوان «رئیس قوه قضائیه» دانسته می‌شد.** بر پایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۶۸، ریاست قوهٔ قضائیه سمتی جدا از ریاست دیوان عالی کشور گردید و از اختیارات رئیس دیوان عالی کشور کاسته شد. همچنین اختیارات شورای عالی قضایی به ریاست قوهٔ قضائیه محول گردید. طول دورهٔ ریاست قوهٔ قضاییه ۵ سال است.
"برای فهرست رئیسان قوهٔ قضائیه (رئیسان دیوان عالی کشور) پیش از تشکیل دادگستری نوین (اصلاحات علی‌اکبر داور) به صفحهٔ دیوان عالی کشور مراجعه شود."
مرتضی محجوب (متولد ۸ فروردین ۱۳۵۹)، استاد بزرگ شطرنج، قهرمان ایران و عضو تیم ملی شطرنج جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. وی سابقه عضویت دائم در تیم ملی ایران از سال ۱۳۷۵ و در رده‌های سنی مختلف دارد. مرتضی محجوب در سالهای ۱۳۸۴ و ۱۳۸۷ قهرمان شطرنج ایران شد. او در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۸، در یک ماراتن به‌طور همزمان با ۵۰۰ شطرنج باز، طی مسابقه‌ای به نام "رخ در رخ ۵۰۰" وارد مبارزه شد.
رخ در رخ ۵۰۰ نام مسابقه سیمولتانه (همزمان) شطرنجی بود که بین مرتضی محجوب و پانصد شطرنج باز از سراسر ایران انجام پذیرفت و طی آن مرتضی محجوب با کسب ۳۹۷ پیروزی، ۹۰ تساوی و ۱۳ باخت توانست رکورد سیمولتانه جهان را هم از لحاظ تعداد شرکت‌کننده و هم از لحاظ درصد کسب امتیاز (هشتاد و هشت ممیز چهار دهم درصد امتیازات) به خود اختصاص دهد. این مسابقه نفس‌گیر حدود هجده ساعت به طول انجامید. مکان این سیمولتانه سالن چند منظوره یادگار امام، واقع در مجموعه انقلاب تهران بود. حامی مالی اصلی این مسابقه شرکت کندی ایتالیا و سایر حامیان آن سازمان تربیت بدنی، فدراسیون شطرنج، کمیته ملی المپیک و شبکه سوم سیما بودند. مسابقه در حضور نایب رئیس لیبیایی فیده، نزار الحاج آغاز گردید. پنجاه داور به این مسابقه نظارت می‌کردند. مسابقه از طریق شبکه سه پخش مستقیم می‌شد و خبرنگاران بسیاری از روزنامه‌ها و کانالهای تلویزیونی در سالن حضور داشتند.
به دلیل حساسیت این مسابقه، تعداد زیادی از هنرمندان و ورزشکاران، در طول هجده ساعت، به سالن رفت‌وآمد داشتند تا از نتیجه مطلع گردند، از جمله این اسامی می‌توان به هادی ساعی و بهزاد خداداد قهرمانان تکواندو، افشین پیروانی، حشمت مهاجرانی، سیروس دین محمدی، فردوس کاویانی، رضا فیاضی، پرستو صالحی، امیر غفارمنش، ساناز سماواتی، فرهاد کاظمی، محمود میران اشاره کرد.
در ساعات اولیه این مبارزه، به دلیل گرمای بیش از حد هوا، مرتضی محجوب با مشکلاتی مواجه بود. اما با نزدیک شدن به ساعات پایانی روز هوای سالن بهتر شد. او تنها در دو نوبت سی دقیقه‌ای برای نهار و شام مسابقه خود را متوقف نمود. در اواخر شب تعدادی از شرکت کنندگان به دلیل فشار ناشی از بازی دچار ضعف و بیحالی شدند که پزشک حاضر در محل اقدام به درمان آن‌ها نمود. سرانجام در حوالی ساعت چهار صبح روز ۲۳ مرداد، مرتضی محجوب توانست رکورد سیمولتانه جهان را از دست کیریل گئورگیف (Kiril Georgiev) بلغاری خارج نماید.
هم‌اکنون رکورد بزرگترین سیمولتانه جهان در اختیاراحسان قائم مقامی، استاد بزرگ شطرنج ایران است که سیمولتانه خود را با ۶۰۴ شطرنجباز را که بیش از ۲۴ ساعت به طول انجامید با کسب ۵۹۰ پیروزی به پایان رساند.
خیابان شاهپور یا وحدت اسلامی یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های تهران است.
این خیابان از میدان حسن‌آباد تا خیابان شوش کشیده شده‌است و دربرگیرنده اماکنی چون پارک شهر، بازار میوه و تره بار، میدان وحدت اسلامی (میدان شاهپور سابق)، اداره آگاهی شاهپور، بیمارستان پوست رازی، خیابان باقری (تهرانچی قدیم، سرهنگ هوشیار)، همسایگی با محلهٔ قدیمی سنگلج، خیابان مختاری (بازار محلی) و محلهٔ تختی (خانه غلامرضا تختی در این محل بود) است.
خیابان وحدت اسلامی از شاهراه‌های اصلی تهران به‌شمار می‌رود، تا جایی که گهگاه اتوبوس‌های برون‌شهری پایانه آرژانتین (بیهقی) از این خیابان برای خروج از تهران استفاده می‌کنند.
خیابان وحدت اسلامی از شمال به جنوب یک طرفه می‌باشد و مسیر مقابل آن تنها با اتوبوس در خط ویژه قابل دسترسی است. مقصد اتوبوسهای خط ویژه به سمت شمال پایانه فیاض بخش (پارک شهر، میدان هفت تیر و میدان ولیعصر است.
خیابان وحدت اسلامی از آغاز تا پایان در محدوده طرح ترافیک قرار گرفته‌است؛ انتهای این خیابان که به خیابان شوش ختم می‌شود از محدوده طرح ترافیک خارج و وارد محدوده زوج و فرد می‌شود.
تنها ایستگاه مترو موجود در این خیابان در شمالی‌ترین نقطه آن یعنی میدان حسن‌آباد واقع شده‌است. البته ایستگاه‌های متروی شوش، میدان راه‌آهن، مولوی، خیام، منیریه، پانزده خرداد (بازار تهران) و توپخانه (امام خمینی فعلی) هم نزدیک این خیابان هستند.
لازم است ذکر شود که از شمال بعد از میدان حسن‌آباد خیابان وحدت اسلامی تبدیل به خیابان حافظ می‌شود.
در نقشهٔ تهران به تاریخ ۱۳۰۹ ه‍.ق (۱۲۷۰ ه‍.خ) بخشی از این خیابان که در محدودهٔ حصار ناصری قرار گرفته به چهار نام خوانده می‌شده استنقشهٔ تهران اثر عبدالغفار نجم‌الملک، ۱۳۰۹ ه‍.ق (۱۲۷۰ ه‍.خ):
خیابان بهجت‌ آباد: از تقاطع خیابان انقلاب کنونی تا تقاطع خیابان امام خمینی کنونی (سپه)
خیابان مسجد آقا شیخ هادیمسجد آقا شیخ هادی نجم‌آبادی همان مسجد میرزا عیسی خان وزیر است.: از تقاطع خیابان امام خمینی کنونی (سپه) تا تقاطع خیابان اسدی‌منش (البرز)
خیابان نصرت‌الدوله: از تقاطع خیابان اسدی‌منش (البرز) تا تقاطع خیابان شیخ بهایی
خیابان قوام‌الدوله: از تقاطع خیابان شیخ بهایی تا تقاطع خیابان مولوی
از تقاطع خیابان مولوی رو به جنوب مطابق این نقشه خیابانی نبوده است.
حیدر حاتمی (زادهٔ ۱۲ اسفند ۱۳۲۳) هنرمند، بازیگر و نقاش ایرانی است.
حیدر حاتمی در شهر علمدار (هادیشهر) کنونی آذربایجان شرقی به دنیا آمد. در سال ۱۳۶۱ برای ادامه فعالیت هنری خود به ترکیه سفر کرد و پس از سال‌ها فعالیت در این کشور به آمریکا رفت.
بازیگر فیلم ساوالان (فیلم) در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی یدالله صمدی می‌باشد.
قباد طالبانی معاون نخست وزیر اقلیم کردستان و فرزند جلال طالبانی، رئیس سابق اتحادیه میهنی کردستان (Yekétî Nîştmanî Kurdistan(ynk)) است.
وی فرزند ارشد جلال طالبانی (رئیس جمهور پیشین عراق فدرال) است.
قباد طالبانی در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۹۱ پس از ۱۲ سال از سمت خود به عنوان نماینده حکومت اقلیم خودمختار کردستان عراق در ایالات متحده آمریکا استعفا داد .
وی در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ با رأی اکثریت پارلمان اقلیم کردستان عراق به سمت معاون رئیس حکومت اقلیم برگزیده شد.بارزانی دوباره نخست وزیر اقلیم کردستان عراق شد
وی در ۲۵ شهریور ۱۳۹۵ شمسی طی مقاله ای که در صفحه شخصی اش در فیسبوک منتشر کرد با اعلام استقلال اقلیم کردستان با لحاظ شرایط سیاسی ، اقتصادی و امنیتی موجود مخالفت نمود .مخالفت فرزند ارشد جلال طالبانی با استقلال اقلیم کردستان عراق
بَرهَم احمد صالح () (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۰) از سیاست‌مداران کرد و هشتمین رئیس‌جمهور عراق بود. او از سال ۱۹۷۶ میلادی تا سپتامبر ۲۰۱۷ میلادی، یکی از اعضای حزب اتحاد میهنی کردستان به رهبری جلال طالبانی بود. او نخست‌وزیر پیشین کردستان عراق بود و پیشتر معاون نخست‌وزیر عراق نوری مالکی بوده‌است.
او در سال ۱۹۸۷ میلادی موفق به دریافت درجه پی‌اچ‌دی در رشته آمار و کاربردهای کامپیوتر در مهندسی از دانشگاه لیورپول شد. وی در سپتامبر ۲۰۱۷ میلادی، از تمامی پست‌های حزبی در اتحادیه میهنی کناره‌گرفت. او سپس به ایجاد ائتلافی به نام «ائتلاف به خاطر دموکراسی و عدالت» دست زد. او بنیانگذار دانشگاه آمریکایی در شهر سلیمانیه بود و در حال حاضر نیز ریاست هیئت امنای این دانشگاه را بر عهده دارد. برهم صالح به زبان‌های عربی و کردی و انگلیسی تسلط دارد.
این فهرست شهرهای آرژانتین بر پایه جمعیت، توضیح مختصری را دربارهٔ جمعیت هر شهر آرژانتین و رتبه آن از این لحاظ می‌دهد. جمعیت هر شهر تنها شامل منطقه اصلی شهر است و حومه را در بر نمی‌گیرد.
پایتخت‌های هر ایالت پررنگ نشان داده شده‌اند.
http://www.indec.mecon.gov.ar/nuevaweb/cuadros/4/EPHcont_1trim08.pdf INDEC ephhttp://www.indec.mecon.ar/nuevaweb/cuadros/2/estimaciones-serie34.pdf INDEC est
صلح آنتالکیداس یا صلح شاهانه پیمان‌نامه‌ای بود میان اسپارت از یک سو و آتن، کورینتوس، تبای (تبس) و آرگوس از سوی دیگر، که به نبردهای کورنتیان در یونان باستان پایان داد.
در سال ۳۸۷ پیش از میلاد صلح آنتالکیداس انجام گردید. به موجب آن یونان، حق حکمرانی و تملک هخامنشیان بر آسیای صغیر را به رسمیت شناخت.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
اردشیر دوم که فرمانروای حقیقی جهان شناخته شده آن زمان به شمار می‌رفت وظیفه میانجیگری میان طرفین تخاصم را با حفظ اقتدار ایران (پارس) بر عهده گرفت.
در سال ۳۸۷ پیش از میلاد، پس از آن که اسپارت و دولت‌شهرهای یونانی متحد ایران راه غله آتن را با ۸۰ کشتی از طریق تنگه بسفر بستند، متخاصمان نمایندگان تام‌الاختیاری به سارد فرستادند تا شرایط شاه ایران را بشنوند. تیروز (ساتراپ سارد) مهر سلطنتی شاه را نشان داد و آنگاه منشی او چنین خواند:
این پیمان یونانیان را از مداخله آشکار در ایونیه بازمی‌داشت و در برابر، زمینه نفوذ بیش از پیش ایران را در سیاست داخلی دولت‌شهرهای یونانی فراهم می‌کرد.تاریخ ایران، صفحهٔ ۲۱۶
اثر دیگر این صلح، تبدیل اسپارت به قدرت مسلط در صحنه سیاسی یونان بود.
پس از صلح یونان، دولت هخامنشی فرصت یافت تا بر سرکوب شورش‌های آسیای صغیر، گشودن دوباره مصر و تصرف قبرس متمرکز شود.تاریخ ایران، صفحهٔ ۲۱۷
فهرستی از شهرهای کشور سودان در زیر آمده است.
فهرستی از شهرهای سنگاپور:
فهرستی از شهرهای پاکستان:
فهرستی از شهرهای ترکیه:
این صفحه مربوط به فهرستی از شهرهای ترکیه‌است که بر اساس میزان جمعیت رتبه‌بندی شده‌اند آنها مرکز استان هستند یا جمعیتی بیش از ۷٬۰۰۰ نفر ساکن دارند.
در جدول زیر شهرهای با بیش از ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت بر اساس سرشماری ۳۱ دسامبر سال ۲۰۰۷ به همراه نتایج سرشماری‌های ۲۱ اکتبر ۱۹۹۰، ۲۲ اکتبر ۲۰۰۰، ۲۰۰۸ و تخمین جمعیت در سال ۲۰۰۹ ارائه شده‌اند. همچنین نام استان‌ها و مرکز استان مربوط به آن‌ها نیز در جدول نوشته شده‌است. اعداد داده‌شده در این جدول تعداد ساکنان شهر بدون حومه می‌باشد.
این فهرست شهرهای کشور اتریش را براساس جمعیت رده‌بندی می‌کند. در این فهرست، آخرین سرشماری صورت گرفته در اول ژانویه ۲۰۱۹ لحاظ شده‌است. اولین سرشماری تاریخ اتریش در سال ۱۷۴۵ انجام شد و از سال ۲۰۰۶ به بعد سرشماری‌ها در اتریش به صورت الکترونیک برگزار شد.
فهرستی از شهرهای ژاپن:
فرهنگ نامه کلید دانش، حسن سالاری، حسین سوزنچی، محمدرضا سهرابی، پیام عدالت، چاپ نخست، ۱۳۸۵
فدراسیون روسیه با ۱۷٬۰۷۵٬۴۰۰ کیلومتر مربع پهناورترین کشور جهان است که در شمال اوراسیا قرار دارد. این کشور با جمعیت ۱۴۴٬۴۹۸٬۲۱۵ نفر،آمار سال ۲۰۱۷ نهمین کشور پرجمعیت دنیا محسوب می‌شود؛ از این شمار ۷۳٪ در شهرها و ۲۷٪ در روستاها زندگی می‌کنند.روسیه این کشور با تراکم جمعیت ۸٬۴ نفر در هر کیلومتر مربع از پایینترین نرخهای تراکم جمعیت در جهان برخوردار است و بیشترین تراکم جمعیت آن در بخش اروپایی روسیه واقع شده‌است. مسکو (۱۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت)، پایتخت و یازدهمین شهر بزرگ جهان به همراه سن پترزبورگ (۵٬۱۹۰٬۰۰۰ نفر)، نووسیبیرسک (۱٬۵۶۰٬۰۰۰ نفر) و یکاترینبورگ (۱٬۴۲۰٬۰۰۰ نفر) از مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای روسیه هستند.
کشور روسیه از ۸۵ واحد فدرال به اضافهٔ جمهوری کریمه تشکیل شده‌ است. این ۸۵ واحد فدرال از ۴۶ استان، ۲۲ جمهوری، ۹ سرزمین، ۴ ناحیه خودگردان، یک استان خودگردان و ۳ شهر فدرال به نام‌های مسکو، سن پترزبورگ و سواستوپول می‌باشد. در مجموع در واحدهای فدرال روسیه، ۱۱۱۰ شهر بزرگ و کوچک (город) وجود دارد.
فهرست شهرهای روسیه به ترتیب جمعیت بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ در زیر آمده است:
فهرستی شهرهای پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی (شامل: اسکاتلند، ولز، انگلستان و ایرلند شمالی):
فهرستی از شهرهای برزیل:
Quelle: Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE)
فهرستی از شهرهای آفریقای جنوبی:
The ایالت آزاد is divided into five district municipalities, which are in turn divided into a total of twenty local municipalities.
گائوتنگ is divided into three metropolitan municipalities and three district municipalities. The district municipalities are in turn divided into a total of nine local municipalities.
کوازولو-ناتال is divided into one metropolitan municipality and ten district municipalities. The district municipalities are in turn divided into a total of fifty local municipalities.
لیمپوپو is divided into five district municipalities, which are in turn divided into a total of twenty-five local municipalities.
امپومالانگا is divided into three district municipalities, which are in turn divided into a total of eighteen local municipalities.
The شمال غربی (استان آفریقای جنوبی) is divided into four district municipalities, which are in turn divided into a total of twenty local municipalities.
The کیپ شمالی is divided into five district municipalities, which are in turn divided into a total of twenty-seven local municipalities.
استان کیپ غربی (دماغهٔ غربی) آفریقای جنوبی به یک شهرداری مادر و ۵ منطقهٔ شهری تقسیم شده‌است. هر کدام از این مناطق با تقسیمات خود، جمعاً ۲۴ شهرداری محلی را می‌سازند.
فهرست شهرهای نروژ در اینجا فهرستی از شهرهای نروژ گردآوری شده‌است. توجه به این نکته لازم است که جمعیت ذکرشده در اینجا فقط مربوط به بخش مرکزیِ شهر نیست و ده‌نشین‌های اطراف شهر نیز لحاظ شده‌است.
این فهرست شامل شهرهای کشور دانمارک است:
جمعیت شهرهای بالای ۵۰۰۰ نفر در کشور سوئد
فهرستی از شهرهای فنلاند:
درخونگاه از محله‌های قدیمی تهران است که در نزدیکی بازار تهران و پیرامون خیابان پانزده خرداد قرار گرفته و امروزه خیابان شهید اکبرنژاد نام گرفته است.اعتماد ، بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹. درخونگاه در قدیم در بخش «سنگلج» قرار داشت.
محله درخونگاه میان چهارراه بوذرجمهری و چهارراه گلوبندک واقع بود و در میانه آن بازارچه یا چهارسویی با سقف ضربی بود که به خیابان شاهپور، گذر مستوفی و قلی، کوچه کلیسا، بازارچه نو، مسجد شازده خانم، بازارچه قوام‌الدوله، پاچنار و بازار راه داشت.
بافت قدیمی این محله باعث شده تا در ساخت بسیاری از سریال‌های تلویزیونی در این محله فیلم‌برداری شود.
گرمابه قدیمی منطقه که بعداً به مدرسه چال حصار تبدیل شد، و میرزا رضا قلی طالقانی آن را بنیان گذاشته بود و تکیه معروف درخونگاه از نقاط قدیمی آن هستند.
تکیه درخونگاه از جمله تکیه‌های معروف قدیم در تهران بود. بقیه تکیه‌های معروف این دوره عبارت بودند از تکیه حاج رجبعلی، میرزاحسین حکیم‌باشی، زنبورک‌خانه، دباغ‌خانه، رضاقلی، حیاط شاهی، چهل‌تن، سرپولک، عودلاجان و هفت‌تن.ماهنامهٔ بهارستان ، شمارهٔ ۳-صفحهٔ ۱۱. بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹.
رضاشاه پهلوی پیش از کودتای سوم اسفند در محله درخونگاه می‌زیست.بهنود، مسعود، مرگ در ۲۸ مرداد: شعبان جعفری در لس‌آنجلس درگذشت، یکشنبه ۲۰ اوت ۲۰۰۶–۲۹ مرداد ۱۳۸۵.
اسماعیل فصیح، نویسنده ایرانی که خود زادهٔ محلهٔ درخونگاه است دربارهٔ این محله می‌نویسد:
«بازارچه درخونگاه طهران از زمان قاجار وجود داشته، شاید اوایل «درخانقاه» بوده. نمی‌دانم؛ ولی موجودیت و مفهوم «درخونگاه» حالا برای من یک حالت فکری دوران کودکی است تا یک «بازارچه». مکانش هم البته کوچه‌ای است طرف‌های چهارراه گلوبندک. بازارچه کوچک درخونگاه هم هنوز وجود دارد. آدم‌هایی که در آنجا وجود داشتند و من را به گریه می‌انداختند یا می‌خنداندند، یا عشق می‌ورزیدند همه در ذهن من حک شده‌اند؛ ولی خب، انسان در تولید یک اثر هنری زندگی را کپی نمی‌کند، بلکه برای آن درد یا عقده طرحی مشخص می‌کند، شخصیت‌هایی می‌سازد، حال و هوایی را ایجاد می‌کند، زمینه و زمان و علت وقوع این قضایا را مشخص می‌کند و مهم‌تر از هر چیز «تز» آن را روشن می‌کند.»ایران ، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۸۳
شعبان جعفری ملقب به شعبان بی‌مخ و شعبان درخونگاه نیز متولد محله درخونگاه بود و از اواخر دهه بیست، زمانی که از یک دوره تبعید به تهران برگشت در همان‌جا ساکن ماند و باشگاهش در همان محل بود. از دیگر نامداران این محله آیت‌الله محمد طباطبائی (از سران مشروطیت)، شریعت سنگلجی (از استادان نواندیش فقهی) هستند.بهنود، مسعود، مرگ در ۲۸ مرداد: شعبان جعفری در لس آنجلس درگذشت، یکشنبه ۲۰ اوت ۲۰۰۶–۲۹ مرداد ۱۳۸۵.
داریوش مهرجویی (زادهٔ ۱۷ آذر ۱۳۱۸) کارگردان و مترجم ایرانی در درخونگاه به دنیا آمد.
حمید شیرزادگان، از قهرمان‌های فوتبال دهه چهل ایران در سال ۱۳۲۰ در محله درخونگاه به دنیا آمد و در همان نزدیکی در خیابان شاپور بالید.بی‌بی‌سی فارسی، بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹.
در قدیمی‌ترین نقشهٔ تهران (۱۲۷۵ هَ. ق) نام «درخونگاه» و «درخوانگاه» هست. در لغت‌نامهٔ دهخدا آمده: درخوانگاه را شاید بتوان گفت جایگاهی که خوانی می‌گستردند و مردم را به مهمانی می‌خواندند و رهگذران را می‌پذیرفته‌اند و بعبارت دیگر خانقاهی بوده‌است.
در میان عوام برای واژهٔ «درخونگاه» دو معنی آورده‌اند:
کیست هیداتید یا بیماری اکینوکوکال یا اکینوکوکوزیس یک بیماری انگلی ناشی از مرحله نوزادی کرم‌های نواری از گونهٔ "اکینوکوکوس" است. انسان‌ها به دو نوع عمده از این بیماری دچار می‌شوند، اکینوکوکوزیس کیستی و اکینوکوکوزیس حبابچه ای. این بیماری دو نوع دیگر نیز دارد که خیلی رایج نیستند؛ اکینوکوکوزیس چند کیستی و اکینوکوکوزیس تک کیستی. اکینوکوکوزیس کیستی شایع ترین نوع بیماری هیداتید است که ناشی از مرحله نوزادی کرم اکینوکوکوس گرانولوزوس می باشد و به بیماری کیست هیداتید مشهور است. اکینوکوکوزیس حبابچه ای یا الوئولار ناشی از گونه دیگر انگل به نام اکینوکوکوس مولتی لکولاریس است.
بیماری کیست هیداتید (اکینوکوکوزیس کیستی) معمولاً در ابتدا علائمی به همراه ندارد و دوره بی علامتی ممکن است ماهها تا بیش یک سال نیز به طول بینجامد. انگل در بدن انسان ضایعات کیستی ایجاد میکند. بروز علائم و نشانگان به محل و اندازهٔ کیست‌ها بستگی دارند. در ۶۰ تا ۷۰ درصد موارد انگل کبد را درگیر میکند، اما می‌تواند در دیگر بخش‌های بدن مانند شش‌ها ، مغز و تقریبا هر ارگان دیگر بدن نیز دیده شود. هنگامی که کبد تحت تأثیر قرار بگیرد، ممکن است فرد این علائم را نشان دهد: شکم درد بویژه در بخش بالای سمت راست شکم، احساس توده در شکم، کاهش وزن، و یرقان. اگر این بیماری شش‌ها را تحت تأثیر قرار دهد، اغلب می‌تواند موجب سرفه، درد قفسهٔ سینه و تنگی نفس گردد.
چرخه زندگی انگل معمولا بین سگ و سایر گوشتخواران و گوسفند و بز و گاو و شتر و سایر علفخواران وحشی در جریان است. انسان بصورت تصادفی همانند دام ها به این بیماری دچار میشود. این بیماری با خوردن آب یا مواد غذایی و سبزیجات که آلوده به تخم‌های این انگل باشد یا از طریق تماس با حیوانات آلوده به این انگل منتقل می‌گردد. تخم‌های این انگل در مدفوع حیوانات گوشت‌خوار مانند سگ، گرگ، شغال، کفتار و روباه یافت می‌شود که به مرحله کرم بالغ این انگل آلوده‌اند. این جانوران زمانی به انگل آلوده می‌شوند که امعا و احشای علفخواران آلوده به کیست هیداتید را بخورند. این علفخوار می‌تواند گوسفند، بز، گاو، شتر، خوک یا سایر علفخواران وحشی باشد. تشخیص بیماری معمولاً از طریق روش های تصویربرداری پزشکی بویژه سونوگرافی صورت می‌گیرد، سی‌تی اسکن یا ام‌آرآی نیز می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند. آزمایش خونی که در آن پادتن‌های ضد این عفونت را بررسی می‌کنند و همچنین بافت‌برداری نیز می‌توانند کمک کننده باشند. بنابر طبقه بندی سازمان جهانی بهداشت پزشکان متخصص رادیولوژی بهتر است هنگام گزارش تصویربرداری مرحله کیست هیداتید مشاهده شده در کبد را (بین CE1 تا CE5) گزارش نمایند.
کنترل و پیشگیری از این بیماری در جامعه از طریق درمان سگ‌ها با داروی پرازیکوانتل و واکسینه کردن گوسفندان با واکسن EG95 انجام می شود. درمان بیماری بسته به مرحله گزارش شده بیماری معمولاً شامل جراحی، درمان دارویی با داروی آلبندازول، درمان ترکیبی جراحی و دارویی و مشاهده و انتظار است. در برخی موارد پس از تجویز دارو، می‌توان کیست را از طریق پوست بیرون کشید. اغلب در انواع CE4 و CE5 کیست هیداتید این بیماری علامت خاصی نداشته و بدون نیاز به درمان می تواند خود به خود بهبود یابد. نوع آلوئولار این بیماری خطرناک تر بوده و معمولاً پس از دارودرمانی نیاز به عمل جراحی دارد. داروی آلبندازول برای درمان به کار می‌رود و ممکن است نیاز باشد چند سال مصرف شود. نوع آلوئولار این بیماری می‌تواند منجر به مرگ هم بشود.
بیماری کیست هیداتید در بیشتر نقاط جهان رخ می‌دهد و اکنون حدود یک میلیون نفر به آن مبتلا هستند. در برخی از مناطق آمریکای جنوبی، آفریقا، و آسیا، تا ۱۰ درصد از جمعیت مبتلا هستند. از سال ۲۰۱۰ این بیماری منجر به مرگ ۱۲۰۰ نفر شده‌است که نسبت به ۲۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۰ با کاهش روبرو بوده‌است. هزینهٔ اقتصادی بیماری حدود ۳ میلیارد دلار در سال برآورد می‌شود. در ایران بروز بیماری در انسان بین ۰.۶ تا ۱.۲۷ در هر صدهزار نفر جمعیت برآورد شده است. همچنین گزارشات متعددی از آلودگی در سگ ها و دام ها نیز از ایران منتشر شده است.
علی‌اکبر صالحی (زاده در کربلا) سیاستمدار، دیپلمات و مدرس دانشگاه ایرانی است که در دولت‌های یازدهم و دوازدهم و پیشتر در دولت دهم بین سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۸۹ سمت معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران را برعهده داشت. او در دولت دهم در فاصله سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ به‌عنوان وزیر امور خارجه فعالیت می‌کرد.Iranian parliament approves Salehi as new foreign minister - Monsters and Critics وی از شهریور سال ۱۴۰۰ به‌عنوان معاون پژوهشی و قائم مقام رئیس فرهنگستان علوم ایران فعالیت می‌کند.
وی دانش‌آموخته دانشگاه آمریکایی بیروت (AUB) و مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT)در رشته‌های فیزیک هسته‌ای و مهندسی هسته‌ای است. او استاد مهندسی انرژی در دانشگاه صنعتی شریف می‌باشد و به مدت دو دوره ریاست دانشگاه صنعتی شریف را برعهده داشت. صالحی همچنین ریاست دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین را بر عهده داشته‌است.
علی‌اکبر صالحی در روز ۴ فروردین سال ۱۳۲۸ در شهر کربلا واقع در کشور عراق به دنیا آمد و در سن ۹ سالگی از زادگاهش کربلا به ایران آمد. او از نوادگان محمدصالح برغانی قزوینی است و همین ‌طور پدر وی احمد صالحی خواهرزاده عمادالکتاب است. برادر او جواد صالحی نیز عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف می‌باشد.