moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ارنیکو بره (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
چاناد گِمِشی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان است.
تاماش دچی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان است.
آندراش ساتماری (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل مجارستان است.
کاخ پالازو دلا راگیونه، پادوا یک بازار سالنی قرون وسطایی، در منطقه ونتو ایتالیا است. طبقه فوقانی به اداره شهر و دادگستری اختصاص داشت. و طبقه همکف هنوز میزبان بازار شهر بود. در بین مردم ایتالیا این ساختمان (تالار بزرگ) نامیده می‌شود.
اعتقاد بر این است که این ساختمان یکی از بزرگترین سالن‌های قرون وسطایی است که هنوز باقی مانده‌است. سالن تقریباً مستطیل شکل است، طول آن ۸۱٫۵ متر، عرض آن ۲۷ متر و ارتفاع آن ۲۴ متر است. دیوارها با نقاشی‌های دیواری تمثیلی پوشانده شده‌اند. ساختمان بر روی طاقها قرار گرفته‌است ساخت این کاخ در سال ۱۱۷۲ آغاز و در سال ۱۲۱۹ به پایان رسید. این بنا در گذشته به تجارت گسترده‌ای از غذا، لباس، ادویه جات و جواهرات اختصاص داده شده بود. یک گردباد در ۱۷ اوت ۱۷۵۶ سقف بنا را خراب کرد و به ساختمان آسیب رساند.Province of Padua Tourism website .Short history of the market (in Italian)
لی هیه-این (؛ زادهٔ ) شمشیرباز زن اهل کره جنوبی است.
سامان رضی، (متولد ۴ فروردین ۱۳۶۵ در لنگرود) وزنه‌بردار ملی پوش ایرانی است. او دارای مدال برنز در مسابقات پارالمپیک ۲۰۲۰ و یک طلا و یک نقره در رقابت‌های جام جهانی وزنه‌برداری است و سابقه حضور در بازی‌های آسیایی (یک نقره و یک برنز) را دارد. او دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد تربیت بدنی می‌باشد.
سامان رضی، قبل از ورود به وزنه‌برداری، در رشته‌های ورزشی تکواندو، فوتبال و بدن‌سازی فعالیت می‌کرد.
او بعد از سانحه رانندگی که منجر به آسیب دیدن یک پایش شد، رو به ورزش وزنه‌برداری معلولان آورد.اولین رویداد بین‌المللی که در آن شرکت کرد، مسابقات قهرمانی آسیا مالزی در سال ۲۰۱۳ بود که موفق شد در دسته ۸۸ کیلوگرم صاحب یک مدال نقره شود.
لاشا بکائوری (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل گرجستان است.
ادوارد تریپل (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل آلمان است.
دولت بابانوف (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ازبکستان است.
کریستیان توت (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل مجارستان است.
سانه فن دیکه (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل هلند است.
مادینا تایمازووا (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل روسیه است.
میشائیلا پولورس (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل اتریش است.
چیزورو آرای (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ژاپن است.
متیو کاوئرد-هالی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل بریتانیا است.
ییژی لیپتاک (; ) تیرانداز اهل جمهوری چک است.
رابرت فینکه (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
آرمان‌شهر قوانین: در باب فناوری، حماقت و لذات پنهان دیوان‌سالاری، کتابی است که توسط دیوید گریبر -انسان‌شناس- در سال ۲۰۱۵ دربارهٔ چگونگی رابطهٔ مردم با و تأثیرپذیری آن‌ها از دیوان‌سالاری‌ها منتشر شده‌است. گریبر پیش از این "" و "پروژه دموکراسی" را نوشت و یکی از سازمان‌دهندگان جنبش اشغال وال استریت بود. گریبر قرارداد کتاب را اواخر سال ۲۰۱۴ با انتشارات ملویل هاوس امضا کرد و "آرمان‌شهر قوانین" در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۵ منتشر شد.
گریبر دوران معاصر را «عصر دیوان‌سالاری کامل» توصیف می‌کند. عصری که در آن دیوان‌سالاری‌های دولتی و خصوصی آنچنان در هم گره خورده‌اند که از یکدیگر قابل تفکیک نیستند و به مکانیسم‌های اصلی سودآوری وال استریت تبدیل شده‌اند. او توصیف می‌کند که چگونه بوروکراتیک‌سازی تهدید خشونت را تقریباً به همهٔ جنبه‌های زندگی روزمره در کشورهای ثروتمند وارد می‌کند، آن هم از طریق فشار قانون و پلیس. گریبر استدلال می‌کند که دیوان‌سالاری‌ها دیگر مانند "تبصره-۲۲" یا "قصر" تجزیه و تحلیل یا هجو نمی‌شوند. کتاب بر «پیامدهای سیاسی» دیوان‌سالاری‌ها و راه‌حل‌های گریبر متمرکز است.
گریبر خاطرنشان می‌کند که آمریکایی‌ها به شدت از دیوان‌سالاری منزجر هستند، در عین حال انگیزه‌ای برای دگرگونی دیوان‌سالاری ندارند؛ گریبر فکر می‌کند که آمریکایی‌ها باید این انگیزه را داشته باشند. او خواستار رفع فوری محدودیت‌هایی شده که حاصل از دیوان‌سالاری است و مانع خلاقیت می‌شود. او استدلال می‌کند که «نظم و قاعده‌مندیِ» بوروکراسی بیش از آنکه ارزشمند باشد آسیب‌زننده است، و توضیح می‌دهد که قوانین در عمل برای همه به یک اندازه اعمال نمی‌شوند و بیشتر «ابزاری هستند که تخیل انسان از طریق آنها نابود می‌شود».
توماس هچرد برای ان‌پی‌آر نوشت که این کتاب بخشی دانشگاهی و بخشی سیاست‌های رادیکال است. وی به وجود «بودریار و بل هوکس» و دیگر ادبیات دانشگاهی اشاره کرد. هاچارد نوشت که سیاست غیر بوروکراتیک اشغال گریبر استدلال‌های این کتاب را زیر سؤال می‌برد. هاچارد نوشت که نکات گرابر «تقریباً همیشه روشنگر، تأمل‌برانگیز» است و ارزش استدلال‌های «پرپیچ و خم» دربارهٔ موضوعاتی از جمله تاریخ فلسفه، زبان‌شناسی و فیلم‌های علمی-تخیلی را دارد. به نظر منتقد، کتاب نیکیل ساوال در مورد «تکامل دفاتر کار» -"Cubed-" که تعادل بین خلاقیت دفتر کار و قوانین دفتر کار را دنبال می‌کند، می‌تواند مکمل خوبی برای این کتاب باشد.
سوالات مطرح شده در کتاب به موضوع دوسالانهٔ ۲۰۱۶ تایپه شکل داد، جایی که هنرمندان کارهایی را دربارهٔ اینکه بوروکراسی‌های نهادی چگونه به تخیل انسان شکل می‌دهند، تولید کردند.
ماتی ماتسون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل فنلاند است.
زاک استابلتی-کوک (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا است.
درومیسوروس (به انگلیسی: Dromaeosaurus "مارمولک تیزرو") یک سرده از ددپایان است که در کرتاسه پسین (نیمه آخر کامپانین) در زمانی بین ۸۰ تا ۶۹ میلیون سال پیش در آلبرتا، کانادا و غرب ایالات متحده می‌زیسته‌است. نوع این گونه درومیسوروس آلبرتنسیس (Dromaeosaurus albertensis) است که در ۱۹۲۲ توسط ویلیام میلر متیو و بارنوم براون توصیف شد. فسیل‌های این گونه در سازند پارک دایناسور(Dinosaur Park Formation) و همچنین دندان‌هایی که به این سرده نسبت داده می‌شود در سازند نهر شاهزاده (Prince Creek Formation) یافت شدند. درومیسوروس سرده شاخصی از هر دو تیره دونده خزندگان (Dromaeosauridae) و درومیسورنی (Dromaeosaurinae) است که شامل سرده‌های بسیاری با مشخصات شبیه به درومیسوروس هستند، مانند داکوتاراپتور (Dakotaraptor) نزدیک‌ترین خویشاوند درومیسوروس.
شوان هاوهی (؛ ; ؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل هنگ کنگ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده‌است.
اریکا سالیوان (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
دالانه به معنی تونل و معبر سرپوشیده و دالان است. دالانه همچنین ممکن است به این موردها اشاره داشته‌باشد:
ارتش سوم زرهی یکی از ارتش‌های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در سال ۱۹۴۰ ابتدا تحت عنوان گروه زرهی ۳ تشکیل شد و در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت. این یگان ۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ به ارتش سوم زرهی تغییر نام داد.
این یگان زرهی در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۴۰ به کمک قرارگاه سپاه ۱۵ موتوریزه در ابتدا تحت عنوان گروه زرهی ۳، تشکیل شد.
گروه زرهی ۳ در جریان آماده‌سازی جهت تهاجم به شوروی، بین روزهای ۱۹ تا ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ در ناحیه سوواوکی مستقر شد. با وجود ضعف زیرساختی این ناحیه و وجود تنها دو راه برای تحرک یگان‌های گروه زرهی، عمل استقرار با جداسازی خودروهای رزمی از سایر خودروها و جداسازی دقیق مسیر حرکت نیروهای زرهی از نیروهای پیاده‌نظام، طبق برنامه صورت گرفت.
با آغاز عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، گروه زرهی ۳ به فرماندهی ارتشبد هرمان هوت موظف بود در جناح شمالی گروه ارتش مرکز، با پیشروی سریع از جانب شمالی برآمدگی بیاویستوک به طرف شرق، از طریق ویلنا خود را به شمال مینسک برساند تا با الحاق به گروه زرهی ۲، نخستین حلقه محاصره نیروهای دشمن را در شرق این شهر ببندد.
این نیرو در روز نخست موفق شد با گذر از مرز در حد فاصل آسیب‌پذیر نیروهای جبهه شمال غربی در منطقه بالتیک و جبهه غربی شوروی در بلاروس هر چهار گذرگاه بر روی رودخانه نمان در منطقه عملیاتی خود یعنی سه پل پراهمیت در اولیتا و پل چهارم در مرکینه را در عمق ۴۵ تا ۷۰ کیلومتری، به شکل تخریب‌نشده تصرف کند. شکست ارتش سرخ در حفظ خط دفاعی رود نمان موجب تصرف سریع ویلنا، پایتخت جمهوری لیتوانی شوروی توسط گروه زرهی ۳ در ساعات اولیه صبح ۲۴ ژوئن شد. همان روز گروه زرهی ۳ از محدود شدن حرکت نیروهایش به یک ستون به جهت شرایط وخیم راه‌ها و کاهش یافتن سرعت کل نیروها به سرعت آهسته‌ترین خودروها خبر داد و افزود تمام آنچه در آن منطقه «جاده» خوانده می‌شود مسیرهایی خاکی هستند که مورد رسیدگی قرار نگرفته‌اند.
پیشروی نیروهای هوت پهنای شکاف بین ارتش سوم شوروی در جبهه غربی و ارتش یازدهم آن در جبهه شمال غربی را به ۱۶۰ کیلومتر افزایش داد. روز ۲۴ ژوئن فرماندهی گروه ارتش مرکز گروه زرهی ۳ را مأمور سلطه بر ارتفاعات شمال مینسک و همکاری با گروه زرهی ۲ در پاکسازی نیروهای در محاصره دشمن در این منطقه کرد. ضدحمله نیروهای جبهه غربی شوروی در جهت شمال، مینسک را بدون حفاظت زرهی رها کرد. در نتیجه، رخنه نیروهای هوت در ۲۶ ژوئن به سمت مینسک از جانب مالاژکنا تا حدود زیادی بدون مانع صورت گرفت. با این وجود ضد حمله نیروهای مکانیزه دشمن باعث افزایش پهنای شکاف بین گروه زرهی ۳ و یگان‌های پیاده‌نظام ارتش نهم در پشت سر آن شد. تهاجم گروه زرهی ۳ از شمال پیش از آن که گروه زرهی ۲ خود را به جنوب مینسک برساند، موجب گریز بسیاری از نیروهای شوروی به جانب جنوب شرقی شد. به هر حال سه روز بعد طلایه‌داران دو گروه زرهی با الحاق به یکدیگر حلقه بیرونی محاصره را در حومه شرقی مینسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی بستند تا چهار ارتش شوروی را به دام بیندازند. به هر صورت محاصره کاملاً موفقیت‌آمیز نبود و پیاده‌نظام نتوانست فاصله خود را با نیروهای زرهی حفظ کند. بدین ترتیب بخش‌هایی از چهار ارتش شوروی قادر شدند به سمت شرق عقب بنشینند.
روز ۳۰ ژوئن فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی به دو گروه زرهی ۲ و ۳ دستور داد هر چه سریع تر ناحیه بین پولوتسک تا روگاچف را پاکسازی کنند. گروه زرهی ۳ موظف شد پس از گذر از مناطق مردابی رود برزینای علیا، به یورش از دو طرف ویتبسک تا نواحی بین خط برزوفو و ولیژ بپردازد و برخی از یگان‌هایش را روانه نفل کند. یک لشکر زرهی و دو لشکر پیاده‌نظام موتوریزه برای پاکسازی محاصره مینسک پشت سر باقی گذاشته شدند تا این گروه زرهی با سه لشکر زرهی و یک لشکر پیاده‌نظام موتوریزه به پیشروی خود ادامه دهد. برای هماهنگی بیشتر بین نیروهای زرهی و قوای پیاده، گروه زرهی ۳ به همراه گروه زرهی ۲ و دو سپاه دیگر تحت فرمان فیلدمارشال گونتر فون کلوگه و ستادش در ارتش چهارم قرار گرفتند تا «ارتش چهارم زرهی» را شکل دهند.
نیروهای گروه زرهی ۳ با آغاز پیشروی به نیروهای تازه‌نفس دشمن برخورد کردند. بدی آب و هوا در برخی محدوده‌ها و راه‌های غیرقابل عبور نیز جابه‌جایی نیرو را دچار مشکل کرده بود. گروه زرهی ۳ که نیروهایش به تجهیزات غنیمتی فرانسوی مجهز شده بودند، گزارش کرد برخی یگان‌هایش قادر به ادامه رزم نیستند. در این شرایط، تنها یک لشکر از سپاه ۵۷ موتوریزه که از راه بسیار بهتری استفاده می‌کرد، توانست چهارم ژوئیه به گذرگاهی بر رود دوینای غربی در دیسنا در ۴۵ کیلومتری غرب پولوتسک دست یابد. پنجم ژوئیه سپاه ۳۹ موتوریزه در شمال اورشا زیر ضد حمله ارتش سرخ با قریب به ۷۰۰ تانک قرار گرفت. گروه زرهی ۳ در جناح چپ خود بین دریسا و پولوتسک نیز حالت تدافعی گرفته و تمام حملاتش را بر ویتبسک در بخش مرکزی متمرکز کرده بود. این شهر نهایتاً به کمک چهار لشکر در نهم ژوئیه به تصرف درآمد.
حرکت دو گروه زرهی در قالب برنامه به محاصره درآوردن مجدد نیروهای دشمن در یک منطقه بزرگ این بار با بستن حلقه محاصره در شرق اسمولنسک و در ادامه پیش‌روی سرنیزه زرهی با هدف مسکو صورت می‌گرفت. این درحالی بود که ظاهراً هیچ فرمان مرتبط با یکدیگری برای این دو گروه زرهی صادر نشده بود و آن‌ها با فرض این که تمرکز عملیاتی هر دو همچنان اسمولنسک و ویتبسک است، به اندازه کافی از مقاصد تاکتیکی و راهبردی یکدیگر آگاهی نداشتند. در نهایت حمله‌ای با استفاده از هر دو گروه زرهی به عنوان سرنیزه به قصد به محاصره درآوردن مقدار زیادی از نیروهای دشمن و شکستن خط مقدم آن با سلطه بر مثلث اسمولنسک-اورشا-ویتبسک طرح‌ریزی شود. بر اساس این طرح در جانب شمالی گروه زرهی ۳ به پیشروی خود به طرف مسکو ادامه می‌داد. هدف اولیه این نیرو رسیدن به خط برزوفکا-ولیژ-نفل بود. حمله اصلی این گروه زرهی متوجه ارتفاعات بین نفل و اسمولنسک می‌شد.
پس از رسیدن پیاده‌نظام ارتش نهم به ویتبسک، نیروهای زرهی هوت امکان ادامه پیشروی را به دست آوردند. سپاه ۳۹ موتوریزه سیزدهم ژوئیه خود را به دمیدوف و ولیژ رساندند. سپاه ۵۷ موتوریزه با پیشروی از گذرگاه دریسا به نفل دست یافت و به حرکت خود را به سمت ولیکیه لوکی ادامه داد. همان روز هوت می‌بایست ادامه پیشروی نیروهای خود را که موجب انحراف آن‌ها از هدف اصلی تهاجمی گروه ارتش مرکز می‌شد، متوقف و با سپاه ۳۹ موتوریزه بر محاصره در شمال اسمولنسک مترکز می‌شد. در این موقعیت سپاه ۳۹ موتوریزه تنها ۴۰ کیلومتر با نیروهای گروه زرهی ۲ در جنوب فاصله داشت. این سپاه ۱۵ ژوئیه توانست جاده اصلی و خط آهن اسمولنسک را قطع کند. در این شرایط یگان‌هایی از گروه زرهی ۳ با فاصله زیادی در شمال، مأمور حفظ ارتباط با گروه ارتش شمال و در عین حال پیشروی به سمت شرق شده بودند تا نتوانند به موقع در نبرد اسمولنسک مشارکت داشته باشند. با تصرف یارتسفو در شمال شرقی اسمولنسک توسط سر نیزه زرهی گروه زرهی ۳ و خود اسمولنسک توسط گروه زرهی ۲ در شانزدهم ژوئیه دومین محاصره عمده عملیات بارباروسا در شرف اتمام بود. حفره شرق اسمولنسک در نهایت ۲۴ ژوئیه بسته شد. در پایان نبردهای این منطقه در اثر شرایط وخیم زیر ساخت‌ها و افزایش مقاومت دشمن، اوایل ماه اوت تنها قریب به ۴۰ درصد از تانک‌های گروه زرهی ۳ در حالت عملیاتی باقی‌مانده بودند. این گروه زرهی در هفت هفته آغازین عملیات متحمل ۱۷۲۰۰ تن تلفات از جمله ۷۶۰ افسر شد.
با شکست تجربه قرار دادن دو گروه زرهی تحت فرماندهی فون کلوگه، با سازمان دهی مجدد نیروها، گروه زرهی ۳ مجدداً تحت فرماندهی مستقیم گروه ارتش مرکز قرار گرفت. با وجود این که فرمان شماره ۳۳ پیشوا در ۱۹ ژوئیه، گروه زرهی ۳ را با تغییر جهت حرکت ملزم به الحاق به گروه ارتش شمال و یورش به سمت لنینگراد ساخته بود، مقاومت سرسختانه هالدر ارسال دو سپاه این نیرو را نزدیک به یک ماه به تأخیر انداخت. در چنین شرایطی، روز سی ژوئیه صدور فرمان شماره ۳۴ پیشوا، از گروه ارتش مرکز خواست در اولین فرصت ممکن گروه زرهی ۳ را جهت تقویت و تسلیح مجدد از میدان‌های نبرد عقب بکشد. این فرمان ده روز به گروه زرهی ۳ فرصت داد شرایط لازم جهت تحقق فرمان شماره ۳۳ پیشوا را فراهم آورد. شش لشکر گروه زرهی ۳ می‌بایست به گروه زرهی ۴ در به محاصره درآوردن نیروهای دشمن در مناطق شمالی و قطع راه انتقال نیروی کمکی و تدارکات به ناحیه لنینگراد که به تنهایی از عهده گروه ارتش شمال خارج بود، یاری می‌رساندند. به هر صورت هیلتر تحت تأثیر آرای هالدر مبنی بر اهمیت مسکو، روز ۱۲ اوت با صدور تکمله‌ای بر فرمان شماره ۳۴، لزوم قرار گرفتن گروه زرهی ۳ تحت کنترل گروه ارتش شمال را کنار نهاد و صرفاً از گروه ارتش مرکز خواست جناح چپ خود را به سمت شمال حرکت دهد تا این امکان برای گروه ارتش شمال فراهم آید که پیاده‌نظام بیشتری به جانب لنینگراد گسیل دارد. با این حال همچنان تلاش‌هایی جهت انتقال چند لشکر به گروه ارتش شمال صورت گرفت. بدین ترتیب سپاه ۳۹ موتوریزه ۱۵ اوت جهت پیوستن به گروه ارتش شمال از گروه زرهی ۳ جدا شد. سپاه ۵۷ موتوریزه نیز از ۲۳ اوت جهت ایجاد اتصال با گروه ارتش شمال، یورش خود به سمت ولیکیه لوکی در جانب شمال را آغاز کرد.
با وجود جدا شدن هر دو سپاه آن و باقی نماندن هیچ نیرویی در اختیار هوت، قرارگاه گروه زرهی ۳ در جایگاه ذخیره ارتش نهم، همچنان همراه گروه ارتش مرکز باقی‌ماند. انتقال نیروهای گروه ارتش مرکز به جناحین، موجب توقف دوماهه ادامه پیشروی به جانب شرق شد. نهایتاً با دست‌کشیدن از تصرف لنینگراد و بسنده به محاصره آن، روز ۱۲ سپتامبر گروه ارتش شمال مأمور شد دو سپاه ۴۱ و ۵۶ موتوریزه گروه زرهی ۴ خود را به گروه ارتش مرکز بسپارد. این دو سپاه با حرکت به سمت جنوب در اختیار گروه زرهی ۳ قرار گرفتند.
بعد از ظهر روز ۵ دسامبر، ارتشبد گئورگ-هانس راینهارت، فرمانده گروه زرهی، به فیلدمارشال فدر فون بک، فرمانده گروه ارتش مرکز، گزارش کرد گروه زرهی ۳ کاملاً توان تهاجمی خود را از دست داده‌است و هیچ نیروی ذخیره‌ای ندارند. راینهارت در این گزارش سرمای هوا را با اثری بسیار سو بر نیروهایش دانست. او اعلام کرد خط کانال مسکو-ولگا هر چه سریع‌تر می‌بایست رها شود. با آغاز ضد حمله ارتش سرخ از ۵ دسامبر، گروه زرهی ۳ در شمال غربی مسکو با قرار داشتن در خطر افتادن در محاصره در اثر تهاجم نیروهای دشمن از جانب شمالی، اقدام به عقب‌نشینی کرد. روز ۱۰ دسامبر تهاجم دشمن در شرق کلین دفع شد اما تهدید در جناح غربی و مسیر عقب‌نشینی بیشتر نیروهای گروه زرهی همچنان باقی بود. به هر صورت پیاده‌نظام دشمن بعد از ظهر همان روز این مسیر را سد کرد. با این حال روز بعد ضد حمله یگان‌های زرهی گروه زرهی مسیر را مجدداً بازگشایی نمود. روز نخست سال ۱۹۴۲، جهت تقویت روحیه نیروها، گروه زرهی ۳ به سطح ارتش میدانی ارتقا یافت و به «ارتش سوم زرهی» تغییر عنوان داد. به هر صورت به عقیده راینهارت، توان این یگان در این زمان تنها به اندازه یک سپاه بود.
در آغار عملیات بارباروسا:
الکساندرا والش (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
کیت داگلاس (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
ژانگ ییفان (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است.
تانگ موهان (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است..
یانگ جونشوان (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است.
دانگ جیه (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است.
کیتی مک‌لاکلین (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پیج مدن (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.پیج مدن در وبگاه olympics.com
بلا سیمز (؛ زادهٔ ۲۵ مه ۲۰۰۵) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بروک فورد (؛ زادهٔ ) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
والنتینا رودینی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل ایتالیا است.
فدریکا چزارینی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل ایتالیا است.
سرهند یک شهرستان و شهر در منطقه فاتح‌گره صاحب در هند و ولایت پنجاب است.
بر اساس تصورات رایج، نام فعلی شهر، سرهند، ترکیبی فارسی از سر+هند تشکیل شده که به معنای مرز و سرحد هند است، زیرا مغل‌ها (که فارسی‌زبان بودند) این شهر را "دروازه هندوستان " می‌دانستند.Memories of a town known as Sirhind The Sunday Tribune, 15 April 2007.Sirhind Town"(Sahrind)" The Imperial Gazetteer of India, "v. 23, p. 20".
واراهامیهیرا (۵۰۵–۵۸۷) در رساله سانسکریت خود، بهارات سامهیتا، از این شهر به عنوان «ساتودار دِش» نام می‌برد، بعداً در آنجا قبیله ای از آریاییان ساکن شدند که سَریندهاس نام داشتند و نام کنونی شهر ممکن است به آنان مرتبط باشد.District at a glance Sirhind at fatehgarhsahib.nic.in با توجه به شوان تسانگ، مسافر چینی که در قرن هفتم به هند سفر کرده، سرهند پایتخت منطقه شیتوتولو یا شاتادرو (در کرانه رودخانه ستلج کنونی) بود.Huan-Tsang
در قرن دوازدهم میلادی، سرهند تحت حاکمیت هندو راجپوت‌های چائوهان دهلی قرار گرفت. - Punjab Government Website در زمان حکومت پریتوی راج چائوهان (۱۱۶۸–۱۱۹۲)، حاکم راجپوت هندو دهلی، این شهر پایگاه نظامی او بود.
در زمان امپراتوری گورکانیان مُغُل، هنگامی که سرهند مرکز یک استان شد، با کنترل بزرگراه لاهور - دهلی و جاده گرند ترانک، شکوه بیشتری به دست آورد. در دوران مغول، سرهند نام دیگر شهر مالوا بود، زیرا این شهر پایتخت منطقه سرهند بود. سرهند همچنین مقر دولت گورکانی در پنجاب شرقی بود. بسیاری از مسافران اروپایی تجملات و شکیل بودن آن را توصیف می‌کنند، و همچنین می‌گویند که سرهند به یک مرکز فعالیت فرهنگی تبدیل شده بود.
سرهند به ده‌ها فرد مقدس، دانشمند، شاعر، مورخ، خوش‌نویس و کاتبی که در آنجا زندگی می‌کردند، شهرت داشت. این شهر بیشتر به خاطر مقبره مقدس امام ربانی شیخ احمد الفاروق السرهندی (۱۵۶۴–۱۶۲۴) نزد مسلمانان منطقه مشهور است. وی یک دانشمند اسلامی هندوستان از نژاد عرب، فقیه حنفی و از اعضای برجسته طریقت صوفی نقشبندیه بود. تعداد زیادی ساختمان از این دوره باقی مانده، از جمله قلعه ای به نام " عم خاص باغ ". گفته می‌شود که در دوران اوج خود، این شهر ۳۶۰ مسجد، باغ، مقبره، کاروانسرا و چاه داشت.
لورا تارانتولا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل فرانسه است.
کلر بووی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل فرانسه است.
ماریکه کیسر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل هلند است.
گریس پرندرگاست (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل نیوزیلند است.
کری گاولر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل نیوزیلند است.
واسیلیا اسپانووا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل روسیه است.واسیلیا استپانووا در olympics.com
النا اوریابینسکایا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ زن اهل روسیه است.النا اوریابینسکایا در olympics.com
تلسکوپ آیزاک نیوتن یک تلسکوپ نوری ۲٫۵ متری است که از سال ۱۹۸۴ توسط گروه تلسکوپ‌های ایزاک نیوتون در رصدخانه صخره بچه‌ها در لا پالما از جزیره‌های جزایر قناری در کشور اسپانیا اداره می‌شود.
تلسکوپ آیزاک نیوتن که به اختصار INT نامیده می‌شود، ابتدا در قلعه هرستمن‌زو در ساسکس، انگلستان (محل رصدخانه سلطنتی گرینویچ) قرار گرفته بود و در سال ۱۹۶۷ توسط الیزابت دوم افتتاح شده بود اما به دلیل آلودگی نوری گرینویچ در سال ۱۹۷۹به لا پالما در اسپانیا ارسال شد.
هیلاری یانسنس (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل کانادا است.
کیلی فیلمر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل کانادا است.
محمدسرور رجایی (1347–۷ مرداد ۱۴۰۰) نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار افغانستانی بود.
رجایی شاعر،نویسنده و روزنامه نگار اهل افغانستان در 28 اسد (مرداد) 1347 در محلۀ «وزیرآباد» کابل چشم به جهان گشودزال، محمدسرور، ۱۴۰۱، ص16. و در سال ۱۳۷۳ به ایران مهاجرت کرد.
رجایی یکی از فعالین فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای مهاجرین در ایران بود. او در سال 1382 با جمعی دیگر «خانۀ ادبیات افغانستان» را تأسیس کردرجایی، وطن‌دار، ۱۴۰۰، ص14. و سال‌ها یادداشت‌نویس ثابت روزنامۀ «شهرآرا» بود.رجایی، خون شریکی، ۱۴۰۰، ص10. او، مجلۀ «باغ»زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص89. را در حوزۀ ادبیات کودکان و «تندرستی» را برای ورزشکاران افغانستانی جنوب تهران منتشر کرد و مدیریت تیم فوتبال آنها را به عهده‌ گرفت.زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص62. با جمعی، برای رسیدگی به نیازمندان و حمایت از کار و تولید مهاجرین، صندوق قرض‌الحسنه‌ای تأسیس کرده و برای آموزش کودکان کار نیز تلاش بسیاری به خرج داد.زال، محمدسَرور، ۱۴۰۱، ص77.
محمدسرور رجائی در یادداشت‌های مطبوعاتی که سرانجام در سال 1400 به صورت کتابی با عنوان «خون‌شریکی» منتشر شد به این باور شخصی خود اشاره کرده است که مردم افغانستان و ایران بر «سفرۀ مشترک فرهنگ» نشسته و از هم‌دلی به «خون شریکی» رسیده‌اند. او، گفت‌وگو را حلقۀ مفقودۀ ارتباطات فرهنگی دو ملت و ایران را وطن فرهنگی مهاجران افغانستانی می‌دانست.رجایی، خون‌شریکی، ۱۴۰۰، ص۲۷۷.
محمدسرور رجائی در مرداد ۱۴۰۰ به‌دلیل ابتلا به کرونا درگذشت. افراد و نهادهای مختلف از جمله سید عباس صالحی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، به‌مناسبت درگذشت او پیام تسلیت صادر کردند.
وی در قطعه شهدای بهشت زهرای تهران در کنار شهید آوینی دفن شد.https://www.tabnak.ir/fa/news/1067046/محمدسرور-رجایی-در-جوار-شهدا-آرام-گرفت
جاده ای۱۶۰ یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از ناحیه بروکلسبی شروع و در ناحیه ایمینگهام به پایان می‌رسد، طول این جاده ۵٬۱ کیلومتر است.
«وه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم» غزلی مشهور از مولانا است که در غزلیات شمس آمده‌است.
مولانا در این غزل با استفاده از متناقض‌نما به شرح احوال خود می‌پردازد. او بی‌رنگ و بی‌نشان است و خود را چنان‌که هست نمی‌بیند. ساکن است و روان، نه در این جهان است و نه در آن جهان. در میانی قرار دارد که در آن، میان نیست و نه به سود فکر می‌کند، نه به زیان.
احمد شاملو این غزل را در آلبوم "غزلیات مولوی" دکلمه کرده‌است. این غزل یکی از قطعات "سفر به دیگر سو" با صدای شهرام ناظری است.
فلورینا چرچل (؛ زاده ۲۸ ژانویه ۱۹۴۳ – ۳۰ مارس ۲۰۰۴) بازیگر و صداپیشه اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بادبان‌های برافراشته" و "از میان خاکسترهای امپراتوری" اشاره نمود.
زِفی آلشِـک (؛ زاده ۲۲ فوریهٔ ۱۹۲۳ – ۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۲) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بادبان‌های برافراشته" و "فناناپذیران" اشاره نمود.
انتخابات سراسری سنت لوسیا () در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ در سنت لوسیا برگزار شد و براساس قانون اساسی برای ۱۲ اکتبر سرنوشت تمامی ۱۷ کرسی مجلس ملی سنت لوسیا مشخص خواهد شد که از این تعداد ۱۳ کرسی از ۱۷ کرسی موجود متعلق به حزب کارگران متحد سنت لوسیا است، این درحالی است حزب کارگران متحد سنت لوسیا در این جریان ۹کرسی از ۱۱ کرسی خود را از دست داد.
هفده عضو منتخب مجلس ملی از طریق رای‌گیری نخست گزینی از حوزه‌های انتخابیه انتخاب می‌شوند.
بر اساس قانون اساسی، انتخابات پارلمان جدید حداکثر ۵ سال و ۹۰روز پس از گشایش جلسه قبلی پارلمان می‌تواند برگزار شود. اولین جلسه مجلس پس از انتخابات ۲۰۱۶ در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶ برگزار شد و مهلت برگزاری بعدی آن در اکتبر ۲۰۲۱مشخص شد. آلن جاستانت، نخست‌وزیر فعلی، موافقت خود را با تاریخ بعدی انتخابات اعلام کرد و در آوریل ۲۰۲۱ قصد خود را برای جلوگیری از شیوع مجدد بیماری همه گیر کووید ۱۹ در سنت لوسیا اعلام نمود. جاستانت سرانجام در ۵ ژوئیه ۲۰۲۱ اعلام کرد که انتخابات در ۲۶ ژوئیه برگزار می‌شود.
حزب کارگر سنت لوسیا با کسب هفت کرسی ۱۳ کرسی از ۱۷ کرسی مجلس نمایندگان را به دست آورد. برای اولین بار از زمان استقلال این کشور حزب کارگران متحد سنت لوسیا کرسی میکود شمالی را از دست داد. حزب کارگران متحد سنت لوسیا تنها دو کرسی را در مجلس حفظ نمود، کرسی‌های آلن جاستانت، نخست‌وزیر و وزیر بازرگانی بردلی فلیکس، در حالی که کرسی دو عضو سابق UWP که مستقل بودند حفظ شد و استفنسون کینگ و ریچارد فردریک صاحب کرسی در مجلس شدند.
ایلنا استانا-یونسکو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و بازیگر اهل رومانی است. وی کارش را با بازیگری در تئاتر آغاز نمود.
او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ نمایندهٔ اقلیت‌های ایتالیایی‌تبار در مجلس سفلای رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حق‌السکوت" و "پاکالا" اشاره نمود. او در سال ۲۰۱۸، صداپیشگی شخصیت «کوئین» را در دوبلهٔ رومانیایی "کارآگاه موش بزرگ" به عهده گرفت.
حق‌السکوت () یک فیلم رومانیایی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
جئو سائیزسکو (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "امشب در خانه خواهیم رقصید"، "حق‌السکوت"، "پاکالا"، "بمبی دزدیده شد" و "راز باخوس" اشاره نمود.
رودیکا اوژوگ-براشووانو (؛ ۲۸ اوت ۱۹۳۹ – ۲ سپتامبر ۲۰۰۲) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل رومانی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حق‌السکوت" اشاره نمود.
تِـمیستوکِله پوپا (؛ ؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و بازیگر اهل رومانی بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "حق‌السکوت"، "امشب در خانه خواهیم رقصید"، "راز باخوس" و "آخرین فشنگ" اشاره نمود.
احمد کایاکسن (متولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۸ در ازمیر) بازیگر اهل ترکیه است.
او از کودکی به تئاتر علاقه داشته و در فعالیت‌های هنری مدرسه مثل نمایش‌های تئاتر شرکت می‌کرده‌است. احمد کایاکسن فعالیت‌های بازیگری خود را از سال ۲۰۱۴ و با فیلم سینمایی ” Çılgın Dersane 3″ شروع کرده‌است. از دیگر آثار اون می‌توان به نقش هارون در سریال هرجایی، نقش فاتح در سریال خانواده شوهرم، نقش هاکان در سریال سیب ممنوعه، نقش مورات در سریال کرتنکله و نقش بولنت در فیلم seni gidi seni اشاره کرد. او در سریال هرجایی با بازیگرانی چون آکین آکینوزو، ابرو شاهین و ایلای ارکوک همبازی بود.
احمد کایاکسن در حال حاضر مجرد است و یک خواهر به نام آیلین دارد.
سریال هرجایی نقش هارون
سریال سیب ممنوعه نقش هاکان
سریال دقیقا دقیقا نقش تیمور
سریال کرتنکله(مارمولک) نقش مورات
سریال خانواده شوهرم نقش فاتح
فیلم seni gidi seni نقش بولنت
گورستان گِـنچا () نام گورستانی در محلهٔ گِـنچا در شهر بخارست است. این گورستان دو بخش مجزا برای «شهروندان عادی» و «پرسنل نظامی» دارد.
بپیش از تصمیم سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) ، انتظار می‌رفت روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو شرکت کند
که اکنون از ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۲۰۲۱ به دلیل شیوع و دنیاگیری کووید-۱۹ برگزار می‌شود. در این صورت این هفتمین حضور متوالی این کشور در بازی‌های المپیک تابستانی به عنوان یک کشور مستقل بود. اما ورزشکاران روسی در المپیک توکیو به دلیل محرومیت چهار ساله نه با نام کمیته المپیک روسیه بلکه با استفاده از نام مخفف ROC در رویدادها و مسابقات شرکت می‌کنند. در تمام نمایش‌های عمومی نام شرکت کنندگان باید از عنوان اختصاری ROC استفاده شود.
یِنس والِنْتینْ سِن هونْدِس اَید، (زاده: ۶ ماه مه ۱۸۸۳ – درگذشته: ۲ آوریل ۱۹۶۵) یک سیاستمدار نروژی و عضو «بونده پارتی»حزب دهقان نروژ بود. وی از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۰ نمایندهٔ مجلس ملی نروژ و از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ نخست‌وزیر نروژ بود.
هونْدِس اَید، خود را مجبور دید تا طبق سیاست مجلس ملی نروژ در سال ۱۹۴۰ از نازیست‌ها حمایت کند. وی بعدها این انتخاب خود را بزدلانه خواند.
هونْدِس اَید، در پاکسازی‌های پس از جنگ جهانی دوم در نروژ به ۱۰ سال زندان محکوم شد. اما پیش از مدت مقرر، در سال ۱۹۴۹ مورد عفو واقع شد و باقی عمر را تا زمان مرگ در سال ۱۹۶۵ به صورت منزوی در اسلو زندگی کرد.
نبرد وزیرستان در سالهای ۱۹۳۶–۱۹۳۸ یک سلسله مبارزاتی بود که توسط ارتش هند انگلیس علیه روسای قبایل مستقل مستقر در منطقه وزیرستان انجام شد. این نبرد زیرمجموعه جنگ جهانی دوم به‌شمار می‌رود؛ نبرد با شورش میرزالی خان و پیروان ملی پوش پشتون او علیه تجاوز انگلیسی‌ها آغاز یافت. وی یک همزن مذهبی و سیاسی بود که احساسات ضد انگلیس را در منطقه گسترش می‌داد و اعتبار دولت هند آنزمان را در وزیرستان تضعیف می‌کرد. انگلیسی‌ها میرزالی خان را «فقیر ایپی» نامیده، شروع به سرکوب او نمودند و با تلفات بی‌شمار موفق به شکست او شدند.Wilkinson-Latham, p. 28.
در سالهای ۱۹۱۹–۱۹۲۰، انگلیسی‌ها شروع به مبارزه علیه قبایل وزیر کردند. درگیری‌های جزئی تا سال ۱۹۲۱ ادامه داشت اما پس از استقرار یک پادگان دائمی در رزمک، یک دوره صلح نسبی در منطقه برقرار شد. در طول سالهای ۱۹۲۱–۱۹۲۴، انگلیس شروع به جاده‌سازی در منطقه نمود که منجر به درگیری‌های بیشتر در طول مبارزات ۱۹۲۱–۱۹۲۴ شد. در سال ۱۹۳۶، مشکلات در وزیرستان به شکل یک تحریک سیاسی و مذهبی توسط میرزالی خان دوباره شعله‌ور شد. برای مدتی، ناآرامی‌های فزاینده ای در منطقه بوجود آمده بود که با درک ضعف عزم انگلیس برای حاکمیت به دنبال تعدادی از تغییرات قانون اساسی در هند تقویت می‌شد. با این حال، به دنبال محاکمه یک دانشجوی مسلمان به اتهام ربودن یک دختر هندو، میرزالی خان شروع به گسترش جدی احساسات ضد انگلیس کرد و ادعا کرد دولت در یک مسئله مذهبی دخالت می‌کند.Barthorp, p. 158.
پس از سال ۱۹۳۹، سرحدات شمال غربی هند ساکت شد، و به‌طور سیاسی در آرامش بسر می‌برد. جدا از شورش‌های گاه بی گاه به یک روستا یا حمله به یک پادگان، اوضاع تا پایان حکومت انگلیس در سال ۱۹۴۷ به همین ترتیب ادامه داشت.Beattie, Chapter 7
دراگا اولتانو ماتئی (؛ ؛ – ) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یاغی‌ها"، "انفجار"، "عمو مارین میلیاردر"، "بمبی دزدیده شد"، "امشب در خانه خواهیم رقصید" و "استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵" اشاره کرد.
اشتفان یورداکه (؛ ؛ – ) بازیگر و خواننده اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین یورش" و "چوله‌آندرا" اشاره کرد.
یون کارامیترو (؛ ؛ زادهٔ – درگذشته ۵ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیگر، کارگردان نمایش و سیاستمدار اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آمین."، "شهروند مجهول"، "آدام و پاول" و "چارلی کانتریمن" اشاره کرد.
کارامیترو در ۵ سپتامبر ۲۰۲۱ در سن ۷۹ سالگی در بیمارستان الیاس در شهر بخارست درگذشت. پس از انتشار این خبر، خانواده سلطنتی رومانی با صدور بیانیه‌ای ضمن تسلیت، وی را «مدافع فداکار و شجاع اصول و ارزش‌های پادشاهی» خواند.
استلا پاپسکو (؛ – ) بازیگر، بشردوست، سلبریتی و خواننده اهل رومانی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عمو مارین میلیاردر" و "امشب در خانه خواهیم رقصید" اشاره کرد.
هوراچیو مالائله (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل رومانی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آمین."، "عروسی بی سروصدا" و "پاکالا" اشاره کرد.
امیل هوسو (؛ ؛ – ) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "حادثه"، "بلوط" و "راز باخوس" اشاره کرد.
آلکساندرو آرشینل (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و کمدین اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گردنبند فیروزه‌ای" اشاره نمود.
گردنبند فیروزه‌ای () یک فیلم اکشن رومانیایی به کارگردانی گئورگه ویتانیدیس است که در سال ۱۹۸۶ به نمایش درآمد.
نماینده بانکهای وین، فون ویلنسدورف (آلکساندرو آرشینل) و دخترش، اورسولا (مارینا پروکوپی)، پس از ورود به قلمرو شاهزاده نشین والاچیا، توسط یک باند مرکب از ۶ تن که با غافلگیر کردن نگهبانان مرزی آنها را بیهوش کرده، دهان و دستهایشان را از پشت بسته بودند، ربوده می‌شود تا باعث درگیری دیپلماتیک شود. کنسول اتریش (ائوسبیو اشتفانسکو) به کاخ شاهزاده نشین می‌آید تا به حاکم گئورگی بیبسکو (ایون بسویو) اعتراض رسمی امپراتور اتریش را ابلاغ و اعلام کند که او فقط یک هفته فرصت دارد تا آدم ربایان را دستگیر و گروگان‌ها را آزاد کند و تهدید می‌کند که در غیر این صورت ارتش اتریش وارد کشورشان خواهد شد…
اتوسیو () یک فرآیند ذخیره در نرم‌افزارهای کاربردی و بازی‌های ویدئویی است که به صورت خودکار تغییرات اخیر یا در حال انجام در نرم‌افزار یا بازی ویدئویی را ذخیره می‌کند و خطر از دست رفتن اطلاعات در از کار افتادن یا گیر کردن را کاهش می‌دهد.
گئورگه ویتانیدیس (؛ – ) کارگردان فیلم اهل رومانی بود.
در سال ۱۹۵۳، گئورگه وینانیدیس از دانشگاه ملی تئاتر و هنر سینما بخارست فارغ‌التحصیل می‌شود. او در سال ۱۹۵۸ دستیار کارگردان فیلمساز فرانسوی لوئی دکن در فیلم خارهای باراگان بود که در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۸ برای به دست آوردن جایزه نخل طلایی به نمایش درآمد.
گئورگه ویتانیدیس دو بار در جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو، در سال ۱۹۶۸ برای فیلم "راتوچیوسول نوجوان"، و در سال ۱۹۷۹ برای فیلم "کلیپا" شرکت کرد. او با فیلمنامه‌نویس میهنا گئورگیو بر روی دو اثر سینماییش به نام‌های دیمیتری کانتمیر و "بوربیستا" کار می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گردنبند فیروزه‌ای" و "لحظه" اشاره نمود.
سنتز تری‌آزین پینر عبارت است از تهیه ۲-هیدروکسیل-۶٬۴-دی‌آریل-s-تری‌آزین‌ها از واکنش آریل آمیدین‌ها و فسژن. این واکنش ممکن است به آمیدین‌های آلیفاتیکِ هالوژنه نیز تعمیم داده شود.H. Schröder, C. Grundmann, J. Am. Chem. Soc. 78, 2447 (1956)E. M. Smolin, L. Rapoport, The Chemistry of Heterocyclic Compounds, A. Weissberger, Ed. , s-Triazines and Derivatives (Interscience, NY, 1959) p186Merck Index 14th Ed.
این واکنش اولین بار توسط آدولف پینر در سال ۱۸۹۰ کشف شد.A. Pinner, Chemische Berichte. , 23, 2919 (1890)
استفان لامپادیوس (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌سازی اهل آلمان است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "غرب"، "کهیر"، و "ما موج هستیم" اشاره کرد.
مایکل لنوکس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل ایرلند شمالی است.
رُدیکا پوپسکو بیتانسکو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نمایش افتتاحیه" اشاره نمود.
نمایش افتتاحیه () یک فیلم کمدی رومانیایی به کارگردانی میهای کنستانتینسکو است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
در زمینه شبکه‌های عصبی، توجه تکنیکی است که توجه شناختی را تقلید می‌کند.
این روش باعث تمرکز بیشتر مدل بر روی یکسری داده‌ها مهم در حین مرحله آموزش شده و اثر مابقی موارد را در این مرحله کاهش می‌دهد. (این تصور وجود دارد که شبکه باید قدرت محاسباتی بیشتری را روی آن قسمت‌های کوچکتر اما مهم داده اختصاص دهد)
در واقع توجه تکنیکی است که در ان به ورودی‌ها یک‌وزن formula_1 اختصاص داده شده، که این وزن نشان‌دهنده اهمیت و تأثیر این داده بر روند آموزش مدل است.
اینکه کدام قسمت از داده‌ها از دیگر نمونه‌ها مهم‌تر بوده بسته به وزن‌های انتخابی داشته و از طریق آموزش داده‌ها و مدل با روش گرادیان کاهشی می‌توان به این خواسته رسید.
این تکنیک در طیف گسترده‌ای از مدل‌های یادگیری ماشین، از جمله در پردازش زبان طبیعی و بینایی کامپیوتر، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شبکه‌های ترانسفورماتور (شبکه تبدیل کننده) برای دستیابی به قدرت بیان خود از مکانیسم‌های توجه استفاده گسترده می‌کنند. سیستم‌های بینایی رایانه مبتنی بر شبکه‌های عصبی کانولوشن نیز می‌توانند از مکانیسم‌های توجه بهره‌مند شوند
از متداول‌ترین کاربردهای این تکنینک، تمرکز بر روی نتیجه است که از حاصل نقطه‌ای بین بردارهای داده‌ها برای تعیین توجه دیگر نقاط استفاده می‌کند، همچنین چندین مکانیزم توجه مختلف را برای هدایت کلی یک شبکه یا شبکه فرعی در این روش ترکیب می‌شود.
استفاده از این تکنیک در مدل‌های مختلف یادگیری ماشین در کارهای مختلف تأثیرگذار بوده و قسمت پرکاربردی از مدل‌های پیشرو در زمنیه‌های مختلف شده‌است.
انواع مختلفی از مکانیزم توجه وجود دارد، همانند توجه نرم، توجه سخت و توجه چند واحدی که هرکدام مزایای کاربردی در مدل‌های مختلف را دارا می‌باشد.
روش کار این تکنینک به صورت کلی به این ترتیب است که یکسری ورودی متوالی همانند formula_2 که به وسیله اندیس formula_3 شماره گذاری شده‌اند داریم. شبکه عصبی یک‌وزن معادل formula_1 برای هر formula_2 می‌سازد با احتمال آنکه formula_1 منفی نباشد و داشته باشیم.
formula_7برای هر formula_2 یک بردار formula_9 اختصاص داده می‌شود به طوری که مقدار این بردار از دگرنمایی واژه برای تکه formula_3 ام محاسبه می‌شود. در این حالت میانگین وزنی formula_11 خروجی مکانیزم توجه خواهد بود.
در اینجا مکانیزم کلید-جستار مقادیر وزن‌های تغییر داده شده را به دست می‌آورند. به طوری که از روش دگرنمایی واژه برای هر قسمت بردار جستارهای مربوطه formula_12 و بردار کلید formula_13 ساخته می‌شود. پس از این وزن‌ها از بیشینه هموار ضرب داخلی عبارت formula_14 به دست می‌آید. در اینجا formula_3 نشان‌دهنده تکه فعلی در ورودی‌ها و formula_16 نشان‌دهنده تکه‌ای است که به آن در ورودی متصل است.
در برخی از معماری‌های استفاده شده از تکنیک توجه، چندین بخش مجزا برای پیاده‌سازی این تکنیک استفاده می‌شود به طوری که هرکدام مقادیر جستار، کلید و بردارهای مستقل خود را دارند.
محدودیتی که می‌تواند این روش ایجاد کند هزینه محاسبات کامپیوتری نسبتاً زیاد برای آموزش مدل است زیرا که در هر مرحله نیاز است که وزن‌ها و امتیازهای توجه برای داده‌ها محاسبه شده و براساس آن خروجی تشکیل شود. همچنین استفاده از این تکنیک باعث غیرقابل تفسیر کردن مدل مدنظر می‌شود. در واقع فهمیدن چرایی تمرکز مدل بر روی قسمتی از داده‌ها می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.
در اینجا مثالی از ساخت مدلی که بتواند یک عبارت انگلیسی را به فرانسوی ترجمه کند آمده‌است. (به نمودار پایین دقت کنید. در ابتدا با رمز گداری و رمز گشایی و پیوند زدن واحدهای توجه مکانیزم شروع می‌شود. واحد توجه یک شبکه عصبی از ترکیب وزنی رمزگذاری خروجی‌ها به رمزگشایی داده‌های ورودی استفاده می‌کند)
این جدول محاسبات را در هر مرحله نشان می‌دهد. برای شفافیت، از مقادیر و اشکال عددی خاص به جای حروف استفاده می‌شود. اشکال تو در تو ماهیت خلاصه h را نشان می‌دهد، جایی که هر h حاوی تاریخچه ای از کلمات قبل از آن است. در اینجا، امتیازات توجه ساخته شده‌است تا وزن‌های مورد توجه را به‌دست آورید.
به عنوان یک ماتریس، وزن‌های توجه نشان می‌دهند که چگونه شبکه تمرکز خود را متناسب با زمینه تنظیم می‌کند.
این دیدگاه به آدرس وزن‌های توجه مسئله " توانایی توضیح دادن" که شبکه‌های عصبی مورد انتقاد قرار می‌گیرند، می‌پردازد. شبکه‌هایی که ترجمه لفظی را بدون توجه به ترتیب کلمات انجام می‌دهند، اگر این اصطلاحات قابل تحلیل باشند، ماتریس غالب مورب دارند. تسلط خارج از مورب نشان می‌دهد که مکانیسم توجه از ظرافت بیشتری برخوردار است.
در اولین عبور از رمزگشایی، ۹۴٪ از وزن توجه به اولین کلمه انگلیسی "I" است، بنابراین شبکه کلمه "je" را ارائه می‌دهد. در قسمت دوم رمزگشایی، ۸۸٪ از وزن توجه به کلمه سوم انگلیسی "you" است، بنابراین "t" را ارائه می‌دهد. در آخرین قسمت، ۹۵٪ از وزن توجه به کلمه انگلیسی دوم "love" است، بنابراین "aime" را ارائه می‌دهد.
اشتفان کُنستانتین بانیکا (؛ ؛ – ) بازیگر و خواننده اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عمو مارین میلیاردر"، "میتیکا، زنگ‌ها برای چه به صدا درآمده‌اند؟" و "یاغی‌ها" اشاره کرد.
دِم رادولسکو (؛ – ) بازیگر اهل رومانی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "انفجار"، "راز باخوس"، "تلگرام"، "هفت مرد و یک بدکاره"، "امشب در خانه خواهیم رقصید" و "نمایش افتتاحیه" اشاره کرد.
الکساندر دیانین (؛ – ) دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل امپراتوری روسیه بود. شهرت وی به دلیل کشف و فرآوری ترکیباتی چون بیسفنول ای و ترکیبات دیانین است.
گورستان شربان وودا () که به گورستان بلو () مشهور است، بزرگترین و مشهورترین گورستان شهر بخارست در رومانی است.
بلینتس () یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان تیمیش و در ناحیهٔ بانات واقع شده‌است. بلینتس ۶۳٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بیسفنول اف (BPF؛ ۴٬۴′-دی‌هیدروکسی‌دی‌فنیل‌متان) یک ترکیب آلی آروماتیک کوچک با فرمول شیمیایی است. ساختار کلی این ماده شباهت زیادی به بیسفنول ای دارد، زیرا هر دو در دسته مولکول‌های معروف به بیسفنول‌ها قرار دارند که دارای دو گروه فنول هستند که از طریق یک گروه پیوند دهنده به هم متصل می‌شوند. در BPF، دو حلقه آروماتیک توسط یک گروه متیلن به هم متصل می‌شوند.
BPF در ساخت پلاستیک‌ها و رزین‌های اپوکسی استفاده می‌شود. این ماده در صنعت به عنوان روشی برای افزایش ضخامت و دوام مواد استفاده می‌شود. استفاده از آن به این روش در تولید آستر مخازن و لوله‌ها، کفپوش‌های صنعتی، روکش عرشه جاده‌ها و پل‌ها، چسب‌ها، روکش‌ها و لاک‌های الکتریکی از اهمیت بالایی برخوردار است. این ماده همچنین در پوشش نوشیدنی‌ها و قوطی‌های مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کاربرد دیگر BPF در مواد دندانپزشکی است، جایی که می‌توان آن را در مواد ترمیم کننده، آسترها، چسب‌ها، دستگاه‌های پروتز دهانی و جایگزین‌های بافت استفاده کرد.
هوریا کاچولسکو (؛ زاده ۱۳ فوریهٔ ۱۹۲۲ – ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر و کمدین اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بادبان‌های برافراشته"، "والس تایتانیک"، "تلگرام" و "میهای دلیر" اشاره نمود.
بیسفنول زد یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی (HOCH)C(CH) است. این ماده جامدِ سفید و محلول در آب به عنوان یک بیسفنول طبقه‌بندی می‌شود. این ماده، پیش‌ماده پلاستیک‌های پلی کربناتی ویژه است..
در سال 1902 جامعه شناس آمریکایی چارلز هورتون کولی در کتابی با عنوان "طبیعت انسانی و نظم اجتماعی" اصطلاح "خودشناسی در آینه ی دیگران" را معرفي کرد . این اصطلاح بیان کننده ی تاثیرِ برداشتِ ما از نظرِ دیگران نسبت به ماست. به عبارت دیگر این نظریه توضیح میدهد که چگونه هر شخص تصوراتی از نظرات دیگران نسبت به خود دارد. به عنوان مثال مادر هر كسی فرزند خود را بی عیب و نقص می داند ، در حالی كه دیگران نظرات دیگری دارند. کولی هنگام استفاده از "خودشناسی در آینه ی دیگران" سه مرحله را در نظر می گیرد. مرحله اول برداشت فرد از نظر دیگران نسبت به اوست. مرحله دوم این است که شخص قضاوت دیگران را (که براساس نظرات آن ها نسبت به او شکل گرفته) چگونه درک می کند. مرحله سوم توسعه ی نحوه تفکر شخص در مورد دیدگاه دیگران نسبت به او (بر اساس قضاوت های قبلی آنها) است.
لیزا مک اینتایر در کتاب "«شکاکیت کاربردی: مفاهیم بنیادین در جامعه شناسی»" ، "مفهوم خودشناسی در آینه ی دیگران" را با گرایش فرد به "درکِ خود" از طریق برداشتی که او از دیدگاه دیگران نسبت به خود دارد, بیان می کند. McIntyre, Lisa. "The Practical Skeptic: Core Concepts in Sociology". 3rd ed. New York: McGraw Hill, 2006. . اساساً نظرِ هر شخص در موردِ خودش و رفتارهای او به شدت بستگی به این دارد که این فرد نظرِ دیگران را نسبت به خود چگونه درک میکند. این فرایند, توسعه ی هویت در فرد را تئوریزه میکند. بنابراین هویت, نتیجه ی"خود-آگاهی" به کمک آنچه تصور می کنیم, نظر دیگران نسبت به ما است, میباشد.
"خودشناسی در آینه ی دیگران" شامل سه جز اصلی است که منحصر به هر فرد است (Shaffer 2005).
نتیجه ی این فرایند این است که افراد براساس آنچه که دیگران نسبت به آنها فکر می کنند رفتار خود را تغییر می دهند ، حتی اگر درک آن ها از قضاوت طرف مقابل لزوماً درست نباشد. به این ترتیب ، تعاملات اجتماعی مانند "آینه" به نظر می رسند، زیرا عزت نفس فرد از رفتار دیگران ساخته شده است. به عنوان مثال ، ممکن است فردی با اطمینان وارد مصاحبه شغلی شود و سعی در نشان دادن این اعتماد به نفس داشته باشد. فردی که در این شرایط قرار دارد اغلب واکنش های مصاحبه کنندگان را بررسی می کند تا ببیند آیا آنها به آن واکنش مثبت یا منفی نشان می دهند. اگر فرد متوجه واکنش های مثبتی مانند سر تکان دادن یا لبخند شود ، این امر ممکن است احساس اعتماد به نفس در فرد را بیشتر رشد دهد. اگر فرد با واکنشهای منفی مانند بی علاقگی از طرف مصاحبه کننده روبرو شود ، اعتماد به نفسش غالباً متزلزل می شود، حتی اگر درک شخص از قضاوت های مصاحبه کنندگان درست نباشد.
استفانو اوپو (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا است.
پیترو روتا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا است.
یوناتان روملمان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
جیسون آزبورن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
فینتان مک‌کارتی (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل جمهوری ایرلند است.
چیپریان تودوسا (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل رومانی است.
ماریوس کوزمیوک (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل رومانی است.
یواکیم سوتون (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است.
فدریک ویستاول (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است.
ربکا آندراده (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل برزیل است.
سون یینگشا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل چین است.
الکساندر کشژانوسکی (); ( – ) با نام مستعار Wilk به معنی گرگ سرهنگ توپخانه نیروی زمینی لهستان، افسر سرویس پیروزی لهستان، اتحادیه مبارزه مسلحانه، فرمانده ناحیه ویلنیوس ارتش میهنی و زندانی سیاسی دوران استالینیسم بود. او پس از مرگش در سال ۱۹۹۴ به درجه سرتیپی ارتقا پیدا کرد.
الکساندر کشژانوسکی در بریانسک به دنیا آمد و در جنگ جهانی اول به خدمت اجباری ارتش روسیه درآمد تا در رسته توپخانه خدمت نماید.
با استقلال لهستان در سال ۱۹۱۸ کشژانوسکی به ارتش تازه تأسیس این کشور پیوست و در جنگ لهستان-شوروی مشارکت داشت. او در سال ۱۹۱۹ صلیب دلاوری (لهستان) را دریافت نمود و در ژانویه ۱۹۲۰ در درگیری‌های سنگین نبرد دینبورگ مشارکت داشت.
در جمهوری دوم لهستان کشژانوسکی به خدمت نظامی در جمهوری دوم لهستان ادامه داد.
در هنگام تهاجم آلمان نازی به لهستان کشژانوسکی فرماندهی هنگ ۲۶ توپخانه سبک از لشکر ۲۶ پیاده‌نظام لهستان به عنوان جزئی از ارتش پوزنان که تحت فرماندهی ژنرال تادئوس کوت‌سبا بود را به عهده داشت. واحد تحت امر او طی نبرد بزورا از میان رفت.
با اشغال لهستان کشژانوسکی واحد پارتیزانی را در کوه‌های صلیب مقدس سازماندهی کرد اما پس از شکست این واحدها توسط نازی‌ها در اواخر اکتبر به ورشو رفت و به اولین نیروی مقاومت لهستان با نام سرویس پیروزی لهستان پیوست. در نوامبر او را به ویلنیوس فرستادند که بر اساس پیمان مولوتوف-ریبنتروپ به اشغال شوروی درآمده بود. مدتی بعد سرویس پیروزی لهستان به اتحادیه مبارزه مسلحانه تبدیل شد و در آوریل ۱۹۴۱ فرمانده ناحیه ویلنیوس آن به نام ژنرال نیکودم سولیک-سارنوفسکی توسط اِن‌کاوه‌ده بازداشت شد و کشژانوسکی به موجب حکم ژنرال استفان رووتسکی فرماندهی ناحیه ویلنیوس را در دست گرفت. در سال ۱۹۴۲ اتحادیه مبارزه مسلحانه مبدل به ارتش میهنی شد.
کشژانوسکی که به دنبال ساخت یک اتحاد ضد آلمانی طولانی مدت بود مذاکراتی را با نیروهای مقاومت بلاروس و لیتوانی داشت که ثمری نداشت، همچنین او دستوراتی را داده بود که به موجب آن نباید با هیچ گروه قومی از جمله یهودیان بدرفتاری شود. مذاکرات با شوروی نیز چندان ثمری نداشت زیرا استالین نمی‌خواست پس از پایان جنگ لهستان بار دیگر مستقل شود و شوروی باید کنترل نواحی که در سال ۱۹۳۹ از لهستان اشغال نموده بود را بازپس می‌گرفت. روابط میان شوروی و دولت در تبعید لهستان که ووادیسواف سیکورسکی رهبری آن را بر عهده داشت همواره متشنج بود که پس از کشف شواهد کشتار لهستانی‌ها توسط شوروی در کاتین به شدت وخیم شد.
پارتیزان‌های شوروی دستور داشتند تا واحدهای ارتش میهنی لهستان را از میان ببرند و ارتش میهنی نیز پارتیزان‌ها را دشمنی مانند نازی‌ها می‌دید. به موجب فرمانی که مسکو در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۳ صادر نموده بود پارتیزان‌های شوروی در لهستان نبرد مسلحانه بر علیه پارتیزان‌های لهستانی را در کنار نبرد با آلمانی‌ها آغاز نمودند.
در ژانویه و فوریه ۱۹۴۴ پس از حملات سهمگین شبه‌نظامیان شوروی بر علیه واحدهای ارتش میهنی کشژانوسکی مذاکراتی را با آلمانی‌ها آغاز نمود. پس از گفتگو با مقامات محلی سرویس امنیت آلمان نازی و آبور توافق شد که واحدهای ارتش میهنی و آلمانی‌ها با یکدیگر همکاری نمایند.
هرچند که کشژانوسکی از امضا موافقتنامه صریح مبنی بر همکاری سرباز زد اما توافق مخفیانه‌ای انجام شد که بر اساس آن واحدهای ارتش میهنی تسلیحات و ملزوماتی را که آلمانی‌ها برای ایشان می‌گذاشتند را تصرف می‌کردند تا به این طریق تجدید قوا نمایند.
بدین ترتیب نیروهای آلمانی به صورت گسترده دست به عقب‌نشینی زدند و به جای آن‌ها واحدهای ارتش میهنی اداره نواحی را به دست گرفتند. ارتش میهنی جاسوس‌ها و مأموران آلمانی را بخشید و در مقابل نیروهای آلمانی نیز تعقیب و کشتار نیروهای ارتش میهنی را متوقف نمودند. البته باید توجه داشت که برخلاف فرانسه ویشی، نظام کوئیسلینگ در نروژ یا سازمان ملی‌گرایان اوکراین همکاری میان ارتش میهنی و آلمان نازی نه از جنس ایدئولوژیک که تنها یک همکاری تاکتیکی بوده‌است. انگیزه اصلی لهستانی‌ها از این همکاری کسب اطلاع از وضعیت نیروهای آلمانی و به دست آوردن سلاح‌هایی بود که به شدت به آن نیاز داشتند. هیچ عملیات مشترکی توسط لهستانی‌ها و آلمانی‌ها انجام نشد و تلاش آلمانی‌ها جهت اینکه لهستانی‌ها تنها با شوروی بجنگند ناموفق بود. همکاری محلی با واحدهای آلمانی توسط فرماندهان جز ارتش میهنی نامعمول بود و فرماندهی عالی ارتش میهنی آن را تقبیح می‌کرد.
در مه ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت لهستان توسط نیروهای دفاع منطقه‌ای لیتوانی به فرماندهی ژنرال پوویلیاس پله‌چاقیسیوس مورد حمله قرار گرفتند. در ابتدا کشژانوسکی سعی کرد تا با آن‌ها مذاکره نماید اما لیتوانیایی‌ها می‌خواستند که تمام نیروهای تحت امر ارتش میهنی یا از ناحیه ویلنیوس عقب‌نشینی نمایند یا آنکه قیمومت لیتوانی بر این ناحیه را بپذیرند. کشژانوسکی این شرایط را نپذیرفت و به زودی جنگ میان نیروهای لهستانی و لیتوانیایی آغاز گشت که طی نبرد موروانا اوشمیانکا در روزهای ۱۳ و ۱۴ مه به پیروزی لهستانی‌ها منجر شد. پس از این نبرد کشژانوسکی کوشید تا دوباره مذاکرات را آغاز نماید اما ناموفق بود. هنگامی که در ماه ژوئن نیروهای پلیس امنیت لیتوانی که به نازی‌ها نزدیک بودند و در درگیری‌ها اخیر با ارتش میهنی تلفات داده بودند در روستای گلینچیشکی دست به کشتار ۳۷ غیرنظامی زدند تنش میان لهستانی‌ها و لیتوانیایی‌ها به اوج رسید. کشژانوسکی به نیروهایش دستور داد تا به عنوان تلافی عملیات‌های خود را افزایش دهند که بر اساس گزارش‌های منتشره در لیتوانی این نیروها در مواردی دست به اقدام علیه غیرنظامیان لیتوانیایی زدند. مشخص نیست که آیا کشژانوسکی از کشتار دوبینگیای که در آن واحدهای ارتش میهنی اقدام به کشتار غیرنظامیان لیتوانیایی کردند مطلع بوده‌است یا نه.
در بهار ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت لهستان جهت آغاز یک قیام ملی برای آزادسازی لهستان از اشغال آلمان پیش از رسیدن شوروی آماده می‌شدند. در ماه ژوئیه نیروهای تحت امر کشژانوسکی عملیات دروازه سپیده‌دم را آغاز نمودند.
علی‌رغم همکاری لهستانی‌ها و نیروهای ارتش سرخ در آزادسازی ویلنیوس، پس از پایان عملیات در ۱۷ ژوئیه کشژانوسکی و دیگر افسران لهستانی توسط شوروی دستگیر شدند.
در سال ۱۹۴۷ کشژانوسکی توانست از حبس بگریزد اما پس از نزدیکی به یک مقام لهستانی که برای کمونیست‌های لهستانی کار می‌کرد لو رفته و دوباره دستگیر شد. او از هیچ گروه مخفی مقاومت بر علیه شوروی مانند گروه استقلال و آزادی پشتیبانی نمی‌کرد زیرا معتقد بود با خیانت غربی‌ها و برتری کامل شوروی در خاک لهستان هرگونه مقاومت بی‌فایده است اما همچنان با بسیاری از زیردستان سابق خود ارتباط داشت. دولتی کمونیستی لهستان که او را همچنان یک تهدید می‌دید در سال ۱۹۴۸ کشژانوسکی را دستگیر نمود. وضعیت جسمانی کشژانوسکی در زندان رو به وخامت نهاد و او در ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۱ در اثر سل درگذشت.
کشژانوسکی ابتدا در گوری گمنام دفن شده بود اما در سال ۱۹۵۷ و دوره استالین‌زدایی بقایای او را به گورستان نظامی پوونسکی منتقل نمودند.
در سال ۱۹۹۴ درجه سرتیپی به کشژانوسکی اعطا گشت.
استنلی پاتریک جانسون (متولد ۱۸ اوت ۱۹۴۰) نویسندهٔ انگلیسی و سیاستمدار سابق حزب محافظه کار است که از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ به عنوان عضو پارلمان اروپا (نماینده اروپا) برای وایت و همپشایر شرقی کار می‌کرد. کمیسیون اروپا، او کتاب‌هایی در مورد مسائل زیست‌محیطی و جمعیتی نوشته‌است. او شش فرزند دارد که بوریس جانسون نخست‌وزیر، نماینده محافظه‌کار و وزیر سابق جو جانسون، و روزنامه‌نگار راشل جانسون از آن جمله‌اند.
"استنلی جانسون" در سال ۱۹۴۰ در پنزانس، کورن وال انگلستان متولد شد. او پسر عثمان کمال (که بعداً به ویلفرد جانسون معروف شد) و ایرین ویلیامز (دختر استنلی فرد ویلیامز از بروملی، کنت، نوهٔ سر جورج ویلیامز و ماری لوئیز دو پفل) بوده‌است."Deaths", "The Times", p. 1, 1 December 1944. پدربزرگ پدری وی، علی کمال، یکی از آخرین وزیران داخلی دولت عثمانی، در سال ۱۹۲۲ در جنگ استقلال ترکیه ترور شد. پدر استنلی در سال ۱۹۰۹ در بورنموث به دنیا آمد و تولد او به عنوان عثمان علی ویلفرد کمال ثبت شد.
در اوت ۲۰۱۸، جانسون اظهار داشته که ابراز نظر پسرش بوریس جانسون در مورد زنان مسلمان برقه‌پوش که به «صندوق‌های پست» (در معابر) و «راهزنان بانک» شبیهشان می‌کند به‌اندازهٔ کافی فرا نرفته و نظرهای انتقادی بر آن «خشمی ساختگی» است که توسط مخالفان سیاسی ایجاد شده‌است.
الیزابت پاکنهام، کنتس لانگفورد (زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۰۶- وفات ۲۳ اکتبر ۲۰۰۲ میلادی) که بیشتر به نام الیزابت لانگفورد شناخته می‌شود، تاریخنگار و نویسندهٔ بریتانیایی بود. وی در انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان نیز عضویت داشت. آثار تاریخ‌نگاری-بیوگرافی که وی در مورد خانواده‌های اشرافی قرن نوزدهم میلادی بریتانیا نوشته‌است بسیار مورد توجه می‌باشند.
چیو مینگ (؛ – ) نویسنده، و تاریخ‌نگار اهل ایالت لو در دوره بهار و پاییز بود. بر مبنای برخی منابع تاریخی از شاگردان کنفوسیوس بوده‌است.
سالنامه بهار و پاییز () یکی از آثار مهم تاریخی ادبی چین است. این کتاب تاریخی چینی، شامل ۳۰ فصل در بیان روایت‌هایی از تاریخ سال‌های ۷۷۰ تا ۴۷۶ قبل از میلاد بوده و عمدتاً بر مسائل سیاسی، دیپلماتیک و نظامی این‌دوران از تاریخ کشور چین تمرکز دارد. به باور بسیاری از متخصصین امور تاریخ چین، از ویژگی‌های این اثر می‌توان به سبک واقع گرایانه آن در توصیف وقایعی تاریخی چون نبردها، ترورهای سلطنتی، فریب و دسیسه‌های درباریان، افراط و تفریط حاکمان، ظلم و ستم سردمداران چینی به مردم و مباحثی چون ظهور ارواح و نشانه‌های کیهانی اشاره کرد. نویسنده این کتاب چیو مینگ است که بر مبنای برخی منابع تاریخی از شاگردان کنفوسیوس بوده‌است.
غفار داورپناه ورنوسفادرانی (۱۳۰۸ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰) سنگ‌تراش اهل ایران بود. از او با عنوان «بنیان‌گذاری سنگ‌بری نوین در ایران» یاد می‌شود. از جمله آثار مهم او می‌توان به برج شهیاد تهران (برج آزادی کنونی)، آرامگاه نادرشاه در مشهد، نمای سینما دیاموند (با نام کنونی پردیس سینمایی هویزه) و نمای ساختمان وزارت کشور اشاره کرد.