moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ساهاوه (به لاتین: Sahave) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. ساهاوه ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساهاتونا (به لاتین: Sahatona) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. ساهاتونا ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساهامباوی (به لاتین: Sahambavy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در لالانژینا واقع شده‌است. ساهامباوی ۱۹٫۴۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناساندراترونی (به لاتین: Nasandratrony) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ایساندرا واقع شده‌است. ناساندراترونی ۵۲٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکرانا (به لاتین: Ankerana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. آنکرانا ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکارومالازا میفاناسوآ (به لاتین: Ankaromalaza Mifanasoa) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. آنکارومالازا میفاناسوآ ۷٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکاریناریوو مانیریسوآ (به لاتین: Ankarinarivo Manirisoa) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. آنکاریناریوو مانیریسوآ ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکارامنا (به لاتین: Ankaramena) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. آنکارامنا ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانگیدی (به لاتین: Mangidy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ایکالاماونی واقع شده‌است. مانگیدی ۲۳٬۰۳۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنکافینا-تسارافیدی (به لاتین: Ankafina-Tsarafidy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. آنکافینا-تسارافیدی ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاموسینا (به لاتین: Lamosina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. لاموسینا ۱۱٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
کیرانو (به لاتین: Kirano) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. کیرانو ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایسورانا (به لاتین: Isorana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ایساندرا واقع شده‌است. ایسورانا ۸۵٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۴۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایووآمبا (به لاتین: Ivoamba) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. ایووآمبا ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماهادیترا (به لاتین: Mahaditra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهیباتو واقع شده‌است. ماهادیترا ۲۰٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مورافنو (به لاتین: Morafeno) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. مورافنو ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجوما ایتسارا (به لاتین: Anjoma Itsara) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ایساندرا واقع شده‌است. آنجوما ایتسارا ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنجوما (به لاتین: Anjoma) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. آنجوما ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندروی (به لاتین: Androy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. آندروی ۱۵٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میاریناریوو (به لاتین: Miarinarivo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. میاریناریوو ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانه وا (به لاتین: Maneva) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. مانه وا ۷٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمبالامیدرا آمبوهیمانانا (به لاتین: Ambalamidera Ambohimanana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. آمبالامیدرا آمبوهیمانانا ۴٬۵۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرئامالاما (به لاتین: Andreamalama) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. آندرئامالاما ۱۰٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
آندرانوووریواتو (به لاتین: Andranovorivato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهیباتو واقع شده‌است. آندرانوووریواتو ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندرانومیدیترا (به لاتین: Andranomiditra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهیباتو واقع شده‌است. آندرانومیدیترا ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراینجاتو است (به لاتین: Andrainjato Est) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است. آندراینجاتو است ۹٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمبوهیماهاماسینا (به لاتین: Ambohimahamasina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. آمبوهیماهاماسینا ۲۳٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمبوهیماهاسوآ (به لاتین: Ambohimahasoa) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. آمبوهیماهاسوآ ۱۱٬۶۰۶ نفر جمعیت دارد.
ماهاتسینجونی (به لاتین: Mahatsinjony) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در لالانژینا واقع شده‌است. ماهاتسینجونی ۱۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندوهارانوماینتسو (به لاتین: Andoharanomaintso) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ایساندرا واقع شده‌است. آندوهارانوماینتسو ۲۴۸٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراینجاتو (به لاتین: Andrainjato) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. آندراینجاتو ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندراینجاتو سنتره (به لاتین: Andrainjato Centre) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در لالانژینا واقع شده‌است. آندراینجاتو سنتره ۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماناندروی (به لاتین: Manandroy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. ماناندروی ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانامیسوآ (به لاتین: Manamisoa) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. مانامیسوآ ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماهازونی (به لاتین: Mahazony) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبالاوائو واقع شده‌است. ماهازونی ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماهاسوآبه (به لاتین: Mahasoabe) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ووهیباتو واقع شده‌است. ماهاسوآبه ۳۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماهازوآریوو (به لاتین: Mahazoarivo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه آمبوهیماهاسوآ واقع شده‌است. ماهازوآریوو ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوکسل آرسوی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
بلگین دوروک (; – ) بازیگر اهل ترکیه بود.
جم ارمان (؛ 1947 – ) موسیقی‌دان و بازیگر اهل ترکیه بود.
روتکای عزیز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
دوغا روتکای (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کارتال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بایهان گورهان (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، و خواننده اهل ترکیه است.
جم گلین اوغلو (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، و بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
موریتز فون کوتسبو (به انگلیسی: Moritz von Kotzebue) (متولد 30 آوریل 1789 در ، استونی؛ † 22 فوریه 1861 در ورشو) یک ژنرال و نویسنده روسی آلمانی‌تبار و فرزند آوگوست فون کوتسبو نویسندهٔ آلمانی بود.
موریتز فون کوتسبو دریانورد و سربازی مجرب بود، که در میدان جنگ با سپاهیان ناپلئون بناپارت روبرو شده بود. او در رکاب آدام یوهان فون کروسنسترن و در معیت سفیر روسیه الکسی پترویچ یرمولوف، در سال ۱۸۱۷ به دربار فتحعلی شاه قاجار، پادشاه ایران سفر کرد. گزارش او از این سفر در سال ۱۸۱۹ به زبان آلمانی منتشر شد و ترجمه انگلیسی آن نیز در همان سال منتشر شد، او مدعی است که دیدگاهی متفاوت از نوشته‌های بریتانیایی‌ها دربارهٔ ایران ارائه می‌دهد. این اثر حاوی مجموعه ای از مشاهدات روزانه افراد و رویدادهای سفر از سن پترزبورگ به سلطانیه در زنجان است، جایی که سفیر با شاه ملاقات می‌کند. این کتاب در سال ۱۳۶۵ شمسی با عنوان «مسافرت به ایران؛ دوران فتحعلی شاه قاجار، ۱۸۱۷ میلادی» توسط محمود هدایت به فارسی ترجمه و توسط انتشارات جاویدان منتشر شده و منبع مفیدی برای تاریخ اجتماعی منطقه است.
اسماعیل دومبوللو (؛ ۱۸۹۷ – ۵ نوامبر ۱۹۷۳) بازیگر اهل ترکیه بود.
جاهد ایرگات (؛ ۲۱ مارس ۱۹۱۵ – ) بازیگر اهل ترکیه بود.
اوغور رفعت کارلووا (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، و مجری تلویزیون اهل ترکیه است.
مشفق کنتر (; – ) بازیگر، صداپیشه اهل ترکیه بود.
بوراک سوینچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی‌دان اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ابراهیم سلیم (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
یاووز سلکمان (; – ) ورزشکار کشتی اهل ترکیه بود.
راغب ساواش (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وطن شاشماز (; – ) بازیگر، مؤلف، میزبان اهل ترکیه بود.
اوکان پاتیرر (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل ترکیه است.
فورکان پاهالی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شماره ۳۰۹" اشاره کرد.
چنگیز فیلم درام تاریخی اکشن جنایی هندی بنگالی-زبان، محصول ۲۰۲۳ است که کارگردانی آن بر عهده راجش گانگولی بوده‌است، این فیلم بر اساس داستانی است که توسط نیراج پاندی و خود کارگردان نوشته شده‌است. تهیه کنندگی این فیلم را جیت، گوپال مدنانی و آمیت جمرانی برعهده داشته‌اند. بازیگران اصلی فیلم جیت، سوشمیتا چاترجی، روهیت روی و شطاف فیگار هستند.
به‌طور همزمان، نسخه فیلم "چنگیز" به زبان بنگالی و نسخه دوبله شده به زبان هندی، در روز ۲۱ آوریل ۲۰۲۳ در هند اکران گردید. این اولین فیلم بنگالی است که به‌طور همزمان به زبان‌های بنگالی و هندی به نمایش در می‌آید.
مندرس سامانجیلار (؛ زادهٔ ) بازیگر کردتبار اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اگر بمیری، میکشمت"، "نوبت عاشقی" اشاره کرد.
یارا باهنر (زادهٔ 7 اسفند 1366 در تهران)، نوازندهٔ ویولن و آهنگساز ایرانیاست.
یارا باهنر در هفتم اسفندماه سال 1366 در خانواده‌ای هنرمند در تهران به دنیا آمد. وی به دلیل علاقه بسیار زیاد به موسیقی از 8 سالگی به صورت حرفه‌ای به یادگیری ویولن پرداخت.
یارا شاگرد اساتید بزرگی همچون اسدالله ملک اسدالله ملک، ارسلان کامکار ارسلان کامکار و ... می باشد.
در رشته ریاضی تحصیلات خود را ادامه داد و همچنان درکنار آن موسیقی را به صورت حرفه‌ای تر دنبال کرد برادر او پیام باهنر ساز تار و سه تار را فراگرفت و هر دو باهم در جشنواره‌های متفاوت شرکت کردند و برنده جوایز متفاوتی شده‌اند.
سال 2012 یارا به دبی مهاجرت کرد و با هنرمندان بین‌المللی متفاوتی به همکاری پرداخت و آثار حرفه‌ای تولید کرد و تا به امروز 20 سال سابقه تدریس در کشورهای مختلف را دارد.
سال 2015 به آمریکا مهاجرت کرد و تصمیم به زندگی در آمریکا گرفت سال 2016 در لس‌آنجلس آمریکا زندگی خود را شروع کرد.
شورای اسلامی شهر بندر شیرینو، شورایی مرکب از ۵ نفر است که توسط مردم بندر شیرینو، برای تصمیم‌گیری در خصوص امور مربوط به شهرداری شیرینو انتخاب می‌شوند. شهر شیرینو تا قبل از سال 1402 شورای روستایی بود که بعد از ارتقاء به شهر اولین رئیس شورای شهر ابراهیم بهمنی انتخاب شد، ابراهیم بهمنی اخرین شورای روستایی هم محسوب می شود.
۱ -آقای ابراهیم بهمنی رئیس شورا
۲ -آقای علی بهمنی نایب رئیس شورا
۳ -آقای حسن رنجبر منشی شورا
۴ -آقای حسین محسنی پور عضو شورا
۵ -آقای اکبر محمدی خواه عضو شورا
۱ -آقای حسین محسنی پور رئیس شورا
۲ -آقای یوسف بلوچی نایب رئیس شورا
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر بندر شیرینو برابر با ۹٬۹۷۶ نفر (۱٬۰۸۷ خانوار) بوده‌است.
بندر شیرینو
https://www.mehrnews.com/news/5867203 [./Https://www.mehrnews.com/news/5867203 /]
اولین رئیس شورای شهر «شیرینو» انتخاب شد
اولین رئیس شورای اسلامی شهر شیرینو
https://www.farsnews.ir/bushehr/news/14020525000212
https://www.farsnews.ir/bushehr/news/14020530001089
ریبایات حسین (زادهٔ ۱۹۸۱) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده فیلم بنگلادشی است. او فیلم‌های "«مهرجان»" (۲۰۱۱)، "«در حال ساخت»" (۲۰۱۵) و "«ساخت بنگلادش»" (۲۰۱۹) را ساخته‌است.
آثار حسین منعکس کننده واقع گرایی اجتماعی است و از لنز فمینیستی برای ساختارشکنی در سینما استفاده می‌کند.
سیتی آیلند جزیره‌ای است به طول یک مایل در رود ساسکوهنا که بین هریسبورگ و ورملیزبورگ، پنسیلوانیا در ایالات متحده قرار دارد. این جزیره عمدتاً برای اوقات فراغت و فعالیت‌های ورزشی استفاده می‌شود. نام‌های قبلی آن از جمله جزیره ترکیه، جزیره مکلی، جزیره فورستر و جزیره هارگاست بوده‌است. برای ورود به این جزیره می‌توان از رودخانه ساسکوهانا از طریق پل خیابان مارکت یا از سمت هریسبورگ در مسیری که ویژه عابران پیاده و دوچرخه‌سواران است، از خیابان والنات به جزیره رسید.
این جزیره حاوی بقایای باستان‌شناسی از قبایل سوسکوهانوک و ایروکوا است که زمانی در این مکان سکونت‌گاه‌های فصلی ایجاد می‌کردند. در دوران توسعه اولیه هریسبورگ، تا سال ۱۸۱۷ که پل کامل‌بک که همان پل خیابان مارکت امروزی است، تکمیل شد، فقط می‌شد با قایق یا از طریق آب‌های کم‌عمق به این جزیره رسید.
در طول جنگ داخلی آمریکا، کمپ نزسیتی در سال ۱۸۶۳ در سیتی آیلند ایجاد شد تا نیروهای ارتش اتحادیه دفاع خود را قوی کنند، زیرا نیروهای ارتش ایالات مؤتلفه در طول مبارزات انتخاباتی گتیس‌بورگ به منطقه حمله می‌کردند. سپس در سال ۱۸۶۵، به دلیل اینکه کمپ کرتین مملو از نیروهای بازگشته بود، کمپ کیستون در جزیره تأسیس شد.
میتروفان کنستانتینوویچ مارچنکو (۳ سپتامبر ۱۸۶۶–۷ ژوئیه ۱۹۳۲) - مأمور نظامی روسیه در اتریش-مجارستان (۱۹۰۵–۱۹۱۰)، رئیس مدرسه سواره نظام نیکولایف.
در سال ۱۸۸۷ از مدرسه حقوق امپراتوری روسیه فارغ‌التحصیل شد. سال بعد، امتحان افسری را در مدرسه نظامی کنستانتینوفسکی گذراند.
درجات: ستوان (۱۸۹۲)، کاپیتان ستاد گارد با تغییر نام به کاپیتان ستاد کل (۱۸۹۶)، سرهنگ دوم (۱۹۰۱)، سرهنگ (برای تمایز، ۱۹۰۵)، سرلشکر (برای تمایز، ۱۹۱۲).
در سال ۱۸۹۶ از آکادمی نیکولایف ستاد کل در رده ۱ فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی، او آجودان ارشد ستاد لشکر سواره نظام اول گارد (۱۸۹۷–۱۹۰۰) و گارد ارتش (۱۹۰۰–۱۹۰۱) بود. در سال‌های ۱۹۰۱–۱۹۰۵ او مسئول حرکت نیروها در امتداد راه‌آهن و آبراه‌های منطقه پترزبورگ-مسکو بود. از ۲۴ ژوئن ۱۹۰۵ تا ۲ سپتامبر ۱۹۱۰ یک مأمور نظامی در اتریش-مجارستان بود.
با بازگشت به روسیه، او فرمانده هنگ ۱۹ اژدها آرخانگلسک (۱۹۱۰–۱۹۱۲) بود. در ۲۶ اکتبر ۱۹۱۲ به ریاست مدرسه سواره نظام نیکولایف منصوب شد و تا سال ۱۹۱۷ در این سمت بود. ۲۰ مارس ۱۹۱۷ به دلایل داخلی از خدمت اخراج شد.
او در سال ۱۹۱۹ به فرانسه مهاجرت کرد. او در روزنامه‌ها و مجلات "اکونومیست فرانس"، "کورسپاندنت" و "قوو هبدومدگ" مقالاتی در زمینه مسائل اقتصادی منتشر کرد و نشریه «اکونومیست اورپا» را که به اقتصاد سوئد، رومانی و لهستان اختصاص داشت، سازماندهی کرد. علاوه بر این کتاب‌هایی به زبان فرانسه منتشر کرد: «انترناسیونال سوم علیه مسیحیت»، «سفر به ایران در جریان انقلاب روسیه» (۱۹۲۰)، «فاجعه اتریش-مجارستان» (۱۹۲۰)، «انقلاب جهانی» (۱۹۲۷). او کتاب‌های تاریخ نظامی را جمع‌آوری کرد و کتابخانه‌اش حاوی حدود ۳ هزار جلد کتاب بود.
او در سال ۱۹۳۲ در پاریس درگذشت و در قبرستان «سنت ژنویو د بوآ» به خاک سپرده شد.
زمانی برزیل بالاترین نرخ جنگل‌زدایی جهان را داشت و در سال ۲۰۰۵ بیشترین میزان جنگل‌زدایی سالانه متعلق به برزیل بود. از سال ۱۹۷۰، بیش از ۷۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های بارانی آمازون از بین رفته‌اند. در سال ۲۰۰۱، مساحت آمازون تقریباً ۴/۵ میلیون کیلومتر مربع بود که تنها ۸۷ درصد از اندازه اصلی آمازون بود. طبق داده‌های رسمی، حدود ۷۲۹ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های آمازون از بین رفته‌اند که معادل ۱۷ درصد از کل مساحت آن است و در ۲۰ سال گذشته نیز قریب به ۳۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل آمازون از بین رفته‌اند.
مساحت جنگل‌های بارانی عمدتاً به دلیل جنگل‌زدایی کاهش یافته‌است. بین ماه مه ۲۰۰۰ و اوت ۲۰۰۶، برزیل نزدیک به ۱۵۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های خود را از دست داده‌است، معادل مساحتی بزرگتر از کشور یونان. طبق گزارش Living Planet در سال ۲۰۱۰، جنگل زدایی با سرعت نگران کننده‌ای در حال پیشروی است. در نهمین کنفرانس کنوانسیون تنوع زیستی، ۶۷ نماینده با هدف به دستیابی به جنگل زدایی خالص صفر تا سال ۲۰۲۰ عهدنامه‌ای را امضا کردند. به دلیل جنگل‌زدایی، آمازون در دهه ۲۰۱۰ یکی از انتشاردهندگان اصلی گازهای گلخانه‌ای بوده‌است.
اثرات جنگل‌زدایی عبارتند از خسارات مالی شدید، آسیب‌های اجتماعی و فقدان تنوع زیستی. زیان اقتصادی ناشی از جنگل زدایی در برزیل قریب به ۳۱۷ میلیارد دلار در سال برآورد می‌شود که تقریباً ۷ برابر بیشتر از ارزش تمامی محصولات تولید شده در نتیجه جنگل‌زدایی است. در سال ۲۰۲۳ بانک جهانی گزارشی را تحت عنوان «قانونی متعادل‌کننده برای استان‌های برزیل در بخش آمازون: یادداشتی اقتصادی» منتشر کرد که در آن برنامه‌ای اقتصادی با هدف توقف جنگل‌زدایی در منطقه جنگل‌های بارانی آمازون معرفی شده بود.
جنگل‌زدایی جنگل‌های ناحیه اقیانوس اطلس یا ماتا آتلانتیکا به دوران استعمار پرتغال و توسعه سریع شهرها بازمی‌گردد. پیش از اقدامات انسان، قریب به ۱۷ درصد از مساحت برزیل را جنگل‌ها پوشش می‌دادند. برخلاف آمازون که در سال‌های اخیر تنها با جنگل‌زدایی مواجه بوده‌است، جنگل‌های ناحیه اقیانوس اطلس دهه‌هاست که با هدف توسعه زمین، خرید و فروش و کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. از قرن شانزدهم، جنگل‌ها به دلیل توسعه ناپایدار قهوه، نیشکر، چوب برزیل و دام در منطقه تحت فشار قرار گرفته‌اند.
قبل از دهه ۱۹۶۰، به دلیل محدودیت دسترسی به منطقه آمازون مساحت زیادی از جنگل‌ها دست نخورده باقی مانده بودند. به دلیل خاک ضعیفِ منطقه کشاورزی کاری بی‌ثمر بود. جنگل زدایی آمازون زمانی آغاز شد که استعمارگران در دهه ۱۹۶۰ مزارعی را در جنگل‌ها ایجاد کردند. استعمارگران پس از کشت محصولات خود از روش زمین‌سوزی استفاده می‌کردند اما به دلیل رشد زیاد علف‌های هرز و کاهش حاصلخیزی خاک قادر به استفاده درست از مزارع خود نبودند. خاک منطقه آمازون تنها برای مدت بسیار کوتاهی بارور است به همین خاطر کشاورزان باید مرتبا در حرکت باشند و زمین‌های بیشتری را پاکسازی کنند.Watkins and Griffiths, J. (2000). Forest Destruction and Sustainable Agriculture in the Brazilian Amazon: a Literature Review (Doctoral dissertation, The University of Reading, 2000). Dissertation Abstracts International, 15-17
استعمار در منطقه آمازون تحت سلطه دامپروری بود چرا که علف حتی در خاک‌های فقیر نیز رشد می‌کرد و دامپروری به نیروی کار کمی زیاد نیاز نداشت و با سود و موقعیت اجتماعی مناسبی همراه بود.Williams, M. (2006). "Deforesting the Earth: From Prehistory to Global Crisis". Chicago, IL: The University of Chicago Press.
برآورد می‌شود که ۳۰ درصد از جنگل‌زدایی‌ها ناشی از اقدامات کشاورزان کوچک بوده‌است. نرخ جنگل‌زدایی در مناطق تحت سکونت این دسته از کشاورزان بیش از مناطق تحت سلطه زمین‌داران متوسط و بزرگ است که ۸۹ درصد از زمین‌های خصوصی و قانونی آمازون را در اختیار دارند.
ریشه‌کنی بیماری‌های عفونی به معنی به صفر رسیدن شیوع یک بیماری عفونی در جمعیت میزبان است.
تا به امروز ۲ بیماری عفونی با موفقیت ریشه‌کن شده‌اند: آبله در انسان و طاعون گاوی در نشخوارکنندگان. در حال حاضر نیز ۴ طرح مقابله با بیماری‌های انسانی در حال اجرا است از جمله فلج اطفال، یاز، پیوک (کرم گینه) و مالاریا. ۵ بیماری عفونی دیگر نیز تا آوریل ۲۰۰۸ توسط کارگروه بین‌المللی ریشه‌کنی بیماری‌های مرکز کارتر شناسایی شده‌اند که با فناوری امروز امکان ریشه‌کن کردن آنها وجود دارد: سرخک، اوریون، سرخجه، پیل‌پایی و سیستی سرکوزیس (کرم نواری خوک).
مفهوم ریشه‌کنی بیماری گاهی با حذف بیماری اشتباه گرفته می‌شود که به معنی کاهش شیوع یک بیماری عفونی در جمعیت یک منطقه به صفر، یا کاهش شیوع جهانی به میزانی ناچیز است. استفاده از اصطلاح «ریشه‌کنی» برای اشاره به حذف کامل یک بیماری‌زای خاص از بدن فرد (که تحت عنوان پاکسازی عفونت نیز شناخته می‌شود)، به‌ویژه در خصوص ویروس HIV و شماری از سایر ویروس‌های موجب بروز سردرگمی‌هایی در این زمینه شده‌است.
ریشه‌کن ساختن یک بیماری عفونی کار دشواری است و معیارهای بسیار محدودکننده‌ای باید رعایت شوند. ویژگی‌ها زیستی عامل بیماری و توانایی‌های فناورانه ما شانس ریشه‌کن ساختن یک بیماری را مشخص می‌کنند. بیماری‌زای هدف نباید مخزن غیرانسانی قابل‌توجهی داشته باشد (یا به انسان وابسته نباشد) یا در مورد بیماری‌های حیوانی، مخزن عفونت باید مانند طاعون گاوی تنها در یک گونه خاص قابل شناسایی باشد. این مسئله نیازمند درک کافی از چرخه زندگی و شیوه انتقال بیماریزا است. مداخله‌ای کارآمد و عملی (مانند واکسن یا آنتی‌بیوتیک‌ها) باید به منظور قطع چرخه انتقال در دسترس باشد. مطالعاتِ انجام‌شده روی سرخک در دوران پیش از واکسیناسیون به مفهومی تحت عنوان اندازه جامعه بحرانی منجر شد. اندازه جامعه بحرانی به معنی حداقل اندازه جمعیتی که در آن چرخه انتقال بیماریزا متوقف می‌شود. استفاده از طرح‌های واکسیناسیون پیش از آغاز کمپین ریشه‌کنی می‌تواند جمعیت آسیب‌پذیر را کاهش دهد. بیماری‌ای که به دنبال ریشه‌کن ساختن آن هستیم باید قابل شناسایی بوده و ابزار تشخیصی دقیقی برای آن وجود داشته باشد. ملاحظات اقتصادی و حمایت و تعهد اجتماعی و سیاسی عوامل تأثیرگذار دیگر بر ریشه‌کنی یک بیماری هستند.Dowdle, Walter; Cochi, Stephen L (editors) (2011). Disease Eradication in the 21st Century. Implications for Global Health. The MIT Press, Cambridge, MA
تا کنون، تنها ۲ بیماری با موفقیت ریشه کن شده‌اند: آبله که به‌طور خاص انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و جنون گاوی که حیوانات اهلی (نشخوارکنندگان) را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
آبله اولین و (تا به اینجا) تنها بیماریِ انسانی است که با مداخله فعال ریشه‌کن شده‌است. آبله اولین بیماریِ دارای واکسن بود. ادوارد جنر در سال ۱۷۹۸ اثر محافظتی مایه‌کوبی (واکسیناسیون) انسان با ضایعات زخم‌های آبله گاوی نشان داد.
آبله (واریولا) در دو نوع بالینی مختلف مشاهده می‌شود: واریولای ماژور با نرخ مرگ و میر ۴۰ درصدی و واریولای مینور (تحت عنوان آلاستریم نیز شناخته می‌شود) با مرگ و میر کمتر از ۱ درصد. آخرین مورد واریولا ماژور در اکتبر ۱۹۷۵ در بنگلادش تشخیص داده شد. آخرین مورد طبیعی آبله (واریولای مینور) نیز در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۷ در علی مائو مالین، در مرکای سومالی تشخیص داده شد. منبع بیماری نیز شیوع آن در کورتونواری بود.
کشف علمی تغییرات اقلیمی و گازهای گلخانه‌ای در اوایل قرن نوزدهم و همزمان با شناخت عصر یخبندان و سایر تغییرات اقلیمی دیرینه آغاز شد. در اواخر قرن نوزدهم، دانشمندان برای اولین بار متوجه شدند که انتشار گازهای گلخانه‌ای منجر به اختلال در تعادل انرژی و آب و هوای زمین می‌شود. نظریات دیگری نیز از جمله آتشفشان‌خیزی و چرخه‌های خورشیدی در ارتباط با تغییرات اقلیمی مطرح شدند. در دهه ۱۹۶۰، شواهد قانع‌کننده‌ای پیرامون اثر گرمایشی گاز دی‌اکسید کربن ارائه شد. برخی دانشمندان نیز معتقد بودند ذرات معلق ناشی از فعالیت‌های انسانی (مانند «آلودگی») ممکن است اثر خنک‌کنندگی داشته باشند.
طی دهه ۱۹۷۰، نظرات علمی بیش از پیش دیدگاه گرمایش زمین را تأیید کردند. در دهه ۱۹۹۰ و در نتیجة پیشرفت مدل‌های رایانه‌ای و کارهای مشاهده‌ای نظریه عصرهای یخبندان میلانکوویچ تأیید شد و یک اتفاق نظر شکل گرفت: گازهای گلخانه‌ای نقش بزرگی در اغلب تغییرات اقلیمی داشته‌اند و فعالیت‌های انسانی و ادامه انتشار این گازها منجر به گرمایش زمین می‌شود. از دهه ۱۹۹۰، تحقیقات علمی دربارهٔ تغییرات اقلیمی حوزه‌های متعدد و گسترده‌ای را شامل شده‌است. این تحقیقات منجر به بهبود درک ما را از روابط علّی، داده‌های تاریخی و توانایی اندازه‌گیری و مدل‌سازی تغییرات اقلیمی می‌شوند. خلاصه این پژوهش‌های در گزارش‌های ارزیابی هیئت بین دولتی تغییرات اقلیمی آورده شده‌است.
از نظر کلان، تغییر اقلیمی تغییری قابل‌توجه و پایدار در توزیع آماری الگوهای آب و هوا در دوره‌های مختلف (دهه‌ها تا میلیون‌ها سال) است. این تغییر ممکن است در میانگین شرایط آب و هوایی یا در توزیع آب و هوا در اطراف شرایط میانگین (مانند رویدادهای شدید اقلیمی بیشتر یا کمتر) باشد. عواملی که منجر به تغییرات اقلیمی می‌شوند عبارتند از فرآیندهای اقیانوسی (مانند گردش اقیانوس)، فرآیندهای زیستی (مانند گیاهان)، تغییر در تابش خورشید، حرکات سنگ‌کره، فوران آتشفشان‌ها و تغییرات ناشی از اقدامات انسان در طبیعت.
در دروان باستان تصور مردم این بود که آب و هوای یک منطقه طی سده‌ها تغییر کند. به عنوان مثال، تئوفراستوس، شاگرد ارسطو، فیلسوف یونان باستان در قرن چهارم قبل از میلاد، متعقد بود که تخلیه باتلاق‌ها احتمال یخ‌زدگی یک منطقه خاص را افزایش می‌دهد و حدس می‌زد که زمین زمانی گرمتر می‌شو که با پاکسازی جنگل‌ها در معرض نور بیشتری قرار بگیر. در قرن اول پیش از میلاد، ویترویوس، نویسنده و معمار رومی، دربارهٔ ارتباط آب و هوا با معماری مسکن و نحوه انتخاب مکان مناسب برای شهرها صحبت کرده بود. محققان اروپایی دوره رنسانس نیز متوجه شده بودند که جنگل زدایی، آبیاری و چرای دام‌ها زمین‌های اطراف مدیترانه را تغییر داده‌است. آنها معتقد بودند که اقدامات انسانی منجر به تغییر آب و هوای منطقه شده‌است. شن کو، دانشمند و دولتمرد چینی از سلسله سانگ شمالی، با مشاهده بامبوهای سنگی‌شده در آب و هوای خشک منطقه شمال یانژو، یان‌آن در شنسی امروزی، (منطقه‌ای دور از نواحی مرطوب و گرمی که بامبوها معمولاً رشد می‌کنند) در سال ۱۰۸۸ در کتاب خود نظریه تغییرات تدریجی آب و هوا را مطرح ساخت.Chan, Alan Kam-leung and Gregory K. Clancey, Hui-Chieh Loy (2002). "Historical Perspectives on East Asian Science, Technology and Medicine". Singapore: Singapore University Press. p. 15. .Needham, Joseph. (1959). "Science and Civilization in China: Volume 3, Mathematics and the Sciences of the Heavens and the Earth". Cambridge University Press. pp. 603–618.
چایناتاون () محله سنتی چینی در اوکلند، کالیفرنیا است که منعکس‌کننده جامعه چینی آمریکایی و به‌طور گسترده‌تر جامعه آسیایی آمریکایی متنوع در اوکلند می‌باشد. این شهر اغلب به عنوان «محله چینی‌های اوکلند» شناخته می‌شود تا آن را از محله چینی‌های سانفرانسیسکو متمایز کند. این محله در ارتفاع ۳۹ فوتی (۱۲ متری) بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
چایناتاون در مرکز شهر اوکلند واقع شده‌است که از غرب به برادوی، از جنوب به شاهراه ۸۸۰ ایالتی، از شرق به خیابان فالون و کالج لین و از شمال به خیابان۱۲ محدود می‌شود، اگرچه شهر اوکلند در حاشیه شمالی خیابان چهاردهم قرار دارد. مرکز تجاری تاریخی این محله در امتداد خیابان وبستر (بین هفتم و نهم) و خیابان هشتم (بین فرانکلین و هریسون) می‌باشد.
اقدام فردی دربارهٔ تغییر اقلیم شامل انتخاب‌های شخصی در زمینه‌هایی مانند رژیم غذایی، میزان مسافرت، شیوهٔ مصرف انرژی در خانه، مصرف کالاها و خدمات و همچنین جمعیت خانواده است. فراد نیز می‌توانند در انجمن‌های محلی و سیاسی دربارهٔ مسائل اقلیمی شرکت کنند. افرادی که به دنبال کاهش ردپای کربنی خود هستند (به ویژه افرادی که در کشورهای پردرآمد زندگی کرده و سبک زندگی پرمصرفی را دنبال می‌کنند)، می‌توانند با انجام اقداماتی مانند اجتناب از انجام پروازهای مکرر و استفاده از اتومبیل‌های بنزینی، رعایت رژیم غذایی (عمدتا) گیاهی، داشتن فرزندان کمتر، استفاده طولانی‌تر از لباس‌ها و محصولات الکتریکی و برقی ساختن خانه‌ها تأثیر مثبتی بر کاهش ردپای کربنی خود داشته باشند. پرهیز از خوردن غذاهای گوشتی و لبنیات به عنوان تاثیرگذارترین اقدام در مسیر کاهش اثرات زیست‌محیطی فرد شناخته می‌شود. مصرف بیش از حد انسان بیشتر از افزایش جمعیت بر تغییرات اقلیمی اثرگذار بوده‌است. سبک زندگی پرمصرف تأثیر زیست‌محیطی بالایی دارد و ۱۰ درصد افراد ثروتمند جهان قریب به ۵۰ درصد از آلاینده‌های ناشی از سبک زندگی را تولید می‌کنند.
برخی محققان معتقدند که اقدامات فردی مصرف‌کننده و «سبز» ساختن زندگی شخصی در مقایسه با کنش‌های جمعی با تأثیر بسیار ناچیزی همراه است. در مقابل، برخی دیگر معتقدند که اقدامات فردی سبب کنش‌های جمعی می‌شوند و تأکید دارند که «تحقیقات دربارهٔ رفتار اجتماعی نشان می‌دهد که تغییر سبک زندگی سبب تغییرهای سیستمی می‌شوند.» طبق نتایج یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۲، تغییرهای اقلیمی دومین مسئله بحرانی پیش روی اروپا است. نزدیک به سه چهارم پاسخ‌دهندگان (۷۲ درصد) معتقدند که اقدامات فردی آنها می‌تواند تفاوتی در مقابله با معضلات اقلیمی رقم بزند.
در سال ۲۰۲۱، بودجه کربن برجای مانده از کاهش گرمایش زمین با شانس ۵۰ درصد ماندن در زیر ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد گرمایش، ۴۶۰ میلیارد تن دی‌اکسید کربن یا یازده‌ونیم سال انتشار با نرخ انتشار سال ۲۰۲۰ بود. میانگین جهانی سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای در پایان دهه ۲۰۱۰ حدود ۷ تن بود (شامل ۷/۰ تن دی‌اکسید کربن برای غذا، ۱/۱ تن برای مصارف خانگی و ۸/۰ تن ناشی از حمل و نقل). از این میزان حدود ۵ تن دی‌اکسید کربن واقعی بود. برآورد می‌شود که برای دستیابی به هدف موافقت‌نامة پاریس مبنی بر کاهش گرمایش زمین به زیر ۵/۱ درجه تا پایان سدۀ اخیر ردپای سرانه رد پای کربن سالانه تا سال ۲۰۳۰ باید به ۳/۲ تن برسد. در سال ۲۰۲۰، مردم هند تقریباً به این هدف رسیده‌اند و در فرانسه و چین حتی از آن فراتر رفته‌اند. متوسط تولید در ایالات متحده و استرالیا به میزان زیادی بیشتر از هدف تعیین شده‌است. انتشار سرانه در کشورهای مختلف بسیار متفاوت است. افراد ثروتمندتر گازهای گلخانه‌ای بیشتری تولید می‌کنند. گزارش آکسفام در سال ۲۰۱۵ نشان می‌دهد که ۱۰ درصد بالای جمعیت جهان از نظر ثروت بیش از ۵۰ درصد از گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کنند. طبق گزارش سال ۲۰۲۱ سازمان ملل متحد نیز ۵ درصد بالای افراد ثروتمند جهان مسئول رشد ۴۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵ بوده‌اند.
ششمین گزارش هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم در سال ۲۰۲۲ عنوان داشته‌است که: «افزایش رفاه مردم نیازمند ارائه خدمات مختلفی است و این امر تنها با تهیه انرژی و منابع فیزیکی ممکن نیست. تمرکز بر تقاضا برای خدمات و نقش‌های اجتماعی و سیاسی افراد مشارکت در اقدامات اقلیمی را افزایش می‌دهد.»IPCC (2022) Technical Summary. In Climate Change 2022: Mitigation of Climate Change. Contribution of Working Group III to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USAPatrick Devine-Wright, Julio Diaz-José, Frank Geels, Arnulf Grubler, Nadia Maïzi, Eric Masanet, Yacob Mulugetta, Chioma Daisy Onyige-Ebeniro, Patricia E. Perkins, Alessandro Sanches Pereira, Elke Ursula Weber (2022) Chapter 5: Demand, services and social aspects of mitigation in Climate Change 2022: Mitigation of Climate Change. Contribution of Working Group III to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USA
اصطلاح ردپای کربن نخستین بار توسط کمپین «پس از نفت» در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ به کار رفت که توسط شرکت بریتیش پترولیوم تأمین مالی شده بود. پس از این کمپین بود این شرکت به کم‌اهمیت نشان دادن نقش خود در تغییرهای اقلیمی متهم شد.
روغن پالمِ تولیدشده از نخل روغنی، منبع اصلی درآمد بسیاری از کشاورزان جنوب شرق آسیا، مرکز و غرب آفریقا و آمریکای مرکزی است. از این روغن به‌طور محلی برای پخت و پز استفاده می‌شود. همچنین، روغن پالم با هدف تولید مواد غذایی تجاری و محصولات مراقبت شخصی صادر شده و نیز به زیست‌سوخت تبدیل می‌شود. روغن پالم نسبت به گیاهانی مانند سویا، کلزا یا آفتابگردان، بر حسب واحد سطح ۱۰ برابر بیشتر روغن در دسترس قرار می‌دهد.
نخل‌های روغنی ۳۸ درصد از کل محصول روغن گیاهی در دنیا را تولید می‌کنند، در حالی که ۵ درصد از زمین‌های کشاورزی گیاهان تولید روغن گیاهی در دنیا را در اختیار گرفته‌اند. مزارع نخل روغنی که به‌طور معمول گیاه زراعی تک‌کشتی هستند به خاطر تأثیرات آنها روی محیط بیوفیزیکی که اتلاف ترسیب کربن، تنوع زیستی زمین جنگلی را شامل می‌شود، تحت نظارت دقیق قرار دارند. همچنین نگرانی‌های در مورد جابجایی و اختلال در جمعیت‌های انسانی و حیوانی به دلیل کشت نخل‌های روغنی وجود دارد.
برآورد می‌شود که ۵/۱ میلیون کشاورز کوچک در اندونزی نخل روغنی کشت می‌کنند و نزدیک به ۵۰۰ هزار نفر نیز به‌طور مستقیم در این بخش و صنایع مرتبط مشغول به کارند.
در سال ۲۰۰۶، مساحت زمین‌های تحت کشت نخل روغنی نزدیک به ۱۱ میلیون هکتار بوده‌است. در سال ۲۰۰۵، طبق برآورد انجمن روغن پالم مالزی تولیدکننده قریب به ۵۰ درصد از روغن پالم جهان است. این انجمن مدیریت نزدیک به ۵۰۰ میلیون نخل روغنی را بر عهده دارد. یکی از عوارض جانبی نخل‌های روغنی، پدیده جداسازی کربن است. تقاضا برای روغن پالم در حال افزایش است و انتظار می‌رود که این روند ادامه‌دار باشد.
بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۰، سطح زیر کشت نخل روغنی در اندونزی از ۲ هزار کیلومتر مربع به بیش از ۳۰ هزار کیلومتر مربع افزایش یافت. جنگل‌زدایی در اندونزی به دلیل کاشت نخل روغنی (و قطع غیرقانونی درختان) با چنان سرعتی در حال انجام است که در گزارش طرح محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) در سال ۲۰۰۷ اشاره شده بود که ممکن است بیشتر جنگل‌های این کشور تا سال ۲۰۲۲ نابود شوند. البته که نرخ جنگل‌زدایی در دهه گذشته کاهش یافته‌است.
نخل روغنی یک محصول اقتصادی بسیار باارزش و یک منبع اشتغال است. این محصول به کشاورزان کوچک اجازه می‌دهد که در فعالیت‌های اقتصادی شرکت کنند و اغلب منجر به بهبود زیرساخت‌های محلی و دسترسی بیشتر و بهتر به خدماتی مانند مدارس و مراکز درمانی می‌شود. در برخی مناطق، نخل روغنی به دلیل درآمد بالای تولید روغن پالم جایگزین محصولات سنتی شده‌است. مدرن‌سازی روش‌های زراعت سبب بروز مسائلی از جمله عدم امنیت غذایی شده‌است. این مسئله ناشی از استفاده شدید از زمین‌ها و تخریب خاک است. در نتیجه این اقدامات، توانایی مردم محلی برای تولید غذا کاهش یافته‌است و به ناچار در مناطق دیگر به دنبال غذا می‌گردند.
با این حال در برخی موارد، زمین‌های نخل روغنی بدون مشورت با مردم بومی منطقه و حتی بدون انجام پرداخت‌های لازم به آنها تحت کشت قرار گرفته‌اند. این دست اتفاقات در پاپوآ گینه نو، کلمبیا و اندونزی رخ داده‌اند. در ایالت ساراواک مالزی، صحبت‌هایی دربارهٔ میزان مشورت لازم با قبیله لانگ تران کانان پیش از کشت نخل روغنی در زمین‌های محلی انجام شده‌است. تصاحب زمین‌های بومی سبب درگیری بین کشاورزان و ساکنان محلی در این کشورها شده‌است.
تارا موریس (زاده ) بازیگر، خواننده و رقصنده استرالیایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم پوست فلزی اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که تارا موریس در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
دره فولادی یک دره و منطقهٔ مسکونی در مرکز افغانستان است که در ولایت بامیان و در ۱۳۰ کیلومتری غرب ولایت کابل واقع شده‌است.
هزاره‌ها بیشترین جمعیت این ناحیه را تشکیل می‌دهند.
لوئیز امیل دوهوسه (Louis-Emile Duhousset) (1823 – 1911) افسر پیاده‌نظام فرانسوی، اسب شناس، قوم‌شناس، نقشه‌کش و مجسمه‌ساز. او عضو وابسته انجمن مردم‌شناسی، عضو کامل انجمن قوم نگاری شرقی و آمریکایی، عضو متناظر آکادمی دیژون بود.
دو هوسه نظامی کارکشته‌ای است و سال‌ها در خط مقدم جنگ‌های فرانسه و پروس به ارتش ناپلئون سوم خدمت می‌کند. و به مقام سرهنگی می‌رسد، اما از بخت بد در آخر خدمت مغضوب ناپلئون سوم می‌شود و تنزل مقام پیدا می‌کند.
او سه سال در ایران اقامت داشت. دوهوس، علاوه بر وظایف نظامی، مسئولیت ویژه بخش قوم نگاری را نیز بر عهده داشت، اما به درخواست آقای رگنو، مدیر وقت، مطالعه اسب و شتر و حتی سرامیک ایرانی را به آن اضافه کرد.
در سال ۱۸۶۲ او را به «نظارت بر انتشار مطالعات مردم‌شناسی خود در مورد ایران» منصوب کردند. نقشه‌ها و اندازه‌گیری‌های انسان‌شناسی او در موزه تاریخ طبیعی نگهداری می‌شود، اما روشن نیست چه اتفاقی برای نقاشی‌هایی که او از حیوانات کشیده بود افتاد. آثار او به قوم‌شناسی، مردم‌شناسی و در نهایت بازنمایی هنری اسب می‌پردازد. کتابی از او شامل بخشی از نقاشی‌های که در ایران کشیده‌است، با عنوان «سفری به ایران: مجموعه‌ای از نقاشی‌های لویی امیل دو هوسه از مناظر و مردم ایران ۱۲۳۸–۱۲۳۵» از مجموعه منوچهر فرمانفرمائیان، توسط انتشارات بنیاد فرهنگ ایران در سال ۱۳۴۸ منتشر شده‌است.
امیل دو هوسه در دیدار با ناصرالدین شاه از او می‌خواهد تا اجازه دهد تا تصویرش را بکشد، اما از پاسخ شاه غافلگیر می‌شود. شاه می‌گوید: «تو از من نقاشی بکش، من هم از تو می‌کشم و یک نفر سومی هم از هر دوی ما نقاشی بکشد. همین‌طور هم می‌شود. پس از اتمام کار، نقاشی‌ها دست به‌دست می‌شوند. دو هوسه می‌بیند که شاه به خط فرانسوی خوشی نام دو هوسه را هم زیر نقاشی نوشته‌است. برای دو هوسهٔ هنرمند چنین فرصتی مغتنم بوده‌است. این هنرمند و نظامی فرانسوی حدود هزار روز در ایران زندگی می‌کند و بیشتر شهرهای ایران را می‌گردد. چند هزار طرح از آدم‌ها و مناظر ایران می‌کشد که متأسفانه از مجموع آنها فقط حدود دویست اثر به جا می‌ماند و از سرنوشت باقی نقاشی‌ها اطلاعاتی در دست نیست.
در مقدمه این کتاب آمده‌است: «... دیگر نومیدی او از اینکه بتواند جهرهٔ زنان این کشور را ترسیم نماید آن است که می‌گوید زنان دراین قبیل مواقع بیش از حد آرایش می‌نمایند و اغلب نمی‌توان در اثر مصرف زیادی لوازم آرایش رنگ حقیقی چهرهٔ آن‌ها را تشخیص داد …» (۵ و ۶).
وزارت ادغام مجدد سرزمین‌های اشغالی موقت () یک وزارتخانه دولتی در اوکراین است که به طور رسمی در ۲٠ آوریل ۲٠۱۶ The Cabinet decided to create the Ministry of temporarily occupied territories and internally displaced persons, Ukrayinska Pravda (20 April 2016) برای مدیریت بخش‌هایی از منطقه دونتسک که در جریان مداخله نظامی روسیه در اوکراین پس از انقلاب ۲٠۱۴ این کشور، تحت اشغال روسیه قرار گرفته بودند تأسیس شد. پس از تهاجم سال ۲٠۲۲ روسیه به اوکراین، این وزارتخانه همچنین مناطق تازه اشغال‌شده در سراسر اوکراین، به ویژه خرسون و زاپوریژیا را که به همراه دونتسک و لوهانسک به روسیه ضمیمه شده بودند، مدیریت کرد.
دولت هونچاروک در اوت ۲۰۱۹ وزارت امور کهنه سربازان را در این وزارتخانه ادغام کرد.New Cabinet formed in Ukraine The Rada appointed the new Cabinet: Avakov and Markarova remained (РАДА ПРИЗНАЧИЛА НОВИЙ КАБМІН: АВАКОВ І МАРКАРОВА ЛИШИЛИСЬ), Ukrayinska Pravda (29 August 2019) اما در دولت شمیهال این ادغام در مارس ۲۰۲۰ لغو شد.
خانه صحت مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آمل، پایین بازار، در خیابان الهی مقدم، داخل بافت قدیم آمل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۸۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.درباره‌ی خانه تاریخی صحت
آرتز اند کرفتز پروداکشنز ، یک شرکت خدمات رسانه‌ای متمرکز بر موسیقی است که به عنوان یک لیبل مستقل ضبط آثار، اطلاعات را به شرکت‌های مدیریت، فروش و نشر در سراسر جهان ارائه می‌دهد. این شرکت تا کنون ۲۱ جایزه جونو کسب کرده‌است. از این شرکت به عنوان یکی از مهم‌ترین شرکت‌های موسیقی کانادا نام برده می‌شود.
خانه نادری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، رینه در روستای گرنا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۹۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بهترین‌های لس آنجلس (به انگلیسی: L.A.'s Finest) یک مجموعه تلویزیونی جنایی و کمدی اکشن آمریکایی است که توسط برندون مارگولیس و براندون سونیر ساخته شده‌است. و توسط کمپانی سونی پیکچرز تله‌ویژن تهیه شده‌است. این فرانچایز پسران بد محسوب می‌شود، که توسط جورج گالو ساخته شده‌است. این سریال در ۱۳ مه ۲۰۱۹ پخش شد. فصل دوم در ۹ سپتامبر ۲۰۲۰ برای اولین بار پخش شد. فصل اول این سریال در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰ پخش تلویزیونی آمریکایی خود را از فاکس انجام داد. در اکتبر ۲۰۲۰، سریال پس از دو فصل لغو شد.
این سریال اسپین‌آفی از فیلم "پسران بد" است و دربارهٔ مأمور مبارزه با مواد مخدر "سیدنی برنت" می‌باشد. سریال با کاراکتر "گابریله یونیون" در فیلم "پسران بد ۲" یعنی "سیدنی برنت" آغاز می‌شود که به لس‌آنجلس نقل مکان می‌کند. سیدنی مشکلات زندگی‌اش در میامی را ترک می‌کند و به امید شروعی دوباره به کالیفرنیای جنوبیِ آفتابی می‌رود. او به نیروی پلیس لس‌آنجلس می‌پیوندد و در آن جا با "نانسی مک‌کناً که کارآگاه و مادری شاغل است همکار می‌شود…
«روسریتو» تک‌آهنگی به خوانندگی مهدی یراحی است که در حمایت از جنبش زن، زندگی، آزادی و نافرمانی مدنی در ۳ شهریور ۱۴۰۲ منتشر شد. این تک‌آهنگ پس از انتشار مورد استقبال گستردهٔ جامعه و مردم و شخصیت‌ها قرار گرفت. در ۶ شهریور ۱۴۰۲، چهار روز پس از انتشار این تک‌آهنگ، مهدی یراحی بازداشت شد. بخشی از اجرای این تک‌آهنگ در رسانه‌های اجتماعی مهدی یراحی به یک میلیون بازدید رسید و پس از دستگیری او توسط جمهوری اسلامی اینستاگرامش از دسترس خارج شد.
این آهنگ نسخه‌ای ویرایش شده از آهنگ «از خودت خبر بیار» از آلبوم امپراتور است که مهدی یراحی آن را سال ۱۳۹۲ خوانده بود.
انجمن قلم آمریکا: خبر دستگیری یراحی همزمان شد با اعلام حکومت ایران مبنی بر اینکه «فعالان فرهنگی» که «برخلاف منافع ملی» عمل می‌کنند – از جمله هنرمندان زن و بازیگرانی که حجاب خود را حذف می‌کنند – اجازه فعالیت در کشور را نخواهند داشت.
این ممنوعیت‌هایی که علیه «فعالان فرهنگی» انجام می‌شود، یادآور کمپین تداوم حکومت ایران برای سرکوب هر گونه بیان هنری است که جرات به چالش کشیدن وضعیت موجود را داشته باشد. اقدام قانونی علیه مهدی یراحی نشان دهنده سرکوب سیستماتیک و وحشیانه آزادی بیان دموکراتیک توسط رژیم ایران است. جولی تربو، مدیر Artists at Risk Connection، گفت: ما با هنرمندان و فعالان فرهنگی ایران که از حقوق و آزادی‌های اساسی دفاع می‌کنند، همبستگی می‌کنیم و خواهان رفع همه اتهامات علیه یراحی هستیم.
پیام خانلرخانی (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۵۸ در تهران) تکواندوکار پیشین، مربی تیم ملی تکواندو ایران است.
خانلرخانی به عنوان ملی پوش تکواندوی ایران، دارندهٔ نشان طلا جام پادشاهی اردن در سال ۲۰۰۵ و طلای مسابقات بین المللی نکار کاپ آلمان در سال ۲۰۰۶ است.
پیام خانلرخانی در بهمن ۱۳۵۸ در تهران به دنیا آمد. وی ساکن شهرستان ورامین است. او از سال ۱۳۷۰ به صورت حرفه ای تکواندو را شروع کرد.او مربیگری را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد. وی فارغ‌التحصیل رشته تربیت بدنی از دانشگاه تهران است.
عناوین بهترین مربی
پیام خانلرخانی در اینستاگرام
ماتران () یک شهر است که در بخش سرین کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده‌است. جمعیت این شهر در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۱۵۲۱ نفر بوده‌است.
این شهر برای اولین بار به نام "مارترانس" در نقشه‌های تهیه شده در سال ۱۱۲۳ ذکر شده‌است. سپس در اسناد متعلق به سال ۱۱۳۸ این شهر با نام "مارتنس" آمده‌است. در سال‌های بعد ماتران با نام‌های متعددی در منابع مختلف ازجمله "مارترانس"(۱۱۴۸)، "ماترانس"(۱۱۵۷)، "ماترانز"(۱۲۸۵)، "مارترانت"(۱۴۴۵)، "مارتراند"(۱۵۵۵) و "مارترانگ"(۱۶۶۸) ذکر شده‌است.
ماتران در سال ۱۴۴۲ درحالی‌که یک روستای کوچک بود رسماً تحت حکمرانی کانتون فریبورگ درآمد. بعد از فروپاشی کنفدراسیون قدیم سوئیس و تشکیل جمهوری هلوتی در سال ۱۷۹۸، ماتران همچنان زیرمجموعه فریبورگ باقی ماند. در سال ۱۸۴۸ و پس از تشکیل کنفدراسیون جدید سوئیس، ماتران زیرمجموعه بخش سرین کانتون فریبورگ شد.
یاتسک لنارتوویچ (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۰) بازیگر، صداپیشه و مجری اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ع چون عشق"، "اجاره‌نشین‌ها"، ""، "پرستار کودک"، "خانه کشیش"، "مرز"، "عشق اول"، "پاپ ژان پل دوم"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "سال‌های شیرین"، "خانواده جایگزین"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "پدر متیو"، "دوران افتخار" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
«شور» ترانه‌ای سرودهٔ بَری و رابین گیب است که اولین‌بار در سال ۱۹۷۷ توسط سامانتا سنگ اجرا شد. بی جیز هم نسخهٔ خودشان از این قطعه را ضبط کرده‌اند که در آلبوم "آهنگ‌های عاشقانه" (۱۹۹۴) و یک آلبوم برگزیدهٔ آثار در سال ۲۰۰۱ منتشر شده‌است. همان سال دستینیز چایلد نسخهٔ دیگری از «شور» را ضبط کردند که به یک موفقیت بین‌المللی بدل شد.
در نسخهٔ اصلی «شور»، خود بَری گیب با فالستوی همیشگی‌اش، آواز سامانتا سنگ را همراهی می‌کند. این تنها ترانهٔ موفق سامانتا سنگ بود که در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ سوم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد.
راب شفیلد در رولینگ استون «شور» را «یک آهنگ عالی که هرگز از مُد نمی‌افتد» توصیف کرده‌است.
دولت نخست محمد مصدق یکی از دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از اردیبهشت ۱۳۳۰ تا تیر ۱۳۳۱ فعالیت کرد. رئیس این دولت، محمد مصدق بود.
با استعفای حسین علاء از نخست‌وزیری، مجلس شورای ملی در جلسهٔ خصوصی روز ۷ اردیبهشت ۱۳۳۰، تمایل خود به زمامداری مصدق — نمایندهٔ اقلیت و رئیس کمیسیون مخصوص نفت — را ابراز کرد و محمدرضاشاه در ۸ اردیبهشت، مصدق را به نخست‌وزیری منصوب کرد. مصدق، هیئت وزیران را در روز ۱۱ اردیبهشت به شاه، در روز ۱۲ اردیبهشت به مجلس شورای ملی، و در روز ۱۴ اردیبهشت به مجلس سنا معرفی کرد.
توضیح: رئیس مجلس شورای ملی در رأی‌گیری‌ها شرکت نداشت.
با آغاز دوره هفدهم مجلس شورای ملی، وزیران استعفانامه‌های خود را در روز ۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۱ تقدیم نخست‌وزیر کرده و امور وزارت‌خانه‌ها را به معاونان خود سپردند. محمد مصدق طبق سنت پارلمانی، استعفای خود و دولت را عصر همان‌روز به حضور شاه تقدیم کرد. نتیجهٔ رأی‌گیری مجلسین نسبت به ادامهٔ نخست‌وزیری مصدق به شرح زیر است:
پس از ابراز تمایل مجلس شورای ملی و علی‌رغم نارضایتی مصدق از رأی ضعیف مجلس سنا، وی در روز ۱۹ اردیبهشت دوباره به نخست‌وزیری منصوب شد اما به دلیل مخالفت شاه با واگذاری منصب وزارت جنگ به نخست‌وزیر، مصدق در ساعات پایانی روز ۲۵ اردیبهشت استعفا داد.
اس‌دی‌اس‌اس جی۱۲۲۹+۱۱۲۲ یا SDSS J1229+1122 (SDSS J122952.66+112227.8) یک ستاره ابرغول آبی از نوع O در دم کهکشان نامنظم کوتوله آی‌سی ۳۴۱۸ است. این ستاره تودهٔ گسترده‌ای از گاز سحابی را روشن می‌کند و با بررسی منبع طیف درخشندگی وجود آن کشف شده‌است. تودهٔ گاز در دمی قرار دارد که خمیدگی آن ناشی از فشار رامی گاز بر کهکشان توسط خوشه کهکشانی است. با تجزیه و تحلیل طیف آن، یک ابرغول آبی بودن این ستاره آشکار شد.
الکترویومانسی یا طالع‌بینی خروس () نوعی پیشگویی است که در آن فال‌گیر یک پرنده یا چند پرنده، یا ترجیحاً یک خروس سفید را مشاهده می‌کند که به دانه‌ای (مانند گندم) که فال‌گیر روی زمین پراکنده کرده‌است، نوک می‌زند. وظیفه «پولولاریوس» تغذیه و نگهداری پرندگان مورد استفاده بود. ناظر ممکن است دانه‌ها را به شکل حروف قرار دهد و بنابراین با توجه به اینکه پرندگان به کدام حروف نوک می‌زنند، یک مکاشفه پیشگویی را تشخیص دهد، یا فال گیرنده ممکن است فقط الگوی به جا مانده از نوک زدن پرندگان را در دانه‌های پراکنده تصادفی تفسیر کند.
در نسخه ای دیگر، ناظر پرنده را در یک مرکز دایره که در اطراف محیط آن الفبا ترسیم شده‌است، با یک تکه دانه در هر حرف به بند می‌بینند. برای هر دانه ای که پرنده نوک می‌زند، ناظر حرفی را می‌نویسد که آن دانه نشان دهنده آن است. ناظر همچنین هر دانه را با خوردن پرنده جایگزین می‌کند تا حروف تکرار شوند. توالی حروف ضبط شده احتمالاً حاوی یک پیام است.‏
خروس‌ها معمولاً در نقاط مختلف جهان برای پیش‌بینی استفاده می‌شدند و در طول اعصار از روش‌های مختلفی استفاده می‌شد. الکترویومانسی بخشی از یک سنت عمیقاً ریشه‌دار در میان رومی‌ها بود، که در آن از مرغ برای انواع پیشگویی‌ها با این باور که حیوان پیشگو است استفاده می‌شد. به همین دلیل، مرغ/خروس نقش برجسته ای در سیاست عمومی داشت، زیرا هیچ تصمیم مهمی بدون استفاده از حیوان در مراسم پیشگویی گرفته نمی‌شد. که جدای از الکترویومانسی، مرغ و خروس همچنین برای با فالگیرانی که برای خواندن معانی در اندام، پر، پوست، گوشت و استخوان پرنده آموزش دیده بودند، استفاده می‌شد.
آیین‌های فال خروس رومی پیچیده و با سطح فوق‌العاده‌ای از سازمان‌دهی انجام می‌شد که در میان تمدن‌های باستانی که رویه مشابهی داشتند، بی‌نظیر بود. یکی از اولین شکل‌ها توسط اتروسک‌ها ایجاد شد، که با استفاده از یک خروس برای یافتن پاسخ‌هایی برای مشکلات مهم زندگی، آیین‌های پیچیده‌ای از الکترویومانسی را ایجاد کردند. این فرایند شامل یک دایره بود که به بیست قسمت تقسیم شد تا نشان دهنده حروف الفبای اتروسک باشد و هر بخش با غلات پاشیده می‌شد. پرنده در وسط قرار می‌گرفت و دنباله نوک زدن آن به غلات ثبت می‌شد. به‌طور خاص، الکترویومانسی در روم باستان برای شناسایی سارقان استفاده می‌شد.
ماوگوژاتا کیداوا-بووینسکا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است. او یک بار نامرد نخست‌وزیری لهستان و یک بار هم نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری لهستان (۲۰۲۰) بود که در ۱۵ مه ۲۰۲۰ از آن انصراف داد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مقدرشده برای بلوز" اشاره نمود.
تواریخ () وقایع نگاری تاریخی رومی نوشته تاسیتوس (تاریخ‌نگار) است از این اثر را که تنها پنج کتاب اول آن باقی مانده‌است، در در سال ۱۱۰ پس از میلاد نوشتن آن پایان یافت. این تواریخ شامل سال چهار امپراتور پس از سقوط نرون، و همچنین دوره بین ظهور دودمان فلاویان تحت رهبری وسپاسیان و مرگ دومیتیان از سال ۶۹ تا ۹۶ میلادی می‌شود. این اثر همچنین به عملیات نظامی برای سرکوب قیام یهودیان با تصرف و ویرانی اورشلیم در سال ۷۰ پس از میلاد در زمان تیتوس می‌پردازد. تاریخ و سالنامه (تاسیتوس) با هم به ۳۰ کتاب رسید. سنت جروم به صراحت به این کتاب‌ها اشاره می‌کند و حدود نیمی از آنها باقی مانده‌است. اگرچه محققان در مورد نحوه اختصاص کتاب به هر اثر اختلاف نظر دارند، اما به‌طور سنتی، چهارده کتاب به تاریخ و شانزده کتاب به سالنامه اختصاص داده می‌شود.
تاسیتوس کتاب‌ها را به‌طور رسمی با توزیع نسبتاً یکنواخت حجم متن طراحی کرد.
کتاب‌های ۱–۳ را می‌توان به‌عنوان یک واحد معنا در نظر گرفت، با ناآرامی‌های پس از مرگ نرون و پایان دراماتیک کتاب ۳ در پایان سال چهار امپراتور و شرح نهایی کاپیتول در حال سوختن. کتاب ۴ و ۵ را می‌توان به عنوان واحد معنای احیای نظم دولتی با توصیف متناوب عملیات نظامی و قیام‌ها در نظر گرفت. تاسیتوس از آزادی سبک زیادی در طراحی منظره با تأکید بر ارائه محتوا استفاده می‌کند.
در متن کتاب چهارم بند ۸۱ تواریخ آمده است:
جان مارک (; (زندگی نخستین سده میلادی) یک قدیس مسیحی بود. در اعمال رسولان به عنوان دستیار همراه پولس رسول و برنابا در سفرهای تبلیغی آنها نام برده شده‌است. به‌طور سنتی او را با مرقس انجیلی، نویسنده سنتی انجیل مرقس یکسان می‌دانند.
فارست بسکت (زاده ۱۱ مه ۱۹۴۳) یک سرمایه‌گذار آمریکایی، دانشمند رایانه و استاد سابق مهندسی برق در دانشگاه استنفورد است.
او یک سرمایه‌گذار خطرپذیر در نیو اینترپرایس است. بسکت سیستم عامل را برای ابررایانه اصلی کرای-۱ طراحی کرد، یکی از پیشگامان اصلی یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس بود، و شبکه‌های بی‌سی‌ام‌پی همنام را معرفی کرد.
بسکت مدرک کارشناسی ریاضیات را از دانشگاه رایس و پی‌اچ‌دی در علوم رایانه را از دانشگاه تگزاس در آستین دریافت کرد.
او در سال ۱۹۹۴ به دلیل دیدگاه و رهبری خود در توسعه سخت‌افزار و نرم‌افزار برای ایستگاه‌های کاری با کارایی بالا به عضویت آکادمی ملی مهندسی درآمد.
بسکت مشاور دکترای دانشمندان رایانه آلن جی. اسمیت و اندی بکتولشیم در زمانی که در استنفورد بود و در تأسیس سان مایکروسیستمز مشارکت داشت.
توپونوم ، کد شبکه فضایی پروتئین‌ها و دیگر مولکول‌های زیستی در سلول‌ها و بافت‌های دست‌نخورده ریخت‌شناختی است. نقشه‌برداری و رمزگشایی آن توسط میکروسکوپ چرخه‌ای تصویربرداری (ICM) در محل انجام می‌شود که می‌تواند هزاران ابرمولکول را در یک نمونه (بخش بافت یا نمونه سلولی با وضوح درون‌سلولی بالا) نقشه‌برداری کند. اصطلاح "توپونوم" از نام‌های یونان باستان "topos" (τόπος به معنی "مکان، موقعیت") و "nomos" (νόμος: "قانون") مشتق شده‌است و اصطلاح " toponomics " به مطالعه توپونوم اشاره دارد. این عنوان توسط والتر شوبرت در سال ۲۰۰۳ شناخته شد. به این واقعیت می‌پردازد که شبکه مولکول‌های زیستی در سلول‌ها و بافت‌ها از قوانین توپولوژی پیروی می‌کند که اقدامات هماهنگ را امکان‌پذیر می‌کند. به عنوان مثال، توپونوم سطح سلول کد برهمکنش پروتئین فضایی را برای اجرای یک حرکت سلولی، یک «کد رفتار» ارائه می‌کند. این امر به‌طور ذاتی به آرایش فضایی خاص ترکیب‌های مشابه و نامشابه ابرمولکول‌ها (دوره ترکیبی) با نظم مکانی خاص در امتداد غشای سطح سلولی بستگی دارد. زمانی که سلول سعی می‌کند تا از حالت کروی وارد حالت اکتشافی شود، این نظم مکانی به صورت دوره‌ای تکرار می‌شود. این کد توپونوم فضایی به صورت سلسله‌مراتبی با بیومولکول‌(های) زیستی سرب، مولکول‌(های) بیومولکول‌(های) ضدهمسویی (پنهان) و مولکول‌های واژگانی که به‌طور متغیر با مولکول‌(های) زیستی سرب مرتبط هستند، سازماندهی شده‌است. نشان داده شده‌است که مهار مولکول‌(های) سرب در غشای سطحی سبب جداسازی شبکه بیومولکولی مربوط و از دست دادن کارکرد می‌شود.
اصطلاح فرامولکول یا سوپرامولکول (به آلمانی Übermoleküle) توسط کارل لوتار ولف و همکاران در سال ۱۹۳۷ برای توصیف دیمرهای اسید استیک با پیوند هیدروژنی معرفی شد.Historical Remarks on Supramolecular Chemistry – PDF (16 pg. paper) مطالعه ارتباط غیرکووالانسی کمپلکس‌های مولکول‌ها از آن زمان به حوزه شیمی فرامولکولی تبدیل شده‌است. اصطلاح فرامولکول گاهی برای توصیف مجموعه‌های فرامولکولی استفاده می‌شود، که مجتمع‌هایی از دو یا چند مولکول (اغلب درشت‌مولکول) هستند که پیوند کووالانسی ندارند.Supermolecule – thefreedictionary.com اصطلاح فرامولکول همچنین در بیوشیمی برای توصیف کمپلکس‌های زیست‌مولکول‌ها مانند پپتیدها و الیگونوکلئوتیدهای متشکل از رشته‌های متعدد استفاده می‌شود.
مارکوس روسنر (؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۸۹) یک بازیگر اهل کانادا است. او از سال ۲۰۱۲ در پروژه‌های تلویزیونی و سینمایی مختلف ظاهر شده است.Marcus Rosner
نادین گارنر (زاده ) بازیگر استرالیایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های پوست فلزی و مکاشفه یوحنا و همچنین مجموعه تلویزیونی دایره جنایی اشاره کرد.
آرچی‌ها () فیلم هندی کمدی موزیکال ردهٔ نوجوانان هندی-زبان است که بر اساس مجموعه کتاب‌های کمیک آمریکایی به همین نام توسط تایگر بیبی پروداکشنز (Tiger Baby Productions) ساخته شده‌است که کارگردانی آن را زویا اختر برعهده داشت. بازیگران اصلی فیلم میهیر آهوجا، آدیتی سایگال، خوشی کاپور، سوهانا خان، یووراج مندا، آگاستیا ناندا و ویدانگ راینا هستند.
کوسی فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی مارک جوفه است. در این فیلم بازیگرانی همچون بن مندلسون، بری اتو، تونی کولت، ریچل گریفیتس، ادن یونگ، کالین فریلز، جکی ویور، دیوید ونهام، پاملا ریب و پائول مرکوریو ایفای نقش کرده‌اند.
دریاچه کوهستانی () دریاچه، آبگیر یا چاله‌ای در کوهستان است که در یک سیرک یخچالی که توسط یخچال طبیعی حفر شده، تشکیل می‌شود. یخ‌رفت‌ها نیز می‌توانند در پایین‌دست دریاچه کوهستانی باعث تشکیل یک سد طبیعی شوند.