moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در مواردی که یک آمارهٔ مشخص تنها با استفاده از عددی کوچک می‌تواند طراحی شود تا یک مشخصهٔ مورد نیاز را اندازه بگیرد، "r"، از آیتم‌های داده، یک آمارهٔ متناظر بر اساس تمام نمونه می‌تواند فرمول بندی شود. اگر یک r-نمونه از اماره داده شده باشد، می‌توان یک n-نمونه از آماره را با روشی شبیه بوت استرپینگ ساخت (با گرفتن میانگین از آماره روی کل زیر نمونه‌ها با اندازهٔ r). این پروسه به عنوان پروسه‌ای با ویژگی‌های خوب شناخته می‌شود و نتیجه یک U-statistic است. برای r=۱ و r=۲، میانگین و واریانس نمونه از این نوع‌اند.
استفاده از این نام در آمار توسط Bradley Efron در "Bootstrap methods: another look at the jackknife," Annals of Statistics, 7, (1979) ۱–۲۶. مراجعه شود به Notes for Earliest Known Uses of Some of the Words of Mathematics: Bootstrap (John Aldrich) و Earliest Known Uses of Some of the Words of Mathematics (B) (Jeff Miller) for details.
محمود یلواج یا محمود خوارزمی از مسلمانان ماوراءالنهر و یکی از سه تن مشاوران مسلمان چنگیز مغول بود. وی مدتی حکومت بر بخش‌هایی از متصرفات چنگیز را دریافت کرد. او حاکم ختای یعنی چین شمالی در عهد اوگتای قاآن پسر چنگیزخان بود. به زبان مغولی به معنی فرستاده و پیک است. محمود یلواج ریاست فرستادگانی را داشت که به سال ۶۱۵ هجری قمری با هدایا و تحفه‌هایی به خدمت سلطان محمد خوارزمشاه رسیدند و نامه ٔ چنگیز را به نزد خوارزمشاه آوردند. او با تمهید مقدماتی خوارزمشاه رابه امضای عهدنامه‌ای راضی ساخت که به موجب آن از آن به بعد چنگیز و خوارزمشاه دوست یکدیگر باشند و دوستان هم را دوست، و دشمنان یکدیگر را دشمن بدارند. و یلواج از طرف چنگیز این معاهده را امضاء کرد.
اوگتای قاآن پس از تسخیر چین شمالی حکومت آن نواحی را به مشاور مسلمان پدر خود یعنی محمود یلواج سپرد و اداره ٔ ممالک اویغور و ختن و کاشغر و ماوراءالنهر تا ساحل رود جیحون را نیز به پسر او مسعودبیگ واگذاشت .و این پدر و پسر به تعمیر خرابی‌های گذشته و اصلاح حال مردم و اداره ٔ آن ممالک پرداختند و با حسن تدبیر بر بسیاری از زخم‌های ایام استیلای مغول مرهم نهادند.
اکسلا گیونه نام یکی از شخصیت‌های خیالی در سری بازی‌های رزیدنت ایول است. او در رزیدنت ایول ۵ حضور داشت و صداگذاری آن را نینا فرن انجام داد. او در این سری، نقش یک پژوهشگر وابسته به شرکت ترایسل را دارد.
اکزلا گیونه، یکی از اعضای خانواده مشهور گیونه بود که از سرشناسی بالایی در میان بازرگانان و بزرگان اروپا برخوردار بود. خانواده او یکی از سرشناس‌ترین خانواده‌های تاجر در اروپا بود که مورد احترام خاصی قرار داشت. مادر بزرگ اکزلا، از خانواده معروف تراویس بود. خانواده‌ای که یکی از فرزندان آن، هانری تراویسی بود که شرکت ترایسل را بنیان نهاد. هانری تراویس همچنین نویسنده کتاب "بررسی تاریخچه طبیعت" بود. این کتاب تأثیر فراوانی را در فعالیت‌ها و افکار اوزول ای اسپنسر برجای گذاشت. اکزلا روزبه‌روز بزرگ‌تر شد و سرانجام با کمک آلبرت وسکر توانست تا ریاست مقر آفریقایی شرکت ترایسل را برعهده گرفته و کار را برای آغاز پروژه ساخت ویروس اوروبوروس آغاز کند.
خانواده گیونه، یک خانواده سرشناس و معتبر در اروپا از دیدگاه فعالیت‌های تجاری و اقتصادی بود. اکزلا در چنین مخیطی رشد کرد و افزون بر زیبایی و هوش ذاتی خود، بسیار مغرور بزرگ شد. دوران مدرسه و دانشگاه او به سرعت و با کسب نمره‌های بالا سپری شد. او در رشته مهندسی ژنتیک تحصیل کرد و استعداد شگرفی از خود نشان داد. او وارث هوش و ذکاوت هانری تراویس بود. در سن ۱۸ سالگی، با توجه به استعداد، تخصص و آشنایی که داشت وارد شرکت ترایسل شد و در بخش داروسازی مشغول کار شد. او رفته‌رفته توانست تا مدارج را گذرانده و پست‌های بالاتری را در شرکت ترایسل برعهده گیرد.
آلبرت وسکر پس از به دست آوردن نمونه انگل لاس پلاگاس، در این اندیشه بود که شرکت آمبرلا را از میان راه برداشته و با آسودگی بیشتری به سمت اهداف خود گام بردارد. او پس از کشتن اوزول ای اسپنسر با دو مأمور BSAA، یعنی کریس ردفیلد و جیل ولنتاین مبارزه کرد. در این مبارزه، جیل توسط وسکر به اسارت گرفته شد. وسکر در ادامه وارد شرکت ترایسل شد و برنامه‌های خود را برای مدیران این شرکت توضیح داد. او برای رسیدن به اهداف خود، همکاری خود را با اکزلا آغاز و او را برای رسیدن به مدیریت مقر آفریقایی ترایسل یاری کرد. اکزلا و آلبرت وسکر در مقر آفریقا در تلاش برآمدند تا با توجه به دراختیار داشتن منبع اصلی ساخت ویروس مادر، یعنی گل‌های افسانه‌ای، نوعی دیگر از پیدایش را برای کشف این ویروس به کار گیرند تا ضعف‌های موجود در ویروس مادر را در ویروس اوروبوروس بپوشانند. آن دو تلاش‌های خود را برای ساخت ویروس جدید گسترش دادند اما با مشکلات جدی روبه‌رو می‌شدند. سمی بودن بیش از اندازه گل‌های افسانه‌ای، همواره یک مشکل بزرگ برای بهره‌برداری از آن بود. اکزلا و آلبرت وسکر مطالعات خود را تا زمان آشنا شدن با پادتنهای اختصاصی موجود در بدن جیل ولنتاین ادامه دادند.
جیل پس از رخدادهای که توسط نمسیس به نوعی خاص از ویروس تی دچار شد، حتا با وجود پادزهر کارلوس اولیویرا، ویروس همچنان در بدن او وجود داشت. اما این ویروس یک ویروس بی‌عمل و خنثی بود که این سبب شده بود تا سیستم دفاعی بدن جیل، پادتن‌هایی برای مبارزه با این ویروس ایجاد کند. اکزلا و وسکر در تلاش برآمدند تا با کمک این پادتن‌ها که هدف آن‌ها ویروسی بود که از ویروس مادر مشتق شده بود، استفاده کرده و سم موجود در گل‌ها را در فرایند ساخت ویروس اوروبوروس خنثی کنند. تجربه‌ای موفق که سرانجام ان ساخته شدن ویروس اوروبوروس بود.
پس از ساخته شدن ویروس اوروبوروس و فراوری نمونه دوم و سوم انگل لاس‌پلاگاس، اکزلا و وسکر با کمک ریکاردو ایروینگ، نخستین نشانه‌های یک آلودگی ژنتیکی را در یک روستای آفریقایی نمایش دادند. با شدت یافتن این فاجعه، گروه غیردولتی و ضد فعالیت‌های تروریستی به نام BSAA وارد ماجرا شد. شوا آلومار مأمور BSAA در آفریقا به عنوان یکی از مأموران رسیدگی به این پرونده برگزیده شد. BSAA همچنین، کریس ردفیلد را نیز برای رسیدگی به این پرونده فراخواند و این باعث شد تا کریس، باردیگر در متن حوادثی قرار گیرد که در یک سوی معادله، آلبرت وسکر قرار داشت. گرچه او در ابتدا از حضور ویکر در این پرونده آگاه نبود. کریس و شوا در اداه با تشکیل یک تیم، جستجوی خود را برای پرده برداری از رازهای پنهان این حادثه بیولوژیکی آغاز کردند. یکی از مهم‌ترین مدارک برای این دو، ریکاردو ایروینگ بود. ایروینگ مظنون اصلی این پرونده بود که رفته‌رفته به دام افتاد و نام اکزلا گیونه را به عنوان شخصیت اصلی حاضر در پشت این حوادث معرفی کرد. جستجوهای کریس و شوا برای ایفتن اکزلا آغاز شد و ان‌دو در یک تعقیب و گریز طولانی سرانجام با اکزلا گیونه مبارزه کردند. اکزلا پس از آن‌که نهایت بازدهی را برای وسکر انجام داد، به شخصی بی‌استفاده تبدیل شد. آلبرت وسکر با تزریق ویروس اوروبوروس به اکزلا، تصمیم گرفت تا از او به عنوان یک مانع جدی برای متوقف کردن کریس و شوا استفاده کنم. اما کریس و شوا سرانجام توانستند تا اکزلا را که اینک به هیولا تغییر ماهیت داده بود را نابود کنند.
سفیدبرفی و هفت کوتوله یک فیلم پویانمایی موزیکال فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۳۷ (۱۳۱۶ خورشیدی) است که توسط استودیو انیمیشن والت دیزنی تولید شده و توسط آرکی‌او ریدیو پیکچرز منتشر شده‌است. این فیلم بر اساس افسانه آلمانی ۱۸۱۲ توسط برادران گریم، نخستین فیلم بلند پویانمایی سنتی و نخستین پویانمایی بلند استودیوی والت دیزنی است. داستان فیلم توسط هنرمندان استوری‌بورد دوروتی آن بلنک، ریچارد کریدون، مریل د ماریس، اتو انگلندر، ارل هرد، دیک ریکارد، تد سیرز و وب اسمیت اقتباس شده‌است. دیوید هَند کارگردان ناظر این فیلم بود، در حالی که ویلیام کاترل، ویلفرد جکسون، لری موری، پرس پیرس و بن شارپستین سکانس‌های جداگانه فیلم را کارگردانی کردند.
"سفیدبرفی" نخستین بار در تئاتر کارتای سیرکل در لس آنجلس، کالیفرنیا در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷ به نمایش درآمد. این فیلم یک موفقیت تجاری و انتقادی بود و با درآمد جهانی بیش از ۸ میلیون دلار در طول اکران اولیه (در مقایسه با بودجه ۱٫۵ میلیون دلاری خود)، برای مدت کوتاهی رکورد پردرآمدترین فیلم صدادار تمام زمان‌ها را در اختیار داشت. محبوبیت این فیلم باعث شد تا بارها در سینماها اکران شود، تا اینکه در دهه ۱۹۹۰ نسخه ویدئوی خانگی آن منتشر شد. با تعدیل تورم، این فیلم یکی از ده فیلم برتر گیشهٔ آمریکای شمالی و پردرآمدترین فیلم پویانمایی است. درآمدهای تعدیل‌شده با تورم، این فیلم را در سرتاسر جهان در صدر تمام فهرست‌های فیلم‌های پویانمایی قرار می‌دهد.
"سفیدبرفی" در سال ۱۹۳۸ نامزد بهترین موسیقی فیلم در جوایز اسکار شد و در یازدهمین دوره جوایز اسکار تهیه‌کنندهٔ آن والت دیزنی اسکار افتخاری را برای این فیلم دریافت کرد. این جایزه منحصر به فرد بود که شامل یک تندیس اسکار در اندازه معمولی و ۷ تندیس خردتر اسکار است. این تندیس‌ها توسط شرلی تمپل به والت دیزنی اهدا شدند.
در سال ۱۹۸۹، کتابخانه کنگره ایالات متحده، این فیلم را «از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی مهم» دانست و آن را به عنوان یکی از ۲۵ فیلم اول برای حفظ در فهرست ملی ثبت فیلم انتخاب کرد. انستیتوی فیلم آمریکا آن را در بین ۱۰۰ فیلم برتر آمریکایی قرار داد و همچنین در سال ۲۰۰۸ از این فیلم به عنوان بهترین پویانمایی آمریکایی تمام دوران نام برده‌شد. برداشت دیزنی از این افسانه تأثیر فرهنگی قابل‌توجهی داشته‌است و آثار زیادی از جمله جاذبه‌های پارک موضوعی محبوب، یک بازی ویدیویی، یک موزیکال برادوی و یک فیلم لایو اکشن آینده را نتیجه داده‌است.
سفیدبرفی که هر دو والدین خود را در سنین جوانی از دست داده‌است، یک شاهدخت است که با «ملکه»، نامادری شریر و خونسرد خود، زندگی می‌کند. ملکه از ترس اینکه زیبایی سفیدبرفی بیشتر از زیبایی او باشد، او را مجبور می‌کند که به عنوان خدمتکار برایش کار کند و روزانه از آینه جادویی خود می‌پرسد که «چه‌کسی زیباترین است». سال‌ها آینه همیشه جواب می‌دهد که «ملکه زیباترین است»، که او را خشنود می‌کند.
یک روز، آینه جادویی به ملکه اطلاع می‌دهد که سفیدبرفی اکنون زیباترین در تمام سرزمین است. در همان روز، سفیدبرفی با شاهزاده‌ای که آواز او را می‌شنود ملاقات می‌کند و عاشق او می‌شود. ملکه با عصبانیت به شکارچی خود دستور می‌دهد که سفیدبرفی را به جنگل ببرد، او را بکشد و قلب او را در یک جعبه جواهرات برگرداند. شکارچی نمی‌تواند خود را مجبور به کشتن سفیدبرفی کند و نقشه ملکه را برای او فاش می‌کند. او سپس از سفیدبرفی می‌خواهد که به جنگل فرار کند و هرگز برنگردد.
سفیدبرفیِ گم‌شده و ترسیده، با حیوانات جنگلی دوست می‌شود که او را به کلبه‌ای در اعماق جنگل هدایت می‌کنند. سفیدبرفی با یافتن هفت صندلی کوچک در اتاق غذاخوری کلبه، تصور می‌کند که کلبه، خانهٔ نامرتب هفت کودک یتیم است. او با کمک حیوانات به تمیزکردن مکان و پختن غذا ادامه می‌دهد. سفیدبرفی به زودی متوجه می‌شود که این کلبه خانه هفت کوتوله به نام‌های «داک»، «گرامپی»، «اِسلیپی»، «هَپی»، «بَشفول»، «اسنیزی» و «دوپی» است که در یک معدن نزدیک کار می‌کنند. وقتی آن‌ها به خانه بازمی‌گردند، از اینکه کلبه خود را تمیز می‌بینند نگران می‌شوند و مشکوک می‌شوند که یک مزاحم به خانه آنها حمله کرده باشد. سفیدبرفی خود را معرفی می‌کند و کوتوله‌ها در نهایت پس از اینکه او به آنها پیشنهاد تمیزکردن و آشپزی می‌دهد، از او در خانه‌شان استقبال می‌کنند. سفیدبرفی برای کوتوله‌ها خانه‌داری می‌کند در حالی که آنها در طول روز جواهرات را از معدن استخراج می‌کنند؛ در شب، همه آنها آواز می‌خوانند، موسیقی می‌نوازند و می‌رقصند.
در بازگشت به قلعه، آینهٔ جادویی نشان می‌دهد که سفیدبرفی هنوز در کنار کوتوله‌ها زندگی می‌کند. ملکه که از اینکه شکارچی او را فریب داده‌است خشمگین می‌شود و یک سیب مسموم ایجاد می‌کند که هر کسی که آن را بخورد را به مرگی شبیه به خواب می‌کشاند. او یادمی‌گیرد که نفرین را می‌توان با «بوسهٔ اولین عشق» شکست، اما مطمئن است که سفیدبرفی پیش از اینکه این اتفاق بیفتد، زنده به گور خواهد شد. ملکه با استفاده از یک معجون برای مبدل‌کردن خود به عنوان یک پیرزن زشت، در حالی که کوتوله‌ها دور هستند به سوی کلبهٔ آن‌ها می‌رود. حیوانات مکله را در لباس مبدل او شناسایی می‌کنند، اما نمی‌توانند به سفیدبرفی هشدار دهند. آنها با عجله می‌روند تا کوتوله‌ها را پیدا کنند. ملکه سفیدبرفی را فریب می‌دهد تا سیب را گاز بزند، که او را به خوابی شبیه به مرگ فرو می‌برد.
هنگامی که ملکه کلبه را ترک می‌کند، کوتوله‌ها با حیوانات برمی‌گردند و او را در صخره‌ای به دام می‌اندازند. او سعی می‌کند تخته سنگی را روی آن‌ها بیاندازد، اما پیش از اینکه بتواند این کار را انجام دهد صاعقه‌ای به صخره برخورد می‌کند و باعث می‌شود او سقوط کرده و توسط تخته‌سنگ له شود. کوتوله‌ها در کلبه‌شان متوجه می‌شوند که سفیدبرفی توسط سم به خواب فرورفته است. آنها که تمایلی به دفن در زمین ندارند، در عوض او را در یک تابوت شیشه‌ای که با طلا تزئین‌شده در محوطه‌ای در جنگل قرار می‌دهند. آنها همراه با موجودات جنگلی مراقب او می‌شوند.
یک سال بعد، شاهزاده از خواب ابدی او باخبر می‌شود و از تابوت او بازدید می‌کند. غمگین از مرگ ظاهری او، شاهزاده سفیدبرفی را می‌بوسد که طلسم را می‌شکند و او را بیدار می‌کند. وقتی شاهزاده سفیدبرفی را به قلعه خود می‌برد، کوتوله‌ها و حیوانات خوشحال می‌شوند.
"سفیدبرفی و هفت کوتوله" نخستین بار در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷ در تئاتر «کارتای سیرکل» به نمایش درآمد. این فیلم در پایان با تشویق شدید تماشاگرانی از جمله جودی گارلند، مارلنه دیتریش و چارلز لاتن مواجه شد. شش روز بعد، والت دیزنی و هفت کوتوله روی جلد مجله تایم ظاهر شدند. "سفیدبرفی و هفت کوتوله" در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷ در تئاتر کارتای سیرکل به نمایش درآمد. شش روز بعد، والت دیزنی و هفت کوتوله روی جلد مجله "تایم" ظاهر شدند. این فیلم سه هفته بعد، در تالار موسیقی رادیو سیتی در نیویورک و یک تئاتر در میامی در ژانویه ۱۹۳۸ افتتاح شد، که در پی فروش قوی گیشه، آرکی‌او پیکچرز تشویق شد تا فیلم را در ۴ فوریه اکران عمومی کند. این فیلم به موفقیت بزرگی در گیشه تبدیل شد و در طول اکران اولیه خود فروش اجاره‌ای ۴٫۲ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا داشت، که تبدیل به موفق‌ترین فیلم صدادار تمام دوران شد که در آن جانشین "احمق آوازخوان" از ال جولسون شد. "سفیدبرفی" به زودی توسط "بربادرفته" در سال ۱۹۳۹ از این موقعیت خارج شد.
بر اساس گزارش آرکی‌او، "سفیدبرفی و هفت کوتوله" تا پایان اکران اولیه خود، ۷٬۸۴۶٬۰۰۰ دلار در گیشه جهانی فروش داشته‌است. این باعث شد آرکی‌او سودی معادل ۳۸۰٫۰۰۰ دلار داشته باشد.
مسجد و مدرسه دوران اسلامی بیشاپور در کازرون از بناهای قرن چهارم و مربوط به دوران آل بویه است. این مدرسه به صورت صلیبی شکل ساخته شده، اما در تغییرات بعدی به صورت چهار ایوانی درآمده است.
حریر شریعت‌زاده (متولد ۱۱ خرداد ۱۳۵۶، تهران) نوازندهٔ ایرانی‌ست. او همسر سالار عقیلی است. سازهای تخصصی او، پیانو و دف هستند.
وی از پنج سالگی پیانو را شروع نمود. از کلاس اول راهنمایی تا دوم دبیرستان با اساتیدی چون جواد معروفی، خانم جواهری و خانم فخری ملک پور آموزش دید. سبک استاد محجوبی را فرا گرفت و از آن پس با این سبک ادامه داد. از خانم پریسا ردیف‌های آوازی را فرا گرفت. وی همچنین در دانشگاه سراسری رشته تغذیه تحصیل نمود و سپس در دانشگاه، تحصیلات موسیقی را هم پشت سر گذاشته‌است. وی یک خواهر و دو برادر دارد. یک برادر و یک خواهر او در آلمان زندگی می‌کنند و برادر دوم ساکن تهران است. پدربزرگ مادری او سیرجانی‌تبار بوده و صدای خوشی داشته‌است. برادری که در ایران زندگی می‌کند به عنوان پزشک کار می‌کند اما تار را نزد استادانی همچون حمید متبسم و طهماسبی آموخته‌است.
حریر شریعت زاده دربارهٔ آغاز آشنایی خود با سالار عقیلی می‌گوید:
قلعه دختر بیشاپور از قلعه‌ها و آثار تاریخی مهم منطقه کازرون است که مربوط به دوران ساسانی است.این قلعه در شمالی‌ترین قسمت شهر باستانی بیشاپور واقع گردیده و وظیفه حفاظت از این شهر را بر عهده داشته‌است.
کازرون سیتی
تصویری از قـلـعـه دخـتـر بـیـشـاپـور
سیدعلی خاتمی (زاده ۱۵ خرداد ۱۳۳۲، یزد) برادر سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور سابق ایران است. او به مدت ۴ سال در دولت دوم خاتمی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ رئیس دفتر رئیس‌جمهوری بود. او فوق لیسانس مهندسی صنایع از بروکلین دارد.سفر محمد خاتمی به یزدواکنش علی خاتمی به سخنان ثمره هاشمی
حسین نمازی (در برخی منابع به اشتباه حسین زمانی) (زادهٔ ۱۳۳۷ در تهران) مشهور به حسین دوربینی یا آقای دوربینی فردی ایرانی‌ست که همواره به دنبال شرکت در مراسم دولتی یا رسمی‌ست تا در تلویزیون یا در روزنامه‌ها نمایش داده شود و به همین دلیل از سوی رسانه‌ها به این نام معروف شده‌است.
حسین نمازی زادهٔ ۱۳۳۷ در تهران، با اصلیتی شیرازی است که یک بار در سال ۱۳۷۹ ازدواج کرده و خود مدعی است به دلیل علاقهٔ زیادش به دوربین، از همسرش جدا شده‌است! که به عنوان کارمند خدماتی وزارت ارشاد در کتابخانه پارک شهر مشغول بکار است.
او در مصاحبه با هفته‌نامهٔ همشهری جوان می‌گوید:
آن‌طور که خود حسین به یاد دارد، همه چیز از مراسم عزاداری روز تاسوعا سال ۱۳۵۴ در مسجد ارگ شروع شد. آن روزها حسین جوانی ۱۷ ساله بود که برای عزاداری به داخل مسجد رفت و دیدن چند دوربین فیلمبرداری او را بسوی خود کشید. وقتی فیلم مراسم از تلویزیون پخش شد، حسین از دیدن تصویر خود ذوق زده و خوشحال شد:
و در خبرگزاری ایمنا گفته‌است: هنوز انقلاب نشده بود، حجت‌الاسلام فلسفی در مسجد ارک سخنرانی می‌کرد، من جلو نشسته بودم و دوربین را نگاه کردم و خوشم آمد، پیگیر شدم. اولین بار که من را از تلویزیون نشان دادند انتظار نداشتم خودم را ببینم ولی وقتی دیدم، حسی وصف نشدنی برایم پیش‌آمد.
او به واسطه‌ی عموی خود — حسین نمازی، وزیر امور اقتصادی و دارایی شش کابینه‌ی دولت‌های مختلف — به دیدار سید روح‌الله خمینی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، هم رفته است.
او در پاسخ به این پرسش که «چرا به دنیای بازیگری وارد نمی‌شوی؟» با یک چهرهٔ بی‌حس و بی علاقه به دنیای سینما می‌گوید به او پیشنهادهای هنری داده‌اند، اما قبول نکرده‌است:
در روز جمعه ۲۱ مهر ۱۳۹۶، محسن قرائتی حین اجرای برنامهٔ عطر عاشقی و سخنرانی در امامزاده ابوالحسن شهر ری، آقای دوربینی را در وسط جمعیت دید و با لحنی تند و تحقیرکننده گفت: «این آقا را بیرونش کنید، اومده دوربین بازی کنه! پاشو برو بیرون، برو بیرون! من صد دفعه تو تلویزیون دیدمت!». این برخورد واکنش‌های زیادی در پی داشت و عزت‌الله ضرغامی با اشاره به تماس تلفنی‌اش با قرائتی نوشت: «قرائتی از خدا و آقای نمازی و هر کس دیگری که به هر دلیلی از ایشان ناراحتی به دل دارد، عذرخواهی کردند».
قرائتی گفت: «ما فقط ۱۴ معصوم داریم و همه ممکن است اشتباه کنند. از خدا و آقای نمازی و هر کس دیگری که به هر دلیلی از بنده ناراحتی به دل دارد، عذرخواهی می‌کنم»
الاخبار روزنامه‌ای به زبان عربی که مرکز چاپ آن در بیروت است و از سال ۲۰۰۶ چاپ می‌شود.
الاخبار توسط یک شرکت لبنانی با نام أخبار بیروت اداره می‌شود. این شرکت در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد و روزنامه‌ای با نام الاخبار منتشر ساخت. الاخبار به شکل نوین کنونی و اداره جدید برای بار نخست در ژوئیه ۲۰۰۶ منتشر و چاپ شد. این روزنامه با تلاش دو روزنامه‌نگار سرشناس لبنانی جوزف سماحه و ابراهیم الامین راه اندازی شد. در دسامبر ۲۰۱۰ الاخبار یک رونوشت از افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا را دریافت و سپس منتشر کرد. پس از انتشار وبگاه روزنامه الاخبار هک شد.
شاهزاده تونِری (زاده ۲۸ ژانویه ۶۷۶، درگذشته ۶ دسامبر ۷۳۵) شاهزاده‌ای ژاپنی بود در دوره نارا. او یکی از فرزندان امپراتور تمو و پدر امپراتور جونین بود. او روند نگارش و تکمیل کتاب نیهون‌شوکی را سرپرستی کرد.
اونو یاسومارو (درگذشته ۱۵ اوت ۷۲۳ میلادی) نجیب‌زاده، دیوان‌سالار و وقایع‌نگار ژاپنی بود. شهرت او از بابت گردآوری و تدوین کتاب کوجیکی (به فرمان ملکه گمه‌ای و با کمک هیدا نو آره) و به احتمال فراوان نقش فعال در تهیه کتاب نیهون‌شوکی (به سرپرستی شاهزاده تونری) بود.
نیهون شوکی که گاه با نام نیهون گی یا وقایع ایام ژاپن از آن یاد می‌شود. پس از کتاب کوجیکی، قدیمی‌ترین کتاب ژاپن و البته قدیمی‌ترین کتاب تاریخ این امپراتوری است. نیهون شوکی بر خلاف دیگر نمونه‌های آسیای شرقی به تاریخ کلاسیک ژاپن از زمان خلقت جهان تا دوران نویسنده می‌پردازد و نه آنکه از تأسیس امپراتوری شروع کند. نگارش کتاب نیهون شوکی در سال ۷۲۰ میلادی توسط یاسومارُ نُ اُ و تحت سرپرستی پرنس تونری به کمک صدها محقق تاریخ، جغرافیا، آیین و ادبیات پس از ۶ سال به پایان رسید. این کتاب شامل ۳۰ طومار یا فصل است که دو طومار نخست آن به خلقت و ظهور حکومت بهشت بر عالم پرداخته و موضوع طومار سوم تأسیس امپراتوری یاماتُ یا همان ژاپن است. موضوعیت اصلی این اثر سرگذشت ایالات امپراتوری از دید دربار سلطنتی و فرزندان بهشت (همان امپراتور) است که طی این مسیر اِلِمان‌های فرهنگی، آیینی و اساطیری بسیاری را بیان می‌کند که باعث شده اثر مذکور منبع اصلی باستان شناسان، آیین شناسان و بسیاری محققین دیگر در رابطه با ژاپن باشد. به دلیل آنکه نیهون شوکی به خط کانجی کهن که بسیار با خط چینی کهن همخوانی دارد نوشته شده خواندن متن اصلی برای غیر متخصصین غیر ممکن می‌باشد کما اینکه مطالب نیاز به تفسیر ادبی و مفهومی بسیار سنگینی دارند. در عصر اِدو (۱۶۰۰ تا ۱۸۶۸) که عصر رشد فرهنگ عمومی در ژاپن است کتاب برای عوام ساده شده و همچنین تفسیر شد، از جمله مفسرین کسی نیست جز موتوری نوریناگا (Motoori Norinaga) که بزرگ‌ترین اندیشمند ژاپن طی ۶۰۰ سال اخیر بوده‌است. نیهون شوکی برای نخستین بار در ۱۸۹۹ به انگلیسی ترجمه و در سال ۲۰۱۹ به فارسی ترجمه شد.
یاسومارو نو او. نیهون شوکی. سید بنیامین کشاورز. تهران.انتشارات ماهواره. ۱۳۹۸
صُبْحِ نِیْشابور هفته‌نامه‌ای محلی استان خراسان است که مرکز چاپ آن در نیشابور جای دارد. پیوسته و ناپیوسته از سال ۱۳۶۸ می‌شود.
این هفته‌نامه از سال ۱۳۶۷(۱۹۸۸م) چاپ می‌شود که آن هنگام نخستین نشریه محلّی استان خراسان لقب گرفت؛تاریخ گواهی نشر آن از ۱۳ اسفند ۱۳۶۹ است. عنوانش را از روی شهرت نیشابور به صبحش گرفته. روابط بین‌المللی این نشریه در پوشش خبری فاجعهٔ قطار نیشابور (۲۰۰۴) با آسوشیتد پرس تلفنی برقرار بود. همچنین در پوشش خبری دربارهٔ تقسیم استان خراسان، تأثیرگذاری‌هایی داشته است.
خرگوش اروپایی گونه‌ای از خرگوش است که در اصل بومی جنوب غربی اروپا (اسپانیا و پرتغال) و شمال غربی آفریقا است.ADW: Oryctolagus cuniculus: Information اما توسط انسان به بسیاری از نقاط دیگر دنیا نیز وارد شده‌است. جمعیت این حیوان در زیستگاه طبیعی خودش به شدت کاهش یافته و کاهش جمعیت آن شکارچی‌های وابسته به آن مانند سیاه‌گوش ایبری و عقاب شاهی اسپانیایی را در آستانه انقراض قرار داده‌است اما جمعیت آن در برخی نقاط غیربومی به قدری افزایش یافته که باعث مشکلات زیست‌محیطی فراوان و حتی انقراض برخی گونه‌های بومی شده‌است.
خرگوش اروپایی تنها خرگوشی است که اهلی شده و به عنوان منبع غذایی برای استفاده از گوشت آن یا به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود. ورود خرگوش‌های رهاشده یا فرار کرده به طبیعت در برخی مناطق باعث مشکلات جدی زیست‌محیطی شده‌است. این جانور زادوولد سریعی دارد و در صورتی که شکارچی طبیعی نداشته باشد افزایش سریع جمعیت آن باعث تخریب پوشش گیاهی و خاک خواهد شد. شدیدترین مشکلات در استرالیا و نیوزیلند و جزایری که دشمن طبیعی برای این حیوان وجود ندارد بروز کرده‌است. این حیوان از معدود جانورانی است که توسط انسان همزمان به عنوان غذا، به عنوان حیوان مونس و به عنوان آفت محصولات کشاورزی در نظر گرفته شده‌است.
این حیوان برخلاف تصور اشتباه رایج جونده نیست و مثل بقیه خرگوش‌ها به راستهٔ مستقل خرگوش‌سانان (Lagomorpha) تعلق دارد. خرگوش‌های اروپایی با ایجاد حفره‌هایی در سطح زمین لانه‌سازی می‌کنند و بیشتر وقت خود را که مشغول تغذیه نیستند در آن‌ها می‌گذرانند. خرگوش اروپایی حیوانی اجتماعی است و به صورت گروهی زندگی می‌کند. آنها بیشتر در ساعات سحر و غروب فعال هستند. غای اصلی آن علف است اما از برگ‌ها، پوست درختان، جوانه‌ها و ریشه‌ها هم تغذیه می‌کنند.
خرگوش اروپایی توانایی تولید مثل بالایی دارد و توانایی شگفت‌انگیزی در گسترش سریع جمعیت خود دارد. یک نمونه مهم در استرالیا اتفاق افتاد که در سال ۱۸۵۹ برای اولین بار ۲۴ عدد خرگوش در آن رهاسازی شدند و کمتر از یک قرن بعد تعداد آنها به بیش از ۶۰۰ میلیون رسید.
در گذشته جمعیت خرگوش اروپایی در شبه‌جزیره ایبری به قدری زیاد بود که فنیقی‌ها (ساکنان شرق مدیترانه) در هزاره دوم پیش از میلاد این منطقه را خرگوشستان ("ای-شَفَن-یم" در زبان فنیقی) می‌خوانند. در زبان عبری امروزین هم "ای-شَفَن-یم" به معنی جزیره خرگوش‌ها است. بر اساس یک تئوری کلمه "اسپانیا" (spania در یونانی و Hispania در لاتین) نیز از همین واژه گرفته شده‌است.
خرگوش‌های اروپایی پستاندارانی قهوه‌ای رنگ با طول ۳۴ تا ۴۵ سانتیمتر و وزن تقریبی ۱٫۳ تا ۲٫۲ کیلوگرم هستند. نژادهای خرگوش‌های اهلی اندازه‌های متفاوتی دارند اما بیشتر آنها بزرگتر از همتایان وحشی خود هستند.
خرگوش اروپایی شباهت زیادی به خرگوش صحرایی اروپایی دارد اما خرگوش صحرایی کمی بزرگتر است. پاهای بلندتری دارد، گوش‌هایش بلندتر و نوک گوش‌هایش سیاه‌رنگ است و سوراخ دماغش بزرگتر است. همچنین نوزادان خرگوش اروپایی بدون مو و کور به دنیا می‌آیند، در حالیکه نوزادان خرگوش صحرایی رشدیافته‌تر هستند.
لوکی از ایزدان یا یوتونها (و یا هر دو) در اساطیر اسکاندیناوی است. وی فرزند لافی و فارباوتی است و برادر هلبلیندی و بیلایستر. لوکی خوش سیما، بذله‌گو و فریبنده، و در عین حال شرارت‌بار و آب‌زیرکاه بود. مدرکی در دست نیست دال بر اینکه لوکی را به عنوان ایزد بپرستند، اما به‌نظر می‌رسد که او یکی از شخصیت‌های اصلی خاندان اساطیری بوده باشد. او در بسیاری از رویدادهای اساطیری نقش محوری دارد و هم ملازم همیشگی و دوست بزرگ ایزدان بود و هم نفوذی شرارت‌بار داشت و دشمنی مرگبار به‌شمار می‌آمد. وی از یک غول مؤنث به نام آنگربودا صاحب سه فرزند غول‌آسا شد که عبارتند از؛ هل، نگهبان قلمرو مردگان و ایزدبانوی مرگ، مار کیهانی افسانه‌ای به اسم یورمونگاند که این مار سرانجام در راگناروک، ثور را می‌کشد و توسط او کشته می‌شود؛ فرزند دیگر لوکی، گرگی به اسم فنریر است که در راگناروک، اودین را می‌کشد، و همچنین لوکی از همسر دومش سیگین ایزد بانوی وفاداری و شفقت دارای دو فرزند به نام‌های نارفی و والی (با والی یا «بوئه» پسر اودین اشتباه نشود) هست.
روابط وی با دیگر خدایان اساطیری نورس در مواقع مختلف، متفاوت است؛ وی گاهی به عنوان یار و کمک‌کننده آنان و گاهی به عنوان دشمن و خرابکار شناخته می‌شود. او با آتش و جادو مرتبط بوده و یک دگرپیکر است و در بسیاری مواقع خودش را به شکل یک ماهی، مادیان، پیرزن و دیگر اشکال درآورده است. رابطه حسنه لوکی با خدایان نورس زمانی پایان می‌پذیرد که وی قتل یکی از محبوب‌ترین خدایان، بالدر را طرح‌ریزی می‌کند.
وی توسط خدایان محکوم شده و در کوهی به بند کشیده می‌شود که ماری از بالای سر او زهرش را بر او می‌ریزد ولی همسرش سیگین این زهر را در کاسه‌ای جمع می‌کند و مانع درد کشیدن همسرش می‌شود، مگر مواقعی که می‌خواهد زهر را خالی کند که به خود پیچیدن لوکی در این لحظات از درد، موجب زمین لرزه می‌شود. در راگناروک او از بندش رها می‌شود و در جنگ با خدایان، دشمن دیرینش هایمدال را می‌کشد و خود نیز توسط او کشته می‌شود.لوکی نوشته میکا اف. لیندمنز. . آخرین ویرایش در ۱۰ آوریل ۲۰۰۱
لوکی می‌توانست به شکل انواع حیوانات، پرنده‌ها، و به‌ویژه، حشرات درآید و سرشت شرارت‌بار خود را بنمایاند. او وقتی می‌خواست کار کوتوله‌ها را در ساختن پتک ثور، خنثی کند به صورت مگس درآمد، و وقتی می‌خواست گردنبند بریسینگ را از فریا بدزدد، به شکل کک درآمد. همچنین به شکل مگسی درآمد تا وارد خانهٔ فریا شود و چون او را خوابیده در رختخواب یافت و گیره گردنبند زیر سر او بود، لوکی به شکل کک درآمد و ایزدبانو را نیش زد. پس فریا جابه‌جا شد و لوکی توانست گردنبند را بدزدد. او بسیار موذی بود و اغلب با نیرنگ‌های خود باعث دردسرهای بزرگ برای ایزدان می‌شد، اما به همان اندازه با چیره‌دستی و هنر خود، اغلب آن‌ها را نجات می‌داد.
ریشه نام "لوکی" همچنان در دست بررسی است ولی بسیاری معتقدند این نام از نام قدیمی نورس "لوکا" گرفته شده به معنای بسته شده. این می‌تواند وجه تسمیه‌ای برای سرنوشتش باشد.
خلیج کامپِچِه خلیجی کم‌عمق و وسیع است که بخش جنوب غربی خلیج مکزیک را تشکیل می‌دهد. این خلیج که در جنوب مکزیک قرار دارد در شرق به شبه‌جزیره یوکاتان، در جنوب به برزخ توانتپک و در غرب به بخش جنوبی وراکروز محدود می‌شود. مساحت آن ۶٬۰۰۰ مایل مربع (۱۵٬۵۴۰ کیلومتر مربع) است و رودهای پاپالوآپان، کواتزاکوالکوش، گریخالوا، اوسومافینتا و کاندلاریا به آن می‌ریزند. شهرهای بندری مهم خلیج کامپچه وراکروز، کواتزاکوالکوش، سیودال دل کارمن و کامپچه هستند که بزرگراه‌هایی آنان را به یکدیگر مرتبط می‌سازد.
میدان‌های مهم نفتی خلیج کامپچه در دههٔ ۱۹۷۰ توسعه یافت و این منطقه در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ به یکی از بزرگترین مناطق تولیدکنندهٔ نفت مکزیک بدل گردید. به دنبال انفجار چاه شمارهٔ یک ایکستوک در ۳ ژوئن ۱۹۷۹، تقریباً ۳ میلیون بشکه نفت خام وارد خلیج مکزیک شد که بخشی از این لکهٔ نفتی تا سواحل تگزاس در فاصلهٔ ۹۶۵ کیلومتری از آن نیز رسید. دولت مکزیک سرانجام با هزینه‌ای در حدود ۱۳۲ میلیون دلار موفق به کنترل چاه سانحه‌دیده گردید و عملیات کلاهک‌گذاری نهایی آن یک سال بعد پایان یافت.
پارسی افغانستان یا فارسی دری«دری» و «فارسی دری» از نام‌های تاریخی این زبان هم هستند (بنگرید به تاریخچه‌ی نام) و ممکن است در گفتارهای آکادمیک‌ترِ ایران و دیگرجاها هم به کار بروند گونه رایج زبان پارسی در افغانستان است که معمولاً به گویش تاجیک‌ها و هزاره‌ها در این کشور گفته می‌شود. فارسی رایج‌ترین زبان در افغانستان و زبان مادری بیش از ۳۵ میلیون نفر (۸۰٪-۸۹٪) از مردم افغانستان است. به‌دلیل اینکه پارسی زبان میانجی افغانستان نیز به‌شمار می‌رود، در کل بیش از ۳۰ میلیون نفر یا ۷۸٪ از شهروندان این کشور بدان تسلط دارند. تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ایماق‌ها گویشوران بومی پارسی در افغانستان هستند. این زبان در کنار پشتو یکی از دو زبان رسمی افغانستان است.
دری اصطلاحی سیاسی است که از سال ۱۳۴۳ خورشیدی توسط دولت افغانستان برای نامیدن زبان فارسی استفاده می‌شود.Lazard, G. ""Darī – The New Persian Literary Language"", in دانشنامه ایرانیکا، Online Edition 2006.Declassified Airgram Department of State May 1964 "Farsi–Dahri(sic)" to be official languagehttp://www.datadust.de/download/farsi2dari/ این کار برای افزایش هویت ملی مستقل از ایرانیان انجام شد و در پی آن نام «پارسی» در قانون اساسی افغانستان به «دری» تغییر یافت. گرچه برخی فارسیِ رایج در افغانستان را زبانی مستقل و با نام «دری»، جدا از دیگر گونه‌های پارسی می‌دانند اما تفاوت این گویش با پارسی ایرانی و پارسی تاجیکی به اندازه‌ای نیست که بتوان آن‌ها را زبان‌های جداگانه‌ای پنداشت. به‌هرحال، پارسی افغانستان را می‌توان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های زبان پارسی شمرد. مردم افغانستان عموما زبان خود را پارسی می خوانند و از واژه ی دری استفاده ی آنچنانی نمی شود.
اخیراً دولت افغانستان قانون‌هایی برای پالایش زبان فارسی در افغانستان گذاشته‌است. همچنین، گاه جنجال‌هایی بر سر استفاده از برخی واژه‌ها، مانند «دانشگاه» (با «پوهنتون») و «پارلمان» (با «مجلس»)، پیش آمده‌است. همچنین دیدگاه‌های متفاوتی دربارهٔ آسیب‌شناسی زبان پارسی در افغانستان وجود دارد.
"دری" نامی است که از سدهٔ دهم میلادی به زبان فارسی نو داده می‌شده و در آثار کسانی همچون اصطخری، شمس‌الدین مقدسی و ابن حوقل از آن یاد شده‌است. در مورد ریشهٔ "دری" نظرهای متفاوتی وجود دارد. بیشتر پژوهشگران ریشهٔ این واژه را در واژه فارسی "در" یا "دربار" می‌دانند چرا که این زبان، زبان رسمی دربار ساسانیان بود. ابن ندیم در "الفهرست" دربارهٔ ریشه دری از ابن مقفع نقل می‌کندEbn al-Nadim, ed. Tajaddod, p. 15; Khjwārazmī, "Mafātīh al-olum", pp. 116–17; Hamza Esfahānī, pp. 67–68; Yāqūt, Boldān IV, p. 846 که دری زبان درباریان مدائن (تیسفون) بود و به همین دلیل این گونه نامیده می‌شود. او دری را زبان خراسان و مردم بلخ نیز برمی‌شمرد.
از سال ۱۳۴۳ خورشیدی، نامِ «دَری» به‌عنوان نام رسمی گونهٔ فارسی رایج در افغانستان برگزیده شدDeclassified Airgram Department of State May 1964 "Farsi–Dahri(sic)" to be official languagehttp://www.datadust.de/download/farsi2dari/ هرچند این زبان تا پیش از این تاریخ، در افغانستانِ معاصر هم «فارسی» نامیده می‌شد.بنگرید به اسناد و کتبِ بایگانی کتابخانه افغانستان در اینجا‌ این کار برای افزایش هویت ملی مستقل از ایرانیان انجام شد.
دری یکی از دو زبان رسمی افغانستان در کنار پشتو است. این زبان در عمل نقش زبان میانجی را در بین سایر گروه‌های قومی و زبانی بازی می‌کند.
دری زبان مادری بیش از ۱۶ میلیون نفر (۴۸–۵۲٪) از مردم افغانستان است و در کل بیش از ۲۵ میلیون نفر یا ۸۰٪ از باشندگان این کشور بدان تسلط دارند. تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ایماق‌ها گویشوران بومی فارسی در افغانستان هستند. حدود ۲٫۵ میلیون افغانستانی در ایران و پاکستان، که بخشی از گروه بزرگ‌تر افغان‌های مقیم خارج هستند، نیز به دری به‌عنوان زبان نخست خویش سخن می‌گویند.
بیشتر فارسی‌زبانان افغانستان در شمال، شرق، غرب و مرکز کشور زندگی می‌کنند. فارسی زبان بیشینهٔ مردم ولایت‌های بَدَخشان، تخار، کاپیسا، بَلخ، جوزجان، پروان، کابل، بغلان، پنجشیر، کندز، سَمَنگان، بامیان، سرپل، دایکَندی، غزنی، بادغیس، غور، فراه و هرات به‌شمار می‌رود. اقلیت‌های بزرگ فارسی‌زبان نیز در ولایت‌های لغمان، ننگرهار، پکتیا، پکتیکا، اروزگان، جوزجان، قندهار، فاریاب، زابل، کنر، نیمروز، هلمند، لوگر و میدان وردک این کشور یافت می‌شوند.
جدول‌های زیر واکه‌ها و همخوان‌های فارسی افغانستان را نشان می‌دهند.
لهجه‌های مختلفی از فارسی در افغانستان متداول است. از جمله هزارگی، قندهاری، هراتی، کابلی و … گویش فارسی متداول در هرات، بادغیس و فراه که با نام لهجه هراتی شناخته می‌شوند، به گویش فارسی‌زبانان شمال خاوری ایران شباهت زیادی دارد و با گویش مرزنشینان ایران تقریباً یکی است. این گویش با گویش‌های رایج در استان‌های خراسان ایران در یک رده‌بندی قرار می‌گیرند.
لهجه‌های خاور افغانستان از جمله لهجهٔ بدخشی به لهجه‌های فارسی تاجیکی شباهت دارند.
در فارسی افغانستان، از واژگان ترکی، پشتو، روسی و انگلیسی تا حدودی استفاده می‌شود. به‌ویژه برای مفاهیم نو استفاده‌ای از واژه‌های فارسی نمی‌شود و بیشتر از زبان‌های انگلیسی، عربی، ترکی، پشتو و اردو وام گرفته می‌شود.
در بسیاری موارد گویشوران در مواردی که واژهٔ فارسی مناسبی هم برای مفهوم مورد نظر وجود دارد از واژه انگلیسی استفاده می‌کنند. استفاده از واژگانی مانند پرابلم (بجای مشکل) و پالیسی (بجای سیاست) در بین دولت مردان بسیار رواج دارد.
فارسی در افغانستان همانند ایران به الفبای فارسی نوشته می‌شود که یک گونهٔ اصلاح‌شده از الفبای عربی و دارای چند حرف اضافی است. الفبای فارسی دارای ۳۲ حرف (۳۳ با در نظر گرفتن همزه) است. حروف الفبای فارسی به شرح زیر می‌باشند:
دستور خط رسمی فارسی در افغانستان تفاوت بسیار جزئی با دستور خط فارسی در ایران دارد. این دستور خط سال‌ها پیش در وزارت فرهنگ افغانستان ترتیب یافته‌است. پیرو این دستور خط، واژه‌هایی نظیر «زندگی» به صورت «زنده گی» نوشته می‌شوند. با این وجود، این دستور خط چندان در نشریات استفاده نمی‌شود. وضعیت یای میانجی و یای نکره مبهم است. برای نمونه، ترکیباتی نظیر «خانه‌ای زیبا» به صورت‌های «خانه‌یی زیبا» و «خانهٔ زیبا» نوشته می‌شوند.
در افغانستان گاه جنجال‌هایی بر سر زبان فارسی و نیز استفاده از برخی واژه‌ها مانند «دانشگاه»، «دانشجو» و «پارلمان» پیش آمده‌است.
محمدکاظم کاظمی مهم‌ترین تهدیدها و آسیب‌های فارسی افغانستان را مواردی همچون: ورود بی‌رویّهٔ واژگان خارجی در سدهٔ کنونی، جایگزین شدن تدریجی زبان انگلیسی در نظام اداری این کشور، شیوع و گسترش غلط‌های بسیار در سطح آوایی زبان، ضعف شدید زبان در سطح دستوری، زوال تدریجی گویش‌های غنی و اصیل محلی و غلبهٔ گویش پایتخت به‌دلیل گسترش رسانه‌های گروهی، می‌داند. او دلایل این نابسامانی را چنین برمی‌شمارد: ضعف سواد و دانش عمومی به دلیل چند دهه جنگ و نابسامانی‌های اجتماعی و سیاسی، برخورد ناگهانی و همه‌جانبهٔ افغانستان با جهان خارج، به‌ویژه جهان انگلیسی زبان و کاربرد زیاد زبان انگلیسی در مؤسسه‌های گوناگون، کم‌توجهی نهادینه‌شدهٔ حاکمیت پشتو زبان افغانستان نسبت به زبان فارسی که گاه به‌صورت خصومت با این زبان نیز بروز می‌کند، قطع ارتباط نسبی فارسی‌زبانان افغانستان با فارسی‌زبانان خارج از کشور در این چند دهه و دور ماندن آن‌ها از تحولات زبان فارسی در کشورهای همسایه.پارسی افغانستان، تهدیدها و ضرورت‌ها (محمدکاظم کاظمی) ، فرهنگستان زبان و ادب پارسی
به‌عقیدهٔ مایل هروی، به‌خاطر سیاست پشتون‌سازی حکومتی در افغانستان، در متون اداری این کشور واژه‌های بسیاری بر زبان فارسی افغانستان تحمیل شده‌است. تحمیل واژه‌های نوپای پشتو در نامه‌های اداری افغانستان به اندازه‌ای است که روانی زبان فارسی در آن به خطر افتاده‌است. در افغانستان، امروزه برای مفاهیم نو، ملغمه‌ای از واژگان بیگانه استفاده می‌شود و سیاست آشفته‌سازی فارسی و تضعیف آن از سوی حکومت آن کشور هم‌چنان ادامه دارد.مایل هروی، نجیب، تاریخ و زبان در افغانستان، تهران: چاپ دوم ۱۳۷۱. صص۱۱۴–۱۱۵
اخیراً دولت افغانستان قانون‌هایی برای پالایش زبان فارسی در افغانستان گذاشته‌است. شورای وزیران افغانستان پس از جلسه‌ای با حضور حامد کرزی رئیس‌جمهوری، اعلام کرد استفاده از «زبان‌ها و لهجه‌های بیگانه» در رادیو و تلویزیون ممنوع است. به‌گفتهٔ دین‌محمد راشدی، معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ، «اگر ما از واژه‌هایی استفاده کنیم که در کشورهای فارسی‌زبان مفهوم است ولی برای مردم افغانستان مفهوم نیست، درست نیست… این حق مردم افغانستان است که از واژه‌هایی استفاده کنیم که در زبان مردم افغانستان موجود است.» این قانون با نقدهایی مواجه شده‌است و آن را مبهم و سلیقه‌ای خوانده‌اند.
شهرستان آدامز در جنوب‌غربی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۳۲٬۲۹۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۲۵۹ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر نچیز می‌باشد.
شهرستان آلکورن در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۳۷٬۰۵۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۳۹ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر کرینت می‌باشد.
لبنان شهری در بون کانتی، ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است.
لبنان در موقعیت قرار گرفته است. این شهر مساحتی در حدود ۱۸٫۹ کیلومتر مربع دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۱۵٬۷۹۲ نفر اعلام شد.
شهرستان امیت در جنوب ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۳٬۱۳۱ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۸۹۵ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر لیبرتی می‌باشد.
شهرستان اَتِلا در مرکز ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۹٬۵۶۴ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۹۰۹ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر کازیاسکو می‌باشد.
شهرستان بنتون در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۸٬۷۲۹ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۵۸ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر اَشلند می‌باشد.
اسکیت به عنوان اسم (به انگلیسی: Skate) به وسیلهٔ اسکیت و در حالت فعل (به انگلیسی: Skating) به گروهی از فعالیت‌های ورزشی گفته می‌شود که شامل سبک‌ها و
رشته‌های گوناگونی می‌باشد:
شهرستان بولیوار در شمال‌غربی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۳۴٬۱۴۵ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۲٬۳۴۶ کیلومتر مربع است. مراکز این شهرستان شهرهای رُزدِیل و کلیولند می‌باشند.
شهرستان کالهون در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۴٬۹۶۲ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۵۲۳ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر پیتسبورو می‌باشد.
شهرستان کارول در مرکز ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۰٬۵۹۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۶۴۳ کیلومتر مربع است. مراکز این شهرستان شهرهای وایدن و کارولتون می‌باشند.
شهرستان چیکاسو در شمال‌شرقی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۷٬۳۹۲ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۳۰۶ کیلومتر مربع است. مراکز این شهرستان شهرهای اکولونا و هیوستن می‌باشند.
شهرستان چاکتاو در مرکز ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۸٬۵۴۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۸۷ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر آکِرمن می‌باشد.
گوین هریسون درامر و پرکاشنیست بریتانیایی است.او در سال ۲۰۰۲ به گروه پورکیوپاین تری پیوست که موجب بیشتر شناخته شدن او در دنیای موسیقی شد.هریسون از سال ۲۰۰۸ در گروه کینگ کریمسون نیز فعالیت می کند.
شهرستان کالیبورن در جنوب‌غربی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۹٬۶۰۴ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۲۹۹ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر پورت گیبسن می‌باشد.
شهرستان کلارک در شرق ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۶٬۷۳۲ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۷۹۶ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر کویتمن می‌باشد.
ریچاردباربیری (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۵۷) در لندن، کیبوردیست و آهنگساز انگلیسی می‌باشد. او یکی از اعضای گروه پورکیوپاین تری است که از سال ۱۹۹۳ تا کنون در این گروه فعالیت می‌کند.http://en.wikipedia.org/wiki/Richard_Barbieri
در این مقاله فهرستی از کشورها برپایه شاخص توسعه انسانی به صورت تفکیکی فهرست شده‌اند. این فهرست، برآوردی منتشرشده از جانب سازمان ملل متحد است که شاخص توسعهٔ انسانی را در کشورهای مختلف و در سال ۲۰۱۰ نمایش می‌دهد. این نتایج در ۴ نوامبر ۲۰۱۰ منتشر شده‌اند. کشورهای این فهرست شامل ۱۶۸ عضو سازمان ملل (از ۱۹۲ عضو) و هنگ‌کنگ و چین هستند. ۲۴ عضو سازمان ملل به دلیل نبود اطلاعات کافی در مورد شاخص توسعه انسانی، شامل این برآورد نمی‌شوند.
شاخص توسعهٔ انسانی، معیاری نسبی برای سنجش امید به زندگی، سواد، چگونگی و سطح آموزش و به شکل کلی، میزان استانداردهای زندگی در جوامع بشری است. شاخص توسعه انسانی با استفاده از سنجش میزان رفاه به‌ویژه رفاه در میان کودکان و افراد با سنین پایین برآورد می‌گردد. از این آمارها می‌توان برای سنجش توسعه‌یافتگی کشورها، تأثیر سیاست‌های اقتصادی بر استانداردهای زندگی استفاده کرد. این برآورد برای نخستین بار توسط یک اقتصاددان پاکستانی به نام محبوب الحق و اقتصاددانی هندی به نام آمارتیا سن ابداع شد.
شهرستان کِلِی در شمال‌شرقی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۲۰٬۶۳۴ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۷۷ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر وست پوینت می‌باشد.
شهرستان یازو در غرب ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۲۸٬۰۶۵ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۲٬۴۱۹ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر یازو سیتی می‌باشد.
کالین ادوین (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۷۰) از اعضای گروه پورکیوپاین تری است.او در دسامبر سال ۱۹۹۳ به این گروه پیوست. از این سال به بعد فعالیت در گیتار بیس و کنترباس گروه به عهده کالین قرار گرفت که تاکنون نیز به همکاری خود ادامه داده است.
شهرستان یالوبوشا در شمال ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۲٬۶۷۸ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۲۸۲ کیلومتر مربع است. مراکز این شهرستان شهرهای واتر وَلی و کافیویل می‌باشند.
شهرستان وینستون در شرق ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۹٬۱۹۸ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۵۸۰ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر لوئیزویل می‌باشد.
شهرستان ویلکینسون در منتهی‌الیه جنوب‌غربی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۹٬۸۷۸ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۷۸۲ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر وودویل می‌باشد.
شهرستان وبستر در مرکز ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۰٬۲۵۳ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۹۶ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر والتهال می‌باشد.
شهرستان وِین در جنوب‌شرقی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۲۰٬۷۴۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۲٬۱۰۸ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر وینزبورو می‌باشد.
شهرستان واشینگتن در غرب ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۵۱٬۱۳۷ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۹۷۱ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر گرینویل می‌باشد.
شهرستان وارِن در غرب ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۴۸٬۷۷۳ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۶۰۳ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر ویکسبرگ می‌باشد.
شهرستان وات‌هال در جنوب ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۱۵٬۴۴۳ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۱٬۰۴۶ کیلومتر مربع است. مرکز این شهرستان شهر تیلِرتاون می‌باشد.
شهرستان هایندز در جنوب‌غربی ایالت میسیسیپی، واقع در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. جمعیت این شهرستان ۲۴۵٬۲۸۵ نفر (سال ۲۰۱۰) و وسعت آن ۲٬۲۷۱ کیلومتر مربع است. مراکز این شهرستان شهرهای جکسون و ریموند می‌باشد. شهر جکسون مرکز ایالت میسیسیپی نیز می‌باشد.
فهرست فرودگاه‌های فدراسیون روسیه مرتب‌شده بر پایهٔ مکان.
سید محمد کلاردشتی ملقب به سید عالمگیر،شاه‌حسینی، ناصرالدین. ۱۳۷۲. "سیر فرهنگ در ایران"، قزوین: دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، صص ۳۸۸–۳۸۵. یکی از بزرگان و شخصیت‌های مورد احترام مسلک یارسان(اهل حق) در دوره قاجار بود. او کرد و از خاندان آتش‌بیگی بود. در سال ۱۳۰۹ هجری قمری، در کلاردشت مازندران، به همراه کثیری از مردم که عمدتاً ازایل خواجوند و پیرو اهل‌حق بودند علیه عمال حکومت ناصرالدین شاه قاجار دست به شورش و مبارزه زد. محمدولی‌خان تنکابنی (ساعدالدوله) برای سرکوب آنها عازم کلاردشت شد. در درگیری پیش آمده تعداد زیادی از یارانش قتل‌عام شدند و سیدمحمد نیز دستگیر و به تهران منتقل شد.
سید محمد کلاردشتی، فرزند سیداسماعیل، اصالتاً از ایل دلفان، متولد کرمانشاه و ساکن تبریز بوده‌است. تاریخ دقیق تولد و وفاتش مشخص نیست و به‌احتمال‌زیاد در سال ۱۸۴۸ م (۱۲۶۵ ق) متولد شده و در ۷ سپتامبر ۱۹۱۶ (۱۶ شهریور ۱۲۹۵ / ۹ ذوالقعده ۱۳۳۴) درگذشته ‌است. و در منطقه چیتگر به خاک سپرده شدو مزارش همچنان زیارتگاه دوستدارانش است. در ده‌سالگی پدر را از دست داد و به همراه مادر تحت قیومت و حمایت میر محمدحسن آقا تبریزی (بنا بر برخی روایات محتمل پسرعمویش بوده‌است) قرار گرفت. در سال ۱۳۰۸ هجری قمری (۱۲۶۰ خورشیدی و ۱۹۸۰ میلادی) از کرمانشاه به کلاردشت آمد و علیه ناصرالدین‌شاه و دربار او به تبلیغ پرداخت. او به تدریج پیروانی پیدا کرد که شمار آن‌ها را تا ۲ هزار نفر ذکر کرده‌اند.بانک اطلاعات رجال: "سید باقر عالم‌گیر"؛ بازدید در ۱۴ اسفند ۱۳۹۸.
بر مبنای نوشته‌های برخی از نویسندگان و تاریخ‌نگاران، در سال ۱۳۰۹ قمری (۱۲۷۰ خورشیدی و ۱٨٩١ میلادی) از کلاردشت خبر رسید که سیدی، مردم را تحریک به آشوب می‌کند و عنوان او این بود که شاه، قوانین شرع انور و اصول دیانت را مراعات نمی‌کند. این سید، پس از مدت‌ها تبلیغ نظریات خویش، در حدود دو هزار نفر از مردم را در اطراف خود گرد آورده و خود را «سام» نامیده‌بود. در دین یارسان از شخصی به نام سام یاد شده که به عنوان ذات حقیقت تجلی می‌کند. او همچنین خود را «عالمگیر» نام نهاده‌بود.
ناصرالدین شاه قاجار، ساعدالدوله تنکابنی را با معاونت علاءالدوله و همراه با پانصد نفر قوا، روانهٔ کلاردشت مازندران کرد. به فاصله بیست روز از حرکت ساعدالدوله، گزارش رسید که دویست نفر از متجاسرین، کشته شده و سید محمد کلاردشتی هم دستگیر شده‌است.
سید محمد کلاردشتی را با غل و زنجیر، روی قاطر بسته آوردند و با تشریفات زیاد وارد پایتخت کردند و او را مستقیماً به حضور شاه بردند. او در مقابل عتاب و خطاب شاه، به گریه و زاری متوسل شد و خود را بیگناه و رفقایش را مقصر قلمداد کرد. شاه حکم به حبس او داد.از ماست که بر ماست، چاپ دوم، صفحه: ۴۸سیدمحمد کلاردشتی در هفدهم محرم ۱۳۰۹ ق. با وساطت نائب‌السلطنه از زندان آزاد و از طرف دولت برای او بیست تومان مقرری تعیین شد سیدمحمد که از زمان اسارت به خاطر نقشش در واقعه کلاردشت به سید کلاردشت معروف شده بود به اقامت در تهران به مدت نامشخصی محکوم شد. دولت به‌منظور تأمین مخارج معیشت وی مقرری ماهانه تعیین کرد. اعتمادالسلطنه مبلغ این ماهیانه را بیست تومان ثبت کرده‌است. سید پس از آزادی ابتدا مدتی در منطقه امیریه تهران زندگی می‌کرد و سپس به منطقه چیتگر نقل مکان کرده ودر املاک خالصه آنجا به کشاورزی مشغول شد.
ابوالحسن بزرگ امید در خاطرات و مشاهدات خویش که با عنوان «از ماست که بر ماست» انتشار یافته‌است، ضمن اشاره به برخی جزئیات ماجرای قیام سید محمد کلاردشتی، دربارهٔ ماهیت این قیام چنین اظهار نظر می‌کند:
از ماست که بر ماست، چاپ دوم، صفحه: ۴۷
دربارهٔ آمار کشته‌شده‌های دو طرف نظر یکسانی وجود ندارد؛ برخی دیگر از منابع بر خلاف بزرگ امید که تعداد کشتگان در این قیام را حدود ۲۰۰ نفر ذکر کرده‌است، از قتل‌عام ۱۲۰۰ نفر از مردم هوادار سید در جریان سرکوب قیام او توسط ساعدالدوله سخن گفته‌اند و نوشته‌اند که سید نیز به اتفاق یارانش به قتل رسید.نقش روحانیت در مقابله با استعمار، وبسایت نقد نیوز به هر حال بعد از سرکوب این قیام، محمدولی‌خان تنکابنی (ساعدالدوله) به درجهٔ سرداری مفتخر شد و مبلغی نیز از طرف شاه، به عنوان شکرانهٔ رفع بلا در میدان توپخانه پخش شد. طبق گزارش ساعدالدوله به شاه صد و پنجاه نفر از پیروان سیّد و از قشون دولتی نیز ده یا دوازده نفر کشته شده بودند. تعداد کشته‌های بومی را دو هزار نفر هم گفته‌اند. درگیری با دستگیری سید تمام نمی‌شود و «بعد از رفتن ساعدالدوله و بردن سید مذکور پسرهای ساعدالدوله تا سه ماه در هرکجا که از این خواجه‌وندها گیر می‌آوردند به درخت بسته با گلوله می‌زدند بعضی‌ها را دست‌وپایشان را بسته زنده‌زنده به خاک می‌سپردند و چند قریه که از خواجه‌وندها در لب دریا باقی بود همه را چاپیدند و اهالی‌اش را اسیر کردند و یک دختری از خواجه‌وندها تا یک سال در خرم‌آباد در خانه ساعدالدوله بود».
دربارهٔ چرایی این قیام و ماهیت آن در اسناد منقول اختلاف‌نظر است. واقعه کلاردشت با اعتراضات مردمی به واگذاری امتیاز تنباکو و توتون به فردی انگلیسی به نام رژی در شهرهای مهم ایران ازجمله تهران، تبریز، شیراز، اصفهان و یزد هم‌زمان بود؛ «شاه تصمیم گرفته‌است که برای سرکوبی عالم‌گیر و پیروان او که از شدت تعصب مرتکب فجایعی باورنکردنی شده‌اند قشون روانه دارد زیرا که اگر از این طغیان به‌زودی جلوگیری نشود باحال غلیانی که مردم دارند ممکن است از آن زحمت کلی به وجود آید بخصوص که اخبار واصله از جنوب زیاد خوش نیست مخصوصاً در اصفهان که انقلاباتی تازه رخ داده و یکی از تجار معتبر اصفهان در مقابل امر ظل‌السلطان که باید توتون و تنباکو را به عمال شرکت تحویل داد هرچه را که از این جنس خریده بود آتش زده‌است».
ماهیت مذهبی این حرکت نگرانی و واکنش تند و سریع دربار به آن بود. در دوره قاجار، بی‌عدالتی، فقر، وضعیت ناگوار اقتصادی و سیاسی حاکم بر کشور مردم را تگنا قرار داده بود. مردم خسته و ناامید از اوضاع‌واحوال، چاره را در ظهور منجی موعود می‌دیدند. با ناامیدی از عوامل زمینی و امید به ظهور منجی آسمانی و عقاید و تعصبات مذهبی، افراد به‌زودی جذب فرقه‌های جدید همچون بابیه شدند. سیدعلی محمد باب، دعوی خود را در زمان محمدشاه و ولیعهدی ناصرالدین‌شاه آشکار کرد. بابی‌ها، تمام مصائب و مشکلات مردم را به حکومت نسبت می‌دادند. در زمان ناصرالدین‌شاه و صدارت امیرکبیر، «باب» دستگیر و به اعدام محکوم گردید. شنیدن اخباری دربارهٔ ادعاهای مذهبی سید، شاه را که از دوران ولیعهدی با این موضوع درگیر بود نسبت به موضوع کلاردشت بیشتر حساس و نگران کرده بود. فوریه، پزشک ناصرالدین‌شاه در ذیل خاطرات ۲۶ ربیع‌الاول ۱۳۰۸ به ترس دولت به تکرار حرکت‌هایی مانند بابیه اشاره می‌کند: «سیدی که خود را عالم‌گیر نامیده مردم را به عصیان برخلاف دولت می‌خواند و می‌گوید که این دولت دین را بر باد داده و از اطاعت و قواعد شرع سرپیچی می‌کند. تاکنون هزارنفری دور او جمع آمده و استحکاماتی جهت خود تهیه دیده‌اند. معلوم نیست که به این حال قضایای بابیه تجدید نشود!». کندی وزیرمختار وقت انگلیس نوامبر ۱۸۹۱ م. در تلگرافی به نخست‌وزیر انگلیس می‌نویسد: «ناصرالدین‌شاه مایل است که ماهیت مذهبی قیام را پوشیده نگاه دارد و امین‌السلطان به من اطلاع داده‌است که چنین وانمود خواهد شد که چون برخی از عشایر سر به طغیان برداشته‌اند، دست جات نظامی برای اعاده نظم به آنجا گسیل می‌گردد». طبق اظهار برخی منابع سید محمد خود را نماینده میر محمدحسن آقا تبریزی (شاه حسن) معرفی می‌کرده‌است.
میر محمدحسن آقا تبریزی (۱۳۱۵–۱۳۲۳ ه‍.ق) شخصیت بلندآوازه و صاحب‌نام طریقت اهل حق خاندان آتش بیگی، فرزند سید غلامحسین از نوادگان حسن خان بیگ، پسر ارشد حسن خان و از نوادگان خان الماس‌خان بود. مزارش در قریه تازه‌کند ماکو زیارتگاه ارادتمندانش و مطاف اهل‌دل بعد از گذشت بیش از یک قرن است. سرگذشت میرمحمدحسن آقا را یکی از یارانش به نام درویش محمد به رشته تحریر درآورده است؛ این دست نوشته‌ها در کتابی به نام "نوری در تاریکی چاپ شده‌است. طبق این دست‌نوشته‌ها میرحسن آقا تبریزی با اَعمال سید محمد در کلاردشت موافقت قطعی نداشتند و حتی با رفتن سید محمد به آنجا مخالف بوده‌است و از وی می‌خواهد دراویش قره‌قویونلو که در سفر همراه او بوده‌اند را بازگرداند. مینورسکی که با سید محمد مراوده داشته‌است علت حبس او (تبعید در تهران) را به گفته خودش «سرپیچی مذهبی» از همین موضوع نقل می‌کند. همانطورکه گفته شد اداره امور مسلکی پیروان آتش بیگی اهل کلاردشت به عهده شخصیت شناخته‌شده و پرآوازه، میر محمدحسن آقا بوده و حتی طبق دفتر زندگینامه ایشان، وی سال‌ها قبل از این ماجرا به حضور شاه و صدراعظم رسیده و مورد تفقد قرار گرفته بود؛ بنابراین احتمال این‌که به همین علت برخورد جدی با سید محمد توسط شاه صورت نگرفته باشد دور از ذهن نیست.
جمعیت کلاردشت از دو گروه «گیل» یا بومیان و «ایل» یا مهاجرین تشکیل شده بود. جمعیت مهاجر (ایل) عمدتاً از طوایف عشایر لر، لک و کرد و پیرو اهل حق بودند که در فاصله زمانی حکومت صفوی تا قاجار به این منطقه کوچانده شده بودند. سواره‌نظام شاهی از عشایر مهاجر و تحت نظر صدراعظم بودند. هم‌زمان با سبحان قلی خان چهار سرکرده سواره‌نظام دیگر نیز در منطقه کجور و کلاردشت حضور داشتند. چرایی درگیری مردم با سبحانقلی و همچنین همراهی یزدانقلی با ایشان از نکات درخور توجه این ماجرا است. گزارش منابع حاکی از نارضایتی مردم از سبحان‌قلی است. ایل خواجوند عموماً از پیروان اهل حق بودند. رفتار سبحانقلی با هم‌کیشان و دراویش اهل حق زننده بود تا جایی که به مجلس راز و نیاز دراویش وارد و ریش برخی آن‌ها را برید یا سوزاند. این بی‌حرمتی خشم دراویش و مردم را درپی داشت. دست‌درازی و ستم وی به ایل و هم‌کیشان خود محدود نبود؛ بلکه بومیان هم از آزار وی در امان نبودند. چند نفر از دزدان و افراد شرور با همکاری و پشتوانه او اموال و دام‌های مردم را غارت می‌کردند. رعایا بارها شکایت او را به حاکمان و مباشران حکومتی کرده بودند اما به نتیجه‌ای نرسیده بودند. برادرش، یزدانقلی نیز که مقام سرکردگی را شایسته خود می‌دانست با او اختلاف داشت.
سیدمحمد، درویش پرشور اهل حق که به‌رسم هرساله به میان ایل خواجه‌وند آمده بود به‌زودی بین مردم محبوب و مشهور شد. ظلم و ستم سبحانقلی باعث جذب مردم به سخنان حق‌طلبانه و مبارزه با جور و ظلم و وعده‌های امیدبخش سید شد. یزدان‌قلی که گویا به فرصتی برای مقابله با برادر دست‌یافته بود به مردم می‌گفت: «مال و مخلفات این‌ها دیگر به چه درد شماها می‌خورد همه را باید بفروشید اسب و شمشیر بگیرید که حاضر به رکاب باشید که جنگ صاحب زمانی است و در رکاب مبارک مشغول جنگ باشید و اشخاصی که فریفته او شدند همه زندگانی‌شان را فروخته اسب و شمشیر خریده و حاضر شدند». سبحانقلی که در تنکابن بود با اطلاع از اخبار به کلاردشت مراجعت کرد. سید محمد و اهالی قریه گلینو به استقبالش رفتند؛ اما وی به آن‌ها تیراندازی کرد و با کشته شدن یک نفر از اهالی دلفان در درگیری شروع شد. یزدان قلی خشمگین از رفتار برادر، به سمت او تیراندازی و زانویش را زخمی کرد؛ سبحانقلی خان جان خود را از دست داد و خانه او به آتش کشیده شد زن سبحان‌قلی‌خان به همراه چند نفر راهی تهران شدند و اخبار را به اطلاع دربار رسانیدند.