moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از امضای این قرار داد با از دست دادن شهر فیومه ارتباط مستقیم و غیر مستقیم (از طریق کرواسی و اسلوونی و در قالب امپراتوری) مجارستان با دریا به کلی قطع شد. مجارستان به عنوان کشوری محصور در خشکی که جهت تجارت دیگر به بنادر سابق خود دسترسی نداشت، از این پس مجبور بود بدین جهت از خاک کشورهای همسایه استفاده کند و در نتیجه به آن‌ها عوارض پرداخت نماید. بخش عظیمی از شبکه راه‌آهن مجارستان خارج از مرزهای جدید قرار گرفت و استفاده از آن جهت صادرات پرخرج تر شد. تولید گندم مجارستان به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان گندم، در شرایط پس از این پیمان قریب به ۷۰٪ کاهش پیدا کرد و صادرات آن نیز مشمول عوارض گردید. با وجود کاهش شدید تولید گندم اما مقدار باقی مانده نیز بسیار بیشتر از نیاز جمعیت باقی مانده بود.
اتریش، متحد سیاسی و اقتصادی سابق مجارستان نیز که ضربه بزرگی از جنگ و پیمان حاصل از آن دیده بود، دیگر تمایلی به سرمایه‌گذاری در مجارستان نداشت.
گفته می‌شود خلق این شرایط جهت حداقلی نگاه داشتن رشد اقتصادی مجارستان همانند سرنوشت سایر کشورهای شکست خورده جنگ به صورت عامدانه از سوی متفقین پیروز با هدف تضعیف و جلوگیری از قدرت گرفتن مجدد آن‌ها صورت پذیرفته بود.
با توجه به اثر بلند مدت و تحقیرکننده این پیمان تمامی حکومت‌هایی که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۵ (استقرار نظام سوسیالیستی) در مجارستان روی کار آمدند، راهبرد نخست خود را بر مبنای پی‌گیری اهداف تجدیدنظر طلبانه قرار دادند. نفوذ این سیاست به اندازه‌ای گسترش پیدا کرد که در تمامی جنبه‌های زندگی روزمره مجارها از سخنرانی‌ها گرفته تا مقالات روزنامه‌ها و کلاس‌های درسی مدارس ظهور یافت. در این سیاست اراضی واگذار شده «سرزمین‌های اشغالی» خوانده می‌شد. دولت مجارستان تمامی پرچم‌های رسمی کشور را در اعتراض به این پیمان تا سال ۱۹۳۸ (بازگشت بخشی از اراضی در جنوب اسلواکی به کمک آلمان) در حالت عدم اهتزاز قرار داد. همین امر سبب شد که این کشور در دوران جنگ جهانی دوم نیز در صف دولت‌های محور قرار گیرد. انگیزه اصلی مجارستان در اتحاد با دولت‌های محور، باز پس گرفتن سرزمین‌های از دست رفته خود در جنگ جهانی نخست بود. سیاستی که با وارد کردن مجارستان به ورطه جنگ جهانی دوم با وجود موفقیت اولیه و بازپس‌گیری نیمی از سرزمین‌های از دست رفته (عموماً با اکثریت مجار) بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ در نهایت شکست خورد و با شکست این کشور و متحدانش در جنگ نتیجه‌ای در برنداشت.
بابک رفعتی متولّد ۲۸ می ۱۹۷۰ است او از داوران ایرانی_آلمانی است و در بوندس‌لیگا داوری می‌کند. او در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۱ اقدام به خودکشی کرد.
او پس از مدتی رئیس کمیته داوران آلمان و نوع برخورد باخودش را دلیل این خودکشی اعلام کرد او هم چنین در کتابی از دلایل خودکشی خود گفت
۵ سال پس از خودکشی او در گفتگویی اعلام کرد فشارهایی که منجر شدند او دست به این کار بزند، همچنان وجود دارند.
موزه آبکار یکی از ساختمان‌های نه چندان قدیمی مجموعه کاخ سعدآباد است. این بنا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ کاخ لیلا پهلوی معروف بود. در سال ۱۳۷۳ این بنا به موزه مینیاتور آبکار تبدیل شد. برای شکل گرفتن موزه، زیر نظر معماران سازمان میراث فرهنگی کشور، مختصر تغییری در فضای داخلی آن صورت گرفت و اتاق‌ها به تالارهای موزه تبدیل شد. بنای موزه مینیاتور آبکار، در این مجموعه، در جایی قرار گرفته که چند موزه آن را دربر گرفته‌است، در ضلع شمالی موزه نظامی در ضلع جنوبی موزه بهزاد، در ضلع شرقی فضای سبز و در غرب و جنوب غربی آن کاخ موزه ملت قرار دارد. درب ورودی، درب چوبی است که با الهام از درب‌های دوره قاجار با نقش گره ساخته شده‌است.
الگوریتم *sss به شرح زیر است.
مبنا *sss مفهوم درخت راه حل است. یک درخت راه حل می‌تواند از هر درخت بازی که به وسیلهٔ هرس تعدادی راس در هر یک از راس بیشینه به یک، حالت بگیرد. چنین درختی نشان دهنده یک استراتژی کامل برای بیشینه است که آن مشخص می‌کند دقیقاً یک حالت بیشینه برای هر حرکت توالی ممکن، ممکن است توسط حریف ساخته شود. با توجه به یک درخت بازی، جستجو *SSS از طریق فضای جزئی درختان راه حل، به تدریج تجزیه و تحلیل زیر درختان بزرگتر و بزرگتر، سرانجام یک درخت راه حل تنها با همان ریشه و ارزش مینیماکس به عنوان درخت بازی اصلی تولید می‌شود. *SSS هرگز به بررسی یک گره که هرس آلفا بتا باید آن را هرس کند، و ممکن است شعب‌هایی که آلفا بتا نباید هرس کند را هرس می‌کند. استکمن بر این باور است که *SSS ممکن است یک الگوریتم کلی بهتر از آلفا بتا باشد اما، استیو روزن و جوده آ پیرل نشان داده‌اند که صرفه جویی در تعداد موقعیت‌های که *SSS ارزیابی می‌کند نسبت به آلفا / بتا محدود است و به‌طور کلی به اندازه کافی نیست برای جبران افزایش در منابع دیگر (مانند ذخیره و مرتب کردن آرایه‌ای از راس‌ها که ساخته شده‌اند به وسیلهٔ الگوریتم بهترین-اولین).
در اینجا یک صف اولویت دار بنام OPEN است که حالت‌های یا راس‌ها را ذخیره می‌کند، جایی که J مشخص‌کننده راس،حالتی که راس J (راس زنده است، به این معنا که هنوز حل نشده‌است و S راس ای است که حل شده است)،ارزش حل شدن یک راس است. آیتم در OPEN نزولی مرتب شده‌اند به وسیلهٔ ارزش H. اگر بیشتر از یک راس دارای ارزش H باشند، a چپترین راس در این درخت انتخاب می‌شود.
}(OPEN := { (e,L,inf
formula_1 operator for formula_2 is defined in the following way:
}(int SSS* (node n; int bound
شمس‌الدّین محمد جوینی یا خواجه شمس‌الدین محمد جوینی از شعرا، نویسندگان و وزرای بنام ایرانی است که در بسط و نشر علم و عمران و آبادی خدمات شایان تحسین انجام داد.
زادگاه وی قریهٔ آزادوار در جوین است. او وزیر ایلخانان مغول و از خاندان جوینی و فرزند خواجه بهاءالدین محمد جوینی بود. وی در ابتدای عمر، علوم ادبی را نزد عمادالدین قزوینی، قاضی نخجوان خواند و بعدها وارد خدمات دولتی شد. وی از سال ۶۶۱ تا ۶۸۳ هجری قمری وزیر هلاکو خان، اباقا و تگودار بود. شمس‌الدین جوینی به عربی و فارسی شعر می‌گفته‌است و خواجه نصیر طوسی رسالهٔ اوصاف‌الاشراف را به نام او نگاشته‌است. عطاملک جوینی که برای مدت ۲۴ سال فرمانروای بغداد و عراق عرب بود، برادر شمس‌الدّین محمد جوینی است. بسیاری از شعرا او را مدح گفته‌اند از آن جمله سعدی شیرازی قصایدی چند در مدح وی سروده‌است.
بعضی از ایرانیان معتقدند که او شاعر شعر «چشم براه» بوده‌است و با این شعر اباقا را برای بازگشت به شهرش ترغیب کرده‌است
ترقی فوق‌العاده صاحبدیوان شمس الدین محمد جوینی وپسرانش دردولت اباقاخان وبرادرش، علا، الدین عطاملک، درحکومت بغداد وعراق وشهرت وثروت ایشان باعث تحریک حس غضب وحسد جماعتی ازاعیان ومتنفذین وعمال اباقاشد که به علت نفوذ خاندان جوینی نمی‌توانستند چنان‌که باید مطلق العنان باشندودرحل وعقد امورملُکی که دراختیار تمام آن‌ها درکف کفایت صاحب دیوان وکسان وقرار داشت مستقل یالااقل شریک ایشان قراربگیرند.
فرزندان خواجه شمس الدین محمد صاحبدیوان به نام‌های یحیی فرج‌الله، مسعود، ابتاک، بهاءالدین محمد، شرف الدین هارون (داماد المعتصم باالله) هریک به نوبه خود ازادیبان ودانشمندان زمان خود به‌شمار می‌آمده‌اند.
خواجه شمس الدین محمد صاحبدیوان از بزرگترین وزرا وعمال و کتاب ایرانی است و درعهد خود در کفایت وتدبیر و شوکت وجاه وجلال وثروت نظیر نداشته‌است و به مزید حکمت وتواضع وفضل و دوستی وشعر پروری مشهور است، شیرین سخن‌ترین شعرای فارسی سعدی شیرازی ذکر او و برادر وی علاءالدین عطاملک رادر قصاید خویش مخلد کرد۰ چند نفر ازبزرگان علما و شعرای دیگر مثل خواجه نصیر الدین طوسی واستاد صفی الدین اُرموی وخواجه همام الدین تبریزی وبدر الدین جاجرمی بنام او وافراد دیگر خاندان جوینی کتاب‌ها وقصاید ساخته وپرداخته‌اند ونام ایشان را که درالسنه وافواه مشهور ومذکور بود۰ برای اخلاف نیز باذکری بخیر به یادگار گذاشته‌اند
در دوشنبه ۴ شعبان ۶۸۳ به خاطر سعایت فخرالدین قزوینی مستوفی نزد ارغون خان که به شمس الدین محمد تهمت تهیه سم برای قتل اباقا خان زد، ارغون خان در چهارم شوال سال ۶۸۳ ه۰ق، شمس الدین محمد رادر حوالی اهر بقتل رسانید۰ پس ازمدت کوتاهی چهار پسر شمس الدین محمد به نام یحیی، فرج‌الله، مسعود، اتابک، نیز به قتل رسیدند فقط زکریا از کشتن مصون ماند
اچ‌تی‌سی سنسیشن یک گوشی هوشمند دارای سیستم‌عامل آندروید نسخهٔ ۲٬۳ است که در ماه آوریل ۲۰۱۱ معرفی و در ماه مهٔ ۲۰۱۱ پخش گردید.
اچ‌تی‌سی سنسیشن دارای یک پردازشگر ۱٬۲ گیگاهرتز از نوع دو هسته‌ای‌است. گرافیک این گوشی از نوع آدرنو ۲۲۰ (Adreno 220} است. صفحهٔ نمایش این گوشی از نوع ال‌سی‌دی با تفکیک‌پذیری ۵۴۰×۹۶۰ پیکسل در اندازهٔ ۴٬۳ اینچ با تکنولوژی‌هایی چون مولتی‌لمسی و سنسور چرخش اتوماتیک است.
دوربین این گوشی ۸ مگاپیکسل با قابلیت‌های فوکوس اتوماتیک، فوکوس لمسی، تشخیص چهره و ژئوتگنیگ به‌همراه فلاش ال‌ای‌دی دوگانه است. فیلمبرداری این گوشی با رزولیشن فول‌اچ‌دی (۱۰۸۰×۱۹۲۰ پیکسل) و با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه می‌باشد.
این گوشی دارای ۷۶۸ مگابایت حافظهٔ رم (RAM)، یک گیگابایت حافظهٔ داخلی و پشتیبانی از کارت حافظهٔ میکرو اس‌دی تا ۳۲ گیگابایت است.
توزیع‌کننده نیروی ترمز الکترونیکی (EBD) یا محدودکننده نیروی ترمز الکترونیکی (EBL) یکی از فناوری‌های ترمز خودرو است که بسته به شرایط عملکرد خودرو، سرعت و جاده به صورت خودکار بر هر یک از ترمزهای خودرو نیروی مشخصی را جهت ترمزگیری وارد می‌کند. همواره استفاده مشترک از سیستم ترمز ضدقفل (ABS) در کنارEBD می‌تواند سبب کاهش یا افزایش فشار ترمز بر روی هر یک از چرخ‌ها شده و در عین حفظ پایداری، توقف خودرو را بهبود ببخشد.
نراقی (منسوب به نراق) یک نام خانوادگی‌ست. افراد سرشناس با این نام از این قرارند:
حسن نراقی (زادهٔ اردیبهشت ۱۳۲۳ – درگذشته ۲ آذر ۱۳۹۹) پژوهشگر ایرانی بود که بیشتر به دلیل آثارش در زمینه جامعه‌شناسی غیرآکادمیک شناخته‌شده‌است.نراقی کیست؟ (گفتگو با حسن نراقی)حسن نراقی: دشمن فرضی خودسانسوری می‌آورد مهم‌ترین اثر او «جامعه‌شناسی خودمانی» است که در سال ۱۳۹۹ به چاپ سی و سوم رسید.
نراقی در دوم آذر ۱۳۹۹ درگذشت .
کارگروه جامعه‌شناسی مردم‌مدار در انجمن جامعه‌شناسی ایران، روز ۲۰ آذر ۱۳۹۰، جلسه‌ای برای نقد و بررسی کتاب «جامعه‌شناسی خودمانی» با حضور حمیدرضا جلایی‌پور، بهزاد دوران، غلامرضا اربابی و رحمت‌الله صدیق سروستانی برگزار کرد.نقد و بررسی کتاب جامعه‌شناسی خودمانی نقد جلایی‌پور آن است که «این کتاب ربطی به کاربرد مطالب رشته جامعه‌شناسی ندارد، ولی نویسنده سعی کرده است از نام جامعه‌شناسی استفاده کند. به عبارت دیگر، همان نقد اخلاقی که نویسنده، ایرانیان را به آن متهم می‌کند، خودش هم گرفتار آن است.» اربابی معتقد است «نویسنده حل مسائل را در اراده تک‌تک افراد برای حل مشکل معرفی می‌کند. این رویکرد، رویکردی ماقبل جامعه‌شناسی و شبیه به مباحث دورکیم و تارد است ... به نظر من این رویکرد، رویکردی محافظه‌کارانه است که به مذاق اصحاب قدرت هم خوش می‌آید، زیرا تمام مشکلات موجود را بر گردن خود مردم می‌اندازد.»نقد «جامعه‌شناسی خودمانی» نوشته حسن نراقی در انجمن جامعه‌شناسی ایران
مقالات حسن نراقی (دانلود)
ماتریس پادمتقارن ٬ ماتریس مربعی است که به ازای هر i و j داشته باشیم aij=-aji.
به عبارت دیگر ماتریس مربعی A را پادمتقارن گویند هرگاه A’=-A
از ویژگی های ماتریس های پادمتقارن:
- درایه های قطر اصلی ماتریس های پاد متقارن برابر صفر هستند.
- این نوع ماتریس اگر از مرتبه فرد باشد، دترمینان آن برابر صفر و اگر از مرتبه زوج باشد، دترمینان آن برابر یک مربع کامل است.
- جمع دو ماتریس پاد متقارن از یک مرتبه برابر یک ماتریس پادمتقارن از همان مرتبه است.
- نتیجه ضرب یک عدد حقیقی در یک ماتریس پادمتقارن یک ماتریس پادمتقارن است.
- اگر به یک ماتریس پاد متقارن از مرتبه سه، ماتریس همانی( به انگلیسی: Identity Matrix) هم مرتبه آن را اضافه کنیم، دترمینان ماتریس جدید برابر مجموع مربعات درایه های غیر صفر به علاوه یک می باشد.
این موضوع را به صورت کلی تر هم می توان نوشت:
باشگاه ورزشی بنی یاس یک باشگاه فوتبال از امارات متحده عربی است که در شهر ابوظبی قرار دارد و در سال ۱۹۸۱ میلادی تأسیس شده است.
این باشگاه از فصل ۱۰–۲۰۰۹ تاکنون در لیگ برتر امارات حضور دارد و در فصل ۱۱–۲۰۱۰ به مقام نایب قهرمانی این لیگ رسید.
بنی یاس یک مرتبه به مقام قهرمانی جام رئیس دولت امارات رسیده است و سابقهٔ نایب قهرمانی در این مسابقات را نیز دارد.
باشگاه فرهنگی ورزشی دبی (به عربی: نادی دبی الثقافی الریاضی‎‎) یک باشگاه فوتبال از امارات متحده عربی بود که در شهر دبی پایه‌گذاری شده بود.
این باشگاه در سال ۱۹۹۶ میلادی تأسیس شد.
در سال ۲۰۱۷، این باشگاه به همراه الشباب با الاهلی ادغام شدند و نام باشگاه به شباب الاهلی تغییر یافت.
قیام ۱ موشکی ایرانی و شبیه موشک شهاب ۱شلیک موشک قیام از تأسیسات زیرزمینی سپاه پاسداران + ویدئو اسپوتنیک نیوز و طراحی شده از روی شهاب ۲ است که با سوخت مایع و بدون بالک کار می‌کند. سر جنگی این موشک جداشونده و قابلیت هدایت‌پذیری تا هدف را دارد.
از موشک قائم در دو مدل قیام ۱ و قیام ۲ رونمایی شده‌است که مدل دوم آن، نسبت به مدل اول، در موضوع برد و وزن، همین‌طور بالک آن، تغییراتی یافته‌است.
موشک قیام ۱، موشک بالستیک با سوخت مایع است و نخستین موشک بدون بالک ایرانی است.روایتی از قدرت بالستیک ایران +عکس مشرق موشک قیام، با توجه به نداشتن بالک، باید با ایجاد پایداری و تنظیم و کنترل خروجی پیشران سوخت، کنترل و هدایت شوند. این کار باعث کاهش وزن نهایی موشک و کاهش بازتاب راداری آن خواهد شد و انبارداری و حمل آن را نیز راحت‌تر خواهد کرد. برد نمونه اولیه از این موشک ۸۰۰ کیلومتر است و وزن مسلح ۶۲۸۰ کیلوگرم و وزن سر جنگی ۶۴۵ کیلوگرم است، و طول این موشک حدود ۱۱/۵ متر و قطر ۸۸ سانتی‌متر می‌باشد.مشخصات موشک قیام که پایگاه‌های آمریکا را مورد هدف قرار داد شمانیوز به گفته منابع جمهوری اسلامی، ویژگی‌های این موشک بدین قرار است:موشک "قیام-۱" استثنایی‌ترین موشک ایران باشگاه خبرنگاران جوان گفته می‌شود این موشک بر مبنای موشک شهاب ۲ طراحی شده‌است.
به گزارش تسنیم، در دی ماه ۱۴۰۰، از نسخه جدید این موشک رونمایی شد که برد آن تا ۱۰۰۰ کیلومتر افزایش یافته بود و خطای اصابتش زیر ۵۰ متر شده‌است. در نسخه جدید، از سر جنگی جداشونده برای بالابردن دقت اصابت استفاده شده‌است. همچنین در نسخه جدید این موشک، از چهار بالک بهره برده شده. وزن سر جنگی نسخه جدید، ۶۰۰ کیلوگرم عنوان شده. منابع ایرانی، سرعت موشک را ۲۹۳۵ کیلومتر دانسته‌اند. به گزارش شرق، سرعت موشک تا ۸٫۵ ماخ نسبت به نسخه قبلی ارتقاء یافته‌است که به فناوری هایپرسونیک مجهز شده و از بیشتر سامانه‌های راداری، عبور می‌کند.
سر جنگی نسخه جدید این موشک، دارای دو نوع بمب‌لت هستند. ایران به‌طور کلی از سه نوع بمب‌لت جدید در موشک‌ها و راکت‌های خود استفاده می‌کند که هر سه اینها قابلیت نصب بر روی کلاهک‌های قیام را دارد. خبرگزاری‌های ایرانی، زمان لازم برای مسلح شدن این سلاح را ۲۰ دقیقه گزارش کرده‌اند.
در سال ۱۳۸۹ از نمونه اولیه این موشک با نام قیام ۱ رونمایی شد. پس‌تر در سال ۱۴۰۰ نمونه دوم و ارتقاء یافته آن نیز رونمایی شد. طرح اولیه این موشک را حسن طهرانی مقدم داده‌است.موشک‌های حمله اخیر سپاه چه مشخصاتی دارند؟ تابناک منابع ایرانی از تولید انبوه این موشک خبر داده‌اند که در شهرهای زیرزمینی موشکی ایران از آن بهره برده شده‌است.
به گزارش کیهان، در مرداد ۱۳۸۹، آزمایش این موشک با موفقیت به ثبت رسید. در خرداد سال ۱۳۹۰ انبوهی از این موشک‌ها به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحویل داده شد. از این موشک در عملیات ضربت محرم سال ۱۳۹۷ استفاده شده‌است. از این موشک‌ها در حمله به مقر داعش در سوریه و عملیات انتقام قاسم سلیمانی در عراق استفاده شده‌است. به نظر می‌رسد از موشک قیام ۲ برای حمله به پایگاه آمریکایی‌ها در عین الاسد استفاده شده باشد.
شانگدو (به چینی: 上都، به مغولی: Шанду شاندو، در زبان‌های غربی: Xanadu با تلفظ: زَنَدو) پایتخت تابستانی قوبلای‌خان، فرمانروای دودمان یوآن چین بود.
شانگدو در ۲۷۵ کیلومتری شمال پکن قرار داشته و در نوشته‌های مارکوپولو از آن به عنوان یکی از مهمترین شهرهای امپراتوری یوآن نام برده شده‌است. ویرانه‌های این شهر امروزه در مغولستان داخلی چین و در ۲۸ کیلومتری شمال باختری شهر دوئولون قرار دارد.
قوبلای‌خان تصمیم گرفت که تختگاه پادشاهی خود را از شانگدو به ژونگدو (中都) که پایتخت دودمان کین (۱۲۳۴–۱۱۱۵) بود تغییر دهد. وی ژونگدو را خان بالق نامید و این همان شهری است که امروزه پکن نام دارد و پایتخت کشور چین است.
طرح شهر شانگدو حدوداً چهارگوش بود که هر پهلوی آن ۲۲۰۰ متر درازا داشت. بازمانده‌های اصلی از این شهر امروزه تنها دیوارهای کاهگلی آن و سکویی آجری و گرد در حصار داخلی است.
شانگدو در روزگار کهن کایپینگ (开平) نام داشت اما در سال ۱۲۶۴ میلادی نام شانگدو به خود گرفت. در اوج ترقی، این شهر بیش از ۱۰۰ هزار نفر جمعیت داشت که در درون دیوارهای حصار شهر زندگی می‌کردند.
سپاه مینگ در سال ۱۳۶۹ میلادی شانگدو را اشغال کرده و آن را سوزاندند. واپسین خاقان مغول چین یعنی تغون تیمور از این شهر گریخت.
در تاریخ‌نامه‌ها آمده‌است که شانگدو شهری بسیار ثروتمند و مجلل بوده‌است. این امر الهام‌بخش آن شد تا ساموئل تیلور کالریج، سخن‌سرای انگلیسی کتاب شعر خود به نام قوبلای‌خان را بنویسد که شعر شانگدو از این کتاب در ادبیات انگلیسی معروفیت دارد.
آغاز این شعر از این قرار است:
جزایر کوریل مجمع‌الجزایری آتشفشانی در استان ساخالین در روسیه است. طول تقریبی آن ۱۳۰۰ کیلومتر و از شمال شرقی هوکایدو در ژاپن تا کامچاتکا در روسیه کشیده شده‌است و دریای اختسک را از اقیانوس آرام شمالی جدا می‌سازد. ۵۶ جزیره و شمار بسیاری از صخره‌های کوچک این مجمع‌الجزایر را تشکیل می‌دهند. مساحت کل خشکی‌های جزایر کوریل ۱۵٬۶۰۰ کیلومتر مربع است و جمعیتی در حدود ۱۹٬۰۰۰ نفر دارد.
ژاپن مدعی دو جزیرهٔ بزرگ جنوبی است و آن‌ها را هم چون جزیره‌های کوچک شیکوتان و هابومای، بخشی از خاک خود می‌داند. این اختلاف بر سر مالکیت جزایر کوریل باعث بروز مناقشه‌ای بین دو کشور ژاپن و روسیه شده‌است.
آب‌های اطراف جزایر کوریل به‌دلیل قرار گرفتن این مجمع‌الجزایر در امتداد لبهٔ پوستهٔ اقیانوس آرام و برخورد چرخاب دریای اختسک با جریان جنوبی اویاشیو، یکی از پربارترین مناطق در اقیانوس آرام شمالی است و حیات دریایی گوناگونی را شامل می‌شود.
بسترهایی از اشنه دریایی، دور تقریباً تمامی جزیره‌ها را پوشانده‌است و زیست‌گاه مناسبی را برای خارپشت دریایی، گونه‌های مختلف نرم‌تنان و بی‌شمار بی‌مهرگان دیگر و شکارچیانشان، پدیدآورده است. انواع گوناگون ماهیان مرکب نیز بخشی از رژیم غذایی پستانداران دریایی کوچک و پرندگان را تشکیل می‌دهند.
ماهیانی همچون زغال‌ماهی، ماهی روغن اقیانوس آرام و گونه‌های مختلفی از کفشک‌ماهی‌سانان از اهمیت تجاری بالایی در این منطقه برخوردارند. در طول دههٔ ۱۹۸۰، ماهیان ساردین مهاجری که در تابستان از ژاپن به این ناحیه آمده بودند ماهیگیری تجاری را رونق بخشیدند اما تا سال ۱۹۹۳ دیگر ساردینی برای گرفتن نبود و در نتیجه، برخی از شهرک‌های جزیره‌ها دچار فشار اقتصادی شدند. چند گونه از ماهیان آزاد به‌ویژه ماهی آزاد صورتی و ماهی آزاد قرمز نیز در آب‌های اطراف جزیره‌های بزرگ‌تر تخم‌ریزی می‌کنند.
دو گونه از فک‌های گوشدار یعنی شیر دریایی استلر و فک خزدار شمالی در جزایر کوریل زندگی می‌کنند. این فک‌ها در تابستان در چند جزیرهٔ کوچک در امتداد مجمع‌الجزایر کوریل تجمع می‌کنند تا بزرگترین کولونی‌های تولید مثلی را در روسیه تشکیل دهند. ساکنان جزایر کوریل در گذشته این خوک‌های دریایی را به‌منظور استفاده از گوشت، پوست و استخوانشان شکار می‌کردند. هم چنین فک‌های خزدار بسیاری برای خزشان در قرن ۱۹ و اوایل قرن بیستم شکار شدند و چندین مکان زادآوری بزرگ آن‌ها همچون کولونی‌ای در جزیره رایکوکه از بین رفت. اما از دههٔ ۱۹۶۰ بدین سوی هیچ بهره‌برداری اضافی صورت نگرفته و جمعیت خوک‌های دریایی جزایر کوریل به استثنای گونهٔ انقراض‌یافتهٔ شیر دریایی ژاپنی، سالم و در مواردی در حال گسترش یافتن هستند.
شنگ‌های دریایی، دیگر جانداران ساکن در این جزایر هستند که به‌دلیل پوستشان در قرن نوزدهم، مورد بهره‌برداری شدید قرار گرفتند که در نتیجه، شمار این جانداران به‌سرعت کاهش یافت. از اواسط قرن ببیستم ممنوعیتی تقریباً کامل بر شکار این جانداران باعث ترمیم جمعیت شنگ‌های دریایی شد و امروزه از فراوانی معقولی در اطراف مجمع‌الجزایر کوریل برخوردارند.
نهنگ قاتل، گرازماهی بندر و گرازماهی پهلوسفید از جمله فراوان‌ترین آب‌بازسانان این منطقه هستند. نوک‌نهنگ بزرگ، نهنگ غازمنقار، نهنگ مینک، نهنگ تیغ‌باله و نهنگ عنبر از دیگر آب‌بازسانانی هستند که به‌طور منظم در این نواحی مشاهده می‌شوند. هم چنین آب‌های اطراف مجمع‌الجزایر، زیستگاه مهمی برای نهنگ شکار آرام شمالی، که بیشتر از دیگر نهنگان در خطر انقراض نسل قرار دارد، محسوب می‌شود.
جزایر کوریل زیست گاه میلیون‌ها پرنده دریایی مانند باکلان، مرغ نوروزی، مرغ باران و ماهی‌گیرک نیز است. این پرندگان در تابستان که شکارچیان زمینی غایبند به ساخت آشیانه و زادآوری در بسیاری از جزیره‌های کوچک مجمع‌الجزایر کوریل می‌پردازند.
حزیره‌های مهم مجمع‌الجزایر کوریل از شمال به جنوب عبارتند از:
جزایر کوریل شمالی (کیتا چیشیما / 北千島)
جزایر کوریل جنوبی (می‌نامی چیشیما / 南千島)
این جزایر به دلیل قرار داشتن در گسل اقیانوس آرام به شدت زلزله خیز هستند.https://sputniknews.com/environment/201707311056023039-earthquake-kuril-islands/
Wikipedia contributors, "Kuril Islands," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kuril_Islands&oldid=457469271 (accessed November ۲۳، ۲۰۱۱).
فرانسیس چارلز فریزر (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۰۳ -مرگ ۲۱ اکتبر ۱۹۷۸) از برجسته‌ترین دانشمندان و جانورشناسان در زمینه آب‌بازسانان بود. او در میان سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۶۹ در موزه تاریخ طبیعی انگلستان در لندن کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۶، فریزر به عنوان یکی از اعضای انجمن پادشاهی انگلستان برگزیده شد.
دلفین فریزر به یاد این دانشمند نام‌گذاری شد.
یک اکسید اسیدی اکسیدی است که:
اکسیدهای اسیدی، همان اکسید نافلزها یا فلزها در حالت درجهٔ بالای اکسیژن است.
صفحه‌های شانه‌ای، که با نام والانه و استخوان نهنگ نیز خوانده می‌شوند، صفحه‌هایی عمودی در فک بالایی نهنگ‌های بی‌دندان هستند که آن‌ها را قادر می‌سازند تا با فیلتر کردن و تصفیه آب دریا، موجودات کوچک سخت‌پوست موجود در آن را به دام بیندازند. صفحه شانه‌ای از کراتین ساخته شده است، ماده‌ای که در ناخن‌ها و موی انسان نیز یافت می‌شود.
بسته به نوع گونه، طول صفحه‌های شاخه‌ای می‌تواند از ۰٫۵ تا ۳٫۵ متر تغییر کند. بعضی نهنگ‌ها همچون نهنگ قطبی صفحه‌های شانه‌ای بلندتری نسبت به دیگران دارند. وزن صفحه‌ها می‌تواند تا ۹۰ کیلوگرم نیز برسد. موهای ریز انتهای هر صفحه «موی والانه» یا «موی صفحه شانه‌ای» خوانده می‌شوند. این موها در نهنگ سئی به شدت آغشته به کلسیوم هستند چرا که کلسیوم سختی آن‌ها را بالا می‌برد.
نهنگ‌های بی‌دندان از صفحه‌های شانه‌ای برای شکار سخت‌پوستان ریزی همچون کریل بهره می‌گیرند. این نهنگ‌ها نخست آب زیادی را می‌بلعند، سپس با بستن دهان خود آب را به بیرون فشار می‌دهند. در این هنگام صفحه‌های شانه‌ای مانند یک الک مانع از بیرون رفتن جانوران ریز شده و نهنگ‌ها می‌توانند آن‌ها را با زبان خود جمع کرده و بخورند. در این فرایند گاه ماهی‌های کوچک نیز شکار می‌شوند. اگر طعمه‌های بزرگ چون ماهی‌های لجه‌ای و پرنده‌ها به دام بیفتند نهنگ آن‌ها را به بیرون تف می‌کند چرا که مریشان کوچک است و توانایی گذر طعمه‌های بزرگ را ندارد.
از صفحه‌های شانه‌ای برای ساخت چتر بهره گرفته می‌شد. امروزه اما نه تنها این کار به دلیل حفاظت از نهنگ‌ها و منع شکارشان انجام نمی‌شود، بلکه مواد ترکیبی و فلزی بسیار مقاوم‌تر از این صفحه‌ها عمل می‌کنند.
اکسایش یا اکسید کردن الکل یکی از واکنش‌های آلی مهم است. الکل‌های نوع یک (R-CH-OH) پس از اکسید شدن می‌توانند به آلدهید (R-CHO) یا کربوکسیلیک اسید (R-COH) تبدیل شود درحالی که الکل‌های نوع دو (R۱R۲CH-OH) معمولاً پس از اکسید شدن تولید کتون (R۱R۲C=O) می‌کنند. الکل‌های نوع سه (R۱R۲R۳C-OH) نسبت به واکنش با اکسیژن مقاومت نشان می‌دهند.
اکسید شدن مستقیم الکل‌های نوع نخست و تولید کربوکسیلیک اسید، معمولاً از راه آلدهید منطبق بر آن صورت می‌گیرد و در اینجا بوسیلهٔ آلدهید هیدرات (R-CH(OH)) و با واکنش با آب انجام می‌شود پیش از آنکه واکنش اکسید شدگی و تولید کربوکسیلیک اسید بیش تر، جلو رود.
می‌توان در مرحلهٔ آلدهید با نرساندن آب به واکنش از پیشرفت واکنش اکسید شدگی الکل نوع نخست جلوگیری کرد و به این ترتیب هیچ آلدهید هیدراتی تولید نمی‌شود.
واکنشگرهای نابی که برای واکنش الکل‌های نوع یک و تولید آلدهیدها کاربرد دارند برای اکسیدشدگی الکل‌های نوع دو و تولید کتون نیز مناسب‌اند. این واکنشگرها عبارتند از:
الکل‌های آلیلیک و بنزیلیک با استفاده از بعضی اکسیدکننده‌های ویژه مانند دی‌اکسید منگنز (MnO)، می‌توانند در حضور دیگر الکل‌ها اکسید شوند.
واکنشگرهایی که برای اکسید شدن الکل‌های نوع دو و ایجاد کتون مناسب اند ولی برای نوع یک و تولید آلدهید چندان کارآمد نیستند عبارتند از: کروم تری‌اکسید (CrO) در مخلوطی از اسید سولفوریک و استون (روش اکسایش جونز) و برخی کتون‌ها مانند سیکلوهگزانون در حضور آلومینیوم ایزوپروپوکسید (روش اکسایش اوپناور). روش دیگر عبارت است از اکسید شدگی به روش اکسوآمونیوم کاتالیزشده.
برای اکسایش مستقیم الکل‌های نوع اول و تولید کربوکسیلیک اسید از واکنشگرهای زیر استفاده می‌شود:
ایشتوان پنجم(زادهٔ ۱۲۳۹- مرگ ۶ اوت ۱۲۷۲) پادشاه مجارستان از ۱۲۷۰ میلادی تا زمان مرگش بود.
او بزرگترین پسر بلای چهارم بود و مادرش ماریا لاسکارینا دختر امپراتور تئودور یکم لاسکاریس.
هنگامی که ایشتوان دو ساله بود، مغول‌ها به مجارستان تاختند و خانوادهٔ پادشاهی به ناچار به دالماسی گریختند. تنها با عقب‌نشینی باورنکردنی مغول‌ها از اروپا بود که دودمان شاهی توانست به مجارستان بازگردد.
در ۱۲۴۶ پدرش برای تضمین جانشینی پسرش تاج شاهی بر سر او گذارد و فرمانروایی کرواسی، دالماسی و اسلاونی را بدوسپرد. در ۱۲۵۸ بلا متعهد شد تا کنترل ترانسیلوانی را نیز به پسرش بسپارد. در همان سال اشتایرمارک بر مجارستان شورید و ایشتوان به سرکوب آنان شتافت؛ پس از آن او از سوی پدر دوک این منطقه شد، ولی محبوبیت و پذیرشی در میان مردمان آن سامان نیافت و آنان بها انگیزش پرمیسل اوتاکار دوم بر ایشتوان شوریدند، نتیجه جنگ میان بوهم و مجارستان و ناکامی‌های مجارها و سرانجام واگذاری این سرزمین به بوهم بود.
در ۱۲۶۰ بلا کنترل ترانسیلوانی را خود به دست گرفت، آنگاه به همراه ایشتوان دست به لشکرکشی علیه بلغارستان زد، ولی روابط پدر و پسر با تنش همراه شد. سرانجام با پادرمیانی بزرگان پدر و پسر توافق کردند که ایشتوان پنجم بر سرزمین‌های شرق دانوب فرمان راند و بازمانده را به پدر واگذارد.
در ۱۲۷۰ با مرگ بلای چهارم، سراسر مجارستان به ایشتوان رسید. رخداد مهم زمان پادشاهی او برخورد با بوهم بود.
Wikipedia contributors, "Stephen V of Hungary," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Stephen_V_of_Hungary&oldid=460339190 (accessed November 24, 2011).
برایس دالاس هاوارد (؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۸۱) بازیگر و کارگردان آمریکایی است. هاوارد در مدرسه هنر تیش شرکت کرد امّا به جهت قبول نقشی در تئاتر برادوی قبل از فارغ‌التحصیلی آنجا را ترک کرد. او در سال ۲۰۲۰ فارغ‌التحصیل شد. هاوارد حین ایفای نقش در نمایش "هر طور شما دوست دارید" (۲۰۰۳)، توجه کارگردان ام. نایت شامالان را به خود جلب کرد و شامالان او را برای بازی در نقش دختر نابینای یک رئیس محلی در فیلم هیجانی "روستا" (۲۰۰۴) انتخاب کرد. او سپس نقش اصلی یک نایاد که از دنیای فانتزی فرار می‌کند را در فیلم هیجان‌انگیز فانتزی "بانوی در آب" (۲۰۰۶) اثر شامالان بازی کرد.
نقش‌آفرینی هاوارد در "هر طور شما دوست دارید" (۲۰۰۶) برایش نامزدی یک جایزهٔ گلدن گلوب را به دنبال داشت و او سپس در فیلم ابرقهرمانی "مرد عنکبوتی ۳" (۲۰۰۷) حضور یافت و در آن نقش گوئن استیسی را بازی کرد. او فعالیتش را با بازی در فیلم اکشن "رستگاری نابودگر" (۲۰۰۹) و فیلم فانتزی "" (۲۰۱۰) ادامه داد که هر دو فیلم از لحاظ تجاری موفق بودند اما نقدهای ضد و نقیضی از منتقدان گرفتند. نقش‌آفرینی هاوارد در نقش دوست‌دختری بی‌وفا در کمدی-درام "۵۰/۵۰" (۲۰۱۱) و زنی نژادپرست در درام تاریخی "خدمتکاران" (۲۰۱۱) مورد تحسین قرار گرفت.
هاوارد بابت بازی در نقش اصلی فیلم‌های اکشن پرفروش "دنیای ژوراسیک" (۲۰۱۵) و دنباله‌هایش "" (۲۰۱۸) و "" (۲۰۲۲) نگاه بیشتری به خود جلب کرد. او همچنین نقش محیط‌بانی را در فیلم ماجراجویی "اژدهای پیت" (۲۰۱۶) و نقش مادر التون جان را در فیلم زندگی‌نامه‌ای "راکت‌من" (۲۰۱۹) ایفا کرد و صداپیشهٔ سریال "حکایات جدای" (۲۰۲۲) بود.
علاوه بر بازیگری، هاوارد قسمت‌هایی از مجموعه‌های تلویزیونی وسترن فضایی "مندلورین" (۲۰۱۹–اکنون) و "کتاب بوبا فت" (۲۰۲۲) را کارگردانی کرده‌است. پدر او، بازیگر و فیلم‌ساز، ران هاوارد، است. او با بازیگر سث گیبل ازدواج کرده و دو فرزند دارد.
وی فرزند ران هاوارد کارگردان مشهور هالیوودی است. او در دانشگاه نیویورک با بازیگر آمریکایی سث گیبل دیدار داشت و آنها در سال ۲۰۰۶ با یکدیگر ازدواج کردند و اکنون داری دو فرزند می‌باشند.
گنبرچای یکی از رودخانه‌های شهرستان اسکو می‌باشد که از ارتفاعات روستای گنبر و ارتفاعات دامنه سهند سرچشمه می‌گیرد این رودخان تقریباً دائمی می‌باشد و تنها حدود دو ماه در سال کم‌آب یا خشک می‌شود. این رودخانه در مسیر خود از هشت روستا عبور کرده و بعد از گذر از شهر آذرشهر وعبور از چند روستای دیگر به دریاچه ارومیه می‌ریزد. همچنین این رودخانه از کنار روستای تاریخی مجارشین عبور می‌کند.
رودخانه گنبرچای در نزدیکی روستای گواهیر با رودخانه آلاکوزه(امیردیزج) ترکیب شده و از آن به بعد سیل جایی یا آذرشهر چایی نامیده می‌شود.
روستاهای اطراف گنبر چایی تا شهر آذرشهر:
جسیکا میشل چَستِین (؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۷۷) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او اساساً بابت بازی در فیلم‌هایی با مضمون فمینیستی مشهور است و جوایز مختلفی از جمله یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده‌است. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۱۲ از او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ فرد دارای بیشترین تأثیر در جهان یاد کرد.
چستین از سنین پایین به بازیگری علاقه نشان داد. در سال ۱۹۹۸، اولین نقش رسمی خود در تئاتر را با بازی در نقش ژولیت اثر ویلیام شکسپیر ایفا کرد. سپس برای تعلیم در رشتهٔ بازیگری به مدرسه جولیارد رفت، و پس از آن با جان ولز، تهیه‌کنندهٔ تلویزیون، قرارداد امضا کرد. او بارها در مجموعه‌های تلویزیونی مختلف، از جمله "" (۲۰۰۵–۲۰۰۶)، به دفعات در نقش‌های مهمان بازی کرد. نخستین نقش چستین در سینما، مربوط به بازی در درام "جولین" (۲۰۰۸) بود اما در سال ۲۰۱۱ و پس از بازی در شش فیلم، از جمله درام‌های "پناه بگیر" و "درخت زندگی" به شهرت رسید. بازی در نقش زنی مشتاق در درام "خدمتکاران" (۲۰۱۱) و یک تحلیلگر سی‌آی‌اِی در تریلر "سی دقیقه پس از نیمه‌شب" (۲۰۱۲) منجر به نامزد شدن وی برای جایزهٔ اسکار شد.
پرفروش‌ترین آثار چستین، فیلم‌های علمی تخیلی "میان‌ستاره‌ای" (۲۰۱۴) و "مریخی" (۲۰۱۵) و فیلم ترسناک "" (۲۰۱۹) بوده‌است. او بابت بازی در نقش زنانی با اراده قوی، در درام‌های "خشن‌ترین سال" (۲۰۱۴)، "دوشیزه اسلون" (۲۰۱۶) و "بازی مالی" (۲۰۱۷)، و مینی‌سریال "صحنه‌هایی از یک ازدواج" (۲۰۲۱) مورد ستایش قرار گرفت. این روند با به تصویر کشیدن تامی فی بکر در فیلم زندگی‌نامه‌ای "چشم‌های تامی فی" (۲۰۲۱) که برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد، و با تمی وینت در "جرج و تمی" (۲۰۲۲) ادامه پیدا کرد.
در تئاتر برادوی، چستین در بازآفرینی نمایش "وارثه" (۲۰۱۲) و "خانه عروسک" (۲۰۲۳) حضور داشته‌است. بازی در نمایش دوم برای او نامزدی جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در نمایش را به همراه داشت. او بنیان‌گذار شرکت تهیه‌کنندگی سینمایی "فرکل فیلمز" است که با هدف ترویج تنوع فرهنگی در فیلم‌ها ایجاد شد. او از سرمایه‌گذاران باشگاه فوتبال "انجل سیتی" است. چستین در مورد مسائل مربوط به سلامت روان، برابری جنسیتی و رفع تبعیض نژادی فعال است. همسر او، جیان لوکا پاسی د پره‌پوسولو، در زمینهٔ مُد فعال است و از او صاحب دو فرزند شده‌است.
جسیکا میشل چَستِین در ۲۴ مارس ۱۹۷۷ در ساکرامنتو، کالیفرنیا به دنیا آمد؛ مادرش جری رنه هیستی بود (که نام خانوادگیش پیش از ازدواج چستین بود) و پدرش مایکل موناستریو، موسیقی‌دان سبک راک. زمانی که جسیکا به دنیا آمد پدر و مادرش هر دو هنوز زیر بیست سال سن داشتند. جسیکا مایل به صحبت کردن در انظار عمومی راجع به پیش‌زمینهٔ خانوادگی‌اش نیست؛ او از پدرش جدا زندگی می‌کرد و گفته که در اسناد تولدش هم نام پدری ذکر نشده‌است. او دو خواهر و دو برادر دارد؛ خواهرش جولیت در سال ۲۰۰۳ و پس از سال‌ها اعتیاد، خودکشی کرد و درگذشت. چستین در ساکرامنتو و توسط مادرش و ناپدری‌اش، مایکل هیستی، که یک مأمور آتش‌نشانی بود، بزرگ شد. خانوادهٔ او از لحاظ مالی دچار مشکل بودند. او گفته که ناپدری‌اش اولین کسی بود که باعث شد او در زندگی‌اش احساس امنیت کند. او همچنین رابطهٔ نزدیکی با مادربزرگ مادری‌اش، مریلین داشت و می‌گفت که مریلین همیشه به او ایمان داشت.
چستین اولین بار در هفت‌سالگی، زمانی که با مادربزرگش به تماشای اجرایی از "جوزف و کت تکنی‌کالر شگفت‌انگیز" رفت، به بازیگری علاقه‌نشان داد. او به همراه بچه‌های دیگر به‌طور مرتب اجراهای خانگی غیرحرفه‌ای بر پا می‌کردند، که چستین خودش را کارگردان هنری این اجراها می‌دانست. در مدتی که در دبیرستان ال‌کامینو فاندامنتال مشغول به تحصیل بود، از نظر درسی مشکل بسیار داشت. او تنها بود و احساس می‌کرد با بقیهٔ بچه‌های مدرسه صمیمیتی ندارد. در نهایت، راه فرار را در هنرهای نمایشی یافت. او تعریف کرده‌است که چگونه گاهی از مدرسه غیبت می‌کرد تا آثار ویلیام شکسپیر را مطالعه کند. نهایتاً به خاطر غیبت‌های مکرر در سال آخر دبیرستان، موفق به اتمام دبیرستان نشد، و بعدها از طریق مدرسه بزرگسالان توانست دیپلم بگیرد. او از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ به کالج شهر ساکرامنتو رفت و در این مدت عضو تیم مناظرهٔ این کالج شد. چستین در مورد دوران کودکی‌اش چنین می‌گوید:
در سال ۱۹۹۸، چستین تحصیلاتش را در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا به پایان رساند و اولین اجرای حرفه‌ای خود را با بازی در نقش ژولیت، در اجرایی از "رومئو و ژولیت" که توسط کمپانی هنری منطقه خلیج سانفرانسیسکو بر پا شده بود، انجام داد. این اجرا باعث شد که در آزمون هنرآزمایی مدرسهٔ جولیارد، در نیویورک، شرکت کند. او با کمک هزینهٔ تحصیلی که توسط رابین ویلیامز اهدا شده بود، به این مدرسه راه یافت. در اولین سال حضورش در جولیارد، چستین از اضطراب رنج می‌برد و نگران بود که از این مدرسه بیرون انداخته شود، به همین خاطر بیشتر وقتش را صرف مطالعه و تماشای فیلم می‌کرد. زمانی که در سال دوم تحصیلش در جولیارد، در نمایش موفق "مرغ دریایی" نقش‌آفرینی کرد، اعتماد به نفس خود را به دست آورد. او در نهایت در سال ۲۰۰۳ با مدرک کاردانی در رشتهٔ هنرهای زیبا، از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد.
اندکی پس از ترک جولیارد، چستین در برنامه‌ای شرکت کرد که برای دانشجویان سال آخر در لس آنجلس ترتیب داده شده بود، و در آنجا با جان ولز، تهیه‌کنندهٔ تلویزیون قرارداد بست. سپس به لس‌آنجلس رفت و برای نقش‌های مختلف در هنرآزمایی شرکت کرد. او در ابتدا این روند را دشوار یافت و معتقد بود که دیگران نمی‌توانند برای او که موهای قرمز و چهرهٔ متفاوتی داشت نقش مناسب پیدا کنند. در اولین نقش تلویزیونی‌اش در سال ۲۰۰۴، چستین در یک بازسازی از مجموعهٔ تلویزیونی قدیمی "سایه‌های تاریک" که در دههٔ ۱۹۶۰ پخش می‌شد نقش‌آفرینی کرد. اما قسمت‌های بعدی این برنامهٔ تلویزیونی هرگز تولید و پخش نشد. مدتی بعد او در مجموعهٔ تلویزیونی "بخش فوریت‌های پزشکی" نقش یک بیمار روانی را بازی کرد، و به دنبال آن نقش‌های نامتداول بیشتری نظیر قربانیان تصادف یا بیماران روانی به او داده شد. او سپس نقش‌های مشابهی را در مجموعه‌های تلویزیونی مختلفی از قبیل "ورونیکا مارس" (۲۰۰۴)، "نزدیک خانه" (۲۰۰۶) و "" (۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶) اجرا کرد.
در سال ۲۰۰۴ چستین نقش آنیا در تئاتر "باغ آلبالو" اثر آنتون چخوف را که در یک برنامهٔ تئاتر تابستانی در ماساچوست اجرا می‌شد بر عهده گرفت، و کنار میشل ویلیامز به بازی پرداخت. همچنین در همین سال او نقش دختر رادنی (نقش اول تئاتر "همسر رادنی"، اثر ریچارد نلسون) را روی صحنه برد. این اجرای او توسط بن برنتلی، منتقد سینمایی "نیویورک تایمز" مورد نکوهش قرار گرفت؛ برنتلی این اجرا را چنین توصیف کرد: «هر چه در طول شب جلو می‌رویم رنگ می‌بازد». زمانی که چستین روی این نمایش کار می‌کرد، توسط نلسون به اَل پاچینو معرفی شد؛ پاچینو در آن زمان دنبال یک هنرپیشه برای ایفای نقش در نمایش "سالومه" اثر اسکار وایلد بود. این نمایش داستان تلخی از کنجکاوی‌های جنسی نقش اولش، سالومه را به تصویر می‌کشد. در این نمایش‌نامه سالومه شانزده‌ساله است، اما چستین که در آن زمان ۲۹ سال داشت به هر حال برای ایفای این نقش انتخاب شد. این نمایش در سال ۲۰۰۶ در تئاتر وادزوُرث در لس‌آنجلس روی صحنه رفت؛ چستین از این اتفاق به عنوان زمینه‌ای برای شناخته شدنش توسط کارگردان‌های مختلف یاد می‌کند. منتقد سینمایی استیون آکسمن در مطلبی برای "ورایتی" بازی چستین در این نقش را چنین مورد نقد قرار داد: «چستین در نقش سالومه احساس ناراحتی می‌کند، و مطمئن نیست که آیا نقش یک اغواگر توانمند را ایفا می‌کند یا نقش یک بچه پولدار غرغرو را؛ نهایتاً هم هیچ‌کدام از این تصمیم‌ها را نمی‌گیرد.»
اولین نقش چستین در یک فیلم مربوط به بازی وی در فیلم درام "جولین" اثر دن آیرلند بود؛ این فیلم بر اساس داستان کوتاهی از ئی. ال. دکتروف به همین نام است که خود الهام‌گرفته از ترانهٔ «جولین» اثر دالی پارتن است. این فیلم داستان یک نوجوان را که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته برای یک دهه دنبال می‌کند. بازی چستین در این فیلم توسط یکی از منتقدان در "نیویورک آبزرور" مورد ستایش قرار گرفت، چنان‌که بازی وی را تنها جنبهٔ مثبت این فیلم ارزیابی کرد. او برای این نقش، جایزهٔ بهترین بازیگر زن را از جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل برنده شد. در سال ۲۰۰۹ او یک نقش جزئی در فیلم "دزدیده شده" بازی کرد که یک فیلم مهیج بود که پخش محدودی داشت. در همین سال او همچنین نقش دزدمونا از تراژدی "اتللو" اثر شکسپیر را در اجرایی از آن که توسط پابلیک تییتر به صحنه برده شد، اجرا کرد و در کنار جان اورتیز و فیلیپ سیمور هافمن نقش‌آفرینی کرد. یکی از منتقدان "نیویورکر" چستین را بابت کشف یک «ژرفای مادرانهٔ زیبا» در این نقش ستایش کرد
در سال ۲۰۱۰، چستین در فیلم "بدهی" اثر جان مدن نقش یک مأمور موساد را ایفا کرد که در دههٔ ۱۹۶۰ به برلین شرقی فرستاده می‌شود تا یک پزشک سابق نازی را که روی توقیف‌شدگان آزمایش‌های پزشکی انجام داده بود دستگیر کند. در این فیلم، دو دورهٔ مختلف زندگی این شخصیت نمایش می‌یافت و نقش دورهٔ سالمندی وی را هلن میرن اجرا می‌کرد. این دو بازیگر پیش از ضبط فیلم با هم کار کردند تا طرز صحبت‌کردن و رفتار شخصیت را به کمال برسانند و اطمینان حاصل کنند که هر دو آن را به شکل هماهنگی اجرا می‌کنند. چستین برای این منظور در کلاس زبان آلمانی و کراو ماگا شرکت کرد و کتاب‌هایی در مورد یوزف منگله (پزشک نازی) و در مورد تاریخچهٔ موساد مطالعه کرد. ویلیام توماس، منتقد "امپایر"، برای فیلم صفت «فیلم مهیج هوشمند، پرتنش، و با بازی خوب» را به کار برد و بازی چستین را دارای «ضربان‌هایی از قدرت و آسیب‌پذیری» توصیف کرد. همچنین در همین سال چستین در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی "پوآرو" که بر اساس رمان "قتل در قطار سریع‌السیر شرق" اثر آگاتا کریستی بود، نقش آفرید.
بعد از سال‌ها تلاش برای پیشرفتی چشمگیر در عرصهٔ فیلم، چستین در سال ۲۰۱۱ شش فیلم روانهٔ بازار کرد که برای بسیاری از آن‌ها در سطح گسترده‌ای شناخته شد. اولین آن‌ها، فیلم "پناه بگیر" اثر جف نیکولز بود که در آن چستین نقش همسر شخصیتی را بازی می‌کرد که توسط مایکل شنون به تصویر کشیده شده‌بود. این درام داستان یک پدر مشکل‌دار را تعریف می‌کرد که تلاش می‌کرد خانواده‌اش را از یک طوفان قریب‌الوقوع محافظت کند. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۲۰۱۱ به نمایش درآمد و تیم رابی، منتقد سینمایی "دیلی تلگراف" نقش چستین در روایت داستان را مورد توجه دانست. چستین برای این نقش نامزد جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین نقش مکمل زن شد. در همان سال در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، اولین نمایش فیلم "کوریولانوس" صورت گرفت که بر اساس یک تراژدی به همین نام از شکسپیر بود؛ در این فیلم که توسط رالف فاینز کارگردانی شده بود، چستین نقش "ویرژیلیا" را بازی می‌کرد. نقش بعدی وی در فیلم درام "درخت زندگی" اثر ترنس مالیک بود که چستین در سال ۲۰۰۸ آن را بازی کرده بود؛ در این فیلم وی در مقابل برد پیت باز کرد و در نقش مادری مهربان برای سه فرزند بود. چستین بازی در این فیلم را بدون آن که فیلمنامه‌ای رسمی از مالیک دریافت کند پذیرفت، و در چندین صحنه دیالوگش با برد پیت را به صورت بداهه تغییر داد. او این نقش را «تجسمی از وقار و جهانِ معنا» توصیف کرد و زمانی که برای بازی در آن آماده می‌شد تمرین‌های مدیتیشن انجام داد، نقاشی‌های مدونا را مورد مطالعه قرار داد، و اشعار توماس آکویناس را مطالعه کرد. این فیلم پس از تأخیرهای چندباره در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ نمایش یافت؛ فیلم از سوی بینندگان واکنشی متناقض دریافت کرد، اگر چه نهایتاً مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و جایزهٔ نخل طلا را از آن خود کرد. جاستین چنگ، منتقد سینمایی در "ورایتی" این فیلم را «سرودی برای شکوه آفرینش، و یک شعر اکتشافی و رمزآمیز» توصیف کرد و بازی چستین را مورد تحسین قرار داد.
بزرگ‌ترین موفقیت چستین در این سال، به خاطر بازی در فیلم "خدمتکاران" بود که در آن در کنار وایولا دیویس، اکتاویا اسپنسر و اما استون نقش آفرید؛ این فیلم بر اساس رمانی به همین نام از کاترین استاکت بود. چستین در این فیلم نقش "سلیا فوت"، یک زن پولدار از اهالی جکسون، میسیسیپی در دههٔ ۱۹۶۰ را بازی کرد که با خدمتکار سیاه‌پوستش (با بازی اسپنسر) وارد رابطهٔ دوستی می‌شد. چستین به ابعاد ضد نژادپرستی این شخصیت علاقه پیدا کرد، و با انرژی و علایق آن ارتباط برقرار کرد؛ برای آماده شدن برای این فیلم، او فیلم‌های مریلین مونرو را تماشا کرد و تاریخچهٔ تونیکا، میسیسیپی را، که محل بزرگ شدن این شخصیت داستان بود، مورد مطالعه قرار داد. فیلم "خدمتکاران" ۲۱۶ میلیون دلار درآمد از فروش داشت، و تا آن زمان بیشتر از هر فیلم دیگری که چستین در آن بازی کرده بود دیده شده بود. منولا دارگیس، منتقد سینمایی "نیویورک تایمز"، رابطهٔ احساسی بین چستین و اسپنسر را مورد ستایش قرار داد، و راجر ایبرت به او لقب «تأثیرناپذیر و مُسری» داد. مجموعهٔ بازیگران این فیلم برندهٔ جایزه انجمن بازیگران فیلم شد و چستین اولین نامزدی‌اش برای جایزهٔ اسکار را در شاخهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن به دست آورد. همچنین او بابت این فیلم نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن هم شد که هر سه جایزه به اکتاویا اسپنسر رسید.
دو نقش دیگری که چستین در این سال عرضه کرد عبارت بودند از فیلم "وایلد سالومه"، مستندی راجع به ساختن فیلم "سالومه" که چستین در سال ۲۰۰۶ در آن بازی کرد، و فیلم مهیج و جنایی "قتلگاه‌های تگزاس". در این آخری، چستین در کنار سم ورثینگتون و جفری دین مورگان نقش بازی کرد؛ فیلمْ داستان تحریف‌شده‌ای را راجع به منطقه‌ای از تگزاس تعریف می‌کرد که در آن چندین قتل رخ داده‌است، و چستین نقش یک کارآگاه جنایی را در آن بازی می‌کرد. بتسی شارکی منتقد سینمایی "لس آنجلس تایمز" لهجهٔ تگزاسی چستین در این فیلم را تحسین کرد اما خود فیلم را مورد انتقاد قرار داد. کارهای چستین در سال ۲۰۱۱، به خصوص "خدمتکاران"، "پناه بگیر" و "درخت زندگی" به جوایز دیگری نیز، از جمله از طرف حلقه منتقدان فیلم نیویورک، جامعهٔ ملی منتقدان فیلم و انجمن منتقدان فیلم لس‌آنجلس منجر شد.
از فیلم‌های سال ۲۰۱۲ چستین، دو مورد در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ به نمایش درآمدند؛ یکی فیلم پویانمایی کمدی "" و دیگری فیلم درام جنایی "بی‌قانون". در "ماداگاسکار" چستین صداپیشهٔ شخصیت "جیا"، یک جگوار با لهجهٔ ایتالیایی، بود. این فیلم با فروش کلی ۸۴۸ میلیون دلار تاکنون پرفروش‌ترین فیلم چستین بوده‌است. "بی‌قانون" به کارگردانی جان هیلکات و بر اساس رمانی از مت بندورانت بود با نام خیس‌ترین محلهٔ جهان که دربارهٔ دوران ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا است. چستین در این فیلم نقش یک رقاصه از شیکاگو را بازی می‌کرد که درگیر اختلافات بین سه برادر الکل‌فروش (با بازی شایا لابوف، تام هاردی و جیسون کلارک) می‌شود. این فیلم نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد، تا آنجا که ریچارد کورلیس چستین را سرشار از «جاذبه‌ای متین و اغواگر» خواند. همچنین در همین سال، چستین در فیلم "رنگ زمان" (که زندگی سی. کی. ویلیامز نویسندهٔ معروف آمریکایی را به تصویر می‌کشید) نقش مادر ویلیامز را در زمان کودکی او بازی کرد. این فیلم توسط دانشجویان کلاس جیمز فرانکو در دانشگاه نیویورک ساخته شد و عنوان اصلی‌اش "تار" بود و با همین نام در سال ۲۰۱۲ در جشنواره فیلم رم نمایش یافت، اما بعداً نام فیلم پیش از اکران سراسری آن در سال ۲۰۱۴ تغییر یافت.
نقش کوتاهی که چستین مقابل بن افلک در فیلم "به سوی شگفتی" (۲۰۱۲) از ترنس مالیک ایفا کرد نهایتاً از این فیلم حذف شد، و به خاطر تداخل برنامه‌ها چستین همچنین از بازی در "فراموشی" (۲۰۱۳) و "مرد آهنی ۳" (۲۰۱۳) نیز صرف نظر کرد. در عوض چستین اولین اجرایش در تئاتر برادوی را در این سال تجربه کرد؛ او در اجرایی از نمایش "وارثه" نقش کاترین اسلوپر (یک دختر جوان ساده که تدریجاً تبدیل به یک زن قدرتمند می‌شود) را بازی کرد. چستین در ابتدا از پذیرفتن این نقش سر باز زد چرا که در نقش‌آفرینی‌های اولیه‌اش در تئاتر اضطراب شدیدی را تجربه کرده بود. اما در نهایت با شخصیت اسلوپر رابطه برقرار کرد و پذیرفت که این نقش را بازی کند. او دربارهٔ این نقش گفت که «[کاترین] به‌طور دردناکی ناراحت است، و من هم قبلاً چنین بودم.» این تئاتر از نوامبر ۲۰۱۲ تا فوریهٔ ۲۰۱۳ روی صحنه رفت. بن برنتلی اجرای چستین در این نمایش را نپسندید و در مورد او نوشت که وی «تفکرات درونش را بیش از حد بروز می‌دهد» و دیالوگ‌ها را گاهی بیش از اندازه بی‌عمق و کسالت‌آور اجرا می‌کند.
فیلم مهیج "سی دقیقه پس از نیمه‌شب" اثر کاترین بیگلو آخرین فیلم چستین بود که در سال ۲۰۱۲ اکران شد. این فیلم داستانی نیمه‌واقعی جستجوی اسامه بن لادن، رهبر القاعده، را روایت می‌کرد که تا یک دهه پس از حملات ۱۱ سپتامبر ادامه داشت. چستین در این فیلم نقش مایا را بازی می‌کرد که یک تحلیلگر اطلاعاتی سی‌آی‌اِی بود که به شناسایی و قتل بن لادن کمک کرد. موضوع دشوار این فیلم، اجرای آن مقابل دوربین را برای چستین ناخوشایند کرده بود. او در مدت فیلم‌برداری دچار افسردگی شد و یک بار از شدت ناراحتی صحنه را گریان ترک کرد. چستین امکان ملاقات با مأمور مخفی واقعی که شخصیت مایا بر اساس او بود را نداشت، در نتیجه به روایتی که مارک بول، نویسندهٔ فیلم بر اساس تحقیقات خودش تهیه کرده بود استناد می‌کرد. "سی دقیقه پس از نیمه‌شب" نقدهای مثبتی دریافت کرد، اما به خاطر صحنه‌های شکنجهٔ افراد که نهایتاً باعث به دست آوردن اطلاعات مفیدی برای پیدا کردن بن لادن شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت. پیتر ترورس از "رولینگ استون" نوشت که چستین نقشش را «مانند یک طوفان» بازی کرد که «چنان اجرای پرانفجاری داشت که می‌شد به عمق وی نفوذ کرد و پایانه‌های عصبی او را حس کرد». راجر ابرت به انعطاف چستین اشاره کرد و توانایی او برای بازی در گستره‌ای از نقش‌های متفاوت را با مریل استریپ مقایسه کرد. چستین برای این نقش برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شد و برای اسکار، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول زن نیز نامزد شد.
سال بعد چستین نقش اصلی فیلم ترسناک "ماما" (۲۰۱۳) را بازی کرد: زنی موسیقی‌دان که مجبور بود از برادرزاده‌های دوست‌پسر دیوانه‌اش مراقبت کند. جذابیت این نقش برای او در این بود که در نقطهٔ مقابل نقش‌های «مادر بی‌نقص» که در فیلم‌های "پناه بگیر" و "درخت زندگی" بازی کرده بود قرار داشت. منتقد سینمایی ریچارد روپر به تفاوت این نقش با نقش‌های قبلی چستین اشاره کرد و آن را سندی دانست بر این که چستین یکی از بهترین بازیگران نسل خودش است. در آخر هفته‌ای که این فیلم برای اولین بار در آمریکا به نمایش درآمد، چستین تبدیل به اولین بازیگر زنی شد که در هر دو فیلم پرفروش آن آخر هفته ("ماما" و "سی دقیقه پس از نیمه‌شب") حضور داشت. "ماما" نهایتاً در سطح جهان ۱۴۶ میلیون دلار فروش کرد.
چستین سپس در نقش اصلی فیلم درام "گم شدن الانور ریگبی" (۲۰۱۳) نقش‌آفرینی کرد؛ او همچنین تهیه‌کنندهٔ این فیلم نیز بود. نویسنده و کارگردان این فیلم، ند بنسون، ابتدا داستان را از منظر شوهر ریگبی نوشت، و سپس به اصرار چستین یک نسخهٔ مجزا هم از منظر خود ریگبی نوشت. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو سال ۲۰۱۳ در دو قسمت به نمایش درآمد (با نام‌های "آن مرد" و "آن زن"). قسمت سومی از منظر هر دوی آن‌ها (به نام "آن‌ها") بعداً به‌طور مجزا منتشر شد. این فیلم چندان مورد استقبال قرار نگرفت، اما ای. او. اسکات، منتقد سینما، بازی چستین در آن را ستود و چنین توصیف کرد: «اتصالی بین مرزبندی‌های متداول میان سرسختی و شکنندگی، نمایشگر کنترلی بدیع حتی زمانی که نقش او اختیارش را از دست می‌دهد، و متعادل حتی وقتی فیلم به سمت ملودرام پیچ و تاب می‌خورد.»
در سال ۲۰۱۴ چستین در سه فیلم حضور داشت. او نقش "جولی" را در فیلم "خانم جولی" بازی کرد؛ این فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام اثر اگوست استریندبرگ بود و توسط لیو اولمان کارگردانی شد. فیلم داستان غمناک زندگی یک نجیب‌زاده را تعریف می‌کند که سرکوب جنسی شده‌است و رابطه‌ای را با یکی از کارگران پدرش (با بازی کالین فارل) برقرار می‌کند. چستین به برداشت فمینیستی اولمان از این موضوع علاقه پیدا کرد. دیوید رونی، منتقد "هالیوود ریپورتر" ظرافت بازی چستین را در این فیلم تحسین کرد اما کل اثر را نامسنجم توصیف کرد. این فیلم فقط به‌طور محدودی نمایش یافت. در زمان فیلم‌برداری این فیلم در ایرلند، چستین نسخه‌ای از فیلمنامهٔ "میان‌ستاره‌ای" (۲۰۱۴) اثر کریستوفر نولان را دریافت کرد. این فیلم نهایتاً با بودجهٔ ۱۶۵ میلیون دلار و با شرکت متیو مک‌کانهی و ان هتوی ساخته شد و عمدتاً با دوربین‌های آی‌مکس فیلمبرداری شد. چستین در این فیلم نقش دختر شخصیت مک‌کانهی را در دوران بزرگسالی‌اش بازی می‌کرد؛ سنگینی رابطهٔ احساسی این پدر و دختر در فیلم، چیزی بود که چستین را به این شخصیت جذب کرد. درو مک‌وینی، منتقد سینمایی در وبگاه هیت‌فیکس نقش چستین در این فیلم را بسیار برجسته توصیف کرد. این فیلم، با درآمد کلی ۶۷۵ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم غیر پویانمایی چستین شد.
آخرین فیلمی که از چستین در سال ۲۰۱۴ اکران شد، "خشن‌ترین سال" با کارگردانی جی. سی. چاندور بود. داستان این فیلم در شهر نیویورک و سال ۱۹۸۱ رخ می‌داد، که سالی بود که نرخ جرایم در این شهر به بالاترین حد رسیده بود. فیلم داستان صاحب یک کارخانهٔ نفت گرمایشی (با بازی اسکار آیزاک) و همسر سنگدلش (با بازی چستین) را به تصویر می‌کشید. به منظور آماده شدن برای این نقش، چستین در مورد این دورهٔ تاریخی تحقیق کرد، و با کمک یک مربی لهجهٔ بروکلینی را فراگرفت. او همچنین با طراح لباس فیلم روی انتخاب لباس این شخصیت کار کرد، و نهایتاً با آرمانی تماس گرفت تا لباسی مناسب این دورهٔ تاریخی برای او فراهم کند. میک لاسال، منتقد "سان‌فرانسیسکو کرونیکل" نوشت که چستین «تجسمی از زنان تازه به دوران رسیدهٔ نیویورک آن زمان» بود، و مارک کِرمُد از "گاردین" هم بازی چستین را «معرکه» ای نامید که در آن الهاماتی از لیدی مکبث دیده می‌شد. چستین بابت این فیلم نامزد جایزهٔ گولدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. بابت کارهایی که در سال ۲۰۱۴ از او ارائه شد نیز، انجمن منتقدان پخش فیلم به او یک جایزهٔ افتخاری برای دستاوردهای ویژه داد.
در سال ۲۰۱۵، چستین نقش یک فرمانده را در فیلم "مریخی" اثر ریدلی اسکات بازی کرد؛ این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ اندی ویر بود. شخصیت چستین فرماندهی یک تیم از فضانوردان را به عهده داشت که شامل یک گیاهشناس (با بازی مت دیمون) می‌شد. چستین پیش از این فیلم با چند فضانورد در آزمایشگاه پیش‌رانش جت و مرکز فضایی جانسون ملاقات کرد و شخصیتش را بر اساس تریسی دایسن (که با او در هیوستون وقت گذرانده بود) شکل داد. "مریخی" دومین فیلم چستین در دو سال متوالی بود که فروشی بالای ۶۰۰ میلیون دلار داشت. همچنین در سال ۲۰۱۵ چستین در فیلم "قله‌ای به رنگ خون" اثر گی‌یرمو دل تورو نقش یک کنتس را بازی کرد که با برادرش (با بازی تام هیدلستون) همدست می‌شود تا تازه عروسش را (با بازی میا واشیکوفسکا) بترساند. چستین نسبت به این نقش منفی رویکردی دلسوزانه داشت و برای آماده شدن برای این نقش اشعار روی سنگ قبرها را مطالعه کرد و فیلم‌های "ربه‌کا" (۱۹۴۰) و "چه بر سر بیبی جین آمد؟" را تماشا کرد. دل تورو تلاش کرد بازیگرانی برای این فیلم برگزیند که ناراحتی روانی شخصیت‌ها را به‌خوبی به نمایش بگذارند، اما پیتر دبروژ منتقد "ورایتی" نوشت که چستین به اشتباه برای این نقش انتخاب شده بود و نتوانست که سنگ‌دلی این شخصیت را به‌خوبی منتقل کند. بر عکس، دیوید سیمز منتقد مجلهٔ "اسلیت" چستین را بابت به نمایش درآوردن «حسادت [شخصیتش در فیلم] تا قبضهٔ سلاح» ستود.
پس از بازی در چندین نقش پرتنش، چستین به دنبال نقش‌های ملایم‌تری بود او این چنین نقشی را اول در فیلم فانتزی "" (۲۰۱۶) یافت، که در آن در کنار کریس همسورث، شارلیز ترون و امیلی بلانت نقش‌آفرینی کرد. این فیلم هم دنباله و هم پیش‌درآمدی بود برای فیلم "سفیدبرفی و شکارچی" (۲۰۱۲). چستین مجذوب این نکته شد که شخصیت او در فیلم، یک زن جنگجو با قابلیت‌هایی هم‌تراز نقش اول مرد فیلم بود، اما فیلم نهایتاً نقدهای منفی گرفت و فروش خوبی هم نداشت. او سپس نقش اول فیلم "دوشیزه اسلون" را بازی کرد که یک لابی‌گر سیاسی بود. در این فیلم، چستین یک بار دیگر با جان مدن کار کرد. چستین به منظور آماده شدن برای این فیلم، کتاب "تنبیه کنگره" از جک ابراموف را خواند تا با روند لابی‌گری سیاسی در آمریکا آشنا شود، و با چند زن که لابی‌گری سیاسی می‌کردند ملاقات کرد تا با طرز رفتار و پوشش آن‌ها آشنا گردد. پیتر تراورس در نقد این فیلم، چستین را یکی از بهترین بازیگران روی زمین نامید و تصویرگری موفق او از زندگی اسلون را تحسین کرد، و جاستین چنگ هم در "لس‌آنجلس تایمز" از نقش‌آفرینی چستین به عنوان «تور دو فرانسِ دقت در بلاغت و تنش احساسی تنگاتنگ» یاد کرد. چستین برای این فیلم نامزد جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در یک فیلم درام شد. در سال ۲۰۱۶ چستین یک کمپانی تهیه‌کنندگی سینمایی با نام فرکل فیلمز تأسیس کرد، که توسط تیمی از مدیران زن اداره می‌شد.
چستین سال ۲۰۱۷ را با تهیه‌کنندگی فیلم "من جین دو هستم" آغاز کرد؛ این فیلم، که در آن چستین راوی داستان هم بود، یک مستند راجع به بردگی جنسی بود. چستین که مایل بود بیشتر با زنان فیلمساز کار کند در این سال در دو فیلم که توسط زنان کارگردانی شده بودند بازی کرد: "همسر نگهبان باغ وحش" اثر نیکی کارو، و "زن جلو می‌رود" اثر سوزانا وایت. فیلم اول اقتباسی از کتابی به همین نام، اثر دایان آکرمن بود، و در آن چستین به همراه یوهان هلدنبرگ نقش آنتونینا زابینسکی و همسرش جان زابینسکی را بازی می‌کردند؛ این دو، یک زوج لهستانی بودند که در جنگ جهانی دوم، جان انسان‌ها و حیوانات را نجات دادند. این فیلم نقدهای متناقضی دریافت کرد، اگر چه استیون هولدن نوشت که شخصیت «گوش به زنگ و لایه‌لایه» چستین به این فیلم قدرت بخشیده بود. داستان فیلم "زن جلو می‌رود" راجع به کارولاین ولدون بود، که مشاور گاو نشسته، رهبر قبیلهٔ سرخ‌پوست سو تا پیش از ماجرای کشتار ووندد نی بود. چستین در این نقش تلاش کرده بود که الگویی برای دختران جوانی ارائه کند که دنبال یک شخصیت الهام‌بخش هستند، و خارج از فیلم اطلاعاتی منتشر کرده بود تا مظنون به طرفداری از سفیدپوستان نشود.
چستین در فیلم "بازی مالی" (۲۰۱۷)، اولین فیلم به کارگردانی آرون سورکین، نقش مالی بلوم نویسنده و قمارباز آمریکایی را بازی کرد. مالی بلوم که قبلاً به اسکی مشغول بود، به دلیل برگزاری یک برنامهٔ قماربازی سنگین نهایتاً توسط اف‌بی‌آی دستگیر شد. چستین این نقش را پذیرفت چرا که می‌خواست با سورکین کار کند؛ او با نوشته‌های سورکین آشنا بود و آن را عمیقاً ستایش می‌کرد. چستین به جای آن که به شخصیت عمومی بلوم اکتفا کند، با او ملاقاتی مستقیم داشت تا با واکاوی عمیق‌تر شخصیت او، نواقص و نقاط ضعفش را شناسایی کند. همچنین، او به تحقیق راجع به قماربازی زیرزمینی پرداخت و با برخی از مشتریان بلوم نیز مصاحبه کرد. پیتر دبروژ، بازی چستین در این فیلم را «یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های زنان در عرصهٔ سینما» نامید و موفقیت آن را هم به «ذکاوت فرازمینی» چستین نسبت داد و هم به فیلمنامهٔ سورکین. چستین بابت این فیلم، برای پنجمین بار نامزد جایزهٔ گلدن گلوب شد.