moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال ۲۰۱۶ شاخص آزادی مطبوعات از بین ۱۸۰ کشور جهان برای ایران ۱۶۹ و افغانستان ۱۲۰ بوده‌است، سال ۲۰۱۷ ایران ۱۶۵ و افغانستان ۱۲۰. سال ۲۰۱۷ به ترتیب نروژ، سوئد و فنلاند ۳ رتبه نخست، ایالات متحده ۴۳، بریتانیا ۴۰، عربستان سعودی ۱۶۸، ترکیه ۱۵۵ (۱۴۹ در ۲۰۱۵) و عراق ۱۵۸ را به خود اختصاص دادند.
بخش هیگاشی یودوگاوا، اوساکا () یکی از ۲۴ بخش شهر اوساکا در ژاپن است. این بخش در شمال شرقی شهر اوساکا قرار دارد.
نبرد قلعه کاننونجی نبردی بود که در دوره سنگوکو و در سال ۱۵۴۹ مابین میوشی ناگایوشی و میوشی ماساناگا که هر دو از خاندان میوشی بودند، درگرفت.
یاشار هدایت با تخلص یاشار علی روزنامه‌نگار آزاد است که در هاف‌پست و مجله "نیویورک" نوشته‌است.
در شیکاگو در در خانواده ای ثروتمند و دارای ارتباطات سیاسی که در ایران تحت آزار قرار گرفته بودند زاده شد. علی در اوک پارک در حومه شیکاگو بزرگ شد و به خاطر تبار ایرانیش از سن کم مورد قلدری قرار گرفت. او در دبیرستانی خصوصی تحصیل کرد و به همراه خانواده اش در سطح جهان سفرهای زیادی کرد ولی برای ورود به صنعت سرگرمی از ورود به دانشگاه صرفنظر کرد.
سپس به لس آنجلس نقل مکان کرد؛ و به عنوان دستیار تولید در برنامه‌هایی چون "بخش فوریت‌های پزشکی" و "Chicago Hope" کار کرد.
او پس از آن در کمپین‌های سیاسی متعدد از جمله کمپین استیو وستلی برای فرمانداری کالیفرنیا، و کمپین ریاست جمهوری ۲۰۰۸ هیلاری کلینتون' کار کرد. بنا بر سن فرنسیسکو کرانیکل علی به عنوان لابی گر فدرال کار کرده و هزاران دلار به نامزدهای دمکرات اهدا کرده‌است. علی به عنوان یکی از رؤسای ملی کمپین ریاست جمهوری ۲۰۰۸ کلینتون فعالیت کرد و از جمع‌آوری کنندگان برجستهٔ کمک‌های مالی برای این کمپین شد.. علی تری مکالیف رئیس کل وقت کمپین کلینتون (و فرماندار کنونی ویرجینیا) را مربی خود در سیاست می‌داند. علی و کلینتون در جریان این کمپین دوست شدند و کلینتون پیام‌هایی در ستایش علی به او ارسال کرده‌است که از سوی ویکی لیکس منتشر شده‌اند.
علی به عنوان قائم مقام رئیس دفتر گوین نیوسام شهردار سابق سان فرانسیسکو کار کرده‌است.
علی پس از فعالیت در سیاست حزب دمکرات کالیفرنیا به نیویورک نقل مکان کرد و در رسانه‌های متعددی مطلب نوشته‌است.
در ۴ اوت ۲۰۱۷ , علی گزارش کرد اریک بولینگ از مجریان فاکس نیوز به سه همکار زن خود در فاکس نیوز و فاکس بیزنس پیامک‌ها و تصاویر مستهجن ارسال کرده‌است. بولینگ در پاسخ یک دعوی قضایی تهمت در ایالت نیویورک علیه علی اقامه کرد. علی گفت پای درستی گزارشش می‌ایستد و از منابعی که این اطلاعات را به او دادند حفاظت می‌کند.
مجله تایم در تابستان ۲۰۱۹ علی را به عنوان یکی از ۲۵ اثرگذارترین افراد در توییتر معرفی کرد.https://time.com/5626827/the-25-most-influential-people-on-the-internet/
کاخ لیندرهوف () یک کاخ در جنوب غربی ایالت بایرن، آلمان است.
این کاخ که به دستور لودویگ دوم پادشاه بایرن ساخته شده در سال ۱۸۸۶ میلادی تأسیس شده‌است. کاخ لیندرهوف شامل تالار آینه، اتاق ملاقات، اتاق خواب، اتاق غذاخوری و تالارهای شرقی و غربی می‌شود.
کاخ لیندرهوف دارای باغی زیبا می‌باشد که توسط کارل فن افنر به صورت باغ انگلیسی با عناصر معماری باروک و رنسانس ایتالیایی ساخته شده‌است.
ال پز که فوما به معنای ماهی‌ای که دود می‌کند یک فیلم سینمایی تولید شده در سال ۱۹۷۷ در سینمای ونزوئلا است. بسیاری معتقدند عنوان این فیلم از نام یک فاحشه خانه در لا گوئائیرا که داستان در آن شکل می‌گیرد، گرفته شده‌است. این فیلم سینمایی در دورهٔ موسوم به «عصر طلایی» سینمای ونزوئلا ساخته شد.
این داستان نشان دهندهٔ واقعیت‌های اجتماعی در جامعهٔ ونزوئلا است که در آن زاغه‌ها، روسپیان، زوج‌های بد زبان و بزهکاری را نشان می‌دهد ولی آن‌ها نقش اصلی و متمرکز فیلم را ندارند. ترکیب عناصر رمان با موسیقی نمادین به همراه تصاویری گزیده، در سراسر فیلم احساسات قهرمانان را در کنار بسیاری از جنبه‌های معمولی فرهنگ ونزوئلا در این فیلم روی داده‌است.
این فیلم همچنین به عنوان نمایندهٔ ونزوئلا برای حضور در بخش بهترین فیلم خارجی‌زبان در پنجاهمین مراسم جوایز اسکار بود اما برای نامزدی نهایی در این بخش پذیرفته نشد.Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
قتل‌عام ۱۸۲۱ قسطنطنیه () کشتاری است که توسط مقامات عثمانی علیه جامعه یونانی در شهرستان قسطنطنیه (استانبول) و به تلافی از وقوع جنگ استقلال یونان (۱۸۲۱–۱۸۳۰) انجام گرفته‌است. هنگامی که خبر قیام یونان به پایتخت عثمانی رسید، در قسطنطنیه اعدام‌های دسته جمعی و قتل‌عام از نوع حملات، تخریب کلیساها، و غارت اموال اهالی صورت گرفت. علاوه بر این صدها تن از تجار یونانی را در شهر کشتند. این قتل‌عام‌ها زمانی که سلطان محمود دوم عثمانی دستور حلق آویز کردن پاتریک گریگوریوس از یک خاندان بزرگ در بین ساکنان قسطنطنیه را به اتهام اینکه در انجام مسئولیت در قبال کنترل مسیحیان اهمال داشته‌است داد به اوج رسید.
وقایع بعد که در قسطنطنیه اتفاق افتاد یکی از دلایل قتل‌عام‌هایی بود که علیه جوامع ترک در مناطقی که قیام درآن‌ها اوج گرفته بود انجام گردید. قتل‌عام توسط مقامات عثمانی انجام شد. در حالی که مقامات ادعا کردند که تنها واکنشی سیاسی نسبت به شروع انقلاب یونان داشته‌اند، درحالیکه هیچ ارتباطی بین قربانیان این اعمال و انقلاب وجود نداشت وهیچ تحقیقات جدی توسط طرف عثمانی برای اثبات وجود هر نوع مداخله یا اعدام توسط مردم صورت نگرفت.
در ۲۱ مه ۱۸۲۱، روزنامه فرانسوی "لو کونستی‌تیوسیونل" (Le Constitutionnel) گزارش داد که مقامات عثمانی رسماً تصمیم به «کشتار همه افراد مسیحی در امپراتوری عثمانی» گرفته‌است. این روزنامه نوشت که حکومت عثمانی قصد دارد اقدام به «پاک کردن مسیحیت از روی زمین» نماید.
«گرگ‌ها» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی سلنا گومز و تهیه‌کننده موسیقی رقص الکترونیک مارشملو است که ۲۵ اکتبر ۲۰۱۷ توسط شرکت اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد.Iasimone, Ashley (August 18, 2017). "Selena Gomez Confirms Marshmello Collaboration: 'It's One of My Favorite Songs'". Billboard. Retrieved October 23, 2017. این قطعه توسط سلنا گومز، آلی تامپوزی، لوییس بل، مارشملو، اندرو وات، برایان لی و کارل روزن آهنگسازی شده و توسط مارشملو و وات تهیه شده‌است.
این قطعه به عنوان یک آهنگ الکترونیک با چاشنی‌ای از سازهای آکوستیک و پاپ دههٔ ۸۰ میلادی توصیف شده‌است. آهنگ شروعی مبهم و تاز دارد که در آن سلنا گومز بر روی نوای گیتار آکوستیک به آرامی می‌خواند و بخش میانی (بریدج) آن تقریباً کانتری-پاپ است و بخش هم‌خوانان (کورس) زاییدهٔ سبک خاص مارشملو است."Selena Gomez & Marshmello Drop Emotional 'Wolves' Collaboration: Listen". Billboard. October 25, 2017. Retrieved October 26, 2017. سلنا گومز در مصاحبه‌ای با Beats 1 بیان کرد که این آهنگ عمیقاً بازتابی است از احساساتی که موقع ضبط آن داشته تجربه می‌کرده.Wass, Mike (October 25, 2017). "Selena Gomez & Marshmello Strike Gold With “Wolves”". Idolator.
۲ نوامبر ۲۰۱۷ سلنا گومز ویدئویی عمودی از این آهنگ را به طورِ اختصاصی در اسپاتیفای منتشر کرد. این ویدئو بعداً در کانال یوتیوب او نیز منتشر گردید. این ویدئو بر اساس یک ارتباط FaceTime بین گومز و مارشملو شکل گرفته‌است.""Wolves" Music Video | POPSUGAR Entertainment". POPSUGAR. Retrieved November 2, 2017.
۱۷ نوامبر ۲۰۱۷ موزیک ویدئوی رسمی این قطعه در آی‌تیونز و اپل موزیک رونمایی شد."Selena Gomez Walks on Water in the Stunning 'Wolves' Music Video | MTV UK". MTV. Retrieved November 17, 2017. یک روز پس از آن این موزیک ویدئو در کانال یوتیوب گومز و مارشملو منتشر گردید."Selena Gomez & Marshmello Share Steamy 'Wolves' Video | Billboard". Billboard. Retrieved November 18, 2017.
سلنا گومز و مارشملو این آهنگ را ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷ برای نخستین بار در مراسم جوایز موسیقی آمریکا به طورِ زنده اجرا کردند.
لُس خایواس یک گروه موسیقی راک و فولکوریک در شیلی بود که در سبک‌های محلی و پراگرسیو راک فعالیت می‌کردند.
حسین آیت احمد ()؛ (زاده ۲۶ اوت ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵) یک سیاستمدار الجزایری و یکی از رهبران انقلاب الجزایر در جبهه آزادیبخش ملی بود که بعد از استقلال جبهه نیروهای سوسیالیست را تأسیس کرد.
حسین آیت احمد از یک خانواده مذهبی و جد او شیخ محند الحسین وابسته به طریقه «الرحمانیه» بود.[Mémoires d'un combattant, L'esprit d'indépendance 1942-1952, Barzakh, Alger 2009, p. 10-11] او در حالی که ۴ سال بیشتر نداشت برای حفظ قرآن به مکتب می‌رفت و در سن ۶ سالگی وارد مدرسه فرانسوی شد ولی همچنان حفظ قرآن را ادامه می‌داد. او تحصیلاتش را بعد از فرار از الجزایر در سال ۱۹۶۶ ادامه داد و از دانشگاه لوزان فرانسه مدرک حقوق گرفت و در سال ۱۹۷۵ در دانشگاه نانسی فرانسه تز خودش را در زمینه حقوق بشر نوشت.
حسین آیت در حالی که دانش آموز دوره دبیرستان بود، فعالیت سیاسی‌اش را با پیوستن به حزب مردم الجزایر شروع کرد و بدنبال کشتارهای ۸ می ۱۹۴۵ مدافع اقدام مسلحانه به عنوان تنها راه کسب استقلال بود، او سپس عضو کمیته مرکزی جنبش حمایت از آزادی‌های دمکراتیک شد و در کنفرانس مخفی حزب مردم الجزایر که در سال ۱۹۴۷ تشکیل شد خواستار ایجاد تشکیلاتی خاص جهت تربیت کادرهای نظامی برای مبارزه مسلحانه بود. او در مارس ۱۹۴۹ با احمد بن بلا بر عملیات بدون خونریزی پست «وهران» که منجر به مصادره پول کلانی گردید نظارت داشت. حسین در سال ۱۹۵۱ به عنوان نماینده هیئت جنبش در مصر انتخاب و به آن کشور رفت. او در سال‌های بعد برای تشکیل کمیته‌های کمک به موضوع استقلال الجزایر به پاکستان، هند و اندونزی سفر کرد.
حسین آیت احمد در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ شرکت کرد و سپس برای دفاع از انقلاب الجزایر در مقابل هیئت سازمان ملل به نیویورک رفت و در سال بعد دفتر جبهه آزادیبخش ملی الجزایر را در نیویورک تأسیس نمود. حسین در ۲۲ اکتبر سال ۱۹۵۶ به همراه احمد بن بلا، محمد خیضر، محمد بوضیاف و مصطفی الاشرف در حالی که با هواپیما عازم رابط پایتخت تونس بودند توسط استعمار فرانسه ربوده شدند. او علی‌رغم این که در زندان بود به عنوان وزیر در دولت موقت جمهوری الجزایر انتخاب شد و سرانجام بعد از آتش‌بس در سال ۱۹۶۲ به همراه یارانش از زندان آزاد گردید.
حسین آیت از چهره‌های برجسته جبهه آزادیبخش ملی الجزایر و یکی از ۹ نفری بود که باعث اوج‌گیری انقلاب در الجزایر شدند. او مسئول تبلیغات در دفتر جبهه آزادیبخش ملی بود.
بعد از رسیدن الجزایر به استقلال در ۵ ژوئیه ۱۹۶۲، انتخابات مجلس برای تدوین قانون اساسی در ماه سپتامبر همان سال برگزار شد و حسین آیت به عضویت این مجلس انتخاب گردید؛ ولی بدنبال اختلافاتی که با شیوه حکومت احمد بن بلا پیدا کرد استعفا داده و در سپتامبر ۱۹۶۳ جبهه نیروهای سوسیالیست را تأسیس و با اعلام جنگ مسلحانه به زندگی مخفی روی آورد تا این که در سال ۱۹۶۴ بازداشت و حکم اعدام برای او صادر شد ولی بعداً حکم او به زندان تقلیل پیدا کرد. حسین آیت پس از فرار از زندان در اول ماه مه ۱۹۶۶ از الجزایر خارج و به تبعید اختیاری در سوئیس رفت و سرانجام پس از گشایش سیاسی که بدنبال حوادث اکتبر سال ۱۹۸۸ به وجود آمد به الجزایر بازگشت.
حسین آیت احمد روز چهارشنبه ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۹ سالگی در بیمارستان لوزان فرانسه وفات یافت. پیکر او به الجزایر منتقل و در مراسم استقبال رسمی از پیکر او رئیس پارلمان به عنوان نماینده رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و کلیه اعضای دولت حضور داشتند. در تشییع جنازه او هزاران نفر شرکت داشتند. جنازه وی بر اساس وصیت خودش در روستای زادگاهش در کنار مادرش بخاک سپرده شد.
نبرد فالکرک () یکی از جنگ‌های مهم مربوط به اولین جنگ استقلال اسکاتلند، در تاریخ ۲۲ ژوئیه سال ۱۲۹۸ میلادی می‌باشد. ارتش انگلستان به رهبری پادشاه ادوارد یکم به مصاف ویلیام والاس، رهبر اسکاتلندی رفت که فرجام این نبرد، شکست اسکاتلند و پیروزی انگلستان بود. مدت زمان کوتاهی پس از این نبرد، والاس از عنوان تشریفاتی نگهبان اسکاتلند استعفا داد.
"آمِریکا، آمِریکا" ترانه‌ای سرودهٔ خوزه لوئیس آرمنتروس و پابلو هررو است که توسط نینو براوو، خوانندهٔ اسپانیایی، اجرا شد. این اثر در قالب پنجمین آلبوم نینو براوو با نام "y volumen 5" (1973) (به معنای: "و جلد ۵") منتشر شد. این آهنگ در چارت موسیقی‌های اسپانیولی در سال ۱۹۷۳ رتبهٔ نخست را داشت. در سال ۲۰۱۳ میلادی، ترانهٔ "آمریکا، آمریکا" وارد تالار مشاهیر گرمی لاتین شد.
در سال ۱۹۹۲ میلادی خوانندهٔ سرشناس مکزیکی، لوئیس میگوئل، اثر "América América" را به صورت زنده کاور کرد و در آلبوم "América & En Vivo" (آمریکا و در زندگی) خود جای داد. این آهنگ کاور شده در چارت "بیلبورد" برترین آهنگ‌های لاتین رتبهٔ بیستم را کسب کرد. موزیک‌ویدئوی ترانهٔ «آمریکا آمریکا» در چندین لوکیشن مختلف در ایالات متحده آمریکا و جزیرهٔ پورتوریکو فیلمبرداری شد. میگوئل این اثر خود را به سربازان مبارز در جبهه‌های جنگ خلیج فارس تقدیم کرده بود. موزیک‌ویدئوی میگوئل برندهٔ جایزهٔ بین‌المللی ام‌تی‌وی در رقابت جوایز موزیک‌ویدئو ام‌تی‌وی ۱۹۹۳ شد و برای برترین ویدئوی سال رقابت‌های جایزه لو نوئسترو نامزد نهایی بود که موفق به کسب آن نشد.
گردنه تورماله با ارتفاع ۲۱۱۵ متر، بلندترین گردنهٔ آسفالته در بخش فرانسوی پیرنه است که در دپارتمان اوت-پیرنه قرار دارد. سنت-ماری-دو-کامپان در پایین سمت شرقی و روستای بارژ در سمت غربی آن قرار دارند.
پنیری که از شیر گوسفند این کوهستان ساخته می‌شود نیز تورماله نام دارد.
تورماله مرتفع‌ترین گردنهٔ آسفالته در پیرنهٔ فرانسه است؛ ولی برخلاف ادعاهای رایج، بلندترین جاده در پیرنهٔ فرانسه یا بلندترین گردنه در پیرنهٔ فرانسه یا بلندترین گردنهٔ آسفالته در پیرنه نیست. (برای نمونه:) جاده‌های آسفالته به دریاچه‌های اومار (۲۱۹۲ متر) و کاپ-دو-لانگ (۲۱۶۱ متر) در ارتفاع‌های بالاتری قرار دارند.نقشه توپوگرافی منتشر شده توسط IGN شماره 1748 ET, مقیاس ۱:۲۵۰۰۰. گردنه لاکت در ارتفاع ۲۶۳۷ قرار دارد،نقشه توپوگرافی منتشر شده توسط IGN شماره 1747 ET, مقیاس ۱:۲۵۰۰۰. ولی جادهٔ آن آسفالته نیست. در نهایت، گردنه انوالیرا در آندورا با ارتفاع ۲۴۰۷ متر، مرتفع‌ترین گردنهٔ آسفالته در پیرنه است.
برخی فرانسویان اعتقاد دارند تورماله به معنی «سفر بد» است؛ زیرا در فرانسوی، تور (tour) به معنی «سفر» و مال (mal) به معنی «بد» است. ولی برای یافتن معنی باید از زبان گاسکون استفاده شود؛ زیرا این کوه در ناحیه گسکونی قرار دارد. در این زبان، تور به معنی فاصله و مال به معنی کوه است. بنابراین تورماله را می‌توان «کوه دور» ترجمه کرد.
مسیر غربی از لوز-سن-سوور، ۱۹ کیلومتر است که ۱۴۰۴ متر با شیب میانگین ۷٫۴٪ افزایش ارتفاع می‌یابد. بیشترین شیب آن ۱۰٫۲٪ در نزدیکی رأس است. مسیر شرقی از سنت-ماری-دو-کامپان آغاز می‌شود و پس از طی ۱۷٫۲ کیلومتر با شیب ۷٫۴٪ به رأس می‌رسد. افزایش ارتفاع این مسیر ۱۲۶۸ متر و بیشترین شیب آن، ۱۲٪ است. مانند بیشتر سربالایی‌های فرانسه، در هر کیلومتر تابلوهایی نصب شده‌است که ارتفاع فعلی، ارتفاع رأس، فاصله با رأس و شیب کیلومتر بعدی را نمایش می‌دهد.
تورماله یکی از مشهورترین سربالایی‌های تور دو فرانس است. این گردنه بیش از هر سربالایی دیگری در مسیر تور گنجانده شده‌است. نخستین بار در سال ۱۹۱۰ تور از این گردنه عبور کرد و اکتاو لاپیز نخستین رکابزنی بود که از آن گذشت.
تا سال ۲۰۱۶ گردنه تورماله ۸۵ بار در مسیر تور قرار داشته‌است. دو بار خط پایان در رأس سربالایی بوده‌است. ووئلتا اسپانیا نیز چند بار از این گردنه گذر کرده‌است.
در تور ۲۰۱۰ تورماله در دو مرحلهٔ پیاپی گنجانده شده‌بود. در مرحلهٔ ۱۶ مسیر غربی به سوی پو و در مرحلهٔ ۱۷ مسیر شرقی تا رأس سربالایی طی شد.
در گردنه، یادبودی برای ژاک گوده (مدیر تور در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۸۷) و مجسمهٔ بزرگی از اکتاو لاپیز قرار دارد. به نخستین رکابزنی که به رأس گردنهٔ تورماله برسد، جایزه ژاک گوده اهدا می‌شود.
«زن کثیف» عبارتی بود که دونالد ترامپ، نامزد ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا، در جریان مناظره انتخاباتی سوم در اشاره به رقیب خود، هیلاری کلینتون گفت. این عبارت پوشش گسترده‌ای پیدا کرد و به شعاری برای رأی‌دهندگان زن تبدیل شد. همچنین جنبشی فمینیستی به همین نام نیز ایجاد شد.
کول اسپانیول یا کول اسپانیایی یک آلبوم موسیقی منتشر شده در ۱۹۵۳ و ساخته شده توسط نت کینگ کول و تنظیم‌شده توسط نلسون ریدل بود. این یکی از سه آلبومی بود که کول با تم اسپانیولی ساخت و با دو آلبوم "با دوستان من" در سال ۱۹۵۹ و "کول اسپانیول بیشتر" در سال ۱۹۶۲ پیگیری شد. موسیقی ارکستر در هاوانا، کوبا ساخته شد و کول در ماه ژوئن در لس آنجلس، کالیفرنیا آواز خود را به آن اضافه کرد. به هر صورت اثر «Tú, mi delirio» (به معنای: "تو، خدای من هستی") ساخته شده بود و نت کینگ کول صدای پیانو را بازسازی کرد. آلبوم اصلاح‌شده را پس از آن تحت نام "Español and More, Vol. 1" (به معنای: "اسپانیول و بیشتر، جلد یکم") منتشر شد. این آلبوم بعدها در سال ۲۰۰۷ میلادی وارد تالار مشاهیر گرمی لاتین شد. در چارت مجله بیلبورد ال‌پی رتبهٔ دوازدهم را کسب نمود.
اسکرام بان یک متدولوژی (روش‌شناسی) مدیریت چابک است که توصیف‌کننده هم‌زمان اسکرام و کانبان است و در اصل به عنوان یک راه حل برای‌گذار از اسکرام به کانبان طراحی شده‌است. امروزه، اسکرام بان یک چارچوب مدیریتی است که وقتی تیم‌های مختلف، اسکرام را به عنوان روش انتخابی خود برمی‌گزینند، از روش کانبان به عنوان یک دریچه برای مشاهده،
درک و بهبود مداوم چگونگی انجام کار استفاده می‌کنند.
به مرور زمان که روش کانبان در حال عمومیت یافتن بیشتری بود در تلاش‌هایی برای آسان‌تر کردن مفاهیم توسعه نرم‌افزار ناب و کانبان برای تیم‌های موجود اسکرام، روش اسکرام بان متولد شد.
اولین مقاله دربارهٔ اسکرام بان شامل توصیف سطوح مختلف برای انتقال از اسکرام به کانبان بود.
اساساً اسکرام بان یک چارچوب مدیریتی است که وقتی تیم‌های مختلف، اسکرام را به عنوان روش انتخابی خود برمی‌گزینند، از روش کانبان به عنوان یک دریچه برای مشاهده، درک و بهبود مداوم چگونگی انجام کار استفاده می‌کنند.
- اسکرام بان از اسکرام بدین شکل متمایز می‌شود که در آن به برخی از اصول و شیوه‌های خاصی تأکید شده‌است که با پایه‌های اصول سنتی اسکرام متفاوت است. از جمله این تفاوت‌ها عبارتند از:
- همچنین اسکرام بان از روش کانبان متمایز می‌شود در اینکه:
شاید مهم‌تر از همه، اصول و شیوه‌های تعبیه شده در اسکرام بان منحصر به فرایند توسعه نرم‌افزار نیستند. آن‌ها می‌توانند به راحتی در بسیاری از زمینه‌های مختلف کاربرد داشته باشند، زبان مشترک و تجربه مشترک را در میان اعمال مختلف کسب و کار مرتبط با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. این به نوبه خود، نوعی سازگاری سازمانی را تقویت می‌کند که یکی از ویژگی‌های اصلی موفقیت است.
هنگامیکه «کوری دالاس» جهان را به اسکرام بان در کتاب مبنی بر نام آن معرفی کرد، آن را به عنوان یک روش انتقال برای انتقال تیم‌های توسعه نرم‌افزار از اسکرام به چارچوب توسعه نرم‌افزاری «تکامل یافته تر» تعریف کرد. با این حال، اسکرام بان در عمل خود به شکلی تکامل یافته‌است که تبدیل به یک خانواده از اصول و شیوه‌هایی شده‌است که قابلیت‌های مکملی که ایجاد کرده‌است منحصر به خودش است و از اسکرام و کانبان منحصر به فرد است. این قابلیت‌ها منجر به سه ظهور متمایز شده‌است:
در اسکرام بان، کار تیمی در تکرارهای کوچک سازماندهی شده و با کمک یک صفحه (بورد) بصری، شبیه به بورد اسکرام و نیز بورد کانبان، نظارت می‌شود. برای نشان دادن هر مرحله از کار، تیم‌هایی که در همان فضا کار می‌کنند، اغلب از یادداشت‌های بر روی کاغذ پشت چسب دار یا یک تخته سفید استفاده می‌کنند. در مورد تیم‌های غیرمتمرکز، نرم‌افزار مدیریت تصویری مانند Assembla, Targetprocess, Eylean Board, JIRA یا Agilo for Trac اغلب استفاده می‌شود. جلسات برنامه‌ریزی برگزار می‌شود تا مشخص شود چه داستان‌های کاربر در تکرار بعدی تکمیل می‌شود. داستان کاربر پس از آن به بورد اضافه می‌شود و تیم آن‌ها را تکمیل می‌کند، تیمی که در هر زمان به تعداد کمی از داستان‌های کاربر به عنوان عملی (کار در حال پیشرفت یا محدودیت WIP) کار می‌کند.
بدین ترتیب، برای محدود کردن تکرارها، محدودیت‌های WIP مورد استفاده قرار می‌گیرند و یک برنامه‌ریزی برای تیم تعیین می‌شود که زمان برنامه‌ریزی بعدی چه موقع خواهد بود؛ این زمان هنگامی رخ می‌دهد که WIP پایین‌تر از سطح پیش تعیین شده قرار گیرد. هیچ نقش پیش تعیین شده در اسکرام بان وجود ندارد؛ تیم نقش‌هایی را که قبلاً داشته‌اند حفظ می‌کنند.
تکرار کار در اسکرام بان کوتاه است. این تضمین می‌کند که یک تیم به راحتی می‌تواند به سرعت به تغییرات یک محیط تغییرپذیر واکنش نشان دهد. طول تکرار توسط تعداد داستان‌های کاربر در آن تکرار و سرعت تیم (تعداد داستان‌هایی که تیم می‌تواند در تکرار تکمیل کند) اندازه‌گیری می‌شود. طول ایدئال یک تکرار بستگی به روند کاری هر تیم دارد و توصیه می‌شود که تکرار بیش از دو هفته نباشد.
برنامه‌ریزی در اسکرام بان بر اساس تقاضا است و زمانی اتفاق می‌افتد که یک واقعه (Trigger) برنامه‌ریزی روی دهد. زمان روی دادن واقعه برنامه‌ریزی با تعداد کارهایی که در قسمت «برای انجام» (To-Do) در بورد قرار دارد همراه است - یعنی زمانی که این کارهای «برای انجام» به تعداد مشخصی برسد، رویداد برنامه‌ریزی برگزار می‌شود. تعداد وظایفی که باید یک رویداد برنامه‌ریزی را آغاز کند از پیش تعریف نشده‌است. این بستگی به سرعت تیم دارد (تا چه میزان می‌تواند کارهای باقی‌مانده را به اتمام برساند) و همچنین بستگی به زمان لازم برای برنامه‌ریزی تکرار بعدی بستگی دارد. وظایف برنامه‌ریزی شده برای تکرار بعدی به قسمت «برای انجام» در بورد اضافه می‌شود.
توصیه می‌شود اولویت بندی وظایف را در حین برنامه‌ریزی انجام دهید. این به این معنی است که وظایف به بورد با اولویت‌های مشخص اضافه می‌شوند. این به اعضای تیم کمک می‌کند تا بدانند کدام وظایف باید ابتدا تکمیل شود و کدامیک بعداً می‌تواند تکمیل شود. اولویت بندی می‌تواند با اضافه کردن اعداد به وظایف یا با اضافه کردن یک ستون اولویت اضافی، که در آن مهم‌ترین وظایف در بالا قرار داده شده و وظایف با اولویت کمتر در زیر آورده می‌شود.
برنامه‌ریزی اندازه سطل امکان برنامه‌ریزی طولانی مدت را برای اسکرام بان فراهم می‌کند. این بر اساس سیستم سه سطل است که باید قبل از ساخت آن در بورد اسکرام بان مورد استفاده قرار گیرد. سه سطل سه مرحله مختلف برنامه را نشان می‌دهند و معمولاً سطل‌های ۱ ساله، ۶ ماهه و ۳ ماهه نامیده می‌شوند. سطل ۱ ساله برای اهداف بلند مدت شرکت مانند نفوذ به یک بازار جدید، عرضه محصول جدید و غیره اختصاص داده شده‌است. هنگامی که شرکت تصمیم می‌گیرد با یک برنامه حرکت کند، به سطل ۶ ماه منتقل می‌شود، جایی که الزامات اصلی این طرح شکل داده شده‌است. هنگامی که یک شرکت آماده است تا برای اجرای طرح اقدام کند، الزامات به سطل ۳ ماهه منتقل می‌شوند و به وظایف واضح تقسیم می‌شوند تا توسط تیم پروژه تکمیل شود. از این سطل است که تیم در هنگام برپایی تقاضای برنامه‌ریزی خود، وظایف خود را آغاز می‌کند.
بورد اسکرام بان از سه ستون تشکیل شده‌است: برای انجام، در حال انجام، و انجام شده. پس از جلسه برنامه‌ریزی، وظایف به ستون To Do اضافه می‌شوند، زمانی که یک عضو تیم آماده کار بر روی یک کار است، آن را به ستون Do انتقال می‌دهد و زمانی که او آن را تکمیل می‌کند، آن را به ستون Done انتقال می‌دهد. بورد اسکرام بان به صورت بصری نمایانگر پیشرفت تیم است. ستون‌های بورد با توجه به پیشرفت کار تیم، انطباق داده و گسترش می‌یابد. عمومی‌ترین ستون‌های افزوده شده به بورد اسکرام بان شامل ستون‌های اولویت در بخش To Do و ستون‌هایی مانند Design, Manufacturing, Testing در بخش Doing است.
برای اطمینان از این که تیم به‌طور مؤثر کار می‌کند، روش اسکرام بان بیان می‌کند که یک عضو تیم نباید در یک زمان بر روی بیش از یک وظیفه کار کند. برای اطمینان از اجرای این قاعده، اسکرام بان از محدودیت WIP (کار در حال انجام) استفاده می‌کند. این محدودیت در بالای قسمت در حال انجام بخش بورد (همچنین می‌تواند در هر ستون از آن بخش باشد) تجسم می‌یابد و بدین معنی است که تنها آن تعداد از آن‌ها می‌توانند در یک ستون مربوطه در یک زمان باشند. محدودیت WIP معمولاً برابر با تعداد افراد در تیم است، اما می‌تواند براساس مشخصات کار گروهی گسترش یابد.
برای انجام جلسات برنامه‌ریزی تولیدی، تعداد وظایف بخش To Do نیز می‌تواند محدود باشد. همانند محدودیت‌های WIP، در بالای بخش To Do یا بالای ستون‌های مربوطه نوشته شده و تعداد وظایف در بخش To Do یا ستون‌های خاص را محدود می‌کند.
اسکرام بان به تعداد خاصی از اعضای تیم یا نقش‌های تیم نیاز ندارد. نقش‌هایی که تیم قبل از اتخاذ اسکرام بان وجود داشته‌است به همان تعداد در هنگام اجرای اسکرام بان نگه داشته می‌شود. تک تک اعضاء تیم توسط دیگر اعضای تیم مجبور به انتخاب وظایف برای تکمیل خود هستند. نقش تیم در اسکرام بان بیشتر تخصصی است و کمتر مانند آنچه که در تیم اسکرام انتظار می‌رود به صورت چند وظیفه‌ای است.
در اسکرام بان وظایف، به اعضای تیم، توسط رهبر تیم یا مدیر پروژه اعطا نمی‌شود. هر عضو تیمی انتخاب می‌کند که کدام وظیفه را از قسمت To Do قرار است که انجام دهد. این روند جریانی یکنواخت را تضمین می‌کند، به‌طوری‌که همه اعضای تیم همواره به‌طور مساوی مشغول هستند.
انجماد ویژگی در اسکرام بان هنگامی که مهلت پروژه در حال نزدیک شدن است استفاده می‌شود. این بدان معنی است که تنها ویژگی‌هایی که تیم برای توسعه در حال فعالیت بر روی آن‌ها است هنوز هم می‌تواند توسط تیم بر روی آن‌ها کار انجام شود و هیچ ویژگی اضافی را نمی‌توان اضافه کرد.
تریاژ معمولاً بلافاصله پس از یخ زدن ویژگی اتفاق می‌افتد. با نزدیک شدن مهلت پروژه، مدیر پروژه تصمیم می‌گیرد که کدام ویژگی‌های در حال توسعه را کامل کند و کدامیک ناتمام باقی بماند. این تضمین می‌کند که تیم می‌تواند بر روی پایان دادن به ویژگی‌های مهم قبل از پایان مهلت پروژه تمرکز کند و موارد کم‌اهمیت تر را فراموش کند.
مانند سایر روش‌ها، اسکرام بان می‌تواند با کمک ابزارهای مختلف اجرا شود. اساسی‌ترین پیاده‌سازی اسکرام بان یک تخته سفید فیزیکی با یادداشت‌های چسبنده (اسکرام) است. راه حل‌های الکترونیکی، شبیه به اسکرام و تابلوهای الکترونیکی کانبان نیز در دسترس هستند. آن‌ها یک اتوماسیون کامل از بورد را ارائه می‌دهند، جایی که فقط باید توسط اعضای تیم به روزرسانی شود. تابلوهای الکترونیکی اغلب همچنین گزارش خودکار، امکان پیوست و بحث در مورد وظایف، ردیابی زمان و نیز ادغام با سایر نرم‌افزارهای مدیریت پروژه معمولی را نیز ارائه می‌دهند.
Ladas, Corey. "Scrum-ban". Lean Software Engineering.
Don, Wells. "Iterative Planning". Agile Process. Retrieved 14 January 2015.
"Feature Freeze". OpenStack. OpenStack. Retrieved 14 January 2015.
بازجوانی رودخانه در علم ژئومورفولوژی به فرایندی گفته می‌شود که یک رودخانه در پاسخ به پایین رفتن سطح اساس خود شروع به حفر و فرسایش بستر خود می‌کند.
مناطق بازجوان‌شده معمولاً دارای چشم‌انداز پیچیده‌ای هستند زیرا باقی‌مانده چشم‌اندازهای قبلی به صورت محلی حفظ شده‌اند. ممکن است بخش‌هایی از دشت‌های سیلابی به صورت پادگانه‌هایی بریده‌شده در امتداد کانال رودخانه باقی بماند. آبراهه‌های پیچان‌رودی اغلب به شکل رود فرسوده در می‌آیند، در نتیجه آثار سیستم رودخانه‌ای قدیمی در دره‌های پر شیب V شکل به همراه سیستم‌های رودخانه‌ای جدیدتر یافت می‌شود.
رود نیل نمونه‌ای از یک رود بازجوان‌شده‌است که در زمان خشک‌شدن دریای مدیترانه در اواخر دوره میوسن بازجوان شده‌است. در آن زمان سطح اساس این رود از سطح دریا تا حدود ۲ مایل نسبت به سطح آب‌های آزاد پایین رفت. در نتیجه پایین‌رفتن سطح اساس رود نیل، این رودخانه بستر خود را در اطراف اسوان تا چند صد متر پایین‌تر از سطح دریا و حدود ۲۴۳۰ متر (۸۰۰۰ فوت) پایین‌تر از سطح دریا در قاهره حفر کرد. پس از پرآب‌شدن دوباره دریای مدیترانه، تنگه‌ها و بسترهای بریده‌شده توسط رود نیل به‌تدریج با لای پر شد.
بازجوانی رودخانه ممکن است در نتیجه عوامل طبیعی پویا، تغییرات سطح آب‌های آزاد یا ایزوستازی روی دهد. همه این عوامل باعث می‌شوند تا رودخانه با افزایش انرژی پتانسیل گرانشی با سرعت بیشتری بستر خود را به‌طور عمودی حفر کند. این وضعیت باعث ایجاد عوارضی مانند پیچان‌رود بریده، پادگانه‌های رودخانه‌ای به‌وجود آمده از دشت‌های سیلابی قدیمی و نقاطی می‌شود که رود به‌صورت ناگهانی با سرعت بیشتری جریان می‌یابد.
یک منطقه در هر سطحی دچار بالاآمدگی زمین‌ساختی شود. فرایند بالاآمدگی باعث پایین‌رفتن سطح اساس رودخانه شده و در نتیجه جریان آب به سمت پایین‌دست شروع به حفر بستر خود می‌کند.
بازجوانی پویا (دینامیک) ممکن است بر اثر بالاآمدگی خشکی‌زایی یک توده بزرگ روی دهد. پیچ‌خوردگی یا گسل‌خوردگی یک حوضه زهکشی باعث افزایش شیب رودخانه در نتیجه حفر بستر آن می‌شود.
بازجوانی ناشی از تغییرات سطح آب‌های آزاد (ائوستازیک) زمانی روی می‌دهد که سطح آب‌های دریا در کره زمین پایین می‌رود. دو نوع بازجوانی ناشی از این تغییرات شناسایی شده‌است: تغییرات جهانی سطح دریا که در آن سطح آب‌های آزاد بر اثر تغییر ظرفیت حوضه‌های اقیانوسی پیشروی یا پسروی می‌کند و نوع دوم تغییرات سطح آب‌های آزاد بر اثر انباشتگی یا ذوب پی‌درپی یخسارهای قطبی که باعث پیشروی یا پسروی سطح آب‌های آزاد می‌شود.
این نوع بازجوانی باعث تغییر محل دهانه رود می‌شود. تنظیم مجدد شیب آبراهه نسبت به سطح اساس جدید به سمت بالادست جریان ادامه می‌یابد و ممکن است در محل تقاطع سطح اساس قدیمی و جدید باعث ایجاد بریدگی در نیمرخ رودخانه شود.
بازجوانی استاتیک رودخانه ممکن است بر اثر سه عامل روی دهد:
بازجوانی ناشی از کاهش بار رسوبی رودخانه طی دوره‌های فرایخچالی در دره‌هایی روی داده‌است که دارای مقادیر زیادی رسوبات یخچالی بوده‌اند. بر اثر ذوب یخچال طبیعی بار رسوبی جریان کاهش یافته و به دنبال آن عمیق‌شدگی دره رخ داده‌است.
بازجوانی رودخانه ممکن است ناشی از وجود رودشکن در نیمرخ طولی رودخانه باشد که اغلب به شکل تنداب یا آبشار ظاهر می‌شود. آبشار سلیالاندفوس در جنوب ایسلند نمونه‌ای از این نوع بازجوانی است که بالاآمدگی ایزوستازی در نتیجه عوامل ساختمانی و ذوب یخچال روی داده‌است.
در برخی موارد نادر بازجوانی رودخانه ممکن است زمانی رخ دهد که رودشکن پایین‌دست رودخانه به سمت یک دریاچه در جهت بالادست خود شروع به حفر و فرسایش کند و سطح اساس جدیدی برای شاخه‌های فرعی خود ایجاد کند. زمانی که رودشکن به دریاچه می‌رسد، دریاچه تخلیه شده و سطح اساس جریان‌های بالادست دریاچه به سرعت از سطح دریاچه (سطح پیشین) به سطح جریان پایین‌دست رودشکن پایین می‌افتد. یک نمونه کاملاً چشمگیر برای این حالت آبشار نیاگارا است که در حال بریدن بستر خود به سمت دریاچه ایری است و در آینده با رسیدن به این دریاچه باعث تخلیه دریاچه و پایین‌رفتن سطح اساس رودخانه‌های آن خواهد شد.
بشیره بن مراد () (زاده: سال ۱۹۱۳ – درگذشته: ۴ می ۱۹۹۳) از رهبران جنبش زنان تونس بود، وی در یک خانواده مشهور مذهبی و علمی به دنیا آمد، پدر بزرگ وی شیخ احمد بن مراد یک مفتی حنفی، و پدرش شیخ محمد صالح بن مراد از شیوخ اسلام حنفی بود.
بشیره آموزشهای خود را از جمعی از شیوخ مسجد الزیتونه از جمله پدربزرگش و محمد مناشو که به وی ادبیات و نویسندگی را آموخت فراگرفت. وی همزمان به حفظ قرآن و یادگیری عربی پرداخت و بسیاری از اشعار عربی را نیز حفظ نمود و توانست به نویسندگی در مطبوعات و سخنرانی در اجتماعات زنان و حتی جلسات مختلط بپردازد.
بشیره بن مراد به همراه خواهرش نجیبه و تعداد دیگری از زنان مرفه تونسی به فعالیت در امور خیریه پرداخت، در دسامبر ۱۹۳۶ جزو پایه‌گذاران اتحادیه زنان تونس بود، این اتحادیه در سال ۱۹۳۸ به رسمیت شناخته شد و علی‌رغم اینکه به این اتحادیه جواز داده نشد ولی تا سال ۱۹۵۱ فعالیت می‌کرد.
اولین فعالیت برجسته بشیره مراد تأسیس انجمن زنان در سال ۱۹۳۶ بود که در برگیرنده زنان فعال در زمینه ملی و فرهنگی می‌شد و هدف آن خدمت به کشور و بهبودی و ارتقاء وضعیت زنان تونس بود. بلافاصله بعد از تأسیس این انجمن یک رژه بزرگ توسط زنان در پایتخت برگزار شد که بشیره بن مراد در حالی که پرچم تونس را حمل می‌کرد در جلوی آن قرار داشت. این انجمن نمایندگی‌هایی در نقاط مختلف کشور دایر کرد.بشیرة بن مراد
بشیره بن مراد در یکی از فراخوانهایش به آموزش در سال ۱۹۳۸ نوشت: «زنان تونسی پیشرفت کرده‌اند و ایده‌های خود را گسترش داده‌اند و روند امور را هم دنبال می‌کنند خوب و بد و زشت و زیبای کشور از هر جنبه را فهم می‌کنند، در انجمن‌های خیریه و جلسات علمی شرکت می‌کنند و من بخاطر همه اینها خوشحالم.
من از مردمم می‌خواهم که به سختی برای علم و دانش تلاش کنند، برای گسترش آموزش و کنار زدن موانع دختران تونسی مدرسه بسازند و برای کمک جدی در مسیر کاری مفید، صحبتها و اتهام زنی را ترک کنند.»
بعد از استقلال تونس بشیره بن مراد از مشارکت فعال در کار زنان محروم شد.بشیرة بن مراد: الرائدة آلتی لم تنل حظها فی الحیاة و بعد الممات
ژان-پل شارل ایمار سارْتْرْ (؛ ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ – ۱۵ آوریل ۱۹۸۰): فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، منتقد فرانسوی و یکی از چهره های کلیدی در فلسفه اگزیستانسیالیسم (و پدیدارشناسی) به شمار می‌رود. آثار او بر جامعه‌شناسی، نظریه انتقادی، نظریه پسااستعماری و مطالعات ادبی تأثیر گذاشته است و این تاثیر کماکان ادامه دارد. او در سال 1964 جایزه نوبل ادبیات را علیرغم تلاش برای امتناع از آن دریافت کرد و گفت که همیشه افتخارات رسمی را رد می کند و "یک نویسنده نباید اجازه دهد که خود را به یک موسسه تبدیل کنند."
سارتر در پاریس به دنیا آمد. پدرش «ژان باپتیست سارتر» (۱۸۴۷–۱۹۰۶) افسر نیروی دریایی فرانسه بود و مادرش «آنه ماری شوایتزر» (۱۸۸۲–۱۹۶۹) دخترعموی آلبرت شوایتزر،پزشکی که برنده جایزه صلح نوبل شد، بود. پانزده‌ ماهه بود که پدرش به علت بیماری تبی که به احتمال زیاد از هندوچین فرانسه گرفته بود از دنیا رفت. پس از آن مادرش نزد والدینش در مودون بازگشت. پدربزرگش شارل شوایتزر، عموی آلبرت شوایتزر، در مدرسه به آموزش زبان آلمانی اشتغال داشت. ژان در خانه زیر نظر او و چند معلم خصوصی دیگر تربیت شد و در خردسالی خواندن و نوشتن (فرانسه و آلمانی) را فراگرفت. در کودکی چشم راستش دچار آب مروارید شد، به تدریج انحراف به خارج پیدا کرد و قدرت بینای‌اش را از دست داد. تا ده سالگی بیشتر خانه‌نشین بود و ارتباط بسیار کمی با مردم داشت. همانگونه که خود در کتاب "" دوران کودکی‌اش را بیان می‌کند، کودکی تیزهوش اما گوشه‌گیر بود و سال‌های کودکی را بیش از هرجا میان انبوه کتاب‌ها به خواندن آثار مهم ادبی و تاریخی گذرانده‌ است. پس از آن به مدرسه لیس هنری هشتم رفت. دوازده ساله بود که مادرش دوباره ازدواج کرد و با همسر جدیدش که یکی از دوستان قدیمی پدر ژان بود به شهر لا روشل نقل مکان کرد. این اقدام موجب نفرت سارتر از مادرش شد. تا ۱۵ سالگی برای تحصیل به مدرسه‌ای در لا روشل رفت، اما تحمل شرایط مدرسه و رفتارهای خشونت‌آمیز دانش‌آموزان دیگر برای او بسیار دشوار بود.
ژان در سال ۱۹۲۰، به یک مدرسه شبانه‌روزی در پاریس فرستاده شد. در آنجا با یکی از همکلاسی‌هایش به نام پل نیزان آشنا شد که این آشنایی به یک رفاقت دراز مدت انجامید. نیزان در معرفی ادبیات معاصر به سارتر نقش به سزایی داشت. در سال ۱۹۲۲ موفق به گرفتن دیپلم شد، پس از آن تصمیم گرفت به همراه «نیزان» در دانشسرای عالی پاریس در رشتهٔ آموزگاری ادامه تحصیل دهد. او در امتحان ورودی سال ۱۹۲۴ رتبه هفتم را از میان ۳۵ نفر قبول شده نهایی به‌دست می‌آورد. به همراه نیزان دست به انتشار مجله‌ای در دانشسرا می‌زند.
چهار سال بعد در امتحانات نهایی رشته فلسفه مردود می‌شود. دلیل رد شدنش نیز، عقیده سارتر در مورد فلسفه بود. او عقیده داشت سال بعد (۱۹۲۹) در امتحانات نهایی جایگاه نخست نصیب سارتر می‌شود و سیمون دو بووار و ژان ایپولیت و پل نیزان مقام‌های بعدی را کسب می‌کنند.
سیمون دو بووار، فیلسوف، نویسنده و فمینیست فرانسوی همراه و همدم مادام‌العمر او بود. آشنایی این دو به سال ۱۹۲۹ و زمان آمادگی دوبووار برای امتحانات فلسفه در سوربن بازمی‌گردد. سیمون دوبووار دختر نازپرورده‌ای که تحت سلطه قراردادهای مذهب کاتولیک بود که بعد از آشنایی با سارتر شدیداً و عمیقاً به او دلبسته می‌شود و تا آخر عمر با او همراه می‌ماند. هر چند که این رابطه در سال‌های پایانی عمر سارتر تا حدودی ضعیف می‌شود.
پس از اتمام تحصیلات در دبیرستان‌های لو آور و لیون به تدریس فلسفه پرداخت. پس از مدتی تصمیم گرفت که برای کامل شدن تحقیقاتش در زمینه فلسفه پدیدارشناسی هوسرل راهی آلمان شود.در کافه اگزیستانسیالیستی، سارا بیکول، ترجمه: هوشمند دهقان ص‌ص ۱۵ تا ۲۰ با استفاده از یک بورس تحصیلی به آلمان رفت و در برلین به ادامهٔ تحصیل پرداخت. در اینجا بود که آشنایی عمیقتری با آثار فیلسوفان بزرگی همچون مارتین هایدگر (فلسفه اصالت وجود یا اگزیستانسیالیسم) و ادموند هوسرل (فلسفه پدیدارشناسی) پیدا کرد. اما پس از چندی تاب تحمل حکومت آلمان نازی را نیاورد، به پاریس برگشت و کار تدریس فلسفه را دنبال کرد.
سارتر از کودکی در پی کسب شهرت بود. به همین دلیل به نویسندگی روی آورد. با این همه مدت‌های مدیدی نوشته‌هایش یکی پس از دیگری از سوی ناشران بازگشت داده می‌شدند و او بدین خاطر نتوانست به آرزوی دیرینه‌اش جامه عمل بپوشاند. اما در ۱۹۳۸ و با نگارش نخستین رمان فلسفی‌اش با نام "تهوع" به شهرتی فراگیر دست یافت. در این رمان تکان دهنده، دلهره وجود و بیهودگی ذاتی هستی با جسارتی بی‌سابقه ترسیم شده‌است. پس از آن، نگارش مجموعه‌ای از داستان‌ها با نام "دیوار" (۱۹۳۹) را آغاز کرد که به دلیل شروع جنگ جهانی دوم ناتمام ماند. سارتر در دوره‌ای از زندگی خود به مصرف روان‌گردانی به نام مسکالین (Mescaline) روی آورده و با دگرگونی‌های روانی حاصل از آن به تمرکز بر تجربه‌های شخصی اش می‌پرداخته‌ است (Stanislav, 1993). سوفی دیوری نیز در کتاب" رده‌بندی ۴۰۰" ("La Cote 400") می‌نویسد
سارتر تا آخر عمر با سیمون دو بووار ارتباط داشت اما آن‌ها که ازدواج را یک امر بورژوایی می‌دانستند، تا آخر عمر با هم ازدواج نکردند. یکی از مواردی که در آن سارتر همیشه مورد انتقاد بوده زندگی سه نفره او با بووار و یک دختر جوان بوده‌است. بووار که دو جنس گرا بود و به دختران جوان تمایل داشت با مشورت سارتر دختر جوانی را وارد روابط آن‌ها می‌کرد و این روابط گاهی چند ماه طول می‌کشید.Appignanesi, L. (1988). Simone de Beauvoir. London: Penguin Books. در جریان این روابط دخترانی مثل ناتالی سوروکین،Holveck, E. (2002). Simone de Beauvoir's philosophy of lived experience: Literature and metaphysics. Lanham: Rowman & Littlefield Publishers, Inc. وندا کساکیویکز و بیانکا لمبلینContat, M. (2005). Sartre and his other women. Journal of Romance Studies. Volume 6 Numbers 1 & 2 2006 ISSN 1473-3536. page 119Lamblin, B. (1996). A disgraceful affair: Simone de Beauvoir, Jean-Paul Sartre, & Bianca Lamblin. Boston, Mass: Northeastern University Press. به شدت آسیب دیدند.Riding, Alan (April 14, 1996). "The Odd Couple". The New York Times. Retrieved 15 October 2015.. بیانکا لمبلین در دهه ۱۹۹۰ در شرح روابط خودش با سارتر و بووار کتابی به نام "رابطه ننگین" نوشت.
به‌طور کلی دو دوره در زندگی حرفه‌ای سارتر وجود داشت. اولین دورهٔ زندگی حرفه‌ای او دورهٔ پس از نوشتن اثر معروفش، "هستی و نیستی" و رمان تهوع بود. سارتر به آزادی بنیادی انسان اعتقاد داشت و باور داشت که «"انسان محکوم به آزادی است. "»
در دومین دورهٔ حرفهٔ زندگی‌اش، سارتر به‌عنوان روشن‌فکری فعال از نظر سیاسی شناخته می‌شد. سارتر از طرفداران کمونیسم بود، هرچند که هرگز به‌طور رسمی به عضویت حزب کمونیست فرانسه درنیامد. وی بیشتر عمر خویش را صرف مطابقت دادن ایده‌های اگزیستانسیالیستی‌اش کرد. سارتر معتقد بود که انسان باید خود سرنوشت‌اش را تعیین کند. وی همچنین، مطابق با اصول کمونیسم، باور داشت که نیروهای اقتصادی-اجتماعی جامعه که از کنترل انسان خارج هستند، نقشی حیاتی در تعیین مسیر زندگی اشخاص دارند. در سال ۱۹۶۴ جایزه ادبی نوبل به سارتر تعلق گرفت، ولی او از پذیرفتن این جایزه خودداری کرد. او در نامه‌ای که به آکادمی نوبل نوشت توضیح داد که نمی‌تواند جایزه را بپذیرد و نمی‌خواهد که هرگز نامش در فهرست دریافت‌کنندگان آن جایزه قرار گیرد. سارتر به‌عنوان یک نویسنده نمی‌خواست نامش با سازمانی مرتبط گردد.
برخی فیلسوفان معتقدند که سارتر در کارهایش مفاهیم متناقضی را در کنار هم قرار داده‌است. هربرت مارکوزه معتقد بود که افکار سارتر متناقض و بیش از حد ایدئال‌گراست و این ایدئال‌گرایی خلاف ادعای سارتر در مورد واقع‌گرایی است. همچنین، ریچارد وولهایم و توماس بالدوین نشان می‌دهند که نقد سارتر از فروید در واقع بر اساس یک تفسیر اشتباه از کارهای زیگموند فروید بنیان نهاده شده‌است.Thomas Baldwin (1995). Ted Honderich, ed. The Oxford Companion to Philosophy. Oxford: Oxford University Press. p. 792.
از سال ۱۹۷۳ به بعد تقریباً تمامی قدرت بینایی خود را از دست داده بود و دیگر قادر به نوشتن نبود، با این همه سعی می‌کرد با انجام مصاحبه‌ها، دیدارها و حضور در مراسم‌ها کماکان چهره‌ای فعال و اجتماعی از خود نشان دهد. برای نمونه ملاقات او با آندریاس باد زندانی سیاسی و عضو فراکسیون ارتش سرخ (RAF) در زندان اشتوتگارت (آلمان) توجه همگان را برانگیخت. ۱۹۷۹ در یک کنفرانس مطبوعاتی جنجالی به حمایت از آوارگان جنگ ویتنام (Boat people) پرداخت.
در جایی دیگر از مبارزه مردم ایران علیه محمدرضاشاه پهلوی و آزادی زندانیان سیاسی و همچنین مبارزه مردم شیلی علیه دیکتاتوری آگوستو پینوشه طرفداری نمود.
در سال ۱۹۸۰ هفته‌نامه "نوول اُبسرواتور"اقدام به انتشار گفتگوی سارتر با بنی لویس، فیلسوف و نویسنده نمود که شگفتی همگان از جمله دوبوار را به همراه داشت. سارتر در این مصاحبه به بحث در مورد نکاتی همچون «روابط میان فردی و شرایط اجتماعی» پرداخت. این گفتگو تا حدی نشانگر تطابق نظریات سارتر و لویس بود.
سارتر در ساعت ۹ شب روز ۱۵ آوریل ۱۹۸۰ در سن ۷۵ سالگی در بیمارستان بروسه پاریس در پی خیز ریوی درگذشت. او حتی تا پایان عمر یک چهره سرشناس جهانی باقی‌ماند؛ خبر درگذشت او به سرعت در سراسر جهان پخش شد و حدود ۵۰ هزار نفر در پاریس در مراسم خاکسپاری‌اش شرکت کردند، در حالی که بیش از ده سال از افول سارتر در فرانسه گذشته بود. این مراسم پرجمعیت‌ترین تشییع جنازه یک فیلسوف در قرن بیستم بود؛ از این نظر می‌توان او را به ولتر، فیلسوف عصر روشنگری فرانسه، تشبیه نمود.
خاکستر او در گورستان مون‌پارناس در حوالی محل زندگی دوران پیری‌اش در محله‌ای از پاریس به خاک سپرده شد، جایی که ۶ سال بعد همدم زندگی‌اش سیمون دو بووار به همراهش آرمید. ۳ سال پس از مرگ سارتر، سیمون دو بووار کتابی با نام تشریفات خداحافظی در مورد مرگ وی منتشر کرد. یک هفته بعد از مرگ سارتر روی جلد هفته‌نامه "نوول اُبسرواتور" که سارتر به آن علاقه داشت و واپسین گفتگوهایش هم در آن منتشر شده بود، بر زمینهٔ سرمه‌ای تیره تصویر درشتی از چهرهٔ سال خوردهٔ سارتر چاپ شد، و زیر آن با حروف سفید واپسین عبارت کتاب واژه‌ها آمد:
صادق هدایت اولین کسی بود که با ترجمه داستان "دیوار" در سال ۱۳۲۴، سارتر را به ایرانیان معرفی کرد.روند تاریخی نخستین مواجههٔ ایرانیان با نویسندگان بزرگ فرانسوی زبان از رهگذار ترجمهٔ آثار ادبی فارسی، ایوان، فصلنامه فرهنگی هنری ایران و فرانسه، شماره 2، 2018، کمی بعد از آن هم عبدالحسین نوشین نمایشنامه "روسپی بزرگوار" سارتر را ترجمه و در سال ۱۳۲۵ منتشر کرد. نمایشنامه «دوزخ» سومین اثری بود که از سارتر توسط مصطفی فرزانه به فارسی ترجمه و در سال ۱۳۲۷ منتشر شد.
جدول زیر گزیده‌ای از ترجمهٔ آثار سارتر را به نمایش می‌گذارد.
مهم‌ترین اثر فلسفی سارتر به نام نقد خرد دیالکتیکی هنوز به فارسی ترجمه نشده‌است.
کتابی با نام "فاجعه بزرگ"مترجم: بهروز بهزاد، ۲۵۰ صفحه، نشر فرخی ۱۳۴۶ به ترجمه بهروز بهزاد که پیش از انقلاب توسط انتشارات مؤسسه مطبوعاتی فرخی چاپ شده و بعد از انقلاب با نام "خانواده خوشبخت"مترجم: بیژن فروغانی، ۲۴۲ صفحه ، انتشارات جامی، چاپ اول ۱۳۸۴، چاپ دوم ۱۳۸۷مترجم: سارا برمخشاد، ۲۳۷ صفحه ، انتشارات ابر سفید ۱۳۹۳ با ترجمه بیژن فروغانی از انتشارات جامی و سارا برمخشاد از انتشارات ابر سفید چاپ شده، اثر سارتر نبوده و متعلق به خود مترجمان می‌باشد که نمونه‌ای از سرقت ادبی است.
اداره تجارت بین‌المللی یک سازمان دولتی در وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا است که وظیفه آن ترویج صادرات محصولات غیر کشاورزی است.
اهداف این اداره به شرح زیر است:
اداره تجارت بین‌المللی شامل سه واحد است. از جمله: صنعت و تجزیه‌وتحلیل، بازارهای جهانی و مطابقت و اجرا
ژان روبیک (؛ ۱۰ ژوئن ۱۹۲۱ – ۶ اکتبر ۱۹۸۰)L'Équipe, 9 July 2003 رکابزن حرفه‌ای اهل فرانسه بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۱۹۴۷ قهرمان تور دو فرانس شود.
دوران حرفه‌ای او از ۱۹۴۳ تا ۱۹۶۱ به طول انجامید و به خاطر جثه و ظاهر کوچکش، "بزغاله" (به فرانسوی: "Biquet") نامیده می‌شد. برای افزایش سرعتش در سرپایینی‌ها بطری آب خود را در رأس سربالایی‌ها و گردنه‌ها با سرب یا جیوه پر می‌کرد. روبیک پس از شکستگی جمجمه‌اش در سال ۱۹۴۴ از کلاه ایمنی چرمی بهره می‌برد.
همواره روبیک را بریتون می‌دانستند، در حالی که در ناحیه آردنس زاده شده‌بود و پدرش در آنجا نجار بود."Club cyclo du Ninian à Plémet". او همواره تأکید می‌کرد اشتباهاً در آردنس زاده شده‌است. پدرش پیش از زاده شدن او در بروتانی زندگی می‌کرد و رکابزن حرفه‌ای بود که علاقهٔ خود را به پسرش نیز منتقل کرد. او در هفت سالگی به بروتانی نقل مکان کرد.
روبیک در فوریهٔ ۱۹۴۰ به پاریس رفت و مکانیک دوچرخهٔ شرکت سوزین شد. در آغاز حضورش در رقابت‌ها تأثیر ناچیزی بر خبرنگاران داشت و پیروزی‌های او در مسابقات محلی ارزشی در نظر آنان نداشت.Sporting Cyclist, UK, January 1968
آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ و هجوم آلمان به فرانسه در سال ۱۹۴۰ برگزاری رقابت‌های دوچرخه‌سواری را مشکل کرد. روبیک در مسابقات سیکلوکراس و چند رقابت جاده‌ای بزرگی که هنوز انجام می‌شد، شرکت می‌کرد. روبیک در سال ۱۹۴۳ حرفه‌ای شد. در سال بعد در پاریس–روبه زمین خورد و مسابقه را با جمجمهٔ شکسته به پایان رساند. پس از آن از کلاه ایمنی چرمی استفاده می‌کرد و به "سرچرمی" (به فرانسوی: "tête de cuir") ملقب شد. همچنین به خاطر جثه کوچکش او را "بزغاله" می‌خواندند.Sporting Cyclist, UK, December 1966
با پایان جنگ، تور دو فرانس دوباره راه‌اندازی شد و روبیک که هنوز ناشناخته بود، برای تیم محلی شمال غرب فرانسه انتخاب شد. او که به تازگی ازدواج کرده‌بود به همسرش گفت پیراهن طلایی تور را به عنوان هدیهٔ ازدواج به او خواهد داد.100 ans de Tour. Radio France
مرحلهٔ نخست با پیروزی فردیناند کوبلر به پایان رسید و روبیک نهم شد. او برندهٔ مرحلهٔ چهارم شد و پا به مراحل کوهستانی در آلپ گذاشت؛ ولی هنوز مورد توجه نبود. با پیروزی در مرحلهٔ هفتم اختلاف خود با رهبر مسابقه را که زمانی بیش از ۱۹ دقیقه بود، به هفت دقیقه کاهش داد. پس از گذر از آلپ، فاصلهٔ روبیک با رنه ویتو دوباره به ۲۳ دقیقه رسید.
پس از چند مرحلهٔ مسطح در کرانهٔ مدیترانه، تور به پیرنه رسید. روبیک در مرحلهٔ پانزدهم که شامل سربالایی‌هایی از جمله اوبیسک، تورماله و پرسورد بود، پیروز شد و اختلاف را به هشت دقیقه رساند. سپس در تایم تریل ۱۳۹ کیلومتری مرحلهٔ نوزدهم (که طولانی‌ترین تایم تریل تاریخ تور بود) فاصلهٔ خود با رهبر تور را به کمتر از ۳ دقیقه کاهش داد و به رتبهٔ سوم رسید.
در روز پایانی، پیره برامبیلا رهبر تور بود و طبق سنت، کسی با رهبر تور رقابت نمی‌کرد تا به عنوان قهرمان به پاریس برسد. روبیک در نیمهٔ مسیر در تپه‌ای دو کیلومتری فرار کرد و ادوارد فاشلایتنر فرانسوی که ۴ دقیقه عقب‌تر از روبیک بود، با او همراه شد. برامبیلا نیز تلاش کرد به آنان بپیوندد؛ ولی نتوانست و از گروه عقب افتاد.Clifford, Peter (1966) "The Tour de France". S. Paul تیم فرانسه یک رکابزن دیگر را فرستاد تا به فاشلایتنر کمک کند. فاشلایتنر چند بار فرار کرد و هر بار، روبیک او را ناکام گذاشت.Chany, Pierre (1988) "La Fabuleuse Histoire du Tour de France", Nathan, France, p. 356 به گفتهٔ فاشلایتنر، روبیک به او گفت اگر با روبیک همراهی کند، صدهزار فرانک به او پرداخت خواهد کرد. فاشلایتنر امیدوار بود روبیک جا بماند یا زمین بخورد؛ ولی چنین نشد. روبیک و فاشلایتنر، ۱۳ دقیقه جلوتر از برامبیلا به خط پایان در ورزشگاه پارک ده پرنس رسیدند و روبیک که هیچ‌گاه رهبر مسابقه نبود، به قهرمانی دست یافت.L'Équipe, France, 19 July 2008
روبیک سریع‌ترین رکابزن مسابقه نبود. در واقع، فاشلایتنر مسافت تور را در مدت سه و نیم دقیقه کمتر از روبیک رکاب زد؛"memoire-du-cyclisme.net" . ولی جایزه‌های زمانی که روبیک در پیرنه به دست آورد، باعث برتری او شد.
روبیک یکی از کوتاه‌ترین رکابزنان بود. قد او در سال ۱۹۴۷، ۱٫۶۱ متر و در سال ۱۹۵۹، ۱٫۵۹ متر بود. وزنش نیز ۶۰ کیلوگرم بود. به گفتهٔ یک نویسنده، او به اندازه‌ای سبک بود که برای افزایش سرعت در سرپایینی مجبور بود بطری آب خود را با سرب سنگین کند.Fife, Graeme (1999) "Tour de France, Mainstream", , p. 105
زبان و طبع بد روبیک باعث شده‌بود که دوستان زیادی نداشته باشد.Augendre, Jacques (16 July 2001) "Des Complicités Terribles", L'Équipe, France در تور دو فرانس ۱۹۵۹ در مرحله‌ای که به شلون-سور-سون ختم می‌شد، روبیک در زمانی بیش از حد مجاز از خط گذشت. مسئولان تور معمولاً استثنایی برای برندگان پیشین تور قائل می‌شدند؛ ولی شخصیت روبیک باعش شد به او ارفاق نکنند و از مسابقه کنار گذاشته شود.
روبیک با زیرکی از قوانین بهره می‌برد. پس از آن که برگزار کنندگان تور، پر کردن بطری با جامدات را ممنوع کردند، بطری خود را با جیوه پر می‌کرد.
در سال ۱۹۴۳ روبیک با رموند کورنیک آشنا شد و در سال ۱۹۴۷ با هم ازدواج کردند. آنان صاحب دو پسر و یک دختر شدند و در حومهٔ ویسو زندگی می‌کردند. پدرش در سال ۱۹۴۵ در حادثه‌ای مرد و روبیک خانه‌ای برای مادرش تهیه کرد.
روبیک در تور ۱۹۵۳ زمین خورد و دچار شکستگی استخوان‌های ستون فقرات شد. در سال‌های بعد نیز نتوانست تور را به پایان برساند."Jean ROBIC" . letour.com درآمد او از شرکت در مسابقات محلی تأمین می‌شد. آخرین مسابقهٔ خود را در سال ۱۹۶۷ در پوتو به پایان رساند و در خط پایان، مورد تشویق رقیب قدیمی خود، لویزون بوبه، قرار گرفت.
تلاش‌های روبیک برای داشتن یک زندگی معمولی ناکام بود. او نتوانست کافهٔ خانوادگی خود را اداره کند و در زندگی شخصی نیز شکست خورد. پس از آن دچار افسردگی شد و مدت زیادی بیکار بود. تلاش کرد داور مسابقات کشتی شود؛ ولی قامت کوتاه او کشتی‌گیران را ترغیب می‌کرد او را از رینگ بیرون اندازند.
روبیک در اکتبر ۱۹۸۰ هنگامی که از مهمانی جشن پیروزی یوپ سوتملک در تور دو فرانس بازمی‌گشت، در نزدیکی کلای-سویی تصادف کرد و درگذشت.Rey, Jean-Paul (2000) "100 Rois de la Petite Reine", Solar, France. . یادبود او در بالای تپه‌ای در روان روبیک را با کلاه ایمنی چرمیش نشان می‌دهد.Dave Moulton. "Dave Moulton's Bike Blog: Jean Robic: The little giant".
آتشگاه تفلیس یک بنای گِلی در بخش مرکزی تفلیس، پایتخت کنونی گرجستان است. این بنای مربوط به دوران حضور ایرانیان و مذهب زرتشت در منطقه است.
پیشینه آتشگاه تفلیس به حدود سده پنجم میلادی بازمی‌گردد. در نوشته‌های غربی و گرجی، این بنا به همان نام پارسی‌اش «آتشگاه» یا با اندک تفاوتی در تلفظ به صورت «آتِشگاه» نامیده می‌شود. به نظر می‌رسد این بنا شمالی ترین آتشکده زرتشتی باشد که در طول تاریخ ساخته شده است.
در سال ۱۷۲۴ زمانی که ترک‌ها تفلیس را فتح کردند از این آتشگاه به عنوان مسجد استفاده کردند تا زمانی که نادرشاه، پادشاه ایرانی، شهر را فتح کرد. .
آتشگاه در سال ۲۰۰۷ با پشتیبانی مالی دولت نروژ ترمیم شد.
فهرست کشتار () یک فیلم ترسناک جنایی به کارگردانی بن ویتلی محصول سال ۲۰۱۱ سینمای بریتانیاست. از بازیگران آن می‌توان به مایکل اسمایلی و می‌آنا بورینگ اشاره کرد.
بهنام صبوحی (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۳۴۸) موسیقی‌دان، آهنگساز و شاعر اهل ایران است.
بهنام صبوحی ۱۴ شهریور ۱۳۴۸ در تهران متولد شد. او موسیقی را از سن ۱۳ سالگی با فراگیری ساز پیانو آغاز کرد. اولین استاد او در پیانو «شاپور باستان» بوده‌است. وی از سن ۱۸ سالگی به مربیگری، آهنگسازی و نوازندگی در گروه‌های سرود کودک و نوجوان روی آورد. از استادان او در زمینه آهنگسازی می‌توان به کریم گوگردچی، کامبیز روشن‌روان و فرهاد فخرالدینی اشاره کرد.
از سال ۱۳۷۰، هم‌زمان با آغاز پخش تبلیغات تلویزیونی پس از انقلاب ۱۳۵۷، بهنام صبوحی ساخت موسیقی برای تبلیغات و آگهی‌های تلویزیونی را آغاز کرد. او با ساخت بیش از ۱۲۰۰ موسیقی تبلیغات تلویزیونی به عنوان یکی از اولین و پرکارترین آهنگسازان تبلیغاتی محسوب می‌شود.آثار با کلام بهنام صبوحی با خوانندگانی همچون: محمد اصفهانی، علیرضا افتخاری، غلام کویتی پور، علیرضا شهاب، علی تفرشی، محمد رضا ابراهیمی و … ضبط و اجرا شده‌اند.علاوه بر آهنگسازی، از بهنام صبوحی تاکنون ۲۸ جلد کتاب شعر برای کودکان منتشر شده‌است.
از جمله فعالیت‌های وی به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
عضویت در کانون آهنگسازان سینمای ایران، ساخت موسیقی فیلم و سریال، انتشار آلبوم موسیقی و کتاب شعر برای کودکان، اجرا و رهبری کنسرت «نوای عاشقی» غلام کویتی پور (۱۳۹۳)، داوری موسیقی جشن سینمای ایران
در دولت ایالات متحده آمریکا، اداره امور اروپا و اوراسیا بخشی از وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا است که متعهد به اجرای سیاست خارجی ایالات متحده و حمایت از منافع ایالات متحده در اروپا و اوراسیا است که آن را به عنوان اروپا، ترکیه، قبرس، قفقاز و روسیه تعریف می‌کند. این اداره توسط معاون وزیر امور خارجه امور اروپا و اوراسیا هدایت می‌شود. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۳، امور اروپایی در اختیار اداره امور اروپا قرار گرفت.
دفاتر اداره امور اروپا و اوراسیا مستقیماً هماهنگی و نظارت بر فعالیت‌های دولت ایالات متحده در منطقه از جمله دیپلماسی سیاسی، اقتصادی، کنسولی، دیپلماسی عمومی و مسائل مربوط به مدیریت اداری را انجام می‌دهد.
هارولد وستون (۱۴ فوریه ۱۸۹۴–۱۰ آوریل ۱۹۷۲) نقاش و عکاس آمریکایی مدرن بود که کارهای در زمینه امپرسیونیسم با واقع گرایی و انتزاع داشت و همچنین به عنوان یک فعال سیاسی در نظر گرفته می‌شد.
هارولد وستون متولد ۱۴ فوریه ۱۸۹۴ در مریون استیشن، پنسیلوانیا از والدینی به نام‌های بارون و ماری. برادر دوقلوی او، ادوارد، در سن شش ماهگی درگذشت. خانواده آن‌ها ثروتمند بود. در سن ۱۵ سالگی هارولد یک سال در سفر به اروپا و حضور در مدرسه در سوئیس و آلمان به سر برد. او در اروپا شروع به نقاشی کرد.
آنتوین دومنیکو «فتس» دومینو جی‌آر به انگلیسی: Antoine Dominique "Fats" Domino Jr (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷) پیانیست و خواننده-ترانه‌پرداز راک اند رول اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد و ۳۵ اثرش در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد آمریکا جای گرفتند. پنج اثر او بیش از یک میلیون نسخه فروخت و گواهینامه طلا گرفت.
دومینو همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی هنر شده‌است.
فتس دومینو در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ (میلادی) در سن ۸۹ سالگی در خانه‌اش در هاروی، لوئیزیانا به دلیل مرگ طبیعی درگذشت.
در دولت ایالات متحده آمریکا، دفتر امور آسیای شرقی و اقیانوس آرام بخشی از وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا است که متعهد به اجرای سیاست خارجی ایالات متحده و حمایت از منافع ایالات متحده در آسیای شرقی و اقیانوس آرام است.
دفاتر امور آسیای شرقی و اقیانوس آرام، فعالیت‌های دولتی ایالات متحده را در منطقه، از جمله مسائل سیاسی، اقتصادی، کنسولی، سیاست عمومی و مسائل مدیریت اداری، هماهنگ و نظارت می‌کنند.
فقهای دوره اول در اول اسفندماه سال ۱۳۵۸ توسط بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران آیت‌الله خمینی انتخاب و فعالیت آنها از تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۵۹ آغاز گردید که عبارت بودند از:نخستین اعضای شورای نگهبان چه کسانی بودند ؟
با پایان سه سال اول دوره ششم (۲۶ تیر ۱۳۹۲) در میان فقهای شورای نگهبان، با حکم رهبر ایران، سه تن از ایشان؛ محمد مؤمن، محمد یزدی و محمود هاشمی شاهرودی؛ در سمت خود ابقاء شدند و مهدی شب زنده‌دار جهرمی با توجه به درگذشت غلامرضا رضوانی به عنوان عضو جدید منصوب گردید.ابقای سه تن از فقهای شورای نگهبان و انتصاب عضو جدید مهرنیوز
همچنین در میان حقوقدانان با رأی مجلس شورای اسلامی محسن اسماعیلی مجدداً ابقا شد و بجای عباسعلی کدخدایی و حسینعلی امیری، سام سوادکوهی و نجات‌الله ابراهیمیان انتخاب شدند.انتخاب ۳ حقوقدان جدید شورای نگهبان بوشهرنیوز
سر دیوید فرانک اجی (زادهٔ سپتامبر ۱۹۶۶) معمار غنایی - بریتانیایی است.
دیوید اجی که پسر یک دیپلمات اهل غنا است در شهر دارالسلام در کشور تانزانیا به دنیا آمده و در کشورهایی همچون مصر، یمن، لبنان زندگی کرده‌است. او در نه سالگی به ساکن بریتانیا شد. دیوید اجی مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ساوث‌بنک لندن و مدرک کارشناسی ارشدش را از دانشکدهٔ سلطنتی هنر لندن دریافت کرده‌است.
سالن فیرفیلد () یک سالن اجتماعات و کنسرت در شهر لندن، انگلستان است.