moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در بیمارانی که به دلیل شرایط بیمار امکان لوله گذاری تراشه وجود ندارد استفاده از این وسیله می‌تواند کارامد باشد. به این منظور تحقیقی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان انجام شد، بدین منظور بر روی ۲۵ بیمار کاندید لوله گذاری تراشه در بخش تروما مطالعه و بررسی انجام شد. نمونه‌ها از بین ۱۰۵ بیمار کاندید لوله گذاری تراشه انتخاب شدند که لوله گذاری تراشه به طریق لارنگوسکوپی مستقیم در بار دوم با شکست مواجه شده بود. در تمام موارد پس از اینکه لوله گذاری تراشه با شکست مواجه شد لارنژیال ماسک با سایز ۴ برای بیمار بدون استفاده از داروی شل‌کننده عضلانی قرار داده شد. در نهایت در ۲۴ مورد تهویه به بهترین نحو انجام شد (۹۶ درصد) و در یک مورد به حضور متخصص بیهوشی نیاز شد.
آرت ایوانز (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در اعتیاد به سفید بزرگ، کوئین توانا، شب وحشت، "در دل شب"، "بزرگ‌راه ۶۰"، "پسر بومی" و "سایه‌های ری" اشاره کرد.
کارینا آریووی (زاده ) بازیگر کلمبیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در یک هشت هفت اشاره کرد.
مسعود نجابتی (متولد سال ۱۳۴۶) طراح گرافیک، مدیر هنری و خوشنویس معاصر ایرانی است.
فعالیت‌های او بر طراحی گرافیک از جمله طراحی پوستر، نشانه، کتاب و به‌خصوص گرافیک نشر با تأکید بر روش تایپوگرافی متمرکز است. او در مقطع کارشناسی رشته گرافیک وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و همزمان در انجمن خوشنویسان ایران به مشق علمی و نظری پرداخت. پس از اتمام دوره کارشناسی ارشد گرافیک در دانشگاه هنر تهران و دورهٔ ممتاز انجمن خوشنویسان، با ناشران مختلف به همکاری در زمینهٔ گرافیک نشر پرداخت و در کنار آن به فعالیت‌های دیگر از جمله کارهای گرافیک مذهبی و آئینی روی آورد. او مدیریت هنری و طراحی گرافیک پروژه‌های فرهنگی متعددی را از سوی سازمان‌ها و مراکز دولتی و خصوصی در کارنامه خود دارد.
نجابتی در سال ۱۳۷۹ (۲۰۰۰ م) فونت «پرشیا» را طراحی کرده‌است که توسط شرکت Bitstream در آمریکا، منتشر شده‌است. همچنین در سال ۱۳۸۰ کتاب «خط در گرافیک» را برای وزارت آموزش و پرورش تألیف کرده‌است که توسط انتشارات مدرسه منتشر و بارها تجدید چاپ شده‌است. او از سال ۱۳۷۵ تا کنون در هنرستان‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی شهرهای تهران و قم تدریس داشته‌است.
نجابتی مدیرمسئول کانون هنر شیعی است. او عضو هیئت انتخاب و داور چندین نمایشگاه و دوسالانه ملی بوده و دبیری علمی و هنری چند همایش را نیز بر عهده داشته‌است. همچنین کارگاه‌های آموزشی و سخنرانی‌های متعددی را دربارهٔ طراحی گرافیک و تایپوگرافی برگزار کرده‌است.
آثار وی که اغلب با تأکید بر به‌کارگیری خوشنویسی و نوشتار فارسی همراه هستند در نمایشگاه‌ها، کتاب‌ها و نشریات متعددی به نمایش درآمده و جوایزی را برای او به همراه داشته‌اند.
همچنین او نامزد عنوان چهره سال هنر انقلاب در سال ۱۳۹۳ نیز شده‌است.
گزیدهٔ آثار گرافیک او در دو کتاب با عنوان «طراحان گرافیک معاصر ایران؛ ۱» توسط انتشارات یساولی در سال ۱۳۸۳ و «گزیده آثار گرافیک مسعود نجابتی» توسط مؤسسه فرهنگی و پژوهشی چاپ و نشر نظر در سال ۱۳۸۶ منتشر شده‌است.
متوکسالن () یا گزانتوتوکسین دارویی است که برای درمان پسوریازیس، اگزما، ویتیلیگو و برخی از لنفوم‌های پوستی، در رابطه با قرار گرفتن پوست در معرض نور UVA از لامپ یا نور خورشید استفاده می‌شود. متوکسالن با تغییر راه سلول‌های پوست با دریافت تابش UVA، باعث پاکسازی بیماری می‌شود. دوز آن ۱۰ میلی‌گرم قرص است که به مقدار ۳۰ میلی‌گرم در ۷۵ دقیقه قبل از پووا درمانی (پسورالن + UVA) درمانی است می‌رسد. به‌طور شیمیایی، متوکسالن متعلق به یک کلاس از مولکول‌های آلی طبیعی شناخته شده به عنوان فیورانوکاماریین‌ها است. آن‌ها از کومارین با فوران تشکیل شده‌اند. همچنین این دارو می‌تواند تزریق شود یا موضعی استفاده شود.
ایوان تیخان (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۶) یک پرتاب‌گر چکش اهل بلاروس است. از افتخارات وی میتوان وی می‌توان به کسب مدال نقره پرتاب چکش در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ و مدال برنز پرتاب چکش در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
توکو هیمه (۱۵۶۵ – ۱۶۱۵) دومین دختر توکوگاوا ایه‌یاسو بود. مادر او «نیشی‌گوری» (西郡の方) نام داشت و یکی از زنان غیراصلی ایه‌یاسو بود. توکو هیمه نخست با هوجو اوجینائو ازدواج کرد و پس از مرگ هوجو اوجینائو به ازدواج ایکدا تروماسا درآمد.
یوکی هیده‌یاسو ، توکوگاوا اوگیمارو (۱۶۰۷ – ۱۵۷۴) او یک دایمیو در دوره آزوچی–مومویاما و اوایل دوره ادو در ژاپن بود. او رهبر خاندان فوکوئی در ولایت اچیزن بود. یوکی هیده‌یاسو پسر دوم توکوگاوا ایه‌یاسو بود. مادر یوکی هیده‌یاسو یکی از زنان غیر اصلی ایه‌یاسو بود و «اُومان» نام داشت.
در بهار سال ۱۵۸۴ اودا نوبوکاتسو، پسر دوم اودا نوبوناگا، از توکوگاوا ایه‌یاسو درخواست کرد که در برابر تویوتومی هیده‌یوشی از او حمایت کند. این اقدامی خطرناک بود که می‌توانست به نابودی خاندان توکوگاوا بینجامد. نیروهای توکوگاوا به سمت قلعهٔ اجدادی خاندان اودا در اُواری حرکت کردند. هیده‌یوشی نیز با فرستادن ارتشی به آن جا این حمله را پاسخ داد. نبرد کوماکی و ناگاکوته تنها نبرد بین دو متحدکنندهٔ بزرگ ژاپن یعنی ایه‌یاسو و هیده‌یوشی است. این لشکرکشی چندین ماه بدون نتیجه‌ای قطعی ادامه داشت تا اینکه هیده‌یوشی درصدد مذاکره با ایه‌یاسو برآمد. هیده‌یوشی در ابتدا توانست اودا نوبوکاتسو را که برخلاف پدرش مردی سست اراده بود، متقاعد به صلح و سازش کند. سپس به ایه‌یاسو پیشنهاد آتش‌بس داد. ایه‌یاسو که بهانهٔ خود را برای ادامه نبرد از دست داده بود، پیشنهاد صلح را پذیرفت. به عنوان قسمتی از قرارداد، پسر دوم ایه‌یاسو «اوگیمارو» به فرزندخواندگی هیده‌یوشی درآمد.
او در نبرد سکیگاهارا ۱۶۰۰ در سپاه شرقی و در جبهه و همراه با پدرش ایه‌یاسو با خاندان تویوتومی جنگید.
المپیک تابستانی ۲۰۱۶, شناخته شده به عنوان ۳۱مین بازی‌های المپیک، در ریو دو ژانیرو، برزیل، از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار می‌شود.
تقریباً ۱۱۰۰۰ ورزشکار از ۲۰۶ کشور حضور دارند. که در ۳۰۶ رویداد در ۴۲ رشته با یکدیگر رقابت می‌کنند.Olympic Sports وب سایت رسمی ریو ۲۰۱۶
On 18 August ۲۰۱۶، Kyrgyz weightlifter عزت آرتیکوف was stripped of his bronze medal in the مردان 69 kg رویداد after testing positive for استریکنین. Luis Javier Mosquera of Colombia, who had been the fourth-place finisher before Artykov's disqualification, was moved into third place.Rio Olympics ۲۰۱۶:Izzat Artykov stripped of وزنه‌برداری bronze - BBC.com
قحطی نیشابور در سال ۴۰۱ (قمری) بر اثر سرمازدگی فراورده‌های کشاورزی که از سال ۴۰۰ (قمری) آغاز شد، روی داد؛ سرما مزرعه‌ها، کشت‌زارها و باغستان‌ها را بی‌بازده ساخت. روایت شده است در این زمان برف زیادی بارید تا شصت و هفت بار. حتی ثروتمندان نیز بی‌غذا ماندند. بنا به آنچه در تاریخ یمینی ذکر شده، در این زمان هر روز در برخی محله‌های نیشابور بیش از چهارصد نفر جان می‌باختند. کسی نمی‌توانست به کار غسل و تدفین جان باختگان برسد. مرده‌ها از این‌رو با لباس در دل خاک جای می‌گرفتند «و مرد و زن و پیر و جوان فریاد می‌داشتند و نان نان می‌زدند و بر جای سرد می‌شدند». مردم در این قحطی از هر راهکاری برای رفع گرسنگی بهره می‌گرفتند. برخی با گیاهان خشک گرسنگی‌شان را برطرف می‌کردند. کم‌کم غذا بسیار نایاب شد، مردم گرسنه استخوان از میان زباله‌ها برداشته، خرد کرده و از آن غذایی فراهم آورده، می‌خوردند. سپس محمود غزنوی فرمانی صادر کرد تا حکومتیان انبارهای غله را بگشایند و آنچه که در انبارها است میان مردم تهی‌دست تقسیم کنند.http://www.cgie.org.ir/fa/news/128582افراد زیادی، در این قحطی، در نیشابور کشته شدند و کار به جایی رسید که کسی به غسل و تدفین و تکفین مردگان نمی‌رسید.
ابوسعد نیشابوری در این سال در رسیدگی به مستمندان غریب و کمک به مصیبت‌زدگان تلاش‌های بسیاری نمود.
مورخان نوشته‌اند که در سال ۴۰۰ هجری زمستانی سخت خراسان را فرا گرفت و «شست و هفت نوبت برف افتاد» و پیامدهای آن در سال ۴۰۱ قمری به صورت قحط غلایی پدیدار شد.شدّت تنگسالی در نیشابور بیش از دیگر شهرهای خراسان بود، چنان‌که برخی از مردم این شهر از فرط گرسنگی از کشتن و خوردن یکدیگر پرهیز نداشتند و «کسی را جرأت آن نبود که در محله‌های دوردست که از واسطهٔ شهر برکنار بود تردد کند» عتبی که این واقعه را بتفصیل شرح داده است، می‌گوید به دستور سلطان محمود غزنوی درگاه اِنبارهای دولتی را گشودند و غلّه را بر فقرا و مساکین صرف کردند و جان ایشان از چنگال و مِخلَب» گشودند.
سوفی دماره (؛ ۷ آوریل ۱۹۲۲ – ۱۳ فوریه ۲۰۱۲) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "جان تازه" و "یکسره مجنون او" اشاره کرد.
مارایکه کاری‌یر (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۴ – ۱۷ مارس ۲۰۱۴) یک هنرپیشه، سخنگو و مترجم اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "یک روش خطرناک"، "آوای وزغ" و "جان تازه" اشاره کرد.
توکوهیمه یا گوتوکوهیمه (۱۱ نوامبر، ۱۵۵۹ – ۱۶ فوریه، ۱۶۳۶) دختر دایمیوی ژاپنی اودا نوبوناگا بود. او با ماتسودایرا نوبویاسو، فرزند اول توکوگاوا ایه‌یاسو ازدواج کرد. از او همچنین به عنوان فرد مسئول مرگ همسرش و مادر او، زن ایه‌یاسو، تسوکی‌یاما-دونو یاد می‌شود.
قرار ازدواج توکوهیمه با پسر پنج ساله توکوگاوا ایه‌یاسو، ماتسودایرا نوبویاسو در سال ۱۵۶۳، در هنگامی که او خودش تنها پنج ساله بود گذاشته شد. ازدواج او با انگیزه‌های سیاسی بود و به جهت اتحاد بین توکوگاوا ایه‌یاسو و اودا نوبوناگا صورت گرفت. این دو در سال ۱۵۶۷ ازدواج کردند.
بعد از گذشت چند سال توکوهیمه و نوبویاسو کاملاً به یکدیگر علاقه‌مند شدند، هر چند مادر شوهر توکوهیمه تسوکی‌یاما-دونو، زندگی بسیار دشواری برای آن‌ها به وجود آورده بود و در مورد مسائل بین او و همسرش دخالت می‌کرد. تسوکی‌یاما-دونو به عنوان یک زن حسود و ناسازگار شناخته می‌شود، و حتی شوهرش ایه‌یاسو حاضر به زندگی مشترک با او در یک خانه نبود. او اولین دختر خود را در سال ۱۵۷۶ و دومین دختر را در سال ۱۵۷۷ به دنیا آورد. از آنجایی که توکوهیمه نتوانسته بود پسری برای جانشینی نوبویاسو به دنیا بیاورد، تسوکی‌یاما-دونو به این بهانه یکی از دختران خاندان تاکدا را به عقد پسرش به عنوان همسر غیر اصلی (سوکوشیتسو) درآورد و این عملی تحریک‌کننده برای توکوهیمه بود. هنگامی که او بیست ساله شد، به اندازه کافی بخاطر دخالت مادر شوهرش رنج کشیده بود. توکوهیمه مصمم شد از مادرشوهرش انتقام بگیرد.
بر طبق نوشته میکاوا مونوگاتاری که در دوره ادو نگاشته شده‌است، توکوهیمه در نامه‌ای به پدرش، اودا نوبوناگا، نوشت که مادرشوهرش با تاکدا کاتسویوری در مکاتبه است. تاکدا کاتسویوری یکی از بدترین دشمنان پدرش اودا نوبوناگا بود. نوبوناگا این ظن خیانت را به متحد خود ایه‌یاسو اطلاع داد و خواستار اعدام عاملان این خیانت شد، او نیز به سرعت همسر خود را به زندان فرستاد. به علت اینکه برای ایه‌یاسو حفظ اتحاد با نوبوناگا بسیار ضروری بود، این اتهامات کاملاً جدی گرفته شد و از آنجائیکه همسر و پسرش رابطهٔ بسیار نزدیکی با هم داشتند، در نتیجه ایه‌یاسو مجبور شد پسر خود را نیز تحت بازداشت قرار دهد.
با اینکه هیچ شواهد قطعی از خیانت پیدا نشد، اما ایه‌یاسو برای آرام کردن متحد خود، دستور اعدام همسرش را در سال ۱۵۷۹ صادر کرد و همسر او گردن زده شد. گر چه ایه‌یاسو اعتقادی به خیانت پسرش نداشت، اما جهت جلوگیری از انتقام او برای اعدام و مرگ مادرش، دستور داد پسرش به روش هاراکیری خودکشی کند. مراسم هاراکیری نوبویاسو در قلعه فوتاماتا برگزار شد.
به تازگی فرضیه‌های جدیدی در مورد مرگ نوبویاسو به دستور خود ایه‌یاسو مطرح شده‌است و فرضیه دستور نوبوناگا بر اثر نامه توکوهیمه اعتبار خود را به عنوان فرضیه رایج و برتر از دست داده‌است.
ژرار بلَن (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که بلَن در آن نقش داشته است می‌توان به "پسرعموها"، "هاتاری!"، "شوهران جوان"، "دوست آمریکایی"، "بچه‌های بهشت"، "سرژ خوش‌تیپ" و "پلیکان" اشاره کرد. او در 1978 در فیلم () به کارگردانی ایرج عظیمی نیز ایفای نقش کرده است.
ویلیام (William de Asevedo Furtado زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست مهاجم و مدافع اهل برزیل است که برای باشگاه ورزشی اینترناسیونال در لیگ برتر فوتبال برزیل بازی می‌کند.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل برندهٔ مدال طلا شده‌است.
کلسیپوتریول/بتامتازون دایپرپیونیت () (با نام تجاری دایووبت (Daivobet)) ترکیبی ثابت از کلسیپوتریول آنالوگ ویتامین D مصنوعی و بتامتازون دایپرپیونیت کورتیکواستروئید مصنوعی برای درمان پسوریازیس پلاکی در بزرگسالان و نوجوانان است (تنها برای پوست سر). این دارو به صورت پماد، ژل، و فوم استفاده می‌شود.
سن هیمه (۲۶ می، ۱۵۹۷ – ۱۱ مارس، ۱۶۶۶) دختر و فرزند ارشد دومین شوگون توکوگاوا هیده‌تادا و همسرش اوایو بود. او در طول دوره دوره سنگوکو متولد شد. جد پدری او بنیانگذار شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌یاسو بود. پدربزرگ مادری او آزای ناگاماسا بود. مادر بزرگ او اوایچی، خواهر کوچکتر اودا نوبوناگا بود. زمانی که او شش یا هفت ساله بود، پدربزرگش او را به ازدواج تویوتومی هیده‌یوری، که پسر و جانشین تویوتومی هیده‌یوشی بود، درآورد.
محمد دفتری (زادهٔ ۱۲۸۳–درگذشتهٔ ۱۳۶۲)http://pajoohe.ir/خاندان-دفتری__a-42411.aspx به عنوان پسر سوم محمود دفتری عین الممالک، در ۱۲۸۳ زاده شد.
پس از تحصیلات متوسطه به مدرسه نظام رفت. برای کامل کردن تحصیلات، به فرانسه رفت و در مدرسه نظامی سن-سیر سرگرم تحصیل شد. پس از بازگشت به ایران، در دانشکده افسری استاد شد و پس از چندی درجه سرهنگی گرفت. در میان نظامیان، از نزدیکان حاج‌علی رزم‌آرا به‌شمار می‌رفت. در فروردین ۱۳۲۸، درجه سرتیپی گرفت. رزم‌آرا که به نخست وزیری رسید، سرلشکر فضل‌الله زاهدی را از ریاست شهربانی فروگرفت و سرتیپ دفتری را به جای او گماشت. پس از ترور رزم‌آرا، دفتری نیز ریاست شهربانی کنار گذاشته شد. محمد مصدق او را به ریاست گارد گمرگ گماشت. اما پس از ماجرا ترور سرتیپ محمود افشار طوس، مقام ریاست شهربانی تهران مدتی خالی ماند تا در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، هم‌زمان از مصدق و زاهدی حکم ریاست شهربانی تهران را دریافت کرد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲، تا شهریور همان سال در همین مقام بود و جای خود را به مهدی‌قلی علوی مقدم داد. «تاریخ نظامی عصر قدیم و قرون وسطی و عصر جدید» از تالیفات او است.http://www.aftabir.com/lifestyle/view/65314/محمد-دفتری وی در سال ۱۳۶۲ در سن ۷۸ سالگی در پاریس درگذشت.
النور هانت (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "بزن‌بکوب!" اشاره کرد.
توماس رولر (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۱) یک پرتاب‌گر نیزه اهل آلمان است. از افتخارات وی میتوان وی می‌توان به کسب مدال طلای پرتاب نیزه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد. رکورد او ۹۳٫۹۰ متر (مهٔ ۲۰۱۷) است که دومین رکورد در طول تاریخ پرتاب نیزه به شمار می‌رود و رکورد ملی آلمان محسوب می‌شود. رولر در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، و ۲۰۱۵ به‌عنوان قهرمان ملی آلمان برگزیده شد.
والتر لا (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "بزن‌بکوب!" و "کمیل" اشاره کرد.
کریس میرز (؛ زادهٔ ) یک شیرجه‌رو اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است. همچنین برنده مدال طلا در سه متر همزمان گردید.
تاکالسیتول () (دی‌هیدروکسی‌ویتامین D) آنالوگ ویتامین D مصنوعی است.
تاکالسیتول تحت چندین نام، از جمله Curatoderm و Bonalfa به بازار عرضه شده است.
تاکالسیتول حجم سلول بیش از حد در اپیدرم را با تعامل با گیرنده‌های ویتامین D در سلول‌های کراتینوسیت کاهش می‌دهد.
این معمولاً توسط پزشک عمومی یا متخصص پوست برای درمان پسوریازیس، لبهای خشکیده و ترک خورده مزمن و دیگر بیماری‌های پوستی خشک شدید به دلیل توانایی آن در کاهش بیش از حد حجم سلول پوست تجویز می‌شود. این به عنوان یک پماد یا لوسیون در دسترس است.
آن را همچنین برای ویتیلیگو و بیماری هایلی-هایلی استفاده می‌کنند.
ویلیام مارین کانسلمن (؛ – ) با تخلص و نام‌های مستعار «بیل کانسلمن» و «فرانک اسمایلی»، فیلم‌نامه‌نویس و فکاهی‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "عشق پولی"، "بزن‌بکوب!" و "اورینت اکسپرس" اشاره نمود.
کشورن والکات (؛ زادهٔ ) یک پرتاب‌گر نیزه، و ورزشکار دو و میدانی اهل ترینیداد و توباگو است. از افتخارات وی میتوان وی می‌توان به کسب مدال طلا پرتاب نیزه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و مدال برنز پرتاب نیزه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
ویلیام آنتونی مک‌گوایر (؛ ۹ ژوئیه ۱۸۸۱ – ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۰) یک کارگردان تئاتر، فیلم‌نامه‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "بزن‌بکوب!"، "لیلیان راسل" و "زیگفلد کبیر" اشاره نمود.
ثورنتون فریلند (؛ ۱۰ فوریه ۱۸۹۸ – ۲۲ مه ۱۹۸۷) یک کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بزن‌بکوب!" و "ازدواج آخر هفته" اشاره نمود.
اثل شوتا (؛ – ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ناسیو اِرب براون (؛ ؛ – ) یک آهنگساز و ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "بزن‌بکوب!"، "ترانه ۱۹۳۶ برادوی" و "پرتقال کوکی" اشاره نمود.
والتر دانلدسن (؛ – ) یک ترانه‌سرای مشهور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادوارد الیسکو (؛ – ) یک هنرپیشهٔ تئاتر، ترانه‌سرا، نمایش‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بروس مورخ بابلی-یونانی که در میان نویسندگان آغاز قرن سوم پیش از میلاد مقام علی‌حده‌ای دارد. بروس منجمی بود که در آغاز قرن سوم پ.م. در بابل جزو کاهنان خادم مردوک بشمار می‌رفت و معلومات یونانی زمان را کسب کرده بود.
بروس عزم کرد فرمانروایان نوین بابل، یعنی یونانیان مقدونی را با دانش بابل آشنا کند و بدین منظور تاریخ بابل را نوشت و در تحریر بخش ویژهٔ تاریخی آن کتاب از بایگانی وقایع بابل و افسانه‌ها و از اسناد و فهرست‌های مکتوب سلطنتی سومر نیز استفاده کرد؛ و چون البته یونانیان که خواننده کتاب بروس بودند اصطلاحات باستانی و اکدی را نمی‌دانستند بروس بخاطر ایشان، آن اصطلاحات را به صورت مفاهیمی که در هزاره یکم پیش از میلاد متداول بود برگرداند.
مثلاً سلاله کوتیان که طبق رویات بعدی فهرست سلطنتی سومری مرکب از ۲۱ پادشاه بود بالطبع چون سلاله ماد مشخص گشتکه تا اندازه‌ای هم صحیح بود زیرا که کوتیان در سرزمینی زندگی می‌کردند که بعدها سلطنت مادی‌ها در آنجا مستقر گشت.
در میان اهل علم فرضیه‌ای وجود داشت که بروس زرتشت بانی کیش اوستا را هم در شمار شاهان سلالهٔ کوتی آورده است. در ایامی که سال و ماه‌های درهم و برهم تاریخ سلاله‌های مذکور در تألیف بروس هنوز روشن نشده بود و با قواعد تقویم بابلی مقایسه نگشته بود، برای این موضوع اهمیت خاصی قائل بودند؛ باضافه در آن زمان کسی از فهرست سلطنتی سومر اطلاعی نداشت. شهادت بروس چون به منابع باستانی شرقی مبتنی بود موثق‌ترین گواه شمرده می‌شد.
جان گری (؛ ۱۸۷۳ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دزدان قصابی"، "مخمصه" و "آژیر کاذب" اشاره نمود.
برگاپتن () (متوکسی‌پسورالن-۵) یک پسورالن (همچنین شناخته شده به عنوان فیورانوکومارین‌ها) موجود در روغن اسانس ترنج در دیگری روغن‌های اسانس مرکبات، و آب گریپ فروت است. این مواد شیمیایی در روغن ترنج است که باعث سمیت عکس است. روغن اسانس ترنج یا مواد مصنوعی بدون برگاپتن در حال حاضر در عطر استفاده می‌شود.
مسمومیت فلج‌کننده صدف () که به اختصار «PSP» نامیده می‌شود، یکی از بیماری‌های چهارگانهٔ ناشی از مسمومیت غذایی با صدف است که علائم مشابهی دارند و با مصرفِ غذاییِ دوکفه‌ای‌ها (همچون صدف سیاه، صدف دوکفه‌ای، صدف چروک و اسکالوپ) مرتبط هستند. این صدف‌ها از جلبک‌های ریز معلق در آب‌ها تغذیه می‌کنند که برخی از آنها همچون داینوفلاژل‌ها دیاتومها و سیانوباکترها، حاویِ ساکسیتوکسین و سموم مؤثر بر دستگاه عصبی هستند. این بیماری می‌تواند برای انسان مرگ‌آفرین باشد.
بیشتر موارد این بیماری، در اثر جلبک‌های «الکساندریوم کاته‌نلا»، «الکساندریوم تامارنس» و «الکساندریوم فوندی‌ینس» ایجاد می‌شوند که همگی با هم، خانوادهٔ بزرگ «الکساندریوم تامارنس» را تشکیل می‌دهند. در آسیا، علت بروز این بیماری، گونهٔ «پیرودینیوم باهامانس» است. همچنین، برخی از انواع بادکنک‌ماهیان نیز دارای ساکسیتوکسین هستند و مصرف آنها برای انسان خطرناک است.
بیشتر سمومی که در ایجاد مسمومیت‌های غذایی با صدف دخیل هستند، محلول در آب و مقاوم به حرارت و اسید هستند و پختنِ معمولیِ غذا، آنها را از بین نمی‌برد. مهمترین سمِ ایجادکنندهٔ «مسمومیت فلج‌کننده صدف»، «ساکسیتوکسین» نام دارد. این سم، تا چندین هفته در صدف باقی می‌ماند، اما دیده شده، در گونهٔ «صدف کَره‌ای»، تا حدود دو سال هم باقی مانده است. سموم دیگر، شاملِ «نئوساکسیتون» و «گونیائوتوکسین ۱ تا ۴» است که همگی بر دستگاه عصبی جانداران اثر می‌گذارند.
ابتلا به این بیماری در فُرم شدید آن و به‌ویژه در کودکان و افرادی که به دلایلی، دچار نقص سیستم ایمنی هستند، مرگبار است. علائمِ بیماری ظرف ۳۰ دقیقه پس از خوردن صدفِ آلوده آغاز شده و شامل تهوع، استفراغ، اسهال، دردهای شکمی، سوزش یا گزگز لب‌ها، لثه، زبان، صورت، گردن، دست‌ها، پاها و انگشتان است. گاهی تنگی نفس، خشکی دهان، احساس خفگی، اختلال تکلم و ناهماهنگی حرکات عضلات هم رخ می‌دهد.
این بیماری، یکی از دلایلِ ناتوانی یا مرگ‌ومیرِ سمورهای دریایی در آلاسکاست که یکی از غذاهای اصلی‌شانِ «صدف کَره‌ای» است که ساکسیتوکسین را به عنوان یک مکانیسم دفاعی در خود نگه می‌دارد. همچنین تغذیه از ماهی‌های خال‌خالیِ آلوده به ساکسیتوکسین، موجب مرگ‌ومیرِ نهنگان گوژپشت شده است.
تصور بر آن است که علتِ مرگِ فک‌های راهب مدیترانه در دریای مدیترانه هم، «مسمومیت فلج‌کننده صدف» بوده است، اما هنوز شواهد و مدارکِ کافی برای اثباتِ این فرضیه بدست نیامده است.
اترتینیت () (با نام تجاری Tegison) یک داروی توسعه یافته توسط هوفمان-لا روش که توسط FDA در سال ۱۹۸۶ برای درمان پسوریازیس شدید تصویب شده است. این رتینوئید نسل دوم است. این از بازار کانادا در سال ۱۹۹۶ و پس از آن بازار ایالات متحده در سال ۱۹۹۸ با توجه به در معرض خطر دادن نقص تولد برداشته شد. آن در بازار ژاپن به عنوان Tigason باقی مانده است.
تیمور اروز (متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۹۴)
یکی از بازیکنان تیم هاکی روی چمن کشور آلمان است. او توانست به همراه تیم کشورش در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو در برزیل موفق به کسب مدال برنز شود.
جمع اضداد محال است () یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی موریس تورنو است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد.
تامه، دختر زیبای یک کاپیتان از راه دور فرانسوی و ملکه جزیره ای در دریاهای جنوبی، پدرش را در سفری به سانفرانسیسکو همراهی می‌کند. به محض ورود به بندر، پدرش به بیماری جذام مبتلا می‌شود. او پس از واگذاری تامه به دوستش دن پریچارد، خودکشی می‌کند. با کمک ملنگر، روزنامه‌نگار، دن از دختر مراقبت می‌کند، و با لعن و نفرین بسیار نامزدش مایسی، عاشق دختر می‌شود، کسب و کار دن با ضرر و زیان به هم می‌خورد و تامه به جزیره بهشت گونه خود برمی گردد. دن خیلی زود به او می‌پیوندد و آنها در یک مراسم سنتی ازدواج می‌کنند. گرما و انفعال بر شخصیت دن سنگینی می‌کند. ملینگر با مایسی به جزیره می‌رسد. بعدها دن به همراه او به آمریکا برمی گردد، ملینگر در این جزیره می‌ماند و عشق خود را به تامه ابراز می‌دهد.
شرکت هوایی آرمنیا یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا RM است که در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۱۵ میلادی تأسیس شده و در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۶ فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی شرکت هوایی آرمنیا در ایروان، ارمنستان واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس قرار دارد و به ۳ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
مقصدهای پروازی شرکت هوایی آرمنیا از نوامبر ۲۰۱۸ به شرح زیر است:
محمدحسین حلیمی (زاده ۲۴ اسفند ۱۳۱۹، همدان) نقاش، طراح گرافیک، استاد دانشگاه تهران، عضو پیوسته فرهنگستان علوم و از چهره‌های ماندگار است.
محمدحسین حلیمی در سال ۱۳۱۹ درشهر همدان به دنیا آمد. وی در یک خانواده سنتی و مذهبی چشم به جهان گشود و از هفت سالگی نزد پدر بزرگش میرزا غلامحسین اسلامبوالچی که در انواع علوم و فنون وارد بود پرورش یافت. پس از ورود به مدارس جدید و اتمام دوره دانشسرای مقدماتی همدان و اخذ مدرک متوسطه در رشته ادبیات فارسی به معلمی پرداخت. او در دانشکده هنرهای زیبا در رشته نقاشی به تحصیل پرداخت. سپس به منظور ادامه تحصیل و کسب اطلاعات جدید عازم فرانسه شد. وی با ورود به دانشکده هنرهای تزیینی پاریس (آردکو) و همچنین در دوره فوق لیسانس هنرهای تجسمی دانشگاه سوربن تجربیات تازه‌ای را شروع کرد. ابتدا از دوره فوق لیسانس رشته گرافیک (کمونیکاسیون ـ ویزوئل) فارغ‌التحصیل شد، پس از آن فوق لیسانس هنرهای تجسمی و بعد دکترای سیکل سوم را در زمینه زیبایی‌شناسی و علوم هنر از دانشگاه سوربن در سال ۱۳۶۰ به اتمام رساند و بلافاصله به ایران مراجعه کرد و به تدریس در دانشکده هنرهای زیبا پرداخت. او استاد بازنشسته هنرهای تجسمی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا است.
کتاب «اصول و مبانی هنرهای تجسمی» تألیف، محمد حسین حلیمی، در دوره دوازدهم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان «کتاب سال» برگزیده شد و در سال ۱۳۸۲ محمدحسین حلیمی به عنوان یکی از «چهره‌های ماندگار» معرفی گردید.
اسودون ولا (به لاتین: Asweddunwela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اردن از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت. این دهمین بار بود که اردن جواز حضور در مسابقات المپیک دریافت کرد.
اردن در ریو دو ژانیرو اولین و مدال تاریخ خودش در مسابقات المپیک تابسانی کسب کرد توسط احمد ابوغوش در مسابقات تکواندو دست سبک وزن مردان.
دوندگان تیم اردن تاکنون تنها توانسته‌اند سه نفر را راهی رقابت‌های دو و میدانی کنند.
محاصره ترابه در سلسله جنگ‌های بین خاندان اودا و خاندان ایماگاوا صورت گرفت. این محاصره با پیروزی خاندان اودا خاتمه یافت.
جمهوری آذربایجان از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت.پس از تجزیه اتحاد جماهیر شوروی این ششمین بار بود که آذربایجان جواز حضور در مسابقات المپیک دریافت کرد.
جمهوری آذربایجان یک ژیمناست برای مسابقات ریتمیک انفرادی فرستاد و کسب سهمیه بین ۱۵ نفر اول در مسابقات جهانی ژیمناستیک ریتمیک ۲۰۱۵ در اشتوتگارت،آلمان شد.
اسپانیا از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت.
اسپانیا نه تا بازیکن تنیس به این مسابقات فرستاد که شامل (پنج مرد و چهار زن) میشه. رافائل نادال قهرمان المپیک ۲۰۰۸ پکن و (نفر ۴ جهان)، در کنار هم تیمی‌های خود داوید فرر (نفر ۱۴ جهان)، روبرتو باوتیستا-آگو (نفر ۱۶ جهان)، آلبرت راموس (نفره ۳۲ جهان).
اسپانیا جواز حضور یک کشتی گیر برای ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان به رقابت‌های المپیک را به دست آورد از طریق پیروزی در مسابقات جهانی استانبول در نیمه نهایی بود.
هلند از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت.
ازبکستان از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت.
در ادامه صفحه افرادی که نامشان درشت نوشته شد مدال گرفتند.
آبرنگهای علی اکبر صادقی
علی اکبر صادقی (زاده ۲ آذر ۱۳۱۶ در تهران) یکی از پرکارترین و موفق‌ترین نقاشان سبک سورئالیسم و هنرمندان ایرانی و چهره ماندگار کشور است.
علی اکبر صادقی از ۵ سالگی کار نقاشی را آغاز نمود. دوران ابتدائی را با موفقیت به اتمام رساند ولی در دوره دبیرستان توجهش بیشتر متوجه نقاشی بود و به درسهای دیگر زیاد اهمیتی نمی‌داد. در همین دوران بود که در یک مغازه لوازم التحریر به خاطر این که وسائل نقاشی می‌فروخت، به عنوان شاگرد شروع به کار کرد. در
در دوران دبیرستان زیر نظر آواک هایراپتیان نقاشی آبرنگ را آموخت. در سال ۱۳۳۷ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران تحصیل خود را ادامه داد. سپس در سال ۱۳۳۸ سبک ویژه‌ای را در هنر ویترای یا شیشه‌بند منقوش با حال و هوای سبک ایرانی ابداع کرد. او سال‌ها به شیوه‌های گوناگون در زمینه‌های مختلف نقاشی همچون ساختن پوستر فیلم، گرافیک تبلیغاتی، طراحی بسته‌بندی و جلد کتاب کار کرد.
صادقی پس از پایان تحصیل از دانشکده هنرهای زیبا به پیشنهاد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دست به ساخت چند فیلم نقاشی متحرک زد. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۵۰ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با فیلم نقاشی متحرک به نام «هفت شهر» آغاز کرد و برای این سازمان چند کتاب را تصویرسازی کرد. او در این هنگام در زمینه نقاشی متحرک، تصویرگری کتاب، نقاشی آبرنگ و رنگ و روغن چیره‌دست بود.
صادقی علاوه بر کارهای تصویری، چند کتاب هم برای کانون منتشر کرد. او همچنین در تهیه چند فیلم برای کانون شرکت داشت که در آنها از شیوه خاص نقاشی خود بهره گرفت. این فیلم‌ها در جشنواره‌های جهانی مورد استقبال فراوان قرار گرفت و ۱۵ جایزه را از آن خود نمود. او همچنین ۴ جایزه بین‌المللی برای تصویر گری کتاب نیز دریافت کرد.
در سال ۱۳۵۶ صادقی فیلمسازی را به کلی کنار گذاشت و به نقاشی به سبک سورئالیسم روی آورد و در سال ۱۳۶۷ پس از سالها دور بودن از نقاشی آبرنگ آن را از سر گرفت. صادقی کارهای اولیه نقاشی‌اش را با آبرنگ انجام داد ولی از زمانی که وارد دانشکده هنرهای زیبا شد، استفاده از رنگ روغن را در کارهای تصویری خود آغاز کرد.
جایزه اول تصویرگران کتاب آسیا در سال ۱۹۷۸ برای کتاب «عبادتی چون تفکر نیست»، جایزه اول جشنواره لایپزیک در سال ۱۹۸۰ به عنوان زیباترین کتاب پیروزی و جایزه اول گرافیک برای بهترین تصویر گری کتاب سال تهران در سال ۱۳۶۸ از جمله جوایزی است که صادقی دریافت کرده‌است.
او با سمت داور در دوره ششم و هفتم جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان نیز شرکت داشته‌است.
صادقی در طول ۲۰ سال گذشته در زمینه‌های هنری فعال بوده‌است. در مجموع او در ۲۵ نمایشگاه انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور شرکت داشته و ۷ کتاب از مجموعه نوشته‌های او به چاپ رسیده‌است.
شیوه کار او یک نوع سوررئالیسم ایرانی است که بر پایه شیوه نقاشی سنتی و قهوه‌خانه‌ای بنا شده‌است. او در نقاشی‌هایش از اساطیر و فرهنگ ایرانی بهره می‌گیرد. در بسیاری از کارهای اولیه صادقی حضور یک یا چندین سلحشور با پوشش‌های جنگاوران ایران باستان چشمگیر است. برخی از این جنگاوران چهره خود صادقی را دارند.
علی اکبر صادقی در سال ۱۳۸۷ به عنوان چهره ماندگار کشور معرفی شد.
کتاب زمزمه ها آبرنگهای علی اکبر صادقی در سال ۱۳۷۰برای یک نوبت توسط انتشارات نگار به چاپ رسیده است.
محاصره قلعه کامینوگو پس از مرگ ایماگاوا یوشیموتو (رهبر خاندان ایماگاوا) ، توکوگاوا ایه‌یاسو تصمیم گرفت با خاندان اودا متحد شود. در این زمان همسر اصلی و فرزندان ایه‌یاسو تحت نظر خاندان ایماگاوا در سونپو بودند. در سال ۱۵۶۲ ایه‌یاسو آشکارا اتحاد خود با خاندان ایماگاوا را شکست و قلعه کامینوگو را پس از محاصره تسخیر کرد. حال او قادر بود تا همسر و فرزندانش را با دو پسر اودونو ناگاترو (فرماندار کامینوگو) به نام‌های اودونو اوجیتسوگو و اودونو اوجیناگا مبادله کند.
قلعه کامینوگو یکی از پایگاه‌های خاندان ایماگاوا در شرق قلمروی آنان بود و در مرز و قسمت شرقی استان آیچی امروزی واقع شده بود، امروزه این قلعه در شهر گاماگوری قرار دارد.
هوندا تاداکاتسو (本多 忠勝، ۱۷ مارس ۱۵۴۸–۳ دسامبر ۱۶۱۰)، همچنین به نام هوندا هیهاچیرو (本多 平八郎) یک سامورایی ژاپنی، ژنرال و دایمیو اواخر سنگوکو، که در اوایل دوره ادو به سر می‌برد، بود. هوندا تاداکاتسو یکی از چهار پادشاه بهشتی توکوگاوا به همراه آی نائوماسا، ساکاکیبارا یاسوماسا و ساکای تاداتسوگو بود.
تاداکاتسو در سال ۱۵۴۸ در کورامای، نوکاتا، استان میکاوا (نیشی کورامای کنونی، اوکازاکی، استان آیچی) بزرگترین پسر هوندا تاداتاکا به دنیا آمد. قبیله هوندا یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های آنجو فودای بود، خانواده‌ای از دایمیو فودای که از زمانی که توکوگاوا آیه یاسو در آنجو بود در خدمت او بودند.
آیه یاسو او را از دایمیو/ارباب دامنه اوتاکی (۱۰۰۰۰۰ کوکو) به دامنه کووانا (۱۵۰۰۰۰ کوکو) به عنوان پاداشی برای خدماتش ارتقا داد. علاوه بر این، پسرش هوندا تاداتومو دایمیو اوتاکی شد.
در سال ۱۶۰۹، او بازنشسته شد و پسر دیگرش تاداماسا، کووانا را به دست گرفت. دختر تاداکاتسو، کوماتسوهیمه، همسر قانونی سانادا نوبویوکی و مادر سانادا نوبوماسا، دایمیو از دامنه ماتسوشیرو بود. نوه او، تاداتوکی، با نوه توکوگاوا آیه یاسو، سنهیم ازدواج کرد. تاداکاتسو علیرغم سال‌ها خدمت وفادارش، به‌طور فزاینده‌ای از شوگونات توکوگاوا (باکوفو) که از نظامی به یک نهاد سیاسی غیرنظامی تبدیل شد، بیگانه شد. این سرنوشتی بود که بسیاری دیگر از جنگجویان آن زمان داشتند، که نتوانستند از دوران جنگ پر هرج و مرج دوره سنگوکو به صلح پایدارتر شوگونات توکوگاوا تبدیل شوند.
شهرت هوندا چنان بود که توجه تاثیرگذارترین چهره‌های ژاپنی در آن زمان را به خود جلب کرد. اودا نوبوناگا، که به‌طور بدنامی تمایلی به تمجید از پیروانش نداشت، او را «سامورایی در میان سامورایی ها» نامید. علاوه بر این، تویوتومی هیدیوشی خاطرنشان کرد که بهترین سامورایی‌ها «هوندا تاداکاتسو در شرق و تاچیبانا مونشیگه» در غرب بودند. حتی تاکدا شینگن هوندا را تحسین کرد و گفت که «او لوکس توکوگاوا ایه یاسو است». به‌طور گسترده تصدیق شد که او یک سامورایی مشهور و نگهدارنده وفادار توکوگاوا آیه یاسو بود.
تاداکاتسو اغلب به عنوان «جنگجوی که از خود مرگ پیشی گرفت» نامیده می‌شود، زیرا او با وجود اینکه در پایان عمر خود در بیش از ۵۷ نبرد جانباز بود، هرگز یک بار زخم مهمی را متحمل نشد. . در تئاتر و سایر آثار معاصر، تاداکاتسو اغلب به عنوان نقطه مقابل ژنرال بزرگ دیگر آیه یاسو، Ii Naomasa شناخته می‌شود. در حالی که هر دو از جنگجویان سرسخت توکوگاوا بودند، توانایی تاداکاتسو برای فرار از جراحت اغلب با تصویر متداول نائوماسا در تضاد است که زخم‌های جنگی زیادی را تحمل می‌کند، اما از طریق آنها می‌جنگد.
هوندا تاداکاتسو به‌طور کلی به عنوان یکی از بهترین ژنرال‌های توکوگاوا آیه یاسو در نظر گرفته می‌شود، و او تقریباً در تمام نبردهای اصلی استادش شرکت کرد. او در نبرد آنگاوا (۱۵۷۰)، به شکست ارتش‌های زیر قبیله‌های آزای و آساکورا همراه با متحد توکوگاوا، اودا نوبوناگا، کمک کرد.
تاداکاتسو همچنین در بزرگترین شکست توکوگاوا، نبرد میکاتاگاهارا (۱۵۷۲) خدمت کرد، جایی که او فرماندهی جناح چپ ارتش ارباب خود را بر عهده داشت و در مقابل نیروهای تحت امر یکی از ژنرال‌های برجسته‌تر طایفه تاکدا، نایتو ماساتویو قرار گرفت. اگرچه آن نبرد با شکست به پایان رسید، هوندا تاداکاتسو یکی از آن ژنرال‌های توکوگاوا بود که برای انتقام گرفتن از تاکدا در نبرد ناگاشینو (۱۵۷۵) حضور داشت. هوندا در حالی که نیروهای اودا-توکوگاوا ترکیبی ارتش تاکدا کاتسویوری را نابود کردند، فرماندهی یک دسته تفنگدار را برعهده داشت، تا حدی به لطف استفاده ماهرانه از تفنگ‌های درجه‌بندی شده، در حالی که آنها در رگبارهای دوچرخه سواری شلیک می‌کردند. یکی شلیک می‌کرد در حالی که دیگری در حال بارگیری مجدد بود و دیگری در حال تمیز کردن لوله تفنگ بود. این امر باعث شد تفنگ‌ها بدون توقف شلیک کنند و در واقع ارتش تاکدا را نابود کنند. بعدها، او ژنرال تاکدا، اوکابه موتونوبو را در دومین محاصره تاکاتنجین (۱۵۸۱) کشت.
بهترین لحظه او در کمپین کوماکی (۱۵۸۴) بود. در حالی که آیه یاسو برای درگیر شدن با نیروهای تویوتومی در ناگاکوته به سمت کوماکی رفت، تاداکاتسو میزبان بزرگی را مشاهده کرد که تحت رهبری خود هیده یوشی در تعقیب آنها حرکت می‌کرد. تاداکاتسو با چند مرد سوار شد و ارتش تویوتومی را از کرانه مقابل رودخانه شونای به چالش کشید. گفته می‌شود که تویوتومی هیدیوشی (که از هوندا تا ۵۰ یا ۶۰ به ۱ بیشتر بود) با شجاعت این جنگجو مورد اصابت قرار گرفت و دستور داد که به او، افرادش یا ایشیکاوا یاسومیچی که او را در این مناقصه همراهی می‌کردند آسیبی نرسد. برای خرید زمان برای آیه یاسو.
در سال ۱۵۹۰، تاداکاتسو و ساکای ایتسوگو قلعه ساکورا را تصرف کردند و در جریان مبارزات اوداوارا با قبیله چیبا، متحدان هوجو در استان شیموسا، جنگیدند.
در سال ۱۶۰۰، تاداکاتسو نقش مهمی در نبرد کویزگاوا داشت، جایی که با موفقیت افسران توکوگاوا ناکامورا کازوهید و آریما تویوجی را که توسط افسران ارتش غربی شیما ساکون و آکاشی تروزومی در کمین قرار گرفتند، نجات داد.
بعدها، هوندا تاداکاتسو در نبرد سکی‌گاهارا حضور داشت زمانی که نیروهای توکوگاوا ایه‌یاسو اتحاد غربی تحت فرمان دایمیو ایشیدا میتسوناری را شکست دادند و به توکوگاوا اجازه دادند کنترل کشور را به دست بگیرد و دوران سنگوکو به پایان رسید.
به نظر می‌رسد تاداکاتسو یک شخصیت رنگارنگ بوده‌است که افسانه‌های کمی پیرامون او شکل گرفته‌است - اغلب گفته می‌شود که از تمام نبردهایی که در آن خدمت کرده‌است، یک بار هم زخمی ندیده‌است. کلاه خود که به شاخ گوزن مزین شده بود، تضمین می‌کرد که او همیشه یک چهره قابل تشخیص در میدان نبرد باشد. اسب او به نام میکونیگورو شناخته می‌شد.
نیزه او تنبوکیری یا سنجاقک برش نام داشت، زیرا طبق افسانه‌ها نوک نیزه به قدری تیز بود که سنجاقکی که روی آن فرود آمد به دو نیم شد. Tonbokiri توسط فوجیوارا ماسازان ساخته شده‌است. قدرت رزمی تاداکاتسو با آن به حدی بود که به عنوان یکی از «سه نیزه بزرگ ژاپن» شناخته شد.
جدا از این نیزه باورنکردنی، تاداکاتسو همچنین از کاتانا - Nakatsukasaa ساخته شده توسط Masamune (中務正宗)، یک تیغه ۶۷ سانتی‌متری، یکی دیگر از گنجینه‌های ملی ژاپن استفاده کرد.
هوندا تاداکاتسو در جیدایگکی‌های ژاپنی (درام‌های تاریخی برای تلویزیون) که در قرن شانزدهم اتفاق می‌افتد ظاهر می‌شود. او یک شخصیت فرعی در فیلم کاگموشا آکیرا کوروساوا است.
هوندا تاداکاتسو یا شخصیت‌های خیالی مبتنی بر شخصیت تاریخی، در چندین بازی ویدیویی و انیمه مرتبط، از جمله بازی‌ها و انیمه‌های سنگوکو باسارا جنگجویان سامورایی جنگجویان اوروچی Nioh 2 Pokemon Conquest وKessen ظاهر می‌شود.
ایشیکاوا کازوماسا (۱۵۳۴–۱۶۰۹) یکی از خدمتگزاران مشهور توکوگاوا ایه‌یاسو بود. او از دوران کودکی و از هنگامی که هر دو گروگان خاندان ایماگاوا بودند، به ایه‌یاسو خدمت کرده بود.
پس از سال ۱۵۶۰، وقتی ایه‌یاسو خاندان ایماگاوا را رها کرد، کازوماسا سپس یک ملازم ارزشمند برای او شد. در سال ۱۵۶۲، موفق شد ایماگاوا اوجیزانه را راضی کند تا خانواده ایه‌یاسو را که نزد او گروگان بودند را آزاد کند.
وی در جنگ‌های زیادی در حمایت از ایه‌یاسو شرکت داشت. در سال ۱۵۷۹ پس از مرگ پسر ارشد ایه‌یاسو، ماتسودایرا نوبویاسو بجای وی ارباب قلعه یامازاکی شد.
کوریکی کیوناگا (؛ ۱۵۳۰ – ۱۲ مارس ۱۶۰۸) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
ساکای تاداتسوگو (酒井 忠次، 1527 - 17 دسامبر 1596) یکی از محبوب ترین و موفق ترین فرماندهان نظامی در خدمت توکوگاوا ایه یاسو در اواخر دوره سنگوکو بود. او به عنوان یکی از چهار نگهبان توکوگاوا (Tokugawa-Shitennō) در نظر گرفته می شود. همراه با هوندا تاداکاتسو، آی نائوماسا، و ساکاکیبارا یاسوماسا.
تاداتسوگو در سال 1527 در خانواده ساکای تاداچیکا، یک رعیت ارثی از قبیله ماتسودایرا در استان میکاوا به دنیا آمد.
وقتی تاداتسوگو به سن بلوغ رسید، ابتدا به پدر توکوگاوا ایه یاسو، ماتسودایرا هیروتادا خدمت کرد. تاداتسوگو شوهر شاهزادگان اوسویی و کیوین، خواهر هر دوی والدین ایه یاسو و از این رو عموی ایه یاسو بود.
گفته می شود که پس از مرگ هیروتادا، در سال 1551 تاداتسوگو به ایه یاسو جوان خدمت کرد و زندگی گروگانی را در سانپو انجام داد.
در سال 1558، تاداتسوگو ایه یاسو را در محاصره ترابه همراهی کرد و بعداً در سال 1560 در محاصره مارونه علیه قبیله اودا.
در سال 1563، در قیام Mikawa Ikkō-ikki، تاداتسوگو صادقانه از ایه یاسو پیروی کرد در حالی که بسیاری از قبیله ساکای در این قیام مشارکت داشتند.
پس از سال 1565، زمانی که ایه یاسو روابط خود را با قبیله ایماگاوا قطع کرد، تاداتسوگو فرماندهی قلعه یوشیدا در شرق میکاوا (تویوهاشی کنونی) را به عهده گرفت.
تا سال 1567، اکثریت نیروهای دایمیو در ارتش های توکوگاوا در دو بخش، هر یک با یک فرمانده جداگانه سازماندهی شدند. تاداتسوگو بر نیروهای 18 دایمیو-واسال توکوگاوا و همتای او، ایشیکاوا کازوماسا، فرماندهی نیروهای 13 دایمیو-واسال را به عهده گرفت. ویژگی‌های ثابت شده وفاداری، قابلیت اطمینان و رهبری تاداتسوگو در این درجه از اختیارات و اختیارات تفویض شده به وضوح نشان داده شده است.
طبل ساکای تاداتسوگو، (تصویر هنرمند ژاپنی، هنرمند ukiyo-e، نقاش)
در سال 1572، در طول نبرد میکاتاگاهارا، تاداتسوگو جناح راست توکوگاوا را ایمن کرد و دید که نیروهایش توسط نیروهای مخالف تاکدا به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. و هنگامی که ایه یاسو و متحدانش به قلعه هاماماتسو عقب نشینی کردند، تاداتسوگو در نیرنگی شرکت کرد که تأثیرات پیروزی تاکدا در میدان را کاهش داد. و نیروهای تاکدا عقب نشینی کردند.
در سال 1575، در طول نبرد ناگاشینو، او یک حمله شبانه موفق را به همراه کاناموری ناگاچیکا علیه تاکدا رهبری کرد.
در سال 1578، پسر Tadatsugu، Sakai Ietsugu (1564-1619)، نقش پدرش را به عنوان کاستلان قلعه یوشیدا بر عهده گرفت. یعنی در ابتدای نام ایتسوگو افتخار ویژه ای بود که توسط توکوگاوا ایه یاسو اعطا می شد، جایزه ای ویژه برای رعیت های خاص، که به آنها اجازه می داد از یکی از کانجی های نام نانوری او استفاده کنند.
در سال 1584، در طول نبرد کوماکی و ناگاکوته، او با موفقیت حرکت نیروهای تویوتومی هیدیوشی علیه قلعه کیوسو را که توسط فرمانده تویوتومی موری ناگایوشی رهبری می‌شد، پس زد.
در سال 1590، در طول مبارزات انتخاباتی اوداوارا، تاداتسوگو دستور گرفت تا توکوگاوا هیدتادا، پسر و وارث ایه یاسو را به کیوتو همراهی کند، جایی که او به عنوان گروگان برای وفاداری ایه یاسو به تویوتومی در طول آن مبارزات انتخاباتی خدمت کرد. پس از نبرد، هیده یوشی به قبیله توکوگاوا دستور داد تا از دارایی های اجدادی خود به منطقه کانتو نقل مکان کنند. تاداتسوگو بازنشسته شد، اما پسرش ایتسوگو 30000 کوکو فودای فیف در Usui، در استان شیموسا دریافت کرد، و تاداسوگو آنها را در آنجا همراهی کرد.
تاداتسوگو در زمستان 1596 در کیوتو درگذشت. پس از مرگ تاداتسوگو، قبیله ساکای به پیشرفت خود ادامه داد. در سال 1604، فرزندان او به دامنه تاکاساکی (50000 کوکو) در استان کوزوکه نقل مکان کردند. در سال 1616، آنها به دامنه تاکاتا (100000 کوکو) در استان ایچیگو نقل مکان کردند. در سال 1619، آنها به دامنه ماتسوشیرو در استان شینانو منتقل شدند. و سپس، از 1622 تا 1868، آنها در دامنه Tsurugaoka (120000 koku) در استان دیوا نصب شدند. رئیس قبیله ساکائی در دوره میجی به عنوان یک «کنت» شناخته شد.
در سال 1560، در آن زمان، گفته می شود که تاداتسوگو با کاتانای خود یک گراز را کشت و نام اینوشیشی-گیری یا اینوکیری (猪切 قاتل گراز) را به خود اختصاص داد. خود تیغه اثری از ماسازان از مکتب تگای نارا و همکار موراماسا معروف (یا شاید نام دیگری برای خود موراماسا) بود. ماسازان همچنین Tonbōgiri (蜻蛉切 قاتل سنجاقک)، مشهورترین سه نیزه بزرگ ژاپن (天下三名槍)، سلاح مورد علاقه هوندا تاداکاتسو، یکی دیگر از Tokugawa Shitennō را تالیف کرد.
طایفه ساکای در قرن چهاردهم در استان میکاوا سرچشمه گرفت و ادعا می‌کرد که از میناموتو آریچیکا تبار است. آریچیکا دو پسر داشت: یکی از آنها، یاسوچیکا، ماتسودایرا نام داشت. و کوچکتر، چیکاوجی، نام ساکای را به خود اختصاص داد.
ساکای هیروچیکا، که پسر چیکاوجی بود، نیز دو پسر داشت و فرزندان آنها دو شاخه اصلی طایفه ساکای را به وجود آوردند. تاداتسوگو وارث شاخه ارشد این قبیله بود.
ساکاکی‌بارا یاسوماسا (榊原 康政، ۱۵۴۸–۱۹ ژوئن ۱۶۰۶) یک دایمیو ژاپنی از اواخر دوره سنگوکو تا اوایل دوره ادو بود که به قبیله توکوگاوا خدمت می‌کرد. او به عنوان یکی از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی خانواده توکوگاوا، به همراه ساکای تاداتسوگو، هوندا تاداکاتسو و آی نائوماسا یکی از «چهار پادشاه نگهبان» (shitennō 四天王) محسوب می‌شد. عنوان دربار او شیکیبو-شو (式部大輔) بود.
ساکاکیبارا یاسوماسا در سال تنمون-۱7 (1548)، دومین پسر ساکاکیبارا ناگاماسا، در ناحیه اوئنو در استان میکاوا به دنیا آمد. ساکاکیبارا نگهبانان ارثی قبیله ماتسودایرا (بعدها توکوگاوا) بودند که به عنوان فودای طبقه‌بندی شدند. با این حال، آنها مستقیماً به این قبیله خدمت نکردند، بلکه در عوض به یکی از نگهبانان ارشد آن، که در آن زمان ساکای تادانائو (که ساکاکیبارا را به عنوان بایشین، یا «واسال‌های عقب» طبقه‌بندی می‌کرد، خدمت می‌کردند.
یاسوماسا جوان اغلب از سنین جوانی با ماتسودایرا موتویاسو (بعداً توکوگاوا آیه یاسو) تعامل داشت و خیلی زود به صفحه او منصوب شد. به دلیل شجاعت او در نبرد باتوگاهارا در سال ۱۵۶۴ در سرکوب قیام ایکو-یککی در میکاوا، او اجازه یافت از «یاسو» از نام موتویاسو استفاده کند.
در این زمان، او برادر خود را خلع کرد و رئیس قبیله ساکاکیبارا شد. دو توضیح برای این وجود دارد. یکی این که برادرش متحد شورشیان ایکو ایکی بوده‌است و دیگری اینکه برادرش یکی از نگهبانان پسر آیه یاسو ماتسودایرا نوبویاسو بوده‌است که به احتمال زیاد در یک توطئه خیانت غیرقابل وجود علیه اودا نوبوناگا نقش داشته‌است.
در Eiroku-9 (1566)، در ۱۹ سالگی، یاسوماسا مراسم بلوغ خود را انجام داد و اندکی بعد، او و هوندا تاداکاتسو توسط آیه یاسو هاتاموتو شدند و به هر یک از ۵۰ سواره نظام اعطا شد. از آن نقطه به بعد، آنها به عنوان فرمانده واحد هاتموتوی آیه یاسو عمل می‌کنند.
در سال ۱۵۷۰، یاسوماسا در آنگاوا نبرد کرد، او در لشکر دوم به همراه هوندا تاداکاتسو در جناح چپ آساکورا، اطراف آساکورا کاگتاکه بود. ۱۵۷۵.
در سال ۱۵۸۴، زمانی که آیه یاسو تصمیم گرفت از تویوتومی هیدیوشی سرپیچی کند، یاسوماسا همچنان زیر نظر آیه یاسو خدمت می‌کرد و به این نتیجه رسید که منطقه کوماکی برای کمپین بعدی مناسب است. یاسوماسا هنگام همراهی آیه یاسو به اوزاکا برای ملاقات با هیدیوشی لقب «شیکیبو-شو» را دریافت کرد.
در سال ۱۵۹۰، پس از اینکه توکوگاوا به منطقه کانتو نقل مکان کرد، او قرار بود تیمی مسئول تخصیص فیف‌ها داشته باشد. زمانی که آیه یاسو به عنوان یکی از کارکنان هیدیوشی در کیوشو خدمت می‌کرد، یاسوماسا به عنوان یکی از مدیران ارشد بر کانتو نظارت می‌کرد.
یاسوماسا پس از پیروزی توکوگاوا در نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰، ۱۰۰۰۰۰ کوکو فیف تاتبایاشی هان را دریافت کرد، که برای چند نسل در خانواده باقی ماند.
خود یاسوماسا در سال ۱۶۰۶ در ۵۹ سالگی درگذشت و در معبد Zendoji در Tatebayashi، جایی که قبر او هنوز هم وجود دارد، به خاک سپرده شد. پسرش ساکاکیبارا یاسوکاتسو در کمپین اوزاکا جنگید.
مین ضد نفر کلِیمور با نام کامل مین ام۱۸ای۱ کلِیمور یک مین ضد نفر جهت‌دار است که برای ارتش آمریکا در سال ۱۹۶۰ ساخته شد.
مخترع آن نورمن مک‌لودNorman MacLeod نام این مین را از شمشیر مشهور قرون وسطای اسکاتلندیClaymore (great sword) برگفته است.
برخلاف مین‌های زمینی دیگر این مین دارای چاشنی کنترل از راه دور و جهت‌دار است، به این معنی که برای فعال شدن چاشنی آن نیاز به فرمان از راه دور است تا ساچمه‌های فلزی مین در منطقه مرگ همانند تفنگ ساچمه‌زنی شلیک شوند.
محدوده عمل مین کلیمور یک کمان ۶۰ درجه‌ای با سرعت پرتاب ۱۲۰۰ متربرثانیه و تا فاصله ۱۰۰ متر است و بیشتر در کمین‌ها و همچنین به عنوان وسیله ضدنفوذی در مقابل پیاده‌نظام دشمن استفاده می‌شود. این مین در مواردی هم در مقابل ادوات غیرزرهی نیز استفاده شده‌است.
مین کلیمور در ایران بنام مین «ضدنفر تلویزیونی» نیز شناخته میشود.
بسیاری از کشورها مین‌های مشابه را تولید و استفاده کرده‌اند که از این میان می‌توان به مدل‌های: مون-۵۰.MON-50 مون-۹۰،MON-90 مون-۱۰۰،MON-100 مون-۲۰۰MON-200 در اتحاد جماهیر شوروی، ام‌آریودیMRUD (Mina Rasprskavajuća Usmerenog Dejstva) در صربستان، ام‌ای‌پی‌ئی‌دی اف۱MAPED F1 (France) در فرانسه و مینی ام‌اس-۸۰۳Mini MS 803 mine در آفریقای جنوبیShrapnel mine No 2 اشاره کرد.
میکاوا-ایکو-ایکی نبردی بود که به مدت شش ماه ادامه داشت و در آن توکوگاوا ایه‌یاسو نیروهای شورشی ایکو-ایکی را تار و مار کرد. نیروهای شورشی ایکو-ایکی عبارت بودند از راهب‌های شبه نظامی بودایی که مرکز اصلی آن‌ها در ولایت کاگا بود و در آن ولایت حکمرانی می‌کردند. آن‌ها همچنین معابدی دیگری نیز در سایر مناطق ژاپن بر پا کرده بودند. آن‌ها از اطاعت دستورهای توکوگاوا ایه‌یاسو سرباز زدند و به دنبال آن او به جنگ با آن‌ها برخاست و نیروهایشان را در هم شکست.
در سال ۱۵۶۳ موتویاسو هواداران فرقهٔ بودایی ایکو-شو (این فرقه بعدها به نام شین بودیسم تغییر نام داد) در ولایت میکاوا دست به شورش زدند به‌طور کلی شورش‌هایی که توسط این فرقه انجام می‌گرفت، ایکو-ایکی نامیده می‌شد. در این دوره شورش‌های ایکو-ایکی بر علیه دایمیوها (فئودال‌ها) به صورت پراکنده در سراسر خاک ژاپن رخ می‌داد و این فرقه موجب نگرانی برای قدرت فئودال‌های آن زمان محسوب می‌شد. علت شورش به این سبب بود که یکی از کارگزاران ایه‌یاسو بنام کاسای ماساچیکا جهت تأمین آذوقهٔ سربازان بدون اجازه به یکی از معبدهای این فرقه بنام «معبد جوگو» در ولایت میکاوا وارد و برنج‌هایی که در این معبد ذخیره شده بود را مصادره کرده بود. راهبان این معبد از این عمل خشمگین شدند. بلافاصله بعد از آن هواداران فرقه جمع شده و خانهٔ کاسای ماساچیکا را غارت کردند. ایه‌یاسو پس از آگاهی از راهبان معبد خواست که مسئول حمله به خانهٔ کارگزار او را معرفی و به او تحویل دهند. راهبان نیز بجای اطاعت از دستور او به هواداران خود دستور شورش عمومی دادند. معبدهای جوگو (上宮寺)، معبد شومان (勝鬘寺) و معبد هونشو (شهر آنجو) (本證寺) پایگاه شورشیان بود.
در بین خدمتگزاران ایه‌یاسو نیز این فرقه طرفداران بسیاری داشت. با گسترش شورش ایه‌یاسو تصمیم گرفت خود شخصاً در رأس سربازانش به مقابله با این فرقه درآید. برخی از رهبران و مردم شورشی سالیان زیادی در اشتیاق بازگشت ایه‌یاسو و در آرزوی رهایی یافتن از قید خاندان ایماگاوا بودند. با این اقدام ایه‌یاسو در بین رهبران شورش دودستگی به وجود آمد و گروهی بیم از آن پیدا کردند که با ادامه جنگ داخلی در ولایت میکاوا و نابودی ایه‌یاسو موجبات تصرف مجدد ولایتشان توسط خاندان ایماگاوا فراهم شود؛ بنابراین بسیاری از شورشیان بیش از این حاضر به ادامه نبرد با ایه‌یاسو نشدند. پس از گذشت شش ماه شورش با تنظیم قرارداد صلحی در سال ۱۵۶۴ به پایان رسید.
انتونی وینر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار آمریکایی و نماینده سابق مجلس آمریکاست که از ژانویه ۱۹۹۹ تا ژوئن ۲۰۱۱ را نمایندگی می‌کرد. او که عضو حزب دموکرات است، هفت دوره به نمایندگی برگزیده شد که در هیچ‌یک از آنها کمتر از ۵۹٪ آرا را نیاورد. وینر در سال ۲۰۱۱ به دلیل یک رسوایی سکستینگ استعفا داد.
او پیشتر عضو شورای شهر نیویورک و دستیار چاک شومر نماینده وقت نیویورک در مجلس بود. او در سال ۲۰۱۰ با هما عابدین، دستیار هیلاری کلینتون وزیر سابق امور خارجه آمریکا و نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ ازدواج کرد. عابدین در اوت ۲۰۱۶ اعلام کرد به دلیل ادامه دار بودن سکستینگ وینر از او جدا می‌شود.
ولایت سوروگا ()یکی از ولایت‌ها در تقسیم‌بندی قدیم کشور ژاپن است. این ولایت امروزه بخشی از استان شیزوئوکا را تشکیل می‌دهد. این ولایت با ولایت ایزو، ولایت کای، ولایت ساگامی، ولایت شینانو، و ولایت توتومی هم‌مرز بوده و در جوار اقیانوس آرام در جنوب خلیج سوروگا قرار دارد.
شورای شهر نیویورک نهاد قانونگذاری شهر نیویورک است. این شورا ۵۱ عضو از ۵۱ حوزه شورایی از پنج بخش دارد.
شورا به عنوان یک عامل کنترلی بر فهرست شهرداران نیویورک سیتی عمل می‌کند. شورا عملکرد سازمان‌های شهری را مورد رصد قرار می‌دهد و در خصوص مسایل مختلف قانونگذاری می‌کند. شورا همچنین تنها مسئول تصویب بودجه شهر است و هر عضو به دو دوره عضویت متوالی در آن محدود است و می‌تواند پس از وقفه‌ای چهارساله دوباره برای عضویت رقابت کند.
اعضای شورا هر چهار سال انتخاب می‌شوند. هر بیست سال دو دوره متوالی دو ساله برای تغییر حوزه‌ها بین دوره‌ها در نظر گرفته می‌شود.
ایماگاوا اوجیزانه ( ۱۵۳۸ – ۲۷ ژانویه , ۱۶۱۵) یکی از دایمیو های ژاپنی در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود. او پسر ایماگاوا یوشیموتو و دهمین رهبر خاندان ایماگاوا بود.
نبرد تنموکوزان ، همچنین به نام نبرد توریباتا نیز شناخته می‌شود. به عنوان آخرین نبرد خاندان تاکدا در نظر گرفته می‌شود. در این نبرد تاکدا کاتسویوری تلاش نهایی‌اش را برای مقاومت در برابر نیروهای ترکیبی از توکوگاوا ایه‌یاسو و اودا نوبوناگا انجام داد.
اَسْفَنْد یا اَسْپَنْد یا اَزْفَنْد؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ که در منابع مختلف از فرهادجرد یا فرهادگرد، به عنوان قصبه یا شهر مرکزی این ولایت، یاد شده‌است. این ولایت در مسیر راه نیشابور به مرو قرار داشته‌است. ولایت اسفند را در جغرافیای امروز، به شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده‌اند.
اسفند؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛؛ در «الاعلاق‌النفسیه»، نام این ولایت به صورت اشبند؛ در «احسن‌التقاسیم»، أَسْفَنْد در «معجم‌البلدان»، أَشْفَنْد ثبت شده‌است. در ترجمه محمد حسین خلیفه نیشابوری بر کتاب تاریخ الحاکم، نام این ولایت به صورت ازقند آمده‌است. اما محمدرضا شفیعی کدکنی، گونه درست این واژه را اَزْفَنْد دانسته که تغییر شکل یافته یا گونه دیگر اَسْفَنْد، اَسْپَنْد، اَسْبَنْد و اَشْفَنْد است.
اسفند؛ از ولایت‌های دوازده‌گانه ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ بنا به گفته یاقوت حموی، کوره (ناحیه) بزرگی است از نواحی نیشابور و مرز آن از مرج‌الفضاء (مرج‌الخطباء) تا حدود زوزن و بوزجان بوده و هشتاد و سه قریه دارد. او در ادامه می‌گوید که عبدالله بن عامر، لشکر خویش را در همین منطقه فرود آورد و از آن روی که سرما بر آنها فشار آورد به نیشابور بازگشتند. اسفند، در تاریخ الحاکم، ولایتی آباد که در آن مرغزاهایی است توصیف شده و محمد مقدسی آن را رستاقی کوچک و کم‌میوه معرفی می‌نماید که جاده مرو از میان آن می‌گذرد. در «الانساب» سمعانی، ابوطلحه سرکت از اهالی اسفند، معرفی شده‌است.
یاقوت حموی، فرهادجرد را قصبه (شهر مرکز) ولایت اسفند معرفی کرده و سمعانی نیز فرهادجرد را از آبادی‌های ولایت اسفند نیشابور دانسته‌است و فرهادجرد یکی از قریه‌های هفتگانه قدیمی ربع نیشابور است که دارای قهندز (کهندژ) بوده‌است. فرهادگرد (فرهادجرد)، در جغرافیای امروز، یکی از روستاهای فریمان در خراسان است. یکی از راویان حدیث، به نام ابوالفضل صالح بن نوح فرهادجردی نیشابوری به این قریه، منسوب است.
هوجو اوجیماسا (۱۵۳۸ – ۱۰ اوت، ۱۵۹۰) چهارمین رهبر خاندان هوجوی اخیر و دایمیوی قلعه اوداوارا بود. در سال ۱۵۵۹ پدر وی هوجو اوجی‌یاسو خود را بازنشسته کرد و رهبری خاندان را به وی سپرد. مادر وی دختر ایماگاوا اوجیچیکا دایمیوی ولایت سوروگا بود. همسر اصلی وی اوبائین دختر تاکدا شینگن بود. وی پس از شکست در برابر تویوتومی هیده‌یوشی در پی محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) هاراکیری کرد.
پسر وی هوجو اوجینائو آخرین رهبر خاندان هوجوی اخیر بود.
برهنگی در انظار عمومی در ایالات متحده آمریکا به رفتار انجام شده در مکان غیرخصوصی (در برخی از حوزه‌های قضایی) یا اماکن عمومی اشاره دارد که ماهیتاً زشت تلقی می‌شوند مانند برهنگی ناف، خود ارضایی یا مقاربت جنسی در انظار عمومی که غیرقانونی هستند.
موضوع بدن‌نمایی یا نمایش تن برهنه در حضور مردم در این مقاله سال ۱۸۷۴ روزنامه "ساکرامنتو دیلی یونیون" آمده‌است:مردی بی‌شرم در سن خوزه، کالیفرنیا مشاهده شد (۲ دسامبر ۱۸۷۴). طی چند روز گذشته یک ایتالیایی که حاضر نیست نام خود را بگوید عادت داشته که در تقاطع خیابان‌های چهارم و جولیان ایستاده و بدنش را به کودکان مدرسه‌ای نمایان کند. صبح امروز طی شکایت به پلیس سرکار کین و سرکار ونس (Keane and Vance) افسران این دستگاه مقدمات دستگیری او را آغاز کردند. حدود ساعت ۴ بعد از ظهر امروز، افسران او را دستگیر کردند…در اوایل دهه ۱۹۰۰ در برخی از مناطق ایالات متحده آمریکا از زنان انتظار می‌رفت که هنگام شنا لباس سبز و شلوار گشاد تا مچ پا بپوشند. در سال ۱۹۰۷ آنت کلرمن یک شناگر استرالیایی برای پوشیدن لباس شنای یک تکه که نشان تجاری آن متعلق به خودش بود، در سواحل بوستون به جرم بی‌شرمی در مکان عمومی دستگیر شد. پس از اعتراض عمومی به بازداشت این پوشش در ۱۹۱۰ به سبک رایج و پذیرفته شده لباس شنا تبدیل شد.cached version of Herstory: Annette Kellerman, Internet Archive