moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این آرامگاه‌ها عمدتاً میان سال‌های ۳۴۰۰ تا ۲۷۰۰۰ پیش از میلاد ساخته شده‌اند و پیشینه آن‌ها به اواخر دوران نوسنگی، مس‌سنگی و ابتدای عصر برنز می‌رسد. یکی از گورستان‌ها، آنگلو رویویو، در نزدیکی آلگرو، درون خود ۳۸ مقبره دارد. سایر سایتهای بزرگ عبارتند از مونته سو در نزدیکی ویلاپروچیو، و "سانت آندریا پریو" در بونوروا. بسیاری دیگر از گورستان‌های دوموس دی یاناس را می‌توان در سراسر جزیره ساردینیا یافت، به استثنای گالورا (جایی که متوفیان معمولاً در خرسنگ دفن می‌شدند).
ایوان یوریویچ ژدانوف (Ivan Zhdanov) (به روسی: Иван Юрьевич Жданов؛ متولد ۱۷ اوت ۱۹۸۸) یک سیاست‌مدار و حقوق‌دان روسی است. او رئیس بنیاد مبارزه با فساد (FBK) بود و عضو شورای مرکزی حزب سیاسی روسیه آینده است.
ایوان ژدانوف در ۱۷ اوت ۱۹۸۸ در مسکو در یک خانواده نظامی متولد شد. در سال ۲۰۰۵ میلادی وارد دانشگاه دولتی حقوق مسکو شده و در سال ۲۰۱۰ از آن‌جا فارغ‌التحصیل شد و هم‌چنین تا سال ۲۰۱۳ دانش‌جوی کارشناسی ارشد در آن‌جا بود.
پس از فعالیت در خدمات فدرال ضد انحصار و دستگاه دومای دولتی در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۱۳، او به فعالیت حقوقی خود مشغول شد و ریاست شاخه منطقهٔ حزب سیاسی اتحاد خلق در منطقه خودمختار ننتس را بر عهده داشت.
در سال ۲۰۱۴ میلادی در بنیاد مبارزه با فساد اداری به عنوان حقوق‌دان شروع به کار کرد و بعداً به عنوان رئیس بخش حقوقی FBK منصوب شد. او در روستوف-آن-دون کار می‌کرد.
در طول مبارزات انتخاباتی در نووسیبیرسک در سال ۲۰۱۵ میلادی، یک پرونده جنایی علیه ایوان ژدانوف تحت ماده ۱۴۲ کد جزایی فدراتیف روسیه «جعل اسناد انتخاباتی، اسناد رفراندوم» باز شد.
در سال ۲۰۱۶، او به عنوان کاندیدای مستقل نامزد شورای نمایندگان شهرک روستایی Barvikhinskoye ثبت نام کرد. در طول مبارزات انتخاباتی، یک پرونده جنایی علیه ایوان ژدانوف به اتهام فرار از خدمت سربازی (بند ۱ ماده ۳۲۸ کد جزایی روسیه) باز شد و در آپارتمان وی تفتیش صورت گرفت. متعاقباً، انتخابات توسط کمیسیون مرکزی انتخابات فدراتیف روسیه (CEC) لغو شد. نمایندگان FBK لغو انتخابات را با شکایاتی که در مورد رای‌گیری زودهنگام مطرح کرده‌اند مرتبط می‌دانند، اما رئیس کمیسیون مرکزی انتخابات گفت که انتخابات به دلایل کاملاً متفاوت لغو شده‌است. ژدانوف گفت که لغو نتایج انتخابات تأییدی بر حقانیت نامزدهای بنیاد مبارزه با فساد است.
در سال ۲۰۱۷–۲۰۱۸، او در مبارزات انتخاباتی برای پذیرش در انتخابات ریاست جمهوری الکسی ناوالنی شرکت کرد. او چندین بار در طول مبارزات انتخاباتی از رئیس ستاد ناوالنی، لئونید ولکوف، در دادگاه دفاع کرد، که به اتهام «تخلف مکرر از دستور سازمان‌دهی یک روی‌داد عمومی» به مسئولین اداری معرفی شده بود. او ریاست جلسهٔ را بر عهده داشت تا ناوالنی را به عنوان نامزد معرفی کند.
از ۱۹ می ۲۰۱۸، تا ۲۸ مارس ۲۰۱۹ او منشی شورای مرکزی حزب «روسیه آینده» بود.
در ۲۴ می ۲۰۱۸، وی به ظن نقض قوانین سازمان‌دهی یا برگزاری تجمع «او تزار ما نیست» (He's Not our Tsar) در ۵ می در مسکو برای ۱۰ روز بازداشت اداری روبرو شد. با این حال، در ۵ می ژدانوف در یک تجمع مجاز در روستوف-آن-دون حضور داشت و حتی یک تویت هم در مورد این تجمع ننوشت. متعاقباً، دادگاه Tverskoy مسکو ژدانوف را ۲۰ هزار روبل جریمه کرد.
در ۲۵ اکتبر، ایوان ژدانوف دوباره در مسکو بازداشت شد. در ۲۷ اکتبر، دادگاه سیمونوفسکی مسکو ژدانوف را به دلیل شرکت در پخش آنلاین اقدامات علیه افزایش سن بازنشستگی در ۹ سپتامبر، ۲۵۰ هزار روبل جریمه کرد.
از دسامبر ۲۰۱۸ وی به عنوان رئیس بنیاد مبارزه با فساد منصوب گردید. ویاچسلاو گیمادی عنوان رئیس جدید اداره حقوقی منصوب شد.
او در انتخابات ۲۰۱۹ در حوزه انتخاباتی شماره ۸ (میدان هوایی، ووکوفسکی، کوپتوو، سوکول) کاندیدای مستقل برای نمایندگان شهر دومای مسکو بود. ستاد انتخاباتی نامزد توسط بوریس زولوتارفسکی، هماهنگ‌کننده ستاد ناوالنی چلیابینسک اداره می‌شد. این تیم موفق به جمع‌آوری حدود ۵۷۰۰ امضا (به اندازه کافی برای ارائه به کمیسیون انتخابات ولسوالی) شدند که در ۶ ژوئیه ارسال گردیدند. طبق نتایج بررسی‌ها، کارمندان کمیسیون انتخابات ۱۰۰ درصد اعلام کردند که از ۵۷۰۰ امضا ۱۱۸۰ آن بی‌اعتبار اند، که ۲۱ درصد از کل امضاها را تشکیل می‌دهد، در حالی‌که امضاهای بی‌اعتبار مجاز ۱۰ درصد بود، این دلیل حذف ژدانوف از رقابت‌های انتخاباتی گردید. ژدانوف، همراه با تعدادی دیگر از نامزدهای مخالف، با نتایج بررسی امضاها موافق نبودند، رد امضاها را غیرقانونی اعلام شده و به انگیزه سیاسی این تصمیم برای جلوگیری از نامزدی مخالفان برای شرکت در انتخابات اشاره کردند. پس از آن، وی همراه با دیگر نامزدهای مخالف، در اعتراضات روزانه شرکت کرده و هم‌چنین در تجمعی در خیابان ساخاروف در ۲۰ ژوئیه برای پذیرش همه نامزدهای مخالف در انتخابات شهر دومای سخنرانی کرد. او در اعتصابات واحد برای پذیرش نامزدهای مستقل در انتخابات شرکت کرد، که برای آن نیز بازداشت و بدون تنظیم پروتوکول در ۲۲ ژوئیه آزاد شد. در شب ۲۵ ژوئیه، افسران پلیس برای تفتیش به آپارتمان ژدانوف آمدند و در همان شب او را در چارچوب یک پرونده جنایی که روز قبل به موجب ماده ۱۴۱ تشکیل شده بود برای بازجویی بردند. وی در صبح ۲۷ ژوئیه قبل از شروع اقدام دستگیر شد. تا عصر، او و سایر نامزدهای ثبت نام نشده آزاد شدند. بار دوم در آن روز توسط پلیس در میدان تروبنایا بازداشت شد. در ۲۹ ژوئیه، دادگاه ژدانوف را به مدت ۱۵ روز بازداشت کرد و پس از آن، بر خلاف قانون، او را برای گذراندن دوران بازداشت در منطقه دیگری - منطقه مسکو، شهر لیوبرتسی، بردند.
در ۲ اوت، دادگاه شهر مسکو امتناع از ثبت نام ایوان ژدانوف به عنوان نامزد شهر دومای مسکو را قانونی تشخیص داد، علی‌رغم این واقعیت که گواهی وزارت امور داخله مغایر با توافقنامه بین CEC و وزارت امور داخله بود (دادگاه تصمیم گرفت که این توافقنامه ماهیت توصیهٔ دارد و فاش‌کردن اطلاعات شخصی از دیتابیس وزارت امور داخله غیرممکن است) هم‌چنین از بررسی تأیید مسکوی‌ها مبنی بر این‌که آنها واقعاً برای ژدانوف امضا کرده‌اند خودداری کرد. در پاسخ، ژدانوف دست به اعتصاب غذایی زد: «من دیگر هیچ راه و فرصتی برای بیان موضع خود ندارم. از آن روز به بعد اعتصاب غذایی می‌کنم و از خوردن غذا امتناع می‌ورزم. من دیگر به سؤالات پاسخ نمی‌دهم و از شرکت در این جلسه خودداری می‌کنم».
در ۱۹ اوت، ژدانوف گفت: «بدیهی است که صد در صد من در برگه رای برای انتخابات شهر دومای مسکو در ناحیه ۸ (سوکول، فرودگاه، وویکوفسکی، کوپتوو) حضور نخواهم داشت» و از همه حامیان خود در منطقه خواست تا از دریا بسدینا، نامزد مخالفان حمایت کنند. لئونید ولکوف گفت که رأی دهی هوش‌مند نیز از Besedina پشتیبانی می‌کند.
در ۶ دسامبر، ایوان ژدانوف به دلیل شرکت در تجمعی که در ۱۴ ژوئیه در نزدیکی ساختمان کمیسیون انتخابات شهر مسکو برگزار شده بود، بازداشت شد. دادگاه برای او ۱۰ روز بازداشت اداری تعیین کرد. در ۱۶ دسامبر، ژدانوف دوباره در خروجی بازداشت‌گاه ویژه بازداشت شد، اما به زودی آزاد گردید.
در تئوری کامپایلر، تجزیه و تحلیل وابستگی برای اجرا جمله‌ها/دستور‌ها، محدودیت‌های ترتیبی ایجاد می‌کند. به طور کلی، اگر "S1" باید قبل از "S2" "اجرا شود، دستور S2" "به S1" بستگی دارد. به طور گسترده دو دسته از وابستگی ها وجود دارد : وابستگی های کنترلی و وابستگی های داده ای .
تجزیه و تحلیل وابستگی مشخص می‌کند که آیا مرتب کردن دوباره یا موازی کردن عبارات بی خطر است یا خیر.
کنترل وابستگی موقعیتی است که در آن یک دستورالعمل برنامه اجرا می شود به شرط آنکه دستورالعمل قبلی به گونه‌ای ارزیابی شده باشد تا امکان اجرای آن را فراهم شده باشد.
عبارت "S2" "کنترل وابسته" به "S1 است" (نوشته می‌شود: formula_1 ) اگر و فقط اگر "اجرای S2 به" طور مشروط توسط "S1" حفظ شود. در مثال زیر نمونه‌ای از این نوع وابستگی کنترلی دیده می‌شود:
اینجا، "S2" تنها در صورت غلط بودن گزاره "S1" اجرا می شود.
برای توضیحات بیشتر به وابستگی داده ها مراجعه کنید.
یک وابستگی داده‌ای از دو عبارت‌هایی که به یک منبع دسترسی مشترک دارند و یا آن را تغییر می دهند، به وجود می‌آید.
یک عبارت "S2" به جریان وابسته به "S1 است" (نوشته شده است formula_2 ) اگر و فقط اگر "S1" منبعی را تغییر دهد که "S2" بخواند و "S1" قبل از "S2" در اجرا باشد. در زیر نمونه ای از وابستگی به جریان (RAW: Read After Write) آمده است:
یک عبارت "S2" ضد وابسته به "S1 است" (نوشته می‌شود formula_3 ) اگر و فقط اگر "S2" منبعی را تغییر بدهد که "S1" را بخواند و "S1" قبل از "S2" اجرا شود. نمونه زیر نمونه ای از یک ضد وابستگی است:
در اینجا، "S2" مجموعه ارزش codice_1 اما "S1" برای خواندن مقدارهای قبلی codice_1 .
یک عبارت "S2" خروجی وابسته به "S1 است" (نوشته شده formula_4 ) اگر و فقط اگر "S1" و "S2" همان منبع را تغییر دهند و "S1" قبل از "S2" در اجرا باشد. نمونه زیر نمونه ای از وابستگی خروجی است (WAW: Write After Write):
در اینجا، "S2" و "S1" هر دو متغیر codice_3 تنظیم می کنند.
یک عبارت "S2" ورودی وابسته به "S1 است" (نوشته شده formula_5 ) اگر و فقط اگر "S1" و "S2" یک منبع را بخوانند و "S1" قبل از "S2" در اجرا باشد. مثال زیر نمونه ای از وابستگی ورودی (RAR: Read-After-Read) است:
در اینجا، "S2" و "S1" هر دو به متغیر codice_3 دسترسی دارند. این وابستگی سفارش مجدد را ممنوع نمی کند.
مشکل محاسبه وابستگی ها در حلقه ها، که یک مشکل مهم و غیر پیش پا افتاده است، با تجزیه و تحلیل وابستگی حلقه، که چارچوب وابستگی ارائه شده در اینجا را گسترش می دهد، حل می شود.
ژان پینگ (Jean Ping) (تلفظ فرانسوی: [ʒɑ̃ piŋ]؛ متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ در آمبوو)،UN profile page."Jean Ping Ministre des Affaires étrangères, de la Coopération et de la Francophonie", "Jeune Afrique", 5 January 2003 . یک دیپلومات و سیاست‌مدار گابن است، که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ به عنوان رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا خدمت کرد. او که پدرش چینی و مادرش گابنی بود، اولین فرد چینی‌تبار است، که شاخه اجرائی اتحادیه آفریقا را رهبری نمود.
ژان پینگ از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ به عنوان وزیر دولت و وزیر امور خارجه، همکاری و فرانکفونی جمهوری گابن خدمت کرد و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. وی در انتخابات ریاست جمهوری گابن در سال ۲۰۱۶ در مقابل رئیس‌جمهور علی بونگو ایستاد.
پینگ در آمبوو، یک شهر کوچک در تالاب Fernan Vaz، در جنوب پورت جنتیل متولد شد. پدرش، چنگ ژیپینگ، که گابنی‌ها او را وانگ پینگ صدا می‌زدند، یک چینی اهل ونژو، ژجیانگ بود، که در دهه ۱۹۲۰ به عنوان کارگر استخدام گردیده و به یک دروگر الوار تبدیل شد. چنگ که با ژرمن آنینا، دختر گابنی یکی از رهبران قبیلهٔ که در کنگو به دنیا آمده بود ازدواج کرد، پسرش را تشویق کرد، تا با بورسیه دولت گابن در فرانسه تحصیل کند.
پینگ دارای دکترای علوم اقتصادی از دانشگاه Paris 1 Patheon-Sorbonne است، که زیر نظر رنه پاست در سال ۱۹۷۵ به‌دست‌آورد.
پینگ قبلاً با پاسکالین بونگو، دختر رئیس‌جمهور عمر بونگو رابطه داشته و از او دو فرزند دارد، او همچنین با ماری-مادلین لیان نیز فرزندانی دارد. با این حال، او همیشه با ژان-ترز که اصالت ایتالیایی-عاج دارد متأهل باقی ماند. او پدر هشت فرزند است.
در سال ۱۹۷۲ میلادی، پینگ به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی در یونسکو در پاریس شروع به کار کرد. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان نماینده دائمی گابن در یونسکو خدمت نمود و سپس در سیاست کشورش دخیل شد. او همچنین در سال ۱۹۹۳، زمانی که گابن یک کشور عضو بود، رئیس اوپک بود.
پینگ در سال ۲۰۰۴ میلادی به عنوان ۵۹ مین رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب گردید.
پینگ در اولین دور اتحادیه آفریقا در سال ۲۰۰۸ میلادی به عنوان رئیس این کمیسیون انتخاب شده و سمتش را در سال ۲۰۱۲ ترک گفت.
پینگ چندین بار در کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی نماینده گابن بوده‌است: یونسکو، سازمان اتحادیه آفریقا (اکنون به عنوان AU شناخته می‌شود)، جنبش عدم تعهد، سازمان همکاری اسلامی (OIC)، سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک)، بانک جهانی، اجلاس‌های فرانکفونی، مجمع‌های فرانسه-آفریقا، آفریقا-کارائیب-اقیانوس آرام-اتحادیه اروپا، چین-آفریقا، کنفرانس بین‌المللی توکیو در مورد توسعه آفریقا (TICAD) و کنفرانس‌های ایالات متحده-آفریقا که در رابطه با قانون رشد و فرصت آفریقا (AGOA) سازمان‌دهی شده‌اند.
پینگ در میانجی‌گری‌های متعددی که توسط رئیس‌جمهور عمر بونگو برای بازگرداندن صلح و ثبات در آفریقای مرکزی راه‌اندازی شد، مشارکت داشته‌است: DRC، جمهوری کنگو، چاد، جمهوری آفریقای مرکزی و سائوتومه و پرنسیپ. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰، اتحادیه آفریقا از او خواست تا راه حلی برای بحران ساحل عاج بیابد. این کشور در آن زمان درگیر جنگ قدرت بود که از دور دوم انتخابات ریاست جمهوری ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ ادامه داشت و هر دو نامزد، لوران گباگبو و آلسان اوتارا، خود را پیروز اعلام کردند.
پینگ از مداخله نظامی فرانسه در لیبی در سال ۲۰۱۱ انتقاد کرد، که به نظر او این کشور را ویران و منطقه را بی‌ثبات کرد. او این سیاست را «نئو استعماری» توصیف کرد که با مداخله‌گری برنارد هانری لوی و تصمیم نیکلا سارکوزی برای رد سیاست سنتی فرانسه و «رفتن به جنگ، آتش کردن تفنگ‌ها و رهبری خصومت‌ها از جلو، تحت پوشش پرچم سازمان ملل و زیر چتر نظامی آمریکا و ناتو». او یک سیاست غربی را محکوم کرد که «برگرفته از احساسات پست و اشتیاق غالب بر عقاید است».
پینگ در سال ۱۹۷۲ میلادی، در یونسکو در بخش روابط خارجی و همکاری به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی شروع به کار کرد."Gabon: Biographie du nouveau président de la Commission de l’Union Africaine, Jean Ping", Gabonews, 2 February 2008 . در سال ۱۹۷۸ میلادی مشاور سفارت گابن در فرانسه شده و متعاقباً نماینده دائمی گابن در یونسکو شد و تا سال ۱۹۸۴ در این سمت باقی ماند.
پینگ پس از بازگشت به گابن در سال ۱۹۸۴ میلادی، زندگی سیاسی‌اش را به عنوان رئیس دفتر عمر بونگو، رئیس‌جمهور جمهوری گابن آغاز گرد.
در ۲۶ فوریه ۱۹۹۰، پینگ به عنوان وزیر اطلاعات، خدمات پُستی، مخابرات، توریسم، اوقات فراغت و اصلاحات بخش شبه دولتی با مسئولیت روابط پارلمانی و سخن‌گوی دولت منصوب شد. وی قبل از این‌که از ۲۹ آوریل ۱۹۹۰ تا ژوئن ۱۹۹۱ به سمت سرپرستی وزارت معادن، انرژی و منابع هیدرولیک برود، برای مدت ۱۹ ماه از ۲۸ اوت ۱۹۹۲ تا ۲۴ مارس ۱۹۹۴، تنها مدت کوتاهی در این سمت حضور داشت.
پینگ قبل از این‌که در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۴ معین مالیه، اقتصاد، بودجه و خصوصی‌سازی شود، در ۲۵ مارس همان سال برای اولین بار مسئولیت وزارت امور خارجه و همکاری را به عهده داشت.
پینگ در انتخابات پارلمانی دسامبر ۱۹۹۶، انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۰۱ و انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۰۶، از آمبوو به مجلس نمایندگان انتخاب گردید."INFOS SUR M. Jean PING, Vice Premier Ministre en Charge des Affaires étrangères, de la coopération, de la Francophonie et de l’intégration Régionale" , cooperation.refer.ga ."Liste des Députés par Circonscription" , National Assembly website (accessed 5 January 2009) .
پینگ از ۲۷ ژانویه ۱۹۹۷ تا ۲۵ ژانویه ۱۹۹۹ به مدت دو سال وزیر برنامه‌ریزی، محیط زیست و توریسم بود و سپس مجدداً مسئولیت وزارت امور خارجه و همکاری را بر عهده گرفت، که این بار با پورتفولیوی فرانکفونی و با عنوان وزیر دولت به این سمت رسید. او تا زمان انتخابش به عنوان رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا در ۶ فوریه ۲۰۰۸ در آن‌جا باقی ماند، سمتی که آن را تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲ حفظ کرد. در این آخرین دوره نُه ساله وزارت بود که او از ۲۰۰۴–۲۰۰۵ به عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل خدمت کرد.
در ۱ فوریه ۲۰۱۴، پینگ ناامیدی خود را از حزب حاکم دموکراتیک گابن (PDG) اعلام کرد و در ۱۹ فوریه ۲۰۱۴ استعفا داد. او از آن زمان در درگیری آشکار با رئیس‌جمهور علی بونگو بوده و بر متحدکردن نیروهای مخالف در ساختاری به نام Front uni de l'opposition pour l'alternance (FUOPA) تمرکز داشت.
در یک نشست سیاسی در شهر اویم در ۲۵ اوت ۲۰۱۵، پینگ رسماً پیشنهاد خود را برای تبدیل‌شدن به تنها نامزد مخالفان برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۷ اوت ۲۰۱۶ آغاز کرد.
در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، پینگ به همراه رئیس‌جمهور مستعفی علی بونگو، یکی از دو نامزد مورد علاقه، در کنار هشت نامزد دیگر بود. چهار نامزد دیگر از او حمایت کردند: کازیمیر اویه امبا، نخست‌وزیر سابق، گی انزوبا-نداما، رئیس سابق مجلس نمایندگان، لئون پل نگولاکیا، پسر عموی رئیس‌جمهور بونگو و رولاند دزیره آبا مینکو، یک نامزد مستقل.
بر اساس نتایج رسمی ۳۱ اوت ارائه شده توسط CENAP، کمیسیون ملی انتخابات گابن، که بی‌طرفی آن به شدت مورد انتقاد مخالفان قرار گرفته‌است، علی بونگو را با ۴۹٫۸ درصد آرا پیروز اعلام کرد. پیروزی او در حالی برگزار شد که ژان پینگ با ۴۸٫۲ درصد تنها با ۵۵۹۴ رای شکست خورد. تقلب به ویژه در استان هاوت اوگوئه ادعا شد، پایگاه علی بونگو، که مشارکت مردمی به ۹۹٫۹۳ درصد در مقابل ۵۹٫۵ درصد در سطح ملی بود که ۹۸ درصد از آرا به نفع او رسید.
در شب ۳۱ اوت تا ۱ سپتامبر ۲۰۱۶، مقر ستاد انتخابات ریاست جمهوری پینگ مورد حمله نیروهای نظامی قرار گرفت که چندین نفر کشته شدند. پینگ از آن زمان «کودتای نظامی-انتخاباتی» را محکوم کرده‌است.
در ۲ سپتامبر، پینگ در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «همه دنیا می‌دانند که رئیس‌جمهور کیست: من هستم، ژان پینگ». وی خواستار بازشماری آرا توسط شعبه اخذ رای شد. پیشتر در ۳۰ اوت، سفیر آمریکا در گابن خواستار انتشار نتایج توسط شعبه رای‌گیری شد و اظهار داشت که «رأی دهندگان به دلیل ناکامی‌های سیستماتیک و بی نظمی‌های متعدد ناامید شده‌اند». در ۱ سپتامبر، اتحادیه اروپا همچنین اعلام کرد: «اعتماد به نتایج انتخابات تنها با یک راستی آزمایی شفاف، رای‌گیری شعبه به شعبه می‌تواند احیا شود».
در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۶، دادگاه قانون اساسی بونگو را با ۵۰٫۶۶ درصد آرا، بالاتر از پینگ با ۴۷٫۲۴ درصد، برنده اعلام کرد. پس از صدور حکم، پینگ که تحت فشار جامعه بین‌المللی به دادگاه عالی شکایت کرده بود، با مردم گابن صحبت کرد: «دیروز، دادگاه علی‌رغم و برخلاف همه چیز حکم خود را صادر کرد، حاکمیت مردم گابن را زیر پا گذاشت و آشکارا درخواست فوری جامعه ملی و بین‌المللی برای شفافیت را نادیده گرفت. اما این حکم مردم گابن را متحد یا راضی نمی‌کند زیرا مردم گابن آن را به رسمیت نمی‌شناسند. و جامعه بین‌المللی نیز به آن اعتبار نخواهد بخشید».
بل یک شخصیت خیالی از "دیو و دلبر" (۱۹۹۱) سی‌اُمین فیلم پویانمایی بلند والت دیزنی پیکچرز است. بل دختر ناسازگار یک مخترع است که آرزو دارد در ازای ماجراجویی، زندگی روستایی قابل پیش‌بینی خود را رها کند. وقتی پدرش موریس توسط یک دیو خونسرد زندانی می‌شود، بل به او آزادی خود را در ازای آزادی پدرش پیشنهاد می‌کند و در نهایت یادمی‌گیرد که دیو را با وجود ظاهر ناخوشایند دوست داشته باشد. صداپیشگی بل در فیلم اصلی را بازیگر و خواننده آمریکایی پیج اوهارا انجام داده‌است.
جفری کاتزنبرگ، رئیس استودیو والت دیزنی، "دیو و دلبر را" به عنوان یک پویانمایی موزیکال با یک قهرمان قوی سفارش داد و فیلمنامه‌نویس لیندا وولورتون را برای نوشتن آن به عنوان اولین کارش استخدام کرد. وولورتون او را بر پایهٔ قهرمان افسانه‌ای از افسانهٔ «دیو و دلبر» اثر ماری لپرنس دو بومونت از سال ۱۷۵۶ به عنوان شخصیتی قوی‌تر و کمتر منفعل برای فیلم اقتباس کرد. دیزنی پیش از این فیلم مدت‌ها برای به تصویر کشیدن شخصیت‌های زن فیلم‌هایش به عنوان قربانی، مورد انتقاد قرار گرفته بود. از اینرو وولورتون در تلاش برای جلوگیری از انتقاد با الهام از جنبش حقوق زنان بل را به یک قهرمان منحصر به فرد دیزنی تبدیل کرد که متفاوت از شخصیت محبوب آریل از "پری دریایی کوچولو"، عمداً فمینیست طراحی شده‌است.
قدرت و عشق بل به خواندن کتاب از اجرای کاترین هپبورن بازیگر آمریکایی در نقش جو مارس در فیلم "زنان کوچک" (۱۹۳۳) الهام گرفته شد، در حالی که نویسندگان به قهرمان ماجراجو اهداف و آرزوهایی فراتر از عشق القا کردند. با این حال، هنرمندان و انیماتورهای داستان اغلب دیدگاه آزادانه وولورتون را برای این شخصیت به چالش کشیدند. جیمز باکستر و مارک هن که انیماتورهای این شخصیت بودند، که قدم زدن برازندهٔ بل را بر پایهٔ بالرین‌های ادگار دگا نقاش امپرسیونیست ساختند. ویژگی‌های صورت اروپایی بل از هنرپیشه‌های بریتانیایی ویوین لی و آدری هپبورنالهام گرفته شده‌است. چندین بازیگر زن دیگر هالیوود از جمله ناتالی وود، الیزابت تیلور و گریس کلی الهام بخش ظاهر بل بودند.
بل با تحسین گستردهٔ منتقدان فیلم روبرو شد که شجاعت، هوش و استقلال او را قدردانی کردند. با این حال، نقدهای فمینیسم او بازخورد متفاوتی داشت؛ مفسران ادبی اقدامات این شخصیت را به دلیل عاشقانه‌محور بودن آن متهم می‌کنند. بل به عنوان پنجمین پرنسس دیزنی در میان بهترین‌های این فرنچایز قرار می‌گیرد. پس از اکران "دیو و دلبر" در سال ۱۹۹۱، بل آخرین پرنسس اروپایی دیزنی برای ۲۰ سال آینده باقی ماند، تا اینکه راپونزل از "گیسوکمند" (۲۰۱۰) در سال ۲۰۱۱ به مجموعهٔ پرنسس‌های دیزنی اضافه شد. بل نزد منتقدان به عنوان یکی از قوی‌ترین نمونه‌های شخصیت فمینیست دیزنی در نظر گرفته می‌شود و اتفاق نظر بر این است که بل رهبری نسلی از قهرمانان فیلم‌های مستقل آینده بود و در عین حال شهرت پرنسس دیزنی را تغییر داد. بل که یکی از نمادین‌ترین شخصیت‌های دیزنی محسوب می‌شود، تنها قهرمان پویانمایی بود که نامزد دریافت جایزه برای بهترین قهرمانان در رده‌بندی فیلم از انستیتوی فیلم آمریکایی شد. این شخصیت همچنین در چندین دنباله و اسپین آف فیلم و همچنین در یک یک داستان با بل برایم بخوان ظاهر می‌شود. سوزان ایگان بازیگر آمریکایی نقش بل را در اقتباس موزیکال برادوی از این فیلم آغاز کرد که برای آن نامزد دریافت جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در یک موزیکال شد. اما واتسون نسخهٔ لایو اکشن این شخصیت را در اقتباس لایو اکشن سال ۲۰۱۷ از فیلم اصلی سال ۱۹۹۱ بازی کرد.
یاسمین یک شخصیت داستانی است که در "علاءالدین" (۱۹۹۲) سی‌ویکمین فیلم پویانمایی بلند والت دیزنی پیکچرز ظاهر می‌شود. یاسمین دختر با روحیهٔ یک سلطان است که از زندگی خود در قصر خسته شده‌است. علی‌رغم یک قانون قدیمی مبنی بر اینکه یک شاهدخت باید به موقع با یک شاهزاده در سالگرد تولد آینده‌اش ازدواج کند، یاسمین در عوض مصمم است با کسی ازدواج کند که او خودش وی را به خاطر شخصیتش دوست داشته باشد نه به خاطر اموال و دارایی‌اش. یاسمین که توسط کارگردانان ران کلمنتس و جان ماسکر به همراه فیلمنامه‌نویسان تد الیوت و تری روسیو ساخته شده‌است، از شاهخدت بدرالبدور، شاهدختی که در علاءالدین و چراغ جادو از داستان عامیانه "هزار و یک شب" ظاهر می‌شود، اقتباس شده‌است. لیندا لارکین بازیگر آمریکایی صداپیشگی او را برعهده دارد و صدای آواز او توسط خواننده فیلیپینی لیا سالونگا ارائه شده‌است.
شخصیت یاسمین در ابتدا به صورت یک شاهدخت لوس و ماده‌باور نوشته شد، اما نویسندگان در نهایت پس از حذف مادر علاءالدین از اسکریپت به بازنویسی او به یک قهرمان قوی‌تر و برجسته‌تر پرداختند و عناصر داستان را از فیلم کمدی رمانتیک "تعطیلات رمی" (۱۹۵۳) اقتباس کردند. چندین ماه پس از ایفای نقش، لیندا لارکین تقریباً از پروژه اخراج شد زیرا جفری کاتزنبرگ، مدیر اجرایی دیزنی احساس می‌کرد که صدای او برای یک شاهدخت مناسب نیست، اما ران کلمنتس و جان ماسکر موفق شدند او را برخلاف این امر متقاعد کنند. لیا سالونگا که توسط آلبرت تاوارس، مدیر بازیگران کشف شد، بر پایهٔ اجرایش در موزیکال "دوشیزهٔ سایگون"، به عنوان صدای آواز یاسمین انتخاب شد. این تصمیم بی‌سابقه بازیگری، یاسمین را به اولین پرنسس دیزنی تبدیل کرد که صدای صحبت کردن و آواز خواندنش توسط دو بازیگر زن مختلف ارائه شده‌است. طراحی شخصیت یاسمین که توسط مارک هن پویانمایی شده‌است، ترکیبی التقاطی از منابع منحصر به فردی، از جمله یک مهمان ناشناس از شهر بازی، خواهر خود مارک هن، و بازیگر آمریکایی جنیفر کانلی می‌باشد.
یاسمین تنها پرنسس دیزنی است که شخصیت اصلی فیلم خودش نیست و نقش دوم (از میان همهٔ شخصیت‌های فیلم) و نقش اول زن را بر عهده می‌گیرد. این شخصیت نقدهای متفاوت و خوب و بد را به خود جلب کرده‌است، به طوری که قوس شخصیتی او با پیشینیانش آریل از "پری دریایی کوچولو" (۱۹۸۹) و بل از "دیو و دلبر" (۱۹۹۱) به‌طور نامطلوب مقایسه شده‌اند، اما به خاطر شخصیت و ویژگی‌های شیمی‌اش با علاءالدین مورد تحسین قرار گرفته‌است. او ششمین پرنسس دیزنی و اولین عضو غیراروپایی فرنچایز و همچنین اولین شاهدخت غرب آسیا است. به همین دلیل، یاسمین برای معرفی تنوع فرهنگی در فرنچایز پرنسس دیزنی ستوده می‌شود. یاسمین در دنباله‌های "بازگشت جعفر" (۱۹۹۴) و "علاءالدین و شاه دزدان" (۱۹۹۶) و همچنین مجموعهٔ تلویزیونی پویانمایی آن و اقتباس موزیکال برادوی از این فیلم ظاهر شد. لیندا لارکین و لیا سالونگا هر دو جایزه افسانه‌های دیزنی را برای کمک به این نقش دریافت کردند. نائومی اسکات این شخصیت را در اقتباس لایواکشن سال ۲۰۱۹ از فیلم اصلی سال ۱۹۹۲ بازی کرد.
دنباله‌دارها از بیش از ۲۰۰۰ سال پیش در آسمان مشاهده شده‌اند که بادداشت‌هایی از رویداد به ثبت رسیده‌است. در طول این مدت، روش‌های مختلفی برای نامگذاری دنباله‌دارها برای هر دنباله‌دار استفاده شده‌است که در نتیجه بسیاری از دنباله‌دارها بیش از یک نام دارند.
ساده‌ترین سیستم، دنباله‌دارها را با استفاده از سال پیدایی، سالی که در آن رصد شده‌اند نامگذاری می‌کند (مثلاً دنباله‌دار بزرگ ۱۶۸۰). بعدها قراردادی مبنی بر استفاده از نام افراد مرتبط با این کشف (مانند دنباله‌دار هیل-باپ) یا اولین مطالعه دقیق (مثلاً دنباله‌دار هالی) در مورد هر دنباله‌دار شکل گرفت. در طول سدهٔ بیستم، پیشرفت در فناوری و جستجوهای اختصاصی منجر به افزایش گستردهٔ تعداد اکتشافات دنباله‌دار شد که منجر به ایجاد یک طرح تعیین عددی شد. طرح اولیه کدهایی را به ترتیبی که دنباله‌دارها از حضیض عبور می‌کردند اختصاص می‌داد (مثلاً دنباله‌دار 1970 II). این طرح تا سال ۱۹۹۴ عمل کرد، زمانی که افزایش مداوم تعداد دنباله‌دارهای یافت شده در هر سال منجر به ایجاد یک طرح جدید شد. این سیستم که هنوز به کار می‌رود، کدی را بر اساس نوع مدار و تاریخ کشف اختصاص می‌دهد (که نمونهٔ آن دنباله‌دار سی/۲۰۱۲ اس۱ (آیسون) است).
روش آزموند که گاهی اوقات به عنوان فرآیند osborn نامیده می شود، یک فرآیند یک مرحله ای تاریخی پالایش آهن خام به فولاد طبیعی است. برای تصفیه چدن از اولین کوره های بلند اروپایی، که در قرن دوازدهم در سوئد ظاهر شد. اسموندها از قرن سیزدهم تا سال 1620 که صادرات آنها توسط پادشاه سوئد ممنوع شد، گوی‌های آهنی تولید شده با این روش، با وزن مدرج و در سراسر اروپا به بازار می‌آمدند. .N. Björkenstam, "The Blast Furnace in Europe during the Medieval Times: part of a new system for producing wrought iron" in G. Magnusson (ed.), "The importance of Ironmaking: Technical Innovation and Social Change", 143–53: papers presented at the Norberg conference 1995 I, Jernkontoret, Stockholm 1995.
منشأ کلمه مبهم است، و مطمئن نیست که به طور سیستماتیک یک فولاد طبیعی را تعیین می کند، به عبارت دیگر از تصفیه چدن تولید شده در یک کوره بلند. با این حال، این فلز با شکل‌پذیری قابل‌توجهی مشخص میکند، که حاکی از تمیزی متالورژیکی و سطح کربن پایین است که به سختی با بدست آوردن در کوره بلند بدست می آید. هنگامی که اصطلاح ازموند به طور عینی تولید با کوره بلند سوئدی را واجد شرایط می کند، یک نام استثنایی است. بنابراین کوره بلندهای Osmond توسط نویسندگان آمریکایی به عنوان stuckofen متخصص در کاهش آهن مرداب معرفی شده اند، اما آنها تصریح می کنند که آنها "هیچ نامی از کوره ای با این نام و ساخته شدن و نامگذاری به این نام پیدا نکرده اند."
آهن ازموند با وزن تنظیم شده 300 تا 350 گرم 7 یا طبق منابع دیگر 1/24 لیسپوند (sv) یا 280 گرم 4 به سراسر اروپا صادر می شد. این گلوله های آهنی با نام اسموند به بازار عرضه می شد.
آزموندها در اولین گزارش‌های گمرک انگلیسی،در سال 1325N. S. B. Gras, "The early English Customs System", 379. Harvard University Press, Cambridge, Mass. 1918. ظاهر می‌شوند. واحدهای وزنی که به ازموند اشاره دارند، در یک قرارداد تجاری در سال 1203 در نووگورود وجود دارد که به معنای تولید آهن ازموند از آن تاریخ است.Björkenstam, 150.
در پایان قرون وسطی، اسموندها را در دانزیگ و لوبک به وسیله سوئیفت به شکل میله‌هایی جعل می‌کردند و آهن را به این شکل به اروپا صادر می‌کردند. در دهه 1620، گوستاو دوم آدولف، پادشاه سوئد، صادرات آهن ازموند را به شکل گلوله‌ها ممنوع کرد، که بخش عمده ارزش افزوده محصول را پردازش میله‌ای تشکیل می‌داد. سپس بازاریابی ازموند ناپدید می شود.
محکم و انعطاف پذیر، آهن Osmond به ویژه برای کشیدن سیم مناسب بود همچنین به عنوان "آهن آزبورن" شناخته می شد که از آنجا در سراسر اروپا به شکل گلوله های آهنی به نام "ازموند" به فروش می رسید. سپس توسط بازرگانان انگلیسی که از قرن چهاردهم یک پست تجاری در آنجا داشتند و همچنین توسط هانزا به بریتانیای کبیر وارد شد.
فرآیند آهن ازموند از سال 1567 در ولز ثبت شده است. این روش همچنین در شهرستان لامارک، وستفالن و سوئیس مورد استفاده قرار گرفته است. در سال 1784، توصیفی که توسط مهندس آلمانی اورمن انجام شد، بر شباهت روش مورد استفاده در ولز با روش مورد استفاده در وستفالیا تأکید داشت.
آهن ازموند از ذوب آهن خام در یک اجاق باریک تر و عمیق تر از ظروف معمولی در آهنگری انگلیسی ساخته شد. منبع سوخت زغال چوبی که حرارت با دم از داخل لوله دمیده می شد. در ادامه آهن خام را همانن عکس در کوره قرار میدادند و شروع به ذوب شدن به صورت قطره ای میکرد و در میان ذغال سنگ های رشته ای در کوره میریخت که باعث میشد سرباره از آهن جدا شود همچنین پوششی ایجاد میکرد که در برابر اکسید شدن مقاوم شود. سپس منتظر میماند تا مقداری آهن خمیری شود و بعد دمش را قطع کرده و با کج کردن کوره سرباره را بیرون میریزند و همچنین با قاشقی که با سرعت دور خود میچرخد آهن آزموند را دور خود به صورت توپی جمع میکند.H. R. Schubert, "History of the British iron and steel industry ... to 1775", 300–1. Routledge, London 1957.
فوت و فن هایی در این روش وجود دارد که تجربی بوده است مانند اینکه وقتی که سرباره رنگ خاکستری - قهوه ای دارد و سفت باشد نشان دهنده این است فرآیند کامل انجا نشده است یا اینکه اگر سرباره مایل به قرمز یا سبز باشد نشان میدهد اکسید شدن اتفاق افتاده و باید مذاب دوباره اضافه شود.
این فرآیند با تأسیس کارخانه سیم‌کشی توسط ویلیام هامفری و دیگران در تینترن در سال 1566 به ولز معرفی شد. هامفری ترتیب داد تا یک سازنده متخصص آهن آزموند، کورسلت تینکاوس، را از جنوب غربی وستفالن بیاورد، جایی که تولید به سطح بالایی از مهارت فنی رسیده بود. تین‌هاوس در سال 1567 وارد ولز شد و در Rhydygwern در بخش Glamorgan از ارباب ماخن شروع به کار کرد. این جایی بود که اولین Machen Forge بود و ظاهراً او در آنجا آهن آزموند می ساخت. ظاهراً آهن به جای چکش tilt که معمولاً در فورج‌های ظریف است، با یک چکش helve ساخته می‌شد. این ماده خام برای سیم‌کاری در Tintern بود. آهن ازموند در قرن 18 در Pontypool ساخته شد تا سیم‌کارهای آنجا را تامین کند، و یکی از فورج‌های آنجا هنوز در قرن 19 'Osborn Forge' نامیده می‌شود.
باین هیو کلاپرتون (؛ در انان، دامفریز و گلووی – در سوکوتو) افسر دریایی اهل اسکاتلند که مکتشف در آفریقای غربی و مرکزی بود.
طی دو سفر اکتشافی از صحرای آفریقا می‌گذرد (۲۷–۱۸۲۲).
یوجین فیتزربرت (، زاده شده به‌نام هوراس، که بعداً به یوجین تغییر نام داد و سپس با نام مستعار فلین رایدر شناخته شد) یک شخصیت تخیلی است که در "گیسوکمند" (۲۰۱۰) پنجاهمین فیلم بلند پویانمایی از استودیوی انیمیشن والت دیزنی، فیلم کوتاه آن "گیسوکمند تا ابد (۲۰۱۲)" و "مجموعه تلویزیونی" "ماجراجویی راپانزل گیسوکمند" در سال ۲۰۱۷ ظاهر می‌شود. صداپیشگی این شخصیت بر عهده بازیگر آمریکایی زکری لی‌وای است که پس از اطلاع از اینکه صدای خوانندگی او را نیز ارائه خواهد کرد، تصمیم گرفت برای این نقش هنرآزمایی کند. دوئت لوی با خواننده و همبازی‌اش مندی مور، «حقیقت بر من روشن می‌شود»، به اولین ترانهٔ حرفه‌ای ضبط شده این بازیگر تبدیل شد.
فلین که بر اساس شاهزاده در افسانه راپانزل از برادران گریم ساخته شده‌است، یک دزد است که تحت پیگرد قانونی قرار دارد و پس از دزدیدن تاج از قصر به برج راپانزل پناه می‌برد. راپانزل از فلین باج‌گیری می‌کند تا او را به موقع برای دیدن فانوس‌های شناور پادشاهی برای تولد هجده سالگی‌اش ببرد. فلین به تدریج عاشق راپانزل می‌شود و نظرش را تغییر می‌دهد. فلین توسط کارگردانان ناتان گرنو و بایرون هاوارد خلق شد زیرا آنها احساس می‌کردند که راپانزل زندانی به کسی نیاز دارد که او را از برج بیرون کند. او به عنوان یک دزد در مقابل یک پرنس چارمینگ به تصویر کشیده شد تا به یک شخصیت خنده دارتر و پرخاشگر تبدیل شود. فلین که در ابتدا به عنوان یک کشاورز بریتانیایی نوشته شده بود، در نهایت با الهام از شخصیت‌های خیالی هان سولو و ایندیانا جونز و بازیگران جین کلی و ارول فلین به یک دزد شمشیربه‌دست تبدیل شد. نام فلین رایدر از بازیگر استرالیایی ارول فلین گرفته شد.
یوجین بین منتقدان فیلم اختلاف ایجاد کرده‌است. در حالی که برخی از منتقدان از طنز، سرکشی و طعنه پرطراوت شخصیت در مقایسه با شاهزادگان سنتی دیزنی لذت بردند، برخی دیگر شخصیت او را آزاردهنده و نفرت‌انگیز دانستند. علاوه بر این، یوجین به شدت متهم شده‌است که به عنوان یک ابزار بازاریابی توسط دیزنی برای جذب مخاطبان مرد بیشتر به "گیسوکمند" مورد سوء استفاده قرار گرفته‌است. با این حال، هم رابطه کمدی عاشقانه این شخصیت با راپانزل و هم اجرای آوازی لوی مورد تحسین گسترده قرار گرفته‌است.
گیسوکمند تا ابد یک فیلم کوتاه پویانمایی رایانه‌ای سه بعدی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۲ به نویسندگی و کارگردانی ناتان گرنو و بایرون هاوارد است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم "گیسوکمند" از استودیو انیمیشن والت دیزنی است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این فیلم در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۲ پیش از اکران مجدد سه‌بعدی "دیو و دلبر" در سینماها و در کانال دیزنی و پس از نمایش "شاهدخت و قورباغه" در ۲۳ مارس ۲۰۱۲ نمایش داده شد. این فیلم کوتاه بعداً در پاییز ۲۰۱۲ به عنوان یک ویژگی اضافی در نسخه الماس "سیندرلا" گنجانده شد و همچنین سه سال بعد در "مجموعه فیلم‌های کوتاه بلوری استودیوی انیمیشن والت دیزنی" در ۱۸ اوت ۲۰۱۵ منتشر شد. گیسوکمند تا ابد همچنین به عنوان یک بارگیری مستقل در آی‌تیونز در دسترس است.
داستان فیلم تقریباً ۲ سال پس از وقایع "گیسوکمند" و مجموعهٔ سه فصلی تلویزیونی "ماجراجویی راپانزل گیسوکمند"، از فیلم تلویزیونی "،" که پس از این فیلم منتشر شدند، آغاز می‌شود.
پادشاهی در حال و هوای جشن است و برای عروسی سلطنتی راپانزل و یوجین فیتزربرت آماده می‌شود. با این حال، آفتاب‌پرست پاسکال و اسب ماکسیموس حلقه‌های ازدواج را گم می‌کنند و باعث می‌شود که یک جستجوی دیوانه‌وار برای بازیابی آن‌ها آغاز شود.
گرنو و هوارد پس از تقاضای عمومی فیلم را شروع کردند. از جمله صداپیشگان فیلم می‌توان به مندی مور، زکری لی‌وای و مت نولان اشاره کرد.
تمام پادشاهی برای ازدواج راپانزل با یوجین آماده می‌شود. مهمانان متعددی از جمله پدر و مادر تولد راپانزل، پادشاه و ملکه، اراذل میخانه و برادران استابینگ‌تون حضور دارند، در حالی که دوستان حیوان آنها پاسکال، آفتاب‌پرست، و ماکسیموس، یک اسب، به ترتیب به عنوان پسر گل و حامل حلقه خدمت می‌کنند. درست همان‌طور که راپانزل موقهوه‌ای به همراه پدرش سفر خود را در راهرو تکمیل می‌کند تا با یوجین متحد شود، ماکسیموس که حلقه‌های ازدواج را روی بالشی در دهان خود حمل می‌کند، به یکی از گلبرگ‌های پاسکال واکنش نشان می‌دهد و عطسه می‌کند. حلقه‌ها را از راهرو بیرون می‌کنند و به خیابان‌های شهر می‌روند.
"گیسوکمند تا ابد" اولین بار "در ۲ اکتبر ۲۰۱۲ در سیندرلا:" نسخهٔ الماس منتشر شد. بعداً در قالب بلوری در "کلکسیون فیلم‌های کوتاه استودیوهای انیمیشن والت دیزنی" در ۱۸ اوت ۲۰۱۵ منتشر شد.
گیسوکمند: پیش از تا ابد یک تله‌فیلم پویانمایی دوبعدی موزیکال فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ است که توسط انیمیشن تلویزیونی دیزنی تولید شده‌است و برای اولین بار در کانال دیزنی به عنوان یک فیلم اصلی کانال دیزنی به نمایش درآمد. داستان فیلم بین فیلم اصلی "گیسوکمند" از استودیوی انیمیشن والت دیزنی و فیلم کوتاه "گیسوکمند تا ابد" اتفاق می‌افتد و به عنوان اولین قسمت اول از مجموعهٔ سه فصلی "ماجراجویی راپانزل گیسوکمند" عمل می‌کند. کارگردانی آن بر عهده تام کالفیلد و استیون سندووال بوده‌است. این فیلم حول تطبیق‌های راپانزل با زندگی به عنوان یک شاهدخت و بازگشت مرموز موهای طلایی و جادویی ۲۱ متری او می‌باشد.
این فیلم برای اولین بار در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ در کانال دیزنی به نمایش درآمد. دو ترانهٔ جدید، «پس از به خوبی و خوشی زندگی‌کردن» و «باد در موهایم» از آلن منکن و گلن اسلیتر هستند که با هم ترانه‌های فیلم اصلی را نوشته بودند. «باد در موهایم» به تم آغازین "ماجرای راپانزل گیسوکمند" تبدیل شد. مندی مور، زکاری لوی و ام سی گینی به ترتیب نقش خود را از "گیسوکمند در" نقش راپانزل، یوجین فیتزربرت و کاپیتان گارد بازی می‌کنند. این چهارمین فیلم اصلی انیمیشن کانال دیزنی پس از فیلم ""، "فیلم خانوادهٔ مغرور"، و "" است و اولین فیلمی است که بر اساس یک فیلم استودیوی انیمیشن والت دیزنی ساخته شده‌است.
شش ماه پس از وقایع "گیسوکمند"، راپانزل قرار است شاهدخت رسمی کرونا شود. با این حال، در روز قبل از مراسم تاجگذاری او، راپانزل و یوجین فیتزربرت، سوار بر ماکسیموس و فیدلا، در جنگل در حال مسابقه دادن به دیوار مرزی همراه با گارد سلطنتی در تعقیب هستند. راپانزل اولین کسی است که خود را به دیوار می‌رساند و به بالای آن صعود می‌کند و در طرف دیگر منظره‌ای باشکوه از سرزمین فراتر از پادشاهی را می‌بیند. پس از مدتی نگهبانان می‌آیند و دو نفر را به قلعه اسکورت می‌کنند.
پس از بازگشت به قلعه، کاساندرا منتظر اوست. کاساندرا وظیفهٔ مراقبت از راپانزل و کمک به او را با زندگی به عنوان شاهدخت داده‌است. در حالی که راپانزل خوشحال است که دوباره با پدر و مادرش متحد شده‌است، او در تلاش است تا با زندگی جدید خود سازگار شود. او تمام تلاشش را می‌کند اما احساس می‌کند که با مسئولیت‌هایی که با پرنسس بودن همراه می‌شود غرق شده‌است و همچنین پدرش به دلیل ترس از دست دادن دوبارهٔ او تمایل او برای کشف دنیا را انکار می‌کند. یوجین در آستانه تاجگذاری شجاعت پیدا می‌کند تا از او خواستگاری کند. راپانزل شوکه و خوشحال می‌شود اما با وجود عشقی که به او دارد، آمادگی ازدواج با او را رد می‌کند. کاساندرا در بازگشت به اتاقش معتقد است که راپانزل می‌تواند از زمان استراحت استفاده کند و به او پیشنهاد می‌کند تا او را مخفیانه بیرون بیاورد و او را از دیوار امنیتی کرونا ببرد.
راپانزل و کاساندرا مخفیانه از قلعه خارج می‌شوند و به جنگل می‌روند. کاساندرا راپانزل را به محل قبلی گل درمانی که او و مادرش را نجات داده بود (در "گیسوکمند") می‌برد. در جای گل صخره‌های مرموز خار مانندی ظاهر شده و نشکن هستند. در حالی که راپانزل منطقه را بررسی می‌کند، لحظه ای انگشتش را روی یکی از سنگ‌ها می‌گذارد و تحت تأثیر جادو قرار می‌گیرد. بخشی از موهای او شروع به درخشش می‌کند و تعداد بیشتری از سنگ‌های مرموز ناگهان از روی زمین جوانه می‌زنند. راپانزل و کاساندرا فرار می‌کنند و دنباله ای از سنگ‌های جوانه زده تعقیب می‌شوند. وقتی از جنگل فرار می‌کنند، موهای بلوند بلند راپانزل دوباره رشد کرده‌است و راپانزل و کاساندرا نمی‌دانند چرا. با بلند شدن صبح روز تاجگذاری او، راپانزل و کاساندرا یواشکی به قلعه بازمی‌گردند و سعی می‌کنند از شر مو خلاص شوند، اما متوجه می‌شوند که موهای او مانند خارها نشکن است. یوجین مخفیانه وارد اتاق می‌شود و موها را می‌بیند، اما همه آنها می‌دانند که والدین راپانزل نمی‌توانند از این موضوع مطلع شوند. راپانزل برای پنهان کردن آن، کلاه گیس بزرگی می‌پوشد. در حالی که راپانزل با والدینش در حال صرف صبحانه است، چندین دزد دریایی (به دستور لیدی کین مرموز) در سرتاسر پادشاهی مرتکب جنایت می‌شوند تا عمداً دستگیر شوند و به سیاهچال‌ها قلعه برده شوند.
در طول مراسم تاجگذاری راپانزل، خانواده سلطنتی با لیدی کین روبرو می‌شوند که خود را به عنوان یک دوشس ملاقات کننده مبدل کرده و زندانیان را از سیاهچال‌ها آزاد کرده بود. لیدی کین به دنبال انتقام گرفتن از پادشاه فردریک به دلیل زندانی کردن پدرش پس از ربوده شدن راپانزل است، علیرغم اینکه او یک دزد کوچک بود. در حالی که فردریک و بقیه مهمانان سلطنتی در قفسی محبوس هستند، راپانزل موهای طلایی خود را آشکار می‌کند و از آن به عنوان سلاحی برای شکست جنایتکاران با کمک یوجین و کاساندرا استفاده می‌کند. فردریک علیرغم اثبات ارزش خود، در مورد امنیت راپانزل بیش از هر زمان دیگری احساس ناامنی می‌کند و با دانستن حقیقت در مورد فرار دزدانه او، او را ممنوع می‌کند تا دوباره بدون اجازه او از قلعه خارج نشود.
راپانزل که از تصمیم پدرش صدمه دیده، بار دیگر احساس می‌کند در دام افتاده‌است، اما یوجین از راه می‌رسد و به او آرامش می‌دهد و روحیه‌اش را بالا می‌برد. او عذرخواهی می‌کند که او را با پیشنهاد خود در محل قرار داده‌است و راپانزل از واکنش او عذرخواهی می‌کند. یوجین به راپانزل قول می‌دهد که علیرغم اینکه تصمیم او را درک نمی‌کند، رابطه آنها را کند خواهد کرد. پس از رفتن او، راپانزل پیامی را در مجله‌ای که مادرش به او داده بود می‌خواند و الهام می‌گیرد که علی‌رغم موانعی که باید با آن روبرو شود، زندگی‌اش را به بهترین شکل انجام دهد.
مدتی بعد، فردی مرموز با محل گل جادویی روبرو می‌شود که اکنون تعداد بیشتری از سنگ‌ها منطقه را پوشانده‌اند.
شخصیت‌های حیوانی که صحبت نمی‌کنند عبارتند از آفتاب‌پرست حیوان خانگی راپانزل پاسکال، و ماکسیموس، اسب رئیس نگهبان کاخ.
در ۳ ژوئن ۲۰۱۵، کانال دیزنی ساخت یک سریال تلویزیونی "گیسوکمند" را اعلام کرد"." در طول اولین نمایش "تعویض"، یک تریلر از این سریال پخش شد که نشان می‌دهد این سریال بین رویدادهای "گیسوکمند" و "گیسوکمند تا ابد" اتفاق می‌افتد و یک فیلم تلویزیونی با عنوان "گیسوکمند: پیش از تا ابد" قبل از سریال پخش خواهد شد. پایلت آن تریلر راپانزل را نشان می‌داد که موهای ۲۱ متری‌اش دوباره به‌طور مرموزی رشد می‌کند. همچنین شخصیت جدیدی به نام کاساندرا را معرفی کرد.
امی رتکلیف از "آی‌جی‌ان"، حس جذابیت، سرگرمی، لذت و سرگرمی فیلم را ستود و در نهایت به آن رتبهٔ ۸٫۳ از ۱۰ داد. لوک بونانو از دی‌وی‌دی‌دیزی نوشت، اگر بیننده انتظار داشته باشد که یک سریال تلویزیونی به جای دنباله‌ای کامل برای گیسوکمند ببیند، این فیلم «کوچک اما منحرف‌کننده» را محصولی ارزشمند می‌داند. کامن سنس مدیا به این فیلم امتیاز ۴/۵ ستاره داد و منتقد امیلی اشبی فیلم را «لذت‌بخش» و «دلشاد کننده» خواند. او همچنین راپانزل را «قهرمانی طراوت‌بخش برای کودکان» خواند که به بینندگان یادآوری می‌کند که انتخاب‌ها «عواقبی برای افراد دیگر» دارند. "ال‌آرام" این فیلم را پسندید و آن را «زیبا» توصیف کرد و در عین حال اظهار داشت که هدف آن بینندگان جوان تر است، حتی اگر همه می‌توانند از آن لذت ببرند. او همچنین با وجود تمجید از «رنگ‌های روشن و طرح‌های سرگرم‌کننده» انیمیشن، از شرورهای داستان به دلیل توسعه‌نیافتگی انتقاد کرد. در همان زمان، لنا ویلسون از "اسکرین رنت" سبک انیمیشن را در مقایسه با فیلم اصلی ناخوشایند یافت، اگرچه او اظهار داشت که این فیلم «راهی سرگرم‌کننده» را برای بازگشت به دنیای راپانزل ارائه می‌کند. این فیلم در شب اکرانش تقریباً ۲٫۹ میلیون بیننده را تماشا کردند که شامل زنان بیشتر از مردان بین ۱۸ تا ۴۹ سال بود.
طوطی درخشان نقابدار که با نام‌های طوطی نقابدار، طوطی مُشک نقابدار یا طوطی مشک سینه‌زرد نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از طوطی‌ها از خانواده طوطیان سبز است. بومی ویتی لوو در فیجی است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، زمین قابل کشت و باغ‌های روستایی است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
ونن سیستانی (یونانی: ΟΝΩΝΟΥGardner, Percy, "The Coins of the Greek and Scythic Kings of Bactria and India in the British Museum", p. 99) یا ونن سَکِستانی (سکستان: نام کهن سیستان) شاه ایرانی‌تبار سیستان از ۷۵ تا ۵۷ پیش از میلاد بود. او در اواخر حکومتش تا تاکسیلا در شمال هند حکم می‌راند و با عنوان شاهنشاه سکه ضرب می‌کرد. ونن سکستانی رقیب نخستین شاه دولت سکایی هند به نام موگه () بود که او نیز مدعی عنوان شاهنشاه بود. آن دو برای دستیابی به مناطق رخج، دره کتبل، گاگرا و تاکسیلا با یکدیگر جنگ‌های بسیاری داشتند.
نام «ونن» ریشه در زبان پارتی دارد و در لغت به معنی «پیروز» می‌باشد که توسط خاندان سلطنتی اشکانی استفاده شده‌است.
آتاری ۸۱۰ اولین درایو فلاپی دیسک برای کامپیوترهای خانگی خانواده ۸ بیتی آتاری بود که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. این آتاری از سیستم ذخیره‌سازی تک تراکم استفاده می‌کرد که ۹۰ کیلوبایت فضای ذخیره‌سازی را فراهم می‌نمود. آتاری ۸۱۵ از فرمت ۱۸۰ کیلوبایتی با چگالی دوگانه استفاده می‌کرد و دو درایو را در یک کیس قرار می‌داد. در همان زمان اعلام شد اما به تولید کامل نرسید. ۸۱۰ دیسک درایو استاندارد برای پلتفرم در سال‌های اولیه آن بود. آتاری ۸۱۰ به دلیل «غیرقابل اطمینان بودن» و به خصوص «عملکرد کند آن»، (در اکثر موارد حدود ۶ کیلوبیت بر ثانیه) شناخته شده بود. انواع محصولات بهبود دهنده برای رفع این مشکلات پدید آمدند. شناخته شده‌ترین آنها Happy 810 بود که یک بافر داده اضافه کرد و نرخ انتقال را برای بهبود عملکرد تا چهار برابر افزایش داد. همچنین منجر به بازار پر رونقی برای درایوهای جایگزین مانند Indus GT و Percom گردید که فضای ذخیره‌سازی بیشتر و سایر ویژگی‌ها را ارائه می‌دادند. در آوریل ۱۹۸۲، آتاری فرایند طراحی نسخه بهبودیافته سری ۸ بیتی را آغاز کرد که سپس به نام Sweet 8 و Sweet 16 نامیده شد. تغییرات در طرح‌ها منجر به انتشار تنها یکی از این طرح‌ها شد که اکنون به نام 1200XL شناخته می‌شود.
تیبارنی یا تیبرنی یا تیبارنی‌ها () مردمی بودند که در سواحل پونتوس باستان به گفتهٔ هرودوت و گزنفون، استرابون و دیگر نویسندگان کلاسیک، ساکن بودند. و اعتقاد بر این بود که تیبارنی‌ها منشأ گرجی (یا پروتو-کارتولی) یا سکایی دارند.
تبال یا تابال () اهالی پادشاهی ای بودند که حدود ۹۰۰ پیش از میلاد مسیح سر برآورد و به زبان لووی سخن می‌گفتند.
اهالی پادشاهی تابال به لووی سخن می‌گفتند که این زبان از خویشاوندان نزدیک زبان هیتی بوده‌است.
آتاری ۱۰۵۰ یک درایو فلاپی دیسک برای کامپیوترهای خانگی خانواده Atari 8 بیتی بود که در ژوئن ۱۹۸۳ منتشر شد. این درایو با حالت تک تراکم ۹۰ کیلوبایتی آتاری ۸۱۰ اصلی که جایگزین شده بود، سازگار بود و یک «عامل بهبود» یا آپشن مدرن تر اضافه کرد. حالت «دو چگالی» که ۱۳۰ کیلوبایت را ارائه می‌کرد. بر پایه مکانیزم تاندون نیم قد، بسیار کوچکتر از ۸۱۰ بود و با مدل‌های جدید 600XL و 800XL مطابقت داشت.
دسته گوشکوبی یا جوی استیک آتاری سی‌ایکس ۴۰ اولین کنترل‌کننده بازی (اهرمک) بازی چند پلتفرمی پرکاربرد بود. CX10 اصلی با سیستم کامپیوتر ویدیویی آتاری (که بعداً به آتاری ۲۶۰۰ تغییر نام داد) در سال ۱۹۷۷ منتشر شد و به دستگاه ورودی اصلی برای اکثر بازی‌های روی پلتفرم تبدیل شد. سی ایکس ۱۰ پس از یک سال با CX40 ساده‌تر و ارزان‌تر جایگزین شد. اضافه شدن پورت جوی استیک آتاری به پلتفرم‌های دیگر محبوبیت آن را تقویت کرد. این استاندارد برای خانواده ۸ بیتی کامپیوترهای خانگی آتاری بود و با وی تی سی ۲۰، کومودور ۶۴ و ۱۲۸، ام اس ایکس، و بعدها آتاری اس تی و Amiga سازگار بود. آداپتورهای شخص ثالث امکان استفاده از آن را در سیستم‌های دیگر مانند Apple II, TI-99 و ZX Spectrum می‌دادند.
چرینداس (Charindas) رود کوچکی در مرز غربی هیرکانی بود که به دریای مازندران می‌ریخت. بطلمیوس و امیانوس مارسلینوس آن را رودخانه‌ای از ماد شمالی یا آتروپاتن می‌دانند.
نشخار ( nšxar) در مراسم عشای ربانی کلیسای حواری ارمنی، نان مقدسی است که پس از مراسم بادارک مقدس (Holy Mass) به عبادت‌کنندگان تقدیم می‌شود.
باشگاه فوتبال هیز و یدینگ یونایتد یک باشگاه فوتبال انجمنی مستقر در هیز ، در منطقه لندن هیلینگدون، انگلستان است. این باشگاه در سال ۲۰۰۷ از ادغام باشگاه فوتبال هیز (بنیان‌گذاری در ۱۹۰۹) و باشگاه فوتبال یدینگ (بنیان‌گذاری در ۱۹۶۰) تشکیل شد. این تیم در حال حاضر در رقابت می‌کند و مسابقات خانگی خود را در استادیوم اسیکس انجام می‌دهد.
نایب قهرمان جام بزرگسالان میدلسکس ۲۰۱۰-۱۱
برندگان پلی آف کنفرانس جنوب ۲۰۰۸-۰۹
کنورتور ال دی کوره‌ای است که در فولادسازی به روش اکسیژن قلیایی به کار می‌رود. در این کوره اکسیژن خالص (99.5 تا 99.8 درصد اکسیژن) با فشار (4 تا 10 اتمسفر) به طور عمودی روی مذاب دمیده و واکنش‌های شیمیایی به طور کلی واکنش‌های فلز-سرباره ایجاد می‌شود. در ادامه با تشکیل ترکیبات سرباره ساز ناخالصی های فولاد حذف و مذاب فولاد ، خالص می‌گردد.
استفاده از کنورتور فوق که سریعترین روش فولاد سازی است جایگزین مناسبی برای کوره زیمنس مارتین محسوب می شود. در کارخانجات ریخته گری که امکان تهیه چدن مذاب وجود دارد می‌توان از کوره با اکسیژن دمنده به مذاب فولاد ، با کیفیت مرغوب که دارای مقدار جزئی فسفر و گوگرد و ازت و هیدروژن است دست یافت. زمان مورد نیاز برای این عملیات از شارژ مواد به درون کوره و دمش اکسیژن تا خاتمه، از 40 دقیقه تا یک ساعت متغیر است.
در اثر دمیدن اکسیژن در ”نقطه سوخت“ دمایی در حدود 2500 درجه سانتیگراد تولید می‌شود. درنتیجه جریانی از فولاد گرم از نقطه سوخت به طرف قسمت های تحتانی بوته حرکت می‌کند که مقدار زیادی FeO همراه دارد. اکسیژن FeO صرف سوزاندن ناخالصی های بین راهی می‌شود.
در اثر فقدان ازت ، بیلان گرما در روش دمش با اکسیژن خالص نسبت به روش های دمش با هوا تا اندازه زیادی بالاست. این کار سبب می‌شود اول بتوانیم انواع مختلف آهن را که در صنعت تولید می‌شود با این روش به فولاد تبدیل کنیم ثانیا از گرمای حاصله در کنورتور ال دی برای سوختن آهن خامی که درصد ناخالصی های آن زیاد است استفاده کنیم.
در ابتدا دمش اکسیژن در کنورتور توماس کلاً با شکست مواجه شد (چون کف کنورتور به ضخامت 80سانتیمتر تنها تحمل یکبار شارژ را داشت) بعد از جنگ جهانی دانشمندان  به این نتیجه رسیدند که مخلوطی از اکسیژن و بخار آب به کنورتور دمیده شود. نظریه کاربرد اکسیژن تحت فشار روی فلز مذاب با وجود سرباره ، توسط پرفسور روبرت دور سوییسی برای اولین بار مطرح گردید و یک کنورتور سه تنی آزمایشی برای این منظور در سال 1947 ساخته شد و در سال 1948 ، در حدود یک تن فولاد به این صورت تولید گردید . بر اساس این آزمایش ، یک کنورتر دو تنی نیز در Linz واقع در اتریش ساخته شد و اولین فولاد محصول آن به شکل موفقییت آمیزی در25 ژوئن سال 1949 به دست آمد. اصول این روش، امروزه همان است که در ابتدا بود. فقط گنجایش کنورتورها تا حدود 330 تن و نیز مقدار تولید اکسیژن افزایش یافته است ،ولی مدت زمان دمیدن اکسیژن ثابت مانده است. روش ال.دی را می توان برای هر کارگاهی، که دارای فلز مذاب باشد، جهت تهیه فولادهای معمولی ، ساختن ورق و نیز فولادهای آلیاژی به کار برد.
= علل توسعه این کوره ها =
1- بالا بودن مقادیر ازت، اکسیژن و فسفر در فولادسازی به روش توماس ( فسفرزدایی قبل از کربن زدایی) که منجر به ایجاد خواص نامطلوب در فولاد می‌شود.
2- نامناسب بودن بیلان گرما در روش های دمش هوا (وجود ازت در هوای دمش و تلف کردن گرمای کنورتور توماس یا بسمر)
3- گرانی آهن خام در کوره زیمنس – مارتین و بالا بودن قیمت فولاد تولیدی به علت زیادی زمان و مصرف بالای سوخت
= مواد اولیه =
مواد اولیه ای که جهت فولاد سازی به طریقه ال.دی به کار برده می شود عبارت اند از فلزمذاب کوره بلند، آهن خام سرد، قراضه فولاد، آهک، سنگ آهک ، دولومیت، فلوئور سپار، بوکسیت سنگ آهن و گاز اکسیژن. نسبت این مواد برای هر نوع فولاد، نسبت به ترکیب آهن، نوع فولاد و محصول و بعضی شرایط محلی تغییر می کند. قراضه فولاد به عنوان ماده سرد کننده به کار رفته و مقدار آن تابع مقدارفلز مذابی است که به کار برده می شود. سنگ آهن نیز گاهی اوقات به عنوان ماده اصلی ولی اغلب به مقدار کم، جهت کمک به تشکیل سرباره و در آخر کار فولادسازی، برای از بین بردن حرارت اضافی کنورتور، به کار برده می شود. میزان آهک، به نسبت مقدار فسفر، سیلیسیم و سیلیس بار تغییر می کند. فلوئورسپار، بوکسیت و سایر مواد گداز آور برای افزایش درصد آهک سرباره ،در جریان کار فولادسازی به کار می رود.
= مقایسه روشهای مختلف دمش با اکسیژن =
در روش کالینگ فشار اکسیژن کمتر از 4 اتمسفر است و به طور مایل روی مذاب دمیده می‌شود. حمام مذاب به هنگام دمش اکسیژن در اثر حرکت دورانی بوته (30دور در دقیقه) به خوبی به هم می‌خورد و در نتیجه فعل و انفعالات بین سرباره و مذاب از قبیل فسفرزدایی بهتر عملی میشوند.
در روتور ابرهاوزن (کوره استوانه ای دوار) از دو ونتیل برای دمیدن اکسیژن استفاده میشود. ونتیل اولیه اندکی در مذاب فرو رفته و اکسیژن خالص را درون آن میدمد. ونتیل ثانویه اکسیژن را به اتمسفر دمیده و سبب سوختن کربن مونو اکسید و تبدیل آن به کربن دی اکسید میشود. درجه خلوص اکسیژنی که در ونتیل دوم به کار می رود حدود 75 درصد است. همانطور که می‌دانیم سوختن CO ارزش حرارتی کوره را بالا می برد. در اینجا نیز فعل و انفعالات بین سرباره و مذاب در اثر حرکت دورانی روتور ( 1 تا 2 دور در دقیقه) بهتر عملی می‌شوند.
در این روش اکسیژن خالص (99.5 تا 99.8 درصد اکسیژن) با فشار (4تا10اتمسفر) به طور عمودی روی مذاب دمیده میشود. ونتیل دمش یا لنس اکسیژن که با آب سرد می‌شود، در وسط بوته قرار می‌گیرد. فاصله آن از سطح مذاب از 25برابر قطر ونتیل بیشتر است. بر حسب نوع مذاب می‌توان لوله دمش را به طرف بالا و پایین حرکت داد. بوته متحرک به هنگام دمیدن اکسیژن ثابت می‌ماند.
= اجزای کنورتور ال.دی =
لوله اکسیژن از سه لوله متحدالمرکز تشکیل شده‌است. لوله مرکزی،جهت عبور اکسیژن ، لوله وسطی جهت آب خنک کننده و لوله خارجی جهت بازگشت آب می‌باشد. انتهای این لوله به افشانکی مسی منتهی شده است. لوله اکسیژن از فولاد ساخته شده، دارای قطر 53 الی 52 سانتی متر و طول نسبتا زیاد است زیرا، علاوه بر اینکه باید وارد کنورتور گردد از داخل کلاهک دود گیر نیز باید رد شود لذا، باید طول کافی داشته باشد. نحوه دمیدن اکسیژن از این لوله دارای اهمیت فراوان است. لوله باید طوری مستقر شود که اکسیژن درست در وسط کنورتور دمیده شود. به این منظور لوله در داخل یک کشوی راهنما مستقر و این کشو داخل کلاهک نسب و تثبیت شده است. لوله اکسیژن داخل این کشو، به سمت پایین حرکت و وقتی که به نقطه مورد نظر رسید، آن وقت به کشو قفل می شود و پس از اتمام دمیدن، قفل آزاد و لوله اکسیژن بالا برده می شود.
از آنجایی که گنجایش کنورتورها متفاوت است (بین 5 تا 300 تن) به همان نسبت اکسیژن مصرفی نیز در این کنورتورها تفاوت می‌کند (بین 20 تا 900 مترمکعب در هر دقیقه) به همین خاطر باید سر ونتیل را متناسب با مقدار اکسیژن ورودی انتخاب کرد. در گذشته از ونتیل هایی استفاده می‌کردند که در سر آنها تنها یک سوراخ برای خروج اکسیژن وجود داشت و این سوراخ در وسط افشانک قرار داشته و دارای دیواره ای موازی با لوله بوده است ولی امروزه به خصوص در کنورتورهای بزرگ از ونتیل های چند سوراخه استفاده می‌کنند. قطر این سوراخ ها به اکسیژنی که باید دمیده شود بستگی دارد.
در کنورتورهای بزرگ، مصرف مواد نسوز در حدود 3.6 الی 5.4 کیلوگرم برای هر تن فولاد می باشد. این مقدار از نصف مقداری که در کوره های باز به کار برده می شود کمتر بوده به طور متوسط از یک چهارم آن بیشتر نمی باشد. با وجود این کوشش می شود که مصرف را از این حد باز هم کاهش دهند.
عواملی که برعمرپوشش نسوز تاثیرمی گذارند به قرار زیراست:
الف) مقدار کم و ثابت سیلیسیم، عمر پوشش را زیاد می کند ولی، ازدیاد درصد فلز مذاب باعث کاهش آن می شود.
ب) قطعات بزرگ ممکن است لطمه زیادی به پوشش کنورتور بزند، لذا باید ابعاد این قطعات را حداقل در نظر گرفت.
پ) تهیه فولاد کم کربن عمر پوشش را کم می کند و تهیه فولادهای آلیاژی نیز می تواند همین تاثیر را داشته باشد.
ت) اولین سرباره تولید شده در جریان دمیدن اکسیژن اسیدی است، بنابراین الزام است سریع مقداری آهک به بار اضافه شود تا تاثیر سرباره را کم کند.
ث) درصد آهن محتوی سرباره باید در حداقل آن نگاه داشته شود و این امر نه تنها نقطه نظر متالورژی را تامین می کند بلکه عمر پوشش را نیز را افزایش می دهد.
ج) با کوتاه کردن فاصله زمانی بین شروع کردن دمیدن اکسیژن وتخلیه بار کنورتور می توان عمر پوشش را افزود.
چ) در صورتی که فاصله بین دو ذوب بیش از حد معمول باشد، کنورتور سرد گشته و عمر پوشش کاهش می یابد.
ح) گرمای بیش از حد متعارف فولاد مذاب باعث کاهش عمر پوشش کنورتور می گردد.