moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آلفادولون (INN) یک استروئید عصبی فعال و بیهوش کننده عمومی است. همراه با آلفاکسولون، به شکل آلفادولون استات، یکی از اجزای داروی ترکیبی بیهوشی آلتزین است.
ویکتور نیتسو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، تاریخ‌نگار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
چراغ-پی‌اچ اصطلاحی برای وسایل روشنایی است که توسط پوئل هنینگسن طراح و نویسندۀ دانمارکی طراحی شده‌ است. این اصطلاح گاهی اوقات برای اشاره به هر چراغ طراحی شده توسط هنینگسن یا به خصوص سری چراغ‌های سه-حبابۀ هنینگسن استفاده می‌شود. چراغ‌ها توسط لویی پالسن تولید می‌شوند.
چراغ‌های هنینگسن با چندین حباب متحدالمرکز طراحی شده‌اند تا تابش خیره‌کنندۀ بصری را از بین ببرند و فقط نور منعکس شده را ساطع می‌کنند و منبع نور را پنهان می‌کنند. چراغ براق و یدکی هنینگسن در سال ۱۹۲۵ میلادی در نمایشگاه بین‌المللی هنرهای تزئینی و صنعتی مدرن، مدال طلا دریافت کرد.
کوان سونگ-هوان (؛ زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۸۹)، که بیشتر با نام هنری پیک‌بوی (؛ ) شناخته می‌شود، رپر، تهیه‌کننده موسیقی و خواننده-ترانه‌سرای اهل کره جنوبی است. او نخستین تک‌آهنگ خود به نام «Gin & Tonic» را در سال ۲۰۱۷ از طریق ساوندکلاود و اولین مینی آلبوم خود به نام "پرتره" () را در سال بعد منتشر کرد. از آغاز خوانندگی با نورون میوزیک، او دو مینی آلبوم و چندین تک‌آهنگ استند-الون منتشر کرده‌است.
پیک‌بوی با نام تولد کوان سونگ-هوان در ۲۷ مه ۱۹۸۹ به دنیا آمد و یک برادر بزرگتر دارد. او در اینچئون زندگی کرده‌است جاییکه از دبیرستان آنام فارع‌التحصیل شد. او و پارک یونگ-این از اوربن زاکاپا، هر دو از مؤسسه هاگ‌وون فارغ‌التحصیل شدند و پیک‌بوی پس از دیدن پارک یونگ-این که از یک برنامه موسیقی استفاده می‌کرد، به موسیقی علاقمند شد. پیک‌بوی به یک کمپانی به عنوان کارآموز پیوست و قصد داشت که قبل از رها کردن این مسیر، تا قبل از ۲۲ سالکی خواننده شود. او به خدمت سربازی رفت و در سال ۲۰۱۶ مرخص شد.
کادری اوتیس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
مایدو پایو (؛ زادهٔ ) حقوقدان، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
آنتس پایو (; – ) ورزشکار دو و میدانی، روزنامه‌نگار، مهندس، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
الدور پاردر (; – ) سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
اولو پتس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
گئورگ اریش پولد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
والوه راودناسک (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، سیاستمدار زن و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
آینو رونگه (; – ) سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
بی‌وان‌ای‌فور (; ) گروه پسرانهٔ اهل کره جنوبی شکل گرفته توسط دبلیوام انترتینمنت است. این گروه در ۲۳ آوریل ۲۰۱۱ پس از اینکه از طریق یک وب‌تون به مردم معرفی شد، با تک‌آهنگ «O.K» از آلبوم چندآهنگه "بیا پرواز کنیم" فعالیت خود را آغاز کرد. این گروه نه آلبوم استودیویی (چهار تا کره‌ای و پنج تا ژاپنی)، هفت آلبوم چندآهنگه و چهار آلبوم گردآوری‌شده منتشر کرده‌است. این گروه موفقیت‌های تجاری و انتقادی زیادی در مارکت‌های کره‌ای و ژاپنی به دست آورده‌است. این گروه همچنین در ایالات متحده آمریکا تور برگزار کرده‌است.
ایگور سداشف (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
دوره رنسانس دیزنی (به انگلیسی: The Disney Renaissance) به برهه زمانی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۹ میلادی گفته می‌شود که طی آن انیمیشن‌های بلند استودیو والت دیزنی پیکچرز دوباره به موفقیت‌های تجاری و انتقادی تبدیل شدند. این انیمیشن‌ها عمدتاً اقتباسی از داستان‌های شناخته شده در ژانر موزیکال بودند. این تجدید حیات به استودیو دیزنی اجازه داد تا به موفقیت‌های زیادی در فروش گیشه برسد و سود بسیار بیشتری نسبت به سال‌های قبل کسب کند.
انیمیشن‌هایی که استودیوی والت دیزنی در دوره رنسانس خودش تولید و منتشر کرده‌است، عبارتند از: "پری دریایی کوچولو" (۱۹۸۹)، "" (۱۹۹۰)، "دیو و دلبر" (۱۹۹۱)، "علاءالدین" (۱۹۹۲)، "شیر شاه" (۱۹۹۴)، "پوکاهانتس" (۱۹۹۵)، "گوژپشت نتردام" (۱۹۹۶)، "هرکول" (۱۹۹۷)، "مولان" (۱۹۹۷) و "تارزان" (۱۹۹۹).
سقوط گوندولین اثر جی. آر. آر. تالکین یکی از داستان‌هایی است که پایه‌ای برای بخشی از اثر منتشرشده پس از مرگ او، سیلماریلیون، با نسخه‌ای که بعداً در کتاب داستان‌های گم‌شده ظاهر شد، تشکیل شد. در روایت، گوندولین توسط پادشاه تورگون در عصر اول تأسیس شد. این شهر به دقت پنهان شده بود و قرن ها قبل از اینکه مورد خیانت و نابودی قرار گیرد دوام آورد.
نسخه‌ای مستقل و کامل از داستان که توسط کریستوفر تالکین ویرایش شده بود در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
تونیس سسما (؛ زادهٔ ) مهندس، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
استفانی لی (؛ ؛ نام کره‌ای: لی جونگ-آه ()، زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۳) بازیگر و مدل کره‌ای-آمریکایی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی کره‌ای "کارآگاهان دبیرستان دخترانه" (۲۰۱۴) و "استارت آپ" (۲۰۲۰) ایفای نقش کرده‌است.
والنتین استروکوف (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
اینو تام (؛ زادهٔ ) حقوقدان، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.Jaan Isotamm, Indrek Ude. "Keda me valisime 1995?", Tartu: AS Liivimaa Lombard, 1995.
ماریون رنه ریمرز توشه (متولد ۲ اوت ۱۹۸۵) یک روزنامه‌نگار ورزشی، مفسر و مجری تلویزیونی مکزیکی می‌باشد. ماریون در حال حاضر با قرارداد دارد. وی بیشتر بدلیل حضورش در فاکس اسپورت مکزیک و فاکس دیپورتز نام برده می‌شود، مکانی که ماریون در برنامه خبری ورزشی شبانه "فاکس مرکزی" از سال ۲۰۰۸تا ۲۰۲۱گویندگی کرد. او همچنین یکی از بنیانگذاران و رئیس سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی ورسوس می‌باشد.
ماریون رنه ریمرز توشه در تاریخ ۲ اوت ۱۹۸۵ در مکزیکوسیتی متولدشد. وی آلمانی الاصل می‌باشد. ماریون در سنین ۴ سالگی به ورزش‌هایی مثل شنا، تنیس، فوتبال و دو و میدانی پرداخته و قهرمان کشور کاراته بوده‌است. او تاریخ هنر و عکاسی را در فلورانس ایتالیا تحصیل کرد، ولی بعداً تصمیم گرفت در رشته ارتباطات در تکنولوژیکو د مونتری تحصیل نمود، جایی که در سال ۲۰۱۰ فارغ‌التحصیل شد.
در سال ۲۰۱۴، ماریون مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را از دانشگاه تورکواتو دی تلا با همکاری روزنامه "ملت" کسب نمود.
ماریون در سال ۲۰۰۶کار وی را به اسم ویراستار برایمخروط شمالی فاکس اسپورت آمریکای لاتین شروع نمود. در سال ۲۰۰۷ او کار پخش خود را ابتدا به عنوان گزارشگر و بعدها به نام مجری پایان هفته "خاطرات ورزشی فاکس" شروع نمود. در سال ۲۰۰۸ او مجری اصلی برنامه خبری ورزشی "روباه مرکزی" شد که در آمریکای لاتین درفاکس اسپورت و در ایالات متحده در فاکس اسپورت پخش می‌شود. او رویدادهای متعددی از جمله بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶، جام جهانی فوتبال در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸، لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ و کوپا لیبرتادورس را پوشش داده‌است.
وقتی که لیگ در ژوئیه ۲۰۱۷ راه اندازی شد، ماریون شروع به فراخوانی مسابقه هایلیگ ام ایکس زنان در فاکس اسپورت ۲ در مکزیک به عنوان تحلیلگر مسابقات و تفسیر کرد. او در ژوئیه ۲۰۱۹مفسر اصلی بازی به بازی شد. او همچنین مفسر بازی به بازی ۴مسابقه مردان بوندسلیگا آلمان در فاکس اسپورت مکزیک و فاکس اسپورت آمریکای مرکزی در ماه مه تا ژوئن ۲۰۲۰ بود، وقتی که بوندسلیگا بعداز یک وقفه ۲ماهه به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ بازی را از سر گرفت.
"ماریون" به نام مفسر بازی به بازی، پخش هر مسابقه فوتبال را در شروع نیمه نخست با فاز مهم خود آغاز می‌نماید""با این امتیاز که همیشه نزدیک توپ باشم."" (به معنای "با داشتن امتیاز همیشه نزدیک به توپ.")
در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۹، ماریون نخستین زن اسپانیایی اصل بود که فینال لیگ قهرمانان اروپا را پخش نمود، جایی که او تحلیلگر مسابقات و مفسر در برنامه‌های فاکس اسپورت مکزیک و فاکس اسپورت آمریکا مرکزی بود.
در تاریخ ۴ اوت ۲۰۲۱، ماریون اعلام نمود که بعد از ۱۵سال فاکس اسپورت مکزیک را ترک نموده تا به برود، جایی که او به پخش مسابقات و فینال لیگ قهرمانان اروپا ادامه خواهد داد.
انتظار می‌رفت ورزش تلموندو ماریون را به اسم مفسر شماره ۴ بازی به‌بازی خود ("نارادورا") برای پوشش مسابقه‌های جام جهانی فوتبال مردان قطر ۲۰۲۲ برای بازار تلویزیون اسپانیایی زبان (اسپانیایی) ایالات متحده معرفی نماید. انتظار می‌رفت ماریون با جرالدین کاراسکورو، روزنامه‌نگار ورزشی ونزوئلا، که به اسم قرضی از بوئنوس آیرس، شرکت‌های تولید رسانه‌های ورزشی در آرژانتین، گروه پی ای جی سی ای و اسپانیا سر، حضور داشته باشد، نخستین تیم پخش کننده کل زنانه را تشکیل دهند که جام جهانی مردان را فراخوانی می‌نماید. مسابقات در تلویزیون اسپانیایی زبان ایالات متحده. ماریون و کاراسکورو هر دو بازی‌های جام جهانی مردان را در محل در قطر تفسیر خواهند نمود.
در سال ۲۰۱۲، ریمرز به نام جزعی از تبادل شغلی با شرکت مخروط جنوبی فاکس اسپورت آمریکای لاتین در حالی که برای مدرک کارشناسی ارشد خود تحصیل می‌نمود، به بوئنوس آیرس، آرژانتین مهاجرت کرد. ماریون به زبان‌های اسپانیایی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی تسلط کامل دارد. سرگرمی‌های او شامل خواندن، عکاسی و موسیقی است.
ریمرز استاد روزنامه‌نگاری در تکنولوژیکو دمونتری در مکزیکوسیتی می‌باشد.
ماریون به نام عضوی از جامعه ال جی بی تی می‌شود. او با دانشمند و مجری برنامه، لئونورا میلان رابطه دارد.
آنتس تامه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
یوهان تلگما (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
تونو تپاندی (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، مدرس تئاتر، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است. وی از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آژانس امنیت سلامت انگلستان (UKHSA) یک آژانس دولتی در بریتانیا است که از آوریل ۲۰۲۱ مسئول حفاظت از سلامت عمومی و پیشرفت بیماری‌های عفونی در سراسر انگلیس است و جایگزین آژانس سلامت عمومی انگلستان هست. این یک آژانس اجرایی وزارت سلامت و مددکاری اجتماعی (DHSC) است.
تشکیل آژانس امنیت سلامت انگلستان اساساً وظایف بهبود سلامت عمومی انگلستان را به این آزانس منتقل کرد، در حالی که عناصر حفاظت از سلامت آن بخشی از آژانس دولتی جدید را تشکیل می‌دهند. کارکنان و سیستم‌ها در سال ۲۰۲۱ به سازمان جدید منتقل شدند. آزانس سلامت عمومی تا سپتامبر ۲۰۲۱ همچنان در سایه وجود داشت. آآژانس امنیت سلامت بریتانیا در ۱ اکتبر ۲۰۲۱ به‌طور کامل عملیاتی شد.
مسئولیت‌های آژانس امنیت سلامت انگلستان عبارتند از:
آژانس امنیت سلامت انگلستان با بهداشت عمومی اسکاتلند، بهداشت عمومی ولز و آژانس بهداشت عمومی ایرلند شمالی همکاری می‌کند.
دراگان روزیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال صربستان و زیر ۲۱ سال صربستان بازی کرده‌است که در پست دروازه‌بان در باشگاه فوتبال آلمریا بازی‌ می‌کند.
فصل ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده (عنوان ۱۱ کد ایالات متحده آمریکا) اجازه می‌دهد که سازمان‌های ورشکسته، تحت قوانین ایالات متحده مجدد سازماندهی شوند. این اجازه که به عنوان «ورشکستگی فصل ۱۱» شناخته می‌شود، برای هر کسب و کاری اعم از کورپوریشن، شراکت، مؤسسه انفرادی و افراد در دسترس است اما معمولاً کورپوریشن‌ها بیشتر از این قانون استفاده می‌کنند. در مقابل، فصل ۷ روند ورشکستگی را کنترل می‌کند ولی ممکن است انحلال شرکت تحت فصل ۱۱ نیز رخ دهد. از آن طرف فصل ۱۳ اجازه سازماندهی مجدد برای افراد خصوصی که ورشکست شدند را ارائه می‌کند.
در الکترونیک، ضریب تقویت، که بهره نیز نامیده می شود، میزانی است که تقویت‌کننده آنالوگ توان سیگنال را افزایش می دهد. در محاسبات این با نماد A‌ نشان داده می شود.
در مهندسی سازه ضریب تقویت نسبت خیزش مرتبه دوم به مرتبه اول است.
در تحلیل عددی ضریب تقویت عددی است که با استفاده از تحلیل پایداری فون نیومان برای تعیین پایداری یک طرح عددی برای یک معادله دیفرانسیل جزئی به دست می‌آید.
صداباز شخصی است که مشتاق بازتولید صدایی با کیفیت بالا است. یک صداباز به دنبال بازتولید صدای اجرای زنده موسیقی است، معمولاً در اتاقی با آکوستیک خوب. به‌طور گسترده توافق‌شده‌است که رسیدن به این هدف بسیار دشوار است و حتی بهترین سامانه‌های ضبط و پخش نیز به ندرت به آن دست می‌یابند.
طرزفکر صداباز ممکن است در تمام مراحل بازتولید موسیقی اعمال شوند: ضبط صوتی اولیه، فرایند تولید، و پخش، که معمولاً در یک محیط خانگی است. به‌طور کلی، ارزش‌های یک صداباز در تضاد با محبوبیت روزافزون موسیقی راحت‌تر اما با کیفیت پایین‌تر، به‌ویژه انواع فایل‌های دیجیتالی با اتلاف مانند MP3، خدمات پخش با کیفیت پایین‌تر و هدفون‌های ارزان‌قیمت است.
اصطلاح "صدای رده-بالا" به تجهیزات پخشی اطلاق می‌شود که توسط صدابازان استفاده می‌شود و ممکن است از فروشگاه‌ها و وب‌سایت‌های تخصصی خریداری شود. اجزای رده-بالا عبارتند از گرامافون‌ها، مبدل‌های دیجیتال به آنالوگ، دستگاه‌های برابرسازی، پیش‌تقویت‌کننده‌ها و تقویت‌کننده‌ها (هم حالت-جامد و هم لامپی)، بلندگوها (شامل شیپوری، بلندگوهای الکترواستاتیک و مغناطواستاتیک)، نرم‌گر برق، ساب‌ووفر، هدفون و صداگیر اتاق‌های آکوستیک علاوه بر دستگاه‌های اصلاح اتاق.
اگرچه بسیاری از فنون‌های صداباز مبتنی‌بر معیارهای عینی هستند که می‌توان با استفاده از فنون‌هایی مانند آزمایش ای‌بی‌ایکس تأیید کرد، کیفیت صدای درک‌شده لزوماً ذهنی است، که منجر به برخی از فنون‌های بحث‌برانگیز صداباز می‌شود که مبتنی‌بر اصول شبه‌علمی، جادویی یا فراهنجار هستند.
جوامع صوتی
آنا کارین انستروم () دیپلمات سوئدی است که به عنوان نماینده دائمی سوئد در سازمان ملل متحد خدمت کرده‌است، وی اعتبارنامه خود را در ۶ ژانویه ۲۰۲۰ به دبیرکل سازمان ملل متحد تقدیم کرد. انستروم از ۲۰۱۹ در سمت معاون نماینده دائمی سوئد در سازمان ملل متحد مشغول به کار است.
انستروم مدرک کارشناسی ارشد حقوق را از دانشگاه اوپسالا دریافت کرد.
انستروم پیش از این فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان نماینده کمیته سیاسی و امنیتی در نمایندگی دائم سوئد در اتحادیه اروپا در بروکسل برعهده داشت.
انستروم در سال ۲۰۰۹ پس از اینکه درسال ۲۰۰۷ به عنوان سفیر کشورهای افغانستان و پاکستان خدمت کرد، به عنوان فرستاده ویژه ملل متحد دراین کشورها بود.
شب بانوان در حمام () یک فیلم کمدی صامت به کارگردانی ادوارد اف کلاین است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
اِسکور () با نام کامل مخابرهٔ سیگنال به‌واسطهٔ تجهیزات بازپخش مداری () نخستین ماهواره مخابراتی جهان بود که به‌طور هدفمند ساخته شد. ماهوارهٔ اسکور که با یک راکت اتلس آمریکایی در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۸ پرتاب شد، امکان انجام دومین آزمایش یک سامانهٔ بازپخش مخابراتی در فضا (که نخستین مرحلهٔ آن توسط ماهوارهٔ پایونیر ۱ متعلق به نیروی هوایی آمریکا/ناسا انجام شده‌بود)،) نخستین پخش صدای انسان از فضا، و نخستین کاربرد موفق راکت اتلس به‌عنوان وسیلهٔ پرتاب ماهواره را فراهم کرد. این ماهواره به‌واسطهٔ پخش یک پیام کریسمس از سوی دوایت آیزنهاور، رئیس‌جمهور ایالات متحده با استفاده از موج کوتاه و از طریق یک ضبط صوت نصب‌شده بر روی ماهواره، توجه جهان را به خود جلب کرد. این ماهواره در میان عوام با نام «"اتلس سخنگو»" به شهرت رسید. ماهوارهٔ اسکور، در قالب یک استراتژی ژئوپلیتیک، و به‌عنوان پاسخی کاربردی به ماهواره‌های اسپوتنیک-۱ و اسپوتنیک-۲، ایالات متحده را در سطحی یکسان با اتحاد جماهیر شوروی قرار داد.
تلاش‌های شش‌ماهه نخستین تلاش‌های آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (که در آن زمان تازه‌تأسیس بود و اکنون با نام دارپا شناخته می‌شود) به رهبری روی جانسون بود و نشان داد که وجود یک گروه کوچک با تمرکز و توانایی بالا به‌همراه منابع متناسب، روشی ایدئال برای دستیابی به پیشرفت‌های فناورانه و علمی لازم برای کسب موفقیت در مسابقهٔ در حال ظهور فضانوردی در جهان است.
ماهوارهٔ اسکور دارای اهداف فنی دولایه بود. علاوه بر نشان‌دادن این که موشک اتلس قادر به پرتاب محمولهٔ ماهواره‌ای است، جرم خودِ محموله نیز چند صد برابر بیشتر از سایر ماهواره‌های پیشین ایالات متحده متحده بود. این برنامه توانست امکان‌پذیر بودن انتقال پیام‌هایی از یک ایستگاه زمینی به یک یا چند ایستگاه زمینی دیگر از طریق اتمسفر فوقانی زمین را به اثبات برساند. نتیجهٔ این برنامه، که از تکنیک‌های بی‌درنگ و ذخیره و ارسال استفاده می‌کرد، یک پیشرفت علمی بزرگ بود که نشان داد که ماهواره‌های مخابراتی فعال قادر به فراهم کردن روشی برای انتقال پیام‌ها از یک نقطه به نقاط دیگری بر روی زمین هستند.
ماهوارهٔ اسکور، که متعلق به نیروی زمینی ایالات متحده بود، در واقع یک ماهوارهٔ اتلس به طول و قطر بود که به‌عنوان بستری برای آزمایش بازپخش مخابراتی مورد استفاده قرار گرفت و بندهٔ فضاپیما نقض آنتن را ایفا می‌کرد. هدف این ماهواره، نشان دادن امکان‌پذیری و کشف مشکلات مرتبط با بهره‌برداری از یک سامانهٔ ارتباطات ماهواره‌ای بود. این ماهواره حامل پیام‌های ضبط‌شده بر روی یک ضبط صوت بود که برای ارسال پیام تبریک کریسمس از سوی دوایت آیزنهاور مورد استفاده قرار گرفت. عملکرد اسمی این ماهواره با فعالیت به‌مدت ۱۲ روز، عمر مداری برنامه‌ریزی‌شده به‌مدت ۲۰ روز، و عمر مداری واقعی برابر با ۳۴ روز همراه بود. علامت ردیابی اسکور در بسامد ۱۰۸ مگاهرتز کار می‌کرد.
بستهٔ مخابراتی اسکور توسط کنت مسترمن-اسمیت، مهندس پژوهش ارتباطات نظامی، به‌همراه سایر کارکنان قرارگاه پژوهش و توسعه سیگنال نیروی زمینی ایالات متحده در دژ مونموث، نیوجرسی طراحی و ساخته شد. این برنامه در چنان سطحی از محرمانگی به اجرا درآمد که تنها ۸۸ نفر از وجود آن مطلع بودند. تا پیش از تاریخ پرتاب ماهوارهٔ اسکور، به ۵۳ نفر از این افراد گفته شده‌بود که این برنامه لغو شده‌است و نباید دربارهٔ وجود آن با دیگران صحبت کنند. این باعث شد که تنها ۳۵ نفر از این افراد، به‌همراه باقی کارکنان مهندسی، از جمله کارکنان بخش پرتاب باقی بمانند که از مأموریت اتلس ۱۰بی اطلاع داشتند و تصور آنان بر این بود که تنها بر روی پروژهٔ پرتاب آزمایشی راکت کار می‌کنند. با این حال، یک شب پیش از پرتاب راکت، در یک نشست خبری از جان ای. کلارک، معاون مدیر آرپا، سؤال شد که آیا می‌تواند وجود صدای آیزنهاور در ضبط صوت را رد کند یا خیر. او در پاسخ گفت «خیر» و گزارش‌های خبری آن روز حاکی از آن بودند که صدای مورد اشاره احتمالاً صدای رئیس‌جمهور است."Eisenhower's Voice May Be Beamed to Earth Stations from Outer Space" UPI (December 17, 1958) ""Rome News-Tribune"", p. 1
این برنامه که نسختین آزمایش ماهوارهٔ مخابراتی بود، شامل ۲ ترمینال تکرارکنندهٔ مخابراتی مشابه بود که بر روی غلاف‌های راهنما در کناره‌های پرتابه نصب شده‌بودند. این آزمایش قرار بود که امکان‌پذیری و مشکلات مرتبط با استفاده از ماهواره‌ها برای اهداف مخابراتی و ارتباطی را مورد آزمایش قرار دهد. هیچ نوسانی بر روی موج حامل از بستهٔ آزمایشی شمارهٔ ۱ دریافت نشد. پیام‌های صوتی و تله تایپ در زمان حاضر، و نیز از ضبط صوت آزمایشی شمارهٔ ۲ ارسال و دریافت شدند. این ضبط صوت ۲۸ بار با محتوای تازه پر شد و در نهایت، خرابی آن به‌دلیل خالی شدن باتری‌های آن بود. گیرنده و فرستندهٔ مورد استفاده در این آزمایش به‌ترتیب در بسامد ۱۵۰ و ۱۳۲ مگاهرتز کار می‌کردند.
وزن محمولهٔ این مأموریت بود و در داخل غلاف‌های پسارگیر موشک اتلس ساخته و جاسازی شده‌بود. وزن ترکیبی کل بستهٔ مداری نیز برابر با بود. ماهوارهٔ اسکور از مجتمع پرتاب ۱۱ در پیوست آزمایش موشک کیپ کاناورال واقع در فلوریدا به مداری با حضیض و اوج پرتاب شد و دارای انحراف مداری ۳۲٫۳° و تناوب مداری ۱۰۱٫۴ دقیقه بود. باتری‌های آن تا ۱۲ روز دوام آوردند و راکت در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۵۹ مجدداً وارد اتمسفر زمین شد.Encyclopedia Astronautica - Atlas B
تکرارکنندهٔ مخابراتی نصب‌شده بر روی موشک می‌توانست سیگنال را دریافت کند، آن را تقویت کند و سپس مجدداً آن را مخابره کند. دو مجموعهٔ اضافی از تجهیزات نیز در دماغهٔ موشک اسکور نصب شده‌بود. چهار آنتن نیز هم‌سطح با سطح موشک نصب شده‌بودند؛ دو آنتن برای مخابره و دو آنتن برای دریافت سیگنال. سایر تجهیزات اسکور شامل دو ضبط صوت، هر یک با ظرفیت چهار دقیقه می‌شد. هر یک از ایستگاه‌های زمینی مستقر در جنوب ایالات متحده می‌توانستند به ماهواره دستور ورود به حالت پخش مجدد برای مخابره کردن پیام نگهداری‌شدهٔ خود، یا دستور ورود به حالت ضبط برای دریافت و نگهداری پیامی جدید را بدهند. این افزونه‌ها زمانی ارزش خود را نشان دادند که یکی از ضبط صوت‌ها با مشکل مواجه شد و در طول مأموریت ۱۲ روزه نیز قابل استفاده نبود.
مطابق با بخشی از تاریخچهٔ رسمی آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته (ARPA),"The Advanced Research Projects Agency", 1958-1974, Barber Associates, December 1975, pages III-23 to III-24. برنامهٔ پرتاب ماهوارهٔ اسکور در ابتدا برای پخش پیام صوتی ویلبر ام. براکر، وزیر ارتش ایالات متحده برنامه‌ریزی شده‌بود. هنگامی که رئیس‌جمهور از این موضوع آگاه شد، چندین ساعت پیش از پرتاب راکت، گفت که علاقه‌مند است که پیام ارسال‌شده را خودش ارائه دهد. نوار حاوی پیام او به‌صورت دستی به کیپ کاناورال برده شد، اما در آن زمان محموله قفل شده و آمادهٔ پرتاب بود. مدیر برنامهٔ آرپا تصمیم گرفت که پرتاب را به‌همراه پیام وزیر ارتش انجام دهد، سپس آن را در فضا پاک کند و پیام رئیس‌جمهور را به‌عنوان جایگزین آن بارگذاری کند. این تلاش او موفقیت‌آمیز بود و متعاقباً پیام مخابره‌شدهٔ اسکور از فضا به زمین به شرح زیر بود:
این صدای رئیس‌جمهور ایالات متحده است. به‌واسطهٔ شگفتی‌های پیشرفت علمی، صدای من از یک ماهوارهٔ در حال چرخش به‌دور زمین در فضای خارجی به گوش شما می‌رسد. پیام من یک پیام ساده است: از طریق این وسیلهٔ منحصر به فرد، آرزوی آمریکا برای صلح در زمین و حسن نیت نسبت به انسان‌ها در همه جا را به شما و همهٔ بشریت می‌رسانم.
پخش سیگنال پیام تبریک آیزنهاور نسبتاً ضعیف بود و تنها گیرنده‌های رادیویی بسیار حساس قادر به شناسایی آن بودند. بیشتر آمریکایی‌ها این پیام را به‌شکلی که مجدداً در برنامه‌های خبری تجاری پخش شد، شنیدند.
اریک جیمز هوگلاند (زاده ۱۸ مارس ۱۹۴۴) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی و کارشناس مسائل ایران معاصر است.The Guardian از سال ۲۰۱۰ او استاد پژوهشی ارشد در مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه لوند سوئد بوده‌است.LundagårdJadaliyya
هوگلاند در واترویل، مین به دنیا آمد و در دانشگاه مین تحصیل کرد و از آنجا در سال ۱۹۶۶ مدرک لیسانس تاریخش را کسب کرد. او داوطلب سپاه صلح در ایران (۱۹۶۶–۱۹۶۸) بود و متعاقباً تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه جانز هاپکینز زیر نظر محقق برجسته حقوق اسلامی، مجید خدوری، گذراند و در سال ۱۹۷۵ دکترای روابط بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه را دریافت کرد. او در اوایل دهه ۷۰ در دوره دکترای میدانی خود در ایران با حمید عنایت، نادر افشار نادری، جواد صفی‌نژاد و مصطفی ازکیا همکاری داشت. پایان‌نامه او در مورد سیاست اصلاحات ارضی، اولین کتاب منتشر شده او، با عنوان "سرزمین و انقلاب در روستاهای ایران، ۱۹۶۰–۱۹۸۰" شد که نماینگر تأثیر اندیشه‌های جیمز اسکات، اریک ولف و بارینگتون مور جونیور بر رویکرد او در بررسی جوامع دهقانی و جنبش‌های مقاومت روستایی است.
هوگلاند تعهدی دیرینه به توسعه مطالعات خاورمیانه به عنوان یک رشته دانشگاهی دارد. او بیش از یک دهه عضو گروه تحریریه گزارش خاورمیانه منتشر شده توسط پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه بود، سپس سردبیر مجله خاورمیانه و از سال ۱۹۹۵ سردبیر نقد خاورمیانه بوده‌است.Voice America او همچنین برای چندین سازمان غیردولتی متمرکز در خاورمیانه، از جمله بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، آرشیو امنیت ملی، و موسسه مطالعات فلسطین، کار کرده‌است. تجربه تدریس او شامل کالج بیتس و کالج بودوین در مین، دانشگاه ایالتی اوهایو، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، کالج سنت آنتونی، آکسفورد، دانشگاه شیراز در ایران و دانشگاه فنی خاورمیانه در ترکیه است.Center for Middle Eastern Studies staff page
هوگلاند در طول فعالیت حرفه ای خود چندین کتاب و بیش از ۱۰۰ مقاله منتشر کرده‌است. هوگلاند در اثر خود به بررسی جنبه‌های گوناگون فرهنگ، حکومت، تاریخ، روابط بین‌الملل، ادبیات، مهاجرت، اقتصاد سیاسی، جامعه‌شناسی و مذهب ایران می‌پردازد. اگرچه به عنوان یک دانشمند علوم سیاسی آموزش دیده‌است، شناخته شده‌ترین اثر او، یعنی کتاب «زمین و انقلاب در ایران ۱۳۴۰–۱۳۶۰» در رده اقتصاد سیاسی و جامعه‌شناسی روستایی قرار می‌گیرد.CNN
آسپاید (نام ایتالیایی asp) یک موشک هوا به هوا و زمین به هوا با برد متوسط ایتالیایی است که توسط آلنیا آیروناتیکا ساخته شد است. این موشک دارای سر جستجوگر رادار نیم فعال می‌باشد. این موشک بسیار شبیه به ایم-۷ اسپارو آمریکایی است که از همان بدنه موشک استفاده می‌کند،
این شباهت با AIM-7 باعث شده بود که مطبوعات خارجی از آسپاید به عنوان یک نوع اسپارو یاد کنند. با این حال، آسپاید دارای تجهیزات الکترونیکی و کلاهک اصلی و موتور جدید و قدرتمندتر بود. هیدرولیک‌های حلقه بسته نیز جایگزین نوع حلقه باز اسپارو شدند که به آسپید مانور پایین برد بهتری داد. حتی سطوح کنترلی نیز متفاوت بود،
طراحی آسپاید تقریباً مشابه موشک اسکای فلش انگلستان بود که حدوداً در همان زمان وارد خدمت شد. خود ایالات متحده نیز یک جستجوگر تک پالس را به نسخه‌های AIM-7M در سال ۱۹۸۲ اضافه کرد.
آسپاید در نسخه‌های مختلف خود، هم در نقش هوا به هوا که توسط هواپیماهای اف ۱۰۴ در نسخه‌های مناسب F-104S و F-104ASA حمل می‌شد و هم در نقش نیروی دریایی به عنوان موشک زمین به هوا استفاده می‌شد.
در اواسط دهه ۱۹۸۰، چین تعدادی موشک آسپاید MK1را از ایتالیا خریداری کرد، سپس قراردادی را با Alenia امضا کرد تا این موشک را تحت لیسانس تولید کند. در سال ۱۹۸۹، چین اولین دسته از موشک‌های آسپاید MK1خود را با استفاده از قطعات وارداتی از ایتالیا تولید کرد. با این حال، به دلیل تحریم تسلیحاتی اتحادیه اروپا که پس از اعتراضات و کشتار میدان تیان آن من در سال ۱۹۸۹ اعمال شد، چین دیگر قادر به خرید کیت‌های اضافی موشک آسپاید نبود. چین با استفاده از مهندسی معکوس و کپی برداری خانواده موشکی خود را بر اساس آسپاید MK1 با نسخه‌های سطح به هوا با که با نام‌های موشک ال وای۶۰ و نسخه هوا به هوا با نام موشک پی ال ۱۱ شناخته می‌شوند را توسعه داد.
موتور موشک آسپاید توسط سازنده موشک روکتسان ترکیه تولید می‌شود. وزن آن حدود ۷۵ کیلوگرم است و ۵۰ کیلونیوتن نیروی رانش برای ۳٫۵ ثانیه تولید می‌کند.
۷۵ موشک برای ناوچه‌های کلاس Elli؛ سفارش در سال ۱۹۸۰ و تحویل در ۱۹۸۱.
استفاده در نیروی دریایی
۳۲۰ موشک در سال ۱۹۸۸ سفارش و تحویل در ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷.
۱۷۵ موشک آسپاید ۲۰۰۰ در سال ۲۰۰۷ سفارش و در طول ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به ارزش ۵۶۵ میلیون دلار تحویل داده شد.
۸ موشک در سال ۱۹۷۸ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۳ برای استفاده در روی ناوچه مدرن لیبیایی Dat Assawari تحویل داده شد.
۱۸موشک در سال ۱۹۹۵ سفارش داده شد و در سال ۱۹۹۷ برای کوروت کلاس Laksamana تحویل داده شد.
مورد استفاده در ناوچه ۵۰۱. در سال ۱۹۷۷ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۳ تحویل داده شد.
۲۵ موشک آسپاید MK1در سال ۱۹۷۷ سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۲ برای ناوچه Meko 360 Aradu تحویل شد.
۱۰ موشک آسپاید MK1 در سال ۱۹۸۲ سفارش داده و در سال ۱۹۸۳ تحویل داده شده‌است.
برآفتاب، روستایی در دهستان خانمیرزا بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
امامزاده عباسعلی، روستایی در دهستان خانمیرزا بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۱ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
پروژه تحقیقات و اطلاعات خاورمیانه (ام‌ای‌آرآی‌پی یا مریپ) یک گروه پژوهشی مستقل غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و گزارش‌ها و مقالات موضعی را در مورد درگیری‌های مختلف خاورمیانه منتشر کرده‌است. برجسته‌ترین نشریه آن "گزارش خاورمیانه" است که هم به صورت آنلاین و هم به صورت مجله چاپی منتشر می‌شود.
این پروژه در ابتدا توسط گروهی از فعالان ضد جنگ ویتنام آغاز شد، مریپ در سال ۱۹۷۱ با انتشار یک خبرنامه شش صفحه‌ای نامنظم به نام گزارش‌های مریپ آغاز شد. در سال ۱۹۷۳، گروه شروع به انتشار "گزارش‌ها" بر اساس برنامه‌ریزی کرد. جو استورک سردبیر قدیمی "گزارش خاورمیانه بود".American Expressions of Relief over Iran-Iraq Peace, AMERICAN EXPRESSIONS OF RELIEF OVER IRAN-IRAQ PEACE, St. Paul Pioneer Press, Aug 22, 1988.
مریپ با انتشارات مستقل پلوتو پرس شریک است. پلوتو در یک بیانیه مطبوعاتی، علایق مشترک آنها را اینگونه توضیح داد: «مأموریت هر دو سازمان، توانمندسازی و آموزش افرادی با دیدگاه‌های جایگزین در مورد چنین منطقه مورد بحث و مهمی از جهان است».Staff writer. "Pluto Press." "Middle East Research and Information Project" (MERIP). merip.org. Archived from the original.
الدمام (۸۱۶) یک ناوچه کلاس لافیت متعلق به نیروی دریایی سلطنتی سعودی است.
ناوچه الدمام یک نسخه ضدهوایی توسعه یافته از ناوچه کلاس لافایت فرانسوی است، که حداکثر وزن آن به۴۷۰۰ تن می‌رسد. طول آن۱۳۳ متر و عرض آن تقریباً ۱۶ متر است.
ناوچه الدمام در ۷ سپتامبر ۲۰۰۲ در کارخانه کشتی سازی لوریان به آب انداخته شد و در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۴ وارد خدمت شد.
سه ناوچه کلاس الریاض ساخته شده‌است:
«سال‌های طلایی» () ترانه‌ای از موسیقی‌دان انگلیسی دیوید بویی است که در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۵ به عنوان تک‌آهنگ آغازین دهمین آلبوم استودیویی او، "ایستگاه به ایستگاه" (۱۹۷۶) از طریق آرسی‌ای رکوردز منتشر شد. بویی این ترانه را تا حدودی قبل از شروع فیلم‌برداری "مردی که به زمین سقوط کرد" (۱۹۷۶) نوشت، و اکثراً در استودیو تکمیل شد و اولین قطعهٔ تکمیل‌شدهٔ آلبوم بود. تعدادی از زندگی‌نامه‌نویسان می‌گویند که این ترانه برای الویس پرسلی نوشته شده که آن را نپذیرفت، ولی همسر بویی، انجی ادعا کرد که این ترانه برای او نوشته شده‌است. ضبط آن در سپتامبر ۱۹۷۵ در استودیوی چروکی در لس آنجلس انجام شد. تهیه‌کنندگی این ترانه بر عهدهٔ بویی و هری مازلین بود و شامل مشارکت‌هایی از کارلوس آلومار و ارل اسلیک در گیتار، جورج مورای نوازنده بیس و دنیس دیویس در درام بود. دوست قدیمی بویی، وارن پیس، در آواز پس‌زمینه حضور داشت و در تنظیم صدا کمک کرد. بویی بعداً گفت که به دلیل مصرف زیاد کوکائین تقریباً چیزی از ساخت آلبوم "ایستگاه به ایستگاه" به یاد نمی‌آورد.
از نظر موسیقایی، «سال‌های طلایی» ترانه‌ای فانک و دیسکو است که یادآور سبک موسیقی آلبوم قبلی بویی، "آمریکایی‌های جوان" (۱۹۷۵)، به‌ویژه ترانهٔ «شهرت» است، اما با لحن خشن‌تر و سخت‌تر. این ترانه در خود از عناصر چند ترانه دوو-وپ دههٔ ۱۹۵۰ الهام گرفته، و به آثار چند موسیقی‌دان شباهت دارد. از لحاظ اشعاری، راوی به همدم امید می‌دهد که وارد یک لیموزین شده و از دنیای ظاهری منزوی شود. به عبارت دیگر، او به همراهش اطمینان می‌دهد که همیشه از او محافظت می‌کند و به او وعدهٔ آیندهٔ روشن‌تری را می‌دهد.
«سال‌های طلایی» از سوی منتقدان موسیقی و زندگی‌نامه‌نویسان با دید مثبتی روبرو شده‌است و روی سبک آهنگسازی آن تاکید داشته‌اند. این ترانه پس از انتشار با موفقیت تجاری همراه بود و به رتبه هشتم جدول فروش بریتانیا و رتبه دهم ایالات متحده رسید. همچنین در ایرلند، هلند و سوئد در جایگاه ده‌تای برتر قرار گرفت. این ترانه به ندرت در تور آلبوم اجرا شد اما در تورهای بعدی اجرا می‌شد. نام «سال‌های طلایی» در فهرست بهترین ترانه‌های بویی قرار گرفته‌است و در آلبوم گردآوری‌شده مختلفی از او گنجانده شده‌است که از سوی هنرمندان متعددی نیز بازخوانی شده‌است. همچنین در چند فیلم و موسیقی متن شامل "داستان یک شوالیه" (۲۰۰۱) که در آن ریمیکس جدیدی از همکار قدیمی بویی یعنی تونی ویسکانتی اجرا می‌شود، ظاهر شده‌است.
جو استورک یک فعال سیاسی آمریکایی و معاون مدیریت بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده‌بان حقوق بشر است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد در امور بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه از دانشگاه کلمبیا نیویورک است.Human Rights Watch, Joe Stork
قبل از سال ۱۹۹۶ و پیوستن وی به دیده‌بان حقوق بشر، استورک در سال ۱۹۷۱ پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه را تأسیس کردHuman Rights Watch, Joe Stork و تا سال ۱۹۹۵ سردبیر نشریه برجسته آن، "گزارش خاورمیانه" بود.American Expressions of Relief over Iran-Iraq Peace, AMERICAN EXPRESSIONS OF RELIEF OVER IRAN-IRAQ PEACE, St. Paul Pioneer Press, August 22, 1988. او به عنوان یک داوطلب سپاه صلح در ایران خدمت کرد. جو در حال حاضر به عنوان رئیس کمیته آزادی آکادمیک انجمن مطالعات خاورمیانه خدمت می‌کند و در کمیته‌های مشورتی کمیته خدمات دوستان آمریکایی، سیاست خارجی در کانون و پروژه دیده‌بان درآمد عراق در موسسه جامعه باز حضور دارد."Gulf Daily News", 1 March 2004, Turkey RPCV Joe Stork is top American human rights expert
مشارکت استورک با پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه و فعالیت‌های ضد اسرائیلی، پیش از پیوستن وی به دیدبان حقوق بشر، او را مورد انتقاد قرار داده‌است. "معاریو" گزارش داد که استورک در دهه ۱۹۷۰ یک «چپ رادیکال» بود. بر اساس گزارش "معاریو"، استورک مقاله ای در ستایش کشتار مونیخ نوشت و در کنفرانس ضدصهیونیستی به میزبانی صدام حسین در سال ۱۹۷۶ شرکت کرده‌است. کنت راث، مدیر اجرایی دیده‌بان حقوق بشر، از استورک دفاع کرده و گفته‌است که این رویدادها سی سال پیش رخ داده‌است و او بعداً به منتقد سرسخت حسین تبدیل شد.
گزارش خاورمیانه مجله‌ای است که توسط پروژه تحقیقات و اطلاعات خاورمیانه (مریپ) منتشر می‌شود. دفتر مرکزی در تاکوما، واشینگتن است.
پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه، در سال ۱۹۷۱ با انتشار یک خبرنامه شش صفحه ای برنامه‌ریزی شده نامنظم به نام "گزارش‌های مِریپ" آغاز شد. در سال ۱۹۷۳، گروه شروع به انتشار این خبرنامه بر اساس برنامه‌ریزی کرد.
در نسخه آنلاین خود، "گزارش خاورمیانه" در حالت دسترسی ترکیبی در دسترس است، برخی از مقالات دسترسی آزاد و برخی دیگر به اشتراک پولی نیاز دارند. اشتراک، نسخه‌های آنلاین و چاپی را پوشش می‌دهد.
این مجله همواره از اسرائیل، صهیونیسم و روابط خارجی ایالات متحده در خاورمیانه انتقاد می‌کند. در سال ۲۰۱۴، سردبیر آن نوشت:
این مجله در ایالات متحده، اروپا، خاورمیانه و به صورت آنلاین در سراسر جهان در دسترس است.
تا سال ۱۹۹۵، جو استورک سردبیر این نشریه بود.American Expressions of Relief over Iran-Iraq Peace, American Expressions of Relief over Iran-Iraq Peace, St. Paul Pioneer Press, Aug 22, 1988.
آندرا ویدمان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، دیپلمات، مردم‌شناس، تاریخ‌نگار زن و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
آرنه ودلا (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
فلیکس اوندوسک (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
مارت اوملاس (; – ) روزنامه‌نگار، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
رائول اوکسوراو (; – ) اقتصاددان، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
اولو تومت (; – ) سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود.
میدل ایست ژورنال یک فصلنامه دانشگاهی است که توسط موسسه خاورمیانه (واشینگتن دی سی) منتشر می‌شود. این ژورنال در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد و تحقیقات در مورد خاورمیانه مدرن، از جمله تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و رویدادهای تاریخی در شمال آفریقا، خاورمیانه، قفقاز و آسیای مرکزی را پوشش می‌دهد. ویراستار فعلی جاکوب پسل است.
موسسه خاورمیانه در سال ۱۹۴۶ برای ترویج مطالعه منطقه در زمینه مدرن و مرتبط با سیاست تأسیس شد. از همان ابتدا، یکی از اولویت‌های آن «ویرایش و انتشار یک مجله معتبر در امور خاورمیانه» بود. بر این اساس، اولین شماره این مجله در ژانویه ۱۹۴۷ منتشر شد.
جاکوب پسل ویراستار فعلی و ویراستار فعلی بخش نقد کتاب جان کالابرز است.
این مجله در فهرست بررسی کتاب، مطالب جاری / علوم اجتماعی و رفتاری، پایگاه‌های اطلاعاتی ابسکو، اسلامیکاس، خلاصه‌های علوم سیاسی بین‌المللی، پروکوئست،اسکوپوس، و نمایه استنادی علوم اجتماعی، چکیده و نمایه شده‌است. بر اساس "گزارش‌های استنادی مجله"، ضریب تأثیر این مجله در سال ۲۰۱۵ ۰٫۶۰۵ است.
تاپیو ویرککالا ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک طراح و مجسمه‌ساز اهل فنلاند و یکی از چهره‌های اصلی طراحی پس از جنگ بود.
ویرککالا در سال ۱۹۱۵ میلادی در هانکو به دنیا آمد. او در مدرسۀ مختلط تولو در هلسینکی تحصیل کرد. پدرش، ایلماری ویرککالا، معمار گورستان بود و مادرش سلما (با نام‌خانوادگی: ونهاتالو) یک منبت‌کار روی چوب بود. خواهر او هلنا کورونکونتیو و برادرش تائونو ویرککالا نیز هنرمند بودند.
کارهای ویرککالا از طرح‌های بطری‌های سس کچاپ پلاستیکی و ظروف فلزی گرفته تا شیشه، سرامیک و تخته چندلا در سبک‌های مختلف را شامل می‌شود. موفقیت او به عنوان یک طراح شیشه در سال ۱۹۴۶ میلادی با طراحی گلدان کانتارلی برای ایتالا آغاز شد و مجموعۀ تولید-انبوه تاپیو در سال ۱۹۵۴ میلادی راه‌اندازی شد. طیف وسیعی از آثار او شامل ظروف شیشه‌ای، ظروف سنگی، جواهرات و مبلمان برای تولید انبوه بود. و همچنین مجسمه‌های فردی در رسانه‌های مختلف. او همچنین اسکناس‌های مارکا فنلاند معرفی شده در سال ۱۹۵۵ میلادی را طراحی کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۵۰ میلادی، ویرککالا به عنوان مدیر هنری در مدرسۀ مرکزی طراحی صنعتی هلسینکی کار می‌کرد.
از معروف‌ترین کارهای او طراحی بطری ودکا فینلاندیا (۱۹۹۹–۱۹۷۰ میلادی) و مجموعۀ لیوان‌های آشپزخانۀ اولتیما توله از ایتالا است. هر دو ظروف شیشه‌ای ظاهری شبیه به قندیل یخ دارند که می‌چکد، و در مورد ظروف شیشه‌ای ایتالا، گفته می‌شود که هزاران ساعت طول کشیده تا یک تکنیک دمیدن شیشه توسعه داده شود که بتواند این اثر را ایجاد کند.
ویرککالا بیشتر کارهای طراحی اولیۀ خود را با استفاده از یک چاقوی حکاکی سنتی فنلاندی، با نام پوکو انجام داد. ویرککالا نسخۀ خود را از چاقو، تاپیو ویرککالا پوکو، طراحی کرد که توسط کارد و چنگال هکمن ساخته شد و توسط بروک‌استون در ایالات متحدۀ آمریکا در اوایل دهۀ ۱۹۷۰ میلادی به بازار عرضه شد.
ویرککالا در ۱۹ مه ۱۹۸۵ میلادی در هلسینکی درگذشت و در قطعۀ هنرمندان گورستان هیتانیمی به خاک سپرده شد. همسرش، روت برایک، بعداً در کنار او به خاک سپرده شد.
ریکاردو آلوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال تراکتور در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
آلوز که در لوروسا (سانتا ماریا دا فیرا) به دنیا آمده بود، فوتبال جوانان خود را با تیم فوتبال پورتو آغاز کرد، که از سن ۱۶ تا ۱۹ سالگی بازیکن آن بود.
او اولین بازی خود را برای بزرگسالان بلننسس در ۱ اوت ۲۰۱۲ در برد خانگی ۱–۰ مقابل فرئامونده در هفته اول جام حذفی فوتبال پرتغال بازی کرد.
در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳، آلوز اولین حضور خود را در لیگا پرتغال ۲ انجام داد و به عنوان یار تعویضی نیمه دوم در تساوی ۰–۰ خانگی مقابل سانتاکلارا به میدان رفت. در نقل و انتقالات تابستانی، او با آمار ضعیف ۱ گل در ۱۳ بازی، در همان لیگ به پورتیموننزه قرض داده شد.
در تابستان ۲۰۱۵، آلوز پس از یک دوره کوتاه در رومانی با راپید بخارست، آلوز با المپیا لوبلیانا در لیگ برتر فوتبال اسلوونی قرارداد امضا کرد. او اولین بازی خود را در ۸ آگوست در لیگ برتر انجام داد و در پیروزی ۲–۰ خارج از خانه مقابل کورشکو گلزنی کرد. آلوز و تیمش در فصل ۱۸–۲۰۱۷ موفق به کسب قهرمانی دبل شدند. آلوز در دبل قهرمانی تیمش در تمامی رقابت‌ها ۳۷ بازی انجام داد که موفق به ثبت ۱۱ گل و ۶ پاس گل شد و تبدیل به یکی از مهره‌های اصلی قهرمانی‌های المپیا لوبلیانا شد.
آلوز در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ با غیرت قراردادی ۱۸ ماهه امضا کرد. و در پایان فصل در تمامی رقابت‌ها برای غیرت با ثبت ۳ گل و ۱۵ پاس‌گل در ۳۶ بازی از این تیم جدا شد.
آلوز در ۲۷ تیر ۱۴۰۱ با قراردادی به مدت ۱ فصل به تراکتور در لیگ برتر خلیج فارس پیوست. آلوز اولین بازی خودش را برای تراکتور در هفته اول لیگ برتر مقابل گل‌گهر انجام داد و موفق به دادن اولین پاس‌گل خود در تراکتور شد. در هفته دوم لیگ برتر در تساوی ۱–۱ تراکتور مقابل ذوب‌آهن، آلوز موفق به دادن پاس‌گل به اسدی در دقیقه ۸+۹۰ بازی شد و نقش مهمی در کسب این تک امتیاز داشت. در هفته سوم لیگ برتر آلوز در شکست ۲–۳ تراکتور در مقابل فولاد، آلوز پاس‌گل، گل اول تراکتور را به آقاجان‌پور داد. آلوز با دادن این پاس‌گل موفق به دادن ۳ پاس‌گل در ۳ بازی متوالی در ۳ بازی اول لیگ برتر شد و به دلیل توانایی بالای بازیسازی‌اش از طرف هواداران تراکتور لقب «مهندس» را دریافت کرد. آلوز در هفته ششم لیگ برتر در برد ۱–۰ تراکتور در مقابل صنعت نفت، در دقیقه ۹۰ با دادان یک پاس‌گل به اسدی، موجب پیروزی تراکتور و کسب ۳ امتیاز در این بازی شد. با توجه به عملکردی که آلوز در این بازی داشت در تیم منتخب هفته ششم لیگ برتر قرار گرفت. در هفته هفتم لیگ برتر در پیروزی ۱–۰ تراکتور در مقابل پرسپولیس، آلوز در دقیقه ۷۵ با دادن پاس‌گل به عباس‌زاده موجب پیروزی تراکتور در این بازی شد و با عملکرد قابل قبولی که در این هفته داشت در تیم منتخب هفته هفتم قرار گرفت. در هفته نهم لیگ برتر در پیروزی ۳–۲ تراکتور در مقابل نفت مسجد سلیمان، آلوز در دقیقه ۲ بازی یک پاس‌گل به عباس‌زاده داد و در تیم منتخب هفته نهم قرار گرفت. در تساوی ۱–۱ تراکتور در هفته یازدهم مقابل ملوان، ریکاردو آلوز با دادن یک پاس‌گل در دقیقه ۳۰ به آقاجان‌پور زمینه‌ساز تک گل تراکتور شد. در هفته پانزدهم در برد ۲–۰ خارج خانه تراکتور در مقابل استقلال، آلوز اولین گل تراکتور را به قنبری در دقیقه ۵۳، پاس گل داد.
آلوز نیم فصل را با انجام دادن ۱۲ بازی و ثبت ۸ پاس‌گل به پایان رساند تا این آمار درخشان موجب شود در تیم منتخب نیم فصل اول قرار بگیرد. قرارداد آلوز در نیم‌فصل با تراکتور به مدت ۳ فصل، تا آخر سال ۱۴۰۴ تمدید شد.
آلوز در هفته هفدهم لیگ برتر در برد ۳–۱ تراکتور مقابل ذوب‌آهن، با دادن ۲ پاس‌گل به رضا اسدی، پاس‌گل‌های خود را به عدد ۱۰ رساند و رکورد ادینیو بازیکن سابق تراکتور را با ۹ پاس‌گل شکست و بهترین پاسور خارجی تراکتور شد. نکته قابل توجه به این رکورد این است که ادینیو ۹ تا پاس‌گل خود را در ۵۲ بازی به ثمر رساند اما آلوز در ۱۴ بازی موفق به انجام این کار شد. آلوز در این هفته با دادن دو پاس‌گل در تیم منتخب هفته نیز قرار گرفت. در هفته هجدهم در پیروزی ۱–۰ تراکتور مقابل فولاد، آلوز با دادن پاس‌گل در دقیقه ۱۰+۹۰ به هادی محمدی، موجب پیروزی تراکتور در این بازی شد و تعداد پاس‌گل‌های خود را در لیگ برتر به عدد ۱۱، در ۱۵ بازی رساند. در هفته نوزدهم لیگ برتر در پیروزی ۱–۰ تراکتور مقابل هوادار، آلوز با دادن پاس‌گل در دقیقه ۱+۹۰ به گوستاوو واگنین موجب پیروزی تراکتور شد. آلوز با عملکردی که در این هفته داشت در تیم منتخب هفته نوزدهم لیگ برتر قرار گرفت.
آلوز بعد از ۸ هفته ناکام در دادن پاس‌گل، بالاخره در هفته بیست و هفتم در پیروزی ۳–۱ تراکتور مقابل مس کرمان، به گوستاوو واگنین پاس‌گل داد.
در نهایت آلوز با ۱۳ پاس گل بهترین پاسور لیگ برتر در فصل ۰۲–۱۴۰۱ شد.
رهایی یهودیان فرآیندی بود که در کشورهای مختلف اروپا برای از بین بردن محدودیت‌ها برای یهودیان انجام شد. به عنوان مثال، در این دوران سهمیه یهودیان، که یهودیان اروپایی در آن زمان مشمول آن بودند لغو شد و و یهودیان به عنوان شهروندان دارای حقوق برابر به رسمیت شناخته شدند. این فرایند شامل تلاش‌هایی برای ادغام یهودیان در جوامع اروپایی می‌شد. رهایی یهودیان به تدریج در فاصله‌ی اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۲۰ به وقوع پیوست.
رهایی یهودیان پس از عصر روشنگری و همزمان با هاسکالا یا روشنگری یهود رخ داد. کشورهای مختلف قوانین تبعیض آمیز قبلی را که به طور خاص علیه یهودیان در محل سکونت آنها اعمال می شد، لغو یا جایگزین کردند. قبل از رهایی، اکثر یهودیان در مناطق مسکونی از بقیه جامعه منزوی بودند. رهایی هدف اصلی یهودیان اروپایی آن زمان بود که در جوامع خود برای مشارکت و آموزش گسترده‌تر فعالیت می کردند. با به دست آوردن شهروندی کامل یهودیان، بسیاری از آنها از نظر سیاسی و فرهنگی در جامعه مدنی اروپا فعال شدند. آنها به کشورهایی مثل پادشاهی متحده و آمریکا که فرصت‌های اجتماعی و اقتصادی بهتری داشتند مهاجرت کردند. . برخی از یهودیان اروپایی به سوسیالیسم و برخی دیگر به صهیونیسم روی آوردند.
دکتر اِمیل مایر (زاده ۳ اکتبر ۱۸۷۱ – درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۳۸) یک عکاس، وکیل، مخترع، و تاجر اتریشی بود.
امیل مایر در ۳ اکتبر ۱۸۷۱ در نوی‌بیتزو، بوهمیا ( نوی‌بیتزو کنونی، جمهوری چک) متولد شد، پدر و مادرش لئوپولد و آنا مایر بودند. در تابستان ۱۸۸۲، مایر به همراه خانواده‌اش به وین، اتریش نقل مکان کرد، جایی که پدرش به عنوان یک بازرگان کار خود را راه‌اندازی کرد.
مایر از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۶ در دانشگاه وین در رشته حقوق تحصیل کرد و در آنجا دکترای حقوق را دریافت کرد.
مایر در حالی که هنوز دانشجو بود جامعه یهودی را ترک کرد و به کاتولیک گروید. در ۸ مارس ۱۸۹۴، او در کلیسای یوهان نپوموک (لئوپولدشتات) غسل تعمید یافت. با نام رابرت امیل. مکس فون استارله نقاش پدرخوانده او بود.
در ۶ ژوئن ۱۹۰۳ با الیزابت دویچ (۱۸ مارس ۱۸۸۲ - ۸ ژوئن ۱۹۳۸) ازدواج کرد.
برای فرار از آزار و شکنجه رژیم نازی پس از پیوست اتریش در مارس ۱۹۳۸، مایر و همسرش در خانه خود (خیابان بوکلین ۱۲) در وین در ۸ ژوئن ۱۹۳۸ در اثر خودکشی جان باختند. ÖBL
مایر پس از به پایان رساندن تحصیلات خود در دانشگاه وین، یک دفتر وکالت در سالواتورگاسه ۱۰ وین تأسیس کرد.
نخستین تجربه مایر در عکاسی به عنوان یک تازه‌کار بود و او عضو چندین انجمن عکاسان وین بود که بر روی عکاسی هنری متمرکز بودند. عکس های هنری او شامل تصاویری مستند از تصاویر خیابان وینار است. Brandstätter
مایر عضو افتخاری بسیاری از باشگاه‌های عکاسان داخلی و خارجی بود. او همچنین یک کتاب درسی تألیف کرد و چندین اختراع برای دستگاه‌های عکاسی به دست آورد.
سرانجام، مایر این شرکت حقوقی را ترک کرد و یک شرکت فناوری عکاسی "دِ آر اِ اِم-‌زنتراله" "را" با نیکولاس بندیک بنیان‌گذاشت. ÖBL نام این شرکت مخفف "دکتر اِمیل مایر" بود. شعبه‌های بین‌المللی این شرکت شامل شرکت "محصولات دِ آر اِ اِم(DREM)" در نیویورک و "محصولات‌ دِ آر اِ اِم(DREM) با مسئولیت محدود" در لندن می باشد.
توشه عمر یا بانگ عمر نام یک تصنیف است با خوانندگی غلامحسین بنان و شعری از معینی کرمانشاهی است. این تصنیف با عبارت زیر آغاز می‌شود: «چون درای کاروان در میان شبروان/بانگ عمر ما می رسد به گوش».
محمد اصفهانی این ترانه را بازخوانی کرده‌است.
عنوان ۱۱ کد ایالات متحده که تحت نام قانون ورشکستگی ایالات متحده نیز شناخته می‌شود، منابع قانون ورشکستگی در کد ایالات متحده است.U.S. Code Title 11
عنوان ۱۱ به ۹ فصل تقسیم شده که قبلاً فصول بیشتری داشت اما برخی از آنها حذف شدند. ۹ فصل عبارت اند از:
باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت () یک باشگاه فوتبال زنان است که شهر ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان واقع شده‌است. باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت هم‌اکنون در لیگ برتر فوتبال زنان بازی می‌کند.
طبیعت سرزمین میانی کتابی است که در سال ۲۰۲۱ از مطالب منتشر نشده قبلی درباره رشته‌افسانه‌های تالکین، که توسط محقق کارل اف. هاستتر گردآوری و ویراستاری شده است. برخی از مقالات قبلاً در مجله زبان‌شناسی الفی "وینیار تنگوار" منتشر شده بود، جایی که هاستتر ویراستار قدیمی آن بوده است.
این کتاب توسط هارپرکالینز و مارینر بوکز در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این کتاب شامل مجموعه‌ای از مقالات و بخش‌هایی از داستان‌های جی. آر. آر. تالکین در مورد سؤالات مربوط به عملکرد دنیای فانتزی او، سرزمین میانه است که توسط محقق کارل اف. هاستتر ویراستاری شده است.
کارل اف. هاستتر ویراستار کتاب در مصاحبه‌ای قبل از انتشار کتاب گفت که او تقریباً ۲۵ سال پیش، زمانی که بسته‌ای از کاغذهای فتوکپی شده را دریافت کردم که کریستوفر تالکین از آن‌ها به عنوان «مقالات متأخر فیلولوژیک» یاد می‌کرد، کار بر روی چیزی را شروع کردم که به «طبیعت سرزمین میانه» تبدیل می‌شد.
کتاب در سه بخش به همراه ضمائم می‌باشد. بخش اول شامل ۲۳ فصل در مورد "زمان و سالمندی" است که شامل "دوران والیان" و سوالات مقیاس‌های زمانی و اینکه آیا زمان الفی متفاوت است یا خیر. بخش دوم شامل ۱۷ فصل در مورد "بدن، ذهن و روح" است، مسائلی از جمله زیبایی، خوبی، جنسیت و جنسی. اینکه کدام موجودات ممکن است ریش داشته باشند; سرنوشت و اراده آزاد آنها چگونه است؛ آیا الف‌ها تناسخ می‌یابند. آنچه والارها می‌دانند و آنها و مایارها به چه شکل‌های قابل مشاهده‌شدن هستند و همچنین مرگ چگونه است. بخش سوم شامل ۲۲ فصل در مورد "جهان، سرزمین‌ها و ساکنان آن" است، که شامل موضوعاتی مانند تاریکی و روشنایی، نحوه ساخت نان لمباس، خوردن قارچ و اطلاعاتی درباره گالادریل و کلبورن است. ضمائم موضوعات متافیزیکی و الهیاتی و واژه نامه‌ای از اصطلاحات در کوئنیا را پوشش می‌دهد.
لیلا حسین‌زاده (زادهٔ ۱۳۷۰) فعال دانشجویی با گرایش چپ اهل ایران و دبیر سابق شورای صنفی مرکزی دانشجویان دانشگاه تهران است. او چند بار از جمله در رابطه با اعتراضات دی ۱۳۹۶ بازداشت شده‌است.
لیلا حسین‌زاده در ۱۳۷۰ متولد شد، در سال ۱۳۸۸ وارد دانشگاه شد. او در سال ۱۳۹۶ دبیر شورای صنفی مرکزی دانشجویان دانشگاه تهران بود و در زمینه مطالبات صنفی دانشجویان فعالیت دارد.
لیلا حسین‌زاده در جریان اعتراضات دی ۱۳۹۶ بازداشت و در بهمن ۱۳۹۶ با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
او بار دیگر در مرداد ۱۳۹۸، توسط مأموران امنیتی در منزل خود بازداشت و پس از ده روز نگهداری در یکی از خانه‌های امن اطلاعات سپاه جهت اجرای حکم ۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری خود به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
لیلا حسین‌زاده در سال ۱۳۹۹ پس از بازداشت به گفتهٔ وکیلش طبق نظر پزشکی قانونی ادامه حبس به علت بروز بیماری صعب العلاج برای حسین‌زاده غیرممکن بوده، مشمول «عدم تحمل کیفر» شناخته شد و از زندان اوین آزاد شد.
حسین‌زاده ۱۶ آذر ۱۴۰۰ در جریان سفر به شیراز بازداشت شد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده «بیش از ۱۵ مأمور امنیتی» اقدام به بازداشت حسین‌زاده کرده بودند.
پس از چند هفته بی‌خبری از وضعیت لیلا حسین‌زاده پس از بازداشت، سایت‌های حقوق بشری از انتقال او به زندان عادل‌آباد شیراز خبر دادند.
انتقال لیلا به زندان شیراز پس از اتمام مراحل بازجویی در بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین در حالی انجام شد که او از حق دسترسی به وکیل نیز محروم بود.
او پس از ۲۶ روز به قید وثیقه از زندان آزاد شد.
این فعال سیاسی ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ در مقابل منزل خود در تهران همراه با ضرب و شتم بازداشت و به «مکانی نامعلوم» منتقل شد.
گفته شده‌است که دستگیری حسین‌زاده «با ضرب و شتم» توسط ۱۰ تن از مأموران لباس شخصی بوده و در خیابان و مقابل منزل شخصی‌اش انجام گرفته‌است.
او ۱۹ دی ۱۴۰۱ با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.
اواخر سال ۱۴۰۱، لیلا حسین‌زاده همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند.
آبان ۱۴۰۱، ابوالفضل حسین‌زاده، برادر لیلا حسین‌زاده، نوشت که خواهرش در ملاقات با پدرش بدون حجاب حاضر شده‌است.
او گفت خواهرش ضمن تخطی از پوشش اسلامی حجاب در سالن ملاقات به پدرش گفته «برای مقاومت مرزی بین خیابان و زندان نیست. همه جا جلوی اجبار می‌ایستیم.»
لیلا حسین‌زاده از روز ۱۶ آبان ۱۴۰۱ و پس از آنکه به دلیل برداشتن حجاب اجباری در سالن ملاقات زندان «ممنوع از تماس» شد، در اقدامی اعتراضی اعلام اعتصاب غذا کرد.
همچنین برادر این زندانی سیاسی نوشت: «رئیس‌کل سازمان زندان‌های استان فارس، در نمازخانه زندان جلسه گذاشته بوده و تمام زندانیان زن مجبور به پوشیدن چادر شدند. لیلا از پوشیدن چادر و روسری امتناع کرد و این موضوع باعث درگیری لفظی با ابراهیمی شده‌است و او ممنوع الملاقات هم شده‌است»
شماری از زندانیان سیاسی ضمن اعلام همبستگی، خواهان پایان اعتصاب غذای لیلا حسین‌زاده شدند.
آنها نسبت به وضعیت او در زندان اعتراض کرده‌اند و خطاب به حسین‌زاده گفتند که صدای اعتراض او و صدای شعار «دیگه تمومه ماجرا» شنیده شده‌است.
این فعال سیاسی از بیماری خودایمنی (کرون) رنج می‌برد. او پیشتر در سال ۱۳۹۹ به‌خاطر شرایط خاص بیماریش، به‌طور موقت، برای گذراندن دوره درمان، از زندان آزاد شده بود.
با این حال مرداد ۱۴۰۱ برای دومین بار بود که به‌رغم به‌رسمیت شناخته شدن بیماری او، با ضرب‌وشتم بازداشت شد.
ابوالفضل حسین‌زاده، برادر لیلا حسین‌زاده، ۱۴ آبان ۱۴۰۱ دربارهٔ وضعیت خواهرش در زندان هشدار داد، وضعیت سلامت او را نگران کننده خواند و گفت که بینایی او به واسطهٔ بیماری‌اش در وضعیت بدی قرار دارد.
حسین‌زاده در اسفندماه ۹۶ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و به عنوان مجازات تکمیلی ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد. این حکم در تیرماه ۱۳۹۸ در دادگاه تجدیدنظر به ۳۰ ماه حبس تعزیری کاهش یافت.
۵۰۰ دانشجوی دانشگاه تهران در آن زمان در نامه‌ای به منصور غلامی، وزیر وقت علوم، تحقیقات و فناوری به مجموع ۷۰ سال احکام زندان صادر شده برای سیزده دانشجوی این دانشگاه از جمله لیلا حسین‌زاده، مرضیه امیری و کسری نوری اعتراض کردند.
این زندانی سیاسی بار دیگر در سال ۱۳۹۹ با تشکیل پروندهٔ دیگر برای او شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال حبس تعزیری و دو سال منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.
شابدا (")، در آیین هندو به معنای صدا و عنصر لطیف قوهٔ سامعه است.
پنج عنصر لطیف عبارت اند از قوهٔ سامعه (Shabda)، قوهٔ لامسه (Sparśa)، قوهٔ باصره (Murti)، قوهٔ ذائقه (rasa)، قوهٔ شامه (gandha).
عنصر لطیف صوت مستقیماً از «بوتادی» (bhutadi) یا «منشأ آفرینش عنصری» زاده می‌شود.
تلفظ صداها و شنیدن آنها به‌طور مستقیم در مراکز عصبی در مغز، و به‌طور غیر مستقیم در سیستم سه‌گانه آیدا، پینگالا و سوشومنا، شش چاکرا، و از راه شش چاکرا در پنج اصل زمین، آب، دما، هوا، و اثیر تأثیر می‌گذارند.
تمام مانتراها از حروف تشکیل می‌شوند، و صدای این حروف در روان و جسم تأثیر می‌گذارند، و تثبیت توجه روانی در معنای آنها بسیار مؤثر است.
وقتی که کندالینی نقش ساراسواتی (Saraswati)، الههٔ سخن، را ایفا می‌کند، در ویشوددها (Vishuddha)، او به عنوان وارنامایی نیروهای صوتی الهی را که تا آن زمان بی حرکت بوده، در یوگی به کار می‌اندازد.
می مانسا، ابتدا توجه خود را به مراسم عبادی و اعتقادات جزمی آثار مقدس و مبحث تأویل و تعبیر واژه‌های ودائی معطوف ساخت، زیرا سندیت آسمانی ودا شالودهٔ نظری این مکتب بود و این آئین می‌خواست بیش از هر چیز ثابت بکند که ودا واقعیتی است مستقل و متکی به خود و از ازل بوده و تا ابد خواهد بود و هیچ مخلوقی در تألیف و تکوین آن دخالت نداشته‌است، بلکه منشأ و مبدأ آن ورای انسانی (apauresya) است و به همین علت بین مآخذ شناختی که می مانسا قبول داشت یعنی ادراک، استنتاج، قیاس، ملازمت، ادراکِ عدم مدرَک و علم لفظی (Shabda) فقط آخرین آن هارا (علم لفظی) که مربوط به «وحی منزل» عبارات ودائی بود شایسته آن دانست که به کنه شریعت و وظائف شرعی (dharma) پی برد و به همین سبب آن را مافوق وسائل دیگر شناخت پنداشت.D E V A T M A S H A K T I سوامی ویشنو تیرثا ماهاراج، ترجمه، حسین مریدیادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد دوم، تألیف داریوش شایگان
خوش‌اخلاق باش بانو () یک کمدی رمانتیک صامت به کارگردانی ریچارد والاس است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد.
محال ثلاث نام ولایتی در غرب مازندران بود. نخستین بار ناحیتی با نام محال ثلاث در زمان صفویه شکل گرفت که به محال ثلاث نور نیز شهرت داشت. این محال ثلاث شامل نواحی نور و کجور و کلارستاق می‌شد که شامل شهرستان نور و شهرستان نوشهر و شهرستان چالوس و شهرستان کلاردشت می‌شد و مرکز آن شهر یوش بود. دومین بار ناحیتی به نام محال ثلاث در دوران قاجار در مازندران شکل گرفت. این محال ثلاث شامل نواحی کجور، کلارستاق و تنکابن می‌شد که امروز شهرستان نوشهر، شهرستان چالوس، شهرستان کلاردشت، شهرستان عباس‌آباد، شهرستان تنکابن و شهرستان رامسر می‌شد و مرکز آن شهر خرم‌آباد بود که تحت اداره خاندان خلعتبری بود. در اواخر عصر قاجار افرادی چون کلنل بصیر دیوان و سرهنگ فضل‌الله پهلوی هر دو از منطقهٔ سوادکوه به حاکمیت محال ثلاث تنکابن رسیدند. منطقه محال ثلاث با خاک رویان و رستمدار در طبرستان مطابقت داشت که در گذشته به بخش غربی طبرستان گفته می‌شد.
عنوان محال ثلاث تحت تاثیر زبان عربی زمان ایران صفوی به این ولایت داده شده است، در فارسی به معنی سه محله یا محلات سه‌گانه می‌باشد.
منطقه ای که به عنوان محال ثلاث در دوران صفویه و قاجار شناخته می‌شد در روزگار پیشین با نام رویان و رستمدار شناخته می‌شد. ابن فقیه همدانی می‌نویسد: رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که به سال ۳۷۲ قمری تألیف شده‌است چنین آمده که قسمتی از طبرستان سلطانی جداگانه به نام «استندار» داشت و شهرهای ناتل و چالوس و روذان(= رویان) و کلار جزء این قسمت بود. عبدالمومن که کتاب مراسد الاطلاع خود را در سال ۷۰۰ قمری می‌نوشت پس از ضبط اعراب کلمه می‌نویسد این نام بر شهر و کوره وسیعی از خاک طبرستان اطلاق می‌شود. این شهر بزرگترین شهر کوهستانی طبرستان است و حدود خاک آن به کوه‌های ری می‌رسد.