moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تاریخ دقیق در گذشت فدایی روشن نیست. محمد طاهری (شهاب) در مجلهٔ ارمغان می‌نویسد: در حاشیهٔ یکی از صفحات کتاب چهار نظام، به خط شخص دیگری تاریخ فوت فدایی را به سال ۱۲۸۲ ه‍.ق نوشته‌اند.
فدایی که خود را پیرو محتشم کاشانی و صباحی بیدگلی می‌داند سرایندهٔ نخستین مقتل منظوم در ادب پارسی‌ست. این مقتل ۳۷۱۸ بیتی طولانی‌ترین ترکیب‌بند فارسی شمرده می‌شود که دارای چهار «نظام» یا بخش است از همین روی برخی آنرا «چهارنظام فدایی» نامیده‌اند. با اینکه فدایی سرایندهٔ بیشترین تعداد ترکیب‌بند در تاریخ ادبیات فارسی‌ست اما سروده‌هایی در دیگر قالب‌های شعری نیز داشته‌است. از جمله قصیدهٔ ۳۱۴ بیتی‌ای با ردیف تشنه، یا قصیدهٔ «روبهان اُرُس» در توصیف جنگ روس‌ها علیه ایران.
سروده‌های فدایی به هنگام محرم و به یاد واقعه کربلا در مساجد و تکیه‌های مازندران خوانده می‌شود؛ هر چند که معمولا مردم آن را بیشتر به یاد «مقتل» می شناسند و نه خود فدایی.
نظام نخست هفتاد و دو بند که ۱۷۴۰ بیت دارد. در آغاز نظام اول، از مصیبت پیامبران و دوازده امام سخن می‌گوید. سپس از مصیبت‌های پیامبر و علی ابن ابیطالب و حسن بن علی و چگونگی کشته‌شدن آنها صحبت می‌کند. سپس با بیان حیرت و شگفتی، آرام‌آرام وارد فضای کربلا و شرح واقعه آن می‌پردازد. ابتدا از خجستگی تولد حسین بن علی می‌گوید و بعد از شگفتی کشته‌شدنش می‌گوید. از بی‌وفایی کوفیان گله می‌کند و درپی آن مسیر حرکت حسین بن علی و کاروانیان از مدینه به کوفه و کربلا را ترسیم می‌کند و پس از ورود به کربلا رویارویی افراد و وقایع محرم را بازشماری می‌کند و از بند بیستم به بعد با سوز و گداز صحنه‌های تاسوعا و عاشورا و نبردهای آن را به تصویر می‌کشد. از بند چهلم به بعد هم به تنهایی و بی‌یاوری و حسین بن علی و صحنه رویارویی وی با دشمنان و کشته‌شدنش را به تصویر می‌کشد. سپس (از بند پنجاه به بعد) سوزوگدازها و مرثیه‌های فدایی اوج می‌گیرد.
نظام دوم ۴۳ بند دارد که شامل ۱۳۰۱ بیت است. از بند هفدهم تا بیست‌ودوم این بند، گویی فدایی به چهاردهمین صباحی بیدگلی توجه داشته و بندهای ششم تا دهم ترکیب‌بند وی را پاسخ داده‌است؛ چون قافیه و ردیف آن بندها نیز عیناً به‌کار گرفته شده‌است.
نظام سوم دارای ۳۲ بند که شامل ۵۲۳ بیت است می‌باشد. آغاز این نظام به پیروی از آغازینهٔ ترکیب‌بند محتشم کاشانی با بیان شگفتی و پرسش از هلال قد خمیده و چرخ کبود سامان یافته‌است. در ادامه به مرثیه روی می‌آورد و محنت را نشان محبت می‌داند و از موضوع‌های متنوع و پراکنده در بندها یاد ی
می‌کند. در بندهای ۲۸ و ۲۹ شب‌زنده‌داری‌ها و سوگواری‌های شبانه خود، و ماجرای خوانده‌شدن به تخلص 《فدایی》تعریف می‌کند.
جان لان (؛ زادهٔ ) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. او بیشتر در زمینهٔ ساخت موسیقی برای برنامه‌های تلویزیونی فعال بوده است.
جان لان در سال ۲۰۱۰ میلادی، بابت ساخت موسیقی سریال «بی‌نهایت خشمگین» (بر پایهٔ رمانی به همین نام اثرِ تری پرچت) برندهٔ جایزهٔ «بهترین موسیقی تلویزیون» از سویِ «انجمن سلطنتی تلویزیون» در انگلستان و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ بفتا و آیور نوولو شد. وی بابت ساخت موسیقی متن سریال دوریت کوچک (بر اساس رمان دوریت کوچک اثرِ چارلز دیکنز) نیز نامزدِ دریافت جایزهٔ بفتا در شاخهٔ «برترین موسیقی متن» شد.
او چندین موسیقی کلاسیک و اپرایی نیز ساخته است.
هندبال یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است.
این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در فیوچر آرنا انجام شده.
1. Because Norway have already qualified for the Olympic Games by winning the 2015 World Championship title, the unused berth from the European Championship has been awarded to Spain.
عبدالحمید عبده () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
وی عضو تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده است.
محمد بخاتی () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
حسن الفار (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
کوین دویل (؛ زادهٔ ۱۹۶۰ میلادی) بازیگر اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شروود"، "گورکن" و "دانتون ابی" اشاره کرد.
محمود النیجرو () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
وجیه الکاشف (؛ ۵ فوریه ۱۹۰۹ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
گیلیاد () شرکت داروسازی و زیست‌فناوری آمریکایی است، که در زمینه پژوهش، توسعه و تولید انواع داروهای شیمیایی، زیست‌داروها، تجهیزات پزشکی و انواع پیش‌داروها فعالیت می‌کند. شرکت گیلیاد در سال ۱۹۸۷ توسط پزشکی بنام مایکل ریوردن و با مشارکت هارولد ام. واینتراب، پیتر دیروان و داگ ملتون تأسیس شد و اکنون (۲۰۱۵) به‌عنوان دهمین شرکت داروسازی جهان شناخته می‌شود.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر فوستر سیتی، کالیفرنیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود و جزئی از شاخص‌های اس اند پی ۵۰۰ و نزدک-۱۰۰ به‌شمار می‌آید.
یاقوت الصوری () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
کورت فوگل (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۸۸۸ در نورنبرگ-درگذشته ۲۷ اکتبر ۱۹۸۵ در مونیخ) تاریخنگار ریاضیات اهل آلمان بود.
وی در دانشگاه مونیخ درجه دکتری را به دست آورد و در سال ۱۹۴۰ در همان دانشگاه به درجه استادی رسید. او در همین دانشگاه در سال ۱۹۶۳ مؤسسه تاریخ علوم و ریاضیات را بنیان نهاد. زمینه کاری فوگل، ریاضیات دوره بیزانس و ریاضیات مصر، یونان و بابِل بود. وی همچنین به کتاب‌های حساب قدیمی در دوران قورن وسطای آلمان پرداخت. در سال ۱۹۶۳ فوگل آثار خوارزمی را ترجمه کرد. سپس به یادگیری زبان چینی همت گماشت و ترجمه‌هایی از آثار ریاضی چینی انجام داد. او در سال ۱۹۶۹ برنده مدال جرج سارتن شد.
علی الکف (؛ – ۱۹۷۹) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
مختار التتش (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
عزیز فهمی () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
جان سی. مارتین () (زاده ۱۹۵۲) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت گیلیاد فعالیت می‌کند.
احمد حلیم (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
عبدالرحمن فوزی (؛ – ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل مصر بود.
شارلی حمیدو () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
محمد حسن (؛ – ۵ نوامبر ۱۹۸۶) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
حافظ کسیب () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
محمد لطیف ؛ ۲۲ اکتبر ۱۹۰۹ - ۱۷ مارس ۱۹۹۰) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
لبیب محمود (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
مصطفی منصور (؛ – ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل مصر بود.
وی سابقه بازی در تیم‌های الاهلی مصر و باشگاه فوتبال کویینز پارک اسکاتلند را دارد.
کامل مسعود (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
اسماعیل رأفت (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
حسن راغب (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
علی شافی () یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
مصطفی طه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
بایوژن () شرکت داروسازی آمریکایی است، که در زمینه تولید انواع داروها، محصولات بیوتکنولوژی، داروهای شیمیایی و انواع پیش‌داروها فعالیت می‌نماید.
شرکت بایوژن در سال ۱۹۸۷ توسط فیلیپ آلن شارپ، کنت مورای، چارلز وایزمن و والتر گیلبرت در شهر ژنو راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۰۳ این شرکت با شرکت آمریکایی آی‌دی‌ئی‌سی ادغام گردید. در سال ۲۰۱۵ بایوژن اقدام به خریداری شرکت دارویی کانورجنس به ارزش ۶۷۵ میلیون دلار نمود.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود و جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ و نزدک-۱۰۰ بشمار می‌آید.
شیوون فینران (، تلفظ: /ʃᵻˈvɔ:n/؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دانتون ابی اشاره کرد.
جیمز مک‌کری (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسکاتلند بوده است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به رنجرز، وستهام یونایتد، بری، منچستر یونایتد و واتفورد اشاره کرد. وی سرمربی تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده.
رابرت کالدربنک (؛ زادهٔ ) استاد علوم رایانه، مهندسی برق، و ریاضیات و اداره کننده ستاد اطلاعات در دانشگاه دوک است. او BSc را از دانشگاه واریک در 1975, MSc را از دانشگاه آکسفورد در ۱۹۷۶، و پی اچ دی را از مؤسسه فناوری کالیفرنیا، همگی در ریاضی دریافت کرد. در ۱۹۸۰ به آزمایشگاه‌های بل پیوست، و در سال ۲۰۰۳ به عنوان نایب رئیس پژوهش و از ای‌تی اند تی لبز بازنشسته شد. او به عنوان استاد مهندسی برق، ریاضی و ریاضیات محاسباتی و کاربردی به دانشگاه پرینستون و سپس در ۲۰۱۰ به عنوان دین علوم طبیعی به دوک رفت.
مشارکت‌های او در نظریه کدگذاری و نظریه اطلاعات جایزه مقاله برتر جامعه نظریه اطلاعات IEEE را در ۱۹۹۵ و ۱۹۹۹ برایش به همراه آورد. هنگام حضور آزمایشگاه‌های بل، یکی از مکتشفین کدگذاری فضا-زمان بود. او در ۲۰۰۵ به عضویت آکادمی ملی مهندسی برگزیده شد، در ۲۰۱۲ به عضویت پیوستهٔ انجمن ریاضی آمریکا درآمد،List of Fellows of the American Mathematical Society, retrieved 2012-11-10. و مدال ریچارد همینگ مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک را در سال ۲۰۱۳ برنده شد. در سال ۲۰۱۵ او برنده جایزه کلود شانون شد.
او با اینگرید دوبیشی ازدواج کرده است.
مت میلْن (؛ زادهٔ ۱۹۹۰ میلادی) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
توماس هاوس (؛ زادهٔ ۱۹۸۶ میلادی) یک هنرپیشه و آهنگ‌ساز اهل بریتانیا است.
وی دانش‌آموختهٔ «مدرسهٔ تئاتر و موسیقی گیلدهال» است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آنا کارنینا (۲۰۱۲) و دانتون ابی (۲۰۱۱-۲۰۱۰) اشاره کرد.
لزلی نیکُل (؛ زادهٔ ۱۹۵۳ میلادی) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
او دانش‌آموختهٔ «مدرسه تئاتر و موسیقی گیلدهال» است.
لنارک (به انگلیسی: Lanark) یک شهرک در اسکاتلند است که در لانارکشر جنوبی واقع شده‌است.
لنارک ۸٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
شهر Yvetot خواهرخواندهٔ لنارک هست.
بوتول (به انگلیسی: Bothwell) یک شهرک در اسکاتلند است که در لانارکشر جنوبی واقع شده‌است.
بوتول ۶٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
رود کلاید رودی است که در جنوب کشور اسکاتلند جریان دارد.
این رود که طول آن ۱۷۶ کیلومتر است دارای حوزه آبریز ۴۰۰۰ کیلومتر است و از شهرهای همچون لنارک، گلاسگو، بوتول و گرینوک عبور میکند و به خور کلاید در شمال اقیانوس اطلس میریزد.
اِیمی ناتال (؛ ۷ ژوئن ۱۹۸۲) یک هنرپیشه، و خواننده اهل بریتانیا بود.
او از دانشگاه بولتون در انگلستان، مدرک افتخاری دکترا دارد.
جولین اُوِندِن (؛ زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۷۵) یک خواننده و هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است.
او یکی از سه فرزند پدر روحانی «کنون جان اُوِندن» که پیشتر، یکی از دین‌یارهای ملکه الیزابت دوم بود.
کارا تئوبولد (؛زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۹۰) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به دانتون ابی اشاره نمود.
دیاگ، کوتاه‌شدهٔ دیاگنوز یا دایاگنوسیس به معنی «تشخیص» گرفته شده‌است.
در خودرو،کامپیوتری جهت کنترل عملکرد آن، قطعه‌ای به نام ئی‌سی‌یو (ECU) یا یونیت کنترل الکترونیکی تعبیه شده است.
علاوه بر یونیت کنترل الکترونیکی، خودروهای جدید، دارای کنترل یونیت های متنوعی جهت کنترل و پایش عملکرد قسمت های دیگر خودرو چون ترمز، بدنه، کیسه هوا و ... می‌باشند.
در صورت خرابی در هر یک از متعلقات سیستمهای فوق، کنترل یونیت خطایی را در حافظه پایدار خود ضبط کرده و هنگام استفاده از دستگاه دیاگ، این کد خطا جهت تفسیر و نمایش به تعمیرکار به دستگاه دیاگ ارسال می‌شود.
علاوه بر خواندن کدهای خطا، دستگاههای دیاگ دارای قابلیتهای زیر نیز هستند:
انجام و تغییرات تنظیمات یونیت کنترل (از قبیل تعریف کلید جدید برای خودرو، کدگذاری یونیت های متصل دیگر،...)
تعداد و گستره عملیات فوق بسته به نوع و نرم‌افزار کنترل یونیت و همینطور پوشش برنامه دیاگ (که توسط شرکت سازنده تعریف می شود)متفاوت است.
سید هاشم رسولی محلاتی (متولد ۸ اسفند ۱۳۰۸http://thinker.irc.ir/thinker/index/show/id/65 – درگذشته ۱۹ دی ۱۳۹۸) روحانی شیعه ایرانی بود. او قبل از مرگ مسئول وجوهات و مسائل شرعی دفتر رهبر بود. او از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۹ نخستین رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه بود. رسولی نمایندگی استان تهران را در دومین دوره مجلس خبرگان رهبری بر عهده داشت.
رسولی محلاتی در محلات متولد شد. رسولی محلاتی تحصیلات خود را در حوزهٔ علمیهٔ قم نزد کسانی چون پدرش، سیدرحمان محلاتی و مرتضی مطهری، اسداالله اصفهانی، حسینعلی منتظری، محمدصدوقی، مجاهد تبریزی، سید محمدرضاگلپایگانی، سید روح‌الله خمینی و سید حسین طباطبایی بروجردی انجام داد. محمد فاضل لنکرانی، ابوالقاسم خزعلی و محمد محمدی گیلانی و سید مصطفی خمینی و فضل‌الله محلاتی هم مباحثه‌های او بودند. او پیش از انقلاب امامت جماعت امامزاده قاسم و تدریس در مدرسه چیذر را بر عهده داشت. وی در سال ۱۳۴۰ از طرف خمینی مجاز به دریافت وجوه شرعی و تصدی در امور حسبیه شد. پس از انقلاب اسلامی ایران او به بیت خمینی پیوست و مسئول نگارش نامه‌ها، پیام‌ها و نیز جواب نامه‌های او بود. از سال ۱۳۶۰، نمایندهٔ ولی‌فقیه در بنیاد مسکن انقلاب اسلامی شد. او در دانشگاه‌های امام صادق و دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران کرسی تاریخ اسلام را برعهده داشته‌است.
وی در ۱۹ دی ۱۳۹۸ در سن ۸۹ سالگی در تهران درگذشت.
رسولی محلاتی برادرزن صادق خلخالی بود. جواد رسولی فرزند رسولی محلاتی که پیشتر سفیر ایران در عربستان سعودی بوده هم‌اکنون سفیر ایران در بلغارستان است. رسولی پدر زن علی اکبر ناطق نوری، محمد حسن قرهی، سید محمدعلی شهیدی محلاتی و عباس آخوندی بود.
میدان نفتی هندیجان از میدان‌های نفتی ایران در حوضه خلیج فارس است، که در استان خوزستان و در ۵۵ کیلومتری غرب منطقه بهرگان قرار دارد. این میدان نفتی هم‌اکنون با متوسط تولید روزانه ۳۰ هزار بشکه نفت خام، در حال تولید است. سال ۱۹۶۷ میلادی وجود نفت در این منطقه ثابت شد. نفت تولیدی از بخش‌های خشکی و فراساحلی میدان هندیجان توسط دو خط لوله ۱۰ اینچ و ۱۲ اینچ، به طول ۱۰ کیلومتر پس از ورود به سکوی مرکزی هندیجان، به مجتمع دریایی بهرگانسر منتقل و پس از اختلاط با نفت میدان بهرگانسر و طی مراحل تصفیه مقدماتی، به بهرگان ارسال می‌شود و پس از پالایش، صادر می‌گردد. میدان نفتی هندیجان از میادین نفتی تحت مدیریت شرکت نفت فلات قاره ایران می‌باشد.
سازه‌های فوقانی پنج سکوی دریایی هندیجان، بارها طی سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۶ مورد تهاجم قرار گرفت که بر اثر این حملات در مجموع ۲۰ درصد خسارت به سکوهای دریایی هندیجان وارد آمد. تأسیسات خشکی دریای هندیجان پس از یک توقف طولانی در سال ۱۳۶۸ راه‌اندازی شد و در سال ۱۳۶۹ این میدان به‌طور کامل در مدار تولید قرار گرفت.
۳ام۵۴ کالیبر و ۳ام۱۴ بیریوزا گروهی از موشک‌های ساخت روسیه هستند که برای حملات ضدکشتی، ضدزیردریایی، زمین به زمین و هوا به زمین استفاده می‌شوند. این موشک‌ها به سر جنگی ۴۵۰ کیلوگرمی یا هسته‌ای مسلح می‌شوند و برد مؤثر مدل‌های مختلف آن بین ۵۰ تا ۴۰۰۰ کیلومتر است. این خانواده از موشک‌ها علاوه بر نیروهای مسلح روسیه، در نیروهای مسلح کشورهای الجزایر، ویتنام، هندوستان، چین و ایران مورد استفاده است.
اولین استفادهٔ جنگی از این موشک‌ها در سال ۲۰۱۵ و در جریان مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه انجام شد. در ۷ اکتبر ۲۰۱۵ کشتی‌های جنگی روسیه در دریای خزر ۲۶ فروند از این موشک‌ها را با استفاده از فضای آسمان ایران و عراق به سوی ۱۱ هدف در حلب و رقه کشور سوریه شلیک کردند. مقامات روسیه اعلام کردند که هر ۲۶ موشک به اهداف خود برخورد کرده‌اند اما منابع آمریکایی از سقوط حداقل چهار موشک در خاک ایران خبر دادند و رسانه‌های محلی ایران خبر از سقوط اشیای پرنده‌ای در شهرستان‌های تکاب و سقز دادند.واکنش به سقوط موشک‌ها در ایران؛ روسیه: همه موشک‌ها به سوریه رسید صدای آمریکا مقامات ایران و روسیه، این ادعا را تکذیب نموده و مقامات پنتاگون نیز در این رابطه مستنداتی ارائه نکردند. همچنین روسیه چندین مرتبه دیگر از انواع این موشک که از زمین و زیردریایی قابل شلیک است در جنگ داخلی سوریه استفاده نموده‌است.
نسخه‌های مخصوص ارتش روسیه
نسخه‌های صادراتی
۳ام۵۴ کلاب
کیت مک‌لاگلین () (زاده ۱۹۵۶) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت الکترولوکس فعالیت می‌کند.
والتر روتنشتاینر () (زاده ۷ مارس ۱۹۵۳) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی اتریشی است، که در حال حاضر به‌عنوان رئیس هیئت مدیره رایفیزن زندرال‌بانک فعالیت می‌کند.
کُنسِرن کلاشنیکُف، که در سال ۲۰۱۳ میلادی از ادغام دو شرکت ایژماش و ایژمِخ (به روسی: ИЖМЕХ) ایجاد شد، یک کنسرن اسلحه‌سازی و یک شرکت سهامی در ایژوسک، روسیه است که در سال ۱۸۰۷ توسط الکساندر یکم تأسیس شده‌است. این کارخانه از چند بخش ساخت و تولید تشکیل شده که می‌توان به بخش خودروسازی با برند ایژ- ماسکویچ و همچنین بخش موتورسیکلت‌سازی آن اشاره کرد.
نخستین تولید موتورسیکلت، در کارخانهٔ ایژماش به سال ۱۹۲۸ میلادی با نام (ایژ یک) иж۱ بازمی‌گردد که توسط طراح و مهندس پیُتر ولادیمیرویچ ماژاروف با الهاماتی از موتورسیکلت آلمانی ساخت کارخانهٔ (دکاو) (DKW) با حجم ۱۲۰۰ سی سی و ۲۴ اسب‌بخار قدرت و پیشرانه وی‌شکل اشاره کرد. پس از این نمونه‌های متعدد دیگری توسط ایژماش با عنوان ایژ دو، سه وچهار و … شصت و نه اشاره کرد. گونه دیگری از موتورسیکلت‌های ساخته شده در این کارخانه با نام ایژ پلانتا (planeta پلانتا به معنای سیاره) و ایژ یوپیتر (Jupiter یوپیتر به معنای سیاره مشتری)، ایژیونکر و ایژکارنت اشاره کرد.
و آخرین مدل ساخته شده در این کارخانه، با عنوان پلانتاشش می‌باشد.
می‌باشد. ایژ یوپیتر شش از سامانه خنک‌کنندگی مایع (آب) بهره می‌برد.
JSC "Kalashnikov Concern" دفتر مرکزی خود را در شهر Izhevsk و منطقه در پایتخت شهر مسکو دارد.
JSC "Kalashnikov Concern" متشکل از دو تولید کننده بزرگ سلاح گرم در ایژفسک است.
JSC "Calashnikov Concern" – JSC "Kalashnikov Concern" سلاح های سبک رزمی، سلاح های ورزشی و شکاری، تفنگ های هواپیما، گلوله های توپخانه هدایت شونده دقیق، ماشین های آزمایش و کنترل مجتمع ها و همچنین ماشین آلات و ابزار با کیفیت بالا را تولید و آزمایش می کند. این شرکت همچنین شرکت مادر هلدینگ JSC "Calashnikov Concern" نیز می باشد. این شرکت قبلاً به عنوان کارخانه ماشین سازی ایژفسک شناخته می شد که به نام ایزماش نیز شناخته می شد.
JSC "Izhevsk Mechanical Plant" - همچنین به عنوان Izhmekh شناخته می شود، کارخانه مکانیکی Izhevsk بر فناوری های مدرن ماشین سازی، متالورژی، ابزارسازی، میکروالکترونیک، تولید سلاح های شهری و خدماتی، ابزار قدرت، تجهیزات بسته بندی، تجهیزات نفت و گاز، پزشکی تمرکز دارد. تجهیزات، ریخته گری دقیق فولاد.
JSC "Kalashnikov Concern" محصولات اسلحه گرم خود را به سه مارک تقسیم می کند.
کلاشینکف – کلاشینکف سلاح های نظامی مانند سلاح گرم و همچنین وسایل نقلیه تولید می کند.
بایکال - بایکال سلاح گرم و ژاکت شکاری تولید می کند
ایزماش – ایزماش از اساس سلاح های کنسرن کلاشینکف، سلاح های گرم ورزشی تولید می کند.
JSC "Kalashnikov Concern" دارای چهار شرکت تابعه است:
JSC "Mytishchi Machine Building Plant" – JSC "Mytishchi Machine Building Plant" در شاسی های کاترپیلار و همچنین وسایل نقلیه ردیابی تخصص دارد.
JSC "Vympel Shipbuilding Plant" – JSC "Vympel Shipbuilding Plant" قایق های غیرنظامی، نظامی و کاربردی تولید می کند.
LLC "Rybinsk Shipyard" – LLC "Rybinsk Shipyard" یک شرکت کشتی سازی است که قایق های پرسرعت و قایق های موتوری تولید می کند.
Zala Aero - Zala Aero در واقع از چندین شرکت تشکیل شده است و عمدتاً وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین تولید می کند.
ولادیمیر گرودتسکی، که از سال 1996 به عنوان مدیر کل، ریاست Izhmash NPO را بر عهده داشت، در سال 2011 دفتر را ترک کرد. بعداً ماکسیم کوزیوک، که در ژوئن 2012 دفتر را ترک کرد، جایگزین او شد. الکساندر کوسف بعداً به عنوان مدیر کل موقت دفتر از ژوئن تا ژوئن منصوب شد. دسامبر. در دسامبر 2012، کنستانتین بوسیگین به عنوان مدیر کل ایزماش منصوب شد. بوسیگین بعداً مسئول تبدیل ایزماش و ایزمخ به کنسرن JSC "Kalashnikov" بود که مدیر عامل آن شد.
در 30 ژانویه 2014، هیئت نظارت Rostec با انتصاب الکسی کریوروچکو، سهامدار جدید آن، به عنوان مدیر عامل کنسرن کلاشینکف، به جای کنستانتین بوسیگین موافقت کرد. او در 31 ژانویه 2014 وظایف خود را آغاز کرد. به گفته همکار آژانس، از سال 2011، این چهارمین تغییر مدیر کل در شرکت است.
در اوت 2021 ولادیمیر لپین به جای دیمیتری تاراسف به عنوان مدیر عامل کنسرن کلاشینکف منصوب شد.
ولادیمیر گرودتسکی (1996–2011)
ماکسیم کوزیوک (2011 – ژوئن 2012)
الکساندر کوسف (بازیگر: ژوئن 2012 - دسامبر 2012)
کنستانتین بوسیگین (دسامبر 2012 - اوت 2013)
کنستانتین بوسیگین (اوت 2013 - ژانویه 2014)
الکسی کریوروچکو (ژانویه 2014 - ژوئن 2018)
ولادیمیر دمیتریف (ژوئن 2018 - اوت 2019)
دیمیتری تاراسف (سپتامبر 2019 - اوت 2021)
ولادیمیر لپین (اوت 2021 - اکنون)
//en.wikipedia.org/wiki/Kalashnikov_Concern
https://en.wikipedia.org/wiki/Kalashnikov_Concern
جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۷ بیست و یکمین دوره مسابقات جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال می‌باشد. این مسابقه که برای جوانان است هر دو سال یک بار برگزار می‌شود. این مسابقات تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی فوتبال(FIFA) برای تیم‌های ملی زیر ۲۰ سال مردان جهان برگزار می‌شود. این مسابقات به میزبانی کره جنوبی که تیم خود را نیز در این مسابقات دارد برگزار می‌شود و طبق گفته فدراسیون بین‌المللی فوتبال این مسابقات از ۳۰ اردیبهشت تا ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ برگزار شد و بیست و چهار تیم برای قهرمانی جهان به میدان رفتند.
کشورهایی که درخواست میزبانی داده بودند تا ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ وقت داشتند.
در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۹۲ طبق انتخاب فدراسیون بین‌المللی فوتبال کره جنوبی را انتخاب کرد.
به وسیله مقدماتی (به جز کره جنوبی) تیم‌ها صعود می‌کنند.
چئونان، دائجونگ، اینچئون، چجو، جئونجو و سوون شش شهری هستند کی میزبان این رقابتها از طریق فدراسیون فوتبال کره جنوبی انتخاب شده‌اند.
مسلسل (تیربار) متوسط به مسلسل‌هایی گفته می‌شود که با فشار هوا خنک شده، از نوار فشنگ تغذیه می‌شوند و قابلیت تعویض سریع لوله را دارند و می‌توان از آن‌ها در نقش‌های مختلفی از جمله آتش پشتیبان پیاده‌نظام، سلاح خودروهای جنگی و بالگردها یا به صورت ثابت در سنگرها استفاده کرد.
تیربارهای متوسط معمولاً از فشنگ‌های پرقدرت تفنگ جنگی مثل فشنگ ۷٫۶۲x۵۱ ناتو استفاده می‌کنند.
ویلون با نام اصلی ویلیام بیجکرک (زاده ۲۰ آوریل ۱۹۸۰) خواننده هلندی است.
او قبلاً عضو گروه د کامان لینتس بود.
او همچنین نماینده هلند در یوروویژن ۲۰۱۸ بود.
تفنگ جنگی تفنگ خودکاری است که از فشنگهای پرقدرت ۷٫۶۲x۵۱ م‌م یا ۷٫۶۲x۵۴ م‌م که به وسیله خشاب به سلاح ملحق می‌شوند، استفاده می‌کند و حداقل برد مفید آن بیشتر از تفنگ تهاجمی است.
از نمونه‌های معروف تفنگ جنگی می‌توان به اف‌ان فال، تفنگ ام۱۴ و هکلر و کخ ژ-۳ اشاره کرد.
همچنین تفنگ های جنگی و تهاجمی مدرن ‌مانند m16,m4,تفنگ های hk میتوان نام برد. تفنگ‌های تهاجمی پس از جنگ جهانی دوم به مرور جای تفنگ‌های جنگی را به عنوان سلاح اصلی نیروهای پیاده نظام در اغلب ارتش‌های دنیا گرفتند. این کار در شوروی با تفنگ آکا-۴۷ (اولین تفنگ خانواده کلاشنیکف) در اواخر دهه ۱۹۴۰ و در آمریکا با تفنگ ام-۱۶ در اواخر دهه ۱۹۶۰ انجام شد. تفاوت تفنگ تهاجمی با تفنگ جنگی استفاده از فشنگ متوسط به جای فشنگ پرقدرت و در نتیجه اندازه و وزن کمتر آن و مناسبتر برای آتش رگبار است. تفاوت این سلاح با مسلسل دستی هم این است که مسلسل‌های دستی از فشنگ سلاح کمری استفاده می‌کنند. تفاوت آن با تیربار سبک هم این است که تیربار سبک به منظور قدرت رگبار شدیدتر و طولانی‌تر به عنوان آتش حمایتی برای دسته‌های کوچک ساخته شده‌است.
شب کوک یک مسابقه در زمینه خوانندگی است که در شهریور و مهر ۱۳۹۴ در شبکه نسیم ایران پخش می‌شود. کارگردانی و مجری این مسابقه باربد بابایی، تهیه‌کننده هادی دمیرچی که داوران آن فریدون آسرایی، مهدی یغمایی و پوریا حیدری و فرهاد برنجان می‌باشند. تیتراژ این برنامه با صدای مهدی یغمایی به عنوان یکی از ستاره‌ها در برنامه سه ستاره احسان علیخانی برگزیده شد.مسابقه ˝شب کوک˝ به شبکه نسیم می‌آید / فریدون آسرایی تست صدا می‌گیرد هنر آنلاین
این برنامه در سال ۱۳۹۳ به تحلیل و بررسی وضعیت موسیقی ایران و پخش ترانه‌های درخواستی می‌پرداخته است.رضا یزدانی در «شب کوک» تلویزیون ایسنا
فینال برنامه شب کوک دردوازده و سیزده فروردین سال ۹۵ برگزار شد که در آن علی پور صائب به عنوان نفر اول و سهیل سلیمانی، آرمان فاطمی و مصطفی مهدی به عنوان نفرات دوم تا چهارم منتخب شدند. جوایز نفر اول در این مسابقه شامل ۸ سکه طلا + خواندن تیتراژ فصل بعد شب کوک + کمک از ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون برای تهیه آلبوم بود. نفرات دوم، سوم وچهارم نیز هزینه ساخت آلبوم را دریافت کردند با این تفاوت که به ترتیب از چهارم تا دوم ۶، ۴ و ۳ سکه دریافت کردند.فینال برنامه شب کوک، اعلام نتایج
دانشکده هنر شوشتر یکی از دانشکده‌های وابسته به دانشگاه شهید چمران و از دانشگاههای سراسری (دولتی) است که در رشته‌های هنری فعالیت می کند. اين دانشكده در سال ۱۳۷۳ در شوشتر تأسیس شده‌و تنها دانشکده هنر جنوب غرب ایران است.
تأسیس دانشکدهٔ هنر شوشتر در ابتدا از سال ۱۳۷۳ با راه‌اندازی شاخهٔ شوشتر دانشگاه شهید چمران در رشته‌های تریت دبیری ریاضی، ادبیات فارسی وکامپیوتر آغاز گردید. در سال ۱۳۷۵ نخستین گروه از دانشجویان ذکرشده تحصیل خود را دراین دانشکده شروع نمودند.
وجود بستر مناسب برای رشته‌های هنر و جوانان علاقه‌مند به تحصیل در این رشته‌ها و نیاز استان خوزستان و هم چنین استعداد ذاتی شهرستان شوشتر موجب گردید توان این شاخهٔ دانشگاهی برآموزش هنر متمرکز گردد. اولین گروه دانشجویان رشته‌های هنر در سال ۱۳۸۱ تحصیل خود را دراین دانشکده آغاز نمودند.
پردیس اصلی این دانشکده در زمینی به وسعت ۶۰ هکتار، دارای ۳ ساختمان آموزشی کارگاهی به وسعت ۴۲۰۰ متر، دو خوابگاه در سطح شهر به وسعت
۲۵۰۰ متر مربع و به ظرفیت ۲۰۰ نفر و خوابگاه تازه تأسیس خواهران به وسعت ۳۲۰۰ متر مربع و ظرفیت ۲۵۰ نفر می‌باشد.
هم‌اکنون دانشکده هنر در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ناپیوسته رشته‌های نقاشی و گرافیک وکارشناسی ارشد پژوهش هنر به تربیت دانشجویان در
گروه هنرهای تجسمی می‌پردازد.
دانشجویان، آمفی تئاتر وکارگاهای مجهز به سیستم سمعی بصری، سلف سرویس، بوفهٔ دانشجویی وانتشارات مجهز به چاپ گرهای رنگی ازامکانات دیگراین دانشکده است.
فضای سبز این دانشکده هم‌اکنون در حدود ۸ هکتار است که براساس توپوگرافی طبیعی اراضی دانشکده در حال گسترش می‌باشد. جمعیت دانشجویی این دانشکده هم‌اکنون بالغ بر ۸۰۰ نفر می‌باشد. ایجاد فضای آموزشی به وسعت ۵۰۰۰ مترمربع و گسترش تجهیزات و کارگاهای آموزشی و هم چیین رشته‌ها از برنامه‌های در حال اجرای این دانشکده می‌باشد.
گسترش تمام رشته‌های وابسته به هنر در دانشکده هنر شوشتر در برنامه‌های آینده قرار دارد و در حال حاضر راه اندازی و تأسیس رشته‌های عکاسی، دکوراسیون داخلی، تئاتر (نمایش)، معماری داخلی و مرمت در حال بررسی و پیگیری‌است. کمبود هیئت علمی برای رشته‌های گروه هنر در ایران از مشکلات توسعه این دانشکده عنوان شده‌است. تبدیل این دانشکده به دانشگاه مستقل در برنامه توسعه قرار دارد و در صورت ایجاد سه دانشکده مجزا امکانپذیر خواهد بود.
دره‌پنبه‌دان به یکی از روستاهای زیر اشاره دارد:
کودک وحشی فیلمی در ژانر درام محصول فرانسه به کارگردانی فرانسوا تروفو است که در سال ۱۹۷۰ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فرانسوا تروفو، کلود میلر و ژان-فرانسوا استونن اشاره کرد.
جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین قهرمان جایزه‌ای از شبکه ام‌تی‌وی است که در سال ۲۰۰۶ برای اولین بار معرفی شد. جایزه مشابه و زیرردهٔ آن جایزه سینمایی برای بهترین هنرپیشه گردن‌کلفت می‌باشد که در سال ۲۰۱۰ معرفی شد.
یویو تو (؛ زادهٔ ۱۹۳۰) یک شیمی‌دان، و داروشناس اهل چین است.
وی برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۲۰۱۵ شده‌است. یویو تو محقق چینی که هم‌اکنون به عنوان استاد ارشد در آکادمی چین در بخش داروهای سنتی چینی مشغول به کار است، موفق شده روش درمانی جدیدی برای مقابله با مالاریا ارائه دهد.
هیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونس ()، تعدادی از تشکل‌های غیردولتی و صنفی تونس را شامل می‌شود. این تشکل‌ها عبارتند از: سندیکای عمومی کارگران (UGTT)، اتحادیه صنفی صنایع و صنایع دستی تونس (UTICA)، لیگ حقوق بشر تونس (LTDH) و کانون وکلای. این ائتلاف در تابستان ۲۰۱۳ میلادی شکل گرفت. در همان سال و به پیشنهاد این ائتلاف، گفتگوها برای حل بحران سیاسی و انتقال مسالمت‌آمیز قدرت در آن کشور آغاز شد.
این ائتلاف به دلیل تلاش‌هایش برای رسیدن به یک دموکراسی تکثرگرا در تونس برنده جایزه نوبل صلح در سال ۲۰۱۵ شد.
جایزهٔ سینمایی ام‌تی‌وی ۲۰۱۵ در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۵ در تئاتر نوکیا واقع در لس آنجلس، کالیفرنیا اجرا شد. این مراسم بیست‌وچهارمین اجرای این جوایز بود. ایمی شومر کمدین، نویسنده و هنرپیشه آمریکایی میزبانی این مراسم را بر عهده داشت.
برنده‌ها به صورت پررنگ نوشته‌شده‌اند.
بخت پریشان (فیلم)
بردلی کوپر – "تک‌تیرانداز آمریکایی (فیلم)"
شی‌لین وودلی – "بخت پریشان (فیلم)"
دیلن اوبرایان – "دونده مارپیچ"
جنیفر لوپز – "پسر همسایه (فیلم)"
زک افران & دیو فرانکو – "همسایه‌ها (فیلم ۲۰۱۴)"
زک افران – "همسایه‌ها (فیلم ۲۰۱۴)"
دیلن اوبرایان vs. ویل پولتر – "دونده مارپیچ"
انسل الگورت & شی‌لین وودلی – "بخت پریشان (فیلم)"
ست روگن و رز بیرن – "همسایه‌ها (فیلم ۲۰۱۴)"
مریل استریپ – "به سوی جنگل (فیلم)"
جنیفر لارنس – ""
چنینگ تیتوم – "خیابان جامپ شماره ۲۲"
الیزابت بنکس – ""
مارشال هال (؛ – ) یک دانشمند در زمینه جبر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ارنست تیلدن پارکر (؛ ۱۹۲۶ – 1991) یک دانشمند در زمینه ترکیبیات اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کلت ام۱۹۱۷ یک سلاح کمری، رولور ۱۱.۴۳ میلی متری آمریکایی ساخت شرکت شرکت تولیدی کلت است که فشنگ‌های ۰.۴۵ اینچی را شلیک می‌کند.
مایلن شرکت دارویی آمریکایی است که در سال ۱۹۶۱ در وایت سالفر اسپرینگز، ویرجینیای غربی تأسیس شد.
«صمیمیت» آلبومی از یرز اند یرز است که در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. معروف‌ترین ترانه این آلبوم پادشاه است.
این آلبوم در چارت‌های اسکاتلند، ایرلند در رتبه اول و در چارت‌های ، استرالیا، هلند، دانمارک، لهستان، سوئد، فلاندرز، سوئیس، جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
ناگانت ام۱۸۹۵ یک سلاح کمری، رولور ۷.۶۲ میلی متری روسی ساخت شرکت Fabrique d'armes Émile et Léon Nagant است که فشنگ‌های 7.62×38mmR را شلیک می‌کند.
در ایران بیشتر به نام نوغان یا ناغان شناخته شده است.
لانگین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی تعریف‌شده توسط کمیسیون بین‌المللی چینه‌شناسی یک اشکوب یا عصر از ردیف یا دور میوسن میانی به‌شمار می‌رود. لانگین بازه زمانی از ۱۵٫۹۷ تا ۱۳٫۶۵ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد. این عصر پس از بوردیگالین و پیش از سراوالین قرار دارد.
سراوالین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی یک اشکوب یا عصر از ردیف یا دور میوسن میانی به‌شمار می‌رود. سراوالین بازه زمانی از ۱۳٫۶۵ تا ۱۱٫۶۰۸ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد. این عصر پس از اشکوب لانگین و پیش از تورتونین قرار دارد.
ساعت نجومی پراگ () یک ساعت نجومی متعلق به ۱۴۱۰، دوران قرون وسطی، واقع در پراگ، پایتخت جمهوری چک، است. این ساعت سومین ساعت نجومی قدیمی جهان است و قدیمی‌ترین ساعت از این دست است که هنوز کار می‌کند.
ساعت پراگ در دیواره جنوبی تالار شهر پراگ نصب شده و دارای عقربه‌ای است که موقعیت خورشید و ماه و تقویم و علامت‌های نجومی هر ماه را نشان می‌دهد. حدود سال ۱۴۹۰ میلادی، صفحهٔ سال‌نما به آن اضافه شد و بالای آن را با مجسمه‌های سبک گوتیک تزئین کردند. از نظر قدمت ساعت نجومی پراگ در دنیا رتبهٔ سوم را دارد و قدیمی‌ترین ساعت از این دست است که هنوز کار می‌کند. رأس هر ساعت در بخشی از روز، حرکت دسته‌جمعی شمایل حواریون از دو پنچرهٔ بالای عقربه با موسیقی به نمایش در می‌آید. چهار مجسمهٔ کنار ساعت هم نماد چهار ویژگی به ترتیب از چپ به راست غرور، خساست، مرگ و خوش‌گذرانی است. در زیر این چهار تندیس چهار شمایل دیگر مربوط به یک تاریخ‌نگار، یک فرشته، یک ستاره‌شناس و یک فیلسوف وجود دارد. صفحهٔ نجومی ساعت در واقع یک اسطرلاب مکانیکی است.
رِنِه کسن (; زاده در بایون، باسک شمالی – درگذشته در پاریس)، وکیل، قاضی، استاد حقوق دانشگاه لیل و دیپلمات اهل فرانسه بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه صلح نوبل، و جایزه سازمان ملل متحد در زمینه حقوق بشر شده‌است.
اعلامیه جهانی حقوق بشر، بازتاب مهارت و استادی رنه کسن، برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل و مدافع همیشگی حقوق بشر در زمینه‌های حقوقی است. کسن که یکی از پایه‌گذاران یونسکو بوده‌است، از این اعلامیه به عنوان «نور امیدی برای انسان‌ها» یاد می‌کرد.
وی در بایون، کشور باسک، فرزند تاجر یهودی-فرانسوی متولد شد و در جنگ جهانی اول او به عنوان سرباز خدمت کرد. وی اتحادیه فدرال، سازمانی چپگرا، صلح‌طلب برای جانبازان را تشکیل داد. در طول جنگ جهانی دوم وی در دولت آزاد فرانسه در تبعید در لندن خدمت کرد و بین سالهای ۱۹۴۴ و ۱۹۵۹ عضو شورای ایالت بود.
رنه کاسین با امتناع از آتش‌بس، در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۰ بریک کشتی انگلیسی به نام اتریک در سن ژان د لوز سوار شد و برای کمک به ژنرال شارل دوگل در ادامه جنگ علیه آلمان در لندن به او پیوست. او یکی از اولین کسانی بود که به او پیوست.La France Libre (Tome 1): De l'appel du 18 Juin à la Libération
به عنوان رئیس خدمات حقوقی فرانسه آزاد، و عضو شورای دفاع امپراتوری، که در اکتبر ۱۹۴۰ ایجاد شد، او اساسنامه فرانسه آزاد را نوشت تا دولت قانونی فرانسه را خنثی کند. رنه کسن انگلیسی صحبت نمی‌کرد اما برخی از چهره‌های برجسته دانشگاهی و سیاسی مانند وزیر خارجه آنتونی ایدن را می‌شناخت. René Cassin, l'inconnu du Panthéon
در نتیجه، رژیم ویشی وی را به اتهام خیانت در دادگاه نظامی پیگیری کرد. دادگاه نظامی با صلاحیت ویژه کلرمونت- فراند، غیاباً او را به اعدام محکوم کرد و ملیت فرانسوی خود او را لغو کرد.Vichy or Free France?در سال ۱۹۴۶ به کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد منتقل شد. او مسئول اولین پیش نویس کامل بیانیه جهانی بود. برای این کار او جایزه صلح نوبل را در سال ۱۹۶۸ دریافت کرد. در همان سال، وی جایزه سازمان ملل متحد در زمینه حقوق بشر را نیز دریافت کرد.
کسن از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۸ میلادی نمایندهٔ فرانسه در جامعهٔ ملل، یعنی سلف سازمان ملل فعلی، بود و از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴ میلادی نیز نمایندگی کشورش در کنفرانس خلع سلاح ژنو را به عهده داشت. او در سال ۱۹۴۶ میلادی نمایندهٔ سازمان ملل و یکی از بنیان‌گذاران یونسکو شد. کسن معاون اولین کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد بود و بعداً نیز مقام ریاست آن را کسب کرد.
او از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی در دادگاه قانون اساسی، که در مورد تطبیق قوانین کشور با قانون اساسی تصمیم‌گیری می‌کند، به انجام وظیفه مشغول بود. به علاوه، عضویت و ریاست اعضای دیوان دائمی داوری و اتحاد جهانی آلیانس را نیز به عهده داشت، و در آخر نیز رئیس دادگاه حقوق بشر اروپا در استراسبورگ، واقع در فرانسه بود.
کسن در سال ۱۹۶۸ میلادی برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل شد. وی به همین مناسبت اظهار داشت: «زمان آن فرارسیده که اعلام شود، استقرار صلح و شرافت انسانی، در نتیجهٔ تلاش و مبارزهٔ هر یک از ما تا جای ممکن، حاصل می‌شود .»
کسن در سال ۱۹۷۶ میلادی در پاریس درگذشت و در گورستان مون‌پارناس به خاک سپرده شد.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، دولت باسک "جایزهٔ رنه کسن" را، با هدف حمایت و پاداش به افراد یا تشکل‌هایی که برای ارتقاء یا دفاع از حقوق بشر تلاش می‌کنند؛ ایجاد کرد. این جایزه در تاریخ ۱۰ دسامبر هر سال، هم‌زمان با روز جهانی حقوق بشر؛ داده می‌شود.
انفیلد ام۱۹۱۷ نوعی تفنگ جنگی آمریکایی ساخت شرکت اسلحه‌سازی اسپرینگفیلد بود که در سال ۱۹۱۷ طراحی و تولید شد.
این تفنگ گلوله‌های با کالیبر ۰.۳ اسپرینگفیلد را شلیک می‌کند.
لی–انفیلد نوعی تفنگ جنگی انگلیسی ساخت بریتانیا بود که در سال ۱۸۹۵ طراحی و تولید شد، همچنین در درگیرهای دهه هفتاد در شرق ایران، توسط بزرگان ایل بهلولی برای مقابله با هجوم اشرار به کار برده شد.
این تفنگ گلوله‌های با کالیبر ۰٫۳ را شلیک می‌کند.
گ۹۸ نوعی تفنگ جنگی آلمانی ساخت موزر بود که در سال ۱۸۹۵ طراحی و تولید شد.
این تفنگ گلوله‌های با کالیبر ۷٫۹۲x۵۷ م‌م راشلیک می‌کند.
کارابینر ۹۸کا (به معنای کارابین ۹۸ کوتاه) یک تفنگ گلنگدنی با مهمات کالیبر ۷٫۹۲ در ۵۷ میلی‌متری است که در ماه ژوئن سال ۱۹۳۵ به عنوان سلاح سازمانی نیروی زمینی آلمان برگزیده شد. این سلاح یکی از آخرین تفنگ‌های نظامی طراحی شده توسط شرکت موزر بود. با وجود طراحی و تولید تفنگ‌های نیمه خودکار و تمام خودکار، این تفنگ تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به عنوان تفنگ سازمانی اصلی نیروی زمینی آلمان باقی ماند.
میلیون‌ها قبضه از این سلاح توسط شوروی به غنیمت گرفته شد که بسیاری از آن‌ها به عنوان کمک به دیگر کشورها اعطا گردید. از کارابینر ۹۸کا در چندین جنگ دیگر پس از جنگ جهانی دوم نیز استفاده شد.
در ماه فوریه سال ۱۹۳۴ دفتر تسلیحات نیروی زمینی آلمان دستور به استفاده از تفنگ نظامی جدیدی را صادر کرد. کارابینر ۹۸کا از مدل‌های قدیمی مخصوصاً مدل استاندارد ۱۹۲۸ و کارابینر ۹۸ب (تفنگ اصلی نیروی زمینی آلمان بعد از جنگ جهانی اول) اقتباس شده بود که هر دو آن‌ها به نوبه خود بر پایه گ۹۸ (تفنگ اصلی نیروی زمینی امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اولhttps://www.militaryfactory.com/smallarms/detail.asp?smallarms_id=49) طراحی شده بودند. به جهت این که کارابینر ۹۸کا از نمونه کارابینر ۹۸ب (که تنها در نام نوعی کاربین نامیده می‌شد چرا که طول بلندی داشت اما با توجه به ممنوعیت تولید تفنگ‌های بلند در آلمان بر اساس پیمان ورسای، کاربین خوانده می‌شد) کوتاه‌تر بود عنوان "کوتاه (kurz)" به خود گرفت. همانند نمونه‌های پیشین کارابینر ۹۸کا (اندکی کمتر از نمونه‌های پیشین) برای قابلیت اتکای بالا، دقت عالی و برد مؤثر بلند (۵۰۰ متر با مگسک آهنی و ۱۰۰۰ متر با دوربین) شناخته می‌شد.
تقاضا برای تفنگی با لوله کوتاه‌تر و ظهور کارابینر ۹۸کا با لوله ۶۰۰ میلی‌متری، نیروی زمینی آلمان را بر آن داشت تا کالیبر استاندارد فشنگ تفنگ‌های خود را تغییر دهد. فشنگ‌ها با کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ مدل ۱۹۰۳ موزر ("اس. پاترونه") هنگام شلیک از سلاح‌هایی مانند گ۹۸ که لوله بلند نداشتند، نور بسیار زیادی در دهانه لوله اسلحه ایجاد می‌کردند. "اس. اس. پاترونه"، مدل جدیدتر این کالیبر که برای مسلسل‌هایی با برد بلند طراحی شده بود، در سلاح‌هایی با لوله کوتاه نور کمتری ایجاد می‌کرد و دقت بیشتری داشت. به همین جهت "اس. پاترونه" در سال ۱۹۳۳ از رده خارج و "اس. اس. پاترونه" به مهمات استاندارد نیروی زمینی آلمان تبدیل شد.
کارابینر ۹۸کا یک تفنگ گلنگدنی با تغذیه کنترل شده بر مبنای تفنگ گ۹۸ ساخت موزر بود. خشاب درونی به کمک یک گیره با ۵ تیر با کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ یا یک به یک بارگذری می‌شد. این گونه خشاب درونی نخستین بار در گ۹۸ به کار برده شد.https://www.thoughtco.com/karabiner-98k-the-wehrmachts-rifle-2361242 دسته مستقیم گلنگدن گ۹۸ در کارابینر ۹۸کا به دسته چرخنده به پایین تبدیل شده بود. این تغییر کار با این دسته را سریع تر و طول دسته را در پشت بدنه کوتاه‌تر کرده و امکان نصب ابزار نشانه‌گیری بر روی بدنه را فراهم نموده بود. هر تفنگ مجهز به بخش کوتاهی از یک میله جهت تمیز کردن درون لوله بود که در زیر محل سر نیزه قرار می‌گرفت. با الحاق میله سه تفنگ میله تمیزکاری تکمیل می‌شد.
بخش فلزی تفنگ جهت جلوگیری از زنگ زدگی و پوسیدگی با لایه ای از مگنتیت زاج‌کاری می‌شد. به هر صورت زاج کاری تنها محافظت حداقلی در مقابل زنگ زدگی و خوردگی ایجاد می‌نمود به همین جهت برای جلوگیری از رسیدن رطوبت و ایجاد خوردگی گالوانیک از روغن‌های ضد رطوبت استفاده می‌گردید. از سال ۱۹۴۴ استفاده از لایه ای فسفات برای این امر جای روش‌های قبلی را گرفت.
ابزار نشانه‌گیری ناکارآمد و غیر عملی گ۹۸ که در عقب قرار داشت در کارابینر ۹۸کا با نمونه مرسوم برگه ای مماس جایگزین شد. نشانه عقبی کارابینر ۹۸کا مسطح تر بود و بر خلاف نمونه قبلی مانع دید اطراف نمی‌شد. در ابتدا نشانه آهنی کارابینر ۹۸کا در بخش جلویی یک علامت سر باز و در بخش عقبی از نوع مماس بود. از سال ۱۹۳۹ بخش جلویی نشانه سر بسته شد تا هم در شرایط نامطلوب روشنایی جلوی درخشندگی را بگیرد و هم از علامت محافظت کند. این خط استاندارد نشانه‌گیری با وجود عناصر درشت در آن، برای عملیات‌های میدانی با نور کم مناسب بود اما هدف قرار دادن اهداف کوچکتر را سخت‌تر می‌نمود. مقیاس برد در خط نشانه‌گیری تولیدات اولیه این تفنگ برای تعیین برد در حالت دراز کش در بخش پایینی عنصر مماس نشانه‌گیری حک شده بود.
تولیدات اولیه کارابینر ۹۸کا دارای قنداق یک تکه ثابت از چوب درخت گردو بودند. از سال ۱۹۳۷ قنداق این تفنگ‌ها با توجه به نتیجه آزمایش‌ها به صورت چند لایه ساخته شد. چرا که این تخته‌های چند لایه قوی تر، مقاوم تر و ارزان‌تر از نمونه‌های یک تکه بودند و در آن‌ها دیگر نیازی به درختان بسیار بزرگ نبود. با این حال این قنداق‌های چند لایه به دلیل تشکیل شدن از مواد متراکم سنگین تر از قنداق‌های یک تکه بودند. علاوه بر استفاده از چوب درخت گردو و راش (درخت)، به تعداد کمتری از چوب درخت نارون نیز در تولید این قنداق‌ها استفاده شد.
انتهای قنداق نیمه تپانچه ای کارابینر ۹۸کا (با توجه به انحنای آن) در همه نمونه‌ها به یک شکل نبود. تا ابتدای سال ۱۹۴۰ انتهای قنداق دارای یک صفحه مسطح بود. پس از سال ۱۹۴۰ انتهای بعضی از قنداق‌ها به شکل گود ساخته شد تا جدا شدن قنداق جلوگیری شود. در همه تولیدات از یک صفحه فلزی در انتهای قنداق استفاده شد.
هنگام معرفی، کارابینر ۹۸کا به همراه تجهیزات جانبی از جمله‌بند، پوشش محافظ دهانه لوله و بسته‌ای برای تعمیرات میدانی (شامل ابزار روغن کاری) ارائه شد. در طراحی کارابینر ۹۸کا استفاده از سرنیزه S84/98 III در نظر گرفته شده بود که با طول کلی ۳۸۵ میلی‌متر دارای تیغه ۲۵۲ میلی‌متری و یک غلاف بود.
در سال ۱۹۴۲ مدلی از نارنجک‌انداز تفنگ طراحی شد که بر مبنای نمونه جنگ جهانی اول بود. این نارنجک انداز ۳۰ میلی‌متری قابلیت اتصال به همه انواع کارابینر ۹۸کا را داشت. این نارنجک‌انداز قابلیت عملیات علیه پیاده‌نظام، استحکامات و زرهپوش‌های سبک دشمن تا برد حداکثر ۲۸۰ را دارا بود. برای هر یک از این مقاصد نوع خاصی از نارنجک طراحی شد که همراه نارنجک‌انداز حمل می‌شد.
نوعی صدا خفه کن جدا شونده تحت عنوان HUB-23 که به دهانه لوله متصل می‌شد، برای کارابینر ۹۸کا تولید شد که نیم کیلو وزن و ۱۸۰ میلی‌متر طول داشت. برد مؤثر شلیک کارابینر ۹۸کا که با فشنگ‌های مخصوصی انجام می‌گرفت، همراه با این صدا خفه کن به ۳۰۰ متر و سرعت گلوله در هنگام خروج از لوله به ۲۲۰ متر بر ثانیه کاهش می‌یافت اما این صدا خفه کن با فشنگ مخصوص می‌توانست صدای حاصله را ۷۵ درصد کاهش دهد. این وسیله بیشتر توسط نیروهای ویژه یا تک تیراندازها مورد استفاده قرار می‌گرفت.
با توجه به محدودیت منابع آلمان و تأکید این کشور بر بهبود سایر جنبه‌های نیروهای مسلح از جمله ناوگان هواپیماهای نظامی و خودروهای زرهی، کارابینر ۹۸کا نسبت به مدل اولیه مدرن‌سازی خاصی به خود ندید و تنها به تغییرات جزئی در آن اکتفا شد.
از اواخر سال ۱۹۴۴ تولید کارابینر ۹۸کا به نوع کریگس‌مدل (نوع جنگ) تغییر پیدا کرد. در این مدل سعی شده بود با حذف تجهیزات غیر ضروری همچون سرنیزه، میله تمیزکاری و غیره سرعت تولید افزایش پیدا کند. کیفیت تولید سایر قطعات غیر حساس همچون قنداق و محافظ ماشه نیز کاهش پیدا کرده بود و بعضی بخش‌ها همچون در گلنگدن حذف شد. شماره گذاری در این مدل برای قطعات کمتری انجام گرفت.
در آزمایش‌های هنگام تولید، کارابینر ۹۸کا به جهت داشتن دقت بالا هنگام استفاده از دوربین، برای تک تیراندازها مناسب تشخیص داده شد. برد مدل تک تیرانداز کارابینر ۹۸کا هنگامی توسط یک تیرانداز ماهر استفاده می‌شد، تا ۱۰۰۰ متر می‌رسید. از دوربین‌های مختلفی از جمله دوربین آلمانی "سایس سیلفیر" با برد ۱۰۰ تا ۸۰۰ متر برای این نمونه استفاده گردید. کارابینر ۹۸کا برای استفاده از دوربین طراحی نشده بود؛ به همین جهت برای نصب آن باید تغییراتی در بدنه سلاح ایجاد می‌شد. همچنین اگر دوربین روی بدنه قرار می‌گرفت برای کار گلنگدن اختلال ایجاد می‌نمود؛ به همین جهت دوربین مقداری بالاتر یا به سمت چپ نصب می‌شد. قریب به ۱۳۲ هزار قبضه از این مدل در آلمان تولید گردید.
مدل آزمایشی برای استفاده چتربازها جهت سهولت در حمل با طول کمتر تولید گردید چرا که مدل استاندارد برای این نوع عملیات بسیار بلند بود. البته عملیات نیروهای چترباز آلمانی پس از حمله سال ۱۹۴۱ به جزیره کرت بسیار کاهش پیدا کرد به همین جهت نیاز کمتری به این مدل وجود داشت. گفته می‌شود اقداماتی نیز برای مدل‌هایی با قابلیت قنداق متحرک یا لوله جدا شونده نیز در این جهت انجام شده‌است.
با طول ۱۰۰۰ میلی‌متر، لوله ۴۹۰ میلی‌متری و وزن ۳٫۲ کیلوگرمی ژ۴۰کا نمونه آزمایشی کوتاه شده سال ۱۹۴۱ کارابینر ۹۸کا بود که تغییراتی در ابزار نشانه‌گیری نیز داشت.
کارابینر ۹۸کا همه معایب تفنگ‌های نظامی تولید شده حوالی سال ۱۹۰۰ از جمله اندازه بزرگ و وزن بالا را داشت. این تفنگ زمانی تولید شد که دکترین نظامی حول تیراندازان ماهر با قابلیت درگیری با اهداف در فاصله نسبتاً دور قرار داشت. نواخت تیر آن به سرعت عملکرد با گلنگدن بستگی داشت. با وجود کم بودن ظرفیت خشاب کارابینر ۹۸کا، اما طراحی داخلی آن موجب حمل راحت تر به کمک نقطه تعادل می‌شد.
در حالیکه آمریکایی‌ها موفق شده بودند با تولید ام۱ گرند با خشاب بیرونی هشت تیر در سال ۱۹۳۶ تفنگ‌های نیمه خودکار را استانداردسازی کنند، آلمانی‌ها همچنان از تفنگ‌های گلنگدن دار استفاده می‌کردند چرا که دکترین تاکتیکی آن‌ها قدرت آتش هر جوخه را متکی بر مسلسل‌های چند منظوره با نقش مسلسل سبک می‌کرد و تفنگداران در آن وظیفه حمل مهمات و تأمین پوشش برای مسلسلچی‌ها را داشتند. مزیت این دکترین افزایش قابل توجه ظرفیت آتش واحدهایی به اندازه جوخه بود. آلمانی‌ها استفاده از تفنگ‌های نیمه خودکار همانند ژ۴۳ و مسلسل‌های دستی مانند اس تی جی ۴۴ را نیز آزمایش کردند اما با توجه به تولید نسبتاً محدود این نمونه‌ها، کارابینر ۹۸کا تا روزهای آخر جنگ همچنان به عنوان تفنگ اصلی نیروی زمینی آلمان باقی ماند و تولید آن تا تسلیم آلمان در ماه مه سال ۱۹۴۵ ادامه یافت.
در نبردهای نزدیک مخصوصاً درگیری‌ها شهری مسلسل‌های دستی ترجیح داده می‌شد چرا که با این حال که مهمات تفنگ‌های دیگر قدرت نفوذ بیشتری در دیوارها یا سایر موانع را داشت اما برد بلند این تفنگ‌ها کارایی نداشت و نواخت پایین تیر نیز مشکل آفرین می‌شد. در اواخر جنگ تصمیم بر از رده خارج کردن کارابینر ۹۸کا به نفع اشتورم‌گور ۴۴ شد چون این اسلحه از مهمات با کالیبر ۷٫۹۲×۳۳ میلی‌متری استفاده می‌کرد که بسیار قوی تر از گلوله‌های تپانچه بود که در مسلسل‌ها دستی استفاده می‌شد و از طرفی امکان کاربرد آن به همانند مسلسل‌های دستی در نبردهای شهری نیز وجود داشت. با این حال تولید اشتورم‌گور ۴۴ که در اواخر جنگ آغاز شد، هیچگاه به اندازه ای نرسید که نیاز نیروی‌های مسلح را تأمین کند.
با وجود این که بیشتر تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا تولید شده مورد استفاده نیروهای مسلح آلمان قرار گرفت اما در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم تعدادی از آن‌ها به کشورهای دیگر فروخته شد. تعدادی از این سلاح‌ها که توسط "موزر ورکه" تولید شده بود به پرتغال صادر شد که بعداً در جنگ‌های مستعمرات این کشور استفاده گردید. مقاصد دیگر صادرات این محصول هر دو کشور درگیر جنگ چین و ژاپن بودند. با نزدیک تر شدن جنگ میزان صادرات کارابینر ۹۸کا کاهش یافت زیرا نیاز بیشتری در داخل برای تسلیح نیروهای مسلح وجود داشت.
آموزش تمامی سربازان آلمانی قبل و در جریان جنگ جهانی دوم به کمک این سلاح صورت می‌گرفت.https://www.dday-overlord.com/en/material/weaponry/karabiner-98k-mauser
تمامی شاخه‌های نیروهای مسلح آلمان در تمامی جبهات از جمله جبهات غربی و شرقی، شمال آفریقا و نروژ از این تفنگ در جریان جنگ جهانی دوم استفاده کردند. در اوایل جنگ با توجه به استفاده از تفنگ‌های نیمه خودکار توسط دشمنان همانند ارتش سرخ و نیروهای آمریکایی ضعف نواخت پایین تیر در کارابینر ۹۸کا عیان تر شد. با این حال کارابینر ۹۸کا همچنان تفنگ اصلی میدان‌های نبرد در نیروی زمینی آلمان باقی ماند. از همین رو کارابینر ۹۸کا تنها سلاحی نام گرفت که از نخستین روز تا واپسین روز جنگ جهانی دوم به خدمت در نیروی زمینی آلمان ادامه داد.
نیروهای مقاومت در سرزمین‌های تحت اشغال آلمان نیز استفاده‌های زیادی از موارد به غنیمت گرفته شده کردند. ارتش سرخ شوروی نیز برای پر کردن خلع نیاز به تسلیحات سبک در اوایل جنگ، استفاده فراوانی از کارابینر ۹۸کا و سایر تسلیحات به غنیمت گرفته شده از آلمانی‌ها کرد.
پنج هزار قبضه از تولیدات معمول کارابینر ۹۸کا در سال ۱۹۳۹ به کشور سوئد صادر شد تا با نام گوار ام/39 (gevär m/39) به عنوان سلاح ضد تانک سبک استفاده شود اما با معلوم شدن عدم کفایت کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ میلی‌متری در این مسئله از کالیبر قوی تر ۸×۶۳ میلی‌متری که برای مسلسل‌های با برد بلند طراحی شده بود، استفاده گردید. به همین جهت برخی قطعات داخلی آن از جمله خشاب داخلی (با کاهش ظرفیت به چهار تیر) تغییر کرد تا با کالیبر جدید سازگار شود و قطعه ای در انتهای لوله برای کاهش سرعت گلوله جهت کاستن لگد سلاح (Muzzle brake) تعبیه گردید. این تفنگ با این تغییرات با نام گوار ام/40 (gevär m/40) وارد خدمت در نیروی زمینی سوئد شد اما به زودی ناکارآمد تشخیص داده شده پس از جنگ به سایر کشورها فروخته شد.
قیمت هر قبضه کارابینر ۹۸کا در اوایل جنگ جهانی دوم ۷۰ رایش مارک برآورد شده بود که معادل ۲۸ دلار ایالات متحده (۴۹۰ دلار سال ۲۰۱۷) آن دوره بود.
بسیاری از کشورهای بلوک شرق و غرب اروپایی که در جانب آلمانی‌ها جنگیده بودند یا توسط آن‌ها مورد تهاجم و اشغال قرار گرفته بودند، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم از انبوه تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا باقی مانده در کشورشان توسط آلمانی‌ها، به عنوان سلاح اصلی پیاده‌نظام استفاده کردند. تعداد زیادی از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا که توسط متفقین غربی به غنیمت گرفته شده بود نیز جهت تسلیح مجدد به کشورها آسیب دیده ارسال گردید.
فرانسوی‌ها نسخه ای از کارابینر ۹۸کا با تغییرات اندک را در مناطق تحت اشغال خود در آلمان پس تسلیم این کشور، تولید نمودند. از این تسلیحات به مدت محدودی در هندوچین فرانسه استفاده شد. تعدادی نیز هم توسط نیروهای طرفدار فرانسه و هم استقلال طلبان در جنگ استقلال الجزایر استفاده گردید. نیروهای انتظامی فرانسه نیز سال‌ها این تفنگ را به کار بردند. خود آلمانی‌ها هم در آلمان غربی از کارابینر ۹۸کا در نیروهای مرز بانی استفاده نمودند.
در نیروهای مسلح نروژ با این حال که کارابینر ۹۸کا توسط مدل آمریکایی ام۱ گرند جایگزین شد اما از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا غنیمت‌گرفته‌شده در نیروهای امنیتی این کشور با تغییر در لوله و قطعات دیگر جهت کاربرد مهمات ام۱، تا دهه ۱۹۷۰ استفاده شد. این تغییرات تنها در چند هزار قبضه از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا انجام گرفت چرا که مابقی آن‌ها با سلاح پیشرفته تر ژ۳ جایگزین شدند.
درسال‌های پس از جنگ جهانی دوم در بلوک شرق از کارابینر ۹۸کا در نیروهای نظامی و شبه‌نظامی استفاده شد تا این که در دهه ۱۹۶۰ توسط تسلیحات ساخت شوروی جایگزین گردید.
به جهت کمبود تسلیحات در یوگسلاوی از کارابینر ۹۸کاهای باقی مانده توسط آلمانی‌ها یا غنیمت گرفته شده از آن در نیروهای مسلح استفاده گردید. شماره‌های آلمانی حک شده بر این تفنگ‌ها محو و توسط شماره دیگری جایگزین شدند. از این سلاح تا زمان جنگ داخلی یوگسلاوی استفاده به عمل آمد.
شوروی پیش از آغاز جنگ جهانی در قراردادهای مبادلات تجاری و سیاسی که با آلمان داشت، کارابینر ۹۸کا را به شکل محدودی تحت لیسانس تولید کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، ارتش سرخ میلیون‌ها قبضه از کارابینر ۹۸کا را به غنیمت گرفت و در کارخانه‌های مختلف در طول دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ به تجهیز مجدد آن‌ها پرداخت. زرادخانه‌های شوروی تلاشی برای سر هم کردن قطعات اصلی با رعایت شماره سریال‌ها آن‌ها نکردند و بخشی از قطعات همچون میله پاکسازی و کلاهک نشانه‌گیری نیز از آن‌ها حذف و همراه سایر قطعات فلزی بی‌استفاده دیگر جهت بازیافت و استفاده مجدد ذوب شد. گفته می‌شود نگهداری و بازسازی این تفنگ‌ها به جهت استفاده در جنگ احتمالی بین شوروی و متفقین غربی در جریان جنگ سرد انجام گرفته‌است. بسیاری از این تفنگ‌ها به همراه سایر ادوات در درگیری‌های پس از جنگ جهانی دوم همچون جنگ کره که برخی از آن‌ها همراه سایر تسلیحات سبک از طرف شوروی به قوای کمونیست اهدا شد، نیز به کار گرفته شدند. از تفنگ‌های اهدایی شوروی به صورت گسترده‌ای توسط قوای موسوم به ارتش داوطلبان خلق در جنگ کره استفاده گردید. شوروی تعدادی از کارابینر ۹۸کاهای غنیمت گرفته‌شده خود را در جنگ ویتنام به کمونیست‌ها بخشید. نیروهای کمونیست ویتنام شمالی همچنین تعداد دیگری کارابینر ۹۸کا از دولت چین دریافت کردند و مقداری را نیز از انبارهای باقی مانده فرانسوی‌ها در هندوچین به دست آوردند.
بسیاری از کشورهایی که در جنگ جهانی دوم به تصرف آلمان درآمده بودند و از ظرفیت صنعتی آن‌ها برای تولید این تفنگ استفاده شده بود، تولید تفنگ‌های مشابه کارابینر ۹۸کا را پس از جنگ ادامه دادند. برای مثال بلژیک و چکسلواکی تولید کارابینر ۹۸کا را در کنار سایر مدل‌های قدیمی تر خود انجام دادند. بسیاری از این تولیدات با قطعات باقی مانده آلمانی یا با کمک ماشین آلات صنعتی غنیمت گرفته شده از آن‌ها انجام گرفت.
تولید این تسلیحات بیشتر برای پر کردن خلع ایجاد شده پس از سقوط رایش سوم تا تولید نمونه‌های جدیدتر صورت پذیرفت. بیشتر تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا تولید شده به زودی به عنوان تسلیحات ذخیره به انبارها منتقل یا با قیمت پایین به کشورهای در حال توسعه یا گروه‌های شورشی فروخته شدند.
در بلژیک و چکسلواکی نسخه تغییر یافته مشابه کریگس‌مدل با حذف برخی قطعات تولید شد. مدل تولید شده در چکسلواکی پی-18 (P-18) یا تفنگ مدل ۹۸ ان (puška vz.98N) خوانده شد که نخستین عنوان ثانویه برای این تفنگ در تولیدات بود. در این نام حرف ان مخفف کلمه آلمان در زبان چک بود.
برخی تعداد قبضه‌های تولید شده از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا و موارد مشابه آن را پس از جنگ جهانی دوم بیش از ۱۰۰ میلیون قبضه دانسته‌اند.https://nationalinterest.org/blog/buzz/meet-mauser-98k-best-military-rifle-all-time-37612
کارخانه‌های تسلیحاتی یوگسلاوی بین سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۶۵ تولید مدت مشابه کارابینر ۹۸کا را که از بلژیک تحت عنوان مدل ۴۸ وارد شده بود، انجام دادند. لوله این تفنگ‌ها ضخیم‌تر از لوله مدل اصلی بود زیرا با عدم فراوانی معادن کرومیوم آن‌ها قادر به تولید فولادی به دوام تولیدات آلمانی‌ها نبودند، به همین جهت برای جبران مسئله و بخشیدن استحکام به لوله از مواد بیشتری استفاده می‌کردند.
مدل شکار این اسلحه با همان عنوان ام۴۸ همچنان در صربستان تولید می‌شود.
تفنگ ام۴۳ که بین سال ۱۹۴۴ و ۱۹۵۸ در لاکرونیا تولید شد، نمونه ای از کارابینر ۹۸کا با گلنگدن مستقیم و اندکی تغییرات دیگر بود که از همان کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ استفاده می‌کرد. این تفنگ‌ها تسلیحات اصلی اسپانیایی‌ها در جنگ بر سر سیدی افنی در مراکش بودند. نیروی هوایی اسپانیا از مدلی با اندکی تغییرات با عنوان ام۴۴ استفاده می‌کرد. با معرفی تفنگ تمام خودکار ستمه (CETME) در نیروی زمینی اسپانیا بسیاری از تفنگ‌های ام۴۳ به تفنگ‌های آموزشی اف‌آر۸ تبدیل شدند.
نیروی زمینی آلمان همچنان از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا در رژه‌های نظامی خود استفاده می‌کند. علائم و نمادهای باقی‌مانده از دوره رایش سوم در سال ۱۹۹۵ با اعتراض برخی احزاب از روی این ادوات پاک شد.
از این تفنگ‌ها و سایر مدل‌های مشابه آن در جنگ داخلی یوگسلاوی و بعدها در جنگ بوسنی استفاده‌هایی نظیر تک تیراندازی شد.
نیروی زمینی نروژ تا سال ۲۰۰۸ از مدل‌های تک‌تیراندازی برگرفته‌شده از کارابینر ۹۸کا یا قطعات باقی‌مانده از آن‌ها برای تولید تسلیحات دیگر استفاده می‌کرد.
برخی از محافظان سلطنتی در سن مارینو همچنان از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا استفاده می‌کنند.
پس از تهاجم نظامی ایالات متحده و شرکایش به عراق در سال ۲۰۰۳، گزارش‌هایی از استفاده برخی ستیزه‌جویان از تسلیحات مربوط دوره جنگ جهانی دوم همچون کارابینر ۹۸کا در کنار سایر تسلیحات نوین واصل شده‌است. برخی دلیل آن را قیمت پایین مهمات این سلاح دانسته‌اند.
گروه شورشی مربوط به قبایل طوارق در مالی موسوم به جنبش مردمی آزادسازی آزاواد بین سال ۱۹۹۰ و ۱۹۹۵ از این تفنگ‌ها در حرکت مسلحانه خود استفاده کرد.
سر نخ‌های تصویری نشان می‌دهد شورشی‌های تجزیه طلب شرق اوکراین نیز از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا و سایر تجهزات مربوط به جنگ جهانی دوم استفاده کرده‌اند. برخی گمانه زنی‌ها حدس می‌زنند این تسلیحات از غنائم باقی مانده شوروی از جنگ جهانی دوم به دست این گروه‌ها رسیده‌است.
بسیاری از کشورهای جهان سومی همچنان تعدادیی از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا را در انبارهای خود نگه داری می‌کنند. پیش‌بینی می‌شود همچنان از این سلاح‌ها در درگیری‌های آینده استفاده شود.