moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اما در فاز دوم (و نهاییِ) این عملیات است که نبوغ واقعی وی پرده از رخ برمی‌دارد: وی به قدرت دفاعیِ گستردهٔ دومین خط دفاعی فرانسویان یعنی دژ وردون، دژ پاریس و مهمتر از همه رود مارن، توجه داشته و برای آن‌ها نیز طرح‌ریزی لازم را انجام داد. با در نظر گرفتن این قدرت دفاعیِ دشمن، اشلیفن دانست که ارتشش مجبور خواهد شد فرانسویان را به عقب رود مارن پس زده یا حداقل سرپلی امن بر روی این رود یا رود سن یا هردو، ایجاد کند. برای این کار، وی اصرار کرد که ارتش اول واقع در منتهی‌الیه جناح غربی، با گذر از رود سن، به غرب پاریس و سپس پشت آن چرخیده و همزمان، ارتش دوم نیز با گذر از منتهی‌الیه غربی رود مارن، محاصره پاریس را تکمیل نماید.
اما هنوز هم اساس طرح وی بر پایه علائق شخصی وی نسبت به ضدحمله قرار داشت. نقشه‌های "Aufmarsch II" یا آرایش دوم و "Aufmarsch Ost یا آرایش شرق (و بعداً هم نقشه‌های آرایش دوم غرب و آرایش اول شرق) بر این نکته تأکید داشتند که در صورتی که آلمان درگیر جنگ دو جبهه ای با فرانسه و روسیه شود، بهترین امیدش برای بقا، یک استراتژی دفاعی است. لازم به تذکار است که رئیس ستاد پیر این استراتژی دفاعی را با یک رویکرد تاکتیکی شدیداً هجومی سازگاری داده‌است به طوری که عقیده داشت نابودی یک نیروی مهاجم مستلزم محاصره کردنش و سپس هجوم بدان از تمامی جهات است تا مجبور به تسلیم گردد نه این که صرفاً با دفاع منفعلانه پس زده شود:""راجع به هرگونه حمله فرانسویان در حد فاصل متز و استراسبورگ، او اصرار داشت که رویکرد صحیح آلمان این نیست که فرانسه را به خطوط مرزی خودش پس بزند بلکه این است که در داخل خاک آلمان وی را قلع و قمع کند و این جز «حمله به جناحین و عقب دشمن» معنی دیگری ندارد. هرگاه با این فرمول اشلیفن مواجه می‌شویم، باید توجه داشته باشیم که اشلیفن دارد از یک ضدحمله در چارچوب استراتژی دفاعی سخن می‌راند."
اما چنان‌که ذکرش رفت، رئیس ستاد در ماه اوت ۱۹۰۵ از یکی از اسب‌های همراهانش لگد خورده و از کار ناتوان گردید. در این اواخر وی که دیگر هفتاد و دو ساله بود، درحال برنامه‌ریزی برای دوران بازنشستگی اش بود. جانشین وی همچنان نامعلوم بود. از کلمار فرایهر فن در گلتس به عنوان کاندیدای جانشینی وی نام برده می‌شد اما امپراتور ویلهلم دوم علاقه ای به وی نداشت بلکه برادر زادهٔ مولتکهٔ بزرگتر به نام هلموت فون مولتکه(جوانتر) را برگزید. مولتکه(جوانتر) پس از عهده‌دار شدن ریاست ستاد، شروع به طراحی نقشهٔ جدید «آرایش دوم شرق» نمود که بر خلاف نقشه «آرایش شرق» اشلیفن، برای جنگی تک جبهه ای بین آلمان و روسیه (و نه فرانسه) طراحی شده بود. اشلیفن ظاهراً می‌کوشید جانشین خود را متقاعد سازد که هرگونه موفقیت استراتژی تهاجمی در برابر فرانسه، با درگیر نکردن روسیه بدست می‌آید؛ در غیر اینصورت ژرمن‌ها از نظر عددی ضعیفتر از آنند که در دو جبهه بجنگند. هم چنین مولتکه کوشید که نقشه هجومی «آرایش جنگی اول غرب» را به جنگی دو جبهه ای پیوند زند. در نتیجه وی نیروهای زیادی را از جناح راست ارتش برداشت کرده و به جبهه شرق اختصاص داد. اثر این عمل هنگامی دیده می‌شود که بدانیم با آغاز جنگ جهانی اول با توجه به تعداد ناکافیِ سربازانِ ارتشِ اول آلمان، مولتکه اجباراً فقط به گذر از رود سن قناعت کرده و نتوانست نیروهایش را به غرب پاریس رسانده تا آنرا دور بزنند؛ در نتیجه تلاش‌های مولتکه برای رخنه در «دومین خط دفاعی مستحکم فرانسه» به شکست انجامید و نیروهایش در نبرد مارن به عقب رانده شدند تا جنگی که اشلیفن توقع داشت شش هفته به طول بینجامد، مدت چهار سال به درازا بکشد و خون بسیاری را بریزد.
اشلیفن شاید شناخته شده‌ترین استراتژیست نظامی زمان خودش در میان معاصرین ما باشد. اما وی به خاطر «اسکولاستیسمِ نظامیِ کُند ذهنش» مورد انتقاد نیز قرار گرفته‌است. تئوری‌های عملیاتی اشلیفن بر گسترش مانورهای جنگی در قرن بیستم تأثیری شگرف داشته‌است؛ به‌خصوص مقاله انقلابی اش به نام"کانه" در این مورد قابل توجه است. مقاله کانه دو هدف اصلی داشت: اول به قصد توضیح و تشریح مفاهیم مانورهای جنگی (و به‌خصوص مانورهای از نوع محاصره ای) و نیز سایر اصول اساسی جنگی ارائه شد. دوم اینکه این مقاله تا سالها به عنوان ابزاری در دست ستاد، آکادمی جنگ و ارتش به‌طور کلی به کار می‌رفت. تئوری‌های وی به‌طور گسترده‌ای به‌خصوص در آکادمی‌های عالی نظامی ایالات متحده و اروپایی بعد از جنگ جهانی اول مورد مطالعه قرار می‌گرفتند؛ اندیشمندان نظامی آمریکایی در مورد میراث مکتوب اساسی وی یعنی "کانه" به تفکر می‌پرداختند به طوری که این مقاله در قدیمی‌ترین آکادمی نظامی ایالات متحده یعنی آکادمی " Fort Leavenworth" ترجمه گشته و میان سایر محافل فکری نظامی توزیع شد.
در عین این که وی بعنوان یک استراتژیست بزرگ جنگی شناخته می‌شود، اما نکاتی نهفته در مورد صفات وی هستند که معمولاً ناگفته باقی می‌مانند. همانطوری که می‌دانیم، اشلیفن یک استراتژیست بود اما بر خلاف سلف خود آلفرد فن والدرزه از امور سیاسی برائت می‌جست و به‌جای آن، فعالانه درگیر وظیفه خود بعنوان رئیس ستاد بود: طراحی عملیات‌های جنگی و آماده‌سازی ارتش برای جنگ. وی بیشتر تمرکز خود را بر طراحی نقشه‌های جنگی متمرکز نمود و وقتش را صرف تمرین دادن، آموزش نظامی و تلاش برای انطباق تکنولوژی روز جهت استفاده‌های نظامی کرد. او همچنین می‌پنداشت که یکی از وظایف اولیه اش، تربیت کادرهای افسری جوان می‌باشد به طوریکه این افسران به خوبی از پس مسئولیت طراحی مانورها برآمده و صدالبته این مانورها را به‌صورت عملی در میدان نیز اجرا نمایند.
با توجه به تاکتیک‌های اشلیفن، ژنرال والتر بیدل اسمیت، رئیس ستاد ژنرال دوایت آیزنهاور، فرمانده عالی نیروهای اعزامی آمریکایی در جنگ جهانی دوم، فاش کرد که ژنرال آیزنهاور و بسیاری از افسران جوانی که محصول آکادمی وی بودند، «همگی ملهم از ایده‌های وی در مورد مانورهای وسیع و بی باکانه اش برای کسب پیروزی قاطع بودند.»
ژنرال لودندورف، شاگردی از شاگردان وی که تعلیمات استادش در مورد مانور محاصره ای را در نبرد تاننبرگ بکار بست، اشلیفن را «یکی از بزرگترین سربازان همه ادوار» لقب داده بود.
مدت‌ها پس از فوت اشلیفن، افسران ستادی که در سنوات مابین دو جنگ جهانی خدمت می‌کردند، به‌خصوص ژنرال هانس فون زکت، گسترش ایده جنگ برق آسا (به آلمانی Blitzkrieg)ی خود را_که در اوایل جنگ جهانی دوم از علل کلیدی موفقیت‌های نظامی بی‌سابقه هیتلر بود_ از لحاظ فکری به اشلیفن مدیون بودند.
https://en.wikipedia.org/wiki/Alfred_von_Schlieffen ویکی‌پدیای انگلیسی
کارل ریتر (؛ زاده درگذشته ) یک جغرافی‌دان اهل آلمان بود.
او را در کنار الکساندر فون هومبولت از بنیانگذاران جغرافیای مدرن می دانند. او از سال ١٨٢٥ تا زمان مرگش، اولین کرسی جغرافیا را در دانشگاه برلین در اختیار داشت.
کارل ریتر در کوئدلینبورگ به دنیا آمد، یکی از شش فرزند یک پزشک مورد احترام، به نام اف.دبلیو. ریتر. پدر ریتر در دو سالگی درگذشت. در پنج سالگی در مدرسه شنپفنتال سالزمن ثبت نام کرد، مدرسه ای که بر مطالعه طبیعت متمرکز بود (ظاهراً تحت تأثیر نوشته های ژان ژاک روسو در مورد آموزش کودکان). این تجربه بر ریتر در طول زندگی‌اش تأثیر گذاشت، زیرا او به شیوه‌های آموزشی جدید، از جمله شیوه‌های آموزشی یوهان هاینریش پستالوتزی، علاقه داشت. در واقع، بسیاری از نوشته های ریتر بر اساس سه مرحله پستالوزی در تدریس بود: کسب مطالب، مقایسه کلی مطالب، و ایجاد یک سیستم کلی.
پس از اتمام تحصیلات، ریتر به بتمن هالوگ، بانکدار در فرانکفورت معرفی شد. قرار شد که ریتر معلم بچه های هالوگ شود، اما در این مدت او باید با هزینه حامی خود در دانشگاه هال شرکت کند. وظایف او به عنوان معلم در سال ١٧٩٨ آغاز شد و به مدت پانزده سال ادامه یافت. سال‌های ١٨١٩-١٨١٤، که او در گوتینگن گذراند تا همچنان مراقب شاگردانش باشد، سال‌هایی بود که در آن‌ها به طور انحصاری به مطالعه جغرافیا پرداخت. در آنجا بود که از لیلی کرامر از دودرشتات خواستگاری کرد و با او ازدواج کرد و دو جلد اول Erdkunde خود را نوشت و منتشر کرد.
در سال ١٨١٩ استاد تاریخ در فرانکفورت شد و در سال ١٨٢٠ در دانشگاه برلین به تدریس تاریخ پرداخت. ریتر در سال ١٨٢١ دکترای خود را در آنجا دریافت کرد و در سال ١٨٢٥ به عنوان استاد تمام منصوب شد. او همچنین در یک کالج نظامی در همان نزدیکی سخنرانی می‌کرد. او به ویژه به اکتشافات آفریقا علاقه مند بود و ارتباط مستمری با دانشمندان بریتانیایی و محافل علمی مانند انجمن سلطنتی جغرافیا داشت. او یکی از معلمان آکادمیک کاشف هاینریش بارت بود که از طرف دولت بریتانیا به شمال و غرب آفریقا سفر کرد تا در مورد معاهداتی که قرار بود تجارت برده در ماوراء صحرا را متوقف کند، مذاکره کند. کارل ریتر خود یک تبلیغ کننده اختصاصی ضد برده داری در آلمان بود.
تأثیر ریتر بر جغرافیا به‌ویژه قابل توجه بود زیرا او مفهوم جدیدی از این موضوع را مطرح کرد. از نظر او: جغرافیا نوعی فیزیولوژی و آناتومی تطبیقی ​​زمین بود: رودخانه‌ها، کوه‌ها، یخچال‌های طبیعی و غیره، اندام‌های متمایز زیادی بودند که هر کدام عملکردهای مناسب خود را داشتند. و از آنجایی که چهارچوب فیزیکی او اساس انسان است و تا حد زیادی در زندگی او تعیین کننده است، بنابراین ساختار هر کشور عنصری پیشرو در پیشرفت تاریخی ملت است. زمین یک فرد کیهانی با یک سازمان خاص است، یک موجود منحصربفرد (ens sui generis) با توسعه مترقی: کاوش در این فردیت زمین وظیفه جغرافیا است.
در سال ۱۸۲۲ ریتر به عضویت "آکادمی علوم پروس" انتخاب شد و در سال ۱۸۲۴ عضو انجمن آسیایی پاریس شد. در سال ۱۸۲۸، او "Gesellschaft für Erdkunde zu Berlin" (انجمن جغرافیایی برلین) را تأسیس کرد. او در سال ۱۸۴۹ به عنوان عضو افتخاری خارجی آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب شد.[1] در سال ۱۸۵۶، او به سرپرستی مؤسسه نقشه‌برداری سلطنتی پروس منصوب شد. او در سال ۱۸۵۹ در برلین درگذشت.
در سال ۱۸۶۵، بنای یادبود ریتر در ورودی برول در کوئدلینبورگ نصب شد. خانه ای که او در آن متولد شد، شماره 15 Steinbrücke، در سال ۱۹۵۵ ویران شد. یک بنای یادبود اضافی در مدرسه مومنتال وجود دارد که به احترام ریتر و معلمش "یوهان کریستوف فردریش گوتس ماثس" ساخته شد. "محدوده ریتر" در کالیفرنیا به نام او نامگذاری شده است.[2]
اثر بزرگ
شاهکار ۱۹قسمتی (۲۱جلدی) کارل ریتر، "«جغرافیا در ارتباط با طبیعت و تاریخ بشر، یا جغرافیای عمومی، تطبیقی، به عنوان مبنایی مطمئن برای مطالعه و آموزش علوم فیزیکی و تاریخی»"، یکی از جامع‌ترین آثار جغرافیایی است که توسط یک نویسنده واحد نوشته شده است. دو جلد اول به ترتیب در سال‌های ۱۸۱۷و ۱۸۱۸ توسط جی. رایمر منتشر شد و پس از آن جلد سوم تا سال ۱۸۲۲ منتشر نشد. در این زمان، ریتر "«سرسرای تاریخ مردم اروپا پیش از هرودوت پیرامون قفقاز و سواحل پونتوس، رساله ای در باستان شناسی»" را نوشت و منتشر کرد که نشان دهنده علاقه ریتر به هند بود. همچنین قرار بود به عنوان انتقالی به جلد سوم «جغرافیا» عمل کند که اولین بار در سال ۱۸۳۵منتشر شد.
در مجموع، ریتر قصد داشت یک جغرافیای فراگیر در سراسر جهان بنویسد. کار او شامل سه بخش بود:
۱. شکل جامد یا قاره ها
۲. شکل سیال یا عناصر
۳. اجسام سه قلمرو طبیعت
بخش اول این بود که قاره‌های جهان را با «دنیای قدیم» آغاز کنیم و به «دنیای جدید» برسانیم. پویایی قدیم و جدید ارائه شده در اینجا با مفاهیم معاصر مطابقت ندارد، بلکه به تکامل فعالیت های انسانی در این سیاره همانطور که ریتر آن را درک می کرد اشاره دارد. در نتیجه، همانطور که توسط هانو بک اشاره شده است، "انتهایی‌ترین نقاط جهان، به نظر ریتر، در شمال، جنوب و شرق از نظر عملی به اندازه آمریکا بخشی از دنیای جدید هستند".[3] با توجه به مقیاس عظیم پروژه خود، ریتر هرگز نتوانست آن را تکمیل کند، اما بخش پایانی بخش اول باید با خلاصه کردن هر قاره و "اشکال اصلی و تأثیرات آن بر طبیعت و تاریخ" به پایان می رسید: این امر باید محقق می شد. به صورت مختصر و به عنوان کمکی به بررسی «کل بزرگ» استفاده می شود.
بخش دوم مربوط به اشکال سیال بود. منظور از آن، آب، هوا و آتش بود. این عناصر تقریباً با مطالعات هیدروگرافی، هواشناسی، اقلیم شناسی و همچنین آتشفشان شناسی مطابقت دارند. این قسمت نیز قرار بود در چارچوب کل نظام بررسی شود.
قسمت پایانی کار پیشنهادی قرار بود به روابط متقابل زندگی ارگانیک با جغرافیا و تاریخ اختصاص یابد. بخشی از رویکرد ریتر به جغرافیا، شناسایی رابطه بین متغیرهای در معرض خطر بود. او به ویژه به توسعه این روابط در طول زمان و اینکه چگونه اجزای تشکیل دهنده آنها (حیوانات و زمین) در این تکامل نقش داشته اند، علاقه مند بود. ریتر با وام گرفتن مفهوم "وحدت ارگانیک" که توسط الکساندر فون هومبولت استفاده شد، فراتر رفت و گفت که جغرافیا بدون آن امکان پذیر نیست.[5]
روشی که ریتر به کار گرفت روشی استقرایی بود که شامل گردآوری مقادیر زیادی اطلاعات و مطالب و ایجاد نظریه از آن متون بود. این سبک از تحقیق مورد انتقاد بسیاری از معاصران او قرار گرفت. آگوست ویلهلم شلگل، در نامه ای به یوهانس شولزه، ابراز تاسف می کند که "در واقع زمان آن است که مطالعات آثار تاریخی هند جدی شود. در آلمان مد است که بدون دانستن زبان، نظر خود را در مورد آن داشته باشیم، که منجر به ما یک نمونه اسفناک از آن را در "Vorhalle" از ریتر قابل ارزیابی می بینیم." [6] همانطور که ریتر برای حرکت خود به آسیا آماده می شد، منابع حتی بیشتر انباشته شدند، بنابراین مشکل مطرح شده توسط شلگل پیچیده شد.
در نتیجه روش های تحقیق استقرایی خود، ریتر به طور فزاینده ای علاقه مند به مشاهده سیاره به عنوان موجودی متشکل از افراد جغرافیایی بود. او در مقدمه «جغرافیا» بیان می‌کند: «بنابراین قاره‌های بزرگ نمایانگر دیدگاه پیمایشی بسیاری از کل‌های کمابیش مجزا هستند که در اینجا به طور کلی به عنوان افراد بزرگ زمین در نظر می‌گیریم».[5] افراد زمین، و سپس توصیف آنها از طریق تحقیقات گسترده، می تواند ریتر یک کل را تصور کند که کل آن بزرگتر از مجموع اجزای آن است.
ریتر رشد یک فرد جغرافیایی را روشن می کند و برای ایجاد یک سیستم جغرافیایی طبیعی تلاش می کند. او با مقایسه جغرافیا با نظریه یا فلسفه زبان، بر این باور بود که درک هر «Erdgegend» (منطقه زمین) و ظواهر مشخص و روابط طبیعی آن بدون تکیه بر کار مطلق توصیف و طبقه‌بندی ناب ضروری است. او در تقسیم زمین به "Erdgegende" نظریه ای را در مورد منطقه ایجاد کرده است که به نظر او برای تحقیقات جغرافیایی ضروری است. علاوه بر این، ریتر معتقد بود که نواحی پیشینی وجود داشته و توسط انسان ها شکل گرفته است.
ایجاد یک نظریه جغرافیایی در اطراف این منطقه به ریتر اجازه داد تا کار مقایسه ای را انجام دهد که در نتیجه کار بزرگ خود به دنبال آن بود. با بالا بردن اهمیت این منطقه، وی سپس ویژگی های هر یک از محلات را بررسی کرد، البته به یاد آورد تا تأثیر حیات ارگانیک، عمدتاً انسان، بر آن محل را منعکس کند. پس از تکمیل، این فرآیند به آخرین مؤلفه در روش ریتر، یعنی مقایسه، اجازه می‌دهد.
انبوهی از دانش مورد نظر قرار بود به عنوان پایه ای عمل کند که بر اساس آن بتوان بین محلات یا مناطق مورد تحقیق مقایسه کرد. این دانش به یک "علم ناب" اجازه می داد تا از تحقیقات جامع پدیدار شود. ذاتی درک ریتر از این منطقه، نقش خدا در ایجاد آن است. او معتقد بود که شکل زمین به عنوان راهی برای صحبت خدا با انسان ها عمل می کند تا اراده او انجام شود. اراده خداوند توسعه و تحقق مناطق ایجاد شده بود.
در زمان مرگ، ریتر حجم شگفت انگیزی از ادبیات جغرافیایی را که تنها در «اردکونده» او موجود بود، تولید کرده بود. ۲۱ جلد شامل ۱۹بخش است که تقریباً می توان آن را به ۶ بخش تقسیم کرد.
1. آفریقا (I) ۱۸۲۲
2. شرق آسیا (II-VI) ۱۸۱۸–۱۸۳۶
3. غرب آسیا (VII-XI) ۱۸۳۷-۱۸۴۴
4. عربستان (XII-XIII) ۱۸۴۶-۱۸۴۷
5. شبه جزیره سینا (XIV-XVII) ۱۸۴۷-۱۸۴۸
6. آسیای صغیر (XVIII-XIX) ۱۸۵۰–۱۸۵۲
شاهکار ریتر، ۱۹جلدی Die Erdkunde im Verhältniss zur Natur und zur Geschichte des Menschen (جغرافیا در رابطه با طبیعت و تاریخ بشر)، نوشته 1816-1859، موضوع تأثیر محیط فیزیکی را در طول شگفت انگیزی توسعه داد. فعالیت انسانی این یک دایره المعارف از افسانه های جغرافیایی است. ریتر روش جغرافی را به عنوان یک مطالعه و علم مطرح کرد و پایه گذاری کرد. رفتار او توسط همه جغرافی دانان تایید و پذیرفته شد.
جلد اول Die Erdkunde در سال ۱۸۱۶در برلین تکمیل شد و بخشی از آن در سال بعد منتشر شد. کل جلد اول تا سال ۱۸۳۲منتشر نشد و مجلدات زیر به سرعت از مطبوعات منتشر شد. Die Erdkunde در زمان مرگ ریتر ناقص باقی ماند و فقط آسیا و آفریقا را پوشش داد.
بسیاری از نوشته‌های ریتر در Monatsberichte انجمن جغرافیایی برلین و در Zeitschrift für allgemeine Erdkunde چاپ شدند. Geschichte der Erdkunde und der Entdeckungen (1861)، Allgemeine Erdkunde (1862) و Europa (1863) او پس از مرگ منتشر شد. برخی از آثار او توسط W. L. Gage به انگلیسی ترجمه شده است: جغرافیای مقایسه ای (1865) و جغرافیای مقایسه ای فلسطین و شبه جزیره سینا (1866).
هانس یاکوب کریستوفل فون گریملس‌هاوزن ؛ (زادۀ ۳۰ مارس ۱۶۲۱ میلادی - درگذشتۀ ۱۷ اوت ۱۶۷۶ میلادی) یک نویسنده اهل آلمان بود.
او بیشتر به خاطر رمان پیکارسک "زیمپلیتسیوس زیمپلیتسیسیموس" در سال ۱۶۶۹ میلادی و همراه با آن مجموعۀ "کتب مقدس ساده" شناخته شده است.
هانس دریش (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) دانشمند اهل آلمان بود که در زمینهٔ زیست‌شناسی و فلسفه فعالیت می‌کرد.
هاینریش گوستاو مگنوس (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ )، دانشمند اهل آلمان بود که در زمینهٔ شیمی و فیزیک فعالیت می‌کرد.
اسکار ماریا گراف (؛ زاده ۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ – درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۶۷) یک نویسندهhttp://d-nb.info/gnd/118541358/about/html اهل آلمان بود.
فئودور فلیکس کنراد لینن (؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۱۱ - درگذشتهٔ ۶ اوت ۱۹۷۹) بیوشیمیستی آلمانی بود.
او در سال 1964 جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را با کنراد بلوخ به خاطر اکتشافات خود در مورد مکانیزم و تنظیم کلسترول و متابولیسم اسید های چرب به دست آورد. این کشف ها برای سالها طول کشید. کمیته نوبل احساس کرد که این مهم است، زیرا درک متابولیسم استرول ها و اسیدهای چرب می تواند نشان دهد که چطور کلسترول در بیماری های قلبی و سکته تاثیر می گذارد.سخنرانی نوبل او در 11 دسامبر سال 1964 "مسیر از" اسید استیک فعال شده "به ترپن ها و اسیدهای چرب بود.
هورست زهوفر (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.
اوتفرید پرویسلر (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده ادبیات کودک و نوجوانhttp://d-nb.info/gnd/118596438/about/html اهل آلمان بود. نویسنده آلمانی کتابهای کودکان که بیشتر با کتابهای سه‌گانه هوتزون پلوتز راهزن شناخته می‌شود و تاکنون بیش از ۵۰ میلیون نسخه از کتابهای او در سراسر جهان بفروش رسیده و آنها به ۵۵ زبان دنیا ترجمه شده‌اند.
وی در لبرتس چکوسلواکی، Liberec - آلمانی: رچنبرگِ بوهم، Reichenberg - در جایی که پدرانش از قرن ۱۵ در آنجا زندگی می‌کردند؛ به دنیا آمد. پدر و مادر او معلم بودند و بعد از فراغت از تحصیل در سال ۱۹۴۲ به ارتش فراخوانده شد.
اگر چه او در جبهه شرقی جان سالم بدر برد؛ اما در ۱۹۴۴ بعنوان یک افسر ۲۱ ساله و زندانی جنگی، مدت ۵ سال را در اردوگاه‌های مختلف جمهوری تاتار سپری نمود. پس از آزادی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۹، ابتدا معلم و سپس مدیر مدرسه شد و در آنجا بود که استعداد خود را در قصه گویی و تصویرگری نشان داد. بطوریکه بعدها اغلب داستانهایش منتشر گردیدند.
وی جایزه ادبیات نسل جوان آلمان را در سال ۱۹۷۲ بدست آورد و پس از بازنشستگی از دغدغه اصلی خود یعنی نویسندگیِ داستانها، متعهد به انتشار تجربیات و خاطرات دوران اسارت شد که آنها پس از مرگ وی به چاپ رسیدند. از میان کتابهای کودکان او می‌توان به قصه جادوگر کوچک، The Little Witch و شبح کوچولو، The Little Ghost اشاره نمود. دیگر آثار وی، داستانهای هوتزون پلوتز راهزن، Robber Hotzenplotz است - سریال نمایشی آن از تلویزیون کشورمان پخش گردیده‌است - که شامل سه کتاب ذیل می‌باشد:
کریستیان اتو جوزف ولفگانگ مورگنشترن (؛ زاده – درگذشته ۳۱ مارس ۱۹۱۴ میلادی) یک پدیدآور و شاعر و سرایندهٔ شعرهای طنزآلود ماندگارhttp://d-nb.info/gnd/11881169X/about/htmlاهل مونیخ آلمان بود.
وی مادرش را بر اثر ابتلا به سل در ۹ سالگی از دست داد. خودش هم تمام عمر با این بیماری دست به گریبان بود. پدرش شیفته نظم بود و او را به مدرسه نظام فرستاد. اما کریستیان مورگنشترن به شعر گرایش داشت.
مورگنشترن و دوستانش گروهی به نام «یاران دار» () تشکیل دادند که به شوخی کارها و حرکات مخوف کرده و بر روی همه نام‌های سهمگین می‌گذاشتند. وی در این جمع‌ها شعرهایی با عنوان «ترانه‌های دار» () می‌سرود و می‌خواند که از مشهورترین آثار او به شمار می‌آیند. او در این شعرها زبان فاخر را به بازی و ریشخند می‌گیرد تا به فرهنگ اشرافی و بورژوازی اعتراض کند.
مورگنشترن ۳۴ ساله بود که مجموعه شعر «ترانه‌های دار» منتشر شد.
درآمد اندک وی از راه ترجمه حتی برای تأمین مخارج آسایشگاه سل‌زدگان هم کافی نبود. کریستیان مورگنشترن در ۴۳ سالگی در شهر که امروزه جزو ایتالیا است، درگذشت.
کرت رولاند همرین (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۳۴ در استکهلم) بازیکن سابق تیم ملی سوئد و باشگاه آ.ث. میلان است.
فریدریش وتر (؛ زاده ) یک کاردینالhttp://d-nb.info/gnd/117327999/about/html اهل آلمان است.
فریدریش ویلهلم رایف‌آیزن (؛ زاده درگذشته ) یک شهردار و پیشگام شرکت تعاونی اهل آلمان بود.
روبرت زیودماک (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) کارگردان فیلم‌های دلهره‌آور اهل آلمان بود. او را بیشتر با فیلم "آدم‌کش‌ها" می‌شناسند. فیلم دیگرش، "موش‌ها"، برندهٔ خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شد.
از دیگر آثار او می‌توان به "فاتح غرب"، "نبرد برای رم" و "پلکان مارپیچ" اشاره کرد.
یوهان گوتفرید شادو (؛ زاده درگذشته ) یک مجسمه‌سازhttp://d-nb.info/gnd/118606115/about/html اهل آلمان بود.
انگلبرت هومپردینک (؛ زاده درگذشته ) یک آهنگساز اهل آلمان بود.
اریش گئورگ سباستین آنتون فون فالکنهاین (؛ زاده درگذشته ) فیلد مارشال آلمانی و رئیس ستاد کل ارتش امپراتوری آلمان در دو سال نخست جنگ جهانی اول بود. وی در اواخر تابستان ۱۹۱۶ پس از شکست در نبرد وردن، گشایش جبهه متفقین در سُم، تهاجم بروسیلوف و ورود رومانی به جنگ، از کار برکنار شد. پس از آن، مأموریت‌های مهمی در رومانی و سوریه بدو سپردند. شهرت و اعتبار وی به عنوان یک رهبر جنگی در طول و حتی پس از جنگ (به ویژه از سوی جناحی که از ژنرال هیندنبورگ جانبداری می‌کرد) مورد انتقاد قرار گرفته بود. فالکنهاین بدین نتیجه رسیده بود که آلمان نمی‌تواند جنگ را با یک بُرد قاطع پیروز شود بلکه مجاب به امضای معاهده صلح خواهد شد؛ دشمنانش اما می‌گفتند که وی فاقد راه حل لازم برای رسیدن به یک پیروزی قطعی است. روابط فالکنهاین با صدراعظم تئوبالد فن بتمان-هولوگ سبب مخالفت با نقشه‌های جنگی اش و تضعیف آنها می‌شد.
اریش فون فالکنهاین در گراودنتس در پروس غربی زاده شد. برادرش آرتور آموزگار ویلهلم، ولیعهد آلمان بود. تنها خواهرش، الگا فون فالکنهاین، بعدها صاحب فرزندی به نام فدور فون بوک که از ژنرال‌های برجسته رایش سوم گردید، شد.
فالکنهاین در نوزده سالگی وارد ارتش شد و به عنوان افسر پیاده‌نظام و ستاد خدمت نمود. بین سالهای ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۳ وی در مأموریتی نظامی در چین در خدمت دودمان چینگ بوده و در سرکوبی شورش مشتزن‌ها توسط نیروی ائتلافی اروپائیان شرکت داشت. وی همچنین مدتی در منچوری و کره به سر برد.
پس از خدمت در آسیا، در براونشوایک، متس و ماگدبورگ خدمت کرد و در سال ۱۹۱۲ به درجه سرتیپی ترفیع گرفت.
در ۱۹۱۳ مقام وزارت جنگ را در کابینه بتمان_هولوگ عهده‌دار شد، در چنین مقامی طبیعی بود که در بدو جنگ اول جهانی پس از ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند نقشی داشته باشد. همچون بسیاری از رهبران نظامی آلمانی ، وی نیز انتظار جنگی همه جانبهٔ اروپایی را نداشت و بر قیصر ویلهلم دوم فشار آورد که به روسیه اعلان جنگ دهد.
وی پس از شکست آلمان‌ها در نبرد اول مارن، در روز ۱۴ سپتامبر ۱۹۱۴ جانشین هلموت فون مولتکه (جوانتر) به عنوان رئیس ستاد کل گردید. وی در جبهه بلژیک می‌کوشید ارتش‌های بریتانیا و فرانسه را در تلاشی متقابل که به «مسابقه به سوی دریا» معروف شد، از جناحین دور بزند تا اینکه هر دو متخاصم به دریا رسیدند و دیگر امکان مانور جناحی و محاصره ای وجود نداشت. بریتانیایی‌ها و فرانسویان سرانجام توانستند پیشروی آلمان‌ها را در نبرد اول ایپره (اکتبر تا نوامبر ۱۹۱۴) متوقف سازند.
پس از تهاجم وسیع روس‌ها به گالیسیا (اروپای شرقی) و درخواست کمک ستاد ارتش اتریش_مجارستان از آلمان، او مصمم گردید که به شرق برود در نتیجه قطار حامل وی و قیصر ویلهلم به شرق منتقل شدند. این عمل برای فرماندهان عالی آلمان در جبهه شرق یعنی هیندنبورگ و لودندورف که می‌خواستند اوضاع جبهه شرقی را مطابق میل خود پیش ببرند، ضربه ای بود؛ این دو دائماً در برابر طرح‌های فالکنهاین، طرح‌های رقابت آمیز ارائه می‌داده و گناه هر اشتباهی را به گردن وی می‌انداختند. ژنرال هیندنبورگ و رئیس ستاد وی ژنرال لودندورف می‌خواستند طرحی شبیه طرح اشلیفن را علیه روس‌ها اجرا کنند اما فالکنهاین از شکست این طرح در جبهه غرب آموخته بود که نیروهایی که در درون یک دایره حرکت می‌کنند، کندتر از نیروهایی راه می‌روند که در یک خط مستقیم به عقب می‌نشینند و در نتیجه روس‌ها حتماً فرار می‌کنند. پس از مباحثه های فراوان، قیصر از نظریات رئیس ستادش جانبداری نمود. در دوم ماه مه نیروهای مشترک آلمان و اتریش_مجارستان به گورلیتس (ناحیه) که جبهه ای به طول ۴۵ کیلومتر بود، یورش برده و با بازپس‌گیری پره میشل (به لهستانی Przemyśl) و لمبرگ (Lemberg) بخش اعظم گالیسیای شرقی را باز پس گرفتند. جبههٔ روس‌ها در هم شکسته شد و این تنها نفوذ واقعی در تمامی جنگ بود؛ یعنی رخنه ای که به قدر کافی هم پهن و هم عمیق بود که روس‌ها نتوانند آنرا پر کنند.
این نظامی پروسی استراتژی تهاجمی در جبهه غرب را ترجیح می‌داد در حالی که در جبهه شرق عملیات‌های محدودی اجرا می‌کرد: امید وی این بود که اگر روسیه را چندان خوار نکنند این کشور راحتتر آتش‌بس جداگانه ای را بپذیرد. چنین عقیده ای وی را با ژنرال هیندنبورگ و ژنرال لودندورف که خواستار تهاجماتی وسیع در جبهه شرق بودند، در تقابل قرار داد. سرانجام خواه به امید این که یک کشتار غول آسا رهبران اروپایی را به پایان دادن به جنگ وادارد یا خواه به امید کم ضررتر کردن تلفات جنگیِ آلمان نسبت به فرانسه، یک جنگ فرسایشی را_چنان‌که در خاطرات پس از جنگش گفت_ در نبرد وردن در ابتدای ۱۹۱۶ پی ریزی نمود. با وجود اینکه بیش از دویست و پنجاه هزار نفر در پایان نبرد وردن کشته شدند و از همین جهت فالکنهاین را «آسیابان خونِ وردون» لقب دادند، هیچ‌یک از طرفین تصمیم قاطع خود را تغییر ندادند. بر خلاف آنچه فالکنهاین می‌پنداشت، فرانسویان می‌توانستند تلفات لشکرهایی که به وردون می‌فرستادند را محدود کنند. مارشال فیلیپ پتن فرانسوی نیروهایش را تا زمانی که تلفاتش به ۵۰ درصدِ پیاده نظامش رسید، در خط وردون نگه داشت و سپس آنجا را رها کرد. فرایند پیش و پس بردن لشکرها در طول این نبرد شبیه به کارکرد دستگاه چرخابی بود که آب را دائماً بالا برده و سپس آنرا تخلیه می‌کند. پس از شکست نسبی در نبرد وردن، در کنار عقبگردهایی که در جبهه شرق دیده شدند (من جمله تهاجم بروسیلوف و ورود رومانی به جنگ در جرگه متفقین)، آغاز عملیات مشترک آنگلو_فرانسوی در سُم (که به نبرد سم شهرت یافت) و دسیسه چینی‌های ژنرال هیندنبورگ و ژنرال لودندورف علیه وی، وی از مقام ریاست ستاد کل برکنار شده تا هیندنبورگ جایش را بگیرد.
پس برکناری از ریاست ستاد وی را به فرماندهی ارتش نهم در ترانسیلوانی(۶ سپتامبر ۱۹۱۶) گماشته تا در ماه اوت، یک تهاجم دو جناحی علیه رومانی با همکاری نیروهای ژنرال مکنسن را پایه ریزد. نیروهای وی در کمتر از چهار ماه به کمک نیروهایی از اتریش_مجارستان و عثمانی بر ارتش نسبتاً بزرگ اما بی تجربه، بد تجهیز شده و کم آموزش دیدهٔ رومانی غلبه نموده و بخارست را متصرف شدند.
در پی این موفقیت، در اواسط ژوئیه ۱۹۱۷ فالکنهاین را برای هدایت گروه ارتش یلدیریم که در بین‌النهرین و حلب مشغول بود، به عثمانی فرستادند. پس از مجادلات بسیار با مقامات عالی حکومت عثمانی، فالکنهاین در ۷ سپتامبر ۱۹۱۷ ضمن دریافت درجه مشیر (معادل ترکی فیلد مارشال) به عنوان فرمانده عالی دو ارتش عثمانی در فلسطین منصوب گشت. او نتوانست از تسخیر اورشلیم در دسامبر ۱۹۱۷ توسط نیروهای انگلیسی تحت هدایت ژنرال ادموند آلنبی جلوگیری کند. فالکنهاین بود که از یک جنگ دفاعی ویرانگر بر سر اورشلیم و بسیاری از اماکن مقدس آن ممانعت نمود؛ همچنین نقشی محوری در توقف محو اجباری جمعیت یهودی فلسطین داشت؛ برنامه ای که توسط حکمران آنجا، جمال پاشا در راستای نسل‌کشی ارامنه طراحی شد. تخلیه تمامی جمعیت اورشلیم در طول زمستان خشن ۱۹۱۸_۱۹۱۷ نیز توسط جمال پاشای ترک طراحی شده بود که توسط افسران ژرمنی، من جمله فالکنهاین، از اجرای آن ممانعت به عمل آمد."Did a German Officer Prevent the Massacre of the Jews of Eretz Yisrael during World War I?", Jewish Ideas Daily version of The Jerusalem Post Magazine article from December 9, 2011
در فوریه ۱۹۱۸ فالکنهاین فرمانده ارتش دهم آلمان در بلاروس گردید، جایی که از آنجا شاهد پایان جنگ بود. در دسامبر ۱۹۱۸ که جنگ پایان یافته بود، وی بر عقب‌نشینی ارتش دهم به آلمان نظارت داشت. این ارتش در فوریه ۱۹۱۹ فروپاشید.
در ۱۹۱۹ از خدمت بازنشسته شده و به املاک خود رفت، جایی که در آنجا خود زندگی‌نامه (اتوبیوگرافی)اش را به رشته تحریر درآورد و چندین کتاب در باب جنگ و استراتژی نوشت. خاطرات جنگ وی با عنوان "ستاد ارتش آلمان و تصمیمات اساسی اش، 1916_1914 ("چاپ ۱۹۱۹) به انگلیسی ترجمه گشت. وی در یک واپس نگریِ وقایع اظهار داشت که اعلان جنگ آلمان به روسیه و فرانسه «قابل توجیه اما شتاب زده و نالازم بوده‌است.» ژنرال فالکنهاین در ۹ آوریل ۱۹۲۲ در اشلوس لیندشتت نزدیک پوتسدام درگذشت.
در ۱۸۸۶ فالکنهاین با ایدا سلکمان ازدواج نمود و حاصل آن پسری به نام فریتس گئورگ آدالبرت فون فالکنهاین(۱۹۷۳_۱۸۹۰) و دختری به نام اریکا اُلگا فون فالکنهاین(۱۹۷۵_۱۹۰۴) بود؛ کسی که بعدها با هنینگ فون ترسکو، افسر نازی طراح توطئه ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ علیه هیتلر شرکت داشت، ازدواج کرد.
فاکنهاین از بسیاری جهات تجسم و خلاصه ای از یک نظامی پروسی بود؛ یک نظامی گرای به معنای تمام کلمه. وی شامهٔ سیاسی و نظامی انکار ناپذیری داشت و دموکراسی و رایشتاگرا مورد تحقیر قرار می‌داد. او در ۱۹۱۴ رایشتاگ را چنین مخاطب قرار داد:تنها به خاطر نفوذ رهبران حزبی جاه طلب و حذف ارتش پروس از صحنهٔ مجادلات حزبی به دست قانون اساسی است که چنین چیزی پیش آمده:
دفاع محکم از صلح در داخل و خارج از خانه.از لحاظ نظامی، فالکنهاین دستاوردهایی مختلط داشت. تهاجمش به وردون به شکستی استراتژیک انجامید. در طول جبههٔ رومانی در ۱۹۱۶ وی مهارتی قابل ملاحظه در هدایت ارتش نهم آلمان داشت، رومانی‌ها را از ترانسیلوانی بیرون راند، به کوه‌های کارپات جنوبی رخنه نمود و رومانیایی‌های پریشان را به سوی مولداوی در شمال شرقی عقب راند. دفاع وی در فلسطین در ۱۹۱۷ شکست بود اما نیروهایش، غالباً متشکل از ترکان عثمانی، از لحاظ عددی و کیفی پست‌تر بودند و تلفات نیز نسبتاً برابر.
وینستون چرچیل وی را تواناترین ژنرال در میان تمامی ژنرال‌های آلمانی در جنگ جهانی دانسته‌است. ترِوُر دوپوی، تاریخ‌نگار نظامی آمریکایی، وی را در حد بالاترین ژنرال‌های آلمانی، تنها پائینتر از هیندنبورگ و لودندورف، در نظر گرفته‌است. روبرت فولی نوشته که متخاصمین آلمان توان و ظرفیت خیلی بیشتری در کاربست استراتژی جنگ فرسایشی داشتند، چرا که دارای نیروی انسانی و کنترل صنعتی و اقتصادی بیشتری بر جهان بودند؛ آنها به بسیاری از شیوه‌هایی که فالکنهاین در نبردهای روسیه ۱۹۱۵ و فرانسه ۱۹۱۶ به کار گرفت متوسل می‌شدند. زمانی که هزینه‌های جنگ بالا رفت، اهداف جنگی متفقین تا حد کنار زدن نخبگان سیاسی قدرت‌های مرکز و توانایی دیکته نمودن صلح شان گسترش یافت؛ هدفی که با استراتژی فرسایش حاصل شد.
تمامی منابع این ژنرال را به عنوان یک دوست و مافوق وفادار، صادق و محتاط تصویر کرده‌اند. میراث مثبت او، مدیریتش در طول جنگ فلسطین در ۱۹۱۷ است. چنان‌که زندگی‌نامه نویس وی، هولگر آفلرباخ می‌نویسد:خشونت غیرانسانی در برابر یهودیان فلسطین تنها با مدیریت فالکنهاین بود که منع شد؛ چیزی که با توجه به زمینه تاریخی آلمان در قرن بیستم معنایی ویژه دارد و فالکنهاین را متمایز می‌کند.
معروف به جمال پاشای خون‌آشام.
آدولف آندرسن (؛ زاده درگذشته ) شطرنج‌باز اهل آلمان بود که قوی‌ترین شطرنج‌باز در بیشتر سالهای دههٔ ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ به‌شمار می‌رود.
شورش برنج شورشی بود که در اعتراض به افزایش قیمت برنج در هفتمین سال از پادشاهی امپراتور تایشو (۱۹۱۸) رخ داد. در طول جنگ جهانی اول صادرات ژاپن بسرعت رشد پیدا کرد و صنایع پیشرفت کردند. همراه با پیشرفت صنایع شرکت‌ها و بانک‌های بزرگ افزایش پیدا کرده و تعداد بسیاری از مردم در این شرکت‌ها و مراکز صنعتی به کار مشغول شدند. اما مشکل بزرگی که به وجود آمد افزایش شدید قیمت‌ها برای مردم عادی بود. قیمت هر ۱۵۰ کیلو برنج که در سال ۱۹۱۵، ۱۳ ین بود در سال ۱۹۱۸ به ۳۲ ین افزایش پیدا کرد. این افزایش باعث به وجود آمدن شورش برنج شد. آغاز این شورش در استان تویاما بود که خانم‌های خانه‌دار به محل فروش برنج یورش برده و خواستار کاهش قیمت برنج شدند. بعد از آن شورش در اوساکا، کیوتو، ناگویا و توکیو و دیگر شهرها نیز گسترش پیدا کرد. در طی شورش برنج، مردم به ۳۰۰ مغازهٔ برنج در سراسر ژاپن حمله کردند و در صورتیکه که خواستهٔ آن‌ها که کاهش قیمت برنج بود توسط صاحب مغازه رد می‌شد مغازه را ویران کرده یا به آتش کشیدند.
تجارت کانگو یا تجارت نیچی‌مین ، به رابطه تجاری بین چین و ژاپن در دورهٔ موروماچی در قرن چهاردهم میلادی گفته می‌شود، چین که مدت‌ها در زیر سلطهٔ مغول بود توانست مغول‌ها را به طرف شمال چین رانده و در سال ۱۳۹۸ دودمان مینگ را تشکیل دهد. پس از آن در سال ۱۴۰۱ رابطه تجاری ژاپن با چین آغاز شد. این رابطه تجاری سبب نفوذ فرهنگ چین در ژاپن شد.
پس از شورش اونین، شوگون‌سالاری آشیکاگا به سختی می‌توانست با توان خود کشتی تجارتی به چین بفرستد و شروع به اتخاذ روش قرعه‌کشی و شرکت دادن بازرگانان در آن شد و از این پس فرستادن کشتی‌های تجارتی به بازرگانان واگذار شد. هزینه ای که بازرگان به شوگون‌سالاری آشیکاگا می‌پرداخت ۳۰۰۰–۴۰۰۰ کان (واحد پول) بود؛ بنابراین تصور می‌شود که ساختار به گونه ای بوده‌است که حتی پس از کسر این مبلغ و هزینه‌های لازم بازرگانان ژاپنی می‌توانستند سود کافی بدست آورند. هنگامی که تجارت توسط بازرگانان آغاز شد، فعالیت دزدان دریایی واکو به‌طور موقت کاهش یافت، و منسوجات و خوشنویسی وارداتی بر فرهنگ دوره موروماچی مانند فرهنگ کیتایاما و فرهنگ هیگاشی‌یاما تأثیر گذاشت.
پس از شورش اونین، خاندان هوسوکاوا، فرماندار مستقر در ساکای، خاندان اوئوچی، که به دلیل شورش کنترل استان هیوگو را به دست آورده بود و بازرگانان برجسته در خلیج هاکاتا و ساکای در این تجارت شرکت کردند. در نتیجه حادثه نینگبو در سال ۱۵۲۳، خاندان اوئوچی حق این تجارت را به خود مختص کرد و در سال ۱۵۳۶ اوئوچی یوشیتاکا اعزام کشتی را از سر گرفت.
در سال ۱۵۵۱، یوشیتاکا توسط شورشیان ولایت خود در حادثه معبد تاینی، توسط سوئه هاروکاتا مجبور به خودکشی شد و اوئوچی یوشیناگا (برادر ناتنی اوتومو سورین) در سال ۱۵۵۶ جانشین وی شد. در سال بعد، او و برادرش ،اوتومو سورین یوشینوری اوتومو، یک پیام رسان را به دنبال از سرگیری تجارت با چین فرستادند، اما دودمان مینگ یوشیناگا را به عنوان غاصب مقام اوئوچی یوشیتاکا در نظر گرفت و از این کار خودداری کرد و در سال ۱۵۵۷ با شکست یوشیناگا توسط موری موتوناری و نابودی خاندان اوئوچی نام این خاندان و امید به سرگیری تجارت کانگو نیز از بین رفت پس از آن در آسیای شرقی، تجارت خصوصی و قاچاق توسط بازرگانان و واکو (در اواخر دزدان دریایی واکو) انجام می‌شد. فرمان منع دزدی دریایی توسط تویوتومی هیده‌یوشی در ژاپن در در سال ۱۵۸۸ و اواخر قرن شانزدهم صادر شد و در پی آن فعالیت دزدان دریایی محدود شد. در زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا استفاده از شوئین سن یا کشتی‌های دارای مجوز برای تجارت با چین و دیگر کشورها آغاز شد.
سال، طرف معامله، نماینده
دموکراسی تایشو ، به مجموعهٔ روند اندیشه، تمایلات و جنبش‌های لیبرالیسم و دمکراسی در زمینه‌های مختلف سیاست، جامعه و فرهنگ، بعد از جنگ جهانی اول در ژاپن گفته می‌شود. جنبش‌های دموکراسی خواهی پدیده‌ای بود در دههٔ ۲۰ و ۳۰ قرن بیستم و در دوران پادشاهی امپراتور تایشو در ژاپن رواج پیدا کرد.
ایزومو نو اوکونی زاده شده در ۱۵۷۲ میلادی، ابداع‌کننده کابوکی در اوایل دوره ادو در سال ۱۶۰۳ است. پیش نمونه کابوکی نوعی رقص بود که در آن زنان با لباس‌های عجیب و غریب ظاهر می‌شدند. معنی تحت‌الفظی کابوکی یعنی هنر رقصیدن با سرود. نخستین نمایش‌های کابوکی را گروهی از بانوان در آغاز سده هفدهم بر روی صحنه آوردند اما در سال ۱۶۲۹ حکومت شگون‌سالاری توکوگاوا با نشر اعلامیه‌ای زنان را از اجرای هر گونه فعالیت نمایشی منع کرد. از آن پس به بعد تا دوره میجی ژاپن دیگر به هیچوجه رسماً بازیگر زن نداشت و در آن زمان نقش زنان را الزاماً مردان برعهده می‌گرفتند.
ادوارد اس. مورس (زاده شده ۱۸ جون ۱۸۳۸، ۲۰ دسامبر ۱۹۲۵) شرق‌شناس و جانورشناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آدریان زوتیل (؛ زادهٔ ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل آلمان است.
وولفرام فون اشنباخ (؛ زادهٔ ۱۱۷۰ میلادی - درگذشتهٔ ۱۲۲۰ میلادی)، نویسندهٔ اهل آلمان بود.http://d-nb.info/gnd/118634933/about/html از زندگی ولفرام اطلاعات چندانی در دست نیست. صرفا می‌دانیم او متولد ایالت باواریا آلمان امروزی بوده است. ولفرام که یک شوالیه فقیر بود, توسط شاه ادب دوست و فرهیخته به نام هرمان تورینگیHermann I, Landgrave of Thuringia حمایت شد. یکی از مشهورترین کارهای وی رمان پارزیفال هست که به تقلید از پرسیوال کرتین دو تروا (شاعر فرانسوی قرن دوازدهمی) سروده است. موضوع رمان پارزیفال درباره شوالیه‌ای به نام پرسیوال می‌باشد که در دربار شاه آرتور, پادشاه نیمه‌افسانه‌ای بریتانیایی, خدمت می‌کند و به همراه گروهی دیگر از شوالیه‌ها ماجراجویی‌های برای یافتن جام مقدس دارد.
هانس ماگنوس انتسنبرگر (به ؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ٢۴ نوامبر ٢٠٢٢) شاعر، نویسنده، مترجم و خبرنگار اهل آلمان بود.
هانس ماگنوس انتسنزبرگر، روز یازدهم نوامبر سال ۱۹۲۹، در منطقه «آلگوی» در ایالت باواریا زاده شد. انتسنزبرگر زمانی یکی از چپ‌ترین چهره‌های روشنفکری آلمان محسوب می‌شد و هنوز هم در هر زمینه‌ای خوانندگان و مخاطبان خود را غافلگیر می‌کند. سال‌ها در سفر و نوعی آوارگی زیست. یکی از این سفرها، به کوبا بود. بسیاری او را، از جمله به همین دلیل و به خاطر اظهارنظرهای تند و صریح او در نقد جوامع سرمایه‌داری، کمونیست خوانده‌اند، در صورتی که انتسنزبرگر هیچگاه تفکری ایدئولوژیک نداشته‌است.
او در هر عرصهٔ قابل تصور ادبی از شعر گرفته تا رساله‌نویسی، از نمایشنامه‌نویسی گرفته تا رمان و انتشار و بنیانگذاری نشریه‌های فرهنگی فعال بوده، و حتی مدت‌ها به کارهای رادیویی و ویراستاری پرداخته و هم اینک نیز در عرصه کشف کلاسیک‌ها و کلاسیکهای مدرن آلمان، در انتشارات «آیشبورن» مشغول به کار است و در تمامی این عرصه‌ها نیز، نه تنها توفیقی کامل داشته، بلکه همواره موضوع بحث محافل فرهنگی بوده‌است. آثار او از همان زمان انتشار نخستین مجموعه شعرش «دفاع از گرگ‌ها» در سال ۱۹۵۷، جنجال‌برانگیز بوده‌اند. اثر بعدی این «مزاحم ملت» لقبی که با طنینی افتخارآمیز بر شخصیت او سایه انداخته این امر از یک سو آسایش بسیاری را برهم می‌زند، اما از سوی دیگر از او چهره‌ای همواره جوان را به نمایش می‌گذارد، تا جایی که «استاد غافلگیری» لقب دوم شاعر شده‌است. از همان ابتدای فعالیت ادبی، شعرهای خشمگین و سخره‌گرایانهٔ انتسنزبرگر نمونه‌ای برجسته برای شعر سیاسی و اجتماعی آلمان شدند.
«جوان خشمگین» دهه ۶۰ میلادی با مجموعه شعرها و جستارهای سیاسی و ادبی خود، چنان روح زمان خود را دریافت، که واکنش چهره‌های پرنفوذ ادبیات و فلسفهٔ المان مانند آلفرد آندرش، تئودور آدورنو، یورگن هابرماس و هانا آرنت را برانگیخت.
از انتسنزبرگر در زبان فارسی سه کتاب به صورت مستقل ترجمه شده است.
مارگارته فون تروتا (؛ زادهٔ ) کارگردان و هنرپیشهٔ اهل آلمان است.
فیلم "ماریانه و یولیانه" به کارگردانی فون تروتا توانست جایزهٔ شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را از آنِ خود کند.
از فیلم‌های او می‌توان به "ترس و عشق" و "ریش‌آبی" اشاره کرد.
فردیناند تونیس (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) فیلسوف و جامعه‌شناس اهل آلمان بود. در خانواده‌ای ثروتمند و کشاورز در ایالت دوک‌نشین شلسویگ در شمال آلمان به دنیا آمد. جایی که فرهنگی دهقانی در منطقه‌ای دورافتاده، جای ش را به مکانیزاسیون و اقتصاد پول-محور می‌داد. بزرگ‌ترین برادر ش وارد دادوستد با بازرگانان انگلیسی شد و راه را برای خانواده برای ورود به جهان سرمایه‌داری انگلیسی گشود. در ۱۸۸۱، فردیناند به تدریس در دانشگاه کیل مشغول شد و تا سال ۱۹۳۳ در همان کار ماند تا حزب نازی به سبب وابستگی‌های سوسیال دموکراتیک ش او را برکنار کرد.https://books.google.com/books?hl=fa&lr=&id=MOx34MBcHDMC&oi=fnd&pg=PA16&dq=difference+between+community+and+society&ots=KasYFaMLZL&sig=RAbbR7YT9DMBxrvbk-4K8nFF9mQ#v=onepage&q&f=false
تونیس را می‌توانستیم امروز پدر جامعه‌شناسی نوین بدانیم اگر هم‌روزگار بزرگانی چون ماکس وبر و دورکیم نبود. کار ماندگار او در جامعه‌شناسی، توضیح و بازشناسی تفاوت میان اجتماع و جامعه یا گمنشافت و گزلشافت، (Gemeinschaft) و
(Gesellschaft) است. تونیس سخت از اندیشمندان انگلیسی تاثیر پذیرفته بود. کسانی چون تامس هابز، هنری ماین و هربرت اسپنسر.
نادر احمدی قانع (زاده ۱۳۱۶ - درگذشته ۶ فروردین ۱۳۹۳) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی بود.
قانع متولد ۱۳۱۶ در تهران بود. وی فعالیت هنری اش را از دوران دبیرستان و با ایفای نقش در نمایشنامه‌های مدرسه‌ای آغاز کرد و سپس وارد عرصه‌های حرفه‌ای کار نمایش شد. اولین نقش جدی خود را در نمایشنامه «شاهزاده هامبورگ» بازی کرد و پس از تجربه اندوزی در عرصه بازیگری، کار فیلم نامه‌نویسی و سینما در تعدادی از فیلم‌های سینمایی بازی کرد و در سال ۱۳۴۷ اولین فیلم بلند سینمایی اش را با عنوان یک فیلم حادثه‌ای-جنایی با نام "تونل" ساخت. دیگر فیلم‌های او در مقام کارگردان "فریاد انسان‌ها"، "احمد چکمه‌ای"، "مردی در آتش"، "تشنه باران"، "فرار از بند" هستند. روز ۶ فروردین ماه ۱۳۹۳ به علت کهولت سن درگذشت. روز ۸ فروردین ماه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
مارتین شولتس (زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان می‌باشد. او از مارس ۲۰۱۷ تا فوریه ۲۰۱۸ رهبری حزب حزب سوسیال دموکرات آلمان را بر عهده داشت و از سپتامبر ۲۰۱۷ عضو پارلمان آلمان می‌باشد همچنین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ رئیس پارلمان اروپا بود.
نوامبر ۲۰۱۶ شولتس اعلام کرد که قصد ندارد برای سومین بار رئیس پارلمان اروپا بشود و می‌خواهد به عنوان نماینده حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال ۲۰۱۷ آلمان شرکت کند. بدین ترتیب زیگمار گابریل با کنارگیری از سمت ریاست حزب سوسیال دموکرات جای خود را به شولتس داد.
به علت انتقادات فراوان اعضای حزب سوسیال دموکرات و سایر افراد علیه سیاست‌های شولتس به عنوان رهبر این حزب او در فوریه ۲۰۱۸ از سمت ریاست استعفا داد.
یوشیدا شیگه‌رو از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ و همچنین از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ نخست‌وزیر ژاپن بود. او یکی از بلندترین دوره‌های نخست‌وزیری ژاپن را دارد و از این نظر دومین فرد در ژاپن پس از جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود.
الفنزو جوردانو افسر ارشد رتبه بندی در اداره پلیس فیلادلفیا بود. قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۸۲ رتبه بازرس به دست‌آورد.
جوردانو یک افسر بلند پایه در طول دوره تصدی کمیسر پلیس و شهردار، فرانک ریزو بود.
او از اتهامات عنوان شده علیه رشوه خواری در سال ۱۹۸۶ مجرم شناخته شد.
در طول تابستان سال ۱۹۶۴ زمانی که شورش‌های نژادی زیادی در اغلب شهر در حال جوشش بود، او یکی از اعضای نیروی بود.
جوردانو اولین فرمانده‌ای بود که در صحنه قتل افسر دنیل فاولکنر در ۹ دسامبر ۱۹۸۱ حضور یافت.
در سال ۱۹۸۶، او به جرم رشوه خواری به مبلغ ۵۷،۰۰۰ $ محکوم شد.
چلچله‌های رودخانه‌ای (نام علمی: "Pseudochelidon") نام یک سرده از تیره پرستو است که شامل دو گونهٔ زیر می‌شود:
اعضای این سرده در کنار رودخانه‌های با کرانه‌های شنی زندگی می‌کنند و در درون شن ساحل رودخانه، آشیانه می‌سازند. گونهٔ آفریقایی این سرده در کشورهای گابن و کنگو یافت می‌شود. گونهٔ آسیایی نیز در کشور تایلند زندگی می‌کند.
چلچله‌های قهوه‌ای (نام علمی: "Phedina") نام یک سرده از تیره پرستویان است.
چلچله‌های کرانه‌ای (نام علمی: "Riparia") نام یک سرده از تیره پرستویان است.
پرستوهای تندروپر (نام علمی: "Tachycineta") نام یک سرده از تیره پرستویان است.
چلچله‌های آمریکایی (نام علمی: "Progne") نام یک سرده از تیره پرستویان است.
ماریو دوپلانتیه (زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۸۱) یک موسیقیدان و هنرمند فرانسوی، درامر گروه گوژیرا می‌باشد.
ادواردو نوریگا (زاده ۱ اوت ۱۹۷۳) بازیگر اسپانیایی است.
ادواردو نوریگا می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
دیم آنجلا بریجیت لنسبوری (به ؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۲۵ – ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲) بازیگر اهل انگلستان بود.
وی برنده ۶ جایزه گلدن گلوب است و نخستین بار در سومین مراسم گلدن گلوب در سال ۱۹۴۵ برنده بهترین بازیگر زن در نقش مکمل می‌شود و دومین بار در بیستمین مراسم گلدن گلوب برنده می‌شود.:سومین مراسم گلدن گلوب، سومین مراسم گلدن گلوب.
آنجلا لنسبوری چهار بار توانسته‌است برای مجموعه تلویزیونی قتل برنده جایزه گلدن گلوب شود. او نخستین بار در سال ۱۹۸۴ برای بازی در مجموعه تلویزیونی قتل برنده شد سپس در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱ نیز این عنوان را تکرار کرد و برنده بهترین بازیگر نقش اول زن در یک سریال تلویزیونی - درام شد.
وی ۹ بار پیاپی از سال ۱۹۸۴ میلادی تا ۱۹۹۲ میلادی برای بازی در مجموعه تلویزیونی قتل کاندیدای دریافت گلدن گلوب شد وی یک بار دیگر و برای ۱۰مین بار در سال ۱۹۹۴ نیز کاندیدای دریافت گلدن گلوب برای سریال «قتل» شد. وی متولد ۲۴ مهر ۱۳۰۴ خورشیدی بود.
نوتروپنی ، یک نارسایی ایمنی ناشی از نقص نوتروفیل است. شمار نوتروفیل کمتر از ۱۵۰۰ در میلی متر مکعب غیرطبیعی است، که در نتیجه کاهش تولید نوتروفیل یا افزایش تخریب این سلول‌ها حادث می‌شود.
وجود نوتروفیل‌ها در پیشگیری و محدودیت عفونت‌های باکتریایی ضروری است، لذا بیمار مبتلا به نوتروپنی بیشتر در معرض خطر عفونت‌هایی با منشأ داخلی و خارجی قرار می‌گیرد (مسیر معدی روده‌ای و پوست از منابع داخلی می‌باشند).
خطر عفونت در افراد مبتلا به نوتروپنی نه فقط به دلیل شدت کاهش شمار نوتروفیل‌ها آن، بلکه طول مدت زمان ابتلا به نوتروپنی نیز در بروز آن دخالت دارد. تعداد واقعی نوتروفیل‌ها معروف به “شمارش کامل نوتروفیل‌ها” به اختصار ANC با محاسبهٔ ساده ریاضی و به‌کارگیری اطلاعات به دست آمده از آزمایش CBC و آزمون افتراقی بدست می‌آید.
خطر عفونت با طول مدت زمان ابتلا به نوتروپنی افزایش پیدا می‌کند، حتی اگر نوتروپنی ملایم باشد. به‌طور وارون نیز در نوتروپنی شدید اگر طول مدت زمان آن زیاد نباشد، عفونتی ایجاد نمی‌شود، مانند آن چه پس از شیمی درمانی ایجاد می‌شود.
تا هنگام عدم ابتلای بیمار به عفونت، علائمی دال بر وجود نوتروپنی بروز نمی‌کند. آزمایش CBC diff، نظیر آزمون‌های بعد از شیمی‌درمانی می‌تواند قبل از شروع عفونت نوتروپنی را آشکار سازد.
علت نوتروپنی کاهش و از دست رفتن توانایی مغز استخوان جهت تولید نوتروفیل ها است و میتواند با تظاهرات بالینی دیگر نظیر گرانولوسیتوپنی و آگرانولوسیتوز و ... ظاهر شود. برخی از عوامل دارویی ( مخصوصا کلرامفنیکل ) سموم شیمیایی ( ارگانوفسفاتها) ، قرار گرفتن در معرض تشعشعات و شیمی درمانی مهمترین علت نوتروپنی به شمار میروند. بیشترین گروه در معرض خطر نوتروپنی زنان میانسال و مسن ( به علت یائسگی ) هستند. همچنین افرادی که به مدت طولانی از داروهای مهار کننده فولات ( نظیر سولفونامیدها ، گلی‌بن کلامید و ...) باید نسبت به انجام آزمایش های دوره ای برای شمارش نوتروفیل ها، جهت پیشگیری از نوتروپنی تشویق شوند.
بر اساس علت ایجاد نوتروپنی، درمان آن متفاوت است. در نوتروپنی ناشی از مصرف دارو، در صورت امکان داروی مسبب باید قطع شود. در درمان نئوپلاسم، نوتروپنی ممکن است موقتاً تشدید و با بهبودی مغز استخوان برطرف گردد. در صورتی که اختلالات ایمنولوژیک عامل ایجادکننده باشد، کورتیکواستروئید تجویز می‌شود.
قطع یا کاهش شیمی درمانی یا پرتو درمانی ایجادکنندهٔ نوتروپنی نیز می‌تواند در رفع آن مفید واقع شود. گر چه در مورد درمان‌های قطعی تجویز فاکتور رشد برای دستیابی به حداکثر تأثیر ضدتوموری ترجیح داده می‌شود.
در صورت بروز تب در بیماران مبتلا به نوتروپنی، باید بلافاصله در بیمارستان بستری و از نظر عفونت تحت نظر قرار گیرد. از خون، ادرار و خلط بیمار باید کشت تهیه گردیده و عکس‌برداری از قفسه سینه انجام شود. برای اطمینان از انجام درمان علیه ارگانیسم مسبب، آنتی‌بیوتیک وسیع الطیف قبل از جواب کشت تجویز می‌شود، ولی پس از دستیابی به جواب کشت، ممکن است نوع آنتی‌بیوتیک تغییر داده شود.
کریستین راجر اندرو (زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۷۶) یک موسیقیدان فرانسوی، گیتاریست گروه گوژیرا می‌باشد. اندرو در گذشته نیز گیتاریست گروه فامیلیا آرتوس بوده است.
کریستین اندرو از گروه‌هایی مانند موربید انجل، متالیکا، دث، اسلیر، تول و موسیقی کلاسیک پذیرفته است. گروه‌های موسیقی مورد علاقه او متالیکا، تول، لاتوردو، باربارا، ژاک برل و ژرژ برسنس می‌باشد.Influences skyrock.com.
او همچنین در سال ۲۰۰۷ عضو گروهی به نام فامیلیا آرتوس (Familha Artús) بوده است.Familha Artús - Christian Andreu discogs.com.
روستای فیروز آباد صرصر از توابع بخش امیرآباد ، شهر امیریه، شهرستان دامغان می‌باشد. فاصله آن تا مرکز شهرستان حدود ۳۰ کیلومتر است.
۱- کتاب روند توسعه نهادهای فرهنگی شهرستان دامغان. تألیف احسان اله امیرعبدالهیان. انتشارات پیام مؤلف. ۱۳۸۴
2- پایگاه اطلاع رسانی تاریخانه
انقلاب صنعتی دوم که همچنین با نام انقلاب فناوری نیز شناخته می‌شود، مرحله‌ای از انقلاب صنعتی است که از نیمه دوم قرن نوزدهم تا شروع جنگ جهانی اول را شامل می‌شود. آغاز انقلاب در دهه ۱۸۷۰ میلادی و پایان آن در سال ۱۹۱۴ میلادی بود. وجه تمایز این انقلاب صنعتی، آغاز تولید فولاد بسمر در دهه ۱۸۷۰ و اوج آن در تجهیز کارخانجات به برق، تولید انبوه و خط تولید شمرده می‌شود. انقلاب صنعتی دوم با توسعه خط آهن، تولید آهن و فولاد در مقیاس انبوه، کاربرد گسترده ماشین آلات در تولید کارخانه‌ای، افزایش شدید استفاده از نیروی بخار و ارتباطات الکتریکی مشخص می‌گردد. این انقلاب با توسعه صنعتی سریع در ابتدا در بریتانیا، آلمان و ایالات متحده آمریکا و بعد در فرانسه، کشورهای کم ارتفاعی مثل بلژیک و هلند و همچنین در ژاپن همراه بود. پس از این دوره، انقلاب صنعتی سوم در دهه ۱۹۵۰ میلادی آغاز شد که تاکنون ادامه دارد.
ژنرالیف یا جنرالیف یا جنت‌العریف یک محوطهٔ تاریخی ثبت‌شده به‌عنوان میراث جهانی یونسکو است که در گرانادا اسپانیا قرار دارد. ژنرالیف در نزدیکی الحمراء، و متشکل از تعدادی باغ است که به‌عنوان قصر پادشاهان مغاربه استفاده می‌شد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که ژنرالیف یک اقامتگاه تابستانی بوده‌است.
ژنرالیف به شکل باغ ایرانی طراحی شده‌است.
زمان ساخت این مجموعه به اوایل قرن چهاردهم میلادی می‌رسد.
ماریو رومانی (زاده ۱۶ دسامبر \۱۹۰۷ در فرارا و درگذشته ۲۵ مه ۱۹۷۷ در فرارا) مهاجم سابق باشگاه آ.ث. میلان است.
شینیچی سوزوکی ، (۱۷ اکتبر ۱۸۹۸ – ۲۶ ژانویه ۱۹۹۸)، ویولونیست و مدرس ویولن و مؤلف روش آموزش موسیقی سوزوکی، در شهر ناگویای ژاپن متولد شد. پدرش معروفترین کارگاه ویولن سازی را داشت. ابتدا نزد پدرش شاغل بود؛ نواختن را در هفده سالگی شروع و تحصیل خود را در توکیو به انتها رساند و بعد عازم برلین شد، جایی که هشت سال تمام شاگردی کارل کلینگلر (Karl Klinglers) را کرد، به علاوه در این شهر توانست با نامدارترین هنرمندان و پژوهشگران از جمله آلبرت انیشتن آشنا شود.
در سال ۱۹۲۸ با همسرش والتراوت (Waltraud Prange) به ژاپن بازگشت. سوزوکی با سه برادرش کوارتت سوزوکی را تشکیل داد و به اجرای کنسرت و تدریس دست یازید.
در این زمان او به راز تدریس به کودکان خردسال، دست یافت که باعث تشکیل انستیتوی تعلیم و تربیتی شد که شهرت جهانی دارد.
دیوید آلیسون (۱۸۷۳ – بعد از ۱۹۰۱)از نخستین مهاجمان باشگاه میلان بود.
باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد یک باشگاه فوتبال ایرانی واقع در شهر خرم‌آباد است. که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده‌است. این باشگاه هم‌اکنون در لیگ دسته یک فوتبال ایران بازی می‌کند.
این باشگاه یک بار در جام قدس ۶۹–۱۳۶۸، موفق به حضور در بالاترین سطح فوتبال ایران شده‌است.
همچنین، تیم خیبر در سال ۱۳۶۵ موفق به حضور در فینال مسابقات جام حذفی شد که در آن بازی با نتیجه ۲–۰ برابر ملوان بندر انزلی مغلوب شد و به مقام دوم جام حذفی در آن سال دست یافت. خیبر در بازی یک چهارم نهایی همین مسابقات توانست تیم پرسپولیس را از پیش رو بردارد و در بازی نیمه نهایی تیم پاس بوشهر را ۳ بر ۱ ببرد. باشگاه خیبر خرم‌آباد در آبان ۱۳۹۹ با خرید امتیاز لیگ یکی باشگاه فوتبال اروند خرمشهر در فصل ۱۴۰۰–۱۳۹۹ لیگ آزادگان شرکت می‌کند.واگذاری امتیاز لیگ یکی تیم فوتبال اروند خرمشهر به خیبر خرم‌آباد ایسنا
نایب‌قهرمان (۱): ۱۳۶۵
روبرتو آنتونلی (زاده ۲۹ مه ۱۹۵۳) بازیکن فوتبال سابق ایتالیایی‌است.
پسر وی لوکا آنتونلی نیز بازیکن فوتبال است و در حال حاضر عضو باشگاه جنوا است.
جامعتَیْن عنوانی است که به دو تشکل همفکر و ائتلاف دو گروه مؤثر گروه‌های مذهبی - سیاسی روحانیون ایرانی شامل جامعهٔ روحانیت مبارز (جامعهٔ روحانیت) و جامعهٔ مدرسین حوزهٔ علمیهٔ قم (جامعهٔ مدرسین) گفته می‌شود.
این دو تشکل از یکدیگر مستقل است ولی به دلیل گرایش نزدیک به هم با گرایش فکری اصولگرایی، در انتخابات‌ها معمولاً از یک نفر حمایت می‌کنند و فهرست واحد می‌دهند. برای همین ائتلاف‌ها و حمایت‌های یکپارچهٔ این دو جامعه را با عنوان «جامعتین» یاد می‌کنند. این دو انجمن یک لیست مشترک انتخاباتی برای انتخابات مجلس خبرگان ایران در سال ۲۰۰۶ اعلام کردند و ۶۹ کرسی از ۸۶ کرسی را به دست آوردند. در انتخابات ۲۰۱۶، این دو انجمن به ائتلافی نرسیدند و لیست‌های متفاوتی صادر کردند و در نهایت ۶۴–۶۶ کرسی از ۸۸ کرسی را به دست آوردند.
آنها همچنین بر شورای نگهبان تسلط دارند.
جوزپه آنتونینی (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۱۴ در ورونا، درگذشته ۲۹ نوامبر ۱۹۸۹ در ورونا) بازیکن و مربی سابق فوتبال ایتالیاست.
دکترین یوشیدا به اهداف و طرح‌های یوشیدا شیگه‌رو در مورد سیاست ژاپن پس از جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. یوشیدا اولین نخست وزیر ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم بود. او جنگ جهانی دوم را یک شکست و انحراف تاریخی می شمرد و عقیده داشت که مهمترین عامل، عامل اقتصادی است و ژاپن بخاطر موقعیت جغرافیایی باید به آمریکا و بریتانیا که دارای تکنولوژی پیشرفته و اقتصاد غنی و روابط نزدیک تاریخی هستند تأکید نماید. ژاپن باید متعلق به حوزهٔ غیر کمونیست باشد و برای مقابله با کمونیسم حمایت امنیتی آمریکا لازم است. ژاپن یک کشور نسبتاً غربی است تا آسیایی و رویارویی با قدرت های استعماری آمریکا و بریتانیا عاقلانه نیست. دو عنصر اصلی دکترین یوشیدا اتکا به آمریکا و تاکید بر پیشرفت اقتصادی بود.
ویلیام وه‌چی (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ در اسکاندیانو) دروازه‌بان سابق ایتالیایی است.
او در حال حاضر مربی دروازه‌بان‌ های باشگاه رئال مادرید است.
باشگاه فوتبال رئال مادریدآ.ث. میلان
پورت آرتور نام قدیم یک منطقه در شهر دالیان در جمهوری خلق چین است.
جام میتروپا یکی از اولین جام‌های بزرگ فوتبال در اروپا بود. بعد از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۱ مسابقانی تحت عنوان "زنتروپا" جایگزین این جام شد. مدتی بعد دو بار نام این رقابت‌ها به "جام میتروپا" تغییر پیدا کرد. در سال ۱۹۹۲ جام میتروپا منحل شد.
ژان-میشل لابیدی (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۴) یک موسیقیدان فرانسوی، بیسیست کنونی گروه گوژیرا و پیشین گروه اویوکا (Oihuka) می‌باشد.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران نام پیشین واحد تهران مرکزی این دانشگاه است. ممکن است منظور از دانشگاه آزاد تهران موارد زیر باشد:
جی‌اس‌سی گیم ورلد نام یک شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی اوکراینی است که به خاطر مجموعه بازی‌های "استالکر" شهرت دارد. این شرکت در سال ۱۹۹۵ توسط سرگی گریگورویچ تأسیس شده‌است و دفتر مرکزی آن در کی‌یف، اوکراین واقع است. این کمپانی به خاطر هوش مصنوعی که در بازی‌های خود به کار می‌برد معروف است.
"جی‌اس‌سی گیم ورلد" برای بازی استالکر از موتور بازی‌سازی ایکس-ری انجین استفاده کرد.
ایکس-ری انجین موتور بازی سازی است که توسط کمپانی جی اس سی گیم ورلد تولید و توسعه داده شد و در بازی‌هایی مثل استالکر استفاده شد.
Xray موتور بازی سازی قدرتمندی است که بیش از ۱۰۰۰ فایل سی cpp ساخته شده است و می توان با آن بازی های قدرتمند گرافیکی ساخت رقیب اصلی انریل و باز ایکس ری ساز است .
بیمارستان زیر زمینی ساختمانی با تجهیزات و امکانات کامل برای حفاظت از بیماران و پرسنل در زمان جنگ و بمباران است . بیشتر این نوع بیمارستان‌ها در دوره جنگ جهانی دوم استفاده می‌شده‌است اما امروزه تعداد کمی از آن‌ها موجود و فعال هستند.
بیمارستان زیر زمینی رامبام بزرگترین بیمارستان زیر زمینی دنیا است.
هولگانگنس آنلاج ۸ (به انگلیسی : Hohlgangsanlage 8) که در زبان آلمانی به معنای کانال تو خالی است .
این بیمارستان توسط ارتش آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم در خیابان لارنس ، جزیره جرزی در بیش از ۱ کیلومتر تونل ساخته شده‌است.