moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ترانه‌شناسی گروه پسرانهٔ کره‌ای-چینی اکسو شامل هفت آلبوم استودیویی (که پنج تای آنها تحت عنوان دیگر ری‌پکیج شد)، هفت آلبوم چندآهنگه، چهار آلبوم زنده و بیست و هشت تک‌آهنگ است. اکسو توسط کمپانی سرگرمی کره‌ای اس‌ام انترتینمنت در سال ۲۰۱۱ با دوازده عضو شکل گرفت که به دو زیر گروه اکسو-کی و اکسو-ام تقسیم می‌شدند و همزمان ترانه‌ای را هم به زبان چینی و هم کره‌ای به ترتیب در کره جنوبی و چین منتشر می‌کنند.
تبعیض زبانی (که گلوتوفوبیا یا glottophobia، زبان‌گرایی linguicism یا languagism نیز نامیده می‌شود) رفتار ناعادلانه‌ای است که مبتنی بر استفاده از زبان و ویژگی‌های گفتار، از جمله زبان اول (زبان مادری)، لهجه، اندازه درک شده و میزان دایره واژگان (این که گوینده از کلمات پیچیده و متنوع استفاده می‌کند)، «»، و نحو می‌باشد. برای مثال، احتمالاً با یک اکسیتانی زبان در فرانسه متفاوت از یک فرانسوی زبان رفتار می‌شود.The Legal Aid Society-Employment Law Center, & the ACLU Foundation of North California (2002). Language Discrimination: Your Legal Rights. http://www.aclunc.org/library/publications/asset_upload_file489_3538.pdf بر اساس تفاوت در استفاده از زبان، یک فرد ممکن است به‌طور خودکار دربارهٔ ثروت، تحصیلات، موقعیت اجتماعی، شخصیت یا سایر ویژگی‌های شخص دیگری قضاوت کند که ممکن است منجر به تبعیض شود.
در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی، زبان‌شناسی به نام «Tove Skutnabb-Kangas» ایده تبعیض مبتنی بر زبان را به عنوان «linguicism» را پایه گذاشت. «linguicism» به عنوان "ایدئولوژی‌ها و ساختارهایی که برای مشروعیت بخشیدن، اعمال، و بازتولید تقسیم نابرابر قدرت و منابع (هم مادی و هم منابع غیر مادی)" استفاده می‌شود و بین گروه‌هایی که بر اساس زبان شکل گرفته‌اند تعریف می‌شوند.Quoted in Skutnabb-Kangas, Tove, and Phillipson, Robert, "'Mother Tongue': The Theoretical and Sociopolitical Construction of a Concept." In Ammon, Ulrich (ed.) (1989). "Status and Function of Languages and Language Varieties", p. 455. Berlin, New York: Walter de Gruyter & Co. . اگرچه نام‌های مختلفی برای این نوع تبعیض داده شده‌است، اما همه آنها تعریف یکسانی دارند. همچنین مهم است که توجه داشته باشیم که تبعیض زبانی از نظر فرهنگی و اجتماعی به دلیل ترجیح یک استفاده از زبان بر دیگران تعیین می‌شود.
محققان نقش امپریالیسم زبانی را در زبان‌شناسی تحلیل کرده‌اند، و برخی ادعا می‌کنند که گویشوران زبان‌های مسلط و غالب به سمت تبعیض علیه گویشوران دیگر زبان‌های روی می‌آورند، این در حالی که افراد دارای زبان مسلط با تکیه بر فقط یک زبان، باعث ضرر به خود از لحاظ زبانی می‌شوند. به گفته محقق کارولین مک کینلی «Carolyn McKinley»، این پدیده بیشتر در آفریقا وجود دارد، جایی که اکثریت مردم بهزبان‌های اروپایی که در دوران استعمار معرفی شده بودند صحبت می‌کنند. همچنین از کشورهای آفریقایی یاد می‌شود که به جای زبان‌های بومی، زبان‌های اروپایی را به عنوان رسانه اصلی آموزش ایجاد می‌کنند. گزارش‌های یونسکو اشاره کرده‌اند که از لحاظ تاریخی این تنها به نفع طبقه فرادست آفریقا بوده‌است و اکثریت جمعیت آفریقا که سطح متفاوتی از تسلط به زبان‌های اروپایی رایج در سراسر این قاره را دارند، دچار زیان شده‌اند. محققان همچنین به تأثیر تسلط زبانی زبان انگلیسی بر رشته تحصیلی اشاره کرده‌اند. آنا ویرزبیکا «Anna Wierzbicka»، محقق، رشته‌هایی مانند علوم اجتماعی و علوم انسانی باور دارد که این رشته‌های دانشگاهی، «در چارچوب مفهومی مبتنی بر زبان انگلیسی قفل شده‌اند» و این چارچوب مانع از دستیابی دانشگاهیان به یک «دیدگاه جهانی تر و مستقل از فرهنگ» می‌شود.Anna Wierzbicka, Professor of Linguistics, Australian National University and author of 'Imprisoned by English, The Hazards of English as a Default Language, written in Natural semantic metalanguage (NSM), the universally convertible currency of communication, which can serve as a common auxiliary inter-language for speakers of different languages and a global means for clarifying, elucidating, storing, and comparing ideas" (194) (book review)
تک‌زبانگی یا Monoglottism (یونانی μόνος "monos"، «تنها، منفرد»، + γλῶττα ، «زبان») یا، به‌طور معمول، «monolingualism» یا به فارسی: تک‌زبانی، تک‌زبانگی، شرایط و توانایی صحبت کردن تنها به یک زبان و برخلاف چندزبانگی است. در زمینه‌ای متفاوت، «تک‌زبانگی» ممکن است به یک سیاست زبانی اشاره داشته باشد که یک زبان رسمی یا ملی را بر دیگران اعمال می‌کند.
تک زبانه بودن یا «unilingual» بودن همچنین به متن، فرهنگ لغت یا مکالمه ای گفته می‌شود که فقط به یک زبان نوشته یا انجام شده‌است، و به موجودیتی گفته می‌شود که در آن یک زبان واحد یا استفاده می‌شود یا به‌طور رسمی به رسمیت شناخته می‌شود (به ویژه هنگامی که با موجودیت‌های دوزبانه یا چند زبانه مقایسه می‌شود. در حضور افرادی که به زبان‌های مختلف صحبت می‌کنند). توجه داشته باشید که mono"glottism" تنها می‌تواند به عدم "توانایی" صحبت کردن به چندین زبان اشاره داشته باشد. تعداد سخنرانان چند زبانه از افراد تک زبانه در جمعیت جهان بیشتر است.G. Richard Tucker (1999)A Global Perspective on Bilingualism and Bilingual Education Carnegie Mellon University CALL Digest EDO-FL-99-04
در مورد جهان غرب، اسنو و هاکوتا می‌نویسند که در یک تحلیل هزینه-فایده، انتخاب زبان انگلیسی به عنوان زبانی رسمی و ملی اغلب با هزینه‌های اضافی برای جامعه همراه بوده، زیرا انتخاب جایگزین چندزبانگی مزایای خاص خود را دارد.
بخشی از بودجه آموزش و پرورش برای آموزش زبان‌های خارجی تخصیص می‌یابد، اما تسلط دانش آموزان زبان خارجی کمتر از کسانی است که آن را در خانه یادگرفته اند.
کسب و کارهای بین‌المللی ممکن است به دلیل فقدان افراد متخصص در زبان‌های دیگر ممکن است دچار مانع شوند.
برای آموزش پرسنل خدمات خارجی به زبان‌های خارجی باید پول خرج شود.
در مقایسه با نگهداری از زبانی که در خانه یادگرفته می‌شود، برای یادگیری آن در مدرسه به زمان و تلاش بیشتری نیاز است.
«Kirkpatrick» ادعا می‌کند که تک زبانه‌ها در بازار کار بین‌المللی نسبت به دوزبانه‌ها در موقعیت بدتری قرار دارند.
عنصر قدرت و نیروی محرکه (PPE)، که پیش از این به عنوان سیستم محرکه وسیله نقلیه تغییر مسیر سیارک شناخته می‌شد، یک ماژول پیشرانه یون الکتریکی خورشیدی برنامه‌ریزی شده‌است که توسط مکسار برای ناسا توسعه یافته‌است. این عنصر یکی از اجزای اصلی دروازه است. PPE امکان دسترسی به کل سطح ماه و طیف گسترده‌ای از مدارهای ماه را فراهم می‌کند و به عنوان یک یدک‌کش فضایی برای بازدید از کشتی دو برابر می‌شود.
در سال ۲۰۱۷، یک سال پس از به وجود آمدن برنامه آرتمیس، اتوبوس فضایی یدک‌کش/پیشران ARM گردگیری شد و به عنوان سیستم پیشرانه اصلی ایستگاه فضایی دروازه تغییر کاربری داد و رسماً به عنوان عنصر قدرت و نیروی محرکه یا PPE شناخته شد. می‌توان گفت PPE یک نسخه کوچکتر از اتوبوس تغییر مسیر سیارک خواهد بود. دروازه در نهایت از آرتمیس به عنوان یک برنامه جداگانه برای اطمینان از فرود سریع به ماه تا سال ۲۰۲۴ خواهد بود.NASA updates Lunar Gateway plans , Philip Sloss, "NASASpaceFlight.com", 11 September 2018
ماه ماهی نقره ای گونه‌ای از ماهیان از خانواده ماه ماهیان است. نام‌های رایج آن عبارتند از ماهی مونوی نقره‌ای یا ماه نقره‌ای،Froese, R. and D. Pauly, Editors. الماس ماهی است."Monodactylus argenteus". این ماهی بومی اقیانوس آرام غربی و اقیانوس هند، از جمله خلیج فارس، دریای سرخ و مصب‌های مرتبط، مانند دلتای مکونگ است.
حداکثر طول این گونه به حدود ۲۷ سانتی‌متر می‌رسد. این ماهی دارای رنگ نقره ای براق روشن با رنگ زرد مایل به نارنجی در لبه باله هاست.Froese, R. and D. Pauly, Editors. نوک باله‌های پشتی و مقعدی به رنگ سیاه می‌باشند. ماهی‌های جوان رنگ زرد بیشتری در باله‌های خود دارند و با دو نوار مشکی عمودی از سایر گونه‌ها متمایز می‌شوند.Kang, C. , et al. (2012).
این گونه در انواع مختلفی از زیستگاه‌ها از جمله اقیانوس‌های باز، آب‌های شور و زیستگاه آب شیرین رودخانه‌ها وجود دارد.Froese, R. and D. Pauly, Editors. در استرالیا می‌توان آن را در بنادر و خورهای اطراف اسکله‌ها یافت. توانایی آن برای زنده ماندن در طیف گسترده‌ای از میزان شوری‌ها، آنها را به یک ارگانیسم نمونه در مطالعه تحمل به شوری تبدیل می‌کند.Kang, C. , et al. (2012).Yang, S. , et al. (2015) Comparisons of two types of teleostean pseudobranchs, silver moony ("Monodactylus argenteus") and tilapia ("Oreochromis mossambicus"), with salinity‑dependent morphology and ion transporter expression. ماهی‌های جوان به ویژه نسبت به تغییرات شوری آب دارای تحمل بیشتری هستند و به راحتی هموستاز را در محیط‌های متغیر مانند مصب رودخانه‌ها حفظ می‌کنند.
اگرچه ماه ماهی نقره ای رفتارهای قلمرو طلبی از خودنشان می‌دهد،Froese, R. and D. Pauly, Editors. اما این ماهی را می‌توان براحتی در آکواریوم‌های آب شور نگهداری کرد و تقریباً پرورش آن در اسارت آسان است. می‌توان ماه ماهی نقره ای را بصورت انفرادی یا گله ای نگهداری کرد. این گونه پوده خوار و پلانکتون خوار است.
انگل مخاط زبان با نام "(Kudoa monodactyli)" برای اولین بار در این ماهی مشاهده و توصیف شد و به نام این ماهی نامگذاری شد.Gunter, N. L. , et al. (2006).
پالاپانینی یک سالن سرپوشیده واقع در شهر مودنا، ایتالیا است. این سالن در سال ۱۹۸۵ افتتاح شد و عمدتاً به عنوان محل برگزاری باشگاه‌های والیبال مستقر در مودنا و اطراف آن عمل می‌کند و رویدادهای ورزشی دیگر (بسکتبال، فوتسال، تنیس روی میز، شمشیربازی، جودو، هنرهای رزمی) گاهی اوقات در آن برگزار می‌شود. این مکان همچنین می‌تواند محل برگزاری همایش‌ها، تئاتر و کنسرت‌های موسیقی باشد.
این مجموعه ورزشی شامل فضای بازی اصلی (۵۲ متر در ۳۵ متر) برای ورزش‌های بسکتبال، والیبال یا تنیس روی میز است که می‌تواند به ۳ قسمت تقسیم شود. این ورزشگاه دارای امکاناتی همچون رختکن، درمانگاه، سالن بدنسازی، اتاق ویژه (برای هنرهای رزمی و شمشیربازی)، انبار، اتاق پزشکی ورزشی، دفاتر، سالن کنفرانس و آنالیز، اتاق مطبوعات، توالت، بار و دفتر فروش بلیط است. ظرفیت این سالن ۴۹۶۸ تماشاگر برای رویدادهای ورزشی است.
ایلیا ایوانوویچ الکسیف ( ، متولد ۱۸ ژوئیه ۱۷۷۲; درگذشت ۳ اکتبر ۱۸۳۰) یکی از فرماندهان ارتش امپراتوری روسیه در طول جنگ های ناپلئون بود .
ایلیا ایوانوویچ الکسیف که از اشراف استان مسکو آمده بود، حرفه نظامی خود را در هنگ پرئوبراژنسکی آغاز کرد. در اکتبر ۱۷۸۹، او به عنوان گروهبان در جنگ روسیه و سوئد شرکت کرد که در طی آن دو بار مجروح شد. پس از جنگ به هنگ نگهبانان اسب منتقل شد. در طول جنگ روسیه و عثمانی ، او در تصرف اسماعیل (۲۴ دسامبر ۱۷۹۰) شرکت کرد. پس از چهار سال خدمت در درجه کاپیتان ، در هنگ سوارکار "اس-سومکوی" که در لهستان فعالیت می کرد، گنجانده شد و در سال ۱۷۹۶ به درجه سرگرد ، بازرس سواره نظام و سپس دستیار فرماندار نظامی مسکو ارتقا یافت.
در ۹ اوت ۱۷۹۹ ایلیا آلکسیف به درجه سرهنگ ارتقا یافت و بلافاصله پس از آن به عنوان رئیس پلیس مسکو خدمت کرد. پس از تغییر اسکادران پلیس مسکو در هنگ هوسارس یلگاوا ، او به عنوان فرمانده منصوب شد و در نبردهای مختلف در خاک پروس شرکت کرد. او شجاعت زیادی در نبردهای ایلاو ، گوتشتات ، هایلسبرگ و فریدلند نشان داد. به عنوان پاداشی برای شجاعت او در نبرد در ۲۴ مه ۱۸۰۹، او به سرلشکر ارتقا یافت.
در جنگ روسیه و سوئد ۱۸۰۸ - ۱۸۰۹، سرلشکر دستور یک گروه پیشتاز را صادر کرد و او در سال ۱۸۰۹ به افتخارات خود در میدان جنگ تجلیل شد. او نشان سنت آنا (درجه 1) - با شمشیر طلایی و کتیبه "برای شجاعت") و نشان سنت جورج (کلاس ۳) را دریافت کرد.
در طول جنگ میهنی ۱۸۱۲ ، او در اولین نبرد پولوتسک در ۳۱ اکتبر ۱۸۱۲ شرکت کرد و در نبرد چاشنیکی و نبرد اسمولیانی شرکت کرد.
سرلشکر الکسیف در جریان لشکرکشی آلمان در سال ۱۸۱۳ ، نبرد لوتزن ، به شدت از ناحیه پا مجروح شد. پس از بهبودی، در اوت ۱۸۱۴، به فرماندهی لشکر ۳ دراگون منصوب شد و در ۳۰ اوت ۱۸۱۵ در محاصره متس متمایز شد و به پاس رشادت‌هایی که در نبرد نشان داد، به درجه سپهبد ارتقا یافت.
ایلیا ایوانوویچ آلکسیف در ۳ اکتبر ۱۸۳۰ درگذشت و در صومعه سیمونوف در مسکو به خاک سپرده شد.
وزارت کشور عراق () یا وزارت داخله عراق، از وزارتخانه‌های دولت عراق است، که وظیفه ارگان وزارت کشور را برعهده دارد. پلیس عراق، پلیس راه عراق و مرزبانی عراق، تحت نظارت این وزارتخانه فعالیت می‌کنند.
جیمز گروئن (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دست‌نیافتنی" اشاره نمود.
آلوئیس رایزر (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دو هفته مرخصی" و "دست‌نیافتنی" اشاره نمود.
ادموند برنز (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تولد یک ملت"، "زن"، "کلئوپاترا"، "مرد و زن"، "دست‌نیافتنی" و "پست هوایی" اشاره کرد.
ورزشگاه جانگچونگ یک سالن سرپوشیده است که در منطقه جونگ، سئول، کره جنوبی واقع شده‌است. تیم‌های والیبال جی اس کالتکس سئول KIXX و Seoul Woori Card WooriWON در آن مستقر هستند.
این ورزشگاه در ابتدا یک سالن ورزشی متعلق به ارتش کره بود که در ۲۳ ژوئن ۱۹۵۵ ساخته شد. بعداً به‌طور کامل بازسازی شد و در ۱ فوریه ۱۹۶۳ افتتاح شد. در سال ۱۹۶۶، سالن میزبان مسابقه بوکس بین کیم کی سو و نینو بنونوتی بود که در آن کیم برنده شد. این اولین قهرمانی فردی از کره جنوبی در مسابقات جهانی بوکس بود. در دهه ۱۹۷۰، ورزشگاه میزبان انتخابات ریاست جمهوری و مراسم تحلیف پارک چونگ هی و چوی کیو هاه بود. این ورزشگاه همچنین میزبان مسابقات جودو و تکواندو در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ بوده‌است. پس از بازسازی ورزشگاه در سال‌های ۲۰۱۲ تا۲۰۱۴ ظرفیت صندلی‌های این سالن به۴۵۰۷ عدد رسید.
این ورزشگاه از مترو متروپولیتن سئول قابل دسترسی است. نزدیکترین ایستگاه به استادیوم، خروجی ۵ دانشگاه دونگوک، در خط ۳، واقع در ۱۸۰ متری استادیوم است.
خطوط اتوبوس با ایستگاه نزدیک به ورزشگاه جانگچونگ:
این ورزشگاه یکی از سالن‌های برگزاری مسابقات لیگ جهانی والیبال در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ بود که توانست مسابقات زیر را برگزار کند:
کلاریسا سلوین (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جین ایر"، "اسرار"، "شیطان رقاص"، "دختران"، "دست‌نیافتنی" و "رستاخیز" اشاره کرد.
ویلیام جنی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "طلای ساتر"، "بانی اسکاتلند"، خروس، "سلام نظامی"، "پرواز شناسایی" و "سیمارون" اشاره کرد.
گاردنر جیمز (؛ ۱۶ مارس ۱۹۰۳ – ۲۳ ژوئن ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فرشته سپید"، "کاپیتان بلاد"، "پرواز شناسایی" و "ورای رنگین‌کمان" اشاره نمود.
یوارت آدامسون (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اَلیوپ" ، "شبح طلا" و "پرواز شناسایی" اشاره نمود.
جان مانک ساندرز (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بال‌ها"، "پرواز شناسایی (۱۹۳۰)"، "پرواز شناسایی (فیلم ۱۹۳۸)" و "یک یانکی در آکسفورد" اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین داستان و بورسیه رودز شده‌است.
جی اس کالتکس سئول یک تیم والیبال زنان در کره جنوبی است. این تیم در سئول مستقر است و در V-League بازی می کند. این باشگاه در سال 1970(1348) با عنوان تیم والیبال پتروشیمی هونام تاسیس شد.اسپانسر اصلی آن در حال حاضر جی اس گروپ است
پرواز شناسایی () یک فیلم جنگی آمریکایی به کارگردانی ادموند گولدینگ است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. این فیلم، بازسازی اثری به همین نام است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شده بود."Notes: The Dawn Patrol (1938)." "Turner Classic Movies". Retrieved: April 1, 2009
دونالد ترامپ در دوران ریاست جمهوری خود به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده، ده‌ها هزار ادعای نادرست یا گمراه کننده مطرح کرد. راستی آزمای "واشینگتن پست" تعداد این ادعاها را بالغ بر ۳۰۵۷۳ مورد اعلام کرده بود که تا پایان دوره ریاست‌جمهوری او به‌طور متوسط روزانه حدود ۲۱ مورد بود.Fact Checker (January 20, 2021). "In four years, President Trump made 30,573 false or misleading claims". "The Washington Post". Archived from the original on January 20, 2021. مفسران و راستی آزمایان مقیاس دروغگویی او را که به‌عنوان استفاده ای از تکنیک پروپاگاندای «شلنگ آتش‌نشانی دروغ» توصیف کرده‌اند، در سیاست آمریکا «بی‌سابقه» توصیف کرده‌اند،Multiple sources: و تداوم این دروغ‌ها به بخش مشخصی از هویت تجاری و نیز هویت سیاسی او تبدیل شده‌است. ترامپ اغلب این را که اظهاراتی مناقشه برانگیز داشته رد می‌کرد. در ژوئن ۲۰۱۹، پس از مقاومت اولیه، بسیاری از سازمان‌های خبری شروع کردند برخی از سخنان نادرست او را به عنوان " دروغ " توصیف کنند، که اظهارات نادرستی هستند که گوینده می‌داند نادرست اند. "واشینگتن پست" گفت که تکرار مکرر ادعاهایی که او می‌دانست نادرست اند، عملاً معادل یک کارزار دروغ رسانی است. استیو بنن، مدیر اجرایی کمپین ترامپ و استراتژیست ارشد ریاست جمهوری، گفت که مطبوعات، و نه دموکرات‌ها، دشمن اصلی ترامپ هستند و "راه مقابله با آنها پر کردن منطقه از گند است."
ترامپ و متحدانش به عنوان بخشی از تلاش‌هایشان برای براندازی انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده، مکرراً و به دروغ ادعا کردند که تقلب گسترده در انتخابات صورت گرفته‌است و ترامپ واقعاً در انتخابات پیروز شده‌است.Higgins, Andrew (January 10, 2021). "The Art of the Lie? The Bigger the Better – Lying as a political tool is hardly new. But a readiness, even enthusiasm, to be deceived has become a driving force in politics around the world, most recently in the United States". "The New York Times". Retrieved January 10, 2021. تلاش آنها توسط برخی به عنوان اجرای تکنیک تبلیغاتی " دروغ بزرگ " توصیف شد.Multiple sources:
نظرسنجی گالوپ در ژوئن ۲۰۱۹ نشان داد که ۳۴ درصد از بزرگسالان آمریکایی فکر می‌کنند که ترامپ «صادق و قابل اعتماد است».
نظرسنجی بنیاد خانواده کایزر در ماه مارس ۲۰۲۰ تخمین زد که ۱۹ درصد از دموکرات‌ها و ۸۸ درصد از جمهوری خواهان به ترامپ برای ارائه اطلاعات قابل اعتماد در مورد کووید-۱۹ اعتماد دارند.
یک نظرسنجی SRSS در ماه مه ۲۰۲۰ برای سی ان ان به این نتیجه رسید که ۳۶ درصد از مردم در ایالات متحده به ترامپ در مورد اطلاعات مربوط به شیوع COVID-19 اعتماد دارند. تنها ۴ درصد از دموکرات‌ها به اطلاعات ترامپ اعتماد داشتند، در حالی که ۸۴ درصد جمهوری خواهان به این اطلاعات اعتماد داشتند.
در آوریل ۲۰۲۲، ترامپ در تظاهراتی در سلما، کارولینای شمالی اظهار داشت: «من فکر می‌کنم من صادق‌ترین انسانی هستم که شاید خدا تا به حال خلق کرده‌است» و خنده را از سوی جمعیت برانگیخت.
دن توترو (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کنت مونت کریستو"، "شیطان و دنیل وبستر"، "پرواز شناسایی (فیلم ۱۹۳۸)" و "پرواز شناسایی (فیلم ۱۹۳۰)" اشاره نمود.
مورتون لاوری (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تئاتر یکشنبه شب"، "پرواز شناسایی"، "کارناوال زمستانی"، "دستگاه اطلاعاتی بریتانیا"، "چه سرسبز بود دره من"، "نی‌نواز هاملین"، "داستان دکتر واسل"، "هیچ جز قلب تنها"، "تصویر دوریان گری"، "تعقیب تا الجزیره"، "کلکته"، "چه سرسبز بود دره من"، "درنده باسکرویل" و "حکم" اشاره کرد.
هربرت اوانس (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شیطان رقاص"، "پرواز شناسایی"، "فصل باران آمد"، "شرلوک هولمز و بانگ وحشت"، "گیلدا"، "صخره‌های سفید دوور"، "سال‌های سبز"، "پل واترلو" و "حکم" اشاره کرد.
"خلیج هالی"' () مکانی روی یخ‌های سریع در حاشیه شمال غربی قفسه یخی Brunt در Coats Land، قطب جنوب بود. مجموعه‌ای از ایستگاه‌های تحقیقاتی بریتانیایی هالی در نزدیکی این مکان ساخته شد و نام خود "خلیج هالی" را از همان‌جا برگرفت. خلیج یخی اولیه خلیجی گذرا بود و دیرپایی چندانی نداشت و دیگر وجود ندارد، هرچند که خلیج‌های دیگری در همان منطقه همچنان دستخوش تغییر می‌شوند و زمانی که قفسه به کوه‌های یخ تبدیل می‌شود، درهم شکسته می‌شود. این مکان شامل یک سایت ۱۷۷ هکتاری است که توسط انجمن جهانی پرندگان به عنوان منطقه مهم خفاظت از پرندگان (IBA) تعیین شده، زیرا از کلنی پرورش حدود ۲۲۵۰۰ پنگوئن امپراتور (که بر اساس تصاویر ماهواره‌ای سال ۲۰۰۹ تخمین زده شد) پشتیبانی می‌کند اگرچه این کلنی از سال ۲۰۱۹ پراکنده شده‌است. این به دلیل شکست مکرر یخ دریا بوده‌است. علاوه بر شکست‌های فصلی اخیر یخ، قفسه یخی Brunt به یک رویداد بزرگ فروریزی یخ و عقب‌نشینی نزدیک می‌شود که این بخش از ساحل را تغییر می‌دهد و از مکان اصلی "خلیج هالی" کیلومترها در دریا فاصله می‌گیرد.
شاهزاده احمد نوری ( ; ۱۹ دسامبر ۱۸۷۸ – ۷ اوت ۱۹۴۴) شاهزاده عثمانی، سومین پسر سلطان عبدالحمید دوم از همسرش بدریفلک کادین بود.
شاهزاده احمد نوری در ۱۹ دسامبر 1878در این شهر به دنیا آمد کاخ یلدیز. پدرش سلطان عبدالحمید دوم فرزند عبدالمجید اول و Tirimüjgan Kadın. مادرش بود Bedrifelek Kadın، دختر شاهزاده Kerzedzh Mehmed بیگ او سومین پسر و ششمین فرزند از پدر و کوچکترین فرزند مادرش بود. او یک برادر به نام شهزاده محمد سلیم هشت سال بزرگتر از خود و یک خواهر به نام ذکیه سلطان داشت. شش سال بزرگتر از اوAdra, Jamil (2005). "Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005". p. 25.Yılmaz Öztuna (2008). "II. Abdülhamîd: zamânı ve şahsiyeti". Kubbealti Publishing. p. 234. ISBN <bdi>978-97564-446-27</bdi>.
تحصیلات اولیه او در مدرسه شاهزادگان انجام شد. سپس در دانشکده نظامی عثمانی ثبت نام کرد. او دارای درجه سرگرد هنگ سواره نظام در ارتش امپراتوری عثمانی بود. سپس به درجه سرهنگ، و بعد به سرتیپی ارتقا یافت. ویلایی در محوطه کاخ یلدیز به او اختصاص داده شده بود.
او فردی بسیار باهوش و حساس بود و به همین دلیل همیشه دچار مشکل می‌شد. او استعداد فوق‌العاده ای در نقاشی داشت. او از نقاش ایتالیایی، سالواتوره والری، که در Sanayi-i Nefise Mektebi نیز تدریس می‌کرد، درس گرفته بود. روی شیشه نقاشی‌های رنگی می‌کشید. او پس از روزها کار، یک حمام قابل حمل به اندازه یک چادر کوچک برای پدرش به عنوان هدیه برای بیست و پنجمین سالگرد به سلطنت رسیدن در سال ۱۹۰۱ ساخت
در ۲۷ آوریل ۱۹۰۹، سلطان عبدالحمید دوم خلع شد و به تسالونیکی تبعید شد. نوری در استانبول ماند.Hall, Richard C. (October 9, 2014). "War in the Balkans: An Encyclopedic History from the Fall of the Ottoman Empire to the Breakup of Yugoslavia". ABC-CLIO. pp. 1–2. ISBN <bdi>978-1-610-69031-7</bdi>. تمام خانواده عبدالحمید از کاخ یلدیز اخراج شدند و بیشتر آنها آنها حتی مکانی برای زندگی نداشتند. نوری و برادر بزرگترش شهزاده سلیم ابتدا در عمارت خواهرشان زکیه سلطان ساکن شدن، تا اینکه به نوری عمارتی در بویوکدره اختصاص یافت.Ekinci, Ekrem.
تنها همسر او Fahriye Zişan Hanim بود.Ekinci, Ekrem. او در سال ۱۸۸۳ به دنیا آمد. پدرش ایلیا علی بیگ، چرکس و سرگرد سواره نظام در ارتش امپراتوری عثمانی بود.Ömer Faruk Yılmaz (2002). "Sultan Abdülhamit Han'ın harem hayatı". Eylül Yayınları. p. 108. ISBN <bdi>978-975-6597-15-6</bdi>. آنها در سال ۱۹۰۰ ازدواج کردند. زمانی که شاهزاده از مدرسه دخترانه بنام مکتب-تحصیل در منطقه بنام شهزاده‌باشی که مدیر آن برادر بزرگترش بود، ملاقات کرد. او زیبا بود. علاوه بر این، خانواده او با مادر شاهزاده دوست بودند.
سلطان عبدالحمید عروس خود را محترم می‌داشت. او همچنین پس از مراقبت از شوهرش پس از عمل جراحی فتق در سال ۱۹۰۵، به او مدال طلا داد فتق ناشی از بسته‌ای بود که در جریان راهپیمایی جمعه به داخل ماشین سلطان انداخته شد. نوری فکر کرد بمب است و از ماشین بیرون پرید. البته بعداً مشخص شد که این بسته یک نوزاد یتیم بوده‌است. اما با شدت پرش نوری دچار فتق شد. او با وجود اینکه تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، تا زمان مرگ از این بیماری رنج می‌برد.
آنها بچه نداشتند. با این وجود شاهزاده او را بسیار دوست داشت و با زن دیگری ازدواج نکرد. در سال ۱۹۱۹ از هم جدا شدند زیرا فهریه از عمل شاهزاده ناراحت شده بود. او ویلای خود را در بوری ارگدره ترک کرد و در عمارتی در فنریولو مستقر شد و خواهر بزرگترش را به همراه داشت. وی در تبعید خانواده شاهنشاهی در سال ۱۹۲۴ همسرش را به نیس فرانسه دنبال کرد. او در سال ۱۹۴۰ درگذشت و در به خاک سپرده شد مسجد تکیه، دمشق، سوریه.Adra, Jamil (2005). "Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005". p. 25.Ömer Faruk Yılmaz (2002). "Sultan Abdülhamit Han'ın harem hayatı". Eylül Yayınları. p. 108. ISBN <bdi>978-975-6597-15-6</bdi>.
در تبعید خانواده امپراتوری در مارس ۱۹۲۴، نوری و همسرش در نیس فرانسه ساکن شدند. در ۱۴ ژانویه ۱۹۲۵، او وکالتنامه‌ای به سامی گونزبرگ، وکیل یهودی معروف ترکیه داد و به او اجازه داد تا ساختمان‌ها، زمین‌ها، معادن، امتیازات باقی مانده از عبدالحمید در قلمرو ترکیه و جاهای دیگر را از غاصبان بازپس گیرد. شاهزاده در تبعید دچار مشکلات مالی شد. ویلای وی در یلدیز توقیف شد و پول ویلا در فنریولو در مدت کوتاهی تمام شد. در این بین، مرد جوان یونانی که در نیس با او آشنا شد، با او رابطه خوبی داشت. او با دادن مقداری پول به شاهزاده کمک کرد.
او در شیمی و همچنین نقاشی و معماری تبحر داشت. او لوازم آرایشی مانند صابون را که در خانه یا اتاق هتل خود در نیس تولید می‌کرد، می‌فروخت. آنها را هم به دوستانش هدیه داد. در طول جنگ جهانی دوم، وضعیت او بدتر شد. نوری که نتوانست شغلی پیدا کند در وضعیت اسفباری قرار گرفت. او بر اثر گرسنگی و بیماری در یک پارک در ۷ اوت ۱۹۴۴ درگذشت.Osmanoğlu, Ayşe (2000). "Babam Sultan Abdülhamid". Mona Kitap Yayinlari. ISBN <bdi>978-6-050-81202-2</bdi>. او در گورستان یتیمان به خاک سپرده شد. نامه‌ای که در جیبش پیدا شد، نوشته بود: «اگر من بمیرم، کسی را سرزنش نکنید، زیرا از گرسنگی می‌میرم. من با نواختن پیانو در سینما امرار معاش می‌کردم. الان این شغل را پیدا نمی‌کنم. مرا منحیث یک مسلمان دفن کنید.»
ناو هواپیمابر کلاس گراف سپلین کلاسی از چهار ناو هواپیمابر "کریگس‌مارینه"، نیروی دریایی رایش سوم بود که میانه دهه ۱۹۳۰ در جریان تسلیح مجدد آلمان طراحی شدند. کار ساخت تنها دو مورد از آن‌ها آغاز شد که در پی آغاز جنگ جهانی دوم هیچ‌یک به اتمام نرسید.
بر مبنای محدودیتهای پیمان ورسای آلمان از طراحی و در اختیار داشتن ناو هواپیمابر منع شده بود. علاوه بر این، با توجه به ممنوعیت به‌کارگیری نیروی هوایی، این کشور همچنین نمی‌توانست هواگرد نظامی داشته باشد. به هر صورت، بسیار پیش از آغاز تسلیح مجدد آلمان در دوره رایش سوم، آلمانی‌ها به ارزش نظامی ناوهای هواپیمابر پی برده بودند. پس از پی‌ریزی "لوفت‌وافه"، نیروی هوایی جدید آلمان، "کریگس‌مارینه"، نیروی دریایی این کشور، ساخت این گونه کشتی جنگی را در نظر گرفت.
روز ۱۸ ژوئن سال ۱۹۳۵ توافق‌نامه دریایی بریتانیا و آلمان به امضا رسید که راه را برای ساخت کشتی هواپیمابر در آلمان باز کرد. در میان سایر مسائل، آلمان اجازه یافت دو ناهواپیمابر با مجموع تناژ ۳۸۵۰۰ تن برای خود بسازد. این توافق‌نامه راه را برای پدیداری نخستین ناو هواپیمابر آلمانی باز کرد.
بخش ساخت‌وساز نیروی دریایی آلمان به رهبری مهندس ویلهلم هادلر، سال ۱۹۳۴ مأمور به آماده‌سازی یک طرح مطالعاتی برای یک ناو هواپیمابر شد. الزامات مشخصات طرح مذکور شامل وزن حدود ۲۰ هزار تن، سرعت ۳۳ گره، ظرفیت ۵۰ تا ۶۰ هواگرد و تسلیحات هشت توپ کالیبر ۲۰٫۳ سانتی‌متر و توان آتش قدرتمند ضدهوایی بود. زره و محافظت درونی شناور می‌بایست بر مبنای نُرم ناوهای سبک قرار می‌گرفت. این مأموریت مسئله‌ای دشوار به حساب می‌آمد چرا که آلمانی‌ها تجربه‌ای در این زمینه نداشتند و اطلاعات محدودی از ناوهای هواپیمابر سایر کشورها در دسترس بود. از طرفی، با درگیر بودن "لوفت‌وافه" با شکل‌گیری پر سرعت خود، امکان همکاری بین دو نیرو وجود نداشت. بازدید از ناوهای هواپیما بر بریتانیایی نیز اطلاعات مفید بسیار اندکی نصیب آلمانی‌ها کرد. پاییز سال ۱۹۳۵ امپراتوری ژاپن اجازه مشاهده "آکاگی"، ناو هواپیمابر نیروی دریایی این کشور، را به فرستاده‌های آلمان داد. اسناد متعددی از طرح این ناو هواپیمابر در اختیار این فرستادگان قرار گرفت اما مجدداً نتیجه به اندازه مورد انتظار سازنده نبود. بر مبنای این مشاهدات، در کنار چند تغییر مختصر دیگر، تنها یک بالابر سوم در مرکز ناو هواپیمابر به طرح آلمانی‌ها افزوده شد. به هر صورت بخش ساخت‌وساز نیروی دریایی آخر سر توانست در عرض یک سال به یک جمع‌بندی نهایی برای یک طرح مطالعاتی برسد. تمامی ملزومات مطرح‌گشته قابل دستیابی تصور می‌شد؛ تنها توپ‌های ۲۰٫۳ سانتی‌متری با تعداد برابری توپ ۱۵ سانتی‌متری جایگزین گردیدند. طرح مذکور دارای ده توپ ضدهوایی ۱۰٫۵ سانتی‌متری و تعداد زیادی مسلسل ضدهوایی بود. به صورت کلی، وزن ناو هواپیمابر ۲۳ هزار تن و سرعت آن ۳۵ گره در نظر گرفته شد. با وجود مشاهده نمونه‌های خارجی، این طرح تا حدود زیادی مستقل و متفاوت از آن‌ها بود. مهم‌ترین نتیجه این طرح مطالعاتی این بود که بخش‌های درگیر نیروی دریایی آلمان در طی چهارده ماه توسعه آن، مفهومی از آنچه می‌یایست از منظر کیفی و کمّی از یک ناو هواپیمابر انتظار داشتند کسب کردند.
ساخت نخستین ناو هواپیمابر آلمان با عنوان ساخت «آ» (A)، در سال مالی ۱۹۳۶ گنجانده شد. برای پایبندی به توافق‌نامه امضا شده با بریتانیا، آلمان می‌بایست طرح ناو هواپیمابر خود را برای قرار گرفتن در محدودیت وزنی اصلاح می‌نمود. طرح نهایی مشابهت بسیاری با طرح مطالعاتی داشت. با توجه به باقی بودن تأکید عمومی بر توان آتش شناورهای جنگی، هواگردها در نزد آلمانی‌ها هنوز به عنوان تسلیحات اصلی ناوهای هواپیمابر در نظر گرفته نمی‌شدند. از این رو، تعداد توپ‌های طرح جدید به دو برابر میزان پیشین افزایش یافت.
طبق نرم معمول کشتی‌های جنگی بزرگ آلمانی، بدنه این ناو هواپیمابر به شکل کم‌عرضی به ۱۹ قسمت ضدآب تقسیم شد. به شکل مرسوم در کشتی‌سازی جنگی آلمانی، سینه "گراف سپلین" در ابتدا تقریباً عمودی بود. این حالت سال ۱۹۴۰ جهت ارتقای قابلیب دریانوردی آن با «سینه آتلانتیکی» جایگزین گشت. این تغییر طول بدنه را ۵٫۲ متر افزایش داد. زیر آب، سینه کشتی به برآمدگی منتهی می‌شد که جهت کاهش مقاومت اصطکاک بود. شناور ساختی به صورت «جزیره‌ای» داشت؛ بدین معنا که تمامی سازه فوقانی در جزیره‌ای در جانب راست شناور متمرکز بود. برای توازن بخشی به وزن کشتی عرشه‌های آشیانه و عرشه پرواز در ۸۰ سانتی‌متری محور طولی در سمت چپ آن قرار گرفت.
"گراف سپلین" زره نسبتاً زیادی داشت که کم‌وبیش متناظر با ناوهای سبک بود. ضخامت زره از این قرار بود:
ناوهواپیمابر "گراف سپلین" چهار واحد موتور توربینی هر یک با توان مستقل ۵۰ هزار اسب بخار ساخت شرکت براون، باوری و شرکا، داشت. قرار بود در شناور دوم این کلاس از موتورهای توربین دریایی با توان مشابه ساخت شرکت گرمانیاورفت استفاده شود. دو واحد توربین درون یک اتاقک در جلو در به صورت کنار هم و دو واحد دیگر در اتاقک‌های جدا در پشت شناور به صورت پشت‌سرهم بودند. بخار مورد نیاز موتور در ۱۶ دیگ بخار لوله‌آبی لا مونت که در فشار ۷۵ اتمسفر و دمای ۴۵۰ درجه سلسیوس عمل می‌کردند، تولید می‌شد. هر چهار دیگ بخار در یک موتورخانه مجزا قرار داشت. واحدهای توربین چهار میل کاردان را می‌چرخاندند که هر یک به یک پروانه به قطر ۴٫۴ متر متصل بودند. در ۳۳۰ دور بر دقیقه سرعت شناور می‌بایست به سرعت ۳۴٫۵ گره می‌رسید. نسبت توان به وزن تمامی مجموعه ۱۹٫۲۵ کیلوگرم بر اسب بخار در نظر گرفته می‌شد. با توجه به ارتفاع زیاد در اطراف بدنه سطح مقطع بالایی (حدود ۴۵۰۰ متر مربع) در شناور در برابر وزش باد قرار می‌گرفت. این مسئله خطر کشیدن شدن شناور و برخورد آن با دیواره‌های کانال کیل با عرض کم، را پدیدمی‌آورد. برای شناورهایی در این اندازه امکان هدایت مؤثر به کمک سکان در سرعت ۸ گره وجود نداشت؛ بنابراین دو سامانه هدایت‌کننده وویت اشنایدر هر یک با توان ۳۳۰ کیلو وات به صورت پشت‌سرهم در جلوی کشتی نصب شد تا آن را برابر باد حفظ کند. قدرت این سامانه‌ها برای رساندن کشتی به سرعت ۴٫۵ گره در شرایط آب بدون‌جریان و هوای بدون باد کافی بود.
گراف سپلین: کارخانه کشتی‌سازی دویچه ورکه در کیل روز ۱۶ نوامبر سال ۱۹۳۵ قراردادی برای ساخت این ناو هواپیمابر دریافت کرد. مازه نخستین ناو هواپیمابر روز ۲۸ دسامبر سال ۱۹۳۶ قرار گرفت. این شناور تقریباً دو سال بعد روز ۸ دسامبر سال ۱۹۳۸ با نام "گراف سپلین" به آب انداخته شد. ادامه کار در سال ۱۹۳۹ انجام گرفت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم حدود ۸۵ درصد از فرایند ساخت پیش رفته بود. در ابتدا ساخت‌وساز طبق برنامه پیش می‌رفت اما در ادامه به زودی با نهاده شدن تأکید بر تولید او-بوت‌ها، با تأخیر همراه شد؛ چرا که نزد آلمانی‌ها ناوهای هواپیمابر در انتهای فهرست اولویت ساخت شناورهای جنگی قرار داشت. در نهایت روز ۲۹ آوریل سال ۱۹۴۰ فرمانده نیروی دریایی توصیه توقف کامل کار ساخت نمود.
ناوهواپیمابر "ب": قرارداد ساخت دومین ناوهواپیمابر آلمان که اغلب در تالیفات پس از جنگ با عنوان "پتر اشتراسر" یاد می‌شود، همزمان با مورد نخست امضا شد اما کار ساخت تنها از نیمه دوم سال ۱۹۳۸ آغاز گردید. کار ساخت این ناوهواپیمابر به شکل عامدانه آهسته صورت می‌گرفت تا تجربیات کسب شده از ساخت "گراف سپلین" در آن اعمال شود. بر اساس طرح‌ریزی دوران صلح به آب انداخته شدن شناور برای ژوئیه ۱۹۴۰ و تکمیل آن برای دسامبر ۱۹۴۱ پیش‌بینی می‌شد. هنگام آغاز جنگ ساخت زیرسازه پایینی تنها تا عرشه سکو رسید. به هر صورت کار ساخت روز ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۳۹ متوقف گردید. مواد به‌کار برده شده در آن از اواخر ماه فوریه سال ۱۹۴۰، برای استفاده در جاهای دیگر، از هم گشوده شد.
ناوهواپیمابر "سی" و "دی": طبق برنامه دوران صلح، دو ناوهواپیمابر دیگر با عناوین "سی" و "دی" نیز می‌بایست از ماه آوریل سال ۱۹۴۱ به ترتیب در گرمانیاورفت و دویچه ورکه ساخته می‌شد.
الکساندر ایوانوویچ آلبرشت (روسی: Александр Иванович Альбрехт; ۳ نوامبر ۱۷۸۸–۱۵ اوت ۱۸۲۸) فرمانده ارتش امپراتوری روسیه در طول تهاجم فرانسه به روسیه بود.
او از یک خانواده اشرافی در سن پترزبورگ بود - پدرش سرهنگ هنگ سمیونوسکی بود. در ۱۲ مارس ۱۸۰۳ در یک هنگ سواره نظام وارد ارتش شد. در ۲ دسامبر ۱۸۰۵، با درجه کورنت، در طول نبرد آسترلیتز، قبل از زخمی شدن از ناحیه سر و بازو توسط سابر و اسیر شدن، فرماندهی یک اسکادران را به عهده گرفت. در دسامبر ۱۸۰۹، با ارتقای درجه کاپیتان، به هنگ اژدها دوشس اعظم ماریا پاولونا منتقل شد. در ۱۱ اکتبر ۱۸۱۱ به درجه سرهنگ ارتقا یافت.
در سال ۱۸۱۲ سرهنگ آلبرشت فرماندهی یک هنگ سواره نظام را بر عهده داشت که از اژدهای ذخیره، لنسر و اسکادران هوسار تشکیل شده بود. از ۱۸ تا ۲۰ اکتبر ۱۸۱۲، در جریان پیروزی روسیه بر فرانسوی‌ها و باواریایی‌ها در نبرد دوم پولوتسک، هنگ او ۱۲ اسلحه را ضبط کرد اما او از ناحیه دست راست زخمی شد. در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۲ به او نشان درجه ۴ سنت جورج اعطا شد. آلبرشت همچنین در آزار و اذیت گراند آرمی در هنگام عبور از رودخانه برزینا مشارکت فعال داشت. در سال ۱۸۱۲ نیز نشان لئوپولد به او اعطا شد.
در طول جنگ ائتلاف ششم، با فرماندهی یک اسکادران اژدها، آلبرشت در نبردهای لوتزن، باوتزن (جایی که از سمت راست مجروح شد) و لایپزیگ متمایز شد. او در چندین نبرد لشکرکشی فرانسه در سال ۱۸۱۴ شرکت کرد، از جمله نبرد رفره-شامپنویز، جایی که اسکادران سواره نظام او به شکست فرانسه کمک کرد. در۱۰ مه ۱۸۱۴ آلبرشت به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۸۱۴ همچنین نشان درجه ۱ سنت آنا به او اعطا شد. در ۱۰ مه ۱۸۱۶ او به فرماندهی تیپ ۱ لشکر ۳ کویراسیر منصوب شد. در طول یا پس از جنگ، او همچنین نشان نظامی درجه ۳ ماکس جوزف از باواریا، نشان پور لو مریت و نشان سنت استانیسلاس را دریافت کرد.
در سال ۱۸۲۳ به فرماندهی سواره نظام گارد در لهستان منصوب شد. او پنج سال بعد، قربانی طاعونی که در آن زمان اروپای مرکزی را درنوردیده بود، درگذشت.
مگس تالاب (نام علمی "Eristalinus Aeneus)" یکی از گونه‌های متداول تیرهٔ مگس‌های گلزار از فروراسته مگس‌خانگی‌شکلان است.
مگس‌های تالاب دارای پراکندگی جهانی هستند، ولی بیشتر در سراسر ایالات متحده آمریکا و اروپا می‌زیند. این مگس‌ها در حالت بالغ به نام مگس گل نیز خوانده می‌شوند، زیرا بیشتر مواقع در نزدیکی گل‌ها دیده می‌شوند که از شهد آنها انرژی و از گرده آنها پروتیین دریافت می‌نمایند. لارو این گونه مگس در کنارهٔ سنگی آبگیرها و دریاچه‌های دارای گیاهان در حال پوسیدن زندگی می‌کند.
از ویژگی‌های این گونه مگس به توانایی درجا ماندن در حال پرواز اشاره کرد.
در ایران نیز این گونه مگس در شهرستان بهبهان دیده شده‌است.
استپان استپانویچ آندریفسکی (روسی: Степан Степанович Андреевский; ، استان Tver - ) فرمانده ارتش امپراتوری روسیه در جنگ‌های ناپلئونی بود که دارای درجه سرلشکر بود.
استپان آندریفسکی که در ۹ ژوئیه ۱۷۸۲ در خانواده ای اصیل به دنیا آمد، در ۱۲ ژوئیه ۱۷۹۹ به عنوان افسر افسر در سواره نظام گارد، یعنی هنگ اسب گارد نجات، وارد ارتش شد. در مارس ۱۸۰۱ که به کرنت ارتقا یافت، در آسترلیتز جنگید. در ۹ دسامبر ۱۸۰۹ به درجه سرهنگ ارتقا یافت. او خود را در نبرد بورودینو و نبرد کراسنوی متمایز کرد. در طول مبارزات انتخاباتی آلمان در سال ۱۸۱۳ او در باتزن، درسدن و کولم جنگید. او به دلیل شجاعت فراوان در این نبردها در ۵ سپتامبر ۱۸۱۳ به درجه سرلشگری ارتقا یافت. او همچنین به دلیل شجاعت خود در نبرد لایپزیگ و نبرد فر-شامپنواز چندین نشان خارجی دریافت کرد. در سال ۱۸۱۴، پس از نبرد پاریس، شمشیر طلایی به او اعطا شد که روی آن نوشته شده بود «برای اعمال شجاعت».
او در ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۴ از ارتش بازنشسته شد اما در ۱۱ مارس ۱۸۱۹ بازگشت و به گارد لنسر متصل شد و هفت ماه بعد فرماندهی بریگاد ۲ لشکر اول اوهلان از اعلیحضرت امپراتور فیودورونا را به عهده گرفت. در ۳۰ آوریل ۱۸۲۱ او فرماندهی گارد لنسر و سپس در ۱۵ ژانویه ۱۸۲۷ تیپ دوم لشکر سواره نظام سبک گارد قرار گرفت. سرلشکر آندریفسکی در ۱۴ ژوئیه ۱۸۲۸ بازنشسته شد.
گوکچه‌آلان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صندوق‌لی واقع شده‌است.
گورسو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صندوق‌لی واقع شده‌است.
اکسی‌فدرین () یک گشادکننده عروق و یک آگونیست گیرنده آدرنرژیک β است. مشخص شده است که تونیسیته عروق کرونر را کاهش می‌دهد، متابولیسم میوکارد را بهبود می‌بخشد (به طوری که قلب می‌تواند هیپوکسی را بهتر حفظ کند) و همچنین اثرات کرونوتروپیک و اینوتروپیک مثبت دارد، در نتیجه آنژین صدری را تسریع نمی‌کند. خاصیت دوم (اثرات کرونوتروپیک و اینوتروپیک مثبت) به ویژه مهم است، زیرا سایر گشادکننده‌های عروقی که در آنژین استفاده می‌شوند ممکن است در ایجاد پدیده سرقت عروق کرونر مؤثر باشند.
برای این دارو اثرات هم‌افزایی با آنتی‌بیوتیک‌ها پیشنهاد شده است.
روابط چین و عربستان سعودی (، ) به روابط دوجانبه فعلی و تاریخی بین جمهوری خلق چین (PRC) و پادشاهی عربستان سعودی اشاره دارد. اولین جلسه رسمی چین و عربستان در نوامبر ۱۹۸۵ در عمان و پس از چندین سال تماس شدید بین دو کشور برگزار شد.Yetiv, Steve A. , and Lu Chunling. (2007). "China, Global Energy, And The Middle East." Middle East Journal 61(2): 200-218. دو دولت در ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۰ روابط رسمی دیپلماتیک برقرار کردند."Backgrounder: Basic facts about Kingdom of Saudi Arabia", "Xinhua", 9 February 2009 تا قبل از دهه ۱۹۹۰، روابط دوجانبه بین عربستان سعودی و جمهوری خلق چین وجود نداشت. در سال ۱۹۷۵، عربستان سعودی علیرغم تمایل جمهوری خلق چین به برقراری روابط و پذیرش سیاست‌های عربستان سعودی، از به رسمیت شناختن جمهوری خلق چین به عنوان یک کشور خودداری کرد.Hashim S. Behbehani. (1981). "China's Foreign Policy in the Arab World, 1955-75". London: Kegan Paul International Ltd. Print. گفته می‌شود که «نفت ستون فقرات این رابطه است»، در حالی که عربستان سعودی مدت‌ها برای فروش تسلیحات به چین متکی بوده‌است، از جمله سلاح‌هایی که سابقاً نمی‌توانستند از جایی به دست آورند.Harsh V. Pant. (September (2006)). Saudi Arabia Woos China and India. "Middle East Quarterly" 13(4): 45-52.
چین و عربستان سعودی متحدان نزدیک و استراتژیک هستند و روابط بینشان به‌طور قابل توجهی گرمتر شده‌است. در یک نظرسنجی عمومی در سال ۲۰۱۵، ۶۱٫۳ درصد از عربستانی‌ها دیدگاه مثبتی نسبت به چین داشتند که ۳۴٫۲ درصد بسیار مطلوب بودند، در حالی که تنها ۲۸٫۵ درصد نامطلوب بودند. چین و عربستان سعودی همکاری خود را در بخش انرژی و مالی، ابتکار یک کمربند یک جاده افزایش داده‌اند، و قراردادهای متعددی را در چندین زمینه امضا کرده‌اند. ملک سلمان و ولیعهد محمد بن سلمان همچنین اشاره کردند که چین می‌تواند ردپای دیپلماتیک خود را در خاورمیانه تقویت کند و در عین حال اظهار داشتند که «عربستان سعودی مایل است با چین برای ارتقای صلح، امنیت و رفاه جهانی و منطقه ای سخت کار کند.»
در ژوئیه ۲۰۱۹، سفیران سازمان ملل متحد از ۳۷ کشور، از جمله عربستان سعودی، نامه مشترکی را به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد امضا کردند که در آن از رفتار چین با اویغورها و سایر گروه‌های اقلیت مسلمان در منطقه سین کیانگ دفاع می‌کند.
در ژوئن ۲۰۲۰، عربستان سعودی یکی از ۵۳ کشوری بود که از قانون امنیت ملی هنگ کنگ در سازمان ملل حمایت کرد.
در حالی که روابط رسمی دیپلماتیک بین عربستان سعودی و چین تا دهه ۱۹۹۰ برقرار نشده بود، روابط دفاعی از قبل در دهه ۱۹۸۰ آغاز شد. زمانی که ایالات متحده از فروش مخازن سوخت دوربرد برای جنگنده‌های اف-۱۵ عربستان سعودی خودداری کرد، شاهزاده خالد بن سلطان برای خرید موشک‌های بالستیک به چین سفر کرد. عربستان سعودی در سال ۱۹۸۸ قراردادی با چین برای دستیابی به ۵۰ تا ۶۰ موشک بالستیک میان برد CSS-2 با قابلیت حمل بار هسته ای ترتیب داد.Kemp, Geoffrey. The East Moves West: India, China, and Asia's Growing Presence in the Middle East. Washington DC: Brookings Institution Press, 2010. Print. یکی از مفسران اظهار داشت: «چینی‌ها در اصل سعودی‌ها را فریب دادند تا یک سامانه موشکی قدیمی را بدون کلاهک هسته‌ای آن بخرند».Thomas Woodrow, "The Sino-Saudi Connection," China Brief 2, no. 21 (2002) پس از این تعامل، هیچ مدرک مستند دیگری از معاملات مشابه وجود ندارد. با این حال، گمانه زنی‌هایی وجود دارد که همکاری نظامی استراتژیک چین و عربستان همچنان رو به رشد بوده‌است. کارشناسان معتقدند چین بیش از هزار مشاور نظامی خود را در تأسیسات موشکی عربستان مستقر کرده‌است. گزارش‌های مطبوعاتی نشان می‌دهد که چین به عربستان سعودی فرصت خرید سامانه‌های موشکی مدرن را پیشنهاد داده‌است. (یعنی موشک‌های سوخت جامد CSS-5 با برد ۳۷۳ مایلی، موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای CSS-2 با برد ۱۱۱۸ مایلی) چین یکی از معدود کشورهایی است که این نوع فناوری را عرضه می‌کند و به همین دلیل قادر به مطالبه کردن یک تراکنش نقدی است. عربستان سعودی آنها را برای اولین بار در سال ۲۰۱۴ به صورت عمومی به نمایش گذاشت
سینامولول () یک ماده بتا بلاکر است.
بونیترولول () یک آنتاگونیست گیرنده بتا آدرنرژیک است.
سیکلوپرولول () یک آنتاگونیست گیرنده بتا آدرنرژیک است.
نیفنالول () یک آنتاگونیست گیرنده بتا است.
بوتیدرین () (INN) (با نام‌های تجاری Betabloc، Butidrate، Recetan) یا هیدروبوتامین یا ایدروبوتامین شناخته می‌شود، یک مسدودکننده بتا مربوط به پرونتالول و پروپرانولول است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی ساخته شد. بوتیدرین مانند سایر مسدودکننده‌های بتا، دارای خواص بی‌حس کننده موضعی است.
پرونتالول () (Alderlin، Nethalide) یک کاندیدای بالینی اولیه مسدودکننده بتا غیرانتخابی بود. به دلیل سرطان‌زایی در موش‌ها، که تصور می‌شد ناشی از تشکیل یک متابولیت سرطان‌زای نفتالین اپوکسید باشد، هرگز از نظر بالینی استفاده نشد.
ستامولول () یک آنتاگونیست بتا آدرنرژیک و به‌طور ویژه یک مسدودکننده β۱ آدرنرژیک است.
اریکولول () یک ماده بتا بلاکر است.
مپی‌پرازول () مپیپرازول (INN, BAN) (با نام تجاری Psigodal) یک داروی ضد اضطراب از گروه فنیل‌پیپرازین با خواص ضد افسردگی اضافی است که در اسپانیا به بازار عرضه می‌شود. این دارو به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده 5-HT2A و α۱-آدرنرژیک عمل می‌کند و بازجذب را مهار می‌کند و باعث آزاد شدن سروتونین، دوپامین و نوراپی‌نفرین می‌شود، و به عنوان یک آنتاگونیست RISA و بی سروتونین تاکپین توصیف شده‌است. کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده مپی‌پرازول در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS) نیز انجام شد و برخی از مزایای این دارو را در تسکین علائم IBS در برخی بیماران پیشنهاد کرد. مشابه سایر فنیل پیپرازین‌ها مانند ترازودون، نفازودون و اتوپریدون، مپیپرازول mCPP را به عنوان یک متابولیت فعال تولید می‌کند.
آکاپرازین () (INN) یک داروی ضد اضطراب و «آدرنولیتیک» از گروه فنیل‌پیپرازین است که هرگز به بازار عرضه نشد.
تولپی‌پرازول () (نام کد توسعه H-4170) یک داروی ضد اضطراب از گروه فنیل‌پیپرازین است که هرگز به بازار عرضه نشد.
لورپی‌پرازول () (INN) (با نام تجاری Normarex) یک داروی ضد اضطراب از گروه فنیل پیپرازین است. این دارو به عنوان یک آنتاگونیست سروتونین و مهارکننده بازجذب (SARI) در همان گروه ترازودون، نفازودون و اتوپریدون توصیف شده‌است.
انپی‌پرازول () انپیپرازول (INN، BAN) یک داروی ضد اضطراب از گروه فنیل پیپرازین است که هرگز به بازار عرضه نشد. این دارو اثرات مشابه ضد اضطراب در حیوانات ایجاد می‌کند، اگرچه به نظر می‌رسد این اثرات دو فازی هستند و ممکن است در دوزهای بالا وارونه شوند. این ماده به تولید ارتو کلروفنیل پیپرازین (oCPP) به عنوان یک متابولیت معروف است.
شاهزاده محمد برهان الدین (; ۱۹ دسامبر ۱۸۸۵–۱۵ ژوئن ۱۹۴۹)شاهزاده عثمانی، پسر سلطان عبدالحمید دوم از همسر مزیدمستان قادین بود.
شاهزاده محمد برهان الدین در ۱۹ دسامبر ۱۸۸۵ در کاخ یلدیز به دنیا آمد. پدرش سلطان عبدالحمید دوم و مادرش مزیدمستان قادین دختر کیمات میکانبا نام داشت. او هشتمین فرزند و چهارمین پسر پدر و تنها فرزند مادرش بود. سلطان عبدالحمید نام او را به یاد برادر کوچکش، شهزاده محمد برهان الدین، نهاد.
در ژوئن ۱۸۹۰،در چهار سالگی، برهان الدین توسط پدرش به نیروی دریایی اعزام شد. چهار ساله، برهان الدین توسط پدرش در نیروی دریایی استخدام شد. به او "اورهانیه آهنین" عثمانی منصوب شد. او و شهزاده ابراهیم توفیق با لباس نیروی دریایی در مقابل هنگ نیروی دریایی در دسته‌های سلام ادای احترام کردند. در ۱۸ ژوئن ۱۸۹۳، در سن هفت سالگی، درجه ستوان فرماندهی به او داده شد. در همان سال سرود نیروی دریایی را ساخت. در ۶ فوریه ۱۹۱۶، در طول جنگ جهانی اول، درجه ستوان فرماندهی به او داده شد. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۱۸، او به درجه کاپیتان ارتقا یافت.
در سال ۱۹۰۳، در دیدار پسران قیصر ویلهلم دوم، ویلهلم، ولیعهد آلمان و شاهزاده ایتل فردریش از پروس. سلطان عبدالحمید برهان الدین و توفیق پاشا را وزیر امور خارجه به استقبال شاهزادگان منصوب کرد. برهان الدین از شاهزادگان استقبال کرد و توفیق وظیفه ترجمه را در این دیدار انجام داد.در اکتبر ۱۹۱۵، وی از وین بازدید کرد و تا پایان سال ۱۹۲۱ در هتل بریستول در آنجا اقامت داشت.
برهان الدین علاوه بر تحصیلات رسمی، موسیقی و هنر نیز آموخت. ویولونسل می‌نواخت. ویلا در محوطه کاخ یلدیز به او اختصاص داده شده بود.Uru, Cevriye (2010). "Sultan Abdülhamid'in kızı Zekiye Sultan'in Hayati (1872-1950)". p. 6. او همچنین یک عمارت در Yeniköy داشت.https://www.bosforce.com.tr/yazi-yenikoy-sehzade-burhanettin-efendi-erbilgin-yalisi_48
همسر اول او Emine Nurbanu Hidayet Hanım بود.Mahinur Tuna (2007). "İlk Türk kadın ressam: Mihri Rasim (Müşfik) Açba: 1886 İstanbul-1954 New-York". As Yayın. pp. 11, 29, 44, 74. ISBN <bdi>978-975-01725-0-2</bdi>. او در سال ۱۸۹۱ به دنیا آمد.Leyla Açba, Harun Açba (2004). "Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları". L & M. pp. 33–34, 35 n. 17. ISBN <bdi>978-9-756-49131-7</bdi>. پدرش شاهزاده محمد رفیق بیگ آچبا و مادرش شاهزاده مهشرف هانیم امخا بود.Mahinur Tuna (2007). "İlk Türk kadın ressam: Mihri Rasim (Müşfik) Açba: 1886 İstanbul-1954 New-York". As Yayın. pp. 11, 29, 44, 74. ISBN <bdi>978-975-01725-0-2</bdi>. آنها در ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۷ در کاخ یلدیز ازدواج کردند.Leyla Açba, Harun Açba (2004). "Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları". L & M. pp. 33–34, 35 n. 17. ISBN <bdi>978-9-756-49131-7</bdi>. بلافاصله پس از ازدواج او دچار سقط جنین شد.Leyla Açba, Harun Açba (2004). "Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları". L & M. pp. 33–34, 35 n. 17. ISBN <bdi>978-9-756-49131-7</bdi>. در ۲۶ نوامبر ۱۹۱۱، تنها فرزندش، پسری به نام شهزاده محمد فهرالدین را در کاخ نیشانتاشی به دنیا آورد.https://archive.org/details/GenealogyOfTheImperialOttomanFamily2005 پس از طلاق، هدایت در سال ۱۹۴۶ در سیواس درگذشت.
همسر دوم او علی ملک نازلیار هانیم بود. او با اصالت چرکسی در ۱۳ اکتبر ۱۸۹۲ در استانبول به دنیا آمد. آنها در ۷ ژوئن ۱۹۰۹ در کاخ Nişantaşı ازدواج کردند. او مادر ارطغرل عثمان متولد ۱۸ اوت ۱۹۱۲ بود و از سال ۱۹۹۴ تا زمان مرگ او در سال ۲۰۰۹ به عنوان رئیس خانه عثمان خدمت کرد. آنها در سال ۱۹۱۹ طلاق گرفتند، پس از آن نازلیار با مهمت کاویت بی، وزیر دارایی اتحادیه‌گرایان ازدواج کرد. او پدر یالچین شاعر بود. او در سال ۱۹۲۶ به دلیل مشارکت در ترور ازمیر، که یک سوء قصد نافرجام علیه مصطفی کمال آتاتورک، اولین رئیس‌جمهور ترکیه بود، اعدام شد.نازلیار در ۳۱ اوت ۱۹۷۶ در آنکارا، ترکیه درگذشت.
همسر سوم او جورجینا لئونورا موسلمانز، بانوی هلندی بود. او در ۲۳ اوت ۱۹۰۰ در Bergen op Zoom هلند به دنیا آمد. آنها در ۲۹ آوریل ۱۹۲۵ در پاریس، فرانسه ازدواج کردند. عروسی در همان سال لغو شد. جورجینا در سال۱۹۶۹ درگذشت. چهارمین و آخرین همسر او السی دمینگ جکسون، یک بیوه ثروتمند آمریکایی بود. او در ۶ سپتامبر ۱۸۷۹ در نیویورک متولد شد و شش سال از او بزرگتر بود. آنها در ۳ ژوئیه ۱۹۳۳ در نیویورک ازدواج کردند. السی در ۱۲ مه ۱۹۵۲ در سن هفتاد و دو سالگی در نیویورک درگذشت.https://archive.org/details/GenealogyOfTheImperialOttomanFamily2005
در ۲۷ آوریل ۱۹۰۹، عبدالحمید برکنار شد و به تسالونیکی تبعید شد.Hall, Richard C. (October 9, 2014). "War in the Balkans: An Encyclopedic History from the Fall of the Ottoman Empire to the Breakup of Yugoslavia". ABC-CLIO. pp. 1–2. ISBN <bdi>978-1-610-69031-7</bdi>. پس از سقوط سالونیک به یونان در سال ۱۹۱۲، عبدالحمید نیز به استانبول بازگشت و در کاخ بیلربی ساکن شد، جایی که در سال ۱۹۱۸ درگذشت.Parry, Milman; Lord, Albert B. (1979). "Serbocroatian heroic songs, Volume 1". Harvard University Press. p. 371. پس از برکناری عبدالحمید، او روابط نزدیکی از اتحادیه‌گرایان برقرار کرد که می‌توانست از او در برابر دشمن محافظت کند. در سال ۱۹۱۳ به او پیشنهاد تاج و تخت آلبانی داده شد که او آن را انکار کرد. در سال ۱۹۲۱ به او پیشنهاد تاج و تخت عراق نیز داده شد، اما انگلیسی‌ها با این تصمیم مخالفت کردند. برهان الدین و خانواده اش سپس در سوئیس ساکن شدند.
در تبعید خانواده امپراتوری در مارس ۱۹۲۴، برهان الدین و خانواده اش قبلاً در خارج از کشور بودند. آنها در نیس و سپس در پاریس ساکن شدند. در سال ۱۹۳۰ برهان الدین به نیویورک نقل مکان کرد. در آنجا به عنوان عضو یک شرکت بزرگ نفتی ماهیانه ۲۰۰۰ دلار حقوق می‌گرفت. او برخلاف خواهر و برادرش از مشکلات مالی و فقر رنج نمی‌برد. در نیویورک، او در خیابان پنجم، ثروتمندترین محله نیویورک زندگی می‌کرد.
محمد برهان الدین در ۱۵ ژوئن ۱۹۴۹ بر اثر سکته قلبی در شصت و سه سالگی در نیویورک درگذشت. جسد او را به استانبول آوردند، اما دولت اجازه ورود به آن‌ها را نداد و پس از آن پیکرش را به سوریه بردند و در مسجد سلطان سلیم دمشق به خاک سپردند.https://archive.org/details/GenealogyOfTheImperialOttomanFamily2005
انسی‌پرازین () انسیپرازین (INN, BAN؛ انسیپرازین هیدروکلراید (USAN؛ نام‌های رمز رشد WY-48624، D-3112)، یک داروی ضداضطراب و ضد روان پریشی از کلاس فنیل پیپرازین است که هرگز به بازار عرضه نشد. این دارو میل ترکیبی بالایی برای گیرنده α۱-آدرنرژیک و گیرنده 5-HT1A، در میان سایت‌های دیگر نشان می‌دهد. در آغاز پیش‌بینی می‌شد که این دارو به‌عنوان یک متابولیت فعال قابل‌توجه، اورتو متوکسی فنیل پیپرازین (oMeOPP)، آگونیست گیرنده سروتونین با میل ترکیبی بالا برای گیرنده 5-HT1A، به عنوان یک متابولیت فعال تولید کند، اما تحقیقات بعدی نشان داد که چنین نیست.
فلوپرازین () (DU-27,716) دارویی از کلاس فنیل پیپرازین است. این یک عامل به اصطلاح سرنیک یا ضد تهاجمی است. این دارو ارتباط نزدیکی با چندین پیپرازین دیگر، از جمله التوپرازین و باتوپرازین، و TFMPP، و همچنین با آزاپیرون‌ها مانند بوسپیرون دارد. فارماکولوژی فلوپرازین ناشناخته است، اما احتمالاً به عنوان آگونیست در گیرنده‌های 5-HT1A و 5-HT1B مانند ترکیب همسانش التوپرازین عمل می‌کند.
پاب‌پیِر (به انگلیسی: PubPeer) وبگاهی است که برای کاربران امکان بحث و داوری پژوهش‌های علمی را پس از انتشار فراهم می‌کند. این وبگاه به صورت پلتفرمی برای افشای سوءرفتار علمی درآمده و در برخی موارد منجر به ابطال مقالات تحقیقاتی شده است. این سایت به کاربران اجازه می‌دهد به صورت ناشناس دیدگاه‌های خود را منتشر کنند، ویژگی بحث‌برانگیزی که از جمله عوامل موفقیت آن بوده است. برخی کاربران پاب‌پیر متهم به افترا زدن شده‌اند و متعاقباً پاب‌پیر اکنون از نظردهندگان می‌خواهد که تنها از گذاره‌هایی استفاده کنند که به صورت عمومی قابل راستی‌آزمایی هستند.
باتوپرازین () یک دارو از کلاس فنیل پیپرازین است که به عنوان یک عامل سرنیک یا ضد تهاجمی توصیف شده‌است. این دارو به عنوان آگونیست گیرنده 5-HT1A و 5-HT1B عمل می‌کند و ارتباط نزدیکی با التوپرازین، فلوپرازین، و نفتیل‌پی‌پرازین دارد که دارای اثرات و اثرات مشابهی هستند.
التوپرازین () (نام کد توسعه DU-28,853) یک داروی سروتونرژیک از کلاس فنیل پیپرازین است که به عنوان یک عامل سرنیک یا ضد تهاجمی توصیف می‌شود. این دارو به عنوان آگونیست گیرنده‌های 5-HT1A و 5-HT1B سروتونین و به عنوان آنتاگونیست گیرنده 5-HT2C سروتونین عمل می‌کند. این دارو ارتباط نزدیکی با فلوپرازین و باتوپرازین دارد که به‌طور مشابه عوامل مؤثری هستند و همچنین یک پیش‌ساز شیمیایی شناخته شده برای S-15535 و لکوزوتان است. التوپرازین برای درمان پرخاشگری، اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)، اختلالات شناختی، و دیس‌کینزی ناشی از دارو در حال توسعه است یا در حال توسعه است،
نجم الدین بمات (۱۹۲۲–۱۹۸۵)، روشنفکر، نویسنده، زبان‌شناس و اسلام‌شناس فرانسوی-افغانی است.
حیدر (نجم الدین) بمات متولد دسامبر۱۹۲۲ در پاریس، در تبعید مادری، متعلق به یک خانواده چچنی (زینب چرموف) که اجدادش علاوه بر این در مقاومت علیه رژیم تزاری شرکت کرده بودند، و پدری اهل کوموکی، حیدر بامات (متولد در قفقاز شمالی). در سال ۱۸۹۰,درگذشت۱۹۶۵ در پاریس)،
حیدر بمات در سن پترزبورگ حقوق خواند و زبان‌های مختلفی از جمله فرانسوی را مطالعه کرد و به محض اقامت در پاریس در اوایل دهه ۱۹۲۰ مقالات متعددی را در سوئیس و فرانسه منتشر کرد. این نوشته‌ها به همان اندازه بر تأثیر تعالیم صوفیانه گواهی می‌دهند که تزهای اصلاح‌طلبانه آن توسط نوآورانی مانند (۱۸۱۸–۱۸۸۹) متکلم-تاریخ تاتاری‌تبار توسعه داده شد. اندیشه‌ای که به سمت انطباق آموزه‌های دینی مسلمانان، جایگاه زن، تسلط بر روش‌ها و فنون غربی در حفظ اخلاق اسلام، اصلاح خلافت عثمانی با دموکراسی کردن زندگی سیاسی و غیره معطوف بود.
حیدر بامته به دلیل روابط ممتازش با سلطنت افغانستان، ملیت خود را در سال ۱۹۲۲ به دست آورد و سفیر افغانستان در پاریس و برن شد. او همچنین با نام مستعار ژرژ ریوآر نویسنده چندین نشریه از جمله "کمک مسلمانان به تمدن" و "چهره‌های اسلام" در سال ۱۹۴۷ بود که در آن پسرش فصل هنر را نوشت.