moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۱۷۰۹ پتر کبیر با سپاه ۶۰ هزار نفری خود در نزدیکی شهر پولتاوا در اوکراین ظاهر شد و برای پادشاه سوئد راهی جز نبرد باقی نگذاشت. سپاهیان دو لشکر نبردی بی‌رحمانه را آغاز کردند ولی برتری قدرت روس‌ها، نبرد را لحظه به لحظه برای سوئدی‌ها سخت تر می‌کرد. شارل که در اثر اصابت گلوله سخت مجروح شده بود، ارتش را فرمان می‌داد اما زمانی که متوجه شد قادر به جلوگیری از سقوط سپاه خود نیست با کمک یکی از همراهان کازاک خود به امپراتوری عثمانی فرار کرد.
پتر در سال ۱۷۱۳ به روشی برق آسا، بسیاری از سواحل بالتیک، استونی و لیتوانی را تسخیر کرد. او سپس به فنلاند حمله کرد. کارل دوازدهم هم دیگر نتوانست قدرت بگیرد و سرانجام در ۱۱ دسامبر ۱۷۱۸ میلادی در جریان نبردی مشهور به محاصره قلعه فردریکستن کشته شد. پتر از این فرصت استفاده کرد و جنوب سوئد را کاملاً غارت کرد. امضای پیمان نیستاد در ۱۰ سپتامبر ۱۷۲۱ میلادی (۳۰ اوت ۱۷۲۱ در گاه‌شماری ژولینی)، به نبردهای بزرگ شمالی که ۲۱ سال به طول انجامیده بود، پایان داد.
جعفر برمکی (جعفر پسر یحیی برمکی) (۱۵۰ ه‍.ق/ ۷۶۷ م- ۱۸۷ ه‍. ق-۸۰۳ م) یکی از وزرای ایرانی دربار هارون‌الرشید از خاندان برمکیان بود. وی دارای خطی خوش و بیانی فصیح و در احکام نجوم مطلع بود. هارون به او توجه و اقبالی تمام داشت و او را به حکومت ایالات متعدد منصوب ساخت و وی آنان را توسط نمایندگان خود اداره می‌کرد. هارون خواهر خود «عباسه» را که گاهی در جلسات وی با جعفر حضور داشت را به عقد "صوری" وی درآورد (برای محرمیت). ولی هنگامی که عباسه فرزندی به ظاهر از جعفر بزایید، خشم هارون برانگیخته شد و روایت کنند که دستور قتل جعفر را صادر کرد. قتل وی آغاز سقوط برمکیان بود. البته در منابع متعددی از جمله دانشنامه ایرانیکا دلایل دیگری برای سقوط برمکیان برمی‌شمارند و ماجرای عشقی عباسه را بیشتر به داستان تخیلی نزدیک دانند، تا علت اصلی قتل جعفر.* برمکیان در ایرانیکا
محمود عتیق معروف به حاج‌ملاآقاجان زنجانی عالم و عارف معاصر، بود که در سال ۱۲۵۲ هجری شمسی در روستای آق‌کند از توابع زنجان به دنیا آمد و در سال ۱۳۳۵ هجری شمسی در گذشت. او از علمای بزرگ شهر زنجان بود.
وی علوم دینی را در مدرسهٔ «سید» زنجان آغاز کرد. نزد علمای بزرگی از جمله فیاض دیزجی و آخوند ملا قربانعلی زنجانی تلمذ کرد. در فقه، اصول، فلسفه و عرفان تحصیل کرد و حتی در علوم غریبه نیز ید طولایی یافت. در همان دوره بود که شروع به تهذیب نفس کرد. ارادتش به اهل‌بیت مثال‌زدنی بود و از جمله بنده‌های به واقع مخلص و مجاهد خدا بود.
بعضی از بزرگان عرفان، دیدار با ملاآقاجان را از نقاط عطف و تأثیرگذار زندگی‌شان می‌دانستند، علمایی مثل محمدجواد انصاری همدانی و شیخ جعفر مجتهدی. بعضی از علمای بزرگ، مثل حسن مصطفوی، سید موسی شبیری زنجانی، علامه طباطبایی، علی باباخانی و مهدی دشیری به علم و دانش او اعتراف کرده بودند و او را از نوابغ زمان خود به‌شمار می‌آوردند.
پس از درگذشت وی سید حسن ابطحی که بیش از همه شاگردان یاد استادش را زنده نگاه داشت در کتابی به نام پرواز روح به بررسی زندگی وی و وصف حالات و کرامات او پرداخته‌است. حاج ملاآقاجان در آخرین نامه‌اش که چند روز قبل از فوتش نوشته بود خطاب به سید حسن ابطحی چنین گفته: «تو تنها فردی بودی که مرا تا حدی شناختی».
وی در سال ۱۳۳۵ هجری شمسی از دنیا رفت مقبره وی در قبرستان پائین شهر زنجان می‌باشد. مقبره وی تاکنون چندین بار توسط سید حسن ابطحی مرمت و بازسازی شده و اکنون زیارتگاه مشهوری در زنجان است.پرواز روح، نسخه متنی، مقدمه چاپ سی ام
میوز گروه راک انگلستانی است که در ۱۹۹۴ در شهر تینموث، دوون تشکیل شد.اعضای آن متیو بلامی (خواننده - شاعر - نویسنده ارکستر سمفونی – گیتار (الکتریک و آکوستیک)- کِیتار - پیانو – کیبورد)، کریستوفر ولستنهلم (گیتار بیس - ریتم گیتار – کیبورد – خواننده پس‌زمینه) و دومینیک هاوارد (درام – پرکاشن - سینتی سایزر) هستند.میوز گونه‌های بسیار مختلفی از راک و کلاسیک را با آواهای الکترونیک تلفیق می‌کند و شهرت بسیار زیادی هم برای اجراهای زنده‌اش دارد و در اکثر فستیوال‌های راک هدلاینر استیج‌های اصلی است.
میوز تا کنون جوایز متعددی از جمله دو جایزه گرمی، دو جایزه بریت، پنج جایزه ام‌تی‌وی اروپا و هشت جایزه ان‌ام‌ای بدست آورده‌است.
اوائل دههٔ ۹۰، اعضای میوز هرکدام به‌طور جداگانه در گروه‌هایی فعالیت می‌کردند. Retrieved on 2008-01-27. گروه زمانی تشکیل شد که متیو بلامی در ۱۴ سالگی برای عضویت در گروهی که دومینیک هاوارد در آن گیتاریست بود، امتحان صدا داد و قبول شد. در همان زمان آن‌ها از کریس ولستنهلم که در آن زمان درامر بود، خواستند که به گروهشان بپیوندد و نواختن گیتار بیس را یاد بگیرد.
در ۱۹۹۴، با گروهشان در مسابقه‌ای که بین گروه‌های راک برگزار می‌شد، شرکت کردند و برندهٔ فستیوال شدند. نام گروه در آن زمان "راکت بیبی دالز" بود. Retrieved on 2007-08-04. متیو بعداً در این مورد گفت که «هدف ما صرفاً اعتراض کردن و حرف زدن بود، به همین خاطر وقتی که برنده شدیم، همه‌مان تعجب کردیم و هول شدیم و بعد از آن بود که گروه را جدی گرفتیم.» آن‌ها بعد از مسابقه، دانشگاه را رها کردند، از شغل‌هایشان استعفا دادند و نام گروه را به "میوز" تغییر دادند. Retrieved on 2008-01-27.
بعد از چند سال فعالیت محدود، اولین اجراهای مهم میوز در لندن و منچستر شروع شد. گروه در آن زمان با "دنیس اسمیت" –صاحب استودیوی "ساومیل"- ملاقات کرد و نتیجهٔ آن، بیرون آمدن اولین ای پی آن‌ها به نام "میوز" بود. طرح جلد این آلبوم را در آن زمان دومینیک طراحی کرد.
ای پی گروه، با نام "موزهٔ ماهیچه"، توجه منتقد منتفذ انگلیسی، "استیو لاماک" و در نتیجهٔ آن هفته‌نامهٔ ان‌ام‌ای را جلب کرد. دنیس اسمیت بلافاصله بعد از آن، شرکت تولید موسیقی "تِیست میدیا" را با همراهی "سفتا جفری"، فقط برای تولید آلبوم‌های میوز تشکیل داد و ۳ آلبوم میوز را تهیه کرد.
"جان لکی" که آلبوم "خمیدگی‌ها"ی ردیوهد را تولید کرده بود، برای تهیهٔ آلبوم اول میوز به آن‌ها پیوست. آلبوم اول، سبک ملایم گروه را نشان داد و اشعارشان در این آلبوم به سختی‌های کارشان در تینمَوت اشاره داشت.
بیرون آمدن آلبوم اول باعث شد که در ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، میوز برای فستیوال‌ها و اجراهای متعددی در اروپا دعوت شود.
تولید آلبوم "منشأ تقارن"، گروه از سازهای غیرمتعارفی مثل ارگ کلیسا استفاده کرد و صدای متیو بلامی، گیتار و پیانو برجسته‌تر شدند. همچنین آن‌ها در این آلبوم، آهنگ «احساس خوب» "انتونی نیولی" و "لزلی بریکوسی" را دوباره اجرا کردند. گروه در سال ۲۰۰۳، از شرکت نستله به علت استفادهٔ بدون اجازه از این آهنگ در یک آگهی بازرگانی برای نسکافه شکایت کرد و ۵۰۰۰۰۰ پوند غرامت گرفت که آن را به مؤسسهٔ خیریهٔ آکسفام هدیه کرد. Retrieved on 2008-01-19.
در ۲۰۰۲، سلین دیون تصمیم داشت که یکی از اجراهایش در لاس وگاس را "میوز" بنامد. از آن‌جایی که حق استفاده از این نام در انحصار گروه‌است، دیون پیشنهاد کرد ۵۰٬۰۰۰ دلار به گروه بپردازد تا بتواند این اسم را برای کنسرتش استفاده کند، که با مخالفت گروه مواجه شد. متیو بلامی در این مورد گفته بود که «ما نمی‌خواهیم مردم فکر کنند ما گروه همراه سلین دیون هستیم.» Retrieved on 2008-01-19.
میوز را با گروه کویین مقایسه می‌کنند، که قسمتی از آن به دلیل شیوهٔ اجرای متیو بر روی صحنه‌است که یادآور برایان می در کویین است. Retrieved on 2008-01-27. Retrieved on 2008-01-27.
آلبوم دوم در آمریکا سر و صدا کرد، ولی شرکت تهیه‌کنندهٔ آلبوم، قبل از پخش آن به صورت رسمی در آمریکا، از گروه خواست که متیو طرز خواندنش را عوض کند و بعضی از آهنگ‌ها را نیز تغییر دهد. گروه این کار را نکرد و در عوض قراردادش را با آن‌ها فسخ کرد. به همین علت آلبوم تا سال ۲۰۰۵ که گروه با شرکت برادران وارنر قرارداد بست، در آمریکا پخش نشد.
در نتیجهٔ شهرتی که به واسطهٔ کنسرت‌ها و برای اجراهای زنده‌شان کسب کرده بودند، تصمیم گرفتند که آلبومی با تعدادی از اجراهای زنده‌شان پخش کنند. این آلبوم به همراه یک دی وی دی از فیلم کنسرت‌ها و همچنین فیلم مستندی دربارهٔ گروه پخش شد.
در ۲۰۰۶، مجلهٔ کیو، آلبوم دوم گروه را در لیست ۱۰۰ آلبوم برتر تاریخ، در رتبهٔ ۷۴ قرار داد.
در ۲۰۰۳، آلبوم سوم گروه بیرون آمد. "آمرزش" ادامهٔ تجربه‌های گروه در آلبوم قبلی بود، و هویت گروه را به شکل گروهی سه‌نفری تثبیت کرد.
موضوعات مطرح‌شده در آلبوم، حول موضوع پایان دنیا می‌گردند و بسیاری از اشعار آلبوم به مسائل سیاسی اشاره دارند. Retrieved on 2008-01-27. Retrieved on 2008-01-24. گروه توانست با این آلبوم، نظر موافق عموم منتقدها را در بریتانیا جلب کند.
بعد از این موفقیت، گروه اولین تور کنسرت‌های دور دنیایش را شروع کرد. میوز در این تور به استرالیا و نیوزیلند و کانادا و فرانسه رفت. کنسرت گروه در لندن به دلیل استقبال شدید مردم، یک شب اضافه‌تر تمدید شد و اولین کنسرت این تور در آمریکا در آتلانتا با مجروح شدن متیو شروع شد که بعد از چند بخیه دوباره ادامه پیدا کرد. Retrieved on 2008-01-27.
در ژوئن ۲۰۰۴، گروه برای اولین بار هدلاینر فستیوال گلاستونبری بودند و بعداً آن را بهترین اجرای زندگیشان نامیدند، Retrieved on 2008-01-27. ولی بعد از کنسرت، پدر دومینیک که در کنسرت حاضر بود، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. متیو در این‌باره گفت «ما بعد از پایین آمدن از صحنه، احساس موفقیت شدیدی می‌کردیم و باورنکردنی بود که یک ساعت بعد پدر دومینیک درگذشت. یک هفتهٔ بعد را با دومینیک گذراندیم. فکر می‌کنم دومینیک خوشحال بود که حداقل پدرش او را در بهترین لحظهٔ زندگی گروه دیده.»
تور گروه در پاریس و در کنسرت زنده۸ با اجرای ۴ آهنگ پایان یافت و بعد از آن، گروه برنده و نامزد بسیاری از جوایز برای اجرای زنده‌شان شدند.
در ژوئیهٔ ۲۰۰۶، میوز آلبوم چهارمش را بیرون داد. نام و موضوعات مطرح‌شده در آلبوم، نتیجهٔ علاقهٔ گروه به کتاب‌های تخیلی و همچنین مسائل سیاسی است.
آلبوم در بریتانیا، استرالیا و بسیاری از کشورهای اروپایی به رتبهٔ اول جدول فروش رسید و در آمریکا تا رتبهٔ ۹ جدول فروش آلبوم‌ها بالا آمد. Retrieved on 2008-01-27.
آن‌ها در ۲۰۰۶ کاندید جایزهٔ جایزه مرکوری شدند و آلبوم مجموعاً در اروپا یک میلیون نسخه فروخت. Retrieved on 2008-01-27. در اوت ۲۰۰۶ هم آلبوم زنده‌ای در استودیوی ابی رود لندن ضبط کردند.
گروه تا آخر سال ۲۰۰۷ به کنسرت و تور دور دنیا پرداخت.
میوز در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹ پنجمین آلبوم خود را با نام "مقاومت" منتشر کرد. مقاومت اولین آلبومی است که گروه خودش تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشت. Retrieved on 2010-02-12.
منتقدین اکثرشان نسبت به آلبوم کاملاً مثبت بوده‌اند و آلبوم با تمجید فراوان از بلندهمّتی گروه، تأثیرات موسیقی کلاسیک در آلبوم و سمفونی بسیار قوی و سیزده دقیقه‌ای داخل آن همراه شد Retrieved on 2009-09-03.
آنها تور «جهانی مقاومت» را با اجرا در شهری که در آن گروه شکل گرفت یعنی تینموث و در سال ۲۰۰۹ آغاز کردند.
سال ۲۰۱۰ اما برای گروه سال بسیار پربار و پر مشغله‌ای بود .
آنها در «تور جهانی مقاومت» و با همراهی در بزرگترین فستیوال‌های موسیقی، یکی پس از دیگری هدلاینر استیج‌های اصلی فستیوال‌ها شدند .
از جمله در تمامی استیج‌های فستیوال Big Day Out معروف، هم در استرالیا و هم در زلاند نو، پس از آن در Coachela، همچنین هدلاینر استیج‌های راک در Glastonbury و همچنین Oxegen و پس از آن در Hove وT in the Park و همچنین بسیاری فستیوال‌های دیگر که شامل Austin City Limits Music Festival هم بود.
آوازه اجراهای زنده مهیب و بسیار مهیج گروه باعث شد که در سال ۲۰۱۰ جایزه بزرگ Silver Clef Award را از دست برایان می و راجر تیلور، گیتاریست و درامر گروه پرآوازه کویین دریافت نمایند. تیلور این گروه سه نفره را به "شاید که عظیم‌ترین اجرای زنده در جهان امروز" تعبیر کرد و برایان می هم در معرفی آن‌ها اشاره داشت: "این گروه باشکوه و باور نکردنی است " Retrieved on 2010-07-02.
در فوریه ۲۰۱۱ و در روزی که با نمایش دیدنی «قیام» از گروه، در میان تماشای همگان و بردن جایزه بهترین اجرا در مراسم همراه شد، آلبوم مقاومت هم برنده جایزه بهترین آلبوم راک در پنجاه و سومین جشنواره اسکار موسیقی یعنی Grammy Awards شد. Retrieved on 2011-02-14.
آنها اجراهای تور جهانی را در سال ۲۰۱۱ و با هدلاین کردن فستیوال ریدینگ و لیدز انگلستان، در سالگرد دهمین سال انتشار آلبوم «منشأ تقارن» و با اجرای کامل آن آلبوم به پایان رساندند.
در اکتبر ۲۰۱۱ میوز دوباره به استودیو بازگشت تا به ضبط آلبوم جدیدش بپردازد و این اولین ویدئو کار روی آلبوم جدید بود.
کریستفر ولستنهلم در دسامبر ۲۰۱۱ در اولین مصاحبه با مجله کرنگ گفت: «این آلبوم یه کار کاملاً متفاوت هست».
اینبار هم مثل آلبوم قبل خود میوز بود که تهیه‌کننده آلبوم بود.
میوز به عواملی چون آخر و زمان و انرژی می‌پردازد و اینبار مت بلامی مبحثی از فیزیک را به عنوان نام آلبوم انتخاب کرد. «قانون دوم» اشاره به قانون قانون دوم ترمودینامیک دارد و همان‌طور که در پیش نمایش آلبوم دیده می‌شود مضمون آلبوم پیرامون انرژی است.
آلبوم در استودیو عظیمی به نام AIR در لندن ضبط شد که در سال ۱۹۶۵ توسط بیتل‌ها تأسیس شده بود و بخشی از آن هم در استودیو Shangri La واقع در مالیبو در کالیفرنیای ایالات متحده آمریکا که زمانی متعلق به باب دیلن و اریک کلپتون بود صورت گرفت.
اولین قطعه منتشر شده از آلبوم بقا نام داشت و برای اولین بار از رادیو بی‌بی‌سی ۱ پخش شد. این قطعه از طرف کمیته بین‌المللی المپیک به عنوان آهنگ اصلی المپیک ۲۰۱۲ لندن انتخاب شد و قرار شد هنگام ورود ورزشکاران به استادیوم و اهدای مدال قطعه پخش شود.
تنها قطعه آلبوم که سبک داب استپ دارد Unsustainable است که میوز با الهام از اجرای زنده اسکریلکس آن را ساخته با این تفاوت که از آلات موسیقی واقعی قطعه ساخته شده نه لپ‌تاپ!
آلبوم قرار بود ۲۷ شهریور ماه منتشر شود اما بخاطر منافع وارنر براز (کمپانی منتشر کننده) که باعث می‌شد فروش آلبوم‌هایی که همزمان در سپتامبر از د کیلرز، مامفرد اند سانز، د اکس‌اکس و ویل.آی.ام بفروش خواهند رسید کم بشود، تاریخ عرضه آلبوم به دوشنبه ۱۰ مهر موکول شد.
تک آهنگ بعدی قانون دوم "Unsustainable" در روز ۲۰ مرداد برای کسانی که نسخه ویژه آلبوم رو پیش خرید کردند ارسال شد و سریعاً در وبسایت‌های بزرگ ویدئو و خبرش پخش شد.
تک آهنگ بعدی میوز دیوانگی نام دارد که طبق گفته سایت رسمی میوز دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ منتشر خواهد شد.
میوز در مراسم اختتامیه المپیک لندن شرکت داشت و برای اولین بار «بقا» را زنده اجرا کرد.
میوز در آخرین لحظات به لیست شرکت کنندگان جشنواره موسیقی iTunes 2012 پیوست تا در ۳۰ سپتامبر اولین اجرای رسمی خود را داشته باشد
دیوانگی پس از پخش از رادیو به مدت ۱۹هفته پیاپی در صدر چارت آلترناتیو آمریکا قرار گرفت و رکورد زد.
ترانه دیوانگی نامزد بهترین آهنگ راک ۵۵ـمین سالانه مراسم گرمی شد و خود آلبوم نیز در دسته بهترین آلبوم راک نامزد دریافت جایزه شد.
از نسخه‌های بی کلام "The 2nd Law: Isolated System" و "Follow Me" در فیلم World War Z به بازیگری و تهیه‌کنندگی برد پیت استفاده شد. برد پیت در مصاحبه‌ای اعلام کرد که به دنبال ترانه‌ای مثل "زنگ‌های لوله‌ای" بوده که در انتهای فیلم "جن گیر" استفاده شده. پیت گمان کرد که ترانه‌ها دقیقاً همان چیزی هستند که مناسب فیلم هستند.
گروه سومین آلبوم لایو (زنده) خود را در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۳ بر روی CD/DVD و CD/Blu-ray را با نام " اجرای زنده در ورزشگاه المپیک رم " منتشر کرد. همچنین این فیلم در ۲۰ شهر بروی پرده سینما رفت، ۶ نوامبر ۲۰۱۳ در ایالات متحده آمریکا، ۷ نوامبر در انگلستان و استرالیا و ژاپن، ۱۲ نوامبر در اتریش، آلمان، ایتالیا و اسپانیا، ۱۹ نوامبر در لهستان و ۲۲ تا ۲۴ نوامبر نیز در اندونزی. این اولین کنسرتی بود که با فرمت 4K فیلمبرداری شد. این آلبوم حاوی اجرای زنده گروه در ورزشگاه المپیک رم در ژوئیه ۲۰۱۳ جلوی بالغ بر ۶۰ هزار نفر طرفدار میوز می‌باشد. این کنسرت بخشی از تور ناپایدار بود که به نماد تور تابستان ۲۰۱۳ اروپایی گروه تبدیل شد.
در آوریل ۲۰۱۴ دومینیک هاوارد خبر از ضبط آلبوم هفتم گروه داد. در سپتامبر همین ماه بلامی به سوالات هوادارن دربارهٔ آلبوم جدید در توییتر جواب داد، او گفت مضمون این آلبوم «بوم‌شناسیِ عمیق، شکاف همدلی و جنگ جهانیِ سوم» است. همچنین گفت برای آهنگ Citizen Erased دنباله‌ای نوشته که احتمالاً در این آلبوم قرار خواهد گرفت. در ۳ اکتبر خبر رسید که گروه ضبط آلبوم را شروع کرده و اکانت اینستاگرم میوز هم عکسی از گروه در حال ضبط آهنگ در استودیو را گذاشت. در ۲۳ اکتبر، گروه تأیید کرد که رابرت مات لنگ تهیه‌کنندگی آلبوم را به عهده خواهد داشت. مات لنگ سابقهٔ تهیه‌کنندگی آلبوم‌هایی از AC/DC, Def Leppard, Maroon 5 و Nickelback را نیز دارد.
در ۴ فوریه ۲۰۱۵، صفحه اینستاگرم میوز دو عکس با هشتگ “MuseDrones#” منتشر کرد. با وجود اینکه خودِ گروه هیچ خبری را به صورت مستقیم تأیید نمی‌کرد ولی این عکس‌ها باعث شد خیلی از هوادران فکر کنند که اسم آلبوم جدید Drones خواهد بود. دو روز بعد هنرمند آمریکایی، مت ماهورین، تأیید کرد که جلد آلبوم جدید میوز که Drones نام دارد را طراحی خواهد کرد.
در ۱۱ مارس ۲۰۱۵، میوز خبر داد که آلبوم Drones در ۸ ژوئن همین سال منتشر خواهد شد. با انتشار اسم آهنگ‌های آلبوم، مشخص شد که ترانه Dead Inside قرار است اولین سینگل (تک آهنگ) رسمیِ این آلبوم باشد و تاریخ انتشار آن هم ۲۳ مارس خواهد بود. ساعاتی قبل از این خبر، گروه از کاورِ آلبوم جدید خود در اینستاگرم رونمایی کرده بود. میوز در ۱۲ مارس، موزیک ویدئوی آهنگ Psycho را در یوتیوب منتشر کرد و همزمان با انتشار این آهنگ، امکان پیش خرید آلبوم را نیز مهیا کرد. گروه همچنین خبر داد قرار است یک سری اجرا از ۱۵ تا ۲۴ مارس به اسم «تور بریتانیای سایکو» برگزار کند که شامل ۶ اجرا در نقاط مختلف بریتانیا می‌شود.
۱۷ ماه مه، گروه اولین تک‌آهنگ هشتمین آلبوم خود را با نام "Dig Down" منتشر کرد. "Thought Contagion" دومین تک‌آهنگ در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ منتشر شد. ۱۹ ژوئیه هم سومین آن ها با نام "Something Human" انتشار یافت. پس از آن در ۳۰ اوت میوز اعلام کرد هشتمین آلبوم استودیویی آن ها در ۹ نوامبر ۲۰۱۸ به اسم «نظریه‌ی شبیه‌سازی» منتشر خواهد شد هم‌چنین هم‌زمان با این اعلام، تک‌آهنگ دیگری با نام "The Dark Side" نیز منتشر شد.
پنجمین تک‌آهنگ از آلبوم «نظریه‌ی شبیه‌سازی» در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ با نام "Pressure" منتشر شد.
تور جهانی «نظریه‌ی شبیه‌سازی» در ۳ فوریه ۲۰۱۸ در هیوستون آغاز و در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۹ در سانتیاگو پایان می‌یابد.
در ۱۷ آگوست ۲۰۲۰ فیلمی از کنسرت تور نظریه شبیه سازی که در سالن O2 شهر لندن در سال ۲۰۱۹ برگزار شده بود، در سالن های سینمای IMAX به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۱ ام ماه آگوست دز اینترنت منتشر شد.
مسابقات فوتبال جام آسیا که با نام جام ملت‌های آسیا هم شناخته می‌شود، یک مسابقۀ فوتبال است که کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) آن را برگزار می‌کند. این مسابقه ها هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود. این جام پس از کوپا آمریکا قدیمی‌ترین مسابقۀ ملی قاره‌ای در دنیاست. قهرمان این مسابقه ها به عنوان قهرمان قاره آسیا در رشته فوتبال شناخته می‌شود.
این جام از سال ۱۹۵۶ میلادی (۱۳۳۵ خورشیدی) به میزبانی هنگ‌کنگ آغاز شد و تا سال ۲۰۰۴ هر چهار سال یک بار برگزار گردید ولی پس از آن به دلیل هم‌زمانی این جام با جام ملت‌های اروپا و المپیک، کنفدراسیون فوتبال آسیا تصمیم گرفت تا دورهٔ برگزاری بازی‌ها را تغییر دهد تا در سطح جهانی به این جام توجه بیشتری شود. بعد از جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴، دوره بعدی این جام در سال ۲۰۰۷ برگزار شد و از آن پس باز هم فاصله چهار ساله در برگزاری آن رعایت می‌شود. در ۳ دوره ابتدایی تیم‌های شرکت‌کننده در این جام کم بودند و تنها ۴ تیم در مرحله پایانی حضور پیدا کردند. دوره چهارم این مسابقه ها در سال ۱۹۶۸ به میزبانی ایران و با شرکت پنج تیم در مرحله پایانی و به صورت دوره‌ای برگزار گردید. دوره بعدی مسابقات در سال ۱۹۷۲ در تایلند برگزار شد و تا قبل از این سال مسابقات بصورت امتیازی برگزار می شد و از این سال مرحله حذفی به این مسابقات اضافه شد. دور بعدی مسابقات سال ۱۹۷۶ در ایران با حضور شش تیم در مرحله پایانی برگزار شد که در این دو دوره، تیم‌ها به دو گروه ۳ تیمی تقسیم شدند و سپس دو تیم برتر گروه‌ها به مرحله نیمه پایانی راه یافتند. دوره‌های ۱۹۸۰ در کویت، ۱۹۸۴ در سنگاپور و ۱۹۸۸ در قطر این مسابقه ها با حضور ده تیم و در دو گروه پنج تیمی در مرحله پایانی برگزار گردید، اما در سال ۱۹۹۲ تنها هشت تیم در دور پایانی حاضر بودند. با افزایش تعداد تیم‌ها، دوره‌های ۱۹۹۶ در کشور امارات و ۲۰۰۰ در لبنان، بازی‌ها با شرکت ۱۲ تیم و در سه گروه چهار تیمی برگزار گردید و در این دوره‌ها برای نخستین بار مرحله یک چهارم پایانی پس از دور مقدماتی به مسابقه ها اضافه شد. دوره بعدی در سال ۲۰۰۴ در چین، سال ۲۰۰۷ به صورت مشترک به میزبانی چهار کشور اندونزی، تایلند، مالزی و ویتنام، سال ۲۰۱۱ در قطر و سال ۲۰۱۵ در استرالیا با شرکت ۱۶ تیم و در چهار گروه چهار تیمی برگزار شد. در جام هفدهم در سال ۲۰۱۹ مسابقه ها در کشور امارات و با شرکت ۲۴ تیم برگزار گردید که تیم‌ها در شش گروه چهار تیمی قرار گرفتند. همچنین در این دوره، مرحله یک‌هشتم پایانی برای نخستین بار و پس از دور مقدماتی به مسابقات اضافه گردید و نیز بازی رده بندی برای اولین بار از این مسابقات حذف شد و دیگر مقام های سوم و چهارمی وجود نخواهد داشت و فقط این تورنمنت قهرمان و نائب قهرمان خواهد داشت.
قدرت‌های اول آسیا از همان ابتدا سالیان سال بر این جام حکم‌فرمایی می‌کردند. تیم ملی ایران از دوره سوم رقابت‌ها در سال ۱۹۶۸ در این جام شرکت داشته و تا دوره هفدهم در سال ۲۰۱۹ در تمام چهارده دوره‌ای که مسابقات برگزار شده، حضور داشته‌است، کره‌جنوبی هم ۱۴ مرتبه در این مسابقات شرکت کرده تا این دو کشور رکورددار حضور در جام ملت‌های آسیا لقب بگیرند. تیم‌های ژاپن و کره‌جنوبی از شرق و تیم‌های ایران و عربستان‌سعودی از غرب آسیا، همواره در میان یکی از تیم‌های مدعی جام بوده‌اند. استرالیا نیز پس از پیوستن به ای‌اف‌سی (AFC) در سال ۲۰۰۷ به جمع تیم‌های مدعی جام افزوده شد. تا دوره هفدهم در سال ۲۰۱۹ تیم ژاپن با چهار قهرمانی پر افتخارترین تیم این مسابقات می‌باشد. پس از ژاپن، تیم‌های ایران و عربستان‌سعودی هر کدام سه بار به قهرمانی این مسابقات رسیده‌اند. پس از آن‌ها کره‌جنوبی دو بار و تیم‌های اسرائیل، کویت، عراق، استرالیا و قطر نیز هر کدام یک بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شده‌اند.
تونکو عبدالرحمان رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا طرحی به نام جام آسیایی را به اعضای اندک کنفدراسیون ارائه کرد. جالب این که اولین دوره جام ملت‌های آسیا، در سال ۱۹۵۶ یعنی چهار سال زودتر از جام ملت‌های اروپا برگزار شد. هنگ‌کنگ نخستین میزبان این جام بود؛ تنها چهار کشور در دور پایانی شرکت کردند. کره جنوبی نخستین جام آسیا را به خانه برد و اولین قهرمان آسیا لقب گرفت.
سوم جمهوری چین
دومین دوره جام ملت‌ها در سال ۱۹۶۰ بود که کره‌جنوبی میزبان جام شد و این بار هم در دومین دوره پیاپی جام را در خانه خود نگه داشت؛ هنوز قدرت‌های بزرگ آسیا متولد نشده بودند. ایران در مقدماتی این دوره شرکت کرد ولی به مرحله پایانی صعود نکرد.
دوره سوم این مسابقات در سال ۱۹۶۴ در اسرائیل برگزار شد و به دلیل تحریم مسابقات از سوی کشورهای مسلمان، تنها ۷ کشور حاضر به شرکت در مسابقات انتخابی شدند تا در نهایت از میانشان ۳ تیم به این جام صعود کنند. این دوره جزو کم‌رمق‌ترین دوره‌های جام بود. ایران در این دوره هم غایب بوده‌است.
ایران در ۱۹۶۸ میزبان جام آسیا شد. برای نخستین بار جام با حضور ۵ تیم اما همچنان به صورت دوره‌ای برگزار می‌شد. در این دوره بازی ها ایران در یک بازی شبه‌فینال در حالی که برای قهرمانی به یک مساوی احتیاج داشت، اسرائیل را شکست داد و اولین قهرمانی ایران در جام رقم خورد. کم‌کم قدرت‌های آسیایی بیدار شدند. برمه، تایوان و هنگ‌کنگ دیگر رقبای ایران در راه قهرمانی بودند.
جام ۱۹۷۲ در بانکوک تایلند برگزار شد. تیم ایران مسیر همواری تا فینال داشت. در این دوره برای نخستین بار مرحله حذفی به مسابقات اضافه شد. تیم ایران در این دوره کمی مغرور به قدرت خود شد و چیزی نمانده بود خیلی زود از جام خداحافظی کند. در بازی با تایلند، ایران با تیم دوم خود به میدان رفت و اگر درخشش علی جباری در دقایق پایانی و هت‌تریک او نبود ایران ۲–۰ مغلوب می‌شد اما در پایان ۳ بر ۲ پیروز شد. کره جنوبی و ایران به فینال رسیدند، بازی زیبا و فنی ایران به دلیل استراحت بازیکنان اصلی در بازی نیمه‌نهایی دومین قهرمانی پیاپی این تیم را در پی داشت.
تیم‌های عربی کم‌کم وارد مسابقات آسیایی شدند. کشور لبنان به عنوان ششمین میزبان جام ملت‌های آسیا انتخاب شد اما به دلیل جنگ داخلی محروم شد و ایران به دلیل نفوذ فراوانی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در کنفدراسیون فوتبال آسیا داشت، میزبانی دوره ششم را برعهده گرفت و در کمتر از هشت سال مجدداً میزبان شد و بازی‌ها در دو شهر تبریز و تهران برگزار شد. حاشیه‌های جالب این دوره سوژه عکاسان و خبرنگاران بود. تیم کویت در بدترین فصل ممکن زیر باران در زمین گل‌آلود ورزشگاه باغ‌شمال تبریز بازی می‌کرد. تیم‌های ملی عراق و کویت در نیمه نهایی پس از پایان بازی به زد و خورد پرداختند. تیم ایران در این دوره گلی دریافت نکرد و مقتدرانه به فینال جام صعود کرد. فینال در ورزشگاه صدهزار نفری آریامهر تهران که آن زمان در آسیا بی همتا بود میان ایران و کویت برگزار شد. بازی ایران و کویت نشانگر ظهور قدرت‌های جدید عربی بود. ایران به لطف یک ضربه آزاد از علی پروین برنده فینال شد و جام را در خانه نگه داشت. کاپیتان تیم ایران پرویز قلیچ‌خانی با سومین قهرمانی ایران به رکوردی جاودانه دست یافت. او تنها بازیکن آسیایی است که سه بار جام قهرمانی آسیا را بالا برده‌است. رکورد سه قهرمانی پیاپی و سیزده پیروزی متوالی (از ۱۹۶۸) رکوردی است که هنوز هیچ تیمی در آسیا به جز ایران به آن دست نیافته‌است.
دوره هفتم ۱۹۸۰ فصل نوینی در فوتبال آسیا بود. کویت میزبان این رقابت‌ها شد، نخستین میزبان عربی این مسابقات بهترین تیم تاریخ خود را به همراه داشت. تیم ایران با تکیه بر ستارگان از جام جهانی برگشتهٔ خود تا نیمه نهایی بالا آمد اما یک اتفاق نادر در تاریخ جام ملت‌های آسیا افتاد. درست یک روز قبل از بازی ایران و کویت جنگ بین ایران و عراق آغاز شد که این امر لطمه شدیدی به روحیه بازیکنان ایرانی زد. تیم ایران پس از ده سال بی شکستی در آسیا در مقابل کویت شکست خورد و از صعود به فینال بازماند. کویت در دومین حضور پیاپی خود در فینال کره‌جنوبی را سه بر صفر در هم کوبید و نخستین تیم عربی قهرمان رقابت‌ها نام گرفت. سقوط ایران با قدرت‌نمایی کویت و تیم‌های عربی همراه بود.
هشتمین دوره ۱۹۸۴ در سنگاپور برگزار شد. تیم عربستان از این دوره به جمع تیم‌های جام ملت‌ها پیوست. ایران با یک تیم استثنایی و پرمهره، کویت قهرمان دوره قبل، در کنار کره‌جنوبی مدعی کسب جام بودند. تیم ایران در نیمه‌نهایی مقابل عربستان قرار گرفت. ایران با گل شاهرخ بیانی تا دقیقه ۸۸ پیروز و در فینال بود اما اشتباه یار خودی شاهین بیانی (برادر شاهرخ) و گل به خودی او بازی را به تساوی کشید. بازی در ضربات پنالتی به نفع عربستان شد و عربستان در یک فینال به یادماندنی چین را شکست داد و در عین ناباوری در اولین حضورش نخستین جامش را بالای سر برد. ایران در این دوره از مسابقات چهارم شد.
نهمین دوره (سال ۱۹۸۸) در کشور قطر و برای دومین بار در یک کشور عربی برگزار شد. بازی افتتاحیه جام که بین ایران و قطر بود را میشل پلاتینی گشایش کرد. تیم‌های کره‌جنوبی، چین و عربستان مدعیان جام بودند. تیم کم‌تجربه ایران در این دروه با غلبه بر حریفان صاحب نام خود همه را متعجب کرد. اما مربی ایران در مقابل کره‌جنوبی تن به یک باخت مصلحتی داد، او برای روبرو نشدن با عربستان تن به شکست داد ولی محاسباتش درست در نیامد و عربستان حریف ایران شد. شکست سنگین سه بر صفر ایران برابر کره جنوبی از نتایج تلخ ایران در جام ملت‌های آسیا است. عربستان این بار در جریان بازی ایران را شکست داد و راهی فینال شد. کره‌جنوبی با غلبه بر چین در فینال حاضر شد اما در ضربات پنالتی جام را به عربستان واگذار کرد تا ناکام‌ترین تیم فینال نام بگیرد. تیم ژاپن برای نخستین بار از این دوره وارد جام ملت‌های آسیا شد اما موفقیتی نداشت.
دوره دهم ۱۹۹۲ در کشور ژاپن برگزار شد. سرمایه‌گذاری‌های ژاپن روی ورزش فوتبال سرانجام به ثمر نشست. تیم‌های کره‌جنوبی و امارات تازه از جام جهانی ۱۹۹۰ برگشته و ایران به عنوان قهرمان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ مهم‌ترین مدعیان جام بودند. اما بدترین اتفاق ممکن برای ایران افتاد؛ در بازی مقابل ژاپن که سرنوشت‌ساز بود ایران یک گل مشکوک دریافت کرد. داوری جمال شریف مورد اعتراض ایران قرار گرفت و در پی آن حمله به داور باعث اخراج و محرومیت بازیکنان ایرانی شد. ایران برای نخستین بار در تاریخ جام ملت‌ها در مرحله گروهی حذف شد و امارات و ژاپن صعود کردند. عربستان بهترین فرصت برای قهرمانی سوم و شکستن رکورد ایران را پیدا کرد اما در فینال مقابل ژاپن تن به شکست داد تا کشور آفتاب تابان دومین کشور شرقی بعد از کره جنوبی باشد که جام را برده‌است.
دوره یازدهم (۱۹۹۶) در کشور امارات متحده عربی برگزار شد. تعداد تیم‌های حاضر در جام به ۱۲ تیم افزایش یافت. تیم ایران در بدترین روزهای تاریخ خود بود اما عربستان‌سعودی و ژاپن و کره‌جنوبی مدعیان کسب قهرمانی بودند. با این حال جام یازدهم جام شگفتی‌ها بود. حذف ژاپن در یک چهارم نهایی، شکست ۶–۲ کره جنوبی برابر ایران و پیروزی عربستان در بازی مجدد مقابل ایران از جمله شگفتی‌های جام بودند. تیم ملی ایران بهترین نتایج چند ساله‌اش را کسب کرد. پس از یک دوره رکود تیم ایران با تغییر نسل در این مسابقات حاضر شد. ایران گر چه در مسابقه اول ۱–۲ مقابل عراق شکست خورد اما تایلند را در گام دوم شکست داد و سپس در سومین مسابقه عربستان را ۳–۰ را مغلوب کرد. در مرحله یک چهارم نهایی کره جنوبی را ناباورانه ۶–۲ برد که یکی از به یادماندنی‌ترین مسابقات تیم ملی ایران شد. عربستان با ارائه بازی‌های ضعیف به سختی تا مرحله نیمه نهایی بالا آمد اما در نیمه نهایی میان ایران و عربستان باز هم ضربات پنالتی و ناداوری، عربستان را به فینال فرستاد و این تیم توانست ایران را در ضربات پنالتی شکست دهد. یک فینال کاملاً عربی بین امارات متحده عربی و عربستان برگزار شد. عربستان به سومین قهرمانی خود دست یافت و با رکورد ایران برابر شد. ایران در بازی رده‌بندی، کویت را در ضربات پنالتی شکست داد و سوم شد. ایران جام قهرمانی را از دست داد ولی علی دایی با هشت گل آقای گل این دوره شد و خداداد عزیزی نیز به عنوان بهترین بازیکن این مسابقات انتخاب شد و همچنین جایزه بازی جوانمردانه نیز به تیم ملی ایران رسید.
پس از گذشت بیست‌وچهار سال از ناکامی در میزبانی جام به دلیل جنگ داخلی میزبانی دوباره به لبنان رسید. دوره دوازدهم (۲۰۰۰) ژاپن و کره‌جنوبی دوباره به قدرت رسیده بودند. نتایج عجیبی در این دوره خلق شد. از نتایج جالب این دوره می‌توان به: شکست ۴–۱ عربستان مقابل ژاپن، شکست کره جنوبی برابر کویت و تساوی ایران و تایلند اشاره کرد. عربستان با وجود نتایج ضعیف به فینال رسید. در مرحله یک چهارم نهایی کره‌جنوبی انتقام شکست دوره قبل را از ایران گرفت و در دقایق پایانی ایران را روی گل طلایی با نتیجه ۲–۱ شکست داد. ژاپن و عربستان دوباره فینال را برابر هم برگزار کردند و ژاپن دومین جام خود را به خانه برد و قهرمان شد.
در سال ۲۰۰۴ میزبانی به چین رسید و یکی از پرانتقادترین دوره‌های برگزاری در میزبانی بود. تیم‌های اردن و ازبکستان قدرت‌های تازه آسیا بودند. بازی ایران و عمان یکی از بازی‌های جنجالی جام بود. درگیری دو مدافع ایرانی (رحمان رضایی و علی بداوی) با یکدیگر و حمایت داور ایرانی‌تبار بحرین از ایران این بازی را جنجالی کرد. در این دوره تیم ایران ستارگان به نامی چون علی‌دایی، مهدی مهدوی‌کیا که عناوین بهترین بازیکن آسیا را در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ به دوش می‌کشیدند را به همراه داشت. همچنین علی کریمی که در دوران اوج قرار داشت. تیم ایران در این دوره بازی‌های زیبایی کرد. درخشش خیره‌کننده علی‌کریمی و بازی‌های خوب مهدوی‌کیا و حسین‌کعبی به خصوص در بازی مقابل کره‌جنوبی که با هتریک علی‌کریمی همراه بود تیم ایران را در آستانه فینالیست شدن قرار داد. بازی ایران و کره جنوبی در یک چهارم نهایی با نتیجه ۴–۳ به نفع ایران به اتمام رسید؛ ولی در نیمه‌نهایی با اشتباهات عجیب داوری و بی‌دقتی و سهل‌انگاری در زدن پنالتی توسط ایمان مبعلی ویحیی گل محمدی ایران نتوانست از سد چین بگذرد و چین میزبان به فینال رسید. ژاپن خیلی ساده سومین جام را به خانه برد و سومین تیمی نام گرفت که سه بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شده‌است. علی‌دایی با زدن چهاردهمین گلش در بازی رده‌بندی برترین گل‌زن تمام ادوار جام ملت‌ها نام گرفت. شونسوکی ناکامورا بهترین بازیکن جام و علی کریمی و علاء حبیل به صورت مشترک عنوان آقای گلی رقابت‌ها کسب کردند. علی کریمی در همان سال عنوان بازیکن سال آسیا را به دست آورد.
به تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا برای تداخل نداشتن با بازی‌های المپیک و جام ملت‌های اروپا، این دوره با فاصله سه سال نسبت به دوره قبل برگزار شد. چهار کشور اندونزی، تایلند، مالزی و ویتنام میزبان مشترک جام چهاردهم (۲۰۰۷) شدند و در هر کشور یک گروه چهار تیمی به رقابت پرداختند. برای نخستین بار تیم استرالیا هم در جام شرکت کرد. ایران در مرحله یک چهارم نهایی مجدداً برابر کره جنوبی قرار گرفت و در ضربات پنالتی بازی را واگذار کرد و از مسابقات حذف شد. عراق تیم شگفتی‌ساز این دوره شد و در نیمه‌نهایی کره‌جنوبی را حذف کرد. ژاپن با پیروزی بر استرالیا یکی از مدعیان را حذف کرد ولی مقابل عربستان‌سعودی تن به شکست داد تا این تیم برای ششمین بار به فینال رسید. یک فینال کاملاً غربی‌عربی بین عراق و عربستان و یک رده‌بندی شرقی بین کره‌جنوبی و ژاپن شکل گرفت. فرصت استثنائی به دست عربستان‌سعودی افتاد تا با قهرمانی چهارم رکورد ایران را شکسته و بر بام آسیا تکیه بزند اما اتفاق عجیبی رخ داد، یعنی دقیقاً عراقی که در اوج جنگ و ناآرامی‌های داخلی به سر می‌برد و حتی در تورنمنت غرب آسیا هم مغلوب ایران شده بود با پیروزی بر عربستان در عین ناباوری قهرمان جام چهاردهم شد.
قطر برای دومین بار میزبان این تورنمنت بود. ایران در این دوره به سرمربی‌گری افشین قطبی در مرحلهٔ گروهی در حالی که در بازی سوم با تیم ذخیره‌ها به میدان رفت بدون دریافت حتی یک گل با امتیاز کامل به‌عنوان سرگروه صعود نمود. ازبکستان با غلبه بر اردن و استرالیا با شکست دادن عراق به نیمه‌نهایی رسیدند. کره‌جنوبی و ایران برای پنجمین دوره متوالی در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت‌ها به مصاف هم رفتند که در نوع خود بی‌سابقه بود و این بازی به نوعی بازی کلاسیک آسیا نام گرفت. ایران بر خلاف دور گروهی، برابر کره جنوبی در طول ۹۰ دقیقه بازی تدافعی ارائه داد و کره توانست با یک گل در وقت‌اضافه پیروز شود تا در این ۵ دیدار تکراری مرحله یک چهارم، برابر ایران به ۳ برد رسیده باشد. سخنان جواد نکونام کاپیتان تیم ملی پس از بازگشت تیم علیه افشین قطبی و نحوه بازی دفاعی تیم ایران در برابر کره حاشیه‌هایی ایجاد کرد. ژاپن مدعی هم قطر میزبان را شکست داد. در نیمه‌نهایی ژاپن پس از تساوی ۲ بر ۲ با کره‌جنوبی در ضربات پنالتی ۳ بر صفر پیروز شد. استرالیا نیز با غافلگیری ازبکستان را با ۶ گل درهم کوبید. در رده‌بندی کره‌جنوبی به سختی ۳ بر ۲ برابر ازبکستان به پیروز رسید و سوم شد. ژاپن هم توسط بازیکن کره‌ای‌الاصل خود با یک گل در وقت‌های اضافه استرالیا را برد و با چهارمین قهرمانی، بر بام قارهٔ کهن تکیه زد و پر افتخارترین تیم آسیا لقب گرفت. ژاپن این ۴ قهرمانی را به فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ کسب کرده که این موفقیت خود رکوردی جدید محسوب می‌گردید. فینال این دوره از رقابت‌ها در شهر دوحه برای نخستین مرتبه در جهان‌فوتبال با ۵۱ دوربین مورد پوشش تصویری قرار گرفت.
استرالیا میزبان این دوره از مسابقات بود و این اولین بار بود که جام ملت‌های آسیا عملاً در خاک قاره اقیانوسیه برگزار می‌شد. ایران با سه برد در مرحله گروهی مقابل بحرین، قطر و امارات به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت و به نظر می‌رسید مسیر همواری تا رسیدن به نیمه نهایی داشته باشد اما داوری بحث‌برانگیز داور استرالیایی بنجامین ویلیامز در بازی مقابل عراق، باعث اخراج پولادی در اواخر نیمه اول از زمین شد و در نهایت این دیدار در وقتهای عادی و اضافه ۳–۳ به پایان رسید و در ضربات پنالتی با از دست رفتن پنالتی توسط وحید امیری عراق موفق شد تا از سد ایران عبور کند و برخلاف پیش‌بینی‌ها به مرحله نیمه نهایی راه یابد و ناکامی ایران در رسیدن به جمع ۴ تیم برتر به سومین دوره متوالی خود برسد. از شگفتی‌های دیگر این دوره حذف ژاپن مدعی مقابل امارات در یک چهارم نهایی بود. در نهایت تیم‌های استرالیا، عراق، کره‌جنوبی و امارات به نیمه نهایی راه یافتند. کره جنوبی بازی نسبتاً راحتی را مقابل عراق خسته از بازی ایران انجام داد و با پیروزی ۲–۰ به فینال راه یافت. در دیگر بازی مرحله نیمه‌نهایی استرالیای میزبان امارات را شکست داد و به این ترتیب تیم‌های استرالیا و کره‌جنوبی بازی فینال را با داوری علیرضا فغانی برگزار کردند. کره‌جنوبی که تا فینال گلی دریافت نکرده بود و این خود رکوردی تقریباً دست‌نیافتنی محسوب می‌گردید در وقت‌های اضافه در نهایت با نتیجهٔ ۲–۱ مغلوب کشور میزبان گردید؛ استرالیا این کشور در قارهٔ اقیانوسیه اولین قهرمانی‌اش را پس ۳ دوره حضور در جام ملت‌های آسیا در میان بهت و سرافکندگی تیم‌های آسیائی جشن گرفت.
چهارم امارات متحدۀ عربی
اولین دوره ایست که رقابت جام ملت‌های آسیا با حضور ۲۴ تیم برگزار می‌شود. جام قدیمی قهرمانی نیز بازنشسته شد و یک جام جدید مورد استفاده قرار گرفت که به شکل گل لوتوس است و دارای پنج گلبرگ به نشانه پنج منطقه فوتبالی قاره آسیا میباشد. تیم‌های حاضر در این تورنمنت در شش گروه چهار تیمی با یک دیگر به رقابت پرداختند و تیم‌های اول و دوم هر گروه به همراه چهار تیم سوم برتر تمام گروه‌ها به مرحله حذفی اول (یک‌هشتم نهایی) صعود می‌کردند (از سال ۲۰۱۹ به علت اضافه شدن تیم‌ها یک مرحله حذفی دیگر هم اضافه شد).
ایران در گروه D رقابت‌ها با تیم‌های یمن، ویتنام و عراق دیدار کرد و در پایان با ۷امتیاز به عنوان صدرنشین از این گروه صعود کرد. در این دوره عربستان در مرحله یک‌هشتم نهایی به دست ژاپن حذف شد. حذف کره جنوبی و استرالیا (فینالیست‌های دوره قبل) در یک چهارم نهایی از دیگر شگفتی‌های جام بود. ایران با غلبه بر عمان و چین پس از ۱۵سال به نیمه نهایی رسید، ژاپن، قطر و امارات میزبان هم دیگر راه یافتگان به نیمه نهایی لقب گرفتند. در مرحله نیمه نهایی ژاپن با شکست ایران برای پنجمین بار فینالیست شد و ایران باز هم نتوانست طلسم راهیابی به فینال را بشکند. در دیدار دوم مرحله نیمه نهایی نیز تیم قطر با شایستگی و یک بازی بسیار زیبا تیم امارات متحده عربی میزبان بازی‌ها را با چهار گل و بسته نگه داشتن دروازه خود با اقتدار کامل شکست داد و برای اولین بار در تاریخ فوتبال ملی خود به فینال جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ صعود کرد و حریف تیم ژاپن شد و تیم‌های امارات متحده عربی و ایران بازنده‌های مرحله نیمه نهایی در حسرت رسیدن به فینال ناکام ماندند و براساس قانون جدید AFC برای جام ملت‌های آسیا بدون انجام بازی رده‌بندی با جام هفدهم وداع کردند. تیم‌های ملی ژاپن و قطر که در هر سه مسابقه مرحله گروهی و سه دیدار دور حذفی جام ملت‌های آسیا به برتری رسیدند و با نمایش برتر نسبت به حریفان خود شکست‌ناپذیر بودند، از ساعت ۱۷:۳۰ روز جمعه ۱۲ بهمن ۱۳۹۷ در فینال این رقابت‌ها مقابل هم قرار گرفتند که در پایان عنابی‌ها توانستند با بازی هجومی و منطقی‌تر از حریف خود قهرمان جام شوند.
شاگردان هاجیمه موری‌یاسو با وجود اینکه نمایش چندان خوبی در گروه F نداشتند و رقابت نزدیکی با رقبای خود ارائه کردند، اما توانستند سه برد مقابل ترکمنستان، عمان و ازبکستان کسب کنند و بعد از آن هم عربستان و ویتنام را در بازی‌های دشواری شکست دهند ولی سامورایی‌ها در جدال نیمه نهایی برابر تیم ملی ایران بهترین عملکردشان را نشان دادند و با نمایش فنی بهتر، به برد ۳ بر صفر رسیدند، اما آن‌ها در مسابقه فینال موفق نشدند از سد عنابی‌های شگفتی‌ساز عبور کنند و تنها یک گل توسط تاکومی مینامینو به ثمر رساندند که در مقابل ۳ گل حریف حاصلی به همراه نداشت.
اما در آن سوی میدان، تیم ملی قطر که در هر ۶ مسابقه اخیرش عالی و سراسر هجومی ظاهر شده و بعد از سه برد در دور گروهی برابر لبنان، کره شمالی و عربستان، در سه دیدار مرحله حذفی نیز تیم‌های عراق، کره جنوبی و امارات میزبان را با عملکردی خیره‌کننده شکست داده بود، در بازی فینال هم با ادامه شگفتی‌سازی و نمایش استثنایی خود سه گل زیبا توسط المعز علی، عبدالعزیز حاتم و اکرم عفیف زد تا با شایستگی برای نخستین بار جام قهرمانی آسیا را بالای سر ببرد. در پایان دوره هفدهم جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ تیم ملی فوتبال قطر قهرمان شد و ژاپن به نایب قهرمانی بسنده کرد. المعز علی عبدالله جایزه بهترین گلزن جام با ۹ گل زده و بهترین بازیکن جام را کسب کرد، اکرم عفیف بهترین پاس دهنده گل با ده پاس گل، سعد الشیب با شش کلین شیت و فقط یک گل خورده بهترین دروازه‌بان جام، تیم قطر با ۱۹ گل زده بهترین خط حمله و فقط یک گل خورده بهترین خط دفاع جام هفدهم را از آن خود کرد، تیم ژاپن جایزه بازی جوانمردانه را کسب کرد. در پایان این جام ۱۳۰ گل از خط دروازه‌ها عبور کرد.
ایران با دو قهرمانی در دو میزبانی خود (۱۹۶۸ و ۱۹۷۶) موفق‌ترین میزبان جام ملت‌ها بوده‌است. کره‌جنوبی (۱۹۶۰)، اسرائیل (۱۹۶۴)، کویت (۱۹۸۰)، ژاپن (۱۹۹۲) و استرالیا (۲۰۱۵) نیز هر کدام با یک قهرمانی در تنها میزبانی‌های خود در جایگاه بعدی قرار دارند.
در این قسمت عملکرد تیم‌های قهرمان در دوره بعدی حضورشان در جام ملت‌های آسیا بررسی شده‌است. ایران تنها تیمی است که توانسته دو مرتبه پیاپی از عنوان قهرمانی خود دفاع کند تا به ۳ قهرمانی متوالی دست یابد. کره‌جنوبی، عربستان و ژاپن هر کدام توانسته‌اند یکبار از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند تا هرکدام در یک مقطع دو قهرمانی متوالی را به نام خود به ثبت رسانده باشند.
۱- تقسیم بر پایۀ شرایط جغرافیایی
در بحث فوتبال، آسیا را از نظر جغرافیایی به دو بخش غرب و شرق تقسیم می‌کنند که این بحث در لیگ قهرمانان آسیا نمود بیشتری پیدا می‌کند. اگر بخواهیم قهرمانی‌های جام ملت‌های آسیا را بین این دو منطقه آسیا تقسیم کنیم با جدول زیر روبرو خواهیم شد (طبق تقسیم‌بندی AFC کشورهای عضو فدراسیون‌های غرب، مرکز و جنوب آسیا در منطقه غرب و کشورهای عضو فدراسیون‌های شرق و جنوب شرق آسیا در منطقه شرق قرار دارند)
۲- تقسیم بر پایۀ زیر فدراسیون‌های موجود
کنفدراسیون فوتبال آسیا به پنج زیر فدراسیون تقسیم می‌شود:
فدراسیون غرب آسیا، فدراسیون شرق آسیا، فدراسیون آسیای مرکزی، فدراسیون جنوب آسیا، فدراسیون جنوب شرق آسیا
آخرین به روز رسانی:"تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹"
در ادوار جام ملت‌های آسیا تکلیف ۲۳ بازی در ضربات پنالتی مشخص شده‌است که در جدول زیر بررسی کرده‌ایم.
تیم ملی ایران با هشت بار حضور در ضربات پنالتی در جام ملت‌های آسیا در این زمینه رکورددار است.
تیم‌های عربستان و عراق به ترتیب چهار و سه بار تکلیفشان در ضربات پنالتی مشخص شده‌است که همیشه تیم برنده ضربات پنالتی بوده‌اند
آخرین به روز رسانی: "تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹"
۱۹ تیم موفق شده‌اند حداقل برای یک مرتبه از مرحله گروهی صعود کرده و در مراحل حذفی جام ملت‌های آسیا حاضر شوند. ایران با انجام ۲۳ بازی در مراحل حذفی جام ملت‌های آسیا رکورددار است. تیم ژاپن نیز با ۱۵ بار موفقیت (صعود) در مراحل حذفی رکورددار موفقیت در این مراحل است.
کنفدراسیون فوتبال آسیا در پایان هر دوره از این بازی‌ها با ارزش‌ترین بازیکن از لحاظ فنی را به عنوان بهترین بازیکن برمی‌گزیند.
گفتنی است که این جایزه میان سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۸ وجود نداشت و در سال ۱۹۸۰ برگزار نشد.
جدول بر پایۀ بیشترین گل زده در یک دوره مرتب شده‌است.
المعز علی در سال ۲۰۱۹ با زدن ۹ گل، رکورد دار تعداد گل زده در یک دوره از جام ملت‌های آسیا است.
در ادوار جام ملت‌های آسیا شاهد ۵ پوکر و ۱۳ هتریک بوده‌ایم.
ایران تنها کشوری است که دو بازیکنش موفق به ثبت پوکر در جام ملت‌های آسیا شده‌است.
یک پوکر هم توسط بازیکنانی از کشورهای قطر، بحرین و اردن در جام ملت‌ها ثبت شده‌است.
در هتریک‌ها هم ایران با ثبت چهار هتریک بهترین عملکرد را داشته و سه هتریک نیز برای ژاپن ثبت شده‌است.
دو هتریک هم توسط بازیکنان هر یک از تیم‌های کره‌جنوبی و چین به ثبت رسیده‌است.
سریعترین پوکر توسط علی دایی در سال ۱۹۹۶ در بازی ایران و کره‌جنوبی در مدت زمان ۲۳ دقیقه ثبت شده‌است.
سریعترین هتریک توسط علی جباری در سال ۱۹۷۲ در بازی ایران و بنگلادش در مدت زمان ۵ دقیقه ثبت شده‌است.
در دوازدهمین دوره جام ملت‌های آسیا شاهد ثبت چهار هتریک بوده‌ایم. همچنین در هفتمین دوره جام ملت‌ها سه هتریک ثبت شده‌است.
در ادوار جام ملت‌های آسیا در دو بازی دو بازیکن از یک تیم هتریک کرده‌اند:
۱- در سال ۱۹۸۰ در بازی چین و بنگلادش
۲- در سال ۲۰۰۰ در بازی ژاپن و ازبکستان
جدول زیر بهترین گلزنان این بازی‌ها در تمامی دوره‌ها را نشان می‌دهد.
آخرین به روز رسانی: "تا پایان مرحله نیمه نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹"
تا سال ۲۰۱۹ ایگناتی نستروف دروازه‌بان تیم ملی ازبکستان با ۵ حضور در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹ رکورددار بیشترین حضور یک بازیکن در جام ملت‌های آسیا است و پس از او چند بازیکن با ۴ دوره حضور در رده بعدی قرار دارند. در بین بازیکنان ایرانی هم مسعود شجاعی با ۴ دوره حضور در جام بیشترین تعداد حضور در جام ملت‌های آسیا را دارد.
گر چه تیم ملی ایران تا ۱۹۹۶ صاحب این عنوان بود ولی در این سال عربستان و در سال ۲۰۰۴ ژاپن با سه قهرمانی به رکورد ایران رسیدند. از سال ۲۰۱۱ تاکنون نیز ژاپن با چهار قهرمانی (۱۹۹۲، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۱۱) پرافتخارترین تیم آسیا است.
کشور قطر با سه میزبانی برترین میزبان این مسابقات است. کشور‌های ایران، تایلند و امارات متحده عربی هر کدام با دو میزبانی، دومین میزبانان برتر این مسابقات هستند و سایر کشورهای میزبان تنها یک بار از این امتیاز بهره‌مند گشته‌اند. لازم به نام بردن است که میزبانی دوم تایلند به صورت مشترک با سه کشور دیگر (مالزی، اندونزی و ویتنام) بوده‌است.
این جدول تیم‌ها را بر پایۀ عملکرد در تمامی دوره‌ها نشان می‌دهد. اگر این جدول بخواهد پایهٔ ارزیابی قرارگیرد، ایران بهترین تیم تمامی دوره‌های جام ملت‌های آسیا می‌باشد.
تا پایان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹.
فهرست شاهنشاهان ساسانی شامل اسامی شاهان شاهنشاهی ساسانی و از دودمان ساسان است که از سال ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی به مدت ۴۲۷ سال بر جهان ایرانی و سرزمین‌های اطراف آن فرمان راند؛ بنیان این شاهنشاهی یکپارچه را اردشیر بابکان (یا ارتخشتره؛ از "ارت": مقدس، "خشتره": شهریار)زند وهومن یسن و کارنامه اردشیر پاپکان، صادق هدایت، انتشارات آزادمهر، چاپ نخست ۱۳۸۴ بنا کرد. در دوران این شاهنشاهی بود که سرزمین‌های ایرانی شرقی که زیر فرمان کوشانی‌ها بودند و سرزمین‌های ایرانی غربی که زیر فرمان اشکانی‌ها بودند، برای اولین بار پس از سقوط هخامنشیان زیر فرمان یک شاهنشاهی درآمده و در زیر سایه یک پرچم با یکدیگر متحد گردیدند.کارنامه اردشیر بابکان، از متن‌های دوره ساسانی پایتخت ایران در این دوره، شهر تیسفون در نزدیکی بغداد در عراق امروزی بود و جامعه ساسانی به چهار طبقه موبدان، جنگاوران، دبیران و پیشه‌وران تقسیم می‌شد.ایران در زمان ساسانیان - آرتور کریستینسن - ، صفحهٔ ۱۱۰ دین رسمی دولت ساسانی مزدیسنا بوده و اوستا و زند منابع اصلی حقوقی و دینی حکومتی محسوب می‌شدند.ایران در زمان ساسانیان - آرتور کریستینسن - ، صفحهٔ ۶۹ دودمان ساسانی، چهار سده بر بخش‌های بزرگی از آسیای غربی، آسیای میانه، آسیای جنوبی، بخش‌های کوچکی از اروپا و برای مدت کوتاهی بر شمال آفریقا فرمان راند.
اردشیر، نخستین شاهنشاه ساسانی، خود را «شاهنشاه ایرانیان» (پارسی میانه: šāhān šāh ī ērān؛ پارتی: šāhān šāh ī aryān) خواند. شاپور یکم جانشین او، باتوجه به اینکه مناطق وسیعی را فتح کرده بود که مردم آن عمدتاً ناایرانی بودند، خود را «شاهنشاه ایرانیان و انیرانیان» (پارسی میانه: šāhān šāh ī ērān ud anērān؛ یونانی: βασιλεύς βασιλέων Αριανών؛ آوانویسی به لاتین: basileús basiléōn Arianṓn) نامید. او در سنگ‌نبشته خود در کعبه زرتشت، پیشینیانش را با عنوان‌های متفاوتی خطاب می‌کند. وی ساسان را «خداوندگار ساسان»، بابک را «شاه بابک» و اردشیر را «شاهنشاه ایرانیان» می‌نامد. حال آن‌که در عنوان خود او - در مقایسه با عنوان پدرش - واژه «انیران» نیز به چشم می‌خورد.
واژه انیران تنها برروی سکه‌های متاخر شاپور دیده می‌شود و نشان از این دارد که وی این عنوان را در سال‌های پایانی شاهنشاهی خود اختیار کرده‌است. عنوان «شاهنشاه ایرانیان و انیرانیان» بر روی سکه‌های تمامی شاهنشاهانی که پس از شاپور بر تخت نشسته‌اند دیده می‌شود.
بزرگ‌ترین مقام شاهنشاهی ساسانی، شخص شاهنشاه (به معنای شاهِ شاهان) بود و کسانی که او برای فرمانداری استان‌ها برمی‌گزید، شاه خوانده می‌شدند که این یک سنت باستانی ایرانی و یادگار دوران هخامنشیان بود.
سلامتی شاهنشاه همیشه اولویت زیادی داشت و اگر کسی سلامت کامل نداشت یا دارای نقض عضو بود، نمی‌توانست به عنوان شاهنشاه ایران بر تخت بنشیند. از این جهت، زیردستان او در پاسخ به صحبت‌هایش، همیشه جمله «جاوید باشی» را به کار می‌بردند. از آغاز سده ششم میلادی، بر روی سکه‌های شاهنشاهان نقش ماه و خورشید نیز پدیدار می‌شود که به عقیده تورج دریایی، این پیام را می‌رساند که شاهنشاه ایران مرکز جهان است و ماه و خورشید دور او می‌چرخند یا به عبارت ساده‌تر، «او فرمانروای چهارگوشه جهان بود». شاهنشاه ساسانی تمامی فرمانروایان جهان مانند امپراتوران روم و چین را پایین‌تر از خود می‌دید و دو تخت پادشاهی کوچک‌تر از تخت شاهنشاهی ایران، در دربار او بود که به صورت نمادین، به امپراتوران رومی و چینی تعلق داشت. تاج‌های ساسانی معمولاً به اندازه‌ای سنگین بود که سر یک انسان توان تحمل آن را نداشت و با یک زنجیر از سقف آویزان می‌شد. شاهنشاهان ساسانی در دو سده نخستین خود را «از نژاد خدایان» معرفی می‌کردند.
برخی از محققان عقیده دارند که اردشیر دوم برادر ناتنی بزرگ‌تر شاپور بزرگ یا شاپور دوم بود که بعد از او به تخت نشست. برخی دیگر عقیده دارند که در باب برادریش با شاپور دوم محل تردید است، به سبب اینکه تا آنجائیکه از سکه‌های او بر می‌آید وی باید خویشاوند شاپور اما از یک شاخهٔ دیگر خاندان ساسان بوده باشد.
در مورد ترتیب و نام‌های شاهان ساسانی، بعد از شهربراز، اتفاق نظر بین همهٔ مؤرخین وجود ندارد. پورداود نوشته‌است که از مرگ خسروپرویز تا به سرکار آمدن یزدگرد سوم یازده تن به شاهی رسیدند. این شاهان نزد برخی از نویسندگان ده تن و نزد برخی دیگر یازده و دوازده تن یاد گردیده‌اند.پورداود، ص ۳۷۵
ویستهم دائی خسرو پرویز بود که پس از پادشاه او در سال ۵۹۱ میلادی بر ضد او قیام کرد و در دیلم تاج شاهی بر سر گذاشت. در زمان تسلط و حکومت خود در قلب سرزمین ساسانیان اقدام به ضرب سکه‌های طلا، نقره و برنز کاملاً به سبک سکه‌های شاهان ساسانی نمود. در پشت سکه آتشدان و دو روحانی و همچنین نام شهر و سال ضرب سکه دیده‌می‌شود. بر پشت سکه‌های موجود از ویستهم به ترتیب سال‌های دوم، سوم، چهارم، پنجم و ششم حکومت او نقش گردیده‌است. سکه‌ها اغلب ضرب ری بوده و تعدادی نیز در نیشابور ضرب شده‌اند. این سند بیانگر تسلط ویستهم بر قسمت وسیعی از جاده ابریشم یعنی ری، کومش و خراسان در آن زمان می‌باشد.فروهر، شمارهٔ ۳۲۰، ص ۱۵
بنابر نظر زرین‌کوب در خراسان، دعوی سلطنت داشت و تنها قسمت‌های شرقی ایران، پادشاهی او را پذیرفتند.زرین کوب، ص ۵۲۹ از طرفی دیگر برخلاف نظر تاریخ‌دانان سکه‌های کم‌یابی از خسرو سوم کشف شده‌است که در تیسفون، استخر و کرمان ضرب شده‌اند.
جوانشیر پسر خسرو پرویز و گردیه بود و بمدت یکماه سلطنت کرد.فرهنگ ادبیات فارسی، ص ۱۲۰۳ سلطنت جوانشیر پسر خسرو پرویز و گردویه خواهر بهرام چوبین کوتاه بود و با مرگ او بسر آمد و سلطنت به پوران‌دخت رسید.
بعد از بوران باید به عهد سلطنت کوتاه شخصی، به نام پیروز دوم که به شاهی نصب شد، اشاره کرد. بعد از او آزرمیدخت، خواهر بوران، در تیسفون تاج بر سر نهاد.کریستن سن، ص ۵۲۲ در تاریخ طبری بعد از سلطنت بوران به سلطنت چشنسده، اشاره شده‌است.طبری، ص ۷۸۳ یکی را که میسان مقیم بود و فیروز پسر مهران جشنس نام داشت و او را جشنسده نیز گفتند، بیاوردند. بنابر گفتهٔ طبری پیروز دوم همان جشنسده است.طبری، ص ۷۸۴
کریستنسن نوشته‌است، هرمز پنجم و خسرو چهارم که جز نامی از آن‌ها معروف نیست، این دو تن فقط در بعضی از قسمت‌های کشور، به پادشاهی پذیرفته شدند. از طرفی دیگر برخلاف نظر کریستن سن بررسی‌های سکه‌شناسان نشان می‌دهد که، هرمز پنجم فقط در قسمتی از ایران پادشاهی نکرداست و تعداد زیادی از سکه‌های او ضرب تیسفون است همچنین سکه‌های دیگری نیز از وی ضرب ری و استخر پیدا شده‌اند. هیچ سکه‌ای از سال اول پادشاهی او یافت نشده‌است اما سکه‌های سال دوم او بسیار فراوان هستند. به نظر برخی از محققان هرمز پنجم کسی جز سپاهبد فرخ هرمزد پدر رستم فرخزاد نمی‌تواند باشد.
فرخزاد خسرو، بمدت شش ماه یا به گفتهٔ دیگر یکسال پادشاهی کرد و به پایتخت ایران تیسفون دست یافت. بلعمی نوشته‌است، مردی دیگر از نصیبین به پادشاهی به تیسفون آوردند که نام او فرخ زاد خسرو و از فرزندان خسرو پرویز بود، از دست شیرویه گریخته و زنده مانده بود. او را به پادشاهی نشاندند ولی ملک سامان نگرفت. او را نیز بکشتند و پس از او هیچ‌کس را نیافتند که شایسته پادشاهی باشد. همچنان متحیر بودند تا یزدگرد پسر شهریار را که پنهان بود به پادشاهی برگزیدند.بلعمی، ص ۱۲۰۹ فرخزاد خسرو مدتی کوتاه پادشاهی کرد و بعد از او یزدگرد را از استخر بیافتند.طبری، ص ۷۸۵ دکتر ملک ایرج مشیری (سکه‌شناس) عقیده دارد که برخلاف آنچه در متون تاریخی آمده‌است، سکه‌هایی از خسرو چهارم موجوداست که ضرب تیسفون است و این نشان می‌دهد که این پادشاه فقط بر قسمتی از ایران حاکم نبوده‌است.نشریه انجمن فرهنگ ایران باستان، مقالهٔ سکه‌های ساسانی، ص ۴۱
کریس بنوا ("به انگلیسی: Chris Benoit") کشتی‌گیر حرفه‌ای کانادایی - آمریکایی بود.
او در شهر مونترال در استان کبک کانادا زاده شد که در ۱۲ سالگی به شهر ادمونتون در استان آلبرتا سفر کرد و بعد در شهر آتلانتا واقع در ایالت جورجیای آمریکا ساکن شد.
همسر او ننسی داس ("به انگلیسی: Nancy Daus") نام بود که خود او هم‌زمانی با نام Woman مربی گری می‌کرد. کریس بنوا همچنین یک فرزند پسر هم داشت. او در سال ۱۹۸۵ در شهر کالگری واقع در استان آلبرتا کانادا به عرصه کشتی حرفه‌ای قدم نهاد.
از لقب‌های او Pegasus Kid(در ژاپن)،Wild Pegasus در (NJPW) و Canadian Cripplerمی‌باشد.
و از فینیشرهای او می‌توان Crippler Crossface و The Sharpshooter را نام برد.
ضربات مورد علاقه او:
Rolling German Suplex - Dragon Suplex - Diving Headbutt - Snap Suplex - Open Hand Chop - Release German Suplex - Bridging German Suplex - Hooking Clothesline - Super Powerbomb - Wild Bomb - Top - Backdrop Suplex - Gutwrench Suplex - Super Tombstone Piledriver می‌باشند.
بنوا در سال ۱۹۶۷ در شهر کبک، مونترال به دنیا آمد.
او در سن ۱۲ سالگی به آلبرتا، ادمونتون سفر کرد و در آنجا زندگی کرد.
بنوا زمانی که به ادمونتون رفت تمام هفته را کار می‌کرد و مجبور بود تا مسافت نسبتاً زیادی را از ادمونتون تا کالگری (جایی که در آنجا به باشگاه می‌رفت) طی کند که بیشتر وقتش را پر می‌کرد.
پس از ۶ ماه بنوا به باشگاه کشتی کج که Stampede نام داشت رفت و مالک آن باشگاه که شخصی به نام Stu Hart بود. بنوا تمرینات خود را زیر نظر این شخص آغاز کرد.
بنوا تمریناتش را به مدت یک سال کامل قبل از اینکه به باشگاه سابقش یعنی Stampede بازگردد در ژاپن آغاز کرد، او در ژاپن و مکزیک با نام Pegasus Kid شناخته شد.
او در سال ۱۹۸۸ با Great Gama بر سر کمربند سنگین‌وزن Stampede Mid مسابقه داد که او موفق شد تا رقیب خود را مغلوب کند و کمربند را از آن خود کند. بنوا پیش از بدست آوردن این کمربند دو بار موفق شده بود تا کمربند تگ تیم باشگاه Stampede را بدست آورد.
در چهارم ژوئیه سال ۱۹۸۹ بنوا در حالی که با Davey Boy Smith و Jason the Terrible در جسپر، آلبرتا در حال رانندگی بود دچار تصادف شدند که این امر باعث شد تا بنوا مدتی از دنیای کشتی کج دور باشد البته بنوا در این تصادف آسیب جدی ندید و بیشترین آسیب را Davey Boy Smith دید که استخوان‌های مهره‌اش نیاز به صد بخیه داشت.
کریس بنوا در سال ۱۹۹۰ بار دیگر به دنیای کشتی کج بازگشت و در اولین اقدام موفق شد تا با شکست دادن Jushin Liger کمربند سنگین‌وزن IWGP را از آن خود کند
همچنین بنوا در سوم مارس سال ۱۹۹۱ موفق شد تا با شکست دادن Valliano III کمربند UWA World Light-Heavyweight را در مکزیک بدست آورد.
بنوا در ژوئن سال ۱۹۹۲ وارد WCW شد و آغاز کارش در مسابقه Clash of the Champions ۱۹ بود، در این مسابقه که به صورت تگ تیم بود بنوا و همراهش Beef Wellington در مقابل Jushin Liger و Brian Pillman شکست خوردند. در سال ۱۹۹۳ در SuperBrawl III بنوا اینبار در مقابل Cold Scorpio شکست خورد.
کریس بنوا برای مدتی وارد ECW شد و در مسابقه بسیار سنگینی مقابل سابو قرار گرفت که در این مسابقه گردن سابو صدمه جدی دید.
بنوا پس از مدتی توانست تا به همراهی Dean Malenko کمربند تگ تیم ECW را بدست آورد. بنوا تا مدتی در ECW بود و بعدها بار دیگر به ژاپن بازگشت.