moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پروفسور شوجیرو اونو (در فیلم پروفسور ویلسون) که استاد دانشگاه در دانشگاه توکیو است (در فیلم داستان در آمریکا روایت می‌شود) هاچی را بصورت اتفاقی در خیابان در زمانی که کوچک بود پیدا می‌کند (هاچی یک سگ نر از نژاد آکیتا بود که بعدها مشخص می‌شود نژاد وی خالص بوده) و سپس او را به خانه می‌برد همسر او که مخالف نگهداری سگ در منزل بود در ابتدا مانع حضور وی در خانه می‌شود ولی با اصرار پروفسور و رفتارهای بازیگوشانه سگ با حضور او در منزل موافقت می‌کند ارتباط صمیمی سگ و پروفسور باعث می‌شود که هاچیکو دوری صاحب خود را نتواند تحمل کند و هرروز پروفسور را تا ایستگاه قطار همراهی می‌کند و تا آمدن پروفسور منتظر بازگشت وی در آنجا می‌شود هاچی این کار را تقریباً دو سال انجام می‌دهد تا روزی که پروفسور به محل کار خود می‌رود در آن روز هاچی بسیار نگران به پروفسور واق واق می‌کند و حتی مانع رفتن وی به محل کارش می‌شود پروفسور بسیار با اون حرف می‌زد و هاچی را با ناز کردن آرام می‌کند و به محل کارش می‌رود. آن روز وی در دانشگاه دچار سکته می‌شود و فوت می‌کند. هاچی در ایستگاه منتظر بازگشت پروفسور می‌شود ولی وی بازنمی‌گردد از آن روز هاچی به مدت حدود ۱۰ سال تا زمان مرگش هرروز منتظر پروفسور در ایستگاه می‌شود این مسئله باعث تغییر رفتار پرسنل ایستگاه با هاچی و افراد دیگر در نزدیکی ایستگاه می‌شود چراکه در ابتدا رفتار آنها با هاچی دوستانه نبوده. حتی خانواده پروفسور بعد از نقل مکان کردن، هاچی را با خود به مکان دیگری می‌برند ولی هاچی نمی‌تواند دوری از محل همیشگی با پروفسور را تحمل کند و از خانه فرار می‌کند. مسئله وفاداری هاچی باعث جلب توجه روزنامه نگاران می‌شود و حتی در چند نوبت مقاله‌هایی از هاچی در روزنامه‌ها چاپ می‌شود که باعث شهرت او می‌گردد و مردم برای تهیه غذا و دیگر لوازم برای هاچی پول ارسال می‌کنند. در بخش انتهای فیلم زن پروفسور که بعد از دهمین سالگرد فوت پروفسور به محل دفن وی رفته بود در زمان بازگشت به ایستگاه قطار می‌رود و می‌بیند که هاچی همچنان منتظر پروفسور است هاچی پیر و کثیف بنظر می‌رسید ولی هچمنان در چشمهایش انتظار دیدن پروفسور را می‌کشد زن پروفسور با دین این صحنه متأثر می‌شود و هاچی را در آغوش میشکد. در سکانس آخر فیلم هاچی چشمانش را میبند و پروفسور را میبند که دنبال وی آمده و سپس می‌میرد. (البته در داستان واقعی هاچی در نزدیکی ایستگاه در یکی از خیابان‌ها می‌میرد و از سرطان نیز رنج می‌برده).
داستان این فیلم بسیار متأثر کننده و تأثیر گذار بود که حتی یک مجسمه از هاچی در ایستگاه قطار در ژاپن برای او ساختند و او تبدیل به سمبل وفاداری در ژاپن می‌شود حتی یک مجسمه برنزی از هاچی در رود آیلند محل ساخت فیلم نیز برای هاچی می‌سازند هاچی بعد از مرگش در نزدیکی محل دفن پروفسور به خاک سپرده می‌شود.
ابزارهای مرگبار: شهر استخوان‌ها فیلمی در ژانر اکشن، درام، رمانتیک، مرموز و علمی–تخیلی به کارگردانی هارالد زوارت است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
دختران را ببوس () فیلمی در ژانر تریلر روانشناسانه به کارگردانی گری فلدر است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
پلیس در حال گرفتن رد یک قاتل سریالی است و در همین حال یکی از قربانیان قاتل برای اولین بار موفق به فرار می‌شود و به پلیس درگرفتن او کمک می‌کند…
۲۰٬۰۰۰ فرسنگ زیر دریا () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی ریچارد فلایشر است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کرک داگلاس، پل لوکاس، جیمز میسون، جوزف مایکل کریگن و پیتر لوری اشاره کرد.
قایقی فرستاده شده تا اتفاقات اسرارآمیز در دریا را بررسی کند، و در این بین با یک زیر دریایی پیشرفته به نام «ناتیلوس» مواجه می‌شود که توسط «کاپیتان نیمو» هدایت می‌شود…
زیر دریا () فیلمی صامت و کوتاه در ژانر علمی،تخیلی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس و محصول سینمای فرانسه است که در سال ۱۹۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ژرژ ملی‌یس اشاره کرد.
۲۰٬۰۰۰ فرسنگ زیر دریا () فیلمی به کارگردانی استوارت پاتون است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمان "بیست هزار فرسنگ زیر دریا" اثر ژول ورن ساخته شده است. بخش‌هایی از رمان "جزیره اسرارآمیز" ژول ورن نیز در این فیلم جای دارد.
آخرین رقص را به یاد داشته باش فیلمی در ژانر رمانتیک و موزیکال به کارگردانی توماس کارتر محصول ایالات متحدهٔ آمریکا است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جولیا استایلز، سین پاتریک توماس، کری واشینگتن، تری کینی، و بیانکا لاسون اشاره کرد.
دنباله این فیلم آخرین رقص را نگه دار ۲ است.
زندگی در آب با استیو زیسو یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی وس اندرسون که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد.
اقیانوس‌شناسی بنام «استیو زیسو» تصمیم می‌گیرد از کوسه‌ای افسانه‌ای که دوستش را کشته است، انتقام بگیرد. از این رو خدمه‌ای را جمع می‌کند و ..
هدیه نام فیلمی است به گونه مهیج و فراطبیعی به کارگردانی سام ریمی که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد.
شهر کوچک جرجیا. «آنی ویلسن» (بلانشت)، زن بیوه و مادر سه بچه، با تحلیل روانی همسایگانش برای خودش درآمد کوچکی دارد. او خیلی زود درگیر ماجرای یک قتل می‌شود و می‌کوشد تا با شم روانی اش قاتل را پیدا کند…
پژوهش کاربردی یک نوع پژوهش است که در راستای عمل و نیازهای جوامع و بشریت به‌انجام می‌رسد. این نوع پژوهش در مقابل پژوهش بنیادی قرار دارد و به یک معنا مترتب بر آن است. یعنی هر پژوهشی کاربردی نیازمند پیش زمینه‌ای چون پژوهش بنیادی است. اما این‌گونه نیست که هر پژوهش بنیادی لزوماً کاربردی باشد. همچنین این نوع پژوهش خود دارای انواعی است که به‌عقیده برخی پژوهش تطبیقی (Comparative research) در ذیل آن قرار می‌گیرد.
گنو گیکس یک مدیر بسته انشعاب یافته از مدیر بسته Nix برای گنو/لینوکس و سیستم‌عامل گنو با هسته لینوکس-آزاد (Libre-Linux) است، این سیستم‌عامل همچنین از گنو هرد پشتیبانی‌ می‌کند.
گنو گیکس علاوه بر کارکردهای متداول یک مدیر بسته، از به‌روز رسانی‌های تراکنشی، بازگردانی نسخه، مدیریت بسته بدون مجوز کاربر ریشه، نمایه‌های شخصی برای هر کاربر، و امکان جستجوی بسته‌های بلااستفاده هم پشتیبانی می‌کند. از دیگر امکانات این مدیر بسته می‌توان به امکان نصب و اجرای هم‌زمان چندین نسخه از یک نرم‌افزار اشاره کرد.
پروژه گنو گیکس اولین نسخه گنو گیکس را در نوامبر ۲۰۱۲ معرفی نمود، یک مدیر بسته کاربردی برپایه Nix که در کنار باقی چیزها، APIهای گنو گویل را نیز ارائه می‌داد. پروژه در ژوئن ۲۰۱۲ توسط Ludovic Courtès، یکی از هکرهای گنو گویل آغاز گردید. در ۲۰ اوت ۲۰۱۵، اعلام شد که به گنو هرد منتقل شد، و اولین مدیر بسته بومی گنو هرد شد.
پروژه گیکس همچنین، توزیع سیستم گیکس (به صورت کوتاه GuixSD) را نیز ساخته است که یک توزیع کامل گنو با استفاده از هسته لینوکس لیبره و سیستم راه‌انداز چوپان دیمن گنو است.
فورت فرانک () یا جزیره کارابائو جزیره‌ای در خلیج مانیل، فیلیپین است که تحت کنترل نیروهای نظامی آمریکا است، در این جزیره استحکاماتی برای ارتش آمریکا در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده‌است.Bogart, Charles. "Carabao Island's Fort Frank". The Corregidor Historical Society. Retrieved on 2011-02-02.
خلیج مانیل () بندرگاهی طبیعی در کشور فیلیپین است که در جزیره لوزون واقع شده است، این خلیج در یک موقعیت استراتژیک در اطراف شهر مانیل پایتخت فیلیپین دروازه تجارت کشورهای همسایه با این کشور است.Jacinto, G.S., Azanza, R.V.,Velasquez,I.B. and Siringan, F.P.(2006)."Manila Bay:Environmental Challenges and Opportunities" in Wolanski, E.(ed.) The Environment in Asia Pacific Harbours.Springer:Dordrecht, The Netherlands.p309-328.
مساحت این خلیج ۱٬۹۹۴ کیلومتر مربع (۷۶۹٫۹ مایل مربع) و ۱۹۰ کیلومتر (۱۱۸٫۱ مایل) مرز ساحلی دارد، خلیج مانیل در غرب جزیره لوزون واقع شده است و از شرق توسط کاویته و مترو مانیل، از شمال توسط بولاکان و پامپانگا، و از غرب و شمال‌غربی توسط باتاآن محدوده شده است.Jacinto, G.S., Velasquez, I.B., San Diego-McGlone,M.L.,Villanoy, C.L. and Siringan,F.B.(2006)."Biophysical Environment of Manila Bay - Then and Now", in Wolanski, E.(ed.)The Environment in Asia Pacific Harbours.Springer:Dordrecht,The Netherlands.p. 293-307.
مون لندرو (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار، و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا است. او سابقاً وزیر مسکن و توسعه شهری آمریکا در کابینه جیمی کارتر و شهردار نیو اورلئان بوده است. او و همسرش نه فرزند دارند از جمله مری لندرو سناتور کنونی از لوییزیانا و میچ لندرو شهردار کنونی نیو اورلئان.
سامبو یک ورزش رزمی روسی است. سامبو یک رشتهٔ نسبتاً جدید رزمی محسوب می‌شود که در دههٔ ۱۹۲۰ در ارتش سرخ شوروی به منظور تقویت توانایی مبارزهٔ تن‌به‌تن سربازان، پایه‌گذاری شد. این رشته بر فنون گلاویزی و پرتابی تأکید دارد و تلفیقی از مؤثرترین تکنیک‌های چندین رشتهٔ دیگر از جمله جودو ژاپنی، کشتی آزاد و سبک‌های محلی کشتی آسیای میانه و قفقاز است.
ویکتور اسپیریدونوف و واسیلی اوشچپکوف پایه‌گذاران سامبو هستند. آنها دو سبک متفاوت را پایه‌گذاری کرده بودند که در نهایت با یکدیگر ادغام شده و سامبو نام گرفتند که نام اختصاری یک واژه روسی به معنی «مبارزهٔ بدون سلاح» است. اوشچپکوف در سال ۱۹۳۷ در جریان تسویه سیاسی دوران استالین متهم به جاسوسی برای ژاپنی‌ها شده و به زندان افتاد و در زندان از دنیا رفت. او بیشتر عمر خود را در ژاپن گذرانده و جودو را زیر نظر جیگورو کانو بنیان‌گذار رشتهٔ جودو آموخته بود. اما سبک اسپیردیونوف در مقایسه با سبک اوشچپکوف نرم‌تر و ملایم‌تر بود و تأکید کمتری بر قدرت بدنی داشت و این خود تا حدی به دلیل جراحات عمیقی بود که اسپیریدونوف در جریان جنگ جهانی اول برداشته بود. آناتولی خارلامپیف که از شاگردان اوشچپکوف بود معمولاً بنیان‌گذار سامبو نامیده می‌شود. این رشته در سال ۱۹۳۸ به عنوان یک ورزش رسمی مورد تأیید کمیسیون ورزشی اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت.
فدراسیون بین‌المللی سامبو آماتور(FIAS) نام دارد که به عنوان عضوی از اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی(GAISF) نمایندگی سامبو در سراسر جهان را بر عهده دارد. سامبو تحت قوانین FIAS بخشی ازالمپیک هنرهای رزمی جهان است وفدراسیون بین‌المللی سامبو(FIAS) تنها مرجع معتبر سامبو در سطح جهان می‌باشد.
گورگن موسسیان (; زاده ۱۳۲۱ - درگذشته ۱۳۹۳) موسیقی‌دان ایرانی ارمنی‌تبار بود که رهبری گروه کر ارکستر سمفونیک تهران را برعهده داشت.
پس از تأسیس تالار وحدت (رودکی) و بخش اپرای تالار به عنوان خوانندهٔ گروه کر و پس از آن دستیار رهبر گروه به کار پرداخت. وی پس از انقلاب اسلامی نزدیک به ۲۰ سال گروه کر ارکستر سمفونیک تهران را رهبری و در هنرستان موسیقی دختران و پسران تدریس کرد. رهبری گروه کر «سوان» از دیگر فعالیت‌های موسسیان بود که به گفتهٔ هنرمندان کر ایران، در دوران او یکی از حرفه‌ای‌ترین گروه‌های کر تشکیل شده بود. گورگن موسسیان که در اواخر عمر در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کرد و در سرانجام به‌دلیل نارسایی کبد در همان‌جا درگذشت.
گورگن موسسیان در یک خانواده ارمنی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی (۱۹۴۲ میلادی) در شهر همدان متولد شد.
خانواده مادری وی اهل موسیقی بود. دایی بزرگش در ارمنستان از اعضای مؤسس گروه انسامبل فولکلور دولتی و دایی دیگرش، خاژاک آودیسیان خواننده باریتون بوده‌است و دیگر دایی اش که در ایران مستقر بوده به نام مارتیک آودیسیان، سال‌های متمادی رهبری گروه کر کلیسای سرکیس مقدس را بر عهده داشت.
از کودکی به یادگیری ویلن نزد مارتیک آودیسیان و سپس نزد لودویگ بازیل پرداخت. و سپس به عنوان معلم موسیقی در مدارس ارامنه مشغول به کار شد.
وی سپس در سال ۱۳۵۴ به دریافت بورس تحصیلی نائل گشت و عازم اتریش شد. در آکادمی موسیقی وین، در رشتهٔ رهبری گروه کر فارغ‌التحصیل شد.
او در تهران زمان تأسیس تالار رودکی (وحدت) و با تشکیل گروه اپرا فعالیت هنری خود را به عنوان خواننده باریتون آغاز کرد و سپس به عنوان دستیار رهبر وقت خارجی وینچنتسه جانینی به دلیل استعداد فراوان و علاقه بسیار مشغول به کار شد.
گورگن موسسیان همچنین مؤسس چند گروه کر بود.
بعد از پیروزی انقلاب به کشور بازگشت و شروع به فعالیت در زمینهٔ موسیقی نمود.
وی پس از انقلاب اسلامی نزدیک به ۲۰ سال گروه کر ارکستر سمفونیک تهران را رهبری و در هنرستان موسیقی دختران و پسران تدریس کرد.
وی همچنین در سال ۱۳۶۲، در باشگاه فرهنگی آرارات گروه کر بزرگسالان سِوان را تشکیل داد و به مدت ۱۳ سال این گروه فعالیت هنری خود را ادامه داد. به گفتهٔ هنرمندان کر ایران، در دوران او یکی از حرفه‌ای‌ترین گروه‌های کر تشکیل شده بود.
وی رهبری گروه کرهای تالار وحدت و صدا و سیمای جمهوری اسلامی را برعهده داشت.
در سال ۱۳۷۲(۱۹۹۳) به دعوت وزیر فرهنگ جمهوری ارمنستان گروه کر ارکستر سمفونیک تهران به رهبری گورگن موسسیان و با حضور تک خوان‌هایی همچون حسین سرشار برای شرکت در جشنواره بین‌المللی گروه‌های کر ارمنستان عازم آنجا می‌شود. با اجرای برنامه‌هایی از آهنگ‌های کلاسیک و همچنین کارهای فاخری از آهنگسازان ایرانی و فولکلور مورد توجه قرار می‌گیرند.
لوریس هویان، رهبر کر دفتر موسیقی نیز مدتی شاگرد موسسیان بوده‌است.
گورگن موسسیان در سال ۱۳۸۴ برای تحقیق در مورد نحوه کار و اجرای گروه‌های کر ایالات متحده آمریکا عازم آن کشور شد و سال‌های متمادی در آن‌جا با تشکیل گروه کر ارامنه و دیگر ایرانیان، کنسرت‌هایی از آهنگسازان کلاسیک ایرانی و خارجی اجرا کردند.
موسسیان به علت بیماری در ایالات متحده آمریکا ماندگار شد. شامگاه ۱۷ آبان ۱۳۹۳ به‌دلیل نارسایی کبد در سن ۷۰ سالگی در لوس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
لوریس هویان، در این‌باره توضیح داد:
مراسم بزرگداشت و یادبود گورگن موسسیان در روز سه شنبه ۴ آذر ۱۳۹۳ با حضور هنرمندان در سالن رودکی تهران برگزار شد. در این مراسم گروه کر به سرپرستی علیرضا شفقی‌نژاد به اجرای قطعاتی به یاد گورگن موسسیان پرداخت. وارطان ساهاکیان، موسیقیدان در این مراسم گفت:
گورگن موسسیان با تلاش و جدیت فراوان در جهت ماندگاری ملودی‌های فولکلوریک ایرانی و با ارتباطی که با سرگئی آقاجانیان، آهنگساز و ایران‌شناسی که در ۲۲ سالگی از ایران به ارمنستان مهاجرت کرده بود، داشت، توانست با پیگیری‌های مستمر سفارش تنظیم آثار بسیار ارزشمندی را از آهنگ‌های فولکلور ایران توسط معاونت وقت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، علی مرادخانی دریافت دارد، این قطعات جزء تنظیمات بسیار فنی و آکادمیکی هستند که برای گروه کر نوشته شده‌اند.
وی در سال ۱۳۷۸ به پاس تلاش‌های ارزنده و خدمات شایسته‌ای که در بیش از از دو دهه فعالیت برای اعتلای موسیقی ایران داشت، موفق به دریافت لوح تقدیر از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گشت.
ویل فریدل (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم نامزدی من با دختر رئیس‌جمهور اشاره کرد.
کاملی گویتی (زاده ۲۸ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم ارواح دوست دخترهای سابق اشاره کرد.
آلبرت ام.چان (زاده ۱ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر و کارگردان کانادایی است.
فیله (با تلفظ یا ) ربات کاوشگر آژانس فضایی اروپا است که همراه فضاپیما رزتا ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ بر سطح دنباله‌دار ۶۷ پی/چوریوموف-گراسیمنکو فرود آمد.
کاوشگر فیله ساعت ۹:۳۵ دقیقه روز چهارشنبه ۱۲ نوامبر به وقت اروپای مرکزی برای فرود بر سطح دنباله‌دار از حامل خود فضاپیمای رزتا در فضا رها شد، و پس از هفت ساعت کاهش ارتفاع سرانجام بر روی دنباله‌دار ۶۷پی فرود آمد. فرودش بر دنباله‌دار در حدود ساعت ۱۶:۰۵ گرینویچ تأیید شد. فیله موفق شد به مدت ۶۰ ساعت بر روی این جرم فضایی به پژوهش و نمونه‌برداری و ارسال داده بپردازد تا این‌که باتری آن تمام شد. فرود فیله بر روی جرم فضایی با مشکلاتی روبه‌رو شد به‌طوری‌که چنگک‌های اتصال آن به سطح دنباله‌دار عمل نکرده و باعث شدند که این کاوشگر دو بار از جای خود کنده شده و در یک شکاف فرود بیاید که این امر باعث نرسیدن نور کافی از خورشید به صفحات سلول خورشیدی آن شد.کاوشگر «فیله» بر سطح دنباله‌دار مولکول‌های آلی یافته‌است رادیو فردا فیله در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۴ خرداد ۱۳۹۴) با نزدیکتر شدن دنباله‌دار به خورشید و افزایش ساعت‌های نورگیری، دوباره به کار افتاد.فیله 'بیدار' شد و با روزتا ارتباط برقرار کرد بی‌بی‌سی فارسی، ۲۴ خرداد ۱۳۹۴ اما در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۵ (۱۸ تیر ۱۳۹۴) بار دیگر تماس با کاوشگر فیله قطع شد.تماس با کاوشگر فیله بار دیگر قطع شد بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ تیر ۱۳۹۴
داده‌ها نشان داد که واحد فرود به نام فیله حدود ۴ سانتیمتر در خاک سطح دنباله‌دار فرورفته که نشانگر نرم بودن لایه سطحی این جرم آسمانی است. اما به فاصله کوتاهی بعد از آن مهندسان متوجه شدند که زوبین‌های طراحی شده برای محکم کردن فیله روی سطح دنباله‌دار به درستی عمل نکرده‌است. محل فرود فیله محوطه‌ای به ابعاد ۹۰۰ در ۶۰۰ متر است و این کاوشگر که حدود یکصد کیلوگرم وزن دارد حامل وسایل آزمایشگاهی برای اولین بررسی نزدیک سطح یک دنباله‌دار است.
اما با وجود موفقیت در فرود محل دقیق استقرار فیله بر سطح دنباله‌دار ۶۷ پی مشخص نیست. به ویژه اینکه پس از نخستین تماس دست کم دو بار از جای خود بلند شده و دوباره فرود آمده‌است. پس از فرود ارتباط فیله با فضاپیمای رزتا و زمین قطع شد. اما پس از مدتی نخستین تصاویر خود را به زمین ارسال کرد. سپس به علت قرار گرفتن در سایهٔ احتمالاً یک صخره، مشکل تضعیف باتری‌های خورشیدی پیش آمد. دانشمندان با تغییر موقعیت کاوشگر، موقتاً موفق به حل این مسئله شدند اما مشکل همچنان باقی ماند.
فیله در شبانه‌روز نیاز به حداقل ۷ ساعت نور خورشید داشت ولی به علت استقرار در سایه، فقط یک ساعت و نیم در معرض نور قرار می‌گرفت. همین مسئله باعث توقف کارکردهای کاوشگر و به خواب رفتن آن بعد از ۵۷ ساعت در جمعه شب ۲۳ آبان شد. اما قبل از آن موفق به تشخیص مولکول‌های آلی حاوی کربن در جو چوری شد که از جهت کشف اسرار پیدایش حیات در کرهٔ زمین حائز اهمیت است. دانشمندان آلمانی در حال تجزیه و تحلیل یافته‌های فیله در این مورد هستند. فعالیت مجدد کاوشگر احتمالاً تا قبل از فصل بهار سال ۲۰۱۵ و با شارژ مجدد توسط پنل‌های باتری خورشیدی شروع خواهد شد.http://persian.euronews.com/2014/11/18/philae-finds-organic-molecules-on-comet/
عمر چوری ۴ میلیارد سال برآورد می‌شود. فاصله‌اش با زمین در زمان فرود کاوشگر، قریب ۵۰۰ میلیون کیلومتر بوده‌است؛ از این رو حدود نیم ساعت زمان می‌برد تا امواج رادیویی طول این مسیر را طی کند. این دنباله‌دار به زودی داغ خواهد شد و مقادیر عظیمی گاز و غبار از خود بیرون خواهد ریخت.
آندرا آکاماتزو می‌گوید: «دنباله‌دار به خورشید نزدیک می‌شود و به خوبی می‌دانیم که فعال خواهد شد. زمانی خواهد رسید که دیگر نمی‌توانیم در مدار دنباله‌دار بمانیم. دقیقاً نمی‌دانیم این زمان کِی است، شاید ژانویهٔ سال آینده، شاید فوریه، شاید مارس، هنوز نمی‌دانیم.»
ماریو سالاتی در این‌باره می‌گوید: «کاوشگر فیله در رأس دنباله‌دار قرار دارد و همان‌جا هم خواهد ماند. البته دنباله‌دار به خورشید نزدیک می‌شود و شاید باتری ثانویهٔ فیله پر شود و کاوشگر دوباره به کار بیفتد»
سرانجام پس از گمانه‌زنی‌های بسیار، در دوم سپتامبر ۲۰۱۶ کاوشگر رزتا کشف کرد که فیله به دلیل گیر افتادن در سایه یک شکاف عمیق از دنباله‌دار ۶۷ پی/چوریوموف-گراسیمنکو و از دست‌دادن امکان شارژ سلول‌های خورشیدی به خواب زمستانی رفته‌است. روزتا همچنین تصاویری از مکان گیر افتادن فیله به زمین مخابره کرد که در آنها، موقعیت مکانی فیله به وضوح مشخص بود
پروژه پرتاب کاوشگر روزتا یکی از پیچیده‌ترین و دشوارترین طرح‌های فضایی تاریخ است که ۱٫۴ میلیارد دلار هزینه داشته‌است. این پروژه از سال ۱۹۹۴ آغاز شد و در ماه مارس سال ۲۰۰۴ سفینه روزتا و کاوشگر فیله به فضا پرتاب شدند.
فیله در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۴ خرداد ۱۳۹۴) با نزدیکتر شدن دنباله‌دار به خورشید و افزایش ساعت‌های نورگیری، دوباره به کار افتاد. فیله بکار افتادن دوباره خود را در توییتر با این پیغام اعلام کرد: "سلام زمین، صدای من را می‌شنوی؟" روزتا هم با توئیتی پاسخ داد: "یک خبر فوق‌العاده، کاوشگر من، فیله بیدار شده‌است."https://twitter.com/Philae2014/status/610047412036595712
در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۵ (۱۸ تیر ۱۳۹۴) بار دیگر تماس با کاوشگر فیله بار دیگر قطع شد. این قطع تماس احتمالاً به دلیل گازهای متصاعد شده از سطح دنباله‌دار و جابجایی دوباره کاوشگر باشد که مانع از تابش نور آفتاب بر صفحات خورشیدی و مسدود شدن آنتن‌های فیله شده باشد به‌طوری‌که یکی از فرستنده‌های آن از کار افتاده باشد.
فیله پیش از اینکه از کار بیفتد تصاویر و اطلاعات مربوط به محل فرود خود را مخابره کرده بود اما محل فرود آن برای دانشمندان نامعلوم باقی ماند. در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۶ (۱۵ شهریور ۱۳۹۵) با تصاویر جدیدی که روزتا مخابره کرد این حدس دانشمند را تأیید شد که فیله زیر بر آمدگی یک صخره قرار گرفته‌است. آن‌ها گفتند که اینکه امیدی به بازیافت کاوشگر فیله وجود ندارد و برخی از دستگاه‌های آن در سرما از کار افتاده‌اند و اینکه محل دقیق آن مشخص شده به دانشمندان در تجزیه و تحلیل بهتر اطلاعاتی که این کاوشگر ارسال کرده کمک می‌کند. دانشمندان قصد دارند با سقوط مدارگرد روی سطح دنباله‌دار به مأموریت روزتا پایان دهند.
فرود نرم این کاوشگر بر روی دنباله‌دار ۶۷ پی به عنوان برترین دستاورد علمی ۲۰۱۴ از سوی مجله ساینس برگزیده شد.برترین دستاورد علمی 2014 از نگاه مجله «ساینس» ایسنا نمایندگان مجله ساینس در بیانیه‌ای اعلام کردند:
"سرت را بدزد، احمق!" یا "یک مشت دینامیت" (به انگلیسی: A Fistful of Dynamite) فیلمی وسترن محصول سال ۱۹۷۱ ایتالیا به کارگردانی سرجیو لئونه است.
این فیلم را از گونهٔ وسترن زاپاتایی (وسترن اسپاگتی) به حساب آورده‌اند. راد استایگر و جیمز کابرن در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند.
این فیلم، دومین فیلم از سه‌گانهٔ فیلم‌های حماسی "سرجیو لئونه" به‌شمار می‌رود. فیلم اول این سه‌گانه "روزی روزگاری در غرب" و فیلم آخر "روزی روزگاری در آمریکا" بود که ۱۳ سال بعد منتشر شد. این فیلم، که آخرین فیلم وسترن لئونه به‌حساب می‌آید، از دید برخی به‌عنوان یکی از نادیده‌انگاشته‌شده‌ترین فیلم‌های لئونه لقب گرفته‌است.
سال ۱۹۱۳. «خوان میراندا» (استایگر)، دهقان مکزیکی، با پدر و شش فرزندش به راهزنی روی می‌آورَد. آنان به «شان مالوری» (کوبرن)، متخصص انفجار ایرلندی، برمی‌خورند و «خوان» فکر می‌کند که با کمک «شان» می‌تواند به آرزوی قدیمی‌اش، یعنی سرقت از بانک ملی شهر مِسا وِرده، برسد….
سازمان ژنوم انسان یا دراختصار HUGO برگرفته از همین نام در انگلیسی٬ یک تشکیلات درگیر پژوهش‌های مربوط به نقشه‌برداری ژنتیک و پروژه ژنوم انسان است. این سازمان در سال ۱۹۸۹ به عنوان تشکیلاتی بین‌المللی راه‌اندازی شد. از وظیفه‌های پایه این سازمان و کمیته‌های زیرگروه آن٬ ایجاد و استانداردسازی نامگذاری‌های گونه‌های ژن و پروتئین انسانی تعریف شده‌است.
پروژه ژنوم انسان
احمد شیبانی (متولد ۱۳۲۹ در شهر سمنان) عضو شورای‌ عالی سازمان انتقال خون، مدیر کل نظارت بر امور دارو و مواد غذایی وزارت بهداشت در دولت هاشمی رفسنجانی و در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد (از ۲۸ شهریور ۱۳۸۸) و همچنین اولین رئیس سازمان غذا و دارو پس از تأسیس در سال ۱۳۹۰ بود. او در آخرین ماه‌های فعالیت دولت احمدی‌نژاد و در دوران سرپرستی محمدحسن طریقت منفرد بر وزارت بهداشت پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی در فروردین ۱۳۹۲ در حالیکه تنها چند ماه از فعالیت دولت احمدی‌نژاد باقی‌مانده بود برکنار گردید.
شیبانی دکترای داروسازی خود را در سال ۱۳۵۴ از دانشگاه تبریز گرفت. او از سال ۵۴ در وزارت بهداشت فعالیت می‌کند و سمت‌های مختلفی از جمله مدیریت شرکت فرآورده‌های تزریقی و دارویی ایران شرکت پارس دارو، شرکت داروپخش (هولدینگ) را نیز داشته‌است.
وی همچنین مدیر شرکت گسترش و سرمایه‌گذاری دارویی ایران، عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان ایران ، هیئت مدیره نظام پزشکی تهران بزرگ، هیئت مدیره سندیکای تولیدکنندگان داروهای انسانی نیز بوده‌است.
پس از تصویب تأسیس سازمان غذا و دارو در شورای‌عالی امور اداری، شیبانی بعنوان اولین رئیس این سازمان حکم خود را از مرضیه وحید دستجردی وزیر وقت بهداشت در ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ دریافت کرد. وی همزمان معاون داروی این وزارت خانه نیز بود. و نیز عضو هیئت مدیره شرکت توسعه گردشگری ایران می‌باشند.
در دوران ریاست وی بر سازمان غذا و دارو و همزمان با تحریم‌های گسترده علیه ایران و بحران ارزی کشور جنجال‌هایی پیرامون سرنوشت ارز دارو مطرح شد. در این جنجالها بانک مرکزی و وزارت بهداشت یکدیگر را به اتهاماتی پیرامون تخصیص ارز دارو به مواردی همچون واردات کالاهای لوکس همچون زین اسب، خودروهای لوکس و غیره متهم ساختند.
در دوران دولت محمود احمدی‌نژاد که بخشی از آن مصادف با ریاست وی بر سازمان غذا و دارو ادعاهایی مبنی بر ساخت دارو برای بیماری‌های سخت همچون ایدز و ام اس و همانند با تبلیغات فراوان مطرح گردید. پس از پایان دولت احمدی نزاد رسانه‌ها نوشتند که اغلب این موارد غیر واقعی یا اغراق‌آمیز بوده‌است.
موضوع واردات دارو یا مواد اولیه دارو و تجهیزات پزشکی از هند، چین و سایر کشورهای آسیایی که از سوی برخی رسانه‌ها و نمایندگان مجلس طرح و از سوی وزارت بهداشت تکذیب می‌گردید که از دیگر رویدادهای مرتبط با دوران ریاست وی بودند .
پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی از وزارت بهداشت توسط احمدی‌نژاد و انتصاب طریقت منفرد بعنوان سرپرست وزارتخانه، وی در اردیبهشت ۱۳۹۲ احمد شیبانی را در کنار تعدادی دیگر از مسئولان وزارت بهداشت برکنار کرد در حالیکه مدت چندانی به پایان کار دولت احمدی نزاد باقی نبود. وزارت بهداشت مدعی بود که وی استعفا کرده و وی مدعی بود که برکنار شده‌است.
وی در این باره گفت: «بنده به هیچ وجه از سمت خود به عنوان معاون وزیر و رئیس سازمان غذا و دارو استعفا نکرده‌ام و این مسئولیت را ترک نکردم، دوستان و مسئولان جدید وزارت بهداشت مایل به ادامه همکاری با بنده نبودند و قبل از تعطیلات و در آخرین روزهای سال گذشته به من گفتند که این سمت را تحویل دهم… بنده تمایلی ندارم که در این مورد صبحت کنم و در مورد مشکلات دارویی کشور که سال گذشته به آن مواجه بودیم هم صحبت نمی‌کنم. در مورد جایگزینم در سازمان غذا و دارو نیز اطلاعی ندارم.»
عباس حاجی آخوندی بعنوان ریس بعدی این سازمان منصوب گردید.
اسپورتس ایلاسترِیتد یک نشریه ورزشی آمریکایی است که متعلق به شرکت تایم است. این مجله بیش‌از سه و نیم میلیون مشترک دارد و هر هفته توسط بیش از ۲۳ میلیون نفر خوانده می‌شود که نزدیک به ۱۸ میلیون آنها را مردها تشکیل می‌دهند.از جمله رشته‌هایی که در این مجله به آن‌ها پرداخته می‌شود می‌توان به لیگ ملی فوتبال، لیگ برتر بیسبال آمریکا، لیگ ملی هاکی، اتحادیه ملی بسکتبال، فوتبال کالجی، بسکتبال کالجی، نسکار، گلف، بوکس، مسابقه اسب‌دوانی، فوتبال و تنیس اشاره کرد.
بانکسیای استوایی نام یک گونه از سرده بانکسیا است.
قورباغه شکم سبز-طلایی گونه‌ای از سرده قورباغه درختی استرالیایی می‌باشد.
She ضمیر شخصی سوم شخص مفرد مؤنث در زبان انگلیسی است.
برای اشاره به کشتی‌ها، قایق‌ها و اسلحه و گاهی جانور ماده حیوانات نیز از she استفاده می‌شود.
سلجوق‌نامه کتابی است تاریخی نوشته ظهیرالدین نیشاپوری دربارهٔ دودمان سلجوقیان در ایران از ابتدای حکومت طغرل بیک می‌باشد. سلجوق‌نامه اگر چه خلاصه و گاهی نادرست است، ولی مهم‌ترین مرجع موجود فارسی هم عصر سلجوقیان و در مورد تاریخ آن دودمان به‌شمار می‌آید. روی این نسخه، عنوان یا نام نویسنده نوشته نشده، اما با توجه به اینکه به طغرل سوم اهدا شده و از اشارات‌های راوندی و ابوالقاسم قاشانی دربارهٔ شناسایی این نسخه تردید وجود ندارد. این کتاب بسیار ساده و جذاب نوشته شده و وقایع‌نگاران زیادی این کتاب را پایه نظریات خود در این دوره قرار داده‌اند. در مقایسه این نسخه با کتاب‌های تاریخی دیگر نیز مشخص شد که تعدادی از کتاب‌های اندیشمندان نظیر راوندی، رشیدالدین فضل‌الله و ابوالقاسم قاشانی، بسیاری از بخش‌های کتاب‌های خود را از این کتاب با کمی تغییرات یا گاهی بدون هیچ تغییری نقل کرده‌اند. سلجوق‌نامه برای اولین بار توسط دکتر الکساندر مورتن تصحیح شده و با حمایت مؤسسه گیب از سوی انتشارات بریل در سال ۲۰۰۴ در انگلستان به چاپ رسید.سلجوق‌نامه ظهیرالدین نیشابوری "خبرگزاری کتاب ایران" تصحیح مورتن از این کتاب در سال ۱۴۰۰ به همراه برخی یادداشتهای استاد ایرج افشار و بعض افزوده های دیگر توسط انتشارات میراث مکتوب منتشر شد.
ین کتاب درقرن ششم هجری تألیف شده‌است. سلجوقنامه از مهم‌ترین و شاید یکی ازبهترین کتب دست اول برای شناسایی وپژوهش در زمینه سلجوقیان باشد. نویسندهٔ این کتاب در دورهٔ سلجوقیان می‌زیسته و با چشم خود رویدادهای این دورهٔ زمانی را بررسی کرده‌است. ظهور سلجوقیان در تاریخ ایران و آسیای غربی عموماً از بزرگترین وقایع دورهٔ جدید به‌شمار می‌آید، یکی از مهم‌ترین اقدامات آنان در دورهٔ حکومتشان رسمی‌کردن زبان فارسی و استقلال بخشیدن به ایران به‌طور حقیقی آن بود. کتاب سلجوقنامه بانثری متکلف اما نسبتاً روان نگارش یافته‌است.
قرار گرفتن این اثر در کنار راحة الصدور راوندی، متن مختصر و موجز آن و نپرداختن آن به جزئیات که همواره مورد توجه کاوش گران علم تاریخ است ونیزوجود منابع غنی به زبان عربی دربارهٔ تاریخ سلجوقیان این اثر را همواره مورد بی‌توجهی قرار داده است. باوجود آن که کتاب سلجوقنامه یکی ازحساس‌ترین نگارش‌ها دربارهٔ تاریخ سلجوقیان بوده‌است ولی تاکنون مورد توجه جدی قرارنگرفته‌است. ظهیرالدین نیشابوری که از بزرگان دربار حکومت سلجوقی و معلم دو نفر از شاهزادگان این سلسله بوده، در روزگار آخرین حاکم سلجوقی ایران یعنی طغرل بن ارسلان به نگارش این اثر پرداخته. (۵۹۰_۵۷۱ق) آخرین پادشاه سلجوقی نگاشته است. در سال ۵۹۹ ابوحامد محمد بن ابراهیم، وقایع دوران طغرل سوم را به کتاب سلجوقنامه افزوده است. اسماعیل افشار، نسخه این کتاب را که با کتاب زبدة التواریخ یک جلد شده بود، یافته و در سال ۱۳۳۲ به چاپ رسانده است. این اثر به واسطه آن که قدیمی‌ترین منبع فارسی در خصوص این دوره ازتاریخ ایران است و نیز نگاه تحلیل گرایش ارزش قابل توجهی دارد. این کتاب در زمانی نوشته شده‌است که سلاجقه دوران طلایی خود را پشت سرگذاشته و دچارکشمکش‌ها و رقابت‌ها و ماجراهایی ویران گربودند، از این رو مورخ با توجه به تجربه‌هایی که ازسیر تاریخ دولت سلجوقی از ابتدا تا زمان خود داشت تحلیلی دقیق از عوامل ضعف وانحطاط حکومت سلجوقیان ارائه کرده‌است که در نوع خود بی نظیر است. کتاب سلجوقنامهٔ ظهیر الدین نیشابوری به عنوان قدیمی‌ترین منبع فارسی دربارهٔ حکومت سلجوقیان، توجه ویژه به نظامیان و به تعبیر این کتاب در تشکیل و تحول ساختار حکومت دارد. گرچه در این اثر به دیگر نهادها ازجمله نهاد خلافت و سلطنت نیز پرداخته می‌شود، در کتاب سلجوقنامه به امرا و دخالت ایشان در تمام امور و ناکامی تلاش دیوان سالاران در تعدیل و بست دادن ایشان به قدرت پرداخته شده‌است. سلجوقنامه، به نثری سلیس و روان و به دور از حاشیه پردازی و زیاده گویی نوشته شده وتصویری غنی از وقایع سیاسی حکومت سلجوقی به دست می‌دهد. فلسفه بندی کتاب بر اساس دوران حکومت سلجوقی ترتیب داده شده و مقدم، کوتاه ولی پر مغز آن روزنه‌های دقیق به نوع تاریخ نگری و مورخ و نگاه او به ساختار حکومت سلجوقی در مقابل خواننده می‌نشیند. جنگ قدرت میان دیوان سالاران و نظامیان پیش از حکومت سلجوقیان و در دیگر سلسله‌های ایران اسلامی از جمله سامانیان، آل بویه و غزنویان نیز وجود داشت؛ ولی درحکومت سلجوقی به واسطهٔ گسترش آن در بعد زمان و مکان و پیچیدگی ساختار این حکومت نسبت به حکومت‌های دیگر، نمود بیشتری یافت. ترکمانان سلجوقی توانستند نزدیک به دو قرن به قلمرو وسیعی ازماوراالنهر تا دریای مدیترانه حکومت کنند و این مسئله در تاریخ ایران تا آن دوره بی نظیر بود. کتاب سلجوقنامه از نظامیان با عنوان کلی امرا نام می‌برد و به قدرت و تنها برای ضرورت، اسامی بعضی ازمقامات نظامی را عنوان کرده‌است. منظور ازاجرا مقامات نظامی حکومت سلجوقی بودند؛ که در مراتب مختلف از جمله فرماندهی نظامی، فرمانروایی شهرها و ولایات و انجام وظیفه زیر نظر اجرای صاحب منصب قرارمیگرفتند.
درکتاب سلجوقنامه، خواجه نظام الملک به عنوان بزرگترین مغز متفکر سیاست‌مداری در دورهٔ سلجوقی معرفی می‌شود که سعی دارد ضمن ایجاد یک نیروی متمرکز درجامعهٔ زیر نظر سلطان، جامعه را از حرکت به سمت زیاده خواهی امرا بازداشته و در جهت استفادهٔ مؤثر از ایشان رهنمون شود. یکی از عرصه‌هایی که امرا و نظامیان در تمام دورهٔ حکومت سلجوقی خود را محق به دخالت در آن می‌دانستند. مسئلهٔ جانشینی بود و در این زمینه ائتلاف ایشان بر مرحلهٔ جانشینی همواره دغدغه‌هایی جدی برای شاهزادگان داوطلب سلطنت بوده. سلجوقنامه در داستان جانشینی الب ارسلان (۴۶۵_۴۵۵ق) به جای طغرل به مخالفت برخی از نظامیان ازجمله قتلمش وایجاد درگیری میان ایشان پرداخته، تلاش خواجه نظام الملک دراشتی دادن آن‌ها و خواهش از آلب ارسلان برای بخشیدن رقبای فعلی را مورد توجه قرار می‌دهد. قدرت نمایی امرا نه تنها در دورانش ضعف سلاطین و وزرا که در اوج قدرت سلاطین نیز نمود داشت و آن‌ها را به زیاده خواهی بیشتر وامی‌داشت. با بر سلجوقنامه امرا برخلاف سلطان و وزیر که در ساختار قدرت تعریف دقیق و مشخص تری داشتند و بهترمیتوان برای آن‌ها حدودی از قدرت را تعیین کرد. حیطه اختیارات نامشخص تری داشتند. دقیق نبودن حدود قدرت ایشان و دخالت آن‌های ساختار اختیارات سلطان و وزیر تصویری سیال و رعب‌انگیز از قدرت امرا در ذهن خواننده ترسیم می‌کند.
مگان گیل (؛ زادهٔ ) یک مانکن (فرد)، و هنرپیشه اهل استرالیا است.
کری آرمسترانگ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم "بسیار عالی آقای داندی"، "ایمی" و "دختر اقیانوس" بازی کرده‌است.
اما بوث ( (زادهٔ ۱۹۸۲) یک هنرپیشه اهل استرالیا است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خدایان مصر اشاره کرد.
ایکس‌ایکس‌ال یک مجله آمریکایی با موضوع موسیقی هیپ هاپ است.
کلیر () یک مجله آمریکایی با موضوع مد و پوشاک و طراحی است.
۰۳۲c یک مجله آلمانی با موضوع مد و پوشاک و هنر است که در سال ۱۹۹۹ توسط جورگ کخ و ساندرا فون مایر-میرتنهاین شروع به انتشار یافت.
همکاران شامل متیو بارنی، دیوید وودارد، هادی سلیمان، هانس-اولریخ ابریست، ولفگانگ تیلمنز و رم کولهاس است.
این مجله، با اینکه یک مجلهٔ فرهنگی آلمانی است اما به زبان انگلیسی است که سالانه دو بار در برلین منتشر می‌شود و تیراژ آن ۴۰۰۰۰ نسخه است؛ همچنین، در سال ۲۰۰۸، تعداد ۳۵۰۰۰ نسخه از آن در کشورهای غیر آلمانی زبان فروخته شد.
این مجله، زمینه‌های هنر و ادبیات، معماری، تحقیقات شهری و مد را پوشش می‌دهد. نام این مجلۀ فرهنگ،ی از کد نام یک رنگ قرمز روشن و پررنگ از پانتون (مقیاس رنگی که رنگ راهنمای صفحه اول است)، گرفته شده‌است.
در سال ۲۰۰۷ روزنامه‌های نیویورک تایمز و اینترنشنال هرالد تریبون این مجله را به‌عنوان «بهترین مجلهٔ جهان» انتخاب کردند؛ همچنین، این مجله در سال ۲۰۰۸ برندهٔ جایزهٔ لید شد.
هرسْتایلز یک مجله ماهانه چندزبانه دربارهٔ مد و پوشاک و مدل مو می‌باشد.
عربیکا یک مجله ماهانه آمریکایی با موضوع سبک زندگی و فرهنگ عربی می‌باشد. این مجله از سال ۱۹۹۹ منتشر می‌شود و یکصد هزار تیراژ دارد.
مهرانه رود یا مهران رود رودی است با طول ۲۵ کیلومتر که از شهر تبریز می‌گذرد. سرچشمه این رود از کوه‌های سهند است. یکی از رودهای استان آذربایجان شرقی است که از میان شهر تبریز می‌گذرد. رود باسمنج چای پس از ورود به تبریز، در شرق این شهر و قسمت شمالی آن اسبه‌ریز نامیده می‌شود و قسمت جنوبی قوری چای نامیده می‌شود. این دو قسمت در محلهٔ پل‌سنگی باغمیشه به یک‌دیگر می‌پیوندند و میدان چایی را تشکیل می‌دهند. و در قسمت غرب تبریز به آجی چای می‌پیوندد.
خاقانی شاعر نامدار سده ششم در خصوص این رود چنین سروده‌است:
قوری‌چای رودی است در استان آذربایجان شرقی که در شمال شرقی مرکز تبریز به تلخه رود می‌ریزد.
پل سنگی از جمله پل‌هایی است که بر روی این رود ساخته شده‌است.Werner, Christoph (2000) "An Iranian town in transition: A social and economic history of the elites of Tabriz, 1747-1848" Harrassowitz, Wiesbaden, Germany, page 76, همچنین بزرگراهی به نام چای‌کنار در کناره‌های این رود ساخته شده که از میانه شهر می‌گذرد و شرق و غرب شهر را به هم متصل می‌کند.
نام قوری‌چای به معنای رود خشک است. در اواخر قرن چهارده آب این رود آلوده و غیرقابل نوشیدن بوده‌است.Sabri-Tabrizi, Gholam-Reza (1989) "Iran: A Child's Story, a Man's Experience" International Publishers, New York, page 55,
این رودخانه از ارتفاعات کوه سندان در شمال روستای عمیدآباد و کوه ملا در جنوب ابهر سرچشمه گرفته و با پیوستن این دو سرشاخه در محلی به نام بینارو یا «بن رودخانه» در جنگل‌های قدیمی و دست کاشت ابهر به یکدیگر رودخانه ابهررود را تشکیل می‌دهند. این رودخانه شمالی‌ترین سرشاخه رود شور است. ابهررود پس از گذشتن از شهرهای ابهر و تاکستان در جنوب قزوین در میانه جاده قزوین به بوئین زهرا با پیوستن به رودخانه خررود، رود شور را شکل می‌دهد. در ادامه رودخانه شور با گذر از استان البرز به دریاچه نمک ختم می‌شود.
میزان آب این رودخانه در زمان نگارش کتاب ابهر گذری و نظری (اواخر دهه 1360 شمسی)، در ایستگاه (هیدرومتریک) روستای قروه ۳۱۶ میلیون متر مکعب در سال اندازه گیری شده است.
با وجود این که در سرشاخه‌ها، این رود جریان دارد و هر سال آبی سد کینه ورس از نخستین سدهای کشور است که سرریز می‌شود
در حال حاضر این رودخانه در محدوده شهر ابهر کاملاً خشک است. در صورت بارش مناسب در زمستان و بهار با طغیان رودخانه می‌توان در ابهر، آب در بستر رودخانه دید.
این رودخانه تا پیش از تغییرات اقلیمی اخیر و تغییر ابزار کشاورزی سنتی (عمده کشاورزی در حاشیه ابهررود هنوز برمبنای روش‌های سنتی است.) از قنات و گاو آهن به موتورچاه عمیق و تراکتور، یک رودخانه دائمی بود. افزون بر مطالب تاریخی که در کتاب‌های نویسندگان ابهری وجود دارد، نقشه‌ای که ارتش ایالات متحده در زمان جنگ دوم جهانی تهیه کرده است در سه نقطه به دائمی بودن این رودخانه از صائین قلعه تا جنوب تاکستان اشاره می‌کند.
با توجه به اقلیم منطقه احتمال خشک شدن‌های مکرر این رودخانه در دوره‌های زمانی طولانی متصور است ولی برای این ادعا باید مطالعات زمین شناسی تاریخی صورت گیرد. یکی دیگر از دلایل احتمال خشک شدن‌های مکرر تاریخی این رودخانه، مسیرهای متعددی است که از تاکستان تا آبیک دیده می‌شود. این احتمال وجود دارد که با خشکسالی و کم آب شدن، زمین‌های حاشیه رودخانه به دلیل آبرفتی و حاصلخیز بودن مورد تصرف قرار گرفته و زیر کشت رفته باشد. مجدداً با بارش بیشتر رودخانه طغیان کرده و در مسیر قبلی یا مسیر جدید به حیات خود ادامه داده است. مطالعه‌ی ساختار فرونشست زمین در این محدوده افزون بر مشخص کردن بستر احتمالی رودخانه می‌تواند مکان‌های تاریخی سکونت اقوام قدیمی مانند کاسپیان در این محدوده را نیز مشخص کند.
این رود در استان زنجان از شهرهای صائین قلعه، هیدج، خرمدره و ابهر عبور می‌کند. پس از عبور از روستای قروه، از روستای فارسجین وارد استان قزوین می‌شود. در استان قزوین از روستاهای شهرستان‌های تاکستان، بوئین زهرا و آبیک می‌گذرد.
در جنوب آبیک، شوره زاری است که محل تلاقی ابهررود و خررود است. البته در نقشه‌های تاریخی (مثلاً همین مرجع
این شوره زار به عنوان باتلاق (marsh) یاد شده است.
این رود در مسیر خود پس از پیوستن به خررود، در جنوب اشتهارد، منطقه‌ای نزدیک به روستای جارو به دلیل شیب کم و وسعت زیاد نمک‌زارهایی تشکیل شده‌است که مناظر طبیعی خاصی را پدیدآورده است.
از بهم پیوستن دو رودخانه‌ی ابهررود و خررود، رود شور پدید می‌آید. با توجه به وجود رودخانه‌های متعددی به نام شور در فلات ایران این رودخانه با نام رود شور (تهران) شناخته می‌شود. رودخانه شور با عبور از برخی نمک‌زارهای بین راه بر شوری این آب افزوده شده و در پل آصف‌الدوله در نزدیکی پلیس راه ماهدشت کاملاً شور شده و به طرف جنوب شرقی جریان می‌یابد و نهایتاً به حوضه آبریز دریاچه مسیله یا دریاچه نمک در استان قم می‌ریزد.
در حال حاضر ابهررود و حاشیه آن با مشکلات فراوان ناشی از خشکسالی و به خصوص تجاوز به حریم آن رنج می‌برد. با توجه به این که در سرچشمه‌های این رودخانه هنوز سرشاخه‌ها خصوصاً در فصولی غیر از تابستان پرآب هستند و آبگیرها را تغذیه می‌کنند، علت اصلی خشک شدن آن را باید در بهره برداری غیراصولی و بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی دانست.
با سطح فعلی بارش‌ها هنوز اغلب روستاهای بالا دست بدون موتور چاه عمیق آب به اندازه کشاورزی، سبز بودن و طراوت زمین‌های خود دارند.
در صورتی که کشور در چند دهه اخیر به جای توسعه کشاورزی به توسعه صنعتی دست می‌زد، از کشت آبی در زمین‌های دیم ممانعت می‌شد، شاید با خشک شدن رودخانه بسیاری از چمشه‌ها و قنات‌های ابهر خشک نمی‌شد. با خشک شدن چشمه‌ها به تدریج باتلاق‌ها، آبگیرها و برکه‌ها که محل زیست قورباغه، ماهی، مار، مارماهی و … بودند، از میان رفت. در حال حاضر بسیاری از موجودات آبگیرها به بالا دست رودخانه مهاجرت کرده اند. هنوز می‌توان اثری از این موجودات در سد کینه ورس دید.
شاید یکی از دلایل آفت زنجره انگور که تاکستان‌های منطقه را تهدید می‌کند، جابه‌جایی حشرات از باتلاق‌های خشک شده به مزارع باشد.
در ادامه خشک شدن آبگیرها، جنگل‌های دست کاشت ابهر به دو دلیل از میان رفت. نخستین و مهم‌ترین دلیل آن عدم نیاز به تیر چوبی برای ساختمان سازی بود. دلیل دیگر آن به عدم صرفه اقتصادی برای آبیاری بلند مدت (در اقلیم ابهر درختان تبریزی پس از10 سال آماده برداشت بودند و تا 20 سال برداشت از این زمین‌ها می‌توانست ادامه بیابد.) درختان از آب موتور چاه عمیق است. عمده درختان جنگل‌های دست کاشت ابهر از درختان تبریزی، بید، نارون و سپیدار است. این درختان توسط اهالی کاشته می‌شد که پس از رشد کافی آن‌ها را قطع و به تهران و دیگر شهرهای مجاور حمل می‌کردند. در آن سال‌ها که تیرچوبی به جای آهن در ساخت و ساز استفاده داشت، این درختان دارای مصرف ساختمانی بودند. افزون بر آن از مصارف صنعتی هم برای این درختان یاد شده است.
در حال حاضر این جنگل‌های انبوه که زمانی از خرمدره تا قروه به صورت یکدست وجود داشتند، بخش‌هایی در اندک جاهایی از جمله در پارک پردیس ابهر به جای مانده است.
با خشک شدن جنگل‌ها محل زیست روباه، گراز، گرگ، شغال، جوجه تیغی و … از میان رفت. پیش از خشک شدن رودخانه لک‌لک‌ها به صورت فصلی در آغاز بهار به حاشیه "ابهررود" می‌آمدند و فصول گرم سال را در ابهر می‌گذراندند. در حال حاضر سال‌هاست که هیچ لک‌لکی به ابهر نمی‌آید. مجسمه لک‌لک‌ها در لانه ایشان که در ابتدای بلوار 17 شهریور ابهر ساخته شده است، یادآور این خاطره است.
پیش از خشک شدن این رودخانه دارای ماهی گورخری (Aphanius sophiae) بود و در برخی از ماه‌های سال پرنده‌هایی چون سلیم طوقی، پرستو، حواصیل سفید بزرگ و عقاب صحرایی در این ناحیه دیده شده‌است.
تا پیش از انقلاب سفید کشاورزی ایران، یک کشاورزی سنتی با استفاده از نیروی انسانی و گاو آهن و آبیاری با منابع آب‌ سد رودخانه‌ای، بندها، قنات و کاریز بود. در کتاب «ابهر گذری و نظری» تعداد قنات‌های ابهر، ۵۸ رشته ذکر شده است.
این تعداد در برخی منابع (فهرست قنات‌های شهرستان ابهر) تا 67 رشته نیز ذکر شده اند.
با توسعه ناپایدار و استفاده از ابزار برای استخراج آب و شخم زدن زمین در طول سال‌های پس از انقلاب سفید، به تدریج از اوایل دهه‌ی ۱۳۷۰ چشمه‌ها، قنات‌ها، باتلاق‌ها و برکه‌هایی که در حاشیه ابهررود بودند، خشک شدند. این خشک شدن به تدریج بود. ابتدا زمین‌های بایر و دیم به کشت آبی با آب به دست آمده از موتورهای چاه عمیق اختصاص یافتند. با خشک شدن تالاب‌ها و برکه‌ها و توسعه شهر، به تدریج ساخت و ساز در این زمین‌ها آغاز شد.
از سوی دیگر به دلیل تغییرات اقلیمی میزان بارش در ابهر سال به سال کمتر شد. با گرم‌تر شدن هوا، برف‌هایی هم که می‌بارید، زودتر آب می‌شد و چشمه‌ها در فصول گرم سال خشک می‌شدند. این کاهش بارندگی‌ها به همراه برداشت بی‌رویه، که از اواخر دهه 1340 شمسی آغاز شده بود، منجر به روندی شد که ابهررود در حال حاضر یک رودخانه کاملاً خشک است.
مهم‌ترین معضل خشکی ابهررود، چاه‌های عمیقی است که بدون توجه به بارش‌های سالیانه، تنها با توجه به تعریف حق آبه‌ها برمبنای بارش‌های قدیمی تعریف شده اند. به این ترتیب که ۷۸۳ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق در دهه ۱۳۷۰ (تعداد چاه‌های آب ابهر که در کتاب «ابهر گذری و نظری» ذکر شده است.) در سال‌های بعد با خشک شدن ابهر رود به صورت مجاز به ۸۶۰ حلقه و در همین حد چاه غیر مجاز رسید.
البته این روند نه تنها متوقف نشده است که به ارقام چند هزار حلقه در سطح استان رسیده است.
این رودخانه پیش از خشک شدن کامل، منبع تامین آب برای شهرها و روستاهای مسیر خود در ابهر و دشت قزوین بود.
در حال حاضر به دلیل خشک شدن رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. با توجه به این که برداشت بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی دلیل اصلی این اتفاق است، این امید وجود دارد که با برداشت متناسب با بارندگی، مجدداً سفره‌های آب زیرزمینی تقویت شده و شاهد وجود آب در رودخانه باشیم.
آخرین اطلاعات مربوط به دورانی که ابهررود هنوز رودخانه‌ای زاینده بود، در کتاب «در سوک نارون» آمده است. این اطلاعات مربوط به زمان رضاشاه تا حدود سال 1375 است. در این کتاب از «بند بزرگ» یاد شده است. طبق توضیحات این کتاب این بند در نزدیکی روستای فونش‌آباد بسته شده بود.
از آب این بند افزون بر این که مردم شهر ابهر برای مصرف آب شرب استفاده می‌کردند، چهار آسیاب هم می‌چرخید و آرد تولید می‌کرد. در همین منبع به نام برخی از آسیاب‌های آبی ابهررود اشاره شده است و اسناد مالکیت این آسیاب‌ها چاپ شده است. پس از این بند، بندهای دیگری بر روی ابهررود بسته شده بود. به دلیل پر بودن سفره‌های آب زیرزمینی در فاصله چند صد متری بین بندها، مجدداً به میزانی که بند پرآب شود، آب جمع می‌شد. آب بندهای بعدی صرف کشاورزی در مناطق مختلف حاشیه ابهررود می‌شد.
از آنجایی که این رودخانه منبع تامین آب برای شهرها و روستاهای دشت قزوین نیز بود، همین ویژگی آبیاری ابهررود در گذشته و در فصول تابستان به یکی از عوامل اختلاف بین ابهر و تاکستان تبدیل می‌شد. یکی از حوادث تاریخی که در کتاب اخیر اشاره شده است، مربوط به تخریب تمام بندهای ابهر (به جز بند بزرگ) توسط سرلشگر خدایارخان از نظامیان دوران رضاشاه است.
این اتفاق از سال 1316 یا 1317 تا زمان برکناری رضاشاه از قدرت اتفاق افتاده است. در پی این اتفاق قیمت زمین‌های پایین دست این بندها دچار سقوط ناگهانی شد. براساس همین اتفاق تاریخی می‌توان نتیجه گرفت که تمام زمین‌های حاشیه ابهررود، آباد شدن و بایر ماندن آن‌ها و حتی تغییر مسیر آن پیرو همین سیاست‌ها و قدرت گیری زمین داران محلی بوده است.
در حال حاضر به دلیل خشک شدن کامل رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. همین امر موجب تجاوز به حریم رودخانه در تمام مسیر آن شده است.
رودخانه ابهررود هم از الگوی بارش کشور تبعیت می‌کند. به عنوان مثال سیل ۱۴۰۱ ایران که خسارات زیادی را در امامزاده داوود در سال ۱۴۰۱ به بار آورد، سیل ۱۳۹۸ شیراز که به دلیل ساخت و ساز غیر مجاز در مجاورت دروازه قرآن در ورودی شهر به وجود آمد، همین طور دریاچه‌هایی که با یک بارش ناگهانی در دل کویر ایجاد می‌شود
و … نمونه‌هایی از بارش‌های ناگهانی و تاثیر گذار در ایران هستند. این اتفاقات هشدارهایی برای عدم تجاوز به حریم رودخانه هستند. با وجود این که در سال‌های اخیر رودخانه دیگر طغیانی نشده است، ولی امکان سیلابی شدن مجدد این رودخانه بازهم وجود دارد.
در شانزده آبان سال 1336 یکی از سرشاخه ابهررود به نام دلی‌چای طغیان کرد.
مسیر این سرشاخه از خیابان کنونی ولیعصر ابهر عبور می‌کرد و به ابهررود ختم می‌شد. پس از این طغیان با استفاده از ماشین آلات راه سازی (که نخستین حضور این ماشین آلات در ابهر بود.) مسیر این سرشاخه به خارج از شهر تغییر داده شد. در حال حاضر بلوار منابع طبیعی ابهر این سرشاخه را به ابهر رود در جایی بالاتر از پارک پردیس وصل می‌کند. این چاره جویی نتیجه خود را در سال 1347 نشان داد.
پیش از پایین رفتن سطح سفره‌های زیرزمینی به دلیل رطوبت بالای خاک در محلات پایین ابهر، برای این خانه‌ها زیرزمین نمی‌کندند. در واقع در عمق دو تا سه متری زمین، می‌شد به آب رسید. پس از خشکسالی و تخلیه آب سفره‌های زیرزمینی، الان نه تنها حفر زیرزمین ممکن شده است، بلکه بسیاری از ادارات دولتی ابهر در حاشیه ابهررود میان بلوار طالقانی و معلم ساخته شده اند. این زمین‌ها زمانی باتلاق و نیزار بودند. احتمالاً با رعایت حق آبه‌ها و بارندگی متوسط این زمین‌ها مجدداً مرطوب خواهند شد.
علاوه بر این خشک شدن کاریزها و مسیل‌ها نیز می‌تواند برای بافت قدیمی شهر مشکل ساز شود.
با احداث سدهای انحرافی و حصارهای اطراف ابهررود شاید طغیان آب باعث آبگرفتگی نشود ولی در جاهایی که بستر رودخانه مورد تجاوز قرار گرفته است، آب مسیر خود را باز خواهد کرد.
رودخانه کوهرنگ سرشاخه اصلی کارون است که از ارتفاعات زردکوه در شهرستان کوهرنگ و استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه گرفته و به رود کارون می‌ریزد.
بخشی قابل توجه ای از رودخانه کوهرنگ توسط تونل‌های کوهرنگ به سمت زاینده رود منحرف شده‌است و بخش دیگر پس از پیوستن به آب دیگری به نام «شیخ علی‌خان» و «دوآب صمصامی»، پس از طی مسیری در نزدیکی منطقه بهشت آباد با آب کیار درهم می‌آمیزد و کارون کوچک شکل می‌گیرد. از این محل به بعد، با طی مسیری رود کوهرنگ و رود بازفت با هم پیوند می‌خورند و رود کارون را تشکیل می‌دهند. مساحت حوضه آبریز رود کوهرنگ از چلگرد تا شهر کاج (محل رسیدن به رودخانه بهشت آباد) حدود ۱۱۹۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
مارگارت گیبسون (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جینی سیمز (؛ ۲۵ مه ۱۹۱۵ – ۴ آوریل ۱۹۹۴) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
افغانیت با فرمول (Na,Ca,K)8[Al6Si6O24](SO4,Cl2,CO3)3·0.5H2O یک کانی آلومینیوم، سدیم و پتاسیم است. شکل ساختاری این کانی شش‌گوشه است.
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ (فرانسوی Jeux olympiques d'été de 2024) که با نام رسمی بازی‌های المپیاد سی و سوم (Games of the XXXIII Olympiad) شناخته می‌شود، یک رویداد چندورزشی است که به میزبانی پاریس در سال ۲۰۲۴ برگزار می‌شود.
انتخاب: پاریس (برای سومین بار)
محل رای‌گیری: لیما-پرو
کمیته بین‌المللی المپیک روز چهارشنبه ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷ پاریس و لس آنجلس را به‌عنوان میزبان‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و المپیک تابستانی ۲۰۲۸ معرفی کرد. این اولین بار است که هم‌زمان دو شهر برای المپیک سال‌های متوالی تعیین می‌شوند.
با بازی‌های ۲۰۲۴ سومین بار خواهد بود که پاریس المپیک را میزبانی می‌کند. دو میزبانی قبلی پاریس در سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۲۴ بوده‌است مراسم افتتاحیه این مسابقات قرار است در رود سن واقع در پاریس برگزار شود و ورزشگاه استاد دو فرانس میزبان مراسم اختتامیه و مسابقات دو میدانی این رقابت‌هاست.Paris officially named host city for the 2024 Olympic Games
شیگائیت () یک کانی با فرمول NaAl3(Mn2+)6(SO4)2(OH)18·12H2O می‌باشد. ساختار شیگائیت لوزی‌پهلو است.
النور استوارت (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دوروتا کنت (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تینا وایزمن (؛ – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جوربانیت با فرمول شیمیایی AlSO4(OH)·5H2O یک کانی تک‌شیب سولفات و آلومینیوم است.
رکسان بکفورد (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
آنجلا آلوارادو (؛ زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۷۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "آزادی نویسندگان" و "هر کاری خواهم کرد" اشاره کرد.
یوتنبوگاردتیت با فرمول Ag3AuS2 یک کانی چهارگوشه از نقره، طلا و سولفید است.
بتی آرلن (؛ ۱۹۰۹ – ۱۹۶۶) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دورتی آرنولد (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
تریسی آرنولد (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در آستین، تگزاس به دنیا آمد و شاید بیشتر برای نقشش در فیلم "" شناخته شده باشد.
او همچنین در چند فیلم و سریال تلویزیونی ظاهر شد و برای نقش مکمل نامزد دریافت جایزه بود.
ربکا آرتور (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
ملیندا او. فی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم "محو شدن به سمت سیاهی" بازی کرده‌است.
لوئیس آستین (؛ ۳ آوریل ۱۹۰۱ – ۲۶ آوریل ۱۹۵۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایندوس آرتور (؛ – ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کامیلا آشلند (؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۱۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
رود پاسیگ رودی است به خلیج مانیل می‌ریزد. این رود از کشور فیلیپین می‌گذرد.
لارا پایپر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
طبق این مهارت میتوان برروی یک چرخ حرکتهای فلکه یکپا رو زین یکپا رو اگزوز و جفت پا رو کیلومتر و دیگر حرکتهای نماشی را زد و با توجه به ادرنالین ترشح شده در خون حس خوبی به دست اورد و هرساله بسیاری از استانتر ها سرتاسر ایران و جهان با بدست اوردن اسپانسر به کشورهای دیگر برای شرکت در رقابت ها میروند.
تک‌چرخ یک حرکت نمایشی است که موتورسواران، دوچرخه‌سواران و رانندگان برخی از خودروها به عنوان یک حرکت نمایشی انجام می‌دهند.
ریچل آوری () یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
جنگ دوم تریاک که همچنین با نام های جنگ چین دوم، جنگ پیکان یا اردوکشی آنگلو-فرانسوی‌ها به چینMichel Vié, "Histoire du Japon des origines a Meiji", PUF, p.99. شناخته میشود، جنگی بود که امپراتوری بریتانیا و امپراتوری دوم فرانسه علیه دودمان چینگ در چین به راه انداختند و از ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۰ ادامه داشت. این جنگ با دلایل مشابه جنگ تریاک نخست رخ داد و یکی از نتایج آن در پی شکست چین، قانونی کردن تجارت تریاک بود.
اهداف مشترک قدرت های غربی، گسترش بازارهای خارج از کشور و ایجاد بندرهای صادراتی جدید بود. پیمان هوامپوآ (Whampoa) بین فرانسه و چین و پیمان وانگشیای آمریکا هر دو حاوی بندهایی بودند که پس از ۱۲ سال از اجرای آن، مذاکره مجدد در مورد معاهدات را مجاز می‌دانستند. بریتانیا در تلاش برای گسترش امتیازات خود در چین، خواستار مذاکره مجدد در مورد معاهده نانجینگ (امضا شده در سال ۱۸۴۲) شد. خواسته‌های بریتانیا شامل گشودن تمام چین به روی شرکت‌های بازرگانی بریتانیایی، قانونی کردن تجارت تریاک، معافیت واردات خارجی از عوارض حمل و نقل داخلی، سرکوب دزدی دریایی، اجازه اقامت یک سفیر بریتانیا در پکن و اولویت نسخه انگلیسی همه معاهدات بر زبان چینی بود.
در اکتبر ۱۸۵۶، تفنگداران چینی در شهر کانتون یک کشتی باری به نام پیکان را به اتهام دزدی دریایی توقیف کردند و چهارده نفر از جمله دوازده خدمه چینی آن را دستگیر کردند. کشتی پیکان قبل از استفاده توسط دزدان دریایی پرچم بریتانیا داشت و این موجب اعتراض دولت بریتانیا و شروع جنگ دوم تریاک شد.
ریموند بامشالگر (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۵۲) راننده ی مسابقات اتومبیل‌رانی اهل اتریش است.
اشکودا فابریا اس۲۰۰۰ یک خودرو مسابقه‌ای شرکت اشکودا ساخت جمهوری چک است که در سال ۲۰۰۹ میلادی عرضه گردید. این خودرو نوعی خودرو چهار چرخ متحرک می‌باشد.
دریاچه دریابک یا "دلاوک" در استان قزوین واقع است. این دریاچه در شمال شرقی روستای زرشک و در فاصله ۲ کیلومتری از آن واقع شده‌است. این منطقه دارای آب و هوای سرد کوهستانی است که تابستان‌ها، خنک و زمستان‌ها، سرد و پوشیده از برف است. ارتفاع دریاچه از سطح دریا ۲۰۶۴ است. دریاچه شکلی شبیه به بیضی دارد و طول آن در حدود ۲۵۰ متر و عرض آن ۱۱۰ متر است. منابع تأمین آب دریاچه از ذوب برف‌ها، چشمه‌های منطقه و ریزش‌های جوی است. این منطقه که از جاذبه‌های طبیعی و گردشگری بسیاری برخوردار است، در حدود ۱۷ کیلومتری شهر قزوین قرار دارد و از نظر تنوع زیست‌محیطی دارای مناطق منحصر به فردی می‌باشد.
تالاب وسج در ۱۹ کیلومتری شمال غربی نهاوند در استان همدان قرار دارد. مساحت تالاب در حدود ۱٫۵ هکتار و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۰۰ متر است. شکل تالاب کاسه‌ای نامنظم است و مساحت آن نوسان قابل توجهی ندارد. به تالاب رودخانه دایمی وارد نمی‌شود و آب آن از چشمه‌های جوشان کف و اطراف، نزولات جوی و آب‌های سطحی تأمین می‌شود. عمق تالاب در عمیق‌ترین مکان حدود ۱٫۵ متر بوده و به‌طور میانگین ۱ متر است. مزه آب تالاب شیرین است. مالکیت تالاب در اختیار دولت است و حاشیه‌نشینان از آن استفاده می‌کنند. این تالاب از طریق جاده نهاوند به آورزمان قابل دسترسی است. آب و هوای منطقه در زمستان سرد و در تابستان معتدل است. تالاب فاقد درجه حفاظتی است و قوانین عادی شکار و صید در آن جاری است. در زمین‌های اطراف تالاب تیره گندمیان فراوان است.
«بهارهای آکیتسو» () یک فیلم است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد.
یوشیشیگه یوشیدا (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است.
دریاچه نازی یکی از برکه‌های کوهستانی ایران در رشته کوه‌های زردکوه بختیاری است. این دریاچهٔ کوچک در سمت غربی کوه‌های چری در منطقهٔ بازفت قرار دارد.
«همه چیز درباره لیلی چوچو» () یک فیلم است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آیومی ایتو، ایزومی ایناموری، و یو آئویی اشاره کرد.
دو پسر به نام های هوشینو و هاسومی از ابتدای مدرسه راهنمایی باهم اشنا می شوند. این فیلم دارای خط داستانی ناپیوسته ای است که از اواسط داستان شروع می شود...
عروس آوریل () فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ایتا اشاره کرد.