moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این بازی تا دقیقه ۷۵ بدون گل، مساوی دنبال می‌شد اما در دقیقه ۷۵ توماس مولر دروازه تیم فوتبال شالکه را باز کرد، شش دقیقه بعد نیز میروسلاو کلوزه گل دوم را به ثمر رساند تا تیم فوتبال بایرن مونیخ قهرمان سوپر جام فوتبال آلمان بشود.
عبیدالله بن عباس بن عبدالمطلب ملقب به ابومحمد، پسرعمو و صحابه محمد و برادر محقق مشهور و راوی حدیث، عبدالله بن عباس بود. وی تقریباً دو سال پیش از هجرت محمد در مکه متولد و در دوران خلافت معاویه در سال ۵۸ هجری درگذشت.
پدرش عباس عموی محمد و مادرش ام‌الفضل بنت حارث الهلالیه، خواهر میمونه همسر محمد بود و از این طریق نیز عبیدالله به محمد مربوط می‌شد. عبیدالله بر خلاف برادرش، احادیث کمی روایت کرده اما به خاطر مهمان نوازی‌اش مشهور بوده‌است.
عبیدالله از حامیان سرسخت علی بود و در زمان خلافت او، والی یمن گردید. او که در سال‌های ۳۷ و ۳۹ هجری/۶۵۸ و ۶۶۰ میلادی از طرف علی، سالاری حج را بر عهده داشت با سالار حج گماشته شده از سوی معاویه به نام یزید بن شجره رهاوی روبرو گردید و با او درگیر شد. در سال ۴۰ هجری/۶۶۰ میلادی، بسر بن ارطاة که مردی خشن بوداز سوی معاویه به سمت یمن لشکر کشی کرد، این درحالی بود که عبیدالله درگیر مقابله با مخالفان حکومت علی در یمن بود. بسر در آنجا فجایع زیادی مرتکب شد. از جمله در حالیکه عبیدالله خانواده‌اش را به بزرگان یمن سپرده بود تا در غیبتش از آن‌ها مراقبت کنند؛ اما بسر حتی به دو فرزند خردسال عبیدالله رحم نکرده آن‌ها را سر برید. عبیدالله که به همراه سعید بن نمران معاونش بسوی کوفه رفته بود از علی درخواست کمک برای مقابله با مخالفان نمود. سپس علی با توجه به درخواست وی سپاهی گسیل داشت و به مقابله با بسر بن ارطاة پرداخت.
عبیدالله در ابتدا از حامیان خلافت حسن بن علی بود. وقتی که معاویه به سمت ساباط پیش روی کرد به او وعده ۱ میلیون درهم داد که عبیدالله دست از جنگ کشید و به امام حسن خیانت کرد.
عبیدالله پس از صلح همراه با حسن و سایر هاشمیان و نیز اصحاب حسن به مدینه رفته، ساکن آنجا شد و بقیهٔ عمر خود را در مدینه گذراند و در همان‌جا درگذشت. البته در برخی اقوال آمده که او در یمن درگذشت. عبیدالله دارای همسر و فرزندانی چند بود که یکی از آن‌ها دختری بنام لبابه بود که به همسری عباس (کشته شده در کربلا، مشهور به ابوالفضل در نزد شیعیان) فرزند علی بن ابی‌طالب درآمد.
نیهون ریویکی (日本霊異記) مجموعه ستسوا از دوره اول هیان به حساب می‌آید. نویسنده این مجموعه کیوکای نام دارد که در بین سال‌های ۷۸۷ و ۸۲۴ در سه جلد تهیه شده‌است، و قدیمی‌ترین مجموعه ستسوای بودایی ژاپنی است.
این کتاب به زبان انگلیسی تحت عنوان داستان معجزه آسا از سنت بودایی ژاپنی ترجمه شده‌است، اما این ترجمه تحت‌اللفظی عناوین ژاپنی را پوشش نمی‌دهد."Miraculous Stories from the Japanese Buddhist Tradition: The Nihon Ryōiki of the Monk Kyōkai", trans. and annotated with an introduction by Kyoto Motomochi Nakamura, (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1973).
کاستاس مارتاکیس (یونانی: Κώστας Μαρτάκης - متولد ۱۹۸۴) مدل و خواننده یونانی است. او در آتن از والدینی کرتی متولد شد.
بوندس لیگا ۱۲–۲۰۱۱ چهل و نهمین دوره رقابتهای بوندس لیگا بود که در نهایت با قهرمانی تیم فوتبال بروسیا دورتموند به پایان رسید، تیمهای اول تا چهارم این رقابتها به رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا راه یافتند، تا پیش از این سهمیه فوتبال آلمان برای لیگ قهرمانان سه تیم بود
شانزده تیم از هجده تیم حاضر در رقابت‌ها از فصل قبل بودند و دو تیم دیگر یعنی هرتا برلین و آگزبورگ به عنوان قهرمان و نایب قهرمان بوندس لیگای ۲ به بوندس‌لیگا صعود کردند
مونشن گلادباخ نیز فصل قبل در رتبه شانزدهم بوندس لیگا قرار گرفتند و با غلبه بر بوخوم، تیم سوم بوندس لیگای ۲ موفق شد در بوندس لیگا باقی بماند، مونشن گلادباخ در نهایت موفق شد سهمیه رقابتهای لیگ قهرمانان را نیز کسب کند
دورتموند مدافع عنوان قهرمانی بود و در نهایت موفق شد از قهرمانی خود دفاع کند، بایرن مونیخ نیز نایب قهرمان شد
وامیو رویجوشو (倭名類聚抄 نام‌های ژاپنی) در سال ۹۳۸ (ce) فرهنگ لغات ژاپنی از شخصیت‌های چینی است، در دوره هیان محقق میناموتو (۹۱۱ - ۹۸۳) تدوین آن را به درخواست دختر امپراتور دیاگو در سال ۹۳۴ آغاز کرد. عنوان وامیو رویجوشو به اختصار وامیوشو نامیده می‌شود.
آرزو حکیمی مقدم (متولد ۲۹ فروردین ۱۳۷۴ در همدان)، وی در سال ۱۳۹۰ به تیم ملی قایقرانی ایران پیوست. جوان‌ترین کایاک سوار دختر ایران است.
او یک مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ و یک مدال طلا، یک مدال نقره و دو مدال برنز در قهرمانی آسیا ۲۰۱۷ شانگهای و همچنین مقام چهارم در رقابت‌های جوانان جهان در آلمان ۲۰۱۱ کسب کرده‌است. آرزو حکیمی توانسته‌است برای نخستین بار یک کایاک سوار دختر ایرانی باشد که به‌طور همزمان در دو مسافت این رشته به فینال A مسابقات جهانی راه یابد.
او با ۱۷ سال سن جوان‌ترین ورزشکار ایرانی در مسابقات المپیک ۲۰۱۲ لندن و نخستین بانوی قایقران ایرانی (در رشته کایاک) در المپیک بود. سولماز عباسی و آرزو حکیمی تا روزهای آخر نمی‌دانستند آیا فدراسیون قایقرانی ایران به دلیل تعلیق، اجازه شرکت در المپیک ۲۰۱۲ را خواهد داشت یا خیر. آرزو در کانو ۲۰۰ متر در گروهش آخر شد و در ۵۰۰ متر نیز همین نتیجه را تکرار کرد.
راب مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت محصول کشور آمریکا است. شبکهٔ سی‌بی‌اس این مجموعه تلویزیونی را در ۸ قسمت ۲۲ دقیقه‌ای پخش کرد. شبکهٔ سی‌بی‌اس در ۱۳ مه ۲۰۱۲ اعلام کرد ساخت این مجموعهٔ تلویزیونی را متوقف کرده‌است.ویکی‌پدیای انگلیسی
این مجموعه تلویزیونی شخصیت راب را دنبال می‌کند کسی که زمان زیادی مجرد بوده و متخصص ساخت مناظر طبیعی است و دارای اختلال وسواسی جبری است. راب با دختری از خانواده مکزیکی-آمریکایی ازدواج می‌کند و سعی می‌کند به خانواده او نزدیک شود ولی بیشر وقت‌ها دچار مشکل می‌شود، برخلاف قصد و منظور خوبی که داشته‌است.
یانترا یا سازه واژه‌ای سانسکریت و به معنای سازه، ابزار و دستگاه است. یانتراها نمادهایی با کاربرد دینی هستند و منظور از کشیدن آن‌ها نشان دادن جنبه‌های گوناگون الهی است.
یانتراها معمولاً چارچوب‌های چهارگوشی دارند که در آن‌ها اشکال هندسی دایره و مثلث و شکل‌های گُل به‌کار رفته‌است. منظور از کشیدن یانترا این است که در بیننده حس ویژه‌ای از هماهنگی با پیرامون و آرامش ایجاد شود این می‌تواند در برخی از فنون یوگا ایفای نقش کند.
تام رابینسون (متولد ۱ ژوئن ۱۹۵۰) یک خواننده-ترانه‌سرا، بیسیست، مجری رادیو اهل بریتانیا است که علت شهرت وی ترانه خوشحال از همجنس‌گرا بودن، راه ۲-۴-۶-۸ و جواب نه قبول نکن است. همچنین بعدتر وی رتبه ۶ در چارت تک‌آهنگ‌های پادشاهی متحده با ترانه «کودک جنگ» رسید."War Baby" at ChartStats.com.
فلورنس اند د مشین (فلورنس + د مشین، به انگلیسی: Florence + the Machine ,Florence and the Machine) یک گروه موسیقی ایندی راک متشکّل از "فلورنس ولچ"، "ایزابلا «مشین» سامرز" و جمعی از نوازندگان است. پیش از موفّقیّت در سطح وسیع‌تر، موسیقی این گروه مورد تحسین رسانه‌های مختلف واقع شد. به‌ویژه بی‌بی‌سی با ترویج آن در برنامهٔ «معرّفی بی‌بی‌سی» نقش مؤثّری در افزایش محبوبیّت گروه داشت.
اوّلین آلبوم گروه، «ریه‌ها»، در ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ منتشر شد و به مدّت ۵ هفته در جایگاه ۲ جدول آلبوم‌های بریتانیا جای داشت. این آلبوم پس از ۲۸ هفته حضور در این جدول، در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۰ به جایگاه نخست دست یافت. تا اکتبر ۲۰۱۰ به مدّت ۶۵ هفته، جزو ۴۰ آلبوم برتر بریتانیا بود، که در نهایت آن را به یکی از پرفروش‌ترین‌های سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ تبدیل کرد.
دوّمین آلبوم استودیویی گروه، «تشریفات»، در اکتبر ۲۰۱۱ منتشر گردید و در همان ابتدا درصدر جدول انگلستان و رتبهٔ ۶ جدول آمریکا جای گرفت.
سبک موسیقی فلورنس اند د مشین، تلفیقی از سبک‌های مختلفی همچون راک و سول معرّفی می‌شود. «ریه‌ها» در "جشنوارهٔ جوایز بریت ۲۰۱۰"، «مسترکارت» را از آنِ خود کرد. گروه در "۵۳اُمین دورهٔ جوایز گرمی"، در زمینهٔ «بهترین هنرمند تازه‌کار» نامزد شد. همچین اجراهایی در "جشنوارهٔ جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۱۰" و "کنسرت جایزهٔ صلح نوبل ۲۰۱۰" داشت.
ربوده‌شده ۲ نام فیلم اکشن/دلهره‌آور فرانسوی است که کارگردان آن الیویر مگاتن بوده و ادامه فیلم ربوده شده است. این فیلم دومین قسمت از مجموعه‌فیلم ربوده‌شده است.
یک سال پس از حوادث پاریس، برایان میلز یک بار دیگر مجبور می‌شود تا برای نجات جان همسر سابقش، لنور، شخصاً وارد عمل شود. لنور توسط یک آلبانیایی که پسرش در پاریس توسط برایان کشته شد، در استانبول، ربوده می‌شود.
رمزنگاری منحنی بیضوی (ECC) یک رمزنگاری به روش کلید عمومی است که بر اساس ساختاری جبری از منحنی‌های بیضوی بر روی میدانهای متناهی طراحی شده‌است. این رمزنگاری در مقایسه با بقیه رمزنگاری‌های مبتنی بر میدانهای گالوا برای ایجاد امنیت یکسان، به کلید کوچکتری نیازدارد.
منحنی‌های بیضوی برای تبادل کلید، امضاهای دیجیتال، تولیدکننده‌های شبه تصادفی و سایر وظایف کاربرد دارند. . به‌طور غیر مستقیم، آنها با ترکیب کلید تواقفی با طرح رمزنگاری متقارن می‌توانند برای رمزگذاری مورد استفاده قرار گیرند. منحنی‌های بیضوی همچنین در چندین تجزیه اعدادطبیعی نیز استفاده شده‌است که این الگوریتم‌ها دارای کاربردهایی در زمینهٔ رمزنگاری هستند، مانند فاکتور منحنی بیضوی Lenstra.
رمزنگاری کلید عمومی بر پایه غیرقابل حل بودن برخی از مسائل ریاضی است. . در اوایل سیستم‌های مبتنی بر کلید عمومی با این فرض که پیدا کردن دو یا بیشتر از دو عامل اول بزرگ برای یک عدد صحیح بزرگ مشکل است، امن تلقی می‌شدند. برای پروتکلهای مبتنی بر منحنی بیضوی، فرض بر این است که پیدا کردن لگاریتم گسسته از یک عنصر تصادفی منحنی بیضوی با توجه به یک نقطه پایهٔ عمومی شناخته شده غیرعملی می‌باشد که همان مسئله لگاریتم منحنی بیضوی یا ECDLP است. امنیت رمزنگاری منحنی بیضوی وابسته به توانایی محاسبهٔ ضرب نقطه ای است و عدم توانایی در محاسبهٔ ضرب شونده با داشتن ضرب‌کننده و حاصل ضرب نقطه ای است. اندازه منحنی بیضوی، میزان سختی مسئله رامشخص می‌نماید.
مؤسسه ملی استاندارد و تکنولوژی ایالات متحده (NIST) رمزنگاری منحنی بیضوی را در مجموعه B الگوریتم‌های پیشنهاد شده توصیه کرده‌است، به‌طور ویژه الگوریتم منحی بیضوی Diffie-Hellman برای تبادل کلید و الگوریتم امضای دیجیتال منحنی بیضوی برای امضای دیجیتال. آژانس امنیت ملی ایالات متحده استفاده از این الگوریتم‌ها با کلید به طول ۳۴۸ بیت را برای محافظت از اطلاعاتی که به عنوان فوق سری طبقه‌بندی شده‌اند مجاز اعلام کرده‌است. اما در اوت ۲۰۱۵ این آژانس اعلام کرد قصد دارد رمزهای مجموعهB را به علتنگرانی از حملات کامپیوترهای کوانتومی، با رمزهای جدید جایگزین کند.
اگرچه در سال ۲۰۰۰ گواهی RSA منقضی شد، ممکن است گواهی‌هایی برای تحتپوشش قرار دادن جنبه‌هایی از تکنولوژی ECC وجود داشته باشد. اما عده ای اظهار می‌کنند که امضای دیجیتال منحنی بیضوی متعلق به دولت ایالات متحده و برخی طرح‌های عملی تبادل کلید برپایهٔ منحنی بیضوی بدون نقض آنها قابل پیاده‌سازی است از جمله RSA Laboratories و Daniel J. Bernstein. بزرگترین مزیتی که رمزنگاری منحنی بیضوی تضمین می‌کند، طول کوتاه‌تر کلید، کاهش حافظه مورد نیاز و الزامات انتقال می‌باشد به این معنا که منحنی بیضوی می‌تواند همان سطح امنتی را ارائه دهد که سیستم‌های برپایه RSA با یک عدد پایه بزرگتر و در نتیجه با کلید بزرگتر ارائه می‌دهد. به عنوان مثال یککلید عمومی منحنی بیضوی به طول ۲۵۶ بیت امنیتی معادل با یک کلید عمومی RSA به طول ۳۰۷۲ بیت فراهم می‌کند.
استفاده از رمزنگاری منحنی بیضوی در سال ۱۹۸۵ مستقلاً توسط Neal Koblitz و Victor S. Miller پیشنهاد شد. این الگوریتم از سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ مورد استفاده وسیع قرار گرفت.
به منظور فراهم کردن نیازهای رمزنگاری امروز، منحنی بیضی یک صفحه منحنی است تا اینکه بر روی یک میدان محدود باشد که شامل نقطه هاییست که معادله زیررا برآورده می‌کند:
همراه یک نقطه مشخص در بینهایت ∞.
این مجموعه در کنار گروهی از عملگرهای منحنی بیضوی تشکیل یک گروه آبلی می‌دهد که یک نقطه در بی‌نهایت به عنوان عنصر مشخص کننده دارد. ساختار این گروه از گروه تقسیم زیر به ارث رسیده‌است:
تعداد زیادی پروتکل‌های بر پایهٔ لگاریتم گسسته برای منحنی بیضوی اتخاذ شده‌اند که formula_3 را بایک منحنی بیضوی جایگزین می‌کند:
اخیراً تعداد زیادی رمزنگاری اولیه برپایهٔ نگاشت دوتایی بر روی منحنی‌های بیضوی متعدد مانند Weil و Tate pairings معرفی شده‌اند. طرح‌هایی که بر پایه آنها هستند، رمزنگاری‌های برپایه هویت کارامدی، در کنار امضاهای برپایهٔ جفت سازی، signcryption، تبادل کلید و بازرمزنگاری پروکسی فراهم می‌کنند.
برخی از ملاحظات پیاده‌سازی معمول عبارتند از:
برای استفاده از این روش رمزنگاری، تمامی طرف‌ها باید روی تمامی عناصری که منحنی بیضوی را تعریف می‌کنند، توافق کنند که به این عناصر پارامترهای دامنه گفته می‌شود. میدان در حالت عدد اول با حرف P و در حالت دوتایی با حروف m , f تعریف می‌شود. منحنی نیز با ثابت‌های a , b تعریف می‌شود که در معادله تعریف منحنی به کار رفته‌است. نهایتاً، زیرگروه حلقوی با G (تولیدکننده) تعریف می‌گردد. برای کاربردهای رمزنگاری order G کوچکترین عددصحیح مثبت n است که n.G=O ,معمولاً، عدد اول می‌باشد. از آنجا که n سایز یک زیرگروه است، از قضیه لاگرانژ پیروی می کندکه بدین معناست formula_4 باید عددی صحیح باشد. در کاربردهای رمزنگاری این عدد که h که cofactor نامیده می‌شود، باید کوچکتر یا مساوی ۵ و در بهترین حالت ۱ باشد. به‌طور خلاصه در حالت عدد اول، پارمترهای دامنه(p,a,b,G,n,h) و در حالت دوتایی (m,f,a,b,G,n,h)هستند.
پارمترهای دامنه می‌بایست پیش از استفاده اعتبارسنجی شوند مگر در حالتی که تضمینی وجود داشته باشد که توسط یکی از طرفین مورد اعتماد و بر مبنای کاربردشان، تولید شده‌است. تولید این پارامترها معمولاً توسط تمام شرکت کننده‌ها انجام نمی‌شود زیرا مستلزم محاسبهٔ تعداد نقاط روی منحنی می‌باشد که بسیار وقت گیر و مشکل برای پیاده‌سازی است. در نتیجه تعداد زیادی از افراد مورد تأیید، پارامترهای دامنه را برای تعداد زیادی از سایزهای میدان پرکاربرد محاسبه و منتشر کرده‌اند. این پارامترها به «منحنی استاندارد» یا «منحنی‌های معروف» شناخته می‌شوند. یک منحنی معروف می‌تواند توسط نام یا تشخیص دهندهٔ شی منحصر به فرد که در اسناد زیر موجود است، ارجاع داده شود:
بردار‌های تست SECG نیز در دسترس می‌باشند.NIST نیز تعداد زیادی از منحنی‌های SECG را تأیید کرده‌است درنتیجه هم پوشانی بزرگی بین مشخصه‌های منتشر شده توسط NIST و SECG وجود دارد. پارامترهای دامنهٔ EC می‌تواند توسطنام یا مقدار مشخص شود. اگر فردی بخواهد پارامترهای دامنهٔ خود را بسازد، باید میدان اساسی را انتخاب کند و از یکی از روش‌های زیر برای یافتن منحنی با تعداد نقاط مناسب استفاده کند:
از آنجا که سریع‌ترین الگوریتم‌های شناخته شدهٔ حل ECDLP به O(√n) مرحله نیاز دارد، اندازه میدان مربوطه باید حدود دو برابر پارامتر امنیت باشد. برای مثال، برای یک پارامتر امنیت ۱۲۸ بیتی ما به میدان F_q با مقدار formula_11 نیازمندیم. این امر می‌تواند درتناقض با رمزنگاری میدان محدود که در آن کلید عمومی به طول ۳۰۷۲ بیت و کلید خصوصی به طول ۲۵۶ بیت بود یا رمزنگاری عدد صحیح عامل بندی (factorization) که نیازمند عدد ۳۰۷۲ بیتی n است و کلید خصوصی نیز به همیناندازه است، باشد. اما کلید عمومی می‌تواند برای بازدهی بهتر به خصوص زمانیکه توان مصرفی محدود است، کوتاه‌تر باشد.
دشوارترین طرح ECC شکسته شده کلیدی به طول ۱۱۲ بیت برای حالت میدان عدد اول و کلید به طول ۱۰۹ بیت برای میدان دودویی داشت. اولی در سال ۲۰۰۹ و با استفاده از خوشه ای ۲۰۰ تایی از کنسول بازی نسل سوم شکسته شد که می‌توانست در حالتی که به‌طور پیوستهدر حال اجرا باشد، ظرف مدت سه ماه و نیم این کار را انجام دهد. دومی در سال ۲۰۰۴ و با استفاده از ۲۴۰۰ رایانه طی ۱۷ ماه شکسته شد.
پروژه فعلی معطوف به شکستن رمز ECC2K-130 است که چالشی از سوی Certicom است و از CPU‌ها، GPU ها و FPGA های متنوعی استفاده می‌کند. مختصات پروژه ای یک ارزیابی دقیق از قوانین جمع نشان می‌دهد که برای جمع دو نقطه در میدان Fنه تنها به تعداد زیادی عملیات جمع و ضرب بلکه به نقیض‌های زیادی نیز احتیاج داریم. عملیات نقیض یک الی دو برابر کندتر از ضرب است. اما نقاط منحنی در دستگاه‌های مختصات متنوعی می‌توانند نشان داده شوند که باعث می‌شود برای جمع نیاز به عملیات نقیض نداشته باشند. تعدادی از از این سیستم‌ها معرفی شده‌اند: در سیستم projective هر نقطه با سه مولفه X,Y,Z تحت رابطه formula_12 , formula_13نشان داده می‌شود. در سیستم ژاکوبین با همین مولفه‌ها اما تحت رابطه formula_14 نشان داده می‌شود، در
سیستم لوپز داهام رابطه به صورت formula_15 است. در ژاکوبین تعمیم یافته همان روابط به کار رفته‌است اما
مولفه‌های ذخیره شده و به کار رفته برای محاسباتformula_16 می‌باشد. در سیستم زاکوبین-کدنفسکی پنج مولفه formula_17وجود دارند. توجه کنید که ممکن است عرف‌های نامگذاری مختلفی وجود داشته باشدبه عنوان مثال استاندارد، IEEE P1363-2000 از مولفه‌های projective برای اشاره به آنچه عموماً مولفه‌های ژاکوبین خوانده می‌شود، استفاده می‌کند.
باقیمانده‌گیری بر p می‌تواند خیلی سریع تر اتفاق بیفتد اگر عدد اول p یک عدد اول شبه مرسن باشد که یعنیformula_18به عنوان مثال formula_19 یا formula_20 در مقایسه با روش بارت، افزایش سرعتی در مقیاس اردری وجود دارد. این افزایش سرعت عملی می‌باشد از این حاصب می‌شود که باقی مانده بر اعداد اول تزدیک به توان دو نسبت به بقیه اعداد در کامپیوتر به علت وجود عملیات‌های دودویی سریع تر انجام می‌شود. منحنی روی میدان F_p با عدد اول شبه مرسن p توسط NIST توصیه شده‌است. امایکی دیگر از برتربی‌های منحنی‌های NIST استفاده از a=-۳ است که عملیات جمعرا در سیستم ژاکوبین تسهیل می‌کند.
با توجه به برنستین و لانژ بسیار از تصمیمات کارایی بهتر NIST FIPS 186-2 شبه بهینه هستند. بقیه منحنی‌ها ایمن ترند و به همین سرعت اجرا می‌شوند.
منحنی‌های بیضوی برای رمزنگاری، امضای دیجیتال و تولید شبه تصادفی و کاربردهای دیگر کارایی دارند. همین‌طور در الگوریتم‌های تجزیه اعداد صحیح نیز کاربرد دارند که در رمزنگاری‌هایی مانند Lenstra elliptic curve factorization به کار می‌رود.
در سال 1999 NIST 15 منحنی بیضوی را پیشنهاد داد. به‌طور خاص FIPS 186-4 ده میدان محدود توصیه شده دارد.
میدان‌ها یک منحنی بیضوی اراِئه شده‌است.
در سال ۲۰۱۳ نیویورک تایمز اعلام کرد که تولید تصادفی بیت منحنی بیضوی قطعی دوگانه به دلیل تأثیرات ناسا به استانداردهای NIST اضافه شده‌است که یک ضعف عمدی در الگوریتم و منحنی بیضوی داشت. RSA در سپتامبر ۲۰۱۳ توصیه ای منتشر کرد که از کاربرانش خواسته بود استفاده از نرم‌افزارهای برپایه تولید تصادفی بیت منحنی بیضوی قطعی دوگانه را قطع کنند. متخصصان رمزنگاری همچنین نگرانی خود را بابت امنیت منحنی‌های توصیه شده توسط NIST ابراز کرده‌اند و پیشنهاد بازگشت به رمزنگاری‌های مستقل از منحنی‌های بیضوی را داده
اند. رمزنگاری بیضوی برای رمزنگاری‌های بیت کوین به کار می‌رود.
برخلاف اکثر سیستم هایDLP دیگر، عملیات جمع منحنی بیضوی به‌طور مشخصی برای جمع عمومی و دوگانه با توجه به مختصات مورد استفاده متفاوت است. در نتیجه، مقابله با حملات کانال جانبی به وسیلهٔ مانند روش‌های الگوهای ثابت اهمیت زیادی دارد. از سوی دیگر می‌توان از منحنی ادوارد استفاده کرد که گروهی از منحنی‌ها هستند که عملیات جمع عمومی و دوگانه در آنها به عملیات‌های یکسانی نیاز دارد. نگرانی دیگر درباره منحنی‌های بیضوی خطر حملات خطا به خصوص در مواردی که در روی کارت‌های هوشمند اجرا می‌شود، می‌باشد.
متخصصان رمزنگاری دربارهٔ این موضوع که NSA یک راه فرار kleptographic در حداقل یکی از تولیدکنندگان شبه تصادفی برپایه منحنی بیضوی قرار داده‌است، ابراز نگرانی کرده‌اند. اطلاعات درز کرده توسط کارمند پیشین NSA، ادوارد اسنودن، ادعا می‌کند NSA یک راه فرار استاندارد Dual EC DRBG قرا داده‌است. یک تحلیل بر روی راه‌های فرار احتمالی به این نتیجه رسید که یک حمله کننده در مقام الگوریتم رمز پنهان، تنها با داشتن ۳۲ بیت از خروجی PRNG می‌تواند کلیدهای رمزنگاری را بدست آورد.
پروژه منحنی امن به منظور فهرست کردن منحنی‌هایی که پیاده‌سازی ایمن آنها آسان است و به شکل کاملاً عمومی قابل بازبینی هستند اجرا شده‌است تا شانس وجود راه فرار را به حداقل برساند.
با استفاده از الگوریتم شور و به کمک محاسبه لگاریتم گسسته بر روی یک کامپیوتر کوانتومی فرضی می‌توان رمزنگاری منحنی بیضوی را شکست. آخرین منابع کوانتومی تخمین زده شده مورد نیاز برای شکستن منحنی به طول ۲۵۶ بیت مدول ۲۳۳۰ کوبیت و ۱۲۶ میلیارد گیت توفولی است. به عنوان مقایسه، استفاده از الگوریتم شور برای شکستن الگوریتم RSA نیازمند ۴۰۹۸ کوبیت و ۵٫۲ تریلیون گیت توفولی است در حالتی که طول کلید ۲۰۴۸ بیت باشد. این بدین معناست که منحنی بیضوی هدف ساده‌تری برای کامپیوترهای کوانتومی است در قیاس با RSA. تمامی این ارقام بسیار بیشتر از توانایی کامپیوترهای کوانتومی است که تا کنون ساخته شده‌است و تخمین زده می‌شود ساخته شدن این چنین کامپیوترهایی دهه‌ها به طول خواهد انجامید.
تبادل کلید Supersingular Isogeny Diffie–Hellman نسخه ای فراکوانتومی
ایمن از رمزنگاری منحنی بیضوی فراهم می‌کند که از isogenies برای پیاده‌سازی تبادل کلید Diffie–Hellman استفاده می‌کند. این تبادل کلید از بسیاری از همان ریاضیات میدان موجود در منحنی بیضوی استفاده می‌کند و سربار محاسباتی و انتقالی مشابه سیستم‌ها ی کلید عمومی فعلی دارد.
در آگوست 2015 NSA اعلام کرد که برنامه ای برای انتقال به محیط رمزنگاری جدید دارد که در مقابل حملات کوانتومی ایمن است. متأسفانه استفاده از منحنی بیضوی با وجود پیشرفت در تحقیقات روی کامپیوترهای کوانتومی، گسترش یافته‌است که نیازمند بازارزیابی استراتژی‌های رمزنگاری است.
زمانی که رمزگذاری منحنی بیضوی در ماشین‌های مجازی استفاده می‌شود، حمله کننده ممکن است از یک منحنی نامعتبر برای دریافت کامل کلید خصوصی PDH استفاده کند.
مفعول‌نمایی افتراقی (Differential object marking یا DOM) پدیده‌ای زبان‌شناختی است که در بیش از ۳۰۰ زبان دیده می‌شود.
زبان‌های دارای این ویژگی نشانه‌ای برای مفعول دارند، اما این نشانه را با همهٔ مفعول‌ها به کار نمی‌برند. به عبارتی، برخی مفعول‌ها را نشاندار می‌کنند، و برخی را بدون نشانه به کار می‌برند.
این پدیده در برخی زبان‌ها با جانداری و در برخی دیگر با معرفگی/مشخص‌بودگی و در برخی با هر دو در ارتباط است.
پدیدهٔ مفعول‌نمایی افتراقی را نخستین بار جرج بوسونگ (۱۹۸۵) با بررسی زبان‌های ایرانی معرفی کرد.
مفعول‌نمایی افتراقی برخی زبان‌ها نشانهٔ مفعول را برای تمام مفعول‌ها به کار می‌برند؛ مثلاً در زبان مجاری پسوند -t نشانهٔ مفعول مستقیم است و به تمام مفعول‌ها اضافه می‌شود. در عین حال، زبان‌هایی نیز هستند، مانند زبان لیسو، که اصلاً نشانه‌ای برای مفعول ندارند. و البته زبان‌هایی نیز وجود دارند، مانند زبان عبری، که بین زبان مجاری و لیسو قرار دارند.
در عبری برخی مفعول‌ها نشانه می‌گیرند و برخی دیگر بدون نشانهٔ مفعول واقع می‌شوند. در این زبان، مفعول‌های مستقیم معرفه با نشانهٔ مفعول همراه هستند، اما مفعول‌های نکره بدون نشانه ظاهر می‌شوند.
در برخی زبان‌های ایرانی نیز پدیدهٔ مفعول‌نمایی افتراقی قابل مشاهده‌است. جانداری و معرفگی در تعیین دریافت یا عدم دریافت نشانهٔ حالت مفعولی در زبان‌های ایرانی نیز دارای نقش‌اند. در برخی از این زبان‌ها مانند تاتی جنوبی، جنس دستوری نیز در مفعول‌نمایی افتراقی مؤثر است.
زبان‌شناسان از مدت‌ها قبل به نقش جانداری و معرفگی در مفعول‌نمایی افتراقی اشاره کرده‌اند. کلدول آورده‌است که، اگر زبانی فعل متعدی داشته باشد، در برخی موارد، مفعول (کنش‌پذیر) باید به نحوی متمایز از فاعل (عامل) شود؛ زیرا در غیر این صورت شنونده آن را به عنوان عامل تلقی خواهد کرد. اگر مفعول انسان و معرفه باشد، احتمال این تلقی غلط بیشتر است. اما، در صورتی که فاعل انسان یا جاندار باشد، و مفعول بی‌جان، این برداشت نادرست روی نمی‌دهد و نیازی به نشانه نیست.
سیلورستین می‌گوید، اگر مفعولی نشانهٔ حالت گرفت، تمام مفعول‌هایی که در طیف جانداری، معرفگی و شخص بالاتر از آن هستند نیز حداقل به همان اندازه نشانهٔ حالت می‌گیرند. برخی زبان‌ها فقط براساس طیف جانداری، برخی معرفگی و برخی براساس هر دو طیف به مفعول‌ها نشانهٔ حالت می‌دهند.
زبان‌هایی نیز هستند که در آنها مفعول‌نمایی افتراقی براساس هر دو طیف معرفگی و جانداری روی می‌دهد. آیسن از زبان‌های هندی، رومانیایی، اسپانیایی قرن ۲۱ و فارسی به عنوان مواردی از این زبان‌ها نام می‌برد. از میان زبان‌های ایرانی مطالعه شده، تنها در گویش کاخکی مفعول‌نمایی افتراقی منحصراً براساس طیف جانداری صورت می‌گیرد. در این گویش، مفعول‌های انسان و برخی مفعول‌های جاندار (که شامل حیوانات می‌شود اما گیاهان را در برنمی‌گیرد) نشانهٔ مفعول می‌گیرند، ولی مفعول‌های بی‌جان فاقد این نشانه‌اند، حتی اگر معرفه باشند. برخی زبان‌های ایرانی مفعول را براساس طیف معرفگی نشاندار می‌سازند.
ارتشبد داود راجحه۱۹۴۷–۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲) وزیر دفاع سوریه از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ بود. او سابقاً از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ رئیس ستاد ارتش سوریه بود.
او که یک مسیحی ارتدوکس بود در دمشق متولد شد.Syria's Assad replaces defense minister with army chief of staff - Israel News | Haaretz Daily Newspaper او در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ در بمبگذاری ساختمان امنیت ملی در دمشق کشته شد.Syria defence minister killed in Damascus bomb - Telegraph
آمریکا و اتحادیه اروپا علیه وی تحریم‌هایی را اعمال کرده بودند.
در روز ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ در جلسه‌ای که در مرکز امنیت ملی سوریه برگزار شد وی به همراه سپهبد آصف شوکت معاون وزیر دفاع، ژنرال جاسم الفریج وزیر سابق دفاع و همچنین حسن ترکمانی مشاور ارشد نظامی بشار اسد توسط یک بمبگذار انتحاری که گفته می‌شود محافظ شخصی وزیر دفاع بوده‌است ترور شد.Le cœur du régime syrien touché de plein fouet à Damas - francetv info
ایران‌رانر که همچنین تحت عنوان "یورو رانر ۲۴ پی‌سی" نیز شناخته می‌شود، یک لوکوموتیو مسافربری دیزل الکتریک تک کابین است که توسط شرکت ساخت و مهندسی لوکوموتیو مپنا و زیمنس ساخته شده‌است.
در سال ۲۰۰۶ میلادی شرکت‌های زیمنس، مپنا و راه‌آهن ایران موافقت‌نامه‌ای را برای تأمین ۱۵۰ لوکوموتیو ۴ محور مدل بوبو ۲٫۴ مگاواتی، برای استفاده در قطارهای مسافربری به امضا رساندند. ۳۰ دستگاه لوکوموتیو در آلمان (زیمنس، مونیخ) ساخته شد و قرار بود ۱۲۰ دستگاه باقی‌مانده تحت یک قرارداد انتقال تکنولوژی در ایران ساخته شوند. ارزش این قراداد بالغ بر ۴۵۰ میلیون دلار (۲۹۴ میلیون یورو) بود.Sources:
نخستین دستگاه از این لوکوموتیوها در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی توسط شرکت زیمنس تولید شد., "alternative link"
فهرست آزادراه‌های‌های ایران اشاره به آزادراه‌های احداث شده در ایران دارد.
هم‌اکنون ایران دارای ۳۰۲۸ کیلومتر آزادراه می‌باشد.
دیواره آتش شخصی یک برنامه کاربردی می‌باشد که ترافیک شبکه را از طریق یک کامپیوتر کنترل می‌کند.براساس سیاست‌های امنیتی مجوزی برای برقراری ارتباط ویا انکار آن داده می‌شود.به‌طور معمول لایه کاریردی دیوار آتش این کار را انجام می‌دهد.یک دیوار آتش شخصی در قیاس با دیوار آتش معمولی متفاوت مبیاشد.در قیاس با یک دیوار آتش معمولی که به‌طور معمول بر روی یک رابط تعیین شده بین دو یا چند شبکه نصب شده‌است,ومانند یک روتر یا پروکسی سرور می‌باشد,دیوار آتش شخصی تنها از کامپیوتری که بر روی آن نصب شده‌است محافظت می‌کند.از این رو,دیوارآتش‌های شخصی بر روی یک کامپیوترفردی سیاست‌های امنیتی را تعریف می‌کنند درحالی که دیوارآتش معمولی سیاست کترل بین شبکه‌هایی که به هم متصل هستند را دارد.
دامنه دیوارآتش شخصی در هر کامپبوتری برای محافظت از ماشین‌هایی که در سراسر شبکه‌های مختلف عبور می‌کنند بسیار مفید است. به عنوان مثال,یک لپ‌تاپ ممکن است در محل کار خود که حداقل حفاظت مورد نیاز را با دیوار آتشی معمولی که از پیش وجود داشته‌است , برای خدماتی که نیاز به پورت باز دارند مانند فایل و به اشتراک گذاشتن چاپگر نیاز به اینترنت قابل اعتمادی که برای انجام این کار مفید باشد, نیاز داشته باشد.این لپ‌تاپ را می‌توان درمکان‌هایی عمومی که از شبکه‌های بی سیم پشتیبانی می‌کنند مانند هتل,فرودگاه وکافه‌ها که در آن امنیت سخت وبیشتری برای محافظت از فعالیت‌های مخرب لازم است استفاده کرد.هنگامی که یک شبکه برای اولین بار در یک سطح قابل اعتماد برای تصمیم گیری ایجاد می‌شود دیوار آتش شخصی به کاربر به سرعت اجازه می‌دهد که یک سیاست امنیتی که منحصرآ در اختیار کاربر قرار دارد رابرای هر شبکه تعیین کند.
بسیاری از دیوارهای آتش شخصی قادر به کنترل ترافیک شبکه که در زمان تلاش برای اتصال و زمان برنامه که توسط کاربر ایجاد می‌شوند,هستند و همچنین سیاست‌های امنیتی نیز بر همین اساس انطباق می یابند.
دیوار آتش‌های شخصی این امکان را به نرم‌افزارهایی که دارای توانایی تشخیص نفوذ به برنامه یا مشکوک به تلاش برای نفوذ در برنامه هستند را, می‌دهد که اتصال موجود را در همان محل محدود ویا مسدود نماید
ویژگی‌های معمول دیوار آتش خصوصی:
محافظت از کاربر در مقابل تلاش‌های ناخواسته اتصال ورودی
هشدار به کاربر در تلاش برای برقراری اتصال خروجی
اجازه دادن به کاربر که برنامه‌هایی را که می‌توانند ونمی توانند به شبکه‌های محلی یا اینترنت دسترسی داشته باشند کنترل کند.
مخفی کردن کامپیوتر از ژورت اسکن برای پاسخ ندادن ناخواسته به ترافیک شبکه
نظارت بر برنامه‌های کاربردی با گوش دادن به آن برای اتصال به شبکه‌های دریافتی
نظارت وتنظیم همهٔ ورودی وخروجی کاربران اینترنت
جلوگیری از ترافیک ناخواسته شبکه که از برنامه‌های محلی نصب شده به وجود آمده‌است.
فراهم کردن اطلاعاتی در مورد برنامه‌هایی که در تلاش برای برقراری اتصال می‌باشند برای کاربر.
فراهم نمودن اطلاعاتی در مورد سرور مقصد که با نرم‌افزار در تلاش برای برقراری ارتباط می‌باشد.
1.^ https://web.archive.org/web/20120626062254/http://securityresponse.symantec.com/avcenter/security/Content/2004.05.12.html
منشی یک سمت اداری‌ست و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
آصف شوکت از سران سیاسی و نظامی سوریه بود که از سپتامبر ۲۰۱۱ به معاونت وزیر دفاع منصوب شد و همچنین شوهر خواهر بشار اسد رئیس جمهور سوریه نیز بود.Le Figaro - Flash Actu : Le beau-frère d'el-Assad a été tué dans l'attentat de Damas
وی متولد ۱۹۵۰ در طرطوس و کشته شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ در دمشق پایتخت سوریه در اثر یک بمبگذاری انتحاری در دبیرخانه شورای امنیت سوریه است.
وی یکی از طراحان تسلط سوریه بر لبنان در مقابل آمریکا بود و به همین دلیل نیز دارایی‌های وی در سال ۲۰۰۶ از طرف آمریکا بلوکه شد.
در اواسط ماه مه ۲۰۱۲، گروه‌های شورشی، شایعه مسمومیت شوکت و درگذشت وی را منتشر کردند. چندی بعد شوکت در تلویزیون سوریه ظاهر شد.
وی در یک خانواده متوسط علوی متولد شد، در دانشگاه دمشق تحصیل کرد و در دهه ۱۹۷۰ به ارتش سوریه پیوست. در دهه ۱۹۸۰ به بشرا اسد خواهر بشار اسد و تنها دختر حافظ اسد که در دانشگاه دمشق مشغول تحصیل در رشته داروسازی بود معرفی شد و این دو در میانه دهه ۱۹۹۰ با مخالفت شدید خانواده اسد که این ازدواج را مناسب نمی‌دانست چون آصف شوکت یک افسر ساده ارتش و از خانواده‌ای متوسط بود و همچنین از ازدواج قبلی اش ۵ فرزند داشت و از بشرا ده سال بزرگتر بود، رو به رو شدند. به ویژه برادر بزرگ بشار اسد یعنی باسل اسد با این ازدواج مخالف بود و حتی برای جلوگیری از ملاقات با خواهرش وی را دستگیر کرد، ولی در نهایت باسل در یک تصادف رانندگی کشته شد. یک سال پس از این حادثه ازدواج صورت گرفت و شوکت توسط حافظ اسد بخشیده شد و به مقام سرلشگری رسید.http://en.wikipedia.org/wiki/Assef_Shawkat
اختلافات همچنان ادامه داشت و حتی گفته شد که ماهر اسد برادر کوچکتر بشار اسد به وی تیراندازی کرد و در نتیجه شوکت را برای درمان به بیمارستانی نظامی روانه پاریس کردند.
آصف شوکت ریاست سازمان اطلاعات ارتش سوریه را به عهده داشت و به طور رسمی از سال ۲۰۰۵ به این پست گمارده شد. وی پس از واقعه ۱۱ سپتامبر با سرویسهای اطلاعاتی آمریکا همکاری می‌کرد که با تیره شدن روابط سیاسی دو کشور این همکاری هم به پایان رسید. در ماجرای ترور رفیق حریری نخست وزیر سابق لبنان از ماهر اسد و آصف شوکت به عنوان طراحان ترور نام برده می‌شودBBC فارسی - جهان - یاران رفته اسد کیستند؟
وی به دقت، نظم و سنجیدن امور در کارها معروف بود و می‌توانست میان کار سیاسی و کار نظامی و امنیتی هماهنگی کامل ایجاد کند. آصف شوکت توانسته بود با برخی از نیروهای نظامی جدا شده از نظام سوریه گفتگو و ارتباط برقرار کند و آنها را نسبت به بازگشت به ارتش سوریه قانع کند که در نتیجه اقدامات وی بحران شهر زبدانی در سوریه خاتمه پیدا کرد.
او که در اواخر ماه مه از یک سوء قصد مسمومیت به همراه پنج تن دیگر از سران رژیم جان سالم بدر برده بود که با قتل‌عام زنان و کودکان در کشتار حوله پاسخ داده شدSyrie: Shawkat, beau-frère d'Assad, survit à un empoisonnement - De Bagdad à Jérusalem : L'Orient indiscret سرانجام در روز ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ در جلسه‌ای که در مرکز امنیت ملی سوریه برگزار شد به همراه سپهبد داود راجحه وزیر دفاع، ژنرال جاسم الفریج وزیر سابق دفاع و همچنین حسن ترکمانی مشاور ارشد نظامی بشار اسد توسط یک بمبگذار انتحاری که گفته می‌شود محافظ شخصی وزیر دفاع بوده‌است به قتل رسید.Le cœur du régime syrien touché de plein fouet à Damas - francetv info
فرانتز زلدته (زاده ۲۹ ژوئن ۱۸۸۲ – درگذشته ۱ آوریل ۱۹۴۷) وزیر کار آلمان نازی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ بود.
زلته در ماگدبورگ به دنیا آمد. پدر وی صاحب یک کارخانه تولید مواد شیمیایی و آب گازدار بود. در مدرسه ویلهلم رابه درس خواند. برای مدتی به عنوان فروشنده کار می‌کرد. سپس به دانشگاه فنی براونشوایگ و دانشگاه گرایفسوالد شیمی خواند. در سال ۱۹۰۸ کار پدر تازه درگذشته‌اش را ادامه داد.
وی در جنگ جهانی اول در ارتش آلمان خدمت کرد و بازوی چپش را از دست داد. پس از آن گزارشگر جبهه شد و صلیب آهنین درجه دو و درجه یک را دریافت کرد. وی در جنگ به درجه هاوپتمان (سروانی) رسید.
وی در واکنشی به انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان، سازمان اشتالهلم را در ۲۵ دسامبر ۱۹۱۸ تأسیس کرد. چند سال بعد به حزب خلق ملی آلمان پیوست و هم‌چنین عضو شورای شهر ماگدبورگ شد.
در سال‌های بعدی در جمهوری وایمار سازمان اشتالهلم به سرعت به یک سازمان ضددموکراتیک و ضدجمهوری‌خواه تبدیل شد. زلته امیدوار بود که این سازمان بتواند به ارگان رهبری یک جنبش متحد جناح راستی تبدیل شود. در سال ۱۹۲۹ این سازمان توانست با متحد کردن حزب خلق ملی آلمان، حزب نازی و لیگ پان-ژرمن یک رفراندوم را علیه برنامه‌ای که جمهوری وایمار برای پرداخت غرامت‌های جنگ جهانی اول داشت برگزار کند. هدف اصلی این اتحاد محکوم‌کردن هرمان مولر صدراعظم آلمان و وزیرانش به خیانت به کشور بود؛با این حال رای مردم به حد نصاب نرسید. در سال ۱۹۳۱ زلته توانست جبهه هارتسبورگ را که یک اتحاد دست راستی علیه هاینریش برونینگ صدراعظم آلمان پس از مولر بود تشکیل دهد.
در جریان مذاکرات برای صدراعظمی آلمان میان هیتلر و فرانتس فون پاپن در ژانویه ۱۹۳۳ زلته از طرف خود و کل اشتالهلم به هیتلر رای داد. در نهایت پاپن تسلیم خواسته‌های هیتلر شد و هیتلر صدراعظم آلمان شد. در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ زلته به عنوان وزیر کار به کابینه هیتلر پیوست. در انتخابات مارس ۱۹۳۳ نمایندگان در رایشتاگ نیز از طرف حزب خلق ملی آلمان در انتخابات شرکت جست اما رای لازمه را کسب نکرد. با این حال به عنوان عضو مهمان به جمع نمایندگان اضافه شد.
در ۲۷ آوریل ۱۹۳۳ زلته به حزب نازی پیوست و اشتالهلم را با اس‌آ ادغام کرد. در مارس ۱۹۳۴ زلته رهبری سازمان لیگ آلمانی جبهه جنگندگان را بر عهده گرفت که در واقع سازمانی همانند اشتالهلم بود. این سازمان بسیار سریع منحل شد. در سال ۱۹۳۵ وی از هیتلر درخواست کرد تا وی را از مسئولیت‌های رسمی کنار بگذارد اما هیتلر نپذیرفت.
زلته در پایان جنگ جهانی دوم در موندورف توسط متفقین دستگیر شد. در دادگاه‌های نورنبرگ وی سعی کرد از نقش خود در به قدرت رسیدن هیتلر تبری جوید. صحبت‌های او پذیرفته نشد و زلته در آوریل ۱۹۴۷ در بیمارستان نظامی ایالات متحده آمریکا در شهر فورت درگذشت.
در دوران رایش سوم، چندین خیابان در شهرهای مختلف آلمان از جمله در شهر ماگدبورگ محل زادگاه وی به نام وی نام‌گذاری شد.
عملیات بارباروسا که با عنوان تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی نیز شناخته می‌شود، اسم رمز یورش ورماخت (نیروهای مسلح آلمان) و برخی متحدانش در نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ جهانی دوم بود که به‌عنوان بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین یورش نظامی تاریخ در روز یکشنبه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد. این عملیات قصد داشت هدف ایدئولوژیک آلمان برای تصرف سرزمین‌های غربی شوروی به‌عنوان فضای حیاتی و جای دادن نژاد آلمانی در آن را به منصه اجرا بگذارد. هدف آلمانی‌ها از طرح جامع برای شرق به‌دست آوردن منابع نفتی قفقاز و همچنین اراضی کشاورزی شوروی بود.
در دو سال منتهی به جنگ، دولت‌های آلمان و شوروی معاهدات سیاسی و اقتصادی با اهداف راهبردی میان خود به امضا رسانده بودند. در پی حصول فراغت از جبهه غربی پس از پیروزی بر فرانسه در مهٔ ۱۹۴۰، فرماندهی عالی ورماخت ژوئیهٔ همان سال آغاز به طرح‌ریزی یک تهاجم به شوروی کرد که در نهایت در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۰ با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا نهایی شد. در طول عملیات بارباروسا، حدود سه میلیون نیروی مهاجم (بزرگ‌ترین نیروی تهاجمی در تاریخ نظامی) در جبهه‌ای به‌طول ۲۹۰۰ کیلومتر با قریب به ۶۰۰ هزار خودرو و ۶۲۵ هزار اسب، به شوروی حمله بردند. این تهاجم نقطه اوج جنگ جهانی دوم به‌لحاظ جغرافیایی و نظامی بود. آغاز این عملیات موجب گشوده شدن جبهه شرقی جنگ برای آلمان گردید؛ جبهه‌ای که بیشترین شمار نیروها نسبت به هر جبهه دیگری در تاریخ را به خود دید و تأثیر بسزایی بر سیر جنگ جهانی دوم و تاریخ سده بیستم داشت.
در جریان این عملیات نیروهای آلمانی با جلوداری چهار گروه زرهی زیر چتر پشتیبانی هوایی لوفت‌وافه، با غافلگیر کردن ارتش سرخ در مجموعه‌ای از حملات متوالی، در مدتی کوتاه یعنی کمتر از شش ماه، پیشروی سریعی در سه محور راهبردی شمالی، مرکزی و جنوبی در عمق ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ کیلومتری تا حومه لنینگراد، مسکو و روستوف-نا-دونو صورت دادند. در محور مرکزی، آلمانی‌ها با دو انبر شمالی و جنوبی گروه ارتش مرکز، تا پایان ماه نخست سه ارتش میدانی شوروی را در غرب مینسک به محاصره درآوردند و منهدم کردند. تا پایان ماه بعد محاصره مشابه دیگری توسط این گروه ارتش این بار در ناحیه شمال اسمولنسک حول سه ارتش دیگر شوروی پدید آمد. در همین حال، دو گروه ارتش شمالی و جنوبی ورماخت نیز موفقیت‌های تقریباً همسانی کسب کردند. در این زمان در یک تصمیم سرنوشت‌ساز در اواخر ژوئیه، آلمانی‌ها با به تعویق انداختن تهاجم به سمت مسکو، بر اراضی شمالی و جنوبی متمرکز شدند. در پی این انحراف، پیروزی‌های مهمی در جنوب با محاصره و انهدام تمامی نیروهای جبهه جنوب غربی شوروی در ناحیه شرق کی‌یف و در شمال با تکمیل محاصره لنینگراد حاصل گشت اما تهاجم به مسکو برای یک ماه به تأخیر افتاد تا فرصت کمتری برای ورماخت جهت پایان دادن موفقیت‌آمیز به عملیات پیش از فرا رسیدن زمستان باقی بماند.
در بعد تاکتیکی–عملیاتی، نیروهای آلمانی پیروزی‌های قابل‌توجهی کسب کرده، برخی از مهم‌ترین مراکز اقتصادی و سیاسی شوروی به‌ویژه در اوکراین را تصرف نموده و با وجود متحمل شدن تلفاتی سنگین، با اجرای نبردهای محاصره‌ایkesselschlacht به دشمن خود مقدار بیشتری تلفات و خسارات وارد آوردند. نیروهای آلمانی با اجرای تاکتیک جنگ برق‌آسا در اعماق خطوط دفاعی دشمن در مجموع بیش از سه میلیون سرباز ارتش سرخ شوروی را به اسارت گرفتند. با وجود موفقیت‌های اولیه، تهاجم آلمان به مشکلات عدیده‌ای همچون معضلات ترابری و تدارکاتی، کاستی‌های طراحی عملیاتی و زمستان روسیه گرفتار شد. در پایان این عملیات در دسامبر ۱۹۴۱، نیروهای آلمانی با شکست در نبرد مسکو و ضدحمله زمستانی شوروی از حومه پایتخت به عقب رانده شدند. آلمانی‌ها با اطمینان بالایی انتظار فروپاشی سریع ساختار حاکمیت و مقاومت در شوروی همانند لهستان و فرانسه را داشتند اما حکومت شوروی و ارتش سرخ با نجات از تهاجم اولیه، دشمن را وارد یک جنگ فرسایشی نمودند؛ جنگی که آلمان با محدودیت در منابع مادی و انسانی مهیای آن نبود. نیروهای فرسوده ورماخت با از دست دادن ابتکار عمل، دیگر قادر به رسوخ در عمق سرزمین‌های شوروی نبودند و در نهایت متحمل شکست قطعی شدند.
این عملیات نام فریدریش یکم، پادشاه آلمان و امپراتور مقدس روم (رایش نخست) را که به‌سبب ریش سرخ «بارباروسا» لقب گرفته بود، بر خود داشت. فریدریش یکم کسی بود که در سال ۱۱۸۹ میلادی و در جریان جنگ صلیبی سوم در رأس قوای صلیبی برای بازپس‌گیری اورشلیم به جنگ مسلمانان به رهبری صلاح‌الدین ایوبی رفت. آدولف هیتلر، پیشوای «رایش سوم» که جنگ خود با شوروی را نوعی جنگ صلیبی، این بار علیه بلشویسم تلقی می‌کرد، لقب فریدریش یکم یعنی «بارباروسا» را بر عملیات تهاجم به شوروی گذاشت.
با روی کار آمدن کمونیست‌ها در روسیه، اتحاد جماهیر شوروی سیاست توسعه‌طلبانه‌ای اتخاذ کرد. در نخستین دهه از حاکمیت کمونیست‌ها، این کشور در تلاش بود ایده «انقلاب بلشویکی» خود را به سرتاسر جهان از جمله آلمان صادر کند. آلمان و شوروی از میانه دهه ۱۹۲۰ برای رشد ظرفیت تجهیزات نظامی خود همکاری‌هایی سرّی صورت دادند تا آلمان بتواند ضمن دور زدن محدودیت‌های پیمان ورسای، فرصتی جهت بازسازی توان نظامی خود بیاید. هر دو طرف منفعت بالایی از این همکاری حاصل کردند و در آینده نزدیک به قدرت‌های برتر در زمینه جنگ‌افزارهای زرهی و هوایی بدل شدند.
با وجود این، روابط دو طرف بر اثر واگرایی نظام‌های اجتماعی و سیاسی آن‌ها به‌سرعت به سمت تضاد کشیده شد. با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳ تنش در روابط دو کشور شتاب گرفت. اختلافات ایدئولوژیک، با جانبداری از دو جبهه مخالف، حتی موجب تقابل عیان نظامی بین آلمان و شوروی در جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶ شد.
با پیش گرفته شدن سیاست مماشات توسط قدرت‌های غربی در قبال آلمان، شوروی در نهایت وادار شد با آلمان وارد معامله شود. شوروی به تلاش بریتانیا و فرانسه برای دفع خطر آلمان از خود و تشویق آن به توسعه به سمت شرق، مظنون شده و حتی نگران بود در نهایت آلمان و بریتانیا با هم‌دستی یکدیگر جنگی علیه شوروی کمونیست به پا کنند. در طرف دیگر، تضمین استقلال لهستان توسط بریتانیا، جایگاه آلمان در اروپا را به چالش کشید. همین موضوع محرکی برای آلمان جهت خنثی‌سازی تهدید شوروی با رسیدن به توافق با آن، برای اجتناب از گرفتاری در جنگ دو جبهه‌ای شد.
مذاکرات بین طرفین از آوریل ۱۹۳۹ آغاز شد. روز ۲۳ اوت، یواخیم فن ریبنتروپ، وزیر خارجه آلمان، وارد مسکو شد. توافق نهایی طی چند ساعت حاصل گردید و روز بعد به امضا رسید. منعقد‌کنندگان این پیمان که به پیمان مولوتوف–ریبنتروپ معروف شد، علاوه بر لهستان بخش‌های دیگر شرق اروپا از جمله کشورهای حوزه دریای بالتیک، رومانی و فنلاند را بین یکدیگر تقسیم کردند و آلمان مجال پیدا کرد بدون نگرانی از جناح شرقی، به لهستان و سپس فرانسه حمله کند. به هر حال، هر دو طرف کاملاً آگاه بودند که این توافق چیزی بیش از یک پیوند موقت تا زمانی که منافع آن‌ها را تأمین می‌کند، نیست و شکی وجود نداشت که آلمان در اولین فرصت چرخشی ضد طرف مقابل خواهد داشت.
در کتاب "نبرد من"، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان، مهم‌ترین وظیفه سیاست خارجی حکومت را امنیت‌بخشی به بقای نژاد آن ملت می‌داند و این امر را از طریق برقراری «نسبتی سالم و طبیعی» بین مقدار جمعیت و رشد آن و متناسب با گستردگی جغرافیایی و منابع آن میسر می‌شمارد. او نسبت جمعیت آلمان به مساحت آن را «حزن‌انگیز» می‌خواند که باعث شده این کشور از اهمیتی برخوردار نباشد. هیتلر در ادامه می‌نویسد اگر مردم آلمان در چنین اراضی محدودی «زندانی» شوند، در آینده با «بدبختی» روبه‌رو خواهند شد. او جنبش ناسیونال سوسیالیست را با به دست آوردن اراضی جدید، ناجی مردم آلمان از نابودی یا به بردگی درآمدن معرفی می‌نماید. هیتلر در این راه بازیابی اراضی امپراتوری آلمان در سال ۱۹۱۴ و حتی هر دوره دیگری در تاریخ این کشور را کافی نمی‌بیند. او توسعه استعماری در سایر قاره‌ها را مشکل‌گشا نمی‌داند و بر لزوم سلطه بر اراضی بیشتر در خاک اروپا تأکید می‌کند. او در نهایت اذعان می‌دارد که آلمانی‌ها بدین منظور باید به شرق و مشخصاً روسیه و کشورهای وابسته هم‌مرز آن نظر بیفکنند.
هیتلر قوام‌دهنده حکومت‌های پیشین روسیه را هسته‌ای از «روشنفکران آلمانی» در طبقه حاکمان آن می‌داند که هم‌اینک جای خود را به «یهودیان» داده‌اند؛ یهودیانی که پایدار نگاه داشتن این حکومت برایشان ممکن نیست و امپراتوری عظیم روسیه را به سمت انحلال پیش می‌برند. هیتلر می‌پندارد «یهودیت بین‌المللی» به‌عنوان «مجرمان خون‌آلود و خون‌آشام» و «انگل‌های نمایشگر فریب و خدعه» در لباس «بلشویسم روسی» به دنبال آن است که علاوه بر روسیه بر تمامی جهان از جمله آلمان سلطه استبدادی یابد و موجب از بین رفتن این کشور گردد. هیتلر تنها عامل بازدارنده را به‌کارگیری قوه قهریه بیرونی توسط نیرویی قدرتمندتر علیه آن‌ها برمی‌شمارد تا تلاش عناصر «یهودی–بلشویکی» برای سلطه بر جهان به همراه خودشان نابود شود.
پس از آغاز جنگ جهانی دوم، هیتلر معتقد بود می‌تواند بدون نیاز به تهاجم به این کشور، با بریتانیا از در صلح وارد شود و با آن به توافقی برسد که در آن آلمان بر بدنه اصلی خاک اروپا مسلط می‌شود و بریتانیا با دست کشیدن از مناطق تحت سلطه آلمان، امپراتوری جهانی خود را حفظ می‌کند. هیلتر اما دلیل مقاومت و حاضر نبودن بریتانیا به صلح را امید آن به شوروی می‌دانست و استالین را در حال تحریک آن کشور برای ادامه دادن جنگ و معطل کردن آلمان جهت خرید زمان برای خود می‌دید. از این رو، به زعم هیتلر از میان برداشتن شوروی امید بریتانیا را نقش بر آب می‌کرد و آلمان را بر اروپا حاکم می‌نمود.
در پی اعمال محاصره دریایی توسط بریتانیا، امکان واردات نفت برای آلمان از طریق دریا از میان رفت و این کشور کاملاً به میدان‌های نفتی محدود رومانی وابسته شده بود. پیش‌بینی می‌شد ذخایر نفت آلمان تا اکتبر ۱۹۴۱ به پایان برسد. از این رو، پیشنهاد تهاجم و تسلط سریع بر میدان‌های نفتی شوروی در قفقاز مطرح شد که اگر صورت نمی‌گرفت، عواقب وخیمی در عملیات‌های نظامی پس از سپتامبر ۱۹۴۱ در پی می‌داشت. از طرفی با بسیج مقدار زیادی از نیروی انسانی آلمان برای مقاصد جنگی، این کشور با کمبود نیروی کار در بخش کشاورزی نیاز شدیدی به واردات مواد غذایی پیدا کرده بود. با یادآوری شرایط نزدیک به قحطی آلمان در اثر محاصره دریایی بریتانیا در جنگ جهانی اول، روی‌آوری به شرق مخصوصاً اوکراین، به منظور دستیابی به منابع غذایی اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید.
نبردهای پیشین، با وجود اینکه باعث از بین رفتن مقدار زیادی از تجهیزات (عموماً منسوخ) آلمانی شده بود، تلفات نسبتاً سبکی به ورماخت وارد آورده و آن را دست‌نخورده باقی گذاشته بود. تقریباً تمامی افسران و درجه‌داران نیروی زمینی آلمان میدان نبرد را در لهستان و جبهه غربی تجربه کرده بودند. ورماخت در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ در اوج قدرت خود به نظر می‌رسید.
آلمانی‌ها در فاصله بین دو جنگ دکترین نظامی بلیتس‌کریگ را توسعه داده بودند. در این روش تجهیزات متحرک رزمی با حمله متمرکز به بخش‌های کوچکی از خط مقدم، خطوط دشمن را می‌شکستند و خود را به پشت این نیروها می‌رساندند و با برهم زدن مسیر تدارکات و فرماندهی آن‌ها، بخش بزرگی از نیروهای دشمن را به محاصره درمی‌آمدند. سپس نیروهای پیاده‌نظام یگان‌های در محاصره را منهدم می‌کردند. گاهی ممکن بود با تأخیر پیاده‌نظام، نیروهای دشمن موفق به گریز از حلقه محاصره شوند. این مسئله در اثر ناکافی بودن تجهیزات موتوری نیروهای پیاده‌نظام آلمان بروز می‌نمود.
با توجه به اهمیت حیاتی نیروهای زرهی در دکترین تهاجمی آلمان، آلمانی‌ها پیش از آغاز عملیات بارباروسا با کاهش تعداد میانگین تانک‌های هر لشکر از ۳۰۰ به کمتر از ۱۶۰ دستگاه، تعداد لشکرهای زرهی‌شان را از ۱۲ به ۲۴ افزایش دادند.
برخلاف افسران ارتش سرخ شوروی، تمامی رده‌های افسران آلمانی آموزش دیده بودند تا به ابتکار خود دست به عمل بزنند و در صورت عدم دریافت فرمان از رده‌های بالاتر با تفکرات خود به مسیر ادامه دهند.
به‌عنوان بزرگ‌ترین نیروی تهاجمی تاریخ، آلمان برای عملیات بارباروسا، در مجموع بیش از ۳ میلیون نفر از نیروهای خود را در قالب ۱۵۱ لشکر شامل ۱۹ لشکر زرهی و ۱۵ لشکر پیاده‌نظام موتوریزه در مناطق شرقی متمرکز کرد. این نیروها در مجموع بالغ بر ۳۳۵۰ تانک و ۷۲۰۰ قبضه توپ در اختیار داشتند. فنلاند با ۱۴ لشکر و رومانی نیز با ۴ لشکر و ۶ تیپ با پشتیبانی ۹ لشکر و ۲ تیپ دیگر، به‌عنوان متحد یا متفق آلمان در عملیات بارباروسا حضور داشتند. هدایت تمامی نیروهای محور در اختیار فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان بود. ورماخت جنگ با شوروی را مجموعاً با ۶۰۰ هزار وسیله موتوری و قریب به ۶۲۵ هزار اسب، برای کشیدن موارد مختلف از جمله قطعات توپخانه، آغاز کرد.
نزدیک به ۲۷۷۰ فروند هواگرد برای این عملیات در نظر گرفته شده بود. در حالی که هواگردهای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹اف جنگنده‌های فوق‌العاده‌ای بودند، مابقی انواع مدل‌های نیروی هوایی آلمان به‌سرعت رو به کهنگی می‌رفتند. لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم، در سال ۱۹۴۱، با توجه به عملیات هوایی بر فراز بریتانیا، قریب به ۲۰۰ بمب‌افکن کمتر از فصل بهار پیشین در اختیار داشت. در حقیقت، لوفت‌وافه با این تجهیزات یک نیروی هوایی تاکتیکی با قابلیت حمایت از عملیات‌های تهاجمی زمینی کوتاه‌مدت به حساب می‌آمد و توانایی انجام عملیات هوایی عمیق را نداشت.
در مجموع، با باقی گذاشتن ۵۵ لشکر و ۱۵۰۰ هواگرد در مناطق دیگر، ۷۳٫۶ درصد از نیروی زمینی و ۵۸٫۳ درصد از نیروی هوایی آلمان در هنگام آغاز عملیات بارباروسا بدین منظور به‌کار گرفته شدند.
آلمان برای نخستین بار پس از آغاز جنگ جهانی دوم در طرح عملیاتی بارباروسا به نیاز و تمایل به دریافت یاری از سوی متحدان خود در نیروهای محور اذعان کرد. با وجود این، برخلاف آلمان، هیچ‌کدام از متحدان آن بهره چندانی از توان صنعتی نداشتند و اقتصاد آن‌ها دچار عقب‌ماندگی بود.
به خواست هیتلر، آلمان از مطلع ساختن متحدان خود، به‌جز رومانی، از زمان دقیق آغاز عملیات تا پیش از لحظات آخر خودداری کرد. همکاری با اسلواکی و مجارستان تنها به جهت امور تدارکاتی در نظر گرفته شده بود.
از اواخر دهه ۱۹۳۰ نیروهای مسلح شوروی رشد چشمگیری داشتند؛ به وجهی که شمار آنان از ۱٫۵ میلیون نفر در سال ۱۹۳۷ به ۵٫۲ میلیون نفر در ژوئن ۱۹۴۱ رسید اما این رشد شدید کمّی، با رشد کیفی همراه نشد و به کاهش قابلیت رزمی ارتش سرخ انجامید. سال ۱۹۴۱ حدود دو سوم از نیروهای ارتش سرخ در مناطق غربی، نخستین سال از خدمت خود را می‌گذراندند و نیمی از آن‌ها تقریباً هیچ آموزشی ندیده بودند. روی کاغذ، ارتش سرخ بزرگ‌ترین و مجهزترین ارتش جهان به حساب می‌آمد اما پیشینه پرنوسان و عملکرد آن در تعدادی از جنگ‌های کوچک باعث شده بود توانمندی نظامی اندکی برای آن فرض شود. پاکسازی بزرگ در سال ۱۹۳۷ رده افسران شوروی را مضمحل کرد و تعداد آن‌ها را از بیش از صد هزار نفر به نصف کاهش داد. این نیرو با وجود بزرگی در اندازه، فاقد مهارت و ساختار اداری لازم جهت مدیریت تحرکات پیچیده بود. گسترش سریع ارتش سرخ در کنار پاکسازی افسران ارشد و نیروهای باتجربه، سبب شد افسران بی‌تجربه با دریافت ترفیع درجه به مناصب بالاتر از سطح کیفی خود منصوب شوند.
در سال ۱۹۴۰ با چرخش ناگهانی در مسیری که از سال ۱۹۳۷ آغاز شده بود، ارتش شوروی برای مدرن‌سازی اقدام کرد که موجب نابسامانی و سردرگمی گسترده شد. مکانیزه‌سازی گسترده و مجدد این نیرو به اندازه‌ای سریع بود که تجهیزات و نفرات لازم برای آن تا آغاز جنگ مهیا نشد. اغلب ادوات زرهی ارتش سرخ از انواع قدیمی و تعداد بسیاری از آن‌ها نیازمند تعمیر بودند. از مجموع قریب به ۲۴ هزار تانک ارتش سرخ در ژوئن ۱۹۴۱، تنها اندکی بیش از ۱۸۰۰ دستگاه، تانک‌های جدید کی‌وی و تی-۳۴ بودند. همین تعداد نیز با خدمه‌ای با آموزش اندک و بدون ذخایر کافی سوخت و مهمات بودند. بخش قابل توجهی از ادوات و تجهیزات موجود در انبارهای ارتش سرخ، در ربع نخست سده بیستم میلادی تولید شده بود. این نیروها نیز همانند هم‌نوعان آلمانی خود با افزایش تعداد یگان‌های زرهی و مکانیزه، خودروها و کامیون‌های خود را برای تکمیل یگان‌های تازه از دست دادند و به این ترتیب در بسیاری موارد قادر به تحرک مؤثر نبودند.
با وجود اینکه نیروی هوایی شوروی بزرگ‌ترین نیروی هوایی جهان به حساب می‌آمد، هشتاد درصد از مجموع ۱۹٬۶۰۰ فروند هواگرد آن از مدل‌های قدیمی و فرسوده بودند. البته مدل‌های جدیدتر هواگردهای شوروی از بهار ۱۹۴۱ پا به عرصه گذاشت. هنگام آغاز جنگ قریب به ۷٬۱۰۰ فروند هواگرد از انواع مختلف در مناطق مرزی قرار داشت اما تنها نزدیک به ۶ هزار خدمه آموزش‌دیده برای به پرواز درآوردن آن‌ها در اختیار بود. هنگام آغاز تهاجم آلمان، تجربه بسیاری از خلبانان خط مقدم شوروی در استفاده از هواگرد خود تنها در حد چند ساعت بود.
ارتشبد فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی آلمان، ۳ ژوئیه ۱۹۴۰ از ستاد عملیات‌های فرماندهی عالی نیروی زمینی خواست «ملزومات یک دخالت نظامی که روسیه را وادار به به‌رسمیت شناختن جایگاه مسلط آلمان در اروپا می‌کند» را بررسی نماید. هالدر روز ۴ ژوئیه ارتش هجدهم را موظف به آماده‌سازی یک طرح دفاعی برای محافظت از اراضی شرقی کرد. پس از حصول پیروزی مقتدرانه بر فرانسه در مه ۱۹۴۰، هیتلر در جلسه ۲۱ ژوئیه در صدارت عظمای رایش، اعلام کرد آماده است در صورت لزوم تصمیم دربارهٔ برنامه تهاجم به بریتانیا را تا بهار سال بعد به تعویق بیندازد تا جنگ علیه شوروی از پاییز همین سال آغاز شود. بر اساس تحلیل ستاد عملیات‌های فرماندهی عالی ورماخت مسائل ترابری به‌تنهایی حمله به شوروی در پاییز آن سال را غیرممکن می‌ساخت. در نهایت، هیتلر مجاب شد عملیات را به تعویق بیندازد.
برنامه‌ریزان آلمانی از اثر پاکسازی استالین در شرایط نظامیان شوروی آگاهی داشتند و سرویس‌های اطلاعاتی آلمانی ساختار فرماندهی و پشتیبانی شوروی را حجیم، واکنش آن به حوادث را کند و برای انطباق با تغییرات سریع شرایط تاکتیکی غیرآماده برآورد می‌کردند.
دو هفته پس از آغاز آماده‌سازی‌های دفاعی توسط ارتش هجدهم، اهداف این طرح‌ریزی که توسط اریش مارکس، رئیس ستاد این ارتش صورت می‌گرفت، به شرایط تهاجمی تغییر یافت. مارکس طرح خود را تحت عنوان «پیش‌نویس عملیاتی شرقOperationsentwurf Ost» تا ۵ اوت تکمیل کرد. طرح مارکس پایه برنامه‌ریزی‌های ستادی با جزئیات بیشتر را شکل داد. مارکس به صورت کلی، نیروهای مهاجم را به دو بدنه اصلی در شمال و جنوب منطقه مردابی تقریباً غیرقابل عبور پریپیات با هدف نهایی مسکو تقسیم کرد. طرح مارکس به صورت کلی شامل سه مرحله می‌شد:
طبق این طرح، عملیات مجموعاً ۹ تا ۱۷ هفته به طول می‌انجامید. مأموریت اصلی نیروی زمینی در طرح مارکس، انهدام نیروهای ارتش سرخ با یک یورش قدرتمندانه از ناحیه شمالی منطقه مردابی پریپیات بود. هدف نهایی دستیابی به خطی بود که از روستوف-نا-دونو در جنوب آغاز می‌شد و با گذر از گورکی در شرق مسکو تا آرخانگلسک در کرانه دریای سفید در شمال کشیده می‌شد.
نهایتاً، روز ۳۱ ژوئیه، در کنفرانس بزرگ «شرایط کلی جنگ» در اقامتگاه برگهوف، هیتلر فرماندهان عالی نظامی را از تصمیم جدید خود مبنی آغاز یورش در بهار سال بعد مطلع ساخت و خواهان شروع آماده‌سازی‌ها شد. هیتلر مه ۱۹۴۱ را «تاریخ موقت» آغاز تهاجم معین ساخت.
روز ۳ دسامبر خلاصه‌ای از برنامه‌ریزی‌ها و شبیه‌سازی‌های فرماندهی عالی نیروی زمینی به هیتلر ارائه گردید که وی ضمن تأکید بر این مسئله که «مسکو خیلی مهم نیست»، طرح پایه را مورد تأیید قرار داد. در جلسه دیگری در ۵ دسامبر، هالدر پیشنهاد تشکیل سه گروه ارتش، دو گروه ارتش در شمال و سومی در جنوب منطقه مرداب‌های پریپیات که به سمت لنینگراد، مسکو و کی‌یف پیش خواهند رفت، را مطرح ساخت. او هدف نهایی عملیات را خط ولگا–آرخانگلسک دانست. هیتلر در این جلسه بر به محاصره درآوردن نیروهای دشمن در منطقه بالتیک و لزوم تأمین نیروی کافی برای گروه ارتش مرکز جهت امکان چرخش بخش بزرگی از آن به جانب شمال و لزوم حرکت نیروی ثانویه‌ای از گروه ارتش مرکز به سمت رود دنیپر در نزدیکی کی‌یف و سپس چرخش به سمت جنوب شرقی جهت به محاصره درآوردن نیروهای دشمن در غرب اوکراین اشاره نمود.
نتایج نهایی طرح‌ریزی‌ها روز ۱۷ دسامبر به هیتلر ارائه گردید. روز بعد، ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰، هیتلر با صدور رسمی آن تحت عنوان «فرمان شماره ۲۱ پیشوا» ضمن اشاره به اهداف جغرافیایی متعدد از جمله مسکو، هدف نهایی عملیات بارباروسا را انهدام توان نظامی شوروی دانست و میانه مه ۱۹۴۱ را مهلت نهایی انجام باقی‌مانده آماده‌سازی‌ها مشخص ساخت. اسم رمز «بارباروسا» برای نخستین بار در این فرمان از سوی هیتلر به‌کار گرفته شد. پیش از این از اسم رمز «اوتو» و «فریتس» در این ارتباط استفاده می‌شد. هیتلر ۹ ژانویه ۱۹۴۱ در کنفرانسی در برگهوف اذعان داشت «هنگامی که این عملیات اجرا شود، اروپا نفس خود را حبس خواهد کرد.»