moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
رسالات مربوط به خط و خوشنویسی یا کاغذ و رنگ‌سازی که از نیمه دوم سده ۱۰ق/۱۶م به بعد نوشته شده‌است، آگاهی‌های پراکنده‌ای دربارهٔ کاغذ ابری به‌دست می‌دهد. کهن‌ترین نمونه شناخته شده در این مورد فصلی از یک نسخه زیر نام رساله خوشنویسی است که در فاصله سال‌های ۹۶۳ تا ۱۰۱۴ق/۱۵۵۵ تا ۱۰۶۵م به فارسی نوشته شده و در کتابخانه پتنه هند موجود است.سمسار
پیدایش و ساخت کاغذ ابری به اواخر سدهٔ ۹ق/۱۵م بازمی‌گردد. اختراع این‌گونه کاغذ را به خواجه شهاب الدین عبدالله مروارید (۸۶۵–۹۲۲ق/۱۴۶۱–۱۵۱۶م) متخلص به «بیانی» نسبت می‌دهند، او فرزند خواجه شمس الدین محمد کرمانی از بزرگ زادگان و وزیران دربار تیموریان بود.
برخی از منشیان و هنرمندان پایان سده ۱۰ و آغاز سده ۱۱ق/۱۶ و ۱۷م، میر محمد طاهر هنرمند ایرانی مقیم هند را مخترع کاغذ ابری دانسته‌اند که شماری از پژوهندگان معاصر نیز از این نظر پیروی کرده‌اند. گفته می‌شود میرمحمدطاهر که مردی صاحب ذوق و هنر بود در زمان شاه تهماسب از ایران به هندوستان رفت و کاغذ ابری را در آنجا اختراع کرد و بلافاصله به ایران فرستاد و بزرگان و اشراف و هنرمندان ایران آن را برای حاشیه کتاب‌های نفیس بسیار مناسب دانستند. چون مقدار کاغذ ابری ارسالی از هندوستان کفاف تقاضای صنعت کتاب‌سازی داخل را نمی‌داد، اهل هنر و صنعت کتاب‌آرایی بر آن شدند که نظیر آن را بسازند. مولانا یحیی قزوینی در ایران نخستین کسی بود که موفق شد کاغذهای ابری به روش میرمحمدطاهر درست نموده و در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد. کاغذهای ابری یحیی قزوینی در آن اوایل مثل کاغذ ابری استاد میرمحمدطاهر نبود، ولی بعد با به دست آوردن نسخه استاد موفق گردید به بهترین وجهی اقدام به ساخت کاغذ ابری نماید.ذابح
با این وجود پیداست که هنر ابری‌سازی از خواجه عبدالله مروارید به وسیله هنرمندان ایرانی به هند برده شده و در آنجا پیشرفت بسیار کرده‌است، تاحدی که نمونه‌های کار ایرانیان مهاجر به هند زیباتر از نمونه کارهای هنرمندان داخل ایران از آب درآمده‌است و احتمالاً آنچه محمد طاهر در هند ساخته و به ایران فرستاده، از چنان زیبایی ویژه‌ای از نظر طرح و نقش برخوردار بوده که خود در حد اختراع و ابتکار به حساب می‌آمده‌است. از این رو دادن لقب مخترع و واضع به او به سبب نوآوری‌های او بوده‌است نه اختراع ابری‌سازی.
ابری‌سازی از ایران به سرزمین عثمانی نیز رفته، و هنرمندان آن سرزمین به تقلید از ایرانیان به ساختن کاغذ ابری پرداخته‌اند که هنوز هم در سرزمین ترکیه از رونق خاصی برخوردار است و آن را «ابرو» می‌نامند. نخستین متنی که به زبان ترکی در این‌باره نوشته شده، نسخه‌ای است با نام ترتیب رساله ابری که تاریخ ۱۰۱۷ق (۱۶۰۸م) دارد. وجود نام برخی مواد در رساله و چگونگی نحوه تنظیم آن و شرح روش رنگ‌آمیزی کاغذ، نشانگر این است که رساله از یک متن فارسی ترجمه شده‌است.
جهانگردان و بازرگانان اروپایی که در ایران این‌گونه کاغذ را دیدند، به سبب شباهت نقش آن با سنگ مرمر به‌ویژه مرمرهای رگه‌دار، آن را «کاغذ مرمرین» یا رگه‌دار خواندند و همچنین ابری‌سازی از سرزمین عثمانی به اروپا برده شد و سپس اروپائیان به ساختن کاغذ ابری اسپانیولی یا مواج که به کمک ماشین انجام می‌شد پرداختند، و از مواد تازه‌ای نیز بهره گرفتند، این‌گونه کاغذ سپس به ایران صادر گردید و به ابری فرنگی مشهور شد و بیشتر برای روی جلد و آستر بدرقه کتاب‌ها و دفترها به کار رفت. ساختن کاغذ ابری تا سدهٔ ۱۳ق/۱۹م در ایران و هند و به ویژه در کشمیر رونق داشت. بعدها کاغذ ابری به ژاپن برده شد و هنرمندان ژاپنی از آن تقلید کردند و مدت‌ها در ژاپن مورد استفاده بود.
https://web.archive.org/web/20160404202222/http://behzadmarbling.com/
مائوری (Māori) یا ته‌رئو یک زبان پلی‌نزیایی شرقی است که توسط مردم مائوری، جمعیت بومی نیوزیلند، گفتگو می‌شود. این زبان که ارتباط نزدیکی با مائوری جزایر کوک، تواموتویی و تاهیتیایی دارد، در سال ۱۹۸۷ به عنوان یکی از زبان‌های رسمی نیوزیلند شناخته شد. شمار گوشوران آن از سال ۱۹۴۵ به شدت کاهش یافته‌استWaitangi Tribunal. (2011). "Ko Aotearoa tēnei: A report into claims concerning New Zealand law and policy affecting Māori culture and identity – Te taumata tuarua". Wellington, New Zealand: Author. Wai No. 262. Retrieved from اما تلاش‌ها برای احیای مائوری سرعت آن را کاهش داده‌است و این زبان، به ویژه از حدود سال ۲۰۱۵ به بعد احیا شده‌است.Compare:
سرشماری سال ۲۰۱۳ نیوزلند گزارش داد که حدود ۱۴۹٬۰۰۰ نفر، یا ۳٫۷٪ از جمعیت نیوزیلند به‌طور روزمره به مائوری گفتگو می‌کنند. در سال ۲۰۱۵، ۵۵٪ از بزرگسالان مائوری مقداری زبان را می‌دانستند. از این تعداد، ۶۴٪ در خانه به مائوری گفتگو می‌کردند و حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر می‌توانستند به این زبان «خیلی خوب» یا «خوب» صحبت کنند.
زبان مائوری در آغاز سامانه نوشتاری بومی نداشت. مبلغین مذهبی که از حدود سال ۱۸۱۴ وارد نیوزیلند شدند، مائوری را فرا گرفتند و گونه‌ای از الفبای لاتین را برای نوشتن آن معرفی کردند. در سال ۱۸۲۰، یک املای آوایی برای مائوری معرفی و دستور خط آن بر اساس گویش شمالی پایه‌ریزی شد. مائوری میان واکه‌های بلند و کوتاه تفاوت قائل می‌شود. متون نوین معمولاً واکه‌های بلند را با یک ماکرون مشخص می‌کنند. برخی از متون قدیمی واکه‌های بلند با دو حرف نشان می‌دهند؛ برای نمونه به جای .
نام مائوری در فارسی و انگلیسی نام خود زبان در میان گویشورانش است. در نیوزیلند اغلب از زبان مائوری به عنوان ته‌رئو («زبان») یاد می‌شود که کوتاه‌شده "ته‌رئو مائوری" («زبان مائوری») است.
مائوری در گذشته در انگلیسی به صورت "Maori" یا "Maaori" نوشته می‌شد اما امروزه املای آن به صورت "Māori" از زبان مائوری وارد انگلیسی شده‌است.
طبق افسانه‌ها، مائوری‌ها از هاوایکی به نیوزیلند آمدند. نظریات کنونی انسان‌شناسی منشأ آنان شرق پلی‌نزی، بیشتر از جنوب جزایر کوک یا جزایر انجمن می‌داند و می‌گوید که آن‌ها احتمالاً در دو دوره با قایق به نیوزیلند وارد شدند.K. R. Howe. 'Ideas of Māori origins – 1920s–2000: new understandings', Te Ara: The Encyclopedia of New Zealand, updated 4-Mar-09. URL:
https://teara.govt.nz/en/ideas-about-maori-origins/page-5 این مهاجرت‌ها احتمالاً در حدود سال ۱۲۸۰ میلادی رخ داده‌است. زبان آن و گویش‌هایش تا قرن نوزدهم بصورت منزوی گسترش یافت.
از حدود سال ۱۸۰۰، زبان مائوری تاریخ پر فراز و نشیبی داشته‌است. مائوری در این دوره به عنوان زبان غالب نیوزیلند پدیدار شد. در دهه ۱۸۶۰، مائوری در سایه انگلیسی که توسط بسیاری از مهاجران، مبلغان، طلاجویان و بازرگانان صحبت می‌شد، به یک زبان اقلیت تبدیل شد. در اواخر قرن نوزدهم، دولت‌های استعماری نیوزیلند و استان‌های آن یک سامانه آموزشی به زبان انگلیسی برای همه نیوزیلندی‌ها معرفی کردند. از اواسط دهه ۱۸۰۰، به دلیل قانون مدارس بومی، استفاده از مائوری در مدارس به آرامی از برنامه درسی حذف شد تا اروپایی‌تر شود. به مرور شمار فزاینده‌ای از مردم مائوری انگلیسی را یادگرفتند.
تا زمان جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، بیشتر مردم مائوری به مائوری به عنوان زبان نخست خود گفتگو می‌کردند. عبادت و گفتگو در خانه به مائوری بود و سیاستمداران مائوری نیز جلسات سیاسی را به مائوری برگزار می‌کردند و شماری آثار ادبی به همراه چندین روزنامه به مائوری انتشار یافتند."History of the Māori Language", Ministry for Culture and Heritage, updated 10 October 2017, Retrieved 22 September 2019
پیش از سال ۱۸۸۰، برخی از نمایندگان مجلس مائوری با مشکلاتی رو در رو بودند زیرا اقدامات پارلمان به زبان انگلیسی انجام می‌شد."Māori MPs", Ministry for Culture and Heritage, updated 15 July 2014, retrieved 22 September 2019 با این حال، تا سال ۱۹۰۰، همه اعضای مائوری مجلس فارغ‌التحصیل دانشگاهی بودند و به روانی به انگلیسی صحبت می‌کردند. از این دوره تأکید بیشتری بر یادگیری زبان انگلیسی توسط مائوری‌ها شد، اما در زمان مهاجرت مائوری‌ها به مناطق شهری پس از جنگ جهانی دوم بود که شمار گویشوران مائوری به سرعت کاهش یافت.Ministry for Culture and Heritage, "History of the Māori Language" برخی از کودکان مائوری که در مدرسه با ته‌رئو صحبت می‌کردند تنبیه بدنی می‌شدند که این به کاهش استفاده از آن در دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰ کمک کرد. تا دهه ۱۹۸۰، کمتر از ۲۰ درصد مائوری‌ها گویشور بومی زبان خود بودند. حتی بسیاری از آن افراد دیگر در خانه‌های خود به مائوری صحبت نمی‌کردند. در نتیجه، بسیاری از کودکان مائوری نتوانستند زبان نیاکان خود را بیاموزند و نسل‌های مائوری غیرمائوری زبان ظهور کردند.
در دهه ۱۹۸۰، رهبران مائوری خطرات از دست دادن زبان خود را تشخیص داده و برنامه‌های بازیابی زبان مائوری مانند جنبش کوهانگا رئو را آغاز کردند که از سال ۱۹۸۲ بر آموزش مائوری به کودکان از نوزادی تا سن مدرسه تأکید می‌کرد. در سال ۱۹۸۵ اولین برنامه آموزش مائوری (سال‌های ۱ تا ۸) و پس از آن برنامه دوم (سال‌های ۹ تا ۱۳) بنیان‌گذاری شد. اگرچه احیای واقعی زبان در دهه ۱۹۸۰ و اوایل تا اواسط دهه ۱۹۹۰ با درک اینکه تعداد اندکی از گویشوران آن باقی مانده‌است و بیشتر گویشوران آن پیر هستند، رخ داد. این زوال هنوز هم ادامه دارد و اعتقاد بر این است که این روند چندین دلیل اساسی دارد.Waitangi Tribunal (2011, p. 440). از جمله:
از حدود سال ۲۰۱۵، زبان مائوری با محبوبیت روزافزون، به عنوان یک میراث ملی مشترک، حتی در میان نیوزیلندی‌های بدون ریشه مائوری دوباره احیا شد. بررسی‌های سال ۲۰۱۸ نشان داد که زبان مائوری در حال حاضر از جایگاه بالایی در جامعه مائوری برخوردار است و همچنین مورد قبول بیشتر نیوزلندی‌های غیرمائوری است.
با بالا رفتن جایگاه و ارج زبان، تقاضا برای کلاس‌های زبان نیز افزایش یافت. کسب و کارها خیلی سریع این روند را پذیرفتند، زیرا مشخص شد که استفاده از مائوری باعث می‌شود مشتری‌ها یک شرکت را «متعهد به نیوزیلند» بدانند. این زبان به‌طور فزاینده‌ای در رسانه‌ها و سیاست شنیده می‌شود. نخست‌وزیر جاسیندا آردرن - که به دخترش یک نام میانی مائوری داد - هنگامی که در سال ۲۰۱۸ با یک ضرب‌المثل مائوری به سران کشورهای مشترک المنافع طعنه زد، خبرساز شد. موفقیت گروه‌های موسیقی مائوری باعث افزایش بیشتر حضور زبان در رسانه‌های اجتماعی شده‌است.
در سال ۲۰۱۹، یک انتشارات کار در زمینه انتشار آثار ادبی محلی و بین‌المللی را به این زبان آغاز کرد. در سال ۲۰۱۹، یک بازی کارتی به مائوری توسط کارآفرینان هامیلتون ایجاد شد.Te reo Māori card game Tākaro moves into production after kickstarter campaign در سال ۲۰۲۰، یک برند تجاری وجود داشت که هدف آن کمک به مادران بود که از طریق شاخت تائونگای دست‌ساز، به ترویج مائوری در خانه‌های خود کمک کنند.
نیوزیلند سه زبان رسمی دارد: انگلیسی، مائوری و زبان اشاره نیوزیلندی. مائوری با تصویب قانون زبان مائوری سال ۱۹۸۷ این جایگاه را بدست آورد. بیشتر ادارات و سازمان‌های دولتی اسامی دوزبانه دارند - برای نمونه وزارت امور داخلی و - و مکان‌هایی مانند دفاتر دولت محلی و کتابخانه‌های عمومی نیز دارای علائم دوزبانه هستند. پست نیوزیلند نام‌های محلی مائوری را در آدرس‌های پستی می‌پذیرد. قرارداد با آژانس‌های دولتی نیز می‌تواند به مائوری انجام شود، اما در عمل، این کار تقریباً همیشه به ترجمه همزمان نیاز دارد که استفاده روزمره از آن را محدود به مناطق جغرافیایی با اکثریت مائوری و موارد رسمی‌تر، مانند مشاوره عمومی، می‌کند. استفاده از نام مائوری نیوزیلند، آئوتئاروآ («سرزمین ابر کشیده سفید») رو به افزایش است، اگرچه این نام در اصل فقط به جزیره شمالی اشاره دارد."Definitions of Māori words used in New Zealand English", Peter J. Keegan, last modified 22 April 2019, retrieved 23 September 2019
در پارلمان نیوزلند در مواردی که یک عضو بخواهد به مائوری صحبت کند، یک مترجم حضور پیدا می‌کند. مائوری ممکن است در دادرسی‌های قضایی نیز استفاده شود، اما هر طرف که بخواهد این کار را انجام دهد باید از پیش به دادگاه اطلاع دهد تا مترجم در دسترس باشد. عدم اطلاع قبلی، مانع سخنرانی طرف به مائوری نمی‌شود، اما دادگاه تا زمان دسترسی به مترجم به تعویق می‌افتد و طرف باید مسئولیت‌های تأخیر را بپذیرد.
زبان‌شناسان تطبیقی مائوری را به عنوان یک زبان پلی‌نزیایی دسته‌بندی می‌کنند. مائوری به‌طور خاص به عنوان یک زبان پلی‌نزیایی شرقی متعلق به زیر گروه تاهیتیایی است که خود شامل مائوری جزایر کوک، مربوط به جنوب جزایر کوک و تاهیتیایی، مربوط به تاهیتی و جزایر انجمن، می‌شود. از دیگر زبان‌های مهم پلی‌نزیایی شرقی می‌توان به هاوایی، مارکیزی و زبان رپا نویی جزیره ایستر اشاره کرد.Biggs, Bruce (1994). "Does Māori have a closest relative?" In Sutton (Ed.)(1994), pp. 96–105Clark, Ross (1994). "Moriori and Māori: The Linguistic Evidence". In Sutton (Ed.)(1994), pp. 123–135.Harlow, Ray (1994). "Māori Dialectology and the Settlement of New Zealand". In Sutton (Ed.)(1994), pp. 106–122.
جدول زیر مقایسه تلفظ برخی از واژگان مائوری با زبان‌های هم‌خانواده‌اش است.
تقریباً همه گویشوران مائوری ساکن نیوزیلند هستند. برآورد تعداد گویشوران متفاوت است: آن تعداد در سرشماری سال ۱۹۹۶، ۱۶۰٬۰۰۰ نفر گزارش شده‌است (revised 2007) در حالی که بر اساس برآورد کمیسیون زبان مائوری در سال ۱۹۹۵، حدود ۱۰٬۰۰۰ گویشور بزرگسال مسلط وجود داشته‌است. همان‌طور که در سرشماری ملی سال ۲۰۱۳ گزارش شد، فقط ۲۱٫۳۱ درصد از مائوری‌ها دانش گفتگو به زبان را داشتند و تنها حدود ۶٫۵ درصد از آنان، ۱٫۴ درصد از کل جمعیت مائوری‌ها، فقط به زبان مائوری صحبت می‌کردند. این درصد در سال‌های اخیر از حدود یک چهارم جمعیت به ۲۱ درصد کاهش یافته‌است. با این حال، تعداد گویشوران در همان سرشماری، ۳٫۷ درصد از کل جمعیت بود.
مائوری هنوز در برخی از مناطق عمدتاً مائوری‌نشین همچون نورثلند، اورورا و کیپ شرقی یک زبان پرکاربرد است. مهد کودک‌های مائوری‌زبان در سراسر نیوزیلند به‌طور انحصاری از مائوری استفاده می‌کنند. روز به روز شمار بیشتری از مادران مائوری فرزندان خود را به صورت دوزبانه تربیت می‌کنند., p.  301.
شهرنشینی پس از جنگ جهانی دوم منجر به تغییر زبان گروه گسترده‌ای از مردم از بیشتر مائوری به بیشتر انگلیسی شد؛ بنابراین، مائوری‌زبانان تقریباً همیشه به صورت دو زبانه ارتباط برقرار می‌کنند و انگلیسی نیوزیلندی زبان اول یا دوم آن‌هاست. حدود ۹٬۰۰۰ نفر در این کشور فقط به مائوری صحبت می‌کنند.
استفاده از زبان مائوری در جوامع دور از وطن مائوری بسیار کمتر از خود نیوزلند است. داده‌های سرشماری از استرالیا آن را به عنوان زبان اصلی ۱۱٬۷۴۷ نفر نشان می‌دهد، که فقط ۸٫۲٪ از کل جمعیت مائوری استرالیا در سال ۲۰۱۶ است. با این حال، این فقط می‌تواند به دلیل مهاجرت بیشتر مائوری‌ها به استرالیا باشد.
در ابتدا هیچ سامانه نوشتاری بومی برای مائوری وجود نداشت. گفته شده‌است که سنگ‌نگاره‌های ماوری‌ها مشابه سنگ‌نگاره‌های رونگورونگو جزیره ایستر بوده‌است. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که این سنگ نگاره‌ها به یک خط واقعی نوشته شده باشند.
الفبای نوین مائوری دارای ۱۵ حرف و دو دونگاره است.An underlined "k" sometimes appears when writing the Southern dialect, to indicate that the /k/ in question corresponds to the "ng" of the standard language. Both L and G are also encountered in the Southern dialect (qv), though not in standard Māori. Various methods are used to indicate glottal stops when writing the Wanganui dialect. پنج واکه دارای دو گونه کوتاه و بلند هستند که گونه‌های بلند که با ماکرون در بالای آن‌ها مشخص می‌شوند - Ā، Ē، Ī، Ō و Ū. تلاش برای نوشتن کلمات مائوری با استفاده از خط لاتین توسط کاپیتان جیمز کوک و دیگر کاوشگران اولیه، با درجات مختلف موفقیت آغاز شد. به نظر می‌رسد که همخوان‌ها بیشترین دشواری را ایجاد کرده‌اند، اما واکه‌های متوسط و پایانی غالباً در منابع اولیه از بین رفته‌اند. جدول زیر حروف الفبای مائوری را نشان می‌دهد.
مائوری دارای پنج واکه و ده همخوان است.
بیگز پیشنهاد کرد که از نظر تاریخی دو گروه عمده گویشی وجود دارد، گویش شمالی و گویش جنوبی که گویش جنوبی مائوری منقرض شده‌است.Biggs 1988: 65 بیگز تحلیل کرده‌است که جزیره شمالی مائوری شامل یک گروه غربی و یک گروه شرقی است که مرز بین آن‌ها تقریباً در امتداد محور شمال به جنوب جزیره است.Bauer 1997: xxvi
در این تقسیمات گسترده، تغییرات منطقه‌ای رخ می‌دهد و مناطق مختلف گونه‌های قبیله‌ای را نشان می‌دهند. تفاوت عمده در تلفظ واژگان، نوع واژگان و اصطلاحات وجود دارد. یک گویشور روان مائوری مشکلی در درک گویش‌های دیگر ندارد.
از نظر دستور زبان بین گویش‌ها تفاوت قابل توجهی وجود ندارد. بیشتر گونه‌های قبیله‌ای در دستور زبان نتیجه اولویت‌بندی هستند: گویشوران یک منطقه ممکن است یک گونه دستوری را به دیگری ترجیح دهند، اما احتمالاً گاهی از فرم غیرترجیحی نیز استفاده می‌کنند یا حداقل آن را می‌شناسند و می‌فهمند.Bauer 1993: xxi–xxii واژگان و تلفظ در میزان‌های مختلفی متفاوت هستند، اما این مانعی برای برقراری ارتباط ایجاد نمی‌کند.
آرهوس یا اُرهوس شهری در بخش شرقی شبه‌جزیرهٔ یولاند، دومین شهر بزرگ دانمارک و هفتمین شهر بزرگ در میان کشورهای اسکاندیناوی است.
نخستین اشاره‌های تاریخی به آن به سال ۹۴۸م برمی‌گردد. در سده‌های میانه بسیار شکوفا گشت سپس در عصر اصلاح دینی از جایگاهش کاسته شد.
این شهر به‌عنوان بندرگاه اصلی کشور، در قسمت شرقی یولاند جای دارد و بزرگترین شهر و به‌طور غیررسمی مرکز این شبه‌جزیره به‌شمار می‌رود.
دفتر مرکزی شرکت وستاس (بزرگترین تولیدکننده توربین بادی جهان) و دانشگاه آرهوس در این شهر قرار دارند.
جمعیت آرهوس بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۰ برابر با ۲۴۲٬۹۱۴ نفر بوده‌است. جمعیت شهر با احتساب شهرک‌های اطراف، ۳۰۷٬۱۱۹ نفر و جمعیت حومهٔ آرهوس در حدود ۸۰۰٬۰۰۰ نفر است.
دومین شهر بزرگ دانمارک که دقیقاً بر کرانه شرقی ژوتلند قرار گرفته، نامش از نرس قدیم Asos (دهانه رود) آمده‌است. مهمترین صنایعش در تصفیه روغن نباتی برای تهیه مارگارین و صابون.
تولیدات کارخانه‌ای شامل: لوکوموتیو، دستگاه‌های سردکن و سردخانه و نوشابه
مرکز مهم فرهنگی دارای موزه‌ها، تآتر و کنسرت خانه‌ها و چندین انستیتوی آموزشی عالی از جمله دانشگاه آرو که در ۱۹۲۸ تأسیس شد با یک دانشکده حدود ۱۲۵ استاد و حدود ۲۰۰۰ دانشجوست.
قدیمی‌ترین شهر دانمارک می‌باشد که نامش از ۹۴۸ به بعد آمده در آغاز از لحاظ مذهبی مرکزیت داشت و قدیمی‌ترین ساختمان آن کلیسای بانوی ما (در حدود ۱۰۰۰ میلادی ساخته شد) دارای کلیسای جامعی است که در ۱۲۰۱ میلادی بنا گردیده و در قرن ۱۴ تکمیل گردید. به دنبال رفرماسیون مذهبی شهر مدتی راکد ماند اما در قرن ۱۸ شهر با رونق اقتصادی بازرگانی جان تازه گرفت و روبه‌رو شد این رشد سریع تکامل صنعت حمل و نقل در قرن ۱۹ و ۲۰ بود.
آروس موزه‌ای در هوای آزاد به نام شهر کهن دارد پنجاه ساختمان دارد که بسیاری از آنها مربوط به اواخر قرن ۱۶ و اوایل قرن ۱۷ می‌باشد. در آروس بناهای فوق مدرن کاخ شهرداری با برج مرمرین ۲۰۰ یایی، شکوه خاصی به آن بخشیده، سواحل شنی طول کرانه خلیج آروس پرجنب و جوش است.
در این شهر کارخانه‌های کشتی سازی و لوکوموتیوسازی و مؤسسات صنعتی گوناگون وجود دارد و سبک بنای طالار شهرداری آن بسیار جدید و غیرعادی است. دانشگاه «آرهوس» در سال ۱۹۲۸ تأسیس گردید. موزهٔ «اولدتاون» که در حدود مرکز این شهر در هوای آزاد واقع است بسیار جالب توجه و نمونه یک شهر دانمارکی در قرون وسطی است.
خانه‌ها و مغازه‌ها و آسیاهای قدیمی و سایر ساختمان‌های قرون وسطایی قطعه قطعه از نقاط مختلف جمع‌آوری شده و در این موزه در سواحل یک نهر کوچک، مجدداً به یکدیگر متصل گردیده‌است.
آلبور (؛ ؛"Aalborg" (US) and ) شهری تاریخی و بندری صنعتی در شمال دانمارک است. تاریخش به حوالی ۱۰۰۰م می‌رسد و از کهن‌ترین شهرهای دانمارک شمرده می‌شود.
این شهر در شمال یوت لاند جای دارد و دومین شهر بزرگ این شبه‌جزیره به‌شمار می‌رود.
جمعیت آن بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۰ برابر با ۱۹۷٬۴۲۶ نفر بوده‌است که آلبور را تبدیل به چهارمین شهر بزرگ کشور پس از کپنهاگ، آرهوس و اُدِنسه کرده‌است.
مساحت شهر آلبور ۱۳۹ کیلومترمربع است.
آلبور امروزه در حال تغییر از شهری صنعتی-کارگری به شهری دانشگاهی است.
ویله ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویله (مریوان) روستایی از توابع بخش سرشیو شهرستان مریوان در استان کردستان
وحید قلیچ (زادهٔ ۲۵ آذر ۱۳۳۶ در تهران) دروازه‌بان پیشین تیم پرسپولیس است.
قلیچ در ۱۲ سال حضور خود در پرسپولیس در ۱۷۶ بازی به میدان رفته‌است. وی در بین دروازه‌بان‌ها بیشترین حضور و کلین شیت را در باشگاه پرسپولیس داشته‌است.
آذرماه ۱۳۹۹ فیلمبرداری این مستند به کارگردانی پوریا نوری و تهیه‌کنندگی احسان اطمینان به پایان رسیده و وارد مرحله تدوین شد.
مستند قلیچ پرتره ای بدون روتوش از وحید قلیچ دروازه بان سابق تیم ملی و باشگاه پرسپولیس است که با حضورش در اینستاگرام و انتقاداتش از فدراسیون فوتبال جنجال برانگیز شده است.
میدان یادآوران، از میدان‌های نفتی ایران است که در استان خوزستان و شمال خرمشهر واقع شده‌است. ابعاد میدان ۱۵ در ۴۵ کیلومتر است و حجم نفت درجای این میدان نفتی ۱۷ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.
میدان یادآوران در مجاورت میدان سنباد که یکی از میدان‌های نفتی عراق است، قرار گرفته و با این میدان، مخزن مشترک دارد‌. از این میدان دو نوع نفت سنگین و نفت سبک به ترتیب از دو لایه سروک و فهلیان تولید می‌شود. بر اساس برنامه‌ریزی انجام شده، تا انتهای سال ۱۳۸۹ بهره‌برداری از لایه فهلیان از طریق ۸ حلقه چاه با تولید روزانه ۲۰ هزار بشکه آغاز خواهد شد. نفت استخراج شده به دارخوین منتقل می‌شود.
میدان یادآوران از ترکیب دو میدان (تاقدیس) حسینیه و کوشک تشکیل شده‌است. تاقدیس حسینیه در ناحیه دزفول شمالی در مجاورت و به موازات خط مرزی و مشترک بین ایران و عراق و چاه حسینیه به فاصله ۲۱ کیلومتری شمال غربی چاه دارخوین – ۲ و حدود ۵/۳۴ کیلومتری شمال غرب چاه خرمشهر – ۱ و حدود ۳۰ کیلومتری جنوب چاه کوشک – ۱ واقع شده‌است. تاقدیس کوشک در فاصله ۳۵ کیلومتری جنوب غرب ساختمان جفیر و ۲۲ کیلومتری جنوب شرق ساختمان آزادگان و ۸۰ کیلومتری جنوب غرب اهواز نزدیک مرز ایران و عراق قرار دارد. امتداد آن شمال غرب – جنوب شرقی می‌باشد.
تاقدیس یادآوران در سطح زمین فاقد رخنمون بوده و ساختاری است که به وسیلهٔ برداشتهای ژئوفیزیکی اکتشاف شده‌است. تاقدیس حسینیه در امتداد ساختمان‌های دارخوین، خرمشهر و آزادگان دارای روند شمالی – جنوبی می‌باشد. این تاقدیس بر روی افق‌های سروک و فهلیان با بستگی‌های افقی به ترتیب ۱۴۰-۸۴ و ۲۵۶-۸۰ کیلومتر مربع و بستگی قائم ۵۰ و ۹۰ متر با توجه به نقشه‌های عمقی ژئوفیزیکی می‌باشد و با توجه به نقشه‌های لرزه نگاری تاقدیس کوشک در افق سروک دارای بستگی افقی ۷۲ کیلومتر مربع و بستگی قائم ۵۵ متر می‌باشد همچنین بستگی افقی و قائم بر روی افق فهلیان به ترتیب ۲۲ کیلومتر مربع و ۲۰ متر بر آورد گردیده‌است.
میزان ذخیره درجای این میدان بیش از ۱۷ میلیارد بشکه (۷/۲ کیلومتر مکعب) و مقدار ذخیره قابل بازیافت نیز ۳ میلیارد بشکه (۵/۰ کیلومتر مکعب) تخمین زده شده‌است. پیش‌بینی شده‌است روزانه بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار بشکه نفت از این میدان قابل استحصال باشد.
تاقدیس حسینیه بدون هیچگونه رخنمونی در سطح زمین با عملیات لرزه نگاری در سال ۱۳۵۷ مشخص و محرز گردید. اولین لرزه نگاری در منطقه در سال ۱۳۷۵ انجام شده و در سال ۱۳۷۹ اکتشافی صورت گرفت. در سال ۸۱ میدان نفتی حسینیه با ۵/۱ میلیارد بشکه ذخایر تثبیت شد و با ادامه اکتشاف مشخص گردید که فاصله بین دو میدان نفتی کوشک و حسینیه نیز مخزن نفت است. بینابین میادین کوشک و حسینیه فاصله‌ای است که ظاهراً محل مخزن جدید است. مجموع میادین کوشک و حسینیه و حد فاصل تازه کشف شده بین این دو میدان به نام «یادآوران» تغییر نام داد. حفر اولین چاه اکتشافی حسینیه در سال ۱۳۸۰ به پایان رسید و تا کنون ۴ حلقه چاه در آن حفاری شده‌است.
سید حسن ثابت محمودی که با تخلص سهیل محمودی شناخته می‌شود، شاعر، نویسنده و مجری ایرانی است.
محمودی در ۲۷ دی سال ۱۳۳۹ در خیابان ایران (خیابان عین الدوله سابق) در شهر تهران به دنیا آمد. وی در محله‌های قدیمی تهران، از کودکی با چاووشی‌خوانی حاجیانی که از مکه می‌آمدند آشنا شد.
پس از فراغت از تحصیل به کار مطبوعاتی روی آورد،خبرآنلاین، سهیل محمودی و… «حالا هر دو تنهاییم» به گفتهٔ خودش پس از انقلاب در ۱۸ سالگی به یاری اشخاصی چون منوچهر آتشی، پرویز خرسند و محمود گلابدره‌ای به فضای مطبوعاتی وارد شد. وی سپس به کمک شهید مجید حداد عادل به صدا و سیما راه یافت و با حضور میرحسین موسوی در روزنامه جمهوری اسلامی وارد این روزنامه شد.شبکه اینترنتی لبیک، مصاحبه با سهیل محمودی با نگاهی به حج
ورود او به عرصهٔ شعر و آشنایی با رموز آن در پی آشنایی با مهرداد اوستا صورت گرفت. وی تخلص سهیل را برای خود برگزید و هرچند اغلب با این نام شناخته می‌شود، کم‌تر از آن در شعر استفاده می‌کند.
ترانه‌های سهیل محمودی توسط خوانندگانی چون: علیرضا افتخاری، شادمهر عقیلی، محمد اصفهانی، مانی رهنما، ناصر عبداللهی، حمید حامی، حمید غلامعلی، مهران مدیری و… خوانده شده‌است.
محمودی سابقهٔ نویسندگی برنامهٔ ادبی و فرهنگی در انتهای شب را در کنار افرادی چون علی موسوی گرمارودی، ساعد باقری، محمدنبی خسروی، محمدرضا محمدی نیکو و کامران کاظم‌زاده را دارد. نخستین کار رادیویی او نیز در مقام نویسندگی و گویندگی، ویژه برنامهٔ دری به باغ نور در ماه رمضان است. همچنین تاکنون اجرای برنامه‌های ضیافت در ماه رمضان و کاروان و نغمهٔ بهاران در نوروز را نیز برعهده داشته‌است.
سهیل محمودی در ایران بیشتر با برنامهٔ با کاروان شعر و موسیقی شناخته شد که از شبکهٔ ۲ سیما پخش می‌شد.همشهری، گفتگو با سهیل محمودی به بهانهٔ شش سالگی برنامهٔ با کاروان شعر و موسیقی از میهمانان حاضر این برنامه می‌توان به استاد علیرضا افتخاری اشاره کرد .
وی تا مدت‌ها به اجرای برنامه‌های ادبی می‌پرداخت و چندین دوره نیز مجری همایش چهره‌های ماندگار بود که از سوی صدا و سیما برگزار می‌شد، اما از سال ۱۳۸۸ و در پی حوادث پس از انتخابات، پس از امضای نامهٔ جمعی هنرمندان در حمایت از موج سبز،سینمای ما ، نامهٔ جمعی از اهالی هنر و فرهنگ کشور: از تمام مراجع مذهبی و قانونی می‌خواهیم تا در این شرایط خطیر پناه مردم باشید… همکاری او با صدا و سیما متوقف و وبلاگ او نیز از سوی بلاگفا قطع شد.روزنامهٔ اعتماد ، عادت می‌کنیم/ممنوع‌التصویر شدن شایعه یا واقعیت
سهیل محمودی در حال حاضر با همراهی ساعد باقری مشغول گردآوری مجموعه صدسال شعر فارسی است، که توسط انتشارات امیرکبیر چاپ و عرضه می‌شود. گفتنی است تا کنون ۱۹ جلد از آن منتشر شده‌است.
محمودی از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی از انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی "وبگاه رسمی حسن روحانی"حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری "سینما آنلاین"
سهیل محمودی با همکاری مؤسسه مهرگیتی اقدام به برپایی نمایشگاه و فروشگاه خوشنویسی بر اساس اشعارش که عواید فروش آن به امر مدرسه‌سازی تعلق گرفت.
در ادامه این فعالیت بعضی از شاعران از جمله مصطفی رحماندوست، ساعد باقری، بیوک ملکی به این مؤسسه پیوستند.
این شاعر با گرایش به زبان و بیانی که مروج مهربانی و محبت است، تمایز خود را با شاعران هم عصرش نشان داد. در نخستین مجموعه شعر خود (دریا در غدیر) به دوبیتی و رباعی نیز پرداخته‌است که موضوع عمدهٔ دوبیتی‌های وی شهید و شهادت است و در آثار او، بیش‌تر شعرهایی که رنگ حماسه به خود گرفته‌اند، در قالب رباعی سروده شده‌اند.
سهیل محمودی از شاعرانی است که در شکل‌گیری زبان شعر انقلاب نقش به سزایی را ایفا کرده‌است و در زبانش کلمات کلیشه‌ای غزل فارسی جایی ندارد. تلاش وی این بوده‌است که کلمات روزمره را لباس شاعرانه بپوشاند و در واقع می‌توان گفت که غزل‌های این شاعر، راهگشای غزل در دههٔ هفتاد است.روزنامهٔ آفرینش ، رصد ستارگان سپهر موسیقی ایران
هم‌چنین برخی سایه‌ای از یأس و حرمان را به دلیل دشواری‌های زندگی در شعر او مستتر می‌دانند.
وایله شهری در جنوب شرق شبه‌جزیره یوت لاند در دانمارک است.
جمعیت این شهر برابر با ۵۰٬۸۳۲ نفر و جمعیت منطقه شهری وایله برابر با ۱۰۶٬۳۸۳ نفر است (آمار سال ۲۰۱۰). منطقه شهری وایله جزو ناحیه شهری یوتلاند شرقی با جمعیتی برابر با ۱٫۲ میلیون نفر است.
هورسنس شهری در شرق شبه‌جزیره یوت لاند در دانمارک است.
جمعیت این شهر برابر با ۵۲٬۹۹۸ نفر و جمعیت منطقه شهری هورزنس برابر با ۸۱٬۹۵۷ نفر است (آمار سال ۲۰۱۰). منطقه شهری هورزنس جزو ناحیه شهری یولاند شرقی با جمعیتی برابر با ۱٫۲ میلیون نفر است.
کولدینگ یک شهر بندری در شرق شبه‌جزیره یوت لاند در دانمارک است.
کولدینگ به‌عنوان مرکز ترابری، بازرگانی و تولیدی شرکت‌های صنعتی پرشمار عمدتاً سازنده قطعات صنعت کشتی‌سازی شناخته می‌شود. صنایع نساجی، ماشین‌آلات و صادرات دام از دیگر فعالیت‌های مهم اقتصادی شهر است.
این شهر با جمعیت ۵۷٬۰۸۷ نفر (آمار سال ۲۰۱۰) هفتمین شهر بزرگ کشور به شمار می‌رود. جمعیت منطقه شهری کولدینگ برابر با ۸۹٬۰۷۱ نفر است. منطقه شهری کولدینگ جزو ناحیه شهری یوتلاند شرقی با جمعیتی برابر با ۱٫۲ میلیون نفر است.
راندرس یک شهر در شرق شبه‌جزیره یوت لاند در دانمارک است.
این شهر با جمعیت ۶۰٬۲۲۷ نفر (آمار سال ۲۰۱۰) ششمین شهر بزرگ کشور به شمار می‌رود. جمعیت منطقه شهری راندرس برابر با ۹۴٬۷۵۰ نفر است. منطقه شهری راندرس جزو ناحیه شهری یوتلاند شرقی با جمعیتی برابر با ۱٫۲ میلیون نفر است.
اسبیرگ یک شهر بندری در دانمارک است. این شهر در ساحل غربی شبه‌جزیره یوت لاند در جنوب غربی کشور جای دارد.
این شهر با جمعیتی برابر با ۷۱٬۴۵۹ نفر (آمار ۲۰۱۰)، مرکز منطقه شهری اسبیرگ (با جمعیت ۱۱۵٬۱۱۴ نفر) است. اسبیرگ پنجمین شهر بزرگ دانمارک به شمار می‌رود. مساحت این شهر ۱۵ کیلومتر مربع است.
چلوکبابی شمشیری از غذاخوری‌های بسیار معروف و معتبر تهران بود.مهمان خیابان دلگشا؛ نوشته‌ای از فیروز گوران در باره تهران، "بی‌بی‌سی فارسی"
این چلوکبابی که در اصل قهوه‌خانه کوچکی در ضلع جنوب شرقی سبزه‌میدان بود و قهوه‌خانه «مبال‌آباد» نامیده می‌شد، متعلق به شخصی به نام محمدحسن شمشیری بود. در هنگامه مبارزات جبهه ملی و ملی شدن صنعت نفت ایران، قهوه‌خانه مزبور به چلوکبابی آبرومندی تغییر کاربری داد. حاج حسن نیز به جبهه ملی پیوست و کار او چنان بالا گرفت که حتی در جریان تحریم نفت ایران یک میلیون ریال از اوراق قرضه دولت را خریداری نمود. بعد از کودتای ۲۸ مرداد، شمشیری مغضوب حکومت شد و مدتی به جزیره خارگ تبعید گردید. او هنگام مرگ ثروت زیادی داشت و بی فرزند بود. آرامگاه او در ابن بابویه است. بعدها بسیاری از چلوکبابی‌های تهران شمشیری نامیده شدند.
توماس کول (۱۸۰۱-۱۸۴۸) نقاش آمریکایی انگلیسی‌تبار و بنیان‌گذار مکتب هادسون ریور نقاشان منظره‌پرداز در آمریکا بود.
توماس کول در یکم فوریهٔ ۱۸۰۱ در بولتون لانکاشایر واقع در انگلستان زاده شد. در ۱۸۱۹ همراه با خانوادهٔ خود به آمریکا مهاجرت کرد و در کتسکیل نیویورک ساکن شد. او در آنجا به نقاشی منظره روی آورد و جنبشی هنری را با عنوان مکتب هادسن ریور بینان گذاشت.
در ۱۸۳۰ دو تابلو از نقاشی‌های او در آکادمی سلطنتی هنر در لندن به نمایش درآمد و به دنبال آن توماس کول اقدام به برگزاری نمایشگاه‌هایی از آثار طراحی خود در انگلستان، فرانسه و ایتالیا نمود. از بهترین نقاشی‌های منظرهٔ توماس کول می‌توان به مجموعه آثار «سفر زندگی» او اشاره کرد که کار بر روی آنها را از ۱۸۳۹ آغاز کرده بود.
توماس کول در ۱۱ فوریهٔ ۱۸۴۸ در سن ۴۷ سالگی در نیویورک درگذشت.
من کوبا هستمI am Cuba (Spanish: Soy Cuba; Russian: Я Куба, Ya Kuba) (Soy Cuba) نام یک فیلم سینمایی مشهور در مورد کوبا و درد و رنج مردم پیش از سقوط باتیستا و روی کارآمدن فیدل کاسترو است.
فیلم مزبور در سال ۱۹۶۴ تهیه شده، سیاه ـ سفید است و گفته شده یکی از شاهکارهای سینمای جهان است.Richard Gott The Guardian, Saturday 12 November 2005 Article history
فیلم من کوبا هستم را که با کمک دولت شوروی (سابق) و شرکت بیش از ۱۰۰۰ نفر از ارتش آن کشور (به عنوان بازیگر در نقش سیاهی لشکر و…) تهیه شد، میخائیل کالاتوزف/ Mikhail Kalatozov میخائیل کاتالازف (მიხეილ კალატოზიშვილი) گرجستانی الاصل است. کارگردانی کرده‌است.
«انریکه پی‌نِدا بارنِت» و «یوگنی یوتوشِن‌کو» آنرا نوشته‌اند، «نینا گلا گولووا» تدوین نموده و سرگئی اوروسیفسکی فیلمبرداری کرده‌است.
بازیگران اصلی در این فیلم، سرهیوکوربه‌ری، سالوادور وود، خوسه گال‌یاردو ـ و، رائول گارسیا هستند.
از جمله ویژگی‌های این فیلم این است که دوربین بسیار حساب شده محتوا را همراهی می‌کند و انتخاب لنز، زاویه، حرکت آن بسیار تأثیرگذار است. به علاوه، کادربندی‌ها بسیار دقیق هستند و مونتاژ در اکثر مواقع به لحاظ ریتم در خدمت کلیت اثر است.
فیلم من کوبا هستم (سُوی کوبا) Soy Cuba به دلیل استفاده از دوربین‌های فوق‌العاده قوی و مادون قرمز که در اختیار ارتش شوروی بود و در این فیلم از آن استفاده شده، صحنه‌های بسیار زیبایی دارد.
به دلیل سیاست دولتهای بزرگ در دوران جنگ سرد و تقابل رژیم‌های سرمایه‌داری با سوسیالیستی و بیشتر برای در انزوا نگاه داشتن کوبا، این فیلم زیبا در غرب به عمد ناشناخته ماند.
حدود ۳۰ سال پیش در آمریکا محافل خصوصی هنری به نمایش گذاشتند اما پخش آن برای عموم ممنوع بود. هنرمندان بزرگی از جمله «فرانسیس فورد کاپولا» و «مارتین اسکورسزی» نقش زیادی در معرفی این فیلم داشتند.
از سال ۱۹۹۰ به بعد، بدنبال روی کارآمدن میخائیل گورباچف و دوران تازه در سیاست جهانی، فیلم من کوبا هستم نیز از غربت به درآمد و امکان اکران عمومی یافت.
در محافل هنری جهان، از برخی صحنه‌های زیبای فیلم مزبور به عنوان کار هنری عالی یاد شده‌است.
در فیلم من کوبا هستم ۴ واقعه که به نوعی بهمدیگر ارتباط دارند، به تصویر کشیده شده‌است.
هر بخش فیلم وجهی از آسیب‌های اجتماعی جامعه کوبا را در دوره باتیستا برجسته می‌کند.
بخش نخست، تصویرگر عیش و نوش گردشگران مرفه آمریکایی در هتل‌ها، بارها و کازینوهای کوبا و از سوی دیگر، زندگی در فلاکت و بدبختی مردم بومی است که آنان را به منجلاب فساد و فحشا می‌کشد.
این قسمت حضور آمریکایی‌های خوشگذران و تاجرمنش را نشان می‌دهد که به کوبا تنها به چشم یک روسپی‌خانه نگاه می‌کنند.
دختر پاکی به نام ماریا که قرار است به زودی با جوانی میوه فروش ازدواج کند، از سر تنگدستی ناچار می‌شود خودفروشی کند و…
در صحنه دوم، حضور کمپانی‌های آمریکایی که خود را صاحب اختیار مزارع کوبا می‌دانند به تصویر کشیده شده که برای تصاحب هرچه بیشتر زمینهای نیشکر، به آزار کشاورزان کوبایی روی می‌آورند و مقاومت دهقانان کوبایی را نشان می‌دهد.
این قسمت داستان کشاورزی است که وقتی می‌بیند طلبکارش، زمین و حتی خانه او را فروخته‌است، سر به عصیان می‌گذارد و همه را به آتش می‌کشد.
در صحنه سوم هاوانا و شورش دانشجویان را می‌بینیم و نقش فیدل کاسترو و دانشجویان معترض دولت، برجسته می‌شود…
در این بخش قیام دانشجویان و راهپیمایی آنان از بالای پلکان دانشگاه هاوانا به پایین پلکان که نیروهای پلیس گارد گرفته‌اند به لحاظ هدایت جمعیت و فیلمبرداری بسیار قابل توجه است.
آخرین بخش (اپیزود)، داستان مرد صلح جویی است که با بمباران هوایی نیروهای ارتش باتیستا فرزند کوچکش را از دست می‌دهد وخودش به نیروهای انقلابی می‌پیوندد.
این صحنه رزمندگان کوبا را نشان می‌دهد که برای نبرد با رژیم باتیستا به کوه و جنگل زده با عبور از کوه‌های سیرا مائستراSierra Maestra برای تسخیر پایتخت آماده می‌شوند.
رزمندگان در مسیر خود به کلبه دهقانان رسیده و با یک روستایی که ابتدا آنها را از خود می‌راند و سرانجام به آنان می‌پیوندد، برخورد می‌کنند…
The New Cult Canon: I am Cuba
د بَنگِلز یک گروه پاپ/راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۱ در لس‌آنجلس پایه‌گذاری شد.
اعضای بنیان‌گذار گروه سوزانا هافس (گیتار)، ویکی پترسون (گیتار)، دبی پترسون (درامز)، انت زیلینسکاس (گیتارباس) هستند که همگی در بخش‌های آوازی ترانه‌ها هم مشارکت دارند. زیلینسکاس در سال ۱۹۸۳ بنگلز را ترک کرد و میکل استیل جایگزین او شد.
آلبوم "All Over the Place" که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۸۰ بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد و باعث شد اعضای بنگلز به ستاره‌های مطرح موسیقی تبدیل شوند.
فعالیت گروه از سال ۱۹۸۹ به‌خاطر اختلاف سلیقه‌های معمول و مشغول بودن اعضا با پروژه‌های شخصی‌شان متوقف شد و بیش از ۱۰ سال طول کشید تا اعضای بنگلز دوباره گردهم آمدند.
لورن وودز (۲۱ ژوئن ۱۹۷۸ در سنت لوئیس) بازیکن بسکتبال اهل آمریکا است که در باشگاه‌های لبنان بازی می‌کند.
او سابقاً به عنوان سنتر باشگاه بسکتبال مهرام تهران در لیگ برتر بسکتبال ایران بازی می‌کرد. او از بهترین خارجی‌های بسکتبال ایران و از بهترین سنترهای خارجی است که به آسیا آمده‌است.
وودز در دوران دانشجویی خود از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ در تیم دانشگاه ویک فارست و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ در تیم دانشگاه آریزونا در جام قهرمانی بسکتبال دسته اول مردان ان‌سی‌ای‌ای بازی کرد.
او دوران حرفه‌ای خود را در اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا (ان‌بی‌ای) در سال ۲۰۰۱ با مینه‌سوتا تیمبرولوز آغاز کرد و سابقه بازی در تورنتو رپترز، میامی هیت و هیوستون راکتز را نیز دارد. او مدت کوتاهی نیز با تیم ساکرامنتو کینگز قرارداد داشت. وودز تا سال ۲۰۰۸ مجموعاً در ۶ فصل ان‌بی‌ای بازی کرد.
لورن وودز سابقه بازی در افس پیلسن ترکیه، ژالگیریس کناس لیتوانی و ساراگوسا بسکت اسپانیا را دارد.Wikipedia contributors, "Loren Woods," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Loren_Woods&oldid=375230227 (accessed September 11, 2010).
وودز در ایران در مهرام بازی کرده‌است.
در آذر ۱۳۸۸، خبرگزاری فارس گزارش داد که با توجه به وبگاه یوروبسکت، این بازیکن را یک آژانس اسرائیلی به ایران آورده‌است و این آژانس راه ورود بازیکنان پس‌مانده ان‌بی‌ای به ایران شده‌است. سرپرست باشگاه مهرام در پاسخ گفت که او از یک طریق آژانس یونانی به نام جورجیو دیمتروپولوس به ایران آمده‌است.
در اسفند سال ۱۳۸۸، روزبه ارغوان بازیکن باشگاه صبامهر پس از بیرون رفتن توپ از زمین، توپ را محکم به سینه وودز پرتاب کرد و وودز نیز توپ را به سمت نیمکت صبامهر پرتاب کرد. هر دو بازیکن توسط کمیته انضباطی جریمه شدند. در همین زمان، خالکوبی روی بدن وودز و چند ورزشکار خارجی دیگر در ایران مورد اعتراض سازمان تربیت بدنی قرارگرفت.
در فیزیک، توان میزان جابه‌جایی، دگرگونی یا استفادهٔ انرژی در یکای زمان است. یکای این کمیت ژول بر ثانیه (J/s) یا همان وات است (به احترام جیمز وات، مخترع ماشین بخار). برای نمونه، برای یک لامپ، نرخ تبدیل انرژی الکتریکی به گرما و نور در وات شمرده می‌شود. هر چه لامپ پر توان تر باشد، انرژی الکتریکی بیشتری در یکای زمان تبدیل می‌شود.
تبدیل انرژی را می‌توان برای انجام کار (فیزیک) استفاده کرد. پس توان همچنین نرخ انجام کار در یکای زمان است.
• برای بالا بردن یک جسم از پله‌ها، چه بدویم و چه راه برویم کار یکسانی می‌کنیم. اما هنگام دویدن توان بیشتری مصرف می‌شود چون همان مقدار کار در مدت کمتری انجام می‌شود.
• توان خروجی یک موتور الکتریکی برابرست با حاصل‌ضرب گشتاوری که موتور می‌سازد در سرعت زاویه‌ایِ محور خارجی آن.
• توان مصرف شده برای جابه‌جا کردن یک اتومبیل برابرست با حاصل‌ضرب نیروی کشش چرخ‌ها در سرعت اتومبیل.
انتگرال توان روی مدت تعریف کار انجام شده‌است. چون این انتگرال به مسیر وارد کردن نیرو و گشتاور بستگی دارد، این محاسبه کار را «تابع مسیر» می‌خوانند.
بعد توان انرژی بخش بر زمان است. یکای SI توان همان وات (W) است که برابر است با یک ژول بر ثانیه. از دیگر یکاهای توان می‌توان ارگ بر ثانیه (erg/s)، اسب بخار (hp)، فوت-پوند بر دقیقه یا یکای بریتانیایی حرارت بر ساعت (BTU/h) را خاطر نشان کرد.
به عنوان یک نمونه ساده، سوزاندن یک کیلوگرم زغال سنگ خیلی بیشتر از منفجر کردن یک کیلوگرم تی‌ان‌تی انرژی آزاد می‌کند، ولی چون واکنش تی‌ان‌تی سریع‌تر انرژی آزاد می‌کند توان خیلی بالاتر از زغال‌سنگ می‌رساند.
اگر ΔW مقدار کار انجام شده در مدت زمان Δt باشد، آنگاه توان متوسط این‌گونه تعریف می‌شود:
پس توان لحظه‌ای مقدار حد توان متوسط است هنگامی که Δt به صفر میل می‌کند.
اگر توان P ثابت باشد، مقدار کار انجام شده در مدت زمان Τ این‌گونه محاسبه می‌شود:
اگر انرژی تبدیل شده باشد، نماد E بیشتر از نماد W بکار می‌رود.
توان در سامانه‌های مکانیکی، آمیزشی از نیروها و حرکت است. به‌طور خاص، توان حاصل‌ضرب نیروی وارد بر جسم در سرعت آن یا حاصل‌ضرب گشتاور اعمال شده بر یک محور و سرعت زاویه‌ای آن است.
توان مکانیکی نیز به صورت مشتق زمان کار تعریف می‌شود. در مکانیک، کار مکانیکی انجام داده شده توسط یک نیروی F بر روی جسمی که خم С را طی می‌کند را می‌توان با انتگرال خطی زیر پیدا کرد:
به‌طوری‌که x متغیر مستقل خم C است و v سرعت در مسیر است. مشتق زمان این معادله، توان لحظه‌ای را می‌دهد:
در سامانه‌های چرخشی توان برابرست با حاصل‌ضرب گشتاور τ و سرعت زاویه‌ای ω.
در سامانه‌های سیال مانند محرک‌های هیدرولیکی (اَکتواتُرها) توان برابرست با حاصل‌ضرب فشار p به پاسکال (N/m²) در آهنگ شارش حجمی Q در متر مکعب بر ثانیه (m³/s):
اگر سامانه مکانیکی هیچ تلفاتی نداشته باشد، توان ورودی با توان خروجی برابر است. این اصل به ما فرمول ساده‌ای برای مزیت مکانیکی سامانه می‌دهد. اگر توان ورودی سامانه، نیروی "F" وارد بر نقطه‌ای با سرعت "v" و توان خروجی سامانه نیروی "F" وارد بر نقطه‌ای با سرعت "v" باشد و هیچ تلفاتی در سامانه نداشته باشیم، آنگاه:
و مزیت مکانیکی سامانه این‌گونه بدست می‌آید:
روابط مشابهی برای سامانه‌های چرخشی موجودند:
اگر توان ورودی سامانه دارای گشتاور "T" و سرعت زاویه‌ای "ω" باشد و توان خروجی سامانه دارای گشتاور "T" و سرعت زاویه‌ای "ω" باشد و سامانه هیچ تلفاتی نداشته باشد، آنگاه داریم:
این روابط برای تعریف کارایی بیشینه سیستم از لحاظ نسبت سرعت‌ها مفیدند. برای فهم بهتر اهمیت آن‌ها این ویکی را بخوانید.
در نورشناسی، یا رادیومتری، واژه توان گاهی به معنی شار تابشی است (نسبت متوسط جابه‌جایی انرژی توسط امواج الکترومغناطیسی که یکای آن وات است) یا به توان دیوپتری یک عدسی یا آینه (مقیاسی از توانایی فوکوس کردن نور که یکای آن دیوپتر (m−1)است: P=1/f) اشاره دارد.
توان لحظه‌ای الکتریکی ای که به مؤلفه‌ای از مدار می‌رسد برابرست با:
به‌طوری که:
formula_13 توان لحظه‌ای است به وات.
formula_14 اختلاف پتانسیل الکتریکی (یا تغییر ولتاژ) بین دو سر مؤلفه به ولت است.
formula_15 جریان الکتریکی در آمپر است که از مؤلفه می‌گذرد.
اگر مؤلفه یک مقاومت (قطعه الکتریکی) باشد که نسبت ولتاژ به شدت جریان آن زمان-ناوردا است، آنگاه داریم:
به‌طوری‌که formula_17 مقاومت الکتریکی به اهم است.
در مورد سیگنال متناوب formula_18 با دورهٔ formula_19، مانند زنجیره‌ای از پالس‌های یک‌ریخت، توان لحظه‌ای formula_20 نیز تابعی متناوب با دوره formula_19 است. توان اوج به صورت formula_22 تعریف می‌شود.
توان اوج همیشه به سادگی قابل اندازه‌گیری نیست، اما اندازه‌گیری توان متوسط معمول تر است. اگر انرژیِ هر پالس را به صورت زیر تعریف کنیم:
آنگاه توان متوسط این‌گونه بدست می‌آید:
می‌توانیم طول پالس τ را طوری تعریف کنیم که: formula_25 تا نسبت زیر برقرار باشد. به این نسبت چرخهٔ کار زنجیره پالس‌ها می‌گویند.
کَرمِلی‌های پابرهنه، یا کارمِلیت‌های پابرهنه، (به انگلیسی: Carmelites) فرقه کاتولیکی درویشانه یا گدامنش است که ریشه در سنت‌های زاهدانه‌ای دارد که از پدران و مادران صحرا منشأ گرفته‌اند. این فرقه در سال ۱۵۹۳ تأسیس شد، و بر طبق قوانین وضع شده برای راهبان یا راهبه‌گان کرملی توسط دو تن از مقدسان اسپانیایی، سنت ترزای آبیلا (آوایلا) و سنت جان صلیبی، دستخوش یک رفرم اصلاحی گردید.
هم‌اکنون فرقه کرملی‌های پابرهنه با عنوان اختصاری «O.C.D» شناخته می‌شود، که حرف "o" در آن به کلمه "old"، به معنی «قدیمی»، مربوط است و به شاخه‌ای قدیمیتر از این فرقه که همان کرملی‌های باستانی هستند، اشاره دارد. این شاخه از کارملی‌ها، گاهی نیز «کارملی‌های اُ» یا: «O. Carm» خوانده می‌شود. شعبه سکولار این فرقه نیز وجود دارد که با عنوان کارملی‌های پابرهنه سکولار شهرت دارد. شاخه سکولار کارملی‌های پابرهنه، که قبلاً به عنوان فرقه سوم شناخته می‌شد، گاهی با عنوان اختصاری "OCDS" نیز خوانده می‌شود که حرف "s" در آن از کلمه "secular" گرفته شده‌است.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰
کرملی‌های پابرهنه (Discalced Carmelites)، فرقه‌ای از کاتولیک‌های درویش مسلک رومی، که در انگلستان به نام راهبان سفید خوانده می‌شوند. اینان به هنگام جنگ‌های صلیبی، در کوه کرمل در فلسطین پیدا شدند. آیین کارشان [یا راه و رسم آیین آنها]، در سال‌های ۱۲۰۶ و ۱۲۱۴ میلادی توسط "سنت آلبرت پاتریارک" [در] اورشلیم نوشته شد و در سال ۱۲۲۶ میلادی مورد تصویب "پاپ هورنیوس سوم" قرار گرفت. کرملی‌ها روزگار به پارسایی و درویشی می‌گذراندند.تاریخ پزشکی ایران و سرزمین‌های خلافت شرقی، اثر: سیریل الگود، ترجمه: دکتر باهر فوقانی، چاپ سوم، صفحه: ۴۱۲ (پاورقی ویراستار)
در قرن شانزدهم میلادی، و با اقدامات سنت ترزا آوایلا یا همان ترزا آبیلای مقدس، اصلاحات بطئی، یا همان رفرم با خود او آغاز گردید. این زن یک نذر یا عهد و پیمان دائمی پدیدآورد که بواسطه آن برای همیشه امکان دنبال کردن کامل‌ترین شکل این مکتب به وجود بیاید و همچنین به به حل و فصل قوانین مربوط بدان پرداخت تا آن را به کاملترین شکلی که او می‌توانست، درآورد. گروهی از راهبه‌ها که در یک شب از سپتامبر سال ۱۵۶۰ در حجرهٔ او گرد هم جمع شده بودند، از سنت‌های بدوی و اولیه بناشده توسط او و از "سَنت پیتر آلکانتارا"، که پیشنهاد تأسیس صومعه‌ای از نوع زاهدانه را داده بود، برای انجام نخستین اصلاحات در فرقه پابرهنه‌ها، الهام گرفتند. در ۲۴ اوت ۱۵۶۲، صومعه جدید که به سنت جوزف اختصاص داشت، تأسیس شد. سپس در دوروئلو، سن جان صلیبی و سن آنتونی عیسوی، نخستین خانقاه مربوط به برادران پابرهنه را، در نوامبر ۱۵۶۸ پایه‌گذاری نمودند.
برای یک کارملیت (راهب یا راهبه کرملی)، نیایش کردن، یک پدیدهٔ عمیق دینی و مذهبی به‌شمار می‌رود. این راهنمایی، از آموزه‌ها و تجارب مربوط به سنت ترزا آبیلا و سنت جان صلیبی و همچنین سایر مقدسانی که مراحل این آیین را بدنبال آن دو پیموده‌اند، است. از جمله این مقدسان می‌توان به افرادی مانند: ترزه کودک عیسوی و چهره مقدس، الیزابت هدایت یافته از ترینیتی، سنت ترزای آندی، و همین‌طور مقدسان شهیدی مانند ادیت استین (سنت ترزا بندیکتای صلیبی)، ژاک پره و شانزده شهید کامپی ین اشاره نمود.
برای آن که محیط خانه برای نیایش مناسب شود، هر روز در این آیین به بهره‌مندی از سکوت توصیه شده‌است. افزون بر این، بر اساس مراسم روزانه‌ای که در مناجات نامه [مجموعه‌ای از دعاهای روزانه که بر اساس توصیه کلیسای کاتولیک، در ساعات متعارفی از شبانه روز توسط روحانیون یا غیر روحانیون، خوانده می‌شود] سفارش شده‌است، در هر روز دو ساعت وقت نیز، برای نماز در کنار سکوت بی‌وقفه در نظر گرفته شده‌است. تعادل زندگی نیز، در آیین‌های این مکتب رعایت شده‌است: زندگی اجتماعی عادی و با خوشرو بودن و بسیار خندیدن دور میز غذا و به هنگام تفریحات سالم مشخص می‌شود. جوامع پایبند بدین آئین نسبتاً کوچک نگه داشته شده‌اند تا جو خواهری و برادری و اشتراک و تعاون میان آنان تقویت گردد.
در حالتی که خواهران روحانی یک زندگی محصور و توأم با محدویت را سپری می‌کنند، راهبگان زندگی را می‌گذرانند که هم بر پایه فکر و عقیده بنا شده و هم مطابق با رسالتی است که آنان در تقلید از زندگی مسیح دارند، چرا که مسیح نیز، در عین اینکه به نیایش در صحرا مشغول بود، به انبوهی از انسا ن‌ها شفقت و مهربانی می‌ورزید. تأمّل در زندگی آن‌ها نشان از آن دارد که خدمات ارائه شده از جانب آنان، در درجه اول همان خدماتی است که برای تمامی کلیساها طراحی شده‌است. همچنین زندگی در این مرام، بر مبنای تعهد جدی به نظم و انضباط دقیق و گسترده بنا شده‌است و این نظم و انضباط بر اساس مطالعات بیشتر و توسعه دانشی حاصل می‌شود که بر قلب انسان الهام می‌گردد. قلبی که با حساسیت زیاد شخصی مشخص می‌شود.
سیریل الگود در کتاب "تاریخ پزشکی ایران و سرزمین‌های خلافت شرقی"، در فرازهایی از کتاب خویش به جنبه‌هایی از حضور و اقدامات کرملی‌های پابرهنه در ایران، طی قرن هفدهم اشاره کرده‌است. وی از جمله از ژوزف لابروس نام می‌برد که بعد از ورود به جرگه کرملی‌های پابرهنه و مدتی اقامت در فرانسه و رم، به ایران می‌آید و در اصفهان به کرملی‌های دیگری که در این شهر بوده‌اند، می‌پیوندد. وی در رشته طب به تحصیل می‌پردازد و ضمن استفاده از دانش خود برای تبلیغ مسیحیت و عقاید کرملی‌های پابرهنه در ایران، پیرامون طب سنتی و گیاهان دارویی ایرانی اطلاعات گسترده‌ای می‌آموزد که بعدها این اطلاعات را در کتابی موسوم به فارماکوپئا پرسیکا، در پاریس انتشار می‌دهد.تاریخ پزشکی ایران و سرزمین‌های خلافت شرقی، اثر: سیریل الگود، ترجمه: دکتر باهر فوقانی، چاپ سوم، صفحه: ۴۱۲ و ۴۱۳
استراچان طبیب مسیحی که در فاصله سال‌های ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۲ میلادی امور میسیون‌های کرملی را سرپرستی می‌کرد تعداد شصت و یک جلد از کتاب‌ها و رسالات منحصربه‌فرد طب اسلامی را که به زبان‌های عربی و فارسی و ترکی بودند از ایران خارج و طبق وصیت‌نامه‌ای این نسخ را به صومعه کرملی در رم واگذار کرد. بر اساس گزارشی مستند که در سال ۱۹۹۲ انتشار یافته تنها سه جلد از این کتاب‌ها در کتابخانهٔ ناپل و تعدادی دیگر در موزه بریتانیا [با نام استراچان] موجود است و از سرنوشت بقیهٔ آن‌ها که تصور می‌شود حاوی اطلاعاتی بدیع پیرامون طب اسلام و ایران باشند؛ اطلاعی در دست نیست.
پدیدارشناسی یا پدیده‌شناسی در اشاره به موارد زیر است:
رحیم خاکی قاری، مدرس و داور بین‌المللی قرآن، رئیس فرهنگسرای قرآن تهران، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان البرز و مشاور امور قرآنی وزارت ورزش و جوانان است.
خاکی زادهٔ ۱۳۵۳ در شهرستان مراغه، دارای لیسانس ادبیات فارسی (دانشگاه علامه طباطبائی) و فوق لیسانس مدیریت بین‌الملل از کشور لهستان و دانشجوی دکتری مدیریت رسانه در دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی رسمی جهاد دانشگاهی است.
از مهم‌ترین آثار مشترک ایشان می‌توان به انتشار آلبوم آموزش صوت و لحن و نغمه‌شناسی قرآن سال ۱۳۷۲ در قالب ۸ نوار درسی از سوی انتشارات دانشگاه تهران و آلبوم آموزشی که شامل ۲ نوار و همچنین نگارش یک کتاب که از سوی مؤسسه سبز آرنگ منتشر شده‌است، اشاره کرد. رحیم خاکی در اجرای سبک‌های مختلف مهارت ویژه داشته و یکی از مقلدان سبک‌های قدیمی تلاوت قرآن در جهان اسلام است. به دلیل انتشار آلبوم آموزش صوت و لحن به زبان‌های مختلف، آثار او در کشورهای عربی تدریس می‌شود. رحیم خاکی به زبان‌های فارسی، آذری، ترکی استانبولی، عربی و انگلیسی مسلط است و با زبان‌های لهستانی و روسی آشنایی دارد. رحیم خاکی صاحب نظریهٔ «قرآن‌شهر یا شهر حقیقی قرآن» است که سال‌هاست این موضوع را در عرصهٔ ملی و بین‌المللی پیگیری می‌کند. او در سال ۱۳۸۳ در نخستین همایش نخبگان از طرف رئیس‌جمهور وقت و به انتخاب سازمان اوقاف و امور خیریه مورد تجلیل قرار گرفت. همچنین وی یکمین استاد جوان فردی است که در مهر ۱۳۸۹ از طرف بنیاد ملی نخبگان به عنوان نخبهٔ قرآنی معرفی شده و نشان درجهٔ یک این بنیاد را از دست رئیس‌جمهور دریافت کرده‌استhttp://www.iyqa.ir/person/156 ، بازدید در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۸۹
هاشم کاردوش (۱۳۰۱ در کرمانشاه – ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ در تهران) با نام اصلی «میزا هاشم خان» کاردوش در سال ۱۳۰۱ هجری خورشیدی به دنیا آمد. وی حقوقدان، نویسنده، شاعر، رایزن فرهنگی و مؤسس خانه فرهنگی ایران در هند بود.
کاردوش مراتب تحصیلی خود را در مدرسهٔ پهلوی کرمانشاه، دبیرستان شاهپور و دارالفنون تهران گذراند. وی مدرک لیسانس خود را از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران اخذ کرد و شغل وکالت دادگستری را انتخاب نمود. بیش از هفت سال در دانشگاه پنجاب «چندیگر» و دانشگاه جواهر لعل نهرو هندوستان تحصیل کرد و در سال ۱۳۵۴ موفق به دریافت درجهٔ دکترای فلسفه و علوم سیاسی شد.
هاشم کاردوش در سال ۱۳۱۸ در مسابقه‌ای که به مناسبت «تأسیس دانشگاه تهران» ترتیب داده شده بود، در کرمانشاه با احراز مقام نخست، به دریافت جایزهٔ یک دوره مجلدات تازهٔ «سیر حکمت در اروپا» نایل گردید. از آن پس غالباً در روزنامه‌ها و انتشارات آن زمان با نوشته و تهیه مقالات شرکت نمود.
وی در ۱۴ مرداد ۱۳۲۵ در دستگاه رادیوی تهران که تازه تأسیس شده بود به مناسبت سالروز مشروطیت ایران سخنرانی کرد. در سال ۱۳۲۷ مجلهٔ «شرق بیدار» را اداره می‌کرد.
کاردوش در سال ۱۳۴۶ به هند رفت و به سمت رایزن فرهنگی ایران در هند و نپال برگزیده شد و در زمان رژیم پهلوی به مدت هشت سال در سمت رایزن فرهنگی ایران در هند فعالیت کرد.
کاردوش مجلهٔ معروف «Journal of Indian Society» را منتشر کرد و در این اوقات کتابهای متعددی را ترجمه و نگارش کرده‌است. از معروف‌ترین کتابهای نوشته شده توسط وی می‌توان از کتابهای «خاطرات هند»، «عقاب زاگرس» و مجموعه اشعار وی به نام «برگ‌ریزان» نام برد.
کاردوش در مدت هشت سال رایزنی فرهنگی بارها مورد تقدیر دولت‌های ایران و هند واقع گردید. همچین در دههٔ هشتاد خورشیدی کانون وکلای دولت جمهوری اسلامی ایران به پاس یک عمر خدمت بی شائبه، دو مرتبه وی را مورد تقدیر قرار داد.
سرانجام دکتر کاردوش در ساعت ده و چهل دقیقه روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ در کنار فرزندانش درگذشت.
http://www.adinehbook.com/gp/search?search-alias=books&rh=n%3A1000%2Cp_6%3A%25D9%2583%25D8%25AA%25D8%25A7%25D8%25A8%25D8%25B3%25D8%25B1%25D8%25A7%2Cp_11%3Arelevancerank&page=2
باغ آذری یکی از محله‌های قدیمی در جنوب تهران منطقه 16 است که در محدوده‌ای که از جنوب به پارک بعثت، از شمال به خیابان شوش، از شرق به خیابان صابونیان و از غرب به خیابان خزانه بخارایی محدود می‌شود. این محله از قدمت زیادی برخوردار است به‌طوری‌که در برخی از مناطق آن بقایای کوره‌های آجرپزی که مربوط به دوران قاجار می‌باشد در آن دیده شده‌است.
این محله دارای بافت قدیمی شهرنشینی می‌باشد که دارای دو پارک بزرگ به نام‌های بعثت و میثاق و چندین بوستان دیگر (اسفند، بهاران و...) می‌باشد.
باغ آذری دارای یک مرکز فرهنگی به نام خانه فرهنگ قلم و چند کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به نام‌های کانون بعثت و کاخ جوانان است.
کریستوفر وسن باش (۲۴ مارس ۱۹۸۴ در دالاس) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در تیم میامی هیت در ان‌بی‌ای بازی می‌کرد. در اواخر دوران بازیکنی این بازیکن، نوعی بیماری مربوط به انسداد رگها در وی مشاهده شد که طبق تشخیص پزشکان باید برای مدتی وی از ورزش حرفه ای دوری می‌کرد، در نتیجه او دیگر نتوانست بسکتبال حرفه ای را ادامه دهد.Sources: LeBron James, Dwyane Wade, Chris Bosh sign with Miami Heat for $15M less each - ESPN او دانش‌آموخته رشته مدیریت از مؤسسه فناوری جورجیا است.
عبداللطیف لاریجانی (درگذشت:۱۲۴۵ق/۱۸۳۰م) از خوشنویسان و منشیان دیوان در دوره فتح‌علی شاه قاجار بود و عنوان پر افتخار کاتب‌السلطانی داشت. شعر می‌گفت و مردی خوش‌خوی بود. گفته می‌شود هنگامی‌که میرزا سنگلاخ در تهران اقامت داشت، نزد وی تعلیم خط نستعلیق و شکسته گرفت.
فهرست بخش‌های ایران بر اساس جمعیت: (بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵)
کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه یا به‌طور مخفف اواف‌سی یکی از شش کنفدراسیون قاره‌ای زیر نظر فیفا و نهاد اداره‌کننده فوتبال در اقیانوسیه است که در تاریخ ۱۵ نوامبر ۱۹۶۶ تشکیل شد.
اعضای این کنفدراسیون دارای ۰٫۵ سهمیه برای حضور در جام جهانی هستند و نماینده این قاره برای حضور در جام جهانی باید در بازی پلی آف نماینده قاره دیگری را ببرد. تاکنون دو تیم نیوزیلند و استرالیا از این قاره موفق به حضور در جام جهانی فوتبال شده‌اند. این کنفدراسیون نماینده‌ای هم در جام کنفدراسیون‌ها دارد.
در این قاره مسابقات جام ملت‌های اقیانوسیه و لیگ قهرمانان اقیانوسیه برگزار می‌شود.
استرالیا پیشتر زیر نظر این کنفدراسیون فعالیت می‌کرد اما اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. پس از خروج استرالیا از این کنفدراسیون، هیچ‌کدام از اعضا دارای لیگ حرفه‌ای کشوری نیستند.
کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه از ۱۱ عضو اصلی و ۳ عضو وابسته تشکیل شده‌است
مارک گسال ای سائز (۲۹ ژانویه ۱۹۸۵ در بارسلون) ملی پوش تیم ملی بسکتبال اسپانیا است که در سال ۲۰۱۹ با تیم تورنتو رپتورز قهرمان ان‌بی‌ای شد. گسال پیش از پیوستن به ان‌بی‌ای در باشگاه بسکتبال بارسلونا بازی می‌کرد. مارک در فصل ۲۰۲۱ به تیم لس‌انجلس لیکرز پیوست.
سوفی چارلین آکلند مانک (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹) یک خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و مدل انگلیسی تبار استرالیایی است. او یکی از اعضای گروه موسیقی پاپ زنانه باردو بود که با عرضه آلبومی با نام دختر سالنما ، زندگی حرفه‌ای تک‌نفره‌اش را پایه گذاشت. مانک از سال ۲۰۰۴، فعالیت در سینما را نیز تجربه کرد و از ۲۰۰۶ به صورت جدی‌تر بازیگری را در هالیوود ادامه داد.
سوفی مانک در انگلستان به دنیا آمد، اما خانواده‌اش به گلد کاست در کوئینزلند استرالیا مهاجرت کردند. مانک تمرین برای موسیقی کلاسیک و پاپ را از سن هشت سالگی آغاز کرد.