moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۱۳ ژوئیه، در آن سوی جادهٔ خانهٔ ایپاتیف، تظاهراتی از سربازان ارتش سرخ، انقلابیون سوسیالیست و آنارشیست‌ها در میدان ووزنسنسکی برگزار شد و خواستار برکناری شوروی یکاترینبورگ و واگذاری کنترل شهر به آن‌ها شدند. این شورش، با خشونت توسط گروهی از گاردهای سرخ به رهبری پیتر ارماکوف سرکوب شد، و نیروهای او به‌سمت معترضان آتش گشودند.Rappaport, p. 144.
شورای منطقه‌ای اورال در جلسه‌ای در ۲۹ ژوئن، موافقت کرد که خانوادهٔ رومانوف باید اعدام شوند. فیلیپ گولوشچیوکین در ۳ ژوئیه با پیامی مبنی بر اصرار بر اعدام تزار وارد مسکو شد.Rappaport, p. 132. تنها هفت نفر از ۲۳ عضو کمیته اجرایی مرکزی حضور داشتند که سه نفر از آن‌ها لنین، اسوردلوف و فلیکس ژرژینسکی بودند.Rappaport, p. 130. آن‌ها موافقت کردند که هیئت رئیسهٔ شورای منطقه‌ای اورال، باید جزئیات عملی اعدام خانواده را سازماندهی کند و در مورد روز دقیقی که وضعیت نظامی حکم می‌کند، تصمیم بگیرد و برای تأیید نهایی با مسکو تماس بگیرد.Rappaport, p. 134.
قتل همسر و فرزندان تزار نیز مورد بحث قرار گرفت، اما برای جلوگیری از هرگونه عواقب سیاسی، این موضوع، یک راز دولتی نگه داشته شد. ویلهلم فون میرباخ، سفیر آلمان، بارها از بلشویک‌ها در مورد رفاه خانواده سؤال کرد.Rappaport, pp. 34–35. دیپلمات دیگر، کنسول بریتانیا توماس پرستون، که در نزدیکی خانهٔ ایپاتیف زندگی می‌کرد، اغلب توسط پیر گیلیارد، سیدنی گیبس و شاهزاده واسیلی دولگوروکوف تحت فشار قرار می‌گرفت تا به رومانوف‌ها کمک کند. دولگوروکوف پیش از این‌که توسط گریگوری نیکولین، دستیار یوروفسکی به قتل برسد، یادداشت‌هاییRappaport, p. 34. از سلول زندانش به بیرون، قاچاق کرد.Rappaport, p. 117. درخواست‌های پرستون برای اجازهٔ دسترسی به خانواده به‌طور مداوم رد می‌شد.Rappaport, "Four Sisters" (2014), p. 378. گولوشچیوکین در ۱۲ ژوئیه با خلاصه‌ای از بحث خود در مورد رومانوف‌ها با مسکو،Rappaport, p. 130. به همراه دستورالعمل‌هایی مبنی بر این‌که هیچ چیز مربوط به مرگ آن‌ها نباید مستقیماً به لنین اطلاع داده شود، به یکاترینبورگ گزارش داد.Rappaport, p. 201.
در ۱۴ ژوئیه، یوروفسکی در حال نهایی کردن محل اعدام و دفن و چگونگی از بین بردن حداکثری شواهد بود.Rappaport, p. 167. او مکرراً با پیتر ارماکوف، که مسئول تیم امحا و نابودی اجساد بود و ادعا می‌کرد که حومه‌های دورافتادهٔ شهر را می‌شناسد، مشورت می‌کرد.Rappaport, p. 168. یوروفسکی می‌خواست خانواده و خدمتکاران را در فضای کوچک و محدودی که نمی‌توانستند از آن فرار کنند جمع کند. اتاق زیرزمینی که برای این منظور انتخاب شده بود دارای یک پنجرهٔ میله‌دار بود که مسدود می‌شد تا صدای تیراندازی و فریادها به بیرون منتشر نشود.Rappaport, p. 186. تیراندازی و ضربات چاقو به آن‌ها در شب و در هنگام خواب یا کشتن آن‌ها در جنگل منتفی بود.Rappaport, p. 176. برنامهٔ یوروفسکی این بود که همهٔ ۱۱ زندانی را به‌طور همزمان اعدام کند. او همچنین در نظر داشت که باید از تجاوز جنسی به زنان یا جستجوی جواهرات در اجساد جلوگیری کند. او که قبلاً مقداری جواهرات را ضبط کرده بود، گمان می‌کرد که جواهرات بیشتری در لباس آن‌ها پنهان شده‌است.Rappaport, p. 31. (آن‌ها پس از اعدام، اجساد را برای به‌دست آوردن جواهرات بیشتر، برهنه کردند. این اقدام به همراه امحا و مثله کردن، با هدف جلوگیری از شناسایی بقایای اجساد در آینده توسط بازرسان انجام شد).Rappaport, p. 198.
در ۱۶ ژوئیه، شوروی اورال به یوروفسکی اطلاع داد که نیروهای ارتش سرخ در همهٔ جهات عقب‌نشینی می‌کنند و اعدام نمی‌تواند بیش از این به تعویق بیفتد. یک تلگرام رمزگذاری شده برای تأیید نهایی توسط گلوشچیوکین و گئورگی صفروف در حدود ساعت ۶ بعد از ظهر برای لنین در مسکو ارسال شد.Rappaport, p. 178. هیچ سابقهٔ مستندی از پاسخ مسکو به این تلگرام وجود ندارد، اما یوروفسکی اصرار داشت که دستوری از سوی CEC برای ادامهٔ کار، توسط گولوشچیوکین در حوالی ساعت ۷ بعد از ظهر به او داده شده‌است.Rappaport, pp. 178–179. این ادعا با ادعای آلکسی آکیموف یکی از گاردهای سابق کرملین مطابقت داشت که در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ اظهار داشت که اسوردلوف به او دستور داده‌است که تلگرافی ارسال کند که تأییدیهٔ CEC را در مورد «محاکمه» (کد اعدام) تأیید کند. ساعت ۸ شب، یوروفسکی رانندهٔ خود را فرستاد تا کامیونی برای حمل اجساد، تهیه کند. هدف دیگر، این بود که آن کامیون را در نزدیکی ورودی زیرزمین، با موتور روشن، پارک کنند تا صدای شلیک گلوله را پنهان کنند.Rappaport, p. 180. یوروفسکی و پاول مدودف برای استفاده در آن شب، ۱۴ تفنگ جمع‌آوری کردند: دو تپانچه براونینگ (یکی M1900 و دیگری M1906)، دو تپانچهٔ کلت ام۱۹۱۱، دو موزر سی۹۶، یک اسمیت و وسون و هفت ناگانت ام۱۸۹۵.Rappaport, p. 181.
در دفتر فرماندهی، یوروفسکی پیش از توزیع تفنگ‌ها، قربانیان را برای هر قاتل تعیین کرد. آرماکوف تنها کسی بود که مأمور کشتن دو زندانی (الکساندرا و بوتکین) شد. یوروفسکی به افراد خود دستور داد که «برای جلوگیری از خونریزی بیش از حد و افزایش سرعت کار، مستقیماً به قلب شلیک کنند.»Montefiore, p. 644. حداقل دو تن از لِت‌ها، یک اسیر جنگی اتریشی مجارستانی به نام آندراس ورهاس و آدولف لپا که خود مسئول گروه لِت بود، از پذیرفتن مسئولیت شلیک به زنان، خودداری کردند. یوروفسکی آن‌ها را به‌دلیل شکست «در آن لحظهٔ مهم در انجام وظیفهٔ انقلابی خود» به خانه پوپوف فرستاد.Rappaport, p. 182.
حوالی نیمه‌شب ۱۷ ژوئیه، یوروفسکی به پزشک رومانوف، یوجین بوتکین، دستور داد تا خانوادهٔ خوابیده را بیدار کند و از آن‌ها بخواهد که لباس‌های خود را بپوشند، به این بهانه که خانواده به‌دلیل هرج و مرج قریب‌الوقوع در یکاترینبورگ به مکانی امن منتقل خواهند شد. به زندانیان گفته شد که در اتاق سرداب منتظر کامیونی که آن‌ها را به خانهٔ جدید منتقل می‌کند، بمانند. چند دقیقه بعد، جوخهٔ اعدام پلیس مخفی را آوردند و یوروفسکی دستوری که کمیتهٔ اجرایی اورال به او داده بود را با صدای بلند خواند:نیکلای الکساندرویچ، به‌دلیل این موضوع که بستگان تو، به حملات خود علیه روسیهٔ شوروی ادامه داده‌اند، کمیتهٔ اجرایی اورال، تصمیم به اعدام تو گرفته‌است! نیکلای رو به خانواده‌اش برگشت و گفت: چی؟ چی؟"100 великих казней", M. , Вече, 1999, p. 439 یوروفسکی به‌سرعت، دستور را تکرار کرد و سلاح‌ها بلند شدند. یوروفسکی اسلحهٔ کلت خود را به سمت نیم‌تنهٔ نیکلای بلند کرد و شلیک کرد و نیکولای با حداقل سه گلوله در سینه‌اش کشته شد. پیتر ارماکوف، کمیسر نظامی ورخ-ایستسک، الکساندرا را با شلیک گلوله به سرش کشت. سپس به ماریا شلیک کرد که به سمت در می‌دوید و گلوله به ران او اصابت کرد.Montefiore, p. 645. اعدام‌های باقی‌مانده به‌طور آشفته‌ای انجام شد، تا جایی که اتاق چنان پر از دود و گرد و غبار شد که هیچ‌کس نمی‌توانست در تاریکی چیزی ببیند و در میان سر و صدا هیچ فرمانی را بشنود.
الکسی کابانوف که برای بررسی سطح سر و صدا به خیابان دوید، صدای پارس سگ‌ها را از محل اقامت رومانوف‌ها و صدای شلیک گلوله‌ها را به‌طور بلند و واضح با وجود صدای موتور کامیون شنید. سپس کابانوف با عجله به طبقهٔ پایین رفت و به مردان خود گفت که تیراندازی را متوقف کنند و خانواده و سگ‌هایشان را با قنداق تفنگ و سرنیزهٔ خود بکشند.Rappaport, p. 193. در عرض چند دقیقه، یوروفسکی به‌دلیل دود باروت سوخته و گرد و غبار ناشی از گلوله‌ها، مجبور به توقف تیراندازی شد. وقتی تیراندازی‌ها متوقف شدند، قاتلان درها را باز کردند تا دود پخش شود."100 великих казней", M. , Вече, 1999, p. 439 در حالی‌که منتظر بودند تا دود کاهش یابد، قاتلان، صدای ناله‌هایی را از داخل اتاق، می‌شنیدند.Rappaport, pp. 189–190. مشخص شد که اگرچه چندین نفر از همراهان خانواده، کشته شده بودند، اما همهٔ فرزندان امپراتور، زنده بودند و فقط ماریا مجروح شده بود.King and Wilson, "The Fate of the Romanovs", p. 357.
صدای شلیک اسلحه‌ها توسط خانواده‌های اطراف شنیده شده بود و بسیاری از مردم را بیدار کرده بود. به جلادان دستور داده شد که از سرنیزه‌های خود استفاده کنند. این روش، ناکارآمد و به این معنا بود که بچه‌ها باید با شلیک گلوله در سر آن‌ها کشته شوند. شاهزاده الکسی، نخستین فرزندی بود که اعدام شد. یوروفسکی با ناباوری نظاره‌گر این بود که نیکولین یک خشاب کامل از تفنگ براونینگ خود را صرف الکسی می‌کند، که هنوز بر روی صندلی خود نشسته بود.Rappaport, p. 191. ارماکوف به او شلیک کرد و با چاقو به او ضربه زد و وقتی در این کار موفق نشد، یوروفسکی او را کنار زد و با شلیک گلوله به سر، پسربچه را کشت.Montefiore, p. 645. آخرین کسانی که کشته شدند، تاتیانا، آناستازیا و ماریا بودند که چند پوند الماس دوخته‌شده به لباس خود حمل می‌کردند که تا حدودی آن‌ها را در برابر شلیک محافظت می‌کرد.Massie, p. 8. با این حال، آن‌ها با سرنیزه زخمی شدند. اولگا از ناحیه سر زخمی شد. تاتیانا بر اثر یک گلوله به پشت سرش توسط یوروفسکی جان باخت.King and Wilson, "The Fate of the Romanovs", p. 303. الکسی دو گلوله به سرش در پشت گوش خورده بود.Massie, p. 6. آنا دمیدوا، خدمتکار الکساندرا، از حملهٔ اولیه جان سالم به در برد، اما در حالی که سعی داشت با بالش کوچکی که با خود حمل می‌کرد و پر از جواهرات گران‌بها بود، از خود دفاع کند، اما از پشت چاقو خورد و جان باخت.Radzinsky (1992), pp. 380–393. در حالی‌که اجساد را روی برانکارد می‌گذاشتند، یکی از دخترها ناله‌ای کرد و صورتش را با بازویش پوشاند.Rappaport, p. 194. ارماکوف تفنگ الکساندر استرکوتین را گرفت و با سرنیزه به قفسه سینهٔ او زد، اما تفنگ نتوانست به آن نفوذ کند، او سپس هفت‌تیر خود را بیرون آورد و به سر او شلیک کرد.Slater, p. 8.
در حالی‌که یوروفسکی داشت قربانیان را از نظر نبض بررسی می‌کرد، ارماکوف در اتاق قدم می‌زد و اجساد را با سرنیزه‌اش تکان می‌داد. این اعدام‌ها حدود ۲۰ دقیقه به‌طول انجامید.Rappaport, p. 192.
اجساد رومانوف‌ها و همراهان آن‌ها در یک کامیون فیات گذاشته شد.
کامیون حامل اجساد، در منطقه‌ای باتلاقی در نزدیکی خط راه‌آهن گورنو-اورالسک گرفتار شد ()Slater, p. 10. پس از آن تمام اجساد، تخلیه و به محل دفن منتقل شدند.Rappaport, p. 197.
یوروفسکی و پنج مرد دیگر، اجساد را روی زمین گذاشتند و لباس‌هایشان را درآوردند، لباس‌ها روی هم انباشته و سوزانده شدند و یوروفسکی جواهرات آن‌ها را فهرست کرد. فقط لباس‌های زیر ماریا حاوی جواهراتی نبود.Rappaport, p. 198.Montefiore, p. 639. هنگامی که اجساد «کاملاً برهنه» شدند، آن‌ها را به اسید سولفوریک آغشته کردند تا غیرقابل شناسایی شوند.
ابتدا جسد الکسی و سپس جسد تزار و سپس بقیه به داخل چاله‌ای پرتاب شد و دوباره از اسید سولفوریک برای حل کردن اجساد استفاده شد، صورت اجساد نیز با قنداق تفنگ خرد شده و با آهک پوشیده شد و دفن در ساعت ۶ صبح روز ۱۹ ژوئیه به پایان رسید.Rappaport, p. 205.
یوروفسکی سپس، جسد تزارویچ الکسی و یکی از دختران را جدا کرد و آن‌ها را برای سردرگم کردن هر کسی که ممکن است گور دسته‌جمعی را با ۹ جسد کشف کند، به آتش کشید. او همچنین استخوان‌های باقی‌ماندهٔ آن‌ها را با بیل شکست و در محلی به فاصلهٔ ۱۵ متر از سایر اجساد، دفن کرد.Massie, p. 27.Rappaport, p. 205. ۴۴ قطعه استخوان کوچک از هر دوی این اجساد در اوت ۲۰۰۷ پیدا شد.
پس از سقوط یکاترینبورگ به‌دست ارتش سفید ضدکمونیست در ۲۵ ژوئیه، دریاسالار الکساندر کولچاک کمیسیون سوکولوف را برای تحقیق در مورد قتل‌ها در پایان همان ماه، تأسیس کرد. نیکولای سوکولوف، یک بازپرس قانونی برای دادگاه منطقه‌ای اومسک، برای انجام این کار منصوب شد. او در فوریهٔ ۱۹۱۹ با تعدادی از همراهان پیشین رومانوف، به‌ویژه پیر گیلیارد، الکساندرا تگلوا و سیدنی گیبس مصاحبه کرد.Rappaport, "Four Sisters" (2014), p. 379.
سوکولوف تعداد زیادی از اموال و اشیای قیمتی رومانوف‌ها را در معدن مجاور محل دفن، کشف کرد. در میان آن‌ها قطعات استخوان سوخته، چربی فشرده،Massie, p. 124. دندان مصنوعی و عینک دکتر بوتکین، کرست، نشان‌ها و سگک کمربند، کفش، کلید، مروارید و الماس،Rappaport, p. 218. چند گلولهٔ شلیک‌شده، و بخشی از انگشت بریده‌شدهٔ یک زن و جسد سگ رومانوف‌ها "جیمی" وجود داشت.Massie, p. 8.Massie, p. 39.
سوکولوف در نهایت نتوانست محل دقیق دفن را پیدا کند.Massie, p. 26. بازگشت قریب‌الوقوع نیروهای بلشویک در ژوئیهٔ ۱۹۱۹ او را مجبور به خروج از منطقه کرده بود اما او جعبهٔ حاوی آثاری را که به‌دست آورده بود، همراه خود به فرانسه برد.Massie, p. 123. سوکولوف هشت جلد از گزارش‌های عکاسی و شاهدان عینی را جمع‌آوری کرد.Rappaport, p. 212. او پیش از این‌که بتواند تحقیقات خود را تکمیل کند در سال ۱۹۲۴ در فرانسه بر اثر سکته قلبی درگذشت. آن جعبه اکنون در کلیسای ارتدکس روسی سنت‌جوب در اوکل، بروکسل نگهداری می‌شود.Remnick, Reporting: Writings from the New Yorker, p. 222.
گزارش مقدماتی او در همان سال در کتابی به زبان فرانسوی و سپس روسی و در سال ۱۹۲۵ به زبان انگلیسی منتشر شد. تا سال ۱۹۸۹، این تنها روایت تاریخی پذیرفته‌شده از قتل‌ها بود.Massie, p. 19. او به اشتباه به این نتیجه رسیده بود که زندانیان، بلافاصله بر اثر تیراندازی جان خود را از دست داده و اجساد، در آتش به‌کلی سوزانده و نابود شده‌اند.Slater, p. 45. انتشار و پذیرش جهانی این تحقیقات، شوروی را بر آن داشت تا در سال ۱۹۲۶ کتابی مورد تأیید دولت را منتشر کند که تا حد زیادی آثار سوکولوف را سرقت ادبی کرد و اعتراف کرد که ملکه و فرزندانش به‌همراه تزار، به‌قتل رسیده‌اند.
دولت اتحاد جماهیر شوروی به تلاش برای کنترل گزارش قتل‌ها ادامه داد و انتشار گزارش سوکولوف ممنوع شد.Massie, p. 26. دفتر سیاسی لئونید برژنف، خانه ایپاتیف را فاقد «اهمیت تاریخی کافی» دانست و در سپتامبر ۱۹۷۷ توسط یوری آندروپوف، رئیس وقت کاگ‌ب، کمتر از یک سال پیش از شصتمین سالگرد قتل‌ها تخریب شد.Pringle, p. 261. یلتسین در خاطرات خود می‌نویسد که «دیر یا زود ما شرمندهٔ این بربریت خواهیم بود». تخریب این خانه اما مانع بازدید زائران و پادشاهی‌خواهی از این مکان نشد.Rappaport, p. 219.
کارآگاه آماتور محلی الکساندر آودونین و فیلمساز، گلی ریابوف، قبری کم‌عمق را در ۳۰ تا ۳۱ مه ۱۹۷۹ پس از سال‌ها تحقیق پنهان و مطالعهٔ شواهد اولیه، یافت.Rappaport, p. 219.Massie, p. 26. سه جمجمه از قبر خارج شد، اما پس از ناکامی در یافتن دانشمند و آزمایشگاهی برای کمک به بررسی آن‌ها، و نگرانی از عواقب یافتن قبر، آودونین و ریابوف آن‌ها را دوباره در تابستان ۱۹۸۰ دفن کردند.Massie, p. 30. ریاست جمهوری میخائیل گورباچف دوران "گلاسنوست" (باز بودن) و "پرسترویکا" (اصلاحات) را به‌همراه داشت، که باعث شد ریابوف در ۱۰ آوریل ۱۹۸۹ قبر رومانوف‌ها را برای "اخبار مسکو" فاش کند، که این کار، باعث ناخشنودی آودونین شد.Massie, p. 31. بقایای این اجساد، در سال ۱۹۹۱ توسط مقامات شوروی در یک «نبش قبر رسمی» عجولانه که محل را ویران کرد و شواهد گران‌بهایی را از بین برد، متلاشی شد. از آن‌جایی که هیچ لباسی روی اجساد وجود نداشت و صدمات وارده بسیار زیاد بود، بحث در مورد این‌که آیا که در سن پترزبورگ و منتسب به آناستازیا شناسایی و دفن شده بود، واقعاً مال او بود یا ماریا، ادامه داشت.Rappaport, p. 220.
در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۷، گروه آماتور دیگری از علاقه‌مندان محلی، گودال کوچکی را که حاوی بقایای الکسی و خواهرش بود، در محلی نه‌چندان دور از قبر اصلی، در جاده کوپتیاکی پیدا کردند.Rappaport, p. 220. اگرچه محققان جنایی و متخصصان ژنتیک، آن‌ها را به‌عنوان الکسی و یکی از خواهرانش، ماریا یا آناستازیا، شناسایی کردند، اما همچنان در بایگانی ایالتی در انتظار تصمیم کلیسا بودند، که مستلزم بررسی دقیق‌تر بود.
ایوان پلوتنیکوف، استاد تاریخ در دانشگاه دولتی ماکسیم گورکی اورال، ثابت کرده‌است که اعدام‌کنندگان، یاکوف یوروفسکی، گریگوری پی‌نیکولین، میخائیل آ. مدودف (کوپرین)، پیتر ارماکوف، استپان واگانوف، الکسی جی. کابانوف بوده‌اند.Radzinsky, p. 383.Plotnikov, Ivan (2003). О команде убийц царской семьи и ее национальном составе Журнальный зал, No. 9 پیوتر وویکوف مسئول امحا اجساد و شاهد ماجرا بود، اما بعداً ادعا کرد که در قتل‌ها شرکت داشته‌است و اموال یکی از دختران مرده را غارت کرده‌است.Rappaport, p. 194. پس از این قتل، او قرار بود اعلام کند که «جهان هرگز نخواهد فهمید که ما با آن‌ها چه کردیم.» ویکوف در سال ۱۹۲۴ به‌عنوان سفیر شوروی در لهستان منصوب شد و در ژوئیهٔ ۱۹۲۷ توسط یک پادشاهی‌خواه روس، ترور شد.Rappaport, p. 214.
مردانی که مستقیماً در قتل خانوادهٔ امپراتوری نقش داشتند، تا حد زیادی در ماه‌های بلافاصله پس از قتل جان سالم به در بردند.Rappaport, p. 214. استپان واگانوف، همکار نزدیک ارماکوف،Rappaport, p. 127. در اواخر سال ۱۹۱۸ به‌دلیل مشارکت در اقدامات خشن و سرکوب وحشیانهٔ مردم محلی، توسط دهقانان مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. پاول مدودف، رئیس محافظان خانهٔ ایپاتیف و یکی از چهره‌های کلیدی در قتل‌ها،Rappaport, p. 171. در فوریهٔ ۱۹۱۹ توسط ارتش سفید در پرم دستگیر شد. وی در بازجویی خود منکر مشارکت در قتل شد و در زندان بر اثر بیماری تیفوس درگذشت. الکساندر بلوبورودوف و معاونش، بوریس دیدکوفسکی، هر دو در سال ۱۹۳۸ در جریان پاکسازی بزرگ کشته شدند. فیلیپ گولوشچیوکین در اکتبر ۱۹۴۱ در زندان NKVD به‌ضرب گلوله کشته شد و در قبری بی‌نام و نشان دفن شد.Rappaport, p. 215.
سه روز پس از قتل، یوروفسکی شخصاً در مورد وقایع آن شب به لنین گزارش داد و در یک قرار ملاقات در شهر مسکو پاداش گرفت. او چندین پست کلیدی اقتصادی و حزبی داشت و در سال ۱۹۳۸ در بیمارستان کرملین در سن ۶۰ سالگی درگذشت. او قبل از مرگ، اسلحه‌هایی را که در قتل‌ها استفاده کرده بود را به موزهٔ انقلاب در مسکو اهدا کرد،Slater, p. 53.
لنین از خبر مرگ دوشس اعظم الیزابت که به‌همراه پنج رومانوف دیگر در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۱۸ در آلاپیوسک به‌قتل رسید، استقبال کرد.The French Revolution and the Russian Anti-Democratic Tradition: A Case of False Consciousness (1997). Dmitry Shlapentokh. Transaction Publishers. . p. 266.The Speckled Domes (1925). Gerard Shelley. p. 220.
در طول ۸۴ روز پس از قتل‌های یکاترینبورگ، ۲۷ تن از دوستان و بستگان دیگر امپراتور (۱۴ رومانوف و ۱۳ نفر از همراهان و خانوادهٔ امپراتوری) توسط بلشویک‌ها به‌قتل رسیدند.King and Wilson, Epilogue section. برخلاف خانوادهٔ امپراتوری، اجساد آن‌ها در آلاپایفسک و پرم توسط ارتش سفید به ترتیب در اکتبر ۱۹۱۸ و مه ۱۹۱۹ کشف شد.Rappaport, p. 213.
اگرچه گزارش‌های رسمی شوروی، مسئولیت این تصمیم را برعهدهٔ شورای اورال قرار می‌دهد، اما بنا بر گزارش‌ها، نوشته‌ای در دفتر خاطرات لئون تروتسکی نشان می‌دهد که این دستور، توسط خود لنین صادر شده‌است. با این‌حال، هیچ مدرک قاطعی مبنی بر این‌که لنین یا اسوردلوف دستور اعدام‌ها را داده‌اند وجود ندارد. سولویلوف، رهبر کمیته تحقیقات روسیه در تحقیقات سال ۱۹۹۳ در مورد قتل خانوادهٔ رومانوف، به این نتیجه رسیده‌است که هیچ سند قابل اعتمادی در مورد مسئول اصلی انجام قتل‌ها وجود ندارد.
در طول سال‌ها، تعدادی از مردم ادعا کردند که بازماندگان این خانواده هستند. در ماه مه ۱۹۷۹، بقایای بیشتر اعضای خانواده و همراهان، توسط علاقه‌مندان پیدا شد که این کشف را تا زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی مخفی نگه داشتند.Massie, pp. 32–35. در ژوئیهٔ ۱۹۹۱، اجساد پنج عضو خانواده (تزار، تزارینا و سه تن از دخترانشان) از قبر خارج شد.Massie, pp. 40 ff. پس از بررسی پزشکی قانونیПокаяние. Материалы правительственной комиссии по изучению вопросов, связанных с исследованием и перезахоронением останков Российского Императора Николая II и членов его семьи (Repentance. Proceedings of the government commission to study issues related to the study and reburial of the remains of the Russian Emperor Nicholas II and his family) و شناسایی و تأیید دی‌ان‌ای، اجساد با احترام دولتی در کلیسای سنت کاترین کلیسای جامع پیتر و پل در سن پترزبورگ، که اکثر پادشاهان روسیه از زمان پتر یکم در آن مدفون هستند، آرام گرفتند. بوریس یلتسین و همسرش همراه با بستگان رومانوف از جمله شاهزاده مایکل کنت در مراسم تشییع جنازه شرکت کردند. شورای مقدس با تصمیم دولت در فوریهٔ ۱۹۹۸ برای دفن بقایای اجساد در قلعهٔ پیتر و پل مخالفت کرد و یک قبر «نمادین» را ترجیح داد تا صحت هویت اجساد، مشخص شود. در نتیجه، هنگامی که آن‌ها در ژوئیهٔ ۱۹۹۸ به‌خاک سپرده شدند، توسط کشیشی که مراسم را برگزار می‌کرد، به‌جای خانوادهٔ امپراتوری، آن‌ها را «قربانیان مسیحی انقلاب» نامیدند.Rappaport, p. 221. پاتریارک الکسی دوم، که احساس می‌کرد کلیسا در تحقیقات، به حاشیه رانده شده‌است، از انجام مراسم خاک‌سپاری خودداری کرد و اسقف‌ها را از شرکت در مراسم تشییع، منع کرد. رئیس‌جمهور روسیه، بوریس یلتسین، قتل خانوادهٔ سلطنتی را یکی از شرم‌آورترین فصول تاریخ روسیه توصیف کرد.
دو جسد باقی‌مانده از الکسی و یکی از خواهرانش که به‌عقیدهٔ محققان روسی، ماریا و به‌نظر آمریکایی‌ها آناستازیا هستند، در سال ۲۰۰۷ کشف شدند.
در ۱۵ اوت ۲۰۰۰، کلیسای ارتدکس روسیه اعلام کرد که به‌دلیل «تواضع، صبر و فروتنی» اعضای این خانواده، آن‌ها را به‌عنوان یکی از خانواده‌های قدیس اعلام کرد. با این‌حال، به‌دلیل اختلاف‌نظرهای پیش از این موضوع، اسقف‌ها، رومانوف‌ها را به‌عنوان شهید معرفی نکردند، بلکه در عوض، آن‌ها را حاملان شور و اشتیاق معرفی کردند.
در طول سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳، کلیسای تمام مقدسین، یکاترینبورگ در محل خانهٔ ایپاتیف ساخته شد.
در ۱ اکتبر ۲۰۰۸، دادگاه عالی فدراسیون روسیه حکم داد که نیکلای دوم و خانواده‌اش قربانی سرکوب سیاسی هستند و از آن‌ها اعاده حیثیت کرد.BBCNews (1 October 2008). Russia's last tsar rehabilitated. Retrieved on 1 October 2008.Blomfield, Adrian (1 October 2008). Russia exonerates Tsar Nicholas II "The Telegraph". این اعادهٔ حیثیت، توسط حزب کمونیست فدراسیون روسیه محکوم شد و قول داده شد که این تصمیم، «دیر یا زود اصلاح خواهد شد».
در روز پنجشنبه، ۲۶ اوت ۲۰۱۰، یک دادگاه روسی به دادستان‌ها دستور داد تا تحقیقات در رابطه با پروندهٔ قتل تزار نیکلای دوم و خانواده‌اش را بازگشایی کنند. واحد اصلی تحقیقات دادستان کل روسیه اعلام کرد که به‌طور رسمی تحقیقات جنایی در مورد قتل نیکلای را به‌دلیل گذشت زمان زیادی از جنایت و به، دلیل این‌که عاملان آن، مرده بودند، بسته‌است. با این وجود، دادگاه باسمانی مسکو دستور بازگشایی پرونده را صادر کرد.
در اواخر سال ۲۰۱۵، با اصرار کلیسای ارتدکس روسیه، بازرسان روسی اجساد نیکلای دوم و همسرش الکساندرا را برای آزمایش مجدد دی‌ان‌ای، نبش قبر کردند، که تأیید شد، استخوان‌ها متعلق به این زوج است.
یک نظرسنجی انجام‌شده توسط مرکز تحقیقات افکار عمومی روسیه در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۸ نشان داد که ۵۷ درصد از روس‌ها، معتقدند که اعدام خانوادهٔ سلطنتی، یک جنایت شنیع غیرقابل توجیه است و ۲۹٪ از پرسش‌شوندگان عقیده دارند که «آخرین امپراتور روسیه، بهای بسیار بالایی برای اشتباهاتش پراخت کرده‌است». ۴۶ درصد از افرادی که بین ۱۸ تا ۲۴ سال سن دارند، معتقدند که نیکلای دوم باید به خاطر اشتباهاتش مجازات می‌شد. تنها ۳ درصد از روس‌ها «مطمئن بودند که اعدام خانوادهٔ سلطنتی، انتقام عادلانهٔ مردم، برای جبران اشتباهات امپراتور بود» در صدمین سالگرد این قتل‌ها، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در یک راهپیمایی به رهبری کیریل یکم در یکاترینبورگ شرکت کردند و از مرکز شهر که رومانوف‌ها در آن‌جا کشته شدند به سمت صومعه‌ای در گانینا یاما حرکت کردند. در آستانهٔ صدمین سالگرد اعدام رومانوف‌ها، دولت روسیه اعلام کرد که کاوش‌های جدید دولتی، بار دیگر تأیید کرده‌است که اجساد، متعلق به رومانوف‌ها هستند. دولت اما از برگزاری یک مراسم یادبود، خودداری کرد، زیرا رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین نیکلای دوم را حاکمی ضعیف می‌داند.
باشگاه فوتبال یاگودینا () یک باشگاه فوتبال در شهر یاگودینا، صربستان بود. این باشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس و در سال ۲۰۱۸ منحل شده سابقه یک سومی در سوپر لیگ فوتبال صربستان را دارد.
آژانس رسانه‌ای () به مؤسساتی گفته می‌شود، که به شرکت‌ها در مورد نوع و مکان تبلیغ و نحوه ارائه تصویر مثبت از خود به مردم، مشاوره می‌دهند. خدمات اولیه این آژانس‌ها شامل ارائه تبلیغات، خدمات روابط عمومی و سایر اشکال مدیریت رسانه می‌باشد. در ابتدای شکل‌گیری آژانس‌های رسانه‌ای تمرکز اصلی آن‌ها بر تراکنش فضای رسانه‌ای کارآمدتر از آژانس‌های تبلیغاتی جریان اصلی بود، که پیش‌تر فرایند ارائه خدمات رسانه‌ای برای شرکت‌ها را مدیریت می‌کردند. امروزه یک آژانس رسانه‌ای تضمین می‌کند که یک پیام بازرگانی یا بازاریابی برای مصرف‌کنندگان جذاب است، در مکان و زمان مناسب ظاهر می‌شود و تبلیغ‌کننده بهترین قیمت ممکن را به آژانس تبلیغاتی پرداخت می‌کند.
ایمره سانتو (; – ) عکاس اهل مجارستان بود.
کارل هاجک (; – ) عکاس، روزنامه‌نگار، عکاسی طبیعت و چاپچی اهل چکسلواکی بود.
ترود فلیشمن (; – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دورا کالموس (؛ ۲۰ مارس ۱۸۸۱ – ) عکاس اهل اتریش بود.
در آمار، نمودار P-P (نمودار احتمال-احتمال یا نمودار درصد-درصد یا نمودار مفدار P ) یک نمودار احتمال برای ارزیابی میزان تجانس و همبستگی دو مجموعه داده است که دو تابع توزیع تجمعی را در برابر یکدیگر ترسیم می‌کند. نمودارهای P-P به طور گسترده‌ای برای ارزیابی چولگی یک توزیع استفاده می شود.
نمودار Q-Q بطور گسترده‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما هر دو به عنوان نمودار «احتمال» نامیده می‌شوند و اساسا ممکن است که با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
فوق روان‌کننده‌ها (SPs ) که به عنوان کاهنده قوی آب نیز شناخته می‌شوند، افزودنی‌هایی هستند که در ساخت بتن با مقاومت بالا استفاده می‌شوند. روان‌کننده‌ها ترکیبات شیمیایی هستند که امکان تولید بتن را با تقریباً ۱۵ درصد آب کمتر فراهم می‌کنند. فوق روان‌کننده‌ها امکان کاهش مقدار آب را تا ۳۰ درصد یا بیشتر فراهم می‌کنند. این افزودنی‌ها به صورت درصد وزنی به کار می‌روند. روان‌کننده‌ها و فوق روان‌کننده‌ها عمل آوری بتن را به تأخیر می‌اندازند.Gerry Bye, Paul Livesey, Leslie Struble (2011). "Admixtures and Special Cements". Portland Cement: Third edition. doi:10.1680/pc.36116.185 (inactive 28 February 2022). ISBN 978-0-7277-3611-6.
به‌طور کلی، فوق روان‌کننده‌ها را می‌توان به این صورت دسته‌بندی کرد: لیگنو سولفونات‌های خالص، پلیمرهای مصنوعی کربوکسیلات، پلیمرهای مصنوعی سولفونه‌شده و پلیمرهای مصنوعی بر پایه مواد سیمانی با عملکرد مخلوط.
فوق روان‌کننده‌ها به منظور پراکندگی بهتر ذرات معلق مورد استفاده قرار می‌گیرند تا خاصیت جریان پذیری (رئولوژی) مخلوط را بهبود بخشند و به عنوان مثال در بتن کاربرد دارند. اضافه کردن این مواد به بتن یا ملات امکان کاهش نسبت آب به سیمان بدون اثر منفی بر کارایی مخلوط و امکان تولید بتن‌های خود متراکم و باعملکرد بالا را فراهم می‌کند. این مواد موجب بهبود در فرایند سخت شدگی ملات می‌شود. مقاومت بتن با کاهش نسبت آب به سیمان، افزایش می‌یابد.
افزودن فوق روان‌کننده‌ها در کامیون در حین حمل و نقل یک پیشرفت نسبتاً مدرن در این صنعت است. مواد افزودنی اضافه شده در زمان حمل بتن چنانچه سیستم‌های خودکار مدیریت اسلامپ بتن، مانند صحت سنجی وجود داشته باشد، به تولیدکنندگان بتن اجازه می‌دهد اسلامپ را تا زمان تخلیه بدون کاهش کیفیت بتن حفظ کنند.
روان‌کننده‌های سنتی عموماً، نمک‌های سدیم لیگنوسولفونات هستند. "فوق" روان‌کننده‌ها پلیمرهای مصنوعی هستند. ترکیباتی که به عنوان فوق روان‌کننده عموماً استفاده می‌شوند عبارتند از میعانات نفتالین فرمالدئید سولفونه، میعانات ملامین فرمالدئید سولفونه، میعانات استون فرمالدئید و اترهای پلی کربوکسیلات. ملامینه یا نفتالین سولفونات‌های با ساختار متقاطع (Cross-Linked) که به ترتیب PMS (پلی ملامین سولفونات) و PNS (پلی نفتالین سولفونات) نامیده می‌شوند، توضیح دهنده هستند. آنها با ساختار متقاطع مونومرهای سولفونه شده با استفاده از فرمالدئید یا با سولفونه کردن پلیمرهای شبکه ای مربوط تهیه می‌شوند.
پلیمرهایی که به عنوان روان‌کننده عمل می‌کنند، خاصیت ماده فعال سطحی را نشان می‌دهند. اغلب این مواد آینومر هستند. آنها به عنوان پخش کننده عمل می‌کنند تا جداسازی ذرات (شن، ماسه‌های درشت و ریز) را به حداقل برسانند. ستون فقرات پلیمری با بار منفی روی ذرات کلوئیدی با بار مثبت جذب می‌شود. با این حال، مهندسان به‌طور کامل مکانیسم‌های کار خود را درک نمی‌کنند، که در موارد خاص، ناسازگاری سیمان و فوق روان‌کننده را در پی دارد.Ramachandran, V.S. (1995) Concrete Admixtures Handbook – Properties, Science, and Technology, 2nd Edition, William Andrew Publishing, p. 121
پاول ریشارد میکولاجوو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، خواننده رپ و خواننده اهل لهستان است.
جادامبا نارانتونگالاگ (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل مغولستان است.
کازو میساکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل ژاپن است.
ایکوهیسا مینووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است.
جرالد میرشارت (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تیم مینز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جیک متیوز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دوان لودویگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
دین لیستر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیک لنتز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
میربک شریپوف (۱۹۰۵ – ۷ نوامبر ۱۹۴۲) یکی از رهبران شورش چچن علیه اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۴۰ بود.
او برادر کوچکتر اصلان‌بک شریپوف، انقلابی بلشویکی بود که در نبرد با قوای دنیکین در سال ۱۹۱۹ کشته شد. او یک حقوقدان بود و در جمهوری چچن-اینگوش برای شوروی کار می کرد. در سال ۱۹۴۱ به شورش چچن به رهبری حسن اسرائیلوف پیوست. او در ۷ نوامبر ۱۹۴۲ در حمله تلافی جویانه ارتش شوروی کشته شد. Moshe Gammer (2006), "The Lone Wolf and the Bear", p. 162. C. Hurst & Co. Publishers, John B. Dunlop (), "Russia confronts Chechnya: roots of a separatist conflict", p. 58. Cambridge University Press,
مانوئل گونزالس (زاده مارس ۱۹۱۳- درگذشته ۳۱ مارس ۱۹۹۳) یک طراح کمیک‌های دیزنی اسپانیایی-آمریکایی بود. او از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۱ روی کمیک استریپ میکی موس کار کرد."United States Social Security Death Index," index, FamilySearch (https://familysearch.org/pal:/MM9.1.1/JG4D-BPL : accessed 26 Feb 2013), Manuel Gonzales, 31 March 1993; citing U.S. Social Security Administration, Death Master File, database (Alexandria, Virginia: National Technical Information Service, ongoing).
گونزالس در سال ۱۹۱۸ از اسپانیا از طریق جزیره الیس به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سپتامبر ۱۹۳۶ در استودیوی والت دیزنی استخدام شد، جایی که در ابتدا به عنوان یک «طراح میانی» در چندین داستان انیمیشن کوتاه و فیلم سینمایی "سفید برفی و هفت کوتوله"، و همچنین به عنوان یک هنرمند در بخش تبلیغات، مشغول به کار شد.
لیسا لاوی () (زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لیسا لاوی خواننده و ترانه‌سرای کانادایی است که در اصل از له‌سال، کبک، کانادا است.
تأثیرات اولیهٔ موسیقایی لاوی شامل برادران بزرگتر او می‌شد، رقصندهٔ هیپ هاپ «مایکل» و دیسک‌جوکی «دنی». در سن ۱۶ سالگی لاوی به عنوان خوانندهٔ پشتیبان با گروه هیپ هاپ فرانسوی-کانادایی دوبماتیک تور کانادا را برگزار کرد و پس از آن سی‌دی دموی خود را ضبط کرد. سی‌دی دموی لاوی به همان تهیه‌کننده‌ای رسید که در نوشتن اولین آلبوم «ماریا کری» همکاری داشت و لاوی دعوت او را پذیرفت تا برای همکاری با او به کالیفرنیا برود.
در نقشه‌برداری، مثلث‌بندی فرایند تعیین مکان یک نقطه با اندازه‌گیری تنها زوایای آن از نقاط شناخته شده در هر دو انتهای یک خط مبنای ثابت است، به جای اینکه اندازه‌گیری فواصل تا نقطه به‌طور مستقیم صورت پذیرد. سپس نقطه را می‌توان به عنوان سومین نقطه مثلث با یک ضلع و دو زاویه مشخص ثابت کرد.
مثلث‌بندی همچنین می‌تواند به نقشه‌برداری دقیق با استفاده از شبکه‌ای از مثلث‌های بسیار بزرگ که شبکه‌های مثلثی نامیده می‌شوند، اشاره داشته باشد. این موضوع به دنبال کار ویلبرورد اسنل در سال‌های ۱۷–۱۶۱۵ گسترش یافت که نشان داد چگونه می‌توان یک نقطه را از زوایایی که از "سه" نقطه شناخته شده متشکل است، یافت. اما اندازه‌گیری در نقطه ناشناخته جدید به جای نقاط ثابت قبلی، مشکلی به نام بازآزمونی را بوجود می‌آورد. اگر ابتدا شبکه‌ای از مثلث‌ها در بزرگترین مقیاس مناسب ایجاد شود، خطای نقشه‌برداری به حداقل می‌رسد. سپس نقاط داخل مثلث را می‌توان با رجوع به آن شبکه از مثلث‌های بزرگ‌تر، به دقت یافت. چنین روش‌های مثلث‌بندی‌ای برای بررسی دقیق زمین در مقیاس بزرگ تا ظهور سیستم‌های ماهواره‌ای ناوبری جهانی در دهه ۱۹۸۰ استفاده می‌شد.
آقامحمد بروجردی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده بروجرد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
شیر زن یک فیلم درام محصول ۲۰۱۶ سینمای نروژ به کارگردانی ویبک آیدسوئه است. این فیلم یک محصول مشترک بین‌المللی است و بودجه ای در حدود ۵۲ میلیون کرون نروژ داشت.Trulsen, Ola Nymo. 2014. "Løvekvinnen"-film får 12,5 millioner i støtte. "NRK" (March 28). قسمت‌هایی از فیلم در لیلهامر فیلمبرداری شد و بقیه در لوکیشن‌های مختلف ضبط شد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۲۶ اوت ۲۰۱۶ انجام داد.Carlsen, Marianne Rustad, & Hanna Huglen Revheim. 2016. "Løvekvinnen" solgt til 40 land før premieren. "NRK" (July 19).
میشل دو سالزمن (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۲۳ در پاریس؛ - درگذشتهٔ ۴ اوت ۲۰۰۱ در پاریس)، پسر ژان دو سالزمن، او روانپزشک و رئیس بنیاد گورجیف از سال ۱۹۹۰ تا زمان مرگش بود. دوستان و شاگردانش از او به عنوان یکی از مهمترین شخصیت‌های معنوی قرن بیستم استقبال می‌کنند. نوشته‌های او به زبان‌های انگلیسیMichel de Salzmann, "Two Essays", Sandpoint Press, Canada, 2011. و فرانسویMichel de Salzmann, "Le défi de l'homme, éternel et toujours renouvelé", Éolienne, La Bibliothèque de l’homme rusé, France, 2012, translation from the English by Serge Gautier d’Orier and Alexandre de Salzmann. او را به عنوان یک متفکر خلاق نشان می‌دهد. میشل دو سالزمن از پیروان وفادار گئورگ گورجیف بود.Fran Shaw, "The Next Attention", Indications Press, New York, 2010.
میرزا احمدخان شیبانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده کاشان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حسین بحرالعلومی شاپورآبادی (۱۲۹۶–۱۳۶۸) پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی و استاد برجسته دانشگاه اهل ایران بود. وی سالها در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و دانشگاه تربیت مدرس به تدریس و پژوهش پرداخت و آثار ارزشمندی را به وجود آورد.
وی در فروردین ۱۲۹۶ خورشیدی در شاپورآباد از توابع برخوار اصفهان چشم به جهان گشود. در هفت سالگی خواندن و نوشتن را از پدرش حجت الاسلام مرتضی بحرالعلومی شاپورآبادی آموخت. در چهارده سالگی به اصفهان آمد و در دبیرستان صارمیه و سپس دانشسرای مقدماتی به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۱۸ به تهران آمد و تحصیلات خود را در دانشسرای عالی تهران ادامه داد و نزد احمد بهمنیار، استاد جلال الدین همایی، استاد مهدی بیانی، استاد عباس اقبال آشتیانی، دکتر علی اکبر سیاسی، دکتر محمد معین، استاد علی اصغر حکمت و استاد محمد تقی بهار به کسب دانش پرداخت و در سال ۱۳۲۲ توانست دانشنامه لیسانس خود را دریافت نماید."علیزاده، فریبا (۱۳۷۰). سرگذشت دکتر حسین بحرالعلومی. رشد جوان. سال هشتم. شماره ۶. شماره مسلسل ۶۷"ویکیجو (۲۲ نوامبر ۲۰۲۰). بحرالعلومی حسین (۱۲۹۶ الی ۱۳۶۸). ویکی جو
وی پس از اخذ دانشنامه لیسانس، ضمن تدریس در دبیرستانهای تهران از جمله دبیرستان البرز، به تحصیل در مقطع دکتری در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران پرداخت. در سال ۱۳۳۹، با دفاع از رساله دکتری با عنوان شرح حال و آثار کمال الدین اسماعیل اصفهانی، فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۴۶، از وزارت آموزش و پرورش (وزارت فرهنگ آن زمان) به دانشگاه تهران منتقل و استادیار تمام وقت دانشکده ادبیات شد. پس از طی مرحله دانشیاری، به مرتبه استادی رسید و در کنار اساتیدی چون دکتر محمد خوانساری، دکتر ابراهیم باستانی پاریزی و دکتر حسن سادات ناصری که از همکاران و دوستان وی بودند، سالها به تربیت دانشجویان پرداخت. آخرین سمت او، ضمن تدریس در دانشگاه تهران، مدیریت گروه ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس بود که با ارائه طرح و برنامه‌ریزی‌های آموزشی، در جهت تقویت و سازماندهی گروه ادبیات این دانشگاه، گامی مهم برداشت.
در کنار تدریس، مهمترین اثر وی همانا تصحیح دیوان خلاق المعانی کمال الدین اسماعیل اصفهانی"بحرالعلومی، حسین(۱۳۴۸). دیوان خلاق المعانی ابوالفضل کمال الدین اسمعیل اصفهانی. انتشارات دهخدا" بود که برای نخستین بار توسط ایشان انجام شد و در سال ۱۳۴۸ به چاپ رسید و به عنوان منبعی برای بسیاری از پژوهش‌های بعدی پیرامون این شاعر بزرگ مورد استفاده قرار گرفت."طباطبایی، سید مهدی(۱۳۹۶). بررسی سبک شخصی کمال الدین اصفهانی و تأثیر آن بر سبک عراقی و هندی. مجله تاریخ ادبیات شماره ۳/۷۹""نقابی، عفت(۱۳۹۶). کمال الدین اسماعیل، پیشرو در سبک اصفهانی (هندی). نهمین همایش ملی پژوهشهای زبان و ادبیات فارسی""رحیمی، امین. امیدعلی، حجت‌الله (۱۳۸۹). بررسی سبک غزلیات کمال الدین اسماعیل. فصلنامه تخصصی سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب). سال سوم. شماره اول. بهار89. شماره پی درپی ۷""آذر، امیراسماعیل(۱۳۶۸). به یاد استاد فرزانه شادروان دکتر حسین بحرالعلومی. مجله رشد آموزش ادب فارسی. سال چهارم. شماره ۱۷و ۱۸"
باشگاه فوتبال بئوگراد () یک باشگاه فوتبال در شهر بلگراد، صربستان است. این باشگاه که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شده سابقه ۵ قهرمانی در لیگ فوتبال یوگسلاوی در دوران پادشاهی یوگسلاوی را دارد.
بیوک‌خان لواءالدوله از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده گلپایگان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
احمدعلی خان غفاری معروف به فخرالممالک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده کاشان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
کاسیانو دیاس موریرا(به ؛ زاده ) که با نام کاسیانو شناخته می‌شود؛ بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای باشگاه اشتوریل پرایا در لیگ برتر پرتغال بازی می‌کند.
میرزا ابراهیم خان منشی‌ از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا احمدخان فاتح الممالک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا علی اصفهانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جادوگر مسکویی (به ) یک فیلم کمدی موزیکال محصول ۱۹۹۵ میلادی توسط فیلمساز اوکراینی مایکولا زاسیف-رودنکو بر اساس کتاب نویسندهٔ نامدار اوکراینی، ایوان کوتلیارفسکی است. این فیلم با تصویری دقیق از فرهنگ اوکراینی، زیبایی سنت‌ها، موسیقی، لباس‌ها و زبان اوکراینی را نشان می‌دهد.
داستان در اوکراین در آغاز قرن ۱۹ میلادی اتفاق می‌افتد. داستان روایت می‌کند که چگونه یک کارمند محلی، به نام فینتیک، سعی می‌کند یک کشاورز زن به نام تتیانا را اغوا کند؛ همسر او به نام میخائیلو، به عنوان یک چوماک (یک حرفهٔ تجاری دوره‌گردیِ تاریخی و سنتی که متکی بر ارابه است، همچون حرفهٔ نمکی‌های سیار در ایران)، باید به مدت نه هفته برای فروش بار نمک به کریمه برود. با حضور یک سرباز ارتش روسیه و درخواست او برای اقامت، این زوج غافلگیر می‌شوند. همهٔ سربازان، اگر کازاک نبودند و البته به زبان اوکراینی صحبت نمی‌کردند، در اوکراین به آن‌ها موسکالی می‌گفتند (مفرد آن "موسکال"، به معنی: "مُسکویی است") نام فیلم نیز برگرفته از این اصطلاح است. بانوی جوان سعی می‌کند رابطهٔ خارج از ازدواج خود را پنهان کند و به سرباز اجازه می‌دهد تا برای استراحت بماند. زمانی که میخائیلو به زودی بازمی‌گردد، تتیانا منشی را پنهان می‌کند. موسکال می‌داند که چیزی بین تتیانا و فینتیک در حال وقوع است، اما او نقطهٔ اشتراکی با میزبان خود پیدا می‌کند. آن‌ها توافق می‌کنند تا از شر منشی خلاص شوند اما ازدواج او را خراب نکنند. سپس صحنه‌های کمی وجود دارد که نشان‌دهندهٔ روابط بین قومیِ عجیب میان اوکراینی‌ها و روس‌ها در مواجهه با سرباز است. در پایان فیلم، سرباز در نهایت کارمند را از یک مخفیگاه بیرون می‌کشد، در حالی که میخائیلو در حال سیاه‌شدن است چه به خاطر تمام شدن مشروب و چه درک وضعیت شوکه‌آمیز. در صحنهٔ آخر همه به میخائیلو توضیح می‌دهند که واقعاً چه و چرا اتفاق افتاده‌است. شوهر واقعاً عصبانی می‌شود و قصد دارد همه را بکشد، اما موسکال به موقع وارد عمل می‌شود تا اوضاع را خنثی کند.
ایمان محمدی (زاده ۱۲ شهریور ۱۳۸۱ در ایذه) کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۳ و مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۲ اشاره کرد.
در وزن ۶۳ کیلوگرم ایمان محمدی در دور نخست با نتیجه ۱۲ بر ۴ بالجینیام دامجین از مغولستان را مغلوب کرد. وی در دور بعد مقابل کنسوکه شیمیزو دارنده مدال برنز جهان از ژاپن با نتیجه ۲ بر صفر به پیروزی دست یافت و راهی مرحله نیمه نهایی شد. محمدی در این مرحله مقابل میرامبک آیناگولوف دارنده مدال نقره و برنز جهان از قزاقستان با نتیجه ۱۴ بر ۳ مغلوب شد و به دیدار رده بندی رفت. و با توجه به حضور نیافتن احمد النکدالی از سوریه، به مدال برنز این وزن دست یافت.
در وزن ۶۳ کیلوگرم ایمان محمدی پس از استراحت در دور نخست در دور دوم با نتیجه ۶ بر یک احمد باقدودا از مصر را شکست داد و راهی مرحله یک چهارم نهایی شد. وی در این مرحله مقابل ریوتو ایکدا از ژاپن با نتیجه ۷ بر یک پیروز شد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. محمدی در این مرحله توانست با نتیجه ۵ بر یک ضیا باباشوف از جمهوری آذربایجان را مغلوب کند و به دیدار فینال راه یابد. نماینده ایذه‌ای تیم ملی در دیدار فینال با نتیجه ۸ بر صفر گئورگی شوتادزه از گرجستان را از پیش رو برداشت و صاحب مدال طلا شد.
در وزن ۶۳ کیلوگرم ایمان محمدی پس از استراحت در دور اول، در دور دوم و در مرحله یک چهارم نهایی با نتیجه ۹ بر صفر نیراج چیکارا از هند را مغلوب کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این مرحله مقابل جین سئوب سونگ از کره جنوبی با نتیجه ۹ بر صفر پیروز شد و به دیدار فینال راه یافت. محمدی در دیدار نهایی شرمحمد شریبجانوف از ازبکستان را با نتیجه ۹ بر صفر شکست داد و به مدال طلا دست یافت.
در وزن ۶۳ کیلوگرم ایمان محمدی پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه ۱۲ بر ۲ مغلوب گئورگی تیبیلوف از صربستان شد و با توجه به شکست حریفش در مرحله نیمه نهایی، نماینده کشورمان از دور رقابت ها کنار رفت.
عارف حبیب‌اللهی کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۲ اشاره کرد.
در وزن ۷۷ کیلوگرم عارف حبیب‌اللهی در دور نخست با نتیجه ۹ بر یک مقابل آکژول محموداف دارنده مدال نقره المپیک از قرقیزستان مغلوب شد و با توجه به حضور حریفش در دیدار فینال وی نیز به دیدار رده بندی راه یابد. حبیب‌اللهی در این دیدار با توجه به حاضر نشدن کیم هیون-وو قهرمان المپیک و جهان از کره جنوبی صاحب مدال برنز شد.
کوتاه‌ترین راه خانه: چالش یک شهردار و مدلی برای آینده آمریکا زندگی‌نامه خود نوشت پیت بودجج، شهردار ساوت بند، ایندیانا از سال 2012 تا 2020 است. این کتاب برای اولین بار توسط انتشارات لایورایت در سال 2019 منتشر شد.
در ۸ ژوئیه ۲۰۲۰، بودجج انتشار کتاب بعدی خود را با عنوان ""، مطالعه مسئولیت پذیری، شکست اعتماد ملی و ابزارهای مقابله با چالش‌های دهه آینده اعلام کرد.
"کوتاه‌ترین راه خانه" زندگی پیت بودجج، مسیر او برای تبدیل شدن به شهردار زادگاهش، ساوت بند، ایندیانا، و اقدامات و تصمیماتی که در طول دوران ریاستش گرفته‌است را شرح می‌دهد. ساوت بند به عنوان شهری به تصویر کشیده می‌شود که اوج خود را زمانی تجربه کرده بود که سازندگانی مانند استودبیکر و ساوت بند واچ در آن مستقر بودند. بودجج اشاره می‌کند که چگونه این شرکت‌ها در پذیرش تغییراتی که می‌توانست به آنها کمک کند بقای خود را بپذیرند، شکست خوردند. برای مثال، شرکت ساوت بند واچ به تولید ساعت‌های جیبی برای بیش از یک دهه پس از تبدیل شدن ساعت‌های مچی به سبک غالب ادامه داد. در ادامه، پس از بسته شدن کارخانه استودبیکر در اوایل دهه ۱۹۶۰، شهر روند نزولی طولانی را آغاز کرد که منجر به کاهش جمعیت و کاهش تعداد ساکنان جوانتر شد. نکته قابل توجه، ساوت بند در فهرست شهرهای در حال مرگ آمریکا در "نیوزویک" در سال ۲۰۱۱ گنجانده شد.
این کتاب در نشریاتی از جمله "نیویورک تایمز"، "گاردین"، "واشینگتن پست"، "کرکوس ریویز"، پابلیشرز ویکلی "، و کارنت آفرز" بررسی شده‌است.
اعتماد: بهترین شانس آمریکا کتابی است که توسط پیت بودجج، شهردار سابق ساوت بند، ایندیانا و نامزد سابق دموکرات انتخابات مقدماتیریاست جمهوری حزب دموکرات در سال 2020 نوشته شده‌است. این کتاب توسط انتشارات لایورایت در 6 اکتبر 2020 منتشر شده‌است.
در این کتاب، پیت بودجج نشان می‌دهد که چگونه از هم پاشیدن اعتماد در وضعیت مخمصه کنونی یک کشور نقش اساسی دارد - و چگونه آینده ما به یافتن راه‌هایی برای القای اعتماد به پروژه آمریکایی و یکدیگر بستگی دارد.
این فهرستی از شهرداران ساوت بند، ایندیانا است که با ادغام ساوت بند به عنوان یک شهر در 22 مه 1865 آغاز می‌شود ویلیام جی جورج به عنوان اولین شهردار شهر از سال 1865 تا 1868 خدمت کرد. جو کرنان از سال 1988 تا 1997 شهردار ساوث بند بود و بعداً به عنوان فرماندار ایندیانا خدمت کرد. هر شهردار از سال 1972 دموکرات بوده‌است و شهردار فعلی جیمز مولر است که در 1 ژانویه 2020 مسئولیت خود را آغاز کرده‌است.
لوکاس وریسیمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
او اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال برزیل در ۹ سپتامبر ۲۰۲۱ در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل تیم ملی فوتبال پرو انجام داد.
مناسه چهاردهمین پادشاه پادشاهی یهودا و بزرگ‌ترین پسر حزقیا بود. او در سن ۱۲ سالگی پادشاه شد و ۵۵ سال سلطنت کرد.
هنگامی که سلطنت مناسه آغاز شد، سناخریب پادشاه آشور بود. در اسناد آشوری از مناسه به عنوان یکی از وابستگان معاصر و وفادار اسرحدون، پسر و جانشین سناخریب یاد شده‌است. اسناد آشوری مناسه را در میان بیست و دو پادشاهی که جهت تهیه مصالح برای پروژه‌های ساختمانی اسرحدون همکاری می‌کردند فهرست می‌کنند. اسرحدون در سال ۶۶۹ پیش از میلاد درگذشت و پسرش آشوربانی‌پال جانشین او شد، او نیز از مناسه به عنوان یکی از چندین دست نشانده خود نام می‌برد که به لشکرکشی او علیه مصر کمک کردند.
الکساندر وایت براون (۲۱ دسامبر ۱۸۷۷ – ۶ مارس ۱۹۴۴) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.
براون یک گلزن قهار در رده جوانان فوتبال اسکاتلند بود و در دوران حضورش در گلنباک اتلتیک در حالیکه تنها ۱۶ سال سن داشت، لقب «گلزن گلنباک» را برای خود دست و پا کرد. دو سال بعد به سنت برناردز رفت که آغازی بر دوران حرفه‌ای او در فوتبال بود. اندکی بعد مرزهای اسکاتلند را به قصد فوتبال انگلستان ترک کرد و به پرستون نورث اند پیوست. پس از سه سال، دوران فوتبالش را در پورتسموث و سپس تاتنهام هاتسپر ادامه داد.
در فصل ۰۱–۱۹۰۰ از رقابت‌های جام حذفی، براون در هر مرحله یک گل و در مجموع ۱۵ گل برای تاتنهام به ثمر رساند تا سهم بزرگی در تبدیل شدن باشگاه به تنها تیم غیر لیگی قهرمان جام حذفی داشته باشد. در فینال اول مقابل شفیلد یونایتد، براون هر دو گل تاتنهام را به ثمر رساند و پس از تساوی ۲–۲، تکلیف قهرمان به بازی تکرار کشید. در بازی تکراری، او با یک گل، نقش خود را در پیروزی ۳–۱ و قهرمانی اسپرز ایفا کرد. در مجموع، براون در طول دوران کوتاه بازی خود برای تاتنهام، در ۸۴ بازی داخلی، ۶۴ گل به ثمر رساند.Sandy Brown, 11v11.com او همچنین در مسابقات قهرمانی جهان ۰۲–۱۹۰۱ مقابل هارتز بازی کرد و در کنار سندی تایت قرار گرفت که او هم از همان دهکده معدنی ایرشر، یعنی گلنباک آمده بود.Hotspur Towers - Sandy Brown, India Spurs, 13 September 2017
پس از آن، دوران کوتاهی را در پورتسموث و دو سال را در میدلزبرو گذراند تا اینکه براون در سال ۱۹۰۵ به لوتون تاون پیوست. او ۳۳ گل را در ۶۹ بازی لیگ برای لوتون ثبت کرد و سپس به کترینگ تاون رفت. پس از آن به اسکاتلند بازگشت و ابتدا پیراهن نیثسدیل واندررز و سپس پیراهن ایر یونایتد را به تن کرد.
براون یک بازی ملی برای اسکاتلند در کارنامه دارد و آن، شکست ۱–۰ مقابل انگلستان در طول مسابقات قهرمانی میهن بریتانیا ۰۴–۱۹۰۳ بود. در سال ۱۹۰۲، بار دیگر در مصاف با انگلیس به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند، اما آن بازی در گلاسکو، پس از فروریختن یک جایگاه و کشته شدن ده‌ها و مجروح شدن صدها نفر، غیررسمی اعلام شد.
برادر کوچکتر او، تامی نیز مهاجم فوتبال بود که همچنین برای گلنباک اتلتیک و پورتسموث و باشگاه‌های لستر فاسی، چسترفیلد و داندی بازی کرد.Tommy Brown Foxes Talk
منتخبات آثار کتابی از محمدضیا هشترودی است که در آن برگزیده‌ای از آثار نویسندگان و شاعران ایرانی آمده‌است. این کتاب را اولین برگزیدهٔ ادبیات معاصر ایران می‌دانند. نویسنده خصوصاً به آثار ادیب‌الممالک، اعتصام‌الملک، نیما یوشیج، دهخدا، پروین اعتصامی، جلال الممالک، ملک‌الشعرا بهار، وفا، دشتی، یاسمی و اقبال پرداخته‌است.
محمدجعفر یاحقی در کتاب "جویبار لحظه‌ها" می‌نویسد:جویبار لحظه‌ها، تهران: جامی، ۱۳۷۹، صص۴۱-۴۲
صدرالدین الهی نقد مفصلی بر این کتاب نوشته‌است و آن را در نوع خود «یگانه و اولین» می‌داند.
ویرنا ژاندیروبا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فدراسیون بین‌المللی هنرهای رزمی ترکیبی () سازمان بین‌المللی هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد. هم‌اکنون کریت براون ریاست فدراسیون بین‌المللی هنرهای رزمی ترکیبی را برعهده دارد.
کیج فورس () شرکت تبلیغات ورزشی ژاپنی و از سازمان‌های فعال هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط تویوکی کابو تأسیس شد.
دیپ۲۰۰۱ () شرکت تبلیغات ورزشی ژاپنی و از سازمان‌های هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۰۱ توسط شیجیرو سائکی تأسیس شد.
شیجیرو سائکی (؛ زادهٔ ) عکاس، کارآفرین و روزنامه‌نگار اهل ژاپن است، که در سال ۲۰۰۱ شرکت دیپ۲۰۰۱ را تأسیس کرد.
سوپر فایت لیگ () شرکت تبلیغات ورزشی هندی و از سازمان‌های فعال هنرهای رزمی ترکیبی است، که در سال ۲۰۱۲ توسط سانجی دات و راج کوندرا تأسیس شد.
راج کوندرا (؛ زادهٔ ) کارآفرین و اهالی کسب‌وکار بریتانیایی هندی است، که در سال ۲۰۱۲ شرکت سوپر فایت لیگ را تأسیس کرد.
ائتلاف جنوبی یک لیگ فوتبال کوتاه‌مدت برای تیم‌های جنوب انگلستان بود که تنها یک سال دوام داشت.
در آن زمان، هیچ تیم جنوبی در لیگ فوتبال بازی نمی‌کرد و هیچ رقابتی معادل با آن برای باشگاه‌های جنوب وجود نداشت. جان اولیور که تولیدکننده فرش در شهر لندن بود به عنوان پایه‌گذار رقابت‌های ائتلاف جنوبی شناخته می‌شود. این لیگ در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد و تنها برای یک سال در فصل ۹۳–۱۸۹۲ اجرا شد. هفت تیم آماتور برتر از شهرستان‌های اطراف لندن در لیگ شرکت کردند:
از تیم‌های برتر جنوبی که غیاب آنها قابل توجه بود، وولویچ آرسنال و میلوال اتلتیک بودند.
همه بازی‌ها در رقابت‌های فصل ۹۳–۱۸۹۲ برگزار نشدند، با این حال الد سنت استفنز در صدر جدول نهایی قرار گرفت. این رقابت‌ها در پایان همان اولین فصلش، منحل شد.
د هاویلند دی‌اچ. ۹۱ آلباتروس یک هواپیمای ترابری بریتانیایی چهار موتوره ساخت شرکت د هاویلند در دهه ۱۹۳۰ بود. در مجموع هفت فروند از این هواپیما بین سالهای ۱۹۳۸–۱۹۳۹ ساخته شد.
روز یا دِن یک روزنامۀ گسترده روزانۀ میانه‌گرای مستقر در کی‌یف است. این روزنامه به سه زبان اوکراینی، روسی و انگلیسی منتشر می‌شود.
"روز" ("دن") در سال ۱۹۹۶ میلادی تأسیس شد.
لاریسا ایوشینا سردبیر روزنامه است. این روزنامه به نخست‌وزیر سابق یوهن مارچوک و همسرش مرتبط بود.
این روزنامه همچنین به دلیل مسابقۀ سالانه عکاسی خود که رویداد اصلی عکس در اوکراین است، قابل توجه است.
"روز" عضو انجمن ناشران مطبوعات اوکراینی (UAPP) است.
هاشم یعقوبی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور تونس است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مونیخ"، "یک پیامبر"، "تیمبوکتو، "کاناپه تونسی" و "بد حرف نزن" اشاره کرد.
انتخاب‌پذیری یا قابلیت‌انتخاب یا گزینش‌پذیری معیاری از عملکرد یک گیرنده رادیویی برای پاسخ‌دادن فقط بهسیگنال رادیویی که روی آن تنظیم‌شده‌است (مانند ایستگاه رادیویی) و رد سیگنال‌های دیگر در نزدیکی آن فرکانس، مانند پخش‌همگانی دیگری در یک کانال مجاور.
انتخاب‌پذیری معمولاً به صورت نسبتی برحسب دسی‌بل (dB) اندازه‌گیری می‌شود و قدرت سیگنال دریافتی را با سیگنال مشابه در فرکانس دیگر مقایسه می‌کند. اگر سیگنال در کانال مجاور سیگنال انتخاب‌شده باشد، این اندازه‌گیری به عنوان نسبت رد کانال مجاور (ACRR) نیز شناخته می‌شود.
انتخاب‌پذیری نیز مصونیت خاصی در برابر تداخل پتومندی ایجاد می‌کند.
مدارهای LC اغلب به عنوان فیلتر استفاده می‌شوند. Q (ضریب «کیفیت») پهنای‌باند هر مدار تنظیم‌شده ال‌سی را در رادیو تعیین می‌کند. نسبت L/C، به نوبه خود، Q و بنابراین انتخاب‌پذیری آنها را تعیین می‌کند، زیرا بقیه مدار - برای مثال آنتن یا تقویت‌کننده که مدار تنظیم‌شده را تغذیه می‌کند - دارای مقاومت موجود خواهد بود. برای یک مدار رزونانس سری، هرچه اندوکتانس بالاتر و ظرفیت خازن کمتر باشد، پهنای‌باند فیلتر باریکتر می‌شود (به این معنی که راکتانس القایی L و ظرفیت خازن C در فرکانس تشدید نسبت به منبع سری نسبتاً زیاد است/ مقاومت‌های بار). برای مدار رزونانس موازی برعکسِ این امر صادق است. اندوکتانس‌های کوچک میرایی مدارات خارجی را کاهش می‌دهند (به نوسان‌ساز الکترونیکی مراجعه کنید).
محدودیت‌های عملی برای افزایش انتخاب‌پذیری با تغییر نسبت L/C وجود دارد:
بنابراین ممکن است از روش‌های دیگری برای افزایش انتخاب‌پذیری استفاده شود، مانند مدارهای مضاعف‌گر Q و گیرنده‌های بازتولیدکننده. گیرنده‌های سوپرهتروداین امکان استفاده از یک یا چند مدار تنظیم‌شده با فرکانس میانی را برای انتخاب‌پذیری فراهم می‌کنند. تنظیم‌کردن ثابت این نیاز را که چندین طبقه هماهنگی به‌طور دقیق مطابقت داشته باشند را در حین تنظیم برطرف می‌کند.The American Radio Relay League: "The Radio Amateur's Handbook, 1968", page 112
منحنی فراگیری () که بنام منحنی یادگیری نیز شناخته می‌شود یک نمایش گرافیکی از رابطه بین میزان مهارت یک فرد در انجام یک کار و میزان تجربهٔ او است. مهارت (بر روی محور عمودی گراف اندازه‌گیری می‌شود) معمولاً با افزایش تجربه (محور افقی) افزایش می‌یابد، به این معنا که هر چه کسی یک کار را بیشتر انجام دهد، عملکرد او در آن کار بهتر است.
عبارت رایج «یک منحنی یادگیری شیب‌دار» نامی اشتباه و گمراه‌کننده است که نشان‌دهندهٔ یادگیری یک فعالیت دشوار است و صرف تلاش زیاد مهارت را تا حد زیادی افزایش نمی‌دهد، در حالیکه منحنی یادگیری با شروع شیب تند در واقع نشان‌دهندهٔ پیشرفت سریع است., see the "Discussions" section, Dr. Smith's remark about the usage of the term "steep learning curve": "First, semantics. A steep learning curve is one where you gain proficiency over a short number of trials. That means the curve is steep. I think semantically we are really talking about a prolonged or long learning curve. I know it is a subtle distinction, but I can't miss the opportunity to make that point." در واقع، گرادیان منحنی ربطی به سختی کلی یک فعالیت ندارد، بلکه میزان مورد انتظار تغییر سرعت یادگیری را در طول زمان بیان می‌کند. فعالیتی که یادگیری اصول اولیه آن آسان است، اما کسب مهارت در آن دشوار باشد است که می‌تواند به عنوان داشتن یک منحنی یادگیری تند توصیف شود.
منحنی یادگیری ممکن است به یک کار خاص یا مجموعه‌ای از دانش اشاره داشته باشد. هرمان ابینگ‌هاوس برای اولین بار منحنی یادگیری را در سال ۱۸۸۵ در زمینه روانشناسی یادگیری توصیف کرد، هرچند که این نام تا سال ۱۹۰۳ مورد استفاده قرار نگرفت. در سال ۱۹۳۶ تئودور پل رایت تأثیر یادگیری را بر هزینه‌های تولید در صنعت هواپیما شرح داد. این شکل که در آن هزینهٔ واحد در برابر کل تولید رسم می‌شود، گاهی منحنی تجربه نیز نامیده می‌شود.