moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قره‌گوزلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۵ نفر جمعیت دارد.
قشلاق ذاخر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
قشلاق قلعه‌جیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۴۶ نفر جمعیت دارد.
قشلاق کنه‌لو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۳۰ نفر جمعیت دارد.
قشلاق کهل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۵۷ نفر جمعیت دارد.
قوری‌گل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۲۶ نفر جمعیت دارد.
کردلر ترانچه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا دارای آب و هوای معتدل است که در زمستان پوشیده از برف و هوای سرد است.این روستا ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
از معدود روستا هایی است که قسمت جنوبی آن آب و هوای سرد و معتدل و قسمت شمال روستا گرم و خشک است.
رود کجری از قسمت شمالی روستا جاری می‌شود که اطراف آن را باغات سرسبز انگور،گردو،سیب،توت و... است.
کوه های اصلی آن مرد قَیه،قاباخ تپه،قزل قَیه می باشد.
کولی‌دره یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۷۳ نفر جمعیت دارد.
کین‌آب.(کینو) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.ویکی از روستاهای باقدمت چن هزار معروف است یکی از اثار های تاریخی این روستا می توان به قنات یا کاریز راه‌آب اشاره کرده که عمر این قنات بیش از ۱۰۰۰تا۲۵۰۰سال دارد
گرده‌سنگ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.
گل‌لر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۴۶ نفر جمعیت دارد.
لیملو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هوراند واقع شده‌است.
روستای لیملو ۴۰ کیلومتر از شهرستان هوراند فاصله دارد، و یکی از بکرترین روستاهای استان آذربایجان شرقی میباشد، طبیعت این روستا مثال زدنی می باشد، اهالی این روستا بیشتر به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.این روستا ۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
مغار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
هلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۹۹ نفر جمعیت دارد.
وجنی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستادرکناررودخانه دره رودقرارگرفته وروستایی پرآب محسوب می‌شودودارای باغ‌های میوه ازنوع سیب قرمز، شلیل، هلو، توت، زردآلووغیره‌است. درقدیم محصول عمده آن پنبه وبرنج بوده که امروزه عمدتابه باغ تبدیل شده‌اند. شغل مردم آن باغداری و کشاورزی است و در کنار آن به دامپروری مشغول هستند.
مردم روستای وجنی در زمان طاغوت ،زیرشدیدترین ظلم وستم ازطرف خوانین قرارداشتند.وبعدازانقلاب باشکوه اسلامی توسط خمینی کبیر(ره)به آزادی ورهایی از هرگونه ظللم وستم رسیدند.وبعدازانقلاب اسلامی برق رسانی ،آب رسانی،ساخت جاده مواصلاتی ،خانه بهداشت،ومدرسه و مخابرات وسایرخدمات دیگرانجام شد
به لحاظ تاریخی روستایی کهن محسوب می‌شودووجودسنگ نوشته‌هاونیز سنگ قبرها که بر روی آن‌ها تصاویری ازصحنه‌های جنگ کشیده شده وخرابه‌های خانه‌های روستایی در آن طرف رودخانه این حرف را تأیید می‌کند،همچنین مکان‌هایی وجوددارد که که به آن‌ها اجاق و پیرگفته می‌شود وتاچند سال پیش هم مردم برای دعای باران به انجا می‌رفتند و به نظر می‌رسد محل عبادت مردم درقدیم بوده.وکانال سنگی که ازصخره کوه تراشیده شده که برای انتقال آب بوده و قدمتش به قبل از اسلام برمی گردد. بیشتر آثار قدیمی،کتیبه هاواشکال سنگی به همراه اشیاباارزش مدفون در زیر خاک‌ها درزمان طاغوت بغارت رفتند. این روستا درمرز دواستان آذربایجانشرقی واردبیل قرارگرفته‌است. در۲۰کیلومتری آن قلعه باشکوهی به نام قهقهه وجوددارد که درعصرصفوی به عنوان زندان ازآن استفاده می‌شده‌است.
ورگهان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است و دارای مردمان خون گرم و غیور می باشد که از لحاظ اقتصادی در وضعیت مطلوبی قرار دارد.این روستا ۹۶۰ نفر جمعیت دارد.
ورگهان یکی از مناطق مهم دیار قره داغ میباشد.
احمد مختار پاشا (۳۰ نوامبر / ۱ دسامبر ۱۸۳۹، بورسا، ترکیه - ۲۱ ژانویه ۱۹۱۹، استانبول) نخست‌وزیر و ژنرال عثمانی بود.
وی فرمانده جبهه قفقاز در جنگ روس-ترکیه (۱۸۷۷-۱۸۷۸) بود که به پاس مقاومت‌هایش در برابر روسیه عنوان غازی به وی داده شد.
از وی آثار نجومی بسیاری در مورد ارتباط بین تقویم‌های هجری شمسی و قمری و همچنین میلادی برجا مانده که از مهم‌ترینشان می‌توان به «اصلاح التقویم» (نوشته شده به عربی و ترکی) و «تقویم سال» اشاره کرد.
وی در سال ۱۹۱۹ در استانبول درگذشت و جسدش در مسجد فاتح به خاک سپرده شد.
روحانی‌گرایی در ایران (آخوندگرایی، دین‌یارگرایی یا روحانیت در ایران) اشاره دارد به استفاده از یک دین‌یار یا متخصص دین، در اموری فراگیر همانند امور اجتماعی، امور سیاسی و فرهنگی در کشور ایران.
از دوران صفوی، روحانیت به شکل یک طبقه اجتماعی وارد جامعه ایران شد و این کشور به شکلی جدی از دوران قاجاریان به روحانی‌گرایی روی آورد.
تشیع در دوران صفویه در ایران رسمی شدhttps://civilica.com/doc/1186223/ که دارای تعامل با این حکومت بودند که حتی بر زندگی مردم نیز تأثیر داشت. با دعوت دولت صفویه از علمای شیعه در جبل عامل، تعداد زیادی از علما و در رأس آنان محقق کرکی، مؤلّف کتاب گران‌سنگ جامع المقاصد، در جهت تقویت روح تشیّع و تثبیت و نشر آن به ایران هجرت کردند. ر این دوران، فقه شیعه به تدریج، به فقهی حاکم تبدیل شد. تمدّن ایرانی ـ اسلامی، رشد و گسترش مدارس علمی، و تربیت فقها، فلاسفه و متکلّمان از دستاوردهای عظیم اقدام واقع بینانه علما و فقهای آن دوره است، به‌خصوص از بعد فقهی و بالاخص از زاویه فقه سیاسی، که فقه شیعه در این دوره، رشد قابل توجه پیدا کرد.http://marifat.nashriyat.ir/node/2064 در دوره صفویه به دلیل جایگاه والای تشیع در کسب مشروعیت شاهان روحانیت از نفوذ قابل توجهی برخوردار بود و برخی روحانیون علیرغم نداشتن مناصب رسمی در حکومت نفوذ فراوانی داشتند و پادشاهان همواره درصدد جلب حمایت آن‌ها بودند.https://www.newslaw.net/روحانیت-شیعه-در-دوره-صفویه-منابع-مشروعیت-حکومت-صفویه-علل-تفاوت‌-موضع‌-علمای-عصر-صفویه-در-برابر-سلطنت.a273381https://irhj.sbu.ac.ir/article_94392_07becde9963502ee1b627c0765dab35c.pdf چنین کنش‌هایی را می‌توان از متن سفرنامه‌های آن دوران دریافت.https://jhcin.srbiau.ac.ir/article_16302.html آغاز و شاکله اصلی روحانیت و آخوند در ایران را می‌توان در دوران صفویه جستجو کرد که تبدیل به یک نهاد در ایران شد و مرجعیت تقلید پدیدار گشت.https://www.mehrnews.com/news/4718741/روحانیت-شیعه-از-دوران-حکومت-صفویان-تبدیل-به-نهاد-شد این تعامل سبب شد تا جایگاه روحانیت در کشور وارد ابعاد گوناگون حقوقی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی شود.http://ensani.ir/fa/article/68951/روحانیت-و-تعامل-با-حکومت-در-حقوق-اساسی-عصر-صفویه
پس از گذر از دوران صفویه، روحانیت در دوران قاجار دچار فراز و نشیب‌های فراوانی شد و اگرچه جایگاهی مانند دوران صفویه نداشتند ولی در برهه‌ها مهم و حساس تأثیر در جامعه و حکومت اثرگذار بودند. چند نمونه از رخدادهای مهم این دوران در زیر اشاره شده‌است:
با روی کار آمدن رضاشاه و آغاز پادشاهی پهلوی، قیام‌های مذهبی در ایران، برای مدتی طولانی دچار وقفه شدند. مهم‌ترین رویداد سیاسی-مذهبی از سوی مذهبیان، در این دوره، قیام مسجد گوهرشاد بود که به فرمان سید عبدالله شیرازی در اعتراض به تغییرات در پوشاک ایرانیان (که بیشتر در جهت مدرن‌سازی و غربی بودند) در تابستان ۱۳۱۴ رخ داد. این قیام با خشونت قوای دولتی و به توپ بستن مسجد پایان گرفت.دوران مبارزه. هاشمی رفسنجانی. دفتر نشر معارف انقلاب. (ISBN 964-91543-1-0) تهران ۱۳۷۶
نهاد روحانیت در ایران با پدیداری پادشاهی رضاشاه کم‌کم دریافت که نمی‌تواند همانند دوران قاجاریان در کارهای کشورداری نیز ورود و مشارکت داشته باشد. رضاشاه روحانیان کشورش را در حد کارهای سنتی خودشان یعنی تربیت مذهبی، روضه‌خوانی و رسیدگی به شرع محدود کرد و از نگاه او، نهاد روحانیت آخوند و ملا تربیت می‌کرده و به «خرافه پرستی» مردمان دامن می‌زده‌است. اما چنین نگاهی از سوی رضاشاه، مخالف‌هایی میان گروهی از طلاب داشته‌است و آنان امید داشتند که با فعال شدن دوبارهٔ حوزه علمیه قم با مدیریت عبدالکریم حائری‌یزدی، مجتهد و مرجع شیعه نجف که به قم رفته بود، بار دیگر روحانیت ایران جایگاهی به دست آورد. هرچند که با وجود این انتظارها در آن دوره، حائری‌یزدی از دخالت کردن در سیاست و سرشاخ شدن با برنامه‌های نوگرایانهٔ رضاشاه پرهیز کرد. او در مواردی حتی از اعتراض روحانیان ایرانی به اقدامات رضاشاه، پیشگیری کرده‌است. به صورت کلی، روحانیت در دوران پهلوی اول، «حاشیه نشین» بوده‌است.
در دوران پادشاهی رضاشاه، بازساخت آموزشی و قضایی ایران، انجام شد که اساس یک دولت مدرن ایرانی را بنا نهاد و از نفوذ طبقات مذهبی، کاست. طیف گسترده‌ای از امور حقوقی که پیش‌تر در کنترل دین بود، دیگر یا توسط دادگاه‌های سکولار اداره می‌شد یا توسط بوروکراسی‌های دولتی نظارت می‌شد که در نتیجه، وضع زنان کشور بهبود یافت. سنت حجاب زنان منع شد، حداقل سن ازدواج افزایش یافت و قوانین سختگیرانهٔ مذهبی طلاق، منصفانه‌تر شدند. شاه جدید همچنین شمار و دسترسی‌پذیری آموزشگاه‌های سکولار را برای هم پسران هم دختران، افزایش داد و دانشگاه‌های بزرگی چون دانشگاه تهران ساخته شد تا یکی دیگر از انحصارهای روحانیت ایران، این بار در آموزش، از بین برود. در همین حال، در دوران وی، مطبوعات نیز در خفقان بودند. وی بهداشت در ایران را نیز سامان داد و در دورانش، بیمارستان‌هایی در تهران و استان‌های ایران، ساخته و تجهیز شدند. ساخت نخستین زیرساخت‌های همگانی مدرن ایران همچون نیروگاه، کارخانه‌های نوین، سیستم ترابری جدید، سیستم ارتباطات انسانی، نهادهای مالی و ادارات نیز در همین دوره انجام شد. فناوری نیز در بسیاری از عرصه‌ها، حتی کشاورزی، دخیل گشت.
در بخش آموزشی، پیش از روی کار آمدن رضاشاه، سوادآموزی در ایران، در جاهایی با نام مکتب‌خانه در مسجدها یا خانه‌های شخصی انجام می‌شده‌است. آموزگاران نیز ملا، روحانی و ملاباجی بودند و خود اینها نیز تنها سواد خواندن و نوشتن داشته‌اند. در تهران و شهرهای بزرگ نیز، آموزشگاه‌های حرفه‌ای انگشت‌شمار بودند و آموزش‌های ارائه شده نیز در موضوعات محدودی بودند. با آغاز پادشاهی رضاشاه، مکتب‌خانه‌ها همگی بسته شدند و برای نخستین‌بار، مدرسه‌های منظم و رایگان زیادی در سراسر ایران، پدیدار شد. سیستم آموزشی این آموزشگاه‌های نوین، بر پایهٔ کشورهای اروپایی بود و دارای کتاب‌های درسی بودند. نخستین دانشگاه‌ها و دانش‌سراهای مدرن ایرانی پدیدار شدند و ساختمان‌های تازه‌ای چون دانشسرای عالی، هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای، هنرستان‌های صنعتی و دانشگاه تهران در شهرها پدید آمدند. مربیان و استادهای خارجی جهت بهبود سطح دانش استخدام شدند و دانشجویانی هم به خارج از کشور اعزام شدند. کم‌کم شمار ایرانیان باسواد، گسترش یافت و این تنها به شهرها محدود نمی‌شد. در بیشتر دهات‌ها نیز دبستان دایر شد و سازمان‌های پیشاهنگی، تربیت بدنی و ورزشی ایرانی پدیدار شدند.
به نوشتهٔ هلن کارر دانکوس، رضاشاه به کشورش یک نظام عقیدتی و روش فکری ملی را ارائه داد؛ کسی که کوشید ایرانی مستقل و توانا را بنیان‌گذاری کند و این کشور را با سنت‌های تاریخی خودش، آشتی دهد. سفر وی به ترکیه و مشاهداتی که در آنجا داشت، باعث شد بپندارد که نیاز است موانع پیشرفت را با سرعت بیشتری از پیش رو بردارد و به اقدامات خود، سرعت بخشد؛ حتی اگر به قیمت سختگیری‌های بیشتری باشد. نخستین تصمیم وی، چادربرداری (نامی برای تغییرات در پوشاک) و در پیامد آن، یک رویارویی خشونت‌آمیز با روحانیان بود. پس از این رویارویی، وی هرگز نقشی حتی تشریفاتی، برای روحانیت در ادارهٔ کشور، قائل نشد. در مسلمان بودن وی، تردیدی نبوده‌است اما وی رسوم مذهبی را رعایت نمی‌کرد و در مواردی با روحانیت ایران، با خشونت برخورد کرد.
منابع دوران جمهوری اسلامی از مواردی چون تلاش رضاشاه برای جداسازی دین از سیاست و فشار وی بر آخوندها و حوزه‌های علمیهٔ ایران جهت پیشگیری از دخالت‌های آنان در سیاست کشور، سرکوب اعتراض‌هایی که به رویکرد «ضداسلامی» وی بودند و برنامه‌های کلان وی برای توسعه و مدرنیزه‌سازی ایران، گفته‌اند. همچنین سریال‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی، تصویری فاسد از وی ارائه شده‌است؛ برای نمونه، کسی معتاد، کسی خائن که همواره زورگویی می‌کند، کسی که فریاد می‌زند و کسی که قمار و قمه‌کشی می‌کند. اینها و مطالبی مشابه آن، فهرست رویکرد رضاشاه است که در تاریخ رسمی حکومتی جمهوری اسلامی، به دانش‌آموزان و دانشجویان آموزش داده شده‌است. با این حال، در مواردی گزارش شده‌است که تردیدهایی در این دانشجویان نسبت به روایت حکومتی جمهوری اسلامی از وی، جوانه‌زنی کرده‌است. به گزارش تسنیم، «امام خمینی سیاست‌های ضد روحانیت رضاشاه را در راستای منافع کشورهای غربی می‌دید». این رسانه همچنین اعلام داشته‌است که «روی کار آمدن رضاشاه را می‌توان آغاز سرکوب اندیشه‌های دینی و سنتی در جامعه ایرانی دانست. در این دوره، شاهد کاهش نفوذ روحانیت و محدودشدن فعالیت آنان در امور سیاسی، حقوقی، اجتماعی و اقتصادی هستیم».
روحانی، صادق خلخالی، در سال ۱۳۵۸ پس از انقلاب اسلامی ایران، در یک گفتگو با رسانهٔ امید ایران، در اشاره به پیش از انقلاب گفت:
«وقتی جنازه رضاخان را می‌آوردند ما بنزین تهیه کردیم که جنازه را آتش بزنیم ولی متأسفانه نشد».
صادق خلخالی، نخستین حاکم شرعی دادگاه‌های انقلاب در ایرانِ جمهوری اسلامی، که احکام اعدام جنجالی فراوانی را نیز برای خدمت‌گذاران حکومت پادشاهی صادر کرد، در خاطراتش، از خراب کردن آرامگاه رضاشاه در اردیبهشت ۱۳۵۹ گفته‌است: «ما به دفتر امام خمینی رفتیم و طبق معمول از هر دری سخن به میان می‌آمد و گفته شد زمان آن فرا رسیده‌است که مقبره پهلوی خراب شود. ما می‌خواستیم به او و یارانش نشان دهیم که دیگر در ایران هیچ ریشه و پایه و خانه‌ای ندارد».بر پایه بخشی از همین روایت، امکانات را عباس دوزدوزانی، سرپرست وقت سپاه انقلاب اسلامی در اختیار آنان قرار داده بود و به همراهی وی، عازم آرامگاه رضاشاه شد. در شب نخست عملیات خراب‌سازی آرامگاه، احمد خمینی، فرزند رهبر انقلاب اسلامی ایران، خمینی، به آرامگاه شاه آمد و خلخالی این سر زدن را، به عنوان نشانی از موافقت رهبر جمهوری اسلامی دانست. کار تخریب آرامگاه، نزدیک ۲۰ روز ادامه یافت و از دینامیت و جرثقیل هم در این کار، بهره‌برداری شد. این کار با استعلام از شخص خمینی انجام شد.
محمدرضا پهلوی برخلاف رضاشاه، انحصارهای روحانیت را حذف نکرد؛ به شکلی دقیق‌تر، پس از رخداد مسجد گوهرشاد، تا سال ۱۳۲۸ عملاً مذهب نقش بسیاری در سیاست ایران نداشته‌است. در آبان‌ماه این سال، عبدالحسین هژیر، وزیر دربار محمدرضا پهلوی در مسجد سپهسالار کشته شد. این قتل توسط یکی از اعضای جمعیت فدائیان اسلام انجام شد.نخست وزیران ایران از مشیرالدوله تا بختیار، دکتر باقر عاقلی، انتشارات جاویدان، چاپ ۱۳۷۰ در بهمن ماه سال بعد، میتینگ بزرگی در مسجد شاه تهران و در حمایت از ملی شدن صنعت نفت برگزار شد. تنها چهل روز بعد سپهبد رزم‌آرا در همین مسجد (بازهم توسط فدائیان) کشته شد. این واقعه به ملی شدن صنعت نفت در ایران منتهی شد.
خمینی، بنیان‌گذار نظام جمهوری اسلامی ایران، در میانه‌های حکومت محمدرضا پهلوی در مورد روحانیانی که به گفته او «فاسد» بودند و به جای «مخالفت» با برنامه‌ها و اقدامات او، با او همراهی و برایش دعا می‌کنند عبارت "آخوند درباری" را به کار می‌برد. به ادعای پژوهشکده تاریخ معاصر در ایران، غلامحسین دانشی، روحانی و نماینده آبادان در مجلس شورای ملی، یکی از روحانیون مدافع برنامه‌ها و اقدامات محمدرضا پهلوی در رادیو و تلویزیون بوده که بلافاصله پس از انقلاب ۵۷ به دلیل «مبارزات آشکار علیه انقلاب اسلامی» اعدام شد.
ارتباط روحانیت با شاهنشاهی محمدرضاشاه، چگونگی متفاوتی را نسبت به دوران پیشین (رضاشاه) داشت. پس از حضور متفقین در ایران و با وجود جریان‌های جدایی‌خواه و جریان‌های فکری چپ، شاه جدید ایران با مشورت‌هایی از اطرافیان خود برای نزدیک کردن روحانیت به شاهنشاهی، دست باز عمل کرد. به دنبال چنین رویکردی، شماری از روحانیان از تبعید بازگردانده شدند و اقدام مهم بعدی، انتقال دادن مرجعیت از نجف به ایران بود. همچنین برخی گزارش‌ها می‌گویند که برای فروکش کردن برخی جریان‌های جدایی‌خواهی از کشور از روحانیت بهره برده شد؛ اگرچه گزارشی رسمی نبوده‌است.
دههٔ ۱۳۴۰ و نخستین دوران دههٔ ۱۳۵۰ برای نهاد روحانیت در ایران، دوران توجه داشتن به «اسلام سیاسی» به جای آموزش دینی و موعظه‌گری بوده‌است. اجرایی‌شدن برنامه‌های دولت ایران مانند اصلاحات ارضی و حق رأی زنان در این کشور و جدا از این‌ها تظاهرات ۱۵ خرداد و برخورد با روحانیت به روحانیان این کشور این شانس را داد تا به برنامه‌های شاهنشاهی پهلوی اعتراض کنند. در ادامه، همین اعتراض‌ها بود که توانست نهاد روحانیت ایران را به آستانهٔ انقلاب ۵۷ ببرد.
با انقلاب ۱۳۵۷، که روحانیون مهم‌ترین نقش را در آن داشتند، ایران به شکل کلی تغییر کرد و نظام حاکم آن به جمهوری اسلامی تغییر یافت. روحانیون و هواداران آنان در این نظام پست‌های مهم دولتی و کشوری گرفته و می‌توانند در امور دیگر کشور نیز دخالت داشته باشند.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران روحانی ممکن بود قاضی یا محضردار باشد، اما پس از این انقلاب کمتر شغلی، در ایران، می‌توان یافت که روحانیت در آن نقشی نداشته باشد. از کارخانه و نیروگاه برق و پتروشیمی گرفته تا ارتش و ادارات دولتی و دانشگاه‌ها و تیم‌های ورزشی، روحانیت به شکل نهادی و نظام‌مند حضور داشته‌است. روحانیت با نام‌هایی همچون: نمایندگی ولی‌فقیه یا نام‌های دیگر بر مدیریت کارها و پرسنل اکثر سازمان‌های فرهنگی، نظامی، اقتصادی و سیاسی حضور داشته‌است.
با وجود آنکه در شکل‌گیری انقلاب ۱۳۵۷ ایران، گروه‌های سیاسی با گرایش‌هایی گوناگون نقش‌آفرینی کرده‌اند اما نهاد روحانیت با کنارزنی آنان توانست یک‌تنه بر مسند تکیه زند. در نخستین مجلس شورای اسلامی، بیشتر صندلی‌های نمایندگان به روحانیت داده شد و در سال‌های بعدی، شماری از همین روحانیان به نخست‌وزیری، ریاست‌جمهوری، سمَت وزارتی و چند پُست دیگر دست یافتند؛ با این حال، در میان خود روحانیان نیز منتقدانی به حکومت جمهوری اسلامی وجود دارد که دادگاه ویژه روحانیت-که در نزدیکی سال ۱۳۶۰ پدیدار شد-برخی از آن‌ها را به مجازات‌های سنگینی همچون: زندان، تبعید و خلع از لباس روحانیت… محکوم کرد.
با رخ دادن رویدادهای گوناگون سیاسی و بحران‌های اقتصادی در ایران، نهاد روحانیت و حکومت جمهوری اسلامی با چالش‌هایی روبرو شده‌اند؛ همانند فاصله‌گیری از ارزش‌های انقلاب، وابستگی مراکزی مانند حوزه‌های علمیه به حکومت، ثروت‌اندوزی و کاهش اعتماد مردم.
در سال ۲۰۲۱، عضو مجلس خبرگان رهبری اعلام داشت که «دولت اسلامی باید راه رفتن به بهشت را هموار و شمار جهنمی‌ها را کاهش دهد… کسی که مصالح نظام را فدای اهداف شخصی کند و از سعه‌صدر برخوردار نباشد صلاحیت تصدی‌گری دولت اسلامی را نخواهد داشت».
در دی ۱۴۰۱، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ضمن سپاس از اقدامات قوه قضاییه، با صدور بیانیه‌ای خواستار تداوم جدی‌تر اعدام بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران، تحت عنوان محارب و مفسد باغی شد و نیز روحانیان مخالف با اعدام آنان را ورشکسته سیاسی نامید.
برخی دخالت روحانیون ایرانی در امور دیگر را دارای پیشینه دانسته‌اند. حسین نوری همدانی، دربارهٔ دخالت روحانیون در سیاست گفت: «امروز متأسفانه زمزمه‌هایی از بعضی‌ها به گوش می‌رسد که خواهان عدم دخالت علما و روحانیون در مسائل روز سیاسی هستند. چرا حوزه را از نظام اسلامی -منظور حکومت وقت ایران- مستقل کنیم؟ نظامی که برآمده از حوزه است، نظامی که بنیانگذارش از حوزه است، متون و شناسنامه آن در دنیا از فرهنگ اهل بیت علیهم السلام است؛ پس حوزه باید از اصل نظام اسلامی دفاع کند و آن را تقویت کند». او همچنین ولایت فقیه را کارآمدترین و جامع‌ترین نظام برای اداره یک کشور دانست.
در سال ۲۰۲۱، در هنگامی که در این دوره آموزگاران و فرهنگیان ایرانی چند اعتصاب سراسری را برای اعتراض به نقض حقوقشان، تأمین نشدن روزی‌شان و … برگزار کرده بودند، استخدام طلاب (روحانی) در آموزش در دستور کار وزارت آموزش و پرورش قرار گرفت. وزارت آموزش و پرورش، استخدام ۲۵ هزار طلبه به عنوان آموزگار را برای اسلامی‌سازی آموزشگاه‌ها دانست و چنین کاری را، قانونی و بر پایهٔ مصوبات مجلس و شورای عالی انقلاب فرهنگی اعلام کرد. قانون مصوب سال ۱۳۷۵ مجلس شورای اسلامی در مورد به‌خدمت‌گیری روحانیان در آموزش، مورد اشارهٔ این وزارت بود. همزمان، ستاد همکاری حوزه‌های علمیه و آموزش و پرورش نیز از چنین طرحی دفاع کرد و استخدام شدن ۲۵ هزار طلبهٔ جدید در آموزش و پرورش را درست دانست و اعلام کرد که در طول تنها یک سال گذشته، ۴۴۰ طلبهٔ دیگر به عنوان آموزگار استخدام شده بودند اما باز هم شمارشان کم بود. از چنین کارهایی، با عنوان «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» یاد شده‌است. این سند، با تأکید علی خامنه‌ای نیز همراه بوده‌است. ستاد، همچنین اعلام کرد: «پیشینه تعلیم و تربیت در ایران قرن‌ها در اختیار حوزه‌های علمیه بوده (تا پیش از دوران رضاشاه) و اکنون سند تحول بنیادین آموزش و پرورش احیای ارزش‌های معرفتی و دینی است».
در اعتراض به این موارد، کانون صنفی معلمان ایران در بیانیه‌ای به پایین بودن حقوق آموزگاران، نبود امنیت شغلی و حق بیمه و همچنین «جذب طلاب به عنوان معلم در مدارس» اعتراض کرد. کانون صنفی آموزگاران، درخواست آزادی آموزگاران زندانی را نیز کرد؛ کسانی که از چند سال پیش از این، پس از شرکت در اعتصاب سراسری معلمان در زندان به‌سر برده‌اند. این کانون، پایان یافتن برخوردهای سرکوبگرانه با آموزگاران را نیز خواستار شد.«نکتهٔ قابل تأمل و نگران‌کننده اینکه به طلبه‌ها اجازه داده می‌شود نه‌تنها در رشته‌های علوم تربیتی و دینی که در هشت رشته متنوع دیگر دبیری و آموزگاری از جمله آموزگاری ابتدایی، دبیری ادبیات فارسی، دبیری علوم اجتماعی، دبیری تاریخ و دبیری فلسفه می‌توانند در آزمون استخدامی شرکت کنند.» بخشی از بیانیهٔ کانون صنفی معلمان ایرانکانون صنفی معلمان ایران استخدام آخوندها را «پیش و بیش از هر چیز بیانگر نگاهی غیرتخصصی به موضوع آموزش و پرورش» و «بی‌اعتمادی به علم و نهادهای علمی جدید و نفوذ و سیطره هرچه بیشتر حوزه‌های علوم دینی بر آن‌ها» شمرد. این بیانیه همچنین به تغییرات گسترده در کتاب‌های درسی ایران، اعتراض کرد و نوشت: «علم جدید را به بهانهٔ سکولار بودن تخطئه می‌کنند اما به جز نفرت‌پراکنی در مورد آنچه غیرخودی می‌دانند، هیچ بدیل مناسبی را عرضه نمی‌کنند».علیرضا حاجیان‌زاده نیز به‌عنوان مشاور عالی وزیر و دبیر ستاد همکاری حوزه‌های علمیه و آموزش و پرورش همچنین اعلام کرد که «مدارس علوم و معارف اسلامی» که به حوزه‌های علمیه وابستگی خواهند داشت، در استان‌های ایران گشایش خواهند یافت. وی در این مورد نیز افزود که «حضور مبلغین ثابت در مدارس بهترین کار تبلیغی است». این مقام آموزش و پرورش جمهوری اسلامی، همچنین رسماً اعلام داشت که:«یک دهه فعالیت مشترک حوزه علمیه و آموزش و پرورش» اکنون «حوزه‌های علمیه به صورت رسمی وارد حوزه تألیف کتب درسی شده‌اند و در تمامی گروه‌های درسی در این بخش نماینده دارند».
در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در مدرسه برقعی قم، یک آخوند به‌همراه یک بسیجی در واکنش به شعارهای دانش‌آموزان دخترِ زیر ۱۵ ساله، شروع به کتک‌زدن، سیلی‌زدن، کشیدن موهای آن‌ها و حتی لگدزدن به آن‌ها کردند که منجر به تجمع والدین دانش‌آموزان در مدرسه شد.
در دوران همه‌گیری کرونا در ایران، گروهی از روحانی‌های ایرانی در تظاهراتی خواستار خروج سازمان جهانی بهداشت از «نظام تصمیم‌گیری کشور (ایران)» شدند. آنها در پلاکاردهایی نوشته‌بودند: «نه به واکسن داخلی، نه به واکسن خارجی» و «ما خودمان واکسن امام کاظم داریم». در ادامه، همچنین روحانی عضو جامعهٔ مدرسین قم با گفتن اینکه «خرید واکسن کرونا از انگلیس و آمریکا عقلانی نیست»، افزود: «منطق پزشکی، بهداشت و سلامت اقتضا می‌کند که نسبت به عدم خرید از این کشورها قاطع باشیم».
عباس تبریزیان روحانی عراقی-ایرانی که در ایران پدر طب اسلامی نامیده شده‌است، به همراه شاگردانش، برای جلوگیری از بیماری کرونا استفاده از «روغن بنفشه» و «ادرار شتر» را تجویز کرده‌اند. دفتر رسمی این روحانی، با انتشار یک پیام، در هنگام همه‌گیری کرونا در ایران، این ادعا را کرد که استفاده از واکسن کرونا خطرناک است. این روحانی در پستی نوشته‌است:«به کسانی که واکسن می‌زنند نزدیک نشوید زیرا این‌ها میکروچیپ دارند و دچار تغییر ژنتیکی شدند و از سنخ انسان بودن خارج شدند و همانند ربات کنترل‌شده عمل می‌کنند و ژن ایمان و اخلاق و نجابت را از دست داده‌اند و تمایل به همجنس‌بازی پیدا کردند و تبدیل به موجودات خطرناک گردیده‌اند.»این روحانی پرآوازه، همچنین پیشتر اعلام داشته‌است که می‌توان با بهره‌گیری از عسل، در دو ماه، انگشت قطع‌شده را احیا کرد. او همچنین ادعا کرد که زدن ماسک برای مردان الزامی ندارد و تنها زنان هستند که می‌توانند کرونا را پخش کنند.
این مجتهد هوادار حکومت جمهوری اسلامی، یکی از کتاب‌های مرجع در زمینهٔ آموزش پزشکی یعنی اصول طب داخلی هاریسون را سوزاند؛در عین حال، سه تن از پزشکان معترض به این اقدام، توسط یکی از دادگاه‌های جمهوری اسلامی، هر یک به ۶۰ ضربه شلاق، محکوم شدند.
حسین نوری همدانی، از مراجع تقلید در سال ۱۴۰۰ اعلام کرد که «دریافت پول در ازای بعضی از اعضا مانند کلیه مانعی ندارد».
در سال ۲۰۲۱، در طرح تازه‌ای که نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کردند، قرار شد که برای تأیید شدن سقط جنین پس از غربالگری، شورایی از دو فقیه اسلامی، یک قاضی و چند پزشک ایجاد شود و تصمیم مادر، دیگر، تعیین‌کننده نباشد. بر پایهٔ گزارش‌ها، این تصویب، بدون نظرخواهی از سازمان بهزیستی و وزارت بهداشت ایران، در مجلس جمهوری اسلامی به سرانجام رسید و پس از آن، به شورای نگهبان ارسال شد. در همین دوره، نگرانی‌هایی دربارهٔ افزایش جمعیت بدون توجه به سلامت مردم و تحمیل فشار اقتصادی و اجتماعی به مردم و کشور، به وجود آمد. رئیس ادارهٔ ژنتیک وزارت بهداشت ایران گفت که: «طرح جدید مجلس در مورد سقط جنین با افزایش جمعیت ارتباطی ندارد، چون بیشتر آنها افراد ناقص‌الخلقه‌ای خواهند شد که طول عمر کمی هم خواهند داشت». وی به اینکه مادر نمی‌تواند نظر دهد نیز نقد کرد. همچنین اشاره‌هایی به مدافعان طرح، که به حرام بودن حالت دیگر اشاره داشتند، شد.
امیرحسین بانکی‌پور فرد، رئیس کمیسیون طرح جوانی جمعیت که از مدافعان حذف غربالگری اجباری و قانون سقط جنین بوده‌است، به همشهری می‌گوید: «دروغ می‌گویند که موارد مثبت ۵ درصد است…»؛ بانکی همچنین باور داشت که تا آن دوره، موارد قابل‌توجهی سقط صورت گرفته‌است که برخلاف ادعای پزشکان ایرانی، توجیه شرعی (اسلام) نداشته‌است. او به موردی دیگر نیز اشاره کرد: «تاکنون موضوع حرج بر مادر که مسئله‌ای فقهی است، درست تفسیر نشده بود؛ درحالی‌که تشخیص این موضوع با فقیه است… پزشک که نمی‌تواند در مورد شرع نظر بدهد. ما در کشور اجازهٔ انجام هیچ کار خلاف شرعی را نداریم».
«سجل» یا شناسنامه، نخست با مقاومت روبرو گردید؛ در اوایل، در برخی شهرها، بر ضد آن، فتوا (بیان حکم اسلامی توسط فقیه) هم داده‌شد. با این حال، از سوی جامعه نیز مخالفت بوده‌است و در جاهایی نیز مردان، برای ذکر و آوردن نام زنان و دخترانشان، در شناسنامه، تمایلی نداشتند و چنین کاری را ورود به «محارم» خود می‌دانستند. به‌عنوان یک نمونه، در تبریز میرزا صادق آقا، فقیه امامی، فتوایی داد که بر اساس آن، گرفتن سجل یا شناسنامه، حرام اعلام شد.
امروزه بخش قابل توجهی از منابع مالی ایران، صرف دیوانسالاری دینی می‌شود. هزینه‌های بسیاری نیز در جهت تبلیغات سیاسی و فراهم کردن زمینه‌ها برای تمامیت‌خواهی حکومتی انجام می‌شود. همچنین تنها یک یا چند نهاد از دولت چنین بودجه‌ای طلب نمی‌کنند. همهٔ نهادهای ایران، در حوزه دین هزینه می‌کنند؛ شهرداری‌ها، وزارتخانه‌ها و نهادهای مختلف تحت نظر رهبری بودجه‌ای مرتبط دریافت می‌کنند. میزان و تأثیر این بودجه، از طریق تعداد نهادهای دینی، تعداد طلاب، میزان استخدام روحانیون در دستگاه‌های دولتی و مقایسه روحانیون با دیگر اهل کسب و کار بر حسب واحد جمعیت مشخص می‌شود. همچنین رادیو فردا، معتقد است روحانیون از طریق حکومت به کارهای پرسود اقتصادی وارد می‌شوند و اعلام کرده‌است:«بخش بزرگی از روحانیون، فقها و مراجع تقلید که می‌بایست پیشوایان اخلاقی جامعه باشند، خود به برکت حکومت اسلامی و رانت‌خواری به کارهای پرسود اقتصادی روی آورده‌اند و با دفاع از سیاست‌های حکومت دینی در بی‌اخلاقی‌های موجود مشارکت می‌کنند».در سال ۲۰۲۱، واریز ۲۰ میلیون ریال به حساب تمام طلبه‌های حوزه‌های علمیه ایران، به فرمان رئیس‌جمهور روحانی ایران، حسن روحانی و به‌عنوان کمک‌هزینهٔ افطار روحانیت، جنجالی شد.
در سال ۱۳۹۵، روحانیون مشغول به تحصیل در حوزه‌های علمیه بانوان بیش از ۷۰ هزار و فارغ التحصیلان آنها نیز ۹۰ هزار نفر بوده‌اند. ۱۰ هزار نفر مبلغ و ۲۷ هزار روحانی زن برای حضور در فضای مجازی نیز در این سال تربیت شدند. بر اساس تخمین‌ها، حدود ۱۵۰ هزار طلبه مرد در سراسر کشور، در این سال مشغول به تحصیل بودند.
به گزارش بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۸، یک روحانی به ازای هر ۲۰۰ نفر جمعیت در ایران، وجود دارد.
بنا بر آمار سال ۱۳۹۲، بیش از ۷۰ هزار روحانی از دستگاه‌های گوناگون فرهنگی ایران، با هدف "رفع شبهات دینی" و "فعالیت‌های تبلیغی" به مدارس این کشور اعزام شدند. در سال ۱۳۹۱ نیز بیش از ۱۳ میلیون نفر ساعت، برای بیشتر از ۱۵۰ هزار فرهنگی، دوره آموزشی اخلاق دینی برگزار شد. بنا بر آمار همین سال‌ها، در هر اداره دولتی و کشوری، یک روحانی برای اقامه نماز وجود دارد که از دولت حقوق دریافت می‌کند. در بخش آموزشی، نظیر آموزش و پرورش نیز ده‌ها هزار روحانی به عنوان اقامه کننده نماز، مبلغ، آموزگار و استاد معارف مشغول به کار هستند. تنها در یک گزارش اشاره شد که ۱۸ هزار روحانی در آموزش و پرورش استخدام خواهند شد. همچنین روحانیون در صورت بالارفتن سن نیز می‌توانند همچنان مشغول به کار و داشتن درآمد باشند.
در سال ۱۴۰۰ و در هنگام بحران اقتصادی، خبرگزاری فارس سندی را به نمایش گذاشت که نشان می‌داد که روحانیان ایرانی که برای نظارت‌داشتن به ذبح شرعی مرغ به ترکیه فرستاده می‌شوند، ماهانه ۲۵۰۰ یورو دریافت دارند. افزون بر پرداخت این پول، «اسکان»، «پذیرایی و تغذیه» و «پشتیبانی و حمل نقل ناظرین شرعی» هم بر پایه آیین‌نامه‌های دولت، جداگانه پرداخت شده‌اند؛ هرچند که به مبلغ آنان، اشاره‌ای نگردیده‌است.
دکتر علی شریعتی بارها در سخنرانی‌ها و کتاب‌های خود تأکید می‌کرد که در اسلام به جای روحانی، عالم دینی وجود دارد، وی اعتقاد داشت که روحانی چیزی مقتبس از تعالیم مسیحی قرون وسطی بوده که با ظهور سلطنت صفوی در قبای ملا و آخوند بر اسلام تحمیل شده‌است وی می‌گوید:
«[در اسلام] سازمانی به نام روحانیت (Clerge) نیست و کسی روحانی حرفه‌ای نمی‌شود. در اسلام میان مردم و خدا واسطه نیست، هر کسی مستقیماً با او در تماس است.» «در اسلام روحانی نداریم، عالم داریم. رابطه آنان با مردم رابطه عالم و عامی و متخصص و غیرمتخصص است نه مقدس و غیر مقدس، متبرک و غیرمتبرک، روحانی و مادی، مرید و مراد.»«روحانی بارها گفته‌ام، که هم مفهومش و هم مصداقش و هم لفظش از فرنگ آمده خیلی هم تازه! همراه فکل و کراوات و دیگر مظاهر غرب‌زدگی»
برخی از مخالفان روحانی‌گرایی در ایران، حتی پا را از جلوگیری از روحانی‌گرایی، فراتر گذاشته و معتقدند که حتی روحانیانی که در حاشیه و مشغول کار خود هستند نیز مضر و برای جامعه خطرناک هستند. یکی از مخالفان سرشناس، عیناً این جمله‌ها را بیان کرده‌است:«مهم این نیست که روحانیون در حاشیه باشند یا بر مسند(در قدرت). در حاشیه باشند، با هر پدیده نو مخالفت می‌کنند زیرا این نهاد بر اساس کهنگی تاریخی شکل گرفته‌است. اگر بر مسند باشند با استفاده از دین می‌کشند، شلاق می‌زنند، حبس می‌کنند، اموال مردم را می‌گیرند و مردم را از خانه و سرزمین خود آواره می‌کنند.»در آبان ۱۳۹۹، فیلم جدیدی از رابطه جنسی یک روحانی در ایران منتشر شد که او را در حال انجام اعمال همجنس‌گرایانه در خودرو نشان می‌داد. این درحالی بود که روحانیت ایران پیش‌تر، چنین اعمالی را نهی کرده بود. این ویدئو واکنش‌های بسیاری گرفت و به عنوان نمونه در بازنشر اینستاگرامی ویدئو، نظرات مردم شامل هشتگ "#تا_آخوند_کفن_نشود_این_وطن_وطن_نشود" می‌شد. برخی به احتمال گسترده بودن همجنسگرایی در حوزه‌های علمیه ایران اشاره داشتند.
با اینکه شماری از سران نظام جمهوری اسلامی ایران، حوزوی هستند؛ پدیدهٔ خداناباوری و ندانم‌گرایی، مانند گرایش به موسیقی و همانندهای آن، در میان حوزویانِ به ویژه جوان، هر چند به گونهٔ پنهانی، در حال گسترش است.
به گفته یکی از جامعه‌شناسان حکومتی، ارتداد از اسلام در میان طلبهها فراوان شده‌است.
بر پایه گفته یکی از جامعه‌شناسان اصولگرا، رنسانس ایران از قم و از میان طلبههای مرتد آغاز خواهد شد؛ مانند همان رخدادی که در غرب برای کشیشان روی داد و منجر به رنسانس شد.
انقلاب اسلامی ایران واژه‌ای است که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رسماً برای اشاره به انقلابی که در سال ۱۳۵۷ در ایران رخ داد به کار می‌برند. علاوه بر آن، سازمان ملل متحد و بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی دیگر، دولت‌های غربی، محققان، تحلیل‌گران و مورخین، مخالفان و حتی شخص محمدرضا پهلوی،پاسخ به تاریخ. محمدرضا پهلوی. فصل ۲۸. ذیل بخش: سفر آقای سنجابی و آقای بازرگان انتشارات اطلاعات. ۱۳۷۱ صفحهٔ ۳۴۸ از این نام برای نامگذاری انقلاب ایران سود برده‌اند. طرفداران نام انقلاب اسلامی ایران، این انقلاب را، انقلابی مبتنی بر بن‌مایه‌های مذهبی می‌دانند. به این مفهوم که نقش مذهب را در وقوع رویدادهای اساسی‌ای که منجر به خروج شاه از کشور و فروپاشی نظام سلطنتی شد، نقشی تعیین‌کننده دانسته و شکل‌گیری و پیروزی انقلاب را به آن نسبت می‌دهند.دوران مبارزه. هاشمی رفسنجانی. دفتر نشر معارف انقلاب. (ISBN 964-91543-1-0) تهران ۱۳۷۶ محمدرضا پهلوی معتقد بود: انقلابیون «دستوراتشان را از مساجد دریافت می‌کردند و مساجد کارها را از طریق رابط‌ها تحت کنترل داشتند.»پاسخ به تاریخ. محمدرضا پهلوی. فصل ۲۸. ذیل بخش: حال و هوای پیش از انقلابی. انتشارات اطلاعات. ۱۳۷۱ صفحهٔ ۳۴۶ فارغ از میزان اسلامی‌بودن ماهیت انقلاب تأثیر عوامل مذهبی در آن انکارکردنی نیست.
برخی از مورخین (وابسته به جمهوری اسلامی ایرانداستان انقلاب. محمود طلوعی. نشر علم(ISBN 964-405-053-3) تهران ۱۳۸۴ یا غیر وابسته به آنسقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۷)، نقطه آغاز رویارویی خمینی با شاه را، تصویب لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی در مهرماه ۱۳۴۱ در هیئت وزیران می‌دانند. تنها دوروز پس از تصویب این لایحه، مراجع تقلید در تلگراف‌های جداگانه‌ای، از شاه خواستند تا نسبت به لغو این تصویب‌نامه اقدام کند. با پاسخ سرد شاه، ده روز بعد تلگراف روح‌الله خمینی حالت تهدید به خود گرفت. ناآرامی‌هایی در تهران و سایر شهرهای بزرگ به وقوع پیوست و دو ماه بعد هیئت وزیران از موضع خود عقب‌نشینی نمود.
در دی‌ماه همان سال، اصول شش‌گانه انقلاب سفید از سوی شاه اعلام گردید. به‌دنبال انتشار اعلامیه خمینی مبنی بر تحریم انتخابات، تظاهرات گسترده‌ای در تهران و قم به وقوع پیوست که به درگیری میان نظامیان و مردم منجر شد. عده زیادی دستگیر شدند و رفراندم در تاریخ اعلام شده انجام شد. دولت آمار موافقان را ۵۵۹۸۷۱۱ نفر و مخالفان را ۴۱۱۵ نفر اعلام نمود. خمینی رفراندم را یک رسوایی خواند. عده‌ای از مراجع تقلید عید نوروز سال ۱۳۴۲ را عزای عمومی اعلام کردند. در روز دوم فروردین ۱۳۴۲، عده زیادی لباس شخصی به مدرسه فیضیه وارد و با طلاب درگیر شدند. در نتیجه در طول سال ۱۳۴۲ تعداد زیادی از روحانیون دستگیر شدند. عزاداری‌های عاشورا(۴۲/۳/۱۳)، به صحنه تظاهرات عظیم علیه شاه تبدیل شد. خمینی طی یک سخنرانی برای اولین بار، علناً محمدرضا پهلوی را «آقای شاه» نامید. خمینی دستگیر شد و به‌دنبال آن قیام خونین پانزده خرداد رخ داد. در پایتخت و بسیار از شهرها حکومت نظامی اعلام شد. ناآرامی تا پایان سال ادامه داشت که به آزادی خمینی و سقوط دولت امیر اسدالله علم منجر شد.
تصویب قانون کاپیتولاسیون در مجلس سنا، موجب اعتراض خمینی در آبان‌ماه ۱۳۴۳ گردید. او در سخنرانی‌ای مجلس و دولت را «خائن» قلمداد نمود. ده روز بعد خمینی به ترکیه تبعید گردید. در مقابل حسنعلی منصور توسط اعضای هیئت موتلفه اسلامی ترور شد. از این سال تا سال ۱۳۵۶، مبارزات کلیه گروه‌های انقلابی به شکل زیرزمینی درآمد و مبارزات رسمی و علنی گروه‌های مذهبی (مثل تظاهرات ضد اسرائیل سال ۱۳۴۶) و مبارزات مخفیانه گروه‌های غیر مذهبی (مثل واقعه سیاهکل) به شدت سرکوب گردید. در طول این سال‌ها، نوارهای سخنرانی خمینی در نجف، در مساجد پخش می‌شد.سقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۱۶
در طول سال ۱۳۵۶ و پس از مرگ مرموز علی شریعتی در لندن، ناآرامی‌های مذهبی افزایش یافت و وارد مرحله جدیدی شد. به تعبیری «گویی دو شطرنج‌باز که در مبارزه آنان ۱۵ سال وقفه پدید آمده بود، اینک وارد صحنه شده‌اند» در آبان‌ماه این سال، سید مصطفی خمینی کشته شد و همین امر موجب تشدید ناآرامی‌های مذهبی در داخل و خارج از کشور گردید. هم‌زمان مبارزات مخفیانه گروه‌های غیر مذهبی (مانند انفجار ساختمان «انجمن ایران و آمریکا» توسط چریک‌های فدایی خلق) موج فزاینده‌ای یافت.
در ۱۷ دی‌ماه ۱۳۵۶، روزنامه اطلاعات، مقاله‌ای توهین آمیز دربارهٔ خمینی منتشر نمود. در واکنش به این مقاله، تظاهراتی در شهر قم برپا شد که توسط نظامیان به شدت سرکوب گردید. به منظور بزرگداشت چهلمین روز کشته‌شدگان این واقعه، تظاهرات مشابهی در شهر تبریز به درگیری کشیده شد. در این مراسم برای اولین بار شعار «مرگ بر شاه» سرداده شد.سقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۱۸ و ۱۹ مراسم چهلمین روز کشته شدگان تبریز در یزد و جهرم، و سپس به همین منوال در تهران، اصفهان، کرمان و شیراز به فواصل چهل روز برگزار شد و به جریان مبارزه با رژیم رنگ مذهبی داد.سقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۲۰ برخی از این مراسم در خیابان‌ها و برخی مانند واقعه آتش‌سوزی مسجد جامع کرمان، در مساجد و تکایا به خشونت کشیده می‌شد. محمدرضا پهلوی در اینباره می‌گوید:پاسخ به تاریخ. محمدرضا پهلوی.
سرانجام شدت مبارزات مذهبی به حدی رسید که شاه به ناچار مجبور به عقب‌نشینی شد. او به منظور نمایش عقب‌نشینی خود، جعفر شریف‌امامی (که یک آخوندزاده بود) را به نخست وزیری برگزید. مهم‌ترین کارهای نمادین شریف امامی، تغییر مبدأ تاریخ به هجرت پیامبر اسلام و تعطیل نمودن مراکزی بود که از نظر دین اسلام، مراکز فساد محسوب می‌شد.
در روز سیزدهم شهریور پنجاه و هفت که مصادف با روز عید فطر بود، بزرگترین راهپیمایی تا آن روز در تپه‌های قیطریه تهران برگزار شد. از آنجا که این راهپیمایی جنبه مذهبی داشت، از سوی رژیم تدارک محدودیتی در نظر گرفته نشده بود. ویلیام سالیوان، سفیر آمریکا در ایران گزارش می‌کند:خاطرات دو سفیر. مأموریت در ایران. ویلیام سالیوان. نشر علم. ص ۱۴۸
سفیر آمریکا، سایر گروه‌های سیاسی درگیر در انقلاب را اینگونه معرفی می‌کند.خاطرات دو سفیر. مأموریت در ایران. ویلیام سالیوان. نشر علم. ص ۱۵۷
یک ماه پس از واقعه هفده شهریور، خمینی، تحت فشار دولت عراق، عازم پاریس شد. بنابر ادعای فرانسوی‌ها، این اقدام به تقاضای مستقیم شاه صورت گرفت.Dans le Secret des Princes. Comte de Marenches. Paris -pp 245-254 از اینجا فصل دیگری در تاریخ انقلاب ایران ورق خورد. چرا که خمینی به ناگاه کانون توجه رسانه‌های جهان شد و اعلامیه‌ها و سخنرانی‌های وی که تا آن زمان بر روی نوار کاست با برچسب موسیقی شرقی از مرز ایران و عراق به صورت قاچاق به داخل کشور می‌آمد و در مساجد تکثیر و توزیع می‌شد، اینک مستقیماً از رادیوهای غربی و بخصوص بنگاه خبرپراکنی بی‌بی‌سی قابل شنیدن توسط همگان بود.داستان انقلاب. محمود طلوعی. (ISBN 964-405-198-X) علم. ۱۳۷۰ تهران صص ۳۵۲ تا ۳۵۴خاطرات دو سفیر. غرور و سقوط. (خاطرات آنتونی پارسونز). محمود طلوعی. نشر علم. ص ۳۸۴
حرکت بعدی مبارزان مذهبی، فریادهای «الله اکبر» شبانه در پشت‌بام‌ها بود. این تاکتیک اغلب در ساعات منع عبور و مرور انجام می‌شد و بسیار مؤثر بود. فریدون هویدا معتقد است که اگرچه برخی از رهبران مذهبی (مانند سید محمدکاظم شریعتمداری) مردم را به ملایمت در مبارزه فرامی‌خواندند؛ ولی انقلابیون فقط به دستورات خمینی گوش می‌دادند و او را به صورت رهبر اصلی و واقعی خود می‌شناختند.سقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۶۳
سرانجام با آغاز ماه محرم و برنامه‌های عزاداری این ایام، مقررات مربوط به منع آمد و شد، عملاً نادیده گرفته شد و عده‌ای از عزاداران که کفن پوشیده بودند کشته شدند؛ ولی تظاهرات یک میلیون نفری روز تاسوعا، قدرت برخورد نظامیان را با مردم از آنان سلب نمود. این راهپیمایی، بدون آنکه نشانی از اجرای مراسم مذهبی داشته باشد، صرفاً یک تظاهرات سیاسی بود. به جای علم و زنجیر و پرچم، پلاکاردها و تابلوهایی از خمینی، علی شریعتی و محمد مصدق در دستان مردم به چشم می‌خورد. در میان راهپیمایان روز تاسوعا، نه فقط روحانیون و مردان و زنان مذهبی، که افراد مرفه با لباس‌های مد غربی و زنان بی‌حجاب نیز وجود داشتند. این تظاهرات فردای آن روز (عاشورا) نیز با همان نظم ولی پرشکوه‌تر برگزار گردید.سقوط شاه. فریدون هویدا. انتشارات اطلاعات. ۱۳۶۵ تهران ص ۱۸۱ تا ۱۸۸
پس از آن جریان حوادث در کشور سرعت گرفت و تمام فرمان‌ها مستقیماً از سوی خمینی صادر می‌شد. کسی در صدد تغییر رهبری انقلاب نبود. خمینی بدون مشورت با کسی دولت موقت تعیین کرد و شاپور بختیار، آخرین نخست وزیر شاه مجبور به فرار شد. مجموعه این حوادث تحت رهبری خمینی منجر به پیروزی انقلاب در بهمن‌ماه ۱۳۵۷ گردید.
قره‌آغاج چرچیلو یا قره آغاج کلان از روستاهای دهستان یافت و از توابع بخش مرادلوی شهررَضِی(رزی) می باشد که خود شهر رضِی از زیرمجموعه های شهرستان مشکین شهر، واقع دراستان اردبیل است. این روستا در تقسیمات کشوری گذشته جزءشهرهای کلیبر، اهر و هوراند آذربایجان شرقی بوده است.
آثارتاریخی و مناطق بکردست نخورده ی گمنام بسیاری در "دهستان یافت" به خصوص دراطراف روستاهای "چرچیلو" ،"قره آغاج کلان"، "کنچوبه"، "گیرده گول" و "کلم نو" و "دیکدرق" که در محاصره ی کوه های بلندقره داغ قراردارند وجوددارد.
یکی از این آثار "قلعهٔ گیندیمان یاگندیمن یاگیلدمن "است که مادر شاه طهماسب هم برای مدتی درآن جا زندگی می‌کرده و در میان جنگل‌های میر گور و آیی دره سی و در کنارعیباقشلاقی روستای قره آغاج کلان قرار دارد و آثار باستانی و قبور زیادی دراطرافش دیده می‌شود که برای عموم اهالی منطقه و ایران ناشناخته است. کسانی که به منطقه ی گندیمن می روندمی توانندمزه خیاروشویدوزرشک وحشی وتخم وگوشت پرندگان خوشمزه را به همراه نوعی سبزی کمیاب به نام" وَجَلَه "بچشند( گیاه وَجَلَه بیش تردرجنگل های میرگور ونزدیک قلّه ی گندیمن رشدمی کند)وازآب چشمه ی شرف بولاغی(چشمه ی شرف)درکنارعیباقشلاقی بنوشندکه تمیزکننده ی کلیه وآبی کم نظیراست.همچنین درناحیه گندیمن و اطراف جنگل های لنگان خشخاش وحشی ویژه ی تریاک فراوان رشدمی کندوعلی رغم سعی درریشه کنی توسط مسوولین به دلیل صعب العبوربودن منطقه رشداین گیاه به صورت فراوان تا سال 1378ادامه داشته ودستگا های ذی ربط دراین زمینه موفق عمل نکرده اند.عده ای ازقشلاق نشینان و اهالی روستا درنیمه دوم خردادماه دراین ناحیه به مدت دو هفته چادرزده وشیره ی خشخاش ها راجمع آوری کرده وبه تریاک تبدیل می کنندوهمچنین گیاه این نوع خشخاش را جمع آوری کرده ودرزمستان آن را درآب جوشانده وتریاک درست می کنندکه بنابرگفته ی اهالی ؛تریاکی که ازشیره ی خشخاش بهاری این منطقه به دست می آیدنسبت به تریاکی که ازجوشاندن گیاه خشخاش درزمستان به دست می آیدبسیارمرغوب تر است وبه دلیل محرومیت وعدم دسترسی به مراکزدرمانی بیش تربه عنوان دارو کاربردداردالبته اهالی روستا خوردن مشروبات الکلی را به طورجدّی حرام وگناه می دانندولی مصرف تریاک وقلیان وسیگاروقماردرمراسم عروسی وشب نشینی ها و...درروستاهای دهستان یافت درزمانی بنده دراین روستاها خدمت می نمودم رایج بود.ازجمله یک هفته مانده به عید نوروز اهالی دوروستای قره آغاج کلان وکنچوبه درمیدانی که معمولا متعلق به فوتبال بوداعم از زن ومرد وپیروجوان جمع شده وازجهت ابراز شادی وتفنّن قماربازی می کردند.
بنابر مطالعات "سهراب شکرانه ننه کران" که از مهرماه سال 1376 تا مهرماه سال 1386 در روستاهای این منطقه و همسایگی آن آموزگار روستا بوده است قدمت آثار موجود در دهستان یافت گاهی به قبل از دورهٔ ی هخامنشیان (ماقبل تاریخ وعصرسنگی) می‌رسد و در جنگل‌های اطرافش برای شکار، خوک و کبک و قوچ و خرس و ... بسیار دیده می‌شود، که امروزه منطقه‌ای کاملاً بکر و دست نخورده محسوب می شود ."قلعهٔ پنبه " ،"قلعه ی شام و قبوراطراف" ،"پلنگلر" ،"دوبورلر "،"دوه داشی "،"قزاوغلان" ،"قشلاق کولیبان "،"قشلاق وزرق"،"قاسم قشلاقی"،تپه ی "شیخ مدی" و"تپه ی قالاچیق" وخطوط میخی ومصری حک شده برروی سنگ های اطراف رود "قره سو"،"پای چنار" و "آردوج لار" و ... در اطراف روستای کنچوبه و "گوری قبریستانی" واقع دربین کوره راه روستای کنچوبه وگیرده گول وهم چنین"قلعه ی قهقهه(که به قلعه ی خران، قلعه ی ماران، قلعه ی بُناب و قلعه ی جنق نیزمشهوربوده )"،"قلعه ی چوپان" ،"قلعه ی پریل" ،"قلعهٔ گیندیمان وقبوراطرافش"،"قز قلعه سی "،"جین دامی" و"دوه کوولی" و قبور و موارد ساروج مالی شده موجود در نبی قشلاقی، محرم قشلاقی، عیبا قشلاقی، امامزاده ی پایین قلعه ی قهقهه، تپّه ی کاروانسرای قدیمی آن طرف پل چوبی رودخانه ی قره سوی روستای قره آغاج چرچیلو به طرف مجیدآباد اهر و ... در اطراف روستای قره آغاج چرچیلو(کلان) برخی از مکان های دارای آثار تاریخی این منطقه به حساب می آیند. شکارگاه ومنطقه ی حیات وحش "گندیمن"،گونِی وقوزِی ویستان (ویستان شرقی و غربی) ، گَوری ، مشه باغی و قره تیکانّی که در میان کوره راه روستای چرچیلو و قره آغاج کلان با روستای "گیله دره"یا(کلّه درق) قراردارند و قزل دره واقع در میان راه قدیمی روستای قره آغاج کلان با "مجیدآباداهر" و کوهستان های سنگلاخی متّصل به روستای مولخاص اهر و جوی های وحشی به همراه گونه های گیاهی و حیوانی ناشناخته در این دهستان که در اردیبهشت ماه چشم هر بیننده ای را خیره می کنند از جمله زیبایی های طبیعی این منطقه به شمار می آیند.
ضمناً نام محلی بسیاری از مناطق دیدنی و تاریخی این ناحیه با گذشت سال ها در ذهن نویسنده به گرد فراموشی سپرده شده است و اطلاعات ارائه شده در کتاب های قلعه ی قهقهه و قره داغ خاستگاه تمدن های نخستین و تاریخ آذربایجان در مورد دهستان یافت به نظر خیلی ناقص می رسند.
از میوه های مشهور روستای قره آغاج چرچیلو(کلان) می توان به انواع توت شامل جیرتوت(توت سیاه)، خارتوت(توت قرمز)، توت بی دانه، شاه توت(ویژه ی دوشاب یا شیره گرفتن) نام بردکه نام جیرتوت با برخی از مراسمات عزاداری در این منطقه عجین شده است. هلو، شلیل، انواع زردآلو، تمشک، زالزالک، گردو، سیب، گیلاس، آلبالو، انار، گلابی، انواع انگور، هندوانه و خربزه و...و انواع صیفی جات اعم ازانواع خیاروگوجه وانواع سبزیجات و... انواع گیاهان دارویی و... در این منطقه به وفور یافت می شود. دوشاب(شیره ی) مخصوص واصل توت این روستا که در ظرف های سفالی باگذشت زمان به رنگ متمایل به زرد ودانه دانه شده درمی آید بی نظیر بوده و کمیاب است.
از خصلت های بارز مردم روستای قره آغاج کلان می توان به مهمان نوازی بی نظیر و گرم در میان روستاهای دهستان یافت، تعصبات خشک و طایفه گرایی شدید و غرور اشاره کرد.ازجمله تعصبات بی جای مردم روستای قره آغاج چرچیلودرسال۱۳۷۶وقبل ازآن می توان به نبردن زنان ودختران به دکترحتی درصورتی که امکان مرگ آنان حتمی بود،یا بازنکردن رادیو وبیرون نرفتن از روستا تا چهل روز،وقتی که یکی ازاهالی روستا فوت می کرداشاره نمودالبته پس ازکشیده شدن برق وجاده و... تحت تاثیررسانه ها وارتباطات وکم ترشدن محرومیت ،مراسماتی مثل شب نشینی وتعصبات بی جا و...درحال رنگ باختن است.اهالی روستادرزمان حضوربنده برای معلمین ارزش واحترام بسیارزیادی قائل بودندولی بعدها به دلیل رفتارنادرست ودوراز شان برخی ازمعلمان روستا کم ترشده است.
در دورانی که بنده دراین روستا آموزگار بوده ام به دلیل نبود جاده و آب و برق و... مردم این ناحیه بسیار محروم بودند. مثلا گوشت را پس از سرخ کردن نمک اندود کرده در ظرف سفالی ریخته و رویش را با روغن حیوانی می پوشاندند تا از فسادش جلوگیری شود. یا انار را در زیر خاک دفن کرده و زمستان درمی آورند یا انگور رود را آویزان می کردند تامقداری از آبش برود و در زمستان استفاده می نمودند گردو، مغزهسته ی زردآلو، توت و زردآلوی خشک به همراه دانه های بو داده شده از تنقلات زمستانی اهالی بوده و شب نشینی در این روستا در سال 1376 رایج بوده و مهمترین شغل اهالی باغداری و دامداری ، کشاورزی بود از جمله کاشت گندم و جو و یونجه و انواع پیاز که مهمترین محصول منطقه ی یافت است در این روستا هم رواج داشت.
از شاعران واساتید اخلاق گمنام قره داغ و روستای قره آغاج کلان می توان به مرحوم حسین تقی زاده قره آغاج چرچیلو که داری طبعی استوار در مدح اهل بیت و سرودن اشعار اجتماعی و اخلاقی و بیان لطیفه های پندآموز داشت اشاره کرد.(آدی حسین ،قاراداغدی مَحالی ***ایندیَنجَن هِچ چاشمیوب خیالی)دیوان اشعارایشان تاسال 1378نزدفرزندان وی محفوظ بوده است.شعرزیرکه بر روی سنگ مزارایشان نقش بسته ازآن شاعرمرحوم است.
درعکس زیرکه درسال1377درمدرسه ی ابتدایی قدیمی شهیدفرهادبخشیان روستای کنچوبه گرفته شده است ازسمت راست به چپ به ترتیب آموزگارعادل اسدزاده،شاعرمرحوم حسین تقی زاده قره آغاج چرچیلو،آموزگارسهراب شکرانه ننه کران،مدیرمدرسه علی ساقی برگه دیده می شوند.
پل چوبی تاریخی روستای قره آغاج کلان به طرف مجیدآباداهربرروی روخانه ی قره سو
نویسنده ی مطلب : سهراب شکرانه ننه کران
پیشتازان فضا یا "سفر ستاره‌ای"، نام یک فیلم علمی–تخیلی سال ۲۰۰۹ میلادی است.
این فیلم که یازدهمین فیلم از سری فیلمهای ساخته شده بر اساس مجموعه قدیمی "پیشتازان فضا" است، توسط جی جی آبرامز کارگردانی شده و نویسنده فیلم‌نامه آن روبرتو اورکی و الکس کورتزمان هستند. شخصیت‌های اصلی مجموعه قدیمی، در این فیلم با بازی هنرپیشگان جدید حضور دارند. داستان این فیلم، بازگشت به گذشته و بررسی شخصیت مسافران سفینه فضایی انترپرایز در مجموعه اصلی است. جیمز کرک (با بازی کریس پاین) و اسپاک (با بازی زاکاری کوئینتو)، پیش از آنکه در سفینه انترپرایز به هم بپیوندند با یک رومولان به نام نرو (با بازی اریک بانا) که از آینده آمده‌است و تهدیدی برای «فدراسیون متحد سیارات» به‌شمار می‌رود، به نبرد می‌پردازند.
فیلم که عنوان کامل آن «پیشتازان فضا: سال‌های جوانی» می‌باشد، روایتی است از زمان پیش از نخستین سفر فضایی سفینه انترپرایز و نخستین ملاقات بین "کاپیتان کرک" و "اسپاک". شخصیت‌های آشنای دیگر از جمله اوهارا، بونز یا مک کوی، اسکاتی، سولو و چخوف نیز با چهره‌های جوان خود در فیلم ظاهر می‌شوند.
جیمز کرک، جوانیست پر انرژی و بشدت مستعد که سعی در پر کردن جای پدر مقتول و قهرمان خود را دارد. سرنوشت، او را در ماجراهایی با اسپاک، جوانی دو رگه (نصف انسان، نصف از نژاد ولکان) در یک مسیر قرار می‌دهد.
از طرف دیگر، نرو از نژاد رومولان‌ها، با سلاحی مهلک و فناوری از آینده، قصد انتقام از دنیاهای عضو فدراسیون را دارد. او بخصوص بدنبال گرفتن انتقام از اسپاک است که در آینده به‌طور تصادفی دنیای رمولان‌ها را نابود می‌کند. نرو دنیای ولکان‌ها (و ۶ میلیارد باشندگان آن) را نابود می‌کند و سپس سراغ زمین می‌رود. اسپاک و «جیمی» به مبارزه با او برمی‌خیزند و …
در طول داستان، چگونگی پیوند خوردن شخصیت‌های خدمه، و تولد تیم سفینهٔ انترپرایز به تصویر کشیده می‌شود.
۰۷/۰۵/۲۰۰۹
موسیقی فولک معاصر یا به اختصار موسیقی فولک، نوع خاصی از موسیقی سنتی یا به‌طور دقیق‌تر موسیقی فولکلور است که اوایل قرن بیستم به تدریج رشد کرد. شکل مدرن‌تری از این موسیقی که ریشه در موسیقی فولکلور داشت، بعدها در دهه ۶۰ میلادی فراگیر شد و به اوج محبوبیت رسید. ویژگی بارز آهنگ های فولک، سادگی تکنیکی آن هاست که اغلب با ترانه و یا روایتی جدید از قطعات فولک استاندارد ساخته می شوندفراهانی، ایلیا. (1400). شبح تام جود: موسیقی عامه پسند در امریکا از وودی گاتری تا بروس اسپرینگستین. تهران: نشر آگه..
از مهم‌ترین هنرمندان موسیقی فولک معاصر می‌توان به وودی گاتری، باب دیلان، جونی میچل، جوآن بائز، لئونارد کوهن، دونوان، نیک درِیک، برت یانش و دِیوی گراهام و به خصوص Estas Tonne یاد کرد.
موسیقی محلی، موسیقی بومی، موسیقی مردمی یا موسیقی فولکلور شکلی از موسیقی سنتی است که ریشه در آداب و رسوم یک قوم یا ناحیه دارد و سینه‌به‌سینه به نسل‌های بعدی می‌رسد.
اساساً واژۀ فولک به معنی مردم است.https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/folk
سهند اینانلو: در سوگ آی محمد و موسیقی ایرانی
الوین بروکس "ئی. بی." وایت (؛ زادهٔ ۱۱ ژوئیه ۱۸۹۹ - درگذشته ۱ اکتبر ۱۹۸۵) نویسنده، شاعر و طنزپرداز آمریکایی بود. او پیرو لیبرالیسم بود.
او در ۱۹۲۱ از دانشگاه کرنل لیسانس هنر گرفت و همزمان به سردبیری نشریهٔ کرنل دیلی سان را بر گرده داشت. همچنین برای نشریه‌های سیاتل تایمز و سیاتل پست اینتلیجنسر می‌نوشت.
وایت دو سال پس از انتشار اولین شمارهٔ "نیویورکر"، در سال ۱۹۲۵، در این مجله مشغول به کار شد و حدوداً شصت سال در این مجله، که آن زمان مهم‌ترین مجلهٔ ادبی سراسر آمریکا به‌شمار می‌رفت، مطلب نوشت.
او که دچار آلزایمر شده بود در سال ۱۹۸۵ درگذشت و پیکرش را سوزاندند و خاکسترش را در کنار همسرش کاترین سرجنت آنجل در گورستان بروکلین به خاک سپردند.
او در ۱۹۷۸ جایزه پولیتزر را برای کوشش‌هایش دریافت داشت.
ای بی وایت به جز طنز در زمینهٔ داستان‌نویسی کودکان هم کوشا بود و سه اثرش در این زمینه به نام‌های استوارت لیتل، قوی شیپورزن و تار شارلوت از اثرهای نامدار اویند.
کتاب‌های ""، "" و تار شارلوت را نشرهای مختلف در ایران ترجمه و چاپ کرده‌اند.
میشل رودریگز (زاده: ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۸ در تگزاس) بازیگر آمریکایی است. او بازیگر نقش آنا لوسیا کورتز در سریال آمریکایی لاست بود.Wikipedia contributors, "Michelle Rodriguez," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Michelle_Rodriguez&oldid=291900417 (accessed May 25, 2009). مهم‌ترین فیلم‌هایی که او نقش آفرینی کرده سری فیلم‌های سریع و خشن است.
غفاری نام خانوادگی ایرانی است که نسب آنها از ابوذر غفاری دانسته می‌شود. این اسم قبلاً غِفاری (با کسرِ غین و بی‌تشدید) به‌کار می‌رفت. «غِفار» اسم جد تبار ابوذر غفاری بود؛ اما با تغییرات تلفظ، امروز بیشتر غَفّاری به‌کار می‌رود. معروف‌ترین شاخهٔ این خاندان در کاشان اقامت داشت. اما شاخه‌های دیگری در ناحیه‌های متفاوت مانند سمنان و مازندران وجود دارند.
غفاریان از نخستین خاندان‌های کاشان بودند که به تشیع گرویدند. با آغاز عصر صفویه مسند قضاوت در امور شرعی شهر کاشان به عهدهٔ علمای این خاندان گذاشته شد و تا پایان دورهٔ زندیه افراد برجستهٔ خاندان، پیوسته به شغل قضاوت اشتغال داشتند. مانند قاضی ضیاءالدین، قاضی رفیع‌الدین، قاضی جلال‌الدین و غیره. در دورهٔ سلطنت شاه عباس، میرزا ضیاءالدین، فرزند قاضی رفیع‌الدین به هند رفت و از جملهٔ نزدیکان اکبر شاه درآمد و مدتی بعد به سمت ایلچی‌گری هندوستان به ایران فرستاده شد.نراقی، صص ۱۱–۱۲ در سال ۱۱۴۸ قاضی عبدالمطلب غفاری به نمایندگی کاشان به شورای دشت مغان رفت و سواد و بلاغت او در بیان، مورد پسند نادر شاه واقع شد. در دورهٔ افشاریه و زندیه اغلب حکومت کاشان به افراد این خاندان تفویض می‌شد. قاضی معزالدین غفاری نوادهٔ قاضی عبدالمطلب، تا اواسط دورهٔ زندیه حکومت کاشان را داشت (و بعد از او داماد وی عبدالرزاق خان کاشی) و با کفایت خود توانست مردم شهر را از هرج و مرج‌ها و اوضاع نابسامان آن دوره حفظ کند.نراقی، ص. ۱۲ سال‌ها پس از مرگ قاضی معزالدین، آذر بیگدلی صاحب تذکرهٔ آتشکده آذر، معزالدین را چنین مدح می‌کند:نراقی، ص. ۱۳