moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نرگس محمدی، حامد اسماعیلیون، آتش شاه‌کرمی، اکرم نقابی، شهناز اکملی، شیرین عبادی، مهرانگیز کار، شکوفه یداللهی، پرستو فروهر، نسرین ستوده، ایرج مصداقی، رضا معینی و عفت ماهباز از دیگر امضاکنندگان این پیمان‌‌نامه هستند.
در اواخر سال ۱۴۰۱ کیوان صمیمی همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند.
پادشاه گیونگ مون (۸۶۱ میلادی تا ۸۶۵ میلادی) (هانگول: 경문왕) (هانجا: 景文王) چهل و هشتمین پادشاه شیلا و نامش کیم یونگ ریوم است.
وی نوه پادشاه هوی گانگ ، پدرش کیم گی میونگ و مادرش بانو گوانگ وا است.
از آن جایی که امپراطور هئو نان پسری نداشت او با دختر امپراطور ازدواج کرد و ولیعهد پدرزنش شد.
در طول سلطنت امپراطور گیونگ مون شورشی در میان اشراف مرکزی رخ داد و تلاش هایی برای کنترل آن انجام شد.
دولت شیلا معبد هوانگ نیونگ سا را که در دوران سلطنت ملکه سئوندوک ساخته شد را بازسازی کرد.
در نیمه دوم سلطنت شاه گیونگمون، پایتخت سلطنتی دچار زلزله و سیل شد و طاعون دوباره شیوع یافت. غلات در مناطق مختلف استان ها نرسیده بود و شاه فرستادگانی را به نقاط مختلف می فرستاد و سعی میکرد آنها را دلداری دهد.
در گذشته دو حاکم زن با نام های ملکه سوندوک و ملکه جیندوک وجود داشته است، به نظر میرسد  که مقامات میخواستند دختر شاه هئونان را تبدیل ملکه بزرگ کنند، اما او نپذیرفت و گفت که نمیتواند قبول کند.
امپراطور قصد داشت فردی باهوش از خانواده سلطنتی را به عنوان جانشین خود منصوب کند.
در این زمان پادشاه هئونان از کیم یونگ ریوم که در آن زمان جوان بود پرسید: آیا تا به حال شخص خوبی را دیده ای؟
یونگ ریوم پاسخ داد : سه نفر را دیده ام، فردی که خود را فروتن میکند ، فردی که ثروتمند بود اما اعتدال را به جای تجمل فضیلت میدانست و شخصی که از قدرت و شکوه برخوردار بود اما بر دیگران تاثیر نمیگذاشت.
امپراطور هئو نان که از پاسخ او راضی بود تصمیم گرفت او را داماد کند.
کیم یونگریوم به امپراطور گفت: من جرعت تصمیم گیری را ندارم، بنابراین به دستورات شما عمل خواهم کرد.
امپراطور تصمیم گرفت دختر اولش را آماده ازدواج با کیم کند.
به این ترتیب فرمانروای فقید (هئو نان) کیم یونگ ریوم را به عنوان داماد خود انتخاب کرد و بعد ها تاج و تختش را به او واگذار کرد و چهل و هشتمین شاه شیلا در آینده شد.
در طول سلطنت امپراطور گیونگمون شورش های زیاد رخ داد، در چهاردهمین سال سلطنتش لی چان گئونجونگ شورش کرد و کاخ را اشغال کرد اما توسط گارد سلطنتی دستگیر شد.
با این حال با وجود اینکه او در شرایط سخت به حکومت رسید، دستاورد های خوبی از جمله حل آسان آشفتگی و بازگرداندن روابط دیپلماتیک را در مسیر اصلی خود به دست آورد، پادشاه از آغاز حکومتش با شور و شوق فراوان به اداره کشور رسیدگی میکرد.
وی دو پسر و یک دختر داشت
دو پسر آنها (جئونگ گانگ و هئون گانگ) در آینده شاه شدند و دخترش (ملکه جینسونگ) هم در آینده جانشین برادرانش شد و دوباره پادشاه زنی دیگر پس از ملکه سوندوک و ملکه جیندوک تاجگذاری کرد.
یک نظریه وجود دارد که گونگ یه پسر پادشاه گیونگ مون نیز هست، بنابراین اگر او را هم حساب کنیم امپراطور چهار فرزند داشت که همگی پادشاه شدند.
شاه گیونگ مون دوران سختی را در طول سلطنتش سپری کرد.
داستان های متعددی وجود دارد که تاکید میکند پادشاه گیونگ مون موجودی مقدس است.
یک داستانی درباره پادشاه گیونگ مون است که در آن گفته شده پادشاه وقتی بر تخت نشست ناگهان گوش هایش دراز شد، اما هم ملکه و هم درباریان از این حقیقت بی خبر بودند و فقط یک صنعتگر که هود میساخت میدانست.
با این حال در داستان گفته شد که پادشاه تا آخر عمرش به کسی چیزی نگفت و آن را مخفی کرد.
در یکی از روزها یکی از افراد این موضوع را متوجه شد و در جنگل بامبو به همه گفت" گوش های شاه دراز است" و شاه زمانی که شنید بسیار ناراحت شد.
پادشاه گیونگ مون در سال ۸۷۵ میلادی از دنیا رفت و پسرش شاه هئون گانگ جانشینش شد.
پاسکوئال کاندل پالازون (زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۷۱ در آرکنا) یک شاعر و نویسنده اسپانیایی است.
پالازون در دانشگاه مورسیا مادرید روزنامه‌نگاری و رشته حقوق تحصیل کرده‌است.
آثار او سبک رمانتیک تیره دارند و آثارش شخصیتی قوی و سرکش را از او به نمایش می‌گذارند.
پادشاه هئون گانگ (۸۷۵ میلادی تا ۸۸۶ میلادی)(هانگول : 헌강왕) (هانجا : 憲康王) چهل و نهمین پادشاه شیلا بود او در سال ۸۸۶ میلادی به قدرت رسید اما پس از یازده سال حکومت یکی از درباریان با خیانت او را کشت.
تِروِل (با کسرهٔ واو) فرمانروای مردم بلغار در آغاز سدهٔ ۸ میلادی بود.
او در سال ۷۰۵ عنوان قیصر دریافت کرد که نخستین بار در تاریخ به‌شمار می‌آید. دین ترول احتمالاً مانند پدر بزرگش، کوبرات خان، مسیحیت بود.
زمانی که ارتش بلغار توانست عرب‌ها را در جریان محاصره قسطنطنیه (۷۱۸-۷۱۷) شکست دهد، ترول از سوی معاصرانش با عنوان «ناجی اروپا» نامیده‌شد.
Wikipedia contributors, "Tervel of Bulgaria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 12, 2009).
در دستور زبان سنتی، رده جزء کلام یا پاره‌های سخندر فارسی اقسام کلمه (معادل مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی) را اقسام کلمه، ادات سخن، بحر سخن، جزء سخن، پاره‌های گفتار، بخش گفتار و نوع کلمه نیز گفته‌اند. نوعی رده برای واژه‌ها (یا به صورت عمومی‌تر، واحد واژگانی) است که در آن، واژه‌های هر رده، ویژگی‌های دستور زبانی مشابهی دارند.
واژه‌هایی که به جزء (قسمت) مشابهی از کلام (گفتار) منتسب می‌شوند، معمولاً رفتار دستور زبانی مشابهی نمایش می‌دهند، آن‌ها نقش مشابهی در داخل ساختار دستوری جمله‌ها بازی می‌کنند. همچنین گاهی واژه‌های یک رده جزء کلامی نقش تک‌واژشناختی مشابهی بازی می‌کنند، یعنی آن‌ها درموقع تصریف تحت ویژگی‌های مشابه قرار دارند.
هرکدام از این گونه‌ها را نیز می‌توان به زیربخش‌هایی تقسیم کرد؛ برای مثال، «اسم» می‌تواند مفرد یا جمع باشد.
رده‌های دیگری غیر از رده‌های جزء کلامی وجود دارند- مخصوصاً در رده‌بندی زبانی نوین، که معمولاً تمایز دقیق‌تری نسبت به طرح‌های سنتی دارند شامل: کلاس واژه، کلاس واژگانی، و رده‌بندی واژگانی است.
واژه «رده واژگانی» از نظر بعضی نویسندگان برای ارجاع به تنها یک نوع به‌خصوص محدودسازی شده‌است. این نویسندگان اجزای کلام که درنظرگرفته می‌شوند (مثل ضمیرها) را درنظر نمی‌گیرند.
عبارت کلاس حالت نیز گاهی به کار می‌رود؛ اگرچه این عبارت چندین تعریف متناقض دارد.John Lyons, "Semantics", CUP 1977, p. 424.
کلاس واژه را می‌توان به صورت باز یا بسته رده‌بندی کرد:
تقریباً در همه زبان‌ها کلاس‌های واژه‌ای «اسم» و «فعل» وجود دارد، اما کلاس‌های دیگر در بین زبان‌های مختلف، دارای تغییرات قابل توجه اند. برای مثال
به دلیل این نوع تنوع در تعداد رده‌ها و ویژگی‌های شناسایی کننده، تحلیل جزء کلامی باید برای هر زبان به‌خصوص به صورت جداگانه انجام شود. با این حال، برچسب‌های هر رده براساس یک شاخص جهانی منتسب می‌گردد.
احمد داووداُغلو (زادهٔ قونیه، ۱۹۵۹) از سیاستمداران و دیپلمات‌های ترکیه، و نخست‌وزیر سابق ترکیه است.
او از دانشگاه بُغازیچی مدرک کارشناسی در رشتهٔ اداره عمومی و فوق دکترا در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دریافت کرده‌است.
او در میان سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۹ در دانشگاه مرمره به کار اشتغال داشت و در سال ۱۹۹۹ استاد تمام در این دانشگاه شد.
رساله دکتری وی دربارهٔ عمق راهبردی ترکیه و احیای تفکر نوعثمانی است.
او از تاریخ ۱ مه ۲۰۰۹ به سمت وزیر خارجه ترکیه گمارده شد و پیش از آن رایزن ارشد نخست‌وزیر ترکیه بود. در مرداد ۱۳۹۳، رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه، احمد داوود اوغلو، وزیر خارجه این کشور را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب کرده و حزب عدالت و توسعه او را بعنوان رئیس حزب برگزید.
احمد داووداغلو در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۵ برکناری‌اش از نخست‌وزیری ترکیه را اعلام کرد.http://www.tabnak.ir/fa/news/586754/اظهارنظر-اردوغان-دربارۀ-کناره‌گیری-داود-اوغلو
او رد سال ۲۰۱۹ از حزب عدالت و توسعه جدا شده و حزب سعادت را بنا نهاد. او در انتخابات ۲۰۲۳ ترکیه بخشی از ائتلاف ملت یا میز۶ گانه را تشکیل داده و از نامزد این حزب یعنی کمال قلیچداراوغلو حمایت کرد.https://www.rfi.fr/fa/پادکست/تاریخ-تازه-ها/20230509-نگاهی-به-گذشتۀ-تشکیل-دهندگان-ائتلاف-ملت-برای-پایان-دادن-به-حکومت-اردوغان
Wikipedia katılımcıları, "Ahmet Davutoğlu," Wikipedia, Özgür Ansiklopedi, (accessed Eylül 13, 2009).
کوآتی‌ها (Coati) جانورانی از خانوادهٔ کوچک‌خرسان هستند.
کوآتی‌ها پستانداران روزگرد بومی آمریکای جنوبی، مرکزی و بخش جنوب غربی آمریکای شمالی هستند.
خوراک آن‌ها حشرات و میوه‌ها هستند.
سه گونهٔ کوآتی:
جواکینو روسینی (به زبان ایتالیایی: Gioachino Rossini) آهنگساز ایتالیایی بود، که به تاریخ ۲۹ فوریه ۱۷۹۲ در پزارو به دنیا آمد و در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۸۶۸ در پاریس درگذشت.
روسینی آهنگساز ایتالیایی به سال ۱۷۹۲ میلادی در شهر پِزارو ایتالیا در خانواده‌ای تنگدست و فقیر اما هنرمند متولد شد. پدرش در خدمت ارکستر شهر پزارو بود که با درآمد کم، تأمین معاش خانواده خود را به عهده داشت و به روسینی در آموزش موسیقی کمک شایانی کرد؛ هر چند که روسینی خود علاقهٔ مُفرطی به هنر داشت. "روسینی" بعد از تحصیلاتِ کم به موسیقی روی آورد و در سال ۱۸۱۶ ۲ سالن سیرک بزرگ را در شهر رم مدیریت می‌کرد. وی آثار برجسته‌ای نیز ساخت و در کنار آن‌ها مدیریت تئاتر و اجرای برنامه‌ها را هم بر عهده داشت. او علاوه بر این حجم کار طاقت‌فرسا رهبری رپتسیون‌ها و آهنگ‌های خود را انجام می‌داد. اما بر خلاف این همه کار او موفق به دور کردن فقر از خود نگردید. قدرت خلاق و عجیب بدیهه سرایی از وی مردی پر قدرت ساخته بود و باعث شده بود که آثار جاویدانی را در کمترین زمان به جهان موسیقی ارائه دهد. وی با تکیه بر فرهنگ فلکوریک و ترادیسیونرها مجموعه سنن و احساسات و عواطف مردم خود، چندین اپرا در تصنیف و چند آهنگ را ساخت. روسینی با این دست‌مایه‌ها که حماسه مقاومت مردم با فقر و مرگ بود، ناگاه دست به ساخت یک اپرای کمیک بنام سلمانی سویل زد که جهانی را به شگفت و حیرت واداشت و او را در ردیف برجسته‌ترین نوابغ هنری درآورد. این اثر بدیع برای وی درآمدی هنگفت و سرشاری به ارمغان آورد و او را به اوج قدرت اقتصادی رساند. هر چند که در شب اول اجرا با جنجال روبرو گشت، ولی طولی نکشید که این اثر جایگاه خود را در دل هنر دوستان باز کرد. پس از این موفقیت به ساختن اپرای بعدی خود بنام «گیوم تل» پرداخت که برایش شهرت جهانی آورد. پس از آن به یکی دیگر از برجسته‌ترین آثار خود دست زد که وقت زیادی را به خود اختصاص داد و جهت تعین آن پروپوزیسیون‌های متفاوتی را بررسی کرد و آن را {اپرا بوفا} نام نهاد.
آخرین اثر وی در مورد قهرمان معروفی از مردم سوئیس به نام ویلیام تل است که در پاریس به اجرا درآمد. او در سال‌های آخر عمر خود «نغمه‌های مذهبی» را تهیه کرد.
کلاغِ دزد، آرایشگر سِویل، سمیرامیس، موسی و فرعون، سیندرلا، یک تُرک در ایتالیا، دختر ایتالیایی در الجزایر، مئومتو دوم
راکون پستانداری میان‌جثه و بومی آمریکای شمالی است. راکون بزرگترین عضو خانواده خرسکیان است و ۴۰ تا ۷۰ سانتیمتر طول و ۳٫۵ تا ۹ کیلوگرم وزن دارد. خز خاکستری آن با کرک‌های متراکم حفاظت خوبی در مقابل سرما برایش فراهم‌می‌کند. این حیوان همه‌چیزخوار و عمدتاً شب‌گرد است. حدود ۴۰ درصد غذای آن از بی‌مهرگان، ۳۳ درصد گیاهان و ۲۷ درصد مهره‌داران تأمین می‌شود.
راکون جزو یکی از بامزه ترین و البته باهوش‌ترین حیوانات است و با آدم ها رابطه ی نسبتا گرمی دارد.زیستگاه اصلی راکون جنگل‌های برگریز و جنگل‌های مختلط پهن‌برگ و مخروطی است اما انطباق‌پذیری بالای آن موجب شده تا به مناطق کوهستانی، تالاب‌های ساحلی و شهرها نیز ورود پیدا کند. راکون‌ها دوره بارداری ۶۵ روزه دارند و دو تا پنج توله می‌زایند. هرچند در اسارت تا بیست سال هم عمر می‌کنند اما در حیات وحش میانگین عمر آن‌ها ۱٫۸ تا ۳٫۱ سال است.
از میانه‌های سدهٔ بیستم در پی گریز یا انتقال عمدی، راکون‌ها در بخش‌هایی از ژاپن، اروپا و قفقاز گسترش پیدا کرد. در ایران نخستین بار در سال ۱۳۶۴ در منطقه تالش و آستارا خبرگزاری مهر، انتشار: ۵ بهمن ۱۳۸۷.، سپس مغان و پایگاه شکاری امیدیه در جنوب ایران وبگاه تالش، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹. هم پخش شده‌اند و مانند اغلب گونه‌های غیربومی باعث خسارت‌های زیست‌محیطی شده‌اند.
راکون‌ها چهره‌ای با رنگ‌های سیاه و سفید و دمی زبر بانوارهای سیاه‌رنگ دارد. شمار این نوارها معمولاً پنج است ولی میان چهار تا ۱۰ نوار متغیر است. ناخن‌های پای جلو راکون نسبتاً بلندند و می‌توانند با فاصله از هم باز شوند. ناخن‌های دست آن‌ها قابلت جمع شدن ندارند. زمانی که راکون‌ها را میبینید آن‌ها را حیواناتی شاد و اهل بازی می یابید اما همان‌طور که می دانید طبیعت اطراف ما خالی از فریب نیست. پنجه‌های راکون به قدری تیز و قوی هستند که می‌توانند آسیب‌های جدی به طرف مقابل وارد کنند. مبدأ پیدایش این حیوانات قبل از گسترش به سایر مناطق جهان، شمال آمریکا بوده‌است. آن‌ها به سکونت در جنگل‌های برگریز شناخته شده‌اند.
میرزا فضلعلی آقا تبریزی (۱۲۹۶-۱۲۴۰ خورشیدی) نماینده انتخابی علما از تبریز، در اولین دوره مجلس شورای ملی ایران، از روحانیون مشروطه خواه ایرانی بود که در دفاع از مجلس ملی و استقرار حاکمیت آن نه تنها در برابر حکومت سلطنتی، بلکه در مقابل روحانیونی که مدافع تشکیل مجلسی از علماء برای کنترل فرادست احکام عرفی مجلس ملی و تطبیق آن‌ها با احکام شرع بودند، نیز ایستادگی کرد.
میرزا فضل‌علی آقا، پسر حاج‌میرزا عبدالکریم ملاباشی آذربایجانی، در سال ۱۲۴۰ شمسی در شهر تبریز متولد شد. او در سال ۱۲۵۱ به همراه پدر به عتبات رفت و به هنگام فوت پدر به تبریز بازگشت و پس از چندی دوباره به عتبات رفت. میرزا فضلعلی پس از تکمیل تحصیلات دینی و اخذ درجه اجتهاد در سال ۱۲۶۸ به تبریز بازگشت و به کار تدریس و تألیف مشغول شد.
با صدور فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ و تشکیل اولین مجلس شورای ملی، میرزا فضلعلی آقا به عنوان نماینده انتخابی علماء از تبریز راهی تهران شد. به هنگام ورود او و سایر وکلای تبریز به تهران، استقبال بی‌نظیری از سوی تهرانیان از آن‌ها به عمل آمد.
فضلعلی آقا از مدافعان جدایی دین از دولت و کنترل نشدن احکام عرفی توسط شرع بود. در زمانی که به اصرار شیخ فضل‌الله نوری اصل نظارت علماء بر قوانین مجلس در متمم قانون اساسی گنجانده شد، نطق او در مخالفت با این اصل در کنار مواضع مخالف سایر روشنفکران مشروطه‌خواه اهمیتی تاریخی یافت.
به گفته جمالزاده در خاطرات خود میرزا فضلعلی در انجمن ادبی برلن مدتی حضور پیدا میکرد در حالی که دچار مرض خوره شده بود و قسمتی از صورت خود را بانقابی سیاه میپوشانید ..سر انجام در اثر پیشرفت مرض جزام در برلن درگذشت و در گورستان مسلمانان بخاک سپرده شد
اودی ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
پلنگ صورتی یک مجموعه فیلم کمدی-پلیسی است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز گفته شود:
نورمن ارنست بورلاگ (زاده ۲۵ مارس ۱۹۱۴ - درگذشته ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۹) دانشمند زیست‌شناس (برزشناس) و برنده جایزه صلح نوبل آمریکایی بود که در سن ۹۵ سالگی بر اثر سرطان درگذشت. وی پدر انقلاب سبز در کشاورزی می‌باشد.
زندگی با مایکل جکسون برنامهٔ مستند تلویزیونی است که در ۳ فوریه ۲۰۰۳ () در انگلستان (ITV) و سه روز بعد در آمریکا (ABC) نمایش داده شد.
این مستند شامل مصاحبه‌هایی توسط روزنامه‌نگار انگلیسی به نام مارتین بشیر با مایکل جکسون می‌باشد. این مصاحبه‌ها طی ۸ ماه، از مه ۲۰۰۲ تا ژانویه ۲۰۰۳ ضبط شد. مستند "زندگی با مایکل جکسون" در انگلستان ۱۵ میلیون و در آمریکا ۳۸ میلیون بیننده داشت.
مایکل جکسون پس از پخش مستند اظهار کرد که مارتین بشیر به او خیانت کرده و تصویر وارونه از او به نمایش گذاشته‌است. چندین سال بعد، خود مارتین بشیر اعلام کرد که در ساخت این مستند، به مایکل خیانت کرده‌است و واقعیت را نشان نداده‌است.
زندگی با مایکل جکسون، با سکانسی شروع می‌شود که در آن مارتین بشیر، دربارهٔ چگونگی متقاعد کردن جکسون برای پذیرفتن مصاحبه‌ها، صحبت می‌کند.
در ادامه، مکان مصاحبه به مزرعه نورلند (Neverland Ranch) تغییر می‌کند. در این سکانس، جکسون دربارهٔ موسیقی اش توضیح می‌دهد که، او ابتدا متن ترانه‌ها را می‌نویسد نه موسیقی و آهنگ آن‌ها را؛ چون «موسیقی به خودی خود ساخته می‌شود.» جکسون توضیح می‌دهد که او در هنگام رقصیدن، خود بخشی از موسیقی می‌شود.
جکسون در ادامه می‌گوید که احساس می‌کند «پیتر پن» است و اینکه مزرعهٔ نورلند را با الهام از داستان پیتر پن ساخته‌است.
سپس قسمتی از اجراهای گروه جکسون فایو نمایش داده می‌شود. در این قسمت جکسون با یادآوری کودکی اش و پدرش که با کمربندی در دست او و برادرانش را تمرین می‌داد، اظهار می‌کند که از پدرش خیلی می‌ترسد و برای همین است هیچ‌گاه دست روی فرزندان خود بلند نکرده‌است.
بعد از نورلند، مکان مصاحبه به هتل چهار فصل، در کالیفرنیا، تغییر می‌کند. در این سکانس او دربارهٔ زندگی عشقی اش، تغییرات چهره و فرزندانش صحبت می‌کند. او با یادآوری دوران فعالیتش با جکسون فایو، می‌گوید که، برادرانش با طرفدارانشان عمل جنسی انجام می‌دادند، بعضی اوقات در همان اتاقی که جکسون در آن خواب بود. آن‌ها به جکسون دستور می‌دادند که در آن هنگام خود را به خواب بزند.
وقتی بشیر از جکسون سؤال می‌کند که آیا او دوست دختری داشت یا نه، جکسون با یادآوری دختری به نام تتوم اُنیل، می‌گوید که آن دختر می‌خواست با او رابطه جنسی برقرار کند ولی جکسون عقب می‌کشد چون خجالت می‌کشید.
هنگامی که صحبت از تغییرات چهره‌اش می‌شود، جکسون هرگونه سفید کردن پوستش، گذاشتن گونه، بزرگ کردن لب‌ها و عمل چشم‌هایش را رد می‌کند. او می‌گوید که در نوجوانی از آکنه رنج می‌برد و این که پدرش همیشه بینی او را مسخره می‌کرد.
در ادامه، بشیر، فرزندان جکسون؛ که همگی ماسکی بر چهره داشتند؛ را ملاقات می‌کند.
جکسون فاش می‌کند که او نه تنها کودکان یتیم و بیمار را به مزرعه خود دعوت می‌کند، بلکه به آن‌ها اجازه می‌دهد که در تخت او بخوابند، در حالی که خود روی زمین می‌خوابید.
وقتی از او پرسیده شد: از این همه محبتی که در قبال کودکان انجام می‌دهد به دنبال چیست؟ جکسون پاسخ می‌دهد: «شادی و سرور». او در ادامه می‌گوید که از کودکان الهام می‌گیرد.
بعد از این اظهارات، بشیر می‌گوید که او از وسواس فکری جکسون نسبت به کودکان معذب است و این که احساس می‌کند جکسون در گفتن بعضی از ابعاد زندگی‌اش صادق نبوده‌است.
در آخرین مصاحبه‌ها (ژانویه ۲۰۰۳، آخرین مصاحبه که سکانس آن در میامی بود)، بشیر دوباره از تغییرات چهره او سؤال می‌کند. جکسون با ناراحتی و رنجیدگی می‌گوید که او فقط دو عمل جراحی، روی بینی خود انجام داده‌است.
در ادامه، بشیر دربارهٔ اظهاری که پسر جکسون، پرینس، کرد (پرینس به بشیر گفت: من مادری ندارم) سؤال می‌کند. جکسون توضیح می‌دهد که دبی رو (همسر دومش) این فرزندان را به عنوان هدیه‌ای برای او به دنیا آورد زیرا او به شدت مایل بود که پدر شود.
بشیر از هویت مادر بلنکت (فرزند سومش) سؤال می‌کند، جکسون در پاسخ گفت که تولد فرزندش در نتیجهٔ لقاح مصنوعی از سلول‌های اسپرم خود او بوده‌است.
بشیر در ادامه مکرراً این سؤال را از جکسون می‌کند که چرا اجازه می‌دهد کودکان به اتاق خواب او بیایند. جکسون در دفاع از خود اظهار می‌کند چنین کاری غیرطبیعی نیست و اینکه خیلی از بچه‌ها از جمله فرزندان خانواده کالکین (مثل مکالی کالکین) در تخت او خوابیده‌اند و قرارهای خواب مطلقاً جنبهٔ جنسی نداشتند.
جکسون توضیح می‌دهد که او به این دلیل با خانوادهٔ شاکی که او را در سال ۱۹۹۳ متهم به سواستفادهٔ جنسی از کودکان کردند در خارج از دادگاه به توافق رسید که نمی‌خواسته درگیر یک قضیه طولانی مدت شود.
بعد از پخش مستند، جکسون اظهار کرد که بشیر به او خیانت کرده‌است. او گفت مستند، تحریف شده بود و از او چهره‌ای وارونه نمایش داده شده‌است.
من به مارتین بشیر اعتماد کردم تا به زندگی من و خانواده‌ام وارد شود زیرا می‌خواستم حقیقت گفته شود. مارتین بشیر من را متقاعد کرد که به او اعتماد کنم و این که برنامهٔ او تصویری صادقانه و عادلانه از زندگی من خواهد بود و به من گفت که او مردی است که زندگی پرنسس دایانا را از این رو به آن رو کرد. از این که از کسی که با او همانند یک دوست رفتار کردم توانسته کار چنین پستی انجام دهد دل شکسته‌ام. من امروز شاید بیش از هر زمان دیگر احساس می‌کنم به من خیانت شده‌است، از آن جا که کسی که امکان این را یافت تا با کودکان من، روحیاتم و خودم آشنا بشود، کسی که او را در قلبم جای دادم و حقیقت را به او گفتم، اعتمادی را که به او کردم قربانی کرده و چنین برنامهٔ بی‌ارزش و ناعادلانه‌ای را تهیه کند.
اگر کسی واقعاً باور کند که من به کودکانم آسیب می‌رسانم یا آن‌ها را در معرض خطر قرار می‌دهم، قلبم می‌شکند: آن‌ها باارزش‌ترین چیز در زندگی من هستند.
هر کس که مرا بشناسد حقیقت را خواهد دانست که در زندگیم کودکانم اول از هر چیز هستند و من هیچگاه هیچ کودکی را نمی‌آزارم.
کمی بعد از پخش مستند "زندگی با مایکل جکسون"، مایکل در پاسخ به مستند مارتین بشیر، مستندی با نام «دومی را داشته باش: صحنه‌هایی که هرگز ندیده‌اید» (Take Two: The Footage You Were Never Meant to See) را منتشر کرد. در این ویدئو صحنه‌هایی که بشیر آن‌ها را از مستند خودش، حذف کرده بود، نمایش داده شد؛ از جمله مصاحبه‌هایی با همسر دوم جکسون با نام دبی رو و این که گذاشتن ماسک بر صورت بچه‌هایش ایده مادر فرزندان جکسون بوده‌است. همچنین اظهارات کاملاً متفاوتی از طرف مارتین بشیر دربارهٔ جکسون در این ویدئو دیده شد. بشیر در این ویدئو، جکسون را به خاطر دعوت کردن بچه‌ها به مزرعهٔ نِوِرلَند تحسین و او را پدری فوق‌العاده معرفی می‌کند.
این در حالی است که در مستند پخش شده توسط مارتین بشیر (زندگی با مایکل جکسون) بشیر اظهار می‌کند که مزرعهٔ نورلند «مکانی خطرناک» برای کودکان است.
در بخشی دیگر از این ویدئو، خانوادهٔ پسری که در سال ۲۰۰۳ به مایکل اتهام کودک‌آزاری زدند دیده می‌شوند که جکسون را تحسین می‌کردند.
این بخش از ویدئو به دلیل اختلافات مالی جکسون با فیلم‌بردار، نمایش داده نشد اما پلیس در تفتیش نِوِرلَند آن را پیدا کرد.
مارتین بشیر بعدها اعتراف کرد که در مستند «زندگی با مایکل جکسون» دروغ گفته‌است.
پیشینه نقد محمد بن عبدالله، پایه‌گذار دین اسلام، به سده هفتم میلادی بازمی‌گردد. اعراب نامسلمان به او به دلیل آموزش یکتاپرستی انتقاد می‌کردند و انتقادهای قبایل یهودی عربستان از او شامل بود بر بهره‌برداری از روایات و شخصیت‌های کتاب مقدس عبری به صورت ناموجه، ضدیت با یهود و اعلام خود به عنوان "آخرین پیامبر"، بدون انجام معجزه یا داشتن الزاماتی که کتاب مقدس عبری، مشخص کرده‌است تا بتوان یک پیامبر واقعیِ فرستاده‌شده از سوی یَهُوَه (خدای یهودیان) را شناسایی کرد؛ به همین دلیل، یهودیان به او لقب مخرب "ha-Meshuggah" (عبری: מְשֻׁגָּע، "دیوانه" یا "تسخیر شده") دادند.Ibn Warraq, "Defending the West: A Critique of Edward Said's Orientalism", p. 255.Andrew G. Bostom, "The Legacy of Islamic Antisemitism: From Sacred Texts to Solemn History", p. 21.
علی سینا در آخرین کتاب او به نام "«درک محمد: زندگی‌نامه روان‌شناسانه پیامبر الله»"، اذعان می‌کند که محمدبن‌عبدالله از یک سری اختلالات روانی از جمله، خودشیفتگی، صرع لوب تمپورال، و اختلال وسواسی جبری رنج می‌برده‌است.
بر پایه دانشنامه بریتانیکا، محمد، تنها مؤسس دینی جهانی است که زندگانی‌اش کامل در معرض تاریخ قرار گرفته و در متون تاریخی، گزارش‌های فراوانی از او یافت می‌شود؛ هر چند مثل سایر شخصیت‌های تاریخیِ پیش از دوره مدرن، همه جزئیات زندگی‌اش روشن نیست.ترجمه مقاله محمد در دانشنامه بریتانیکا- پاورقی؛ مترجم محمد باقر معموری به گفته سید حسین نصر، در نوشته‌های مسیحی سده‌های میانه با شیوه جدلی وی به عنوان خارج از دین یا حتی ضدمسیح، تصویر شده‌است. آثار پژوهشگران غربی مدرن که از سده ۱۸ به بعد، نوشته شده‌است، دسته دیگری از آثار است که رویکردی تاریخی‌تر به موضوع دارند، متأثر از مکاتب فلسفی و کلامی مدرن غرب هستند و پیامبری محمد را رد می‌کنند. این نوشته‌ها بیشتر بر جنبه‌ها و عوامل انسانی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی توجه دارند و نه امور دینی، اعتقادی و روحانی. تنها در اواخر سده بیستم، نویسندگان غربی، روش‌های علمی مدرن غربی را با یکدلی نسبت به موضوع مطالعه، تلفیق کردند و به‌خصوص به واقعیت‌های دینی و روحانی درگیر در مطالعه زندگی محمد، توجه کردند. یکی از دلایل عمده این امر، نداشتن منابع کافی و ابهامات پیرامون عربستان پیش از اسلام است.F. E. Peters, The Quest for Historical Muhammad, International Journal of Middle East Studies, 1991
به اعتقاد برخی از منتقدان، شرایط اجتماعی زندگی محمد در دوران نوجوانی و جوانی او را به سمت ادعای رسالت رهنمون شده‌است. آنها از سفرهایی اسم می‌برند که محمد به کشورهای مجاور داشته‌است و در ضمن با کشیشان و خاخام‌ها و صوفیان برخورد کرده و رسوم و آداب و اصول مذهبی ای که قرآن بر آن بنا شده را از آنها آموخته‌است.Koelle, 43-44
و با مقایسه آن با مراسم بت‌پرستی مشرکین در او انگیزه ای برای ادعای رسالت ایجاد کرده‌است.
به عقیده منتقدان بحیرا کشیش مسیحی، گفتگوهای مداومی با محمد در باب مذهب و نفی بت‌پرستی انجام می‌داده، بیشترین تأثیر را بر روی محمد داشته‌است. برخی همچنین از کشیشی بنام کاس اسم می‌برند که اصول دین کاتولیک را به محمد آموخته‌است.مویر ۱۷
منابع دیگر مانند سیره ابن اسحاق و طبری سن محمد را در این سفر ۱۲ سال ذکر کرده‌اند؛ و اینکه محمد همراه عمویش، ابوطالب با کاروانی به شام سفر کرد و با "بحیرا سرجیوس" (یک راهب مسیحی) دیدار کرد و بشارت پیامبری‌اش را از وی شنید.
برخی مورخان این برخورد را گفت و شنودی کوتاهی گزارش کرده‌اند که بحیرا با گفتن «او سرور جهانیان است»، رسالت محمد را پیشگویی کرده‌است.تاریخ الاسلام، السیرة النبویة، ص۵۵الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۲۰ به نقل از ابی مِجْلَز
برخی دیگر با تفصیل بیشتری به این قضیه پرداخته‌اند، از جمله آن‌که بحیرا از خواب‌های پیامبر می‌پرسد و او را به لات و عزی سوگند می‌دهد که محمد از آن‌ها تبرّی می‌جویدالسیرة النبویة، ج۱، ص۱۹۳کتاب السیر و المغازی، ص۷۵السیرة النبویة، ج۱، ص۲۴۵1. شهیدی، تاریخ تحلیلی اسلام، ص ۳۸. بحیرا مهر نبوت را میان دو کتف محمد می‌بیند و در پایان این دیدار، ابوطالب را از آینده کودک آگاه و سفارش می‌کند که او را از یهودالسیرة النبویة، ج۱، ص۲۴۵الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۲۰ و نصاری یا رومیانتاریخ الرسل و الملوک، سلسله اول، ص۱۱۲۶ یا هر دوتاریخنامه طبری، ج۱، ص۲۱ یا چنان‌که مسعودی گفته‌است از اهل کتاب،مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۱، ص۸۳ با تأکید بر یهودمروج الذهب و معادن الجوهر، ج۳، ص۲۶شهیدی، تاریخ تحلیلی اسلام، ص ۳۸. حفظ کند.
به گفته منتقدان پس از ازدواج محمد با خدیجه نیز افرادی چون ورقة بن نوفل، عموزادهٔ خدیجه، که مذهب حنفی داشت، در هدایت فکری محمد به یکتاپرستی بی تأثیر نبودند همچنان که خود محمد هم اعتراف کرده مانند حنفی‌های مکه، طائف و یثرب یک یکتاپرست است.
مبلغان اسلام امور غیبی، یا به باور مسعود انصاری، موجوات خیالی را مختص اسلام نمی‌دانند؛ چون در دیگر ادیان توحیدی سابقه داشته و پاره‌ای از باورداشت‌های مشرکین عصر محمد هم ریشه در همین کتب توحیدی داشته‌است. همچنان که مفاهیمی کلیدی در متن قرآن، نظیرالله، نبی، قیامت، جنت، جهنم، ملک، جن، شفاعت، تقوا، کرامت، کفر، اسلام، ایمان، وحی، غیب، دنیا، آخرت، یوم الحساب، و برخی واژگان فقه اسلامی همگی برای عرب عصر نزول وحی معهود و آشنا بوده‌است و این نه از سر آن است که قرآن منفعل از فرهنگ زمانه است، بلکه به سبب آن است که ادیان توحیدی در آن سرزمین ریشه داشته‌است و قرآن در ادامه نبوت دیگر انبیای توحیدی نازل شده‌است.شفا، ۱۳۲.علی مشکینی، نصایح و سخنان ۱۴ معصوم، قم ۱۳۷۷
از میان ادعاهایی که دربارهٔ محمد بن عبدالله می‌شود، جنون، شایع‌ترین آن‌هاست که قرآن، بیش از سایر ادعاها بدان پرداخته‌است. البته قرآن می‌گوید نسبت جنون، منحصر به محمد نبوده‌است، بلکه این اتهام دربارهٔ دیگر انبیاء نیز تکرار شده‌است. آیه ۵۲ سوره ذاریات در این باره می‌گوید: «بدین سان بر کسانی که پیش از آنها بودند هیچ پیامبری نیامد جز اینکه گفتند ساحر یا دیوانه ای است»
سم هریس نویسنده آمریکایی که به دلیل انتقاد از مذاهب شهرت دارد،Don, Katherine (October 17, 2010). "'The Moral Landscape': Why science should shape morality." Salon. دارای تحصیلات آکادمیک در زمینه فلسفه و علوم اعصاب شناختی و از هواداران شک‌گرایی علمی در مناظره با کریس هجز، می‌گوید: محمد در آن زمان به اسکیزوفرنی مبتلا شده‌است و این، ادعای او را دربارهٔ اینکه قرآن توسط فرشته مقرب و برتر، جبرئیل بر او دیکته شده باشد را روشن می‌کند. در مقابل مدافعین به روایتی استناد می‌کنند که محمد برای نصب حجر الاسود به عنوان حَکَم انتخاب شد و در اختلاف نظر قبایل چاره‌اندیشی کرد که این خود به عنوان دلیلی برای سلامت عقل محمد ذکر می‌شود. جعفر سبحانی دلیل می‌آورد که با توجه به اینکه پیش از بعثت، مردم مکه محمد را «محمد امین» می‌خواندند و امانت‌های خود را به وی می‌سپردند، این اتهام وارد نیست.
عبدالکریم سروش اعتقاد دارد که قرآن کلام‌الله نیست، بلکه حاصل دیدگاه و ذهن خود محمد از آنچه که در رؤیا دیده می‌باشد، و محمد را از خدا برتر می‌خواند و این را «خوانش رؤیا از قرآن» یا «خوانش تاریخی، انسانی و اخلاقی قرآن»، می‌نامد و با تأیید اینکه مطابق گفته‌های تمام مورخان محمد در زمان وحی «دچار احوال نامتعارفی می‌شد چیزی شبیه خواب بلکه سنگین‌تر از خواب»، قرآن را نیازمند خواب‌گزاری دانست. سروش اعتقاد دارد اگر قرآن را کلام‌الله بپندارید در برابر مسائل اخلاقی قرآن در شرایط سخت لاینحلی قرار خواهید گرفت.
یکی از اتهام‌هایی که به محمد زده می‌شود این است که قرآن را از خودش ساخته و به خدا نسبت داده‌است. چارلز تری می‌نویسد بدون تردید می‌توان گفت نخستین اثری که از خواندن قرآن در ذهن خوانندهٔ آن می‌نشیند آن است که محمد، اصول و موازین اسلام را از یهودیان حجاز آموخته‌است. اصول و احکامی که برگه‌های ابتدایی قرآن را پر کرده‌است عبارتند از روز قیامت، بهشت و دوزخ، کتاب آسمانی، وحی به وسیله فرشته، مزایای پیروی از امور مذهبی و غیره، که به گونه‌ای کامل از نوشتارهای مقدس کلیمی‌ها و یهودیان گرفته شده‌است.
قرآن در دفاع از محمد او را امی خطاب کرده می‌گوید: «تو پیش از قرآن، کتابی را تلاوت نکردی و ننوشتی که اگر اینچنین بود باطل اندیشان به شک می‌افتادند»عنکبوت، ۴۸ ویلیام مونتگومری وات معتقد است امی به معنی عدم آشنایی محمد با متن‌های مقدس در بین مردم بوده‌است نه به معنی بی‌سواد بودن.
علی دشتی در کتاب بیست‌وسه سال بیش از هر کس بر این اتهام که قرآن را محمد به نفع خودش نوشته‌است، پافشاری می‌کند. مراجع اسلام اما در رد این نظریه، آیاتی را ذکر می‌کنند که از این نظر منع‌هایی جدی برای محمد قائل می‌شوند:
دشتی در ادامه می‌گوید: قرآن به مسائلی پرداخته‌است که ممکن است در دیدهٔ منتقد، حقیر جلوه کند. از آن جمله‌است: مسائل خصوصی محمد یا آنِ زنان وی یا نزاع‌های لفظی وی با مخالفانش. آمدن چنین مطالبی در قرآن دون شأن کتابی دانسته شده‌است که بنا به ادعا کتاب هدایت بشر در همه اعصار است.دشتی، ۹۳–۹۵. ابن وراق به نقل از کائناتی رسالت قرآن را این می‌داند تا مشکلات محمد را با آیه‌هایی که به سودش نازل می‌کند، بر طرف می‌سازد. اشتباهاتش را هموار می‌کند؛ لغزش‌هایش را مشروع جلوه می‌دهد و در مقام یک خدای ستمگر، وحشی و غیراخلاقی سامی، تحقق غریزه‌های ددمنشانه پیامبرش را تشویق می‌کندابن وراق، صص ۱۹۵–۱۹۶. سوره مسد یکی از این سوره‌های مورد انتقاد است؛ که دربارهٔ ابولهب و همسرش است. در این سوره از نابودی ابولهب و اعمالش سخن به میان آمده‌است و او و همسرش به گرفتاری در عذاب جهنم تهدید شده‌اند.تفسیر نمونه، سوره مسد
به گفتهٔ دشتی از ساحت کبریای آفرینندهٔ جهان و قادر مطلق دور است که به یک عرب نادانی دشنام دهد و نفرین کند و زن او را حمالةالحطب بنامد. دشتی همچنین سوره کوثر را مثال می‌آورد که در واکنش به ماجرای کنایه زدن شخصی به محمد بن عبدالله دربارهٔ بی‌دنباله بودن وی، پس از درگذشتِ قاسم و عبدالله، فرزندان محمد، نازل شده‌است.
به نوشته موافقان اما، نقل ماجرای این درگیری‌ها در قرآن برای آموزش مسلمانان و تبیین احکام اسلامی بوده‌است. مثل مخالفت اسلام با فرهنگ آن زمان که پسران را بزرگ می‌شمردند و دختران را زنده‌به‌گور می‌کردند؛ در ماجرای بی‌دنباله خواندن پیامبر در سوره کوثر، همچنین شکستن یک سنت جاهلی در ارتباط با منع ازدواج با همسرِ مطلقهٔ فرزندخوانده، در ماجرای ازدواج محمد با زینب بنت حجش بوده‌است.
و گفت: «تو را بشارت می‌دهم که رسول‌خدا کنیزش را بر خود حرام کرده‌است و خداوند ما را از دست او راحت کرد.»تحریم، ۱-۵ در این هنگام آیات اول سوره تحریم نازل شد (ای پیامبر چرا چیزی را که خدا بر تو حلال کرده به خاطر جلب رضایت همسرانت بر خود حرام می‌کنی…) و پیامبر را به خاطر اینکه حلال خدا را حرام کرده، عتاب نموده، بعد دستور می‌دهد سوگندش را بشکند.
غرانیق در ادبیات اسلامی اشاره به ماجرایی دارد که عده‌ای معتقدند در حین ابلاغ وحی توسط محمد برای وی رخ داده‌است با این تفصیل که کلامی جز کلام خدا، یا به بیان دیگر القائات شیطان را، بر زبان رانده‌است؛ ولی پس از آن خود متوجه شده‌است و آن بیانات را باطل کرده‌است. آیات ۲۲:۵۱ قرآن مهر تأییدی بر اتفاق غرانیق شمرده می‌شود. ویلیام مویر، خاورشناس غربی، این داستان را «آیات شیطانی» خوانده‌است و مونتگمری وقوع کلیت این اتفاق را محکم می‌داند تقریباً همگی مسلمانان سراسر قرون، این داستان را ساختگی دانسته و رد می‌کنند، بیشتر مسلمانان دوران معاصر تا پیش از انتشار رمان جنجالی «آیات شیطانی»عبارت "آیات شیطانی" نخستین بار توسط ویلیام مویر در 1858 به کار برده شد. (The Oxford Dictionary of Islam edited by John L. Esposito, p. 280, 2003) در دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط سلمان رشدی در این مورد، از این ماجرا اطلاعی نداشتند.Seyyed Hossein Nasr, "Muhammad." "Encyclopædia Britannica". Ultimate Reference Suite.
تعدد همسران محمد از نقاط مورد نقد زندگی محمد است.Fazlur Rahman, "Islam", p.28"Before leaving the subject of marriages, it may be proper to take notice of some peculiar privileges in relation thereto, which, as is asserted, were granted by God to Muhammad, to the exclusion of all other Muslims. One of them was, that he might lawfully marry as many wives and have as many concubines as he pleased, without being confined to any particular number; a privilege which, he asserted, had been granted to the prophets before him. Another was, that he might alter the turns of his wives, and favour such of them as he thought fit, without being tied to that order and equality which others are obliged to observe. A third privilege was, that no man might marry any of his wives, either such as he should divorce during his lifetime, or such as he should leave widows at his death." Wollaston, A. N. (1905). The Sword of Islam (p. 327). New York: E. P. Dutton and Company.
گفته می‌شود محمد بن عبدالله از نقاط ضعف اخلاقی مردم، برای رسیدن به هدف‌هایش استفاده می‌کرد؛ برای همین برده‌داری و تعدد زوجات را-که سند اسارت زنان است-منع نکرد، بلکه خودش قهرمان تعدد زوجات شد. وی بردگی و صیغه را به رسمیت شناخت.
نورمان گیسلر ازدواج‌های محمد را نشانه‌ای از عدم سازگاری اخلاقی وی می‌داند چرا که وی حاضر نبود حد چهار زن که بر دیگر مردان گذاشته‌بود خود تبعیت کند."Muhammad received a revelation from God that a man should have no more than four wives at once, yet he had many more. A Muslim defender of Muhammad, writing in "The Prophet of Islam as the Ideal Husband", admitted that he had fifteen wives. Yet he tells others they may have only four. How can someone be a perfect moral example and not live by one of the basic laws he laid down for others as from God?" Geisler, N. L. (1999). In Baker encyclopedia of Christian apologetics. Grand Rapids, MI: Baker Books. Article on "Muhammad, Character of". این در حالی است که قرآن محمد را از قانون نهایتاً ۴ زن مستثنی کرده‌است. مسلمانان علت این امر را موقعیت محمد به عنوان رهبر جامعه قبیله ای آن زمان می‌دانند که ازدواج‌ها بیشتر دلایل سیاسی داشته و محمد اهداف والاتری از برآورده کردن نیازهای نفسانی دنبال می‌کرده‌است. دلیلِ این امر اینکه محمد تا ۵۰ سالگی تنها یک همسر داشتhttp://ensani.ir/fa/article/69571/کنکاشی-درباره-علل-تعدّد-همسران-پیامبر-صلی-الله-علیه-وآله- دلیل دیگر اینکه همه زنان محمد (به جز عایشه) بیوه بوده‌اند.
به گفته جان اسپوزیتو، فرهنگ سامی معمولاً این اجازه را به مردان می‌داده و چندهمسری امری مرسوم در میان قوم عرب، مخصوصاً خانواده اشراف بوده‌است.جان اسپوزیتو، "Islam the Straight Path", انتشارات دانشگاه آکسفورد، pp. 17–18 منابع اسلامی البته به این نکته تأکید دارند که محمد بعد از ازدواج با خدیجه (که ۱۵ سال از خودش مسن تر بود) و تا زمان فوت خدیجه به مدت ۲۵ سال تک‌همسر ماند.
سیلورشتاین در مجموعه کتب معرفی خیلی کوتاه می‌گوید محمد در منابع اولیه یک انسان عادی و حتی جایزالخطا تصویر شده‌است (خدای وی در قرآن چندین بار به وی تذکر می‌دهد) و وی در منابع جدیدتر یک انسان خطاناپذیر معرفی شده‌است.
به اعتقاد ویلیام مویر محمد با دشمنانش هیچ نرمشی نشان نمی‌داد و برای نمونه چند مثال می‌آورد از جمله: شادی کردن بر روی اجساد کشتگان قریش در جنگ بدر، اعدام اسیران قریشی در جنگ بدر به دلیل سیاسی، شکنجه کنان بن ربیعه و برادر زاده‌اش بعد از پیروزی خیبر و کشتنش به دلیل اقرار نکردن، بدرفتاری با همسر رهبر یهودیان، ضبط دارایی ۲ طایفه یهودی و اخراج آنها از مدینه، و کشتن مردان طایفه سوم یهودی‌ها و به اسیری و بردگی گرفتن همسران و فرزندان آنها.نقل قول توسط ابن وراق از کتاب «چرا مسلمان نیستم»، ص ۶۵۰
در مقابل وات معتقد است محمد مانع رفتارهای خشن (که نزد اعراب معمول بود) با اسیران می‌شد. محمد چند تن را که دشمنان خطرناک مدینه و اسلام می‌پنداشت، کشت و از بقیه چشم پوشید.
اسیران در مدینه بین مسلمانان پراکنده شدند و محمد به نیک رفتاری با آنها سفارش کرد. بیشتر آنها، از جمله کسی که عباس بن عبدالمطلب، عموی پیامبر، را کشته بود، با پرداخت فدیه، آزاد شدند، و چندتن از آنان، در مقابلِ آموختن سواد به زید بن ثابت و دیگر فرزندان انصار از اسارت رهایی یافتند و چند تن دیگر بدون پرداخت فدیه آزاد شدند.ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۲، ص۱۱۹–۱۲۰
منابع اسلامی همچنین از قرار صلحی می‌گویند که پس از فتح خیبر بین سپاه پیامبر و یهودیان خیبر منعقد شد، که بر طبق آن مقرر شد خون جنگجویان درون قلعه محفوظ بماند و آنان با زنان و کودکانشان سرزمین خیبر را ترک کنند و اموال و طلاها و زمین‌ها و سلاح‌ها و زره‌ها و جامه‌ها را تسلیم پیامبر کنند.واقدی، ج ۲، ص ۶۶۹–۶۷۱ابن هشام، ج ۳، ص ۳۴۷۳۵۱–۳۵۲؛ بلاذری، ج ۱، ص ۴۲۱
گفته می‌شود وقتی محمد بر گنج و زیورهایی که کنانه و برادرش در قلعه کتبیه پنهان کرده بودند، دست یافت و چون آنان با سوگندهای اکید وجود این گنج را انکار کرده بودند، آنان را به دو تن از مسلمانان سپرد تا در قبال خون خویشاوندانشان قصاص کنند و به علاوه چون نقض عهد کرده بودند، پیامبر، طبق قرار، اموالشان را گرفت و زنان و کودکانشان را اسیر کرد.واقدی، ج ۲، ص ۶۷۱–۶۷۳قس ابن هشام، ج ۳، ص ۳۵۱بلاذری، ص ۲۳–۲۴
در مقابل، ابن وراق معتقد است که برخلاف پندهایی که محمد به قبایل عرب، منبی بر رفع کدورت و انتقام‌جویی (به دلیل جنگ‌های قبیله‌ای بینشان) می‌داد، خود به آن‌ها معتقد نبود و نسبت به دشمناش در مکه و یهودیان مدینه و رقبایش کینه می‌ورزیدابن وراق، ص ۶۴۹ وی برای مثال حدیثی از صحیح بخاری به میان می‌آورد:Quoted in DOI,P.63-64, bukhari:008.082.794 صحیح بخاری، جلد ۱، کتاب ۴، شماره ۲۳۴
کارن آرمسترانگ معتقد است محمدبن عبدالله بر اساس اصول اساسی اسلام، پیوسته در فکر مذاکره و صلح بود؛ نویسنده برای اثبات این ادعا، نمونه‌های تاریخی را ذکر می‌کند:
محمد بن عبدالله جان، اعتقاد و پیرویِ نزدیک‌ترین یاران خود را در جریان صلح با مکه به گرو گذاشت تا این اتحاد بدون خونریزی به انجام رسد؛ چنان‌که همین معنا را از سوره فتح به خوبی می‌توان دریافت.
برنامه امشب با کونان اوبراین یک شوی کمدی تلویزیونی با مجریگری کونان اوبراین بود که از شبکهٔ ان بی سی و از لس آنجلس بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ از شبکه ان‌بی‌سی پخش می‌شد.
سروش یکی از ایزدان باستانی زرتشتی است.
هم‌اکنون سروش نام پسرانهٔ پارسی نیز هست. نام سروش در موردهای زیر به کار رفته‌است:
ایزد یا یزدان واژه‌ای اوستایی و یک مفهوم زرتشتی با طیف گسترده‌ای از معانی است اما به‌طور کلی به‌مفهوم "الوهیّت" یا "خدایی" است. این اصطلاح در معنای واقعی کلمه، به‌معنی «"شایستهٔ پرستش و ستایش"» است... ایزد به رب‌النوع‌ها، الهگان، فرشتگان، خدای‌گان و اربابان طبیعی نیز گفته می‌شود.
در لغت‌نامه دهخدا در معنی رب‌النوع یا ایزد آمده‌است: فرشته‌ای که حق‌تعالی برای پرورش و حفاظت هر نوع نباتات و حیوانات و جمادات مقرر فرموده چنان‌که برای پرورش هر نوع، فرشته‌ای علی‌حده است.
در فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی آمده‌است: اشراقیان می‌گویند هر نوعی از افلاک و کواکب و بسایط عنصری و مرکبات و اشباح مجرد پروردگاری دارند که عقل مدبر آن نوع است و اوست غاذی و منمی و مولد. ملاصدرا گوید: کلمه رب‌النوع را حکمای قدیم مانند انباذقلس و هرمس و فیثاغورس بکار برده‌اند و رب صنم هم نامیده شده‌است. مؤلف پس از شرح عقاید سقراط و افلاطون و ابوعلی سینا و یونانیان قدیم گوید: ماحصل کلام آنکه فلاسفه هریک با اختلاف خاصی که در تعبیرات خود دارند گفته‌اند که برای هر نوعی از انواع موجودات مادی جهان هستی فردی است عقلانی و نورانی و روحانی که حافظ نوع خود می‌باشد و در معرض تحولات و تغییرات و فساد نیست و افراد مادی تابع و مقهور پرتوی از آن‌ها می‌باشد و آن‌ها را به نام ارباب انواع و غیره خوانده‌اند.فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی سجادی و فهرست حکمت اشراق و ایران باستان ص 2500 و 249 و 2679 و ربةالنوع
میترا و آناهیتا از ایزدان آریایی هستند.
ایزد، در اوستا «یَزَتَ» و در سانسکریت «یَجَتَ» آمده‌است و به معنی «درخور ستایش» است. غالباً در "اوستا" از "ایزدان مینوی" و "ایزدان جهانی" یاد شده‌است. اهورامزدا، در سَرِ ایزدان مینوی و زرتشت در سَرِ ایزدان جهانی است. "ایزد" را در پهلوی «یزد» و «یزدان» گویند. مراد از "یزدان"، مفرد خداوند است و نظر به اینکه اهورامزدا، سرور بزرگ مینویان است و در عالم روحانی هر آنکس که در خور ستایش و نیایش باشد، در ذات او که آفریننده همه است، تمرکز دارد، از این جهت او را به صیغه جمع، "یزدان" نامیده‌اند. ایزدان، را از همکاران مَهین "ایزدان"، که آن‌ها را امشاسپندان گویند، شمرده‌اند.
در دین زرتشت برای هر چیز خوب و نیک، ایزدی قائل شده‌اند و به او درود و سپاس تقدیم می‌کنند، در خورشید یشت از هزار و صد ایزد مینوی یاد شده‌است:
در هنگامی که خورشید بتابد، صد و هزار ایزدان مینوی برخاسته، این فرّ را برگرفته، در روی زمینِ اهورا آفریده، پخش کنند، تا با آن، جهانِ راستی و هستیِ راستی را بپرورانند.خورشید یشت، بند یک
در گاهشماری به جا مانده از دورهٔ ساسانی، روزهای هر ماه به نام ایزدی نامزده شده‌اند همچنین چهار روز در ماه به هرمزد با عنوان دی (روز) اختصاص داده شده‌است. در بندهش در بارهٔ نام سی روز چنین آمده‌است:
روز اول را به اسم هرمزد، خدای یگانه، دومین روز تا هفتمین روز به اسامی امشاسپندان (بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خرداد و امرداد)، دی (روز)، آذر، آبان، خور، ماه، تیر، گوش، دی (روز)، مهر، سروش، رشن، فروردین، بهرام، رام، وایو، دی (روز)، دئنا، ارد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مهراسپند و انیران، خوانده می‌شوند.
پورداود در بازگویی از پلوتارک، مورخ یونانی سدهٔ نخست میلادی، اشاره به سخن وی می‌کند که نوشته‌است» اهورامزدا بیست و چهار فرشتگان بیافرید «(خرده اوستا، ص ۱۸۶، یادداشت پورداود) که گویا اشاره به همکاران امشاسپندان است. اگر این
گزارش پلوتارک که هیچ نامی از ایزدان نبرده‌است را درست بپنداریم، باید گفت شمار فرشتگان و شش امشاسپند و خود اهورامزدا سی و یک می‌شود. این گزارش نمی‌تواند گویایی پیوند نام ایزدان با نام روزهای ماه باشد. پورداود می‌افزاید: گذشته از ایزدان عمده سی روزه، ایزدان مهم دیگری در مزدیسنا داریم از آن جمله اند نریوسنگ و هوم و اَپَم نپات و غیره که همه در ردیف همکاران ایزدان بزرگ یاد شده‌اند (خرده اوستا، ص ۱۸۷، یادداشت پورداود).‏
کتاب یشت‌ها بخشی از کتاب اوستا است که به ستایش ایزدان می‌پردازد. یشت‌هایی که بعد از ساسانیان باقی‌مانده شامل ۲۱ یشت می‌باشند که نخستین یشت هرمزد یشت یا همان یشت ستایش اهورامزداست. دومین یشت نیز هفتن یشت یا یشت امشاسپندان می‌باشد که به دلیل اهمیت آن در میان گات‌ها جای گرفته‌است. برای دو تا از امشاسپندان (اردیبهشت و خرداد) به صورت جداگانه یشت‌های مربوطه باقی‌مانده‌است. ۱۹ یشت باقی‌مانده به ستایش ایزدانی تعلق گرفته که بیشتر آن‌ها در بین ۳۰ ایزدی که نامشان بر روزهای ماه است قرار دارند. از ۴ امشاسپند که عبارتند از بهمن، شهریور، سفندارمذ، و امرداد و ۵ ایزد که عبارتند از آذر و باد و آسمان و مهراسپند و انیران امروزه یشتی در دست نیست در عوض دو یشت به نام دو ایزد هوم و ونند داریم که در بین اسامی ۳۰ روز گاه‌شماری زرتشتی نمی‌باشند.
ایزدان هندو نام خدایان خودرا بَغ، اهوره و اَمَرتا می‌نامیدند.
ساقی‌نامه به نقل از دهخدا «نوعی شعر مثنوی در بحر متقارب [مثمن مقصور یا محذوف] است [وزن و گویش حماسی دارد] که در آن شاعر خطاب به ساقی کند و مضامینی در یاد مرگ و بیان بی‌ثباتی حیات دنیوی و پند و اندرز و حکمت و غیره آورد. با اینکه این نوع شعر را به علت ذکر باده و جام با سایر اشعار خمریه مناسبتی است اما دو شرط اینکه مثنوی باشد و در بحر متقارب گفته آید آن را نوع خاصی در میان اشعار فارسی قرار می‌دهد و نیز روح خاص فلسفی و اخلاقی و عرفانی این نوع منظومه‌ها با مضامین عادی سایر خمریات تفاوتی آشکار دارد.»
برای مثال ساقی‌نامه متفاوت از مغنی‌نامه و خمریه است. مغنی‌نامه خطاب به مغنی است و دعوت و ترغیب اوست به خواندن آواز و سرود و رامش‌گری (به نقل از دهخدا). شعرهایی که در توصیف شراب سروده شوند خمریه نامیده می‌شوند (مانند خمریه‌های رودکی و منوچهری. خمریه از عرب وارد فارسی شده و والد ساقی‌نامه شمرده می‌شود.)
سیروس شمیسا شمیسا٬ صص ۲۵۹و ۲۶۰:
ساقی‌نامه گونه‌ای از شغر غنایی است که معمولا در قالب مثنوی و بر وزن شاهنامه سروده می‌شود. مضامین بکار رفته در ساقی‌نامه عبارتند از: ساقی٬ ساغر٬ باده٬ مینا٬ جام٬ سبو٬ میکده٬ پیر می فروش٬ دختر رز و تاک٬ محتسب٬ صبوحی و توبه. شاعر در ساقی‌نامه٬ ساقی و مغنی را خطاب قرار داده و از آنان می‌خواهد که شرابی در ساغر بریزند و سرودی خوش بنوازند. سپس ضمن اشاره به گذر سریع عمر و ناپایداری دنیا٬ و جفای روزکار٬ خواننده را به اغتنام فرصت و دریافتن دم فرا می خواند.
در دوران صفویه سرودن ساقی‌نامه رواج فراوانی یافت و ملاعبدالعلی فخرالزمانی در این دوره تذکرهٔ میخانه را در شرح احوال شاعران ساقی‌نامه سرا نوشت. در ادبیات ترکی هم به تقلید از ادبیات فارسی ساقی‌نامه سرایی متداول گردید.
شرح حال و ساقینامه های 27 نفر از شعرای ساقی نامه سرای آذربایجان که بر حسب تقدم زمانی مرتب گردیده٬ توسط هدایت حصاری منتشر گردیده است. حصاری٬ هدایت
هرچند که نظامی را مبتکر ساقی‌نامه می‌دانند، برخی معتقدند ساقی نامه ها از شاهنامه نیز تاثیر پذیرفته اند. نظامی گنجوی، ملهم از ابیات پراکندهٔ شاه‌نامه، سرایندهٔ نخستین منظومهٔ مستقل از این نوع است. بعدها دیگران نیز راه نظامی را ادامه دادند و ساقی‌نامه را به سبکی در شعر کلاسیک ایران تبدیل نمودند. ساقی‌نامهٔ حافظ، میر رضی آرتیمانی ، نظامی و ملهم کاشانی معروف‌ترین ساقی‌نامه‌های ادبیات ایرانند.
اجرای آوازی ساقی‌نامه‌ها (که صوفی‌نامه نیز نامیده می‌شوند) معمولاً در مایه‌های همایون، بیات اصفهان و ماهور (و بعضی وقت‌ها نوا) است. ساقی‌نامه در افشاری "کُشته مرده" هم نامیده می‌شود.
ابوالحسن صبا ملودی ای با نام ساقی نامه و در دستگاه همایون ساخته است که در آلبوم دوره های سنتور استاد ابوالحسن صبا (لوح چهارم) ارائه شده است.
ایرج خواجه امیری (در فیلم جوانمرد)،علیرضا افتخاری در آلبوم شور عشق ، شهرام ناظری در آلبوم ساقی نامه و حسام الدین سراج در آلبوم آیینه رو تصنیف هایی با اشعار و ملودی ساقی نامه اجرا کرده اند
فخرالدین عراقی نخستین کسی است که ساقی‌نامهٔ مستقلی در قالب ترجیع بند سرودرضایی ص ۲۱۰. مخاطب عراقی در بیشتر ابیات٬ ساقی آتش دست است. عراقی از وی می‌خواهد از بند خویش رهاییش دهد و آن جام جهان‌نمایی که آفتاب روی ساقی را در آن می‌توان دید٬‌بدو بخشدصفا٬ ص ۳۳۵.
طلب مِی از ساقی:
مستی با یادآوری لب معشوق:
ناز و کرشمهٔ معشوق:
آشکار گشتن راز عشق:
ناکامی عشق:
طلب از خود رهایی:
ایثار عشق:
همنشینی با حریف؛
حیاتی بودن شراب:
ترک زهد:
آشکار گشتن راز عاشق:
گرفتاری عاشق:
خوان آلمیدا بوسک (زاده ۱۹۲۷-درگذشته ۲۰۰۹) فرمانده انقلابی سیاه‌پوست کوبا بود.
آلمیدا از فرماندهان انقلاب کوبا و معاون رئیس‌جمهور این کشور بود. او تنها فرمانده انقلابی سیاه‌پوست در کادر رهبری کوبا به‌شمار می‌رفت. دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا اعلام کرد: «یاد خوان آلمیدا همواره میان رفقایش زنده خواهد ماند.»Cuban revolutionary Almeida dies بی‌بی‌سی
خوان آلمیدا در منطقه‌ای فقیرنشین در هاوانا متولد شد. در مواقعی مجبور شد تحصیل را رها کند و به عنوان کارگر ساختمانی کار کند.در ۱۹۵۲ زمانی که در دانشگاه هاوانا درس حقوق می‌خواند با فیدل کاسترو دوست شد و به جنبش ضد باتیستا پیوست. در سال ۱۹۵۳در حمله به پادگان مونکادا در شهر سانتباگو شرکت داشت. او در این حمله دستگیر و به‌اتفاق برادران کاسترو مدتی را در زندان ایسلا د لا خوبنتود سپری کرد. او سپس به مکزیک رفت تا برای شروع دور تازه‌ای از حملات به دولت باتیستا، به تجدید نیرو بپردازد.
در مارس ۱۹۵۸، ماریو موونز مونروی فرماندهی جبهه شرقی، که در ابتدا نام جبهه سوم عملیات در سیرا مائسترا را داشت تصویب کرد. وی پس از پیروزی انقلاب (۱۹۵۹) در نیروهای مسلح انقلابی (FAR) منصب گرفت.
در تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۶۲، خوان آلمیدا به عنوان عضوی در دادگاه انقلاب به ریاست فرمانده آگوستو مارتینز سانچز شرکت کرد. این دادگاه پیگرد قانونی شرکت‌کنندگان در حمله و عملیات خلیج خوک‌ها را در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱ در یک دادگاه انجام داد.
پس از موفقیت در انقلاب کوبا در ژانویه ۱۹۵۹، آلمیدا فرماندهی بخش‌های زیادی از نیروهای مسلح انقلابی کوبا را بر عهده گرفت. وی به عنوان سرگرد در عملیات خلیج خوک‌ها، در آوریل ۱۹۶۱، ریاست ارتش مرکزی با مقرش در سانتا کلارا را به عهده گرفت. بعداً او به درجه ژنرالی ارتقاء یافت و به عنوان عضوی از کمیته مرکزی و دفتر سیاسی انتخاب شد و تعدادی مناصب دولتی دیگر را به عهده گرفت. وی به لقب فرمانده انقلاب مفتخر شد. در زمان مرگش او تنها یکی از سه نفری بود که این عنوان به آنها تعلق گرفته بود. دو نفر دیگر گیلرمو گارسیا و رامیرو والدس بودند.
خوان المیدا در سن ۸۲ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. مراسم یادبود او در میدان دلارولوسیون در هاوانا و همچنین در دیگر شهرهای سراسر کوبا برگزار شد. یک روز ملی عزاداری اعلام و پرچم کوبا نیمه‌افراشته شد. فیدل کاسترو که از زمان استعفایش از ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۸ در ملاء عام دیده نشده بود یک تاج گل فرستاد که آنرا در کنار تاج گل رائول کاسترو گذاشتند.
پادشاه جئونگ گانگ (۸۸۶ میلادی تا ۸۸۷ میلادی) (هانگول : 정강왕) (هانجا : 定康王) پنجاهمین پادشاه شیلا بود او نیز مانند برادرش در طی شورش‌های کیم یئو کشته شد و فقط یک سال حکومت کرد.
«دودی بگیر» نام یکی از ترانه‌های پینک فلوید و سومین آهنگ از آلبوم "کاش اینجا بودی" آن‌ها است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. ترانه که شعر و آهنگ آن ساختهٔ راجر واترز است به نقد نیرنگ‌ها و حرص و طمع موجود در صنعت موسیقی آن سال‌ها می‌پردازد و شرح حال موسیقی راک دههٔ ۷۰ میلادی است که از دید واترز به یک «تجارت بزرگ» تبدیل شده‌است.
«دودی بگیر» با نوای فیلتر شدهٔ گیتار و باس آغاز می‌شود.شبیه به صدایی که با نوسان بخصوص از میان امواج رادیویی پخش می‌شود به مرور و با اضافه شدن درامز، کیبرد، گیتارهای مکمل و آواز، گیتار و باس اولیه به تکرار آنچه که در ابتدای آهنگ شنیده می‌شد ادامه می‌دهند. بخش پایانی ترانه با یک سولوی گیتار -تقریباً- ۲ دقیقه‌ای همراه است که در نهایت صدای‌اش در میان نویز حاصل از تغییر موج رادیو گم می‌شود و با تغییر ایستگاه رادیویی، ترانهٔ بعدی - «کاش اینجا بودی» - آغاز می‌شود.
آواز «دودی بگیر» را روی هارپراز دوستان اعضای پینک فلوید در استودیوی شمارهٔ ۳ ابی رود استودیوز برای پینک فلوید اجرا کرد. در ابتدا قرار بود راجر واترز خوانندهٔ این اثر باشد اما صدای او پس از ضبط آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» خدشه‌دار شد و گیلمور هم از خواندن «دودی بگیر» امتناع کرد. بالاخره روی هارپر که همان موقع و در استودیوی شمارهٔ ۲ ابی رود سرگرم ضبط آلبوم خودش با نام "HQ" بود پذیرفت که این آهنگ را برای‌شان اجرا کند. هارپر یک بار دیگر در همان سال و در نب‌ورث فستیوال این آهنگ را همراه با اعضای پینک فلوید اجرا کرد. «دودی بگیر» یکی از دو آهنگ پینک فلوید است که خواننده‌ای به غیر از اعضای ثابت گروه نسخهٔ استودیویی آن را اجرا کرده‌است.آهنگ دیگر «The Great Gig in the Sky» از آلبوم "نیمهٔ تاریک ماه" است.
ملکه جین سئونگ (۸۸۷ میلادی تا ۸۶۷ میلادی میلادی) (هانگول : 진성여왕) (هانجا : 眞圣女王) پنجاه و یکمین فرمانروای شیلا بود.او همچنین سومین و آخرین فرمانروای زن بعد از ملکه سئوندوک و ملکه جیندوک بود. زمان سلطنت او پایان دوره ی شیلای متحد و آغاز دوره ی جدید سه پادشاهی کره بود.
ملکه جین سئونگ دختر پادشاه گیونگ مون و ملکه مونوی و نوه پادشاه هئو نان بود. او دو برادر بزرگتر از خودش به نام های هونگانگ و جونگانگ داشت. هر دو برادر او فوت کردند و او به مقام پادشاهی رسید.
گرچه دوران سلطنت ملکه سئوندوک و جیندوک پشتوانه ی خوبی برای حراست از تاج و تخت جین سئونگ بود اما دوره ی فرمانروایی سومین ملکه مطابق انتظار پیش نرفت.
در کتاب سامگوک ساگی از جین سئونگ به خاطر کار های غیر اخلاقی و غیر مجاز او یاد شده است. از اخذ رشوه گرفته تا آوردن مردان جوان و جذاب به قصر خود و برقراری روابط نامشروع با آنها. او همچنین با یکی از فرماندهان عالی رتبه ی خود به نام وی هونگ رابطه داشت. از آنجا که سامگوک ساگی توسط کنفوسیونیست ها نوشته شده و آنها نگرشی منفی نسبت به فرمانروایی زنان داشتند بنابراین شاید جزئیات دقیقی که در این باره به آنها اشاره شده است دارای اعتبار و سندیت کافی نباشد.
در مقابل، با توجه به اسناد چو چیوون او یک زن خوش قلب و فاقد حرص و طمع بود.
در زمان پادشاهی جین سئونگ نظم عمومی جامعه فرو ریخت. مالیات به اندازه ی کافی جمع نمی شد و کسی به سربازی نمی رفت.
افرادی به نام های یانگ گیل و گیون هوون از این بی نظمی داخلی استفاده کردند و شورش به راه انداختند و حکومت های خود را در شمال غرب و جنوب غرب بنا نهادند.
در سال 895، جین سئونگ فرزند نامشروع هیونگانگ به نام کیم یو را به ولیعهدی منصوب کرد. در 4 جولای 897 از تاج و تخت کناره گیری کرد و در 31 دسامبر همان سال از دنیا رفت. او در شمال معبد ساجاسا واقع در گیونگ جو دفن شده است.
در دوره او یک کتاب ادبی به نام سامداموک به دستور شخص ملکه گردآوری و تالیف شد.
سریال تائجو وانگ گان
مدرسه مصطفویه بستک، یکی از مدارس قدیمی ایران مربوط به اواخر دوره قاجاریه-پهلوی است که در شهر بستک، استان هرمزگان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ساخت مدرسه مصطفویه که یکی از قدیمی‌ترین مدارس ایران به‌شمار می‌رود در سال ۱۳۰۲ خورشیدی شروع شده و در سال ۱۳۰۴ پایان یافته‌است.
این مدرسه که در محل تقاطع خیابان قدیم و خیابان مصطفویه شهر بستک قرار دارد، از زمان ساخت تاکنون پیوسته مورد استفاده قرارگرفته و چندین نسل به‌طور متوالی در آن تحصیل کرده‌اند. طی این سال‌ها بارها احیا و بازسازی شده و گاهی الحاقاتی بدان افزوده شده‌است.
مدرسه تاریخی مصطفویه در سال ۱۳۸۱ با شماره ۶۱۰۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در سردر مدرسه کتیبه‌ای است که تاریخ ذیحجه ۱۳۴۳ هجری قمری را نشان می‌دهد که احتمالاً مربوط به زمان بازسازی بنا است. بانی مدرسه شخص خیری به‌نام حاج شیخ مصطفی بن شیخ عبداللطیف العباسی است که نام وی در کتیبهٔ سر در مدرسه دیده می‌شود.
مدرسهٔ مصطفویه قدیمی‌ترین مدرسهٔ ساخته شده در شهر بستک است و اکثر ریش‌سفیدان و دانشمندان منطقهٔ بستک از اولین دانش‌آموختگان این مدرسه هستند.
این مدرسه در حدود یک قرن پیش (۹۴سال) است که در بستک ساخته شده و از اولین مدارس دولتی ایران بوده‌است و با توجه به قدمت آن، هنوز پابرجا است و شاگردان بسیاری را در خود پرورش می‌دهد.
بعضی از قسمت‌های مدرسه بر اثر گذشت ایام فرسوده شده و از بین رفته‌است. بخش جنوبی مدرسه هنوز سالم و پابرجا باقی مانده‌است.
درب چوبی که ماه و ستاره برآن حکاکی شده زینت بخش دفتر مدرسه‌است. دودکش‌های آشپزخانه مدرسه که روزگاری مورد استفاده قرار می‌گرفت هنوز باقی مانده‌است.
در زمین‌لرزه ۱۲ دی ماه ۱۳۹۲در شهر بستک، برخی آثار تاریخی این شهر همچون مدرسه مصطفویه، خانه تاریخی کاظم و خانه صولت آسیب دیدند. مرمت مدرسه مصطفویه حدود یک سال و نیم طول کشید و از مهر ۱۳۹۴ مجدداً فعالیت این مدرسه آغاز شد.
مولوی عبدالله مدیر مدرسه مصطفویه بستک