moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دکتر حق شناس در دانشگاه های تهران شاگردان زیادی داشت. گرچه در رشته زبانشناسی درس می داد، مشاوره پایان نامه دانشجویان دکترا و ارشد ادبیات فارسی را به عهده داشت. از مهمترین شاگردانش در ادبیات فارسی این ها هستند:
مائو زِدونگ (مائو تسه تونگ یا مائو تسه دون یا مائو تسه یونگ نیز در فارسی نوشته شده‌ است) زاده ۲۶ دسامبر ۱۸۹۳(درگذشته ۹ سپتامبر ۱۹۷۶) می‌باشد. او سیاست‌ مدار انقلابی کمونیست و تئوریسین مارکسیسم–لنینیسم بود. وی جمهوری خلق چین را در سال ۱۹۴۹ با شکست دادن نیروهای چیانگ کای‌شک رئیس‌جمهور وقت چین بنیان گذاشت و تا پایان عمرش در رأس حکومت جمهوری خلق چین قرار داشت. مائو زدونگ به مارکسیسم و به نقش برجسته دهقانان و روستاییان در انقلاب سوسیالیستی ایمان داشت و بر اهمیت فرهنگ به عنوان عنصری تأثیرگذار در اقتصاد سوسیالیستی تأکید می‌کرد. این برداشت از مارکسیسم که به مائوئیسمhttps://www.radiofarda.com/a/f3-mao-war-opium-birds-imperialism/27972423.html معروف است و بسیاری را در سراسر جهان به خود جذب کرده است.
مائو، در ۲۶ دسامبر ۱۸۹۳ در شاوشان بخشی از استان هونان به دنیا آمد. خانواده او از طبقه کشاورز بودند، اما نسبت به دیگر هم‌ محلی‌ هایشان وضع مالی بهتری داشتند. مائو از دوران کودکی در مزرعه کار می‌کرد. خانواده‌ اش او را در مدرسه‌ ای معمولی نزدیک خانه‌ شان ثبت‌ نام کردند که در آن علوم و عقاید "کنفسیوس" فیلسوف چینی را آموزش می‌ دادند. پدر مائو، مردی سختگیر و دقیق بود و می‌ خواست پسرش نیز فردی منظّم و با انضباط باشد. مائو نیز در مدرسه موفق بود، زیرا در خانه تحت تعلیم چنین پدر موشکافی بزرگ می‌ شد. مادرش نیز زنی مذهبی و آرام بود، او به‌طور دقیق آداب و احکام دین بودا را اجرا می‌ کرد و از همان دوران کودکی پسرش را به دینداری و اجرای احکام دینی تشویق می‌ نمود.
در اوایل سال ۱۹۱۱ میلادی، هنگامی که مائو ۱۸ ساله شده‌ بود نیروهای انقلابیحزب ملی چین به رهبری سون یات سن بر امپراتوری منچو پیروز شدند. مائو به مدت ده سال به چانگنشا پایتخت ایالت یون نان رفت. وی در این مدت تلاش‌‌های زیادی برای تغییرات سیاسی در جامعه و ایجاد یک فرهنگ جدید کرد. مائو، مدت کوتاهی وارد ارتش جمهوری‌ خواهان شد و سپس به مدت شش ماه بدون وقفه به مطالعه در کتابخانه بزرگ شهر پرداخت.
در سال ۱۹۱۸ مائو از مدرسه حقوق و اقتصاد چانگشا فارغ‌ التحصیل شد و برای ادامه تحصیل به پکن سفر کرد. او توانست وارد دانشگاه پکن شود. به‌طور نیمه وقت در کتابخانه دانشگاه به کار دانشجویی مشغول شد تا بتواند خرج و هزینه دانشگاه و زندگی در شهر بزرگ پکن را فراهم سازد. مائو به دلیل اختلاف سطح شدید مالی با دیگر هم کلاسی‌ ها، از رفاقت با آنان پرهیز می‌ کرد و حتی از زندگی خود برای آنان چیزی نمی‌ گفت. او در این زمان با تعدادی از روشنفکران و جوانان هم‌ کیش خود، گروهی تشکیل داد که بعدها به بنیانگذاری حزب کمونیست چین منجر شد.
در سن سیزده سالگی پدرش با لو ییگو، دختری از یک خانواده که صاحب زمین بودند ترتیب ازدواج داد، اما مائو این ازدواج را نپذیرفت و خانه و خانواده‌ اش را ترک کرد. در سال ۱۹۱۹ مائو به هونان بازگشت. در آن‌ جا فعالیّت‌ های سیاسی‌اش را گسترش داده، تشکیلات سازمان یافته‌ ای ایجاد کرد و به انتشار کتب و مقالات سیاسی پرداخت. او همچنین، مدیر مدرسه ابتدایی در هونان شد و تنها درآمدش همان حقوق ناچیز بود.
در سال ۱۹۲۰ مائو برای بار دوم با یانگ کای‌های دختر یکی از معلمان مدرسه ازدواج کرد. یانگ کای‌های در سال ۱۹۳۰ در سازمان ملی‌گرایان چین استخدام شد. او با عقاید مائو کاملاً مخالف بود، لذا مائو تصمیم به ازدواج مجدد گرفت و از یانگ کای‌های به‌طور رسمی جدا شد و با هوتزوچن ازدواج کرد. همسر دوم مائو او را در رسیدن به اهدافش حمایت می‌ کرد. با این وجود مائو زندگی مشترک با او را هم ادامه نداد و این دو در سال ۱۹۳۷ از یکدیگر جدا شدند. مائو بار دیگر در سال ۱۹۳۹ تصمیم به ازدواج گرفت و این بار جیانگ چینگ را به همسری برگزید.
در سال ۱۹۲۱ که حزب کمونیست چین در شانگهای سازمان‌دهی شد، مائو عضو اصلی آن حزب شد و در هونان رهبری طرفداران این حزب را به عهده گرفت. حزب جدید در یک بخش پیشرو شکل گرفت. مائو در بخش پیشرو در شانگهای، هونان و کانتون و سازمان‌های کارگری و رعیتی فعالیت‌های زیادی انجام داد و یک مؤسسه آموزشی برای کارگران و کشاورزان تأسیس کرد.
در همان سال چیانگ کای شک بعد از مرگ سون یات سن، سیاستمدار و رهبر انقلابی حکومت چین، کنترل حکومت و یک سال بعد کنترل ارتش ناسیونالیستی را به عهده گرفت. در سال ۱۹۲۷، چیانگ کای شک حکومت و عوامل آن را از کمونیست‌ها پاک کرد و افرادی که عضو حزب کمونیست بودند اخراج و زندانی شدند. او مائو را نیز به منطقه‌ای کوهستانی در جنوب چین تبعید کرد. اما حزب کمونیست چین دست از فعالیت نکشید و یک ارتش پارتیزانی تشکیل داد. در سال ۱۹۲۷ مائو حرکت و جنبش کشاورزان را که خودش بانی آن بود، در هونان رهبری کرد و عقاید بالقوه‌اش دربارهٔ کشاورزان در چین را به نیرویی بالفعل تبدیل‌ کرد.
جنگ داخلی چین تخاصمی نظامی در کشور چین بین کومینتانگ (حزب ناسیونالیست چین) و حزب کمونیست چین بود. این جنگ در ۱۹۲۷ با تصفیهٔ کومینتانگ از اعضای چپ و کمونیست آغاز شد، کشاورزان و کارگران حزب کمونیست چین را حمایت می‌نمودند و به این ترتیب، کم‌کم حزب کمونیست چین به رهبری کشاورزان و کارگران رسید. حزب کمونیست چین در سال ۱۹۳۰ نیروی تقریباً عظیمی را فراهم کرد و به سوی شهرهای بزرگ پیش رفت و توانست چند شهر را به تسلط خود درآورد.
در پی تلاش‌های حزب کمونیست چین، ایالت کیانگسی نیز تحت کنترل مائو قرار گرفت و کم‌کم نیروهای حزب کمونیست چین قدرتمندتر شدند.
در اکتبر ۱۹۳۵ مائو دستور راهپیمایی ای طولانی داد و پیرو دستور مائو، پارتیزانها مسافت هزاران کیلومتر را پیاده‌روی کردند.پیاده‌روی طولانی و حقیقت به این وسیله مائو توانست تا حدی به هدفش برسد و یک حزب جدید در «ین‌آن» برقرار کند.
در تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۳۷ امپراتوری ژاپن به چین حمله کرد. هم نیروهای کومینتانگ و هم نیروهای حزب کمونیست چین در برابر ژاپن، ایستادگی کردند.
مائو در مدتی که به مبارزه مشغول بود، دست به نگارش برد و چندین مقاله و کتاب به رشته تحریر درآورد. در سال ۱۹۳۷ مقاله‌ای با نام «تناقض و تمرین» را نوشت. این مقاله براساس نظریات مارکس بود. در سال ۱۹۴۰ مقالهٔ دیگری با نام «دموکراسی جدید» را نوشت که در چین، یک نظریه منحصربه‌فرد معرفی شد.
در سال ۱۹۴۲ مقالهٔ «سخنرانی‌هایی در زمینهٔ ادبیات و هنر «ین‌آن»» را نگاشت. با ارائه مقالات، تعداد طرفداران او بیشتر و بیشتر شد، به طوری که در سال ۱۹۳۷ که طرفداران او ۴۰۰۰۰ نفر بودند، در سال ۱۹۴۵ به ۱۲۰۰۰۰ نفر رسید.
جنگ میان ناسیونالیستها و کمونیست‌ها با شکسته شدن مرز میان این دو فرقه به پایان رسید. کمونیست‌ها حتی در آمریکا نیز نفوذ پیدا کردند و در سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ رشد سریع پیروان کمونیسم نه تنها در چین، بلکه در گوشه و کنار جهان به وضوح دیده می‌شد. نهایتاً در ۹ سپتامبر ۱۹۴۵ جنگ میان دو کشور با تسلیم امپراتوری ژاپن توسط هیروهیتو خاتمه یافت.
بعد از حمله ژاپن به چین، حزب کمونیست چین، با ژاپنی‌ها و چیانگ کای شک مبارزات زیادی داشت و با پایان جنگ جهانی دوم توانست جمهوری خلق چینجمهوری خلق چین و ارزیابی تاریخی سوسیالیسم را در سال ۱۹۴۹ تأسیس و تثبیت نماید.
از اوایل سال ۱۹۵۰ مائو، رهبر اصلی حزب شد و کنترل کمیسیون نظامی حزب کمونیست چین را به عهده گرفت. در سال ۱۹۵۳ بعد از مرگ استالین، موقعیت مائو به عنوان رهبر کمونیست‌ها پررنگ‌تر و برجسته‌تر شد.
در آن زمان از لحاظ فرهنگی، جامعه چین نیاز به تغییر و دگرگونی داشت. مائو در سال ۱۹۵۷ کتابی با نام «تناقض صحیح میان مردم» را نوشت. در همین سال یک جنبش به نام «صدها گل» را بر پا کرد، که ترفند او برای پیروزی در کشمکش‌های ایدئولوژیک بر سر قدرت بود. روشنفکران چینی در این جنبش، سرکوب شدند.
مائو در سال ۱۹۵۸ با هدف تغییر سریع اقتصاد و صنعتی کردن چین، طرح «جهش بزرگ به پیش» را مطرح کرد. بر اساس این طرح، کلیه زمین‌های کشاورزی چین مصادره و به ۲۶ هزار واحد اشتراکی تقسیم شدند. در آن سال‌ها مائو اکثر محصولات زراعی چین را در مقابل دریافت کمک‌های نظامی و سیاسی به اروپای شرقی صادر کرد. او همچنین، مواد غذایی و پول به نهضت‌های کمونیستی در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین فرستاد. مائو در کنگرهٔ حزب در مه ۱۹۵۸ آغاز کارزار «جهش عظیم» را اعلام کرده بود. او در آن زمان به اطلاع شرکت‌کنندگان رسانده بود که آن‌ها نه‌تنها از مرگ مردم نباید بترسند، بلکه باید از این مرگ‌ها (که نتیجهٔ اجرای سیاست‌های حزبشان است) فعالانه استقبال کنند. مائو ادامه داده بود: «چه فاجعه‌ای رخ می‌داد اگر کنفوسیوس همچنان زنده بود؟ چوانگ تزو، فیلسوف تائوئیست، به‌درستی وقتی که همسرش مُرد، شروع کرد به آواز خواندن و شادی کردن. وقتی که آدم‌ها می‌میرند باید جشن گرفت… مرگ حقیقتاً شادی‌آور است… ما به دیالکتیک معتقدیم، و بنابراین نمی‌توانیم طرفدار مرگ نباشیم.»
در جریان اجرای این طرح که ۴ سال طول کشید، حدود ۳۸٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر در اثر قحطی و کمبود مواد غذایی جان خود را از دست دادند. به تبع آن مبارزه قدرت (انقلاب فرهنگی چین) در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ در حزب کمونیست چین شروع شد.
مائو در سال ۱۹۶۶ انقلاب فرهنگی چین را که بزرگ‌ترین و اساسی‌ترین کشمکش قدرت در حزب کمونیست چین بود به رهبری همسرش جیانگ چینگ به راه انداخت. جیانگ چینگ برای حمایت از مائو ارتشی به نام گاردهای سرخ را از دانشجویان و دانش‌آموزان بر پا کرد. مائو در سال ۱۹۶۸ کتابی به نام کتاب سرخ نوشت (که در کشورهای غربی بیشتر با عنوان "کتاب سرخ کوچک" شناخته می‌شود). چهره‌های میانه‌رو حزب اخراج شدند. در سال ۱۹۶۸ مائو نام مرد برتر چین را از آن خود کرد. گاردهای سرخ در سال ۱۹۶۹ به دست ارتش چین سرکوب و نابود شد. پس از پایان انقلاب فرهنگی چین در اکتبر سال ۱۹۷۶، چین به دوره نوین توسعه تاریخی وارد شد.
از اقدامات فرهنگی مائو می‌توان موارد زیر را نام برد: دخالت ارتش سرخ بر نوع پوشش مردم، عدم تحمل آرایش موی سر بلند، پوشیدن شلوار تنگ، کفش‌های نوک تیز یا هر عاملی که نماد فرهنگ غرب بود این‌گونه اخطارها و آگاهی‌ها معمولاً با یک اخطاریه به پایان می‌رسید: «مهلت برآوردن این خواسته‌ها هفتاد و دو ساعت است در صورت بی‌توجهی عواقب و مسئولیت آن با شماست. ارتش سرخ». آگهی‌های دیواری به پیروان مذاهب کاتولیک و پروتستان و بودایی عنوان‌هایی چون «تخم‌مرغ‌های لغزان، فریب‌دهندگان مردم، پناه دهنده جاسوسان، و مخالفان صدر مائو» می‌دادند. در بیرون کلیسای کاتولیک نیز تظاهراتی برپا می‌شد که در آن از مبلغین مذهبی به عنوان «ریاکاران بی‌شرم» نام برده می‌شدند. اینگونه اقدامات در ابتدا با استقبال مردم همراه بود اما در سال‌های بعد، مردم با گسترش روز به روز امور ممنوع روبرو شدند که زندگی آن‌ها را مختل می‌کرد، صدر مائو معتقد بود که رفتن دانشجویان و دانش آموزان به مناطق روستایی برای تربیت دگرباره ضروری است، اما آنچه که تاریخ حضور حزب کمونیست که در سال‌های حضورش بسیار پر رنگ است اقداماتی که تحت عنوان نوسازی فرهنگی و خود کفایی ملی باعث از بین رفتن صدها هزار نفر از دگراندیشان چینی و حتی سیاست‌مداران داخل حزب گردید.
مائو سرانجام، در ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. حکومت چین پس از گذشت سال‌ها از مرگ مائو، او را بنیان‌گذار و پدر حکومت خود دانسته اند و عکس او بر اسکناس‌ها و مراکز اداری و دولتی تمام چین درج شده‌است؛ اما بسیاری از مائوئیست‌ها و احزاب مائوئیستی، دولت چین را پس از مرگ مائو قبول ندارند. بعد از مرگ مائو، حزب کمونیست به ماندگاری خود در چین ادامه داد و در سال ۱۹۸۱ تغییرات زیادی در چین روی داد.مقایسه روسیه با چین البته اکثر کارگران و کشاورزان بر این تصور که با طرفداری از مائو، حقوق از دست رفتهٔ خود را به دست می‌آورند، پیرو مائو بودند. بعد از مرگ مائو قوانین بنا شده توسط مائو نادیده گرفته شد.همان اما تا به امروز هنوز عده بسیار زیادی در چین پیرو مائو هستند و تصویرش در اکثر خیابان‌ها نمایان است و هنوز او را رهبر خود می‌دانند.
دیوید ویلیام دانِلد کامرون (زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۶۶) پنجاه و سومین نخست‌وزیر بریتانیا و رهبر سابق حزب محافظه کار این کشور است.
کامرون در دانشگاه آکسفورد در رشتهٔ فلسفه، علوم سیاسی و اقتصاد تحصیل کرد و مدرک کارشناسی (BA تراز اول افتخاری) خود را به دست آورد که بعدها به کارشناسی ارشد (MA) ارتقاء یافت.Rentoul, John (30 March 2011). "Origins of the Cameron-Balls Feud". The Independent (blog). London. Retrieved 4 April 2011. سپس به دپارتمان مطالعاتی محافظه‌کار پیوست و مشاور ویژهٔ نورمن لامونت و بعد از آن مایکل هوارد شد. او به مدت هفت سال رئیس امور حقوقی در انجمن کارلتون بود.
اولین دورهٔ نامزدی پارلمان در حوزهٔ انتخاباتی استافورد در انتخابات سراسری ۱۹۹۷ برای او به شکست انجامید اما کامرون در سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو پارلمان از حوزه انتخاباتی آکسفوردشر از بخش ویتنی انتخاب شد. او دو سال بعد به عنوان سخنگوی مخالفان ترفیع رتبه پیدا کرد و خیلی زود، در جریان رقابت انتخابات سراسری ۲۰۰۵ رئیس هماهنگ‌کنندهٔ سیاست حزب شد.
کامرون به عنوان یک کاندیدای جوان و میانه‌رو شناخته شد که مورد قبول رأی‌دهندگان جوان بود و در سال ۲۰۰۵ پیروز انتخابات رهبری حزب محافظه کار شد. رهبری زودهنگام او در حزب محافظه کار پیش افتادن در نظرسنجی رای را در برابر حزب کارگر تونی بلر که برای ده سال رتبهٔ اول آرا را به خود اختصاص داده بود ایجاد کرد. با وجود آن که محافظه‌کاران بعد از مدت کوتاهی هنگامی که گوردون براون نخست‌وزیر شد به عقب رانده شدند، تحت رهبری کامرون، در نظرسنجی‌ها قاطعانه جلوتر از حزب کارگر قرار گرفته بودند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۰ که در ۶ مه برگزار شد، محافظه کاران کرسی‌های بیشتری را از آن خود کردند اما از آنجایی که به حد نصاب نرسیده بودند، موجب ایجاد پارلمان اقلیت و تعلیقی شد. در پی استعفای گوردون براون، کامرون جهت تشکیل ائتلاف با حزب لیبرال دموکرات به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد.
دیوید کامرون، اولین نخست‌وزیر بریتانیا بود که در سال ۲۰۱۴ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل با عالی‌ترین مقام اجرایی ایران، حسن روحانی دیدار و در رابطه با عمده مسائل بین دو طرف از جمله حقوق بشر، انرژی هسته‌ای و حوادث خاورمیانه گفتگو کرد.
در سال ۲۰۱۵، وی مجدداً به نخست‌وزیری رسید و کابینه دوم خود را تشکیل داد.
در پی اعلام نتیجهٔ همه‌پرسی دربارهٔ خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، دیوید کامرون گفت از نخست‌وزیری بریتانیا کناره‌گیری کرد.http://www.bbc.com/persian/world/2016/06/160624_l03_me_cameron
دیوید کامرون جوان‌ترین نخست‌وزیر بریتانیا در ۲۰۰ سال گذشته بوده‌است.
تحریم انتخابات مردود دانستن شرکت در انتخابات توسط گروهی از واجدین شرایط رای دادن است، که هر یک از آنان از رأی دادن خودداری می‌کند.
تحریم ممکن است شکلی از اعتراض سیاسی باشد. در جایی که تقلب در انتخابات محتمل است، یا پیروز انتخابات از پیش تعیین شده‌است یا نهاد سازمان‌دهنده انتخابات فاقد مشروعیت است. در نظام‌هایی که شرکت کردن در انتخابات اجباری است، تحریم می‌تواند نوعی نافرمانی مدنی تلقی شود یا مدافعان تحریم اعتراض خود را با رأی سفید نشان دهند. رأی دهندگان تحریم‌گر ممکن است به یک منطقه جغرافیایی خاص تعلق داشته باشند یا همگی از یک گروه قومیتی باشند. همچنین ممکن است یک حزب سیاسی یا یکی از کاندیداها از شرکت در انتخابات خودداری کرده و هوادارانش را به تحریم فراخواند.
در همه‌پرسی‌ها تحریم می‌تواند یک تاکتیک انتخاباتی مخالفان موضوع همه‌پرسی باشد. در صورتی‌که اعتبار همه‌پرسی منوط به شرکت میزان مشخصی از رأی دهندگان باشد، تحریم می‌تواند از شکل‌گیری چنین حد نصابی جلوگیری کند.
در انتخابات عمومی ، افراد و احزاب غالباً به منظور اعتراض به سیاستهای حزب حاکم آن را تحریم می کنند، با این امید که در صورت عدم حضور رأی دهندگان، ناظران خارجی انتخابات را غیرقانونی تشخیص دهند.Frankel, Matthew. "Election Boycotts Don't Work" Archived 13 June 2010 at the Wayback Machine, Brookings Institution, 3 November 2009. اما این تاکتیک می تواند برای احزاب تحریم کننده فاجعه بار باشد. عدم مشارکت، به ندرت، نتایج انتخابات را باطل می کند و احتمالاً این رای گیری تحریف شده باعث جدایی بیشتر گروه های تحریم کننده از ارگان های قدرت می شود و آنها را مستعد قطع ارتباط با سیاست می کند.
استان برشا (Provincia di Brescia) یکی از استان‌های ایتالیا است که در ناحیه لمباردی قرار دارد. شهر برشا مرکز این استان است.
مساحت استان لمباردی ۴۷۸۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در ۲۰۰۸ برابر ۱,۲۲۳,۹۰۰ نفر بوده‌است.
برشا به دلیل وجود دریاچه های متعدد و زیبا مانند آیسیو و ایدرو و کوه های آلپ به مکانی توریستی تبدیل شده است.
مهمترین محصول کشاورزی برشا، انگور است که هر ساله در تاکستان های برشا تولید می‌شود.
شهر کالویسانو سالانه 25 تن خاویار تولید می کند.
دفتر مرکزی آ2آ بعنوان بزرگترین شرکت بازیافت زباله ایتالیا، در این استان قرار دارد.
کارخانجات متعدد اسلحه و مهمات سازی در شهر گاردونه ول ترمپیا ، این استان را به قطب اسلحه‌سازی ایتالیا تبدیل نموده‌است.
اوحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است.
او در سال ۵۶۱ قمری در شهر بردسیر از توابع کرمان زاده شد."غزلیات شمس تبریز"، ص ۳۲ (مقدمه) در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از او خرقه گرفت. سجاسی مراد و استاد شمس تبریزی نیز بود. اوحد از بغداد به ترکیه رفت و در آنجا مریدان بسیار یافت. وی سفرهای بی‌شمار کرد و با عرفای زیادی صحبت داشت. در سال ۶۳۲ ق به بغداد بازگشت و در آن هنگام شیخ شهاب‌الدین سهروردی که شیخ الشیوخ بغداد بود، درگذشتاین سهروردی را نباید با شیخ شهاب‌الدین سهروردی مقتول (۵۴۹–۵۷۸ ق) اشتباه گرفت. و اوحدالدین بر جنازه او نماز گزارد. خلیفه عباسی المستنصر او را به مقام شیخ الشیوخی گماشت و به رباط مرزبانیه روانه ساخت. اوحدالدین کرمانی روز دوشنبه سوم شعبان ۶۳۵ ق درگذشت و او را در محله شونیزیه بغداد به خاک سپردند.
اوحدالدین کرمانی یکی از شاعران رباعی گوی ایرانی است که تعدادی از رباعیات او، در زمره زیباترین رباعیات فارسی جای دارد. این رباعیات را مریدان شیخ می‌نوشته‌اند و در حال حاضر، چند مجموعه مستقل از رباعیات او که توسط مریدان شیخ فراهم آمده موجود است. سنت شفاهی در نقل اشعار صوفیان، باعث شده که تعدادی از این رباعیات، با رباعیات دیگر شاعران از جمله خیام، مولوی، باباافضل کاشی، عطار و دیگران در هم بیامیزد و اصطلاحاً جزو رباعیات سرگردان قرار گیرد. رباعیات اوحدالدین کرمانی در ایران و ترکیه چندین بار به چاپ رسیده و یکی از استادان دانشگاه استانبول به نام "محمّد کانار" آن‌ها را به زبان ترکی نیز ترجمه کرده‌است.رک. "شاعران قدیم کرمان"، ص ۱۳۴
میکاییل بایرام دیگر استاد دانشگاه استانبول، در مورد احوال و آثار اوحدالدین و شاگردان و مریدان او و بینش و سلوک عرفانی او چندین پژوهش انجام داده‌است که دو فقره آن به زبان فارسی ترجمه شده‌است: "اوحدالدین کرمانی و حرکت اوحدیه" / "جنبش زنان آناتولی".
وی معتقد است که شیوه رفتار اوحدالدین، تأثبر زیادی در جذب ترکمن‌های آناتولی و طبقات فرودست جامعه به عرفان او داشته که بایرام از آن با عنوان حرکت اوحدیه یاد می‌کند.
بایرام سعی زیادی دارد که اوحدالدین را نیز همچون مولوی یک شخصیت فرهنگی ترک به‌شمار آورد و حتی او و مریدانش را در مقابل مولوی و مریدانش قرار داده و گفته‌است که جدال دایمی میان آن‌ها وجود داشته که گاه به زد و خورد و قتل و کشتار نیز می‌انجامیده‌است.
همان‌طور که گفته شد، اوحد کرمانی در حلقه مریدان سجاسی قرار داشت. شمس تبریزی عارف بنام ایرانی نیز از شاگردان سجاسی بود. اما این دو شاگرد حلقه سجاسی، از لحاظ فکری تفاوت‌های زیادی با هم داشتند. در منابع عرفانی، گوشه‌هایی از این اختلاف نظرها نقل شده‌است. مطابق روایت افلاکی، شمس تبریزی وقتی در بغداد نزد شیخ اوحدالدین کرمانی رسید، پرسید که در چیستی؟ گفت: ماه را در تشت آب می‌بینم. فرمود که اگر در گردن دمل نداری، چرا بر آسمانش نمی‌بینی؟"مناقب العارفین"، ص ۶۱۶ این اعتراض اشاره به شیوه جمال پرستی اوحدالدین دارد که از مهم‌ترین و بحث انگیزترین مسائل طریقه اوست. احمد غزالی و عین القضات همدانی هم بر این عقیده بودند. این طایفه، زیبایی پرستی را موجب تلطیف روح و احساس و تهذیب اخلاق، و صورت زیبا را محل تجلی حق و ظهور معنی می‌دانستند."مناقب اوحدالدین کرمانی"، ص ۳۹–۴۱ (مقدمه) این نوع نگرش باعث شد که وی به تهمت شاهد بازی و اباحی‌گری گرفتار آید. چنان‌که سهروردی یک‌جا او را بدعت‌گذار خواند و مولوی نیز طعن تلخی در کار این شیخ کند.ایضاً رک. "مناقب العارفین"، ص ۴۳۹–۴۴۰
"مناقب اوحدالدین کرمانی" کتابی است که توسط یکی از مریدان شیخ در قرن هفتم ق نگاشته شده‌است و به ذکر احوال او اختصاص دارد. این کتاب را بدیع الزمان فروزانفر تصحیح کرده و در سال ۱۳۴۷ منتشر شده‌است.
از اوحد کرمانی حدود ۲۴۰۰ رباعی به جا مانده که چندین نوبت به چاپ رسیده‌است:
در پاره‌ای از منابع، مثنوی "مصباح الارواح" را به اوحدالدین منسوب ساخته‌اند که بدیع الزمان فروزانفر با دلایل متقن، ابطال این انتساب را باز نموده‌است."مناقب اوحدالدین کرمانی"، ص ۵۰–۵۵ (مقدمه) این مثنوی، از شاعری است به نام شمس‌الدین محمد بردسیری که هم‌دوره و هم‌شهری اوحدالدین بوده‌است.دربارهٔ این شمس‌الدین بردسیری بنگرید: "لباب الالباب"، ص ۲۳۲؛ "شاعران قدیم کرمان"، ص ۶۳؛ "مصیبت نامه"، ص ۵۶–۶۱ (مقدمه)
روستای مزرعه ممکن است به یکی از موارد زیر گفته شود:
منور یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان رودقات بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا در ۷۵کیلومتری مرکز شهرستان و۲۵کیلومتری تبریز قراردارد. ۱۰۰ خانوار با ۴۰۰ نفر جمعیت می‌باشد که به شغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند.
نام اصلی منور، مینور می‌باشد یعنی مین ور (هزار خانه)، در قدیم روستای مینور خیلی بزرگ بوده و حدود اراضی روستای مینور نسبت به سایر روستاهای همجوار خیلی بزرگ هست.
روستای مینور دارای قنات‌های زیادی بوده و الان هم برخی از آنها در حال استفاده می‌باشد.
بر اساس شواهد چینه ای سنگ‌های آتشفشانی منطقه منور سنی از میو- پلیوسن تا پلیو- کواترنری دارند. سنگ‌های آتشفشانی بیشتر از نوع داسیت، ریوداسیت، آندزیت، آندزیت بازالتی و تراکی آندزیت می‌باشند. در نمودارهای عنکبوتی این سنگ‌ها غنی شدگی از عناصر LREE و LILEنسبت به HREE و HFSE, تهی شدگی و آنومالی منفی Ti, Nb و Ta (TNT) و نسبت‌های بالای Ba/Nb و Ba/Ta را نمایان می‌سازند که نشانگر شکل‌گیری آنها در قوس‌های قاره ای و قوس‌های بعد از تصادم هستند. مقادیر بالای SiO2 برابر با ۵۵ تا ۶۶ درصد وزنی و پایین بودن مقادیر MgO, Y و Yb و نسبت‌های بالایSr/Y و La/Yb بیانگر شکل‌گیری آنها از یک ماگمای آداکایتی پرسیلیس در منطقه است. با توجه به این شواهد و بررسی الگوهای پراکندگی عناصر نادر خاکی نشان دهنده تشکیل ماگما از ذوب بخشی پوسته ضخیم شده پس از برخورد است
دو الدر پسوآ کامارا (زادهٔ ۷ فوریه۱۹۰۹- مرگ ۲۷ اوت ۱۹۹۹) اسقف اعظم کاتولیک شهرهای الیندا و رسیفه در برزیل بود.
او در ۱۹۸۵ از پیشهٔ اسقفی بازنشسته شد. این گفتاورد کامارا نامدار است:
او در ۱۹۷۱ در کشاکش جنگ ویتنام داستانی کوتاه را به نام حلزونی خشونت نوشت. او در ۱۹۷۳ نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد. او همچنین برندهٔ جایزه پسم این تریس (در لاتین به معنای صلح بر زمین است) بود. دریافت این جایزه به نامه‌ای بازمی‌گردد که در ۱۹۶۳ برای پاپ ژان بیست و سوم نوشت و در آن از صلح برای همهٔ ملت‌ها سخن گفت.Quote: "Quando dou comida aos pobres, chamam-me de santo. Quando pergunto por que eles são pobres, chamam-me de comunista." – cited in Zildo Rocha, "Helder, O Dom: uma vida que marcou os rumos da Igreja no Brasil" (Helder, the Gift: A Life that Marked the Course of the Church in Brazil), Page 53, Editora Vozes, 2000, . – 208 pages
Wikipedia contributors, "Hélder Câmara," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hélder_Câmara&oldid=287195824 (accessed May 1, 2009).
بنو اونه‌زورگ (۱۵ اکتبر ۱۹۴۰ – ۲ ژوئن ۱۹۶۷) دانشجوی آلمانی بود که در جریان تظاهراتی علیه سفر شاه به آلمان در دوم ژوئن ۱۹۶۷ در برلین کشته شد.
او در هانوور به دنیا آمده بود و دانشجوی رشته زبان‌های رمانس و مطالعات فرهنگی آلمانی بود. همسرش هنگام مرگ او نخستین فرزندشان را باردار بود. تظاهرات ژوئن ۱۹۶۷ نخستین تظاهراتی بود که او در آن شرکت می‌کرد. قاتل او افسر پلیس آلمان غربی به نام کارل-هاینز کوراس بود. کوراس در دو نوبت محاکمه از مسئولیت مرگ اونه‌زورگ تبرئه شد. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که کوراس در همان زمان مأمور غیررسمی اشتازی و عضو حزب اتحاد سوسیالیست آلمان شرقی بود، هرچند پرونده‌های اشتازی چیزی درباره مأموریت او به قتل اونه‌زورگ نشان نمی‌دهد و انگیزه این قتل هنوز نا روشن است. کوراس در سال ۲۰۱۴ درگذشت.
کشته شدن اونه‌زورگ و تبرئه کوراس موجی از نارضایتی در میان جوانان آلمان و اروپا ایجاد کرد و تظاهرات و اعتراض‌ها به بحران سال ۱۹۶۸ منجر شد. در ادامه این نارضایتی‌ها در آلمان گروهی به نام جنبش دوم ژوئن تشکیل شد که به چند عمل تروریستی و آدم‌ربایی دست زد.
تولنا () یکی از استان‌های مجارستان با مساحت ۳۷۰۳٫۱۶ کیلومترمربع و حدود ۲۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت است.
تامی حامی‌فر (زاده:؟ پلدختر – درگذشت: تیر ۱۳۷۸، تهران) دختر دانش‌آموزی است که به گفته منابع دانشجویی در جریان درگیری‌های خیابانی در اعتراض به حمله پلیس و شبه‌نظامیان هوادار حکومت به کوی دانشگاه تهران کشته شد. شورای متحصنین - نمایندگان دانشجویان تهرانی که از روز دوشنبه ۲۱ تیر تشکیل و مأمور پیگیری خواست دانشجویان و مذاکره با حکومت شدند - در روز شنبه ۲۶ تیر ۱۳۷۸ خبر کشته شدن این دختر دانش‌آموز را تأیید کرده و اعلام کرد که پیگیر سرنوشت سایر مفقودین است. در بیانیهٔ شماره ۳ شورای متحصنین هم‌چنین اعلام شد که جسد وی به پل دختر منتقل و دفن شده‌است. تحویل اجساد کشته‌شدگان برای تشیع در تهران یکی از خواسته‌های اعلام‌شدهٔ شورای متحصنین در روز ۲۲ تیر ماه بود. این شورا تعداد دستگیرشدگان را نیز در حدود ۱۴۰۰ نفر اعلام کرد.
امیرخیزیکی از کوی‌های قدیمی شهر تبریز است. این کوی که در میان مردم شهر امیره‌قیز نیز نامیده می‌شود در شمال باختری تبریز است که از شمال به تلخه‌رود، از جنوب به میدان چایی، از باختر به چوستدوزان و میدان چایی، از خاور به کوی توکلی، مفتح و کوی دوه‌چی می‌رسد. در جنوب کوی امیرخیز یکی از دروازه‌های معروف شهر از هشت دروازه به نام درب استانبول (استانبول قاپوسی) در خیابان فلسطین واقع است.
مشهور است که چون ستارخان از این کوی برخاسته از این رو این کوی را امیرخیز گویند، برخی نیز عقیده دارند که طایفه‌ای که رئیس آنها «امیرقیز» بوده به این نام مشهور شده و تبدیل به کوی امیرخیز شده‌است چون پیش از ستارخان نیز این کوی وجود داشته‌است. در تاریخ این کوی می‌نویسند که در این کوی شش مسجد وجود داشته‌است که معروفترین آنها مسجد قصابلار بوده که در حال حاضر این مسجد پابرجاست.
نادر میرزا در کتاب تاریخ و جغرافی دارالسلطنه تبریز می‌نویسد:آب این محله اندک است از این روی باغ و باغچه نیز اندک است. طایفه‌ای از تجار تبریز که به شالچیلار معروفند در این محله مسجد و محله و کوی و برزن دارند، کدخدای امیرخیز محمدخان فرزند آقا فتحعلی است که پدر بر پدر کدخدایی این محله را بر عهده دارند. قنات الله‌وردی خان و قنات امیر در این محله روان است.ظاهراً قنات امیر همان قنات امیرجلیل است که نادر میرزا در کتاب خود از آن یاد کرده و می‌نویسد:کهریز امیرجلیل کهریزی است کوچک که بساتین و سراها را در میانی حکم‌آباد و امیره قیز سیراب و از این چشمه سرسبز و خرم است و باغ امیر هم معروف است. و نیز در بارهٔ قنات الله وردی خان می‌نویسد:این کهریزی معروف بود کوی بزرگ امیرخیز تابستان‌ها از این چشمه سیراب می‌شد به جهت این که در کنار قناتی احداث کرده بودند خشکیده ولی دو، سه سال است که مالکان قنات در حال تنقیه هستند و آب آن کم‌کم زیاد می‌شود.
این تنها کویی در بخش شمال مهرانرود بود که در زمان انقلاب مشروطه در صف انقلابیون قرار گرفت و بقیه کوی‌های شمال شهر چون دوه‌چی، سرخاب، باغمیشه و ششگلان بهمراه قراملک در غرب شهر در صف مخالفان مشروطه بودند. مسجد و میدان معروف ایریلو، درب استانبول و ایرانچیلار یکی از مهم‌ترین میدان‌های نبرد ستارخان با طرفداران شاه بود. در خروجی کوی امیرخیز به طرف میدان منجم یک مسجد و یک حمام قدیمی به نام‌های حمام سردار و مسجد سردار وجود دارند که در کنار همین مسجد خانه ستارخان قرار داشت که نیروهای روسیه تزاری پس از تصرف تبریز آن خانه را با دینامیت منفجر کردند. در محاصرهٔ این محله که خانه ستارخان در آن قرار داشت تنها هفده تن از یاران وی باقی مانده بودند.
ائل‌گلی (شاه‌گلی) یکی از محله‌های قدیمی شهر تبریز می‌باشد که در ناحیهٔ جنوب شرقی این شهر و در حوزهٔ استحفاضی شهرداری منطقهٔ ۲ تبریز واقع شده‌است. محلهٔ ائل‌گلی در گذشته یکی از روستاهای پیرامون شهر تبریز به‌شمار می‌رفته‌است. بعدها به دلیل رونق‌گرفتن ساخت و ساز در این منطقه که از آب و هوایی مناسب نسب به سایر نقاط شهر بهره‌مند است و وجود پارک بزرگ شاه گلی در این منطقه، به یکی از محله‌های بالای شهر و گران‌قیمت تبریز تبدیل شده‌است.
لاله یکی از محله‌های تاریخی و کهن شهر تبریز است. این محله پیش تر همچون شاهگلی، خطیب، حکم آوار و ... از پیرامون شهر به‌شمار می‌رفته‌است.
محلهٔ لاله در جنوب غرب شهر تبریز واقع شده و از سمت شمال به محلهٔ خطیب، از سمت جنوب به محلهٔ رواسان، از سمت شرق به محلهٔ گازران و از سمت غرب به جادهٔ مراغه محدود می‌شود. این محله باغ‌ها و چشمه‌های آب معدنی متعددی را در خود جای داده است که متأسفانه امروزه اکثراً آن‌ها تخریب یا خشک شده‌اند ولی از آن‌هایی که هم‌اکنون هم جاری هستند می‌توان به چشمه‌های (شفا گولی )(دره گولی)(شنبل گولی)«دول دول» (DOL DOL)، خانیم سوئی (KHANIM SUEE)، شفاء گؤلی (SHAFA GOLI)، فرجار (FARAJAR)، دره گؤلی (DARA GOLI)، جک گؤلی (jak GOLI)، باباخدر (BABA KHDR)، دایچا گولی (DAICHA) و قیرخ ایاخ (چهل پله) ... اشاره کرد. در مورد حفر چاه‌ها (KOUL) و منبع اصل این بولاغ‌ها طبق نظر ریش سفیدان محله مبدأ چاه‌های این چشمه‌ها به کوه‌های لاله می‌رود و تا چندین سال پیش که این چشمه‌ها به همراه خاصیت خاک این منطقه عامل اصلی رونق کشاورزی بودند هر ساله مسیر آب چاه‌های این چشمه‌ها را تمیز می‌کردند.
از مساجد محله لاله هم مسجد زاویه دارای قدمت تاریخی منحصری که به۷۸۹ هجری قمری می‌رسد که به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. درداخل مسجد به گفته بزرگان محله چاهی وجود دارد که به چاه فرار مشهور بوده و در زمان حمله دشمنان وقت مردم از آن راه به کنار قبرستان بابالار در کنار قره داش راه داشته فرار می‌کردند و مقبره‌ای که بنام قره داش درجنب قبرستان اختصاصی محله لاله بنام بابالاروجود دارد و به‌دلیل به سرقت رفتن سنگ سری توسط سارقان میراث وفرهنگ کشور، که به گفته بزرگان محله دارای تلالو خاص و سنگ درخشان بوده و شب‌های جمعه نور خاصی ازآن منتشر می‌شد
این محله تا چندین سال پیش از مراکز کشاورزی اطراف تبریز به‌شمار می‌رفت و گوجه فرنگی (BAMADOR)لاله بامادوری ،فلفل (BIBAR) ،کمبزه (Kalah) ،گوجه سبز (ALCHA)، کدو و ... از جمله محصولات آن به‌شمار می‌رفت.
از چهارراه لاله، خیابان شهید اشرفی لاله تا شهرک نور و شهرک اندیشه و کوی لاله شهرک باکری -رسالت-دیزل آباد-شهرک سفیر امید (طالقانی) -الهیه-کوی شهید صمدی لاله-گلچین -ناظمی-میدان امام حسین (ع)-شهرک رازی -چامچال -نیلوفر-شقایق-قره داش-کوی مختاروند-جلالیه-کوی لاهیجانی-زنگوله باغ-نفت یولی-اسلام‌آباد-کوی برادران-کوی صنعتی شهید مدنی و اتوبان شهید کسائی منطقه لاله را به دونیم جداکرده از جمله مهم‌ترین شهرک‌های و مناطق ایجاد شده در اراضی و کشتزارهایی است که روزی از مهم‌ترین مراکز کشاورزی تبریز به حساب می‌آمدند.که امروزه بخاطر تخریب باغات و زمین‌های کشاورزی محصولات کشاورزی لاله بسیار کم شده‌است.گوجه فرنگی لاله بخاطر طعم خاصی که دارد در تبریز شناخته شده و خواهان زیادی دارد.
پارک بزرگ و طبیعی لاله در جنوب غربی تبریز، در کنار اتوبان تبریز - تهران واقع بوده که باغات با صفا، سبزه زارها و کشتزارهای معروف آن شهرت خاصی داشته‌اند.
لاله یک منطقه و هم یک محله در حاشیه تبریز بوده و اکنون هم از محلات معروف شهر تبریز است. در کتاب تاریخ تبریز تا پایان قرن نهم هجری در مورد محله لاله چنین نوشته‌اند: این منطقه‌ای در جنوب غربی شهر تبریز با باغ‌های دلگشا و آب‌های معدنی سرشار است که از شمال به باغات خطیب، از جنوب به باغات و مزارع راواسان، از غرب به جاده مراغه، رواسان، دیزل آباد و شهرک صنعتی تبریز و از مشرق به محله گزران (گازران) محدود می‌شود
بزرگترین کتاب مفصل تاریخ قدیم تبریز روضات الجنان و جنات الجنان می‌باشد که مؤلف آن کربلائی حسین می‌باشد.
وانده هشتاد و پنجمین شهرستان فرانسه است. شهرستان وانده در غرب این کشور قرار دارد. این شهرستان زیرمجموعه ناحیه پی دو لالوار می‌باشد. مساحت این شهرستان ۶٬۷۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۶۰۷٬۴۳۰ نفر است. وانده از جهت غرب با اقیانوس اطلس هم‌مرز است.
رمضان بشردوست (زادهٔ سال ۱۳۴۰خ)بشردوست وبگاه شورای ملی افغانستان نمایندهٔ پارلمان افغانستان (ولسی جرگه) و یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی بود. بشردوست فرزند محمدعلی در ولسوالی قره‌باغ، ولایت غزنی در یک خانوادهٔ کارمند دولتی چشم به جهان گشود. دورهٔ ابتدایی و متوسطه را در ولایت غزنی و شهر میمنه به پایان رسانیده و متباقی دوران تحصیلی اش را خارج از افغانستان به پایهٔ اکمال رسانید.
او پس از تحولات سال ۱۳۸۰ و دولت نوین افغانستان وارد صحنهٔ سیاسی این کشور گردید. در دوشنبه ۱۸ حوت سال ۱۳۸۲ به صفت وزیر پلان در حکومت حامد کرزی شروع به کار نمود. در سال ۱۳۸۳ منحیث استاد دانشگاه در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی و دانشکدهٔ شرعیات دانشگاه البیرونی ولایت کاپیسا شروع به تدریس کرد. در سال ۱۳۸۴ به عنوان نمایندهٔ ملت در پارلمان افغانستان راه یافت.
بشر دوست دورهٔ ابتدایی و متوسطه مکتب را در افغانستان به پایان رسانید و دو ماه بعد از کودتای ۷ ثور به ایران مهاجرت نمود. پس از گرفتن دیپلم از ایران به پاکستان هجرت نمود. در سال ۱۳۶۰ از پاکستان به فرانسه هجرت نموده درخواست پناهندگی سیاسی کرد. در سال ۱۳۶۱ شروع به آموختن زبان فرانسوی کرد. پس از دو سال تحصیل در دانشکدهٔ ادبیات شهر دیژن «تصدیق‌نامهٔ عملی زبان فرانسوی» را حاصل نمود. در ۱۳۶۴ وارد دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شهر گرونوبل فرانسه شد و در سال ۱۳۶۸ ماستری خویش را در رشتهٔ حقوق به‌دست‌آورد. در سال ۱۳۶۹ در رشتهٔ دیپلوماسی موفق به اخذ «دیپلم تحصیلات عالی تخصصی» از دانشگاه ژان‌مونی پاریس شد؛ و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ دیپلوماسی و جنگ در آفریقای شمالی نوشت. در سال ۱۳۷۱ وارد دانشگاه تولوز شد و موفق به اخذ «دیپلم تحصیلات عمیق» (مافوق ماستری) گردید. یک سال پس از ورود به این دانشگاه پایان‌نامهٔ دوم خود را نوشت. در سال ۱۳۷۲ شروع به نوشتن تز دکترای خود کرد و در سال ۱۳۷۴ موفق به اخذ دکترای در رشتهٔ حقوق و علوم سیاسی از این دانشگاه شد. بشردوست از آکادمی زبان انگلیسی O.I.S.E آکسفورد و آکادمی زبان انگلیسی G.E.O.S برایتون گواهینامه‌های زبان انگلیسی دارد. در میان سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۲ در دانشگاه‌های پاریس به‌عنوان استاد تدریس می‌کرد؛ و همکاری‌هایی با دار وکاله‌ها پاریس هم داشت.
بشردوست در سال ۱۳۸۱ کارمند سفارت افغانستان در فرانسه شد. او به کشور عودت نموده به حیث معاون دپارتمانت سازمان ملل متحد در بخش کنفرانس‌های بین‌المللی گماشته شد و پسانتر مدیر دپارتمانت سیاسی کشورهای اروپای غربی در وزارت امور خارجه شد. در اواخر سال ۱۳۸۲ به عنوان وزیر وزارت پلان (برنامه‌ریزی) حکومت کرزی مقرر گردید.
بشردوست پس از ده ماه کار خود در وزارت پلان گذاری مصمم شد تا به تعداد ۱۹۳۵ دفترهای سازمان‌های کمک‌کنندهٔ خارجی و سازمان غیردولتی (NGO) را انحلال نماید اما موفق به این کار نشد و در پی آن از وزارت برنامه‌ریزی استعفا داد. پس از آن برای مدت کوتاهی به تدریس حقوق و علوم سیاسی در دانشگاه کاپیسا در شمال کابل پرداخت. در انتخابات پارلمانی ۱۳۸۴ شرکت کرد و با رأی بالایی به عنوان نمایندهٔ کابل به دور پانزدهم مجلس نمایندگان راه یافت. وی در ۱۳۸۹ برای دور شانزدهم مجلس نمایندگان خود را کاندید کرد و دوباره از سوی مردم کابل برای ۵ سال انتخاب شد.
تا اکنون وی عضو مجلس نمایندگان و استاد افتخاری دانشگاه البیرونی می‌باشد.
آقای بشردوست از منتقدان سرسخت حکومت حامد کرزی و دولت موجوده است. او از موجودیت فساد در ادارات دولتی و پرداخت حقوق بالا به کارمندان ارشد دولتی و مشاوران خارجی به شدت انتقاد کرده‌است. بدین مناسبت او دیگر در دستگاه دولت راه نیافت.
رمضان بشردوست یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ خورشیدی بود که با ۲۴۴۵۰ شماره کارت رأی دهی و امضای هوادارانش رسماً وارد رقابت‌های انتخاباتی شد.
رمضان بشردوست در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان (۱۳۸۸) پس از حامد کرزی و عبدالله عبدالله نفر سوم گردید. در نتایج نتوانست در برابر حریفان خود بالا بجهد، حامد کرزی بالاترین رأی اعتماد را به‌دست‌آورد.
در سال ۱۳۸۲ بشردوست کتابی زیر عنوان قوانین اساسی، تاریخ، نظام‌های سیاسی و روابط دیپلماتیک افغانستان از عهد احمد شاه بابا تا اکنون نوشت. در این کتاب ۴۴۳ صفحه‌ای تمام قوانین اساسی افغانستان، نظام‌های سیاسی و روابط بین‌المللی افغانستان بررسی، تجزیه و تحلیل شده‌است. این کتاب در سال ۱۳۸۱ برندهٔ جایزهٔ آکادمی علوم سیاسی و اخلاقی فرانسه شد.
از همان اوایل شکل‌گیری دولت وحدت ملی به رهبری محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله آقای بشردوست اعتراض‌های گسترده‌ای نسبت به نوع شکل‌گیری و ناکامی‌های آن در بخش‌های اقتصادی، سیاسی و امنیتی این حکومت کرد و در هر فرصت پیش آمده از حکومت غنی و عبدالله انتقاد کرد.
وب‌سایت شخصی رمضان بشردوست
فصل نقل و انتقالات فوتبال ایران در تابستان ۱۳۸۸، فصل نقل و انتقالات میان دو فصل ۸۸–۸۷ و ۸۹–۸۸ فوتبال ایران از تاریخ ۲ خرداد ۱۳۸۸ تا ۵ مرداد ۱۳۸۸ است.
الف ـ حداقل یکی از بازیکنان خارجی حتماً می‌باید آسیائی باشد.
ب ـ بازیکنان آسیائی و آفریقائی می‌بایست حتماً سابقه بازی در تیم ملی بزرگسالان یا امید کشور متبوع و بازیکنان اروپائی و آمریکای جنوبی می‌بایست حتماً سابقه بازی در لیگ برتر یا دسته اول کشور متبوع را داشته باشند.
ج ـ هرباشگاه می‌تواند حداکثر از ۳ بازیکن خارجی در هر زمان از بازی استفاده نماید.
خرید:
فروش:
رأی‌دهی تاکتیکی یا رأی‌دهی استراتژیک به انواع روش‌هایی گفته می‌شود که در آن رأی‌دهنده نه به گزینه مطلوب خود بلکه به گزینه‌ای دیگر رأی می‌دهد تا از نتیجه نامطلوبی جلو بگیرد.
بر اساس قضیه گیبارد–ساترویت نشان داده شده‌است که اگر یک روش رای‌گیری برای برگزیدن یکی از گزینه‌های متعدد، کاملاً بدون استراتژی باشد، آنگاه آن روش یا باید دیکتاتوری باشد یا غیرقطعی (یعنی ممکن است هر بار که به همان مجموعه از ترجیحات رای‌دهندگان اعمال شود، همان پیشامد را برنگزیند). برای مثال، روش رأی‌دهی تصادفی، که به‌طور تصادفی رأی یک رأی‌دهنده را برگزیده و از این به منظور تعیین پیشامد استفاده می‌کند، بدون استراتژی است ولی ممکن است در صورت اعمال شدن در دفعات متعدد به همان مجموعه از آرا، به نتایج متفاوتی بینجامد. برای مثال در یک رأی‌گیری اکثریتی، یک رأی‌دهنده ممکن است گاهی با رأی دادن به یک گزینهٔ کمتر مطلوب، ولی عموماً محبوبتر به پیشامد «بهتری» دست یابد.
جسیکا کلر بیل (زادهٔ ۳ مارس ۱۹۸۲) بازیگر سینمای هالیوود و مانکن سابق صنعت مُد آمریکایی است. او در فیلم‌هایی نظیر "کشتار با اره‌برقی در تگزاس"، "شعبده‌باز"، "آینده"، "اکنون شما را چاک و لری اعلام می‌کنم" و "یادآوری کامل" ایفای نقش کرده‌است.
جسیکا بیل در الی، مینه‌سوتا از کیمبرلی بیل یک خانه‌دار و جاناتان بیل یک کارآفرین و مشاور کسب و کار بین‌المللی زاده شد. او یک برادر کوچکتر به نام جاستین، زاده ۱۹۸۵ دارد. بیل نسب آلمانی، فرانسوی، انگلیسی و چوکتاو دارد. خانواده جسیکا بیل در هنگام کودکی او به‌طور زیاد جابه‌جا می‌شدند و در تگزاس، کنتیکت، وودستاک ایلینوی زیستند تا سرانجام در بولدر، کلرادو اقامت گزیدند. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ در دانشگاه تافتس ماساچوست به تحصیل پرداخت.
روبان سبز به عنوان نماد بسیاری از پویش‌ها(کمپین‌ها)، شامل عدالت محیط زیستی، آزادسازی کشت شاهدانه، و کشاورزی به کار می‌رفته‌است.
پرش هیدرولیکی، جهش هیدرولیکی یا پرش آبی پدیده‌ای در علم هیدرولیک است که در جریان کانال باز مورد بحث قرار می‌گیرد. هنگامی که در یک کانال با سطح آزاد، در بالادست جریان فوق بحرانی و در پایین‌دست جریان زیر بحرانی وجود داشته‌باشد، در مقطعی میان این دو جریان، پرش هیدرولیکی رخ می‌دهد که با استهلاک انرژی زیادی همراه است.
نوع پرش هیدرولیکی وابسته به سرعت اولیه سیال است. اگر سرعت اولیه سیال کمتر از سرعت بحرانی باشد، پرشی رخ نمی‌دهد. برای سرعت‌هایی نیز که چندان بالاتر از سرعت بحرانی نیستند، انتقال انرژی به صورت امواج متلاطم پدیدار می‌شود. بعد از این مقدار هرچه سرعت اولیه سیال افزایش یابد، انتقال انرژی سریع‌تر می‌شود، تا جایی که در سرعت‌های بالا، ذرات سیال از آن جدا شده و به سوی بالا پرت شده و به سمت جریان بازمی‌گردند. وقتی این اتفاق می‌افتد، پرش همراه با اثرات شدید تلاطم ناشی از جریان مانده و گردابی هوا و امواج سطحی می‌شود.
پرش هیدرولیکی باعث کاهش انرژی آب می‌شود که در جلوگیری از تخریب دیواره کانال‌ها بر اثر سرعت زیاد آب، کاربرد دارد. هم‌چنین آشفتگی ایجاد شده در حین پرش، می‌تواند در مخلوط کردن مواد شیمیایی با آب و نیز هوادهی آب مورد استفاده قرار گیرد.
پرش هیدرولیکی می‌تواند به صورت آزاد یا مستغرق رخ دهد. هرگاه عمق آب پایین دست (formula_1) بیشتر از عمق ثانویه پرش هیدرولیکی (formula_2) گردد، پرش هیدرولیکی به صورت مستغرق شکل می‌گیرد.Chaudhry, M. H. (2008). Open-Channel Flow, Springer Science+Business Media, LLC, New York, NY.
در علم هیدرولیک، پرش هیدرولیکی پدیده‌ای برگشت‌ناپذیر از نوع جریان متغیر سریع است که بیش‌تر در جریان‌های با سطح آزاد مثل جریان رودخانه‌ها و جریان خروجی از سرریزها و دریچه‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد. هنگامی که در بالادست یک کانال با سطح آزاد، جریان فوق بحرانی (حالتی که سرعت جریان در سیال از سرعت انتشار موج در آن بیشتر باشد) و در پایین‌دست آن، جریان زیر بحرانی (حالتی که سرعت جریان در سیال از سرعت انتشار موج در آن کمتر باشد) وجود داشته‌باشد، در مقطعی میان این دو جریان، پرش هیدرولیکی رخ می‌دهد؛ زیرا تبدیل جریان از فوق بحرانی به زیر بحرانی به صورت تدریجی و ملایم امکان‌پذیر نیست؛ بنابراین در پدیده پرش هیدرولیکی، جریان از حالت فوق بحرانی به حالت زیر بحرانی تبدیل می‌شود. این تبدیل به صورت ناگهانی و در فاصله‌ای کوتاه رخ می‌دهد و به دلیل ایجاد آشفتگی در سطح آب، با استهلاک انرژی زیادی همراه است.
تحلیل پرش هیدرولیکی در جریان سطح آزاد نخستین بار توسط ژان باپتیست بلانژه در سال ۱۸۲۸ میلادی انجام شد. بلانژه معادله بقای اندازه حرکت را در محدوده پرش هیدرولیکی اعمال کرد. فرض می‌شود که در یک حجم کنترل میان دو مقطع ۱ و ۲ با فاصله کوتاه، جریان با سطح آزاد برقرار باشد؛ به گونه‌ای که در مقطع ۱ جریان فوق بحرانی و در مقطع ۲ جریان زیر بحرانی باشد. معادله بقای اندازه حرکت بین دو مقطع ۱ و ۲ با فرض ناچیز بودن اصطکاک و مؤلفهٔ نیروی وزن در امتداد جریان، به صورت زیر نوشته می‌شود:
که در آن، "F" و "F" فشار وارد بر سیال در مقطع ۱ و ۲ هستند که به صورت formula_4 تعریف می‌شوند که در آن "A" سطح مقطع جریان و formula_5 فاصله مرکز سطح تا سطح آزاد می‌باشند. "Q" دبی جریان، "ρ" چگالی سیال و "v" و "v" سرعت جریان در مقطع ۱ و ۲ هستند.
دو عمق به وجود آمده پیش و پس از پرش هیدرولیکی را اعماق مزدوج می‌نامند. رابطهٔ پرش هیدرولیکی را می‌توان برای مقاطع هندسی خاص، ساده‌سازی کرد.
در مقطع مستطیلی formula_6 که "y" عمق سیال است. هم‌چنین "A=by" که "b" عرض کانال است؛ بنابراین رابطه پرش هیدرولیکی برای مقطع مستطیلی به صورت زیر است:
با استفاده از تعریف عدد فرود و ساده‌سازی معادله بالا، رابطه‌ای به صورت زیر به دست می‌آید که نسبت دو عمق مزدوج پیش و پس از پرش را برحسب عدد فرود پیش از پرش ("Fr") نشان می‌دهد:
به دلیل تقارن معادلات، می‌توان رابطهٔ بالا را به صورت زیر نیز نوشت:
به دلیل کوچک بودن عدد فرود پس از پرش ("Fr")، ممکن است مقدار عبارت جذر گرفته‌شده به یک نزدیک شود و محاسبهٔ اختلاف میان دو مقدار نزدیک به هم می‌تواند منجر به خطای محاسباتی شود. برای افزایش دقت در محاسبهٔ رایانه‌ای عمق مزدوج اولیه، می‌توان به جای رابطهٔ بالا از بسط سری آن به صورت زیر استفاده کرد:
طول پرش (L) به صورت فاصلهٔ میان شروع پرش تا پایان آخرین موج آشفتگی تعریف می‌شود و در محاسبات طراحی، به کار می‌رود. بر اساس پژوهش‌های انجام شده، رابطه‌ها و نمودارهای گوناگونی برای تعیین طول پرش ارائه شده‌اند. یکی از رابطه‌های مورد استفاده برای محاسبهٔ طول پرش در کانال‌های مستطیلی، توسط اداره عمران و آبادانی آمریکا، به صورت زیر معرفی شده‌است:
اگر شیب کانال قابل توجه باشد ("θ">۶°)، باید اثر نیروی وزن سیال در معادلهٔ اندازهٔ حرکت در نظر گرفته شود. در این حالت، نسبت میان عمق‌های مزدوج از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:
در رابطهٔ بالا "G" به صورت تابعی از "Fr" و "θ" محاسبه می‌شود:
که در آن، "L" طول پرش، "K" ضریب تصحیح و و عمق آب روی سطح شیبدار هستند.
تحقیقات آزمایشگاهی نشان داده‌اند که زبری بستر جریان، باعث ایجاد تغییراتی در مشخصات پرش هیدرولیکی می‌شود. بر پایهٔ مطالعات انجام شده، این زبری منجر به کاهش طول و عمق ثانویهٔ پرش هیدرولیکی و افزایش استهلاک انرژی آن می‌شود.
پرش‌ها از نظر گوناگونی به دو صورت قابل تقسیم‌بندی هستند:
پرش هیدرولیکی بر اساس عدد فرود پیش از پرش (Fr) به چند دسته تقسیم می‌شود:
دسته‌بندی بالا تنها برای مقطع مستطیلی معتبر است. شکل مقطع و شرایط بالادست از جمله توزیع سرعت در مقطع و توسعه‌یافته بودن جریان روی موقعیت پرش اثرگذار هستند.
وضعیت جریان در پایین‌دست پرش می‌تواند باعث تغییر در پرش شود.
در فرایند پرش هیدرولیکی تلاطم قابل توجهی رخ می‌دهد. این تلاطم ممکن است منجر به تخریب سازهٔ رودخانه یا کانال شود. هم‌چنین موقعیت مکان رخداد پرش هیدرولیکی مشخص نیست و وابسته به مشخصات جریان است. برای جلوگیری از پیشروی پرش در کانال و نگه داشتن آن در یک محدودهٔ مشخص و حفاظت‌شده، از سازه‌های کنترل پرش استفاده می‌شود. این سازه‌ها هم‌چنین باعث اتلاف انرژی جنبشی اضافی جریان نیز می‌شوند و در نتیجه سازه‌های مستهلک کنندهٔ انرژی نیز نامیده می‌شوند.
حوضچهٔ آرامش سازه‌ای است که در پایین‌دست سرریزها و سایر سازه‌هایی که کاهش ناگهانی تراز جریان را ایجاد می‌کنند، قرار می‌گیرد و برای اتلاف انرژی اضافی ناشی از اختلاف تراز به کار می‌رود. هر حوضچه معمولاً از سه بخش پای تندآب، بلوک‌های آرام‌کننده و آب‌پایه تشکیل می‌شود. بلوک‌های پای تندآب در ابتدای حوضچه قرار می‌گیرند و برای کوتاه کردن پرش به کار می‌روند. بلوک‌های آرام‌کننده در میانهٔ حوضچه برای اتلاف انرژی به صورت متمرکز ساخته می‌شوند. آب‌پایه نیز در انتهای حوضچه قرار دارد و برای کنترل موقعیت پرش مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش‌های متداول طراحی حوضچه‌ها شامل حوضچهٔ آرامش SAFSaint Anthony Falls و حوضچه‌های آرامش USBRUnited States Bureau of Reclamation هستند.
انتخاب نوع حوضچه وابسته به مشخصات جریان بالادست است. برای نمونه، برای "Fr>5" و دبی در واحد عرض ("q") کمتر از ۴۶ مترمکعب بر متر از حوضچهٔ USBR II استفاده می‌شود. نمودارها و رابطه‌هایی برای تعیین ابعاد اجزای حوضچه (به‌ویژه برای عددهای فرود پایین "Fr<4.5") بر پایهٔ مشخصات جریان ارائه شده‌اند.
شیب‌شکنDrop برای سرشکن کردن شیب به کار می‌رود و باعث تغییر ناگهانی تراز آب می‌شود. یکی از انواع آن، شیب‌شکن قائم است. در شیب‌شکن، جریان به صورت بحرانی یا فوق بحرانی است؛ در نتیجه جریان در حال سقوط، فوق‌بحرانی است و در پایین شیب‌شکن، پرش هیدرولیکی ایجاد می‌شود. برای طراحی شیب‌شکن می‌توان از روابط تجربی ارائه شده‌استفاده کرد.
شورش‌های دهه ۱۳۷۰ ایران، شورش‌هایی غیرمنتظره برای حکومت ایران بود که در دهه هفتاد شمسی در شهرهایی مانند قزوین، مشهد، اسلامشهر، شیراز، زاهدان، زنجان، ارومیه، اراک و مبارکه رخ دادند. در شورش ۱۳۷۱ مشهد که گسترده‌ترین آنها بود، تلاش مأموران شهرداری برای تخریب خانه‌های مسکونی غیرمجاز ساخته شده در کوی طلاب منجر به نارضایتی و درگیری گسترده‌ای در سطح شهر شد.
موج تظاهرات در خردادماه ۱۳۷۱ و پس از آن آغاز شد که دولت سازندگی پس از پایان جنگ ایران و عراق طرح تعدیل ساختاری را اجرا کرد و تورم به حدود پنجاه درصد رسید. مخالفت مجلس ایران با استان شدن قزوین و اعتصاب رانندگان مینی‌بوس در اسلامشهر نیز از دیگر علل این شورش‌ها بود.
حکومت ایران هیچگاه جزئیات این شورش‌ها و میزان تلفات ناشی از آنها را اعلام نکرد، اما این حوادث باعث تغییر در ساختار تشکیلاتی بسیج و افزایش مانورهای شهری در ایران شد. مشخصا پس از شورش مشهد، گردان‌های عاشورا و الزهرا برای اقدام در حوادث غیر مترقبه شکل گرفت.
در آغاز دهه هفتاد شمسی، با اجرای سیاست تعدیل اقتصادی پس از جنگ ایران و عراق و افزایش نرخ تورم تا ۴۹٫۴ درصد، شوک اقتصادی بزرگی بر اقتصاد ایران وارد شد. آثار این شوک اقتصادی، در سطح زندگی مردم تأثیر گذاشت و در چندین مورد مردم را به خیابان‌ها کشید.
نهم خرداد ۱۳۷۱ تصمیم به تخریب بخشی از کوی طلاب مشهد با مخالفت ساکنان روبرو شد. در جریان این درگیری از سوی مأموران به یک دانش آموز شلیک شد و این مقدمه‌ای برای یک اعتراض گسترده و پرخشونت بود. روز بعد نیروهای سپاه پاسداران به منطقه اعزام شدند و با سرکوب مردم، این شورش پایان یافت.
مردم اسلامشهر نسبت به گرانی‌ها، بخصوص گرانی کرایه تاکسی معترض بودند. مردم معترض مسیر جاده ساوه به چهاردانگه را مسدود کردند. پس از دو روز تقابل مردم و نیروی انتظامی، سرانجام لشکر ثارالله سپاه و پلیس ضد شورش به سرکوب این اعتراض پرداختند.
در مرداد سال ۱۳۷۳ طرح استان شدن قزوین در مجلس ایران رای نیاورد و باعث اعتراض مردم شد. این اعتراض با بستن جاده‌های استان توسط معترضان آغاز شد، و با دخالت نیروی انتظامی به خشونت کشیده شد. در جریان اعتراضات مردم به چندین سینما و بانک خسارت وارد شد و اوضاع از کنترل مقامات انتظامی خارج شد. سپاه پاسداران با لشکر سید الشهدا و با سرکوب مسلحانه و دستگیری معترضان این حرکت اعتراضی را پایان داد.
در جریان رأی اعتماد به کابینه محمود احمدی‌نژاد که وی مصطفی پورمحمدی را به عنوان وزیر کشور معرفی کرده بود، عماد افروغ و الیاس نادران نمایندگان اصول‌گرای تهران در مجلس در مخالفت با صلاحیت وی سخنرانی کرده و به تظاهرات‌های گسترده در کشور اشاره کرد که به گفته وی به دلیل عدم فهم مسئولان با کشتن عده زیادی سرکوب گردید:
اما در جریان رقابت‌های انتخاباتی دوره دهم ریاست جمهوری و مناظره محمود احمدی‌نژاد با میرحسین موسوی در ۱۴ خرداد، وی پس از آنکه همه رقیبانش را مورد حمایت هاشمی رفسنجانی نامید به تظاهرات‌ها و سرکوب آن به عنوان نمونه‌ای از اقدامات دولت هاشمی رفسنجانی اشاره کرد. انتقاد از تورم بالا همواره از سوی رقبای محمود احمدی‌نژاد در جریان انتخابات مطرح گردید.
هیدرولیک کانال روباز یکی از زیر شاخه‌های هیدرولیک سطح آزاد است که جریان مایع در کانال‌های روباز را مطالعه می‌کند.
کتاب مقدمه ای بر هیدرولیک جریان در آبراهه های روباز تألیف هوبرت چانسون ترجمه مهندس حسام رستمی جلیلیان و محمّد حیدرنژاد
پاستوریزه کردن یا پاستوریزاسیون فرایندی است که در طی آن رشد میکروب‌ها در غذا آهسته می‌شود. این نام به افتخار ابداع‌کننده این روش، شیمیدان و میکروبیولوژیست فرانسوی، لویی پاستور نامگذاری شد.
در فیزیک، سطح آزاد، سطح جسمی است که نه در معرض تنش نرمال قرار دارد و نه تنش برشی Retrieved on 2007-12-02.
مثل مرز بین دو مایع همگن. Free surface. "McGraw-Hill Dictionary of Scientific and Technical Terms". McGraw-Hill Companies, Inc., 2003. انسرز. Retrieved on 2007-12-02.
آلیس سبالد (زاده ۶ سپتامبر ۱۹۶۳) نویسنده آمریکایی است. او با دومین رمان خود به نام استخوان‌های دوست‌داشتنی (۲۰۰۲) به شهرت رسید. دو رمان دیگر او، "خوش شانس" (۱۹۹۹) و "ماه نیمه‌تمام" (۲۰۰۷) نام دارند.
سبالد در مدیسن، ویسکانسین به دنیا آمد و در حومه فیلادلفیا بزرگ شد. او در سال ۱۹۸۰ پس از آن‌که از دبیرستان "گریت والی" در مالورن پنسیلوانیا دانش‌آموخته شد به دانشگاه سیراکوز رفت. سبالد در نخستین سال تحصیل در دانشگاه در سن ۱۸ سالگی در راهروی آمفی‌تئاتر به طرز وحشیانه‌ای مورد ضرب و شتم و تجاوز جنسی قرار گرفت. او پس از چند ماه دوباره به سیراکوز بازگشت تا مقطع لیسانس را به پایان برساند. چند ماه بعد، آلیس هنگام قدم زدن در محوطه دانشگاه، فرد متجاوز را شناسایی و به ماموران امنیتی معرفی کرد که به دستگیری و محکومیت آن مرد انجامید.
سبالد پس از پایان تحصیل در سیراکوز، برای آموزش در دوره کارشناسی ارشد وارد دانشگاه هیوستون در تگزاس شد. او پس از آن به منهتن نقل مکان کرد و مدت ۱۰ سال در آنجا ماند. سبالد در شغل‌های مختلفی مشغول به‌کار شد و مدتی برای روزنامه‌های نیویورک تایمز و شیکاگو تریبیون مقاله می‌نوشت. او در سال ۱۹۹۹ نخستین رمان خود به نام "خوش شانس" را منتشر ساخت. دومین رمان او به نام "استخوان‌های دوست‌داشتنی" (۲۰۰۲) به شدت مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت و به زبان‌های گوناگون از جمله زبان فارسی ترجمه شد. در سال ۲۰۰۹ فیلمی به همین نام بر پایه این رمان توسط پیتر جکسون ساخته شد.
پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (انگلیسی: Islamic World Science Citation Center یا به اختصار ISC) یک سامانه اطلاع‌رسانی علمی است که در صدد رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایران و جهان اسلام و تجزیه و تحلیل مجلات علمی کشورهای اسلامی بر اساس معیارهای علم سنجی معتبر اسلامی می‌باشد. ایران با تولید ISC، بعد از ایالات متحده که ۶۰ سال در مطالعات استنادی تجربه دارد و نیز بعد از کشور هلند، سومین نظام استنادی جهان را بنیانگذاری کرده‌است. هم‌اکنون، این تحلیل علمی توسط مؤسسه اطلاعات علمی (ISI) در دنیای انتشارات به خصوص در مورد نشریات، صورت می‌پذیرد. در حقیقت، ISC می‌کوشد تا چنین تحلیلی را انجام دهد.وب سایت پایگاه استنادی علوم جهان اسلامhttp://www.isc.gov.ir/index_files/Page266.htm
نمایه استنادی علوم ایران معادل وب آو ساینس نظام ISI می‌باشد.
تأسیس پایگاه استنادی علوم جهان اسلام در چهارمین نشست آموزش عالی و تحقیقات علمی کشورهای اسلامی در اکتبر ۲۰۰۸ در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان به تأیید رسید و بر این اساس دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی کشورهای اسلامی موظف به همکاری با این پایگاه هستند.
در سال ۱۳۸۷ شورای گسترش آموزش عالی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایجاد این پایگاه به‌صورت یک مؤسسه پژوهشی مستقل، اساسنامه و تشکیلات سازمانی آن را تصویب کرد. هم‌اکنون کلیه کشورهای اسلامی در پنج منطقه کشورهای جنوب شرقی آسیا، کشورهای عربی، کشورهای اسلامی غیرعربی آفریقا، کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز و سایر کشورهای اسلامی در خاورمیانه، اروپا و آمریکای جنوبی امکان بهره‌برداری از خدمات ISC را دارند.
به همه برجستگی‌ها و فرورفتگی‌ها مانند دشت‌ها، دره‌ها، جلگه‌ها، تپه‌ها و پدیده‌های دیگری مثل آن‌ها که در روی زمین قرار گرفته‌اند، یا به عبارتی به همه پستی و بلندی‌هایی که درسطح زمین دیده می‌شوند ناهمواری می‌گویند.
ناهمواری‌های همواره به شکل ثابتی نیستند عوامل تغییر دهندهٔ چهرهٔ زمین، آرام آرام یا به سرعت شکل ناهمواری‌ها را تغییر می‌دهند بررسی ناهمواری‌ها به ما کمک می‌کند تا محیط طبیعی زندگی خود را بهتر بشناسیم و از آن بهتر و عاقلانه تر بهره ببریم.
در نواحی کوهستان‌ها، عواملی چون یخچال‌ها، باد، باران، آب‌های جاری و تغییرات دما چهرهٔ کوهستان را دگرگون می‌کند. مواد پدیدآمده از تخریب کوهستان‌ها، به شکل تخته سنگها، قطعه سنگها، پاره سنگ‌ها، دانه‌های شن و ماسه به حرکت در می‌آیند این مواد به وسیله آب، باد یا فروریختن از بالا به پایین دامنه‌ها منتقل می‌شوند و در نقاط دیگری برجای می‌مانند
در نواحی ساحلی ناهمواری‌ها با سرعت بیشتری تغییر شکل می‌دهند در بسیاری از این نواحی، میزان بارندگی بیشتر از نواحی دور از دریاست. باران و آب‌های ناشی از آن شکل ناهمواری‌های ساحلی را تغییر می‌دهد هم چنین امواج دریا به ساحل برخورد کرده و ناهمواری‌های ساحلی را تخریب می‌کنند و مواد آن را با خود به دریا می‌برند باد نیز در ساحل ماسه‌ها را جابه‌جا می‌کند و شکل ناهمواری‌های ساحلی را تغییر می‌دهد در نواحی کرانه‌ای، طوفان‌های دریایی بسیار شدید رخ می‌دهد که ممکن است طی چند ساعت، ناهمواری‌ها را فرسوده کند و چهره جدیدی به ساحل بدهد.