moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
همچنین سه نامزدی در بفتا: بهترین میکس صدا، بهترین چهره پردازی و بهترین جلوه‌های ویژه.
قسمت‌های بعدی این سه‌گانه با نام‌های: و در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ اکران شد.
داستان در سرزمین میانه اتفاق می‌افتد و در مورد هابیتی بیلبو بگینز است که در دهکده شایر زندگی می‌کند. بیلبو زندگی آرامی دارد تا اینکه جادوگری خاکستری به نام گندالف به همراه یک دورف به نام تورین و گروه دوازده نفرهٔ پیروانش پیدایشان می‌شود. آن‌ها بیلبو را به عنوان «دزد» در گروه خود می‌پذیرند و به این ترتیب بیلبو با آن‌ها همراه شده و راهی سفری پر مخاطره با نیت بازپس‌گیری تاج و تخت تورین از اژدهایی به نام اسماگ می‌شود.
این عبارت می‌تواند معادل اصطلاح (SDLC (System Development Life Cycle دانسته شود که در مهندسی نرم‌افزار و رشته‌های مرتبط با موضوع سیستم‌های اطلاعاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد و موضوع آن تشریح فرآیندهای مرتبط با برنامه‌ریزی و هدف گذاری، تحلیل، تولید، آزمایش، استقرار و نگهداری سیستم‌های نرم‌افزاری است که اغلب در یک چرخه مانند آنچه در دیاگرام مشاهده می‌شود تداوم و تکرار پیدا می‌کنند. این چرخه همچنین می‌تواند در برگیرنده فرایندهای مربوط به تأمین سخت‌افزار یا ترکیبی از سخت‌افزارها و نرم‌افزارها نیز دانسته شود.
یک چرخه توسعه سیستم علی القاعده باید ترکیبی از گا مهای به دقت تعریف شده و تفکیک شده باشد که توسط مهندسین نرم‌افزار و توسعه دهندگان سیستم برای تولید، عرضه، نگهداری و ارتقاء یک سیستم اطلاعاتی با کیفیت و سرعت و هزینه مناسب به کار گرفته می‌شوند. با این وجود روش‌شناسی (Methodology)های متعدد و گاه متضاد در مهندسی نرم‌افزار وچود دارند که در مورد بعضی از آن‌ها رعایت کامل و دقیق این گام‌ها مورد نیاز یا توصیه نیست یا عمداً بر خلاصه کردن و حتی حذف برخی مراحل تأکید می‌شود. از این نوع می‌توان به خانواده روش‌شناسی‌های توسعه نرم‌افزار موسوم به چابک (Agile Methodologies) و بخصوص یک شکل تعمیم یافته آن یعنی Scrum و آنچه در دهه دوم این قرن به عنوان DevOps به شدت مطرح است اشاره کرد. حتی در میان سایر متدولوژی‌های توسعه نرم‌افزار (به استثنای آنچه به نام روش آبشاری شناخته می‌شود و خیلی هم مورد علاقه ارائه‌کننده گان درس‌های مربوط به سیستم‌های اطلاعاتی در رشته مهندسی صنایع در ایران است ولی کم و بیش منسوخ دانسته می‌شود) گرایش غالب، خلاصه کردن یا حتی حذف برخی از این گا مها توأم با تأکید بر جنبه دورانی و چرخه‌ای است. به عنوان مثال در روش‌شناسی‌های مبتنی بر تکرار (Iterative Methodologies) مانند RUP یا XP تأکید بر محدود کردن حوزه مسئله از ابتدا و آمادگی برای اعمال تغییرات سریع است.
به این ترتیب واضح است که نام بردن از چرخه حیات سیستم نباید توأم با غفلت از پویایی و تحولی باشد که این مفهوم طی دهه‌های اخیر تجربه کرده‌است و همچنان دستخوش آن است. مهندسین نرم‌افزار و کلیه افراد دیگری که در سطوح مختلف در یک پروژه نرم‌افزاری با ایشان همکاری می‌کنند، باید در مورد استنباط خود از مفهوم و وزن نسبی هریک از این گام‌ها در چارچوب متدولوژی ای که انتخاب شده‌است درک روشن و مشترکی داشته باشند.
مطابق آنچه الیوت و دیگران(۲۰۰۴) ابراز می‌کنند SDLC نخستین بار در دهه ۶۰ قرن بیستم میلادی در پس زمینه‌ای مطرح شد که در آن توسعه سیستم محدود بود به حوزه سازمان‌ها و بنگاه‌های اقتصادی بزرگ که انگیزه و توانایی به کار گرفتن سیستم‌های تجاری کامپیوتری گران‌قیمت برآمده از پروژه‌های توسعه نرم‌افزاری و سخت‌افزاری به نوبه خود بزرگ را داشتند. این سیستم‌ها که عمدتاً بر پردازش داده و محاسبات عددی متمرکز بودند، در فرآیندی نسبتاً طولانی و پرهزینه و در قالب روش‌های مرسوم تجاری و اداری زمان خود، عقد قرارداد شده، توسعه می‌یافتند و از لحاظ اداری برداشت دقیق و مستند شده‌ای از سیستم هدف و روش‌هایی برای کنترل پیشرفت پروژه، مطابق آنچه در ساخت و ساز یا حوزه‌های دیگر صنعت و تجارت مرسوم بود، لازم به نظر می‌رسید. به این ترتیب کارشناسان و نویسندگان به استفاده از اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» روی آوردند. پس از آن و به تدریچ تعدادی از روش‌شناسی‌ها و فریم ورک‌های توسعه نرم‌افزار (مانند SSADM) این مفهوم را دربر گرفته، مورد استفاده قرار دادند اما با توسعه فن آوری اطلاعات و همه گیر شدن آن، گرایش واضحی به غلبه بر نقاط ضعف و محدودیت‌های پنهان در این مفهوم شکل گرفت و متدولوژی‌های جدید تر به‌طور روزافزون به بازتعریف آن به شکلی منعطف و چابک روی آوردند و این ممکن نبود مگر با مبهم کردن و از ریخت انداختن و هم‌زمان کاهش معناداری در میزان استفاده از این اصطلاح به منظور توصیف روند توسعه سیستم‌های اطلاعاتی.
قدیمی‌ترین روش‌شناسی توسعه سیستم روش آبشاری (Waterfall) است که در حقیقت برآمده از همین مفهوم، «چرخه حیات توسعه سیستم» است و هرچند که امروزه عملاً یک روش منسوخ و قدیمی محسوب می‌شود اما در بسیاری از موارد مفاهیم و واژه‌نامه آن به منظور ارائه تصویری ولو کلی از نحوه جریان امور پروژه‌های توسعه سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد. در روش‌شناسی آبشاری نصویری ساده انگارانه از فرایند توسعه سیستم مطرح است:
همچنانکه اشاره شد اصطلاح «چرخه حیات توسعه سیستم» در طول زمان دستخوش تحول و تغییر بسیار گردیده‌است. از چمله مهمترین این تغییرات بازی با واژه «چرخه» (cycle) است که به برخی نویستندگان اجازه داد تا یک مسیر بازخورد (feedback) از آخرین مرحله به مرحله اول را مورد اشاره قرار دهند که ابداً منطبق بر روش‌شناسی آبشاری نیست. این قبیل اصلاحات همچنین شامل افزودن مسیرهای بازخورد بین کلیه مراحل (مثلاً از تولید به طراحی یا از طراحی به آنالیز و …) یا ادغام آن‌ها (مانند آنچه که در روش‌شناسی پیش نمایه‌سازی یا prototyping با آن روبروییم) نیز هست. به این ترتیب نحوه کاربرد این اصطلاح در حوزه اداری-قانونی تفاوت معناداری با حوزه فنی پیدا کرد که در مجموع منجر به کاهش استفاده از آن در هر دو بخش شده‌است.
سازمان دموکراتیک زنان افغانستان از سازمان‌های توده‌ای زنان فعال در افغانستان بود که در جنبش زنان در افغانستان و حقوق زنان و نیز دموکراسی تلاش می‌کرد.
این سازمان در سال ۱۳۴۴ (نوامبر ۱۹۶۵ میلادی) توسط دکتر آناهیتا راتب زاد، ثریا پرلیکا، کبرا علی، حمیده شیرزی، مومنه بصیر و جمیله کشتمند در کابل بنیان گذاشته شد.
از فعالیت‌های این گروه می‌توان به برپایی تظاهرات‌هایی در جهت حقوق زنان اشاره کرد. برای اولین بار در افغانستان، زنان در تظاهرات مظاهره سه عقرب که توسط گروه‌های چپ‌گرا سازمان‌دهی شده بود، شرکت کردند. در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸ میلادی) برخی از اعضای محافظه‌کار ولسی جرگه می‌خواستند قانونی برای منع تحصیل دختران افغان در خارج کشور به تصویب برسانند ولی با سازماندهی سازمان زنان، صدها دختر علیه این پیشنهاد تظاهرات کرده و آن را مغایر با قانون اساسی افغانستان و تساوی حقوق زن و مرد دانستند. در نتیجه، ولسی جرگه از این پیشنهاد صرف نظر کرد. در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) اعضای جناح افراطی «جوانان مسلمان» علیه پوشیدن لباس کوتاه و شیک پوشی زنان، به پای دختران و زنانی که لباس کوتاه به تن داشتند، فیر کردند و گاه به روی بعضی آن‌ها با تیزاب اسید پاشی کردند. سازمان زنان بیش از ۵۰۰۰ زن و دختر در شهر کابل را سازمان‌دهی کرد و با تظاهراتی گسترده از حکومت وقت خواهان بازرسی و مجازات عاملان این کار شدند. حکومت نیز تعدادی از عاملان را دستگیر و زندانی کرد.
ساختار تشکیلاتی این سازمان دارای کنگره، شورای مرکزی، شورای اجراییه و شوراهای ولایتی و شهری بود. کنگره به عنوان عالیترین مقام، هر سه سال یک بار دایر می‌شد و اعضای شورای مرکزی از میان نمایندگان کنگره انتخاب می‌شدند. کمیتهٔ اجراییهٔ این سازمان کمیسیون‌های دایم داشت.
آناهیتا راتب زاد که علاوه بر عضویت در سازمان دموکراتیک زنان افغانستان، نماینده مردم کابل در پارلمان ۱۲ نیز بود در ایجاد شوراهای ولایتی زنان نقش مهمی داشت. شوراهای ولایتی زنان که از سازمان‌های زنان بسیار قدیمی در افغانستان و منطقه بود، در این زمان تأسیس شدند. این شوراها دارای ۱۶۵ هزار عضو در ۳۱ شورای ولایتی، ۲۵ شورای شهری، ۳۸ شورای ناحیوی، ۲۵ شورای ولسوالی و ۳۱۰۰ سازمان اولیه می‌باشد.
سوخو-۳۷ مدل آزمایشی یک‌سرنشینه از جنگنده چندمنظوره سوخو است که قابلیت مانور بالایی دارد. گونه گسترش‌یافته از سوخو-۲۷ (فلانکر) و تغییریافته نسل اول سوخو-۳۵ (با نام پیشین تی۱۰ام) است. این مدل دارای اویونیک و سیستم کنترل آتش بهتری است و شکل آن به خاطر اضافه شدن دهانه‌های فشاری خروجی موتور برجسته شده‌است.
در حین آزمایش پرواز آن، کنترل‌های فعال در هنگام مانورهای تن‌به‌تن هوایی قابل دسترسی نیستند. همچنین آزمایش‌ها نشان داده‌اند که دهانه‌های فشاری خروجی موتور باعث مانور تن‌به‌تن هوایی بهتر آن می‌شوند. اولین سوخو-۳۷ از تبدیل یازدهمین سوخو-۳۵ به وجود آمد که پرواز اولیه اش را در آوریل ۱۹۹۶ در ژوکوسکی انجام داد. نمونه دیگری از آن در ۱۹۹۸ ساخته شد. این هواپیما کارایی خود را در نمایش‌های هوایی بسیاری که اجرا کرده نشان داده و موفق به انجام مانورهایی شده‌است که پیش‌تر از این غیرممکن به نظر می‌رسیدند (از جمله پشتک ۳۶۰ درجه‌ای که با نام‌های کولبیت یا "چاکرای فرولوف" شناخته می‌شود). با وجود مزیت‌های تاکتیکی بسیار زیاد، این گونه به تولید انبوه نرسید و تنها به عنوان ارائه‌کننده تکنولوژی‌های جدید برای نسخه‌های جدید خانواده هواپیماهای سوخو-۲۷ مانند سوخو-۳۰ و سوخو-۳۵بی‌ام باقی‌ماند.
اولین تحقیقات بر دهانه‌های فشاری خروجی موتور در سوخو به ۱۹۸۳ برمی‌گردد. واحد طراحی این کارخانه کار بر روی اضافه دو بعدی خروجی موتور را (که غربی‌ها آن را بهترین راه کنترل نیروی پرتابه می‌دانستند) شروع کرد. طراح اصلی، میخاییل سیمونوف، بر این باور بود که اضافه سه‌بعدی نامتقارن خروجی موتور از نوع دوبعدی آن مناسب‌تر است. بنا به خواست سوخو، هر دوی این دنباله‌های خروجی موتور بدست انستیتوی تحقیق هوانوردی سیبری (SibNIA) ساخته شد.
در همین زمان، سوخو در حال کار بر روی تی۱۰ام (بعدها با نام سوخو-۳۵ شناخته شد) بود که به‌روزآوری عمده‌ای از سوخو-۲۷ بود. تی۱۰ام دارای تغییرات آیرودینامیکی زیاد، چابکی بالا، اویونیک و جنگ‌افزار بهتر و نیز سیستم توربوفن بهتری بود. نمونه اولیه سوخو-۲۷ام (تی۱۰اس۷۰) پرواز اولیه‌اش را در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۸ انجام داد. در این نمونه تفاوت‌هایی نسبت به سوخو-۲۷ پدید آمد از جمله کانارد، موتورهای تقویت‌شده، رادار جدید و سیستم کنترل پرواز هواگرد دیجیتالی سیمی. اولین نمونه سوخو-۳۵ نیز تغییراتی از جمله کابین خلبان شیشه‌ای و باله عمودی تغییریافته داشت. در ساخت سوخو-۳۵ از کامپوزیت‌هایی از جمله آلومینیوم-لیتیوم استفاده شده‌است.
سامانه کنترل آتش آن نیز بهبود یافته‌است. از دیگر موارد تغییر می‌توان به فاززاترن ان-۰۱۱ام ژواک-ام اشاره کرد. این رادار قادر به پویش °۱۸۰ افقی و °۵۵ به سمت بالا و پایین است. همچنین توانایی رهگیری ۲۰ هدف هوایی و راهنمایی ۸ موشک هوا به هوا را داراست. در دم هواپیما نیز راداری از همین نوع قرار داد که دید °۱۲۰ افقی را داراست. سوخو-۳۷ دارای بسته پشتیبانی از جنگ الکترونیک است. سوخو-۳۷ قادر به حمل موشک هوا به هوا و موشک هوا به زمین است، که قادر به هدف قرار دادن ۱۲ هدف به‌طور همزمان است. این هواپیما توانایی بکارگیری گستره وسیعی از تسلیحات را دارد.. سوخو-۳۷ می‌تواند ۸۰۰۰ کیلوگرم (۱۷۶۰۰۰ پوند) تسلیحات حمل نماید که یک توپ ۳۰ میلیمتری را نیز شامل می‌شود.
به جای تسلیحات آنالوگ سنتی، کابین خلبان دارای چهار ال‌سی‌دی تی-شکل از شرکت تیلز گروپ است. این نمایشگرها وظیفه نمایش داده‌ها، مسیریابی، وضعیت سامانه و انتخاب تسلیحات و نیز اطلاعات وضعیت تاکتیکی را برعهده دارند. خلبان بر صندلیِ کی-۳۶دی‌ام می‌نشیند که قادر است با شیب °۳۰ خلبان را به بالا پرتاب نماید تا یک پرتاب با نیروی مطمئن داشته باشد. فرمان کنترلی دو-بخشی، خلبان را قادر می‌سازد تا در زمان درگیری با سرعت بالا و با چرخش زیاد، بتواند تماسش با فرمان را حفظ نماید.
رنگ‌آمیزی وهم‌انگیز این هواپیما به شکل خاکی و قهوه‌ایی است. این هواپیما دارای کد «۷۱۱ آبی» بود که بعداً به «۷۱۱ سفید تغییر» کرد. سوخو-۳۷ اولین پروازش را در فرودگاه رامنسکویه در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۹۶ انجام داد که خلبانی آن را یوگونی ایوانوویچ فرولوف برعهده داشت. در ۱۲ روز پس از آن، ایگو وتینستف نیز به فرولوف پیوست و این دو به نوبت خلبانی هواپیما را برعهده می‌گرفتند.
۷۱۱ آبی، در بهار ۱۹۹۶ در زاکوسکی رونمایی شد. آغاز به کار عمومیِ این هواپیما در سپتامبر و در نمایشگاه هوایی فرانبورگ صورت گرفت. خلبان نیز یِوگِنی فرولوف بود. بحث‌های زیادی در مورد هواپیما انجام شد که مهم‌ترین آن پیرامون عملیات مانور کبرا بود. در این عملیات، هواپیما با زاویه ۱۸۰ درجه به سمت بالا رفت که با چرخش دم همراه بود. پس از این عملیات چند ثانیه‌ای، یک عملیات کولبیت ۳۶۰ درجه نیز اجرا شد. در همان سال این هواپیما وارد نمایش هوایی پاریس شد تا پنج نمایش را به اجرا گذارد. این نمایش‌ها در روز پنجم و آخر نمایشگاه برگزار شدند.
فرودگاه نخجوان (به زبان ترکی آذربایجانی: ) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا NAJ است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر نخجوان کشور جمهوری آذربایجان قرار دارد و در ارتفاع ۸۷۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناکاسونگولا یک فرودگاه نیروی نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناکاشیبتسو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SHB است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر هوکایدو کشور ژاپن قرار دارد .
اره نواری از مهم‌ترین ابزارهای کارگاه صنایع چوب است. نخستین بار طرح اره نواری در سال ۱۸۰۸ در انگلستان به ثبت رسیده‌است. ماشین اره نواری ممکن است، افقی یا عمودی باشد.
از ماشین اره نواری در کارهای مختلفی مانند قوس بری، برش طولی، بریدن چوبهای ظریف، بریدن فاق و زبانه و تبدیل گرده بینه‌های چوب به الوار و تخته، قطع کردن چوبهای ضخیم و سایر کارهای دیگر می‌توان استفاده نمود، و در بعضی از اره‌ها می‌توان کار اره را کج کرده و برشهای زاویه‌ای و زوایای مرکب ایجاد نمود.
انواع اره نواری برای مصارف صنعت فلزکاری نیز طراحی و تولید گردیده است. این نوع اره‌ها با طراحی‌های جدید دارای قابلیت‌های فراوانی هستند که با آن‌ها می‌توان انواع فلزات را با دقت بسیار زیاد برش داد .
اره‌های نواری چند مزیت عمده نسبت به اره لنگ‌ها دارند. این مزایا عبارتند از ایجاد برش باریکتر که موجب اتلاف‌های کمتری می‌شود، برش سریع و کارآمد که نرخ هزینه در هر برش را پائین می‌آورد، و برشکاری هموار و دقیق.
اره‌های نواری برقی انواع گوناگون دارند ولی به‌طور کلی در سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شوند
این گونه اره‌ها دارای میز کار هستند و در بعضی از آن‌ها گیره‌ای هم برای نگهداشتن قطعه کار وجود دارد. میز کار در همه اره‌های نواری وجود دارد. در ماشین هائی که گیره دارند، گیره روی میز کار بسته می‌شود.
اره‌های صفحه‌ای کم سرعت برای برش فلزات آهنی و ایجاد سطح صاف و صیقلی به کار می‌روند. این اره‌ها در سرعت‌های ۲۵ و ۵۲ دور بر دقیقه یا تیغه‌های با قطر ۲۰ تا ۳۵ سانتی متر کار می‌کنند. گام این تیغه‌ها تابع اندازه قطر آن‌ها است. تیغه اره‌های صفحه‌ای موجود در بازار دارای ۸۰ تا ۳۰۰ دندانه هستند و در نتیجه بعضی از اندازه‌های قطعات را با دقت می‌برند.
اره‌های مخصوص برش مواد غیرآهنی و آلومینیوم برای برش پلاستیک‌های سخت نیز به کار می‌روند. برش فارسی با استفاده از این اره با تلورانس‌های بسیار دقیق انجام می‌شود. سرعت برش این اره‌ها بیش از سرعت اره لنگ‌ها است.
تیغه این گونه اره‌ها به یاری سیستم خنک‌کننده پاششی خنک کاری و روغنکاری می‌شود. بعضی از تیغه‌های این نوع ماشین‌های نوک کاربیدی هستند. این اره برای برش سریع و دقیق فلزات غیرآهنی به کار می‌رود. برای افزایش تولید نیز گیره‌های زودچفت این ماشین‌ها امتیازی برای آن‌ها به‌شمار می‌رود.
فرودگاه محلی نجران یک فرودگاه همگانی با کد یاتا EAM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر نجران کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
[Closed No Airlines Traffic]
فرودگاه نایواشا یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر نایواشا، کنیا کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۳۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناینی سائینی (به زبان بومی: Pithoragarh Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۹۰ متر است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد .
فرودگاه نین یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YDP است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۶۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نیکم یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۴۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه آبی ناهانی بوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناهانی بوت یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن و خاک دارد و طول باند آن ۷۷۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناها، اندونزی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NAH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۶ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناها یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناها، اوکیناوا کشور ژاپن قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
آل نیپون ایرویز operates an overnight cargo hub at Naha Airport, which receives inbound بوئینگ ۷۶۷ freighter flights from key destinations in Japan, China and Southeast Asia between 1 and 4 a.m., followed by return flights between 4 and 6 a.m., allowing overnight service between these regional hubs as well as onward connections to other ANA and partner carrier flights.
The hub began operations in 2009; by 2013 it served eight cities, and ANA had chartered a نیپون کارگو ایرلاینز بوئینگ ۷۴۷ freighter to handle demand on the trunk route from ناریتا.
پایگاه هوایی ناها یک فرودگاه نظامی با کد یاتا OKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناها، اوکیناوا کشور ژاپن قرار دارد .
فرودگاه ناگورسکوی یک فرودگاه نظامی است . این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه صحرایی ناگویا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NKM است که یک باند فرود آسفالت بتن دارد و طول باند آن ۲۷۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر کوماکی، آیچی کشور ژاپن قرار دارد.
فرودگاه ناگازاکی یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا NGS است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر اومورا، ناگازاکی کشور ژاپن قرار دارد .
فرودگاه ناگا (به زبان بومی: Paliparan ng Naga) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا WNP است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۴۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۴۳ متری از سطح دریا واقع شده‌ است.
فرودگاه بین‌المللی ناظور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NDR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناظور کشور مراکش قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نادرگل یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۹۱۴٫۴ متر است. این فرودگاه در شهر حیدرآباد (هند) کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۵۱٫۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی نادی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NAN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۷۳ متر است. این فرودگاه در کشور فیجی قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فردودگاه تکبانده نیس فمیلی یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن و خاک دارد و طول باند آن ۳۹۶ متر است. این فرودگاه در شهر گلندل، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناکالا یک فرودگاه نظامی با کد یاتا MNC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور موزامبیک قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ناسان (به زبان بومی: Sân bay Nà Sản) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SQH است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۲۴۰۹ متر است. این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد و در ارتفاع ۶۶۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مزوزو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ZZU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۰۸ متر است. این فرودگاه در کشور مالاوی قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۵۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی موتیلنه (به زبان بومی: Odysseas Elytis) یک فرودگاه با کد یاتا MJT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مایسور مانداکالی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۴۷ متر است. این فرودگاه در شهر میسور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۷۱۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه میسور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYQ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۵۸ متر است. این فرودگاه در شهر میسور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۷۱۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه میسشمیدتا (به زبان بومی: Аэропорт Мыс Шмидта) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر چوکوتکا کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
بالگردگاه شهری میرتل کریک یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر میرتل کریک، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری میرتل کریک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۷۹۲ متر است. این فرودگاه در شهر میرتل کریک، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی میرتل بیچ یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا MYR است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۸۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه میریکس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا 1M8 است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۵۲ متر است. این فرودگاه در شهر برکلی، ماساچوست کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱٫۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی میرهورود یک فرودگاه با کد یاتا MXR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اوکراین قرار دارد .
فرودگاه میوتو یک فرودگاه همگانی است . این فرودگاه در شهر میوتو کشور چاد قرار دارد .
فرودگاه ملی جزیره میکناس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا JMK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه میکولائیف (به زبان بومی: Mizhnаrodnyi аеroport Mykolaiv) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا NLV است . این فرودگاه در شهر میکولائیف کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مییتکیینا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYT است . این فرودگاه در کشور میانمار قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مییک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MGZ است . این فرودگاه در کشور میانمار قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مویا یک فرودگاه غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۹۸۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موانزا یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MWZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر موانزا کشور تانزانیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۳۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی مونگیو الحاج عمر بنگو اوندیمبا یک فرودگاه غیرنظامی و نظامی با کد یاتا MVB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور گابن قرار دارد و در ارتفاع ۴۳۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مظفرپور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MZU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۶ متر است. این فرودگاه در شهر مظفرپور کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مظفرآباد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MFG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر مظفرآباد کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۸۲۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موتوکولا یک فرودگاه غیرنظامی و نیروی نظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موتابورا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا UTB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موتیارا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PLW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۶۷ متر است. این فرودگاه در شهر پالو کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۸۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موستیک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MQS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۹۲ متر است. این فرودگاه در کشور سنت وینسنت و گرنادین‌ها قرار دارد.
فرودگاه مسکرات دم یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MSA است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مسکوکا یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YQA است که یک باند فرود چمن دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد .
فرودگاه شهرستان ماسکیگن یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا MKG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۱٫۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ماسکگ تاور یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۳۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مسقطین شهری یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا MUT است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۶۷۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی مسقط یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا MCT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۸۴ متر است. این فرودگاه در شهر مسقط کشور عمان قرار دارد و بزرگ‌ترین فرودگاه این کشور است.
The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Muscat:omanairports.co.om - TimeTable retrieved ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۶
فرودگاه موش یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا MSR است که یک باند فرود بله دارد و طول باند آن آسفالت متر است. این فرودگاه در کشور ترکیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۶۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی مورتالا محمد یک فرودگاه بین‌المللی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۹۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ایکجا، ایالت لاگوس کشور نیجریه قرار دارد و در ارتفاع ۴۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهرستان موری-کالوی (به زبان بومی: Kyle-Oakley Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CEY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۹۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه جزیره مری یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MYI است . این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰٫۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی موری یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا EKA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر اورکا، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موری بریج یک فرودگاه است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۵ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مورفی رنچ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۵۹۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مورمانسک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MMK است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مورمانسک کشور روسیه قرار دارد .
فرودگاه مورسیا-سان یاویر (به زبان بومی: Aeropuerto de Murcia-San Javier) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا MJV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مورسیا کشور اسپانیا قرار دارد و در ارتفاع ۳٫۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Murcia:aena.es - Destinos retrieved ۹ فوریه ۲۰۱۷
فرودگاه بین‌المللی مانستر اوسنابروک (به زبان بومی: Flughafen Münster/Osnabrück) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا FMO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۷۰ متر است. این فرودگاه در شهر گرفن (وستفالن) کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Münster Osnabrück International Airport:http://www.fmo.de/buchen-fliegen/streckennetz/
فرودگاه مانسون یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۲۵۱ متر است. این فرودگاه در شهر جانکشن سیتی، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فردودگاه تکبانده مونوز یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۱۰۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاشهری آ (اوکلاهاما) (به زبان بومی: Texhoma Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۸۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه شهری آ (میسوری) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۵۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مونیخ-ریم (به زبان بومی: Flughafen München-Riem) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۰۴ متر است. این فرودگاه در شهر مونیخ کشور آلمان قرار دارد .
پایگاه هوایی مونگالالو تروسکات یک فرودگاه همگانی با کد یاتا Unknown است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۵۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی موندو مایا یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا FRS است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور گواتمالا قرار دارد .
فرودگاه موندا یک فرودگاه با کد یاتا MUA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور جزایر سلیمان قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه آب‌نشین مونچولیک/۴۶۲مایل یک فرودگاه خصوصی با کد یاتا WWQ است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۸۱۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مولو (به زبان بومی: Lapangan Terbang Mulu) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MZV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۹۵ متر است. این فرودگاه در کشور مالزی قرار دارد و در ارتفاع ۲۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی مولتان یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MUX است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۷۴۳ متر است. این فرودگاه در شهر مولتان کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مولیکا لوژ یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر مرو، کنیا کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۶۸۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مولهاوس-هابشیم (به زبان بومی: Aérodrome de Mulhouse-Habsheim) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۲۰ متر است. این فرودگاه در کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فردودگاه تکبانده مولگی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MUG است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۷۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۳۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مول کریک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۷۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۸۸۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موکا (به زبان بومی: Lapangan Terbang Mukah) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا MKM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور مالزی قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی موکاچفو یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر موکاچفو کشور اوکراین قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه موئیرپور یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۲۲ متر است. این فرودگاه در شهر سینگراولی کشور هند قرار دارد .
فرودگاه صحرایی موئیر یک فرودگاه نظامی با کد یاتا MUI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۰۹ متر است. این فرودگاه در شهر پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه مودگی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DGE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
Charter and scenic flights are also اجرا توسط Commercial helicopters.Commercial Helicopters - Mudgee scenic flights, airwork and charter
Flights to Sydney resumed on ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ after an 18 months break.FlyPelican's Schedule Fly Pelican Retrieved ۶ ژوئن ۲۰۱۵Up, up and away for flights between Sydney and Mudgee Transport for NSW ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵
میخاییل سیمونوف (۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ - ۴ مارس ۲۰۱۱) طراح هواپیمای روسی بود که به خاطر طراحی جنگنده-بمب‌افکن سوخو-۲۷ شناخته‌شده‌است. سوخو-۲۷، جواب اتحاد جماهیر شوروی به ساخت جنگنده اف-۱۵ ایالات متحده آمریکا بود. پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، سیمونوف به خاطر شرایط اقتصادی نامناسب دولت روسیه، فروش آن را به دولت‌های بیگانه هماهنگ کرد. او در سال ۱۹۹۹، به خاطر موفقیت‌هایش عنوان قهرمان فدراسیون روسیه را بدست آورد"Герой России Симонов Михаил Петрович" , Warheroes.ru. Retrieved January 23, 2009..
سیمونوف در ۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ در شهر بندری روستوف-نا-دونو به دنیا آمد. او در دهه ۱۹۵۰ مهندس هوانوردی شد و در ۱۹۷۰ به عنوان طراح به شرکت سوخو پیوست. او در زمان حضور در سوخو، علاوه بر جنگنده سوخو-۲۷، بمب‌افکن سوخو-۲۴ و جنگنده تهاجمی سوخو-۲۵ را نیز طراحی کرد. او در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳، معاون وزیر صنایع هواپیمایی شوروی بود.
پادشاهی اسکاتلند (گیلیک اسکاتلندی:Rìoghachd na h-Alba؛ اسکاتس:Kinrick o Scotland) کشوری مستقل در اروپای شمالی بود که براساس داستان‌های سنتی در ۸۴۳ میلادی تأسیس شد و تا ۱۷۰۷، که در اتحاد با انگلستان پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل داد، به حیات خود ادامه داد.
سلطه وایکینگ‌ها بر مناطق شمالی انگلستان و ساکن شدن آن‌ها در یورک‌شر، موجب جدایی سرزمین کنونی اسکاتلند از مردمان آنگلوساکسون جنوب و تشکیل پادشاهی مجزای اسکاتلند در آنجا گردید.
اسکاتلند همواره مورد تهاجم انگلیسی‌ها بود اما در زمان رابرت اول با پیروزی بر مهاجمان توانست در سراسر قرون وسطی استقلال خود را حفظ کند.
در سال ۱۶۰۳ میلادی جیمز ششم پادشاه انگلستان شد؛ در نتیجه اسکاتلند و انگلستان به وسیلهٔ اتحاد شخصی با یکدیگر متحد شدند. در سال ۱۷۰۷ میلادی دو پادشاهی به یکدیگر پیوستند و بریتانیا را به وجود آوردند.
به دنبال این اتحاد، در ۱۴۷۲ میلادی جزایر شمالی متعلق به پادشاهی نروژ نیز به خاک اسکاتلند ضمیمه شد و به این ترتیب سرزمین اسکاتلند با قلمرو کنونی اش شکل گرفت. در اواخر قرن پانزدهم میلادی، قلمرو اسکاتلند شامل سرزمین اصلی اسکاتلند می‌شد که از شمال و غرب به اقیانوس اطلس، از شرق به دریای شمال و از جنوب غربی به دریای ایرلند و کانال شمال می‌رسید.
جدا از سرزمین اصلی، اسکاتلند دارای بیش از ۷۹۰ جزیره بود. جمعیت پادشاهی اسکاتلند نیز در ۱۷۰۱ میلادی، ۱٫۱ میلیون نفر بود.
اره لنگ دستگاهی است که برای برش انواع قطعات فلزی از آن استفاده می‌شود.
دستگاه اره لنگ می‌تواند کار را بسیار سریع تر و دقیق تر از اره‌های دستی انجام دهد. میز کار بیشتر این اره‌ها مجهز به گیره‌ای است که می‌تواند نسبت به امتداد تیغه راه موازی یا مورب باشد.
اره لنگ‌ها با توجه به نیاز صنعتی در انواع گوناگون ساخته می‌شوند.
وحدت آلمان مجموعه‌ای از رویدادها در قرن ۱۹ میلادی بود که به یکپارچگی آلمان و اعلام تأسیس امپراتوری آلمان در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ میلادی () در تالار آینه‌ها در کاخ ورسای فرانسه انجامید و تمامی دولت‌های آلمانی، ویلهلم یکم شاه پروس را پس از پیروزی در جنگ فرانسه و پروس، به عنوان امپراتور آلمان شناختند. در واقع این وقایع باعث تشکیل دولتی فئودالی در آلمان گشت؛ زیرا، این کشور دارای نژادها و زبان‌های مختلفی بود.
پس از آنکه امپراتور فرانتس دوم تاج امپراتور مقدس روم را در بحبوحه جنگ‌های ناپلئونی کنار گذاشت، امپراتوری مقدس روم که از ۳۵۰ دولت جدا از هم تشکیل شده بود، در ۶ اوت ۱۸۰۶ میلادی به‌طور کامل منحل شد. با این وجود، عقاید انقلابی ملت آلمان که از انقلاب فرانسه نشات گرفته بود و طی جنگ‌های انقلاب فرانسه گسترش یافته بود، آن‌ها را به سوی هدف یکپارچگی آلمان به پیش برد.
بعد از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی، سرزمین‌های آلمانی در قالب کنفدراسیون آلمان به رهبری اتریش قرار گرفتند اما اتریشی‌ها به قدرت گرفتن تدریجی پروس دقت نکردند و این موضوع باعث سر برآوردن این قدرت در میان دولت‌های آلمانی شد و به ایجاد کینه و دشمنی میان این دو سرزمین انجامید.
تاریخدانان شک دارند که آیا اوتو فون بیسمارک، صدراعظم پروس، از ابتدا قصد تشکیل کشوری واحد و یگانگی آلمان را داشت یا این که فقط به افزایش قدرت پادشاهی پروس می‌اندیشید. در هرحال، آنان بر این موضوع نظر واحدی دارند که بیسمارک کوشید تا ملی‌گرایی آلمانی‌ها را به اوج برساند تا از این طریق، برای افزایش قلمرو و غلبه بر همسایگان آلمان (دانمارک، اتریش، فرانسه) استفاده کند.
پس از حمله ناپلئون در ۱۸۰۶ و شکست فرانتس دوم، امپراتور مقدس روم در نبرد استرلیتز و اعلام انصراف او از عنوان امپراتور مقدس روم، این عنوان از بین رفت و به امپراتوری اتریش تغییر نام یافت.
کنگره وین در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین‌های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک کنفدراسیون آلمانی به رهبری اتریش گردهم آمدند. ازین پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش‌های انقلابی شد.
انقلاب‌های ۱۸۳۰ در فرانسه (انقلاب ژوئیه) و دیگر کشورها آزادی‌خواهان آلمانی را به جنبش درآورد تا اینکه شهریارنشین‌های آلمانی نیز مجبور به اعطای قانون اساسی و پاره‌ای از آزادی‌ها شدند. شکست جنبش‌های ۱۸۴۸ با این که به برکناری مترنیخ انجامید، موضوع وحدت آلمان را به تعویق انداخت.
ویلهلم اول که در ۱۸۶۱ به پادشاهی پروس رسید دو اقدام مهم انجام داد:
مجلس ایالتی پروس (لندتاگ) زیر فشار طبقه متوسط با افزایش مالیات‌ها به منظور تقویت ارتش مخالفت می‌کرد و بیسمارک تنها کسی بود که از عهده حل این معضل برمی‌آمد.
بیسمارک وحدت سیاسی آلمان را با سه جنگ تحقق بخشید.
دولت دانمارک دو ایالت آلمانی شلسویگ و هولشتاین را در تصرف خود داشت و پروس بارها به این مسئله اعتراض کرده بود. در ۱۸۶۴، بیسمارک به اتفاق اتریش جنگ با دانمارک را شروع کرد. پس از تصرف شلسویگ و هلشتاین، در مورد چگونگی اداره این دو ایالت بین پروس و اتریش اختلاف افتاد. با امضای کنوانسیون گاشتاین در ۱۸۶۵، این مسئله با سپردن اداره هلشتاین به اتریش و شلسویگ به پروس به شکل موقت حل شد.
بیسمارک یک سال پیش از آغاز جنگ با اتریش، از بی‌طرفی ناپلئون سوم امپراتور دوم فرانسه، موضع دوستانه دربار روسیه، و همکاری ایتالیا با پروس اطمینان پیدا کرده بود. علاوه بر این، بسیاری از شهریارنشین‌های آلمانی نیز به پروس پیوسته بودند.
بی‌طرفی ناپلئون سوم در جنگ اتریش و پروس به این جهت بود که گمان می‌کرد این جنگ طولانی خواهد شد و هر دو کشور را تضعیف می‌کند. بیسمارک که در جنگ با اتریش به سرعت دست این کشور را از سرزمین‌های آلمانی کوتاه کرده بود و نمی‌خواست موجب نگرانی کنسرت اروپا شود، پیشنهاد اتریش در مورد وساطت ناپلئون سوم را پذیرفت. عقد معاهده پراگ میان اتریش و پروس و پیروزی بیسمارک موجب موجی از نگرانی و مخالفت با ناپلئون سوم در فرانسه شد، ولی لوئی ناپلئون که در آن زمان بیمار بود علاقه‌ای به جنگ نداشت.
در ۱۸۶۸ میلادی در پی انقلاب شکوهمند اسپانیا، انقلابیون ملکه ایزابلا را از پادشاهی برکنار و خواستار پادشاهی لئوپولد از دودمان هوهن‌تسولرن شدند. ناپلئون سوم که از اتحاد پروس و اسپانیا می‌ترسید، از پادشاه پروس ویلهلم یکم درخواست کرد که از پادشاهی لئوپولد حمایت نکند. ویلهلم که در تعطیلات در امس بود پیامی به بیسمارک فرستاد که به تلگراف امس مشهور است. بیسمارک با تحریف پیام ویلهلم و بیان آن در جراید، کاری کرد که خودداری پادشاه پروس از پاسخ به ناپلئون سوم، به گونه‌ای که در مطبوعات اروپا بازتاب یافت برای فرانسه توهین‌آمیز تلقی شود. در نتیجه فرانسه در ژوئیه ۱۸۷۰ روابط خود را با پروس قطع کرد و به این کشور اعلان جنگ داد.
شهریارنشین‌های شمالی آلمان به سرعت نیروهای خود را در کنار پروس بسیج کردند. از آنجا که جنگ از سوی فرانسه آغاز شده بود، بیسمارک به آسانی توانست شهریارنشین‌های جنوبی آلمان را هم با خود همراه سازد.
در صحنه بین‌الملل نیز بیسمارک توانست بی‌طرفی اتریش-مجارستان (که به حمایت پروس در برابر روسیه نیازمند بود)، ایتالیا (که از پشتیبانی ناپلئون سوم از کاتولیک‌ها در نبرد ۱۸۶۸ رم دلخور بود) و روسیه (که هنوز از آثار جنگ کریمه بهبود نیافته بود) تضمین کند. بریتانیا نیز به خاطر دخالت ناپلئون در مکزیک در سال‌ها ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۸، ادعای او در مورد بلژیک و پرستیژی که پس از جنگ کریمه به عنوان ناجی ملت‌های ضعیف بالکان به دست آورده بود با گوشمالی فرانسه مخالفتی نداشت.
به این ترتیب در حالی‌که فرانسه در انزوای کامل سیاسی قرار داشت جنگ میان دو کشور در اوت ۱۸۷۰ رخ داد. نیروهای پروس از نظر تعداد، تجهیزات و فرماندهی به مراتب سرآمد تر از نیروهای فرانسوی بودند، به طوری‌که در کمتر از یک ماه آثار شکست در ارتش فرانسه پدیدار شد. در اول سپتامبر ۱۸۷۰، ناپلئون سوم که در منطقه سدان در شمال فرانسه محاصره شده بود بدون قید و بند تسلیم و خواستار آتش‌بس شد. با رسیدن خبر اسارت امپراتور به پاریس، مردم این شهر شورش کرده و با برانداختن امپراتوری دوم فرانسه، جمهوری سوم فرانسه را تشکیل دادند.
ارتش پروس و متحدان پیشروی خود را تا پاریس ادامه داده و کاخ ورسای را به مقر فرماندهی ارتش تبدیل کردند. در روز ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ شهریاران آلمانی که در تالار آینه در کاخ ورسای جمع شده بودند، تاج خود را تقدیم ویلهلم یکم کردند و امپراتوری آلمان که به "رایش آلمان" گفته می‌شود، اعلام موجودیت کرد.
پیش‌نویس قرارداد صلحی که در ۲۷ فوریه آماده شده بود در ۱۰ می ۱۸۷۱ به امضای نهایی رسید که به صلح فرانکفورت مشهور است و طبق آن مقرر شد:
<link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۶۶_(میلادی)"/>
<link rel="mw:PageProp/Category" href=". /رده:درگیری‌ها_در_۱۸۷۱_(میلادی)"/>
ویکتوریا نولاند (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۶۱) دستیار سابق امور اروپایی و اورآسیای وزارت خارجه ایالات متحده است.
وی سابقه‌ای طولانی در وزارت امور خارجه ایالات متحده دارد و برای هر دو حزب جمهوری‌خواه و حزب دموکرات کار کرده‌است. جو بایدن رئیس‌جمهور منتخب آمریکا نولاند را برای معاونت امور سیاسی وزیر امور خارجه این کشور نامزد کرده‌است.
ویکتوریا نولاند در مقطعی سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بود که پس از آن جن ساکی در این منصب جای او را گرفت.
ویکتوریا نولاند، فرزند پروفسور شروین نولاند (جراح، مؤلف و استاد دانشگاه که دارای نام خانوادگی قبلی نودلمن بود) است. پدربزرگ او میر نودلمن بوده‌است که از یهودیانی بوده‌است که از امپراطوری روسیه به ایالات متحده مهاجرت کردند. او دارای مدرک کارشناسی از دانشگاه براون است. او همسر رابرت کیگن (مورخ) و دارای دو فرزند می‌باشد. وی به زبان‌های روسی و فرانسوی تسلط و با زبان چینی آشنایی دارد.
کولبیت (با نام فرولوف چاکرا نیز شناخته می‌شود که از نام خلبان آزمایشی "اوگنی فرولوف" گرفته شده‌است) یک مانور هوایی است که بدست خلبانان روسی طراحی شده و در آن هواپیما یک حلقه بسته را دور می‌زند. این حلقه معمولاً چنان بسته و با قطر کمی است که گاهی قطر آن کمی از طول هواپیما بیشتر است. این مانور نمونه‌ای از پسا واماندگی و اَبَر چرخش است. مانند بیشتر ابرچرخش‌ها، بیان‌کننده کنترل بر اوج پرواز در شرایط غیرمعمول پروازی است که در آن می‌توان اوج پرواز را با جریان روی پایدارکننده‌ها یا بالابرها کنترل کرد.
کولبیت، سرعت هواپیما را بسیار کاهش می‌دهد و از نظر تئوری می‌تواند به خلبان در بدست آوردن موقعیتی مناسب برای شلیک به هدف کمک کند. این مانور، بسیار به مانور مانور کبرا شبیه است اما در اینجا چرخشی که در مانور کبرا ناگهان متوقف می‌ماند به صورت کامل انجام می‌شود.
تاکنون هواپیماهای زیر در انجام کولبیت موفق بوده‌اند:
برای اینکه نیروهای ویژه، چشمی در صحنه‌های درگیری‌ها داشته باشند، شرکت اسرائیلی Elbit System اقدام به طراحی یک ربات خلاقانه کرده‌است که می‌تواند اقدامات نظارتی، شناسایی، جاسوسی و حتی درگیری انجام دهد.
این افعی کوچک جثه که تنها (با احتساب ماژول‌های قابل نصب) ۱۱٫۵ کیلوگرم وزن دارد، را یک فرد به راحتی می‌تواند در کولهٔ خود حمل کرده و آن را از فاصلهٔ امن ۷ کیلومتری کنترل کند.
طرح خلاقانهٔ این ربات، سیستم تحرّک آن است که متشکل از یک چرخ است که در واقع در دل خود دو بازوی متحرک برای تغییر حالت از حالت چرخ به حالت شنی را دارد و همچنین دو بازو که می‌تواند تکیه‌گاه این ربات برای حرکت در سطوح شیبدار و همچنین پله‌ها باشد.
کاربر در نقاطی که دارای زمین مسطح است و می‌تواند به راحتی ربات را از آن عبور دهد، آن را در حالت چرخ گذاشته و به هدایت آن می‌پردازد؛ اما هنگامی که به سطوح دارای پستی و بلندی و همچنین پله برسد، ربات را در حالت شنی گذاشته و با کمک بازوی متحرک اقدام به عبور از آن شیب‌ها کند. البته توصیه شده که در تمام حالات از شنی استفاده شود.
این ربات یک گوش و چشم عالی برای نیروهای ویژه‌است و حتی می‌توان از آن برای شکار یک فرد استفاده کرد. جایی که شاید نیروهای این رژیم جرأت رفتن به آنجا را نداشته باشند. در ضمن یکی از مهمترین مأموریتهای این ربات، شناسایی IED هاست.
Observation Sight (دوربین نظارتی)
Microphone (میکروفون)
Night Vision (دوربین دید در شب)
Thermal Imaging Pad (دوربین حرارتی)
Explosive Sensor (سنسور شناسایی مواد منفجره جهت شناسایی IED)
Metal Sensor (سنسور فلزیاب جهت شناسایی جنگ‌افزار)
Chemical Sensor (سنسور شناسایی مواد شیمیایی)
Uzi Submachine Gun (مسلسل یوزی)
Explosive (مواد منفجره)
https://web.archive.org/web/20130209220752/http://defense-update.com/newscast/0307/news/080307_viper.htm
http://www.spacedaily.com/reports/VIPeR_Robot_Demonstrates_Exceptional_Agility_999.html
http://www.defencetalk.com/news/publish/army/VIPeR_Small_Portable_Reconnaissance_Robot110010878.php
هانس کوچلر (متولد ۱۸ اکتبر ۱۹۴۸) استاد فلسفه‌ی دانشگاه اینسبروک و رئیس سازمان پیشرفت بین‌المللی است.دانشمند بزرگ مسیحی و افشای اشتباهات فاحش سخنان جنجالی پاپ اندیشه‌ی فلسفی او متأثر از هوسرل و هایدگر است. او در دی‌ماه ۱۳۹۱ برای سخنرانی در کنفرانس بین‌المللی فلسفه‌ی دین به ایران آمد.برنامه‌های کنفرانس بین‌المللی فلسفه دین
قهرمان فدراسیون روسیه بالاترین عنوان افتخار از فدراسیون روسیه است. به گیرندگان این نشان یک مدال طلا نیز اعطا می‌شود.
این عنوان نخستین بار در سال ۱۹۹۲ پایه‌گذاری شد و بعد از آن بیش از ۹۷۰ بار اعطا شد که بیش از ۴۴۰ مورد از آن بعد از مرگ دریافت‌کننده بود.
هیدرات گازی ترکیبی از گازهای سبک مثل متان، اتان یا دی اکسیدکربن است که تحت یک شرایط خاص دمایی و فشاری با مولکول‌های آب ترکیب شده و ماده‌ای شبیه به یخ را تشکیل می‌دهد، که حجم زیادی از گاز را در خود جای داده‌است. نقطهٔ قوت هیدراتهای گازی ظرفیت ذخیره‌سازی بالای آن‌ها می‌باشد، به‌طوری که هر مترمکعب از هیدرات شامل ۱۸۰–۱۶۰ مترمکعب از گاز متان می‌باشد. هیدراتهای گازی در دمای ℃ ۲۰- و فشار اتمسفر نگهداری می‌شوند ودرصورتی که بتوان هیدرات را در فشار بالا(۴۰–۸۰ بار) نگهداری نمود می‌توان دمای آن را تا ۱۸ درجه سانتیگراد بالا برد.(Davarnejad, J. Azizi, J. Azizi, Prediction of Gas Hydrate Formation using HYSYS Software, International Journal of Engineerin IJE),TRANSACTIONSEC: Aspects Vol. 27, No. 9, (October 2014)g. امروزه هیدرات گازی به عنوان یک روش برای انتقال گازها، ذخیره‌سازی گازها مورد توجه قرار گرفته‌است.Sloan, E.D. ,”Clathrate Hydrate of Natural Gases”,2nd ed. ,Marcel Dekker,1998 2 در واقع بعد از کشف خاصیت خود نگهداری هیدراتWalsh, C. V. Marks, L. , Fire fighting Strategy and Leadership, second ed. , 1976 استفاده از هیدرات جهت ذخیره‌سازی و انتقال گاز به صورت جدی تر مطرح گردید. این خاصیت به هیدرات اجازه می‌دهد که در فشار پائین‌تر از فشار تشکیل آن پایدار بماند. بعد از تشکیل هیدرات در فشار بالا آن را تا زیر صفر درجه سانتی گراد سرد می‌کنند و فشار را به فشار اتمسفر کاهش می‌دهند. در این صورت اگر به آن گرما نرسد (شرایط آدیاباتیک) هیدرات تجزیه نمی‌شود. در واقع جزئی از سطح هیدرات تجزیه می‌گردد و آب به وجود آمده یخ می‌زند و مانند لایه‌ای محافظتی اطراف آن را می‌پوشاند و مانع تجزیه بیشتر آن می‌گردد
هیدرات گازی معمولاً از دو ساختار کریستالوگرافی تشکیل شده‌است - ساختار نوع I و ساختار نوعII که از گروه‌های فضایی formula_1 و formula_2 می‌باشند.
البته به ندرت یک گروه فضایی دیگر مشاهده می‌شود که از نوع formula_3 است .(نوعH)
سلول واحد نوع I شامل ۴۶ مولکول آب است که دو نوع قفس ایجاد می‌کند-نوع کوچک و نوع بزرگ. برای مثال دی اکسیدکربن در هیدرات دی اکسیدکربن و متان در هیدرات متان از این نوع هستند.
سلول واحد نوع II شامل ۱۳۶ مولکول آب است که دو نوع قفس ایجاد می‌کند-نوع کوچک و نوع بزرگ. نوعII از گازهایی مانندو تشکیل شده‌است.
سلول واحد نوع H شامل ۳۴ مولکول آب است که سه نوع قفس ایجاد می‌کند - دو نوع کوچک متفاوت و یک نوع بزرگ. برای اینکه هیدرات نوع ۳ به صورت پایدار تشکیل شود لازم است دو نوع بزرگ و کوچک با هم تشکیل شوند. هیدرات‌های نوع ۳ در خلیج مکزیک وجود دارند.
تشکیل هیدراتهای گازی به عواملی از جمله وجود آب کافی، وجود هیدروکربنهای سبک به عنوان مواد تشکیل دهنده هیدرات و شرایط مناسب دما و فشار، بستگی دارد. فشار تشکیل هیدرات های گازی وابسته به پارامترهای دما، چگالی مخصوص و ترکیب اجزای آن است. روابط تجربی مختلفی برای تخمین فشار تشکیل هیدرات های گازی در دمای معین، ارائه شده است. در این تحقیق ابتدا این روابط تجربی معرفی و با یکدیگر مقایسه شد و در نهایت به کمک طراحی مدلهایی از شبکه های عصبی و شبکه های نروفازی فشار تشکیل هیدرات تخمین زده شد. علاوه بر این با اضافه نمودن چگالی مخصوص به عنوان یک پارامتر ورودی مستقل در هر دو مدل، کاهش محسوسی در خطا مشاهده گردید. مدل شبکه نروفازی از مدل شبکه عصبی از دقت بیشتری برخوردار بود. در قسمت بعد، به مطالعه ظرفیت ذخیره سازی گاز طبیعی در هیدرات گازی پرداخته شد. در این زمینه نیز تلاش شد تا با طراحی مدلهایی از شبکه های عصبی و شبکه های نروفازی، به تخمین ظرفیت ذخیره سازی گاز طبیعی در هیدرات گازی با حضور فعال کننده های سطحی پرداخته شود. با استفاده از پارامترهای ورودی تاثیرگذار برای طراحی مدلها که شامل مدت زمان ذخیره سازی گاز طبیعی، مقدار فشار گاز طبیعی و غلظت ماده فعال کننده سطحی بود، نشان داده شد که هر دو مدل از دقت بالایی در جهت تخمین ظرفیت ذخیره سازی گاز طبیعی برخوردار می باشند. به کمک مدل های طراحی شده، افزایش مقدار ظرفیت ذخیره سازی گاز طبیعی در هیدرات گازی در حضور مواد فعال کننده سطحی تایید گردید. ماده فعال کننده سطحی sds (سدیم دودسیل سولفات) توانایی بیشتری در مقایسه با ماده فعال کننده سطحی dpg (دودسیل پلی ساکارید گلیکوسید) از خود نشان داد.
مطالعه روی هیدرات‌های گازی از دو منظر ترمودینامیکی و سینتیکی انجام می‌پذیرد. مطالعه ترمودینامیکی شرایط دمایی و فشاری تشکیل هیدرات و مطالعه سینتیکی سرعت تشکیل و رشد کریستال‌های هیدرات گازی را بررسی می‌کنند. در سال‌های اخیر به علت استفاده از بازدارنده هوای ترمودینامیکی در صنعت، توجه مهندسان روی مطالعه ترمودینامیکی هیدرات‌های گازی بوده‌است ولی امروزه با توجه به روند رو به رشد استفاده از بازدارنده‌های سینتیکی (که سرعت تشکیل هیدرات را تحت تأثیر قرار می‌دهند) بررسی سینتیکی تشکیل هیدرات گازی رو به افزایش است. بازدارنده‌های سینتیکی رشد کریستال‌ها و به تله افتادن هیدروکربن‌ها در شبکهٔ کریستالی یخ را به تأخیر می‌اندازند. اثر آن‌ها به این شکل است که روی مولکول‌های آب جذب سطحی می‌شوند و جلوی تشکیل پیوند شیمیایی مولکول‌های گازی با آب را می‌گیرند. معروف‌ترین بازدارنده‌های سینتیکی پلی وینیل پیرولیدین (PVP) , پلی وینیل کاپرولاکتام(PVCAP) , پلی متیل وینیل لاکتامید (VIMA), پلی وینیل والرولاکتام (PVVam) , پلی اکریلو پیرولیدین (PAPYD) و ترکیبی از این پلیمرها می‌باشند. این بازدارنده‌ها هزینه عملیاتی کمتری نسبت به بازدارنده‌های ترمودینامیکی دارند و دوستدار محیط زیست بوده و سمی نمی‌باشند.Frostman ,L.M. ,Crosby ,D.L. ,Low Dosage Hydrate inhibitor(LDHI)Experience in Deepwater ,The Deep offshore Technology conference ,Marseille ,france , November (2003)19-21
کشتی جنگی به آن دسته از کشتی‌هایی گفته می‌شود که برای مبارزه در نظر گرفته می‌شوند. کشتی‌های جنگی علاوه بر اینکه به جنگ‌افزارهای مختلفی مسلح شده‌اند توانایی تحمل صدمات را هم دارند و معمولاً از کشتی‌های تجاری سریع‌تر و مانورپذیرتر هستند.
رزم‌ناو
ناوچه سبک
شناور گشتی
لیبرتی
هابیت: برهوت اسماگ بخش دوم سه‌گانهٔ سینمایی " هابیت" است که در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳ اکران شده‌است. تهیه کنندگی، نویسندگی و کارگردانی این اثر توسط پیتر جکسون انجام شده‌است. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام اثر جی آر آر تالکین (۱۹۳۷) ساخته شده‌است.
داستان این فیلم در سرزمین میانه و شصت سال قبل از داستان ارباب حلقه‌ها اتفاق می‌افتد. قسمت‌هایی از فیلم نیز از ضمیمهٔ جلد سوم سه‌گانهٔ ارباب حلقه‌ها برداشت شده‌است. داستان این فیلم مربوط به بیلبو بگینز و دوستش گندالف جادوگر و سیزده دورف (کوتوله)، برای گذر از سرزمین میانه و بازپس‌گیری و احیای اره بور از اژدهایی به نام اسماگ است.
منصور علی ضابطیان (زادهٔ ۷ آذر ۱۳۴۹) روزنامه‌نگار، کارگردان، مجری رادیو و تلویزیون، پادکست‌ساز، نویسنده و تهیه‌کننده ایرانی است.