moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
انیا ارحیم (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل دانمارک است.پدر او عراقی و مادر او دانمارکی است. قبل از تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ توسط آمریکا، او به همراه پدرش به عراق رفتند تا فیلمی مستند از زندگی روزمره خود در عراق تحت سلطه صدام حسین بسازند. این فیلم با نام "بازگشت به عراق" ساخته شد و جوایز متعددی برنده شد. پس از شروع جنگ آن‌ها عراق را ترک کردند.
سلما چلبی روزنامه‌نگار در بی‌بی‌سی و کارگردان فیلم است. او در بریتانیا از پدری عراقی و مادری بریتانیایی متولد شد. او چند فیلم کوتاه در مورد وطن پدری‌اش عراق ساخته است.
کمیابی: چرا بسیار کم داشتن این‌قدر مهم است (به زبان انگلیسی: Scarcity: Why Having Too Little Means So Much) کتابی است که توسط سندهیل مولاینیتن، اقتصاددان رفتاری، و الدار شفیر، روان‌شناس، در سال ۲۰۱۳ نوشته شده‌است. ا نویسندگان این کتاب تلاش می‌کنند تا نشان دهند کمیابی نقش مهمی در پدید آمدن، تداوم و فرونشاندن فقر دارد. این کتاب همچنین ایده‌هایی را پیشنهاد می‌دهد تا از طریق آن‌ها افراد و گروه‌های مردمی بتوانند کمیابی را مهار کنند و از این طریق به موفقیت و خشنودی دست یابند.
کتاب با گزارشی از زندگی روزانه‌ آغاز می‌شود؛ راوی احساس می‌کند کارهای عقب مانده‌اش زیاد شده و خوانندگان را با خود همراه می‌کند تا ببینند چطور می‌توان از پس تعهدات پیشین برآمد و درعین‌حال آغوش خود را برای تقاضاها و فرصت‌های جدید نیز باز نگه داشت. ا
نویسندگان کتاب به معرفی دو مفهوم مهم پول و زمان می‌پردازند. ا مدیریت پول و زمان نیازمند مراقبت مداوم است و کسی که در مدیریت این فرایند ناکام بماند بیشترِ ضرب‌الاجل‌ها و سررسیدهای مالی را از دست می‌دهد. طبق تعریف این دو نویسنده، کمیابی وقتی به سراغمان می‌آید که از هر چیز، نسبت به مقداری که فکر می‌کنیم نیاز داریم، میزان کمتری در اختیار داریم. آن‌ها توضیح می‌دهند که کمیابی همچون ریسمانی همهٔ معضلات بزرگ جوامع را به هم پیوند می‌دهد. آن‌ها تأکید می‌کنند که کمیابی به‌دشواری از بین می‌رود، اما در مقابل، مفهومی است که انسان را در خود فرومی‌برد و تأثیرات مهمی بر رفتار، عواطف و تفکرات بشر دارد. ا
بخش اول با بررسی جنبه‌ها و نقش کمیابی در زندگی بشر آغاز می‌شود. کمیابی در دو سطح خودآگاه و ناخودآگاه بر کارکرد مغز تأثیر می‌گذارد و ارتباط مؤثری با نحوهٔ رفتار آدمی دارد. نویسندگان معتقدند که کمیابی دربردارندهٔ گرایشی است که ما را به‌سمت وضعیت "تونل‌زنی" می‌راند. تونل‌زنی تمرکزی است ابتدایی بر کمیابیِ یک منبع خاص. در نتیجهٔ این تمرکز، از تمامی چیزهایی که «بیرون» از تونل قرار می‌گیرند غافل می‌شویم. در حالت تونل‌زنی، فرد خودبه‌خود به کمیابی کشانده می‌شود و آن را دردسترس‌تر می‌یابد، که به ضرر اوست. نویسندگان از مکانیسم‌هایی صحبت می‌کنند که در فرایند تونل‌زنی نقش ایفا می‌کنند، مانند "بازداری هدف" که به معنای تمرکز بر اهداف کوتاه‌مدت (دل‌نگرانی‌ها) است به قیمت ازدست‌دادن اهداف درازمدت. نویسندگان از اصطلاح "تنگنای تونل‌زنی" استفاده می‌کنند تا دربارهٔ ارزش چیزهایی صحبت کنند که فرد هنگام تونل‌زنی از آن‌ها چشم می‌پوشد. تأثیر تونل‌زنی معمولاً وحشتناک است و خود را در عواقب درازمدت نشان می‌دهد. بااین‌حال، همهٔ تأثیرات کمیابی منفی نیست: کمیابی ممکن است ما را به "پاداش تمرکز" برساند و این وضعیتی است که در آن، در نتیجهٔ اینکه تا آن حد مصرانه بر یک هدف خاص متمرکز بوده‌ایم، افزایش بهره‌وری را تجربه می‌کنیم. ازاین‌رو کمیابی هم اثرات منفی دارد و هم اثرات مثبت، و این بستگی دارد به اینکه آیا کمیابی باعث می‌شود عوامل مهم زندگی فردی همچون مسکن، بیمه و سایر نیازمندی‌های بنیادی را نادیده بگیریم یا نه. ا
کمیابی از ما عوارض "پهنای باند" می‌گیرد. پهنای باند فضایی شناختی است که به کارِ اندیشیدن و تحلیل مسائل و حل مشکلات می‌آید. کمبودِ پهنای باند باعث می‌شود ضروری‌ترین کارکردها و ظرفیت‌های زندگی روزمره، مانند هوش سیال و کنترل اجرایی، را از دست بدهیم. این نشان می‌دهد که کمیابی تا چه اندازه بر رفتار، تفکر و تصمیم‌گیری‌های انسان تأثیر دارد. در نهایت، کمیابی، اگر به حال خود رها شود، می‌تواند زندگی‌مان را بسیار دشوارتر کند و موجب فشار قابل‌توجهی بر ما باشد.
کارکردهای کمیابی مانند یک چرخه است، و انسان‌ها از طرق گوناگونی وارد آن می‌شوند، به دام آن می‌افتند و از آن خارج می‌شوند. "جای خالی"، یعنی پس‌ماندِ منابع (پول، زمان، و …) که در دسترس فرد است تا در صورت نیاز از آن‌ها استفاده کند، مهم‌ترین عامل سهیم در این چرخهٔ کمیابی است.
افراد دارای جای خالی و افرادی که فاقد آن‌اند بسیار با هم تفاوت دارند. برای افراد کم‌درآمد، هر دلار که خرج می‌شود تأثیر بیشتری بر بودجهٔ آن‌ها دارد و بنابراین از ارزش بیشتری برخوردار است. به همین دلیل است که افراد کم‌درآمد بیشتر از سایر افراد قیمت‌ها و تخفیف‌ها را دنبال می‌کنند و دائماً به‌دنبال قیمت‌گذاری و هزینهٔ فرصت معاملاتی هستند که انجام می‌دهند. اما افراد کم‌درآمد، به‌خاطر منابع کمتر، "ژانگولربازی" را تجربه می‌کنند. ژانگولربازی مکانیسم پیچیده‌ای است که افراد در آن بحران‌ها را سرهم‌بندی می‌کنند و، بسته به اینکه در هر حال بیشترین نیاز را به کدام چیز دارند، دائماً منابعشان را عوض می‌کنند. ژانگولربازی از این طریق وضعیت اقتصادیِ افراد کم‌درآمد و جایگاه آن‌ها در چرخهٔ کمیابی را بی‌تحرک و غیرقابل‌تغییر نگه می‌دارد. افراد کم‌درآمد بارها به دام چرخهٔ کمیابی می‌افتند چراکه در مورد آیندهٔ خودْ فقرِ برنامه‌ریزی دارند. تونل‌زنی و پهنای باندِ کاهش‌یافته افراد را بر آن می‌دارند تا بر وظایف فوری متمرکز شوند که مقتضی توجهِ همراه با محدودیت زمانی‌اند، در مقابل وظایف مهم که آن‌ها نیز مقتضی توجه‌اند، اما توجهی بدون محدودیت زمانی. وظایف فوری افراد زیادی را بر آن می‌دارند تا به راه‌حل‌های دم‌دستی، مانند وام‌گرفتن، روی بیاورند که عواقب مهمی به بار می‌آورند. بدون برنامه‌ریزی، و صرفاً با دنبال‌کردن وظایف فوری، افراد کم‌درآمد آمادگی ندارند تا "شوک‌ها" را مدیریت کنند، رخدادهای عظیمی که جای خالیِ بیشتری طلب می‌کنند، و از این روست به دام چرخهٔ کمیابی می‌افتند.
نویسندگان معتقدند که برنامه‌های مربوط به کم‌درآمدها باید تقویت شوند تا برای آن‌ها مؤثرتر باشند؛ شهروندان کم‌درآمد غالباً با تعهدات مختلف ژانگولربازی می‌کنند و تونل‌زنی در کارهای دیگر را تجربه می‌کنند، مانند کمک‌کردن به کودکانشان یا پرداختن به مسائل مالی. نویسندگان از مثال بهبودِ کابین خلبان توسط آلفونس شاپا نیس استفاده می‌کنند تا نشان دهند که اجرای تعمیرات کوچک در برنامه‌ها می‌تواند اوضاع را برای شرکت‌کنندگان آن برنامه‌ها بهتر کند. آن‌ها از یک برنامهٔ تمرینی یاد می‌کنند که طراحی شده تا به کارگرانِ کم‌درآمدی کمک کند که مدام در حال ژانگولر بازیِ وظایف متفاوت‌اند و بنابراین نمی‌توانند در یک زمان هفتگی و به‌طور منظم برنامه‌ریزی داشته باشند. نویسندگان پیشنهاد می‌دهند که به‌سادگی، یادآوریِ قرار ملاقات ثانویه، آن هم جایی که قرار ملاقاتِ ازدست‌رفته به‌کلی فراموش شده، به شرکت کنندگان این امکان را می‌دهد تا در جریان اوضاع باقی بمانند و احتمال پشیمانیِ شرکت‌کننده از فراموش‌کردن جلسات کاهش یابد. برخی فکر می‌کنند که رفاه موجب تنبلی است، اما بیشترِ افراد برای زندگی متکی به رفاه‌اند. درواقع، عمدهٔ برنامه‌های رفاهی محدودیت‌های سفت و سختی دارند تا افراد بیکار را به بازگشت به کار تشویق کنند. کمیابیِ زمان به ضرب‌الاجل می‌انجامد و موجب می‌شود که گیرندگانْ جستجو و تأمینِ منبعی برای اشتغال را در اولویت قرار دهند. نویسندگان استدلال می‌کنند که فراوانیِ زمان باعث می‌شود افراد انگیزش خود را برای تأمین یک شغل دیگر از دست بدهند و بیکار بمانند. هُل‌دادن اشیا به داخل تونل یکی از مؤثرترین روش‌هایی است که افراد را نسبت به وظیفهٔ دم‌دستی متمرکز نگاه می‌دارد.
کمیابی بر همهٔ بخش‌های زندگی تأثیر می‌گذارد و موجب می‌شود انسان بر منابع تمرکز کرده و آن‌ها را سامان‌دهی کند تا بتواند نسبت به وظایف فوری‌اش هشیار بماند. پهنای باند کمک می‌کند تا از تأثیرات کمیابی بکاهیم، چراکه سبب‌سازِ برنامه‌ریزی برای آینده و سرمایه‌گذاری در فعالیت‌ها و منابع می‌شود. کمیابی آنجا به تأثیرگذاری تمام و کمال خود می‌رسد که ضرب‌الاجل نزدیک می‌شود و افراد احساس فشار می‌کنند تا کار را به پایان برسانند. در مقابل، فراوانیِ جای خالی و منابع انسان‌ها را از اینکه وظایف را به‌طور کامل انجام دهند بازمی‌دارد. آماده‌بودن برای آینده، اجتناب از تونل‌زنی و توجه به پهنای باند بهترین راه برای مقابله‌کردن با اثرات کمیابی است. ا
این کتاب با عنوان «فقر احمق می‌کند» توسط نشر ترجمان با ترجمهٔ امیرحسین میرابوطالبی منتشر شده است.
لیث عبدالامیر (زادهٔ ) کارگردان فیلم عراقی-فرانسوی است.
عبدالامیر در سال ۱۹۵۷ در عراق متولد شد. او در سال 1977 برای تحصیل در رشته فیلم‌سازی در دانشگاه سوربن در پاریس ، عراق را ترک کرد. او فیلم‌های متععدی برای کانال‌های تلویزیون فرانسه ساخته است.
در حال حاضر او منتقد فیلم برای تعدادی از فستیوال‌های زبان عربی فیلم است.
عامر الوان (زادهٔ – درگذشتهٔ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳)https://elcinema.com/en/person/2075670/ کارگردان فیلم و هنرپیشه عراقی بود.
به خاطر تحریم‌های اقتصادی سازمان ملل و آمریکا علیه عراق او مجبور شد فیلم خورد را روی نوار ویدئویی ضبط کند و پس از ترک عراق و مهاجرت به پاریس فیلم را به فیلم ۳۵ میلی‌متری تبدیل کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختری در قطار" اشاره کرد.
او در جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین برنده عنوان «استعداد آینده»
ویلیان میمبلا (؛ زادهٔ )، بازیکن فوتبال اهل پرو است که در پست مهاجم بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به الیانزا لیما، ناسیونال مادیرا و تراکتور اشاره کرد.
یوزف رودولف کوستران (؛ – ) سرتیپ نیروی زمینی لهستان در زمان جمهوری دوم لهستان بود. او به عنوان فرمانده لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان در جنگ با آلمان شرکت داشت.
یوزف کوستران کودکی خود را در نووی سونتس گذراند و در گروه‌های ملی‌گرا لهستانی فعال بود. در سال ۱۹۱۰ او تحصیل در حقوق و فلسفه را در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف آغاز کرد و دو سال به گروه شبه‌نظامی موسوم به انجمن تفنگداران پیوست. با آغاز جنگ جهانی اول او جزئی از هنگ‌های لهستانی شد و در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۴ مجروح گشت. پس از بهبودی او دوباره به جنگ بازگشت و در لوبلین و والین علیه روس‌ها جنگید که در همین هنگام به درجه سروانی رسید. پس از بحران سوگند، اتریشی‌ها کوستران را تنزل درجه داده و او را به هنگ‌های ارتش اتریش-مجارستان منتقل نمودند. در سال ۱۹۱۷ او عضو سازمان نظامی لهستان گشت که یک سال بعد در پاییز ۱۹۱۸ نقش مهمی در خلع سلاح نیروهای اتریشی واقع در شهر کراکوف داشتند.
با استقلال لهستان، کوستران به وزارت دفاع پیوست و در طول جنگ لهستان-شوروی او از ژوئیه ۱۹۲۰ وظیفه نظارت بر حمل نقل ریلی ارتش را به عهده داشت و سه سال بعد مدال فضیلت نظامی را دریافت کرد.
پایان جنگ برای کوستران به معنی پایان فعالیت نظامی نبود و او فرماندهی واحدهایی را در بیاویستوک و لشنو به عهده داشت. در جریان کودتای مه کوستران از حامیان یوزف پیلسودسکی بود و نگذاشت واحد تحت امرش برای دفاع از رئیس‌جمهور قانونی به ورشو بروند. در دهه ۳۰ میلادی کوستران مدتی فرماندهی لشکر ۱۶ پیاده‌نظام پومرانی را به عهده داشت و سپس در سال ۱۹۳۵ فرماندهی لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان را به عهده گرفت. او به همراه این لشکر در سال ۱۹۳۸ جزئی از گروه عملیاتی مستقل سیلزی بود که در اشغال زائولزی نقش داشتند و در ۱۹۳۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت.
با آغاز تهاجم آلمان لشکر تحت امر کوستران به عنوان جزئی از سپاه کراکوف وارد درگیری‌های سنگینی با ارتش آلمان نازی گشت. پس از روزها درگیری این واحد در روز ۱۶ سپتامبر محاصره شد و سعی کرد با شکستن خطوط آلمانی‌ها خود را به لووف برساند. در این هنگام کوستران در ساعت ۲ بعد از ظهر و هنگامی که شخصاً دوشادوش نیروهایش در حال هجوم به خطوط آلمانی‌ها بود کشته شد و او را در همان میدان نبرد دفن کردند. سال‌ها بعد در ۱۹۵۳ بقایای او کشف شد و به نووی سونتس منتقل گشت.
کوستران اولین ژنرال لهستانی و پس از ویلهلم فریتس فون روتیگ دومین ژنرالی است که در جنگ جهانی دوم کشته شد.
نور روشن اسم رمز شبکه‌ای از سایت‌های سیاه - مراکز بازجویی پنهانی آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده آمریکا است. وجود یکی از این سایت‌ها در بخارست رومانی، در گزارش ویژه آسوشیتد پرس در ۸ دسامبر ۲۰۱۱ آشکار شد.
برخی از مهمترین دستگیرشدگان برنامه بازداشت مظنونین مهم، مانند خالد شیخ محمد در آنجا نگهداری می‌شدند. دیگر سایت‌های سیاه شبکه نور روشن آژانس اطلاعات مرکزی، از یکدیگر جدا بودند. سایت بخارست، در پردیس دفتر ثبت ملی اطلاعات طبقه‌بندی‌شده رومانی بود که نیاز به امنیت بالای آنرا توضیح می‌دهد.
سلول زندان این زندانیان، روی فنر قرار داشت تا تعادل زندانیان را بر هم بزند. بر پایه ای‌بی‌سی نیوز، زندانیان در بخارست، تحت بازجویی با "روش‌های بازجویی ارتقاء یافته" قرار داشتند. اما تحت روش جنجال برانگیز القای حس غرق‌شدن قرار نگرفتند.
رئیس‌جمهور رومانی، ایون ایلیسکو، در گفتگویی با اشپیگل گفت که او اجازه استفاده از آن مکان را داده است. اما درباره وجود زندان پنهانی، چیزی نمی‌دانسته است. در پایان سال ۲۰۰۲ (میلادی) یا آغاز سال ۲۰۰۳ (میلادی) حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا از ایلیسکو خواست که ساختمانی، برای آژانس اطلاعات مرکزی بسازد و او هم پذیرفت و مشاور رئیس‌جمهور، ایوان تالپش را مسئول جزئیات آن کرد.
ایوان تالپش گفت که فهمیده بود که این وضعیت، می‌تواند "خطرناک شود" بنابراین به آژانس اطلاعات مرکزی گفت که حکومت رومانی نمی‌خواهد هیچ چیزی درباره کاربری آن ساختمان بداند.
این گفته‌ها با نتیجه بررسی سال ۲۰۰۸ (میلادی) مجلس رومانی، در تناقض است که گفته بود آژانس اطلاعات مرکزی، هیچ زندانی در رومانی ندارد.
گروه عملیاتی مستقل سیلزی () یک گروه عملیاتی نیروی زمینی لهستان بود که در سال ۱۹۳۸ برای اشغال زائولزی که جزئی از چکسلواکی بود تشکیل گشت.
فرماندهی این گروه که از ادغام چندین واحد نیروی زمینی و نیروی هوایی لهستان تشکیل شده بود را ژنرال وادیسواو بورتنوفسکی به عهده داشت. در مجموع ۳۵٬۹۶۶ سرباز و افسر لهستانی در اشغال زائولزی نقش داشتند.
عمده نفرات این گروه را سربازان لشکر ۴ پیاده‌نظام لهستان تشکیل می‌دادند اما نفراتی از لشکرهای ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۲۳ و ۲۵ پیاده‌نظام، لشکر ۲۱ کوهستانی لهستان و دو هنگ سواره‌نظام به نام‌های تیپ سواره نظام ویلکوپولسکا و تیپ سواره نظام پومرانی نیز در آن حضور داشتند.
گروه عملیاتی مستقل سیلزی پس از تشکیل در مرز میان لهستان و چکسلواکی مستقر گشت. با شروع بحران ناشی از معاهده مونیخ در چکسلواکی دولت لهستان تهدید کرد که اگر چکسلواکی ناحیه زائولزی را به لهستان ندهد دست به اقدام نظامی خواهد زد. در اثر این فشار دولت چکسلواکی تسلیم گشت و گروه عملیاتی مستقل سیلزی فرایند اشغال را از ۲ تا ۱۱ اکتبر ساماندهی کرد.
با پایان عملیات در ۹ دسامبر ۱۹۳۸ به گروه عملیاتی مستقل سیلزی دستور داده شد تا ناحیه را ترک کنند و پس از آن این گروه منحل گشت.
در رایانش و به‌طور خاص در اشتراک‌گذاری فایل همتابه‌همتا، بذرپاشی به معنی بارگذاری محتوای قبلاً بارگیری‌شده برای بارگیری دیگران است. یک همتا، یک رایانهٔ متصل به شبکه، هنگامی که به تمام مجموعهٔ داده‌هایی که قصد بارگیری‌اش را داشت دست پیدا می‌کند، به یک بذرپاش تبدیل می‌شود. این داده‌ها از قسمت‌های کوچکی تشکیل شده‌اند به گونه‌ای که بذرپاش‌ها می‌توانند محتوای خود را با سایر همتایان به‌اشتراک بگذارند و بخش‌های ناقص همتایان دیگر را کامل کنند. یک همتا با هدف بذرپاش شدن، پس از اتمام بارگیری کامل فایل، روند بارگذاری را متوقف نمی‌کند تا فایل برای دیگر همتایان نیز بارگیری شود. نقطهٔ مقابل یک بذرپاش، زالو است که کم‌تر از مقداری که بارگیری کرده را بارگذاری می‌کند.
بذرپاشی یک عمل در اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه‌همتا است، یک مدل توزیع محتوا که کامپیوترها را به منظور به‌اشتراک گذاشتن محتوای مورد نظر بااستفاده از یک نرم‌افزار اشتراک فایل همتابه‌همتا (P2P) متصل می‌کند. بیت‌تورنت نمونه‌ای از یک نرم‌افزار اشتراک فایل همتابه‌همتا است. اشتراک فایل همتابه‌همتا با مدل کلاینت-سرور که در آن محتوا مستقیماً از طریق یک سرور واحد بین کلاینت‌ها توزیع می‌شود متفاوت است. برای بهینه‌سازی کارکرد به‌اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه‌همتا، محتوا به بخش‌های ۲۵۶ کیلوبایتی (KB) تقسیم می‌شود. این بارگیری قطعه‌ای باعث می‌شود قسمت‌هایی از فایل که همتایان کم دارند توسط بذرپاش‌ها به آن‌ها اختصاص داده شود. همچنین باعث می‌شود بارگیری‌ها سریع‌تر انجام شود، زیرا محتوا بین همتایان قابل تبادل است. به همهٔ همتایان (از جمله بذرپاش‌ها) که یک محتوای مشترک را به اشتراک گذاشته‌اند، دسته گفته می‌شود.Bera, D. , Esposito, F. , Matta, I. , Michiardi, P. (2011). "On The Impact Of Seed Scheduling In Peer-To-Peer Networks." Computer Science Department, Boston University
داده‌های به‌اشتراک گذاشته شده از طریق اشتراک فایل همتابه‌همتا، شامل محتوای به‌اشتراک‌گذاشته شدهٔ فایل، چرخهٔ رایانش و دیسک حافظه و دیگر منابع است.As-Sayid-Ahmad, L. , Hawa, M. , Khalif, L. (2012). "On Enhancing Reputation Management Using Peer-To-Peer Interaction History." Springer Science and Business Media
در اشتراک گذاری فایل‌های همتابه‌همتا، قدرت دسته به رفتار کاربران بستگی دارد، زیرا همتایان در حالت ایدئال بیشتر از آنچه بارگیری می‌کنند، بارگذاری می‌کنند. این‌کار با بذرپاشی انجام می‌شود و انگیزه‌های مختلفی برای این‌کار وجود دارد. دو انگیزهٔ محبوب برای بذرپاشی وجود دارد که یکی از آنها مکانیسم تشویقی مبتنی بر شهرت و خوش‌نامی و دیگری مکانیسم تیت فور تت است. همان‌طور که از نامش پیداست، اولی مکانیسم مبتنی بر کسب اعتبار و خوش‌نامی یک همتا است، به این معنی که آن دسته از همتایان که اعتبار خوبی دارند، مورد احترام سایرین قرار می‌گیرند.As-Sayid-Ahmad, L. , Hawa, M. , Khalif, L. (2012). "On Enhancing Reputation Management Using Peer-To-Peer Interaction History." Springer Science and Business Media مکانیزم دوم اما جلوی بارگیری کردن همتایانی که محتوای بارگیری‌شده را برای همتایان دیگر بارگذاری نمی‌کنند می‌گیرد. حالت دوم همتایان را مجبور به بارگذاری می‌کند.Hajek, B. , Zhu, Ji. (2011). "The Missing Piece Syndrome In Peer-To-Peer Communication." Department of Electrical And Computer Engineering
اگرچه بذرپاشی فقط یک هنجار اجتماعی است، اما برخی محققان عمل بارگذاری داده‌ها برای دیگران را وظیفه می‌دانند و ادعا می‌کنند که «بارگیری‌کنندگان برای جبران مصرف منابع بارگذاری‌کنندگان، باید منابع خود را در اختیار دیگران قرار دهند و این رفتار انسان‌دوستانه را تشویق کنند.»As-Sayid-Ahmad, L. , Hawa, M. , Khalif, L. (2012). "On Enhancing Reputation Management Using Peer-To-Peer Interaction History." Springer Science and Business Media سایر محققان ملایم‌تر هستند و معتقدند که گروهی از بذرپاشان بسیار باانگیزه می‌توانند با برنامه‌ریزی زمان درست بذرپاشی، بارگذاری موثرتری را ارائه دهند.Bera, D. , Esposito, F. , Matta, I. , Michiardi, P. (2011). "On The Impact Of Seed Scheduling In Peer-To-Peer Networks." Computer Science Department, Boston University
رایزن علمی یکی از اعضای سفارت است. یک رایزن علمی به طور سنتی دارای سه کارکرد اصلی می‌باشد: مشاوره به سفیر در مورد موضوعات علمی و فناوری، گزارش رویدادهای علمی و فناوری، و نماینده کشور خود در امور علمی و فناوری به انجمن‌های علمی و فناوری خارجی، سازمان‌های دولتی بین‌المللی و سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی.
یک رایزن علمی همچنین به ایجاد روابط رسمی بین دانشمندان و محققان داخلی و خارجی کمک کرده و به عنوان یک فروگشا برای ابتکارات تبادل علمی عمل می‌کند.
لارس رودولف (زاده ۱۸ اوت ۱۹۶۶) بازیگر و موسیقی‌دان آلمانی است. وی از سال ۱۹۸۴ در بیش از نود فیلم ظاهر شد. او در سال ۱۹۹۷ برنده Max-Ophüls-Preis شد.
هند کامل (زادهٔ ) کارگردان فیلم، و هنرپیشه اهل عراق و اکنون ساکن اردن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ویران‌شده" اشاره کرد.
مارشال لهستان () بالاترین درجه نظامی نیروی زمینی لهستان است که تا کنون تنها به ۶ نفر اعطا گشته‌است. این درجه را می‌توان با فیلد مارشال یا ارتشبد یکسان دانست.
از آنجا که این درجه تنها به فرماندهانی اعطا می‌گردد که در جنگ پیروز شده باشند امروز دیگر هیچ مارشال لهستانی وجود ندارد و تمامی دارندگان این نشان فوت شده‌اند. اخیراً نشان ژنرال چهار ستاره به سیستم درجه دهی ارتش لهستان افزوده شده و در سال ۲۰۰۲ به رئیس ستاد سابق ارتش لهستان، چسواو پیاتاس اعطا گشت.
دارندگان نشان مارشال لهستان به این شرح است.
کمپ ایگل یک پایگاه نظامی ایالات متحده آمریکا در نزدیکی شهر توزلا در خاور کشور بوسنی و هرزگوین است. ساخت کمپ ایگل در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۶ آغاز شد. کاربرد آن، به عنوان پایگاهی برای سربازان آمریکایی، برای کمک به آن کشور، پس از جنگ بوسنی بود. درون این کمپ، چیزهای زیادی مانند امکانات تمرینی، نمازخانه، زمین بسکتبال، و سالن سینما بود. حتی سرای غذا در آن بود که برگر کینگ هم در آن شعبه داشت. تا سال ۲۰۰۴ (میلادی) این پایگاه، برقرار بود. پس از آن، تنها، گروه کوچکی از سربازان، به خاطر نگرانی از یک درگیری دیگر در بوسنی، در این پایگاه ماندند.هم اکنون ۴ هزار سرباز آمریکایی در این پایگاه حضور دارند.
زابلون سیمینتوف (به عبری:זבולון סימן-טוב، به فارسی دَری: زَبلون سِمِنتوف) زاده ۱۹۵۹ میلادی، یک تاجر فرش و رستوران‌دار افغانستانی است. او تا قبل از خروجش از افغانستان در شهریور ۱۴۰۰ آخرین یهودی ساکن افغانستان بود و از تنها کنیسه شهر کابل نگهداری می‌کرد.
سیمینتوف در شهر هرات زاده شد و در جوانی به کابل کوچ کرد. مدتی در ترکمنستان زندگی کرد و سال ۱۹۹۸ به کابل بازگشت و تنها کنیسه کابل را اداره می‌کرد. در طول حکومت طالبان چهار بار بازداشت شد و مورد ضرب و شتم و بازجویی قرار گرفت و بارها فرش‌هایش دزدیده شد ولی با این‌حال افغانستان را ترک نکرد. پس از اینکه خانه‌اش در جنگ داخلی افغانستان آسیب زیادی دید به همراه دیگر یهودی ساکن افغانستان «اسحاق لِوی» در آخرین کنیسای کابل زندگی می‌کرد. اسحاق لِوی سال ۲۰۰۵ در هشتاد سالگی درگذشت و از آن زمان زابلون آخرین بازمانده یهودیان افغانستان است. برپایه زندگی او و لِوی یک نمایش در بریتانیا اجرا شده‌است. دن الکس، مستندساز رومانیایی، از زندگی این دو فیلم مستند «دسیسه در کابل» را ساخت که برنده جایزه بهترین مستند سال ۲۰۰۷ جشنواره ایدفا شد.
رستوران او سال ۲۰۱۴ به علت شرایط بد اقتصادی تعطیل شد. او به تنهایی زندگی می‌کند و مناسک دینی خود را نیز انجام می‌دهد، همسر و فرزندان زابلون به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند و هر از چندگاهی توریست‌هایی برای دیدن آخرین یهودی افغانستان به دیدارش می‌روند. در سال ۲۰۲۱ او اعلام کرد به دلیل ترس از بازگشت طالبان افغانستان را ترک می‌کند.
او در ۷ سپتامبر و از بیم طالبان افغانستان را ترک کرد.
یهودیان افغانستان
لئون مالهوم ( – ) یک سیاستمدار و دیپلمات لهستانی در دوره جمهوری دوم لهستان بود.
او به عنوان سرکنسول لهستان در آلمان و چکسلواکی خدمت کرد. مالهوم در دوران خدمت خود در چکسلواکی اقلیت لهستانی ساکن در این کشور را به مخالفت با دولتشان تهییج می‌نمود. با فشار دولت چکسلواکی مالهوم از خدمت فراخوانده شد و در لهستان معاون استاندار استان سیلزی بود.
با سقوط لهستان، مالهوم در ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹ توسط کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی دستگیر و به شوروی انتقال داده شد که در آنجا اعدام گشت.
هدیه دیپلماتیک یک هدیه است که توسط دیپلمات، سیاستمدار یا رهبر در زمان بازدید از یک کشور خارجی به آن کشور داده می‌شود. اغلب این هدیه توسط میزبان تلافی می‌شود. استفاده از هدایای دیپلماتیک به دنیای باستان بازمی‌گردد و افراد در تقدیم هدایای خود با یکدیگر رقابت می‌کردند. برای نمونه می‌توان به ابریشم‌هایی که امپراتوری بیزانس به غربی‌ها در دوران قرون وسطای آغازین داده اشاره نمود.
تلویزیون عراق () که همچنین با نام قدیمی القناة الأولی شناخته می‌شود، ایستگاه تلویزیونی رسمی و حکومتی متعلق به دولت عراق است. تلویزیون بغداد اولین تلویزیون منطقه بود که برنامه های خود را به زبان عربی پخش کرد. تلویزیون عراق در سال 1954 میلادی تاسیس شد که مقر این ایستگاه تلویزیونی در بغداد پایتخت عراق بود. پخش در ابتدا محدود به بغداد بود و پس از آن شهرهای بصره ، موصل و کرکوک را نیز شامل می شد.
اولین پخش برنامه‌های تلویزیونی سیاه و سفید در جهان عرب و منطقه خاورمیانه متعلق به کشور عراق است.پیش از سال 1954 تلویزیون در کشور‌های عربی و منطقه خاورمیانه شناخته شده نبود تا اینکه در سال 1954 میلادی در زملن حکومت پادشاهی ملک فیصل دوم اولین برنامه تلویزیونی به زبان عربی در کشور عراق بر روی آنتن رفت. پس از عراق کشورهای ایران، الجزایر و مصر نیز پخش برنامه‌های تلویزیونی را آغاز کردند. در ابتدای حضور تلویزیون در عراق تنها شهر بغداد تحت پوشش بود، اما از دهه 60 استان‌های بصره، نینوا و کرکوک نیز پوشش داده شدند. اولین مدیر تلویزیونی عراق شخصی به نام «عدنان احمد راسم النعیمی» بود که تحصیلات خود را در دانشگاه ایندیانا آمریکا به پایان رسانده بود.
با ورود تلویزیون به عراق و استقبال مردم از این تکنولوژی، یکی از شرکت‌های سازنده تلویزیون به نام «بای» برای اولین بار تلویزیون سیاه و سفید را در نمایشگاه بین‌المللی بغداد عرضه کرد. پس از پایان نمایشگاه، این شرکت تعدادی دستگاه تلویزیون را به همراه تمام تجهیزات آن به حکومت وقت عراق هدیه داد. چند روز بعد، به مناسبت سالروز تولد ملک فیصل دوم جشن بزرگی در یکی از میدان‌های شهر بغداد برپا شد و در همان مکان گیرنده‌های تلویزیونی نصب شد.
در اوایل حضور تلویزیون در عراق برنامه‌های تلویزیونی به مدت 4 ساعت در شبانه‌روز پخش می‌شدند. برنامه‌هایی که در ابتدا پخش می‌شدند شامل اخبار، موسیقی، سریال‌های خارجی (مانند سریال رابین هود و مونت کریستو) و ترانه‌هایی از خوانندگان مطرح عراقی از جمله ناظم الغزالی، عفیفه اسکندر و یوسف عمر بود. روال پخش برنامه‌های تلویزیون تا سال 1976 با همین روند ادامه داشت تا اینکه در همین سال به طور بسیار محدود اولین پخش رنگی در دو شبکه‌ عراق به روی آنتن رفت.
تلویزیون عراق از زمان تأسیس خود در سال 1956 تا زمان اشغال عراق توسط آمریکا در سال 2003 تحت‌تاثیر رخدادهای سیاسی-اجتماعی بسیاری بوده و تا کنون نقش بسیار مهمی در بازتاب وقایع این کشور داشته است. کارکنان تلویزیون عراق همچنان در تلاش‌اند که با پخش برنامه‌های جذاب و به‌روز جایگاه‌های مناسبی درخور عراق در جهان بدست آورند.
تلویزیون عراق پس از سال 2003
ظهور شبکه‌های جدید
در گذشته عراق تنها دارای سه شبکه تلویزیونی شامل یک شبکه محلی، یک شبکه ماهواره‌ای و یک شبکه داخلی ماهوراه‌ای بود. پس از سال 2003 تعداد شبکه‌های تلویزیونی در این کشور به طور چشمگیری افزایش یافت. با استقبال مردم از شبکه‌های برون مرزی، تعدادی شبکه‌ جدید تأسیس شد که برخی از این شبکه‌ها به زبان عربی و برخی به زبان کردی بودند. از جمله آن‌ها می‌توان به شبکه‌های الفجر، الانوار، الفرات، الدیار، الهدی و المشرق اشاره کرد.
علی جابر (زادهٔ ۱۹۶۴، دیوانیه، عراق) مجری تلویزیونی، کمدین و هنرپیشه اهل عراق است.
او در حال حاضر مجری دو برنامه طنز در تلویزیون عراق است. او در سال ۱۹۷۶، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد.
شماره سریال الکترونیک از سوی کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده آمریکا برای شناسایی یگانگی دستگاه همراه، پدید آمد. این شماره، از هنگام بکارگیری سامانه دستگاه همراه پیشرفته در ایالات متحده آمریکا در اوایل دهه ۱۹۸۰ (میلادی) آغاز به کار کرد. مدیریت این شماره، از سال ۱۹۹۷ (میلادی) به انجمن صنعت مخابرات سپرده شد. امروزه، شماره سریال الکترونیک، بیشتر در تلفن‌های همراه دسترسی چندگانه تقسیم کدی استفاده می‌شود (که در گذشته، توسط تلفن‌های سامانه دستگاه همراه پیشرفته و سامانه دستگاه همراه پیشرفته دیجیتال استفاده می‌شد). در مقابل آن شناسه جهانی تجهیزات موبایل قرار دارد که شماره‌های آن در همه تلفن‌های همراه جی‌اس‌ام استفاده می‌شود.
نخستین ۸ بیت شماره سریال الکترونیک، در آغاز، کدهای شرکت سازنده بودند و ۲۴ بیت دیگر، برای واگذاری به ۱۶،۷۷۷،۲۱۵ دستگاه همراه ساخت آن شرکت، یاقی می‌ماند. برای امکان شناسی بیش از ۲۵۶ سازنده، کد سازنده، به ۱۴ بیت افزایش یافت و ۱۸ بیت باقی‌مانده، به سازنده، اجازه داد تا ۲۶۲،۱۴۴ کد به تلفن‌های همراه واگذار کند. کد سازنده 0x80 قابل واگذاری نیست و در عوض، به جای پیشوند ۸ بیتی، برای شِبهِ شماره سریال الکترونیک استفاده می‌شود. ۲۴ بیت باقی‌مانده، کم‌اهمیت‌ترین بیت‌های آمیخته‌ای از تابع اس‌اچ‌ای-۱ برای شناسه تجهیزات سیار هستند. تضمینی نیست که کدهای شِبهِ شماره سریال الکترونیک، یگانه باشند و اگر دستگاه همراه، شِبهِ شماره سریال الکترونیک داشته باشد شناسه تجهیزات دستگاه همراه، شناسه یگانه آن است.
بیشتر شماره سریال‌های الکترونیک، به صورت شماره ۱۱ رقمی مبنای دستگاه اعداد ده‌دهی یا ۸ رقم مبنای شانزده‌شانزدهی نوشته می‌شوند. برای دستگاه ده‌دهی، نخستین سه رقم، نشانگر نخستین ۸ بیت (بین ۰ تا ۲۵۵) هستند و ۸ رقم دیگر، از ۲۴ بیت باقی‌مانده بدست می‌آیند و بین ۰،۰۰۰،۰۰۰ و ۱۶،۷۷۷،۲۱۵ تغییر می‌کنند. بنابراین، دستگاه ده‌دهی شِبهِ شماره سریال الکترونیک، با ۱۲۸ آغاز می‌شود. دستگاه ده‌دهی، ۸ بیت کد سازنده را در ۳ رقم نخست خود نشان می‌دهد. اما کدهای ۱۴ بیتی، به صورت رقم‌های جداگانه، نشان داده نمی‌شوند. دستگاه شانزده‌شانزدهی، شماره سریال الکترونیک را با ۸ رقم نشان می‌دهد و ۱۴ بیت شرکت سازنده را (که ۳/۵ رقم شانزده‌شانزدهی، جا می‌گیرد) به شکل جداگانه نشان نمی‌دهد.
با پایان یافتن رقم‌های شماره سریال الکترونیک، یک قالب تازه، به نام شناسه تجهیزات دستگاه همراه، بر پایه پروژه دوم مشارکت نسل سوم ساخته شد و نخستین‌بار، ورایزن کامیونیکیشنز آنرا در سال ۲۰۰۶ (میلادی) بکار گرفت. شناسه تجهیزات دستگاه همراه، مانند شناسه جهانی تجهیزات موبایل، ۵۶ بیت دارد. در حقیقت، شناسه تجهیزات دستگاه همراه، ساخته شده، تا جایگزین شناسه جهانی تجهیزات موبایل باشد. تفاوت اصلی بین این دو این است که شناسه تجهیزات دستگاه همراه، اجازه استفاده از دستگاه شانزده‌شانزدهی را می‌دهد. درحالیکه شناسه جهانی تجهیزات موبایل، تنها از رقم‌های ده‌دهی (۰ تا ۹) استفاده می‌کند.3GPP TS 23.003, V9.0.0, 2009–09
واپسین کدهای استفاده‌نشده شمار سریال الکترونیک، در نوامبر ۲۰۰۸ واگذار شدند.https://www.tiaonline.org/standards_/resources/esn/documents/esn_meid_milestones_timeline.pdf درخواست برای واگذاری دوباره کدهای بازیابی‌شده تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ پذیرفته می‌شد. این کدها در گذشته به سامانه دستگاه همراه پیشرفته یا سامانه دستگاه همراه پیشرفته دیجیتال واگذار شده بودند و بنابراین در دسترسی چندگانه تقسیم کدی ۲۰۰۰ بکار نرفته بودند. کدهای بازیابی‌شده همچنین در واگذاری‌های یویمید استفاده شدند. این کدها به پیروی از راهنماهای صنعتی، واگذار شدند.
اگرچه، ممکن است واگذاری شماره سریال الکترونیک، در آینده هم بر پایه درخواست‌های داده شده تا پیش از ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ اتفاق بیفتد اما پس از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ چنین چیزی رخ نداده است.
داور شیخاوندی. عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ودانشگاه علامه طباطبایی
داور شیخاوندی در سال ۱۳۱۲ در اردبیل متولد گردید. تحصیلات خود را در این شهرستان آغاز و پس از آن در تهران دیپلم ادبی خود را اخذ کرد. در سال ۱۳۳۸ در دانشسرای عالی، در رشته زبان فرانسه و علوم تربیتی فارغ‌التحصیل گردید. سپس از اداره آموزش و پرورش وقت بورسیه فرانسه را اخذ نمود. پس از حضور در فرانسه مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه سوربن اخذ نمود. در سال ۱۳۵۳ درجه دکترای خود را در رشته برنامه‌ریزی اجتماعی و نیروی انسانی از دانشگاه سوربن دریافت کرد.
از سال ۱۳۵۰ به عنوان عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی وزارت علوم به این مؤسسه منتقل شد و تا سال ۱۳۵۷ به عنوان عضو هیئت علمی در آن فعالیت کرد. همزمان با فعالیت در این مؤسسه به عنوان عضو هیئت علمی مدعو به دانشگاه کلمبیا در نیویورک دعوت شد. او را می‌توان اولین کسی دانست که در زمینه آموزش و پرورش تطبیقی گام‌های مهمی را در ایران برداشته است.
در هفتم دی ماه ۱۳۹۱ توسط انجمن جامعه‌شناسی ایران از خدمات پرویز پیران، جعفر سخاوت، داور شیخاوندی، رحمت‌الله صدیق سروستانی و سعید معیدفر با اهدای نشان علمی دکتر غلامحسین صدیقی تقدیر به عمل آمد.
تالیفات وی بالغ بر ۲۲ عنوان کتاب دانشگاهی و ۵۰ عنوان مقاله دانشگاهی نام برد.
(نشر:آتیه)
أوس کامل حمدی الشرقی (زادهٔ ۱۹۷۳، بغداد) کارگردان و هنرپیشه اهل عراق است.
او توانست یک سری برنامه‌های کمدی-سیاسی هدفمند بسازد که تأثیر عمده‌ای در جامعه عراق داشته باشد. او سریالی را در سال ۲۰۰۶ کارگردانی کرد، که اولین سریال کمدی-سیاسی در تاریخ تلویزیون عراق است که در آن از اشغال آمریکا و بسیاری از احزاب سیاسی انتقاد کرده‌است.
در جاسوسی، مأمور میدانی، مأموری است که در جای مشخصی حضور دارد و در برابر کسی است که در دفتر یا ستاد کار می‌کند. مأمور میدانی می‌تواند تنها یا گروهی کار کند. اما معمولاً یک افسر پرونده، مسئول آن است.
مأمور میدانی می‌تواند سری کار کند و با گذرنامه جعلی سفر کند یا به اسم سازمان صوری یا شرکت کاغذی کار کند.
بیشتر وظایف و کارهای مأموران میدانی که در ادبیات داستانی به تصویر کشیده می‌شود، کاملاً با واقعیت فرق دارند.
جعفر السعدی (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۱؛ درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۰۵، کاظمین، بغداد) کارگردان و هنرپیشه اهل عراق بود.
او فعالیت هنری خود را به عنوان بازیگر تئاتر در سال ۱۹۳۶ در تئاتر دبیرستان، در شهر کاظمیه آغاز کرد. وی به مؤسسه هنرهای زیبا در بغداد پیوست و در سال ۱۹۴۵ از آنجا فارغ‌التحصیل شد، پس از آن در سال ۱۹۴۷ یک گروه بازیگری تشکیل داد. اولین حضور او در فیلم در سال ۱۹۴۷، در سریال در سال ۱۹۸۰ و در تئاتر در سال ۱۹۴۸ اتفاق افتاده‌است.
سیروس زارع مرمتگر آثار تاریخی و بازنشسته میراث جهانی تخت جمشید است. او چند دهه در تخت جمشید و سایر بناهای تاریخی ایران به مرمت آثار تاریخی مشغول بوده‌است. سیروس زارع در سال ۱۳۹۳ به عنوان مرمت گر برتر ایران برگزیده شداو در مرمت بسیاری از آثار تاریخی ایران دخیل بوده‌است؛ آثار ی چون پاسارگاد، تخت جمشید، مجموعه حافظیه،https://www.isna.ir/news/8412-07925/سقف-پوسيده-ي-ايوان-ستون-دار-حافظيه-چند-سال-روي-سر-مردم-دوام-مي-آورد-سنگ مجموعه ساسانی بیشاپور، میراث جهانی شوش، میراث جهانی بیستون کرمانشاه، میراث جهانی بم، بندر بوشهر، ایذه خوزستان (ایاپیر) و بسیاری دیگر در این باره را می‌توان نام برد.https://www.hamshahrionline.ir/news/177286/تخت-جمشید-را-دیگرآب-نمی-برد
سیروس زارع علاوه بر اجرای مرمت به نگارش و تحقیق در زمینه تاریخ هم مشغول است. علاوه بر این سیروس زارع در تهیه مستندهای بسیاری جهت معرفی و آشنا ساختن شهروندان ایرانی با مواریث خود گام برداشته است و همواره به گروه‌های مختلف در این راستا مشاوره داده‌است. سیروس زارع همچنین با همکاری محمدعلی اینانلو چهار قسمت از مجموعه مستند گردش را به تخت جمشید اختصاص دادند که با استقبال گسترده شهروندان ایرانی مواجه شد، این مجموعه از شبکه چهار سیما پخش شد.
سیروس زارع بابت چندین دهه تلاش برای میراث فرهنگی ایران و با توجه به قابلیتهایی که دارا بود در سال ۱۳۹۴ درجه هنری دو را از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. سیروس زارع همواره دغدغهٔ میراث فرهنگی داشته‌است و به همین دلیل مدام در رسانه‌ها حضور فعال داشته‌است. اکنون او مشغول تدوین و نگارش خاطرات سی سالهٔ خود در تخت جمشید است.
پروژه همیسفیر که به گونه ساده همیسفیر هم خوانده می‌شود یک برنامه نظارت گسترده است که شرکت ای‌تی اند تی اجرا می‌کند و پشتیبانان مالی آن، دفتر سیاست کنترل ملی مواد مخدر و اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا هستند.
کارمندان ای‌تی اند تی، همگام با اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا و سازمان‌های محلی اجرای قانون در مناطق پر قاچاق مواد مخدر لس آنجلس، آتلانتا، دالاس، و هیوستون همکاری می‌کنند. ای‌تی اند تی، فراداده پایگاه داده تماس‌های تلفنی خود از سال ۱۹۸۷ (میلادی) را در اختیار مقام‌ها می‌گذارد. این اطلاعات، به جای پاسخ به حکم‌های جستجوی دادگاهی، بیشتر در پاسخ به احضاریه‌ها ارائه می‌شوند. اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا قدرت صدور "احضاریه‌های اداری" بدون دخالت دادگاه را دارد. ای‌تی اند تی، جزئیات همه تماس‌های تلفنی را که از طریق سوئیچ‌های مخابراتی آن شرکت، برقرار می‌شوند (نه، تنها، جزئیات تماس تلفنی کاربران خود را) گردآوری می‌کند. این جزئیات، شامل موقعیت مکانی و شماره تلفن نزدیک به چهار میلیارد تماس تلفنی در روز می‌شود. ممکن است یک تماس تلفنی، بیش از یک نمایه، در پایگاه داده، ثبت کند.
این برنامه، در سال ۲۰۰۷ (میلادی) یا زودتر از آن آغاز شد. اما وجود آن در سال ۲۰۱۳ (میلادی) از سوی درو هندریکس آشکار شد. او از میان پرونده‌هایی که در پاسخ به درخواستی که بر پایه لایحه آزادی اطلاعات ۱۹۶۷، فرستاده داده شده بودند یک پرونده مایکروسافت پاورپوینت درباره این برنامه یافت. این پرونده، با نشانه‌گذاری به عنوان "حساس برای اجرای قانون" به مظنونانی اشاره می‌کند که با داده پروژه همیسفیر، پیدا شده‌اند. برای نمونه، چندین نفر از مظنونان، برای بزه‌هایی غیر مرتبط با مواد مخدر (مانند تهدید بمب‌گذاری، خود را به جای افسر نظامی جا زدن، و دزدی از جواهرفروشی)، تحت تعقیب بودند.
کاخ سفید گفته که این داده، نگرانی‌ای درباره حریم شخصی ایجاد نمی‌کند. اما جمیل جعفر از اتحادیه آزادی‌های شهروندی آمریکا با این گفته مخالفت کرده و گفته: "حدس بزنید که یکی از دلایل پنهان‌کاری برنامه این است که توجیه وجود آن برای جامعه و دادگاه، سخت خواهد بود."
این برنامه، به پیشنهادهایی که قانون‌گذاران پس از رسوایی برنامه پریزم، پشنهاد داده بودند ربط داشت. به ویژه، یکی از نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به نام آدام شیف که درخواست کرده بود "برنامه فراداده تلفنی به گونه‌ای تغییر کند که شرکت‌های تلفنی، به جای حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا، داده را خودشان نگهداری کنند."
سخنگویان اسپرینت، ورایزن کامیونیکیشنز، و تی-موبایل در پاسخ به اینکه آیا شرکت‌های آنها چنین برنامه‌ای دارند چیزی نگفتند.
عبدالخالق المختار (زادهٔ ۱۹۶۰، بغداد؛ درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۰۹ دمشق) هنرپیشه تئاتر و تلویزیون اهل عراق بود. او در عرصه بازیگری جوایز زیادی دریافت کرده‌است.
عبدالخالق المختار در سال ۱۹۶۰ در یک خانواده متوسط و در منطقه حوریه در نزدیکی کاظمین به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای زیبا گذراند و مدرک لیسانس هنرهای نمایشی را با بازیگری و کارگردانی در سال ۱۹۸۲ بدست آورد. او در جنگ ایران و عراق شرکت کرد و از ناحیه پا مصدوم شد. وی بعداً در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای نمایشی را از همان آکادمی دریافت کرد. او برنده جوایز متعددی از قبیل «بهترین بازیگر» و «بهترین کارگردان» در عراق و جهان عرب شده بود.
او پس از تحمل طولانی بیماری در ۱۳ آوریل ۲۰۰۹ به علت نارسایی کلیوی در دمشق درگذشت.
ژاک برمن وبستر دوم (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۹۱), حرفه‌ای معروف به ترویس اسکات شناخته شده‌است، رپر، خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده ضبط آمریکایی است. در سال ۲۰۱۲، اسکات اولین قرارداد بزرگ خود را با اپیک رکوردز به امضا رساند. در ماه نوامبر همان سال، اسکات به عنوان بخشی از بال تولید خود وری گود بیتس با گود میوزیک کانیه وست قرارداد بست. در آوریل ۲۰۱۳، اسکات با رونمایی از اثر گرند هاستل تی.آی. امضا کرد.
نخستین پروژه کامل اسکات با نام میکس‌تیپ Owl Pharaoh در سال ۲۰۱۳ به بازار عرضه شد. این در حالی بود که در اوت ۲۰۱۴ با دومین میکس‌تیپ، Days Before Rodeo، همراه بود. آلبوم استودیوی جدید او، رودیو (۲۰۱۵)، توسط تک آهنگ «پادزهر» معروف شد. دومین آلبوم او، (۲۰۱۶) اولین آلبوم شماره یک وی در بیلبورد ۲۰۰ شد. سال بعد، اسکات آلبوم مشترکی را با کواوو با عنوان هانچو جک، جک هانچو با نام گروه هانچو جک منتشر کرد. در سال ۲۰۱۸، او به تحسین منتقدان گسترده منتشر شد و اولین آهنگ ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد شماره یک خود را با نام «» تولید کرد.
سبک موسیقی اسکات به عنوان تلفیقی از هیپ هاپ سنتی، لو-فای و امبینت توصیف شده‌است. اسکات بیش از ۴۵ میلیون رکورد معتبر فقط در ایالات متحده به فروش رسانده‌است. وی در هفت جایزه گرمی نامزد شده و یک جایزه موسیقی "بیلبورد" را نیز به دست آورده‌است.
امجد الصابوری (زادهٔ ۱۹۹۱، بغداد) کارگردان فیلم و تدوین‌گر اهل عراق است. نیمبرده دو
او فعالیت هنری خود را از هجده سالگی به عنوان کارگردان و با تلویزیون استار تی‌وی (Star TV) آغاز کرد. او علاوه بر تدوین‌گری تعدادی از فیلم‌ها و سریال‌ها در تلویزیون عراق، کارگردانی موزیک-ویدئو خواننده‌های عربی زیادی از قبیل ماجد المهندس، رباب، حسام الرسام، حسین السلمان و… در کارنامه خود دارد.
بقایای قلعه پوئینک آثار به به جامانده یک قلعه تاریخی متعلق به ساسانی تا ایلخانی است که به شکل یک تپه در نزدیکی روستای پوئینک در شهرستان قرچک قرار دارد. این تپه باستانی به شماره ۱۵۷۷۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این تپه تاریخی به علت قرار گرفتن در مسیر یک جاده کمربندی، در معرض تخریب است.
این تپه باستانی به شماره ۱۵۷۷۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کمیسر رهگیری ارتباطات یک مقام رسمی نظارتی در بریتانیا است که کار آن بر پایه بخش ۵۷ لایحه مقررات قدرت‌های بازرسی ۲۰۰۰ تعریف شده و پیش از آن بر پایه بخش ۸ لایجه رهگیری ارتباطات ۱۹۸۵ کار می‌کرد.
کمیسر رهگیری ارتباطات از عملکرد سازمان‌های دولتی بر پایه مسئولیت‌های خود در رابطه با شنود ارتباطات الکترونیکی، اطمینان حاصل می‌کند. همچنین نقش دفتر وزیر کشور بریتانیا، برای صدور مجوزهای رهگیری را بررسی می‌کند. "This article contains quotations from this source, which is available under a Open Government Licence v3.0".
این مقام در سال ۲۰۱۵ (میلادی) حذف شد و در سال ۲۰۱۶ (میلادی)، کمیسر قدرت‌های بازرسی به جای آن نشست.
انجمن بین‌المللی پژوهش‌های اطلاعاتی یک انجمن علمی برای پژوهشگران اطلاعات انسانی است. این انجمن در سال ۲۰۰۰ (میلادی) در دانشگاه آلاباما بدست داگلاس کی. دیترمن گشایش یافت.
این انجمن، مدافع پشتیبانی از پژوهش علمی پیوسته درباره توانایی شناختی است. در سال ۲۰۱۸ (میلادی) مقاله‌ای در مجله نیو استیتسمن، نمونه‌هایی از موضوعات مورد پشتیبانی و همکاری این انجمن در مورد اصلاح نژاد را نشان و توضیح داد. این مقاله توضیح می‌دهد درحالیکه این انجمن، دانشمندان برجسته و محترمی دارد، اعضای آن، هیئت تحریریه، انتشارات، و سخنگویان نماینده آن انجمن در همایش‌ها، مردمی را در بر می‌گیرد که نیو استیتسمن، آنها را "به‌نژادخواه "می‌داند.
در مخابرات شخصی جهانی، جابجایی شخصی، توانایی کاربر، برای دسترسی به خدمات مخابرات در هر ترمینال مخابرات شخصی جهانی، بر پایه شناساگر شخصی و قابلیت شبکه، در فراهم‌آوری این خدمات بر پایه ویژگی‌های شبکه مخابراتی کاربر است.
جابجایی شخصی، شامل توانایی شبکه در جانمایی ترمینال متناظر با کاربر با هدف نشانی‌یابی، مسیریابی، و محاسبه هزینه تماس‌های کاربر می‌شود. از گزاره "دسترسی"، برای بیان هر دو مفهوم خدمات آغازین و پایانی استفاده می‌شود. مدیریت ویژگی‌های شبکه مخابراتی از سوی کاربر، بخشی از جابجایی شخصی نیست. بحث‌های جابجایی شخصی در ارتباطات شخصی، بر پایه شمار مخابرات شخصی جهانی هستند.
قطع برق نوبتی () در شرایطی که درخواست بار زیادتر از حد قدرت شبکه باشد، شرکت‌های برق جهت جلوگیری از قطع کامل برق، روشنایی را سهمیه‌بندی می‌کنند؛ به این ترتیب که منطقه تحت پوشش به چند قسمت تقسیم می‌شود و در بازده‌های زمانی مشخص، به‌طور نوبتی، برق قسمتی از منطقه قطع می‌شود.
آندری روبلف (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل روسیه است.
کودتای مه () کودتایی در دوران جمهوری دوم لهستان بود که به رهبری مارشال یوزف پیلسودسکی بین ۱۲ تا ۱۴ مه ۱۹۲۶ انجام شد. در نتیجه این کودتا دولت استانیسواو ویچخوفسکی که نخست‌وزیری آن را وینتسنتی ویتوس به عهده داشت سقوط کرد و دولت جدیدی به رهبری استاد دانشگاه لووف پلی‌تکنیک، پروفسور کازیمرز بارتل سر کار آمد.
علت این قیام تا حدی برآمده از وضعیت فوق‌العاده‌ای بود که خطرات نوینی را برای ثبات و استقلال لهستان به ثمر آورد. پیلسودسکی از معاهدات جدیدی که میان جمهوری وایمار آلمان-فرانسه (پیمان لوکارنو) و جمهوری وایمار آلمان-شوروی (معاهده برلین (۱۹۲۶)) بدون دعوت از نمایندگان لهستان منعقد شده بود احساس خطر می‌کرد.
پس از کودتا، ریاست جمهوری در ابتدا به پیلسودسکی پیشنهاد شد اما او به نفع ایگناتسی موچیتسکی کنار کشید. با این وجود پیلسودسکی تا پایان عمرش در سال ۱۹۳۵ مهم‌ترین سیاستمدار و قدرت پشت پرده لهستان باقی ماند.
در نوامبر ۱۹۲۵ دولت تحت نخست‌وزیری ولادیسلاو گراپسکی سقوط کرد و الکساندر اسکشینسکی که حمایت حزب ناسیونال دموکرات و حزب سوسیالیست لهستان را با خود داشت به نخست‌وزیری رسید. در این دولت ژنرال لوتسیان ژلیگفسکی وزارت دفاع را عهده‌دار بود. مدتی بعد و با بیرون آمدن حزب سوسیالیست لهستان از این ائتلاف، نخست‌وزیری به وینتسنتی ویتوس رسید که از حمایت حزب مردم لهستان "پیاست" و اتحادیه مسیحی وحدت ملی (هی‌ینا-پیاست) برخوردار بود. دولت جدید حمایت مردمی بسیار اندکی داشت و اظهارات پیلسودسکی که تغییرات مکرر قدرت در سیم (مجلس لهستان) را مخرب و تنش‌زا دانست موقعیت را جهت کودتا فراهم می‌کرد.
جدا از مسائل داخلی در صحنه بین‌المللی نیز سیاست خارجه لهستان به شدت در اثر جنگ تجاری که از ۲۵ ژوئن با آلمان آغاز شده بود آسیب دیده بود. با امضا پیمان لوکارنو متفقین اروپایی جنگ جهانی اول و دولت‌های تازه تأسیس مرکز و شرق اروپا باید برای داشتن روابط عادی با آلمان مسائل مرزی خود را حل و فصل می‌کردند.
در روز ۱۰ مه ۱۹۲۶ ائتلاف جدیدی در مجلس شکل گرفت و در همان روز پیلسودسکی ضمن مصاحبه‌ای اعلام نمود آماده نبرد با شیاطین است و زندگی سیاسی را بهبود خواهد بخشید که باعث توقیف روزنامه از طرف دولت شد.
درر شب ۱۱ مه پادگان ورشو اعلام آماده باش نمود، تعدادی از واحدهای نظامی وارد شهر شدند و حمایت خود را از پیلسودسکی اعلام کردند. این نیروها در روز ۱۲ سپتامبر پل‌های بر روی رود ویستولا را اشغال نمودند و دولت وضعیت اضطراری اعلام نمود.
در ساعت ۱۷:۰۰ عصر پیلسودسکی با رئیس‌جمهور ویچخوفسکی بر روی پل پونیاتوفسکگو با هم دیدار کردند. پیلسودسکی از دولت تقاضا نمود تا استعفا دهد و رئیس‌جمهور از او خواست تا تسلیم گردد. با بی‌نتیجه بودن مذاکرات از ساعت ۱۹:۰۰ درگیری‌ها میان واحدهای طرفدار دو طرف آغاز گشت.
روز بعد دور دیگر مذاکرات با وساطت اسقف اعظم الکساندر کاکوفسکی و رئیس مجلس ماچی راتای آغاز گشت که باز هم بی‌نتیجه بود. در روز ۱۴ مه حزب سوسیالیست لهستان از شورشیان اعلام حمایت کرد و اعتصاب سراسری را آغاز نمود. این حزب که همراهی اتحادیه کارگران راه‌آهن را با خویش داشت توانست از توانست با اختلال در خطوط راه‌آهن از رسیدن نیروهای وفادار دولت به ورشو جلوگیری نماید.
با توجه به این وضعیت و جلوگیری از تبدیل وضعیت به یک جنگ داخلی دولت پذیرفت که استعفا دهد. در طول این درگیری‌ها ۲۱۵ سرباز، ۱۶۴ غیرنظامی کشته و ۹۰۰ نفر زخمی گشتند.
دولت جدید با نخست‌وزیری کازیمرز بارتل تشکیل گشت و پیلسودسکی وزیر دفاع شد. در ۳۱ مه، مجلس پیلسودسکی را به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب نمود اما او انصراف داد و به جای او ایگناتسی موچیتسکی بر کرسی ریاست جمهوری رسید. پیلسودسکی اما در عمل قدرتی بسیار فراتر از آنچه که در قالب وزیر دفاع به او اعطا گشته بود را در دست داشت.
دولت بهبود که از ابزارهای اقتدارگرایی استفاده می‌نمود آنچه که بهبود روحیه ملی می‌نامید را آغاز کرد و تا سال ۱۹۳۹ بر قدرت بود. پیلسودسکی علی‌رغم آنکه تا زمان مرگش در ۱۹۳۵ برترین چهره فضای سیاسی لهستان بود اما به صورت رسمی جز دو دوره کوتاه نخست‌وزیری در در ۲۸–۱۹۲۶ و ۱۹۳۰ بیشتر اوقات نقش وزیر دفاع و بازرس کل نیروهای نظامی را به عهده داشت.
تصویب قانون اساسی جدید لهستان در ۱۹۳۵ (قانون اساسی آوریل) که شاخصه‌های مورد نظر طرفداران پیلسودسکی برای داشتن یک رئیس‌جمهور قوی را در خود داشت بسیار دیر تصویب شد، زیرا پیلسودسکی در همان سال فوت نمود. اما قانون اساسی آوریل به حیات خود تا آغاز جنگ جهانی دوم ادامه داد و پس از آن در طول جنگ و پس از آن قانون اساسی دولت در تبعید لهستان بود.
در اصطلاح مرسوم، بی‌حوصلگی،مقایسه اثربخشی آموزش کفایت اجتماعی و تنظیم هیجان بر بی‌حوصلگی، استفاده از تلفن‌همراه و گرایش به رفتارهای پرخطر، https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_15323.htmlپیش‌بینی کننده‌های بی حوصلگی در نوجوانان، https://jfmh.mums.ac.ir/article_1028.htmlنقش واسطه‌ای بی‌حوصلگی و ترس از در حاشیه ماندن در رابطه بین نشانگان افسردگی و استفاده مشکل‌زا از تلفن همراه، https://psychstudies.alzahra.ac.ir/article_4973.htmlدرمان بی حوصلگی، بی حالی و کسالت بدون دارو، https://www.drkarbalaee.com/article/89/درمان-کسالت سررفتن حوصله یا حوصله‌سررفتگی حالت احساسی و گاه روان‌شناختی است که وقتی فردی هیچ کارِ به خصوصی برای انجام دادن ندارد، تجربه می‌کند؛ علاقه‌ای به محیط اطراف خود ندارد، یا احساس می‌کند که یک روز یا دوره‌ای کسل‌کننده یا خسته‌کننده را می‌گذراند. دانشمندان نیز آن را به عنوان پدیده‌ای مدرن که دارای بعد فرهنگی است، درک می‌کنند. محققان معتقدند: «هیچ تعریفِ پذیرفته‌شدهٔ جهانی از حوصله‌سررفتگی وجود ندارد. اما هرچه که باشد، محققان معتقدند، این فقط اسم دیگری برای افسردگی یا بی‌اشتهایی نیست. به نظر می‌رسد سر رفتن حوصله حالت روانی خاص است که مردم آن را ناخوشایند می‌دانند - عدم تحریکی که به آن‌ها میل به خلاصی می‌دهد. علاوه‌بر آن با انبوهی از پیامدهای رفتاری، پزشکی و اجتماعی همراه است.» طبق اخبار بی‌بی‌سی، سر رفتن حوصله «... می‌تواند یک حالت خطرناک و مختل‌کننده ذهن باشد که به سلامتی شما آسیب می‌رساند»؛ با این حال تحقیق «... نشان می‌دهد که بدون سر رفتن حوصله نمی‌توانیم به ویژگی‌های خلاقانه خود دست یابیم.»
بوندس‌لیگا ۲۰–۲۰۱۹، ۵۷مین دوره از رقابت‌های بوندس‌لیگا، برترین سطح از مسابقات فوتبال در کشور آلمان بود.
این رقابت‌ها از ۱۶ اوت ۲۰۱۹ آغاز و در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰ پایان یافت. باشگاه فوتبال بایرن مونیخ مدافع عنوان قهرمانی توانست برای هشتمین بار پیاپی قهرمان لیگ شود و در مجموع ۳۰امین عنوان قهرمانی خود در فوتبال آلمان (۲۹امین در تاریخ بوندسلیگا) را به دست آورد.
تعداد نیمکت‌نشینان برای این فصل (۲۰–۲۰۱۹) از ۷ نفر به ۹ نفر افزایش یافت.
در ۱۳ مارس ۲۰۲۰، لیگ فوتبال آلمان (DFL) به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا، بوندسلیگا و بوندس‌لیگا ۲ را به حال تعلیق درآورد. پس از مشورت با دولت آلمان، لیگ پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران در ۱۶ مه ۲۰۲۰ از سر گرفته شد. به دنبال تعویق ایجاد شده در لیگ، آخرین بازی این فصل در ۲۷ ژوئن انجام شد که پس از فصل ۷۲–۱۹۷۱ که یک روز پس از این تاریخ به اتمام رسید دیرترین زمانی بود که یک فصل از بوندسلیگا به پایان می‌رسید.
با توجه به دنیاگیری کووید-۱۹ در آلمان، در ۸ مارس ۲۰۲۰ ینس اشپان؛ وزیر بهداشت آلمان، توصیه کرد تا تمامی رویدادهایی که تجمع بیش از ۱۰۰۰ نفر را در پی دارد لغو شود. روز بعد، DFL (لیگ فوتبال آلمان) اعلام کرد که این فصل از بوندسلیگا را به پایان می‌رساند تا برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته برای فصل آینده حفظ شود و هرگونه تعویق در روزهای مسابقه یکپارچه خواهد بود. در تاریخ ۱۰ مارس، اعلام شد که بازی برگشت بروسیا مونشن‌گلادباخ و کلن در تاریخ ۱۱ مارس پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران برگزار می‌شود، که در تاریخ لیگ سابقه نداشته بود. به دلیل محدودیت‌های تجمع در مکان‌های عمومی، قرار بود تا همه مسابقات از هفته ۲۶ام (۱۶ تا ۱۳ مارس) بدون تماشاگر برگزار شود، اما به دلیل مسائل ایمنی این هفته از مسابقات در ۱۳ مارس به تعویق افتاد. در ۱۶ مارس، مجمع عمومی DFL، لیگ را حداقل تا ۲ آوریل به حال تعلیق درآورد و جلسه دیگری را برای هفته آخر مارس تعیین کرد تا چگونگی ادامه یافتن رقابت‌های این فصل را بررسی کند. مجمع عمومی DFL، در جلسه خود در تاریخ ۳۱ مارس، تصمیم گرفت که تعلیق لیگ را به توصیه کمیته اجرایی حداقل تا ۳۰ آوریل تمدید کند. در این جلسه، DFL، یک گروه پزشکی ورزشی و گروهی ویژه برای برگزاری مسابقات را ایجاد کرد تا روشی ایمن برای از سرگیری بازی‌های لیگ را بررسی کنند.
در ۱۳ مارس ۲۰۲۰، لوکا کیلیان از پادربورن اولین بازیکن شاغل در بوندسلیگا بود که آزمایش کروناویروس او مثبت شد. تا ۲۱ مارس ۲۰۲۰، چندین باشگاه از جمله آینتراخت فرانکفورت و هرتابرلین پس از مثبت‌شدن آزمایش چندین بازیکن و کارکنانشان تحت قرنطینه قرار گرفتند و انجام تمرینات برای بسیاری دیگر از تیم‌ها با توجه به محدودیت‌های قانونی رفت و آمد و بسته‌شدن امکانات غیرممکن شد. DFL روش‌های احتمالی را مورد بررسی قرار داد تا بتواند این فصل از لیگ را به‌طور منظم به پایان برساند. با این حال، چندین ویروس‌شناس تردیدهایی را مطرح و اظهار کردند که انجام هرگونه مسابقه فوتبال حرفه‌ای در آلمان، از جمله برگزاری آنها بدون حضور تماشاگران، حداقل برای ۱۲ ماه آینده غیرمعقول است. الکساندر ککوله، ویروس‌شناس آلمانی، در گزارش خود برای جلسه ۳۱ مارس DFL، لغو سایر بازی‌های فصل جاری را توصیه کرد. در ۴ آوریل ۲۰۲۰، وی تصریح کرد که برگزاری مسابقات پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران در اصل امکان‌پذیر است، اما به اقدامات گسترده‌ای نیاز دارد، از جمله انجام حدود ۲۰٬۰۰۰ تست کووید-۱۹ برای بازیکنان و کارکنان، آزمایش بر روی تک تک بازیکنان قبل از شروع هر بازی و یک قرنطینه گسترده برای همه افراد درگیر در این رقابت‌ها. اگرچه ککوله تردید داشت که این اقدامات زمانی که تجهیزات آزمایشی برای عموم مردم کافی نبود توجیهی داشته باشد.
در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۲۰، DFL گزارش داد که وضعیت مالی اکثر تیم‌ها وخیم‌تر از حد تصور است. از ۳۶ باشگاه فوتبال حرفه‌ای در بوندسلیگا و بوندسلیگا ۲، ۱۳ باشگاه از جمله چهار تیم از بوندسلیگا، باید تا ماه مه یا ژوئن اعلام ورشکستگی کنند، مگر اینکه بازی‌های لیگ در آن زمان از سر گرفته شود. از میان آن باشگاه‌ها، دوازده مورد قبلاً از درآمدهای کسب‌شده (که تداوم آن به ادامه پیداکردن فصل بستگی داشت) برای پرداخت بدهی‌های مارس خود به طلبکاران استفاده کرده بودند. در جلسه ۳۱ مارس، DFL تصمیم گرفت باشگاه‌هایی که در این فصل دچار اعسار می‌شوند، متحمل کاهش امتیازات معمول نخواهند شد و باشگاه‌هایی که در فصل بعد به مرحله ورشکستگی می‌رسند، فقط سه امتیاز را به جای ۹ امتیاز معمول از دست می‌دهند.
تا ۲۳ آوریل ۲۰۲۰، DFL تاریخ ۹ مه را به عنوان تاریخ شروع مجدد بوندس‌لیگا هدف قرار داده بود. با این حال، این هدف با شکست روبرو شد چراکه باشگاه کلن در اول ماه مه اعلام کرد که آزمایش سه نفر از اعضای این باشگاه بدون هیچ‌گونه علائمی مثبت شده‌است. این آزمایش‌ها به عنوان بخشی از ۱٬۷۲۴ تست انجام شده بر روی پرسنل ۳۶ باشگاه بوندسلیگا و بوندسلیگا ۲ بود که با هماهنگی وزارت کار و امور اجتماعی انجام شد، و علاوه بر نتایج باشگاه کلن، هفت نتیجه مثبت دیگر نیز داشت. پس از رایزنی با دولت آلمان، آنگلا مرکل، صدراعظم و رهبران ایالت‌های آلمان، مصوب شد تا رقابت‌های لیگ‌ها در نیمه دوم ماه مه، پشت درهای بسته و بدون حضور تماشاگران از سرگرفته شود. روز بعد، DFL تأیید کرد که بوندسلیگا در روز یکشنبه، ۱۶ مه، با برگزاری بازی‌های هفته ۲۶ام از سر گرفته می‌شود. آخرین روز از مسابقات این فصل (هفته ۳۴)، که در ابتدا برای ۱۶ مه برنامه‌ریزی شده‌بود، در ۲۷ ژوئن برگزار شد، که بعد از فصل ۷۲–۱۹۷۱ که یک روز پس از این تاریخ و در ۲۸ ژوئن (بعلت یورو ۱۹۷۲) به اتمام رسید دیرترین زمانی بود که یک فصل از بوندسلیگا به پایان می‌رسید. طبق مقررات درنظر گرفته‌شده، باشگاه‌های بوندسلیگا و بوندسلیگا ۲ پس از شروع مجدد لیگ، حتی در صورت مثبت‌بودن آزمایش برخی از بازیکنان، باید در همه مسابقات شرکت کنند، با این شرط که بازیکنان سالم کافی برای شروع بازی را داشته باشند. در ۱۴ مه، پس از جلسه‌ای که همه باشگاه‌های لیگ‌ها داشتند، انجام پنج تعویض در هر بازی مجاز شمرده شد، که به دنبال طرح پیشنهادی فیفا برای کاهش تأثیر فشردگی بازی‌ها بر بازیکنان، موقتاً توسط هیئت بین‌المللی فوتبال بلامانع دانسته شد. شبکه اسکای اسپورت اعلام کرد که به‌منظور جلوگیری از تجمع طرفدارانی که به تلویزیون پولی دسترسی ندارند، پس از شروع مجدد بوندسلیگا و بوندسلیگا ۲، دو هفته نخست این از رقابت‌ها به‌طور همزمان از تلویزیون آزاد در آلمان نمایش داده می‌شود. بازی‌های رفت و برگشت از مرحله پلی‌آف بین وردربرمن، تیم رده شانزدهم جدول بوندسلیگا ۲۰–۲۰۱۹ و هایدنهایم، تیم رده سوم بوندسلیگا ۲ ۲۰–۲۰۱۹ به ترتیب در ۲ و ۶ ژوئیه انجام شد.
رقابت برای قهرمانی و کسب سهمیه‌های اروپایی