moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برنامه بازی‌های آتی تیم ملی انگلیس تا پایان سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به شرح زیر استبرنامه بازی‌های تیم ملی انگلیس در وب‌گاه اتحادیه فوتبال انگلیس
تیم ملی انگلیس تاکنون ۱۶ بار در مسابقات جام جهانی فوتبال شرکت داشته‌است. نخستین حضور این تیم در جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل با سرمربی‌گری والتر وینترباتم بود که توفیقی در آن مسابقات به دست نیاوردند. آخرین حضور آن‌ها نیز در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود که با دو شکست و یک تساوی در همان دور گروهی از جام جهانی حذف شدند. بهترین نتایج این تیم در رقابتهای جام جهانی ۱۹۶۶ بود که با میزبانی خودشان به عنوان قهرمانی جهان دست یافتند. همچنین در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا با سرمربی‌گری بابی رابسون به مقام چهارم جهان دست یافتند.
علامت * بر روی مساوی شامل بازی‌های هم است که در مراحل حذفی پس از تساوی به ضربات پنالتی کشیده شده‌اند.
برای کسب میزبانی جام جهانی ۱۹۶۶ سه کشور اسپانیا، فرانسه و انگلستان به رقابت پرداختند که در نهایت در ۲۲ اوت ۱۹۶۰ در مراسمی که در شهر رم برگزار شد کشور انگلیس به عنوان میزبان این این پیکارها برگزیده شد. نتیجه رای‌گیری بین اعضای آن زمان فیفا بدین گونه انجام گرفت.
این مسابقات به مدت ۲۰ روز در تاریخ یازدهم تا سی‌ام ژوئیه سال ۱۹۶۶ در ۷ شهر لندن دو ورزشگاه، بیرمنگام، شفیلد، منچستر، ساندرلند، لیورپول و میدلزبورو برگزار شد.
انگلیس در گروه اول بازی‌ها با تیم‌های اروگوئه، فرانسه و مکزیک هم گروه شد که با ۲ برد و یک تساوی به عنوان سر گروه راهی مرحله یک‌چهارم پایانی شد. آن‌ها در آغاز در ومبلی لندن با اروگوئه به تساوی بدون گل دست یافتند، سپس به ترتیب مکزیک و فرانسه را با نتایج ۲ بر ۰ در همین ورزشگاه مغلوب کردند. پس از انگلیس، اروگوئه به عنوان تیم دوم جواز حضور در مرحله بعدی را بدست آورد.
در مرحله یک‌چهارم پایانی تیم ملی انگلیس به مصاف تیم دوم گروه دوم یعنی آرژانتین رفت که در پایان با حساب ۱–۰ این تیم را از پیش روی برداشت. تک گل این بازی را جف هرست در دقیقه ۷۸ به ثمر رساند. بدین روی تیم ملی انگلیس در مرحله نیمه پایانی باید در برابر پرتغال قرار می‌گرفت.
در بازی نیمه پایانی که در ورزشگاه ومبلی برگزار شد٫ تیم انگلیس در یک بازی نزدیک و با درخشش بابی چارلتون توانست با حساب ۲ بر ۱ یاران اوزه بیو را از پیش روی بردارند. هر دو گل انگلیس را بابی چارلتون در دقایق ۳۰ و ۸۰ به ثمر رساند. تک گل پرتغالی‌ها را نیز اوزه بیو از روی نقطه پنالتی در دقیقه ۸۲ به ثمر رساند. با این حساب تیم ملی انگلیس توانست برای نخستین بار به فینال جام جهانی راه یابد که در آن بازی باید در برابر آلمان غربی قرار می‌گرفت.
بازی فینال در روز ۳۰ اوت در ساعت ۱۵:۰۰ در حضور ۹۶٫۹۲۴ نفر در ورزشگاه ومبلی برگزار شد. این بازی در وقت‌های معمول با حساب ۲–۲ مساوی به پایان رسید. اما در وقت اضافه، ضربه بحث‌برانگیز جف هرست، که به اعتقاد آلمان از خط نگذشته بود را کمک داور بازی گل اعلام کرد تا بازی ۳–۲ به سود انگلیس شود. در ادامه وقت‌های اضافی تیم ملی انگلیس گل دیگری را هم به ثمر رساند تا در پایان با شکست آلمان غربی با نتیجه ۴–۲، تنها قهرمانی این تیم در جام جهانی بدست آید.جام جهانی 1966 وب گاه فیفا جف هرست مهاجم تیم ملی انگلیس و باشگاه وستهام ستاره این بازی بود که با زدن سه گل توانست در این بازی هت تریک کند. وی همچنان تنها بازیکنی است که در تاریخ فینال‌های جام جهانی توانسته‌است هت تریک کند.World cup Final England1966 وب گاه فیفا
انگلیس در این جام جهانی در سید یک قرار گرفت و پس از مراسم قرعه کشی در گروه ششم با تیم‌های ایرلند، هلند و مصر هم گروه شد. در پایان بازی‌های این گروه تیم انگلیس به عنوان سرگروه، ایرلند به عنوان تیم دوم و هلند به عنوان یکی از تیم‌های برتر سوم راهی مرحله یک‌هشتم پایانی شدند. انگلیس در آغاز با ایرلند به تساوی ۱–۱ دست یافت، سپس با هلند بدون گل مساوی شد و در پایان نیز تیم مصر را با نتیجه ۱–۰ از پیش روی برداشت. بهترین گلزن انگلیس در این جام، گری لینکر بود که توانست چهار گل را برای تیمش به ثمر برساند.
بازی رده‌بندی
۲۲ بازیکن توسط بابی رابسون سرمربی انگلیس در این جام جهانی به تیم ملی دعوت شد.England line-up in World Cup 1990 وب گاه فیفا
تیم ملی انگلیس تاکنون در ۸ دوره از جام ملت‌های اروپا حضور داشته‌است که بهترین رتبه آن‌ها در این پیکارها مقام سومی در ۱۹۶۸ ایتالیا با سرمربی‌گری آلف رمزی فقید بوده‌است.
این مسابقات با حضور چهار کشور به صورت تک حذفی برگزار شد که در بازی نخست، انگلیس پس شکست از یوگسلاوی برای کسب مقام سوم به مصاف تیم ملی شوروی رفت که با شکست این تیم به مقام سوم این بازی‌ها دست یافت.
این مسابقات برای نخستین بار بود که با حضور ۱۶ تیم برگزار می‌شد. تیم ملی انگلیس با تیم‌های ملی هلند، اسکاتلند و سوئیس در گروه اول بازی‌ها هم گروه شد. آن‌ها نخست در بازی افتتاحیه با تساوی ۱–۱ مقابل سوئیس، بازی‌ها را آغاز کردند سپس در یک بازی حساس با دو گل آلن شیرر و پل گسکوین با نتیجه ۲–۰ حریف سنتی خود، اسکاتلند را از پیش روی برداشتند و در پایان با نتیجه ۴–۱ از سد تیم پر مهره هلند گذشتند. با این حساب تیم ملی انگلیس با کسب ۷ امتیاز به عنوان سرگروه به دور یک چهارم پایانی صعود کرد. آن‌ها در این دور باید به مصاف تیم دوم گروه دوم یعنی اسپانیا می‌رفتند.
در این مرحله پس تساوی بدون گل با اسپانیا در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ این حریف را شکست دادند و با این برد، بر طبق برنامه مسابقات باید به مصاف برنده بازی آلمان در برابر کرواسی می‌رفتند که آلمان‌ها با شکست حریف خود، رقیب انگلیسی‌ها در بازی نیمه‌پایانی ومبلی شدند.
در این بازی که در روز ۲۶ ژوئن برگزار شد، انگلیس خیلی زود با گلزنی مهاجم گل‌زن خود، آلن شیرر در دقیقه ۳ به گل دست یافت که آلمان‌ها نیز خیلی زود در دقیقه ۱۶ با گلزنی اشتفان کونتس حساب کار را ۱–۱ مساوی کردند. بازی با همین نتیجه در وقت معمول به پایان رسید. در وقت‌های اضافی نیز گلی از خط دروازه‌ها نگذشت تا گل طلایی هم کارساز نباشد و در نهایت بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. در ضربات پنالتی آلمان با حساب ۶–۵ انگلستان را از پیش روی برداشت، تا با حذف میزبان مسابقات، مانع از حضور آنان در فینال جام ملت‌ها شوند. در پایان این جام، آلن شیرر با ۵ گل عنوان آقای گلی این جام را کسب کرد.EURO 1966 وب گاه یوفا
وب گاه رسمی اتحادیه فوتبال انگلستان
وب گاه آمار و اطلاعات فوتبال انگلستان
وب گاه تخصصی تیم ملی انگلستان
صفحه کشور انگلیس در وب گاه فیفا
صفحه کشور انگلیس در وب گاه یوفا
آزمون تجربی بل
آزمایش‌ها بل برای تحقیق صحت اثر درهم‌تنیدگی کوانتومی در مکانیک کوانتوم، با استفاده از نوعی از قضیه بل طراحی شده‌است.
جان استوارت بل اولین نوع نامساوی را در مقاله خود با عنوان «پارادوکس انیشتین-پودولسکی-روزن» چاپ کرد. نظریه بل بیان می‌کند که نامساوی بل باید از همهٔ نظریه‌های متغیرهای نهان جایگزیده پیروی کند اما در شرایط خاصی توسط مکانیک کوانتوم نقض می‌شود. عبارت «نامساوی بل» برای هر کدام از نامساوی‌ها به کار می‌رود– در اصل در آزمایش‌های واقعی، نامساوی CHSH و CH۷۴، نامساوی اصلی ای که جان بل اثبات کرد نیستند. این نا مساوی‌ها، محدودیت‌هایی بر نتایج آماری آزمایش‌هایی که در آن‌ها مجموعه ذرات در برهم‌کنش‌ها شرکت می‌کنند و جدا می‌شوند، اعمال می‌کند. یک آزمایش برای تحقیق در اینکه آیا جهان واقعی از نامساوی بل پیروی می‌کند یا نه طراحی شده‌است. چنین آزمایش‌هایی بر اساس آن که آنالایزرها یک یا دو خروجی دارند، به دو گروه تقسیم می‌شوند.
در عمل، بیشتر آزمایش‌های واقعی از نوری که فرض می‌شود فتون‌های ذره گونه را منتشر می‌کنند، استفاده کرده‌اند، تا اتم‌هایی که بل در اصل در ذهن داشت. کمیت مورد علاقه، در بهترین آزمایش‌های شناخته شده، جهت قطبیت است، گرچه کمیت‌های دیگر نیز می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند.
یک آزمایش CHSH متداول (دو کاناله)
نمودار روبرو یک آزمایش اپتیکی دو کاناله از نوعی که آلن اسپه به عنوان الگویی در ۱۹۸۲ طرح کرد، است (اسپه ۱۹۸۲-a). هم‌زمانی ها (آشکارسازی‌های هم‌زمان) ثبت می‌شوند، نتایج به صورت '++'، '+−'، '−+' '−−' دسته‌بندی می‌شوند و مقادیر مرتبط با هم محاسبه می‌شوند.
چهار زیر آزمایش جداگانه، مربوط به عبارات E(a, b)، در آزمون آماری s اداره می‌شوند.
شاخه‌های b′ ،a, a′، b در عمل به ترتیب ۰، ۴۵، ۲۲٫۵ و ۶۷٫۵ درجه هستند (زوایای آزمایش بل). این‌ها یکی از حالت‌هایی هستند که فرمالیسم مکانیک کوانتومی بیشترین تضاد را با نامساوی دارد.
منبع S جفت فتون‌هایی تولید می‌کند که در دو جهت مخالف فرستاده می‌شوند
هر فتون وارد یک کانال قطبش‌گر می‌شود که جهت قطبش‌گر به وسیله آزمایشگر
مشخص می‌شود. سیگنال تولید شده آشکار می‌شود و هم‌زمانی‌ها به وسیله مانیتور (CM) محاسبه می‌شوند
برای هر کدام از مقادیر انتخابی a و b مقادیر هم‌زمانی در هر دسته (N++, N--، N+- ,N-+) ثبت می‌شوند؛ بنابراین تخمین تجربی برای E(a, b) این چنین محاسبه می‌شود:
(۱) E = (N++ + N-- − N+- − N-+)/(N++ + N-- + N+- + N-+).
هنگامی که همه چهار E تخمین زده شدند، یک تخمین تجربی از آزمون به دست می‌آید:
اگر s از نظر عددی بزرگتر از ۲، که نامساوی CHSH می‌دهد باشد، آزمایش پیش‌گویی مکانیک کوانتوم را تأیید می‌کند و تمام نظریه‌های متغیرهای نهان جایگزیده را رد می‌کند.
اگر چه برای توجیه استفاده از آزمایش ۲ یک فرض مهم باید در نظر گرفته شود. فرض شده‌است که جفت‌های نمونهٔ آشکار شده، باز نمای جفت‌های منتشر شده از منبع هستند.
یک آزمایش CH۷۴ معمول (یک کاناله)
قبل از ۱۹۸۲ تمام تست‌های بل واقعی از قطبش‌گر «تک کاناله» و نامساوی‌های متعددی که برای این چیدمان طراحی شده بود، استفاده می‌شد.
آزمایش دوم در مقاله بسیار ذکرشده کلازر (Clauser)، هورن (Horne)، شیمونی (Shimony) و هلت (Holt)، یک آزمایش مناسب برای کاربرد عملی است. مانند آزمون CHSH، چهار زیرآزمایش وجود دارد که در هر کدام، هر یک از قطبش‌گرها یکی از دو شکل ممکن را می‌گیرند، اما در عوض در زیر آزمایش‌های دیگر یکی یا هر دوی قطبش‌گرها حذف هستند. مقادیر مانند قبل محاسبه می‌شوند و برای تخمین تست به کار می‌روند.
(۳) S = (N(a, b) − N(a, b′) + N(a′، b) + N(a′، b′) − N(a′، ∞) − N(∞، b)) / N(∞، ∞)،
که در آن علامت ∞ غیبت یک قطبش‌گر را نشان می‌دهد.
اگر s بیشتر از ۰ باشد آنگاه تجربه، نامساوی بل را نقض و بنابراین عینیت جایگزیده را رد می‌کند.
تنها فرض نظری (به جز فرض اساسی بل در مورد وجود متغیرهای نهان محدود) که در استخراج معادله ۳ وجود دارد این است که هنگامی که یک قطبش‌گر قرار داده می‌شود، احتمال آشکار شدن هیچ فوتونی افزایش نمی‌یابد. «هیچ ارتقایی» وجود ندارد.
علاوه بر فرض‌های نظری، برخی فرض‌های عملی نیز در نظر گرفته شده‌است. به عنوان مثال، ممکن است برخی هم‌زمانی‌های تصادفی، علاوه بر آنچه که مورد نظر ما است وجود داشته باشد. این‌طور فرض شده که هیچ عدم‌توازنی با کم کردن این اعداد تخمینی در دو طرف ایجاد نمی‌شود، اما هیچ‌کس درستی این فرض را بدیهی نمی‌داند. ممکن است برخی مشکلات هم‌زمانی (ابهام در ثبت جفت‌ها) وجود داشته باشد که ناشی از این حقیقت است که آن‌ها در عمل دقیقاً در یک زمان آشکار نمی‌شوند.
برخلاف این ناکارآمدی‌ها در آزمایش‌های واقعی، یک واقعیت خردکننده ظاهر می‌شود: با تقریب بسیار خوبی نتایج موافق با پیش‌بینی‌های مکانیک کوانتومی هستند. هنگامی که آزمایش‌های ناقص چنین موافقت فوق‌العاده‌ای با پیشگویی‌های کوانتوم به ما می‌دهند، بسیاری از فیزیکدانان کوانتومی با جان بل موافقند که اگر یک آزمون بل بی‌عیب انجام شود، نامساوی‌های بل همچنان نقض می‌شوند. این گرایش، منجر به ظهور یک زیر شاخه جدید در فیزیک شده که اکنون با عنوان تئوری اطلاعات کوانتومی شناخته می‌شود. یکی از دست‌آوردهای مهم این شاخه جدید فیزیک این است که نقض نامساوی‌های بل، به امکان انتقال مطمئن اطلاعات منجر می‌شود که از رمز نگاری کوانتومی استفاده می‌کند. (شامل حالتهای تنیدهٔ جفت ذرات)
در طول ۳۰ سال گذشته تا کنون، تعداد زیادی از آزمایش‌های بل انجام شده‌است. این آزمایش ها (تحت چند فرض، که اغلب منطقی فرض شده‌اند) نظریه کوانتوم را تأیید کرده‌اند و نتایجی داده‌اند که نمی‌توانند به وسیله نظریات متغیرهای نهان جایگزیده توضیح داده شوند. پیشرفتهای فناوری، منجر به بهبودهای قابل توجهی در کار آرایی و همچنین گسترده شدن روش‌های آزمون تئوری بل شده‌است.
این اولین آزمون واقعی بل بود که در آن نام مساوی فریدمن، نوع دیگری از نامساوی CH۷۴، به کار رفته‌است.
اسپه و تیمش در ارسهٔ پاریس، سه آزمون بل را با استفاده از منبع کلسیم انجام دادند. در اولی و آخری از نامساوی CH۷۴ استفاده کردند. ِآزمایش دوم، اولین کاربرد نامساوی CHSH بود. CHSH سومین و مشهورترین نامساوی بود که هنگام پرواز فوتون‌ها، بین دو چیدمان در دو طرف انتخاب می‌کرد.
آزمایش‌های بل در ۱۹۹۸ در ژنو نشان داد که فاصله در هم تنیدگی را خراب نمی‌کند. نور قبل از تحلیل از فاصله‌ای بیش از چند کیلومتر از میان فیبر نوری فرستاده شد. مانند تقریباً تمام آزمون‌های بل از حدود ۱۹۸۵، از یک منبع «پارامتری برگشت پذیر» استفاده شد.
در ۱۹۹۸ گریگور ویز و یک تیم به رهبری آنتون زیلینگر در اینس بروک، یک آزمایش هوشمندانه را طراحی کردند که با بهبود آزمایش اسپه در ۱۹۸۲ ایراد جای‌گزیدگی را رفع کردند. انتخاب آشکارساز، برای اطمینان از تصادفی بودن، به وسیله یک روش کوانتومی انجام می‌شد. این آزمون، نامساوی CHSH را با انحراف معیار بیش از ۳۰ نقض می‌کند در حالی که منحنی‌های هم‌زمانی با پیش‌بینی‌های نظریه کوانتوم مطابقت دارند.
این اولین آزمایش از نوع جدید آزمایش‌های بل با بیشتر از دو ذره است، این آزمایش از حالتی به نام CHZ سه ذره‌ای استفاده می‌کند که در Nature(۲۰۰۰) گزارش شده‌است.
نویسندگانش نتایج شان را به عنوان «واقعیت بدون ترجیح» تفسیر می‌کنند و بنابراین به مکانیک کوانتومی اجازه می‌دهد که جایگزیده اما «غیر واقعی» باشد. اگرچه در واقع آن‌ها یک گروه خاص از نظریات غیر جایگزیده را که توسط آنتونی لگت پیشنهاد شده بود قانونمند کرده بودند.
این آزمایش یک نقص را با ۱۸ کیلومتر جدا کردن آشکارسازها برطرف کرد، که اجازه کامل شدن اندازه‌گیری حالت کوانتومی را می‌داد پیش از آن که اطلاعات بتوانند بین دو آشکارساز مبادله شوند.
مقاله اصلی: Loopholes in Bell test experiments
با وجود سری مدام شک برانگیز آزمایش‌های بل، جامعه فیزیکدانان در کل معتقدند که واقعیت جایگزیده غیرقابل قبول است، هنوز منتقدانی وجود دارند که معتقدند نتایج هر یک از آزمایش‌هایی که تاکنون نامساوی بل را نقض می‌کرده می‌تواند لااقل از لحاظ تئوری، بر اساس ایرادهایی در مراحل آزمایش، طرح آزمایش، یا ناکارآمدی ابزارهای آزمایش توضیح داده شوند. این امکان‌ها به عنوان نقایص معرفی می‌شوند. مهم‌ترین نقص مربوط به آشکارسازی است، به این معنی که ذرات همیشه در دو سمت آزمایش آشکار نمی‌شوند. ممکن است که «ارتباط کوانتومی» (همان نتایج آزمایش) با مرتبط کردن آشکارسازی با ترکیبی از متغیرهای نهان و چیدمان آشکارساز مهندسی شده باشد. آزمایشگرها بارها گفته‌اند که آزمون‌های بدون نقص در آینده‌ای نزدیک قابل انتظار است (گارسیا پاترون). از طرف دیگر، برخی محققان یادآوری کرده‌اند که این یک امکان منطقی است که فیزیک کوانتومی خود از هنگام استفاده آن تا کنون، از آزمون‌پذیری بدون نقص خودداری کرده‌است.
میرزا باقر تبریزی از خوشنویسان دوره قاجار و خوشنویسان خط نسخ و نستعلیق مقیم شهر تبریز بود.
محمدتقی سپهر سال وفات او را ۱۲۸۰ ضبط کرده‌استمحمدتقی سپهر، ص ۴۳ که دقیق به نظر نمی‌رسد و ظاهراً او تا اوایل قرن چهاردهم زنده بوده‌است.منوچهر قدسی
چند کتاب به خط او به روش چاپ سنگی منتشر شده که از آن جمله است:
رودخانه مند رودخانه‌ایست با شاخه‌های متعدد که شاخه اصلی آن به نام رودخانه قره‌آغاج از استان فارس سرچشمه می‌گیرد و پس از ورود به استان بوشهر به خلیج فارس می‌ریزد. نام قدیمی آن نهر سکان (ثکان) نیز بوده‌است. این رودخانه دائمی است و از نظر طول پنجمین رودخانه ایران است.
این رود ۶۸۵ کیلومتر طول دارد و مسیر کلی سرچشمه آن از ارتفاعات شمال غربی شیراز به سمت جنوب شرق و سپس جنوب غرب و در انتها مغرب است. مسیر عبوری این رود شهرستان‌های شیراز، جهرم، فیروزآباد در استان فارس و جم، دشتی و دیر در استان بوشهر است و از به هم پیوستن رودخانه‌های قره‌آغاج، فیروزآباد، رود شور جهرم و دارالمیزان، سیمکان و شورمکان در استان فارس و رودخانه‌های باغان، سنا، رود شور خورموج، اهرم، دشت پلنگ (از ارتفاعات دهرود دشتستان) و چیز دشتی در استان بوشهر تشکیل یافته‌است.
این رودخانه از کوه‌های انار و خانی یک واقع در دهستان کوهمره در ۷۵ کیلومتری باختر شمالی شیراز و ۲۸ کیلومتری شمال شرقی کازرون سرچشمه می‌گیرد و به نام رودخانه قره آغاج به سوی جنوب شرقی سرازیر می‌شود و پس از مخلوط شدن با رودخانه زاخرد به دهستان سیاخ وارد می‌گردد و مسیر خود را به سوی جنوب شرقی طی می‌کند. این رودخانه پس از طی مسیری طولانی و عبور از دهستان‌ها و شهرستان‌های بسیار و مخلوط شدن ریزابه‌ها و رودخانه‌های فراوان سرانجام در ۵۶ کیلومتری جنوب غربی خورموج و پس از گذشتن از روستاهایی همچون، بیکسان، خانی، شعری، کُرکی، مسیله، هلالی منصور، باغ رئیس عالی و سایر روستاهای حومه کاکی و بردخون، در خور زیارت به خلیج فارس می‌ریزد.
بعلت شیب کم و بازایستادن حرکت آب آن در مسیر منتهی به خلیج فارس آنرا ماند یا مند و ناحیه مجاور آنرا مندستان نامیده‌اند.جغرافیای تاریخی شهر، ص ۳۷۰. و چون از دهی قدیمی بعد از کارزین، بنام «سِکّ» می‌گذرد سکان نامیده شده‌است.جغرافیای تاریخی فارس، ص ۳۳. اسامی دیگر آن سیتاکوسCitiyougagose-citiygagos-citacose می‌باشد که این نام باقی‌مانده سلوکیان است بنا به نقل احمد اقتداری، نئارخوس از فرماندهان اسکندر در مسیر رفتنش از کیش به خوزستان از این رود گذشته و سپس به مزامباریا (ریشهر یا بندر کنونی بوشهر) رسیده‌است.تاریخ تحولات سیاسی اجتماعی دشتی در دوران قاجار و پهلوی، ص ۳۷.
سه پل بزرگ در شهرستان دشتی بر روی این رود زده شده که دو پل آن در امتداد بزرگراه سیراف است، اولین پل بزرگ قبل از انقلاب ۱۳۵۷ توسط آلمانی‌ها ساخته شده و دومی در ادامه افتتاح این بزرگراه ساخته شد و یک پل ارتباطی جدا در مسیر ساحلی بوشهر-دیر (مرز شهرستان دشتی - شهرستان دیر) ساخته شده‌است. با چند پل فرعی دیگر جمعاً شش پل بر رودخانه مند بنا شده‌است.
رودخانه‌های وابسته، نسبتاً به ترتیب الحاق یا امتداد شاخه اصلی مند:
غده‌های قاعده‌ای که هسته‌های قاعده‌ای نیز خوانده می‌شوند از پنج هسته زیرقشری مغز تشکیل شده‌اند. غده‌های قاعده‌ای از این نظر دارای اهمیت هستند که نقش مهمی در عمل کنترل حرکتی ایفا می‌کنند. هسته‌های این ناحیه به دلیل ارتباطاتی که با هم و دیگر قسمت‌های مغز دارند، در کنترل حرکت شرکت می‌کنند، اگرچه پیام مستقیم به طناب نخاعی جهت کنترل حرکتی نمی‌دهند. غده‌های قاعده‌ای پیام‌های اولیه را از قشر مغز می‌گیرند و پیام‌های خود را از راه تالاموس به قسمت‌های مختلف قشر مغز می‌فرستند.Janet H. Carr & Roberta B. Shepherd/ Neurological Rehabilitation:Optimizing Motor Performance;
از پنج هسته تشکیل می‌شوند که عبارتنداز:
به هسته‌های پوسته و دم‌دار با هم، جسم مخطط (کورپوس استریاتوم) می‌گویند.
مهمترین نقش عقده‌های قاعده‌ای، کنترل حرکت و تنظیم وضعیت بدن است. البته باید در نظر داشت که این سیستم همراه با قشر حرکتی و مخچه عملاً به صورت یک واحد عمل می‌کند و نمی‌توان اعمال مجزایی را به‌طور کامل به قسمت‌های مختلف عقده‌های قاعده‌ای نسبت داد.شادان، فرخ. ترجمه فیزیولوژی پزشکی آرتورگایتون. جلد دوم. انتشارات شرکت سهامی چهر. با وجودی که انتساب یک عمل واحد به تمام عقده‌های قاعده‌ای غلط است، یکی از اثرات عمومی تحریک منتشر عقده‌های قاعده‌ای، مهار کردن تنوس عضلانی در سراسر بدن است که این اثر ناشی از پیام‌های مهاری (Inhibitory) است که از عقده‌های قاعده‌ای به قشر حرکتی و قسمت تحتانی ساقه مغز انتقال می‌یابند.
تصور می‌شود که عقده‌های قاعده‌ای(BG)در سطوح بالایی از کنترل حرکتی نقش دارند که به عنوان مثال می‌توانیم به طراحی، برنامه‌ریزی و اجرای عملکردهای حرکتی پیچیده اشاره کنیم. بررسی‌های به عمل آمده نشان می‌دهد که عقده‌های قاعده‌ای به حس عمقی و همچنین جهت حرکت حساس هستند و این پیام‌ها احتمالاً در کنترل پیشرفت حرکت مرتباً استفاده می‌شوند.
اختلالات حرکتی در اثر آسیب‌های مربوط به عقده‌های قاعده‌ای با توجه به ناحیه آسیب باعث ایجاد دو مشکل در فرد می‌شوند:
در ارتباط با افزایش حرکات به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
مواردی که باعث کاهش حرکات می‌شوند عبارتنداز:
شایعترین بیماری عقده‌های قاعده‌ای، بیماری پارکینسون(Parkinson's disease)است که معمولاً در دهه پنجم زندگی رخ می‌دهد. مهمترین علایم بیماری پارکینسون شامل موارد زیر است:
بدیع‌الزّمان تبریزی مشهور به بدیعا از خوشنویان و نستعلیق‌نویسان معروف و از شاعران، ادیبان و حکیمان سده یازدهم هجری و فرزند علیرضا عباسی است.فضایلی ص۴۹۹ بدیع‌الزمان در خط نستعلیق استاد و دارای فضائل و کمالات علمی بوده است.سهیلی خوانساری، احمد.
بدیع‌الزمان فرزند ارشد علیرضا تبریزی معروف به عبّاسی بود. او خوشنویسی را نزد پدر آموخت و در نگاشتن نستعلیق و نسخ مهارت تمام یافت. وی به تحصیل علوم نیز روی آورد تا جایی که «در علوم حکمیّه استادی ماهر گشت ».سپهر، ص ۹۷ بدیع الزمان، ادبیات عرب و زبان ترکی را نیز نزد استادان فن فراگرفت. بدیع‌الزمان به سرودن شعر بسیار علاقه‌مند بود و «بدیعا» تخلص می‌کرد.تربیت، ص ۶۶بیانی، ج ۱، ص ۹۸
بدیع‌الزمان را از جمله مشاهیر خوشنویسان ذکر کرده‌اند.ایرانی، ص ۱۴۱ میرزا سنگلاخ خراسانی درباره او می نویسد: «قلم فسخ بر خطوط خطاطان نسخ‌نویس کشیده و خط نسخ‌تعلیقش در میان خوشنویسان مسلّم گردیده»میرزا سنگلاخ، ص ۲۴۶ و از او با لقب «نیک نگار» یاد می‌کند میرزا سنگلاخ، ص ۲۵۲ اما در منابع قدیمی‌تر، این لقب برای بدیع‌الزمان دیده نمی‌شود. ظاهراً میرزای سنگلاخ، چنانکه برای بعضی خطاطان دیگر نیز چنین کرده، این لقب را خود به وی داده است.
از جمله آثار بدیع‌الزمان قطعه‌ای رباعی در مدح شاه صفی است که نشان می‌دهد تا سال ۱۰۳۸، تاریخ جلوس شاه صفی، در قید حیات بوده است. بدیع‌الزمان در اصفهان درگذشت و مدفنش را در قبرستان تخت فولاد اصفهان نوشته‌اند.
رودخانهٔ شاوور یا شائور شهرستان شوش یکی از رودخانه‌های جاری در استان خوزستان ایران است.
این رودخانه در هیجده کیلومتری شمال‌غرب شهر شوش در کناره شرقی روستای جریه (قریه سید احمد) از به هم پیوستن چند چشمه به هم تشکیل می‌شود. رودخانه شاوور، در مسیر شمال به جنوب، پس از گذشتن و تقسیم دو شهر شوش به دو بخش شرقی و غربی، به موازات جاده اهواز به اندیمشک و عبور از خیرآباد عبدالخان میان دو رودخانه کرخه و دز به حرکت ادامه می‌دهد و سرانجام پس از طی کردن مسافتی شصت و پنج تا هفتاد کیلومتری، به رودخانه دز می‌ریزد.
این رود همچنین یکی از منابع تغذیه‌کننده تالاب بامدژ است که با طغیان‌های فصلی در نیمه دوم سال تأثیر مهمی بر حیات تالاب مذکور دارد.تالاب‌های ایران. بهروز بهروزی راد - ناشر: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، سال چاپ ۱۳۸۷
این رودخانه را عده شاه‌هور به معنای هورِ شاه و برخی دیگر شاهپور، می‌نامند.
در اسناد تاریخی از رودخانه شاوور به عنوان یکی از قدیمی‌ترین رودخانه‌های باستانی کشور نام برده شده‌است. اراضی اطراف آن از قدیم الایام به دلیل ارتفاع کم نسبت به رودخانه، به راحتی امکان آبیاری داشته‌اند.
طی گذشت سالیان دراز، بستر رودخانه بر اثر فرسایش زیاد پایین آمد و امکان آبیاری اراضی با مشکل مواجه گردید. در حدود سال ۱۳۰۰ به دلیل پایین آمدن بستر رودخانه و عدم وجود دانش مهندسی کافی، که مردم منطقه بشدت با مشکل کمبود آب روبرو شدند به‌طوری‌که در سال ۱۳۱۴ تصمیم به ساخت دو سد در منطقه اتخاذ شد. در سال ۱۳۱۹ سدهای شاوور و خیرآباد مورد بهره‌برداری قرار گرفتند. اراضی آبخور رود شاوور عموماً در پایین دست پل شاوور و در منطقه عبدالخان و آهودشت قرار دارد.
همان‌طور که اشاره شد، دو سد انحرافی بر روی رودخانه شاوور به نام‌های سد شاوور و سد خیرآباد در میان سال‌های ۱۳۱۴ تا ۱۳۱۹ به منظور بازدهی بیشتر رودخانه احداث گردید.
در سال ۱۳۱۶ سد شاوور از نوع سدهای انحرافی بتنی با دریچهٔ فلزی بر روی رودخانه شاوور احداث گردید. این سد از قدیمی‌ترین ابنیه‌های آبی فعال در خوزستان محسوب می‌شود. این سد در ۵۶ کیلومتری شمال شهر اهواز قرار دارد. رسیدن به سد شاوور از مقابل روستای اکیوش در مجاورت جاده اهواز – اندیمشک و از طریق جاده روستای شاوور صورت می‌پذیرد.
در سال ۱۳۱۹ سد خیرآباد از نوع سدهای انحرافی بر روی رودخانه شاوور احداث گردید. سد خیرآباد نیز جز ابنیه‌های آبی فعال قدیمی واقع در خوزستان می‌باشد. این سد در سال ۱۳۱۹ با استفاده ازمصالح سنگی بر رودخانه شاوور احداث گردید. سد خیرآباد در ۹۰ کیلومتری شمال اهواز قرار دارد. رسیدن به سد از مقابل [[عبدالخان | عبدالخان ]، در مجاورت جاده اهواز – اندیمشک و از طریق جاده روستاهای حسین مشلوش و حسین غلیم امکان‌پذیر است. این سازه درمجاورت روستای حاج حنو قرار گرفته‌است.
دبی این رودخانه تقریباً ثابت و حدود ۱۵ تا ۲۰ مترمکعب در ثانیه می‌باشد.
[[رده:حوضه آبریز خلیج فارس و دریای عمان]]
[[رده:رودهای استان خوزستان]]
منطقه حفاظت‌شده مُند، در بخش بردخون از شهرستان دیر در استان بوشهر ایران در ۱۳۰ کیلومتری جنوب بندر بوشهر می‌باشد.
منطقه مند در جنوب رودخانه مند و منتهی به خلیج فارس می‌باشد. نوار ساحلی خلیج فارس از دهانه رودخانه مند تا پوزه ماشه در جنوب منتهی به روستای مل‌گنزه با جزایر چهارگانه را دربر می‌گیرد و از روستای مل‌گنزه در فاصله نزدیک امتداد جاده ارتباطی بوشهر - بردخون - بندر دیر به روستای بردخون کهنه و سپس در مسیر شوسه به قریه غیر مسکونی زیررود و شالک در جنوب رودخانه مند متصل می‌شود.
اما در نقشه‌های ترسیم شده و به‌طور عملیاتی انتهای شمالی آن تا روستای شهنیاء در امتداد جاده ارتباطی مذکور و پل رودخانه مند را نیز شامل می‌شود.
منطقه امن نیمه شمال غربی آن منطقه امن آن است که از قریه غیر مسکونی شالک و زیررود در جنوب رودخانه مند به مسیر شوسه بردخون کهنه و از آنجا به جاده منتهی به ساحل خور خان می‌رسد و دماغه و جزیره خان تا سواحل شمالی خلیج فارس را دربر می‌گیرد.
پارک ملی دریایی دیر- نخیلو با ۲۰هزار هکتار مساحت، در بهمن ۸۶ در شورای عالی حفاظت محیط زیست از نیمه جنوبی منطقه حفاظت شده مند مستقل شد به ثبت رسید که به بهشت پرندگان معروف است.
دارای دو اکوسیستم آبی - خشکی می‌باشد و شامل زیستگاه‌های:
ـ حاشیه جنوبی رودخانه مند: (یک چهارم منطقه را تشکیل می‌دهد) به صورت جلگه ایست که از مراتع و پوشش گیاهی گرامینه‌ها (گندمیان)، درختان کنار، کهور و گزستان‌ها تشکیل شده‌است که محل زیست اصلی آهو است و گزستان‌ها زیستگاه گراز می‌باشد. در زمستان‌ها مسیل‌ها برکه‌هایی به وجود می‌آورند که محل زمستان گذرانی پرندگان مهاجری چون درنا و… می‌باشد.
ـ دهانه رودخانه مند و بسترهای حاشیه لجنی دریا و جزایر محل زیست پرندگانی چون فلامینگو و گیلانشاه است.
ـ درختان حرا در جنوب غربی در نزدیکی روستای مل گنزه و در ناحیه فرورفته در آب به نام پوزه با آبراه‌هایی چند قرار دارند؛ و زیستگاه پرندگان مهاجر آبزی مثل باکلان‌ها (قره غاز) می‌باشد؛ و محل مناسب تخم‌گذاری ماهی‌ها و میگوهاست.
ـ ناحیه مرکزی و شرقی آن کویری با پوشش گیاهی ضعیف از انواع شور می‌باشد.
ـ چهار جزیره عمده سواحل خلیج فارس از جمله زیستگاه‌های لاک پشت‌ها و پرندگان و پرستوهای دریایی و محل لانه‌گذاری و تخم‌گذاری آن‌ها در منطقه حفاظت شده مند می‌باشند که به ترتیب از شمال به جنوب به قرار زیرند:
جزیره ام‌سیله (خان) - جزیره تهمادو (جبرین) - جزیره نخیلو - جزیره ام‌الکرم.
عمده جانوران و گیاهان در منطقه:
پستاندارانی چون: آهو - گراز - گرگ - روباه معمولی - کفتار راه‌راه - تشی - سیاه‌گوش - گربه جنگلی - سیاه‌گوش - خرگوش.
پرندگان از حدود ۵۸ گونه از جمله: درنا - هوبره - فلامینگو - گیلانشاه - انواع پرستوی دریایی - باکلان - بوتیمار - قار - حواصیل - لک لک - غاز - آنقوت - اردک - خوتکا - گیلار - کور کور - سبزه قبا - ماهی خورک - چکاوک - سار - دراج - سلیم - کاکایی - یا کریم - دیدومک - بحری - بالابان - تیهو - کبک.
آبزیان از حدود ۳۰ گونه از جمله: لاک پشت‌های دریایی و (ماهی‌ها شامل): مید - ماهی مرکب - گربه ماهی - گل دم - ساردین - هامور - سنگسر - زمین کن - راشگو - گواف - حلوا سفید - کفال - مار ماهی.
خزندگان (۱۲ گونه مار از جمله): مارهای دریایی - مار جعفری - طلحه مار - کور مار - شتر مار.
گیاهان: درختان حرا- تهما - آفتاب‌پرست (زابتک) - گلرنگ وحشی (خارخزون) - جغجغه (کهورک) - گز - شوره (گتک) - کاکل - مَرغ - بهمن - کهور پارسی - خارشتر - استبرق (خرگ) - کنار.
اسپرماتوژنز یا زامه‌زایی روندی است که طی آن اسپرماتوگونیا به اسپرماتوزوآی بالغ (اسپرم) تبدیل می‌شود. انجام صحیح این روند برای باروری مردان بسیار ضروری است.
اعمال تولید مثلی مرد را می‌توان به سه دستهٔ اصلی تقسیم کرد
در کنار این اعمال تولید مثلی باید از اثرات هورمون‌های جنسی مرد بر اندام‌های فرعی جنسی، متابولیسم سلولی، رشد و سایر اعمال بدن هم نام برد.دائرةالمعارف بدن انسان. نویسنده: امیرحسین اسماعیلی.
هنگام تشکیل رویان، سلول‌های زایای بدوی(primordial germ cell) به درون بیضه‌ها مهاجرت می‌کنند و سلول‌های زایای نابالغی به نام اسپرماتوگونی(spermatogonia) را می‌سازند. سطوح داخلی لوله‌های منی ساز(seminiferous tubule) پوشیده از اسپرماتوگونی‌ها هستند که در ۲ تا ۳ لایه قرار گرفته‌اند. آن‌ها از زمان بلوغ پیوسته تکثیر میتوزی می‌شوند تا تعدادشان کم نشود و بخشی از آن‌ها طی مراحل مشخص تکاملی تمایز می‌یابد و اسپرم را می‌سازد.
اسپرماتوژنز در خلال زندگی فعال جنسی بر اثر تحریک هورمون‌های گنادوتروپیک هیپوفیز قدامی در تمام لوله‌های منی ساز انجام می‌شود. اسپرماتوژنز به‌طور متوسط از ۱۳ سالگی شروع می‌گردد و در تمام طول بقیهٔ عمر ادامه می‌یابد ولی در پیری به شدت کم می‌شود. در نخستین مرحله از اسپرماتوژنز، اسپرماتوگونی‌ها در میان سلول‌های سرتولی(Sertoli cells) رو به لومن مرکزی لولهٔ منی ساز مهاجرت می‌کنند. سلول‌های سرتولی بزرگ هستند و بسته‌های سیتوپلاسمی لبریزی دارند که از لایه‌های سلولی اسپرماتوگونی‌های در حال تکامل تا لومن مرکزی لوله را فراگرفته‌اند.
چند هورمون در اسپرماتوژنز نقش اساسی دارند. برخی از آن‌ها از این قرارند:
۵- هورمون رشد: و نیز بیشتر هورمون‌های دیگر برای کنترل اعمال متابولیک زمینه‌ای در بیضه‌ها لازم است. هورمون رشد اختصاصاً باعث پیشرفت تقسیم اولیهٔ خود اسپرماتوگونی‌ها می‌شود؛ در غیاب آن (مثلاً در کوتوله‌های هیپوفیزی) اسپرماتوژنز به شدت ناقص است یا اصلاً وجود ندارد و لذا شخص نابارور است.
شماری از بیماری‌ها می‌توانند اپیتلیوم لوله‌های منی ساز را تخریب کنند؛ مثلاً ارکیت یا التهاب بیضه(orchitis) دوطرفه ناشی از اوریون در برخی از مبتلایان مذکر باعث عقیمی می‌شود. بسیاری از پسران شیرخوار نیز هنگام تولد دچار دژنرسانس اپیتلیوم لوله‌های منی ساز هستند که بر اثر تنگی‌های مجاری تناسلی یا سایر اختلالات به وجود می‌آیند؛ و بالاخره علت دیگر عقیمی(sterility) که معمولاً گذرا می‌باشد، دمای زیاد بیضه‌ها است.
افزایش دمای بیضه‌ها می‌تواند جلوی اسپرماتوژنز را بگیرد، زیرا باعث دژنرسانس اکثر سلول‌های لوله‌های منی ساز به جز اسپرماتوگونی‌ها می‌شود. اغلب گفته می‌شود که علت قرار داشتن بیضه‌ها در اسکروتوم آویزان این است که دمای این غدد در حدی پایین‌تر از دمای داخلی بدن حفظ شود گرچه معمولاً فقط ۲ درجهٔ سانتیگراد از دمای داخلی بدن کمتر است. رفلکس‌های اسکروتال در روزهای سرد باعث انقباض عضلات اسکروتوم می‌شوند و بدین وسیله بیضه‌ها به بدن نزدیک می‌گردند تا این اختلاف ۲ درجه‌ای حفظ شود؛ لذا اسکروتوم به عنوان نوعی مکانیسم خنک‌کننده برای بیضه‌ها عمل می‌کند (البته خنک سازی کنترل شده) و بدون آن اسپرماتوژنز در هوای داغ ناقص خواهد بود.
کپسول آتش‌نشانی نوعی دستگاه برای خاموش نمودن آتش است. این دستگاه جزء خاموش‌کننده‌های آتش قابل حمل دستی بوده و با توجه به نوع آتش ترکیبات مختلف مانند آب، پودر و گاز، گاز دی‌اکسید کربن و بیورسال را با فشار بر روی آتش می‌افکند.
کپسول‌های آتش‌نشانی استوانههای فلزی محکمی هستند که با آب یا یک نوع مادهٔ خفه‌کننده مانند دی‌اکسید کربن پر شده‌اند و در صورت فشردن اهرم واقع در بالای استوانه، ماده با فشار زیادی از کپسول خارج می‌شود. در این کپسول‌ها یک لوله، مخزن تحت فشار کپسول را به قسمت بالای کپسول متصل و یک شیر فنری نیز ارتباط میان لوله را با دهانه خروجی مسدود کرده‌است. در بالای سیلندر، سیلندر کوچک دیگری وجود دارد که با گاز فشرده‌ای مانند دی‌اکسید کربن پر شده‌است و یک شیر جلوی انتشار دی‌اکسید کربن را می‌گیرد.
برای استفاده از کپسول آتش‌نشانی باید ضامن کپسول را کشیده و اهرم آن را فشار داد. این اهرم یک میله را فشار می‌دهد تا شیر فنری را به پایین فشار دهد و مسیر خروجی را باز کند. گاز فشرده شده بر اثر فشار رها می‌شود و با نیروی قابل ملاحظه‌ای از مخزن به دهانه خروجی منتقل شده، خارج می‌شود.
باید آن را مستقیماً روی سوخت هدف‌گیری و روی تمامی سوخت پخش کرد. کپسول را با اندازه‌های مختلف و گازهای مختلف می‌سازند.
انواع: co2 -پودر و گاز - هالوژن - آب و…
هریک از آن‌ها کاربرد ویژه دارد.
وزن خاموش‌کننده‌های دستی متفاوت می‌باشد، از یک کیلوگرمی تا ۱۲ کیلوگرمی یا ۱۲ لیتری آن وجود دارد به‌طوری‌که یک نفر به راحتی بتواند آن را حمل نماید. انواع بزرگ‌تر این وسیله به دلیل وزن زیاد بر روی چرخ قرار گرفته و گاهی اوقات بعضی از آن‌ها در جای مشخصی به صورت ثابت نصب می‌گردند که دیگر لفظ دستی به آن گفته نمی‌شود و به عنوان کپسول‌های آتش‌نشانی چرخدار شناخته می‌شوند.
از انواع خاموش‌کننده‌های دستی با توجه به ظرفیت و نوع مواد داخل آن می‌توان در حریق‌های کوچک و مختلف استفاده نمود.
با توجه به کاربرد متفاوت خاموش‌کننده‌ها و از طرفی با توجه به متفاوت بودن مواد در حال احتراق، مواد اطفاءکننده نیز متفاوت می‌باشند. پنج نوع مواد اطفاءکننده با کار برد متفاوت در خاموش‌کننده‌های ذیل وجود دارد:
سیستم اطفا حریق اتوماتیک فوم در واقع نوعی از سیستم اطفا حریق اسپرینکلر آتش است که برای اطفا حریقِ مایعات مشتعل در مقیاس وسیع، استفاده می‌شود. در سیستم اطفا حریق فوم، بصورت اتوماتیک‌وار آب و عامل کف‌کننده با یکدیگر ترکیب شده و سپس از اسپرینکلر فوم آتش‌نشانی پاشیده می‌شود.
سیستم اطفا حریق اسپرینکلر فوم می‌تواند آتش‌های گسترده ناشی از مایعات اشتعال‌زا مثل نفت، بنزین، تینر را به خوبی سرکوب کند.
در گذشته جهت اطفاء حریق از سطل شن یا قوطی‌های محتوی پودر استفاده می‌کردند، بدین صورت که عامل فشار جهت تخلیه این مواد وجود نداشت و شخص مجبور بود که با دست آن را بر روی آتش بپاشد، اما امروز جهت پرتاب مواد اطفاءکننده از عوامل فشار که در درون سیلندرها وجود دارد استفاده می‌کنند که آن عوامل به شرح زیر می‌باشند:
۱- فشار گاز بی‌اثر مانند N2 به داخل سیلندر
۲- فشار گازCO۲ که در داخل کارتریج قرار دارد
خاموش‌کننده‌ها به دو طریق عمل می‌کنند به صورت مستقیم و به صورت واژگون، البته روش واژگون مربوط به خاموش‌کننده‌های قدیمی تر سودا اسید یا فوم شیمیایی می‌باشد.
الف) روش واژگون:
در این روش برای خارج شدن ماده اطفائیه از خاموش‌کننده باید آن را به صورت واژگون (سر و ته) گرفت در غیر اینصورت ماده اطفائیه خارج نمی‌شود و فقط عامل فشار آن تخلیه می‌گردد. جهت شناسایی این نوع خاموش‌کننده‌ها یک دستگیره تا شونده در ته سیلندر وجود دارد.
ب) روش مستقیم:
در این نوع خاموش‌کننده‌ها احتیاج به واژگون کردن خاموش‌کننده نمی‌باشد و بایستی از دستگاه به صورت مستقیم استفاده کرد. توجه گردد که در صورتی که خاموش‌کننده‌ای را که عملکرد آن مستقیم است واژگون کنیم عامل فشار آن از نازل NOZZLE خارج می‌شود و اگر خاموش‌کننده نوع واژگون را مستقیم نگه داریم همین عمل انجام می‌شود.
برای اینکه بتوان با رعایت فاصله مناسب با آتش مواد اطفائیه را بر روی آتش پاشید، خاموش‌کننده باید قدرت پرتاب داشته باشد که معمولاً حداقل آن ۲ متر و حداکثر آن ۷ متر می‌باشد.
درصد تخلیه: درصد تخلیه مواد خاموش‌کننده در شرایط عادی و شارژ کامل دستگاه متفاوت می‌باشد. این درصد برای خاموش‌کننده‌های آب، کف، دی‌اکسید کربن و مواد هالوژنه ۹۵٪ و برای خاموش‌کننده‌های پودری ۸۵٪ می‌باشد.
زمان تخلیه: این زمان در خاموش‌کننده‌ها با توجه به مواد اطفائیه و وزن یا حجم آن‌ها متفاوت است. حداقل زمان تخلیه ۸ ثانیه و حداکثر آن ۶۰ ثانیه می‌باشد.
برای اطمینان از وجود فشار کافی در درون خاموش‌کننده معمولاً آزمایش‌هایی به شرح زیر انجام می‌گیرد: الف) وزن کردن: کارتریج را از خاموش‌کننده جدا کرده و وزن می‌کنیم در صورتی که بیش از ۱۰٪ از وزن گاز محتوی آن کم شده باشد بایستی مجدداً شارژ گردد. ب) فشارسنج: خاموش‌کننده‌هایی که به وسیله هوای فشرده کار می‌کنند، فشار درون سیلندر به وسیله فشارسنج موجود بر روی آن نشان داده می‌شود. ج) آزمایش محلول‌ها: خاموش‌کننده‌هایی که فشار آن‌ها از طریق تولید گاز در اثر واکنش شیمیایی دو ماده تأمین می‌شود، سنجش گاز تولیدی بدین صورت انجام می‌گردد که مقداری از مواد شیمیایی موجود در سیلندر را با هم ترکیب کرده و مقدار گاز تولید شده را محاسبه می‌کنند.
حفاظت از خورندگی بدنه سیلندر خاموش‌کننده:خطری که در خاموش‌کننده هاوجود دارد ضعیف شدن ضخامت بدنه کارتریج در اثر زنگ زدن و خورده شدن فلز از داخل یا خارج می‌باشد. برای جلوگیری از زنگ زدگی معمولاً به طریق ذیل بدنه کارتریج را محافظت می‌کنند. الف) استفاده از فلز ضدزنگ ب) پوشاندن سطح داخل و خارج با یک ماده ضدزنگ ج) کشیدن روکش پلاستیک از درون بدنه یا روی کارتریج
آزمایش بدنه: در زمان ساخت بدنه خاموش‌کننده‌ها را مورد آزمایش قرار می‌دهند تا از مقاومت آن‌ها در برابر فشار اطمینان حاصل گردد. الف) آزمایش مکانیکی نشت کردن ب) آزمایش در رابطه با حداقل ضخامت بدنه ج) آزمایش از هم پاشیدگی (از هم گسیختگی) د) آزمایش فشار کارکرد (فشار کارکرد حداکثر فشاری است که بدنه خاموش‌کننده در حالت عادی کار تحمل می‌کند و مقدار آن حدوداً نصف فشاری است که بدنه با آن آزمایش می‌شود)
همه خاموش‌کننده‌ها باید به وسیله مصرف‌کننده یا کارخانهٔ سازنده مورد آزمایش قرار گیرند.
الف) بازدید ماهیانه: این بازدید با توجه به شرایط آب و هوای هر منطقه از یک ماه تا سه ماه یک بار انجام می‌گردد که در این حالت خاموش‌کننده به صورت ظاهری و از نظر سالم بودن پلمپ، قرار داشتن در محل خود، کم نشدن فشار، سالم بودن نازل و ضربه نخوردن مورد بازدید قرار می‌گیرد.
ب) بازدید سالیانه: برای اطمینان از عملکرد مواد اطفائیه درون خاموش‌کننده بر روی حریق بایستی بعضی از آن‌ها در حریقهای تمرینی و آموزشی مصرف کرده و سپس خاموش‌کننده را شارژ و جهت استفاده آماده نمود.
ج) آزمایش بدنه در مقابل فشار: با توجه به استاندارد یا توصیه کارخانه سازنده هر چند سال یک بار (معمولاً ۲ سال) بدنه خاموش‌کننده در مقابل فشار از نظر میزان مقاومت آزمایش هیدرواستاتیک می‌گردد.
این گونه خاموش‌کننده‌ها دو نوع اند: خاموش‌کننده‌های آب تحت فشار این گروه از خاموش‌کننده‌های دستی معمولاً دارای ظرفیت ۹ لیتری یا بیشتر آب خالص می‌باشند و برای استفاده در آتش‌سوزی‌های گروه A مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از مشکلاتی که این نوع خاموش‌کننده‌ها دارند آن است که در مناطقی که درجه هوای آن کمتر از ۴ درجه سانتیگراد (۴۰ درجه فارنهایت) می‌باشد به دلیل یخ زدن آب غیرقابل استفاده می‌باشد. کارخانه‌های سازنده جهت رفع این مشکل در مناطق مذکور به جای آب از محلول ضدیخ مخصوص استفاده می‌کنند که حتی در برودت ۴۰- درجه سانتیگراد قابل استفاده می‌باشند.
قدرت پرتاب این نوع خاموش‌کننده ۷ متر طبق استاندارد انگلیس بوده ولی در استاندارد آمریکا قدرت پرتاب آن ۱۰ تا ۱۲ متر تعیین گردیده‌است. از این نوع خاموش‌کننده می‌توان به صورت متناوب استفاده نمود. مدت زمان تخلیه آن به صورت مداوم طبق استاندارد انگلیس ۶۰ ثانیه و طبق استاندارد آمریکا ۵۵ ثانیه می‌باشد. فشار مورد نیاز برای تخلیه از هوای فشرده شده در درون خاموش‌کننده تأمین می‌گردد.
چون بدنه این نوع سیلندر تحت فشار مداوم قرار دارد باید مقاومتی برابر با ۴۰ اتمسفر (PSI۶۰۰) را دارا باشد. معمولاً بر روی درپوش خروجی این نوع خاموش‌کننده‌ها فشارسنج قرار دارد. فشارسنج مذکور معمولاً به دو منظور به کار برده می‌شود:
۱) فشار درون سیلندر را مشخص می‌نماید. ۲) از آنجائی که سیلندر فاقد شیر ایمنی است در صورتی که فشار درون سیلندر خاموش‌کننده به هر دلیلی افزایش یابد و از حد معمول بیشتر گردد فشارسنج از هم پاشیده و فشار سیلندر تخلیه می‌گردد. معمولاً شیر خروجی این نوع خاموش‌کننده‌ها به صورت اهرمی است و جهت جلوگیری از تخلیه آن یک پین که سر آن به صورت گرد است در زیر اهرم قرار می‌دهند که اصطلاحاً به آن ضامن گفته می‌شود. جهت استفاده از این خاموش‌کننده‌ها می‌بایست ابتدا ضامن را بیرون کشیده، سپس با قرار گرفتن در موقعیت مناسب نسبت به حریق، با یک دست خاموش‌کننده را گرفته و با دست دیگر نازل را و سپس با فشار بر اهرم مربوطه محتویات خاموش‌کننده بر روی آتش ریخته شود.
جهت حصول اطمینان از عملکرد این نوع خاموش‌کننده هر ماه یکبار بازدید ظاهری از خاموش‌کننده انجام دهید. در بازدید، از طریق فشارسنج فشار داخلی سیلندر را مشاهده کرده و از سالم بودن دستگاه از لحاظ ضربه دیدگی، سالم بودن شیر و پلمپ و همچنین سالم بودن شیلنگ آن اطمینان حاصل نمائید. در صورت امکان سالی یک بار در حریق آموزشی از آن استفاده و مجدداً شارژ گردد. هر دو سال یکبار بدنه خاموش‌کننده باید با فشار معینی (۲۴ بار / ۳۰۰ الی PSI ۳۵۰) تحت آزمایش هیدرواستاتیک قرار گرفته تا از سالم بودن آن اطمینان حاصل گردد.
این نوع خاموش‌کننده هم مانند خاموش‌کننده آب تحت فشار می‌باشد، یعنی محتوی سیلندر آب یا محلول ضدیخ است و آن خالی می‌باشد. به‌طور کلی در هر دو نوع خاموش‌کننده جهت جلوگیری از زنگ زدگی داخل سیلندر را با لایه‌ای نازک از پلاستیک یا ماده ضدزنگ می‌پوشانند. تفاوت این دو نوع خاموش‌کننده در نوع عامل فشار آن‌ها می‌باشد. جهت تأمین فشار مورد نیاز در این نوع خاموش‌کننده از گاز CO۲ تحت فشار در یک سیلندر کوچک به نام کارتریج استفاده می‌شود. خاموش‌کننده آب و گاز عموماً غیرقابل کنترل است، به این معنی که گاز ذخیره شده در کارتریج وقتی که آزاد شد غیرقابل برگشت می‌باشد. مقدار تخلیه هر دو نوع خاموش کنده ۹۵٪ در زمان شارژ کامل می‌باشد. نوعی از همین خاموش‌کننده وجود دارد که نازل آن دوش مانند است و آب را به صورت مه به بیرون ارسال می‌کند. استاندارد انگلیسی قدرت پرتاب این نوع خاموش‌کننده را ۴ متر تعیین نموده‌است.
جهت اطمینان از عملکرد این نوع خاموش‌کننده هر ماه یک بار از خاموش‌کننده بازدید کنید، بدین صورت که با احتیاط درپوش را باز کرده و کارتریج را از سیلندر بیرون بیاورید، سپس آن را وزن کرده، در صورتی که بیش از ۱۰٪ از وزن گاز که روی کارتریج نوشته شده‌است کم شده باشد بایستی مجدداً آن را شارژ نمود. پس از آن بدنه، کفه، میله ضربه، سوزن، واشر و راه خروج را کاملاً بازدید کنید.
سیلندر خاموش‌کننده بایستی هر ۲ الی ۵ سال یک بار آزمایش شود تا از سالم بودن آن اطمینان حاصل گردد.
پودر خاموش‌کننده عبارت است از مخلوطی از گرد بعضی مواد شیمیایی که جهت خاموش کردن آتش بکار می‌رود. در گذشته نحوه استفاده از پودر خاموش‌کننده بدین صورت بوده‌است که تعدادی قوطی یا ظروف به اشکال مختلف را از پودر پر کرده و در جاهای مناسب قرار می‌داده‌اند و با شروع آتش‌سوزی افراد درب قوطی‌ها را باز کرده و پودر آن را بر روی آتش می‌پاشیدند. با گذشت زمان برای پاشیدن پودر بر روی آتش دستگاه‌های خاموش‌کننده پودری طراحی و ساخته شد.
انواع پودرهای خاموش‌کننده: ۱- پودر شیمیایی که برای اطفاء حریق غیر فلزات کلاس A و B و C بکار می‌رود. ۲- پودر خشک که برای اطفاء حریق فلزات کلاس D بکار می‌رود.
پودر شیمیایی خود به دو گروه تقسیم می‌شود: الف) پودر شیمیایی معمولی که پایه آن بی کربنات سدیم، بی کربنات پتاسیم، بی کربنات اوره پتاسیم و پتاسیم کلراید می‌باشد و برای اطفاء حریق کلاس‌های B و C مناسب می‌باشد. ب) پودر شیمیایی چند منظوره که برای اطفاء حریق کلاس‌های B و C مناسب می‌باشد و پایه آن فسفات آمونیوم می‌باشد.
پودر خشکی که برای اطفاء آتش‌سوزی‌های فلزات قابل اشتعال مانند سدیم، منیزیم، آلومینیوم و غیره مناسب می‌باشد خود بر چند نوع است: ۱) نوع S – ترکیبی است از کلرور سدیم، کلرور پتاسیم و کلرور باریم که پس از ریختن بر روی آتش یک پوسته ضخیم روی آتش ایجاد کرده و حریق را خاموش می‌کند. ۲) نوع C – ترکیبی است از گل خشک و گرافیت و کلرور سدیم و خون خشک شده حیوانات. نوع دیگری از این نوع خاموش‌کننده وجود دارد که پایه آن سدیم کلراید به اضافه ترموپلاستیک است.
مشخص شده که ترکیبات پتاسیم نسبت به ترکیبات سدیم دارای قدرت خاموش‌کنندگی قوی تری هستند. به عنوان نمونه بی کربنات پتاسیم نسبت به بی کربنات سدیم توانایی بیشتری در خاموش کردن آتش دارد. اما پایداری ترکیبات پتاسیم به دلیل تمایل آن‌ها به جذب رطوبت و همچنین امکان تجزیه شدنشان، نسبت به ترکیبات سدیم کمتر است. به همین دلیل از بی کربنات پتاسیم به دلیل ناپایداری و تمایل آن به کلوخه‌ای شدن، کمتر در کپسول‌های آتش‌نشانی استفاده می‌شود. تحقیقات نشان داده که نمک فلزات قلیایی از جمله نمک پتاسیم در ترکیب با اسید گلوکونیک می‌تواند به عنوان بخش مهمی از ترکیبات پودر شیمیایی کپسول‌های آتش‌نشانی، به تنهایی یا به صورت ترکیب با مقادیر اندکی عامل ضد کلوخه شدن و عامل ضد جذب رطوبت یا به صورت ترکیب با سایر پودرهای شیمیایی خشک از جمله بی کربنات سدیم، فسفات آمونیوم و سولفات آمونیوم مورد استفاده قرار بگیرند. این ترکیبات گلوکنات پایدار بوده و جاذب رطوبت نمی‌باشند و همچنین دارای خواص خاموش‌کنندگی بسیار خوبی هستند.
عامل فشار: در تخلیه خاموش‌کننده‌های پودری به‌طور کلی دو روش جهت تخلیه خاموش‌کننده‌های پودری وجود دارد. ۱) خاموش‌کننده‌های پودر و هوا ۲) خاموش‌کننده‌های پودر و گاز
حجم سیلندر پودر و دیگر آن هوای خشک یا نیتروژن می‌باشد و در زمان شارژ فشار آن ۱۰ بار (PSI ۱۵۰) می‌باشد. به دلیل اینکه پودر در داخل خاموش‌کننده به‌طور دائم تحت فشار می‌باشد احتمال کلوخه شدن در آن زیاد است؛ بنابراین هر از گاهی لازم است خاموش‌کننده را سر و ته نموده و مجدداً در جای خود بگذاریم. اغلب بر روی این خاموش‌کننده فشارسنج وجود دارد که فشار درون سیلندر را نشان می‌دهد. این خاموش‌کننده از نوع قابل کنترل بوده و در وزن‌های مختلف از ۵/۰ کیلویی تا ۱۴ کیلویی (۱ تا ۳۰ پوند) وجود دارد. زمان تخلیه بستگی به وزن مواد محتوی دارد به‌طوری‌که از ۸ ثانیه تا ۱۴ ثانیه می‌باشد و مقدار تخلیه آن در زمان شارژ حداقل ۸۵٪ است. قدرت پرتاب این خاموش‌کننده ۶ متر است و جهت آتش‌های کلاس‌های مختلف به کار می‌رود.
هر ماه یک بار بازدید ظاهری از خاموش‌کننده به عمل آید و در این بازدید فشار درون سیلندر را از روی فشارسنج مشاهده و سپس بدنه و پلمپ را بازدید کنید. در صورت امکان سالی یک بار در حریق آموزشی از خاموش‌کننده استفاده شود.
این نوع خاموش‌کننده‌ها خود به دو گروه تقسیم می‌شوند. الف) کارتریج داخل ب) کارتریج بیرون
عامل فشار در این نوع خاموش‌کننده‌ها گاز CO۲ می‌باشد که در داخل یک سیلندر کوچک قرار دارد که این سیلندر زیر درپوش و در داخل سیلندر خاموش‌کننده قرار گرفته‌است، در موقع استفاده با فشار اهرم راه خروج گاز از داخل کارتریج باز و گاز، محتویات داخل سیلندر را تحت فشار قرار داده و به بیرون م راند.
در این نوع محتوی گاز CO۲ خارج از استوانه قرار گرفته و مجرای خروجی گاز کارتریج به بدنه خاموش‌کننده وصل می‌شود که عملکرد آن هم ضربه‌ای هم فلکه‌ای هم اهرمی است. کارتریج‌هایی که در خارج بدنه قرار می‌گیرند دارای سوپاپ عملکرد بوده و گاز کارتریج آز آن در صورت لزوم تخلیه می‌شود. در خاموش‌کننده‌های پودری کارتریج دار چنانچه به هر صورت گاز وارد سیلندر شد و مقدار کمی از پودر آن مصرف گردید نمی‌توان برای استفاده بعدی به آن اطمینان کرد؛ بنابراین باید گاز داخل سیلندر را تخلیه و سپس درپوش را باز کرده و کارتریج آن را تعویض کنید. جهت تخلیه گاز از درون سیلندر کافی است خاموش‌کننده را سر و ته نموده و اهرم آن را فشار دهید تا تمام گاز خارج گردد.
طریقه کار با خاموش‌کننده پودر و گاز کارتریج بیرون: در نزدیکی محل آتش‌سوزی خاموش‌کننده را روی زمین گذاشته، ضامن را آزاد کنید سپس لوله لاستیکی را از گیره خارج و آن را با دستگیره با هم نگه دارید بدون آنکه بدن یا سر و صورت خود را در مسیر سوپاپ ایمنی خاموش‌کننده قرار دهید شیر گاز را باز کنید. (در نوع ضربه‌ای ضربه بزنید). سپس با یک دست نازل را و با دست دیگر خاموش‌کننده را گرفته و با فشار بر روی اهرم نازل، پودر را بر روی آتش بپاشید.
طریقه کار کردن با خاموش‌کننده پودر و گاز کارتریج داخل: در این نوع خاموش‌کننده کارتریج در داخل بدنه سیلندر و زیر درپوش قرار می‌گیرد. هنگامی که ضامن را بیرون کشیدید اهرم را فشار دهید تا گاز از داخل کارتریج وارد بدنه سیلندر شود، سپس با یک دست نازل را گرفته با دست دیگر اهرم را فشار دهید تا پودر روی آتش پاشیده شود.
آزمایش‌های مقرری خاموش‌کننده‌های پودر و گاز: هر یک ماه یک بار درب سیلندر را باز نموده از کلوخه نشدن پودر مطمئن شوید. از بازبودن خروجی سیلندر همچنین سالم بودن لوله لاستیکی اطمینان حاصل کرده، کارتریج را وزن نموده تا از شارژ بودن آن مطمئن شوید، چنانچه بیش از ۱۰٪ از وزن گاز درون آن کم شده باشد مجدداً شارژ کنید. در صورت امکان سالی یک بار در حریق آموزشی از خاموش‌کننده استفاده کنید و مجدداً شارژ نمائید. (هر کارتریج با ۱۱۰ گرم گاز CO۲ پر شده‌است)
از گذشته دور تاکنون این گاز به عنوان یک گاز ضد حریق در دستگاه‌های ثابت اتوماتیک مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. گاز CO۲ دارای خواص زیر می‌باشد:
گازی است غیرقابل اشتعال، بدون بو، خنثی، غیر سمی باعث فساد نشده، هادی جریان الکتریسیته نبوده، وزن آن یک ونیم برابر هوا می‌باشد و به همین خاطر در موقع اطفاء به نحوی سطح آتش را پوشانده و جانشین اکسیژن می‌شود و در نتیجه عمل اطفاء به نحو احسن انجام می‌شود.
حجم سیلندر خاموش‌کننده محتوی گاز CO۲ است که تحت فشاری در حدود ۶۰–۵۵ اتمسفر (PSI ۹۰۰–۸۰۰) به صورت مایع درآمده و در سیلندر قرار گرفته‌است. فضای خالی جهت انبساط گاز وجود دارد، چون بدنه خاموش‌کننده می‌بایست فشار زیادی را متحمل شود بنابراین آن را یک تکه و بدون درز و جوش می‌سازند. اگر جنس آن فولاد باشد وزن کلی آن زیاد شده ولی در صورتی که جنس آن از آلومینیوم باشد وزن آن نسبتاً کمتر خواهد بود. انواع دستی این خاموش‌کننده با ظرفیت‌های ۱ تا ۶ کیلوگرم (۱۲–۲ پوند) ساخته می‌شود. در ظرفیت‌های بیشتر به صورت چرخ دار یا دستگاه‌های ثابت اتوماتیک طراحی و مورد استفاده قرار می‌گیرد. به دلیل این که گاز CO۲ در محل مصرف هیچ اثری از خود به جای نمی‌گذارد بیشتر در محل‌های سر بسته و جهت اطفاء حرق‌های کلاس B و C وسایل الکتریکی و دستگاه‌های کامپیوتری و به‌طور کلی وسایل برقی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این خاموش‌کننده‌ها معمولاً قابل کنترل هستند، نازل خاموش‌کننده گاز CO۲ به شکل قیفی یا شیپوری است و علت آن نیز این است که از سرعت زیاد گاز به هنگام خروج جلوگیری کرده و به آن اجازه انبساط داده می‌شود و از ایجاد صدای زیاد نیز جلوگیری می‌کند. لازم است ذکر شود که یک پوند گاز CO۲ مایع در صورت آزاد شدن ۸ فوت مکعب گاز تولید می‌نماید، این توسعه زیاد حجمی اثر شدید خنک‌کنندگی داشته بطوری‌که برودتی برابر با ۱۱۰- درجه فارنهایت ایجاد می‌نماید. اگر چه دی‌اکسید کربن سمی نیست ولی وقتی به میزان زیاد در فضای بسته مورد استفاده قرار گیرد میزان اکسیژن هوا را تقلیل داده و هر شخصی که در محل مذکور حضور داشته باشد، دچار کمبود اکسیژن شده در نتیجه ایجاد خفگی به وی دست خواهد داد.
چنانچه به هر علتی فشار داخلی سیلندر افزایش یابد سوپاپ ایمنی که درون آن یک دیسک پاره شونده وجود دارد، عمل کرده و تمام گاز سیلندر تخلیه می‌گردد. مقاومت این دیسک در حدود ۱۸۰ اتمسفر (PSI ۲۷۰۰) می‌باشد، به همین خاطر سیلندر خاموش‌کننده گاز CO۲ نبایستی در زیر تابش مستقیم نور خورشید یا در مجاورت دستگاه‌های حرارتی قرار گیرد. بدنه این نوع خاموش‌کننده باید قادر به تحمل فشاری معادل ۴۵۰ اتمسفر (PSI ۷۰۰۰) باشد.
جهت کار با این نوع خاموش‌کننده، ابتدا دستگیره را گرفته و پین را بیرون بکشید، سپس اهرم را فشار دهید و گاز را بر روی حریق بریزید. بایستی مراقب بود که اعضای بدن با شیپور تخلیه‌کننده تماس پیدا نکند زیرا این قسمت به دلیل برودت زیاد ممکن است باعث سوختگی در محل تماس گردد.
مکانیزم شیر این خاموش‌کننده باید طوری باشد که به سرعت باز و بسته گردد، در غیر این صورت گاز تبدیل به یخ شده و راه خروج را مسدود می‌کند، به همین دلیل از شیرهایی با مجرای خروجی بسیار کوچک در این دستگاه استفاده می‌گردد. مقدار تخلیه این خاموش‌کننده ۹۵٪ است و حداکثر پرتاب آن ۲ متر می‌باشد. زمان تخلیه این خاموش‌کننده حداکثر ۲۰ ثانیه می‌باشد.
آزمایش‌های مقرری: هر شش ماه یکبار از سالم بودن دستگاه شامل زنگ زدگی، ضربه خوردگی، صدمه دیدگی نازل و لوله و سالم بودن شیر، اطمینان حاصل کنیم. سپس خاموش‌کننده را وزن کرده در صورتی که بیشتر از ۱۰٪ از وزن گاز داخل سیلندر کم شده باشد بایستی مجدداً شارژ گردد.
این نوع خاموش کننده ها، با تکنولوژی فوق‌العاده ساخت کشور ترکیه می باشد که توانایی خاموش کردن آتش های پرحجم را دارند. این ماده می‌تواند با حبس هیدروکربنها، باعث خاموش شدن آتش شده و از احتراق مجدد شعله ها جلوگیری می کند. از آنجایی که این مواد بر پایه مواد گیاهی ساخته شده اند، ضرری برای انسان و محیط زیست ندارند.
کپسول های بیوژل در صورتی استفاده نشوند، به مدت 5 سال نیازی به شارژ مجدد ندارند.
گرچه مواد هالوژنه به عنوان ماده اطفاء حریق قابل قبول و شناخته شده می‌باشند ولی استفاده از این مواد به دلیل صدمه زدن به لایه ازن محدود و ممنوع شده‌است، هرچند احتمال دارد که در بعضی از مؤسسات هنوز از این خاموش‌کننده‌ها استفاده شود.
بمنظور ساخت مواد اطفائیه در این خاموش‌کننده‌ها از دو ماده به نام‌های متان CH۴ و اتان C2H۶ به عنوان مواد پایه استفاده می‌شود که البته مواد هالوژنه جایگزین هیدروژن این ترکیبات می‌شود و مواد بدست آمده قابلیت اشتعال نداشته و حدوداً ۴ الی ۵ برابر از هوا سنگین تر هستند و به سرعت روی حریق را پوشانده و مانع از رسیدن اکسیژن به حریق می‌شود و از طرفی در واکنش‌های زنجیره‌ای سوختی دخالت کرده و در نتیجه عمل اطفاء صورت می‌گیرد. این مواد تا زمانیکه در داخل سیلندر یا ظروف سر بسته هستند به صورت مایع و در محیط به صورت گاز می‌باشند.
این خاموش‌کننده‌ها را می‌توان در اکثر حریق‌ها استفاده نمود، بخصوص در حریق‌های دستگاه‌های برقی و همچنین دستگاه‌های ظریف الکتریکی از این خاموش‌کننده جهت آتش‌سوزی هائی که در یک سطح باشند مانند جامدات و مایعات قابل اشتعال می‌توان استفاده نمود.
عامل فشار: در این خاموش‌کننده‌ها از سه طریق بدست می‌آید ۱) فشار هوا یا ازت ۲) فشار گاز داخل کارتریج ۳) فشار درونی خود ماده
انواع خاموش‌کننده‌های هالوژنه ۱) نوع سقفی که به صورت اتوماتیک عمل می‌کند. ۲) نوع بولینگی یا شیشه‌ای که با پرتاب بر روی حریق عمل اطفاء را انجام می‌دهد. ۳) به شکل استوانه ای
نوع سقفی این خاموش‌کننده‌ها در ظرفیت‌های ۳-۹-۱۲ کیلویی ساخته شده و به‌طور اتوماتیک عمل می‌کند. این نوع خاموش‌کننده را معمولاً در محل‌های مناسب به سقف نصب می‌کنند. راه خروج مایع با شیشه کوچکی محتوی مواد شیمیایی بسته می‌شود که از یک طرف مجرای خروج و از طرف دیگر به پائین‌کننده متصل می‌شود و راه خروج مایع را کاملاً مسدود می‌سازد.
وقتی در محلی آتش‌سوزی رخ دهد حرارت ناشی از حریق به شیشه محتوی مواد شیمیایی که نوعی الکل است رسیده و ماده داخل شیشه منبسط شده و در نتیجه شکسته و راه خروج مایع هالون باز و مایع مذکور بیرون پاشیده می‌شود و با دریافت حرارت به صورت بخار درآمده و روی حریق را می‌پوشاند و باعث خفه شدن حریق می‌گردد.
شیشه مواد شیمیایی در رنگ‌های متفاوت وجود دارد که هر کدام از رنگ‌ها در درجه حرارت بخصوصی باعث شکسته شدن خود شیشه می‌شوند؛ بنابراین با توجه به نیاز می‌توان نوع لازم را انتخاب و استفاده نمود. نوع بولینگی در این دستگاه‌ها ماده هالوژنه در شیشه‌هایی به شکل بولینگ قرار داده شده که ظرفیت آن حدود ۱۲۰۰ گرم ماده هالوژنه می‌باشد. در صورت آتش‌سوزی آن را به میان آتش پرتاب می‌کنند که در اثر شکستن بطری مواد هالوژنه تبدیل به گاز شده و عمل اطفاء انجام می‌گردد.
نوع استوانه‌ای این نوع خاموش‌کننده را هم می‌توان به صورت دستی و هم به صورت اتوماتیک مورد استفاده قرار داد. اگر در محلی که خاموش‌کننده فوق به دیوار نصب است آتش‌سوزی به وجود آید در صورتی که کسی در محل نباشد یا متوجه نگردد و همچنین حرارت به حباب شیشه‌ای محتوی ماده شیمیایی برسد شیشه مذکور شکسته و راه خروج مایع هالون باز می‌شود.
کف مورد مصرف برای اطفاء حریق مایعی است که به صورت پرتاب به روی مواد در حال اشتعال به سرعت روی آتش را پوشانده و مانع از برخاستن گاز قابل اشتعال از روی مواد می‌گردد و با پوشاندن سطح ماده در حال اشتعال از رسیدن اکسیژن هوا به آتش جلوگیری به عمل می‌آورد. وزن مخصوص آن کمتر از وزن مخصوص مایعات قابل اشتعال است لذا در سطح آن شناور گشته و پائین نمی‌رود. . (قدرت پرتاب خاموش‌کننده‌های کف حدود ۵ متر است و نسبت ترکیب آن با آب ۱ به ۸ است یعنی به ازای هر ۸ لیتر آب ۱ لیتر فوم اضافه می‌کنند و ظرفیت این نوع خاموش‌کننده‌ها معمولاً ۹ لیتری می‌باشد)
بعضی از علائم و مشخصاتی که به وسیله سازندگان ارائه می‌شود یا روش‌های دیگر که در این امر می‌تواند مفید واقع گردد در ذیل آمده‌است: