moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
و هم وی گفته است که: «شیخ مذکور گفت که: در بعضی از ساحل‌های شام در ماه رجب سنهٔ اثنتین و اربعین و سبعمائه، دو پیر به خلوت من درآمدند بعد از نماز پسین و ندانستم که از کجا درآمدند و از کدام بلد آمدند. چون بر من سلام کردند و مصافحه نمودند، با ایشان انس گرفتم. گفتم: از کجا آمدید؟ گفتند: سبحان‌الله! همچو تویی از این حال سؤال می‌کند؟ بعد از آن خشک‌پاره‌ای نان جو داشتم پیش ایشان نهادم. گفتند: نه از بهر این آمده‌ایم. گفتم: پس از بهر چه آمده‌اید؟ گفتند: آمده‌ایم و تو را وصیت می‌کنیم به رسانیدن سلام به عبداللّه یافعی؛ و گفتند: بگو که بشارت باد تو را! گفتم: وی را از کجا می‌شناسید؟ گفتند: ما به وی رسیده‌ایم، و وی به ما رسیده‌است. گفتم: شما را در این بشارت رسانیدن اذنی هست؟ گفتند: آری و چنان ذکر کردند که از پیشِ برادرانی می‌آیند که ایشان را هست در شرق و فی‌الحال غایب شدند.»
و هم وی گفته که: «در اوایل حال، متردّد بودم که به طلب علم مشغول باشم که موجب فضیلت و کمال است، یا به عبادت که مُثمر حلاوت و سلامت از آفت قیل و قال است؛ و در این کشاکش و اضطراب مرا نه قرار ماند و نه خواب. کتابی داشتم که روز و شب به مطالعهٔ آن می‌گذرانیدم. در این بی‌قراری آن را بگشودم. در وی ورقی دیدم که هرگز ندیده بودم و در وی بیتی چند نوشته که از کس نشنیده بودم؛ و آن ابیات این بود:
چون این ابیات را خواندم، گویا آبی بر آتش من زدند و شدّت حرارت قَلَق [= پریشانی و بی‌قراری] مرا نشاندند.
و وی بنای کتاب "مرآة الجنان" را که در تاریخ نوشته بر سال نهاده است و تا سنهٔ خمسین و سبعمائه بیان حوادث کرده و معلوم نیست که بعد از آن چندگاه دیگر بوده. رضی الله تعالی عنه و نفعنابه.»جامی، نورالدین عبدالرحمن، نفحات الانس، صص ۳۶۷–۳۶۶
ماریا سِوِرا-اونوفریانا (به پرتغالی: Maria Severa-Onofriana؛ ۲۶ ژوئیه ۱۸۲۰–۳۰ نوامبر ۱۸۴۶) که همچنین به سادگی با نام سِوِرا شناخته شده یک خواننده اهل پرتغال است. او به عنوان اولین خواننده فادو شهرت یافته و بلافاصله پس از مرگ، موقعیتی افسانه‌ای یافت. فادو در پرتغالی به عنوان «بلوز» تجلی یافته و فادو تقریباً به معنی «تقدیر» است.
در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۱۹۶مین سالروز تولد سِوِرا و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در پرتغال تغییر داد.
شرکت مشاور گونه‌ای از کسب‌وکار است، که به افراد، شرکت‌ها یا سازمان‌ها، مشاوره مالی و دست‌مزدی می‌دهد. شرکت مشاور شرکت خدمات حرفه‌ای است، که به کسب‌وکارها برای توسعه فناوری و سیستم‌های اطلاعاتی کمک می‌کند. استفاده از مشاور ناشی از نیاز به یک مهارت، دانش خاص یا نیاز به تحلیل‌گر یا برنامه‌نویس برای تکمیل پروژه می‌باشد. یک شرکت مشاور خدماتش را به طیف وسیعی از کسب‌وکارها عرضه می‌دارد، که برای نمونه می‌توان به بخش‌هایی چون: امنیت اطلاعات، مدیریت، حسابداری، قانون، منابع انسانی، بازاریابی، روابط عمومی، علوم مالی، مهندسی و دانش پزشکی اشاره کرد. شناخته شده‌ترین گونه‌های مشاور شامل مشاوره فناوری اطلاعات، مشاور مدیریت و مشاوره (روانشناسی) می‌باشد.
تورخان سلطان، (زاده ۱۶۲۶ روسیه – درگذشته ۴ اوت ۱۶۸۳) با نام دیگر خدیجه سلطان، خاصگی سلطانِ ابراهیم یکم و والده سلطان برای محمد چهارم بود. تورخان سلطان به دلیل نایب السلطنه‌ بودن برای پسر خردسالش و حمایت از ساختمان سازی برجسته بود. او و مادرشوهرش، ماه‌پیکر سلطان تنها زنانی هستند که در تاریخ عثمانی به عنوان نایب‌السلطنه‌ رسمی شناخته می‌شوند و بر امپراتوری قدرت عالی داشتند.
تورخان در زبان ترکی به معنای شریف‌زاده یا فردی با اصالت است. او اصالتی تاتار داشت که در هنگام حمله روسیه به روسیه اسیر شد و زمانی که او ۱۲ سال داشت از طرف خان کریمه به ماه‌پیکر سلطان هدیه شد و به حرم‌سرای استانبول منتقل شد. ماه‌پیکر سلطان او را تورخان نامید. او توسط عاتکه سلطان دختر احمد یکم تربیت شد. تورخان یک برادر تنی به نام یونس آقا داشت که در سال ۱۶۸۹ فوت شد.Afyoncu; Uğur Demir, Erhan (2015). "Turhan Sultan". Istanbul: Yeditepe Yayınevi. p. 27. ISBN <bdi>978-605-9787-24-6</bdi>.Thys-Senocak, p. 17Baer, Marc David (2008). "Honored by the Glory of Islam: Conversion and Conquest in Ottoman Europe". Oxford University Press. p. 35. ISBN <bdi>978-0-19-979783-7</bdi>.
تورخان توسط ماه‌پیکر سلطان برای ابراهیم یکم فرستاده شد. او در ژانویه سال ۱۶۴۲ فرزندش محمد چهارم را به دنیا آورد. تولد محمد شادی زیادی را به همراه داشت.Sakaoğlu, Necdet (2008). "Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler". Oğlak Yayıncılık. pp. 260–262.
اگرچه تورخان اولین خاصگی سلطان ابراهیم و مادر شاهزاده ولیعهد بود اما تا حد زیادی نادیده گرفته شد و در طول سلطنت همسرش روزانه ۱۰۰۰ آسپر دریافت می‌کرد. تورخان به خاطر عشق به قدرت و جاه‌طلبی و شخصیت بی رحمانه مشهور بود به همین دلیل ابراهیم او را پس زد. بعد از ازدواج ابراهیم و هماشاه سلطان مقام او سقوط کرد.
سلطان ابراهیم علاقه زیادی به پسر یک کنیز داشت تا جایی که او را به فرزندان خود ترجیح می‌داد، تورخان سلطان نسبت به این علاقه حسادت کرد و عصبانیت خود را به ابراهیم نشان داد، ابراهیم هم عصبی شد محمد را از آغوش تورخان گرفت و او را به به سمت حوض آب پرت کرد، اگر خادمی او را نجات نمی‌داد غرق می‌شد. به همین دلیل جای زخم تا پایان عمر بر روی پیشانی محمد باقی ماند.
رفتارهای ابراهیم باعث شد در ۸ اوت ۱۶۴۸ از سلطنت برکنار و در ۱۸ اوت عدام شد. پسرش محمد چهارم جانشین او شد و با اینکه انتظار می‌رفت تورخان والده سلطان شود اما به دلیل جوانی و بی تجربگی این مقام به ماه‌پیکر سلطان مادربزرگ سلطان داده شد زیرا وی مادر دو سلطان بود و تجربه بیشتری داشت. بنابر این ماه‌پیکر سلطان مقام والده بزرگ و تورخان مقام والده کوچک را کسب کرد.Peirce, p.250
تورخان یک زن بلند پرواز بود و دوست نداشت مقام والده سلطان را از دست دهد. وی در جنگ قدرت مورد حمایت رئیس خاجگان حرم بود، درحالی که ماه‌پیکر توسط سپاه ینی‌چری حمایت می‌شد. اگرچه موقعیت ماه‌پیکر به عنوان والده برای دولت خوشایند بود اما مردم از دخالت ینی‌چری‌ها در حکومت خشمگین بودند.Peirce, p.252
در این جنگ قدرت ماه‌پیکر تصمیم گرفت محمد را خلع و یکی دیگر از نوه‌های خود را جانشین سلطنت کند. این جابجایی بیشتر به دلیل کنارگذاشتن عروسش با کسی بود که ماه‌پیکر بتواند راحت تر بر او تسلط داشته باشد. اما این نقشه نا موفق بود و در نهایت ماه‌پیکر با خیانت ملکی خاتون کشته شد.Kadıoğlu, Muhsin (2016-10-17). "THE TURKISH INFLUENCES ON THE MOST FAMOUS EUROPEAN LADIES". Muhsin Kadıoğlu.
با مرگ ماه‌پیکر سلطان، تورخان نایب‌السلطنه شد. وی تسلط زیادی بر پسرش داشت و سلطان را هر روز در تمامی جلسات دیوان رسماً همراهی می‌کرد. او از طرف سلطان در جریان مذاکره با فرستادگان خارجی و همچنین با وزرا و دیگر سران دولتی از پشت پرده صحبت می‌کرد و همه دستورها را صادر می‌کرد. تورخان تنها کسی زنی بود بود که توانست اداره کل امپراتوری عثمانی را به صورت مساوی و مشترک با سلطان حاکم عثمانی کاملاً به اشتراک بگذارد.Peirce, p.253
تورخان در دوران سلطنتش به عنوان نایب‌السلطنه با دو مشکل بزرگ رو به رو شد. اولین مشکل جنگ برای فتح کرت و مشکل دوم بحران مالی ناشی از هزینه‌های زیاد جنگ. وزیران هم نتوانستند اوضاع را بهبود ببخشند با این حال کپرلو محمد پاشا در سال ۱۶۵۶ به سمت وزیر اعظم رسید اما شرط او برای پذیرش این مقام قدرتی بیشتر از وزرای پیشین بود تورخان سلطان پذیرفت و از مقام نایب السلطنه کنار کشید و بخش بزرگی از قدرت‌های سیاسی خود را به او منتقل کرد، او به عنوان تنها مشاور فرزندش باقی ماند و قدرت فراوانی همانند قبل نداشت و قدرت و نفوذ پررنگش را در گردش امور اداری امپراتوری از دست داد. بعد از آن، او معمولاً وقت خود را صرف اداره کردن حرم‌سرای سلطنتی، همراهی کردن پسرش در سفرها، محافظ از او و نظارت بر اقداماتش مثلاً؛ جلوگیری از معاشرت محمد با افراد بد و فاسد تا نتوانند ذهن او را منحرف کنند و همچنین ساخت و سازهای گران‌قیمت امپراتوری که توسط هیچ زنی هزینه نشده بود کرد.Peirce,p.255-256
تورخان سلطان ساخت و سازهای زیادی انجام داد. وی در سال ۱۶۵۸ دستور ساخت دو قلعه بسیار بزرگ در ناحیه فاتح استانبول صادر کرد. این قلعه‌ها یکی در سمت اروپا و دیگری در سمت آسیا ساخته شدند. این اولین بناهای نظامی بود که به فرمان و هزینه شخصی یک زن ساخته می‌شد.
تورخان سلطان همچنین درسال ۱۶۶۰ دستور ساخت مسجد ینی‌والده را صادر کرد.Thys-Senocak,p.195-196 قبل از آن صفیه سلطان در سال ۱۵۹۷ دستور ساخت این مسجد را در محله امینو استانبول داد، هدف وی اسلامی‌تر کردن این منطقه بود اما ساخت و ساز مسجد با مرگ محمد سوم در سال ۱۶۰۳ متوقف شد. مسجد در سال ۱۶۶۵ تکمیل شد، نه تنها یک مسجد بلکه یک مدرسه چشمه‌های عمومی و یک بازار هم به آن اضافه شده بود. این اولین مسجد سلطنتی و فوق‌العاده گران‌قیمتی بود که به فرمان، تحت نظارت مستقیم و هزینه شخصی یک زن ساخته شده بود. معمولا تورخان سلطان بیشتر حقوق هنگفت روزانه خود را صرف کمک به نیازمندان و کارهای نیک و خیر می‌کرد، او همچنین در آب رسانی به مکه و مدینه در هنگام نیاز و ساخت آشپزخانه‌ها و چشمه‌ها برای سربازان ینی‌چری‌ها شهرت داشت.Peirce, p. 206
تورخان سلطان در ۴ اوت ۱۶۸۳ درگذشت و در مسجد ینی والده دفن گردید. مرگ او به معنای پایان کامل دوران سلطنت زنان بود.
سوندالند یا ساندالند () و نیز منطقه سوندایی (Sundaic region) یک منطقه جغرافیای طبیعی در جنوب شرق آسیا است که شامل فلات قاره سوندا، شبه جزیره مالای، بورنئو، جاوا و سوماترا می‌شود. شرق سوندالند خط والاس است که توسط آلفرد راسل والاس طبیعی دان توصیف شد. جزایر شرق خط والاس، والاسئا نام دارند و بخشی از منطقه جغرافیایی استرالزی هستند.
با ابن هشام اشتباه نشود
عبدالله بن یوسف انصاری مصری شهرت‌یافته به ابن هِشام اَنصاری (۱۳۰۸ - ۱۳۶۰م) زبان‌شناس، فقیه، ادیب و نویسنده مصری در سدهٔ هشتم هجری بود که به‌طور ویژه برای آثارش در نحو شناخته می‌شود.
کمان آتشفشانی سوندا () یک کمان آتشفشانی است که منجر به ایجاد جزایر جاوه و سوماترا در اندونزی، تنگه سوندا و جزایر این تنگه شده است. مجموعه‌ای از آتش فشان‌ها، پهنه این جزایر را تشکیل می‌دهند.
مردم جزایر پاسیفیک () عنوانی کلی برای ساکنان جزایر پاسیفیک در اقیانوس آرام است.
انسی الحاج (به ؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۷–۱۸ فوریه ۲۰۱۴) یک شاعر، روزنامه‌نگار و مترجم اهل لبنان بود. او پسر روزنامه‌نگار و مترجم "لوئیس الحاج" و "ماری اکی" از کاتولی جزین (در جنوب لبنان) بود.
در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۷۹مین سالروز تولد انسی الحاج و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در کشورهای عربی و شمال آفریقا تغییر داد.
والاسیا (Wallacea) یک منطقه جغرافیای طبیعی متشکل از جزایری از کشور اندونزی است که توسط آب‌های عمیق از تنگه‌های منطقه از فلات قاره‌های آسیا و استرالیا جدا شده‌اند.
والاسیا شامل سولاوسی، بزرگترین جزیره در این گروه و همچنین لومبوک (لومبوک)، سومباوا، فلورس، سومبا، تیمور، هالماهرا، بورو، سرام و بسیاری از جزایر کوچکتر می‌شود.
جزایر والاسیا بین سوندالند (شبه جزیره مالایا، سوماترا، بورنئو، جاوا و بالی) در غرب و اقیانوسیه نزدیک از جمله استرالیا و گینه نو در جنوب و شرق قرار گرفته‌اند و مجموع مساحت این منطقه ۳۴۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع است.
مرز بین سوندالند و والاسیا خط والاس است که از نام طبیعت‌شناس معروف آلفرد راسل والاس نام گرفته‌است. تفاوت گونه‌ای قابل ملاحظه بین دو طرف خط والاس وجود دارد که بیشتر شامل تفاوت در پستانداران و پرندگان می‌شود.
در طول دوران یخبندان سطح دریا پائین بوده و در نتیجه لات قاره سوندا جزایر منطقه را به هم و به قاره آسیا پیوند می‌داده‌است.http://www.fieldmuseum.org/research_collections/zoology/zoo_sites/seamaps/mapindex1.htm پلیستوسن سطح دریا نقشه این مسئله موجب انتقال حیوانات و گونه‌های گیاهی شده‌است.
اگر چه اجداد دور گیاهان و حیوانات والاسئا ممکن است از آسیا و استرالیا-گینه نو باشند اما این منطقه خانه بسیاری از گونه‌های بومی است.
گرمسیری و نیمه گرمسیری مرطوب پهن برگ، جنگل
گرمسیری و نیمه گرمسیری خشک جنگل‌های پهن برگ
الدُرَر الکامِنَه (عنوانی ادبی در عربی است، به معنای: دُرهای نهان، مرواریدهای پنهان؛ کنایه از روشنگری) با عنوان کامل «الدرر الکامنة فی أعیان المائة الثامنة» (به‌معنای: دُرهای نهفته در بزرگان هشتمین سده) نوشتهٔ ابن حجر عسقلانی است که زندگی‌نامهٔ بیش از ۵۲۰۰ تن از بزرگان اسلامی در سدهٔ هشتم هجری/ تقریباً برابر با سدهٔ چهاردهم میلادی (از ۷۰۱ق تا پایان ۸۰۰ق / ۱۳۰۱ - ۱۳۹۸م) به‌ترتیب الفبای عربی را گردآورده است.
نگارنده زندگی‌نامهٔ بسیاری از استادان خود (شیخ) را ذکر کرده، به یاد کرد زنان دانشمند پرداخته، به تاریخ پادشاهان و فرمانروان روزگارش به ویژه مغولان نیز پرداخته است و حتی به جنگ‌های معاصرش اشاره کرده‌است.
ابن حجر اثری به‌روزشده نیز پیوست الدرر نمود که به افراد مربوط به سال‌های ۸۰۱ تا ۸۳۲ است.
گلوریا فورتس (به اسپانیایی: Gloria Fuertes؛ ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۷ – ۲۷ نوامبر ۱۹۹۸) یک زن شاعر و نویسنده ادبیات کودکان اهل اسپانیا بود. او در مادرید اسپانیا متولد شد و در همان‌جا نیز درگذشت.http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/obituary-gloria-fuertes-1188423.html
زندگی حرفه‌ای او به سبب عشقش به داستانسرایی، سراسر آموزش و سرگرم کردن کودکان بود؛ نخست از طریق چاپ آثار و سپس از طریق اجرا بر روی صحنه و تلویزیون. نتیجه برخی از محبوب‌ترین داستان‌های اسپانیا برای کودکان بود.
در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۹۹مین سالروز تولد گلوریا فورتس و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در اسپانیا تغییر داد.
نظامیهٔ بغداد به‌دستور نظام‌الملک در شهر بغداد در سال ۱۰۶۵م/ ۴۵۹ق ساخته شد. این نخستین مدرسهٔ بزرگ اسلامی در شرق شمرده می‌شد؛ آموزش در آن رایگان بود و شاگردان آن مقرری دریافت می‌نمودند.Black, A. "A History of Islamic Political Thought – From the Prophet to the Present". Cambridge: Edinburgh University Press, 2001. نظامیهٔ بغداد در تاریخ آموزش در شرق اسلامی بسیار تأثیرگذار نامبرده می‌شود، و تبدیل به یکی از مراکز برجسته علمی شد. مشهورترین مدرّس نظامیه بغداد ابوحامد محمد غزالی بود که به دعوت نظام‌الملک در ژوئیه ۱۰۹۱م/ ذی‌القعده ۴۸۳ق در آن تدریس می‌کرد. از اوایل سدهٔ نهم هجری به بعد، اطلاعی از سرگذشت نظامیه یا ساختمان آن در متون ذکر نشده‌است. برنامه آموزشی نظامیه بغداد در ابتدا بر مطالعات مذهبی، قوانین اسلامی، ادبیات عرب و حساب تمرکز داشت و بعدها تاریخ، ریاضیات، علوم مادی و موسیقی را نیز شامل شد.B.G. Massialas & S.A. Jarrar (1987), "Conflicts in education in the Arab world: The present challenge", "Arab Studies Quarterly": ""Subjects such as history, mathematics, physical sciences, and music were added to the curriculum of Al-Nizamiyah at a later time.""
حمدالله مستوفی مورخ ایرانی از این مدرسه بزرگ به نام «امّ المدارس» یاد کرده است. به نظر مستشرق انگلیسی، لسترنج، نظامیه بغداد تا نیمه های قرن چهاردهم میلادی باقی و پابرجا بوده است.غنیمه، عبدالرحیم، "تاریخ دانشگاه های بزرگ اسلامی"، ترجمه دکتر نورالله کسایی. تهران: موسسه انتشارات دانشگاه تهران، 1394، 978-694-03-4023-3
این مدرسه در بخش شرقی بغداد، در ساحل دجله و در میان بازار معروف به "سوق الثلاثاء"، نزدیک دروازهٔ "باب‌الأزج"، پیوسته به مدرسهٔ مرجان در ۱۰۶۲م/ ۴۵۶ق ساخته شد و در سال ۱۰۶۵م/ ۴۵۹ق گشایش یافت.ابن جوزی در "المنتظم" پس از ذکر تاریخ گشایش این مدرسه، نوشته‌است که «روز شنبه دهم ذی‌القعده، عمید ابوسعد قاضی [متولی بنای نظامیه بغداد از سوی نظام‌الملک] طبقات مختلف مردم را به مدرسهٔ نظامیه که نظام‌الملک در بغداد برای شافعیان بنا کرده بود فراخواند.»
وانتاگی () یک شهرک در ایالت ویکتوریا، استرالیا است.
این شهرک که در فاصله ۱۳۲ کیلومتری ملبورن قرار دارد دارای ۴٬۳۵۴ نفر جمعیت می‌باشد.
یحیی بن قاسم یمنی صنعانی شهرت‌یافته به فاضل یمانی و عزالدین(۱۲۸۱ - ۱۳۴۹ ) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده یمنی بود.
پاور۹ () خانواده‌ای از سوپراسکالر چندپردازنده‌های متقارن برپایهٔ معماری پاور می باشد و در اوت ۲۰۱۶ در کنفرانس هات چیپ رونمایی شده است. پردازنده‌های بر پایهٔ پاور۹ در فرایند ۱۴نانومتر تولید می‌شوند و حداقل در چهار نسخه خواهند آمد، نسخه‌های ۱۲ و ۲۴ هسته‌ای برای مقیاس‌پذیری طولی و ۱۲ و ۲۴ هسته‌ای برای مقیاس‌پذیری عرضی و احتمالاً بیشتر از آنجایی که معماری پاور۹ برای مجوزگیری و تغییر توسط اعضای بنیاد اپن‌پاور باز خواهد بود.
کاتلین لاکهارت (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سرود کریسمس، داستان گلن میلر، مأموریت به مسکو و قرارداد شرافتمندانه اشاره کرد.
علی بن ابراهیم واسطی شهرت‌یافته به ابن معتوق، واعظ واسطی همچنین ابن ثردة (۱۳۱۹ -۱۳۴۹) شاعر و واعظ عراقی بود که در بیشتر در دمشق زیست و واعظ مسجد جامع اموی بود.
او را از «عقلای مجانین» دانسته‌اند که اندکی پس از خطابت، در خِرَدش نقصان شد و اوهام می‌دید، سپس در بیمارستان آن روزگار بستری گشت. او را شاعری نازک‌احساس و خوش‌گو ذکر کرده‌اند.
مکس آبی () فیلمی در ژانر جنگی به کارگردانی جان گیلرمین است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
آلمان سال ۱۹۱۸، برونو استاکل که تازه دورهٔ خلبانی را تمام کرده، آرزوی دریافت نشان مکس آبی بالاترین نشان افتخار خلبانان جنگی را در سر می‌پروراند...
جشنواره چی‌شی () یا فستیوال چی‌‌چیائو () یک جشنواره چینی است در بزرگداشت نشست سالانه گاوچران و دختر بافنده در اساطیر چینی.. این جشن در روز هفتم از ماه هفتم در تقویم چینی اتفاق می‌افتد...
این جشنواره نشات گرفته از افسانه عاشقانه دو دلداده "ژی‌نو "و "نیولنگ "است که در اسطوره‌ها دختری بافنده خدمتکار و پسری گاو چران بودند. در این داستان افسانه‌ای جایی برای کسی چون کوپیدو خدای عشق یونانی وجود ندارد. در عوض در این اسطوره ژی‌نو، یک پری خدمتکار بافنده و نیولنگ، یک گاودار نقش اصلی را برعهده دارند. آنها، زوجی از جان گذشته با دو فرزند هستند که توسط الهه آسمان‌ها که نمی‌تواند درک کند چرا یک پری با یک موجود فانی ازدواج کرده از هم جدا شده‌اند. ژی‌نو که خود الهه است دل‌شکسته به آسمان‌ها برمی‌گردد و بین او و دوستدارش برای همیشه با یک رودخانه فاصله می‌افتد. بعدها این رود به نام کهکشان راه شیری شناخته می‌شود. ژی‌نو آنقدر اشک می‌ریزد که الهه اجازه می‌دهد تا عشاق یک بار در سال به وصال برسند که روز هفتم از ماه هفتم از تقویم سنتی قمری چینی است. محل ملاقات ایشان پلی است که توسط زاغ‌ها ایجاد شده است. از این رو این جشنواره گاهی به نام جشنواره "دو هفتمین"،"روز ولنتاین چینی "یا. "شب هفتم‌ها "Chester Beatty Library, online . یا "جشنواره زاغی "نیز نامیده می‌شود.
این داستان از زمان سلسله هان تاکنون جشن گرفته می‌شود.. قدیمی‌ترین و شناخته شده‌ترین اشاره به این جشنوارهٔ معروف، به اسطوره‌ای با قدمت بیش از ۲۶۰۰ سال پیش برمی‌گردد که در یک شعر کلاسیک به شیوه شی چینگ آمده است. جشنواره کیکیاو الهام‌بخش جشنواره‌های تاناباتا در ژاپن، چیلسوک در کره و تی اچ‌تیتک در ویتنام بوده است.
از سال ۲۰۰۹ تاکنون موتور جستجوی گوگل همه ساله به مناسبت این روز گوگل دودل صفحه اصلی خود را در تایوان تغییر می‌دهد.
ماه کاغذی یک مجموعه تلویزیونی به سبک کمدی موقعیت است که از شبکه تلویزیونی ای‌بی‌سی در پاییز سال ۱۹۷۴ میلادی پخش می‌شد. در این مجموعه کریستوفر کانلی در نقش "موسس پری" و جودی فاستر در نقش "ادی" ایفای نقش می‌کردند. این مجموعه بر اساس "ماه کاغذی" (فیلم) ساخته پیتر بوگدانوویچ در سال ۱۹۷۳ با بازی رایان اونیل و تاتوم اونیلالکس McNeil "کل تلویزیون", New York, 1997, pp. 640-641 بود که براساس رمانی با نام ادی پری به نویسندگی جو دیوید براون در سال ۱۹۷۱ می‌باشد.
تأمین آب () به ارائه آب جهت رفع نیاز مصارف شرب، کشاورزی یا صنعتی، توسط نهادهای عمومی و دولتی مانند شهرداری‌ها، شرکت‌های تجاری، سازمان‌های دولتی یا افراد اطلاق می‌شود. تأمین آب معمولاً از طریق یک سیستم متشکل از پمپ و لوله که شبکه تأمین آب نام دارد، انجام می‌گیرد.
هر یک از مصارف شرب، کشاورزی و صنعتی به مقدار و کیفیت مشخصی از آب نیازمند است.دانشنامه بریتانیکا https://www.britannica.com/science/water-supply در این میان آب مورد نیاز جهت شرب باید دارای استانداردهایی عاری از آلودگی‌های مختلف تلقی شود. در سال ۲۰۱۵ میلادی ۷۱ درصد جمعیت جهان (۵٫۲ میلیارد نفر) به نوعی به شبکه انتقال آب سالم دسترسی داشته‌اند. با این وجود همچنان آب شرب حدود ۲ میلیارد نفر از ساکنان زمین دارای آلودگی‌های مدفوعی است.سازمان بهداشت جهانی https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/drinking-water استفاده از آب‌های آلوده زمینه را جهت انتشار بیماری‌های مختلف فراهم خواهد ساخت. از این رو تأمین آب به خصوص جهت تأمین آب شرب نیازمند مراحل جمع‌آوری، تصفیه و انتقال مناسب آب می‌باشد.
آب مورد استفاده انسان از منابع مختلفی پس از تصفیه آن تأمین می‌شود. این منابع شامل آب‌های زیرزمینی (آبخوان)، منابع سطحی (رودخانه، سد و دریاچه) یا دریاها پس از نمک‌زدایی می‌باشند.
در سال ۲۰۱۰، حدود ۵۶٪ از جمعیت جهان (۵٫۹ میلیارد نفر) به آب لوله‌کشی خانگی یا یک منبع آب بهبود یافته غیر از خانگی، از جمله تانکر یا انبار آب شهری (به شکل یک لوله ایستاده در داخل خیابان)، کیوسک‌های آب، چشمه و چاه‌های محافظت شده دسترسی داشتند. با این وجود، حدود ۱۳٪ (حدود ۹۰۰ میلیون نفر) به منبع آب بهبودیافته دسترسی نداشتند و مجبور شدند از چاه‌ها یا چشمه‌ها، کانال‌ها، دریاچه‌ها یا رودخانه‌های محافظت نشده برای آب مورد نیاز خود استفاده کنند.WHO/UNICEF joint monitoring report 2010. (2010). Retrieved from http://www.who.int/water_sanitation_health/monitoring/fast_facts/en/
تأمین آب تمیز - به ویژه، آبی که به دلیل نبودن پساب‌زدایی مناسب با مواد مدفوع آلوده شده نباشد - به ویژه در کشورهای کم درآمد و متوسط. یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده بهداشت عمومی در رابطه با وقوع بیماری‌های اسهالی و مرگ در کودکان زیر پنج سال است. تخریب تأمین آب یا زیرساخت‌های بهداشتی پس از فاجعه‌های بزرگ (مانند زمین لرزه، سیل، جنگ و …) خیلی زود می‌تواند تهدید اپیدمی بیماری‌های منتقله از آب را در طی داشته باشد، که برخی از آنها کشنده هستند.
پیش از آنکه آب به دست آمده از سد، رودخانه یا چاه با تلمبه به داخل خانه‌ها فرستاده شود، باید مورد تصفیه قرار گیرد. این کار در تصفیه خانه آب انجام می‌شود. با توجه به میزان آلودگی منابع مختلف آب، تصفیه آن می‌تواند مراحل مختلفی را شامل شود. روش‌های غربال‌گری به وسیله توری، حوضچه‌های انعقاد و لخته‌سازی، فیلتراسیون شنی و کربنی، تنظیم pH، افزودن مواد ضد خورندگی آب، کلرزنی جهت حذف باکتری‌ها و ویروس‌ها و گاهی افزودن فلوراید برخی از مراحل معمول تصفیه آب شهری است.فرآیندهای شیمیایی مورد نیاز برای تصفیه آب شهری https://www.behtawater.com/blog/the-chemistry-behind-your-homes-water-supply
کلرزنی دائمی آب در سال ۱۹۰۵ آغاز شد، زمانی که فیلتر شنی آهسته و منبع آب آلوده منجر به شیوع بیماری تب حصبه در لینکلن انگلیس شد.
آب خروجی از تصفیه خانه توسط تلمبه به منبع‌های ذخیره انتقال داده می‌شود. این منابع آب ممکن است روی یک تپه یا بالای برجی مرتفع قرار گرفته باشد. ارتفاع منبع آب، فشاری دائمی به وجود می‌آورد که انتقال آن را در طی لوله‌کشی شهری تا شیر آب خروجی منازل مقدور می‌سازد.
آب ذخیره شده در منبع آب توسط لوله‌کشی که در اکثر مواقع به صورت زیر زمینی صورت می‌پذیرد، به نقاط مصرف در منازل و صنایع انتقال داده می‌شود. اندازه‌گیری میزان مصرف آب در هر واحد مسکونی یا تجاری به کمک کنتور آب صورت می‌گیرد. جهت نگهداری شبکه تأمین آب، با توجه به میزان مصرف هر واحد هزینه آب مصرفی از مصرف‌کننده اخذ خواهد شد.
گولهی (به دیوهی: ގުޅި)، یکی از جزایر مسکونی در مالدیو است.
گولهی ۸۴۳ نفر جمعیت دارد.
بانگندور ()، شهر کوچکی در ناحیه کوئینبیان نیو ساوت ولز در استرالیا است.
این شهر در ارتفاع ۷۰۰ متری از سطح دریا واقع‌شده و بنابر سرشماری ۲۰۰۶ میلادی، ۲٬۱۸۳ نفر جمعیت داشته‌است.
شرکت معادن عربستان سعودی شرکت استخراج معادن عربستانی است، که در زمینه استخراج و تولید طلا، آلومینیم، نقره، فسفات و سایر فلزات پایه فعالیت می‌نماید.
شرکت معادن عربستان سعودی در سال ۱۹۹۷ توسط دولت عربستان سعودی راه‌اندازی شد و در حال حاضر بزرگترین شرکت استخراج معادن عربستان سعودی می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر ریاض، عربستان سعودی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تداول معامله می‌شود. دولت عربستان سعودی با در اختیار داشتن ۵۰٪ از سهام شرکت معادن، بزرگترین سهام‌دار آن به‌شمار می‌آید.
تاچیبانا مونه‌شیگه
(۱۸ دسامبر، ۱۵۶۷ – ۱۵ نوامبر، ۱۶۴۳) یک سامورایی و دایمیو در دوره آزوچی–مومویاما و اوایل دوره ادو بود.
بانک ووری () شرکت خدمات مالی و بانکداری کره‌ای است، که به‌عنوان دومین بانک بزرگ در کره جنوبی شناخته می‌شود. اکثریت سهام این بانک در اختیار گروه مالی ووری است.
ریشه‌های تأسیس بانک ووری به سال ۱۸۹۹ و راه‌اندازی بانک دائان چیون-ایل بازمی‌گردد. شعبه مرکزی این بانک در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک و بورس کره دادوستد می‌شود.
لوسین فاوره (؛ زادهٔ ) بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سروت ۱۸۹۰، تولوز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس ۲۴ بازی انجام داده و در فصل ۱۹۸۲–۸۳ بازیکن سال کشور سوئیس انتخاب شده‌است.
او فوتبال را در سال ۱۹۷۶ و در تیم فوتبال اف سی اشالنس در فوتبال سوییس آغاز کرد و مدت سه فصل دراین تیم توپ زد و سپس یک فصل در تیم لوزانو اسپورت سوییس به کار خود ادامه داد که سرانجام در فصل۹۰/۹۱ در تیم باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰به کار خود پایان داد. او در بین سال‌های ۷۶ تا ۹۱ در ۶ تیم عضویت داشت و برای آن‌ها به میدان می‌رفت که تنها در فصل ۸۴/۸۵ در تیم باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ توانست به عنوان بازیکن قهرمان لیگ سوییس شود.
فاوره در ۲۲ می ۲۰۱۸ با قراردادی دو ساله تا پایان ژوئن ۲۰۲۰ به عنوان سرمربی بروسیا دورتموند انتخاب شد. در اولین فصل حضورش در این تیم به اولین سرمربی دورتموند تبدیل شد که در ۱۵ بازی اول خود در بوندس‌لیگا شکست‌‌ناپذیر بوده است. این بازی‌ها شامل پیروزی ۴-۱ مقابل لایپزیگ، پیروزی ۷-۰ مقابل نورنبرگ و همچنین پیروزی ۴-۰ برابر اتلتیکو مادرید می‌شود. فاور با بروسیا دورتموند توانست در ۳ آگوست ۲۰۱۹ پیروز سوپر جام فوتبال آلمان ۲۰۱۹ شود. در ژوئن ۲۰۱۹، قرارداد فاوره با این تیم به مدت یک فصل دیگر تا پایان ژوئن ۲۰۲۱ تمدید شد. وی در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰، پس از کسب نتایج ضعیف و در نهایت شکست خانگی ۵-۱ برابر تیم اشتوتگارت برکنار شد.
جزایر سیمیلان (به به مالایی: "Pulau Sembilan") گروهی از جزایر در کناره دریای آندامان و بخشی از استان پهانگ نگا در جنوب تایلند است. جزایر سیمیلان در سال ۱۹۸۲ به عنوان پارک ملی ثبت شد و پس از یک سال توسط اداره جنگلداری ارزیابی گردید.
این جزایر در واقع است.
این پارک یک مجمع الجزایر است متشکل از ۱۱ جزیره با مساحتی حدود ۱۴۰ کیلومترمربع و با زمینی به مساحت حدود ۲۶ کیلومترمربع.
در ۱ سپتامبر ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۳۴مین سالروز تأسیس این پارک گوگل دودل صفحه اصلی خود را در تایلند تغییر داد.
فؤاد مهندس (به ؛ ۶ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۶) یک هنرپیشه تئاتر و سینمای اهل مصر بود که به مدت پنج دهه از دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ در ده‌ها نمایش تئاتر، سینما و تلویزیون و بیشتر در نقش‌های کمدی بازی کرد.
در ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۹۲مین سالروز تولد فؤاد مهندس و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در کشورهای عربی و شمال آفریقا تغییر داد.
خاندان آکیزوکی یکی از خاندان های ژاپنی بود که بر ولایت چیکوزن در جنوب ژاپن فرمان می‌راند.
خودارضایی تحریک اندام جنسی توسط خود شخص، همواره از منظر قانونی، دینی، اجتماعی، کنش‌گری سیاسی و مطالعات هوشی در زمینه سکس‌شناسی بحث‌برانگیز و مورد بررسی بوده‌است. همچنین، در طول تاریخ، دیدگاه‌های بشر پیرامون خودارضایی و تابوهای مرتبط با آن، از جامعه‌ای به جامعه دیگر متفاوت و متغیر بوده‌است.
خودارضایی محدود به انسان نبوده و در گونه‌های جانوری متعددی دیده شده‌است که بعضاً در فصل جفت‌گیری برای تقویت یا نمایش توان جنسی انجام می‌شود.
سنگ‌نگاره‌هایی با نمای خودارضایی از دوران پیش از تاریخ در سرتاسر جهان، موجود است. چنین به نظر می‌آید که انسان‌های نخستین، نعمت‌های طبیعی را با آمیزش جنسی در هم می‌آمیخته‌اند. یک تندیس سفالین مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد، در جزیره مالت یافت شده که زنی را در حال خودارضایی نمایش می‌دهد."The Ħaġar Qim woman is... masturbating, with one hand languidly supporting her head. نگاره‌های مربوط به خودارضایی مردان بسیار بیش‌تر از زنان است.
سومریان با مقوله سکس، آسان برخورد می‌کردند و خودارضایی را، چه به تنهایی و چه با شریک جنسی، به مثابه ابزاری برای افزایش نیرو می‌دانستند.Dening, Sarah. "The Mythology of Sex". Macmillian 1996, Dening, Sarah, "The Mythology of Sex" Chapter 3
در مصر باستان، خودارضایی مردان اهمیت بیش‌تری داشته‌است. چنانچه این عمل توسط خدایان صورت می‌گرفت، آن را به مثابه خلقت یا یک عمل جادویی در نظر می‌گرفتند. باور مصریان بر این بود که خدای آتوم، جهان را با خودارضایی و انزال خلق کرده‌است و جزر و مد نیل را نیز بارها به خودارضایی او نسبت می‌دادند. فراعنه نیز، از همین رو طی مناسکی در رود نیل اقدام به خودارضایی می‌کردند.Johnathan Margolis, "O: The intimate history of the orgasm", 2003. p134
در یونان باستان خودارضایی را یک عمل کاملاً طبیعی و معمولی برای جایگزینی لذت سکس در نظر می‌گرفتند. آنان این کار را چون سوپاپ اطمینانی در مقابل نابه‌سامانی‌های جنسی می‌دانستند. آنان همچنین، خودارضایی زنان را، هم در نوشته‌ها و هم در نگاره‌هایشان به نمایش می‌کشیدند. یونانیان واژه "آنافلان" به معنی «آتش‌افزون» را برای این عمل به کار می‌بردند.
گفته می‌شود دیوژن کلبی در ملأ عام اقدام به خودارضایی نموده‌است.Examined Lives from Socrates to Nietzsche by James Miller pg:80 وی با گستاخی در رابطه با این عملش می‌گفته: «ای کاش می‌شد همچون خودارضایی، با مالیدن شکمم بتوانم گرسنگیم را هم برطرف کنم.»
دیوژن با طعنه، خدای هرمس را مسوول خلقتش می‌دانست. وی، متعامداً بر پسرش پان که دل در گرو اخو داشت اما نمی‌توانست او را فریفته خود کند، افسوس می‌خورد. وی به پسرش خودارضایی را آموخت تا بتواند با رنجی که می‌برد، کنار بیاید. پان نیز این عادت را به چوپان‌های جوان آموخت.Dio Crysostom, "Discourses," iv.20
خودارضایی در منابع جنسی روم باستان کم ذکر شده‌است.Amy Richlin, "Sexuality in the Roman Empire," in "A Companion to the Roman Empire" (Blackwell, 2006), p. 351. مارشال این عمل را یک عمل پست و مختص بردگان می‌دانست.Though he admits to resorting to it: Martial, 2.43.14. See Craig A. Williams, "Roman Homosexuality: Ideologies of Masculinity in Classical Antiquity" (Oxford University Press, 1999), p. 270; J.P. Sullivan, "Martial, the Unexpected Classic: A Literary and Historical Study" (Cambridge University Press, 1991), p. 190. با این حال، خودارضایی در طنزهای لاتین (به‌طور مثال در یکی از آثار به جا مانده از گایوس لوسیلیوس) مورد توجه بوده‌است."At laeva lacrimas muttoni absterget amica" ("A girlfriend wipes away Mutto's tears — his left hand, that is"): Lucilius 307 and 959. Kirk Freundenburg has dubbed the "muttō" of Lucilius "clearly the least finicky of all personified penises in Roman satire": "Satires of Rome: Threatening Poses from Lucilius to Juvenal" (Cambridge University Press, 2001), p. 205. رومیان دست چپ را برای خودارضایی مناسب‌تر می‌دانستند.Antonio Varone, "Erotica pompeiana: Love Inscriptions on the Walls of Pompeii" ("L'Erma" di Bretschneider, 2002), p. 95; "CIL" 4.2066, as cited by John G. Younger, "Sex in the Ancient World from A to Z" (Routledge, 2005), p. 108.
اقوام کنگو بیسین آفریقایی، آکا، انگاندو، لسی، بربس و ایتوری همگی، حتی واژه خودارضایی را در فرهنگ واژگان زبانشان ندارند و از شنیدن مفهوم آن، تعجب می‌کنند.http://jambo.africa.kyoto-u.ac.jp/kiroku/asm_normal/abstracts/pdf/31-3/107-125.pdf
نخستین بهره‌گیری از واژه «جلق» (انگلیسی: onanism) در کتابچه‌ای که در لندن و به سال ۱۷۱۶ که به خداشناس آلمانی، دکتر بالتازار بکر نسبت داده می‌شود، ثبت شده‌است. نام این کتابچه «خودارضایی یا گناه خودآلودگی و همه نتایج ترسناک آن در هر دوجنس: نصیحت‌نامه‌ای روحی و جسمی برای آنان که با این عمل زشت به خود آسیب زده‌اند» بوده‌است.
در این کتابچه همچنین، نامه‌هایی از مردان جوانی که ظاهراً به شهادت خود، بر اثر خودارضایی دچار این معضلات شده بودند، آورده شده‌است. در نهایت این کتابچه راه حل را «تنتورهای تقویتی» به قیمت ۱۰ شیلینگ و «پودر تقویتی» به قیمت ۱۲ شیلینگ برای هر کیسه موجود در یکی از مغازه‌های محلی، معرفی می‌کند.
کتابچه «جلق» در زمان خود بسیار پرفروش بود، به طوری که بیش از ۶۰ بار تجدید چاپ شد و به چندین زبان برگردانده شد.
از سال ۱۷۴۳ تا ۴۵، فیزیک‌دان انگلیسی رابرت جیمز، یک "فرهنگ واژگان پزشکی" را منتشر کرد که در آن خودارضایی را به «عامل رقت‌بارترین و لاعلاج‌ترین بیماری‌ها» تعریف نمود. وی نوشت: «احتمالاً هیچ گناهی به جز خودارضایی نیست که این همه، آثار سوء مخفی داشته باشد».Stengers, Jean; van Neck, Anne. "Masturbation: the history of a great terror". New York: Palgrave, 2001. pp. 56–57. .
یکی از پزشکان بی‌شماری که از مفهوم خودارضایی هراس داشتند، ساموئل آگوست تیسوت سوئیسی بود. وی، در ۱۷۶۰ کتاب جلقیدن که در آن به‌طور مبسوط به راه‌کارهای درمان بیماری‌های ناشی از جلق زدن می‌پردازد را انتشار داد. وی، با استناد به مطالعات انجام شده روی خودارضایی مردان جوان، چنین می‌پنداشت که منی گونه‌ای «روغن حیاتی» و «تحریک‌کننده» دربردارد که چنانچه به مقادیر زیاد از بدن دفع شود، سبب «یک کاهش عظیم در قدرت بدنی، حافظه و تعقل می‌شود و همچنین دید را تار می‌کند، اعصاب را مختل می‌کند، همه گونه‌های نقرس و روماتیسم را ایجاد می‌کند، قدرت تولید نسل را کاهش می‌دهد، خون در ادرار ایجاد می‌کند، کم‌اشتهایی می‌آورد و سردرد و خیلی بیماری‌های دیگر با خود به همراه می‌آورد.»
در قانونی به قرن هفدهم میلادی، پیوریتن‌های کلونی نیوهیون، کنتیکت، کفرگویی و همجنس‌گرایی و خودارضایی را مستوجب اعدام دانستند. The context is a discussion of the social habits of the early North American colonists.
با وجود آنکه نظریه‌های تیسوت هم‌اکنون و در خوش‌بینانه‌ترین حالت، فرضیه در نظر گرفته می‌شوند، درمان‌های وی زمانی که فیزیولوژی و پزشکی مبتنی بر تجربه هنوز به وجود نیامده بودند، به عنوان متون علمی تدریس می‌شدند. حتی برخی از چهره‌های روشن‌فکر آن دوران نظیر ایمانوئل کانت و ولتر، راهکارهای تیسوت و نظریه‌هایش پیرامون خودارضایی را تأیید می‌کردند که این، خود ۲ قرن دیگر بر بیماری‌انگاری این عمل افزود.
در سال ۱۸۱۲، بنجامین راش بخش ۱۸ کتابش را به نام «جنبه بیمارگونه اشتهای جنسی» و با موضوع بیماری‌های روانی و ذهنی قرار داد.Benjamin Rush (1812) Medical Inquires and Observations upon the Diseases of the Mind , page 347, link from کالج دیکنسون وی در این بخش، پرخوری، پرنوشی و تن‌آسانی را از عوامل جلق زدن می‌دانست. در صفحه ۳۳ کتاب می‌خوانیم: «شیاطین اخلاقی و جسمی وجود دارند که این گناه ناشی از تنهایی بر بدن و جسم تحمیلمی‌کند.» در صفحه ۴۸ کتاب وی ادعا می‌کند سه تن بر اثر جلق زدن، به مانیا مبتلا شدند. وی، در مشاهداتش در رابطه با آنچه «دیوانگی مادرزاد» می‌خواند (صفحه ۲۹۲)، می‌گوید: «نوعی اشتهای خطرناک و شدید در آن‌ها وجود دارد که به محض رسیدن به بلوغ، آن را با جلق زدن ارضا می‌کنند.»
در سال ۱۸۳۸، جین اسکیرول در کتابش به نام "بدکارکردی‌های روحی" بیان کرد که خودارضایی «در همه کشورها به عنوان علت جنون شناخته می‌شود.»E.H. Hare (1962) Masturbatory Insanity: The History of an Idea, Journal of Mental Science 108:4 (issue #452)William Dufty (1975) Sugar Blues, pages 65,6
در کتاب "جاذبه جدی گناه در خفا و سوء استفاده از روابط ازدواجی" به سال ۱۸۷۰، که جیمز اسپرینگر وایت، شوهر الن جی. وایت آن را ویراستاری کرده می‌خوانیم:
چنانچه عمل [لذت‌بری از خود] از ۱۵ سالگی به بعد ادامه یابد، طبیعت به جنگ چنین سوء استفاده‌ای برمی‌خیزد و رنج کشیدن آن ادامه می‌یابد و فرد را مجبور به پرداخت جزایی سنگین می‌نماید؛ به ویژه از سنین ۳۰ تا ۴۵ فرد این جزا را با دردهای بی‌شماری که در جاهای مختلف بدنش حس می‌کند و با بیماری‌های گوناگون که بر اندام‌های مختلف نظیر کبد، ریه، اعصاب، ستون مهره‌ها ایجاد می‌شود همچون روماتیسم و تومورهای مختلف، هزینه این رنج دادن به طبیعت را پرداخت می‌کند. برخی از سامانه‌های دقیق طبیعی بدن از بین می‌روند و باقی اعضا بایستی وظیفه آن‌ها را به انجام برسانند و این خود برهم‌زننده نظم طبیعت است. گاهی حتی به‌طور ناگهانی این سازه طبیعی از هم پاشیده و مرگ حادث می‌شود.
زنان از مردان، کم‌تر دارای نیروی حیاتی هستند و از هوای نشاط‌انگیز و فرح‌بخش بیرون از خانه، محروم هستند. نتیجه سوء استفاده از خود در زنان را می‌توان به شکل بیماری‌های گوناگون نظیر زکام، خیز، سردرد، ضعف حافظه و بینایی، کمردرد، درد ستون مهره‌ها و زوال عقل مشاهده کرد.
دکتر جان هاروی کلاگ یک مخالف سرسخت خودارضایی بود. وی، از منابع پزشکی مختلف، چون کتاب دکتر آدام کلارک این نتیجه را می‌گرفت که "نه جنگ، نه طاعون، نه آبله کوچک و نه هیچ بیماری دیگری نتوانستند فجایع انسانی که این گناه شرم‌آور خودارضایی برای بشر به وجود آورده را ایجاد کنند." وی، در نوشته‌هایش حتی به مرگ‌های ناشی از خودارضایی هم اشاره و افراد را هشدار می‌داد. وی، معتقد بود که این "گناه ناشی از تنهایی" سبب ایجاد سرطان رحم، اختلالات مجاری ادرار، شب‌ادراری، ناباروری، اپیلپسی، جنون و معلولیت جسمی و روحی می‌شود.
وی در کتابش به نام "حقایق آشکار برای پیر و جوان"، هشدارهایی در رابطه با شر بودن سکس داده‌است. ۹۷ صفحه از این کتاب ۶۴۴ صفحه‌ای به "گناه محرمانه (گناه ناشی از تنهایی یا تجاوز به خود)"، نشانه‌ها و تبعات آن اشاره دارد. همچنین ۳۹ نشانه از کسی که جلق می‌زند، ارائه شده‌است.
وی برای از میان بردن این "گناه ناشی از تنهایی" در کودکان پیشنهاد می‌کند دستان آن‌ها را ببندند، آلت‌های تناسلیشان را با ابزارهای ویژه بپوشانند، به نوک آلتشان شوک برقی بدهند و بدون بیهوشی ختنه‌شان کنند؛ که این‌ها همه، سبب از میان رفتن این عادت زشت می‌شود. برای پیشگیری نیز، وی به والدین توصیه می‌کند به کودکان آموزش دهند که با آلت تناسلیشان ورنروند و هرچه بیش‌تر رشد می‌کنند، بیش‌تر از "نتایج شیطانی" این عمل برایشان بگویند. وی همچنین، والدین را در رابطه با "ندیمه‌های شیطانی"، "خدمت‌کاران و پرستاران جادوگر یا بی‌خیال" که برای کودکان جلق می‌زنند تا ساکتشان کنند، بر حذر می‌دارد.
در دهه ۱۹۹۰، عبدالعزیز بن باز، مفتی اعظم عربستان سعودی، استدلال می‌کرد که خودارضایی، برهم‌زننده جهاز هاضمه، متورم‌کننده اندام تناسلی، خطرناک برای ستون فقرات، «مرتعش کننده دست و پا»، تضعیف‌کننده «غدد مغزی»، کاهش دهنده هوش و در نهایت، «منجر به اختلال روانی و دیوانگی» می‌شود.
ایمانوئل کانت خودارضایی کردن را گونه‌ای نقض قوانین اخلاقی می‌پنداشت. وی در کتابش "متافیزیک اخلاقیات" چاپ ۱۷۹۷ چنین استدلال کرد که 'چنین بهره‌وری غیرطبیعی از غرایز جنسی هر کسی را به محض فکر کردن به آن متوجه می‌کند که این عمل نقض‌کننده حق وظیفه هر شخص نسبت به خودش است'. وی معتقد بود حتی اگر نام مناسبی هم برای این عمل پیدا کنیم، باز هم از بی‌اخلاقی آن کاسته نمی‌شود. (خلاف مورد خودکشی که در آن هیچ وظیفه‌ای برای فرد مترتب نیست). با این حال وی تأیید می‌کند که 'یافتن منطق غیرعقلانی بودن این عمل غیرعادی امری آسان نیست' اما در نهایت 'بی‌اخلاقی این عمل بدین سبب است که انسان شخصیت خود را از دست می‌دهد… وقتی خود را به عنوان وسیله‌ای برای ارضای یک سائق حیوانی به کار می‌گیرد'.
فیلسوف قرن هجدهم ژان-ژاک روسو خودارضایی را برابر 'تجاوز روحی' در نظر می‌گرفت و آن را هم در امیل و هم اعترافات ژان-ژاک روسو مورد بحث قرار داده‌است. وی معتقد بود که این، تأثیرات مخرب جامعه روی فرد است که سبب خودارضایی کردن وی می‌شود و اینکه انسان‌هایی که یک زندگی ساده در طبیعت را دنبال می‌کنند، هرگز دست به چنین عملی نمی‌زنند.
این مباحث به دوره ویکتوریا، زمانی که خودارضایی در رسانه‌ها به سبب محافظه‌کاری و همچنین تضاد آن با رفتار جنسی رایج در آن زمان سانسور می‌شد نیز ادامه پیدا کرد.Stengers and van Neck. "Masturbation".
در سال ۱۸۹۷، مارک توین متن سخنرانی زیر نام "افکاری پیرامون علم خودارضایی"را منتشر ساخت که با این واژه‌گان پایان می‌یابد:
توصیه‌هایی وجود داشته مبنی بر اینکه شلوار پسران طوری دوخته شود که نتوانند از جیب آن به اندام تناسلی خود دست بزنند یا برای کودکان مدرسه‌ای نیمکت‌ها به گونه‌ای باشند که نتوانند پاهایشان را به هم بمالند یا اینکه دختران از راندن دوچرخه یا اسب منع شوند؛ چرا که لذتی که ممکن است برای آن‌ها در این کارها وجود داشته باشد، شبیه خودارضایی است. پسران و مردان جوانی که زیاد خودارضایی می‌کردند را «ضعیف‌مغز» [معادل کَمَری در زبان فارسی] می‌خواندند.Surgical Appliance برای این‌گونه افراد حتی داروها و رژیم‌های خوراکی ویژه‌ای تجویز می‌شد. این دیدگاه‌ها توسط جان هاروی کلاگ (مبدع برگه ذرت) و سیلوستر گراهام (مبدع گراهام کرکر) ترویج می‌شد. در منابع پزشکی آن زمان، حتی توصیه می‌شد که برای درمان خودارضایی بایستی از شوک برقی، آلت‌دوزی، بهره‌گیری از کمربند پاکدامنی و تنگ‌پوش، سوزاندن یا در تلاش نهایی، اخته‌کردن بهره گرفته شود. ختنه نوزادان به سبب اثراتی که در پیش‌گیری از خودارضایی داشت، به‌طور وسیعی در آمریکا و انگلیس توسعه یافت. (برای اطلاعات بیش‌تر بنگرید به ختنه مردان در تاریخ). در دهه‌های بعدی فن‌های روانشناسی جای این روش‌ها را گرفتند که از جمله آن‌ها می‌توان به هشدار به مردم مبنی بر اینکه خودارضایی سبب کوری یا موی درآوردن کف دست و رشد دیررس می‌شود. برخی از این باورها حتی به شکل افسانه‌گونه‌ای در زمان حاضر نیز رایج هستند. اورندیک و شرودر با اشاره به این باورها معتقدند: «این‌ها نشانگر تنها برخی از صفحات تاریک میان دین و پزشکی هستند.»
در سال ۱۹۰۵، زیگموند فروید در "سه مقاله پیرامون جنسیت" خودارضایی را با اعتیاد مرتبط دانست. وی در رابطه با خودارضایی نوزادان شیرخواره، کودکان چهار ساله و نوجوانان تازه‌بالغ سخن گفته‌است.
در همین حال، در گذشته، راه درمان هیستری زنانه را خودارضایی می‌دانستند و از جمله روش‌های توصیه شده نیز مالیدن آلت زنانه با کرم‌های ویژه یا پلاسبو و بهره‌گیری از لرزاننده‌های نخستین ساخت آن زمان بوده‌است.
در ۱۹۱۰ و در جلسه‌های حلقه وین جنبه‌های اخلاقی و بهداشتی خودارضایی مورد بحث قرار گرفت اما انتشار صورت‌جلسه‌های مربوط به آن با مخالفت مواجه شد.
در آغاز قرن بیستم دیدگاه‌های پزشکی مرتبط با خودارضایی، زمانی که ایچ. هولاک الیس در ۱۸۹۷ در کتابش به نام "مطالعاتی پیرامون روان‌شناسی سکس" بنیادهای فکری تیسوت را زیر سؤال برد و با نام بردن از مشاهیری که اقدام به خودارضایی می‌کردند، این عقیده که خودارضایی سبب امراض می‌شود را به کلی مردود دانست، کم‌کم دگرگون شدند. وی چنین نوشت: «به این نتیجه رسیده‌ایم که در رابطه با خودارضایی، چنانچه فرد سالم به دنیا آمده باشد و از سلامت جسمی نیز بهره‌مند باشد، اگر میانه‌روی در انجام این عمل را رعایت کند، هیچ مشکلی برایش پیش نخواهد آمد.»
رابرت بی‌دن-پاول، پایه‌گذار «مجمع دیده‌بانان» به سال ۱۹۱۴ در کتابش «دیده‌بانی پسران» هشدارهایی در رابطه با خودارضایی داده‌است. به عقیده وی فرد برای مقابله با وسوسه خودارضایی می‌بایست آن قدر تمرینات بدنی انجام دهد تا خسته شده و دیگر تاب و توان خودارضایی کردن را نداشته باشد. با این حال در سال ۱۹۳۰، دکتر اف. دبلیو. دبلیو. گریفین ویراستار کتاب "دیده‌بان" در کتابی برای راور اسکاوت نوشت که وسوسه خودارضایی «یکی از مراحل طبیعی رشد است» و با ارجاع به کتاب الیس، نتیجه گرفت که «تلاش برای دست‌یابی به ریاضت کامل جنسی یک اشتباه بزرگ است.»
درباره گونه‌های خودارضایی، مقاله‌ای است به سال ۱۹۲۲ نوشته روان‌پزشک و روان‌کاو اتریشی، ویلهلم رایش.
رایش در این مقاله هفت و نیم صفحه‌ای، باورهای شایع در رابطه با نقش خیال‌پردازی‌های ناهشیارانه و در نتیجه احساس گناه حول محور عمل خودارضایی را می‌پذیرد.
آلفرد کینزی سکس‌شناس، در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۵۰، در آثارش، به ویژه کتاب گزارش‌های کینزی، با استناد به نتایج حاصل از نظرسنجی‌های مؤسسه نظرسنجی گالوپ مبنی بر میزان رواج انجام عمل خودارضایی در ایالات متحده آمریکا، مصرانه اعلام می‌دارد که خودارضایی یک عمل کاملاً طبیعی و ناشی از یک غریزه طبیعی است. برخی منتقدان وی معتقدند که تحقیقات او متعصبانه بوده و بهره‌گیری از روش نظرسنجی مؤسسه گالوپ در تعریف «عمل طبیعی» زیاده‌روی است.
در آمریکا از آن‌جایی که راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (از جلد دوم چاپ ۱۹۶۸ به این سو) عمل خودارضایی را یک اختلال یا بیماری روانی نمی‌داند، پزشکان و روان‌پزشکان این عمل را به عنوان بیماری یا اختلال در نظر نمی‌گیرند. انجمن پزشکی آمریکا نیز این عمل را از ۱۹۷۲ به این سو یک عمل بهنجار در نظر می‌گیرد.
توماس ساس دگرگونی در توافق علمی apud Ornella Moscucci, "Male masturbation and the offending prepuce," at: http://www.cirp.org/library/history/moscucci/ (It is an excerpt from "Sexualities in Victorian Britain.") apud Masturbation: Current medical opinions Ontario Consultants on Religious Tolerance. New URL: http://sites.google.com/site/completebaby/repression بر سر مسئله خودارضایی را این‌گونه بیان می‌کند: «خودارضایی در واقع نخستین کنش جنسی بشر است. در قرن نوزدهم این عمل یک بیماری تلقی می‌شد و در قرن بیستم یک درمان بیماری.» تریسترام اِنگِلهارت در مقاله ای تاریخی تحت عنوان «بیماری خودارضایی: ارزش ها و مفهوم بیماری» سیر روند این تحول مبنایی را توضیح داده‌است.
در دهه ۱۹۸۰، میشل فوکو تابوی خودارضایی را «تجاوز پدر و مادر به لذت جنسی کودک» می‌دانست و معتقد بود:
دخالت در این امر شخصی مخفیانه، برای پدر و مادر امری خنثی محسوب نمی‌شود. خودارضایی نه تنها با قدرت، اخلاقیات یا مسوولیت سر و کار دارد، بلکه این یک نوع لذت است.
در ۱۹۹۴ هنگامی که جراح کل ایالات متحده آمریکا، دکتر جویسلین الدرز، درخواست کرد تا در برنامه‌های درسی مدارس، آموزش بهداشتی بودن و امن بودن عمل خودارضایی گنجانده شود، وی را مجبور به استعفا کردند؛ با این بهانه که خانم الدرز می‌خواهد خودارضایی کردن را به کودکان بیاموزد.
هفته جلق مستند تلویزیونی بود پیرامون خودارضایی که قرار بود در انگلیس و توسط کانال ۴ روی آنتن برود. اما پخش آن در مارس ۲۰۰۷ منتفی شد.
مرکز گذری کاهش آسیب، که به آن دی‌آی‌سی نیز گفته می‌شود، مرکزی است که به طور موقت و برای کاهش آسیب‌های اجتماعی در گروه‌های در معرض خطر نظیر معتادان، افراد بی‌خانمان، زنان بی‌سرپرست، اقلیت‌های جنسی و نظایر آن ایجاد می‌شود. فعالیت‌های مراکز گذری شامل آموزش، ارائه تجهیزات و وسایل مختلف (نظیر وسایل پیشگیری از بارداری، پوشاک، یا سرنگ تمیز برای معتادان) و نظایر آن است و غالباً این خدمات به صورت رایگان ارائه می‌شود.
مهم‌ترین تفاوت مراکز گذری با پناهگاه افراد بی‌خانمان در آن است که پناهگاه‌ها محلی برای اقامت موقت افراد نیز ارائه می‌کنند و در تمام ساعات شبانه‌روز فعال هستند، اما مراکز گذری محلی برای خوابیدن افراد ارائه نمی‌کنند و ساعت کاری مراکز گذری معمولاً محدود به ساعت‌های روز است.
پناهگاه افراد بی‌خانمان محلی است که به افراد بی‌خانمان سرپناه موقت ارائه می‌دهد. هدف از ایجاد این پناهگاه‌ها آن است که هم افراد بی‌خانمان سرپناهی امن داشته باشند و از خوابیدن در خیابان و عواقبی که از نظر امنیت و سلامت برایشان دارد به دور بمانند، و هم تاثیر اجتماعی افراد بی‌خانمان بر جامعهٔ پیرامون‌شان کنترل بشود.
مینی جویسلین اِلدِرز با نام اصلی مینی لی جونز، متولد ۱۳ اوت ۱۹۳۳، یک پزشک کودک و مدیر بهداشت عمومی اهل آمریکا است. او در گروه‌های کمیسیونی خدمات بهداشت عمومی آمریکا، ردهٔ دریابانی را داشته و نخستین سیاه‌پوست است که توانسته به سمت جراح کل ایالات متحده آمریکا دست یابد. الدرز را به سبب بحث‌های صریحی که در رابطه با عقایدش پیرامون موضوع‌های جنجالی چون آزادسازی مواد مخدر، خودارضایی و پیشگیری از بارداری در مدارس داشته، می‌شناسند. او به سبب عقایدش در سال ۱۹۹۴ از کار برکنار شد. وی اکنون استاد مطالعات پزشکی کودکان در دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس است.
گو-بوگیو به هیئتی پنج نفره گفته می‌شود که به همراه هیئت پنج نفره گوتایرو پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی زمام امور کشور ژاپن را در دست گرفتند. اعضای هیئت مدیر و موکل و گرفتن تصمیمات سیاسی در مورد اداره پایتخت کیوتو و مناطق اطراف آن بودند که به آنها کینای یا استان‌های داخلی گفته می‌شد.
پس از حادثه هاراکیری هیده‌تسوگو، آسانو ناگاماسا مدتی از این این هیئت برکنار شد و به جای وی میابه کیجون و تومیتا ایپاکو به این هیئت اضافه شده و اعضای آن به شش نفر افزایش یافت.
مائدا گنئی (۱۵۳۹ – ۹ ژوئیه، ۱۶۰۲) یک راهب آیین بودایی بود. او توسط تویوتومی هیده‌یوشی به عنوان یکی از اعضای گو-بوگیو انتخاب شد.
آسانو ناگاماسا
(۱۵۴۶ – ۲۹ مه، ۱۶۱۱) یک دایمیو در دوره سنگوکو بود. او توسط تویوتومی هیده‌یوشی به عنوان یکی از اعضای گو-بوگیو انتخاب شد.
ماشیتا ناگاموری
(۱۵۴۵ – ۲۳ ژوئن، ۱۶۱۵) یک دایمیو در دوره سنگوکو بود. او توسط تویوتومی هیده‌یوشی به عنوان یکی از اعضای گو-بوگیو انتخاب شد.
نبرد هالیدزور () یک درگیری نظامی در شهر کاپان کنونی در منطقه سیونیک در جنوب ارمنستان درگرفت. این نبرد یکی از موفق‌ترین نبردهای نظامی ارمنیان بر ضد امپراتوری عثمانی بود.
داویت بک () اپرای است که توسط آرمن تیگرانیان بر اساس رمان داویت بک (۸۲–۱۸۸۰) نوشته رافی خلق شده است. این اپرا برای نخستین بار در سال ۱۹۵۰ (میلادی) در ایروان اجرا شده است.
ورزشگاه اشپورتپارک رونهاف توماس سومر http://www.nordbayern.de/sport/noch-will-niemand-den-ronhof-umtaufen-1.3803089 یک ورزشگاه فوتبال در ناحیهٔ رونهاف، شهر فورت در ایالت بایرن کشور آلمان است. این استادیوم ورزشگاه خانگی تیم گروتر فورث است که در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند.
این ورزشگاه در ۱۱ سپتامبر ۱۹۱۰ و با نام اصلی Sportplatz am Ronhofer Weg gegenüber dem Zentral-Friedhof (به فارسی:زمین ورزشی در راه رونهاف روبروی گورستان مرکزی) بازگشایی شد. این ورزشگاه چندین بار مورد بازسازی جهت توسعه قرار گرفت.(حداکثر گنجایش ۲۸٬۰۰۰) اما بعدها به ۱۵٬۵۰۰ کاهش یافت. این استادیوم به دنبال صعود تیم فورث به بوندس‌لیگا و جهت افزایش ظرفیت مورد بازسازی قرار گرفت. با این وجود همچنان به عنوان کوچکترین ورزشگاه بوندس‌لیگا باقی ماند.
لزلی اس. گرینبرگ () یک روانشناس کانادایی و استاد محقق ممتاز بازنشسته در دانشگاه یورک در تورنتو، اونتاریو، کانادا است. وی یکی از پدید آورندگان اصلی رویکرد هیجان‌مدار در حوزه روان‌درمانی فردی و زوجی است و ریاست کلینیک هیجان‌مدار در تورنتو را به عهده دارد. مطالعات عمده وی بیشتر در حوزه همدلی، فرایند روان‌درمانی، اتحادِ درمانی، و نقش هیجان در کارکرد انسان بوده است. دکتر گرینبرگ جایزه محقق ممتاز از انجمن جهانی تحقیقات روان شناختی، و همین‌طور جایزه کارل راجرز و جایزه برای کمک‌های ممتاز حرفه‌ای به تحقیقات کاربردی را از انجمن روان‌شناسی آمریکا دریافت کرده است. او همچنین جایزه حرفه‌ای انجمن روانپزشکی کانادا را به خاطر کمک‌های ممتاز خود به روان‌شناسی دریافت داشته است.Emotion Focused Therapy, Leslie S. Greenberg, American Psychological Asossiciation, 2015
لزلی اس. گرینبرگ، متولد ۱۹۴۵، عاشق ریاضی و فیزیک بود، ولی هنگامی که وارد مهندسی مکانیک و صنعت شد ناخشنود بود. ناخشنودی حرفه‌ای اولیه او از اعتقاد بالینی وی به این موضوع حکایت دارد که افراد زیادی ارتباط خود را با احساسات خویش، یعنی همان چیزی که باعث می‌شود احساس کنند انسان و زنده هستند، قطع می‌کنند. گرینبرگ شهر ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی را به دلایل سیاسی و آموزشی ترک کرد و در دانشگاه یورک کانادا تحصیل در برنامه دکترای مشاوره را شروع کرد. او در آن جا شاگرد لورا رایس شد که در مرکز مشاوره شیگاگو تحت نظر کارل راجرز آموزش دیده بود.
گرینبرگ که در آغاز به عنوان مشاور فرد مدار آموزش دیده بود بعداً در مؤسسه گشتالت واقع در تورنتو با عنوان درمانگر گشتالتی و در مؤسس پژوهش روانی وافع در شهر پالو آلتو با عنوان خانواده درمانگر آموزش دید. او مدت ۱۰ سال را در دانشگاه بریتیش کلمبیا به عنوان استاد سپری کرد و بعد با عنوان استاد روان‌شناسی به دانشگاه یورک مراجعت کردنظریه‌های روان درمانی، جیمز پروچاسکا و جان نورکراس، ترجمه یحیی سید محمدی، نشر روان، پاییز 1393
هیجان در روان درمانی (۱۹۸۶)
درمان هیجانی محور برای زوج‌ها (۱۹۸۸)
تسهیل تغییر هیجانی (۱۹۹۳)
زوج درمانی هیجان محور: پویایی‌های هیجان، عشق، و قدرت (۲۰۰۸)
درمان هیجان محور: نظریه و کاربرد (۲۰۱۰)
کار با روایت در درمان هیجان محور: تغییر دادن روایت‌ها، التیام دادن زندگی‌ها (۲۰۱۱)
حضور درمان بخش (۲۰۱۰)
بازمانده برگزیده () سریالی آمریکایی در ژانر دلهره‌آور سیاسی و به کارگردانی دیوید گوگنهایم می‌باشد.
از بازیگران این سریال می‌توان به کیفر ساترلند، ناتاشا مک‌الهون و آدان کانتو اشاره کرد.
سریال بازسازی کره جنوبی با عنوان "" توسط استودیو دراگون توسعه یافته و توسط دی‌کی ئی‌انداِم تولید شده‌است و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۹ از تی‌وی‌ان در کره جنوبی و از نتفلیکس در سراسر جهان پخش شد. جی جین هی در این سریال نقش اصلی را بازی می‌کند.
مرا یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "مرا" توسط نویسنده جک میلر و طراح نیک کاردی خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۱ "آکوامن" (سپتامبر ۱۹۶۳) حضور پیدا کرد. مِرا ملکهٔ سابق بُعد آکوآ، ملکهٔ آتلانتیس و همسر دیگر شخصیت ابرقهرمان دی‌سی کامیکس، آکوامن است.
امبر هرد نقش شخصیت "مرا" را در فیلم‌های "لیگ عدالت" (۲۰۱۷) به کارگردانی زک اسنایدر و "آکوامن" به کارگردانی جیمز وان ایفا کرده‌است.
"مرا" زمانی ملکهٔ اعماق دریاها و جهانی در بعد دیگر با نام بُعد آکوآ بود. سال‌ها پیش مجرمی به نام لرون کنترل و تخت پادشاهی‌اش را تصاحب کرد و سپس مرا را از سمت خود عزل نمود. مرا که از سرزمین پادشاهی خود تبعید شده بود، از بُعد آکوآ به قلمرو زمین سفر کرد، و در آنجا پادشاه دریای آتلانتیس، آکوامن را ملاقات می‌کند. آکوامن و یکی از پیروانش به نام آکوالد سوگند یاد کردند که به هر شکل ممکن به مرا کمک کنند. اما لرون که مرا را تا قلمرو زمین تعقیب کرده بود، توانست او و آکوامن را اسیر کند و پس از انتقال به بُعد آکوآ، آن‌ها را زندانی کرد. آکوامن به کمک یکی از ارواح آبی توانست مرا را آزاد کند و در نهایت لرون را شکست داد. اما مرا به جای بازگشت به تاج و تخت پادشاهی‌اش، تصمیم گرفت همراه با آکوامن به آتلانتیس برود. پس از شرکت در ماجراجویی‌های مختلف، در نهایت عاشق یکدیگر شدند. آن دو به زودی ازدواج کردند و مرا همراه با آکوامن در کاخ سلطنتی‌اش واقع در آتلانتیس زندگی کرد. آن‌ها به زودی صاحب پسری شدند که نام آن را آرتور کِری جِی‌آر. (آکوابیبی) نهادند.
پس از گذشت کمتر از دو سال، بلک مانتا، دشمن آکوامن، آکوابیبی را ربود و او را داخل مخزنی شفاف حاوی سم قرار داد. کودک بر اثر سم به کما رفت و مرا ناامیدانه به نجات جان فرزندش شتافت. ولکو مرا را برای پیدا کردن دانشمند «Xebel»، به سرزمین اجدادیش فرستاد که مکان دستگاه درمانی ویژه برای نجات فرزندش را می‌دانست. او زمانی که بُعد آکوآ رسید، مشاهده کرد که پادشاهی‌اش توسط لرون خائن تصاحب شده‌است و تمام اموال او را به درون گودال بزرگی ریخته‌است. مرا شجاعانه به داخل گودال رفته و با هیولاهای عنصری واقع در آن به نبرد پرداخت. او مأموریت خود را با موفقیت به پایان رساند، اما زمانی که به آتلانتیس بازگشت دیگر خیلی دیر شده بود، و پسرش مرده بود.