moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
احمد بن موسی بیشتر به وسائل مکانیکی و ظروف مرتبط علاقه داشته و اختراعاتی همچون آبشخور حیوانات که به‌طور خودکار پر می‌شود یا چراغی که به‌طور خودکار سوخت آن تجدید می‌شود. دستگاه آبیاری خودکار زمین.. لامپی که به‌طور مکانیکی نورش کم و زیاد می‌شده … بیل مکانیکی و فواره‌های متناسب … وی اختراعات خود را در «کتاب الحیل» شرح داده‌است.
وی و برادرش محمد دستگاهی ساختند که باموتور آبی کار می‌کرد و همزمان بر روی خود طلوع و افول هر ستاره ای را نشان می‌داد. آنرا در جلوی رصدخانه سامرا به نمایش گذاشته بودند. ابن ربن طبری گزارش دقیق راجع به آن ارائه داده‌است.
در کتاب الحیل ۱۰۰ طرح آمده که ۲۵ تا از آنها از یونان باستان اقتباس شده و مابقی ابتکار خود بنوموسی بوده‌اند. از جمله:
معروف‌ترین اثر انها کتاب اندازه‌گیری اشکال صفحه ای و کروی (کتاب معرفت مساحات الاشکال) است که نتایج ارشمیدس (اندازه‌گیری دایره‌ها، کره‌ها و استوانه‌ها) را در بر می‌گیرد و توسعه می‌دهد. نسخه های خطی کتاب در آکسفورد، پاریس، برلین، استانبول و رامپور در هند موجود است.این اثر در قرن دوازدهم توسط جرارد کرمونا به لاتین Verba filiorum (Liber trium fratum de geometria) ترجمه شد که نسخه‌های خطی آن در پاریس، مادرید، بازل، تورون و آکسفورد باقی مانده است.
آنها در این کتاب از روش اگزوز Eudoxos استفاده کردند، که ارشمیدس نیز از آن استفاده کرده بود منتها برای مقدار مساحت ها و حجم ها برخلاف سنت یونانی که از نسبت مساحت و حجم اجسام مختلف نسبت به یکدیگر استفاده میکرد مقادیر عددی بکار بردند.
این کتاب همچنین شامل قضیه هرون بود که آن را به ارشمیدس نسبت دادند و روشی برای تقسیم زاویه به سه با استفاده از روش سینماتیکی ابداع کردند.
آنها همچنین نسخه‌ای از بخش‌های مخروطی آپولونیوس را منتشر کردند که شامل تنها بخش باقی‌مانده از کتاب‌های پنجم تا هفتم بود.
تفسیری ارائه کردند که به پیشنهاد آنها توسط ثابت بن قره کتاب‌های پنجم تا هفتم به عربی ترجمه شدند.
آنها به عنوان منجمان، عرض جغرافیایی را از طرف خلیفه تعیین کردند، از رصد ماه گرفتگی همزمان در بغداد و سامرا، طول را تعیین کردند و طول سال را تعیین کردند.
محمد چندین کتاب در مورد نجوم نوشت، از جمله حرکت کرات آسمانی که در آن از کلودیوس بطلمیوس انتقاد می کند.
کتاب حرکت اول کره آسمانی (کتاب حرکات الفلک الاولا)، حاوی نقد منظومه بطلمیوسی. محمد در این کتاب وجود کره نهم بطلمیوسی را که بطلمیوس فکر می‌کرد مسئول حرکت بود، انکار کرد.
کتاب اثبات ریاضی هندسه که در خارج از کره ستارگان ثابت کره نهم وجود ندارد، اثر احمد.
کتاب بنای اسطرلاب به نقل از بیرونی.[2]
کتاب سال شمسی از قدیم به ثابت بن قره نسبت داده شده است، اما تحقیقات اخیر نشان داده است که این کتاب در واقع توسط بنی موسی بوده است.
درباره رؤیت هلال، اثر محمد.
کتاب آغاز جهان، اثر محمد.
کتاب حرکت کرات آسمانی (کتاب حرکات الافلاک)، اثر محمد.
کتاب نجوم (کتاب الحیاء)، اثر محمد.
کتاب زیج، اثر احمد
کتاب دیگری از زیج که در ذیل بنی موسی ذکر شده توسط ابن یونس ذکر شده است.
ترجمه یک اثر چینی در مورد ماهیت علائم زودیاک
کتاب الدراج (کتاب درجات) تألیف احمد.
کتاب اختراعات آنها (کتاب الحیل) در 850 مورد، حدود صد دستگاه مصور، از جمله بسیاری از دستگاههای خودکار را فهرست کرده است. این کتاب تا حدی از هرون اسکندریه و فیلو بیزانسی و منابع فارسی، هندی و چینی، الهام گرفته است ولی البته حاوی بسیاری از اختراعات خود آنها به ویژه در مورد مکانیسم‌های کنترل خودکار است. کتاب اثر احمد است و دست نوشته هایش در برلین و واتیکان موجود هستند.
آنها تقریباً بیست کتاب نوشتند، اما اکثر آنها (به جز سه تا) گم شده اند. از جمله تفسیری بر بخشهای مخروطی آپولونیوس و کتابی در مورد تئوری موسیقی.
ابوسعید ضریر جرجانی، شاگرد ابن‌الاعرابی (متوفی در ۸۴۵ - ۸۴۶ میلادی) از قرار معلوم در نیمهٴ اول سدهٴ نهم میلادی برآمده‌است. منجم و ریاضی‌دان مسلمان ایرانی است.
مؤلف رساله‌ای در باب مسایل هندسه و رسالهٴ دیگری در ترسیم نصف‌النهارات (گرچه موضوع کمابیش در هر زیجی مورد بحث قرار گرفته، با این حال ظاهراً در میان آثار عربی منحصربه‌فرد بوده است).
احمد بن محمد نهاوندی منجم مسلمان ایرانی بود که در زمان یحیی بن خالد بن برمکی (متوفی در ۸۰۲ – ۸۰۳ میلادی) در جندی‌شاپور برآمد. او در در جندی‌شاپور به رصدهای نجومی پرداخت و زیجی موسوم به مشتمل تألیف کرد و حدود ۸۳۵ تا ۸۴۵ میلادی درگذشت.
پژوهشگران معاصر به اهمیت کار نهاوندی به علت تقدم زمانی و هم به سبب آنکه رصدهای وی تألیف الزیج المشتمل را به دنبال داشته، تأکید می‌ورزند.دائرةالمعارف اسلامی، جلد هفتم
ابوالطیب سند بن علی (متوفی ۸۶۴ م) ریاضی‌دان منجم و مهندس یهودی اهل عراق در زمان خلیفه مأمون بود.
وی از اهالی دارالحکمه و مترجم نهضت ترجمه بوده‌است.
وی با یعقوب ابن طارق و ابن کثیر فرقانی در پروژه خلیفه مأمون برای اندازه‌گیری محیط و قطر زمین و معلوم کردن المیل بعنوان واحد مسافت همراه بود.
آنها بهمراه خوارزمی باعث ورود اعداد هندی به بغداد و تصحیح و تکمیل آن شدند.
زیج سند هند اولین زیج بود که وارد تمدن اسلامی شد بخاطر همین کار سند ابن علی بسیار مهم است.
سند ابن علی نخستین کسی بود که ممیز را وارد ریاضیات کرد و باعث رواج ریاضیات اعشاری گردید.
گفته شده بنوموسی با وی رقابت داشتند و باعث شدند پروژه کانال جعفریه بجای او که مهندس بهتری بود به ابن کثیر فرغانی داده شود و در نهایت فرغانی به دلیل وارد نبودن اشتباهاتی در آن داشته باشد.
گفته شده سند ابن علی تحقیقاتی در باب وزن مخصوص نیز دارد که نیاز به منابع دارد.
علی بن عیسی اسطرلابی در حدود ۸۳۰ تا ۸۳۲ میلادی در بغداد و دمشق برآمد. منجم مسلمان، سازندهٴ ابزارهای نجومی. در اندازه‌گیری درجهٴ نصف‌النهار که به امر مأمون صورت گرفت، شرکت جست و در ۸۲۹ - ۸۳۰ و ۸۳۲ - ۸۳۳ در بغداد و دمشق به رصدهای نجومی پرداخت. یکی از قدیم‌ترین رساله‌های عربی را در باب اسطرلاب نوشت.
بزیست فروزان یا ابوعلی یحیی بن ابی‌منصور (که پس از مسلمان شدن بدین نام مشهور شد)، اخترشناس از اعضای دارالحکمه بغداد و مترجم نهضت ترجمه ایرانی است. وی از خاندان بنومنجم می‌باشد.
او در اصل از اهالی طبرستان بود که به بغداد مهاجرت کرد و در خدمت فضل بن سهل که از وزیران نامدار ایرانی بود، درآمد. پدرش ابومنصور آبان منجم خلیفه منصور بود. پس از کشته شدن فضل، او منجم دربار مأمون شد. وی در رصدی که در سال ۲۱۵ هجری قمری، گروهی از اخترشناسان به دستور مأمون انجام دادند شرکت داشت و بزرگ منجمان به‌شمار می‌آمد. گروهی از ریاضیدانان برجسته از جمله محمد بن موسی خوارزمی بر این کار نظارت داشتند. ابی منصور سرپرست گروه‌هایی نجومی بود که با رصد محیط زمین را یافتند.
تنها اثر نجومی وی، زیج ممتحن است. او نیز مانند بسیاری از همکاران خود، نتایج حاصل از رصدهای خود به همراه عده‌ای از منجمان را در زیجی در رصدخانهٔ شماسیهٔ بغداد گرد آورد که نسخه‌ای از آن در دست است. پژوهش‌هایی که در بارهٔ این زیج به عمل آمده‌است، نشان می‌دهد که ابی‌منصور در محاسبهٔ ماه‌گرفتگی و خورشیدگرفتگی، از روشی تقریبی استفاده کرده‌است که آثار بطلمیوس در آن دیده نمی‌شود. در ۸۲۹–۸۳۰ در بغداد به رصدهای نجومی پرداخت و کتاب‌های متعددی در نجوم نوشت و زیجی موسوم به زیج ممتحن مأمونی تألیف کرد. او در حدود ۸۳۱ میلادی درگذشت و در حلب سوریه به خاک سپرده شد.
هارون بن علی، نوهٔ یحیی، درگذشته در ۹۰۰–۹۰۱ در بغداد، هم زیجی پرداخت که بسیار متداول شد و ابزارهای نجومی ساخت.
یحی ابن ابی منصور معلم بنوموسی بود.
وی در پروژه اندازه‌گیری محیط و شعاع زمین که در ۸۳۰ میلادی توسط خلیفه مأمون تعریف شد بهمراه یعقوب ابن طارق و سند ابن علی و محمد ابن کثیر فرغانی و خالد بن عبدالملک مرورودی و ابوریحان بیرونی شرکت داشت.
پلنگ آفریقایی یکی از زیرگونه‌های فراوان پلنگ می‌باشد.
پوست این پلنگ بسته به اینکه در چه مناطقی زندگی می‌کنند از زرد مایل به قهوه‌ای تا زرد کمرنگ متغیر است. وزن جنس نر به‌طور میانگین ۶۰ کیلوگرم و وزن جنس ماده آن ۳۵ تا ۴۰ کیلوگرم است. پلنگ‌های ناحیه کیپ جثه کوچکتری دارند. پلنگ‌ها در مناطق مختلف آفریقا جز بیابان‌های شنی زندگی می‌کنند و بیشتر در شب شکار می‌کنند. آنها تقریباً از همه پستانداران (مانند انواع گراز و گوزن، خدنگ، گورخر، زرافه، ایمپالا، خرگوش، شغال و حیوانات اهلی چادرنشینان)، خزندگان، جوندگان و پرندگان تغذیه می‌کنند و تنها گربه‌های بزرگی هستند که شکار خود را تا بالای درخت حمل می‌کنند. دلیل این کار دزدیده نشدن شکارش توسط کفتارها است .
پلنگ بربری، پلنگ آفریقایی شمالی یا پلنگ اطلس ، به صورت سنتی یک زیرگونه از گونه پلنگ درنظر گرفته می‌شود که بومی کوه‌های اطلس در شمال آفریقا است. بررسی‌های تازه از داده‌های ژنتیکی و کالبدشناسی هیچ تفاوت قابل‌توجه‌ای بین پلنگ بربری و پلنگ آفریقایی (Panthera pardus pardus) را نشان نمی‌دهند و به نظر می‌رسد که پلنگ‌های بربری صرفاً جمعیتی از پلنگ‌های آفریقایی در شمال قاره آفریقا به حساب می‌آیند.
با توجه به کاهش جمعیت پلنگ بربری که سبب جایگیری نام آن در فهرست گونه‌های در آستانه انقراض از سوی آی‌یوسی‌ان شده‌است،2007 IUCN Red List – Search به‌ندرت می‌توان آن را در نواحی آفریقای شمالی مشاهده کرد. تنها جمعیت‌های کوچکی از این جانور امروزه در بخش‌هایی از کوه‌های اطلس در مراکش و الجزایر می‌زیند و شاید تعدادی از آن‌ها هنوز در مصر باقی مانده‌باشند.Kristin Nowell, Peter Jackson, IUCN / SSC Cat Specialist Group:"I gatti selvatici:. rilievo dello stato di conservazione e un piano d'azione" Unione Internazionale per la Conservazione della Natura e delle Risorse Naturali, Svizzera (Juni 1993). ISBN 2831700450
پلنگ بربری در مقایسه با دیگر پلنگ‌ها دارای خزی بسیار ضخیم و متناسب با محیط سرد کوهستانی زیستگاهش است. این جانور از ماکاک بربری، غزال و برخی جانوران کوچک تغذیه می‌کند.Breitenmoser, U., Breitenmoser-Wursten, C., Henschel, P. & Hunter, L. 2008. Panthera pardus. In: IUCN 2009. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2009.1.
خالد بن عبدالملک مرورودی در زمان مأمون برآمد. منجم مسلمان ایرانی عضو دارالحکمه بغداد بود.
وی از کسانی بود که در رصد کردن خورشید، که در ۸۳۲–۸۳۳ در دمشق صورت گرفت، شرکت داشت.
پسرش محمد و نوه‌اش عمر هم منجم بودند. عمر زیجی ساخت و کتابی در باب اسطرلاب (مسطح) نوشت.
وی در پروژه اندازه‌گیری محیط و شعاع زمین که در ۸۳۰ میلادی توسط خلیفه مأمون تعریف شد بهمراه یحی ابن ابی منصور. یعقوب ابن طارق و سند ابن علی و محمد ابن کثیر فرغانی و ابوریحان بیرونی شرکت داشت.
'"ابوعثمان سهل بن حبیب بن هانی"' (هایا یهودی) (۷۸۶–۸۴۵م) اهل طبرستان منجم عضو دارالحکمه و مترجم نهضت ترجمه و پدر ابن ربی طبری است. هرمان دالماسیایی یکی از رساله‌های او را در ۱۱۳۸ میلادی به لاتین ترجمه کرد.
گفته شده وی اولین مترجم المجسطی بطلمیوس به عربی بوده‌است.
پلنگ عربی یکی از ۹ زیرگونه پلنگ و کوچک‌ترین آن‌ها می‌باشد. پوست این پلنگ زرد مایل به قهوه‌ای یا زرد کمرنگ با خال‌های تیره‌است. وزن جنس نر ۳۰ کیلوگرم و وزن جنس ماده آن ۲۰ کیلوگرم است. مناطق گوناگون شبه جزیره عربستان (کوهستان‌های مدینه و حجاز، شمال یمن، کوه‌های راس الخیمه و شرق امارات) و شبه جزیره سینا و کوه‌های ظفار در عمان زیستگاه این گربه سان است.
پلنگ عربی از پستاندارانی مانند انواع سم داران، پرندگان و خزندگان تغذیه می‌کند.
نسل این پلنگ در خطر انقراض قرار دارد به‌طوری‌که تا سال ۲۰۰۶، ۲۰۰ قلاده از آن باقی مانده بود. در سال‌های اخیر مجامعی جهت حمایت از آن در منطقه ایجاد شده‌است.
پلنگ سری‌لانکایی یکی از ۹ زیرگونهٔ پلنگ و بومی سری‌لانکا است. این زیرگونه، نخستین بار در سال ۱۹۵۶ توسط پائولز ادوارد پیریس، جانورشناس سری‌لانکایی توصیف شد. از سال ۲۰۲۰، پلنگ سری‌لانکایی به‌عنوان جانوری آسیب‌پذیر در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان ثبت شده‌است، زیرا جمعیت آن کمتر از ۸۰۰ فرد بالغ برآورد می‌شود که این تعداد نیز، احتمالاً رو به کاهش است.
پوشش این پلنگ، زرد مایل به قهوه‌ای با خال‌های سیاه و کوچک‌تر در مقایسه با پلنگ هندی است. وزن جنس نر ۵۵ کیلوگرم و وزن جنس ماده آن ۳۰ کیلوگرم است.
پلنگ‌های سیاه (ملانیستی) نادر هستند اما در اکتبر ۲۰۱۹، وزارت حفاظت از حیات وحش سری‌لانکا، برای نخستین بار، فیلمی از یک پلنگ سیاه سری‌لانکایی را، ضبط کرد. طول عمر پلنگ سری‌لانکایی بین ۱۲ تا ۱۵ سال در طبیعت و تا ۲۲ سال در اسارت است.
بزرگ‌ترین تهدید این زیرگونه پلنگ، تکه‌تکه شدن و جزیره‌ای شدن زیستگاه‌ها است. نواحی گوناگون جنگل‌های سری‌لانکا (گرمسیری، مرتفع و سرد و خشک) زیستگاه این گربه‌است. پلنگ‌های سری‌لانکایی در تمامی زیستگاه‌های جزیرهٔ سری‌لانکا، در مناطق حفاظت‌شده و سایر مناطق، یافت می‌شوند. به سبب شکارهای بی‌رویه و جنگ داخلی در سری‌لانکا، نسل این پلنگ در آستانهٔ انقراض قرار داشت اما در سال‌های اخیر مجامعی جهت حفاظت از آن در سری‌لانکا ایجاد شده‌است.
پلنگ سری‌لانکایی از پستانداران کوچک و بزرگ مانند گوزن یال‌دار، گراز، میمون، گاومیش، خزندگان و پرندگان تغذیه می‌کند. در نواحی کم‌باران، گوزن خالدار غذای اصلی آن‌هاست. این جانور همچنین گوزن سمبر و گوزن فریادکش را شکار می‌کند.
کتاب الجواهر منسوب به ارسطو به احتمال زیاد دارای منشأ سریانی و ایرانی است (نام بسیاری از سنگ‌ها فارسی است‌) که به هر حال متأخر بر سدهٴ نهم میلادی نیست.
یولیوس روسکا متن عربی آن را (که به گمان وی از ترجمه‌های لوقابن سرافیون است‌) با ترجمهٴ لاتینی از روی نسخهٴ لیژ و ترجمه‌ای از متن عربی، همراه با یادداشت‌ها منتشر کرده‌است. ترجمهٴ لاتینی دیگری از همان کتاب در مون‌پلیه و ترجمه‌ای به زبان عبری در مونیخ وجود دارد. این جواهرنامه کاملاً با کانی‌شناسی تئوفراستوس متفاوت است. این اثر برای پژوهندگان تاریخ خرافات به همان اندازهٴ محقق تاریخ علم شرقی سودمند است.
جبریل بن بختیشوع نوهٴ جرجیس بن جبریل پزشک معروف ایرانی (نیمهٴ دوم سدهٴ هشتم‌) بود.او سمت پزشک جعفر برمکی را از ۸۰۶ - ۸۰۵ میلادی به بعد، بر عهده داشت. بعدها پزشک هارون‌الرشید و پس از او، پزشک مأمون شد. در ۸۲۸ - ۸۲۹ میلادی درگذشت و در صومعهٴ قدیس سرجیوس در مداین به خاک سپرده شد.
مسیحی (نسطوری‌) بود که آثار طبی متعددی نوشت و در پیش‌رفت علم در بغداد تأثیر زیادی اعمال کرد. ممتازترین شخصیت خانوادهٴ بزرگ بختیشوع که برای تحصیل نوشته‌های طبی یونانی متحمل زحمات زیادی شد و مترجمان را تشویق کرد.
سَلْمَوَیْه بن بُنان‌ پزشک مسیحی (نسطوری‌) ایرانی که در زمان مأمون و معتصم برآمد و پزشک مخصوص معتصم شد. در اواخر سال ۸۳۹ میلادی یا اوایل ۸۴۰ درگذشت. حنین بن اسحاق را در ترجمهٴ تدبیرالاصحا یاری کرد و بعدها به حمایت از او پرداخت. او با ابن ماسویه رقابت علمی داشت. سلمویه زیان‌بخشی داروهای تقویت‌کنندهٴ باه را کشف نمود.
ابوزکریا یوحنا (یحیی) بن ماسویهٔ خوزی معروف به ابن ماسَوَیْهْ (ح ۱۶۳ یا ۱۷۲–۲۴۳ق / ۷۸۰ یا ۷۸۸–۸۵۷م)، پزشک ایرانی‌نژاد و [مسیحی نسطوری] چنان‌که از نسبت او «خوزی» (قفطی، تاریخ الحکماء، ۳۸۷) برمی‌آید، از خوزی نسبان بوده و بنابر اشاره‌ای که از قول [جبرائیل بن بختیشوع] دربارهٔ عجمی بودن او و تعلق اعاجم به صناعات و حرف اجدادی و طبقاتی آنان در کتاب قفطی (همان، ۳۸۴) آمده‌است، روشن می‌شود که تبار ایرانی داشته‌است نام پدرش «ماسویه» نیز (به قیاس نامهای ایرانی چون سیبویه، بابویه، مسکویه، برزویه) مؤید این نظر است. گزارش منابع ما دربارهٔ او و خاندانش سخت درهم و مغشوش و گاه متناقض است.
گفته‌اند که پدرش ماسویه در بیمارستان [جندی‌شاپور] به داروسازی مشغول بود و [جبرائیل بن بختیشوع] (نک: ه د، آل بختیشوع) پزشک مشهور جندی‌شاپوری ساکن بغداد، به معرفی و توصیهٔ دهشتک رئیس بیمارستان جندی‌شاپور، او را برای کار در بیمارستانی که به دستور [هارون‌الرشید] در} بغداد] ساخته می‌شد، دعوت کرد (همان، ۳۸۳). ماسویه در آنجا به کمک جبرائیل با کنیز اسلاونژاد [داوود بن سرابیون] ازدواج کرد و یوحنا و برادرش میخائیل از آن زن زاده شدند (همان، ۳۸۴؛ ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۱۷۱). به روایتی دیگر، ماسویه که نسبت به مقام جبرائیل در بغداد رشک می‌برد و آن را بر زبان راند، به دستور جبرائیل از بیمارستان جندی‌شاپور اخراج شد. ماسویه برای عذرخواهی به بغداد آمد، ولی جبرائیل او را نپذیرفت. ماسویه به یاری یکی از روحانیون نسطوری بغداد به چشم‌پزشکی پرداخت و پس از معالجهٔ چشم خادم فضل بن ربیع و سپس خود فضل، به دربار خلیفه راه یافت. وی به سرعت در دربار هارون ترقی کرد و مقامی برابر با جبرائیل بن بختیشوع به دست آورد و زن و فرزند خود یوحنا را که در آن وقت خردسال بود، به بغداد فراخواند (رهاوی، ۱۶۷–۱۶۹). براساس این روایت و نظر به آنکه هارون در ۱۷۰ق به خلافت نشست، یوحنا می‌بایست چند سالی پیش از آن در جندی‌شاپور زاده شده باشد. نیز چون به گزارش [لئون آفریقایی]، یوحنا هنگام مرگ (۲۴۳ق)، ۸۰ ساله بوده (لکلرک، I / 105)، پس می‌بایست در حدود ۱۶۳ق زاده شده باشد (قس: GAS, III / 231). از سوی دیگر در صحت روایت نخست که حاکی از به کار گمارده شدن ماسویه در بیمارستان بغداد و ازدواج او در بغداد، به نقل از جبرائیل بن بختشیوع است، می‌توان تردید کرد؛ زیرا بنابر قول مشهور، جبرائیل در ۲۱۳ق درگذشته و این روایت پس از مرگ مأمون (د ۲۱۸ق) از جبرائیل نقل شده‌است، خاصه که براساس همان روایت وقتی ماسویه به بغداد آمد، سنش از ۵۰ گذشته بود و بعید است که تا آن وقت زن نخواسته و صاحب فرزند نشده باشد. به هر حال به روایت رهاوی (ص ۱۷۰)، ماسویه دانشمندان و حکیمانی را به تربیت یوحنا گماشت، ولی وی از آن دانشمندان نام نبرده‌است.
اگر روایت قفطی را دربارهٔ ورود ماسویه به بغداد بپذیریم، جبرائیل بن بختیشوع برجسته‌ترین و احتمالاً نخستین استاد یوحنا در طب بوده و همو یوحنا را به ریاست شاگردان خود گمارده‌است (تاریخ الحکماء، ۳۸۴). همچنین گویا [عیسی بن نون] (یا ایشوع برنون) نیز که سپس بطریق نسطوریان شد، مدتی استاد او بوده‌است (عمروبن متی، ۶۹؛ ماری بن سلیمان، ۷۵). لئون آفریقایی متذکر شده که یوحنا در آغاز می‌خواست به کلیسا بپیوندد، اما اشتغال به علوم او را از این کار بازداشت (لکلرک، I / 106). با اینهمه به نظر می‌رسد که به مقام شمّاسی کلیسا نیز نائل آمد، زیرا در برخی از روایات از او با عنوان شماس یاد شده‌است ([قفطی]، همان، ۳۸۷؛ [ابن ابی اصیبعه]، ۱ / ۱۷۷). یوحنا با آنکه بیشتر در طب تحصیل کرده بود، ولی گویا منطق و حکمت نیز تدریس می‌کرده‌است و مجالس درس او را پررونق‌ترین محافل علمی آن روز شمرده‌اند که همهٔ گروه‌های اهل ادب در آن حاضر می‌شدند (همو، ۱ / ۱۷۵–۱۷۶). به روایت ابن جلجل (ص ۶۵)، هارون‌الرشید او را به ترجمهٔ کتابهای طبی که از آنقره ([آنکارا]) و عموریه آوردند، مأمور کرد و نویسندگانی ماهر در خدمتش گماشت. از این رو به نظر می‌رسد که یوحنا جز سریانی و عربی، زبان یونانی نیز می‌دانسته‌است. اما این روایت به اقرب احتمال مربوط به روزگار مأمون و تلاش او جهت ترجمهٔ آثار [یونانی] و نیز دورهٔ معتصم و فتح عموریه است (قس: سید، ۶۵؛ EI2).
دربارهٔ صلاحیت و توانایی علمی ابن ماسویه در طب نیز آراء متناقضی ابراز شده‌است. درحالی که به روایت قفطی (تاریخ الحکماء، ۳۸۲)، یوحنا خود را از جالینوس در طب برتر می‌شمرده و همین معنی خشم جبرائیل بن بختیشوع را برانگیخته بوده‌است و نیز در باب تشریح میمون توسط او و تألیف کتابی براساس آنچه از این طریق یافته بوده (نک: آثار)، مؤلفان متقدم اشارتها کرده‌اند (مثلاً ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۱۷۸) و حتی گفته‌اند خیال تشریح فرزند بلید (کند ذهن) خود را داشته‌است (همو، ۱ / ۱۸۰)، ولی در باب عدم حذاقت او نیز در تشخیص بیماری، تجویز دارو (قفطی، همان، ۳۸۵) و فصد نابجای پسرش که موجب مرگ او شد (همان، ۳۹۱)، سخنها گفته‌اند. اما به نظر می‌رسد که این روایات اخیر بر ساختهٔ رقیبان و دشمنان علمی او چون سلمویه باشد. بدان سبب که وی به روایتی از شاگردان برجستهٔ جبرائیل و رئیس شاگردان او بود (همان، ۳۸۴) و به روزگار مأمون لقب طبیب‌المملکة یا طبیب‌الملک یافت و پزشک برجسته‌ای چون ابنرَبّن طبری (ص ۸)او را ستود. ابن ماسویه آثار گرانبهایی از خود به یادگار گذاشت که برخی از آنها همچون دغل العین (نک: آثار) اولین اثر در نوع خود و نیز متن درسی دانشجویان بوده‌است و چشم پزشکان برای دریافت گواهینامهٔ رسمی می‌بایست آن را در یاد می‌داشتند و امتحان می‌دادند (اولیری، ۲۵۴، ۲۵۵).
نویبورگر براساس مطالبی که رازی آورده، نتیجه گرفته‌است که یوحنا در داروشناسی نیز اطلاعاتی داشته‌است (GAS, III / 232). یکی از کهن‌ترین منابعی که در زمان حیات ابن ماسویه تدوین شده و نویسنده در تألیف آن از نظرات ابن ماسویه بهره برده، کتاب فردوس الحکمهٔ ابن ربّن طبری (همان‌جا) است. همچنین موفق‌الدین هروی در کتاب الابنیة عن حقایق الادویة (نک: جم)، ابوریحان بیرونی، در الصیدنة (مثلاً صص ۳۰، ۳۳، ۳۶)، ابن بطلان در تقویم الصحة (نک: جم) و ابن بیطار در جامع المفردات (مثلاً ۱ / ۱۰، ۱۳، ۲ / ۶۶، ۹۷) بسیار از او نقل قول کرده‌اند. از شاگردان او باید از یوسف بن ابراهیم، ابن حمدون بن عبدالصمد مقلب به ابوالعیر طرد و اسحاق بن ابراهیم معروف به بیض‌البغل (ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۱۷۶) و ابراهیم بن عیسی (همو، ۲ / ۸۳) نام برد.
اما مشهورترین شاگرد او حنین بن اسحاق است که چندی نزد ابن‌ماسویه پزشکی خواند. چون استاد او را از خود راند، حنین به جدّ به تحصیل علم همت گماشت و چندان پرآوازه شد که ابن ماسویه خود او را بسیار ارج می‌نهاد (قفطی، همان، ۱۷۴، ۱۷۵). ابن ماسویه با گروه کثیری از دانشمندان و وزیران دوستی داشت و کندی فیلسوف مشهور، رساله‌ای در «نفس» برای او نوشت (ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۲۱۴). در برخی از منابع از پزشک دیگری به نام مسوئه یاد شده‌است (لکلرک، I / 504، به نقل از لئون آفریقایی) که گاه او و آثارش را با یوحنا بن ماسویه خلط کرده‌اند (ابراهیم، ۳ / ۱۰۷). عده‌ای در وجود او تردید کرده (لکلرک، I / 506-507) و بعضی اصلاً منکر وجود شخصی که در منابع او را به ماسویهٔ اصغر نامبردار کرده‌اند، شده‌اند (الگود، ۱۱۶، ۱۱۷). قفطی (انباه الرواة، ۳ / ۱۰۷، ۱۰۸) از جملهٔ استادان محمد بن حسن طوبی صقلی که در ۴۵۰ق زنده بوده، از پزشکی به نام ماسویه [واژۀ «ابن» در این کتاب، افزودۀ مصحح است] یاد کرده‌است، اما پیداست که یوحنا بن ماسویه در این تاریخ نمی‌توانسته‌است زنده باشد و روایت قفطی مربوط به ماسویهٔ دیگری است که گویا در سیسیل می‌زیسته و این تاریخ نزدیک به همان زمانی است که لئون آفریقایی از ماسویه مذکور یاد کرده‌است (لکلرک، I / 504). سارتن (۳ / ۱۸۳۸، ۱۸۳۹) نیز از ماسویهٔ سوم یا به تعبیر خود او ماسویهٔ دوم کاذب خبر داده که در سدهٔ ۱۳م می‌زیسته‌است.
حدود ۵۰ اثر از ابن ماسویه یاد شده یا به او منسوب شده‌است. ظاهراً شماری از آنها به نامها و عناوین مختلفی شهرت یافته بوده‌است که بعدها هر یک از آنها را اثر مستقلی پنداشته‌اند. ازاین رو تا همهٔ نسخه‌های موجود از آثار او که در کتابخانه‌های جهان موجود است، بررسی و مقایسه نشود، فهرست دقیق و کاملی از آثار ابن ماسویه نمی‌توان تهیه کرد. در اینجا به برخی از آثار چاپ شده و خطی وی اشاره می‌شود:
'الف ـ چاپی'
۱. کتاب الازمنة یا الازمنة و الامکنة، دربارهٔ فصول و ماه‌های سال و ارتباط آنها با خوردنیها و نوشیدنیهایی که بدن به آنها نیازمند است و نیز اقدامات پیشگیری طبی مانند فصد و حجامت در فصول مختلف (اولمان، «طب در اسلام»، ۱۱۴). این کتاب توسط پل اسباث در «بولتن انستیتوی فرانسوی مصر» (۱۹۳۳م، شم ۱۵، صص ۲۳۵–۲۷۵) با حواشی و ترجمهٔ فرانسوی منتشر شد. ترجمهٔ دیگری نیز توسط ژرار تروپو در آرابیکا (۱۹۶۸م، شم ۱۵، صص ۱۱۳–۱۴۲) به چاپ رسید. نسخه‌ای از ترجمهٔ عبری آن نیز در دست است (GAL, I / 266)؛ ۲. جواهر الطیب المفردة باسمائها و صفاتها و معادنها. ابن ماسویه در این اثر دربارهٔ مواد معطری چون مشک، عنبر، کافور، قرنفل و صندل و نیز مطالبی چون پاک کردن نوشته از دفاتر و ازالهٔ لکه‌ها و آثار مختلف سخن گفته‌است. نویری در نهایة الارب (۱۲ / ۱۰۵–۱۱۹) از این کتاب استفاده کرده‌است. این اثر نیز توسط پل اسباث در «بولتن انستیتوی فرانسوی مصر» (۱۹۳۶م، شم ۱۹، صص ۵–۲۷) با ترجمهٔ فرانسوی آن به چاپ رسید. ترجمهٔ انگلیسی آن نیز توسط مارتین لوی در «مجلهٔ تاریخ پزشکی» (۱۹۶۱م، شم ۱۶، صص ۳۹۴–۴۱۰) به چاپ رسیده‌است؛ ۳. الجواهر و صفاتها و فی ای بلدهی وصفة الغواصین والتجار. در این اثر ابن ماسویه به وصف سنگهای قیمتی، نحوهٔ استخراج و محلهای آن و نحوهٔ تجارت و قیمتها و اوزان مختلف آن در مشرق قدیم پرداخته‌است. تیفاشی در کتاب خود ازهار الافکار فی جواهر الاحجار (صص ۴۸، ۶۶، ۱۰۶) از این کتاب استفاده کرده‌است. این اثر به کوشش عماد عبدالسلام رئوف در ۱۹۷۷م در قاهره به چاپ رسیده‌است؛ ۴. الحمیات. رازی در الحاوی بارها به این کتاب استناد کرده‌است (۳ / ۹۰–۹۱، ۶ / ۲۰۲، ۲۶۶، ۷ / ۱۵۱، ۲۸۷، ۱۴ / ۳۲، ۱۹۷، ۱۶ / ۶۸، ۱۴۴، ۱۵۱، جم). این کتاب توسط پترس اسپانیایی همراه با ترجمه و شرح آن منتشر شده‌است. ترجمه‌ای به لاتین از کتاب مذکور نیز در دست است (GAS, III / 233)؛ ۵. دغل العین، کهن‌ترین کتاب درسی چشم پزشکی است که اکنون در دست است. اگرچه تصحیح و نشر متن منحصر به فرد عربی آن به دلیل افتادگی یا محو بعضی از قسمتها غیرممکن است، ولی مایرهوف و پروفر بخشهایی از ۴۷ فصل این کتاب را به آلمانی ترجمه و در «مجلهٔ اسلام» (۱۹۱۶م، شم ۶، صص ۲۵۶–۲۱۷) به چاپ رسانده‌اند. در این رساله، کلمات و اصطلاحات فارسی و یونانی دیده می‌شود؛ ۶. الکناش المشجّر یا المشجّر. رازی بارها در الحاوی از آن بهره برده‌است (مثلاً ۱ / ۱۳۹، ۴ / ۱۰۶، ۸ / ۴۹، ۱۰ / ۷۵، ۲3(1) / ۳۱۶، ۲3(2) / ۱۶۷) و به گفتهٔ قفطی (تاریخ الحکماء، ۳۱۷)، ابوعمران موسی بن سیار و ابوالطیب ابراهیم بن نصر، تعلیقاتی بر آن نوشته بوده‌اند. در این اثر برای اولین بار کلیات طبی به شکل فهرستها و جداول تنظیم شده‌است. متن اصلی این کتاب که در کتابخانه‌های مختلف موجود است (GAL، همان‌جا)، به چاپ نرسیده، ولی گراردوس کرمونایی آن را به لاتین ترجمه کرده که در ونیز (۱۴۹۷م) منتشر شده‌است؛ ۷. ماءالشعیر، رسالهٔ کوچکی است که توسط پل اسباث در «بولتن انستیتوی فرانسوی مصر» (۱۹۳۹م، شم ۲۱، صص ۱۳–۲۴) با ترجمهٔ فرانسوی آن به چاپ رسیده‌است؛ ۸. النوادر الطبیة یا الفصول الحکمیة و النوادر الطبیة یا الفصول. ابن ماسویه این کتاب را برای شاگردش حنین بن اسحاق نوشت. کتاب مجموعه‌ای از دستورالعملهای مختصر طبی در ۱۳۲ بخش است که با نثری ادیبانه و گاه فیلسوفانه نوشته شده‌است. گویا کنستانتین آفریقایی اول بار آن را به لاتین ترجمه کرده و با عنوان «فصول یوحنای دمشقی» مکرر به چاپ رسیده‌است (نک: اشتاین اشنایدر، ۳۹؛ سارتن، ۲۲۶). پل اسباث متن کتاب را در ۱۹۳۴م در قاهره به چاپ رسانده‌است.
'ب ـ خطی'
۱. کتاب الادویة المسهلة (قفطی، تاریخ الحکماء، ۳۸۱)، که ظاهراً همان اصلاح الادویة المسهلة (ابن ندیم، ۳۵۴) یا فی ترکیب الادویة المسهلة (ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۱۸۳) است. رازی از این کتاب بسیار استفاده کرده‌است (مثلاً ۶ / ۱۰۹، ۷ / ۱۶۵، ۲1(1) / ۱۴۶) و نسخه‌هایی از آن در ایتالیا و انگلستان موجود است (بستانی، ۴ / ۱۴؛ GAL, S, I / 416). این کتاب نیز به لاتین ترجمه شده بوده‌است (GAS, III / 233-234)؛ ۲. البستان وقاعدة الحکمة و شمس الآداب، که نسخه‌هایی از آن در تیموریه وجود دارد (همان‌جا)؛ ۳. ترکیب طبقات العین و عللها و ادویتها، که نسخه‌هایی از آن موجود است (مجلة، 5(2) / ۲۶۸؛ GAS، همان‌جا)؛ ۴. کتاب التشریح، که ظاهراً نخستین اثر در این باب در طب اسلامی به‌شمار می‌رود و نسخه‌ای از آن در حلب موجود است (GAS, III / 235؛ قس: الگود، ۳۷۰)؛ ۵. کتاب الجذام (قفطی، همان‌جا). به گفتهٔ ابن ابی اصیبعه (همان‌جا) کسی پیش از او کتابی در آن باب ننوشته بوده‌است. نسخه‌ای از این کتاب در حلب نگهداری می‌شود (GAS، همان‌جا)؛ ۶. کتاب الجنین (ابن ابی اصیبعه، همان‌جا)؛ ۷. کتاب الحیوان، که نسخه‌ای از ترجمهٔ آن به لاتین در بادلیان موجود است (ووستنفلد، ۲۴؛ اولمان، «طبیعت و علوم خفیه در اسلام»، ۱۹)؛ ۸. خواص الاغذیة و البقول و الفواکه …، که رازی (۲۱ / ۲) از آن بهره برده و نسخه‌هایی از آن در مادرید و لیدن موجود است (لکلرک، I / 110؛ GAS, III / 234)؛ ۹. کتاب دفع ضرر الاغذیة (ابن ندیم، ۳۵۴)، که گویا عنوان دیگری از کتاب اصلاح الاغذیة (قفطی، همان‌جا) یا دفع مضارالاغذیة (ابن ابی اصیبعه، همان‌جا) باشد. نسخه‌ای از آن در برلین نگهداری می‌شود (آلوارت، شم ۶۴۰۸)؛ ۱۰. کتاب السموم و علاجها، که رازی از آن بهره برده (۱۹ / ۳۹۳) و نسخه‌ای از آن در حلب موجود است (GAS، همان‌جا)؛ ۱۱. علاج النساء اللواتی لایحبلن (لایحملن)، نسخه‌ای از آن در حلب موجود است (همان‌جا)؛ ۱۲. کتاب فی الصداع و علله واوجاعه وادویته یا علاج الصداع (ابن ندیم، همان‌جا)، که به گفتهٔ ابن ابی اصیبعه (۱ / ۱۸۳) برای عبدالله بن طاهر تألیف شده و رازی از آن بهره برده (۱ / ۲۴۶، ۶ / ۱۱۵) و نسخه‌ای از آن در حلب موجود است (GAS، همان‌جا)؛ ۱۳. کتاب المالیخولیا و اسبابها و علاماتها و علاجها (ابن ابی اصیبعه، همان‌جا)، که رازی از آن بهره برده (۱ / ۷۳) و نسخه‌ای از آن در حلب نگهداری می‌شود (GAS، همان‌جا)؛ ۱۴. کتاب المرة السوداء، در ۲۱ صفحه که نسخه‌ای از آن در کتابخانهٔ آستان قدس رضوی موجود است. ابن ماسویه (صص ۱ به بعد) در آن به بیان حالات طبیعی و غیرطبیعی خلط سیاه پرداخته‌است؛ ۱۵. معرفة محنة الکحالین (ابن ابی اصیبعه، همان‌جا)، نسخه‌هایی از آن در تیموریه و لنینگراد موجود است (GAS, III / 233) مایرهوف (ص ۷) آن را از ابن ماسویه نمی‌داند، ولی یک اثر بررسی شده و منقح از یک رسالهٔ واقعی شخص ابن ماسویه تلقی می‌کند (نک: همو، ۲۲۳)؛ ۱۶. المنجح فی الصفات و العلاجات (ابن ابی اصیبعه، همان‌جا)، که رازی از آن بهره‌ها برده (مثلاً ۳ / ۲۶، ۵ / ۱۷۳، ۸ / ۳۰، ۳۱، ۱۰ / ۲۷، ۳۰۱) و آن را کتابی شگفت خوانده‌است (۷ / ۳۱). ابوریحان بیرونی در الصیدنة (۱ / ۳۱) نیز به آن استناد کرده‌است. کتاب المنجح فی التداوی من صنوف الامراض و الشکاوی موجود در خدیویه (خدیویه، ۶ / ۱۶) نیز ظاهراً عنوان دیگری از همان کتاب است (برای بقیهٔ آثار و نسخه‌های موجود و غیر موجود، نک: GAS, III / 234-235;
GAL, I / 266)؛ ابن جلجل، ۶۵–۶۶؛ ابن ندیم، قفطی، ابن ابی اصیبعه، همانجاها؛ بیرونی، ۳۳؛ مجلة، همان‌جا؛ سارتن، ۱ / ۶۶۵؛ اولمان، «طب»، همان‌جا؛ اشتاین اشنایدر، همان‌جا؛ لکلرک، II / 493).
ابراهیم، محمد ابوالفضل، حاشیه بر انباه الرواة (نک: قفطی در همین مآخذ)؛
ابن ابی اصیبعه، احمدبن قاسم، عیون الانباء، به کوشش آوگوست مولر، قاهره، ۱۲۹۹ق / ۱۸۸۲م؛
ابن بطلان، مختاربن حسن، ترجمهٔ تقویم الصحة، به کوشش غلامحسین یوسفی، تهران، ۱۳۵۰ش؛
ابن بیطار، عبدالله بن احمد، الجامع لمفردات الادویة و الاغذیة، دارالمدینة، ۱۲۹۱ق؛
ابن جلجل، سلیمان بن حسان، طبقات الاطباء، به کوشش فؤاد سید، قاهره، ۱۹۵۵م؛
ابن ربن طبری، علی بن سهل، فردوس الحکمة، به کوشش محمد زبیر صدیقی، برلین، ۱۹۲۸م؛
ابن ماسویه، یوحنا، المرة السوداء، نسخهٔ خطی آستان قدس رضوی، شم ۵۲۲۲؛
ابن ندیم، الفهرست؛
ابوریحان بیرونی، الصیدنة، به کوشش حکیم محمد سعید ورانا احسان الهی، کراچی، ۱۹۷۳م؛
الگود، سیریل، تاریخ پزشکی ایران، ترجمهٔ باهر فرقانی، تهران، ۱۳۵۶ش؛
اولیری، دلیسی، انتقال علوم یونانی به عالم اسلام، ترجمهٔ احمد آرام، تهران، ۱۳۴۳ش؛
بستانی؛
تیفاشی، احمدبن یوسف، ازهار الافکار فی جواهر الاحجار، به کوشش محمد یوسف حسن و محمود بسیونی خفاجی، قاهره، ۱۹۷۷م؛
خدیویه، فهرست؛
رازی، محمدبن زکریا، الحاوی، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۴–۱۳۹۰ق / ۱۹۵۵–۱۹۷۰م؛
رهاوی، اسحاق بن علی، ادب الطبیب، فرانکفورت، ۱۴۰۵ق / ۱۹۸۵م؛
سارتن، جورج، مقدمه بر تاریخ علم، ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار، تهران، ۱۳۵۲ش؛
سید، فؤاد، حاشیه بر طبقات الاطبا، (نک: ابن جلجل در همین مآخذ)؛
عمرو بن متی، اخبار فطارکة کرسی المشرق، روم، ۱۸۹۶م؛
قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواة، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، ۱۳۷۴ق؛
همو، تاریخ الحکماء، به کوشش یولیوس لیپرت، لایپزیک، ۱۹۰۳م؛
ماری بن سلیمان، اخبار فطارکة کرسی المشرق، به کوشش هنریکوس جیسموندی، رم، ۱۸۹۹م؛
مایرهوف، ماکس، مقدمه بر کتاب العشر مقالات فی العین، منسوب به حنین بن اسحاق، قاهره، ۱۹۲۸م؛
مجلة معهد المخطوطات العربیة، قاهره، ۱۹۵۵م؛
نویری، احمدبن عبدالوهاب، نهایةالارب، قاهره، وزارة الثقافة و الارشاد القومی؛
هروی، موفق‌الدین علی، الابنیة، به کوشش احمد بهمنیار و حسین محبوبی اردکانی، تهران، ۱۳۴۶ش؛
نیز:
Ahlwardt;
EI2 ;
GAL;
GAL, S;
GAS;
Leclerc, Lucien, Histoire de la médecine arabe, Paris, 1876;
Meyerhof, M. and C. Prüfer, "Die Augenheilkunde des Jûhannâ b. Mâsawaih", Der Islam, Hamburg, 1916, vol. VI;
Sarton, G. , Introduction to the History of Science;
(vide: PB, Sarton);
Steinschneider, Moritz, Die europäischen Übersetzungen aus dem Arabischen... , Graz, 1956;
Ullmann, Manfred, Die Medizin im Islam, Leiden / Köln, 1970;
id, Die Natur und Geheimwissenschaften im Islam, Leiden, 1972;
Wüstenfeld, F. , Geschichte der arabischen Ärzte und Naturforscher, New York, 1978.
پلنگ چینی یکی از زیرگونه‌های پلنگ می‌باشد. وزن جنس نر ۵۰ کیلوگرم و وزن جنس ماده آن ۳۲ کیلوگرم است. این جانور بومی شمال چین می‌باشد و مناطق مرکزی و شرقی کشور نیز مشاهده شده‌است.
این گربه منزوی از پستاندارانی چون گراز و گوزن، و جوندگان و پرندگان تغذیه می‌کند.
این پلنگ‌ها در ماه‌های ژانویه و فوریه جفتگیری می‌کنند و پس از ۱۵ هفته، دو تا سه توله می‌زایند. توله‌ها در ابتدا یک پوند (نزیک ۵۰۰ گرم) وزن دارند و پس از ۱۰ روز چشم‌هایشان باز می‌شود. آنها تا ۲۰ تا ۲۴ ماهگی نزد مادر می‌مانند.
آی یو اس ان نسل این پلنگ را در آستانه انقراض اعلام کرده‌است.
غزوه حنین نام نبردی است که در وادی حنین بین مسلمانان و قبایل هوازن به رهبری مالک بن عوف و ثقیف و نیز قبایل بنی هلال و نصر و جشم صورت گرفت. که در آن مسلمانان به پیروزی رسیدند. این جنگ پس از فتح مکه رخ داد. محمد به قصد جنگ با این قبایل که بت‌پرست بودند، به سمت حنین حرکت کرد و آنان که از این تصمیم آگاه شده بودند؛ تصمیم گرفتند در انتهای دره‌ای که گذرگاهی به منطقه حنین بود، پشت صخره‌ها و شکاف کوه‌ها کمین کنند و به محض ورود ارتش اسلام به این دره عمیق و طولانی، آنان را زیر رگبار تیر و سنگ بگیرند.
پیامبر نیز که متوجه دشمن شده بود، از صفوان بن امیه برای مسلمانان صد زره امانت گرفته بود، خودش نیز دو زره بر تن کرده و کلاهخود بر سر گذاشته بود، و سوار بر اسبی سفید در پشت سر ارتش اسلام حرکت می‌کرد.
مسلمانان شب را در دهانه دره استراحت کردند و پیش از روشن شدن هوا وارد گذرگاه حنین شدند که مورد حمله ناگهانی دشمن واقع شدند. منافقان لشکر اسلام از این حمله به شدت خوشحال شدند؛ تا آنجا که ابوسفیان نتوانست جلو خودش را بگیرد و گفت: «مسلمانان تا دریا خواهند گریخت.»
سپاه مسلمین که به سختی مورد حمله واقع شده بود، از هم متفرق شدند و هر کس سراسیمه به سویی می‌دوید و فقط ده نفر از جمله ایمن، علی بن ابی طالب، عباس بن عبدالمطلب و هفت نفر دیگر از بنی هاشم در کنار محمد ماندند.
محمد به عمویش عباس گفت به مردم بگو: «ای انصار که پیامبر را یاری کردید و ای کسانی که با او بیعت کردید! به کجا می‌گریزید؟ رسول خدا اینجاست.»
سپس دستش را به آسمان بلند کرد و این‌گونه دعا کرد: «بار خدایا! حمد و سپاس از آن توست. هر شکایتی به پیشگاه توست و تو تنها کمک‌کننده هستی.» آن‌گاه مشتی سنگریزه به سوی مشرکان پرتاب کرد و آنان را نفرین کرد. بعد سر به آسمان بلند کرد و گفت: «بار خدایا! اگر مسلمانان در این صحنه نابود شوند، تو دیگر پرستش نمی‌شوی.»
از طرف دیگر، وقتی انصار صدای عباس عموی محمد را شنیدند بازگشتند، شمشیرها را از غلاف بیرون کشیدند و لبیک‌گویان آماده نبرد شدند.
محمد با دیدن این صحنه گفت: «اکنون جنگ شدت می‌گیرد و پیروزی از آسمان نازل می‌شود.»
مسلمانان این بار کفار را شکست دادند و غنائم فراوانی به دست آنان رسید. دلیل شکست اولیه مسلمانان در این نبرد، غرور کاذبی بود که به لشکر ۱۲هزار نفری خود داشتند. از بی‌نظیرترین صحنه‌های جنگ، دلاوری علی بن ابی‌طالب بود که با شمشیر دولبهٔ خود (ذوالفقار) تعداد زیادی از کفار را کشت. (از مسائل حاشیه ساز این نبرد تقسیم غنائم به دست محمد بوده‌است به نحوی که به اشراف قریش سهم بسیار زیاد و بیشتری نسبت به انصار مدینه بخشیده می‌شود به‌ویژه ابوسفیان و دیگر تازه مسلمانان قریش، که موجب طعنه زنی و نارضایتی انصار می‌گردد و محمد در خطابه‌ایی از آنان دلجویی می‌نماید)تاریخ تحلیلی صدر اسلام، محمد نصیری، تدوین نهاد نمایندگی مقام رهبری در دانشگاه‌ها، انتشارات دفتر نشر معارف، چاپ چهل و هفتم، ۱۳۸۷، صفحه ۱۲۳ شابک: ۵-۴۸-۸۵۲۳-۹۶۴-۹۷۸
نام این جنگ در کتاب قرآن در سوره توبه، آیه ۲۵ آمده‌است.
پلنگ جاوه یکی از ۹ زیرگونه پلنگ می‌باشد. پوست این پلنگ گاه دارای خال و گاه سیاه و بدون خال است.
تنها زیستگاه این گربه جزیره جاوه اندونزی است. به نظر می‌رسد که پلنگ جاوه در میانه‌های دوران پلیستوسن از آسیای جنوبی به جزایر سوماترا و برنئو آمده باشد. پلنگ جاوه از پستاندارانی مانند گراز، انواع میمون و گوزن و جانوران اهلی چون سگ، ماکیان و بز تغذیه می‌کند.
به سبب جنگل زدایی و گسترش مناطق شهری در جاوه نسل این پلنگ در آستانه انقراض قرار دارد به گونه‌ای که شمار این جانوران به ۱۰۰ تا ۲۵۰ قلاده می‌رسد. در سال‌های اخیر مجامعی جهت حفاظت از آن در کشور ایجاد شده‌است.در تلاش است تا جمعیت پلنگ جاوه احیا شود و از انقراض ان جلوگیری شود. میانگین وزن این پلنگ 40 کیلوگرم میباشد.
سیامک غفاری مشهور به مت غفاری (۲۰ آبان ۱۳۴۰ در تهران) کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی-آمریکایی بود که برای ایالات متحده آمریکا کشتی می‌گرفت و توانست در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا پس از مبارزه نزدیک به الکساندر کارلین باخت و مدال نقره گرفت. او ۳ مدال مسابقات جهانی نیز دارد و با ۴ مدال طلای جام جهانی در تیم ملی آمریکا رکورددار است.
غفاری در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه ایالتی کلیولند در رشته بازرگانی فارغ‌التحصیل شد. او پیش از المپیک ۱۹۸۸ با ایرانیان تماس گرفت و مصرانه خواستار بازی برای ایران در المپیک شد. غفاری از سال ۱۹۸۹ به عضویت تیم ملی آمریکا درآمد و در دو المپیک ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ برای آمریکا شرکت کرد.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۹۰–۱۳۸۹ شصت و پنجمین سال فعالیت باشگاه فوتبال استقلال تهران در مسابقات فوتبال ایران و دهمین حضور متوالی این تیم در لیگ برتر فوتبال ایران بود.
در این صفحه اطلاعاتی از تیم فوتبال استقلال در فصل ۹۰-۱۳۸۹ فوتبال ایران قرار دارد. باشگاه استقلال در این فصل در چهار جام؛ لیگ برتر دهم، جام حذفی ۸۹-۹۰، لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۱ و سوپر جام باشگاهی ایران ۱۳۸۹ شرکت کرد.
لازم به توضیح میباشد که در بازیهای لیگ قهرمانان ایمان مبعلی پیراهن شماره ۱۱ را به تن میکرد و هوار ملامحمد با پیراهن شماره ۳۲ به میدان میرفت.
پس از اینکه استقلال در فصل قبل با صمد مرفاوی به نتیجه خاصی نرسید مدیریت باشگاه هدایت تیم را به پرویز مظلومی سپرد. استقلال در لیگ برتر به عنوان دومی رسید و در جام حذفی در بازی نیمه‌نهایی مقابل تیم ملوان شکست خورد و از دور بازیها کنار رفت. در لیگ قهرمانان نیز در مکان سوم گروه قرار گرفت و به دور حذفی صعود نکرد.
توضیح : این بازیها با حضور شش تیم در دو گروه برگزار شد. در گروه اول تیمهای سایپا، راه‌آهن و امید پرسپولیس و در گروه دوم هم تیمهای استقلال، نفت تهران و تیم امید ایران حضور داشتند. این مسابقات با قهرمانی تیم امید ایران به پایان رسید. استقلال که در گروه خود دوم شد به بازی رده‌بندی راه یافت ولی به دلیل نزدیک بودن هفته اول لیگ برتر بازی رده‌بندی بین استقلال و راه‌آهن برگزار نشد.
۱. ایمان مبعلی در بازیهای لیگ قهرمانان آسیا پیراهن شماره ۱۱ را بر تن میکرد.
۲. هوار ملا محمد در بازیهای لیگ قهرمانان آسیا پیراهن شماره ۳۲ را به تن میکرد.
۱- غلامرضا عنایتی بازیکن سپاهات اصفهان در بازی هفته هفتم لیگ برتر
گلهای استقلال در بازیهای فصل ۹۰–۱۳۸۹
راجر فدرر با شکست اندی رادیک در دیدار نهایی با نتیجهٔ ۶-۲، ۴-۶، ۷-۵، ۶-۱ قهرمان این رقابت‌ها شد.
تنیس‌بازان قرارگرفته در سیدبندی در زیر آمده‌اند. در مقابل نام آن‌ها، مرحلهٔ حذف‌شدن آمده است.
جاوهٔ مرکزی () یکی از استان‌های اندونزی است.
پایتخت اداری این استان، شهر سمارانگ است.
جاوهٔ مرکزی یکی از ۶ استان اندونزی است که در جزیرهٔ جاوه واقع شده‌اند. این استان ۳۲٬۵۴۸٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت داشته و تقریباً یک‌چهارم از کل زمین‌های جزیرهٔ جاوه را شامل می‌شود.
جاوهٔ مرکزی با ۳۲٬۸۶۴٬۰۰۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان سومین استان پرجمعیت اندونزی پس از استان‌های جاوهٔ غربی و جاوهٔ شرقی شناخته می‌شود و یک‌چهارم از جمعیت کل جزیرهٔ پرتراکم جاوه را به خود اختصاص داده‌است.
در جاوهٔ مرکزی از لحاظ ترکیب قومیتی، جاوه‌ای‌ها با ۹۸ درصد، سوندایی‌ها با ۱ درصد، چینی‌ها و عرب‌ها با ۱ درصد از عمده‌ترین گروه‌های قومی به‌شمار می‌روند. زبان‌های اندونزیایی، جاوه‌ای و سوندایی از مهم‌ترین زبان‌های رایج در این استان محسوب می‌شود.
مسلمانان، مسیحیان، هندوها، بوداییها و پیروان عقاید سنتی، بخش بزرگی از ساکنان جاوهٔ مرکزی را شامل می‌شوند.
راجر فدرر در دیدار نهایی موفق به شکست نواک جوکوویچ با نتیجهٔ ۷-۶(۴)، ۷-۶(۲)، ۶-۴ شد.
سمارانگ یکی از شهرهای اندونزی است که در ساحل شمالی جزیرهٔ جاوه واقع شده‌است. این شهر پایتخت استان جاوهٔ مرکزی است.
سمارانگ با ۲۲۵٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و حدود ۱٫۵ میلیون نفر جمعیت، پنجمین شهر بزرگ اندونزی به‌شمار می‌رود. این شهر در ۶ درجه و ۵۸ دقیقهٔ عرض جنوبی و ۱۱۰ درجه و ۲۵ دقیقهٔ طول شرقی واقع شده‌است.
سمارانگ در دوران حکومت هند شرقی یکی از بنادر مهم اندونزی بوده و امروزه نیز یکی از مهم‌ترین بنادر این کشور محسوب می‌شود. چینی‌ها بخش بزرگی از ساکنان این شهر را تشکیل می‌دهند.
واژهٔ سمارانگ که امروزه به این شهر اطلاق می‌شود، شاید از ترکیب واژگان «assam» (تمبر هندی) و «arang» (کم‌یاب) تشکیل شده باشد. برپایهٔ تفسیر دیگری، این واژه از واژهٔ چینی «سامپولانگ» (三宝垄) به معنی «شهر سامپو» (دریاسالار چنگ هه) سرچشمه گرفته‌است.
سولاوسی جنوبی (به اندونزیایی: "Sulawesi Selatan") یک استان در اندونزی است که در مرکز این کشور واقع شده‌است.
سولاوسی جنوبی ۴۶٬۷۱۷٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۰۳۲٬۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
سولاوسی جنوب شرق (به اندونزیایی: Sulawesi Tenggara) یک استان در اندونزی است که در مرکز این کشور واقع شده‌است.
سولاوسی جنوب شرق ۳۸٬۱۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۷٬۹۶۲ نفر جمعیت دارد.
اشموغ یالدار در اساطیر ایرانی نام دیوی فریب‌کار و دروغگو که دو به‌هم‌زنی و سعایت (سخن‌چینی و بدگویی) میان دوستان از او برمی‌خیزد. لقبی است که زرتشتیان به دیوپرستان و پلیدسرشتان می‌داده‌اند.
شبکهٔ ملی اطلاعات (به انگلیسی:National Information Network) که با نام‌های دیگر اینترنت ملی و شبکهٔ ملی اینترنت نیز شناخته می‌شود، اینترانت ملی ایران است. این شبکه پروژه‌ای برای توسعه زیرساخت اطلاعاتی امن و پایدار ملی در ایران است. طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه و مصوبهٔ شورای عالی فضای مجازی «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواست‌های دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.»
ایدهٔ اولیهٔ این شبکه در سال ۱۳۸۴ در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تحت عنوان «اینترنت ملی» و «شبکهٔ ملی اینترنت» طرح شد و مراحل مطالعاتی آن در دولت نهم انجام شد. سپس در سال ۱۳۸۹ با عنوان «شبکهٔ ملی اطلاعات» در قانون برنامه پنجم توسعه گنجانده شد و طبق قانون برنامه بنا بر آن بود که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد. تا پایان دولت دهم ضمن اصلاحاتی در طراحی، مرحله آزمایشی و پایلوت آن انجام شد. در دولت یازدهم، پس از تعیین الزامات این شبکه توسط شورای عالی فضای مجازی، نسخه اولیه آن افتتاح شد که شامل مرکز تبادل ترافیک داده زیرساخت و کارساز نام دامنه ملی می‌شود و امکان تفکیک ترافیک داخلی و خارجی شبکه را فراهم می‌کند، تا رشد تولید محتوای داخلی و استفاده بیشتر از ترافیک داخلی صورت پذیرد و هزینه‌های ترافیک کاهش پیدا کند و سرعت افزایش پیدا کند.
این طرح تا سال ۱۳۹۸ حدود ۱۹ هزار میلیارد تومان هزینه دربرداشته‌است.
فارغ از هر گونه مصوبه قانونی از آن‌جا که بسیاری از خدمات دولت در بستر الکترونیکی عرضه می‌شوند، عدم یکنواختی کیفیت دسترسی اینترنتی به خدمات الکترونیکی می‌تواند موجب تفاوت و تبعیض در دریافت خدمات بشود و این نقض اصل سوم قانون اساسی کشور ایران و قوانین دیگر ضد تبعیض همچون ماده ۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری را دربر خواهد داشت؛ لذا شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت عرضه خدمات دولت الکترونیکی باید طوری طراحی بشود که برای همه ساکنین کشور ایران دسترسی یکنواخت و عادلانه به خدمات دولت الکترونیکی را فراهم بیاورد. به بیان ساده نقص فنی طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات یا زیرساخت‌های دسترسی خدمات الکترونیکی معادل نقض اصل۳ قانون اساسی ایران است.
طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچها و مسیریابها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواستهای دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.» طبق قانون برنامه بنا بر آن بوده‌است که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد".
به دنبال برگزاری جلسه پانزدهم شورای عالی فضای مجازی در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳ این تعریف از شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی این شورا از غالب برنامه توسعه‌ای حالت دائمی پیدا کرد و در ادامه، مصوبه شورای عالی الزامات حاکم بر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیر ساخت ارتباط فضای مجازی کشور به شرح زیر اعلام شد:
شبکه‌ای متشکل از زیرساخت‌های ارتباطی با مدیریت مستقل کاملاً داخلی.
شبکه‌ای کاملاً مستقل و حفاظت شده نسبت به دیگر شبکه‌ها (از جمله اینترنت) با امکان تعامل مدیریت شده با آنها.
شبکه‌ای با امکان عرضه انواع محتوا و خدمات ارتباطی سراسری برای آحاد مردم با تضمین کیفیت از جمله قابلیت تحرک.
شبکه‌ای با قابلیت عرضه انواع خدمات امن اعم از رمزنگاری و امضای دیجیتالی به کلیه کاربران.
شبکه‌ای با قابلیت برقراری ارتباطات امن و پایدار میان دستگاه‌ها و مراکز حیاتی کشور.
شبکه‌ای پرظرفیت، پهن باند و با تعرفه رقابتی شامل مراکز داده و میزبانی داخلی.
به نوشته وبسایت رسمی مرکز ملی فضای مجازی «این شبکه بنابر تکالیف قانونی و مصوبات شورای عالی فضای مجازی باید تحت نظارت مرکز ملی فضای مجازی، توسط وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایجاد شود و پس از صدور مجوز توسط مرکز ملی فضای مجازی، آغاز به کار نماید و خدمات خود را به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی، به آحاد ملت اعم از کاربران حقیقی و حقوقی در بخش‌های مختلف دولتی، عمومی و خصوصی ارائه نماید».
مرداد ۱۴۰۰ طرح صیانت از حقوق کاربران (مشابه لایحه صیانت از داده شخصی)https://www.independentpersian.com/node/150451
مرتبط با زیرساخت اینترنت ملی به شکل آزمایشی اجرا شد.https://www.bbc.com/persian/iran-57996005.amphttps://amp.dw.com/fa-ir/اعتراض-۵۰۰-هزار-نفر-از-کاربران-به-طرح-ضداینترنتی-مجلس-ایران/a-58664231
فضای مجازی دارای یک مدل چند لایه‌ای است که بستر آن، زیرساخت ارتباطی است، که شبکهٔ ملی اطلاعات آن را محقق خواهد ساخت. از این منظر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، در واقع تحقق بستر مطلوب برای فضای مجازی مطلوب کشور است. هدف این شبکه ایجاد بسترهای فنی «بسط خدمات دولت الکترونیک، صنعت فناوری اطلاعات، سواد اطلاعاتی و افزایش بهره‌وری در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی» است.
در سند الزامات شبکهٔ ملی اطلاعات این عبارت آمده‌است که: خدمات ارتباط داخل با شبکه‌های خارجی صرفاً از طریق گذرگاه‌های (در قالب zone) ایمن مرزی شبکهٔ ملی اطلاعات که دارای درگاه مشخص اتصال به خارج و اتصال به داخل هستند، تأمین می‌شود.
عبارت zone در استاندارد شبکه‌های چندرسانه‌ای اچ ۳۲۳ (H.323 multimedia network) گروهی از پایانه‌ها، واحدهای کنترل چند نقطه ای (MCUs) و درگاه‌هایی درون یک محدوده مشخص هستند. ابزاری مدیریتی که به آن نگهبان درگاه (gatekeeper) گفته می‌شود، تعاملات هر zone را کنترل می‌کند.
استاندارد اچ ۳۲۳، استانداردی است که در سال ۱۹۹۶ توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات برای ارسال ویدئوکنفرانس از طریق شبکه‌های آی پی مطرح شده‌است. این استاندارد ابتدا برای پایداری ارسال بسته‌های داده، ویدئو و صوت در شرایطی که شبکه‌های حوزه محلی(LAN) نمی‌توانند کیفیت خدمات را تضمین کنند، پیشنهاد شده بود. اما امروزه این استاندارد، استاندارد غالب برای تعامل پذیری (interoperability) در ارسال داده، تماس صوتی اینترنتی، ارسال ویدئو و صوت در شبکه‌های آی پی است.
زیرساخت ارتباطی شبکهٔ ملی اطلاعات شامل یک شبکه عمومی مسلط متصل به شبکه‌های مستقل موجود داخلی است که در کلیه عملکردهای خود هیچگونه وابستگی به آن‌ها و همچنین شبکه جهانی اینترنت ندارد. مفهوم استقلال و حفاظت نسبت به سایر شبکه‌ها در عین تعامل مدیریت شده با آن‌ها در کنار پروتکل اینترنت با تعریف سامانه خودگردان (Autonomous system (Internet)) مشابه است، اما تاکنون مختصات شبکه خودگردان و شماره آن و ارتباطات میان سایر شبکه‌های خودگردان موجود در کشور با شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات روشن نشده‌است، گرچه وزارت ارتباطات مدعی پیاده‌سازی و تکمیل شبکهٔ ملی اطلاعات است.
طبق گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس از آمار رایپ بزرگترین سامانه‌های خودگردان بزرگ کشور ایران عبارتند از:
چنانچه مشاهده می‌شود، سامانه خودگردان شماره AS12880 که مالکیت آن به نام سازمان فناوری اطلاعات است بزرگترین سامانه خودگردان از نظر تعداد آدرس آی پی است. تقریباً همه پروژه‌هایی که ادعا می‌شود در بستر شبکهٔ ملی اطلاعات اجرایی شده‌اند در این سامانه خودگردان میزبانی می‌شوند؛ بنابراین بخش‌های مهمی از شبکهٔ ملی اطلاعات در این سامانه خودگردان تحقق پیدا می‌کند، اما آنچه شبکهٔ ملی اطلاعات را محقق می‌کند تنظیم ارتباط میان سامانه‌های خودگردان از طریق پروتکل درگاه مرزی (BGP) و ایجاد همه انواع سامانه خودگردان مورد نیاز برای اداره آن است. با تکیه بر این زیرساخت هاست که می‌توان به تفکیک ترافیک داخل از خارج پرداخت.
به عبارت دیگر برای تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، ایران باید کارساز نام دامنه (DNS Server)، کارساز نام دامنه ملی و مراکز تبادل ترافیک اینترنتی (Internet exchange point یا IX یا IXP) در خاک خود داشته باشد. این شبکه‌ها کمک می‌کند ایران و هر کشور دیگری بتواند استقلال و اتصال داخلی خود را در مواقع آسیب دیدگی کابل‌های بین‌المللی حفظ کند. و به دلیل تفکیک ترافیک و کاهش هزینه سیاست‌های قیمتی منعطف اتخاذ کند به‌طور نمونه بر همین اساس وزیر ارتباطات قول داده‌است که قیمت ترافیک داخلی نصف قیمت ترافیک بین‌المللی محاسبه شود.
بنا بر متن منتشر شده از سوی سازمان فناوری اطلاعات، شبکهٔ ملی اطلاعات زیرساخت ملی دسترسی به کلیه خدمات و اطلاعات تحت شبکه در کشور از جمله اینترنت است، بنابراین کاربران در تمام شهرها و روستاهای کشور از این زیرساخت استفاده می‌کنند و تمامی خدمات تحت وب در کشور از طریق شبکهٔ ملی اطلاعات ارائه می‌شود. شبکهٔ ملی اطلاعات، دارای میزبانی پرظرفیت داخلی و شبکه چندلایه امن دسترسی در سراسر کشور است و با استفاده از آدرس‌دهی که از لحاظ جغرافیایی در کشور قرار گرفته، ترافیک کاربران ایرانی را در شبکه داخلی کشور مسیریابی می‌کند تا نیازی به مسیریابی در خارج کشور برای درخواست‌های داخلی وجود نداشته باشد؛ لذا، کاربران نمی‌توانند برای اتصال به اینترنت این شبکه را دور بزنند (بای پس کنند). همچنین، در زمان انتشار این متن حدود ۴۰ درصد از درخواست‌های کاربران از منابع داخل کشور و حدود ۶۰ درصد از منابع خارج از کشور پاسخ داده شده‌است.
ارائه شبکهٔ ملی اطلاعات به منزلهٔ قطع دسترسی به اینترنت جهانی نیست. بلکه، در این ساختار دسترسی کاربران به سایت‌های داخل کشور با سرعت بالاتر و قیمت ارزان‌تر برقرار شده و دسترسی به وب سایت‌های خارج از کشور نیز بهبود می‌یابد. به‌طوری‌که این شبکه محدودیتی برای دسترسی کاربران به اینترنت و خدمات مبتنی بر وب ایجاد نمی‌کند. کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات نیاز به هیچ گونه اقدام اضافه نسبت به اتصال به سرویس متعارف خدمات اینترنت ندارند و در صورت اتصال به این سرویس‌ها، اتصال به صورت خودکار و هم‌زمان به شبکهٔ ملی اطلاعات و اینترنت برقرار می‌شود و هیچ هزینه جداگانه‌ای نیز از مصرف‌کننده اخذ نمی‌شود. پیش‌بینی می‌شود با توجه به فراهم شدن زمینه رقابتی بین ارائه‌دهندگان خدمات دسترسی قیمت اینترنت به مراتب کاهش یابد.
طبق این متن، کاربران برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات از تمام امکانات موجود اتصال به اینترنت مانند ADSL، وای‌مکس، GPRS، نسل سوم شبکه تلفن همراه و غیره می‌توانند استفاده کنند. همچنین برای بهره‌مندی از برخی خدمات چندرسانه‌ای مانند تلویزیون پروتکل اینترنت و IPMedia نیاز به استفاده از تجهیزات اضافی است که ارائه دهندگان این خدمات برای مشترکان خود تأمین خواهند کرد. البته، ادعا است که سرعت دسترسی برحسب نوع فناوری محدودیتی نخواهد داشت.
به نوشته مرکز ملی فضای مجازی، پالایش در شبکهٔ ملی اطلاعات در دو سطح پایه بر روی مبادی شبکه و پیشرفته بر اساس محتوا به صورت هوشمند اجرا می‌شود. پالایش در درگاه‌های اتصال به شبکه جهانی اینترنت به صورت دوسویه (داخل به خارج و خارج به داخل) و در درگاه‌های اتصال به شبکه‌های مستقل داخلی به‌صورت درون سو اجرا می‌شود. از سوی دیگر متنی که در اواخر دولت دهم در خصوص شبکهٔ ملی اطلاعات منتشر شده می‌گوید گستره طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات در زمان انتشار این متن در حوزه دامنه‌های ir. است و پالایش (فیلترینگ) همچنان در دسترسی به وب‌سایت‌های خارجی فعال است. از سوی دیگر، در شبکهٔ ملی اطلاعات، امکان شناسایی صاحبان سایت‌های مختلف و میزبان‌ها فراهم است بنابراین قطعاً آن‌ها نیز با مسوولیت و تعهد نسبت به انتشار اخبار، خدمات، اطلاعات و محتوای خود کرده و درصورت بروز تخلف برخورد با متخلفان از سوی مراجع ذی‌ربط و طبق قانون به عمل می‌آید.
پیش‌بینی شده‌است که قابلیت ارائه سرویس بر حسب نیاز متقاضی وجود داشته باشد، به‌طوری‌که بر اساس تقاضای والدین برای اعمال محدودیت بر اینترنت مورد استفاده توسط فرزندانشان، در صورت درخواست برخی از شرکت‌های خدمات دهنده اینترنت چنین امکانی در شبکهٔ ملی اطلاعات فراهم می‌شود؛ یعنی، ارائه خدمات به اشکال اختصاصی به متقاضیان خاص ازجمله خانواده‌ها و مدارس امکانپذیر است. البته، شبکهٔ ملی اطلاعات کاربران را از نصب آنتی‌ویروس‌ها و سایر اقدامات حفاظتی بی‌نیاز نخواهند کرد.
شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت اصلی ارتباطی و اطلاعاتی داخل کشور است و در صورت اختلال در آن دسترسی به سایت‌های داخلی نیز دچار مشکل می‌شود، اما در طراحی این شبکه تلاش شده‌است تا با دسترسی‌های چندلایه و پشتیبان احتمال اختلال به حداقل ممکن برسد. از سوی دیگر، در صورت قطع ارتباط با اینترنت بین‌المللی دسترسی به سایت‌های داخلی همچنان میسر است. به دلیل ماهیت قابل مدیریت این شبکه اختلال در شبکه در زمان افزایش ترافیک شبکه همچون اعلام نتایج کنکور و یارانه‌ها، پیش‌بینی شده و برای آن آمادگی لازم فراهم می‌شود، اگرچه امکان وجود کندی سرعت به دلیل ترافیک بالای پیش‌بینی نشده در تمام شبکه‌های دسترسی در سراسر جهان از جمله ایران وجود دارد.
در طراحی شبکه اتصال از خارج از کشور به سایت‌های داخلی با محدودیتی مواجه نمی‌شود و همچنان اتصال کاربران خارج از کشور به سایت‌های داخلی نیز برقرار است. قرار است هم‌زمان با توسعه خدمات و محتواها و تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز در این شبکه، فاز سوم و بلوغ آن در ابتدای سال ۹۶ به بهره‌برداری برسد.
به گزارش بی‌بی‌سی این شبکه به گونه‌ای طراحی شده که مستقل از شبکه جهانی اینترنت است و می‌تواند خدمات تحت شبکه را مشابه با اینترنت را برای سایت‌های داخلی و شرکت‌ها و سازمان‌ها فراهم کند. البته می‌تواند این کارکرد را نیز داشته باشد که در شرایط بحران و ناآرامی سیاسی دسترسی به اینترنت بدون اخلال در کار بانک‌ها و سازمان‌ها قطع شود. این شبکه با استفاده از آدرس‌های آی‌پی مختص شبکه‌های داخلی یک اینترانت است، یعنی آی پی‌ها آن در روی شبکه اینترنت ثبت نشده و مسیریابی نمی‌شود. به گفته کالین اندرسون دستگاه‌هایی شامل تأسیسات زیربنایی از جمله نیروگاه‌های ایران که به این شبکه متصلند، از خارج از کشور قابل دسترسی نیستند. اما، به گفته وی این جداسازی امنیت ایران را افزایش نمی‌دهد؛ زیرا هر کسی از خارج از کشور نیز با قدری تلاش می‌تواند به رایانه‌های متصل به این شبکه دست یابد.شبکه ملی اطلاعات: 'کلید قطع اینترنت' در دست دولت ایران
سامانه شاهکار (شبکه احراز هویت کاربران ایرانی) سامانه‌ای برای احراز هویت کاربران در فضای اینترنت است که توسط سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی راه اندازی شده‌است. هدف از راه اندازی و پیاده‌سازی این سامانه، احراز اصالت سرویس گیرندگان در فضای مجازی عنوان شده.https://itiran.com/2018/12/14/آغاز-طرح-احراز-هویت-کاربران/مسعود مولوی اسنادی از آن را منتشر کرده بود.