moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
صحن بعثت بخش باقی مانده صحن موزه است که در اقدامات توسعه حرم امام رضا بخش عمده صحن موزه تغییر کاربری داده، مسقف شده و به رواق امام خمینی تبدیل شده‌است و در واقع باقی مانده صحن موزه هم‌اکنون صحن بعثت نام گذاری شده‌است. ایوان شمالی صحن موزه که اکنون بخشی از حیاط ورودی به رواق امام خمینی از سمت صحن آزادی (صحن بعثت) به‌شمار می‌آید، به‌شکل طاق‌نما اجرا شده و تزیینات آن شامل کتیبه و انواع نقوش هندسی و گیاهی است.
«ایوان» در لغت به معنای «بخشی مسقف از ساختمانی که جلوی آن باز و درب و پنجره نداشته و مشرف به حیاط و فضای باز باشد» است.
این ایوان رفیع که «باب طبرسی» نامیده می‌شود، در ضلع شمالی صحن انقلاب اسلامی واقع شده و سر در خارجی آن مشرف به بست شیخ طبرسی است.
مهم‌ترین ایوان صحن انقلاب ایوان طلاست. این ایوان در ضلع جنوبی صحن انقلاب اسلامی قرار دارد و دارای ۲۱ متر ارتفاع است. و به دستور امیر علی‌شیر نوایی، وزیر سلطان حسین بایقرا در سال ۸۷۲قمری ساخته شده‌است. چون بدنه این ایوان در زمان نادرشاه و در سال ۱۱۴۸قمری با خشت‌های طلا، طلاکاری شده‌است به «ایوان نادری» نیز معروف است.
ایوان نقاره‌خانه یکی از مهم‌ترین بناهای موجود در حرم امام رضا است. این ایوان از آثار دوره شاه عباس اول صفوی است و دارای ۲۶ متر ارتفاع ۸٫۷ متر عرض و ۱۸/۲۰متر طول است و از دوره قاجار به سبب تجدید بنای نقاره‌خانه بر بالای آن به این نام معروف شد.
ساعت صحن انقلاب به ساعت معاون نیز معروف است. این ساعت توسط شخصی به نام مرحوم عبدالحسن معاون در سال ۱۳۳۳ از آلمان خریداری و بر سر ایوان غربی صحن انقلاب که به ایوان ساعت معروف است، نصب و ساعتی که آنجا نصب بود به صحن آزادی منتقل شد. گفته می‌شود او به‌خاطر نذری که برای شفای خود کرده بود، این ساعت را به حرم رضوی اهدا کرد.
قدیمی‌ترین ساعت موجود در حرم متعلق به دوره قاجار و ساخت کشور انگلستان است. برخی خرید آن را به امین الملک برادر میرزاعلی اصغر خان اتابک صدراعظم ایران در دوره ناصری نسبت می‌دهند و بعضی آن را متعلق به دوره مظفری می‌دانند. با توجه به سال ساخت ساعت که در پیاله زنگ ۱۳۰۹قمری حک شده، به نظر می‌رسد این ساعت در سال‌های آخر سلطنت ناصرالدین شاه ساخته‌اند و با در نظر گرفتن امکانات ارتباطی آن دوره، در زمان مظفرالدین شاه به حرم امام رضا اهدا شده‌است. این ساعت بر بالای ایوان غربی صحن انقلاب بر روی برجی فلزی از جنس حلب نصب شد و از آن پس، این ایوان به ایوان ساعت نیز مشهور شد. این ایوان با عرض ۳۰/۷ و طول ۳۰/۱۸ و ارتفاع ۲۰ متر از بناهای قدیمی حرم رضوی است.
این ایوان بیش از ۲۰ متر ارتفاع دارد و قطر آن به بیش از ۷ متر می‌رسد. در این ایوان کاشی‌های هفت‌رنگی وجود دارد که از نظر چینش و ظرافت بر دیگر ایوان‌های صحن برتری دارند.
این ایوان در سال ۱۲۸۲ هجری قمری توسط عضدالملک قزوینی طلاکاری شد. این ایوان بیش از ۲۰ متر ارتفاع دارد و مسیر تشرف بانوان به درون حرم است. از آنجا که در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار این ایوان ساخته و نصب شده‌است، به «ایوان ناصری» نیز مشهور شده‌است. در این ایوان، چهار غرفه ساخته شده که بدنهٔ آن‌ها خشت‌هایی طلایی است. کتیبه‌های این ایوان، دارای آیاتی از قرآن و اشعاری به زبان فارسی است.
باب‌العلم مشرف به بست شیخ طوسی است. بر فراز این ایوان گلدسته‌ای از جنس طلا و به ارتفاع ۳۰ متر وجود دارد.
این سردرب و ایوان بزرگ، به قرینه ایوان شمالی، با دو گذرگاه و یک گلدسته طلا به بلندای ۳۰ متر بر فراز آن ساخته شده‌است.
از زیباترین ایوان‌های صحن است که به رواق دارالولایه اتصال دارد و با طلا درست شده‌است. در کنار این ایوان، پنجره‌ای از برنز نصب شده.
این ایوان به قرینه ایوان طلا در وسط ضلع غربی صحن قرار دارد.
صحن پیامبر اعظم(ص)، به دلیل وسعت کم‌نظیر خود، دشواری‌هایی برای اجرا و تکمیل طرح‌های معماری و آرایه‌های هنری داشت اما این سختی مانع از تلاش و پشتکار خالصانه خادمان و هنرمندان دوستدار اهل بیت(ع) نشده و تکمیل این طرح‌ها مرحله به مرحله دنبال می‌شود.
بزرگترین ایوان با مقرنس معرق با بهره گیری از معماری ایرانی در جهان میباشد .
این ایوان با 1600 متر مربع کاشی کاری معرق و مقرنس نفیس توانسته است با حفظ ارزشهای معماری گذشته ایران
و برگزيدن اساسي ترين آن ها در رعايت معيارهاي منطبق با شرايط زماني و مکاني جامعه امروزي عمل نماید.
هندسه مقرنس اجرا شده در ایوان کاملا اصولی و منظم میباشد و نقوش بکار رفته در کتیبه ها و قطعات با حفظ
قواعد و اصول بسیار منطقی و هنرمندانه نظام یافته اند و در رنگ آمیزی منحصر بفرد میباشد.
آرایه های معماری ایوان ولی عصر بین سالهای 1390 الی 1393 توسط استاد سید محمد کاظم مظلوم زاده و به کوشش مهندس حسین نوفرستی اجرا گردید که در نوع خود بسیار منحصر به فرد میباشد.
آرایه های معماری ایوان ولی عصر در سری پنجم رویداد میزان معماری در بهار 1401 شایسته دریافت پلاک طلایی و نشان کیفیت و گواهینامه گردید.
به منظور هماهنگی طرح و تناسبات نقوش ایوان‌های صحن پیامبر اعظم (ص)، تصمیم گرفته شد تا طراحی و اجرای زیباسازی ایوان باب‌الهادی(ع) و باب‌الکاظم(ع) نیز به استاد سید محمد کاظم مظلوم‌زاده سپرده شود.
تزئینات این ایوان متشکل از چند بخش اصلی است. مقرنس آن شامل 14 ردیف است که در رأس آن شمسه‌ای زیبا قرار گرفته است و در ساخت آن بیش از 300 مترمربع کاشی معرق کار شده است. در کاشی‌کاری اضلاع جانبی ایوان با مساحت حدود 250 مترمربع نیز 12 شمسه قرار گفته است.
همچنین در این ایوان، فیل‌پوش‌های جفت دو طرف بازشوی ورودی اصلی، کتیبه‌های ایوان‌بند و ابرویی و قاب معرق در مرکز ایوان خودنمایی می‌کند و زیر آن در قاب کاشی نام ایوان، یعنی «باب‌الهادی (علیه‌السلام)» نقش بسته است.
با توجه به تناسبات ایوان و نسبت عرض به ارتفاع، در طراحی اجزای هنری آن و با اجرای فیل‌پوش‌ها کوشش شده است تا حد ممکن شکوه و عظمت آن افزون شود و با انتخاب رنگ‌‌های خانوادۀ آبی و تعادل در ترکیب رنگی، زیبایی و وقار آن دوچندان باشد.
از دیگر ویژگی‌های این ایوان، کتیبه‌های چشم‌نواز آن است که علاوه بر خودنمایی مفاهیم بلند قرآنی با خط خوش استاد سید محمد حسینی موحد، طراحی نقوش زمینه کتیبه‌ها و کاشی‌کاری ظریف آن نیز ترکیبی روح‌انگیز از متن و رنگ در مقابل دیدگان زائران قرار داده است.
از آنجا که این ایوان به نام حضرت هادی (ع) مزین است، در انتخاب مضامین تلاش شده مفاهیم موزون با این نام مبارک برگزیده شود. انتخاب آیاتی از سوره‌های مبارکه مائده (15 و 16) و یونس ( 6 تا 10) که بشارت مؤمنان بر هدایت الهی را وعده می‌دهد، به همین دلیل بوده است.
در قاب‌های جانبی ایوان زیر کتیبه ایوان‌بند، 12 شمسه پیش‌بینی شده است. 5 قاب در هر یک از اضلاع شرقی و شمالی ایوان قرار دارد که 10 نام از نام‌های خداوند متعال در زمینه‌ای به رنگ سفید و با خطوط اسلیمی سبز، کتابت شده است. دو شمسه طرفین ورودی هم به شش لقب شریف حضرت هادی (ع) یعنی الهادی، المتقی، المؤتمن، الناصح، النقی و الامین، متبرک شده است.
«رواق» در لغت به معنای «پیش خانه و سایبان» است. و در آستان قدس به هر یک از عمارت‌های سرپوشیده «رواق» گفته می‌شود.
«دارالحافظ» به معنای «خانه حافظان» است. این رواق به وسیلهٔ گوهرشاد ساخته شده‌است و با قطعاتی از سنگ که روی آن آیات قرآنی، گل‌ها و… نقش شده‌است، بالا آمده‌است. از زمان قدیم در این رواق حافظان قرآن هر صبح و شب با حضور خادمان، مراسم خطبه برگزار می‌کردند. رواق دارالحفاظ با مساحت ۲۱۷ متر مربع در جنوب حرم امام رضا و شمال مسجد گوهرشاد در شهر مشهد قرار دارد و به دستور بانو گوهرشاد در اوایل قرن نهم هجری بنا شده‌است. ابعاد این رواق این‌گونه است: عرض ۶۵/۸ متر، طول ۱۸ متر ارتفاع تا زیر سقف ۸/۱۲ متر و تا پشت بام ۴۶/۱۴ متر است. این رواق هفت صفه دارد که سه صفه آن به طرف دارالسیاده و سه صفه به طرف دارالسلام و یک صفه به طرف مسجد گوهرشاد و این صفه‌ها به استثناء یک صفه باز شده و ارتباط بین دارالحفاظ و رواق دارالسیاده و دارالسلام و مسجد برقرار شده و زوار از آن‌ها رفت‌وآمد دارند و کف آن با سنگ مرمر مفروش و دیوارها و سقف آن با روش بسیار زیبائی آئینه کاری شده‌است. رواق دارالحفاظ در جنوب ضریح حرم امام رضا قرار دارد و تالاری با کاربری عبادی است. در این رواق تاریخی، مراسم خواندن قرآن و خطبهٔ مخصوص حُفّاظ آستان قدس، همه روزه در دو نوبت، صبح و شام برگزار می‌شود. در این آیین که به نام مراسم صُفّه مشهور است، قاریان قرآن آستان قدس، همه روزه صبح و شام به خواندن قرآن و دعای دوازده بند خواجه نصیر می‌پردازند و به همین جهت، به نام دارالحفّاظ یا خانهٔ قاریان و خوانندگان قرآن مشهور شده‌است.
«دارالسیاده» به معنای «خانه بزرگ» است. علت نامگذاری این رواق به دارالسیاده این است که، از قدیم محل اجتماع سادات و منسوبان به خاندان علی بن ابی‌طالب بوده‌است. در سال ۱۳۷۵شمسی قسمتی از شمال دارالسیاده به مسجد بالا سر اضافه شد. در این رواق، قبر بسیاری از علماء وجود دارد. از جمله قبر حاجی میرزا حسین خان سپهسالار بانی مدرسه و مسجد سپهسالار تهران و باغ و عمارت مجلس شورای اسلامی تهران.
دارالشرف یکی از اماکن قدیمی آستان قدس به مساحت ۱۴۰ مترمربع است. این رواق در گذشته به صورت رواق نبود، اما پس از تغییرات سال ۱۳۴۳شمسی به صورت رواق مستقل درآمد و دارالشرف نام گرفت.
برخی مورخان به علت التصال این رواق به توحید خانه، بر این عقیده اند که ممکن است مرحوم فیض کاشانی این بنا را همزمان با توحید خانه در دوران صفویه ساخته باشد.
«دارالشکر» به معنای «خانه سپاسگذاری» است. این رواق در سال ۱۳۴۳–۱۳۴۲ از ترکیب قرائت خانه (قرآن خانه) که مربوط به عهد تیموریان بود، به انضمام بخشی از مسجد بالاسر که مربوط به دوره صفویه تبدیل شد و قسمتی از راهروی آن به وجود آمد و دارالشکر نامیده شد.
«توحیدخانه» به معنای «خانه یکتاپرستی» است. عده ای معتقد اند که ابتدا کتاب‌خانه آستان قدس در این مکان قرار داشته‌است، و قرآن‌ها را در این محل نگهداری می‌کردند و به همین علت به این نام مشهور شده‌است. برخی هم معتقد اند که این رواق را مرحوم ملا محسن فیض کاشانی در سال ۱۰۷۲قمری بنا کرده‌است.
کاشی کاری، فن معماری اسلامی و ظرافت و نفاست این رواق مربروط به دوران صفویه است. بانی این رواق، الهوردی خان از رجال خوشنام عصر صفوی است. ساخت بنای این رواق از سال ۱۰۱۳قمری شروع و تا سال ۱۰۲۱قمری ادامه پیدا کرد. یک سال پس از اتمام رواق، الهوری خان در شیراز در گذشت. پیکر وی را به مشهد آوردند و ایشان را در همین رواق دفن کردند.
«دارالضیافه» به معنای «خانه مهمان» است. این رواق در سال ۱۳۲۰قمری توسط قائم مقام سادات رضوی مرمت شد و همان‌طور که از اسمش پیداست سالن تشریفات و پذیرایی‌های رسمی آستان بوده‌است. این رواق به این دلیل به نام دارالضیافه، نامگذاری شد که سابقاً بعضی از مهمانان آستان در این مکان پذیرایی می‌شدند.
«دارالسعاده» به معنای «خانه خوبی و سرای نیک‌بختی» است. این بنا یکی از رواق‌های قدیمی و تاریخی حرم رضوی است. بانی این رواق الهیار خان، والی خراسان در سال ۱۲۵۱قمری می‌باشد.
بانی این رواق، وزیر شاه عباس کبیر، جناب «حاتم خان اردوباری تبریزی» ملقب به «اعتمادالدوله» از نوادگان خوجه نصیرالدین طوسی می‌باشد. حاتم خان در سال ۱۰۱۰قمری در این مکان برای خود آرامگاهی ساخت و در سال ۱۰۱۹قمری که در قلعه دمدم فوت کرد در همین مکان دفن شد.
«دارالسلام» به معنای «خانه بهشت» است. دارالسلام از جمله بناهایی است که اساس آن در زمان گوهرشاد، در دو طبقه پی ریزی شد که طبقه بالای آن مدتی آسایشگاه خادم معروف به گنبد اپک میرزا و طبق پایین آن انبار فروش بود. در تعمیرات سال‌های ۱۳۳۴ الی ۱۳۳۸شمسی پوشش وسط برچیده شد و آسایشگاه به محلی دیگر انتقال پیدا کرد. رواق دارالسلام، یکی از رواق‌های جنوب شرقی ضریح حرم امام رضا است. این رواق از مشرق به دو رواق دارالعزه و دارالسرور، از شمال به رواق گنبد حاتم خانی و از مغرب به دارالحفاظ محدود است. شالوده این رواق را گوهرشاد خاتون در دوطبقه بنا نهاد. ابتدا بنایی دو طبقه بود که مدتی قسمت فوقانی آن، محل آسایشگاه خدام، معروف به گنبد اپک میرزا و طبقه تحتانی آن انبار فرش و اشیای دیگر بود. در تعمیرات سال‌های ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۸ ه‍.ش پوشش وسط برچیده شد، آسایشگاه به محلی دیگر انتقال یافت و این مکان پس از تعمیر و تزئین به صورت کنونی درآمد و دارالسلام نام گرفت. طول رواق دارالسلام حدود ۲۰ متر، عرض آن ۱۰ متر است. این رواق در مجموع با محاسبه فضاهای جانبی آن، ۲۲۷ متر مربع مساحت دارد. ازاره رواق به ارتفاع ۱/۶۵ متر با سنگ مرمر یشمی پوشش یافته و دیوارها و سقف، رسمی بندی و آینه کاری شده‌اند. کف دارالسلام با مرمر به زیبایی نقش‌بندی و سنگ‌فرش شده‌است. دیوارها و سقف بنا به سبک زیبایی رسمی بندی شده‌اند که چشمهٔ اصلی سقف را در سه بخش احاطه کرده‌اند. بالای ازاره کتیبه‌ای است به عرض ۳۰ سانتیمتر که به خط نستعلیق بر آن حجاری‌شده‌است. قدیمی‌ترین و سنگین‌ترین لوستر کریستالی نفیس حرم امام رضا با ۱۱۴ شاخه، ۲ تن وزن، ۴ متر ارتفاع و عمر ۲۰۰ ساله در رواق دارالسلام قرار دارد که بر عظمت و شکوه این رواق افزوده‌است.
«دارالسرور» به معنای «خانه شادی و نشاط» است. بانی این رواق، آقای دکتر شادمان است. این رواق بین رواق دارالسعاده و رواق دارالذکر واقع شده و یکی از راه‌های اصلی ورود به حرم از صحن آزادی می‌باشد. این بنا از شمال به رواق دارالسعاده و از جنوب به رواق دارالذکر و رواق دارالعزه و از مشرق به صحن آزادی و از مغرب به رواق دارالسلام منتهی می‌شود. در ضلع شمالی رواق گذرگاهی وسیع با دری زرین به رواق دارالسعاده راه دارد و ضلع جنوبی آن از طریق سه درگاه به رواق دارالذکر و یک درگاه به رواق دارالعزه مرتبط است. ابعاد رواق دارالسرور ۲۴ متر و ۱۰ سانتیمتر در ۴ متر ۸۰ سانتیمتر و ارتفاع آن ۴ متر ۷۵ سانتیمتر است که پس از کسر پایه‌های پیش آمده در رواق مساحت آن به ۱۰۰ مترمربع می‌رسد. کف و ازاره با سنگ مرمر پوشش یافته و ار بالای ازاره، دیوارها و سقف رواق آئینه کاری شده‌است. رواق دارالسرور با دو در زرین زیبا با کتیبه‌های نگاشته شده به رواق‌های دارالسلام و دارالسعاده راه دارد. ازسوی شمال دارالسعاده، از سمت جنوب دو رواق دارالذکر و دارالعزة، از سوی مشرق صحن آزادی و از طرف مغرب رواق دارالسلام، دارالسرور را احاطه کرده‌اند. در گذشته این بنا به صورت چند اتاق بود که ابتدا به عنوان آبدارخانه آستان قدس رضوی و آسایشگاه عده‌ای از خدام و پس از آن به عنوان محل دفتر امور داخلی حرم استفاده می‌شد. پس از آن و در زمان نیابت تولیت سید فخرالدین شادماندر سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۸ هجری شمسی این قسمت‌ها به یک فضای وسیع تبدیل و به نام رواق دارالسرور نامیده شد.
«دارالعزه» به معنای «خانه عزت و ارجمندی» است. این رواق تا مدتی قبل حیاط تشریفات و محل آسایش فراشها و کشیک خانه بود. بین سالهای ۱۳۴۲ و ۱۳۴۴ به اهتمام تیمسار سپهبد امیر عزیزی، نایب التولیه وقت، مسقف گردید و تعمیراتی در آن صورت گرفت و رواق دارالعزه نامیده شد. رواق دارالعزه در جنوب شرقی ضریح حرم امام رضا، بین رواق دارالسلام و رواق دارالذکر واقع شده‌است. رواق دارالعزه از شمال به رواق دارالسرور، از جنوب به شبستان گرم مسجد گوهرشاد، از مشرق به دار الذکر و از مغرب به رواق دارالسلام محدود است. رواق دارالعزه قبلاً کشیک خانه خدام بوده که با تعمیرات و تزییناتی در سال ۱۳۴۳ ه‍.ش با ۷۳ متر مربع به اهتمام امیرعزیزی نیابت تولیت وقت تغییر کاربری داده و به صورت رواق درآمد. کف این رواق به ارتفاع ۹۵ سانتی‌متر از کف رواق دارالسلام بالاتر است. کف رواق با سنگ مرمر مفروش است، ازاره از همه طرف به ارتفاع ۱٫۴۸ متر سنگ مرمر و از روی ازاره تا زیر سقف و تمام سقف آئینه کاری بوده، رواق دارالعزه دارای ۳٫۱۲ متر عرض، ۱۱٫۶ متر طول و ۴٫۳۵ متر ارتفاع است. تمام دیوارها و سقف به صورت کاربندی و رسمی بندی و آینه کاری زیبایی درآمده است و هیچگونه کتیبه ای در این رواق تعبیه نشده‌است.
این روق یکی از بناهای نسبتاً جدیدالاحداث است. رواق دارالذکر در گذشته مدرسه علی نقی میرزا بوده و حجرات فوقانی و تحتانی مدرسه اطراف آن قرار دارد که اکنون محل استقرار دفاتر مختلف است.
«دارالزهد» به معنای «خانه پارسایی» است. این رواق در بین سال‌های ۱۳۵۰ الی ۱۳۵۲ بنا گردیده‌است. مقبره عالم دانشمند «علامه محمدتقی جعفری» نیز در رواق است.
سنگ مرمر سفید، محفوظ در یک جدار شیشه ای که در آن جسم «شیخ بهایی» می‌باشد دلیل نام گذاری این رواق است.
این رواق محل عبادت و زیارت بانوان است.
«دارالخلاص» کوچکترین رواق روضه منوره است. دارالخلاص در گذشته به دارالشرف و دارالولایه راه داشت و در توسعه سال ۱۳۷۳ این بنا جزء شمال دارالسیاده و مسجد بالاسر درآمده است. این رواق در گذشته از دو قسمت «مسجد زنانه بالاسر» در جنوب و «محل شمع و چلچراغ» در شمال تشکیل شده بود. در قدیم چلچراغی در محل شمع و چلچراغ قرار داشته که محل روشن کردن شمع‌ها بوده و بعداً در توسعه بیوتات در سال ۴۳–۱۳۴۲ دیوار جنوبی محل چلچراغ برداشته و رواق دارالاخلاص نام گذاری شد.
این رواق یکی از رواق‌های بزرگ حرم رضوی است. ساخت این رواق در سال ۱۳۶۵ آغاز و در سال ۱۳۶۸ به پایان رسید.
ساخت این رواق در سال ۱۳۷۶ شروع شده و تا سال ۱۳۷۹ ادامه پیدا کرد و همزمان با عید غدیر افتتاح گردید.
احداث این رواق از سال ۱۳۶۹ آغاز و در نخستین روز سال ۱۳۷۱ افتتاح شد.
ساخت این رواق در سال ۱۳۶۹ شروع شده و تا سال ۱۳۷۱ ادامه پیدا کرد. این بنا با معماری تقلیدی از شبستان‌های مسجد گوهرشاد، حجیم سازی شده‌است.
پروژه ساخت این رواق در سال ۱۳۷۷ آغاز و در سال ۱۳۸۱ پیان یافت. نقش قالیچه گره بر سنگ مرمر، زینت بخش این رواق است.
دارالحجه در زیر صحن انقلاب قرار گرفته‌است. به منظور فراهم کردن دسترسی آسان به این رواق، سردرهای ساعت و نقاره خانه صحن انقلاب اسلامی که قدمتی حدود چهارصد سال و وزن تقریبی هفت هزار تن دارند مقاوم‌سازی و ورودی‌هایی در زیر آن‌ها تعبیه شده‌است.
این رواق همان صحن سابق امام خمینی است. به دلیل افزایش روزافزون زائران، طرح تغییر کاربری این صحن به رواق، تصویب شد و در اواخر سال ۱۳۸۱ آغاز شد. این رواق از غرب به مسجد گوهرشاد، از شرق به ساختمان موزه آستان قدس رضوی، از شمال به صحن بعثت، صحن آزادی و تالار تشریفات، دارالزهد، رواق شیخ بهایی و دارالعباده و از جنوب به صحن پیامبر اعظم راه دارد. رواق امام خمینی، درواقع صحن سابق امام خمینی یا صحن موزه است که فقط بخشی از آن به صورت صحن با نام صحن بعثت باقی مانده‌است. رواق امام خمینی بزرگ‌ترین رواق‌های حرم امام رضا با ۹ هزار مترمربع وسعت است که با پوشاندن سقف و آرایه بندی یکی از صحن‌های مجموعه حرم امام رضا احداث شده‌است. صحن امام خمینی که پیش‌تر به نام‌های صحن موزه و صحن پهلوی شناخته می‌شد، در سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۴ شمسی مقابل خیابان امام رضا ساخته و ساختمان کتابخانه و موزه در انتهایش بنا شد و به همین علت به صحن موزه مشهور شد. این صحن به علت موقعیت خاصش که به تالار تشریفات آستان قدس در بالای رواق دارالزهد راه داشت، برای استقبال از مهمانان و هیئت‌های رسمی استفاده می‌شد و کمتر به روی عموم زائران گشوده می‌شد. پس از انقلاب، این صحن برای برگزاری مراسم سیاسی و سخنرانی‌های مناسبتی استفاده می‌شود. طرح تغییر صحن امام به رواق امام خمینی و عملیات اجرایی آن از اواخر سال ۱۳۸۱ آغاز شد.
زیربنای رواق امام خمینی حدود ۲۲٫۰۰۰ متر مربع در دو طبقه است. از این زیربنای عظیم، مساحتی ۹۸۴۰ متر مربعی به رواق اختصاص یافته و ۷۶۰۰ متر مربع به شبستان رواق تعلق دارد؛ ضمن آنکه مساحت ۴۶۰۰ متر مربع هم به فضاهای جنبی اختصاص یافته‌است. نمای اضلاع شمالی، غربی و شرقی بنا، همان نمای پیشین صحن امام خمینی، شامل قاب‌بندی با گره‌های آجری و کاشی معرق و ازارهٔ رواق از سنگ گرانیت سبز و پوشش داخلی دیوار جنوبی، بخشی از دیوار شمالی و سقف و ستون‌ها از گچ و آینه‌کاری است. سازهٔ بنا، فلزی و سقف آن به‌صورت قوس‌های فلزی با دال‌های بتنی و کامپوزیت اجرا شده‌است. برای حفظ نمای قبلی دیوارهای اطراف، دیوارهای کناری ستون‌گذاری نشده و حاشیه‌های سقف به‌صورت معلق طراحی شده‌است، در مرکز سقف، میان هر چهار ستون، یک نورگیر لوزی‌شکل تعبیه شده‌است. همچنین، ارتفاع سقف از کف چهارده متر و تقریباً هم‌تراز دیوارهای اطراف در نظر گرفته شده‌است تا مانع دید گنبد حرم امام رضا نشود.
برنامه‌های رسمی حرم امام رضا در این رواق برگزار می‌شود و بسیاری از زائران تجربه حضور در این برنامه‌ها را داشته‌اند. از نماز جمعه شهر مشهد گرفته تا سخنرانی سالانه رهبر جمهوری اسلامی ایران در نخستین روزهای سال نو، همه در این رواق بزرگ اجرا می‌شود.
رواق کودک با تغییر کاربری و تغییر نام رواق کوثر در فروردین ۱۴۰۱ ه‍.ش افتتاح گردید. رواق کودک با مساحت نزدیک پنج هزار متر مربع در شمال شرقی صحن پیامبر اعظم حرم امام رضا قرار دارد. رواق کودک به جهت سرگرمی و بازی کودکان همراه با آموزش زیارت به صورت رایگان راه اندازی شده‌است. در رواق کودک خادمان ویژه این بخش، کودکان را به مدت نیم ساعت نگهداری کنند تا والدین این کودکان بتوانند بدون نگرانی به زیارت بروند. رواق کودک ویژه کودکان ۵ تا ۱۰ ساله است. رواق کودک ۱۲۰۰ مترمربع مساحت دارد. ارائه خدمات در این رواق به کودکان کاملاً رایگان است. کودکان در کنار بازی و سرگرمی‌های کودکانه، با برخی مفاهیم دین، فرهنگ و زیارت آشنا می‌شوند. رواق کودک ظرفیت میزبانی از یکصد کودک در هر ساعت را دارد. بخش‌های هشت‌گانه رواق کودک شامل: ماز، رنگ آمیزی، زیارت خوانی، کار دستی، پازل، قصه گویی، کتاب خوانی و رنگ آمیزی انگشتی است.
بانی و بنیان‌گذار این مسجد گوهرشاد خاتون همسر میرزا شاهرخ پسر تیمور گورگانی می‌باشد. مسجد گوهرشاد از مساجد حرم امام رضا است. نمای زیبایی از گنبد طلایی علی بن موسی الرضا در بخش جنوبی صحن، حوض بزرگ به همراه چندین سقاخانه کوچک و البته مناره‌های مسجد با کاشی‌کاری‌های جذاب این صحن قدیمی را به یکی زیباترین نقاط حرم امام رضا تبدیل کرده‌است. و چندین شاعر مختلف از آن در اشعار خود یاد کرده‌اند. مسجد گوهرشاد در دل خود شبستان‌های مختلفی هم دارد که نام‌های متفاوتی دارند، از جمله، تبریزی، نهاوندی، نجفآبادی، میالنی، سبزواری و علوی. مسجد گوهرشاد که در جنوب صحن گوهرشاد قرار دارد، این مسجد از بناهای باشکوه عهد تیموری است که در اوایل قرن نهم هجری ساخته شده‌است. این مسجد، ۲ هزار و ۸۵۵ مترمربع وسعت، ۶هزار و ۴۸ مترمربع زیربنا، ۴ ایوان و ۷ شبستان دارد. مسجد گوهرشاد در سال ۸۲۱ هجری قمری، به دستور بانو گوهرشاد، همسر شاهرخ میرزای تیموری، بنا شده‌است، که تزئین آن را فرزند هنرمندش، بایسنقرمیرزا، بر عهده داشته‌است.
فضایی که بعد از صحن‌ها منتهی می‌شود «بست» نام دارد.
نام این بست را از ابوجعفر معروف به شیخ الطایفه، از ستارگان بسیار درخشان جهان اسلام گرفته‌است که در فقه و اصل، حدیث و تفسیر و کلام و رجال تالیفات فراوان دارد. به این بست «بست علیا» یا «بست بالا خیابان» هم می‌گویند که برگرفته از خیابان معروف شهر مشهد در سمت شمال غربی حرم امام رضا است که در زمان شاه عباس صفوی احداث شده‌است.
نام این بست را از شیخ محمد بن حسن عاملی معروف به شیخ حر عاملی گرفته که در سال ۱۰۱۳قمری در جبل یکی از شهرهای لبنان متولد شده‌است. این بست را «بست سلفی» و «بست پایین خیابان» هم می‌گویند.
نام این بست را از ابو علی بن طبرسی به شیخ طبرسی، از علمای مشهور قرن ششم هجری که دارای مقبره ای در باغ رضوان سابق بود، گرفته‌است.
این بست نام خود را از بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی گرفته‌است. او دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری و متبحر در فقه، حدیث، نجوم، ریاضی، هندسه، طب و معماری فرزند حسین بی عبدالصمد بود.
پس از کشته‌شدن علی بن موسی الرضا مردم جزوات قرآنی را وقف آستان امام می‌کردند که این کتب در مکانی خاص واقع در مسجد بالاسر به نام قرائت‌خانه جمع‌آوری شده‌بود. با افزایش تعداد موقوفات این کتابخانه ۶ بار در حرم جابه‌جا شد که به‌ترتیب مسجد بالاسر، بالای کفشداری ۱۰، صحن موزه پهلوی سابق، تالار آینه، در قسمت شرقی موزه و محل فعلی کتابخانه آخرین ساختمان آن است. ساختمان فعلی کتابخانه که احداث آن از سال ۱۳۶۰ آغاز شده‌بود و در سال ۱۳۷۲ پایان یافت در سال ۱۳۷۳ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در این کتابخانه ۱۲ هزار و ۴۰۰ نسخه کتاب‌های خطی، چاپ سنگی و چاپی پیرامون علی بن موسی الرضا وجود دارد که قدمت برخی از آن‌ها به ۱۲ قرن می‌رسد.
در سمت چپ صحن جامع رضوی و در مقابل مسجد گوهرشاد، کتابخانه‌ای با نام گوهرشاد وجود دارد که براساس معماری حمام گنجعلی‌خان کرمان ساخته شده‌است. این کتابخانه در سال ۱۳۳۲ توسط واقف آن سید سعید طباطبایی نایینی ساخته شد و تعداد ۵ هزار جلد کتاب چاپی و خطی به آن اهدا شد. در سال ۱۳۶۸ با تلاش آستان قدس رضوی، ساختمان فعلی کتابخانه با مساحت ۱۲۰۰ مترمربع در بست شیخ بهایی حرم احداث گردید. در این کتابخانه ۶۵ هزار نسخه کتاب فارسی، عربی و لاتین وجود دارد و ظرفیت آن ۲۰۰ نفر است.
اولین موزه در آستان قدس رضوی در سال ۱۳۲۴ هجری شمسی در ساختمانی به مساحت ۱۰۲۴ مترمربع در صحن امام خمینی ساخته‌شد که به مدت ۴۰ سال تنها ساختمان موزهٔ حرم بود. اکنون موزه‌های آستان قدس رضوی، با ۱۶ گنجینه تخصصی در چهار ساختمان شامل موزهٔ قرآن و نفایس، موزهٔ مرکزی، موزهٔ تخصصی فرش و موزهٔ مردم‌شناسی در ۱۷ هزار متر فضای نمایشی، بیش از ۸ هزار قطعه نفیس را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می‌دهند.
این مرکز درمانی سرپایی در بست شیرازی حرم واقع شده‌است و به‌صورت شبانه‌روزی برای نیازمندان ارائه خدمت می‌کند. این مرکز دارای پنج پایگاه ثابت فوریت‌های پزشکی در داخل حرم است که به زائران خدمات ارائه می‌کنند.
این مهمانسرا به‌عنوان یک ادارهٔ مستقل زیرنظر مجموعهٔ معاونت اماکن متبرکه و امور زائرین آستان قدس رضوی قرار دارد. از این مهمانسرا در اسناد دورهٔ صفویه، افشاریه و اوایل دورهٔ قاجاریه، به‌عنوان مطبخ معموره نام برده شده‌است. از اوایل دورهٔ ناصری با نام کارخانهٔ مبارکه شناخته و معروف شد و این نام تا آخر دورهٔ قاجار به‌کار می‌رفت. در دورهٔ پهلوی به «مهمان‌خانهٔ حضرتی»، و بعد از انقلاب به «مهمانسرای امام رضا» تغییر نام یافت. بیش از یکصد سال مطبخ غذای خدمه، معروف به کارخانهٔ خادمی در صحن آزادی واقع بود. در اردیبهشت ۱۳۸۹، ساختمان جدید مهمانسرا افتتاح شد. با افتتاح ساختمان جدید، زیربنای مهمانسرا از ۳ هزار و ۸۰۰ مترمربع به ۱۰۰ هزار مترمربع افزایش یافت.
دانشگاه علوم اسلامی رضوی به‌همت عباس واعظ طبسی در سال ۱۳۶۳ پایه‌گذاری شد. این دانشگاه در بین دانشگاه‌های دارای رشته‌های مشابه در ایران در بین پنج دانشگاه برتر دانسته شده‌است.
بنیاد پژوهش‌های اسلامی در سال ۱۳۶۳ تأسیس شد و به‌عنوان یک مرکز علمی و پژوهشی به شورای عالی فرهنگی آستان قدس رضوی وابسته است.
چهار آرامگاه مهم در حرم رضوی قرار دارد.
بنای اولیهٔ این آرامگاه مربوط به دوران صفویه بوده‌است که توسط شاه محمد خدابنده، پدر شاه عباس صفوی در سال ۹۵۸ ه‍.ق بنا نهاده‌شد. در ابتدا مدفن ابونصر عبدالله بن علی سراج طوسی، عارف مشهور قرن چهارم هجری بوده‌است، اما به دلیل مدفون بودن شیخ محمدعارف عباسی معروف به پیر پالان‌دوز در این مکان به وی منسوب است؛ پیر پالان‌دوز از عارفان و پیران سلسلهٔ ذهبیه بود. این مقبره در ابتدای خیابان نواب صفوی قرار داشت که پس از انقلاب اسلامی ایران، به دلیل توسعهٔ حریم حرم، تخریب و مجدد بازسازی گردید. این مکان هم‌اکنون در شمال شرقی حرم واقع شده‌است.
مقبرهٔ ابوعلی فضل بن حسن طَبْرَسی ملقب به امین‌الاسلام و مشهور به شیخ طبرسی در قسمت شمالی حرم رضوی قرار دارد. محل دفن او ابتدا در یکی از گورستان‌های مجاور حرم بوده که پس از احداث میدان پیرامون حرم در سال ۱۳۱۲ و خیابان طبرسی، قبرستان مزبور تسطیح شده و سپس در بخشی از آن صحنی به نام رضوان احداث گردیده که در مشهد به باغ رضوان شهرت یافته‌است. باغ رضوان در جریان توسعهٔ حریم حرم در سال ۱۳۷۰ تخریب شده اما قبر شیخ با تزریق بتن بر اطراف آن، جابه‌جا و بنای جدیدی برای آن ساخته شده‌است.
شیخ‌المحدثین محمد بن حسن معروف به شیخ حر عاملی از دانشمندان شیعی و صاحب کتاب مشهور وسائل‌الشیعه است. آرامگاه او در شمال شرقی صحن انقلاب واقع شده‌است.
شیخ بهاءالدین محمد عاملی معروف به شیخ بهایی از دانشمندان بزرگ شیعی معاصر با شاه عباس صفوی است. آرامگاه وی در رواقی به همین نام واقع در ضلع شمالی صحن امام خمینی قرار دارد. بنای رواق شیخ بهایی ۱۰۲ مترمربع مساحت دارد.
حرم علی بن موسی الرضا طی چند سدهٔ اخیر در اثر ۴ حادثه دچار تخریب‌های جزئی و کلی شده‌است.
بمباران حرم علی بن موسی الرضا توسط قوای روس در سال ۱۳۳۰ هجری قمری رخ داد. پس از دادن مهلتی از طرف روسیه به ایران برای سرکوب مخالفت‌ها در ایران با قرارداد ۱۹۰۷ میلادی (که بر اساس آن اراضی شمالی ایران تحت نفوذ امپراتوری روسیه قرار گرفته بود) و اجرای کامل این قراداد، روس‌ها، قوای نظامی در شمال ایران از جمله مشهد مستقر کردند. مشروطه خواهان مخالف نیز حرم علی بن موسی الرضا را مأمن خویش قرار دادند. روس‌ها با ترس از وقوع انقلاب‌هایی همچون انقلاب مردم تبریز و گیلان، قوای زیادی را وارد مشهد کرد.[۱]
سرکنسول گر روسیه در مشهد، از اعلام همبستگی و جهاد مردم مشهد، تلگرافی را به فرماندار ترکستان فرستاد. از اول محرم ۱۳۳۰ هجری قمری قشون سواره و پیاده روس با توپخانه وارد مشهد و در ارگ و سربازخانه‌ها مستقر شدند. روس‌ها نیز هدف از تحرک نظامی خود را با برخی از بزرگان شهر مشهد در میان گذاشتند و آن را تنها برای حفظ رعایا و اتباع خود دانستند. روس‌ها در مدت حضور در مشهد، با تحریکات مختلفی دست به اخلال در نظم مشهد زدند. یوسف هراتی و نایب اکبر با همین تحریکات، دست به شورشی بزرگ در مشهد زدند. آنها توانستند دسته ای بزرگ از اشرار را به راه بیندازند و به سمت حرم در حرکت شوند. روس‌ها نیز تعداد سربازان خود در نزدیکی حرم را افزایش دادند. اشرار و معترضان به مسجد گوهرشاد وارد شدند و تلاش‌ها برای تفرق آنها به نتیجه نینجامید. جمعیت کم‌کم به صحن جدید وارد شدند و روس‌ها نیز آماده درگیری شدند. شورشیان از صحن خارج شدند و به اداره کمیسری نوغان هجوم بردند. در این حجم نایب حبیب، رئیس کمیسری که از اتباع خارجی بود، کشته شد.[۱]
پس از این واقعه روس‌ها مهلتی ۶ ساعته به نظمیه مشهد دادند تا اوضاع سامان یابد، رئیس نظمیه که این کار را از توان خارج دید، استعفا کرد و روس‌ها مدیریت نظمیه مشهد را عهده‌دار شدند. آنها حکومت نظامی در شهر برقرار کردند. در نهایت با دستور سرکنسول گری روسیه، در دهم ربیع‌الثانی ۱۳۳۰ هجری قمری، حرم علی بن موسی الرضا در محاصره روس‌ها قرار گرفت. روس‌ها به بهانه متفرق کردن مردم، گنبد حرم علی بن موسی الرضا را گلوله‌باران کردند. اشرار پس از این واقعه، از یکی از دورازه‌های حرم گریختند. در طی این حمله، تعدادی از زوار کشته و مجروح شدند. در نهایت طالب الحق (یکی از سران شورشیان) دستگیر شد اما یوسف هراتی (سرکرده اصلی این شورش) بعدها در قهوه‌خانه ای دیده شد که توسط روس‌ها در حال پذیرایی بوده است.[۱]
برخی بر این باور اند که مشروطه شمال ایران با مشروطه جنوب متفاوت بوده‌است و ترکیبی از آن در تهران در موافقت و مخالفت با مشروطه یا تفسیر غربی و دینی مشروطه دیده می‌شود. شهر مشهد را باید تابع مشروطه شمال دانست. در این منطقه مخالفان مشروطه نیز فعال بودند و در این مخالفت علاوه بر مسائل بومی، عوامل خارجی نیز مساعدت داشت. در چالش بین مشروطه و نظام سنتی، روحانیون مشهد نیز به چند دسته تقسیم شدند:
انجمن‌ها و سازمان‌های نهان و آشکار هم پایگاه‌های قدرت مردمی به‌شمار می‌آمدند. ابتدا، فئودالها و بزرگ مالکان و روشنفکران و گاه روحانیون آزادی‌خواه اعضای انجمن بودند. اما با پیشرفت مشروطیت، کارگران و کشاورزان هم در این انجمن‌ها حاضر شدند. از مهمترین و موثرترین انجمن‌ها و احزاب در مشهد می‌توان گروه‌های زیر را نام برد:
جرجند بالا، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
جرجند پائین، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
تورنج، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۸۶ نفر (۱۸۰ خانوار) بوده‌است.
بندر سفلی، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
این روستا در ۳۲ کیلومتری جنوب شهرستان بم و ۱۷ کیلومتری غرب روستای قطب آباد قرار گرفته است. این روستا از سمت غرب به کوه های جبال بارز محدود می شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۷۰۰ متر می باشد.
این روستا به دلیل ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا و مجاورت با شهرستان بم و کویر لوت در تابستان ها آب و هوایی معتدل و دلچسب و در زمستان ها آب و هوایی سرد و خشک را دارد.
عمده محصولات کشاورزی این روستا زردآلو ، شلغم و صیفی جات است. شلغم این روستا در منطقه شهرت خیلی خوبی دارد. همچنین به دلیل آب و هوای خوب و مراتع همیشه سرسبز این روستا مردم این روستا به نگهداری و پرورش گاو و گوسفند مشغول هستند.
بندر بالا، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بک دراز، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
رکن‌آباد، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۴ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
سه تلی، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
سرنکوه، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
قطب‌آباد، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۶۹۹ نفر (۹۶۳ خانوار) بوده‌است.
کشیت، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۲ نفر (۳۶ خانوار) بوده‌است.
گزنو، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
لجارود، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۳ نفر (۶۶ خانوار) بوده‌است.
نوبر، روستایی در دهستان روداب غربی بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
محمدآباد کافی، روستایی در دهستان کرک و نارتیچ بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
پشتگدار، روستایی در دهستان کرک و نارتیچ بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
ایمنی غیرفعال انتقال ایمنی هومورال فعال با استفاده از آنتی‌بادی‌های (پادتن‌ها) از پیش آماده است. ایمنی غیرفعال می‌تواند به‌طور طبیعی هنگامی‌که آنتی‌بادی‌های مادر از طریق جفت به جنین منتقل می‌شوند، ایجاد شود. ایمنی غیرفعال می‌تواند به‌طور مصنوعی نیز القا شود. ایمن‌سازی غیرفعال زمانی استفاده می‌شود که خطر عفونت بالاست و زمان کافی برای بدن برای ایجاد پاسخ ایمنی خود یا کاهش علائم بیماری‌های مداوم یا سرکوب‌گر دستگاه ایمنی وجود ندارد. زمانی که افراد نتوانند پادتن‌ها را سنتز کنند و زمانی که در معرض یک بیماری قرار گرفته‌اند که در برابر آن ایمنی ندارند، ایمن‌سازی غیرفعال انجام می‌شود.
==غیرفحال
،= ایمنی غیرفعال مادر به جنین ===
ایمنی غیرفعال مادر به جنین و سپس نوزاد، نوعی ایمنی غیرفعال اکتسابی طبیعی است و به ایمنی با واسطهٔ آنتی‌بادی گفته می‌شود که توسط مادر به جنین یا نوزاد منتقل می‌شود. ایمنی غیرفعال اکتسابی طبیعی را می‌توان در دوران بارداری و سپس از طریق شیردهی ایجاد کرد. در انسان، آنتی‌بادی‌های مادر (MatAb) از طریق جفت توسط گیرندهٔ FcRn روی سلول‌های جفت به جنین منتقل می‌شود. این فرایند، عمدتاً در سه‌ماههٔ سوم بارداری رخ می‌دهد. ایمونوگلوبولین جی (IgG) تنها ایزوتایپ آنتی‌بادی است که می‌تواند از جفت جنین انسان عبور کند و رایج‌ترین آنتی‌بادی از پنج نوع آنتی‌بادی موجود در بدن است. آنتی‌بادی‌های IgG در برابر عفونت‌های باکتریایی و ویروسی از جنین محافظت می‌کنند. ایمن‌سازی اغلب بلافاصله پس از تولد برای جلوگیری از بیماری‌هایی مانند سل، هپاتیت ب، فلج اطفال و سیاه‌سرفه در نوزادان ضروری است، با این حال، IgG مادر می‌تواند القای پاسخ‌های واکسن محافظ را در طول سال اول زندگی مهار کند. این اثر معمولاً با پاسخ‌های ثانویه به ایمن‌سازی تقویت‌کننده برطرف می‌شود. آنتی‌بادی‌های مادر در برابر برخی از بیماری‌ها مانند سرخک، سرخجه و کزاز موثرتر از سایر بیماری‌ها مانند فلج اطفال و سیاه‌سرفه محافظت می‌کنند. ایمنی غیرفعال مادر به جنین، محافظتی فوری را ارائه می‌دهد اما این نوع ایمنی، معمولاً تنها تا یک سال ادامه دارد.
ایمنی غیرفعال همچنین از طریق آغوز و شیر مادر ایجاد می‌شود که حاوی آنتی‌بادی‌های ایمونوگلوبولین ای است که به رودهٔ نوزاد منتقل می‌شود و تا زمانی که نوزاد بتواند آنتی‌بادی‌های خود را سنتز کند محافظت موضعی در برابر باکتری‌ها و ویروس‌های بیماری‌زا ایجاد می‌کند.. حفاظت با واسطهٔ ایمونوگلوبولین ای بستگی به مدت زمانی دارد که نوزاد از شیر مادر تغذیه می‌کند که یکی از دلایلی است که سازمان جهانی بهداشت شیردهی را برای حداقل دو سال نخست زندگی نوزاد، توصیه می‌کند.
آنتی‌بادی‌های حاصل از واکسیناسیون می‌توانند در بزاق وجود داشته باشند و در نتیجه ممکن است در پیشگیری از عفونت مفید باشند.
مصونیت غیرفعال اکتسابی مصنوعی یک ایمن‌سازی کوتاه‌مدت است که با انتقال آنتی‌بادی‌ها به‌دست می‌آید که می‌تواند به اشکال مختلف تجویز شود. به‌عنوان پلاسمای خون یا سرم خون انسان یا حیوانات، به‌عنوان ایمونوگلوبولین انسانی برای استفادهٔ داخل وریدی (IVIG) یا داخل عضلانی (IG). انتقال غیرفعال پیشگیرانه در مورد بیماری‌های کمبود ایمنی مانند هایپوگاماگلوبولینمی استفاده می‌شود.Keller, Margaret A. and E. Richard Stiehm "Passive Immunity in Prevention and Treatment of Infectious Diseases" Clinical Microbiology Reviews, October 2000, p. 602-614, Vol. 13, No. 4 همچنین در درمان چندین نوع عفونت حاد و برای درمان مسمومیت نیز استفاده می‌شود. مصونیت ناشی از ایمن‌سازی غیرفعال از چند هفته تا سه تا چهار ماه طول می‌کشد. همچنین خطر بالقوه‌ای برای واکنش‌های حساسیت مفرط و بیماری سرم، به‌ویژه از گاما گلوبولین با منشأ غیرانسانی وجود دارد. ایمنی غیرفعال محافظتی فوری را فراهم می‌کند اما بیمار بعداً در معرض خطر ابتلا به همان پاتوژن است، مگر این‌که ایمنی فعال یا واکسیناسیون انجام شود.
ایمونوگلوبولین‌های زیر ایمونوگلوبولین‌هایی هستند که در حال حاضر برای استفاده برای پیشگیری از بیماری‌های عفونی و ایمنی‌درمانی توسط سازمان غذا و داروی آمریکا) (FDA) در ایالات متحده تأیید شده‌اند.
تنها استثنا برای ایمنی هومورال غیرفعال، انتقال غیرفعال ایمنی سلولی است که به آن ایمن‌سازی اقتباسی نیز گفته می‌شود که شامل انتقال لنفوسیت‌های بالغ در گردش است. این روش به ندرت در انسان استفاده می‌شود و به اهداکنندگان سازگار (همسان) نیاز دارد که اغلب یافتن آن‌ها دشوار است. این تکنیک در انسان برای درمان برخی بیماری‌ها از جمله برخی از انواع سرطان و کمبود ایمنی مورد استفاده قرار گرفته‌است.
پاسخ ایمنی فرد به ایمنی غیرفعال «سریع‌تر از واکسن» است و می‌تواند در فردی که «به ایمن‌سازی پاسخ نمی‌دهد»، اغلب ظرف چند ساعت یا چند روز، ایمنی ایجاد کند. علاوه بر ایجاد ایمنی غیرفعال، تغذیه با شیر مادر اثرات مفید دیگری بر سلامت کودک دارد، مانند کاهش خطر ابتلا به آلرژی و چاقی.
یک ویژگی منفی ایمنی غیرفعال این است که تولید آنتی‌بادی در آزمایشگاه گران و دشوار است. به منظور تولید آنتی‌بادی برای بیماری‌های عفونی، احتمالاً هزاران اهداکنندهٔ انسانی نیاز به اهدای خون دارند یا به این منظور، از خون حیوانات ایمن برای تهیهٔ آنتی‌بادی‌ها استفاده می‌شود. بیمارانی که با آنتی‌بادی‌های حیوانات واکسینه شده‌اند ممکن است دچار بیماری سرمی شوند و واکنش‌های آلرژیک جدی ایجاد کنند. درمان‌های آنتی‌بادی می‌تواند زمان‌بر باشد و از طریق تزریق داخل وریدی یا IV انجام می‌شود، در حالی‌که تزریق واکسن نیاز به زمان کمتر و همچنین خطر کمتری دارد. ایمنی غیرفعال، مؤثر است، اما فقط مدت کوتاهی دوام می‌آورد.
ساختمان یکی از قدیمی‌ترین مجلات تجاری-به-تجاری بریتانیا است که با نام سازنده در سال ۱۸۴۳ میلادی توسط جوزف آلوایشس هانسوم – معمار تالار شهر بیرمنگام و طراح کب هانسوم – راه‌اندازی شد. این مجله در سال ۱۹۶۶ میلادی به ساختمان تغییر نام داد، همان‌طور که هنوز هم شناخته می‌شود. "ساختمان" تنها عنوان بریتانیایی است که کل صنعت ساختمان را پوشش می‌دهد.
دو ویراستار اول "سازنده"، هانسوم و آلفرد بارتولومئو (۱۸۴۵–۱۸۰۱ میلادی)، مدت زیادی در این کار دوام نیاوردند. معمار جورج گادوین (۱۸۸۸–۱۸۱۳ میلادی) از ۱۸۴۴ تا ۱۸۸۳ میلادی ویراستار بود و "سازنده" را به «مهمترین و موفق‌ترین مجلۀ حرفه‌ای در نوع خود با خوانندگانی فراتر از دنیای معماری و ساختمان» تبدیل کرد. ظاهراً گادوین بیشتر مطالب را خودش نوشته است و فقط به گروهی متشکل از پنج نفر تکیه کرده است. جانشین او، هنری هیثکوت استاتهام (۱۹۲۴–۱۸۳۹ میلادی)، این مجله را از ۱۸۸۳ تا ۱۹۰۸ میلادی ویرایش کرد.
نشریۀ رقیب "معمار بریتانیایی و مهندس شمالی" که با نام "معمار بریتانیایی" در سال ۱۸۷۴ میلادی تأسیس شد، در سال ۱۹۱۹ میلادی با "سازنده" ادغام شد، که مشارکت‌های تصویرگر معماری توماس رافلز دیویسون (۱۹۳۷–۱۸۵۳ میلادی) را به همراه داشت.
دیگر مشارکت کنندگان "سازنده" در طی سالیان متمادی شامل معمارانی مانند: رابرت دنیس چانترل، هنری کلاتون (۱۸۹۳–۱۸۱۹ میلادی)، جوزایا کاندر، جیمز فرگوسن، ویلیام کورتیس گرین (۱۹۶۰–۱۸۷۵ میلادی)، جان وودی پاپورث (۱۸۷۰–۱۸۲۰ میلادی)، هاوارد مورلی رابرتسون (۱۹۶۳–۱۸۸۸ میلادی) و ویلیام وایت.[۶] آن‌ها همچنین شامل هال کین رمان‌نویس، مهندس و باستان‌شناس جی.تی. کلارک و روزنامه‌نگار کوتاه‌-مدت چارلز چالونر اوگل هستند. از دیگر تصویرگران می‌توان به آرتور برسفورد پیته و ورتینگتون جورج اسمیت (۱۹۱۷–۱۸۳۵ میلادی) اشاره کرد.
این مجله در سال ۱۹۹۹ و در سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان بهترین مجلۀ تجاری هفتگی توسط انجمن ویراستاران مجلات بریتانیا انتخاب شد. این مجلۀ سالِ کسب‌و‌کار در سال ۲۰۰۲ میلادی بود. پس از خرید مجله یک سال پیش از ویوندی یونیورسال، در سال ۲۰۰۳ میلادی آپرویا بریتانیا "ساختمان" را به یوبی‌ام پی‌ال‌سی به عنوان بخشی از یک معاملۀ ۷۹ میلیون پوندی فروخت.
با توجه به ای‌بی‌سی (اداره حسابرسی تیراژها)، تیراژ مجله برای سال منتهی به ژوئن ۲۰۰۶ میلادی، ۲۵٬۰۱۷ مجلد بود، اما تیراژ در طول رکود اواخر دهۀ ۲۰۰۰ میلادی به ۲۱٬۲۷۱ مجلد و برای ژوئیۀ سال ۲۰۰۹ – ژوئن ۲۰۱۰ میلادی (سال گذشته این عنوان دارای گواهینامۀ-ای‌بی‌سی بود) کاهش یافت؛ و این کاهش ادامه یافت تا سال ۲۰۱۱ میلادی (تیراژ چاپ شمارۀ ۱۱ نوامبر ۱۵٬۴۷۴ مجلد بود).
وب‌گاه "ساختمان" شامل اخبار صنعت، مشاغل و بایگانی بیش از ۸۰٬۰۰۰ مقاله است. در سال ۲۰۰۶ میلادی "«www.Building4Jobs.co.uk»" با تمرکز بر حرفه‌ها و مشاغل صنعتی راه‌اندازی شد.
در ژانویه ۲۰۱۸ میلادی، یوبی‌ام مجلۀ "ساختمان" (به علاوۀ "طراحی ساختمان"، فهرست مکان و رویدادهای مختلف) را به یک تیم مدیریتی، گروه رسانه‌ای اسامبل، به رهبری سردبیر سابق تام بروتون فروخت.
دارم میام () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به تهیه‌کنندگی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
مراقب باشید، داریم می‌افتیم () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
بی‌عرضهٔ وظیفه‌شناس () یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی هال روچ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
باستان‌شناسی شمنیسم یک مجموعه آکادمیک است که توسط باستان‌شناس انگلیسی نیل پرایس ویرایش شده و اولین بار توسط راتلج در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. این کتاب شامل چهارده مقاله مجزا است که توسط محققان مختلفی که در رشته‌های باستان‌شناسی و مردم‌شناسی کار می‌کنند، به روشی می‌پردازد که باستان‌شناسان می‌توانند شمنیسم را در پرونده‌های باستان‌شناسی تفسیر کنند.
ارکستر سرخ () یک مینی‌سریال روسی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این مجموعه دربارهٔ گروه مقاومت ارکستر سرخ در خلال جنگ جهانی دوم است.
ترور () یک فیلم جنگی سیاه‌وسفید به کارگردانی ییرژی سکوئنس است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ عملیات انتروپوید و ترور اس‌اس-اوبرگروپن‌فورر راینهارت هایدریش رئیس اداره اصلی امنیت رایش و معاون فرماندار بوهم و موراویا است. از بازیگران این فیلم می‌توان به رادوسلاو برزوبوهاتی و ییرژی کودت اشاره کرد.
نبی یوشع () یک روستای فلسطینی کوچک در جلیل بود که در ۱۷ کیلومتری شمال شرقی صفد و با ارتفاع ۳۷۵ متر از سطح دریا قرار داشت. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۸ بخشی از قیمومیت فلسطین بود و در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ خالی از سکنه شد. روستا توسط زمین‌های جنگلی مشرف به دره حوله احاطه شده بود.
در اواخر قرن هجدهم، خانواده‌ای معروف به "الغول"، زیارتگاه "نبی یوشع" (پیامبر یوشع) را که شامل یک مسجد و ساختمانی برای بازدیدکنندگان بود را به‌صورت داوطلبانه ساختند. این خانواده که «خادمان حرم» نیز نامیده می‌شوند، حدود پنجاه نفر بودند و اولین کسانی بودند که در این مکان ساکن شدند. آنها زمین‌های اطراف را کشت کردند و این مکان متعاقباً به یک روستا تبدیل شد.Khalidi, 1992, p. 481
در سال ۱۸۵۱–۱۸۵۲، ون دو ولده، حرم یوشع را در نبی یوشع یاد کرد که در کنار آن یک درخت تربینت کهنسال وجود داشته‌است.van de Velde, 1854, 2 vol, pp. 416-417
در سال ۱۸۷۵ ویکتور گورین پس از طی کردن مسیری بسیار شیب دار و دشوار از شرق به مقام (زیارتگاه) رسید. وی زیارتگاهی را که مسلمانان محلی آن را به "نبی یوشع تقدیم کرده‌اند"، به عنوان بنایی با دو گنبد کوچک توصیف کرد.Guérin, 1880, pp. 354, 362
در سال ۱۸۸۱، بررسی صندوق اکتشاف فلسطین "از فلسطین غربی" اشاره کرد که شیعیان از روستای قدس به نبی یوشع آمدند تا نام یوشع پیامبر را گرامی بدارند.Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p. 228
سفال‌هایی از راشیا الفخار در این روستا پیدا شده‌است.Berger, 2015, En-Nabi Yusha'
روستا، در پایان جنگ جهانی اول، تحت کنترل فرانسه بود و توافقنامه مرزی بین بریتانیا و فرانسه در سال ۱۹۲۰ آن را در مرز لبنان قرار داد. در زمان سرشماری که توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۹۲۱ انجام شد، به روستاییان تابعیت لبنان اعطا شد. با این حال کمیسیون مرزی که با توافق ۱۹۲۰ ایجاد شد، مرز را تغییر داد و روستا را در محدودهٔ فلسطین معین کرد. تا سال ۱۹۲۴ انتقال کنترل به مقامات بریتانیا کامل نشد.Biger, 2004, p. 134
در دوره قیمومت، انگلیسی‌ها یک پاسگاه پلیس در روستا ساختند.Khalidi, 1992, p. 481 مردم روستای نبی یوشع که همگی از مسلمانان شیعه بودند، در پانزدهم ماه شعبان (هشتمین ماه از گاهشماری اسلامی) سالانه موسم (زیارت) و جشن برگزار می‌کردند. "مراسم آن‌ها" شبیه جشن نبی روبین در سواحل جنوبی فلسطین بوده‌است.
در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، این روستا محل سکونت ۵۲ نفر در آن سال (۱۲ خانوار) بود،Mills, 1932, p. که در آمار روستایی ۱۹۴۵ به ۷۰ نفر افزایش یافت و تا سال ۱۹۴۸ که خالی از سکنه شد، به ۸۱ نفر(۱۸ خانوار) رسید. این دهکده مساحتی معادل ۳۶۱۷ دونم را اشغال کرده بود که بجز یک دونم ملک عمومی همگی املاک آن خصوصی بود. در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵، این روستا دارای ۶۴۰ دونم زمین بود که برای غلات مورد استفاده قرار می‌گرفتKhalidi, 1992, p. 481Government of Palestine, Department of Statistics. "Village Statistics, April, 1945." Quoted in Hadawi, 1970, p. 120 و ۱۶ دونم منطقه ساخته شده (شهری) بود.Government of Palestine, Department of Statistics. "Village Statistics, April, 1945." Quoted in Hadawi, 1970, p. 170
نبی یوشع در ۱۶ مه در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ در طی عملیات یفتاخ به رهبری افسر ارتش اسرائیل، ایگال آلون، که بعداً به یکی از شخصیت‌های کلیدی اسرائیل تبدیل شد، تخلیه شد. تلاش اولیه برای تصرف روستا توسط نیروهای هاگانا در طول عملیات به کشته شدن ۲۲ جنگجوی هاگانا ختم شد که بنا بر گزارشها، سر اجساد آنها توسط نیروهای عرب جدا شد.
اکثر ساکنان آن به اردوگاه‌های پناهندگان در لبنان و سوریه سرازیر شدند. در سال ۱۹۹۸، فرزندان پناهندگان روستای نبی یوشع حدود ۵۰۰ نفر تخمین زده شدند.
موشاو اسرائیلی راموت نفتالی، در سال ۱۹۴۵، در جنوب روستا، تأسیس شد و از سال ۱۹۴۸ شامل زمین نبی یوشع است. موقعیت آن نزدیک به مرز بین نبی یوشع و اراضی ملاحه واقع شده‌است.Khalidi, 1992, p. 481Morris, 2004, pp. 361-2
ولید خالدی، مورخ فلسطینی، بقایای این روستا را در سال ۱۹۹۲ چنین توصیف کرد: «این مکان با سیم خاردار حصار شده و زیر آوار مدفون شده‌است که دسترسی را دشوار می‌کند. اما شواهدی از این روستا باقی مانده‌است: قطعاتی از خانه‌ها، قبرهای موجود در قبرستان روستا و زیارتگاه نبی یوشع. دو گنبد و ورودی طاق‌دار قسمت اصلی حرم هنوز سالم است، اما دیوارهای سنگی قطور اتاق‌های متصل به آن شکسته و کل مجموعه ساختمان‌ها بدون مراقبت رها شده‌است. علف‌های هرز از پشت بام جوانه می‌زنند. محوطه روستا توسط درختان انجیر و کاکتوس احاطه شده‌است. زمین‌های مسطح اطراف این محدوده توسط کشاورزان اسرائیلی مورد کشت سیب قرار گرفته‌است، در حالی که قسمت‌های شیب‌دار آن جنگلی است یا به عنوان مرتع استفاده می‌شود.»Khalidi, 1992, pp. 481-2
این زیارتگاه توسط مدرسه باستان‌شناسی بریتانیا در سال ۱۹۹۴ مورد بررسی قرار گرفت که آن را ساختاری مستطیلی شکل در اطراف حیاطی در راستای شمال به جنوب توصیف کردند که از طریق دروازه‌ای در منتها الیه شمالی ورودی داشته‌است. اتاق‌های اصلی در انتهای جنوبی صحن با دو اتاق گنبدی اصلی قرار داشتند که اتاق غربی قدیمی‌ترین اتاق در کل مجموعه حرم است.Petersen, 2001, pp. 236-8
مکان‌های سنتی جایگزین دیگری نیز برای مقبره این پیامبر وجود دارد. مانند: در ترکیه (زیارتگاه روی تپه یوشع، استانبول)، اردن (نبی یوشع بن نون، زیارتگاه اهل سنت در نزدیکی شهر سلطMazar Hazrat Yusha' bin Noon, on the website of the Islamic Supreme Council of CanadaTomb of Prophet Yusha' (photo of the tomb; Islamic view on Prophet Yusha'/Joshua)) و عراق (حرم نبی یوشع در بغداد).
مریم صالح سعد خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر مصری متولد ۳ نوامبر ۱۹۸۵ در استان بنی سوف مصر است. پدرش صالح سعد کارگردان و نمایشنامه نویس و خواهر کوچکترش نغم صالح نیز خواننده است. مریم با آهنگساز فلسطینی تامر ابو غزاله ازدواج و صاحب یک پسر به نام آقا است.
پدرش در یک حادثه آتش‌سوزی در سال ۲۰۰۵ در بنی سوف درگذشت. مریم صالح در سال ۲۰۰۸ خوانندگی را شروع کرد. او در چند نمایش و فیلم کوتاه مانند عین شمس در سال ۲۰۰۸، حدوت از ساج در سال ۲۰۱۱ و آخرین روزهای شهر در سال ۲۰۱۸ بازی کرده‌است. سندیکای نوازندگان در مصر اخیراً او را از خواندن در کنسرت‌های عمومی منع کرده‌است.بعد فنانی المهرجانات... مریم صالح تعلن منعها من الغناء
فیلم پنج‌قلوهای باکلاس () یک فیلم انیمه کمدی رمانتیک ژاپنی محصول ۲۰۲۲ است که بر پایهٔ مجموعه مانگای "پنج‌قلوهای باکلاس" اثر نگی هاروبا و دنباله‌ای بر مجموعهٔ تلویزیونی انیمه به همین نام (۲۰۱۹–۲۰۲۱) ساخته شده‌است. این فیلم که توسط استودیوی انیمیشن بیبوری تولید و توسط پونی کنیون توزیع شده‌است، با کارگردانی ماساتو جینبو بر پایهٔ فیلمنامه‌ای از کیچیو اوچی نوشته شده و یوشیتسوگو ماتسوکا، کانا هانازاوا، آیانا تاکتاکسو، میکو ایتو، آیانه ساکورا و اینوری میناس در آن ایفای نقش کرده‌اند.
ادامه این مجموعه انیمه در مارس ۲۰۲۱ معرفی شد و سپس در آوریل اعلام شد که به صورت فیلم سینمایی اکران می‌شود. بازیگران و کارکنان این فیلم به ترتیب در اکتبر و دسامبر ۲۰۲۱ مشخص شدند.
"فیلم پنج‌قلوهای باکلاس" در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۲ در ژاپن اکران شد و بیش از ۱۳ میلیون دلار در گیشه ژاپن فروش داشته‌است.
فوتارو اوسوگی، دانش‌آموز سال سوم دبیرستانی که به صورت پاره‌وقت به عنوان معلم برای پنج‌قلوهای خانواده ناکانو، ایچیکا، نینو، میکو، یوتسوبا و ایتسوکی کار می‌کند، آنها را در اولین روز جشنواره مدرسه برای یک اعلامیهٔ مهم در مورد احساسات خود نسبت به آنها به کلاس درس دعوت می‌کند.
در مارس ۲۰۲۱، کارکنان فصل دوم مجموعهٔ "پنج‌قلوهای باکلاس" اعلام کردند که تولید دنباله آغاز شده‌است. در آوریل ۲۰۲۱، اعلام شد که این دنباله به عنوان یک فیلم اکران می‌شود. این فیلم پایان مجموعه انیمه است. شرکت پونی کنیون توزیع‌کننده فیلم است و یوشیتسوگو ماتسوکا، کانا هانازاوا، آیانا تاکتاتسو، میکو ایتو، آیانه ساکورا، و اینوری میناس نقش‌های صوتی مربوطه خود را در نقش فوتارو اوسوگی و پنج‌قلوها ناکانو، ایچیکا، نینو، میکو، یوتسوبا و ایتسوکی از سری انیمه تکرار کردند. در دسامبر ۲۰۲۱، ماساتو جینبو به عنوان کارگردان، کیچیرو اوچی به عنوان فیلمنامه‌نویس، ماساتو کاتسوماتا به عنوان طراح شخصیت، آکیهیتو اوگییاما به عنوان کارگردان هنری، آیکو ماتسویاما به عنوان طراح رنگ، دایسوکه چیبا به عنوان فیلمبردار و موتسومی تاکمیا به عنوان تدوینگر فیلم معرفی شدند.
"فیلم پنج‌قلوهای باکلاس" در ۲۰ مهٔ ۲۰۲۲ در ۱۰۸ سینما در ژاپن اکران شد.
تا ۵ ژوئیه ۲۰۲۲، "فیلم پنج‌قلوهای باکلاس" در ژاپن ۱٫۹ میلیارد ین (۱۳٫۹ میلیون دلار) فروش داشته‌است.
این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود با ۳٫۰۵ میلیون دلار در ردهٔ دوم گیشه قرار گرفت. در آخر هفته دوم، این فیلم ۱٫۶۸ میلیون دلار به دست آورد و در جایگاه سوم گیشه قرار گرفت. این فیلم پس از سومین آخر هفته خود با فروش ۱۳۳ میلیون ین (۱ میلیون دلار) به مجموع یک میلیارد ین رسید و در جایگاه چهارم قرار گرفت. در ۲۶ روز پس از اکران این فیلم، یک میلیون بلیت فروخته شده‌است.
شرکت ژاپنی بررسی و نظرسنجی فیلم‌مارکس گزارش داد که "فیلم پنج‌قلوهای باکلاس" بر اساس ۵۲۰ نقد، امتیاز ۴٫۱۵ از ۵ را دریافت کرده‌است که این فیلم را در رتبه اول رضایت روز اول خود قرار داده‌است.
یک قرن سینما یک فیلم مستند آمریکایی محصول ۱۹۹۴ به کارگردانی کارولین توماس دربارهٔ هنر فیلمسازی (همزمان با صدمین سالگرد سینما) است که مصاحبه‌های متعدد با برخی از تأثیرگذارترین شخصیت‌های سینمایی قرن بیستم را شامل می‌شود.
آشاغی علی‌چوماک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است.
آشاغی کورودره یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است.
آشاغی پیری‌بی‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است.
آودان یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است.
جایزه بزرگ اتریش ۲۰۲۲ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ رولکس گروسر پرایس فون اوسترایش ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۲ در پیست رد بول در اشتایرمارک، اتریش برگزار می‌شود. این مسابقه یازدهمین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ و دومین جایزه بزرگ این فصل که از قالب سرعت فرمول یک استفاده می‌کند.
این رویداد قرار است در آخر هفته ۸ تا ۱۰ ژوئیه برگزار شود. این مسابقه یک هفته پس از جایزه بزرگ بریتانیا و دو هفته قبل از جایزه بزرگ فرانسه برگزار می‌شود.
ماکس فرستاپن پس از دور دهم در بریتانیا، با ۱۸۱ امتیاز، ۳۴ امتیاز بیشتر از هم‌تیمی خود سرجیو پرز در رده دوم و ۴۳ امتیاز بیشتر از شارل لکلرک در رتبه سوم، صدرنشین جدول قهرمانی رانندگان است. در جدول قهرمانی سازندگان، ردبول ریسینگ با ۳۲۸ امتیاز صدرنشین است. فراری با ۲۶۵ امتیاز و مرسدس با ۲۰۴ امتیاز در رده دوم و سوم قرار دارند.
قرار است دو جلسه تمرینی برای این جایزه بزرگ برگزار شود که هر جلسه یک ساعت طول می‌کشد. اولین جلسه تمرین روز جمعه ۸ ژوئیه ساعت ۱۳:۳۰ و دومین جلسه تمرین شنبه ۹ ژوئیه ساعت ۱۲:۳۰ به وقت محلی () برگزار می‌شود.
تعیین خط ساعت ۱۷:۰۰ به وقت محلی در تاریخ ۸ ژوئیه برگزار شد.
در مرحله اول تعیین خط (Q1) آخرین دور سباستین فتل حذف شد و او از رده هفدهم به بیستم رسید. دنیل ریکاردو، لانس استرول، گوانیو ژو، نیکلاس لطیفی و فتل حذف شدند.
در مرحله دوم تعیین خط (Q2) لاندو نوریس در تقلا با خودروی خود بود و زمان خوبی ثبت نکرد. او بعداً توضیح داد که از مشکل ترمز خودرویش رنج می‌برد. پیر گاسلی، والتری بوتاس، الکساندر آلبون، یوکی سونودا و نوریس حذف شدند. سرجیو پرز در آخرین دور خود به دلیل فراتر رفتن از محدودیت‌های پیست، فیا زمان دور او را بعد از جلسه حذف کرد (برخلاف گذشته، فیا نتوانست به این مشکل سریع واکنش دهد زیرا وقت انجام آن را به موقع نداشتند). با وجود ثبت زمان در مرحله سوم تعیین خط (Q3)، زمان دور مرحله دوم تعیین خط (Q2) او حذف شد و او را به رتبه سیزدهم رساند.
در مرحله سوم تعیین خط (Q3) ده خودرو برای کسب پول پوزیشن تلاش کردند. لوییس همیلتون در یک دور سریع چرخید، از روی سنگریزه‌ها رد شد و به مانع برخورد کرد. پرچم قرمز اعلام شد و زمان جلسه متوقف شد تا خودروی همیلتون خارج شود. پس از شروع مجدد جلسه، دومین راننده مرسدس جورج راسل در پیچ ۱۰ چرخید و به مانع برخورد کرد و باعث ایجاد پرچم قرمز دیگری شد. ماکس فرستاپن اول شد، شارل لکلرک دوم شد و کارلوس ساینز سوم شد. پرز در ابتدا به مقام چهارمی رسید، اما پس از حذف زمان‌های دور او، راسل به رتبه چهارم و استابان اوکون به رتبه پنجم رسیدند. این همچنین به این معنی بود که با وجود حذف پیر گاسلی در مرحله دوم تعیین خط (Q2)، او به رده دهم رسید.
مسابقه سرعت ساعت ۱۶:۳۰ به وقت محلی در تاریخ ۹ ژوئیه برگزار شد.