moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ملک گفت موجب گرد آمدن سپاه و رعیت چه باشد؟ گفت پادشه را کرم باید تا برو گرد آیند و رحمت تا در پناه دولتش ایمن نشینند و ترا این هر دو نیست.
ملک را پند وزیر اندرزگر موافق طبع نیامد روی از این سخن در هم کشید و به زندانش فرستاد. بسی بر نیامد که بنی عمّ سلطان به منازعت خاستند و ملک پدر خواستند، قومی که از دست تطاول او به جان آمده بودند و پریشان شده بر ایشان گرد آمدند و تقویت کردند تا ملک از تصرف این به در رفت و بر آنان مقرر شد.
بوستان سعدی
غزلیات سعدی
مواعظ سعدی
همانند مولوی، عطار از عجمی به عنوان کسی که خود را به تجاهل می زند نیز استفاده کرده است.
با یکی از دبیران سلطان که مرا با او صحبتی اتفاق افتاده بود و دوستی پدید آمده گفتم من بارگاه ملوک و سلاطین عجم دیده‌ام چون سلطان محمود غزنوی و پسرش مسعود.سفرنامه، بخش ۴۸ - صفت خوان سلطان و قیاس با بارگاه سلاطین عجم سلطان محمود و غزنوی و پسرش مسعود
محمد بن وصیف حاضر بود و دبیر رسایل او بود و ادب نیکو دانست و بدان روزگار نامه پارسی نبود، پس یعقوب گفت چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت؟ محمد وصیف پس شعر پارسی گفتن گرفت و اول شعر پارسی اندر عجم او گفت و پیش ازو کسی نگفته بود که تا پارسیان بودند سخن پیش ایشان برود باز گفتندی بر طریق خسروانی، و چون عجم (پارس ساسانیان) برکنده شدند و عرب آمدند شعر میان ایشان بتازی بود و همگان را علم و معرفت شعرتازی بود و اندر عجم کسی برنیامد که او را بزرگی آن بود پیش از یعقوب که اندرو شعر گفتندی مگر حمزة بن عبد اللّه الشاری و او عالم بود و تازی دانست، شعراء او تازی گفتند و سپاه او بیشتر عرب بودند و تازیان بودند، چون یعقوب زنبیل و عمّار خارجی را بکشت و هری (هرات) بگرفت و کرمان و فارس او را دادند محمد بن وصیف این شعر بگفت.
تصور کن ترانهٔ مشهور آرمان‌شهری تصنیف‌شده و اجراشده توسط جان لنون است که در آلبومی به همین نام در سال ۱۹۷۱ منتشر شده‌است. در حالی که در طی این سال‌ها نسخه‌های متفاوتی از این ترانه توسط اشخاص مختلف اجرا شده‌اند، نسخهٔ اصلی با آوازی موقرانه و صدای پیانویی مسحورکننده، کیفیت موسیقایی خود را حفظ کرده‌است و در برنامه‌های رادیو و غیره هنوز هم پخش می‌شود. در فهرست مجلهٔ رولینگ استون از بهترین ترانه‌های راک تمام دوران‌ها که بر طبق نظرخواهی از اهل فن منتشر کرده‌است، این ترانه رتبهٔ سوم را کسب کرده‌است.
لنون این ترانه را ترانه‌ای «ضد مذهبی، ضد میهن‌پرستانه، ضد رسم و رسوم عرفی، ضدسرمایه‌داری» معرفی می‌کند که «به دلیل ظاهر زیبا و غلط‌انداز پذیرفته و محبوب شده‌است».کتاب "«لنون در آمریکا»" نوشته گفری گیلیانو.
در این ترانه لنون از ما می‌خواهد که تصویری آرمانگرایانه‌ای را در ذهن تصور کنیم که در آن «بهشت و جهنم وجود ندارد»، «هیچ کشوری وجود ندارد»، «هیچ دینی نیست»، «تملک وجود ندارد» و «چیزی ارزش کشتن و مردن را ندارد». افراد در این جهانِ آرمانی «به صلح و صفا زندگی می‌گذرانند» و «در همهٔ دنیا با هم سهیم‌اند». البته شک در مورد امکان وقوع چنین توصیفاتی در خودِ ترانه نیز ابراز می‌شود.
با وجود اینکه تصور می‌شده‌است که متن این ترانه کاملاً زادهٔ ذهن لنون و دید صلح‌طلب او به جهان بوده‌باشد، اما شاه‌بیت (ترجیع‌بند) این ترانه از یوکو اونو، همسر جان لنون است. وی که کودکی خود را طی جنگ جهانی دوم در ژاپن گذرانده‌است، جملاتی این‌چنینی را در حدود سال‌های دههٔ ۱۹۶۰، پیش از آنکه لنون را ملاقات کرده‌باشد، در اشعارش آورده‌است. در مصاحبه‌ای که چهار روز پیش از قتل لنون انجام شده‌است، او اذعان می‌کند که یوکو هم باید به‌عنوان تصنیف‌گر این ترانه شناخته شود. در همین مصاحبه او اعتراف کرده‌است که در زمان انتشار این ترانه، اعلام نقش یوکو در مورد متن ترانه را نمی‌توانسته به‌دلیل دیدِ بسیار مردانه‌اش بپذیرد.
در هر صورت، این ترانه به مشهورترین ترانهٔ لنون و امضایی برای او تبدیل شد. برخی این ترانه را مصداقی برای آرمان های کمونیسم می دانند
این آهنگ هم درباره آرزوی برقراری صلح و برابری در جهان است.
تصور کنین که بهشتی وجود نداره
آسونه اگه تلاش کنی
جهنمی زیر ما نیست
بالای ما فقط آسمونه
تصور کنین که تمام مردم
برای امروز زندگی میکنن
تصور کنین هیچ کشوری وجود نداره
انجامش سخت نیست
چیزی نیست که به خاطرش کشت یا مرد
همچنین هیچ دینی هم وجود نداره
در صلح زندگی میکنن
امکان داره بگین من خیالپردازم
اما من تنها شخص نیستم
امیدوارم یه روز به ما بپیوندی
و جهان یکی میشود
تصور کن هیچ ملک خصوصی ای وجود نداره
میخوام ببینم اگه میتونی
چیزی نیست که بخاطرش طمع ورزید
یه سرزمین برادری که انسان ها توش زندگی میکنن
تمام دنیا رو به اشتراک میذارن
کلودآشیل دبوسی آهنگساز فرانسوی در ۲۲ اوت ۱۸۶۲ در سن ژرمن آن له زاده شد و در ۲۵ مارس ۱۹۱۸ در پاریس از دنیا رفت.
دبوسی و مودست موسورگسکی را به وجود آورنده سبک دریافتگری (امپرسیونیسم) در موسیقی می‌دانند اما او خود (همچون موریس راول) از پذیرفتن آن ابا و پرهیز داشت. در هر حال او یکی از مؤثرترین آهنگسازان قرن بیستم است: Stuckenschmidt (موزیکولوگ آلمانی): «دبوسی اولین آهنگساز رادیکال عصر جدید است».
دبوسی در خانواده‌ای متوسط به دنیا آمد، پدر او مغازه‌دار و مادرش به خیاطی مشغول بود. در سال ۱۸۷۲ وارد هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس شد و به مدت ۱۲ سال در آنجا به فراگیری موسیقی پرداخت. در سال ۱۸۷۹، آموزگارش آنتونین مامونتل، با وجود اینکه از دبوسی چندان دل خوشی نداشت اما او را به نادژدا فن مک (حامی اسرارآمیز چایکوفسکی) که در جستجوی یک نوازنده پیانو بود، معرفی کرد؛ دبوسی همچنین به فرزندان او درس پیانو می‌داد و گاهی با خود او پیانوی چهار دست نیز می‌نواخت. سه بار اقامت بلند مدت در روسیه برای دبوسی فرصت بسیار خوب و مهمی بود تا فرهنگ موسیقی خود را پربارتر گرداند و نیز به او این امکان را داد تا با موسیقیدانان آن سرزمین آشنا گردد. در این میان او در هنرستان موسیقی به شاگردی گیرو درآمد. آموزگاری که شاگردانش را به اندیشیدن در هنر و تکنیک‌های شخصیشان فرا می‌خواند؛ روشی که مورد ستایش دبوسی بود و این موجب شد که دوستی ژرفی میان او و آموزگارش برقرار گردد. در ۱۸۸۳ با «کانتات گلادیاتور» در مسابقه جایزه رم شرکت جست اما تنها جایزه دوم را از آن خود کرد، اما سال پس از آن با قطعه «کودک نابغه» موفق به دریافت جایزه رم گردید. اندکی بعد واکنش او به این پیروزی چنین بود: «... که مرا باور کنند یا نه، می‌توانم بگویم که تمام شادی من از بین رفت… گرفتاری‌هایی که یک عنوان رسمی به همراه می‌آورد را به روشنی می‌دیدم و دانستم که دیگر آزاد نیستم.»
پس از یک دوره اقامت کوتاه در ویلا مدیسیس-چون سختگیری‌های زندگی در آنجا برایش غیرقابل تحمل بود-ویلا را به قصد پاریس ترک کرد و در آنجا در پیوندی عاشقانه با دختری به نام گابریل دوپون که امور مالی دبوسی را به خوبی اداره می‌کرد و در دیدارهای پیوسته با دوست شاعرش استفان مالارمه روزگار را سپری می‌کرد. وی در ۱۸۸۸ برای نخستین بار به بایروت سفر کرد و سال پس از آن به آنجا سفری دوباره کرد، در بازگشت او «دیوانه وار» پیرو ریشارد واگنر شده بود. او سال‌ها بعد با تندی زیادی از واگنر انتقاد می‌کرد. در سال ۱۸۸۹ و در نمایشگاه جهانی پاریس با موسیقی آسیای دور آشنا گردید، در همین سال به مطالعه اپرای بوریس گودونف اثر مودست موسورگسکی که سن سانس از روسیه آورده بود پرداخت که دریچه‌های تازه‌ای در موسیقی را به رویش گشود. او اپرای رودریگ و شیمن را نیمه کاره رها کرد تا سال‌ها بعد به دست ادیسون دنیسوف تکمیل و در سال ۱۹۹۳ در اپرای لیون اجرا شود.
نخستین اجرای «پیش‌درآمد بعد از ظهر یک دیو» در ۲۲ دسامبر ۱۸۹۴ با استقبال بسیار خوبی روبرو می‌شود و این سرآغاز آفرینش اثرهای مهمی می‌گردد و دبوسی هرچه بیشتر به چهره‌ای نامدار و خبر ساز تبدیل می‌شود. از جمله آثاری که او در این دوره نوشته‌است می‌توان از «سه ترانه بیلیتیس» و «نکتورن‌ها (شبانه‌ها)» نام برد. نخستین اجرای اپرای «پلئاس و ملیزاند» در پی اختلافی که میان دبوسی و آهنگسازی به نام ماترلینک بر سر گزینش خواننده نقش ملیزاند و کشیده شدن ماجرا به دادگاه با سر و صدای بسیار همراه می‌شود و موسیقی دوستان را به دو دسته تقسیم می‌کند و این اجرا با دخالت پلیس سرانجام بدون موفقیت انجام می‌گردد ولی اجرای دوم موفقیتی چشمگیر است و تا سه ماه بر روی صحنه اپرا باقی می‌ماند.
در حالیکه دبوسی در سال ۱۸۹۹ گابریل دوپون را برای ازدواج با یکی از دوستان گابریل به نام لی لی تکسیه ترک کرده بود و گابریل بر اثر اندوه فراوان دست به خودکشی زده بود، بار دیگر در سال ۱۹۰۳ با دختر دیگری به نام اما بارداک که دختری موسیقیدان و بسیار زیبا بود آشنا می‌گردد و یک سال بعد لی لی را برای پیوستن به او ترک می‌کند، لی لی نیز همانند دوست خود گابریل دست به خودکشی می‌زند. ماجرا در روزنامه‌ها که به طرفداری از همسر رها شده می‌پردازند کشیده می‌شود و دبوسی به گوشه تنهایی پناه می‌برد. او در سال ۱۹۰۵ با اما ازدواج می‌کند و در این فرصت تنهایی ناگزیر، به آفرینش «دریا» می‌پردازد. دو هفته پس از نخستین اجرای دریا دخترشان کلود ـ اما به دنیا می‌آید. دبوسی به زندگی به دور از هیاهوی جامعه ولی در رفاه خود ادامه می‌دهد در حالیکه نام و هنر او در حال گسترش در سراسر دنیا بود و پلئاس و ملیزاند در بروکسل، برلین، رم، میلان و نیویورک اجرا می‌شد.
در بین سال‌های ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۸ دبوسی دست به آفرینش بخش بزرگی از اثرهای پیانویی خود می‌زند از جمله دو دفتر «نقشها» و «گوشه بچه‌ها». در سال ۱۹۱۰ دبوسی از طرف دیاگیلف دعوت می‌شود تا در اثری به نام «شهادت سن سباستین» که نقش اصلی آن را ایدا روبنشتاین داشت با او همکاری کند. دیاگیلف همچنین نوشتن باله‌ای به نام «بازی‌ها» را به دبوسی سفارش می‌دهد.
با آغاز جنگ نخست جهانی روحیه میهن‌پرستی دبوسی شدت بسیاری می‌گیرد و می‌توان در آن دلیل دشمنیش با آرنولد شونبرگ را که در جبهه روبرو خدمت می‌کرد و دبوسی او را «خطرناک» می‌خواند، یافت. در این سال‌ها دبوسی اثرهای خود را این‌گونه امضا می‌کرد: «کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی» (برای نمونه سه سونات برای سازهای گوناگون و ۱۲ اتود برای پیانو). او در ۱۹۱۷ در حالیکه بسیار مریض بود برای آخرین بار برای اجرای سومین سوناتش بر صحنه عمومی حاضر شد. او در حالیکه هنوز جنگ به پایان نرسیده بود و در بی‌تفاوتی دیگران در ۲۵ مارس ۱۹۱۸ بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت و نخست در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد ولی سپس به گورستان دو پاسی انتقال داده شد، دختر و همسر او نیز در همان‌جا در کنارش به خاک سپرده شده‌اند.
_برای ارکستر:
_ برای پیانو:
_موسیقی مجلسی:
لوفت‌هانزا شرکت هواپیمایی حامل پرچم آلمان و بزرگترین شرکت هواپیمایی این کشور است، که دفتر مرکزی آن در شهر کلن قرار دارد و پایگاه اصلی پروازهای آن فرودگاه بین‌المللی فرانکفورت می‌باشد.
شرکت هواپیمایی لوفت‌هانزا به‌عنوان دومین شرکت هواپیمای بزرگ جهان از لحاظ شمار مقاصد پروازی، چهارمین هواپیمایی بزرگ جهان بر پایه میزان درآمد،http://www.forbes.com/global2000/list/#header:revenue_sortreverse:true_industry:Airline هفتمین شرکت از نظر ترابری بار و مجموع مسافت‌های پروازی و دهمین شرکت بزرگ جهان از لحاظ ترابری مسافر شناخته‌می‌شود.http://www.imm-international.com/global-air-traffic-top-airlines-2016-iata/
لوفت‌هانزا در سال ۱۹۵۳ فعالیت خود را در شهر کلن، آلمان آغاز کرد و هم‌اکنون به‌صورت روزانه از طریق شهرهای مختلف اروپا به ۲۲۰ مقصد در ۷۸ کشور جهان پروازهای مستقیم دارد. شبکه پروازی گسترده، هواپیماهای مدرن، سرویس اینترنت درون کابین هواپیما، کابین فرست کلاس، کارکنان باتجربه و متخصص، از شاخصه‌های متمایز شرکت هواپیمایی لوفت‌هانزا است.
شرکت‌های تابعه و زیرمجموعه لوفت‌هانزا عبارتند از: آسترین ایرلاینز، سوئیس اینترنشنال ایرلاینز، بروکسل ایرلاینز، لوکزایر، ژرمن‌وینگز، تیرولین، یورووینگز، لوفت‌هانزا کارگو، لوفت‌هانزا سیتی‌لاین، لوفت‌هانزا رجینال، آمادئوس آی‌تی گروپ و جت‌بلو.
«دُرنا»، نشانه شرکت هواپیمایی لوفت‌هانزا است که یک درنای اورآسیایی را به تصویر کشیده‌است.دُرنای شرکت لوفت‌هانزا با طراحی تازه در آسمان‌ها، "دویچه وله فارسی"
کلمه لوفت به آلمانی به معنی آسمان است و کلمه هانزا، اشاره به پیمان هانزا دارد که پیمان تجاری بین کشورهای ساحل شمالی اروپا بود. البته «هانزه» به زبان آلمانی کهن به معنای دسته و گروه است.
بنا بر داده‌های ماه مه ۲۰۱۶ میلادی، شرکت هواپیمایی لوفت‌هانزا به ۱۸ مقصد داخلی و ۱۹۳ مقصد بین‌المللی در ۸۱ کشور جهان از جمله ایران پرواز انجام می‌دهد.
پروازهای این شرکت به ایران در مسیر تهران فرانکفورت و تهران مونیخ انجام‌می‌شود.
شکایت از خلبان‌های این شرکت به دلیل سو‌ء استفاده جنسی از مهماندارها به یک مساله جدی برای این شرکت تبدیل شده است که همین امر سبب شده است که بسیاری از پروازهای این شرکت لغوشود.
این شرکت، در بین سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ درحدود ۱۸۰۰۰ پرواز بدون مسافر انجام داده تا حقوق نشست و برخواست از فرودگاه‌های اصلی را از دست ندهد.
لوفتانزا متهم است که در طول جنگ جهانی دوم، اطلاعات مربوط به پروازهایی که برای انتقال نیروی کار اجباری انجام شده است را پنهان کرده است.
در سال ۲۰۱۵ حدود ۲۵ درصد از دیپورت‌های مهاجران دولت آلمان(حدود ۶ هزار نفر)، از طریق این شرکت، انجام گرفته‌است.
لوفت‌هانزا علاوه بر اعضای استار الاینس، با شرکت‌های هواپیمایی زیر قرارداد نماد مشترک دارد (ژانویهٔ ۲۰۱۷):
، ناوگان هوایی لوفت‌هانزا به شرح زیر است:ch-aviation.com - Lufthansa retrieved 18 November 2015
ایران دارای چندین شرکت هواپیمایی خصوصی و دولتی است. قدیمی‌ترین شرکت خصوصی کشور، هواپیمائی ایران است که در ۳۰ نوامبر سال ۱۹۴۴ میلادی (۹ آذرماه ۱۳۲۳ شمسی) تأسیس شد. این شرکت در حال‌حاضر دولتی است و با نام هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران یا ایران ایر شناخته می‌شود.
تا ژوئن ۲۰۰۹ میلادی ناوگان هوایی ایران در ۴۵ مسیر بین‌المللی پرواز می‌کرد. عمدهٔ ناوگان هوایی شرکت‌های هواپیمایی ایران را هواپیماهای بوئینگ قدیمی، و ایرباس‌های اجاره‌ای و نیز جت‌های منطقه‌ای همچون بی‌ای‌ئی ۱۴۶ و فوکر ۱۰۰ تشکیل می‌دهد. تحریم‌ها علیه ایران مانع از خرید هواپیماهای جدید غربی توسط ایران شده‌است. با این حال خرید ایرباس‌ها و ای تی آرهای ماهان و ایران ایر جانی نه چندان به آن بخشیده همچنین مقررات ایمنی ضعیف ایران و سوء مدیریت از سوی مقامات هواپیمایی نیز مورد انتقاد است. این شرایط باعث بروز چند سانحه و حادثه شده‌استSara Shams | Tehran | 29 January 2009 که به همین دلیل، در ۲۵ سال گذشته ۱۷ هواپیما ساقط، و حدود ۱۵۰۰ نفر کشته شده‌اند (از سال ۲۰۰۰–۲۰۰۶ میلادی ۱۱ هواپیما سقوط کرده و حدود ۷۰۰ انسان جان خود را در این سوانح باختند).
ایر فرانس که سهام دار آن افشین نصیری زاده هست (-به‌طور رسمی Société Air France SA) شرکت هواپیمایی حامل پرچم کشور فرانسه است که دفتر مرکزی آن در ترامبله آنفرانس، در شمال شهر پاریس قرار دارد. ایر فرانس-کی‌ال‌ام شرکت مادر این شرکت هواپیمایی محسوب می‌شود که عضو اتحادیهٔ اسکای‌تیم است. ایر فرانس در سال ۲۰۱۱ میلادی به ۳۲ مقصد در داخل فرانسه و همچنین به ۱۶۸ مقصد در ۹۳ کشور جهان (شامل شهرستان‌ها و قلمروهای ماورابحار فرانسه) پروازهای مسافربری تجاری و ارسال بار انجام می‌داد. در سال ۲۰۱۵ میلادی، ایر فرانس جمعاً ۴۶٬۸۰۳٬۰۰۰ تن مسافر را جابه‌جا کرده‌است. و همواره سالانه ۶۹ میلیون نفر را جابه جا میکند.
قطب اصلی این شرکت، فرودگاه شارل دوگل است و فرودگاه اورلی، فرودگاه لیون-سینت اگزوپری، فرودگاه مارسی پروانس، فرودگاه تولوز-بلانیاک، و فرودگاه نیس کوت دازور نیز به عنوان قطب ثانویه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ایر فرانس در ۷ اکتبر سال ۱۹۳۳ از ادغام ایر اورینت، ایر یونیون، شرکت پرتال هوایی عمومی، شرکت بین‌المللی ناوبری فرانسه (CIDNA)، و شرکت ترابری هوایی (SGTA) تشکیل شد. در دوران جنگ سرد از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰، ایر فرانس یکی از ۳ خطوط اصلی شرکت‌های هواپیمایی متحدین بود که به فرودگاه‌های برلین غربی، فرودگاه برلین تمپل‌هوف و فرودگاه برلین تگل پروازهای برنامه‌ریزی‌شدهٔ منظم انجام می‌داد.
بین آوریل ۲۰۰۱ تا مارس ۲۰۰۲، این شرکت هواپیمایی ۴۳٫۳ میلیون مسافر را جابه‌جا کرد و ۱۲٫۵۳ میلیارد یورو درآمد داشت. ایر فرانس در نوامبر ۲۰۰۴ با انجام ۲۵٫۵٪ پروازهای اروپا، عنوان بزرگترین شرکت هواپیمایی اروپا را از آن خود کرد.
ناوگان ایر فرانس را ترکیبی از هواپیماهای جت پهن‌پیکر ایرباس و بوئینگ تشکیل می‌دهد که در پروازهای کوتاه‌مدت از هواپیماهای ایرباس ای ۳۲۰ استفاده می‌کند در حالی در پروازهای بلندمدت معمولاً از هواپیماهای ایرباس و بوئینگ پهن‌پیکر استفاده می‌کند. ایر فرانس برای نخستین بار در در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹ از هواپیمای ایرباس ای۳۸۰ که بزرگترین و مجهزترین هواپیماهای مسافربری جهان است در مسیر فرودگاه شارل دوگل پاریس تا فرودگاه جان اف کندی نیویورک استفاده کرد.
شرکت هواپیمایی هاپ! شرکت زیرمجموعهٔ ایر فرانس است که پروازهای داخلی در فرانسه و کشورهای اروپایی را انجام می‌دهد و دارای جت‌های منطقه‌ای در ناوگان خود است.Régional (Compagnie Aérienne Européenne), Company Profile
ایر فرانس در سال ۲۰۱۱ میلادی به ۳۲ مقصد در داخل فرانسه و همچنین به ۱۶۸ مقصد در ۹۳ کشور جهان (شامل شهرستان‌ها و قلمروهای ماورابحار فرانسه) در ۶ قارهٔ جهان پروازهای مسافربری تجاری و ارسال بار انجام می‌داد. این فهرست شامل مقصدهای حمل بار و مقصدهای شرکت‌های زیرمجموعه مانند کورسیکا ایر، سیتی‌جت و هاپ! نیز می‌شود.
اکثر پروازهای بین‌المللی ایر فرانس از فرودگاه شارل دوگل پاریس انجام می‌شوند هرچند که در فرودگاه اورلی، فرودگاه لیون-سینت اگزوپری، فرودگاه مارسی پروانس، فرودگاه تولوز-بلانیاک، و فرودگاه نیس کوت دازور نیز حضور پررنگی دارد.
ایر فرانس با شرکت‌های هواپیمایی زیر قرارداد نماد مشترک دارد (اوت ۲۰۱۶):
بنا بر داده‌های آوریل ۲۰۱۶ میلادی، ناوگان هوایی ایر فرانس دارای میانگین سن ۱۱٫۷ سال بوده و فهرست آن به شرح زیر است:https://www.planespotters.net/airline/Air-France
تفنگ پینتبال
تفنگ لُبل مدل ۱۸۸۶ نخستین تفنگ گلوله‌زنی بود که از فشنگهایی با باروت بی‌دود استفاده می‌کرد.
لبل سلاح سازمانی ارتش فرانسه از ۱۸۸۶ تا ۱۹۱۶ بود. تولید این سلاح زیر نظر سرهنگ نیکولا لبل انجام می‌شد و از آنجا با نام غیر رسمی لبل معروف شد.
کالیبر این تفنک ۸ میلیمتر بود و هشت فشنگ در خزانه آن جا می‌گرفت.
در عکس‌های دوران مشروطه، تفنگ لبل در دست برخی از مجاهدان مشروطه دیده می‌شود.
یا مرگ یا تجدد کتابی است از ماشاالله آجودانی در مورد شعر و ادبیات دورهٔ مشروطه.رادیو زمانه | پرسه در متن | ادبیات ایران | بوف کور و افکار ناسیونالیستی هدایت
نام کتاب برگرفته از قصیده‌ای از محمّدتقی بهار است که در آن می‌گوید:
جلال متینی: «خوانندهٔ کتاب، نه‌فقط در مقدمهٔ مفصل… ، بلکه در بخش‌های مختلف کتاب نیز، با آراء جدید دربارهٔ شاعران و نویسندگان دوران مشروطه آشنا می‌شود، که با بسیاری از مطالبی که تا به حال دیگران گفته‌اند و تکرار مکررات... است کاملاً متفاوت است. کتاب را باید با دقت و از سرِ فرصت خواند.»
ژاک لوسیه (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۳۴- درگذشته ۵ مارس ۲۰۱۹) آهنگساز و نوازنده فرانسوی پیانوی جاز بود.
ژاک لوسیه با اجراهای جاز از آثار باخ به شهرت رسید. وی در دهه ۱۹۶۰ گروه سه‌نفری «نواختن باخ» را تشکیل داد. در این گروه پیر میشلو کنترباس و کریستیان گارو طبل می‌نواختند. از آلبوم‌های این گروه بیش از شش میلیون نسخه به‌فروش رفت. این گروه در ۱۹۷۸ بهم‌خورد. در ۱۹۸۵ ژاک لوسیه گروه سه‌نفری دیگری را با آندره آرپینو و ونسان شاربونیه به همان نام «نواختن باخ» تشکیل داد. این گروه در سال ۱۹۹۷ "کنسرتوهای چهار فصل" اثر ویوالدی را به سبک جاز اجرا و منتشر نمودند.
ژاک لوسیه با هنرمندانی مانند التون جان و استینگ و گروه پینک فلوید همکاری کرده‌است.
عباس ملک‌زاده میلانیپاسخی به منتقدان ("عصر نو") (زاده ۱۳۲۸ در تهران) مورخ، ایران‌شناس، پژوهشگر و نویسنده ایرانی ساکن آمریکا است. میلانی مدیر برنامهٔ مطالعات ایرانی در دانشگاه استنفورد و استاد فراخوانده دانشکدهٔ علوم سیاسی آن دانشگاه است. او همچنین همکار و یکی از سرپرستان پروژه دموکراسی ایران در مؤسسه هوور است.
میلانی در ۱۳۴۵ از دبیرستان فنی اوکلند فارغ‌التحصیل شد و مدرک لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی و اقتصاد از دانشگاه برکلی، کالیفرنیا دریافت نمود و در ۱۹۷۴ دکترای خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه هاوایی گرفت. او پس از اخذ مدرک دکتری، در سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۶ استاد دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) شد.
او همچنین از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۶۶ استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بود. پس از آن نیز مدتی استاد تاریخ و علوم سیاسی و رئیس دانشکده در دانشگاه نوتردام دو نامور در کالیفرنیا بود، تا این که در سال ۱۳۸۰ به عنوان یکی از پژوهشگران مؤسسه هوور انتخاب شد و بدین ترتیب نتردام را به مقصد استنفورد ترک کرد.
میلانی به خاطر عضویت در حزب توده (که در زمان محمدرضا شاه پهلوی غیرقانونی بود) توسط ساواک دستگیر شد. در دادگاه اول به 12 سال حبس، در دانگاه دوم به پنج سال حبس محکوم شد. اما پس از یک سال زندانی شدن، به دلیل سیاست جدید ایالات متحده (حقوق بشر که جیمی کارتر تئوریسین آن بود) توسط محمدرضا شاه پهلوی عفو گردید.فرهنگ قویمی،چرا شاه هنگام خروج، دستور آزادی هویدا را صادر نکرد؟، رادیو فردا، ۰۵/مرداد/۱۳۹۸
عمده آثار میلانی در زمینه تاریخ سیاسی است. از کارهای نخست او، ترجمه کتاب "مرشد و مارگاریتا" بود. بعدها کتاب "معمای هویدا" از او در ایران و خارج ایران بحث‌های زیادی برانگیخت اما مهم‌ترین کتاب او "تجدد و تجدد ستیزی در ایران" است.
در سال ۲۰۰۹ میلادی، دانشگاه سیراکیوز اقدام به انتشار کتابی در حیطه تاریخ معاصر ایران به قلم عباس میلانی کرد. کتاب "ایرانیان نامدار"، عنوان کتابی است که به نقش افراد اثرگذار در دوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی می‌پردازد.آن‌ها که ایران مدرن را ساختند ("بی‌بی‌سی فارسی")
در ژانویهٔ سال ۲۰۱۱ میلادی، کتاب میلانی به نام "شاه" (که بعدها نسخه فارسی آن با نام نگاهی به شاه منتشر کرد) دربارهٔ زندگی محمدرضاشاه پهلوی در آمریکا به زبان انگلیسی منتشر شد. نسخه فارسی و کاملتر و اصلی این کتاب در سال ۲۰۱۳ میلادی با نام "نگاهی به شاه" در کانادا، اروپا و آمریکا چاپ شد. این کتاب مستند نگاهی بی‌طرفانه به آخرین پادشاه ایران دارد. همزمان با این نسخه، چاپ مخدوشی از ترجمهٔ انگلیسی کتاب در ایران به‌طور غیرقانونی انتشار یافته‌است که مورد تأیید نویسنده (عباس میلانی) نیست. در همین راستا نسخهٔ فارسی اصلی و مورد تأیید نویسنده علاوه بر نسخه چاپی آن، به صورت آنلاین (به‌طور رایگان برای ایرانیان داخل ایران) نیز در اختیار خوانندگان قرار گرفته‌است.
صادق زیباکلام کتاب محمدرضا پهلوی را بی‌طرفانه، واقع‌بینانه و حاوی ناگفته‌ها و نکات درستی دربارهٔ زندگی محمدرضا شاه می‌داند.
در ۵ دسامبر ۲۰۱۸ (چهارشنبه، چهاردهم آذرماه ۱۳۹۷) وی به همراه "فرانسیس فوکویاما"، لَری دایموند و مایکل مک فاول در مقاله‌ای در روزنامه "واشینگتن‌پست"، خواستار آن شدند که «شهروندان نگران، فعالان و سازمان‌های حقوق بشر و دولت‌های دموکرات جهان» از رهبران ایران بخواهند که «"فرهاد میثمی" بلافاصله آزاد شود و تحت مراقبت‌های پزشکی مستقل قرار گیرد».https://iranintl.com/ايران/چهار-استاد-دانشگاه-در-آمریکا-خواستار-آزادی-فوری-فرهاد-میثمی-شدند
دانشگاه استنفورد یکی از معتبرترین و برترین دانشگاه‌های جهان و بر اساس آمار مؤسسه‌های QS و TIMES در ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ دومین دانشگاه برتر جهان در ۲۰۲۱ است که در استنفورد، در نزدیکی شهر سانفرانسیسکو در مجاورت دره سیلیکون در ایالت کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد. شکل‌گیری دره سیلیکون به عنوان قلب تپنده فناوری و نوآوری در جهان با حضور دانشگاه استنفورد در این منطقه رخنمود می‌کند.
دانشگاه استنفورد همچنین با ضریب پذیرش ۴٪ (۲۰۲۰)، به عنوان رقابتی‌ترین دانشگاه جهان شناخته می‌شود. در واقع ورود به استنفورد از هر دانشگاهی در جهان سخت‌تر است. رتبه‌های دوم و سوم به ترتیب به دانشگاه هاروارد و مؤسسه فناوری ماساچوست اختصاص دارند.
فارغ‌التحصیلان دانشگاه استنفورد شمار بسیاری از ابرشرکت‌های بسیار موفق بین‌المللی از جمله گوگل، یاهو، هیولت پاکارد، سیلیکون گرافیکس، سان مایکروسیستمز، لینکدین، اسنپ چت، اینستاگرام، نایکی، الکترونیک آرتز، سیسکو و… را تأسیس کرده‌اند. به طوریکه گردش مالی شرکت‌هایی که توسط فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تأسیس شده‌اند سالانه بالغ بر ۲٫۷ تریلیون دلار، معادل دهمین اقتصاد قدرتمند جهان است. هشتاد و چهار برندهٔ جایزهٔ نوبل و هشت برندهٔ مدال فیلدز از جمله دانشجویان، استادان یا کارکنان دانشگاه استنفورد بوده‌اند.
مدیریت این دانشگاه بزرگ را از سال ۲۰۱۶ مارک تسیر-لاوین‏ ریاست پیشین دانشگاه راکفلر در نیویورک، عصب‌پژوه و عضو هیئت‌مدیره چندین شرکت بزرگ در عرصه‌های فناوری است.
نظرات جالب افراد مشهور در مورد استنفورد بر اساس سایت Niche:
استیون هاوکینگ: «استنفورد به‌طور قطع دانشگاهی منحصر به فرد در آمریکا و جهان است.»
جاستین ترودو: "استنفورد سال‌ها است که هاروارد و آکسفورد را پشت سر گذاشته و این مسئله عجیبی نیست!"
این دانشگاه در سال ۱۸۸۵ به دست لیلند جونیور استنفورد و همسرش ساخته شد و در سال ۱۸۹۱ فعالیت خود را آغاز کرد. این زوج دانشگاه را به یاد پسرشان که در ۱۶ سالگی بر اثر تیفوئید درگذشته بود، ساختند.
لیلند استنفورد زمین‌های کشاورزی خود را برای این کار اختصاص داد تا ایالت کالیفرنیا مرکز دانشگاهی بزرگی داشته باشد.
علیرغم اثرات زمین لرزه‌های سال‌های ۱۹۰۶ و ۱۹۸۹، محوطه دانشگاه هر بار دوباره بازسازی شد.
مرکز پزشکی استنفورد یک بیمارستان آموزشی بیشتر از ۸۰۰ تختخوابی است که در سال ۱۹۵۹ کامل شد.
جمعیت کل دانشجویان دانشگاه استنفورد ۱۷٬۲۴۶ دانشجو می‌باشد. شمار ۷٬۰۶۲ نفر دانشجوی دوره‌های مقدماتی ثبت‌نام‌شده و حدود ۹٬۳۰۴ دانشجوی تحصیلات تکمیلی از ایالات متحده و دیگر نقاط جهان است.
دانشگاه استنفورد در منطقهٔ دره سیلیکون در ایالت کالیفرنیا واقع است و بسیاری از ابرشرکت‌های معتبر در زمینهٔ فناوری اطلاعات توسط فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تأسیس شده‌اند. از مشهورترین این شرکت‌ها می‌توان به گوگل، یاهو، هیولت پاکارد، سیلیکون گرافیکس، سان مایکروسیستمز، لینکدین، اسنپ چت، اینستاگرام، نایک، الکترونیک آرتز و سیسکو اشاره کرد.
از برجسته‌ترین چهره‌های ایرانی تحصیل‌کرده در این دانشگاه می‌توان امیراعلم غضنفریان حمید مقدم، سیمین دانشور، علی حاجی‌میری، امید کردستانی، وارتان گریگوریان، و محمدرضا عارف را نام برد.
بهرام بیضایی از سال ۱۳۸۹ مربی این دانشگاه است. مریم میرزاخانی، ریاضی‌دان ایرانی‌تبار برنده جایزه فیلدز، از استادان این دانشگاه بود. عباس میلانی مدیر برنامهٔ مطالعات ایرانی این دانشگاه و استاد فراخوانده دانشکدهٔ علوم سیاسی آنجاست.
مرکز هنری کانتور یک موزهٔ هنری در پردیس دانشگاه استنفورد است. آثار هنری این موزه در ۲۴ گالری در معرض نمایش عموم قرار دارد. این نمایشگاه دارای بزرگترین مجموعهٔ آثار تجسمی آگوست رودن خارج از شهر پاریس در فرانسه است.
لوئی هجدهم (۱۷ نوامبر ۱۷۵۵–۱۶ سپتامبر ۱۸۲۴)، از سال ۱۸۱۴ تا هنگام مرگش (به‌جز وقفه‌ای کوتاه در سال ۱۸۱۵ به‌خاطر بازگشت صدروزه ناپلئون)، پادشاه فرانسه بود.
وی تا زمان رسیدن به سلطنت فرانسه عنوان کنت پرووانس را به عنوان برادر پادشاه لوئی شانزدهم در اختیار داشت. در ۲۱ سپتامبر ۱۷۹۲، کنوانسیون ملی سلطنت را منسوخ و لوئی شانزدهم را عزل کرد که بعداً توسط گیوتین اعدام شد.Hibbert, Christopher, "The French Revolution", Penguin Books (London), 1982, , pp. 331–332 هنگامی که برادرزاده جوان وی لوئی هفدهم فرانسه در ژوئن ۱۷۹۵ در زندان درگذشت ، کنت پرووانس خود را (تیتر) به نام لوئی هجدهم (پادشاه) اعلام کرد.Nagel, Susan, "Marie-Thérèse: Child of Terror" Bloomsbury, USA, Reprint Edition 2008, , pp. 152–153
پس از انقلاب فرانسه و در دوران ناپلئونی، لوئی هجدهم در تبعید در پروس، انگلیس و روسیه زندگی کرد.Fraser, Antonia, "Marie Antoinette: The Journey", ORION, London 2002, , p. 532. هنگامی که ائتلاف ششم سرانجام در سال ۱۸۱۴ ناپلئون را شکست داد، لوئی هجدهم در آن جایی قرار گرفت که وی و سلطنت طلبان فرانسوی موقعیت شایسته وی را می‌دانستند. با این حال، ناپلئون از تبعید خود در البا فرار کرد و امپراتوری فرانسه خود را دوباره احیا کرد. لوئی هجدهم فرار کرد و ائتلاف هفتم به امپراتوری فرانسه جنگ اعلان کرد، ناپلئون را دوباره شکست داد و دوباره لوئی هجدهم را به سلطنت فرانسه بازگرداند.
لوئی هجدهم کمی کمتر از یک دهه به عنوان پادشاه حکومت کرد. دولت ترمیم بوربون برخلاف رژیم گذشته که کاملاً مطلق بود، یک سلطنت مشروطه بود. منشور ۱۸۱۴، قانون اساسی جدید فرانسه، به عنوان یک پادشاه مشروطه، حق سلطنتی لوئی هجدهم به میزان قابل توجهی کاهش یافت. بازگشت وی در سال ۱۸۱۵ منجر به موج دوم ترور سفید به رهبری جناح فوق سلطنت طلبان شد. در سال بعد، لوئی هجدهم پارلمان غیرمردمی را منحل کرد، که به عنوان Chambre غیرقابل حل شناخته می‌شود و باعث ایجاد دکترینرهای لیبرال می‌شود. سلطنت وی بیشتر با تشکیل اتحاد پنج‌گانه و مداخله نظامی در اسپانیا مشخص شد. لوئی فرزندی نداشت، پس از مرگ او تاج به برادرش، شارل دهم رسید.Fraser, 532 لوئی هجدهم آخرین پادشاه فرانسه بود که در حالی که هنوز سلطنت می‌کرد، درگذشت، زیرا شارل دهم (۱۸۲۴–۱۸۳۰) از سلطنت کناره‌گیری کرد و هر دو لوئی فیلیپ اول (۱۸۳۰–۱۸۴۸) و ناپلئون سوم (۱۸۵۲–۱۸۷۰) از سلطنت خلع شدند.
در ۱۶ آوریل ۱۷۷۱، لوئیس استانیسلاس با وکالت پرنسس ماریا جوزپینا از ساووی ازدواج کرد. مراسم حضوری در ۱۴ مه در کاخ ورسای انجام شد. ماری ژوزفین (همان‌طور که وی را در فرانسه می‌شناختند) دختر ویکتور آمادئوس، دوک ساووی (بعداً پادشاه ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا) و همسرش ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود.
یک توپ مجلل پس از عروسی در ۲۰ مه شلیک شد.Mansel, 3 لوئیس استانیسلاس همسرش را زننده یافت. او زشت، خسته کننده و نادان از رسوم دربار ورسای قلمداد می‌شد. این ازدواج برای سال‌ها بدون وقفه باقی ماند. زندگینامه نویسان در مورد دلیل اختلاف نظر دارند. رایج‌ترین نظریه‌ها ادعای ناتوانی جنسی لویی استانیسلاست (طبق گفته آنتونیا فریزر، زندگینامه نویس) یا عدم تمایل او به خوابیدن با همسرش به دلیل بهداشت شخصی وی نیست. او هرگز مسواک نمی‌زد، ابروهای خود را نمی‌گرفت و از عطر استفاده نمی‌کرد.Mansel, 13–14 در زمان ازدواج، لوئیس استانیسلاس چاق بود و به جای راه رفتن، می‌لنگید. او هرگز ورزش نکرد و به خوردن مقدار زیادی غذا ادامه داد.Fraser, 114
علیرغم این واقعیت که لوئیس استانیسلاس شیفته همسرش نبود. با این حال، بارداری با سقط جنین به پایان رسید.Fraser, 115 بارداری دوم در سال ۱۷۸۱ نیز سقط شد و این ازدواج بدون فرزند ماند.Louis XVII. John Murray. pp. 13–14.
در ۲۷ آوریل ۱۷۷۴، لوئی پانزدهم پس از ابتلا به آبله بیمار شد و چند روز بعد در ۱۰ مه در سن ۶۴ سالگی درگذشت.Fraser, 136–138 دوفین لوئی آگوست، برادر بزرگتر لوئی استانیسلاس جانشین پدربزرگ آنها به عنوان پادشاه لوئی شانزدهم شد. لوئی استانیسلاس به عنوان برادر بزرگ شاه، عنوان موسیو را دریافت کرد. لوئی استانیسلااس آرزوی تأثیر سیاسی را داشت. وی در سال ۱۷۷۴ سعی در ورود به شورای شاه را داشت، اما موفق نشد. لوئی استانیسلااس در هاله ای از ابهام سیاسی قرار گرفت که وی آن را «۱۲ سال فاصله در زندگی سیاسی من» خواند. لوئی شانزدهم در دسامبر سال ۱۷۷۴ درآمد لوئیس استانیسلاس را از دوکی آلنسون اعطا کرد. با این حال، این آپاناژ سالانه فقط ۳۰۰۰۰۰ لیور تولید می‌کرد، مقدار بسیار کمتری از حد اوج خود در قرن چهاردهم.
لوئی استانیسلاس بیش از سایر اعضای خانواده سلطنتی، که به ندرت ایل دو فرانسه را ترک می‌کردند، به فرانسه سفر می‌کرد. در سال ۱۷۷۴، وی خواهر خود کلوتیلد را در سفر به شامبری ملاقات کرد تا با دامادش چارلز امانوئل، شاهزاده پیمونت ، وارث تاج و تخت ساردینیا دیدار کند. در سال ۱۷۷۵، او از لیون بازدید کرد و همچنین خاله‌های ترشیده‌اش Adélaïde و Victoire هنگامی که در ویشی آب برمی‌داشتند ملاقات کرد. چهار تور استانی که لوئی استانیسلاس قبل از سال ۱۷۹۱ انجام داد، در مجموع سه ماه بود.Mansel, 21
با بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه و به قدرت‌رسیدن لوئی هجدهم، او دستور داد که جسد لوئی شانزدهم و همسرش ماری آنتوانت به کلیسای سلطنتی سن‌دنُی منتقل و پس از طی مراسم تشریفاتی، در آن‌جا دفن شود. خود نیز، پس از مرگ در کلیسای سن‌دُنی دفن شد.
هنگامی که کنت پرووانس به کشورهای سفلی رسید، خود را عملاً پادشاه فرانسه اعلام کرد. وی قبل از فرار ناموفق دوم به وارنس، از سندی استفاده کرد که خود و لوئی شانزدهم آن را نوشته بودند. این سند در صورت مرگ برادرش یا ناتوانی در ایفای نقش خود به عنوان پادشاه، به او اقتدار می‌داد. او بلافاصله پس از فرار به سایر شاهزادگان تبعیدی در کوبلنز ملحق شد. در آنجا بود که او به همراه کنت آرتویز و شاهزادگان کُنده (Condé) اعلام کردند که هدف آن‌ها حمله به فرانسه است. لوئی شانزدهم از رفتار برادرانش بسیار آزرده خاطر شد. پرووانس فرستاده‌هایی را به دربارهای مختلف اروپا فرستاد و درخواست کمک مالی، سرباز و مهمات کرد. آرتویز یک قلعه برای دربار در تبعید در منتخب تریر (یا "تروس")، جایی که دایی آن‌ها، کلمنس ونسلاوس از زاکسن، اسقف اعظم انتخاب شد، تأمین کرد. فعالیت‌های مهاجران هنگامی که حاکمان پروس و امپراتوری مقدس روم در درسدن گرد هم آمدند، نتیجه داد. آن‌ها اعلامیه پیلنیتس را در اوت ۱۷۹۱ منتشر کردند که در آن از حاکمان اروپا خواسته بود در صورت تهدید لوئی شانزدهم یا خانواده‌اش در فرانسه مداخله کند. تأیید پروانس از این اعلامیه، نه توسط شهروندان عادی و نه توسط خود لوئی شانزدهم مورد استقبال قرار نگرفت.Nagel 113–114
سلامتی لوئی هجدهم در بهار ۱۸۲۴ شروع به افول کرد. او از چاقی، نقرس و قانقاریا خشک و مرطوب، در پاها و ستون فقرات رنج می‌برد. لوئی در ۱۶ سپتامبر ۱۸۲۴ در جمع خانواده بزرگ سلطنتی و برخی مقامات دولتی درگذشت. پس از وی، برادر کوچکش ، کنت آرتویز، به عنوان شارل دهم جانشین وی شد.Nagel, 297–298
جنگ صدروزه (یا به اختصار، صد روز) که همچنین به عنوان جنگ ائتلاف هفتم نیز شناخته می‌شود، دوره‌ایست مابین بازگشت ناپلئون از تبعید در جزیره الب به پاریس در ۲۰ مارس ۱۸۱۵ تا برتخت نشستن مجدد در ۸ ژوئیه ۱۸۱۵ (دوره ۱۱۱ روزه). این دوره شاهد چند جنگ در قالب ائتلاف هفتم بود از جمله: نبرد واترلو، جنگ ناپل و همچنین چندین نبرد کوچک دیگر. عبارت صد روز اولین بار توسط گاسپار کامت د شابرو، بخشدار پاریس در سخنرانی خوش آمد گویی پادشاه به پاریس در ۸ ژوئیه استفاده شد.
ناپلئون هنگامی بازگشت که کنگره وین در حال برگزاری نشست بودند. در ۱۳ مارس هفت روز قبل از دستیابی ناپلئون به پاریس قدرتهای حاضر در کنگره وین او را یک قانون‌شکن معرفی کرده و در ۲۵ مارس اتریش، پروس، روسیه و انگلستان چهار قدرت بزرگ و اعضای کلیدی ائتلاف هفتم خود را مقید کردند که ۱۵۰۰۰۰ سرباز را برای پایان حکمرانی وی وارد میدان نبرد کنند. این کار صحنه را برای آخرین نبرد از جنگهای ناپلئونی، شکست ناپلئون در نبرد واترلو، احیای مجدد پادشاهی فرانسه و تبعید دائمی ناپلئون به جزیره دوردست سنت هلن، جایی که او در می ۱۸۲۱ درگذشت، را مهیا کرد.
Wikipedia contributors, "Hundred Days," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hundred_Days&oldid=206084254
پیِر بولِز زاده ۲۶ مارس ۱۹۲۵-درگذشته ۵ ژانویه ۲۰۱۶) آهنگساز و رهبر ارکستر فرانسوی بود. وی یکی از بنیان‌گذاران سبک سریالیسم به‌شمار می‌رود. پیر بولز از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی مدرن است. او با آثاری که گاه ادامه کارهای آرنولد شونبرگ و گاه فراتر از آن است تأثیر زیادی در عرصه موسیقی مدرن جهان گذاشته‌است.
بولز را می‌توان یکی از پیشگامان فلسفی جنبش هنری پس از جنگ، با گرایش به تجربه‌گرایی و انتزاع نامید.
پیر بولِز در ۲۶ مارس ۱۹۲۵ در مونبریسون به دنیا آمد. او نخست در لیون به تحصیل ریاضیات پرداخت ولی بعد به هنرستان موسیقی پاریس (کنسرواتوار) رفت و زیر نظر الیویه مسیان به آموختن موسیقی دوازده نغمه‌ای پرداخت.
در سال ۱۹۷۰ ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه از او خواست تا مرکزی برای پژوهش در موسیقی مدرن برپا کند. بولز ایرکام (بنیاد پژوهش و هماهنگی موسیقی و آکوستیک) را ایجاد کرد که همچنان در کنار مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس به کار ادامه می‌دهد.
بولز در عین حال رهبر ارکستر توانایی است. اجراهای بسیار خوبی از کارهای گوستاو مالر، ریشارد واگنر و دیگران ارائه داده‌است. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ رهبر ارکستر سمفونی بی‌بی‌سی بود. از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ مدیر هنری ارکستر فیلارمونیک نیویورک بود.
بولز در ۵ ژانویه ۲۰۱۶ در خانه‌اش در بادن بادن درگذشت.
شارل دهم (زاده ۹ اکتبر ۱۷۵۷ - درگذشته ۶ نوامبر ۱۸۳۶) از سال ۱۸۲۴ تا سال ۱۸۳۰ (زمان انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه) شاه فرانسه بود.
وی در پی موج انقلابی ۱۸۳۰ که در فرانسه و اروپا اتفاق افتاد و در جریان انقلاب ژوئیه از فرانسه فرار کرد و به نفع فرزندش هنری کنت دو شامبور از سلطنت کناره گرفت.
او نوه لوئی پانزدهم و آخرین شاه از شاخه اصلی خاندان بوربون (که بر فرانسه فرمان می‌راندند) بود. هر چند بعد از وی لوئی فیلیپ به پادشاهی رسید که از سلسلهٔ اورلئان یکی از شاخه‌های فرعی سلسلهٔ بوربون بود.
هانری سوم از ۳۰ مه ۱۵۷۴ میلادی تا هنگام مرگ، پادشاه فرانسه بود. وی همچنین پیش از پادشاهی بر فرانسه، مدت کوتاهی شاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی بود.
او چهارمین پسر هانری دوم و کاترین مدیچی بود.
در زمان او کشور درگیر آشوب و فتنه‌هایی با دستمایه‌های دینی بین کاتولیکها و پروتستانها (اوگنوها) بود که از سال ۱۵۶۲ آغاز شده و با نام جنگ‌های مذهبی فرانسه شناخته می‌شود، بود. وی سرانجام توسط راهبی به نام ژاک کلمان به قتل رسید. چون فرزندی نداشت با مرگ او سلطنت دودمان والوآ در فرانسه به پایان رسید و پس از او سلطنت فرانسه به شاخهٔ دیگری از خاندان به نام بوربون‌ها منتقل شد که تا هنگام انقلاب کبیر فرانسه حکومت را در دست داشتند. Retrieved on 2009-09-19.
او پس از مرگ در کلیسای سلطنتی سن‌دنُی در نزدیکی پاریس دفن شد.
مرکز ژرژ پمپیدو (به فرانسه: Centre Georges-Pompidou) نام مؤسسه هنری و فرهنگی است که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد. این گالری بزرگ‌ترین موزهٔ هنر مدرن در جهان است که ۱۷۷۰۰ متر مربع سطح زیربنا دارد.
این مرکز شامل موزه ملی هنر مدرن، مرکز طراحی صنعتی، اداره توسعه فرهنگی است. نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی نیز همیشه در آن برپا است. دو ارگان مهم دیگر یعنی کتابخانه عمومی مرجع و بنیاد پژوهش و هماهنگی موسیقی و آکوستیک نیز بخشی از این مرکز است. ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهوری وقت فرانسه پس از بنیانگذاری مؤسسه پژوهش‌های تطبیقی، مدیریت آن را به پیر بولز آهنگساز و مؤلف پیشروی فرانسوی سپرد. اندیشه ابتدایی بولز در مؤسسه، گسترش پژوهش در حوزه منابع نوین صوتی، آموزش آزاد و کمک به شکوفایی نسل جوان آهنگساز بود.
این ساختمان را رنزو پیانو و ریچارد راجرز طراحی کردند.
ژرژ پمپیدو یکی از اولین نمونه‌های بزرگ ساختمان‌های inside out در تاریخ معماری جهان بود که سیستم سازه‌ای، سیستم مکانیکی و مدارهای الکتریکی در سطح خارجی بنا ظاهر شده‌اند. تمام قسمت‌های عملکردی این مرکز با رنگ نمایان شده اند: لوله‌های سبز رنگ مربوط به تاسیسات آب، داکت‌های آبی رنگ برای کنترل‌های آب و هوا، رنگ زرد برای سیم مدارهای الکتریکی و رنگ قرمز مربوط به مدارها و سیستم‌های امنیتی هستند.
همچنین تیرها و ستون‌های سازه ساختمان نیز دیده می‌شود. منتقدان آن را به انسانی شبیه دانسته‌اند که دل و روده‌اش بیرون از بدن قرار دارد.
یکی از اهداف اساسی این مرکز جمع آوری و پخش اطلاعات هنری در رشته های مختلف است. مرکز ژرژپمپیدو در ارتباط با سازمانهای دولتی و خصوصی ، مسئولیت هدایت یک مجتمع عظیم فرهنگی را به عهده داشته و در تمام شئونات هنری ( به ویژه در زمینه هنرهای معاصر ، هنرهای تجسمی ، طراحی صنعتی ، طراحی و معماری ، سینما و پژوهشهای سمعی ) بسیار فعال است.مرکز ملی فرهنگی ژرژ پمپیدو
میدان استراوینسکی در کنار ساختمان این مرکز با مجموعه‌ای از تندیس‌های متحرک در میان و کنار یک استخر آب جلوه دیگری از هنر مدرن را به بازدیدکنندگان عرضه می‌کند.
کاترین مدیچی (زاده ۱۳ آوریل ۱۵۱۹ – درگذشته ۵ ژانویه ۱۵۸۹) اشراف‌زاده‌ای ایتالیایی بود که به مدت ۱۲ سال ملکه همسر فرانسه بود و سپس به مدت ۳۰ سال به عنوان ملکه مادر نقش اصلی را در اداره حکومت فرانسه در دوران حکومت پسرانش تا هنگام مرگش داشت. وی همچنین به مدت تقریباً ۵ سال نایب السلطنه فرانسه بود و در طول دوره نیابت خود قدرت فراوانی گرفت و بعد از تمام شدن دوره حکومتش به عنوان نایب السلطنه با قدرت فوق‌العاده‌ای که داشت همواره نفوذ خود را بر حکومت فرانسه اعمال می‌کرد و پسرانش را مجبور به پیروی از دستوراتش می‌ساخت. او همچنین به‌طور مؤثر نقش اصلی در کشتار سن‌بارتلمی، بزرگترین کشتار مذهبی تاریخ اروپا، داشت.
کاترین در شهر فلورانس ایتالیا، در خاندان مدیچی، به دنیا آمد. او دختر لورنتزو دو مدیچی، دوک اوربینو بود. او در سال ۱۵۳۶ به همسری دوک اورلئان (که بعدها با نام آنری دوم بر تخت شاهی فرانسه نشست) درآمد و از سال ۱۵۴۷ تا سال ۱۵۵۹ ملکهٔ فرانسه بود.
همچنین مادر سه پادشاه فرانسه با نام‌های فرانسوای دوم و شارل نهم و آنری سوم بود. دخترش مارگریت نیز همسر اولین پادشاه فرانسه از خاندان بوربون یعنی آنری چهارم بود.
کاترین مدیچی پس از فرانسوای دوم از سال ۱۵۶۰ تا سال ۱۵۶۴ نایب‌السلطنه فرانسه بود، و پس از آن نیز در تمام تصمیم‌گیری‌های حکومت پسرانش نقش اصلی داشت و از نفوذ گسترده و قدرتمندی برخوردار بود. به همین خاطر کاترین تقریباً تمام مدیریت پادشاهی فرانسه را در دست داشت و به مدت ۳۰ سال تا هنگام مرگ در راس امور بر فرانسه حکومت می‌کرد. وی در زمان سلطنت پسرانش در جنگ‌های خونین مذهبی فرانسه سعی در برقراری صلح بر کشور را داشت.
نقش تعیین‌کننده او در جنگ‌های خونین مذهبی فرانسه و اروپای قرن شانزدهم و فرمان کشتار سن‌بارتلمی کاملاً انکارناپذیر بود و به همین دلیل به‌شدت مورد تنفر مخالفانش قرار داشت. وی پس از مرگ در کنار همسرش آنری دوم در کلیسای سن‌دنی دفن شد.
پیِر-سیمون، مارکیز دو لاپلاس (زاده ۲۳ مارس، ۱۷۴۹ در نورماندی – درگذشته ۵ مارس ۱۸۲۷ در پاریس) محقق و دانشمند فرانسوی بود که کار او برای توسعه مهندسی، ریاضیات، آمار، فیزیک، ستاره‌شناسی و فلسفه مهم بود.
او کار پیشینیان‌ش را در مجموعهٔ پنج جلدی رساله مکانیک آسمانی (۱۷۹۹–۱۸۲۵) خلاصه کرد و گسترش داد. با این کار، مطالعه مکانیک کلاسیک براساس اصول هندسه را به مطالعه بر اساس حسابان تغییر داد و طیف وسیعی از مسائل را پیش نهاد. در آمار، تفسیر بیزی در احتمالات را عمدتاً لاپلاس توسعه داده‌است.
او نخستین کسی بود که معادله لاپلاس را بررسی کرد و پیش‌گام تبدیل لاپلاس بود که در بسیاری از شاخه‌های فیزیک‌ریاضی به‌کار می‌رود؛ زمینه‌ای که او نقش اصلی در شکل‌گیری آن داشت. عملگر لاپلاسی، که گسترده در ریاضیات استفاده می‌شود، نیز ازوست. او فرضیه سحابی مبدأ منظومه شمسی را پیش نهاد و گسترش داد و از نخستین دانشمندانی بود که سیاه‌چاله‌ و فروپاشی گرانشی را مطرح کرد.Stigler, Stephen M. (1986). "The History of Statistics: The Measurement of Uncertainty before 1900". Harvard University Press, Chapter 3.
لاپلاس، از بزرگترین دانشمندان تاریخ شناخته می‌شود و او را گاهی نیوتن فرانسه می‌خوانند. استعداد لاپلاس در ریاضی خارق‌العاده و برتر از هم‌عصران او توصیف شده‌است.
پیر سیمون لاپلاس، بیست‌وسوم مارس ۱۷۴۹، حوالی «پون لوک» فرانسه زاده‌شد. پدرش، زمین‌داری ثروتمند بود و می‌خواست که او علوم دینی بخواند و در آن به موفقیت برسد. ولی لاپلاس به پیشنهاد دالامبر که مشهورترین ریاضی‌دان فرانسوی آن زمان بود، به تحصیل ریاضیات در کنار خود او پرداخت.
لاپلاس پدیدآورنده معادله لاپلاس است. اما تبدیل لاپلاس، که تنها به‌افتخارش نامیده‌شده، در اصل از سوی اویلر پیش نهاده‌شده و لاپلاس آن را در آثارش در نظریه احتمالات به کار برده‌است.
گذشته از معادله لاپلاس که در فیزیک‌ریاضی استفاده می‌شود، نگاشت خطی دیفرانسیلی لاپلاس نیز به به‌افتخارش نامیده شده‌است. او، ۱۸۰۶ میلادی، لقب اشرافی کنت گرفت و ۱۸۱۷ پس از بازگشت بوربون‌ها، لقب مارکیز گرفت.
لاپلاس از اثرگذارترین دانش‌مندان تاریخ است. او به‌محض‌اینکه ریاضی‌دان مشهوری شد و به افتخاراتی رسید، اصل‌ونسب‌ش را پنهان می‌کرد. مشهور است که لاپلاس برای ملاقات دالامبر، ریاضی‌دان معروف، در یکی از روزهای سال ۱۷۷۰ به خانه او می‌رود و دالامبر بااینکه سفارش‌هایی درباره‌ لاپلاس شده‌بود، کمک چندانی به او نمی‌کند. لاپلاس نومید نمی‌شود و نامه‌ای برای دالامبر می‌فرستد و در آن ایده‌هایش را دربارهٔ مکانیک شرح می‌دهد. دالامبر به‌محض خواندن نامه نویسنده را احضار می‌کند و به او می‌گوید «چنان‌که می‌بینید من به سفارش اهمیت نمی‌دهم، اما شما برای شناساندن خود کار خوبی کردید.» دالامبر بی‌درنگ لاپلاس را استاد مدرسه نظامی پاریس می‌کند.
لاپلاس نخست مقالاتی دربارهٔ حساب انتگرال، اخترشناسی، ریاضی کیهان‌شناسی، نظریه بازی‌های بخت‌آزمایی و علیت نوشت. در این دوره سازنده، او سبک و شهرت و موضع فلسفی و برخی شیوه‌های ریاضی خود را ساخت و پرداخت، و برنامه‌ای برای پژوهش در احتمالات و مکانیک سماوی ریخت و بقیه عمر را به کار ریاضی دربارهٔ آنها پرداخت.
سپس، در هر دو زمینه به نتایجی عمده رسید که به‌سبب آنها مشهور است. بعدها آنها را در دو رساله بزرگش، مکانیک سماوی (۱۷۹۹–۱۸۲۵) و نظریه تحلیلی احتمالات (۱۸۱۲) گنجاند. بررسی بخش بزرگی از این مسائل به شیوه‌های ریاضی صورت گرفت که او آن زمان یا پیش‌از آن، ابداع کرده‌بود. مهم‌ترین آن‌ها، از توابع مولد، که از آن پس به نام وی خوانده شدند. بسط، که آن نیز در نظریه دترمینانها به نام وی گردید، تغییر مقادیر ثابت به منظور رسیدن به راه حل‌های تقریبی در انتگرال‌گیری عبارتهای اخترشناسی و تابع گرانشی تعمیم یافته ک بعدها با دخالت پواسون به صورت تابع پتانسیل برق و مغناطیس قرن نوزدهم درآمد. همچنین، در همین دوره بود که لاپلاس به سومین حوزه علایق‌ش، فیزیک، و با لاووازیه در نظریه گرما، پرداخت و کم‌وبیش در نتیجه آن همکاری بود که او یکی از اعضای اثرگذار حلقه درونی مجمع علمی شد.
نخستین دغدغه فکری لاپلاس، دنبال‌کردن کار نیوتن بود، زیرا نیوتن قانون اصلی مکانیک آسمانی را یافته‌بود و لاپلاس می‌خواست آن را درباره همه منظومه شمسی به‌کار برد. لاپلاس شروع به تعیین قوانین مکانیک سیارات کرد تا نشان دهد که آن‌ها مانند سایر اجسام، تابع قوانین فیزیک هستند. اولین چیزی که لاپلاس نزد خود مطرح کرد، ثبات منظومه شمسی است، که آیا در وضعی که داراست می‌ماند یا سرانجام ماه روی زمین می‌افتد و سیارات به خورشید برخورده، نابود می‌شوند. نیوتن هم آن را مطرح کرده‌بود و به این نتیجه رسیده‌بود که باید گاه‌گاهی دست خداوند در کار بیاید و حرکات آنها را به جریان عادی برگرداند. ولی لاپلاس بیان کرد گرچه وضع سیارات نسبت به خورشید تغییر می‌کند ولی این تغییرات تناوبی است. لاپلاس همه این اکتشافات را زیر عنوان «مکانیک آسمانی» منتشر کرد. اما چون فهم مطالبش برای همه‌ ممکن نبود، تصمیم گرفت کتابی دیگر بنویسد که عوام هم از آن بهره‌ برند. نام این کتاب، «شرح دستگاه‌های جهانی» بود.
لاپلاس افزون‌بر نجوم و ریاضیات، استادی عالی‌قدر در علم فیزیک بود و دربارهٔ لوله‌ مویین و انتشار امواج صوتی مطالعه فراوانی داشت. از مهم‌ترین آثار لاپلاس «تئوری تحلیلی احتمالات» است که ۱۸۱۲، نوشت.
گرچه لاپلاس دانشمندی بی‌همتا بود، تملق حکومت‌های فرانسه، که پی‌درپی عوض می‌شدند، می‌گفت و سود می‌برد؛ دربرابر ناپلئون تا زانو خم می‌شد و برای آن از سوی او به مقام کنت، سناتور، و ریاست مجلس سنا رسید. اما وقتی ناپلئون اسیر شد، به او پشت کرد و به برکناری‌اش رأی داد و خود را در دامان لویی هجدهم انداخت و از سوی او، رئیس کمیته تجدید تشکیلات مدرسه پلی‌تکنیک و عضو مجلس اعیان شد. لاپلاس، اما جوانان را تشویق و کمک می‌کرد؛ روزی که یکی از اکتشافات جوان ناشناسی به نام «بیو» از سوی آکادمی تمجید شد، او را نزد خود خواند و معلوم شد لاپلاس پیش‌تر آن را بررسی کرده‌بود.
لاپلاس پایان عمر را در «آرکوی» نزدیک پاریس در عمارت ییلاقی‌اش که نزدیک برتوله بود گذراند. او، پنجم مارس ۱۸۲۷ در هفتادوهشت‌ سالگی درگذشت. آخرین حرف او این بود: «آنچه می‌دانیم ناچیز، و آنچه نمی‌دانیم بزرگ و فراخ‌ست.»
باکتریوفاژها (باکتری‌خوارها) یا به اختصار فاژها، ویروس‌هایی هستند که به باکتری‌ها حمله می‌کنند و آن‌ها را از بین می‌برند. این ویروس‌ها برای باکتری‌ها اختصاصی هستند و نمی‌توانند به یوکاریوت‌ها حمله کنند.Mc Grath S and van Sinderen D (editors). (2007). Bacteriophage: Genetics and Molecular Biology (1st ed.). Caister Academic Press. . [1].
در سال‌های ۱۹۱۵و ۱۹۱۷ دو دانشمند به نام‌های فردریک تاوورت و فلیکس دهرله در ضمن آزمایش‌های خود به‌طور اتفاقی به وجود فاژها پی بردند. این دو دانشمند، با رشد باکتری‌های مختلف در محیط‌های کشت مایع متوجه از بین رفتن خودبه‌خود این باکتری‌ها شدند. این دانشمندان پس از مطالعات خود و با صاف نمودن این محیط‌های حاوی فاژ توسط فیلترهای باکتری‌شناسی، وجود باکتریوفاژها را اثبات کردند.
باکتریوفاژها ویروس‌هایی هستند که باکتری‌ها را آلوده می‌کنند. انواع بسیار مختلفی از باکتریوفاژها وجود دارند که به گونه‌های خاصی از باکتری‌ها تمایل دارند و فقط میزبان باکتریایی خاصی را آلوده می‌کنند. فاژها مانند سایر ویروس‌ها دارای یک نوکلئیک اسید درونی (دی‌ان‌ای یا آراِن‌اِی) هستند که این ژنوم توسط یک پوشش پروتئینی حفاظتی در خارج احاطه شده‌است.
مبنای طبقه‌بندی باکتریوفاژها نوع اسید نوکلئیک آن‌ها (دی‌ان‌ای یا آراِن‌اِی) و بعد از آن، شکل و ساختار آن‌ها است. آن‌ها بر اساس ساختار به سه شکل بیست‌وجهی مانند MS2، رشته‌ای یا مارپیچی مانند M13 و فاژهای دارای سر و دم، مانند فاژهای T4و λ طبقه‌بندی می‌شوند.
فاژهای دم‌دار دارای دو رشته دی‌ان‌ای یعنی کادوویرال‌ها، بیش از ۹۵٪ فاژهای موجود در متون علمی را به خود اختصاص داده‌اند و به نظر می‌رسد فراوان‌ترین نوع فاژ بر روی کره زمین باشند. فاژها توسط کمیته بین‌المللی طبقه‌بندی ویروس‌ها طبقه‌بندی می‌شوند. تاکنون ۱۹ خانواده از فاژها شناخته شده‌اند که فقط ۲ خانواده دارای ژنوم آراِن‌اِی و ۵ خانواده دارای پوشش ویروس هستند. در فاژهای دارای ژنوم دی‌ان‌ای، فقط ۲ خانواده دارای ژنوم تک‌رشته‌ای، ۸ خانواده دارای ژنوم حلقوی و ۹ خانواده دارای ژنوم خطی هستند. ۹ خانواده فقط باکتری‌ها را آلوده می‌سازند. ۹ خانواده آرکی‌ها را آلوده می‌کنند و یک خانواده یعنی تکتی‌ویریده هم باکتری‌ها و هم آرکی‌ها را آلوده می‌سازد.
مهم‌ترین خانواده‌های فاژها عبارت‌اند از:
مطالعات بر روی این فاژها منجر به کشف همانندسازی دی‌ان‌ای به روش حلقهٔ غلتان و همچنین تعیین هویت پروتئین‌های دخیل در همانندسازی میزبان شد. از این گروه، فاژ ϕX۱۷۴ بیش از همه مورد مطالعه قرار گرفته‌است. ژنوم این فاژ، دی‌ان‌ای تک‌رشته‌ای حلقوی شامل ۵۳۸۶ نوکلئوتید است و ۱۱ ژن را کد می‌کند. این فاژ، اولین ژنوم دست‌نخورده‌ای بود که تعیین توالی شد. طول ژنوم کوتاه‌تر از ظرفیت کدگذاری است که آن نیز به‌علت هم‌پوشانی ژنی ایجاد شده‌است.
از این گروه، فاژهای f1، fd و M13 بیش از همه مورد مطاله قرار گرفته‌اند. این گروه از فاژها، سویه‌هایی از E.coli را که دارای پیلی جنسی هستند را از طریق همان پیلی آلوده می‌کنند. این‌ها برخلاف بسیاری از فاژهای دیگر، دی‌ان‌ای خود را به میزبان تزریق نمی‌کنند بلکه به‌صورت کامل وارد میزبان می‌شوند و پوشش‌برداری داخل میزبان انجام می‌شود. به علاوه، این گروه میزبان خود را لیز نمی‌کنند بلکه ویریون‌های حاصله به‌طور مداوم در طول زندگی میزبان آزاد می‌شوند. با این‌حال، سرعت رشد این باکتری‌ها نسبت به باکتری‌های آلوده‌نشده کمتر می‌شود.
این گروه از فاژها دارای تنوع زیادی هستند. در این گروه، T7 و λ به‌خوبی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. فاژ T4 در خانواده میوویریده «از myos به معنی عضله که به‌خاطر دم قابل انقباض این گروه می‌آید» قرار گرفته‌است. فاژهای T1 و T5 به همراه λ در خانواده سیفوویریده «از یونانی siphon به معنی لوله به خاطر دم غیرقابل انقباض» قرار دارند. فاژهای خانواده پودوویریده دارای دم غیر منقبض شونده کوتاه هستند مانند T7.
فاژ T4، یکی از بزرگ‌ترین فاژهاست که شکل پیچیده‌ای دارد که شامل یک سر بیست‌وجهی پیچیده و یک دم قابل انقباض به همراه پایه، فیبرهای دمی و خارها می‌باشد. فیبرهای دمی، خارها و صفحه پایه در اتصال به لیپوپلی ساکارید باکتری میزبان به فاژ کمک می‌کنند. پس از اتصال، غلاف دمی منقبض می‌شود و به کمک آنزیم لیزوزیم «محصول ژن gp5 یا gene product ۵»، دیواره باکتری را هضم نموده و اسید نوکلئیک فاژ را به میزبان تزریق می‌کند. ژنوم فاژ دارای بازهای تغییر یافته ۵-هیدروکسی سیتوزین است که باعث حفاظت دی‌ان‌ای فاژ در مقابل آنزیم‌های محدودالاثر میزبان می‌شود. ژنوم دارای ۳۰۰ ژن است که که توسط سه نوع پروموتر تنظیم بیان می‌شود. ژن‌های فوری و میانی، فعالیت‌های لازم برای همانندسازی را کد می‌کنند و ژن‌های تأخیری، اجزای سر و دم و همچنین لیز سلول میزبان را کد می‌کنند.
این گروه از فاژها، ویروس‌های کوچک بیست وجهی هستند که دارای بیشترین میزان جهش ژنتیکی (موتاسیون) هستند و به عنوان کوچکترین ژنوم‌های آراِن‌اِی شناخته شده‌اند. این فاژها، ویروس‌های رشته مثبت هستند یعنی ژنوم آن‌ها به عنوان آران‌ای پیام‌رسان عمل می‌کند و فقط شامل تعداد کمی ژن است. آن‌ها باکتری‌های گرم منفی مانند E.coli و سودوموناس را از طریق پیلی جنسی آلوده می‌کنند.
باکتریوفاژ ϕ۶، اولین عضو این خانواده بود که جداسازی شد. این فاژ دارای ژنوم آراِن‌اِی دو رشته‌ای قطعه‌قطعه شده است که شامل سه قطعه با نام‌های (L:large) حدود ۶۴۰۰ نوکلئوتید، (M:medium) حدود ۴۰۰۰ نوکلئوتید و (S:small) حدود ۳۰۰۰ نوکلئوتید است. رونویسی از ژنوم دو رشته‌ای برای سنتز رشته‌های جدید توسط آنزیم آران‌ای پلی‌مراز وابسته به آراِن‌اِی فاژ انجام می‌شود و رشتهٔ مکمل یا اضافی به‌عنوان الگوی همانندسازی برای ساختن آران‌ای پیام‌رسان قرار می‌گیرد. ترجمه قطعه L، تولید پروتئین‌های فاژ را سرعت می‌بخشد که در تشکیل کمپلکس پلیمراز نقش دارد. قطعه M، تولید پروتئین‌های ساختاری برای غشاء و خارها را بر عهده دارد. قطعه S تولید پروتئین‌های ساختاری برای کپسید، سر هم شدن غشاء و لیز شدن میزبان و یک پروتئین غیر ساختاری برای پوشش کپسید را بر عهده دارد.
فاژها بر اساس چرخهٔ زندگی به دو شکل لیتیک و لیزوژنی وجود دارند. در مثال‌های زیر، این چرخه‌ها توضیح داده شده‌اند:Mason, Kenneth A. , Jonathan B. Losos, Susan R. Singer, Peter H Raven, and George B. Johnson. (2011). Biology, p. 533. McGraw-Hill, New York. .
فاژ T4 باعث آلودگی لیتیک اشریشیا کلی می‌شود. ذرات فاژ به پروتئین گیرنده‌ای به نام OMPc واقع در سطح باکتری متصل می‌شوند. سپس دی‌ان‌ای فاژی از طریق ساختار دمی T4 به سلول تزریق می‌شود. در داخل سلول، رونویسی از داخل ژن‌های فاژی آغاز شده و سنتز دی‌ان‌ای, آراِن‌اِی و پروتئین‌های سلول میزبان متوقف می‌شود دی‌ان‌ای باکتری، دپلیمریزه شده و این نوکلئوتیدها برای همانندسازی دی‌ان‌ای فاژ مورد استفاده قرار می‌گیرند. پروتئین‌های کپسید فاژ سنتز می‌شوند و ذرات جدید فاژی به تعداد زیادی افزایش می‌یابند. در نهایت، ۲۰۰ تا ۳۰۰ ذره فاژی جدید با تخریب میزبان آزاد می‌شوند.
فاژهای معتدل مثل لامبدا می‌توانند E.coli را دچار آلودگی لیتیک کنند اما مسیر لیزوژنیک، بسیار معمول تر است. پس از این‌که فاژ، دی‌ان‌ای خود را داخل سلول میزبان تزریق کرد، دی‌ان‌ای حلقوی می‌شود. سپس با کروموزوم میزبان ادغام می‌شود. ادغام به وسیله نوترکیبی صورت می‌گیرد و شامل یک توالی فاژی دارای ۱۵ جفت‌باز همولوگ با توالی موجود در کروموزوم اشریشیا کلی است. ادغام همیشه در یک جایگاه روی می‌دهد. به این شکل از ادغام، پروفاژ می‌گویند. پروفاژ تا چندین نسل آرام باقی می‌ماند و همراه با کروموزوم میزبان، همانندسازی می‌کند. در نهایت، پس از تقسیمات متعدد سلولی، یک تحریک موجب روشن شدن سیکل آلودگی لیتیک می‌شود. این روشن شدن توسط برخی از محرک‌های شیمیائی یا فیزیکی القاء می‌شود و شاید علامت نزدیک بودن مرگ باشد. در پاسخ به این محرک‌ها، دی‌ان‌ای فاژ با انجام یک نوترکیبی ملکولی از کروموزوم جدا می‌شود. ژن‌های فاژ بیان شده و پروتئین‌های فاژ سنتز می‌شود. دی‌ان‌ای فاژ همانندسازی شده و در کپسیدها بسته‌بندی می‌شود. در نهایت، باکتری تخریب می‌شود ذرات فاژی جدید آزاد می‌شوند.