moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۴۴ ق.م. درحالی‌که قدرت سزار روزبه‌روز بیشتر می‌شد، عدهٔ بسیاری ــ با شروع از بروتوس ــ امیدهای خود را به اینکه دولت جمهوری به‌زودی از سزار پس گرفته شود از دست می‌دادند. یک توطئهٔ کشتن سزار، با شروع از یک هستهٔ مرکزی به رهبری گایوس کاسیوس لونگینوس، چنان گسترش یافت که شصت عضو را دربرگرفت، یعنی توطئه‌ای که اعضایش از جناح راست افراطی سنا (اپتیمات‌ها) شروع می‌شد تا به دموکرات‌ها (پوپولارها)ی میانه‌رو و آن حامیان سزار می‌رسید که اقتدار بی‌حدوحصر رهبرشان را نمی‌پسندیدند. بروتوس، که از نزدیکان حلقهٔ قدرت سزار بود، در ابتدا خارج از توطئه نگه داشته شد، لیکن سناتورهایی که برای پیوستن به توطئه مردد بودند دنبال چهرهٔ برجسته‌ای بودند که به توطئه‌شان مشروعیت بدهد، و برای به «اسم» بروتوس نیاز داشتند. در نخستین ماه‌های ۴۴ ق.م. کاسیوس بر این برادرزنش فشار آورد؛ مقادیر زیادی نامهٔ بی‌نام‌ونشان نیز در دفترکار بروتوس و برپای تندیس لوکیوس یونیوس بروتوس ــ از اجداد او و پایه‌گذار جمهوری روم ــ ریخته شدند و کاغذهایی بر روی دیوارها برجاگذاشته شدند که همگی بروتوس را تشویق می‌کردند وظیفهٔ خود را ــ مبارزه با جبّار ــ انجام دهد، چراکه او از نوادگان لوکیوس یونیوس بروتوسی است که تارکوئینیوس متکبر (آخرین پادشاه روم) را در ۵۰۹ ق.م. برانداخته و روم را آزاد کرده بود، و خطاب به او نوشته بودند: «بروتوس، تو بروتوس نیستی!». سرانجام در نتیجهٔ این فشارها، بروتوس پذیرفت که همقطارِ توطئه‌گران شود، و حتی به‌همراه کاسیوس از رهبرانش شد. حتی در گذشته نیز بروتوس به روحیات آزادی‌خواهانه و ظلم‌ستیزانه‌اش مشهور بود، و در یادداشت کوتاهی به‌نام "در باب دیکتاتوری نائئوس پومپیئوس"De Dictatura Gn. Pompeii نوشته بود که می‌توان بدون ریاست کردن بر کسی نیز شرافت‌مندانه زیست.
از آن‌سو، سزار یک عملیات نظامی بزرگ برضد شاهنشاهی اشکانیان تدارک دیده بود تا تسلط رومیان در آسیای غربی را، که پس از شکست کراسوس در حران تضعیف شده بود، احیا کند. در روم، پیشگویی‌ای بر سر زبان‌ها بود که می‌گفت فقط یک پادشاه می‌تواند شاهنشاهی پارتیان را شکست دهد؛ همین پیشگویی شایعات و تردیدها در باب انگیزه‌های سلطنت‌طلبانهٔ سزار را تقویت می‌کرد، آن‌هم در کشوری جمهوری که آخرین پادشاهش را پنج سده پیش بیرون انداخته بودند. اینجا بود که قبل از عزیمت سزار برای جنگ با پارتیان (که برای نیمهٔ دوم ماه مارس تعیین شده بود)رومیان اکثر جنگ‌های خود را در ماه مارس انجام می‌دادند، چه مارس خدای جنگ بود. توطئه‌ای برضد سزار ترتیب دادند تا مانع از سقوط جمهوری شوند؛ کاسیوس و بروتوس و دکیموس یونیوس رهبری این توطئه را عهده‌دار شدند. تاریخ توطئه را برای روز ۱۵ مارس قرار دادند که قرار بود یک نشست سنا در کوریا پومپیئابرگزار شود. روز موعود که شد، نقشه‌شان به موفقیت رسید: قیصر با ۲۳ ضربه خنجر کشته شد. پلوتارک و آپیان می‌گویند که او کوشیده بود از خود دفاع کند یا بگریزد، تا اینکه دید بروتوس نیز در میان ضربه‌زنندگان است؛ پس توگایش را بر سر خود کشید و دیگر از خویشتن دفاع نکرد. هم سوئتونیوس و هم دیوکاسیوس می‌گویند که آخرین کلماتی که او بر لب راند، خطاب به بروتوس، این‌ها بودند: «?Tu quoque Brute? fili mi» یعنی «تو هم بروتوس؟ پسرم؟!»پیش‌تر، ذکر شد که سزار با مادرِ بروتوس، سرویلیا، روابطی عاشقانه داشت و برای همین بروتوس را با لفظ «پسرم» خطاب می‌کرد.
مارکوس آنتونیوس به بروتوس و کاسیوس توصیه کرد که، جهت حفظ امنیتشان، شهر روم را ترک گویند. ایشان، که خود را منزویانی می‌یافتند که نه حمایت توده‌های روم و نه سنای طرفدار سزار و نه سربازان را دارند، در آوریل شهر را ترک کردند و برآن شدند به استان‌های کرت و سیرنائیک، که به فرمانداری‌اش منصوب شده بودند و بی‌خطر و فاقد ارتش بودند، بروند. آنان، به درخواست آنتونیوس و برای حفظ صلح، گروه‌ها و گردان‌های جمهوری‌خواهانی را که گردشان جمع آمده بودند مرخص کردند، درحالی‌که آنتونیوس با تعداد زیادی از کهنه‌سربازان سزار از کامپانیا به روم درآمد. در همان ماه‌ها، دو توطئه‌گر دیگر، دکیموس بروتوس و گایوس تربونیوس، به استان‌های گالیا کیسالپینا و آسیا، که سزار ایشان را به فرمانداری‌شان گماشته بود، رفتند.
گایوس اکتاویانوس جوان، وارث سزار، در ماه مه وارد روم شد. در یکم ژوئن آنتونیوس قانونی را تصویب کرد که فرمانداری گالیا کیسالپینا را از دکیموس بروتوس می‌ستاند و به خودش واگذار می‌کرد. در عوض، سیسرون به روم بازگشت و، پس از حدود شش ماه غیبت، در سنا حاضر شد و از دوم سپتامبر یک مجموعه سخنزانی‌های انتقادی برضد آنتونیوس موسوم‌به فیلیپیکائه ایراد کرد که یادآور نطق‌های آزادی‌خواهانه‌ی دموستنس برضد فیلیپ دوم مقدونی بودند. در این مجموعه نطق‌ها، سیسرون کوشید قتل سزار را آرمانی جلوه دهد، از اقدامات تهورآمیزِ بروتوس و کاسیوس در شرق و آنِ دکیموس بروتوس در گالیا پشتیبانی کند و اکتاویانوس جوان را ستایش کند، کسی که وفاداری‌اش به جمهوری و خودِ سیسرون را نشان داده بود.
در این میان، آنتونیوس از امکان حفظ توافق با جمهوری‌خواهان و محافظه‌کاران ناامید شد و بیش‌ازپیش به سیاست‌های آشکارا سزارگرایانه متمایل شد. برای نمونه، با برافراشتن تندیسی به‌افتخار قیصر ــ به‌عنوان پدرِ برجسته‌ی میهن ــ قاتلان او را پدرکُش معرفی کرد.توضیح آنکه در سنت و رسوم رومیان، پدر چنان احترام زیادی داشت که می‌توانست پسرش را قانوناً بکشد. طبیعتاً، کشتن پدر (که در لاتین بدان Parricidium می‌گویند) مجازات مرگ را در پی داشت. وقتی آنتونیوس خواست به‌عنوان فرماندار جدید گالیا وارد آنجا شود و دکیموس بروتوس را برکنار کند، با مقاومت او مواجه شد. پیش از پایان سال (۴۴ ق.م.) دکیموس بروتوس و شهر مودنا به‌دست سپاه کنسول آنتونیوس محاصره شد و بدین‌سان بازهم جنگ داخلی از سر گرفته شد که به جنگ داخلی آزادی‌بخشان موسوم شد. در این دوران، از پاییز ۴۳ ق.م. تا تابستان ۴۲ ق.م، سنا به سه جناح تقسیم شده بود: جناح محافظه‌کاران یا جمهوری‌خواهان به‌رهبری سیسرون، جناح طرفدار آنتونیوس به‌رهبری کالنوسQuintus Fufius Calenus و جناح حامی سزار اما مخالف آنتونیوس به‌رهبری پوبلیوس سرویلیوس ایساوریکوس (شوهرخواهرِ بروتوس).
در این میان، بروتوس و کاسیوس، با نادیده گرفتن مسئولیتشان به‌عنوان پروکنسول‌های (فرمانداران) استان‌های کرت و سیرنائیک، راهی آتن شدند، جایی که دگراندیشان و فیلسوفانش استقبال گرمی از ایشان کردند و مناصب افتخاری به ایشان دادند و تندیس‌هایی در آگورا به‌افتخارشان ساختند و در کنار تندیس‌های دو ظالم‌کُشِ آتنی سده‌ی ششم ق.م. به‌نام‌های هارمودیوس و آریستوگیتون قرار دادند. بروتوس این دوران اقامت در آتن را با حضور در جلسات فلسفی می‌گذراند و، با حضور خود، احساسات جمهوری‌خواهانه‌ی جوانان را تحریک می‌کرد.
در نیمه‌ی نخست فوریه‌ی ۴۳ ق.م، بروتوس به سنا نامه نگاشت و آگاهشان کرد که بر نواحی ایلیریکوم، مقدونیه و یونان ــ یا به‌عبارتی سراسر قلمرو شمال‌شرقی روم ــ تسلط دارد و سربازانش در خدمت سنا هستند. درحقیقت، او وقتی به این قلمروهای شرقی رسید، به‌شکلی غیرقانونی نیروی نظامی و مالیات از مردم و حکام محلی آن استان‌ها ستانده و این حکام را برکنار کرده بود. او و کاسیوس در قبال شهرهایی که مایل به کمک‌نظامی نبودند ــ خاصه شهرهای رودس و لیکیه ــ مرتکب خشونت می‌شدند و همین سبب بدنامی ایشان تا سال‌ها پس از مرگشان شد. اوج این فجایع در زانتوس بود: در حالی‌که این شهر ــ که مقاومت تمامی شهرهای لیکیه در آن متمرکز شده بود ــ در محاصره‌ی قوای بروتوس و در حال سوختن بود، اهالی‌اش ترجیح دادند خودشان را دسته‌جمعی بکشند تا آزادی‌شان را از دست ندهند. در این آتش‌سوزی، شهر ویران شد و تنها ۱۵۰ تن از آن جان به‌در بردند. این حادثه بروتوس را عمیقاً تحت‌تأثیر قرار داد و او کوشید که زانتی‌های بیشتری زنده بمانند و، متأثر از این واقعه، در برابر دیگر شهرهای لیکیه سیاستی ملایم‌تر و دیپلماتیک‌تر در پیش گرفت.
هرچند در سنا صداهای مخالف با اقدامات غیرقانونی بروتوس کم نبودند، سیسرون ــ که از حرکات نظامی آنتونیوس متوحش بود و بر فضیلت بروتوس تأکید می‌کرد ــ توانست سنا را متقاعد به تصویب و تأیید جایگاه و اقدامات بروتوس در شرق کند، و بدین‌سان بروتوس پروکنسول (فرماندارِ) مقدونیه، ایلیریکوم و آخیا شد و صاحب اقتدارات فوق‌العاده‌ی جنگی شد که آزادی‌عمل بسیار و قدرتی مافوق تمامی فرمانداران و حکام محلی آنجا را برایش درپی داشت. کمی بعد، از کاسیوس نیز اخباری رسید که کنترل سوریه و مصر را در دست گرفته است. پس از نبرد مودنا در آوریل ۴۳ ق.م. که با پیروزی نیروهای جمهوری‌خواه بر مارکوس آنتونیوس به پایان رسید، جناح محافظه‌کار سنا موفق شد برای کاسیوس نیز اقتدارات عالی فرماندهی در استان‌های شرقی تصویب کند، و مأمورش کرد با پوبلیوس کورنلیوس دولابلاPublius Cornelius Dolabella ــ از حامیان سزار که یکی از قاتلان سزار به‌نام گایوس تربونیوسGaius Trebonius را اعدام کرده بود ــ بجنگند. بروتوس و کاسیوس راهی سوریه شدند و دولابلا را شکست دادند، و او خودش را کشت.
هرچند اقدامات بروتوس در شرق هماهنگ با فعالیت‌های سیسرون در سنا بود، میان این دو رهبرِ محافظه‌کاران هنوز دو اختلاف مهم‌ بود: یکی اتحاد سیسرون با اکتاویانوس، که بسیار مورد نفرت بروتوس بود، و دیگری رفتار بروتوس با گایوس آنتونیوس، برادر مارکوس آنتونیوس، که به‌عنوان پروکنسول (فرماندار) مقدونیه نصب شده بود اما در حین تلاش برای رسیدن به این استان از بروتوس شکست یافت و اسیرش شد. هرچند سیسرون به بروتوس امر کرده بود که تا جنگ داخلی تمام نشده، به دشمنانِ جمهوری رحم نکند و هرچند سنا گایوس آنتونیوس را از منصب فرمانداری مقدونیه عزل کرده بود، بروتوس از اعدام گایوس آنتونیوس سر باز زد و حتی برعکس، بدون اطلاع سیسرون، دو نامه برای سنا فرستاد که یکی ار آنِ خود و دیگری از آنِ گایوس آنتونیوس بود و در آن گایوس «پروکنسول مقدونیه» نامیده شده بود. نامه‌ی دوم سبب تشویش سناتورها شد و ترسیدند که مبادا بروتوس تسلطی بر اوضاع استان‌های شرقی نداشته باشد، زیرا شنیده بودند که گایوس آنتونیوس اسیرِ بروتوس است. با وجود آنکه گایوس آنتونیوس سربازان بروتوس را تحریک به شورش کرد و سنا نیز مارکوس آنتونیوس و پیروانش را «دشمن خلق»به لاتین: Hostis Publicus اعلام کرده بود، بروتوس همچنان از اعدام اسیرش خودداری می‌کرد زیرا برآن بود تا با برادرِ او، مارکوس آنتونیوس، به آشتی و توافقی دست یابد. تلاش‌های بروتوس جواب نداد، بلکه به وحدت جمهوری‌خواهان آسیب زد.
در این میان، در بهار ۴۳ ق.م، محاصره‌ی مودنا (که مارکوس آنتونیوس برضد دکیموس بروتوس به‌راه انداخته بود) با مداخله‌ی اکتاویانوس و کنسولانِ آن سال، پانسا و هیرتیوس، به پیروزی جمهوری‌خواهان و آزادی دکیموس بروتوس از محاصره و فرار مارکوس آنتونیوس انجامید. در طول نبرد، هر دو کنسول کشته شدند و اکتاویانوس نپذیرفت که قوایش را تحت‌امر دکیموس بروتوس بگذارد. پس دکیموس بروتوس نیز نتوانست فوراً آنتونیوس را تعقیب کند، بلکه برعکس، آنتونیوس او را شکار کرده کشت. در پایان ماه می، قوای آنتونیوس با آنِ مارکوس امیلیوس لپیدوس متحد شدند، کسی که شوهرخواهرِ بروتوس و باجناقِ کاسیوس بود و تا این‌موقع مطیع اوامر سنای جمهوری‌خواهان بود.
اکتاویانوس با نیروهای نبرد مودنا (قوای بازمانده‌ی دو کنسولِ متوفی) به‌سوی روم حرکت کرد. سیسرون بروتوس و کاسیوس را التماس کرده بود که در اسرع‌وقت خویشتن و سپاهشان را به ایتالیا برسانند و در برابر پیشروی طرفداران سزار مقاومت کنند، اما این خواهش‌ها ــ و همینطور دستورهای سنا مبنی‌بر آماده نگاهداشتنِ نیروهایشان برای مداخله در ایتالیا ــ بی‌پاسخ ماندند. در ۱۹ اوت ۴۳ ق.م، انتخابات کنسولی برگزار شدند که در آن اکتاویانوس ــ که با سپاهش بیرون دروازه‌های روم اردو زده بود ــ و خویشاوندش کوئینتوس پدیوسQuintus Pedius به کنسولی برگزیده شدند؛ نفر دومی کسی بود که لایحه‌ی تشکیل فوریِ یک دادگاه ویژه برای رسیدگی به متهمان قتل سزار ارائه کرد؛ در این دادگاه ویژه بروتوس و کاسیوس به‌صورت غیابی به اعدام محکوم شدند. در پاییز ۴۳ ق.م، اکتاویانوس با آنتونیوس و لپیدوس پیمان اتحادی بست که به تریوم‌ویرات دوم موسوم است. این سه نفر مناصب سیاسی و قلمرو امپراتوری را میان خود تقسیم کردند.ایشان برای آنکه پس از ترک شهر روم و عزیمت به شرق هیچ‌گونه مخالفتی در شهر روم باقی نگذاشته باشند که جمهوری‌خواهان بتوانند در آنجا خود را باز سازمان دهند و نیز برای آنکه منابع مالی کافی برای جنگ با جمهوری‌خواهان را تأمین کرده باشند، فهرستی از جمهوری‌خواهانِ ثروتمندِ محکوم به مرگ و غصب اموال را منتشر کردند. شاخص‌ترین قربانیِ این تعقیب‌های فراقانونی سیسرون بود که به‌دست اوباش آنتونیوس به‌قتل رسید. بسیاری از اشراف محافظه‌کار از شهر گریختند تا به سپاهیان جمهوری‌خواه در شرق بپیوندند. در داخل ایتالیا، براثر این غصب اراضی ثروتمندان منازعاتی اجتماعی روی دادند و کرسی‌های سنا به‌دست نوچه‌های آن سه دموکرات (آنتونیوس، لپیدوس و اکتاویانوس) افتاد.
پس چون انتقام‌جویان سزار با این غصب‌ها خود را از حیث مالی تأمین کردند، حالا توانستند رو به‌سوی شرق بنهند، جایی که قاتلان سزار، بروتوس و کاسیوس، پایگاه مستحکمی برای محافظه‌کاران دست‌وپا کرده و سپاهی نیرومند گرد آورده بودند.
با فرارسیدن سال نو (۴۲ ق.م)، سزار را به مقام خدایی رساندند و اکتاویانوس پسر خدا (به لاتینی: Divi Filius) شد. او به‌همراه آنتونیوس مهیای جنگ برای کشیدن انتقامِ قتلِ آن پدر میهن و ازپای درآوردن جمهوری‌خواهان و محافظه‌کاران شد.
پیش از نبرد، بروتوس در خواب یک سایه (برخی می‌گویند یک شبح، جن یا دایمون) را دیده بود. به گفته‌ی پلوتارک، بروتوس، که عادت داشت کم بخوابد، در روزهای منتهی به جنگ کمتر از گذشته می‌خوابید. یک شب که تنها بود، شبحی ترسناک و بزرگ بر وی ظاهر شد که بدو گفت روحِ پلیدِ اوست و در فیلیپیبا فیلیپین، کشوری در آسیای شرقی، اشتباه نشود. همدیگر را خواهند دید. بروتوس نیز پاسخش داد که «می‌بینمت!» صبح بعد، کاسیوس، که معتقد به آموزه‌های اپیکور بود، کوشید برادرزنش را چنین تسلی دهد که آن دایمون یک موجود واقعی نبوده است و او بدین سبب آن پدیده را دیده که بسیار خسته بوده است.
پس چون در فیلیپی موضع گرفتند، کاسیوس استراتژی نبرد را معین کرد و آن همانا وقت‌کشی بود. ایشان برتری موضعی (جغرافیایی) محسوسی نسبت‌به دشمن داشتند و اردوگاهشان ــ که ازهر سو به‌واسطه‌ی موانع طبیعی محافظت می‌شد و غیرقابل حمله بود ــ بر دریاهای ایونی و اژه مسلط بود و، بدین‌سان، مانع رسیدن تدارکات و پشتیبانی به اردوگاه آنتونیوس و اکتاویانوس می‌شد. با نزدیک شدن فصل پاییز، سپاه سزاریان نزدیک بود خویشتن را در مضیقه‌ای بزرگ و محروم از تدارکات ببیند و متفرق گردد.
پس چون بروتوس و کاسیوس سپاهیان خویش را گرد آوردند و به‌هم پیوند زدند، میانشان کمی اختلاف پدید آمد که فوراً حل‌وفصل شد. هرچند بروتوس سپاهیانش را به سَبکی ریاضت‌کشانه عادت داده بود، به ایشان سلاح‌هایی مزین به طلا و نقره می‌داد و، با تمسخر خساست دشمنانش، پنجاه دراخما به هر سرباز می‌داد؛ حال آنکه آنتونیوس و اکتاویانوس به هر سرباز فقط پنج دراخما می‌دادند. با وجود این بذل و بخشش‌های بی‌حساب و برتری تاکتیکی بر دشمن، جمهوری‌خواهان نمی‌توانستند مانع ترک‌خدمت‌های فزاینده در ادوگاهشان شوند؛ ترک‌خدمت‌هایی که بروتوس را واداشت وارد نبرد شود و، بدین‌سان، از استراتژی کاسیوس تخطی کند. از آن‌سو، آنتونیوس، آگاه از وضعیت بد سپاهش، به‌هر قیمتی می‌کوشید سربازان دشمن را ــ با پرتاب نامه‌هایی تبلیغاتی به درون دیوارهای اردوگاه‌شان ــ تشویق به ترک‌خدمت یا ــ با دشنام دادن به‌خاطر ترسویی‌شان و امتناعشان از جنگ ــ وادار به جنگ کند. سربازان بروتوس، که غرورشان جریحه‌دار شده بود، بی‌آنکه منتظر دستور فرماندهانشان بمانند، بر قوای آنتونیوس تاختند. پس از یک اغتشاش آغازین، نخستین نبرد فیلیپی (ابتدای اکتبر ۴۲ ق.م) در دوجبهه‌ی همزمان روی داد: از یکسو، نیروهای بروتوس بر نیروهای اکتاویانوس غلبه یافتند و برای برگرفتن غنیمت به اردوگاهش حمله‌ور شدند، بی‌آنکه فکر محاصره کردنِ دشمنِ فراری‌شان باشند؛ از سوی دیگر، قوای آنتونیوس از آنِ کاسیوس سرتر بود. کاسیوس به تپه‌ی فیلیپی پناه برده و شاهد شکست قوایش بود. هرچند این نخستین نبرد چندان سرنوشت‌ساز نبود، کاسیوس ــ به‌سبب یک بدفهمی فاجعه‌آمیز ــ پنداشت که بروتوس نیز شکست یافته و همه چیز تمام است، خودش را کشت.
سپس وقفه‌ای سه هفته‌ای افتاد که در طی آن‌ سپاهیان آنتونیوس و اکتاویانوس کم‌کم پی به کمبود آذوقه‌شان بردند. در همین مدت، دریاسالارانِ جمهوری‌خواه در دریای ایونی ناوگان که دو لژیون به‌کمک سزاریان می‌بُرد را توقیف و ویران کردند. احتمالاً این خبر فوراً به‌ بروتوس نرسید و او، که اینک از تجارب نظامیِ برترِ کاسیوس محروم شده و از ترک‌خدمت‌های فزاینده در سپاه خودش نگران بود، تسلیم فشارهای سربازان و افسرانش شد، سربازان و افسرانی که او نمی‌توانست اقتدار کافی بر ایشان اعمال کند زیرا شخصیت ملایم و غیراقتدارگرایی داشت و سربازان کاسیوس نیز به‌عنوان سردار قبولش نداشتند. بدین‌سان، بروتوس تصمیم گرفت باز شانسش را در میدان نبرد بیازماید. لیکن دومین نبرد فیلیپی به شکست فاجعه‌بار جمهوری‌خواهان انجامید. این قاتل سزار، که با معدودی از وفادارانش به کوهی پناه برده بود، پی به ابعاد شکستش برد. با این همه، دانست که اردوگاهش مورد یورش دشمن واقع نشده و همچنان مورد محافظت ازسوی سربازانش است؛ پس عده‌ای از افسرانش را فرستاد تا از لژیون‌هایی که با او بالا آمده بودند بپرسد که آیا مایلند بر مواضع دشمن فشار بیاورند و میدان را پس بگیرند. آن سربازان پاسخ منفی داده اعلام کردند که نمی‌خواهند آخرین شانس توافق و آشتی با سزاریان را از دست بدهند. پس بروتوس روی به دوستانش نهاده گفت که اگر اوضاع بدین منوال پیش برود، دیگر هستی‌اش سودی به‌حال جمهوری ندارد.
پس چون نومید گشت، شروع به سرودن ترانه‌های تراژیک و گریستن بر دوستان مقتولش کرد و، در پایان، دست دوستانش را فشرد و گفت خوشبخت است که هیچ‌یک از آنان او را نفریفته است، و خود را سعادتمندتر از فاتحان فیلیپی می‌داند، چراکه پشت سر خود نیکنامیِ فضیلت را برجای گذاشته و دشمنانش قادر به برجای گذاشتن چنین نامی نیستند، و همگان می‌پندارند که بدانْ خوبان را کشته‌اند و در جمهوری صاحب قدرتی شده‌اند که حق قانونی‌شان نیست. او تأکید کرد که لازمست بگریزد، لیکن نه با پا، که با دست. در میان آخرین سخنانش، این سخن مشهور بود: «ای فضیلت، تو چیزی بیش از یک اسم نبودی، لیکن من تو را چنان پرستیدم که گویی حقیقت داری، اما هرگز چیزی بیش از یک اسیرِ سرنوشت نبودی.» سپس با تعدادی از دوستانش به خلوتی رفت، یکی از ایشان استراتو بود که، با سفت نگه‌داشتنِ شمشیر، او را در خودکشی یاری کرد.
پس چون جنازه‌ی بروتوس پیدا شد، آنتونیوس او را در گرانبهاترین خرقه‌ی ارغوانی‌اش پوشاند. فردی این خرقه را دزدید، اما آنتونیوس مطلع شده او را کشت. سپس وسایل بروتوس را برای مادرش، سرویلیا، به روم فرستاد. پس چون همسرش، پورکیا، از خودکشی‌اش باخبر شد، او نیز خودکشی کرد.
با تأسیس امپراتوری روم به‌دست آگوستوس در ۲۷ ق.م، آثار ادبی‌ای که بروتوس را نکوهش کنند وجود نداشت، و حتی خود دولتمردان امپراتوری نیز آثار بروتوس را مطالعه می‌کردند؛ چنان‌که آگوستوس در دوران پیری‌اش یکی از آثار او را که درباره‌ی ستایش کاتو بود خواند و در پاسخ به آن رساله‌ی "پاسخ‌هایی به بروتوس درباب کاتو"Rescripta Bruto de Catone را نگاشت. آگوستوس حرمت بروتوس را نگاه داشت، و اجازه داد تا یکی از تندیس‌هایش در شهر مدیولانوم، که به پاس دوران فرمانداری بروتوس بر آن شهر ساخته شده بود، بر سر جایش باقی بماند، و دوستان قدیمی بروتوس را ــ هرچند به آن سزارکُش وفادار بودند ــ ستود و آنان را دوستان خودش قرار داد. بدین‌سان، آگوستوس توانست مخالفت جمهوری‌خواهان با امپراتور شدن خود را دور بزند، جمهوری‌خواهانی که پس از نبرد فیلیپی نیز گِرد خاطرات کاتو و بروتوس و کاسیوس و نوشته‌های سیسرون جمع آمده بودند. با حرمت نهادن به نهادهای جمهوری و نام بروتوس، آگوستوس توانست جمهوری‌خواهان برجسته را در روند اصلاحات سیاسی‌اش و در تغییر شکل جمهوری به امپراتوری مشارکت بدهد.
با بازگشت صلح و امنیت در دوران آگوستوس، موجی از نگارش زندگی‌نامه‌ها و داستانک‌هایی درباره‌ی زندگی بروتوس به راه افتاد، چنان‌که کرموتیوس کوردوسAulus Cremutius Cordus تاریخ‌نگار رومی می‌گوید که هیچ اثری سزارکُشیِ شجاعانه‌ی بروتوس و کاسیوس را روایت نکرد مگر اینکه تحسینشان کرده باشد؛ تیتوس لیویوس، نویسنده‌ی کتاب "از پیدایش روم"، آنان را مردانی فاضل می‌داند؛ آسینیوس پولیو از آنان با احترام یاد می‌کند و مسالا کوروینوس کاسیوس را رهبر خود نامید. نیکولاس دمشقی، از فداییان آگوستوس، در کتابش، که راوی زندگی آگوستوس است، به اعتبار بروتوس اذعان دارد. لوکیوس کالپورنیوس بیبولوس،Lucius Calpurnius Bibulus که فرزند پورکیا و فرزندخوانده‌ی بروتوس بود، داستانی کوتاه در باب عشق بروتوس و پورکیا نوشت. سخنور یونانی، امپیلوسِ رودسی، دوست صمیمی بروتوس، اثر کوچکی در باب ترور سزار به نام "بروتوس" نوشت.
تیبریوس، دومین امپراتور روم، از سلف خود کمتر روادار بود، چنان‌که در ۲۲ میلادی وقتی ترتولا، بیوه‌ی کاسیوس و خواهر ناتنی بروتوس، درگذشت، نمادها و تصاویر بروتوس و کاسیوس در مراسم تشییع‌جنازه غایب بودند. در ۲۵ میلادی، کرموتیوس کوردوسِ مؤرخ به‌اتهام اینکه بروتوس را ستوده و کاسیوس را «آخرینِ رومیان» نامیده است محاکمه شد. او پیش از اجرای حکمش خودکشی کرد و سنا فرمود تا کتاب‌هایش را بسوزانند.
ولیئوس پاترکولوس، مؤرخ، با تلخکامی شرح می‌دهد که چطور رحم و شفقت سزار برضد خودش به‌کار رفت، و در مورد بروتوس و کاسیوس نیز می‌گوید که هرچقدر بروتوس آدمِ بهتری بود، کاسیوس سرباز بهتری بود، و باید از میان آن دو بروتوس را به دوستی برگزید، چه کاسیوس دشمن وحشتناک‌تری بود، و اگر جمهوری‌خواهان در جنگ داخلی پیروز می‌شدند، برای روم بهتر بود بروتوس را رهبر خود داشته باشد نه کاسیوس را. والریوس ماکسیموسValerius Maximus از قتل سزار با عناوین «ترور فجیع» و «پدرکُشی ملی» یاد می‌کند که باید پاسخش داده می‌شد. او قویاً بروتوس را می‌نکوهد که با این پدرکُشی تمام فضیلت و اعتبار خویش را زیر سؤال برد.
در زمان امپراتوری نرون (۵۴ تا ۶۸ میلادی) یکی از دولتمردان عالیرتبه به‌نام تراسئا پتوس،Publius Clodius Thrasea Paetus که عادت داشت هرساله برای کاسیوس و بروتوس جشن تولد بگیرد، از سوی دادگاه «مقلد بروتوس» نامیده شد. سنکا پس از آنکه تبعید شد، برای دلداری دادن به مادرش جملاتی از کتاب بروتوس به‌نام "درباب فضیلت"De Virtute نقل کرد، و در جزوه‌اش "در باب منافع"De beneficiis این سؤال کهنه را پرسید که آیا بروتوس، که سزار را لایق کشته شدن می‌دانسته، باید بخشش و عفو سزار پس از نبرد فارسال را می‌پذیرفت یا نه. به‌عقیده‌ی سنکا، هرچند بروتوس در دیگر موارد به‌سان یک مرد کامل عمل کرده، در ماجرای سزارکُشی خطا کرده و مطابق اصول فلسفه‌ی رواقی عمل نکرده است، چرا که نمی‌توان بدون داشتن یک پادشاه خوب و عادل نظام سیاسی درستی به کشور داد. همچنین، سنکا برآن بود که اوضاع سیاسی و اجتماعی جمهوری روم در آن دوران دیگر همان اوضاعِ دورانِ اجدادش نبود، و بروتوس به‌اشتباه خیال می‌کرد که می‌تواند اوضاع دوران اولیه‌ی جمهوری را احیا کند و جمهوری بیمار را نجات دهد.یکی از اجداد بسیار دورِ بروتوس، لوکیوس یونیوس بروتوس، در ۵۰۹ ق.م. جمهوری روم را تأسیس کرد. پیدایش جمهوری روم یکی از فصل‌های مهم تاریخ اروپاست و نیکولو ماکیاولی این جمهوری را نمونه‌ی عالی و الگوی مثالی یک جمهوری کارآمد و سالم می‌داند. این جمهوری در سه قرن نخست خود در اوج قدرت و کارآمدی بود، اما از سده‌ی نخست قبل از میلاد با ظهور دیکتاتورهایی چون ماریوس و سولا و پومپیئوس رفته‌رفته دچار اختلافات داخلی شد و در زمان یکه‌تازی سزار به اوج بیماری خود رسید و، بر خلاف تلاش بروتوس برای نجات آن، در ۲۷ ق.م. سقوط کرد و بدل به امپراتوری روم شد.
لوکانوس در شعر حماسی-تاریخی ناتمامش به‌نام "فارسالیا"Pharsalia داستانی تخیلی وصف می‌کند که در آن، در طول جنگ فارسال، بروتوس به‌سان یک سرباز معمولی لباس پوشیده است و می‌کوشد سزار را بکشد. این شاعر از قهرمانش می‌خواهد در انجام این کار تهورآمیز شتاب نکند، او را «فخر امپراتوری، آخرین امید سنا و آخرین نامِ بزرگِ خاندان خاندان یونیا» می‌نامد. تیتینیوس کاپیتو، که در دوران امپراتوری دومیتیانوس و نروا و ترایانوس مناصب گوناگون دولتی داشت و رفیق پلینی جوان بود، خانه‌اش را با تندیس‌های بروتوس و کاسیوس و کاتو آراسته بود. جوونال بروتوس و کاتو را نمونه‌های مردان خوب می‌داند.
پلوتارک، مؤرخ یونانی، در کتاب "حیات مردان نامی" خود زندگی‌نامه‌ی بروتوس را با جانبداری‌ از این سزارکُش نگاشته و او را قهرمانی در برابر آن جبار نمایانده و فضیلت و حکمتش را ستوده است. او در کتابش زندگی‌نامه‌ی بروتوس را موازی با آنِ دیون سیراکوز نگاشته است. مارکوس آئورلیوس، امپراتور روم از ۱۶۱ تا ۱۸۰ میلادی، در فصل نخست کتابش، "تأملات"، از فردی ناشناس به‌نام سوروسSeverus یاد کرده که به او عشق ورزیدن به خویشاوند و حقیقت و عدالت را آموخته و به‌واسطه‌ی او با تراسئا پتوس، هلویدیوس پریسکوس، دیون، کاتو و بروتوس آشنا شده و از او ایده‌ی «سیاست مبتنی‌بر برابری قوانین، برابری حقوق همگان، برابری آزادی بیان» و «حکومتی مونارشی که اولویت را به آزادی اتباع می‌دهد» را فراگرفته است.
آپیان، مؤرخ اسکندرانی، در کتاب "جنگ‌های داخلی" قویاً بروتوس را به‌سبب کشتن سزار محکوم می‌کند و آن را «بی‌حرمتیی بزرگ به مردی مقدس و محترم» می‌داند که ناشی از حسد و ناشکری بود، لیکن معترف به حکمت و وقار بروتوس نیز هست. دیوکاسیوس می‌گوید که در حاسدان سزار و در کسانی که عقده‌ی محبوبیتش را داشتند نوعی جنون وجود داشت که ایشان را به چنین قتل قبیحی واداشت. البته او کمی بعد می‌گوید که نفرتی که سزار برضد خودش برانگیخته بود تماماً بی‌علت هم نبود و برخی مردم از خلاصی یافتن از آن جبار خرسند بودند. همچنین، چون حاکمیتی پهناور و ثروتمند مانند جمهوری روم دیگر نمی‌توانست با دموکراسی اداره گردد، سیستم پادشاهی اجتناب‌ناپذیر بود، و اگر بروتوس و کاسیوس در اینباره می‌اندیشیدند، آن پاسدار و صاحب جمهوری را نمی‌کشتند و محکوم به نفرین‌های بی‌امانی که نصیب خودشان و معاصرانشان شد نمی‌شدند. او نیز معترف به فضایل بروتوس است.
جان سالزبری در بحث راجع‌به حد و مرز تبعیت و شورش در برابر قدرت حاکمه ــ بحثی که در آن دوره‌زمانه فراگیر بود ــ طرفدار شورش برضد جبار و کشتن اوست و آن را کاری قانونی و مشروع می‌داند، چه یک جبار آینه‌ی تمام‌نمای خباثت است، حال‌آنکه یک شاه عادل آنِ الوهیت است. با این‌حال، راجع‌به سزار بر این عقیده بود که هیچ‌کس بیشتر از او خصوصیات یک شاه عادل را نداشت و، در حقیقت، تمامی اعمالش تأیید توده‌ها را بدست آورده بودند، لیکن چون قدرتش را با شمشیر (جنگ داخلی) کسب کرده بود، یک جبار فرض شده بود. بروتوس نیز در کشتن او انگیزه‌های آزادی‌خواهانه داشته است، آزادیی که آدمی را چیزی عزیزتر از آن نیست.
به‌عقیده‌ی توماس آکویناس، یک مسیحی نباید یک جبار را اطاعت کند ــ خاصه جباری که با خشونت یا به طرق غیرقانونی شاه شده باشد. او توجیهات سیسرون برای کشتن سزار را ــ که در کتاب "در باب مناصب"De officiis آمده ــ تکرار کرد. با این‌حال، در آخرین اثرش به‌نام "در باب حکومت آقا"،De Regimine Principis که پس از مرگش منتشر شد، افزود که سزارکُشی مغایر با تمامی آموزه‌های لاهوتی بوده است.
دانته، شاعر بزرگ ایتالیایی، قضاوت‌ها در مورد بروتوس را باژگونه کرد، چنانکه بروتوس را الگوی مثالی یک خائن گرفت. در "کمدی الهی"، برجسته‌ترین چهره‌ی آخرین طبقه‌ی جهنم (در سرود ۳۴) لوسیفر است که سه سر دارد و سه تن از بزرگ‌ترین خائنان تاریخ ــ یهودا اسخریوطی و بروتوس و کاسیوس ــ از آن سه سر آویزانند و تا ابد جَویده می‌شوند، زیرا که به ولی‌نعمت خویش خیانت کرده بودند. دانته در "در باب پادشاهی"De Monarchia می‌گوید که تشکیل امپراتوری به‌جای جمهوری خواست خدا بوده است و قدرت امپراتوری باید برقرار می‌شد تا عدالت را میان شهروندان اجرا کند.
در ایتالیای رنسانس، مواردی از نوزایی آرمان‌های جمهوری‌خواهانه به‌چشم خورد. برای مثال، هنگامی‌که کولا دی رینتسو خود را آخرین تریبون مردم نامید، فرانچسکو پترارکا او را «سومین بروتوس» نامید.
جفری چاوسر در "قصه‌ی راهب"Monk’s tale بروتوس را خائن می‌نامد. کولوچو سالوتاتی در جزوه‌ی "درباب تیرانی"De Tyranno کوشید نشان دهد که نمی‌توان سزار را یک جبّار به‌معنای واقعی کلمه دانست، زیرا اقدامات و سیاست‌هایش به تصویب سنا رسیده بودند و توطئه‌گران و قاتلان برجسته‌اش مناصب مهمی در حکومتش داشتند. او می‌پرسد که حالا چه کسی معتقد به مشروعیت قتل سزار ــ این پدر میهن و برحق‌ترین دولتمرد ــ است. وی بر این عقیده است که بهترین شکل نظام سیاسی برای روم حکومت شخصی عادل بود و روم به یک نظام مونارشی نیاز داشت، و دانته حق داشته بروتوس و کاسیوس را در اعماق جهنم جای دهد.
لئوناردو برونی مناظره‌‌ای میان کولوچو سالوتاتی و دیگران (از جمله نیکولو نیکولی) را تشریح می‌کند که از سالوتاتی می‌پرسند که مگر دانته ــ به‌عنوان باسوادترین فرد زمان خودش ــ نمی‌دانسته که سزار چطور قدرت را غصب کرده بود و چطور آزادی را از جمهوری گرفت و چطور تمامی تاریخ‌نگاران به فضایل بروتوس معترفند. سالوتاتی نیز پاسخ می‌دهد که دانته از تمام این‌ها آگاه بود، لیکن می‌خواسته سزار را چونان دولتمردی نمونه و بروتوس را چونان مردی آشوبگر بنمایاند.
کریستوفورو لاندینو در "نقدی بر کمدی الهی"Comento sopra la Comedia (۱۴۸۱) توضیح می‌دهد که دانته چطور امپراتور روم را والاترین اقتدار زمینی و پاپ را والاترین اقتدار لاهوتی در مسیحیت می‌داند، و استدلال می‌کند که او سزار را صرفاً نماد امپراتوری گرفت بی‌آنکه اشاره‌ای به غاصب و دیکتاتور بودنش بکند، و بروتوس و کاسیوس را نیز صرفاً نماد قاتلان یک شاه خوب گرفته نه خودِ قاتلان، زیرا قرار دادن بروتوس و کاسیوس در قعر جهنم توسط دانته کاریست بسیار بی‌رحمانه و مغایر با حکمت و دانش و انصاف او؛ زیرا اگر این دو سزارکش مسیحی می‌بودند، با این عمل شجاعانه‌شان مستحق دریافت جایگاهی بسیار والا در بهشت می‌بودند.
نیکولو ماکیاولی، فیلسوف سیاسی ایتالیایی رنسانس، در کتابش "گفتارهایی در باب ده کتاب نخست تیتوس لیویوس"، عقیده دارد که کسانی که قیصر را ستوده‌اند فریب بخت نیک او را خورده‌اند، و در دوران دیکتاتوری او نویسندگان حق نداشتند عقاید خود در بارهٔ او را آزادانه ابراز کنند؛ باید ستایش نویسندگان دربارهٔ بروتوس را هم خواند، زیرا نویسندگان چون از بیم قدرت سزار نمی‌توانستند خودِ سزار را بنکوهند، دشمنانش را ستوده‌اند. او سبب سقوط جمهوری روم را فساد اخلاقیی می‌داند که گایوس ماریوس (شوهر عمهٔ سزار) و سپس سزار و پیروانش در روم رایج ساخته بودند، و قیصر توانست تودهٔ مردم را چنان اغفال کند که آنان بر یوغی که به‌دست خود بر گردن خویش نهادند آگاه نشدند. او می‌نویسد:
توماس الیوت می‌گوید که بی‌وفایی و خیانت به‌ندرت بی‌پاسخ می‌مانند، حتی اگر در پشت نقاب «ضرورت» پنهان شده باشند. برای نمونه، بروتوس و کاسیوس مردانی اشرافی و بافضیلت بودند که اشتیاقی آتشین به آزادی و مصلحت جمهوری داشتند و برای همین سزاری را کشتند که اعتماد بسیار بدیشان داشت؛ این دو برآن بودند که آزادی باستانی را به جمهوری بازگردانند، اما موفق نشدند.
جان کاریون در "سالنامه"Chronicle کشتن قیصر را به‌شدت محکوم می‌کند و می‌نویسد که خداوند نتوانست تاب آورد که چنین جنایتی مدت زیادی بی‌پاسخ بماند، و در حقیقت تمامی کسانی که برضد قیصر توطئه کرده بودند ــ چنان‌که پلوتارک گزارش کرده است ــ ظرف مدت کوتاهی کشته شدند.
در جمهوری فلورانس، شهری با سنت‌های کهن جمهوری‌خواهانه، روحیات آزادی‌خواهانه براثر بازبینی و نقد آثار کلاسیکِ باستان قوی‌تر از دیگر شهرهای ایتالیا بود؛ برای نمونه در ۱۵۳۷ لورنتسینو د مدیچی پس از کشتن دوک آلساندرو د مدیچی خود را بروتوس جدید، آزادی‌بخش و ظالم‌کش خواند. موافقانش نیز او را بروتوسِ توسکانی نامیدند و اشعاری لاتین در مدحش سرودند. وی همچنین سکه‌ای ضرب کرد که الهام‌گرفته از سکه‌ای بود که بروتوس در شرق ضرب کرده بود.
ریشمون شرکت هلدینگ کالای لوکس سوئیسی است، که در سال ۱۹۸۸ توسط یوهان روپرت؛ تاجر اهل آفریقای جنوبی تأسیس شد.
این شرکت از طریق شعب مختلف و شرکت‌های تابعه ریشمون، در زمینه طراحی، تولید، پخش و فروش محصولاتی مانند جواهرات، ساعت، خودکار، سلاح گرم، محصولات چرمی، لباس و لوازم جانبی، فعالیت می‌نماید. ریشمون یک شرکت سهامی عام است، که بخشی از سهام آن در بازارهای بورس سیکس سوئیس و بورس ژوهانسبورگ دادوستد می‌شود.
شرکت ریشمون در نوامبر ۲۰۱۲ با توجه به میزان ارزش بازار، در رتبه ششم از بزرگترین شرکت‌های شاخص بازار سوئیس قرار گرفت. این شرکت در رتبه‌بندی سال ۲۰۰۹ پس از شرکت‌های ال و ام هاش و پی‌پی‌آر، به عنوان سومین شرکت ارائه‌کننده کالاهای لوکس جهان شناخته شد.وبگاه فوربز
از شرکت‌ها و برندهای زیرمجموعه گروه ریشمون می‌توان به پیاژه، کارتیه، کلوئه، واشرون کنستانتین، آلفرد دانهیل، پانرای و مون‌بلان اشاره نمود.
دودمان پرادیوتا یکی از سلسله‌های باستانی هند است که در ایالت امروزی مادایا پرادش وجود داشت. بخش زیادی از متون پوراناها این موضوع را تایید می‌کنند که این دودمان جانشین خاندان بارهادراتا در ماگادها گردید. با توجه به متون وایو پورانا، حاکمان ناحیه آوانتی با تصرف پادشاهی ماگادها به مدت ۱۳۸ سال از ۷۹۹ تا ۶۸۴ قبل از میلاد بر آن فرمان راندند. این اقدام منجر به تأسیس سلسله پرادیوتا گشت. پالاکا، پسر یکی از شاهان پرادیوتا، کوشامبی را تسخیر نمود و پادشاهی خویش را نیرومند گرداند.
با توجه به هردو متون بودایی و جین، به تدریج فساد و جنایت در داخل سرزمین پرادیوتا رواج یافت و در آخر منجر به شورش مردمی در ماگادها علیه سلطه پرادیوتا شد. با پایان طغیان مردمی و سقوط دودمان پرادیوتا، فردی به نام هاریانکا در ۶۸۴ قبل از میلاد به عنوان شاه برگزیده شد و سلسله هاریانکا را تأسیس کرد.
با این حال که حکومت شاهان پرادیوتا در ماگادها برچیده شد، این دودمان تا ۴۱۳ قبل از میلاد به حکومت خود در آوانتی ادامه دادند، تا این که در همان سال توسط شیشوناگا، مؤسس دودمان شیشوناگا که سلسله هاریانکا را نیز از میان برده بود، نابود شدند.
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۸۹ از ‍۱۵ تا ۲۰ آگوست ۱۹۸۹ در شهر بن، آلمان غربی برگزار شده است.
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۸۷ از ‍۱۶ تا ۲۳ آگوست ۱۹۸۷ در شهر استراسبورگ، فرانسه برگزار شده است.
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۸۵ از ‍۴ تا ۱۱ آگوست ۱۹۸۵ در دو شهر صوفیه، بلغارستان و اسلو، نروژ برگزار شده است.
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۸۳ از ‍۲۲ تا ۲۷ آگوست ۱۹۸۳ در شهر رم، ایتالیا برگزار شده است.
من یک مستاجرم یک مجموعه تلویزیونی طنز ایرانی است. این مجموعه در سال ۱۳۸۳ به کارگردانی پریسا بخت‌آور و نوشته شادمهر راستین با بازی امیر جعفری، کتایون امیرابراهیمی، ریما رامین فر و نگار فروزنده، سپند امیرسلیمانی و سعید آقاخانی از شبکه سوم سیما در قالب ۲۶ قسمت پخش شد.شبکه IFILM جمهوری اسلامی ایران. من یک مستاجرم.شبکه ۳ جمهوری اسلامی ایران ۱۳۸۱ من یک مستاجرم
این مجموعه اولین کار حرفه ای جواد عزتی بود و به فاصله اندکی بعد از آن در مجموعه کمربندها را ببندیم به ایفای نقش پرداخت.
این داستان یک پیرزن به نام زمانه خانم (با بازی کتایون امیرابراهیمی) است که دارای یک ساختمان پنج واحده درتهران است و از خارج برمی گرددو
در فرودگاه با پسری به نام مسعود آشنا شده و مسعود او را تا خانه‌اش می‌رساند. مباشر زمانه خانم خانه را اجاره داده‌است… مسعود مباشر جدید می‌شود و به دنبال مستأجر برای خانه می‌گردد. اولین مستاجران ناصر و همسرش نیره که ناصر، دوست مسعود و نیره از اقوام مسعود است، به همراه دو زوج دیگر در خانه ساکن می‌شوند. مسعود هم برای اینکه در خانه بماند مجبور به ازدواج می‌شود. خواهر زاده زمانه خانم با نام نیلوفر از خارج می‌آید و مسعود عاشق او می‌شود. نصف خانه مال نیلوفر بوده و مستاجران باید خانه را خالی کنند و در آن زمان پدر ناصر از شهرستان می‌آید و…
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۸۱ از ‍۵ تا ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۱ در شهر اسپلیت، یوگسلاوی برگزار شده است.
آکویلا (به زبان لاتین: AQVILA) یک مجموعه تلویزیونی انگلیسی ویژه کودکان بود که از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ در بی‌بی‌سی پخش می‌شد. هر هفته یک قسمت از آن پخش می‌شد و داستان آن دربارهٔ دو پسر با نام‌های "تام بکستر" و "جف رینولد" بود که در هنگام حفر یک چاله در زمین به یک سفینه فضایی دست می‌یافتند. این مجموعه بر اساس کتاب آکویلا از نویسنده انگلیسی اندرو نوریس ساخته شده‌است. این مجموعه موفق به نامزدی بفتا برای بهترین RTS درامای کودکان شده‌است.
دو پسر در تعطیلات آخر هفته در حال کندن چاله‌ای در زمینی بایر هستند که جف به درون غاری زیرزمینی می‌افتد. در آنجا آن‌ها اسکلت یک سرباز رومی را در کنار یک شیء بزرگ گرد می‌بینند. متوجه خالی بودن داخل آن شده و می‌فهمند که فضای داخل آن یه اتاقک خلبان دونفره است. آن‌ها پس از مدتی با فشردن دادن کلیدهای رنگی آن به کار با آن پی برده و می‌توانند با آن پرواز کنند.
داستان با پیدا کردن راه‌هایی برای مخفی کردن آن از دید دیگران، آشنایی بیشتر با آن و پیدا کردن راه‌های ارتباط با آن پیچیده‌تر می‌شود. مجموعه با این کشف پسرها که آکویلا تنها سفینه‌ای کوچک از یک نبردناو فضایی بسیار بزرگتر در خارج از فضای زمین است به پایان می‌رسد.
آکویلا سفینه نجاتی از نبردناوی است که متعلق به ییریلیان‌ها (Yrrillians) از سیاره دنب (Deneb) است. آکویلا می‌تواند تقریباً مسافتی بدون محدودیت را طی کند و در خارج از اتمسفر زمین خدمه می‌توانند بدون نیاز به لباس فضایی در آن باشند؛ البته در آسیبی که پیش از ورود به زمین در سیستم بازتولید اکسیژن آن روی داده و در یکی از قسمت‌ها بیان می‌شود تنها برای ۶ ساعت می‌تواند اکسیژن لازم خدمه را تأمین کند. از دیگر ویژگی‌های سفینه می‌تواند به توانایی نامریی شدن، کنترل از راه دور، لیزر، رابط کاربری هولوگرافیک و جنگ‌افزار دفاعی مرکزی (قادر به کشتن هر موجودی در شعاع ۳ مایلی) نام برد. آکویلا تمام چیزهایی را که می‌بیند در شیئی تخم‌مرغی شکل در خود ذخیره می‌کند که می‌توان آن را به صورت هولوگرافیک بازپخش کرد. در حافظه آن ۱۶۰۰ سال داده ذخیره می‌شود.
آکویلا در زبان لاتین به معنی عقاب است. جمله‌ای به لاتین بر کلاهخود سرباز رومی حک شده بود بدین‌گونه: Licat volare si super tergum aquila volat که معنی آن می‌شود: یک مرد می‌تواند هرکجا که بخواهد پرواز کند به شرط اینکه بر پشت یک عقاب سوار باشد. این ضرب‌المثل از داستانی یونانی سرچشمه گرفته که می‌گوید روزی خدایان می‌خواستند بهترین پرنده را انتخاب کنند؛ آن‌ها مسابقه‌ای برای زودتر رسیدن به کوه الیمپوس بین پرندگان ترتیب دادند. عقاب در حال برنده شدن مسابقه بود اما پرستو که تمام مدت مسابقه بر پشت عقاب در حال استراحت بود در آخرین لحظه از پشت عقاب پایین جهید و مسابقه را برد. نام AQVILA بر بدنه خارجی سفینه حک شده‌است.
گوژیرا یک گروه متال فرانسوی از شهر بایون است که در سال ۱۹۹۶ آغاز به کار کرد.
تگ در سیستم‌های اطلاعاتی، نوعی از فراداده و در واقع، اصطلاح یا کلیدواژه‌ای است که به بخشی از اطلاعات (مانند آدرس یک وب‌سایت، یک تصویر دیجیتالی یا یک فایل کامپیوتر) اختصاص داده می‌شود تا توضیحی اضافی به آن بیفزاید. این نوع فراداده اطلاعات اضافه‌ای برای یک موجودیت اطلاعاتی فراهم می‌کند و اجازه می‌دهد بتوان دوباره آن موجودیت را از طریق جستجو پیدا کرد. تگ‌ها معمولاً به‌طور غیررسمی و شخصی، توسط سازندهٔ آیتم یا بینندهٔ آن (بستگی به سیستم دارد) انتخاب و اختصاص داده می‌شوند.
اصطلاح تگ کردن با ظهور وب‌سایت‌های وب ۲٫۰ای رایج شد و یکی از ویژگی‌های مهم بسیاری از این وب‌سایتها به‌شمار می‌رود. البته اکنون بخشی از بعضی نرم‌افزارهای رایانه‌ای نیز محسوب می‌شود.
لیبل‌گذاری و تگ کردن برای انجام فعالیت‌هایی مثل کمک در طبقه‌بندی، مارک‌گذاری مالکیت، یادداشت کردن مرزها، و نمایش هویت آنلاین به کار می‌رود. همچنین ممکن است به شکل کلمات، تصاویر یا دیگر علائم شناسایی باشد. نمونهٔ مشابه از تگ‌ها در دنیای فیزیکی، برچسب زدن به اشیای یک موزه است. در سازمان‌دهی اطلاعات و اشیا، استفاده از کلیدواژه‌های متنی به عنوان بخشی از شناسایی و طبقه‌بندی کامپیوترهای خیلی قدیمی است. اگرچه، کامپیوتر مبتنی بر جستجو از کلیدواژه‌ها به عنوان راهی سریع برای جستجوی سوابق استفاده می‌کند، پایگاه‌داده‌های آنلاین و اینترنتی و سایت‌های جدید، آن‌ها را به عنوانی راهی برای کمک به کاربران در یافتن محتوا، به ناشران ارائه داد. در سال ۲۰۰۳، سایت bookmarking اجتماعی Delicious، راهی برای کاربران خود ایجاد کرد که به bookmarkهای خود تگ اضافه کنند (به عنوان راهی برای یافتن آن‌ها در آینده)؛ همچنین Delicious نمایی قابل‌بررسی و جمع‌آوری‌شده از bookmarkهای تمام کاربران، با یک تگ مخصوص فراهم کرد.Screenshot of tags on del.icio.us in 2004 and Screenshot of a tag page on del.icio.us, also in 2004, both published by Joshua Schachter on July 9, 2007.
Flickr به کاربرانش اجازه داد تگ‌های متنی خود را برای هر کدام از تصاویرشان جمع کنند (با ایجاد فرادادهٔ انعطاف‌پذیر و آسان که تصاویر را بسیار قابل‌جستجو می‌کند)."An Interview with Flickr's Eric Costello" by Jesse James Garrett, published on August 4, 2005. Quote: "Tags were not in the initial version of Flickr. Stewart Butterfield...liked the way they worked on del.icio.us, the social bookmarking application. We added very simple tagging functionality, so you could tag your photos, and then look at all your photos with a particular tag, or any one person’s photos with a particular tag." موفقیت FlickrAn example is "Folksonomies - Cooperative Classification and Communication Through Shared Metadata" by Adam Mathes, December 2004. It focuses on tagging in Delicious and Flickr. و تأثیر عمومی‌سازی مفهوم تگ توسط Delicious،"An Interview with Flickr's Eric Costello" by Jesse James Garrett, published on August 4, 2005. Quote: و دیگر وب‌سایت‌های اجتماعی نرم‌افزاری (مانند YouTube, Technorati و Last.fm) نیز در پیاده‌سازی تگ مؤثر بود. لیبل در جیمیل شبیه تگ است.
وب‌سایت‌هایی که شامل تگ هستند، اغلب مجموعه‌ای از تگ‌ها را به عنوان توده‌های تگ (tag clouds) نمایش می‌دهند. تگ‌های یک کاربر هم برای این توده‌ها مفید هستند و هم برای اجتماع بزرگتری از کاربران وب‌سایت.
تگ‌ها ممکن است از طبقه‌بندی نوع «پایین به بالا» باشند، نسبت به طبقه‌بندی سلسله‌مراتبی که «بالا به پایین» هستند. در سیستم‌های سنتی سلسله‌مراتبی (علم رده‌بندی)، طراح، چند قانون برای استفاده از طبقه‌بندی وضع می‌کند، و تنها یک روش درست برای طبقه‌بندی هر آیتم وجود دارد. در سیستم تگ کردن، راه‌های نامحدودی برای طبقه‌بندی یک آیتم وجود دارد و هیچ انتخابی نیز «غلط» نیست. هر آیتم به جای تعلق به یک مجموعه، می‌تواند چندین تگ مختلف داشته باشد. بعضی محققان و برنامه‌های کاربردی با ترکیب ساختار سلسله‌مراتبی و «تخت» در تگ کردن، برای کمک به بازیابی اطلاعات آزمایش شده‌اند.Tag Hierarchies, research notes by Paul Heymann.
بسیاری از سیستم‌های وبلاگ به نویسندگان اجازهٔ اضافه کردن تگ‌های فرم‌آزاد را در یک پست، همراه با (یا به جای) قرار دادن پست در یک گروه، می‌دهند. مثلاً، ممکن است یک پست نشان بدهد که با کلمات baseball و tickets تگ شده‌است. هر کدام از آن تگ‌ها معمولاً یک لینک وب هستند که فرد را به صفحهٔ نمایه راهنمایی می‌کند که تمام پست‌های مرتبط با آن تگ، در این صفحه لیست شده‌اند. این وبلاگ ممکن است یک لیست از تمام تگ‌های مورد استفاده در آن وبلاگ، به صورت نوار کناری داشته باشد، که هر تگ فرد را به یک صفحهٔ نمایه راهنمایی می‌کند. برای طبقه‌بندی مجدد یک پست، نویسنده لیست تگ‌های آن را ویرایش می‌کند. تمام ارتباطات بین پست‌ها به صورت اتوماتیک، به وسیلهٔ نرم‌افزار وبلاگ پیگیری و به‌روز رسانی می‌شود؛ نیازی به جابجایی مجدد صفحه در یک سلسله‌مراتب پیچیده از طبقه‌بندی‌ها نیست.
یک تگ رسمی، یک کلیدواژه است که از طریق رویدادها و کنفرانس‌ها برای همکاران قرارداد می‌شود، تا در پست‌های وب‌شان به کار رود، مانند مطالب وبلاگ، عکس‌های رویدادها و اسلایدهای جلسات؛ که موتورهای جستجو می‌توانند آن‌ها را نمایه‌گذاری کنند تا مواد مرتبط را به رویدادهای قابل‌جستجو از یک طریق مربوط کنند. در این مورد، تگ بخشی از یک مجموعه‌لغت کنترل‌شده‌است.
یک محقق ممکن است با مجموعهٔ بزرگی از آیتم‌ها (مانند نقل‌قول‌ها، فهرست کتب، تصاویر) در فرم دیجیتالی سر و کار داشته باشد. اگر او بخواهد هر کدام را با یک عدد کوچک از تم آن (مانند فصل‌های یک کتاب، یا زیرمطلب کلی موضوعات) مرتبط کند، گروهی از تگ‌ها می‌توانند برای این تم‌ها به هر آیتم در مجموعهٔ بزرگتری ضمیمه شوند. در این روش، طبقه‌بندی فرم آزاد به نویسنده اجازه می‌دهد حجم زیادی از اطلاعات را مدیریت کند. بازرگانی و نیز بعضی برنامه‌های کاربردی کامپیوتر برای انجام این کار به سادگی در دسترس هستند.
یک تگ سه‌گانه یا تگ ماشینی از syntax مخصوصی برای تعریف اطلاعات معنایی اضافی در مورد تگ استفاده می‌کند، که تفسیر توسط یک برنامهٔ کامپیوتری را آسان‌تر یا بامعنی‌تر می‌کند. تگ‌های سه‌گانه سه بخش دارند: یک فضای نام، یک مسند و یک مقدار عددی. به‌طور مثال، "geo:long=۵۰٫۱۲۳۴۵۶" یک تگ برای مختصات طول جغرافیایی با مقدار عددی ۵۰٫۱۲۳۴۵۶ است. این ساختار سه‌گانه شبیه مدل چارچوب شرح منابع برای اطلاعات است.
فرمت تگ سه‌گانه اولین بار در نوامبر ۲۰۰۴ برای geolicious اختراع شدgeo.lici.us : geotagging hosted services by Mikel Maron, November 5, 2004. (برای ترسیم bookmarkهای Delicious، و پذیرش گسترده‌تر بعد از تصویب توسط Mapper و GeoBloggers برای نگاشت عکس‌های Flicker).Advanced Tagging and TripleTags by Reverend Dan Catt, "Geobloggers", January 11, 2006. در ژانویهٔ ۲۰۰۷، Aaron Straup Cope در Flicker اصطلاح تگ ماشینی را به عنوان یک نام جایگزین برای تگ سه‌گانه معرفی کرد، و تعدادی سؤال و جواب در مورد هدف، syntax و کاربرد آن افزود.Machine tags, a post by Aaron Straup Cope in the Flickr API group, January 24, 2007.
فرادادهٔ تخصصی‌شده برای شناسایی جغرافیایی به عنوان تگ‌گذاری جغرافیایی شناخته می‌شود؛ تگ‌های ماشینی همچنین با اهداف دیگری، مانند شناسایی عکس‌های گرفته‌شده در یک رویداد خاص یا نام‌گذاری با استفاده از گونه‌های نام‌گذاری دوجمله‌ای به کار می‌روند.Encyclopedia of Life use of machine tag, The Encyclopedia of Life project rules including the required use of a taxonomy machine tag, September 19, 2009.
رجوع شود به: هشتگ
در یک سیستم تگ‌گذاری سنتی، هیچ اطلاعات صریحی دربارهٔ معنی یا مفاهیم هر تگ وجود ندارد، و یک کاربر می‌تواند تگ‌های جدید را به سادگی استفاده از تگ‌های قدیمی‌تر، برای یک آیتم به کار گیرد. سیستم‌های طبقه‌بندی سلسه‌مراتبی به آرامی می‌توانند تغییر کنند، و در فرهنگ و تاریخی که آن‌ها را ایجاد کرده ریشه دارند.Smith, Gene (2008). Tagging: People-Powered Metadata for the Social Web. Berkeley, CA: New Riders. انعطاف‌پذیری تگ‌گذاری به کاربران اجازه می‌دهد مجموعه آیتم‌های خود را به روش‌هایی که کارآمد می‌دانند دسته‌بندی کنند، اما شخصی‌سازی انواع اصطلاحات می‌تواند چالش‌هایی را هنگام جستجو و بررسی نشان دهد.
وقتی کاربران می‌توانند آزادانه تگ انتخاب کنند (با ایجاد یک folksonomy، در مقابل انتخاب اصطلاحات از یک مجموعه‌لغت کنترل‌شده)، نتایج فراداده می‌تواند شامل جناس‌ها (تگ‌های مشابه که با معانی متفاوت به کار رفته‌اند) و مترادف‌ها (تگ‌های چندگانه برای مفاهیم مشابه) باشد، که ممکن است فرد را به لینک‌های نامناسب بین آیتم‌ها و جستجوهای غیرمؤثر برای اطلاعات در مورد یک موضوع راهنمایی کند.Golder, Scott A. Huberman, Bernardo A. (2005).
"The Structure of Collaborative Tagging Systems." Information Dynamics Lab, HP Labs. Visited November 24, 2005. مثلاً، تگ «orange» ممکن است به میوه یا رنگ برگردد، و آیتم‌های مربوط به ورژن‌های Linux Kernel ممکن است با «Linux", "Kernel", "Penguin", "software» یا اصطلاحات دیگری تگ شوند.
همچنین کاربران می‌توانند تگ‌هایی را انتخاب کنند که شکل متفاوتی از صرف کلمات (مانند مفرد یا جمع) هستند، و اگر هنگام جستجو یا بررسی، سیستم قابلیت بند آوردن تگ‌ها را نداشته باشد، می‌توانند در مدیریت مشکلات همکاری کنند. مقیاس بزرگتر folksonomyها بعضی از مشکلات تگ‌گذاری رو عنوان می‌کند، که در آن کاربران سیستم‌های تگ‌گذاری تمایل دارند از کاربرد رایج «اصطلاحات تگ» در این سیستم‌ها آگاه شوند، و بنابراین به منظور ارتباط ساده‌تر با آیتم‌های مرتبط از تگ‌های موجود استفاده کنند. در این روش، folksonomyها به‌طور انبوه بخشی از مجموعهٔ تگ‌ها را توسعه می‌دهند.Singular vs. plural tags in a tag-based categorization system by Keith Devens, December 24, 2004.
علیرغم فقدان ظاهری کنترل، محقق نشان داده که یک فرم ساده از واژگان به اشتراک گذاشته‌شده در Bookmark سیستم‌های اجتماعی پدیدار می‌شود. تگ‌گذاری هماهنگ فرمی از دینامیک سیستم‌های پیچیده را نمایش می‌دهد، (یا دینامیک خودسازمان‌دهی).Harry Halpin, Valentin Robu, Hana Shepherd The Complex Dynamics of Collaborative Tagging, Proceedings of the 16th International Conference on the World Wide Web (WWW'07), Banff, Canada, pp. 211-220, ACM Press, 2007. Downloadable on the conference's website بنابراین، حتی اگر هیچ کنترل مرکزی بر روی واژگان، فعالیت‌های کاربران را محدود نکند، توزیع تگ‌هایی که منابع متفاوتی را توصیف می‌کنند (مانند وب‌سایت‌ها) در طول زمان قدرت قانون توزیع را همگرا می‌کند. با چنین فرم توزیع پایداری، واژگان ساده می‌توانند با بررسی همبستگی شکل‌گرفته بین تگ‌های مختلف استخراج شوند. این سیستم مشارکتی غیررسمی در ایجاد و مدیریت تگ، یک folksonomy نامیده می‌شود.
سیستم‌های تگ‌گذاری که به‌طور عمومی باز هستند، برای تگ‌های اسپم نیز باز هستند، که در آن افراد تعداد زیادی تگ یا تگ‌های نامربوط به یک آیتم (مثل یک ویدئو در YouTube) را به منظور جذب بازدیدکننده به کار می‌برند. این سوءاستفاده می‌تواند با استفاده از شناسایی انسانی یا آماری آیتم‌های اسپم کاهش یابد. تعدادی از تگ‌های مجاز هم ممکن است جهت کاهش اسپم، محدود شده باشند.Tag Spam, research notes by Paul Heymann.
بعضی سیستم‌های تگ‌گذاری یک جعبهٔ متن برای وارد کردن تگ‌ها دارند، بنابراین برای tokenize کردن رشته، یک جداکننده باید استفاده شود. دو جداکنندهٔ متداول عبارتند از کارکتر فاصله و کاما.
برای فعال‌سازی استفاده از جداکننده‌ها در تگ‌ها، یک سیستم می‌تواند جداکننده‌های سطح بالاتر (مانند علائم کوتیشن) یا کارکترهای فاصله‌ای را تصویب کند. سیستم‌ها می‌توانند استفاده از جداکننده‌ها را با مجوز دادن به فقط یک تگ (قابل افزودن به هر widget ورودی در هر زمان) ممنوع کنند، اگرچه این کار افزودن تگ‌های چندگانه را وقت‌گیرتر می‌کند.
syntax استفاده در HTML به صورت استفاده از میکروفرمت rel-tag است که از ویژگی rel با مقدار «tag» (مانند rel=”tag”) برای نشان دادن اینکه صفحهٔ لینک‌شده به عنوان یه تگ برای مفهوم جاری عمل می‌کند، استفاده می‌کند.rel tag microformat specification, Microformats Wiki, January 10, 2005.
تگ در بحث انبار معنای بسیار متفاوتی دارد:
تگ کالا به برگه‌ای اطلاق می‌شود که در آن نام کالا، کد کالا، محل قرارگیری به عنوان اطلاعات وجود دارد و بر اساس استاندارد سه ستون برای ثبت اطلاعات شمارش بر روی هر تگ قرار داده می‌شود. اغلب نرم‌افزارهای انبار نیز قابلیت ایجاد تگ را در سیستم انبار در حین انبار گردانی دارند.
گایوس کاسیوس لونگینوس (۳ اکتبر پیش از ۸۵ – ۳ اکتبر ۴۲ پیش از میلاد) از سناتورهای جمهوری روم بود. او از طراحان اصلی نقشهٔ قتل ژولیوس سزار به حساب می‌آید و همچنین شوهر خواهر مارکوس یونیوس بروتوس بود.
روش زیگلر نیکولز یک روش تجربی برای آوردن ضرایب PID است. آقایان زیگلر و نیکولز در سال ۱۹۴۲ دو روش تعیین ضرایب کنترل‌کننده PID را که به صورت تعیین از طریق حلقه بسته و حلقه باز بود ارائه کردند. سلام
طبق این روش ابتدا باید فیدبک را از مدار باز کرد تا مدار به یک حلقه باز تبدیل شود. سپس ورودی پله را به مدار اعمال می‌کنیم و سپس پارامترهای مورد نیاز جدول زیگلر نیکولز را از روی شکل خروجی شبیه سازی شدهٔ مدار فوق بدست می‌آوریم:K , T , T
بطوری که K نسبت اختلاف مقدار نهایی از مقدار اولیهٔ پاسخ به نسبت همان اختلاف از ورودی می‌باشد:
K=(y(∞)-y(0))/(u(∞)-u(0
همچنین T زمان تأخیر و نیز T فاصله زمانی بین انتهای زمان تأخیر تا زمانی که خروجی به ۰٫۶۳۷ مقدار نهایی خود می‌رسدhttp://uploadtak.com/images/u9473_ProcessCont1_Lecture.pdf
نهایتاً ضرایب را می‌توان از جدول تجربی روبرو که توسط زیگلر - نیکلز ارائه شد پیدا کرد.
بدین منظور میبایست ابتدا بلوک‌های مشتق گیر و انتگرال گیر را از مدار جدا شوند و در بین بلوک کنترلی مدار تنها بلوک تناسبی ( معادل P ) برقرار باشد .
حذف دیگر عوامل کنترلی در تئوری به معنی بینهایت فرض کردن T و صفر فرض کردن T می‌باشد .
لازم به ذکر است معادله اصلی کنترل PID در هر دو حالت به فرم G(s)=K*(1+1/(Ts)+T) plant می‌باشد.
سپس ورودی پله را اعمال کرده و از مقادیر کوچک K شروع کرده تا زمانی که نمودار خروجی نوسانی گردد . در این صورت دوره نوسان را معادل T و گین نوسان ساز را K مینامیم
بر این اساس ضرایب PID بر طبق جدول زیر خواهد بود :
مسعود کوثری (متولد ۱۳۴۳ در مشهد - ) پژوهشگر ایرانی حوزه ارتباطات، فرهنگ، موسیقی و توسعه و استادیار و مدیر گروه ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران است.سکولاریسم، پساسکولاریسم و تلویزیون او در سال ۱۳۸۳ به دلیل ارائه مقاله «نشانه‌شناسی موسیقی مردم‌پسند»، جایزه بهترین مقاله فرهنگی را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. این مقاله به عنوان یکی از مقاله‌های علمی برگزیده سال ۱۳۸۳ انتخاب شد.
وی مدرک کارشناسی‌اش را در رشتۀ جامعه شناسی از دانشگاه فردوسی مشهد(۱۳۶۹)، مدرک کارشناسی ارشد(۱۳۷۵) و دکتری (۱۳۸۱)؛ جامعه شناسی را از دانشگاه تربیت مدرس گرفت. عنوان رساله کارشناسی ارشد او «بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت روستائیان خراسان در فعالیت های عمرانی» و در دوره دکتری «بررسی عوامل مؤثر بر احساس آنومی(بی هنجاری) سیاسی، در شهروندان تهرانی» است.
موارد تدریس وی « آشنایی با تکنولوژی‌های نوین ارتباطی»، « ارتباطات وفرهنگ»، «اصول علم سیاست»، «روش شناسی تحلیل محتوی»، «روش های تحقیق کیفی رسانه ها»، «روشهای بررسی وتحلیل پیامهای ارتباط»، «سمینارمسائل سیاسی واستراتژی معاصر»، «مبانی ارتباطات جمعی»، «موسیقی،فرهنگ وجامعه»، «نظریه های ارتباط جمعی ۲» (در مقطع کارشناسی)، «تکنولوژی های جدیدارتباطی»، «رسانه های جمعی وفرهنگ مردمی»، «نظریه های مطالعات فرهنگی» (در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری) است.
مسئولیت‌هایی که کوثری به عهده داشته‌است، عبارتند از: «مدیر کل پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت ارشاد»، «رئیس کتابخانۀ دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران»، «معاون مؤسسه مطالعات آمریکای شمالی و اروپا»، «عضو کمیتۀ ارتباطات و فرهنگ، شورای عالی انقلاب فرهنگی»، «معاون کمیته علوم اجتماعی و روانشناسی در دفتر تحقیقات کاربردی معاونت پژوهشی دانشگاه تهران»، «نایب رئیس انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات».
عضو گروه ارتباطات اجتماعی گروه واژه گزینی، ۱۳۹۲/۰۴/۰۴، ۱۳۹۲/۱۲/۲۹، ایران، تهران
عضو شورای تخصصی وعلمی مرکز موسیقی حوزه هنری، ۱۳۹۲/۰۴/۰۵، ۱۳۹۲/۱۲/۲۹، ایران، تهران- عضو شورای عالی سیاستگذاری و برنامه ریزی جشنواره های فرهنگی، قرآنی و رسانه ای، ۱۳۹۲/۰۷/۰۲، ایران، تهران- عضو شورای سیاست گذاری روابط عمومی و اطلاع رسانی، ۱۳۹۲/۰۸/۰۴، ایران، تهران- سرپرست گروه آموزشی ارتباطات اجتماعی، ۱۳۹۲/۰۹/۱۱، ۱۳۹۳/۰۳/۱۱، ایران، تهران
زک براف (زاده ۶ آوریل ۱۹۷۵) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی است.
زَک از آوریل ۲۰۱۹ با بازیگر انگلیسی فلورنس پیو در رابطه است.
لینو بانفی (؛ زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۳۶) یک بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و مجری ایتالیایی است که از سال ۱۹۶۰ تاکنون در بیش از ۱۰۰ فیلم بازی کرده‌است.
او در شهر آندریا زاده شد و در سن ۳ سالگی به کانوسا دی پولیا نقل مکان کردند.
لینو بانفی یکی از مشهورترین بازیگران ایتالیا در ژانر کمدی سکسی سبک ایتالیایی در سال‌های دهه ۱۹۷۰ است و در دهه ۱۹۸۰ او به اوج شهرت خود رسید. وی در طول دوران فعالیتش تقریباً تمام شخصیتهای بانفی با تلفظ متمایز از لهجه باری صحبت می‌کنند. لینو و همسرش در سال ۱۹۶۲ با هم ازدواج کردند که حاصل آن دو بچه به نام‌های والتر و رزآنّا است. رزآنا بانفی همچنین یک بازیگر است. در سال ۲۰۰۰ میلادی، لینو بانفی سفیر حسن نیت برای کمیته ملی ایتالیا در یونیسف می‌شود.
بیل کوبس (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۳۴) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم های از بزرگ و قدرتمند اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که بیل کوبس در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
بَرقه نام دیگر سیرنه به ناحیهٔ ساحلی شرقی لیبی گفته می‌شود. در زبان‌های اروپایی به این ناحیه «سیرنائیک» یا «کورنائیک» می‌گویند. این منطقه در عهد باستان به پناپولیس نیز معروف بوده و از همین روست که در برخی منابع اسلامی نام این منطقه انطابلس یا بنطابلس نیز ثبت شده‌است.