moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وسکر در این فکر بود که اوروبوروس را در اتمسفر زمین منتشر کند. کریس و شوا پس از نابودی اکزلا، پس از جستجوهای فراوان، وسکر را در عرشهٔ کشتی مشاهده کردند. پس از یک نبرد طولانی میان کریس و شوا با آلبرت وسکر، سرم PG67A/W را به توصیهٔ جیل ولنتاین به وسکر تزریق کردند. تأثیرات ویروس مادر بیش از پیش شد و وسکر را به شدت تحت تأثیر خود قرار داد. (نکته: وسکر پیش از ساخت PG67A/W از ویروس ساخته شده توسط " ویلیام برکین " استفاده می‌کرد. در کل این ویروس برای این ساخته شده بود که مقابل جهش‌های افسار گیختهٔ ویروس مادر را بگیرد. اما ویروس برکین، بیش از حد ویروس مادر را کند کرده بود. PG67A/W به ویروس مادر موجود در بدن وسکر، اجازهٔ تکامل بیشتری را می‌داد. PG به معنای ویروس مادر (Progenitor) و ۶۷ کد امنیتی سازنده (اکزلا گیونه) و A/W کوتاه شدهٔ آلبرت وسکر بود که در صورت تزریق به میزان بیش از حد مجاز، ویروس مادر را به فعالیت بیشتر وادار می‌کرد). پس از فرار وسکر به درون هواپیمای بمب‌افکن، کریس و شوا نیز وارد هواپیما شدند و طی چند نبرد در هواپیما و دهانهٔ یک آتشفشان وسکر را پس از ورود زالوهای اوروبوروس یه بدنش نابود کردند. وسکر در درون مواد مذاب، با کینه‌ای مشخص در چشمانش کریس را فریاد می‌زد اما کریس سرانجام مأموریت طولانی‌مدت خود را به سرانجام رساند و با کمک شوا، وسکر را نابود کرد.Resident evil 5, http://residentevil.wikia.com/Resident_Evil_5Uroboros, http://residentevil.wikia.com/Uroboros_virusPG67A/W, http://residentevil.wikia.com/PG67A/WWesker's Report, http://residentevil.wikia.com/Wesker%27s_Report
برکین پس از تزریق ویروس به وسکر، باعث به کار افتادن دوباره قلب و سیستم‌های حیاتی بدنش شده و در حقیقت او را نجات می‌دهد. وسکر از آن پس یک انسان عادی نبود و رفته رفته با پژوهش‌هایش روندی تکاملی را پیش گرفت و در نهایت به یک فرا انسان تبدیل شد. وسکر این توانایی را داشت که از فاصله‌ای بسیار نزدیک نیز از شلیک گلوله‌ها در امان بماند؛ حرکت‌های بسیار سریع، تصمیم‌گیری در لحظه، قدرت بدنی فرا بشری، همه و همه از او یک نمونهٔ بی نظیر از فرا انسان ساخته بود. او یک فرا انسان بود، و به این خاطر شکست خورد که هنوز هم یک روح انسانی داشت، و مانند انسان‌های عادی کینه‌توز و قدرت طلب بود.
سایت تحلیلی رزیدنت ایول (انگلیسی)
۶-هیدروکسی‌دوپامین یا ۲،۴ و ۵ - تری‌هیدروکسی‌فنتیل‌آمین یک نوروتاکسین دوپامینرژیک و نورآدرنرژیک است.Thoenen, H. & Tranzer, J.P. (1973). The Pharmacology of 6-Hydroxydopamine. Annual Review of Pharmacology, Vol. 13, pp. 169-180Kostrzewa, R.M. & Jacobowitz, D.M. (1974). Pharmacological Actions of 6-Hydroxydopamine. Pharmacological Reviews, Vol. 26, pp. 199-288 این ماده برای ایجاد پارکینسونیسم در موش‌ها و میمون‌ها و استفاده از آنها در مطالعات برای درمان پارکینسونیسم در انسان کاربرد دارد.Carey, R.J. (1986). A conditioned anti-parkinsonian drug effect in the hemi-parkinsonian rat. Psychopharmacology, Vol. 89, pp. 269-272
معیار اطلاعاتی آکائیکه معیاری برای سنجش نیکویی برازش است. این معیار بر اساس مفهوم انتروپی بنا شده‌است و نشان می‌دهد که استفاده از یک مدل آماری به چه میزان باعث از دست رفتن اطلاعات می‌شود. به عبارت دیگر، این معیار تعادلی میان دقت مدل و پیچیدگی آن برقرار می‌کند. این معیار توسط هیروتسوگو آکائیکه برای انتخاب بهترین مدل آماری پیشنهاد شد.
با توجه به داده‌ها، چند مدل رقیب ممکن است با توجه به مقدار AIC رتبه بندی شوند و مدل دارای کمترین AIC بهترین است. از مقدار AIC می‌توان استنباط نمود که به عنوان مثال سه مدل بهتر وضعیت نسبتاً یکسانی دارند و بقیه مدل‌ها به مراتب بدتر هستند، اما معیاری برای انتخاب مقدار آستانه‌ای برای AIC که بتوان مدلی را به واسطه داشتن AIC بزرگتر از این مقدار رد کرد وجود ندارد.Burnham, Anderson, 1998, "Model Selection and Inference - A practical information-theoretic approach"
در حالت کلی ، AIC برابر است با Burnham, K. P., and D. R. Anderson, 2002. "Model Selection and Multimodel Inference: A Practical Information-Theoretic Approach", 2nd ed. Springer-Verlag. . :
که k تعداد پارامترهای مدل آماری است و L مقدار حداکثر تابع درستنمایی برای مدل برآورد شده است.
با تصحیح مرتبه دو AIC برای نمونه‌های با تعداد کمتر AICc به دست می‌آید:
از آنجایی که برای نمونه‌های با تعداد زیاد AICc به AIC همگرا می‌شود، همیشه باید AICc را به جای AIC بکار برد.Burnham, K. P., and D. R. Anderson, 2004. "Multimodel Inference: understanding AIC and BIC in Model Selection", Amsterdam Workshop on Model Selection.
صدف تیغی که با نام ماهی تیغی هم شناخته می‌شود، از گروهدوکفه‌ای‌ها است.صدف تیغی بیش‌تر در سواحل شنی اروپای شمالی و کانادای شرقی، مانند جزیره پرنس ادوارد پیدا می‌شود.
دیزل سبز یا دیزل تجدید پذیر به گونه‌ای از سوخت دیزل گفته می‌شود که از خوراک تجدید پذیر و با بکار بردن فناوری‌های زیست‌توده به مایع و پالایش روغن‌نباتی بدست می‌آید.به دلیل بکاربردن خوراک، دیزل سبز را می‌توان در رده زیست‌دیزل قرار داد؛ اما از لحاظ فناوری پردازش و فرمول شیمی، زیست‌دیزل و دیزل سبز، فراورده‌های متفاوتی هستند.در حالی که برای فراوری زیست‌دیزل فناوری‌های نوین بکار می‌روند، دیزل سبز از راه سنتی تقطیر ذره به ذره بدست می‌آید.
دیزل سبز می‌تواند از روغن خوراک‌هایی مانند کلزا، جلبک، جاتروفا و سالیکورنیا به اضافه تالو (پیه که برای شمع سازی بکار می‌رود) بدست آید.
مردانی دیگر فیلمی کمدی_پلیسی به کارگردانی آدام مک‌کی محصول سال ۲۰۱۰ آمریکا است که از بازیگران اصلی آن می‌توان به ویل فرل، مارک والبرگ، مایکل کیتون، ساموئل ال. جکسون، دواین جانسون و اوا مندس اشاره کرد.
این فیلم چهارمین همکاری از پنج همکاری ویل فرل و آدام مک‌کی پس از فیلم‌های "" (۲۰۰۴)، "شب‌های تالادگا" (۲۰۰۶) و "برادران ناتنی" (۲۰۰۸) و قبل از "" (۲۰۱۳) محسوب می‌شود. همچنین این فیلم، نخستین همکاری فرل و مارک والبرگ است، آن‌ها در سال‌های بعد در دو فیلم "خونه بابا" (۲۰۱۵) و "خونه بابا ۲" (۲۰۱۷) با یکدیگر هم‌بازی شدند.
"مردانی دیگر" در تاریخ ۶ آگوست ۲۰۱۰، در سینماهای ایالات متحده، با استقبال خوب منتقدان که از شیمی بین بازیگران و سکانس‌های اکشن و طنز تمجید کردند، اکران شد و در سراسر جهان بیش از ۱۷۰ میلیون دلار فروش رفت.
تری و آلن دو کارآگاه در پلیس نیویورک هستند که هیچ‌کس در اداره به آن‌ها اهمیت نمی‌دهد و اکثر اوقات آن‌ها صرف نگاه کردن به یکدیگر و پشت میز نشینی می‌گذرد. تا اینکه تری از این وضعیت خسته شده و تصمیم می‌گیرد کاری کند که همه به آن‌ها افتخار کنند؛ بنابراین این دو پلیس بی‌تجربه سعی می‌کنند تا مأموریت‌هایی را به عهده بگیرند که خطر و هیجان بیشتری در آن وجود دارد. اما انجام این مأموریت‌ها قطعاً مشکلاتی برای آن‌ها دارد.
مجله مراقبت مدیریت داروخانه یک مجله داروسازی است که در ایالات متحدهٔ آمریکا منتشر می‌شود.
رباط فوق خاری رباط بلندی است که به زوائد خاری از هفتمین مهره گردن تا استخوان خاجی (ساکروم) اتصال دارد. این رباط همانند رباط‌های طولی جلویی و پشتی، جزو رباط‌های بلند ستون فقرات است. رباط فوق خاری در ناحیه کمری جایی که ضخامتش بر روی مهره قابل لمس است، پهن‌ترین قسمت را دارد. نوربخش، سید تقی.شایسته آذر، مسعود. ص ۲۹۸
مرتار خشک یا ملات خشک نوعی ملات است که مواد اولیه ملات با یکدیگر در کارخانه یا کارگاه ترکیب می‌شوند و به صورت خشک به کارگاه ساختمانی منتقل می‌شوند و در آنجا با آب ترکیب می‌شود و ملات ساخته می‌شود. مرتار در صنعت ساختمان به معنی ملات می‌باشد. مرتار خشک در فارسی با نام ملات خشک بیشتر خوانده می‌شود.
رباط بین خاری رباطی است کوتاه، ولی محکم که زوائد خاری دو مهره مجاور را در ستون فقرات به یکدیگر متصل می‌کند. این رباط به دلیل عمقی بودن قابل لمس نیست. خم کردن ستون مهره‌ها باعث کشش رباط‌های فوق خاری و بین خاری می‌گردد.
باشگاه فوتبال ماینس ۰۵ باشگاه فوتبال آلمانی است که در ماینتز یکی از شهرهای ایالت راینلاند-فالتز قرار دارد. باشگاه ماینس در تاریخ ۲۷ مارس ۱۹۰۵ تأسیس شده‌است.ویکی‌پدیای انگلیسی
از بازیکنان ایرانی ، نفرات زیر سابقه عضویت در این تیم را دارند.
مدیریت انرژی شامل برنامه‌ریزی و بهره‌برداری از واحدهای تولید و مصرف انرژی و همچنین توزیع و ذخیره انرژی است. اهداف آن حفاظت از منابع، حفاظت از آب و هوا و صرفه جویی در هزینه است، در حالی که کاربران دسترسی دائمی به انرژی مورد نیاز خود داشته باشند. مدیریت آنرژی ارتباط نزدیک با مدیریت زیست‌محیطی، مدیریت تولید، تدارکات (لجستیک) و سایر عملکردهای تجاری تثبیت شده دارد. VDI-Guideline 4602 تعریفی را منتشر کرد که شامل بعد اقتصادی آن است: «مدیریت انرژی عبارت است از هماهنگی فعال، سازماندهی شده و سیستماتیک تهیه، تبدیل، توزیع و استفاده از انرژی برای برآوردن نیازها، با در نظر گرفتن اهداف زیست‌محیطی و اقتصادی».VDI-Guideline VDI 4602, page 3, Beuth Verlag, Berlin 2007. این یک تلاش سیستماتیک برای بهینه‌سازی بهره‌وری انرژی برای اهداف خاص سیاسی، اقتصادی و زیست‌محیطی از طریق تکنیک‌های مهندسی و مدیریت است.
مدیریت انرژی در یک زمینه خاص:
فصل اول سریال ۲۴(همچنین با نام روز اول نیز شناخته می‌شود) از روز ۶ نوامبر ۲۰۰۱ تا ۲۱ می ۲۰۰۲ روی آنتن رفت. داستان این فصل از ساعت ۱۲ نیمه شب روز انتخابات اولیه ریاست جمهوری در کالیفورنیا آغاز می‌شود.
در آغاز هر اپیزود جک باور (کیفر ساترلند) متن مقدمه‌ای را برای بینندگان می‌خواند:
فصل اول در روز انتخابات اولیه ریاست جمهوری در کالیفرنیا اتفاق می‌افتد.
موضوع اصلی این فصل، توطئهٔ قتل دیوید پالمر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری و نمایندهٔ مریلند در مجلس سنا می‌باشد.شخصیت اصلی جک باور عضو سابق نیروهای دلتا می‌باشد که در حال حاضر فرمانده واحد ضدّتروریستی(سی‌تی‌یو) در لس‌آنجلس می‌باشد.جک در این فصل به صورت احساسی (به‌دلیل ربوده شدن دختر و همسرش) و به دلیل حرفه‌ای (وظیفه‌اش برای دفاع از جان دیوید پالمر) و به‌سختی درگیر مسائل می‌شود.
این فصل به‌طور کلی به سه بخش کلی تقسیم می‌شود:
فاکس ابتدا قصد داشت تا برای فصل اول، ۱۳ قسمت بسازد امّا وقتی سریال با استقبال خوبی مواجه شد، تصمیم گرفتند تا داستان فصل ۱ در ۲۴ قسمت به پایان برسانند، به‌طوری‌که قرار بود عملیّات نجات (که در آن جک همسر و دخترش را نجات می‌دهد) در میانهٔ فصل ۱، آخرین قسمت این فصل باشد.
برگزيده شدن البرتو گرين به به جاي جك باور
این فصل شروع سریال ۲۴ است و در اپیزود اول داستان زندگی جک (نقش اول سریال) و در آن رابطه بد میان دخترش کیم و مادرش تری را نشان می‌دهد. در این حال واحد ضد تروریستی CTU لس آنجلس جک را از خطر احتمال ترور نامزد ریاست جمهوری دیوید پالمر خبر می‌دهد و جک درصدد جلوگیری از آن می‌آید تروریست‌ها که جک را خطری برای خود می‌بینند کیم (دختر جک) که از خانه فرار کرده بود را به گروگان می‌گیرند و پس از آن تری (همسر جک) که به دنبال کیم رفته بود را نیز گروگان می‌گیرند، در اواخر این فصل معلوم می‌شود تروریست‌ها خانواده دریزن ( گروهی که جک مدت‌ها پیش درصدد دستگیری آنان برآمد و دخترشان را در جریان عملیات کشت) و آنان علاوه بر ترور اشخاص مهم می‌خواهند از جک نیز انتقام بگیرند در آخرین اپیزود معلوم می‌شود همکار جک نینا مایرز با تروریست‌ها هم‌دست بوده و در این جریانات همسر جک تری باور به دست نینا کشته می‌شود و جک موفق به دستگیری نینا می‌شود اما او در این ۲۴ ساعت در آخر همسرش را از دست می‌دهد اما موفق به نجات دخترش و نابودی گروه تروریستی می‌شود.
سون-اریک لیدمن استاد تاریخ اندیشه در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است.
او پیش از آغاز کار دانشگاهی مدتی سردبیر بخش فرهنگی یکی از روزنامه‌های بزرگ سوئد بود. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ چند مجموعه شعر و مقالات ادبی منتشر کرد.
در سال ۱۹۶۶ از تز دکترای فلسفهٔ خود با عنوان زندگی ارگانیک در مباحث فلسفی آلمان ۱۷۹۵ـ ۱۸۴۵ دفاع کرد. از آن پس تاکنون ده‌ها کتاب و مقالهٔ فلسفی و علمی نوشته است که از میان آنها می‌توان به جهانی برای بازیافتن: دربارهٔ مارکس جوان، بازی تضادها: دربارهٔ فلسفهٔ انگلس، تاریخ عقاید سیاسی از افلاطون تا هابرماس، در سایهٔ آینده: تاریخ اندیشهٔ مدرنیته، خطرگری بی‌پایان: دربارهٔ دانش انسان و آخرین کتاب او، سنگ‌های روح: تاریخ شکل، ماده و محتوا در فلسفه اشاره کرد.
تحقیقات لیدمن حول دو محور صورت گرفته است: محور اول تاریخ اندیشه در سوئد است. آنچه در این مبحث مورد توجه او بوده نقش عقاید و ایدئولوژی‌ها در تغییر جامعه است. محور دوم پژوهش‌های لیدمن را می‌توان زیر عنوان «انسان در جهان، جهان در انسان» خلاصه کرد. در این زمینه، تاریخ مدرنیته در غرب و جنبه‌های گوناگون دانش مورد توجه او بوده است.
تا کنون "'تاریخ عقاید سیاسی از افلاطون تا هابرماس، سبکی فکر سنگینی واقعیت: دربارهٔ آزادی و در سایهٔ آینده: تاریخ اندیشهٔ مدرنیته' و سنگهای روح، تاریخ مفهوم های فلسفی" توسط سعید مقدم به فارسی ترجمه شده و نشر اختران آنها را منتشر کرده است.
چاپ دستی که با نام‌های چاپ هنری و چاپ‌گری نیز شناخته می‌شود، شاخه‌ای از هنرهای تجسمی است که در آن اثر هنری از طریق چاپ تصویر بر روی یک سطح، عموماً کاغذ یا گاهی پارچه، چرم، پلاستیک و سطوح دیگر، توسط هنرمند خلق می‌گردد.چاپ، دانشنامه بریتانیکا. چاپ‌های هنری امکانات فنی صوری و بیانی بسیار متنوعی را در اختیار هنرمند می‌گذارند، علاوه بر این هنرمند به مدد چاپ و تکثیر اثر خود می‌تواند نمونه‌های ارزان‌تری را در دسترس مخاطبان قرار دهد. به همین سبب در قرن‌های اخیر اغلب هنرمندان برخی روش‌های حکاکی و چاپ را آزموده و در آن‌ها به استادی رسیده‌اند.دائرةالمعارف هنر/رویین پاکباز/نشر فرهنگ معاصر
چاپ از طریق انتقال مرکب از یک کلیشه یا صفحه مسطح آماده شده بر روی سطح کاغذ یا مواد دیگر پدید می‌آید. انواع متداول کلیشه عبارتند از: صفحه‌های فلزی که معمولاً از جنس مس یا زینک یا صفحه‌های پولیمری که برای حکاکی یا خوردگی با اسید استفاده می‌شوند. از نظر کلیشه چاپ دستی می‌تواند به چهار دستهٔ اصلی گود، مسطح، برجسته و شابلونی تقسیم شود. نمونه‌های چاپ لینولئوم، فلزی، باسمه، حکاکی روی چوب و سیلک اسکرین و لیتوگرافی در زیر دستهٔ این تقسیم‌بندی قرار می‌گیرند. از سنگ، آلومینیم یا پلیمر برای چاپ سنگی و از قالب‌های چوبی برای چوب‌تراش و چوب‌کند و از لینونئوم برای لینوتراش استفاده می‌شود. پرده‌های پارچه‌ای از جنس ابریشم یا مواد مصنوعی برای چاپ سیلک اسکرین به کار می‌رود.http://en.wikipedia.org/wiki/Printmaking
چاپ دستی سابقه‌ای بسیار طولانی دارد. اولین نمونه چاپ دستی توسط انسان پیشاتاریخ ثبت شده‌است که در غار گارگاس واقع در ضلع شمالی رودخانه گارون در فرانسه است. در این غار نمونه‌هایی از شکل دست انسان به ثبت رسیده‌اند. نقوش دست به دو حالت مثبت و منفی در غار ثبت شده‌اند. در چاپ منفی احتمال می‌رود که فرد رنگ سائیده شده را با روغن یا آب مخلوط کرده و سپس با نی روی آن فوت می‌کرده‌است، با این عمل رنگ به صورت ذرات ریز درآمده و بدین ترتیب به روی اطراف دست منتقل می‌شدند. در چاپ مثبت فرد دست خود را آغشته به ماده رنگی می‌کرده و بر روی سطوح غار فشار می‌داده‌است. نمونهٔ مشابه این کار در غار دست‌ها در آرژانتین نیز دیده می‌شود.
در دوران باستان مهرهای استوانه‌ای و مسطح که از جنس سنگ و گل رس بودند، بسیار رواج داشتند. بیشتر این مهرها که مربوط به شش هزار سال پیش از میلاد است، در مناطق عراق و ترکیه نمونه‌هایی از آنها کشف شدند که جنبه‌ای رسمی برای شناسنامه و تعیین مقام اجتماعی یا تزیینی داشتند. این مهرها بر روی لوحهای گلی مرطوب همراه با فشار چاپ می‌شدند. پس از آن مهرهای استوانه ای می‌باشند که مربوط به اوروک واقع در عراق و شوش واقع در ایران است و قدمت آن به ۳۳۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد.
چاپ روی پارچه به وسیلهٔ قالب‌های چوبی در سدهٔ چهارم پیش از میلاد در هند رواج داشته‌است. این روش در سدهٔ دوم پیش از میلاد به چین و سپس به ایران وارد شده که پارچه‌های دوره ساسانی نشانگر نمونه ای از آن است. چینی‌ها که از پیش مرکب را ساخته بودند در اوایل سده اول میلادی از چاپ چوب در چاپ نوشته و انگنام نوعی مهر از جنس یشم، یاقوت یا طلا استفاده می‌کردند. در ابتدای قرن هفتم میلادی چاپ چوب به مرهون اختراع کاغذ توسط چینی‌ها در شرق و سپس در جهان غرب به سرعت گسترش پیدا کرد. چاپ چوب بعدها زمینه‌ساز سبکی مشخص به نام چاپ باسمه‌ای در ژاپن شد.
چاپ دستی از طریق کلیشه یا همان واسطه‌ای که با آن مادهٔ چاپ شونده (مثل رنگ) برروی مادهٔ چاپ پذیر (مثل کاغذ) چاپ می‌شود، به چهار دسته اصلی قابل تقسیم است:
بر اساس نوع جنس پلیت (کلیشه) چاپ‌ها به چهاردسته تقسیم می‌شوند:
در کلیشهٔ چاپ گود طرحها به نسبت پس زمینه سطحی پایین‌تری دارند. به معنای دیگر فرد برای ایجاد طرحی می‌خواهد مادهٔ چاپ شونده آن را چاپ کند، از طریق وسایل کنده کاری رو کلیشه را حکاکی می‌کند. چاپ فلزی از رایجترین چاپهای گود است که خود به دو دستهٔ اصلی مستقیم و غیرمستقیم دسته‌بندی می‌شود.
این روش چاپ در خانواده چاپ فلزی و از نوع چاپ گود می‌باشد. در چاپ تیزابی، سطح لوح فلزی را با ماده‌ای که ضد تیزاب است به‌طور کامل می‌پوشانند سپس از طریق وسایل کنده کاری تیز بر روی فلز طراحی می‌کنند و در آخر آن را درون تیزاب قرار می‌دهند. چون قسمتهایی از طرح که کنده کاری شده تحت پوشش مادهٔ ضد تیزاب نیست، توسط تیزاب اسیدخورده می‌شود و گود افتاده می‌شود و زمانی که مرکب را بر روی سطح آن آغشته می‌کنند، قسمتهای گود مرکب را به خود می‌گیرد. برای انتقال کلیشه بر روی کاغذ باید فشار زیادی به آن وارد شود تا مرکبهای داخل گودی به کاغذ منتقل شوند. در چاپ تیزابی، معمولاً نتیجهٔ تصویری با ارزش خطوط صریح و ظریف است. از هنرمندانی که از این نوع چاپ در آثارشان استفاده کرده‌اند می‌توان به اتو دیکس، آلبرشت دورر، رامبراند، فرانسیسکو گویا، جیمز انسور، کته کولویتس، پابلو پیکاسو و ادوارد هاپر اشاره کرد.
این چاپ نیز از خانواده چاپ فلزی و از نوع گود است. در این چاپ ابتدا کلیشه را به صورت کامل با شانه‌ای مغاری خراش مینهد که در این مرحله کلیشه یک صفحه سیاه را نتیجه می‌دهد سپس از طریق وسیله‌ای صیقلی به نام برنیشر (burnisher) طرح را از طریق ایجاد نقاط ریز، سایه روشن ایجاد می‌کنند. برعکسِ دیگر روشهای چاپ، این شیوهِ چاپ از سیاه به سفید است. در این چاپ از کشیدن خط یا هاشور و خطوط متقاطع استفاده نمی‌شود. بلکه با نقطه گذاری‌های ریز و ایجاد سایه روشن طراحی می‌شود. این چاپ به دلیل طیف وسیعی از سایه روشنی که ایجاد می‌کند به چاپ سایه روشن معروف است.
از دستهٔ چاپ فلزی و گود است و روش و تکنیک کار بسیار شبیه به چاپ اچینگ است با این تفاوت که در محلول عایق تیزآب تخلخلهایی ایجاد می‌شود تا باعث تنالیته‌های بیشتری شود. به دلیل آنکه سبک کار شبیه به آبرنگ و آب مرکب است به این اسامی نیز معروف است.
در این چاپ که به آن ریلیف هم می‌گویند، برعکس چاپ گود قسمتهایی از سطح کلیشه که در قسمت بالاتری قرار دارند به وسیلهٔ مادهٔ چاپ شونده چاپ می‌شوند. به معنای دیگر فرد برای ایجاد طرح، باید اطراف طرحی که می‌خواهد چاپ کند را کنده کاری کند تا قسمت مد نظر برجسته شود. چاپ لینولئوم و چاپ چوبی ازروشهای متداول در چاپ برجسته هستند.
"چاپ چوبی" یا "کنده کاری چوبی" یا "چوبتراش" نوعی از چاپ برجسته است که در آن نقش مدنظر به صورت برجسته بر روی سطح چوبی کنده کاری شده و با قرار دادن آن بر روی مرکب یا مادهٔ چاپ شونده طرح را چاپ می‌کنند. در "چاپ لینولئوم" یا "لینوتراش" نیز همانند روش چوبتراش است با این تفاوت که جنس کلیشهٔ آن از جنس لینولئوم می‌باشد. تفاوت عمده‌ای که می‌توان میان لینوتراش و چوبتراش قائل بود این است که در چاپ لینوتراش فرمها و بافتهای ایجاد شده نرم و در چوبتراش بافت و فرم به دلیل ویژگی سخت چوب، سخت و زاویه دار هستند. از هنرمندان نامداری که از این تکنیک در آثار خود استفاده کرده‌اند می‌توان به ارنست کیرشنر، آلبرشت دورر، هانس بورگمایر، هوکوسای، هیروشیگه، فرانتس مارک و ادوارد مونش اشاره کرد.
در این نوع چاپ هم قسمت چاپ شونده و هم غیر چاپ شونده یکدست هستند و در یک سطح قرار دارند. در این نوع چاپ از طریق تضاد جاذب نبودن آب و مرکب چرب طرح بروی کلیشه ایجاد می‌شود. معروف‌ترین چاپ مسطح، چاپ سنگی است که بعدها این تکنیک به صورت صنعتی در چاپ لیتوگرافی استفاده شد.
در این نوع روش، بر خلاف سه نوع دیگر که کلیشه بروی کاغذ منعکس می‌شود، کلیشه قسمتهایی از طرح را که قرار است چاپ شود را از میان خود عبور می‌دهد. در این نوع شابلون یا همان کلیشه به گونه‌ای ساخته می‌شود که قسمتهایی که قرار نیست چاپ شوند پوشیده و قسمتهایی که قرار است چاپ شود خالی و بازمی‌ماند. چاپ سیلک اسکرین از معروفترین نمونه‌های این نوع چاپ است.
سیلک اسکرین نوعی چاپ شابلونی است که به دلیل استفاده از قابهای توری از جنس ابریشم به این نام شهرت دارد. در این چاپ، قاب توری با مادهٔ حساس به نور به‌طور کامل آغشته می‌شود و به قسمتهایی که قرار است چاپ نشوند نور تابانده می‌شود که باعث سفت شدن آن نقاط می‌گردد و قسمتهایی که نور نخورده با فشار آب شسته می‌شوند. اینکار شابلونی از طرح به ما می‌دهد که قابل چاپ است. به دلیل اینکه امروزه از ابریشم در ساخت توری استفاده نمی‌شود، به آن چاپ اسکرین گفته می‌شود. امروزه جنس توری‌ها بسته به موارد کاربرد به نایلون، پلی استر، فلز و غیر آن تغییر یافته‌است.
گراورسازی در ایران بعد از نشر روزنامه‌های متعدد رونق گرفت. اولین گراورسازی در ایران را یک متخصص آلمانی آغاز کرد و بعدها شاگردان وی خود استادکاران برجسته‌ای شدند که از آن جمله می‌توان مهدی مصورالملک را نام برد.صنعت چاپ- شماره ۴۷- آذر ۱۳۵۰- صفحهٔ ۴
والتر فونک رئیس رایش بانک بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ بود. او مخالف مارکسیسم و یک ناسیونالیست بود. وی یکی از ۲۴ متهم به جنایت جنگی بود که در دادگاه بین‌المللی در نورنبرگ در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ به حبس ابد محکوم شد ولی سال ۱۹۵۷ آزاد شد.
نان خشک یا برشته (به ایتالیایی: "Bruschetta"، تلفظ: [brusˈketta]) نام یک نوع پیش‌غذای ایتالیایی است که در نواحی مرکزی ایتالیا تهیه می‌شود و هرچند منشأ و تاریخچهٔ نان خشک از پیدایش بشر همواره نزد ملل موجود بوده، ولی غربیها آنرا به ناحیهٔ توسکانی و سدهٔ پانزدهم میلادی محدود کردند، که احتمالاٌ زمان آشنایی آنها با این نوع نان بوده است. معمولاً آنها برای تهیهٔ این مشتهی، نان را کباب کرده و روی آن‌را سیر می‌مالند، سپس روغن زیتون کاملاً بکر و با بو، فلفل و نمک را بر روی آن می‌ریزند. همچنین در انواع مختلف امروزی آن ممکن است رویش را با فلفل قرمز تند، گوجه فرنگی، سبزیجات، انواع لوبیا، گوشت دودی و/یا پنیر بپوشانند. برای تهیهٔ پرطرفدارترین نوع نان خشک در خارج از ایتالیا نیز از ریحان، گوجه فرنگی تازه، سیر و پیاز یا پنیر موتزارلا استفاده می‌شود.
نان خشک معمولاً به عنوان تنقلات یا مشتهی صرف می‌شود.
شرکت آمبرلا با نام رسمی شرکت داروسازی آمبرلا ، شرکتی خیالی است در سری بازی‌های معروف و پرطرفدار رزیدنت ایول است. در سری رزیدنت ایول، این شرکت دارای شعبه‌ها و مقرهای گوناگون در سرتاسر جهان است و محصولات دارویی و پزشکی، سلاح‌ها و لوازم نظامی، سخت‌افزار و نرم‌افزار کامپیوتر و محصولات غذایی این شرکت در متن زندگی بیشتر مردم جهان قرار داشت و بیشتر مردم دنیا به شکلی مستقیم یا غیر مستقیم در استخدام این شرکت بودند؛ به همین خاطر آمبرلا از نفوذ و محبوبیت بالایی در میان مردم، مسئولان و دولت‌های جهان برخوردار بود. آمبرلا محصولات گوناگونی را به مردم جهان عرضه می‌کرد اما سیاست اصلی این شرکت انجام آزمایش‌ها و پژوهش‌های گسترده، سری و فوق محرمانه در مهندسی ژنتیک و ساخت سلاح‌های بیولوژیکی بود.
به دلیل گستردگی فعالیت‌ها، شرکت آمبرلا، از نیروهای نظامی سازمان‌یافته برخوردار بود. این نیروها خود، به نیروهای تخصصی‌تر تقسیم می‌شدند و هرکدام وظیفهٔ خاصی را برعهده داشتند؛ برخی به ارتش کشورها کمک می‌رساندند، برخی از محصولات شرکت حراست می‌کردند و گروهی نیز مسئول حفاظت از پروژه‌های سری و فوق محرمانهٔ شرکت بودند [مانند U.B.C.S]. گستردگی فعالیت‌های این شرکت، سبب شده بود تا در سرتاسر جهان دارای نامی معتبر و بانفوذ شود و مهم‌ترین نقش اقتصادی و تجاری را در دنیای این بازی ایفا کند.
سنگ بنای شرکت آمبرلا در سال ۱۹۶۹ به وجود آمد؛ زمانی که لرد آزول ئی. اسپنسر به همراه دوست خود ادوارد آشفورد، دکتر جیمز مارکوس و شاگرد او یعنی برندون بایلی به آفریقا رفتند تا سرزمین فراموش شدهٔ Ndipaya را پیدا کنند. اسپنسر، دانشنامهٔ جهانگردی به نام هانری تراویس را مطالعه کرده بود. در این کتاب از افسانه‌ای در میان مردمان آن سرزمین فراموش شده یاد می‌شود، افسانه‌ای که در آن گیاهی وجود داشت که حتی کشنده‌ترین زهرها را درمان می‌کرد و به مصرف‌کننده‌اش عمری جاودان، می‌بخشید.
اسپنسر و ادوارد آشفورد، این سرزمین فراموش شده را پیدا کردند؛ جایی که یک شهر باستانی در اعماق زمین بود و در کنار آن گل‌های افسانه‌ای قرار داشت؛ گل‌هایی که در اعماق زمین، بدون دریافت نور خورشید، رشد و تولید مثل می‌کردند. اسپنسر در ترشحات این گل‌ها ویروسی را کشف کرد. ادوارد آشفورد و دکتر جیمز مارکوس مطالعات خود را بر روی این ویروس آغاز کردند. سرانجام نیز ادوارد آشفورد با استفاده از این ویروس، موفق به کشف نهایی ویروس مادر شد.
یک سال بعد، آن‌ها به آمریکا بازگشتند، اسپنسر پیشنهاد بنیانگذاری شرکت را داد. برندون با این پیشنهاد مخالف بود و معتقد بود تا زمانی که نتوانند ویروس مادر را تولید کنند، تأسیس شرکت کار بیهوده‌ای است.
در همین سال، معماری به نام جرج تریور کار ساخت عمارت اسپنسر را در دامنهٔ کوهستان آرکلی واقع در حومهٔ شهر راکون، به پایان رساند. جرج از سال ۱۹۶۲ کار ساخت این عمارت را آغاز کرده بود. اسپنسر از او و بعدها از خانواده‌اش به قصد انجام آزمایش‌های مربوط به ویروس مادر، به عنوان نمونه‌های آزمایشگاهی استفاده کرد و خود تریور نیز در دام تله‌ها و معماری پیچیده همین قصر افتاده و کشته شد. در سال ۱۹۶۸ شرکت آمبرلا رسماً بنیانگذاری شد. ادوارد آشفورد نیز بر اثر آزمایش‌های خود از بین رفت. برندون بایلی به‌اجبار در آفریقا ماند و مقدمات ساخت مقر مرکزی آمبرلا در آفریقا را فراهم نمود. او سپس نمونه‌هایی را برای دکتر مارکوس که به تازگی مقر آموزشی آمبرلا را تأسیس کرده بود، فرستاد.
در سال ۱۹۶۹، پسر ادوارد الکساندر آشفورد آغاز به ساخت عمارت خود در قطب جنوب کرد و سپس مرکز پژوهشی خود را به این عمارت منتقل کرد. او قصد داشت در این مقر در زمینهٔ پروژهٔ ورونیکا آشفورد فعالیت‌هایش را توسعه دهد. این پروژه‌ای بود که الکساندر قصد داشت تا در آن با روش‌های مهندسی ژنتیک، میزان بهرهٔ هوشی و ذکاوت انسان‌ها را افزایش دهد. دو سال بعد، آلفرد آشفورد و آلکسیا آشفورد از درون پژوهش‌های او متولد شدند.
با به دست آوردن اطلاعات جدیدتری از ویروس مادر، مارکوس ویروس آزمایشی خود را به تعدادی از شاگردانش مبتلا کرد. آن‌ها نتوانستند از تأثیرات این ویروس در امان بمانند و مردند. جسدهای آن‌ها به درون فاضلاب مقر انداخته شد.
در سال ۱۹۷۸، دکتر جیمز مارکوس با ترکیب دی‌ان‌ای زالو با ویروس مادر، موفق به کشف نمونهٔ جدیدی از ویروس‌ها به نام ویروس T شد و آن را به صورت اختصار، ویروس تی نامید. ویروس تی نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری داستان اصلی این سری داشت. هر جانداری که به این ویروس مبتلا شود، کشته می‌شود و در برابر، جریان الکتریکی ضعیفی را در بدن شخص مبتلا ایجاد می‌کند. این جریان الکتریکی ضعیف سبب به کار افتادن مجدد برخی از سیستم‌های حیاتی بدن می‌شود اما این شخص دیگر یک موجود مرده و بی‌خرد است و فقط سعی می‌کند نیاز خود را به غذا برطرف کند (زامبی). فقط یک‌بار گزش توسط زامبی‌ها کافی است تا ویروس تی از زامبی به بدن فرد سالم منتقل شود، تا یک زامبی جدید متولد شود. این یک موفقیت بزرگ برای اهداف سری شرکت آمبرلا محسوب می‌شد. در ۲۹ ژوئیه همین سال، مقر آموزشی بسته شد و مارکوس دو نفر از بهترین شاگردان خود، یعنی آلبرت وسکر و ویلیام برکین را به مقر پژوهشی آمبرلا در کوهستان آرکلی فرستاد.
مارکوس، در خود به دلیل کارهایش احساس نارضایتی داشت و این را برای تنها کسانی که اعتماد داشت یعنی ویلیام و آلبرت، نوشت، اما این اعتماد بیهوده بود. ده سال بعد، یعنی در سال ۱۹۸۸ ویلیام برکین و آلبرت وسکر به دستور اسپنسر، مارکوس را کشتند، اما زالویی به بدن او وارد شد. برکین نمونه‌ای از ویروس تی را برداشت اما او پژوهش‌های خود را بر روی پروژهٔ ویروس G در بدن لیسا تریور متمرکز کرده بود. لیسا دختر جرج تریور بود که در عمارت اسپنسر نگهداری می‌شد و در برابر ۱۲ آزمایش از خود پایداری نشان بود.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- ویروس تی (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/T-Virus
در سال ۱۹۹۸، بدن جیمز مارکوس به وسیلهٔ زالوی ملکه به شکل کامل بازسازی شد. او اینک در این فکر بود تا از اسپنسر و آمبرلا انتقام بگیرد؛ بنابراین ویروس تی را در مقر آرکلی منتشر کرد. دیری نپایید که کارکنان مقر به زامبی‌هایی خون‌آشام تبدیل شدند و برخی از آن‌ها از مقر و عمارت اسپنسر خارج شدند. این کار مارکوس سبب شد تا درنهایت، گوشه‌ای از پژوهش‌ها و فعالیت‌های غیرقانونی آمبرلا که به شکل فوق‌محرمانه انجام می‌شد، آشکار شود و در آینده، دیگر آن چهرهٔ موجه خود را در میان افکار عمومی نداشته باشد.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- جیمز مارکوس (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/James_Marcus
برکین و وسکر از این انتقام‌گیری مارکوس، به سود خودشان برای خروج از آمبرلا استفاده کردند. وسکر دو سال پیش از این رویداد، وارد اداره پلیس شهر راکون شده بود و گروه استارز را بنیانگذاری کرده بود. او اینک پس از این اقدام مارکوس، تیم براوو را برای انجام تحقیقات به آرکلی فرستاد و پس از مفقود شدن این تیم، او خود به همراه تیم تیم آلفا به جستجوی تیم مفقود شده رفت. هدف وسکر از این کار، آزمودن پروژهٔ تایرنت و همچنین راهی برای خروج از آمبرلا بود. در پایان رویدادهای عمارت، وسکر با انجام یک مرگ نمایشی به همگان وانمود کرد که مرده است. اما او پیش از این رویداد و در دوران نوزادی، توسط آمبرلا برای پروژهٔ کودکان وسکر انتخاب شده بود و جزء معدود بازماندگان این پروژه بود. در بدن او ویروس مادر وجود داشت و همواره برای او دردسرساز بود. از این رو به درخواست خودش، ویلیام برکین مأموریت یافت تا با یافتن یک راه‌حل او را یاری کند. برکین نیز با ساخت یک ویروس، که در حقیقت کندکنندهٔ روند تکاملی ویروس مادر در بدن وسکر می‌شد، به وسکر کمک کرد. او پیش از کشته شدن به دست تایرنت از این ویروس به شکل پیوسته استفاده می‌کرد و این سبب شد تا وسکر به دست تایرنت کشته نشود.
آلبرت وسکر پس از رویداد عمارت اسپنسر مجبور بود تا به مدت چند ماه مخفی بماند، او در این مدت از جاسوسی به نام ایدا وانگ برای پیشبرد برخی از نقشه‌هایش استفاده کرد؛ به دست آوردن نمونهٔ ویروس جی که ساختهٔ ویلیام برکین بود نیز، از جمله نمونه‌های این نقشه هاست. در حقیقت آمبرلا پیش از این نقشهٔ وسکر، از قصد جدا شدن برکین و وسکر آگاه شده بود و به این منظور، هانک را فرستاد تا نمونهٔ ویروس جی را برای شرکت نگه دارد. هانک پس از کشتن ویلیام برکین موفق به این کار شد، اما درگیری هانک و ویلیام باعث شیوع ویروس تی در سیستم فاضلاب شهر و پس از مدتی در تمام شهر شد. این رخداد به هیچ عنوان در برنامهٔ کاری آمبرلا نبود. رخدادی که به‌شکل مستقیم در نابودی آمبرلا تأثیر داشت، پخش شدن ویروس تی در شهر راکون بود. ویلیام برکین نیز با تزریق ویروس جی به خودش از مرگ نجات یافت و به زندگی بازگشت اما این تولد دوباره به قیمت از دست دادن انسانیتش بود. برکین سرانجام به توسط کلر ردفیلد و لیان اسکات کندی کشته می‌شود. ایدا نیز در انجام مأموریت خود موفق شد؛ زیرا یک نمونهٔ ویروس جی در گردنبند شری برکین وجود داشت و ایدا، آن را در جهت مأموریت خود، برای وسکر به‌دست‌آورد.
آمبرلا، محبوبیت و مشروعیت و جان تمامی افراد و تجهیزات خود را در ۲۳ ژوئیه سال ۱۹۹۸ ازدست داد مرگ آنها رخ داد قبل از ۲۳ ژوئیه در گذشته سال قبل ۱۹۹۷ زمانی که بیشتر مردم شهر راکون پس از ابتلا به ویروس تی به زامبی تبدیل شده بودند. در بامداد بعدی، دولت ایالات متحده با حصارکشی در مرزهای شهر، این شهر را در حالت قرنطینه قرار داد. آمبرلا در شهر راکون دارای بخش‌های مختلفی بود، گاه پژوهشگران و ویروس‌شناسان آن مشغول تهیهٔ واکسن‌ها و داروهای گوناگون بودند، گاهی نیز پژوهشگران بخش اسلحه و جنگ‌افزار این شرکت، به پژوهش پیرامون B.O.Wها می‌پرداختند. B.O.W کوتاه شدهٔ عبارت (Bio Organic Weapon) بوده و به مخلوقاتی مانند زامبی‌ها گفته می‌شود. آمبرلا با ساخت این ویروس‌ها قصد داشت تا آن‌ها را بر روی موجودات زنده آزمایش کند تا این ویروس‌ها پس از ایجاد جهش‌های بزرگ و کنترل شده در ساختار دی‌ان‌ای موجودات، آن‌ها را از موجوداتی نرمال به مخلوقاتی وحشی تبدیل کند و از آن‌ها در جهت منافع خود بهره ببرد. U.B.C.S نهادی بود که توسط آمبرلا برای ایجاد امنیت، حفاظت و مقابله با خطرات احتمالی پروژه‌های B.O.W راه‌اندازی شده بود. آمبرلا پخش ویروس تی در شهر و طغیان شهر راکون را پیش‌بینی نکرده بود و به همین خاطر به سرعت تیمی از UBCS را در شهر راکون مستقر کرد. هدف مقابله با طغیان و نجات پژوهشگران آمبرلا از این رویداد بود.
در این میان، برخی از کارکنان آمبرلا کارهای مهمی را انجام دادند. دکتر فراست توسط مونیکا به دلیل پیدا کردن راهی برای ارتقاء ویروس حی کشته شد. یوکو سوزوکی که دو سال پیش به عنوان یک نمونه در پروژهٔ تایرنت مورد آزمایش‌هایی قرار گرفت، کارت امنیتی آمبرلا را که متعلق به خودش بود گم کرد، اما او سرانجام از شهر گریخت.
پژوهشگر پیشین آمبرلا گارگ مولر که اینک یک استاد دانشگاه بود، یک ضدویروس برای ویروس تی، با نام Daylight، پیش از طغیان ویروس در شهر کشف کرد. او می‌دانست که این طغیان دیر یا زود اتفاق می‌افتد. نابود شدن او برای آمبرلا مهم بود، اما نه فقط به خاطر Daylight. او پژوهش‌های ارزشمندی پیرامون پروژهٔ تایرنت انجام داده بود و ممکن بود تا درآینده برای آمبرلا مشکل ساز شود. او توسط یکی از مأموران U.B.C.S به نام نیکولای گینووائف کشته می‌شود.
در جای دیگری در شهر راکون، برخی از اعضای تیم U.B.C.S، یکی از اعضای خائن گروه U.S.S به نام رودریگوئز را در مقابل یک ساختمان مشاهده می‌کنند. او منتظر پژوهشگری به نام لیندا بود تا از مقر آمبرلا بازگردد. او یک چیز مهم را داشت. آن AT۱۵۲۱ - پاسخ آمبرلا به Daylight - بود. پس از بازیابی AT۱۵۲۱، پژوهشگر دیگری به نام کارتر، نمونهٔ آزمایشی یک تایرنت - Tyrant T-۰۴۰۰TP - را برای کشتن یک مخلوق دیگر، آزاد کرد. اما این نمونهٔ تایرنت خیانت کرده و AT۱۵۶۱ را از بین می‌برد و لیندا پس از فرار تلاش می‌کند تا برای بار دیگر AT۱۵۶۱ را بازیابی کند.
سرانجام، آمبرلا نتوانست موفق شود تا نظر رئیس‌جمهور آمریکا را برای انجام ندادن "عملیات کد XX" به خود جلب کند. عملیات کد XX نام عملیاتی است که رئیس‌جمهور آمریکا برای پاکسازی شهر راکون و بخشی از کوهستان آرکلی توسط بمب هسته‌ای تدارک دیده بود. اندکی بعد، همهٔ نیروهای نظامی که در شهر زنده مانده بودند در تلاش برآمدند تا از شهر بگریزند. نیکولای گینووائف تلاش کرد تا با بالگرد از آنجا بگریزد. کارلوس اولیویرا، جیل ولنتاین و بری بارتون نیز با کمک بالگرد از شهر فرار کردند. رودیگوئز، مأمور بود تا لیندا را از شهر خارج کند. او موف به این کار شد اما به دست تامی نلسون کشته شد. در نهایت پس از برخورد بمب هسته‌ای با شهر همهٔ افراد U.B.C.S که در شهر بودند (۱۲۰ تا ۲۰۰ نفر)، مگر کارلوس اولیویرا به گونه‌ای کشته شدند و شکستی بزرگ را برای آمبرلا رقم زدند.
خوشبختانه شرکت آمبرلا در بهبود بخشیدن وضعیت خود پس از طغیان شهر، ناموفق بود. اما با این وجود، آمبرلا دارای نفوذ بسیاری بود و همیشه مسئولیت عملیات کد XX و نابود کردن شهر و پاکسازی مدارک را به دولت آمریکا نسبت می‌داد. با این وجود لیندا و یوکو سوزوکی بازماندگانی از آمبرلا بودند که درآینده به ضرر آمبرلا شهادت دادند.
در نوامبر ۱۹۹۸، آرک تامپسون به درخواست لیان اسکات کندی در جزیره شینا، مأموریت یافت تا پیرامون فعالیت‌های غیرقانونی شرکت آمبرلا در این جزیره به تحقیق بپردازد. تامپسون در این جزیره موفق شد تا یکی دیگر از نمونه‌های تایرنت - هیپنوس - را نابود کند. پس از مدتی کوتاه، کلر ردفیلد که در جستجوی برادرش به شعبهٔ آمبرلا در پاریس رفته بود، توسط ماموران امنیتی آمبرلا دستگیر شد و به جزیرهٔ راکفورت تبعید شد. کلر در این جزیره با خانوادهٔ آشفورد روبه‌رو شد که در تلاش برای ارتقاء پروژهٔ تایرنت به وسیلهٔ ویروس T.Veronica بودند. آلکسیا آشفورد و آلفرد آشفورد دو فرزند الکساندر آشفورد بودند که در محیط آزمایشگاهی و به وسیلهٔ دی‌ان‌ای ورونیکا به وجود آمده بودند. آلکسیا آشفورد با ترکیب ویروس مادر با دی‌ان‌ای ورونیکا موفق به کشف ویروسی به نام T.Veronica شده بود. از آنجایی که پژوهشهای آلکسیا زیرمجموعه‌ای از پروژهٔ تایرنت (Tyrant) شرکت آمبرلا بود، همانند تمامی مخلوقات و ویروس‌های دیگر این پروژه، دارای یک پیشوند T پیش از نام Veronica است. کلر در این جزیره به آلبرت وسکر نیز مواجه شد. وسکر برای نابود کردن آلکسیا و همچنین به دست آوردن ویروس تی. ورونیکا پا به جزیره گذاشته بود. کلر به همراه استیو بورنساید به کمک هواپیما از جزیره گریخته و در آنتارکتیکا فرود می‌آیند. استیو در این مکان توسط آلکسیا اسیر شده و به ویروس تی. ورونیکا آلوده می‌شود. پس از مدتی کریس ردفیلد پس از دریافت پیغام از لیان خود را برای کمک به کلر به جزیره رسانده و با آلبرت وسکر روبه‌رو می‌گردد. پس از رویداد عمارت کریس، وسکر را مرده می‌پنداشت اما هرگز چنین نبود. اکنون آلبرت وسکر قدرتمند تر از همیشه بود. وجود ویروس مادر و ویروس کندکنندهٔ آن (که توسط برکین ساخته شده بود) و البته یک نمونه از ویروس تی که به شکل تکامل یافته توسط ضربهٔ تایرنت (از رویداد عمارت) در بدن او وجود داشت از آلبرت وسکر یک فراانسان ساخته بود. وسکر شخصی بود که در برابر تمام ویروس‌های موجود در بدنش، مقاومت نشان می‌داد. سیستم سلولی بدن او این برتری را به او می‌داد که این ویروس‌ها بر بدنش تأثیر مطلوب بگذارد. به هرحال کریس متوجه می‌شود که خواهرش پیش از او از جزیره فرار کرده و هم‌اکنون در شعبهٔ آمبرلا در قطب جنوب حضور دارد. او به آنجا رفت و با کلر ملاقات کرد. سرانجام نیز کریس با نابود کردن آلکسیا آشفورد این شعبه از آمبرلا را نیز به نابودی کشاند.
با نابودی جزیرهٔ شینا، جزیرهٔ راکفورت و شعبهٔ آمبرلا در قطب جنوب، بیشتر فعالیت‌های مهم و اصلی آمبرلا که به شکل غیرقانونی انجام می‌پذیرفت نیز نابود شد و به شکست‌های پیشین آمبرلا پیوست خورد.
در سال ۲۰۰۲، مورفیوس دی دوال، به منظور انتقام از آمبرلا با ترکیب دو ویروس تی و جی نوعی جدید از ویروس‌ها را با نام ویروس tG پدید آورد اما او نیز سرانجام مانند بیشتر پژوهشگران، به ویروسی که خودش کشف نموده بود مبتلا شد و او نیز به نابودی کشانده شد. بروس مک گیون شخصی است که این هیولا را نابود کرد و سبب شد تا پروژه‌ای دیگر از پروژه‌های مرتبط با شرکت آمبرلا با شکست روبه‌رو شود.
در سال ۲۰۰۳، آخرین شکست برای پروژه‌های غیرقانونی شرکت آمبرلا رخ داد. کریس و جیل در غالب یک تیم ضد فعالیت‌های تولید سلاح‌های بیولوژیکی خود را به منطقهٔ قفقاز در روسیه رساندند. مکانی که شعبهٔ آمبرلا در آن وجود داشت و سرگئی ولادیمیر، فرماندهٔ کل نیروهای نظامی شرکت آمبرلا در سرتاسر جهان آمادهٔ بهره‌برداری از جدیدترین نمونهٔ تایرنت به نام T-a.l.o.s بود. تیلوس آخرین برگ برندهٔ شرکت آمبرلا از پروژهٔ مرگبار تایرنت بود. اما تیلوس هم سرانجام توسط کریس ردفیلد و جیل ولنتاین نابود شد. با نابودی تیلوس، کریس و جیل از آن منطقه فرار کردند. وسکر چند ساعت پیش از کریس و جیل خود را به این شعبه رسانده بود و در زمانی که آن دو تیلوس را نابود کردند، اطلاعات سری را از Red Queen برداشت کرده و سرگئی ولادیمیر را که پس از تزریق نوع ویژه‌ای از ویروس به خودش به هیولا تبدیل شده بود را نیز نابود کند.
آمبرلا پس از این رخداد دیگر آن نیروی نظامی قدرتمند خود را نداشت، شکست‌های پی‌درپی در پروژه‌هایش و بازگشت تفکرات مردم از شرکت، دیگر دلیلی را برای حمایت دولت‌ها و سازمان‌های جهانی برایش باقی نگذاشت. آمبرلا خیلی زود گناهکار شناخته شد و توسط دولت آمریکا از ادامهٔ هرگونه فعالیتی منع شد. عمده سهام این شرکت در سرتاسر جهان مصادره گشت و مهم‌ترین اهرم شرکت (یعنی ثروت) برای ادامهٔ نفوذش در جهان از بین رفت.
پس از این رخداد، تمام پیکان‌ها به سوی لرد اوزول ای اسپنسر نشانه‌گیری شد. کریس و جیل این‌بار در غالب تیم B.S.A.A در جستجوی اسپنسر برآمدند. در سال ۲۰۰۶، کریس و جیل گزارش‌های معتبری را از محل حضور بنیانگذار آمبرلا دریافت کردند. آن دو در این فکر بودند که با هجوم به مخفیگاه اسپنسر و بازداشت او، از او بازجویی کنند. پس از ورود آن‌ها به عمارت اروپایی اسپنسر، جستجو برای یافتن اسپنسر آغاز شد؛ اما این کار آسانی نبود. آن دو به هر شکل ممکن خود را به پشت اتاق اسپنسر می‌رسانند و پس از ورود به اتاق رویدادهای عجیبی را به چشم خود خواهند دید. اوزول ای اسپنسر، کشته شده و بر روی زمین افتاده است، در حالی که آلبرت وسکر در آنجا حضور داشت. وسکر پیش از آنکه کریس و جیل خودشان را به اسپنسر برسانند، حساب خود را با او تسویه کرد و اسپنسر را کشته بود. وسکر از همهٔ سازمان‌ها و مخالفان آمبرلا نسبت به کشتن اسپنسر حریص تر نشان داده بود. با مرگ تنها بنیانگذار باقی‌مانده از سه بنیانگذار آمبرلا، پروندهٔ شرکت آمبرلا نیز بسته شد.
شرکت آمبرلا علاوه بر فعالیت‌های قانونی و بسیار تأثیرگذارش در اقتصاد دنیای این بازی دارای چندین پروژهٔ غیرقانونی و مخفیانه بود که در راستای تولید B.O.Wهای گوناگون بود که هدف اصلی بنیانگذاران شرکت نیز محسوب می‌شد.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- B.O.W(انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/B.O.W .
پروژهٔ مادر ، نام نخستین و یکی از اصلی‌ترین پروژه‌های سری شرکت آمبرلا بود. محدودهٔ این پروژه پیرامون ساخت ویروسی بود که بتواند جهش‌هایی کنترل شده در دی‌ان‌ای موجودات به وجود آورد. تا پیش از ساخت ویروس مادر ایجاد جهش در ساختار دی‌ان‌ای کاری بسیار دشوار بود و فقط از راه پرتوهای هسته‌ای، انفجار شیمیایی و برخی ویروس‌ها ممکن بود؛ در ضمن این پارامترهای ذکر شده جهش‌هایی غیرقابل پیش‌بینی ایجاد می‌کنند که سبب می‌شود تا پس از جهش ژنتیکی، علایمی نامطلوب در فرد ایجاد شود. در حقیقت این توانایی وجود ندارد که در دی‌ان‌ای موجودات جهش‌هایی دلخواه که علایمی مطلوب داشته باشند ایجاد شود. شرکت آمبرلا در تلاش بود تا با ایجاد جهش‌هایی دلخواه در ساختار دی‌ان‌ای موجودات از آن‌ها به عنوان سلاح‌های زنده استفاده کند. هدفی شوم و سری که آمبرلا به دنبال آن بود.
پس از کشف ویروس مادر توسط ادوارد آشفورد، این ویروس این توانایی را برای آمبرلا فراهم می‌کرد تا جهش‌هایی کنترل شده در ساختار بدن موجودات زنده ایجاد کند. اما ویروس مادر دارای قدرت زیادی بود و بر روی هر جانداری جهش‌های دلخواه را ایجاد نمی‌کرد. در حقیقت این ویروس بیشتر مبتلایان به خودش را می‌کشت. از این ویروس دو نمونهٔ اصلاح شده نیز ساخته شد، اما ویروس مادر چیزی نبود که به خودی‌خود آمبرلا را به اهدافش برساند. پروژهٔ کودکان وسکر نیز نمونه‌ای از پروژه‌های زیرمجموعهٔ پروژهٔ مادر بود.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- پروژه مادر (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/Progenitor
پروژهٔ تایرنت ، نام یکی از پروژه‌هایی است که به پیشنهاد جیمز مارکوس، در کنار پروژهٔ مادر آغاز گشت. ضعف‌های کاربردی ویروس مادر که به دلیل قدرت زیاد آن بود، نمی‌توانست برای آمبرلا مفید باشد. آمبرلا برای رسیدن به هدفش به دنبال راهی بود تا هیچ شکستی برایش پیش نیاید، اما ویروس مادر بسیار قدرتمند بود و نتیجهٔ پیامدهای استفاده از این ویروس، در بیشتر زمان‌ها ناموفق بود و شخص مبتلا را می‌کشت. ازاین‌رو دکتر جیمز مارکوس در تلاش بود تا با انجام آزمایش‌هایی از قدرت ویروس مادر بکاهد و آن را برای استفاده مناسب‌تر سازد. او پس از پژوهش‌های گسترده سرانجام با ترکیب دی‌ان‌ای زالو (آن زالو نیز خود به ویروس مادر مبتلا بود) با ویروس مادر کشف بسیار عظیمی را به نام خود ثبت کند. تأثیرگذاری این ویروس کاملاً موفقیت‌آمیز بود و علاوه براینها بسیار سریع از موجودی به موجود دیگر منتقل می‌شد. این ویروس که می‌توانست در آینده بخش بزرگی از هدف‌های آمبرلا را محقق کند با اشتباه خود آمبرلا، در آینده خود این شرکت را به رسوایی کشاند. آمبرلا با کشتن مارکوس و برکین در حقیقت خود را نابود کرد. مارکوس توسط زالوی مادر زنده ماند و با پخش ویروس تی در کوهستان آرکلی از آمبرلا انتقام گرفت و درگیری هانک با برکین نیز سبب شد تا ویروس تی در سطح شهر پخش شود و "عملیات کد XX" انجام شود.
تمامی مخلوقات و ویروس‌های ساخته شده که جزئی از زیر مجموعهٔ پروژهٔ تایرنت قرار می‌گرفتند، از یک پیشوند T در ابتدای نام خود بهره می‌بردند. اصول کار در ساخت ویروس‌های این پروژه، ضعیف کردن و مناسب ساختن ویروس مادر برای استفاده، توسط ترکیب کردن آن با دی‌ان‌ای سایر موجودات است. ویروس تی. ورونیکا نیز درحقیقت زیرمجموعهٔ پروژهٔ تایرنت بود و شیوهٔ ساخت این ویروس با شیوهٔ ساخت ویروس تی بسیار شباهت داشت. آلکسیا آشفورد با ترکیب کردن دی‌ان‌ای ورونیکا با ویروس مادر این ویروس را کشف کرد و به دلیل قرار گرفتن این ویروس در زیرمجموعهٔ پروژهٔ تایرنت، طبق اصول نامگذاری از پیشوند T استفاده کرد.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- تایرانت (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/Tyrant
نمسیس نیز یکی از مخلوقات زیرمجموعه از پروژهٔ تایرنت بود که نام اصلی آن Nemesis T-Type بود که به اختصار نمسیس نامیده می‌شد. آخرین و قدرتمندترین نوع از مخلوقات تایرنت، تایرنت T-a.l.o.s بود که کوتاه شدهٔ عبارت Tyrant-Armored Lethal Organic System به معنی تایرنت زنده، کشنده و زره‌دار است.
ویلیام برکین پروژه‌ای را به سرانجام رساند که زیرمجموعهٔ هیچ‌یک از دو پروژهٔ پیشین شرکت نبود. برکین از تکامل ویروس مادر در ژنوم سلول‌های بدن لیسا تریور، ویروسی جدید به نام " ویروس G "را کشف کرد. حرف G بیانگر کلمه Gene است که نمایانگر استخراج این ویروس از ژن یک موجود است. این ویروس نیز هرچند برخلاف ویروس مادر همیشه دارای تأثیر مطلوب بود اما شیوهٔ انتقال آن از موجودی به موجود دیگر به سادگی ویروس تی نبود؛ علاوه بر این، شخص مبتلا به ویروس جی مرتب به تغییر شکل دچار می‌شد و حالت پایدار مشخصی نداشت. وجود چشم سوم در مخلوقات مبتلا به ویروس جی، از ویژگی‌های این ویروس می‌باشد. حالت جهش یافتهٔ ویلیام برکین و کورتیس میلر، مخلوقاتی هستند که زیر مجموعهٔ مخلوقات پروژهٔ G محسوب می‌شوند.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- ویروس جی (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/G-Virus
مقر پژوهشی آمبرلا در کوهستان آرکلی: یک مقر پژوهشی واقع در جنگل‌های راکون در دامنهٔ کوهستان آرکلی که توسط عمارت اسپنسر مخفی شده‌است. این مقر در درون عمارت اسپنسر قرار داشت و توسط جرج تریور طراحی و ساخته شده بود. آمبرلا بیشتر فعالیت‌های پژوهشی پیرامون ویروس تی را در این مقر انجام داد.
مقر آموزشی آمبرلا: این مقر توسط دکتر جیمز مارکوس مدیریت می‌شد و مسئول آموزش اشخاص علاقمند و البته بااستعداد بود. ویلیام برکین و آلبرت وسکر در این مقر زیر نظر جیمز مارکوس بودند. در سال ۱۹۷۸، این مقر بسته شد و مارکوس در آنجا باقی ماند تا بر روی پروژهٔ ویروس تی پژوهش‌های خود را تکمیل کند. ده سال بعد، مارکوس به دستور اسپنسر و توسط شاگردان خود (برکین و وسکر) کشته شد و در این هنگام زالوی ملکه وارد بدن او شد.
مقر پژوهشی آمبرلا در شیکاگو: مقری که جان، دوست ایدا وانگ پیش از فرستاده شدن به مقر پژوهشی آمبرلا در کوهستان آرکلی، در آنجا کار می‌کرد. ویلیام برکین به شکل ماهیانه در این مقر حضور می‌یافت و پیرامون آموزش‌های پژوهشی شرکت آمبرلا، در سمینارهای این مقر، شرکت می‌کرد.
آزمایشگاه زیرزمینی آمبرلا در شهر راکون: این آزمایشگاه مکانی بود که ویلیام برکین برای پروژهٔ ویروس جی از آن استفاده می‌کرد. این مقر همچنین به مقر آموزشی آمبرلا متصل بود.
کارخانهٔ متروک: این مقر توسط یک کارخانهٔ متروکه در شهر راکون، پنهان بود. بیشتر فعالیت‌های این مقر در زمینهٔ تولید دارو و مواد شیمیایی دیگر بود.
بیمارستان شهر راکون: آمبرلا، در طبقهٔ زیرین بیمارستان مرکزی شهر راکون، از یک آزمایشگاه کوچک برخوردار بود. در این مکان تعداد زیادی مخلوق میمون زامبی وجود داشت. همچنین در این آزمایشگاه مواد لازم برای تولید واکسنی برای ویروس تی وجود داشت.
مقر آمبرلا در جزیرهٔ شینا: جزیرهٔ شینا نام جزیره‌ای کوچک در اروپا بود که تمامی این جزیرهٔ کوچک متعلق به شرکت آمبرلا بود. پژوهشگران و کارکنان آمبرلا در این جزیره زندگی و برای شرکت کار می‌کردند.
مقر آمبرلا در پاریس: این مقر، مقر مرکزی آمبرلا در اروپا بود. کلر برای یافتن برادرش به این مقر نفوذ کرده بود که توسط مأموران امنیتی آمبرلا دستگیر می‌شود. کریستین هانری شخصی است که مسئول پروژه‌های در حال جریان این مقر بود. در مقر ششم آمبرلا در اروپا، انگل ان‌ای-آلفا کشف شد. از استفادهٔ این انگل به همراه ویروس تی، تایرنتی جدید به نام نمسیس پدید آمد. نمسیس به معنی فرشتهٔ انتقام بوده و هدف از این نام‌گذاری، انتقام شرکت آمبرلا از اعضای گروه استارز است.
مقر آمبرلا در جزیرهٔ راکفورت: جزیره‌ای دورافتاده که در آن آلفرد آشفورد زندگی می‌کرد. این یک جزیرهٔ نظامی بود و برخی از زندانی‌های آمبرلا به این جزیره فرستاده می‌شدند. در این جزیره یک مقر آموزشی متعلق به آمبرلا وجود داشت که در زمینهٔ خلق برخی از مخلوقات فعالیت داشت.
مقر آمبرلا در قطب جنوب: مقری که الکساندر آشفورد برای پیشبرد پروژهٔ دی‌ان‌ای ورونیکا از آن استفاده می‌کرد. در این مکان، کلر پس از مدت‌ها جستجوی برادرش، او را مشاهده کرد. کریس پس از این آلکسیا آشفورد را که به ویروس تی. ورونیکا مبتلا بود، شکست داد. وسکر نیز در این مکان به این ویروس (از درون بدن استیو بورنساید) دست یافت.
مقر آمبرلا در اقیانوس اطلس: مقری بی‌استفاده واقع در یک جزیره در اقیانوس اطلس. این مقر به دلایل نامشخصی در انجام پروژه‌هایش ناکام ماند و بدون هیچ بحثی این مقر بسته شد که بعدها برخی از فعالیت‌های مورفیوس دی دوال در آن انجام پذیرفت.
مقر آمبرلا در روسیه: این مقر در پوشش یک پالایشگاه نفت قرار داشت. این مکانی بود که پروژهٔ T-a.l.o.s تکمیل و بعدها توسط کریس و جیل نابود شد. این مقر همچنین مکانی بود که کامپیوتر مرکزی Red Queen در آن قرار داشت.
مقر آمبرلا در آفریقا: این مقری بود که در نزدیکی سرزمین زیرزمینی Ndipaya قرار داشت که یکی از پراهمیت‌ترین مقرهای شرکت آمبرلا محسوب می‌شد. گل‌های مادر نیز در این مکان وجود دارند. پس از بسته شدن این مقر در سال ۱۹۹۸، شرکت ترایسل به پیشنهاد آلبرت وسکر، کنترل این مقر را بر عهده گرفت. این مقر همچنین مکانی بود که ویروس مادر در آن ساخته شد و سال‌ها بعد در همین مقر کار بر روی ویروس اوروبروس آغاز گشت.
جزیرهٔ اسپنسر: جزیره‌ای در اقیانوس آرام که " آلکس وسکر " در آن به پژوهش‌های سری می‌پرداخت. آلکس دوازدهمین نفر از سیزده گزینهٔ نهایی پروژهٔ کودکان وسکر است. او در جریان پروژهٔ کودکان وسکر که توسط اوزول ای اسپنسر طراحی شده بود، قرار گرفت. هدف از این پروژه، ساخت دنیایی جدید بود که در آن انسانهایی با ضریب هوشی بسیار بالاتر و اشتباهاتی بسیار کمتر زندگی می‌کردند. آلکس نیز از پدر و مادری نخبه متولد شده بود و به اعتقاد اسپنسر، یقیناً دارای DNA برتر نیز بود. او در جریان اجرای پروژه، یکی از کمتر کسانی بود که توانست در آزمایش‌ها موفق شود؛ آزمایش‌هایی که حتی خودش هم از آن بی‌خبر بود. او با آموزشهایی که دیده بود، درآینده به استخدام شرکت آمبرلا درآمده و به عنوان پژوهشگر در آنجا مشغول به کار می‌شود.
از دید اسپنسر، آلکس یکی از مناسب‌ترین گزینه‌های دارای آیندهٔ روشن در میان دیگر گزینه‌ها بود. آلکس نیز نسبت به اسپنسر، وفادار نشان داد و اینها سبب شد تا اسپنسر یک پروژهٔ مخفیانه را به آلکس بسپارد. آلکس مطالعات و پژوهش‌های خود را پیرامون ویروسی که از اسپنسر گرفته بود، در این جزیره آغاز کرد و هدف از این پروژه جاویدان کردن اسپنسر بود. آلکس موفق به این کار بزرگ شد، اما خیانت‌های اسپنسر به او، سبب شد تا راه دیگری را در پیش بگیرد.وب گاه تحلیلی بازی رزیدنت ایول- آلکس وسکر (انگلیسی), http://residentevil.wikia.com/Alex_Wesker
"نوشتار اصلی: فهرست شخصیت‌های مرتبط با شرکت آمبرلا"
ویلیام برکین
آنت برکین
آلبرت وسکر
جیمز مارکوس
ایدا وانگ و یک شخصیت ساختگی در مجموعه بازی‌های ویدئویی "رزیدنت ایول" است. او در جریان داستان‌های این بازی، به عنوان یک جاسوس، عضوی از تشکیلاتی مخفی موسوم به «سازمان» است. تشکیلاتی که به عنوان رقیب شرکت آمبرلا فعالیت می‌کند. این شرکت نیز همانند آمبرلا، در پی هدف‌هایی چون تولید سلاح‌های بیولوژیکی بود و ایدا وانگ، به عنوان یک شخصیت خاکستری، جاسوسی مورد اعتماد و کاردان برای این تشکیلات مخفی است.
"ایدا وانگ" در بازی‌هایی چون "رزیدنت ایول ۲"، "رزیدنت ایول ۴"، ""، ، رزیدنت ایول ۶، ، :رزیدنت اویل 4 ریمیک حضور فیزیکی داشته‌است. شخصیت او نخستین بار توسط نوبورو سوگیمورا مطرح و توسط ایسائو اوهیشی در بازی رزیدنت ایول ۲ طراحی شد. صداگذاری این شخصیت را در سه بازی رزیدنت ایول ۲، رزیدنت ایول ۴ و رزیدنت ایول: تاریخچه تاریکی، سالی کاهیل«Sally Cahill» انجام داد. در بازی رزیدنت اویل 2 ریمیک صدا گذاری توسک ویکی پساراکیس و در رزیدنت اویل 4 ریمیک توسط لیلی گائو انجام شده است.
"ایدا وانگ" در سری رزیدنت ایول، یک شخصیت خاکستری، و به جاسوس قرمزپوش معروف است. او در سال ۱۹۷۴ از پدر و مادری چینی-امریکایی متولد شد و به دلایلی نامشخص (دلایل شخصی) به عضویت سازمان مخفی درآمد و برای آلبرت وسکر و با اهدافی مرموز کار می‌کرد.
از شخصیت ایدا وانگ در یک پرونده در بازی رزیدنت ایول نام برده شده‌است. ایدا درحقیقت از طرف سازمان مخفی مأموریت یافت تا وارد آزمایشگاه زیرزمینی آمبرلا در شهر راکون شده تا اطلاعات سری آنجا را برای سازمان مخفی جمع‌آوری کند. برای این منظور، او با ریختن یک طرح دوستی با سر محقق آن آزمایشگاه، یعنی جان، این هدف را برای سازمان مخفی عملی سازد. او در این کار موفق بود و جان به او علاقه‌مند شد، به نوعی که رمزعبور رایانه شخصی خود را، که دارای اطلاعات محرمانه مهمی بود، به نام ایدا، نام‌گذاری کند. جان، در جریان طغیان ویروس تی در کوهستان آرکلی، کشته شد. او نامه‌ای برای ایدا نوشت که هرگز توسط او خوانده نشد، زیرا ایدا در آن زمان در شهر راکون حضور نداشت.
مأموریت ایدا وانگ در داستان این بازی، پیدا کردن نمونه ویروس جی بود که توسط ویلیام برکین کشف شده بود. او این بار نیز از طرف سازمان مخفی این مأموریت را بر عهده داشت. اما در این مأموریت، ایدا از همراهی دورادور آلبرت وسکر نیز بهره می‌برد. وسکر پس از مرگ نمایشی در بازی رزیدنت ایول ۱، از آمبرلا جدا شد و به سازمان مخفی پیوست. از دیدگاه سازمان، وسکر بهترین راهنما برای ایدا در این مأموریت بود. ایدا وانگ پس از ورود به شهر، با طغیان شهر راکون مواجه شد. ویروس تی در جریان یک اشتباه وحشتناک، در شهر راکون شیوع یافته و شهروندان را به زامبی‌هایی خون‌آشام مبدل کرده بود.ایدا درچنین شرایطی باید ویروس جی را به دست می‌آورد. او درجریان این تلاش با لیان اسکات کندی مواجه شد. لیان یک پلیس تازه‌کار بود که درنخستین روز کاری خود با طغیان شهر راکون روبه‌رو شد. ایدا ماهیت جاسوسی خود را از لیان پنهان نگاه داشت تا از او به عنوان یک وسیله، برای رسیدن به اهداف خود استفاده کند. سرانجام نیز موفق به این کار شد و نمونه ویروس جی را با کمک‌های لیان، از گردنبند شری برکین دختر ویلیام برکین به دست آورد. او این اتفاق را از دید لیان مخفی نگاه داشت. ایدا وانگ در خروج لیان از شهر نیز به او کمک کرد و خود نیز پیش از انهدام شهر توسط بمب هسته‌ای با بالگردی از جانب مأمور آمبرلا از شهر خارج شد.او در رزیدنت اویل ٢ ریمیک هم حضور دارد.
پس از شش سال از رخدادهای شهر راکون، سازمان مخفی، مأموریت دیگری را برای ایدا وانگ در نظر گرفت. ایدا این‌بار باید به اسپانیا رفته و نمونهٔ یک جهش‌زای جدید را برای سازمان، تهیه کند. این نمونهٔ جهش‌زا که دارای ماهیتی انگلی است، توسط گروهی مذهبی به نام لوس ایلامینادوس به کار برده می‌شود. لوس ایلامینادوس، یک آیین محلی به سرکردگی اسموند سدلر بود. آن‌ها از این انگل، برای گسترش مذهب و عقیده‌های خود استفاده می‌کردند. وجود این انگل در بدن جاندار، او را به پیروی از یکی از رهبران گروه وادار می‌کرد. سازمان مخفی، پیش از ایدا، جاسوسی به نام جک کراوزر را به این مأموریت فرستاد، اما کراوزر به سازمان خیانت کرد و به پیروی از سدلر پرداخت.
ایدا در آغاز ورود خود به روستای اسپانیایی، با لیان مواجه شد. این اتفاق پیش‌بینی نشده، به دلیل ربوده شدن اشلی گراهام، دختر رئیس‌جمهور آمریکا رخ داد. لیان که عضوی از نیروهای محافظت از رئیس‌جمهور بود، به منظور نجات دختر رئیس‌جمهور، وارد این روستا شده بود. ایدا تا مدتی خود را از دید لیان مخفی نگاه داشت اما در همین مدت او را در رسیدن به هدفش یاری می‌کرد. اما در ادامه خود را به لیان نشان داد. او باز هم در این فکر بود تا از لیان برای پیشبرد اهدافش سود جسته و با استفاده از او به نمونه انگل دست یابد. آلبرت وسکر در این مأموریت نیز راهنمای ایدا بود. سرانجام ایدا با کمک مستقیم لیان، موفق به تصاحب نمونه انگل لاس پلاگاس شد و اسپانیا را ترک کرد.
￼رزیدنت ایول ۶: