moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
غار شاه بهرام متعلق به دوره اشکانی، آرامگاه قلعه سه قلاتون مربوط به سده‌های میانه دوره اسلامی، قلعه دژسلیمان مربوط به دوره اسماعیلیان، پل‌های باستانی خیرآباد، پل پرین یا بریم مربوط به دوره هخامنشیان، روستای تاریخی خیرآباد که شامل آب انبار، آتشکده، قلعه و چهار طاقی خیرآباد است و عمدتاً متعلق به دوره ساسانیان می‌باشد، بقایای آتشکده دو گور و دو پا در روستای شوش از دوره هخامنشیان، تپه تل دهو مربوط به هزاره سوم یا چهارم پیش از میلاد، گنبد لیشتر، قلعه شامبراکان، کوشک گودنگون، قلعه باباکلان، آسیاب خربل شهر، برج انجیر سیاه، تاریخی ملگان در روستای تلخاب شیرین و گور دخمه خیرآباد مربوط به دوره ساسانیان که در مسیر راه شاهی قرار دارد از جمله اماکن تاریخی شهرستان گچساران می‌باشند. در کاوش‌های باستان‌شناسی صورت گرفته در سد چم شیر گچساران به سرپرستی دکتر محمدتقی عطایی صد و بیست محوطه باستانی از دوران‌های فراپارینه سنگی، نوسنگی، عیلامی میانه، پسا هخامنشی، ساسانی تا قرون میانه اسلامی کشف شده‌است. سرپرست این کاوش با ذکر این مطلب که اکثر این استقرار گاه‌های کشف شده مربوط به عشایر کوچ رو بوده گفت که از این نظر محدوده سد چم شیر قابلیت بالایی برای پاسخگویی به برخی از مبهم‌ترین مسائل باستان‌شناسی ایران دربارهٔ کوچ نشینان دوره‌های مختلف خواهد داشت.
روستای دیل بزرگترین روستای در میان دهستان بویراحمد گرمسیری با بیش از ۴۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد .از آثار تاریخی این روستا می‌توان اشاره کرد به آثاری چون گنبدان گبر در چرزو، تنگ آسیاب، تکیه، قلعه برج، ده بزرگ و قلعه شاه بهمن، که از بین این آثار قلعه بهمن وگنبدان گبر قدمت بسیار زیادی دارد که قدمت گنبدان گبر و قلعه شاه بهمن به دوره ساسانیان در عصر رستم و سهراب بر می‌گردد.
روستای مارین با داشتن آب وهوای مساعد و مناظر دیدنی مکان مناسبی برای گردشگران و مسافران در تابستان و فصل گرما است. شرایط آب و هوایی، نوع معماری و بافت تاریخی و زیبای این روستا باعث شده تا مردم و گردشگران از آن به عنوان ماسوله دوم در جنوب یاد کنند. جوشش چشمه‌های مارین از دل زمین که خواص معدنی نیز دارند همچنین وجود باغستانهای زیبا و انبوه گردشگاهی بکر در کنار روستای مارین بوجود آورده‌است. درختان چنار با حدود ۱۰۰متر ارتفاع و قطر حدود پنج متر در کنار درختان انگور، انجیر، انار، هلو، زردآلو و خانه‌های زیبای پله کانی و قدیمی در شیبهای تند مناظر زیبایی را فراروی گردشگران و ایرانگردان خلق کرده‌است.
وجود بقعه بی‌بی حمیده‌خاتون از نوادگان موسی کاظم در کنار این روستا بر جذابیت این منطقه افزوده و میهمانان در بدو ورود به روستای مارین به زیارت آستان مقدس این بقعه متبرکه می‌روند.
خنگ بنار، اسپر، محوطه پشه کان یک و دو در سه کیلومتری شرق دوگنبدان، دژکل دوغ فروش که به قلعه‌های اسماعیلیه شباهت دارد و محوطه کل دوغ فروش به وسعت پنج تا ۶هکتار، غارچال امیرخانی در منطقه گنجگون علیا، غارچال کلات در روستای دلی اولاد علی مؤمن، روستاهای شاه بهرام و گناوه و شامبرکان یا شامبراکان از روستاهای مهم و تاریخی این شهرستان هستند.
از دیگر اماکن توریستی، حرم بی بی حکیمه و مناطق گردشگری باغ فردوس، منطقه گردشگری شلالدون، دشتک دیل، قلات گناوه، آبشار کیوان، سد کوثر، آبشار رودبال، آبشار هرجون و بناهای تاریخی گنبد لیشتر، کوشک گودنگون، پل خیری و محمدخان و چهارطاقی خیرآباد از دیگر جاذبه‌های دیدنی گچساران است.
مراکز تجاری قدمت زیادی ندارند ولی با گسترش شهر رشد قابل توجهی داشته‌اند. مهم‌ترین مراکز تجاری و خرید گچساران به شرح زیر هستند:
گچساران شهری است که به خاطر تولید نفت و گاز آن شناخته شده‌است. بهره‌برداری نفت، گاز و تولید گاز مایع و دیگر میعانات گازی در بخش‌های مختلف شهرستان، وجود شهرک صنعتی خان احمد و شهرک کشاورزی امامزاده جعفر و باغ‌های مرکبات واقع در دروازه شرقی شهر (از سمت شیراز) و نیز وجود شهرک صنعتی چهار بیشه در ضلع غربی آن (از سمت اهواز) از جمله منابع درآمد اقتصادی شهرستان محسوب می‌شود. مجتمع پتروشمی گچساران با هدف تولید اتیلن مورد نیاز پتروشیمی‌های چهارگانه کازرون، دهدشت، چهارمحال بختیاری و ممسنی است که تیرماه سال ۱۴۰۲ توسط رئیس‌جمهور به بهره‌برداری رسید. طرح شرکت صنایع پلمیر گچساران با ظرفیت تولید ۳۰۰ هزار پلی اتیلن سنگین که در سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری خواهد رسید، کارخانه ماشین‌سازی قطعات صنعتی پارس تولیدکننده قطعات صنعت نفت، گاز، پتروشیمی و استراکچر (تولید سازه‌های فلزی) که ظرفیت ۱۵ هزار تن در سال را دارد در گچساران واقع است. از دیگر واحدهای تولیدی کوچکتر می‌توان به شرکت بهنوش، شرکت دماوند کار (معین پلاست) تولیدکننده سقف‌های کاذب و دیوارپوش‌های PVC، فراورده‌های لبنیاتی ساورز، کارخانه در حال ساخت لاستیک سبز زاگرس و دیگر تولیدی‌های کوچکتر نام برد. این شهرستان علاوه بر گاز و میعانات گازی با تولید بیش از بیست درصد نفت کشور از این لحاظ به عنوان یکی از مراکز مهم اقتصادی کشور محسوب می‌شود. شهرستان گچساران به تازگی به منطقه وِیژه اقتصادی تبدیل شده‌است که باعث شده تا سرمایه‌گذاری در آن برای سرمایه‌گذاران از لحاظ اقتصادی به صرفه تر باشد.
بارگاه مقدس بی بی حکیمه خاتون در این شهرستان واقع شده‌است. بر اساس نقل قولی که در کتاب بحارالانوار ذکر شده بی بی حکیمه در هنگام تولد جواد حضور داشته و امام رضا او را مسئول انجام امور مربوط به تولد جواد کرده‌اند که شرح آن در بحارالانوار آورده شده‌است. در این کتاب محل بارگاه بی بی حکیمه در کوه‌های بهبهان ذکر شده (گچساران پیشتر بخشی از بهبهان و از ولایات فارس بوده و کوه مذکور اکنون در حوالی باباکلان گچساران قرار دارد).بحارالانوار جلد ۴۸ ص ۲۸۵ سالانه بالغ بر یک میلیون نفر از سراسر کشور و کشورهای حوزه خلیج فارس به زیارت بارگاه بی بی حکیمه (س) خواهر تنی حضرت احمد ابن موسی شاهچراغ (ع) در این شهرستان مشرف می‌شوند. از نکات قابل توجه، شکل خاص گنبد این بارگاه مقدس است که به واسطه قرارگیری در دل کوه در بین اماکن مقدس کشور منحصر به فرد می‌باشد. همچین بقاع متبرکه دیگری در شهرستان وجود دارد که از جمله آن می‌توان به امامزاده جعفر اشاره کرد علاوه بر آن مساجد و حسینه‌های متعددی در شهر گچساران وجود دارد که در مراسم مذهبی مورد استقبال مردم قرار می‌گیرد.
آغاز به کار اولین سینمای گچساران به دهه ۳۰ هجری خورشیدی بر می‌گردد. اولین فیلم سینمایی در سال ۱۳۳۵ در گچساران با نام شب‌نشینی در جهنم به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و موشق سروری به روی پرده رفت. سینما گچساران تا سال ۱۳۸۴ پابرجا بود. این سینما که سال‌هاست به دلیل مسائل مالی تعطیل بوده قرار است به زودی بازگشایی شود. تنها سینمای کنونی گچساران مربوط به سینمای شرکت نفت و گاز گچساران است. این سینما عمومی نبوده و تنها برای کارکنان شرکت اکران دارد. از هنرمندان سرشناس گچساران می‌توان به جمشید جهانزاده بازیگر فیلم جنگ نفت کش‌ها، افسانه دو خواهر، رقص شیطان، پریوش نظریه بازیگر فیلم‌های بوی کافور عطر یاس، پدر، مدینه و بادیگارد و نیز محمد خیراتی خواننده پاپ کشور نام برد.
گچساران در ورزش به عنوان شهر هاکی ایران شناخته می‌شود چرا که اولین بار این ورزش توسط کارکنان انگلیسی ساکن گچساران به ایران آورده و به شکل حرفه‌ای بازی شد. هاکی روی چمن، هندبال، شنا، تنیس روی میز، واترپلو و والیبال نشسته ورزش‌هایی هستند که این شهرستان در لیگهای کشور از آن‌ها به دفعات مقام کسب کرده‌است؛ ولی با این حال ورزش اول این شهرستان فوتبال و فوتسال است. باشگاه نفت و گاز گچساران مهم‌ترین باشگاه شهرستان بوده که در سطح کشور به واسطه قهرمانی‌هایی که در رشته‌های مختلف کسب نموده شناخته شده‌است. از بازیکنان گچسارانی مطرح تیم ملی جوانان و بزرگ‌سال فوتبال که برخی از آن‌ها زمانی در این باشگاه توپ می‌زدند می‌توان به میلاد غریبی، رضا قیالی، محمد رشید مظاهری، ایمان موسوی، سهیل صالحی و سعید کریمی نام برد. هم چنین سید پندار توفیقی از مدیران ملی ورزشی کشور و باشگاه استقلال تهران می‌باشد. شایان ذکر است پدر هاکی ایران مرحوم نورالله گرانی پور و همچنین پدر بوکس ایران آقای حسن باشتی (باشت باوی) از مفاخر ورزشی این شهرستان می‌باشند. از داوران گچسارانی مطرح کشور می‌توان به نوذر رودنیل، خداداد افشاریان و محمد راهی نام برد.
فرودگاه نفت گچساران که اخیراً به نام سرلشکر خلبان شهید ابراهیم امید بخش تغییر نام داده‌است دارای دو پرواز هفتگی در مسیرهای خارک-گچساران و بلعکس، و نیز تهران-گچساران و بلعکس می‌باشد. این پروازها توسط شرکت هواپیمایی ماهان و نفت انجام می‌شوند. این شهر دارای دو پایانه مسافربری بوده و فاقد خطوط ریلی می‌باشد.
از شخصیت‌های معروف و نامدار شهرستان گچساران می‌توان به اشخاص زیر اشاره کرد:
انیس نقاش (زاده در بیروت – درگذشته در دمشق) یکی از همکاران کارلوس شغال در جریان حمله به دفتر مرکزی اوپک (۱۳۵۴) و گروگانگیری وزیران نفت اوپک و نیز عامل ترور نخست و ناموفق شاپور بختیار (۱۳۵۹) بود که در جریان آن دو نفر را کشت. وی رئیس مرکزی به نام «مرکز پژوهشی امان» و مدیر عامل شرکت توسعه توانمند ارتباطات خاورمیانه در تهران بود.
در صحنه جهانی، انیس نقاش را به خاطر حمله اوپک می‌شناسند انیس نقاش از شانزده سالگی به جنبش فتح پیوسته بود و پس از چند سال فعالیت، به دستور این جنبش، به گروه ودیع حداد پیوست. ودیع حداد عملاً مستقل از سران گروه‌های فلسطینی فعالیت می‌کرد و انیس نقاش به گفته خودش، نفوذی جنبش فتح در گروه او بود. ودیع حداد، طرح حمله اوپک را ریخت و انیس نقاش را مسئول اجرای آن کرد. انیس نقاش نیز از کارلوس شغال کمک خواست. گفته می‌شد هدایت‌گر اصلی این عملیات در کنار کارلوس، فردی به نام «خالد» بوده اما هویت اصلی او هیچگاه فاش نشد. انیس نقاش در دسامبر ۲۰۰۰ در گفتگو با تلویزیون الجزیره اعلام کرد که خالد، خود او بوده‌است.
حکم اعدام بختیار در دادگاه انقلاب صادر شد و سید روح‌الله خمینی نیز آن را تأیید کرد. در سال ۱۳۵۹ انیس نقاش برای اجرای نقشه ترور، به فرانسه رفت اما صادق خلخالی در گفتگویی اعلام کرد: «برای اجرای حکم اعدام شاپور بختیار به پاریس، کماندو فرستاده‌ام». بدین ترتیب نقشه قتل بختیار لو رفت و شاپور بختیار دیگر کسی را به حضور نپذیرفت و شمار محافظان وی، بیشتر شدند. اما ترس از کودتا در تهران باعث شد انیس نقاش به هر قیمتی نقشه ترور را عملی کند. او با یک اسلحه و صداخفه‌کن به قفل در ورودی خانه بختیار شلیک کرد تا در را باز کند اما چون درب ، ضدگلوله بود ، تیر کمانه کرد و به خود او خورد. سپس در درگیری مسلحانه با پلیس فرانسه نیز تیر دیگری به بدن او خورد و دستگیر شد. در جریان این ترور یک پلیس و یک شهروند عادی فرانسوی کشته شدند. انیس نقاش به اتهام اقدام به این ترور در دادگاه فرانسه به زندان ابد محکوم شد ولی پس از شش سال با گروگانگیری چند تبعهٔ فرانسه در لبنان بدست اعضای حزب‌الله به ایران تحویل داده شد تا با گروگان‌های فرانسوی مبادله شود. انیس نقاش در مرداد ۱۳۸۷ در گفتگویی با خبرگزاری فارس گفت که اقدام به ترور بختیار را به «خواست دولت ایران» و در هماهنگی با سپاه پاسداران انجام داده بود.
نقاش سال ۱۳۸۹ در گفتگویی که در روزنامهٔ ایران شد، دربارهٔ مشارکت خود در عملیات ترور بختیار گفت:
انیس نقاش تا پایان زندگی، از اینکه نتوانست شاپور بختیار را به قتل برساند ابراز ناراحتی می‌کرد.
انیس نقاش در مصاحبه با روزنامه ایران از قصد برخی افراد سپاه برای ترور ابوالحسن بنی‌صدر گفت:
انیس نقاش در ۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به کووید ۱۹ در بیمارستانی در دمشق درگذشت.
جعفرآباد مجومرد یکی از روستاهای رستاق و درحومه مجومرد است.
این روستای زیبای کویری از ۴۰ سال قبل به دلیل خشک شدن قنات از سکنه خالی شده‌است. اسم اصلی بهرام‌آباد بوده و ساکنان آن بیشتر زرتشتی بوده‌اند. امروزه تنها یک خانوار ساکن دارد و آتشکده آن، که گفته می‌شود ۲۰۰۰ سال پیشینه دارد، همچنان روشن است. از دور سروهای بلند آتشکده روستا نمایان است. بیشتر خانه‌های این روستا در زیر شن فرورفته‌است.
مدرسه جمشیدی که توسط زرتشتیان هند در ۷۰ سال قبل ساخته شده و تا ۴۰ سال قبل دایر بوده همچنان استوار است و در مقابل هجوم شنها مقاومت نموده‌است.
ساموئل بنجامین هریس (زاده ۹ آوریل ۱۹۶۷) نویسندهٔ آمریکایی، فیلسوف، عصب‌پژوه، وبلاگ نویس و میزبان پادکست است. او یک منتقد دینی و مبلغ حق آزادی در انتقاد از آن است.Don, Katherine (October 17, 2010). "'The Moral Landscape': Why science should shape morality." Salon. در مقاله‌های او مباحثی همچون دین، اخلاق، عصب‌شناسی، اختیار، تروریسم و دفاع شخصی بررسی شده، و کتاب اول او، پایان ایمان (۲۰۰۴)، انتقادی است بر مذهب سازمان یافته. از او به عنوان یکی از چهار چهره برجسته خداناباوری نو یاد می‌شود که در کنار ریچارد داوکینز، دنیل دنت و کریستوفر هیچنز قرار می‌گیرد.
در کتاب "چشم‌اندازی به اخلاق" (The Moral Landscape) که در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسید، هریس استدلال می‌کند که علم قادر است پاسخگوی مسائل اخلاقی باشد و به بهبود کیفیت زندگی انسان کمک کند. از دیگر کتاب‌های او می‌توان به "دروغ گفتن" (Lying) که به صورت یک مقاله طولانی در سال ۲۰۱۱ نگارش شده‌است، کتاب کوتاه "ارادهٔ آزاد" (Free Will) در سال ۲۰۱۲، و کتاب "" (Waking Up: A Guide to Spirituality Without Religion) در سال ۲۰۱۴ اشاره کرد. در سال ۲۰۱۵، هریس با همکاری ماجد نواز، نویسندهٔ بریتانیایی، کتاب دیگری با عنوان "اسلام و آیندهٔ دگراندیش پذیری: یک گفتگو" (Islam and the Future of Tolerance: A Dialogue) به انتشار رساند. کتاب‌های هریس به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌اند.
هریس تمرین کننده ورزش‌های رزمی است و به سبک جوجیتسو برزیلی تمرین می‌کند. او در گذشته برای مدتی گیاه‌خوار بود، ولی پس از ۶ سال بعلت دلایل پزشکی آن را کنار گذاشت. در سال ۲۰۱۵، او دوباره به گیاه‌خواری بازگشت و قصد دارد در نهایت به وگانیسمها بپیوندد.
در سال ۲۰۰۴، هریس با آناکا هریس ازدواج کرد. آناکا ویرایشگر کتاب‌های علمی و غیرتخیلی است."Project Reason Trustees / Advisory Board" . Project Reason. Retrieved May 5, 2015. آن‌ها اکنون دارای دو فرزند دختر هستند.
هریس در مورد ذکر جزییات مربوط به زندگی شخصی و تاریخچه خانوادگی خود محتاط است. او گفته‌است که در خانواده‌ای با مادری یهودی و پدری عضو فرقه کویکر رشد یافته‌است. در سال ۲۰۰۹ در برنامه پخش زنده با بیل مار، هریس اظهار داشت که او در خانه‌ای سکولار بزرگ شده و پدر و مادرش هرگز با وی دربارهٔ خدا بحث نمی‌کرده‌اند، با این حال او همواره به موضوع مذهب علاقه داشته‌است.
او شروع به تحصیل در رشته زبان انگلیسی در دانشگاه استنفورد کرد ولی تحصیلاتش را نیمه تمام رها ساخت. پس از یازده سال او به دانشگاه استنفورد بازگشت و موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته فلسفه گردید. در سال ۲۰۰۹ هریس دکترای خود را در رشته علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا اخذ کرد.
هریس باور دارد که زمان آن فرا رسیده‌است که اعتقادات مذهبی را بتوان آزادانه مورد سؤال قرار داد. او احساس می‌کند به دلیل تابو بودن پرسش در مورد اعتقادات و باورهای مذهبی، بقای تمدن بشری در معرض خطر نابودی قرار گرفته‌است. او با توضیح مشکلی که امروزه از سوی اسلام در رابطه با تروریسم بین‌المللی، به عنوان تنها یک نمونهٔ ویژه مطرح است، به انتقاد از کلیهٔ مذاهب به همهٔ سبک‌ها و شیوه‌ها می‌پردازد. او دین را مانع پیشرفت به سوی روشنگری، معنویت و اخلاق می‌شناسد.
گر چه وی یک بی‌خدا است، بکار بردن این واژه را ضروری نمی‌داند. او اظهار می‌کند که بی‌خدایی به خودی خود یک دیدگاه یا فلسفه نیست، بلکه «در هم شکستن یک ایده اشتباه است». او می‌گوید که دین مملو از ایده‌ها و عقاید بد است و آن را «یکی از بدترین اشکال سوءاستفاده از خرد که تاکنون ابداع شده‌است» می‌شناسد. هریس باورهای مذهبی مدرن را با اسطوره‌های یونانیان باستان، که روزگاری به عنوان حقیقت کاملاً پذیرفته شده بوده‌اند اما امروزه منسوخ گردیده‌اند، مقایسه می‌کند. در ژانویه ۲۰۰۷ در مصاحبه با پی بی اس، هریس گفت: «ما کلمه‌ای برای اعتقاد نداشتن به خدای یونانی زئوس نداریم و می‌توان گفت که ما همگی نسبت به او بی خدا هستیم. همچنین ما هیچ کلمه‌ای برای نامیدن فردی که ستاره بین نیست نداریم». او نتیجه می‌گیرد که چنین کلماتی هنگامی از بین می‌روند که ما به سطحی از بلوغ و صداقت فکری برسیم که دیگر به اطمینان داشتن در مورد چیزهایی که به آن‌ها مطمئن نیستیم تظاهر نکنیم.
هریس در کتاب پایان ایمان، فصلی را به «سرچشمهٔ ایمان» اختصاص داده‌است. موضوع اصلی آن این است که تمام باورهای ما، به جز آن‌هایی که ریشه در تعصبات مذهبی دارند بر پایه شواهد و مدارک مبتنی بر تجربه هستند. او می‌گوید که دین اجازه می‌دهد که آنچه در حال عادی نشانه‌ای از «دیوانگی» شناخته می‌شود قابل قبول یا در برخی موارد حتی «مقدس و محترم» جلوه نماید. او در این‌جا توجه خود را به آموزه‌های خاص کلیسای کاتولیک مانند تبدیل ماهیت نان و شراب به خون و بدن عیسی مسیح معطوف می‌دارد و می‌گوید که اگر این باور تنها در یک فرد به وجود آید ما او را دیوانه و مجنون خواهیم دانست. هریس بر این باور است که اعتقاد به باور پذیرفته شده نسبت به اینکه خالق جهان صدای ما را می‌شنود، کاملاً تصادفی است. اگر به جای آن کسی به این اعتقاد پیدا کند که خدا به واسطه رگبار باران به پشت شیشه پنجره اتاق خواب ما به وسیلهٔ خط و نقطه کد مورس در صدد ایجاد ارتباط با ما است، ما آن را نشانه بیماری روانی و دیوانگی او محسوب می‌کنیم.
هریس مدافع فرمی اصلاحی از بی تحملی است که کاملاً قابل افتراق از آزار و اذیت مذهبی به شکل تاریخی آن است. او به ترویج عدم تحمل بر پایه گفتمان که در آن اعتقادات شخصی در برابر شواهد و مدارک محک زده می‌شوند می‌پردازد. در این شکل از گفتمان صداقت فکری هم در دیدگاه‌های مذهبی و هم در دیدگاه‌های غیر مذهبی ضروری است. او همچنین بر این باور است که عوامل بازدارنده‌ای که جلوی نقد آشکار اعتقادات، باورها و رسوم مذهبی را تحت عنوان «تحمل و بردباری» می‌گیرند، باید از پیش پا برداشته شوند.
هریس مدعی است که چنین گفتمان و ارزیابی سازنده‌ای جهت پیشرفت در هر زمینه دیگری از دانش ضروری به‌شمار می‌آید. به عنوان مثال، او نشان می‌دهد که در فیزیک یا تاریخ یک دیدگاه نو و متفاوت با دیدگاه رایج فعلی، برای اثبات خود هرگز تحت حمایت واژه «احترام» از ارائه مدارک معتبر و دلایل منطقی مبری نمی‌گردد و اگر چنین مدارکی ارائه نشوند این دیدگاه بسرعت کنار گذارده می‌شود؛ بنابراین، هریس پیشنهاد می‌کند مصونیتی که طبق عادت به ایدیولوژیهای مذهبی اعطا شده، به مثابه تبعیضی است که پس از وقایع مربوط به ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ به صورت خطری جدی رخ‌نمایی کرده‌است.
هریس قسمت عمدهٔ نقد خود را بر روی امور مذهبی معاصر در ایالات متحده متمرکز ساخته‌است. او از اینکه بسیاری از حوزه‌های فرهنگی آمریکا توسط باورهای تعصبی و مذهبی آسیب دیده‌اند ابراز نگرانی می‌کند. به عنوان مثال، یک نظر سنجی نشان می‌دهد ۴۴٪ از آمریکایی‌ها بر این باورند که «به‌طور قطع» یا احتمالاً طی پنجاه سال آینده عیسی مسیح ظهور مجدد خواهد کرد، و همین نظر سنجی نشان می‌دهد که همان درصد اعتقاد دارند که خلقت گرایی باید در مدارس عمومی تعلیم داده شود و به معنای واقعی کلمه، خدا سرزمین اسرائیل را به یهودیان مدرن امروزی وعده داده‌است.
وقتی که جورج دبلیو بوش رئیس‌جمهور سابق آمریکا آشکارا در سخنرانی‌های عمومی مربوط به امور داخلی یا خارجی از خدا یاری می‌طلبد، هریس ما را به تأمل دعوت می‌کند که چنانچه رئیس‌جمهور، به جای خدای مدرن امروزی از زئوس یا آپولو یاری می‌طلبید، ما ممکن بود چگونه واکنشی نشان دهیم.
گرچه هریس همه مذاهب را به باد انتقاد می‌گیرد، در عین حال ادعا می‌کند که آموزه‌های اسلام به طرز ویژه‌ای برای تمدن بشری خطرناک است. هریس پاسخ عمومی غرب به شقاوت‌های تروریستی مانند حمله ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ را مورد نکوهش قرار می‌دهد. او این پاسخ را که از طرفی اسلام را مذهب صلح اعلام می‌کند و از طرف دیگر و به‌طور هم‌زمان اعلام جنگ ضد تروریسم را پیشنهاد می‌کند به باد انتقاد می‌گیرد. هریس می‌گوید که نخستین جمله اشتباه و دومین جمله بی‌معنی است.
او می‌گوید اسلام پیام صلح نیست بلکه پیام اطاعت و فرمانبرداری از آموزه‌های مذهبی و سیاسی است. او ذکر می‌کند که قرآن و حدیث حاوی پیامهایی است که کشتن کافران و بی‌ایمانان را تشویق می‌کند و پاداش اینگونه اعمال را بهشت به همراه حوریانش معرفی می‌نماید. هریس جهاد را که به قول او «متافیزیک شهادت» است دستوری برای کم رنگ کردن تلخی مرگ و بسیار خطرناک می‌داند. او استدلال‌هایی را که ذکر می‌کنند چنین رفتارهایی، ناشی از عملکرد بنیادگرایان اسلامی و نه عموم مسلمین است را نمی‌پذیرد. او ریشه جنجال کاریکاتورهای محمد در یولاندز پستن Jyllands-Posten را نه به دلیل موهن بودن تصاویر، بلکه از آن رو که اکثر مسلمانان به تصویر کشیدن محمد را در همه اشکال، عملی ضد دینی می‌دانند ذکر می‌کند. هریس مدعی است که غرب از نظر ایدیولوژیک با تصویری که اسلام در مورد زندگی، در قرآن و حدیث به مسلمانان ارائه می‌دهد در تعارض است.
هریس تصدیق می‌نماید که سایر ادیان نیز فجایع بشری را به بارآورده‌اند و می‌توانند کماکان الهام بخش ایجاد فجایع بشری باشند. از نمونه‌های آن می‌توان شکار و کشتن جادوگران و تفتیش عقاید در قرون وسطی را نام برد. با این حال، هریس معتقد است که اسلام بر اساس دکترین و آموزه‌های خود، برای اجرای این منظور از بسیاری از ادیان دیگر تواناتر است.
اگرچه هریس به این نکته که جایگزینی افراط گرایی مذهبی به وسیلهٔ میانه‌روی دینی گامی مثبت است، اذعان دارد، با این حال مخالف میانه‌روی است. او می‌گوید میانه‌روی دینی پوششی است که بنیادگرایی مذهبی را پنهان و حفظ می‌کند. او ذکر می‌کند که هر گونه حمله اصولی به افراط گرایی، تحت لوای میانه‌روی و احترام و تحمل مقدسات منع می‌شود.
از سوی دیگر هریس معتقد است که انتظار احترام متقابل بین اعتقادات مذهبی مختلف و متناقض ناممکن است، زیرا هر مذهبی خود را حقیقت مطلق می‌شناسد و دیگر مذاهب را دروغی و اشتباه می‌داند. در چنین سیستم فکری نمی‌توان احترام متقابل واقعی را امید داشت. هریس از این امر نتیجه می‌گیرد که میانه‌روی دینی پایه عقلی استواری ندارد.
وی معتقد است که نه فقر، نه سیاست و نه بی سوادی، بلکه مذهب عامل مهمی در تروریسم محسوب می‌شود. او می‌گوید: «چند نفر دیگر از معماران و مهندسان مکانیک باید خود را با سرعت ۴۰۰ مایل در ساعت به دیوار بکوبند پیش از آنکه ما اعتراف کنیم که خشونت‌های جهادی صرفاً یک موضوع مربوط به آموزش و پرورش، فقر، یا سیاست نیست؟ در سال ۲۰۰۶، اگر چه حیرت‌انگیز می‌نماید، یک فرد می‌تواند از نظر دانش توان عقلانی کافی و از نظر منابع مواد لازم برای ساخت بمب هسته‌ای را در اختیار داشته و در همان حال معتقد به سهم خود برای رسیدن به ۷۲ باکره در بهشت باشد. سکولارها، لیبرالها، و میانه‌روهای غربی در درک این مطلب ناتوان به نظر می‌رسند. علت سردرگمی آن‌ها ساده‌است: آن‌ها نمی‌دانند اعتقاد واقعی به خدا چه معنایی دارد.»
هریس در جایی دیگر هنگام بحث دربارهٔ میانه‌روی مسیحی می‌گوید: «خبری برای شما دارم! من انجیل را مطالعه کرده‌ام. خدا میانه‌رو نیست… هیچ جایی در کتاب مقدس وجود ندارد که خدا در آن بگوید:، ' راستش را بخواهید، هنگامی که شما به دنیای جدید و مدرن پا نهادید و صاحب قوای سه‌گانه در دولت شدید و جامعه مدنی داشتید، آنوقت می‌توانید تمام بربریت‌هایی که من در کتاب‌های نخست عهد عتیق توصیه کرده‌ام کنار بگذارید»
هریس بر نوشتن از فلسفه، علم عصب و نقد دین متمرکز است. شهرت‌ش به خاطر انتقاد از مذهب به خصوص دین اسلام است و از او به عنوان یکی از چهار چهره برجسته خداناباوری نو در کنار ریچارد داوکینز، دنیل دنت و کریستوفر هیچنز یاد می‌شود.
هریس در سال ۲۰۱۳ شروع به تولید پادکستی با عنوان "بیدار شدن" کرد. این پادکست برای اینکه با اپلیکیشنی با همین نام اشتباه گرفته نشود، اکنون تحت عنوان معقول/منطقی ساختن یا معنا ساختن منتشر می‌شود. در آن به شرح نقطه نظرهای خویش می‌پردازد، به انتقادها پاسخ می‌دهد، و با میهمانانی مصاحبه می‌کند. طول مدت هر قسمت از این پادکست می‌تواند بسیار متفاوت از قسمت‌های دیگر بوده (از ۸ دقیقه تا ۴ ساعت) و انتشار آن در گذر زمان مستمر شده‌است. در سال ۲۰۱۷، بیزنس اینسایدر در بریتانیا این پادکست را در لیست ""۸ پادکستی که نظر شما را در مورد رفتار انسان تغییر می‌دهد"" و پی‌سی مگزین آن را در لیست ""پادکست‌هایی که همین حالا باید آن‌ها را دریافت کنید"" قرار داد.
او عهد کرده‌است که چندین هزار دلار از درآمد بدست آمده از هر قسمت از پادکستش را به ارگان‌های خیریه تأثیرگذار هدیه کند.
در سپتامبر ۲۰۱۸، هریس اپلیکیشنِ "بیدار شدن با هریس" را منتشر کرد. این برنامه مجموعه ای از درس‌ها در موضوعات مختلف، مانند ذهن و احساس، اراده آزاد، و درست‌کاری و را در بر می‌گیرد. کاربران این اپلیکیشن با انواع گوناگون از مدیتیشن آشنا می‌شوند؛ مانند مدیتیشن ذهن‌آگاهی، مدیتیشن به سبک ویپاسانا، مراقبهٔ Loving Kindness و دزوگچن.
آرجی اسکو (RJ Eskow) هریس را به ترویج عدم تحمل نسبت به ایمان، که خود می‌تواند به اندازه تعصب مذهبی که او مخالف آن است مضر باشد، متهم می‌کند. مارگارت ورتیم Wertheim Margaret، که خود به خدا اعتقاد ندارد، می‌گوید که لیبرال‌ها باید رویکرد هریس به ایمان و اعتقادات مذهبی را با دیدگاه شدیداً انتقادی بررسی کنند.
مادلین بانتینگ (Madeleine Bunting) به نقل از این بخش از نوشته‌های هریس «برخی از عقاید مذهبی آنقدر خطرناکند که کشتن مردمی که به آن‌ها باور دارند حتی ممکن است اخلاقی به نظر برسد،» پرداخته و می‌گوید: «این بیانیه بعینه مانند استدلال‌هایی است که برگزار کنندگان دادگاه‌های تفتیش عقاید در قرون وسطی مطرح می‌کرده‌اند..» متخصص الهیات کاترین کلر (Catherine Keller) با نقل همان جمله هریس می‌پرسد: «آیا می‌توان پیشنهادی خطرناک تر از آن را ارائه داد؟» و استدلال می‌کند که این دیدگاه «عدم تحمل» ممکن است باعث در هم شکستن دیواری شود که جفرسن در آمریکا بین کلیسا و دولت بنیان نهاد. هریس در پاسخ گفته‌است که پیام وی و به خصوص جمله دوم از متن به اشتباه تعبیر شده‌است و آنگونه نشان داده شده‌است که وی مدافع کشتن مردم به خاطر اعتقادات مذهبی آن‌ها ست.
گریگوری یاکولوویچ پرلمان (؛ زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۶۶) ریاضی‌دان اهل روسیه است که به دلیل مشارکت در تجزیه و تحلیل هندسه ریمانی و توپولوژی هندسی شناخته شده‌است. او به‌طور گسترده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ریاضی‌دانان زنده شناخته می‌شود.
وی به دلیل اثبات حدس پوانکاره، مسئله‌ای که یک قرن ذهن بسیاری از ریاضیدانان را به خود مشغول کرده بود، در سال ۲۰۰۶ برنده مدال فیلدز شد که عالی‌ترین جایزه در زمینهٔ ریاضیات است. این نابغه بزرگ‌ترین افتخار دنیای ریاضی جهان را کسب کرد اما از پذیرش این جایزه سر باز زد و گفت «من به پول یا شهرت علاقه‌ای ندارم؛ نمی‌خواهم مثل یک حیوان در باغ وحش به نمایش گذاشته شوم.» در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶، مجله علمی "ساینس" اثبات حدس پوانکاره را به عنوان تحول علمی سال به رسمیت شناخت. این نخستین باری بود که چنین تحولی در زمینه ریاضی رخ می‌داد.
جان بال، رئیس مرکز جهانی ریاضیدانان، گفت که وی شخصاً از پرلمان خواسته بود تا این جایزه را ببرد، اما پرلمان به او گفته که از آنجایی که خودش را جزو جامعه ریاضیدانان جهانی نمی‌داند و احساس تک‌افتادگی می‌کند این جایزه را نمی‌پذیرد.
آقای پرلمان به خبرنگار یکی از روزنامه‌های بریتانیا دربارهٔ علت نپذیرفتن جایزه مؤسسه کلی گفت: «من همه آنچه را که می‌خواهم، در اختیار دارم.»
او برنده جایزه نقدی به ارزش یک میلیون دلار هم شده بود، که این جایزه بخاطر تئوری آقای پرلمان در مورد فضای چند بعدی به او تعلق یافت؛ اما او این جایزه را هم نپذیرفت.
آقای پرلمان برنده المپیاد ریاضی تمام روسی بوده و همچنین مشارکت‌های تحول‌سازی در هندسه ریمانی و توپولوژی هندسی داشته‌است.
در سال ۲۰۱۰ اعلام شد که ایشان به دلیل اثبات حدس پوانکاره حایز معیارهای لازم برای دریافت نخستین جایزه هزاره کلی است. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۰ آقای پرلمان این جایزه را رد کرد و تصمیم هیئت داوران و جایزه را بسیار غیرمنصفانه دانست و گفت مشارکتش در حل فرض پوانکاره از ریچارد همیلتون بیشتر نبوده‌است. ایشان همچنین جایزه معتبر جامعه ریاضی اروپا را رد کرد.
پرلمان در لنینگراد (سن پترزبورگ امروزی) شوروی در ژوئن ۱۹۶۶ از والدینی روس-یهودی زاده شد پدرش یعکوو (که امروزه در اسرائیل زندگی می‌کند) و مادرش لیوبوو. مادر گریگوری برای بزرگ کردن او تحصیلات عالی ریاضی خود را رها کرد. استعداد ریاضی او در ده سالگی بارز شد و مادرش او را در برنامه ریاضی بعد از مدرسه سرگی روکشین ثبت نام کرد.
او در یک مدرسه استثنایی با برنامه‌های پیشرفته ریاضی و فیزیک در لنینگراد تحصیل کرد و در همهٔ دروس به جز تربیت بدنی درخشید. در ۱۹۸۲ به عنوان یکی از اعضای تیم اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در المپیاد جهانی ریاضی، با کسب امتیاز کامل مدال طلا دریافت کرد. او تحصیل خود را در مدرسه ریاضی و مکانیک دانشگاه دولتی سن پترزبورگ، پی گرفت و بدون امتحان ورودی پذیرفته شد.
پس از دریافت پی اچ دی خود در ۱۹۹۰ به کار در دپارتمان لنینگراد مؤسسه مشهور ریاضی استلکوف آکادمی علوم روسیه، استادانش الکساندر دانیلویچ الکساندروف و یوری بوراگو بودند. در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ او با توصیه نامه قوی استادانش در دانشگاه‌های آمریکا موقعیت‌های پژوهشی داشت.
در ۱۹۹۲، برای یک ترم به مؤسسه ریاضی کورانت و دانشگاه نیویورک و دانشگاه استونی بروک دعوت شد و به کار روی خمینه‌ها پرداخت. سپس به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت. از دانشگاه‌های برتر آمریکا چون دانشگاه پرینستون و دانشگاه استنفورد پیشنهاد کار گرفت ولی همه را رد کرد و در تابستان ۱۹۹۵ برای کاری صرفاً پژوهشی به مؤسسه استلکوف در سن پیترزبورگ رفت.
ببه بیول (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۳) مدل و خوانندهٔ آمریکایی است. او در نوامبر ۱۹۷۴ پلی‌میت مجلهٔ پلی‌بوی بوده‌است.
بیول به‌خاطر روابط عاشقانه و ازدواج‌های‌اش با ستاره‌های موسیقی راک دههٔ ۷۰ میلادی مانند میک جَگر، دیوید بویی، ایگی پاپ، جیمی پیج، الویس کاستلو، راد استیوارت و استیون تایلر شناخته شده‌است. او مادر لیو تایلر هنرپیشهٔ آمریکایی است.
ورود بیول به صنعت مُد از آنجا آغاز شد که مادرش تعدادی از عکس‌های او را برای آژانس مُدلینگ فورد فرستاد. او فعالیت حرفه‌ای‌اش را از سن ۱۷ سالگی آغاز کرد و در سال ۱۹۷۲ به نیویورک نقل مکان کرد. بیول در نوامبر ۱۹۷۴ به‌عنوان پلِی‌مِیت ماه پلی‌بوی برگزیده‌شد و عکس برهنهٔ صفحهٔ وسط مجله را ریچارد فیگلی از او تهیه کرد. او یکی از اولین مدل‌های صنعت مُد است که عکس‌اش در نشریه‌های مردانه چاپ شد.
او در سال ۲۰۰۱ بیوگرافی‌اش را در کتابی با نام "دل یاغی: یک سفر راک اند رول آمریکایی"An American Rock and Roll Journey منتشر کرد که پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز شد.
آخرین تک‌آهنگ بیول با نام «Air Kisses For The Masses» در سال ۲۰۰۹ منتشر شده‌است.
ویجویه (ورجی) یکی از محله‌های شمال غربی شهر تبریز است. این محله از سمت شمال به محلهٔ امیرخیزی، از سمت جنوب به باغ فجر، از سمت شرق به محله‌های انگج، و راسته‌کوچه و از سمت غرب به خیابان بهار محدود شده‌است.
از کوی‌های مهم ویجویه می‌توان به آق‌مسجد، قره‌چی‌لر و علی سیاه‌پوش اشاره کرد. میدان ویجویه مرکز این محله محسوب می‌شود و بازارچهٔ دروازهٔ ویجویه، خانهٔ حاج محمدحسن و کاروانسرای حاج محمدحسین اصفهانی از آثار تاریخی آن به‌شمار می‌روند.
در روضات‌الجنان از وجود آرامگاه دو تن از صوفیان به نام‌های «بالی» و «کالی» در مسجدی در دروازهٔ ویجویه سخن به میان آمده‌است. نادر میرزا نیز در خاطرات خود قنات‌های سردار، سنجاق و شعربافان را از مهم‌ترین قنات‌های این محله دانسته و میرزا عبدالله‌خان را کدخدای ویجویه معرفی کرده‌است.
محمد باقر ویجویه ای، نویسنده بلوای تبریز (تاریخچه ای از فعالیتهای دوران مشروطه تبریز)، از ساکنانان این محله بوده است.
چوستدوزان (به زبان ترکی آذربایجانی: چوستدوزلار، سوسوزلار) یکی از کوی‌های شمالی شهر تبریز است. این کوی از سوی شمال به کوی امیرخیز، از سوی جنوب به کوی ویجویه، از سوی خاور به کوی سنجران و از سوی باختر به کوی عموزین‌الدین و رودخانهٔ مهران‌رود می‌رسد. بیشتر ساکنان چوستدوزان از روستاهای آذربایجان و به‌ ویژه منطقهٔ ارسباران به این کوی کوچ کرده‌اند. برای دوختن گونه‌ای کفش ساده به نام چوست در این کوی مردم تبریز آن را چوستدوزلار می‌خوانند که برابر ترکی واژهٔ چوستدوزان است. در تاریخ اولادالاطهار این کوی با عنوان چوستدوزلو نوشته شده است.
كریم صادری عضو هیأت علمی پژوهشكده تعلیم و تربیت آموزش و پرورش استان در اين باره می‌گوید:آن چنان که از کتاب دارالسلطنه تبریز فهمیده می‌شود در دوره اواخر قاجار در تبریز بیست و پنج محله بزرگ وجود داشتند که چوستدوزان یکی از آن محلات بود و در زبان عامیانه چوسدوزلار نیز بدان اطلاق می‌کنند. اهالی این محله به غیر از چندین خانواده اصیل تبریزی غالبا از اطراف صوفیان و ایوند و ممقان و گاوگان و امند می‌باشند و آقایان ذوقی و نیکنام لاله در کتاب تبریز در گذر تاریخ نوشته اند: «بیشتر ساکنان چوستدوزان از روستاهای مختلف آذربایجان و به‌ خصوص منطقهٔ ارسباران به این محله مهاجرت کرده‌اند.» که این مطلب را نمی دانم از چه کتابی درج کرده اند که کاملا اشتباه است. اهالی ارسباران در بلوار منجم و جنب گرمابه سردار ملی در کوچه قره داغلیلار بودند و دیگر این که اهالی این محله اساسا کفشدوز نیستند هرچند اسم محله به آن اذعان دارد بلکه بیشتر صنایع مربوط به فرش در این محله رواج دارد مثل قالیبافی، رنگرزی، نقاشی قالی، قرش فروشی و ...
بنده خودم در این محله بدنیا آمده ام و هم در اینجا بزرگ شده ام و اجدادم نیز در اینجا بوده اند. بدین سبب تمامی خانه ها و اشخاص این جا را می شناسم.محله ای بسیار معروف و دارای افراد بانفوذ و شخصیتهای بزرگی بود.از خانواده های معروف این محله می توان به خانواده های منجم، قالیچی(سپهری)، باقری، قدس، تماری، عدیلی اقدم، صادری، جوان،معبودی، ممقانیه، لاوری، قوجا، قفلگر(حدادزاده)، ذهنی، روفه گرحق، محنتی اقدم، موسوی، جلیل نیا، عرفان فاضل، رشیدی، گلچین، فریدیحیایی، سوتچی حاج حسین، سامانی، خرازی ،شیرازه باف، عالی نسب، دربان حسینی، خدامردی، زیردست، پژوهنده، سرافرازاسبق و بوياقچيلار و يوجولار و... اشاره کرد.
و یکی از ویژگی‌های این کوی داشتن شعرائی مانند ذهنی و ذهنی زاده و عالی نسب و محمود صادری و حیدر مدحی و محمدحسين نائمی و مهدی معبودی است. خانه حاج رضا صادری که خانه معبودی نيز ناميده می‌شود و از نظر معماری در نوع خود بی‌نظیر است در این کوی قرار دارد و اینک جزو میراث فرهنگی استان است.
قابل ذکر است که اخیرا(1402 سال ) منظومه چوسسوزلار به انضمام کتاب عینالی چاپ شده به نام چوسسوزلار منظومه سی که آقای صادری به سبک حیدربابایه سلام شهریار سروده است. در این منظومه بسیاری از مسایل محله در دهه چهل و پنجاه ذکر شده است.
موضوع کتاب منظومه ای پنجاه و پنج بند یازده هجایی درباره یکی از محلات قدیمی تبریز است و هر بند آن از پنج مصراع تشکیل یافته است. منظومه به سبک قوشماست که از رایج ترین و زیباترین گونه ها درزبان و ادبیات ترکی می باشد. بیشتر بندها پابرگهایی دارد که برای درک بهتر اشعار بسیار مفید می باشد.
چوسسوزلاردا من دوغولوب بوی آتدیم
آنا سوتون بوردا ایچرکن یاتدیم
چشمه‌سینین سویون قانیملا قاتدیم
کیم تانیماز تبریزده چوسسوزلاری
اوردا اولان آل یاناقلی قیزلاری
شاعرلری، احساسلی اولدوزلاری
اما نکته حائز اهمیت کتاب تنها ذکر خاطرات نیست بلکه از نظر جامعه شناختی به بسیاری از اصول و قواعد حاکم بر آن جامعه را به تصویر کشیده است.
هامّی اوردا چوخ اهل همّتیدی
الدن توتماق گوزل بیر عادتیدی
اوردا اولماق بیزه سعادتیدی
کناب به وسیله انتشارات تام آی در چاپخانه امین تبریز در هزار نسخه منتشر شده است.
عمارت موسی خانی از بناهای تاریخی زمان قاجاریه، در بلوار شهید بهشتی جنوبی شهر بابک واقع است. تاریخ احداث این بنا ۱۲۶۵-۱۲۷۰ هجری قمری و مساحت آن ۷۵۰۰ متر مربع (۲۳۰۰متر مربع زیر بنا، ۵۲۰۰ متر مربع باغ عمارت)می باشد.
پس از حاج محمد علی ملقب به "حاج آقا" فرزندش در شهر بابک به حکومت رسید. دوران حکومت او هم زمان با سلطنت محمد شاه و ناصرالدین شاه قاجار بود و موقوفات بسیاری داشته‌است. وی نزدیک ۳۰ سال حکومت کرد و عمارت بزرگی ساخت که به "عمارت موسی خان" معروف است و امروزه سازمان میراث فرهنگی از آن محافظت می‌کند. بنای باعظمت عمارت موسی خانی از جمله بناهای دوران قاجار است که توسط موسی‌خان پسر شیخ‌الله ساخته شده‌است. بنای زیبای موسی‌خانی تزیینات آن به صورت گچبری و سیم در بخش‌های مختلف نمای ساختمان اجرا شده‌اند. مصالح به کار رفته در بنا خشت خام و گل رس، کاه، آهک، گچ، سنگ، چوب و شیشه است. نوع چوب‌های به کار رفته در درها و پنجره‌ها و ارسی‌ها چوب گردو و تمامی ستون‌ها و حایل‌ها از چوب درخت توت است .
بنا در دو طبقه و در سه ضلع اصلی ساخته شده‌است:
در تقاطع ضلع شمالی و غربی، انبار غله وجود دارد، که به خاطر نوع طراحی خاص آن همیشه دمایی کمتر از بقیه قسمت‌های عمارت دارد. در تقاطع ضلع جنوبی و غربی برج اصلی عمارت است که بر رودخانه و قسمت غرب و جنوب بنا اشراف کامل دارد.
این بنا در سال‌های ۱۳۷۱ -۱۳۷۳ مورد بازسازی قرار گرفته‌است و مجدداً در سال ۱۳۹۷ تحت مرمت قرار گرفته‌است.
این بنا در تاریخ ۱۳۸۱/۱۱/۱۲ به شماره ۷۲۸۱ ثبت ملی شده‌است.
رژیم غذائی اتکینز که به‌طور رسمی «مشی غذائی اتکینز» نامیده می‌شود یک رژیم غذایی با کربوهیدرات پایین است که توسط دکتر رابرت اتکینز پیدا شد. وی این متد را در نتیجه مطالعه یک رژیم در (Journal of the American Medical Association) و به کار بردن آن بر روی خودش برای حل مشکل اضافه وزنی کشف کرد. مدتی بعد او شروع به انتشار یک سری کتاب در مورد این رژیم کرد که اولین آن «انقلاب رژیم غذائی اتکینز» (Dr. Atkins' Diet Revolution) در سال ۱۹۷۲ بود. گر چه بعداً این کتاب را با بازنگری هائی منتشر کرد اما به اصول اولیه رژیم وفادار ماند.
یک بنگاه اقتصادی به نام Atkins franchise بر اساس این رژیم به وجود آمد که هدف آن تهیه محصولات مورد استفاده علاقه‌مندان به این رژیم بود که این بنگاه به علت محبوبیت رژیم اتکینز بسیار کامیاب بود هر چند این کامیابی در اوائل هزاره سوم با دست اندازهایی روبرو شد تا حدی که تنها دو ماه پس از مرگ دکتر اتکینز در ژانویه سال ۲۰۰۵ یک کمپانی که توسط وی پایه‌گذاری شده بود به نام تغذیه اتکینز از رونکونکوما، نیویورک اعلام ورشکستگی کرد. بعد از یک سال اوضاع این کمپانی بهتر شد بطوری‌که امروزه علامت تجاری اتکینز بر روی بسیار از محصولات غذایی دیده می‌شود.Longe, Jacqueline L. (2008). "The Gale Encyclopedia of Diets: A Guide to Health and Nutrition". The Gale Group. pp. 84-87. "Alleged Atkins Diet Victim Files Suit". Quackwatch. Retrieved October 14, 2020.
گِرِیت دِین یا دانمارکی بزرگ از نژادهای سگ نگهبان است که اصلیتی آلمانی دارد. در این سگ، قدرت و نیرومندی و زیبایی توأم مشاهده می‌شود. برخلاف نامش اصلیت این نژاد آلمانی است و هیچ ربطی به دانمارک ندارد. استاندارد این سگ عبارت‌است از: حداقل قد در نرها ۸۰ و در ماده‌ها ۷۲ سانتی‌متر و وزن در حدود ۶۰ کیلوگرم. گریت دین دارای ۸ رنگ اصلی و استاندارد به رنگ‌های سیاه (یک‌دست بدون لکه سفید یا همراه با لکه‌های سفید در زیر گلو، جلو سینه و پاها) حنایی یا نخودی (با پوزه و ناخن‌های سیاه) که فان نامیده می‌شود، آبی فولادی یا بلو، ابلق یا هارلی کوئین (سفید با لکه‌های سیاه) و مخلوط (زرد طلایی روشن یا تیره، با رگه‌های سیاه) یافت می‌شود. در تمام انواع این نژاد پوشش بدن کوتاه، نرم، چسبنده و درخشان است. گریت دین اساساً سگی است ملایم، مهربان و صبور ولی چنانچه صاحبش مورد تهدید بیگانه قرار گیرد، چهره تهاجمی به خود می‌گیرد. این سگ در حال حاضر بیشتر جهت نگهبانی و دیده‌بانی به کار گرفته می‌شود و در ایران امور مربوط به این نژاد زیر نظر مرکز تحقیقات و ثبت گریت دین انجام می‌شود.راهنمای تربیت سگ. علیرضا قمریان.انتشارات قمریان. ص۱۲۰
چه از لحاظ ظاهر و چه از لحاظ ماهیت گریت دین یکی از زیباترین و مشهورترین نژادها در بین سگ‌های بزرگ است. نام این نژاد (البته در زبان انگلیسی) در واقع ترجمه‌ای است از لغت قدیمی فرانسوی grand Danois به معنی "دانمارکی بزرگ." در سایر کشورها نیز اسامی دیگری بر این نژاد نهاده شده‌است. Dogue alleman در فرانسه. Mastiff و German mastiff در انگلستان، Dogge در آلمان و dogue و dogo در زبان لاتین همگی اشاره بر سگ عظیم‌الجثه‌ای دارد با سری بزرگ به منظور جنگیدن یا شکار.
این سگ در وطن خود به نام ماستیف آلمانی شناخته می‌شود و در میان نژادهای مختلف سگ به مانند آپولو در میان سایر خدایان یونان نسبت داده می‌شود. گریت دین در قرون وسطی برای شکار گراز نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است.
البته هیچ دلیل قابل قبولی برای ارتباط بین این نژاد و دانمارک وجود ندارد. به اعتقاد برخی از محققان در مقبره‌های مصریان ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد تصاویر سگ‌هایی وجود دارد که بسیار شبیه به گریت دین است. جانورشناسان عقیده دارند که نژادهای ماستیف از آسیا منشأ گرفته‌اند و برخی عقیده دارند که نژاد Irish Wolfhound اجداد اصلی گریت دین است و برخی Old English Mastiff را در این رابطه معتبرتر می‌دانند.
عقاید جدیدتر بر این نظر است که گریت دین در واقع مخلوطی از این دو نژاد قدیمی است. البته این حرف بدین معنا نیست که گریت دین یک نژاد جدید است. این نژاد دارای قدمت ۴۰۰ ساله یا بیشتر از آن است. با این وجود نظیر سایر نژادها تاریخچه و اصلاح نژاد گریت دین به شکل مدرن و استاندارد از اواخر قرن نوزدهم در آلمان شروع گردید و سپس به انگلستان و آمریکا گسترش یافت.
طول عمر این سگ بین ۸ تا ۹ سال است.
ظاهر عمومی: گریت دین تلفیقی است از ظاهر اشرافی و سلطنتی، اقتدار، نیرو و زیبایی با جثه‌ای بزرگ و قوی و ترکیب بدنی مناسب و بدنی عضلانی. این نژاد یکی از انواع سگ‌های بزرگ کار است. اما آن‌چنان از لحاظ ساختار کلی بدن متعادل است که هیچ‌گاه زمخت به‌نظر نمی‌آید. یک گریت دین می‌بایست جسور، بی‌باک و نترس و در عین حال دارای رفتاری دوستانه باشد. این ویژگی‌های بدنی و اخلاقی به گریت دین برتری خاصی نسبت به سایر نژادها بخشیده‌است.
سر: سر در این نژاد مستطیل شکل، طویل، تمایزیافته و خوش‌تراش است. هنگامی که از بالا به جمجمه نگاه شود باید طرفین آن موازی و پل‌های بینی در حد امکان پهن باشند. چشم‌ها دارای اندازهٔ متوسط، عمیق و بادامی‌شکل هستند. رنگ چشم‌ها معمولاً تیره است اما گاهی به رنگ آبی نیز یافت می‌شود.
گوش‌ها: دارای اندازه و ضخامت متوسطی هستند. در صورت اصلاح گوش، اندازهٔ آن می‌بایست در تناسب با اندازهٔ سر بوده و به‌طور یکسانی حالت افراشته پیدا کنند.
بینی : می‌بایست سیاه باشد. به استثناء سگ‌های خاکستری رنگ که بینی در آن‌ها خاکستری تیره است. بینی‌های صورتی‌رنگ قابل قبول نیستند.
دندان‌ها: می‌بایست قوی با رشد مناسب، تمیز و موقعیت‌های نرمال داشته باشند. دندان‌های نیش پایین تماس مختصری با کف سطح داخلی دندان‌های نیش بالا دارند.
گردن: محکم، رو به بالا با انحنای مناسب، طویل و عضلانی است و تدریجاً به سمت کتف‌ها پهن می‌شود تا به اندازهٔ پهنای شانه‌ها پهنا یابد.
سینه : پهن، عمیق و عضلانی است. پائین سینه تا حد آرنج‌ها وسعت دارد. دنده‌ها حالت ارتجاعی خوبی دارند. کفل می‌بایست پهن و شیب بسیار کمی داشته باشد.
دم : در قاعده پهن است و به تدریج از ضخامت آن کاسته می‌شود و تا پس زانو ادامه می‌یابد. در زمان استراحت دم حالت افتاده دارد. در زمان هیجان یا دویدن کمی حالت افراشته پیدا می‌کند. دم نباید شکل حلقوی یا قلاب مانند داشته باشد.
دست‌ها : در نمای جانبی بایستی قوی و عضلانی باشند. ستیغ کتف قوی و شیب‌دار است و نسبت به بازو تقریباً عمودی واقع می‌شود. عضلات زیر بغل نیز باید قوی باشند. ستیغ کتف و بازو باید طول برابری داشته باشند. آرنج می‌بایست کاملاً در میان حدفاصل جدوگاه و زمین قرار گیرد. پنجه‌ها می‌بایست گرد و متراکم و انگشتان خمیده باشند، بدون آن‌که به خارج یا داخل چرخش و پیچ‌خوردگی داشته باشند. ناخن‌ها می‌بایست کوتاه، قوی و در حد امکان تیره باشند.
پاها : می‌بایست قوی، پهن و عضلانی باشند و از ناحیهٔ پس زانو عمودی قرار گیرد. پنجه‌ها نیز باید گرد و متراکم بوده و انگشتان، حالت خمیده داشته باشند.
موها : موها می‌بایست کوتاه، ضخیم، تمیز و ظاهر صاف و براقی داشته باشند.
رنگ و لکه‌ها: به رنگ‌های بلوطی، آبی و سیاه دیده می‌شود. رنگ زمینه زرد طلایی است و همیشه دارای خطوط راه‌راه مشکی با الگوی Chevron است. داشتن یک نقاب مشکی نیز ارجح است. پلک‌ها و ابروها می‌بایست سیاه باشند و این سیاهی ممکن است بر روی گوش و نوک دم نیز دیده شود. لکه‌های سفید بر روی سینه و پنجه‌ها، رگه‌هایی با رنگ‌های نامطلوب قابل قبول نیستند.
رفتار: گریت دین سگی اصیل. جسور و شجاع با رفتاری دوستانه است. این سگ نباید ترسو یا مهاجم باشد.
اندازه: سگ‌های نر به مراتب عضلانی‌تر و قوی‌تر به نظر می‌رسند. از لحاظ نسبت بین طول و ارتفاع، گریت دین تقریباً مربع شکل است. البته سگ‌های ماده باید کمی طویل‌تر باشند. ارتفاع سگ‌های نر از ناحیهٔ شانه نباید کمتر از ۷۵ سانتی‌متر باشد و ترجیحاً این ارتفاع می‌بایست بیش از ۸۰ سانتی‌متر باشد. این ارتفاع در مورد سگ‌های ماده نباید کمتر از ۷۰ سانتی‌متر باشد. اما ترجیحاً باید ارتفاعی بیش از ۷۵ سانتی‌متر داشته باشند.
پوشش: کوتاه، خشن و براق
گریت دین سگی اصیل و شجاع و مقتدر، نیرومند و زیبا و با رفتاری دوستانه است. توله‌ها هنگام تولد چندان بزرگ به‌نظر نمی‌رسند ولی بعد از دو ماه به‌سرعت رشد کرده و به‌تدریج هیکل آن‌ها بزرگ می‌شود. برخلاف ظاهر ترسناکش سگی درنده و بداخلاق نیست و برعکس خیلی آرام و مهربان است. این نژاد کمتر در جنگ و جدال با سگ‌های دیگر وارد می‌شود و به هرچیزی که متعلق به صاحبش باشد علاقه پیدا می‌کند. سگ‌های نژاد گریت دین با کودکان بسیار مهربان بوده و از این لحاظ کاملاً قابل اعتماد است و ترجیح می‌دهد که همیشه در اطراف مردم باشد. واق واق نمی‌کند مگر در شرایط خاص. سگی مسئول، باوفا و شجاع است. به‌دلیل جثهٔ بزرگی که دارد باید از سنین پایین‌تر مورد آموزش‌های لازم قرار گیرد تا بیاموزد که خود را به انسان‌ها خصوصاً کودکان تکیه ندهد. معمولاً نرها با هم‌جنس خود کنار نمی‌آیند اما اگر از دوران تولگی با سگ‌های دیگر بزرگ شوند می‌توانند به راحتی با آن‌ها کنار آیند. آموزش دادن به آن‌ها می‌تواند گاهی مشکل و دشوار گردد.
نگهداری از این نژاد به دلیل جثه بزرگ آن شرایط ویژه‌ای را طلب می‌کند. این نژاد به محیط بزرگ‌تری برای زندگی و فعالیت‌های بدنی نیاز دارد. میزان تغذیه و خوراک آن‌ها نیز به مراتب از نژادهای دیگر بیشتر است. اصولاً چنان‌چه آموزش و تعلیم این سگ‌ها به‌درستی صورت گیرد و سگ‌های مطیع و آرامی تربیت شوند، می‌توانند به عنوان سگ‌های خانگی نگهداری شوند. یک حیاط بزرگ می‌تواند مکان مناسبی را برای زندگی آن فراهم نماید.
موی کوتاه آن برای آراستن مناسب می‌باشد. ریزش مو در این نژاد متوسط است. برس زدن روزانه کافی است. از آنجایی که شستن این سگ بزرگ دشوار است، بنابراین می‌توان او را فقط در مواقع ضروری استحمام کرد. ناخن‌ها باید به‌طور منظم کوتاه سوند.
این نژاد عمر کوتاهی دارد. در هنگام خرید باید از سلامت و بهداشت محیطی که توله‌ها در آن پرورش یافته‌اند اطمینان حاصل کرد. از جمله بیماری‌ها می‌توان به مشکلات لگن، بیماری‌های خونی، تومور، بیماری قلبی و عفونت دم اشاره کرد.
انقلاب ۱۹۰۵ روسیه (۲۲ ژانویه ۱۹۰۵ تا ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۷) موجی از ناآرامی‌های سیاسی مردمی در بخش‌های وسیعی از امپراتوری روسیه بود. این انقلاب سبب شد تا تزار نیکلای دوم به تبدیل حکومت روسیه از استبداد به سلطنت مشروطه تن دهد.
از چندین سال پیش از ۱۹۰۵ و به ویژه پس از جنگ تحقیرآمیز روسیه و ژاپن (۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵)، گروه‌های گوناگون اجتماعی، نارضایتی خود را از سیستم اجتماعی، اقتصادی و سیاسی روسیه نشان دادند. اعتراضات آن‌ها شامل سخنرانی‌های باز، اعتصاب‌های کارگران، شورش‌های دانشجویی و تروریسم می‌شد.1905 Russian RevolutionThe 1905 Russian Revolution
این تلاش‌ها، بیشتر توسط اتحادیه آزادی‌خواهی هماهنگ می‌شد. کشتار مردم شرکت‌کننده در یک تظاهرات مسالمت‌آمیز در نزدیکی کاخ زمستانی در سن پترزبورگ، در یکشنبه خونین (۲۲ ژانویه ۱۹۰۵)، سبب به اوج رسیدن تاآرامی‌ها شد. در آن روز چند هزار نفر از کارگران اعتصابی روسیه برای تقدیم یک عریضه به تزار در تظاهراتی آرام و با خواندن سرودهای مذهبی (همچون «خداوند تزار را حفظ کند») به سمت کاخ تزار حرکت کردند. در این عریضه درخواست‌هایی همچون بهبود شرایط کار، دستمزدهای عادلانه‌تر و کاهش ساعات کار به هشت ساعت و نیز پایان دادن به جنگ روسیه و ژاپن و نیز اعمال حق رأی عمومی مطرح شده‌بود. پیش‌زمینه این تظاهرات به یک ماه قبل از آن مربوط می‌شد یعنی زمانی که ۸۰ هزار نفر در شهر مسکو دست به اعتصاب زدند و پایتخت از برق و روزنامه محروم شده‌بود.
سازمان‌دهنده این تظاهرات، یک کشیش به نام گئورکی گاپون بود که به بهبود وضعیت اسفناک کارگران علاقه نشان می‌داد. بعدها وی از روسیه فرار کرد و سال‌ها بعد در نزد دوستی اعتراف کرد که با پلیس مخفی روسیه تزاری همکاری داشته‌است. وی توسط همان دوست به قتل رسید. طرفداران گاپون از همان ابتدا افراد جمعیت را بازرسی بدنی کرده بودند تا کسی سلاح همراه نداشته باشد و تظاهرات و تقدیم عریضه در آرامش انجام شود. مطابق آمار دولتی در این رویداد ۹۴ نفر کشته شدند اما مخالفین تزار تعداد کشته‌شدگان را چهار هزار نفر اعلام کردند. برخی دیگر گفته‌اند که در این روز یک‌هزار نفر به قتل رسیدند.
واقعه یکشنبه خونین باعث شد، تا دیدگاهی که بسیاری از مردم فرودست روسیه نسبت به تزار داشتند و به او به چشم یک «پدر مهربان» نگاه می‌کردند از بین رفت و جای خود را به درگیری رودررو میان مردم و حکومت تزاری داد. پس از یکشنبه خونین، مبارزه با حکومت تزاری در روسیه شدت گرفت.
در پی آن، در سن پترزبورگ و سایر مراکز بزرگ صنعتی، اعتصاب عمومی شکل گرفت. در واکنش به اعتصاب‌ها، نیکلای دوم در ماه فوریه ۱۹۰۵ اعلام کرد که قصد دارد یک مجلس مشورتی منتخب مردم، ایجاد کند. اما این پیشنهاد رضایت کارگران، دهقانان (که قیامشان در حال گسترش بود)، و حتی لیبرالهای زمستووها (Zemstvo) (ارگان‌های دولت محلی) و حرفه‌ها را که در آوریل خواهان تشکیل مجلس مؤسسان شده بودند فراهم نکرد. لیبرال‌ها، طبقه متوسط و تحصیل‌کرده را نمایندگی می‌کردند که خواهان قانون اساسی و اصلاحات اجتماعی بودند.
پس از آن، شورش به بخش‌های غیرروسی امپراتوری، به خصوص به لهستان، فنلاند، استان‌های بالتیک و گرجستان گسترش یافت؛ جاهایی که جنبش‌های ناسیونالیستی موجب تقویت آن می‌شد. در برخی مناطق قیام با مخالفت خشونت‌آمیز صدهای سیاه (Black Hundreds) مواجه شد که به سوسیالیستها حمله و یهودیان را مورد آزار قرار می‌دادند. اما گروه‌هایی از نیروهای مسلح به انقلابیون پیوستند: یگان‌های ارتش که در کنار راه‌آهن سراسری سیبری مستقر بودند، به انقلابیون پیوستند. در ماه ژوئن ۱۹۰۵، خدمه رزم‌ناو پوتمکین در لنگرگاه اودسا رزم‌ناو را در کنترل خود گرفتند. فرمان دولت در تاریخ ۶ اوت ۱۹۰۵ که فرایندهای انتخاباتی مجلس مشورتی را اعلام می‌کرد، حتی موجب اعتراض‌های بیشتر شد. این اعتراض‌ها در سپتامبر ۱۹۰۵ باز هم افزایش یافت.
اولین شورای کارگران، یا «سویت» (soviet)، که به عنوان کمیته اعتصاب عمل می‌کرد، در ایوانوفو تشکیل شد. در ۱۳ اکتبر ۱۹۰۵ میلادی، سویت دیگری در سن پترزبورگ تشکیل شد. در ابتدا این سویت‌ها، اعتصاب‌های عمومی را رهبری می‌کردند؛ اما پس از آنکه حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه به آنها پیوست، شکل یک دولت انقلابی را به خود گرفت. سویت‌های مشابهی نیز در شهرهای مسکو، اودسا و دیگر شهرها تشکیل شد.
بزرگان اعتصاب، نیکلای دوم را مجبور پذیرش به یک‌سری از خواسته‌های مردم کردند. در پی مشورت با سرگئی یولیویچ ویته (Sergei Yulyevich Witte)، او در تاریخ ۱۷ اکتبر ۱۹۰۵ میلادی، مانیفست اکتبر را صادر کرد، که وعده قانون اساسی و تأسیس مجلس قانونگذاری منتخب (دوما) را می‌داد. او همچنین سرگئی ویته را به سمت رئیس شورای وزیران (نخست‌وزیر) منصوب کرد.
این امتیازات خواسته‌های اپوزیسیون رادیکال برای ایجاد یک جمهوری را برآورده نمی‌کرد. انقلابی‌ها تسلیم نشدند؛ حتی لیبرالها از مشارکت در دولت سرگئی ویته سرباز زدند. اما برخی میانه‌روها، راضی بودند و بسیاری از کارگران، با تفسیر مانیفست اکتبر به عنوان یک پیروزی، به سر کار خود بازگشتند. این برای شکستن ائتلاف اپوزیسیون (مخالفان) کافی بود و موجب تضعیف سویت سن‌پترزبورگ شد.
حکومت تزاری در نوامبر ۱۹۰۵ میلادی، رئیس سویت، خروستالو نوسار منشویک، لئون تروتسکی بلشویک و دیگران را دستگیر کرد. حکومت تزاری سرانجام در ۳ دسامبر ۱۹۰۵ ساختمان سویت را اشغال کرد. اما در مسکو یک اعتصاب عمومی جدید اعلام شد. حصارهایی برپاشد و زدوخوردهایی در خیابان‌ها به وجود آمد. در فنلاند با حذف برخی قوانین منفور اوضاع به حالت عادی برگشت اما برای کنترل لهستان، استان‌های بالتیک و گرجستان نیروهای ویژه نظامی اعزام شدند که به خصوص در آن‌ها سرکوب شورش‌ها خونین بود. با شروع سال ۱۹۰۶ میلادی، حکومت تزاری کنترل راه‌آهن سراسری سیبری را در دست گرفت، و شورش‌ها را مهار کرد.
این انقلاب در جایگزینی استبداد تزاری با جمهوری دموکراتیک یا حتی فراخوانی مجلس مؤسسان ناموفق بود و اکثر رهبران انقلاب بازداشت شدند. همچنین تقاضا برای دموکراسی کامل مقننه، توزیع زمین بین دهقانان، و پیشرفت اساسی در زندگی کارگران صنعتی برآورده نشد. با این حال این انقلاب، رژیم تزاری را مجبور به اصلاحات گسترده‌ای کرد که مهم‌ترین آن‌ها قانون‌های بنیادی (۱۹۰۶) بود که به عنوان قانون اساسی عمل می‌کرد. ایجاد دوما نیز از دستاوردهای این انقلاب بود که موجب توسعه احزاب و فعالیت‌های قانونی احزاب شد. اگرچه قدرت تزار همچنان گسترده باقی‌ماند، اما با ایجاد دوما، قانونی‌شدن احزاب سیاسی و اعطای حقوق مدنی مانند آزادی بیان و آزادی تجمع، استبداد سنتی محدود شد. سپس حکومت تزاری راه‌هایی را برای تضعیف این دستاوردها یافت.
از آن‌جا که خواسته‌های اصلی مردم، یعنی دموکراسی کامل، زمین برای دهقانان و رفاه برای کارگران برآورده نشد، به تدریج صحنه برای انقلاب ۱۹۱۷ روسیه فراهم شد. در انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، سویت‌های ۱۹۰۵ نقش محوری بازی کردند.
http://www.adjunkten.com/IBmatr/Revolution%201905%20short%20overview.pdf
http://jmickelsen.timpacademy.org/Microsoft%20PowerPoint%20-%20Russian%20Revolution%20power%20point.pdf
http://henryjones.googlepages.com/BloodySunday-1905.pdf
http://www.thecorner.org/hist/russia/revo1905.htm
روتوایلر یک نژاد سگ نگهبان است که خاستگاه آن به کشور آلمان و شهر روتوایل بازمی‌گردد. در گذشته این سگ جهت محافظت از احشام توسط گله دارها مورد استفاده قرار می‌گرفت اما بعدها صفات پسندیده این نژاد، آن را به عنوان سگ نگهبان به خوبی مطرح کرد. ارتفاع سگ نر ۶۰ تا ۶۸ سانتی‌متر و ارتفاع سگ ماده ۵۵ تا ۶۵ سانتی‌متر است. این سگ دارای گردنی قوی، سری پهن، گوش‌هایی کوچک و پوششی به رنگ سیاه و خرمایی است. این سگ نجابت و هنرمندی را توأم داراست. دمش کوتاه و افقی است. این سگ همیشه آماده دفاع از صاحبش است. خیلی وقت‌شناس است. این سگ زمان انجام وظیفه و ترک خدمت را به خوبی تشخیص می‌دهد. با اینکه ذاتاً خشن نیست ولی در عین حال در مقابل دشمن خطرناک است. نسبت به صاحبش همیشه مهربان و باوفا است. اطفال را دوست دارد. حافظه‌ای قوی دارد و آموخته‌هایش را هیچ‌گاه از یاد نمی‌برد. زندگی صمیمی را دوست دارد و با وجود سنگینی وزنش حرکات سریعی دارد.راهنمای تربیت سگ، دکتر علیرضا قمریان، انتشارات قمریان. چاپ ۷. ص ۱۲۲ سابقه این نژاد به امپراطوری روم بازمی‌گردد. روتوایلر ۴۲ دندان به صورت کامل را دارد از این رو از ویژگی‌های این سگ فرمول دندانی کامل آن است.
کارکِمیش نام شهری باستانی‌بوده‌است بر کرانهٔ باختری فرات که یکی از پایتخت‌های دولت باستانی هیتی بود و نیز یکی از شهرهای مهم دولت میتانی. ویرانه‌های امروزین آن در جرابلس در مرز میان کشورهای کنونی ترکیه و سوریه جای دارد.
نام این شهر در تورات به ریخت کارمکَیش آمده‌است. یونانیان و رومی‌ها این شهر را اروپوس می‌خواندند.
یافته‌های باستانی دیرینگی این شهر را به دوران نوسنگی می‌رساند. زمانی که فرعون توتمس یکم بر سوریه چیره گشت ستونی را به شادی این پیروزی در این شهر برافراشت. با مرگ آخناتون (آخن‌آتون) ، سوپیلولیومای یکم شاه هیتی در پیرامون سدهٔ چهاردهم پیش از زایش بر این شهر دست یازید. به زودی کارکمیش یکی از مهم‌ترین شهرهای هیتی شد و تا سدهٔ ۱۱ پیش از میلاد به دوران اوج خود رسید.
در سدهٔ نهم پیش از زایش پادشاهان آشوری آشور-ناصیر-پال دوم و شلمنسر سوم از باشندگان این شهر باج می‌گرفتند و سرانجام سارگون دوم در ۷۱۷ (پیش از میلاد) بدانجا لشکرکشید و آن را به سرزمین‌های زیر فرمان آشوریان پیوست. در آینده بابلیان بر این شهر چیره شدند و کوشش‌های فرعون‌های مصر هم برای چیرگی بر آن بیهوده بود.
Wikipedia contributors, «Carchemish,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carchemish&oldid=329062381 (accessed December ۲۵، ۲۰۰۹).
«ما به لرزه در می آوریم» عنوان چهارمین تک‌آهنگ گروه هوی متال دیو است که در سال ۱۹۸۴ با آلبوم ای‌پی "آخر صف" منتشر شد. این آهنگ تقریباً در تمامی اجراهای زنده دیو، اجرا شده‌است. اگر چه که این آهنگ به مقام خاصی نائل نیامده است ولی یکی از محبوب‌ترین آهنگ‌های گروه دیو است. همچنین این قطعه در چندین آلبوم گردآوری شده نیز وجود دارد.