moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اثر ارزشمندی با عنوان حقوق بین‌الملل دریاها با نگاهی به مسائل ایران که در سال ۱۳۹۴ و به وسیله انتشارات خرسندی به چاپ رسیده، یک گام مهم در جهت فهم بیشتر و روشن‌تر از مسائل مرتبط با حقوق دریاها در ادبیات حقوقی ایران است. کتاب یادشده به ترجمهٔ دکتر علیرضا ابراهیم‌گل عضو هیئت علمی و استاد یار دانشگاه تهران و حسن خسروشاهی دانشجوی دکتری همین دانشگاه با تکیه بر بخش حقوق دریاهای کتاب حقوق بین‌الملل عمومی نوشته مالکم شاو دربارهٔ حقوق دریاها به ابعاد گوناگون حقوق بین‌الملل دریاها از دیدگاه معاهدات و عرف و رویه قضائی بین‌المللی ازجمله با بررسی کنوانسیون ۱۹۵۸ راجع به دریای آزاد، کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها و رویه کشورها و نیز رویه قضائی دیوان بین‌المللی دادگستری، دیوان‌های داوری و دیوان بین‌المللی حقوق دریاها پرداخته و عملکرد نهادهای بین‌المللی چون مقام بین‌المللی اعماق دریاها را نیز مورد بررسی قرارداده است.
این کتاب در ادامه به حقوق دریاها و مسائل ایران پرداخته‌است.
بخش مفصلی از کتاب به قوانین داخلی ایران در زمینه حقوق دریاها اختصاص یافته‌است. در ادامه به اعلامیه تفسیری ایران در زمان امضای کنوانسیون ۱۹۸۲حقوق دریاها اشاره شده و کلیه موافقتنامه‌های مرزی دریایی ایران مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
بخشی از کتاب هم به حقانیت تاریخی نام خلیج فارس می‌پردازد و سرانجام ۹۰ نقشه جغرافیایی از تصاویر مربوط به مناطق دریایی مورد اختلاف، مرزهای دریایی و مناطق دریایی تحدید حدود شده ایران و همسایگان در معرض دید پژوهشگران قرارداده شده‌است.
کیفیت و گستردگی استفاده از نقشه‌ها در این اثر پژوهشی کم‌نظیر است و کمتر اثر پژوهشی در حقوق دریاها در ایران و حتی میان آثار بین‌المللی شناخته شده حقوق دریاهاست که به این تفصیل در مورد تک‌تک موضوعات مرتبط با حقوق دریاها و مناطق مورد اختلاف مرزی در دریاها، نقشه‌هایی به این ممتازی ارائه داده باشد.
کتاب یک اثر علمی با بهره‌گیری از آخرین مطالعات در زمینه حقوق بین‌الملل دریاها و مستند به معاهدات بین‌المللی، عرف کشورها و رویه قضائی بین‌المللی و نیز با توجهی خاص به مسائل ایران است. با بهره‌گیری از این کتاب می‌توان به دانش و آگاهی لازم برای پیگیری حقوق ایران در حوزه حقوق دریاها دست یافت.
این کتاب هم دیدگاهی نظری در مورد حقوق بین‌الملل دریاها دارد و می‌تواند به‌عنوان یک منبع درسی مورد استفاده دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری حقوق بین‌الملل قرار گیرد و هم جنبه کاربردی دارد و می‌تواند راهنمایی در خدمت متخصصان و کارشناسان حوزه سیاست خارجی، اقتصاد بین‌الملل و دفاع و امنیت ملی باشد.
زبل خان با عنوانِ اصلیِ پامپالینی شکارچی حیوانات نام یک مجموعهٔ کارتونیِ کوتاه لهستانی است که در سال ۱۹۷۶ میلادی منتشر شد. این کارتون در ایران، با نام "زبل خان" در دههٔ ۶۰ خورشیدی از شبکه اول تلویزیون ایران پخش شد.
این انیمیشن لهستانی داستان یک شکارچی است که سفارش برای شکار حیوانات می‌گیرد ولی همیشه کارش ناموفق است.
این مجموعه در طی سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ در ۱۳ قسمت به نام‌های زیر تهیه شد:
آئودی ۱۰۰ یکی از مدل‌های خودرو آئودی است. مدل‌های مختلف آئودی ۱۰۰ بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۴ ساخته شده‌است.
آئودی ۱۰۰ خودرویی است که در زمان خود در بالاترین سطوح تکنولوژی قرار داشته و این خودرو با یک موتور ۱۶۰۰ سی سی (۸۴ اسب بخاری) فولکس واگن در ایران عرضه شد؛ این خودرو اولین خودرویی بوده‌است که با این اندازه و حجم اتاق دارای محرک جلو بوده و چرخ‌های عقب آن فقط بایک اکسل و فنر و موجگیر به اتاق متصل بوده‌است با این حال از نظر تعادل و هندلینگ رتبه بالایی را در خودروهای زمان خود داشته‌است. سیستم کاربراتور آن یکی از پیشرفته ترین‌ها در زمان خود بوده به طوری که با تقریباً ۱۲ سوزن ژیگلور بالاترین راندمان را با کمترین مصرف (میانگین ۸٫۹ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر) داشته‌است.
اولین آئودی ۱۰۰ توسط شرکت تابعه فولکس واگن اتحادیه خودرو در اینگل اشتاد تولید شد و در ۲۶ نوامبر ۱۹۶۸ به عنوان یک سدان چهار درب به نمایش درآمد.
حقوق بین‌الملل عُرفی به آن دسته از ضوابط رفتاری تابعان حقوق بین‌الملل گفته می‌شود که از عرف نشأت گرفته‌اند و به منزله یک رویهٔ عمومی به عنوان قانون پذیرفته شده‌اند. عرف بین‌المللی دارای دو عنصر مادی و معنوی است. عنصر مادی همان رویه و عملکرد تابعان حقوق بین‌الملل است و عنصر معنوی آن اعتقاد این تابعان به لزوم رعایت قاعده عرفی است. عرف بین‌المللی به همراه معاهدات و اصولِ حقوقیِ کشورهای متمدن یکی از منابع اصلی دیوان بین‌المللی دادگستری برای حل و فصل اختلافات است.ماده ۳۸ اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری
برخلاف نظام‌های پیشرفته حقوق داخلی که در آن‌ها عرف عنصری مزاحم و نسبتاً بی‌اهمیت شمرده می‌شود، در عرصه بین‌المللی، حداقل تاکنون، عرف یک منبع پویا بوده و نقش برجسته‌ای در تدوین و شکل‌گیری حقوق بین‌الملل ایفا کرده‌است.ربکا والاس، ص ۱۰
کوپرنیسیمعنصر جدید 'کوپرنیسیم' نامگذاری شد (با نام موقت آن‌ان‌بیوم ) یک عنصر با عدد اتمی ۱۱۲ است که نماد اختصاری آن Cn می‌باشد
کوپرنیسیم از عناصر فوق‌سنگین است؛ و جزو گروه ۱۲ بوده و یکی از فلزات پس‌واسطه است.
گوریلاز نام یک گروه مجازی موسیقی است که در سال ۱۹۹۸ توسط دِیمن آلبارن (خوانندهٔ گروه راک بلِر) و جیمی هیولت (خالق کمیک تنک گرل) بنیان گذاشته شد.
گروه از چهار شخصیت تخیلی به نام‌های ۲-دی2D (آواز، کیبورد)، مورداک (گیتار بیس)، نودل (گیتار، کیبورد، آواز) و راسل (درام) تشکیل شده و آلبارن تنها مشارکت‌کننده دائمی در این پروژه بوده‌است. سبک موسیقی گوریلاز را می‌توان آلترنتیو راکی نامید که از هیپ هاپ، موسیقی الکترونیک، و موسیقی ملل تأثیر گرفته‌است.
در طول دوران فعالیت، گوریلاز خود را به شکل‌های مختلفی در اجراهای زنده نشان داده‌است، مانند مخفی کردن گروه در تورها از دید مخاطبان در سال‌های اولیه، نمایش شخصیت‌ها روی صحنه از طریق گرافیک کامپیوتری و تورهای زنده مرسوم با اعضای کاملاً قابل مشاهده گروه. این گروه بیش از ۲۷ میلیون نسخه از کارهایشان را در سراسر جهان فروخته‌اند و نام آنها توسط رکوردهای جهانی گینس به عنوان «موفق‌ترین گروه مجازی» به ثبت رسیده‌است. آنها تاکنون برنده یک جایزه گرمی، دو جایزه وی‌ام‌اِیز، یک جایزه ان‌ام‌ای و چهار جایزه ای‌ام‌اِی شده‌اند.Rock On The Net: Gorillaz Rock on the Net همچنین نامزد ۱۱ جایزه بریت بودند و در جوایز بریت ۲۰۱۸ به عنوان بهترین گروه بریتانیا شناخته شدند."Brit Awards 2018: The winners and nominees". BBC. Retrieved 21 February 2018Gorillaz BRITS Profile BRIT Awards Ltd
بارباپاپا یک سریال کارتونی ساخت کشور فرانسه است که طی سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ پخش شده است، بارباپاپا همچنین مجموعه کتاب کارتون استریپ و همچنین نام شخصیت اصلی این دو است.
این مجموعه در اپیزودهای ۵ دقیقه ای و در دو فصل تولید و پخش شده است.
تیلس تیلور به همراه همسرش آنت تیسو شخصیت «بارباپاپا» را در دهه ۷۰ به‌وجود آوردند که اولین بار به‌زبان فرانسوی منتشر شد و پس از آن به بیش از ۲۰ زبان ترجمه و سریال‌های تلویزیونی متعددی از روی آن ساخته شد.
سریال کارتونی بارباپاپا در سالیان گذشته با دوبله فارسی از شبکه دو تلویزیون ایران پخش شده‌است.
بارباپاپا در زبان فرانسوی به معنی پشمک است که نوعی شیرینی یا تنقلات که از شکر ساخته می‌شود.
بارباپاپاها موجوداتی هستند که می توانند شکل خود را تغییر دهند، و این همان ماجراهایی است که این خانواده غیرعادی در تلاش برای یافتن جایگاه خود در سیاره زمین و کمک به افراد و حیوانات دیگر است.
بارباپاپا و همسرش بارباماما و هفت فرزند آن‌ها به نام‌های باربادانا، باربالالا، بارباپشمالو، باربازو، بارباخوان، باربازیبا موجوداتی هستند که می‌تواند به هر شکلی در بیاید.وبلاگ برگ سبز
والِری ماری رنه ژرژ ژیسکار دِستَن (زاده در کوبلنتس – درگذشته در آتون) سیاستمدار و ۲۰امین رئیس‌جمهور فرانسه اهل فرانسه بود.
والری ژیسکار دستن در دانشگاه پلی‌تکنیک پاریس تحصیل کرد و در وزارت دارایی فرانسه مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۵۶ و درحالیکه تنها ۳۰ سال داشت به‌عنوان نمایندهٔ مجلس فرانسه انتخاب شد و در همان سال عضو کابینهٔ فرانسه شد. مدتی بعد، به‌عنوان عضو هیئت نمایندگی فرانسه در سازمان ملل متحد حضور پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۹۶۲ توسط ژنرال دوگل به وزارت دارایی منصوب شد. ژیسکار دستن در بازسازی سازمان اقتصاد فرانسه که بر اثر جنگ جهانی دوم به‌شدت آسیب دیده بود نقش مهمی ایفا کرد اما تدابیر ضدتورمیِ او، باعث افزایش مخالفت‌ها از جانب مقامات مالی و کارگری فرانسه شد و برکناری او از سِمَتش را در ۱۹۶۷ در پی داشت. با روی کار آمدن ژرژ پمپیدو، ژیسکار دستن بار دیگر وزیر دارایی فرانسه شد و این سِمَت را تا هنگام مرگِ پمپیدو در ۱۹۷۴ در اختیار داشت.
والری ژیسکار دستن در انتخابات ۱۹ مهٔ ۱۹۷۴ بر فرانسوا میتران پیروز شد و به‌عنوان بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه و سومین رئیس‌جمهور از جمهوری پنجم فرانسه انتخاب شد.https://en.wikipedia.org/wiki/French_presidential_election,_1974 او به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور فرانسه پس از استقلال الجزایر در سال ۱۹۷۵ از این کشور دیدن کردhttp://uk.reuters.com/article/uk-france-algeria-history-idUKL28581320071129 و برخلاف بیشتر کشورهای غربی، بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو را تحریم نکرد و حتی خود در این سال به شوروی رفت و در ورشو با لئونید برژنف دیدار کرد.http://www.csmonitor.com/1980/0519/051901.html همچنین، او رابطهٔ نظامی فرانسه با سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را که از سال ۱۹۶۶ و به دستور شارل دو گل قطع شده بود دوباره برقرار کرد. والری ژیسکار دستن در ژانویه ۱۹۷۹م/ دی ۱۳۵۷خ میزبان کنفرانس گوادلوپ بود. ژیسکار دستن، جوان‌ترین رهبر فرانسه پس از ناپلئون بناپارت به‌حساب می‌آید. او نهایتاً در سال ۱۹۸۱ از رقیب پیشین خود، فرانسوا میتران، شکست خوردhttps://en.wikipedia.org/wiki/French_presidential_election,_1981 و دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش به پایان رسید.
تخصص والری ژیسکار دستن اقتصاد و امورمالی بود و سیاست را ابزاری برای رسیدن به اقتصاد می‌دید. او در سیاست، گرایش راست میانه و با دیدگاه لیبرال داشت. در دوران ریاست‌جمهوری ژیسکار دستن، وضع معیشتی و درآمد مردم فرانسه بهبود یافت.
ژیسکار دستن نخستین بار در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۵۰ در سِمَت وزیر اقتصاد و دارایی فرانسه به دعوت هوشنگ انصاری از ایران دیدار کرد و همزمان با دیدار با مقامات ایرانی، توافقنامه‌هایی امضا کرد. نخستین رابطهٔ او و ایران در دوران ریاست‌جمهوری‌اش، میزبانی از محمدرضا پهلوی و فرح پهلوی در سال ۱۳۵۳ بود. سفر محمدرضا پهلوی به فرانسه، نخستین سفر یک مهمان خارجی، پس از رسیدن دستن به ریاست‌جمهوری بود. این سفر در زمانی انجام شد که شاه ایران در بسیاری از کشورهای غربی به طور گسترده‌ای به زیر پا گذاشتن حقوق بشر متهم می‌شد. به نظر می‌رسد که حقوق بشر برای ژیسکار دستن اهمیتی ندارد و برای او، تامین نفت خام مهم است. در این سفر، مذاکرات مفصلی دربارهٔ امور اقتصادی و سیاسی بین طرفین برگزار شد که طی آن کمیسیونی مرکب از نمایندگان طرفین تشکیل و مأمور شد تا زمینه‌های سرمایه‌گذاری و همکاری‌های صنعتی را به‌وجود آورَد. از مهم‌ترین نتایج برقراری این کمیسیون، می‌توان به توافق‌هایی در زمینهٔ استخراج گاز و همکاری در پژوهش‌های هسته‌ای و تأسیس رآکتور هسته‌ای اشاره کرد.http://www.h-ahmadi.info/ایران-و-فرانسه،-تحرک-دیپلماسی/ در دوران ریاست‌جمهوری ژیسکار دستن، سفر تفریحی مردم ایران به فرانسه، بدون نیاز به روادید انجام می‌شد.
در دوران ریاست‌جمهوری ژیسکار دستن، سید روح‌الله خمینی (بدون نیاز به روادید) به فرانسه رفت و مدتی در آنجا سکونت گزید. سازمان اطلاعات و امنیت فرانسه مخالف حضور او در فرانسه بود. ژیسکار دستن برای تصمیم‌گیری، سفیر فرانسه در تهران را نزد شاه فرستاد. شاه با حضور روح‌الله خمینی در فرانسه مخالفتی نکرد و خواستار رفتار محترمانه و حفظ امنیت او شد و تأکید کرد که اگر چنین نباشد «هرگز فرانسه را نخواهد بخشید». نزدیکان محمدرضا پهلوی بعدها گفتند که او می‌پنداشت که اگر رسانه‌های غربی، حرف‌ها و تفکر خمینی را منتشر کنند همه در می‌یابند او چه آدم عقب‌مانده‌ای است و از دورش پراکنده خواهند شد و ارزشی به او نخواهند داد. اما فرانسه قرارگاه انقلابیون ایران شد. با اوج گیری کنش اتقلابیون در فرانسه، ژیسکار دستن نماینده‌ای را نزد روح‌الله خمینی فرستاد تا به او گوشزد کند که فعالیت‌هایش با شرایط پناهندگی، سازگار نیستند. از سوی دیگر، بار دیگر به محمدرضا پهلوی پیام داد که آیا می‌خواهد روح‌الله خمینی را از فرانسه اخراج کنند و به الجزایر بفرستند؟ شاه پاسخ داد که «اداره امور کشور خودت، دست خود توست». ژیسکار دستن میزبان کنفرانسی در گوادلوپ بود که رهبران چهار قدرت اروپایی در آن جمع شده بودند و تصمیماتی دربارهٔ دودمان پهلوی اتخاذ کردند. او بعدها در چند مصاحبه گفت هنگامی که فهمید جیمی کارتر، رئیس‌جمهور آن هنگام ایالات متحده آمریکا از شاه قطع امید کرده و کار او را تمام شده دانسته، یکه خورد اما دریافت که نخست‌وزیر بریتانیا (جیمز کالاهان) نیز با جیمی کارتر، همراه است.
پس از پیروزی انقلاب در ایران، تنش‌ها بین دو کشور بالا گرفت و عده‌ای از سران نظام پهلوی که در صدر آن‌ها شاپور بختیار قرار داشت به فرانسه پناهنده شدند. پس از آن نیز با پناهنده‌شدن مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر به فرانسه و همچنین دادن پناهندگی به ربایندگان ناوچهٔ تبرزین در سپتامبر ۱۹۸۱ این کشور به مرکز مخالفان جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد و بدبینی نسبت به دولت ژیسکار دستن بالا گرفت. آنچنانکه پس از خروج بنی‌صدر و پس از اینکه محمدعلی رجایی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران انتخاب شد ژیسکار دستن [که ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ (برابر با ۲۱ مه ۱۹۸۱) دوران ریاست‌جمهوری‌اش به پایان رسیده بود (دومین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران که منجر به انتخاب محمدعلی رجائی شد، دو ماه بعد و در دوم مرداد ۱۳۶۰ برگزار شد)] در پیامی به وی تبریک گفت. اما رجایی جواب تندی به او داد به‌طوری‌که تذکر آیت‌الله خمینی را به‌همراه داشت.http://khabaronline.ir/detail/259259 پیش از برگزاری دومین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری اسلامی در ایران و انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست‌جمهوری ایران، در ۲۱ مه ۱۹۸۱ برابر ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۰ دوره ریاست‌جمهوری والری ژیسکار دستن در فرانسه پایان یافته بود و این یعنی نامه تبریک انتخاب رجایی به ریاست‌جمهوری از طرف فرانسوا میتران که آن موقع به تازگی رئیس‌جمهور فرانسه شده‌بود نوشته شده بود و نه از طرف والری ژیسکار دستن که بیشتر از دو ماه بود که دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش به پایان رسیده‌بود.
فرانسوا موریس آدرین ماری میتِران (زاده – درگذشته )، سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. میتران بیست و یکمین رئیس‌جمهور فرانسه بود. او به مدت ۱۴ سال از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ میلادی این مقام را در اختیار داشت. او نخستین کسی بود که به نمایندگی از حزب سوسیالیست فرانسه به مقام ریاست‌جمهوری رسید. فرانسوا میتران در ۸ ژانویه ۱۹۹۶، در سن ۷۹ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به لومیر و شرکا اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
پس از جنگ، چند سالی در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ وزیر از جمله وزیر امور سربازان بازنشسته، وزارت شهرستان‌ها و قلمروهای ماورابحار فرانسه، نماینده در شورای اروپا، وزیر کشور و وزیر دادگستری بود.
در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ نامزد ریاست‌جمهوری شد که هر دو ناموفق بود. اما در رقابت‌های انتخاباتی در ۱۹۸۱ موفق شد والری ژیسکار دستن را شکست دهد و مدت ۱۴ سال در کاخ الیزه حکومت نمود.
میتران معروف به «اغواگر بزرگ سیاست فرانسه» بود.
میتران در سال ۱۹۴۴ با همسرش دانیل میتران (با نام اصلی دنیل گوزِ) ازدواج کرد. حاصل این ازدواج ۳ فرزند پسر بود که یکی از پسرها در دو ماهگی درگذشت.
در سال ۱۹۶۲ میلادی که میتران ۴۶ سال داشت، در ساحل اوسه‌گور در جنوب غربی فرانسه با دختری به نام ان پنژو (متولد ۱۹۴۳) آشنا شد. این دختر ۲۷ سال از میتران کوچک‌تر بود. این دختر، فرزند یکی از خانواده‌های سرشناس کاتولیک اهل کلرمون-فران (از خویشاوندان صاحبان شرکت لاستیک‌سازی میشلن) بود. پدر آن دختر، دوست میتران بود. این آشنایی باعث پیدایش عشقی آتشین اما پنهان میان آن دو شد. آنها در ۱۹۷۴ صاحب دختری به نام مازارین شدند. به علت پنهانی بودن این روابط، میتران و ان پنژو مجبور بودند صحبت‌ها و ابراز احساسات خود را از طریق نامه به یکدیگر بیان کنند. در سال ۲۰۱۶ کتابی به نام «نامه‌های میتران به ان» منتشر شد که محتوای آن، متن بیش از ۱۲۰۰ نامه میتران از ۱۹۶۲ تا زمان مرگش در ۱۹۹۶ به ان بود. انتشار این کتاب دیدگاه افرادی که میتران را به عنوان فردی مغرور و بدبین می‌شناختند به چالش کشید.
فِلِرُویُم عنصر فوق سنگین ۱۱۴ جدول تناوبی با نماد Fl است که قبلاً با نام آن‌ان‌کادیم شناخته می‌شد. در سال ۲۰۱۲ اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی این نام را به افتخار بنیانگذار واکنش‌های هسته‌ای، گئورگی فلروف برای آن انتخاب نمودند. فلروویم یک عنصر مصنوعی و فوق‌العاده رادیواکتیو است و محققان اولین بار آن را را بعد از شلیک یون‌های کلسیم به یک هدف پلوتُنیُمی مشاهده کردند. فلروویم یک فلز فرّار است.
در جدول تناوبی عناصر، این عنصر یک عنصر فوق سنگین در بلاک پی محسوب می‌گردد. این عنصر عضو دورهٔ هفتم جدول تناوبی می‌باشد و همچنین سنگین‌ترین عضو گروه کربن (گروه ۴ اصلی) می‌باشد. این عنصر همچنین سنگین‌ترین عنصری است که تا به امروز مورد بررسی و تحقیق قرار گرفته‌است.
لیورموریوم یک عنصر شیمیایی واپاشی هسته‌ای با نماد Lv و عدد اتمی ۱۱۶ است که قبلاً با نام آن‌ان‌هگزیوم شناخته می‌شد. قرار بود به افتخار منطقه‌ای در مسکو، مسکوویم (moscovium) نام بگیرد، اما محققان آمریکایی توانسته‌اند برنده جدال نام گذاری این عنصر شوند. این عنصر به افتخار شهر محققان آمریکایی لیورمور، کالیفرنیا نام‌گذاری شد. در سال ۲۰۰۰، وقتی که دانشمندان دو عنصر کلسیم و کوریم را با هم ترکیب کردند، عنصر لیورموریوم مشاهده شد.
چهار ایزتوپ با عدد جرمی ۲۹۰–۲۹۳ شناخته شده‌اند؛ که پایدارترین آن Lv-293 با نیم‌عمر ۶۳ میلی‌ثانیه‌است.
تنسین نام رسمی برای عنصر کشف شده در سال ۲۰۱۰ است. در جدول تناوبی با نماد Ts و عدد اتمی ۱۱۷ است.
این عنصر ۱۱۷ نخستین‌بار در سال ۲۰۱۰ توسط محققان روس و آمریکایی در مؤسسه تحقیقات هسته‌ای دوبنا (Dubna) در روسیه تولید شد و طی سال‌های اخیر محققان به‌دنبال تولید و تأیید وجود این عنصر هستند.
محققان مرکز تحقیقات بر روی یون‌های سنگین هلم‌هولتس GSI در دارمشتات آلمان موفق به تولید و مشاهده اتم‌های مختلف عنصر ۱۱۷ شدند.
این عنصر پیش از تأیید توسط آیوپاک به‌طور موقت آن‌ان‌سپتیم (ununseptium)( یا ) نامیده می‌شد.
عنصر ۱۱۷ یک اتم با ۱۱۷ پروتون درون هسته است؛ این عنصر فوق سنگین شامل تمامی عناصر فراتر از عدد اتمی ۱۰۴ است که به‌طور طبیعی بر روی زمین وجود نداشته و به صورت مصنوعی در آزمایشگاه تولید می‌شوند.
اورانیوم با ۹۲ پروتون، سنگین‌ترین عنصر در طبیعت محسوب می‌شود، اما محققان با افزودن پروتون به هسته اتمی از طریق واکنش‌های همجوشی هسته‌ای موفق به تولید عناصر سنگین‌تر شده‌اند.
در طی سال‌های اخیر محققان با هدف بررسی میزان محدودیت بزرگی اتم، عناصر سنگین‌تری را تولید کرده‌اند؛ با افزودن پروتون‌ها و نوترون‌های بیشتر به هسته، اتم بی‌ثبات‌تر می‌شود و اغلب عناصر فوق سنگین پیش از فروپاشی تنها چند میکروثانیه یا نانوثانیه دوام دارند.
«جزیره ثبات» (island of stability) محلی است که عناصر فوق سنگین دوباره باثبات می‌شوند و اگر چنین جزیره‌ای وجود داشته باشد، عناصر در این منطقه نظری از جدول تناوبی بیش از چند نانوثانیه دوام پیدا می‌کنند.
موفقیت محققان آلمانی در تولید عنصر ۱۱۷ گام مهمی در مسیر تولید و تشخیص عناصر واقع در جزیره ثباتِ عناصر فوق سنگین محسوب می‌شود.
فدراسیون جهانی نامگذاری عناصر در شیمی (IUPAC) با بررسی نتایج این مطالعه در خصوص تأیید رسمی عنصر ۱۱۷ و ورود آن به جدول تناوبی عناصر تصمیم‌گیری خواهد کرد.[۱]
As quoted at http://www.webelements.com/ from this source:
As quoted from this source in an online version of: David R. Lide (ed), "CRC Handbook of Chemistry and Physics, 84th Edition". CRC Press. Boca Raton, Florida, 2003; Section 6, Fluid Properties; Thermal Properties of Mercury
محمّد حسن بیچاره بیدختی گنابادی ملقب به صالح‌علی‌شاه (۲۴ تیر ۱۲۷۰ برابر با ۸ ذیحجه ۱۳۰۸ هجری قمری، بیدخت گناباد – ۶ مرداد ۱۳۴۵ برابر با ۹ ربیع‌الثانی ۱۳۸۶ هجری قمری) قطب سی و ششم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی بود.
وی فرزند ارشد و جانشین حاج ملّا علی بیدختی نورعلیشاه ثانی است. پس از ایّام کودکی، علوم مختلف دینی اعم از نقلی و عقلی را نزد جدّ خود سلطانعلیشاه و پدر و استادان محلّی در بیدخت گناباد فراگرفت. در سال ۱۳۲۷ قمری پس از درگذشت سلطانعلیشاه، به دست پدر وارد سلوک گردید. سپس برای تکمیل تحصیلات به اصفهان رفت و نزد استادان زمان مانندآخوند ملا محمد کاشانی و جهانگیرخان قشقایی تحصیل کرد. پس از بازگشت به گناباد در ۲۰ شعبان ۱۳۲۸ قمری از طرف پدر مجاز به اقامه نماز جماعت فقرا و در ۱۱ ربیع‌الثّانی ۱۳۲۹ قمری مجاز در دستگیری و ارشاد طالبان راه با لقب صالحعلیشاه شد. پس از درگذشت نورعلیشاه ثانی در سال ۱۳۳۷ هجری قمری، بنا بر فرمان وی به جانشینی او تعیین شد.
وی در مدت حیات، علاوه بر رسیدگی به امور پیروان و تربیت معنوی آن‌ها، ضمن اشتغال به کشاورزی، در امور خیریه و احداث بناهای عمومی فعال بود. از او تعدادی مکتوبات و رسالهٔ پند صالح برجای مانده‌است.
وی سرانجام در تاریخ نهم ربیع الثانی ۱۳۷۶ درگذشت و پس از او فرزند ارشدش، سلطانحسین تابنده ملقّب به رضاعلیشاه بنا بر وصیت و فرمان پدر، به جانشینی و قطبیت منصوب شد. مقبره وی در جوار آرامگاه جدش در مزار سلطانی بیدخت گناباد واقع است.سلطانی گنابادی، محمدباقر (۱۳۷۹)، رهبران طریقت و عرفان، تهران: انتشارات حقیقت، صص ۱۹۸ و ۱۹۹.
این شعر از وی نقل شده‌است:
از نور علی فیض دمامدم داریم از جود علی بین که چه خاتم داریم
ما صالح وقتیم و ظهور سلطان این دم که به ما رسیده زآدم داریم
از آثار و تألیفات محمدحسن بیچاره بیدختی (صالح‌علی‌شاه) می‌توان به رساله شریفه پند صالح و مقالاتی چون: تحیت اسلامی، امتیاز شیعه، جبر و تفویض و خواب و مرگ اشاره کرد.
نورعلی تابنده (۲۱ مهر ۱۳۰۶ – ۳ دی ۱۳۹۸) ملقب به مجذوب‌علیشاه، قطب یا رهبر سلسله نعمت‌اللهی سلطان‌علیشاهی دراویش گنابادی بود. تابنده پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در کابینه دولت موقت مدتی معاون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیر سازمان حج و زیارت و معاون وزارت دادگستری بود.
او در سال ۱۳۶۹ به دلیل امضای نامه مشهور ۹۰ امضایی بازداشت شد و ۸ ماه در زندان و تحت بازجویی بود. همسر او در همین دوران درگذشت. تابنده بار دیگر در زمان قطبیت خود، سال ۱۳۸۶ در خراسان رضوی حوالی شهر گناباد بازداشت شد.
تابنده پس از اعتراضات گلستان هفتم از اول اسفند ۱۳۹۶ حصر خانگی شد و بعد از دو سال در آبان ۱۳۹۸ بنابر ادعای رسانه‌های حکومتی به‌علت بیماری و ضعف جسمانی در بیمارستان مهر تهران بستری شد و نهایتاً در سوم دی ۱۳۹۸ درگذشت. پیکر تابنده بنا بر وصیتش در مزار سلطانی بیدخت به خاک سپرده شد.
نورعلی تابنده در ۲۱ مهر ماه ۱۳۰۶ در شهر بیدخت در بخش مرکزی شهرستان گناباد استان خراسان رضوی زاده شد. جدش ملا سلطان‌محمد گنابادی (سلطان علیشاه) (۱۲۵۱–۱۳۲۷ قمری) قطب وقت سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی بود و به سبب گسترش بسیار زیاد سلسله نعمت الهی در آن زمان (در زمان قطبیت ملا سلطان محمد) این سلسله بعد از او به نام «نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی» مشهور شد.
تعلیم و تربیت اولیه او تحت سرپرستی پدرش «محمد حسن تابنده بیدختی» ملقب به صالح علیشاه بود. او در موطن خویش، گناباد، مقدمات علوم اسلامی را فرا گرفت و همچنین هیئت قدیم و نجوم را نزد پدر آموخت. سپس برای ادامه تحصیلات به تهران آمد و در سال ۱۳۲۴ شمسی از دبیرستان علمیه تهران با رتبه اول دانشنامه دیپلم ادبی دریافت کرد و سال بعد از همان دبیرستان دیپلم طبیعی نیز گرفت. آنگاه در دانشکده حقوق دانشگاه تهران تحصیلات دانشگاهی را ادامه داده و در سال ۱۳۲۷ در رشته حقوق قضایی به دریافت درجه لیسانس موفق شد و همزمان مطالعه و تحقیق را در معارف اسلامی خصوصاً فقه و اصول نزد استادان فن بالاخص برادر بزرگ خود سلطانحسین تابنده ملقب به «رضا علیشاه ثانی» آموخت و در کلاس‌های درس محمود شهابی و سید محمّد مشکوة و محمّد سنگلجی شرکت کرد.
او ابتدا در وزارت امور خارجه مشغول به کار شد؛ و پس از مدت کوتاهی در سال ۱۳۲۹ به وزارت دادگستری منتقل شد و مدت‌ها عهده‌دار شغل ریاست ادارهٔ سرپرستی دادسرای تهران و به دنبال آن مستشاری دادگاه استان تهران بود. در اوایل خدمت دادگستری که در دادگستری مشهد مشغول به کار بود، برای ادامهٔ تحصیل به کشور فرانسه رفت و در آنجا در سال ۱۳۳۶ خورشیدی درجهٔ دکتری حقوق را از دانشگاه پاریس اخذ کرد. او همچنین در رشتهٔ زبان فرانسه نیز مشغول به تحصیل بود و دیپلم آن را دریافت کرد.
تابنده در روزگار اقامت در فرانسه با اسلام‌شناس مشهور هانری کربن که علاقه به عرفان و معارف شیعه داشت، در تماس بود و در کلاس‌های درس وی حاضر می‌شد. کربن که با بزرگان سلسلهٔ نعمت‌اللهی گنابادی آشنایی داشت و اظهار علاقه می‌کرد، به او توصیه و اصرار کرد که دربارهٔ این سلسله مطلبی بنویسد و به این ترتیب رساله‌ای به زبان فرانسه با موضوع «شرح مکتب و طریقهٔ ملا سلطان محمد گنابادی و یک قرن مکتب او» در انستیتوی تحقیقات عالیه زیر نظر کربن را دردست گرفت و به ثبت رسانید و یادداشت‌های تحقیق را فراهم آورد که البته به انجام نرسید.
پس از بازگشت به ایران در مشاغل مختلف قضایی در وزارت دادگستری و تدریس در دانشکده‌های حقوق مشغول شد. بار دیگر در شهریور ۱۳۴۷ با بورس دولت فرانسه جهت مطالعات حقوقی قضایی عازم پاریس شد و در مؤسسه بین‌المللی مدیریت I.I.A.P. مشغول به تحصیل و تحقیق گردید و موفق به اخذ دیپلم مدیریت قضایی از آن مؤسسه شد. پس از بازنشستگی در سال ۱۳۵۵ گاه به شغل وکالت دادگستری نیز اشتغال داشت و در دوران انقلاب ۱۳۵۷، وکالت تعدادی از روحانیون و دانشجویان مورد تعقیب را رایگان پذیرفت. پس از انقلاب هم مدت کوتاهی در دولت مهدی بازرگان به سمت معاونت وزارت ارشاد و معاون وزیر دادگستری منصوب شد و به عضویت هیئت امناء و مدیریت سازمان حج و زیارت درآمد. او دوباره در مهر ۱۳۵۹ خورشیدی، به درخواست خودش بازنشسته شد.https://www.bbc.com/persian/iran-features-50758206
دکتر تابنده پیش از انقلاب از اعضای جبهه ملی ایران و پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ عضو نهضت مقاومت ملی بود.https://melliun.org/iran/221514
نورعلی تابنده وکالت چهره‌های سیاسی پیش و پس از انقلاب را به عهده داشته‌است. از جمله در دوران پهلوی وکالت سید مرتضی پسندیده، برادر روح‌الله خمینی و جلال‌الدین طاهری که بعدها امام جمعه اصفهان شد را بر عهده داشت و همچنین در حکومت جمهوری اسلامی وکالت افرادی چون عباس امیر انتظام در کارنامهٔ وکالتش دیده می‌شود. او همچنین عضو کمیته «جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران» بود و مقاله‌های انتقادی می‌نوشت.
نورعلی تابنده همچنین از اعضای هیئت امنای قلعه احمدآباد محل دفن محمد مصدق نخست‌وزیر وقت ایران بود.https://www.irna.ir/news/83607801/درباره-نورعلی-تابنده
نورعلی تابنده سال‌ها به نیروهای ملی مذهبی و نهضت آزادی نزدیک بود و از جمله امضاءکنندگان نامه مشهور نامه ۹۰ امضایی به اکبر هاشمی رفسنجانی که به دلیل امضای همین نامه بازداشت شد و ۸ ماه در زندان بود. همسر او در همین دوره درگذشت. نورعلی تابنده مطالبی نیز در نشریه «جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران» می‌نوشت که از جمله آن‌ها مطلبی در رد نظریه ولایت فقیه بود، این مقاله از جمله موضوعاتی بود که در بازجویی‌هایش مطرح شد.
گروهی از ناظران فعالیت‌های سیاسی تابنده را دلیلی بر آن دانسته‌اند که جایگاه «قطب دراویش گنابادی» با تأخیر به او منتقل شود. نورعلی تابنده پس از کسب عنوان «قطب دراویش گنابادی» نیز در برخی از موضوعات سیاسی فعال بود و در مراسم بزرگداشت چهره‌های ملی-مذهبی شرکت می‌کرد.
تابنده گرچه پس از آنکه در سال ۱۳۷۵ قطب دراویش گنابادی شد، از فعالیت‌های چشمگیر سیاسی پیشین خود کناره گرفت، اما گاه مواضع آشکار سیاسی نیز اتخاذ کرد؛ همچون حمایت از مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، به دلیل به گفتهٔ خودش «شرایط استثنایی». او در این حمایت از کروبی به عنوان «فریادرس» درویشان نام برد.
او در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ از مهدی کروبی حمایت کرد چرا که در میان چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب، کروبی تنها کسی بود که در نامه‌هایی به مقامات مسئول از جمله وزیر اطلاعات وقت و مراجع تقلید به تخریب حسینیه دراویش گنابادی و آزار آن‌ها انتقاد کرده بود.
روند تخریب حسینیه‌ها و بازداشت دراویش گنابادی از سال‌های ابتدایی ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد شدت گرفته بود.
وی در کنار تحصیل علوم دینی و دانشگاهی و تحقیق و تألیف، در سال ۱۳۳۱ شمسی توسط پدرش وارد عرصه عرفان شد. پس از درگذشت قطب وقت سلسله، علی تابنده ملقب به محبوب‌علیشاه در ۲۷ دی ماه ۱۳۷۵ با وصیتی که در تاریخ ۲۸ مهر ماه ۱۳۷۱ (۲۲ ربیع‌الثانی ۱۴۱۳) توسط وی نوشته شده بود به مقام جانشینی او با لقب طریقتی «مجذوب‌علیشاه» رسید.کتاب مجموعه مقالات فقهی و اجتماعی، نور علی تابنده، انتشارات حقیقت، تهران ۱۳۷۸ (مقدمه ناشر)
مأموران امنیتی جمهوری اسلامی اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۶ نورعلی تابنده، مجذوب‌علیشاه، قطب دراویش گنابادی را در خراسان رضوی حوالی شهر گناباد بازداشت کردند.
براساس گزارش‌ها، «مهاجمین بدون حکم قضایی به منزل میزبان حمله‌ور شده و وی را به همراه حدود ۵۰ نفر از همراهانشان بازداشت نموده بودند.»
در آن زمان پاره‌ای از روزنامه‌های اصلاح طلب اوایل اردیبهشت ماه خبر داده بودند که مأموران اعزامی از مشهد به قطب دراویش گنابادی اخطار کرده‌اند که باید این شهر را ترک کند.
در همین زمینه، روزنامه اعتماد ملی خبر داد: «مأموران به نورعلی تابنده گفته‌اند که از تهران به آن‌ها دستور داده شده تا به وی ابلاغ نمایند حداکثر تا ۱۵ اردیبهشت، بیدخت را ترک نماید.»
نورعلی تابنده یک روز بعد در تهران آزاد شد اما برای ۱۲ سال تا پیش از مرگش از سفر او به خراسان جلوگیری به عمل آمد.
اردیبهشت سال ۱۳۹۰ برای نورعلی تابنده، قطب دراویش گنابادی، احضاریه‌ای از سوی دادستانی صادر گردید.
تابنده به «معاونت در تهدید علیه بهداشت عمومی از طریق دفن اموات در مزار سلطانی بیدخت» متهم شده بود، شعبه دوم بازپرسی دادسرای ناحیه ۲۳ تهران به نیابت از دادسرای گناباد، نورعلی تابنده را احضار کرده بود.
نورعلی تابنده در آن زمان سرپرستی آرامگاه بیدخت را بر عهده داشت که شبکه بهداشت شهرستان گناباد در اسفند ماه ۱۳۸۷ با «فشار و اصرار نهادهای امنیتی»، دفن اموات در مزار سلطانی بیدخت را ممنوع اعلام کرده بود.
روز سوم اسفند ماه به دلیل تحصن دراویش گنابادی در سوم اسفند سال ۱۳۸۷ مقابل مجلس شورای اسلامی در میدان بهارستان تهران برای اعتراض به تخریب محل اجتماعشان در اصفهان (و آرامگاه درویش ناصرعلی) و بازداشت تعدادی از آن‌ها توسط نیروهای انتظامی از سوی نورعلی تابنده به عنوان "روز درویش" نام‌گذاری شده‌است.
پس از اعلام اخباری مبنی بر احتمال دستگیری نورعلی تابنده و همچنین ایجاد ایست بازرسی در منطقه، دراویش گنابادی از تاریخ ۴ بهمن ماه ۱۳۹۶ در مقابل منزل او برای جلوگیری از تعرض به منزل تابنده توسط نیروهای امنیتی تجمع کردند. این تجمع به درگیری در همان شب میان نیروهای امنیتی و لباس شخصی با دراویش گنابادی منجر شد. در ادامه و با گذشت یک روز از این اتفاق، درگیری‌های بیشتری با افزایش دراویش در خیابان گلستان هفتم اتفاق افتاد.
این درگیری‌ها برای چند روز کم رنگ شد اما بار دیگر در ۱۵ بهمن همان سال درگیری‌ها شدت گرفت.
کسری نوری وقوع درگیری بین نیروهای امنیتی و دراویش گنابادی ۱۵ بهمن در خیابان پاسداران تهران را تأیید کرد، این حقوقدان در همین رابطه به یورونیوز گفت دراویش از حقوق بنیادی‌شان دفاع کرده‌اند. او همچنین احتمال مذاکره با (وزارت کشور) «کسانی که به قانون احترام نمی‌گذارند» را رده کرده بود.
با این حال محمدرضا نقدی، مسئول ستاد مشترک سپاه پاسداران مدعی مذاکره شد و با انتقاد از عملکرد وزارت کشور گفت این مذاکرات کار خوبی نبوده‌است.
دو روز بعد هم نورعلی تابنده در پیامی از هوادارانش خواست، آرامششان را حفظ و محل را ترک کنند و همچنین مجذوبان نور پیرو فرمان قطب دراویش گنابادی و در پی تکذیبه رسمی مقامات انتظامی مبنی بر وجود هرگونه برنامه‌ای برای بازداشت دراویش و تعهد شفاهی مقامات، از بازگشت آرامش به خیابان گلستان هفتم؛ محل منزل نورعلی تابنده خبر داد.
اما بار دیگر خیابان پاسداران با بازداشت یک درویش ساکن شهرکرد در مقابل کلانتری منطقه به صحنه درگیری تبدیل شد و منجر به محاصره دراویش گنابادی در گلستان هفتم گردید.
این درگیری با تیراندازی به دراویش و زیر گرفته‌شدن و مرگ سه تن از نیروهای انتظامی و دو بسیجی و یک درویش (محمد راجی) همراه بود. دادگاه، محمد ثلاث (از دراویش حاضر در محل) را عامل این کشتار معرفی کرده و به سرعت برای او حکم اعدام صادر گردید. بعد از آن محمد ثلاث این اتهام را رد کرد و در یک فایل صوتی از زندان اعلام کرد اعتراف وی زیر شکنجهٔ شدید بوده‌است. این خشونت‌ها همچنین منجر به بازداشت تعداد زیادی از دراویش زن (چون شکوفه یداللهی) و مرد شد و زخمی شدن ۱۸۰ نفر از آن‌ها را درپی داشت. برخی از این افراد هم به صورت خانوادگی در این حوادث دستگیر و زندانی شدند همچنین نورعلی تابنده حصر خانگی شد.
از یک اسفند نورعلی تابنده عملاً در نوعی حصر خانگی قرار گرفت.
نورعلی تابنده در یک پیام ویدئویی که در ۱۵ اسفند ۹۶ منتشر شد، به‌طور تلویحی از «حصر خانگی» خود خبر داد و ابراز امیدواری کرد که محدودیت‌های اعمال‌شده در مورد وی و پیروان این سلسله رفع شود.
پیش از این گفته می‌شد نورعلی تابنده از سال ۱۳۸۶ در نوعی حصر پنهان قرار داشته، کسری نوری در سال ۱۳۹۵ گفته بود تابنده همواره با فشارهای مختلفی روبرو بوده تا این که در سال ۸۶ در موطنش بیدخت بازداشت و به تهران تبعید می‌شود و از آن زمان تحت حصر پنهان حکومت بوده و از رفت و آمد و مسافرتش توسط دستگاه امنیتی ممانعت به عمل می‌آمده‌است.
نورعلی تابنده یک سال پیش از مرگش در ویدیوی کوتاه تلویحاً از سوء قصد به جان خود خبر داد و گفت قبلاً هم به جان رهبران پیشین دراویش سوء قصد شده بود. چند ماه پس از آن هم در یکی از صحبت‌هایش خبر از مسمومیت تدریجی خود داد و گفت: به ما «حنظل» می‌دهند و بعد انتظار دارند که ما بگوییم عسل است یا در جای دیگر گفت نمی‌دانم در داروهایم چیست که دائماً مرا خواب آلود می‌کند و برخی مواقع بیهوش می‌شوم.
او همچنین در نوروز ۱۳۹۶ در بیانات نوروزی‌اش اعلام کرده بود چندین بار احساس کرده قصد حذف او را دارند.
نورعلی تابنده که از سال ۱۳۸۶ از سفر زادگاه خود، بیدخت در خراسان رضوی منع شده بود، در ۴ شهریور ۱۳۹۸، یکسال و نیم پس از اعتراضات گلستان هفتم توانست به شهر بیدخت، سفر کند اما پیروان او گفتند که به دراویش اجازه همراهی با او داده نشد.
اواخر آبان ماه ۱۳۹۸ نورعلی تابنده در پی بیماری و ضعف شدید جسمانی به بیمارستان مهر تهران منتقل شد و در بخش سی‌سی‌یو بستری شد. در روز ۲۰ آذر ماه ۱۳۹۸ خبرهایی از وخامت حال او منتشر شد و نهایتاً قطب دراویش گنابادی پس از حدود دو سال حصر خانگی روز سوم دی ماه ۱۳۹۸ در سن ۹۲ سالگی درگذشت و شایعات مربوط به مسمومیت یا کشته شدن تابنده در هیچ‌یک از خبرگزاری‌ها تأیید نشد.
مراسم خاکسپاری نورعلی تابنده روز چهارم دی ماه در بیدخت گناباد با حضور خویشاوندان، دوستداران، جمعی از مردم بیدخت و پیروان سلسله نعمت‌اللهی سلطان‌علیشاهی از سراسر ایران برگزار شد و پیکر او در آرامستان مزار سلطانی این شهر به خاک سپرده شد.
در زمان حصر تابنده، محسن کدیور اندیشمند دینی و شیرین عبادی حقوق‌دان گفته بودند نورعلی تابنده در حصر قرار گرفته تا حکومت بتواند قطب آینده را مهندسی کند.
عبادی معتقد بود تابنده را مجبور کردند علیرضا جذبی و چهار نفر دیگر را به‌عنوان نماینده خودش برای اداره امور پیروانش تعیین کند و ادعا کرد «آن پنج نفر در هماهنگی کامل با مأمورین امنیتی هستند.»
در پی مراسم خاکسپاری و در جلسه ای که وصیت نورعلی تابنده قرائت شد، اعلام گردید که بنابر وصیت او، سید علیرضا جذبی طباطبایی ملقب به ثابت‌علیشاه به عنوان قطب جدید دراویش گنابادی تعیین می‌شود.
گفته می‌شود نوع برخورد حاکمیت جمهوری اسلامی با قطب جدید متفاوت از فشارها و محدودیت‌هایی است که برای تابنده ایجاد شده بود و برخی از دراویش با جانشین او بیعت نکردند.
اسرا می‌تواند در موارد زیر معنی دهد:
کسری بودجه هنگامی رخ می‌دهد که دولت (و یا هر نهاد دیگری) بیش از درآمد خود پول خرج کند. در برابر کسری بودجه، مازاد بودجه وجود دارد. به کسری بودجه انباشته شده طی چند سال بدهی دولت گفته می‌شود. تأمین کسری بودجه معمولاً از طریق استقراض داخلی یا خارجی انجام می‌شود.
عدم کنترل و ساماندهی صحیح هزینه‌ها و درامدهای دولت منجر به ایجاد کسری بودجه می‌شود. برای محاسبه میزان کسری بودجه در اقتصاد ایران، اختلاف بین درآمدها و پرداخت‌های دولت اندازه‌گیری می‌شود. درآمد حاصل از صادرات نفت و گاز، مالیات‌ها، فروش ارز، انحصارها و مالکیت دولت، فروش کالاها و خدمات، بهره دریافتی بابت وام‌های پرداختی دولت به خارج و غیره جزء درامدهای دولت محسوب می‌شود.
تأمین کسری بودجه از طریق استقراض از نظام بانکی به معنای افزایش نقدینگی و به دنبال آن افزایش نرخ تورم خواهد بود. در ایران عمده‌ترین راه تأمین کسری بودجه، استقراض از نظام بانکی است.
اما این راه تأمین کسری بودجه چند سالی است که توسط مجلس ممنوع شده است.
روی آوردن دولت به چاپ و انتشار اوراق بهادار (استقراض داخلی) به معنای افزایش تقاضای دولت برای اعتبارات است که اولین تأثیر آن در بازار پولی، افزایش نرخ بهره و به دنبال آن کاهش سرمایه‌گذاری بخش خصوصی است. اما کاهش سرمایه‌گذاری در کشور ما بیشتر به دلیل استقراض دولت از بانکها و کاهش قدرت استقراض بانکها به بخش خصوصی جهت سرمایه‌گذاری می‌باشد. روند نرخ بهره در ایران بیشتر حالت دستوری است.
تأمین کسری بودجه از طریق منابع خارجی می‌تواند منجر به کسری در حساب جاری شود.
در ایران از هر سه روش برای تأمین کسری بودجه استفاده می‌شود.
آمار و ارقام نشان می‌دهد که ارتباط بین کسری بودجه و تورم برای همه کشورها یکسان نیست. برای مثال کشورهایی مانند فنلاند، فرانسه، ایتالیا یا انگلستان با وجودی که کسری بودجه بالایی دارند، دارای نرخ تورم بسیار پایین هستند. برعکس، در کشورهایی مثل شیلی و مکزیک در برخی سالها مازاد بودجه داشته‌اند، ولی نرخ تورم دو رقمی را تجربه کرده‌اند. در کنار این کشورها باید به کشورهایی مانند رومانی و ترکیه اشاره کرد که با وجود کسری بودجه با تورم‌های بالایی نیز مواجه بوده‌اند.
ایران در این دسته‌بندی در گروه سوم قرار گرفته‌است. در ایران با توجه به مشکل تحریم ایران و سخت بودن استقراض خارجی، دولت برای جبران کسری بودجه ساده‌ترین راه، یعنی برداشت از صندوق ذخیره ارزی را انتخاب می‌کند. تبدیل این دلارها به ریال منجر به افزایش نقدینگی می‌شود که آن به نوبه خود با تأثیر بر روند عرضه و تقاضا منجر به تورم می‌شود.
البته باید خاطر نشان شد، استفاده از منابع نفتی توسط دولت و همچنین انتشار پول بدون پشتوانه مالی توسط بانک مرکزی از عوامل دیگر تورم می‌باشد که ناشی از کسری بودجه دولت است.
نظام ارزیابی و رده‌بندی سنی بازی‌های رایانه‌ای (ESRA) یک سازمان نظارتی ایرانی است که به رده بندی سن و امتیاز دادن به محتواهای آسیب رسان در بازی های رایانه ای می پردازد. این شرکت در سال ۱۳۸۶ توسط بنیاد ملی بازی های رایانه ای ایران تأسیس شده و دارای وضعیت یک پروژه تحقیقاتی است.
یکی از مهم‌ترین دلایل گرایش شدید افراد به دنیای مجازی این است که فرد در برخورد با این دنیای نامحدود و جدید، می‌تواند مفاهیمی چون شجاعت، ترس ، لذت ، سرعت ، قدرت ، مدیریت و امثال آن‌ها را تجربه نماید. تجربه چنین مفاهیمی در دنیای واقعی و در زمانی بسیار کوتاه، تقریباً غیرممکن و محال می‌باشد؛ بنابراین روز به روز به تعداد افراد مخاطب بازی‌های رایانه‌ای افزوده می‌شود و این در حالی است که تنوع سنی علاقه‌مندان به بازی‌های رایانه‌ای نیز گسترش می‌یابد. بازی‌های رایانه‌ای می‌توانند تأثیرات ویژه‌ای را بر مخاطبین خود داشته باشند. برای نمونه در یک بازی خشن، بازیکن ممکن است روزها و ماه‌های متمادی نقش خاصی را در بازی به عهده گرفته و با همزادپنداری، نقش خود را در داستان بازی ببیند و با فهم کامل آن، کاملاً تحت تأثیر آن قرار گیرد. بدین‌ترتیب، تأثیرات ناشی از بازی‌های رایانه‌ای می‌توانند چندین برابر یک فیلم در کاربر ایجاد واکنش نماید.
با توجه به وجود صحنه‌های غیراخلاقی، خشن، دلهره‌آور و از این قبیل، در بسیاری از بازی‌ها و همچنین نگرانی‌های فرهنگی، تربیتی و اجتماعی خانواده‌ها و مسؤولین فرهنگی کشورهای مختلف، کشورها را به تدوین نظام ویژه‌ای برای رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای وادار کرده‌است. با تدوین این نظام و داشتن کنترل‍های لازم و ارایه اطلاعات دقیق به خانواده‌ها، می‌توان از صدمات جبران‌ناپذیری که گروه سنی اصلی مخاطب این گونه بازی‌ها یعنی کودکان و نوجوانان را تهدید می‌کنند، جلوگیری به عمل آورد.
پس از تشکیل بنیاد ملی بازیهای رایانه‌ای در ایران، همواره «فرهنگ استفاده مطلوب از بازی‌های رایانه ای» به عنوان یک هدف اساسی و مهم تعیین شد. علت انتخاب چنین هدفی در ایران، بهره‌مندی از قدرت آموزشی و تأثیرگذاری بازی‌های رایانه‌ای و دور شدن از احتمال ابتلا به اختلالات روحی و روانی و آسیب‌های منجر به استفاده نامناسب از آن بود. اما چه عواملی باعث شکل‌گیری نظام رده‌بندی سنی بازی‌ها شد:
برای تدوین این نظام، سعی شده‌است در مرحله اول با تکیه بر نظریه‌های موجود در علوم مختلف و مرتبط با این موضوع، بستری با پشتوانه علمی مناسب ایجاد گردد تا در مراحل اجرایی این نظام و انجام تحقیقات میدانی، میزان تصحیحات به حداقل برسد. یکی از مهم‌ترین مراحل برای تدوین این نظام، تحقیق و بررسی در مورد علومی بود که در این موضوع نظرات تأثیرگذار و جامع دارند. پس از تحقیقات انجام شده، سه شاخه از علوم برای این مرحله در نظر گرفته شدند که عبارتند از:
· روانشناسی یا علم رفتارشناسی
· جامعه‌شناسی، علم اجتماع و تعامل انسان‌ها
· علوم و معارف اسلامی
یکی از فعالیتهایی که از ابتدای سال ۹۵ توسط نظام ESRA جهت افزایش آگاهی خانواده‌ها در حوزه بازی‌های ویدئویی انجام می‌گیرد، مشخص کردن شدت تأثیرگذاری محتواهای آسیب رسان بازی‌ها بر روی مخاطبان خود از طریق امتیاز دهی به هر یک از محتواهاست، که بوسیله درج تصویرنگارهای محتوایی بر روی بسته‌بندی بازی‌ها به اطلاع خانواده‌ها می‌رسد و آنها می‌توانند در هنگام خرید بازی با دقت به این تصویرنگارها از شدت تأثیرگذاری هر یک از محتواهای آسیب رسان آن بازی مطلع شوند. این تصویرنگارها یا علائم هشدار دهنده عبارتند از:
به جز ۵ تصویرنگار محتوایی، یک تصویر نگار با نام "مهارت انجام بازی" نیز وجود دارد که این تصویرنگار میزان مهارت مورد نیاز برای انجام بازی را مشخص می‌کند و مخاطبان با توجه به امتیازی که برای این تصویرنگار در نظر گرفته شده‌است به میزان سختی انجام بازی پی می‌برند. به‌طور مثال امکان دارد یک بازی رده ۳+ (مناسب برای همه سنین) دریافت کرده باشد، یعنی فاقد محتوای آسیب رسان باشد، ولی سبک بازی به گونه ای باشد که انجام بازی نیاز به مهارت بالا داشته باشد و مناسب بازیکنان مبتدی نباشد. خانواده‌ها از طریق این تصویرنگار می‌توانند بازی‌های مناسبتری را برای فرزندان کودک و خردسال خود تهیه کنند.
مراحل رده بندی سنی در اسرا به ترتیب شامل:
می شود.این رویه به صورت کلی است.رویه بازی های پلتفرم pc و کنسول با بازی های موبایلی و بازی های آنلاین متفاوت است.
بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای
حسین خسرو علی وزیری (۱۸ شهریور ۱۳۲۱ – ۱۷ خرداد ۱۴۰۲) که بیشتر با نام رینگ خود شیخ آهنین شناخته می‌شود، کشتی‌گیر حرفه‌ای و بازیگر ایرانی-آمریکایی بود. او کشتی را به‌صورت حرفه‌ای در ۱۹۷۲ در ایران آغاز و سپس در مسابقات کشتی حرفه‌ای آمریکا با نام "شیخ آهنین" ظاهر شد. او تنها کشتی‌گیر حرفه‌ای ایرانی در تاریخ دبلیودبلیوئی بود که در سال ۱۹۸۳ قهرمان سنگین‌وزن جهانی دبلیودبلیواف شد. وی در زمان فعالیتش به عنوان کشتی‌گیر حرفه‌ای موفق به دستیابی به ۱۵ قهرمانی مختلف از جمله قهرمانی دبلیودبلیوئی شد.
این شخصیت در طول دوران طلایی کشتی حرفه‌ای دبلیودبلیواف در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود رسید و رقابت او با هالک هوگان، هوگان را به یکی از بزرگ‌ترین قهرمانان تلویزیونی آن دهه تبدیل کرد. او بعداً یک تیم تگ با نیکولای ولکوف تشکیل داد که قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیواف را در مراسم افتتاحیه رسلمانیا به دست آورد. در سال ۲۰۰۵، او به تالار مشاهیر دبلیودبلیوئی معرفی شد.
خسرو وزیری در ۱۸ شهریور ۱۳۲۱Sumner, Ben. "Hossein Vaziri, wrestling’s villainous Iron Sheik, is dead". "Washington Post". June 7, 2023. Retrieved on June 7, 2023. در شهر دامغان ایران به دنیا آمد. اگرچه تاریخ تولد او در گذرنامه‌اش ۱۵ مارس ثبت شده بود، اما به دلیل اینکه خانواده‌اش به خاطر تغییرات بین تقویم میلادی و هجری شمسی، تولدش را در ۹ سپتامبر جشن می‌گرفت. او در جوانی، کشتی‌گیر ایرانی برنده مدال طلای المپیک، غلامرضا تختی را الگو خود می‌دانست و پس از آن به عنوان یک کشتی‌گیر آماتور نامی برای خود دست و پا کرد. او همچنین چندین سال به عنوان محافظ شاه ایران محمدرضا پهلوی و خانواده‌اش کار کرد.
خسرو برای حضور در تیم کشتی فرنگی ایران در المپیک تابستانی ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی به رقابت پرداخت. او سپس به آمریکا رفت و در دهه ۱۹۷۰، به عنوان کمک مربی دو تیم المپیک ایالات متحده آمریکا مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۱، او قهرمان کشتی فرنگی "اتحادیه ورزشکاران آماتور" و برنده مدال طلا در وزن بود. او بعداً به عنوان دستیار مربی تیم ایالات‌متحده برای بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ در مونیخ انتخاب شد.
وزیری در ۷ ژوئن، سال ۲۰۲۳ در منزل شخصی خود در شهر فیتویل، جورجیا درگذشت.
محمّدعلی همایون کاتوزیان (زادهٔ ۲۶ آبان ۱۳۲۱ (خورشیدی)، شهر تهران) که در ایران وی را به نام همایون کاتوزیان و در خارج از ایران با کوته‌نوشت نام؛ هما کاتوزیان، نیز می‌شناسند، اقتصاددان، تاریخ‌نگار، کاوشگر علوم سیاسی و منتقد ادبی است. زمینهٔ تحقیق مورد علاقهٔ او مسائل مربوط به ایران است. تحصیلات رسمی دانشگاهی کاتوزیان در اقتصاد و جامعه‌شناسی است. او به‌طور همزمان مطالعاتش را در زمینهٔ تاریخ و ادبیات ایران تا سطح پیشرفتهٔ آکادمیک ادامه داده‌است و نتایج این مطالعات را می‌توان در تنوع آثار چاپ شده از او دید. تا کنون از او بیش از هفت کتاب در زمینهٔ تاریخ و ادبیات ایران به زبان انگلیسی به چاپ رسیده‌است.پایگاه اینترنتی آمازون. آخرین بازدید در نوامبر ۲۰۱۱ میلادی
کاتوزیان در تهران به دنیا آمد و پس از فراغت از تحصیل در دبیرستان البرز و گذراندن یک سال در دانشگاه تهران، برای خواندن رشتهٔ اقتصاد به انگلستان رفت. او در سال ۱۹۶۷ لیسانس خود را از دانشگاه بیرمنگام دریافت کرد. در سال ۱۹۶۸ فوق لیسانس را از دانشگاه لندن و در سال ۱۹۸۴ دکترایش را از دانشگاه کنت در کانتربری گرفت. در سال‌های بین ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۶ در انگلستان، ایران، کانادا و ایالات متحده اقتصاد درس داد.سایت دانشگاه UCLA (آمریکا) او در حال حاضر Research Fellow (پژوهشگر پسا دکترا/دستیار آموزشی)Research Fellow http://www.tcd.ie/hr/assets/pdf/Academic_Titles.pdfDirectory of Fellows http://www.sant.ox.ac.uk/mec/fellows.html Dr Homa Katouzian is the Iran Heritage Foundation Research Fellow, St Antony’s College, and Member, Faculty of Oriental Studies, University of Oxford.Fellows http://en.wikipedia.org/wiki/Fellow Research fellows are researchers, whose salaries or stipends are paid by a college from the income of its endowment. Some of the less affluent colleges do not pay their research fellows a salary, instead award fellowships to researchers already employed by the university.
At Oxford, college tutors are fellows, who are paid to provide small-group teaching to a college's undergraduates. The position is typically a joint appointment (there are a variety of types) with the university.Research Fellow, a nontenured junior research position. At Brown, Research Fellows are distinguishable from other research staff ranks primarily by the fact that they usually bring their own funds to the University, even if after the award is made the awarding agency requests that the University administer the funds. (Brown) At Dartmouth, Research Fellow is simply a title given to Visiting Faculty engaged in research. (Dartmouth) http://euro.ecom.cmu.edu/titles/titlebook.htmResearch Fellows and Junior Research Fellows, Dr Homa Katouzian http://www.sant.ox.ac.uk/people/seniors.html در کالج سنت آنتونی، و عضو هیئت علمی مؤسسه شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد است. کاتوزیان یک پسر و یک دختر دارد که هر دو در آکسفورد زندگی می‌کنند.
نشریهٔ فوق یکی از نشریات نمایه شده در مؤسسهٔ اطلاعات علمی (ISI) بوده که در حوزه مطالعات ایرانشناسی (تاریخ، اقتصاد، جامعه‌شناسی، ادبیات و …) مقالاتی را منتشر کرده و توسط انتشارات روتلج و با حمایت انجمن بین‌المللی ایرانشناسی منتشر می‌گردد. نخستین شمارهٔ آن در سال ۱۹۶۷ منتشر شده و همایون کاتوزیان سردبیر آن است.Wikipedia contributors, "Iranian Studies (journal)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Iranian_Studies_(journal)&oldid=828309808 (accessed March 29, 2018).
افرادی همچون ژاله آموزگار، تورج دریایی، تورج اتابکی، علی میرسپاسی، عباس امانت، ویلم فلور و جمعی دیگر از ایرانشناسان ایرانی و اروپایی از دیگر اعضای هیئت تحریریه و شورای مشورتی این فصل‌نامه هستند.
کاتوزیان مدعی است اساس و بنیان کج فهمی‌های صورت گرفته در مورد ایران در بکارگیری نظریه‌هایی است که بیش از ایران تعلق به غرب دارد. از نظر او نظریه‌های غربی که در
مورد جامعهٔ اروپایی است می‌توانند شرایط و تحولات جوامع اروپایی را تبیین کنند ولی توان تبیین جامعهٔ ایرانی را ندارند. از نظر او همه متفکران غربی با وجود اختلاف در دیدگاه و نظریه از قبیل ماکیاولی، کارل مارکس، امیل دورکیم، ماکس وبر، توماس هابز و دیگران، در مورد تحولات جوامع اروپایی اختلاف نظر ندارند: «بررسی‌های معاصر دربارهٔ تاریخ و جامعه ایران اغلب بر نظریاتی پایه گرفته که برای مطالعه اروپا پرداخته شده‌است و همین سبب بروز کج فهمی‌های مهمی گردیده‌است که رفع آنها در گرو بازشناسی تفاوت‌های اساسی موجود در توسعهٔ این دو نوع جامعه در چارچوب دانش اجتماعی واحدی است.»همایون کاتوزیان، نه مقاله در جامعه‌شناسی تاریخی ایران، نشر مرکز، ۱۳۷۶، ص ۴–۵.
او در ادامه اشاره کرده‌است: «بررسی‌های معاصر دربارهٔ دولت، سیاست، و جامعهٔ ایران اغلب به صورت آشکار یا تلویحی بر نظریاتی پایه گرفته که برای مطالعه جوامع اروپایی تدوین شده‌است. همین مسئله به تضادهای مهمی نظیر این منجر شده‌است که چرا رونق فزاینده و توسعهٔ اقتصادی به ظاهر سریع مطابق الگوی سرمایه‌داری در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۸۷۰ به قیام عظیم و عمومی برای به زیر آوردن دولت انجامید.»
«عمر مفید بعضی از ساختمان‌های تهران کوتاه باشد ولی پنجاه سال پیش این‌طور نبود. ساختمان‌های قرص و محکم ـ به‌ویژه در محلات اعیان‌نشین ـ کلنگی می‌شوند تا با تخریب آنها ساختمان‌هایی مطابق آخرین مد روز ساخته شود… این کوتاه‌مدت بودن جامعه است که کلنگی بود ساختمان‌ها را ممکن می‌سازد. مسئله خیلی گسترده‌تر از کلنگی کردن ساختمان‌ها توسط افراد و بساز و بفروش‌ها است. شما اگر به یک قرن گذشته توجه کنید، می‌بینید چه تخریب عظیمی از آثار تاریخی در تهران و شهرهای دیگر و حتی گاهی روستاها صورت گرفت، بی‌آنکه کسی سؤال کند و اجازه‌ای بخواهد. به عنوان نمونه در سال ۱۳۲۵ ساختمان بزرگ تکیهٔ دولت را که قرص و محکم سر جایش بود با کلنگ ویران کردند.»http://anthropology.ir/node/29194
دوماهنامۀ فرهنگی و هنری بخارا در سال ۱۴۰۲، شمارۀ ۱۵۷ خود (مرداد و شهریورماه) را به جشن نامه ای برای دکتر محمدعلی همایون کاتوزبان اختصاص داد و مقالاتی از علی دهباشی، محمد ایران منش، حسین شهیدی، کورش همایون پور، محمد طبیبیان، علی فردوسی، مراد معظمی، حسین مقدم، حسین شوریده و منیژه ثابت سروستانی در بررسی کارنامۀ علمی و فرهنگی منتشر گردید. در این مجموعه هم چنین یادداشتی بازنشر شده از ایرج افشار جای دارد. مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا، شمارۀ ۱۵۷، مرداد و شهریورماه ۱۴۰۲، صص ۱۲۵- ۲۵۹/
محمدعلی همایون کاتوزیان از جملۀ کسانی است که به واسطۀ دیدگاه های خاص خود، همواره محل نقد گروه های فکری گوناگون قرار گرفته است. محمد ایران منش، در مقاله ای مفصل به بررسی مواجهۀ ایرانیان با آرای کاتوزیان پرداخته و نوع این مواجهه را در ۵ گروه اصلی مورد تقسیم بندی قرار داده است. به عقیدۀ او این گروه ها و دلایل مخالفت های ایشان از این قرار است: «۱. چپ ها؛ به خصوص چپ های افراطی که هنوز قوالب فکری دهه های ۳۰ تا ۵۰ را در سر دارند»محمد ایران منش (۱۴۰۲)، «من، دانشگاه پهلوی و استاد محمدعلی کاتوزیان»،در جشن نامه دکتر محمدعلی همایون کاتوزیان، مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا، شمارۀ ۱۵۷، مرداد و شهریورماه ۱۴۰۲، صص ۱۵۴- ۱۵۶/ و قرائت های کاتوزیان از «استبداد ایرانی» و «دولت های ایرانی مافوق طبقات»، چارچوب های نظری ارتدوکس شوروی محور آن ها را به چالش های اساسی می کشاند. «۲.گروه های متعصب؛ که اگرچه از نقدهای کاتوزیان بر دولت های پیشین ذوق زده بودند، اما چون این نقدها در چهارچوب های فکری آن ها قرار نمی گرفت، برایش شایعات و شبهات متعدد می آفرینند». محمد ایران منش (۱۴۰۲)، «من، دانشگاه پهلوی و استاد محمدعلی کاتوزیان»،در جشن نامه دکتر محمدعلی همایون کاتوزیان، مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا، شمارۀ ۱۵۷، مرداد و شهریورماه ۱۴۰۲، صص ۱۵۴- ۱۵۶/ «۳. متفکران مستقل و صاحب کتاب، ۴. برخی اصحاب علوم انسانی که گاه هیچ نظر درخوری در حوزۀ علوم انسانی نداشته اند و در نهایت، ۵. گروه های ملی- مذهبی» که شاید بتوان برخورد آن ها با آرای کاتوزیان را منصفانه ارزیابی نمود. محمد ایران منش (۱۴۰۲)، «من، دانشگاه پهلوی و استاد محمدعلی کاتوزیان»،در جشن نامه دکتر محمدعلی همایون کاتوزیان، مجلۀ فرهنگی و هنری بخارا، شمارۀ ۱۵۷، مرداد و شهریورماه ۱۴۰۲، صص ۱۵۴- ۱۵۶/
"پادشاه آشور" (اکدی: "Išši'ak Aššur"، بعدها "šar māt Aššur") فرمانروای باستانی میانرودان بود. پادشاهی آشور، که در مقطعی در قرن ۲۶-۲۰ پیش از میلاد تأسیس شد و در قرن هفتم پیش از میلاد سقوط کرد. آشور در بیشتر تاریخ اولیه خود چیزی بیش از یک دولت‌شهر بود که مرکز آن شهر آشور بود، اما از قرن چهاردهم پیش از میلاد به بعد، آشور تحت رهبری یک سری از پادشاهان جنگجو قیام کرد تا به یکی از مهم‌ترین کشورهای سیاسی و قدرت‌های خاور نزدیک باستان تبدیل شود. در چند قرن اخیر خود به عنوان بزرگترین امپراتوری جهان تا کنون بر منطقه تسلط داشت.
تاریخ باستان آشور معمولاً به دوره‌های کهن، میانه و نوآشوری تقسیم می‌شود، که همگی با دوره‌های تعالی و افول مشخص شده‌اند.
همه لیست‌های مدرن پادشاهان آشور به‌طور کلی از «لیست پادشاهی آشور» پیروی می‌کنند، لیستی که خود آشوریان باستان در طی چندین قرن نگه داشته و تدوین کرده‌اند. اگرچه برخی از قسمت‌های این فهرست احتمالاً تخیلی است، اما این لیست با هیتی، بابلی و مصر باستان، سابقه باستان‌شناسی، و به‌طور کلی برای سالشماری قابل اعتماد در نظر گرفته می‌شود.
آشوریان باستان اعتقاد نداشتند که پادشاه آنها شخصاً خدا است، اما حاکم خود را نایب خدای اصلی خود، آشور و نماینده اصلی او در زمین می‌دانستند. در جهان بینی آنها، آشور نماینده یک مکان نظم بود در حالی که سرزمین‌هایی که توسط پادشاه آشور اداره نمی‌شد (و با گسترش آن، خدای آشور) به عنوان مکان‌های هرج و مرج و بی‌نظمی شناخته می‌شدند. بدین ترتیب وظیفه پادشاه برای گسترش مرزهای آشور و ایجاد نظم و تمدن در سرزمین‌هایی که غیر متمدن تصور می‌شوند، تلقی می‌شد.
پادشاهان اولیه آشور که دست‌نشانده امپراتوری‌های قدرتمندتر بودند، از عنوان فرماندار یا نایب السلطنه ("Išši'ak") استفاده می‌کردند که پس از استقلال آشور به دلیل اطلاق لقب پادشاه ("šar") به خدای آشور، به عنوان عنوان حاکم باقی ماند. پادشاهان بعدی آشور، با شروع آشور-اوبالیت یکم (قرن ۱۴ پیش از میلاد) عنوان "šar māt Aššur" را به عنوان امپراتوری خود گسترش دادند و بعداً عناوین بلندپروازانه‌تری مانند "پادشاه سومر و اکد "، "پادشاه کائنات" و "شاه چهارگوشه جهان"، اغلب برای اینکه کنترل خود را بر تمام میانرودان تأکید کنند.
خط پادشاهان آشور با شکست آخرین پادشاه آشور آشور-اوبالیت دوم توسط امپراتوری بابل نو و امپراتوری مادها در ۶۰۹ پیش از میلاد پایان یافت، و پس از آن آشور به عنوان یک واحد سیاسی مستقل ناپدید شد و دیگر هرگز قیام نخواهد کرد. مردم آشوری زنده مانده و به عنوان اقلیت قومی، زبانی، مذهبی (بیشتر مسیحیان از قرن یک تا سوم میلادی) و اقلیت فرهنگی در سرزمین آشور و مکان‌های دیگر تا امروز باقی مانده‌اند.
شاهانی که در خیمه زندگی می‌کردند
شاهانی که نیاکان آشوریان بودند
شاهانی که سرخاندان آنان مشخص نیست