moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
خانم ملروی فرمانده ماموریت STS-120 و نیز خلبان اول ماموریت‌های STS-92 و STS-112 شاتل‌های فضایی بود.
پگی آنت ویتسون متولد ۱۹۶۰ ایالت آیووا، پژوهشگر و فضانورد آمریکایی است. او در میان فضانوردان آمریکایی فضانوردی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین است.
ویتستون در ماونت ایر، آیووا به دنیا آمد و در مزرعه ای خارج از شهر، واقع در بیکونسفیلد، آیووا بزرگ شد. وی در دبیرستان مونت آیر کومونیتی در سال ۱۹۷۸ فارغ‌التحصیل شد. او موفق شد تا در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه آیوا وسلیان لیسانس خود را در رشته‌های بیولوژی و شیمی دریافت کند. وی در سال ۱۹۸۵ میلادی، موفق به دریافت درجه دکترا از دانشگاه رایس در رشته بیوشیمی شد.
خانم ویتنی که سابقه‌ای بسیار درخشان در ناسا دارد تا کنون در ماموریت‌های بسیاری شرکت کرده، و در ISS Expedition-16 فرمانده ایستگاه بین‌المللی فضایی بوده‌است.Astronaut Bio: Peggy Whitson (4/2008)
ویتسون با ۶۶۵ روز در فضا، با سابقه‌ترین فضانورد ناسا است.Spaceflight Now | Breaking News | Whitson describes rough Soyuz entry and landing
پگی ویتسون با بازگشت به زمین، در سوم سپتامبر ۲۰۱۷ در میان فضانوردان آمریکایی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از اتمسفر زمین است. وی در سه مأموریت جداگانه به مدت ۶۶۵ روز در فضا زندگی کرده‌است. فضانورد روسی به نام گنادی پادالکا با ۸۷۹ روز اقامت در فضا صاحب رکورد جهانی است.
ویتسون در نوامبر ۲۰۱۶ سومین و آخرین مأموریت خود در ایستگاه فضایی بین‌المللی آغاز کرد؛ و فرمانده این ایستگاه را برعهده گرفت و به این ترتیب نام خود را به عنوان اولین زنی که دو بار فرمانده ایستگاه فضایی بوده ثبت کرد. ویتسون در سن ۵۷ سالگی همچنین مسن‌ترین زنی است که تاکنون به فضا رفته‌است.
بدنبال حضورش در دانشگاه رایس، او در مرکز فضایی جانسون واقع در هوستون به عنوان عضو هیئت تحریریه پژوهشگاه ملی تحقیقات شروع به کار کرد. از آوریل ۱۹۸۸ تا سپتامبر ۱۹۸۹، ویتستون در مقام سرپرست گروه تحقیقاتی بیوشیمی در KRUG (یک شرکت پیمانکاری پزشکی واقع در مرکز فضایی جانسون) خدمت کرده‌است.
آیلین ماری کالینز (متولد ۱۹۵۶ نیویورک) فضانورد و فرمانده فضاپیمای ناسا است.Astronaut Bio: Eileen Collins (5/2006)
کالینز سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است.
وی دارای دو مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه استنفورد و دانشگاه وبستر و نیز درجه کارشناسی از دانشگاه سیراکیوز می‌باشد.
خانم کالینز فرمانده ماموریت‌های STS-93 و STS-109 و STS-114 بود.
آبراهام لینکلن نقاشی‌ای است از نقاش آمریکایی، جورج هیلی (۱۸۰۸ - ۱۸۹۴ میلادی) که در سال ۱۸۶۹ میلادی و بعد از گذشت چهار سال از قتل لینکلن کشیده شد.
آبراهام لینکلن، شانزدهمین رئیس جمهور آمریکا و یکی از ۳ رئیس جمهور محبوب این کشور بود که در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵ میلادی توسط یک بازیگر تئاتر ترور شد. این اثر از میان پرتره گروهی چهارگانه هیلی که به "صلح‌سازان" معروف است و در عرشه کشتی کوئین ریور در شهر سیتی پوینت در ایالت ویرجینیا، کمتر از یک ماه از کشته شدن لینکلن و در جریان مذاکرات صلح در واپسین روزهای جنگ داخلی آمریکا انتخاب شده‌است.
هیلی در زمره پرکارترین نقاشان پرتره در آمریکا و بعضاً جهان است که حدود ۱۳۰ اثر پرتره منتسب به اوست.
پرتره آبراهام لینکلن هم اینک در اتاق ناهارخوری دولت در طبقه اول کاخ سفید و در ضلع جنوبی غربی ساختمان قرار دارد و تحت مالکیت موزه این کاخ است.
مرکز تحقیقات و درمان سرطان یا اختصاراً CTRC از مراکز برتر درمانی و پژوهشی سرطان در ایالات متحده آمریکا است. این مرکز قسمتی از مرکز علوم درمانی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو است.
سی تی آر سی ۱۴۰ پژوهشگر در استخدام دارد، و بزرگ‌ترین پروژه آزمون نهایی داروهای ضد سرطان نوین در جهان (new drug phase I clinical trials) را داراست.
این مرکز که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد، سالی نزدیک به ۱۲۰٬۰۰۰ بیمار رسیدگی می‌کند.
بودجه این مرکز درمانی-تحقیقاتی بالغ بر ۸۱ میلیون دلار است.
از حامیان مالی این مرکز می‌توان تیم دانکن (ستاره بسکتبال سن آنتونیو اسپرز)Tim Duncan Foundation gives assist to CTRC - San Antonio Business Journal: و لانس آرمسترانگ را نام برد.An icon is touting passage of Prop. 15
به غیر از این مرکز، تنها دو مرکز دیگر در تگزاس توسط موسسه ملی سرطان ایالات متحده آمریکا یک «مرکز ملی سرطان» لقب داده شده‌اند. آن دو مرکز دیگر کالج پزشکی بیلور و مرکز سرطان ام دی اندرسون دانشگاه تگزاس هستند.
این مرکز سمپوزیوم سرطان سینه سن آنتونیو را هر ساله برگزار می‌کند.
هفته‌نامه شیرزنان، اولین هفته نامهٔ الکترونیکی ورزش زنان در ایران است که از تاریخ اول خرداد ماه ۱۳۸۶ بر روی اینترنت شروع به کار کرده‌است.
این هفته‌نامه که روزهای شنبه هر هفته منتشر می‌شود، اخبار حوزه ورزش زنان ایران و جهان را پوشش می‌دهد که شامل اخبار، گزارش، سرمقاله، گفتگو و گزارش تصویری است.شیرزنان
دلیل نام گذاری این مجله به این اسم مشکلات و محدودیت‌هایی است که زنان نسبت به مردان برای پیشرفت در رشته‌های ورزشی متحمل می‌شوند.
دست‌اندرکاران هفته‌نامه شیرزنان در سال 1380 از وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران درخواست مجوز کردند اما پس از گذشت ۴ سال نتوانست مجوز فعالیت را دریافت کند.
در بخش «دربارهٔ ما» هفته نامهٔ شیرزنان آمده‌است: «این هفته‌نامه ورزشی زنان با هدف جبران کمبود پوشش اخبار این حوزه در نشریات سراسری و ورزشی ایران به صورت خصوصی راه‌اندازی شده‌است.»
از کارهای این نشریه می‌توان به انتشار اولین تصاویر بعد از انقلاب از تیم‌های ملی زنان ایران در رشته‌های مختلفی چون والیبال، پرتاب وزنه، اسکواش و … اشاره کرد.
هفته‌نامه شیرزنان همچنان دارای صفحه‌ای انگلیسی است که خلاصه اخبار ورزش زنان ایران را به زبان انگلیسی منتشر می‌کند.
در حال حاضر هفت نفر خبرنگار در این هفته‌نامه مشغول به کار هستند.شیرزنان
گناه یا معصیت در ادیان ابراهیمی به معنای نقض اراده و قانون خداوند است و در اصطلاح مذهبی به معنی سرپیچی از فرمان خداوند است.
به باور پیروان گروهی از ادیان، انسان جزای گناه را یا در این جهان و یا در دو جهان (این جهان و جهان آخرت )می‌بیند.
گناهان اولیه که ریشهٔ سایر گناهان دانسته شده‌اند عبارتند از:
تقسیم‌بندی‌های دیگری بر گناهان اولیه، مثلاً ۷ تایی نیز وجود دارد.
هفت گناه کبیره در الهیات مسیحی گناهانی هستند که ارتکاب آن‌ها مجازات دوزخ را به‌دنبال خواهد
دره را ترجمهٔ ذنب و گناه صغیره را ترجمهٔ معصیت گرفت.
پروژهٔ پایونیر نام مجموعه‌ای از مأموریت‌های فضایی بدون سرنشین ایالات متحده است که برای اکتشافات میانسیاره‌ای طراحی شده بود. این پروژه شامل مأموریت‌های بسیاری می‌شد که مهم‌ترین آن‌ها پایونیر۱۰ و پایونیر۱۱ بودند، دو فضاپیمایی که توانستند سیارات خارجی را کاوش کرده و از منظومهٔ خورشیدی نیز خارج شوند. هر دوی این کاوشگرها حامل صفحه‌ای طلایی بودند که در آن طرحی از مرد و زن رسم شده بود و اطلاعاتی دربارهٔ منشأ و سازندگان کاوشگر، برای هر موجود فرازمینی‌ای که آن را پیدا کند، وجود داشت.
مأموریت‌های اولیهٔ پروژهٔ پایونیر، تلاش برای به دست آوردن سرعت فرار زمین بود. این برنامه در پرتاب نخست ناسا نیز که از NACA (سازمان دانش هوانوردی آمریکا) صورت گرفته بود هم گنجانده شده بود. این مأموریت‌ها توسط نیروی هوایی آمریکا و ارتش انجام شد.
۵ سال بعد از پایان مأموریت‌های اولیهٔ "آبل" در کاوش فضا، مؤسسهٔ تحقیقات ایمز وابسته به ناسا، نام «پایونیر» را برای مأموریت‌های جدید پروژه انتخاب کرد، مأموریت‌هایی که در ابتدا هدف‌شان کاوش قسمت درونی منظومهٔ خورشیدی بود، و بعدها مأموریت‌های جسورانه‌تری نظیر کاوش مشتری و زحل به پروژه افزوده شد. اگرچه این مأموریت‌ها با موفقیت انجام شد، اما تصاویر ارسالی به خوبی تصاویری که ویجر ۵ سال بعد ارسال کرد نبود. در ۱۹۷۸، مأموریت‌ها بار دیگر متوجهٔ قسمت درونی منظومهٔ خورشیدی شد و با دو مأموریت «پایونیر زحل‌گرد» و «مولتی‌پروب»، مشخص شد که مأموریت‌ها از شکل کاوشگر به سیاره‌گرد تبدیل شده‌است.
وردنجان، یکی از شهر های بخش مرکزی شهرستان بن، در استان چهارمحال و بختیاری است.https://www.google.com/maps/place/%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%8C+%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86+%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%84+%D9%88+%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C%E2%80%AD/@32.4734627,50.7682824,15z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x3fbe5153916e6dbd:0xc460775e72a0e50c!8m2!3d32.47443!4d50.766973
وردنجان در طول ۵۰ درجه و۴۶ دقیقه، عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۲۸ دقیقه، ارتفاع ۲۱۵۰ تا ۲۲۰۰ متر از سطح دریا قرار گرفته‌ است.
فاصله وردنجان تا شهرکرد حدود ۱۷ کیلومتر {با الحاق چالش تر، اشگفتک و مهدیه (زانیان) به شهرکرد فاصله وردنجان تا شهرکرد به ۱۲ کیلومتر کاهش یافته‌ ست} و تا شهر بن ۶ کیلومتر است و بین دو شهر بن و نافچ جای دارد.
شهر وردنجان، در دامنه کوه چهل دختران و در ارتفاع ۲۱۵۰ تا ۲۲۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است. ارتفاع وردنجان از جنوب به سمت شمال افزایش می یابد.http://bahesab.ir/map/geographic
وردنجان، دارای آب و هوای معتدل کوهستانی می باشد که دارای تابستان های معتدل و زمستان های بسیار سرد است.
http://weather.com
این شهر از توابع شهرستان بن بوده و شهرداری این شهر در تاریخ ۱۳۹۱/۱/۲۴ افتتاح شد.http://irna.ir/news/80074600/شهرداري-وردنجان-با-حضور-استاندار-چهارمحال-وبختياري-افتتاح-شد
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر وردنجان ۴۴۵۶ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران همچنین بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت دهستان وردنجان، ۱۱۰۱۴ نفر، برابر با ۲۶۶۸ خانوار بوده است. درگاه ملی آمار http://www.sci.org.ir/content/userfiles/_census85/census85/natayej/abadifil/index-abadi2.html
دودمان و زبان اکثر مردم وردنجان، پارسیان و فارسی صحبت می‌کنند. گویش مردم این شهر بخصوص است که با تغییر بعضی «واج‌ها» و صداهای حروف دارای لهجه خاصی هستند که آن‌ها را از دیگران متمایز می‌سازد. مردم این شهر در بسیاری از کلمات حرف (و) را حذف و به جای ان از حرف (ی) استفاده میکنند مانند (بید) که معادل فارسی (بود) است یا (نبید) که معال فارسی (نبود) است حتی کلماتی از زبان‌های دیگر نیز وارد شده‌ است که از آن جمله می‌توان به کلمه «کفه» از زبان انگلیسی Cough که به معنی «سرفه» می‌باشد.
در مورد وجه تسمیه وردنجان نقل‌های مختلفی شده‌ است؛ از سویی برخی بر این عقیده‌اند که وردنجان در گذشته‌های دور ورتنگان خوانده می‌شده‌ است به سبب قرارگیری در میان چند تنگه که البته حالا دیگر اثری از آن تنگه‌ها موجود نیست.
این شهر یکی از شهرهایی است که به نسبت جمعیت، روحانیون و طلاب علوم دینی زیادی را در خود جای داده‌ است و گفته می‌شود بالغ بر ۲۰۰ نفر روحانی دارد. تا کنون آمار دقیقی از تعداد طلاب و روحانیون این شهر ارایه نشده‌ است. اکثر پیران این شهر قرآن را به خوبی می‌خواندند. از قدیم مکتب خانه در این محل که هنوز روستایی بیش نبود برپا بود. مکتب خانه‌ها که عموماً قاریان قرآن فعلی و در گذشته از آن جا پا گرفته‌اند توسط روحانیان مکتبی سرشناس همچون ملا نظر علی ثرائی و فرزندانش (شیخ هیبت‌ الله و شیخ کرامت الله) اداره می‌شد. این روحانیان که به ملا مکتبی مشهور بوده‌اند نقش به سزایی در فرهنگ و آداب و رسوم دینی شهر داشته‌اند و از روش خاصی برای آموزش قرآن استفاده می‌کردند که منحصر به فرد بوده. این سبک در حال منسوخ شدن است. روش‌های نوین قرآن آموزی جایش را در بین مردم باز کرده‌ است. اکنون قاریانی کشوری و حافظان فراوانی در این دیار وجود دارند. علی اسماعیلی یکی از قاریان معروف شهر است که بارها و بارها با تلاوت زیبای خود مقامات اولی را در مسابقات کشور به دست آورده‌ است. حجه الاسلام مرتضی اسماعیلی حافظ کل قرآن کریم حائز رتبه‌های برتر کشوری از افتخارات قرآنی این شهر محسوب می‌شوند به نمونه‌ای از نحوهٔ تدریس قرآن به سبک قدیمی در زیر اشاره می‌شود: برای خواندن کلمهٔ الحمد لله چنین می‌گفتند: == الف و لام زبر «ال» ح و میم زبر «حم» الحم. دال پیش دو = الحمد. لام، زیر ل. لام، الف «لا» للا. ه، زیر ه لله. ==و به همین شکل به آموزش روخوانی قرآن می‌پرداختند. در مکتب خانه‌ها از سنین کودکی تا جوانان بالای ۲۰ سال حضور داشتند. ملا کرامت الله ثرائی آخرین بازماندهٔ ملا مکتبی‌ها از خاندان ملا نظر بود که بنابر آنچه در سنگ نوشته قبرش دیده می‌شود در سال ۱۳۶۶ ه‍ . ش مرحوم شده‌ است. از دیگر بزرگان این شهر می‌توان به مرحوم عبدالرحیم جعفری اشاره کرد که عمری را در راه ترویج معارف اسلام سپری نمود. مرقد او در بین بقیه درگذشتگان از تفاوت ممتازی برخوردار است. آموزش و حفظ قرآن در بین خانواده‌های این شهر رونق فراوان دارد در استان چهارمحال و بختیاری این شهر به سه خصیصه ممتاز است. تعداد شهدا تعداد روحانیون و قرآنی بودن فرهنگ خانواده‌ها. شیخ محمد حسین ثرایی فرزند مرحوم هیبت اله از جمله کسانی است که خط و هنر را از اجداد خود به ارث برده‌ است او با اهتمامی که دارد قرآنی را به زیباترین خط در مقیاس یک در ۷۲ متر به نگارش درآورده است. کوچکترین قرآن تک برگی دستنویس دنیا که به شکلی زیبا در ابعاد حدود یک در یک و نیم متر مربع نگارش یافته یکی از هنرمندی‌های این هنرمند قرآنی از خاندان ثرایی می‌باشد.http://vardanjan.ir
چهل دختران نام محل تفریحی است که همواره با چشمه‌ای زلال گردشگرانی را به خود جلب می‌کند. یکی از چالش‌هایی که این مکان را تهدید می‌کند احداث واحد پرورش ماکیان در دامنه این کوه و تخریب درختان آن می‌باشد. مسجد جامع وردنجان که در بافت قدیمی و هسته مرکزی شهر قرار دارد قدمتی نزدیک به ۲۰۰ سال و مربوط به دوره قاجاریه است؛ و در سال ۱۳۹۰ مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت. از تهدیدات زیست‌محیطی این شهر می‌توان به تخریب کوه سنگ پارس و از بین رفتن پوشش گیاهی و مرتعی و خشک شدن قنات‌های آن اشاره کرد.
در سال ۱۳۴۵، وردنجان جمعیتی بالغ بر ۱۷۰۲ نفر داشت در همین سال این شهر دارای ۲۳۱ خانوار بوده‌است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ جمعیت این شهر ۲۳۸۲ نفر و دارای ۴۴۸ خانوار بود.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۶۵، جمعیت وردنجان ۳۷۷۹ نفر و ۶۳۲ خانوار داشت.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۷۵، جمعیت وردنجان ۴۲۹۵ نفر و ۸۲۴ خانوار داشت.
در سال ۱۳۸۴، جمعیت وردنجان ۴۷۳۱ نفر و ۱۰۰۹ خانوار داشت.
شهر وردنجان به دلیل مذهبی بودن درصد بسیار زیادی از مردم خود، به دار المومنین معروف شده‌است. این شهر ۷۲ شهید والا مقام تقدیم اسلام و انقلاب کرده‌است این شهر قاریان، مؤذنان (حاج اسدالله اسماعیلی) و مداحان خوش صدایی دارد. استاد و قاری برجسته کشوری "علی اسماعیلی"، قاری برجسته حافظ کل قرآن کریم حجه الاسلام مرتضی اسماعیلی و مداحین و پیر غلامان برجسته اهل بیت همچون،حاج بشیر و حاج عطا الله کاظمی، محمد تقی اسماعیلی، محمدتقی قادری"، غلامرضا رفیعی، کربلایی میثم بیگی، کربلایی مصباح بیگی،کربلایی رحمان رفیعی، کربلایی رحمان اسماعیلی، سید ابراهیم مرتضوی از افتخارات این شهر هستند"
.https://www.yjc.ir/fa/news/5966895/قاری-چهارمحال-و-بختیاری-چهره-برتر-قرآنی-شد
در زمینه ورزشی نیز عضویت خانم طیبه جعفری ملی پوش وردنجانی در تیم ملی والیبال نشسته ایران، منتهی به کسب نشان نقره بازی‌های پارالمپیک آسیایی اینچئون ۲۰۱۴، و مدال برنز ۲۰۱۰ گوانجو این بازیها، از آنجمله است.وبسایت کمیته ملی المپیک ایران به آدرس http://www.olympic.ir
تخمیر فرایندی متابولیک است که قندها را به اسید‌ها، گازها یا الکل تبدیل می‌کند. این فرایند در مخمر‌ها و باکتری‌ها و همچنین در سلول‌های عضلانی هنگام مواجه شدن با کمبود اکسیژن رخ می‌دهد، همان‌طور که در تخمیر اسید لاکتیک اتفاق می‌افتد. به علاوه از واژه تخمیر به‌طور گسترده‌ای برای اشاره به رشد میکروارگانیسم‌ها بر روی یک محیط کشت، اغلب با هدف تولید یک محصول شیمیایی خاص استفاده می‌شود. میکروبیولوژیست فرانسوی لویی پاستور، اغلب به خاطر دانشش دربارهٔ تخمیر و علل میکروبی آن به یاد آورده می‌شود. علم تخمیر تحت عنوان مخمرشناسی (Zymology) شناخته می‌شود.
تخمیر زمانی اتفاق می‌افتد که زنجیره انتقال الکترون غیرقابل استفاده باشد (اغلب به دلیل عدم وجود یک گیرندهٔ نهایی الکترون، مثل اکسیژن). در این موارد، تخمیر منبع اولیهٔ تولید ATP (انرژی) ی سلول می‌شود.1. Klein, Donald W. ; Lansing M. ; Harley, John (2006). Microbiology (6th ed.). New York: McGraw-Hill. . فرایند تخمیر، NADH و پیروات تولید شده در گلیکولیز را به NAD+ و یک مولکول آلی (که بستگی به نوع تخمیر دارد) تبدیل می‌کند. در حضور اکسیژن (O2)، NADH و پیروات برای تولید ATP در تنفس سلولی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این فرایند، فسفریلاسیون اکسایشی نامیده می‌شود و میزان ATP بیشتری نسبت به گلیکولیز تولید می‌کند. به همین دلیل، معمولاً زمانی که اکسیژن در دسترس است سلول‌ها از تخمیر اجتناب می‌کنند؛ باکتری‌های بی‌هوازی اجباری که قادر به تحمل اکسیژن نیستند از این قضیه مستثنا هستند.
قدم اول گلیکولیز در بسیاری از مسیرهای تخمیر مشترک است:
CHO + 2NAD+ + 2ADP + 2Pi → 2CHCOCO- + 2NADH + 2ATP + 2HO + 2H+
CHCOCO-، پیروات است. Pi فسفات غیر آلی است. دو مولکول ADP و دو Pi، به دو مولکول ATP و دو مولکول آب از طریق فسفریلاسیون در سطح سوبسترا تبدیل می‌شوند. دو مولکول +NAD نیز به NADH کاهش می‌یابند.2. AP Biology. Anestis, Mark. 2nd Edition. McGraw-Hill Professional. 2006. . p. 61
در فسفریلاسیون اکسیداتیو، انرژی لازم برای تشکیل ATP به واسطه شیب الکتروشیمیایی پروتونِ تولید شده در غشای داخلی میتوکندری (یا در مورد باکتری‌ها در غشای پلاسمایی) از طریق زنجیرهٔ انتقال الکترون تولید می‌شود. گلیکولیز، فسفریلاسیون در سطح سوبسترا دارد (ATP مستقیماً در نقطه‌ای از واکنش تولید می‌شود). تخمیر حتی می‌تواند درون معدهٔ حیوانات و انسان‌ها رخ دهد.
برای بسیاری از انسان‌ها، تخمیر به سادگی به معنای تولید الکل است: دانه‌ها و میوه‌ها برای تولید آبجو و شراب تخمیر می‌شوند. مثالی ساده برای آن تخمیر قندها و تولید الکل توسط مخمر نان است. اگر غذایی ترش می‌شد، می‌گفتند «مانده» یا تخمیر شده‌است. در اینجا برخی از تعاریف تخمیر آورده شده‌است. دامنهٔ این تعاریف شامل تعاریف غیررسمی، استفادهٔ عمومی تا علمی است:3. Tortora, Gerard J. ; Funke, Berdell R. ; Case, Christine L. (2010). "5". Microbiology An Introduction (10 ed.). San Francisco, CA 94111, USA: Pearson Benjamin Cummings. p. 135.
تخمیر لزوماً نباید در یک محیط بی‌هوازی انجام شود. برای مثال، حتی در حضور اکسیژن فراوان، سلول‌های مخمر تا حد زیادی تخمیر را به تنفس هوازی ترجیح می‌دهند، البته تا زمانی که قندها به سادگی برای مصرف در دسترس باشند (پدیده‌ای که به عنوان اثر Crabtree شناخته می‌شود).4. Dickinson, J. R. (1999). "Carbon metabolism". In J. R. Dickinson; M. Schweizer. The metabolism and molecular physiology of Saccharomyces cerevisiae. Philadelphia, PA: Taylor & Francis. .
در تخمیر، NADH با یک پذیرندهٔ الکترون آلی درونی واکنش می‌دهد.1. Klein, Donald W. ; Lansing M. ; Harley, John (2006). Microbiology (6th ed.). New York: McGraw-Hill. معمولاً این پذیرندهٔ الکترون، پیروات تشکیل شده از قندها طی مرحلهٔ گلیکولیز است. در طول تخمیر، پیروات طی مراحل چند گانه به ترکیبات مختلف متابولیزه می‌شود:
- تخمیر اتانول، با نام مستعار تخمیر الکلی، تولید اتانول و دی‌اکسید کربن است.
- تخمیر اسید لاکتیک اشاره به دو روش تولید اسید لاکتیک دارد:
قندها معمول‌ترین سوبسترای تخمیر هستند، و نمونه‌های معمولی محصولات تخمیر، اتانول، اسید لاکتیک، دی‌اکسید کربن، و گاز هیدروژن (H) هستند. با این حال، ترکیبات عجیب تر نیز می‌توانند توسط تخمیر تولید شوند، مثل بوتیریک اسید و استون.
اگرچه مخمر، فرایند تخمیر را در تولید اتانول در آبجو، شراب‌ها، و دیگر نوشیدنی‌های الکلی پیش می‌برد، اما تنها عامل ممکن نیست: باکتری‌ها فرایند تخمیر را در تولید صمغ زانتان (xanthan) پیش می‌برند، و فرایند تخمیر که طی دوره‌های تمرینات شدید که ذخایر اکسیژن محدود می‌شود در عضلات پستانداران، رخ می‌دهد، باعث تولید اسید لاکتیک می‌شود.5. Voet, Donald; Voet, Judith G. (1995). Biochemistry (2nd ed.). New York, NY: John Wiley & Sons. .
در گیاهان تخمیر بیولوژیکی تنها تخمیر الکلی نبوده، ممکن است با کمی تخمیر لاکتیک نیز همراه باشد، برخی از سازواره‌های حیاتی ریزاندامگان (میکروارگانیسم‌ها) مانند قارچ‌های میکروسکوپی نیز قادر به تخمیرهایی مانند تخمیرهای سیتریک و اکسالیک روی قندهای شش کربنی (هگزوزها) و تخمیر استیک روی الکل اتیلیک و غیره هستند. باکتری‌ها عامل انواع دیگری از تخمیر در طبیعت هستند. تخمیر بوتیریک سلولز لاشه برگ‌ها و تجزیه آن‌ها که سبب افزایش ترکیبات آلی خاک می‌شود و همچنین تخمیرهای تعفنی مواد آلی توسط باکتری‌ها صورت می‌گیرد.
لویی پاستور اولین کسی است که نقش مخمرهای الکلی را نشان داد. بهترین مثال مخمرها، مخمرهای خمیرترش یا مخمر نانوایی است. اگر این مخمرها در محیط کشت گلوکز و در حضور اکسیژن کافی قرار گیرند، به شدت تقسیم شده، اکسیژن جذب کرده، دی‌اکسید کربن آزاد می‌سازند. بیشترین سرعت واکنش‌های ناشی از تنفس و شدت اکسیداسیون گلوکز این مخمرها که از گروه آسکومیست هستند هنگامی است که تنفس هوازی دارند اگر این مخمرها در داخل یک ظرف در بسته کشت داده شوند پس از مصرف اکسیژن محدود و معین داخل ظرف و آزاد ساختن گازکربنیک دیگر قادر به تنفس عادی نبوده، شروع به تخمیر باقی‌مانده مواد می‌کنند. آغاز تخمیر ایجاد اکسید کربن همراه با الکل اتیلیک است و بوی الکل اتیلیک در این هنگام وقوع عمل تخمیر را در محیط کشت معلوم می‌کند.
CHO → ۲CHOH + 2CO: ∆G = -۳۳ Kcal
CHO + ۶O → ۶CO + ۶HO: ∆G = -۶۸۶ Kcal
تخمیر همیشه با تشکیل الکل همراه نیست، در تخمیر ترکیبات دیگری مانند گلیسرول نیز به وجود می‌آیند. پیدایش ترکیبات فرعی غیر از الکل در پدیده تخمیر و حضور این ترکیبات در محیط عمل از نظر ادامه تغییر اهمیت فراوان دارد. رشد مخمرها در شرایط تخمیری (تنفس بی‌هوازی) بسیار کند است، در شرایط تخمیر انرژی آزاد شده از مقدار معینی مواد قندی مانند یک گرم گلوکز محلول، در حدود ۲۱ بار کمتر از حالت تنفس عادی (هوازی است) انرژی حاصل از پدیده تخمیر بیشتر به صورت حرارت تلف می‌شود.
محیط در حال تخمیر نسبت به محیطی که در آن تنفس عادی صورت می‌گیرد بسیار گرم‌تر است. تخمیر الکلی تحت اثر مجموعه در همی از آنزیم‌های درون سلولی به نام (زیماز) صورت می‌گیرد. مجموعه آنزیمی هنگامی که مخمرهای آن زنده باشند بیشترین اثر تخمیری را دارند. بازده تخمیری آنزیم‌ها در خارج از سلول بسیار ضعیف‌تر از آنزیم‌های داخل سلول زنده است. بین اثر طبیعی آنزیم‌ها، نیروی زیستی و ساختار سلولی مخمرها بستگی‌هایی وجود دارد و به اصطلاح تخمیر پدیده‌ای درون سلولی است و آنزیم‌های استخراج شده از مخمرها در خارج از سلول بخش مهمی از قدرت تخمیری خود را از دست می‌دهند.
هنگامی در ذخایر قندی یک بافت پیش می‌آید که در شرایط عاری از هوا قرار داشته، در آن تنفس بی‌هوازی پیش آید. اگر بخشی از یک بافت ذخیره‌ای دارای مواد قندی، مانند قطعاتی از غده چغندر بخش از میان بر میوه‌های آبدار و شیرین مثل انگور یا سیب را داخل یک ظرف در بسته با مانومتر قرار دهیم، در بافت‌های قطعات مزبور ابتدا تنفس عادی با جذب اکسیژن و دفع دی‌اکسید کربن صورت می‌گیرد. از آنجا که اکسید کربن حاصل از تنفس عادی بعداً در داخل شیره واکوئلی سلول‌های بافت حل می‌شود، فشار داخلی ظرف با جذب اکسیژن موجود به تدریج کم می‌شود وقتی اکسیژن درون ظرف تمام شده به ناچار شرایط بی‌هوازی (تخمیر) پیش آمده، با ازدیاد تدریجی اکسید کربن و الکل در ظرف، بالا رفتن فشار داخلی آن شروع می‌شود.
تخمیر به وسیلهٔ خود بافت‌ها و بدون حضور میکروارگانیسم‌ها و مخمرها صورت گرفت. این تخمیر که در کلیه بافت‌های گیاهی، میوه‌های سبز مانده در تاریکی و حتی در جلبک‌ها و قارچها نیز کم و بیش دیده می‌شود تخمیر درون بافتی و عاری از مخمر می‌گویند. تخمیر درون بافتی در بسیاری از دانه‌های جوان مانند نخود که پوسته آن نسبت به اکسیژن تا اندازه‌ای قابل نفوذ است و همچنین در بیشتر میوه‌های آبدار که اکسیژن در بافت‌های داخلی آن‌ها معمولاً کم است امری عمومی است.
به خصوص اگر مقدار زیادی میوه در یک جا انبار شود، موجبات و شرایط تخمیر در آن‌ها کاملاً فراهم می‌شود. با توجه به مطالب فوق و تخمیر درون بافتی، باید آن را پدیده‌ای عمومی در گیاهان دانست و توجه به این امر که آنزیم‌های تشکیل دهنده زیماز منشأ گیاهی دارند، تخمیر را باید امری طبیعی در گیاهان به‌شمار آورد. پدیده تخمیر درون بافتی با مرگ سلول‌های بافت مورد تخمیر معمولاً ارتباط ندارد، اگر بافت‌های در حال تخمیر در هوای آزاد قرار داده شوند، تخمیر درونی آن‌ها متوقف شده تنفس عادی مجدداً آغاز می‌شود. تخمیر در گیاهان فقط از نوع الکلی نیست همراه با ایجاد الکل ترکیبات دیگری مانند اسید سیتریک، اسید مالیک، اسید اکسالیک و اسید تارتاریک نیز کم و بیش به وجود می‌آیند.
شدت تخمیر را با قرار دادن اندام دارای ذخیره قندی مانند دانه‌ها، غده‌ها یا میوه‌ها در یک محیط فاقد اکسیژن و دارای ازت می‌توان به دقت اندازه گرفت و برای این سنجش از روش اندازه‌گیری دی‌اکسید کربن آزاد شده نیز می‌توان استفاده کرد. ولی چون واکنش‌های دیگر هم‌زمان با تخمیر می‌توانند CO متصاعد کنند این روش ممکن است دقیق نباشد؛ بنابراین اندازه‌گیری مقدار الکل تولید شده از تخمیر معمولاً بهتر می‌تواند معرف و تعیین‌کننده شدت تخمیر باشد. مقدار الکل حاصل از تخمیر در واحد زمان در یک ترکیب قندی تقریباً معادل همان نسبتی است که از اندازه‌گیری شدت تنفس به دست می‌آید.
یادبود ملی برج شیاطین یک پارک ملی در ایالت وایومینگ آمریکا است. مساحت این پارک ۶ کیلومتر مربع است. این برج طبیعی در فیلم برخورد نزدیک از نوع سوم ساخته استیون اسپیلبرگ دیده شده‌است. قلهٔ این کوه در نزد قبیله لاکوتا دارای قداست خاصی است، و هر ساله در هنگام تحویل تابستان مراسم ویژه‌ای در آن برگزار می‌کنند.
«برج شیاطین» نامی است که سفید پوستان بر این کوه اطلاق کرده‌اند. در نزد لاکوتا، نام این برج ماتو تیپیلا بمعنای «کلبهٔ خرس» است.Devils Tower National Monument
بر سر مالکیت و نحوه استفاده از این مکان بین سرخ‌پوستان و سفیدپوستان محلی کماکان اختلاف و نزاع در محافل قانونی ادامه دارد.
برج شیاطین اولین بنای اعلام شده توسط ایالات متحده آمریکا در جهت ثبت به عنوان یک بنای یادبود ملی می‌باشد که در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۹۰۶ توسط رئیس‌جمهور تئودور روزولت صورت گرفت. مرز این بنا محوطه‌ای به مساحت ۱۳۴۷ جریب (۵۴۵ هکتار) می‌باشد. در سال‌های اخیر از مجموع ۴۰۰۰۰۰ بازدیدکننده سالانه در حدود ۱٪ از آن‌ها اقدام به سنگ‌نوردی سنتی در جهت صعود به برج نموده‌اند.Devils Tower NM – Final Climbing Management Plan National Park Service, page 4, February 1995, accessed March 13, 2009
نام برج شیطان در سال ۱۸۷۵ و در جریان لشکرکشی به سرکردگی ریچارد ایروینگ داج به وجود آمد، زمانی که گفته می‌شد مترجم او یک نام بومی را به اشتباه به معنای «برج خدای بد» تفسیر کرده‌است."Why is it called Devils Tower? Some Native Americans called it Mato Tipila, meaning Bear Lodge. Other Native American names include Bear's Tipi, Home of the Bear, Tree Rock and Great Gray Horn. In 1875, on an expedition led by Col. Dodge, it is believed his interpreter misinterpreted the name to mean Bad God's Tower, later shortened to Devils Tower." NPS Frequently Asked Questions, accessed July 22, 2008. تمام علائم اطلاعاتی در آن منطقه از نام «برج شیاطین» استفاده می‌کنند."Since its inception in 1890, the U.S. Board on Geographic Names has discouraged the use of the possessive form—the genitive apostrophe and the 's'. The possessive form using an 's' is allowed, but the apostrophe is almost always removed. The Board's archives contain no indication of the reason for this policy." نام‌های بومی آمریکایی عبارتند از «خانه خرس» یا «لوژ خرس». در سال ۲۰۰۵، پیشنهادی برای شناخت روابط متعدد بومیان آمریکا به عنوان Bear Lodge National Historical Monument با مخالفت نماینده ایالات متحده باربارا کوبین روبرو شد، با این استدلال که «تغییر نام به تجارت جهانگردی آسیب می‌رساند و مشکلات اقتصادی را برای جوامع منطقه به ارمغان می‌آورد». در نوامبر ۲۰۱۴، Arvol Looking Horse پیشنهاد تغییر نام این منطقه به «لوژ خرس» را داد و درخواست را به هیئت مدیره نام‌های جغرافیایی ایالات متحده ارائه داد. پیشنهاد دوم برای درخواست این که ایالات متحده تصویب کند آنچه «اشتباه» را در حفظ نام فعلی توصیف می‌کند و تغییر نام این بنای تاریخی و مکان مقدس Bear Lodge National Historic Monument. دوره رسمی اظهارنظر عمومی در پاییز ۲۰۱۵ پایان یافت. سناتور ایالتی محلی، اوگدن دریسکیل با این تغییر مخالفت کرد. PDFs include "Bear Lodge name change proposal" and "National Park Service information on name change". لذا نام تغییر نکرده‌است.
زَردَک، زَرده‌پَر، سَس‌ماهی یا بلیزم ، نام گروهی از ماهی‌های بزرگ آب شیرین است که به کپور شباهت دارند.
برخلاف کپورها که معمولاً در ته حوضچه‌ها و آب‌های راکد زندگی می‌کنند، زردپرها معمولاً در آبگیرهای سنگی و صخره‌ای با جریان سریع آب یافت می‌شوند. این ماهی کف‌خوار و مهاجم هست. بیشتر از میگو، خرچنگ، قورباغه و لاشه آبزیان تغذیه می‌کند.
در ایران این گونه ماهی در رودخانه منتهی به دریای خزر زندگی می‌کنند. زردپر به علت شنا در خلاف جهت آب، دارای بدنی عضلانی و قدرتمند نسبت به دیگر ماهیان آب شیرین هست. زردپر تا وزن بالای ۱۰ کیلوگرم رشد می‌کند.
زردپر در میان صیادان دارای جایگاه خاصی هست که همیشه در اولویت صید صیادان قرار دارد. این ماهی را به دو روش انتظاری و اسپینیگ می‌توان صید کرد. در صید انتظاری زردپر می‌توان از دل، جگر، خمیر، بویله و کرم خاکی به کار برد.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Barbel (fish species»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷).
جنگل ملی کوکونینو یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
مساحت این جنگل ۷۳۷۱ کیلومتر مربع است.
مدولاسیون فرکانس ، که به‌طور خلاصه FM گفته می‌شود، رمزگذاری اطلاعات در یک موج حامل با تغییر فرکانس لحظه ای موج است. این فناوری در مخابرات، پخش رادیویی، پردازش سیگنال و محاسبات استفاده می‌شود.
در مدولاسیون فرکانس آنالوگ، مانند پخش رادیویی، از یک سیگنال صوتی نشان دهنده صدا یا موسیقی، انحراف فرکانس آنی، یعنی تفاوت بین فرکانس حامل و فرکانس مرکز آن، با عملکرد سیگنال تعدیل رابطه ای عملکردی دارد.
داده‌های دیجیتال را می‌توان با نوعی مدولاسیون فرکانس معروف به کلیدگذاری تغییر فرکانس (FSK) کدگذاری و انتقال داد، که در آن فرکانس لحظه ای حامل در میان مجموعه ای از فرکانس‌ها جابجا می‌شود. این فرکانس‌ها می‌توانند ارقامی مانند ۰ و ۱ را نشان دهند. FSK به‌طور گسترده‌ای در مودم‌های رایانه استفاده می‌شود، مانند مودم‌های فکس، سیستم‌های شناسه تماس‌گیرنده تلفن، بازکن درب گاراژ و سایر مخابره‌های فرکانس پایین. رادیو تله‌تایپ نیز از FSK استفاده می‌کند.
مدولاسیون فرکانس به‌طور گسترده‌ای برای پخش رادیو FM استفاده می‌شود. همچنین در تله متری، رادار، جستجوی لرزه ای و نظارت بر نوزادان برای تشنج از طریق نوار مغزی،B. Boashash, editor, "Time-Frequency Signal Analysis and Processing – A Comprehensive Reference", Elsevier Science, Oxford, 2003; سیستم‌های رادیویی دو طرفه، سنتز صدا، سیستم‌های ضبط نوار مغناطیسی و برخی از سیستم‌های انتقال تصویری استفاده می‌شود. در انتقال رادیویی، یک مزیت مدولاسیون فرکانس این است که نسبت سیگنال به نویز بیشتری دارد و بنابراین تداخل فرکانس رادیویی را بهتر از سیگنال قدرت برابر مدولاسیون دامنه (AM) رد می‌کند. به همین دلیل، بیشتر موسیقی از طریق رادیو FM پخش می‌شود.
مدولاسیون فرکانس و مدولاسیون فاز دو روش اصلی مکمل مدولاسیون زاویه هستند. مدولاسیون فاز اغلب به عنوان یک مرحله میانی برای دستیابی به مدولاسیون فرکانس استفاده می‌شود. این روش‌ها با مدولاسیون دامنه، که در آن دامنه موج حامل متغیر است، در حالی که فرکانس و فاز ثابت می‌مانند، در تضاد هستند.
سیگنال FM در امواج رادیویی VHF در هر جای جهان (به غیر از ژاپن) در محدودهٔ فرکانس‌های بین ۸۸ تا ۱۰۸ مگاهرتز منتشر می‌شود. ژاپن از باند ۷۶ تا ۹۰ مگاهرتز استفاده می‌کند.
ولسوالی گُلران یکی از ولسوالی‌های ولایت هرات کشور افغانستان است.
ولسوالی گُلران در شمال غربی ولایت هرات واقع شده و از سوی غرب با ایران، از سمت شمال با ترکمنستان، از شرق با ولسوالی کوشک و از سمت جنوب با ولسوالی‌های زنده‌جان و کهسان هم‌مرز است.
ولسوالی گلران دارای جمعیت تخمینی ۱۰۷٬۰۰۰ تن در سال ۲۰۰۵ بوده و تقریباً در ۱۲۰ کیلومتری شمال هرات قرار دارد. مرکز این ولسوالی، روستای قره‌باغ است.
منطقهٔ گلران در برخی سال‌ها با خشکسالی‌های سختی روبرو است و توفان‌های شن جاده‌های آن را می‌پوشاند.
مردم این ولسوالی بیشتر شامل فارسیوانان تاجیک و ایماق، پشتون‌ها و ترکمن‌ها می‌شود.
بیشتر باشندگان ولسوالی گلران پشتون‌ها، تاجیک‌ها و ترکمن‌ها هستند، طوری‌که بیشترشان را پشتون‌ها و تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند و به ترتیبش ترکمن و ایماق.
قوم بلوچ را رخشانیان (ازبکزهی) شاخه‌های ولسوالی گلران به ترتیب ، [تیموری‌ها جمشیدی‌ها ،غوریان،زوری‌ها و… هستند
و شاخه‌هایی از قبیل اسحاقزیی، نورزیی، ماشینزایی، چپات، مندک شیخانزای کموزای اچکزای بهادرزای بابک زای علی زای و غیره نام برد و بیشتر در اطراف مرکز ولسوالی زیست داشتند که فعلاً اکثر شان به مرکز شهرستان نقل مکان ویا به شهر هرات رفته‌اند
باشندگان این شهرستان بیشتر به دامداری و دهقانی مصروف اند و کشت هم فقط به دلیل نبود آب کافی در زمین‌های للمی صورت می‌گیردشهرستان گلران دارای مقدار جنگل پسته نیز است و همچنین روستاهای حوضچه و زیرریگی‌ها به شوند داشتن آب کافی ازانگورخوبی بر خوردار هستند وهندوانه بیشرین کشت در فصل خود است که معمولاً برداشت خوبی می‌دهد اما چیزی بنام مخ یا همان شیرین بیان بیشتر در دشت‌های گلران می‌روید هرساله از برداشت این محصول مردم بهره می‌برند
بزرگترین قریه‌های آن:بوزان، طوطچی، گلران خوگیانی، گلران تیموری، گلران زیکینی، شکرآب، قشاوری، نهرآب، لهراب، زیره گی، حوزچه‌ها (قریه کهنه-مومین آباد-کلابی - خردمندان)، زیارت، آسیادیو، افضل، غورقند غوری دهنهٔ ذوالفغار، چکاب چای کهسانی سیاه کمرک دهنه شهر بند که موقعیت تاریخی نیز داردچای اب گرمی رباط سرگردان و دوم اینکه بیشترین نفوس ولسوالی گلران را اقوام بلوچ تیموری اسحاقزای نورزای غوری‌ها ماشیگزای سرخکمان ملکی و به تر تیب تاجیک وترکمن.
قریه چشمه تاسک ازقریه کوچک ولسوالی گلران هست ودر۱۷کیلومتر ولسوالی هست این قریه زیادی زراعت راتشکیل می‌دهند هرسال بش از۱۰۰۰۰۰من گندم وجوراتشکیل می‌دهند ارباب غلام حضرت خان می‌باشد
قریه شکر آب یکی از قریه‌های‌های بزرگ ولسوالی گلران است که در پانزده کیلومتری مرکز ولسوالی گلران قره باغ قرار دارد نفوس تقریبی آن به هزار و پانصد تن می‌رسد باشندگان این قریه همه به زبان فارسی صحبت می‌کند و اکثراً مردم آن بلوچ ازبگزهی هستند و بر علاوه بلوچ، طاهری، و تاجیک در این قریه زندگی می‌کند
بزرگان این قریه عبارت از ارباب تاجمیر ملا محمد عسکر حاجی ملا کریم خان ارباب شکرآب عبدالغفور عبدالوهاب و عبدالکریم می‌باشد و ارباب آن فعلاً ارباب سرکار خان می‌باشد این قریه در چند سال اخیر وسعت زیادی پیدا کرده‌است
اقتصاد این قریه را کشاورزی و دامداری تشکیل می‌دهد کشاورزی در این قریه رشد خوبی دارد کشاورزی اکثراً للمی است و زمین‌های آبی کشاورزی آن زیاد است این قریه دارای دو باغ بزرگ است که انگور زیادی دارد مردم این قریه گندم، سیب زمینی، بادمجان ، پیاز، سیر، زردک، شغلم … و انواع سبزیجات و حبوبات وانواع درخت بادم، پسته، زردآلو، سیب، آلو، انار… را به صورت آبی و گندم جو نخود عدس کرابیه و پالز را به صورت للمی زرع می‌نماید آب زراعتی این قریه از دره شارشاره که دارای دو آبشار زیباست تأمین می‌گردد و آب آشامیدنی آن که آب نادری در منطقه است به صورت لوله‌کشی به قریه می‌آید تأمین می‌گردد این قریه دارای کاریزهای زیادی بوده که فعلاً از بین رفته‌است تاریخ این قریه بر اساس آثاری که در زمان حکومت طالبان بدست آمده به گفته باستان شناسان به دو هزار و پانصد سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد این قریه در پائین کوه قرار دارد اگر در فصل بهار بارندگی زیاد باشد تمام اطراف آن گلگون و زیبا می‌گردد
در غرب این قریه بیدک و در شرق آن غاشقی و چشمه تاسک و در شمال شرق آن رباط سرگردان و در جنوب آن کوه قرار دارد این قریه دارای دو مسجد و یک مکتب متوسطه می‌باشد که در چند سال اخیر رشد خوبی کرده‌است
زیره گی کلان و حوضچه دو قریه بزرگ از روستاهای گلران است که در دوازده کیلومتری جنوب قره باغ مرکز شهرستان گلران واقع شده‌است نفوس تقریبی آن ۲۷۰۰ نفر است و همه آنها فارسی زبان هستند که در گلران به قوم ساغری مشهور اند این روستاها از جمله کوه پایه‌های سرسبز شهرستان گلران است که در هر فصل بهار مردم هرات برای تفریح از کوه بزرگ و سرسبز این روستا دیدن می‌کنند روستای حوضچه و زیرگی متشکل از شش قریه کوچک و بزرگ بنام‌های قریه‌های زیره گی کلان زیرگی خورد. مومین آباد، قریه کهنه، کلابی و خردمندان است که در رأس امور اجتماعی این روستا تا سال ۱۳۹۰ سه ارباب بنام‌های حاجی محمداکبر کلان قوم ساغری در قریه‌های زیرگی. ارباب عبدالظاهروحاجی ارباب ده باشی قرارداشتند مردم اکثرأ به مالداری (دامداری) و کشاورزی مشغول‌اند. در قریه کهنه که مرکز این روستاهست مردم زیادتربه کشاورزی مشغول اند که به استثنای زمین‌های للمی زمین‌های آبی شان را از دو کاریز بنام‌های کاریز عبدالله خان و کاریز ارباب ده باشی آبیاری می‌کنند محصولات عمده کشاورزی این روستا عبارت اند از گندم، نخود، انگور، سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی و غیره می‌باشد. جوانان این روستا مانند دیگر روستاهای گلران تاپیش از فروپاشی حکومت طالبان تااندازهٔ از نعمت درس و آموزش محروم بودند و فقط جوانان می‌توانستند آموزش‌های مذهبی را در مساجد نزد ملایان بیاموزند که باروی کارآمدن حکومت کرزای ازسال ۱۳۸۰خورشیدی جوانان این روستا آموزش‌های ابتدایی را در مساجد شروع کردند تا اینکه در سال ۱۳۸۳ به کمک کشور آلمان دو مدرسه در این روستاها اعمار گردید.
در سال ۱۳۹۷ مردم این روستاها خسارات هنگفت مالی را از حادثات طبیعی متقبل شدند که در بزرگترین حادثه حدود ۲۰۰ گوسفند را سیلاب نابود کرد.
بیابان موهاوی
یا موهاوه یا موخاوهتلفظ صحیح این نام «موهاوی» است، اما در برخی از نشریات و وبسایت‌های ایرانی نام این صحرا را صحرای موجاوه هم نوشته‌اند. بیابانی در جنوب غربی ایالات متحده آمریکا است.
این بیابان که از روی قبیله سرخ‌پوستان موهاوی نام گذاری گردیده است، صحرایی خشک است که قسمت‌هایی از ایالات یوتا، کالیفرنیا، آریزونا، و نوادا را در بر می‌گیرد.
این بیابان نزدیک به ۵۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و کمتر از ۲۵۰ میلی متر در سال بارندگی دارد.
دمای این منطقه دارای دامنه بسیار متغیری است بطوریکه از -۱۸ تا ۵۴ درجه سانتی‌گراد دیده شده است.
پارک ملی دث ولی در این بیابان قرار دارد.
وُلُسوالی بامیان یکی از ولسوالی‌های ولایت بامیان در افغانستان است. آب و هوای سردی دارد و در کنار رشته‌کوه‌های کوه بابا قرار دارد.
بامیان از مناطق کهن و تاریخی است و به قلب هزارستان معروف می‌باشد. آثار تاریخی آن در جهان مشهور می‌باشد از جمله دو بت بزرگ بودا که به دست رژیم طالبان تخریب گردید. مردم این منطقه را هزاره‌ها تشکیل می‌دهند.
وُلُسوالی کَهمَرد یکی از ولسوالی‌ها (شهرستان‌ها) ی ولایت بامیان، افغانستان است. این ولسوالی در ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق شهر بامیان موقعیت دارد. از سوی خاور با کوه‌های تاله‌برفک ولایت بغلان، از سوی باختر با ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان، از سوی شمال با ولسوالی روی دوآب، ولایت سمنگان و از سوی جنوب با ولسوالی سیغان ولایت بامیان هم‌مرز است.
آب ولسوالی کهمرد از درهٔ آجر سرچشمه می‌گیرد و در محل روستای دوآب میخ زرین، به رودخانه بامیان پیوسته و سپس مسیر دره را به سوی تاله‌برفک می‌پیماید سرانجام با رود اندراب یکی شده و به رودخانه آمو می‌ریزد.
اولاً دوشاخ دو وجه دارد یکی در مسیر دو جری (دو دره) واقع است و ثانیاً زیارت خواجه سبز یک درخت ارچه بزرگ دارد و آن دو شاخ دارد یکی بطرف کوه شرقی رفته و دیگری بطرف کوه غربی ازین دو جهت قریه را دو شاخ نامیده‌اند. مردم ابتدایی که در قریه دوشاخ آمده‌اند، یکی قوم بیگ بای و دیگری بنام کلانتر که در ابتدا در قریه دو شاخ آمده قدامت اولی دارد، بعداً قوم بنام میرا و بعداً یک قوم بنام گل محمد از غندک آمده و یک قوم بنام ایشانها یعنی خواجه‌های سیغان آمده‌اند ویک قوم بنام آهنگر از بالای کهمرد آمده که جمله ۷ قوم موجود است.
قریه‌ای بوده که ازطرف شمال با ولسوالی روی دوآب ولایت سمنگان از طرف شرق با ولسوالی تاله و برفک ولایت بغلان از طرف جنوب با کوه هندوکش و از طرف غرب با قریه دشت سفید محدود است. دارای جمعیت ۱۰۰۰ می‌باشند. قریه سرگلی یک قریه سرسبز و دارای فضای کاملاً گوارا می‌باشد.
براساس آمار ریاست معارف کهمرد، ۳۲ نهاد آموزشی در این ولسوالی فعال هستند که شامل ۱۰ مکتب لیسه، ۱۳ مکتب متوسطه، ۶ مکتب ابتداییه، ۳ مدرسه و یک دارالمعلمین می‌شود. در این مکاتب ۱۰۶۷۱ دانش آموز تحت آموزش قرار دارند. تعداد کارمندان ریاست معارف کهمرد ۳۷۰ نفر است که ۳۱ آموزگار زن را نیز شامل می‌شود.مصاحبه با رئیس معارف ولسوالی کهمرد
جمعیت این ولسوالی ۳۱٬۰۴۲ نفر است.Bamyan Provincial profile - MRRDKahmard District profile - Aims
از روستاهای مهم آن می‌توان به آجر، بنق، روی سنگ، دودَری، پایان باغ، مَدَر، دُرو، دوشاخ، باجگاه، انداب، دشت سفید، کِلیچ، دوآب، و میخ زرین می‌باشند.
در حدود ۹۰ درصد باشندگان این ولسوالی مصروف زراعت و مالداری اند و اکثری آنان معیشت زندگی شان را از طریق فروش میوه جات تأمین می‌کنند. مساحت باغ‌های ولسوالی کهمرد به هزاران جریب زمین می‌رسد که ۲۰ نوع میوه چون زردآلو، سیب، چهارمغز، بادام، انگور، انار، سنجد و توت را تشکیل می‌دهد.
بر بنیاد گفته‌های باشندگان ولسوالی کهمرد، زردآلوی ساقی پیشینه تاریخی ۵۰۰ ساله دارد که برای نخستین بار در زمان ظهیرالدین بابرشاه از بخارا به ولسوالی کهمرد آورده شده‌است.
از میوه درخت زردآلو چپه نمک، کشته و خلونیج به دست می‌آید و چپه نمک که شکل لوله ای را دارد، از مرغوبترین انواع کشته در سطح افغانستان می‌باشد و هر سیر (هفت کیلو) آن ۲۵۰۰ الی ۳۰۰۰ افغانی در بازار آزاد به فروش می‌رسد.
برای اولین بار جشنواره گل زردآلو با برنامه‌های متنوع فرهنگی و هنری در ولسوالی کهمرد ولایت بامیان با اشتراک صدها نفر از باغداران، دهاقین، باشندگان محل و مسئولان حکومتی، دایر شد.
بامیانی، بسم‌الله خان، «نگاهی به تاریخ و فرهنگ باشندگان بامیان»، پیشاور، ۱۳۸۰ خورشیدی/ ۲۰۰۱ میلادی. صص۱۵۸–۱۸۱.
وُلُسوالی پَنجاب یکی از ۸ ولسوالی ولایت بامیان افغانستان است. براساس سرشماری نفوس سال ۲۰۱۱ نفوس این ولسوالی ۹۸٬۲۰۰ نفر است و ۱۸۹۱ کیلومتر مربع پهناوری دارد.
نام پنجاب از یکجا شدن رودهای غرغری، تگاب برگ، نرگس، مهر و ترپس که در این ناحیه یکجا شده دریای پنج آب را می‌سازد، گرفته شده‌است.معرفی ولسوالی پنجاب
پنجاب مرکز منطقهٔ دایزنگی قدیم است، منطقه ای که در آن حکمرانی اعلی به همان نام وجود داشت. حکمرانی اعلی دایزنگی در قدم نخست در منطقه خوردک تخته و سپس مرکز پنجاب موقعیت داشت. مناطق مهم هزاره جات همچون پنجاب، ورس، لعل و سرجنگل، شهرستان، بهسودین ویکاولنگ (یکاولنگ در اول زیر اثر حکمرانی اعلی دایزنگی بود بعداً به حکومت اعلی پروان پیوست) ولی براساس تقسیمات اداری سال ۱۳۴۳ جزئی از ولایت بامیان شد. مرکز این ولسوالی پنجاب نام دارد. شاهراه‌های کابل-هرات از راه هزاره‌جات و بلخ-قندهار از راه بامیان و دایکندی از پنجاب عبور می‌کنند.
این ولسوالی در نقطه قرار دارد. پنجاب در ۱۳۵ کیلومتری جنوب غرب ولایت بامیان قرار دارد. از طرف شرق با ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک و بخشی از ولسوالی یکاولنگ بامیان، از طرف غرب با ولسوالی‌های اشترلی ولایت دایکندی و ورس ولایت بامیان، از طرف شمال با ولسوالی یکاولنگ بامیان و لعل سرجنگل ولایت غور و از طرف جنوب با ولسوالی ورس بامیان و ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک هم سرحد است.
نظر به طبقه‌بندی سازمان جهانی آب و هوا، پنجاب شامل آب و هوای قاره ای مرطوب با تابستان‌های خنک و زمستانهای سرد و برفی به دلیل ارتفاع زیاد خود از سطح بحر می‌شود. میزان بارش سالانه آن به‌طور میانگین ۳۰۵ میلی‌متر است. میزان خشک‌ترین ماه سال بدون هیچ بارندگی است، در حالی که آوریل با میزان بارش ۷۷ میلی‌متری مرطوب‌ترین ماه سال به‌شمار می‌رود.
میانگین دما در در پنجاب ۳٫۴ درجه سانتی گراد است که اسد گرم‌ترین ماه سال با متوسط دمای آن ۱۷٫۱ درجه سانتی گراد و دلو با متوسط دمای -۱۴٫۱ درجه سانتی گراد، سردترین ماه سال است.
پنجاب در سال ۱۳۰۰ هجری شمسی برای چهل سال مرکز حکومت کلان دایزنگی بود و حکومت‌های یکاولنگ، لعل و سرجنگل غور، دایکندی، و بهسود از ولایت میدان وردک از لحاظ تشکیلات اداری به پنجاب مربوط بوده‌است. در سال ۱۳۴۰ که بامیان از حکومت پروان جدا گردید. پنجاب از حکمرانی اعلی به ولسوالی تنزیل و این ولسوالی تحت اداره ولایت بامیان قرار گرفت.
مهم‌ترین قریه‌های پنجاب غرغری، پشته، تگاب برگ، ترپس، مهر، ترغی، مرکه بالا و پایین، درازقول، نیقول، نرگس، گهدر، گنداب، اخضرات، خارقول، کرمان و سنگریز می‌باشد.
از این ولسوالی راهای مواصلاتی کابل دایکندی، بامیان دایکندی، بامیان غور می‌گذرد و این ولسوالی را با پایتخت و ولایت وصل می‌کند. قرار است سرک معروف گردن دیوار نیز از پنجاب بگذرد
همه مردم ولسوالی پنجاب به زبان فارسی هزارگی سخن می‌گویند زبان پشتو در بین مردم بومی پنجاب رایج نیست. در جریان انقلاب ثور یک تعداد مردم از ولسوالی پنجاب به‌صوب ولایت کابل مرکز کشور هجرت نمودند و سپس به کشور پاکستان پناهنده شدند، اما پس از رژیم طالبان دوباره به کشور برگشتند. ساکنان ولسوالی پنجاب به دلیل صعب العبور بودن مناطق و عدم حاصلخیزی خاک و سردی هوا بیشترین بیجاشدگان داخلی تشکیل می‌دهند. بیشتر ساکنان ولسوالی پنجاب در مقاطع مختلف زمانی به مرکز ولایت بامیان و لایت‌های دیگری از جمله کابل، مزار شریف، غزنی، هرات، بغلان کوچیده‌اند.
دره‌ها یا مناطق ذیل ولسوالی پنجاب را تشکیل می‌دهند: دره غرغری و پشته آن که در امتداد سرک مواصلاتی پنجاب یکاولنگ موقعیت دارد، دره تکاب برگ که در شرق غرغری، دره تراپس و مهر که در شرق تگاب برگ و دره ترغی که در شرق مهر و تراپس موقعیت دارد. مرکه بالا و پایین که در قسمت جنوب پنجاب، دره نیقول، نرگس، گهدر و گنداب، اخضرات، سنگریز، خارقول و کرمان که در غرب ولسوالی موقعیت دارد. هریک از این دره‌ها دارای ده‌ها قریه است.
ولسوالی پنجاب با داشتن علفزارها و کوه‌های مرتفع و پوشیده از گیاه، مکان خوبی برای مالداری است. همچنین در این ولسوالی روغن زرد، قروت، دوغ و دیگر فرآورده‌های حیوانی زیادی وجود دارد که به کابل نیز صادر می‌گردد. هرچند این ولسوالی سرد سیر است، اما زراعت مروج است و شغل اکثریت مردم آنرا مالداری و زراعت تشکیل می‌دهد.
پنجاب محل خوبی برای اسکی در زمستان است و هم ساله شماری از اسکی بازان ولسوالی پنجاب رفته و اسکی شان را اجرا می‌کنند. هرچند دراین ولسوالی ورزش‌های همانند بزکشی، والیبال و فوتبال نیز رایج است.
وُلُسوالی سِیغان یکی از ولسوالی‌های ولایت بامیان افغانستان است. ولسوالی سیغان از طرف شرق به ولایت بغلان از غرب به ولسوالی یکاولنگ از شمال به ولسوالی کهمرد و از طرف جنوب به ولسوالی شیبر مصل بوده اکثر مردم این ولسوالی به شغل کشاورزی مشغول بوده و از تولیدات کشاورزی آن می‌توان از زردآلو، بادام، چهارمغز، شفتالو، گندم و کچالو نام برد.
قریه‌های مشهور سیغان: بیانی، خدادادخیل، سیدبابا، قرخوال، گوشگ، خواجه گنج، آب بالای بیگل (قریه بزرگ بیگل شامل قریه‌های گاوپریده، ارگانه، قلعه، چاچا، لاغور و موسادره و کته‌اولنگ است)، پشتواز، چراغان، غورابچی، جنگلک، سوخته چنار، غوراب، کوهگدای، باغمیرا، ده نوله، قراونه و ده امان است.
فعالیت‌های وزرشی: جوانان ولسوالی سیغان در نقاط مختلف کشور مانند کابل، بغلان، بلخ و بامیان در بخش ورزش سهم به سزایی دارد خصوصاً در رشته فوتبال مشهورترین فوتبالیست آن مسیح سیغانی است که در تیم ملی فوتبال افغانستان بازی می‌کند. حفیظ‌الله نیازی بازیکن تیم منتخب فوتبال ولایت بغلان، حیات نیازی بازیکن منتخب فوتبال جوانان ولایت بغلان و نصیراحمد بازیکن فوتبال تیم ۱۶ سال کشور است. اولین بار تیم فوتبال ولسوالی سیغان بنام تیم فوتبال اتفاق سیغان در سال ۱۳۹۳ درفدراسیون فوتبال ولایت بامیان ثبت وراجستر گردید که نخستین بازی را باتیم منتخب ولایت بامیان دراستدیوم ورزشی شهید مزاری در سال ۱۳۹۳ برگزار نموده و به نتیجه ۳ بر ۳ خاتمه یافت. این بازی مورد استقبال گرم اهالی ولسوالی سیغان قرار گرفت. درسال ۱۳۹۴ تیم دیگر فوتبال از ولسوالی سیغان بنام رادمدران مرکز در مسابقات لیگ دسته یک بامیان اشتراک نمود.
وُلُسوالی شیبَر یکی از ولسوالی‌ها (شهرستان‌ها) ی ولایت بامیان افغانستان است.
از شرق به ولسوالی شیخ علی مربوط ولایت پروان، از غرب به مرکز ولایت بامیان، ازشمال به ولسوالی تاله و برفک ولایت بغلان و ولسوالی سیغان ولایت بامیان و از جنوب به بهسود ولایت میدان ورک همسایه است.
دریاهای مشهور این ولسوالی عبارت اند ازشنبل، کالو، جلمش، غندگ، عراق و شیبراست ، این دریاها از ارتفات کوه بابا و هندوکش بین بامیان و سیغان سرچشمه میگیرند که در قسمت های شش پل، شکاری، دهن غندگ و دهن جلمش به دریای بامیان میریزند که این دریا در دوآب میخ زرین با دریای کهمرد یکجا گردیده ودر حصه ولسوالی دوشی بغلان با آب های سالنگ و خنجان اندراب یکجا میگردد و از ولایت بغلان و کندز عبور کرده که انرژی برق پلخمری و آبیاری زراعت آن را به عهده دارد.حدود اربعه ولسوالی شیبر
این ولسوالی بر سر راه سه شاهراه بزرگ استراتیژیکی قرار گرفته است؛ شاه راه حاجیگگ ـ میدان وردک، شاه راه شیبر ـ پروان و شاه راه شکاری ـ بغلان، که شیبر و بامیان را به بیرون وصل کرده می کنند.
هزاره‌ها در کل بیشترین باشندگان این ولسوالی را تشکیل می‌دهند.
در سطح ولسوالی شبر ٣١ باب مکتب رسمی فعالیت دارند که ٨ باب آن لیسه، ١٧ باب آن متوسطه و ۶ باب آن ابتداییه می باشند. این مکاتب ۶٩۰٥ نفر متعلم را که ٣١۰٢ نفر آن اناث و ٣٨۰٣ نفر آن ذکور می باشند، تحت پوشش قرار داده و توسط ٢۶٧ نفر معلم (٢٢١ نفر رسمی و ۴۶ نفر قرار دادی) که از مجموع ٢۶٧ نفر آن ٣٨ نفر معلم اناث می باشد، آموزش داده می شود.هفته نامه صدای شهروند: ولسوالی شیبر
موجوديت معدن آهن حاجيگک، اهميت اقتصادى اين ولسوالى را بر ملا مى سازد و یکی از معادن بزرگ در سطح آسیا محسوب ميگردد. معدن آهن حاجیگک که در سلسله کوه های هندوکش، میان بامیان و ميدان وردک واقع است، در سال ۱۳۳۹هجری شمسى، شناسایی شده و١٦ کیلومتر طول و ۵۵۰ مترعمق دارد.در اين معدن که يکى از بزرگترين معادن دنيا به شمار ميرود،دو ميليارد ُتن آهن وجود دارد.در داوطلبى ماه قوس سال ١٣٩٠، کنسرسيوم کمپنى هاى هندی (SAIL/ AFISCO) براى استخراج سه بلاک و يک کمپنی کانادايى (Kilo Gold Mines)براى استخراج يک بلاک اين معدن برنده شده است و قرار است که کار استخراج آن در سال ١٣٩٢ آغاز گردد.
آثار تاریخی در معرض نابودی قرار دارد؛ در ولسوالی شبر جاذبه های توریستی؛ تاریخی و طبیعی نیز وجود دارد. شهر سرخوشک در دره ی غندک است، یک استوپا در خود غندک است، یک قلعه تاریخی در دره ی جلمش است، همین طور در تَغمه چی عراق هم یک قلعه ی تاریخی است و لخشوم قلعه در مسیر سرک عمومی شبر ـ بامیان، می باشد. عسک لخشوم قلعه در بانکنوت‌های جمهوریت داودخان چاپ شده است. همچنان سرای تاریخی کالو که مساحت چند جریب زمین را احتوا می‌کند و معرف معماری بامیان قدیم است. در تمام مناطق اسماعیلی‌نشین شیبر قلعه‌ها و حصارهای تاریخی موجود است که سنت قلعه‌نشینی در میان شیعیان اسماعیلی افغانستان با دوره الموت و خراسان بزرگ را نشان می‌دهد. به لحاظ تاریخی نشان می‌دهد که اسماعیلیان در این مناطق حکمرانی داشته اند. این آثار تاریخی متأسفانه توسط ریاست اطلاعات و فرهنگ محافظت نمی شود و در حال تخریب شدن و تقریبا نابودی هستند و باید روی این ها کار شود.
اماکن مذهبی شیبر شامل مساجد، تکیه‌خانه‌‌ها و جماعت‌خانه می‌باشد.
وُلُسوالی وَرَس یا ورث یکی از ولسوالی‌های ولایت بامیان افغانستان است.
ولسوالی ورس در منتهی الیه جنوب غربی شهر بامیان قرار دارد ویکی از دورترین ولسوالی‌های بامیان است. ۱۷۲ کیلومتر با مرکز ولایت فاصله داشته، از طرف غرب با ولسوالی اشترلی دایکندی، از طرف شرق با ولسوالی حصه دوم ولایت میدان وردک، از طرف شمال با ولسوالی پنجاب بامیان و از طرف جنوب با ولسوالی ناور ولایت غزنی وصل است. جمعیت آن بالغ بر ۱۲۳٬۲۹۲ هزار نفر و مساحتش ۲۹۸۸ کیلومترمربع می‌باشد.
دریایی که از پنجاب به این ولسوالی می‌آید در منطقه دوآّب بین رزگ و ایگ به آب ایسپی غو می‌پیوندد و در ادامه در نزدیکی قریه دیوان به دریای هلمند که از ولسوالی بهسود ولایت میدان جریان دارد می‌پیوندد و مسیر خود را طی می‌نماید.
ورس دارای دهکده‌های متعدد است در مجموع ورس از پنج زون (منطقه) تشکیل شده‌است که عبارت است از منطقه شیو قل، سرخجوی، چجین، تخت و سراب؛ که هر یک از این مناطق دارای قریه جات متعددی است به عنوان مثال منطقه ایسپی غو از قریه جات: کنگ، دیوان، جیجان، علیا و سفلی، سر پل، استراب، نیقول، وارزاغ، پایین آب، قولک، کبتگ، ایگ، کسک، جرگ، کلدار، توسور، وازدرغان، لوره، للج، پتابقول، کندوگ، سیاه قول و… هستند ایسپی غو (اسیپی=سفید/غو=سنگ) را از
آن جهت ایسپی غو گفته‌اند که اغلب سنگ‌های کوهستان‌های این منطقه سفید رنگ می‌باشد.
تخت ورس، ایسپی غو، شیوقل، کنگ، یِگ، رزگ، [قول مسعود]، تنگ زردگ، سینه بولاق، قوناق،
جوقول، سرو) که یکی از مناطق یا منطقه بسیار زیبای ورس است که در قریه‌های متعددی مثل: تنور، باریکی، خاک سیدقولی، رشک، نهورک، سفید نهور، نیک، میاندیک، قول پیری، اسپسنگ، قول محمد، بدقولک، شگتگ، قاف جوی، لدو، بید قول، پشه کل، آچه مزار «که زیارت بسیار بزرگ به اسم شاه سرورآغا در آن جا وجود دارد که در ایام سال ده‌ها هزار زائرین به زیارت آن می‌آید»، بونه غول قلعه شینیه، جویکاکه، آبقول و سیا قولک از مناطق معروف سراب است)، کوسه، بریکی، لیگان، تینل، قفقول، پتابجوی و تگابغار از مناطق معروف ورس است.
مردم ورس به‌طور عموم هزاره هستند و به زبان فارسی دری و گویش هزارگی تکلم می‌کنند.
ناگفته نماند این مردمان بسیارسخت کوش و باصفاهستند.
زیارتگاه‌ها:
کچالوهای دیوان در افغانستان به بزرگی، زودپز و خوشمزه بودن معروف هستند. زردآلوهای ورس هم در سطح کشور معروف هست.
همچنین توت وسیب‌های بسیارمزه داردارد.
برک هزارگی که جامه‌ای زمستانی است و از کرک گوسفند تهیه می‌شود در بهترین نوع خود از صنایع دستی ورس است. برک بیشتر برای ساختن کُرتی وچپن استفاده می‌شود وقیمت آن نیز فی متر به پنجهزار افغانی می‌رسد از دست بافت‌ها وصنایع دستی این ولسوالی محسوب می‌گردد.
نمد لیگان نامدارترین نمد در افغانستان بوده و هرکیلوی آن تا ۶۰۰ افغانی فروخته می‌شود.
گلیم، شال، پلاس وبرجی (خورجین چارپایان) از دیگر صنایع دستی این ولسوالی است.
وُلُسوالی یَکاوْلَنگ یکی از ولسوالی‌های ولایت بامیان، افغانستان است.
پسوند «النگ» یا «لنگ»، در ترکیب نام‌واژه بسیاری از جای‌ها مانند یکاولنگ/ یکه‌اولنگ، سالنگ، میرزا النگ و… وجود دارد. در فرهنگ فارسی به معنای دیوار جنگی و در فرهنگ ترکی به نام سبزه زار معنی شده‌است.
در واژهٔ یکه‌النگ هم معنای دیوار قلعه جنگی مناسبت دارد و هم سبزه‌زار. در یکه‌النگ، قلعه‌ها و دژهای بسیار مهم، استراتژیک و کهن تاریخی وجود دارد مانند شار_بربر، فیروز_بهار، گوهرگین و چهل_برج و هم سبزه زارهای مختلف مثل چمن یکاولنگ در نَیک.هزاره جات بزرگ:معنی یکاولنگ
ولسوالی یکاولنگ در نقطه قرار دارد. این ولسوالی از غرب مرکز بامیان از جانب شمال با ولسوالی دره صوف سمنگان، از طرف جنوب با ولسوالی پنجاب بامیان واز طرف غرب با ولسوالی بلخاب ولایت سر پل متصل است. سالانه هزاران تن به شمول سیاحان خارجی از بند امیر که دارای هفت بند زیبا و طبیعی است، دیدن می‌نمایند که از این درک، عاید خوبی برای مردم محل و دولت بدست می‌آید.
در یکاولنگ دریاچه طبیعی بند امیر اولین پارک ملی افغانستان وجود دارد که یکی از جاذبه‌های معروف گردشگری در افغانستان می‌باشد.
چهل برج نیز از اماکن تاریخی و مکان‌های گردشگری بوده که نشانه‌های قلعه نظامی و مرکز تمدنی کهن را نشان می‌دهد.
محمد طاهر زهیر والی وقت بامیان در ۲ عقرب سال ۹۵ ولسوالی حصه دوم بامیان را افتتاح کرد و یکاولنگ به دو بخش اداری حصه اول یکاولنگ و حصه دوم یکاولنگ تقسیم شد.https://8am.af/bamian-afghanistan-city تقسیم ولسوالی یکاولنگ به دو بخش اداری
باشندگان این ولسوالی اکثراً در زراعت مصروف هستند و بخش عمده مخارج خانواده‌های شانرا از محصولات زراعتی و مالداری بدست می‌آورند.
سرک ارتباطی مرکز ولایت بامیان تا یکاولنگ در سال‌های اخیر آسفالت شده؛ این سرک سهولت‌های زیادی را برای باشندگان مرکز این ولسوالی ایجاد کرده‌است. اما هنوز مردم به ترانسپورت دست رسی ندارند و حمل و نقل باشندگان این ولسوالی بیشتر توسط حیوانات مانند خر، اسب و گاو صورت می گرد.
سال ۱۹۵۶ (هزار و نهصد و پنجاه و شش) میلادی، ششمین سال از دهه ۱۹۵۰ در سده ۲۰ میلادی بود.
۱۹۱۷ میلادی هفدهمین سال از سده بیستم در گاه‌شماری میلادی بود.
سال ۱۹۶۱ (هزار و نهصد و شصت و یک) میلادی، یکمین سال از دهه ۱۹۶۰ در سده ۲۰ میلادی بود.