moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تپه گلبن مزرعه کتول مربوط به پیش از تاریخ تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان علی‌آباد، شهر مزرعه کتول واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این تپه تقریباً در فاصله ۲ کیلومتری بیرون از شهر قرار دارد.
ساورکلاته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان کتول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۰ نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حسین آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان کتول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۰ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اسلام آبادمزرعه شماره یک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان کتول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰۱ نفر (۳۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پیچک محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آبادکتول در استان گلستان ایران.
مردم پیچک محله عموماً به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند، محصول اصلی کشاورزی این روستا توتون و شالی است.
این روستا در دهستان کتول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰۴ نفر (۵۵۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران مردم پیچک محله به گویش کتولی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می کنند.
الازمن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد کتول در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۸ نفر (۱۸۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
امیرآبادسرخ محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۴۰ نفر (۴۸۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا به دو قسمت شمالی(فرودگاه)وجنوبی(ده دراز) تقسیم میشود که به وسیله ی جاده ی گرگان،گنبد از هم جدا می شود، در کنار شهرک صنعتی علی آباد کتول قرار دارد. و شغل بیشتر مردم آن کشاورزی می باشد.وینگ
کردآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران است.
درود بر دوستان،طبق رصد میدانی که از این روستا داشتیم مشخص گردید تردد ماشین در این محل ممنوع است،علت اصلی این امر علاقه فراوان و بی حد مرز مردم این روستا به موتور سیکلت می باشد. لازم به ذکر است موتور های این روستا مجهز به پشم گوسفند بعنوان روکش صندلی و باک موتور است،همچنین بالای 90 درصد نوجوانان این روستا در برنامه روبیکا عکسی با سیس غاز(کت وِلی) به معرض نمایش گذاشتند. محل دور دور نوجوانان عاشق پیشه کوچه زینبیه و در برخی موارد حیاط زینبیه می باشد.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۵۸ نفر (۳۸۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چینو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مهدی‌آباد روستایی در دهستان زرین گل بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۸۴۸ نفر (۸۶۰خانوار) بوده‌است.
جواد گزمه عضو شورای اسلامی روستای مهدی آباد
خاکپیرزن، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زرین‌گل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۵ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
روستای سیاه رودبار واقع در ۲۴ کیلومتری شهرستان علی‌آباد کتول، از توابع استان گلستان است.
به لطف اهالی روستا از سال ۹۶ تا به الان قدم‌های زیادی برای صنایع دستی این روستا برداشته شده‌است. در حال حاضر گروه‌هایی از اهالی روستا به تولید صنایع دستی همچون قالی، قالیچه، نمد، عروسک، لوازم و تزئینات چوبی مشغول هستد.
روستای سیاه رودبار به دلیل دارا بودن مکان‌های زیبا و دیدنی خود، پتانسیل بالایی در جذب گردشگر دارد. از مکان‌های دیدنی و جاذبه‌های گردشگری این روستا می‌توان به جنگل درختان جادویی سرخدار اشاره کرد. قلعه قدیمی و باستانی سیاه چال، آبشار نروز، چپه دره، کلبه چوبی و قدیمی پونی آرام از دیگر مکان‌ها و جاذبه‌های این روستا به‌شمار می‌روند
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شیرین آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۳ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
میان رستاق، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان زرین‌گل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
الستان، روستایی کوهستانی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است. از جمله افراد شناخته شده الستان: مرحوم حاج علی دنیکو و آیت‌الله حاج شیخ رضا شریفی هستند.درگاه ملی آمار ایران
مردم روستای الستان از طریق دامداری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند. گله‌داران اغلب بز و گوسفند دارند که از شیر آن‌ها به روش‌های سنتی لبنیات تهیه می‌کنند. همچنین، زنان روستا نیز به چادرشب­‌بافی می‌پردازند.
نام این روستا برگرفته از پوشش گیاهی آن منطقه است. در بخش‌های مختلف روستای الستان می‌توان درختان سیاه ال یا آن‌طور که بیشتر شناخته شده، درختان کوتاه زغال‌اخته را مشاهده کرد. از این رو، این روستا را با نام الستان می‌شناسند.
کوه‌گل با ارتفاع ۳۰۱۰ متری یکی از کوه‌های اطراف این روستا است که رودهای مختلفی از آن سرچشمه می‌گیرند و بخشی از آب روستا را تامین می‌کنند. کوه قره‌قلند نیز یکی دیگر از کوه‌های معروف اطراف این روستا است. این روستا دارای آب و هوای معتدل کوهستانی می‌باشد.
الامن، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قریب آباد، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چلی سفلی، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
چلی علیا، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چه جا، روستایی ییلاقی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن بالای صد خانوار بوده‌است. و در سال 1392 جمعیت آن به 200 خانوار رسیده است.درگاه ملی آمار ایران
خولین دره، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
رحمت آباد، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۹۳ نفر (۶۶۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ریگ چشمه، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیاه مرزکوه، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن در فصل بهار و تابستان بیشتر از فصل های دیگر می‌باشد.
اکثریت اهالی دارای ملک در این روستا با نام خانوادگی تجری، سیاه مرگوئی، مقسمی و صفرخانی هستند و روستای آبا و اجدادی آنهاست و غالبا بزرگان خاندان در این روستا ییلاق می گزینند.
طی آمار صورت گرفته جدید در سال ۹۵ جمعیت به خانوار در فصل تابستان به نفر رسیده است.
طاویر، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
گنو، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ماهیان روستایی از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نرسو، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
روستا ییلاقی نرسو در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهرستان علی آبادکتول در دهنه محمدآبادکتول قرار دارد.
این روستای کوهستانی ییلاق تابستانی اهالی روستاهای برفتان ونوده و تعدادی از اهالی گرگان می‌باشد.
محصولات اصلی این روستا غلات و حبوبات و لبنیات بوده و شغل اصلی اهالی کشاورزی و گله داری بوده و صنعت دستی زنان کرباس بافی ودستمال بافی است.
مردمان آن اکثراً دامداران ییلاق رو می‌باشند و کشاورزانی که به صورت خوش نشینی در آن سکونت دارند.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
وسی سر، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
محمدآبادکتول، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴۱ نفر (۴۵۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
برفتان، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.در این روستاو عموم مردم کشاورز وبیشتر آنها به کشت توتون مشغول هستند
این روستا تشکیل شده از طوایف کتول واندکی سمنانی ونیشابوری
ساکنین اولیه روستا پلنگ،
تجری، اسفندیاری و...
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن
537 نفر 30خانوار) بوده‌است.بزرگ ترین طایفه در این روستا طایفه تجری میباشد(پزشک مهندس استاد دانشگاه..‌.)تماما از این طایفه به سطح کشور معرفی شده اند.رئیس شورا آقای دکتر بهزاد تجری میباشد ک این خود گویای نفوذ
چندطایفه که در روستای برفتان زندگی می‌کنند عبارتند از :پلنگ-تجری-اسفندیاری - ضیایی. کشت غالب مردم توتون است و گویش کتولی دارند.دراین روستا یک مکان زیارتی هم وجود دارد که در جنوب ان قراردارد. برفتان دارای دو مدرسه دولتی می‌باشد.۱-ابتدایی (پسران و دختران با هم )۲- راهنمایی دخترانه.
عباس آباد، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایرانکه سادات بزرگترین طایفه این روستا را تشکیل می دهند.
این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰۳ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جهان بینی، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۳ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شیرنگ سفلی، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۳ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شیرنگ علیا، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰۶ نفر (۵۲۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شجاع آباد، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۴ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
باقرآباد، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۸ نفر (۱۸۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مارون کلاته، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۷ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نصرکان علیا، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۲ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوزه لی، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران و مهد بزرگانی همچون میکائیل کوزه لی و امین پلنگ
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۶ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
این روستا به دو بخش "کوزه لی جنوبی" (سمت چپ خیابان از طرف شغال تپه) و "کوزه لی شمالی" (سمت راست خیابان) تقسیم می شود
از جاهای دیدنی این روستا می توان به زیارتگاه سیدآقا،منطقه نمونه گردشگری پشواز و مراتع زیبای روستا اشاره کرد.
آزادتپه، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دره بلاغ، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان شیرنگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۴۶ نفر (۵۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ولاغوز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷۶ نفر (۱۳۹۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرکلاته خراب شهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران که در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی شهر کردکوی و ۳۹ کیلومتری شهر گرگان قرار دارد.
این روستا از شمال به جاده ساری ـ گرگان از شرق به روستای سالیکنده، از جنوب به اراضی جنگلی و از جنوب غرب به روستای کارکنده محدود می‌شود. همچنین روستای سرکلاته از سطح دریا ۱۱۰متر ارتفاع دارد و تحت تأثیر اقلیم کوهپایه‌ای و خزری آب و هوای آن معتدل است و فاصله اندکی با دریای خزر دارد.(حدود۶/۵کیلومتر)
این روستا دارای پیشینه ای بسیار غنی می‌باشد و دارای منطقه ای باستانی به نام خرابشهر(شهر باستانی تمیشه) در مجاورت خود است. همچنین این روستا به دلیل دارا بودن زمینهای کشاورزی جلگه ای خیل عظیمی از مهاجران را در خود جای داده‌است. شغل اکثر مردمان این روستا کشاورزی و دامپروری است. همچنین این روستا از جاذبه های طبیعی و تاریخی و فرهنگی زیادی برخوردار است که مهم ترین آنها عبارت اند از: آبشار بزبنه، آبشار لاملیچ، آبشار پرشگاه، آبشار سنگ کومه، آبشار انجیل سره، آبشار منزولک ، قلعه باستانی نارنج قلعه و دختر قلعه، دیوار تمیشه، کوره آجر پزی عهد ساسانی متعلق به دیوار تمیشه ، بقایای شهر باستانی تمیشه، قنات های مربوط به عهد طاهریان ، امامزاده قاسم خرابشهر، امامزاده چهارکوه و ... .
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰۰ نفر (۷۶۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تا پایان ۱۳۹۹ احتمالا جمعیت مقیم روستا از مرز ۵۰۰۰ نفر عبور کرده است.
همچنین خیل عظیم جمعیت غیر مقیم روستا در شهرهای تهران، گرگان، کردکوی، بندرگز، بهشهر، اصفهان حضور دارند
مردم روستای سرکلاته به زبان طبری سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
امروزه در کنار روستای سرکلاته خراب‌شهر آثار تاریخی شهر تمیشه که از شهر های تاریخی و مهم خطه طبرستان بوده،پیداست است.این روستا امروزه در تقسیمات کشوری از توابع شهرستان کردکوی واقع در استان گلستان بوده و از شمال غربی و غرب به خرابه های تاریخی تمیشه محدود می باشد. چارلز فرانسیس مکنزی که در دوره قاجار از شمال ایران دیدن کرده و خرابه‌های شهر تمیشه را دیده بود آورده است:« خرابه شهر (تمیشه)،مانند سایر عمارت های مخروبه کتیبه ای نداشت.آثار دیوار و خندقی به چشم می خورد و مقداری آجر و سفال در جنگل وجود داشت ، ولی تاریخچه آن در اعماق زمان پنهان است و شاید هیچگاه آشکار نشود».به گفته ابن اسفندیار تمیشه در دوران اسپهبدان دابویی طبرستان،نشستگاه ولیعهد طبرستان بود و پس از مرگ اسپهبد دادمهر ، فرزندش خورشید که کودکی خردسال و ولیعهد وی بود به تمیشه رفت و عموی وی فرخان کوچک که حکومت طبرستان به وی تفویض شده بود تا رسیدن خورشیده به سن بلوغ در قصر اصفهبدان در ساری بر طبرستان شهریاری کرد.
شهر باستانی تمیشه در سال ۱۳۸۰ به شماره ۴۷۵۴ و دیوار تمیشه و متعلقات آن به شماره ۴۷۵۵در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده اند.
سالی کنده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۵۰ نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رادکان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
در جنوب شرقی این روستا برجی وجود دارد که به میل رادکان شهرت دارد.بزرگ ترین طائفه این روستا معماری ها می باشند.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۳ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گریگوری ملگُنُف در سال ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ در پی انجام مأموریتی از سوی حکومت قفقاز (برای اجراء وصیت‌نامهٔ پتر کبیر) به شمال ایران سفر کرد. در سفرنامهٔ او آنجا که مناطق مرزی هزارجریب را برمی‌شمارد، نام روستای «رادکان» هم دیده می‌شود. وی از مرزهای هزارجریب چنین می‌نویسد: استان استرآباد، رود کوچک ساور در روستای کندو در نیم فرسنگی غرب رادکان، روستای برکوله (بارکلا) و نیلا (نیالا) در اشرف در نزدیکی جادهٔ شاهرود، روستای سرخ‌گریه(سرخ‌گریوه) و بالخاس(مال‌خواست) و چشمهٔ آروس (چشمهٔ آب شور روستای ارست یا همان باداب سورت) و چهارده (چهارده کلاته یا دیباج).گریگوری ملگَُنُف، کرانه‌های جنوبی دریای خزر، ترجمان امیر هوشنگ امیری، کتاب سرا، ۱۳۷۶، ص ۲۱۳
کنداب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۴ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چمن ساور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سفرنامهٔ مازندران و استر آباد یاسنت لویی رابینو :
یزدان محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چقر، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۶ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
خانواده‌های خطیری - امیرلطیفی - چقری - چقری مفرد از خانواده‌های قدیمی آن محسوب می‌شوند.
میاندره، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است. در چهار جهت روستا دارای دره های عمیقی بوده و هم اکنون دره جنوبی قسمت اعظم آن پر شده است در شمال آن یک حمام قدیمی بوده که بنای آن از ساروج و خشت و دارای چهار تاقچه گنبدی شکل بوده و در داخل آن یک قسمتش رخت کن و در وسط آن یک حوضی قرار داشته و وقتی از حمام بیرون می آمدن پای خود را داخل آب سرد می شستند در داخل حمام دو حوض بزرگ (خزینه) وجود داشت که در یک حوض به صورت عموم در آن استحمام می کردند و در حوض دومی برای شستشوی کامل به آنجا که آبش تمیزتر بود می‌رفتند و معمولا آب آن گرم‌تر از حوض اول بود و کتیبه‌ای داشته که ساخت آن به دوره سلجوقی می‌رسید متاسفانه تمام آثار این حمام از بین رفته و سنگ کتیبه آن روی کوچه‌هایی که در زیر حمام جدید ساخته شده قرار دادند این روستا دارای ۴ برنجکوبی که انرژی کوبیدن آن بوسیله آب گرفته می‌شد و به آن نیز آبدنگ (اودنگ) می‌گفتند. هر وقت برای کوبیدن برنج به کارگاه برنج کوبی می رفتند به زبان محلی می گفتند بوریم اودنگ سر. و نیز دو آسیاب آبی که یکی از آنها مشترک با روستای کلامو بوده است (روستای کلامو مردمان شان اکثرا داری گاو (گالش) و گوسفند بودند و لباسشان از موی گوسفند و کلاه نیز از مو بوده (دارای کلاه مویی بودن) و به همین دلیل به آنها کلاه مویی می گفتند این روستا تا سال ۱۳۲۵ دایر بوده و از این سال بدلیل مهاجرت مردمش به روستاهای اطراف نظیر میاندره، دنگلان،کردخیل (این روستا هم از سال ۱۳۵۰ تخریب شد و مردمش هجرت کردند) زراع محله، ایلوار، بالاجاده و نیز در بعضی از خانه های روستایی که رضاشاه در دو طرف جاده اصلی تهران به گرگان و مشهد ساخته بود اسکان دادند روستای میاندره در اوایل انقلاب رشد و رونق خوبی پیدا کرد این روستا در دوران صفویه و زندیه هم دارای رشد خوبی بوده تا جایی که علمای بزرگی از قبیل میر سید شریف جرجانی که دارای کراماتی بوده از روستای پیشین کلاته یساقی به این روستا مهاجرت نمود و در دوره صفویه که اصفهان محل درس و بحث علمای بزرگ شد به آن شهر مهاجرت نمود و هم اکنون قبر این عالم بزرگ در اصفهان است و نیز میرزا مهدی خان استرابادی که از علما و اندیشمندان و تاریخ نویسان دوره افشاریه و مخصوصا نادرشاه افشار بوده در این روستا اقامت کرد و کتاب دره نادری و جهان گشای نادری از او می باشد و دیگر علمای دیگر نظیر آخوند بابا شیخ رضا جلالی(ساکن میاندره) و نیز شیخ رضا تیمورتاش (تمرتاش) از بزرگان زمان صفویه بود از روستای قاسم آباد(این روستا در سال ۱۳۰۰ تخریب شد) در دو کیلومتر روستای میاندره قرار داشت به این روستا هجرت کردند بعضی از علما هم به دلیل نا امنی آخر دوره قاجاریه (قدرت گرفتن خان‌ها) و حمله ترکمن ها، به شهرهای بزرگ مثل تهران مهاجرت کردند از قبیل شیخ حسینعلی تمر تاش(تیمور تاش). مردم روستای میاندره اکثرا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری سخن می‌گویند. لهجه مردم میاندره یکی از لهجه‌های دوازده‌گانه زبان طبری می‌باشد که در شرق این منطقه زبانی قرار دارد.
موقعیت و ویژگی های روستا:
این روستا در حاشیه جنگل و از جنوب به رشته کوههای البرز و از جنوب غربی به منطقه کوههای درازنو و جهان نما و از شمال به شهرستان بندر ترکمن و خلیج گرگان و از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان کردکوی متصل است.فاصله این روستا به مرکز استان گلستان (گرگان) ۱۷ کیلومتر و به شهرستان کردکوی ۱۰ کیلومتر می باشد. جنوب این روستا را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می دهد ، که حداکثر ارتفاع کوههای آن از سطح دریا به ۳۵۰۰متر می رسد. بخش شمالی روستا از زمین های جلگه ای هموار با شیب ملایم تشکیل شده است. با توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوهها و نزدیکی به دریای خزر، آب و هوای معتدل مرطوب را برای این روستا به ارمغان آورده است و پوشش گیاهی این روستا نیز با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. در کوهپایه‌ها، زمین های زراعتی توام با چمن زارها گسترش دارند و تا ارتفاع ۲۴۰۰ متری را جنگلهای انبوه پوشانده است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات بالاتر درختان ارس، بلوط و سرو کوهی می رویند. در این روستا با توجه به شرایط آب و هوایی، بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می گیرد. بارش سالانه در حدود ۵۷۰ میلیمتر می باشد. کشاورزی و دامپروری از ارکان اصلی اقتصاد این روستا به شمار می رود. از محصولات مهم کشاورزی میاندره می توان به؛ پنبه، گندم، برنج و سویا اشاره کرد.
قدمت روستا:
این روستا قدمت چندصد ساله دارد،سکونت اولیه این روستا در منطقه سرزمینی کلامو (۵۰۰ متری جنگل) بوده ولی به علت عدم دسترسی به شهر و در خطر بودن حیوانات وحشی به محل دیگری که ۵۰۰ متر تا یک کیلو متر پایین تر از مکان قبلی بود، نقل مکان کرده و اسم آنرا به کردچمن که بالای یک تپه بوده نام نهادند و بر اساس گفته بزرگان که نزدیک به سی سال پیش از طریق صدای مرکز گرگان به این روستا آمده بودند در مصاحبه ای که با فردی به نام حاج ولی ا… بهرامی که حدود صد سال سن داشت درباره چگونگی به وجود آمدن میاندره و علت نام گذاری آن سوال کردند ایشان هم از زبان بزرگان خودشان بیان کردند که اسم این روستا کردچمن بود و در آن زمان به جهت ترس از راهزنان در ابتدا و انتها روستا دروازه های چوبی که به زبان محلی (کلند)نام داشت کار گذاشته بودند و دور تا دور روستا را کانالی (خندق) حفر نمودند که از ورود راهزنان و حتی حیوانات وحشی جلو گیری کنند. حتی افرادی را برای نگهبانی و جلوگیری از ورود راهزنان می گذاشتند.
شکل فضایی روستا:
این روستا ( کردچمن ) بر اثر بارندگی در سالهای متمادی و داشتن شیب ملایم این کانالها تبدیل به دره شده و به میاندره تغییر نام یافت. با توجه به ارتقای روستاهای استان و بهره مندی از بسیاری امکانات چهره روستا های استان گلستان تغییر پیدا کرده است و روستای میاندره نیز از این امر مستثنی نیست. در این روستا بسیاری از خانه های قدیمی جای خود را به خانه های چند طبقه داده است و چهره ای غریب با بافت قدیمی روستا پیدا کند، اما در این میان هنوز هم مکان ها و خانه ها یی از روستا هستند که چهره و بافت قدیمی خود را حفظ کردند.
طبیعت روستا:
در کنار جنگل و رشته‌کوه، رودخانه‌های زلالی وجود دارد که آب روستا را تامین می‌کند. اگر در فصل تابستان به میاندره سفر کنید میوه‌های جنگلی متنوعی خواهید دید. از یک سو گل‌های کوهی و خودرو با رنگ‌های بنفش و زرد و از سویی دیگر پرندگان کوچک مهاجری که با گرم شدن هوا به منطقه مهاجرت می‌کنند دیدنی خواهد بود. شغل اکثریت ساکنین این آبادی کشاورزی بوده و سبک زندگی شان سنتی است. این بهشت پنهان با داشتن جاذبه های گردشگری فراوانش به یکی از مناطق دیدنی و توریستی در استان گلستان بدل شده است.
روستاهای اطراف روستا:
در قسمت جنوبی روستای میاندره روستای چغر ساورک وجود دارد، روستای چغر ساورک کمتر از یک کیلومتر با میاندره فاصله دارد. این روستا امروزه به چقر معروف شده است.
در قمست غربی روستای میاندره روستای خراب مسجد وجود دارد، روستای خراب مسجد نیز کمتر از یک کیلومتر با میاندره فاصله دارد. این روستا امروزه به خرم آباد معروف شده است.
در قسمت شرقی روستای میاندره روستای نامن وجود دارد، روستای نامن حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارد.
در قسمت شمالی روستای میاندره دو روستای مفید آباد و زراع محله وجود دارد، این دو روستا نیز حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارند. قابل توجه است که روستای زراع محله نام های قدیمی بسیاری دارد از جمله زیرباد محله،زربات محله،زرباد محله، زراباد محله.
در قسمت شمال غربی روستای میاندره روستای دنگلان قرار دارد، این روستا حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارد. لازم به ذکر است که در قدیم در قسمت شمال غربی روستای میاندره منطقه ای به نام اودنگ سر (کارگاه‌هایی برای تبدیل شالی به برنج و گندم به آرد که به وسیله پره‌های چوبی با آب کار می‌کرد) وجود داشت و معروف است که نام دنگلان نیز از همین اودنگ ها گرفته شده است.
مکان های تاریخی روستا:
یورش میدان (یچمدان):
این منطقه که در قسمت شمال غربی روستا قرار دارد در قدیم به دلیل وجود قرار داشتن شهر تمیشه در ورودی مازندران، محل اسکان لشکریان اعراب و ترک ها و ... بوده است و همچنین نقل شده است که این منطقه بدلیل وجود جنگ های متعدد به منطقه ی یورش میدان معروف شده است. امروزه این محل در بین اهالی روستا به یچمدان معروف است
کردخیل (کاردخل):
کردخیل یا کاردخل در قدیم محل زمستان گذرانی کردها بوده است. کِرد «kerd» در زبان طبری به معنای گله‌دار می‌باشد که در لهجه مردم شرق استان مازندران و غرب استان گلستان به صورت کارد گویش می‌شود. پژوهشگران کِردها، گالش‌ها «Galeš» و مختابادها را دسته ای از رعایای طبری‌تبار (مازندرانی) می‌دانند که دامدار بوده و در تابستان‌ها مجبور به ترک جلگه بوده‌اند. علی ذبیحی پژوهشگر مازندرانی تفاوت بین گالش و کِرد را این‌چنین بیان می‌کند: گالش «gâleš» امروزه در شمال به معنی فردی است که از رمه گاوان نگهداری می‌کند و با نگهبان گوسفندان که کِرد «kerd» یا «چوپان» نامیده می‌شود فرق دارد. مردم طبری به مناطقی که کِردها در آن ساکن بودند: کِردمله، کِردخیل، کِردکتی و … می‌گفتند. تا حدود ۳۰ تا ۴۰ سال پیش کردها به منطقه ای به نام کردخل در میاندره عزیمت می کردند و بعدها به دلیل یکجا نشینی در میاندره یا روستاهای دیگر و یا در کوه ها ساکن شدند امروزه محل کاردخل تبدیل به مجموعه ای از دامداری های افراد دامدار در روستا شده است و همچنین دارای یک مسجد تاریخی نیز می باشد. امروزه این منطقه همچنان نیز به نام کاردخل مشهور است.
شوریان:
روستای شوریان در ۵ کیلومتری شرق میاندره قرار داشت این روستا در اسناد به دست آمده در سال ۱۲۷۶ ه حدود ۲۳۸ نفر جمعیت و حدود ۴۰ خانوار در این روستا سکنا داشتند. این روستا در همان سالها آتش گرفت و اهالی آن به دو روستای نامن و میاندره رفتند.
کلامو:
یک منطقه تاریخی در جنوب روستای میاندره است؛ کلامو در قبل از تاسیس روستای کردچمن مکان فعلی روستا بوده است. در این منطقه بدلیل وجود آثار باستانی فراوان مورد تجاوز سودجویان گنج قرار می گیرد.
قاسم آباد:
یک روستای تاریخی در قسمت شمالی روستای میاندره قرار داشت اما بدلیل نا معلومی آن روستا ترک شد. و ساکنین آن به روستای میاندره و زراع محله و مفید آباد عزیمت کردند.
انگرم:
بدنبال تخریب روستای تاریخی انگرم مردم ساکن در آن روستا به میاندره و نامن مهاجرت نمودند. ساکنین اولیه انگرم بازمانده‌های طایفه گبری (زرتشتی) بیدرا بوده‌اند که به سبب مقابله با شخصی بنام محمدتقی خان هزارجریبی از نوادگان سردار رفیع یانسری که در صدد غصب رودخانه و مزارع آن‌ها بوده و درگیری منجر به سوزاندن این قریه شده است. این خان سعی داشت سدی عظیم در مسیر رودخانه انگرم بنا کند که دیواره و مخزن سد همچنان به صورت مخروبه موجود است. اهالی روستاهای انگرم و چغر ساورک به مخالفت پرداختند و پس از آبگیری سد اقدام به تخریب دیواره آن نمودند و سد ویران شد. در تلافی به دستور خان در سال ۱۲۵۰ قمری همه منازل این روستا سوزانده شد و مسببان تخریب سد به محلی بنام بیدرخیل در دل کوه‌ها متواری شدند.
اسپریت تپه:
اسپریت تپه میاندره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کردکوی، بخش مرکزی، روستای میاندره واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آیین علم گردانی در روستا:
آیین «علم گردانی» از جمله آیین‌های کهن عزاداری در ماه محرم است که هر سال در روز تاسوعا در روستای میاندره برگزار می شود. در این آیین، با توجه به احترام فراوان به سادات و برای سلامتی و برکت ، جوانان سلاله سیدالشهدا به عنوان علمدار با کلاه و یا شال سبز جلو دار و علم گردان می شوند و یک یا چند مداح  اشعاری را در قالب نوحه می‌خوانند و جمع زیادی از مردم، اعم از کوچک و بزرگ و پیر و جوان با سینه‌زنی و نوحه سرایی پشت سر علم حرکت کرده و «حسین، حسین، حسین...شهید کربلا حسین» تکرار می کنند. به گفته معتمدان و ریش سفیدان  این روستا، از دیر با حضور عزاداران و دسته علم گردانی در مقابل درب منزل مایه برکت و سلامتی خوانده می شد و خانواده‌ها با اسفند، شیر، شربت، خرما و کمک نقدی به اندازه توان مالی به استقبال علم گردان می رفتند. مردم عزادار استان گلستان به این آیین اعتقاد فراوان دارند و هرساله برخی نیز با برآورده شدن حاجات خود، هنگامی که علم و دسته عزاداران از مقابل خانه آنها عبور می کند، گوسفند و گاو ذبح می کنند و گوشت های نذری در بین عزاداران سیدالشهدا توزیع می شود. در این مراسم که هر ساله در روز تاسوعا از اذان صبح آغاز و تا اذان ظهر ادامه دارد، علم ها به منازل تک تک مردم روستا رفته و مورد استقبال قرار می گیرند. بر اساس این گزارش؛ پس از برگزاری مراسم علم گردانی و جمع‌آوری نذورات، اطعام عزاداران حسینی نیز آغاز می‌شود و مردم این روستا ظهر و شام مهمان ابا عبدالحسین (ع) هستند و معمولا مردم روستای در این ایام در خانه‌های خود غذا طبخ نمی‌کنند.
جاذبه های گردشگری اطراف روستا:
تپه تاریخی اسپرت تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در غرب روستا واقع شده است. و این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خانه حاج نصرت ابراهیمی مربوط به دوره پهلوی است و در کردکوی، بخش مرکزی، دهستان سدن رستاق غربی، روستای میاندره، واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کوه معروف به بقله که در قسمت جنوب غربی روستا قرار دارد، آب بندان روستای میاندره، قبرستان تاریخی در کردخیل، منطقه گردشگری چاشت خوران، منطقه گردشگری توسکایی، انگرم دره، رودخانه میاندره که در رشته کوه البرز سرچشمه می گیرد و به قره سو می ریزد، منطقه گردشگری لاپه مازی، مجموعه دامداری های سنتی روستا در منطقه کردخل که دامداری های این منطقه قدمت تاریخی دارند. همچنین قنات روستای میاندره که یکی از سه قنات فعال شهرستان کردکوی است و در همین اواخر نیز مرمت گردیده است در منطقه چپ پیدار (سمت چپ جنگل روستا یا به عبارتی جنوب غربی روستا) قرار دارد. این قنات حدود 6 اینچ آب دارد و آب آن برای مزارع کشاورزی منطقه کلیم‌سرا استفاده می‌شود.
سوغاتی روستا:
از جمله سوغاتی های خوردنی روستا می توان به پشتزیک، مارمرده، جزحلوا(حلوا گردویی)، نون برنجی و ... اشاره کرد.
فرهنگ و حوادث تاریخی روستا:
داستان معروف عاشقانه عبدالله و حلیمه در منطقه میاندره رخ داده است. این داستان عاشقانه پس از واقعه عاشقی عبدالله و حلیمه که در اواخر دوره قاجار رخ داده است، معروف شد. لازم به ذکر است که قبر عبدالله و حلیمه در شتر گردنه رادکان واقع است.
همچنین در قضیه ای دیگر رضاخان پس از کودتای ۱۲۹۹ قوای بسیاری را برای سرکوب امیرمؤید به طبرستان اعزام کرد و در فاصله ماه‌های تیر و شهریور سال ۱۳۰۰ قوای فرستاده به رهبری امیرلشکر امیراحمدی سوادکوهی‌ها را درهم شکسته و امیرمؤید مجبور شد همراه پسرانش از جمله هژبر سلطان (هوجبر سلطون) از راه جهان نما بهمراه بسیاری از همراهانش در استرآباد و نزد رئیس ایل آتابای ترکمن پناه بگیرد. در این میان چون اهالی میاندره جلوی امیرموید و فرزندانش را نگرفته بودند تنبیه و مجازات شدند و عده‌ای را به فلک بستند.
ورزش روستا:
مسابقات بازی شوتبال که هر ساله در فصل شالیکاری در شالیزارهای روستا انجام می‌شود. اسم بازی شوتبال از دو کلمه شالیزار و فوتبال برداشته شده است. قوانین این بازی به مانند قوانین بازی فوتبال ساحلی است. این بازی هر ساله در آغاز فصل کاشت افراد زیادی را به پاس گرامیداشت زحمات کشاورزی دور هم گرد می‌آورد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۵۸۹ نفر (۵۱۹خانوار) بوده است.
درودمحله روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰۷ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
نامن، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۸۷ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.
در ۱۳ کیلومتری شرق شهرستان کردکوی و ۱۷ کیلومتری غرب شهرستان گرگان در مسیر جاده قدیم گرگان به کردکوی معروف به جاده شاه عباسی قرار دارد؛ و از جنوب به جنگل و شمال به دنگلان محدود شده‌است. شغل اکثر ساکنین کشاورزی می‌باشد. درصد زیادی از خانواده‌ها در جستجوی کار مهاجرت نموده و در گرگان و کردکوی ساکن شده‌اند.
امام‌زاده روشن‌آباد روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
محمدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان سدن‌رستاق شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۹ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دنگلان خواجه، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۶۰۱ نفر (۸۶۰خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد شاده یا اسلام‌آباد شاهده، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است؛ و اکثر جمعیت این روستا به دلیل کار به شهر گرگان کوچ کرده‌اند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۰۰ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.
زراع محله روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷۹ نفر (۱۰۶خانوار) بوده‌است.
گرجی‌محله روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۹۸ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.
مفیدآباد، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۷۹ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
روستای مفیدآباد در ۱۰ کیلومتری شهرستان کردکوی و ۱۵ کیلومتری شهر گرگان واقع شده‌است.
مهترکلاته، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است. روستای مهتر کلاته یکی از روستاهای بزرگ شهرستان کردکوی در استان گلستان می‌باشد که در ۲۰ کیلومتری شمال شرق مرکز شهرستان قرار دارد. دارای حدود۳۵۰۰ نفر جمعیت با ۷۵۰خانوار می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۰۸۰ نفر (۱٬۰۱۱خانوار) بوده‌است.
خودرو کی یک رده ژاپنی جهت معرفی خودروهای خودروهای سایز کوچک با قدرت موتور پایین و مصرف سوخت کم است. این اصطلاح معادل اصطلاح خودرو شهری در اروپا و خودرو کامپکت در آمریکای شمالی است. توجه به این قبیل خودروها بعد از جنگ جهانی دوم افزایش یافت. یعنی زمانی که بسیاری از مردم ژاپن توان خرید یک خودرو سایز متوسط را نداشتند و با موتورسیکلت رفت‌وآمد می‌کردند. با این خودروها می‌توان کوچه‌های باریکی را که یک سواری عادی نمی‌تواند آنها را رد کند رد کرد. همچنین این خودروها برای پارک حتماً نیاز به یک جا پارک بزرگ ندارند و به دلیل طول کمشان حتی می‌توانند به صورت افقی بین دو ماشین عادی که عمودی پارک کرده‌اند پارک کرد.
این رده خود دو زیر رده مهم به نامهای ون کوچک (ون کی) و کامیونت (کامیون کی) را دربر می‌گیرد. دولت ژاپن برای خریداران این قبیل خودروها مزیت‌های مالیاتی فراوانی در نظر گرفته‌است.
غلام‌آباد روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۸۹ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
بدیل آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چهارده، روستایی از توابع بخش باختری شهرستان کردکوی در استان گلستان می باشد. این روستا مرکز دهستان سدن رستاق غربی شهرستان کردکوی می باشد، که بومیان به آن "چاردی" می‌گویند. وجود چند تپه باستانی و تاریخی در درون و بیرون روستا نشان از قدمت بسیاربالا و پارینگی روستای چهارده و منطقه پیرامون آن دارد. یک تپه در حدود ۳۰۰ متری جاده شاه‌عباسی (جاده قدیم گرگان-کردکوی)، تپه دوم در شمال غرب روستا درکنار جاده سراسری به فاصله ۱۰۰ متری از آن و تپه سوم که در حاشیه غربی روستا قرار دارد و بر فراز قسمت شمالی آن دامداری احداث شده است. در گزارش سال ۱۲۹۶ ه-خ درباره این روستا چنین آمده است :"چهارده خالصه و آب نوشیدنی آن از ۳ رشته قنات می باشد که کفاف زراعت را نمی دهد ناوری بزرگ و مخروبه ای هم دارد که باید تعمیر شود. این قریه ملک اجدادی شاه شهید 'آغا محمد خان قاجار بنیانگذار سلسله قاجار' بوده و موروثی و تعداد نفوس آن نیز ۴۴۲ نفر است."
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶۲ نفر (۶۱۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کریم‌آباد یا شیخ کریم روستایی در دهستان سدن رستاق غربی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
بالاجاده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴۴ نفر (۸۸۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلندرایش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
این روستا از غرب متصل به روستای بالاجاده است و در شمال آن روستای چهارده قرار دارد و در جنوب هم جنگل و رشته کوههای البرز قرار دارد .
این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایرانُ
خرم‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
محمدحسین مصورالملکی معروف به حاج مصورالملکی (۱۲۶۸–۱۳۴۸. ش) طراح، نقاش، نگارگر، تذهیب‌کار، قلمدان‌ساز و شاعر بلندآوازهٔ اصفهانی بود که در نقاشی و مینیاتور به اوج کمال رسید. حاج مصورالملکی به شیوه‌های مختلف نقاشی آشنایی کامل داشت. علاوه بر مینیاتور و طراحی و قلم‌گیری و تشعیر و تذهیب، تابلوهای رنگ روغن و نقشه‌های بسیار زیبای فرش هم می‌ساخت. او حاج میرزا آقا امامی را پیش‌کسوت و هنرمند واقعی دانسته و مینیاتورهای رستم شیرازی و محمود فرشچیان را ستوده‌است.حاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
مصورالملکی از اولین مرمت کنندگان نقاشی‌های چهل‌ستون در دهه ۲۰ شمسی بود و گفته می‌شود که وی تنها بر روی تابلوهای بالای طره در تالار اصلی کار کرده‌است.نقاشان ایران
او در یک خانواده هنرمند به دنیا آمد و ریشهٔ این هنر موروثی در خانوادهٔ وی تا دورهٔ صفوی دنبال می‌شود. او فرزند محمد حسن نقاش و نوهٔ زین‌العابدین نقاش و نبیرهٔ محمد کریم نقاش بود. اما مقام هنری هیچ‌کدام از آنان به درجهٔ استادی حاج مصور الملکی نمی‌رسد.نقاشان ایران
محمدحسین مصورالملکی در سال ۱۲۶۹ شمسی در اصفهان متولد شد. پانزده ساله بود که جنگ بین مشروطه‌خواهان و طرفداران استبداد رخ داد و اصفهان دچار هرج و مرج و ناامنی شد و در همین زمان پدر خود را از دست داد و ناگزیر مسئولیت خانواده را بر دوشش افتاد و کار پدر را در ساختن قلمدان دنبال کرد تا مخارج زندگی خانواده را تأمین کند. سپس به تذهیب و نقاشی رنگ و روغن پرداخت.
در ابتدای سلطنت رضا شاه از طریق روسیه، لهستان و بلژیک، به پاریس رفت و مدت شش ماه در فرانسه اقامت نمود. در آنجا با آرتور پوپ (که در این زمان مشغول نگارش کتاب معروفش دربارهٔ هنر ایران بود) و همسرش آشنا شد. آرتور پوپ از او تقاضا نمود در تصویرسازی کتابش او را یاری دهد. مصورالملکی هم پذیرفت و هر روز ساعت‌ها به این کار اشتغال داشت. از این رو هنگام بازگشت به ایران حس می‌کرد راه خود را یافته‌است.حاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
از جاج مصورالملکی تابلوهای متعددی برجای مانده‌است اما او خود از میان همهٔ آثارش، به "تابلو تخت جمشید" عشق می‌ورزید. او با این تابلو در نمایشگاه جهانی بروکسل برنده شد و جایزه گرفت.نقاشان ایران او برای ترسیم این تابلو نفیس و بی‌نظیر، سال‌ها به تماشا و کاوش پرداخت و از دانستنی‌های دو باستان‌شناس و حفار معروف در تخت جمشید به نام‌های «مستر ریچاردز» و «هرتسفلد» آلمانی استفاده کرد. او علاوه بر ساختمان معظم تخت جمشید، چهار هزار چهره در این تابلو به تصویر کشیده‌است. خود او معتقد است فرق میان کاخ تخت جمشید و تابلو او در این است که: «آن ویران شده ولی این سالم است». همان زمان خواستند تابلو را به مبلغ ده میلیون تومان خریداری نمایند ولی او با وجود بضاعت کم، از فروش آن خودداری کرد و به فرزندانش نیز وصیت نمود که از آنجایی که این اثر هنری دارای ارزش ملی است آن را عزیز بدارند و به فروش نرسانند. او می‌گفت: «جهت به تصویر کشیدن این تابلو به مرحله‌ای رسیدم که تمام ذهنم انباشته از تخت جمشید بود. حتی قدم‌های سنگین سربازان جاویدان را روی سنگفرش‌ها می‌شنیدم. ارابه‌ها را با چرخ‌های زمخت و کوچکشان که در حرکت بودند و طنین سم اسب‌ها را که در هیاهوی ارابه‌ها محو می‌شد؛ می‌شنیدم، در چشم‌انداز آپادانا، باغ‌هایی را که در متن کم رنگ و غبارآلود، به چشم می‌خورد، همه را حس می‌کردم.»حاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
از تابلوهای معروف دیگر او، "صحنهٔ جنگ بین‌الملل دوم" است که جنبهٔ جهانی دارد.
از آثار معروف و ارزندهٔ دیگرش، تابلوهای نفیس زیر را می‌توان نام برد:
و بسیاری تابلوهای دیگرحاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
استاد، طبع شعر هم داشت و این قطعه را بر وزن اشعار حماسی حکیم ابوالقاسم فردوسی جهت تابلو جنگ نادر و محمد شاه هندی سروده‌است:حاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
حاج مصور الملکی هنگامی که مشغول تهیه و پختن «روغن کمان»، یکی از ملزومات نقاشی‌اش بود دچار سوختگی شد و بر اثر آن به لرزش دست دچار گردید که تا آخر عمرش او را آزار می‌داد. بعد از مدتی استاد دچار سکته شد و دست راست او فلج گردید. ده سال بعد در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۳۴۶ شمسی بدرود حیات گفت و در تخت فولاد دفن شد.حاج مصورالملکی؛ از نام‌آوران نگارگری ایرانی، هنرمند اصفهانی
خانه حاج مصورالملکی که محل سکونت و زندگی او بوده از خانه‌های قدیمی و دیدنی اصفهان به‌شمار می‌آید که در
خیابان آیت اله کاشانی، کوی محله نو در شهر اصفهان قرار دارد و خاطره این هنرمند را زنده می‌کند.خانه حاج مصورالملکی
این خانه شامل فضاهای متنوع و زیبائی است که در چهار سوی به حیاط مستطیل شکل قرار گرفته‌است. در ابتدای ورود به خانه جبهه جنوب شرقی بنا پایدار می‌گردد. این جبهه شامل تالاری است که شاه‌نشین آن به ارتفاع دو طبقه در میانه دو اتاق گوشوار قرار گرفته‌است. این تالار با تزئینات گچبری رنگی، آینه کاری و مقرنس، زیباترین فضای خانه‌است. در گوشه جنوبی خانه حوضخانه‌ای به شکل صلیب به ارتفاع دو طبقه قرار دارد. در میانه این حوضخانه حوضی ۸ گوشه قرار دارد و بر فراز آن نورگیر زیبائی تعبیه شده‌است. این حوضخانه با تزئینات متنوع گچبری و مقرنس، به زیبائی بنا می‌افزاید.خانه‌های قدیمی اصفهان
در شمال غربی خانه مجموعه دیگری است که شامل تالاری کم ارتفاع و شاه‌نشینی زیبا و مهتابی وسیعی در طبقه دوم با ایوانی کم عمق و ستون‌دار در انتهای این مهتابی می‌باشد. جبهه‌های شمال شرقی و جنوب غربی خانه نیز دارای یک تالار در وسط و دو اتاق سه دری در طرفین می‌باشند. نماهای پیرامون حیاط شامل تزئینات آجرکاری در بالا و ازاره سنگی حجاری شده در پائین دیوارها هستند. ورودی اصلی خانه دارای سردر و هشتی مشترک با خانه‌های مجاور است که پس از عبور از دو دالان به حیاط مرتبط می‌شود در مقابل تالار جبهه جنوب شرقی حوض بزرگی وجود دارد که از سنگ ساخته شده‌است.خانه‌های قدیمی اصفهان
علاوه برآنکه خانه مصورالملکی موزه‌ای از صنایع دستی است و با آینه کاری‌ها، پنجره‌های آلت‌بری و شیشه‌های رنگین دم طاووسی، نقاشی‌های دیواری و درهای مزین از شاهکارهای هنری دوران قاجار به‌شمار می‌رود.خانه حاج مصورالملکی
دیونیسوس یا دیونیزوس نام ایزدی در اساطیر یونان که دارای دو ریشه مجزا است، از طرفی او ایزد شراب، زراعت انگور، قداست می، ناظر بر جشن‌های مقدس و حاصل‌خیزی طبیعت است و از طرفی دیگر "دیونیسوس" نشان‌دهندهٔ ویژگی‌های برجسته هنر ادیان مختلف همانند کسانی که در الوزیس به‌عبادت می‌پرداختند. او بزرگ‌ترین خدای جهان یونانی (هلنیستی) متأخر است، که در آن پرستش او با مراسمی پرزرق و برق همراه بود و آن نوعی وعده رهایی محسوب می‌شد. دیونیسوس را اغلب با ساتیرهای مذکر و مؤنث و مائنادها (ایزد کشتزاران) نشان می‌دهند. او همچنین ایزد شهوت است، از این رو، بسیاری از پرستشگاه‌ها به نام او بودند و جشن‌ها با نام او برگزار می‌شدند.
رومیان این خدا را بیشتر با نام باکخوس یا باکوس می‌خواندند. در حدود دو دهه پس از رواج گستردهٔ ماگنا ماتر در روم، مجلس سنا بر ضد کیش رازآمیز دیگر، این بار از یونان، دست به مخالفت برداشت. باکوس (برابر دیونیسوس یونانی) ایزد منجی و خداوندگارِ مَی بود. شعایر مربوط به او باکانالیا خوانده می‌شد، به می‌گساری و هرزگی شهره بود و احتمالاً به تجربه خلسه‌وار آیینی کمک می‌کرد. در ۱۸۶ پیش از میلاد مجلس سنا این کیش را ممنوع کرد زیرا معتقد بودند که نه تنها باعث هرزگی و فساد بیش از حد می‌شد، بلکه طبقات پایین جامعه را به توطئه بر ضد مقامات دولتی وامی‌داشت. همهٔ شعایر سِرّی باکوسی در سراسر ایتالیا ممنوع گردید و رومی‌ها نیز از کاهن شدن منع شدند و عقوبتش مرگ بود.کتاب اساطیر جهان، سرویراستار: ویلیام داتی. شابک: ۲-۴۵-۸۳۳۲-۹۶۴-۹۷۸
دیونیسوس که در متون اورفیک به نام زاگرئوس نیز نامیده می‌شود.‏
"دیونیسوس" جوان‌ترین ایزد در میان خدایان بزرگ یونان به‌شمار می‌رفت. او نه تنها خدای شراب بود، بلکه نفوذ اجتماعی و سودآور شراب نیز مربوط به او بوده‌است. خاستگاه جغرافیایی اسطوره‌های او نامعلوم است، اما تقریباً همهٔ افسانه‌ها ریشهٔ بیگانه‌ای را برای او می‌دانند.Encyclopædia Britannica, Dionysus شاید در اصل (مانند دیمیتر) خدای محصول و زراعت بوده‌است.
سمله، یکی از دختران کادموس و خواهر آگاوه بود، و در روایتی دیگر، سمله نه دختر کادموس، که از اهالی فریگیه و همان زملو (Zemelo) مادر زمین و از عناصر فریگیه‌ای در کیش تراکیایی است. گفته می‌شود که زئوس عاشق سمله شده و حاصل این شیدایی زاده شدن دیونیسوس از سمله است. در روایتی از اوریپید، آگاوه که شیدایی زئوس به سمله را باور نداشت، از خواهرش می‌خواهد که از زئوس بخواهد با تمام شکوه خویش بر او پدیدار شود. زئوس که وعده داده بود همه خواسته‌های سمله را برآورد، بر او نمایان شد و سمله چنان سوخت که در روایتی پس از مرگ نیز از آرامگاه او دود برمی‌خاست و این شاید از آتش مقدسی بود که در آرامگاه سمله به یاد تجلی زئوس فروزان نگاه داشته می‌شد. آگاوه به دیگران می‌گوید که سمله با انسانی عادی سر و کار داشته و زئوس به سبب ادعای خویش، او را خاکستر کرده‌است. به همین دلیل، دیونیسوس از آگاوه انتقام می‌گیرد.
در برخی افسانه‌ها آمده‌است که دیونیسوس از ران زئوس متولد شد؛ به این ترتیب که هنگامی که زئوس شاید به سبب حسادت هرا و به تحریک او با تمام شکوه خود بر سمله نمایان شد، فرزند را از زهدان او ربود و تا هنگام زادن او را در ران خود نهان کرد و این شاید تقلیدی از رسمی کهن است که فرمانروایان زادن را تقلید می‌کردند تا از دید کارن هورنای عقده نزادن را جبران کنند.
دیونیسوس ایزد شراب و کشاورزی در یونان باستان، با اصلیت تراکی‌های (اهل تراس) بود. دیونیسوس نه تنها ایزد شراب با قدرت مست کنندگی‌اش، بلکه نماد تمام آیین‌ها و آثار شراب در جامعه بود. در افسانه‌های یونان، دیونیسوس یک جام خرگوشی داشت که هرچه از آن می‌نوشید هیچ‌گاه خالی نمی‌شد.Kantharos Process Water Systems ، بازدید: مارس ۲۰۱۱. کیش دیونیسوس ترکیبی از کیش خدایان تراکیایی (Trace) و فریگیه‌ای و خدایان باروری و حاصلخیزی است که در مراسم آیینی و سالیانه برای بزرگداشت وی در یونان، در تاکستان‌ها و زمین‌های کشاورزی، مردم دور هم جمع می‌شدند و یک بز را قربانی می‌کردند و آواز می‌خواندند و سپس بز را قطعه‌قطعه کرده و در کل زمین پخش می‌کردند و اعتقاد داشتند که با این کار دیونیزوس باعث حاصل‌خیزی زمین می‌شود.
اشعاری که این کشاورزان می‌خواندند به تراگو دیا (trago dia) معروف شد. تراگو در یونانی به معنی بز و دیا به معنی شعر است و در واقع به معنای سرود بزی است. نام امروزی تراژدی از همین واژه گرفته شده‌است. رفته‌رفته این اشعار را همه ساله در جشنواره‌ای به نام سپاس که به افتخار دیونیزوس برپا می‌شده می‌خواندند و همین سنگ بنای تئاترهای اولیه شد.
پرستش او در یونان و روم با مراسم شراب‌خواری همراه بوده‌است، چرا که حالت رهایی و جذبه‌ای که نیایش‌کنندگان دیونیسوس آنان را تجربه می‌کردند با نوشیدن زیاد شراب شدت می‌گرفت و این کیش به ویژه نزد زنان پیروان بسیار داشت. مراسم آیینی این کیش در شرایط حاد تنش‌های اجتماعی برخاسته از فرهنگ گناه دوران تاریک بعد از فرود فرهنگ موکنای را جبران می‌کرد. چنین بر می‌آید که مردمان موکنه نیز خدایی به نام دیونیسوس را می‌شناختند، اما شتاب گسترش کیش جذبه‌آلود دیونیسوس، بی‌تردید مربوط به دوره‌های بعد و اهمیت او در این است که تنها خدای المپی است که از زنی میرا زاده شد.
می‌گویند دیونیسوس در فریگیه تاک را کشف و به مردم ساختن شراب را یاد داد. بدین روایت با رواج کیش دیونیسوس و مراسم آیینی آن مردمی را که از کیش او دوری می‌جستند، دچار کیفر شیدایی می‌شدند. رفتار زنانی که به تپه‌های فریگیه روی می‌آوردند نمودی از این شیدایی و شاید این رفتار بخشی از مراسمی بود که در پایان سال زنان سال کهنه را از شهر بیرون می‌بردند و در بازگشت سال نو را به شهر می‌آوردند و این رسمی است که هنوز هم در بسیاری از شهرهای اروپا رواج دارد. در این مراسم زنان دسته‌دسته شب را برفراز تپه‌های برهنه به پایکوبی و دست‌افشانی می‌گذراندند و این رقص در آن‌ها شور و خلسه پدیدمی‌آورد. اوریپیدس در اثر خود به نام «زنان معبد باکوس» هم زیبایی و هم خشونت و پاره‌پاره کردن جانداران را در این مراسم توصیف کرده‌است.
زنان پرستنده "دیونیسوس"، مایندادس نامیده می‌شدند. مراسم آن‌ها با می‌گساری و رقص و نواختن آهنگ همراه بود. آن‌ها معمولاً به شکل پای‌کوبان پریشان‌موی در حالی‌که چوبی از شاخه مو و عشقه در دست داشتند، تجسم یافته‌اند.www.cambridge.orgwww.perseus.tufts.edu
بازی شب جهنمی (به انگلیسی: James Bond ۰۰۷: Nightfire) دومین سری از بازی‌های جیمز باند می‌باشد که بر روی پلی استیشن ۲، ایکس باکس و گیم کیوب عرضه گردید. این بازی بعد از بازی مأمور زیر آتش در سال ۲۰۰۲ میلادی بر روی کنسول‌های پلی استیشن ۲، ایکس باکس، گیم کیوب، سیستم عامل ویندوز و سپس نسخه‌ای از آن در سال ۲۰۰۳ میلادی برای کنسول دستی گیم بوی ادوانس و توسط شرکت الکترونیک آرتز به بازارهای جهانی عرضه گردید. در سال ۲۰۰۴ یک نسخه توسط شرکت اَسپیر مدیاAspyr Media برای سیستم عامل مکینتاش تولید و منتشر گردید.MobyGames سبک این بازی اکشن و به صورت تیراندازی اول شخص می‌باشد.
داستان این بازی در مورد یک شرکت بین‌المللی خنثی‌کننده کلاهک‌های هسته‌ای بنام «شرکت بین‌المللی فنیکس» است. طی اطلاعات محرمانه، رئیس این شرکت یعنی: «رافائل دریک» اقدام به استفاده شخصی از کلاهک‌های هسته‌ای در جهت پیشبرد منافع شخصی و پیگیری یک هدف نامعلوم نموده‌است و در اینجاست که جیمز باند به عنوان تنها ناجی دنیا وارد عمل می‌شود.
همان‌طور که اشاره شد این بازی دومین سری از بازی‌های جیمز باند می‌باشد که بر روی پلی استیشن ۲، ایکس باکس و گیم کیوب عرضه گردید. نسخه ویندوز و مکینتاش تفاوت‌هایی با نسخه کنسولهای خانگی دارد: