moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۶ فوریه ۱۸۷۱، چهار شرکت کننده که بیشترین همدستی را در قتل مانیز داشتند در میدان دهکده اوتفای با گیوتین اعدام شدند.
حاشیه‌ها
در سال ۱۹۵۳، Lavaud Noemie، آخرین شاهد مستقیم ماجرای اوتفای، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
در ۱۶ اوت ۱۹۷۰، یک قرن پس از فاجعه و به ابتکار یکی از اهالی روستا، کلیسای Hautefaye مراسم «عشای بخشش» را با حضور فرزندان خانواده آلن‌دومانیز و قاتلان او برگزار کرد.
ژان تولی (Jean Teulé)، کاریکاتوریست، فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویس فرانسوی در سال ۲۰۰۹ رمانی با نام «اگر دوست دارید او را بخورید» Eat Him If You Like را نوشته‌است که به صورت داستانی به حوادث این فاجعه تاریخی پرداخته‌است. این کتاب با نام آدم‌خواران توسط احسان کرم‌ویسی ترجمه و در نشر چشمه به چاپ رسیده‌است.
بهیه الحمد (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۹۲) تیرانداز اهل قطر است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
سلیمان محمد () تیرانداز اهل قطر است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
جدعان ترجم الشمری (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) تیرانداز اهل قطر است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ شرکت کرده‌است.
محمد الرمیحی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل قطر است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرده‌است.
حقوق تصریح نشده در قانون اساسی (به انگلیسی Unenumerated rights)، حقوق طبیعی و قانونی استنباط‌شده از دیگر حقوقی است که در قوانین موجود، مانند قانون اساسی، به صورت ضمنی ذکر شده‌است، اما خود این قوانین صریحاً در متن صریح قانون بیان یا «ذکر» نشده‌اند. اصطلاحات جایگزینی که گاهی استفاده می‌شود عبارتند از: حقوق ضمنی (به انگلیسی implied rights)، حقوق طبیعی (به انگلیسی natural rights)، حقوق اساسی و حقوق پیشینه (به انگلیسی background rights)."Committee on the Judiciary Tushnet Statement re Hearing on 'the Origin and Scope of Roe v. Wade' . United States House Committee on the Judiciary, United States House of Representatives (Washington, D.C. April 22, 1996.
قمری گالاپاگوس ("Zenaida galapagoensis") گونه ای از پرندگان از خانواده کبوتران است. بومی گالاپاگوس در نزدیکی اکوادور است. این پرنده در طیف گسترده‌ای از زیستگاه‌های باز و نیمه‌باز، به‌ویژه در مناطق پست و خشک مجمع‌الجزایر گالاپاگوسیافت می‌شود.BirdLife International (2020). ""Zenaida galapagoensis"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2020: e.T22690758A157400314. doi:. Retrieved 16 November 2021.
با وجود انزوای جغرافیایی این نوع پرنده در جزایر مختلف، به دلیل مهاجرت مکرر بین جزایر، جریان ژنی قابل توجهی بین جمعیت‌های مختلف جزیره وجود دارد. این امر به‌طور کامل از تشکیل زیرگونه‌ها جلوگیری نکرده‌است، زیرا عوامل محیطی مانند جریان‌های باد، فاصله بین جزایر و حتی جریان‌های اقیانوسی بر مکان سفر پرندگان تأثیر می‌گذارد. با این حال، توانایی پرواز چشمگیر آن‌ها تضمین کرده‌است که این گونه برخلاف شاهین گالاپاگوس (که در اندازه‌های جزیره تغییرهای چشمگیری دارد)، یا گونه‌زایی شدید موجود در سهره‌های کمتر متحرک داروین، نسبتاً همگن در سراسر جزایر باقی می‌ماند. همچنین ممکن است رژیم غذایی همه چیزخوار کبوتر مانع از تخصص بیشتر شود. حضور انسان ممکن است سبب تغییرهای ژنتیکی جمعیت در جمعیت جزیره سان کریستوبال و جزیره سانتا کروز شود که سبب کاهش تنوع آللی شده‌است.Santiago-Alarcon, Diego; Tanksley, Susan M. ; Parker, Patricia G. (June 2006).
قمری گالاپاگوس تا رشد می‌کند و وزن آن . دم بلند مشکی کمی به سمت پایین خمیده‌است. پاها و پاها مایل به قرمز با مقداری بنفش هستند. کبوتر گالاپاگوس، پرنده‌ای با جسور، دارای قسمت‌های بالایی قهوه‌ای مایل به قرمز تیره، گردن و سینه صورتی مایل به رنگ، شکم گاومیش‌رنگ و بال‌های قهوه‌ای با رگه‌های سفید و سیاه است. پوست پیرامون چشم آبی تیره با حاشیه سیاه است. خود چشم قهوه‌ای است. یک رگه رنگین‌کمانی در کنار گردن یافت می‌شود. پرهای کتف و روکش بال سیاه با نوار سفیدی در وسط است که در طول به سمت پایین کشیده شده‌است. این باعث می‌شود بال‌ها رگه دار به نظر برسند. بخش زیرین بال‌ها خاکستری تا آبی است. پرهای مرکزی دم قهوه‌ای و بخش بیرونی آن خاکستری است.Baptista, Luis F. ; Trail, Pepper W. ; Horblit, H. M. ; Kirwan, Guy M. (2020-03-04).
ماده این گونه کاملاً شبیه به نرهای گالاپاگوس، اما اندکی کوچکتر هستند همان گونه که به اندازه لکه‌های رنگین‌کمانی آنها است. آنها همچنین دارای پشت، بال و دم تیره‌تر هستند.Baptista, Luis F. ; Trail, Pepper W. ; Horblit, H. M. ; Kirwan, Guy M. (2020-03-04).
قمری گالاپاگوس در دشت‌های صخره ای، درختان پراکنده، بوته‌ها و کاکتوس‌ها زندگی می‌کند.
هنگامی که لانه‌های آنها در خطر است، قمری‌ها وانمود می‌کنند که آسیب دیده‌اند یا زخمی شده‌اند و شکارچی را از لانه‌اش دور می‌کنند. بیشتر لانه‌های قمری گالاپاگوس روی زمین، اغلب زیر برآمدگی‌های گدازه، یا در لانه‌های مرغ مقلد قدیمی در کاکتوس‌ها ساخته می‌شوند. یک دسته‌تخم معمولی از دو تخم تشکیل شده‌است. پرورش سه تا پنج هفته پس از شروع فصل مرطوب با حداکثر سه دسته‌تخم در سال آغاز می‌شود.
نوک‌های خمیده به سمت پایین در قمری گالاپاگوس به آن کمک می‌کند که بیشتر از دانه‌ها و میوه‌های زمین تغذیه کند. چندان تمایلی به پرواز ندارد، و تنها به عنوان آخرین راه چاره این کار را انجام می‌دهد. قمری‌های گالاپاگوس بیشتر وقت خود را روی زمین به جستجوی غذا می‌گذرانند و عمدتاً از دانه‌ها، کرم‌ها و گل‌ها و پالپ کاکتوس "Opuntia" تغذیه می‌کنند.Grant, P.R. ; Thalia Grant, K. (November 1979).
در جزایری که زنبورها غایب هستند، کاکتوس‌های Opuntia خارهای نرم‌تری پیدا کرده‌اند. این ممکن است به پرندگان، از جمله کبوتر، امکان دسترسی بهتر به گل‌ها را بدهد و فعالیت پرندگان برای گرده‌افشانی گل‌ها سودمند باشد.
قمری‌ها عمدتاً دانه‌ها را پیش از خوردن خرد می‌کنند، اما برخی از دانه‌ها را به‌طور کامل می‌بلعند، برخی از آنها از هضم نجات می‌یابند این پرنده را به منبع توزیع گیاهان در گالاپاگوس تبدیل می‌کند.
به عنوان یک گونه بومی جزیره‌ای، قمری‌های گالاپاگوس در معرض خطر بالایی از بیماری‌های معرفی شده و شکارچیان هستند. بیماری‌های معرفی‌شده عبارتند از "Trichomonas gallinae" (شاید از کبوترهای صخره‌ای یا قمری گوش‌دار از سرزمین اصلی منتشر شده باشد)، و مالاریا "هموپروتئوس" (که در بیش از ۸۵ درصد از پرندگان در جزیره اسپانیولا یافت شد). "کلامیدیا پسیتاسی" نیز یک تهدید است. بیماری‌های معرفی‌شده ممکن است از قمری گالاپاگوس به گونه‌های دیگر در اکوسیستم مجمع‌الجزایر، مانند شپش که وقتی قمری‌ها شکار می‌شوند، به باز گالاپاگوس سرایت کند. سپس شپش به عنوان ناقل بیماری عمل می‌کند.Santiago-Alarcon, Diego; Tanksley, Susan M. ; Parker, Patricia G. (June 2006).
قمری‌های گالاپاگوس نمونه‌ای از شیوه سازگاری یک گونه در هنگام تعامل انسان با گونه و محیط آن ارائه می‌دهند. نزدیک به سال ۱۶۸۵ جزیره گالاپاگوس توسط خصوصی‌های بریتانیایی جایی که نخستین تعامل انسان‌ها و قمری‌های گالاپاگوس انجام شد. قمری گالاپاگوس، مانند بسیاری از جانوران در گالاپاگوس، بسیار رام است. هنگامی که ملوانان بریتانیایی برای نخستین بار وارد شدند، این قمری‌ها هیچ ترسی نشان ندادند و به صورت دسته‌جمعی می‌آمدند، که آنها را به اهداف شکار آسان تبدیل کرد. قمری‌ها حتی روی سر و شانه ملوانان می‌نشستند. با این حال، پرندگان در نهایت با یادگیری برای پرهیز از تعامل انسانی سازگار شدند.
در اواسط تا اواخر سدۀ ۱۶، قمری‌های گالاپاگوس توسط ملوانان شکار شدند. تخریب گسترده انسان حداقل تا دهه ۱۹۶۰ ادامه یافت، اما اکنون قمری‌ها بیشتر توسط گربه‌های وحشی تهدید می‌شوند. تهدیدهای دیگر بیماری‌ها، آلودگی و تخریب زیستگاه است.
آدام هری وبستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال برایتون در لیگ برتر انگلستان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال آلدرشات تاون، و باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون اشاره کرد.
وبستر در چیچستر، ساسکس غربی به دنیا آمد و در نزدیکی وست ویتترینگ بزرگ شد.
وبستر در سن ۱۲ سالگی پس از رد شدن از سوی ساوتهمپتون، چلسی و حتی پورتسموث، به پورتسموث پیوست و در تابستان ۲۰۱۱ بورسیه آکادمی را با این باشگاه امضا کرد.How three-time rejected Webster never gave up on his dream ; Portsmouth News, 29 October 2012Nine Offered Scholarships ; باشگاه فوتبال پورتسموث، 9 February 2011
او اولین بازی خود را در سن ۱۷ سالگی در ژانویه ۲۰۱۲ در یک مسابقه لیگ برتر فوتبال مقابل وستهام انجام داد.Pompey 0 West Ham 1 ; باشگاه فوتبال پورتسموث، 14 January 2012
در ۶ اوت ۲۰۱۳، وبستر به صورت قرضی تا ژانویه ۲۰۱۴ به آلدرشات تاون پیوست. او چهار روز بعد اولین بازی خود را در تساوی خارج از خانه مقابل گریمسبی انجام داد.Grimsby 1–1 Aldershot; BBC Sport, 10 August 2013
در ۶ ژوئن ۲۰۱۶، وبستر با مبلغی نامشخص از پورتسموث به باشگاه قهرمان چمپیونشیپ، ایپسویچ تاون نقل مکان کرد، در این معامله مت کلارک مدافع ایپسویچ نیز در جهت مخالف قرار گرفت و با وبستر معاوضه شد.
او اولین بازی خود را برای این باشگاه در ۶ اوت انجام داد و در یک پیروزی خانگی ۴بر۲ مقابل بارنزلی بازی کرد.
او اولین گل خود را برای ایپسویچ در برابر بیرمنگام در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ به ثمر رساند.
در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸، وبستر با مبلغ اولیه سه‌ونیم میلیون پوند که تا ۸ میلیون پوند افزایش می‌یابد، به باشگاه دیگر چمپیونشیپ، بریستول سیتی منتقل شد.
در ۳ اوت ۲۰۱۹، برایتون قرارداد وبستر را تکمیل کرد و او را با مبلغی نامشخص با قراردادی چهار ساله به خدمت گرفت.او اولین بازی خود را ۲۵ روز بعد در ۲۷ اوت در برد ۲ بر ۱ خارج از خانه مقابل بریستول راورز در جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان انجام داد.
در همان هفته ای که او اولین بازی خود را برای پورتسموث انجام داد، وبستر برای یک تورنمنت دوستانه در پرتغال به تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان دعوت شد.Webster Gets England Call ; باشگاه فوتبال پورتسموث، 17 January 2012
در اکتبر ۲۰۱۲، وبستر به تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان دعوت شد، اما سرمربی او، مایکل اپلتون به دلیل کمبود بازیکن در پورتسموث درخواست‌های اتحادیه فوتبال انگلیس را رد کرد.Portsmouth Michael Appleton backs Adam Webster for international honours; Sky Sports, 5 October 2012بعداً در همان ماه، او به تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان دعوت شد.Pompey defender called up to England squad; Pompey Pages, 21 October 2012
در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲، وبستر اولین بازی خود را برای تیم ملی در سطح زیر ۱۸ سال در پیروزی ۲–۰ مقابل ایتالیا انجام داد.
در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ وبستر اولین بازی خود را در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان در برد ۱ بر صفر مقابل فنلاند انجام داد و به عنوان یار جانشین در نیمه دوم به‌جای جک استفنز به میدان آمد."England 1–0 Finland" The FA.com. 13 November 2012. Retrieved 14 November 2012.
خوالد الحارثی () تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
سید العسیبی (؛ زادهٔ ۱۹۵۴) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
صفق العنزی (؛ زادهٔ ۱۹۴۳) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
عطاالله العنزی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده‌است.
آمارهای زیست‌محیطی کاربرد روش‌های آماری در علوم محیطی است. رویه‌هایی را برای رسیدگی به پرسش‌های مربوط به محیط طبیعی در حالت دست‌نخورده، تعامل انسان با محیط زیست و محیط‌های شهری پوشش می‌دهد. حوزه آمار زیست‌محیطی در چند دهه گذشته به عنوان پاسخی به نگرانی فزاینده در مورد محیط زیست در بخش‌های عمومی، سازمانی و دولتی رشد سریعی داشته‌است.
چارچوب سازمان ملل متحد برای توسعه آمار محیط زیست (FDES) دامنه آماری محیط زیست را به شرح زیر تعریف می‌کند:http://unstats.un.org/unsd/environment/FDES/FDES-2015-supporting-tools/FDES.pdf United Nations Framework for the Development of Environment Statistics دامنه آمار محیط زیست جنبه‌های بیوفیزیکی محیط و آن جنبه‌هایی از سیستم اجتماعی-اقتصادی که به‌طور مستقیم بر محیط تأثیر می‌گذارد و با آن در تعامل است مانند دامنه آمارهای محیطی، اجتماعی و اقتصادی را دربر می‌گیرد. ترسیم یک خط مشخص برای تقسیم این مناطق آسان یا ضروری نیست. آمارهای اجتماعی و اقتصادی که فرایندها یا فعالیت‌هایی را با تأثیر مستقیم یا تعامل مستقیم با محیط توصیف می‌کنند، به‌طور گسترده در آمارهای محیطی استفاده می‌شوند. آنها در محدوده FDES هستند.
تجزیه و تحلیل آماری برای حوزه علوم زیست‌محیطی ضروری است و به پژوهشگران این امکان را می‌دهد تا از طریق تحقیق و توسعه راه حل‌های بالقوه برای موضوع مورد مطالعه، درک درستی از مسائل زیست محیطی به دست آورند. کاربردهای روش‌های آماری در علوم محیطی متعدد و متنوع است. آمارهای زیست‌محیطی در بسیاری از زمینه‌ها از جمله: سازمان‌های بهداشت و ایمنی، سازمان‌های استاندارد، موسسه‌های پژوهشی، مسئولان آب و رودخانه‌ها، سازمان‌های هواشناسی، شیلات، سازمان‌های حفاظتی، و نگرانی‌های مربوط به خطر، آلودگی، مقررات و کنترل.
آمارهای زیست‌محیطی به‌ویژه در صنایع دانشگاهی، دولتی، نظارتی، فن‌آوری و مشاوره کاربرد فراوانی دارد.
کاربردهای خاص تجزیه و تحلیل آماری در حوزه علوم محیط زیست شامل تجزیه و تحلیل خطر زلزله، سیاست‌گذاری زیست‌محیطی، برنامه‌ریزی نمونه‌برداری اکولوژیکی، پزشکی قانونی محیط زیست است.
در محدوده آمارهای زیست‌محیطی، دو دسته اصلی از کاربردهای آنها وجود دارد.
انواع مطالعات تحت پوشش آمار زیست‌محیطی عبارتند از:
منابع داده برای آمارهای زیست محیطی متنوع است و شامل بررسی‌های مربوط به جمعیت انسانی و محیط زیست، سوابق سازمان‌های مدیریت منابع محیطی، نقشه‌ها و عکس‌ها، تجهیزات مورد استفاده برای بررسی محیط زیست و مطالعات تحقیقاتی در سراسر جهان است. یکی از اجزای اصلی داده‌ها بازدید میدانی مستقیم است، اگرچه بیشتر آمارهای زیست‌محیطی از منابع مختلفی استفاده می‌کنند.
روش‌های تحلیل آماری در علوم محیطی به اندازه کاربردهای آن است. در حالی که مبنایی برای روش‌های مورد استفاده در زمینه‌های دیگر وجود دارد، بسیاری از این روش‌ها باید متناسب با نیازها یا محدودیت‌های داده‌ها در علوم محیطی تطبیق داده شوند. مدل‌های رگرسیون خطی، مدل‌های خطی تعمیم‌یافته و مدل‌های غیرخطی برخی از روش‌های تحلیل آماری هستند که به‌طور گسترده در علوم محیطی برای مطالعه روابط بین متغیرها استفاده می‌شوند.
سیسیل فاریس برایانت (Cecil Farris Bryant) (۲۶ ژوئیه ۱۹۱۴–۱ مارس ۲۰۰۲)، سیاستمدار آمریکایی و سی و چهارمین فرماندار فلوریدا بود. وی در دولت لیندون بی. جانسون به عنوان مدیر بخش اضطراری و برنامه‌ریزی در شورای امنیت ملی ایالات متحده نیز خدمت کرد و همچنین از طرف جانسون رئیس کمیتهٔ مشورتی روابط بین‌الدولی ایالات متحده منصوب شد.
برایانت در اوکلا شهرستان ماریون ایالت فلوریدا در خانوادهٔ چارلز سیسیل برایانت و لیلا ماگاریت (فاریس) برایانت بدنیا آمد. ویلیام رابرت برایانت و آمی ایما (لانتز) برایانت، پدربزرگ و مادر بزرگ پدریش در سال ۱۸۹۰ از شهرستان ماریون به ایالت میسوری نقل مکان نمودند. لیلا مارگاریت دختر اسکار ای و مری ام. فاریس اهل اوکلا و خواهر آیان فاریس بود که در سال ۱۹۱۶ قانون‌گذار سرشناس فلوریدا و نامزد ناموفق فرمانداری شد. مادرش امیدوار بود که فاریس از برادرش در سیاست پیروی نماید و فرماندار فلوریدا شود. به گفته برایانت در روزی که وی بدنیا آمده بود، مادرش «از پدرم خواست که مرا بلند نگهدارد و گفت: سلام فرماندار». برایانت گفت: مادرش عامل تصمیم‌گیری وی برای ورود به سیاست بود.
برایانت پس از فراغت از دبیرستان اوکلا، از سال ۱۹۳۱ تا سال ۱۹۳۲ در دانشگاه اموری در شهر آتلانتا ایالت جورجیا تحصیل کرد. برایانت با انجمن برادری آلفا تا امگا (ATO) قول و پیمان کرد. سپس از شبکه اجتماعی ATO برای کمپین سیاسی خود استفاده کرد و به عنوان فرماندار، برادران ATO را در ستاد خود آورد. وی تحصیلات کارشناسی خود را با کسب مدرک کارشناسی بازرگانی در سال ۱۹۳۵ در دانشگاه فلوریدا واقع گینس‌ویل، به اتمام رسانید. در این دانشگاه عضو انجمن دانشجویی فلوریدا بلو کی، انجمن برادری آلفا تا امگا و انجمن برادری بازرگانی آلفا کاپا پسی بود. برایانت به تحصیل خود در دانشگاه هاروارد در کمبریج ایالت ماساچوست ادامه داد و در سال ۱۹۳۸ مدرک کارشناس حقوق را از این دانشگاه بدست آورد.
برایانت در سال ۱۹۳۹ پس از این‌که قادر به دریافت سمت حقوقی با حقوق رضایت‌بخش نشد، به عنوان بازرس در ادارهٔ بازرس ایالت فلوریدا در تالاهاسی مشغول به کار شد. در همین شهر تالاهاسی با جولیا برنیت، خانم آینده خود ملاقات کرد. جولیا که در ۲۶ آوریل سال ۱۹۱۸ در شهر مدیسون ایالت فلوریدا متولد شده بود، دختر دانیل فلیکس برنت جونیور و ایونیس لاوت برنت بود. جولیا در کالج ایالتی فلوریدا برای زنان واقع تالاهاسی پذیرفته شد و از این کالج فارغ شد. جولیا در زمان تدریس در تالاهاسی با فاریس برایانت آشنایی حاصل کرد. برایانت در نخستین ملاقات شان با همدیگر به وی پیشنهاد ازدواج داد و جولیا سه رزو بعد پیشنهاد برایانت را قبول کرد. آن‌ها در ۱۸ ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ در شهر مدیسون ازدواج کردند و در شهر اوکلا خانه ساختند. جولیا و فاریس سه فرزند داشتند که تمام شان دختر و عبارت بودند از: جولیا، سیسیلیا و آدیر. جولیا نقش کلیدی در همکاری به فاریس در کمپین‌های سیاسیش و به‌عنوان بانوی نخست فلوریدا در جریان فرمانداری داشت. این دو پنجاه و شش سال الی مرگ جولیا در سال ۱۹۹۶ با هم زندگی کردند.
هنگامی که ایالات متحده برای جنگ احتمالی در سال ۱۹۴۱ آمادگی می‌گرفت، برایانت به گارد جدید التشکیل ایالتی فلوریدا پیوست.Bryant, Cecil F. , Roster, Florida State Guard, Record Group 171, Series 1420, Florida State Guard, box 1, folder 1, State Archives of Florida, Tallahassee. برایانت بلافاصله پس از ورود ایالات متحده در جنگ دوم جهانی، داوطلب پیوستن به نیروهای دریایی ایالات متحده شد. در ماه مه سال ۱۹۴۲ به نمایندگی از شهرستان ماریون برندهٔ انتخابات مجلس نمایندگان فلوریدا شد. اما با این وجود، وی به هدف خدمت در نیروهای دریایی، کرسی خود را ترک کرد. برایانت در سال ۱۹۴۳ به‌عنوان پرچم‌دار منصوب شد و به عنوان افسر توپ‌خانهٔ سنگین در تانکرهای نفت و کشتی‌های لیبرتی دراقیانوس اتلانتیک شمالی و آب‌های مدیترانه خدمت کرد. در سال ۱۹۴۴ در کشتی ناوشکن که مسئول اسکورت کاروان بود، انتقال شد. سپس در جنگ اقیانوس آرام علیه ژاپنی‌ها خدمت کرد. در سال ۱۹۴۵ در درجهٔ ستوانی به خدمت خود در نیروهای دریایی پایان داد.
برایانت پس از برگشت از جنگ در سال ۱۹۴۵، تصمیم گرفت که کرسی خود در مجلس نمایندگان آمریکا را که پس از پیوستن به نیروهای دریایی ترک کرده بود، دوباره بدست آورد. در سال ۱۹۴۶ برندهٔ انتخابات شد و در سال ۱۹۴۷ (مجلس مقننه جلسات دوساله داشت) در نخستین اجلاس مجلس مقننه فلوریدا خدمت کرد. برایانت در پنج اجلاس دیگر در مجلس نمایندگان فلوریدا خدمت کرد و آخرین اجلاس وی در سال ۱۹۵۷ بود. برایانت تصویب قوانینی را که منجر به توسعهٔ سیستم کالج دوساله ایالت، ایجاد سیستم بزرگ‌راه فلوریدا، متمرکز سازی خریداری به مرکز و ایجاد برنامهٔ بنیاد حداقل که فراهم‌سازی آموزش مناسب و اساسی را برای کودکان حتی توسط فقیرترین مناطق مدرسه تضمین می‌کرد، تهیه، در تهیه آن مشارکت و از آن‌ها حمایت کرد. او همچنین تلاش‌ها برای تشکیل شورای قانون‌گذاری فلوریدا را رهبری می‌کرد، این شورا یک نهاد تحقیقاتی بود که به‌منظور گزارش‌دهی در مورد محاسن و معایب قانون‌گذاری احتمالی در زمان تعطیلات مجلس، طرح شده بود. برایانت در موضوعات مالی محافظه‌کار بود و از اقتصاد دولتی حمایت می‌کرد. برایانت که تحت تأثیر عقیده متدیسم قرار داشت، همچنین در بسیاری از مسائل اجتماعی محافظه‌کار بود و از وضع قوانین محدود کنندهٔ قماربازی در ایالت حمایت کرد. برتری وی در قانون‌گذاری سبب شد که در سال ۱۹۵۳ رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شود. برایانت خاطرات شیرینی از دورهٔ خدمت خود در مجلس نمایندگان فلوریدا داشت: «در آن ده سال در دنیای سیاست بیش از هر زمانی دیگر سرگرم شدم».
برایانت پس از این‌که به‌عنوان رئیس مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب شد، تصمیم گرفت که در انتخابات فرمانداری سال ۱۹۵۶ فلوریدا کاندید شود. لیروی کالینز فرماندار فعلی، فولر وارن فرماندار پیشین و بازرگان ثروتمند و سرهنگ پیشین گارد ملی، رقبای برایانت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات بودند. برایانت امیدوار بود که بر اساس تجربه قانون‌گذاری، طرفداری از هزینه‌های دولتی مسئولانه و کنترل شده و حمایتش از بازنگری قانون اساسی فلوریدا، برنده انتخابات شود. فرماندار کالینز نیز با همان برنامه وارد رقابت‌های انتخاباتی شد و هردو به سکتور بازرگانی رو به رشد فلوریدا روی آوردند. اما مسئلهٔ ادغام نژادی همه مسائل دیگر را در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات تحت‌الشعاع خود قرار داده بود. فرماندار کالینز به این باور بود که فلوریدا باید از قوانین فدرال متابعت نماید و تصمیم سال ۱۹۵۴ دادگاه عالی در پروندهٔ بروان علیه هیئت آموزشی که تفکیک‌زدایی در مدارس دولتی را ذاتاً نابرابر اعلام کرد و تصمیم متعاقب آن (بروان دوم) که ایالت‌ها را مکلف به اقدام برای اجرای تفکیک‌زدایی در مدارس دولتی ساخت را بپذیرد. کالینز و برایانت اصرار داشتند که ادغام باید از مجراهای قانونی صورت گیرد نه ازطریق تمرد و خشونت. برایانت گفت: باید با «خونسردی، فکر باز و نگرانی شدید بابت رفاه تمامی شهروندان فلوریدا اعم از سفیدپوست و سیاه‌پوست»، به مسئله ادغام پرداخته شود. سامتر لوری، به‌عنوان مدافع سرسخت تبعیض نژادی وارد رقابت‌های انتخاباتی شد و نسبت به هرنوع سازش با ادغام نژادی ناشی از تصمیم دادگاه در پروندهٔ بروان، مخالفت ورزید. سامتر بر مسئلهٔ ادغام به‌عنوان دسیسهٔ مورد حمایت کمونیست‌ها برای از بین بردن نژاد سفید در آمریکا تاخت.
کالوین بروس اندرسون (Calvin Bruce Anderson) (زاده ۲ می ۱۹۴۸ – درگذشت ۴ اوت ۱۹۹۵)، افسر نظامی و سیاستمدار آمریکایی بود که به عنوان یکی از اعضای مجلس سنای ایالت واشینگتن در ۱۹۹۵ به عنوان نماینده منطقه ۴۳، خدمت می‌کرد. او یکی از اعضای حزب دموکرات بود و قبل از آن از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵ به عنوان عضو مجلس نمایندگان واشینگتن خدمت کرد و اولین عضو آشکار همجنس‌گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن بود.
اندرسون در سیاتل، واشینگتن متولد شد و در دبیرستان فاستر درس خواند. وی در سنین جوانی وارد سیاست شد و برای کمپین شورای شهر پدرش و کمپین سنای وارن مگنوسون کار می‌کرد. پس از پایان مدرسه، به ارتش ایالات متحده پیوست و به عنوان گزارشگر دیوان، برای لشکر ۲۳ پیاده‌نظام مشغول به کار شد. همجنس‌گرایی او در زمان سربازی برای والدینش آشکار شد.
او برای چندین مقام شهر سیاتل کار کرد و سمت‌هایی در میان دموکرات‌های جوان و حزب دموکرات ایالت واشینگتن داشت. در ۱۹۸۷، او برای پر کردن صندلی خالی نمایندهٔ مجلس ایالتی، جنیس نیمی، انتخاب شد و در زمان حضور خود و همچنین در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، با حملات ضد همجنس‌گرایی از سوی یکی از اعضای قانونگذار ایالتی، مواجه شد. اندرسون تا زمان وفاتش بر اثر ایدز در ۱۹۹۵، مدت کوتاهی در سنای ایالت، جاییکه دستیار اکثریت ویپ بود، خدمت کرد. هزاران نفر در مراسم یادبود او شرکت کردند و بعدها پارکی در سیاتل به نام او نامگذاری شد.
کالوین بروس اندرسون در ۲ می ۱۹۴۸ در خانوادهٔ رابرت و آلیس اندرسون در سیاتل، واشینگتن، به دنیا آمد. او در دوران راهنمایی برای فعالیت در کمپین وارن مگنوسون برای کسب یک جایگاه در سنای ایالات متحده داوطلب شد. او برای کمپین موفقیت‌آمیز پدرش برای یک جایگاه در شورای شهر توکویلا، واشینگتن که با چهار رأی به دست آمد نیز فعالیت کرد. اندرسون در ۱۹۶۶ از مدرسه فاستر فارغ‌التحصیل شد.
اندرسون در ارتش ایالات متحده به عنوان گزارشگر دادگاه برای لشکر ۲۳ پیاده‌نظام خدمت می‌کرد. در زمان خدمتش در ارتش، او دو ستاره برنزی را برای کار به عنوان گزارشگر اصلی دادگاه در جریان پژوهش‌های قتل‌عام مای‌لای دریافت کرد. در زمان محاکمه ارنست مدینه، او به عنوان گزارشگر ارشد دادگاه خدمت کرد. او تا ۱۹۷۳ در ارتش خدمت کرد. در دوران سربازی و قبل از فوت پدرش در ۱۹۷۱، به عنوان همجنس‌گرا برای والدینش شناخته شد. مادرش می‌گفت «این برای من آزاردهنده نیست؛ من حتی به آن فکر هم نمی‌کنم. من نمی‌توانم بفهمم که چرا مردم نمی‌توانند زندگی کنند و اجازه دهند دیگران نیز زندگی خودشان را بکنند». اندرسون اظهار داشت که او یک بار در همجنسگرایی گرفتار شده بود، اما از طرف فرمانده فقط یک توبیخ کوتاه به او داده شد و گفت: «اکنون، برای من مهم نیست مردم در زمان خود چه می‌کنند، اما ارتش چنین احساسی ندارد، بنابراین در آینده، بیشتر احتیاط کنید».
اندرسون پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه، برای ژانت ویلیامز، رئیس حزب دموکرات شهرستان کینگ شروع به فعالیت کرد. او در ۱۹۶۸، به عنوان منشی دموکرات‌های جوان شهرستان کینگ جنوبی منصوب شد. اندرسون از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۳ برای جورج بنسون، یکی از اعضای شورای شهر سیاتل، به عنوان دستیار اداری کار کرد. او در ۱۹۸۳ منشی انتصابات شهردار، چارلز رویر شد و تا ۱۹۸۷ برای او کار کرد. او یکی از اعضای کمیته مرکزی حزب دموکرات ایالت واشینگتن و دبیر کمیته در طول دههٔ ۱۹۸۰ بود.
جیم مک درموت، سنای ایالت واشینگتن را در ۱۹۸۷ ترک کرد تا در سرویس خارجی ایالات متحده مشغول به کار شود. جای خالی مک درموت در مجلس سنای ایالت توسط جنیس نیمی، پر شد. اندرسون بیشترین رأی یعنی، پنجاه و یک رأی از صد و شانزده رأی، در جلسه نمایندگان حوزه را به دست آورد تا جایگاه خالی ناحیه ۴۳ که با استعفای جنیس نیمی از مجلس نمایندگان واشینگتن برای پیوستن به سنای ایالت ایجاد شده بود، را پر کند. او یکی از سه نامزد لیست ارائه شده در کنار هاروی ماگی که جایگزین پت تیبودو شد و جین پترسون بود. او برای پرکردن جای خالی انتخاب شد و به‌طور رسمی اولین عضو همجنس‌گرای مجلس قانونگذاری ایالت واشینگتن شد.
در زمان انتخابات ۱۹۸۸، اندرسون با چالش اصلی دبرا ویلسون موبلی که منشی شورای شهر سیاتل بود، مواجه شد. او در یک کمپین تبلیغاتی از موبلی پرسید: من می‌توانم صادقانه به چشمان فرزندانمان نگاه کنم و بپرسم «کدام کاندیدا الگوی خوبی برای پیروی است؟ ضد همجنس‌گرایی یا همجنس‌گرا بودن». او در انتخابات مقدماتی موبلی را شکست داد و بر لی کارتر نامزد جمهوری‌خواه نیز در انتخابات عمومی غلبه کرد. در انتخابات ۱۹۸۸، اد موری که بعدها در مجلس ایالتی و همچنین به عنوان شهردار سیاتل خدمت می‌کرد، مدیر کمپین اندرسون بود.
اندرسون در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۹۰ موبلی و گری ای جیکوبز را شکست داد و نامزد جمهوری‌خواه، جیمز آلونزو را نیز در انتخابات عمومی شکست داد. او در انتخابات ۱۹۹۲ نامزد جمهوری‌خواه، مایک مینن را شکست داد. اندرسون پس از اینکه، نیمی در ۱۹۹۴ بازهم در انتخابات شرکت نکرد، برای کسب یک جایگاه در سنای ایالت نامزد دموکرات‌ها شد و نامزد جمهوری‌خواه، مینن را در انتخابات عمومی شکست داد.
پس از اینکه تاد برای کسب جایگاه در مجلس سنای ایالت موفق نشد، اندرسون به عنوان رئیس کمیته دولت ایالتی، جایگزین مایک تاد شد. اندرسون به عنوان نایب رئیس اکولوژی و پارک‌ها، کمیته‌های قانون و عدالت در سنای ایالت منصوب شد. او همچنین به عنوان دستیار اکثریت ویپ خدمت کرد.
سناتور، ای ال راسموسن که از مخالفان حقوق همجنس‌گرایان بود، ادعا می‌کرد که اندرسون به خاطر تهدید به مرگ علیه او مقصر بوده‌است، زیرا او دربارهٔ همجنس‌گرا بودن خود «با غرور حرف می‌زند». اندرسون به عنوان سخنران اصلی در رژهٔ افتخار سوم مارس همجنس‌گرایان، لزبین‌ها، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی‌ها در ۱۹۹۴ شرکت کرد.
اندرسون اغلب به دلیل ابتلا به لنفوم غیر هوچکین در مجلس سنای ایالت غایب بود. چون حزب دموکرات، تنها با اندرسون دارای یک جایگاه اکثریت در سنای ایالت بود، آن‌ها به یک تساوی در سنای ایالت تبدیل شده بودند که چندین بار به حزب جمهوری‌خواه اجازه داد تا با قوانین پارلمانی، قدرت را در دست بگیرد. شیمی درمانی، لنفوم غیر هوچکین را در آوریل ۱۹۹۵ نابود کرد. او به عنوان مارشال بزرگ بیست و یکمین رژه همجنس‌گرایان در سیاتل شرکت کرد، اما لخته شدن خون در پاها و ریه‌های او، مانع از حضور او در رژهٔ ماه ژوئن شد.
اندرسون در ۴ اوت ۱۹۹۵ بر اثر ایدز در خانهٔ خود در سیاتل فوت کرد. جسد او توسط شریک جنسیش، اریک ایشینو کشف شد که بعدها پرونده بزرگی از تهدیدهای مرگ علیه اندرسون را نیز کشف کرد. حدود ۲۰۰۰ نفر در مراسم یادبود اندرسون در کلیسای جامع سنت جیمز شرکت کردند. تیبودو برای پر کردن جای خالی ایجاد شده در اثر مرگ اندرسون، منصوب شد و باقی‌مانده دورهٔ او را که تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ ادامه داشت، پر کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۰۳، سیاتل، پارک کال اندرسون را به نام اندرسون نامگذاری کرد و این پارک در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۵ افتتاح شد.
اندرسون قانونی را به مجلس ایالتی پیشنهاد کرد که اعدام افراد کم‌توان ذهنی را که به عنوان افرادی با بهره هوشی مساوی یا کمتر از هفتاد تعریف می‌شوند، ممنوع می‌کرد. در ۱۹۹۵، مجلس سنای ایالت با چهل و پنج رأی موافق و سه رأی مخالف، برخلاف رای اندرسون، قانونی را تصویب کرد که روش اصلی اعدام در واشینگتن را به جای حلق‌آویز کردن، به تزریق مرگبار تبدیل می‌کرد.
اندرسون قانونی را پیشنهاد داد که اجازه تجویز داروهای کشنده توسط پزشکان را برای بیمارانی که به بیماری لاعلاج مبتلا هستند، به درخواست خود بیمار می‌داد. پس از فوت اندرسون، این قانون توسط سناتور، کوین کویگلی بازگردانده شد.
اندرسون از قوانینی در مجلس ایالتی حمایت کرد که به‌طور خودکار، هر وقت شخصی برای دریافت گواهینامه رانندگی یا تمدید آن درخواست می‌داد، برای رأی دادن نیز ثبت نام می‌شد. اندرسون در ۱۹۹۱ از قوانینی حمایت کرد که بر اساس آن، واشینگتن از ۱۹۹۲ از اولویت اولیه برای ریاست جمهوری استفاده می‌کرد. در ۱۹۹۱، او به شکایتی پیوست که از ستره دادگاه عالی واشینگتن خواسته بود تا با انجام یک پیشنهاد رأی‌گیری در آن محدودیت‌های دوره برای فرماندار، اعضای کنگره ایالات متحده و اعضای مجلس قانونگذاری ایالتی را غیرقانونی اعلام کند.
در طول حضور اندرسون در مجلس قانونگذاری ایالتی، او هجده بار قانون حقوق همجنس‌گرایان را تا زمان مرگش در ۱۹۹۵ معرفی کرد. او در مجلس ایالتی از قوانینی حمایت کرد که به همجنس‌گرایان اجازه می‌داد شکایت‌هایی را دربارهٔ تبعیض‌های مسکن، استخدام یا بیمه، به کمیسیون حقوق بشر واشینگتن ارائه کنند.</ref او از قوانینی در مجلس ایالتی حمایت کرد که به جمع‌آوری گزارش‌های جرایم ناشی از نفرت علیه مردم بر اساس نژاد، مذهب، ناتوانی یا گرایش جنسی توسط پلیس، نیاز داشت. پس از اصلاحیه‌ای که برای ممنوعیت «آموزش یا ترویج همجنس‌گرایی به عنوان سبک زندگی سالم» در کالج‌های عمومی انجام شد، اندرسون بیان کرد که این پیشنهاد رأی‌گیری، آزادی آکادمیک را تهدید می‌کند.
برهمن ساگونا ("), ذات با صفات، ذات مقید، آفریدگاراوپانیشاد، محمد داراشکوه، به سعی و اهتمام محمدرضا جلالی نائینی جلد دوم،انتشارات علمی ۱۳۸۱ ص 507
به محض اینکه هستی پدید می‌آید یعنی ذات نامتناهی برهمن به نخستین صفت خود که هستی است موصوف می‌گردد، آن گاه تمام صفات و کیفیات جهان که اساس پدیده‌های عالم است از این مبدأ اولیه که به منزلهٔ «بطن» جملهٔ صور آفرینش است صادر می‌گردد و این مقام تعین اول یا صفت نخستین را در حکمت الهی هندو برهمن ساگونا (Saguna) یا برهمن مزین به تمام صفات و کیفیات می‌نامند.
در مکتب یوگا برهمن ساگونا، ایشوارا (Īśvara) خداوند و مقام توحید نامیده می‌شود،
شانکارا وقتی برهمن را به صیغهٔ مذکر که کلیهٔ صفات و کیفیات را دارا است (Saguna) تعریف می‌کند. برهمن به نیروی «مایا» از بعد تنزیهی وصف بی صفتی در می‌آید و به کلیهٔ صفات موصوف می‌گردد و فاعل و منفعل جلوه می کند.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد دوم، تألیف داریوش شایگان
رابعه خان، معروف به نام هنری کبری خان (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۳)، بازیگر بریتانیایی-پاکستانی است. او اولین بازی خود را در سال ۲۰۱۴ در فیلم کمدی دلهره‌آور پاکستانی "نامعلوم افراد" (۲۰۱۴) انجام داد. نقش‌های تلویزیونی او شامل مجموعه‌ای از پروژه‌ها، از جمله "سنگ مرمر" (۲۰۱۶)، "الف الله اور انسان" (۲۰۱۷)، "مقابل" (۲۰۱۷)، "الف" (۲۰۱۸) و غیره است. خان در حال حاضر در مجموعهٔ "سنگ ماه،" محصول شبکهٔ تلویزیونی هُم، در نقش شهرزاد ظاهر می شود.
کالج دولتی مهندسی کاروناگاپلی (CEK) یک مؤسسه عمومی مهندسی و فناوری در کاروناگاپلی، در شمال غربی منطقه کولام، کرالا، هند است. این کالج که در سال ۱۹۹۹ توسط دولت کرالا تأسیس شد.
در ۲۸ ژانویه ۱۹۸۷، دولت کرالا مؤسسه توسعه منابع انسانی در الکترونیک (IHRDE) (که اکنون به عنوان IHRD شناخته می‌شود) در تیرووانانتاپورام به منظور ایجاد یک مؤسسه مرکزی که برای توسعه آموزش فنی در ایالت کار می‌کند، تأسیس کرد.
کالج مهندسی کاروناگاپلی در سال ۲۰۱۲ برای شرکت در مرحله دوم برنامه بهبود کیفیت آموزش فنی، پروژه ای که توسط دولت هند و با کمک بانک جهانی سازماندهی شده بود، انتخاب شد. این دانشگاه تحت جزء ۱، جزء فرعی ۱٫۱ برنامه، برای «تقویت موسسات به منظور بهبود نتایج یادگیری و قابلیت استخدام فارغ التحصیلان» انتخاب شد.
کری بیکر (Carey Baker) (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۶۳)، سیاستمدار آمریکایی است که در حال حاضر به عنوان ارزیابی‌کننده املاک در شهرستان لیک، فلوریدا خدمت می‌کند. وی عضو جمهوری‌خواه پیشین مجلس نمایندگان فلوریدا است. بیکر از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۵ام در مجلس نمایندگان فلوریدا و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۰ام در مجلس سنای ایالتی فلوریدا خدمت نمود.
بیکر مالک فروشگاه سلاح ای. دابلیو. پیترسن و سر گروهبان بازنشستهٔ گارد ملی ارتش فلوریدا است. وی نخستین مقام ایالتی یا فدرال بود که همزمان با خدمت در مجلس نمایندگان، در عملیات آزادسازی عراق نیز خدمت نمود.
بیکر در اوستیس متولد و بزرگ شد. وی پسر عضو پیشین مجلس نمایندگان ایالت، لیتون بیکر است. خانواده بیکر از ۱۹۵۲ میلادی به این سو مالک فروشگاه اسلحه ای. دابلیو. پیترسن است. بیکر زمانی که ۱۸ سال داشت به کسب‌وکار خانوادگی پیوست و تا امروز این فروشگاه را مدیریت می‌کند. بیکر از دبیرستان تاوارس و کالج لیک-سومتر کمیونیتی فارغ‌التحصیل گردیده‌است.
بیکر همراه با همسرش لوری و سه فرزند خود در اوستیس زندگی می‌کند.
بیکر هنگامی که هنوز دانشجوی مدرسه بود به گارد ملی ارتش فلوریدا پیوست.
در ۲۰۰۳ میلادی، زمانی که بیکر عضو مجلس نمایندگان فلوریدا بود، به عنوان بخشی از عملیات آزادسازی عراق برای خدمت به عراق اعزام شد. بیکر به عنوان سر گروهبان در گروهان آلفا، گردان دوم، هنگ پیاده ۱۲۴ام که مسئولیت محافظت از یک پایگاه لجستیکی در نزدیکی بلد را داشت، خدمت نمود. این منطقه که در شمال بغداد و در مثلث سنی واقع شده‌است، یکی از خطرناکترین مناطق در عراق است. در جریان دوره خدمت خود، بیکر با چندین خطر بالقوه مواجه شد: در یک رویداد، یک مرمی خمپاره به اتوبوس پر از سربازان اصابت کرد. پایگاهی که بیکر در آن مستقر بود، به‌طور همواره مورد حمله خمپاره‌انداز و راکت قرار داشت. در آخرین روز خدمت وی، موشکی در پایگاه آنها اصابت کرد، اما منفجر نشد.
وی نخستین مقام ایالتی یا فدرال بود که همزمان با خدمت در مجلس نمایندگان، در عملیات آزادسازی عراق نیز خدمت نمود. همکاران بیکر در مجلس نمایندگان، با بسته کردن یک نوار زرد در گرد کرسی وی آنرا در کف مجلس قرار دادند و کرسی وی تا زمان بازگشت بیکر در همان‌جا باقی ماند. در ۲۰۰۴ میلادی، مجلس نمایندگان فلوریدا طرح ۱۷۵۷، قانون پرچم آزادی کری بیکر، را به اتفاق آراء تصویب نمودند. این قانون باعث تعدیل قانون فلوریدا شده و تمامی مؤسسات آموزشی دولتی فلوریدا را ملزم نمود تا پرچم آمریکا را به‌طور همه روزه در تمامی کلاس‌ها به نمایش بگذارند. این پرچم باید ساخت ایالات متحده بوده و به‌طور درست در مطابقت با کد ایالات متحده آمریکا به نمایش درآید. بر اساس این قانون، این پرچم‌ها باید از ۱ اوت ۲۰۰۵ (اما نه دیرتر از آن) در تمامی کلاس‌های درسی به نمایش گذاشته شوند.
در ۲۰۰۷ میلادی، بیکر بخشی از یک تیم سیزده نفره از سربازان گارد ملی ارتش فلوریدا بود که برای آموزش دادن به سربازان کشورهای وابسته به جماهیر شوروی پیشین فرستاده شدند.
بیکر در جریان حرفه نظامی خود از رشته‌های آموزشی و مدارس نظامی متعددی فارغ‌التحصیل گردید، از جمله مدرسه عملیات جنگ ارتش ایالات متحده و مدرسه راهیاب ارتش ایالات متحده. وی پس از بیش از ۳۱ سال خدمت و رسیدن به درجه نظامی سر گروهبان، در ۲۰۱۳ میلادی از ارتش بازنشسته شد.
در ۲۰۰۰ میلادی، با اضافه شدن محدودیت در دوره نمایندگی مجلس در قانون اساسی فلوریدا و تصویب آن توسط ۷۷ درصد از رأی‌دهندگان در ۱۹۹۲ میلادی، ۸۳ نماینده مجلس قانون گذاری ایالت فلوریدا مجبور به بازنشستگی شدند. یکی از افراد شامل در این گروه، عضو مجلس استان بینتر اهل اوستیس بود که پس از بازنشسته شدن وی، کرسی نمایندگی حوزه انتخابیه ۲۵ام فلوریدا برای نخستین بار پس از ۱۹۸۶ میلادی برای انتخابات باز شد. حوزه انتخابیه ۲۵ام مشتمل بر قسمت جنوب‌غربی شهرستان ماریون، شرق شهرستان لیک، شمال‌غرب شهرستان سمینول و غرب شهرستان ولوسیا بود.
بیکر به عنوان نامزد جمهوری‌خواه وارد انتخابات شده و بیتر هنسنگر، تاجر اهل شهرستان لیک، را در انتخابات مقدماتی شکست داد. در انتخابات سراسری در نوامبر، وی نامزد دموکرات ریک داور اهل دوباری که مشاور کامپیوتر بود را مغلوب نموده و به عنوان عضو مجلس نمایندگان فلوریدا انتخاب گردید. بیکر در انتخابات بعدی در ۲۰۰۲ میلادی بدون اینکه رقیبی داشته باشد مجدداً به عنوان نماینده انتخاب گردید. هنگام حضور در مجلس نمایندگان فلوریدا، بیکر به عنوان معاون کمیته کیفری کودکان (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی)، یکی از رؤسای کمیته‌فرعی تخصیصات کشاورزی و محیط زیست (۲۰۰۳ – ۲۰۰۴ میلادی)، به عنوان عضو کمیته سیاست مالی و منابع (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی)، کمیته بیمه (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی) و کمیته نیروی کار و مهارت‌های فنی (۲۰۰۱ – ۲۰۰۲ میلادی) خدمت نمود.
آنا کوین، جمهوری‌خواه اهل لیسبرگ که به عنوان عضو مجلس سنا از حوزه انتخابیه بیستم خدمت می‌کرد، در ۲۰۰۴ میلادی اعلام نمود که تصمیم ندارد تا مجدداً در انتخابات مجلس سنا شرکت نماید و در عوض در انتخابات سرپرست مدارس شهرستان لیک شرکت خواهد کرد. بیکر نامزدی خود برای کسب این کرسی مجلس سنا را اعلام نموده و در انتخابات ویژه ۲۰۰۴ برنده شد. وی برای دو دوره کامل دیگر مجدداً در انتخابات‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ میلادی انتخاب گردید. حوزه انتخابیه بیستم مجلس سنا شامل بخش‌های از شهرستان‌های ماریون، سومتر، لیک، ولوسیا و سمینول است. هنگام حضور در مجلس سنای فلوریدا، وی به عنوان رئیس کمیته عملیات حکومتی مجلس سنا، کمیته حمل و نقل مجلس سنا، کمیته کشاورزی سنا و کمیته تخصیص عمومی حکومت مجلس سنا خدمت نمود.
در ۲۰۱۲ میلادی، بیکر با تفاوت اندک متصدی اد هاویل را برای کسب سمت ارزیابی‌کننده املاک شهرستان لیک، فلوریدا مغلوب نمود و در انتخابات ۲۰۱۶ بدون داشتن رقیب مجدداً انتخاب گردید. در ۲۰۱۴، بیکر به عنوان رئیس انجمن ارزیابی‌کنندگان املاک فلوریدا انتخاب گردیده بود.
در ۲۰۰۳ میلادی، بیکر لایحه HB 805 را معرفی نمود، لایحه‌ای که خانواده‌های پرسنل نظامی را نیز در برنامه هزینه مدرس خصوصی فلوریدا شامل ساخت. چون در آن زمان بیکر به عراق اعزام شده بود، فرانک اتکیسون این لایحه را به نمایندگی از بیکر ارایه کرد. این لایحه با دریافت ۷۴ رأی موافق در مقابل ۴۲ رأی مخالف، تصویب شد.
در ۲۰۰۴ میلادی، بیکر قانونی را به تصویب رساند که طبق آن هشت مایل از جاده دولتی ۵۰، از مسکوت الی استوکی به «بزرگ‌راه اریک اولایسز رمیرز» تغییر نام داده شد. رمیرز کسی بود که در ۱۹۹۱ میلادی از دبیرستان ماونت دورا فارغ‌التحصیل گردیده و در گارد ملی خدمت می‌کرد. وی در ۱۲ فوریه ۲۰۰۴ در عراق کشته شده بود. او ۳۱ سال عمر داشت.
در ۲۰۰۶ میلادی، بیکر لایحه جستین مک‌ویلیامز را به عنوان قانون به تصویب رساند. این قانون باعث شد تا یک «شکاف حقوقی» در قوانین فلوریدا پر گردیده و قواعد ترافیکی واحد ایالت بر املاک خصوصی نیز قابل اجرا باشد.
در ۲۰۰۷ میلادی، بیکر لایحه‌ای را معرفی نمود که بر اساس آن یک مرخصی مالیات بر فروش از ۱ تا ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اعلام گردیده و اقلامی که جهت آماده شدن برای تندباد نیاز است از مالیات معاف گردند. انتظار می‌رفت تا این مرخصی تنها در ۲۰۰۷ میلادی، منجر به ۲۵ میلیون دلار صرفه‌جویی برای ساکنین فلوریدا شود.
بیکر برای نخستین بار قانون ممنوعیت پیام‌نوشتن هنگام رانندگی را در ۲۰۰۷ میلادی معرفی کرد. بیکر این قانون را پس از آن معرفی نمود که یک راننده تریلی زمانی که با تلفن خود مشغول بود با اتوبوس دانشجویان تصادم نموده و باعث کشته شدن یک دختر ۱۳ ساله شد.
طلاق العتیبی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
ماجد التمیمی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
عبدالله العصیمی (؛ زادهٔ ۱۹۵۹) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
ستون مار ( "Τrikarenos Οphis" "مار سه سر";, i.e. "the bronze three-headed serpent"; see
مناحی المطیری (؛ زادهٔ ۱۹۳۸) تیرانداز اهل عربستان سعودی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
سعید المطیری (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در ۵ دوره بازی‌های المپیک تابستانی شرکت کرده‌است.
مطر الحارثی (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) تیرانداز اهل عربستان سعودی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ شرکت کرده‌است.
عمر انس (؛ زادهٔ ۱۹۳۳) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
باشا بکری (؛ زادهٔ ۱۹۲۷) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
سسیل دیل اندروس (Cecil Dale Andrus) (۲۵ اوت ۱۹۳۱–۲۴ اوت ۲۰۱۷)، از سیاستمداران آمریکایی بود که به عنوان بیست‌ و ششمین و بیست‌ و هشتمین فرماندار ایالت آیداهو در مجموع به مدت چهارده سال خدمت کرد. او که خود در زمره دموکرات‌ها محسوب می‌شد، طی سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ و در زمان دولت کارتر، وزیر کشور ایالات متحده نیز بود. وی درنخستین حضورش در انتخابات فرمانداری در سال ۱۹۶۶ متحمل شکست شد ولی در چهار دوره دیگر (در سال‌های ۱۹۹۰، ۱۹۸۶، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۴) در این رقابت‌ها به پیروزی رسید و با چهارده سال تصدی این سمت، طولانی‌ترین دوران فرمانداری را در تاریخ این ایالت به خود اختصاص داد. درواقع، او یکی از آخرین دموکرات‌هایی است که این مقام را در اختیار داشته‌است.
اندروس در عالم سیاست به جهت دیدگاه‌های حفاظت محیطی و زیست‌محیطیش قویش بسیار مورد توجه بود. از این رو منطقه حفاظت‌شده‌ای که در سال ۱۹۹۳ در شهرستان واشینگتن به ثبت رسید، به افتخار او منطقه مدیریت‌شده حیات وحش سسیل دی. اندروس نام گرفت. در سال ۲۰۱۸ نیز نام منطقه حفاظت‌شده «ابرهای سفید» به نام سسیل دی. اندروس تغییر کرد. او به عنوان یک سیاستمدار لیبرال در تلاش بود تا با محدود ساختن منافع تجاری حاصل از اراضی ملی و همچنین سپردن امور به دست متخصصان در وزارت کشور، از محیط زیست محافظت کند. وی عمیقاً باور داشت که حمایت از محیط زیست می‌تواند و البته باید در کنار توسعه اقتصادی مثبت جریان داشته باشد.Anne Becher and Joseph Richey, "American Environmental Leaders: From Colonial Times to the Present" (2 vol, 2nd ed. 2008) pp 27–29.
اندروس که در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۳۱ در منطقه هود ریور واقع در ایالت اورگن متولد شده بود، فرزند میانی هال استفان و دوروتی می (جانسون) اندروس بود؛ برادر بزرگترش استیو و خواهر کوچکترش مارگارت نام داشت. آنها ابتدا در نزدیکی شهر جانکشن و درمزرعه‌ای که از انرژی برق بی‌بهره بود، زندگی می‌کردند. اوایل سال ۱۹۴۲ و درست در خلال جنگ جهانی دوم این خانواده به یوجین نقل‌مکان کردند. آن هنگام «سیس» یازده سال داشت و هال (۱۹۰۶–۲۰۰۴) به همراه برادرش باد (Bud) در این شهر یک کارگاه تراش‌کاری به راه انداخت و در آنجا به کار تعمیر ابزارآلات کارخانجات چوب‌بری مشغول شد. اندروس در سال ۱۹۴۸ و در شانزده سالگی از مدرسه یوجین فارغ‌التحصیل و سپس وارد کالج ایالتی اورگن در کوروالیس شد. در بدو ورود به آنجا رشته مهندسی را برای تحصیل انتخاب کرد.
درسال ۱۹۴۹ و در هفده سالگی توانست شغل تابستانی مناسبی در یکی از شرکت‌های محلی توزیع نیرو به دست آورد و اواخر ماه اوت همان سال به همراه معشوقه هم‌مدرسه‌ایش، کارول مایی می (متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۳۲) به شهر رنو فرار کردند. در آن زمان اندروس تازه‌وارد هیجده سالگی شده بود و کارول نیز شانزده ماه از او کوچکتر بود. اندروس ازدواج شاد و عاشقانه‌ای داشت و همواره از کارول با نام «همسر اولش» یا «نوعروس خودش» یاد می‌کرد. او تصمیم گرفت به کار کردن ادامه دهد و دیگر به کالج بازنگردد.; retrieved June 24, 2015. Caxton Press; با آغاز جنگ کره در فوریه ۱۹۵۱، او در نیروی دریایی آمریکا نامنویسی کرد و تا سال ۱۹۵۵ به عنوان تکنسین برق بر روی هواپیماهای گشت دریایی به خدمت پرداخت. پس از اتمام دوران خدمتش در نیروی دریایی، به اورفینو عزیمت کرد و در آنجا وارد صنایع چوب شد و در کارخانه چوب‌بری که پدرش یکی از مالکانش بود، مشغول شد و کارهای مختلفی انجام داد. پس از تعطیلی کارخانه چوب‌بری، اندروس به صنعت بیمه روی آورد و در سال ۱۹۶۶ خانواده‌اش را به شهر لوئیستون، جایی در پایین دست رودخانه کلیرواتر، برد.
در سال ۱۹۶۰ اندروس که ۲۸ سال داشت، نگران مواضع سناتور جمهوریخواه در مورد لزوم انجام اصلاحات آموزشی در مدارس آیداهو و به ویژه در مدارس مناطق روستایی این ایالت بود. از این رو، به نمایندگی از دموکرات‌ها برای رقابت با او نامنویسی کرد و پیروز شد. وی در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ نیز بار دیگر از اوروفینو (و کلیرواترکانتی) به مجلس سنا راه یافت.
اندروس نخستین بار در سال ۱۹۶۶ نامزد انتخابات فرمانداری شد ولی در انتخابات مقدماتی که میان دموکرات‌ها برگزار شد، با اختلاف اندکی رقابت را به چارلز هرندون واگذار کرد که از وکلای اهل سالمون بود.
با این حال، اواسط سپتامبر و درست هفت هفته مانده به زمان انتخابات، هرندون و دو نفر از همراهانش در سانحه سقوط یک هواپیمای شخصی دو موتوره در کوهستانی در شش مایلی (۱۰ کیلومتری) شمال‌غرب استنلی و در مسیر توئین‌فالز به کوردوآلن، جان خود را از دست دادند. بدین‌ترتیب اندروس به عنوان نامزد جایگزین هرندون برای شرکت در انتخابات معرفی شد. او در انتخابات عمومی با بیش از ۱۱ هزار اختلاف رأی، رقابت را به نامزد جمهوریخواهان، دان ساموئلسون که اهل سندپوینت بود، واگذار کرد و بدین‌ترتیب به طرز غیرمنتظره‌ای در هر دو رقابت عمومی و مقدماتی انتخابات فرمانداری در یک سال شکست خورد. او دو سال بعد مجدداً به مجلس سنا راه یافت و در انتخابات ۱۹۸۶ به راحتی در مقابل نماینده جمهوریخواهی که بر مسند قدرت بود، به پیروزی رسید و نماینده لوئیستون شد. البته لازم است ذکر شود لوسیل، بیوه هردونز، پس از مرگ همسرش مناصب سیاسی متعددی را در آن منطقه بر عهده گرفت.A Political Dynasty in North Idaho, 1933-1967; accessed January 28, 2008.
اندروس بدون واهمه از شکست پیشین خود، این بار با بیش از ده هزار رأی موفق شد در انتخابات سال ۱۹۷۰ فرمانداری، ساموئلسون را شکست دهد. بخش زیادی از این موفقیت را باید مرهون نقش پررنگ او در مخالفت با توسعه معدن مولیبدن در کوهستان «ابرهای سفید» دانست که ساموئلسون از حامیان آن بود.
اندروس در اولین دوره فرمانداریش نقش مهمی در جلب حمایت کنگره آمریکا برای محافظت دولت از پارک طبیعی ساوتوث واقع در ایالت آیداهو ایفا کرد. اندروس بدون هیچ مشکلی بار دیگر در انتخابات ۱۹۷۴ با بیش از ۷۰ درصد آراء برگزیده شد و در مقابل ستوان جک ام. مورفی را که نماینده جمهوریخواهان و اهل شوشون بود با اختلاف فاحشی به برتری رسید.
در ژانویه ۱۹۷۷، اندروس فرمانداری را ترک کرد تا به عنوان وزیر کشور در دولت رئیس‌جمهور جدید، جیمی کارتر، مشغول خدمت شود. آشنایی این دو با یکدیگر به سال ۱۹۷۱ و زمانی بازمی‌گشت که هر دو به تازگی فرماندار شده بودند. وی نخستین فردی بود که از ایالت آیداهو به کابینه دولت راه می‌یافت. ستوان جان وی‌ایوانز پس از او فرماندار آیداهو شد، دموکراتی که با پیروزی در انتخابات ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ قریب به یک دهه در این سمت باقی ماند.
اندروس در تصویب قانون گسترش پارک ملی ردوود در سال ۱۹۷۸ توسط کنگره، نقش تعیین‌کننده‌ای داشت. به موجب این قانون ۴۸ هزار جریب (حدود ۱۹ هزار هکتار) زمین به وسعت پارک ملی ردوود در کالیفرنیا افزوده شد تا بدین‌وسیله از بقایای جنگل‌های سرخ‌چوب در این منطقه محافظت شود.
در سال ۱۹۷۹ و هنگامی که رئیس‌جمهور کارتر در کمپ‌دیوید در راستای عقب‌نشینی دولت، خواستار استعفای جمعی اعضای کابینه شد با کناره‌گیری اندروس موافقت نشد. بدین‌ترتیب، او تا پایان دولت کارتر در وزارت کشور باقی ماند و پس از اتمام دوران ریاست‌جمهوری کارتر در ژانویه ۱۹۸۱، به آیداهو بازگشت.
اندروس در خاطراتش با توجه به تلاش‌های مذبوحانه و موفق خود در حصول اطمینان از تصویب قانون محافظت از سرزمین‌های آلاسکا در آخرین ماه دولت کارتر در دسامبر ۱۹۸۰ از لزوم مصالحه در این زمینه یاد می‌کند.Cecil D. Andrus, ""Politics Western Style"" (with Joel Connelly), Sasquatch Books, Seattle, 1998.
آندروس در تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۱۷ و تنها یک روز پیش از تولد هشتاد و شش سالگیش بر اثر عوارض ناشی از سرطان ریه در بویز از دنیا رفت."Former Democratic Idaho Governor Cecil Andrus dies at 85", KIVI-TV, August 25, 2017.
جبرئیل علی (؛ زادهٔ ۱۹۲۴) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
دانشکده طب سنتی اردکان یکی از دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی یزد است.
https://irna.ir/amp/80299185/افتتاح_فاز-اول-سلامتکده-طب-سنتی-اردکان_یزدhttps://yjc.news/fa/amp/news/5189626 /بازدید-اتریشی-ها-از-دانشکده-طب-سنتی-اردکانhttps://iribnews.ir/fa/amp/news/2502776/
معرفی-دانشکده-طب-سنتی-اردکان-به-عنوان-ادغام-طب-سنتی-در-نظام-شبکه
رایه زین‌الدین (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
سیسیل براون (Cecil Brown) (۹ اکتبر ۱۸۵۰–۶ مارس ۱۹۱۷)، وکیل، سیاستمدار، بازرگان و بانکدار آمریکایی در پادشاهی جزایر هاوایی، جمهوری هاوائی و قلمروی هاوائی بود. براون عضو مجلس نمایندگان پادشاهی جزایر هاوایی، معاون دادستانی کل و دادستان کل بود. وی در شورای مشورتی دولت موقت هاوایی، شورای دولت جمهوری هاوائی و مجلس سنای جمهوری هاوائی و قلمروی هاوائی خدمت کرد. براون سرمایه‌گذاری‌های متنوعی انجام داد و رئیس و کارمند چندین کارخانه قند و شکر و پس از توسعهٔ خدمات در جزایر هاوائی، معاون شرکت زنگ و هاواین تلکام بود. بروان رئیس مؤسس نخستین بانک ملی ایالات متحده در هاوائی نیز بود.
براون در شهرستان وایلوا هاوائی در خانوادهٔ توماس و مری آن (رودز) براون که در سال ۱۸۴۴ از انگلستان به جزایر هاوائی نقل مکان نمودند، متولد شد. براون پنجمین برادر از جملهٔ شش خواهر و برادر (که از نوزادی جان سالم بدر برده بودند) بود که دو نفر دیگر آن‌ها نیز در سیاست هاوائی دخیل بودند: گادفری (وزیر امور خارجه و سپس وزیر مالیه پادشاهی هاوائی) و فرانک (عضو مجلس نمایندگان هاوائی). براون در ۱۱ ماه اوت سال ۱۸۹۷ با مری کی. ماینر دیکسون (بیوه منزیس دیکسون) ازدواج کرد. آن‌ها هیچ فرزندی از همدیگر نداشتند. مری کی. ماینر دیکسون در ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۰۷ فوت نمود.
توماس و مری آن (رودز) براون، قبل از ترک انگلستان به مقصد اقلیم گرمتر جزایر هاوائی در سال ۱۸۴۴، چهار فرزند داشتند (آرتر، گادفری، آلیس و فرانک). لئوس (که در نوزادی فوت کرد)، سیسل و مالکلوم در هاوایی متولد شدند. در سال ۱۸۵۳ تمامی خانواده {هاوائی} را به مقصد بوستون ترک کردند تا آتر، گادفری و فرانک وارد مدرسه شوند. باقی اعضای خانواده براون در اخیر سال ۱۸۵۵ به هاوائی برگشتند.
سیسل را والدینش در خانه درس دادند و توسط خاله‌اش سارا رودز وان پستر آموزش داده شد. وی در مدرسهٔ گرامر کلیسای جامع و سپس در مدرسهٔ پوناهو درس خواند. در ماه دسامبر سال ۱۸۶۶، براون شهر هونولولو را به مقصد ایالات متحده ترک کرد و در دانشکدهٔ حقوق کلمبا (واشینگتن دی. سی) ثبت نام کرد. در ماه ژوئن سال ۱۸۷۱ با کسب مدرک ممتاز فارغ شد و به نیویورک سیتی رفت (۱۸۷۱–۱۸۷۴) و در آنجا ا توسط شرکت حقوقی اورتس، ساوتمید و چوت به کار گماشته شد. براون در سال ۱۸۷۴ به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و سپس به شهر هونولولو رفت.
براون اندکی پس از برگشت به هاوائی، در ۲۸ ژانویه سال ۱۸۷۵ مجوز وکالت در دادگاه عالی پادشاهی هاوائی را بدست آورد. ۲۷ ژوئیه ۱۸۷۵ توسط پادشاه کالاکائوآ در دفتر اسناد رسمی در اوآهو منصوب شد. با بنیادگذاری دفتر خصوصی وکالت تا پایان سال ۱۸۷۵ در دادگاه حوزوی و تا سال ۱۸۷۶ در دادگاه عالی پادشاهی هاوائی وکالت می‌کرد. براون علیرغم حرفه‌های سیاسی و بازرگانی آیندهٔ خود، در طول زندگی خود به وکالت خصوصی (عمدتاً در بخش رسیدگی به امور ماترک و قیمومیت) ادامه داد. براون حداقل در هشت مورد بین سال‌های ۱۸۹۳ و ۱۹۰۱، به‌عنوان قاضی سرپرست در کرسی دادگاه عالی هاوائی تکیه زد.
زندگی سیاسی سیسیل براون تقریباً ۴۰ سال (۱۸۷۶–۱۹۱۳) را دربر گرفت. براون در دورهٔ چهار قانون اساسی پادشاهی هاوائی قبل از انضمام با ایالات متحده، قانون اساسی سال ۱۸۴۰، ۱۸۵۲، ۱۸۶۴، و ۱۸۸۷، و قانون اساسی جمهوری هاوائی (براون یکی از تدوین کنندگان آن بود) که در ۴ ژوئیه سال ۱۸۹۴ تصویب شد، درگیر سیاست بود. سه قاون اساسی اخیر (قانون اساسی سال‌های ۱۸۶۴، ۱۸۸۷ و ۱۸۹۴)، هریک در یک مقطع زمانی در جریان حرفهٔ سیسیل براون در خدمات عمومی، نافذ بودند.
وکیل ساموئل کاماکائو، در ۵ ماه سپتامبر سال ۱۸۷۶ در زمان تصدی درگذشت. یک انتخابات ویژهٔ در ۱۸ سپتامبر سال ۱۸۷۶ به‌منظور پر کردن دورهٔ باقی‌مانده وی برگزار شد و براون در کرسی وی انتخاب شد. براون در تلاش خود برای انتخاب مجدد در ماه فوریه سال ۱۸۷۸ رقابت تنگاتنگ انجام داد اما شکست خورد.
براون در ماه ژوئیه سال ۱۸۷۸ محرر دادستانی کل منصوب شد و در ماه نوامبر همان سال در اطلاعیه‌های حقوقی منتشر شده در روزنامه‌های محلی از وی به‌عنوان معاون دادستانی کل یاد شده بود. نام وی در کتاب راهنمای پادشاهی سال ۱۸۸۰، به عنوان معاون دادستانی کل ثبت بود و این نخستین بار بود که این عنوان در یک کتاب راهنمای رسمی استفاده شده بود.
براون در چندین منصب دولتی اجرای وظیفه کرد. علاوه بر سمت دفتر اسناد رسمی، در سال ۱۸۷۷ در هیئت سه نفرهٔ ارزیابی املاک و در سال ۱۸۷۹ من‌عنوان نمایندهٔ اخذ تأییدی در اسناد منصوب شد. وی بعدها به پیروی از قانون اساسی سال ۱۸۸۷ پادشاهی هاوائی از هر سه سمت استعفا کرد.
در ماه فوریه ۱۸۸۴، سیسیل براون (همراه با برادرانش گادفری، و فرانک) در مجلس مقننهٔ مجلس نمایندگان انتخاب شدند. سیسل نخستین لایحهٔ اجلاس تقنینی بنام «قانون ترکیه» را طرح، تصویب و به قانون تبدیل کرد. براون در سال ۱۸۸۶ و ۱۸۸۸ مجدداً انتخاب شد و در سال ۱۸۹۰ رئیس کمیتهٔ قضائی تعیین شد.
براون هنگامی‌که تصمیم داشت برای کرسی خالی در مجلس اعیان کاندید شود، در ماه نوامبر سال ۱۸۹۲ در کابینهٔ جدیدالتشکیل ملکه لیلی‌اوکالانی، دادستان کل پادشاهی هاوائی منصوب شد. در ۱۲ ماه ژانویه سال ۱۸۹۳، کابینه مذکور منحل شد و در ۱۷ ماه ژانویه پادشاهی هاوائی در نتیجهٔ یک کوتا سرنگون شد.
دولت موقت هاوائی یک شواری مشورتی تشکیل داد و اختیارات قانونی برای این شورا واگذار گرد. براون در ۲۵ ماه ژانویه ۱۸۹۳ پس از رد سمت دادستانی کل که در ۱۶ ژانویه در شام قبل از سرنگونی پادشاهی به آن منصوب شده بود، در این شورا انتخاب شد. در ۲۰ ماه مارس سال ۱۸۹۳، عالی‌رتبه کمیتهٔ سه نفره بازنگری کُد جزای هاوائی تعیین شد و رئیس کمیتهٔ قضائی منصوب شد. فرمان تقنینی فراخوان کنوانسیون قانون اساسی (که براوان در آن نماینده بود) در ۱۵ ماه مارس سال ۱۸۹۴ تصویب شد و این کنوانسیون از ۳۰ ماه مه تا ۳ ژوئیه سال ۱۸۹۴ تشکیل گردید. براون از جملهٔ یکی از امضا کنندگان قانون اساسی سال ۱۸۹۴ جمهوری جدیدالتشکیل هاوائی بود.
براون در ۲۵ اکتبر سال ۱۸۹۴ از شورای مشورتی استعفا کرد و کاندید عضویت در مجلس سنا شد. در ماه نوامبر سال ۱۸۹۴ در مجلس سنا انتخاب شد و تا سال ۱۹۰۴ پیوسته در این مجلس خدمت کرد.
عدنان حوجیج (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
راجر ضاحی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ شرکت کرده‌است.
خلیل عربجی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
محمد راغب (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده‌است.
نضال ناصر (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
جهاد نعیم (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
جوزف مسمار (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
محمد محفوظ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده‌است.
فرید خربوطلی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل سوریه بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرده‌است.