moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شواهد ژنتیکی مولکولی اخیر برخی ارتباطات با گلابی سیبری ( به انگلیسی: "Pyrus ussuriensis" ) را تأیید می‌کند، اما همچنین می‌تواند به عنوان زیرگونه‌ای از گلابی آسیایی (Pyrus pyrifolia) طبقه‌بندی شود.
در کنار ارقام "گلابی آسیایی" و "گلابی سیبری"، این میوه با نام گلابی نَشی نیز شناخته می‌شود. این گلابی‌های سفید تا زرد روشن که بسیار آبدار نیز هستند، برخلاف گلابی‌های نَشی گرد (گلابی آسیایی) که در شرق آسیا نیز رشد می‌کنند، بیشتر شبیه گلابی اروپایی (Pyrus communis)، به سمت انتهای ساقه باریک می‌شوند. یا لی () ، به معنای لغوی اردک گلابی به دلیل شکل آن، یکی از ارقامی است که به طور گسترده در چین رشد می‌کند و به سراسر جهان نیز صادر می‌شود. گلابی‌های یا مزه‌ای مانند گلابی اما ملایم‌تر دارند، نسبت به گلابی تردتر، دارای آب بیشتر و محتوی قند کمتری هستند.
گونه‌ای از گلابی سفید که در مرکز ایران، استان اصفهان، شهرستان خمینی شهر می‌روید، میوه‌ای است سخت با طعم متمایل به ترشی و شیرینی.
یوجین مریل دایچ (زاده در شیکاگو – درگذشته در پراگ) یک تصویرساز، پویانما، کارگردان و طراح کمیک در جمهوری چک و زاده ایالات متحده آمریکا بود. جین از سال ۱۹۵۹ در پراگ زندگی می‌کرد. وی بیشتر به دلیل طراحی آثار انیمیشنی مانند "مونرو"، "تام تریفیک" و "نودنیک" و همچنین کارهایش در سریال‌های "ملوان زبل" و "تام و جری" شناخته شد.
جین دایچ در سال ۱۹۵۹ برای یک سفر ۱۰ روزه به پراگ رفت و در آن مدت با همسرش، دِنکا آشنا شد. به دنبال این آشنایی، او تا پایان زندگی خود، در این شهر ماندگار شد. جین دایچ یکی از انگشت‌شمار آمریکایی‌هایی بود که در دوران حکومت کمونیستی چکسلواکی، آزادانه در پراگ زندگی می‌کرد.
مترو گلدوین مایر در سال ۱۹۵۷ (میلادی) ساخت تام و جری را متوقف کرد. اما در آغاز دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تصمیم گرفت ساخت تام و جری را از سر بگیرد. بنابراین در سال ۱۹۶۱ (میلادی) برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، یک استودیو در پراگ راه‌اندازی کرد و جین دایچ را به مدیریت آن برگزید. در استودیو ۱۳ قسمت از تام و جری ساخته شدند که بدترین تام و جری‌های ساخته شده هستند. مشکل، کمبود بودجه و نیروی انسانی، و هچنین ناآشنایی پویانماها از نمونه اصلی تام و جری بود. بنابراین ادامه کار در دهه ۱۹۶۰ به چاک جونز سپرده شد. جین دایچ گفته بود به دلیل کیفیت پایین ساخت، شهرت بدی پیدا کرده و حتی تهدید به مرگ هم شده بود.
برای جلوگیری از سوءتفاهم ارتباط مترو گلدوین مایر با کمونیسم، در میان‌نویس پویانمایی‌ها نام پویانماها از چکی به آمریکایی تغییر داده شدند.
دایچ در سال ۱۹۶۰ جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه پویانمایی را برای فیلم "مونرو" دریافت کرد. او دو بار دیگر نیز در سال ۱۹۶۴ برای فیلم‌های ساخته خود، نامزد جایزه اسکار شد.
جین دایچ در سال ۲۰۰۴ به دلیل یک عمر کار در زمینه پویانمایی، جایزه وینزر مک‌کی را دریافت کرد.
جین دایچ پس از یک دوره بسیار کوتاه بیماری دستگاه گوارشی درگذشت.
مونیک شومت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شکم‌چرانی بزرگ"، "حادثه‌ای در ترن"، "صورتک‌ها"، "روح کلاهدوز"، "بیوه کودرک"، "ظرافت"، "اعتراف" و "تنها در برلین" اشاره کرد.
فرانک شیسورن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کیک"، "با من بخواب"، "" و "سوتس" اشاره کرد.
عبدالرحیم شباهنگ (۱۲۵۰ تبریز - ۱۳۴۶ تهران) متخلص به هندی و معروف به هندی تبریزی شاعر ترکی سرای آذربایجانی و نماینده مجلس شورای ملی بود.
شباهنگ به تجارت اشتغال داشت. مدتی هم در استانبول به این حرفه مشغول بود و سپس در تهران ساکن شد. او با سرودن اشعار مذهبی به زبان ترکی شهرت یافت و در انتخابات دوره دهم مجلس شورای ملی که در تهران از نهم تا بیست و نهم بهمن ۱۳۱۳ برگزار شد، با کسب ۴۷۷۴۹ رأی از مجموع ۶۸۵۷۹ رأی که به صندوق ریخته شد، به عنوان نفر یازدهم از دوازده نماینده منتخب تهران به مجلس راه یافت. او در دو دوره بعد نیز نماینده تهران در مجلس بود.
گفته می‌شود شباهنگ به سبب اجتناب از خودنمایی و اینکه به نیت او در خدمت به امام حسین شائبه‌ای ایجاد شود، تا زنده بود اجازه چاپ آثارش را نمی‌داد. اشعار او را که مجموعه‌ای از مدایح و مراثی اهل بیت به زبان ترکی است، هادی لزیری و هادی عطائی حسینی در دهم اسفند ۱۳۸۲ در ۱۴۶ صفحه و با نام "آوای شباهنگ" به انتشار رساندند.
کاترین بنگویگوی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، چهره اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دروازه نهم"، "نیمه‌شب در پاریس" اشاره کرد.
دستگیرهٔ کنترلی نوعی کنترل چرخشی است که با استفاده از آن مقدار ورودی تنظیم می‌شود. اغلب با چرخاندن این دستگیره در جهت عقربه‌های ساعت مقدار ورودی افزایش می‌یابد. از این وسیله در بیشتر سامانه‌های کنترلی استفاده می‌شود.
مسترز یونیورز: قدرت هی-من (Masters of the Universe: The Power of He-Man) یک بازی ویدئویی است که برای اینتلی‌ویژن ساخته و توسط مایک سندرز و جوزف واگنر طراحی شده‌است و توسط شرکت متل در سال ۱۹۸۳ منتشر شده‌است.Masters of the Universe: Power of He-Man Info - Masters of the Universe: Power of He-Man Information - Masters of the Universe: Power of He-Man Release Date حق امتیاز (پتنت) نام توسط شرکت ثبت شده‌است و این اولین بازی ویدیویی این سری می‌باشد. ماتل نسخه آتاری ۲۶۰۰ را با نام تجاری M Network خود منتشر کرد.
آنه بنویت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "روزهای طلایی من"، "بچه‌های پاریس"، "لیدی چترلی"، "پاریس"، "شاهزاده کوچک من"، "زنی در طبقه پنجم"، "بدرود، ملکه من" و "سرافین" اشاره کرد.
دنیس بنویت (; – ) خواننده، هنرپیشه، و خواننده اپرا اهل فرانسه بود.
او در تئاترهای چون بیمار خیالی، تارتوف و همچنین فیلم "دایره عشق" به ایفای نقش پرداخته‌است.
فرانسوا والورب (؛ ۲۰ اکتبر ۱۹۱۴ – ) یک شاعر، نویسنده و هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "بیوه کودرک"، "خاطرات یک کشیش روستا"، "ژی‌ژی"، "کوه"، "مزد ترس"، "قطار"، "به پیش یا بمیر" و "حیوان" اشاره نمود.
فیفت ترد سنتر آسمان‌خراشی به ارتفاع ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت) واقع در نشویل، تنسی است که در سال ۱۹۸۶ ساخته شد. این بنا به سبک معماری پست‌مدرن طراحی شده‌است. مساحت زیربنای آن و تعداد طبقاتش ۳۱ تاست. این آسمان‌خراش به مدت هشت سال بلندترین ساختمان در نشویل و همینطور تنسی بود؛ تا اینکه ساختمان ای‌تی‌اندتی در سال ۱۹۹۴ از آن پیشی گرفت. این ساختمان قرارگاه اداره مرکزی فیفت ترد بنک نشویل است.
هدایت‌الله خان رفعت‌السلطنه (۱۲۷۸ کرمانشاه - ۱۳۴۴ تهران) با نام خانوادگی پالیزی از مالکان عمده کرمانشاه و نماینده شش دوره مردم کرمانشاه در مجلس شورای ملی و سه دوره مجلس سنا بود.
پدرش حاج عبدالرحیم، پدر بزرگش حاج حسن آقا و پدرجدش حاج اسماعیل همگی وکیل‌الدوله لقب داشتند. وکیل‌الدوله‌ها نمایندگان تجاری بودند که انگلیسیها در شهرهای ایران که در آنها فعالیت تجاری داشتند می‌گماردند. پدربزرگش حاج حسن آقا را انگلیسی‌ها از بغداد به کرمانشاه آوردند و او چنان در کار خود موفق شد که توانست یکصد روستا بخرد و شش کاروانسرا بسازد و باغ و عمارت دلگشا را که متعلق به محمدعلی میرزا دولتشاه بود، برای خود بخرد. حاج حسن آقا علاوه بر وکیل‌الدوله، خان بهادر نیز لقب داشت و ناصرالدین شاه به او لقب معتمدالسلطان داد.
هدایت‌الله خان تحصیلات خود را نزد معلمان سرخانه در حد متعارف زمان به انجام رساند؛ و مطابق معمول زمان در حد متعارف تحصیلاتی نمود. از احمد شاه قاجار لقب رفعت‌السلطنه گرفت. پس از خلع قاجاریه این خانواده که تبعهٔ عثمانی (ترکیه) بودند ولی املاک وسیع آنها در ایران بود، به تابعیت ایران درآمدند و چون قسمتی از املاک خود را به رضاشاه بخشیدند، مورد توجه قرار گرفتند.
برادر بزرگترش عطاءالله در دوره‌های ششم و هفتم نماینده کرمانشاه شد و خودش نیز در دوره دهم بر کرسی کرمانشاه در مجلس شورای ملی نشست و تا دوره شانزدهم (بجز دوره چهاردهم) این کرسی را حفظ کرد. هر دو برادر داماد علی خان اعظم زنگنه (امیر کل) از خوانین ایل زنگنه بودند و هر دو در کنار پدر همسر خود در مجلس شورای ملی حضور داشتند.
پالیزی در اسفند ۱۳۳۳ به جای سردار معظم آصف‌وزیری که بتازگی درگذشته بود، به نمایندگی از کردستان و کرمانشاه به مجلس سنا رفت (دوره دوم). در دوره بعد نیز این کرسی را حفظ کرد.
کلید چرخشی () این نوع کلید با چرخش عمل می‌کند. اغلب زمانی که بیش از دو حالت مورد نیاز باشد، نظیر بادبزن سه سرعته یا رادیوی چند کاناله از آن استفاده می‌شود.
نیکول برگر (؛ – ) بازیگر سینما و تئاتر اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "به پیانیست شلیک کن"، "تمام پسران را پاتریک صدا می‌زنند"، "محاصره خیابان سیدنی" و "هفت گناه کبیره" اشاره کرد.
جول برنارد (؛ ۱۴ اوت ۱۹۲۸ – ۲۳ مارس ۱۹۷۷) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خاطرات یک کلفت"، "بورسالینو و شرکا."، "کلاه‌طلایی"، "هفت مرد و یک بدکاره" و "حلقه ازدواج" اشاره کرد.
ورزشگاه شهری خوژوف () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر خوژوف در کشور لهستان است. این ورزشگاه در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۵ افتتاح شده‌است و ۹٬۳۰۰ نفر ظرفیت آن است. بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال روخ خوژوف در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
میشل برنیه (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، نویسنده، کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مرد و سگش" اشاره کرد.
کتاب تدوینی یا مجموعه‌مقالات تدوینی مجموعه‌ای از مقالات علمی با نویسندگان متفاوت است که به‌صورت فصل‌های مختلف یک کتاب منتشر می‌شوند. مقالاتِ کتاب تدوینی معمولاً اولین بار منتشر می‌شوند و بازنشر نیستند.
اصطلاحات جایگزین برای کتاب تدوینی عبارت‌اند از: کتاب چندمؤلفی و کتاب اشتراکی. همه این اصطلاحات نشان می‌دهد کتاب مجموعه‌ای از فصل‌هایی است که نویسندگان مختلف در آن همکاری کرده و توسط یک ویراستار هماهنگ شده‌اند. کتاب‌های تدوینی خصوصاً در نشر دانشگاهی مورد توجه است چون دیدگاه‌ها و تجربیات متفاوتی را در یک موضوع مشترک ارائه می‌دهد.
کتاب تدوینی با گلچین (anthology)، یعنی مجموعه‌ای بازنشرشده از آثار کوتاه ادبی نویسندگان مختلف است. همچنین با مجموعه‌مقالات که آثار قبلاً منتشرشدهٔ نویسنده را با انتخابِ ناشر گرد هم می‌آورد تفاوت دارد. کتاب تدوینی همچنین با مجموعه‌متون (Reader) یعنی متون جمع‌آوری‌شده با هدف یادگیری متفاوت است. بالأخره اینکه کتاب تدوینی با مجموعه‌مقالات همایش شامل مقالات نویسندگان مختلف که در یک کنفرانس علمی ارائه شده، تفاوت دارد.
کارو لوکس معتقد است در ایران به کتاب تدوینی بهای زیادی داده نشده‌است. او ویژگی‌های این نوع کتاب را موارد زیر می‌داند:
ویراستار یا تدوین‌گر کتاب تدوینی، نقش اصلی را در طراحی و تولید کتاب دارد. وی مسئول تعیین هدف، ساختار و سبک کتاب (پیش‌بینی‌شده در پیشنهادهٔ کتاب)، امضای قرارداد کتاب با ناشر علاقه‌مند؛ و انتخاب نویسندگانی که فصول (و احتمالاً پیشگفتار) را می‌نویسند است. انتخاب نویسندگان ممکن است به‌صورت فراخوان علنی باشد یا به صورت خصوصی انجام شود. ویراستار همچنین وظیفه دارد نوشتن مقالات را طبق برنامه پیش ببرد و رابط بین ناشر و نویسندگان باشد. با این حال، کار «تعقیب مشارکت» می‌تواند مهم باشد.
ویرایشگر همچنین ممکن است با نوشتن برخی از فصل‌ها (اغلب با نویسندگان دیگر) و به ویژه با تهیه یک مقدمه، یک مقدمه یا یک کلمه زیر که خلاصه ای از نکات اصلی است، در حجم جلد کمک کند. سردبیر همچنین قبل از ارسال نسخه خطی کتاب به ناشر، ویرایش‌های زبانی و بنیادی فصل‌ها را انجام می‌دهد، و بررسی نویسندگان و تصحیح اثبات (پیش چاپ‌ها) را هماهنگ می‌کند.
نویسندگان فصلهای جداگانه «موافقت‌نامه مشارکت‌کننده» را امضا می‌کنند که موضوع و طول فصل مورد نظر، مهلت تحویل، خط مشی حق چاپ و غرامت (مثلاً نسخه‌های کتاب چاپی) را شرح می‌دهد. با پذیرش مشارکت در کتاب، آنها موافقت می‌کنند که فصل‌های خود را با توجه به سبک کتاب، برای مثال، تنظیم سرفصل‌ها، تصاویر، قالب بندی و سایر ویژگی‌های متن تهیه کنند.
نی کلید گونه‌ای کلید است که با اعمال میدان مغناطیسی عمل می‌کند. این کلید در سال ۱۹۳۶ در آزمایشگاه‌های بل توسط والتر الوود اختراع شد.
بلووت برنون (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سفر به ماه"، "ژان دارک و سیندرلا اشاره کرد."
سیمون بریای (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. او بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۲ مشغول فعالیت بود.
مدی بری (؛ ۱۴ اکتبر ۱۸۸۷ – ۱۸ ژانویه ۱۹۶۵) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روز برمی‌آید"، "گرگ‌ومیش، و "راسپوتین" اشاره کرد.
ایزولیتور باتری () نوعی دستگاه الکتریکی است که جریان مستقیم را به چند شاخه تقسیم می‌کند و تنها به جریان اجازه عبور در یک جهت را می‌دهد.
یوری برتین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آسانسوری به‌سوی قتلگاه"، "راهبه" اشاره کرد.
والتر وتیتس (؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۱۲ – ) یک فیلم‌بردار اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "بیوه کودرک"، "وایکینگ‌ها"، "طولانی‌ترین روز"، "ترن"، "جان سپردن"، "۲۴ ساعت در زندگی یک زن"، "قطار"، "سرنشینان"، "نسل اربابان" و "یک پلیس" اشاره نمود.
او در سی و پنجمین دوره جوایز اسکار در سال ۱۹۶۲ میلادی، به‌همراه ژان بورگو بابت فیلم‌برداری "طولانی‌ترین روز" برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری شد. در همان سال و برای همان فیلم، وی برندهٔ جایزه گلدن گلوب «بهترین فیلم‌برداری سیاه‌وسفید» نیز گردید.
کلید گریز از مرکز () نوعی کلید است که با نیروی گریز از مرکز عمل می‌کند. بیشترین استفاده از این کلید در موتورهای الکتریکی و موتور بنزینی است.
شاید عمده‌ترین استفاده از این نوع کلید در موتورهای القایی تک‌فاز برای خارج‌سازی سیم‌پیچ تحریک از مدار باشد.
تک‌آهنگ آغازین نخستین تک‌آهنگ از یک آلبوم استودیویی است که توسط یک خواننده یا گروه موسیقی و معمولاً پیش از انتشار آلبوم منتشر می‌شود.
مسعود فقیه (۱۳۱۴ - ۱۹ آذر ۱۳۹۱) بازیگر تئاتر و روزنامه‌نگار باسابقه ایرانی بود.
فقیه در سال ۱۳۱۴ در تهران به دنیا آمد. از سال ۱۳۳۲ با تحصیل در هنرستان هنرپیشگی کار تئاتر را در کنار علی نصیریان آغاز کرد. وی فعالیت هنری و مطبوعاتی خود را از اواخر دهه ۱۳۳۰ و با روزنامه اطلاعات آغاز کرد. به‌عنوان بازیگر تا مدتی طولانی در گروه هنری تئاتر آناهیتا به سرپرستی مصطفی اسکویی و گروه تئاتر پازارگاد به سرپرستی حمید سمندریان و پری صابری همکاری داشت. فعالیت هنری خود را در حوزه تئاتر با گروه محمدعلی جعفری، نیز ادامه داد. فقیه در دهه ۱۳۴۰ سردبیر نشریه اطلاعات جوانان بود. فقیه در فیلم "خشت و آینه" به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم گلستان نقش آفرینی نمود. فقیه در دهه ۱۳۵۰ و در سال‌های پس از پیروزی انقلاب ایران از فعالیت در حوزه تئاتر کنار کشید و بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ مدیرکل وزارت ارشاد استان گیلان بود. وی در دهه ۱۳۶۰ بار دیگر به روزنامه اطلاعات بازگشت و فعالیت مطبوعاتی خود را تا آخر عمر ادامه داد.
مسعود فقیه پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری سرانجام صبح یکشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۱ بر اثر ایست قلبی در بیمارستان امام حسین درگذشت.
از مهم‌ترین نمایش‌هایی که مسعود فقیه در آن سال‌ها بازی کرد می‌توان به "آنتیگون" به کارگردانی داود رشیدی، "هملت"، "گربه روی شیروانی داغ" به کارگردانی محمدعلی جعفری و بازی در نمایش "شش شخصیت در جستجوی نویسنده" اثر لوئیجی پیراندلو به کارگردانی پری صابری در سال ۱۳۴۲ اشاره کرد که در این نمایش با فروغ فرخزاد، هم‌بازی بود. گروه هنری پازارگاد به کارگردانی حمید سمندریان نمایش کمدی «طبیب اجباری» اثر مولیر را به روی صحنه برد و در شهرهای تهران، شیراز و آبادان در سال ۱۳۴۳ اجرا شد. فقیه در این نمایش کمدی با پرویز فنی‌زاده، اسماعیل محرابی، سعید پورصمیمی، منوچهر فرید، محمدعلی کشاورز همراهی کرده بود. در سال ۱۳۴۳ وی با پری صابری در نمایش "مرغ دریایی" اثر آنتون چخوف که در انجمن روابط فرهنگی ایران و فرانسه بر روی صحنه رفت، در کنار گلی مقتدر، عباس یوسفیان، پرویز پورحسینی، سعید پورصمیمی، پری صابری، طوسی حائری و محمدعلی کشاورز به ایفای نقش پرداخت.
حاج مختار مشیر دوانی (زاده ۱۲۵۸ خورشیدی) سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
حاج مختار و از پیشگامان احداث قرنطینه، تغذیه بیماران و کمک مالی هنگام شیوع بیماری تیفوس درسال ۱۳۲۰ در هرمزگان بود. در سال ۱۳۱۴ به عنوان نماینده بندرعباس به مجلس شورای ملی رفت (دوره دهم) و این کرسی را تا دوره سیزدهم حفظ کرد. با گشایش مجلس سنا در سال ۱۳۲۸ نیز یک دوره سناتور شد.
غلامحسین بایندر دریادار نیروی دریایی ایران و سومین فرمانده آن نیرو بین سال‌های ١٣٣١ تا ١٣٣٣ بود.
وی همچنین برادر ناوسروان یدالله بایندر، و دریابان غلامعلی بایندر، اولین فرمانده نیروی دریایی ایران بود.
الکساندر ژاردن (؛ زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۶۵) یک تهیه‌کننده فیلم، رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، و کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
از جمله فیلم‌های وی می‌توان به "فان‌فان" و "بله" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فمینا و جایزه اولین رمان شده‌است.
هدایت‌انتقالی (برای هدایت انتقالی)، که به ندرت نیز هدایت متقابل خوانده می‌شود، ویژگی الکتریکی مربوط به جریان عبوری خروجی یک قطعه به ولتاژ در ورودی قطعه است. هدایت عکس مقاومت است.
ادمیتانس‌انتقالی (یا ادمیتانس انتقالی) معادل AC هدایت‌انتقالی است
هدایت‌انتقالی اغلب به عنوان هدایت، "g" ، با یک زیرنویس، m برای "متقابل مشخص می‌شود". به شرح زیر تعریف شده‌است:
برای جریان متناوب سیگنال کوچک، تعریف ساده‌تر است:
واحد SI، زیمنس، با نماد S تعریف می‌شود و ۱ زیمنس = یک آمپر بر ولت است و واحد قدیمی هدایت "mho" (املا وارونه اهم)، نماد، ℧ با همان تعریف را می‌توان جایگزین کرد.
مقاومت‌انتقالی (برای مقاومت انتقالی)، که به ندرت از آن به عنوان مقاومت متقابل نیز یاد می‌شود، دوگان هدایت‌انتقالی است. به نسبت تغییر ولتاژ در دو نقطه خروجی و تغییر جریان از طریق دو نقطه ورودی اشاره دارد و به عنوان r بیان می‌شود:
واحد SI برای مقاومت‌انتقالی به سادگی اهم است.
امپدانس‌انتقالی (یا، امپدانس انتقالی) معادل AC مقاومت‌انتقالی دوگان انتقال است.
برای لامپهای خلأ، هدایت‌انتقالی به عنوان تغییر جریان "صفحه" (آند) تقسیم شده بر تغییر متناظر در ولتاژ "شبکه" (کاتد)، با یک ولتاژ ثابت صفحه (آند) به کاتد تعریف می‌شود. معادله واندر بل رابطه آن‌ها را به شرح زیر تعریف می‌کند:
به‌طور مشابه، در ترانزیستورهای اثر میدانی، و به ویژه ماسفتها، هدایت‌انتقالی هست تغییر در جریان درین تقسیم بر تغییر کوچک در ولتاژ گیت-سورس با ولتاژ درین-سورس ثابت.
با استفاده از مدل شیچمن-هاجز، هدایت‌انتقالی برای ماسفت می‌تواند به صورت زیر بیان شود (مقاله ماسفت را ببینید):
در اینجا "I" جریان DC درین در نقطه بایاس است، و "V" ولتاژ اوردرایو است، که اختلاف ولتاژ بین نقطه بایاسِ گیت-سورس و ولتاژ آستانه (یعنی "V" ≡ "V" -"V") است.
علاوه بر این، هدایت‌انتقالی برای فت پیوندی توسط معادلهformula_6 داده شده‌است؛ که V "ولتاژ گرفتگی" و I حداکثر جریان درین است.
به‌طور سنتی، انتقال قدرت برای فت و ماسفت همان‌طور که در معادلات فوق آورده شده‌است از معادله انتقال هر قطعه و با استفاده از حساب بدست می‌آید. با این حال، کارترایت نشان داده‌است که این کار بدون محاسبه قابل انجام است.
g سیگنال کوچک ترانزیستورهای دوقطبی بسیار متفاوت، متناسب با جریان کلکتور است. تغییر ولتاژ ورودی اعمال‌شده بین بیس-امیتر است و خروجی تغییر در جریان کلکتور بین کلکتور-امیتر با ولتاژ کلکتور-امیتر ثابت است. دامنه معمول آن از ۱ تا ۴۰۰ میلی زیمنس است.
هدایت‌انتقالی برای ترانزیستور دوقطبی را می‌توان به صورت بیان کرد
در اینجا "I" جریان کلکتور در نقطه Q و "V " ولتاژ حرارتی است، به‌طور معمول در دمای اتاق ۲۶ میلی ولت است. برای یک جریان معمولی ۱۰ میلی‌آمپر، "g" ≈ 385 mS. امپدانس ورودی بهره جریان () تقسیم بر هدایت‌انتقالی است.
فان‌فان () یک فیلم کمدی فرانسوی است به کارگردانی الکساندر ژاردن است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد.
از بازیگران آن می‌توان به سوفی مارسو و وینسنت پرز اشاره کرد.
بله () یک فیلم کمدی فرانسوی است به کارگردانی الکساندر ژاردن است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
محمداسماعیل رستمی (زاده ۱۳۳۸ در تهران- درگذشته ۱۳۹۸) سرتیپ دوم ستاد و فرمانده پدافند هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
وی در سال ۱۳۶۰ از دانشکده افسری ارتش فارغ‌التحصیل و به نیروی هوایی منتقل گردیدند و جهت طی دوره تخصصی به فرماندهی آموزش‌های هوایی اعزام و در سال ۱۳۶۲ به عنوان افسر کنترل شکاری پس از طی دوره فارغ‌التحصیل و به فرماندهی پدافند هوایی منتقل شد. رستمی در سال ۱۳۸۷ به فرماندهی پدافند هوایی نیروی هوایی ارتش منصوب شد و آخرین فرمانده آن پیش از تشکیل قرارگاه پدافند هوایی خاتم الأنبیا بود. وی پس از تشکیل قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا تا پایان خدمت در ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران به انجام وظیفه پرداخت.
ورزشگاه کاراجورجه () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر نووی ساد، استان خودمختار وویوودینا، صربستان است. این ورزشگاه در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۴ افتتاح شده‌است و ظرفیت آن ۱۴٬۴۵۸ نفر است. بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال وویوودینا در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
اِیتیز (به کره‌ای: 에이티즈، به انگلیسی: Ateez) یک گروه پسرانهٔ اهل کره جنوبی است که تحت نظر کی‌کیو اینترتینمنت فعالیت می‌کند. این گروه از هشت عضو تشکیل شده‌است: هونگ‌جونگ، سونگ‌هوا، یونهو، یوسانگ، سان، مینگی، وویونگ و جونگ‌هو. آن‌ها در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۸ و با انتشار آلبوم «Treasure EP.1: All to Zero» شروع به‌کار کردند. آن‌ها به عنوان گروه تازه‌کار، جایزه نسل بعدی را در مراسم گلدن دیسک اواردز ۲۰۱۹ دریافت کردند و در (MAMA) ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به‌عنوان انتخاب طرفداران سراسر جهان انتخاب شدند. ایتیز توسط وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری کره به عنوان «رهبران نسل چهارم» لقب گرفتند. آن‌ها سفیران رسمی جهانی فرهنگ و گردشگری کره هستند و رسانه‌های کره‌ای اغلب از ایتیز به عنوان «آیدل‌های پرفرمنس جهانی» یاد می‌کنند.
منسف () غذای سنتی منطقه شام و غذای ملی اردن است.
این غذا با پختن گوشت گوسفند در مایع لبن جمید تهیه شده و با برنج یا بلغور و نان سرو می شود. این غذا در عروسیها ختمها و در رستورانهای اردنی عرضه میشود.
لبن جمید (جامد) یا أقط همان کشک است که از جوشاندن و غلیظ کردن دوغ(لبن) بدست میاید. مشهور ترین آن جمید کرکی و خلیلی است که در شهر کرک اردن ویا در الخلیل فلسطین تهیه می گردد و به عنوان مهمترین جزء در غذای منسف به کار میرود.
پل فونتانا (به انگلیسی: Fontana bridge) نوعی مدار پل است که مبدل ولتاژ به جریان در باند فرکانس گسترده‌ای را پیاده‌سازی می‌کند. مبدلی با ترکیبی از حلقه‌های بازخورد مثبت و منفی، در این پیکربندی پل دربردارد، مشخص می‌شود. این ویژگی به جبران امپدانس ناخواسته برای formula_1 به موازات بار مفید formula_2 وصل شده‌است، کمک می‌کند، که به نوبه خود جریان تحریک formula_3 جاری در بار مفید formula_2 است، را مستقل از مقدار آنی formula_2 نگه می‌دارد. این ویژگی برای ساخت مبدل‌های الکترومکانیکی از مزیت‌های بالایی برخوردار است.
اگر شرط تعادل:
مدار شامل دو تقویت‌کننده تفاضلی است. تقویت‌کننده تفاضلی بالا، که خروجی آن نسبت به پتانسیل زمین گرفته‌شده، دارای بهره واحد است. تقویت‌کننده تفاضلی پایین، که خروجی آن نسبت به پتانسیل زمین گرفته‌شده، از نظر ایدئال بهره بی‌نهایت دارد. تقویت‌کننده‌های عملیاتی معمولی با محدودیت‌هایی در دقت و پهنای باند قابل قبول هستند. همچنین پل فونتانا نیز به نام مدار تزریق جریان جبران شده (Compensated Current Injection Circuit) نامیده می‌شود. ابتدا در سال ۲۰۰۳ توسط جورجیو فونتانا، دانشگاه ترنتو، ایتالیا، با استفاده از یک حل معادله نمادین برای قوانین مدار کیرشهف کشف شد. جزئیات این پل در"Compensated Current Injection Circuit, theory and applications" Giorgio Fontana - Rev. Sci. Instrum. 1332-1337, 74 (3), March 2003.
ArXiv دسترس است.
سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش () یا سرمایه‌گذاری ارزش، یک الگوی سرمایه‌گذاری است، که شامل خرید اوراق بهاداری می‌باشد، که در تحلیل بنیادی، با ارزش به نظر می‌رسد. فلسفه سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش نخستین بار در سال ۱۹۲۸ توسط بنجامین گراهام و دیوید داد مطرح شد. وارن بافت؛ مدیرعامل شرکت برکشایر هاتاوی، از طرفداران سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش می‌باشد. بافت اساس سرمایه‌گذاری ارزشی را خرید سهام با قیمتی کمتر از ارزش ذاتی آنها می‌داند و در طول ۲۵ سال گذشته تحت تأثیر چارلی مانگر، مفهوم سرمایه‌گذاری مبتنی بر ارزش را توسعه داده‌است.
دیوید داد (; – ) اقتصاددان، نویسنده، مدرس دانشگاه، معامله‌گر سهام و سرمایه‌گذار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اولی (; – ) هنرمند، عکاس، و استاد دانشگاه اهل آلمان و یکی از سرشناس‌ترین پیشتازان هنر پرفورمنس بود.
نام اصلی «فرانک اووه لایزیپن» در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۳ در زولینگن به دنیا آمد. وی در دوران زندگی و کار مشترک با مارینا آبراموویچ به شهرت رسید و در طی یک دهه، ۱۴ کار مشترک تولید کردند. آبراموویچ، هنرمند صرب با اجراهای جسورانه‌ای که بدن هنرمند را در معرض خطر قرار می‌داد، از آغازگران پرفورمنس معاصر بود و در آغاز کار در دهه ۱۹۶۰ در یوگسلاوی پرفورمنس را در برابر تئاتر قرار می‌داد و می‌گفت تئاتر نمایش کاذب رابطه‌های انسانی است اما پرفورمنس یک رابطه واقعی را بین بازیگر و تماشاچی، صحنه و خارج صحنه می‌سازد. آثار مشترک او و اولی نیز بدن هنرمند را در موقعیتی آسیب‌پذیر و «در معرض خارج» می‌نهاد.اولی و ماریانا می‌خواستند از طریق هنرشان، «خود» فردی هنرمند را تخریب کنند و یک «موجودیت هنرمند» متکثر بسازند. آخرین کار مشترکشان، «عاشق‌ها»، به مناسبت پایان رابطه‌شان اجرا شد اولی و مارینا در عاشق‌ها ۱۸ آوریل ۱۹۸۸ از دو سوی مخالف دیوار بزرگ چین پیاده‌روی به سوی یکدیگر را آغاز کردند و هر یک پس از حدود ۲٬۴۰۰ کیلومتر پیاده‌روی در میانه دیوار به هم رسیدند و بدون گفتن هیچ حرفی با یکدیگر وداع کردند. اولی که در آمستردام و لیوبلیانا مستقر بود، وی در ۲ مارس ۲۰۲۰ در سن ۷۶ سالگی در لیوبلیانا بر اثر سرطان غدد لنفاوی درگذشت.
مرتضی امین (۱۲۶۱ تبریز - ۱۳۲۶ تبریز) بازرگان آذربایجانی، شهردار تبریز و نماینده این شهر در مجلس شورای ملی بود.
پدرش حاج میرزا شفیع امین‌التجار اصفهانی از بازرگانان تراز اول ایرانی در استانبول بود. پس از مرگ پدر، برادر بزرگترش محسن تجارت او را در استانبول ادامه داد و لقب پدر را به ارث برد و سپس، معتمدالتجار لقب گرفت. مرتضی نیز پیشه پدری را در تبریز ادامه داد و از تجار سرشناس شهر شد.
برادرش میرزا محسن معتمدالتجار از مشروطه‌خواهان برجسته تبریز شد و در دوره‌های دوم و چهارم مجلس شورای ملی به نمایندگی از تبریز به تهران رفت. او همچنین از یاران شیخ محمد خیابانی بود و بعداً نیز از مخالفان جدی رضاخان سردارسپه شد. اما مرتضی در دوران سلطنت رضا شاه در سال ۱۳۱۴ به نمایندگی تبریز در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره دهم) و در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد.
پس از درگذشت میرزا آقا فرشی نماینده دیگر تبریز که به انتخاب مجلس، عضو هیئت ناظران بر بانک ملی و ذخیره نقدی و اسکناس کشور بود، نمایندگان در ۲۹ شهریور ۱۳۱۵ امین را برای تصدی این جایگاه برگزیدند. او در دوره بعدی مجلس نیز به همین سمت انتخاب شد اما پیش از پایان نمایندگی‌اش در سال ۱۳۱۶ شهردار تبریز شد و در نوسازی و بازسازی تبریز فعالیت زیادی کرد.
برادرزاده‌اش دکتر محمدشفیع امین در دوره‌های نوزدهم، بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم مجلس شورای ملی نماینده تبریز شد.
ژان-ماری بیگار (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "و هم‌اکنون … خانم‌ها و آقایان" و "بله" اشاره کرد.
غریبه () یک نوع کلوچه است که در مغرب عربی و دیگر قسمت‌های جهان عرب رواج دارد.
جعفر خواجه‌نوری (۱۲۵۰ - ۱۳۲۱) دولتمرد دوره قاجار و پهلوی و نخستین نماینده فیروزآباد فارس در مجالس قانونگذاری ایران بود.
پدرش عبداللَّه خان از مستوفیان درجه اول دربار ناصرالدین شاه و مادرش مریم خانم عزیزالحاجیه دختر میرزا آقاخان نوری صدراعظم ناصرالدین شاه بود. او نیز وارد شغل خانوادگی شد که همان امور مالی باشد. ابتدا لشکرنویس (مسئول امور مالی) فوج سوادکوه شد، بعد به لشکرنویس‌باشی کرمان و بروجرد و لرستان ارتقاء یافت. چندی کفیل حکومت لرستان و زمانی پیشکار و کفیل حکومت اصفهان بود. در سال ۱۲۹۸ خورشیدی به حکومت قزوین منصوب شد و با کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ دوران حکومتش خاتمه یافت.
خواجه‌نوری در زمان رضاشاه یک بار به حکومت بوشهر و یک بار به حکومت زنجان منصوب شد. در سال ۱۳۱۴ به نمایندگی فیروزآباد فارس در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره دهم). او نخستین نماینده این حوزه انتخابیه بود. چند ماه پیشتر به سبب تخته قاپو شدن عشایر، کرسی‌های ایلات کوچرو در مجلس منحل و کرسی فیروزآباد به جای کرسی ایلات خمسه فارس ایجاد شده بود.
خواجه‌نوری در دو دوره بعد (یازدهم و دوازدهم) نیز نماینده فیروزآباد بود. در انتخابات هیئت رئیسه دوره دوازدهم در آبان ۱۳۱۸ برای نخستین بار به عنوان نایب رئیس مجلس انتخاب شد. در ۱۴ فروردین سال بعد که انتخابات هیئت رئیسه تمدید شد، پس از سه بار رأی گیری، شمار آرای او با سهام‌السلطان بیات برابر شد و برای نخستین بار انتخاب نایب رئیس با قرعه‌کشی انجام گرفت. صدرالاشراف نماینده محلات و وزیر پیشین دادگستری نام‌های آن دو را نوشت و لوله کرد و در ظرفی گذاشت و ابوالقاسم فروهر نماینده تهران و وزیر پیشین کشور، قرعه را کشید که به نام سهام‌السلطان بیات افتاد. پس از آن، نمایندگان برای انتخاب نایب رئیس دوم رأی‌گیری کردند که این بار خواجه‌نوری رأی آورد.
خواجه‌نوری در تابستان ۱۳۲۰ برای بار چهارم به نمایندگی فیروزآباد انتخاب شد و در نوروز ۱۳۲۱ درگذشت. او داماد دکتر علی‌اصغر مؤدب‌الدوله نفیسی و برادر همسر حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری بود.
کلید اثر فشار () نوعی کلید الکتریکی است که بر پایه اثر فشاربرقی بنا شده است.
یونه رومانو (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بینوایان" و "صدای بی رخ" اشاره کرد.
دیپین (به انگلیسی: Deepin، که قبلاً به لینوکس دیپین و هاوید لینوکس معروف بود) یک توزیع لینوکس مبتنی بر شاخه پایدار دبیان است؛ که بر بستر کیوت ساخته شده و دارای میزکار کی دی ای دیپین است که برای توزیع‌های مختلفی مانند آرچ لینوکس، فدورا و مانجارو لینوکس نیز در دسترس و قابل استفاده است. در سال ۲۰۱۹، شرکت هواوی شروع به فروش لپ تاپ‌هایی کرد که دیپین به عنوان سیستم عامل پیش فرض روی آن‌ها نصب شده بود.
دیپین بسیاری از برنامه‌های منبع باز و اختصاصی مانند گوگل کروم، اسپاتیفای و استیم را پشتیبانی می‌کند و در بستهٔ نصبی خود این برنامه‌ها را به صورت پیش فرض دارا می‌باشد. این برنامه همچنین شامل مجموعه نرم‌افزاری از برنامه‌های کاربردی است که توسط دیپین تکنولوژی و همچنین کینگ‌سافت آفیس و CodeWeavers' CrossOver ساخته شده‌اند.
دیپین به دلیل داشتن رابطهٔ کاربری زیبا در بررسی‌های مختلف مورد تحسین واقع شده‌است، در حالی که همچنین به دلیل استفاده از یک سرویس ردیابی آماری در فروشگاه نرم‌افزاری خود که در ژوئیه ۲۰۱۸ حذف شده‌است، مورد انتقاد قرار گرفته‌است
دیپین به‌طور خلاصه از محیط دسک تاپ خود به نام Deepin DE یا DDE استفاده می‌کند که بر بستر کیوت نوشته شده‌است. محیط دسکتاپ دیپین در مطلبی که توسط جک والن برای تک‌ریپوبلیک نوشته شده‌است به عنوان «تنها بهترین دسکتاپ موجود در بازار» توصیف شده‌است. سایر توزیع‌های لینوکس مانند آرچ لینوکس شروع به تلفیق محیط دسکتاپ Deepin در مخازن بسته خود کرده‌اند.
کاتیا فوله‌زا (؛ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۷۶) و والریا گراچی (؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۸۰) یک زوج کمدین ایتالیایی هستند که در فیلم‌ها و نمایش‌های گوناگونی حضور یافتند.
این زوج هنری در یک مدرسهٔ بازیگری در شهر میلان شکل گرفت و نخستین نقش برجسته آنان در سال ۲۰۰۴ میلادی با حضور در برنامه‌های شبکهٔ ایتالیا ۱، رای ۲ و ام‌تی‌وی بود. آنها در سال ۲۰۰۶ به کانال ۵ آمدند و در سال ۲۰۰۷ مجری یک برنامهٔ تلویزیونی با مضمون شوخی‌های عملی شدند.
این زوج هنری در سال ۲۰۱۲ از یکدیگر جدا شدند تا هریک به‌تنهایی به پروژه‌های هنری‌شان بپردازند.
کیکی پالمر (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"رژه عروسی"» و «"نور گیتی"» اشاره نمود.
ماریا گاردنا (؛ ۱۹۲۰ – ۲۰۰۸) یک هنرپیشه و معمار اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "بچه‌ها نگاهمان می‌کنند" اشاره نمود.
لوچانا جیلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هفت دریا به کاله"، "راهزن دمشق" و "ارواح رم" اشاره نمود.
لوچا ساردو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختر سیسیلی"، "مالنا" و "عشق گمشده" اشاره کرد.
لیدیا ویتاله (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بهترین دوران جوانی" و "شام" اشاره نمود.
لیچا نونتس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "جنایت‌های غیرحرفه‌ای" اشاره نمود.
ایزابل روسینووا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون، مدل و خواننده اهل ایتالیا است.
او در سال ۱۹۸۳ میلادی، یکی از دو مجری جشنواره موسیقی سانرمو بود.Giorgio Dell’Arti, Massimo Parrini. "Catalogo dei viventi". Marsilio, 2009. .
از فیلم‌های او می‌توان به "ریمینی ریمینی - یک سال بعد" اشاره کرد.
جیلدا مارکیو (؛ ۹ ژوئیه ۱۸۸۴ – ۲۲ اکتبر ۱۹۵۴) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نامزدشده"، "آن بالابالاها"، "روسینی"، "اودسا در میان شعله‌ها" و "اتصال کوتاه" اشاره کرد.
فیورتا دلفی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"ماجراهای آنابلا"» اشاره نمود.
جورجا سورینا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مجری تلویزیون اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "یک جایی"، "پدر ماتئو" و "جنایت‌های غیرحرفه‌ای" اشاره کرد.
ورژ آقاجانیان () یک سیاستمدار و کارآفرین ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۲۰ تا تاریخ آوریل ۲۰۲۱ سمت شهرداری شهر گلندیل را برعهده داشت. وی همچنین مجری، مفسر تلویزیونی و مدیرعامل شبکه AABC را می‌باشد. وی در آوریل ۲۰۱۷ به عنوان عضو شورای شهر گلندیل برگزیده شد و تا مارس ۲۰۲۲ این سمت را برعهده خواهد داشت. وی با دیانا آقاجانیان ازدواج نموده‌است و دو فرزند دارد. آرسن بایبوردیان کنسول جمهوری ارمنستان در لس آنجلس برگزیده شدن به این سمت را به آقاجانیان تبریک گفته‌است. وی مدرک مهندسی حرفه‌ای کالیفرنیا را دارد.
مارینا پرتسی (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون و هنرپیشه اهل ایتالیا است.
او در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ بابت روابط پر احساسش با والتر زنگا بر سر زبان‌ها بود.Giorgio Dell'Arti, Massimo Parrini. "Catalogo dei viventi". Marsilio, 2009. .
از فیلم‌های او می‌توان به "نجیب و بدجنس" اشاره کرد.
میکائیل سریانی ()، درگذشتهٔ ۱۱۹۹ میلادی، مشهور به میکائیل بزرگ ()، بطریق کلیسای ارتدکس سریانی از سال ۱۱۶۶ تا ۱۱۹۹ بود. شهرت امروز وی بیشتر به دلیل تألیف بزرگترین "وقایع‌نامه‌ی" سده‌های میانه است، که او به سریانی نوشته‌است. از او مطالب مختلف دیگری که به دست خویش نوشته باقی مانده‌است.
زندگی وی را ابن عبری ضبط کرده‌است.Wright, "Syriac Literature", p.250 f. , referencing Bar Hebraeus, "Chron. Eccl." vol. 1, p.575 f. او در حدود سال ۱۱۲۶ در خانوادهٔ کشیشی به نام الیا (الیاس) از خاندان قینداسی در ملطیه به دنیا آمد.Wright, "A short history of Syriac literature", p.250, n.4, referencing Bar Hebraeus, "Chron. Eccles.", vol. 1, 537. عموی او، راهبی به نام آتاناسیوس بود که بعدتر در سال ۱۱۳۶ اسقف عین زربه در کیلیکیه شد.
در آن دوره ملطیه بخشی از قلمرو سلسله ترکمانان دانشمندیه بود، و هنگامی که در سال ۱۱۴۲ متصرفات دانشمندیان به دو بخش تقسیم شد، ملطیه پایتخت یکی از این دو پاره شد. شهر در سال ۱۱۷۸ به تصرف سلجوقیان روم درآمد. کرسیِ بطریقی از قرن یازدهم در صومعهٔ یعقوبیِ «مار برصوما» در نزدیکی این شهر بود.
میکائیل سریانی نویسنده‌ای پرکار بود. وی آثاری در آیین مناجات، آموزه‌های کلیسای یعقوبی و قانون کلیسا دارد. خطبه‌های بیشماری از او به جا مانده، که اکثراً به چاپ نرسیده‌اند. اما شهرت اصلی او به خاطر کتابی است که در تاریخ جهان نگاشته، و طولانی‌ترین و غنی‌ترین وقایع‌نامهٔ به‌جامانده در زبان سریانی است.
این وقایع‌نامه از آغاز خلقت تا زمان میکائیل را پوشش می‌دهد. کتاب از تاریخ‌های کلیسایی قبل از خود که اکنون به دست ما نرسیده استفاده می‌کند - به عنوان مثال، مطالب مربوط به دوران باستان متأخر را عمدتاً از دیونیسیوس تلمحری گرفته‌است. کتاب نسخه‌ای از نقل یوسف فلاوی دربارهٔ یسوع را هم آورده‌است.
سیمونا مارکینی (؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۱) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
او دانش‌آموخته رشتهٔ «ادبیات معاصر» در دانشگاه ساپینزای رم است. وی مابین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ میلادی کارگردان هنری «جشنوارهٔ هنر تودی» بود.Giorgio Dell’Arti, Massimo Parrini. "Catalogo dei viventi". Marsilio, 2009. .
کلیسای یعقوبی (Jacobite Church) اشاره به عقیده پیروان ای فرقه مسیحی دارد که در کلیسای روم شرقی در شورای کالسدون نظر آنها را رد کرد.
این کلیسا مدتی کوتاه پس از تأسیس، مورد آزار و اذیت امپراتوری بیزانسی قرار گرفت چرا که بیزانسی‌ها تنها کلیسای ارتدوکس رومی، را به رسمیت می‌شناختند و از این رو دیگر کلیساهای ارتدوکس و از جمله یعقوبی‌ها به شدت، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند.
عِجل، ضُبیعه و نَمِر نیز از جمله قبایل عرب بودند که در اثر مجاورت مسیحیان بین‌النهرین به آیین مسیحیت گرویدند. این قبایل در زمره مسیحیان نسطوری قرار داشتند. در میان قبایل عرب تنها قبیله طی بود که مذهب یعقوبی را پذیرفتند. بخشی از این قبیله در سواد سکونت داشت. آنان در اختیار لخمیان قرار می‌گرفتند و در شمار سپاهیان ساسانی محسوب می‌شدند. گروهی از آنان پیرو گئورگیوس - جرجیس - اسقف یعقوبی بودند که در سال 742 م. درگذشت. دیر حنظله در عراق متعلق به این قبیله بود.
در سال 636 میلادی، مسلمانان عرب اقدام به تصرف سوریه کردند؛ واقعه‌ای که برای مسیحیان بسیار خوشایند بود چرا که آنان را از زیر یوغ ستم امپراتوری بیزانس می‌رهانید. از این رو آنها از همکاری با مسلمانان دریغ نکردند و مقدم آنان را به عنوان پیام‌آوران آزادی، گرامی داشتند.
با فتح سوریه توسط مسلمانان، تمام مسیحیان آزادی یافتند زیرا تمام فرقه‌های مسیحی از نگاه مسلمانان، اهل کتاب شمرده می‌شدند و بنابر این تحت حمایت مسلمانان قرار گرفتند.
به طور کلی، دوره سیطره مسلمانان بر سوریه برای کلیسای سریانی پر برکت و سرشار از صلح و سلامتی بود و مسیحیان این سامان، در سایه حکومت اسلامی توانستند اسقف نشین‌های خود را توسعه دهند. در همین زمان بود که پاتریارک دیونیسوس، 99 نفر را دستگذاری و تقدیس کرده و به مقام اسقفی منصوب کرد. در این دوره دیرها آباد گردید و تعداد آنها به صدها دیر رسید و کلیساها در سراسر حکومت اسلامی گسترده شد و چنانکه گوستاو لوبون به درستی می‌گوید: تاریخ قومی را مهربان‌تر از عرب‌ها به یاد ندارد.
یعقوبی‌ها در دوره عباسیان حتی این بخت را هم یافتند که در دادگاه بغداد، پست‌های کلیدی و مهمی را به دست آورند.
بر اساس گزارشهای تاریخی، آنها در قرن دوازدهم میلادی دارای دو میلیون پیرو، 20 متروپولیتن و 103 اسقف در سوریه، بین النهرین و قبرس بوده‌اند.
مسائل داخلی و تفرقه در این کلیسا بین سالهای 1364 تا 1394 میلادی، پایه‌های این کلیسا را سست کرد. هجوم اقوام مغول نیز ضربه مهلک دیگری را بر آنان وارد ساخت و به زودی تعداد پیروان این کلیسا به شدت کاهش یافت.
به تدریج و در طی چند قرن، این کلیسا اهمیت خود را از دست داد تا جایی که در قرن هفدهم، تعداد اسقف نشین‌های آنها به 20 اسقف نشین تقلیل یافته بود.
مسیحیان توماسی در هندوستان، که خود را منتسب به توماس مقدس می‌دانند ابتدا در نتیجه تبلیغات نسطوری‌ها به این کلیسا پیوستند. سپس در سال 1599.م و در اثر نفوذ پرتغالی‌ها، مرجعیت کلیسای رم را پذیرفته و به کاتولیکها پیوستند. تقریبا 60 سال بعد، با از بین رفتن نفوذ پرتغالی‌ها در این منطقه، اکثر پیروان این کلیسا به کلیسای یعقوبی سوریه پیوستند.
امروزه کلیسای یعقوبی، اهمیت و جایگاه خود را تا حدود زیادی از دست داده است. بر اساس آمارها، تعداد آنها در خاورمیانه در حدود 200 هزار، در اروپا و آمریکای شمالی و جنوبی در حدود 100 هزار و در جنوب هند بیش از یک میلیون نفر است.
مقر آنان پس از قرنها جابجایی و آوارگی اکنون در دمشق مستقر است که تنها دارای 23 اسقف‌نشین است. آنها در آمریکا یک اسقف‌نشین و در اروپا نیز یک اسقف‌نشین دارند.
این کلیسا که یک کلیسای ارتدوکس به شمار می‌آید در اصول عقاید تا حدود زیادی به کلیسای ارتدوکس شرقی، نزدیک است. مهمترین تفاوت عقیدتی و وجه تمایز این کلیسا از کلیسای ارتدوکس شرقی، اعتقاد آنها به اصول اعتقادی مونوفیزیت است.
شایان ذکر است که یعقوبی‌ها به برزخ معتقد نیستند. آنها برای مردگان نماز می‌گذارند و بر این اعتقادند که فرشتگان، ارواح پاک را به بهشت هدایت می‌کنند. آنها در مورد ارواح ناپاک بر این باورند که این ارواح تا روز جزا تحت سیطره شیاطین قرار دارند.
در این کلیسا در طول روز، چند نوبت نماز برگزار می‌شود. زبان عبادی در این کلیسا معمولا عربی است، هرچند در برخی از کلیساها همچنان از زبان سریانی استفاده می‌شود.[32]
از دیگر ویژگی‌های این کلیسا، اهتمام آنان به روزه است. یعقوبی‌ها به طور کلی، روزهای چهارشنبه و جمعه را روزه می‌گیرند.
افزون بر این، پنج نوبت روزه دیگر نیز در این کلیسا تعریف شده است که عبارتند از:
1.روزه بزرگ: این روزه 49 روز به طول می‌انجامد که به عید رستاخیز مسیح ختم می‌گردد.
2.روزه کوچک: که پیش از تولد مسیح انجام می‌گیرد و مدت آن چهل روز است.
3.روزه نینوی: که سه روز است و سه هفته پیش از ایام روزه بزرگ انجام می‌شود.
4.روزه رسولان: که زمان آن، پنجاه روز پس از جشن پنطیکاست است.
5.روزه مریم عذراء: که پانزده روز به طول می‌انجامد و از ابتدای ماه آگوست آغاز می‌شود.
مسیحیان یعقوبی موظفند در ایام روزه، از گوشت و مشتقات آن پرهیز کنند.
پارتریاک‌ها که همواره از میان راهبان انتخاب می‌گردند،بالاترین مقامات روحانی در این کلیسا هستند.
در این کلیسا، برای هریک از پاتریارکهای مناطق مختلف، عنوانی خاص در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، پاتریارک انطاکیه لقب ایگناتیوس؛ پاتریارک قدس، لقب گریگوری؛ پاتریارک موصل، لقب باسیلیوس و پاتریارک حلب، لقب دیونسیوس را دارا می‌باشند.
ریاست عالی این کلیسا بر عهده پاتریارک انطاکیه است که توسط "مجمع مقدس" انتخاب می‌گردد؛ مجمعی که متشکل از "مافریان" و تعدادی اسقف است.
در رتبه پس از پاتریارک، شخص دیگری قرار دارد که "مافریان کلیساهای شرق" نامیده می‌شود؛ منصبی روحانی که در هیچ کلیسای دیگر وجود ندارد و اختصاص به کلیسای یعقوبی دارد.
مافریان، اسقف الاساقف شمرده می‌شود و دارای تمامی اختیارات پاتریارک است و از همین رو وی می‌تواند اسقفها را منصوب کرده و یا خلع کند.
اسقفها در مرتبه بعدی قرار می‌گیرند. رسیدن به مقام اسقفی مشروط به تجرد است و سن لازم برای رسیدن به این مقام، 35 سالگی است.
کشیش در مرتبه پس از اسقف قرار دارد. اگر کسی پیشتر ازدواج کرده می‌تواند به مقام کشیشی برسد اما اگر همسرش فوت کرد حق ازدواج مجدد را ندارد و باید عزوبت پیشه کرده و به دیر برود. این گونه افراد می‌توانند به مقام اسقفی نیز منصوب شوند اما انتصاب به مقامات بالاتر برای آنها امکان ندارد.
از ویژگیهای این کلیسا آن است که مردم حق دارند، کشیش مورد نظر خود را از میان شماسها انتخاب کنند. اسقف، کسی را که توسط مردم انتخاب شده دستگذاری کرده و به کشیشی منصوب می‌کند.
استفانیا مونتورسی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زندگی ما" و "بیت و قطعات" اشاره کرد.
والنتینا فاگو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"یک عشق بدعت‌آمیز"» اشاره نمود.
ماریا گامبارلی (؛ ۷ آوریل ۱۹۰۰ – ۴ فوریه ۱۹۹۰) یک رقصنده، هنرپیشه ایتالیایی-آمریکایی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "رفیقه‌ها" و "دکتر آنتونیو" اشاره نمود.
برزه یکی از وسایلی بوده‌است که در قدیم برای پخت نان‌های محلی در جنوب ایران از آن استفاده می‌شده‌است. برزه، دارای شکلی دایره مانند بود که ارتفاع آن به حدود ۴۰ سانتیمتر می‌رسید و برای ساخت آن، ترکیبی از گِل شنا (گلی که درنخلستان‌ها یافت می‌شده) دُس (سفال خرد شده که از خرد کردن ظروف سفالی تهیه می‌شده) کمی نمک و نیز مقداری سِنگ (سبوس) آرد گندم ساخته می‌شده‌است. برزه دو دهانه داشت: دهانهٔ بالایی به اسم «دُمَک» که برای خارج شدن دود تعبیه شده بود و دهانهٔ پایین به نام «تیتخ» که جهت قرار دادن هیزم از آن استفاده می‌شده‌است. معمولاً برزه قسمتی از تاقچه مانند با نام «بالک» داشت که در آن روغن و مهوه می‌گذاشتند. البته از گرمای حاصل از بالای دمک برای پختن غذا استفاده می‌کردند.http://mldl.ir/?p=85
ماریا لوئیزا د کرشنتسو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
شورای نظامی قنیطره یک ائتلاف شورشی وابسته به ارتش آزاد سوریه است که با موشک‌های ضد تانک بی جی ام-۷۱ تاو ساخت آمریکا مسلح شده‌است. این گروه در استان قنیطره فعالیت می‌کند. رهبر این گروه، سرتیپ عبدالله البشیر النعیمی در ۱۶ فوریه ۲۰۱۴ به عنوان رئیس ستاد شورای عالی نظامی ارتش آزاد سوریه (SMC) منصوب شد.
مارگارت روپر (۱۵۴۴–۱۵۰۵) نویسنده و مترجم انگلیسی بود. روپر، دختر ارشد توماس مور، به عنوان یکی از فاضل‌ترین زنان در انگلیس قرن شانزدهم شناخته می‌شود. او برای پارسامنشی، فرزندیِ خلف و همچنین موفقیت‌های علمی‌اش تجلیل می‌شود. مشهورترین نوشته‌های منتشر شدهٔ روپر، ترجمهٔ کتاب "Precatio Dominica (رساله‌ای پیرامون ادعیهٔ مسیح)" نوشتهٔ اراسموس از لاتین به انگلیسی است"." علاوه بر این، او رساله‌های منظوم و نامه‌های انگلیسی بسیاری و همچنین رساله‌ای به نام "چهار نکتهٔ آخر (The Four Last Things)" به طبع رساند. او همچنین "تاریخ کلیسایی" یوسبیوس را از یونانی به لاتینی ترجمه کرد.
مارگارت مور فرزند ارشد سر توماس مور و جوانا «جین» کولت بود. کولت دختر یک نجیب‌زادهٔ اهل اسکس بود که در سال ۱۵۱۱ به علل نامعلوم درگذشت. محتمل است که مارگارت در کلیسای سنت استفان، که روبروی خانهٔ خانوادهٔ مور قرار داشت غسل تعمید یافته باشد. علاوه بر مارگارت، جوانا چهار فرزند دیگر نیز داشت: الیزابت، سیسیل و جان. خانوادهٔ مور اندکی پس از تولد مارگارت، دختر همسایهٔ تازه درگذشته‌ای را نیز به نام مارگارت گیگز، به فرزندی پذیرفتند.
پس از مرگ کولت، مور با آلیس میدلتونِ بیوه ازدواج کرد. ازدواج مور با میدلتون برای مارگارت و خواهر و برادرهایش یک خواهر ناتنی به نام آلیس به همراه آورد. ازدواج آلیس میدلتون و تامس مور فرزندی نداشت. روپر بیشتر دوران کودکی خود را در بارج در باکلزبری سپری کرد. در ۱۵۲۴، خانوادهٔ روپرها و مورها به باتس کلوز در چلسی، میدلسکس نقل مکان کردند. باتس کلوز یک عمارت بزرگ و جادار روبروی رودخانهٔ تیمز بود که توسط سر توماس مور در جایی ساخته شده بود که متعاقب آن به تصرف خانوادهٔ بوفورت درآمد. در آنجا، اراسموس، یکی از دوستان نزدیک مور، روزهای خوش بسیاری را سپری کرد، و هانس هولبین پسر برخی از بهترین پرتره‌های خود را آنجا نقاشی کرد.
روپر اولین توانایی‌های فکری فوق‌العاده‌اش را عمیقاً وقف خداپرستی کرد و از منش او به «دوست داشتنی‌ترین و مهربان‌ترین» استناد می‌کنند. او و خواهران و برادرانش تحت سنت موروثی انسان‌گرایی (اومنیسم) توسط مور و معلم سرخانه‌شان ویلیام گونل تحصیل کردند. روپر در یونانی و لاتینی، نظم و نثر، فلسفه و تاریخ مهارت داشت و از دانش جامعی در موسیقی، علم حساب و برخی علوم دیگر برخوردار بود. مور در نامه‌هایش، به وضوح ابراز تمایل می‌کند که دخترانش را هم به اندازهٔ پسرانش تحصیل دهد. در تربیت فرزندانش، تأکید می‌کرد که بهترین راه برای آموزش زبان، ترجمه است، این موضوع کار روپر را که بعدها به ترجمه روی آورد تسهیل کرد. مور از آموزش دختران در محدودهٔ مشخصی حمایت می‌کرد؛ از دیدگاه او هر کاری که زنان انجام می‌دادند می‌بایست در فضای خصوصی باقی می‌ماند.
مارگارت در ۱۵۲۱ با ویلیام روپر در الثام، کنت ازدواج کرد و آنها خانه خود را در در الثام بنا کردند.Daniel Lysons, "Eltham" entry, in "The Environs of London: Volume 4, Counties of Herts, Essex and Kent" (London, 1796), pp. 394-421. [accessed 26 May 2017]. from "British History Online" () او، همانند خانواده‌اش، پیرو اخلاق و اصول کلیسای کاتولیک روم بود. گفته می‌شود با ازدواج با ویلیام، که یک لوترین بود، وی را به آیین پدرانش بازگرداند. ویلیام، پسر جان روپر، یک کارمند عالی‌رتبهٔ دادگاه و مالک ملک بزرگی در الثام بود. روپر و همسرش پنج فرزند داشتند: الیزابت (۱۵۶۰–۱۵۲۳)، مارگارت (۱۵۸۸–۱۵۲۰)، توماس (۱۵۹۸–۱۵۳۳)، مری (مرگ:۱۵۷۲) و آنتونی (۱۵۹۷–۱۵۴۴). دختر سوم روپر، مری نیز به خاطر ترجمه‌هایش مشهور است. ویلیام روپر (که توماس مور او را «پسر روپر» می‌خواند) اولین زندگینامهٔ این دولتمرد را به طبع رساند، اما ادای احترام وی به پدرِ همسرش به قدر تلاشهایی که همسر او مارگارت برای پدرش کشید در یادها نمانده‌است. زندگی‌نامهٔ توماس مور نوشتهٔ ویلیام روپر از آن جهت حائز اهمیت است که ویلیام از نزدیک شاهد اختلاف نظر مشهور هنری هشتم و مور بوده‌است.
روپر اولین زن غیر سلطنتی بود که ترجمه‌ای را منتشر کرد. این ترجمهٔ او از اثر لاتین، "Precatio Dominica" نوشتهٔ اراسموس بود. اراسموس آنچنان تحت تأثیر مهارتهای او قرار گرفته بود که کتاب "تفسیری از سرودهای پرودنتیوس" را به او تقدیم کرد. گفته می‌شود اراسموس نوشتن کتابٰ "The Praise of Folly" ("ستایش دیوانگی)" را بیشتر در بازدیدهای باکلزبری انجام داده‌است. او در "ستایش دیوانگی"، به تفصیل از توماس مور و دوستی‌اش با او یاد می‌کند. در ۱۵۲۴، روپر ترجمه‌ای از اندیشه‌های اراسموس دربارهٔ ادعیهٔ مسیح را نیز به پایان رساند.
In a letter, Roper mentions her poems, but none are extant. Lost work of Roper's also include her Latin and Greek verses, Latin speeches, her imitation of Quintilian, and her treatise, "The Four Laste Thynges."
ترجمه‌های روپر را می‌توان عاملی جهت تسهیل بحث معاصر میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها دانست. جیمی گودریچ، نویسنده "مترجمان وفادار: نویسندگی، جنسیت و مذهب در بدو انگلستان مدرن،" به بررسی این رابطه توسط ترجمهٔ روپر می‌پردازد. در میانهٔ گفتمان اراسموس مبنی بر اینکه آیا او از گسترش لوترانیسم حمایت یا آن را رد می‌کند، ترجمهٔ روپر از "رسالهٔ اراسموس" موشکافانه مورد بررسی قرار می‌گیرد و به آن به عنوان مدرکی مبنی بر حمایت مقامات انگلیسی از اراسموس استناد می‌شود.
رابطهٔ روپر با پدرش، توماس مور، مشهور است و اغلب از آن به عنوان نمونه‌ای از وفاداری خانوادگی یاد می‌شود. مور اغلب از روپر به عنوان «عزیزترین مگ من» یاد می‌کرد.
روپر در دوران حبس مور در برج لندن مرتب به ملاقات او می‌رفت. تامس کرامول به این بازدیدها رضایت می‌داد به این امید که روپر پدرش را به پذیرش قدرت مطلقهٔ پادشاه ترغیب کند و از اعدام جلوگیری شود. روپر طی بازدیدهای خود از مور، نامه‌ها و چیزهای دیگری را به داخل و خارج از برج قاچاق می‌کرد. از روپر به خاطر پروندهٔ به جا مانده از نامه‌های دست‌نوشتهٔ مور در برج لندن تقدیر می‌شود.
توماس مور در ۱۵۳۵ به دلیل امتناع از به رسمیت شناختن ازدواج جدید هنری هشتم و عدم بیعت با او به عنوان ریاست کلیسای انگلستان (۱۵۳۴)، گردن زده شد. پس از آن، سرِ او را به مدت یک ماه بر روی سرنیزه در پل لندن آویزان کردند. روپر با رشوه دادن به مردی که بنا بود آن را به رودخانه بیاندازد سر مور را پس گرفت. او آن را تا زمان مرگ در سن ۳۹ سالگی در ۱۵۴۴ حفظ کرد. پس از مرگ وی، ویلیام روپر مسئولیت نگهداری از سر را بر عهده گرفت و آن را با او دفن کردند.
پس از اعدام مور، نزدیکان و بستگان او را نیز خائن انگاشتند. روپر با استخدام جان هریس منشی قدیمی مور، به جمع‌آوری و بازآفرینی نوشته‌های مور اقدام نمود تا با استفاده از نوشته‌های خود او، برائت او از خیانت را ثابت و نامش را از این اتهامات پاک کند.
روپر در ۱۵۴۴ درگذشت و در کلیسای چلسی به خاک سپرده شد، «احتمالاً به همراه سر پدرش». شوهرش که سی و سه سال بعد از مرگ او زنده ماند، هرگز دوباره ازدواج نکرد و با وقف زندگی خود به آموختن، نیکوکاری و تقوا، یاد و خاطرهٔ او را زنده نگهداشت. پس از مرگ شوهرش، روپر درمقبره‌ای متعلق به خانوادهٔ روپر، در قبرستان سنت دانستن، کانتربری به خاک سپرده شد.
لرد آلفرد تنیسون، در کتاب "رؤیای زنان عادل،" از مارگارت روپر به عنوان نماد وفاداری و عشق خانوادگی یاد می‌کند.
در نمایش مشهور رابرت بولت "مردی برای تمام فصول """، مارگارت و ویلیام روپر شخصیتهای اصلی بودند. بولت در این نمایش روپر را دوشیزه‌ای زیرک و مقتدر و بیست و چند ساله توصیف می‌کند. در فیلم مردی برای تمام فصول (۱۹۶۶)، سوزانا یورک نقش او را ایفا می‌کند.
در نمایش تلویزیونی تودروها ("The Tudors") در ۲۰۰۷ که به سلطنت هنری هشتم می‌پردازد، جما ریوز نقش مارگارت روپر را بازی می‌کند. این نمایش اندکی بیشتر به مخالفت مور با هنری هشتم می‌پردازد.
در ""، از مینی‌سریال‌های انگلیسی ۲۰۱۵، اما هیدلستون روپر را با پدرش هنگام کار بر روی ترجمه‌ها و مکاتبات خود، و همچنین مکالمات محافظه‌کارانه و خطرناکش با توماس کرومول به تصویر کشیده‌است.
ملیسا کیمنتی (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "چینو" اشاره کرد.
نیکولتا ریتسی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اولین شب آرامش" و "گاما" اشاره کرد.
آپارتمانی برای سه نفر () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی کارلو وردونه است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
والریا میلیلو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "یادداشت‌های عشق" اشاره نمود.
یادداشت‌های عشق () یک فیلم عاشقانه ایتالیایی-فرانسوی به کارگردانی میمو کالوپرستی است که در سال ۱۹۹۸ میلادی منتشر شد.
توماس جوئل باپ (; – ) ستاره‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
در تاریخ ۲۷ فوریه سال ۲۰۲۰، در اوج عملیات فجر ادلب ۲، نیروی هوایی سوریه و احتمالاً نیروی هوایی روسیه، دو حمله هوایی علیه کاروان ارتش ترکیه در بلیون، ادلب انجام دادند. به گفته رئیس‌جمهور ترکیه رجب طیب اردوغان، این حملات منجر به کشته شدن ۳۴ سرباز ترک شد، در حالی که دیگر منابع نزدیک به ترکیه اعلام کردند که این حملات منجر به کشته شدن ۵۰ تا ۱۰۰ سرباز ترک شده‌است، و باعث شد که این حمله به مرگبارترین حادثه برای ترکیه از زمان شروع مداخله آنها در جنگ داخلی سوریه تبدیل شود. بین ۳۶ تا ۶۰ سرباز نیز زخمی شدند که از این تعداد ۱۶ نفر در وضعیت بحرانی قرار دارند. این حمله تبدیل به یکی از مرگبارترین حملات علیه نیروهای ارتش ترکیه در خارج از خاک این کشور از زمان مداخله نظامی ترکیه در قبرس شد. این حملات منجر به آغاز عملیات سپر بهار توسط نیروهای مسلح ترکیه در استان ادلب شد.
حوالی ساعت ۱۱ صبح روز ۲۷ فوریه سال ۲۰۲۰، دو فروند جنگنده روسی سوخو-۳۴ و دو فروند جنگنده سوری سوخو-۲۲ بمباران شدیدی را علیه نیروهای هیئت تحریر الشام در حومه جنوبی استان ادلب سوریه آغاز کردند. به گفته منابع روسی، پس از ساعت ۱ بعد از ظهر، نیروهای ترکیه با استفاده از سامانهٔ پدافند هوایی همراه بیش از ۱۵ حمله علیه جت‌های روسی و سوری انجام دادند، که گفته می‌شود برخی هواپیماهای روسی هنگام فرار از آتش سامانهٔ پدافند هوایی آسیب دیدند.