moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آهن، با عدد اتمی ۲۶ فراوانی قابل توجهی دارد. دلیل این فراوانی، آن است که آهن پایدارترین عنصری است که به راحتی توسط ذرات آلفا ساخته می‌شود. عنصرهای سنگین‌تر از آهن در فرایندهای انرژی‌گیر در ستاره‌ها ساخته می‌شوند و عموماً فراوانی آنها در جهان با افزایش عدد اتمی، کاهش می‌یابد.
رابطه ضعیفی میان فراوانی نسبی ایزوتوپ‌ها و انرژی بستگی هسته‌ای آنها وجود دارد. پایداری نسبی برخی ایزوتوپ‌ها، اثر قابل توجهی بر فراوانی نسبی آنها در جهان دارد. هم چنین بیشتر بودن فراوانی عنصرهای با عدد اتمی زوج نسبت به عنصرهای فرد به دلیل بالاتر بودن انرژی بستگی هسته‌ای آنها بر اساس اصل طرد پائولی قابل تفسیر است. رابطه نیمه‌تجربی جرم، یک تفسیر نظری در مورد شکل کلی منحنی انرژی بستگی هسته‌ای ارائه می‌دهد.
فراوانی عناصر در زمین در آغاز، مشابه فراوانی آنها در خورشید بود. ولی در طول زمان، این فراوانی دچار تغییر شد. در حال حاضر، آهن (۳۲٫۱٪) و اکسیژن (۳۰٫۱٪) فراوان‌ترین عناصر تشکیل دهنده جرم زمین هستند. بیش از ۹۸٪ جرم زمین از هشت عنصر شکل گرفته‌است و سایر عناصر، تنها ۱٫۲٪ از جرم زمین را تشکیل می‌دهند. جدول روبرو، فراوانی هشت عنصر نخست را در زمین نشان می‌دهد.
نمودار روبرو، فراوانی نسبی عنصرهای شیمیایی را در پوسته زمین (که برای اندازه‌گیری و تخمین، در دسترس‌تر است) نشان می‌دهد. عناصر موجود در پوسته زمین را می‌توان بر اساس فراوانی آنها یا کاربردشان در دسته‌هایی تقسیم‌بندی کرد:
چند شکست در نمودار وجود دارد. عنصرهای تکنسیم و پرومتیم هیچ ایزوتوپ پایدار یا با نیم‌عمر بالایی ندارند و تنها به صورت بسیار ناچیزی به عنوان محصول واپاشی عنصرهای سنگین‌تر قابل ردیابی هستند. افزون بر این، گازهای نجیب هیچ پیوند شیمیایی در پوسته زمین تشکیل نمی‌دهند و تنها بر اثر واپاشی عنصرهای سنگین‌تر پدید می‌آیند. به همین دلیل، تنها در کمیت‌های بسیار ناچیز در پوسته زمین مشاهده می‌شوند. دوازده عنصر بسیار پرتوزا که در طبیعت بسیار ناچیز هستند (شامل پولونیم، استاتین، فرانسیم، رادیم، اکتینیم، پروتاکتینیم، نپتونیوم، پلوتونیم، امریسیم، کوریم، برکلیم و کالیفرنیم) نیز در نظر گرفته نمی‌شوند. زیرا با این که در آغاز تشکیل زمین وجود داشتند، ولی به دلیل پرتوزا بودن به تدریج واپاشی شدند و در حال حاضر، تنها در کمیت‌های ناچیز بر اثر واپاشی اورانیوم و توریم پدید می‌آیند.
اکسیژن و سیلیسیم فراوان‌ترین عناصر در پوسته زمین هستند. ترکیب این دو عنصر، کانی‌های سیلیکاتی را که بخش قابل توجهی از سنگ‌ها را شامل می‌شوند، به وجود می‌آورد.
حدود ۷۰٪ سطح زمین از آب پوشیده شده‌است. به جز اکسیژن و هیدروژن (عناصر تشکیل‌دهنده آب) که بیش از ۹۶٪ ماده درون اقیانوس‌ها را شکل می‌دهند، عنصرهای سازنده نمک‌ها بیشترین فراوانی را در اقیانوس‌ها دارند. از جمله، کلر و سدیم (که سازنده نمک خوراکی هستند) به ترتیب با فراوانی ۱٫۹۴٪ و ۱٫۰۸٪ با اختلاف قابل توجهی نسبت به سایر عناصر، فراوانی زیادی در اقیانوس‌ها دارند. منیزیم، گوگرد، کلسیم، پتاسیم، برم و کربن سایر عناصر فراوان موجود در اقیانوس‌ها هستند.
فراوان‌ترین عناصر موجود در جو، نیتروژن (۷۸٫۱٪)، اکسیژن (۲۰٫۹٪) و آرگون (۰٫۹۶٪) هستند. کربن و هیدروژن نیز به صورت کربن دی‌اکسید و بخار آب با مقدار متغیر در جو وجود دارند. آرگون با وجود آن که فراوانی بسیار کمی در زمین دارد، ولی فراوانی آن در جو قابل توجه است.
حدود ۶۵ تا ۹۰٪ جرم سلول‌های بدن انسان را آب تشکیل می‌دهد و بخش بزرگی از مقدار باقیمانده نیز شامل مولکول‌های آلی کربن‌دار است. بنابراین اکسیژن نسبت قابل توجهی از جرم بدن انسان را به خود اختصاص می‌دهد و پس از آن نیز کربن قرار می‌گیرد. تقریباً ۹۹٪ جرم بدن انسان از شش عنصر شکل یافته‌است: اکسیژن (۶۵٪)، کربن (۱۸٪)، هیدروژن (۱۰٪)، نیتروژن (۳٪)، کلسیم (۱٫۵٪) و فسفر (۱٫۲٪). ۰٫۷۵٪ نیز شامل پنج عنصر است: پتاسیم (۰٫۲٪)، گوگرد (۰٫۲٪)، کلر (۰٫۱٪)، سدیم (۰٫۱٪) و منیزیم (۰٫۰۵٪). تنها هفده عنصر، برای زندگی انسان، مورد نیاز هستند. چند عنصر دیگر نیز در حد ناچیز در سلامتی پستانداران نقش دارند. دو عنصر آلومینیوم و سیلیسیم با وجود فراوانی در زمین، در بدن انسان تقریباً بی‌تأثیر هستند.
نمایش عنصرهای ضروری در جدول تناوبی
آکادمی اف‌اس‌بی موسسه آموزشی و پژوهشی دولتی در کشور روسیه می با شد. این موسسه وظیفه دارد افراد خبره اطلاعاتی برای سرویس‌های اطلاعات روسیه آموزش دهد. این مرکز در سال ۱۹۹۲ با دستور ریاست جمهوری وقت روسیه تشکیل شد. پیش از آن این مرکز با نام موسسه آموزش عالی دزیرژنسکی کا گ ب نامیده می‌شد.
میلهٔ دشت سر، روستایی از توابع بخش دشت‌سر شهرستان آمل در استان مازندران ایران است.
میله در روزگار معاصر، روستایی از توابع بخش دشت‌سر شهرستان آمل است که البته با نام «میله دشت‌سر» شناخته می‌شود. روستای میله دشت‌سر در شرق شهرستان آمل (حدود کیلومتر ۱۰ جاده قدیم آمل به بابل)، مابین دو رودخانه کاری و رودخانه گرمارود واقع شده‌است. این روستا به‌طور تقریبی، از غرب با روستای پاشاکلا، از شرق با روستای خرمن‌کلا، از جنوب با روستای کمدره و دانشگاه آزاد اسلامی- واحد آیت الله آملی- و از شمال با روستای مهدیخیل، کارخانه نساجی بابکان و روستای اجوارکلا همسایه است.
این روستا در دهستان دشت‌سر شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایراندر سال ۱۳۹۰، جمعیت این روستا ۸۸۱ نفر، ۲۵۸ خانوار، ۴۳۷ زن و ۴۴۴ مرد گزارش شده‌است.
روستای میله دشت‌سر کنونی، شهری تاریخی و کهن در تاریخ طبرستان (حداقل از قرن سوم تا قرن هفتم هجری قمری) به‌شمار می‌آمده‌است. کهن‌ترین منابعی که از میله به عنوان شهری در تاریخ طبرستان یاد می‌کنند کتاب حدود العالم و آثار مورخانی نظیر ابن‌رسته، اصطخری، ابن‌حوقل، مقدسی، ابن‌اسفندیار، مرعشی، اولیاءالله می‌باشند.
کتاب ابن‌رستهاز نخستین منابعی است که نگارنده به عنوان شاهدی دال بر وجود شهر تاریخی میله یافته‌است. به عبارت بهتر، کتاب ابن‌رسته را می‌توان کهن‌ترین مأخذی دانست که از میله به عنوان شهری در تاریخ طبرستان یاد می‌کند. ابوعلی احمدبن عمررسته، جغرافیدان و مؤلف کتاب یا فرهنگ‌نامه بزرگ الاعلاق النفیسه (تألیف ۲۹۰ هجری قمری) است که از این فرهنگ بزرگ وی که درهفت جلد بوده، تنها یک نسخه (جلد هفتم) در نجوم و جغرافی به سبک عراقی باقی مانده‌است. ابن‌رسته در این کتاب در ترتیب شهرهای طبرستان از میله به عنوان یکی از چند شهر طبرستان سخن می‌راند:
«طبرستان و کورها آلتی لها منابر اربع عشره کوره آمل و هی القصبه و ساریه و مامطیر و ترنجه و رودبست و میله و مرار کدح والمهروان و طمیس و تمّار و ناتل و شالوس و رویان و کلا».
کتاب صور الارض از ابنحوقل مورخ و سیاح که در قرن چهارم هجری قمری (حدود قرن دهم میلادی) نوشته شده، از نخستین سندهای تاریخی است که در چندین بحث از شهر تاریخی میله سخن به میان می‌آورد. ابن‌حوقل در سفرنامه خود از شهر میله سخن به میان آورده و مکان آن را بین مامطیر و آمل دانسته است. وی چنین می‌گوید که «شهرهای آمل، شالوس، کلار، رویان، میله، تریجی، عین‌الهم و مامطیر، ساریه و طمیسه جزء ولایات طبرستان می‌باشند».
ابوالفتح حکیمیان در کتاب علویان طبرستان با جمع‌آوری مجموعه نظرات دربارهٔ میله این‌گونه اشاره می‌کند که طبرستان دارای چهارده ناحیه بود که یکی از آن‌ها میله نام دارد و میله در شمار طبرستان است. از آمل تا میله دو فرسنگ و از آنجا تا برجی یک مرحله است و شهرستان‌هایی که نام می‌بریم در ولایت طبرستان واقع است، آمل و ناتل و میله … میله شهرکی خردست و از آن نیشکر بسیار برخیزد. از تلفیق اطلاعات پراکنده مؤلفان جغرافیا دربارهٔ طبرستان این نتیجه حاصل می‌گردد که طبرستان ناحیه‌ای مرکب از کوه و دشت و دریا بوده‌است که تا قرن چهارم هجری قمری شامل آبادی‌های زیر بوده‌است: آمل، ناتل، سالوس، کلار، رویان، میله، الهم، ساری، برجی، مهروان، لمراسک، مامطیر و تمیشه.
تاریخ هخامنشیان کتابی است به ویراستاری هلن سانسیسی وردنبورخ و آملی کورت است که توسط مرتضی ثاقب‌فر به فارسی برگردانیده شده است.
امید واهی فیلمی به کارگردانی لویی مال و با بازی موریس ورنه و هربرت دشان بر اساس رمان پیر دریو لا روشل این فیلم ساخت مشترک فرانسه و ایتالیا در ۱۹۶۳ است.
۲۴ ساعت آخر زندگی آلن (موریس رونه)، مردی ۳۰ ساله، بعد از آنکه از کلینیکی که برای ترک اعتیاد به الکل در آن بستری بود، خارج می‌شود.سادول، صفحهٔ ۲۳
عقاب دریایی سرده‌ای از پرندگان شکاری تیرهٔ بازان است. عقاب‌های دریایی در کنار پهنه‌های آبی همچون دریاها و دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و تالاب‌ها زندگی می‌کنند و غذای اصلی آن‌ها ماهی است.
عقاب دریایی را نباید با عقاب ماهی‌گیر "(Pandion haliaetus)" اشتباه گرفت. عقاب ماهیگیر هم مانند عقاب‌های دریایی در کنار آب زندگی کرده و از ماهی تغذیه می‌کند، اما به تیره جداگانه‌ای تعلق داشته و خویشاوندی نزدیکی با عقاب‌های دریایی ندارد.
۸ گونه از عقاب‌ها به این سرده تعلق دارند و با نام عقاب دریایی شناخته می‌شوند:
عشاق فیلمی به کارگردانی لویی مال با بازی ژن مورو و آلن کونی و ژان مارک بوری بر اساس داستانی از دومینیک ویوان این فیلم ساخت فرانسه در ۱۹۵۸ است و جزو فیلم‌های موج نوی فرانسه محسوب می‌شود.سادول، صفحهٔ ۴۰۴
زن شهرستانی پولداری ژن مورو که همسر صاحب امتیاز روزنامه‌ای پرتیراژ (آلن کونی) است، در پاریس به دنبال هیجان می‌گردد و معشوقی (خوزه لوئیس د ویلایونگا) می‌گیرد، اما شوهرش مظنون می‌شود. .سادول، صفحهٔ ۵۵
بریستول-مایرز اسکوئیب شرکت داروسازی آمریکایی چندملیتی است، که در زمینه تولید و پخش انواع داروهای درمان سرطان، ایدز، هپاتیت و دیابت، داروهای قلبی و عروقی، اختلالات روانی و نیز داروهای درمان روماتیسم، فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۲۰۱۸ درآمدی بالغ بر ۲۲ میلیارد دلار کسب نمود و در فهرست فرچون ۵۰۰، رتبه ۱۴۸ از بزرگترین شرکت‌های آمریکا را به خود اختصاص داد. شرکت بریستول-مایرز اسکوئیب هم‌اکنون به‌عنوان یکی از ۱۰ تولیدکننده بزرگ دارو در جهان شناخته می‌شود.
ریشه‌های تأسیس این شرکت به سال ۱۸۵۸ و راه‌اندازی اسکوئیب کورپوریشن توسط ادوارد رابینسون اسکوئیب در بروکلین، نیویورک بازمی‌گردد. شاخه دیگر این شرکت نیز در سال ۱۸۸۷ تحت عنوان بریستول-مایرز، توسط ویلیام مک‌لارن بریستول و جان ریپلی مایرز تأسیس گردید. شکل کنونی این شرکت در سال ۱۹۸۹ از ادغام بریستول-مایرز و اسکوئیب کورپوریشن شکل گرفت.
دفتر مرکزی بریستول-مایرز اسکوئیب در ساختمان پارک خیابان ۳۴۵، شهر نیویورک قرار دارد و کارخانجات تولیدی و مراکز تحقیق و توسعه آن در ایالت‌های کالیفرنیا، نیوجرسی، ماساچوست و کنتیکت، همچنین در ژاپن، بلژیک و هند مستقر می‌باشند. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود و جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به‌شمار می‌آید. شرکت بریستول-مایرز اسکوئیب در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ از بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان جای دارد.
در سال ۱۸۸۷ میلادی، فارغ‌التحصیلان کالج همیلتون، ویلیام مک‌لارن بریستول (William McLaren Bristol) و جان ریپلی مایرز (John Ripley Myers)، شرکت داروسازی کلینتون را در کلینتون، نیویورک خریداری کردند. در ماه مه ۱۸۹۸ میلادی، آنها تصمیم گرفتند نام آن را به بریستول، مایرز و شرکت (Bristol, Myers and Company) تغییر دهند. پس از مرگ مایرز در سال ۱۸۹۹ میلادی، بریستول نام خود را به بریستول-مایرز کورپوریشن (Bristol-Myers Corporation) تغییر داد. در طول دهۀ ۱۸۹۰ میلادی، این شرکت اولین محصول ملی به رسمیت شناخته شدۀ خود را به نام سال هپاتیکا (Sal Hepatica) [نمک معدنی ملین]، و به دنبال آن خمیر دندان ایپانا (Ipana) را در سال ۱۹۰۱ میلادی معرفی کرد. بخش‌های دیگر شامل: محصولات مراقبت‌های شخصی مانند کلرول (Clairol) (رنگ مو و مراقبت از مو) و محصولات خانگی مانند دراکت (Drackett) [(پاک‌کنندۀ سطوح ویندکس (Windex) و جرم‌گیر درانو (Drano)] بودند.
در سال ۱۹۴۳ میلادی، بریستول-مایرز، آزمایشگاه‌های بیولوژیکی چپلین (Cheplin) را که تولیدکنندۀ شیر اسیدوفیلوس (Acidophilus Milk) در سیراکیوز شرقی، نیویورک بود، خریداری کرد، و کارخانه را به تولید پنی‌سیلین برای نیروهای متفقین جنگ جهانی دوم تبدیل کرد. پس از جنگ، این شرکت در سال ۱۹۴۵ میلادی کارخانه را به آزمایشگاه‌های بریستول (Bristol Laboratories) تغییر نام داد و وارد بازار آنتی‌بیوتیک‌های غیرنظامی شد، جایی که با رقابت اسکوئیب (Squibb) مواجه شد. تولید پنی‌سیلین در کارخانه سیراکیوز شرقی در سال ۲۰۰۵ میلادی پایان یافت، زمانی که تولید آن در خارج از کشور ارزان شد. از سال ۲۰۱۰ میلادی، این مرکز برای توسعۀ فرآیند ساخت و تولید داروهای بیولوژیکی دیگر برای آزمایش‌های بالینی و استفاده تجاری مورد استفاده قرار گرفت.
در ایران، اسکوئیب در سال ۱۳۳۹ شرکتی را با نام اسکوئیپ و تحت مالکیت خود راه‌اندازی کرد. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادرهٔ اموال و دارایی‌های ابتدای انقلاب، به علت بین‌المللی بودن، این کارخانه مشمول مصادره شد و نام آن نیز به «شرکت داروسازی جابر ابن حیان» تغییر یافت.
دیتریش فریدریش ادوارد کازیمیر فون زاوکن (۱۶ مه ۱۸۹۲ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۰) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های مختلفی را فرماندهی کرد. او یکی از تنها ۲۷ نظامی آلمانی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند.
دیتریش فون زاوکن روز ۱۶ مه سال ۱۸۹۲ در فیشهاوزن زاده شد. از یک خاندان پر سابقه و پدرش دادرس بود. در جریان جنگ جهانی اول در رسته سواره‌نظام خدمت کرد.
زاوکن با درجه سرهنگ هنگام آغاز جنگ جهانی دوم فرمانده هنگ ۲ سواره بود. این هنگ را در کارزار لهستان فرماندهی کرد. سپس به فرماندهی تیپ پیاده‌نظام موتوریزه در لشکر چهارم زرهی منتقل شد. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، این لشکر در قالب گروه ارتش مرکز عمل می‌کرد. زاوکن هنگام گذر از رود دنیپر مجروح شد. روز ۲۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ با همان درجه سرهنگ فرماندهی کل لشکر چهارم زرهی را در دست گرفت. در نبردهای شدید دفاعی زمستانه توانست جلوی پیشروی یک سپاه دشمن را در ناحیه شمال آوریل بگیرد. روز ۱ ژانویه به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. تقریباً بلافاصله به شدت مجروح شد. روز ۶ ژانویه سال ۱۹۴۲ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اعطا گردید. زواکن پس از مرخصی از بیمارستان، به عنوان فرمانده دانشکده آموزشی نیروهای زرهی در برلین-کرامپنیتس منصوب گشت. در این جایگاه روز ۱ آوریل سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر ترفیع گرفت.
زاوکن روز ۳۱ مه سال ۱۹۴۳ به مقام فرماندهی لشکر چهارم زرهی بازگشت. با این لشکر در تهاجم در ناحیه کورسک مشارکت کرد. در پی ناکامی عملیات "سیتادل" و اجرای ضدحمله دشمن، نیروهای زاوکن اجازه حرکت گازانبری علیه ارتش نهم را ندادند. بدین جهت روز ۲۲ اوت سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را دریافت کرد. لشکر زاوکن در ادامه فصل پاییز درگیر نبردهای دفاعی مداوم در مقابل تلاش ارتش سرخ برای رخنه در بین مواضع دو ارتش دوم و نهم ورماخت، بودند. او توانست در ناحیه کالینکوویچی جلوی نیرویی با ده برابر توان بایستد و آن را متوقف کند. بدین شکل روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۴ شمشیرهای صلیب شوالیه به او اعطا گردید.
پس از آن که مختصراً سپاه ۳ زرهی را ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ فرماندهی کرد، پایان همان ماه هدایت سپاه ۳۹ زرهی به او سپرده شد. این سپاه در قالب ارتش چهارم، در مواجهه با تهاجم تابستانه شوروی وادار به مبارزه حین عقب‌نشینی بود و در نهایت در نزدیکی مینسک به محاصره افتاد. به هر صورت تحمل تلفات شدید قادر به عقب‌نشینی به سمت غرب از طریق مناطق کورلند و پروس شرقی شد. زاوکن گاهی با دست زدن به ضدحمله دشمن را غافلگیر می‌کرد. نیروهای او در نهایت در نزدیکی ممل در ساحل دریای بالتیک متوقف شدند. زاوکن روز ۱ اوت سال ۱۹۴۴ به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) ترفیع گرفت. یگان او در مقابل تلاش ارتش سرخ در رخنه در شکاف بین ارتش سوم زرهی و گروه ارتش مرکز ایستاد و چند صد تانک را آن را از بین برد.
زاونکن ماه دسامبر سال ۱۹۴۴ به فرماندهی سپاه زرهی "گروس‌دویچلانت" منصوب گردید. این سپاه در عمل تنها در عمل شامل بقایای لشکر مکانیزه "گروس‌دویچلانت" که از سرپل ممل به پروس شرقی تخلیه شده بود، می‌شد. سپاه "گروس‌دویچلانت" بین ماه‌های ژانویه تا مارس سال ۱۹۴۵ به سمت کونیکسبرک و درون شبه‌جزیره بالگا پس زده شد. بقایای آن سوار بر کشتی به شلسویگ-هولشتاین رفتند.
روز ۱۲ مارس سال ۱۹۴۵ فرماندهی ارتش دوم زرهی به زاوکن سپرده شد. او در یک مأموریت غیرممکن می‌بایست ناحیه ساحلی حول گوتنهافن، دانتسیش و هلا را در مقابله جبهه یکم بلاروس شوروی، حفظ می‌کرد. زواکن که قادر به چنین کاری نبود پس از آن که تا جای ممکن غیرنظامیان را به "کریگس‌مارینه" تخلیه کرد، ۴۰٬۰۰۰ تن از نیروهای خود را نیز از طریق دریا به شبه‌جزیره پوتسینگر برد. آن‌جا عنوان یگان او به گروه ارتش پروس شرقی، ترکیبی از ارتش دوم زرهی و ارتش دوم، تغییر کرد که می‌بایست با آن از ناحیه اطراف خلیج فیشرهاویْزر دفاع می‌نمود. زاوکن در این جایگاه بود که ۸ مه سال ۱۹۴۵، واپسین روز جنگ، مطلع شد بزرگ‌دریابد کارل دونیتس، رئیس جدید حکومت آلمان پس از خودکشی هیتلر، شمشیرهای صلیب شوالیه را به او اعطا کرده‌است. او آخرین نفری بود که این نشان را دریافت می‌نمود. هواپیماییی فرستاد شد تا او را از منطقه خارج کند اما زاوکن نپذیرفت که نیروهای خود را رها کند. بدین ترتیب با آن‌ها به اسارت شوروی درآمد.
زاوکن پس از جنگ برای ده سال در اردوگاه‌های اسرا در سیبری، اغلب در شرایط بسیار دشوار، نگهداری شد. مشکلات سلامتی حاصل از این دوران او را تا پایان عمر ویلچرنشین کرد. پس از بازگشت به آلمان به علاقه خود در نقاشی مشغول و در آن موفق ظاهر شد. سپهبد دیتریش فون زاوکن در نهایت روز ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۸۰ در ۸۸ سالگی در پولاخ درگذشت و با احترام کامل نظامی به خاک سپرده شد.
فریدریش اولبریخت (زاده ۴ اکتبر ۱۸۸۸ – مرگ ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴) ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۰ فرمانده لشکر بیست و چهارم پیاده ورماخت بود. نقش او بخاطر دسترسی به سیستم‌های مخابراتی و ارتش ذخیره آلمان در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ کلیدی بود. او بعد از شکست کودتا در حیاط وزارت دفاع به همراه چند نفر دیگر از روسای کودتا تیرباران شد.
وی پسر امیل اولبریخت یک پروفسور فیزیک بود. بعد از پایان تحصیل وی به هنگ ۱۰۶ پیاده لایپزیگ پیوست و در جنگ جهانی اول در ارتش امپراتوری خدمت کرد. بعد از جنگ با وجود پیمان ورسای (که باعث محدودیت تعداد افسران می‌شد) به عنوان سروان در رایشسور بود (۱۹۱۹).
اولبریخت با اوا کئوپل ازدواج کرد و صاحب یک دختر و یک پسر شد.
پترویورو، میزان حجم معاملات نفتی بر پایه یورو، در برابر واحد دلار آمریکا (پترودلار یا دلارهای نفتی) می‌باشد. در واقع واژه پترویورو یا یوروهای نفتی، به معامله هرگونه منابع طبیعی مانند نفت خام، که با ارز یورو انجام گرفته باشد، گفته می‌شود. تا پیش از موافقت‌نامه‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳ نفت اوپک به‌طور انحصاری، با واحد پولی دلار آمریکا به‌فروش می‌رسید، که تقاضای دائمی برای دلار در بازار ارز بین‌المللی ایجاد می‌کرد، ولی از آن پس، اوپک از یورو، دلار، ین، روپیه یا ارزهای دیگر نیز استفاده نمود.
جسی ویلیامز می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
جام جهانی ویوا ۲۰۰۹ ، سومین جام جهانی ویوا، تورنمنت بین‌المللی برای فوتبال بود که در سال ۲۰۰۹ برگزار شد و تیم‌هایی که عضو فیفا نیستند در این مسابقات شرکت کردند. این مسابقات در پادانیا برگزار شد و این تیم برای دومین بار پیاپی، قهرمان این رقابت‌ها شد.
سه منطقه خواهان میزبانی رقابت‌ها بودند:
طبق جلسه‌ای که سازمان ان اف بورد در ۸ دسامبر ۲۰۰۸ در میلان ایتالیا ترتیب داد، قرار بر این شد که این مسابقات سالیانه برگزار شود ؛میزبانی مسابقات سال ۲۰۰۹ به پادانیا داده شد؛ میزبانی سال ۲۰۱۰ به گزو واگذار شد و قرار شد مسابقات سال ۲۰۱۱ را کردستان عراق میزبانی کند.
پدیدآیی وابسته از مفاهیم اساسی در دین بودا است. بنا بر این مفهوم، ناآگاهی افراد بشر در مورد سبب اصلی وجود رنج باعث پدید آمدن خطاهای فکری انسان و در نتیجه جلوگیری از رها شدن از چرخه تولد ادواری می‌شود.
بودا در جستجوهای خود برای یافتن علت و سبب رنج کشیدن‌های انسان دوازده مسبب Twelve Nidānas را تشخیص داد که هر یک نتیجه دیگری است و پدید آمدن هریک وابسته به دیگری است.
او به این نتیجه رسید که پیری و مرگ باعث رنج است و این به نوبه خود به خاطر متولد شدن پدید می‌آید. تولدهای ادواری، خود نتیجه بودن است و بودن در پی وابستگی و رها نکردن به‌وجود می‌آید. وابستگی به نوبه خود نتیجه طلبیدن است و طلبیدن نتیجه حس است. حس از در تماس آمدن‌ها پدید می‌آید و تماس‌ها به خاطر وجود مجراهای حسی (حواس پنج‌گانه به اضافه فکر) به‌وجود می‌آیند. مجراهای حسی در پی وجود روح و ماده پدید آمده‌اند و روح و ماده، خود، نتیجه وجود قدرت تشخیص است. قدرت تشخیص نیز به نوبه خود بر اثر وجود برساخته‌ها و ترکیبات در جهان هستی پدید آمده‌است و سرانجام این‌که این برساخته‌ها برای آن به‌وجود آمده‌اند که نسبت به ذات رنج و راه رهایی از رنج، ناآگاهی وجود دارد.
دوازده مُسبّب رنج‌های موجودات که پدید آمدن هریک وابسته به وجود دیگری است عبارتند از:
جام ۵۰مین سالگرد کی تی اف اف ، مسابقاتی تحت نظر سازمان ان اف بورد بود که به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس فدراسیون فوتبال جمهوری ترک قبرس شمالی برگزار شد.
در این جام، سه تیم قبرس شمالی، ساپمی وکوزوو شرکت که در آن قبرس شمالی برنده شد.
۲ - ۶
پتروپارس شرکت خدمات مهندسی نفت و گاز ایرانی است، که از شرکت‌های تابعه شرکت نیکو به‌شمار می‌آید و از زیرمجموعه‌های فرعی شرکت ملی نفت ایران محسوب می‌شود. این شرکت در زمینه توسعه میادین گازی، همچنین ارائه خدمات فنی، مهندسی و جانبی نفت و گاز، در مناطق خشکی و دریایی، فعالیت می‌کند.
شرکت پتروپارس در سال ۱۳۷۶ توسط شرکت سرمایه‌گذاری نفت ایران و با هدف اجرای طرح توسعه فاز ۱ پارس جنوبی به یک شرکت پیمانکار عمومی با سرمایه ایرانی، به روش بیع متقابل، تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در تهران قرار دارد. عمده فعالیت شرکت پتروپارس تاکنون در بخش توسعه میادین گازی متمرکز بوده، که بخش اعظم آن به پروژه‌های توسعه فازهای ۱، ۶، ۷، ۸، ۱۱، ۱۲ و ۱۹ میدان گازی پارس جنوبی باز می‌گردد. از سایر پروژه‌های انجام شده توسط این شرکت می‌توان به توسعه میدان گازی کیش، توسعه میدان گازی فرزاد ای و نیز توسعه میدان کابیندای شمالی واقع در کشور ونزوئلا را اشاره کرد.
در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ شرکت پتروپارس تا مرز واگذاری به بخش خصوصی پیش رفت و در مرحله اول، از سوی سازمان خصوصی‌سازی، قیمت پایه ۶۱٪ از سهام آن، معادل ۲۱۲ میلیارد تومان برآورد گردید، که به کنسرسیومی متشکل از قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا، آستان قدس رضوی و شرکت کیسون واگذار شد، اما پس از مدتی به دلیل عدم اجرای تعهدات و معتبر نبودن اسناد بانکی، این قرارداد عملی نشد.
شرکتِ پتروپارس دارای هفت شرکت تابعه است که در کدام شرح وظایف و ماموریت‌های مختلفی را بر عهده دارند.
شركت پوسكو (شرکت خدمات چاه‌ های نفت پتروپارس) در خردادماه سال 1382 با هدف ارتقای زنجیره ارزش شركت پتروپارس در جزیره كیش با مالكیت این شركت به ثبت رسید و عملیات حفاری چاه‌‌های توصیفی و توسعه‌‌ای را انجام می‌دهد. مدیریت پروژه های حفاری، مطالعات مهندسی حفاری، تامین تجهیزات و کالاهای مورد نیاز حفاری، ناظر عملیات های حفاری، مطالعات زمین شناسی و مهندسی نفت، تامین و تدارک خدمات لجستیکی و مدیریت عملیات پشتیبانی از طریق پایگاه ها ازجمله وظایف این شرکت تعریف شده است.
فعالیت شرکت پتروپارس PPL و شرکت پتروپارس ایران PPI تمرکز بر اکتشاف، احداث، بهره‎‌برداری، پالایش و تعمیر و نگهداری پروژه‌‌های کلان صنعت نفت و گاز متمرکز شده است، از این رو ضرورت تاسیس شرکتی که بتواند ه در اجرا و تسهیل خدمات پروژه‎‌ها فعالیت کند، منجر به راه ‎اندازی انستیتو نفت و گاز پتروپارس کیش شد. انستیتو نفت و گاز پتروپارس کیش از شرکت ‎های تابعه گروه شرکت‎ های پتروپارس است که انحصارا ۴۰ درصد از سهام آن به شرکت پتروپارس و ۶۰ درصد از سهام آن به شرکت پتروپارس ایران تعلق دارد. این شرکت در سال 2016 طی بازنگری در ساختار پس از سپری کردن دوره توقف فعالیت‌ها (سال‎ های 2011 تا 2016)، دوباره در منطقه آزاد تجاری و صنعتی کیش تاسیس شد.
این شرکت در زمینه ‎هایی شامل مهندسی مفهومی، مهندسی پایه، مهندسی تفصیلی، مهندسی خرید و خدمات ساخت در پروژه های بالادستی، میان ‎دستی و پایین‎ دستی صنایع نفت و گاز فعالیت کند.
شرکت تکنولوژی تکمیل چاه کیش (KCT) در سال 1393 تاسیس و در جزیره کیش ثبت شده است. هدف اولیه تاسیس این شرکت ساخت و بومی سازی تجهیزات درون چاهی بویژه در زمینه رشته تکمیلی معمولی و تک قطری و شیرهای ایمنی درون چاهی بوده است.
شرکت پتروپارس ریسورسز اینجینیرینگ (PRE) در سال 1383 با مسئولیت محدود تحت قوانین جمهوری اسلامی ایران در جزیره کیش تاسیس شده است.
شركت بهره ‎برداری و مدیریت پتروپارس آریاکیش (سهامي خاص) توسط سهامداران شركت پتروپارس ايران و شركت مهندسی منابع پتروپارس در تاريخ ۹ تیرماه ۱۳۸۸ تأسيس شده و با شماره 7791 در اداره ثبت شركت‎‌ها و مالكيت‌های صنعتی منطقه آزاد كيش به ثبت رسيده است. عمده فعالیت ‎های این شرکت شامل خدمات مدیریت و مشاوره در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی، پیش راه ‎اندازی، راه‎ اندازی، استارت آپ و تست عملکرد، بهره‎ برداری و مدیریت و خرید کالا و قطعات یدکی است.
شركت پتروپارس ايران در سال 1381 به عنوان يك سازمان پروژه محور كه در اجراي پروژه های صنايع نفت، گاز و پتروشيمی و به عنوان پيمانكار مهندسی، خريد و ساخت و مديريت پيمان در راستی تحقق اهداف گروه پتروپارس تأسيس شد.
ارزش ‎آفرینی در صنعت نفت و گاز از طریق مدیریت و اجرای زنجیره فعالیت‌های مربوط به اکتشاف، توسعه، بهره برداری و تولید ازجمله ماموریت‌های این شرکت به حساب می‌آید.
این شرکت چشم‌انداز فعالیت‌های صنعتی خود را در چهار محور توضیح داده است.
سهام شرکت پتروپارس به صورت کامل متعلق به شرکت (NICO) از شرکت‌های تابعه شرکت ملی نفت ایران(NIOC) است.
مدیریت بهداشت، ایمنی، محیط زیست و کیفیت (HSEQ) این شرکت در سال 2014 به عنوان نماینده و عضو کمیته رهبری مسئولیت اجتماعی صنعت نفت انتخاب شد و مطابق سیاست‌های کلان وزارت نفت در زمینه مسئولیت اجتماعی را پیگیری کند که برخی از فعالیت‌های مسئولیت‌های اجتماعی این شرکت در زیر آورده شده است.
شروع فعالیت‌های شرکت پتروپارس با انجام مطالعات میدان نفت و گاز بود. سپس با حفاری چاه‌های آزمایشی و توسعه‌ای و پس از آن توسعه تاسیسات ساحلی و دریایی ادامه داد و در نهایت وارد فعالیت‌های مربوط به ایجاد تاسیسات بهره‌برداری و عملیات شد. پتروپارس فعالیت‌هایش را در زمینه‌های مختلف نظیر تامین مالی، اکتشاف، مهندسی خرید، ساخت، حفاری، تعمیرات، نگهداری و مدیریت توسعه داد.
پتروپارس در راستای همراهی بیشتر میان صنعت و دانشگاه، قرارداد تأسیس، راه‌اندازی و راهبری مرکز نوآوری و فناوری نفت، گاز و پتروشیمی و توافق‌نامه رئوس قرارداد همکاری مشترک تحقیق و توسعه در فاز ۱۱ پارس جنوبی بین شرکت پتروپارس و دانشگاه صنعتی شریف را امضا شد.
تحلیلگران اقتصادی معتقدند که تولد «پترو پارس» در شرایطی که ایران با داشتن یکصد سال سابقه شکل‌گیری صنعت نفت، وابستگی شدیدی به توان پیمانکاران خارجی و غربی داشت، باعث شکست انحصار تاریخی و وابستگی به شرکت‌‌های خارجی در صنعت نفت ایران شود و زمینه استقلال داخلی را برای ایران فراهم سازد.
ژاک رانسیر (۱۹۴۰-) فیلسوف فرانسوی، استاد فلسفه در مدرسهٔ دانش آموختگان اروپا در ساس فی و استاد بازنشستهٔ فلسفه در دانشگاه پاریس (سن دُنی) است. نام وی پس از همکاری در نگارش مشترک خوانش کاپیتال(۱۹۶۸) به همراه فیلسوف مارکسیست ساختارگرا، لوئی آلتوسر بر سر زبان‌ها افتاد.پروفایل ژاک رانسیر در پایگاه اینترنتی مدرسهٔ دانش آموختگان اروپا؛ بازدید در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی.
رانسیر در صفحاتی از مقالهٔ اول کتاب آزادسازی تماشاگرThe Emancipated Spectator- Tr by Gregory Elliott- 2009 - Verso Books که عنوان کتاب هم هست، به زندگی خود و نسل خود اشاره می‌کند که در آن از یک سو باید به مبارزهٔ اجتماعی و چالش‌های طبقاتی و کمک به کارگران می‌پرداخت و از سوی دیگر به عنوان یک محقق و استاد خود را جدا از این طبقه باز می‌شناخت. وی در این مرحله با خواندن متون تاریخی و خاطرات دو کارگر که روز فراغت‌شان را به نوعی به شهود و تحقیق روشن‌فکرانه می‌گذرانند برمی‌خورد که در او تأثیر عمیقی می‌گذارد: از این پس او باور دارد که کارگر با محقق یا مشاهده‌گر تفاوتی ندارد و تنها کاری که باید کرد این است که او را از این جایگاه و پیش‌فرض‌هایی که او را در مقام ناآگاه مطلق قرار می‌دهد خارج کرد.
رانسیر این پیش‌فرض که آموزگار چیزی بیشتر از آموزنده می‌داند را رد می‌کند و با ارجاع به نظریه‌ای که ژوزف ژاکوتو در اوایل قرن نوزدهم آن را مطرح کرده و بر پایهٔ آن کسی که چیزی را نمی‌داند می‌تواند آن چیز را به کس دیگر آموزش دهد، نظریهٔ آموزگار ناآگاه را ارائه می‌دهد. بر اساس این نظر، هر فردی در یک سطح از آگاهی قرار دارد و کسی که چیزی را نمی‌داند نه خود آن چیز، که چگونه آموختن آن را نمی‌داند و کار آموزگار نشان دادن نشانه‌ها و مسیر این چیز است، در نتیجه دانش‌آموز همواره چیزی بیشتر یا دست‌کم متفاوت از استاد می‌داند. همین منطق در مورد نمایش و تماشاگر نیز صدق می‌کند: طبق نقدی که افلاطون به نمایش داردکتاب دوم جمهور افلاطون در یک جامعهٔ مرتب، هر کس یک کار برای انجام دارد و بازیگر نمی‌تواند در یک جا با دو کار یا شخصیت حاضر باشد. رانسیر معتقد است این نظریه در تئاتر مدرن از جمله نمونه‌های آنتونن آرتو و برشت نیز به قوت خود باقی‌مانده‌است: نزد آرتو تماشاگر خود به بازیگر تبدیل می‌شود و نزد برشت بازیگر جایگاه خود را به عنوان بازیگر معلق می‌کند، این در حالی است که موضوع اصلی از نظر رانسیر این است که باید این پیش‌فرض که تماشاگر منفعل است را زیر سؤال برده و او را از این بند آزاد سازیم.The Emancipated Spectator
بانک هنگ کنگ، شانگهای معروف به HSBC بانکی برای اقتصاد جهانی طراحی شده به سبک های تک توسط معمارمعروف بریتانیا نورمن فاستر می‌باشد. ارتفاع ساختمان ۱۸۰ متر از روی زمین به اضافه چهار طبقه زیرزمین ودرکل ۴۷ طبقه که دارای پلانی مستطیلی در حدود ۵۴*۷۰ متر می‌باشد. این ساختمان به مدت ۶ سال (۱۹۷۹-۱۹۸۵)باهزینه ۶۷۰ میلیون دلار بطول انجامید. این بنا جایگزین ساختمان قدیمی بانک هنکنگ و شانگهایی شده‌است (از معدود پروژه‌هایی که ۱ ساختمان خوب جایگزین ساختمان‌های فر توت شده‌است). آتریم میانی بانک ۵۲ متر ارتفاع دارد. معمار این ساختمان برخلاف ساختارهای مرسوم برای ساختمان‌های بلند که همواره از هسته‌های مرکزی برای شکل‌دهی به کل فضاها استفاده می‌شد، توانسته است با بکارگیری دکل‌های مرکبی ساختارهای باربر داخلی را حذف و فضاهایی یکپارچه با پلانهایی باز به وجود آورد.
کف طبقات از بتن درجا و سبک ساخته شده و به سبک پل‌های معلق و از طریق ساختارهای فولادی ثانویه به دکل‌های اصلی اتصال پیدا کرده و بار خود را به آن‌ها منتقل می‌کنند. همه شبکه‌های ارتباطی، ترمینال‌های کامپیوتری و تهویه مطبوع برای دسترسی آسان در زیر این طبقات قرار گرفته‌اند. از معدود ساختمان‌هایی است که برای حمل و جابجایی افراد به طبقات مختلف از آسانسورها به عنوان سرویس اساسی استفاده نکرده‌است، بلکه آسانسورها در طبقات محدودی توقف می‌کنند و ارتباط طبقات از طریق پله‌های برقی امکان‌پذیر است.
معماری تکنولوژی برتر، به گونه‌ای پاسخی به گسترش سرخوردگی معماری مدرن است. سبک‌های تک در سال ۱۹۷۱ با ساختمان پمپیدو شروع شد.
معماری با استفاده از تکنولوژی برتر یک زیبایی جدید را در برابر معماری مدرن استاندارد ایجاد کرد.
جنبه دیگر از اهداف معماری با تکنولوژی برتر این بود که افکار و عقاید نوینی را در مورد قدرت تکنولوژی برای توسعه و پیشرفت جهان ارائه دهد. لذا داکت‌ها، لوله‌ها و اجزاء تأسیساتی ساختمان و به عنوان راه پله‌ها از بدنه اصلی ساختمان جدا می‌شوند. حسن این کار ـ بنا به نظر معماران‌های ـ تک سهولت تعمیر و نگهداری ساختمان است.
توجه به سازه ساختمان که به صورت کاملاً نمایان و با شکل‌ها و فریم‌هایی خاص طراحی شده. که هدف توجه به اصول تعمیر و نگهداری بوده‌است.
به دلیل کمبود آب سالم آب در یا به عنوان نخستین سردکننده در سیستم تهویه مطبوع بانک هنگکنگ و شانگهای و همچنین سیستم شستشو و تخلیه توالتها به کار گرفته شده‌است البته در بیشتر ساختمان‌های پراهمیت همجوار دریا از همین شیوه استفاده می‌شود.
در این ساختمان برای روشن کردن فضای مرکزی از آینه‌های خورشیدی که حرکت‌های خورشید را در طول سال دنبال می‌کنند استفاده شده‌است.
نمای بیرونی به عنوان یک جداره ثانویه باعث می‌شود تا سایه‌هایی در طول روز بر روی بنای اصلی ساختمان به وجود آید که به نوبه خود موجب خنک‌تر ماندن بنا و در نتیجه مصرف کمتر انرژی می‌شود.بررسی و نقدآثار نورمن فاستر تالیف دکتر محمود گلابچی
یوزف آنتونیوس هاینریش تربوفن (زاده ۲۳ می ۱۸۹۸ - مرگ ۸ می ۱۹۴۵)یک سیاستمدار آلمانی و از سال ۱۹۲۸ تا سال ۱۹۴۰ گولایتر اسن بود.
فورتیس شرکت خدمات مالی و بانکداری هلندی-بلژیکی بود، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری، بیمه و مدیریت سرمایه‌گذاری فعالیت می‌نمود و تا سال ۲۰۰۷ در رتبه ۲۰ از بزرگترین موسسات مالی جهان، قرار داشت.
بانک فورتیس در سال ۱۹۹۰ راه‌اندازی شد و در پی بروز بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ در سال ۲۰۱۰ منحل و کلیه بخش‌ها و دارایی‌های آن، بجز بخش بیمه، توسط بانک‌های ب ان پ پاریبا، سانتاندر گروپ و ای‌بی‌ان آمرو خریداری شد. بخش خدمات بیمه فورتیس نیز شرکت ایجیاس را تشکیل داد.
سیتی‌هال لندن ساختمان شهرداری لندن و شورای شهر لندن است که در سال ۲۰۰۲ به بهره‌برداری رسیده‌است.
این ساختمان که در منطقه ساوت‌وارک لندن و در نزدیکی رودخانه تیمز و پل تاور بریج قرار دارد توسط نورمن فاستر طراحی شده‌است.
ساخت این بنا از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ به طول انجامید. فرم کلی این ساختمان تمام شیشه از یک تخم مرغ ناموزون الهام گرفته شده‌است’ارتفاع ان۴۵ متر است که در ۱۱ طبقه حل شده و طبقات به صورت پلکانی روی هم قرار گرفته‌اند که باعث مایل بودن فرم کلی بنا شده‌اند. در نمای جنوبی ساختمان ۳ پانل سه‌گوش شیشه‌ای در هم فرورفته وجود دارد که قسمت‌های اداری ساختمان را به سمت رود تایمز باز می‌کند و نماهای دیگر شامل نوارهای شیشه‌ای است جهت آفتابگیر بودن بیشتر.
۳۸۴۴ پهنه شیشه‌ای سه‌بعدی که سطحی معادل ۷۳۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهند. انگاره‌ی طرح بهره‌گیری از پوشش‌های فلزی در نما برای همساز بودن با محیط زیست می‌باشد. دو گونه روکش فلزی استفاده شده‌است: ۱- پرده‌های دیواری فلزی در قسمت اداری که از پنل‌های ۱/۵ متری متحرک، که برای تنظیم نور و تهویه در جبهه جنوبی ساختمان به صورت برقی باز و بسته می‌شوند. ۲-استیل‌های ثابت و شیشه‌های ثابت در قسمت عمومی در جبهه شمالی ساحتمان که به صورت دستی قابل تغییر می‌باشد.issuu.com/banush/docs/london_city_hall
در داخل ساختمان یک شیب‌راه به طول تعبیه شده که کل ارتفاع ساختمان را دربر گرفته‌است و پایین‌ترین طبقه که محل تشکیل مجلس شورای شهر است را به بالاترین طبقه که دارای آمفی‌تئاتر و مراکز تجاری و بالکنی با چشم‌انداز ۳۶۰ درجه می‌باشد وصل می‌کند. پلان هر طبقه نیز به صورت دایره طراحی شده که به صورت پلکانی روی هم قرار گرفته‌اند.
استفاده از پلان باز و انعطاف‌پذیری فضاها یکی دیگر از شاخصه‌های کارایی ساختمان می‌باشد، که می‌توان در زمان‌های مختلف، کاربری‌های مختلف و عملکردهای گوناگون به فضا اختصاص داد. ساختمان دارای ۱۵۴ اتاق اداری با فضاهای قابل انعطاف می‌باشد. ایجاد فضای متخلخل و شفاف در قسمت عمومی باعث دید بیشتر و مشارکت مردم می‌شود.
کروی بودن شکل ساختمان باعث شده که ۷۵٪ سطح کمتری در مقایسه با ساختمان‌های ۴ گوش در معرض نور خورشید قرار گیرد. همچنین فرم پلکانی بنا باعث شده هر طبقه روی طبقه زیرین خود سایه‌اندازی کرده و مقدار نور کنترل شده‌ای وارد ساختمان شود. این فرم پلکانی ساختمان با شیب ۳۱ درجه در نمای جنوبی به عقب رفته، که در فصل تابستان از تابش مستقیم آفتاب جلوگیری می‌کند و در زمستان به دلیل کم بودن زاویه تابش خورشید، استفاده از تابش مستقیم آفتاب را میسر می‌نماید.
کلیه لامپ‌ها و سامانه‌های رایانه‌ای در کل مجموعه قادر به دریافت گرمای موجود در فضا و تأمین مجدد انرژی ساختمان هستند.
ساختمان مجلس شورای شهر لندن روی سفره اب زیرزمینی لندن واقع شده همین امر باعث می‌شود که گرمای اضافی موجود در کل فضا به صورت آب گرم از طریق لوله‌کشی در سفره آب زیرزمینی ذخیره شود و در مواقع لزوم از طریق پمپاژ آب برای مصارفی همچون راه‌اندازی سامانه‌های سرمایشی و آبیاری فضای سبز استفاده می‌شود.
سقف مجموعه توسط قاب‌های فتوولتاییک (نیروزای نوری) پوشیده شده. در طول روز این پنل‌ها نور خورشید تابیده شده به خود را ذخیره کرده و از همین طریق در شب انرژی برق مورد نیاز مجموعه را تأمین می‌کنند.
نه تنها ساختار برای معماری مهم است، بلکه برای بهینه‌سازی در استفاده از مواد اولیه نیز مهم است و در کنار زیبایی‌شناسی و عملکرد، کمک به پایداری ساختمان می‌نماید. استفاده از مصالح تجدیدپذیر مثل بتن، فولاد و شیشه و استفاده از مواد بازیافتی مثل فرش لاستیکی با روکش فلزی یکی دیگر از ویژگی‌های معماری پایدار ساختمان سیتی هال لندن می‌باشد.
کلیه ویژگی‌های ذکر شده باعث شده‌است که مصرف انرژی این مجموعه به میزان ۷۵٪ نسبت به سایر ساختمان‌های اداری مرتفع دیگر کاهش یابد.بررسی و نقد آثار نورمن فاستر تألیف دکتر محمود گلابچی.
میانگین زمان تا تعمیر بیانگر میانگین زمان مورد نیاز برای تعمیر یک خرابی در سیستم است.
پروتکل اطلاعات مسیریابی یکی از قدیمی‌ترین پروتکل‌های مسیریابی بردار فاصله (Distance-Vector Routing Protocol) در شبکه‌های رایانه‌ای می‌باشد.
یک پروتکل مسیریابی مشخص می‌کند چگونه گره‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و توزیع اطلاعاتی را انجام می‌دهد. یک پروتکل مسیریابی گره‌ها را قادر می‌سازد تا مسیرهایی را بین هر دو گره در یک شبکه کامپیوتری انتخاب کنند. بسته‌های داده‌ها از طریق شبکه های کامپیوتری از گره تا گره به مقصد منتقل می‌شوند. الگوریتم‌های مسیریابی، انتخاب مسیر خاص را تعیین می‌کنند. هر گره میانی یا روتر فقط از اطلاعات مربوط به شبکه‌هایی را که مستقیماً به آن متصل است، اطلاع دارد. یک پروتکل مسیریابی این اطلاعات را ابتدا در میان همسایگان نزدیک و سپس در سراسر شبکه به اشتراک می‌گذارد. به این ترتیب، روترها دانش توپولوژی شبکه را بدست می آورند. توانایی مسیریابی پروتکل‌ها به صورت پویا با توجه به شرایط در حال تغییر است. ویژگی‌های خاص پروتکل‌های مسیریابی عبارتند از روشی که آن‌ها از حلقه‌های مسیریابی اجتناب می‌کنند، نحوه انتخاب مسیرهای مورد نظر، استفاده از اطلاعات مربوط به هزینه‌های گام، زمان لازم برای دستیابی به همگرایی مسیریابی، مقیاس پذیری آن‌ها و سایر عوامل است.
پروتکل RIP اطلاعات قابل دسترسی را با نزدیکترین همسایه‌های خود مبادله می‌کند که این اطلاعات مجموعه‌ای از مقاصد شناخته شده برای مسیریاب‌های شرکت‌کننده است.
هر مسیریاب یا روتر هر ۳۰ ثانیه کل محتویات جدول مسیریابی خود را به عنوان اینترفیس‌های RIP برای استفاده مسیریاب‌های دیگر در شبکه می‌فرستد. زمانیکه چنین اعلانی دریافت می‌شود تمام مسیریاب‌ها تخصیصی را درجدول مسیریابی خود قرار داده و ارسال مجدد را شروع می‌کنند. این فرایند تضمین می‌کند که تمامی شبکه‌های متصل به هر مسیریاب سرانجام به همه مسیریاب‌ها شناسانده می‌شوند.
اگر یک مسیریاب در مدت زمان ۱۸۰ ثانیه از مسیریاب دیگری مجدد تغییرات محتویات مسیریابی را دریافت نکند روتر به این نتیجه خواهد رسید که تمامی اطلاعاتی که دریافت کرده‌است غیرمعتبر است و از آن‌ها استفاده نمی‌کند. در نهایت اگر تا مدت زمان ۲۴۰ ثانیه اطلاعات محتویات مسیریاب را دریافت نکند تمامی اطلاعات مسیریابی که از آن روتر دریافت کرده‌است را پاک می‌کند.
هر مسیر یک صفت ویژه بنام متریک (Metric) دارد که فاصله از مقصد را مشخص می‌کند. زمانی که یک مسیریاب یک اعلان دریافت می‌کند، صفت ویژه متریک را افزایش می‌دهد. این ویژگی باعث می‌شود که مسیرها از نظر متریک با هم متفاوت شوند و مسیریاب‌ها بتوانند مسیر کوتاه‌تر را تشخیص دهند. حداکثر تعداد متریک می‌تواند عدد ۱۵ باشد و عددی بالاتر از ۱۵ به منزله غیرقابل دسترس بودن است.
ریپ می‌تواند تا ۶ مسیر را که دارای متریک برابر باشد به عنوان لود بالانس (Load Balance) و فیل اور (Fail Over) یکدیگر قرار دهد.
ریپ از پروتکل قرارداد داده‌نگار کاربر(UDP) به عنوان پروتکل حمل و نقل خود و از پورت پیشفرض ۵۲۰ استفاده می‌نماید.
ریپ برای محاسبه مسیر از الگوریتم بلمن–فورد(Bellman-Ford) که یک الگوریتم برای محاسبه کوتاه‌ترین مسیر است استفاده می‌کند.
این پروتکل درای سه نسخه ۱ و ۲ و RIPng می‌باشد.
RIP نسخه ۱ در سال ۱۹۸۸ عرضه شد و تنها می‌تواند از کلاس‌های پیشفرض IP استفاده کند. (Classful)
این نسخه برای به روز کردن جداول خود جدول خود را بین مسیریاب‌های دیگر پخش (Broadcast) می‌کند و همچنین در آن برای به روز کردن جداول احراز هویت انجام نمی‌گیرد که این موضوع آن را نسبت به حملات مختلف آسیب‌پذیر می‌سازد.
با توجه به کمبودهای RIP نسخه ۱، RIP نسخه ۲ در سال ۱۹۹۸ آماده استفاده شد.
در این نسخه بسیاری از کاستی‌های نسخه اول برطرف شده‌است. همچنین می‌توان از زیر شبکه‌های (Subnet) غیر پیشفرض استفاده نمود (Classless)، برای آن فاکتور احراز هویت بکار برد و همچنین آن را با الگوریتم ام‌دی۵ رمز نگاری کرد.
ویژگی دیگر این نسخه نسبت به نسخه قبل این است که جداول خود را هم به صورت پخش(Broadcast)و هم به صورت چند بخشی(Multicast) در رنج آی پی ۲۲۴٫۰٫۰٫۹ ارسال نماید. دو ویژگی احراز هویت و ارتباط Multicast در این نسخه باعث ایمنی نسبی آن نسبت به نسخه قبلی گشته‌است.
این نسخه شباهت زیادی به نسخه ۲ دارد با این تفاوت که برای پشتیبانی از آی پی ورژن۶ به وجود آمده‌است.
کاستلنوآوو بورمیدا یکی از شهرستانهای استان آلساندریا در منطقه ایتالیایی پیدمونت می‌باشد که در ۸۰ کیلومتری جنوب شرقی تورین و ۲۰ کیلومتری جنوب آلساندریا واقع شده است.
کاستلنوآوو بورمیدا با این مناطق شهری مرز مشترک دارد: کاسینی، ریوالتا بورمیدا و سزادیو
کاستلنوآوو بورمیدا با شهر ونشات در لهستان شهرهای دوقلو هستند. بازیابی شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸
زیست‌گرایی یا طبیعت‌بارگی یا بیوفیلیک اصطلاحی است که به تازگی وارد حوزه زبان شده و به همین دلیل تاکنون (سال۲۰۱۰) وارد فرهنگ لغت نشده‌است. کلمه بیوفیلیک از بیوفیلیا (بیو به معنی «زیست» و فیلیک به معنی «دوستی») گرفته شده در نتیجه برای درک مفهوم واژه بیوفیلیک به بررسی لغت بیوفیلیا پرداخته شده‌است.
واژه بیوفیلیا از دو جزء Bio و Philia تشکیل شده‌است. واژه Bio فرمی ست که در ابتدای اسم‌ها، صفت‌ها و قیدهایی استفاده می‌شود.ترجمه؛ Oxford Advanced Learner's Dictionary. که به چیزهای زنده یا زندگی انسان‌ها مربوط می‌شود. واژه Philia جذابیت و احساس مثبتی است که مردم نسبت به عادت‌ها و فعالیت‌ها و تمام چیزهایی که در طبیعت اطراف ماست دارند.ترجمه؛ http://psychology.wikia.com/wiki/Biophilia Hypothesis. در نتیجه Biophilia همان احساس مثبت انسان‌ها نسبت به موجودات زنده می‌باشد.
اصطلاح زیست‌گرایی نخستین بار توسط اریک فرم (Erich Fromm) در سال ۱۹۶۴ میلادی برای توصیف گرایش روانی مجذوب شدن نسبت به تمام چیزهای زنده و زندگی بخش استفاده شده‌است.ترجمه-; http://en.wikipedia.org/wiki/Biophilia Hyphothesis. این واژه از لحاظ لغوی یک اسم است که در سال ۱۹۷۹ میلادی وارد لغت نامهMerriam_Webster شده و به معنای توانایی فطری بشر برای ارتباط برقرار کردن و وابستگی صمیمانه با انواع دیگر زندگی و جانداران در طبیعت می‌باشدترجمه-;http://www.merriam-webster.com/dictionary/biophilia. همچنین واژه بیوفیلیا به شکل تحت‌الفظی به عشق به زندگی و جانداران یا سیستم‌های زیستی معنی شده‌است.ترجمه-; http://www.biofilic.com/index.html .
فرضیه زیست‌گرایی اظهار می‌کند که پیوندی غریزی و فطری بین انسان‌ها و دیگر سیستم‌های زیستی وجوددارد. دکتر ادوارد. اُ. ویلسن (E.O.Wilson) دسته عمیق‌تری از وابستگی‌ها را بیان می‌کند که به ویژگی زیست‌بوم برمی‌گردد. او بحث می‌کند که ما گونه زیستی هستیم که کمتر به معنا و هدف نهایی بدون در نظر گرفتن چیزهایی که یادآور زندگی هستند می‌رسیم. چیزی که ویلسن به عنوان تمایل فطری پیوستن به طبیعت توصیف می‌کند این است که ما با جانداران زنده پیوند خورده‌ایم و این تمایل از نخستین دوران کودکی آغاز می‌شود و در الگوهای فرهنگی و اجتماعی ما جریان پیدا می‌کند.ترجمه- ;http://www.mkzdk.org/biophilia٢.html david orr. ترجیح انسان‌ها نسبت به چیزهایی که در طبیعت هستند، هنگامی که از طریق تجربه و فرهنگ تصحیح شد، به‌طور فرضی محصول سیر تکاملی زیست شناختی می‌باشد. برای مثال: پستانداران بالغ (به خصوص انسان‌ها) معمولاً مجذوب صورت نوزادهایشان می‌شوند و آن‌ها را در میان گونه‌ها جذاب می‌دانند، برای آن‌ها چشمان درشت و اجزای کوچک چهره کودکانشان خیلی جذاب تر از اجزای کهن سالانشان است. فرضیه زیست‌گرایی بیان می‌کند که احساس مثبت و واکنش پستانداران بالغ نسبت به نوزادانشان در میان گونه‌ها کمک می‌کند که رتبه بقاء پستانداران بالا رود. به شکل مشابه این فرضیه به ما کمک می‌کند که توضیح دهیم، چرا انسان‌های عادی از جانوران اهلی و وحشی مراقبت می‌کنند و حتی گاهی جان خود را به خطر می‌اندازند تا آن‌ها را حفظ کنند و این که چرا آن‌ها در خانه‌هایشان و پیرامون خود گل و گیاه پرورش می‌دهند و از آن‌ها نگهداری می‌کنند. به زبان دیگر عشق طبیعی ما به حیات و زندگی کمک می‌کند که زندگی ادامه پیدا کند. با توحه به ژن‌های خودپسند(Selfish genes) فرضیه بیوفیلیا باید توضیح دهد که ارگانیسم‌های زنده چرا به دیگر جانداران زنده‌ای که DNA آنها را دارا نیستند کمک می‌کنند. جانوران اهلی و گیاهان می‌توانند به تدریج تغییر و پیشرفت کنند و گونه‌های مختلفی از ژن‌ها را به وجود آورند که انسان‌ها را مجبور کند از آن‌ها مواظبت و حفاظت کنند. با این وجود بعضی از زیست‌شناسان سیر تکاملی عقیده دارند که این موضوع می‌تواند با مدل‌های پایه‌ای مشهوری که به شکل تجربی نشان داده‌اند که ویژگی‌های ژنتیکی هر فرد به صورتی است که توانایی این را دارد که نه تنها از خودش بلکه از دیگران هم به همان شکل مراقبت کند، شرح داده شود. این نکته نیز باید ذکر شود که تمایل به مراقبت از جانوران و گیاهان می‌تواند جنبه فرعی تولید و پیشرفت ما در کشاورزی و دامداری باشد. اگرچه به‌طور کاملاً فرضی، این ویژگی‌های رفتاری برای نیاکان ما که بقاءشان به این رفتارها وابسته بوده، سودمند بوده‌است.
متأسفانه تکنولوژی مدرن (جدید) و پیشرفت‌های مهندسی موجب شده که این باور در مردم به وجود آید که ژن‌های طبیعی و ارثی نمی‌توانند آن‌ها را محدود کنند و حتی می‌توانند از آنها سبقت گیرند و بالاتر روند. این عقیده باعث شده که تصور بشریت برای فرار از تحت سلطه بودن
سیستم‌های حیات به وسیله پیشرفت بشر و رشد تمدن به شکلی که توانایی تغییر و انتقال پایه‌ای جهان طبیعی را داشته باشد، تقویت کند. این توهم خطرناک، معماری را به وجود آورده که تراکم شدید ساختمان‌ها، کم کردن و فروپاشیدن محیط طبیعی اطراف و جدایی مردم از سیستم‌ها و فرایندهای طبیعی را به همراه دارد. الگوی حکم‌فرما در طراحی ساخت‌وسازهای مدرن (جدید) به گونه‌ای است که ساختمان تبدیل به یک مصرف‌کننده منابع و انرژی ناپایدار شده‌است. این نوع معماری، آلودگی هوا و آب را گسترش می‌دهد، تغییرات آب و هوایی و جوی را فراگیر می‌کند، حق نسل‌های آینده را از بین می‌برد، شرایط ناسالم فضای داخلی را به وجود می‌آورد، بیگانگی با طبیعت را می‌افزاید و باعث رشد بی‌مکانی (placelessness) می‌شود. طراحی بیوفیلیک در واقع تلاشی است برای از بین بردن شکافی که بین معماری مدرن (امروزی) و نیاز انسان‌ها به برقراری ارتباط با جهان طبیعی به وجود آمده‌است. طراحی بیوفیلیک یک رویکرد ابتکاری است که بر اهمیت نگهداری، بالا بردن و ترمیم تجربه سودمند استفاده از طبیعت در محیط ساخته شده تأکید می‌کند.; ترجمه-, preface viii.
طراحی بیوفیلیک در یک نگاه، تشخیص نیاز فطری انسان برای برقراری ارتباط با طبیعت به همراه پایداری و استراتژی‌های جهانی طراحی برای خلق محیط‌هایی است، که بتوانند کیفیت زندگی راافزایش دهند.ترجمه؛ Julie Stewart – Pollack , July/August ٢٠٠٦ , Biophilic Design For The First Optimum پروفسور کلرت طراحی بیوفیلیک را مدل جدیدی از معماری سبز می‌داند که وعده داده‌است انسان‌ها را دوباره با طبیعت پیونددهد.ترجمه؛ http://environment.yale.edu/topics/ .
به‌طور کلی طراحی بیوفیلیک کوششی دقیق برای فهم و درک نیاز ذاتی بشر برای همبستگی و پیوند با دنیای طبیعی و تأثیر آن در طراحی و ساخت محیط‌های مناسب برای زندگی می‌باشد. این موضوع نسبتاً به سادگی و راحتی قابل درک است، اما با این وجود دستیابی به آن فوق‌العاده مشکل است، چرا که محدودیت‌هایی هم برای درک کامل زیست‌شناسی بشر و جنبه‌های مختلف نهاد و سیرت او برای پیوند با جهان طبیعی وجود دارد و هم اینکه محدودیت‌های دیگری به خاطر ناتوانی ما برای انتقال این مفاهیم در طراحی ساختمان‌ها و محیط، کار را برای ما دشوار می‌سازد.ترجمه؛ Stephen R.kellert, ٢٠٠٨, Biophilic Design (The Theory, Science, and Practice of
Bringing Buildings to Life), NewJersy, John Wiley & sons , chapter ١ , p
طراحی بیوفیلیک در واقع طراحی و ساخت با توجه به طبیعت در ذهن می‌باشد. البته طراحی بیوفیلیک به این معنی نیست که ساختمان‌هایمان را با چمن و پوشش گیاهی سبز کنیم و به سادگی، جذابیت و زیبایی آن‌ها را با استفاده از درختان و بوته‌ها بالا ببریم. بلکه موضوع بحث ما خیلی بالاتر از این است و در مورد مکان بشریت در طبیعت و همچنین مکان و جایگاه جهان طبیعی در اجتماع انسان هاست، فضایی که تقابل، احترام و ارزشمندکردن ارتباطات می‌تواند در تمام سطوح به وجود بیاید و به شکل هنجار پدیدار شود تا یک استثناءترجمه-, preface , vii
ایده طراحی بیوفیلیک از اینجا آغاز شد که شناخت نسبت به سیر تکاملی جسم وفکر انسان و ارتباط آن با جهان حسی و گرانبها بالا رفت، چیزی که ادامه آن برای سلامتی مردم، بهره‌وری، احساسات، رشد فکری و ذهنی و حتی سلامتی روحی انسان‌ها به نقطه بحرانی رسید و حیاتی شد. ضرورت این موضوع در دوران مدرن (معاصر) با توجه به کشاورزی در مقیاس بزرگ، صنعت، مواد مصنوعی، مهندسی‌های مختلف، دنیای الکترونیک و …، در شهرها نمایان است. بشر با واکنش مطابق با شرایط و محرک‌های طبیعی می‌تواند سیر تکاملی خود را طی کند. شرایط و محرک‌هایی مانند: (نورخورشید، هوا، آب، گیاهان، جانوران، چشم‌انداز و بوم) برای بلوغ، پیشرفت‌های عملکردی و سرانجام حیات انسان‌ها بسیار ضروری می‌باشدترجمه؛ http://www.biofilic.com/index.html
ما اجتماعی هستیم که همیشه در حال تغییر و حرکت هستیم و همواره مقدار زیادی استرس را برای خودمان، فرزندان‌مان، همکاران در محیط کار و همسایگان‌مان به وجود می‌آوریم و موجب به وجود آمدن یک عدم تعادل در بدن‌مان می‌شویم که ما را به سمت
بیماری‌ها و بهبودی طولانی مدت می‌برد. مشاهدات بسیار زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد، محیط‌هایی که الهام گرفته از طبیعت هستند به ما کمک می‌کنند که کمتر دچار استرس شویم و بتوانیم آن را کنترل کنیم و همچنین می‌توانیم، بهره‌وری، خلاقیت، رضایت شغلی، محیطی مناسب برای پیشرفت ذهنی و جسمی کودکان ،... و در نهایت می‌تواند بخشی از آسودگی خاطر را که آرزوی ماست به ما بچشاند.
در زیر برخی از مهم‌ترین مواردی را که طراحی بیوفیلیک بر آن‌ها تأثیر مثبت دارد ذکر شده‌اند:
همان‌طور که گفته شد، طراحی بیوفیلیک یک رشته، میان رشته‌ای است و تعداد زیادی از رشته‌های علمی مختلفی در آن درگیر هستند که: معماران، دانشمندان علوم طبیعی، جامعه شناسان، متخصصان سلامتی، روان‌شناسان، اقلیم‌شناسان، بوم‌شناسان، زیست‌شناسان، شهرسازان و برنامه‌ریزان شهری، توسعه‌دهندگان و تمام کسانی که پیشنهاد می‌دهند ما چگونه می‌توانیم نه تنها پایداری بلکه اجتماعی رضایت‌بخش و جدیدکه با طبیعت هماهنگ است را به وجود آوریم، شامل می‌شود.ترجمه؛ Stephen R.kellert, ٢٠٠٨, Biophilic Design (The Theory, Science, and Practice of
Bringing Buildings to Life), NewJersy, John Wiley & sons , preface , vil
سلطان حمید الجسمی زاده در شهر شارجه امارات متحده عربی، نویسنده سیاسی، اندیشمند و داستان‌نویس است. او همچنین پایه‌گذار و مدیر مسئول مجله دبی‌بیزنس که در سرتاسر جهان عرب منتشر می‌شود، است. در تاریخ به عنوان مستشار برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد منصوب شد.تعیین سلطان الجسمی مستشاراً فی الأمم المتحدة
الجسمی همزمان با ۴۰امین سالگرد تأسیس امارت متحده عربی، مجله دبی‌بیزنس و همچنین مؤسسه انتشاراتی راکاد، که انتشار بیزنس دبی را به بعهده دارد، پایه‌گذاری نمود.سلطان الجسمی یطلق «دبی بزنس» لدحض الشائعات مجلة توثّق نجاحات دبیالمزینة یلتقی المدیر التنفیذی لمجلة "دبی بزنس" از او همچنین کتابی تحت عنوان «فاطمه، آرزوها و دردها» که به بررسی احوال زنان مسلمان کشور مغرب می‌پردازد، در دست انتشار دارد.
گوستاو پنجم (اسکار گوستاو آدولف) (۱۶ ژوئن ۱۸۵۸–۲۹ اکتبر ۱۹۵۰) از ۱۹۰۷ تا زمان مرگ پادشاه سوئد بود. وی پسر اول اسکار دوم بود که پس از مرگ پدرش به مدت ۴۳ سال سلطنت سوئد را برعهده داشت. وی پیرترین پادشاه سوئد است و از نظر طول دوران سلطنت بعد از ماگنوس چهارم و کارل گوستاو شانزدهم (پادشاه فعلی سوئد) سومین نفر است. همچنین وی آخرین پادشاه سوئد بود که از اختیارات اجرایی پادشاه استفاده کرد.
در اوایل سلطنت گوستاف شاهد ظهور حاکمیت پارلمان در سوئد بود، اگرچه جنگ جهانی اول باعث برکناری نخست‌وزیر لیبرال کارل استاف در سال ۱۹۱۴ شد، و جای خود را به شخصیت خود داد، Hjalmar Hammarskjöld، پدر داگ Hammarskjöld، برای بسیاری از جنگ با این حال، پس از آنکه لیبرالها و سوسیال دموکراتها اکثریت پارلمانی را به دست نیلس ادن، جانشین استاف، به دست آوردند، وی به ادن اجازه داد دولت جدیدی تشکیل دهد که به‌طور واقعی سلطنت را از همه قدرت‌های مجازی سلب کرده و رأی‌گیری جهانی و برابر از جمله زنان را تا سال ۱۹۱۹ تصویب کند. با خم شدن کاملاً به اصول دموکراسی پارلمانی، وی در ۳۱ سال باقی مانده از حکومت خود همچنان چهره محبوبی باقی ماند، اگرچه کاملاً بدون تأثیر نبود - در جنگ جهانی دوم او ادعا کرد که از دولت ائتلاف پر آلبین هانسون خواست تا درخواست‌های آلمان نازی برای تدارکات را بپذیرد. پشتیبانی، امتناع از آن که ممکن است باعث تهاجم شود. این موضوع تاکنون بحث‌برانگیز است، اگرچه شناخته شده نیست که وی حمایت زیادی از فاشیسم یا ناسیونالیسم رادیکال نشان داده‌است. موضع طرفدار آلمان و ضد کمونیست وی در جنگ جهانی اول نیز کاملاً شناخته شده بود.
گوستاف پنجم در کاخ Drottningholm در Ekerö، استان استکهلم، فرزند شاهزاده اسکار و شاهزاده صوفیا ناسائو متولد شد. هنگام تولد، گوستاف دوک ورملند ایجاد شد. با به سلطنت رسیدن پدرش در سال ۱۸۷۲، گوستاف ولیعهد سوئد و نروژ شد. در ۸ دسامبر ۱۹۰۷، وی جانشین پدرش در تخت سلطنت سوئد شد، که دو سال قبل از تخت نروژ جدا شده بود.
در ۲۰ سپتامبر ۱۸۸۱ در کارلسروهه، آلمان با پرنسس ویکتوریا از بادن ازدواج کرد. او نوه سوفی، دوشس بزرگ بادن، دختر گوستاو چهارم آدولف خلع شده از سلسله واسا بود. ازدواج ویکتوریا با گوستاف پنجم خاندان سلطنتی برنادوت را با خاندان سلطنتی سابق هولشتاین-گوتورپ متحد کرد و از این رو در سراسر سوئد محبوب بود.
هنگامی که وی بر تخت سلطنت نشست، گوستاف پنجم، حداقل روی کاغذ، تقریباً خودکامه بود. ابزار دولت ۱۸۰۹ پادشاه را هم رئیس دولت و هم رئیس دولت قرار داد و وزرا نیز تنها مسئول او بودند. با این حال، پدرش مجبور به پذیرفتن دولتی شد که در سال ۱۹۰۵ توسط اکثریت پارلمان انتخاب شده بود. از آن زمان، نخست وزیران عملاً ملزم به داشتن اعتماد ریکسداگ برای ادامه کار بودند.
در ابتدا به نظر می‌رسید گوستاف پنجم مایل است قانون پارلمان را بپذیرد. پس از پیروزی گسترده لیبرال‌ها در سال ۱۹۱۱، گوستاف رهبر لیبرال‌ها را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. با این وجود، در طی دوره جنگ جهانی اول، نخبگان به سیاست دفاعی استاف اعتراض کردند. در فوریه ۱۹۱۴، جمعیت زیادی از کشاورزان در کاخ سلطنتی جمع شدند و خواستار تقویت دفاع کشور شدند. گوستاف در پاسخ خود، سخنرانی به اصطلاح Courtyard - که در واقع توسط کاوشگر Sven Hedin، یک محافظه کار پرشور نوشته شده‌است - قول داد که توان دفاعی کشور را تقویت کند. استاف بسیار خشمگین شد و به پادشاه گفت که قانون پارلمان خواستار تاجگذاری از سیاست‌های حزبی نیست. وی همچنین از اینکه پیش از سخنرانی با وی مشورت نشده‌است عصبانی شد. با این حال، گوستاف تلافی کرد که هنوز حق «برقراری ارتباط آزادانه با مردم سوئد» را دارد. دولت Staaff در اعتراض استعفا داد و گوستاف به جای آن دولتی از کارمندان دولت به ریاست Hjalmar Hammarskjöld (پدر داگ دبیرکل سازمان ملل داگ Hammarskjöld) منصوب کرد.
گوستاف پنجم لاغر بود، و به دلیل قد و قامت بسیار مشهور بود. او در بیشتر سالهای نوجوانی خود از عینک‌های pince-nez استفاده می‌کرد و سبیل تیز داشت.