moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تنهایی گذرا به‌طور طبیعی موقتی است. عموماً به راحتی تسکین می‌یابد. تنهایی مزمن دائمی تر است و به راحتی تسکین نمی‌یابد. به عنوان مثال، وقتی فرد بیمار است و نمی‌تواند با دوستان معاشرت کند؛ این یک مورد تنهایی زود گذر است. وقتی فرد بهتر شد، می‌تواند تنهایی خود را کاهش دهد. فردی که به‌طور مزمن و طولانی احساس تنهایی می‌کند صرف نظر از اینکه در یک جمع خانوادگی یا با دوستان خود باشد، باز هم احساس تنهایی می‌کند.
مکتب فکری اگزیستانسیالیست تنهایی را ذات انسان بودن می‌داند، هر انسانی به تنهایی وارد جهانی می‌شود، زندگی را به عنوان یک فرد جداگانه سر می‌کند و در نهایت تنها می‌میرد.
برخی از فیلسوفان، مانند ساتر، به یک تنهایی معرفتی اعتقاد دارند که در آن تنهایی بخشی اساسی از شرط انسانی است؛ زیرا پارادوکسی بین آگاهی مردم که آرزوی معنا در زندگی دارند و انزوا و هیچ چیز جهان نیست. در مقابل، دیگر متفکران اگزیستانسیالیست استدلال می‌کنند که ممکن است گفته شود که انسان به هنگام برقراری ارتباط و ایجاد، به‌طور فعال یکدیگر و جهان را درگیر می‌کند و تنهایی صرفاً احساس قطع شدن از این روند است.
تنهایی نوعی تمایل بدنی است. آرزوی پیوستن به اجتماع و آینده ای فراتر از نیروهایی که باعث ایجاد بیگانگی و انزوا در کسی می‌شود.
هزاران مطالعه و نظرسنجی برای ارزیابی شیوع تنهایی انجام شده‌است. با این وجود دانشمندان برای انجام کلیات و مقایسه‌های دقیق، با چالش مواجه هستند. دلایل این امر شامل مقیاس‌های مختلف اندازه‌گیری تنهایی است که توسط مطالعات مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند، تفاوت در نحوه اجرا حتی در همان مقیاس از مطالعه و همچنین تغییرات فرهنگی در طول زمان و مکان ممکن است بر نحوه گزارش افراد از پدیده‌های عمدتاً ذهنی تنهایی تأثیر بگذارند.
یک یافته ثابت شده این است که تنهایی به‌طور مساوی در بین مردم یک کشور توزیع نمی‌شود؛ و تنهایی بیشتر متمرکز در بین زیرگروه‌های آسیب‌پذیر است.
به عنوان مثال: فقرا، بیکاران، مهاجران.
برخی از شدیدترین تنهایی‌ها بیشتر در دانش آموزان بین‌المللی از کشورهای آسیا با فرهنگ جمعی که دارند، متمرکز است. هنگامی که آن‌ها در کشورهایی با فرهنگ فردگرایانه مانند استرالیا به تحصیل می‌پردازند.
در نیوزیلند ۱۴ گروه مورد بررسی با بالاترین میزان شیوع تنهایی مورد بررسی قرار گرفته و مشخص شده‌است که به ترتیب عبارت اند از: معلولین، مهاجران اخیر، خانوارهای کم درآمد، بیکاران، والدین مجرد، سالمندان بالای ۷۵ سال سن، جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله، و کسانی که دارای مسکن و شغل می‌باشند ولی فاقد خانواده اند، درآمد شخصی پایین.
یکی دیگر از یافته‌ها دربارهٔ این است که زنان بیشتر از مردان تمایل دارند که احساس تنهایی کنند. گرچه استثنائاتی توسط برخی از مطالعات متمرکز بر دانش آموزان یافت شده‌است. بدینگونه که دانشجویان پسر نسبت به زنان تنهایی بالاتر، به ویژه تنهایی عاطفی را گزارش کرده‌اند. همچنین مطالعات انجام شده به این رسیده‌است که افراد مسن بیشتر احتمال دارد تنهایی را گزارش کنند؛ اگرچه استثنائاتی وجود دارد، مانند بررسی زندگی جامعه از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ توسط دفتر آمار ملی انگلستان، که نشان داد، افراد بزرگسال جوان بین ۱۶ تا ۲۴ سالگی بیشتر از گروه‌های سنی بالاتر احساس تنهایی می‌کنند. در حالی که مقایسه متقابل فرهنگی با تفسیر دقیق دشوار است، اما به‌طور کلی، کشورهای انگلیسی زبان بیشترین میزان تنهایی را در پی داشته‌اند. به دنبال آن کشورهای اروپایی و ژاپن هستند ولی سایر کشورهای جهان تنهایی کمتری دارند. به عنوان مثال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بین ۲۰ تا ۲۸ درصد از جمعیت آمریکا، کانادا، استرالیا و انگلیس گزارش می‌کنند که احساس تنهایی می‌کنند ولی کشورهایی مثل چین و آفریقای جنوبی حدود ۳ تا ۱۰ درصد است.
در قرن بیست و یکم، تنهایی به عنوان یک مشکل روبه افزایش در سراسر جهان گزارش شده‌است. این موضوع توسط رسانه‌ها، دانشگاهیان و بسیاری از مقامات سیاسی، به عنوان یک بیماری همه گیر شناخته شده‌است. یک بررسی منظم و آنالیز در سال ۲۰۱۰ نشان داد که «شیوه زندگی مدرن در کشورهای صنعتی» باعث کاهش چشمگیر کیفیت روابط اجتماعی شده‌است. بخشی از این امر به دلیل آن است که افراد دیگر در کنار اعضای خانواده خود زندگی نمی‌کنند. در این بررسی آمده‌است که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰، تعداد آمریکایی‌هایی روابط نزدیک و شخصی خود را گزارش نمی‌دهند، سه برابر شده‌است. اگرچه در سراسر جهان داده‌های تاریخی اندکی وجود دارد که به‌طور قطع تنهایی را نشان دهد. در چندین بررسی شواهد روشنی از افزایش تنهایی حتی در ایالات متحده یافت نشده‌است.
اساتیدی همچون کلوداس فیشر و اریک کلیننبرگ اظهار داشته‌اند که گرچه بیماری همه گیر تنهایی وجود ندارد، اما تنهایی واقعاً یک مسئله جدی است که دارای تأثیرات سلامتی شدیدی بر میلیون‌ها انسان است.
احساسات موقتی تنهایی در حالی که ناخوشایندند، اما گاهی توسط همه تجربه می‌شود و تصور نمی‌شود که باعث آسیب بلند مدت شود. در اوایل قرن بیستم گاه با تنهایی به عنوان یک پدیده کاملاً منفی رفتار می‌شد. با این حال، تنهایی گذرا، اکنون به‌طور کلی مفید است. ظرفیت احساس آن ممکن است به صورت تکاملی برای یک فرد انتخاب شده باشد، احساسی ناخوشایند اما سالم است که افراد را در تقویت روابط اجتماعی سوق می‌دهد. تنهایی گذرا گاهی با گرسنگی کوتاه مدت مقایسه می‌شود، که ناخوشایند است اما در نهایت مفید است زیرا ما را به خوردن غذا سوق می‌دهد.
تنهایی طولانی مدت به‌طور گسترده‌ای نزدیک به شرایط کاملاً مضر تلقی می‌شود. در حالی که تنهایی گذرا به‌طور معمول ما را برای بهبود روابط با دیگران انگیزه می‌دهد؛ تنهایی مزمن اما می‌تواند تأثیر متضاد داشته باشد. این در حالی است که هوشیاری پیشرفته ممکن است برای افرادی که دوره‌های طولانی را پشت سر گذاشته‌اند بدون اینکه دیگران را بشناسند، قضاوت کنند و می‌تواند به بدبینی و سوءظن بیش از حد افراد دیگر منجر شود، که به نوبهٔ خود می‌تواند بر روابط بین فردی مضر باشد.
در مورد فواید تنها بودن بسیار نوشته شده‌است، اما اغلب اوقات حتی وقتی نویسندگان از کلمهٔ «تنهایی» استفاده می‌کنند، به آنچه می‌توان دقیق تر به عنوان تنهایی داوطلبانه توصیف کرد، اشاره می‌کنند. با این حال برخی ادعا می‌کنند که حتی تنهایی غیرارادی طولانی مدت می‌تواند اثرات مفیدی داشته باشد.
تنهایی مزمن اغلب به عنوان یک پدیده کاملاً منفی از منظر علوم اجتماعی و پزشکی دیده می‌شود. در سنت‌های معنوی و هنری، هشدارهایی وجود دارد که «عمدتاً در جستجوی تنهایی مزمن با مصائب دیگر نباشید. فقط توصیه کنید که اگر فردی به درون آن بیفتد، مزایایی به همراه خواهد داشت.».
در هنرهای غربی این باور طولانی وجود دارد که سختی‌های روانی، از جمله تنهایی، می‌تواند منبع خلاقیت باشد. از منظر سکولار، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق مطالعات تجربی بر تأثیرات منفی تنهایی طولانی مدت متمرکز شده‌اند، مطالعات معدودی نشان داده‌اند که می‌تواند مزایایی نیز داشته باشد، از جمله افزایش درک درستی از موقعیت‌های اجتماعی.
تنهایی مزمن می‌تواند یک وضعیت سلامتی جدی و تهدید کننده زندگی باشد. مطالعاتی که در بررسی «تنهایی مزمن» انجام شده‌است، مشخص کرده‌است که با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی همراه است. اگرچه پیوندهای عللی مستقیم هنوز کاملاً مشخص نشده‌اند. همچنین افرادی که احساس تنهایی می‌کنند ریسک افزایش فشارخون، کلسترول بالا و چاقی را در خود افزایش می‌دهند.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنهایی باعث افزایش غلظت کورتیزول در بدن شده و اثرات دوپامین را کاهش می‌دهد. هورمونی که باعث می‌شود افراد از زندگی لذت ببرند.
مطالعات انجمنی در مورد تنهایی و سیستم ایمنی بدن، نتایج متفاوتی را نشان داده‌است. با فعالیت سلولی پایین‌تر گلبول‌های سفید یا کاهش پاسخ آنتی‌بادی به ویروس‌هایی مانند اپشتین بار، تبخال، و آنفولانزا همراه بوده‌است، اما هیچ تغییری در پیشرفت ایدز ایجاد نمی‌کند.
یک بررسی منظم و متا آنالیز در سال ۲۰۱۰، ارتباط معنی داری بین تنهایی و افزایش مرگ و میر مشخص کرده‌است. معلوم شد افرادی که روابط اجتماعی خوبی دارند، ۵۰ درصد بیشتر شانس بقا در مقایسه با افرادی که تنها هستند، دارند. به عبارت دیگر، تنهایی مزمن به نظر می‌رسد یک عامل خطر آفرین و مرگبارتر از کشیدن سیگار، چاقی یا عدم ورزش باشد. یک مرور کلی در بررسی‌های سیستماتیک در سال ۲۰۱۷ مطالعات دیگری را با یافته‌های مشابه یافت. با این حال، پیوندهای عللی روشن بین تنهایی و مرگ زودرس کاملاً برطرف نشده‌است.
تنهایی با افسردگی در ارتباط است و از این رو یک عامل خطرناک برای خودکشی است. امیل دورکیم، تنهایی، به ویژه ناتوانی یا عدم تمایل به زندگی با دیگران، یعنی دوستی یا ایده‌های نوع دوستانه را دلیل اصلی آنچه او خودکشی خودگرا نامیده‌است، توصیف کرده‌است.
در بزرگسالان تنهایی، عامل اصلی افسردگی و الکلیسم است. افرادی که از نظر اجتماعی منزوی هستند، ممکن است از کیفیت پایین خواب برخوردار باشند و بنابراین باعث می‌شود روند ترمیم کاهش پیدا کند.
تنهایی همچنین با شخصیت اسکیزوئید مرتبط است که در آن فرد ممکن است جهان را متفاوت ببیند و بیگانگی اجتماعی را تجربه کند، که به عنوان نوعی خود تبعیدی توصیف شده‌است. در حالی که تأثیرات طولانی مدت تنهایی چندان درک نشده‌است، این مورد، مورد توجه قرار گرفته‌است؛ افرادی که در انزوا قرار دارند یا مدت طولانی تنهایی را تجربه می‌کنند در یک «بحران هستی-شناختی» یا «ناامنی هستی-شناختی» قرار می‌گیرند؛ مکانی که قابل درک نیست.
در کودکان فقدان پیوندهای اجتماعی به‌طور مستقیم با چندین شکل از رفتارهای ضد اجتماعی و خود تخریبی مرتبط است که مهم‌ترین آن‌ها رفتار خصمانه و بزهکارانه است. در کودکان و بزرگسالان، تنهایی اغلب تأثیر منفی در یادگیری و حافظه دارد. اختلال در الگوهای خواب می‌تواند تأثیر بسزایی در توانایی عملکرد در زندگی روزمره داشته باشد.
تحقیقات انجام شده در یک مطالعه مقایس بزرگ که در ژورنال روانشناسی پزشکی منتشر شده‌است، نشان داد که "افراد تنها به احتمال زیاد دارای مشکلات سلامت و روانی هستند؛ تغییر مداوم شغل می‌دهند و نسبت به همسالان خود که احساس ارتباط با دیگران می‌کنند (صرف نظر از دارایی و جنسیت) نسبت به توانایی خود در موفقیت در زندگی بدبین هستند.
در سال ۲۰۰۴، وزارت دادگستری ایالات متحده مطالعه ای را منتشر کرد که نشان می‌داد تنهایی میزان خودکشی را در بین نوجوانان عمیقاً افزایش می‌دهد، به طوری که ۶۲ درصد از کل خودکشی‌هایی که در مراکز خردسالان اتفاق افتاده‌است، در بین کسانی است که یا زمان خودکشی در سلول‌های انفرادی بودند یا در میان کسانی که سابقهٔ بودن در آن مکان را داشته‌اند، بودند.
درد، افسردگی و خستگی به عنوان یک خوشه علائم عمل می‌کند و بنابراین ممکن است عوامل خطر مشترک را از خود نشان بدهد. دو مطالعه طولی با جمعیت‌های مختلف نشان داد که تنهایی یک عامل خطرناک برای ایجاد درد، افسردگی و علائم خستگی به مرور زمان است. این داده‌ها همچنین خطرات سلامتی تنهایی را برجسته می‌کند. درد، افسردگی و خستگی اغلب با بیماری جدی همراه است و افراد را در معرض خطر سلامت و مرگ و میر قرار می‌دهد.
خودکشی، افکار خودکشی، تلاش برای خودکشی در نتیجه تنهایی اتفاق می‌افتد. در مقاله ای در بنیاد آمریکا برای جلوگیری از خودکشی نوشته شده‌است.
دکتر جرمی نوبل می‌نویسد: "لازم نیست که پزشک باشید تا ارتباط بین تنهایی و خودکشی را تشخیص دهید. "هر چه احساس تنهایی شدت می‌یابد، افکار خودکشی و تلاش برای خودکشی نیز افزایش می‌یابد. تنهایی که باعث خودکشی می‌شود، تمام جنبه‌های جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
یک مؤسسه خیریه غیرانتفاعی در انگلستان، که با افرادی که درگیر بحران هستند، همکاری می‌کند و می‌گوید: بین احساس تنهایی و خودکشی برای نوجوانان و افراد در سن جوانی خود، رابطهٔ مستقیمی وجود دارد. دفتر آمار ملی، در انگلستان، یکی از ده دلیل اصلی ایدئال جوانان برای خودکشی و اقدام به خودکشی را نشان می‌دهد، زیرا آن‌ها تنها هستند.
دانشجویان کالج، تنهایی، به دور از خانه، زندگی در محیط جدید و ناآشنا، به دور از دوستان، احساس می‌کنند که انزوا دارند و بدون مهارت‌های مقابله ای مناسب به خودی خود به عنوان راهی برای رفع درد تنهایی روی می‌آورند. موضوع مشترک در میان کودکان و بزرگسالان جوان که با احساس تنهایی روبه رو هستند این است که آن‌ها آگاهی نداشته‌اند که راه حلی وجود دارد و می‌توانند درخواست کمک برای حل این بحران کنند یا از کجا می‌توانند این کار را انجام بدهند و کمک بگیرند. تنهایی برای این افراد نوعی شرم و احساس خجالت است. شهروندان سالخورده نیز با احساس تنهایی شدید مبارزه می‌کنند که آن‌ها را به سمت فکر کردن یا اقدام به خودکشی یا آسیب‌های دیگر سوق می‌دهد. بازنشستگی، سلامتی نامناسب، از دست دادن خانواده یا دوستان مهم دیگر هم در تنهایی نقش دارند.
تنهایی منجر به صدمه به خود یا افکار یا اعمال خودکشی می‌شود. شناسایی افراد مستعد به خودکشی ناشی از تنهایی در سالمندان برخی اوقات دشوار است. غالباً آن‌ها کسی را ندارند که احساس تنهایی و یأس و ناامیدی را که به وجود می‌آید، افشا کنند. آن‌ها دست از خوردن غذا می‌کشند، دوز داروهایی را که مصرف می‌کنند، تغییر می‌دهند که در آن‌ها ریسک به خودکشی بالا می‌رود.
تعدادی مکانیسم بالقوه فیزیولوژیکی وجود دارد که تنهایی را به پیامدهای بهداشتی ضعیف مرتبط می‌کند. در سال ۲۰۰۵، نتایج حاصل از مطالعه قلب در فرامینگام آمریکا نشان داد که مردانی که احساس تنهایی می‌کنند سطح اینترلوکین ۶، ماده شیمیایی خون که مرتبط با بیماری‌های قلبی است، افزایش پیدا کرده‌است. مطالعه ای در سال ۲۰۰۶ توسط مرکز اعصاب شناختی و اجتماعی دانشگاه شیکاگو انجام شد، نشان داد که تنهایی می‌تواند، ۳۰ درجه در اندازه‌گیری فشارخون برای بزرگسالان بالای ۵۰ سال را افزایش دهد. یافته دیگر، از نظرسنجی انجام شده توسط جان کاسیوپو از دانشگاه شیکاگو، این است که پزشکان گزارش می‌دهند که مراقبت‌های پزشکی بهتری را برای بیمارانی که دایرهٔ ارتباطی قوی با خانواده و دوستان دارند، نسبت به بیمارانی که تنها هستند، می‌توانند ارائه دهند. کاسیوپو اظهار داشت که تنهایی باعث اختلال در شناخت و اراده می‌شود، رونویسی دی ان ای در سلول‌های ایمنی را تغییر می‌دهد و با گذشت زمان به فشارخون بالا منجر می‌شود. افرادی که تنهایی بیشتری از افرادی که تنهایی کمتری دارند، شواهدی از فعال شدن مجدد ویروس نشان می‌دهند. افراد تنها در مقایسه با افرادی که تنهایی کمتری دارند نسبت به استرس حاد و واکنش‌های التهابی قوی تری دارند. التهاب یک عامل خطرناک شناخته شده برای بیماری‌های مرتبط با سن است.
کاهش احساس تنهایی برای خود افراد و دیگر افراد مدت هاست که انگیزه فعالیت انسانی و سازماندهی اجتماعی بوده‌است. برای برخی از مفسران، مانند استاد بن لازاره میوسوکوویچ، از زمان به وجود آمدن تمدن و پس از تأمین نیازهای اساسی جسمانی، قوی‌ترین محرک فعالیت انسان بوده‌است.
با شروع دهه ۱۹۰۰ و به ویژه در قرن بیست و یکم، تلاش‌های صریح و با هدف کاهش احساس تنهایی بسیار متداول شد. در سراسر جهان، بسیاری از بخش‌ها، سازمان‌های غیردولتی که کاملاً به کمک رفع تنهایی اختصاص یافته‌اند تأسیس شده‌اند. به عنوان مثال، در انگلستان، کمپین پایان دادن به تنهایی تأسیس شده‌است. تنهایی یک شرایط پیچیده‌ای را به وجود می‌آورد و هیچ روش واحدی وجود ندارد که بتواند به‌طور مداوم آن را برای افراد مختلف کاهش دهد. و برای این کار از بسیاری از رویکردهای مختلف استفاده می‌شود.
درمان پزشکی یکی از روش‌های شایع برای بهبود و درمان تنهایی است. برای افرادی که به خوبی مداخلهٔ پزشکی برای رفع تنهایی آن‌ها پاسخ می‌دهد، اغلب موفق است.
درمان کوتاه مدت، رایج‌ترین شکل برای فرد تنها و افسرده‌است و به‌طور معمول در طی یک دوره ۱۰ تا ۲۰ هفته ای اتفاق می‌افتد. در طول درمان، تأکید بر درک علت مشکل، معکوس کردن افکار منفی، احساسات یا نگرش‌های ناشی از مشکل و بررسی راه‌های ارتباط با سایر مبتلایان و ایجاد سیستم پشتیبانی توصیه می‌کنند. پزشکان همچنین غالباً داروهای ضدافسردگی را برای بیماران به عنوان یک درمان مستقل یا همراه با درمان تجویز می‌کنند. ممکن است قبل استفاده از داروی ضدافسردگی، چندین بار تلاش برای رفع آن از طریق غیر دارویی انجام شود.
همزمان با آگاهی روزافزون از مسئله تنهایی، پروژه‌های تحت هدایت جامعه به صراحت با هدف درمان آن در نیمه دوم قرن بیستم رواج پیدا کرده‌اند، و هنوز هم در قرن ۲۱ در حال فعالیت هستند. هزاران پروژه از جمله در سراسر آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، آسیا و آفریقا انجام شده‌است. برخی از کمپین‌ها در سطح ملی تحت کنترل خیرین اختصاص داده شده، برای درمان تنهایی انجام می‌شود. در حالی که تلاش‌های دیگر ممکن است پروژهٔ بومی باشد.
در انگلستان، کمیسیون ژوکاکس برای تنهایی با حمایت دولت در سال ۲۰۱۶ شروع به کار کرد. این امر باعث شد که انگلیس در سال ۲۰۱۸ برای استراتژی کاهش تنهایی یک مقام وزرات برای تنهایی منصوب کند و از آن زمان، کشورهای دیگر نیز وزیر خود را برای تنهایی انتخاب کنند. به عنوان مثال در سوئد و آلمان نیز چنین اتفاقی افتاده‌است. با این وجود کشورهای دیگری نیز وجود داشته‌اند که دولت آن حتی قبل از سال ۲۰۱۸ اقدام ضد تنهایی را انجام داده‌اند. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۷، دولت سنگاپور طرحی را برای تأمین سهمیه در اختیار شهروندان خود قرار داد، تا بتوانند ضمن کار با هم، روی آن معاشرت و بحث کنند. در حالی که دولت هلند خط تلفنی برای افراد سالخورده و تنها، تنظیم کرده‌است.
با اینکه دولت‌ها گاهی اوقات تلاش‌های مربوط به تنهایی را رهبری و اجرایی می‌کنند، اما به‌طور معمول با همکاری موسسات آموزشی، شرکت‌ها و سازمان‌های غیردولتی تأمین می‌شوند یا کار را ادامه می‌دهند.
مطالعات حاکی از آن است که ارتباط دین و کاهش تنهایی به ویژه در میان سالمندان مشخص شده‌است. در قرن بیست و یکم، بسیاری از سازمان‌های مذهبی شروع به تلاش‌هایی کرده‌اند که صریحاً بر کاهش تنهایی متمرکز شده‌اند. چهره‌های مذهبی نیز در افزایش آگاهی از مسئله تنهایی نقش داشته‌اند؛ به عنوان مثال، پدر مقدس، پاپ فرانسیس در سال ۲۰۱۳ گفت که تنهایی در دوران پیری (به همراه بیکاری در جوانان) جدی‌ترین شرهای عصر است.
همچنین به نظر می‌رسد، خاطرات اثر ترمیمی دارد و با افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده، به مقابله با تنهایی می‌رود. ویوک مورتی اظهار داشته‌است که به‌طور معمول در تلاش برای درمان تنهایی ارتباطی انسان است. مورتی استدلال می‌کند که افراد عادی به عنوان افراد مؤثر برای کاهش تنهایی برخود و دیگر افراد نقش اساسی دارند.
پروفسور استلا میلز اظهار داشته‌است که اگرچه تنهایی اجتماعی با فعالیت‌های گروهی و اقدامات دیگری که به ایجاد ارتباط بین افراد کمک می‌کند، می‌تواند نسبتاً آسان باشد، اما مداخله مؤثر در برابر تنهایی عاطفی می‌تواند چالش برانگیزتر از این باشد. میلز استدلال می‌کند که قبل از تأثیرات عمیق پذیرفته شده، چنین مداخلاتی برای اشخاصی که در مراحل اولیه تنهایی هستند، موفقیت‌آمیز خواهد بود.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۰، اثربخشی چهار مداخله را مقایسه کرده‌است: بهبود مهارت‌های اجتماعی، تقویت حمایت‌های اجتماعی، افزایش فرصت‌های تعامل اجتماعی و پرداختن به شناخت اجتماعی غیرطبیعی. (الگوهای معیوب عقاید، مانند فشار هوشیاری که اغلب ناشی از تنهایی مزمن است)
منابع تحقیق حاکی از آن است که همه مداخلات، به استثنای آموزش مهارت‌های اجتماعی، در کاهش تنهایی مؤثر هستند. نتایج متا آنالیز نشان می‌دهد که اصلاح شناختی اجتماعی ناسازگار بهترین فرصت را برای کاهش تنهایی فراهم می‌کند.
یک بررسی اجمالی در سال ۲۰۱۸ در بررسی‌های سیستماتیک درمورد اثربخشی مداخلات تنهایی، نشان داد که به‌طور کلی شواهد محکم کمی مبنی بر اثربخشی مداخلات دارد. اگرچه کسانی که از مداخلات استفاده کرده‌اند آسیبی ندیده‌اند. مگر اینکه نسبت به استفاده بیش از حد از فناوری دیجیتال هشدار دهند. نویسندگان خواستار تحقیق دقیق تر و مطابق با تمرین در مطالعات بعدی و با توجه به هزینه مداخلات بودند.
از حدود سال ۱۸۰۰، کلمه تنهایی شروع به دستیابی به تعریف مدرن خود به عنوان یک وضعیت ذهنی دردناک کرد. این ممکن است به دلیل تغییرات اقتصادی و اجتماعی ناشی از روشنگری باشد. مانند بیگانگی و افزایش رقابت بین فردی، همراه با کاهش تعداد افرادی که می‌توانند از ارتباطات نزدیک و پایدار با افرادی که در مجاورت با آن‌ها زندگی می‌کنند، لذت ببرند. با وجود آگاهی روزافزون از مسئله تنهایی، شناخت گسترده اجتماعی از این مسئله محدود بود، و مطالعات علمی تا پاییز آخر قرن بیستم، پراکنده بود.
یکی از اولین مطالعات تنهایی توسط جوزف هارولد شلوون در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. کتاب "The lonely crowd" در سال ۱۹۵۰ به افزایش شناخت شخصیت تنهایی در بین دانشگاهیان کمک کرد. برای عموم مردم، آگاهی توسط ترانه بیتلز به اسم النور ریگبی در سال ۱۹۶۶ مطرح شد.
به گفته یوجین گارفیلد، این اس. ویس بود که با انتشار در سال ۱۹۷۳ در مورد تنهایی، «تجربه انزوا عاطفی و اجتماعی» توانست توجه دانشمندان را به موضوع تنهایی جلب کند.
قبل از انتشار ویس، آنچه مطالعات اندکی که در مورد تنهایی وجود داشته بیشتر در مورد افراد پیر بوده‌است. به دنبال کار ویس و به ویژه پس از انتشار مقیاس تنهایی UCLA، در سال ۱۹۷۸، علاقه علمی به این موضوع به‌طور چشمگیری گسترده‌تر و عمیق‌تر شده‌است. نگرانی در بین عموم مردم نسبت به تنهایی در دهه‌هایی که از زمان انتشار النور ریگبی گذشته، افزایش یافته‌است. دولت‌ها از سال ۲۰۱۸ با حمایت از کمپین‌های ضد تنهایی در کشورهایی از جمله انگلستان، دانمارک و استرالیا راه اندازی شده‌است.
تریسا رندل (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۶۴) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "پلیس بورلی هیلز ۳"، "تاریکی نزدیک"، "" و "پسران بد" اشاره کرد.
نویسنده، در فصل اول که عنوان آن «میلان در ۱۷۹۶» است، بر مبنای اعترافهای یک ستوان فرانسوی، به نام روبر، ما را با مارکی دل دونگو ی پیر، هوادار اتریش و مرتجع ددمنش، و مخصوصاً دو زن، مارکیز جوان و خواهر مارکی، یعنی ژینا آشنا می‌کند. نویسنده با اشاره‌های سریع، تلقین می‌کند که قهرمان جوان داستان، «مارکی جوان» فابریس دل دونگو، ثمره رابطهٔ روبر و مارکیز است. این پس در دوره پرهیجان و پرافتخار جنگ‌های ناپلئون بزرگ می‌شود.
در قصر گریانتا در ساحل دریاچه کوم، که پدر و برادر بزرگش نماینده ارتجاع و تاریک‌اندیشی‌اند، سخت به مادر و عمه ژینای خود (که بیوه یکی از افسران ناپلئون است) دل بسته است. فابریس، در ۱۸۱۵، به شنیدن خبر بازگشت ناپلئون از جزیره الب، از خانه می‌گریزد تا به اتفاق وی بجنگد. پس از ماجراهای افسانه‌ای، عصر روز نبرد واترلو، به واترلو می‌رسد؛ بی‌آنکه چیز مهمی دریابد. شاهد نبرد و بعد گرفتار سیل عقب‌نشینی می‌شود. در بازگشت چون مارکی دل دونگو او را از قصر می‌راند به نزد عمه‌اش در پارم پناه می‌برد. در واقع، ژینای بسیار زیبا که بیوه مانده‌است، با نخست‌وزیر شاهزاده پارم، کنت موسکا، آشنایی پیدا کرده و برای حفظ ظاهر، با دوک دو سانسورینا ی پیر ازدواج کرده‌است و زینت دربار حاکم ظالم و کوچک پارم است .
فابریس جوان، اکنون که راه افتخار نظامی به رویش بسته شده است، در چنین محیطی، برای معاضدت جاه‌پرستی عمه‌اش، آماده پیش گرفتن راه کشیشی می‌شود و معاون اسقف پیر می‌گردد. اما، جوانیِ آتشین او، که هدفی حقیقی ندارد، او را به عشقهای پرحادثه و آسان می‌کشاند ...
بخش آخر داستان، به عقیده همگان، بی‌اندازه شتابزده نوشته شده‌است و اندکی جنبه تصنعی دارد. اما چنین عیبی کافی نیست که به زیبایی این شاهکار لطمه بزند. استاندال در این کتاب، تمام کمال مطلوب خویش را در زمینه هنر و زندگی، سراب دوردست افتخارات ناپلئون، حادثه پردازی، عشق بسیار عمیق به ایتالیای عصر خود و حتی ایتالیای دوره رنسانس به نحو زیبایی تصویر کرده‌است. در این کتاب استاندال لحن تازه‌ای هست. ماجراهای قهرمانش با نوعی حزن و سودای آمیخته به حسرت و اغماضی عاشقانه نشان داده می‌شود، و رمان به حلاوت خیالی و غیرواقعی شعری رمانتیک نزدیک می‌شود. تجزیه و تحلیل روانی بسیار باریک‌بینانه، اتقان سرسختانه و موجز سبک، ملاحظات فلسفی-اخلاقی، و خلاصه، همه چیز به برکت رؤیای صادقانه و نادری که در بهترین صفحه‌ها به حد لطافت آهنگ‌های ترانه‌ای می‌رسد، تغییر شکل می‌پذیرد. برخی از واقعه‌های کتاب همچنان اشتهار دارد: تجسم بسیار بدیع نبرد واترلو و زندگی فابریس در برج، از این‌گونه صحنه‌ها و واقعه‌هاست. اما بالاترین ارزش و شایستگی راستین کتاب همچنان در این است که نویسنده‌ای با خصلت و فطرت استاندال، که به نحوی چنان دلنشین اهل تجزیه و تحلیل و اهل اندیشه است، خویشتن را، به وجهی موفق، به دست تخیل رها می‌کند. این شاهکار، که تقریباً در زمان خودش ناشناخته ماند (و تنها سه چهار آشنا به رموز و اسرار به ارزش آن پی بردند)، امروزه به نظر ما یکی از کتاب‌های کلیدی تمام ادبیات قرن نوزدهم است. و در نیمه نخست آن قرن همان مقامی را دارد که در نیمه دوم قرن مختص به کتاب تربیت احساساتی، اثر گوستاو فلوبر، است. در صومعه پارم روان‌شناسی باریک‌بینانه قرن هجدهم وجود دارد (و به خاطر داشته باشیم که استاندال به نظر تحسین به لاکلو می‌نگریست)؛ در صورتی که ایجاز کلام و حذف مغلق‌گویی با دقت نظر بیشتری اعمال می‌شد به استاندال امکان می‌داد که ثمره‌های حقیقی‌ترین رئالیسم نورسته را بچیند و به شدت با آن توصیف وسیع رسوم و اخلاق، که بالزاک بیهوده بررسی نکرده است، رودررو شود. هرچند این شاید یکی از بدیع‌ترین ویژگی‌های این کتاب سرشار از حرکت و حرارت باشد که با بیانی شاعرانه به توصیف اخلاقیات می‌پردازد و راه حل خویش را در آن میان ارائه می‌کند.
این صفات و محاسن برای یک کتاب بزرگ کافی است. این صفات تنها علت استقبال خوانندگان از آن نیست. خوانندگان علاقه‌مند به ادبیات همواره صومعه پارم را می‌خوانند. آیا آن‌ها تصویر خود را در سیمای جبار پارم، در سیمای فابریس بازمی‌یابند؟ ممکن است چنین باشد. و از این گذشته، و بیشتر از این، شاید خودشان را در پرنس‌نشین پارم، در آن دربار کوچک پر از دسیسه بازمی‌یابند؛ در حالی که «فرانته پالا»ها کینه‌ها و بغضهایشان را تشدید، و سلاحهایشان را تیز می‌کنند.
پارم، بیشتر از آنکه تصویر کوچکی از یک امپراتوری باشد، تصویر کوچکی از مجموعه قدرت‌هاست و برای آنکه همه چیز را گفته باشیم، تصویر کوچک بشریتی دستخوش فتنه و نفاق است. آرزوهای شخصی و منظورهای سیاسی اینجا سخت به هم درمی‌آمیزند. برج فارنز، زندانبانان پست و و ژنرال کونتی‌اش، که منحصراً در بند وضع و موقع خویش در دربار است، تصویر کوچکی از کشوری است که به شیوه پلیسی اداره می‌شود. موسکا که مثل حکیمی ماهر از توطئه‌ها می‌گذرد، خود نیمه جباری است که دستخوش وحشت است و دنیای کوچکش پر از پلیس مخفی خودش است؛ توطئه‌گرانی که مردم را به هیجان می‌آورند، و در واقع برای رقبای شاهزاده کار می‌کنند، نفوذهای برون‌مرزی، و خلاصه همه این چیزها تصویرها و قهرمانها و شخصیتهای بسیار شناخته‌ای به وجود می‌آورند.
چنانکه دیده می‌شود این کتاب کلیدی قرن نوزدهم، کتاب کلیدی قرن بیستم نیز هست. استاندال، در اینجا هم، به کمال مطلوب شعار خویش (شعاری که از دانتون برگرفته بود)، «حقیقت، حقیقت تلخ»، نایل می‌آید.
و یگانه روشنیهای این دنیای ددمنش، در نهایت امر، شخصیت غم‌انگیز سانسورینا، شخصیت دل‌شکسته کللیا، و شخصیت پرتکبر و در عین حال وارسته و پرحرارت فابریس است که به فراسوی هرگونه کینه و تحقیری می‌رسد. این شخصیتها مظهر عشق، جاودانگی، جاه‌طلبی و دسیسه‌بازی‌اند؛ عشقی که به نظر استاندال مانند آن منظره «والا»یی است که فابریس از برج فارنز تماشا می‌کرد .عبدالله توکل. فرهنگ آثار سروش http://www.ketabnews.com/detail-649-fa-17.html
چاپ اول راهبه کاسترو، علاوه بر داستانی که عنوان خود را به کتاب داده‌است، مشتمل بر ویتوریا آکورامبونی، دوشس دو براتچانو و خانواده چنچی بود. این سه داستان کوتاه، پیش از آن از سال ۱۸۳۷ تا سال ۱۸۳۹ در مجله دو جهان منتشر شده بود. استاندال که علاقه بسیاری به خواندن دست‌نبشته‌های کهن داشت، در تاریخ ایتالیا در جستجوی نمونه‌های آن «انرژی» ناشی از شور و غریزه‌ای بود که وی به قهرمانان اصلی داستانهای خود داده‌است. از این لحاظ، تاریخ رنسانس ایتالیا، از حیث شخصیتهای زنانه، همه عوامل را، تا سرحد کمال مطلوب، برای بازسازی این دوره سرشار از سجایا و پر از مبارزه و جدال عرضه می‌دارد. راهبه کاسترو نمونه بارز داستانهایی است که نویسنده، چندی بعد، خوشش آمد که عنوان «وقایع نامه‌های ایتالیایی» به آنها بدهد.
در حدود سال ۱۵۲۸، هلن دوکامپیرئالی که به یکی از خانواده‌های بنام ناحیه رم تعلق دارد، با اظهار عشق ژول برانچیفورته، پسر سربازی که در خدمت خانواده کولونا است، روبرو می‌شود. پدر و برادر هلن به قصد کشتن ژول در کمین می‌نشینند، اما به دست دختر، که شجاعت و جسارت وی را می‌ستاید و به فرار با وی رضا می‌دهد، از مرگ نجات داده می‌شود. ژول، در جریان دوئلی، به تحریک سربازان پدرش که او پس از اندک مدتی فرماندهشان شد، فایبو، برادر هلن، را می‌کشد و بدینگونه انتقام خویش را می‌گیرد. پس از این واقعه، ناگزیر رم را ترک می‌گوید. در خلال این احوال، دختر در صومعه کاسترو، که در قلمرو خانواده اوست، زندانی شده‌است؛ و ژول بیهوده درصدد ربودنش برمی‌آید. مادر هلن، با نیرنگهای بسیار، با قبولاندن این معنی به هلن که ژول بر اثر جراحت ناشی از عسی در ربودن او مرده‌است و با باوراندان این معنی به ژول که هلن دیگر شوهر کرده‌است، آن او را از یکدیگر جدا می‌کند. در صورتی که ژول، با اسم مستعار، در مکزیک، در ارتشهای اسپانیا، مردانگیها و رشادتها نشان می‌دهد و هلن که جاه‌پرستی، درونش را می‌خورد، دیوانه‌وار به سوی ماجراها روی می‌آورد و در حدود ده سال بعد، برای چیرگی بر بانوان دیگر صومعه کاری می‌کند که عنوان راهبه کاسترو به او داده می‌شود. اما از پی رابطه‌ای که با اسقف شهر دارد، آبستن می‌شود. آن وقت به زندان می‌افتد. ژول، پس از مراجعت به ایتالیا، درصدد استخلاص زن جوان برمی‌آید، اما با امتناع او روبرو می‌شود. البته، هلن با شور و عشق تمام او را دوست می‌دارد، اما خودکشی را ترجیح می‌دهد؛ زیر دیگر آن پاکی روزهای خوش نوجوانی را ندارد.
داستان ویتوریا آکورامبونی، دوشس دو براتچانو، با رنگهایی تیره، در محیطی انباشته از عشق و جنایت، زندگی زن بلندآوازه‌ای را رقم می‌زند که در عنفوان جوانی به عقد ازدواج فرانچسکو پرتتی (برادرزاده کاردینال دو مونتالتو، سیکستوس پنجم آینده) درآمد و چون شوهرش در کمینگاهی کشته شد، بسیار زود بیوه ماند. آنگاه، تن به عشق پائولو جوردانو اورسینی، دوک دو براتچانو داد و زن او شد و دوباره شوهرش را از دست داد و بیوه شد؛ و اندکی پس از آن به نحو مرموزی در ونیز کشته شد.
استاندال در این صفحه‌ها که به موضوعی می‌پردازد که پیش از آن داستان‌نویسان و نمایشنامه‌نویسان (به ویژه جان وبستر در شیطان سفید) بدان پرداخته بودند، عنان اختیار به دست علاقه خود به ماجراهای عاشقانه‌ای می‌دهد سخت آمیخته به اعمال بزرگ‌منشانه‌ای که به خون و مرگ می‌انجامد.
در داستان خانواده چنچی هم با حادثه تلخ و دردناکی روبرو می‌شویم که در ۱۵۹۹ رخ می‌دهد. موضوع آن، که نویسندگان و وقایع‌نگاران بارها به آن پرداخته بودند، از حسن التفات و عنایت رمانتیسم برخوردار شده بود (و به عنوان مثال می‌توان از بئاتریچه چنچی نوشته گوئراتسی نام برد). –استاندال، در این داستان بر آن شده‌است که قهرمانانی به صحنه بیاورد که کاملاً دستخوش هیجانهای غریزه‌اند و ریا و تزویر زندگی هیچ تسلطی بر آنان ندارد و به این دلیل، طبق اصطلاحی که آلفیری به کار برده و استاندال برگرفته است، نمونه‌های زیبای «گیاه انسانی» اند. این داستانها و سرگذشتهای ایتالیایی، که به زحمت می‌توان آنها را ترجمه و اقتباس از دست‌نبشته‌های کهن دانست، زندگی سرشار از عشق و هیجانی را با توفیق بسیار بازسازی می‌کند که نویسنده در ایتالیا می‌پسندید و می‌توان آن را در تاریخ و هنر و تاریخ اجتماع ایتالیا نیز بازیافت.عبداله توکل، فرهنگ آثار، سروش http://www.ketabnews.com/detail-604-fa-17.html
ناصر فروغ (زاده ۱۰ آبان ۱۳۲۹ – درگذشته ۱۷ مهر ۱۳۹۲) بازیگر سینما اهل ایران بود.
وی با ورود به حوزه هنری و بازی در فیلم «زنگ‌ها» محمدرضا هنرمند حرفه بازیگری را آغاز کرد.
وی در تاریخ ۱۷ مهرماه ۱۳۹۲ در سن ۶۳ سالگی به علت سرطان درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
ستار اورکی (زادهٔ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۸)، آهنگساز و تنظیم‌کننده ایرانی است که فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۹، آغاز کرد. از جمله آثار او می‌توان به آهنگسازی برای فیلم‌های جدایی نادر از سیمین و فروشنده به کارگردانی اصغر فرهادی، اشاره کرد. وی همچنین از اعضای آکادمی اسکار است.
اورکی با خوانندگانی چون علیرضا قربانی، محمد اصفهانی، سالار عقیلی، محمد معتمدی، رضا یزدانی، حمیدرضا حامی و نیما مسیحا همکاری داشته‌است.
ضیاءالدین ذاکر (شهریور ۱۳۲۰، اردبیل - ۶ آبان ۱۳۵۹، شهرستان سردشت) یکی از خلبانان هوانیروز ارتش ایران بود که خلال در خلال یک عملیات نظامی در جنگ ایران و عراق، کشته شد.
ضیاءالدین ذاکر در روز عید قربان متولد گردیده، پس از اتمام دوره ابتدایی ،در رشته ریاضی از دبیرستان صفوی اردبیل، که از دبیرستانهای معروف اردبیل در پرورش استعدادهای درخشان بوده با معدل بالا فارغ التحصیل گردید.
او پس از اتمام دبیرستان، به سبب علاقه فراوان در سال ۱۳۴۵ وارد هوانیروز گردید و پس از طی دوره‌های تحصیلی در ایران به جهت تکمیل دوره‌های آموزشی به ایتالیا اعزام گردید.او با درجه سرگردی به عنوان خلبان زبده با هلیکوپتر شینوک در پایگاه هوایی اصفهان مشغول خدمت گردید.
در اوایل جنگ به سبب محرومیت مناطق غرب کشور در تأمین آذوقه، با هلیکوپتر خود طی چند ماموریت در جهت تأمین مایحتاج مناطق غرب کشور، در تاریخ ۱۳۵۹ در منطقه سردشت و سقز در ارتفاع ۵۰۰ متری ارتفاعات زمزیلان سردشت مورد اصابت نیروی‌های عراق قرار گرفته در گذشت.
بی‌پی‌سی‌ای شرکت خدمات مالی فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۹ با ادغام گروه مالی سی‌ان‌سی‌ای و بانک پاپیولایر راه‌اندازی شد. این بانک هم‌اکنون با در اختیار داشتن شبکه‌ای از ۸٫۲۰۰ شعبه و بیش از ۴۰ میلیون مشتری، به‌عنوان دومین بانک بزرگ در کشور فرانسه شناخته می‌شود.
بانک بی‌پی‌سی‌ای طیف وسیعی از خدمات مالی شامل: بانکداری شرکتی و بانکداری سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری و مدیریت ثروت، انواع خدمات بیمه؛ مانند بیمه عمر، بیمه اتکایی، بیمه خودرو و مزایای بازنشستگی، انواع وام‌ها و وام مسکن را در بر می‌گیرد.
شعبه مرکزی این بانک در شهر پاریس قرار دارد. بانک ناتیکزیس که هم‌اکنون از بزرگترین بانک‌های فرانسوی به‌شمار می‌آید، به‌عنوان بازوی ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری این موسسه مالی فعالیت می‌نماید.
ویتولد گُمبرُویچ (۴ اوت ۱۹۰۴ —۲۵ ژوئیه ۱۹۶۹) رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس لهستانی و از پیشگامان تئاتر ابزورد بود.
گمبرویچ در دانشگاه حقوق خواند اما برای دنبال کردن علاقه‌اش به ادبیات، شغل خود را رها کرد. پس از موفقیت بزرگ نخستین رمانش، فردیدورکهFerdydurke (۱۹۳۷) که تصویر مضحکی از جامعه آن زمان ارائه می‌کرد و موجب شوکه شدن خوانندگانش شد، به آرژانتین رفت و تا پس از جنگ جهانی دوم در آنجا ماند. از آنجایی که او نویسنده‌ای مهاجر بود، انتشار کتاب‌هایش در لهستان ممنوع شد. اما یک انتشارات لهستانی در پاریس کتاب‌های پس از جنگ او، ترانس-آتلانتیکTrans-Atlantyk (۱۹۵۳)، پورنوگرافیPornografia (۱۹۶۰) و کیهانKosmos (۱۹۶۵) را منتشر کرد. او در ۱۹۶۳ به اروپای غربی بازگشت و تا پایان عمر در فرانسه زندگی کرد.
پارادوکس ناسیونالیسم در جهان شرارت(نگاهی به کارنامه ی کاری ویتولد گمبروویچ)نوشته روث فرانکلین ترجمه ی فرزام کریمی
اینفوپانکی، یک وب سایت چند زبانه است که اطلاعات مهمی برای افرادی، که در نظر دارند به فنلاند مهاجرت کنند، یا افرادی که در فنلاند زندگی می‌کنند، جمع آوری می‌کند. همچنین این وب سایت، خدمات خود را به کارمندان و مقامات اداری، جهت اطلاع رسانی به زبان‌های مختلف، ارائه می‌کند. کاربران Infopankki اطلاعات قابل اعتمادی را به زبان خود، درباره مهاجرت به فنلاند، کار، تحصیل، سکونت، آموزش، سلامت، خانواده، شرایط توام با مشکلات و اوقات فراغت، می‌یابند.
این وب سایت حاوی پیوندهای متعددی به بیرون و به وب سایت‌های مقامات و ادارات و سازمان‌های مختلف است. کاربران، با انتخاب گزینه اطلاعات بومی، در ستون سمت چپ، لینک‌هایی را می‌یابند که آن‌ها را به اطلاعات مربوط به شهرستان‌های مورد نظر شان هدایت می‌کنند. پس از ورود کاربران به وب سایت شهرستان مورد نظر، لینک‌های مربوط به اطلاعات اولیه درباره موضوع مد نظر آن‌ها نشان داده می‌شوند.
ارائه خدمات به زبان‌های فنلاند، سوئدی، انگلیسی روسی، استونیایی، فرانسوی، صربی، کرواتی، سومالیایی، اسپانیایی، ترکی، آلبانیایی، چینی، کردی، فارسی و عربی می‌باشد. اطلاعات موجود به زبان‌های مختلف غیر از زبان‌های صربی و کرواتی، آلبانیایی و کردی، مشابه هم است.
شهرستان‌های عضو Infopankki عبارتند از هلسینکی (Helsinki)، اسپو (Espoo)، وانتاآ (Vantaa)، کااونیاینن (Kauniainen)، تورکو (Turku)، تامپره (Tampere)، میکلی (Mikkeli)، اوولو(oulu)، و روانیمی(Rovaniemi).
وب سایت خدماتی Infopankki در مرکز فرهنگ هلسینکی و در نتیجه همکاری‌های مرکز فرهنگی بین‌المللی کایسا (Caisa) و کتابخانه هلسینکی و در پروژه‌ای تحت عنوان Avoin oppimiskeskus-projekti (۲۰۰۳ – ۲۰۰۱)، ایجاد شد.
در سال ۲۰۱۲، Infopankki از تحت نظارت مرکز فرهنگ خارج شده، و به مرکز اداری ارتباطات شهرستان هلسینکی پیوست. در عین حال فعالیت Infopankki در مورد هلسینکی، از یک پروژه موقتی به یک فعالیت خدماتی ثابت تبدیل شد.
در وب سایت Infopankki اخباری منتشر می‌شود که در سرتاسر کشور جالب توجه می‌باشند. اخبار مربوط به منطقه هلسینکی و اطلاعیه‌های Infopankki در بخش ویژه آنها جمع آوری می‌شوند. تمامی اخبار در صفحه اصلی هر زبان قابل روئیت هستند.
وب سایت Infopankki تحت مدیریت و نظارت شهرداری هلسینکی می‌باشند. مسئولیت بخشهای مربوط به مهاجرت به فنلاند، زندگی در فنلاند و اطلاعاتی درباره فنلاند و همچنین به روز کردن اطلاعات مربوط به هلسینکی (Helsinki)، اسپو(Espoo)، وانتاآ (Vantaa) و کاآونیاینن (Kauniainen) با بخش Infopankki است. بخش مدیریت مربوط به دیگر شهرستانهای عضو، مسئولیت نظارت و مدیریت بر وب سایتهای شهرستانهای خود را دارا می‌باشند
درخواست دوره‌های آموزشی فنلاندی و سوئدی، جزو خدمات Infopankki می‌باشد. نحوه درخواست دوره‌های آموزشی با مراجعه به وب سایت www.finnishcourses.fi
قرارداد پنج ساله عقد شده مابین دولت و شهرداری‌ها (۲۰۱۳ – ۲۰۰۹) پیشرفت وب سایت Infopankki را امکان پذیر ساخته است. شرکای کمک‌های مالی دولت عبارتند از وزارت کشور، وزارت کار و بازرگانی، وزارت فرهنگ و آموزش، اداره بیمه بازنشستگی ملی (Kela) و وزارت خزانه داری. مسئولیت بخش‌های مربوط به شهرستانها با شهرستانهای عضو می‌باشد.
www.infopankki.fi
نبرد تیرپل نبردی بود که در سال ۱۵۸۳ میلادی و مابین دو سپاه حکومت مرکزی صفویه (شاه محمد خدابنده) از یکسو و شورشیان به فرماندهی علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو و به حمایت عباس میرزا (بعدا" شاه عباس یکم) از سوی دیگر روی داد. در این نبرد قلعه هرات توسط شاه محمد خدابنده محاصره شد. نتیجه نبرد و محاصره قلعه هرات، مصالحه علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو و شاه محمد خدابنده بود. یکی دیگر از دلایل پایان جنگ و ایجاد مصالحه، اختلاف میان سران قزلباش و دودلی در ادامه جنگ به دلیل خبر حمله عثمانی به آذربایجان، بود.
پس از صلح شاه محمد خدابنده با مرشد قلی‌خان سلطان استاجلو پس از محاصره تربت، لشکر شاه محمد خدابنده به قصد تصرف هرات راه افتاد. سرداران ترکمان و تکلو صلاح دیدند که سپاه شاهی را با شتاب به غوریان برسانند و پس از اینکه خبر حرکت اردو از تربت به شاه عباس یکم و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو رسد، آنها را نابود کنند، زیرا اگر خبر به غوریان می‌رسید شاه عباس و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو که با ارتش شاه محمد خدابنده توان مقاومت نداشتند، ناچار خویش را به قلعه هرات می رساندند و در آنجا پناه می‌گرفتند و گرفتن آن دژ، که به مراتب از قلعه تربت محکم تر بود به آسانی میسر نمی‌شد.
سپاه شاه محمد خدابنده به غوریان حمله کرد و آن مسافت را ۳ روزه طی کرد. در روز چهارم سپاه با قوای شاه عباس یکم و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو در محلی به نام تیرپل رو به رو شدند. علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو که منتظر آن حمله ناگهانی نبود، با آنکه لشکریان شاه محمد خدابنده ۱۰ برابر سواران او بودند، ناچار آماده درگیری شدند. در جنگی که در تیرپل رخ داد سپاهیان علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو به سختی جنگیدند اما به دلیل بیشتر بودن لشکر شاه محمد خدابنده شکست خوردند و بسیاری از سران طوایف استاجلو و شاملو را کشتند و ابراهیم‌خان استاجلو برادر مرشد قلی‌خان سلطان استاجلو را نیز دستگیر کردند. در خلال جنگ، شاه عباس و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو از هم جدا افتادند و هر کدام از سویی به سوی هرات عقب‌نشینی کردند.
شاه محمد خدابنده، مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان حکمران مشهد را با چند تن از امرا و یک دسته سوار مامور کرد که خود را سریعا به دژ هرات رسانند و تا شاه عباس و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو نرسیده‌اند، قلعه را فتح کنند. اما مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان و همراهانش که از تربت تا غوریان را نیز با شتاب طی کرده بودند، به دلیل خستگی مردان و اسب‌ها، چون به شهر هرات رسیدند در پناهگاهی فرود آمدند، تا شب را در آنجا استراحت کنند و بامداد روز دیگر قلعه شهر را تصرف کنند. بر حسب اتفاق شاه عباس با اندکی از همراهیانش پیش از نیمه شب وارد دژ شدند و به کار دفاع و دژبانی مشغول شدند. صبحگاه که مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان به سوی قلعه رفتند، دروازه‌ها را مسدود و برج و بارو را محافظت شده دیدند. تاریخ‌نگاران همین اندک سهل انگاری مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان را یکی از عوامل به قدرت رسیدن شاه عباس یکم می‌دانند.
بعد از ورود علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو و شاه عباس به قلعه، اردوی شاه محمد خدابنده، حمزه میرزا (ولیعهد) و سران دولت، وارد شهر هرات شدند و قلعه هرات را محاصره کردند.
محاصره هرات زیاد طول نکشید و چون گروهی از سرداران بزرگ قزلباش، به ویژه سران طوایف استاجلو و شاملو تمایلی به جنگ نداشتند، کاری از پیش نمی‌رفت. میرزا سلمان جابری اصفهانی که در گرفتن آن قلعه کوشش فراوان داشت، امرای لشکر را مورد خشم و سرزنش قرار داد و یک بار دیگر آنها را به ریا و دورویی متهم گردانید و دستور داد تا مقدمات یورش به قلعه را در هنگامی که وی تعیین می‌کند، فراهم بگردانند. قرار بود نردبان‌هایی بلند ساخته شود و از طریق آنها وارد قلعه شوند ولی مخالفان میرزا سلمان جابری اصفهانی، علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو را به وسیله نامه‌ای که با تیر به درون دژ انداختند، آگاه کردند و نقشه میرزا سلمان جابری اصفهانی را بدون نتیجه گذاردند. کمی بعد میرزا سلمان جابری اصفهانی نیز به وسیله توطئه‌ای کشته می‌شود.
میرزا سلمان جابری اصفهانی با کوتاه کردن دست امرای قزلباش از قدرت و تفرقه انداختن در میان سران و امرای قزلباش، باعث شد سران قزلباش طی توطئه‌ای وی را در باغ زاغان هرات (در خلال نبرد تیرپل) به قتل برسانند.
در خلال جنگ از آذربایجان خبر رسید که فرهاد پاشا، سرلشکر امپراتوری عثمانی با قوای بسیار به سوی ایران می‌آید. جمعی از سران سپاه شاه محمد خدابنده، صلاح در آن دیدند که هر چه سریع‌تر با علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو صلح کنند و برای جلوگیری حمله عثمانب به غرب بروند. طی مذاکرات و رفت و آمدهای امرای قزلباش، نهایتا" میان طرفین صلح برقرار شد.
منوچهر اخضرپور (زاده ۱۲ اسفند ۱۳۱۵ - درگذشته ۱۵ بهمن ۱۳۹۱) بازیگر سینما اهل ایران بود.
حسینعلی یک نام کوچک برای مردان است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
سید محسن خرمدره (زاده ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۹ - تهران) بازیگر سینما اهل ایران است. وی مدیرعامل مؤسسه فیلمسازی یاسین فیلم ماهان و عضو انجمن بازیگران حرفه‌ای خانه سینما بوده است.
زجاجیه‌برداری یا ویترکتومی یا تخلیه زجاجیه به عمل جراحی برداشتن همه یا بخشی از زجاجیه چشم به منظور از بین بردن کدورت زجاجیه گفته می‌شود. اگر عمل جراحی مربوط به نقاط پیشین چشم باشد به آن تخلیه زجاجیه قدامی گویند و اگر نقاط عمیقتر زجاجیه برداشته شود به آن گفته می‌شود.
این عمل جراحی شامل موارد زیر است:
مگس‌پران زجاجیه، جداشدگی شبکیه، رتینوپاتی دیابتی، خونریزی زجاجیه بیماریهایی هستند که ویترکتومی می‌تواند در بهبود آنها مؤثر واقع شود.
همه عمل های جراحی ممکن است عوارضی داشته باشند اما در جراحی ویترکتومی میزان این عوارض نسبت به مزایای عمل بسیار کمتر است. در ادامه به عوارض شایع این جراحی اشاره می کنیم:
توجه: اگر چه در موارد نادر، مدت کوتاهی بعد از ویترکتومی، کاتاراکت پیشرفت می کند ولی در بیماران سالخورده پیشرفت کاتاراکت اغلب بعد از چند ماه روی می دهد.
میزان بهبود و قدرت بینایی
میزان قدرت بینایی بعد از جراحی ویترکتومی به چندین متغیر وابسته است، به خصوص در مواردی که قبل از انجام ویترکتومی، بیماری چشمی باعث آسیب دائمی به شبکیه شده باشد. جراح چشم پزشک پس از معاینه و با توجه به شرایط بیمار، در مورد احتمال و میزان بهبود بینایی توضیحات لازم را به وی ارائه می دهد.
سایت بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی نور
برای بهبود سطح چشم چند هفته از قطره استفاده می‌شود. برای چند هفته باید از بلند کردن وزنه‌های سنگین خودداری شود. اگر برای نگهداری شبیکه در جای خود از گاز استفاده شده باشد از وسایل نگهدارنده خاصی برای سر استفاده می‌شود تا سر را به پایین نگه دارند یا سر به سمت خاصی در هنگام خواب نگه داشته شود. تا خروجی کامل حبابهای گاز باید از پرواز خودداری شود. ممکن است برای بهبود عوارضی نظیر خونریزی یا عفونت درمانهای بیشتری انجام شود.
تأثیر فراگیر یا اثر جرمی یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی اکشن با دید سوم شخص است که توسط شرکت بایوور ساخته شده و به‌وسیلهٔ استودیو مایکروسافت در سال ۲۰۰۷ برای کنسول ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. نسخه مایکروسافت ویندوز بازی نیز توسط "استودیوی دمورگ" و به‌وسیلهٔ شرکت الکترونیک آرتس در سال ۲۰۰۸ منتشر شده‌است. همچنین نسخه پلی‌استیشن ۳ بازی هم در سه‌گانه "تأثیر فراگیر" و هم از طریق شبکه پلی‌استیشن از دسامبر ۲۰۱۲ در دسترس قرار گرفت.
داستان بازی در سال ۲۱۸۳ اتفاق می‌افتد، جایی که بازیکن کنترل یک سرباز زبده به نام کامندر شپرد را بدست می‌گیرد و وظیفه اکتشاف در کهکشان راه شیری به وسیلهٔ یک سفینه فضایی به نام "اس‌اس‌وی نورمندی"«SSV Normandy" را به عهده دارد. "تأثیر فراگیر" اولین قسمت در مجموعه بازی‌های "تأثیر فراگیر" است، دنباله بازی با نام "تأثیر فراگیر ۲" در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۰ منتشر شده و داستان آن دو سال بعد از نسخه اول اتفاق می‌افتد. در تأثیر فراگیر ۲ با اجرای پوشه ذخیره، تصمیماتی که بازیکن در نسخه نخست گرفته‌است بر داستان نسخه دوم نیز تأثیر خواهند گذاشت. "نسخه سوم" و آخرین قسمت در این سه‌گانه نیز در نوامبر ۲۰۱۲ منتشر شده‌است. در سال ۲۰۲۱، "تأثیر فراگیر" به عنوان بخشی از عنوان "" بازسازی شد.
آژانس دوستی مجموعه‌ای تلویزیونی به کارگردانی گروهی مشتمل بر احمد رمضان‌زاده، محرم زینال‌زاده، حمیدرضا صلاحمند، مجید جعفری شیرازی، فرامرز قریبیان، کاوه دژکام و اکبر منصور فلاح ساخته شد و همچنین به نویسندگی حمید جبلی، عبدالله اسفندیاری و فتح‌الله جعفری جوزانی در سال ۱۳۷۸ از شبکه ۱ سیما پخش گردید.فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸ این سریال همچنین از شبکه آی‌فیلم بازپخش شده‌است.
احمد رمضان‌زاده کارگردان اصلی سریال بودجه تولید حدود شصت قسمت از این سریال را نزدیک به صد میلیون تومان دانسته‌است و متذکر شده که مشکلات مالی مانع تولید فصل سوم سریال بوده‌است.
یک آژانس مسافری که رانندگان آن هر بار با یک اتفاق جدید روبرو می‌شوند …
علامت وی یا نشان V (✌ در یونی‌کد) نوعی ژست دست است که در آن انگشت اشاره و انگشت وسط به صورت جدا شده از یکدیگر بلند می‌شوند در وضعیتی که انگشتان دیگر در هم گره شده‌اند. بسته به زمینه فرهنگی و چگونگی ارائه آن می‌تواند دارای معانی مختلفی باشد.
معنای علامت V تا حدودی وابسته به شیوه قرار گرفتن دست است:
گالن کانی طبیعی سولفید سرب و اصلی‌ترین کانی فلز سرب در معادن سرب می‌باشد.
گالن همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اندرو فایر (زاده ۷ آوریل ۱۹۵۹) زیست‌شناس آمریکایی و استاد آسیب‌شناسی ژنتیک در مدرسه پزشکی دانشگاه استنفورد می‌باشد. او در سال ۲۰۰۶ به‌خاطر کشف آران‌ای سرکوبگر، به‌همراه کریگ ملو، برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. این تحقیق در مؤسسه کارنگی واشینگتن انجام و در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.
شهیندخت مولاوردی (زاده ) سیاستمدار اصلاح‌طلب، حقوقدان، پژوهشگر و فعال امور زنان ایرانی است که در دولت دوازدهم بین سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ به‌عنوان دستیار ویژه رئیس جمهور در امور حقوق شهروندی فعالیت می‌کرد و در دولت یازدهم سمت معاون امور زنان و خانواده رئیس جمهور را برعهده داشت. او دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان، مسئول کمیته حقوقی ائتلاف اسلامی زنان و همکار کمیسیونِ زنانِ جبهه مشارکت ایران اسلامی است.
شهیندخت مولاوردی در ۱ آبان ۱۳۴۴ در شهر خوی در استان آذربایجان غربی زاده شد. کودکی و نوجوانی را در خوی و چند سالی در شهر سردشت گذراند. در سال ۱۳۶۳ در دوره کارشناسی حقوق دانشگاه شهید بهشتی پذیرفته شد و به تهران رفت. پس از پایان دوره کارشناسی به مدت چهار سال در آموزش و پرورش منطقه ۳ تهران مشغول تدریس شد و دوره کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل خود را با رتبه اول در دانشگاه علامه طباطبایی طی کرد. انتخاب موضوع مرتبط با مسایل زنان برای پایان‌نامه آن دوره - بررسی اقدامات بین‌المللی مقابله با خشونت علیه زنان- آغاز فعالیت وی در زمینه مسائل حقوق زنان محسوب می‌شد.
مولاوردی دربارهٔ فعالیت در حوزه زنان گفته‌است:
او در دولت سید محمد خاتمی، مدیر ارتباطات بین‌الملل مرکز امور مشارکت زنان ریاست جمهوری و پیش از انتخاب به عنوان معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در کابینهٔ حسن روحانی، دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان و مسئول کمیته حقوقی ائتلاف اسلامی زنان بود.
در ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ زهرا شجاعی، معصومه ابتکار، شهیندخت مولاوردی به یک برنامه تلویزیونی دعوت شدند تا دربارهٔ اقدامات خود در دوران مسئولیت برای حمایت از زنان، دختران و خانواده انجام داده‌اند یک گزارش به مردم دهند و همچنین پاسخ انتقادات وارد شده در دوران مسولیت‌شان را بدهند. برنامه فقط با حضور زهرا شجاعی و شهیندخت مولاوردی برگزار شد. اشاره به اقدامات زهرا شجاعی، معصومه ابتکار و شهیندخت مولاوردی دربارهٔ موضوعاتی مانند اجرا سیاستگذاری در حوزه زنان، اجرا برنامه اقدام محلی- تغییر جهانی، کودک همسری و روسپی‌گری، سلامت زنان و رفتارهای پرخطر با تمرکز بر تن‌فروشی، اجرا برنامه یونیسف برای حمایت از کارگران جنسی و روسپی‌گری، حمایت از همجنسگرایان و براندازان، دیدار با جاسوسان امنیتی و مسائل بسیار دیگر از سوی زنان منتقد مطرح شد. زهرا شجاعی و شهیندخت مولاوردی در میان صحبت‌های زنان منتقد به عملکردشان، برنامه تلویزیونی را ترک کردند و سپس از زنان منتقد و برنامه تلویزیونی در دادگاه شکایت کردند و در شبکه‌های اجتماعی زنان منتقد را فاسق خواندند.
۲۴ تیر ۱۳۹۹ اعلام شد که شهیندخت مولاوردی با شکایت دستگاه امنیتی و انتظامی کشور با ۳ عنوان اتهامی در دادسرای فرهنگ و رسانه مجرم شناخته شد و کیفرخواست نامبرده صادر و جهت رسیدگی به دادگاه ارسال شد. مولاوردی با اتهاماتی مانند فعالیت تبلیغی علیه جمهوری اسلامی، تشویق به فساد و فحشا و در اختیار قرار دادن اطلاعات و اسناد طبقه‌بندی شده با هدف برهم زدن امنیت کشور مواجه گردیده و نهایتاً توسط قوه قضاییه مجرم شناخته و به دو سال و نیم زندان محکوم شد. او در ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ اعلام کرد از تمامی آن اتهامات تبرئه شده‌است.
در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۹ مولاوردی به مناسبت روز جهانی خانواده در کانال تلگرامی خود پستی منتشر کرد که نمایش دو زن و یک فرزند یا دو مرد و یک فرزند به عنوان خانواده در آن، تصویری از ازدواج همجنس‌گرایان را نشان می‌داد. این مسئله موجب شد فعالان حوزه خانواده و زنان به انتشار عکسی که منجر به ترویج همجنس‌گرایی و عادی جلوه دادن خانواده همجنس‌گرا شده، واکنش نشان دهند. مولاوردی پس از حذف این پست توضیح داد که در شرایط خواب و بیداری آن را منتشر کرده‌است.
در ۱۶ مهر ۱۳۹۲ حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، طی حکمی، مولاوردی را به عنوان معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده تعیین نمود. روحانی در حکم انتصاب خود خانم مولاوردی را دارای تجارب ارزشمند در امور زنان و خانواده معرفی کرد.
معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری ایران در مورد ازدواج دختران زیر ۱۵ سال گفته‌است: «قانون در برخی موارد اجازه ازدواج به دختران پایین‌تر از سن قانونی و تکلیف را داده‌است که باید این قانون اصلاح شود». تازه‌ترین آمار رسمی در ایران نشان می‌دهد که در سال گذشته، بیش از پنج درصد زنانی که در ۹ ماهه نخست سال ۱۳۹۲ (فروردین تا آذر ۱۳۹۲) ازدواج کرده‌اند کمتر از ۱۵ سال سن داشته‌اند؛ یعنی بر اساس آمار رسمی، ازدواج نزدیک به ۳۱ هزار دختر زیر ۱۵ سال طی این مدت به ثبت رسیده‌است. بنابر قانون مصوب سال ۱۳۸۱ حداقل سن قانونی ازدواج در ایران برای پسران ۱۵ سال تمام و برای دختران ۱۳ سال است با این‌حال قانونگذار، ازدواج دختران و پسران پایین‌تر از سن قانونی را با رعایت سه شرط اجازه ولی، رعایت مصلحت، و تشخیص دادگاه صالح امکان‌پذیر کرده‌است.
مولاوردی روز بیست و سوم اسفند ۱۳۹۳ در سفر به واتیکان به عنوان نخستین مقام رسمی و دولتی ایران با پاپ فرانسیس رهبر مذهبی کاتولیک‌ها در واتیکان دیدار و گفتگو کرد.دیدار معاون رئیس‌جمهور ایران با پاپ فرانسیس در واتیکان. خبرگزاری جمهوری اسلامی
مولاوردی از طرفداران حضور زنان ایرانی در استادیوم مسابقات والیبال است. این موضعگیری وی با انتقاد از جانب فراکسیون زنان مجلس روبرو شد.نقاط ضعف و قوت عملکرد خانم معاون "خبرگزاری فرارو"
مولاوردی همچنین در گزارش‌های از خرید و فروش کودک در ایران خبرداده بود و خواستار رسیدگی به این پدیده اجتماعی بود. او همچنین با حضور در برنامه تلویزیونی متن حاشیه دربارهٔ این موضوع و در پاسخ به مجری برنامه گفت: یعنی ما حرف نزنیم؟ سکوت کنم چون رسانه‌های خارجی به حرف‌های من می‌پردازند؟ در خصوص آسیب‌های اجتماعی من مسئولیت دارم و نمی‌توانم روی حقیقت سرپوش بگذارم.
مولاوردی همچنین به خاطر اظهاراتش دربارهٔ اعدام در سیستان و بلوچستان و روستاهایی که تمام مردان آن اعدام شده‌اند و به اتهام نشر اکاذیب به دادگاه احضار شد.
شهیندخت مولاوردی در ۱۰ مرداد ۱۳۹۲ مولاوردی به عنوان دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان و مسئول کمیته حقوقی ائتلاف اسلامی زنان در در نشست «سهم زنان در دولت تدبیر و امید» حضور یافت. او در این نشست از نقش کمرنگ زنان در کابینهٔ پیشنهادی دولت یازدهم، به شدت انتقاد کرد و گفت: «با چه استدلالی سهم زنان در یک لیست سی و سه نفره، صفر است؟ چرا به زنان اعتماد نمی‌کنند و تناسب رشته با پست مدیریتی را به زبان می‌آورند، در حالی که یک پزشک اطفال شانزده سال وزیر امورخارجه کشور بوده‌است. ای کاش دولت جدید، نسبته به اتفاقات خوبی که در سال‌های اخیر رخ داده، بی‌توجهی نکرده و پل‌هایی که زده شده بود را و خراب نمی‌کرد. باید بدانیم جامعه هزینه نابرابری جنسیتی و معطل گذاشتن نیمی از نیروی انسانی را بایستی بپردازد و دود آن به چشم همه جامعه خواهد رفت.»
با روی کار آمدن دولت دوم حسن روحانی، وی در ۱۸ مرداد ۱۳۹۶ طی حکمی شهیندخت مولاوردی را به عنوان دستیار ویژه رئیس‌جمهور در امور حقوق شهروندی منصوب و معصومه ابتکار، را جایگزین وی در معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری نمود.
با تأکید وزارت کشور بر برگزاری کنگره احزاب تا تاریخ ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان نخستین کنگره خود را در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۹۷ برگزار و اعضای شورای مرکزی آن انتخاب و با مصوبه شورای مرکزی، شهیندخت مولاوردی به عنوان دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان انتخاب شد.
شهیندخت مولاوردی برای جلوگیری از بستن کسب‌وکار بهاییان توسط نیروهای انتظامی و امنیتی، تلاش کرده بود.
او جنبش اعتراضی دختران خیابان انقلاب را نافرمانی مدنی می‌دانست. او گفته بود: «اگر در سمت دولتی نبودم قطعاً صریح‌تر از این اظهار نظر می‌کردم… تا زمانی که در این کشور رعایت حجاب شرعی، قانون است، باید به آن احترام گذاشت. اما من شخصاً برخورد قهری با دختران خیابان انقلاب را نمی‌پسندم».
براساس قانون ممنوعیت به‌کارگیری بازنشستگان که در تابستان سال ۱۳۹۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده‌است. شهیندخت مولاوردی در روز شنبه سوم آذر ۱۳۹۷ بازنشسته شد و سمت دستیار رئیس‌جمهور در امور حقوق شهروندی را ترک کرد. با بازنشستگی مولاوردی، این جایگاه دولتی نیز منحل گردید.
مولاوردی چندین کتاب در حوزهٔ حقوق زنان و خشونت علیه زنان دارد از جمله:
حسن سلطانی (زادهٔ ۱۳۳۸، همدان) یکی از مجریان سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است.
حسن سلطانی مجری برنامه‌های مذهبی سیما است و به‌واسطهٔ مجری‌گری در برنامهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری از شهرت بیشتری برخوردار شد.
در سابقهٔ فعالیت‌های این مجری پیش‌کسوت و گویندهٔ ارشد، اجرای برنامه‌های گفت‌وگو محور سیاسی ۴۵ دقیقه، تا انتها، دو نیم ساعت (شبکهٔ خبر)، گویندگی اخبار مشروح شبکه‌های ۲، خبر و جام‌جم، مدیر گویندگان شبکهٔ خبر، گویندگی برنامه‌های رادیوییِ در انتهای شب، تا به سرچشمهٔ نور (دههٔ ۱۳۶۰) و انبوهی از برنامه‌های معارفی از جمله اجرای برنامهٔ زندهٔ مصباح (شبکهٔ ۳) و برنامهٔ حسینیه (شبکهٔ جام‌جم) به چشم می‌خورد.
وی در سال ۱۳۵۸ وارد بخش صدا و سیمای ایران شده و تا سال ۱۳۷۹ در شبکهٔ دوم به گویندگی خبر مشغول بوده‌است. سپس به شبکهٔ خبر ایران رفته و در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ در واحد اطلاعات و اخبار سازمان صدا و سیمای ایران مشغول به کار بوده‌است. وی همچنین سابقهٔ گویندگی خبر در شبکهٔ جام‌جم را نیز دارد.