moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در قسمت‌های بعد، بابی در شکل روح و با پاسخ منفی به فرشته مرگ خود، دوباره وارد داستان می‌شود تا از این طریق بتواند به سم و دین کمک کند. سرانجام، سم و دین با فریب دیک رومن (جیمز پاتریک استارت) موفق می‌شوند کتیبه‌ای باستانی را بیابند که سخنان مستقیم خدا بر روی آن نوشته شده و به کمک یک پیامبر که جدیداً مبعوث شده، موفق به خواندن آن می‌شوند و راز کشتن لویاتان‌ها را پیدا می‌کنند. سپس سم و دین با کمک کراولی و کستیل موفق به کشتن دیک رومن می‌شوند، اما هم‌زمان با کشته شدن دیک رومن و انتقال مجدد او به برزخ، دین و کستیل هم همراه با او به برزخ منتقل می‌شوند و حال باید راهی برای فرار از آن‌جا پیدا کنند. جایی که به قول کستیل «تمام ارواح موجود در آن هیولا هستند و تا ابد همدیگر را شکار می‌کنند».
داستان فصل هشتم سریال، دربارهٔ لوح شیاطین و پیامبر خدا، کوین (اسریک چاو) است. در این فصل، پس از بازگشت دین وینچستر به کمک خون‌آشامی به نام بنی (تای اولسون) از برزخ، برادران شروع به مبارزه با کراولی می‌کنند. داستان این فصل در واقع روی محور لوح‌های فرشتگان و شیاطین قرار دارد. کوین موفق به خواندن لوح شیاطین و چگونگی بستن درهای جهنم می‌شود. در لوح نوشته شده که برای انجام این کار باید از سه آزمایش الهی عبور کنند. در ابتدا دین انجام آزمایش‌ها را به عهده می‌گیرد اما چون نتوانسته‌است که اولین آزمایش، یعنی کشتن یک سگ جهنمی را انجام دهد، سم متعهد به آزمایش‌های سه‌گانه یعنی کشتن یک سگ جهنمی، نجات روح بی‌گناه از جهنم و درمان یک شیطان می‌شود؛ سم برای این کار به نوعی بیماری دچار می‌شود که شبیه سل است و کستیل اعلام می‌کند که سم به‌طور متافیزیکی دچار مشکل شده‌است که در واقع باعث پایسته نبودن اتم‌هایش می‌شود.
کستیل که به وسیلهٔ نائومی برگردانده شده‌است، رفتارش در کنترل خودش نیست و نائومی (آماندا تپینگ) با دستورهایش او را هدایت می‌کند. در ادامه پس از انجام آزمایش‌های سه‌گانه توسط سم و دین، نائومی به دین هشدار می‌دهد که چه بهایی باید بدهد تا لوح شیاطین، که برای بستن درهای جهنم به زمین است، استفاده شود و دین پس از این هشدار، برای نجات سم حرکت می‌کند؛ ولی با این حال، سم در حالی که روی زمین مجروح در بغل دین است، فصل به اتمام می‌رسد.
داستان فصل نهم ادامه داستان فصل هشتم و سقوط فرشتگان بر روی زمین است. متاترون (کورتیس آرمسترانگ) کاتب خدا، قصد دارد تا با به خدمت گرفتن فرشتگان، خود را خدای جدید معرفی کند. از طرفی اَبَدان (الینا هافمن)، شوالیه جهنم نیز قصد دارد تا با شکست کراولی خود پادشاه جهنم شود. سم که در فصل هشتم به دلیل انجام تست‌هایی برای بستن دروازه جهنم در حال مرگ است، با کمک فرشته‌ای که خود را اِزیکیل معرفی کرده، با تسخیر وی سعی می‌کند تا هم سم و هم خودش را که پس از سقوط از بهشت زخمی شده، درمان کند. پس از مدتی متاترون پیش فرشته‌ای که سم را تسخیر کرده‌است می‌رود و از او درخواست همکاری و اعلام می‌کند که می‌داند نام واقعی او، گادریل (تاهموه پنیکت) می‌باشد. دین که از ماجرا با خبر می‌شود با کراولی این قرار را می‌بندد، که در ازای کمک بابت شکست دادن ابدان سم را از تسخیر این فرشته در بیاورد و کراولی کاری می‌کند تا گادریل از بدن سم خارج شود.
سپس دین و کراولی متوجه می‌شوند که تنها راه شکست ابدان، استفاده از نخستین خنجر به وجود آمده، یا خنجر قابیل می‌باشد. برای این کار کراولی و دین پیش قابیل می‌روند و خنجر نخستین به همراه نشان قابیل را از وی می‌گیرند. دین به کمک این خنجر سعی می‌کند تا هم ابدان و هم متاترون را شکست دهد، که در نبرد اول با ابدان موفق به شکست وی می‌شود اما قدرت متاترون به مراتب بیشتر بوده و او موفق می‌شود دین را بکشد. فرشتگان دیگر وقتی از نیت واقعی متاترون آگاه می‌شوند، به وی پشت می‌کنند. در صحنه‌های آخر این فصل، سم سعی می‌کند کراولی را احضار کند تا برای احیای دین با او قرارداد ببندد. کراولی به ملاقات دین می‌رود و فاش می‌کند نشان قابیل مانع مردن او می‌شود. دین به زندگی برمی‌گردد ولی به‌عنوان یک شیطان.
پس از اینکه دین توسط نشان قابیل به‌عنوان یک شیطان دوباره به زندگی بازمی‌گردد، شروع به کار در کنار کراولی می‌کند. در همین حال، سم نیز به جستجو برای دین همچنان ادامه می‌دهد. پس از اینکه دین حاضر به اطاعت از دستورهای کراولی نشد و او را در مقابل پیروانش مورد توهین قرار داد، کراولی مکان حضور دین را به سم می‌دهد. در ازای تحویل دین، سم خنجر نخستین را به کراولی می‌دهد. درادامه، سم به کمک کستیل، دین را با استفاده از خون انسان تقدیس شده درمان می‌کند و او را به حالت انسانی خود بازمی‌گرداند. پس از درمان دین، کستیل به وی هشدار می‌دهد که نشان هنوز یک مشکل بزرگ برای او می‌باشد. دین و سم به کستیل در پیدا کردن کلر، دختر پوسته کستیل، جیمی نوواک کمک می‌کنند. در همین حال دین بر اثر اثرات ناشی از نشان به کشتارجمعی چند نفری که دختر جیمی را گروگان نگه داشته بودند، می‌پردازد.
در همین حال، یک جادوگر مرموز جدیدی نیز حضور پیدا می‌کند، که بعداً مشخص می‌شود که وی روونا، مادر کراولی است. همچنین، فرشته‌ای به نام هانا به بهشت بازمی‌گردد تا پوسته‌اش بتواند زندگی عادی‌اش را ادامه دهد. داستان این فصل عموماً بر روی نشان قابیل و راه‌های از بین بردنش از روی دست دین متمرکز شده‌است. پس از اینکه نشان باعث شکستن بازوی چارلی می‌شود، سم به دین می‌گوید که وی توانایی کنترل نشان را دارد، اما تنها در صورتی که خود دین خواهان این عمل باشد. امید تازه‌ای برای رهایی بخشیدن دین از نشان از سمت چارلی و با کشف "کتاب جهنمی" می‌آید. سم که نیازمند فردی برای کمک در خواندن و استفاده از این کتاب قطور قدرتمند است، به روونا پیشنهاد کمک می‌دهد، ولی این موضوع را از دین مخفی نگه می‌دارد. او همچنین از چارلی نیز درخواست کمک و چارلی متن کتاب را رمز گشایی می‌کند اما توسط استینز فرانک‌اشتاین، یک خانواده‌ای قدیمی که مخفیانه در بسیاری از اتفاقات تاریخ دخیل بودند، به‌قتل می‌رسد.
پس از این اتفاق، دین که به کشتار جمعی استینز و چند شکارچی دیگر می‌پردازد و حتی به کشتن کستیل نیز رو می‌آورد، از درمان نشان ناامید می‌شود و به سراغ مرگ می‌رود. مرگ به دین پیشنهاد می‌دهد که وی را در انزوای کامل در مکانی دور از کره زمین فرار دهد، اما اصرار دارد که دین باید سم را بکشد، چون سم از هر تلاشی برای بازگرداندن دوباره برادرش به زمین دریغ نخواهد کرد. سم و دین هر دو به این نتیجه می‌رسند که از بین رفتن هردویشان به بهتر شدن جهان کمک خواهد کرد. با این حال در آخرین لحظات، دین مرگ را برای نجات سم می‌کشد. همچنین رووینا موفقیت به پیدا کردن طلسمی برای برداشتن نشان قابیل و نشان از روی دست دین پاک می‌شود ولی این اتفاق باعث رهاسازی تاریکی، اولین شیطان روی کره زمین که سال‌هاست توسط نشان زندانی شده بود، می‌شود. در آخرین صحنه‌های فصل، رووینا کستیل را تحت طلسمی قرار می‌دهد تا به کراولی حمله کند و خودش با "کتاب جهنمی" فرار می‌کند.
دراین فصل، پس از اینکه رووینا نشان قابیل را از دست دین پاک کرد، سم و دین با تبعات آزاد شدن "آمارا"/"تاریکی"(تاریکی خواهر خدا یا همان چاک است) مبارزه می‌کنند. و در این راه سم به دیدار لوسیفر می‌رود و در آن دیدار کستیل هم که همراه او بوده پوسته لوسیفر می‌شود و لوسیفر به زمین می‌آید. حالا که تاریکی لوسیفر را به عنوان گروگان می‌گیرد تا خدا (چاک) خودش را نشان دهد. و در قسمتم ۲۰ ام چاک خود را به سم و دین معرفی می‌کند. خدا (چاک) با خواهرش (آمارا/تاریکی) ملاقات می‌کند آمارا خدا (چاک) را زخمی می‌کند و قدرتش را می‌گیرد. دین با روح‌ها یک بمب می‌سازد که تاریکی را نابود کند اما ریسک مرگ دین وجود دارد.
وقتی آمارا به عنوان هدیه «چیزی که دین بیشتر از همه احتیاج داشت» را به او داد، دین بعد از ۳۰ سال مادر خود را ملاقات کرد. در این فصل سم و دین با اتفاقات پس از برگشتن مری وینچستر و آمدن دانایانِ کلامِ بریتانیا دست و پنجه نرم می‌کنند.
جک، پسر لوسیفر، قدرت بینهایت خود را نمی‌تواند کنترل کند و سم تصمیم می‌گیرد تا به او کمک کند. اما دین به جک مشکوک است و تلاش به کشتن او دارد، در عین حال پسرها به دنبال راهی برای بازگرداندن مادرشان از دنیایی هستند که در آن «آخرالزمان» اتفاق افتاده، لوسیفر مرده و میکائیل زمام دنیا را به دست گرفته‌است، به عبارت بهتر یک دنیای مرده. آنان موفق می‌شوند مادرشان و تعداد زیادی از انسان‌هایی که در آن دنیا جلوی نیروهای میکائیل ایستادگی کرده بودند - که شامل نسخه‌های موازی بابی و چارلی نیز می‌شدند - را به دنیای خودشان بیاورند و لوسیفر دنیای خودشان را که برای دیدن و مطیع خود ساختن پسرش جک با آنها آمده بود در آن دنیا رها کنند تا میکائیل او را بکشد. در زمانی که وینچسترها با نجات یافتگان جشن می‌گرفتند لوسیفر و میکائیل همدست شده و دروازه ای به این دنیا باز کردند تا میکائیل این دنیا را نیز فتح کند و لوسیفر به همراه جک به جای دیگری از کیهان بروند ولی در نهایت جک مایکل را مجروح و ضعیف کرده و جلوی پدرش می‌ایستد اما لوسیفر در یک آن هاله جک را جذب کرده و با او به جای دیگری تلپورت می‌کند، سم در یک لحظه به آنان ملحق شده و ناپدید می‌شوند. دین مستأصل شده و به میکائیل خود را به عنوان پوستهٔ اصلی‌اش پیشنهاد می‌کند تا قدرت خویش را بازیابد و لوسیفر را بکشد ولی با کنترل خود دین و تنها یک بار! لوسیفر سم و جک را به کلیسایی برده و آن دو را مجبور به کشتن یکدیگر می‌کند و قصد راه‌اندازی آخرالزمان دیگری را دارد که دین با میکائیل درون خود سر بزنگاه رسیده و پس از مبارزه ای لوسیفر را می‌کشد اما پس از آن میکائیل بدقولی کرده و با تحت کنترل گرفتن بدن دین آنجا را ترک می‌کند.
سم و دین قصد کشتن چاک را دارند و چاک نیز قصد پایان دادن به تمام جهان‌ها، در این میان جک نیز مجدداً توسط پوچی بیدار شده و مجدداً پیش سم و دین بازمی‌گردد. جک به پوچی و مرگ قول داده تا چاک را توسط استخوانی که از آدم می‌گیرند از بین ببرند. چاک نیز با خواهر خود هم پیمان شده تا به تعادل انرژی رسیده و قدرت خود را افزایش دهد. در انتها خدا تمام انسان‌ها را به جزء سم، دین و جک را از بین می‌برد و جک نیز با انرژی که جمع کرده خدا را از بین برده و خود به درجه خدایی می‌رسد. در
نهایت دین در شکار تعدادی خون‌آشام، میلگرد بزرگی به کمرش فرومی‌رود و کشته می‌شود و مستقیم به بهشتی که جک آن را ساخته می‌رود و سم نیز به وصیت و خواستهٔ دین تا کهنسالی زندگی می‌کند و صاحب یک پسر به نام دین می‌شود و به مرگ طبیعی می‌میرد و پیش دین می‌رود. در قسمت نهایی و ویژه این سریال هیچ تصویری از همسر سمی منتشر نشد و فرزند آن نیز فقط در یک صحنه ظاهر می‌شود.
قبل از ورود "سوپرنچرال" به‌عنوان یک مجموعه تلویزیونی، اریک کریپک، نویسنده و خالق این داستان، به مدت ده سال بر روی توسعه آن کار کرده بود. از آنجا که او پیش از این مجموعه "تارزان" را برای شبکه دابلیو بی نوشته بود، فرصت جدیدی برایش ایجاد شد که ایده جدیدی به شبکه ارائه کند. او داستان "سوپرنچرال" را با توجه به افسانه‌های محلی که او در دوران کودکی‌اش شیفته آن شده بود، ساخت. اگرچه او "سوپرنچرال" را به‌عنوان یک فیلم پیش‌بینی کرده بود، او چندین سال ناموفق را برای ایجادش به‌عنوان یک مجموعه تلویزیونی صرف کرد. کریپک خواهان مجموعه تلویزیونی با داشتن سفر جاده‌ای بود. او در این باره به روزنامه نیویورک تایمز می‌گوید: کریپک تصمیم گرفت که این دو شخصیت از لارنس، کانزاس باشند که نزدیکی آن به گورستان استال، یک مکان معروف برای افسانه‌های محلی، از دلایل خود برای این تصمیم بود. زمانی که نوبت به نام دو شخصیت اصلی سریال رسید، کریپک نام آن دو را برای ادای احترام به رمان سفر جاده‌ای جک کرواک، با نام "در جاده"، «سال» و «دین» انتخاب کرد. با این حال تهیه‌کنندگان شبکه، نام «سال» را برای شخصیت اصلی نامناسب دانستند و نام «سم» را جایگزین آن کردند.
همچنین برای نام خانوادگی برادران نیز، به‌عنوان اشاره به نام هریسون فورد، «هریسون» در نظر گرفته شده بود. با این حال، به دلیل زندگی سام هریسون در کانزاس و به دلایل قانونی، این نام نیز تغییر پیدا کرد. ترکیب علاقه کریپک به عمارت وینچستر و تمایلش به ایجاد مجموعه‌ای با احساسی از «مدرن غربی»، باعث شد تا نام «وینچستر» برای نام خانوادگی دو شخصیت اصلی سریال انتخاب شود. همچنین قرار شد تا نام «جک» نیز به‌عنوان نام پدر این دو شخصیت انتخاب شود؛ ولی با این حال، این نام نیز به مشکل خورد. به دلیل سکونت یک جک وینچستر در کانزاس، کریپک دوباره مجبور به تغییر نام به «جان» شد.
در ادامه، کریپک با برنامه‌های تلویزیونی، مانند "کلید اخطار آمیلیا" و "نایت رایدر" برای انتخاب اتومبیل مجموعه در ارتباط قرار گرفت. او در ابتدا موستانگ ۶۵ را برای ماشین مجموعه در نظر گرفته بود، اما همسایه‌اش او را متقاعد به تغییر آن به ماشین ایمپالا ۶۷ کرد؛ چون که می‌توان فردی را در صندوق عقب ماشین قرار داد و زمانی که مردم در کنار چراغ آن توقف می‌کنند، می‌توان درهای ماشین را قفل کرد. کریپک افزود: «این همانند یک روت‌ویلر از نوع ماشین است و من فکر می‌کنم که بخاطر آن اعتباری برای طرفداران اتومبیل می‌افزاید. ماشینی مهاجم و عضلانی است و فکر می‌کنم که این چیزی است که مردم در پاسخ آن هستند و به همین دلیل است که به خوبی با تن سریال متناسب است.»
کریپک قبلاً مجموعه را به مدیر اجرایی فاکس، پیتر جانسون معرفی کرده بود و هنگامی که جانسون به سرزمین عجایب صدا و سیما به‌عنوان مدیر تلویزیون نقل مکان کرد، او با کریپک تماس گرفت. در ادامه جانسون به‌عنوان همکار تهیه‌کننده اجرایی انتخاب شد، که مالک سرزمین عجایب صدا و سیما ام‌سی‌جی، به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی بود و با شرکت تولیدکننده مجموعه، شروع به ساختن قسمت اول سری به‌نام آغاز، کرد. قبل از آن که مجموعه بتواند فیلم‌برداری شود، مسائل نمایش‌نامه نیاز به بررسی داشت. در نوشته اصلی، برادران توسط پدرشان بزرگ نشده‌اند و ترجیحاً توسط عمه و دایی خود بزرگ شدند؛ بنابراین، هنگامی که دین در قسمت "آغاز" به کمک سم می‌آید، او باید سم را متقاعد کند که "سوپرنچرال" وجود حقیقی دارد. به همین دلیل، کریپک متوجه شد که این داستان را بیش از حد پیچیده می‌کند و آن را با پیتر جانسون دوباره به‌طوری طرح کرد که پدر آن‌ها برادران را برای شکارچی بودن بزرگ کرده‌است.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), pp.8–10 در ادامه نمایش‌نامه تغییرات بسیاری کرد. یکی از این تغییرات اصلی برای جسیکا، دوست دختر سم بود که او را به‌عنوان یک شیطان نشان داده شود، که باعث برانگیختن سم برای پیوستن به دین در جاده بود. با این حال، کریپک احساس کرد که مرگ جسیکا برای برانگیختن سم مناسب تر بوده‌است. پس مجبور شد که او را هم به همان شیوه‌ای که مادر سم کشته شده بود، به قتل برساند.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.13 یکی دیگر از تغییرات این بود که سم باور کرده بود که دین به یک قاتل زنجیره‌ای تبدیل شده که پدر خود را کشتهKnight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.14 و پدرشان در مکان مرگ جسیکا کشته شده‌است.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.11 فیلم‌برداری قسمت "آغاز" به دیوید ناتر، که قبلاً با کریپک در تارزان همکاری کرده بود، سپرده شد.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.10Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.21 هنگامی که سری در نهایت نهایی شد، با توجه به درخواست کریپک که خواهان کار با کسی که تجربهٔ تهیه‌کنندگی داشته باشد، بود، استودیو رابرت سینگر را به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی انتخاب کرد. جان شیبان نیز با توجه به کارهای قبلی خود بر روی "پرونده‌های اکس" و برای کمک به طراحی اساطیر مجموعه، به‌عنوان همکار تهیه‌کننده اجرایی استخدام شد.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.12
اعضای گروه نویسندگان در فصل اول شامل کریپک و پنج نویسنده دیگر، و دستیارانی برای کمک به تحقیق برای افسانه‌های محلی هر شهر بودند. بیشتر کار انجام شده در نوشتن سری دارای اشتراکات فراوانی است، که اغلب باعث جداشدن نویسندگان به دو گروه می‌شود. در آغاز هر فصل، نویسندگان گردهم آورده شده و ایده‌های خود را ارائه می‌کنند؛ و سپس داستان به یک نویسنده خاص اختصاص می‌یابد که مسئول توسعهٔ آن را دارد. هر ایدهٔ داستانی در هیئت مدیره برشمرده می‌شود، و کریپک و باب سینگر تغییرات لازم را انجام می‌دهند. پس از آن، نمایش‌نامه نوشته می‌شود؛Knight, Nicholas, (Season 2 Companion), p.150 و در انتها کریپک به بررسی آن می‌پردازد که مطمئن شود که تن آن مانند دیگر قسمت‌ها است. کریپک این کارها را برای انجام در فصل اول بسیار دشوار می‌دانست، اما احساس می‌کرد که با اتمام فصل دوم و آغاز فصل سوم آسان‌تر خواهد شد؛ چرا که اعضای گروه با روند کار آشنا خواهند شد.
سبک "سوپرنچرال" تحت تأثیر فیلم‌هایی همچون "پولترگایست"، — رخ دادن اتفاقاتی ترسناک در یک خانواده — "مرده شریر ۲" و "گرگ‌نمای آمریکایی در لندن" — داشتن سبک کمدی مخلوط در سبک ترسناک آن — قرار گرفته‌است. کریپک در اظهار نظر سابق خود گفته بود: «این ایده‌ای است که وحشت و ترس می‌تواند در حیاط خلوت خودتان اتفاق بیفتد چه تعداد از بینندگان باید در مورد خون‌آشام‌ها در قلعه گوتیک نگران باشند؟» "دو خواهر" و فیلم‌های ترسناک آسیایی همانند "چشم"، "جو-آن"، و "حلقه" از دیگر فیلم‌هایی بودند که مجموعه تحت تأثیر آن‌ها قرار گرفته بود.
با توجه به گفته‌های اریک کریپک، مجموعه دراصل در نظر گرفته شده بود که بر روی هیولاهای هفته متمرکز شود؛ سم و دین وینچستر صرفاً «یک موتور بودند تا ما را در داخل و خارج فیلم‌های ترسناک مختلف هر هفته قرار دهند». تمایل او تنها این بود که به ترساندن مردم بپردازد. با این حال، در چند قسمت، کریپک و مدیر اجرایی، باب سینگر متوجه عملکرد جرد پادالکی و جنسن اکلس روی صحنه شدند؛ که این موجب تغییر برای تمرکز بیشتر سری بر روی برادران درعوض هیولاها بود. به گفته کریپک، «... گاهی ما حتی نبایست هیولاها را تا ورودشان به‌طور ناگهانی داشته باشیم، زمانی که تمام احساس وحشت، نگرانی و درام انجام شده‌است.»
برخلاف دیگر مجموعه‌ها با «اساطیر بی‌پایان» مانند "لاست"، علی ترجیح به ساده‌تر نگه‌داشتن افسانه‌ها و اساطیر سوپرنچرال کرد و گفت: «این بسیار سخت است که فصلی را پس از فصل دیگر، و پس از آن فصل، فصل دیگری را با رمز و رازی ادامه دهیم و پس از آن پاسخی را ارائه کنیم که رضایت بخش باشد.» او ترجیح می‌دهد که ساختار مجموعه مانند قسمت‌های پیشین سری "پرونده‌های اکس" باشد، که هر قسمت اساطیری داشته که فقط در قسمت خود گسترش یافته باشد. با استفاده از این فرمت، بیننده دیگر مجبور به داشتن دانش قبلی از اساطیر به منظور تماشای این مجموعه نیست، که بیننده را قادر به پیوستن به مجموعه در هر زمانی می‌کند.
اگرچه شرکت‌هایی برای کار بر روی قسمت "آغاز" استخدام شده بودند، — مانند انتیتی اف‌اکس برای جلوه‌های بصری — اما گروه‌های افکت در حال حاضر به‌طور انحصاری برای مجموعه کار می‌کنند. ایوان هایدن سرپرست جلوه‌های بصری است، و با بسیاری از سطوح کارکنان تولید کار می‌کند. قبل از تولید، هایدن باید با توجه به نمایش‌نامه، به دنبال جلوه‌های بصری امکان‌پذیر برای آن برود. سپس او یک جلسه با نویسندگان می‌گذارد، و پس از حل و فصل در طرح اثر استفاده از افکت‌ها و جلوه‌های بصری، آن را با جلوه‌های ویژه و شیرین‌کاری‌ها متناسب می‌کند. همچنین هایدن در طول فیلم‌برداری در صحنه حاضرشده که به کارگردان در درستی فیلم‌برداری صحنه‌ها برای جلوه‌های بصری کمک کند؛ که از جمله آن‌ها تضمین اینکه بازیگران به مکان صحیحی که بعداً در آن جلوه‌ها قرار داده می‌شود، نگاه می‌کنند. پس از آن، سپس او با ویراستاران ملاقات می‌کند. یکی دیگر از جنبه‌های بخش جلوه‌های بصری همراه آمدن آن با قوانین و فیزیک برای هر موجود فراطبیعی است.Knight, Nicholas, (Season 2 Companion), p.144 هر چند قوانین درصورت مفید بودن داستان اغلب نادیده گرفته می‌شوند.
"سوپرنچرال" اگر چه از سازهای سنتی مانند گیتار و ویولن سل استفاده می‌کند، اما در مجموع از موسیقی ارکستری سنتز تشکیل شده‌است. سازها و ابزارهای ویژه‌ای نیز در قسمت‌های خاصی از سریال استفاده می‌شود، مانند "موسیقی انجیل بلوزی" که توسط یک پیانوی شکسته در قسمت "ایمان" اجرا می‌شود. برخلاف دیگر مجموعه‌های تلویزیونی، "سوپرنچرال" از دو آهنگ‌ساز استفاده کرده‌است: کریستوفر لنرتز و جی گروسکا. هر آهنگساز هر قسمتی را طبقه‌بندی کرده و پس از ساختن آهنگ که معمولاً برای هر قسمت حدود ۳۰ دقیقه است، آن را ارائه می‌دهد. آهنگ‌ساز تم‌ها را برای قسمت و شخصیت خود نوشته، و با آهنگ‌ساز دیگر نقطه اشتراک‌های قطعه را بررسی می‌کنند.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.147 پس از این‌کار، قطعه جدیدی را با وجود اشتراک‌های بررسی شده، تصنیف می‌کنند.
در حالی که قطعه‌های اصلی در قسمت استفاده می‌شود، یکی دیگر از جنبه‌های مهم موسیقی در این مجموعه، استفاده از راک کلاسیک است. بسیاری از آهنگ‌ها از مجموعه‌های خصوصی کریپک هستند؛ اگرچه یکی از گروه‌های مورد علاقه او – لد زپلین – بیش از حد برای استفاده گران است. عناوین برخی از قسمت‌ها نیز از ترانه‌ها لد زپلین گرفته شده‌اند. مجموعه از گروه‌های مختلفی همچون بلو اویستر کالت، بد کمپانی، استیوی ری وان، راش، بوستون، تیریونف و ای‌سی/دی‌سی استفاده کرده‌است. در آخرین قسمت از هر فصل، ترانه «ادامه بده پسر خودرای من» از گروه کانزاس در صحنه‌های آغازین پخش می‌شود.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p. 148
هرچند قسمت "آغاز" در لس آنجلس فیلم‌برداری شده بود، اما فیلم‌برداری اصلی در ونکوور، بریتیش کلمبیا انجام شده؛ که در محل‌های متفاوتی است. همانند قسمت «مرده در آب» که در دریاچه بونتزن،Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p. 28 و صحنه‌های پایانی «سیمون گفت» که در سد کلیولند فیلم‌برداری شد.Knight, Nicholas, (Season 2 Companion), p. 40 دیگر مکان‌های مورد استفاده در مجموعه اغلب برای دو یا سه بار با تغییرات صحنه مورد استفاده مجدد قرار گرفته‌است.Knight, Nicholas, (Season 3 Companion), p. 134 همانند پارک هریتیج در برنابی که هم به‌عنوان گورستان در "آسمان قرمز در صبح"، و هم برای کلبه شیرینی‌های زنجبیلی در قسمت "قصه‌های زمان خواب" مورد استفاده قرار گرفته‌است.Knight, Nicholas, (Season 3 Companion), p. 44 همچنین، بیمارستان ریورویو در کوکیتلام صحنه‌های بسیاری را در سری پوشش داده‌است؛ که تیمارستان قسمت «تیمارستان»،Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p.60 بیمارستان قسمت «در زمان مرگ من»،Knight, Nicholas, (Season 2 Companion), p. 101 و زندان قسمت «آبی‌های زندان فولسوم» از جمله آن‌ها است.
سریال "سوپرنچرال" بیشتر بر روی دو شخصیت سم و دین وینچستر، برادرانی که در سراسر کشور آمریکا شیاطین و دیگر اشکال از موجودات ماوراطبیعی را شکار می‌کنند، متمرکز شده‌است؛ کریپک بیشتر سعی کرده‌است تا آن‌ها را به لوک اسکای‌واکر و هان سولو تشبیه کند. جرد پادالکی، بازیگر نقش سم وینچستر، دربارهٔ نقش خود در این سریال می‌گوید: «من یکی از طرفدارای سریال‌های ترسناک، ازجمله "پرونده‌های اکس" هستم، و وقتی که فیلم‌نامه را خواندم، متوجه شدم که بسیار به یکدیگر شباهت دارند. همچنین سم یک شخصیت سرگرم‌کننده است که من هرگز قادر به بازی به‌عنوان تنها یک قهرمان نبودم. همانند لوک اسکای واکر یا نئو از ماتریکس.» در ابتدا برای این نقش، ناتر از جنسن اکلس، بازیگر نقش دین وینچستر خواسته بود که آن را بازی کند،Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p. 130 ولی او پس از خواندن فیلم‌نامه، تصمیم به بازی در نقش دین در سریال کرد. جنسن اکلس در مورد آنچه که او را به شخصیت دین وینچستر جلب کرد، می‌گوید:
جفری دین مورگان بازیگر نقش جان وینچستر و پدر سم و دین، برای اولین بار در قسمت آغاز حضور پیدا کرد؛ ولی در حدود نیمی از فصل اول را نقش آفرینی نمی‌کند که پس از آن در فصل دوم کشته می‌شود و در آخر فصل برای کمک به پسرانش در قالب روح نمایش داده می‌شود. در ادامه مجموعه، مشخص می‌شود که جان وینچستر فرزند سوم از زن دیگری را نیز دارد؛ که برادر ناتنی سم و دین محسوب می‌شود. به گفته نویسنده مجموعه، جان شیبان، مرگ جان وینچستر بسیار زود تصمیم‌گیری شد. نویسندگان مجموعه دریافتند که جدا نگه داشتن برادران از پدرشان، در مجموعه شکاف و رخنه‌ای ایجاد می‌کند. شیبان همچنین افزود که «... پسران [نه تنها در طی سفرشان] به دنبال پدرشان بودند، [بلکه] همچنین به دنبال هیولای هر هفته هم می‌رفتند، هر آنچه که وجود داشت، هر آنچه که در مسیر خود با آن برخورد می‌کردند. این مسئله را دشوار کرد؛ چون ما به این فکر بودیم - پدر درحال انجام چه کاری است؟ آیا کارهایی که او انجام می‌دهد جالب‌تر از کارهای پسران است، یا چه؟» نویسندگان معتقد بودند مورگان در ابتدا در مورد بازگشتش به مجموعه برای فصل دوم، به دلیل نقشی که در مجموعه درام پزشکی، "آناتومی گری" پذیرفته بود، بی‌علاقه بود. برنامه‌های آینده شخصیت جان وینچستر، دلیل تداخل برنامه‌های مورگان نامعلوم بود.
همچنین فصل اول به معرفی دو شیطان، به نام‌های عزازیل و دخترش، که در فصل اول نامش ذکر نشده بود، می‌پردازد. در فصل اول مجموعه، عزازیل به‌طور عمده صرفاً به‌عنوان سایه ظاهر شد و تنها در اواخر فصل با تسخیر کردن جسم جان وینچستر، و دختر عزازیل که بعدها با نام مگ مسترز شناخته شد — با بازی نیکی ایکاکس؛ به‌عنوان مهمان — حضور پیدا کردند.Knight, Nicholas, (Season 1 Companion), p. 140 در فصل دوم مجموعه، فردریک لهنه در نقش عزازیل حضور پیدا کرد. باوجود اینکه حضور لهنه تنها برای یک قسمت از فصل دوم برنامه‌ریزی شده بود، به‌قدری مسئولان مجموعه را تحت تأثیر قرار داد، که آن‌ها از لهنه درخواست کردند تا برای دو قسمت پایانی فصل نیز حضور پیدا کند. حتی پس از مرگ شخصیت، عزازیل در فصل چهارم مجموعه نیز توسط کریستوفر بی. مک‌کیب و میچ پیلگینی، در صحنه فلاش‌بک قسمت «در آغاز» که توسط راب لابله کارگردانی شد، حضور پیدا کرد. همچنین لهنه در اولین قسمت از فصل ششم و زمانی که دین مسموم شده بود و عزازیل را در توهمش می‌دید، حضور پیدا کرد. پس از اینکه دختر عزازیل در پایان فصل اول از جسم مگ خارج شد، این شیطان و جسم همراهش در ادامه سریال حضور پیدا کردند، ولی به‌عنوان دو شخصیت مجزا. ایکاکس نقشش را در فصل چهارم و در نقش روح عصبانی مگ که تلاش می‌کرد برای انتقام وینچسترها را به قتل برساند، ادامه داد. همچنین این شیطان در یک قسمت از فصل دوم با بازی پادالکی، که به‌طور موقت در جسم سم ظاهر شد، حضور پیدا کرد. در ادامه مجموعه، شیطان بار دیگر در فصل پنجم و در پوسته جدیدش که توسط ریچل مینر به تصویر کشیده می‌شد، ظاهر شد.
نویسندگان مجموعه خواهان گسترش مفهوم شکارچیان در داستان بودند، که نتیجه آن معرفی بسیاری از شخصیت‌های جدید در فصل‌های سریال شد. جیم بیور، بازیگر آمریکایی، در انتهای فصل اول در نقش بابی سینگر، یک دوست قدیمی خانواده وینچستر، برای اولین بار حضور پیدا کرد. سینگر که پس از مرگ جان وینچستر، پدر برادران، علاوه براینکه به نوعی به پدر جایگزین آن‌ها تبدیل شده بود، به عنوان مربی و کمک‌کننده آن‌ها، پیش از مرگش در فصل هفتم، در شکار بود. حضور شکارچیان دیگر در فصل دوم نیز با ظهور جو و الن هاروله در مشروب‌فروشی بین‌راهی شکارچیان، آغاز شد. این مشروب‌فروشی توسط الن هاروله (با بازی سامانتا فریس) و دخترش جو هاروله (با بازی الونا تال)، که شوهرش یکی از دوستان جان وینچستر بوده، گردانده می‌شد. همچنین اش (با بازی چاد لیندبرگ)، که با استفاده از مهارت‌های گسترده کامپیوتری‌اش به پیگیری اتفاقات ماوراءالطبیعی می‌پرداخت، حضور پیدا کرد. تال پس از مدتی از مجموعه کنار گذاشته شد و معتقد بود که دلیل کنار گذاشتنش، به نظر رسیدن تال به خواهر ۱۴ ساله سم و دین بود. کریپکی ادعا می‌کند که شخصیت اشتباه تصور شده بود و حذف وی از مجموعه، واکنش ضعیف طرفداران را به همراه داشت. همچنین، شخصیت اش در آخر فصل دوم با تخریب مشروب‌فروشی هاروله کشته شد. قراربود الن در قسمتی از فصل سوم به مجموعه بازگردد؛ اما آن قسمت با توجه به اعتصاب نویسندگان لغو شد. نویسندگان مجموعه حضور فریس را برای قسمت‌های آخر فصل سوم در نظر گرفتند، اما او این پیشنهاد را نپذیرفت چرا که آن را غیرقابل قبول دانست که «باعث می‌شد [او] پول و زمان زیادی صرف کند.» با این حال، هر دو بازیگر در نقش‌های جو و الن در فصل پنجم به مجموعه بازگشتند.
برای فصل سوم، نویسندگان تصمیم به معرفی روبی، یک جادوگر شیطانی اسبق که ادعا می‌کند که خواهان همکاری با وینچسترها می‌باشد، به دیگر بازیگران مجموعه افزودند. آن‌ها همچنین شخصیت بلا، که در ادامه فصل به‌عنوان عشق جدید سم محسوب می‌شود، به مجموعه افزودند. به دلیل اینکه، شبکه سی‌دابلیو درخواست کرده بود که شخصیت زن دیگری نیز به مجموعه اضافه شود، نویسندگان مجموعه شخصیت بلا تالبوت، یک دزد خود محور که اشیاء مخفی و عتیقه را به مشتریان ثروتمند می‌فروشد، که در ابتدا برای چند قسمت در نظر گرفته شده بود، به بازیگر اصلی فصل اضافه شد. در نهایت کیتی کسیدی و لورن کوهن، به ترتیب در نقش‌های روبی و بلا انتخاب شدند؛ هر چند آن دو در اصل برای نقش‌های دیگری تست داده بودند. اگرچه هردو بازیگر در فصل سوم تنها در شش قسمت حضور پیدا کردند، در هر قسمت به عنوان بازیگر مهمان حضور پیدا کردند. در نهایت بلا تالبوت در پایان فصل سوم کشته شد و کسیدی نیز به دلایلی مرتبط با بودجه مجموعه را ترک کرد. نقش روبی در فصل چهارم، تا زمان مرگ شخصیت در پایان فصل، به جنویو کورتس (که بعداً همسر پادالکی شد) داده شد. نویسندگان این شخصیت رو به‌عنوان «علاقه‌مند و عاشق» سم وینچستر توصیف می‌کردند.
باتوجه به اینکه نویسندگان خواهان افزودن اساطیر مسیحی به مجموعه بودند، شخصیت کستیل را به دیگر شخصیت‌های مجموعه اضافه کردند. برای اینکه کریپک مایل بود شخصیت به‌عنوان یک فرشته معرفی نشود، در طول تست ابتدایی برای این شخصیت، آن را به‌عنوان یک شیطان معرفی کرده بود. میشا کالینز که به‌عنوان بازیگر شخصیت انتخاب شد، اولین حضور خود را در اوایل فصل چهارم، با زنده کردن دین و بیرون آوردن وی از جهنم، رغم زد و در ادامه داستان نیز به متحد و دوستی با وینچسترها تبدیل شد. حضور شخصیت کستیل در مجموعه در ابتدا تنها برای شش قسمت در نظر گرفته شده بود، اما بعدها این نقش گسترش یافت. در ادامه به کالینز برای حضور به‌عنوان نقش اصلی برای فصل‌های پنجم و ششم پیشنهاد داده شد، چیزی که وی معتقد است به‌طور عمده به دلیل پشتیبانی طرفداران مجموعه اتفاق افتاده‌است. حضور کالینز در دو فصل هفتم و هشتم کاهش پیدا کرد، اما در ادامه و برای فصل‌ها نهم و دهم به صورت نقش اصلی و منظم به مجموعه بازگشت.
همراه با اضافه شدن کستیل به دیگر شخصیت‌های نقش فرشته در مجموعه، رابرت ویسدم نقش فرشته «ستیزه‌جو» و «متعصب» یوریل، که به‌طور پنهانی از لوسیفر حمایت می‌کرد؛ جولی مک‌نیون در نقش آنا میلتون، فرشته سقوط کرده‌ای که بعدها دوباره قدرتش را بازپس گرفته ولی از حضور در بهشت منع شده بود؛ همچنین کرت فولر در نقش زکریا، به‌عنوان رئیس کستیل که خواهان شروع آخرالزمان به منظور آوردن بهشت به زمین بود، به تصویر کشیدند. هر چند شخصیت ویسدم در نهایت به قتل رسید، اما مک‌نیون و فولر نقش خود را در فصل پنجم ادامه دادند و در ادامه فصل نیز مارک پلگرینو در نقش لوسیفر، یکی از فرشتگان مغرب که از بهشت سقوط کرده و به تازگی نیز آزاد شده بود، حضور پیدا کرد. همچنین وی در فصل هفتم نیز در نقش لوسیفر توهمی در ذهن سم ظاهر شد. قبل از انتخاب کالینز، پلگرینو به‌عنوان دومین گزینه برای نقش کستیل انتخاب شده بود؛ ولی با انتخاب کالینز برای نقش کستیل، وی بدون تست برای نقش لوسیفر حضور پیدا کرد. بعدها در ادامه مجموعه، فولر و مک‌نیون نیز همراه با هر دو شخصیت هاروله کشته شدند.
فصل پنجم به معرفی کراولی در نقش شیطان، با بازی مارک شپرد، که بعدها به طولانی‌ترین دشمن وینچسترها و گاهی به ضد قهرمان در این مجموعه تبدیل شد، پرداخت. کراولی در سه قسمت از فصل پنجم برای کمک به وینچسترها برای زندانی کردن دوباره لوسیفر در قفسش حضور پیدا کرد، و که باور داشت وقتی لوسیفر جهان و بشریت را نابود کند، نوبت به شیاطین خواهد رسید. در فصل ششم، کراولی به پادشاه جهنم تبدیل می‌شود و به کستیل برای متوقف کردن رافائل، بزرگ‌ترین دشمن کستیل در فصل ششم که خواهان شروع مجدد آخرالزمان توسط تحت کنترل درآوردن روح‌های برزخ و تقسیم قدرت با کستیل است، کمک می‌کند. در فصل هفتم، کراولی به یک ضد قهرمان تبدیل می‌شود که به وینچسترها در برابر تهدید لویاتان‌ها به رهبری دیک رومن، پس از آزادی‌شان توسط کستیل از برزخ، یاری می‌رساند. در فصل هشتم، کراولی به دشمنی برای وینچسترها تبدیل شد و اقدام به پیدا کردن لوح‌های حاوی کلمات خدا، استفاده از قدرت آن‌ها و جلوگیری از بسته شدن دروازه‌های جهنم برای همیشه توسط وینچسترها کرد. در فصل نهم، کراولی به زندانی وینچسترها تبدیل شد و در نهایت مجبور به پذیرفتن آبادان به‌عنوان پادشاه جدید جهنم شد. شپرد در فصل دهم به‌عنوان شخصیت اصلی مجموعه حضور پیدا کرد.
فصل هفتم به معرفی کوین ترن، پیامبر خدا (با بازی اسریک چاو)، که با ترجمه لوحی حاوی کلام خدا به وینچسترها برای متوقف کردن لوایتان‌ها، که خواهان نابودی همه انسان‌ها هستند، کمک می‌کند. در فصل هشتم، کوین به ترجمه لوح دیگری حاوی کلام خدا، که با استفاده از آن می‌توان درهای جهنم را به‌طور کامل بست، می‌پردازد. در فصل نهم، کوین که در حال تلاش برای پیدا کردن راهی برای بازگرداندن فرشتگان سقوط کرده به بهشت است، توسط گادریل، فرشته‌ای که سم را تسخیر کرده بود، کشته می‌شود.
در فصل نهم گادریل، فرشته‌ای که در اصل با نام ازیکل می‌باشد، با بازی تاهموه پنیکت و پادالکی حضور پیدا می‌کند. زمانی که سم پس از انجام آزمایش‌ها برای بستن دروازه‌های جهنم به سختی مجروح شده بود، گادریل با درخواست‌ها دین ظاهر می‌شود و سم را برای درمانش تسخیر می‌کند، و حضور خود را باعنوان متحد دین ادامه می‌دهد. با این حال، هویت واقعی گادریل بعدها به‌وسیله متاترون، که گفته بود گادریل نگهبانی است که اجازه ورود لوسیفر را به باغ عدن داده بود و تا زمان سقوطش از بهشت در آنجا زندانی بود، آشکار شد. در ادامه گادریل به متحدی با متاترون تبدیل می‌شود که در تلاش است فرشتگان را دوباره گردهم آورد و آن‌ها را دوباره به بهشت برگرداند. به همین دلیل در ادامه وی کوین ترن را می‌کشد و بعد از داخل بدن سم نیز خارج و به پوسته اصلی خود بازمی‌گردد. با این حال پس از اینکه متاترون شروع به فدا کردن فرشتگان برای برنامه‌های خودش می‌کند، گادریل پشیمان می‌شود و به سم، دین و کستیل می‌پیوندد.
از آنجا که مجموعه عمدتاً بر روی دو برادران وینچستر متمرکز شده‌است، نویسندگان دریافتند که بینندگان می‌دانند که این دو شخصیت هیچ‌گاه توسط شخصی کشته نمی‌شوند و نمی‌میرند؛ برای حل این مشکل، نویسندگان اغلب در هر قسمت شخصیت مهمانی را به مجموعه می‌افزایند که به تنش هر قسمت اضافه کند و حتی گاهی در آخر هر قسمت، شخصیت می‌میرد.
در ژوئن ۲۰۱۰ اعلام شد که برادران وارنر سفارش ساخت یک مجموعه انیمهٔ ۲۲ قسمتی "سوپرنچرال" را به استودیو مدهاوس داده‌اند. این مجموعه اقتباسی از فصل اول و دوم مجموعه تلویزیونی اصلی می‌باشد و از ژانویه ۲۰۱۱ پخش شد.
نویس روستایی از توابع بخش قاهان شهرستان جعفرآباد در استان قم ایران می‌باشد.
میانگین آبدهی رود سان خوان ۵۶ مترمکعب بر ثانیه، طول آن ۵۰۰ کیلومتر و حوضه آبریز آن ۳۹۹۰۶ کیلومترمربع است.
شاخه‌های اصلی این رود، رودهای کالینگاستا، کاستانیو و ریو دلوس پاتوس می‌باشند که در شهر کالینگاستا در جنوب غربی ایالت به هم می‌رسند. پس از هم رسی، رود در مسیری رو به شرق از مبدأ روان می‌شود و پس از گذر از سد «اویوم» (با گنجایش ۴۴۰ میلیون مترمکعب در شهر سان خوان)، رود مندوزا به آن می‌پیوندد و در نزدیکی مرز ایالت‌های مندوزا، سان خوان و سان لوییز به رود دساگوادرو پیوسته و پس از آن به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
رود سان خوان در طول جریانش، به عنوان منبعی برای آبیاری استفاده می‌شود. هم چنین سد «اویوم» بر روی این رود مصارفی از قبیل ورزش‌های آبی و ماهیگیری دارد.
رود هاچال رودخانه‌ای در ایالت سان خوان آرژانتین است که بخشی از حوضه رود دساگوادرو می‌باشد. این رود از اتصال دو رود بلانکو و ریو دلا پالسا در شمال غرب ایالت به وجود می‌آید و یکی از جریان‌های آبی دائمی با جریان متوسط ۹ مترمکعب در ثانیه به شمار می‌آید. حوضه آبریز این رود ۲۳۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
رود از سرچشمه اش ۷۵ کیلومتر به سمت جنوب، بر تنگه‌های مرتفع اطراف آند روان می‌شود، سپس با جریان به سمت شرق و طی مسافت ۴۰ کیلومتر طول در دره تنگی وارد شهر هاچال می‌شود. با ورود به این شهر مجدداً ۴۰ کیلومتربه جنوب جاری می‌شود و از شهرهای توکونوکو و مونیا عبور می‌کند و سرانجام پس از پیمودن ۱۰۰ کیلومتر به رود دساگوادرو می‌پیوندد.
همچنین دو سد بر روی این رود احداث شده است.
۱- سد کوئستا دل وینتو در ۴۰ میلومتری شهر هاچال با گنجایش ۱۳۶ میلیون مترمکعب. عمده مصارف آن تولید برق و آبیاری مزارع
۲- سد هیدروالکتریکی (تولید برق) سالتو دلا لوما در ۴ کیلومتری شمال غرب شهر هاچال
این رود به عنوان منبع، آب خانگی و مزارع را در مسیرهای هموار تأمین می‌کند اما به علت وجود مواد معدنی از قبیل بور و نمک، دارای کیفیت مناسبی نمی‌باشد
رود دساگوادرو نام عمومی رودی به طول ۱۵۱۵ کیلومتر است که در غرب آرژانتین جریان دارد. این رود در مسیر خود، نام‌های مختلفی به خود می‌گیرد.
حوضه آبریز دساگوادرو بر روی گسل واقع شده‌است که مساحتی در حدود ۲۶۰۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. مبدأ این رود، چشمه‌ای در ارتفاعات آند (۵۵۰۰ متر)، در دامنه جنوبی کوه سررو بونته، در شمال استان لا ریوخا و در نزدیکی مرز با استان کاتامارکا می‌باشد. رود در لاریوخا با نام‌های «ریو دئورو»، «ریو بونته» و هاگه (خاگه) شناخته می‌شود. برمه خو و وینچینا دیگر نام‌های آن می‌باشند. اغلب شاخه‌های اصلی این رود از ارتفاعات آند سرچشمه می‌گیرند.
ابتدا رود به سمت جنوب شرق جریان می‌یابد، وارد ایالت سان خوان می‌شود و با رودهای سان خوان و هاچال پیوند می‌یابد. با جریانی به سوی مناطق کم عمق استان‌های مندوسا و سان لوئیس، مرداب گواناکاچه را پدیدمی‌آورد. پس از خروج از نواحی مردابی، با نام دساگوادرو و مرز طبیعی دو استان مندوسا و استان سان لوئیس شناخته می‌شود. با ورود به مندوسا، شاخه‌های تونویان، دیامانته و گوانداکل به آن می‌پیوندند. پس از ورود به استان لا پامپا رود آتوئل نیز به آن الحاق می‌یابد. در نواحی مرطوب و مردابی لاپامپاس نام چادیلئو (در زبان ماپوچه: رود شور) به خود می‌گیرد. پس از آن نیز زیر نام کوراکو به رود کلرادو می‌پیوندد.
رود کلرادو از هم رسی رود گرانده (ریو گرانده) با جریان آبی بارانکاس به وجود می‌آید و پس از گذر از ارتفاعات آند، و ورود به منطقه‌ای خشک و بایر، رود کوراکو در استان لا پامپا به آن ملحق می‌شود. بخش‌های جنوبی رود کلرادو در منطقه پاتاگونیا، مناطقی حاصلخیز و انبوه با جمعیتی پراکنده می‌باشد.
این رود مرزسیاسی بین استان‌های نئوکن و مندوسا و نیز ریو نگرو و لا پامپا را تشکیل می‌دهد. همچنین سدی بر روی این رودخانه برای تنظیم جریان آب در گذر از نواحی خشک و کم آب و تولید برق ساخته شده است.
شرکت پایانه‌های نفتی ایران شرکت نفت و گاز ایرانی است، که در زمینه ذخیره‌سازی، بارگیری، انتقال، صادرات و واردات نفت خام، گاز طبیعی، میعانات گازی و فرآورده‌های نفتی، همچنین ارائه خدمات فراساحلی، پشتیبانی و ترابری دریایی فعالیت می‌کند.خط مشی شرکت پایانه‌های نفتی ایران "خبرگزاری اکونیوز"
شرکت پایانه‌های نفتی ایران در سال ۱۳۷۸ از دارایی‌های بخش ذخیره‌سازی، بارگیری و صادرات شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در جزیره خارگ، توسط شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون دارای ۶ پایانه صادراتی می‌باشد، همچنین مسئولیت صادرات میعانات گازی از میدان پارس جنوبی را نیز برعهده دارد.آشنایی با پایانه‌های صادرات مواد نفتی ایران "وب‌گاه تخصصی نفت عسلویه"
پیشینه شکل‌گیری این شرکت به زمان راه‌اندازی اسکله صادراتی خارگ بازمی‌گردد و تا پیش از تأسیس شرکت بصورت رسمی در سال ۱۳۷۸، بعنوان منطقه خارک شناخته می‌شد، که یکی از مناطق هفت گانه زیرمجموعه مناطق نفت‌خیز جنوب محسوب می‌شد. شرکت پایانه‌های نفتی سازمانی عملیاتی است، که در حوزه‌های ذخیره‌سازی، اندازه‌گیری، ارائه خدمات آزمایشگاهی، عملیات صادرات و واردات نفت خام، فرآورده‌های نفتی و میعانات گازی و ارائه خدمات دریایی فعالیت می‌کند و مأموریت اصلی آن پشتیبانی و کمک به تداوم پایدار تولید نفت و گاز کشور، از راه فرایندهای عملیات دریافت، ذخیره‌سازی، امتزاج، اندازه‌گیری و سنجش کمی و کیفی، بارگیری و تخلیه (صادرات و واردات) نفت خام و مواد نفتی تولیدی و مبادله‌ای (سواپ)، عملیات پهلودهی و جداسازی کشتی‌های نفتکش و همچنین تکمیل و ارتقای زنجیره ارزش نفت‌وگاز کشور و ایفای نقش پایداری و انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین انرژی ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی است. شرکت پایانه‌های نفتی دارای یدک‌کش‌های آتش‌خوار نیز می‌باشد.جدیدترین یدک‌کش عملیاتی پایانه‌های نفتی در بوشهر پهلو گرفت "خبرگزاری بامداد"
رود پاراگوئه (به اسپانیایی و پرتغالی: ریوپاراگوای) رودی در جنوب مرکزی آمریکای جنوبی با درازای ۲۵۴۹ کیلومتر است که از برزیل، بولیوی، آرژانتین و پاراگوئه می‌گذرد. مبدأ این رود، ایالت ماتوگراسو در برزیل و ریزشگاه آن، رود پارانا در شمال ایالت کورینتس آرژانتین می‌باشد.
رود پاراگوئه از دیامانتینوی برزیل، به سوی جنوب غرب از شهر کاسه رس می‌گذرد. سپس به سوی جنوب از نواحی مردابی پانتانال در شهر کرومبا عبور می‌کند. پس از آنکه بخش کوچکی از مرز بین بولیوی و برزیل را تشکیل داد مجدداً به درون برزیل روان می‌شود. رود در شهر پوئرتو بائیا نگرا در پاراگوئه، مرز بین برزیل و پاراگوئه را تشکیل می‌دهد. با پیچی ملایم و طویل در جهت حنوب شرق، کشور پاراگوئه را به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم می‌کند. قسمت غربی به نام گران چاکو منطقه‌ای نیمه خشک و بدون سکنه و قسمت شرقی منطقه‌ای انبوه و پرجمعیت.
پس از طی ۴۰۰ کیلومتر از مرکز پاراگوئه، در برخورد با رود پیلکومایو و گذر از شهر آسونسیون مرز بین آرژانتین و پاراگوئه را پدیدمی‌آورد. پس از آن ۲۷۵ کیلومتر به سمت جنوب غربی به رود پارانا می‌ریزد.
رود پاراگوئه با پوشش مساحت وسیعی که شامل جنوب برزیل، شمال آرژانتین، کل پاراگوئه و بخش‌هایی از بولیوی است، از مهم‌ترین رودهای دهانه آبریز ریورپلاته شناخته می‌شود. برخلاف بسیاری از رودهای حوضه پارانا، بر روی این رود سدی احداث نشده و رود تا مسافت قابل توجهی قابل کشتیرانی است. این امر، موقعیت بی نظیری به عنوان کریدورهای ترابری و تجاری، پل ارتباطی آبی برای کشورهای محصور در خشکی (پاراگوئه و بولیوی) به اقیانوس و ایجاد یک جاذبه جهانگردی برای رود فراهم ساخته‌است.
این رود در ماهیگیری و آبیاری کشتزارها مورد استفاده قرار می‌گیرد. طغیان‌های فصلی رود همچنین زندگی بسیاری از سکنه کناره‌های رود را مختل می‌کند .
رود دسه آدو رودی در استان سانتا کروس آرژانتین است.
این رود از دریاچه بوئنوس آیرس در شمال غربی استان و از ارتفاعات آند سرچشمه می‌گیرد و پس از طی ۶۱۵ کیلومتر به سوی جنوب شرقی، به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
شاخه‌های مهم آن، رود پینتوراس و رود فنیکس می‌باشند.
از آب این رود در مسیرش، برای آبیاری مزارع بهره‌برداری می‌شود.
رود پینتوراس رودی در پاتاگونیا ی آرژانتین است که از دره تنگ پینتوراس عبور می‌کند . پایگاه باستان‌شناسی کوئه وا دلاس مانوس در کنار این رود قرار دارد .
در نزدیکی مدار راس الجدی، رود به دو شاخه جنوبی و شمالی تقسیم می‌شود: شاخه جنوبی، برمه خیتو (برمه خوی کوچک) نام دارد که پس از پیمودن مناطق پرپیچ و خم و اغلب خشک از ایالت چاکو می‌گذرد. شاخه شمالی، تئوکو (برمه خوی نو) نام دارد که مرز بین ایالت‌های چاکو و فورموزا را پدید می‌آورد و سرانجام به رود پاراگوئه می‌پیوندد.
این رود در مسیر خود، رسوبات قرمزرنگی را حمل می‌کند و نیز توده‌های بی نظمی را به وجود می‌آورد که گاهی موجب تغییر جریان می‌شود.
این رود در زبان گوارانی، یپیتا (ypita) و در زبان بومی، تئوکو نام دارد. این رود را نباید با برمه خو، نام دیگر رود دساگوادرو (در بخش‌هایی از مسیرش) یکی دانست.
تقی رفعت (زاده ۱۲۶۸ خورشیدی تبریز - درگذشته ۱۲۹۹ خورشیدی) مدیر روزنامه تجدد و نشریه آزادیستان و از پیشگامان شعر نو در ایران بود. او از همراهان شیخ محمد خیابانی بود و یک روز پس از شکست قیام تبریز و کشته شدن شیخ محمد خیابانی در قریهٔ قزل دیزج (نزدیک شهر تبریز) در سن سی و یک سالگی با شنیدن خبر قتل شیخ انتحار کرد.محمدعلی صفوت (1328) داستان دوستان یا تذکرهٔ ادبا و شعرای آذربایجان، قم، چاپخانهٔ قم. ص 83 تحصیلات خود را در استانبول انجام داد و در طرابوزان مدیر مدرسه ایرانیان به نام مدرسه ناصری شد. در ۱۳۳۵ (قمری) در جریان جنگ جهانی اول به تبریز آمد و در دبیرستان محمدیه این شهر به تدریس زبان فرانسه پرداخت. با شروع قیام شیخ محمد خیابانی به او پیوست و کارهای فرهنگی قیام را به عهده گرفت. در شعرهای خود از قواعد شعر کلاسیک فارسی فاصله گرفت. نمایشنامه‌هایی نیز نوشت که برخی در زمان خود او در تبریز به اجرا درآمدند. رفعت با زبان‌های ترکی و فرانسه آشنا بود و درعلوم جغرافیا و هندسه نیز دست داشت. آثار او که شامل اشعار و مقالات انتقادی و ترجمه‌هایی از زبان‌های فرانسه و ترکی عثمانی است هنوز گردآوری نشده‌اند.
ریو نگرو یا رود نگرو (در زبان اسپانیایی rio negro و به معنای رود سیاه) مهم‌ترین رود استان ریو نگرو در آرژانتین است.
این رود از اتصال دو رود لیمای و نئوکن به وجود می‌آید و از مرز استان نئوکن به سوی جنوب شرق و اقیانوس اطلس پیش می‌رود. ریو نگرو با تأمین آب باغ‌های میوه در استان، ۶۵ درصد سیب و گلابی کشور را به عمل می‌آورد. هم چنین مسابقات قایق‌رانی – کایاک- رگاتا دل ریو نگرو به طول ۶۵۳ کیلومتر در این رود برگزار می‌شود. سدهای کوچکی برای تولید برق بر این رود احداث شده‌است.
رنگ این رود برخلاف نام اصلی اش، متمایل به سبز است. نام نگرو (سیاه) در واقع، ترجمه واژه curu leuvu، نامی که بومیان ماپوچه به آن داده‌اند می‌باشد. در گذشته به علت وجود درختان بید در کناره‌های رود، بدان ریو دلوس سائوسس (رود بید) می‌گفتند.
ریو دلا پلاتا (به اسپانیایی: Río de la Plata، ترجمهٔ تحت‌اللفظی:‌ رودخانهٔ نقره) دهانه‌ای است که از هم‌رسی رود اروگوئه و رود پارانا در جنوب شرقی خط ساحلی آمریکای جنوبی به وجود می‌آید. این دهانه تا ۲۹۰ کیلومتر پس از اتصال دو رود، تا اقیانوس اطلس می‌یابد و بخشی از مرز بین دو کشور اروگوئه و آرژانتین را به همراه پایتخت‌های ساحلی این دو تشکیل می‌دهد (بوئنوس آیرس در جنوب غرب و مونته ویدئو در شمال شرق).
حوضه آبخیزی که از شاخه‌های مهم ریورپلاته به وجود می‌آید (رودهای پاراگوئه، اروگوئه و پارانا) یک پنجم کل مساحت قاره را در بر می‌گیرد که شامل کل مساحت پاراگوئه، بخش‌هایی از اروگوئه، جنوب شرق بولیوی، جنوب و مرکز برزیل و شمال آرژانتین می‌باشد.
این دهانه همچنین محل انباشت میلیون‌ها مترمکعب گل و لای می‌باشد که توسط رودها حمل می‌شود.
ریو د لاپلاتا در زبان اسپانیایی به معنای «رود نقره‌ای» می‌باشد. در کشورهای انگلیسی زبان، این دهانه با نام ریورپلاته یا ریورپلات شناخته می‌شود.
ریو دلا پلاتا برای نخستین بار در سال ۱۵۱۶، توسط خوان دیاز د سولیس مشاهده شد. این دریانورد اسپانیایی که به همراه گروهی، در پی گذرگاهی بین اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام بودند در مکانی که امروزه بخشی از کشور اروگوئه (بخش اداری کولونیا) می‌باشد پیاده شدند. گروه توسط بومیان چارواس مورد حمله قرار گرفت. تنها، خدمه جوانی به نام فرانسیسکو دل پوئرتو از این حادثه جان سالم به در برد. وی بعدها توسط کشتی اکتشافی به فرماندهی سباستیان کابوتو به اروپا انتقال یافت.
اولین مستعمره اروپاییان در این منطقه، شهر بوئنوس آیرس بود که در فوریه ۱۵۳۶ توسط پدرو د مندوزا مشاهده شد.
در سال ۱۵۷۸ فرانسیس دریک (drake) از این منطقه دیدن کرد.
ریو دلا پلاتا زیستگاه گونه کمیابی از دلفین (دلفین لاپلاتا)، لاک پشت‌های دریایی و گونه‌های مختلف ماهی می‌با شد.
Wikipedia contributors, "Río de la Plata," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November 30, 2009).
رود سالادو (سالادو دل نورته – سالادوی شمالی: به معنی رود شور) رودی به درازای ۱۵۰۰ کیلومتر که از چند استان آرژانتین در آمریکای جنوبی می‌گذرد. سرچشمه این رود در استان سالتا و شاخه اصلی آن رود هورکونس و ریزشگاه آن، رود پارانا در استان سانتا فه می‌باشد.
سالادو تحت نام رود خورامنتو از ذوب توده‌های برفی در رشته کوه‌های آند در استان سالتا و نزدیکی استان کاتامارکا پدید می‌آید. سپس از شمال و از مرز استان توکومان با نام سالادو وارد استان سانتیاگو دل استرو می‌شود. هم چنین سدهایی مانند «کابرا کورال» بر روی این رودخانه ساخته شده‌است.
این رود و در جنوبش، رود دولسه، به‌طور مورب و در جهت حنوب شرقی، از زمین‌های خشک ایالت عبور می‌کنند.
ریوسالادو در ادامه جریان خود و گذر از چند کانال انحرافی، بستر معینی ندارد و در طول زمستان باتلاق‌هایی پدیدمی‌آورد. پس از پیمودن ۸۰۰ کیلومتر در ایالت سانتیاگو دل استرو، با نام سالادو دل نورته (سالادوی شمالی) وارد استان سانتا فه می‌شود و پس از آن به رود پارانا می‌پیوندد.
در تابستان‌های پرباران، این رود اغلب طغیان کرده و موجب بروز سیل می‌شود.
این رود را نباید با رود سالادوی جنوبی یکی دانست.
Wikipedia contributors, "Salado River (Argentina)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January 6, 2010).
رود سالادو یا سالادو دل سور (سالادوی جنوبی) () رودی واقع در شمال استان بوئنوس آیرس در آرژانتین است. حوضه آبریز این رود ۱۷۰۰۰۰ کیلومتر مربع است که بیش از نیمی از مساحت استان و نیز جمعیت یک میلیون نفر را در بر می‌گیرد. بارش سالانه در حوضه رود ۲۰۰۰ میلیمتر است که اغلب موجب بروز سیل در مناطق کم ارتفاع می‌شود.
این رود از دریاچه ال کانیار در مرز استان سانتا فه سرچشمه می‌گیرد و پس از طی ۶۴۰ کیلومتر به سمت جنوب شرق از طریق خلیج سامبورومبون (در ۱۷۰ کیلومتری جنوب بوئنوس آیرس) به اقیانوس اطلس می‌ریزد. رود در سر راه خود از نواحی مردابی و هم چنین از شهرهای هونین، روکه پرز و خنرال بلگرانو گذر می‌کند.
Wikipedia contributors, "Salado River (Buenos Aires)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Salado_River_(Buenos_Aires)&oldid=281914994 (accessed January 6, 2010).
میانگین آبدهی این رود ۵۰ مترمکعب بر ثانیه‌است که برای تأمین آب واحه‌های نواحی خشک به کار می‌رود. به علت وجود تندآب‌ها، مسابقات قایقرانی در فصل تابستان در این رود برگزار می‌شود.هم چنین سدهای «کاچئوتا اسپا» و «پوتره ریوس» علاوه بر ذخیره آب فراوان، از جاذبه‌های گردشگری حاشیه این رود می‌باشند.
طویل‌ترین رودخانه استان، دارای جریان متوسط ۳۱٫۸ مترمکعب بر ثانیه و حوضه‌ای به مساحت ۱۳۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد . سرچشمه این رود، دریاچه آتوئل است که با ذوب توده‌های برفی در ارتفاعات آند ( به ارتفاع ۳۲۵۰ متر ) به وجود می‌آید. این رود بین ماه‌های نوامبر تا مارس ( حوالی فصل تابستان ) به بیشترین مقدار خود می رسد .
آتوئل از جنوب غربی وارد شهر سان رافائل می‌شود و پس از آن، ذخیره آبی به مساحت ۹۶ کیلومتر مربع در پشت سد ال نیئوئیل پدید می‌آورد . سپس با ورود به دره‌ای تنگ (تنگه آتوئل) به درازای ۶۰ کیلومتر، و ایجاد تنداب‌هایی در این مکان، ارتفاع رود از سطح دریا از ۱۲۵۰ متر به ۷۰۰ متر می رسد . . از این تنداب‌ها در مسابقات قایقرانی – کانویینگ – استفاده می‌شود . تنگه آتوئل از جاذبه‌های جهانگردی با امکانات رفاهی می‌باشد .
آتوئل در ادامه مسیر خود، پس از پیچ و خمی به رود دساگوادرو می ریزد .
رود چوبوت رودی است که در منطقه پاتاگونیا و جنوب آرژانتین روان است. درازای این رود ۸۰۰ کیلومتر است که از استان چوبوت سرچشمه گرفته و در نزدیکی شهر راوسون، از طریق خلیج انگانیو به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
شاخه اصلی چوبوت در کاره راس و از ارتفاعات آند در ایالت ریونگرو می‌باشد. قبل از ورود به منطقه پیدرا پارادا، چند رود از جمله رود چیکو به آن می‌پیوندند. سپس در جهت شرق و به سوی شهر پاسو دل ساپو روان می‌گردد.
در ۱۲۰ کیلومتری غرب تره لو سدی با ارتفاع ۲۵۵ متر و مساحت ۷۰ کیلومتر مربع بر روی این رودخانه ساخته شده‌است.
به علت پهنای کم رود، میزان آبدهی آن بین خشکسالی و ترسالی از ۴ تا ۳۰ منرمکعب در ثانیه متغیر است. زمین‌های کناره رود چوبوت به هنگام طغیان دارای خاک حاصلخیزی است.
این رود به علت ماهی قزل آلا مشهور می‌باشد.
ریوگرانده از برخورد دو رود توردیو و کوبره از رشته کوه‌های آند (با ارتفاع ۴۶۰۰ متر از سطح دریا) سرچشمه می‌گیرد و سپس در مرز استان نئوکن به رود کلرادو می‌پیوندد. این رود در فاصله ۱۲۵ کیلومتری شهر مالارگه قرار دارد و مسیر آن را صخره‌های آتشفشانی تشکیل می‌دهد.
Wikipedia contributors, "Grande River (Argentina)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November 30, 2009).
مای دایینگ براید یک گروه دوم متال انگلیسی است.
این گروه در سال ۱۹۹۰ همراه ۲ گروه دیگر دوم متال (آناتما و پاردایز لاست) تأسیس شد. آن‌ها از اولین گروه‌های ژانر موسیقی دث/دوم بودند.
موسیقی دایینگ براید آرام اما با ریفهای بسیار سنگین گیتار همراه است.
آخمقیه یا آخماقیه که در نقشه های دولتی با نام شهرک شهید چمران شناخته میشود یکی از محله‌های قدیمی شهر تبریز است که در منطقهٔ ۷ شهرداری این شهر و در ۳ کیلومتری جنوب غرب میدان راه‌آهن و در کنار اتوبان تبریز به خسروشهر در همسایگی رواسان و اندیشه واقع شده‌است. این محله در گذشته از روستاهای پیرامون شهر تبریز بوده و پس از گسترش این شهر به‌عنوان یکی از محله‌های تبریز شناخته شده‌است. آخمقیه هم‌اکنون در جنوب غرب شهر و در ورودی آن قرار گرفته‌است.
امروزه منطقهٔ آخماقیه یکی از محلات تبریز و مرکز شهرداری منطقهٔ ۷ تبریز به نام شهرک شهید چمران است که در اراضی غربی و شرقی آن چندین واحد شهرک با بلوک‌های متعدد ساختمانی چون اندیشه و آپارتمان‌های جالبی که تضاد کامل با حاشیه‌نشینان این محله دارد احداث شده‌اند.
این محله بیشتر با هیات حسینی و کار های خیر شناخته میشود
که معروف ترین کار ها هرساله مصادف با ولادت حضرت زهرا
اعطای ۷۲ سرویس جهیزیه کامل به نوعروسان میباشد.
قایا یا قیه در زبان ترکی به معنی صخره و سنگ است و در لهجه استانبولی کایا (Kaya) تلفظ می‌شود. آخما به معنی ریزش نکن، جریان نداشته باش. آخار صفت چشمه و رود است به معنی جاری است.
آخماقیه یعنی «صخره پایین نیا» (آخما + قیه) که گویا در منطقه رانش زمین بوده‌است و ما کلمهٔ لغت قیه به معنای صخره در زبان ترکی آذری خود در همه جای آذربایجان داریم چون موساقیه، جداقیه، قره قیه، ساری قیه، گوموش قیه." در کتاب‌ها نام آخماقیه «امین قالا» یا قلعه امین نوشته شده که در اسناد دوره قاجاریه به همین نام نوشته شده‌است ولی در تمام گفته‌های مردم آنچه تا حال شنیده شده فقط نام آخماقیه مطرح بوده‌است.
تا سال ۱۳۴۰ آخماقیه چسبیده بود به رواسان و لاله از شرق، به خلاجان و سردرود از غرب و به کرجان از جنوب و به محدوده راه‌آهن و کوجووار از شمال، ولی با تقسیم اراضی در اولین تزنامه برنامهٔ اصلاحات ارضی، اراضی آخماقیه تقسیم شد. باغ بزرگ امام جمعه میرزا جعفر آقا فروخته شد به وزارت صنایع برای احداث کارخانه تراکتورسازی فروخته شد. در سالهای بعد از جنگ تحمیلی و با ورود سایر مردم از اکثر نقاط آذربایجان رونق خاصی به این محله تاریخی گذاشته و باعث پیشرفت روزافزون این محله قدیمی و تبدیل آن از روستا به یکی از مناطق شهری تبریز شد.
سابقه تاریخی آخماقیه همانند سرداری، کوجووار، حتی خود تبریز جالب توجه است. آثاری از بقایای قلعه‌ها دیوارها و گورستان تاریخی صدها سنگ نبشته قدیمی و چند مجسمهٔ قوچ که بزرگترین سنگ مربوط است به قبر خواجه امین الدین صدقه است و در حاشیه بالای دیواره‌های آن سنگ با خط ثلث نوشته «هذا تربت الاصدر المعظم صاحب الانعام والاحسان موفق للخیرات و المبرات خواجه امین الدین صدقه رحمة اله علیه وفات در ۱۰ شعبان ۷۱۲ قمری» که وی همزمان با سلطان محمود غازان خان بوده و مقرب درگاه وی بوده‌است. در میان گورستان بزرگ سنگ‌های قدیمی است که به اوایل اسلام نیز می‌رسد که با یک جستجو و تحقیق می‌توان به اساسی تاریخ آخماقیه پی برد.
آخماقیه به ۱۰ بخش اصلی تقسیم شده‌است:
از کوی‌های آخماقایا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
جاده اصلی روستاهای اسنجان.انرجان.هزه بوران.زینجناب از آخمقیه است
باریش (بارنج) روستای سابق و محله بزرگ و آباد و معروف بارنج که اکنون واقع در منطقه یک شهرداری تبریز و بخشی در منطقه پنج شهرداری تبریز در گوشه شمال شرقی تبریز در کنار رود مهرانه‌رود بنا شده‌است. بارنج قبلاً روستای تاریخی بوده آثار چندی از بقایای آتشکده و قلعه و قبرستان در حوالی آن تا چندین سال پیش باقی بود.
بارنج آبادی بسیار پر رونقی بود که قسمتی از میوه جات و غلات شهر را در گذشته تأمین می‌کرد. مردمان این آبادی بسیار فعال و مهمان نواز و اهل فن و فنون آب و آبیاری و متخصص حفر قنات و حوالی آن کاریز بودند.