moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به دنبال شکست چین در جنگ تریاک و حکمرانی ملکه تسوشی (داوگار)، دوره ای سراسر فساد و همراه با اعطای امتیازات به کشورهای خارجی در این کشور آغاز گردید.
در سال ۱۹۰۰ شورش بوکسورها نخست با همکاری ملکه به پیروزی‌هایی دست یافت ولی با تهدید نیروهای نظامی کشورهای خارجی از جمله انگلستان، ملکه از حمایت آنان دست کشیده و این شورش به شکست انجامید.
انقلاب ۱۹۱۱ به رهبری سون یات سن رئیس حزب گومین دانگ (جبههٔ ملی) منجر به سقوط حکومت امپراتوری گردید. اما حکومت جدید بیشتر به یک حکومت ملوک الطوایفی شباهت داشت چون خودش در شانگهای، یوان شی کای در پکن، و چیانگ کای شک در کانتون (گوانگ ژو فعلی) عنوان ریاست جمهوری را یدک می‌کشیدند و ژنرالهای چینی نیز با اختیارات کامل در داخل چین به این سوی و آن سوی لشکر می‌کشیدند.
با مرگ سون یات سن، چیانگ کای شک با ادعای رهبری بر حزب گومین دانگ توانست همه رقبا به جز حزب کمونیست چین را کنار بزند که نبرد قدرت با حزب اخیر به جنگ داخلی انجامید.
پس از مدتها درگیری، دولت چیانگ کای شک از مائو دعوت کرد تا پیمان صلح امضا کنند. مائو شخصاً سوار بر هواپیما به شهر نانجینگ مرکز دولت کومینتانگ رفت و پیمان صلح امضا کرد ولی پس از مدتی کومینتانگ‌ها شروع به ترور اعضای حزب کمونیست و در برخی مواقع حمله نظامی به دفاتر این حزب کردند.
در این گیر و دار، لشکرکشی نیروهای امپراتوری ژاپن به چین، سبب آغاز جنگ دوم چین و ژاپن شد؛ بنابراین حزب کومینتانگ و حزب کمونیست اختلافات را کنار گذاشته و علیه ارتش امپراتوری ژاپن وارد عمل شدند. آنچه در عمل اتفاق افتاد شکست‌های پی در پی نیروهای کومینتانگ و پیروزی‌های کمونیست‌ها بود چرا که نزدیکان چیانگ کای شک تا خرخره در فساد مالی دست و پا می‌زدند و بودجه‌ای که باید به مصرف جنگ می‌رسید توسط نزدیکان چیانگ کای شک دزدیده می‌شد. به دنبال این رویدادها، از طرف چیانگ کای شک دستور صادر شد که نیروهای کمونیست‌ها را از پشت بزنند، این کارهای او فقط باعث شکست چین شد در حالی‌که کمونیست‌ها ایستادگی قابل ملاحظه‌ای کرده بودند. این دستور به خاطر کمرنگ کردن شکست‌های حزب کومینتانگ صادر شد.
سرانجام کمونیست‌ها در کیانگسی (جیانگشی) گرد هم آمدند ولی چیانگ کای شک به آنان حمله کرد. کمونیست‌ها به ناچار راهپیمایی طولانی (۱۰۰۰ کیلومتر با پای پیاده) را براه انداختند تا از دست نیروهای مهاجم فرار کنند و این در حالی بود که شوروی همچنان توصیه به اتحاد می‌کرد.
کمونیست‌ها با اصلاحات ارضی در روستاها محبوبیت فراوانی به دست آوردند و توانستند تا از بین روستاییان، داوطلبانی برای شرکت در جنگ جذب کنند. سپس طرح حمله بزرگ ریخته شد و کمونیست‌ها در سراسر چین شروع به جنگ کردند.
در این هنگام مائو اعلام کرد: ۶ ماه بعد همه رهبران کمونیست چین در پکن جمع شوند و کنفرانسی را برگزار کنند و این در حالی گفته می‌شد که پکن در دست نیروهای ملی بود! اما کمونیست‌ها به وعده خود عمل کردند و در کمتر از ۶ ماه، پکن توسط فرمانده نیروهای کمونیست شمال شرق لین بیائو تصرف شد و نیروهای کمونیست به سمت جنوب یعنی نانجینگ پایتخت گومین دانگ سرازیر شدند البته بعد از پیوستن نیروهای کمونیست مرکز چین به این نیروها در این هنگام که چیانگ کای شک کار را تمام شده می‌دید دستور انتقال پایتخت به تایوان را صادر کرد و به جزیره‌ای که در آن زمان فرمز (Formz) خوانده می‌شد گریخت.
چیانگ کای شک در پاسخ به سؤال پسرش که بدین مضمون بود: «پدر! چرا با مائو وارد مذاکره نمی‌شوی؟»، پاسخ داد: «اگر در میدان جنگ پیروزی‌ای به دست نیاوردیم پس در روی میز مذاکره هم هیچ شانسی برای پیروزی نداریم.»
در هنگام پیشروی کمونیست‌ها به جنوب، پیشنهاد تقسم چین از سوی گومین دانگ داده شد بدین مضمون که چین به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شود و مرز بین این دو رود هوانگهو باشد. به محض انتشار این خبر، مائو دستور داد: کمونیست‌ها هر چه سریعتر از رود هوانگهو عبور کنند چرا که اگر این خبر قبل از عبور کمونیست‌ها به جنوب به گوش قدرتها می‌رسید احتمال گرفتار شدن چین به سرنوشت کره زیاد بود.
همسر چیانگ کای شک برای درخواست کمک به آمریکا رفت ولی جواب امریکایی‌ها این بود: «ما حواسمان به اروپاست و بودجه ما در راه بازسازی باید خرج شود نه جنگ»
در ماه‌های میانی ۱۹۴۹ نانجینگ پایتخت گومین دانگ و تمامی چین به تصرف کمونیست‌ها درآمد و نام این کشور از جمهوری چین (China Republic) به جمهوری خلق چین (The People's Republic of China) تغییر یافت.
مونیکا سامیل لوینسکی (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۳) زن یهودی آمریکایی است که پس از آشکار شدن رابطهٔ جنسی‌اش با بیل کلینتون، رئیس جمهور وقت آمریکا، به شهرتی جهانی دست یافت. این رابطه زمانی اتفاق افتاد که لوینسکی در اواسط دههٔ ۹۰ به عنوان کارآموز در کاخ سفید کار می‌کرد. رابطهٔ او با کلینتون را معمولاً رسوایی لوینسکی یا "مونیکاگیت" می‌نامند. با این که بیل کلینتون در آن زمان از استیضاح در امان ماند اما این رسوایی به شدت دومین دوره ریاست‌جمهوری او را از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ تحت تأثیر قرار داد.
مونیکا سامیل لوینسکی در سان فرانسیسکو متولد شد و دوران کودکی خود را به همراه خانواده در جنوب کالیفرنیا گذراند پدرش، برنارد لوینسکی، سرطان‌شناس بود. وی یهودی زاده‌ای بود که پدرش از دست آلمان‌های نازی به السالوادور و سپس ایالات متحده گریخته بود. پدر بزرگ مادری مونیکا از یهودیان لتونی بود و مادر بزرگ مادریش از خانوده‌ای یهودی روس تبار بود. طلاق پدر و مادر مونیکا در سال ۱۹۸۸ تأثیر عمیقی بر زندگی مونیکا گذاشت.
خانواده وی در کنیسه سینای در لس آنجلس حضور می‌یافت. وی تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه بل ایر گذراند سپس به تحصیلات دبیرستان بورلی هیلز رفت هر چند برای سال‌های آخر دبیرستان به پیش دانشگاهی بل ایر رفت. پس از دبیرستان وی به کالج سانتا مونیکا رفت و در بخش دراما دبیرستان بورلی هیلز مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۲ وی با اندی بلیلر معلم پیشین اش که متأهل بود رابطه داشت. او در سال ۱۹۹۳ تحصیلاتش در کالج لویس و کلارک در اورگان آغاز نمود و در سال ۱۹۹۵ در رشته روانشناسی فارغ‌التحصیل شد.
او به مدد یکی از اقوامش توانست به عنوان کارآموز بدون حقوق در کاخ سفید مشغول بکار شود. مونیکا در ژوئیه ۱۹۹۵ به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد و تا دسامبر ۱۹۹۸ که رسوایی اخلاقی او با رئیس جمهور بیل کلینتون بر ملا شد در دفتر قانون‌گذاری کاخ سفید کار می‌کرد.
وی پس از اتفاقات مرتبط با رسوایی به فعالیت‌های مختلفی پرداخت که از جمله آن‌ها تلاش در جهت آگاه‌سازی مردم در مقابله با پدیدهٔ مزاحمت سایبری بوده‌است.https://www.ted.com/talks/monica_lewinsky_the_price_of_shame?language=en
هیلاری دایَن رادام کلینتون (؛ زاده ۲۶ اکتبر ۱۹۴۷ در ایالت ایلینوی) (نام تولد: "هیلاری داین رادام") سیاستمدار آمریکایی و نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ بوده‌است که در مقابل رقیب جمهوری‌خواهش؛ دونالد ترامپ شکست خورد. او نخستین نامزد زنی است که توانسته به چنین جایگاهی در یکی از احزاب اصلی آمریکا برسد. او در دولت باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به عنوان ۶۷مین وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. کلینتون از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ به عنوان سناتور ایالات متحده از نیویورک، از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ در دوره ریاست‌جمهوری شوهرش بیل کلینتون، به عنوان بانوی اول ایالات متحده و در دوره فرمانداری او از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ و از ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۲ به عنوان بانوی اول آرکانزاس فعالیت کرده‌است.
هیلاری رادام که اهل منطقه کلان‌شهری شیکاگو است، در سال ۱۹۶۹ از کالج ولزلی که در آنجا نخستین دانشجوی سخنران مراسم دانش‌آموختگی شد، فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۷۳، جی.دی. خود را از مدرسه حقوق ییل دریافت کرد. پس از گذراندن مدت کوتاهی به عنوان مشاور حقوقی در کنگره ایالات متحده آمریکا به آرکانزاس نقل مکان کرد، و در ۱۹۷۵ با بیل کلینتون ازدواج کرد. او در ۱۹۷۷ "مدافعین کودکان و خانواده‌های آرکانزاس" را بنیان گذاشت، در ۱۹۷۸ نخستین رئیس زن "ابرشرکت خدمات قانونی" شد، و در ۱۹۷۹ نخستین شریک زن "شرکت حقوقی روز" شد. او به عنوان بانوی اول آرکانزاس از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱، و از ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۲، رهبری کارگروهی را بر عهده داشت که سامانهٔ مدارس دولتی آرکانزاس را اصلاح کرد، و در هیئت مدیره ابرشرکت‌هایی چون وال‌مارت عضو بود.
ابتکار اصلی او به عنوان بانوی اول ایالات متحده، برنامهٔ مراقبت بهداشتی کلینتون ۱۹۹۳ بود که از به رای گذاشته شدن در سنا بازماند. در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ او نقشی رهبری‌کننده در دفاع از ایجاد برنامهٔ ایالتی بیمهٔ سلامت کودکان، لایحهٔ فرزندخواندگی و خانواده‌های ایمن، و لایحهٔ استقلال نگهداری از کودکان بی سرپرست ایفا کرد. او به عنوان نخستین بانوی اولی که برای ارائهٔ توضیحات به دادگاه احضار شده، در سال ۱۹۹۶ در برابر هیئت منصفهٔ فدرال در خصوص مجادله وایتواتر شهادت داد، گرچه حین ریاست جمهوری همسرش در این خصوص یا دیگر تحقیقات هرگز اتهامی متوجه او نشد. ازدواج او با رئیس‌جمهور در پی رسوایی جنسی بیل کلینتون سال ۱۹۹۸ سوژهٔ توجه گستردهٔ عمومی شد، و نقش کلی او به عنوان بانوی اول با پاسخ قطبیده جامعه آمریکا مواجه شد.
کلینتون پس از نقل مکان به نیویورک، در سال ۲۰۰۰ به عنوان نخستین سناتور زن از نیویورک، و نخستین بانوی اولی که برای منصب انتخابی رقابت کرده به سنای ایالات متحده برگزیده شد. در پی حملات ۱۱ سپتامبر، او به جنگ افغانستان و قطعنامه عراق رای موافق داد و از آن حمایت کرد، ولی متعاقباً با نحوهٔ اجرای جنگ عراق از سوی دولت جرج بوش و نیز بیشتر سیاست‌های داخلی دولت بوش مخالفت کرد. کلینتون در سال ۲۰۰۶ بار دیگر به سنا برگزیده شد. او در رقابت برای کسب نامزدی حزب دمکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸، از هر نامزد زن دیگری در طول تاریخ انتخابات مقدماتی نماینده‌های گزینندهٔ به مراتب بیشتری برنده شد ولی در نهایت نامزدی را به اوباما باخت.
کلینتون به عنوان وزیر امور خارجه در دولت اوباما از ژانویه ۲۰۰۹ تا فوریه ۲۰۱۳، جلودار پاسخ آمریکا به بهار عربی و مدافع مداخله نظامی در لیبی بود. او مسئولیت کاستی‌های امنیتی مرتبط با حمله ۲۰۱۲ بنغازی، که منجر به مرگ کارکنان کنسولگری آمریکا شد را پذیرفت، ولی از اقدامات شخصیش در آن خصوص دفاع کرد. کلینتون «قدرت هوشمند» با ترکیب قدرت نظامی و دیپلماسی و توانایی‌های آمریکا در اقتصاد، فناوری و دیگر زمینه‌ها را به عنوان استراتژی اعمال رهبری و ارزشهای آمریکایی قلمداد می‌کرد. او از رسانه‌های اجتماعی برای مخابرهٔ پیام آمریکا به خارج استفاده کرد. کلینتون به سازمان‌دهی رژیم تحریم‌های بین‌المللی و منزوی کردن دیپلماتیک ایران، در تلاش برای مجبور ساختن آن کشور به محدودسازی برنامه هسته‌ای‌اش کمک کرد، این تلاش‌ها نهایتاً منجر به توافق بین‌المللی برنامه جامع اقدام مشترک در سال ۲۰۱۵ شد. او در پی ترک این منصب در پایان دوره اول ریاست جمهوری اوباما پنجمین کتاب خود را نوشت و پیش از اعلان دومین رقابت خود برای کسب نامزدی حزب دمکرات در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶، در آوریل ۲۰۱۵، برای رخدادهای متعددی سخنرانی کرد.
کلینتون پس از کسب بیشتر آرا و دلگت‌ها در انتخابات مقدماتی سال ۲۰۱۶ حزب دمکرات، رسماً نامزدی حزب خود را برای ریاست جمهوری آمریکا در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ پذیرفت. او سناتور ایالات متحده تیم کین را برای رقابت به همراه خود برای سمت معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا برگزید. کلینتون نخستین زنی شد که از سوی یکی از احزاب اصلی آمریکا برای ریاست جمهوری نامزد شده‌است. او در پلتفرم انتخاباتی خود بر افزودن بر درامدها، بهبود و اصلاح امور مالی کمپین‌های انتخاباتی و وال استریت تأکید کرده‌است. او موافق فراهم آوری راهی برای شهروند کردن مهاجرین غیرقانونی و حفاظت از حقوق زنان و دگرباشان است و از فراهم آوردن آمادگی پیش از مدرسه همگانی و مرخصی با حقوق پس از زایمان برای والدین حمایت می‌کند. کلینتون این انتخابات را با کسب آرای کمتر مجمع گزینندگان نسبت به دونالد ترامپ واگذار کرد ولی آرای مجموع مردمی بیشتری از او به دست آورد.
وی فرزند نخست دروتی و هیو رادام بود. هیلاری و برادرانش تونی و هیو در بریج پارک در حومه شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی رشد یافت. بعد از پایان تحصیلات در کالج ولزلی در رشته علوم سیاسی در سال ۱۹۶۹ وارد مدرسه حقوق دانشگاه ییل شد، و در این مکان برای نخستین بار با بیل کلینتون آشنا شد. او در سال ۱۹۷۳ مدرک جی دی را از همین دانشگاه دریافت کرد.
پس از مردود شدن در آزمون کانون وکلای واشینگتن، دی.سی.Bernstein 2007, p.  92; Allen and Parnes 2014, p.  149. Taking an out-of-date bar study class may have been a factor. Two-thirds (551 of 817) of the candidates passed, and Rodham did not tell even close friends of the failure until revealing it thirty years later in her autobiography. و قبولی در آزمون آرکانزاس تصمیم گرفت از «قلبش و نه سرش پیروی کند»Clinton 2003, p.  69. او به دنبال بیل کلینتون به آرکانزاس رفت. در ۱۹۷۴ رادام به فایت‌ویل نقل مکان کرد، و یکی از تنها دو عضو زن هیئت علمی مدرسه حقوق دانشگاه آرکانزاس شد.Bernstein 2007, p.  92.Clinton 2003, p.  70. Source for number of female faculty members.
بعد از مدتی در آرکانزاس در کنار بیل کلینتون که فعالیت زیادی را برای تبدیل شدن به یک سیاست‌مدار حرفه‌ای آغاز کرده بود مشغول شد. بیل کلینتون و هیلاری در سال ۱۹۷۵ با هم ازدواج کردند. هیلاری در سال ۱۹۷۶ عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه آرکانسا و همچنین عضو مؤسسه حقوقی (Rose law) شد. در سال ۱۹۷۴ در اوج رسوایی واترگیت، هیلاری به عنوان دستیار کمیتهٔ قضایی کاخ سفید که پیرامون ریچارد نیکسون تحقیق می‌کرد مشغول کار شد. در سال ۱۹۸۰ بیل و هیلاری صاحب دختری به نام چلسی شدند. در این موقع همسرش بیل کلینتون به عنوان دادستان کل و بعد از مدتی فرماندار آرکانزاس انتخاب شد هیلاری به مدت ۱۲ سال بانوی اول آرکانزاس بود. او همچنین هوادار سرسخت تأمین رفاه برای کودکان و آموزش و پرورش مناسب و استاندارد بود.
با انتخاب بیل کلینتون به عنوان ریاست جمهوری، هیلاری، بانوی اول کشور شد. او همچنان فعالیت‌های عام‌المنفعهٔ خود را ادامه داد در سال ۱۹۹۳ مسئول گروه ویژه با نام (Health Care Reform) که وظیفه اصلاحاتی را در بخش سلامت جامعه را بر عهده داشت انتخاب شد.
در سال ۱۹۹۸ وقتی تحقیقات فاش کرد رئیس‌جمهور با مونیکا لوینسکی از کارآموزان کاخ سفید رابطهٔ خارج از ازدواج داشته‌است، رابطهٔ کلینتون‌ها در مظان تردید واقع شد.Troy 2006, pp.  176–177. وقایع پیرامون رسوایی جنسی بیل کلینتون نهایتاً منجر به استیضاح بیل کلینتون از سوی مجلس نمایندگان شد. وقتی اتهامات علیه شوهر هیلاری کلینتون علنی شد، او اظهار کرد که این اتهامات ناشی از یک «توطئه گسترده دست راستی» هستند،Troy 2006, p.  183. و تهمت‌های لوینسکی را جدیدترین بخش از یک رشته تهمت‌های طولانی، سازمان دهی شده توسط دشمنان بیل کلینتون تا هر خلافی از سوی شوهرش توصیف کرد. او بعدتر گفت که ادعاهای ابتدایی شوهرش که هیچ رابطه‌ای به وقوع نپیوسته بوده، او را به اشتباه انداخته بوده‌است.Troy 2006, p.  187. پس از اینکه شواهد روابط کلینتون با لوینسکی غیرقابل مناقشه شد، هیلاری کلینتون بیانیه‌ای علنی منتشر کرد و بر تعهد او به ازدواجشان تأکید کرد، ولی گزارش شده که به‌طور خصوصی از او شدیداً عصبانی بوده و مطمئن نبوده می‌خواهد ازدواجشان باقی بماند.Bernstein 2007, pp.  512, 517–518, 521.
واکنش‌های عمومی متفاوت بود: برخی زنان استحکام و وقار او در امور خصوصی علنی شده را ستودند، برخی با او به عنوان قربانی رفتار بی‌عاطفهٔ شوهرش همدردی کردند، دیگران او را به عنوان مؤید بی‌ملاحظگی شوهرش مورد انتقاد قرار دادند، و دیگران او را متهم به ماندن در ازدواجی شکست‌خورده به منظور روشی برای حفظ یا حتی پیشبرد نفوذ سیاسی خودش مورد انتقاد قرار دادند. میزان رضایت عمومی از او حین این وقایع به ۷۰ درصد رسید، بالاترین میزانی که هرگز او مورد رضایت عمومی بوده‌است.Gerth and Van Natta Jr. 2007, p.  195. او در خاطرات سال ۲۰۰۳ خود تصمیمش را برای ماندن در ازدواج مرتبط با «عشقی که دهه‌ها پایدار مانده بود» دانست و افزود: «هیچ‌کس مرا بهتر از بیل نمی‌فهمد و بهتر از او نمی‌تواند مرا بخنداند. حتی پس از همهٔ این سال‌ها او هنوز جذاب‌ترین، نیروبخش‌ترین و سرزنده‌ترین شخصی است که هرگز دیده‌ام.»Clinton 2003, p.  75
در پی اعلام بازنشستگی دانیل پاتریک موینیهان از سناتوری نیویورک، چهره‌های برجستهٔ دمکرات چون چارلز بی. رنگل از کلینتون خواستند برای کرسی او در انتخابات سال ۲۰۰۰ به رقابت بپردازد. پس از تصمیم او برای نامزدی، کلینتون‌ها در سپتامبر ۱۹۹۹ خانه‌ای در شمال نیویورک در چاپاکوآ، نیویورک خریداری کردند. او نخستین بانوی اول آمریکا شد که برای یک مقام انتخابی نامزد می‌شد.Gerth and Van Natta Jr. 2007, p.  204. در انتخابات سراسری او در برابر ریک لیزیو نمایندهٔ جمهوریخواه حوزه انتخابیه دوم نیویورک در مجلس نمایندگان قرار گرفت. در جریان مبارزات انتخاباتی مخالفان کلینتون را از آنجا که هرگز در نیویورک نه زندگی کرده بود و نه پیش از این رقابت در سیاست این ایالت شرکت کرده بود، به خانه به دوشی متهم کردند.Gerth and Van Natta Jr. 2007, p.  210.
در سال ۲۰۰۰ هیلاری کلینتون به عنوان سناتور ایالت نیویورک انتخاب شد او یکی از اولین زنان منتخب در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بود.
در پی حملات ۱۱ سپتامبر کلینتون خواستار دریافت بودجه برای بهسازی نیویورک سیتی و ارتقای امنیتی در ایالتش شد. تلاش او به همراه سناتور ارشدتر نیویورک چاک شومر در تأمین ۲۱ میلیارد دلار بودجه برای بازسازی جایگاه مرکز تجارت جهانی کلیدی بود.Gerth and Van Natta Jr. 2007, pp.  231–232.Bernstein 2007, p.  548.
کلینتون به لایحه میهن‌دوستی در اکتبر ۲۰۰۱ رأی داد. در سال ۲۰۰۵ که لایحه باید تمدید می‌شد، او پیش از رأی به منظور رفع دغدغه‌ها در خصوص آزادی‌های مدنی در آن کار کرد، و سپس به نفع لایحهٔ جدیدی در پی سازش حاصل شده در مارس ۲۰۰۶ رأی داد که حمایت اکثریت بزرگی را به دست آورد.
کلینتون قویاً از مداخلهٔ نظامی آمریکا در افغانستان در سال ۲۰۰۱ حمایت کرد و گفت این اقدام فرصتی برای مبارزه با تروریسم و در عین حال ارتقای زندگی زنان افغانی است که در دولت طالبان در رنج هستند. کلینتون در اکتبر ۲۰۰۲ به قطعنامه جنگ عراق که به رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش اجازهٔ استفاده از نیروی نظامی علیه عراق را می‌داد رأی موافق داد.Balz and Johnson 2009, pp.  74, 76–77.
هیلاری کلینتون پس از یک مبارزه انتخاباتی درون حزبی که ۱۸ ماه به طول انجامید، در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۰۸ اعلام کرد که به تلاش‌های خود برای احراز سمت اولین رئیس‌جمهور زن آمریکا پایان داده‌است و از باراک اوباما برای احراز مقام ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا حمایت کرد.
در اول دسامبر سال ۲۰۰۸ باراک اوباما به‌طور رسمی هیلاری کلینتون را به عنوان وزیرخارجه دولت خود معرفی کرد
کلینتون در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۹ از سنا رأی اعتماد گرفت و همان روز به عنوان وزیر امور خارجه سوگند خورد و از سنا استعفاء داد. او نخستین بانوی اول سابق است که در کابینه ایالات متحده آمریکا کار کرده‌است.
کلینتون در یکی از مصاحبه‌های خود با بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا به حمایت ایالات متحده از تجمعات سیاسی داخلی ایران پرداخت و گفت: «از درون جنبش اعتراضی این صدا شنیده می‌شد که آمریکا باید مواظب باشد که طوری عمل نکند که عامل و حامی اصلی این جنبش جلوه کند چون اعتبار جنبش و امنیت هواداران آن به خطر می‌افتد؛ مثلاً در لیبی، مخالفان قذافی اعلام کردند که از هرگونه حمایت خارجی استقبال می‌کنند و ما هم حمایت کردیم، اما رهبران اعتراضات ایران چنین استقبالی نمی‌کردند.»
با گسترش اعتراضات بهار عربی در سراسر منطقه، کلینتون در صف مقدم پاسخ آمریکا به آن قرار داشت، پاسخی که او نیز قبول داشت که گاهی ضد و نقیض بود، از برخی حکومت‌ها حمایت می‌کرد در حالی که از معترضین علیه برخی دیگر حمایت می‌کرد. با وقوع جنگ داخلی لیبی تغییر موضع کلینتون در حمایت از مداخلهٔ نظامی او را در ردیف سفیر آمریکا در سازمان ملل سوزان رایس و سامانتا پاور از چهره‌های شورای روابط خارجی قرار داد و نقطه چرخشی کلیدی در غلبه بر مخالفت درونی در دولت از سوی گیتس وزیر دفاع، مشاور امنیتی تامس دانیلن، و جان برنان مشاور ضد تروریسم در جذب حمایت اعراب و تأیید سازمان ملل برای مداخله نظامی در لیبی (۲۰۱۱) بود.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، کنسولگری آمریکا در بنغازی، لیبی مورد حمله قرار گرفت که منجر به مرگ کریستوفر استیونز سفیر آمریکا و سه آمریکایی دیگر شد. حمله و سؤالات پیرامون امنیت کنسولگری آمریکا و توضیحات متغیر در پی آن در خصوص آنچه رخ داد، در آمریکا از نظر سیاسی مجادله‌برانگیز شد. کلینتون در ۱۵ اکتبر گفت او در خصوص مسئلهٔ قصورهای امنیتی مسئولیت می‌پذیرد، با این وجود توضیحات متفاوت ناشی از گیجی اجتناب ناپذیر مه جنگ در پی حوادث این‌چنینی بوده‌است. در ۱۹ دسامبر هیئتی به رهبری تامس آر. پیکرینگ و مایک مولن گزارش خود را در این خصوص منتشر کرد. این گزارش شدیداً از مسئولین وزارت امور خارجه در واشینگتن به دلیل بی‌توجهی به درخواست برای نگهبانان بیشتر و ارتقای امنیتی و قصور در تأمین رویه‌های امنیتی در محیطی که امنیتش در حال کاهش بود، انتقاد کرد. انتقادات متمرکز بر دفتر امنیت دیپلماتیک و دفتر امور خاور نزدیک بود، چهار مسئول وزارت خارجه در سطح دستیار وزیر و پایین‌تر در نتیجهٔ آن از مقام خود برکنار شدند. کلینتون گفت نتایج این گزارش را می‌پذیرد و این که تغییراتی برای پیاده‌سازی پیشنهادها در دست اقدام است. کلینتون در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۳ در برابر کنگره در خصوص حملهٔ بنغازی شهادت داد. او از اقداماتش در پاسخ به واقعه دفاع کرد و با وجود پذیرش مسئولیت رسمی، گفت از قبل هیچ نقش مستقیمی در مباحثات خاص در خصوص امنیت کنسولگری نداشته‌است. جمهوری‌خواهان کنگره او را در موارد متعدد مورد چالش قرار دادند که گاهی باعث پاسخ‌های احساسی یا عصبی از سوی او شد.
او در روز ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲ در بیمارستان پرسبیترین نیویورک به دلیل عارضه لخته خونی بستری شد. او همچنین اواسط ماه دسامبر هنگامی که در خانه تنها بود به دلیل درمان یک ویروس معده دچار بیهوشی شد.
درمان وی روز ۱۳ دسامبر آغاز و از او خواسته شد تا سفر به آفریقای شمالی و خاورمیانه که برای هفته بعد از آن تنظیم شده بود را لغو کند.
هیلاری کلینتون روز جمعه اول فوریه ۲۰۱۳ به‌طور رسمی از سمت خود به عنوان وزیر خارجه آمریکا کناره‌گیری کرد. جان کری در کابینه جدید باراک اوباما جایگزین کلینتون شد.
استفادهٔ کلینتون از عامل انتقال پیغام (سرور) شخصی در سراسر دوره‌اش به عنوان وزیر امور خارجه، به جای سرور وزارتی، به دلیل دغدغه‌ها در خصوص امنیت ایمیل‌هایی که او ارسال و دریافت کرده بود، موجود بودن و حفظ آن‌ها به منظور درخواست‌های قانون دسترسی آزاد به اطلاعات و دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا، و این که آیا اقدامات او هیچ‌یک از قوانین، مقررات یا دستورالعمل‌های فدرال را نقض کرده، توجه گستردهٔ عمومی را برانگیخت. کلینتون در پاسخ گفت که او چند ماه پیشتر همهٔ ایمیل‌های مرتبط با کارش در وزارت امور خارجه را در پی درخواست آن‌ها تحویل داده و می‌خواهد که آن‌ها علناً منتشر شوند، ولی گفت هیچ ایمیل شخصی را تحویل نخواهد داد و آن‌ها را حذف کرده‌است. کمیتهٔ منتخب مجلس نمایندگان در خصوص حمله به کنسولگری آمریکا در بنغازی درخواست کرد سرور ایمیل او به منظور راستی آزمایی اظهاراتش به‌طور مستقل بررسی شود ولی وکیل کلینتون گفت که همهٔ ایمیل‌های باقی‌مانده حذف شده و دیگر موجود نیست. برخی کارشناسان، مقامات، و نمایندگان کنگره بیان داشتند که استفادهٔ وی از نرم‌افزار پیام‌رسانی شخصی و حذف نزدیک به ۳۲۰۰۰ ایمیل که او شخصی تلقی‌شان می‌کرده، ناقض پروتکل‌ها و رویه‌های وزارت خارجه، و قوانین و مقررات فدرال در خصوص مدیریت مستندات بوده‌است. این باعث شروع تحقیق اف‌بی‌آی در خصوص نحوهٔ نگهداری اطلاعات طبقه‌بندی شد.
پس از ترک وزارت امور خارجه، این اولین بار پس از سی سال بود که او هیچ مقام دولتی نداشت. با این که جز استراحت برنامه‌ای برای آینده اش نداشت، شروع به کار بر جلد دیگری از خاطراتش کرد و به همسر و دخترش به عنوان عضوی از بنیاد کلینتون پیوست.Allen and Parnes 2014, pp.  374–375, 382–385. او در آنجا بر تلاش‌های بر توسعهٔ امور کودکان تمرکز کرد و در زمینهٔ تلاش جهانی برای نام‌نویسی دختران در مدارس راهنمایی تلاش کرد. بنیاد شروع به پذیرش کمک‌های مالی از دولت‌های خارجی که از زمانی که او وزیر بود متوقف شده بود، کرد. او همچنین شروع به سخنرانی‌های پولی کرد و حدود ۲۰۰٬۰۰۰ دلار برای هر سخنرانی دریافت کرد. او همچنین به نیابت از بنیاد، برخی سخنرانی‌های غیرپولی را انجام داد. در سپتامبر ۲۰۱۴ دختر او دختری به نام شارلوت به دنیا آورد. در آوریل ۲۰۱۵ هیلاری با شروع مبارزات انتخاباتیش از بنیاد کلینتون استعفاء داد و بنیاد اعلام کرد دیگر فقط از شش کشور اروپایی و استرالیا کمک مالی می‌پذیرد.
کلینتون در ۱۲ آوریل ۲۰۱۵، از طریق انتشار یک ویدئو کاندیداتوری خود در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ را اعلام کرد. کلینتون انتخابات مقدماتی آیووا را با اختلاف نزدیکی نسبت به برنی سندرز برنده شد. او در نیو همپشر، با بیش از ۲۰ درصد اختلاف رقابت را واگذار کرد.
نهایتاً او با کسب ۱۷ میلیون رأی و ۲۲۱۹ دلگت در برابر ۱۳ میلیون رأی و ۱۸۳۲ دلگت رقیبش برنی سندرز نامزدی حزب دمکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری را به دست آورد.
پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ و پیروزی دونالد ترامپ، کلینتون بدون ارائه سند و مدرکی ادعا کرد که روسیه در انتخابات دخالت کرده، به گونه‌ای که منجر به پیروزی ترامپ شده‌است. این ادعا هیچ‍گاه مورد تأیید قرار نگرفت و میان رأی‌دهندگان دمکرات هم چندان مقبولیتی نیافت و همچنین تجمع اعتراضی و راهپیمایی از این جهت برگزار نشد.
سازمان‌های گوناگون سعی کرده‌اند با استفاده از رأی‌های کلینتون در سنا جایگاه او در طیف سیاسی را به‌طور علمی اندازه‌گیری کنند. نشنال ژورنال در مطالعه‌ای منتشره در سال ۲۰۰۴، درجهٔ ۳۰ را به کلینتون تخصیص داد، (در این درجه‌بندی ۱ لیبرال‌ترین و ۱۰۰ محافظه‌کارترین است) رده‌بندی‌های بعدی نشنال ژورنال کلینتون را در سال ۲۰۰۶ در جایگاه سی و دومین و در سال ۲۰۰۷ در جایگاه شانزدهمین سناتور لیبرال قرار داد.
تحلیلی در دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۴ او را در جایگاه ششمین تا هشتمین سناتور لیبرال قرار داد.
در سیاست خارجی، کلینتون در اکتبر ۲۰۰۲ به قطعنامه مجوز استفاده از نیروی نظامی علیه عراق در سنا رأی موافق داد، رأیی که بعدتر گفت از آن «افسوس» می‌خورد. در سال ۲۰۱۲ او موافق مسلح کردن جنگجویان شورشی سوریه بود و خواهان برکناری بشار اسد از قدرت شده‌است. او حامی بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در سال ۱۹۹۹ و مداخله نظامی به رهبری ناتو در لیبی در سال ۲۰۱۱ به منظور سرنگونی معمر قذافی رهبر لیبی بود. کلینتون موافق حفظ نفوذ آمریکا در خاورمیانه است. او به کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل گفته، «آمریکا هرگز وقتی پای امنیت و بقای اسرائیل در میان باشد بی‌طرف نخواهد بود.» کلینتون از حق اسرائیل برای دفاع از خود در جریان جنگ اسرائیل و لبنان ۲۰۰۶ و نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه حمایت کرده‌است. او از راه حل دو دولت بین اسرائیل و فلسطینیان حمایت می‌کند. او خود را «حامی سرسخت و تزلزل ناپذیر امنیت و ایمنی اسرائیل» می‌خواند. او عدم حمایت از برخی شورشیان معتدل سوری را باعث بروز خلأ قدرت و ظهور دولت اسلامی می‌داند.
کلینتون همچون بیشتر دمکرات‌های عالی‌رتبه خواهان اقدام حکومتی برای مقابله با تغییر اقلیمی است. او از سیاست سقف و تجارت (cap and trade) که در چارچوب آن شرکت‌ها می‌توانند با مبادلهٔ اعتبار کربن از انتشار گازهای گلخانه‌ای بکاهند، حمایت کرده‌است. کلینتون از تصمیم اجرایی رئیس‌جمهور اوباما برای تغییر سیاست مهاجرتی حمایت کرده‌است. افراد نزدیک به او، سیاست اقتصادی او را بالا بردن حداقل دستمزد، بستن راه‌های گریز مالیات ابرشرکت‌ها کاستن از مالیات طبقهٔ متوسط و سرمایه‌گذاری بر زیرساخت‌ها اعلام کرده‌اند. او از قانون ۲۰۱۰ داد-فرنک به منظور شدیدتر کردن مقررات مالی حمایت کرده ولی به دلیل پیوندهای گستردهٔ خانواده اش با بخش مالی از جمله ایراد سخنرانی در قبال دریافت پول در وال استریت در معرض انتقاد قرار گرفته‌است.
او از سوی مجلهٔ فوربس به عنوان پنجمین زن قدرتمند جهان در سال ۲۰۱۲ انتخاب شد.
وی در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ کتاب خاطراتش را تحت عنوان «انتخاب‌های سخت» منتشر کرد. بنگاه انتشاراتی سایمون و شوستر، یک میلیون نسخه از کتاب خاطرات کلینتون را چاپ کرد.
چلسی ویکتوریا کلینتون (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۸۰) (تنها فرزند رئیس‌جمهور سابق آمریکا بیل کلینتون و وزیر امورخارجه پیشین آمریکا هیلاری رودهام کلینتون است. او فارغ‌التحصیل دانشگاه استانفورد است.Primed for a Second Stint as First Daughter
چلسی متولد لیتل راک، آرکانزاس است و والدین او نامش را از نام ترانه‌ای به نام «صبح چلسی» الهام گرفته‌اند.
هنگامی که بیل کلینتون در سال ۱۹۹۳، به عنوان رئیس‌جمهوری آمریکا وارد کاخ سفید شد، چلسی کلینتون تنها دوازده سال داشت و از آن موقع تا کنون مردم آمریکا کوچکترین حرکات او را تحت نظر داشته و مطالب دربارهٔ او را با علاقه در رسانه‌ها دنبال می‌کنند.
داماد خانواده کلینتون که مدتها دوست چلسی بود، مارک مزوینسکی (Marc Mezvinsky)، نام دارد که که در یک بانک سرمایه‌گذاری صندوق پوشش ریسک در واشینگتن دی سی کار می‌کند. او که در سنت یهودی محافظه کار پرورش یافته فرزند دو عضو سابق کنگره آمریکا، ادوارد و مارجوری مزوینسکی است. گفته می‌شود بین سه تا پنج میلیون دلار خرج عروسی او شد. محل عروسی یک کاخ ییلاقی در منطقه راینبک در دره هودسن بود. اوپرا وینفری، مجری سرشناس یک برنامه تلویزیونی در آمریکا و استیون اسپیلبرگ، کارگردان سینما از جمله ۵۰۰ مدعو جشن عروسی چلسی کلینتون بودند.
چلسی در سپتامبر سال ۲۰۱۴یک دختر به نام شارلت کلینتون مزوینسکی و در ژوئن سال ۲۰۱۶ یک پسر به نام ایدن کلینتون مزوینسکی به دنیا آورد.
Wikipedia contributors, "Chelsea Clinton," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Chelsea_Clinton&oldid=217847072
آژانس اطلاعات مرکزی، همچنین مشهور با سرواژه «سیا» یا با کوته‌نوشت «سی‌آی‌اِی»، یک سازمان اطلاعات برون‌مرزی غیرنظامی دولت فدرال ایالات متحدهٔ آمریکا با وظیفهٔ جمع‌آوری، تجزیه‌وتحلیل و پردازش اطلاعات امنیت ملی عمدتاً با استفاده از اطلاعات گردآوری‌شده توسط افراد از سرتاسر جهان است. به‌عنوان یکی از اعضای اصلی جامعهٔ اطلاعاتی ایالات متحدهٔ آمریکا، سیا به مدیر اطلاعات ملی پاسخگوست و در درجهٔ نخست بر روی تأمین اطلاعات برای رئیس‌جمهور و کابینه‌اش متمرکز است.
فعالیت سیا متمرکز بر حوزهٔ برون‌مرزی است و به‌طور محدودی به جمع‌آوری اطلاعات از داخل می‌پردازد. همچنین برخلاف اف‌بی‌آی وظیفهٔ اعمال قانون برعهده ندارد. با آنکه سیا تنها نهاد اطلاعاتی آمریکا نیست که مسئولیت گردآوری اطلاعات توسط اشخاص را برعهده دارد، مأموریت مدیریت ملی هماهنگ‌سازی و رفع تعارض اطلاعات گردآوری‌شده توسط اشخاص در جامعهٔ اطلاعاتی آمریکا با این سازمان است. سیا تنها سازمان اطلاعاتی آمریکا است که مجاز به عملیات مخفی برون‌مرزی از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا است، مگر در مواردی که رئیس‌جمهور سازمان دیگری را مناسب‌تر تشخیص دهد.ویکی‌پدیای انگلیسی، 18 ژوئن 2016
تا پیش از تصویب قانون اصلاح اطلاعات و ممانعت از تروریسم در سال ۲۰۰۴، رئیس سازمان سیا، هم‌زمان در رأس جامعهٔ اطلاعات آمریکا نیز بود. اما اکنون این عملکردها و اختیارات به مدیر جامعهٔ اطلاعات آمریکا (DNI) محوّل شده‌است. با این حال، حجم فعالیت‌های سیا گسترش داشته‌است به‌طوری‌که طبق گزارش روزنامهٔ واشینگتن پست، در سال مالی ۲۰۱۰ سازمان سیا بیشترین بودجه را در مجموعهٔ جامعهٔ اطلاعات آمریکا داشته‌است. سازمان سیا نقش خود را در حوزه‌هایی نظیر عملیات شبه‌نظامیِ مخفیانه گسترش داده‌است و یکی از بزرگ‌ترین واحدهای آن، یعنی مرکز عملیات اطلاعاتی (Information Operations Center (IOC)) بر عملیات تهاجمی سایبری متمرکز شده‌است.
مرکز سازمان سیا در ایالت ویرجینیاست. این سازمان بخشی از جامعهٔ اطلاعاتی آمریکا است. نقش و ویژگی‌های سازمان سیا تقریباً برابر با سازمان اطلاعات و امنیت خارجی در بریتانیا، سرویس اطلاعات مخفی در استرالیا یا موساد در اسرائیل است.
سازمان سیا در ابتدا به‌منظور ایجاد یک مرکز تبادل اطلاعات و تحلیل برای سیاست خارجی ایالات متحده ایجاد شد، اما امروزه هدف اصلی آن گردآوری، تحلیل، ارزیابی و انتشار اطلاعات خارجی و اجرای عملیات مخفیانه است.
بر اساس بودجه سال ۲۰۱۳ پنج اولویت کاری سیا عبارت بوده‌اند از:
سازمان سیا یک ادارهٔ اجرایی و پنج ادارهٔ اصلی دارد که عبارتند از:
در این سازمان مراکزی وجود دارد از جمله:
موفقیت‌های بریتانیا در جنگ جهانی دوم، فرانکلین روزولت را ترغیب کرد که یک واحد اطلاعاتی مشابه سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا تأسیس کند، که «دفتر خدمات راهبردی» (Office of Strategic Services) نامیده شد. در زمان کوتاهی پس از پایان جنگ جهانی دوم، هری ترومن در سال ۱۹۴۵ دستور داد این اداره منحل شود و وظایفش به ادارات دیگر محول گردد. علی‌رغم مخالفت ارتش، وزارت خارجه و FBI، هری ترومن در ژانویه ۱۹۴۶ دستور تأسیس «مرجع اطلاعات ملی» (National Intelligence Authority) را صادر کرد، که سَلَف سیا محسوب می‌شود.
با تصویب قانون امنیت ملی (۱۹۴۷)، شورای امنیت ملی ایالات متحدهٔ آمریکا و سازمان سیا تأسیس شد و نهادهای پیشین منحل گردید. در سال ۱۹۴۹ قانون سازمان اطلاعات مرکزی به تصویب رسید و به سازمان سیا اجازه داد که رویه‌های مالی و اداری محرمانه را به کار بندد و این سازمان را از اغلب محدودیت‌های منابع و اعتبارات فدرال مستثنا کرد. همچنین، این سازمان را از افشای اطلاعات ساختار، کارکردها، پرسنل، عنوان‌ها، حقوق‌ها و تعداد کارمندانش مستثنا کرد.
سازمان سیا مجبور بود که هم‌زمان در برابر خواسته‌های متفاوت رئیس‌جمهور، وزارت دفاع و وزارت امور خارجه پاسخگو باشد. این مجموعه مطالبات به دو حوزهٔ گردآوری مخفیانهٔ اطلاعات و عملیات مخفیانه معطوف بود. یکی از اهداف اصلی فعالیت‌های اطلاعاتی در این مقطع اتحاد جماهیر شوروی بود. در این زمان ادارهٔ عملیات ویژه، ادارهٔ گزارش‌ها و تخمین‌ها و ادارهٔ هماهنگ‌سازی خط‌مشی‌ها راه‌اندازی شد و سیا اقدام به جاسوسی گسترده دربارهٔ اقدامات، توانمندی‌ها و اهداف شوروی در اروپای مرکزی و شرقی کرد. اما گزارش‌های اطلاعاتی اولیهٔ سیا ضعیف بود و این سازمان نتوانست اطلاعات کافی در خصوص سلطهٔ شوروی بر رومانی و چکسلواکی و نیز محاصرهٔ برلین و پروژهٔ بمب اتمی شوروی به دست آورد. تا زمان وقوع جنگ کره در سال ۱۹۵۰، سازمان سیا تنها چند هزار نفر پرسنل داشت و توانایی گردآوری اطلاعات را نداشت. بااین‌حال، این سازمان در مواردی نظیر اثرگذاری بر انتخابات سال ۱۹۴۸ ایتالیا موفق شد با صرف منابع هنگفت مالی سیاستمداران را تطمیع کند.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سیا در بهشهر و در ارتفاعات کبکان در شهرستان درگز واقع در استان خراسان رضوی، مراکز مخفی بسیار پیشرفته‌ای برای رصد فعالیت‌های موشکی و فضایی اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرده بود.پایگاه سیا در کبکان ایران به روایت میلیونر آمریکایی، "بی‌بی‌سی فارسی"
با همکاری سازمان سیا، ارتش ایران توانست با اجرای پروژهٔ آیبکس، ارتباطات مخابراتی ارتش عراق را شنود و از تحرکات نظامی عراق در عمق خاک آن کشور عکس‌برداری کند.وقتی سیا از تدارکات جنگی صدام به «دولت انقلابی» اطلاعات می‌رساند، "بی‌بی‌سی فارسی"
چالمرز جانسن در کتاب «برچیدن امپراتوری» می‌نویسد:
دوایت آیزنهاور در دورهٔ ریاست‌جمهوری خود از روش‌های جاسوسی سازمان سیا رضایت نداشت و آن را بی‌احتیاط قلمداد می‌کرد. او به آلن دالس گفت:
چالمرز جانسن در کتاب خود می‌نویسد:
در طول جنگ سرد، سازمان سیا از فعالیت‌های فرهنگی گوناگونی در قالب مبارزهٔ فرهنگی با بلوک شرق حمایت می‌کرد، از آن‌جمله می‌توان به سبک هنری اکسپرسیونیسم انتزاعی اشاره کرد که بیش از ۲۰ سال در سراسر جهان رونق داده و تقویت شد.آیا هنر مدرن سلاحی در دست سازمان سیا بود؟، "بی‌بی‌سی فارسی"
فهرستی از رخدادهایی که سیا در آن نقش‌آفرینی کرده‌است:
فرودگاه هیترو لندن یک فرودگاه بین‌المللی در لندن، انگلستان است که معمولاً تنها با نام «هیثرو» شناخته می‌شود. این فرودگاه پررفت‌وآمدترین فرودگاه در بریتانیا بر پایه مجموع جابجایی، پررفت‌وآمدترین فرودگاه در اروپا و ششمین فرودگاه پررفت‌وآمد جهان بر پایهٔ شمار مسافر است. در سال ۲۰۱۵ میلادی این فرودگاه ۷۴/۹ میلیون مسافر را جابه‌جا کرده‌بود. فردی مرکوری نوازنده،ترانه ‌نویس و خواننده گروه افسانه‌ای کویین قبل از شروع فعالیت با برایان می،راجر تیلور و جان دیکن در این فرودگاه مشغول به کار بود.
هیثرو در منطقهٔ هیلینگدون لندن و در غرب «چرینگ کراس» در مرکز لندن واقع شده‌است. مالکیت این فرودگاه در اختیار شرکت هیترو هلدینگ می‌باشد.
رویال برونئی ایرلاینز (پربانگان دیراجا برونئی) (شرکت هواپیمایی سلطنتی برونئی) هواپیمای بین‌المللی کشور برونئی و هواپیمایی حامل پرچم این کشور است. مالک این شرکت حکومت برونئی است و پرچم برونئی دارالسلام همیشه بر آن حمل می‌شود. مرکز آن فرودگاه بین‌المللی برونئی در براکاس است.
ای‌بِی ، یک شرکت تجارت الکترونیک چند ملیتی آمریکایی است که در سان خوزه، کالیفرنیا مستقر است و از طریق وبسایت خود، فروش کالا به مصرف‌کننده و کسب درآمد از طریق خریدار را تسهیل می‌کند. ای‌بی در سال ۱۹۹۵ توسط پیر امیدیار تأسیس و به یک داستان موفقیت‌آمیز حباب دات کام تبدیل شد. ای‌بی، یک تجارت چند میلیارد دلاری است،که از سال ۲۰۱۹ در ۳۲ کشور فعالیت می‌کند. ای‌بی، یک وبسایت حراج و خرید آنلاین است که در آن افراد و مشاغل از سراسر جهان، طیف گسترده‌ای از کالاها را خرید و فروش می‌کنند. استفاده از این وبسایت برای خریداران رایگان است، اما از فروشندگان پس از ثبت چندین کالا به صورت رایگان، کارمزد خدمات (از بابت ثبت و فروش کالا) دریافت می‌شود.
علاوه بر فروش اصلی حراج ای‌بی به سبک حراج حضوری، وبسایت این شرکت نیز توسعه و گسترش یافته‌است و شامل موارد زیر است: خریدهای فوری «اکنون آن را بخرید». خرید با کد جهانی کالا، شماره استاندارد بین‌المللی کتاب (ISBN) یا هر نوع شماره واحد نگهداری موجودی (SKU) دیگر (از طریق Half.com که در سال ۲۰۱۷ تعطیل شد)؛ تبلیغات طبقه‌بندی شده آنلاین (از طریق Kijiji یا طبقه‌بندی شده eBay)؛ تجارت آنلاین بلیت رویداد (از طریق StubHub)؛ و سایر خدمات ای‌بی قبلاً به عنوان بخشی از خدمات خود انتقال پول آنلاین (از طریق پی‌پل، که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ یک شرکت تابعه ای‌بی بود) ارائه می‌داد.
AuctionWeb در کالیفرنیا در سپتامبر ۱۹۹۵ توسط برنامه‌نویس رایانه ایرانی-آمریکایی فرانسوی‌تبار به عنوان بخشی از یک سایت شخصی بزرگتر تأسیس شد. یکی از اولین کالاهایی که در AuctionWeb فروخته شد، نشانگر لیزری شکسته به قیمت ۱۴٫۸۳ دلار بود. امیدیار متعجب با داوطلب برنده تماس گرفت تا از او سؤال کند آیا نشانگر لیزر خراب است یا نه. خریدار توضیح داد: «من یک جمع‌کننده نشانگرهای لیزر شکسته هستم.» به زودی اولین سایت حراج آنلاین شد که امکان معاملات شخص به فرد را فراهم می‌کرد و محبوبیت آن رونق گرفت.
گفته می‌شود، eBay به سادگی برای امیدیار یک سرگرمی بود تا اینکه ارائه دهنده خدمات اینترنت وی به او اطلاع داد که به دلیل ترافیک بالای وبسایت، نیاز به ارتقا به یک حساب کاربری دارد. افزایش ماهانه قیمت از ۳۰ دلار به ۲۵۰ دلار وی را بر آن داشت تا شارژ کاربران eBay را شروع کند، که اعتراض نکردند. Chris Agarpao اولین کارمند اضافی eBay برای پردازش پرداخت‌های چک پستی بود. جفری اسکول در اوایل سال ۱۹۹۶ به عنوان اولین رئیس جدید شرکت استخدام شد. در نوامبر ۱۹۹۶، سیستم تجارت الکترونیکی اولین قرارداد صدور مجوز شخص ثالث خود را با یک شرکت به نام حراج مسافرتی الکترونیکی برای استفاده از فناوری SmartMarket برای فروش هواپیما منعقد کرد بلیت و سایر محصولات سفر. رشد فوق‌العاده بود: از ۲۵۰٬۰۰۰ حراج در کل سال ۱۹۹۶ به ۲۰۰٬۰۰۰ حراج فقط در ژانویه ۱۹۹۷.
این شرکت پس از گروه فناوری اکو بی، شرکت مشاور امیدیار، در سپتامبر ۱۹۹۷ به‌طور رسمی نام خدمات خود را از AuctionWeb به eBay تغییر داد. نام دامنه echobay.com قبلاً توسط یک شرکت استخراج طلا گرفته شده بود، بنابراین امیدیار آن را به eBay.com کوتاه کرد. در سال ۱۹۹۷ این شرکت ۶٫۷ میلیون دلار بودجه از شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر Benchmark Capital دریافت کرد. داستان مکرر تکرار شده‌ای که eBay برای کمک به معاملات نامزد امیدیار در پخش کننده‌های آب نبات Pez تأسیس شد،
در سال ۱۹۹۷ توسط مدیر روابط عمومی مری لو سونگ ساخته شد تا یک داستان با علاقه انسانی را جذاب تر از دیدگاه اولیه امیدیار در مورد «بازار کامل» بداند. [افسانه تلگراف Pez تبلیغات عظیمی ایجاد کرد و منجر به رشد زودهنگام و انفجاری در میان جمع‌کنندگان اسباب بازی شد. پیشگام در گروه اسباب بازی‌ها به سرعت به Beanie Babies تولید شده توسط Ty , Inc تبدیل شد که سخت‌ترین اسباب بازی است که می‌توان در فروشگاه‌های خرده فروشی یافت. در حالی که مجموعه داران در سطح بین‌المللی سعی داشتند مجموعه خود را از Beanie Babies تکمیل کنند، Ty اولین وبسایت تجارت به مصرف‌کننده را ایجاد کرد، یک پست تجارت آنلاین در بازار ثانویه که مردم می‌توانستند Beanie Babies خود را تجارت کنند. با این وجود، لیست‌های غیرقابل مرتب‌سازی غرق در آن بودند و تقاضای فوری برای یک سیستم تجارت آنلاین کارآمدتر را ایجاد کردند.
Beanie Babies به سرعت به محصول غالب در eBay تبدیل شد و ۱۰٪ از همه لیست‌ها را در سال ۱۹۹۷ به خود اختصاص داد، زیرا مجموعه‌ها از طریق رابط کاربر پسند eBay برای جستجو برای Beanie Babies خاص، شلوغ شدند. مگ ویتمن در مارس ۱۹۹۸ توسط هیئت مدیره به عنوان رئیس و مدیرعامل eBay استخدام شد. در آن زمان، این شرکت دارای ۳۰ کارمند، نیم میلیون کاربر و درآمد ۴٫۷ میلیون دلار در ایالات متحده بود. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۸، eBay عمومی شد. امیدیار در بخش عوامل خطر گزارش سالانه که در سال ۱۹۹۸ به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا ارسال شد، به وابستگی eBay به استمرار قدرت بازار بچه‌های Beanie اشاره کرد. پس از عمومی شدن eBay، امیدیار و Skoll نیز میلیاردرهای فوری شدند: هدف eBay 18 دلار برای هر سهم، اما نادیده گرفته شد زیرا قیمت در ۵۳٫۵۰ دلار در روز اول معاملات قرار گرفت.
همان‌طور که این شرکت دسته‌بندی محصولات خود را فراتر از کالاهای قابل جمع‌آوری تقریباً به هر مورد قابل فروش گسترش داد، تجارت به سرعت رشد کرد. در سال ۲۰۰۰، eBay دارای ۱۲ میلیون کاربر ثبت شده و یک موجودی اینترنتی با بیش از ۴٫۵ میلیون مورد در هر روز برای فروش بود. در سال ۲۰۰۱، eBay بیشترین پایگاه کاربری را در بین سایت‌های تجارت الکترونیکی داشت. در فوریه ۲۰۰۲ این شرکت iBazar را خریداری کرد، وبسایت حراج مشابه اروپایی که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد، و سپس PayPal را در ۳ اکتبر ۲۰۰۲ خریداری کرد.
در اوایل سال ۲۰۰۸، این شرکت با شمارش صدها میلیون کاربر ثبت شده و همچنین ۱۵۰۰۰ کارمند و درآمد تقریباً ۷٫۷ میلیارد دلاری، در سراسر جهان گسترش یافته بود. ویتمن پس از نزدیک به ده سال حضور در eBay، تصمیم گرفت وارد سیاست شود. در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۸، این شرکت اعلام کرد که ویتمن در ۳۱ مارس ۲۰۰۸ از سمت خود کناره‌گیری خواهد کرد و جان دوناهو به عنوان رئیس و مدیرعامل انتخاب شد. در اواخر سال 2009 eBay فروش اسکایپ را به مبلغ ۲٫۷۵ میلیارد دلار به پایان رساند، اما همچنان ۳۰٪ سهام این شرکت را در اختیار داشت.
در سال 2012 eBay توسط وزارت دادگستری ایالات متحده متهم شد که با سایر شرکت‌های فن آوری که شامل کارمندان بسیار ماهر آنها است، توافق‌نامه‌های عدم درخواست را درخواست کرده‌است. در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴، eBay اعلام کرد که PayPal را به یک شرکت عمومی جداگانه معامله می‌کند، این تقاضا ۹ ماه قبل توسط کارل ایکان، بزرگنمای صندوق سرمایه‌گذاری پرچین صورت گرفت. spinoff در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۵ تکمیل شد. جان دوناهو، مدیر عامل وقت eBay، از این نقش کناره‌گیری کرد. Flipkart و eBay در سال ۲۰۱۷ با هم مشارکت راهبردی کردند که طبق آن eBay Inc در ازای تجارت eBay هند با ۲۱۱ میلیون دلار و ۵۱۴ میلیون دلار سرمایه نقدی، درصد از سهام Flipkart را به دست آورد. به عنوان بخشی از مشارکت، Flipkart تصمیم گرفت از بستر eBay برای برون سپاری جهانی استفاده کند. در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸، eBay اعلام کرد که آنها PayPal را به عنوان ارائه دهنده اصلی پرداخت‌های خود با Adyen تازه‌کار مستقر در هلند جایگزین می‌کنند. قرار بود این انتقال تا سال ۲۰۲۱ به پایان برسد، اما PayPal تا اطلاع ثانوی یک گزینه پرداخت قابل قبول در سایت باقی خواهد ماند.
در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹، این شرکت ۵٫۵۹ درصد از سهام Paytm Mall را به دست آورد. در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹، اعلام شد که Devin Wenig از سمت خود به عنوان مدیرعامل eBay کناره‌گیری می‌کند، و اسکات شنکل، معاون ارشد رئیس و مدیر ارشد مالی از سال ۲۰۱۵، به عنوان مدیر عامل موقت منصوب شده‌است. در ۱۳ آوریل سال ۲۰۲۰، اعلام شد که جیمی ایانون در ۲۷ آوریل مدیر عامل خواهد شد. در ۱۵ ژوئن سال ۲۰۲۰، ای بی توضیح داد که ونیگ و پنج کارمند دیگر پس از اخطار اجرای قانون در ماه اوت در ماه سپتامبر به دلیل احتمالاً پرونده جنایی آزار و اذیت روزنامه نگاران که توسط برخی از کارمندان منصرف شده انجام شده بود، خاتمه یافتند. این شش نفر به اتهامات Cybertalking متهم هستند.
= لوگوها =
در سپتامبر ۲۰۱۲ لوگوی جدید این شرکت معرفی شد و از تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲ بر روی وبسایت این شرکت به نمایش گذاشته شد.
بر طبق قانون ای بی حراج مواد غذایی در این سایت ممنوع است.یک ناگت‌ مرغ به قیمت ۸ هزار دلار حراج شد، دویچه وله فارسی
_ یک قایق که توسط میلیارد روسی رومن آبراموویچ به مبلغ ۱۶۸ میلیون دلار خریداری شد.
_ هواپیمای جت Gulfstream II به مبلغ ۴٫۹ میلیون دلار در سال ۲۰۰۱ میلادی در ای بی به فروش رسید.
_ ناهار با وارن بافِت (Warren Buffett) به قیمت ۲٫۶ میلیون دلار در مزایده ای بی به فروش رسید. بافِت یک بازرگان، کار آفرین و سرمایه‌گذار آمریکایی است، که به‌عنوان موفق‌ترین سرمایه‌گذار قرن بیستم شناخته می‌شود و زمان برای او بسیار با ارزش می‌باشد؛ بنابراین هر شخصی علاقه‌مند می‌باشد، که با او زمانی را صرف کند تا از نظرات و تجربیات او در زمینه سرمایه‌گذاری بهرمند شود. بافِت یک بار در سال، خدمات خود را در طول زمان ناهار در ای بی به مزایده می‌گذارد. در سال ۲۰۱۰میلادی، شخصی ناشناس برای ناهار با بافت مبلغ ۲٫۶ میلیون دلار پرداخت کرد. درآمد از این مزایده برای کارهای خیریه صرف می‌شود.
_ در سال ۲۰۰۳ میلادی، شهرک کوچکی در آلبرت تگزاس آمریکا به مبلغ ۲٫۵ میلیون دلار در مزایده ای بی فروخته شد.
_ خانه مجلل با یک پناهگاه هسته ای به مبلغ ۲٫۱ میلیون دلار در مزایده ای بی فروخته شد.
_ شهرک خصوصی Bridgeville در کالیفرنیای آمریکا به مبلغ ۱٫۷ میلیون دلار در مزایده ای بی معامله شد.
_ کارت بیس بال Honus Wagner به مبلغ ۱٫۱ میلیون دلار در مزایده ای بی فروخته شد.
_ فراری انزو به قیمت ۱ میلیون دلار در مزایده ای بی فروخته شد. تنها ۳۹۹ فراری انزو ساخته شده‌است، که باعث می‌شود آنها یک مجموعه نادر باشند.
_ چوب بیس بال یکی از بازیکن‌های معروف بیس بال به نام جو جکسون (Shoeless Joe Jackson) به مبلغ ۵۷۷٫۶۱۰ هزار دلار توسط خواهرزاده اش در سال ۲۰۰۱ میلادی در مزایدهای ای بی به فروش رسید.
_ آیا برگزاری مزایده برای فروش زندگی خود در ای بی امکان‌پذیر می‌باشد؟! شخصی به نام یان یاشر (Ian Usher) که تنها به نویسندگی و سفر علاقه داشت. ناگهان او که دچار بحرانی در زندگی خود شده بود، تصمیم جالب و شوکه کننده ای گرفت. او زندگی خود را که شامل دوستان، شغل و ماشینش می‌شد را در ای بی استرhلیا به مزایده گذاشت، که در نهایت از این مزایده مبلغ ۳۰۹ هزار دلار کسب کرد. او توانست به مکانهای مختلفی سفر کند و همچنین دو کتاب از تجربه‌های جالب خود نوشت.
انتقادات رایج eBay شامل نگرانی در مورد تقلب، جعل و نقض مالکیت معنوی در اقلام حراج است. به دلیل عدم پرداخت مالیات بریتانیا مورد انتقاد قرار گرفت: ساندی تایمز در اکتبر ۲۰۱۲ گزارش داد که eBay تنها ۱٫۲ میلیون پوند مالیات بر فروش بیش از ۸۰۰ میلیون پوند پرداخت کرده‌است.
در ۲۱ می ۲۰۱۴، این شرکت فاش کرد که پایگاه داده مصرف‌کنندگان از نام‌های کاربری، رمز عبور، شماره تلفن و آدرس‌های فیزیکی بین اواخر فوریه و اوایل مارس نقض شده‌است. به کاربران توصیه شد رمز عبور خود را تغییر دهند. برای تسریع این امر، ویژگی «تغییر رمز عبور» به پروفایل کاربرانی که هنوز این کار را نکرده بودند اضافه شد. ارتش الکترونیک سوریه مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. SEA گفت که حتی اگر هک جزئیات بانکی میلیون‌ها کاربر را برای آنها فاش کند، آنها از داده‌ها سوء استفاده نمی‌کنند. آنها لوگوی خود را که در اصطلاح فنی "Defacing" نامیده می‌شد، جایگزین صفحات اول وب سایت‌ها کرده بودند. هک باعث سقوط قیمت سهام eBay در معاملات روزانه در نتیجه نقض امنیت شد.
مقاله اصلی:
یک کمپین سایبری و آزار و اذیت که در سال ۲۰۱۹ علیه یک خبرنامه آنلاین انجام شد، منجر به اتهاماتی در سال ۲۰۲۰ علیه هفت عضو تیم امنیت جهانی eBay و همچنین دستگیری دو نفر از متهمان شد. Wenig، مدیر عامل شرکت در زمان کمپین آزار و اذیت، متهم نشده‌است.
بافق مرکز شهرستان بافق در سمت جنوب خاوری استان یزد است.
شهرستان بافق از شرق با شهرستان بهاباد و از جنوب با استان کرمان هم‌جوار است. بزرگ‌ترین شوره‌زار استان یزد که بر اثر شوراب‌های رودخانه شور ایجادشده است کویر درانجیر نام دارد، که در شمال غربی بافق قرار دارد. رشته کوه‌های موازی با جهت شمال غربی-جنوب شرقی کشیده، که مرتفع‌ترین آن‌ها کوه بن لخت با ارتفاع ۳۰۰۲ متر در جنوب بها باد می‌باشند در شرق شهرستان بافق قرار دارند؛ لذا مناطق شرق بافق آب‌وهوای ملایم‌تر و کوهستانی دارد و مناطق غربی که قسمتی در کویر انجیر است آب‌وهوای بیابانی و گرم و خشک دارد. شهر بافق در بخش مرکزی شهرستان بافق قرار دارد. هوای بافق گرم است و آب آن که از قنات‌های قدیمی و چشمه‌ها تهیه می‌شود، قدری شور مزه است.
مهم‌ترین رودخانه بافق رودخانه شور است که از ماهان کرمان شروع شده و در کویر در انجیر به گل می‌نشیند که البته در حال حاضر خشک شده‌است.
این منطقه یکی از قطب‌های معدنی کشور محسوب می‌شود. مهم‌ترین معادن سنگ آهن چغارت، فسفات آسفوردی، سرب و روی کوشک و… بوده که بخشی از جمعیت را به کار گرفته‌اند و سنگ آهن بافق مهم‌ترین تأمین‌کننده مواد اولیه مورد نیاز صنعت فولاد و آهن کشور می‌باشد. همچنین محدوده شهرستان بافق با توجه به عملیات اکتشافی بالغ بر ۷۰ آنومالی با ذخیره بیش از ۵/۱ میلیارد تن سنگ آهن و بیش از ۳۰ میلیون تن سرب و روی و معادن گچ و سایر سنگ‌های ساختمانی شناسائی شده که بنا به دلایلی هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌است.
مهم‌ترین صنایع دستی مردم بافق: قالی بافی، بافت پادری، جارو و بادبزن و حصیر می‌باشد.
مجتمع فولاد بافق، کارخانه ذوب روی بافق، نئوپان مقاوم، کارخانه کود شیمیایی فرایند کود و سم بافق و کاشی آپادانا از مراکز مهم صنعتی بافق است. اجرای طرح توسعه چغارت و احداث کارخانجات مختلف در شهرک صنعتی و صنایع جوار ریلی و جوار معدنی به ویژه آگلومراسیون و گندله سازی، توسعه شیلات و کشاورزی و دامپروری خصوصاً مرکز تحقیقات شتر از جمله طرح‌های صنعتی این شهرستان هستند.
به دلیل آب و هوای گرم منطقه می‌توان خرما و پسته را مهم‌ترین محصولات کشاورزی این شهر دانست. بافق یکی از گرمترین و سبز دشت بافق یکی از سردترین مناطق استان یزد می‌باشد. مهم‌ترین محصولات کشاورزی بافق گندم، جو و روناس می‌باشد. بافق تنها شهرستان استان یزد است که دارای نخلستانهای پهناور است.
از مناطق پسته کاری و چاه‌های کشاورزی این شهرستان می‌توان به منطقه کشاورزی گود گوار اشاره نمود.
مناطق گردشگری این شهرستان عبارتند از:امام زاده ظهیرالدین عبدالله ابن موسی ابن جعفر، قاضی میرجعفر، باغ تیتو، پارک آهن‌شهر، پارک آبشار، شن‌های روان صادق آباد و پتکستان (کمپ کویری شن و شادن بافق)، قلعه باقرآباد و روستاهای قطرم، شادکام، باجگان، خودیان، شمال آباد، آب مرغون و…
این شهر زادگاه وحشی بافقی شاعر نامدار قرن دهم است. محمدتقی بافقی وحاج ملا اسداله قائمی بافقی از روحانیون مخالف رضاشاه اهل شهرستان بافق بوده‌اند.
۳۱۴ نفر از اهالی این شهر در جنگ ایران و عراق کشته شده‌اند.
در سال ۱۳۹۳ بزرگ‌ترین اعتصاب کارگری ایران در بعد از انقلاب در این شهر به وقوع پیوست که در جریان ان بیش از پنج هزار کارگر شرکت سنگ آهن مرکزی بافق در اعتراض به خصوصی شدن این شرکت دست از کار کشیدند.
لازم است ذکر شود بعد از تشکیل شورای اسلامی کار شرکت سنگ آهن در سال۱۳۹۷
برای اولین بار در شرکت سنگ آهن با ریاست علی محمد علی قاسمی و نائب ریسی علی اکبر حاجی ابوالحسنی تشکیل شد. که بعد از آن با پیگیری و رفع مشکلات کارگری آرامش در این شرکت بر قرار شد.
تَرازو؛ که میزان یا "وزن‌سنج" و "جرم‌سنج" نیز خوانده می‌شود، ابزاری است که برای سنجش مقدار (سنگینی) اجسام و انسانها از آن استفاده می‌شود.فرهنگ دهخدا ترازوهای سنتی معمولاً از خاصیت اهرم و دو کفه و یک عقربه میزان به نام شاهین تشکیل شده‌اند. برای سنجش وزن هر جسم از برابری آن با وزنه‌هایی پیش‌ساخته که بر اساس واحدهای وزنی اعم از مثقال و گرم و پوند و … در دسترس هستند استفاده می‌گردد.
واژه تراز در فارسی به معنی هم‌سطح بودن است و ترازو یعنی «وسیله‌ای که بااصل هم‌سطحی» کار می‌کند. این نام‌گذاری به تراز شدن شاهین ترازو بر درجهٔ میانی صفحه وزن‌نما اشاره دارد.
اوپسالا یکی از شهرهای مرکزی سوئد است و در ۷۰ کیلومتری شمال استکهلم قرار گرفته‌است. این شهر، با ۱۶۸٬۰۹۶ نفر جمعیت (آمار ۲۰۱۷) چهارمین شهر بزرگ سوئد است.
دانشگاه اوپسالا در سال ۱۴۷۷ میلادی تأسیس شده‌است که یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های منطقه اسکاندیناوی می‌باشد. دانشکده ایران‌شناسی دانشگاه اوپسالا از دانشکده‌های بسیار فعال و معروف در زمینه مطالعات ایران است.
Wikipedia contributors, "Uppsala," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Uppsala&oldid=195446449 (accessed March 6, 2008).
محمد علی جناح () (زاده ۲۵ دسامبر ۱۸۷۶ کراچی – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۸ کراچی) از سیاستمداران سدهٔ بیستم و بنیانگذار کشور پاکستان بود. وی رهبر حزب مسلم لیگ پاکستان و نخستین فرماندار کل آن کشور بود.
محمد علی جناح در ۲۵ دسامبر ۱۸۷۶ در کراچی زاده شد. پدرش بازرگان بود و خواهرش «فاطمه» یکی از مبارزان دوران استقلال پاکستان و هندوستان بود. بعد از گذراندن دوران تحصیل در مقطع ابتدائی و دبیرستان، در سال ۱۸۹۲ وارد دانشگاه لینکلن شد و بعد از چهار سال تحصیل در رشته حقوق وکیلی توانا شد. سخت کوشی و انضباط فکری او صعودش را به مراکز قدرت آسان کرد.
او در سال ۱۹۰۵ به‌طور رسمی وارد سیاست شد. با ورود محمدعلی جناح به حزب کنگره ملی هند که برای کمک به انگلیسی‌ها تأسیس شده بود، فعالیت‌های این حزب که مقرر بود متناسب با منافع انگلیسی‌ها باشد، مخالف اهداف آنان عمل کرد. مسلمانان هم برای حفظ منافع خود حزبی به نام مسلم لیگ را تأسیس کردند. این دو حزب راه استقلال را هموار نمودند و فعالیت‌های جناح به استقلال پاکستان منجر شد. جناح از تعصب‌های فرقه‌ای دوری می‌کرد و به همین خاطر یکی از بهترین نمایندگان اتحاد مسلمانان با هندوها به‌شمار می‌رفت.
جناح در ۱۹۱۶ عهده‌دار مسئولیت پیمان اتحادیه‌ای حزب کنگره به نام حزب «لکنو» شد. در این پیمان که دستاوردهای خوبی برای مسلمانان داشت حق داشتن کرسی نمایندگی برای مسلمانان در آن پیش‌بینی شده بود. گاندی در سال ۱۹۱۸ وارد فعالیت سیاسی در شبه قاره شد. وی در حزب کنگره نیز وارد شد و طرح نافرمانی مدنی یا مقاومت منفی را مطرح کرد ولی محمد علی جناح با آن مخالفت کرد. جناح و گاندی بر سر مسائل عقیدتی اختلاف نداشتند بلکه در شیوه عملی اختلاف داشتند.
در مارس ۱۹۲۷ جناح توانست طرح‌های مسلمانان دهلی را تدوین کند اما در طرح مربوط به قانون اساسی حق رأی دادن از مسلمانان گرفته شد و کارهای جناح بی‌نتیجه ماند. در سال ۱۹۲۹ محمد علی جناح طرح معروفی را در ۱۴ ماده تنظیم کرد و به کنگره داد. کنگره ملی هند به طرح ۱۴ ماده‌ای جناح چندان توجه نکرد. او پس از این ناکامی‌ها به لندن رفت و از دور فعالیت‌های اجتماعی سیاسی شبه قاره را دنبال می‌کرد. جناح عاقبت در سال ۱۹۳۵ به هند بازگشت و رهبری مسلم لیگ را بر عهده گرفت ولی در این زمان مردم سرخورده شده بودند و از نظر سیاسی هیچ موضع روشنی نداشتند.
جناح به اسلام به مثابه یک فرهنگ دلبستگی داشت و یکی از مؤلفه‌های استقلال‌خواهی او را اتحاد مسلمانان هند تشکیل می‌داد. او اسلام را دین فردی نمی‌دانست و به ابعاد انسانی واجتماعی آن توجه داشت و در پی تشکیل حکومتی اسلامی بود.
جناح و اقبال لاهوری از مدت‌ها قبل با یکدیگر راجع به تأسیس پاکستان یعنی کشور مستقل مسلمانان صحبت کرده بودند و به نتایجی رسیده بودند. جناح از سال ۱۹۴۰ بعد از پشت سر نهادن مرحله زمینه‌سازی افکار عمومی در این راستا علناً وارد مرحله رویارویی استدلالی با مخالفان بر سر این مسئله شد. مخالفان خواستار این بودند که یک حکومت دموکرات بر هندوستان حکومت کند و گاندی هم موافق این امر بود تا مبادا هندوستان تجزیه شود و حکومت‌های مختلف در آن به قدرت برسند؛ همان‌طور که جناح آرزوی حکومت مستقل اسلامی را داشت.