moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حدود ۳۰۰۰ پ. م این مکان مسکونی شد و آتن پیش از ۷۰۰ پ. م پایتخت آتیک متحد بود. ایرانیان در ۴۸۰ پ. م آن را فتح کردند و آتن به نخستین شهر یونان از لحاظ قدرت و فرهنگ در زمان پریکلس تبدیل شد. پس از مرگ اسکندر مقدونی، شهر تضعیف شد، اما تا ۵۲۹م که پوستی نیانوس مکاتب فلسفی را تعطیل کرد، به منزله یک مرکز روشنفکری شکوفا شد. در ۱۴۵۸م ترکان عثمانی آن را تصرف و غارت کردند و تا ۱۸۳۳ آن را در اختیار داشتند؛ آتن در ۱۸۳۴ پایتخت یونان شد. در جنگ جهانی دوم، از آوریل ۱۹۴۱ تا اکتبر ۱۹۴۴، در اشغال آلمان‌ها بود و تا ژانویه ۱۹۴۵ صحنه نبردهای شدید خیابانی بین سلطنت طلبان و پارتیزان‌های کمونیست شد. نگرانی فزاینده عمومی نسبت به پیامدهای سطوح بالای آلودگی بر آثار تاریخی و سلامت مردم سبب شد که از آوریل ۱۹۹۵ به مدت سه ماه رفت‌وآمد خودروها در شهر ممنوع شود. در سپتامبر ۱۹۹۹ زلزله ای به بزرگی ۹/۵ در مقیاس ریشتر، یونان را لرزاند و دست کم ۱۲۷ کشته و ۷۰ هزار بی خانمان بر جای گذاشت. مرکز آن، که قوی‌ترین زلزله از ۱۹۸۱ بود، ۱۲ مایلی شمال آتن گزارش شد.
در سال ۴۸۰ پیش از میلاد (دوره خشایارشا) ارتش هخامنشی به یونان یورش برد و در شهر آتن رژه رفت اما ناوگان دریای هخامنشی در نبرد سالامیس شکست خورد و نهایتاً تاخت و تازهای ایران در این سال پایان پذیرفت.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
متروی آتن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۶۵ ایستگاه می‌باشد. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود.
آ. ا. ک آتن و پاناتینایکوس تیم‌های فوتبال مطرح آتن است.رئیس باشگاه فوتبال یونانی با اسلحه به میدان رفت، "بی‌بی‌سی فارسی"
خانگاه یا خانقاه از ریشه واژه خُنگ (خنج) (همچنین گونه‌های آن با عنوان‌های «زاویه»، «دویره»، «رباط») به محل زندگی، آموزش، و گردهم‌آیی و فعالیت صوفیان گفته می‌شود. درگاه و آستانه بیشتر به خانقاه‌هایی گفته می‌شد که محل زندگی پیر یا مدفن وی بوده‌است. در دوره‌های گذشته سالک در سیر و سلوک جغرافیائی خود به عنوان استراحتگاه و توقف از وجود خانقاه‌ها استفاده می‌کرد.
واژه خانقاه معرب خانگاه فارسی و از دو واژه خانه و گاه تشکیل شده‌است. جمع آن خوانق و خانقاهات است.
برخی را عقیده بر این است که خانقاه از واژه «خان» بمعنی سفره گرفته شده‌است یا از تخفیف واژه «خانه آقا» که اشاره به محل سکونت یا دفن «پیر» یا «قطب» آن خانه دارد.
خانقاه از فارسی وام‌گرفته شده، و به معنای «محلی که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند.»
در سرتاسر جهان اسلام، بخصوص مناطق تأثیر یافته از اسلام ایرانی، خانقاه‌ها وجود داشته و اکنون کم و بیش وجود دارند. از آسیای مرکزی و سراسر خاورمیانه گرفته تا شمال آفریقا و شبه قاره هند آثاری از آن‌ها باقی‌مانده‌است. شاید بتوان گفت تأسیس خانقاه‌ها مرهون طریقت کرامیّه و سرسلسله آن ابوعبدالله محمد ابن کرام(۲۵۵ قمری) می‌باشد اما سده چهارم قمری آغار به کار رسمی خانقاه‌ها در خراسان است، اما اصطلاح «زاویه» و «رباط» از زمان خلافت اسلامی در سده اول متداول بوده و به قرارگاه‌ها و استراحتگاه‌های مرزی گفته می‌شد. در امپراتوری عثمانی هرچند اصطلاح زاویه برای خانقاه‌ها استفاده می‌شد، ولی از آن زمان به بعد به‌طور عمده خانقاه‌ها بنام «تکه» نامیده شدند.
هرچند تاریخ دقیق پیدایش خانقاه‌ها مشخص نیست، ولی هسته اولیه آن‌ها از مجالس ذکر زهاد و عرفایی که در یک مجلس دور هم به عبادت و ذکر مشغول می‌شدند تشکیل شده‌است. شاید بتوان گفت سده آثار اینگونه مجالس در بصره بوده و در قوت القلوب اثر ابوطالب مکی آمده‌است که مجالس ذکر در منزل حسن بصری (۲۵۸ قمری) تشکیل می‌شده و اشخاصی مانند ایوب سختیانی و مالک دینار و محمد واسع در این مجالس حضور داشته و ادامه دهنده جلسات بوده‌اند. در این زمان هنوز گفتن واژه خانقاه و صوفی به این مکان و اشخاص متداول نبوده‌است. از این حلقه، عبدالواحد ابن زاید، رباط عٌبادان (آبادان کنونی) را در نزدیکی بصره پایه‌گذاری کرد که افرادی مانند سلیمان دارانی و بشر حافی و سری سقطی (۲۴۴قمری) در این رباط اقامت و به سیر و سلوک مشغول بودند. برای سده بار، در نوشته‌های ابن حوقل، ساکنین رباط عبادان (آبادان) را صوفی نامیده‌است و نیز واژه «دویره» برای نخستین بار به محفل عبدالرحمان سلمی (۴۱۲ قمری) و بعداً به محل درس و زندگی ابوسعید ابوالخیر گفته شده‌است. برای توصیف محل زندگی و مقبره بایزید بسطامی (۲۶۰ قمری) و سهل تستری(۲۸۲ قمری) از واژه «صومعه» استفاده شده‌است.دانشنامه ایرانیکا
هرچند پیدایش اولیه خانقاه‌ها از خراسان بود، ولی در اکثر شهرهای ایران و خاورمیانه و شمال هند نیز گسترش یافته‌است. در دوره ایلخانی ساخت خانقاه‌ها رشد بیشتری گرفته و بناهایی مثل شنبغازان و ربع رشیدی در آذربایجان از آن جمله است.دانشنامه جهان اسلام ۱
ساختار اغلب خانقاه‌های اولیه، ساده بوده و شبیه خانه یا مسجد ساخته می‌شد، هرچند خانقاه‌های آسیای مرکزی و هند دارای بنای آجری با تزئین آجرکاری و گچ بری و کاشیکاری که اغلب با مناره ساخته می‌شدند. در منطقه آناتولی در سده هفتم قمری خانقاه‌ها گسترش بیشتر یافتند و معمولاً علاوه بر صحن و حجره‌ها، دارای صحن بزرگ محل اجتماع گنبددار، پذیرائی مسافران و سالکان، آشپزخانه، خلوتخانه و گاه کتابخانه بودند این ساختار در مورد خانقاه‌های آسیای مرکزی و چین نیز وجود داشته‌است.
معماری خانقاه ها به این صورت است که یک حیاط مربع یا مستطیل شکل که مانند مدارس غالباً مشجر و نیز دارای یک حوض آب در وسط فضای حیاط مرکزی خانقاه را تعریف می کند. از نظر طرح معماری خانقاه ها ایوانی ، دو ایوانی و چهار ایوانی ساخنه شده اند. حجره ها مانند مدارس در یک یا دو طبقه ساخته شده اند.البته علاوه بر آن حجره هایی برای خادمان ، مدیران و نیز برای خانم ها در نظر گرفته شده بود. هر خانقاه دارای یک حجره بزرگ بود که مختص پیر خانقاه بود. البته در کنار آن حجره ها و زوایای کوچکی نیز طراحی شده بود.
هرچند سلسله مراتب ساختار انسانی خانقاه‌ها بستگی زیادی به نوع و روش طریقت‌ها داشته‌است، اما همه آن‌ها تاحدی از یک ساختار کلی تبعیت می‌کنند. بستگی به انواع طریقت‌ها در راس هرم خانقاه، قطب، پیر، یا شیخ قرار دارد که اجرای آئین‌ها و ارشاد و آموزش مریدان را عهده‌دار است، هم اوست که در موقع احتضار و پیش از مرگ جانشین خود را تعیین می‌کند. در مرتبه بعد خادم خاص است که رابط شیخ با سالکان و مسئول تهیه لوازم و تدارک غذا و مکان مریدان و سالکان است، در بعضی طریقت‌ها خادم خاص بنام نقیب، نایب، و وکیل نامیده می‌شود. پس از خادم خاص، خادم خانقاهی قرار دارد که وظیفه خدمات و آشپزی و نظافت را عهده دارند و پس از آن مقیمان قرار دارند که به دو گروه اهل خلوت و اهل صحبت تقسیم می‌شوند و پس از آن مریدان عادی.دانشنامه جهان اسلام۲
با گسترش خانقاه‌ها و انشعاب طریقت‌های مختلف، علاوه بر برگزاری آئین‌های رسمی دینی و مذهبی، آداب و روش‌های متعدد دیگری ابداع و برقرار گردید. هرچند آداب هر طریقه اختصاصی برای آن طریقه بوده ولی آداب مشترکی نیز در بین خانقاه‌ها متداول بوده‌است. ازجمله آدابی که تقریباً مشترک بوده می‌توان به آداب تشرف (خرقه پوشی- سرتراشی) آداب تنبیه و تصغیر (پایماچان- قربانی- خرقه سوزی- کفشداری) و آداب سماع (سماع- دف نوازی) و آدابی مثل چله نشینی و ذکر اشاره کرد.
در بعضی طریقت‌ها مثل نقشبندیّه و قلندریّه این آئین‌ها و آداب به حداقل بوده ولی در دیگر خانقاه‌ها اجرا می‌شده‌است.خانگاه تنب پارسان
جواد نوربخش در این‌باره گفته: «خانقاه خلوتخانه صوفیان است و قرارگاه آنان، مجلس اهل حال است و مکتب سیر کمال. سالکان الی الله در آن آیند تا زنگ تعیّن از آیینهٔ دل بزدایند. کعبهٔ عاشقان است و قبلهٔ صادقان. حریم اهل راز است و محراب پاکدلان بی‌نیاز. مأمن رندان سینه‌چاک است و از خود گذشتگان بی‌باک، منزل ارباب وفا است و اصحاب صفا. در فضایش جز نوای دوست نشنوی، و در هوایش جز نسیم محبت و وفا نبویی. طالبانش دل و دین داده‌اند و برای جانبازی و فداکاری آماده. ساکنانش از همه چیز جز خدا بیگانه‌اند و از همهٔ عقلا برکنار و دیوانه. بزرگانش از ما و من برکنارند و دعوی انا الحق دارند. آری عاشق شگفتی‌ها دارد که عقل آنها را جنون می‌شمارد، همت دلیرانه‌ای باید که عقال عقل را بگشاید و به فتوای جنون از خود بیرون شود و به خانقاه درآید، تا از هرچه گمان برد فزونتر آید و دریابد که خانقاه ملک عرش است و عرش ملکوت خانقاه.»آداب خانقاه، دکتر جواد نوربخش، انتشارات خانقاه نعمت‌اللهی، تهران ۱۳۳۴ (چاپ اول) و ۱۳۵۵ همراه با ترجمه انگلیسی (چاپ دوم)
خانگاه(روستای تنب پارسان) جزیره قشم
نُخود یا نَخود از دانه‌های خوراکی (حبوبات) است. گیاه نخود گیاهی یک‌ساله، متعلق به خانوادهٔ باقلاییان و زیرخانوادهٔ باقالی‌ها است. نخود سرشار از پروتئین است و یکی از قدیمی‌ترین حبوبات کشت شده توسط انسان است، و بقایای ۷۵۰۰ ساله از آن در خاورمیانه یافت شده‌است. نخود یکی از عناصر اصلی غذاهای حمص و چانا ماسالا است و برای تهیه فلافل از آن استفاده می‌شود. نخود در آشپزی مدیترانه‌ای، آشپزی خاورمیانه و غذاهای هندی کاربرد زیادی دارد. در سال ۲۰۱۹ هند با تولید ۷۰ درصد از نخود جهان، بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ نخود در جهان بود.
گیاه نخود، گیاهی یک‌ساله و بوته‌ای کوتاه از خانواده حبوبات است که بلندی بوته آن به حدود ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد. ساقه این گیاه پوشیده از تارهای غده‌ای است. شاخه‌ها نازک، برگ‌های ریز آن مرکب از ۱۳ تا ۱۷ برگچه کوچک و دندانه‌دار و گل‌ها سپید با رگه‌های بنفش یا صورتی است. معمولاً در هر غلاف گیاه نخود، یک تا سه نخود تشکیل می‌شود.
این گیاه دارای ده‌ها رقم کشاورزی مختلف است که دارای رنگ، شکل و ویژگی‌های متفاوتی هستند.
نخود، نخود فرنگی و عدس، به‌صورت یک‌سال در میان و چرخشی با گندم و جو در یک زمین زراعتی کشت می‌شوند. این حالت چرخشی، باعث تقویت و تجدید نیتروژن (ازُت) خاک می‌شود و دیگر نیازی به استفاده از کودهای نیتروژندار (ازته) نخواهد بود.
معمولاً نخود در زمین‌های حاشیه بین‌النهرین و مدیترانه شرقی کشت می‌شد و از آنجا به هند و سایر نقاط آسیای شرقی گسترش یافت. در ایران کشت نخود در کوهپایه‌های زاگرس به ویژه در استان کرمانشاه رواج دارد.
نخود حاوی میزان کالری بالایی است. افرادی که تحت رژیم کاهش وزن قرار دارند، معمولاً به رژیم غذایی کم‌کالری فکر می‌کنند. اما جدای از بالا بودن میزان کالری آن، از میزان بسیار خوبی فیبر، پروتئین و مواد معدنی برخوردار است. میزان چربی آن بسیار پایین بوده و در نتیجه می‌تواند در رژیم غذایی گنجانده شود. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهند که حبوبات می‌توانند به کاهش وزن کمک کنند، علی‌رغم این واقعیت که از میزان کالری بالایی برخوردارند. می‌توان آن‌ها را به صورت تازه، کنسروی یا خشک تهیه کرد. حبوبات خشک می‌تواند برای مدت‌زمان بسیار طولانی نگهداری شود و تنها نیاز دارد که به خوبی در آب خیس بخورد تا به این ترتیب پیش از پخت، کمی نرم‌تر بشود. نخود و لوبیاهای کنسروی، کالری کمی بالاتری نسبت به انواع پخته یا خشک‌شده دارند. به عقیدهٔ وزارت کشاورزی ایالات متحده، کالری موجود در نخود، به‌طور قابل توجهی بیشتر است.
نخود دارای مقدار بسیار کمی آرسنیک، اسید اگزالیک، اسید استیک و اسید مالیک و املاح کمیابی نظیر بور، لیتیم و مس است؛ ضمناً موادی دیگر از جمله لسیتین، گالاکتان، ساکارز، دکستروز و سلولز در نخود وجود دارد.
از شب قبل آن را در آب خیس کنید. سپس به مدت ۱/۵ تا ۲ ساعت آن را بجوشانید. ۲ برابر مقدار نخود، آب بریزید.کنسرو نخود در مغازه‌ها موجود است و به راحتی می‌توانید آن را تهیه کنید.نخود را می‌توان در یک محل خنک و خشک برای مدت طولانی نگهداری کرد.
نخود نیز مانند سایر حبوبات، فیبر بالایی دارد. فیبر محلول مانند یک برس زبر، سیستم گوارشی را پاک می‌کند. این نوع فیبر، گلوکز (قند) و کلسترول (چربی) خون را کاهش می‌دهد و نیاز به انسولین را در افراد دیابتی کم می‌کند. در بین گروه‌های غذایی؛ نخود، عدس و نخود فرنگی، پروتئین، کلسیم و آهن را به مقدار کافی و لازم برای رفع نیاز بدن فراهم می‌کنند.
نخود به دو روش دیم و آبی کشت می‌شود. هرکدام از این دو کشت، محصولات متفاوتی را به بار می‌آورد. نخود دیم کمی ریزتر است و رنگ تیره‌ای دارد یا اصطلاحاً کمی سرخ‌رنگ است و نخود آبی درشت‌تر و رنگ روشن‌تری دارد. نخود بهاره و نخود پاییزه در فصل بهار و پاییز برداشت می‌شوند.شناخت نخود و انواع آن وب‌نشانی امیشاد
مِثقال یکای جرم و یکی از یکاهای رایج در کشورهای اسلامی است. انواع مثقال وجود دارد که مهمترین آن‌ها عبارتند از مثقال شرعی، مثقال صیرفی، مثقال معمولی و…. در علم فقه اسلامی هر مثقال شرعی برابر (۱۸ نخود) ۳٫۴۵۶ گرم و هر مثقال صیرفی چهارسوم مثقال شرعی(۲۴ نخود) و برابر ۴٫۶۰۸ گرم است.فرهنگ یکاهای اندازه‌گیری - محمدرضا محمدی فرد - ناشر مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی صفحه 347 با توجه به این که هر جو چهارسوم گندم است، بنابراین هر مثقال شرعی برابر ۷۲ گندم و هر مثقال صیرفی برابر ۷۲ جو است. هر مثقال معمولی نیز معادل یک‌شانزدهم سیر و برابر با ۴٫۶۸۷۵ گرم است. البته برخی مثقال را معادل ۴٫۵ گرم یا ۵ گرم نیز در نظر می‌گیرند تا محاسبات را ساده کنند که البته این کار برای کالاهای کم‌ارزش انجام می‌شود. در برخی منابع و کتب، یک مثقال را معادل ۴٫۲۵ گرم در نظر گرفته‌اند.
از مثقال صیرفی در طلافروشی‌ها برای اندازه‌گیری جرم طلا استفاده می‌شود. هر ۰٫۷ از مثقال شرعی را یک درهم گویند؛ بنابراین هر درهم برابر ۲٫۴۱۹۲ گرم است.
در سرزمین‌های اسلامی، از دیرباز دو واحد «مثقال» و «درهم» با اصل یونانی دراخما به عنوان اصلی‌ترین یکاهای جرم به کار رفته‌اند. نسبت مثقال به درهم در منابع شرعی ۱۰ به ۷ است. براساس جرم دو نمونهٔ عینی رطل امویان از سال ۱۲۶ قمری و سنگ شیشهٔ یک قیراطی عصر عباسی مصر، برای درهم به عنوان یکای جرم، ۳٫۱۲۵ گرم، و از آنجا برای مثقال شرعی، ۴٫۴۶۴ گرم به دست می‌آید که این ارقام در مذهب حنفیه پذیرفته شده‌اند.سرراست ترین ٱورف هر مثقال۴٫۶یا۴٫۷گرم است.
هرمثقال طلای ١٧ عیار =٤.٦٠٨٣گرم
هر مثقال طلای ١٨ عیار=٤.٣٣١٨گرم
دینار یک واحد پول است که به صورت طلای مسکوک (به صورت سکه ضرب شده) می‌باشد. جرم هر دینار یک مثقال صیرفی (۴٫۶۰۸ گرم) است و در آن یک مثقال شرعی (۳٫۴۵۶ گرم) طلای خالص به کار رفته و بقیهٔ آن از نقره و مقداری مس است. مقدار نقره و مس آن می‌تواند فرق کند که معمولاً مقدار نقره در آن ربع درهم است. اما مقدار طلای آن همیشه ثابت است. در نتیجه می‌توان گفت که یک دینار سکه‌ای طلا با جرم یک مثقال صیرفی و عیار ۷۵۰ (۱۸ عیار) است که در نتیجه مقدار طلای خالص آن یک مثقال شرعی است.
درهم نیز یک واحد پول است که به صورت نقرهٔ مسکوک (به صورت سکه ضرب شده) می‌باشد. جرم نقرهٔ به کار رفته در یک درهم برابر با یک درهم (۲٫۴۱۹۲ گرم) است.
در زمان پیدایش اسلام هر ده درهم معادل یک دینار ارزش داشته‌است که اگر مقدار نقرهٔ موجود در هر دینار را برابر با ربع درهم در نظر بگیریم و از قیمت مس صرفه‌نظر کنیم به این نتیجه می‌رسیم که در آن زمان هر یک مثقال شرعی طلای خالص (۲۴ عیار) ارزشی برابر با ۹٫۷۵ درهم نقرهٔ خالص داشته‌است که با این حساب هر یک گرم طلا با ۶٫۸۲۵ گرم نقره برابری می‌کرده‌است.
در زمان پس از پیامبر، جرم هر سکه طلا برابر با حدود ۴٫۵۵ گرم بود (معادل ۱٫۳۳ درهم، ۲۴ قیراط یا ۹۶ حبه) اما در دوران خلافت عبدالملک بن مروان با اصلاح سیستم ضرب سکه، جرم هر سکه طلا به حدود ۴٬۲۵ گرم کاهش یافت (معادل ده هفتم درهم، ۲۰ قیراط یا ۶۰ حبه).E.J. Brill's first encyclopaedia of Islam 1913-1936 BRILL. p.1024.
در ایران صنف طلا فروشان با مثقال 4.608 گرمی کار می‌کنند.
سیر یکای غیررسمی جرم است و هر سیر برابر با ۳۷۵ قیراط می‌شود. در نتیجه هر سیر 74.88 گرم است که برای سهولت 75 گرم در نظر گرفته می‌
شود. هر مثقال معمولی معادل یک‌شانزدهم سیر است. هر ده سیر برابر یک چارک می‌شود. یک سیر در اصل وزن سکه‌ای باستانی بوده که در یونانی استاتر نامیده می‌شده و در زبان پهلوی به صورت ستیر آمده و بعدتر به صورت سیر در فارسی دری آمده‌است.
640 مثقال : 40 سیر : 1 من تبریز
1 خروار: 100 من تبریز
1 مثقال : 24 نخود : 96 گندم
1 قیراط : 200 میلی گرم
1 سیر : 375 قیراط
1 مثقال : 4.608 g
واژهٔ "سیر" ساده شدهٔ واژهٔ سِتیر یا اِستیر است که در زبان پهلوی هم به همین ریخت ستیرster بوده‌است. این واژه در زبان عربی هم به ریخت «استار» وارد شده‌است ولی عرب‌ها هر استار را چهار مثقال و نیم می‌دانند.
آلپ بلندترین و بزرگ‌ترین مجموعه رشته کوه است که به شکل کامل در اروپا واقع گردیده. حدود امتداد آن است. در ۷ کشور آلپ (از طرف غرب به شرق): فرانسه، سوئیس، ایتالیا، لیختن اشتاین، اتریش، آلمان و اسلوونی."Alpine Convention" .
طاق آلپ به شکل کلی از نیس فرانسه در قسمت غرب مدیترانه تا تریسته در دریای آدریاتیک و وین اتریش در ابتدای آبگیر پانونی گسترش پیدا می‌کند. این کوه‌ها طی ده‌ها میلیون سال به دلیل برخورد کردن با صفحات تکتونیکی آفریقا و اوراسیا تشکیل شده‌است. کوتاه شدن شدید متأثر از این واقعه منجر به بالا آمدن سنگ‌های رسوبی دریایی با رانش و چین خوردگی به سوی قله‌های کوهستانی گسترده مثل مون بلان و ماترهورن شد.
مون بلان مرز فرانسه و ایتالیا را در بر می‌گیرد و مرتفع‌ترین کوه آلپ می‌باشد. ناحیه آلپ شامل ۱۲۸ قله مرتفع تر از قله است.
ارتفاع و طول دامنه بر آب و هوای اروپا مؤثر بوده. در کوهستان، اندازه بارش بسیار تفاوت دارد و شرایط آب و هوایی از ناحیه‌های جدا شده‌است. حیات وحشی مثل بزکوهی در قله‌های مرتفع تر تا ارتفاع زندگی می‌کنند، و گیاه‌هایی همانندادلوایس در ناحیه صخره ای در ارتفاع‌های پایین‌تر و همچنین در ارتفاع‌های بالاتر رشد می‌کنند.
مدارک اسکان انسان در کوه‌های آلپ به دوره‌های پارینه سنگی بازمی‌گردد. در سال ۱۹۹۱ یک مرد مومیایی گردیده با اندازه ۵۰۰۰ ساله در یخچالی در مرز اتریش و ایتالیا اکتشاف گردیده‌است.
در قرن ۶ پیش از میلاد، فرهنگ سلتیک لا تن به خوبی اثبات گردید. هانیبال به شکل مشخص با گله ای از فیل‌ها از آلپ گذشت و رومی‌ها در این ناحیه خانه‌هایی داشتند. در سال ۱۸۰۰ ناپلئون با ارتشی ۴۰٬۰۰۰ نفری در یکی از گذرگاه‌های کوهستانی عبور نمود. قرن ۱۸ و ۱۹ شاهد تهاجم طبیعت‌گرایان، نویسنده‌ها و هنرمندها، به خصوص رمانتیک‌ها بود و به دنبال آن دوره‌های طلایی آلپینیسم با آغاز صعود کوهنوردها به قله‌ها شروع شد.
ناحیه آلپ هویتی فرهنگی قوی داراست. فرهنگ سنتی کشاورزی، پنیرسازی و نجاری هنوز هم در روستاهای آلپ موجود می‌باشند، گرچه صنعت گردشگری در روزهای نخست قرن بیستم آغاز به رشد نمود و بعد از جنگ جهانی دوم بسیار بزرگ گردید تا در انتهای قرن به صنعت غالب تغییر یافت.
بازی‌های المپیک زمستانی در رشته‌های آلپ سوئیس، فرانسه، ایتالیا، اتریش و آلمان برگزار گردیده‌است. از سال ۲۰۱۰، این ناحیه کاشانه۱۴ میلیون نفر و دارای ۱۲۰ میلیون بازدید کننده سالانه بوده‌استChatré, Baptiste, et al. (2010), 8
لغت انگلیسی "آلپ" از لغت لاتین "آلپس" گرفته شده‌است.
کلمه لاتین "آلپ" احیاناً می‌تواند از وصف "آلبوس" به معنی ("سفید") آمده باشد، یا احیاناً می‌تواند از فرشته یونانی آلفیتو آمده باشد که اسمش با "الفیتا"، به معنی"آرد سفید" در ارتباط است. "آلفوس"، جذام سفید خسته کننده؛ و در نهایت کلمه پروتو-هندواروپایی *آلبوس. به شکل شبیهی، خدای رودخانه آلفنوس نیز قرار است از "آلفوس" یونانی جدا گردیده باشد و به معنی سفید است.Smith, Jennifer Nimmo (2004).
موروس سرویوس هونوراتوس دستور نویس روزهای پایانی قرن ۴ در تفسیر خود بر "انیاس از" ویرژیل می‌گوید که سلت‌ها کل کوه‌های مرتفع را "آلپ" می‌نامند.
طبق "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد"، "آلپ" لاتین ممکن است از یک لغت پیش از هند و اروپایی * "تپه سفید"" اشتقاق یافته‌است. "آلبانی" اشتقاق یافته در ارتباط است. آلبانی، اسمی که بومی ناحیه مشهور به کشور آلبانی نیست، به عنوان اسمی برای چندین ناحیه کوهستانی در کل اروپا استفاده گردیده شده.
در زمان رومی‌ها، "آلبانی" اسمی برای ناحیه قفقاز شرقی بود، در حالی که در زبان‌های انگلیسی "آلبانی" (یا "آلبانی") گاهی وقت‌ها به عنوان اسمی برای اسکاتلند استفاده می‌شد، گرچه به احتمال بسیار از لاتین اشتقاق یافته‌است. کلمه "آلبوس"، به معنی رنگ سفید است.
در زبان‌های کنونی، لغت "آلپ"، "آلم، آلبه" "یا" "آلپ" به چراگاه‌های چرا در اطراف آلپ زیر یخچال‌ها، نه قله‌ها اشاره دارد.Schmid et al. (2004), 93
"آلپ" به چراگاه‌های کوهستانی بلندی اطلاق می‌گردد که غالباً در حومه یا قسمت بالای خط درخت‌ها واقع گردیده، مکانی که گاوها و نظایر دام‌ها در طول فصول‌های تابستان برای چرا برده می‌شوند و در آن کلبه‌ها و انبارهای یونجه پیدا می‌شوند که گاهی وقت هادهکده‌های کوچکی را ایجاد می‌کنند. پس، لغت «آلپ» به عنوان اشاره به کوه‌ها، اسم نادرستی می‌باشد.Reynolds, (2012), 43–45Fleming (2000), 4 لغت قله‌های کوه طبق قوم و زبان متفاوت می‌باشد: کلماتی مثل "هورن"، "کوگل"، "کوپف"، "گیپفل"، "اسپیتزه"، "استوک" و "برگ" در ناحیه آلمانی‌زبان استفاده می‌شوند. "مونت", "پیس", "تته", "پوینت", "دندانه", "روشه", و "ایگلس" در ناحیه فرانسوی زبان. و "مونت"، "پیکو"، "کورنو"، "پنتا"، "پیزوو"، یا "کما" در ناحیه‌های ایتالیایی زبان است.Shoumatoff (2001), 117–19
کوه‌های آلپ یک ویژگی جغرافیایی حلقوی شکل در اروپای مرکزی می‌باشد که در منطقه واقع شده قوس (خط خمیده) از سمت شرق به غرب و می‌باشد در عرض. میانگین ارتفاع قله‌های کوه است.Ceben (1998), 22–24 این منطقه از دریای مدیترانه به سوی شمال بالای حوضه پو دنباله می‌یابد، از راه فرانسه از گرنوبل راستا می‌یابد و به سمت شرق تا میانه و جنوب سوئیس راستا می‌یابد. دامنه به سوی وین، اتریش و شرق تا دریای آدریاتیک و اسلوونی ادامه دارد.Chatré, Baptiste, et al. (2010), 9Fleming (2000), 1Beattie (2006), xii–xiii
در قسمت جنوب به شمال ایتالیا داخل می‌رود و از سمت شمال تا مرز جنوبی باواریا در آلمان طول می‌یابد.Beattie (2006), xii–xiii در ناحیه ای مثلکیاسو، سوئیس، و آلگو، باواریا، مرزبندی میان رشته کوه و زمین‌های هموار مشخص است. در مکان‌های دیگر مثل ژنو، مرزبندی کمتر مشخص گردیده‌است.
کشورهای دارای کثیری‌ترین قلمرو آلپ مثل: اتریش (۲۸٫۷٪ از همه مساحت)، ایتالیا (۲۷٫۲٪)، فرانسه (۲۱٫۴٪) و سوئیس (۱۳٫۲٪).
بلندترین قسمت این رشته توسط یخبندان دره رون، از مون بلان تا ماترهورن و مونت روزا در پهلوی جنوبی، و آلپ برن در شمال تقسیم می‌گردد. قله‌ها در قسمت شرقی رشته، در اتریش و اسلوونی، کوچکتر از قله‌های قست مرکزی و غربی است.Beattie (2006), xii–xiii
تفاوت در اسم گذاری در ناحیه ای که توسط رشته کوه‌های آلپ پوشانده گردیده، دسته‌بندی کوه‌ها و ناحیه فرعی را سخت می‌کند، ولی دسته‌بندی کلی آن مربوط به آلپ شرقی و آلپ غربی است که طبق گفته زمین‌شناس استفان اشمید، تقسیم میان این دو در شرق سوئیس رخ می‌دهدSchmid et al. (2004), 93 در حومه گذرگاه اسپلاژن.
مرتفع‌ترین قله‌های آلپ غربی و آلپ شرقی همانند مون بلان با مرتفع است.Shoumtoff (2001), 23 و پیز برنینا در . دومین قله مرتفع مونته روزا با قله می‌باشد و اورتلر، به ترتیبExcluding the Piz Zupò and Piz Roseg located in the Bernina range, close to Piz Bernina. در است.
مجموعه ای از رشته کوه‌های پایین‌تر به محاذات زنجیره اصلی رشته کوه‌های آلپ، از غبیل پرآلپ‌های فرانسوی در فرانسه و کوه‌های ژورا در سوئیس و فرانسه واقع شده‌اند. زنجیره ثانویه آلپ حوضه آبخیز از دریای مدیترانه تا وینروالد را دنبال می نمایدو از روی بسیاری از مرتفع‌ترین و نام برده‌ترین قله‌های آلپ گذر می‌کند. از کل دی کادیبونا تا کل ده تنده به سمت غرب حرکت می‌کند پیش از چرخش به شمال غربی و سپس، در حومه کول دلا مادالنا، به سمت شمال. بعد از رسیدن به مرز سوئیس، خط زنجیره اصلی حدوداً ازسمت شرق به شمال شرقی پایان می‌یابد، راهی که تا پایان آن در حومه وین دنبال می‌شود.
پایان شمال شرقی قوس آلپ بی واسطه بر روی دانوب که به دریای سیاه می‌ریزد، لئوپولدزبرگ در حومه وین است. در برابر، قسمت جنوب شرقی آلپ به دریای آدریاتیک در ناحیه پیرامون تریست به سمت دوینو و بارکولا ختمه می‌گردد.
آلپ برای جنگ و تجارت و توسط زائران، دانشجوها و گردشگرها گذرانده‌است. راهای گذر از راه جاده، قطار یا پیاده به "گذرگاه‌ها" مشهور هستند و غالباً از گودشدگی در کوه‌ها ایجاد می گرددکه در آن دره‌ای از دشت‌ها و ناحیه تپه‌ای پیش‌کوهی پایان می‌یابد.
در دوره قرن‌های وسطی آسایشگاه‌ها با دستورهای مذهبی در قله‌های متعددی از گذرگاه‌های اصلی تشکیل می‌گردد.Fleming (2000), 4 اصلی‌ترین گذرگاه‌ها همانند: کله دو ایزران به معنی (بالاترین)، گذرگاه کله آگنل، گذرگاه برنر، مون سنیس، گذرگاه بزرگ سنت برنارد، کول دو تند، گذرگاه گوتارد، گذرگاه سمرینگ، گذرگاه سیمپلون و گذرگاه استلویو."Encyclopædia Britannica".
گذرگاه برنر که در مرز ایتالیا و اتریش گذر می‌کند، کوه‌های آلپ اوتزتال و آلپ زیلرتال را از هم جدا می‌گردد و از قرن ۱۴ میلادی به عنوان یک راه تجاری مورد استفاده قرار می‌گرفته. پایین‌ترین گذرگاه آلپ در است، سمرینگ از اتریش پایین به استایری گذر می‌کند. از قرن ۱۲ که یک آسایشگاه در آن مکان ساخته شد، به شکل پیاپی مورد استفاده قرار می‌گرفت. مسیر آهن با تونل طولانی در روزها ی ماه‌های میانی قرن ۱۹ در امتداد راه گردنه ساخته شد. با قله ، گذرگاه گسترده سنت برنارد یکی از بلندترین گذرگاه‌های آلپ می باشدکه از مرز ایتالیا و سوئیس در سمت شرق کوه‌های پنین آلپ در مجاورت جناح‌های مونت بلان گذر می‌کند. این گذر توسط ناپلئون بناپارت برای عبور از ۴۰٬۰۰۰ سرباز در سال ۱۸۰۰ استفاده می‌شود .گذرگاه مونت سنیس یک جاده تجاری و نظامی اصلی میان اروپای غربی و ایتالیا بوده. این گذرگاه توسط نیروهای متعددی در راه خود به شبه جزیره ایتالیا گذر نمود. از کنستانتین یکم، پپن کوتاه قد و شارلمانی گرفته تا هانری چهارم، ناپلئون و پیش از اینگبیرگزجگرهای آلمانی در طول جنگ جهانی دوم.
حال این گذرگاه با تونل بزرگراه فرژوس (بازگشایی در سال ۱۹۸۰) و تونل ریلی (بازگشایی شده در سال ۱۸۷۱) جایگزین گردیده‌است.
گذرگاه سنت گوتارد در سوئیس مرکزی به تیچینو طی می‌کند. در سال ۱۸۸۲ تونل راه‌آهن سنت گوتارد افتتاح گرید که لوسرن در سوئیس را به میلان در ایتالیا متصلمی نماید. ۹۸ سال پس از تونل گوتارد رود ( طولانی) اتصال بزرگراه ۲آ در گاشنن در سمت شمالی با آیرولو در قسمت جنوب، دقیقاً همانند تونل راه‌آهن است.Swiss National Map
در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۶ طویل‌ترین تونل راه‌آهن جهان، تونل پایه گوتارد افتتاح گردید که ارستفلد را در کانتون آوری به بودیو در کانتون تیچینو با دو لوله پیوسته می‌کند.
این نخستین تونلی می باشدکه کوه‌های آلپ را در راهی صاف گذر می‌کند.
از تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶، قسمتی از جدول‌های زمانی منظم راه‌آهن بوده و به شکل ساعتی به عنوان سفر استاندارد میان بازل / لوسرن / زوریخ و بلینزونا / لوگانو / میلان مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
مرتفع‌ترین گذر در کوه‌های آلپ کله دو ایزران در ساووآ (فرانسه) با ارتفاع است. و بعد از آن گذرگاه استلویو در شمال ایتالیا با ؛ این جاده در سال ۱۸۲۰ ساخته شد."Encyclopædia Britannica".
اتحادیه بین‌المللی انجمن‌های آلپینیسم (یو یی ای ای) لیستی از ۸۲ جلسه های «رسمی» آلپ را تعریف نموده‌است که دست کم به جلسه می‌رسد. . این لیست نه تنها شامل کوه‌ها، بلکه زیر قله‌هایی با برجستگی کم می باشدکه از هدف‌های مهم کوهنوردی محسوب می‌گردند. در زیر ۲۹"چهار هزار" با حداقل لیست بندی برجستگی شده‌است.
در حالی که مون بلان برای نخستین بار در سال ۱۷۸۶ و جونگفراو در سال ۱۸۱۱ صعود شد، بیشترچهار هزار نفری آلپ در قسمت دوم قرن ۱۹ صعود کردند، به خصوص پیز برنینا (۱۸۵۰)، دم (۱۸۵۸)، گرند کمبین (۱۸۵۹)) وایشورن (۱۸۶۱) و بار دس اکرین (۱۸۶۴)؛ صعود به ماترهورن در سال ۱۸۶۵ پایان عصر طلایی آلپنیسم بود. کارل بلودیگ (۱۸۵۹–۱۹۵۶) جزو نخستین شخصی بود که توانست از ۴٬۰۰۰ قله اصلی صعود نماید. او سلسله صعودهای خود را در سال ۱۹۱۱ به انتها رساند.Michael Huxley, "The Geographical magazine: Volume 59", Geographical Press, 1987 بسیاری از سه هزار کوه آلپ بزرگ در روزهای نخست قرن ۱۹ صعود نمودند، به خصوصگروسگلونر (۱۸۰۰) و اورتلر (۱۸۰۴)، گرچه برخی از آنان خیلی دیرتر صعود کردند، مثل مونت پلووکس (۱۸۴۸)، مونت ویزو (۱۸۴۸) ۱۸۶۱) و لامیجه (۱۸۷۷).
نخستین صعود بریتانیایی به مون بلان توسط یک مرد در سال ۱۷۸۸ بود. نخستین صعود توسط یک زن در سال ۱۸۰۸ بود. در میان دهه ۱۸۵۰، کوهنوردهای سوئیسی بیشتر قله‌ها را صعود کرده بودند و صمیمانه به عنوان راهنمای کوه جستجو می‌شدند. ادوارد وایمپر در سال ۱۸۶۵ (بعد از هفت تلاش) به بالای ماترهورن رسید و در سال ۱۹۳۸ آخرین مورد از ۶ جبهه شمالی بزرگ آلپ با نخستین صعود صورت شمالی آیگر صعود کرد.Shoumatoff (2001), 197–200
مفهوم‌های اصلی زمین‌شناسی هنگامی که طبیعت گرایان آغاز به مطالعه صخره‌های آلپ در قرن هجدهم کردند، تشکیل گردید. در میان قرن ۱۹، تئوری ژئوسنکلین‌های نسخ گردیده برای وصف وجود زنجیره‌های کوهستانی «کنده کاری شده» مورد استفاده قرار گرفت، لی در میان قرن ۲۰، نظریه تکتونیک صفحه‌ای به شکل گسترده قبول گردید.Graciansky (2011), 1–2
ایجاد کوه‌های آلپ (کوهزایی آلپ) یک جریان فصلی بود که نزدیک ۳۰۰ سال شروع شد. میلیون سال قبلShoumatoff (2001), 35 در عصر پالئوزوئیک، ابرقاره پانگه از یک صفحه تکتونیکی ایجاد گردیده بود. در دوره هایمزوزوئیک و دریای تتیس میان لوراسیا و گوندوانا در طول دوره ژوراسیک به صفحه‌های جدا جدا تقسیم گردیده.Graciansky (2011), 1–2 تتیس سپس میان صفحه‌های در حال برخورد متراکم شد و باعث ایجاد رشته‌کوه‌هایی به اسم کمربند آلپید، از جبل الطارق از راه هیمالیا تا اندونزی شد - عملی که در انتهای مزوزوئیک شروع شد و تا بحال ادامه دارد. ایجادکوه‌های آلپ قسمتی از این سیر کوه زایی بود، که ناشی از برخورد میان صفحه‌های آفریقا و اوراسیاGerrard, (1990), 9 بود که در انتهای دوره کرتاسه شروع شد.Gerrard, (1990), 16
زیر تنش و فشار بسیارفشاری، سنگ‌های رسوبی دریایی بالا رفتند و چین‌های خوابیده یا "ناپه‌ها" و گسل‌های رانشی را تشکیل دادند."Earth" (2008), 142 همان جور که قله‌های بالارونده فرسودگی کنی واقع شدند، لایه ای از رسوب‌های فلیش دریایی در حوضه فورلند رسوب نمود و با پیشرفت کوه زایی، رسوب‌های در چنگک‌های جوان تر (چین) درگیر شدند. رسوب‌های درشت حاصل از برآمدگی و فرسایش مداوم بعداً به شکل ملاس در ناحیه پیشین رسوب نمودند.Gerrard, (1990), 9 ناحیه ملاس در سوئیس و بایرن به خوبی پیشرفت کردند و شاهد تزاید بیشتر فلیش بود.Schmid (2004), 102
کوه زایی آلپ در چرخه‌های مداوم از راه پالئوژن رخ داده می‌شود و باعث تشکیل تفاوت در شکل‌های پشتی می‌شود و کوه زایی در پایان مرحله باعث پیشرفت کوه‌های ژورا می‌گردد.Schmid (2004), 97 مجموعه ای از رخدادهای زمین ساختی در دوره‌های تریاس، ژوراسیک و کرتاسه باعث تشکیل ناحیه‌های دیرینه جغرافیایی گوناگون شد. کوه‌های آلپ با سنگ‌شناسی (ترکیب سنگی) و ساختارهای پوشک با توجه به رخدادهای کوه زایی که بر آن‌ها اثر گذاشته، تقسیم‌بندی می‌گردند.Schmid et al. (2004), 93 زیر قسمت زمین‌شناسی آلپ‌های غربی، شرقی و آلپ جنوبی را مشخص می‌کند: سوئیس در شمال، سیستم پنین و استرالیا آلپاین در مرکز و در جنوب درز پریدریاتیک، سیستم آلپ جنوبی.Schmid, 99
به گفته استفان اشمید زمین‌شناس، از آنجایی که آلپ غربی در دوره سنوزوئیک یک رخ داد تحولی را تجربه نموده‌است در حالی که قله‌های استرالیایی آلپ در دوره کرتاسه مقید رخ دادی شده‌اند، این ۲ منطقه تفاوت‌های برجسته ای را در سازندهای پوشک نشان می‌دهند.Schmid (2004), 97 ذخیره‌های فلیش در آلپ جنوبی لومباردی احیاناً در دوره کرتاسه یا بعد از آن رخ داده‌است.
قله‌های فرانسه، ایتالیا و سوئیس در «ناحیه هویلر» واقع شدند که از زیرزمینی با رسوب‌های دوره‌های مزوزوئیک ایجاد گردیده‌است.Schmid, 99 انبوه‌های بلندی با پوشش رسوبی خارجی بیشتر در کوه‌های آلپ غربی بچشم می‌خورند و بنابر نهاد رانش پوست ترد دوره نئوژن قرار گرفته‌اند، در حالی که آلپ‌های شرقی نسبتاً تعداد کمی از توده‌های قله بلند دارند.Schmid (2004), 102 به‌طور مشابه، قله‌های شرق سوئیس که تا غرب اتریش امتداد می‌یابند (پناه‌های حلزونی) از چین خوردگی‌های رسوبی با پوست نازک تشکیل شده‌اند که از سنگ‌های زیرزمین پیشین جدا گردیده‌اند.Schmid (2004), 103
به زبان ساده، ساختار کوه‌های آلپ از لایه‌های سنگی با سرآغاز اروپایی، آفریقایی و اقیانوسی (تتیان) ایجاد شده‌اند.Graciansky (2011), 29 ساختار ناپ پایینی سرآغاز قاره اروپا دارد، که در بالای آن روپوش‌های رسوبی دریایی روی هم واقع گردیده‌اند که بالای آن پوشک‌هایی به دست آمده از صفحه آفریقاست.Graciansky (2011), 31 ماترهورن نمونه ای از کوه زایی در حال انجام می‌باشد و مدارکی از چین خوردگی گسترده را نشان می‌دهد. نوک کوه از گنیس‌های صفحه آفریقا ایجاد شده‌است. پایه قله، زیر منطقه یخبندان، از سنگ زیرزمین اروپایی ایجاد شده‌است. توالی رسوب‌های دریایی تتیان و زیرزمین اقیانوسی آنان میان سنگ‌های مشتق شده از صفحه‌های آفریقایی و اروپایی قرار گرفته‌است.Graciansky (2011), 5اطاف مرکزی کمربند کوه زایی آلپ به دسته ای چین خورده و نابود شده‌است که ریشه کنی قله‌های عمودی شیب دار مشخصی از آلپ‌های سوئیس را تشکیل نموده‌است که به شکل مستقیماً از منطقه قدیمی بلند می‌گردند.Gerrard, (1990), 16 قله‌هایی مثل مونت بلان، ماترهورن، و قله‌های مرتفع در آلپ پنین، بریانسونا و هوه تاورن از لایه‌هایی از سنگ‌های کوه‌زایی‌های مختلف از غبیل قرار گرفتن در معرض سنگ‌های زیرزمینی ایجاد شده‌اند.Beattie (2006), 6–8
به دلیل نبود ثبات زمین‌شناسی همیشه حاضر، زمین لرزه‌ها در آلپ تا به حال ادامه دارند. به شکل معمول، گسترده‌ترین زمین لرزه‌های کوه‌های آلپ میان ۶ تا ۷ ریشتر بوده‌است.
کوه‌های آلپ منابع مواد معدنی است که هزاران سال است استحصال می‌گردند. در قرن‌های ۸ تا ۶، پیش از میلاد در طول فرهنگ هالشتات، گروه‌های سلتیک مس استحصال می‌نمودند. سپس رومی‌ها طلا را برای سکه در ناحیه بد گزته آین استحصال نمودند. ارزبرگ در استایری سنگ آهن با کیفیت بالا را برای صنعت فولاد فراهم می‌کند. کریستال‌هایی همانند سینابار، آمیتیست و کوارتز در بیشتر ناحیه آلپ پیدا می‌شوند. رسوب‌های سینابار در اسلوونی منبع چشمگیری از رنگدانه‌های سینابار هستند.Shoumatoff (2001), 49–53
کریستال‌های آلپ صدها سال مورد برسی و جمع‌آوری واقع گردیده‌است و در قرن ۱۸ دسته‌بندی گردیدند. لئونارد اویلر شکل کریستال‌ها را مطالعه نمود و در قرن ۱۹ شکار کریستال در ناحیه آلپ رواج داشت. دیوید فردریش ویزر مجموعه ای از ۸۰۰۰ کریستال را جمع نموده‌است که مورد رصد و مطالعه و مستندسازی قرار گرفت. در قرن ۲۰، رابرت پارکر اثر معروفی دربارهٔ بلورهای سنگی آلپ سوئیس نوشت. در همان دوره کمیسیونی برای کنترل و استاندارد کردن اسم گذاری کانی‌های آلپ تشکیل گردید.Roth, 10–17
در دوره میوسن، کوه‌ها به دلیل یخبندان دچار ریشه کنی شدید گردیدند،Gerrard, (1990), 16 که در میان قرن ۱۹ توسط طبیعت‌شناس لوئیس آگاسیز که مقاله‌ای عرضه نمود مبنی بر پوشیده شدن کوه‌های آلپ در فصل‌های زمانی مختلف از یخ عرضه شد، اشاره شد - انتقادهایی که او هنگام مطالعه شکل داد. سنگ‌های بلندی در حومه خانه‌اش در نوشاتل که به اعتقاد او از غرب در اوبرلند برن سرچشمه می‌گیرند. به دلیل کارش، او به عنوان «پدر مدلول عصر یخبندان» مشهور شد، گرچه سایر طبیعت گرایان پیش از او ایده‌های همسانی را مطرح نمودند.Shoumatoff (2001), 63–68
آگاسیز حرکت یخچال‌های طبیعی را در دهه ۱۸۴۰ در یخچال آنترارمطالعه نمود، مکانی که آگاه شد یخچال جابجا گردیده شده. در سال، در میان تندترین از لبه‌ها. کار او توسط دانشمندهای دیگر ادامه پیدا کرد و امروزی یک آزمایشگاه دائمی در داخل یخچال طبیعی زیر جونگفراوجوچ موجود است که به تنهایی به مطالعه یخچال‌های آلپ مختص است.Shoumatoff (2001), 63–68
یخچال‌های طبیعی سنگ‌ها را گردآوری می‌کنند و با تداول آن‌ها رسوب می‌کنند. این کار باعث ریشه کنی و ایجاد دره‌ها در طول وقت‌ها می‌شود. دره مسافرخانه نمونه ای از دره ای می‌باشد که توسط یخچال‌های طبیعی در دوره‌های یخبندان با ساختار پلکانی معمولی ناشی از ریشه کنی حک گردیده شده. سنگ‌های ریشه کنی شده از پایان عصر یخبندان در پایین دره واقع شدند در حالی که بالای دره از ریشه کنی دوره‌های یخبندان پیشین ایجاد گردیده شدند.Shoumatoff (2001), 63–68 دره‌های یخبندان دارای دیواره‌های شیب دار (نقش برجسته) هستند. دره‌های با برجستگی‌های پایین‌تر و شیب‌های تالوس، بقایای فرورفتگی‌های یخچالی یا دره‌هایی می‌باشند که پیش از این پر شده بودند.Gerrard, (1990), 132 مورین‌ها، مجعد سنگ‌هایی که در طول حرکت یخچال گرد شده‌اند، در لبه‌ها، مرکز و انتهای یخچال‌ها جمع می‌شوند.
یخچال‌های آلپ می‌توانند رودخانه‌های مستقیم یخی، رودخانه‌های فراگیر طولانی، به شکل بادبزنی (یخچال‌های پیمونت) و پرده‌هایی از یخ که از دامنه‌های عمودی قله‌های کوه آویزان می‌باشند، هستند. ترس‌های ناشی از حرکت باعث می‌گردد یخ شکسته شود و با صدای بلند ترک بردارد، شاید توصیفی باشد که چرا فکر می‌کرد کوه‌ها در دوره قرن‌های وسطی خانه اژدها بوده‌اند. این شکاف شکاف‌های غیرقابل پیش‌بینی و خطرناکی را تشکیل می‌کند که اغلب در زیر بارش برف جدید نامرئی هستند که بیشترین خطر را برای کوهنوردها تشکیل می‌دهند.Shoumatoff (2001), 71–72
یخچال‌های طبیعی به غارهای یخی (یخچال رون)، با گذر نمودن به دریاچه یا رودخانه، یا ریختن ذوب برف روی یک علفزار ختمه می‌یابند. گاهی وقت‌ها یک تکه از یخچال جدا می‌گردند یا شکسته می‌شود که منجر به سیل، خسارت به خانه‌ها و صدمه‌های جانی می‌گردد.Shoumatoff (2001), 71–72
میزان بارندگی زیاد باعث می‌گردد که یخچال‌ها در بعضی ناحیه به سطح منجمد دائمی فرود آیند، در حالی که در ناحیه دیگر، خشک‌تر، یخچال‌ها بالای باقی می‌مانند. سطح.Gerrard, (1990), 78 از رشته کوه‌های آلپ پوشیده از یخچال‌های طبیعی در سال ۱۸۷۶ به کم شده‌اند. تا سال ۱۹۷۳، منجر به کم شدن سطح روان آب رودخانه شد.Gerrard, (1990), 108 ۴۰ درصد از یخبندان در اتریش از سال ۱۸۵۰ ناپدید گردیده‌اند و ۳۰ درصد آن در سوئیس.Ceben (1998), 38
کوه‌های آلپ، اروپای پست را با آب آشامیدنی، آبیاری و برق آبی تأمین می‌نماید.Chatré, Baptiste, et al. (2010), 5 گرچه این ناحیه تنها حدود ۱۱ درصد از مساحت اروپا را ایجاد می‌کند، کوه‌های آلپ تا ۹۰درصد از آب را برای ناحیه پست اروپا، به خصوص ناحیه خشک و در طول ماه‌های تابستان تأمین می‌نماید. شهرهایی مثل میلان به ۸۰ درصد آب روان آب آلپ وابسته می‌باشند.Chatré, Baptiste, et al. (2010), 9Benniston et al. (2011), 1Price, Martin. آب رودخانه‌ها در حداقل ۵۵۰ نیروگاه برق آبی مورد استفاده قرار می‌گیرند، با در نظر گرفتن تنها نیروگاه‌هایی که حداقل ۱۰ مگاوات برق تولید می‌کنند.Alpine Convention (2010), 8
رودهای مهم اروپایی همانند راین، رون، این و پو از کوه‌های آلپ سرازیر می‌گردند که همه آنان در کوه‌های آلپ سرچشمه می‌یابند و به کشورهای همسایه سرازیر می‌شوند و در نهایت به دریای شمال، دریای مدیترانه، دریای آدریاتیک ریخته می‌شود. دریا و دریای سیاه. رودخانه‌های دیگری همانند دانوب که با دارا بودن شاخه‌های اصلی هستند که از کوه‌های آلپ سرچشمه می‌گیرند.Chatré, Baptiste, et al. (2010), 9
رود رون بعد از نیل به عنوان منبع آب شیرین بعد از دریای مدیترانه دوم می‌باشد. رودخانه به عنوان آب ذوب یخبندان شروع می‌شود، به دریاچه ژنو ریخته می‌شود و از آنجا به فرانسه گذر می‌کند، مکانی که یکی از قابلیت‌های آن خنک کردن نیروگاه‌های هسته ای است.Benniston et al. (2011), 3 راین در منشأ می‌گیرد. مساحتی در سوئیس می باشدو حدود ۶۰ درصد آب صادر شده از این کشور را ایجاد می‌کند. دره‌های شاخه‌ای، که بعضی از آنان پیچیده هستند، آب را به دره‌های اصلی راهنمایی می‌کنند که ممکن است در طول فصول ذوب برف، هنگامی که روان‌آب‌های سریع باعث تشکیل سیلاب‌های آوار و رودخانه‌های متورم می‌شود، سیل را تجربه نمایند.Ceben (1998), 31
رودخانه‌ها دریاچه‌هایی را ایجاد می‌کنند، مثل دریاچه ژنو، دریاچه‌ای حلقوی شکل که از مرز سوئیس با لوزان در قسمت سوئیس و شهر اویان-له-بن در سمت فرانسه گذر می‌کند. در آلمان، کلیسای سنت بارتولومئوس قرن‌های وسطایی در ضلع جنوبی کونیگزی ساخته شد که فقط با قایق یا با بالا رفتن از قله‌های کناری قابل دسترسی است.Shoumatoff (2001), 24, 31
علاوه بر این، کوه‌های آلپ منجر به تشکیل دریاچه‌های گسترده در ایتالیا شده‌است. به عنوان نمونه، سارکا، جریان نخستین دریاچه گاردا، از کوه‌های آلپ ایتالیا مآخذ می‌شوند. دریاچه‌های ایتالیا از دوره‌های روم به دلیل آب و هوای ملایم آنان یک مقصد گردشگری دلدار هستند.
دانشمندان در حال رصد تاثیر تغییرات آب و هوا و مصرف آب بوده‌اند. همانند، هر سال آب کثیری از رودخانه‌ها برای برف سازی در پیست‌های اسکی منحرف می‌گردند، که اثر بخشی آن هنوز ناشناخته می‌باشد. علاوه بر این، کاهش ناحیه یخبندان همراه با زمستان‌های پی در پی با بارندگی کمتر از حد انتظار ممکن است اثر بخشی‌های آینده بر رودخانه‌های آلپ و همچنین تأثیری بر دسترسی به آب در ناحیه پست داشته باشد.Benniston et al. (2011), 1Chatré, Baptiste, et al. (2010), 13
مون بلان بلندترین کوه از رشته‌کوه‌های آلپ است. مون بلان در مرز کشورهای فرانسه و ایتالیا جای گرفته و در توده‌کوه مون بلان قرار دارد. بلندترین قله این توده‌کوه ۴۸۰۷ متر ارتفاع دارد. مون بلان عبارتی فرانسوی و به معنای «کوه سپید» است. در ایتالیایی به آن مونته بیانکو می‌گویند و به همان معنی است.
اگرچه بالاترین نقطه این کوه در توافق‌های رسمی بین فرانسه و ایتالیا نقطه مرزی شمارده می‌شود، اغلب نقشه‌های فرانسوی و ایتالیایی جای این قله را در محدوده کشور خود رسم می‌کنند. صد کیلومتر مربع از مون بلان پوشیده‌است از یخچال‌های دائمی. همین یخچال‌های بسیار وسیع سبب شد که آن را کوه سپید بخوانند. البته در فرانسه این کوه را La Dame Blanche به معنای «بانوی سپیدپوش» نیز خطاب می‌کنند.
در مهٔ ۲۰۱۵ (خرداد ۱۳۹۴) یک تیم پنج‌نفره از عکاسان پس از دو هفته کار در ارتفاع ۳۵۰۰ متری و سرمای منهای ده درجه و ۳۵ ساعت عکسبرداری بدون وقفه، بزرگ‌ترین عکس دنیا به حجم ۳۶۵ گیگاپیکسل را از کوه مون‌بلان تهیه کردند. این عکس ۳۶۰ درجه (سراسرنما) از ترکیب هفتاد هزار عکس تشکیل شده‌است. اگر این عکس چاپ شود به اندازه یک زمین فوتبال خواهد بود. مجموع تصاویر که ۴۵ ترابایت حجم داشت پس از دو ماه کار با استفاده از کامپیوترهای پرقدرت آماده شد. سرپرست این تیم عکاس ایتالیایی فیلیپو بلینیی بود و تیم او برای عکسبرداری از سه دوربین کانن استفاده کردند که یکی از آن‌ها به یک بازوی روبوتی مجهز بود. رکورد پیشین متعلق به عکسی از لندن بود که در سال ۲۰۱۲ ار بالای برج مخابرات (BT) این شهر گرفته شده بود و ۳۲۰ گیگاپیکسل بود.مون‌بلان، سوژه بزرگ‌ترین عکس دنیا بی‌بی‌سی فارسی
واژهٔ سیر به چند معنی به کار می‌رود:
خسی در میقات سفرنامه حج جلال آل احمد نویسندهٔ ایرانی است. وی در این کتاب می‌نویسد: «من فهمیدم که خسی هستم که به میقات آمده، نه کسی که به میعاد.» آل احمد در سال ۱۳۴۳ و در حالی که ۴۱ ساله بود این سفرنامه را نوشت. از ویژگی‌های بارز این کتاب توجه زیاد نویسنده به جزئیات و متن روان و دلنشین آن است. وی در این کتاب نه فقط از جنبهٔ زیارتی بلکه از زوایای مختلف به سفر حج نگاه کرده و مسائل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاحتی و … را مورد توجه و تحلیل قرار داده‌است.
«دوشنبه ۲۴ فروردین مدینه. صبح رفتم بقیع. آفتاب که می‌زد من اثر سنت را در خاک می‌جستم؛ و قبل از همه اثر برادرم را. اما هیچ اثری و علامتی. وقتی گور چهار امام شیعه و گور عثمان و زنان و فرزندان پیامبر بی نشان افتاده، برادر من دیگر کیست؟ اکون، ذره بی نشان خاکی در این سفره سنت...
سراسر قبرستان تپه ماهور و خاکی - خاک بدجوری نرم- و گله به گله تکه سنگ سیاهی به زمین فرورفته. یا لاشه تکه مرمری با گوشه ای از یک کاف کوفی کناری افتاده. به علامت قبری که سنگش را شکسته‌اند و با خاک یکسان کرده. "وهابی هاً چهل سال پیش. وقتی به حکومت عربستان رسیدند.»
شهر مراکش یکی از شهرهای کشور مراکش و مرکز استان مراکش تانسیفت الحوز است.
مراکش چهارمین شهر بزرگ پادشاهی مراکش، و یکی از شهر شاهنشاهی است. مراکش در سال ۱۰۷۰ میلادی توسط یوسف بن تاشفین (که اولین پادشاه سلسله مرابطون بود) تاسیس شد. مراکش پایتخت یک امپراتوری بزرگ بود که مرزهایش از اندلس (اورپا جنوبی) تا سودان (آفریقای جنوب صحرا) امتداد داشت.
ریشه شناسی کلمه "مراکش" در مورد بحث قرار گرفته است. به طور کلی، اعتقاد بر این است که معنای کلمه "مراکش" از جمله بربری "امُرْ نْ اکُشْ" ب معنای "سرزمین خدا" آمده است.
مراکش به خاطر مکانهای دیدنی توریستی اش و مذهبی اش، مانند مسجد الکتبیه، قصر البدیع، میدان جامع الفنا، و باغهای المناره شهرت دارد.
بدلیل قرمز بودن تمامی ساختمانها و بناها در این شهر، شهر مراکش با نام شهر سرخ (حمرا) نیز شناخته می‌شود.
مرکز شهر با نام Medina of Marrakesh
تحت شماره N۳۱ ۳۸ W۰۸ ۰۰ تاریخ ثبت: ۱۹۸۵ جزو مناطق تحت حمایت یونسکو به ثبت رسیده است.
خِشت یکی از شهرهای شهرستان کازرون مرکز بخش خشت و دومین شهر بزرگ شهرستان کازرون پس از مرکز این شهرستان می باشد که در دشت خشت و در مسیر دو شهر کازرون و برازجان مرکز شهرستان دشتستان در استان بوشهر واقع شده است . خشت در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی کازرون و ۱۸۰ کیلومتری شیراز واقع شده است.
نزدیک ترین مرکز استان به این شهر ، بوشهر در ۱۱۵ کیلومتری شهر خشت می باشد.خشت دارای آب و هوای گرم و خشک و تا حدودی شرجی در تابستان و معتدل در زمستان می باشد.
همچنین مهم ترین محصول صادراتی آن خرما و رطب می باشد.مردم شهر خشت از قوم لر می باشند.
زبان مردم خشت لری می باشد و عده ایی اقلیت قشقایی وجود دارد.دین آن‌ها اسلام و مذهب آن‌ها شیعه است. پیشه اصلی اهالی کشاورزی خصوصاً درخت نخل یا خرما است.
نوشتار دکتر محمود دهقانی دربارهٔ دشت خشت، در روزنامه‌های سراسری کشور از جمله روزنامه "ایران "، روزنامه عصر جنوب استان فارس مرکز شیراز، هفته‌نامه نسیم جنوب بوشهر، روزنامه بیشاپور کازرون و کتاب رمان کلاسیک "بورکی".
سَناباد دهکده‌ای بود که کاخ حمید بن قحطبه طایی در اوایل قرن سوم هجری قمری در آن قرار داشته‌است. هارون الرشید که برای سرکشی و آرام ساختن شورشیان به خراسان آمده بود در آنجا بیمار شده و او را در سرسرای این کاخ دفن کردند. بعدها با دفن علی بن موسی الرضا امام هشتم شیعیان این منطقه اهمیت بیشتری یافت و در پیوند با روستاهای اطراف مجموعاً شهر کنونی مشهد را شکل داد.
هوانورد فیلمی در ژانر درام زندگینامه‌ای محصول سال ۲۰۰۴ آمریکا به نویسندگی جان لوگان و کارگردانی مارتین اسکورسیزی است که بر مبنای زندگی هوانورد، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای مشهور آمریکایی هوارد هیوز ساخته شده‌است. هوارد هیوز دچار بیماری اختلال وسواسی جبری بود.
داستان این فیلم بخشی از زندگی هاوارد هیوز کارگردان و تهیه‌کننده و خلبان پرآوازه آمریکایی از اواخر دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دههٔ ۱۹۴۰ است.
او که دچار اختلال وسواسی جبری بود همواره به دنبال شکستن رکوردهای سرعت و فاصله پرواز بود.
وبگاه IMDb
بِن-حور یا بن-هور فیلمی حماسه‌ای-درام به کارگردانی ویلیام وایلر محصول سال ۱۹۵۹ است. بن حور، یکی از پر آوازه‌ترین و با شکوه‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما به‌شمار می‌رود. این فیلم نامزد دریافت ۱۲ جایزه اسکار بود و در نهایت موفق به کسب ۱۱ جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد که این یک رکورد در دریافت جوایز اسکار تا سال ۱۹۹۷ برای این فیلم بود. بن هور اقتباسی از رمانی به همین نام نوشتهٔ لو والاس است. بن هور از جانب بنیاد فیلم آمریکا به عنوان دومین فیلم برتر ژانر حماسی تاریخ سینما معرفی شد.
نام فیلم در اصل «بن حور» و برگرفته از نامهای تاریخی عبری است. موقع اکران فیلم در ایران برای استفاده از شباهت گرافیکی ه دو چشم با B در پوستر فیلم، به بن هور تغییر داده شددر زمان فیلمبرداری صحنه مسابقه اسب دوانی تعدادی از سیاهی لشکر فوت کردند.
این فیلم داستان شاهزاده‌ای یهودی به نام جودا بن‌هور است که ناجوانمردانه به جرم سوءقصد به جان فرستاده سزار، توسط دوست رومی‌اش دستگیر و به بردگی و بندگی فرستاده می‌شود و دیگر اعضای خانواده‌اش هم به سیاهچال فرستاده می‌شوند. او پس از عبور از ماجراهای بسیار به وطن خویش بازمی‌گردد تا انتقام گیرد و خواهر و مادرش را رهایی بخشد…گزارش هفتمین نشست تخصصی کانون فیلم تاریخ (بن‌هور)(امیر هاشمی مقدم) (وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ)
تهیه این فیلم دو سال به‌طول انجامید. ابتدا می‌بایست قسمت‌هایی از شهر اورشلیم بازسازی شود. تهیه‌کننده این فیلم، سام زیمبالیست، استودیوی چینه‌چیتای رُم را انتخاب کرد و تمام فیلم را در حوالی این استودیو تهیه کرد که ۱۵ هزار طرح مختلف در مساحتی بیش از ۳۴۰ جریب اجرا شد. برای این طرح‌ها ۳۰۰ دکور عظیم در جاهای مختلف استودیوی چینه چیتا در رم ساخته شد. وقتی باستان‌شناسی را برای دیدن از دکورها به رُم بردند، وی با ناباوری گفت: خدایا، این همان شهری است که عیسای ناصری در آن قدم زد!. میدان ارابه‌رانی به‌طور کامل ساخته شد و از هیچ شگرد کامپیوتری بهره نگرفتند. در اواسط سال ۱۹۵۹، ویلیام وایلر، کارگردان پرکار و سختگیر هالیوود برای کارگردانی این فیلم دعوت شد. نخستین کار این بود که هنرپیشه‌ای را برای بازی در نقش بن‌هور بیابند. تمام بازیگران مشهور آن زمان در فهرست قرار داشتند. چارلتون هستون نیز برای بازی در نقش مسالا (رقیب رومی بن‌هور) در نظر گرفته شده بود. سرانجام وایلر بر آن شد تا هستون را برای ایفای نقش اصلی انتخاب کند، زیرا یک سال پیش از آن، با او همکاری خوبی در فیلم سرزمین بزرگ داشت. بازیگران دیگر یکی پس از دیگری انتخاب شدند. پیش از او مارلون براندو، برت لنکستر و راک هادسن بازی در نقش جودا بن هور را رد کرده بودند
ویلیام وایلر به کارگردانی پرهزینه معروف بود. کمتر پیش می‌آمد که او صحنه‌ای را فقط یک بار فیلم بگیرد. بارزترین خصوصیت کار وایلر، کلوزآپ‌های متعددی در بن هور بود. یکی از عجایب این فیلم که در موفقیت آن نقشی به‌سزا داشته‌است، موسیقی قوی این فیلم است که میکلوش روژا، آهنگساز مجارستانی‌الاصل آن را به عهده گرفت. برای ساخت فیلم بن هور در سال ۱۹۵۹ حدود ۱۵ میلیون دلار خرج شد. تدارکات اولیه آن یکسال و ساختنش هم یکسال به طول انجامید. ۴۹۶ نقش مهم با دیالوگ و صد هزار سیاهی لشکر و ۸ هکتار دکور و به طول یک دور کره زمین نگاتیو در این فیلم به کار گرفته شد. مجسمه‌های به کار رفته در این لوکیشن از بیش از ۲۰۰ تندیس بزرگ بودند که برای ساخت آن‌ها از هزاران تجهیزات موجود در انبار استودیوی چینه‌چیتا استفاده شده بود. بیش از هزار کارگر از آغاز ژانویه سال ۱۹۵۸ میلادی ساخت این لوکیشن را آغاز کردند و لوکیشنی به طول ۲ هزار فوت و عرض ۶۵ فوت که نامش به عنوان بزرگ‌ترین تک لوکیشن فیلم در تاریخ سینما به ثبت رسید.
املای صحیح این نام «بن حور» است: بن حور از اسامی مشهور عبری در میان یهودیان سراسر جهان است و در کتب فارسی و عربی هم تا پیش از اکران فیلم ویلیام وایلر در ایران، آن را به همین صورت می‌نوشته‌اند. بن حور به لحاظ تاریخی نام یکی از دوستان موسی بوده و به لحاظ لغوی به معنای «سفید رنگ» است که کنایه و اشارتی است به پاکی. حور، حوری، حورا و اسم‌های عربی- عبری (سامی) از این دست همه با هم هم‌خانواده‌اند… بنابراین پیداست که نام فیلم ویلیام وایلر «بن حور» است و نه آن‌طور که مشهور است «بن هور» …
در پوستر اصلی فیلم بن حور یا بن هور، نام فیلم به صورت دو کلمه ای که تشکیل دهنده دو دیوار هستند روی هم سوار شده‌است و حرف “B” انگلیسی در ابتدای نام فیلم خودنمائی می‌کند. پوستر ایرانی فیلم هم درست از روی پوستر انگلیسی آن بازسازی شده‌است و به همین دلیل و برای یافتن یک اِلِمان مشترک تصویری در هر دو پوستر، گرافیست حرف ح را به ه تبدیل کرده‌است تا دو چشم ه یادآور دو چشم “B” انگلیسی باشد.این یادداشت در شمارهٔ 365 (مرداد 1386) مجله فیلم چاپ شده‌است.
بوچ کسیدی و ساندنس کید فیلمی به کارگردانی جورج روی هیل و نویسندگی ویلیام گولدمن در گونهٔ وسترن، محصول سال ۱۹۶۹ ایالات متحده آمریکا است. این فیلم برندهٔ چهار جایزهٔ اسکار بهترین فیلمبرداری، بهترین موسیقی فیلم، بهترین ترانه (برت بکراک و هل دیوید) و بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی شده‌است.
داستان فیلم در مورد دو دزد و راهزن به نامهای «بوچ» و «ساندنس» است که به قطارها دستبرد می‌زنند. اما یکی از سرقت‌هایشان طبق برنامه پیش نمی‌رود و گروهی از مردان قانون تا دندان مسلح، شروع به تعقیب آن دو می‌کنند. وقتی آن دو می‌فهمند که این گروه تصمیم ندارند دست از تعقیب بردارند، تصمیم می‌گیرند به بولیوی بروند.
این فیلم برندهٔ چهار جایزهٔ اسکار بهترین فیلمبرداری، بهترین موسیقی فیلم، بهترین ترانه (برت بکراک و هل دیوید) و بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی شده‌است. همچنین نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی، بهترین فیلم، و بهترین صدابردار (ویلیام ادموندسون و دیوید داکندورف) شده بود.
ملازلفعلی شهرانی کرانی بختیاری از شاعران بختياری از استان چهارمحال و بختیاری ایران بوده که به گویش بختیاری شعر می‌سروده است. از وی که مجرم تخلص می‌کرده، دیوان اشعاری به چاپ رسیده است.
ملازلفعلی بن لطفعلی بن فتحعلی بن غریب بن شهرون، یکی از شاعران بختیاری بود. وی در قریه کران شهرستان فارسان و در خانواده‌ای روستایی متولد شد. ملازلفعلی شهرانی کرانی بختیاری «کرانی الاصل» بود و قراردادها و اسنادی که مُهر و امضای وی در پای آنها نقش بسته است، این ادعا را ثابت می‌کند.
تاریخ تولد وی به درستی معلوم نیست. قراردادهایی از سال‌های ۱۲۹۴٬۱۲۹۹٬۱۳۰۳٬۱۳۰۶٬۱۳۰۰و۱۳۱۲ قمری موجود است که به مهر و امضای ملازلفعلی نیز مزین می‌باشند. با توجه به این اسناد و شواهد موجود دیگر، تاریخ تولد وی بین سال‌های ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۰ قمری یعنی اواخر سده دوازدهم هجری قمری تخمین زده می‌شود.
وی از همان کودکی به فراگیری علوم و متون فارسی و عربی علاقه بسیاری داشت. به همین سبب در مکتب خانه، خواندن و نوشتن را فرا گرفت و با زبان فارسی و صرف و نحو عربی آشنایی کامل پیدا کرد.
استفاده این شاعر از لغات و اصطلاحات عربی در برخی از ابیات خود، بیانگر این مدعاست. ملازلفعلی طبعی لطیف و ذوقی سرشار و عشق و علاقه‌ای وافر به سردون داشت. از آنجا که «مجرم» خود بختیاری زاده بود، بر زبان و واژگان بختیاری تسلط کافی داشت و همین امر او را به سرودن اشعاری ناب و زیبا به گویش شیوای بختیاری تشویق و ترغیب نمود. ملازلفعلی به سبب سفرهایی که به نواحی ایلات و عشایر بختیاری داشت، وسعت واژگان و قلمرو زبان شعری خود را افزایش داد و بر اصالت هر چه بیشتر اشعار محلی‌اش افزود.
این شاعر در بین مردم کران به فردی منصف و عادل مشهور بود که در هنگام انعقاد قراردادها، مدارک، اسناد محلی و صلح نامه‌ها، مهر و امضای وی اعتباری خاص داشت. ملازلفعلی در برخی از اشعار خود از زادگاهش قریه «کران» نام می‌برد. از این شاعر به جز حدیث کساء و ابیاتی پراکنده که ورد زبان مردم است، اشعار دیگری از وی در دست نمانده است. در اکثر ابیات حدیث کساء وقوف و آشنایی وی بر آیات و احادیث به خوبی نمایان است. ملا زلفعلی خود را در پیشگاه خدا «مجرم» می‌داند و تخلص این شاعر نیز محتمل بر همین نام است.
زلفعلی در سنه ۱۳۴۰ قمری درگذشت، وی دارای یک فرزند دختر بود.
دیوان شعر او به به چاپ رسیده و در دسترس است. آثار مدوّن ملا حدیث کساء، قصیده توحیدیه و معراجنامه بوده است که در سال ۱۳۴۵ شمسی در اهواز به وسیله صافی و با توجه معرف زاده دزفولی به چاپ رسید که به علت بی‌توجهی غلط‌های املاّئی و عروض و قافیه‌ای در آنها به چشم می‌خورد. این شاعر بنابر اقوال، آثار دیگری نیز داشته است که چیزی از آنها در دست نیست.
اشعار وی مملو از اصیل‌ترین الفاظ و واژه‌های بختیاری است که بعضی از آنها امروز مطلقاً مهجور و فراموش شده‌اند.
گورستان خاوران، نام گورستانی در جنوب‌شرق تهران و در حاشیه جادهٔ خاوران است. این گورستان در کنار چند گورستان مربوط به اقلیت‌های دینی قرار دارد.از این گورستان همچنین با عنوان گل‌زار خاورانچرا کشتندشان؟ ، "راه کارگر" نیز یاد می‌شود.
در این گورستان هزاران تن از زندانیان سیاسی و عقیدتی اعدام‌شدهٔ زندان‌های تهران، در تابستان ۱۳۶۷، به صورت مخفیانه و بدون نام و نشان، در گورهای دسته‌جمعی مدفون شده‌اند. به خصوص تیرباران مرداد ۶۷ که در آن ۱۷۳ مرد و ۳۸ زن عضو گروه چپ‌گرا به قتل رسیدند.اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷؛ «غسل خون» ، "رادیو فردا"به دورتر بفرستید – تأملی بر عکس‌های دفن شدگان در خاوران ، "رادیو زمانه"
خانواده‌های قربانیان اعدام‌ها، برخی از فعالان سیاسی و دانشجویی و کارگریخاوران: هویت گمشدهٔ فرزندان اعدام‌شدگان، "دویچه‌وله" به‌طور سنتی در اولین جمعهٔ شهریور و آخرین جمعهٔ اسفند در گورستان خاوران گردهم می‌آیند.مأموران امنیتی مانع از برگزاری مراسم خاوران شدند ، "رادیو زمانه"
روز جمعه ۷ شهریور ۱۳۹۹ تعدادی از خانواده‌های اعدام‌شدگان قتل‌عام ۶۷ در گورستان خاوران در سی و دومین سالگرد اعدام‌های سیاسی ۶۷ گرد هم آمدند. آن‌ها ساعاتی بعد از گردهمایی توسط نیروی امنیتی پراکنده شدند.سی و دومین سالگرد قربانیان اعدام‌های ۶۷ در خاوران برگزار شد