moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
[بازنوسیسی در ۱۳۸۶: در مقدمه چاپ دوم کتاب دستورالعمل تکثیر و پرورش ماهی‌های گرم آبی]
[۲] فریدپاک، فرهاد، ۱۳۸۶. دستورالعمل تکثیر و پرورش ماهی‌های گرم آبی، چاپ دوم، انتشارات علمی آبزیان، تهران، ۳۰۰ ص.
گَندِلی یا طایفهٔ گَندِلی یکی از طوایف ایل بختیاری، در ایران است. ایل بختیاری از دو شاخه هفت لنگ و چهارلنگ تشکیل می‌شود شاخه هفت‌لنگ به چهار باب بختیاروند، بابادی باب، دورکی و دینارانی تفکیک شده است، که طایفهٔ گندلی از طوایفِ زیرمجموعهٔ دورکی بشمار می‌آید. پیشینهٔ این تقسیماتِ طایفه‌ای سازمان‌یافته، به قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد، که امروزه به‌عنوان ساختار اجتماعی ایل بختیاری شناخته می‌شود. طایفه گندلی از ۴ شاخه و چندین تیره تشکیل شده است.
ایل بختیاری، از دو شاخه هفت‌لنگ و چهارلنگ تشکیل شده است. شاخه هفت‌لنگ، به چهار باب تقسیم شده و گندلی از طوایف زیرمجموعهٔ دورکی محسوب می‌شود. طایفهٔ گندلی، خود، شامل ۱١تیره است که هر یک از این تیره‌ها، خود شامل زیر شاخه‌های فراوانی بنام اولاد بوده، که این اولادها نیز، تعداد زیادی خانوار را شامل می‌شوند.
طایفه گندلی به ۴ شاخه و چندین تیره که هرکدام از تیره ها دارای تش های فراوان هستند تقسیم می شود.
سلبوری شعبه‌ای از طایفه جنگروی بوده‌است. حمدالله مستوفی در قرن هفتم حدودا ۷۰۰تا۸۰۰سال پیش نام آن‌ها را به شکل سلبوری از اولین طوایف لر ذکر کرده‌است.
۱بارون وند(بره بی چاست)
۲کاظم وند(بره بی چاست)
۳علیرضاوند(بره بی چاست)
۴شهرام وند
۵تادعلی وند
۶محمدرضاوند
۷شيمباري وند
۸ عليدادوند
۹ ميرزاعلي وند
۱۰ احمدوند
۱۱ توله وند
۱۲ آرتیاوند
1- سلطانعلی وند
2- گول وند
3- بازی وند
4- مدولی
5-سبزعلی وند
6- جلیل وند
7- خواجه وند
8- جمال وند
9- شهرياروند
۱-سلمان وند
۲ بارانوند
۳علی جان وند
۴ممیوسف وند
۵ گیلاس وند
۶ عالی وند
۷ ابراهیم وند
۸حاتم وند
۹ اولاد ممدلی
۱۰اولاد مندنی
قسمت سردسیر و گرمسیر تقسیم می‌شود.
سردسیر گندلی‌ها، در استان چهارمحال و بختیاری:شهرستان های فارسان،اردل،کوهرنگ،کیار است.
گرمسیر گندلی ها، در استان خوزستان :شهرستان هایاندیکا، مسجدسلیمان،ایذه،شوشتر،لالی است.
همچنین جمعیت زیادی از گندلی ها به شهرهای اهواز آبادان اصفهان تهران فولادشهر شاهین شهر اصفهان شهرکرد نجف آباد مهاجرت کرده اند.
جمعیت طایفه گندلی در قرن ۱۹ میلادی حدود ۱۲۰۰خانوار بود.
از مشاهیر طایفه گندلی، می‌توان به اشخاص زیر اشاره نمود:
محمد مزین الحِلانی مشهور به عاصی الحلانی برگرفته از رود عاصی و به احترام عاصی الرحبانی، خواننده لبنانی است. ۲۸ نوامبر ۱۹۶۳ در بیروت زاده شده است. از خانواده‌ای بعلبکی لبنانی عراقی الاصل است و شیعه می‌باشد با ۱۳ برادر و خواهر. با ملکه زیبایی لبنان کولیت بولس ازدواج کرده و دو دختر (ماریتا و دانا) و یک پسر (ولید) دارد.
پست‌ها:
"توجه: این فهرست تا فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ صحیح است."
خط آساکوسا یکی از خطوط راه‌آهن متروی توئی در ژاپن می‌باشد. مسیر این خط از ایستگاه نیشی-ماگومه (西馬込駅 Nishi-Magome) در منطقهٔ اوتا شروع شده و به ایستگاه اوشی آگه (Oshiage 押上駅) در منطقهٔ سومیدا خاتمه پیدا می‌کند. علامت نشاندهندهٔ این خط به شکل می‌باشد.
دانشنامهٔ فرانسه دانشنامه‌ای فرانسوی بود که توسط آناتول دو مونتسی، وزیر آموزش و پرورش وقت فرانسه، و لوسین فور، تاریخ‌نگار، از ژوئن ۱۹۳۲ آغاز به کار کرد. بعدها «پی‌یر آبراهام» نیز در این کار مشارکت داشت. تمرکز این دانشنامه بر روی فهرست الفبایی و نه موضوعی مطالب بود. این دانشنامه از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۶ منتشر شد.
پاییز نام آلبومی از گروه گوریلاز است. این آلبوم در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ به طور رسمی معرفی و مدتی بعد در ۲۵ دسامبر روی سایت رسمی گروه به طور رایگان برای اعضای ویژه منتشر شد. تمامی آلبوم به وسیلهٔ آی‌پاد دیمن آلبارن و در هنگام تور جهانی فرار به سمت ساحل پلاستیکی ضبط و در انگلستان توسط استفان سدویک میکس شد.
میخائیل هفتم با عنوان کامل میخائیل هفتم دوکاس ملقب به میخائیل هفتم پاراپیناکِس، (زادهٔ ۱۰۵۰ — درگذشتهٔ ۱۰۹۰) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۱۰۷۱ تا ۱۰۷۸ بود و سیاست‌های او به فتح آسیای صغیر توسط ترکان شتاب بخشید.
میخائیل پسر ارشد امپراتور کنستانتین دهم دوکاس بود. کنستانتین دهم در ۲۱ مه ۱۰۶۷ درگذشت و میخائیل که ۱۷ ساله بود، علی‌رغم آنکه می‌توانست به‌تنهایی حکومت را در دست گیرد علاقهٔ کمی به این موضوع نشان داد و در نتیجه مادرش اودوکیا و عمویش ژان دوکاس به‌عنوان نایب‌السلطنهٔ او امور را در دست گرفته و در این کار بسیار توانا نشان دادند.
رومانوس سپس وارد جنگ با ترکان سلجوقی شد اما در نبرد ملازگرد که در نزدیکی ملازگرد در ارمنستان بیزانس (ترکیه امروزی) در ۱۰۷۱ روی داد از نیروهای آلپ ارسلان شکست خورد و به اسارت آنان درآمد. پس از این اتفاق میخائیل هفتم به عنوان تنها امپراتور وقت روم شرقی قدرت را در ۲۴ اکتبر همان سال در دست گرفت. چندی بعد یکی از مزودوران نورمن به نام راسل دو بایلیو سر به شورش برداشت و تلاش نمود تا پادشاهی مستقلی را در آسیای صغیر به‌وجود آورد. امپراتوری بیزانس برای سرکوب این شورش از ترک‌ها یاری خواست و بدین ترتیب، کار ترکان برای فتح آسیای صغیر و بنیان‌گذاری سلطان‌نشین روم را تسهیل نمود.
میخائیل هفتم در دوران حکومتش تحت نفوذ شدید وزیر دارایی خود نیکه‌فوریتزس قرار داشت و او در تلاش بود تا انحصاری دولتی را در زمینهٔ غلات به‌وجود آورد. ادامهٔ سیاست‌های او در این زمینه نه تنها به عصبانیت ملاکان بزرگ انجامید بلکه افزایش قیمت‌ها و نارضایتی مردم را نیز سبب شد. سرانجام اهالی قسطنطنیه سر به شورش برداشتند و دو فرماندهٔ رقیب به نام‌های نیکه‌فروس براینیوس و نیکه‌فروس بوتانیاتس که مدعی تاج و تخت امپراتوری شده بودند به سوی پایتخت لشکر کشیدند.
میخائیل هفتم در ۳۱ مارس ۱۰۷۸ از قدرت کناره‌گیری کرده و به کسوت یک راهب درآمد. او سپس به اسقف‌اعظمی افسس رسید و در حدود ۱۰۹۰ در قسطنطنیه درگذشت.
ویکی‌پدیای سیلزیایی (به سیلزیایی: Ślōnskŏ Wikipedyjŏ) نسخه سیلزیایی وب‌گاه ویکی‌پدیا است که در ۲۶ می، ۲۰۰۸ ایجاد شده‌است.
تا تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱ این دانش‌نامه با ۱٬۹۴۱ مقاله در رتبهٔ صدوهفتادوهشتم ویکی‌پدیاها قرار دارد.فراویکی بازیابی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱
خویشاوندی نام اولین آلبوم تک و استودیویی فیل سلوی موزیسین انگلیسی است که بیشتر به عنوان درامر گروه آلترنیتو راک ریدیوهد شناخته می‌شود.آلبوم شامل ده قطعه است که همگی از ساخته‌های سلوی هستند و توسط خودش و هنرمندان مختلف دیگر اجرا شده‌اند. "خویشاوندی" در ۳۰ آگوست ۲۰۱۰ منتشر شده است."Radiohead drummer Phil Selway reveals solo album details". "NME". Retrieved 22 June 2010."Radiohead drummer announces details of debut solo album" . "The Independent". Retrieved 3 June 2010.
در ۱ جولای ۲۰۱۰ سلوی اولین ترک آلبوم به نام «By Some Miracle» را بر روی وب سایت تازه ساخته شده‌اش گذاشت و پیشنهاد دانلود رایگان این قطعه را به وسیلۀ میل داد.
مشت ناگهانی عنوان فیلمی است آمریکایی با ژانر اکشن و فانتزی استیم‌پانک که در تاریخ ۲۵ مارس سال ۲۰۱۱ اکران شد. کارگردان این فیلم زک اسنایدر است.
نیکه‌فوروس سوم با عنوان کامل نیکه‌فوروس سوم بوتانیاتس (زادهٔ ۱۰۰۱ — درگذشتهٔ ۱۰۸۱) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۱۰۷۸ تا ۱۰۸۱ بود. حمایت‌خواهی او از ترک‌ها برای رسیدن به تاج و تخت امپراتوری بیزانس و نگاه‌داشتن آن موجب تنگ‌تر شدن سیطرهٔ سلجوقیان بر آناتولی گردید.
نیکه‌فوروس بوتانیاتس از اشراف‌زادگان نظامی آسیای صغیر و وابسته به خانوادهٔ قدرتمند فوکاس بود که به فرماندهی ناحیهٔ نظامی آناتولی رسید. هنگامی که نارضایتی‌های مردمی به شورش اهالی قسطنطنیه علیه میخائیل هفتم دوکاس، امپراتور وقت بیزانس منجر شد حامیان نیکه‌فوروس در آناتولی او را در ۷ ژانویه ۱۰۷۸ امپراتور خطاب نمودند. پس از آن حمایت نسبی سلیمان، فرمانروای سلجوق آناتولی سبب شد تا سپاهیان نیکه‌فوروس در نیکائه‌آ (در شمال‌غربی آناتولی) نیز او را امپراتور بنامند.
نیکه‌فوروس سه ماه پس از ادعایش بر تاج و تخت امپراتوری بیزانس وارد قسطنطنیه شد و نجبا و روحانیونی که پیشتر میخائیل هفتم را از قدرت برکنار کرده بودند او را به عنوان امپراتور جدید به رسمیت شناختند. بدین ترتیب نیکه‌فوروس.در همان سال با عنوان نیکه‌فوروس سوم به عنوان امپراتور جدید بیزانس تاج‌گذاری کرد.
نیکه‌فوروس سوم سپس رقیب خود نیکه‌فوروس براینیوس، فرماندهٔ امپراتوری در آلبانی که او نیز مدعی تخت پادشاهی شده بود را شکست داد و پس از او بر مدعی جدید دیگری باز هم در آلبانی به‌نام نیکه‌فوروس باسیلاکیوس پیروز شد.
چندی بعد همسر نیکه‌فوروس درگذشت و او با ماریای آلانیا، همسر امپراتور برکنارشده میخائیل هفتم ازدواج نمود و پسر او کنستانتین را جانشین خود ساخت. اما بعدتر تصمیم به جایگزینی یکی از خواهرزادگان یا برادرزادگان خودش به جای کنستانتین گرفت. او سپس با تنزل مقام نامزد کنستانتین او را به یک صومعه فرستاد و همین موضوع بهانه‌ای شد برای پدر دختر رابرت گیسکارد، از فرماندهان نورمان تا علیه روم شرقی دست به حملاتی پیروزمندانه بزند.
در ۱۰۸۰ دوباره فرد دیگری با نام نیکه‌فوروس ملیسنوس . این بار در آسیای صغیر مدعی امپراتوری شد که او نیز دست یاری‌خواهی به سوی ترکان دراز کرده بود. در نتیجهٔ چنین درگیری‌های مداوم داخلی و تکیهٔ هر یک از طرفین بر کمک ترک‌ها سرانجام بیشتر نواحی آسیای صغیر به دست ترکان سلجوقی افتاد و ضمیمهٔ سلطان‌نشین روم در مرکز ایکونیوم (قونیهٔ امروزی در ترکیه) شد.
نیکه‌فوروس سوم که می‌دید دیگر نه می‌تواند امپراتوری را از فروپاشی نجات دهد و نه توان حفظ موقعیت خود به‌عنوان فرمانروا را دارد، در ۴ آوریل ۱۰۸۱ از قدرت کناره‌گیری نمود و به صومعهٔ پریبلپتوس در قسطنطنیه پیوست و در همان سال نیز درگذشت. پس از او آلکسیوس یکم کومننوس به عنوان فرمانروای جدید بر تخت امپراتوری بیزانس نشست.
فهرست پایین، فهرستی از جنگ‌های ایران و عثمانی در قرن‌های ۱۶ تا ۱۹ میلادی است. این درگیری‌ها از قرن شانزدهم به رهبری شاه اسماعیل یکم صفوی، بنیان‌گذار حکومت صفویه ایران و سلطان سلیم امپراتوری عثمانی آغاز گردید. اهمیت این جنگ‌ها بیشتر بدین دلیل است که در آن زمان ایران، تنها مرکز مذهب شیعه و عثمانی، مرکز مذهب سنی بود. درگیری‌ها میان این دو امپراتوری بیشتر در مناطق شرق آناتولی، میان‌رودان و قفقاز روی می‌دهد. این جنگ‌ها پس از امپراتوری صفوی توسط دولت‌های هوتکیان، افشاریه، زندیه و قاجاریه ادامه می‌یابد.
جنگ چالدران در ۳۱ مرداد ۸۹۳ هجری خورشیدی میان سپاه قزلباش ایران به فرماندهی شاه اسماعیل یکم صفوی با ارتش عثمانی به فرماندهی سلطان سلیم یکم رخ داد. محّل این نبرد در دشت چالدران (در شمال آذربایجان) بود. در این جنگ نیروهای قزلباش که در حدود ۴۰ هزار تن بودند با سپاه حدود ۱۰۰ هزار نفری عثمانی جنگیدند و به دلیل کمی نفرات و نداشتن سلاح گرم از سپاه عثمانی شکست خوردند. این در حالی بود که ارتش عثمانی دارای توپخانه و تفنگهای انفرادی بود.باروت/باروتخانه دانشنامه جهان اسلام
پس از این جنگ، کردستان باختری (مناطق کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه کنونی)، از ایران جدا شد و به دست عثمانی افتاد. این مناطق تا پیش از زمان شاه عباس از ایران جدا بود اما شاه عباس توانست بخشی از مناطق کردستان را با جنگ پس بگیرد. سپاه عثمانی شهر تبریز را نیز تصرف کرد اما به دلیل کمبود آذوقه مجبور به بازگشت شد و حکومت نو پای صفویه از نابودی حتمی نجات یافت.غفاری‌فرد، عباسقلی، تاریخ تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران در دوران صفویه، ۱۳۸۱. (صص ۸۹ تا ۱۰۲)
شکست در جنگ چالدران نتایج زیادی داشت از جمله:
اسباب و عواملی که به برانگیختن سلطان عثمانی به لشکرکشی به ایران انجامید این بود که قزلباشان در اناتولی به تحریک شاه اسماعیل شورش همگانی به راه افکندند و برای براندازی سلطنت سنیان و تشکیل سلطنت شیعی تلاش کردند، شهرها را ویران کردند و مردم را کشتار کردند و حتی یک شهر را به کلی از صحنه روزگار برافکندند. والی دیار بکر که قزلباش اهل اناتولی بود پیوسته به سلطان سلیم نامه‌های اهانت آمیز می‌نوشت و او را به جنگ با خودش تحریک می‌کرد.قزلباشان در ایران، امیرحسین خنجی، صص ۱۹۴-۱۹۰ قزلباشان یقین داشتند که چنانچه بتواتند سلطان سلیم را به جنگ بکشانند برافکندن سلطنت عثمانی حتمی خواهد بود. همهٔ اینها سبب شد که سلطان سلیم که در آن زمان نیرومندترین ارتش روزگار را در اختیار داشت تصمیم بگیرد که به ایران لشکر بکشد؛ لشکرکشی که به شکست قزلباشان و اشغال کردستان انجامید. لشکرکشی سلطان سلیم به ایران به هدف اشغال ایران نبود بلکه می‌خواست که قزلباشان را گوشمالی بدهد تا دیگر در کشورش آشوب به راه نیندازند و موفق هم شد، او در ایران نماند و ایران را رها کرده به عثمانی برگشت سپس برای آنکه مرزهای شرقی کشورش را مستحکم سازد بخشی از غرب آذربایجان را ضمیمهٔ کشور عثمانی کرد.قزلباشان در ایران، امیرحسین خنجی، صص ۱۹۴-۱۹۲ سلطان سلیم وقتی مصر را اشغال کرد نشان داد که یکی از جنایتکاران بزرگ تاریخ و نسخه ای از هلاکو بود.
سلطان سلیم شهر تبریز را نیز تصرف کرد و سپاهیانش تبریز راکه آن زمان عروس شرق نامیده می‌شد به ویرانه‌ای تبدیل کردند و همسر شاه اسماعیل را به عنوان گروگان به اسارت گرفتند. ولی به دلیل کمبود آذوقه و وحشت از یورش شاه اسماعیل که در حال بسیج سپاه عظیمی از عشایر سراسر ایران برای خروج عثمانی هابود مجبور به بازگشت شدند.
اما ضربه روحی ناشی از این شکست برای شاه اسماعیل خردکننده بود به‌طوری‌که پس از آن هیچ‌گاه در هیچ جنگی به‌طور مستقیم فرمان دهی را به عهده نگرفت و در بسیار از موارد حتی از کارهای روزمره سلطنت نیز کناره می‌گرفت. وی که موفق به اسارت گرفتن حدود ۴ هزار سرباز و افسر عثمانی شده بود در مقابل امتیازاتی برای کشور از جمله آزادی برخی مناطق- آنان را به سلطان سلیم تحویل داد امابرای آزادی همسر خود خاک ایران را معامله نکرد و به اسارت وی تن در داد. تا پیش از این شاه اسماعیل هیچ‌گاه در هیچ جنگی شکست نخورده بود. این شکست در روحیه قزلباشان نیز به شدت اثر کرد و عقیده شکست ناپذیری شاه اسماعیل را در ذهن اکثر آنان از میان برد. از این پس دیگر اطاعت قزلباشان از شاه بیشتر به عنوان اطاعت از شاهی مقتدر بود تا مرشد کامل. تأثیر این تغییر روحیه را می‌توان به خوبی در رفتار امرای قزلباش در زمان شاه تهماسب یکم مشاهده نمود.
سلطان سلیم یکم که در فکر احیای خلافت به مرکزیت عثمانی بود و بعد از این نبرد جنگ‌های متعددی را با دول اروپایی و منطقه با پیروزی به انجام رساند ولی تا پایان عمر طرحی برای حمله مجدد به ایران نداشت.
عثمانی در سال ۱۵۸۷ از ضعف پیش آمده در حکومت صفویه استفاده کرد و سردار خود فرهاد پاشا را با ارتشی بزرگ روانه شمال بین‌النهرین کرد ارتش وی سپاه ۱۵هزار نفره صفوی را در نزدیکی بغداد شکست داد و با تغییر جهت به شمال ایران تبریز را تصرف کرده و قصد جداکردن خوزستان و لرستان کرد. در این زمان شاه عباس کبیر در ابتدای کار خود کشوری را تحویل گرفته بود که از چندین جهت تحت کنترل همسایگان بود. وی که تنها یک سال از سلطنتش می‌گذشت در ابتدای حکومت درگیر نبردهای جنوب با پرتغالیها و شرق با ازبکان بود. بنابراین مجبور شد برای جلوگیری از سقوط بخش غربی و جنوبی خاک ایران تن به مصالحه با عثمانی بدهد. در سال ۱۵۹۰ عثمانی‌ها شهرهای تبریز، شیروان و ایالات گرجستان و لرستان را از دست سپاه صفوی خارج کردند و در مقابل پیشنهاد صلح و تخلیه جنوب را دادند که شاه عباس پذیرفت.نشریه وطن یولی شماره پانزدهم
شاه عباس به خوبی دریافته بود که نبرد با قدرتهای غربی نظیر عثمانی و پرتغالیها متفاوت با جنگ با قدرتهای محلی شرقی است و شکست سپاههای آن‌ها تنها در صورتی ممکن است که ارتش از سلاحهای آتشین و پیاده‌نظام جنگ آزموده برخوردار شود. از طرفی او می‌دانست که عثمانی به چیزی کمتر از فتح کامل ایران (به مانند فتح دهها کشور دیگر منطقه) رضایت نمی‌دهد بنابراین تمام قدرت را صرف احیای ارتش کرد. ارتشی که عملاً پس از قدرت یافتن مغولان در ۴ قرن قبل از بین رفته بود. در سال ۱۶۰۰ او به جز ۶۰ هزار نیروی سوار قزلباش از ۱۰هزار سوار مخصوص شاه و ۱۲ هزار نیروی پیاده‌نظام برخوردار بود. الله وردی خان فرمانده معروف سپاه صفوی نیز در این زمان با استفاده از تجربیات اروپاییان (که دشمن عثمانی بودند) تکنیک توپریزی را فرا گرفته و علاوه بر آن فنون استفاده از تفنگ را فرا گرفتند.
سرپرسی سایکس از قول یک سیاح انگلیسی اوضاع را چنین نقل می‌کند:
سپاه صفوی اکنون فنون جنگی را یاد گرفته و ۵۰۰ عراده توپ برنج و ۶۰هزار تفنگچی دارد، سپاه صفوی زمانی که شمشیر داشتند عثمانی از آن‌ها می‌ترسیدند و حالا که ضربات آن‌ها جدی تر و با صنایع جنگی آمیخته شده، مخوف شده‌اند.تاریخ ایران، سرپرسی سایکس، ص ۱۸۴-۱۷۰
در سال ۱۶۰۲ میلادی شاه عباس خود را آنقدر قوی دید که بتواند پنجه در پنجه قدرت اول نظامی دنیای قرن ۱۷ بیندازد بنابراین به سمت مناطق متصرفه عثمانی به راه افتاد و ظرف یک سال کلیه متصرفات آن کشور را باز پس گرفت سپس قصد فتح بغداد کرد.
سلطان احمد پادشاه جوان عثمانی و پسر سلطان محمد سوم که انتظار ضدحمله‌های سپاه صفوی را نداشت تصمیم گرفت که به مانند اسلاف خود سپاهی عظیم به سمت ایران گسیل کند بنابراین در ۱۶۰۳ سپاه ۱۰۰هزارنفری عثمانی به فرماندهی جقال اوغلی به سمت تبریز به حرکت درآمد. نیروهای محلی از برابر ارتش عظیم عثمانی جا خالی کردند و گمان همه به این بود که کار سپاه صفوی تمام است. این در حالی بود که سپاه صفوی با جمع‌آوری نیروهای خود در حوالی دریاچه ارومیه انتظار سردار عثمانی و سپاه بزرگش را می‌کشید. سپاه صفوی در این زمان حدود ۶۲ هزار نفر بود و توپخانه سپاه صفوی نیز کوچکتر از توپخانه سپاه عثمانی بود. بنابر تدبیر شاه عباس تقسیم سپاه به دو قسمت بود بنابراین ابتدا ۱۰هزار سوار از جان گذشته حمله را به سپاه عثمانی آغاز کردند (شاه عباس ۵۰هزار پیاده خود را از چشم فرماندهان عثمانی مخفی کرد) عثمانی‌ها به گمان آنکه با توپخانه قادر به دفع حمله سواران هستند نظم پیاده‌نظام خود را برهم زده و سواران سپاه صفوی را نشانه رفتند اما سرعت سواران سپاه صفوی در این زمان جای خود را به مانوری بی‌نظیر داد یعنی سواران به جای حرکت مستقیم به سمت توپخانه و پیاده‌نظام در عرض سپاه عثمانی حرکت کردند و بدون توجه به آتش سنگین توپهای عثمانی خود را به عقب سپاه عثمانی رساندند. جقال اوغلی به گمان آنکه ۱۰هزار سوار اکنون کاملاً در محاصره خواهند بود با پیاده‌نظام راه برگشت سواران سپاه صفوی را بست و با تغییر جهت توپها سعی در نابودی آن‌ها کرد غافل از اینکه ۵۰هزار سرباز سپاه صفوی با سرعت خود را به جلوی سپاه عثمانی رساندند و ناگهان نبرد به درجه‌ای شدت گرفت که کار از دست فرماندهان سپاه عثمانی خارج شد هم‌زمان با شدت گرفتن نبرد پیاده‌نظام، سواران سپاه صفوی که اکنون از کمند توپ و پیاده‌نظام عثمانی خارج شده بودند با برگشت به سمت سپاه عثمانی قتل‌عام هولناکی را آغاز کردند. توپخانه عثمانی نیز قادر به عمل نبود چرا که ۲ سپاه درهم آمیخته بودند. تا پایان روز ۲۰ هزار سرباز سپاه عثمانی کشته شدند و سپاه متلاشی شده عثمانی کلاً منطقه را به سمت غرب ترک کرد. شکست سپاه عثمانی در نبرد ارومیه سبب تصرف مجدد آذربایجان، کردستان، بغداد، موصل، دیار بکر، گنجه، تفلیس و باکو شد و عثمانیان کلیه متصرفات خود را در ۳ دهه اخیر به سپاه صفوی بازگرداندند.
عثمانیان که نمی‌خواستند شکست را از سپاه صفوی قبول کنند در ۱۶۰۷ سپاهی بزرگ به ایران فرستادند مرادپاشا فرمانده این سپاه بود اما این سپاه شکستی سخت از سپاه صفوی خورد، ۹ سال بعد در ۱۶۱۶ سلطان مصطفی خلیل پاشا را با ۶۰ هزار سوار به جنگ سپاه صفوی فرستادند وی علی‌رغم پیروزی‌های اولیه در تسخیر تبریز ناموفق بود. در ۱۶۲۳ عثمانی‌ها آخرین کوشش خود را با اعزام سپاهی مجهز به ۴ واحد بزرگ توپخانه برای بازپس‌گیری بغداد انجام دادند اما در تلاش خود ناموفق ماندند و چون نبرد ۶ ماه به طول انجامید در سپاه عثمانی شورش رخ داد و از این زمان به بعد زمان به شدت به زیان عثمانی‌ها پیش رفت چرا که حضور شخص شاه عباس در میان سپاه صفوی قدرت مدافعان بغداد را دوبرابر کرده و پس از ۷ ماه محاصره عملاً سپاه عثمانی روحیه خود را از دست داده و توسط نیروهای سپاه صفوی کاملاً منهدم گردیدند. نفرات باقی‌مانده سپاه عثمانی به دلیل گرسنگی هرگز موطن خود را ندیدند و در بیابانهای عراق و سوریه تلف شدند.
بی تردید در قرن هفده سپاه صفوی با ضربات خود در نبردهای ارومیه و بغداد حداقل یک سوم نیروهای امپراتوری عثمانی را هدر داد و توان این کشور را برای ادامه نبرد با اروپا تحلیل برد.
غفاری‌فرد، عباسقلی، "تاریخ تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران در دوران صفویه"، سازمان سمت، ۱۳۸۱.
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۴۸ در شهر سن‌موریتز در کشور سوئیس برگزار شد.
در این دوره از بازی‌ها نروژ و سوئد با ۴ طلا، ۳ نقره و ۳ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به صورت اشتراکی دست آوردند. سوئیس با ۳ طلا، ۴ نقره و ۳ برنز مقام دوم را کسب کرد. تیم ایران در این دوره از بازی‌ها حضور نداشته‌است.
آباره یا آنچه آب را می‌رساند، به مجراهای گفته می‌شود که جریان آب را در مسیر خاصی هدایت می‌کنند. آباره‌ها برای عبور آسان آب ساخته می‌شوند.
در علوم مهندسی نوین این اصطلاح برای هر سامانه لوله‌ای شکل، راه آب، نهرآب، کانال، قنات، تونل و دیگر سامانه‌های عمرانی استفاده می‌شود. همچنین اصطلاح آباره گاهی به پل‌های آبی اطلاق می‌شود. پل‌های آب گذرها به منظور رد شدن آب رودخانه‌ها از زیر ساختارهای راه‌آهن، راه شوسه که بر روی یک شکاف بزرگ زمینی هستند کاربرد دارند. اصطلاح آباره (aqueduct) از کلمه‌های لاتین aqua و ducere به ترتیب به معنای آب و گذر اخذ شده‌است.
در معماری سنتی ایران از گذشته‌های دور برای انتقال آب از آباره‌ها استفاده می‌شده‌است. هر چند در ایران استفاده از قنات به عنوان مجرای زیرزمینی آب به دلیل مزایای بهداشتی و کاهش تبخیر بیشتر متداول بوده‌است ولی آباره‌ها نیز در برخی موارد در ادامه مسیر قنات یا جوی‌ها ساخته می‌شده‌اند. آباره‌ها در معماری سنتی جوی‌های کوچکی با شیب بسیار کم هستند که به شکل پل موانع، پستی بلندی‌ها و گاهی مسیل‌ها را رد می‌کند تا آب را برای کشت و کشاورزی یا کارهای دیگر برساند. نمونه آن در نزدیک خرانق یزد، قلعه حاتم بجنورد یزد و روستای دشتو در بخش لارستان فارس موجود است. نمونه متاخر تر آن پل جویی در اصفهان می‌باشد.
ساخت آباره‌ها در معماری روم باستان نیز مرسوم بوده‌است.
آب گذر یکی از انواع ابنیه فنی در راه‌سازی است که به جهت تسهیل در تخلیه یا عبور آب‌های سطحی از یک طرف به طرف دیگر راه احداث می‌گردد.
جهت طراحی ابعاد آباره نیاز به انجام مطالعات هیدرولوژیکی می‌باشد. این مطالعات به جهت محاسبه حداکثر حجم آبی که در زمان اوج بارندگی یا پس از آن به آباره می‌رسد انجام می‌گردد.
محاسبه صحیح حجم آب سبب تخلیه مناسب جریان سیلابی می‌گردد که در مسیر خود به جاده احداث شده برخورد می‌نماید. عدم طراحی مناسب آباره سبب شسته شدن جسم راه و تخریب راه احداث شده می‌گردد.
بر روی آن خاکریزی نمی‌شود و ارتفاع آن هم طراز جاده است.
از بتن آرمه ساخته می‌شود
به آن‌دسته از آباره‌هایی که مجموع ضخامت خاکریزی و روسازی بیشتر از ۶۰ سانتی‌متر باشد را «آبارهٔ زیرخاکی» گویند. (براساس تعاریف نشریه ۱–۲۹۳)
اغلب قوسی شکل که بر روی آن خاکریزی با ارتفاع بالا انجام شده و در دره‌های عمیق و بسیار پایین‌تر از ارتفاع جاده قرار می‌گیرد.
هر آباره دارای پارامترهای طراحی به شرح زیر است.
برای مثال برای نامیدن آباره می‌گویند ۳ دهانه ۵ متری به ارتفاع ۲ متر یا ۳*۵*۲
در محل‌هایی که معمولاً دشت محسوب شده و محاسبات هیدرولوژیکی برای مسیر راه انجام نمی‌گردد به صورت عرف در هر ۲۰۰ متر یک آباره با دهانه ۲ متری به شکل قوطی، لوله با قطر ۲ متر یا آباره‌ای با مصالح بنایی یا بتنی تعبیه می‌گردد.
به جهت برآورد هزینه احداث هر آباره و نیز اجرای آسان مجموعه آباره‌ها تا دهانه ۸ متری در دفترچه‌ای با نام آیین‌نامه ۸۳ موجود می‌باشد.
آباره‌ها با دهانه ۶ متر و بیشتر دیگر آباره محسوب نشده و پل می‌باشند. تفاوت پل با آباره در امکان خاک ریزی بر روی آباره است. خاکریزی بر روی پل سبب اضافه شدن بر وزن آن شده و هزینه ساخت پل را بالا می‌برد.
مجموعه نقشه‌های تیپ اجرایی آباره‌ها تا دهانه ۸ متر که به صورت گسترده در راه‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد در وبگاه معاونت نظارت راهبردی معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور در دسترس می‌باشد.
در نورشناسی، یک پرتو باریکه نازکی از نور است. در علم فیزیک، به هنگام مطالعه پرتوهای نور، آن‌ها را با یک پاره خط جهت‌دار نشان می‌دهند. در واقع هر باریکه نور از بی‌نهایت پرتوی نور تشکیل شده‌است.فیزیک(۱) و آزمایشگاه، کتاب درسی سال اول آموزش متوسطه، وزارت آموزش و پرورش-دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتب درسی، تهران، چاپ دوازدهم۱۳۸۹
پرتو نور به سه نوع تقسیم می‌شود:
داس یکی از ابزارآلات دستی کشاورزی است که از دسته‌ای معمولاً چوبی و تیغه‌ای آهنی به شکل قوس تشکیل شده‌است که این قوس می‌تواند نیم‌دایره‌ای یا بیشتر باشد. بخش داخلی این تیغه تیز و برنده‌است و کشاورز از آن برای دروی محصولاتی همچون گندم و جو یا علف و یونجه در هنگام برداشت استفاده می‌کند. شکل نیم‌دایره‌ای و تیغهٔ تیز درونی داس به کشاورز این امکان را می‌دهد تا ساقه‌های گیاه را درون آن قرار داده و از انتهایشان قطع نماید. او برای این کار می‌تواند محصول را به‌صورت دسته‌دسته در یک دستش گرفته و با دست دیگرش که داس را نگاه می‌دارد؛ درو نماید که در این صورت حرکت تیغهٔ داس به سمت فرد دروگر خواهد بود. همچنین او می‌تواند گیاهان را با گذاردن چوبدستی‌ای بر رویشان در جای خود محکم نموده و سپس درویشان نماید یا اینکه آنها را بدون نگهداشتنشان ببرد که در این صورت حرکت داس معمولاً به سمت مخالف خواهد بود.
داس می‌تواند دارای دستهٔ کوتاه باشد که در این صورت کشاورز با یک دست آن را نگاه داشته و با خم‌شدن بر روی زمین به دروی محصول می‌پردازد یا اینکه دسته‌اش بلند باشد که در این صورت فرد دروگر آن را با دو دست گرفته و به‌صورت ایستاده محصولاتش را درو می‌نماید. داس دسته‌بلند در عین‌حال از تیغهٔ بلندتری نسبت به داس دسته‌کوتاه برخوردار است.
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۳۶ در شهر گارمیش-پارتنکیرشن در کشور آلمان برگزار شد.
در این دوره از بازی‌ها نروژ با ۷ طلا، ۵ نقره و ۳ برنز مقام اول این رقابت‌ها را به دست آورد. آلمان با ۳ طلا، ۳ نقره و ۰ برنز مقام دوم را کسب کرد و تیم سوئد با ۲ طلا، ۲ نقره و ۳ برنز به مفام سوم رسید است. تیم ایران در این دوره از بازی‌ها حضور نداشته‌است.
آن شرلی نام یک شخصیت داستانی است که نخستین بار در رمان آن در گرین گیبلز نوشته لوسی ماد مونتگمری در سال ۱۹۰۸ معرفی شد.
آن شرلی دختری کک‌‌مکی است که موهای سرخ‌رنگی دارد و در یتیم‌خانه بزرگ شده‌است.Note that Montgomery was not always especially rigorous about maintaining a consistent chronology: a veiled reference in "Anne's House of Dreams" to what could be the Canadian federal election of 1896, which would be taking place when Anne was approximately 27, could be interpreted to date Anne's birth to approximately the spring of 1869. او باهوش است، قوهٔ تخیل بی‌‌حد و مرزی دارد و با امید، پشتکار و مهربانی‌های معصومانه‌اش، سعی می‌کند زندگی جدیدی را آغاز کند. هرچند برای ورود به این دنیای تازه باید سختی‌های بسیاری را پشت سر بگذارد، آینده در نظرش آن‌قدر زیبا و امیدبخش است که برای رسیدن به آن، با هر مشکلی کنار می‌آید و با هر شرایطی سازگار می‌شود.
داستان کتاب به‌خصوص برای کانادایی‌ها بسیار خودمانی است. داستان دختربچه یتیمی به اسم آن شرلی است که پس از زندگی سختی که در پرورشگاه‌ها و یتیم‌خانه‌ها داشته، اشتباهی به خانه متیو و ماریلا کاتبرت فرستاده می‌شود و خودش را آن‌جا پیدا می‌کند. آن مورد رحم متیو و ماریلا قرار می‌گیرد و داستان و ماجراهای تلخ و شیرین شروع می‌شود. در فصل‌های اول کتاب آن با کاراکترهایی مثل خانم لیند فضول، گیلبرت بلیت، هم‌کلاسی‌هایش و دیانا باری، دوست صمیمی‌اش آشنا می‌شود.
مونتگومری طوری نوشته که خواننده را به طرف خود می‌کشد و اجازه می‌دهد تا خواننده به آسانی با کاراکترها هم‌ذات‌پنداری کند. شرح وقایع آن او را کمی خشن در مورد دیگران نشان می‌دهد، با این حال این رفتار یک نوع شیرینی دارد و این رفتار ناشی از تربیت یتیم‌خانه است. داستان طوری نوشته شده که خواننده می‌خواهد آن در کارهایش موفق شود. آن قادر است احساسات بسیاری از خوانندگان را تحریک کند و به دست بگیرد.
با این‌که داستان کتاب خیلی وقت پیش نوشته شده، ولی خوانندگان به خوبی می‌توانند مسائل کتاب را درک کنند: دیگران آن را به خاطر موهایش تحقیر می‌کنند، نگرانی‌اش از برآوردن نیازهای دیگران، رقابت با هم‌کلاسی‌هایش و تلاش‌هایش برای این‌که بهتر از آنها باشد. نمونه نگرانی‌هایی که جوانان آن زمان داشتند که در کتاب آمده بسیار با نگرانی‌های جوانان امروزی مطابقت دارد.
آن در یتیم خانه بزرگ شده ولی در ۱۳ سالگی توسط خواهر و برادری سالخورده به نام ماریلا و متیو کاتبرت به سرپرستی قبول می‌شود و به خانۀ گرین گیبلز در روستای اونلی، در جزیرۀ پرنس ادوارد می‌رود، اتفاقات زیادی پیش می‌آید و آنه بزرگ می‌شود، دوستان زیادی پیدا می‌کند، به دانشگاه و کالج می‌رود، ازدواج می‌کند و...
از داستان آنی شرلی فیلم‌ها، کارتون‌ها، اپراها و… زیادی ساخته شده. مشهورترین این فیلم‌ها ساختهٔ کمپانی سالیوان است: با بازی مگان فالوز و جاناتان کرومبی.
همچنین در سال ۲۰۱۷ سریالی از نتفلیکس با بازی امی‌بث مکنالتی و لوکاس جید زومن ساخته شد که فصل دوم آن نیز در ۶ ژوئیه ۲۰۱۸ منتشر شد.
جنگ ایران و عثمانی از سال ۱۶۰۳ تا ۱۶۱۸، جنگی بود که در میان شاه عباس یکم صفویان ایران و سلطان احمد یکم عثمانی درگرفت.
جنگ ایران و عثمانی (۱۶۱۸–۱۶۰۳) اندکی پیش از مرگ پدر احمد یکم (محمد سوم) آغاز شده بود. احمد یکم پس از به تخت نشستن، زاده یوسف سنان پاشا را به عنوان رهبر سپاه شرق منصوب کرد. ارتش عثمانی در ۱۵ ژوئن ۱۶۰۴ از قسطنطنیه حرکت کرد اما خیلی دیر شده بود، و زمانی که در ۸ نوامبر ۱۶۰۴ به جبهه شرقی رسید، ارتش صفوی ایروان را تصرف کرد و وارد ایالت قارص شد و فقط قوای عثمانی می‌توانست در آخالتسیخه آنها را متوقف کند. با وجود مساعد بودن شرایط، یوسف سینان پاشا تصمیم گرفت برای زمستان در وان بماند، اما پس از آن به ارزروم لشکر کشید تا از حمله صفویان جلوگیری کند. این امر باعث ناآرامی در سپاه عثمانی شد و آن سال عملاً برای عثمانی‌ها هدر رفت و بی‌نتیجه ماند.
شاه عباس پس از مدتی استقرار در مقام پادشاهی، با همکاری الله‌وردی خان گرجی، سردار مورد علاقه‌اش و رابرت شرلی انگلیسی توانسته بود دست به اصلاحاتی در ساختار ارتش بزند و بنابراین جنگ را با عثمانی در سال ۱۶۰۳ آغاز نمود و در سال ۱۶۰۴ در نبرد ارومیه نخستین پیروزی‌اش را رقم زد. این پیروزی شاه عباس، عثمانی‌ها را مجبور ساخت تا مناطقی مانند بغداد عراق را که قبلاً در مبارزات خود با ایرانیان تصرف کرده بودند، باز پس دهند. وی کمی پس از آن پیروزی در سال ۱۶۰۵، با گذشتن از رود فرات پیروزی دیگری را در منطقه بصره بدست آورد. پس از مدتی در سال ۱۶۱۱، شاه عباس عثمانی‌ها را در فشار گذاشت تا مناطق شیروان و کردستان را به ایران بازگردانند. تا مدتی پس از آن جنگی وجود نداشت اما در سال ۱۶۱۸ جنگی میان سپاه ایران و سپاهی متشکل از عثمانی‌ها و تاتارها در نزدیک شهر سلطانیه درگرفت که در این جنگ لشکر عثمانی‌ها و تاتارها بکلی نابود شد و این جنگ منجر به قراردادی بسیار راضی‌کننده برای ایرانیان شد.
داس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بزرگ‌شده‌ها نام فیلم کمدی آمریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۱۰ اکران شد.کارگردان این فیلم دنیس دوگان می‌باشد و آدام سندلر کمدین مشهور آمریکایی یکی از نویسندگان و تهیه‌کنندگان این فیلم می‌باشد.خودش هم در فیلم به ایفای نقش در این فیلم پرداخته است.توزیع‌کننده‌ی این فیلم کمپانی کلمبیا پیکچرز می‌باشد.«کلمبیا پیکچرز فیلم سندلر و دوستانش را گرفت».ورایتی.2009-05-24
داستان این فیلم در مورد ۵ دوست قدیمی‌است که در سال ۱۹۷۸ در یک تیم بسکتبال بوده‌اند و مربی آن‌ها «بازر» بوده‌است.آن‌ها به مربیگری این شخص در مسابقات بسکتبال قهرمان می‌شوند و هر کدام از او چیزهای زیادی یاد می‌گیرند و به دنبال زندگی خود می‌روند.سپس در سال ۲۰۱۰ با شنیدن خبر مرگ این مربی، این دوستان قدیمی برای مراسم تدفین دوباره گرد هم جمع می‌شوند و تصمیم می‌گیرند برای تعطیلات چهارم ژوئیه به استراحتگاه زیبایی در کنار دریاچه‌ای در نیوانگلند بروند و در این سفر اتفاقات جالبی می‌افتد.
شکر افرا ماده جامد و شیرینی است که با جوشاندن تا حد خشکاندن شیره درخت افرای قندی به دست می آید . این درخت بومی کشور آمریکا و کانادا است . ۹۰ درصد از ترکیب شکر افرا ساکاروز ( قند نیشکر ) است . مابقی بیشتر گلوکز و فروکتوز ( قند میوه‌جات ) است . طرز تهیه این شکر ( قند ) از ابداعات سرخپوستان است و نیاز به مهارت دارد . تیغ زدن و جمع آوری شیره درختان در اواخر فصل زمستان و اوایل بهار صورت می‌گیرد . در این زمان درختان افرا شیره فراوانی دارند . حدود یک تا ۴ درصد از وزن شیره درخت به شکر تبدیل می‌شود . تولید متوسط درختان افرا یک کیلوگرم در سال است . بهترین درخت افرا برای تهیه شکر، درختی است که بتواند سالانه ۱.۵ کیلوگرم شکر بدهد . امروزه تهیه این نوع شکر در برخی ایالت های کشور آمریکا مانند ایالت های نیوانگلند و به ویژه در کشور کانادا رواج دارد .
عروسی آمریکایی نام یکی از سری فیلم‌های "پای آمریکایی" است که در سال ۲۰۰۳ میلادی به کارگردانی جس دایلن ساخته شده است، سبک این فیلم کمدی است.
پس از جریانات جالبی در دوران دبیرستان و دانشگاه برای جیم و دوستانش افتاد، او اکنون تصمیم به ازدواج با میشل گرفته است در ابتدای فیلم او در زمان خواستگاری از میشل حلقه‌اش را فراموش کرد و پدرش سریعاً حلقه را آورد و در رستوران اتفاقات جالب و خنده‌داری برای جیم افتاد و او مضحکه تمام افراد حاضر در رستوران شد، اما بالاخره از میشل خواستگاری کرد و او پاسخ مثبت به جیم داد و جیم برای تدارکات عروسی آماده شد اما مشکل بزرگی وجود داشت و این دوست قدیمی‌اش استیفلر بود که همچنان باعث شرمساری می‌شد و جیم و دوستان دیگرش (کوین و فینچی) درصدد اصلاح استیفلر آمدند و تاحدودی موفق شدند، در پایان استیفلر با خواهر میشل دوست می‌شود و فینچی که همواره دنبال مادر استیفلر بوده است او را می‌یابد و با او عمل جنسی انجام می‌دهد!
در مولن روژ نام نقاشی رنگ روغنی از نقاش فرانسوی آنری دو تولوز-لوترک است که بین ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۵ کشیده شده است. این اثر یکی از چند نقاشی‌ایست که تولوز لوترک از کاباره مولن‌روژ پاریس (بناشده در ۱۸۸۹) کشیده است و گروهی متشکل از سه مرد و دو زن را نشان می‌دهد که دور یک میز نشسته‌اند و خودنگاره‌ای از لوترک نیز در پس‌زمینهٔ آن دیده می‌شود. این نقاشی در حال حاضر در مؤسسه هنر شیکاگو در معرض نمایش قرار دارد.
آزادی (در زبان پرتغالی :リベルダーデ Liberdade) محله محبوب جامعه ژاپنی در شهرستان سائوپائولو است. آن در 1950s ایجاد شد، و بزرگترین جامعه ژاپن خارج از ژاپن است.
محمد نصیری سرشت (زادهٔ ۹ مرداد ۱۳۲۴https://www.varzesh3.com/news/1627272/%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%86%D8%B5%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B7%D9%84%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 بیجار) وزنه‌بردار پیشین ایرانی می‌باشد. وی مجموعاً با ۶ طلای جهان و المپیک شامل پنج بار قهرمانی جهان و یک بار قهرمانی در بازیهای المپیک، پر افتخارترین وزنه بردار ایران و یکی از مشاهیر وزنه برداری جهان است. او در بازی‌های المپیک ۱۹۶۴، ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ شرکت کرد و سه نشان شامل یک طلا، یک نقره و یک برنز این بازی‌ها را به دست آورد. وی علاوه بر پنج مدال طلای جهان، یک مدال نقره و سه مدال برنز رقابت‌های قهرمانی جهان را نیز دارد. او سه نشان طلای بازی‌های آسیایی در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۴ را در کارنامه دارد. او ۱۵ رکورد جهانی را شامل ۱۰ رکورد در دوضرب، ۳ رکورد در پرس و ۲ رکورد در مجموع به نام خود ثبت کرد. در سال ۱۹۹۵ وی به تالار مشاهیر فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری راه یافت.
نصیری در ۱۳ سالگی وزنه‌برداری را آغاز کرد. وی بیشتر در دستهٔ وزنی ۵۶ کیلوگرم شرکت می‌کرد، اما برای مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۷۳ در هاوانا، وزن بدن خود را به ۵۲ کیلوگرم کاهش داد و چون ۱۰۰ گرم اضافه وزن داشت و فرصتی برای کاهش نداشت. محبور شد برای این کار موی سر و ابرو خود را بتراشید. وی در هاوانا در یک روز، چهار رکورد جهانی را به ثبت رساند. او تا پایان دوران فعالیت حرفه ای خود در دستهٔ ۵۲ کیلوگرم در رقابت‌ها شرکت کرد.
محمد نصیری سرشت ۹ آذر ۱۳۲۴ در بیجار گروس به دنیا آمد. پدر و مادرش او را به پرورشگاه امین‌آباد سپردند و مدتی بعد پدرش فوت کرد، اما مادر و خواهرش، به ویژه پس از شهرت‌اش با او در ارتباط بودند. وی در سنین نوجوانی فعالیت ورزشی را در ژیمناستیک آغاز کرد و در این دوران قهرمان آموزشگاه‌های ایران شد. او سپس با تشویق خانمی به نام بهار که او را در پرورشگاه بزرگ کرد به سمت وزنه‌برداری رفت و در این ورزش به فعالیت خود ادامه داد. زمانی که از پرورشگاه بیرون آمد، به باشگاه کیان پیش برادرخوانده‌اش، رسول ملک‌نیا رفت و در این باشگاه هم کار می‌کرد و هم ورزش.
او اوایل دههٔ ۱۳۸۰ از ایران به کانادا رفت و در سال ۱۳۸۶ دوباره به ایران بازگشت و اکنون در کشور خودش زندگی می‌کند.
مسابقات بین‌المللی
زندگی‌نامه محمد نصیری
روز پیروزی بر ژاپن که با نام‌های V-J Day یا V-P Day (که به معنای پیروزی در اقیانوس آرام است) شناخته می‌شود، به ۱۵ اوت سال ۱۹۴۵ (و نیز ۱۴ اوت همان سال به دلیل اختلاف زمانی کشورهای دو سوی جنگ) گفته می‌شود که ژاپن در برابر ایالات متحده و نیروهای متفقین اعلام تسلیم کرد. روز پیروزی بر ژاپن همچنین به ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ نیز گفته می‌شود که ژاپن به صورت رسمی سند تسلیم این کشور را امضا کرد.
این تسلیم در عمل به معنای پایان جنگ جهانی دوم بود.
در بریتانیا سالگرد این روز ۱۵ اوت و در ایالات متحده ۲ سپتامبر است.
ویژن مایکل جکسون (به فارسی: تصور، الهام، وحی) یک کلکسیون جعبه‌ای شامل ۴۲ موزیک ویدئو از مایکل جکسون خوانندهٔ معروف آمریکایی است که در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰ منتشر شد. این آلبوم دارای ۳ دی‌وی‌دی و یک کتابچه‌است همچنین شامل ۱۰ موزیک ویدئو که هرگز منتشر نشده و موزیک ویدئوی «یک شانس دیگر» که پیشتر هرگز دیده نشده بود.
در برخی از ویدیوهای "ویژن" تغییراتی داده شده‌است که با نسخه‌های اصلی فرق دارد.
منتقد موسیقی آسوشیتدپرس دربارهٔ این آلبوم گفت:
«مایکل جکسون آن چنان عرصهٔ کلیپ‌های موسیقی را معنا بخشیده‌است که ما هر یک از آنها را در قلب و جان خود می‌شناسیم. با اینکه تریلر، بزن به چاک و مجرم زیرک بسیار شگفت‌انگیزند، اما تنها بخشی از سبد وسیع و خارق‌العادهٔ ویدئوهایش را تشکیل می‌دهند.
ویژن (Vision) با بیش از ۴۰ ویدئو و از جمله آثار کمتر دیده شده، با سه دیسک و یک کتابچه، تلاشی برای به تصویر کشیدن نبوغ او در قلمروی هنرهای نمایشی است.
طرفداران دو آتشه حتماً شکایت خواهند کرد که نسخهٔ طولانی مجرم زیرک در این مجموعه نیست. از فیلم "ارواح" نیز فقط یک کلیپ کوتاه اضافه شده‌است. خبری از "کاپیتان ای اُ" هم نیست.
اما در مقابل، «حسی که تو به من میدی» با مقدمه‌اش و «سیاه یا سفید» با خاتمهٔ جنجال سازش موجوداند.
ویدئوهای ابتدایی او همچون «او در زندگی‌ام نیست» که هنوز درشان خبری از جادوی مایکل جکسون نیست، نیز بخشی از مجموعه‌اند. اما آن هنگام که او شروع کرد به اعجاز، کاری که با «بیلی جین» انجام داد، کسی را مأیوس نکرد؛ مثلاً ویدئوی «بد» که نسخهٔ کاملش در مجموعه آمده، بی‌همتاست.
در سال‌های پایانی حرفه‌اش، سنگینی دنیا و زخم زندگی را در او می‌بینیم. شاید برای همین است که ویدئوی «یک شانس بیشتر» بسیار تکان دهنده‌است. گویا او که از وجود دوربین‌ها خسته و بیزار شده‌است، تصمیم می‌گیرد که مردم مخاطبش، ستاره‌های این ویدئو باشند. او بیشتر از پشت سر نمایش داده می‌شود و مرکز توجه را بر روی حرکات رقصی قرار می‌دهد که او را به شهرت رساند و ما بار دیگر در اعجاز فرومی‌رویم».
فهرست ترانه‌ها
۴۱. چرا؟ (با ۳تی) (آلبوم: برادری)
۴۲.یک شانس دیگر (آلبوم: شماره یک‌ها)
خط میتا یکی از خطوط راه‌آهن متروی توئی در ژاپن می‌باشد. مسیر این خط از ایستگاه نیشی-تاکاشیمادائیرا (西高島平駅 Nishi-Takashimadaira) در منطقهٔ ایتاباشی شروع شده و به ایستگاه مگورو (目黒駅 Meguro) در منطقهٔ شیناگاوا خاتمه پیدا می‌کند. علامت نشاندهندهٔ این خط به شکل می‌باشد.
تمام این ایستگاه‌ها در داخل توکیو قرار دارند.
خط اوادو یکی از خطوط راه‌آهن متروی توئی در ژاپن می‌باشد. مسیر این خط از ایستگاه هیکاریگائوکا (光が丘駅 Hikarigaoka) در منطقهٔ نریما شروع شده و به ایستگاه توچومائه (都庁前駅 Tochōmae) در منطقهٔ شینجوکو خاتمه پیدا می‌کند. علامت نشاندهندهٔ این خط به شکل می‌باشد.
مخزن خارجی شاتل فضایی محل نگهداری سوخت هیدروژن و اکسیدکنندهٔOxidizer اکسیژن مایع فشرده مورد نیاز موتور اصلی شاتل فضایی هنگام پرتاب و عبور از جو زمین بود. مخزن‌های خارجی شاتل از سه بخش مخزن هیدروژن مایع، مخزن میانی و مخزن اکسیژن مایع تشکیل می‌شدند. پس از خاموش شدن موتورهای شاتل، این مخزن از مدارگرد جدا و وارد هواکره می‌شد و باقی‌مانده‌های آن در اقیانوس می‌افتادند، ولی برای استفادهٔ دوباره بازیابی و تعمیر نمی‌شدند. از این مخزن همچنین به عنوان شالودهٔ اصلی سیستم ماورایی شاتل هنگام پرتاب استفاده می‌شد، به‌طوری‌که مدارگرد (شاتل) و موشک‌های پیشرانه (بوستر) سوخت جامد بر روی آن سوار و از طریق آن به یکدیگر متصل می‌شدند. برای جلوگیری از داغ شدن و خرابی مخزن در طول عبور از جو لایهٔ محافظی از فوم روی آن پوشانیده می‌شده‌است. رنگ نارنجی آن هم به دلیل همین لایهٔ محافظ بود. سه موتور اصلی مدارگرد هنگام پرتاب و عبور از جو، حدود ۱۰۴ تُن هیدروژن را در حدود ۸٫۵ دقیقه مصرف می‌کردند؛ که این میزان سوخت و مادهٔ اکسیدکنندهٔ آن، همگی در مخزن خارجی ذخیره می‌شدند. این مخزن‌ها تا زمان استفاده از شاتل فضایی (مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۵) یکی از بخش‌های پروژهٔ شاتل‌های فضایی بودند و پس از بازنشستگی شاتل‌ها، استفاده از آن‌ها نیز پایان یافت.
ناسا برای کاهش وزن مخزن خارجیET سال‌ها تلاش کرده بود. کاهش وزن مخزن خارجی، بر توان حمل بار شاتلPayload می‌افزاید. مخزنهای خارجی در سه نسل با وزن‌های استاندارد، سبک و بسیار سبک مورد استفاده قرار گرفتند.
نسل اول مخزن خارجی اصلی به صورت غیررسمی به مخزن با وزن استانداردStandard Weight Tank معروف بود. برای دو مخزن نخستین مورد استفاده در اس‌تی‌اس-۱ و اس‌تی‌اس-۲، به منظور جلوگیری از تابش نور فرابنفش به مخزن در زمان ایستادن آن در سکو، از رنگ سفید استفاده شد.
از آنجا که کاهش وزن در اولویت اول لاکهید مارتین بود، آن‌ها از اس‌تی‌اس-۳ به بعد این مخزن‌ها را رنگ نکردند و همین باعث کاهش وزن شد.National Aeronautics and Space Administration "NASA Takes Delivery of 100th Space Shuttle External Tank." Press Release 99-193 1999 اوت ۱۶.
از اس‌تی‌اس-۴ به بعد لولهٔ ضد فورانanti-geyser line نیز از مخزن حذف شد، تا باز هم وزن این مخازن کاهش یابد. این خط در کنار خط انتقال اکسیژن مایع بود و راهی برای به جریان آوردن اکسیژن مایع به وجود می‌آورد. این کار از جمع شدن گاز اکسیژن، هنگام پر کردن مخزن اکسیژن مایع جلوگیری می‌کرد. پس از بررسی داده‌های مربوط به پر کردن مخزن با مواد سوختی و آزمایش‌هایی که روی زمین انجام شد، این لولهٔ اضافی از سیستم مخزن خارجی حذف شد اما طول و قطر مخزن بدون تغییر باقی ماند. آخرین مخزن استاندارد، در پرواز اس‌تی‌اس-۷ با وزنی بالغ بر استفاده شد.
از ابتدای مأموریت اس‌تی‌اس-۶ نسل مخزن سبک (ال‌دبلیوتی)lightweight ET (LWT) معرفی شد. این نسل از مخزن برای بیشتر مأموریت‌های فضایی شاتل‌ها استفاده شد، که آخرین بار آن در مأموریت بی سرانجام اس‌تی‌اس-۱۰۷ بود. این مأموریت به نابودی مدارگرد "کلمبیا" انجامید. وزن این نوع مخزن‌ها نابرابر و در حدود بود.
کاهش وزن با حذف تعدادی از حلقه‌ها و تیرهای تقویتیstringers همراه بود، که در طول مخزن هیدروژن مایع برای استحکام بیشتر استفاده می‌شدند. همچنین از آلیاژهای جدیدتری برای بخش‌های گوناگون مخزن استفاده شد، تا ضخامت نقاط مختلف آن را کاهش دهند. در عین حال استفاده از آلیاژ مناسب‌تری از تیتانیوم برای بست‌ها، سبب کاهش وزن و در عین حال مستحکم‌تر شدن رابط‌های میان مخزن خارجی و موشک‌های پیشرانه سوخت جامد شد.
پس از مأموریت اس‌تی‌اس-۹۱ نسل جدیدی از این مخزن به نام مخزن بسیار سبکSuper Lightweight Tank (SLWT) ارائه شد، که وزن آن کمتر از نسلهای قبلی بود.
این کاهش وزن با انجام طراحی جدید با ولدالیت، آلیاژی از آلومینیوم و لیتیوم "(آلیاژ ۲۱۹۵)" انجام شده‌است. این آلیاژ ۳۰٪ مستحکم‌تر بود و ۵٪ چگالی کمتری نسبت به آلیاژ استفاده شده در نسلهای قبلی داشت. هر کیلو کاهش وزن از مخزن خارجی تقریباً باعث ایجاد همان میزان ظرفیت حمل بار در انبار مدارگرد می‌شد. مخزن بسیار سبک در تمامی مأموریت‌های شاتل‌های فضایی از اس‌تی‌اس-۹۱ به بعد جز (اس‌تی‌اس-۱۰۷ و اس‌تی‌اس-۹۹) استفاده شد.
مخزن خارجی، بزرگ‌ترین و سنگین‌تر قسمت شاتل بود. این مخزن از سه تکهٔ به هم پیوسته تشکیل شده‌بود، مخزن اکسیژن مایعLiquid Oxygen Tank (LOX tank) که در بالا قرار داشت، مخزن میانیIntertank که تجهیزات الکترونیکی، الکتریکی و کنترلی در آن قرار می‌گرفتند و مخزن هیدروژن مایعLiquid Hydrogen Tank (LH2 tank) که در پایین مخزن خارجی داده شده بود. مخزن خارجی شاتل طولی بالغ بر داشت و قطر آن بود.
وزن خالی آن از تا بود. مخزن‌های نسل اول فقط از یک نوع آلیاژ آلومینیوم "(آلیاژ ۲۲۱۹)" تولید شده بودند. پس از مأموریت اس‌تی‌اس-۹۱ نوع جدیدی از این مخزن به نام مخزن بسیار سبک ارائه شد، که وزن آن کمتر از نسلهای قبلی بود.
مخزن خارجی از سه نقطه به مدارگرد (شاتل) متصل می‌شد، یک اتصال در بالای مدارگرد و دو محل اتصال در پایین آن. در محل اتصال پایین، دریچه‌هاییUmbilicals وجود داشت که برای انتقال مواد سوختی استفاده می‌شدند. سیم‌های رابط مدارگرد و موشک‌های پیشرانه سوخت جامد نیز از این دریچه‌ها عبور می‌کنند. بدنه این مخزن از مواد مقاوم در برابر حرارت (فوم) پوشانده می‌شد.
این مخزن از حلقه‌های آلیاژی آلومینیوم، که به یکدیگر جوش داده می‌شدند، تشکیل می‌شده‌است. این سیستم تحت فشار تا کار می‌کرد. در مخزن از ابزارهای ضد تکانش و ضد هم خودن برای جلوگیری از رسوب یا بخار شدن اکسیژن مایع استفاده می‌شده‌است. این مخزن با لوله‌ای به قطر به مخزن میانی متصل می‌شد. این لوله پس از گذر از مخزن میانی از طریق دریچه خروجی پایین به مدارگرد وصل شده و اکسیژن مایع را به مداگرد می‌رساند. لولهٔ مورد نظر توانایی عبور دادن اکسیژن مایع در ثانیه را هنگامی که موتورهای اصلی در بالاترین سطح کارایی بودند، داشت. نوک دولایهٔ این مخزن گرمای اضافی و لختی را کاهش می‌داد. در این قسمت تا اس‌تی‌اس-۹ سیستم اطلاعات هواair data system برای پرتاب قرار داشت. در عین حال مخزن اکسیژن به خاطر داشتن نوک تیز، برقگیر سیستم شاتل فضایی نیز بود. حجم این مخزن حدود بود. قطر آن ، طول آن و وزن خالی آن بود.
مخزن میانی یک ساختار استوانه‌ای بود، که بیشتر آن از آلیاژ آلومینیوم و فولاد ساخته می‌شده‌است. این مخزن از پوسته، میله‌های محکم‌کننده و صفحه‌های ماشینکاری شده از آلیاژ آلومینیوم و به صورت هم‌پیوسته تشکیل می‌شده‌است. در بالا و پایین این مخزن فلنج‌هاییflange وجود داشت، که برای اتصال آن به دو مخزن هیدروژن و اکسیژن مایع استفاده می‌شدند. این مخزن حاوی تمامی تجهیزات کنترلی مخزن خارجی و همچنین دارای دریچه‌ای برای خارج کردن بخارهای هیدروژن و گازهای سمی (در صورت وجود)، به خارج، در حین انجام عملیات روی زمین بود. این مخزن پیش از پرتاب از هوا خالی می‌شد. هم‌چنین برای حفظ تعادل، تکیه‌گاهی در داخل آن تعبیه شده بود. برای وصل شدن موشک‌های پیشرانه سوخت جامد، گیره‌هایی روی بدنهٔ آن نصب می‌شده‌اند. طول مخزن میانی ، قطر آن و وزن خالی آن بود. این مخزن با بازویی به همین نام روی سکوی پرتاب ۳۹ آ برای انجام تعمیرات یا تغییرات قبل از پرواز، در دسترس قرار می‌گیرد.
مخزن هیدروژن مایع از حلقه‌های آلومینیومی که با همجوشی، به هم متصل هستند، ساخته می‌شد. تعداد این حلقه‌ها پنج تا بود و پس از آن در قسمت پایین مخزن به یک قبه ختم می‌شدند. فشار موجود در این مخزن حدود بود. در آن سیستم‌های ضد تکانه و سیستم سیفون مانندی برای عبور دادن هیدروژن مایع به دریچه‌های پایین مخزن و سپس لولهٔ انتقال به مدارگرد، جاسازی شده‌بود. سرعت انتقال سوخت حدود در ثانیه بود.
بالای این مخزن، نگهدارنده مدارگرد بالایی قرار داشت. در پایین آن ۲ گیرهٔ توپی شکل نگه‌دارندهٔ مدارگرد قرار داشت. در این قسمت موشک‌های پیشرانهٔ سوخت جامد نیز نصب می‌شدند. قطر این مخزن ، و طول آن بود. حجم کلی آن و وزنی در حدود هنگام خالی بودن داشت.
سامانهٔ محافظ حرارتی یک روکش فوم مانند است. دلیل وجود آن جلوگیری از ذوب شدن گیره‌های فلزی رابط مخزن خارجی با دیگر اجزای شاتل و جلوگیری از بالا رفتن فشار داخل مخزن هیدروژن مایع بر اثر افزایش دما بود. فوم مورد استفاده نوعی پلی‌یورتان بود که از پنج ماده، ایزواکتان پلیمری، بازدارندهٔ شعله، مادَهٔ فعال سطحی، عامل دمنده (حباب ساز) و کاتالیزگر تشکیل می‌شد. نقش مادَهٔ فعال سطحی، گرفتن زبری‌های سطح و به وجود آوردن بستر مناسب برای تشکیل سلول‌های کف ایجادکننده فوم بود. عامل دمندهٔ اچ‌سی‌اف‌سی ۱۴۱-بHCFC 141b در تولید حباب‌های کف نقش اصلی را داشت. بیشتر عملیات پاشیدن کف روی بدنه توسط رایانه هدایت می‌شد؛ زیرا باید از ضخامت و وزن دقیق اطمینان حاصل می‌شد. این لایهٔ عایق حرارت وزنی بالغ بر داشت.
این قسمت شامل تمامی شیرهای باز و بسته کردن، سیستم‌های هشداردهنده می‌شد. وزن آن‌ها حدود بود. هر منبع سوخت (اکسیژن و هیدروژن) دارای دو شیر بود. شیر اصلی برای پر کردن و شیر اطمینان در بالای مخزن. فشار فضای خالیullage pressure در مخزن اکسیژن مایع به و در مخزن هیدروژن مایع به می‌رسید. مخزن اکسیژن مایع دارای یک دریچهٔ جدا در بالای خود بود، که در زمان جدا شدن مخزن خارجی از مدارگرد باز شده و با نیرویی که وارد می‌کرد، باعث مانور آسان‌تر برای مدارگرد و جداسازی آسان‌تر مخزن خارجی از آن می‌شد.
هشت حسگر سنجش سوخت و اکسیدکننده وجود داشتند، که چهار حسگر سوخت برای هیدروژن مایع و چهار حسگر باقی‌مانده برای اکسیدکننده استفاده می‌شدند. حسگرهای هیدروژن مایع در پایین مخزن قرار می‌گرفتند. حسگرهای اکسیدکننده در مسیر اصلی ورود اکسیژن مایع به مدارگرد تعبیه شده بودند. هنگام سوزاندن هیدروژن در سه موتور اصلی مدارگرد، رایانه‌های کلی مدارگرد در هر لحظه وزن شاتل را برای یافتن میزان سوخت سوزانده شده، اندازه‌گیری می‌کردند. معمولاً موتورهای اصلی، در زمان رسیدن به وزن معینی خاموش می‌شدند، البته اگر هر یک از حسگرهای سوخت یا اکسیدکننده خشک می‌شدند، موتورها به صورت خودکار از کار می‌افتادند. با توجه به محل قرار گرفتن حسگرهای اکسیدکننده، این امکان برای مدارگرد وجود داشت که اکسیدکننده را تا آخر مصرف کند. علت این بود که قبل از اینکه پمپ اکسیژن خشک شود، باید موتورهای مدارگرد خاموش می‌شدند. بدین منظور همیشه مقداری بیش از نیاز از هیدروژن مایع حدود بارگیری می‌شد تا حسگر سوخت باعث خاموش شدن موتور نشود. خاموش شدن موتور در حالتی که هنوز اکسیژن مایع در آن قرار داشت، باعث صدمات و فرسایش قطعات مختلف آن می‌شد.
صفحه‌های دریچه بر روی مخزن خارجی به صفحه‌های همانند خود روی مدارگرد متصل می‌شدند. این کار به قرار گرفتن دریچه‌ها در برابر یکدیگر کمک می‌کرد. پنج دریچه برای انتقال سوخت به مدارگرد وجود داشت که ۲ تای آن‌ها مربوط به اکسیژن و سه‌تای دیگر مربوط به هیدروژن بودند. از دو دریچهٔ اکسیژن یکی برای اکسیژن مایع و دیگری برای گاز بود. از دریچه‌های هیدروژن نیز دو تا مربوط به هیدروژن مایع و یکی مربوط به گاز بود. در عین حال دو دریچهٔ دیگر هم برای عبور سیم‌های برق به مخزن اصلی و موشک‌های سوخت جامد و آوردن اطلاعات مورد نیاز از این دو به مدارگرد بر روی بدنهٔ مخزن اصلی ایجاد شده‌اند.
هنگامی که شاتل روی سکوی پرتاب قرار داشت، بر روی مخزن اکسیژن مایع یک در پوش محافظ قرار داشت، که تا دو دقیقه قبل از پرتاب در جای خود ثابت بود. این درپوش به منظور جمع‌آوری بخارهای اکسیژن موجود در محل برای جلوگیری از یخ زدن مخزن اصلی انجام می‌گرفت.
بر روی دیوارهٔ کناری مخزن، لوله‌ای(LOX) Feedline Bellows از مخزن اکسیژن مایع به پایین قرار داده شده‌بود، که از در پایین به وسیلهٔ دریچه‌ای به مدارگرد متصل می‌شد. وظیفهٔ این لوله انتقال اکسیژن مایع به موتورهای اصلی مدارگرد بود. با توجه به اینکه مخزن خارجی در حین پر شدن و پرواز منقبض و منبسط می‌شد، لازم بود این لوله نیز همراه مخزن جابه‌جا شود، که برای اینکار روی مخزن بست‌هایی با قابلیت جابه‌جایی محدود تعبیه شده‌بودند.
با توجه به این‌که این مخزن‌ها برای استفادهٔ دوباره بازیافت نمی‌شدند، شرکت‌هایی به ناسا این پیشنهاد را داده‌بودند، که این مخازن را به کرهٔ ماه منتقل کرده و از آن‌ها به عنوان یک آزمایشگاه یا پایگاه فضایی استفاده کنند. طرح دیگر، که با توجه به اینکه جسمی با این وزن و حجم تقریباً از جو خارج شده و انرژی زیادی که برای این کار صرف می‌شود، ارائه شد، این بود که از این مخازن در ساخت ایستگاه فضایی استفاده شود. البته این طرح‌ها تاکنون عملی نشده‌اند.
در حال حاضر ناسا دو عدد از مخزن‌های بازمانده از مأموریت‌های قبلی را برای انجام آزمایش‌های موشک‌های جایگزین شاتل‌ها در مرکز میچود نگه داشته‌است.
سازندهٔ این مخازن شرکت لاکهید مارتین است. قسمت سیستم‌های فضایی این شرکت، در سال ۱۹۷۳ برندهٔ قرارداد این مخزن شد و از آن زمان تاکنون به تولید می‌پردازد. کارخانهٔ تولید در مرکز مونتاژ میچود ناسا در نیواورلئان، آمریکا قرار دارد. پس از تولید، این مخزن‌ها توسط کشتی به پایگاه فضایی کندی منتقل می‌شوند.
روند تولید این مخزن‌ها در سال ۲۰۰۵ و بعد از طوفان کاترینا با توجه به خسارت‌های وارده به نیواورلئان با مشکل روبه‌رو شد. ناسا خواستار جابه‌جایی این مرکز شد، که بعد از بررسی، این تصمیم اجرا نشد. خسارت وارده به این مرکز در حدود ۱ میلیارد دلار بوده‌است.
در این مخزن سیستم‌های حفاظتی متعددی تعبیه شده‌است. از این سیستم‌ها می‌توان به سیستم ایمنی محدودهRange Safety Syetem (RSS) اشاره کرد که شامل باطری، فرستنده و گیرنده و آنتن‌های مخصوص برای ارتباط است.
پارامترهای مختلفی از وضعیت مخزن روی داشبورد مدارگرد و همچنین رایانه‌های مرکز کنترل در تگزاس و کیپ کاناورال به نمایش گذاشته می‌شوند. این سیستم‌های حفاظتی توسط شرکت موتورلا در آریزونا طراحی، ساخته و پشتیبانی می‌شوند.
سهمگین‌ترین حادثه که در آن مخزن خارجی نیز دخیل بوده‌است، حادثهٔ چلنجر است. در این حادثه شاتل چلنجر دقیقه‌ای بعد از پرتاب در آسمان منفجر شد و تمامی سرنشینان آن را به کام مرگ و خود مدارگرد را نیز از بین برد. در این حادثه، نشتی از یکی از اورینگهای موشک سوخت جامد سمت راست منجر به آتش گرفتن قسمت پایینی مخزن خارجی که نگه‌دارندهٔ هیدروژن مایع و قسمت میانی که سیستم کنترل‌کنندهٔ مخزن در آن قرار داشت، شد و مخزن خارجی منفجر شد، که همین انفجار باعث جدا شدن دو موشک پیشرانه سوخت جامد و چند تکه شدن مدارگرد چلنجر شد. البته در بررسی‌ها مشخص شد که مخزن هیدروژن مایع نشتی نیز داشته‌است و همین نشتی انفجار را سرعت بخشیده‌است.
لایهٔ عایق حرارتی مخزن خارجی را می‌توان در حادثهٔ کلمبیا مقصر دانست. در هنگام پرتاب شاتل، قسمتی از این لایه به اندازهٔ یک توپ بسکتبال از مخزن جدا شده و به بال چپ مدارگرد کلمبیا برخورد می‌کند. این باعث ترک خوردن کاشی‌های عایق حرارت مدارگرد و نفوذ گازهای داغ به داخل هنگام بازگشت مدارگرد به زمین می‌شود. پس از این اتفاق مدارگرد منفجر شد و تمامی سرنشینان آن کشته شدند. در بررسی‌ها مشخص شد که در این مخزن خارجی از کف دهندهblowing agent جدید ۱٬۱-دی‌کلرو-۱-فلورواتان(HCFC-141b) برای عایق‌بندی استفاده نشده‌بود.
معبد کاندا در منطقهٔ چیودا در توکیو، پایتخت ژاپن واقع شده‌است. جشن کاندا در حوالی روز پانزدهم ماه می پنجمین ماه میلادی در این معبد برگزار می‌شود.
انجمن الکتروشیمی آمریکا معتبرترین انجمن علمی دنیا در مقوله الکتروشیمی است. این مجموعه دانشمندان مختلف که در زمینه‌های خوردگی، آبکاری، آلیاژها و تولید فلزات، باتری‌ها، پیل سوختی و همه موضوعات مرتبط با الکتروشیمی فعالیت می‌کنند را گرد هم آورده است. این انجمن علمی بزرگ در سال 1902 در نیوجرسی در آمریکا تأسیس شده و امروزه بیش از 8000 عضو الکتروشیمیست از 70 کشور دنیا دارد. مجله علمی ECS با عنوان Journal of The Electrochemical Society یکی از معتبرترین ژورنال‌ها پیرامون پیشرفت‌های علمی در زمینه‌های مرتبط با الکتروشیمی است.
این انجمن سالانه جوایز مختلفی به پایان نامه‌های برتر در زمینه‌های مختلف الکتروشیمی اعطا می‌کند که از اعتبار بالای آکادمیک برخوردار است.
مٍقاله ECS در ویکی‌پدیای انگلیسی
وِیفر گونه‌ای بیسکویت ترد، شیرین، بسیار نازک و خشک است که اغلب برای تزئین بستنی استفاده می‌گردد. ویفرها همچنین به صورت شیرینی به همراه کِرِم با طعم خامه یا میوه که در بین دو قطعه ویفر است نیز درست می‌شوند.
باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در ژاپن است. این تیم در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد و از سال ۱۹۹۳ به این‌سو همواره در لیگ ۱ فوتبال ژاپن بازی کرده‌است. این تیم در سال ۲۰۱۸ در جی‌لیگ ۱، در بالاترین سطح لیگ فوتبال حرفه‌ای ژاپن، مقام هشتم جدول راکسب کرد.