moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این مولکول همچنین در آپوپتوز هم دخالت دارد و اینکار را از طریق تعامل با مولکول‌های ضد آپوپتوزی خانواده Bcl-2 انجام می‌دهد.A. D. Rubinstein, M. Eisenstein, Y. Ber, S. Bialik, and A. Kimchi, 'The Autophagy Protein Atg12 Associates with Antiapoptotic Bcl-2 Family Members to Promote Mitochondrial Apoptosis', Mol Cell, 44 (2011), 698-709
نشان افتخار () یک نشان دولتی فدراسیون روسیه است که با فرمان شماره ۴۴۲ ریاست جمهوری در ۲ مارس ۱۹۹۴ برای به رسمیت شناختن دستاوردهای عالی در فعالیت های دولتی، اقتصادی، علمی، اجتماعی فرهنگی، عمومی، ورزشی و خیریه ایجاد شده است. اساسنامه آن با فرمان شماره ۱۹ در ۶ ژانویه ۱۹۹۹ و اخیراً با فرمان شماره ۱۰۹۹ در ۷ ژانویه ۲۰۱۰ اصلاح شد که وضعیت فعلی آن را مشخص کرد. این نشان را نباید با نشان افتخار اتحاد جماهیر شوروی اشتباه گرفت، اگرچه نظم فعلی تداوم آن را حفظ می‌کند.
نشان افتخار به شهروندان فدراسیون روسیه اعطا می شود:
این نشان همچنین ممکن است به شهروندان خارجی اعطا شود که خدمات برجسته ای را برای بهبود روابط دوجانبه با روسیه انجام داده اند.
خاک‌سپاری یک فیلم درام حقوقی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی مگی بتس بر اساس فیلمنامه‌ای از داگ رایت است. این فیلم بر اساس داستان واقعی وکیل ویلی ای. گری و شکایت موکلش جرمیا جوزف اوکیف علیه شرکت تشییع جنازه لوون است که در مقاله‌ای به همین نام در سال ۱۹۹۹ در نیویورکر توسط جاناتان هار مستند شده‌است. جیمی فاکس، تامی لی جونز، جرنی اسمالت، مامودو آتی و بیل کمپ در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.
در سال ۱۹۹۵، ویلی ای. گری، یک وکیل غیر متعارف آسیب‌های شخصی با سابقه‌ای چشمگیر، به ارمیا جوزف اوکیف صاحب خانه ورشکسته کمک می‌کند تا از شرکت تشییع جنازه لوون به رهبری ریموند لوون در نتیجه یک اختلاف قراردادی شکایت کند. گری در نهایت ۵۰۰ میلیون دلار رای هیئت منصفه برد و شرکت لوون اعلام ورشکستگی کرد.
فیلمبرداری اصلی از مارس ۲۰۲۲ در نیواورلئان انجام شد.
شورش‌های ۱۹۴۶ لاپاز مجموعه ای از اعتصابات و اعتراضات خشونت آمیز فزاینده ای بود که با لینچ و به دار آویختن رئیس جمهور وقت، گوالبرتو ویلاروئل و فروپاشی کامل دولت او به اوج خود رسید. شورش ها در لاپاز پایتخت بولیوی بین ۸ تا ۲۱ جولای ۱۹۴۶ رخ داد. آنچه با اعتصابات معلمان برای افزایش دستمزدها آغاز شد، با درگیری دانشجویان دانشگاه، کارگران سازمان یافته کارگری و غیرنظامیان با پلیس شهری و غیرنظامیان مسلح و طرفدار دولت، به سرعت تشدید شد. در پایان، کنترل موقت کشور به گروهی از نمایندگان سه گروه اعتصابی به ریاست قضات مستقل دیوان عالی دادگستری ناحیه قضایی لاپاز واگذار شد.
از زمان روی کار آمدن خود در دسامبر ۱۹۴۳، دولت رئیس جمهور گوالبرتو ویارروئل و همکارانش در جنبش ملی گرایی انقلابی (MNR) و لژ نظامی دلیل وطن (RADEPA) به تدریج محبوبیت اولیه اصلاح طلبانه خود را از طریق سرکوب مداوم و خشونت آمیز اعضای اپوزیسیون، روزنامه ها و شهروندان منتقد اقدامات دولت از بین بردند. بدترین حادثه در نوامبر ۱۹۴۴ رخ داد که گروهی از کودتاچیان دستگیر شده بدون محاکمه اعدام شدند و به پایین دره‌ای در نزدیکی چوسپیپاتا و چالاکولو پرتاب شدند.
نارضایتی در جولای ۱۹۴۶ به اوج خود رسید. بحران اخیر زمانی رخ داد که معلمان در لاپاز، که دستمزدشان در آن زمان ۱۲/۵ دلار تا ۲۰ دلار در ماه بود، در ۸ ژوئیه اعتصاب کردند و خواستار افزایش حقوق شدند. دولت نپذیرفت و اعلام کرد که افزایش دستمزدها باعث تورم می شود. این در حالی است که حدود ۵۶ درصد از بودجه ملی فقط برای ارتش هزینه می‌شد. در ۱۰ جولای، دانشجویان دانشگاه عالی سن آندرس (UMSA) تظاهرات خود را در حمایت از معلمان برگزار کردند. پلیس تظاهرات متمرکز در میدان موریلو را با شلیک تفنگ و مسلسل متفرق کرد و ۳ کشته و ۱۱ زخمی بر جای گذاشت. دفن مردگان در روز بعد الهام بخش تجمعات جدیدی شد که منجر به تلفات بیشتر شد.
وضعیت پرتنش فزاینده باعث شد که دولت جشن های ۱۶ جولای را در جشن سالگرد مدنی لاپاز متوقف کند. در آن شب و در ساعات اولیه ۱۷ جولای، گروهی متشکل از بیست نفر از اعضای MNR به رهبری وزیر کشاورزی، خولیو زوازو کوئنکا، UMSA را سنگسار کردند و شیشه های آن را با تفنگ و سنگ شکستند. اگرچه بقیه شهر به شدت محافظت می شد، اما شاهدان عینی گفتند که در طول این حمله نیم ساعته یک پلیس یا سرباز در معرض دید نبود.
این ژست دانشجویان دانشگاه را که از محله‌های مختلف بازدید کردند و شهروندان لاپاز از همه بخش‌های اجتماعی را در کنار خود جمع کرد. جمعیت در مرکز شهر جمع شدند و فریادهای "مرگ بر ام ان آر MNR!" و "مرگ بر چکمه نظامی!" در پالاسیو کومادو، کاخ دولتی وضع شدند. تیراندازی های جزئی در برخی مناطق با شلیک شورشیان به پادگان هنگ "کالاما" و بخش ترافیک در نزدیکی بازار رودریگز رخ داد. در جریان یک تجمع، پلیس برگل کامبروس، دانش‌آموز مدرسه صنعتی «پدرو دومینگو موریلو» را به ضرب گلوله کشت.
بعد از ظهر آن روز، رهبری MNR زوآزو کوئنکا را به دلیل نقشش در رهبری حمله به دانشگاه از حزب اخراج کرد. با این حال، در ۱۸ جولای، دولت مطبوعات صبحگاهی بیانیه رسمی اعلام اخراج زوزا کونچا را از حزب تکذیب کردند. در حوالی ساعت ۶ صبح، پلیس تلاش کرد به زور وارد UMSA شود، علی‌رغم اینکه حضور آن‌ها به طور رسمی توسط قانون خودمختاری دانشگاه ممنوع شده بود. با این حال، دانشجویان با سلاح‌های کوچک در ورودی‌ها را سد کرده بودند، مسدود شدند. در نهایت تنش ها حدود ساعت ۱۰ صبح به اوج خود رسید که در نهایت تیراندازی و خشونت پراکنده بین پلیس و دانشجویان آغاز شد. علی‌رغم تمرکز پلیس بر دانشجویان، کمی بیش از ۱۲ نفر از حدود ۴۰۰ تظاهرکننده مسلح بودند. علاوه بر این، اندکی پس از شروع تیراندازی، غیرنظامیان طرفدار دولت مسلح به تفنگ اجازه ورود به شهر را گرفتند. اکنون دانشجویان خواستار برکناری تمامی اعضای MNR از کابینه شدند. در ساعت ۱۱ صبح، فرماندهی عالی MNR اعضای خود را برای ارزیابی وضعیت نامطمئن به کاخ قانونگذاری فراخواند. تا ظهر، تمام خیابان‌های مرکز شهر برای عبور از آن خطرناک‌تر از آن بودند و تعداد کمی از مشاغلی که صبح باز بودند، بسته شدند. آن روز اولین درگیری در ساختمان ترانزیتی رخ داد که ۱۰ کشته برجای گذاشت.
تا بعدازظهر، ارتش که تا آن زمان نسبتاً از وضعیت فاصله داشت، شروع به ایفای نقشی مهم و فزاینده کرده بود. با این حال، در این مرحله، تنها به صورت تدافعی یا در مواقعی که املاک مهمی مانند بازار توسط دانشجویان اشغال شده بود، تحت دستور بود که شلیک کنند. ویلاروئل در تلاشی برای متفرق کردن جمعیت فزاینده به هنگ چهارم پیاده نظام لئوا "Loa" و هنگ دوم توپخانه بولیوار دستور داد تا به داخل شهر حرکت کنند. ویلاروئل در صحبت با رادیو اطمینان داد که دولت کنترل کامل اوضاع را در دست دارد و شورش ها را به "گردن روسکا Rosca" ، شرکت های معدنی سرمایه داری انداخت. "Foreign Relations of the United States, 1946, The American Republics, Volume XI". "Office of the Historian". 18 July 1946. Archived from the original on 1 August 2017. Retrieved 5 June 2021.
جوزف فلک ، سفیر ایالات متحده، وضعیت را از نقطه نظر خود در سفارت ایالات متحده توصیف کرد: "ما احساس می کنیم که در میانه جنگ هستیم و غیرممکن است که کسی ساختمان را ترک کند." فلاک همچنین اعتراض کرد که دو پلیس مسلح به سفارت حمله کرده اند تا مسلسل ها را روی پشت بام نصب کنند. در آن شب، فلاک به همراه سفیر برزیل رناتو د لاسردا لاگو، سفیر پرو ادواردو گارلند روئل، وزیر اکوادور هوگو مونکایو و مسئول پاپ گاستون موجایسکی با سرپرست وزیر امور خارجه، سرهنگ خوزه سلستینو پینتو ، پینتو به رئیس جمهور پیشنهاد کرد برای آرام کردن امور به دانشجویان دستور عف عمومی صادر کند. پس از نشست با نمایندگان خارجی، دیداری بین ویلاروئل و رئیس UMSA، هکتور اورماچیا، انجام شد و پس از آن رئیس جمهور دستور داد تا همه دانشجویان دانشگاهی که در درگیری ها دستگیر شده اند آزاد شوند.
شب ۱۸ جولای شاهد بارش شدید برف شهر را فرا گرفت. ساعت ۱:۳۰بعد از ظهر در ۱۹ جولای، در یک ستون، هنگ "لوا" و هنگ ۵ سواره نظام "لانزا" با دستور اشغال برخی از گوشه‌های شهر به لاپاز آمدند. Cazorla Murillo, Maurice (27 January 2021). "Las últimas horas del Gobierno de Gualberto Villarroel". "ElFulgor.com". Archived from the original on 27 January 2021. Retrieved 5 June 2021. پلیس شهرداری از دیدگان ناپدید شده بود و به طور کامل با نیروها جایگزین شده بود. در جریان تظاهراتی در پلازا موریلو، دو گلوله هفت تیر به سمت فرماندهان ارتش که در بالکن پالاسیو کوئمادو ایستاده بودند شلیک شد. یک گلوله به سرهنگ فرانسیسکو باررو اصابت کرد و گلوله دیگری به پای سرهنگ پینتو اصابت کرد. به بخشی از "لوا" دستور داده شد که به سمت میدان موریلو حرکت کنند، اما پس از ورود، مشاهده شد که تظاهرات سازمان یافته در حال فروپاشی است، بنابراین مداخله ارتش دیگر ضروری نبود. در بعد از ظهر، فلاک پلازا موریلو را به عنوان «یک اردوگاه مسلح با مسلسل‌های سبک و سنگین و چندین قطعه ضدهوایی در نقاط استراتژیک به امانت می‌دهد» توصیف کرد. در ساعت ۶ بعدازظهر، تظاهرکنندگان سعی کردند دوباره وارد پلازا موریلو شوند. علیرغم درخواست پینتو به سربازان برای شلیک نکردن، تیراندازی با تلفات شدید هم در میان معترضان و هم در میان سربازان رخ داد. نبرد با عقب نشینی تظاهرکنندگان پایان یافت. یک بیانیه رادیویی بعداً اعلام کرد که سی و دو مرد در هتل پاریس به دلیل شلیک به جمعیت برای القای حکومت دستگیر شدند.
کارگران راه‌آهن اکنون به دانشجویان پیوسته بودند و اولتیماتومی صادر کردند و خواستار حذف ام ان آر MNR از کابینه ویلاروئل شدند. برخی از سندیکاهای نسبتاً مهم کارگران نیز اعتصابات عمومی خود را فراخوانده بودند. با توجه به این وضعیت، به ویارول توصیه شد که دولت خود را از ام ان آر MNR جدا کند تا به کشور اطمینان دهد. پنج وزیر نظامی ( گوستاوو چاکو از امور خارجه، ادموندو نوگالس از دولت، خوزه سلستینو پینتو از دفاع، آنتونیو پونس از خدمات عمومی، و خورخه کالرو از آموزش و پرورش) استعفای خود را برای تحت فشار قرار دادن سه نفر از ام ان آر MNR (ویکتور پاس استنسورو وزیر امور مالیه، جرمن مونروی بلاک وزیر کار و جویو زوزا وزیر کشاورزی) تحویل داند. با این حال، آنها از پیروی نکردند. در جلسه ای بین ویلاروئل و پاز استنسرو، تصمیم رئیس جمهور برای درخواست استعفای ام ان آر MNR یک "ناسپاسی و خیانت" است و ابراز نگرانی کرد که "آزار و شکنجه علیه ما آغاز شود". در پایان، پاز استنسرو موافقت کرد که استعفای ام ان آر MNR را در روز بعد در ازای ضمانت‌های ایمنی ارائه کند. در ساعت ۱۰ شب، یک بیانیه رادیویی از قصد رئیس جمهور برای تشکیل کابینه جدید و تمام نظامی خبر داد.
در صبح ۲۰ جولای، زوآزو کوئنکا، مونروی بلاک و شهردار لاپاز خوان لوئیس گوتیرز گرانیر در خانه پاز استنسورو ملاقات کردند. در تهیه پیش نویس استعفای MNR تاخیر وجود داشت و تا ساعت ۷ بعدازظهر رسما نمی رسید. با این حال، رئیس جمهور حتی قبل از دریافت آن، کابینه جدیدی را متشکل از یک ژنرال، سه سرهنگ، سه سرهنگ دوم و یک سرگرد منصوب کرد. با این حال، به دلیل این واقعیت که حداقل دو تن از وزرای جدید نظامی از طرفداران ام ان آر MNR بودند، نارضایتی ادامه یافت. برعکس، کابینه جدید در بخشی که تا کنون به رژیم ویلاروئل وفادار بوده است، تردیدهایی برانگیخته است: نیروهای مسلح. در میان سربازان و مقامات وزارت دفاع، ستاد کل و همچنین هنگ‌های «سوکره» و «لوآ» از این که کنترل کامل ارتش و اکنون دولت به‌صورت منفرد در اختیار عده‌ای قرار گرفته بود، خشم وجود داشت. اعضای لژ رادپا RADEPA این عقیده که رئیس جمهور باید استعفا دهد به طور فزاینده ای افزایش یافت.
در ساعت ۸ شب، فرماندهان هنگ های "لانزا" و "سوکره" و همچنین فرمانده انستیتوی جغرافیایی نظامی در ستاد کل دیدار کردند و درخواست رسمی مبنی بر استعفای رئیس جمهور از سمت خود را ارائه کردند. در پایان جلسه، ژنرال آنخل رودریگز، وزیر دفاع تازه منصوب شده، این فرماندهان را به پالاسیو کوئمادو برد تا شخصاً درخواست آنها را به ویلاروئل برساند. در ساعت ۱۱ شب، رودریگز درخواست ارتش ویارول را برای استعفای وی اعلام کرد. به گفته رودریگز: رئیس جمهور انتظار این کودتا را نداشت. حیرت او ناراحت کننده بود، اما بلافاصله واکنش نشان داد و با حالتی آرام گفت: اگر دیگر حمایتی نداشته باشم، حاضرم استعفا بدهم. ریاست جمهوری بار وحشتناکی است». ویلاروئل کابینه خود و حدود ۴۰ فرمانده و افسر نظامی، نمایندگان تمام واحدها و مؤسسات نظامی لاپاز را احضار کرد. این جلسه پرتنش از ساعت ۲۳ روز ۲۰ جولای تا ۳ بامداد روز ۲۱ جولای ادامه داشت. در یک نقطه، دستیار رئیس جمهور، کاپیتان والدو بالیویان، به داخل اتاق هجوم برد و هفت تیر خود را به سمت کاپیتان میلتون لوپز گرفت و او را متهم به خائن کرد که به خاطر تماس تلفنی با ستاد کل برای درخواست افسران نظامی بیشتر برای حضور در جلسه، او را متهم به خیانت کرد. نشستی برای تحمیل اکثریتی که باعث استعفای ویارئل شود. در نهایت، رئیس جمهور ویلاروئل با استعفای معاون رئیس جمهور جولیان مونتلانو به عنوان جانشین وی موافقت کرد. با این حال، همه حاضران این موضوع را رد کردند زیرا مونتلانو به MNR تعلق داشت و مردم در آن زمان نمی خواستند اشاره ای به آن حزب در دولت داشته باشد. این کنفرانس در نهایت با اختلاف نظرها منحل شد، اگرچه به این نتیجه رسیدند که حفظ وضعیت رئیس جمهور بدون حمایت کامل ارتش دشوار خواهد بود، با در نظر گرفتن این که بسیاری از نیروهایی که در محل اقامت داشتند دارای بستگانی بودند که در درگیری های قبلی کشته شده بودند.
حوالی ساعت دو یا سه بامداد ۲۱ جولای، معاون رئیس جمهور لوئیس اوریا د لا اولیوا با دفتر شهردار تماس گرفت و اعلام کرد که مدیر کل حمل و نقل، سرگرد ماکس تولدو، نیاز فوری به صحبت با شهردار گوتیرز گرانیر یا پاز دارد. استنسرو. تولدو به پاز اسفثدسورو اطلاع داد که نیروهای مسلح همچنان تقسیم شده اند و صبح ارتباط برقرار خواهد کرد. این به عنوان تأییدی بر روی آوردن ارتش علیه دولت در نظر گرفته شد. پاز استنسرو بلافاصله مجموعه‌ای از شماره‌های تلفن را به مونروی بلاک دیکته کرد که آن‌ها را روی یک تکه کاغذ یادداشت کرد و به او و اسرائیل کاماچو دستور داد که به مرکز تلفن واقع در همان ساختمان دفتر شهردار رفته و خط تلفن پالاسیو کوئمادو را از تلفن‌های ستاد کل، وزارت دفاع، منطقه نظامی، هنگ "کالاما"، زرادخانه جنگ، و اداره پلیس قطع کند. وقتی معاون MNR آلفونسو فینو به پاز استنسرو اطلاع داد که این می تواند ویارول و نوگالس را به خطر بیندازد، او پاسخ داد: «مهم نیست، آنها را خراب کن. بیا بریم". پس از اینکه مونروی بلاک و کاماچو وظیفه خود را در قطع تلفن های کاخ کامل کردند، MNR دفتر شهردار را رها کرد و به دنبال پناهندگی بود. اگرچه گوتیرز گرانیر تلاش کرد تا ساختمان را با زنجیر قفل کند، پاز استنسسورو به سرعت به او حمله کرد و آن را باز گذاشت.
با فرا رسیدن صبح، فعالیت ها و تظاهرات روزهای قبل از سر گرفته شد. گروهی از این معترضان ساختمان شهرداری را کشف کردند و به آن یورش بردند و اسلحه و مهمات ذخیره شده در آنجا را کشف کردند. پس از این، آنها با هدف جستجوی سلاح های بیشتر، توجه خود را به سمت اداره کل ترانزیت معطوف کردند. به محض ورود آنها حدود ساعت ۹:۳۰ صبح، آنها با مقاومت مواجه شدند و تیراندازی در آونیدا سانتا کروز آغاز شد. در این مرحله، تنش به حد بحرانی رسیده بود و شورش ها و اعتراضات به یک قیام تمام عیار تبدیل شد. پس از سقوط ساختمان ترانزیت، تصمیم به حمله به پانوپتیکون گرفته شد که با مقاومت کمی گرفته شد. زندانیان سیاسی و عادی آزاد شدند و به شورش پیوستند. با گسترش ناآرامی ها در شهر، ساختمان های دیگری از جمله پادگان هنگ کالاما، مدرسه پلیس، دفتر تحقیقات، رادیو ایلیمانی، وزارت دولت و مؤسسه نظامی اشغال شدند که دانشجویان آن به شورش ملحق شدند. جلای کلاه های نظامی خود را برای نشان دادن همبستگی برمی گرداند. بعداً نیروهای "لوا" به آنها ملحق شدند که همین کار را با کلاه های خود انجام دادند. هیچ یک از واحدهای نظامی برای دفاع از رژیم به خیابان ها نیامدند. در همین حال، دانشجویان دانشگاه تصمیم گرفتند برای شناسایی خود، پیوندهای متحدالشکل خود را حذف کنند. با افزایش خشونت آمیز تظاهرات، سرگرد تولدو، مدیر کل حمل و نقل و عضو رادپا RADEPA، در مجاورت میدان سن پدرو به قتل رسید. جسد او با الهام از حلق آویز کردن و هتک حرمت جسد بنیتو موسولینی در سال قبل، اولین نفر از بسیاری بود که در میدان آویزان شد. Scheina, Robert L. "Latin America's Wars: The Age of the Caudillo, 1791-1899", p.209. Brassey's (2003),
در میان هرج و مرج، فلاک سفیر ایالات متحده فوراً تلگرام کوتاهی را ارسال کرد که در آن نوشته شده بود: «آنارشی در لاپاز در جریان است. دانشجویان و مردم اسلحه و مهمات را از کاخ شهرداری تامین کرده و به مقر ترافیک حمله کرده و آن را تصرف کرده‌اند. هیچ مدرکی از سرباز یا پلیس در خیابان ها وجود ندارد. لطفاً به ادارات جنگ و دادگستری اطلاع دهید."
از آنجایی که شهر خود را در وضعیت هرج و مرج می دید، تنها مکان نسبتاً آرام پالاسیو کوئمادو بود. کاخ تقریباً خالی بود، مگر ویارول، دستیارش بالیویان، اوریا معاون وزیر، دو یا سه وزیر، سرهنگ لوئیس آرس پاچکو، رئیس خانه نظامی، و کاپیتان رونالد مونجه روکا. "El sino de Gualberto Villarroel". "El Diario" (in Spanish). 21 July 2015. Retrieved 5 June 2021.codice_1: CS1 maint: url-status () در صبح، هیئتی از هوانوردان نیروی هوایی بولیوی برای اسکورت ویلاروئل به پایگاه هوایی ال آلتو "جایی که اجازه نمی دهند مگس او را اذیت کند" وارد شد. از آنجا، آنها قصد داشتند او را برای درخواست پناهندگی به آریکا، شیلی پرواز دهند. "Rebels Slay President, Seize Power in Bolivia". "The Washington Post". 22 July 1946. Archived from the original on 10 August 1997. Retrieved 6 June 2021. اگرچه کارکنانش از او خواهش کردند که برود، ویارول بلاتکلیف ماند تا اینکه کاپیتان خوان موریرا او را متقاعد کرد: "سرهنگ من، شما سه روز است که نخوابیده ای. بنابراین، ذهن شما در موقعیتی نیست که بتواند تمام خطراتی را که در اینجا شما را احاطه کرده است، تشخیص دهد». زمانی که سرهنگ نوگالس، دوست نزدیک او و وزیر دولت تا روز قبل، نظر خود را علیه فرار رئیس جمهور بیان کرد، ویارول قبلاً با همکارانش خداحافظی کرده و کت خود را بر تن کرده بود. پس از چند صحبت با کاپیتان موریرا، هوانیروز بدون ویارروئل رفتند.
حوالی ساعت ۱۱ صبح، ویلاروئل با ادواردو مونتس و مونتس، رهبر حزب لیبرال ، که یک دوست قدیمی و همقطاری او در طول جنگ چاکو بود، ملاقات کرد. مونتس بعداً نقل کرد که ویارول از او پرسید: "تو چه توصیه‌آي می کنی؟" وی پاسخ داد: آقای رئیس جمهور استعفا دهید. هنگام خروج مونتس، سرهنگ خورخه چاوز به او اطلاع داد که رئیس جمهور در حال تهیه پیش نویس استعفای خود است و از او خواست بماند و آن را دریافت کند. مونتس ده دقیقه منتظر ماند و تصمیم گرفت از ساختمان خارج شود. ویلاروئل استعفای خود را به ژنرال داماسو آرناس، فرمانده کل نیروهای مسلح ارائه کرد. در این نامه آمده است: "با آرزوی کمک به آرامش کشور از سمت ریاست جمهوری در قانون اساسی در شخص فرمانده کل نیروهای مسلح کشور استعفا می دهم." مشخص نیست که آیا آرناس هرگز به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرده است یا خیر. ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر، آنخل رودریگز، وزیر دفاع، بیانیه‌ای رسمی صادر کرد و اعلام کرد که ویلاروئل استعفا داده و دولت به حکومت نظامی سپرده شده است.
اما تا آن زمان، دیگر پایان آسان اعتراضات و شورش ها از طریق استعفای رئیس جمهور ممکن نبود. از کناره‌گیری ویلاروئل بی‌اطلاع، جمعیت‌های ضددولتی پلازا موریلو، محل پالاسیو کوئمادو را تحت کنترل گرفتند و آن را محاصره کردند. آنچه تعداد کمی از مقامات در کاخ باقی مانده بود به سرعت پراکنده شدند. سرهنگ آرس پاچکو در‌‌حالی که به دنبال راهی برای بیرون آوردن ویلاروئل از ساختمان از طریق یکی از پشت بام‌های همسایه بود، از طریق شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در یک حیاط داخلی فرو ریخت.
پالاسیو کوئمادو با گارد معمولی خود متشکل از ۲۴ سرباز که از هنگ "سوکره" به فرماندهی ستوان دوم فدریکو لافایه بوردا و چند سرباز از مدرسه موتوری به رهبری کاپیتان فیدل تلز تشکیل می‌شدند، تنها دفاع حداقلی داشت. در‌حالی که نیروهای آن‌ها در حال درگیری با مهاجمان بودند، یک تانک از مدرسه موتوری از دروازه کاخ برخورد کرد. اینکه آیا راننده آن قصد فرار داشت یا با جنبش دانشجویی همدردی می‌کرد و فرار کرده بود، مشخص نیست، اگرچه انقلابیون به دومی معتقد بودند. آشوبگران دیوانه با خشم قاتل به پالاسیو کوئمادو یورش بردند. ویلاروئل در یک کمد در دفتر سازماندهی مجدد و کارآمدی اداری در طبقه همکف کاخ پنهان شده بود. روایت های مختلفی از اتفاق بعدی وجود دارد: یکی ادعا می‌کند که یکی از انقلابیون با شنیدن صدایی، مسلسل خود را از در بسته‌ی کمد شلیک کرد و با بازکردن آن جسد مجروح مرگبار ویلاروئل را کشف کرد. یکی دیگر ادعا می‌کند که ویلاروئل خودش کمد را باز کرد و هفت تیر خود را به سمت مهاجمانش شلیک کرد و سپس با شلیک گلوله سقوط کرد. نسخه سوم می‌گوید که وقتی کشف شد، فریاد زد: "من ویارروئل نیستم، من آلفردو مندیزابال هستم، رئیس PIR (یکی از رهبران انقلاب)".
در هر صورت، ویارئل در ساعت ۲:۳۰ در کاخ پالاسیو کوئمادو درگذشت. بعد از ظهر و جسد او از طریقپرتاب از پنجره به خیابان آیاکوچو پرت شد. سپس لباس‌هایش را پاره کردند، بدنش را به طرز وحشتناکی مثله کردند و جسد تقریباً برهنه‌اش را روی تیر چراغ برق آویزان کردند. همان سرنوشت در مجاورت خیابان‌های اطراف توسط کاپیتان بالیویان، معاون وزیر اوریا، و مدیر مطبوعات رژیم، روزنامه نگار روبرتو هینوجوزا، که اجساد او به طور مشابه مورد هتک حرمت قرار گرفت، یافت شد. "Bolivia | Así cayó Villarroel: Miradas de la revuelta del 21 de julio de 1946". "Capucha Informativa" (in Spanish). 22 July 2020. Archived from the original on 25 November 2020. Retrieved 28 November 2020.
به محض پایان یافتن شورش، تصمیم گرفته شد که فرماندهی موقت دولت به دادگاه عالی دادگستری ناحیه قضایی لاپاز که قاضیان آن باید رهبری یک نظامی موقت به ریاست توماس مونژه، رئیس دادگاه ناحیه عالی را بر عهده بگیرند، محول شود. از آنجایی که مونژه بیمار بود و از این رو نمی‌توانست رهبری آن زمان را به عهده بگیرد، نستور گیلن، رئیس دادگاه منطقه‌ای عالی، به‌عنوان ریاست دولت موقت انتخاب شد. روز بعد، یک حکومت نظامی مناسب با مشارکت قاضیان گیلن و کلتو کابررا گارسیا و معرفی مونتانو دازا و رائول کالویمونتس تشکیل شد. حکومت نظامی در ۲۴ جولای با پذیرش نمایندگان کارگران، دانشجویان و معلمان به طور رسمی تشکیل شد. نماینده UMSA لوئیس گوسالوز ایندابورو، کنفدراسیون معلمان توسط دکتر آنیستو سولارس ، و کار سازماندهی شده توسط اورلیو آلکوبا، دبیر کل کنفدراسیون اتحادیه کارگران بولیوی بود.
بلافاصله در ۲۳ جولای، حکومت نظامی بیانیه یازده ماده ای را منتشر کرد. این شامل تعهد به احترام به آزادی های مدنی داخلی و همچنین توافقنامه های بین المللی با سایر کشورها و تعهد به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و قانونگذاری جدید و دموکراتیک ظرف سه تا چهار ماه بود. حکومت نظامی همچنین اعلام کرد که قصد دارد تمام روزنامه های مصادره شده را به صاحبان آنها بازگرداند. لا رازن قبلاً در ۲۱ جولای به ناشر خود بازگردانده شده بود و ال دیارو اولین روزنامه ای بود که در ۲۲ جولای به تیراژ روزانه بازگشت. علاوه بر این، تمام ادارات دولتی در ساعت ۲ بعد از ظهر روز ۲۳ جولای به طور رسمی بازگشایی شدند.
اوریدین دی‌فسفات-اِن-استیل‌گلوکوزامین ترانسفراز زیرواحد هومولوگ اِی‌ال‌جی۱۴ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ALG14"» کُدگذاری می‌شود.
فرایند N-گلیکوزیلاسیون آسپاراژین تغییر مهمی است کرای تاخوردگی صحیح پروتئین الزامی است. این پروتئین به همراه ALG13 بخشی از یک مجموعه آنزیمی را تشکیل می‌دهند که یک مرحلهٔ بسیار مهم را در فرایند N-گلیکوزیلاسیون در شبکه آندوپلاسمی فروکافت می‌کند.
کلودیا سلست (به پرتغالی: Cláudia Celeste) (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۲ - درگذشته ۱۳ مه ۲۰۱۸) یک هنرپیشه و رقصنده تراجنسیتی اهل برزیل بود. او اولین فرد تراجنسیتی بود که به عنوان بازیگر نقش ثابتی در سریال‌ها در یک تلویزیون برزیلی داشت. او برنده و سازمانده بسیاری از مسابقات زیبایی بود و همچنین خواننده، رقصنده، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده بود. سلست علی‌رغم موانع و چالش‌هایی که با آن روبرو بود، تبدیل به یک چهره الهام‌بخش شد که در را بر روی نسل‌های بعدی با استعداد ترنسجندر و LGBTQ+ در برزیل گشود.
سلست در سال ۱۹۵۲ در محله ویلا ایزابل در ریودوژانیرو در برزیل به دنیا آمد. او زمانی که در ارتش بود شروع به کشف هویت و استعدادهای خود کرد. پس از خدمت، دیپلم زیبایی خود را گرفت و در ۲۰ سالگی در کوپاکابانا، ریودوژانیرو آرایشگر شد. به گفته او، زندگی روزمره کار در سالن الهام بخش تصمیم او برای انتقال بود. در همان سال، او یکی از دوستانش را در یک تست تئاتر همراهی کرد و برای اجرا نیز انتخاب شد. او اولین حضور خود را به عنوان یک رقصنده در صحنه Beco de Garrafas انجام داد.
در سال ۱۹۷۳، تئاتری در ریودوژانیرو به نام Teatro Rival اولین تئاتری بود که مجوز دولتی برای اجرای «O mundo é das Bonecas» گرفت. سلست به عنوان بازیگر در کنار دیگر بازیگران تراجنسیتی معروف دعوت شد. پس از موفقیت نمایش، تولیدات دیگر استعدادهای او را شناختند و فرصت‌هایی برای رقصیدن در بسیاری از کلوپ‌های شبانه در برزیل فراهم کردند. او نام هنری خود را زمانی که در «روزی روزگاری» در کارناوال Teatro Rival در سال ۱۹۷۳ بازی می‌کرد از کارلوس امپریال دریافت کرد.
در سال ۱۹۷۶، سلست در مسابقه پاپ دوشیزه برزیل شرکت کرد و برنده مسابقه شد. یک سال بعد، پس از اینکه کارگردان یکی از اجراهای او را در Teatro Rival دید، از او برای بازی در یک سریال به نام «آینه جادویی» دعوت شد. هیچ‌کس در گروه بازیگران یا گروه نمی‌دانست که او تراجنسیتی است و تیترها توجه منفی را به اخبار پس از اولین صحنه او جلب کردند. این نمایش به سرعت لغو شد و او به دنبال فرصت‌های دیگر به اروپا رفت.
توفند جولیا (به )، توفند استوایی مرگباری بود که تأثیر قابل توجهی را در آمریکای مرکزی به عنوان یک توفند رده ۱ در اکتبر ۲۰۲۲ ایجاد کرد. این دهمین توفند نامگذاری شده و پنجمین توفند فصل طوفان اقیانوس اطلس در سال ۲۰۲۲، جولیا از یک موج استوایی در شمال اقیانوس اطلس، از اقیانوس اطلس شمالی سرچشمه گرفت. و در ۷ اکتبر به یک طوفان نامی تبدیل شد. این طوفان مسیری جنوبی را در دریای کارائیب طی کرد و در زمانی که به یک طوفان گرمسیری (توفند) تبدیل شد، درست از سواحل ونزوئلا می‌گذشت. تنها یک توفند ثبت شده؛ طوفان گرمسیری برت در سال ۱۹۹۳، تاکنون به سمت جنوب آمریکای جنوبی ردیابی شده‌است. در ۸ اکتبر، به توفند تبدیل شد و به نیکاراگوئه رسید. در ۱۰ اکتبر به عنوان یک توفند گرمسیری در اقیانوس آرام ظاهر شد و تبدیل به هجدهمین طوفان گرمسیری فصل طوفان اقیانوس آرام ۲۰۲۲ و دومین طوفان فصل برای زنده ماندن از تقاطع بین حوضه اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام، پس از «بانی» در ماه ژوئیه شد. پس از آن طوفان برای مدت کوتاهی در امتداد سواحل السالوادور حرکت کرد، قبل از اینکه در ۱۰ اکتبر به سمت خشکی حرکت کند و به صورت پسا توفند باقی مانده بر فراز گواتمالا منحرف شود. "جولیا" باران‌های شدیدی را به همراه داشت که باعث سیل‌های ناگهانی و رانش‌های گِلی مرگباری در شمال ونزوئلا و بیشتر آمریکای مرکزی شد.
در ۵ اکتبر، این آشفتگی باعث شد تا چندین جزیره بادگیر آمریکای جنوبی و سواحل کارائیب رعد و برق شدیدی را به همراه داشته باشند. بیش از ۲ اینچ (۵۱ میلی‌متر) باران در کمتر از نیم ساعت در ترینیداد و توباگو بارید که باعث سیل ناگهانی قابل توجهی شد.آن سیل منجر به یک کشته شد: زنی که قصد عبور از رودخانه را داشت غرق شد.
بارش شدید باران ناشی از طوفان باعث جاری شدن سیل و رانش زمین شد. در لاس تجریاس، در شمال مرکزی ونزوئلا، دست کم ۵۰ نفر جان خود را از دست دادند و ۵۰ نفر ناپدید شدند که گل‌ولای و آوار شهر را در خود غرق کرد. ۳۰۰۰ نفر مددکار برای جستجوی بازماندگان در محل مستقر شدند.
مرکز جولیا درست از جنوب جزیره سن آندرس عبور کرد و در شرق نیکاراگوئه به شدت خود رسید. دست کم ۱۷۴ خانه توسط جولیا ویران شد و ۵۲۴۷ خانه و یک مرکز بهداشتی آسیب دیدند. گزارشی از تلفات جانی گزارش نشده‌است.
دولت هندوراس بیش از ۱۱۳۷ پناهگاه در سراسر کشور افتتاح کرد که ۹۲۰۰ نفر تا ۱۰ اکتبر از آنها استفاده کردند. هشدار قرمز، بالاترین سطح هشدار، برای ۱۰ بخش از ۱۸ بخش هندوراس صادر شد. بسیاری از خانه‌ها در امتداد رودخانه Chamelecón دچار سیل شدند که تا ۱۰ اکتبر به افزایش ادامه داد. باران‌های شدید سطح آب سد La Concepcion و سد Jose Cecilio del Valle را به بالاتر از حداکثر ظرفیت خود رساند. رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم‌ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند.
رودخانه اولوآ به ارتفاع ۲۲٫۳ فوت (۶٫۷۹ متر) در نزدیکی سانتیاگو افزایش یافت و از مرحلهٔ هشدار قرمز برای وقوع سیل فراتر رفت. مهم‌ترین تأثیر در استان یورو احساس شد. در سراسر هندوراس، جولیا تا ۱۱ اکتبر چهار نفر را کشت و دو نفر دیگر را ناپدید کرد. در مجموع ۱۰۳۹۶۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند که ۳۴۱۲ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. در مجموع ۲۷۸ خانه ویران شد و ۳۹۷ خانه دیگر متحمل درجات متفاوتی از ویرانی شدند.
توفند جولیا دست کم ۱ میلیون نفر را در نیکاراگوئه بدون برق گذاشت و ۱۳۰۰۰ خانواده را ناچار به تخلیهٔ خانه‌های خود کرد.
دو نفر در پاناما در نزدیکی مرز با کاستاریکا جان باختند و حدود ۳۰۰ نفر به تخلیه محل سکونت خود نیاز داشتند. The Ministry of Education of Panama suspended classes on October 10. وزارت آموزش و پرورش پاناما در ۱۰ اکتبر کلاس‌ها را تعلیق کرد. در مجموع دو رانش زمین گزارش شده‌است.[۳۵] بر اثر بارش شدید باران، نزدیک به ۸۶۸ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند.
در مجموع ۴۵۷۳۰۰ نفر در سراسر گواتمالا تحت تأثیر قرار گرفتند که ۱۱۶۵ نفر از آنها نیاز به تخلیه داشتند. حداقل ۱۴ نفر در سرتاسر گواتمالا جان باختند: ۹ نفر در دپارتمان هوهوهوتنانگو و پنج نفر در دپارتمان آلتا وراپاز.
در ۸ اکتبر، دولت السالوادور به دلیل نزدیک شدن طوفان، هشدار نارنجی را برای کل قلمرو اعلام کرد. ماهیگیری و فعالیت‌های تفریحی در رودخانه‌ها، سواحل و دریاچه‌ها تا ۱۱ اکتبر به حالت تعلیق درآمد. سرپناهی برای ۳۰۰۰ نفر آماده شد.[۳۶] به دلیل طوفان وضعیت اضطراری ملی اعلام شد. دولت به دلیل وزش باد در سراسر قلمرو ملی، هشدار قرمز را برای حفاظت مدنی اعلام کرد. سقوط درختان در شهرداری‌های مختلف گزارش شد که مانع از تردد و آسیب رساندن به خودروها شد.[۳۹] سقوط شاخه‌ها چندین بزرگراه اصلی را مسدود کرد. جاده‌ها نیز در اثر رانش زمین آسیب دیدند. پنج سرباز در کوماساگوا در اثر فروریختن خانه ای که به دنبال آن پناه می‌بردند، جان باختند و یک نفر دیگر مجروح شد. در مجموع، جولیا مسئول ده مرگ در السالوادور بود.
پروتئین ۱ خم‌شدۀ خمیدۀ القاشونده توسط آربی۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RB1CC1"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با مولکول های PTK2B، ASK1 و PTK2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
پروتئین ۱۳ مرتبط با خودخواری () که با نام اختصاری «ATG13» شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"KIAA0652"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین یک فاکتور خودخواری است که برای تشکیل فاگوزوم لازم است و یکی از اهداف مولکولی مسیر mTOR است که در تنظیم فرایند خودخواری نقش دارد.
اُورواچ ۲ به یک بازی ویدئویی چند نفره تیمی در سبک تیراندازی اول شخص است. این بازی به عنوان دنباله بازی اورواچ ۲۰۱۶ انتشار شده است، یک تغییر عمده در حالت های PvP کاهش اندازه تیم از شش به پنج نفر بود است.بازی اورواچ ۲ روی نینتندو سوییچ پلی‌استیشن ۴ پلی‌استیشن ۵ رایانه شخصی ایکس‌باکس وان و ایکس‌باکس سری ایکس و اس در تاریخ ۴ اکتبر به‌صورت رایگان عرضه شد و دارای قابلیت کراس پلی میباشد.
پروتئین ۲ واکنش دهنده با دومین توالی تکرارشونده WD فسفواینوزیتید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"WIPI2"» کُدگذاری می‌شود.
پروتئین‌های تکرار WD40 در بسیاری از فرایندهای زیستی مهم نقش دارند. پروتئین‌های WIPI2 دارای ساختار ۷ پره‌ای و دارای یک موتیف محافظت شده برای تعامل شیمیایی با فسفولیپیدهاست.
دومین هورما () که نامش برگرفته از حروف آغازین پروتئین‌های «Hop1p» و «Rev7p» و «MAD2» است، یک دومین پروتئین است که قادر به تشخیص حالت‌های گوناگون کروماتین ناشی از دورشدگی رشته‌های دی‌ان‌ای، شکستن رشته‌های مضاعف دی‌ان‌ای یا عدم اتصالِ آنها به دوک تقسیم است و همچون یک مولکول وفق‌دهنده عمل می‌کند و سایر پروتئین‌ها را به خدمت می‌گیرد.
مولکول Hop1 یک پروتئین اختصاصی میوز است. Rev7 برای بازسازی دی‌ان‌ای ناشی از جهش لازم است و MAD2 یک پروتئین بازرسی کننده دوک تقسیم است که در صورت یافتن هرگونه نقص در آن حین میتوز، جلوی پیشرفت چرخه سلول را می‌گیرد.
ابوحامد غرناطی با نام کامل ابوحامد محمد بن عبدالرحمن بن سلیمان بن ربیع مزینی قیسی (حدود ۱۰۸۰–۱۱۷۰) سیاح اندلسی از اهالی غرناطه بود که در اروپای شرقی و مرکزی سفر کرد و داستان سفرهایش را در کتابی عربی با نام "تحفة الألباب و نخبة الاعجاب" نوشت. او همچنین دربارهٔ مکان‌ها و چیزهای دیدنی در "المعرب عن بعض عجائب المغرب" ("ستایش برخی از شگفتی‌های شمال آفریقا") نوشت و گونه‌ای از کتاب‌های شگفت‌انگیز به زبان "عربی" را تألیف کرد.
پروتئین مرتبط با گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABARAP"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با مولکول‌های گیرنده ۱ ترانسفرین، ULK1 و GABRG2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
زیرواحد گاما-۲ گیرندهٔ گاما-آمینوبوتیریک اسید () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GABRG2"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با مولکول‌های GABARAP و گیرنده دی۵ دوپامین تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
سرزمین تاریکی (به عربی: دیاری ظلمات به زبان رومی: "Diyārī Zulūmāt") سرزمینی افسانه ای بود که ظاهراً در تاریکی همیشگی احاطه شده بود. معمولاً گفته می‌شود که در آبخازیا بوده و به‌طور رسمی به نام Hanyson یا هامسون (یا از منطقه همشن ترکیه آمده‌است) یا به سادگی جنگل آبخازیا شناخته می‌شود.
سرزمین تاریکی در ادبیات سفر قرون وسطایی مانند "رمانس اسکندر" و "سفرهای سر جان ماندویل" از محبوبیت برخوردار بود. به گفته ماندویل، هیچ‌کس از ترس وارد Hanyson نمی‌شود، اما مردم اطراف آن را پرجمعیت می‌دانند، زیرا می‌توانند صدای انسان را در داخل آن بشنوند. ساکنان Hanyson از نوادگان امپراتور ایرانی سائورس (شاپور دوم) و مردانش هستند که با معجزه خداوند برای همیشه در آنجا گیر افتاده بودند. Saures اتباع مسیحی خود را در آبخازیا آزار و اذیت می‌کرد و آنها را در یک دشت به دام انداخته بود. آنها به درگاه خدا دعا کردند و خدا با احاطه کردن ارتش پادشاه در تاریکی غلیظ و غیرقابل نفوذی که هنوز بر زمین تأثیر می‌گذاشت پاسخ داد. در "رمان" اسکندر مقدونی در جستجوی آب حیات از سرزمین تاریکی عبور می‌کند. اسکندر پس از عبور از روسیه و رسیدن تقریباً به لبه جهان، کشور تاریک را می‌یابد و با خدمتکار خود آندریاس به آنجا سفر می‌کند (در نسخه فارسی "رمانس"، این خدمتکار با الخضر، قهرمان قرآن شناخته می‌شود.). اسکندر نمی‌تواند راه خود را از طریق تاریکی پیدا کند، اما خدمتکار او این کار را می‌کند. آندریاس از آب زندگی می‌نوشد و جاودانه می‌شود. همین داستان در سنت عربی وجود دارد که ذوالقرنین را با اسکندر می‌شناسند.
سرزمین تاریکی نیز به منطقه اطراف کوه‌های اورال شمالی نسبت داده شده‌است.Janet Martin, "Treasure from the Land of Darkness: The Fur Trade and its Significance for Medieval Russia",pg:21,22, 1986 هنگامی که ابوحامد غرناطی در سال ۱۱۳۵–۱۱۳۶ از ولگا بلغارستان بازدید کرد، به او گفتند که سرزمین تاریکی دور از یوگرا (یا یورا) نیست.
ابن بطوطه در همان منطقه بود و می‌خواست از سرزمین تاریکی دیدن کند، اما تصمیم گرفت که این کار را انجام ندهد، زیرا به یک سفر ۴۰ روزه در «واگن‌های کوچکی که توسط سگ‌های بزرگ کشیده می‌شد» نیاز داشت.
زنجیرهٔ سبک ۳بی پروتئین‌های 1A/1B مرتبط با ریزلوله () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"MAP1LC3B"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین مقش حیاتی در پدیدهٔ خودخواری دارد و پرکاربردترین نشانگر زیستی اتوفاگوزوم است. این پروتئین نخستین بار در ریزلوله‌های مغز موش صحرایی کشف شد.
شریفه عزه سید محمد الساقف/نورازه عبدالعزیز / (به مالایی: Sharifah Azah Syed Mohammad Alsagoff / Norazah Abdul Aziz) یا عزه عزیز (Azah Aziz)، و معروف به ماک اونگکو (Mak Ungku) (۲۱ اوت ۱۹۲۸ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۲) یک زن نویسنده و شخصیت فرهنگی مالایی در مالزی بود. او زندگی خود را صرف کمک به حفظ هنر و سنت مالزی کرد. با توجه به میراث او، به «توکوه بودایوان ملایو» (Tokoh Budayawan Melayu) یا شخصیت فرهنگی مالزی نامیده شده‌است.
عزیز در سال ۱۹۲۸ در سنگاپور به دنیا آمد. علاقه شدید او به زبان، فرهنگ و هنر توسط مادرش عزیزه، که از خانواده ای برجسته جوهور و پیشگام در مطالعات علمی داخلی بود، پرورش یافته بود. عزیز مجموعه ای عالی از منسوجات و لباس‌های اولیه مالایی را از مادرش به ارث برده‌است که شور و شوق او را برای فرهنگی که در طول زندگی اش دوام آورد و راه را برای تبدیل شدن به یک متخصص محترم فرهنگ مالایی هموار کرد.
عزیز منشی سردبیر روزنامه شد و سرانجام در عرصه روزنامه‌نگاری پله‌های ترقی را طی کرد. او «"آکاز»"، شرکت انتشاراتی خود را راه‌اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را ارتقا داد و در تعدادی از نشریات از جمله اولین روزنامه روزانه بعد از ظهر مالایی «"هاریان مترو"» و قدیمی‌ترین روزنامه مالزی "نیو استریتز تایمز" مشارکت داشت.
عزیز همچنین کتاب‌ها و آهنگ‌ها و شعرهای کودکانه منتشر کرد و اولین زنی در مالزی شد که این کار را انجام داد. در پایان ۱۰ سال فعالیت خود به عنوان روزنامه‌نگار، انجمن روزنامه نگاران زنان مالزی را تأسیس کرد و رئیس انجمن ملی نویسندگان مالزی شد.
عزیز علاوه بر کار خود به عنوان نویسنده، از پیشگامان حقوق زنان نیز بود. او از برابری حقوق، مالیات مجزا برای همسران شاغل، اصلاحات خانواده مسلمان دفاع کرد و بعداً سازمان اقدام زنان اسلامی را تأسیس کرد.
در طول سال‌ها، او لباس‌ها و پارچه‌های عتیقه را از دنیای قدیمی مالایی جمع‌آوری می‌کرد. او با دانش عمیق خود در مورد لباس، جواهرات و منسوجات، در مورد فرهنگ مالایی سخنرانی کرد و آن را به جشنواره‌های هنری و سمینارهای بین‌المللی معرفی کرد. علاوه بر این، او در سال ۲۰۰۶ کتابی در این زمینه با عنوان «ظاهر و سبک: مد مالایی» (Rupa dan gaya: Busana Melayu) نوشت.
او زندگی خود را صرف ارتقای آداب و رسوم مالزی کرد تا فرهنگ آن بتواند در سراسر جهان به رشد خود ادامه دهد.
عزیز برای حفظ میراث مالایی، مدرک دکترای افتخاری هنر و آموزش دریافت کرد.
او همسر پروفسور سلطنتی اونگکو عبدالعزیز اونگکو عبدالحمید و مادر تان سری دکتر زتی اختر عزیز، هفتمین رئیس بانک مرکزی مالزی بود.
هامسا اوپانیشاد () یک متن سانسکریت و اوپانیشاد در هندوئیسم است. و به عنوان یکی از بیست اوپانیشاد یوگا طبقه‌بندی شده‌است و به "شوکلا یاجورودا" متصل است. متن یا بخش‌هایی از متن منشأ نسبتاً متأخری است، احتمالاً مربوط به هزاره دوم عصر رایج، اما پیش از اوایل قرن هفدهم نوشته شده‌است، زیرا دارا شکوه آن را در ترجمه فارسی اوپانیشادها به‌عنوان "Oupanekhat آورده" است و املای آن را به‌عنوان Hensnad (Hamsa-nada).
هامسا اوپانیشاد به‌عنوان یک آمیزهٔ سازمان‌یافته از ایده‌ها، در قالب گفتمانی بین حکیم هندو گوتاما و Sanatkumara الهی، در مورد شناخت هامسا "-ویدیا" به عنوان پیش‌درآمدی برای Brahmavidya، مطرح شده‌است. صدای اوم، ارتباط آن با "همسا" را توصیف می‌کند، و چگونه مراقبه در این مورد، فرد را برای سفر به سوی تحقق Paramahamsa آماده می‌کند.
نسخه‌های متعددی از همسا اوپانیشاد وجود دارد که نسخه‌های کلکته و پونا بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. طرح و برخی از آیات متفاوت است، اما پیام مشابه است. این متن توسط راما به هانومان در گلچین دوره مدرن اوپانیشاد مطرح شده‌است. به آن Hamsopanishad نیز می‌گویند.
به گفته پل دوسن، هامسا در سنت هندی می‌تواند به قو یا فلامینگو" مهاجر اشاره کند و نماد "روح مهاجر" یا روح در حال تناسخ است.
برخی از متون سانسکریت بین "هامسا و Kadamb" "تمایز" قائل می‌شوند که اولی قو و دومی غاز سر میله است.KN Dave (2005), Birds in Sanskrit Literature, Motilal Banarsidass, , pages 422-447 صرف نظر از اینکه غاز باشد یا قو، کلمه در عنوان نماد چیزی است که مهاجرت می‌کند، متعالی است.Lindsay Jones (2005), Encyclopedia of religion, Volume 13, Macmillan Reference, , page 8894, Quote: "In Hindu iconography the swan personifies Brahman-Atman, the transcendent yet immanent ground of being, the Self."Denise Cush (2007), Encyclopedia of Hinduism, Routledge, , page 697
Sanatkumara بیان می‌کند که این دانش برای آن دسته از دانش‌آموزان یوگا است که خوددار هستند، ولع لذت‌های دنیوی را رها کرده‌اند.
ژان وارن می‌گوید که هامسا نماد "آتمان" (روح) است.
فرایند تانترا برای انرژی بخشیدن به چاکراها توصیف شده‌است
فصل ۶ اوپانیشاد بیان می‌کند که هامسا باید در هشت گلبرگ (گل نیلوفر آبی) در قلب، مراقبه شود.
این هامسا همان Paramahamsa (بالاترین روح) است که جهان را فرا گرفته و مانند ده میلیون خورشید می‌درخشد. "
اوپانیشاد بیان می‌کند که وقتی هامسا درون در طنین اوم ادغام می‌شود، نه به خاطر Manas (ذهن)، بلکه به دلیل اراده هامسا (روح) به حالت توریا می‌رسد.
همسا شنیدن «ندای درونی» است «نادای درونی»
زمانی که یوگی متوجه برهمن می‌شود، Atman و برهمن او یکی می‌شوند، دوگانگی از بین می‌رود. سپس می‌درخشد، تردیدهایش از بین می‌رود، امیالش ناپدید می‌شوند، آرامش، روشنایی، سعادت به او تبدیل می‌شود.
هیرانیامائی لاما یک سیاستمدار بوتانی بود. در سال ۱۹۷۹ او اولین زنی بود که به عضویت Tshogdu انتخاب شد.
لاما دختر K.D. Pradhan's بود. او در کالیمپونگ در هند تحصیل کرد و با Dasho Durgadas Lama ازدواج کرد."First lady People's Representative", "Kuensel", 1979
لاما در ژوئن ۱۹۷۹ از ناحیه Chengmari به عنوان نماینده مردم به مجلس ملی انتخاب شد و اولین زنی بود که در پارلمان بوتان راه یافت.First woman councilor, Leki Pemo passes away "Kuensel", 25 March 2019
جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۷ (به طور رسمی، "جام جمهوری ونزوئلا") ششمین دوره جام باشگاه‌های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این تورنمنت توسط چهار شرکت‌کننده، نیمی از اروپا و نیمی از آمریکای جنوبی در قالب نوبت‌گردشی انجام شد. بازیکنان برجسته‌ای مانند دیدی و گارینشا برای بوتافوگو، رامون ویلاورده که پس از تورنمنت سال ۱۹۵۳ دوباره ظاهر شدند، آنتونی رامالتس، استانیسلاو باسورا و اواریستو برای بارسلونا، روبرتو سوسا، هکتور نونز و گیرمو اسکالادا برای ناسیونال و مارسلینو کامپانال برای سویا. همچنین خوزه سانتاماریا مدافع رئال مادرید در ترکیب ناسیونال حضور داشت.
این آخرین دوره مسابقات قهرمانی با نام اصلی و درجه اهمیت آن بود. پس از ایجاد جام باشگاه‌های اروپا، تلاش‌های باشگاه‌های اروپایی همه این بود که جام نوپای آن زمان را به چالش بکشند و تورنمنت ونزوئلا را خالی کنند. رئال مادرید، قهرمان اروپا در ۱۹۵۵–۵۶، در مسابقات ۱۹۵۶ شرکت کرد؛ اما پس از حفظ عنوان اروپایی خود در سال‌های ۱۹۵۶–۵۷، رئال مادرید در مسابقات ونزوئلا در سال ۱۹۵۷ شرکت نکرد، که در نهایت آخرین تورنمنت در این سری اصلی بود. دیگر تیم‌های دعوت شده که در این رقابت شرکت نکردند، لاتزیو، اتلتیکو مادرید، اتلتیک بیلبائو و فلومیننزه بودند.
تیم بارسلونا قهرمان این رقابت‌ها شد و اولین عنوان خود را به دست آورد و رامون ویلاورده مهاجم اروگوئه‌ای با ۶ گل آقای گل شد.
هیرانیاگاربا سوکتا (به سانسکریت : हिरण्यगर्भ सुक्ता) صد و بیست و یکمین سرود، دهمین ماندالای ریگ ودا است. Ṛgveda 10.121 در این سوکتا از هیرانیاگاربها به عنوان خدای خدایان یاد شده است و هیچکس مانند او نیست. Hiranyagarbha Sukta اعلام می‌کند که خداوند خالق جهان، سرچشمه ی آگاهی است. Hiranyagarbha, Hiraṇyagarbha, Hiranya-garbha: 17 definitions, General definition (in Hinduism), "www.wisdomlib.org"
Sage Hiranyagarbha نویسنده Hiranyagarbha Sukta است. خالق سرود پراجاپاتی است.
دکوه (به عربی: دکوة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در مجدل عنجر واقع شده‌است. دکوه ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوتامیکسابان () (INN) یک مهارکننده مستقیم عامل Xa ضد انعقاد تزریقی آزمایشی است که برای درمان سندرم کرونری حاد مورد بررسی قرار گرفت. درَ سال ۲۰۱۳ میلادی، سانوفی اعلام کرد که پس از عملکرد ضعیف در کارآزمایی بالینی فاز III، به توسعه داروی کاندید پایان داده است.
نتی (به سانسکریت: नेती "netī") یک شاتکارما می‌باشد، پاکسازی بینی با عبور دادن آب نمک به‌طور متناوب از سوراخ‌های بینیNeti – Nasal Cleansing , in Yoga Magazine, a publication of Bihar School of Yoga معمولاً به نتی اثرات مفید زیادی نسبت می‌دهند که از اثرات فیزیولوژیکی عمیق بر بدن، ذهن و شخصیت تا حتی روشن بینی را شامل می‌شود.
برای این روش، آب نمک ایزوتونیک استریل شده و ولرم در یک سوراخ بینی ریخته می‌شود تا از سوراخ دیگر خارج شود. سپس این روش از طرف دیگر تکرار می‌شود و بینی با خم شدن به جلو و با تنفس سریع خشک می‌شود.Jala & Sutra Neti Instructions from yoga-age.com.
مهارکننده‌های مستقیم فاکتور ده () مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa (xabans) داروهای ضد انعقاد (داروهای رقیق کننده خون) هستند که هم برای درمان و پیشگیری از لخته شدن خون در سیاهرگ‌ها و هم برای جلوگیری از سکته مغزی و آمبولی در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی (AF) استفاده می‌شوند.
مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa شامل ریواروکسابان، آپیکسابان و ادوکسابان هستند و انواعی از داروهای ضد انعقاد مستقیم خوراکی هستند که داروهای رقیق کننده خون، یکی از کلاس‌های داروهای ضد ترومبوتیک هستند. آنها معمولاً برای درمان و پیشگیری از لخته شدن خون در وریدها، جلوگیری از سکته مغزی و آمبولی در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی غیردریچه‌ای (AF) که دارای سایر عوامل خطر هستند و جلوگیری از لخته شدن خون پس از جراحی معمولی زانو و تعویض مفصل ران تجویز می‌شوند.
مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa را می‌توان به‌عنوان جایگزینی برای وارفارین در نظر گرفت، به‌ویژه اگر فردی از چندین داروی دیگر استفاده می‌کند که با وارفارین تداخل دارند، یا اگر حضور در قرار ملاقات‌های پزشکی و نظارت آزمایشگاهی دشوار شود. عواملی که قبل از تصمیم‌گیری در مورد استفاده از وارفارین یا DOAC یا مهارکننده مستقیم فاکتور Xa در نظر گرفته می‌شوند، عبارتند از: وجود یا عدم وجود بیماری دریچه‌ای قلب، وضعیت عملکرد کلیه، خطر سکته مغزی و خطر خونریزی.
مهارکننده‌های مستقیم Xa در افرادی که به‌طور فعال خونریزی می‌کنند یا در معرض خطر بالای خونریزی هستند، منع مصرف دارد. اثرات آن بر جنین یا نوزاد ناشناخته است، بنابراین این داروها برای مادران باردار یا شیرده تجویز نمی‌شوند.
عوارض جانبی عبارتند از خونریزی؛ بیشتر از بینی، دستگاه گوارش (GI) و دستگاه ادراری تناسلی شایع است. در مقایسه با خطر خونریزی با استفاده از وارفارین، مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa خطر بیشتری برای خونریزی دستگاه گوارش دارند اما خطر خونریزی عمده یا خونریزی در مغز کمتر است. سایر عوارض جانبی عبارتند از ناراحتی معده، سرگیجه، کم خونی و افزایش آنزیم‌های عملکرد کبد.
یک متخصص ممکن است در شرایط مصرف بیش از حد، آزمایش کمی فاکتور Xa را درخواست کند. آندگزانت آلفا، یک پادزهر خاص برای معکوس کردن فعالیت ضد انعقادی مهارکننده‌های مستقیم Xa در صورت خونریزی شدید، در سال ۲۰۱۸ توسط FDA تأیید شد. در بریتانیا نیز موجود است.
اگر همزمان با سایر داروهای رقیق کننده خون مانند داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی، داروهای ضد پلاکت و هپارین استفاده شود، خطر خونریزی افزایش می‌یابد. اگر همزمان با ریفامپیسین و فنی‌توئین استفاده شود، می‌توان اثرات رقیق کننده خون را کاهش داد و با فلوکونازول افزایش داد. در مقایسه با وارفارین، تداخلات کمتری با سایر داروها دارند.
مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa آنزیمی به نام فاکتور Xa را مسدود می‌کنند و از تبدیل پرترومبین به ترومبین در آخرین مسیر مشترک انعقاد و مرحله نهایی تشکیل لخته در وریدها جلوگیری می‌کنند.
این داروها شروع و جبران اثر سریع دارند. این بدان معنی است که اغلب می‌توان آنها را ۱۲ تا ۴۸ ساعت پیش از جراحی متوقف کرد و مدت کوتاهی پس از جراحی دوباره آنها را از سر گرفت. در مقابل، وارفارین و فن‌پروکومون اغلب تا یک هفته قبل از جراحی متوقف می‌شوند و از هپارین‌های با وزن مولکولی پایین برای پر کردن شکاف درمانی معمولاً برای چند هفته استفاده می‌شود.
همچنین برخلاف وارفارین و فن پروکومون، مهارکننده‌های مستقیم فاکتور Xa نیازی به نظارت مکرر بر زمان پروترومبین (INR) و تنظیم دوز ندارند.
لیندا گریس هویر آپدایک (۱۹۰۴–۱۹۸۹) نویسندهٔ آمریکایی اهل پلوویل، پنسیلوانیا بود. او مادر جان آپدایک نویسنده و مادربزرگ نویسنده دیوید آپدایک بود. لیندا آپدایک الهام‌بخش یا الگوی بسیاری از شخصیت‌ها در رمان‌های پسرش بود که از جمله آنها می‌توان به شخصیت اصلی رمان "در مزرعه" اشاره کرد.
لیندا گریس هویر (آپدایک) در سال ۱۹۰۴ در مزرعه‌ای به مساحت ۸۳ جریب در پلوویل، پنسیلوانیا به عنوان تنها فرزند جان هویر (۱۸۶۳–۱۹۵۳) و کاترین کرامر هویر (۱۸۷۳–۱۹۵۵) به دنیا آمد. اجداد او آلمانی بودند خانواده عضو کلیسای لوتری انجیلی گریس بودند."Alvernia Magazine Winter 2011" (Alvernia University) والدین او مزرعهٔ خود را در سال ۱۹۲۱ فروختند و به خانهٔ بزرگی در شهر شیلینگتون، پنسیلوانیا، نقل مکان کردند. آپدایک از مدرسه عادی کیستون (دانشگاه کوتزتاون) فارغ‌التحصیل شد و سپس در سال ۱۹۲۳ در سن نوزده سالگی از کالج اورسینوس فارغ‌التحصیل شد و در آنجا به هاکی روی چمن علاقه داست"LINDA GRACE HOYER COLLECTION" https://digitalcommons.ursinus.edu/hoyer/1923 Ursinus College Ruby Yearbook سپس در سال ۱۹۲۴ مدرک کارشناسی ارشد ادبیات انگلیسی را از دانشگاه کرنل نیویورک دریافت کرد و در آنجا پایان‌نامه‌ای در مورد عروس لامرمور اثر والتر اسکات نوشت.Jan. 29, 2009 CSPAN Book TV After Words: John Updike
آپدایک در سال ۱۹۰۰ با هم‌کاسی اورسینس خود، وسلی راسل آپدایک ازدواج کرد و این ازدواج تا سال ۱۹۷۲ ادامه یافت. آنها در سال ۱۹۲۵ از این ازدواج صاحب فرزندی به نام جان شدند.Jack De Bellis, "The John Updike Encyclopedia" p. 473 (2000) وسلی آپدایک به عنوان تست‌کنندهٔ کابل در شرکت مخابراتی ای‌تی‌اندتیکار می‌کرد تا زمانی که افسردگی شدید او را از پا انداخت و بعد در شیلینگتن معلم ریاضی شد. او بارها تلاشی نافرجام در جهت چاپ داستان‌هایش کرد که این عدم موفقیت بر روی فرزندش تأثیر بسزایی داشت.Adam Begley, "Updike" (Harper Collins: 2014) آپدایک‌ها وقتی جان کودک بود، در شیلینگتن با پدر و مادر لیندا زندگی می‌کردند. در جریان جنگ جهانی دوم، آپدایک در یک شرکت پاراشوت کار کرد و پول کافی برای بازپس‌گیری مزرعه خانوادگی را جمع‌آوری کرد و علیرغم میل پسرش، در سال ۱۹۴۵ خانواده را به پلوویل برگرداند.Louis Menand, Imitation of Life John Updike’s cultural project. "The New Yorker", April 21, 2014 https://www.newyorker.com/magazine/2014/04/28/imitation-of-lifeAdam Begley, "Updike" (Harper Collins: 2014)
گیاه‌پارچ مشکوک (نام علمی: "Nepenthes dubia")، یک گونه از سرده گیاه‌پارچ‌ها می باشد.
در فلسفه و ادیان هندی ( ،) دانش، معرفت، درک و شناخت، خرد و فرزانگی است.
درک "jñana" بر یک رویداد شناختی متمرکز است که در صورت تجربه شناخته می‌شود. این دانش غیرقابل تفکیک از حقیقت است، به ویژه یک واقعیت کلی یا الهی (برهمن).
ریشه ज्ञा- "jñā-" با انگلیسی "know"، و همچنین یونانی γνώ- (مانند γνῶσις "gnosis") و لیتوانیایی žinoti مترادف است. متضاد آن अज्ञान "ajñāna" «جهل» است.
در بودیسم تبتی، "jñāna" (به تبتی: "ye shes") به آگاهی خالصی اشاره دارد که عاری از محدودیت‌های مفهومی است و با پیشرفت در ده مرحله "جنانا (" Bodhisattva bhumi"s)"، فرد به روشنگری کامل و نیروانا می‌رساند.Gampopa's "Jewel Ornament of Liberation", especially the ten bhumis, where the absorption state or non-dual state, which characterizes all ten bhumis, in this well-respected traditional text, is equated to the state of "jnana"
Prajñānam Brahma (प्रज्ञानम् ब्रह्म)، یکی از Mahāvākyas، به معنای «شناخت برهمن است».
یوگا جانانا (ज्ञान योग، معرفت یوگا) یکی از سه مسیر اصلی (मार्ग، "مارگاس") است که قرار است به سمت "موکشا" (मोष و از مادیات رهایی یابد. دو مسیر اصلی دیگر کارما یوگا و باکتی یوگا هستند. راجا یوگا (राजयोग، یوگا کلاسیک که شامل چندین یوگا است نیز گفته می‌شود که به "موکشا منتهی" می‌شود. طی طریق مبتنی بر خلق و خوی شخصیتی افراد متفاوت است.
بر اساس متون جین مانند، دانش پنج نوع است.
به معرفت معنوی اشاره دارد. افراد آگاه اغلب با عنوان «جیانی» شناخته می‌شوند.
جان چمپلین گاردنر جونیور (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۳ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۲) رمان‌نویس، مقاله‌نویس، منتقد ادبی و استاد دانشگاه آمریکایی بود. او شهرت خود را بیشتر مرهون رمان «"گرندل"» است که در سال ۱۹۷۱ نوشت و بازگویی افسانه بیوولف است.
گاردنر در باتاویا، نیویورک به دنیا آمد. پدرش واعظ و دامدار بود و مادرش معلم کلاس سوم در مدرسهٔ کوچکی در دهکدهٔ همسایه. پدر و مادرش هر دو به شعر و شاعری علاقمند بودند و اغلب بر سر زمین و در هنگام کار، شعر می‌سرودند و اشعار خود را در خانه دوستانشان بازخوانی می‌کردند. گاردند در گروه پیشاهنگان آمریکا فعال بود و به رتبهٔ پیشاهنگی عقاب دست یافت. گاردنر در کودکی به مدرسهٔ دولتی می‌رفت و در مزرعهٔ پدرش کار می‌کرد. در همین دوره در آوریل ۱۹۴۵ بود که ژیلبرت، برادر کوچکترش در تصادف با یک ماشین کشاورزی کشته شد. گاردنر که در زمان تصادف رانندهٔ این ماشین بود، عذاب وجدان ناشی از آن را تا سال‌های سال بعد از آن حادثه با خود حمل کرد و شب‌ها به کابوسی هولناک دچار بود. این واقعه در بیشتر داستان‌ها و نقدهای گاردنر خود را نشان می‌دهد و مستقیماً در داستان کوتاه «رستگاری» در سال ۱۹۷۷، که شامل بازگویی داستانی تصادف به عنوان انگیزه‌ای برای الهام هنری بود، بازتاب پیدا کرد.
گاردنر تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه دی پاو آغاز کرد و در سال ۱۹۵۵ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس دریافت کرد. او کارشناسی ارشد (۱۹۵۶) و دکترای خود را (۱۹۵۸) از دانشگاه آیووا دریافت کرد.Gardner, John Champlin, Jr. او در سال ۱۹۷۰ به عنوان استاد مدعو در دانشگاه دیترویتJohn C. Gardner Appreciation Page فعالیت کرد.
برنامه آموزشی تاکتیک‌های جنگنده ضربتی نیروی دریایی ایالات متحده () مشهور به تاپ‌گان () تاکتیک‌ها و تکنیک‌های جنگنده و ضربتی را به خلبانان و افسران پرواز دریایی نخبه و منتخب، که به عنوان مربی جانشین به واحدهای عملیاتی خود بازمی‌گردند، آموزش می‌دهد. نام اولیه این مرکز آموزشی، «مدرسه جنگ‌افزارهای شکاری نیروی دریایی ایالات متحده» بود که در ۳ مارس ۱۹۶۹ میلادی در پایگاه نیروی هوایی، دریایی میرامار در سن دیگو بنیان نهاده شد. در سال ۱۹۹۶، آن مرکز قدیمی با «مرکز حمله و جنگ هوایی نیروی دریایی» در پایگاه هوایی فالون نوادا ادغام شد.
این مرکز در آغاز تنها ۸ فانتوم اف-۴ مک‌دانل داگلاس در اختیار داشت. سپس داگلاس ای-۴ اسکای‌هاوک و نورثروپ تی-۳۸ تالون را برای شبیه‌سازی مشخصات میگ-۱۷ و میگ-۲۱ به‌خدمت گرفت. در این مرکز آموزشی گاهی هم از گرومن ای-۶ اینترودر و کانویر اف-۱۰۶ دلتا دارت متعلق به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شد. بعدها برای شبیه‌سازی هواپیماهای دشمن از کفیر، جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن و نورثروپ اف-۵ هم استفاده شد.
جنبش زن، زندگی، آزادی یا جنبش مهسا، جنبشی اعتراضی انقلابی است که با وقوع خیزش ۱۴۰۱ ایران آغاز شد. این جنبش در تداوم حرکت انقلابی‌اش، زمینه‌های یک انقلاب را پی می‌گیرد. خصلت اساسی این جنبش، دموکراتیک بودن آن است و در آن، خواسته برابری و آزادی با محوریتِ مقابله با حجاب اجباری برجسته است. شعار شاخص این جنبش، «زن، زندگی، آزادی» است که بیشتر شهرهای ایران را فراگرفت و لایه‌های جمعیتی مختلفی به آن پیوستند.
با وجود اینکه دستگاه‌های مختلف سیاسی، فرهنگی و امنیتی جمهوری اسلامی با موضعگیری‌های گوناگون، «زنان بی‌حجاب» را تهدید می‌کنند و حتی سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، بی‌حجابی را «حرام سیاسی» خواند؛ اما حضور بدون روسری زنان ایرانی در خیابان‌ها و همراهی چهره‌های سرشناس با آنها، این جنبش را ادامه‌دار کرد و جلوگیری از کشف حجاب برای حکومت ایران اهمیتِ راهبردی، سیاسی، هویتی و گفتمانی پیدا کرد.