moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۱۷ مستندات وب ام‌دی‌ان به مستندات یکپارچه فناوری وب برای گوگل، سامسونگ، مایکروسافت و موزیلا تبدیل شد؛ همچنین مایکروسافت شروع به تغییر مسیر صفحات از MSDN به ام‌دی‌ان کرد.
در سال ۲۰۱۹ موزیلا نسخه بتای یک سایت ریدر جدید را برای ام‌دی‌ان که با ری‌اکت نوشته‌شده‌بود آغاز کرد (به جای جی‌کوئری؛ برخی از قابلیت‌های جی‌کوئری با کتابخانه Cheerio جایگزین شدند). سایت جدید در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰ راه‌اندازی شد. از ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، تمامی محتواهای قابل ویرایش در یک مخزن گیت میزبانی شده در گیت‌هاب ذخیره می‌شود، جایی که مشارکت‌کنندگان پول-ریکوئست (pull-request) آغاز می‌کنند و دربارهٔ تغییرات بحث می‌کنند.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱ سازمان Open Web Docs به عنوان یک نهاد مالی غیرانتفاعی برای جمع‌آوری منابع مالی برای گسترش و توسعه ام‌دی‌ان راه‌اندازی شد. از فوریه ۲۰۲۱ مایکروسافت، گوگل، کویل و ایگالیا برترین مشارکت کنندگان مالی OWD هستند.
افسانه میگسار قدیس (به آلمانی:Die Legende vom heiligen Trinker)رمانی کوتاه نوشته نویسنده اتریشی یوزف روت که در سال ۱۹۳۹ انتشار یافت.این کتاب شامل سه داستان کوتاه است.
سرهی اولکساندروویچ شاپتالا ( ; زاده ۵ فوریه ۱۹۷۳) رئیس ستاد کل اوکراین (از ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۱) است که دارای درجه سپهبد است.https://www.mil.gov.ua/en/ministry-of-defence-leader/lieutenant-general-serhii-shaptala.html
روسلان بوریسوویچ خمچاک () یک فرمانده ارتش اوکراین است که به عنوان معاون نخست دبیر شورای امنیت ملی و دفاع اوکراینhttps://www.president.gov.ua/documents/3222021-39517 DECREE OF THE PRESIDENT OF UKRAINE №322/2021 About the appointment of R. Khomchak as the First Deputy Secretary of the National Security and Defense Council of Ukraine [in Ukrainian] و فرمانده سابقhttps://en.interfax.com.ua/news/general/758177.html Valerii Zaluzhnyi appointed as Commander-in-Chief of Ukraine's Armed Forces instead of Khomchak – Zelensky's press secretaryhttps://www.president.gov.ua/documents/3192021-39505 DECREE OF THE PRESIDENT OF UKRAINE №319/2021 About the dismissal of R. Khomchak from the post of Commander-in-Chief of the Armed Forces of Ukraine [in Ukrainian] فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین، تا ۲۸ مارس ۲۰۲۰ نیز خدمت کرده‌است.Zelensky appoints Khomchak Chief Commander of Armed Forces, Korniychuk Chief of General Staff, Interfax-Ukraine (28 March 2020)
وی پیش از این از ۲۱ می ۲۰۱۹، تصدی پست فرماندهی کل نیروهای مسلح اوکراین را همراه با پست رئیس ستاد کل داشت. در ۲۸ مارس ۲۰۲۰، بر پایه فرمان رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی، پست‌های فرمانده کل و رئیس ستاد کل ارتش از هم جدا شدند.Zelensky appoints Khomchak Chief Commander of Armed Forces, Korniychuk Chief of General Staff, Interfax-Ukraine (28 March 2020) در این روز زلنسکی خمچاک را از سمت رئیس ستاد کل برکنار کرد و او را به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح منصوب کرد و همزمان سرهی کورنیچوک را به عنوان رئیس ستاد کل منصوب کرد.
در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱ روسلان خمچاک از سمت فرماندهی کل نیروهای مسلح اوکراین برکنارhttps://en.interfax.com.ua/news/general/758177.html Valerii Zaluzhnyi appointed as Commander-in-Chief of Ukraine's Armed Forces instead of Khomchak – Zelensky's press secretary و به عنوان معاون اول دبیر شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین منصوب شد.https://www.president.gov.ua/documents/3222021-39517 DECREE OF THE PRESIDENT OF UKRAINE №322/2021 About the appointment of R. Khomchak as the First Deputy Secretary of the National Security and Defense Council of Ukraine [in Ukrainian]
خمچاک در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ در لویو به دنیا آمد. Politics Dossier of Ruslan Khomchak by RBC Ukraine Biography of Ruslan Khomchak at the website of the Ministry of Defence of Ukraine او در سال ۱۹۸۸ از مدرسه فرماندهی عالی نظامی مسکو فارغ‌التحصیل شد. خمچاک سپس بین سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ در آلمان شرقی و در بلاروس خدمت کرد.
پس از استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱، خمچاک فرمانده نظامی نیروهای مسلح اوکراین شد. خمچاک از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۹ در تیپ ۲۴ مکانیزه خدمت کرد. Politics Dossier of Ruslan Khomchak by RBC Ukraine Biography of Ruslan Khomchak at the website of the Ministry of Defence of Ukraine او از سال ۲۰۱۳ به درجه سپهبدی ارتقا یافت، و در جنگ دونباس شرکت کرد.
خمچاک با آنا کووالنکو ازدواج کرده‌است. Follows her husband: the government approved the dismissal of Khomchak's wife from the post of head of the Chernihiv Regional State Administration, TSN (28 July 2021) کووالنکو یک فعال مدنی، روزنامه‌نگار، شرکت کننده فعال یورومیدان، مشاور سابق سه وزیر دفاع اوکراین و وزیر سیاست اطلاعات اوکراین است. او از ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰ تا ۴ اوت ۲۰۲۱ رئیس اداره ایالتی منطقه ای چرنیهف بود.Zelensky appoints head of Chernihiv Regional State Administration, Ukrinform (4 August 2021)
ولادیمیر ایگورویچ پاشکوف ( ; متولد ۴ فوریه ۱۹۶۱) نخست‌وزیر جمهوری خودخوانده دونتسک از سال ۲۰۲۰ است، که تنها توسط روسیه و دو کشور تا حدی به رسمیت شناخته شده دیگر به رسمیت شناخته می‌شود. پیش از این، پاشکوف به عنوان معاون فرماندار استان ایرکوتسک خدمت می‌کرد، اما در سال ۲۰۱۵ این سمت را ترک کرد.
پالت یک دامپلینگ سیب زمینی سنتی سوئدی است که با گوشت پر شده‌است، که انواع مختلفی از آن وجود دارد. پالت بیشتر در قسمت شمالی سوئد رایج است. پالت به‌طور سنتی با کره و کنسرو لینگونبری و یک لیوان شیر سرد در کنار آن سرو می‌شود.
پالت خون یک غذای سوئدی قدیمی است که هنوز در شمال سوئد و فنلاند رایج است. تاریخچه این غذا به زمانی برمی گردد که خانواده‌ها با دقت از تمام قسمت‌های حیوانات برای دریافت غذای کافی استفاده می‌کردند.
پالت خون از خون (گاو یا خوک در جنوب، گوزن شمالی در شمال) مخلوط با آرد ساخته می‌شود که بیشترین استفاده از آن چاودار، گندم یا جو است. بعد از اینکه در طول شب متورم شد، پوره سیب زمینی زمستانه به آن اضافه می‌شود. سپس «خمیر» را به صورت توده درمی‌آورند و می‌جوشانند تا شناور شوند و سپس با گوشت خوک سرخ شده سرو می‌کنند. این باعث شد این غذا به یک وعده غذایی مغذی تبدیل شود که اغلب در فصل تاریک سال خورده می‌شود.
پیپالت یک پالت سیب زمینی و مخصوص شهر پیته‌آ است، اگرچه انواع آن در کل کشور خورده می‌شود. این غذای سوئدی تقریباً به اندازه خانواده‌های پیته‌آ تنوع دارد، اما آنها ترکیبی از آرد گندم و جو مشترک دارند (در حالی که سایر انواع پالت سیب‌زمینی ممکن است از آردهای دیگری مانند چاودار استفاده کنند یا جو را حذف کنند) و می‌توانند هر دو را داشته باشند. و می‌توان آن را با مواد پرکننده غیر از گوشت خوک، مانند گوشت چرخ کرده، یا اصلاً هیچ پر کرد، که به آن فلت پالت می‌گویند.
تمام پالت از سیب‌زمینی خام درست می‌شود، در حالی که دامپلینگ‌هایی که از سیب‌زمینی از قبل آب‌پز تهیه می‌شوند، کروپکاکور نامیده می‌شود. این به پیپالت رنگ تیره تری در مقایسه می‌دهد.
پرونده کاربرد کنوانسیون جهانی برای سرکوب تامین مالی تروریسم و کنوانسیون جهانی رفع شکل‌های تبعیض نژادی (اوکراین علیه. فدراسیون روسیه) یک پرونده در دیوان جهانی دادگستری (ICJ) است. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، نماینده اوکراین در دادگاه بین‌المللی دادگستری شکایت کرد تا فدراسیون روسیه را به دلیل ارتکاب اقدامات تروریستی و تبعیض علیه اوکراین مسئول بداند. این شکایت به نقض کنوانسیون تامین مالی تروریسم و کنوانسیون بین‌المللی رفع همه اشکال تبعیض نژادی اشاره دارد.
در ۶ مارس ۲۰۱۷، جلسات شنود در مورد درخواست اوکراین برای اقدامات پیشگیرانه آغاز شد که تا ۹ مارس ادامه داشت. اقدامات پیشگیرانه به دادگاه این امکان را می‌دهد که از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کند و از مردم غیرنظامی برای مدت زمان لازم برای رسیدگی به پرونده محافظت کند. رسیدگی به ماهیت دعوی بدون توجه به رای دیوان در مورد درخواست اعمال اقدامات پیشگیرانه ادامه خواهد داشت.
در ۱۹ آوریل ۲۰۱۷، یک تصمیم احتیاطی اعلام شد. دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه حکم داد روسیه باید از اعمال محدودیت بر مجلس قوم تاتار کریمه خودداری کند و به آن اجازه دهد فعالیت خود را از سر بگیرد.Request for the indication of provisional measures ICJ Summary دیوان بین‌المللی دادگستری، اوکراین را با اقدامات موقت علیه روسیه در مورد منع تامین مالی تروریسم رد کرد.
در ۸ نوامبر ۲۰۱۹، دادگاه دریافت که صلاحیت رسیدگی به این پرونده را بر اساس معاهدات ضد تروریسم و ضد تبعیض به دلیل حمایت ادعایی روسیه از جدایی طلبان در کریمه و شرق اوکراین دارد. همچنین دادگاه بین‌المللی دادگستری درخواست مسکو در مورد اعتراضات اولیه را رد کرد.
درگیری میان کلیساهای روسیه و اوکراین مجموعه ای از اقدامات خصمانه کلیسای ارتدوکس روسیه و شاخه آن در اوکراین، کلیسای ارتدکس اوکراین (پتریارسالاری مسکو) علیه دولت اوکراین است. این بخشی از تلاش‌های تاریخی روسیه برای سرکوب کلیسای ارتدکس اوکراین و تبدیل آن به زیرمجموعه کلیسای ارتدکس مسکو است که در سال ۱۶۸۶ آغاز شده‌است.
یکی از ارکان رویارویی کلیساها در سده بیست و یکم، جنگ روسیه و اوکراین بود که کلیساهای ارتدکس در اوکراین نگرش متفاوتی نسبت به آن داشتند. شاخه کلیسای ارتدکس روسیه در اوکراین تا حدی از تجاوز روسیه به دونباس و همچنین الحاق کریمه به فدراسیون روسیه در سال ۲۰۱۴ پشتیبانی کرد.
پیش از ایجاد کلیسای ارتدکس اوکراین (OCU) در ۲۰۱۸–۲۰۱۹، که کاملاً قانونی و مستقل از پاتریارسالاری مسکو بنیاد نهاده شده بود، کلیسای ارتدکس روسیه (ROC) و شعبه آن در اوکراین، کلیسای ارتدکس اوکراین پاتریارسالاری مسکو (UOC-MP) توسط سرویس‌های ویژه برای انجام تبلیغات شوروی در اتحاد جماهیر شوروی و در اوکراین مستقل استفاده می‌شد. هدف تبلیغات کاهش خودآگاهی ملی بود. سلسله مراتب ROC و UOC-MP اغلب بیان می‌کردند که روس‌ها و اوکراینی‌ها یک ملت بدون هیچ تفاوتی هستند.
یکی از دلایل رویارویی کنونی بین کلیساها، تعداد بسیار نامتناسب مؤمنان و کلیساها در اوکراین است؛ بنابراین، طبق داده‌های سال ۲۰۱۱، کلیسای روسیه ۴۲٫۵ درصد از کلیساها را کنترل می‌کرد و تنها ۲۹٫۴ درصد از مؤمنان داشت، در حالی که کلیسای ارتدکس اوکراین مستقل پاتریارسالاری کیف (UOC-KP)، که سلف کلیسای ارتدکس اوکراین OCU ، کنترل ۱۵٫۴ درصد از کلیساها را در اختیار داشت و ۳۹٫۸ درصد دینداران در آن بودند. در سال ۲۰۱۶، نسبت مؤمنان ۴۵٫۷ درصد در مقابل ۱۳٫۳ درصد به نفع UOC-KP بود.
در طول انقلاب کرامت، UOC-KP، بر خلاف UOC-MP، به شدت از آرمان‌های مردم اوکراین برای آزادی پشتیبانی کرد و در کنار آنها قرار گرفت. صومعه اصلی UOC-KP در کیف، کلیسای جامع سنت مایکل، در ۱ دسامبر ۲۰۱۳ به پایگاه اصلی تظاهرات تبدیل شد و به‌طور قابل توجهی بر موفقیت انقلاب تأثیر گذاشت.
در طول جنگ روسیه و اوکراین، ROC و UOC-MP از روایت اصلی تبلیغات کرملین حمایت کردند که در دونباس هیچ نیروی روسی وجود ندارد بلکه فقط شورشیان محلی وجود دارد؛ بنابراین آنها جنگ روسیه و اوکراین را به یک جنگ داخلی داخلی تقلیل دادند.
در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸، رئیس‌جمهور پترو پوروشنکو قانونی را امضا کرد که به موجب آن UOC-MP ملزم به نشان دادن وابستگی خود به ROC بود.
لئونه لئونی (؛ حوالی ۱۵۰۹–۲۲ ژوئن ۱۵۹۰) مجسمه‌ساز، نشان‌ساز و زرگر بود. وی را برترین نشان‌ساز در میان ۵۰۰ هنرمند این رشته می‌دانند.A typical passing reference to Leoni's pre-eminent reputation was made by James J. Rorimer in "The Metropolitan Museum of Art Bulletin" 26.4 (April 1931), p. 88. وی بشتر با برنز کار می‌کرد، اما آثاری بر روی مرمر گچی و گوهرسنگ هم دارد. پسر او پومپئو لئونی (حوالی ۱۵۳۳–۱۶۰۸) هم یک پیکرتراش بود که پدرش را در تکمیل مجسمه‌های عظیم‌الجثهٔ برنزی در ال اسکوریال کمک کرد. پومپئو، همچنین طراحی‌ها و دست‌نوشته‌های لئوناردو داوینچی را جمع‌آوری کرد که به‌صورت قوانین آتلانتیک منتشر شد و امروزه در کتابخانه آمبروزیانا میلان نگهداری می‌شود.
در آمریکای شمالی، سوسیس ایتالیایی ("salsiccia" در ایتالیایی) اغلب به نوعی از سوسیس خوک اشاره دارد. سوسیس اغلب به دلیل چاشنی شدن با رازیانه به عنوان چاشنی اولیه مورد توجه قرار می‌گیرد. با این حال، در ایتالیا طیف گسترده‌ای از سوسیس‌ها ساخته می‌شود که بسیاری از آنها کاملاً با محصول فوق متفاوت هستند.
رایج‌ترین گونه‌هایی که به عنوان «سوسیس ایتالیایی» در سوپرمارکت‌ها به بازار عرضه می‌شوند، گرم، شیرین، و ملایم هستند. تفاوت اصلی بین تند و ملایم اضافه کردن فلفل قرمز تند به مخلوط ادویه اولی است. تفاوت بین ملایم و شیرین اضافه کردن ریحان شیرین در بعدی است.
در استرالیا، انواع ملایم "salsiccia fresca" (به معنای واقعی کلمه به معنای "سوسیس تازه") که عمدتاً با رازیانه چاشنی شده‌است به عنوان "سوسیس ایتالیایی" فروخته می‌شود.
در ابتدا به عنوان " lucanica " شناخته می‌شد، اولین شواهد مربوط به سوسیس به قرن اول قبل از میلاد برمی گردد، زمانی که مورخ رومی، مارکو ترنزیو وارونه، پر کردن گوشت ادویه دار و نمکی در روده خوک را چنین توصیف کرد: "آنها لوکانیکا را گوشت چرخ کرده‌ای می‌نامند که در یک محفظه پر شده‌است، زیرا سربازان ما طرز تهیه آن را یادگرفته اند." تأیید تولد در باسیلیکاتا نیز نوشته‌های سیسرو و مارسیال است که از لوکانیا به عنوان زادگاه سوسیس یاد می‌کند.
در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲، یک حمله سایبری بیش از ده‌ها تارنمای دولتی اوکراین را در طول بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه و اوکراین را از شبکه اینترنت پایین آورد. به گفته مقام‌های اوکراینی، حدود ۷۰ تارنمای دولتی از جمله وزارت امور خارجه، کابینه وزیران و شورای امنیت و دفاع مورد یورش قرار گرفتند. بیشتر تارنماها ظرف چند ساعت پس از حمله بازسازی شدند. یک ماه بعد، در ۱۴ فوریه، یک حمله سایبری دیگر چندین خدماتی دولتی و بانکی را از کار انداخت.
روسیه اتهامات اوکراین مبنی بر ارتباط این کشور با حملات سایبری را رد کرد.
نهادهای دولتی اوکراین، مانند مرکز ارتباطات راهبردی و امنیت اطلاعات و وزارت امور خارجه، با اشاره به اینکه این نخستین بار نیست که روسیه به اوکراین حمله می‌کند، بیان کردند که فدراسیون روسیه عامل این حمله بوده‌است.
جوزپ بورل، نماینده عالی اتحادیه اروپا دربارهٔ منبع این حمله گفت: «به خوبی می‌توان با یک احتمال مشخص و با یک حاشیه خطا کم تصور کرد که این حمله از کجا می‌تواند رخ دهد.»
ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو اعلام کرد که این سازمان هماهنگی خود را با اوکراین در زمینه دفاع سایبری در برابر حملات سایبری احتمالی بیشتر افزایش خواهد داد. ناتو بعداً اعلام کرد که توافقنامه ای را امضا خواهد کرد که به اوکراین اجازه دسترسی به پلت فرم اشتراک گذاری اطلاعات بدافزار خود را می‌دهد.Polityuk, Pavel; Balmforth, Tom (14 January 2022). "'Be afraid': Ukraine hit by cyberattack as Russia moves more troops". "Reuters". Retrieved 14 January 2022.Kramer, Andrew E. (14 January 2022). "Hackers Bring Down Government Sites in Ukraine". "The New York Times". ISSN 0362-4331. Retrieved 14 January 2022.
آنتونی فارار-هاکلی (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
ایولین فنشاو (؛ ۲۵ مه ۱۸۹۵ – ۱۴ مارس ۱۹۷۹) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده‌است.
ادموند فانینگ (؛ ۲۴ آوریل ۱۷۳۹ – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
جان اِوِتْس (؛ ۳۰ ژوئن ۱۸۹۱ – ۲۱ دسامبر ۱۹۸۸) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
جیمز اورارد (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
لوئیس پوگ ایوانز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
جفری چارلز ایوانز (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
باسیل اوگستر (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
سوسیس و فلفل نوعی غذا در آشپزی ایتالیایی-آمریکایی است که با استفاده از سوسیس ایتالیایی و فلفل (مانند فلفل دلمه ای) به عنوان مواد اولیه تهیه می‌شود. این غذا به تنهایی و گاهی با استفاده از مواد اضافی مانند سس گوجه فرنگی، پیاز و پاستا و گاهی به صورت ساندویچ سرو می‌شود. برخی از اغذیه‌فروشی‌های ایتالیایی در ایالات متحده سوسیس و فلفل را تهیه و سرو می‌کنند، و این غذای رایج در جشن سن جنارو است، جایی که برای اولین بار در سال ۱۹۲۷، جشنواره‌های خیابانی ایتالیایی، جشن‌ها و رویدادها در ایالات متحده سرو شد.
چارلز هی، بیستمین ارل ارول (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
توماس ارل (؛ ۱۶۵۰ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود.
راجر الیوت (; ۱۶۶۵ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
جان الی (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
توماس هاوارد، دومین ارل افینگهام (؛ ۱۷۱۴ – ۱۹ نوامبر ۱۷۶۳) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
فرانسیس هاوارد، ارل اول افینگهام (؛ ۲۰ اکتبر ۱۶۸۳ – ۱۲ فوریه ۱۷۴۳) افسر و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
برایان داتون (؛ ۱ مارس ۱۹۴۳ – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
هنری ماریون دوراند (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
بی دینی در اسرائیل موجود اما غیرمعمول است. اگرچه جامعه یهودیان اسرائیل وقتی با بقیه خاورمیانه مقایسه می‌شود به شدت سکولار هستند، ولی به دلیل اهمیت ایمان سازمان یافته در زندگی دولتی، بی‌دینی کامل کمیاب است. حدود ۲۰ درصد از یهودیان اسرائیل به خدایی اعتقاد ندارند و حدود ۱۵ درصد ادعا می کنند که هیچ اعمال مذهبی را رعایت نمی کنند. جامعه عرب اسراییل بسیار مذهبی تر است.
جیمز سایم درو (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
هیو داونی، هشتمین ویسکونت داون (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل جمهوری ایرلند بود.
ارنست داون (؛ ۱۹۰۲ – ۱۹۸۰) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
چارلز ویتینگهام هورسلی داگلاس (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام دیمولین (؛ ۱۸۹۷"Cheshire, England, Parish Registers, 1538–1909""UK, British Army Lists, 1882–1962" – ۲۴ نوامبر ۱۹۶۵"England & Wales, National Probate Calendar (Index of Wills and Administrations), 1858–1995") فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
هری دیمولین (؛ ۱۹۰۳"England & Wales, Civil Registration Death Index, 1916–2007" – ۱۵ نوامبر ۱۹۷۲) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان امپراتوری بریتانیا، شده‌است.
الکساندر دیکسون (؛ ۳ ژوئن ۱۷۷۷ – ۲۲ آوریل ۱۸۴۰) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ازدواج باز شکلی از غیرتک‌همسری است که در آن شرکای ازدواج دوتایی توافق می‌کنند که هر یک ممکن است به روابط جنسی خارج از ازدواج بپردازند، بدون اینکه این امر از نظر آنها خیانت تلقی شود و علی‌رغم تک‌همسری ضمنی ازدواج، رابطه ای آشکار را در نظر بگیرند یا برقرار کنند. انواع مختلفی از ازدواج آزاد وجود دارد، مانند سکس ضربدری و چندمهری، که هر کدام با شرکای مختلف سطوح ورودی متفاوتی را در مورد فعالیت‌های همسر خود دارند.
نهنگ نگری یا تماشای نهنگ تمرین مشاهده نهنگ‌ها و دلفین‌ها (سیستوسان) در زیستگاه طبیعی‌شان است. تماشای نهنگ بیشتر یک فعالیت تفریحی است (نگاه کنید به پرنده‌نگری)، اما می‌تواند اهداف علمی و/یا آموزشی نیز داشته باشد.Hoyt, E. 2009. Whale watching. In Encyclopedia of Marine Mammals, 2nd Edition (Perrin, W.F. , B. Würsig and J.G.M. Thewissen, eds.) Academic Press, San Diego, CA. , pp1219-1223. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۹ برای صندوق بین‌المللی رفاه حیوانات تهیه شد، تخمین زد که ۱۳ میلیون نفر در سال ۲۰۰۸ در سراسر جهان به تماشای نهنگ رفتند. تماشای نهنگ با استخدام حدود ۱۳۰۰۰ کارگر، سالانه ۲٫۱ میلیارد دلار درآمد گردشگری در سراسر جهان ایجاد می‌کند.
عوامل گوناگون اجتماعی، فرهنگی، قومی و زبانی در آغاز ناآرامی‌ها در شرق و جنوب اوکراین و جنگ روسیه و اوکراین پس از انقلاب اوکراین دست داشتند. پس از استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، شکاف‌های تاریخی و فرهنگی و ساختار ضعیف دولتی مانع گسترش هویت ملی اوکراینی یکتا شدند. در شرق و جنوب اوکراین، روسی‌سازی و استقرار قومی روس در طول سده‌ها فرمانروایی روس‌ها باعث شد که زبان روسی حتی در میان اوکراینی‌ها هم برتری پیدا کند. از زمان تبعید تاتارهای بومی کریمه توسط ژوزف استالین، دبیرکل شوروی پس از جنگ جهانی دوم، روس‌ها در کریمه اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. این در تضاد با غرب و مرکز اوکراین است که از نظر تاریخی توسط قدرت‌های گوناگونی مانند کشورهای مشترک المنافع لهستان-لیتوانی و امپراتوری اتریش اداره می‌شدند. در این مناطق هویت قومی، ملی و زبانی اوکراینی دست نخورده باقی مانده‌است.
تنش بین این دو سنت تاریخی و فرهنگی رقیب و هماورد به درگیری سیاسی و اجتماعی در طول یورومیدان تبدیل شد که زمانی آغاز شد که ویکتور یانوکوویچ رئیس‌جمهور آن زمان اوکراین از امضای توافقنامه ارتباط با اتحادیه اروپا در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳ خودداری کرد. پشتیبانی از روابط نزدیکتر با اروپا، در غرب و مرکز اوکراین قوی بود، در حالی که بسیاری در شرق و جنوب اوکراین به‌طور سنتی طرفدار روابط قوی تر با روسیه بودند. رئیس‌جمهور یانوکوویچ که بیشتر پشتیبانی خود را از مناطق شرقی به دست آورده بود، در فوریه ۲۰۱۴ از سمت خود کنار رفت. برکناری او با اعتراضاتی در شرق و جنوب اوکراین همراه شد که تأکید زیادی بر اهمیت روابط تاریخی با روسیه، زبان روسی و ضدیت با جنبش یورومیدان داشت.
پس از جنگ روسیه و ترکیه ۱۷۶۸–۱۷۷۴، خانات کریمه، وابسته به امپراتوری عثمانی، که در سال ۱۴۴۱ تشکیل شده بودند، با معاهده کوچوک کاینارکا در سال ۱۷۷۴ مستقل شدند. در سال ۱۷۸۳ به عنوان " استان تائوریدا " توسط امپراتوری روسیه ضمیمه روسیه شدند. جمعیت‌شناسی کریمه در سده‌های پس از الحاق، دستخوش تغییرات شگرفی شد. پیش از الحاق کریمه به روسیه، کریمه بیشتر محل زندگی تاتارهای کریمه، مردمی ترک که عمدتاً مسلمان بودند، بود. علاوه بر این، این شبه‌جزیره توسط یونانی‌های پونتیک (اوروم‌ها) و ارمنی‌ها که بیشتر مسیحی بودند نیز پر شده بود. در آستانه الحاق و بلافاصله پس از آن، روسیه همه مسیحیان را ابتدا تشویق کرد و بعداً به آنها دستور داد تا از کریمه خارج شوند و آنها را در ساحل شمالی دریای آزوف، بین ماریوپل و نخجوان-آن-دون، اسکان داد. امپراتور کاترین کبیر بسیاری از زمین‌هایی را که ضمیمه شده بودند به مشاوران و دوستان خود بخشید. ساکنان بومی این سرزمین‌ها اغلب به بیرون رانده می‌شدند که باعث مهاجرت گسترده تاتارها به آناتولی تحت کنترل عثمانی شد. شهرک‌نشینان روسی برای استعمار سرزمین‌هایی که زمانی توسط تاتارهای فراری اشغال شده بود آورده شدند. تا سال ۱۹۰۳، ۴۰ درصد از جمعیت کریمه، به استثنای شهرهای سواستوپل و ینی-کاله، پیروان مذهب ارتدکس روسیه بودند. ۴۴٫۶٪ آنها مسلمان بودند. در این چارچوب «مسلمان» بودن مترادف با قومیت تاتار کریمه است. روس‌ها اکثریت جمعیت دو شهر محروم و جداگانه را تشکیل می‌دادند. در طول این زمان و دقیقاً پیش از آن، کریمه به عنوان "قلب رمانتیسیسم روسی " در نظر گرفته می‌شد.
کریمه از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۴ در داخل جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه (SFSR) تحت عنوان جمهوری سوسیالیستی خودمختار شوروی کریمه (ASSR) خودمختاری داشت. بر اساس سرشماری شوروی در سال ۱۹۲۶، ۴۲٫۲٪ از جمعیت ASSR کریمه روسی، ۲۵٪ تاتار کریمه، ۱۰٫۸٪ اوکراینی، ۷٪ یهودی و ۱۵٪ از سایر اقوام بودند. رهبر شوروی، جوزف استالین ، کل جمعیت تاتارهای کریمه را از کریمه تبعید کرد و خودمختاری کریمه را در سال ۱۹۴۴ لغو کرد. در آن زمان تاتارهای کریمه حدود یک پنجم جمعیت کریمه را تشکیل می‌دادند و تعداد آنها حدود ۱۸۳۱۵۵ نفر بود. بیشتر آنها به بیابان‌های آسیای مرکزی تحت کنترل شوروی فرستاده شدند. حدود ۴۵ درصد از اخراج شدگان در جریان اخراج جان خود را از دست دادند. پس از این رویدادها، برای اولین بار در تاریخ، روس‌ها اکثریت جمعیت کریمه را تشکیل می‌دادند.
نیکیتا خروشچف، دبیر نخست شوروی، کریمه را در سال ۱۹۵۴ از اتحاد جماهیر شوروی روسیه به اتحاد جماهیر شوروی اوکراین منتقل کرد. خودمختاری کریمه در سال ۱۹۹۱ پس از همه‌پرسی، درست پیش از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، دوباره برقرار شد.
استقلال اوکراین با همه‌پرسی که در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ برگزار شد تأیید شد. در این همه‌پرسی ۵۴ درصد از رای‌دهندگان کریمه از استقلال از اتحاد جماهیر شوروی پشتیبانی کردند. به دنبال آن رای پارلمان کریمه در سال ۱۹۹۲ به برگزاری رفراندوم استقلال از اوکراین، منجر به یک بحران دو ساله بر سر وضعیت کریمه شد. در همان زمان، شورای عالی روسیه به لغو واگذاری کریمه به اوکراین رای داد. در ژوئن همان سال، دولت اوکراین در کیف به کریمه خودمختاری زیادی داد و آن راجمهوری خودمختار کریمه در داخل اوکراین نامید. با وجود این، جنگ بین دولت کریمه، دولت روسیه و دولت اوکراین ادامه یافت. در سال ۱۹۹۴، یوری مشکوف ملی‌گرای روسی در انتخابات ریاست‌جمهوری کریمه در سال ۱۹۹۴ پیروز شد و همه‌پرسی مصوب قبلی دربارهٔ وضعیت کریمه را اجرا کرد. ۱٫۳ میلیون نفر در این همه‌پرسی رای دادند، ۷۸٫۴٪ از آنها از خودمختاری بیشتر از اوکراین حمایت کردند، در حالی که ۸۲٫۸٪ از اجازه دادن تابعیت دوگانه روسیه و اوکراین حمایت کردند. بعداً در همان سال، وضعیت کریمه به عنوان بخشی از اوکراین توسط روسیه به رسمیت شناخته شد و روسیه متعهد شد که تمامیت ارضی اوکراین را در یادداشت بوداپست حفظ کند. این معاهده توسط ایالات متحده آمریکا، انگلستان و فرانسه نیز امضا شد. اوکراین قانون اساسی کریمه را لغو کرد و در سال ۱۹۹۵ ریاست جمهوری کریمه را نیز لغو کرد. کریمه در سال ۱۹۹۸ قانون اساسی جدیدی را دریافت کرد که به نسبت قانون قبلی خودمختاری کمتری داشت.Sasse, Gwendolyn (3 March 2014). "Crimean autonomy: A viable alternative to war?". "The Washington Post". Archived from the original on 26 June 2015. Retrieved 6 March 2014. مقامات کریمه بعداً به دنبال بازگرداندن اختیارات قانون اساسی قبلی رفتند. در طول دهه ۱۹۹۰، بسیاری از تبعیدشدگان تاتار کریمه و فرزندان آنها به کریمه بازگشتند.
یکی از تنش‌های اصلی در روابط روسیه و اوکراین پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، وضعیت ناوگان دریای سیاه بود که در سواستوپل مستقر بوده و هست.Zaborsky, Victor (September 1995). "Crimea and the Black Sea Fleet in Russian-Ukrainian Relations". Archived from the original on 8 July 2016. Retrieved 21 September 2014. بر اساس معاهده تقسیم روسیه و اوکراین در سال ۱۹۹۷، که مالکیت پایگاه‌ها و کشتی‌های نظامی در کریمه را تعیین کرد، روسیه مجاز به داشتن حداکثر ۲۵۰۰۰ سرباز، ۲۴ سامانه توپخانه (با کالیبر کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر)، ۱۳۲ خودروی زرهی و ۲۲ هواپیمای نظامی در کریمه بود. این معاهده در سال ۲۰۱۰ توسط رئیس‌جمهور اوکراین ویکتور یانوکوویچ تمدید شد. بر اساس این قرارداد جدید، به روسیه حق داده شد تا ناوگان دریای سیاه را تا سال ۲۰۴۲ در کریمه مستقر کند.Deal Struck on Gas, Black Sea Fleet , "The Moscow Times" (21 April 2010) ساکنان شهر فئودوسیا در کریمه در ژوئن ۲۰۰۶ در اعتراض به پهلوگیری کشتی "Advantage" نیروی دریایی ایالات متحده تظاهرات کردند. معترضان تابلوهایی با شعارهای ضد ناتو حمل می‌کردند و حضور نیروهای وابسته به ناتو را «تجاوز» می‌دانستند. برخی از مفسران در اوکراین اعتراضات را «دست‌اندازی روسیه» خواندند.
در انتخابات پارلمان کریمه در سال ۲۰۱۰، حزب مناطق بیشترین سهم را به خود اختصاص داد، در حالی که حزب کمونیست اوکراین که رتبه دوم را کسب کرد، سهم بسیار کمتری را به خود اختصاص داد. هر دوی این احزاب سیاسی بعداً هدف جنبش یورومیدان شدند. یوری الکساندرویچ مشکوف، رئیس‌جمهور سابق کریمه در ژوئیه ۲۰۱۱ خواستار برگزاری همه‌پرسی برای بازگرداندن قانون اساسی کریمه در سال ۱۹۹۲ شد. در نتیجه یک دادگاه محلی در کریمه مشکوف را به مدت پنج سال از اوکراین اخراج کرد.
بر پایه سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، روس‌ها ۵۸٫۵ درصد از جمعیت کریمه را تشکیل می‌دهند. دو گروه قومی بعدی اوکراینی‌ها که ۲۴ درصد و تاتارهای کریمه که ۱۰٫۲ درصد را تشکیل می‌دادند بودند. دیگر اقلیت‌های قومی که در کریمه حضور دارند شامل بلاروس‌ها و ارمنی‌ها هستند. ۷۷ درصد از جمعیت کریمه زبان مادری خود را روسی، ۱۱٫۴ درصد تاتاری کریمه و ۱۰٫۱ درصد اوکراینی گزارش کردند.
دونباس ( ; )، یا حوضه دونتس، منطقه ای است که امروزه از استان‌های دونتسک و لوهانسک اوکراین تشکیل شده‌است. قبلاً برای " مزارع وحشی " () شناخته می‌شد. منطقه ای که اکنون دونباس نامیده می‌شود تا میانه سده ۱۸، زمانی که امپراتوری روسیه به رهبری امپراتور کاترین دوم، "هتمانات" و هتمانات را فتح کرد تا حد زیادی تحت کنترل هتمانات قزاق اوکراین و خانات کریمه ترک بود. روسیه نام این سرزمین‌ها را «روسیه جدید» (، "نووروسیا") گذاشت. با وقوع انقلاب صنعتی در سراسر اروپا، منابع عظیم زغال سنگ دونباس در میانه سده نوزدهم مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این امر منجر به رونق جمعیت در منطقه شد که عمدتاً مهاجران روسی بودند. در سال ۱۸۵۸، جمعیت منطقه ۷۰۰۷۶۷ نفر بود که تا سال ۱۸۹۷ به ۱۴۵۳۱۰۹ نفر رسید. بر اساس سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷، اوکراینی‌ها ۵۲٫۴ درصد از جمعیت منطقه را تشکیل می‌دادند، در حالی که روس‌ها ۲۸٫۷ درصد را تشکیل می‌دادند. یونانی‌ها، آلمانی‌ها، یهودی‌ها و تاتارها نیز در دونباس، به‌ویژه در ناحیه ماریوپل، که ۳۶٫۷ درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند، حضور چشمگیری داشتند. با وجود این، روس‌ها اکثریت نیروی کار صنعتی را تشکیل می‌دادند. اوکراینی‌ها بر مناطق روستایی تسلط داشتند، اما شهرها بیشتر تنها توسط روس‌هایی که به دنبال کار در صنایع سنگین منطقه آمده بودند، مسکونی شده بودند. آن دسته از اوکراینی‌های قومی که برای کار به شهرها نقل مکان کردند، به سرعت در طبقه کارگر روسی زبان جذب شدند.
اوکراینی‌های دونباس تحت تأثیر قحطی هولودومور در سال‌های ۱۹۳۲–۱۹۳۳ و سیاست روسی‌سازی ژوزف استالین قرار گرفتند. از آنجایی که اکثر اوکراینی‌ها کشاورزان و دهقانان روستایی بودند (که توسط رژیم شوروی " کولاک " نامیده می‌شد)، بیشترین قحطی را متحمل شدند. بر اساس گزارش انجمن اوکراینی‌ها در بریتانیای کبیر، جمعیت منطقه ای که اکنون استان لوهانسک است در نتیجه قحطی ۲۵ درصد کاهش یافت و منطقه ای که اکنون استان دونتسک است، ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش به خود دید. بر اساس یک تخمین، ۸۱٫۳٪ از کسانی که در طول قحطی در SSR اوکراین جان باختند، اوکراینی نژاد بودند، در حالی که تنها ۴٫۵٪ از نژاد روسیه بودند.Sergei Maksudov, "Losses Suffered by the Population of the USSR 1918–1958", in "The Samizdat Register II", ed. R. Medvedev (London–New York 1981) در طول بازسازی دونباس پس از جنگ جهانی دوم، بسیاری از کارگران روسی برای سکونت مجدد در منطقه وارد شدند و تعادل جمعیت را بیشتر تغییر داد. در سال ۱۹۲۶، ۶۳۹۰۰۰ نفر روس در دونباس ساکن بودند. تا سال ۱۹۵۹، جمعیت قومی روسیه بیش از دو برابر شد و به ۲٫۵۵ میلیون نفر رسید. روسی‌سازی با اصلاحات آموزشی شوروی در سال‌های ۱۹۵۸–۱۹۵۹، که منجر به حذف تقریباً تمام آموزش‌های زبان اوکراینی در دونباس شد، بیشتر پیشرفت کرد. در زمان سرشماری شوروی در سال ۱۹۸۹، ۴۵ درصد از جمعیت دونباس قومیت خود را روس گزارش کردند.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ساکنان دونباس بر خلاف بقیه اوکراین، عموماً طرفدار روابط قوی تر با روسیه بودند. . به دنبال اعتصاب معدنچیان در سال ۱۹۹۳ در منطقه که خواستار یک اوکراین فدرال و خودمختاری اقتصادی برای دونباس بودند، یک همه‌پرسی در سال ۱۹۹۴ در مورد مسائل گوناگون قانون اساسی در استان‌های دونتسک و لوهانسک، همزمان با نخستین انتخابات پارلمانی در اوکراین مستقل برگزار شد.
رای‌دهندگان و سیاستمداران دونباس تا زمان انقلاب نارنجی ۲۰۰۴ نفوذ گسترده‌ای بر سیاست اوکراین داشتند. ویکتور یانوکوویچ، نخست‌وزیر وقت، که هدف انقلابی داشت، اهل دونباس است و بیشترین حمایت خود را نیز در آنجا پیدا کرده‌است. در اوج انقلاب، سیاستمداران منطقه ای طرفدار یانوکوویچ در دونباس خواستار برگزاری همه‌پرسی در مورد ایجاد " جمهوری خودمختار اوکراین در جنوب شرقی " یا جدایی از اوکراین شدند. این اتفاق نیفتاد و حزب مناطق یانوکوویچ در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۰۶ پیروز شد. او بعداً در سال ۲۰۱۰ به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. دولت او به رهبری نخست‌وزیر میکولا آزاروف، قانون بحث‌برانگیز زبان منطقه ای را در سال ۲۰۱۲ اجرا کرد. این قانون به زبانی وضعیت «زبان منطقه ای» را می‌دهد که در آن درصد نمایندگان گروه قومی آن بیش از ۱۰٪ از کل جمعیت یک منطقه اداری تعریف شده باشد. وضعیت زبان منطقه ای اجازه استفاده از زبان‌های اقلیت را در دادگاه‌ها، مدارس و سایر موسسات دولتی در این مناطق اوکراین می‌دهد. این بدان معناست که زبان روسی برای اولین بار از زمان استقلال اوکراین در دونباس به رسمیت شناخته شد. این قانون در ۲۸ فوریه ۲۰۱۸ توسط دادگاه قانون اساسی اوکراین خلاف قانون اساسی اعلام شد و در سال ۲۰۱۹ با قانون جدیدی جایگزین شد که هدف آن تقویت استفاده از زبان اوکراینی بود.
بر اساس سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، ۵۷٫۲٪ از جمعیت دونباس را اوکراینی‌ها، ۳۸٫۵٪ روس‌ها، و ۴٫۳٪ سایر گروه‌های قومی، عمدتاً یونانی (۱٫۱٪) و بلاروس (۰٫۹٪) تشکیل می‌داد. ۷۲٫۸٪ از جمعیت گزارش کردند که زبان مادری آنها روسی است. زبان‌های دیگر که عمدتاً توسط گروه‌های قومی اقلیت صحبت می‌شود، ۱٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند. در میان این گروه‌ها، تنها روماها گزارش شده‌اند که از زبان روسی در زندگی روزمره استفاده نمی‌کنند و به جای آن از زبان رومی استفاده می‌کنند.
خارکف که پیشتر یک منطقه کم جمعیت بود، تعداد زیادی از مهاجران اوکراینی را برای اولین بار در زمان قیام خلمنتسکی ۱۶۴۸–۵۷ در خود جای داد. این مهاجران از جنگ بین قزاق‌های اوکراینی و کشورهای مشترک المنافع لهستان-لیتوانی در نزدیکی رودخانه دنیپر فرار کرده بودند. منطقه ای که در آن ساکن شدند «اسلوبودا اوکراین» نام داشت (، "اسلوبودسکایا اوکراین"). در طول سده‌های بعد، موج‌های متعدد مهاجرت به اسلوبودا اوکراین، هم اوکراینی‌های قومی و هم روس‌های قومی را به همراه داشت. پیش از سده نوزدهم، تعداد کمی از روس‌ها در این منطقه ساکن شدند. آنها تمایل داشتند در شهرها زندگی کنند، در حالی که مناطق روستایی تحت تسلط اوکراینی‌ها بود. این منطقه یک دولت خودمختار قزاق داشت تا اینکه در سال ۱۷۶۵ توسط کاترین کبیر خودمختاری لغو شد. در سال ۱۸۳۲، شکاف شهری و روستایی به شدت ریشه دوانید: ۵۰٪ از بازرگانان را روس‌ها، و ۴۵٪ از صاحبان کارخانه‌ها روس بودند. در راستای این روسی شدن فزاینده، نام اسلوبودا اوکراین با فرمانداری خارکف در سال ۱۸۳۵ جایگزین شد. در سرشماری امپراتوری ۱۸۹۷ نشان داده شده‌است که زبان مادری ۸۰٫۶٪ از جمعیت استان خارکف اوکراینی بوده، در حالی که زبان روسی به عنوان زبان مادری تنها ۱۷٫۷٪ از جمعیت بوده‌اند.
شهر خارکف در سال ۱۹۲۲ پایتخت اتحاد جماهیر شوروی اوکراین شد. در طول قحطی هولودومور ۱۹۳۲–۱۹۳۳، حومه منطقه خارکف که اکثریت جمعیت اوکراینی داشت ویران شد. در همان زمان، شهر خارکف به شدت صنعتی شد و جمعیت روسی آن رونق گرفت. تا زمان سرشماری شوروی در سال ۱۹۸۹، ۳۳٫۲ درصد از جمعیت استان خارکف را روسی می‌دانستند و ۴۸٫۱ درصد از جمعیت گزارش کردند که زبان مادری آنها روسی است.
بر اساس سرشماری اوکراین در سال ۲۰۰۱، اوکراینی‌های قومی ۷۰٫۷ درصد از جمعیت استان خارکف را تشکیل می‌دهند، در حالی که روس‌ها ۲۵٫۶ درصد را تشکیل می‌دهند. سایر اقلیت‌های قومی ثبت شده در استان خارکف شامل ارامنه، یهودیان و بلاروس‌ها هستند. ۵۳٫۸ درصد از جمعیت گزارش کردند که زبان مادری آنها اوکراینی است، در حالی که ۴۴٫۳ درصد گزارش کردند که زبان آن روسی است."Linguistic composition of Kharkiv Oblast". "Ukrainian Census of 2001". State Statistics Committee of Ukraine. Archived from the original on 18 May 2013. Retrieved 21 September 2014.
در سال ۱۵۹۳، امپراتوری عثمانی منطقه ای را که اکنون استان اودسا نامیده می‌شود، فتح کرد و آن را به نام اوزو ایالت، که به‌طور غیررسمی به عنوان "خان اوکراین" شناخته می‌شود، ادغام کرد. پس از جنگ روسیه و ترکیه ۱۷۸۷–۱۷۹۲، یدیسان، تقریباً مطابق با شهر مدرن اودسا، توسط امپراتوری عثمانی در معاهده یاسی به عنوان بخشی از امپراتوری روسیه به رسمیت شناخته شد. بر اساس نخستین سرشماری امپراتوری روسیه در منطقه یدیسان، که در سال ۱۷۹۳ پس از اخراج تاتارهای نوگای انجام شد، چهل و نه روستا از شصت و هفت روستای بین رودخانه دنیستر و رودخانه بوگ جنوبی از نظر قومی رومانیایی بودند (که مولداویایی نیز نامیده می‌شوند).E. Lozovan, "Romanii orientali", "Neamul Romanesc", 1/1991, p.32. متعاقباً، روس‌های قومی منطقه را مستعمره کردند و شهرها و بندرهای جدید بسیاری را تأسیس کردند. در سال ۱۸۱۹، شهر اودسا به یک بندر آزاد تبدیل شد. جمعیت بسیار متنوعی در آن زندگی می‌کردند و بازرگانان دریای سیاه به آنجا رفت و آمد می‌کردند. در کمتر از یک سده، شهر اودسا از یک قلعه کوچک به بزرگترین شهر در منطقه روسیه نو تبدیل شد.
در زمان سرشماری امپراتوری سال ۱۸۹۷، جمعیت تقریبی استان اودسا نوین ۱٬۱۱۵٬۹۴۹ نفر بود. بر پایه آن سرشماری، ۳۳٫۹ درصد از جمعیت را اوکراینی، ۲۶٫۷ درصد روسی، ۱۶٫۱ درصد یهودی، ۹٫۲ درصد مولداوی، ۸٫۶ درصد آلمانی، ۲ درصد لهستانی و ۱٫۶ درصد بلغاری تشکیل می‌داد. این اعداد نشان می‌دهد که تنوع قومیتی در منطقه بسیار زیاد بوده و هیچ گروهی اکثریت مطلق را نداشته‌است.
در دوره اولیه اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، استان اودسا از بخش‌هایی از استان خرسون سابق تشکیل می‌شد. این منطقه جدید پایه منطقه نوین اودسا را تشکیل داد. در طول دوران بین دو جنگ، بودجاک بخشی از پادشاهی رومانی بود. قحطی ۱۹۳۲–۱۹۳۳ هولودومور تأثیر جمعیتی عمیقی بر منطقه داشت. جمعیت آن ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش یافت."The Number of Dead". Association of Ukrainians in Great Britain. Archived from the original on 6 October 2014. Retrieved 21 September 2014. حدود یک دهه بعد، اشغال اوکراین توسط نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم تأثیر مخربی بر جمعیت یهودیان سابق منطقه داشت. همچنین در طول جنگ، بودجاک با تنوع قومیتی به عنوان استان ازمیل به SSR اوکراین ضمیمه شد و در سال ۱۹۵۴ در استان اودسا ادغام شد.
در زمان سرشماری شوروی در سال ۱۹۸۹، ۲۷٫۴٪ از جمعیت استان اودسا خود را قومی روسی معرفی می‌کردند، در حالی که ۵۵٫۲٪ خود را اوکراینی قومی معرفی می‌کردند. بقیه را بیشتر مولداوی‌ها، بلغاری‌ها و گاگاوزها تشکیل می‌دادند.
شاکه و خان‌منصور "(به کردی: شاکه و خان مه‌سۊر") از معروفترین شاعران کردی کلهری هستند. خان منصور خان ایوان بود و شاکه اهل دهستان بولی در نردیکی ایوان بود. از آن‌ها دیوانی به زبان کردی کلهری باقی مانده‌است.
طبق آنچه که به صورت سینه به سینه منتقل شده‌است، خان منصور در حدود سال ۱۱۰۵ ه‍.ق در منطقه جوی زر ایوان به دنیا آمده و نژاد او از ایل کلهر بوده‌است. او خان منطقه ایوان و مناطق همجوار (کلهر-مانشت و تیلاور) در زمان حکومت نادر شاه افشار بوده‌است. خان منصور مردی خوش سیما، شکیل و نیرومند، اهل سیاحت و شکار و می‌گویند باسواد بوده‌است.
در مورد زمان تولد شاکه به وفور از حدس و گمان استفاده می‌شود. اکثر صاحبنظران می‌گویند که شاکه، ده پانزده سالی از خان منصور کوچکتر بود پس با این اوصاف وی باید متولد سال‌های حدود۱۱۱۵ تا ۱۱۲۰ ه‍.ق باشد. محل تولد او در روستای پاقلعه در دهستان بولی است.
خان منصور جوانی خوش سیما، خوش ذوق و خوش سخن بوده است. طبیعت زیبای منطقه، شکار و خوش گذرانی به وی طبعی لطیف و کلامی موزون داده بود.
در کتاب 'دیوان اشعار و زندگینامه شاکه و خان منصور' نوشته 'علی محمد سهراب نژاد' داستان آشنایی شاکه و خان منصور بدین شرح است:
دم غروبی که شاکه برای فروش نمک به منطقه محل اسکان خان و اطرافیانش می آید و بساط معامله وسود وسودا را پهن می کند، مشتریان زیادی از زنان و زیبارویان ایوانی و کلهر را دور خود جمع می کند، زنان ودختران بطور عادی وبی پرده با شاکه روبه رو می شدند و با او به جدال و معامله و بگو مگو می پردازند وشاکه با کمال بشارت وخوش برخوردی با آنها رو به رومی شود، خان این منظره را می بیند و می گوید درویشی او از خانی من بهتر است
(در این هنگام خان منصور با مصرع شعری باب صحبت را با شاکه باز می کند و شاکه نیز با مصرع شعری جواب او را می دهد) خان منصور طبع لطیف شاکه را می پسندد او را به میهمانی خود می پذیرد، ملاقات شاکه وخان منصور نقطه شروع زندگی این دو شاعر است در شعر گفتن چنان ذوقشان در هم آمیخته گشته که هر مصراع را که خان منصور می گفته مصراع بعد را شاکه فی البداهه جواب می داده است.
استاد محیی‌الدین صالحی در کتاب سرود بادیه تولد خان‌منصور را ۱۱۰۵ هجری قمری ثبت نموده‌است. وی پسر میرمیدان پسر منصورخان اول پسر محمدجعفر گپو (دو پسر به نام‌های منصورخان و شهبازخان داشته‌است؛ منصوربیگ یا شهباز بیگ) که نویسنده شرفنامه هم به این اسامی (منصورخان و شهبازخان) اشاره نموده‌است. محمدجعفر گپو پسر محمدحسن‌خان پسر اسدخان می‌باشد که بعدها ایل و طایفهٔ «مه‌سۊری کلهر» را به خود اختصاص داده‌اند و از ایل کلهر و حاکم منطقهٔ ایوان در اواخر دوران صفویه و حکومت نادرشاه بوده‌است.
این دو شاعر در شعر گفتن چنان ذوقشان در هم آمیخته می‌شود که هر مصراع را که خان منصور می‌گفته مصراع بعد را شاکه فی البداهه جواب می‌داده‌است.
تاکنون ۶۲۰ بیت از اشعار این دو شاعر توسط محققین و شاعران کورد به صورت سینه به سینه جمع‌آوری شده‌است که در ادبیات جهان این شکل از شعر گفتن وجود نداشته‌است.
میر جلال الدین کزازی در همایش ملی مانگ و مانشت در شهرستان ایوان با بیان اینکه ویژگی همسرایی اشعار «شاکه» و «خان منصور» در ادبیات ایران کم‌نظیر است و نمونه‌های بسیار کمی با این بلاغت و مهارت در اشعار شاعران این سرزمین وجود دارد، افزود: پیوند این دو شاعر شگفت‌انگیز و بی نظیر است و شاید بتوان آنرا با پیوند «مولانا» و «شمس» سنجید اما هرگز مولانا و شمس بدان سان که این دو بودند، همسرایی نکرده‌اند.
استاد دانشگاه تهران با اشاره به اینکه شهرستان ایوان امروز سر به کیوان می‌ساید چراکه وقت آن رسیده که یکی از فرزندان خود را به نام «خان منصور» گرامی بدارد، اظهارداشت: هیچ سخنورانی در ایران وجود نداشته که مانند «شاکه و خان منصور» اینچنین پیوند تنگاتنگ داشته باشند و دیوانی که آمیزه ای از سخنان هر دو سخنور باشد در ادبیات ایران به ندرت یافت می‌شود.
میر جلال الدین کزازی با بیان اینکه «خان منصور» ماهی بوده که از پس مانشت بردمیده و یار یکدل او «شاکه» به پرتو این ماه می‌ماند، خاطرنشان ساخت: در شهر باستانی ایوان مایه شگفتی نیست که مردانی همچون شاکه و خان منصور در دامان ادب خود پرورده باشد چراکه این دیار مملو از انسان‌های فرهیخته و ادیب بوده‌است.
وی به نام تاریخی شهر ایوان در زمان هخامنشی با واژه‌های هخامنشی «آپادانا» یا «یاوانا» اشاره کرد و بیان داشت: برای شناخت بیشتر این دو شاعر توانمند انجام کارهای پژوهشی و تحقیقاتی در خصوص ویژگی‌های اشعار آنان لازم است.
علیرضا خانی شاعر و نویسنده ایوانی که در زمینه اشعار این دو شاعر تحقیق و پژوهش‌های متعددی انجام داده و توانسته کتاب (شنهٔ وای شه مال) یعنی نسیم باد شمال که جزو جدیدترین اثر پژوهشی در رابطه با اشعار شاکه و خان منصور است را به همراه بهناز دلشاد توسط نشر باشور به چاپ برساند. کتاب که حاصل پژوهشی دانشگاهی است دارای سپاس نامه، مقدمه، مختصری از تاریخ کرد، کلهر و ایوان، مختصری در باب تقسیمات رایج زبان‌شناسی راجع به زبان کردی، مبحثی در باب زندگی‌نامه هر دو شاعرمورد بحث و مطلبی در باب ویژگی‌های سبکی این دو سراینده است که با توجه به وجه پژوهشی کتاب لازم بود مستقلا و با مباحثی طولانی‌تر به آن پرداخته می‌شد.
خان‌منصور به شاکه می‌گوید:
که‌ل ره م قه‌تاران! که‌ل ره‌م قه‌تاران
سوو بچیم وه سه‌یر که‌ل ره‌م قه‌تاران
گه‌ل گه‌ل و تیپ تیپ، سوو سدای یاران
چو قورازهٔ قاز ئامین وه یاران
پرسام ئهٔ چنار غه‌ریب شاران!
جاگهٔ عیش ونوش! گوزه‌رگای یاران
پرسام ئهٔ چنار! شه‌م شه‌مال له‌رز
تو له هه‌وای کی ئی قه‌ور بوده به‌رز
پرسام ئهٔ چنار پهٔ کی زه‌رده‌نی؟
مه‌ر چو من هجران شه‌خسی که‌رده‌نی؟
ئه‌وسا توله‌ی بوم که‌فتم له داران
سه‌وز کردم له به‌ین شیش مه‌غاران
گه‌ل گه‌ل نازاران هاتن وه پاگه م
ته‌مه‌نگا کردن هه‍ر سوو له ساگه‌م
قی‍قه‌ی نازاران مه‌نیشت ئه‌و شاخم
منیش له‌و بووته‌و به رز بو ده‌ماخم
له‌به‌س ته‌مه‌نگای زنج و خال کردم
یه‌سه لەو بووته‌و زه‌عیف و زه‌ردم
شوکرانه‌م پێد بوو بیناێ بان سه‌ر
کووره گڵاڵان لافاو گرته وه‌ر
شوکرانه‌م پێد بوو که‌س سڕ نه‌زانا
سفێد په‌ڕ له رۆ سه‌رزه‌مین شانا
شوکرانه‌م پێد بوو هه‌ر وه‌خت مه‌ێلت هه‌س
وه بێ نم سه‌ونز که‌ێ گوڵان که‌ڵ مه‌س
شوکرانه‌م پێد بوو ساێه‌قه‌ێ نه‌سیم
سه‌ر تیه‌تان کردێه وه تڵا و وه سیم
شوکرانه‌م پێد بوو ئاو شه‌و ماسن
ئاقاێ عزرائیل به‌نی ئایه‌م تاسن
شوکرانه‌م پێد بوو ئه‌ێ بارلاهی
زه‌مین یه‌خ به‌ساس تا گاه ماهی
ماهی‌ها وه بان گورده‌ێ نه‌هه‌نگێ
نه‌هه‌نگ‌ها وه بان به‌ربه‌ر سه‌نگێ
ئه‌و سه‌نگه ه‌ا بان تێخ فه‌ره‌نگێ
په‌ێوه‌سه له بان زوان له‌نگێ
وه شه‌و مه‌سازوو میل سووهان ساو
وه رووژ مه‌تکێ قه‌تره قه‌تره‌ێ ئاو
فه‌سڵ نه‌و به‌هار چۊ کیه‌نی نۊره‌
ئه‌ێ نۊره‌ له‌ تێوڵ موفڵسان دۊره‌
وه‌هار وه‌و خه‌ێمه‌ێ ره‌نگاێ ره‌نگه‌وه‌
هه‌ر مه‌لێ سازێ گرت وه‌ چه‌نگه‌وه‌
وه‌هار هاتگه‌ چۊ حاکم نوو
سیا دره‌ختان کرد وه‌ سه‌وزه‌ چوو
بوڵبوڵ له‌ چه‌مه‌ن، که‌و له‌ نساران
ئه‌و یه‌ک مه‌چڕن ڕه‌وزه‌ێ وه‌هاران
ڕه‌نگ ڕه‌نگ مه‌گره‌وسێ هه‌ر سوو له‌ کاوان
وێنه‌ێ عه‌رووسێ بەیوو وە (مه‌چوو وه‌) باوان
شاکه‌ سه‌ر تیه‌تان وه‌ خەێمه‌ێ گوڵ بوو
تڵه‌سم تووفان زه‌لان باتڵ بوو
شاکه در سوگ خان منصور گفته‌است:
مانێشت پووشاگە بەرگێ لە مەچیر
ئەڕا خان مەسۊر نیەچوو وە نەچیر
بانکوڵ پووشاگە بەرگێ لە دوار
ئەڕا خان مەسۊر نیەچوو وە شکار
اشعار شاکه و خان منصور سخت مورد توجه مردم بوده است و " گورانی‌"، خوانان و "هوره چڕان‌" غرب کشور، اشعارشان را به مناسبت‌های مختلف می‌خواندند. صوت جمیل شعر شاکه و خان منصور از تنگنای ایوان و حلقهٔ تنگ ایل کلهر گذشته، ایلام ، کرمانشاه ، کردستان ، لرستان و کردستان عراق خاصه خانقین و مندلی را درنوردیده است و البته طبیعی است که شعرهایی از این دست که از صدها صافی ذوق و ضمیر می‌گذرند، به مرورزمان از اصالتشان کاسته شده و به رنگ راویان درآمده باشد.
https://www.noormags.ir/view/fa/keyword/%D8%AE%D8%A7%D9%86_%D9%85%D9%86%D8%B5%D9%88%D8%B1
سلواگ بولیگ () شرکت املاک و مستغلات نروژی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
اسبانکن () شرکت خدمات مالی و بانکداری نروژی است، که در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت اسکاندیا تأسیس شد.
فوتوکیور () شرکت داروسازی نروژی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
نروژین پراپرتی () شرکت املاک و مستغلات نروژی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
آیدکس بایومتریکس () شرکت داروسازی نروژی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
گریگ سیفود () شرکت صنایع غذایی نروژی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
هلگلندز کرفت () شرکت خدمات برق نروژی است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
لیس انرژی () شرکت خدمات برق نروژی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
هاوگالند کرفت () شرکت دولتی خدمات برق نروژی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
ایدسیوا انرژی () شرکت دولتی برق نروژی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
تی‌کی براویگ () شرکت هلدینگ ترابری و لجستیک نروژی است، که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد.
دی‌ان‌بی نور () شرکت هلدینگ نروژی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
اسپورواین () شرکت ترابری ریلی نروژی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
گروه پاریتو () شرکت هلدینگ خدمات مالی نروژی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
بودو انرژی () شرکت خدمات برق نروژی است، که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد.
اوستفولد انرژی () شرکت دولتی خدمات برق نروژی است، که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد.
نور لاینز () شرکت کشتیرانی نروژی است، که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد.
اصل طراز اول اصل دوم متمم قانون اساسی مشروطه است که به موجب آن پنج تن از "علمای طراز اول" به معرفی مراجع تقلید شیعه و رای مجلس شورای ملی یا به قید قرعه انتخاب می‌شدند تا مواد عنوان شده در این مجلس را از نظر انطباق با قواعد اسلام بررسی و موارد مغایر با آن را رد کنند.
مجلس مقدس شورای ملی که به توجه و تأیید حضرت امام عصر عجل الله فرجه و بذل مرحمت اعلیحضرت شاهنشاه اسلام خلدالله سلطانه و مراقبت حجج اسلامیه کثرالله امثالهم و عامه ملت ایران تأسیس شده‌است باید در هیچ عصری از اعصار مواد قانونیه آن مخالفتی با قواعد مقدسهٔ اسلام و قوانین موضوعه حضرت خیرالانام صلی الله علیه و آله و سلم نداشته باشد و معین است که تشخیص مخالفت قوانین موضوعه با قواعد اسلامیه بر عهدهٔ علمای اعلام ادام‌الله برکات وجودهم بوده و هست لهذا رسماً مقرر است در هر عصری از اعصار هیئتی که کمتر از پنج نفر نباشد از مجتهدین و فقهای متدینین که مطلع از مقتضیات زمان هم باشند باین طریق که علمای اعلام وحجج اسلام مرجع تقلید شیعه اسامی بیست نفر از علماء که دارای صفات مذکوره باشند معرفی بمجلس شورای ملی بنمایند پنج نفر از آنها را یا بیشتر به مقتضای عصر اعضای مجلس شورای ملی بالاتفاق یا بحکم قرعه تعیین نموده بسمت عضویت بشناسند تا موادیکه در مجلس عنوان می‌شود بدقت مذاکره و غور رسی نموده هریک از آن مواد معنونه که مخالفت با قواعد مقدسه اسلام داشته باشد طرح و رد نمایند که عنوان قانونیت پیدا نکند و رأی این هیئت علماء در این باب مطاع و متبع خواهد بود و این ماده تا زمان ظهور حضرت حجة عصر عجل الله فرجه تغییرپذیر نخواهد بود.
پس از توشیح قانون اساسی مشروطه توسط مظفرالدین شاه، ضعف‌هایی در آن به نظر رسید که باعث شد متممی بر آن وضع شود. بنا براین پس از فرمان محمدعلی شاه کمیسیونی در مجلس شورای ملی تشکیل و مسئول تدوین متمم قانون اساسی شد. بر اساس اصل دوم این متمم، محمدکاظم خراسانی و شیخ عبدالله مازندرانی، دو تن از مراجع تقلید، بیست نفر را معرفی کردند که مجلس پنج تن از آنان را برای نظارت بر تنظیم و تدوین قوانین برگزید. این افراد عبارت بودند از سید ابوالحسن اصفهانی، میرزا سید علی حایری، حاج سید باقر همدانی، حاج آقا نورالله اصفهانی، شیخ مهدی مازندرانی، حاج میرزا ابوالحسن انجزی، سید حسن مدرس و حاج امام جمعه خویی. برخی از این افراد قبول مسئولیت را نپذیرفتند و فقط دو نفر از جمله مدرس در مجلس حاضر شدند.‏
این اصل با اصرار شیخ فضل‌الله نوری که در حرم عبدالعظیم حسنی بست نشست و حمایت روحانیون از آن را جلب کرد تصویب شد. با این وجود روحانیون میانه‌رو دربارهٔ این پیشنهاد همگی موافق نبودند.‏
این اصل در مجلس دوم اجرا شد.‏
در دوره ۵ ام مجلس شورای ملی سید ابو الحسن اصفهانی و آقا میرزا محمد حسین نائینی و آقای شیخ عبد الکریم حایری طی نامه ای ۲۰ نفر از مجتهدین را برای اصل دوم متمم قانون مشروطه معرفی می‌کنند.مذاکرات بیست و نهمین جلسه مجلس، در تاریخ 30 خرداد 1303 و ریاست مجلس مؤتمن الملک در این مورد چنین می‌گوید:
قرائتِ نامه آیات عظام در مجلس پنجم
مؤتمن الملک، ریاست مجلس دوره پنجم، در بیست و نهمین جلسه مجلس، در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۰۳ اظهار داشت:
در جلسه بعدی یعنی روز اول تیر ماه ۱۳۰۳ مؤتمن الملک با توجه به سوابق موجود اعلام می‌کند که با توجه به سوابق موجود انتخاب مجتهدین ناظر یا باید بر اساس رای باشد یا قید قرعه. اما در عمل این موضوع به فراموشی سپرده می‌شود و در این خصوص اقدامی صورت نمی‌گیرد.تاریخ معاصر ایران، محمد ترکمان، کتاب دوم، بهار 1369. مقاله» نظارت هیئت مجتهدین بر قوه قانون گذاری «در سه شماره اول تا سوم، تهران 1370.، ج3 / 58 - 59.
محمدرضا خدری (۳ فروردین ۱۳۷۷، شیراز) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که برای باشگاه فوتبال سایپا در لیگ برتر فوتبال ایران در پست دفاع چپ بازی می‌کند.https://www.transfermarkt.com/mohammad-reza-khedri/leistungsdaten/spieler/543735
اف‌دی ۲۰۰۹ یا (۴۱۰۷۷۷) () یک سیارک زیر کیلومتری کربنی و یک سیارک دوگانه است، که به عنوان سیارک نزدیک به زمین بالقوه خطرناک از گروه آپولو طبقه‌بندی شده‌است در ۲۴ فوریه ۲۰۰۹ توسط ستاره شناسان برنامهٔ دیده‌بان‌فضا در رصدخانه ملی کیت پیک در کوه‌های کوین‌لان در نزدیکی توسان، آریزونا، در ایالات متحده کشف شد. تا سال ۲۰۱۹، مدار مدل‌سازی شدهٔ این سیارک، آن را در معرض خطر برخورد احتمالی آینده با زمین در سال ۲۱۸۵ قرار می‌داد.
با رتبه‌بندی مقیاس فنی خطر برخورد پالرمو ۰٫۴۴-، این سیارک پنجمین رتبهٔ خطر برخورد [b] در بین تمام سیارک‌های شناخته‌شده را داشت.
قطر تخمینی، بازده جنبشی، احتمال برخورد، و فاصله زمانی. مشاهدات تا سال ۲۰۱۹ قوس رصدی را چهار سال افزایش داد و یک اثر یارکوفسکی مطلوب را شناسایی کرد که تأثیر آن را در سال ۲۱۸۵ رد می‌کرد.
بوروتو حاصل ازدواج ناروتو و هیناتا است و بزرگترین فرزند خانواده اوزوماکی محسوب می‌شود. بوروتو وقتی خیلی کوچک بود پدرش را الگوی خود می‌دانست اما وقتی ناروتو به به مقام هوکاگه رسید، نظر بوروتو در مورد او تغییر کرد. به خاطر مشغله‌ی بسیار زیاد هوکاگه، ناروتو ناخواسته از خانواده‌اش غافل شد و این موضوع باعث شد تا بوروتو برای جلب توجه پدرش دست به هر کار نامتعارفی بزند. او به تدریج از مقام و وظایف هوکاگه تنفر پیدا کرد و هرگز دوست نداشت روزی به چنین مقامی برسد. همین موضوع نقطه اختلاف او با هم‌تیمی‌اش سارادا اوچیها بود، چرا که سارادا مقام هوکاگه را تحسین می‌کند و دوست دارد که روزی به این جایگاه برسد. پس از اتفاقات مربوط به فیلم بوروتو و حمله‌ی اعضای قبیله اوتسوتسوکی به دهکده کونوها، بوروتو متوجه دشواری مسئولیت هوکاگه شد و درک بهتری از پدرش پیدا کرد. به همین سبب رابطه‌ی او با ناروتو بهبود پیدا کرد.
او در حال حاضر یک گنین در تیم کونوهامارو است. اوایل بوروتو به مرور زمان همانند پدرش استعدادهای بیشتری را در خود یافت، اما بر خلاف ناروتو او هیچ انگیزه‌ای برای تمرین کردن فنون نداشت. به همین خاطر میزان پیشروی او ناچیز بود و او پس از مدتی به صورت مخفیانه روی به استفاده از تجهیزاتی پیشرفته آورد تا کمبودهایش را پوشش دهد. با این حال پس از حمله موموشیکی به دهکده‌اش این رفتار نیز در بوروتو اصلاح شد. حالا رویای او این است که روزی همانند مربی‌اش ساسوکه اوچیها به نینجایی قدرتمند تبدیل شود تا از دهکده‌اش در مقابل دشمنان محافظت کند.
بوروتو اولین فرزند هیناتا و ناروتو اوزوماکی است. پس از گذشت دو سال از تولدش هیماواری به عنوان خواهرش به دنیا آمد. با توجه به این که والدین او با گذشت سال‌ها همچنان رابطه با دوستان دوران بچگی خود را حفظ کرده‌اند، بنابراین بوروتو پدر و مادر همسالان خود را به خوبی می‌شناسد.
در روز مربوط به مراسم انتخاب ناروتو به عنوان هوگاکه هفتم، خواهر بوروتو یعنی هیماواری قصد داشت عروسک پاندای خود را به این مراسم بیاورد. بوروتو برای این که عروسک را با خود حمل نکند آن را از خواهرش جدا کرد. طی یک کش و مکش سر عروسک کنده شد و هیماواری که عصبانی شده بود بیاکوگانش بیدار شد و با وجود معذرت‌خواهی بوروتو به سوی او حمله‌ور شد. ناروتو این موضوع را حس کرد و خود را برای محافظت از بوروتو رساند. او طی حمله‌ی هیماواری به یکی از نقاط چاکرایش از پای درآمد و بوروتو از ترسش در کمد لباس اتاقش پنهان شد هر چند که هیماواری خیلی زود جای او را پیدا می‌کند.
بعد از شکست دادن موموشیکی، بوروتو مهری به شکل لوزی را در دست راستش دریافت کرد که به‌وسیله آن قادر به دستیابی به قدرت‌های موموشیکی بود. با این حال او در ابتدا نمی‌توانست به آن دسترسی پیدا کند و علاوه بر آن این مهر چاکرای فراوانی را مصرف می‌کرد. او مدتی بعد موفق به فعال کردن این قابلیت در خود شد.
وقتی که کارما فعال شود، این نشان روی دست بوروتو گسترش پیدا کرد و تمام دست و سمت راست صورت او را می‌گیرد. در این حالت پارامترهای فیزیکی او به شکل قابل توجهی افزایش پیدا می‌کند و بوروتو قادر است هر نوع نینجوتسو یا انرژی را جذب کند. همچنین وقتی کارمای او با کارمای دیگری همگام سازی شود، بوروتو قادر است دروازه‌ای بین بعدی به قلمروهای دیگر باز کند. او در ابتدا با اراده‌ی خود قادر به انجام این کار نبود اما بعدها با توسط کاواکی آموخت که چطور به طور موثر از آن استفاده کند.