moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان لای سیاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
گلدشت (ایرانشهر)، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۰ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
چاه شورک ۱ روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۳۱ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
سه‌پایه زیارت گنبد روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۶۶ نفر (۱۴۰خانوار) بوده‌است.
گنوئیه (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان لای سیاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد گنبد، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
گنبد علوی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلگان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.این روستا،مرکز دهستان گنبد علوی است.
این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۲ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
نوک‌آباد گنبد، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۶ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
مارچوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
چیل کنار روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.این روستا داری یک باجه پست بانک و بدون خانه بهداشت بدون آب شرب لوله کشی و بدون دبیرستان است
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۵۷ نفر (۲۰۰خانوار) بوده‌است.
معین‌آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان لای سیاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
چاه دازو، روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
طبق روایات، فردی به نام دازو در کنار چاهی زندگی می‌کرده و این مکان به دلیل داشتن شرایط مناسب زندگی و کشاورزی، کم‌کم به جمعیت آن افزوده شده و نام آن به چاه دازو معروف شده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۹۳ نفر (۱۵۴ خانوار) بوده‌است.
چاه حسین یا چاه حسینی روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
این روستا در دهستان دلگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
ورشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
چاه کیچی، روستایی در دهستان گنبد علوی بخش مرکزی شهرستان دلگان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۵۸۲ نفر (۶۰۶ خانوار) بوده‌است.
آب‌شیرین روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
ده زیر روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۳۲ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
امیرآباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
کل جگان، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ده چملی، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
زنگی‌آباد (نائین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
بنگوه، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
زیارت روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
ده پرکک، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
رحمت‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان جوزدان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۹۲ نفر (۴۲۰خانوار) بوده‌است.
هودیان، مرکز دهستان و روستایی از توابع دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستاها محمد آباد ، هیدان، هورکی، مرکز، سوئرگ، افضل آباد ، کرتکی، کلوشاه، راسته ای، کلنگان ، دهدشت، هیر، گووس، دهزیر، پوسکین در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۸۳۳ نفر (۷۵۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان هودیان در استان سیستان و بلوچستان و 51 کیلومتری شمال شهرستان دلگان و از نظر زمین شناسی این منطقه جزء محدودۀ جنوب شرق ایران می باشد.
این منطقه اگر چه جزء نواحی گرم و خشک تقسیم بندی شده ، اما نسبت به سایر مناطق بلوچستان دارای آب و هوای تعدیل یافته ای است. در این ناحیه با توجه به وجود سیستم آبراهه های فراوان ، قنوت ، کاریزها و چشمه ها از نظر کشاورزی بسیار متعدد بوده و امکان رشد کشاورزی و خصوصاً رشد و افزایش باغات مرکبات در آن مهیا می باشد.
مردمان این منطقه از نظر نژاد آریایی و طایفه بلوچ که به لهجه خاص محلی گویش دارند ، دین آنها اسلام و مذهب تشیع است. طریقه ساخت و ساز منازل و پوشش آنها متأثر از فرهنگ است. و شرایط جغرافیایی حاکم بر (منطقه) و بلوچستان بسان سایر مردم بلوچ است. همچنین کار و شغل بیشتر مردم ، کشاورزی و باغبانی می باشد.
مطالعاتی توسط وحدتی دانشمند تحت نظارت دکتر افتخارنژاد در سال 1369 ، وزارت نیرو و همکاری دفتر برسیهای منابع آب در سال 1364 و گزارشات شرکت نفت انجام شده است.
نقشه واحدهای ساختمانی – رسوبی ایران .م.ح.نبویی (1355) واحدهای ساختمانی و گسترش حوزه های رسوبی ایران ، افتخارنژاد (1359) واحدهای تکوینی مهم ایران ، اشتامپلی (1988) همه گویای آن است که ارتفاعات این منطقه نتیجه چین خوردگی های دوران سوم زمین شناسی است.
هورکی روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۵۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
هیدان، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۷ نفر (۹۴خانوار) بوده‌است.
فیلور (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان جوزدان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳۵ نفر (۲۱۳خانوار) بوده‌است.
کنار شیب، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
دهدشت روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است بادهدشت کهگیلویه اشتباه نشود.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۵۰ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
پشته پیرداد، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
محمودآباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان جوزدان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلان روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۸ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
راسته‌ای، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
ابزان، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
جنت‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
بنکل، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
سورک روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
گووس روستایی در جنوب شرق استان سیستان وبلوچستان در شمال شهرستان دلگان قرار دارد
جمعیت حدود ۲۰۰۰ نفر دارد
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۲ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
خسرین یا وسرین روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۸ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
هیر روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
جلال‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان صادقیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۷۳ نفر (۵۳۶خانوار) بوده‌است.
موقعیت طبیعی منطقه به صورت جلگه ای و دست‌های دامنه ای است. بلندترین ارتفاع مشرف به منطقه با ارتفاع ۳۴۰۰ متر در غرب روستا (ارتفاعات دالان کوه) واقع شده‌است. ارتفاع روستای جلال‌آباد از سطح دریا معادل به ۱۶۷۵ متر می‌باشد.
قدمت روستای جلال‌آباد به حدود ۷۰۰ سال قبل بر می‌گردد. اقوام اولیه این سکونتگاه ابتدا به صورت ۵ گروه در ۵ نقطه نزدیک به هم اسکان داشتند که به فعالیت کشاورزی مشغول بودند. از آثار آن زمان تعداد پنج گورستان به جای مانده‌است. گورستان اول در چشمه زیر آب (حدود ۷ کیلومتر از روستای فعلی) گورستان دوم در محل کوه گبری (حدود ۳ کیلومتر تا روستای فعلی) گورستان سوم در محل گود مرد مغول (حدود ۸ کیلومتر از روستای فعلی) گورستان چهارم در امتداد قنات روستا معروف به «خاران» و به فاصله ۶ کیلومتر از روستای جلال‌آباد و گورستان پنجم در محل فعلی روستا، استقرار دارند. شایان ذکر است که در گورستان فعالی روستا آثار دو سنگ قبر با خط کوفی به چشم می‌خورد. توضیح اینکه از پنج هسته فوق‌الذکر چهار هسته تخریب و هسته مربوط به روستای جلال آباد باقی مانده‌است. وجه تسمیه روستا در طول تاریخ دستخوش تغییرات قابل ملاحظه ای بوده‌است. به‌طور یکه ابتدا هسته اولیه در مکان فعالی گورستان روستای جلال‌آباد شکل می‌گیرد و وجه تسمیه آن به بزرگ مالک به نام «مراد» بر می‌گردد۰ پس از مدتی با خشک شدن قنوات بالا دست، اهالی مراد آباد به مکانی دیگر (به فاصله حدود ۳ کیلومتر از محل کوه گبری) نقل مکان می‌کنند و آبادی جهان‌آباد را بوجود می‌آورند. این آبادی در زمان حمله مغول از بین می‌رود و بعد از آن قلعه فعلی روستا (در محدوده محله قلعه) به نام علی‌آباد، شکل می‌گیرد. وجه تسمیه علی‌آباد نیز مربوطه به یک بزرگ مالک به نام علی می‌باشد. شایان ذکر است که افراد ساکن در این قلعه ابتدا ۱۶ خانوار بودند که توسط ظل السلطان به این مکان کوچ داده می‌شوند و به فعالیت کشاورزی بر روی اراضی زراعی متعلق به ظل السلطان می‌پردازند. تغییر نام علی‌آباد به جلال‌آباد توسط ظل السلطان و صارم الدوله (پسر ایشان) انجام می‌پذیرد. به طوری که در این منطقه آبادی‌های زیادی تحت مالکیت این حاکم قاجار بودند، ولی علی‌آباد به علت بزرگی و رونق کشاورزی آن به جلال‌آباد (به معنی بزرگی) تغییر نام می‌یابد. البته هنوز افرادی این روستا را به نام علی‌آباد خطاب می‌کنند.<mapframe latitude="32.606700" longitude="51.315594" zoom="3" width="200" height="100" align="left" />
هسته اولیه روستا همانطوری که قبلاً اشاره شد، با جابجایی زیادی در طول تاریخ مواجه بوده‌است. ولی در نهایتاً به محدوده قلعه قدیمی که توسط ظل السلطان بنا می‌شود؛ منتهی می‌گردد. اولین مرحله توسعه در اطراف قلعه مذکور به وقوع پیوسته‌است و در مرحله بعدی گسترش بافت در جهت غرب (مقابل دوازده قلعه) بوده‌است. سومین مرحله توسعه ادواری در جهات شمال و جنوب مرحله دو شکل گرفته‌است و مرحله بعدی در جهت غرب مرحله دوم و به صورت خطی توسعه یافته‌است. در مراحل پنج و ششم، روستا در جهت شمال هسته اولیه و مرحله اول کشیده شده‌است. هفتمین مرحله توسعه تاریخی به سمت شمال مرحله سوم، شکل گرفته‌است و سپس مرحله بعدی در جهت جنوب مرحله سوم کشیده شده‌است. مرحله نهم توسعه ادواری در جهت شمال مرحله چهارم، گسترش یافته‌است. دهمین مرحله توسعه به سمت جنوب و غرب بافت کالبدی بوده‌است. آخرین مرحله توسعه به صورت همزمان در سه جهت شرق هسته اولیه، شمال مرحله هفتم و غرب مرحله دهم شکل گرفته‌است. در حال حاضر اطراف محور ورودی روستا و اطراف مراحل نهم، دهم و یازدهم بعنوان جهات توسعه آینده، بر اساس تمایلات اهالی مطرح می‌باشند.
منابع آب کشاورزی مورد استفاده در محدوده روستای جلال‌آباد شامل دو رسته قنات (با آب دهی متوسط ۸۰ تا ۱۰۰ لیتر در ثانیه) و ۲۵ حلقه چاه نیمه عمیق (درای مجوز بهره‌برداری) با عمق متوسط ۵۰ متر و با ابدهی متوسط ۱۵ لیتر در ثانیه برای هر کدام، می‌باشند. البته در سال گذشته آبدهی چاه‌ها تا ۲۵ لیتر در ثانیه بود، ولی در سال جاری این چاه‌ها به علت کاهش بارندگی با افت سطح آب‌های زیر زمینی مواجه بوده‌اند. همچنین بهره‌برداری از آب کانال نکو آباد (از طریق پمپاژ تا میزان ۶۰ لیتر در ثانیه) نیز از دیگر منابع آب کشاورزی این روستا محسوب می‌شود. آب شرب روستای جلال‌آباد نیز از طریق یک حلقه چاه و در سال ۹۰ نیز یه انشعاب از آب شهری نجف آباد، تأمین می‌گردد.
تحولات جمعیتی روستای جلال‌آباد در طول سالهای ۴۵ تا ۸۵ نشانگر رشد مثبت و نرخ رشد بالای جمعیت می‌باشد. به‌طور کلی می‌توان ادعا نمود که روستای جلال‌آباد در طول ۴۰ سال اخیر با متوسط نرخ رشد ۲/۳ درصد همواره مهاجرپذیر بوده‌است و به عنوان یک سکونتگاه واقع در محدوده استحفاظی حوزه شهر نجف آباد، جمعیت مهاجر از سکونتگاه‌های اطراف و حتی مناطق دیگر شهرستان‌های نجف آباد و تیران و کرون را به خود جذب نموده‌است. دلایل این امر را می‌توان نزدیکی روستا به شهر نجف آباد (حدود ۳ کیلومتر)، ارزانی قیمت زمین، وضعیت نسبتاً مناسب خدمات عمومی و بافت فیزیکی، ارزیابی نمود. البته توسعه اقتصادی منطقه در بخش‌های کشاورزی، صنعت، ساختمان، و خدمات زمینه‌ساز مناسب برای جذب نیروهای شاغل در سطح منطقه و حتی خارج از منطقه بوده‌است. ضمناً در دهه ۵۵–۴۵ مهاجرت اهالی به شهرهای نجف آباد، اصفهان و حتی تهران به علت توسعه نیافتگی منطقه در بخش‌های صنعت، خدمات و حتی کشاورزی نبوده و نبود زمینه اشتغال، وجود داشته‌است. ولی در سالهای بعد با شروع روند رشد و توسعه منطقه در بخش‌های مختلف اقتصادی از یک سو و گرانی و مشکلات موجود در شهرها از سوی دیگر، باعث کاهش مهاجرت و حتی قطع شدن آن در سال‌های اخیر شده‌است و در عوض پدیده مهاجرت معکوس از شهر به روستا و. یا سکونتگاه‌های اطراف به وقوع پیوسته‌است.
سطح کل باغ‌های روستا معادل ۴۱۰ هکتار است که به درختان انار (حدود ۱۶۰ هکتار)، بادام (حدود ۱۶۰ هکتار) و سایر محصولات (از حمله گردو، انگور و. میوه‌های هسته دار) اختصاص یافته‌است. عملکرد در هکتار باغ انار ۲۰ تن و بادام ۱۴۰۰ کیلوگرم اعلام شده‌است. تولیدات باغی به خارج از روستا صادر می‌گردد. البته در چند سال اخیر ۳۰۰ هکتار از زمین‌های در اختیار روستا، توسط اهالی با تشکیل یک شرکت تعاونی به زیر کشت انار رفته که باعث سود آوری و رونق اقتصادی زیادی برای روستا گردیده و از طرف دیگر تعداد زیادی از اهالی در فصول مختلف به عنوان کارگر در این شرکت مشغول به فعالیت می‌باشند.
بر اساس جدیدترین آمار شورا، تعداد ۴۵ راس گاو و گوساله و ۸۵۰ راس گوسفند و بز به صورت سنتی در سطح روستا نگهداری می‌شوند. ضمن اینکه ۲۱ واحد گاوداری نیمه صنعتی (با متوسط ظرفیت ۱۵ راس) نیز در اطراف روستا فعال هستند. علوفه مورد نیاز این تعداد دام از طریق تولیدات خود روستا و کمبود آن از شهرهای اصفها، فریدن، گلپایگان و … تأمین می‌شوند. شایان ذکر است مراتع روستا دارای مجوز بهره‌برداری برای تعداد ۶۰۰ راس دام سبک را دارند که برای دو ماه از سال مورد استفاده قرار می‌گیرند. شیر تولیدی حدود ۱۵۰۰ کیلوگرم برآورد شده که بخشی از آن تحویل کارخانه شیر پاستورزیه گلرنگ (گلدشت) و بخشی دیگر به بخش خصوصی یا سازمان تعاون روستایی (مستقر در شهر نجف آباد) تحویل می‌گردد. همچنین به تازگی بخشی از آن نیر به صورت مستقیم در سطح روستا به اهالی به فروش می‌رسد.
در حال حاضر تنها یک واحد مرغداری گوشتی متعلق به اهالی با طرفیت ۲۰۰۰۰ قطعه (واقع در ضلع جنوب غربی به فاصله ۵/۱ کیلومتر از بافت روستا) فعال می‌باشد. البته در سطح منطقه روستا (عمدتاً ضلع جنوبی) و در داخل اراضی متعلق به اهالی روستا، تعداد ۱۶ واحد مرغداری گوشتی با ظرفیت ده هزار تا شصت هزار قطعه و یک واحد مرغداری تخم‌گذار با ظرفیت سی هزار قطعه، فعال هستند که مالکین و کارگران آنها کلاً غیر بومی می‌باشند.
همچنین در سال گذشته یک واحد پرورش شتر مرغ توسط شرکت تعاونی کشاورزی صنعتی روستا در ضلع جنوب غربی روستا احداث گردیده‌است.
تعداد ۴۵ خانوار به‌طور مستقیم به فعالیت زنبورداری مشغول هستند. تعداد کندوی عسل متعلق به هر خانوار از ۳۰ کلنی تا ۱۲۰۰ کلنی در نوسان می‌باشد. به طوری که در کل حدود ۷۰۰۰ کلنی زنبور عسل در سطح روستا وجود دارند. تولید هر کندو در سال به‌طور متوسط ۶ کیلوگرم و در کل حدود ۴۲ تن برآورد شده‌است که با متوسط فروش ۱٫۳۵۰٫۰۰۰ ریال در ازای هر کیلوگرم، درآمد حاصل از این بخش معادل ۵۶٫۷۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال محاسبه می‌شود.
۱- شبکه آب آشامیدنی: آب آشامیدنی روستا از طریق یک حلقه چاه نیمه عمیق از سالهای پیش تا کنون تأمین می‌گردیده‌است. با توجه به افزایش جمعیت و پایین رفتن سطح آب چاه خوراکی، پس از پیگیری‌های اعضای شورای اسلامی روستا، یه انشعاب آب آشامیدنی از نجف آباد به روستای جلال‌آباد در سال ۹۱ واگذار گردید.
۲- شبکه برق: اهالی روستا از سال ۱۳۵۴ از نعمت برق برخوردار بوده‌اند
۳- شبکه گاز: این شبکه از سال ۱۳۷۳ راه اندازی شده‌است.
گوهر روستایی در دهستان هودیان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پوسکین، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
گونفشگان، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان صادقیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، 2449 نفر جمعیت داشته است.
دوکان کپت، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
محمودآباد گروس باکم، روستایی از توابع بخش دلگان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان هودیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
همت‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان صادقیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
بسوت بالا یا بسوت جیهند، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۶۷ نفر (۶۸ خانوار) بوده‌است.
بهلورمچی، روستایی از توابع بخش دشتیاری شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان باهوکلات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سند قاضی نورمحمد، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۰۱ نفر (۲۱۲ خانوار) بوده‌است.
نهضت آباد (شاهدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان صادقیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۱۰ نفر (۶۵۱خانوار) بوده‌است.
سنگان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۰۵ نفر (۲۰۸ خانوار) بوده‌است.
هزاری، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۷ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان صفائیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۲ نفر (۲۳۷خانوار) بوده‌است.
بسوت حاجی حسن، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۰۰ نفر (۱۵۵ خانوار) بوده‌است.
ربوزهی، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۶۰ نفر (۶۱ خانوار) بوده‌است.
بل دادرحمان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸۲ نفر (۷۶ خانوار) بوده‌است.
خیرآباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان اشن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۰ نفر (۱۹۶خانوار) بوده‌است.
سیرجا، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۰ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
کرگی یا کرگی گزدان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۲۹ نفر (۸۴ خانوار) بوده‌است.
دماب ، روستایی است در بخش مهردشت، از توابع منطقه مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران.
دماب یکی از دهکده‌های باستانی ایران است، که درمیان رشته کوه‌های زاگرس میانی، و درست درمیانه شهرستان‌های نجف آباد، گلپایگان، خوانسار و فریدن جای گرفته، و از دیدگاه جغرافیایی، روستایی است از بخش مهردشت، شهرستان نجف‌آباد، استان اصفهان. این روستا توسط (محب) ساخته شده که اکنون نسل ایشان شامل طایفه های (محبی-زینلی-مختاری و آفرین) می‌باشد.
شهرهای بسیارکهنی چون «گلپایگان و خوانسار» در باختر، و تیران و کرون درخاور، و برخوارو میمه در شمال مهردشت قرار گرفته، و نام‌های بسیارکهن روستاهایی چون اشن، دماب، (دمبو)، شهر علویجه (دهک)، هسنیجه (هسنیچه)، هسنی، خونداب، که ریشه در زبان کهن پهلوی دارد، گویای باستانی بودن روستاهای این سامان است. و باید افزود بناهای باستانی برجای مانده در روستای دماب، پیشینه این دهکده را به بیش از ۱۴ سده بیان می‌کند.
دماب درپهنای جغرافیایی ۳۳ درجه و ۶ دقیقه شمالی، و درازای۵۰ درجه و۴۳ دقیقه خاوری، و بلندی۲۱۴۰ متری از روی (سطح) دریا، و در۱۱۰ کیلومتری شمال باختری اصفهان، ۱۰۰ کیلومتری نجف آباد، ۶۰ کلیومتری گلپایگان و ۴۰ کیلومتری خوانسار، و در میانه شهرستان‌های نجف آباد، گلپایگان، خوانسار، فریدن و ۵ کیلومتری شمال خاوری روستای اشن، مرکز دهستان جای دارد. در شمال باختری وشمال خاوری آن، روستاها ی رحمت آباد (کهنه ده) دربیش از دو فرسنگ ونیمی (۱۶ هزار گزی یا ۱۶ کیلومتری) باختر دماب، وخونداب در بیش ازدو فرسنگی (۱۳ هزارگزی یا ۱۳ کیلومتری) شمال دماب، وشهرک دهک (دهق) نیز دربیش ازسه فرسنگی (۲۰ هزارگزی یا ۲۰ کیلومتری) دماب جای گرفته‌اند. همچنین روستاهای خیرآباد، کلفت، علی‌آباد و گلدره (گرگدر) دیگرروستاهای پیرامون این آبادی هستند. جاده آسفالته دهق – خونداب – دماب در روستا دوشاخه می‌گردد. یک شاخه به سوی اشن و از آنجا به سوی گلدره وجاده اصفهان داران، و دیگری به سوی رحمت آباد و از آنجای به سوی باختر یا شهرهای گلپایگان و خونسار می‌رود.
کوه‌های ماورسِوز، (ماهورسبز)، کوه سفید، و کوه چاغگدار در شمال باختری تا جنوب روستا، میان ۲۵۰۰ تا ۳۱۲۵ گز بلندی دارند. از دیدگاه زمین‌شناسی و کشاورزی، زمین‌های دماب را تپه‌ها و آبرفت یا فلات تشکیل می‌دهد. تپه‌ها با شیب ۱۲ تا ۲۵ درسد درجهات گوناگون و بیشترسنگی وبی پوشش گیاهی، و سنگ‌های تشکیل دهنده آن‌ها آذرین وشنی است. این زمین‌ها به سبب داشتن سنگریزه فراوان، شیب، پستی و بلندی و نیزفرسایش، بایرمی‌باشند.
زمین‌های خاوری دماب را آبرفتهای قدیمی وخاک‌های کم عمق با بافت سنگ وسنگریزه تشکیل می‌دهد. شیب کلی وجانبی این زمین‌ها بیشتر تا ۸ درسد و اختلاف بلندی آن‌ها کمتر از ۵۰ گز می‌باشد. این زمین‌ها برای کشاورزی آبی مناسب نبوده و به عنوان مرتع و چراگاه نیز دارای قابلیت زیاد نیست.
در روزگارقاجار، مرکز حکومت، در دهق و اصفهان بوده، و وسیله رفت وشد مردم بیشتربا الاغ و قاطرانجام می‌شده‌است. امروزه جاده آسفالت از چهارسو ازدماب می‌گذرد: یکی ازسوی دهق، دیگری ازسوی گلپایگان و رحمت آباد، و سومی از سوی فریدن و اشن، وچهارمی از سوی جاده اصفهان داران و گنهران وگلدره.
جمعیت روستای دماب در سال ۱۳۷۵ برابر ۱۱۲۶ تن بوده، که در سال ۸۰ به ۹۹۵ و در سال ۸۳ به ۹۱۹ تن کاهش می‌یابد. گرچه در سال‌های ۱۳۸۳–۱۳۷۵ شمار خانوار، از ۲۴۳ به ۲۶۳، خانوارافزایش می‌یابد. اما میانگین خانوار نیز از۴ تن در سال ۷۵ به ۴/۳ تن در سال ۸۳ کاهش یافته‌است؛ و روند کاهش همچنان ادامه می‌یابد، به گونه‌ای که برابر آخرین آمارخانه بهداشت، جمعیت روستای دماب در سال ۸۴ به ۸۹۱ تن کاهش یافته‌است.
آمارهای یادشده نشان می‌دهد که میانگین خانوار تا سال ۱۳۶۵ روند افزایش داشته، اما پس از این سال و به ویژه از آغاز دهه ۱۳۷۰، ودردنباله آن کاهش میانگین خانوار به چشم می‌خورد.
برابرآمارخانه بهداشت در سال ۱۳۷۵، ازجمعیت ۱۱۲۶ تنی روستای دماب، ۶۶۹ تن برابر ۴/۵۹٪ زیر۲۵ سال، و گروه سنی ۱۰–۱۴ سال، ۸/۱۵٪ جمعیت زیر ۲۵ سال را دربرداشته‌اند. گروه سنی ۱۵–۱۹ سال به ۱/۱۲٪، و گروه سنی ۲۰–۲۴ سال به ۲/۱۱٪ کاهش می‌یابد. سهم نسبی گروه سنی ۲۵ تا ۶۴ ساله ۰۴/۳۲٪، و گروه سنی بالای ۶۴ سال ۲/۸٪ است، که بیانگر بالا بودن ضریب پیری جمعیت روستا است.
در سال ۸۴ از جمعیت ۸۹۱ تنی روستا، گروه سنی زیر۲۵ سال ۶/۴۶٪، گروه سنی ۲۵–۶۴ سال برابر ۵/۳۷٪، و جمعیت بالای ۶۴ سال بیشتراز ۹/۱۵٪ جمعیت می‌باشند.
برابرسرشماری سال ۱۳۷۵، ازجمعیت ۹۸۹ تنی روستا، ۸۸۲ تن بالای ۶ سال سن داشته، که از این گروه ۶۱۶ تن خواندن می‌دانستند (باسواد بوده‌اند)، و این نشان دهنده نسبت باسوادی ۸/۶۹٪ می‌باشد. بررسی آمار وضعیت سواد به تفکیک جنس در سال ۷۵ نشان می‌دهد که از جمعیت ۴۳۶ تنی مردان، بیش از۶ سال، ۳۲۸ تن، برابر ۵/۷۳٪ و از جمعیت ۴۴۶ تنی زنان، ۲۲۸ تن، برابر ۱/۵۱٪ باسواد بوده‌اند. برابر آماری دیگر، درسال‌های ۷۵–۸۴، نسبت باسوادی مردان از ۵/۷۳٪ به ۹/۷۶٪، و نسبت باسوادی زنان از ۱/۵۱٪ به ۴/۷۱٪ افزایش یافته‌است.
تا پایان سال تحصیلی ۸۰–۸۱ از ۹۲۱ تن جمعیت ۶ ساله و بالاترروستا، ۳۹۷ تن مرد و۲۷۰ تن زن، برابر۴ /۷۲٪ برآورد گردیده‌است. از این شمار۸۲ تن دردبستان، ۵۴ تن در راهنمایی و۵۰ تن متوسطه در حال تحصیل بوده‌اند.
تاریخ مشخصی رابرای بنای روستا نمی‌توان بیان نمود اما شخصی به نام محب روستا را بنا نهاده و اولین خشت روستا توسط ایشان گذاشته شده‌است. اما صرف نظر ازوجود قلعه سنگ ازبناهای دوره اشکانی، در سندهای خرید و فروش و عقد و ازدواج برجای مانده از گذشته، نشان از وجود این آبادی در پیش از روزگار صفویه دارد. این گفته را کاروانسرای شاه عباسی «جلوگیر» و وجود «مزرعه میرزاخون» (میرزاخان) از املاک خالصه صفوی در نزدیکی روستا تأیید می‌کند.
قلعه ساسانی: در کنار قلعه سنگ، ویرانه‌هایی قلعه‌ای خشتی بر جای مانده، که هنوز بلندای دیوارهای آن ۵ متر بر جای مانده‌است. چینش دیوارها به مانند همه قلعه‌های خشت و گلی از چینه‌های یک گزی است که روی هر چینه از خشت خام پر شده. هنوز در بقایای بر جای مانده این بنا، بازمانده یک برج دیده می‌شود. اندازه خشت‌های به کار رفته در بنا ۴۰ در۴۰، و پهنای بیش از۱۰ سانت، و به اندازه خشت‌هایی است که در ساخت آتشگاه اصفهان در بلندی کوه آتشگاه، و نیز بیشتر آثار برجای مانده از روزگار ساسانی است.
این بنا توسط حاج حسن محبی ساخته شده که مردم روستا با ایشان همکاری کرده و این شاهکار را پدید اورده‌اند. دیوار حصار دور قلعه را، ازدوازده چینه ساخته‌اند. چینش خشت‌ها در رویه بیرونی دیوارها به گونه‌ای ویژه و نقش دار است، به گفته دیگر، سازنده بنا با چینش خشت‌ها، بنا را نما داده‌است. کلفتی پی‌های دیوارها به ۴ گزمی رسد. بنیان‌گذار این قلعه زیبا که به شماره ۹۰۴۶ درجرگه آثار باستانی و ملی کشور، به ثبت رسیده، حاج حسن دمابی بوده که به کمک مردم دماب وسهامداران آنرابرای دفاع مردم دربرابر یورش یاغیان و دزدان درمیانه روستا ساخته‌اند. این قلعه زنده ودارای سکنه است و در آن چند خانه هست و گروهی از مردم روستا در آن زندگی می‌کنند. شایان ذکر است اولین شخصی که روستا را بنا نهاده تأثیر بسزایی در آبادانیه آنجا داشته و این راه توسط نسل‌های بعذیه ایشان نیز ادامه پیدا کرده‌است.
پوشش گیاهی در کوهستان‌های دماب، استپ کوهی، همراه باگونه‌های گون به ویژه «کتیرا» است که کاربری صنعتی و بهداشتی دارد. استپ کوهی از باختر به خاور کاهش می‌یابد. بیشتر گونه‌های گیاهی منطقه شامل گیاهان بوته‌ای، گیاهان نیمه صحرایی و دارویی و تعدادی اندکی از گونه‌های درختی است.دماب دهکده‌ای کهن در دل ایران زمین - یداله (علی) میرزایی
برخی از گیاهان خودرو و بوته‌ای منطقه عبارتند از: گیاهان خودرو مانند مُک کو (شیرین بیان) که ریشه آن‌ها کاربری دارویی دارد، گل گاو زبان، شاتره، کاسنی، تره کوهی، چندال، مرزنجوش، دینارو (بسیار خوش‌بو است)، شوید کوهی، ریش قازی، شنگ، جل غاسم (جوقاسم)، گوش بره، خاکشیر، مرزنگوش، بارتنگ (بارهنگ)، بادرنگ، بابونه، قدومه، گون (کتیرا)، خارشتر، اسفند، لواس (ریواس)، چای کوهی، کرچک، اردلک (الدرک)، کنگر، جاز، گاپونه، کما، اشنو، زول، چرخک، و بوته و بیشترین پوشش گیاهی بیابان‌ها را جاز پوشانده‌است.
گیاهانی که در این سرزمین وجود دارند به‌طور کلی به دو گونه خودرو (وحشی) و کاشتنی بخش می‌شوند، و باید روشن سازم که گیاهان هرز بسیار گوناگون و از تیره‌ها یا خانواده‌های مختلف‌اند. گیاه هرز گیاهی است که ناخواسته در زمین‌های کشاورزی می‌روید و به گیاه اصلی کشت لطمه می‌زند؛ بنابراین گیاه هرز بی‌مصرف یا مضر نیست بلکه از دید کشاورزی هرز به‌شمار می‌رود. بسیاری از گیاهانی که در اینجا نام برده می‌شوند مصرف خوراکی و علوفه‌ای و دارویی و تزئینی هم دارند.
ریواس یکی از گیاهان بهشتی - دارویی- خوراکی دماب است. این گیاه بومی دماب است، جایگاه رویش آن شیب‌های کوهستان، لابلای تخته سنگ‌ها است و درهمه منطقه، تنها درکوه‌های دماب می‌روید. هنگام رویش آن بهار و آن هم در پنجاه روز پس از نوروز است؛ ولی در جاهای دیگر تا نخستین روزهای تابستان و در برخی جاها ازخرداد تا تیر گل می‌دهد. این گیاه دراصفهان، درکوه‌های کوچری گلپایگان، و برخی کوه‌های فریدن، و پیرامون سد زاینده رود و به ویژه چادگان، و دامنه کوه‌های بینالود درخراسان، کوهستان‌های آذربایجان، و بلندی‌های البرز، کوهستان‌های کردستان، هم می‌روید.
با رسیدن لواس مردم آبادی‌های مهر دشت، همچن اشن، گلدره، خیرآباد، علی‌آباد، خونداب، دهک و گاهی از روستای در، برای چیدن لواس، به کوه‌های دماب سرازیر می‌شوند.
هَلگ halg گونه‌ای درخت و میوه پاییزه محلی، ازخانواده هلو، اما کوچکترازمیوه هلو، که دیرترازهلوهم می‌رسد. پوست این میوه با پوست هلو اندکی متفاوت است، و در صورت تماس با پوست صورت می‌سوزاند. درخت این میوه نیز به مانند درخت هلواست. درگویش‌های خونسار، نوجان، خمین، بادرود، و لری به آن «هلگ» و در برزرود و روستای طره و شهر نراق به آن «الگ» می‌گویند وبا آن جوزقند درست می‌کنند. گمان می‌رود که این میوه در مرکز ایران و در شهرهای گلپایگان، خونسار، فریدن، ناحیه کربند وتیران، نطنز، بادرود، خمین، ونراق کاشته می‌شده‌است.
باید بیفزایم که هُلو، میوه آبدار درخت هلو درلاتین به معنی سیب ایرانی است که دارای یک هسته سخت، گوشت زرد، یا سفید و پوستی مخملی می‌باشد.
اصلی‌ترین میوه باغی دماب اِنگور است. روزگاری نه چندان دور، ۱۸ کارخانه شیره انگورپزی، در روستا دماب بوده، که درهمه تابستان و بخشی ازپاییز شبانه‌روزی به پخت شیره مشغول بوده‌اند، ولی باغ داران وانگورداران روستا پشت درب کارخانه‌های شیره پزی نوبت بندی می‌نموده، تا انگورهای خود را شیره کنند، و گاهی سر نوبت، برخورد و دلخوری نیز پیش می‌آمده‌است؛ یعنی ۱۸ کارخانه شبانه‌روزی، از پاسخ گویی به مردم آبادی درمی‌مانده‌اند، زیرا به سبب فراوانی و انبوهی انگور روستا، آن‌ها پس ورنمی‌آمده‌اند که به هنگام انگورمردم را بپزند.
همچنین، مردم افزون بر انگورهایی که شیره می‌نمودند، مقداری ازمحصول انگورخودرا با لوده وبا حیوان، به منطقه فریدن و روستاهای ارمنی‌نشین برده ومی فروخته، و به جای آن گندم و جو و محصولات کشاورزی می‌خریدند. ارمنی‌های روستایی نیز این انگورها راشراب می‌انداخته‌اند.
افزون بر آن مردم بخش دیگری از محصول انگور خود را کشمش کرده، و کشمش را به شهر برده، و می‌فروختند، یا آن را برای تنقلات یک سال خود، در انبارها ذخیره می‌نمودند. گفته‌های بالا گویای انبوهی و فراوانی محصول انگور در این روستا بوده‌است؛ یعنی انگورداران بخشی ازانگور خود رافروخته و بخشی راکشمش نموده وافزون برآن را شیره می‌نمودند. با این گفته می‌توان اندیشید که محصول انگور آبادی تا چه اندازه انبوه بوده و چه نقش اساسی درزنگی روستایی مردم ایفا می‌نموده‌است.
در گذشته باغ انگور، بخش مهمی اززندگی مردم این روستا به‌شمار می‌آمده، وانگور عمده‌ترین محصول ایشان بوده، زیرا همه مردم روستا باغ انگورداشته، وبخش مهمی از کارکشاورزان درباغ‌های انگور سپری می‌شده‌است، وانگوردراقتصاد مردم نقش نخست راایفا می‌نموده‌است. پس برهمین اساس مردم نام‌ها و واژگان بسیاری دربارهٔ انگور، ومو دارند.
گارفقیر، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا خود به سه قسمت تقسیم شده‌است که عبارتند از:
مردم این روستا اغلب کشاورز هستند و جوانان این روستا هم به کار گازوییل کشی مشغول کار هستند.
سطح سواد روستا هم به همت خود جوانان رو به بهبودی هست.
روستای گارفقیر از شمال با سیرجا، از غرب با دک، از شرق با کانال هندوانه و از جنوب با دَرّه دُردپ و کوه‌های سر به فلک کشیده گَنجِک وصل است و رودخانه ای به نام کهن کور از وسط روستا رد شده و به طرف دریا می‌رود که مزرعه و زمین‌های حاشیه روستا با همین رودخانه تأمین می‌شوند.
روستا دارای دو منبع خاکی یا به زبان محلی هوتگ هست که آب باران را برای مدتی در خود جای می‌دهد و شرایط مردم را برای آبگیری آسان می‌کند. در این روستا قوم و قبایل زیادی با هم زندگی می‌کنند که شامل هوت، کلمتی، گرگیج، جدگال، صابرو، جت، نوکر، بردیگ، درزادگ و دمکی هستند.
همچنان این روستا دارای دو مسجد و یک زیارتگاه بزرگ است که مردم برای زیارت به اینجا می‌آیند و نام روستا هم برگرفته از نام همین زیارت است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۲ نفر (۱۱۹ خانوار) بوده‌است.
کرگی بالا، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۵ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.
کوی لطف، روستایی از توابع بخش مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان اشن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
کرگی پایین یا کرگی حاجی اسحاق، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳۶ نفر (۸۵ خانوار) بوده‌است.
کهیری، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۹ نفر (۷۰ خانوار) بوده‌است.
گلدره (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است و دارای آب و هوای کوهستانی می‌باشد و زبان مردم این روستا فارسی و به سوئیس ایران معروف است و با تلفیقی از لهجه اصفهانی و مشهدی صحبت می‌کنند.
این روستا در منطقه مهردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۶۵۵ نفر (۳۵۹خانوار) بوده‌است. (۸۵۱ نفر مرد، ۸۰۴ نفر زن)
روستای گلدره در ۵۰ درجه و ۴۱ دقیقه‌ای طول جغرافیایی و ۳۳ درجه و۳ دقیقه عرض جغرافیایی و با ارتفاع ۲۳۳۰ متر از سطح دریا قرار دارد. این روستا از طرف جنوب به روستای گنهران و مرز منطقهٔ کرون، از شمال به روستای دماب، از طرف غرب به روستای اشن، و از شرق به روستا ی خیرآباد محدود می‌شود و در غرب منطقهٔ مهردشت قرار دارد. فاصلهٔ این روستا تا دهق ۳۵ کیلومتر است.
این روستا در بین چند کوه به نام‌های :سعید، بابا پیرون، زنگالی، و تختی قرار دارد. به دلیل بالا بودن این روستا از سطح دریا و قرار گرفتن در بین چند کوه، خاک ان سطحی است و پس از حفر چند متر به سنگ می‌رسد. خاک قسمت غربی این روستا (به خاک سفیده) و در جنوب به (خاک سرخه) معروف است. خاک شمال این روستا سنگریزه‌های فراوانی دارد
این روستا دارای ۲ رودخانهٔ فصلی است که از کوه‌ها سرچشمه می‌گیرد. یکی از شرق و دیگری از غرب که در تنگهٔ بابا پیرون به هم می‌پیوندد و از روستا خارج می‌شوند. با گرم شدن هوا این رودخانه خشک می‌شود.
روستای گلدره آخرین روستا در شهرستان نجف آباد واقع شده‌است و تا شهرستان نجف آباد حدود ۱۱۰کیلومتر و تا شهر اصفهان حدود ۱۲۵ کیلومتر و تا شهر دهق ۳۵ کیلومتر فاصله دارد و در میان چند کوه واقع شده‌است، منطقه‌ای سرسبز و زیبا و کوهستانی که زمستان‌های سرد و معمولاً برف‌نشین می‌باشد. این روستا صاحب آب آشامیدنی بهداشتی، برق، تلفن، درمانگاه، گاز، آنتن موبایل، شرکت تعاونی و دو مدرسه ابتدایی و راهنمایی می‌باشد. مردم گلدره بسیار معتقد و متدین و در جنگ تحمیلی نقش مهمی داشته‌اند، این روستا صاحب دو حسینیه و یک مسجد جامع و دو مسجد دیگر است. قدمگاه باباپیرعلی (باباپیرون ۵۰۰متری شمال شرقی این روستا اعتقادات بسیاری را مجذوب خویش نموده‌است. ساختمان قدمگاه حدود ۳۰۰ سال پیش از گل و خشت خام و چوب ساخته شده‌است که به تازگی بازسازی شده‌است و بافت قدیمی آن به‌طور کلی از بین رفته‌است، زبان اهالی فارسی با لهجه مشهدی اصفهانی و شغل آنان کشاورزی، دامداری، مرغداری و کتیرا و روحیاتی سخت کوشانه و جمعیتی قریب به ۱۶۵۵ نفر دارد.
اماکن تاریخی:علاوه بر قلعه‌هایی که وجود داشت، در روستای گلدره قدمگاهی به نام «بابا پیر» وجود دارد.
و همین‌طور کوه‌هایی که در دور این روستا قرار دارند به زیبایی این روستا افزوده‌اند.
اماکن تفریحی:محلی به نام معدن (درفصل بهار)، سرتعلی، برجی، بیخه، باغ‌های پایین، باباپیر
اقتصاد این روستا بر کشاورزی و دام پروری و کارهای دیگری استوار است. انگور و بادام دو محصول اصلی صادراتی این روستا است. گندم و جو نیز برای مصرف مردم و دام‌ها تولید می‌شود. در این روستا چند قنات است که برای کشاورزی و آشامیدن از آب آن‌ها استفاده می‌شود. این قنات‌ها عبارتند از:قنات باغ‌های پایین و قنات سلطان علی. چشمه‌هایی نیز به نام‌های:هلوم، بیخه، بلا، برجی، زنگالی، دره شور، و دره درازوجود دارد که در تابستان آب آن‌ها کم یا خشک می‌شود. پرورش دام در این روستا به دلیل وجود مراتع و نزدیکی به منطقهٔ فریدن از اهمیت زیادی برخوردار است. تولید مرغ نیز در سالیان اخیر رواج یافته‌است. علاوه بر موارد فوق مردم به جمع‌آوری کتیرا در فصل تابستان علاقه نشان می‌دهند.
گوادرشام، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۴ نفر (۲۵ خانوار) بوده‌است.
روهگام بالا، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۴ نفر (۸۲ خانوار) بوده‌است.
سولدان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۴۰ نفر (۲۲۶ خانوار) بوده‌است.
چور، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۸ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
جمپانی بازار، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد (نجف‌آباد)، روستایی از توابع بخش مهردشت شهرستان نجف‌آباد در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۸۶۲ نفر (۷۲۰خانوار) بوده‌است.
ده گندر، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۹ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است.
پتی یا بیتی گرکی، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۰ نفر (۶۴ خانوار) بوده‌است.
روهگام پایین، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۳ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
این روستا در دهستان حسین‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۸، جمعیت آن ۱۶۶۳ نفر(۸۹۰خانوار) بوده‌است.
پت، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۳۹ نفر (۲۰۲ خانوار) بوده‌است.
دلدپ یا دلمراد بازار، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۷ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
خونداب، روستایی از توابع بخش مهردشت [شهرستان نجف‌آباد] در استان اصفهان ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۵۲ نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
نوک‌آباد یا نوک‌آباد مچکور، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۹ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
یعقوب بازار یا دلوش بازار، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
دنسر مولاداد یا کلات زنگی، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۵ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است.
سهیل یا محله قادربخش، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۲ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است.
تکیه سادات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان چیمه رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
مکانهای دیدنی
امام زاده سید جلال الدین مهدی (علیه الرحمه) .
این امامزاده واجب التعظیم از نوادگان امام نهم جواد الائمه (ع) میباشد. پدر ایشان امام زاده موسی مبرقع است که مدفن منور ایشان در محله چهل اخترون قم بوده وهمواره محل براورده شدن حاجات مومنین بوده و میباشد .
روایت است مومنین اگر حاجات خود را از امامان معصوم نگرفتند به سراغ امامزادگان بروند واگر از امام زادگان جواب نگرفتند به سراغ امام زادگان برقع ای بروند (امامزادگان از نسل موسی مبرقع) .اینان بسیار سریع الاجابه هستند .(به نقل از از مرحوم حجت الاسلام سید مهدی طباطبایی در برنامه صدا وسیما).
حسینیه واقع در میانده روستا
قنات برونی محل تفرجگاه و استراحت زوار
منزل و محل اقامت موقت امام زاده واقع در محله سرپشته چیمه
عکسهایی از امامزاده
سنجر بازار ترادان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پنجشنبه بازار، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۳ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.
نلینت رستم بازار، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۶ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.
چیمه ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.از تهران تا روستای چیمه حدود ۳۰۰ کیلومتر فاصله است. این روستا در دامنه ی کوه کرکس واقع شده است.قدمت این روستا طبق مدارک موجود به زمان زرتشتیان برمیگردد و حسینیه مرکزی این روستا قبلا معبد زرتشتیان بوده است.طبق سرشماری سال ۹۵ جمعیت روستای چیمه ۶۵ خانوار بوده است.در سال ۹۸ کتابی با نام "چیمه:فیروزه ای در دل کویر" درباره این روستا به چاپ رسید.
زیندان، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۵ نفر (۵۷ خانوار) بوده‌است.
رحمت‌آباد، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۵۲ نفر (۹۱ خانوار) بوده‌است.
حسن‌آباد (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
گبولانی، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۰۲ نفر (۱۱۲ خانوار) بوده‌است.
طاهرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
غربیت بالا، روستایی از توابع بخش دشتیاری شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان باهوکلات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
هوت‌گت جهلی، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۴۲ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده‌است.
سری‌گت یا هوت‌گت بالا، روستایی در دهستان باهوکلات بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۱ نفر (۱۱۳ خانوار) بوده‌است.
فریزهند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
جغربیت پایین، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۵ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
سیدآباد، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۹۵ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده‌است.
کهیربرز پایین، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۰۹ نفر (۲۲۲ خانوار) بوده‌است.
گرم‌بیت بالا، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۸۹ نفر (۱۹۸ خانوار) بوده‌است.
گرم‌بیت پایین، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۲۳ نفر (۱۴۶ خانوار) بوده‌است.
صالح‌آباد (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۱ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
ریکوکش، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۳۳ نفر (۱۸۹ خانوار) بوده‌است.
کهنانی کش، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۷ نفر (۹۸ خانوار) بوده‌است.
کهیربرز بالا، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا از شهر چابهار ۱۵۰ کیلومتر فاصله دارد.
شغل مردم روستای کهیر برز بالا کشاورزی و دام داری میباشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۳ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده‌است.
گرودل، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۱ نفر (۸۱ خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۷ نفر (۴۲ خانوار) بوده‌است.
غریب‌آباد، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۳ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
گرودل بالا، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۹ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
طره (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در کنار روستای ابیانه است .با اینکه این روستا هم جاذبه تاریخی دارد اما به دلیل برهم نخوردن آرامش مردم کسی در روستا به عنوان توریست رفت و آمد نمیکند
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
اما در زمستان جمعیت این روستا به طرز چشمگیری کاهش پیدا میکند
کهنان کش بالا، روستایی در دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۵ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.
بل، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۶ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
جر، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در جنوب شرقی ایران و جنوب شرق شهرستان دشتیاری قرار دارد. شغل مردمان روستای جُر عمدتاً کشاورزی است. روستای جر با توجه به موقعیت جغرافیایی‌اش و قرار گرفتن در کنار رودخانه باهوکلات یکی از مهم ترین زیستگاه‌های جانوران آبزی از جمله تمساح پوزه کوتاه (گانڈُو) می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۹۰ نفر (۹۶ خانوار) بوده‌است.
چیلسر، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۱ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.
ریمدان بنکول یا ریمدان بالا، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۲۸۵ نفر (۲۵۴ خانوار) بوده‌است.
یارند (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۰ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
شیخان کرگ، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۳۰ نفر (۱۱۷ خانوار) بوده‌است.
ریمدان کمال، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲۴ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
ریملان وسطی یا ریمدان دلمراد، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۰۹ نفر (۱۱۰ خانوار) بوده‌است.
باغستان بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان طرق رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
ریملان پایین یا ریمدان ملانصرت، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.