moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اسکوئیدلی آهنگی در راهپیمایی باب و پاتریک می‌نوازد و باعث می‌شود که مردم برای او چیزهایی پرت کنند یک سنگ به اسب‌های دریایی می‌خورد و اسبان دریایی دوباره تهاجمی می‌شوند، آنها باب اسفنجی و پاتریک را بیهوش می‌کنند و آنها روی زمین فرود می‌آیند. آنها در زمان حال بیدار می‌شوند. باب اسفنجی می‌فهمد که این یک خواب بد بوده‌است، اما واقعیت این است که پاتریک در اسکوئیدلی فرود آمده‌است، و نشان می‌دهد که آنها کاملاً در خواب نبوده‌اند.
اُکتِت (به انگلیسی: Octet، به آلمانی: Oktett) یا هشت‌تایی در فا ماژور، د. ۸۰۳، از فرانتس شوبرت، اثری است در قالب موسیقی مجلسی، که آهنگ‌ساز آن را در مارس ۱۸۲۴ برای هشت ساز (سه ساز بادی و پنج ساز زهی) تصنیف کرد.
سفارش تصنیفِ این اثر را (۱۷۸۰–۱۸۵۱)، نوازندهٔ نامدارِ کلارینت، به شوبرت داد. ترویِر همچنین دو اثر بسیار معروفِ دیگر در فرم موسیقی مجلسی از شوبرت، یعنی کوارتت‌های زهیِ (د. ۸۰۴، اُپوس ۲۹) و (د. ۸۱۰) را سفارش داد.
اُکتِتِ شوبرت شش موومان دارد:
اجرای کاملِ اُکتتِ شوبرت حدود یک ساعت زمان می‌بَرَد.
اُکتت بزرگ‌ترین اثرِ شوبرت برای موسیقی مجلسی است.
آهنگ‌ساز این اثر برای یک کلارینت، یک فاگوت (باسون)، یک کُر (هورن)، دو ویولن، یک ویولا، یک ویولنسل، و یک کنترباس نوشته‌است. این سازبندی (اُرکِستراسیون) مشابه سازبندیِ سِپتِتِ لودویگ فان بتهوون است؛ آهنگ‌سازی که شوبرت بیش از همه تحت تأثیرِ او بود، و اُکتتِ شوبرت نیز، ا جهاتِ مختلف، حتی در شمارِ موومان‌ها، بسیار شبیه سپتتِ بتهوون است. تنها تفاوتِ بارزِ این دو اثر در کلیدِ اصلی شمارِ سازها است؛ یعنی اُکتتِ شوبرت یک ویولن (ویولنِ دوم) بر سپتتِ بتهوون افزون دارد.
یوری پِتروویچ مارتینوف (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. او در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
لوکاس سایمون پیر توزار (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
آلفا رومئو ۴سی (تیپ ۹۶۰) یک خودروی اسپورت موتور وسط عقب-محور عقب سبک‌وزن است که توسط شرکت خودروسازی آلفا رومئو و در دو مدل کوپه و اسپایدر ساخته شده‌است. این خودرو از یک شاسی یکپارچه از جنس فیبر کربن، ضربه‌گیرهای عقب و جلو، و زیرشاسی عقب هیبرید از جنس آلومینیوم بهره‌مند است که با وجود این امکانات، وزن آن در مدل پایه به ، و در مدل‌های مخصوص بازار ایالات متحده به رسیده‌است. ۴سی اولین خودروی تولید انبوه شرکت آلفا رومئو است که در قرن ۲۱ وارد بازارهای آمریکای شمالی می‌شود.
آلفا رومئو ۴سی مفهومی، یک خودروی کوپه دو نفره محور عقب است که تکنولوژی‌ها و مواد به کار رفته در ساخت آن از خودروی آلفا رومئو ۸سی کومپتزیون به عاریت گرفته شده‌است. این مدل به یک موتور ۱۷۵۰ سی‌سی بنزینی توربو با سامانه تزریق مستقیم سوخت، جعبه دندهٔ دو کلاچه خشک «آلفا تی‌سی‌تی»، و همچنین سیستم آلفا دی‌ان‌ای داینامیک کنترل سلکتور بهره‌مند است.
نسخهٔ مفهومی خودروی ۴سی در هشتاد و یکمین نمایشگاه خودرو ژنو در سال ۲۰۱۱ رونمایی شد؛ پس از آن این خودرو در گردهمایی میلی میا در سال ۲۰۱۱، فستیوال سرعت گودوود ۲۰۱۱، و نمایشگاه خودروی فرانکفورت ۲۰۱۱ نیز به نمایش درآمد.
این مدل، دارای شباهت‌های بسیاری با مدل تولیدی آلفا رومئو ۴سی بود، و بیشترین تفاوت این دو مدل با یکدیگر در طراحی چراغ‌های جلو، آینه‌ها و ورودی‌های هوای جانبی به چشم می‌خورد.
آلفا رومئو ۴سی مفهومی، توسط خوانندگان مجلهٔ آلمانی "اتو بیلد" به عنوان «زیباترین خودروی مفهومی سال» انتخاب شد، و پس از آن، این مجله جایزهٔ طراحی اتوبیلد ۲۰۱۱ را به این خودرو اهدا کرد. ۴سی مفهومی همچنین بر اساس نتیجه یک نظرسنجی عمومی در ویلا دیستی، برندهٔ «جایزهٔ طراحی خودروهای مفهومی و پروتوتایپ» شد.
نسخهٔ تولیدی آلفا رومئو ۴سی برای اولین بار در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۳،و پس از آن در نمایشگاه «تکنو کلاسیکا» ۲۰۱۳ در شهر اسن، فستیوال سرعت گودوود ۲۰۱۳، میدان مسابقهٔ مسکو، و نمایشگاه خودروی فرانکفورت ۲۰۱۳ رونمایی شد.
یک نمونه از شاسی این خودرو با شمارهٔ ۴سی۰۰۰ نیز در نمایشگاه خودروی ژنو در سال ۲۰۱۳ در معرض بازدید عموم قرار گرفت.
ثبت سفارش خرید برای مدل‌های اروپایی این خودرو، در ماه اکتبر ۲۰۱۳ در نمایندگی‌های فروش آلفا رومئو در اروپا آغاز شد.
به عنوان بخشی از روند معرفی خودروی ۴سی، مرکز طراحی آلفا رومئو با همکاری شرکت کمپانیا دوکاله، یک دوچرخهٔ IFD (Innovative Frame Design) را با الهام از مدل ۴سی کوپه طراحی و معرفی کردند. این خودرو در دسامبر ۲۰۱۳ وارد بازارهای اروپا، آسیا و آمریکا شد.
تولید خودروی ۴سی در مهٔ ۲۰۱۳ در کارخانهٔ مازراتی واقع در مودنا، و با پیش‌بینی تولید سالانهٔ تا ۲۵۰۰ دستگاه آغاز شد. این خودرو اولین خودروی تولید انبوه ساخت شرکت آلفا رومئو برای ورود دوباره به بازار ایالات متحده است.
حجم تولید آلفا رومئو ۴سی در ابتدا بیش از ۱۰۰۰ دستگاه در سال و سقف تولید حداکثر ۳۵۰۰ دستگاه در سال بسته به توان شرکت آدلر پلاستیک در تولید شاسی فیبر کربنی ۴سی تخمین زده‌شد. از میان این سهمیهٔ تولید ۳۵۰ دستگاهی، ۱۰۰۰ دستگاه برای عرضه در اروپا در نظر گرفته شده‌بود.
تحویل خودروهای آلفا رومئو ۴سی نسخهٔ معرفی، در مرکز آزمایش بالوکو (ورچلی، ایتالیا)، و با تحویل خودروها به افرادی با نام پیرلویجی دو سیلوسترو (سوئیس)، فیلیپ والش (فرانسه)، کارلوس دینیز (آلمان)، آلدو ماریانی (هلند) و استفانو زانوتی (ایتالیا) آغاز شد.
طراحی این خودرو در مرکز طراحی آلفا رومئو (Centro Stile Alfa Romeo) انجام گرفت و توسط شرکت آلفا رومئو توسعه یافت. بخش اصلی و میانی شاسی ۴سی از جنس فیبر کربن ساخته‌شده و زیرشاسی‌های آلومینیومی در جلو و عقب آن را کامل می‌کنند. شاسی کربنی این خودرو توسط شرکت تی‌تی‌ای (Tecno Tessile Adler)، که یک شرکت سرمایه‌گذاری مشترک میان آدلر پلاستیک و شرکت لاوورازیون متریالی کامپوزیتی است، در ایرولا تولید می‌شود.
شاسی فیبر کربنی مونوکوک ۴سی دارای وزن است. وزن آماده به سرویس (همراه با روغن‌ها و سوخت) این خودرو برابر با است. آلفا رومئو ۴سی همانند بسیاری از خودروهای اسپورت دیگر، از یک بدنهٔ یک‌پارچه از جنس الیاف کربن بهره‌مند است. در ساخت بدنه خارجی از ورق ریخته‌گری (SMC) استفاده شده‌است که در مقایسه با فولاد ۲۰٪ سبک‌تر است. مقاومت این بدنه قابل مقایسه با بدنهٔ فولادی بوده و دارای مقاومت بیشتری نسبت به فلز آلومینیوم است.
سیستم تعلیق ۴سی در جلو از نوع دوجناقی و در عقب از نوع مک‌فرسون است. ۳۸٪ از وزن این خودرو بر روی محور جلو، و ۶۲٪ وزن آن بر روی محور عقب قرار دارد. ۴سی در حالت استاندارد از رینگ‌های ۱۷ اینچی با لاستیک‌هایی با اندازهٔ 205/45 R17 در جلو و ۱۸ اینچی با لاستیک‌هایی به اندازهٔ 235/40 R18 در عقب مجهز است. همچنین به صورت انتخابی می‌توان رینگ‌های ۱۸ اینچی با لاستیک‌های 205/40 R18 برای چرخ‌های جلو و رینگ‌های ۱۹ اینچی با لاستیک‌های 235/35 R19 را برای چرخ‌های عقب سفارش داد. تمامی لاستیک‌های ارائه شده برای آلفا رومئو ۴سی از نوع پیرلی پی زیرو هستند. خودروی ۴سی از ترمز دیسکی در تمام چرخ‌ها برخوردار است. این ترمزهای دیسکی ساخت شرکت برمبو، در چرخ‌های جلو دارای اندازهٔ ، و در چرخ‌های عقب دارای اندازهٔ هستند. این ترمزها به ۴سی این قابلیت را می‌دهند تا پس از طی مسافت ۳۶ متر از سرعت به حالت توقف کامل برسد. جهت کاهش وزن و همچنین انتقال بیشتر حس رانندگی به راننده، خودروی ۴سی فاقد سیستم فرمان قدرتی (هیدرولیک) است. ارتفاع گرانیگاه این خودرو از زمین تنها است که از خودروی لوتوس الیس کوتاه‌تر است.
آلفا رومئو ۴سی از یک تمام‌آلومینیومی موتور چهار سیلندر خطی توربو با حجم بهره‌مند است. بیشترین قدرت این موتور معادل است که در دور موتور ۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه به دست می‌آید. این پیشرانه که جهت دستیابی به وزن کمتر طراحی شده، دارای مصرف سوخت ترکیبی است. شتاب ۴سی برابر با ۴٫۵ ثانیه، و بیشینه سرعت آن معادل است. نسبت قدرت به وزن این خودرو برابر با ۰٫۲۶۷ اسب بخار به ازای هر کیلوگرم از وزن است. یک ژورنالیست از مجلهٔ خودرویی کواتروروت ثابت کرده‌است که خودروی ۴سی می‌تواند در زمانی کمتر از ۴٫۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد. طبق گزارش این ژورنالیست، در حالت مسابقه، همزمان با اینکه پای راننده بر روی پدال ترمز قرار دارد، پدال دندهٔ پشت فرمان سمت راست را به بکشد، دور موتور به ۳٬۵۰۰ دور بر دقیقه می‌رسد. اما در صورتی به‌طور همزمان پدال دندهٔ سمت چپ نیز کشیده شود، دور موتور به ۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه (بیشترین قدرت تولیدی موتور) رسیده و پس از رها کردن پدال ترمز، خودرو می‌تواند در زمان ۴٫۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند.
طبق آمار منتشر شده از رکورد زمانی آلفا رومئو ۴سی در پیست نوربورگ‌رینگ توسط مجلهٔ خودرویی ایتالیایی کواتروروت، خودروی ۴سی موفق به ثبت زمان ۸:۰۴ دقیقه برای طی یک دور پیست شده‌است.
۴سی به یک جعبه‌دندهٔ شش سرعتهٔ دوکلاچه خشک آلفا تی‌سی‌تی با پدال‌های تعویض دنده بر روی فرمان مجهز است. این خودرو همچنین به سیستم تنظیم حالت دینامیکی آلفا دی‌ان‌ای مجهز است که رفتار پیشرانه، سیستم ترمز، سیستم تعلیق، جعبه‌دنده و پاسخ دریچه گاز را کنترل می‌کند. علاوه بر حالت‌های مختلف رانندگی که در خودروی جولیتا نیز یافت می‌شوند، مدل ۴سی دارای یک حالت اضافه با نام «حالت مسابقه» است.
نسخهٔ معرفی (Launch Edition) آلفا رومئو ۴سی یک نسخهٔ تولید محدود با شماره‌گذاری منحصر بفرد برای هر دستگاه تولیدی بود که در زمان معرفی خودروی ۴سی در "نمایشگاه خودروی ژنو سال ۲۰۱۳ رونمایی شد. چهار رنگ برای این خودرو قابل سفارش بودند که شامل قرمز آلفا، روسو کامپتیزیون (قرمز کامپتیزیون) سه لایه، سفید مادرپرلای سه لایه، و سفید کرارای مات می‌شدند. تولید این مدل در مجموع به ۱٬۰۰۰ دستگاه محدود شده‌بود که ۴۰۰ دستگاه آن برای بازارهای اروپا، آفریقا و خاورمیانه، ۵۰۰ دستگاه برای بازار آمریکای شمالی، و ۱۰۰ دستگاه آن برای سایر بازارهای جهان در نظر گرفته شده‌بود (۸۸ دستگاه تنها با رنگ‌های قرمز آلفا و سفید مادرپرلا به کشور استرالیا صادر شد). ۴سی نسخهٔ معرفی دارای ویژگی‌هایی بود که آن را از مدل پایه متمایز می‌کرد. این ویژگی‌ها مواردی نظیر تزئینات فیبر کربنی (از جمله غلاف چراغ‌های جلو، بالهٔ عقب و پوشش آینه‌های جانبی)، پخشگر (دیفیوزر) عقب آلومینیومی با رنگ‌آمیزی تیره، چراغ‌های جلو از نوع بای-ال‌ئی‌دی (ال‌ئی‌دی چندرنگ)، رینگ‌های آلیاژی ۱۸ اینچی در جلو و ۱۹ اینچی در عقب با رنگ تیره، ورودی‌های هوای اضافه در چهرهٔ جلو، کالیپرهای ترمز به رنگ قرمز، سیستم اگزوز مسابقه‌ای با فیلتر هوای بی‌ام‌سی، کالیبراسیون مخصوص برای کمک‌فنرها و میله موج‌گیر عقب، تودوزی و روکش صندلی‌ها از جنس چرم آلکانترا و یک پلاک با شمارهٔ تولید محدود را شامل می‌شدند. در خودروهایی که دارای رنگ بدنهٔ قرمز آلفا بودند، نخ‌های بکار رفته در دوخت روکش چرم فرمان، ترمز دستی، دستگیرهٔ درها، صندلی‌های اسپورت و سایر بخش‌های با روکش چرم با رنگ قرمز بدنه هماهنگ بودند.
آلفا رومئو ۴سی نسخهٔ معرفی در اروپا با احتساب مالیات بر ارزش افزوده با قیمت ۶۰٬۰۰۰ یورو به بازار عرضه شد.
نسخهٔ مخصوص بازار ایالات متحدهٔ آلفا رومئو ۴سی در نمایشگاه بین‌المللی خودروی نیویورک سال ۲۰۱۴ معرفی شد؛ شرکت آلفا رومئو در نمایشگاه خودروی نیویورک اعلام کرد که ۱۰۰ دستگاه اولیهٔ ۴سی در اوایل ماه ژوئیه سال ۲۰۱۴، و تا پایان همان سال در مجموع ۸۵۰ دستگاه از این خودرو وارد ایالات متحده خواهد شد. برای همگام‌سازی ۴سی با آئین‌نامه‌های ایمنی در ایالات متحده، تغییراتی نظیر افزودن قطعات آلومینیومی به شاسی فیبر کربنی برای افزایش استحکام در این خودرو اعمال شدند که در نتیجهٔ این تغییرات وزن این خودرو در مقایسه با مدل عرضه شده در اروپا، به میزان افزایش یافته‌بود. این نسخه همچنین دارای چراغ‌های جلوی مشابه مدل اسپایدر بود که پیشتر به بازار معرفی شده‌بود.
نسخهٔ اسپایدر آلفا رومئو ۴سی با نمایش یک نمونهٔ اولیهٔ پیشا-تولید، نخستین بار در نمایشگاه خودروی ژنو سال ۲۰۱۴ به نمایش درآمد. ۴سی اسپایدر که از موتور مشترک با مدل ۴سی کوپه برخوردار است، در مقایسه با مدل کوپه قطعات بیرونی متفاوتی از جمله چراغ‌های جلو، درپوش موتور و اگزوز، و پنل سقف متفاوتی که شامل یک سقف با قابلیت جداسازی می‌شد را دارا است. شرکت آلفا رومئو تأیید کرده‌است که جهت هماهنگی با سقف جداشونده، اقداماتی را برای بهبود استحکام کلی خودرو بر روی ۴سی اسپایدر انجام گرفته‌است. این اقدامات افزایش وزنی معادل نسبت به مدل کوپه، و وزن خالص نهایی حدود (با روغن و سایر مایعات) را به همراه داشته‌اند.
مدل اسپایدر دارای تفاوت‌های اندک نسبت به ۴سی کوپه است. در ۴سی اسپایدر ستون‌های آ (قاب شیشهٔ جلو) از جنس الیاف کربن بوده و یک رول بار آلومینیومی نیز در بخش عقب کابین نصب شده‌است. درپوش موتور در مدل اسپایدر از نو طراحی شده و سقف خودرو از نوع پارچه‌ای و جداشونده به صورت دستی می‌باشد که پس از جداسازی در یک کیف مخصوص و در بخش صندوق بار (پشت موتور) جای می‌گیرد. مدل اسپایدر همانند مدل کوپه فاقد فرمان هیدرولیک است.
نسخهٔ کامپتیزیون از آلفا رومئو ۴سی با تولید محدود (۱۰۸ دستگاه) در نمایشگاه خودروی ژنو سال ۲۰۱۸ رونمایی شد. از ویژگی‌های این نسخه، که با رنگ خاکستری مات وسویو عرضه شد، می‌توان به استفاده از تزئینات فیبر کربنی بر روی سقف، بالهٔ عقب، پوشش آینه‌های جانبی، ورودی‌های هوای جانبی و چراغ‌های جلو اشاره کرد.Top Speed: 2018 Alfa Romeo 4C Coupé Competizione | Top Speed, accessdate: 23 May 2019
آلفا رومئو ۴سی ایتالیا، که تنها ۱۰۸ دستگاه از آن در بازارهای اروپایی عرضه شد، اولین بار در سال ۲۰۱۸ معرفی شد.autoevolution: 2018 Alfa Romeo 4C Receives Competizione And Italia Special Editions - autoevolution, accessdate: 23 May 2019 همچنین این خودرو برای مدل سال ۲۰۲۰ تنها به تعداد ۱۵ دستگاه و در رنگ آبی میسانوی متالیک با ورودی‌های هوای جلو و پخشگر (دیفیوزر) عقب به رنگ مشکی پیانویی برای بازار ایالات متحده در نظر گرفته شده‌است. گلگیرهای عقب این خودرو به نشان «اسپایدر ایتالیا» با پرچم ایتالیا آراسته شده‌اند. در فضای داخلی نیز یک پلاک آلومینیومی با نشان اسپایدر ایتالیا بر روی کنسول میانی نصب شده‌است.
در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۳، آلفا رومئو ۴سی (با لاستیک‌های پیرلی پی زیرو تروفئو) به رانندگی هارست فون سارما موفق شد در زمان ۸ دقیقه و ۴ ثانیه یک دور پیست نوربرگ‌رینگ را طی کند.
۴سی از فصل ۲۰۱۳ به عنوان خودروی ایمن رسمی در مسابقات موتورسواری سوپربایک قهرمانی جهان (SBK) مورد استفاده قرار گرفته‌است. در این میان به‌طور استثناء در پیست لاگونا سکا از محصول دیگر شرکت فیات، یعنی دوج چلنجر به عنوان خودروی ایمن استفاده می‌شود.
یک شرکت تیونینگ خصوصی با نام پیکیو اس.پی. ای، یک نسخهٔ آماده برای مسابقه از آلفا رومئو ۴سی را برای تولید به تعداد محدود آماده کرده‌است. این مدل به یک موتور جدید ۱۷۵۰ سی‌سی چهار سیلندر توربو با توان خروجی ۶۰۰ اسب‌بخار، و جعبه‌دندهٔ نیمه‌خودکار ترتیبی هیولند با کنترل‌های روی فرمان مجهز است. سیستم تعلیق ۴سی در این مدل از نو طراحی شده تا توانایی تطابق با لاستیک‌های ۱۳ اینچی پیرلی پی‌زیرو را داشته باشد. این خودرو دارای گواهی‌نامهٔ رسمی از فیا (فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی) بوده و کاملاً برای مسابقات آماده شده‌است. ۴سی پیکیو طبق قوانین فیا به رول بار و سوئیچ‌های قطع جریان مجهز بوده و در فضای داخلی نیز از صندلی تک‌نفرهٔ جدید و کمربندهای مسابقه‌ای بهره‌مند است.
نمونهٔ پروتوتایپ این خودرو در رویدادهای تپه‌نوردی در ایتالیا مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ اگرچه مشتریان نیز می‌توانند سفارش ساخت ۴سی پیکیوی اختصاصی خود را با قیمت ۲۹۶٬۰۰۰ یورو بدهند.
جایزه‌هایی که آلفا رومئو ۴سی در سطح جهان دریافت کرده‌است عبارتند از:
این مقاله فهرست رؤسای کشور جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر سابق) از زمان استقلال در سال ۱۹۶۰ تا به اکنون است.
پوپک بسامی (زاده ۴ اسفند ۱۳۷۰، کرمانشاه - ) وزنه‌بردار زن ایرانی است. وی هم‌اکنون ساکن تهران است.
وی به همراه ابریشم ارجمندخواه، الهام حسینی، پریسا جهانفکریان، اعضای نخستین تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران اعزامی به مسابقات جهانی را تشکیل دادند.
وی در مسابقات قهرمانی آسیا رتبهٔ چهارم در گروه B وزن ۵۵ کیلوگرم را کسب کرد.
"بسامی" عضو تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران اعزامی به مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۹ است.(به همراه ابریشم ارجمندخواه، الهام حسینی، پریسا جهانفکریان). این برای نخستین بار است که "تیم زنان ایران" در مسابقات جهانی این رشته شرکت می‌کند.
وی در ابتدا به مدت ۴ سال عضو تیم بسکتبال کرمانشاه بود. نکته جالب در مورد بسامی این است که او با وجود اینکه قد بلند نیست اما به دلیل چابکی و فیزیک بدنی مناسب در لیگ بسکتبال زنان ایران به میدان رفته‌است. او در سال‌های گذشته در تیم‌های آناهیتا بنا کرمانشاه در لیگ دسته اول و معراج کرمانشاه در سوپر لیگ بسکتبال بانوان بازی می‌کرد و زیر نظر الهه دارستانی مربی تیم ملی بسکتبال ۳ نفره ایران در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۸ مشغول به فعالیت بوده‌است. سپس از طریق یکی از دوستان خود متوجه راه‌اندازی رشته وزنه‌برداری زنان می‌شود و مشتاق فعالیت در این رشته می‌شود.
"بسامی" در یک ضرب ابتدا وزنه ۵۵ کیلوگرم را نتوانست مهار کند و در حرکت دوم موفق شد این وزنه را با موفقیت بالای سر ببرد. وی در حرکت سوم موفق به مهار وزنه ۵۸ کیلوگرمی شد. بسامی در دوضرب وزنه‌های ۷۵، ۸۰ و ۸۵ کیلوگرم را بالای سر برد. پوپک بسامی با رکورد ۵۸ یک ضرب، ۸۵ دوضرب و مجموع ۱۴۳ کیلوگرم در میان پنج نفر گروه B چهارم شد. در رده‌بندی نهایی این وزن به رتبه ۱۲ دست یافت. (از بین ۱۴ ورزشکار)
"بسامی" در گروه D دسته ۵۵ کیلوگرم بانوان مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان در تایلند، توانست دو رکورد ملی را ارتقا دهد. وی اولین وزنه‌بردار بانوی ایرانی تاریخ وزنه‌برداری بود که در مسابقات قهرمانی جهان شرکت کرد.
این ملی پوش کشورمان در حرکت یکضرب موفق به ارتقای ۲ کیلویی رکورد ملی شد. وی وزنه‌های ۶۴ ،۶۹ و ۷۲ کیلو را با موفقیت بالای سر برد. بسامی در حرکت دوضرب با موفقیت ۸۲ و ۸۶ کیلوگرم را بالای سر برد اما در مهار ۹۱ کیلوگرم ناکام ماند. این ورزشکار دسته ۵۵ کیلوگرم در مجموع، رکورد ۱۵۸ کیلو را به ثبت رساند که باعث ارتقای یک کیلویی رکورد ملی شد.
پوپک بسامی در گروه D دسته ۵۵ کیلوگرم در نهایت با ثبت رکورد ۷۲ یک ضرب، ۸۶ دوضرب و مجموع ۱۵۸ کیلوگرم ششم شد.
با برگزاری رقابت‌های گروه‌های A، B و C در دسته ۵۵ کیلوگرم،"پوپک بسامی" در جایگاه سی و هفتم مسابقات قهرمانی جهان در تایلند قرار گرفت.او توانست ۲ کیلوگرم رکورد ملی را در این رقابت‌ها جا به جا کند و نسبت به مسابقات قهرمانی بزرگسالان آسیا که برای نخستین بار در آن حضور یافت، ۱۵ کیلوگرم رکورد خود را بهبود بخشید.
اما جایگاه اول این دسته از آن «لیائو کیوون» از چین با رکورد ۹۸ کیلوگرم یک ضرب، ۱۲۹ کیلوگرم دوضرب و مجموع ۲۲۷ کیلوگرم است. وی همچنین توانست در دوضرب با مهار وزنه ۱۲۹ کیلوگرم رکورد جهان را یک کیلوگرم ارتقا دهد.«لیائو کیوون» در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری آسیا ۲۰۱۹ در مجموع ۲۲۴ کیلوگرم به مدال طلا دست یافت.جایگاه دوم این دسته به «ژانگ وانکیونگ» از چین با رکورد ۹۹ کیلوگرم یک ضرب، ۱۲۳ کیلوگرم دوضرب و مجموع ۲۲۲ کیلوگرم تعلق دارد. «ژانگ وانکیونگ» در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۸ با مجموع ۲۲۵ کیلوگرم به مدال برنز دست یافت.«هایدیلین دیاز» از فیلیپین با رکورد ۹۳ کیلوگرم یک ضرب، ۱۲۱ کیلوگرم دوضرب و مجموع ۲۱۴ کیلوگرم کیلوگرم در جایگاه سوم این دسته قرار گرفت.
در رقابت های وزنه برداری به شرکت کنندگان تا رتبه ی (بیست و پنجم) امتیاز داده می شود. فرد اول 28 امتیاز در هر لیفت و 28 امتیاز برای نتیجه ی مجموع حرکات و به نفر بیست و پنجم فقط یک امتیاز برای هر لیفت و 1 امتیاز هم برای رده بندی مجموع یکضرب و دوضرب.
وزارت برگزیت () در بریتانیا مسئول نظارت بر مذاکرات مربوط به خروج انگلستان از اتحادیه اروپا (برگزیت) و برقراری یک رابطه جدید بین بریتانیا و اتحادیه اروپا بعد از آن است. این وزارت توسط ترزا می نخست‌وزیر انگلستان در ژوئیه ۲۰۱۶ ایجاد شد. در همه‌پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا (۲۰۱۶) این وزارت به وسیله پرسنل دفتر اروپایی کابینه دولت بریتانیا شکل گرفت و توسط وزارت امورخارجه بریتانیا و دفتر دائمی انگلستان در اتحادیه اروپا کنترل می‌شود، در صورت نیاز پرسنل خود را سایر وزارت‌ها تأمین می‌کند. این وزارت تحت سرپرستی دیوید دیویس نماینده مجلس بود که در ۸ ژوئیه ۲۰۱۸ از سمت خود استعفا داد. در ۹ ژوئیه ۲۰۱۸ دومینیک راب نیز به عنوان وزیر خروج از اتحادیه اروپا برگزیده شد اما در تاریخ ۱۵ نوامبر پیش از خروج پیش‌نویس توافق برگزیت از سمت خود کناره‌گیری کرد؛ و در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ استیون بارکلی به جای دومینیک راب به کار پرداخت.
وزرای این وزارت‌خانه برای خروج انگلستان از اتحادیه اروپا (برگزیت) به قرار زیر است:
الیور رابینز نماینده دائم در دفتر خروج از اتحادیه اروپا بود؛ که در سپتامبر ۲۰۱۷، رابینز مجبور به ترک وزارت شد زیرا نخست‌وزیر او را به عنوان مشاور اتحادیه اروپا در دفتر کابینه منصوب کرد. در اکتبر سال ۲۰۱۷، فیلیپ رایکرافت به عنوان وزیر دائمی جدید منصوب شد، که قبلاً دبیر دائمی دوم این وزارتخانه بود.
در ماه مارس سال ۲۰۱۸، مؤسسه آمار دولتی اعلام کرد که این وزارتخانه دارای ۶۳۶ پست تمام وقت بوده و در ماه اوت ۲۰۱۸ (به استثنای پیمانکاران، مشاوران مدیریت و سرپرست‌های سریع) به ۶۵۱نفر افزایش یافته‌است.
پل ریچموند () یک پل قوسی در ریچموند، ۲۵ کیلومتر (۱۵٫۵ متری) شمال هوبارت در تاسمانی، استرالیا است. این پل قدیمی‌ترین پل استرالیا است.
در سال ۲۰۰۵، پل به عنوان یک مکان برجسته تاریخی شناخته شد و به فهرست میراث ملی استرالیا اضافه شد.
شهین علیزاده (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۳۴ در کرمانشاه)، بازیگر، و کارگردان سینما، تئاتر و تلویزیون ایرانی است. وی کارشناسی نمایش را با گرایش بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنر و کارشناسی ارشد نمایش را با گرایش کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران دریافت کرد.
شهین علیزاده در ۱۵ دی ۱۳۳۴ در کرمانشاه متولد شد. از سال ۱۳۴۹ یک دورهٔ شش ماههٔ بازیگری در مرکز آموزش هنرهای دراماتیک به سرپرستی آتش تقی‌پور گذراند. علیزاده در همان سال‌ها با تقی‌پور ازدواج کرد و حاصل ازدواجشان یک دختر و دو پسر می‌باشد.
وی دارای دیپلم تجربی می‌باشند و در سال ۱۳۵۸ در کنکور دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک شرکت کرد و پذیرفته شد و تحصیلات را با وجود طرح انقلاب فرهنگی ایران و وقفهٔ ۳ ساله در سال ۱۳۶۵ به اتمام رساند.
او ضمن تحصیل در دانشگاه یک دورهٔ بازیگری را برای رادیو گذراند. وی همچنین در سال سال ۱۳۸۵ کارشناسی ارشد نمایش گرایش کارگردانی را از دانشگاه هنرهای زیبا دانشگاه تهران دریافت کرد. وی در مجموع نزدیک به ۲۸ سال فعالیت در رادیو، ۳۰ سال سابقه بازیگری در سینما و تلویزیون و بیش از ۴۵ سال سابقه بازیگری در تئاتر دارد.
علیزاده با کارگردانانی همچون حمید سمندریان، رکن‌الدین خسروی، قطب‌الدین صادقی، مصطفی عبداللهی و پری صابری همکاری داشته و در کارهایشان به عنوان بازیگر حضور پیدا کرد. در سال‌های بعد فرصت همکاری با بهرام بیضایی را نیز به دست آورد.
علیزاده همچنین سالها سابقه تدریس در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های آزاد هنری از جمله جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، رسام هنر، دانشکده غیرانتفاعی وابسته به جهاد دانشگاهی، مؤسسه هنری کرج، مرکز تربیت معلم نصیبه و آموزشگاه آزاد حمید سمندریان را در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده‌است. وی همچنین آموزشگاه آزاد سینمایی آتشفام فیلم را نیز تأسیس کرده‌است.
از مهم‌ترین حضورهای سینمایی شهین علیزاده می‌توان به ایفای نقش در فیلم مسافران (در نقش مولود مولوی) به نویسندگی و کارگردانی بهرام بیضایی و پرده آخر (در نقش بلقیس) به نویسندگی و کارگردانی واروژ کریم‌مسیحی اشاره کرد که از مهم‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران محسوب می‌شوند.
از مهم‌ترین حضورهای تلویزیونی علیزاده هم می‌توان به بازی در سریال شب دهم به کارگردانی حسن فتحی اشاره کرد.
شهین علیزاده همچنین به تألیف یک کتاب در حوزه نظریه تئاتر نیز پرداخته‌است.
این کتاب «شیوه‌های کارگردانی در نمایش‌های پست‌مدرن» نام دارد که نشر کلبه هنر در سال ۹۵ آن را در تیراژ پنج هزار نسخه و در ۱۵۴ صفحه منتشر کرد.
علیزاده در دیباچه این کتاب نظری تئاتر می‌نویسد: «کتاب حاضر، پژوهشی است که در آن ابتدا تاریخچه‌ای از نحوه پیدایش واژه پست‌مدرن ارائه شده و سپس معنا و کاربرد آن در علم فلسفه بیان شده و ویژگی‌های پست‌مدرنیسم در هنر، تشریح و تفاوت‌های مدرنیسم و پست‌مدرنیسم مشخص می‌شود. این پژوهش به تشریح ویژگی‌های تئاتر پست‌مدرن پرداخته، سبک و شیوه کارگردانی «کلارمان» و «بوگارت» را با یکدیگر مقایسه کرده و تقابل‌ها و تضادهای شیوه‌ها را تشریح می‌کند و به چگونگی متبلور ساختن تصور ذهنی کارگردان از دال‌ها در قالب مدلول و از طریق نشانه‌گذاری می‌پردازد.»
ژان-پیر بمبا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
او یکی از چهار معاون رئیس‌جمهور در دولت انتقالی جمهوری دموکراتیک کنگو از ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۳ تا دسامبر ۲۰۰۶ بود. بمبا در انتخابات عمومی کنگو نامزد شد اما با ۴۱٫۹۵ درصد نتوانست به ریاست جمهوری برسد و از ژوزف کابیلا شکست خورد.
هوندا آکورد (نسل هشتم اروپا و ژاپن) () خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۱۵ (تا سال ۲۰۱۷ در چین) در سایاما، سایتاما، ژاپن، ووهان و چین تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی برای سدان و برای استیشن و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ و ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
ران پرامبو () یک روزنامه‌نگار آمریکایی بود که شورش‌های ژوئن ۱۹۶۷ را مورد پوشش قرار می‌داد. او کتابی درباره این حوادث نوشت که نقش پلیس را در خشونتی که در طی آشوب‌ها رخ داد که منجر به کشته شدن ۲۶ نفر شد را مورد بررسی قرار میداد.
او به اتهام قتل به زندان رفت و باقی عمرش را تا لحظه ی مرگ در زندان به سر برد. سرنوشت پرامبو و تبدیل یک شخصیت جنگنده برای ایجاد شرایط برابر در جامعه به یک قاتل، نمایانگر نقش سیستم در شکوفایی جنبه های شخصیتی افراد است.
نسل نهم هوندا آکورد () خودرویی است که در سال‌های ۲۰۱۲–۲۰۱۷ (۲۰۱۳–۲۰۱۹ در آسیا و از سال ۲۰۱۶ تا کنون در هند) در ماریسویل، اوهایو، سایاما، سایتاما، پرا ناکون سی آیوتایا، گوانگ‌ژو و ایالت ملاکا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده طول آن در نسخه سدان و عرض آن در نسخه سدان و ارتفاع آن در نسخه سدان است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ و ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
شرکت هوندا برای نسل ششم خودروی هوندا آکورد سه مدل مختلف را برای عرضه در هریک از بازارهای ژاپن، آمریکای شمالی و اروپا در نظر گرفت. مدل استیشن واگن در آمریکای شمالی و مدل کوپه در ژاپن از فهرست مدل‌های آکورد حذف شدند.
در ابتدای عرضهٔ این نسل، شایعاتی منتشر شد مبنی بر این که شعبهٔ انگلیسی شرکت هوندا تصمیم دارد مدلی برای رقابت با خودروهای ایمپرزای شرکت سوبارو و لنسر اوولوشن شرکت میتسوبیشی تولید کند، در نهایت این شایعات با عرضهٔ خودروی آکورد تیپ آر که مدلی سبک (۱۳۳۰ کیلوگرم) و مخصوص میدان مسابقه با تعدادی امکانات لوکس و بدون هیچ تمهیداتی برای کاهش صدای خروجی موتور بود، به واقعیت پیوستند. در سال ۲۰۰۰، شرکت هوندای ژاپن بر اساس آکورد تیپ آر، نمونهٔ مخصوص بازار ژاپن را با نام یورو آر تولید کرد. آکورد یورو آر امکاناتی همچون سیستم تعلیق دو جناغی در جلو و ۵ اتصالی در عقب، شاسی و سیستم تعلیق محکم‌تر، دیفرانسیل لغزش محدود پیچشی، ترمزهای دو پیستونی، سیستم اگزوز دوقلو با دو صداخفه‌کن، رینگ‌های آلیاژی ۱۶ اینچی، پوشش موتور اختصاصی قرمز رنگ، آمپرهای سفید رنگ با نمایهٔ «تیپ آر»، میله تعادل جلو، سر دسته دندهٔ آلومینیومی مخصوص مدل یورو آر، لامپ‌های چراغ‌های جلو از نوع تخلیهٔ شدت بالا (HID)، آینه‌های جانبی همرنگ بدنه با قابلیت جمع‌شدن به صورت برقی، شیشه‌بالابرهای برقی، ورود بدون کلید، تهویهٔ مطبوع، کیسه‌های هوای اس‌آراس برای راننده و سرنشین جلو، سامانهٔ ضد قفل ترمز، صندلی‌های ساخت شرکت ریکارو و غربیلک فرمان ساخت شرکت مومو با دور دوزی چرمی را شامل می‌شد. یک بالهٔ عقب بلند و قابل تنظیم کاربردی نیز به عنوان گزینهٔ انتخابی قابل سفارش بود که بسیاری از خریداران آن را بر روی خودروی خود سفارش می‌دادند. هوندا آکورد تیپ آر مجهز به موتوری با نیروی خروجی در ۷۲۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور در ۶۷۰۰ دور بر دقیقه بود، در حالی که مدل یورو آر از یک موتور بهبود یافتهٔ اچ۲۲آ با توان خروجی در ۷۲۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور در دور موتور ۵۵۰۰ دور بر دقیقه بهره می‌برد. با چشم‌پوشی از موتور اچ۲۲آ و آمپرهای سفید و سر دندهٔ آلومینیومی با علامت یورو آر، آکوردهای یورو آر و تیپ آر بسیار مشابه یکدیگر هستند. مدل یورو آر بعداً با نسل هفتم آکورد یورو آر جایگزین شد.
صمد طاهری (متولد ۱۳۳۶در آبادان)، نویسندهٔ معاصر ایرانی در سبک رئالیسم است.
وی در اوایل انقلاب اسلامی ایران تحصیل در رشتهٔ هنرهای نمایشی در دانشکده هنرهای دراماتیک تهران را نیمه‌کاره رها کرد. او که جزو نسل سوم داستان‌نویسان ایران است نوشتن را از سال ۱۳۵۳ آغاز نمود اما از سال ۱۳۵۸ و به‌سبب آشنایی با ناصر زراعتی وبا انتشار اولین داستان خود به‌نام "گلبونا" در جُنگ "فرهنگ نوین" به‌طور جدی وارد عرصهٔ داستان‌نویسی شد. در سال ۱۳۶۲ به‌مدت چند ماه در جلسات پنج‌شنبه‌های هوشنگ گلشیری شرکت کرد. در این جلسات علاوه‌بر صمد طاهری و ناصر زراعتی نویسندگانی هم‌چون محمدرضا صفدری، قاضی ربیحاوی، اصغر عبداللهی، یارعلی پورمقدم، اکبر سردوزامی، محمد محمدعلی، عبدالعلی عظیمی، کامران بزرگ‌نیا و مرتضی ثقیان نیز شرکت می‌کردند.
کتاب "زخم شیر" مجموعه داستانی مشتمل بر ۱۱ داستان کوتاه است، فضای این داستان‌های پرحادثه با شخصیت‌پردازی منحصربه‌فرد عمدتاً جنوب کشور است.
عناوین داستان‌های این مجموعه به‌شرح زیر است:
«از بس توی این سه ماه‌ونیم ماست و پنیر و فرنی خورده بودیم، دیگر رنگ و بوی شیر هم حالم را بد می‌کرد. ۳۰، ۴۰ روز اول، همسایه‌ها یکی‌یکی باروبندیلشان را جمع می‌کردند و فلنگ را می‌بستند. برنج و مرغ و ماهی و چیزهای دیگری را که نمی‌توانستند ببرند به ما می‌دادند. برق قطع شده بود و یخچال‌ها تعطیل. هر روز ناهار و شام پلو و مرغ داشتیم و ماهی و قلیه. بعد کم‌کم بادمجان جای مرغ را گرفت. مرغ و اردک زنده هم ته کشید. ماهی نمک‌سود هم خداحافظی کرد و رفت و جایش را به فرنی داد. همه کپسول‌های گاز پر و نیمه‌پر همسایه‌ها هم به ما رسیده بود که من و یدول برده بودیمشان پشت‌بام. ردیف چیده بودیم تا اگر بمباران شد یا ترکشی به یک کدامشان گرفت، توی صورتمان نترکد…»
«رفیقِ ترسویمان کنارِ جدولِ باغچه دراز کشیده بود، با جمجمهٔ درهم‌شکسته و زبانِ درازش، بیرون افتاده بود و توی گوش بریده‌اش خون سیاهی دَلَمه بسته بود و انگار خیالِ بلند شدن نداشت. لابد به فراست دریافته بود که کلاه من پشمی ندارد.»
آنچه از تو برایم ماند یک فیلم ترکی است که در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۱۵ منتشر شده‌است.
اوزگور (اکین کوچ) یک پسر جوان که والدین خود را از دوران کودکی از دست داده‌است، وارث ثروت پدربزرگش بود، اما یکی از شرایط این است که او باید در یک روستا زندگی کند، در غیر این صورت به یک خیریه اهدا خواهد شد. اوزگور به آن روستا می‌رود و او یک دختر را به نام الیف (نسلیهان آتاگول) ملاقات می‌کند.
مجلس نمایندگان در قوه مقننه دومجلسی ژاپن موسوم به دایت ملی؛ مجلس سفلی محسوب می‌شود. قانون اساسی ژاپن در موارد متعددی به این مجلس نسبت به مجلس مشاوران تفوق و برتری داده است.
این مجلس در حال حاضر دارای ۴۸۰ کرسی است که با رای مستقیم شهروندان به مدت ۴ سال انتخاب می‌شوند. نخست‌وزیر ژاپن می‌تواند مجلس مشاوران را منحل اعلام کند و این امر باعث شده‌است که این مجلس تاکنون تنها یک دوره چهارساله داشته باشد.
والری تاسو دو مدرک کارشناسی رشتهٔ علوم اقتصادی و زبانهای خارجی از دانشگاه بزانسون و مدرک کارشناسی ارشد علوم اداری از دانشگاه استراسبورگ دارد. در ژوئن ۲۰۰۶، تحصیلات عالی خود را در رشتهٔ جنسیت‌شناسی (sexologie) در مؤسسهٔ عالی «(IN.CI.SEX» وابسته به دانشگاه القلعه در شهر الکالا د هنارس در اسپانیا به پایان رساند.
تاسو در ۱۹۹۹ بنابر دلایلی که بعداً خود به آنها اشاره کرد، به تن‌فروشی مبادرت ورزید. در ۲۰۰۳، تجربیات خود از این کار در کتابی به زبان اسپانیایی با عنوان "Diario de una ninfómana" (دفتر خاطرات یک زن مبتلا به بیش‌فعالی جنسی) منتشر کرد. این اثر با اقبال زیاد در بسیاری از کشورها رو به رو شد. در سال ۲۰۰۸ کریستیان مولینا، کارگردان فرانسوی، فیلمی با همین عنوان بر پایهٔ این کتاب ساخت. در فوریه ۲۰۰۸، والری تاسو در کتابی دیگر با عنوان «Antimanual de sexo»، با الهام از برخی نظریات میشل فوکو و با نگاهی کاملاً نو، به طرح مباحث جنسی پرداخت. او تاکنون در ده‌ها برنامهٔ رادیویی در اسپانیا در مقام کارشناس و پژوهشگر درمان جنسی حضور یافته و مقاله‌های بسیاری در نشریات این کشور به چاپ رسانده‌است. انتشار آثار او در ۲۰ کشور جهان نشان می‌دهد که او به یکی از نویسندگان پرخوانندهٔ اسپانیایی در مقیاس جهانی تبدیل شده‌است.
· 2003: "Diario de una ninfómana"
· 2004: "Paris la nuit"
· 2006: "El otro lado del sexo"
· 2008: "Antimanual de sexo"
· 2010: "Sabré cada uno de tus secretos"
· 2011: "Diario de una mujer pública"
آب مرده (به زبان انگلیسی: "Deadwater)" فیلمی آمریکایی در ژانر فیلم ترسناک به کارگردانی رول رین و تهیه کنندگی رول رین و اتان ویلی است که سال ۲۰۰۸منتشر شد. از بازیگران فیلم می‌توان به: لنس هنریکسن، گری استریچ، جیمز روسو، داگلاس داگلاس و جیم هنکس اشاره کرد.
این فیلم در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۸ به‌طور مستقیم به تولید ویدیو در نمایشگاه منتشر شد. .
http://www.wiseacrefilms.com/wiseacre_site/black_ops.html
http://www.dcdouglas.com/acting-v-deadwater.htm
اولگ کونوفف فوتبال را در کشور روسیه در اسکار اسمولنسک در سال ۱۹۸۳ آغاز کرد.
او بعداً به بلاروس منتقل شد، جایی که او تا سال ۱۹۹۹ برای باشگاه‌های مختلف بازی می‌کرد.
در سال ۱۹۹۸ او به عنوان بازیکن برتر لیگ برتر بلاروس سال شناخته شد.مرور کلی زیست‌محیطی او در Vimpelvec بازی کرد و در لیگ برتر بلاروس جایگاه دوم را کسب کرد.
کونوفوف بزرگترین افتخار خود را به عنوان یک مربی به دست آورد، در حالی که مسئول فینال شریف تیماسپول بود. تیم او سه بار قهرمان مسابقات ملی مولداوی شد (۲۰۰۶ / ۰۵–۲۰۰۶ / ۰۷)، مسابقات جام ملت‌ها در سال ۲۰۰۶ و جام سوپرجام مولداوی در سال ۲۰۰۵ بود.
او سبک جدیدی از بازی را برای تیم خود در باشگاه کارپاتی لووف به ارمغان آورد، از جمله استفاده از یک فرم ۴-۳-۳ که به جای شکل مورد علاقه‌اش ۴-۴-۲ است.Олег Кононов: "Сейчас всё только начинается" (Oleg Kononov: "This is only the beginning" - ua-football.com Олег Кононов: "Федецкому не хватает практики" (Oleg Kononov: "Fedetskyy does not have enough game practice - terrikon.dn.ua در پایان فصل ۲۰۰۸–۰۹، Karpaty در این فصل در وسط لیگ در ۹ نقطه به پایان رسید.2008-09 season league table - fpl.ua; Football Premier League of Ukraine کنونوف در فصل آینده از موفقیت بیشتری برخوردار بود، هدایت کارپاته به ۸ امتیاز در جام حذفی اوکراین که در آن توسط Finalist Finist Metalurh دونتسک حذف شدند. آنها همچنین پنجمین بازی خود را در لیگ به پایان رساندند و از این رو برای لیگ اروپا در سالهای ۲۰۱۰–۱۱ واجد شرایط لیگ اروپا شدند، جایی که بعد از اینکه Galatasaray را در دور حذفی پخش کرد، در گروه ۱ با ۱ امتیاز به پایان رسید.
او در اوایل سال ۲۰۱۳–۱۴ لیگ برتر انگلیس سرپرستی FC Krasnodar را به عهده گرفت و آنها را برای اولین بار در تاریخ خود به اروپا هدایت کرد و در رده پنجم لیگ و واجد شرایط برای لیگ اروپا ۲۰۱۴–۱۵ قرار گرفت. در فصل ۲۰۱۴–۱۵، آنها در میان دیگر بازیکنان Real Sociedad در لیگ برتر لیگ اروپا شکست خوردند و به مرحله گروهی پیشرفت کردند. آنها برای مرحله حذفی واجد شرایط نبودند. در نیمه نهایی مسابقات لیگ برتر انگلیس ۲۰۱۴–۲۰۱۵، آنها در رتبه دوم قرار گرفتند. او در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶ از سمت کراسنودار خود استعفا داد.
او در ۱ ژوئن ۲۰۱۸ با باشگاه آرسنال تولا امضا کرد.
او از ۱۲ نوامبر ۲۰۱۸ با رضایت دو جانبه آرسنال را ترک کرد و تا پایان فصل ۲۰۱۸–۱۹ با اسپارتاک اسپانیا امضا کرده‌است.
سیل آبان ۱۳۹۱ شمال ایران در پی بارندگی از ۲۲ آبان در غرب استان مازندران به خصوص نوشهر و چالوس و طغیان رودهای ماشلک و گندآب‌رود جاری شد. پس از وقوع حادثه محمود مظفر رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر از حضور ۲۵ گروه تخصصی امداد و نجات در منطقه سیلزده خبر داد.
نشت گاز ناشی از سیل سبب قطعی گاز در برخی نقاط سیل زده شد.سیل مدارس نوشهر را تعطیل کرد فرارومیزان خسارت سیل در شهرستان‌های نوشهر و چالوس ۸۶ میلیارد تومان برآورد شد که سهم دو شهرستان نوشهر و چالوس ۴۳ میلیارد تومان شد. سیلاب‌های اخیر مازندران سبب نگرانی باغداران و هشدار کارشناسان میوه و تره‌بار نسبت به افزایش قیمت مرکبات شد.
در حالیکه سیل مذکور هیچگونه تلفات جانی نداشت ولی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت به طوریکه وبگاه خبرگزاری ایرنا دو هفته پس از سیل خبر سیل در غرب استان مازندران را با آب و تاب بیان کرد که اینگونه توجه به مسئله سیل غرب مازندران غیرمعمول بود.
مجلس مستشاران به مجلس علیای پارلمان مراکش گفته می‌شود. برخلاف مجلس نمایندگان، ۱۲۰ کرسی این مجلس که عضویت در آن شش ساله است، با انتخاب مستقیم شهروندان انتخاب نمی‌شوند، بلکه توسط مجمع گزینندگان منتخب اعضای اصناف مختلف انتخاب می‌شوند.
رژوسکی در مقابل ناپلئون یک فیلم کمدی محصول سال ۲۰۱۲ کشور روسیه به کارگردانی ماریوس وایسبرگ است.
ژان کلود ون دام موافقت کرد که در فیلم به صورت رایگان بازی کند، فقط هزینه‌های اقامتش در کشور روسیه پرداخت شود.
این فیلم بیشترین نقدهای منفی را از سوی منتقدین سینما دریافت کرد.
لیرا مک‌کی () (زاده – درگذشته ) روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس، و نویسنده اهل بریتانیا بود. او که خود اهل ایرلند شمالی بود چند مقاله درباره مناقشات ایرلندشمالی به رشته تحریر در آورده بود. وی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۹ در اثر شلیک گلوله در تظاهراتی در شهر دری کشته شد.
در اپتیک، یک تصویر حقیقی تصویریست که در نقطهٔ همگرایی پرتوهای نوری که از یک شی داده می‌شوند، واقع شده‌است. اگر یک پرده در محل تصویر حقیقی قرار داده شود، تصویر به‌طور کلی روی پرده قابل مشاهده است. نمونه‌هایی از تصویر حقیقی شامل تصویری است که روی پرده ی سینما دیده می‌شود (که منبع آن پروژکتور است)، تصویر تشکیل شده بر روی آشکارساز پشت دوربین و تصویر تشکیل شده روی شبکیه چشم. (دوربین و نور متمرکز چشم از طریق یک عدسی محدب داخلی). در تصویرهای پرتو (مانند عکس‌های سمت راست)، پرتوهای حقیقی همیشه کاملاً بازتاب می‌شوند، خطوط کامل و راست همیشه پرتوهای حقیقی نور را نشان می‌دهد و خطوط نقطه ای پرتوهای بازتاب شده را نشان می‌دهد. تصویر حقیقی زمانی رخ می‌دهد که پرتوها همگرا بشوند در حالیکه تصویر مجازی زمانی رخ می‌دهد که پرتوها به نظر می‌رسند که همگرا شده‌اند
تصاویر حقیقی را می‌توان با آینه‌های مقعر و عدسی‌های همگرا تولید کرد، فقط وقتی فاصلهٔ جسم تا آینه/عدسی بیشتر از فاصلهٔ جسم تا نقطهٔ کانونی باشد تصویر حقیقی تشکیل می‌شود. همان‌طور که جسم به نقطه کانونی نزدیک می‌شود، تصویر به بی‌نهایت نزدیک می‌شود، و هنگامی که جسم روی نقطه کانونی قرار گیرد، تصویر مجازی می‌شود و دیگر سر و ته نیست. فاصله با فاصلهٔ جسم تا عدسی یکسان نیست.
دوک اورلئان ()عنوانی سلطنتی در فرانسه بود که نخستین بار از سوی فیلیپ ششم در ۱۳۴۴ ایجاد شد و نخستین شخصی که واجد این سمت شد فیلیپ دوک اورلئان و فرزند پادشاه بود. این عنوان همواره به بزرگترین برادر پادشاه اعطا می‌گردید و با عنوان دوک یورک در بریتانیا قابل مقایسه است.
اولین دوک اورلئان برای فیلیپ والوآ، هفتمین پسر فیلیپ ششم پادشاه فرانسه و برادر کوچکتر ژان دوم، پادشاه فرانسه ، در سال ۱۳۴۴ ایجاد شد Amédée René, Les princes militaires de la maison de France, Paris, 1848, p. 49 این مقام اعطایی تیول‌های تورن و والوآ را ادغام کرد. با این حال، اولین سلسله دوک با فیلیپ، که بدون فرزندان مشروع درگذشت، پایان یافت.
دومین دوک اورلئان در سال ۱۳۹۲ توسط شارل ششم برای برادر کوچکترش لوئی ایجاد شد. نقش او به عنوان شخصیت برجسته در دربار، نایب السلطنه برادرش در دوران جنون و مالکی ثروتمند، و همچنین رئیس حزب آرمانیاک ، به نوادگانش اجازه داد تا نقش برجسته‌ای در سیاست فرانسه داشته باشند. نوه او لوئی دوازدهم پس از انقراض خط اصلی والوآ در سال ۱۴۹۸ پادشاه شد، Didier Le Fur, Louis XII : un autre César, Perrin, 2001 p. 40. در حالی که نوه دیگر او فرانسوای یکم در سال ۱۵۱۵ جانشین آخرین پادشاه شد Auguste Bailly, François Ier : restaurateur des lettres et des arts, Livre club du librairie, 1961, p. 9. خط مستقیم والوآ-اورلئان با مرگ لوئی دوازدهم در سال ۱۵۱۵ منقرض شد، اگرچه دوک اورلئان پس از صعود او به تاج و تخت در سال ۱۴۹۵ در میان دارایی های تاج ادغام شد.
سومین دوک اورلئان توسط فرانسوای یکم برای پسر دومش آنری در بدو تولدش ایجاد شد. هنگامی که برادر بزرگ آنری و دوفن ، فرانسیس، دوک بریتانی ، در سال ۱۵۳۶ بدون فرزند فوت کرد، آنری او را به عنوان دوفن جایگزین کرد و این عنوان را به برادر کوچکترش شارل، دوک آنگولم ، که در سال ۱۵۴۵ بدون فرزند درگذشت، واگذار کرد.
دوک چهارم توسط آنری دوم برای پسرش لوئی در بدو تولدش ایجاد شد. با این حال، دوک کودک یک سال بعد درگذشت، و این عنوان به برادر تازه متولد شده اش شارل ، که در سال ۱۵۶۰ پادشاه فرانسه شد، منتقل شد.Jean Heritier, Catherine de Medici. این عنوان به برادر شارل، آنری، دوک آنگولم رسید، که شش سال بعد عنوان اورلئان را با دوک آنژو "مبادله" کرد و وارث تاج و تخت شد. Nicolas Le Roux, «La cour dans l'espace du palais: l'exemple de Henri III», Palais et pouvoir, de Constantinople à Versailles, Presses universitaires de Vincennes, 2003, pp. 106-108.
پس از مبادله تیول‌ها توسط آنری، شارل نهم، اورلئان را به مادرش کاترین، ملکه سابق فرانسه، به عنوان جایزه برای نقش نایب السلطنه ، عمدتاً در مورد سیاست مدارا، داد. او تنها "دوشس" اورلئان بود، بنابراین در میان دوک‌های حاکم گنجانده شده است. Knecht, R. J. Catherine de' Medici.
دومین دوک در سال ۱۶۲۶ توسط آنری چهارم برای پسر سومش گاستون، دوک آنژو ایجاد شد. A.L. Moote, Louis XIII, The Just p 192. گاستون به شخصیتی خوشگذران و مکار در دربار تبدیل شد و نقشه ترور کاردینال ریشلیو را طراحی کرد و بعداً به فروند پیوست، ائتلافی از اشراف که مخالف تمرکزگرایی سلطنتی بودند. سرانجام توسط برادرش لوئی سیزدهم بخشوده شد و بدون وارث مرد درگذشت و اولین خاندان بوربون-اورلئان را خاموش کرد.
"یادداشت ها:" موسیو اورلئان ، پسر دوم آنری چهارم به دلیل عمر کوتاه (۴ سال) و عدم غسل تعمید یا نام رسمی در این لیست گنجانده نشده است. François de Malherbe, Lettres à Peiresc, éd.
ششمین و آخرین ایجاد برای فیلیپ، دوک آنژو بود که اورلئان را توسط برادرش لوئی چهاردهم دریافت کرد. او از طریق ازدواج خود با الیزابت شارلوت پفالتسی، سلسله طولانی مدتی را تأسیس کرد که سرانجام در سال ۱۸۳۰ با برکناری شارل دهم و اعلام لوئی فیلیپ یکم به سلطنت رسید. لوئی فیلیپ عنوان خود را به پسر و دوفن خود، فردیناند، که در یک تصادف کالسکه در سال ۱۸۴۲ درگذشت، منتقل کرد.
خاندان اورلئان ()، که گاهی اوقات بوربون اورلئان نیز نامیده می‌شود؛ یکی از چهار عنوانی است که قبلاً توسط چندین شعبه از پادشاهی فرانسه مورد استفاده قرار گرفته‌است. این خاندان توسط فیلیپ یکم، دوک اورلئان، پسر کوچک‌تر شاه لوئی سیزدهم و برادر کوچک‌تر شاه لوئی چهاردهم، "پادشاه خورشید" تأسیس شد. از ۱۷۰۹ تا انقلاب فرانسه، دوک‌ها پس از اعضای شاخه ارشد دودمان بوربون، در جایگاه دوم خط جانشینی برای تاج و تخت فرانسه قرار داشتند.
یک سنت در آنسیان رژیم (فرانسوی:Ancien Régime به معنی رژیم قدیمی)، حکومت پسر کوچکتر شاه در اورلئان به عنوان دوک اورلئان است. در حالی که هرشاخه از دوک‌های اورلئان از فرزندان یک شاهزاده کوچکتر بودند، ولی آنها همیشه یک عضو نزدیک به خانواده سلطنتی بودند، گاهی برای پادشاهی شورش می‌کردند و مواقعی موفق هم می‌شدند. در زمان لوئی چهاردهم به این خاطر که فرزندان معاصر هم زیادی وجود داشت در دربار دو نفر از خاندان بوربون-اورلئان حضور داشتند. بزرگ‌ترین این دو شاخه پرنس گاستون، دوک آنژو، پسر جوان آنری چهارم و چهار خواهر او از دو ازدواج مختلف بودند.
گاستون در ۱۶۲۶ دوک اورلئان شد و تا مرگ خود در ۱۶۶۰ این عنوان را نگه داشت. با مرگ گاستون، اورلئان به خاندان سلطنتی برگشت. بعد از مرگ گاستون بدون فرزند، مقام دوک اورلئان به فیلیپ برادر جوان لوئی چهاردهم رسید. در زمانی که گاستون زنده بود، او را "Le Grand Monsieur" (لرد بزرگ) می‌نامیدند و بعد از اینکه فیلیپ دوک اورلئان شد به "Le Petit Monsieur" (لرد کوچک) معروف شد.
فیلیپ در کنار مقام دوک اورلئان، دوک‌نشین‌های والوا، شارتر و بارون‌نشین مونتارژیس را نیز در اختیار داشت، به تدریج قدرت او رو به افزایش رفت و فیلیپ از این فرصت برای تأسیس خاندان خود استفاده کرد. او از دو همسر خود جمعاَ شش فرزند داشت، از بین پسران او تنها فیلیپ دوم وارث اورلئان صاحب فرزندی شد و از بین دختران نسبت پادشاهان ساردنی از طرف آن ماریا دی اورلئان، دختر فیلیپ، به خاندان اورلئان می‌رسد.
فیلیپ در سال ۱۷۰۱ درگذشت و طبق رسوم پسر کوچک او، فیلیپ دوم به عنوان دوک اورلئان و بعدها نایب السلطنه لوئی پانزدهم جوان انتخاب شد و تا قبل تولد پسر لوئی، فیلیپ وارث پادشاهی شناخته می‌شد. در دربار از او به نام فیز دی فرانس (فرانسوی:Fils de Franceلقبی برای نایب السلطنه و فرزندان پسر شاه) یاد می‌شد و نام خانوادگی او را دی اورلئان برگرفته از شایسته‌ترین مقام پدر او ذکر کرده‌اند.
در سال ۱۷۰۹ پنجمین پرنس دی کنده، که یک شاهزاده از خون سلطنتی"premier prince du sang" از خاندان بوربون-کنده بود، درگذشت. به دنبال مرگ او، عنوان شاهزاده خون سلطنتی به خاندان اورلئان رسید. در نتیجه مقام آن‌ها در جانشینی نزدیک تر به خانواده سلطنتی شد.
مستخدمین خاندان اورلئان بسیار زیاد بودند. مستخدمان فیلیپ دوم و همسرش همچنین پیشخدمتان مادر بیوه دوشس وارثه او، به ۲۵۰ نفر از جمله افسران، درباریان، شاطران و پیاده نظامان، باغبانان و حتی آرایشگران می‌شد.
با مرگ لوئی چهاردهم در ۱۷۱۵ نوه بزرگ او لوئی پانزدهم خردسال به پادشاهی رسید ولی به دلیل سن کم، فیلیپ دوم نایب السلطنه او قدرت را در دست گرفت این دوران را در تاریخ فرانسه به نام رژانسRégence می‌شناسند و به خاندان اورلئان جایگاه برجسته سیاسی را در دربار شاهنشاهی داد. فیلیپ دوم از کاخ خانوادگی خود در پله روایال بر فرانسه حکم می‌راند درحالی که لوئی پانزدهم در روبروی او در کاخ لوور زندگی می‌کرد. در ژانویه ۱۷۲۳ لویی پانزدهم اکثریت آرا را بدست آورد و به تنهایی اداره کشور را آغاز کرد. پادشاه جوان دربار را به ورسای منتقل کرد و در ماه دسامبر، فیلیپ دوم درگذشت و پسرش، لوئی دی اورلئان جانشین وی به عنوان سومین دوک و مهم‌تر از آن، به عنوان وارث فرض فرانسه منصوب شد. با این وجود، از آنجا که درجه تولد لوئی پانزدهم (به عنوان یک نوه بزرگ یک پادشاه فرانسه) پرینس دو سان بود، لویس به عنوان شاهزاده از خون سلطنتی مقام بالاتری داشت.
لوئی دی اورلئان از چند جهت مخالف پدرش بود، ذاتاً کناره‌گیر و بسیار باتقوا بود. اگرچه هنوز بیست ساله و بیوه بود، اما پس از مرگ همسرش دیگر ازدواج نکرد و مطلبی مبنی بر معشوقه داشتن او دیده نشده. وی در صومعه سنت ژنوویو پاریس دفن است.
پسر او، لوئی فیلیپ دی اورلئان، چهارمین از خاندان بود که عنوان دوک اورلئان را در اختیار داشت. پس از گذراندن دوران موفقی در ارتش، او تصمیم گرفت با معشوقه (بعدا همسر) خود، مارکیز د منته سون در شاتو دی سانت-اسیز زندگی کند.
لوئی فیلیپ اول و همسرش لوئیز هنریت دی بوربون دو بچه داشتند، دوک پنجم، لوئی فیلیپ دوم که در تاریخ با نام فیلیپ اگالیته نیز شناخته می‌شود، و بتیلدا دی اورلئان. به عنوان دوک شارتر، لوئی فیلیپ دوم با یکی از دخترعموهای خود ازدواج کرد، لوئیز ماری آدلاد دی بوربون. او که تک وارث خاندان بوربن-پنتیوور بود، ثروت هنگفتی از طریق حرامزاده‌های مشروعیت یافته لوئی شانزدهم در اختیار داشت. دوشس جهیزیه شش میلیون لیور، معادل مدرن تقریباً ۲۰ میلیون پوند و کمک هزینه سالانه بیش از ۵۰۰۰۰۰ لیور، معادل مدرن تقریباً ۱٫۷ میلیون پوند در سال داشت. پس از مرگ پدرش، او باقیمانده درآمد بوربون-پنتیوور و شاتو خانوادگی را به ارث برد.
بتیلدا اورلئان با لوئی هنری دوم، پرنس کنده آخرین شخص خاندانش، (بوربون-کنده) ازدواج کرد و او مادر دوک آگیین بود، کسی که در جریان انقلاب اعدام شد. بتیلدا در ۱۸۲۲ همزمان با مرگ لوئیز ماری آدلاد درگذشت، هردوی آنها در شاپل رویال دی درو دفن هستند.
نام خانوادگی لوئیس فیلیپ دوم، اگالیته ("برابری") بود از زمانی که القاب اشراف فرانسه در سال ۱۷۹۰ لغو شد. اگالیته در کنوانسیون ملی (سومین مجلس قانونگذاری پی در پی انقلاب)، که در سپتامبر ۱۷۹۲ تشکیل شد، انتخاب شد و از سیاست‌های دموکراتیک رادیکال مونتاینها علیه مخالفان معتدل خود در ژیروندن حمایت کرد. بنابراین در دوران انقلاب فیلیپ اگالیته تنها عضو خانواده سلطنتی بود که از انقلابیون حمایت می‌کرد.
وی تا آنجا پیش رفت که به اعدام پسر عموی خود، پادشاه لوئی شانزدهم رأی داد، عملی که موجب محبوبیت وی در میان انقلابیون و خصومت بی حد و حصر بسیاری از سلطنت طلبان فرانسه شد. وی تا اکتبر، آغاز دوران ترور، در زندان ماند. او در ۳ اکتبر برای یک جلسه محاکمه در لیست کوتاه قرار گرفت و به دستور ماکسیمیلیان روبسپیر در مدت یک روز عملاً محاکمه و اعدام شد.
بیشتر خانواده اورلئان مجبور به فرار شدند. دوک جدید اورلئان چند ماه قبل به اتریش فرار کرده بود که باعث دستگیری پدرش شد. برادرش، دوک دو مونپنسیر، در انگلیس می‌میرد و خواهرش پس از مدتی زندانی شدن به سوئیس فرار می‌کند. کوچک‌ترین برادر، لوئی شارل ، کنت بوژولا، در سال ۱۷۹۳ به زندانی در جنوب فرانسه (فورت سن ژان در مارسی) انداخته شد، اما بعداً به ایالات متحده فرار کرد. او نیز در تبعید درگذشت. از میان اورلئان‌ها، تنها بیوه فیلیپ اگالیته توانست بدون مانع در فرانسه بماند تا اینکه در سال ۱۷۹۷ او نیز همراه با چند بوربون باقی مانده که هنوز در فرانسه زندگی می‌کردند، به اسپانیا تبعید شد.
در سال ۱۸۱۴ در حین بازگشت بوربون‌ها، سه عضو باقیمانده از خانواده، دوک اورلئان، مادر و خواهر او، به پاریس بازگشتند. املاک و عناوین این خانواده توسط لوئی هجدهم به آنها بازگردانده شد.
در ۱۸۳۰ به دنبال انقلاب ژوئیه، وقتی که شارل دهم شاه بوربون از دوران بازگشت بوربون‌ها خلع شد، خاندان اورلئان تبدیل به خاندان سلطنتی شد و ششمین دوک، لوئی فیلیپ سوم دی اورلئان، پسر لوئی اگالیته با عنوان لوئی فیلیپ یکم شاه فرانسه شد. لوئی فیلیپ به عنوان یک پادشاه مشروطه حکومت می‌کرد و به همین دلیل به جای «فرانسه» پادشاه فرانسویان خوانده می‌شد. حکومت او تا انقلاب ۱۸۴۸ ادامه داشت.
حتی پس از برکناری وی، یک جناح اورلئانیست همچنان فعال بود و از بازگشت اورلئان‌ها به قدرت حمایت می‌کرد. در حالی که جناح لجیتیمیست‌ها همچنان به حمایت از بوربون‌ها ادامه دادند، که پس از سقوط امپراتوری دوم فرانسه نزدیک به به دست آوردن مجدد سلطنت بودند. در اوایل دهه ۱۸۷۰، اکثر نمایندگان در شورای ملی لجیتیمیست بودند، و همچنین رئیس‌جمهور کشور، پاتریس دو مک ماهون. بنابراین، به‌طور گسترده‌ای انتظار می‌رفت که از یک خاندان قدیمی، بوربون یا اورلئان دعوت شود تا دوباره بر تخت سلطنت بنشیند. برای استفاده از این فرصت، اورلئانیست‌ها اصطلاحاً تلفیقی را ارائه دادند، به موجب آن نوه و وارث پادشاه لوئی فیلیپ، پرنس فیلیپ، کنت پاریس، حق داشت مدعی تاج تخت هم از طرف اورلئان هم بوربون باشد به این خاطر که مدعی بوربون فرزندی نداشت و مادر فیلیپ یک بوربون بود، بدین ترتیب حمایت سلطنت طلبان چه اورلئانیست چه لجیتیمیست بر فیلیپ متحد شد. از طرفی آخرین مرد از خط خون مستقیم لوئی چهاردهم، کنت چمبورد از پذیرش پرچم سه رنگ به عنوان پرچم فرانسه در یک پادشاهی سر باز می‌زد و همین باعث حمایت کم بین سلطنت طلبان از او بود.
اگرچه اورلئان‌ها بدون اعتراض زیر پرچم سه رنگ سلطنت کرده بودند، اما این بار شاهزادگان اورلئان با تلاش برای ارائه خود به عنوان کاندیداهای جایگزین، درگیر مشکل قبول کردن پرچم شده بودن؛ اما تا زمانی که سرانجام کنت چمبورد مرد و سرانجام فیلیپ می‌توانست ادعای خود را عملی کند، فرانسه با قاطعیت جمهوری‌خواه شده بود. از ۱۸۴۸ دیگر فرانسه پادشاهی از این دو خاندان قدیمی نداشته‌است.
شاه لوئی فیلیپ و خانواده اش تا زمان مرگ در کلارمونت، ساری در انگلیس زندگی می‌کردند و مثل مادرش و همسرش آملیا در شاپل رویال دی درو دفن شده‌است. کنت چامبورد بدون فرزندی درگذشت و از آن زمان وارث تاج و تخت فرانسه خاندان اورلئان شد.
هرچند هنوز بعضی از لجیتیمیست بخاطر حمایت‌های فیلیپ اگالیته از انقلاب کینه از خاندان اورلئان دارند و حمایت خودشان را به یکی از شاخه‌های خاندان اسپانیایی بوربون که با نام کارلیست شناخته می‌شود، منتقل کردند.
بنابراین از نظر طرفداران آنها، نه تنها سران خاندان اورلئان می‌توانند وارثان شایسته عنوان "پادشاه فرانسویان" باشند، بلکه همچنین می‌توانند ادعای عنوان "پادشاه فرانسه و ناوار" را داشته باشند.
رئیس کنونی، ژان، کنت پاریس (تولد ۱۹۶۵)، دارای حق پادشاهی با نام ژان چهارم را دارد. از نظر اورلئانیست‌ها او هم مدعی و وارث لوئی فیلیپ و مدعی و وارث کنت چمبورد و شارل دهم است.
در ۵ ژوئیه ۱۹۵۷ آنری، کنت پاریس با دوشس ماری ترز ورتمبرگ که نسبت او نیز به لوئی فیلیپ می‌رسید، ازدواج کرد. از این اتحاد دو خاندان ورتمبرگ و اورلئان پنج بچه متولد شدند، هنری در سال ۲۰۱۹ درگذشت و عنوان کنت پاریس و ادعای تاج و تخت به پسر بزرگش رسید.
لوئی یکم، دوک اورلئان (; – ) از سال ۱۳۹۲ تا زمان مرگ دوک اورلئان بود. وی همچنین دوک تورین (۱۳۸۶–۱۳۹۲)، کنت والوآ (۱۳۸۶–۱۴۰۶) کنت بلوز (۱۳۹۷–۱۴۰۷)، کنت آنگولم (۱۴۰۴–۱۴۰۷)، کنت پریگورد (۱۴۰۰–۱۴۰۷) و کنت سوآسون (۱۴۰۴–۱۴۰۷). و دومین فرزند شارل پنجم فرانسه و برادر جوانتر شارل ششم فرانسه بود.
نوادگان وی بعد از انقراض خط اصلی دودمان والوآ در سال ۱۴۹۸ میلادی، سلطنت فرانسه را به ارث بردند.
در سال ۱۳۷۴، لوئی با کاترین، وارث سلطنت مجارستان نامزد شد.
انتظار می‌رفت لوئی و کاترین یا بر مجارستان یا بر لهستان سلطنت کنند، زیرا پدر کاترین، لوئی اول مجارستانی پسری نداشت. پدر کاترین همچنین قصد داشت ادعای خود بر پادشاهی ناپل و ایالت پرووانس، که پس از آن توسط پسرعموی بیمار و بی‌فرزندش جوانا اول ناپل نگهداری می‌شد را نیز به آنها بسپارد. با این حال، مرگ کاترین در سال ۱۳۷۸ به مذاکرات ازدواج پایان داد. در سال ۱۳۸۴، الیزابت بوسنی با وجود نامزدی ماریا با زیگیزموند، امپراتور مقدس روم از دودمان لوکزامبورگ، با شارل پنجم پدر لوئی دربارهٔ احتمال ازدواج لوئی با دخترش ماریا شروع به مذاکره کرد. اگر الیزابت در سال ۱۳۷۸، پس از مرگ کاترین، این پیشنهاد را می‌داد، این واقعیت که پادشاهی فرانسه و پادشاهی مجارستان یک پاپ را به رسمیت نمی‌شناختند، مشکلی را ایجاد می‌کرد. با این حال، الیزابت در سال ۱۳۸۴ ناامید بود و حاضر نبود که شکافی در راه مذاکرات قرار گیرد. آنتی پاپ کلمنت هفتم توافق‌نامه‌ای را ابطال کرد که نامزدی ماریا و زیگیزموند را لغو کرد و ازدواج نیابتی بین لوئی و ماریا در آوریل ۱۳۸۵ جشن گرفته شد. با این حال، این ازدواج توسط اشراف مجارستانی که به پاپ اوربان ششم پایبند بودند، به رسمیت شناخته نشد. چهار ماه پس از ازدواج نیابتی، زیگیزموند به مجارستان حمله کرد و با ماریا ازدواج کرد که در نهایت شانس لوئی برای سلطنت به عنوان پادشاه مجارستان را از بین برد.
لوئی در طول جنگ صد ساله نقش سیاسی مهمی داشت. در سال ۱۳۹۲ برادر بزرگتر او شارل ششم فرانسه ملقب به شارل دیوانه (که ممکن است از اسکیزوفرنی، پورفیری، اسکیزوفرنی پارانوئید یا اختلال دوقطبی رنج برده باشد) اولین بار یک سری حملات «جنون» را تجربه کرد. خیلی زود مشخص شد که شارل قادر به حکومت مستقل نیست. در سال ۱۳۹۳ شورای سلطنتی به ریاست ملکه ایزابلای باواریا تشکیل شد و لوئی نفوذ قدرتمندی پیدا کرد.
لوئی در حکمرانی و سرپرستی فرزندان شاه با ژان بی‌باک، دوک بورگوندی اختلاف پیدا کرد. خصومت بین این دو علنی بود و منشأ ناآرامی‌های سیاسی در فرانسه که از قبل آشفته بود شد. لوئی از این مزیت اولیه برخوردار بود که برادر شاه و نه پسرعموی اول پادشاه بود، اما شهرت وی به عنوان هوسباز و شایعه رابطه با ملکه ایزابلای باواریا او را بسیار بدنام کرد. برای سالهای بعد، فرزندان شارل ششم به‌طور متوالی توسط هر دو طرف جذب و تعلیم یافتند، تا اینکه دوک بورگوندی موفق شد با حکم سلطنتی به عنوان سرپرست لوئی، دوفن فرانسه و نایب‌السلطنه منصوب شود.
لوئی تسلیم نشد و تمام تلاش خود را برای خرابکاری در اقدامات ژان بی‌باک از جمله هدر دادن پول جمع‌آوری شده برای کمک به کاله که در آن زمان توسط انگلیسی‌ها اشغال شده بود، انجام داد. پس از این جریان، ژان و لوئی همدیگر را تهدیدهای آشکار کردند و فقط با مداخله ژان والوآ، دوک بری، و عموی هر دو نفر از جنگ داخلی جلوگیری شد.