moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فارسیِ بیضایی از نوجوانی تحتِ تأثیرِ سبکِ خراسانی و نمونه‌های سرشناسِ کهن و هم‌روزگارش، یعنی فردوسی و مهدی اخوان ثالث، و نیز نثرِ روزگارِ بازگشتِ ادبی از جمله در کارِ عبداللطیف طسوجی و سپس‌تر نوشته‌های کهن‌تری مانندِ "سفرنامه"ٔ ناصر خسرو و "تاریخِ بیهقی" و "گلستان"ِ سعدی و متونِ پارسیِ میانه و ترجمه‌های ابراهیم پورداوود نیز، پرورش یافت؛ و بدین ترتیب نه تنها در زبان، که از لحاظِ موضوع نیز برخی از آثارش را با کارهای نمایشنامه‌نویسانِ فرارودی چون ساتم الغ‌زاده نسبتی هست. بعدها بیضایی خود از پارسی‌گویانِ صاحب سبک و زبان‌آور شد و در نثرِ غیر«معیار» ِ نوینِ فارسی آوازه‌ای یافت، چنان که پژوهندگان در زبانش کتاب‌ها و مقالات نوشتند و مخالفانِ فکریش برای بهره بردن از زبانش در فیلمی چون "محمّد رسول‌الله" (۱۳۹۴) به شاگردش متوسّل شدند. زبانِ نمایشنامه‌های بیضایی به شاعرانگی نامور بوده است. حسن ذوالفقاری شکوهِ نمایشنامه‌های بیضایی را از «تسلّط و اشراف» ِ او «بر فرهنگ و ادبیات کهن ایران» می‌دانست. آیدین آغداشلو نثرِ بیضایی را «از فاخرترین نمونه‌های نثر فارسی» دانسته که گواه و نمودارِ پایندگیِ زبانِ فارسی به واسطهٔ «زایش‌های متعدّد» است. سخنورانِ دیگری نیز تحتِ تأثیرِ کارِ بیضایی واقع شده و درباره‌اش سخن گفته‌اند. اوژن یونسکو "هشتمین سفر سندباد" (۱۳۴۳) را ستودهکامیابی مسک، احمد. سخنرانی در ششمین نشست از سلسله نشست‌های هجدهمین جشنواره تیاتر تجربه: «تئاتر دهه‌ی چهل با محوریت آثار و اندیشه‌های استاد بهرام بیضایی». ۱۸ بهمنِ ۱۳۹۶. پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران. و عبّاس جوانمرد این را «بالنده‌ترین نمایشنامه‌ی اصیل ایرانی» و ادامهٔ عالیِ کارِ میرزا آقا تبریزی شمرده و بر آن بوده است که به لحاظِ شگردِ تغییرِ صحنه‌ها با کارهای شکسپیر و لوپه د وگا و پدرو کالدرون و گئورگ بوشنر و برتولت برشت همسری می‌کند. حمید سمندریان نیز "فتحنامه‌ی کلات" (۱۳۶۱) را «فوق‌العاده» می‌دانسته و بر آن بوده که «اگر خوب اجرا شود، با تراژدی‌های جهانی قابل رقابت است!» احسان یارشاطر نمایشنامه‌های عروسکیش را شعرِ نمایشی‌شده گفته. نجف دریابندری تشخّصِ سبکِ بیضایی را از اسبابِ نیکوییِ کارش دانسته است. هوشنگ گلشیری دربارهٔ زبانِ "پهلوان اکبر می‌میرد" (۱۳۴۲) کنجکاو بوده است و سیمین بهبهانی، از پسِ تماشای "افرا" در ۱۳۸۶، کارِ بیضایی را همچون «ادامه و تکامل آثار غلامحسین ساعدی و اکبر رادی» آفرین کرد.
بیضایی نمایشنامه‌نویسیِ جدّی را در آغازِ دههٔ ۱۳۴۰، پس از چند آزمونِ ذوقی پیش‌تَرَک در مدرسه چون "اژدهاک" و "آرش" که سپس‌تر «برخوانی» نامیدشان، آغاز کرد؛ و این هنگامی است که «جهان نمایش را به تصادف کشف می‌کند» – با تماشای یک تعزیه در گیلیاردِ شهرستانِ دماوند. نمایش‌هایی مانندِ "بلبل سرگشته"ٔ علی نصیریان هم در تحریکِ ذوقِ بیضاییِ جوان سهم داشته. و هرچند پیدایشِ نهادهایی چون گروهِ هنرِ ملّی و سازمانِ بالهٔ ملّیِ ایران هم‌زمان بود با آغازِ جوانیِ بیضایی، بیشترِ توجّهِ او معطوف به گونه‌ها و گرایش‌هایی از نمایش شد که کمتر اعتنای برگزیدگانِ حکومتی و چپ‌گرایانِ مخالفِ حکومت را برمی‌انگیخت: نمایشِ مشرقی، نمایشِ عامیانهٔ ایرانی و . . . . سالِ ۱۳۴۱ "مترسکها در شب و عروسکها" را چاپ کرد، و در درسِ تئاترِ جرج کویین‌بی در انجمنِ فرهنگیِ ایران و آمریکا شرکت کرد. سراسرِ دههٔ ۱۳۴۰ را – جز کار در ادارهٔ هنرهای دراماتیک و پژوهش دربارهٔ نمایش‌های آسیایی – به نگارش و نمایش یا دستیاری در نمایشِ متن‌های خود گذراند. جایی گفته که هر نمایشنامه را با این هدف می‌نویسد که به صحنه بَرَد؛ و در واقع همان‌طور که شرایط نگذاشته تا بیشترِ فیلمنامه‌هایش را فیلم کند، همین‌طور مانعِ به نمایش درآمدنِ بسیاری از نمایشنامه‌هایش نیز شده‌است. جز تولیدِ نمایش، تماشای نمایش هم از دلبستگی‌های بیضایی بوده است، حتّی تماشای فوتبال در تلویزیون.
شیوهٔ کارِ بیضایی در تئاتر نزدیکی‌هایی با شیوهٔ تورنتون وایلدر و برتولت برشت و علی نصیریان و دیوید ممت و اهالیِ نمایش‌های سنّتی و عامیانه و آیینیِ مشرق‌زمین در سده‌های پیش از خودش (و آرمان‌های ستایندگانِ نظریِ ایشان، از ادوارد گوردون کریگ و آناندا کوماراسوامی و آنتونن آرتو و سیّد حسین نصر و دیگرها)مثلاً در «بازیگر و فوق عروسک» (۱۹۰۸ میلادی) و مقدّمهٔ "The Mirror of Gesture" (۱۹۱۷ میلادی) و "تئاتر و همزادش" (۱۹۳۸ میلادی) و "هنر و معنویت اسلامی" (۱۹۸۷ میلادی) داشته، ولی با کارِ نوگرایانی از قبیلِ کنستانتین استانیسلاوسکی و مخصوصاً پیروانِ ایرانیش چون عبدالحسین نوشین و مصطفی اسکویی تا حدودِ زیادی ناهمانند شمرده می‌شود. او واقع‌نمایی را بسنده نمی‌دانسته و صحنه را نیز به‌طورِ واقع‌نما نمی‌آراسته؛ و بارِ نمایش را به دوشِ بازیگر می‌افکنده است. همچون بعضِ هم‌روزگارانش،چون محمّد بهمن‌بیگی () و آگوستو بوال ("تئاترِ قانونگذار") و مارتا نوسبوم () قائل به کارِ اجتماعیِ تئاتر بوده.«صحنه نمایش می‌تواند دوره‌های تاریخی را متحول کند» (۱۳۸۲) سوسن تسلیمی کارِ بیضایی با بازیگر را در تئاتر و سینما به کارِ اینگمار برگمان مانند کرده و از بداهه‌پردازیِ آربی اوانسیان بسیار متفاوت دانسته است. محمّدعلی سپانلو و ناهید طباطبایی و علاء محسنی به تأثیرِ سینما در کارِ تئاتری بیضایی اشاره کرده‌اند − هرچند او خود دستِ کم در موردِ "بانو آئویی" در کار بودنِ چنین تأثّری را نپذیرفته است. تقطیعِ صحنه‌ها در مهم‌ترین کارهای بیضایی همانندِ تقطیعِ سینمایی در یک چشم‌به‌هم‌زدن است، نه با بستن و گشودن پرده و تغییرِ آرایشِ صحنه. بسیاری از این اندیشه‌ها را هم‌زمان یا بعدها بعضی از کارگردانانِ مغرب‌زمین نیز آزمودند یا به صورتِ نظریّه درآوردند، و از این جمله‌اند یرژی گروتوفسکی و پیتر بروک و آریان منوشکین و یوجینیو باربا؛ همچنان که نویسندگانی چون تام استوپارد نیز سپس‌تر به نقّالیِ ایرانی عطفِ توجّه کردند. بدایعِ بیضایی در نمایش در بازیابی و بازاَندیشی و بازسازیِ جریان‌هایی بوده که در درازنای تاریخْ گسسته و ناتمام رها یا گم شده و به بار ننشسته یا به بیراهه رفته، همچنان که آزمون‌های مایگانی او در بازیابیِ گمشده‌های به عمدای تاریخی است که به گمانش تجدیدِ نظر می‌خواهد؛ و از این حیث بیضایی نیز گویی مانندِ شکسپیر سرِ آن دارد – هرچند نه به زمانه‌سازی و دریغ از گذشته‌ای «خوب و خوش» خوردن، بلکه با زمانه‌ستیزی و بیزاری از تاریخ – که نهادهای زخمی یا فروهشته و خاطراتِ فرهنگی را بیرون بکشد و مطالعه و افشا و نو و درست کند و به آیندگان سپارد.Greenblatt, Stephen. "Hamlet in Purgatory". Princeton University Press. 2013. p. xiv. از این لحاظ گاهی کارِ بیضایی و کارِ محمّدرضا شجریان را به همدیگر مانند کرده‌اند.مثلاً: نوآوری‌های بیضایی در تئاتر با نوآوری‌هایش در سینما نیز بی‌ربط نبوده و فیلم‌های کامیابی از اندیشهٔ اجراییِ بیضایی سرچشمه گرفته؛ ولی در سینما نیز بیضایی از بیشترِ اقتباس‌های دیگران از فیلمنامه‌هایش ناخشنود بوده و حاصلِ کارشان را چندان نپسندیده‌است.
تجربه‌گرایی ویژگی‌ای برجسته در سینمای بیضایی بوده است؛بیضایی خود را «یک شاگرد همیشگی سینما» می‌دانسته است. () و از همین رو از فیلم‌سازانِ هنری به شمارَش آورده‌اند. بیضایی سینما را از نوجوانی با فیلم دیدن آغاز کرد: از مدرسه می‌گریخت و به سینما می‌رفت. مقالاتِ سینمایی نیز می‌خواند. در سینه کلوبِ ایران و کانونِ فیلمِ وزارتِ فرهنگ بعضی از فیلم‌های برجستهٔ تاریخِ سینما را تماشا کرد و با کسانی چون هوشنگ کاووسیِ جوان و داریوش مهرجوییِ نوجوان نیز آشنا شد. سالِ ۱۳۴۱ یک فیلمِ هشت‌میلیمتریِ سیاه‌وسفیدِ چهار-دقیقه‌ای ساخت. چند فیلمِ کوتاهش از دههٔ ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ گم شده‌است. فیلمنامه‌ها و طرح‌های فراوان نوشت. سالِ ۱۳۴۹ به دعوتِ کانونِ پرورشِ فکریِ کودکان و نوجوانان فیلم کوتاهِ "عمو سیبیلو" را کارگردانی کرد؛ و ناگزیر از ساختنِ "عیّار تنها"، که مقدور نمی‌شد، چشم‌پوشید. در دههٔ ۱۳۵۰ گروهِ فیلمِ لیسار را پایه گذاشت. از نخستین فیلمِ بیضایی جز خاطراتی بر جای نیست – نادر ابراهیمی در آبانِ ۱۳۴۹ پس از تماشای "عمو سیبیلو" از آن فیلم چنین یاد آورده:
مورّخانِ سینما بیضایی را – همراهِ فیلم‌سازانِ دیگری چون خسرو هریتاش و رضا میرلوحی و منوچهر طیّاب و داوود ملّاپور از هم‌سالانش و ابراهیم گلستان و فرّخ غفّاری و نصرت کریمی و جلال مقدّم و مصطفی فرزانه از نسلِ پیشین و شهیار قنبری و شهرزاد و کیانوش عیاری و رخشان بنی‌اعتماد و ایرج طهماسب و کمال تبریزی و بهروز افخمی و داوود میرباقری از نسل‌های پسین – از پیش‌آهنگانِ آنچه بعضی سپس‌تر «موجِ نوی سینمای ایران» نامیدند (در مقابل فیلم‌های عامّه‌پسندِ موسوم به «فیلمفارسی») به شمار می‌آورند؛ و فیلمِ "رگبار" را در گشایشِ راهی نو در سینمای ایران از فیلم‌های پیشگام و مؤثّر می‌شمارند. صاحب‌نظرانِ دیگری هم که به پیدایشِ «موجِ نو»یی در سینمای ایران باور ندارند یا فیلم‌های گروهِ خاصّی از فیلم‌سازانِ منسوب بِدان را نمی‌پسندند فیلم‌های بیضایی را مهم دانسته‌اند. مثلاً خسرو دهقان بیست‌وپنج سال پس از ساخته شدنِ "رگبار" مقاله‌ای دربارهٔ آن را چنین آغاز کرد که: «"رگبار" در تاریخ سینمای ایران ماندگار است» و احمدرضا احمدی کارِ سینماییِ بیضایی (و ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی و علی حاتمی و امیر نادری) را به خاطرِ نگاهِ غیرتوریستی برتر از کارِ «کارگردان‌های از فرنگ برگشته» (فریدون رهنما و هژیر داریوش و احمد فاروقی قاجار) ارزیابی کرده است.
بیضایی، جز تاریخِ نمایش، از فیلم‌سازانِ گوناگونی هم تأثیر پذیرفته است: دی. دبلیو. گریفیث و سرگئی آیزنشتاین و فریتس لانگ و آلفرد هیچکاک و اورسن ولز و جان فورد و روبرتو روسلینی و آکیرا کوروساوا و اینگمار برگمان چند نمونهٔ برجستهٔ غیرایرانی هستند که خود ازشان نام برده است. او از فیلم‌هایی چون "هملت"ِ لارنس الیویه و "نامه‌ای از زنی ناشناس" و "طلسم‌شده" نیز یاد کرده است. ابراهیم گلستان کانونِ فیلم را آبشخورِ سینماییِ بیضایی شناخته و محمود دولت‌آبادی بر این باور بوده است که فیلمِ "قیصر"ِ مسعود کیمیایی نیز اثرِ محسوسی در بیضایی بر جا گذاشت و در گرایشش به سینما بی‌تأثیر نبود. ناصر تقوایی دربارهٔ بیضایی آورده:
و حمید دباشی فصلِ مربوط به بیضایی را در کتابِ "Masters & Masterpieces of Iranian Cinema" (۲۰۰۷ میلادی) چنین آغاز می‌کند که آن هنگام که دفترهای تاریخِ معاصرِ ایران فراهم آید، بیضایی هم‌پایهٔ حافظ خواهد بود. فریدون جیرانی بیضایی را، با داریوش مهرجویی و علی حاتمی، نمونهٔ استعدادِ «تلف‌شدهٔ جهان سوّمی» و تصویرگرِ «شکست» دانسته است. ایرج رامین‌فر او را «مهم‌ترین و تأثیرگذارترین کارگردانِ مؤلّف در تاریخ سینمای پیشرو و نوین ایران» گفته است. دیگرانی چون دیوید رابینسون و ساموئل خاچیکیان و فرّخ غفّاری و محمّدعلی کشاورز و هوشنگ آزادی‌ور و علیرضا داوودنژادhttps://cinemacinema.ir/?p=34635 و بهمن مقصودلو و ریچارد پنیا و اولیویه آسایاس و بهرام دبیری نیز دانایی و تواناییِ سینماییِ بیضایی را آفرین کرده‌اند؛ عبّاس کیارستمی و فرهنگ معیّری و سهراب شهید ثالث و امیر نادری به استادیش شناخته‌اند«بهرام بیضایی شاید تنها کارگردانی باشد که، رسماً، هنگام حجت از او، لقبِ «استاد» را پیش از نام‌اش می‌آورند.» (آزرم، محسن و شیرین معروفی. «تجربه و دیگر هیچ: نگاهی به اصیل‌ترین تجربه‌های جسارت‌آمیز روایتی در سینمای حرفه‌ای ایران». "نقد سینما". شماره ۲۵. ۱۳۸۰. ص ۲۴.) نیز: و هوشنگ طاهری و غزاله علیزاده و ابراهیم حاتمی‌کیا اندیشه‌هایش را بزرگ داشته‌اند؛ نجف دریابندری و رضا کیانیان و حسین یاری"نقد هفت" تشخّصِ سبکش را ستوده‌اند و میهن بهرامی و شهلا لاهیجی نوآوری‌های مایگانی کارِ سینماییش را ارزشمند گفته‌اند. اکبر رادی زبان سینمایی بیضایی را در تصویر و دیالوگ دارای «مقداری رنگ و بوی فرنگی» می‌دانست و نادر نادرپور نیز فیلم‌های بیضایی را «فرنگی و پاپیونی» وصف کرده؛ و آیدین آغداشلو و رضا کیانیان آن‌ها را اکیداً «ایرانی» می‌دانسته‌اند.
بیضایی فقط فیلمنامه‌های خود را فیلم کرده و بیشترِ کارهای فیلم را نیز – از تقطیع و تدوین و قاب‌بندی و غیره – خود عهده گرفته‌است. آیدین آغداشلو گفته که بیضایی «اگر رضایت می‌داد کار نویسنده‌ی دیگری را تبدیل به فیلم کند، شاید به موفقیت بیشتری می‌رسید . . . .» در شیوهٔ کارش آورده‌اند که «بیضایی وقتی کاری را شروع می‌کند آن را در ذهن به پایان رسانده است» (جمشید لایق)، و «با روشی کاملاً مشخص و از پیش فکرشده، حتی گاهی نقاشی نمای مورد نظر را با جزئیات در کنار دکوپاژش داشت» (واروژ کریم‌مسیحی) و «او فیلم را . . . در ذهنش به صورت تدوین‌شده می‌بیند. وقتی می‌رود پشت دوربین، تصویری را که می‌خواهد . . . فیلمبرداری می‌کند» (سوسن تسلیمی). از این لحاظ آنچه «کمال‌گرایی» بیضایی نامیده می‌شود متفاوت است از مثلاً شیوهٔ کمال‌گرایانهٔ استنلی کوبریک. در شیوهٔ کارش با بازیگر هم محمّدعلی کشاورز گفته که «به تمرین کردن خیلی معتقد است و بازی خوب را در تمرین مداوم می‌بیند.» او گرفتاری‌های اجتماعی و نبودنِ امکان فیلم‌سازی در دوره‌های بلند زمانی را در آنچه بعضی منقّدان «فن‌زدگی» یا «صورت‌گرایی» یا «تصنّع» ِ آثارش می‌شمارند مؤثّر دانسته است. پرویز دوایی و بهمن مقصودلو و ناصر تقوایی و آیدین آغداشلو و ایرج رامین‌فر و حمیدرضا صدر و حمید نفیسی نیز به این نکته اشاره کرده‌اند. ابراهیم گلستان نیز نمادپردازیِ آشکار را نقصی از برای فیلم‌های بیضایی شمرده. در کارِ سینماییِ بیضایی غنای بیانِ تصویری را نیز بسیار ستوده‌اند؛ مثلاً بتی جفریز دمبی روایتِ تصویریِ "غریبه و مه" را شکنندهٔ سدِّ زبان می‌دانسته. گویاییِ تصویر در سینمای بیضایی گاهی چندان است که در فیلمی چون "باشو، غریبه‌ی کوچک" بیشترِ گفتگوها برای بیشترِ تماشاکُنان مفهوم نیست، و، با این همه، فیلم بدونِ ترجمه دیده می‌شود. ولی بعضِ فیلم‌های بیضایی هم دستِ کم همان قدر از امکاناتِ صوتیِ سینما بهره برده که از امکاناتِ تصویری − مثلِ "مرگ یزدگرد".
شیوه‌های بیضایی در تدوینِ فیلم موضوعِ پژوهش‌هایی بوده و توجّهِ صاحب‌نظرانی را برانگیخته است. او در کارِ تدوین صاحبِ سبک شناخته می‌شود و خودش را وامدارِ شمیم بهار می‌دانسته. رافائل بسان تدوینِ بیضایی را ادامهٔ تکاملِ این هنر در کارِ سرگئی آیزنشتاین و اورسن ولز و آکیرا کوروساوا و آلن رنه می‌دانسته و نگار متّحده وجوهی زبان‌شناختی برایش قائل بوده است. مجید اسلامی بر این باور بوده که بیضایی در فیلمِ "دونده" «(شاید) بهترین مونتاژ تاریخ سینمای ایران را به ظهور رسانده.»
آمازون میوزیک یک پلت‌فرم پخش موسیقی و فروشگاه موسیقی برخط است که توسط آمازون اداره می‌شود. این پلت‌فرم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۷ در نسخه بتا عمومی راه‌اندازی شد.Amazon.com Launches Public Beta of Amazon MP3 این پلت‌فرم در ژانویه ۲۰۰۸ اولین فروشگاه موسیقی بود که موسیقی را بدون مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) از چهار ناشر بزرگ موسیقی (ئی‌ام‌آی، یونیورسال، وارنر و سونی بی‌ام‌جی) و همچنین بسیاری از افراد مستقل به فروش می‌رساند.Amazon.com Launches Public Beta of Amazon MP3 همه قطعه‌های موسیقی در اصل با فرمت ام‌پی‌تری نرخ بیت متغیر ۲۵۶ کیلوبیت در ثانیه بدون علامت گذاری برای هر مشتری یا DRM فروخته شدند؛ با این حال، برخی از قطعه‌ها اکنون علامت گذاری شده‌اند. موافقت نامه‌های صدور مجوز با شرکت‌های ضبط، کشورهایی را که می‌توان موسیقی را در آنها فروخت محدود می‌کند.Amazon.com: Help> Digital Products Help> Amazon MP3 Music Downloads> Amazon MP3 Music Terms of Use
آمازون ام‌پی‌تری پس از ایالات متحده در ۳ دسامبر ۲۰۰۸ در انگلستان، در ۱ آوریل ۲۰۰۹ در آلمان و در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ در فرانسه راه اندازی شد. نسخه آلمانی از ۳ دسامبر ۲۰۰۹ در اتریش و سوئیس در دسترس است. فروشگاه آمازون ام‌پی‌تری در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۰ در ژاپن راه اندازی شد. نسخه‌های اسپانیایی و ایتالیایی در ۴ اکتبر ۲۰۱۲ راه اندازی شد. همچنین یک نسخه در مکزیک ۷ نوامبر ۲۰۱۸ اعلام شد.
از ژانویه ۲۰۲۰، آمازون میوزیک بیش از ۵۵ میلیون شنونده داشت.
سیستم ضرب سکه توکوگاوا یک سیستم پولی فلزی واحد و مستقل بود که توسط شوگون، توکوگاوا ایه‌یاسو در ۱۶۰۱ در ژاپن ایجاد شد و در تمام دوره ادو تا سال ۱۸۶۷ ادامه داشت.
در اواخر دوره ادو و باز شدن مرزهای ژاپن بر روی خارجیان سیستم پولی ژاپن نیز بر اساس سیستم ضرب سکه توکوگاوا از بین رفت. به‌طور سنتی، نرخ ارز ژاپن بین طلا و نقره ۱: ۵ بود، در حالی که نرخ‌های بین‌المللی از ۱۵:۱ بود. این امر منجر به خرید گسترده طلا توسط خارجی‌ها شد و در نهایت مقامات ژاپنی مجبور به کاهش واحد پول خود شدند. خارجی‌ها هجوم آوردند تا نقره خود را با سکه نقره توکن ژاپن مبادله کنند و دوباره این معاملات را با طلا عوض کنند و ۲۰۰ درصد سود در این معامله عاید آنان می‌شد که در پی آن خروج گسترده طلا طبق قانون گرشام از ژاپن رخ داد. در سال ۱۸۶۰، حدود ۴ میلیون ریو (سکه طلا) از ژاپن خارج شد، که در حدود ۷۰ تن طلا است. این امر به‌طور مؤثر سیستم استاندارد طلای ژاپن را از بین برد و مجبور به بازگشت به سیستم مبتنی بر وزن با نرخ‌های بین‌المللی کرد. در عوض، باکوفو با کاهش وزن سکه‌های طلای خود به میزان دو سوم، به این بحران‌ها پاسخ داد تا با نسبت تبادل طلا و نقره خارجی مطابقت داشته باشد.
ماجراهای حماسی کاپیتان زیرشلواری (The Epic Tales of Captain Underpants) یک مجموعه انیمیشنی محصول شبکه نتفلیکس آمریکا است. این سریال دنباله ای بر فیلم است.
سناریو این سریال همانند فیلم سینمایی کاپیتان زیرشلواری اولین فیلم حماسی از سری کتاب‌های کاپیتان زیرشلواری به نویسندگی داو پیلکی است
گویندگان این فیلم عبارتند از : نت فکسون - جی گرگنانی - رامان همیلتن - شان آستین - پیتر هستینگز - خورخه دیاز و اریکا لوترال.
این فیلم دارای ۴ فصل و ۴۵ قسمت است. هر قسمت این سریال حدود ۲۴ دقیقه زمان دارد.
فصل اول محصول سال ۲۰۱۸ و دارای ۱۳ قسمت است.
فصل دوم محصول سال ۲۰۱۹ و دارای ۱۳ قسمت است.
فصل سوم محصول سال ۲۰۱۹ و دارای ۱۳ قسمت است.
فصل چهارم محصول سال ۲۰۲۰ و دارای ۶ قسمت است.فصل چهارم این مجموعه کاپیتان زیرشلواری در فضا نام دارد.
اپلیکیشن نماوا
حقوق منابع آب (در بعضی کشورها، به حقوق آب خلاصه می‌شود) حوزه ای حقوقی است که با مالکیت، کنترل و مصرف آب به عنوان یک منبع سروکار دارد. این موضوع بیشتر با حقوق مالکیت مرتبط است و از قوانین حاکم بر کیفیت آب متمایز است.
آب در همه جا هست و در محدوده مرزهای سیاسی محصور نمی‌شود. حقوق منابع آب برای هر بخشی از هیدروسفر می‌تواند اعمال شود که بر اساس آن ممکن است مطالباتی برای تخصیص یا حفظ آب برای بعضی اهداف، ایجاد شود. چنین آب‌هایی شامل موارد زیر هستند اما به اینها محدود نمی‌شوند:
تاریخچهٔ ارتباط مردم با آب، رویکردهای مختلفی را در خصوص مدیریت منابع آب نشان می‌دهد. Lipit Ishtar و Ur Nammu حداقل ۲۵۰ سال قبل از تاریخ حمورابی دارای مقررات آب بودند، و اساس‌های هنجاری را که بر مبنای آنها قانون حمورابی ساخته شده‌است را به وضوح ارائه می‌دهند. قانون حمورابی یکی از اولین قوانین مکتوب برای رسیدگی به مسائل مربوط به آب می‌باشد و این قانون، مدیریت استفاده از آب را شامل می‌شود. این قانون حدود ۳۸۰۰ سال پیش توسط پادشاه بابل، حمورابی، ایجاد شده‌است.
تنظیم آب به صورت منحصر به فردی دشوار است چرا که قوانین عمدتاً برای زمین طراحی شده‌اند. آب متحرک است، تأمین آن بر اساس سال، فصل و مکان متفاوت است و همزمان توسط بسیاری از موجودات مورد استفاده قرار می‌گیرد. حق آب نیز مانند حقوق مالکیت، تحت عنوان «دسته ای از وضعیت ها» توصیف می‌شود که فعالیت‌های مجزای چندگانه با سطوح مختلفی از تنظیمات را شامل می‌شود. مثلاً، برخی از مصارف آب، آن را از مسیر طبیعی خود منحرف می‌کند اما همه یا اکثر آن به مسیر طبیعی بازمی‌گردد (مثل نیروگاه‌های برق آبی) در حالی که برخی دیگر، بخش اعظم آنچه را که دریافت کرده مصرف می‌کنند (مانند کشاورزی) موارد دیگری هم آب را بدون انحراف و تغییر مسیر آن استفاده می‌کنند (مثل قایقرانی). هر نوع فعالیت، نیازمندی‌های خود را دارد و به لحاظ نظری به‌طور جداگانه تنظیم می‌شود. احتمال دارد که چندین نوع اختلاف و درگیری به وجود آید: کمبود مطلق: کمبود در یک زمان یا مکان مشخص، تغییر مسیرهای آب که جریان در دسترس دیگران را کاهش می‌دهد، آلاینده‌ها یا تغییرات دیگر (مثل دما یا کدورت) که آب را برای استفاده دیگران نامناسب می‌سازد و نیاز به حفظ «جریان‌های جاری» آب برای حمایت از اکوسیستم‌های طبیعی.
یک نظریه تاریخی مطرح شده در کتاب استبداد شرقی کارل ویتفوگل، که مطالعه ای تطبیقی از قدرت متمرکز است، معتقد است که بسیاری از امپراتوری‌ها در اطراف قدرتی مرکزی سازمان دهی شده‌اند که جمعیتی را از طریق انحصاری کردن منبع تأمین آب کنترل کرده‌است. چنین پتانسیلی را برای استبداد ایجاد می‌کند و مانند یک داستان تأمل‌برانگیز برای طراحی مقررات آب عمل می‌کند.
حقوق آب در بعضی از قسمت‌های جهان که جمعیت در حال رشد، با افزایش رقابت بر سر منابع طبیعی محدود آب مواجه است، بحث‌برانگیز است. اختلافات در مورد رودخانه‌ها، دریاچه‌ها آبخوان‌ها از مرزهای ملی عبور می‌کند. اگرچه حقوق آب هنوز به‌طور عمده توسط کشورهای خاص تنظیم می‌شود، مجموعه‌های بین‌المللی از قوانین پیشنهادی مثل قوانین هلسینکی در مورد استفاده از آب‌های رودخانه‌های بین‌المللی و اعلامیه Hague در مورد سلامت آب در قرن ۲۱ وجود دارد. اثرات احتمالی گرم شدن زمین بر الگوهای بارشی و تبخیر؛ در دسترس بودن و هزینه تکنولوژی نمک زدایی، کنترل آلودگی و رشد آبزی پروری جز مسائل طولانی مدت در حقوق آب می‌باشد.
حق قانونی برای استفاده از یک منبع آب بخصوص تحت عنوان حق آب شناخته می شود. دو مدل اصلی برای حق آب مورد استفاده قرار می‌گیرد. نخست، ، جایی که مالک زمین مجاور حق (برداشت) آب از پیکره (آب) موجود در کنار آن (زمین) را دارد. مدل اصلی دیگر مدل می باشد، اولین شخصی که از یک منبع آب استفاده کرد اولویت اول را صرف نظر از نزدیکی ملک خود نسبت به منبع آب  خواهد داشت. عموماً، در نواحی که آب فراوانی دارند، نظام های حقوقی مجاورتی رواج بیشتری دارند در حالی که نظام های تخصیصی (تقدم) در آب و هوای خشک متداول تر هستند. از آنجایی که حقوق منبع آب پیچیده است، بسیاری از نواحی، ترکیبی از این دو مدل را دارند.
حق استفاده از آب برای تأمین نیازهای بنیادی انسان در مصارف شخصی و خانگی، طبق حقوق بشری محفوظ است. هنگامی که این حق در چارچوب های قانون ملی گنجانده می شود، خود را در دل سایر حقوق آب متبلور می‌نماید. در حقوق بین‌الملل مجموعه وسیعی از اسناد بین‌المللی شامل معاهدات بین‌المللی حقوق بشر، اعلامیه ها و دیگر استانداردها وجود دارد که حق انسان نسبت به آب از این طریق شناخته شده است. حق انسان نسبت به آب مسئولیت های عمده ای را بر عهده دولت ها می گذارد، تا از اینکه مردم بتوانند از "آب کافی، ایمن و سالم، در دسترس و مقرون به صرفه بدون هیچ گونه تبعیضی بهره مند شوند" اطمینان حاصل شود. به ویژه، انتظار می رود که برای جلوگیری از تأمین آب آلوده و اطمینان از اینکه هیچ فرقی بین شهروندان در مورد دسترسی به آب وجود ندارد، دولت ها مراحل و اقدامات منطقی اتخاذ کنند. امروزه همه دولت ها حداقل یکی از کنوانسیون‌های حقوق بشری را به تصویب رسانده اند که تلویحاً و تصریحا این حق را به رسمیت می شناسد و همه آنها حداقل یک اعلامیه سیاسی که این حق را به رسمیت بشناسند را امضا کرده اند.
طبق ، صلاحیت تصمیم‌گیری در مورد مسیرهای آبی بین دولت های فدرال و استانی تقسیم شده است. صلاحیت تصمیم‌گیری فدرال از قدرت ها و اختیاراتی برای تنظیم ناوبری، حمل و نقل، ماهیگیری و شیلات و اداره سرزمین های شمالی حاصل می‌شود که منجر به تصویب موارد زیر شده است:
صلاحیت تصمیم‌گیری استانی از قدرت ها و اختیاراتی در مورد ، خصوصیات محلی و خصوصی و مدیریت حاصل می شود. در و و دیگر استان ها، تمام آب های قابل برخلاف به پادشاهی اختصاص می‌یابد. همه دولت های استانی نیز کیفیت آب را از طریق قوانین مربوط به حفاظت زیست محیطی و آب آشامیدنی مانند در اونتاریو کنترل می کنند.
قانون آب در هر ایالت استرالیا متفاوت است.
در ایالات متحده، نظام های قانونی پیچیده ای برای اختصاص حق آب وجود دارد که در هر منطقه متفاوت می باشد. این نظام های متفاوت به دلایل تاریخی و جغرافیایی شکل گرفته‌اند. حقوق آب، طیف وسیعی از موضوعات یا مقوله های طراحی شده جهت ارائه یک چارچوب برای حل اختلاف و رفع مسائل سیاسی مرتبط با آب را شامل می شود:
حقوق حاکم بر همه این عناوین در سطوح مختلف گسترده شده‌اند. برخی از این حقوق، از اصول حقوق عمومی (کامن لا) که در طول قرن ها توسعه یافته اند مشتق می شوند و با تغییر ماهیت منازعات ارائه شده به دادگاهها، تکامل می یابند. مثلاً، رویکرد قضایی حقوق مالکین برای تغییر مسیر و منحرف کردن آب های سطحی به طور چشمگیری در قرن گذشته تغییر یافته است چرا که نگرش های عمومی در مورد زمین و آب تکامل یافته است. برخی دیگر، از حقوق کیفری (statutory) نشأت می گیرند. برخی، از امتیازات عمومی اراضی به دولت‌ها و اسناد مربوطه ناشی می شوند. بعضی، از مقررات محلی و فدرال آب ها از طریق منطقه بندی، سلامت عمومی و دیگر تنظیمات حاصل می شوند. قبایل بومی که در سطح فدرال به رسمیت شناخته نشده اند، فاقد حقوق آب می باشند.
برای کشورهای عضو اتحادیه اروپا، بخشنامه های مرتبط با آب، برای مدیریت منابع آب و استانداردهای کیفیت آب و زیست محیطی حائز اهمیت هستند. بخشنامه های کلیدی شامل (نیاز بیشتر شهرها و شهرک ها برای تصفیه فاضلاب خود با استانداردهای مشخص شده)، و هستند که مدیریت در سطح حوضه های آبریز رودخانه را منطبق بر، مشارکت عمومی اصول مطالبه می‌کنند.
«بای بای» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی ماریا کری است. این ترانه در ۱۵ آوریل ۲۰۰۸ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم کری توسط آیلند رکوردز منتشر شد.
اوبان یک ورق طلای بیضوی طلا و بزرگترین واحد ضرب سکه توکوگاوا بود. ضرب سکه توکوگاوا مطابق با یک استاندارد پولی سه‌گانه و با استفاده از سکه‌های طلا، نقره و برنز که هر کدام دارای نام‌های خاص خود بودند کار می‌کرد.
اولین اوبان - تنشو اوبان - توسط خاندان گوتو به دستور تویوتومی هیده‌یوشی ضرب شد.
تنشو اوبان معادل ده ریو (سکه طلا) یا ده کوبان (سکه طلا) بود و ۱۶۵ گرم وزن آن بود.
ایریدیون سه‌بعدی () یک بازی ویدئویی تک‌نفره آلمانی است که در ژانر شوتم آپ در سال ۲۰۰۱ به بازار عرضه شد. این بازی با الهام از بازی یوریدیون دستگاه کمودور ۶۴ برای پلتفرم گیم بوی ادونس (۲۰۰۱) و استیم (۲۰۲۰) منتشر شد.
ریو یک واحد پول طلا در واحدهای اندازه‌گیری ژاپنی در سیستم قبل از دوره میجی ژاپن بود. سرانجام با سیستمی مبتنی ین ژاپن جایگزین شد.
«عاشقت می‌مونم» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی ماریا کری است. این ترانه در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸ به‌عنوان چهارمین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم کری توسط آیلند رکوردز منتشر شد.
کوبان یک سکه طلای بیضی ژاپنی در دوره ادو ژاپن بود، برابر با یک ریو (سکه طلا)، یکی دیگر از واحدهای پولی ژاپن در ضرب سکه توکوگاوا بود.
از قرن دهم به بعد، سکه‌های ضرب شده توسط دولت مرکزی برای یک دورهٔ طولانی از رونق افتاد. مردم در معاملات خود به جای پول، از ابریشم و برنج یا سکه‌های چینی استفاده می‌کردند. توکوُگاوا ایه‌یاسو بلافاصله پس از به قدرت رسیدن در اوایل قرن هفدهم، اقدام به ضرب سکه‌های طلای کوبان کرد. سکه‌های دست‌ساز کوبان، با نظارت دقیق و سختگیرانهٔ ضرابخانه‌ها ساخته می‌شد. این سکه‌ها درخشش طلایی رنگی داشته و بر روی آنها مُهرها و طرح‌های گوناگونی نقش بسته‌است. این واقعیت که چگونه این سکه‌ها با گذشت چندین قرن همچنان درخشندگیِ زمان ساختِ خود را حفظ کرده‌اند، بیانگر تعهد نظامِ شوگونیِ وقت به ضرب سکه‌های قابل اعتمادی بود که بتواند در سراسر ژاپن رواج پیدا کند.
واحد پول ژاپن دارای سابقه ای است که از قرن ۸ میلادی تا به امروز را پوشش می‌دهد. پس از استفاده سنتی از برنج به عنوان وسیله ارزی، ژاپن قبل از ایجاد سیستم جداگانه برای خود، سیستم‌ها و طرح‌های ارزی را از چین پذیرفت.
فدریکو دِ روبرتیس (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است.
وی زادهٔ شهر لوکا در توسکانی ایتالیا است و کار آهنگسازی برای فیلم را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و برای کارگردانانی چون گابریله سالواتورس و کارلو وانتسینا موسیقی فیلم نوشته‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نیروانا" و "پسر نامرئی" اشاره نمود.
تاریخ امپراتوری بیزانس کمبریج ()، کتابی است در رابطه با تاریخ امپراتوری بیزانس، از زمان تأسیس تا سقوط آن، که توسط انتشارات دانشگاه کمبریج در سال ۲۰۰۹ منتشر شده‌است. این مجموعه توسط جاناتان شیپرد ویراست شده‌است. این کتاب در ۲۴ بخش تألیف شده‌است که ۱۵ بخش آن در کتب قدیمی‌تر دانشگاه کمبریج یعنی تاریخ باستان کمبریج و تاریخ جدید قرون وسطی کمبریج آمده بود.
تاریخ قرون وسطی کمبریج ()، کتابی است در رابطه با تاریخ قرون وسطی، از امپراتروی مسیحی روم تا واواخر قرون وسطی، که در ۸ جلد توسط انتشارات دانشگاه کمبریج و مک‌میلان در فاصله سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۶ منتشر شده‌است. انتشار این مجموعه به خاطر جنگ جهانی برای مدتی به تأخیر افتاد و تیم ویراستاری آن نیز بعد از این حادثه تغییر کرد.
اورفئو رِدا (؛ زادهٔ ) نقاش و هنرمند اهل ایتالیا است.
وی موفق شد در سن ۱۶ سالگی جایزهٔ نخست رقابت‌های «فی‌یرا کلامپیوناریا» در کوزنتسا را به همراه یک بورسیهٔ دانشگاهی از سوی اتاق بازرگانی به‌دست‌آورد.
او سالهاست که به نقاشی و همچنین آموزش نقاشی و تاریخ هنر می‌پردازد و همچنان ساکن آمانتئا است. آثار وی در گالری‌ها و نمایشگاه‌های عمومی در سرتاسر جهان به نمایش درآمده و برندهٔ جوایز متعددی گردیده است.
تاریخ جدید قرون وسطی کمبریج () کتابی است در رابطه با تاریخ قرون وسطی، از ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ میلادی، که در ۷ جلد توسط انتشارات دانشگاه کمبریج در فاصله سال‌های ۱۹۹۵–۲۰۰۵ منتشر شده‌است. این مجموعه جایگزین مجموعه قبلی تاریخ قرون وسطی شد که در فاصله سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۶ منتشر یافته بود.
در میدان نورشناسی، تَرانَمایی یا تراپیدایی که شفافی نیز خوانده می‌شود، ویژگی فیزیکی اجازه گذر نور از درون مواد بی پراکنش قابل توجه نور است. در مقیاس درشت‌بینی (یکی که وامون‌های مورد بررسی بسیار بزرگ‌تر از طول موج فوتون‌های مورد بحث اند)، فوتون‌ها می‌توان گفت قانون اسنل را پیروی می‌کنند.
تراتابی به نور اجازه می‌دهد که از درون بگذرد، ولی بایسته (باز، در مقیاس درشت‌بینی) قانون اسنل را پیروی نمی‌کند؛ فوتون‌ها می‌توانند در هر یک از دو رابط، یا به صورت درونی، جایی که تغییر در شاخص شکست هست، پراکنده شوند. به دیگر سخن، یک ماده تراتاب از جزوهایی با شاخص‌های شکست دگرسان فراساخته شده‌است؛ و یک ماده ترانما از همنه‌هایی با یک شاخص شکست یک‌نواخت فراساخته شده‌است. ماده‌های ترانما، با ظاهر کلی یک رنگ، یا هر هم‌آمیختگی‌ای که منجر به بیناب درخشان هر رنگ می‌شود، واضح به نظر می‌رسند. ویژگی مخالف تراتابی، کدری است.
پالم اسپرینگز (به انگلیسی: Palm Springs) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول ۲۰۲۰ به کارگردانی مکس بارباکوف و نویسندگی اندی سیارا است. در این فیلم اندی سامبرگ، کریستین میلیوتی، پیتر گالاگر و جی. کی. سیمونز به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم داستان دو غریبه را دنبال می‌کند که در یک عروسی در پام اسپرینگز، کالیفرنیا با یکدیگر ملاقات می‌کنند تا فقط در یک حلقه زمانی گیر کنند.
این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس در تاریخ ۲۶ ژانویه سال ۲۰۲۰ انجام داد و در سالن‌های انتخابی توسط نئون و به صورت دیجیتالی از هولو در تاریخ ۱۰ ژوئیه سال ۲۰۲۰ اکران شد.
فیلم با تمجید از عملکرد بازیگران و استفاده از این مفهوم مورد تحسین جهانی منتقدان قرار گرفت. همچنین این فیلم در جایگاه بیست و پنجم لیست بهترین فیلم‌های سال به انتخاب منتقدان متاکریتیک قرار گرفت.
این فیلم داستان سارا و نایلز را روایت می‌کند که در یک عروسی با یکدیگر ملاقات می‌کنند اما اوضاع بسیار پیچیده می‌شود و در زمان گیر می‌کنند و نمی‌توانند از آن مراسم، از یکدیگر و از آن زمان رهایی یابند و همه چیز برایشان درحال تکرار است تا اینکه...
فهرست فیلم‌ها با موضوع حلقه زمانی
زیارت یک فیلم قرون وسطای ایرلندی به کارگردانی برندان مالدونی است. تام هالند، ریچارد آرمیتاژ و جان برنثال در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم اولین بار در ۲۳ آوریل ۲۰۱۷ در جشنواره فیلم ترایبکا در بخش «دیدگاه‌ها» به نمایش درآمد.
داستان فیلم در سال ۱۲۰۹ میلادی در ایرلند اتفاق می‌افتد و شرح سفر گروهی از راهبان برای انتقال باارزش‌ترین عتیقهٔ صومعه‌شان به رم است اما آن‌ها رفته رفته با خطرهای بیشتری در راهشان مواجه می‌شوند و با منطقه‌ای که به دلیل جنگ در قبایل از هم پاشیده روبه‌رو می‌شوند.
فیلمبرداری در آوریل ۲۰۱۵ آغاز شد. مکان‌های فیلمبرداری شامل ساحل غربی ایرلند و آردن در بلژیک بود.
کیتی والش از "لس آنجلس تایمز" در نقد خود نوشت: «با وجود تمام خشونت و خونریزی‌ها، "زیارت" یک فیلم فوق‌العاده است که جزئیات این دورهٔ تاریخی را با دقت به تصویر می‌کشید.»
امور مالی غیر متمرکز با نام اختصاری دیفای(به انگلیسی DeFi یا Decentralized finance) زیست‌بوم‌های مالی جدید بر پایه فناوری زنجیره بلوکی هست که هدف اصلی آن ارائه آسانتر خدمات متنوع مالی نظیر رمزارز‌ها به مردم به صورت غیر متمرکز و بدون واسطه‌هایی مثل بانک‌ها و موسسات مالی است. بیشتر این زیست‌بوم‌ها در بستر اتریوم فعال هستند.
به‌طور دقیق‌تر، عبارت مالی غیر متمرکز ممکن است به جنبشی اطلاق شود که هدفش ایجاد یک زیست‌بوم خدمات مالی متن باز، بدون نیاز به مجوز و شفاف است. همچنین در دسترس همه قرار دارد و بدون هیچ مرجع نظارتی فعالیت می‌کند. به این ترتیب، کاربران کنترل کامل بر دارایی‌های خود دارند و از طریق برنامه‌های کاربردی غیر متمرکز(DApps) نظیر به نظیر با این زیست‌بوم ارتباط برقرار می‌کنند.
در ژوئیه سال ۲۰۲۰، واشنگتن پست مقدماتی را در مورد امور مالی غیرمتمرکز انجام داد که شامل جزئیات مربوط به کشاورزی و بازده سرمایه‌گذاری و خطرات موجود بود. در سپتامبر ۲۰۲۰، بلومبرگ گفت که امور مالی غیر متمرکز از نظر تغییرات قیمت، دو سوم بازار ارزهای رمزنگاری شده را تشکیل می‌دهد و سطح وثیقه غیرمتمرکز به ۹ میلیارد دلار رسیده است.
ویژگی اصلی دیفای دسترسی آسان به خدمات مالی است، به ویژه برای کسانی که به سیستم فعلی دسترسی ندارند. یکی دیگر از مزایای دیفای چارچوب لایه‌ای آن است. برنامه‌های کاربردی دیفای با قابلیت همکاری و تعامل در بلاک چین‌های عمومی، بازارها، محصولات و خدمات مالی کاملاً جدیدی به‌وجود می‌آورند.
تقریباً تمام برنامه‌های دیفای در بلاک چین آتریوم ساخته شده‌اند. البته بلاک چین‌هایی مانند اییاس، تزوس، ترون، کاردانو، نئو و چند بلاک چین دیگر نیز برنامه‌های مالی غیر متمرکز را میزبانی می‌کنند. به‌جای اینکه معاملات در صرافی متمرکز رمزارزها انجام شود، معاملات مستقیماً بین شرکت کنندگان انجام می‌شود، واسطه آن برنامه‌های قرارداد هوشمند است.
خودجوش () یک فیلم علمی تخیلی عاشقانه کمدی سیاه ترسناک محصول سال ۲۰۲۰ میلادی به کارگردانی و نویسندگی برایان دافیلد در اولین تجربه کارگردانی‌اش است. در این فیلم کاترین لانگفورد، چارلی پلامر، پایپر پرابو و راب هیوبل به ایفای نقش می‌پردازند. فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثر آرون استارمر است.
"خودجوش" در ۲ اکتبر ۲۰۲۰ به صورت انتشار محدود منتشر شد و پس از آن در ۶ اکتبر ۲۰۲۰ به دلیل ویدئو هنگام درخواست توسط پارامونت پیکچرز منتشر شد. فیلم با استقبال گسترده منتقدان که از داستان، کارگردانی و اجرای بازیگران تمجید کردند، همراه بود.
داستان فیلم درباره دانش‌آموزان یک دبیرستان است که به دلیل نامعلوم و عجیبی یکی یکی منفجر می‌شوند. با این وضعیت، دو دانش‌آموز به نام‌های مارا و دیلن تلاش می‌کنند تا در جهانی که هر لحظه ممکن است برای آن‌ها به پایان برسد، زنده بمانند.
برایان دافیلد (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پروتئین سویا پروتئینی است که از سویا جدا می‌شود. این ماده از کنجاله سویا تهیه می‌شود که پوست آن کنده و چربی آن گرفته شده‌است. لوبیای سویای به سه گونه محصول تجاری با پروتئین بالا تبدیل می‌شود: آرد سویا، کنسانتره و خالص‌شده. پروتئین سویا خالص از سال ۱۹۵۹ به دلیل ویژگی‌های کارکردی در غذاها استفاده می‌شود.
کنجاله سویا در مواد غذایی و خوراک دام، اساساً نه‌تنها به‌عنوان یک مکمل پروتئین، بلکه به عنوان منبع انرژی قابل سوخت‌وساز نیز استفاده می‌شود. به طور معمول ۱ بوشل (یعنی ۶۰ پوند یا ۲۷٫۲ کیلوگرم) دانه سویا ۴۸ پوند محصول کنجاله سویا می‌دهد (۲۱٫۸ کیلوگرم).Stein, H. H., L. L. Berger, J. K. Drackley, G. C. Fahey Jr, D. C. Hernot and C. M. Parsons. 2008. Nutritional properties and feeding values of soybeans and their coproducts. Soybeans chemistry, production, processing, and utilization. AOCS Press, Urbana, IL. pp. 613-660.Soybean Feed Industry Guide. 2010. 1st Ed. https://cigi.ca/wp-content/uploads/2011/12/2010-Soybean-Feed-Industry-Guide.pdf
کلمات روی دیوارهای حمام () یک فیلم کمدی-درام محصول سال ۲۰۲۰ میلادی به کارگردانی تور فرویدنتال و به نویسندگی نیک نوودا، براساس رمانی به همین نام نوشته جولیا والتون است. در فیلم چارلی پلامر، اندی گارسیا، آناسوفیا راب، بت گرانت، مالی پارکر و والتون گاگینز به ایفای نقش می‌پردازند.
فیلم در ۲۱ اوت ۲۰۲۰ توسط رودساید اترکشنز منتشر شد. فیلم به‌طور کلی نظرات مثبتی از طرف منتقدان موسیقی دریافت کرد.
پودر پروتئین ماهی (FPP) یک محصول پودری با درجه مواد غذایی است که در درجه نخست برای مصارف انسانی استفاده شده‌است. با محصولات پودر ماهی که برای کاربردهای خوراک دام تعیین شده‌اند؛ تفاوت چشمگیری دارد. پودرهای پروتئینی ماهی دارای ویژگی‌های مختلف فرآوری بهداشتی، عیار و کارکردی هستند که آن‌ها را به عنوان مواد غذایی انسانی معرفی می‌کنند. کارخانه‌های تولیدی ثبت‌شده برای بازار ایالات متحده آمریکا در پرو و فرانسه واقع شده‌اند.
فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۲ دور پایانی فصل ۹۲–۱۹۹۱ مسابقات اتحادیهٔ ملی بسکتبال می‌باشد. شیکاگو بولز، قهرمان کنفرانس شرق در بازی‌های حذفی به مصاف پورتلند تریل بلیزرز، قهرمان کنفرانس غرب رفت و در پایان تیم شیکاگو با حساب چهار بر دو به برتری دست یافت و عنوان قهرمانی NBA را برای دومین بار پیاپی به دست آورد.
به نظر می‌آمد که این دو تیم در بیشتر فصل رو در روی یکدیگر قرار گرفته‌اند و همواره مقایسه‌هایی بین کلاید درکسلر و مایکل جردن در طول فصل انجام می‌شد. حتی یک ماه پیش از سری فینال، در جلدی که با آغاز بازی‌های حذفی چاپ شده بود، Sports Illustrated، از درکسلر به عنوان «رقیب شمارهٔ یک» جردن یاد کرد.
رسانه‌ها، به امید بازسازی یک رقابت از نوع مجیک جانسون–لری برد در قالب جردن–درکسلر، به صورت گسترده و متناوب این دو را در زمان پیش از فینال مقایسه کردند.
بولزی‌ها در شش بازی به پیروزی دست یافتند و پس از بوستون سلتیکس، لس آنجلس لیکرز و دیترویت پیستونز به چهارمین تیم ان‌بی‌ای تبدیل شدند که به قهرمانی‌های پیاپی دست می‌یابد. مایکل جردن برای دومین سال پیاپی به عنوان باارزش‌ترین بازیکن رقابت‌های نهایی معرفی شد در حالی که برای ششمین فصل متوالی عنوان بهترین امتیاز آور فصل را از آن خود کرد.
شیکاگو بولز هر دو بازی سری فصل عادی را برد:
| align="right" | || ۶ || ۰ || ۱۷٫۸ || ۰٫۴۲۹ || ۰٫۲۵۰ || ۰٫۵۷۱ || ۰٫۸ || ۲٫۳ || ۰٫۳ || ۰٫۰ || ۵٫۸
| align="right" | || ۱ || ۰ || ۶٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۵۰۰ || ۲٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۰
بله خدا بله () یک فیلم کمدی-درام آمریکایی، محصول سال ۲۰۱۹ میلادی به نویسندگی و کارگردانی کارن ماین و با ایفای نقش ناتالیا دایر است. این فیلم در ۸ مارس ۲۰۱۹ در فستیوال جنوب از جنوب غربی و در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۰ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد.
کنجاله ماهی یا پودر ماهی یک محصول تجاری است که بیشتر از ماهی تهیه می‌شود و برای مصرف انسانی استفاده نمی‌شود. از پودر ماهی برای خوراک دام در محیط کشاورزی به‌کار گرفته می‌شود. از آنجا که تولید آن از نظر کالری متراکم و از نظر اقتصادی ارزان است، پودرماهی نقش مهمی در رشد پرورشگاه‌های کارخانه‌ای و همچنین نقش مهمی در شمار دام‌های پرورشی دارد تا امکان تکثیر و تغذیه آن‌ها وجود داشته باشد.
پودرماهی از استخوان‌ها و احشا باقیمانده ماهی‌های صیدشده توسط صنعت شیلات تجاری تهیه می‌شود. بیشتر ماهی‌هایی که از آن‌ها پودر ماهی تولید می‌شود برای مصرف انسان استفاده نمی‌شود. بلکه پودرماهی به‌طور کلی از صیدهای ناخواسته و متفرقه تولید می‌شود.R. D. Miles and F. A. Chapman. FA122: The Benefits of Fish Meal in Aquaculture Diets Fisheries and Aquatic Sciences Department, UF/IFAS Extension. Original publication date November 2005. Reviewed January 2015.
ماناشید یا مناشن یا منش‌لی یک منطقه مسکونی در جمهوری آرتساخ/جمهوری آذربایجان است که در استان شاهومیان/شهرستان گران‌بوی واقع شده است. این روستا که در ناحیه قفقاز جنوبی واقع شده است، از سوی ارامنه به‌عنوان یکی از روستاهای ناحیه آرتساخ به‌شمار می‌رود.
ماناشید ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
این روستا به‌دست مهاجران سوئیسی-آلمانی و با نام "ماناشید" ایجاد شد و تا مدتی با پنیرش شناخته‌شده بود.Storer H. Rowley's report for Chicago Tribune, 21/9/1991 این روستا بعدها به‌عنولن بخشی از ناحیه شاهومیان در جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به‌دست توسط ارامنه آباد شد. در طی جنگ قره‌باغ و در میان عملیات حلقه در بهار ۱۹۹۱، پیرامون ماناشید صحنه جنگ بسیار سختی بود. در سپتامبر ۱۹۹۱ "شیکاگو تریبون" گزارش داد که ساکنان این روستا ماه‌ها بدون برق، گاز و تجهیزات زندگی کرده‌اند و همچنین مدرسه تعطیل شده است، زیرا ساکنان از قراردادن شمار زیادی از کودکان در یک مکان شلوغ و پرتجمع به‌دلیل گلوله‌باران و انفجار واهمه دارند. در آن زمان گزارش‌ها هنوز پیروزی نیروهای آذری در جبهه‌ها را نپذیرفته بودند؛ زیرا یکی از جنگجویان ارمنی که ساکن این ناحیه بود و برای دفاع از روستا آمده بود که نیروهای آذری فقط بمب دارند و جنگجویان خوب و ماهری نیستند.Storer H. Rowley's report for Chicago Tribune, 21/9/1991 پس از درگیری‌های فراوان روستا از مردم ارمنی خالی شد و این روستا و کلیسای "سورب هوانتس" نابود شد. چند سال بعد روستایی جدید با نام "منش‌لی" در این ناحیه با سکونت شماری از مردم آذری در این ناحیه ایجاد شد.
«در احساسات من» ترانه‌ای از هنرمند اهل کانادا دریک برای پنجمین آلبوم استودیویی خود، "عقرب" (۲۰۱۸) است. ترانه در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۸ توسط یانگ مانی انترتینمنت، کش مانی و ریپابلیک رکوردز منتشر شد. این ترانه تا ده هفته در برترین رتبه‌های ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" قرار گرفت و و چندین رکورد را شکست.
این ترانه در جدول‌های فروش موسیقی بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده، کانادا، بریتانیا و نیوزیلند در رتبه اول قرار گرفت.
بورو (به لاتین: Börü، تا ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ ارمنی بوریسی Erməni Borisi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. بورو ۷۴ نفر جمعیت دارد.
سینمای کوزوو زمانی که این سرزمین استان سوسیالیستی خودمختار کوزوو نامیده می‌شد فعالیت خود را پس از تأسیس کوزووفیلم (Kosovafilm) در ۲۰ فوریه ۱۹۶۹ آغاز کرد. کوزووفیلم از دهه ۷۰ تا قبل از استقلال کوزوو از صربستان، فیلم‌های کوتاه، مستند، انیمیشن و بعداً فیلم‌های بلند به زبان آلبانیایی تولید می‌کرد. چرا که بیشتر قومیت این جمهوری را از چند سده پیش آلبانی‌تبارها تشکیل می‌دهند، ۴ درصد صرب و ۴ درصد دیگر اقوام نیز در این سرزمین هستند. دین بیشتر مردم اسلام است، اما اقلیت‌های ارتدوکس و کاتولیک و دین‌های دیگر نیز در آن ساکن هستند. تا قبل از شروع جنگ جهانی دوم ۷ سینما در شهرهای کوزوو شامل پریشتینا، پریزرن، میترویتسا، گنییلان، اوروشواس، جاکوویسا و پچ وجود داشت.
از مهم‌ترین سینماگران اهل کوزوو اکرم کریزیو با فیلم "وقتی بهار دیر می‌آید" (۱۹۷۹)، آلسی کسیا با فیلم "نگهبانان مه" (۱۹۸۸) و همچنین جحت قرج، انور پتروچی، فلوری سیارینا و کان لاجچی قابل اشاره‌اند.
در سال ۱۹۷۱ دپارتمان توزیع در کوزوافیلمی تأسیس شد. زمینه فعالیت این دپارتمان فیلم‌هایی با حق نمایش منحصر برای یوگسلاوی و کشورهای بالکان بود. از ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۸ بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی بلند توسط کوزووفیلم تولید و پخش گردید. پس از استقلال کوزوو از صربستان، از سال ۲۰۰۸، مرکز سینمایی کوزوا (Kosova’s Cinematography Center) نهاد اصلی فیلم‌سازی در این کشور است.
«بی‌توقف» تک‌آهنگی از هنرمند اهل کانادا دریک برای آلبوم استودیویی خود، "عقرب" (۲۰۱۸) است. این ترانه در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸ توسط یانگ مانی انترتینمنت، کش مانی رکوردز و ریپابلیک رکوردز منتشر شد.
کشتار بالی‌قایه یکی از کشتارهای غیرنظامیان در میان جنگ قره‌باغ بود که ۲۴ آذری غیرنظامی به‌دست نیروهای مسلح ارمنستان در بالی‌قایه و در تاریخ ۲۸ آگوست ۱۹۹۲ کشته شدند.
ادامنه پس از از روستاها و خانه‌های خود در شهرستان لاچین در ۱۸ می ۱۹۹۲، شماری از مردم و خانواده‌هایشان از آن ناحیه پناهنده شدتد و به نواحی قابل‌سکونت در کوهپایه رشته‌کوه مراوی در شهرستان گوی‌گول نقل مکان کردند. Ballıqayada soyqırım Ballıqayada soyqırım
در اواخر آگوست ۱۹۹۲، این خانواده‌ها به بالی‌قایه در شهرستان گران‌بوی نقل مکان کردند تا شرایط بهتری برای دامپروری فراهم کنند.
۳ روز پس از ورود آن‌ها به بالی‌قایه، در ساعت ۵ عصر این افراد مورد هدف آنها توپخانه و مسلسل ۱۲ تن از نیروهای ارمنی قرار گرفتند. در نتیجه این حمله ۲۴ غیرنظامی کشته شدند. یکی از قربانیان یک نوزاد ۶ ماهه بود. نیروهای ارمنی پس از انجام این کشتار، همه اجساد را سوزاندند. http://dtx.gov.az/pdf/Qetl_edilmis_usaqlar.pdf Ballıqayada soyqırım
سربازان ارمنی پنداشتند که هیچ غیرنظامی زنده نمانده است اما چند تن که از حمله جان سالم به در بردند و ۴ غیرنظامی دیگر به عنوان گروگان گرفته شدند.qlobal.az, Ballıqayada soyqırım
«اگه خواستار عشق شدی» () ترانه‌ای است که توسط خواننده باربادوسی ریانا برای نخستین آلبوم استودیویی خود با عنوان "موسیقی خورشید" (۲۰۰۵) ضبط شده‌است. این ترانه در ۱۶ اوت ۲۰۰۵ به‌عنوان دومین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم ازطریق دف جم رکوردینگز منتشر شد.
داون پن (؛ زادهٔ ) خواننده و موسیقی‌دان سبک رگی اهل جامائیکا است. او از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گورزال‌لار (به لاتین: Gürzallar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. گورزال‌لار ۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
ایده‌گرایی، اعتقادی مشخص نشده به چیزی ماورایی و نامشخص است. این اصطلاحی هلندی برای طیف وسیعی از اعتقادات است که افراد معتقد به آن، باور دارند که: «باید چیزی ماورایی وجود داشته باشد که قابل شناخت یا اثبات نباشد»؛ اما از طرف دیگر، لزوماً سیستم اعتقادی، جزم‌گرایی یا خدایی را که دین خاصی ارائه بدهد، قبول نمی‌کنند. برخی اصطلاحات مرتبط در زبان انگلیسی برای ایده‌گرایی وجود دارد، مانند خداباوری ندانم‌گرا (گرچه بسیاری از متخصصان ایده‌گرایی اعتقادی به یک یا چند خدا ندارند و بنابراین خداناباور ندانم‌گرا هستند)، تلفیق‌گرایی، دادارباوری و معنویت سکولار.
ایده‌گرایان ممکن است خود را مسیحی یا پیرو آیین دیگری بر اساس هویت فرهنگیشان بدانند، اما به قوانین مسیحیت اعتقاد نداشته باشند(مسیحی فرهنگی).
این نام پس از نظرسنجی‌ای در هلند به وجود آمد:"آیا شما به مسیحیت یا خدا اعتقاد دارید؟"؛ یکی از پاسخ‌ها چنین بود:"نه، اما باید چیزی ماورایی وجود داشته باشد"، واژه "چیزی ماورایی" باعث شد به این نوع اعتقاد، در اصطلاح هلندی، ایده‌گرایی گفته شود.
زیست‌شناس مولکولی و روزنامه نویسِ خداناباور، رونالد پلاسترک (که بعداً به عنوان وزیر آموزش، فرهنگ و علوم هلند و وزیر کشور و روابط پادشاهی در انگلستان خدمت کرد)، متنی را نوشت و در سال ۱۹۹۷ در مجله 《Intermediar》 منتشر کرد، که در آن از این کلمه استفاده می‌کرد. این اصطلاح پس از استفاده پلاسترک در برنامه تلویزیونی Buitenhof، به‌طور گسترده‌ای در هلند مشهور شد. "wayback.archive.org" (permalink) - Ronald Plasterk: ietsisme, the site “weblog.nl” is archived and transferred to wordpress.com در اکتبر ۲۰۰۵، واژه ایده‌گرایی در نسخه چهاردهم فرهنگ لغت زبان هلندی ون دیل گنجانده شد.
در حدود سال ۲۰۱۲، این اصطلاح شروع به گردش در میان انگلیسی‌زبانان به عنوان یک وام واژه کرد. اخیراً، واژه ایده‌گرایی (در صحبت‌های بعضی از افراد) برای توصیف افراد با این دیدگاه در هلند ظاهر شده‌است، اما هنوز به‌طور گسترده‌ای در زبان انگلیسی وام گرفته نشده‌است.
اصطلاح ایده‌گرایی در اروپا به‌طور گسترده‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرد، و در مقابل عبارت «معنویت سکولار» در آمریکای شمالی حاکم است. این واژه در زبان‌های مختلفی هست، مانند هلندی(ietsisme)، آلمانی(Ietsismus)، روسی(итсизм)، چکی(něcismus)، اسپانیایی("ietsismo")، یونانی("Ιετσισμός")، فریزی غربی(eatsisme)، اوکراینی(ітсизм) و بلاروسی
(іцызм.
ایده‌گرایی را تقریباً می‌توان به عنوان اعتقادی خود به خود یا مشابه آن توصیف کرد، بدون اینکه فرض شود دقیقاً چه چیزهایی یا اشیایی از چنین خاصیتی برخوردار هستند (خاصیت ماورایی و قابل اثبات بودن)؛ این مانند نقد شدن ذاتی بدون مشخصات بیشتر است. پذیرش "چیزی ماورایی وجود دارد"، نوعی معنای زندگی است. چیزی که به خودی خود هدف است یا چیزی بیشتر از زندگی است و آن چیز ماورایی، "..." است (این‌جای خالی بسته به اشیا و حقایق مختلف، پر می‌شود). از طرف دیگر، ایده‌گرایی به سادگی "چیزی ماورایی وجود دارد" را می‌پذیرد، بدون اطلاعات یا جزئیات بیشتر.
برخلاف ندانم‌گراها که اغلب در مورد خدایان یا سایر موجودات ماورایی دیدگاه تردیدآمیز دارند (به عنوان مثال "ما نمی‌توانیم با اطمینان بدانیم که خدایی وجود دارد")، متخصصان ایده‌گرایی این دیدگاه را ادامه می‌دهند: "و با این حال "احساس می‌شود" چیزی وجود دارد…" این نوعی لیبرالیسم مذهبی یا غیرفرقه گرایی است. ایده‌گرایی ممکن است به عنوان کوچکترین نوع پوچ گرایی توصیف شود، زیرا می‌پذیرد که چیزی وجود دارد، اما تا آنجا که ممکن است بدون هیچ شواهد اساسی دیگری این را می‌پذیرد.
اعتقادات ایده‌گرایی بسیار متنوع هستند، اما هیچ‌کدام در دین‌های اصلی قرار نمی‌گیرند. در ایده‌گرایی غالباً مفاهیمی از ادیان مختلف، عقاید عامیانه، خرافات یا ایدئولوژیها با هم ترکیب می‌شوند، اما ایده‌گرا احساس نمی‌کند به دگم‌ها و قوانین آیین خاصی تعلق دارد یا به آنها اعتقاد دارد. در ایده‌گرایی معمولاً خدای شخصی وجود ندارد که به‌طور فعال در زندگی انسان دخالت کند و یک ایده‌گرا می‌تواند همزمان یک خداناباور باشد. برخی از ایده‌گرایان به چیزی ماورایی و نامشخص یا یکی از انسان‌نماهای خاص‌تر معتقدند، برخی دیگر فقط به معنویت، روح یا نوعی زندگی پس از مرگ. ایده‌گرایی اغلب همزمان با اعتقاد به موضوعات شبه علم یا ماوراءالطبیعه پدید می‌آید، مانند طب سوزنی، فرشتگان، انسان‌نما، طالع بینی، کف بینی، چاکرا، روشن بینی، خدایان چند گانه، الف‌ها، انرژی درمانی، انرژی باطنی، ارواح، سنگ درمانی، هومیوپاتی، کارما یا استئوپاتی.
ایده‌گرایی همچنین دارای شباهت‌های بسیاری با اعتقادات دیگر دارد، مانند دادارباوری و به اصطلاح «خدای گودال‌ها»، که ریشه آنها بیشتر به پرسش‌های مربوط به ماهیت و منشأ جهان فیزیکی برمی‌گردد. می‌توان گفت که ایده‌گرایی «خداباوری معنوی» است."amazon.com" - Born-Again Deist (e-book)
از آنجا که ایده‌گرایان به هیچ‌یک از خدایانی که ادیان اصلی ارائه کردند اعتقاد ندارند، تصور هر یک از ایده‌گرایان از معنویت متفاوت خواهد بود. این تصور می‌تواند برگرفته از یهودیت، مسیحیت و اسلام باشد (که خدا را به‌عنوان نیرو یا ذهنی که در خارج از جهان وجود دارد باور دارند)، تا موقعیتی مشابه جهان بینی بودایی، که یعنی قدرت معنوی جمعی موجود در جهان باشد. سایر ایده‌گرایان کاملاً ندانم‌گرا هستند، و ماهیت واقعی خدا را کاملاً ناشناخته یا غیرقابل شناخت می‌دانند.
نظرسنجی انجام شده توسط روزنامه روزانه هلندی بهترین در اکتبر ۲۰۰۴ نشان داد که حدود ۴۰٪ از پاسخگویان ایده‌گرا هستند و سایر کشورهای اروپای شمالی نیز احتمالاً درصدهای مشابهی دارند. از یک نظرسنجی در دسامبر سال ۲۰۱۴ که دانشگاه وی‌یو آمستردام آن را انجام داد، نتیجه‌گیری شد که جمعیت هلند دارای ۲۷٪ ایده‌گرا، ۳۱٪ ندانم‌گرا، ۲۵٪ خداناباور و ۱۷٪ خداباور است.
از آنجایی که نمی‌توان ایده‌گرایان را همیشه در گروه مذهبی یا غیرمذهبی قرار داد، ایده‌گرایی به‌دلیل قرار گرفتن در گروه مذهبی در آمار، معمولاً اشتباه گرفته می‌شود. این قرار گرفتن در گروه مذهبی‌ها، به این دلیل است که برچسب مذهبی یا غیرمذهبی زدن به ایده‌گرایان در آمار، تعادل جمعیتی را برای کشورِ به‌طور عمده مذهبی یا عمدتاً غیر مذهبی، بیشتر می‌کند.
«به‌سوی خورشید» () ترانه‌ای است که توسط خواننده باربادوسی ریانا برای موسیقی متن فیلم ۲۰۱۵ "خانه" ضبط شده است. این ترانه در ۲۴ فوریه ۲۰۱۵ در رادیو بی‌بی‌سی ۱ پخش شد و در همان روز به‌عنوان تک‌آهنگ لید برای توزیع دیجیتال ازطریق وست‌باری رود منتشر شد.
رودلف ایوانویچ ایبل با نام حقیقی ویلیام آگوست فیشر (۱۱ ژوئیه ۱۹۰۳-۱۵ نوامبر ۱۹۷۱) یک افسر اطلاعاتی شوروی است.
فیشر در انگلستان شمالی در یک خانواده مهاجر اهل روسیه به دنیا آمد و رشد کرد. او در دهه ۱۹۲۰ به روسیه رفت و وارد قوای نظامی شوروی گشت و طی دهه بعد در سازمان اطلاعاتی شوروی به عنوان اپراتور رادیو در سرویس خارجی مشغول به کار شد. در دوران جنگ جهانی دوم فیشر در عملیات‌های اطلاعاتی علیه آلمان نازی حضور داشت و پس از پایان جنگ به کاگ‌ب پیوست و برای ایفا نقش در یک حلقه جاسوسی واقع در شهر نیویورک به آمریکا فرستاده شد.
او پس از سال‌ها فعالیت در خاک آمریکا دستگیر گشت و قوه قضاییه فدرال ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۵۷ فیشر را به عنوان جاسوس شوروی با اتهام دست داشتن در پرونده معروف به پرونده نیکل توخالی محکوم به ۳۰ سال حبس در ندامتگاه فدرال آتلانتا واقع در جورجیا نمود.
فیشر تنها چهار سال از حبس خود را در زندان گذراند تا آنکه با فرانسیس گری پاورز که خلبان هواپیمای ساقط شده لاکهید یو-۲ بود معاوضه گشت. در بازگشت به شوروی او به دفعات در مورد تجربیات خود صحبت نمود و سال ۱۹۷۱ در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
یهرچی قزاق‌لار (به لاتین: Yəhərçi Qazaxlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. یهرچی قزاق‌لار ۶۹۴ نفر جمعیت دارد.
حاضر احمدلی (به لاتین: Hazırəhmədli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. حاضر احمدلی ۲۴۴۷ نفر جمعیت دارد.
میلناسیپران (با نام تجاریIxel ،Savella ،Dalcipran ، Toledomin) یک مهار کننده بازجذب سروتونین-نوراپی نفرین (SNRI) است که در درمان بالینی فیبرومیالژیا استفاده می شود. این دارو برای درمان بالینی اختلال افسردگی عمده در ایالات متحده تأیید نشده است، اما در سایر کشورها وجود دارد.
قره‌سوچو (به لاتین: Qarasuçu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. قره‌سوچو ۳۸۳ نفر جمعیت دارد.
گوران‌لی (به لاتین: Goranlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. گوران‌لی ۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
وییس‌لی (به لاتین: Veyisli، تا ۳ ژوئیه ۱۹۹۸ چالابرتی Çalaberti) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. وییس‌لی ۸۸۷ نفر جمعیت دارد.
ژاک-هنری برونکارت (به انگلیسی: Jacques-Henri Bronckart) یک تهیه‌کننده فیلم بلژیکی است.
برونکارت در لیژ بلژیک به دنیا آمد. وی در دانشگاه لیژ حضور یافت و در سال ۱۹۹۴ موفق به دریافت مدرک ارتباطات و سینما شد. حرفه برونکارت به عنوان تهیه‌کننده از اواسط دهه ۱۹۹۰ به عنوان دستیار با تولید فیلم‌های کوتاه آغاز شد. وی سپس در آوریل ۱۹۹۹ شرکت تولیدی ورسیوس (Versus) را با برادر بزرگتر خود اولیویه تأسیس کرد. برونکارت تهیه‌کننده فیلم "روزهای افتخار (فیلم ۲۰۰۶)" نیز بوده که در هفتاد و نهمین دوره جوایز اسکار نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد.
آمی‌تریپتیلین‌اکسید (با نام تجاریAmioxid Ambivalon ، Equilibrin) یا آمی‌تریپتیلین "ان-"اکسید، یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای (TCA) است که در دهه 1970 در اروپا برای درمان افسردگی معرفی شد.
آمی‌تریپتیلین‌اکسید هم آنالوگ و هم متابولیت آمی‌تریپتیلین است و دارای اثرات مشابه و همچنین اثر معادل آن به عنوان ضد افسردگی است. با این حال، شروع اثر آن سریعتر است و عوارض جانبی آن کمتر است، از جمله خواب آلودگی، آرام‌بخشی، علائم آنتی‌کولینرژیک مانند خشکی دهان، تعریق و سرگیجه، Orthostatic hypotension و Cardiotoxicity.
ایمی‌پرامین‌اکسید (با نام‌های تجاری Imiprex, Elepsin)، یا ایمی‌پرامین "ان"-اکسید، یک داروی ضدافسردگی سه‌حلقه ای (TCA) است که در اروپا در دهه ۱۹۶۰ برای درمان افسردگی معرفی شد.
ایمی‌پرامین‌اکسید هم آنالوگ و هم متابولیت ایمی‌پرامین است و تأثیرات مشابهی با آن دارد. با این حال، در آزمایشات بالینی، مشخص شد که ایمی‌پرامین‌اکسید دارای شروع اثر سریعتر، اثربخشی کمی بیشتر و عوارض جانبی کمتر است، از جمله Orthostatic hypotension و اثرات آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان، تعریق، سرگیجه و خستگی.
ترازبانگی اصطلاحی است که اغلب در فرایندهای آموزشی به کار می‌رود. گویشوران چندزبانه از طریق این فرایند زبان‌هایشان را به عنوان نظام ارتباطی یکپارچه به کار می‌برند.