moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در یک پژوهش که در سال ۱۹۸۹ توسط مرکز فضایی جانسون ناسا انجام شد این دریاچه‌وار را به عنوان محل برپایی پایگاه مسکونی بر روی ماه پیشنهاد شده‌است.
Wikipedia contributors, "Lacus Veris," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed February 17, 2010).
نمای نزدیک‌تر از دریاچهٔ بهار
زمستان آتشفشانی اصطلاحی به معنای کاهش دما بر اثر کاهش روشنایی خورشید و افزایش سپیدایی زمین (افزایش بازتاب اشعه‌های خورشیدی از زمین) توسط ذرات خاکستر آتشفشانی و قطره‌های اسید سولفوریک است. زمستان‌های آتشفشانی بزرگ معمولاً به‌دنبال فوران‌های آتشفشانی بزرگ روی می‌دهند. در دراز مدت اثر خنک‌کننده در درجه اول پس از تزریق از ترکیبات سولفید در اشکال هواپخش وابسته به جو بالا — پوش‌کره — بالاترین، سطوح کم فعال فضای کمی پایین تر جایی که بارش رخ می‌دهد، برای پاک‌سازی آن منطقه از هواپخش‌ها زمانی طولانی نیاز است.
Wikipedia contributors، "Volcanic winter،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Volcanic_winter&oldid=344820248 (accessed February ۱۹،
زمان را به یاد آور یا زمان رو به یاد بیار ، دومین تک‌آهنگ از آلبوم استودیویی "خطرناک" مایکل جکسون است که در ۳ فوریهٔ ۱۹۹۲ منتشر شد. این ترانه یک موفقیت تجاری محسوب می‌شود، چراکه در جدول بیلبورد ۱۰۰تای برتر رتبهٔ سوم را کسب کرد و شماره‌یک در تک‌آهنگ‌های آر اند بی از مجلهٔ "بیلبورد" شد.
موزیک ویدئو ۹ دقیقه‌ایِ این ترانه با بودجهٔ ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ دلار یکی از پرخرج‌ترین ویدئوکلیپ‌های جهان است. این موزیک ویدئو در لوکیشنی با طرح مصر باستان فیلم‌برداری شده و افراد معروفی از جمله ادی مورفی، ایمان عبدالمجید و مجیک جانسون در آن شرکت دارند.
موزیک ویدیوی «زمان را به خاطر بسپار» در ژانویه ۱۹۹۲ در استودیو یونیورسال هالیوود فیلمبرداری شد. قبل از انتشار این ویدئو، شرکت ضبط جکسون با انتشار کلیپ‌ها و همچنین انتشار کلیپ‌های پشت صحنه ساخت این ویدئو، آن را تبلیغ کرد. این ویدیوی نه دقیقه ای به عنوان یک «فیلم کوتاه» تبلیغ شد. اولین بار در ABC, NBC و Fox and BET در ۲ فوریه ۱۹۹۲ پخش شد. پس از پخش این ویدئو در MTV، این کانال یک «فیلم راکی» به نام «خطرناک تر از همیشه» پخش کرد که شامل اجمالی از ساخت این ویدئو بود. شرکت ضبط جکسون ارقام بودجه ویدیو را منتشر نمی‌کند. این ویدئو به کارگردانی جان سینگلتون و طراحی رقص توسط فاطیما رابینسون، تولید مفصلی بود و با بیش از ۹ دقیقه تبدیل به یکی از طولانی‌ترین ویدئوهای جکسون شد. این فیلم در مصر باستان اتفاق می‌افتد و دارای جلوه‌های بصری و جلوه‌های پیشگامانه‌ای توسط ادی مورفی، ایمان، فارسید، مجیک جانسون، تام «تینی» لیستر جونیور و ویلی دریپر بود، که جکسون را به عنوان یک بزرگسال در فیلم ساخته شده به تصویر می‌کشید. -فیلم تلویزیونی جکسون‌ها: رؤیای آمریکایی و اندکی پس از حضور در این ویدیو درگذشت. جکسون در این ویدئو به عنوان یک جادوگر کلاهدار ظاهر می‌شود که وارد یک قصر مصری می‌شود و سعی می‌کند ملکه بی حوصله فرعون را سرگرم کند. دو مجری دیگر شکست خورده‌اند و او آنها را برای اعدام فرستاده‌است. ملکه می‌بیند که این جادوگر متفاوت است - به جای شعبده بازی یا خوردن آتش، از پله‌های تاج و تخت او بالا می‌رود و برای او آواز می‌خواند و از او می‌پرسد که آیا «زمانی که با هم بودند را به خاطر می‌آورد». فرعون (با بازی مورفی) به سختی از این حرکت قدردانی می‌کند و نگهبانان خود را احضار می‌کند. جکسون به اتاق دیگری فرار می‌کند و رقص مفصلی به سبک مصری را با خادمان فرعون شروع می‌کند. وقتی نگهبانان او را پیدا می‌کنند، جکسون تبدیل به شن طلایی می‌شود. در این ویدئو، جکسون لباسی از ساتن طلا به تن داشت. او زنجیر طلایی، دامن سفید با ارسی آویزان فالیک، شلوار سیاه و چکمه‌های سیاه پوشیده بود. این ویدیو دارای یک روال رقص پیچیده از لحاظ فیزیکی است که به مرکز ویدیوهای دیگر آلبوم Dangerous تبدیل شد. این موزیک ویدیو عموماً مورد استقبال منتقدان موسیقی قرار گرفت. ایرا رابینز از اینترتینمنت ویکلی، ویدیوی «زمان را به خاطر بسپار» به عنوان یک «تفریح زیبای مصر باستان» توصیف کرد. این موزیک ویدیو در آلبوم‌های ویدیویی ظاهر شد: Dangerous – The Short Films, Video Greatest Hits – HIStory [5] و Michael Jackson's Vision. این موزیک ویدیو، همراه با سایر ویدیوهای Dangerous، اغلب در MTV نمایش داده می‌شد.
"زمان را به خاطر بسپار" در ۷ مارس ۱۹۹۲، هفت هفته پس از انتشار تک آهنگ، در رتبه سوم بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت.
این آهنگ موفقیت مشابهی در سایر نمودارهای بیلبورد داشت. در ۷ مارس در صدر آهنگ‌های R&B/Hip-Hop قرار گرفت و در ۴ آوریل ۱۹۹۲ به رتبه دوم در آهنگ‌های Dance/Club Play و رتبه ۱۵ در Adult Contemporary در ۲۱ مارس همان سال رسید. این آهنگ در رتبه دوم در بیلبوردهای موسیقی رقص داغ/فروش تک‌آهنگ‌های ماکسی به اوج رسید. این گواهینامه طلا توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا برای ارسال بیش از ۵۰۰۰۰۰ دستگاه در ایالات متحده در مارس ۱۹۹۲، و بعداً سه پلاتین در سال ۲۰۲۲ دریافت کرد. این آهنگ موفقیت تجاری مشابهی در سطح بین‌المللی داشت و در زمان انتشار در فهرست ۲۰ آهنگ برتر در تمام مناطق اصلی قرار گرفت. در بریتانیا، "Remember the Time" برای اولین بار در ۱۵ فوریه ۱۹۹۲ وارد بیلبورد شد و در رتبه ششم قرار گرفت. هفته بعد، در ۲۲ فوریه، آهنگ در جدول شماره سه قرار گرفت، جایی که به اوج خود رسید. این آهنگ در مجموع هشت هفته در جدول باقی ماند.
«زمان را به خاطر بسپار» برای دو هفته متوالی در صدر جدول نیوزلند قرار گرفت و اولین بار در ۲۳ فوریه در رتبه سوم قرار گرفت. در هلند و سوئیس به رتبه چهار رسید. این آهنگ همچنین در فهرست ده‌های برتر چارت‌های فرانسوی، استرالیایی، سوئدی، ایتالیایی و نروژی قرار گرفت. اوج گرفتن در شماره پنج، شش، هشت و ده. این نمودار در ۲۰ جدول برتر قرار گرفت و در رتبه ۱۶ در اتریش قرار گرفت. پس از انتشار مجدد برای کمپین رؤیایی جکسون در سال ۲۰۰۶، «زمان را به خاطر بسپار» در تاریخ انتشار نمودار در ۱۴ می ۲۰۰۶ به رتبه دوم در اسپانیا رسید. پس از مرگ جکسون در ژوئن ۲۰۰۹، موسیقی او شاهد افزایش محبوبیت بود. در بریتانیا، در نمودار ۱۱ ژوئیه، آهنگ دوباره در شماره ۸۱ قرار گرفت.
دریای بخارها نام یکی از دریاوارهای کرهٔ ماه است.
این دریاوار در کنارهٔ جنوبی دریای آرامی و کنارهٔ جنوب خاوری دریای رگبارها واقع شده‌است. در جنوب دریای بخارها خطی باریک و روشن‌رنگ دیده می‌شود که شیار هیگینوسRima Hyginus نام دارد.
قطر دریای بخارها ۲۴۵ کیلومتر و مساحت آن ۵۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. رشته‌کوهی به نام کوه آپنینوسMontes Apenninus دریای بخارها را مرزبندی کرده‌است.
جیووانی باتیستا ریکیولی در سال ۱۶۵۱ میلادی نام بخارها را بر روی این دریاوار نهاد.
Wikipedia contributors, "Mare Vaporum," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed February 17, 2010).
قند به شکر فشرده شده به شکل مکعب گفته می‌شود.
قند همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساختار لوویس یا ساختار الکترون نقطه یا ساختار پیوند ظرفیتی ساختاری برای نمایش مولکول یا یون در شیمی است که در آن عناصر را با نماد شیمیایی، الکترون‌های ظرفیتی ناپیوندی را با نقطه و پیوندها را با خط نمایش می‌دهند.IUPAC. Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. (the "Gold Book"). Compiled by A. D. McNaught and A. Wilkinson. Blackwell Scientific Publications, Oxford (1997). XML on-line corrected version: http://goldbook.iupac.org (2006-) created by M. Nic, J. Jirat, B. Kosata; updates compiled by A. Jenkins. . doi:10.1351/goldbook. در این ساختار بار قراردادی نیز نمایش داده می‌شود. این فرمول را به پاس گیلبرت نیوتون لوویس، دانشمند آمریکایی که در سال ۱۹۱۶ نظریه پیوند کووالانسی را ارائه داد، لوویس نامیدند...
برای رسم انواع ساختار لوویس از الگوریتم داده شده استفاده می‌کنیم.آموزش شیمی عمومی (سید احسان هادی) مراحل باید به ترتیب طی شوند.
۱. تعیین اتم مرکزی:
در ساختار لوویس اتمی را که ۳ شرط زیر را داشته باشد اتم مرکزی می‌نامیم و دیگر اتم‌ها را اتم اطراف می‌نامیم.
برای نمونه، در تترا کلرو متان یا کربن تترا کلرید (CCl۴) اتم مرکزی C و اتم‌های اطراف Clها هستند.
در مورد ۱ استثناً در مولکول NO یکی از نیتروژن‌ها اتم مرکزی است.
۲. دانستن آرایش الکترونی لایه ظرفیت (والانس) اتم مرکزی و محاسبه تعداد اوربیتال نیمه پر آن:
۳. تعیین اینکه آیا اتم مرکزی می‌تواند برانگیخته شود یا خیر؟
۴. آیا اتم مرکزی نیازی به برانگیخته شدن دارد یا خیر؟
در مورد POCl باید گفت که در آن عملاً اوربیتال نیمه پر برای O وجود ندارد ولی P برای ایجاد پیوند با اکسیژن هیچگاه برانگیخته نخواهد شد. علت آن را در ادامه جویا می‌شویم.
۶. رفتارشناسی عناصر
۷. نکاتی برای رسم:
۸. در رسم اکسی اسید‌ها:
رسم ساختار لوویس
سیانوباکتری‌ها (به انگلیسی: Cyanobacteria) که با نام سیانوفیت‌ها نیز شناخته می‌شوند شاخه‌ای از باکتری‌های گرم-منفی هستند. آن‌ها عموماً اتوتروف و دارای رنگدانه‌های فتوسنتزی مختلفی از جمله کاروتنوئیدها، فیکوبیلین و انواع مختلف کلروفیل هستند و با کمک این رنگدانه‌ها نور را جذب کرده و در نهایت، فتوسنتز می‌کنند. این باکتری‌ها برای تولید انرژی نیاز به نور و آب دارند. آن‌ها بی‌هوازی هستند یعنی نیازی به مصرف اکسیژن ندارند و اغلب، متحرک هستند. با وجود این‌که سیانوباکتری‌ها، جلبک نیستند، گاهی به‌صورت تحت‌اللفظی، به آن‌ها جلبک سبز-آبی نیز گفته می‌شود.
این باکتری‌ها برخلاف دیگر پروکاریوت‌ها دارای دستگاه غشایی درونی هستند. این شبکه از غشاها تشکیل‌دهندهٔ ریزکیسه‌ها یا تیلاکوییدها، به‌عنوان محل انجام فتوسنتز هستند. گیاهان سبز، برخلاف سیانوباکتری‌ها، فتوسنتز خود را در پلاست‌ها (دیسه‌ها) مانند کلروپلاست، لوکوپلاست یا اتیوپلاست‌ها انجام می‌دهند. اعتقاد بر این است که منشأ تکاملی پلاست‌ها، سیانوباکتری‌هایی بوده‌اند که طی فرایند درون‌هم‌زیستی، وارد سلول‌های گیاهان شده‌اند و برای گیاه فتوسنتز می‌کنند.
در زمان پیدایش این باکتری‌ها اکسیژن در جو زمین وجود نداشت. سیانوباکتری‌ها قدیمی‌ترین پروکاریوت‌های فتوسنتزکننده روی زمین و عامل اصلی وقوع رویداد بزرگ اکسیژنی بر روی کره زمین و تشکیل اتمسفر دارای اکسیژن کرهٔ زمین هستند.
این میکروارگانیسم‌ها به‌طور گسترده‌ای در خاک‌های منابع مرطوب، آب‌های شیرین و زیستگاه‌های دریایی توزیع شده‌اند و دارای تنوع مورفولوژیکی قابل ملاحظه‌ای می‌باشند. تاریخچه تکاملی طولانی این میکروارگانیسم‌ها به صورت قابل توجهی، گواهی بر موفقیت سیانوباکتری‌ها برای زنده ماندن در زیستگاه‌های متعدد و قدرت تحمل اکولوژیکی بالای آن‌ها می‌باشد. علاوه بر این، سیانوباکتری‌ها با قدرت تحمل وضعیت اکولوژیکی بالا با دما، نور، شوری، رطوبت، شرایط قلیایی توسعه یافته‌اند و دارای بسیاری از خصوصیات و سازگاری‌ها می‌باشند که توزیع گسترده و موفقیت آن‌ها در بقا را توضیح می‌دهد. اصطلاح «متابولیسم سیال یا لغزنده»، کوتاه‌ترین و در عین حال گویاترین توجیهی است که برای این گستردگی به کار می‌رود. نوعی انعطاف‌پذیری متابولیک که شاید منحصر به فرد باشد و تنها در مورد زیستگاه‌ها صدق نمی‌کند. هنوز مکانیسم خوگیری و سازگاری‌های خاص سیانوباکتری‌ها به شرایط محیطی و سیالیت‌هایی که به عنوان مثال در تغییر آرایش سیستم‌های فتوسنتزی و رنگیزه‌های این موجودات در مواجهه با تغییرات سریع شرایط محیطی به وقوع می‌پیوندد برای پژوهشگران روشن نیست.
طبقه‌بندی سیانوباکتری‌ها بسیار پیچیده‌است. سیانوباکتری‌ها در گذشته تنها براساس ویژگی‌های ظاهری و بر طبق کدهای بین‌المللی نام‌گذاری گیاهی (ICBN) طبقه‌بندی می‌شدند. با وجود این واقعیت که ویژگی‌های ظاهری سیانوباکتری‌ها در مقایسه با بسیاری از پروکاریوت‌ها پیچیده‌است و ویژگی‌های ظاهری در پاسخ به شرایط زیست‌محیطی مختلف تغییر پذیرند، لزوماً نمی‌تواند یک طبقه‌بندی فیلوژنتیک معتبر باشد. از سوی دیگر سیانوباکتری‌ها هچنین براساس کدهای بین‌المللی نام‌گذاری پروکاریوتی (ICNP) نیز طبقه‌بندی شده‌اند. امروزه این طبقه‌بندی بر اساس روش‌های مولکولی و خصوصیات فنوتیپی، شموتیپی و ژنوتیپی یک کشت خالص از سیانوباکتری‌ها می‌باشد که به اصطلاح روش پلی‌فازیک نامیده می‌شود. ترکیب طبقه‌بندی بر اساس ویژگی‌های ظاهری گذشته و طبقه‌بندی بر اساس روش‌های جدید مولکولی به منظور دستیابی به کلیدهای شناسایی معتبر، یک چالش مهم برای زیست‌شناسان محسوب می‌شود، با این حال، تلاش برای متحد ساختن این دو سیستم طبقه‌بندی همچنان ادامه دارد. در حال حاضر سیستم نام‌گذاری باکتریایی سیانوباکتری‌ها به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده‌است.
چهارمضراب یک فرم از موسیقی سازی (بدون آواز) و متریک است که در موسیقی سنتی ایرانی رواج دارد. چهارمضراب معمولاً جزو تندترین بخش‌های موسیقی سنتی ایران دانسته می‌شود و عموماً میزان‌بندی یا دارد.
اجرای چهارمضراب در ابتدا روی سازهای تار و سه‌تار مرسوم بود و احتمال دارد که نام آن به نواختن هر چهار سیم این سازها توسط نوازنده اشاره کند یا به این اشاره کند که در اجرای این گونه موسیقی، زخمه‌هایی که با مضراب به سیم‌ها زده می‌شد، الگویی چهارتایی داشته‌اند. با این حال، چند وجه تسمیه احتمالی دیگر نیز برای چهارمضراب مطرح شده‌است. در دوره‌های معاصرتر، چهارمضراب برای سازهای دیگر از جمله ویولن و کمانچه نیز نوشته و اجرا شده‌است و اجرای آن با همراهی یک ساز ضربی نظیر تنبک یا با کمک دو ساز مختلف نیز متداول گشته‌است. در توصیف نحوهٔ اجرای چهارمضراب از اصطلاح‌های «پایه» و «واخوان» استفاده می‌شود که پایه به الگوی ساده‌ای که در زمینهٔ چهارمضراب مرتب تکرار می‌شود، اشاره می‌کند و واخوان به نت‌های تک تکی که بین الگوی پایه اجرا می‌شوند و ملودی چهارمضراب را شکل می‌دهند.
موسیقی‌شناسان در مورد کاربرد چهارمضراب اتفاق نظر ندارند؛ برخی آن را وسیلهٔ تمرین نوازنده می‌دانسته و از این جهت آن را با اتود در موسیقی کلاسیک غربی مقایسه کرده‌اند، دیگران آن را حاصل خلاقیت آهنگسازان برای کاهش یکنواختی اجرای موسیقی ردیفی دانسته‌اند و از دید عده‌ای هدف از اجرای چهارمضراب نمایش دادن مهارت نوازندهٔ ساز و استراحت دادن به خواننده بوده‌است.
در بین فرم‌های موسیقی سنتی ایرانی، چهارمضراب قدمت کمتری دارد. شکل‌گیری چهارمضراب‌های جدید را به درویش‌خان نسبت داده‌اند و از حبیب سماعی، ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، جواد معروفی، علی تجویدی و فرامرز پایور به عنوان سازندگان چهارمضراب‌های معروف نام برده می‌شود. از پایور آلبومی به نام "چهارمضراب" نیز برجای مانده‌است.
چهارمضراب یک فرم سازی (بدون آواز) و متریک در موسیقی ایرانی است که معمولاً طی یک فرآیند آهنگسازی — گاه از پیش و گاه حین بداهه‌نوازی — بر روی یک ضرب‌آهنگ پایه ساخته می‌شود. چهارمضراب معمولاً تندترین قطعهٔ موسیقی است و معمولاً میزان‌بندی یا دارد.
اجرای چهارمضراب ابتدا روی سازهای مضرابی نظیر تار، سه‌تار و سنتور متداول بوده و بعداً روی سازهای دیگر مثل ویولن رواج و توسعه پیدا کرده‌است. علی‌اکبر دهخدا در لغتنامه‌اش این حدس را مطرح می‌کند که چهارمضراب به این دلیل چنین نام گرفته که در آن بر هر چهار سیم تار نواخته می‌شود. دکتر خاچی نیز نظری مشابهی دارد؛ به عقیدهٔ او از آنجا که سیم‌های ساز تار به صورت جفتی تعبیه می‌شوند و از آنجا که در زمان چهارمضراب‌نوازی به یک جفت سیم زیر و یک جفت سیم بمتر همزمان زخمه زده می‌شود، نام چهارمضراب به آن داده شده‌است که ژان دورینگ معنای نام چهارمضراب را در نواختن چهار ضربه با مضراب بر روی یک سیم می‌داند. محمدعلی بهارلو نیز همین نظریه را مطرح کرده‌است و می‌گوید که در چهارمضراب‌های قدیمی که کوتاه هم بودند، پایهٔ چهارمضراب نیازمند چهار ضربه بود (همچنین بخش § ساختار را ببینید). فرهاد فخرالدینی هم این دیدگاه را تأیید می‌کند و می‌نویسد که قدما پایه‌های چهارمضراب را با دو ضربه بر سیم سفید، یک ضربه بر سیم زرد و یک ضربه بر سیم بم اجرا می‌کردند که مجموعاً متشکل از چهار ضربهٔ مضراب بود. البته بهارلو اشاره می‌کند که پایهٔ خیلی از چهارمضراب‌ها چهارضربی نیست، و این نام کماکان بر حسب عادت برای توصیف این فرم استفاده می‌شود اگرچه وجه تسمیه‌اش برای همهٔ مصادیق این فرم دقیقاً صادق نباشد. محمدرضا لطفی نیز به این تنوع ضرب در پایهٔ چهارمضراب‌ها اشاره کرده و می‌گوید که برای ترکیب‌های دو ضربی، سه ضربی و ... از اصطلاحاتی مثل «دو مضراب» و «سه مضراب» و ... نیز استفاده می‌شود. برونو نتل وجه تسمیهٔ آن را چنین می‌داند که چهارمضراب به قدری سریع نواخته می‌شود که گویی چهار نفر دارند با مضراب‌هایشان ساز را همزمان می‌نوازند.
زخمه‌هایی که با مضراب به سیم زده می‌شوند، معمولاً با دو اصطلاح «راست» (به معنای ضربه از بالا به پایین) و «چپ» (به معنای ضربه از پایین به بالا) شناخته می‌شوند و به ترتیب با نمادهای Λ و V نمایش داده می‌شوند. ترکیب چهارمضراب‌ها با استفاده از این نمادها نشان داده می‌شود؛ مثلاً یک ترکیب سه‌ضربی رایج به صورت
VΛΛ VΛΛ
نمایش داده می‌شود. از آنجا که ترکیب چهارضربی در چهارمضراب‌ها نادر است، دورینگ حدس می‌زند که در نامگذاری چهارمضراب، ضربه‌های چپ نادیده گرفته شده‌اند. لوید میلر هم نظر مشابهی دارد و چهارمضراب را توصیفی از ضرب‌های نامتقارن ضرب‌آهنگ شش و هشت (دو ضرب بلند و سپس دو ضرب کوتاه) می‌داند (در برخی متون از نمادهای ∧ و ∨ برای مضراب‌های راست و چپ و از نماد × برای مضراب جفت استفاده می‌شود).
از بین فرم‌های اصلی موسیقی ایرانی، چهارمضراب کمترین قدمت را دارد و آن را تنها می‌توان در ردیف استادان سدهٔ ۱۹ میلادی به بعد یافت. چهارمضراب و تصنیف، شکل‌هایی از موسیقی سنتی ایرانی هستند که در موسیقی عامه‌پسند معاصر ایران هم دیده می‌شوند. اگرچه چهارمضراب از دورهٔ قاجاریه متداول شد اما احتمال دارد که آنچه عبدالقادر مراغه‌ای با نام «ترجیعات» توصیف کرده، گونه‌ای موسیقی شبیه به چهارمضراب باشد یا چهارمضراب از آن ریشه گرفته باشد.
به گفتهٔ روح‌الله خالقی، چهارمضراب در ابتدا برای سازهای تار و سنتور مرسوم بود و سازهای کمانه‌ای (نظیر ویولن و کمانچه) برای اجرای چهارمضراب به کار نمی‌رفتند؛ او همچنین سازهای بادی (نظیر نی) را اساساً برای اجرای چهارمضراب نامناسب می‌داند. وی شکل‌گیری چهارمضراب‌های جدید را به درویش‌خان نسبت داده‌است و از حبیب سماعی هم به عنوان یکی از ابداع‌کنندگان چهارمضراب‌های مطلوب برای ساز سنتور یاد کرده‌است. همچنین به گفتهٔ او اولین چهارمضراب‌هایی که برای ساز ویولن ساخته می‌شدند، بسیار یکنواخت بودند و از تکنیک‌های آرشه کشیدن بی‌بهره بودند اما پس از آن که علینقی وزیری در کتاب "دستور ویولن" چهارمضراب‌هایی با تکنیک‌های مختلف آرشه ارائه کرد، ابوالحسن صبا چهارمضراب‌های مناسب برای ویولن را به کمال رسانید. محمدعلی بهارلو نیز این روند گسترش چهارمضراب از تار و سه تار به کمانچه و ویولن را تأیید کرده‌است. پایه‌گذاری چهارمضراب برای ساز پیانو نیز به مشیر همایون نسبت داده می‌شود و اگرچه پس از او مرتضی محجوبی و جواد معروفی شکل‌های پیشرفته‌تری از چهارمضراب برای پیانو ساختند اما از دید خالقی تمام این‌ها از تکنیک‌های نوازندگی پیانو بی‌بهره بودند.
محمدرضا لطفی، بر نقش رضا محجوبی (برادر مرتضی محجوبی) بر گسترش و رواج چهارمضراب تأکید کرده‌است. او می‌گوید که رضا محجوبی پایه‌های مختلفی برای چهارمضراب ابداع کرد و با ساز ویولن نواخت، اما تنها از تعداد کمی از آن‌ها نسخهٔ ضبط‌شده باقی مانده‌است. از میان چهارمضراب‌های رضا محجوبی که باقی مانده‌اند، یکی از آن‌ها چهارمضرابی در دشتی است که بعداً توسط برادرش مرتضی محجوبی برای ارکستر گل‌ها تنظیم و اجرا شد. در سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵ ه‍.ش چهارمضراب‌های بیشتری نیز برای ارکستر تنظیم و در رادیوی ایران اجرا شدند.
بابک خضرائی نیز چهارمضراب‌ها را به شکلی مشابه به دو دوره تقسیم می‌کند؛ چهارمضراب‌های پیش از مشروطه که معمولاً کوتاه هستند، تنها چند گوشه در آن‌ها اجرا می‌شود، و وزن و مضراب‌گذاری آن‌ها تغییر چندانی نمی‌کند و نمونه‌شان را می‌توان در ردیف‌های میرزاعبدالله و ابوالحسن صبا دید، و چهارمضراب‌های پس از مشروطه که مفصل هستند، در گوشه‌های مختلف دستگاه سیر می‌کنند، وزن و مضراب‌گذاری‌شان در طول قطعه تغییر می‌کند و درویش‌خان و حبیب سماعی از نخستین سازندگان آن‌ها بودند.
در قدیم، چهارمضراب در ابتدای برنامهٔ موسیقی نواخته می‌شده ولی بعداً اجرای آن در لابه‌لای برنامه نیز متداول شده‌است. از این جهت، چهارمضراب با پیش‌درآمد (که همیشه در ابتدای برنامه اجرا می‌شود) و رِنگ (که معمولاً در انتهای برنامه اجرا می‌شود) متفاوت است و جایگاه سیالی دارد.
ضرب‌آهنگ چهارمضراب‌ها متفاوت است. برخی منابع وزن‌ها دوضربی و گاهی سه‌ضربی را رایج شمرده‌اند اما وزن‌های و رایج‌ترین فرم چهارمضراب هستند. سایر وزن‌هایی که برای چهارمضراب متداولند عبارتند از و ؛ چهارمضراب‌های با وزن و نیز ساخته شده‌اند. مدت چهارمضراب‌ها را به‌طور معمول بین ۱۰ ثانیه تا یک دقیقه است. چهارمضراب‌ها معمولاً ساختاری ساده از تکرار نت‌ها دارند اما گاهی بسیار پیچیده و مرکب از نت‌های زینت فراوان هستند؛ چهارمضراب ماهور برای سه‌تار، اثر درویش‌خان، مثالی از چهارمضراب‌های پیچیده‌است. در اجرای چهارمضراب، یک الگوی ریتمیک مشخص بارها تکرار می‌شود. یک یا چند نت در این الگو ثابت می‌مانند و نت‌های دیگری که از میزانی به میزان دیگر تغییر می‌کنند معمولاً از یک الگوی بالارونده یا پایین‌رونده تبعیت می‌کنند (در هر میزان نسبت به میزان قبل یک درجه بالا می‌روند و پس از چند میزان در جهت عکس شروع به پایین رفتن می‌کنند تا به جای اول بازگردند).
به گفتهٔ داریوش صفوت، «مطلوب‌ترین» شکل اجرای چهارمضراب آن است که در آن یک ساز زخمه‌ای توسط یک ساز کوبه‌ای همراهی شود، مثل همراهی سنتور با تنبک. تنبک در این بین می‌تواند نقش نگاه داشتن پایه را نیز ایفا کند.
برونو نتل چهارمضراب را یک انتهای طیف ضربی موسیقی ایرانی می‌داند. انتهای دیگر این طیف آواز است که معمولاً غیر ضربی است. فرم‌های «نغمه» و «کرشمه» کمابیش ضرب مشخصی دارند. آنچه «ضربی» نامیده می‌شود، کاملاً ضرب‌آهنگ بارزی دارد و در نهایت درآمد و چهارمضراب قرار دارند که اولی ضرب‌آهنگی آهسته دارد و دومی ضرب‌آهنگی سریع. در مقابل برخی منابع، ردیف موسیقی ایرانی را به دو بخش کلی «آواز» و «ضربی» تقسیم می‌کنند، و انواع اصلی موسیقی ضربی را شامل چهارمضراب (شش یا دوازده ضربی و سریع)، رِنگ (شش ضربی و با سرعت متوسط و معمولاً همراه با رقص)، تصنیف (معمولاً شش ضربی و آهسته) و پیش‌درآمد (آهسته) بر می‌شمارند. رو هم رفته، چهارمضراب پرشتاب‌ترین ضرب را در فرم‌های موسیقی ایرانی دارد.
نتل ساختار پیش‌درآمد و چهارمضراب در موسیقی ایرانی را با ساختار روندو در موسیقی غربی مقایسه می‌کند که در آن یک تم اصلی تکرار می‌شود و ملودی‌های کوتاه و مرتبطی بین این تکرارها نواخته می‌شوند. تم اصلی معمولاً بر اساس درآمد دستگاهی که چهارمضراب (یا پیش‌درآمد) در آن نواخته می‌شوند، شکل می‌گیرد؛ در حالی که ملودی‌های لابه‌لا، معمولاً بر اساس دیگر گوشه‌های آن دستگاه هستند.
فرهاد فخرالدینی، با مقایسهٔ چهارمضراب و پیش‌درآمد نتیجه می‌گیرد که در چهارمضراب هم روند ملودی از گوشه‌های دستگاه یا آواز مربوط پیروی می‌کند اما میزان‌های به کار رفته در چهارمضراب متنوع‌تر هستند و سرعت اجرای ضرب‌ها نیز تندتر است.
در اجرای چهارمضراب، یک الگوی ریتمیک ساده تکرار می‌شود که به آن «پایه» گفته می‌شود. پایه ممکن است یک، دو یا سه میزان طول داشته باشد و تعداد ضرب‌های آن هم ممکن است چهار ضرب نباشد اما کماکان به اجرای آن با لفظ "چهارمضراب" اشاره می‌شود. نوازنده معمولاً الگوی پایه را چند بار تکرار می‌کند و سپس ملودی چهارمضراب را می‌نوازد و باز به پایه بازگشت می‌کند، و این روند بارها تکرار می‌شود. اگر چهارمضراب توسط چند ساز اجرا شود (مثلاً توسط تار و کمانچه)، یکی از سازها پایه را نگه می‌دارد و ساز دیگر به اجرای ملودی می‌پردازد، سپس نقش دو ساز برعکس می‌شود. گاهی هم یک ساز زمانی که ساز دوم به اجرای ملودی می‌پردازد سکوت می‌کند و پس از آن که ساز دوم به اجرای پایه بازگشت، ساز اول دوباره به آن می‌پیوندد. پایه برای نوازنده در اصل یک نوع استراحت شمرده می‌شود و به وی فرصت می‌دهد تا خود را برای بداهه‌نوازی در ملودیِ بعدی آماده کند. فخرالدینی، پایهٔ چهارمضراب را یک موتیف می‌داند و اشاره می‌کند که در حین گردش موسیقی به گوشه‌های دیگر، این موتیف مرتب تکرار و تقلید می‌شود و از همین طریق منجر به وحدت و یگانگی فرم چهارمضراب می‌شود. لطفی می‌گوید که آهنگسازان مختلف، پایه‌های مختلفی برای چهارمضراب‌هایشان به کار می‌برده‌اند که با نام خودشان به آن‌ها اشاره می‌شده مثلاً «پایهٔ چهارمضراب مرتضی محجوبی». لطفی همچنین اشاره می‌کند که یک دلیل استفاده از پایه، آن بوده که چهارمضراب‌های اولیه فقط توسط یک ساز (مثلاً تار) اجرا می‌شده‌اند و تنبک با آن‌ها همراهی نمی‌کرده و تکرار پایهٔ چهارمضراب، به تداوم احساس ضرب چهارمضراب کمک می‌کرده‌است.
در اجرای پایه، یکی از نت‌ها مدام تکرار می‌شود. به این نت، «واخوان» گفته می‌شود. معمولاً نت واخوان یکی از نت‌های غالب گوشه است، نظیر نت شاهد یا نت ایست. از همین رو، جابه‌جایی از گوشه‌ای به گوشهٔ دیگر می‌تواند باعث شود که نت واخوان نیز تغییر کند. در برخی اجراهای چهارمضراب، از دو سیم متفاوت برای اجرای ملودی و واخوان استفاده می‌شود، مثلاً واخوان با کمک سیم چهارم سازهای آرشه‌ای و مضرابی (مثل تار یا کمانچه) اجرا می‌شود و ملودی به طور همزمان روی سیم دیگری به پیش برده می‌شود.
به نظر می‌رسد که پدیدهٔ واخوان از دیرباز در موسیقی ایرانی وجود داشته‌است؛ چنان‌که در اجرای موسیقی با سرنا در کنسرت‌های مردمی مرسوم بوده‌است که دو سرنا با هم به اجرای موسیقی بپردازند که یکی واخوان را بدون انقطاع نگه می‌داشته و دیگری ملودی را اجرا می‌کرده‌است. گاهی نیز از سه سرنا استفاده می‌شد که سومی برای نگه داشتن واخوان وارد می‌شد تا نوازندهٔ دومی بتواند استراحت کند.
مرتضی حنانه اصطلاح «واخوان» را مترادف با نت پدال دانسته‌است و در کتاب "گام‌های گمشده" نوشته‌است که در سازهایی مانند تار که چهار سیم دارند، نوازنده عموماً انگشت‌گذاری را روی سیم‌های اول و دوم که صدای زیرتر و شفاف‌تری دارند انجام می‌دهد و از سیم سوم که صدای بم‌تر و خفه‌تری دارد معمولاً به صورت یک نت پدال یا واخوان استفاده می‌کند. محمدعلی بهارلو نیز این دو اصطلاح را برابر دانسته‌است. به گفتهٔ بهارلو، واخوان یا پدال، یکی از نت‌های اساسی پایهٔ چهارمضراب است که در سازهای آرشه‌ای به صورت ممتد، و در سازهای زخمه‌ای به صورت تک تک (منقطع) اجرا می‌شود. برای اجرای منقطع واخوان در سازهای آرشه‌ای می‌توان از تکنیک‌های آرشه‌کشی نظیر استاکاتو یا اسپیکاتو استفاده کرد. وی همچنین اشاره می‌کند که اغلب چهارمضراب‌ها به شکلی اجرا می‌شوند و ساز به شکلی کوک می‌شود که نت واخوان روی یکی از سیم‌ها به صورت «دست باز» (بدون فشردن انگشت روی رودسته) اجرا شود. این امر گاهی مستلزم تغییر کوک ساز است؛ مثلاً ممکن است کوک ویولن از «می - لا - ر - سل» تغییر داده شود تا حالت دست باز یکی از سیم‌ها، امکان اجرای نت پدال برای چهارمضراب در دستگاه مورد نظر را فراهم کند.
خالقی کاربرد اصلی چهارمضراب را تمرین نوازنده می‌دانسته و از این جهت آن را با اتود در موسیقی غربی مقایسه کرده‌است. محمدعلی بهارلو نیز در کتابی که راجع به فرم‌های موسیقی ایرانی در دههٔ ۱۳۲۰ ه‍.ش منتشر کرد، می‌نویسد که عده‌ای از نویسندگان کتب و مقالات در آن زمان، فرم چهارمضراب را مردود دانسته‌اند و آن را فرمی یکنواخت و خسته‌کننده قلمداد کرده‌اند که یک نوع تمرین برای نوازندگان است.
اما ساسان سپنتا هدف از اجرای چهارمضراب را ایجاد تنوع، پرهیز از یکنواختی و نشان دادن مهارت نوازنده می‌داند. بهارلو نیز اشاره می‌کند که از آنجا که فرم چهارمضراب قدمت کمتری دارد، تنها در آثار جدیدتر به‌ویژه آثار ابوالحسن صبا است که به کمال رسیده‌است. با این حال او تأکید می‌کند که در صفحه‌هایی که از موسیقی‌دانان قدیمی‌تر به جای مانده نیز چهارمضراب‌هایی وجود دارد که نشان توجه آنان به این فرم بوده‌است و از این میان، چهارمضراب آقا حسینقلی را بیشتر از بقیه قابل توجه دانسته‌است. فرهاد فخرالدینی هم این دیدگاه را تأیید می‌کند و اشاره می‌کند که بسیاری از آهنگسازان موسیقی ایرانی همچون ابوالحسن صبا، علی تجویدی و فرامرز پایور که متوجه کسالت شنوندگان پس از شنیدن موسیقی آوازی شده بودند، برای بسیاری از گوشه‌های ردیف چهارمضراب ساخته‌اند.
هرمز فرهت چهارمضراب را با فرم‌های پیش‌درآمد، رنگ و تصنیف که بر گروه‌نوازی متمرکز هستند، مقایسه می‌کند و هدف از اجرای چهارمضراب را نمایش دادن مهارت یک نوازندهٔ خاص ذکر می‌کند. به عقیدهٔ او در طول زمان با پررنگ‌تر شدن نقش نوازندگان در موسیقی ایران (تحت تأثیر موسیقی غربی) اجرای چهارمضراب‌ها هم افزایش یافته‌است. فخرالدینی هم یکی از کاربردهای چهارمضراب را استراحت دادن به خواننده، و دادن فرصتی به نوازنده برای به نمایش کشیدن توانمندی‌های خود می‌داند. وی اشاره می‌کند که در موسیقی ایرانی، خواننده همیشه بیشتر از دیگران هنرمندان مورد توجه بوده و این که آهنگسازان به ساختن قطعات بدون کلام همچون چهارمضراب روی می‌آوردند نیز، در واکنش به همین موضوع بوده‌است.
از حبیب سماعی، عبدالحسین شهنازی، مرتضی محجوبی و برادرش رضا محجوبی، حسین یاحقی، ابوالحسن صبا به عنوان موسیقی‌دانانی یاد می‌شود که در تکمیل فرم چهارمضراب نقش مهمی داشته‌اند. حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان در دههٔ ۱۳۵۰ ه‍.ش چهارمضراب‌هایی با فرم قدیمی و پایهٔ ثابت ساختند که لطفی از آنان به عنوان احیاکنندگان فرم اصیل‌تر چهارمضراب در دورهٔ معاصر نام می‌برد.
درویش‌خان چهارمضراب معروفی در ماهور ساخته که بعداً توسط ابوالحسن صبا ملودی آن کامل شد و برای ویولن تنظیم و اجرا شد. این چهارمضراب به نام «چهارمضراب صبا و درویش‌خان» یا «چهارمضراب درویش‌خان و صبا» نیز شناخته می‌شود. محمدرضا لطفی نیز بعداً همین چهارمضراب را در آلبوم "به یاد درویش‌خان" اجرا و منتشر کرد.
چهارمضراب جلیل شهناز و پرویز یاحقی نمونه‌ای از چهارمضراب‌هایی است که به شکل امروزی این فرم نزدیک‌تر است و در آن پایهٔ چهارمضراب در طول اجرای قطعه تغییر می‌کند. در این قطعه از سه ساز تار، تنبک و ویولن استفاده شده‌است.
گیلبرت نیوتون لوویس (زاده ۲۳ اکتبر ۱۸۷۵ – درگذشته ۲۳ مارس ۱۹۴۶) فیزیک‌دان و شیمیدان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او سال‌ها در دانشگاه هاروارد، دانشگاه ام‌آی‌تی به تدریس پرداخت. مهم‌ترین نظریه‌های او در رابطه با پیوندهای کووالانسی، خالص‌سازی آب سنگین با روش الکترولیز و اسید و باز بود. او نظریهٔ اسیدها و بازها را در سال ۱۹۳۸ ارائه داد.
لوویس با اینکه ۴۱ بارنامزد جایزهٔ نوبل شیمی شد، اما هرگز موفق به دریافت این جایزه نشد.
در تاریخ ۲۳ مارس ۱۹۴۶ یک دانشجوی شیمی جسد بی جان گیلبرت لوویس را در آزمایشگاه برکلی کالیفرنیا یافت. ظاهراً لوویس مشغول انجام آزمایش روی هیدروژن سیانید مایع بوده اما مقداری از بخارهای این مادهٔ سمی نشت کرده و باعث مرگ وی شده‌است. بسیاری معتقدند با توجه به زبردستی لوویس درکارهای آزمایشگاهی نشت بخار سمی اتفاقی نبوده و به عمد توسط خوده لوییس انجام شده است.
مایکل کاشا چند سال بعد از مرگ لوویس فاش کرد که در روز مرگ لوویس وی یک قرار ملاقات با ایروینگ لانگمویر داشته‌است. لانگمویر و لوئیس رقابت طولانی‌ای داشتند که به توسعه‌های لانگمویر در نظریه پیوند شیمیایی لوئیس بازمی‌گردد. لانگمویر در سال 1932 جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد، در حالي كه لوئيس 41 بار نامزد دریافت این جایزه شده بود، اما آن را دریافت نکرد. ملاقات لوویس و لانگمویر جهت صرف ناهار و صحبت‌هایی که در آن جلسه درمورد دریافت جایزه نوبل شد لوویس را ناراحت کرد و طبق گفته حاضران لوویس به‌طور ناگهانی درخود فرورفت سپس برای كار به آزمایشگاه خود بازگشت ساعتی بعد جسدش پيدا شد. اگر مرگ لوئیس واقعا خودکشی بوده باشد، توضیح احتمالی آن می‌تواند افسردگی ناشی از این ملاقات باشد.
مقالات لانگموير در كتابخانه كنگره تأييد مي كند كه او آن روز برای دريافت مدرک افتخاری در پرديس بركلی بوده است. لوئيس در گورستان ملی گلدن گيت به خاک سپرده شده است.
لوئیس هال در برکلی، ساخته شده در سال 1948، به افتخار او نامگذاری شده است.
حسین انصاریان (زادهٔ ٢٧ آبان ۱۳۲۳) فرزند محمدباقر، مفسر قرآن، روحانی شیعه و روضه‌خوان اهل ایران است.https://ir.sputniknews.com/misc/202101307463407
حسین انصاریان زاده ٢٧ آبان ۱۳۲۳ خوانسار، پدرش محمدباقر از خاندان انصاریان و مادرش از سادات مصطفوی آن شهر بود. قبر پدر او در بهشت زهرا است. حسین انصاریان عموی علی انصاریان فوتبالیست و بازیگر فقيد ایرانی است.خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول، تابستان ۱۳۸۲، صفحهٔ ۱۹
خانواده او از سه سالگی‌اش به شهر تهران آمده و در خیابان خراسان ساکن شدند. در شش سالگی به مدرسه برهان رفت. بعد از اتمام کلاس سوم خانواده‌اش به دلیل مشکلات اقتصادی به خوانسار برگشت. در خوانسار در مدرسه جامعه تعلیمات تحصیل کرد. پس از دو سال تحصیل در خوانسار همراه خانواده به تهران بازگشت. کلاس ششم را در مدرسه برهان خواند.خاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، صفحات ۲۳ تا ۲۶
تحصیلات مقدماتی حوزوی (ادبیات) را در تهران تحت تعلیم علی اکبر برهانخاطرات حجت‌الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسین انصاریان، صفحهٔ ۲۰ و علی فلسفی امامان جماعت مسجد لرزاده فرا گرفت. سپس راهی قم شد.
قبل از ملبس شدن در ۱۷ سالگی بعد از درس برای شرکت در سخنرانی خمینی در کوچه یخچال قاضی به منزل او می‌رفت. همزمان به پخش اعلامیه‌های انقلابی خمینی اقدام می‌کرد. ساواک او را متهم به دفاع از خمینی کرد. در منبری (۲۱ رمضان) شاه و دولتش را واجب القتل دانست که سحر، ساواک به خانه‌اش آمده او را دستگیر کرده و چشم بسته به کمیته مشترک بردند. در دوره انقلاب به تبلیغ پرداخته و در زمان جنگ با حضور در جبهه‌ها تبلیغ می‌کرد.هفته نامه مثلث. سال سوم. شماره نود و دوم. ۱۳ شهریور ۱۳۸۰. مدیر مسئول:مصطفی آجرلو. سردبیر: سعید آجرلو. صص ۷۱–۷۶.
انصاریان پس از دورهٔ دبیرستان، راه طلبگی را در پیش گرفت و پس از مشورت با مهدی الهی قمشه‌ای دروس طلبگی را آغاز کرد.
تحصیلاتش در دو حوزهٔ علمیهٔ تهران و قم بوده ‌است. در تهران ادبیات را آغاز می‌کند و پس از آن، کتاب "معالم الاصول"، "لمعتین" و "معالم" را نزد علی فلسفی می‌آموزد. سپس به حوزهٔ علمیهٔ قم مهاجرت می‌کند. در حوزهٔ علمیهٔ قم به محضر شیخ عباس طهرانی می‌رسد و با او به تعامل می‌پردازد. همچنین، در جلسات اخلاقیِ حسین فاطمی شرکت می‌کند. او در این زمینه می‌گوید:
سرانجام به دست عباس طهرانی ملبس به لباس روحانیت می‌شود و تحصیلات خود را اینگونه ادامه می‌دهد:
"رسائل" و "مکاسب" و "کفایه" را نزد افرادی مانند: مصطفی اعتمادی تبریزی، محمدفاضل لنکرانی، صالحی نجف‌آبادی و یوسف صانعی فرامی‌گیرد. پس از اتمام سطوح عالیه وارد مرحله استنباطی فقه و اصول - درس خارج - می‌گردد. در این قسمت هم نزد افرادی چون: سید محمد محقق داماد، حسینعلی منتظری، ابوالفضل نجفی خوانساری و بالاخص سالیانی، میرزا هاشم آملی علومی فرا می‌گیرد، که حاصل این برهه از ایام تحصیلی انصاریان، تقریرات فقه و اصول درس میرزا هاشم آملی است که او به رشته تحریر درآورده ‌است.
انصاریان در قم با عباس تهرانی ارتباط داشت و در جلسات اخلاقی حسین قمی و از دروس مراجع وقت مانند: سید محمدهادی میلانی، آخوند ملاعلی معصومی همدانی، میرزا خلیل کمره‌ای، گلپایگانی، سید احمد خوانساری، سیدشهاب‌الدین مرعشی نجفی و سید روح‌الله خمینی شرکت کرد.
از جمله افرادی که انصاریان با آن ارتباط داشته می‌توان از مهدی الهی قمشه‌ای نام برد که انصاریان در جلسه اخلاق او حضور داشته‌است.
وی سال‌ها به تبلیغ دینی مشغول است و معمولاً در حسینیه همدانی‌های تهران به صورت سنتی منبر می‌رود. به مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز ورود دارد. از جمله بر شبهات سریال یوسف پیامبر نقد داشته ‌است، به برگزاری جشن‌های نوروز طی نامه ۲۸ اسفند ۸۹ به رئیس‌جمهور انتقاد کرده و نوشته‌ است: «آقای رئیس‌جمهور برگزاری جشن نوروز در تخت جمشید، خاطره پهلوی را زنده می‌کند». و از مصاحبه رئیس‌جمهور با خبرنگار زن بی‌حجاب اسپانیایی در ایران انتقاد کرده و بی‌توجهی به حجاب اسلامی را بخاطر مصالح سیاسی و خوشایند جهانیان جایز ندانسته‌است. اولین و مهم‌ترین موضع سیاسی او در سال ۷۶ بود که در انتخابات ریاست جمهوری بر خلاف روحانیان سرشناس که از ناطق نوری حمایت می‌کردند، او جانب ری‌ شهری را گرفت و نشان داد که میلی به راست‌گرایی ندارد. مستمعین او بیشتر سنتی‌ های خیابان‌های قدیمی بازار تهرانند اما در ایران بین بعضی قشرها محبوبیت دارد. در رمضان ۱۳۹۰ بخاطر بعضی سوء استفاده‌ها و نابهنجاری ‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در جریان انقلاب، از مردم عذرخواهی کرد که وی گفته منظور ناکامی‌ها و سوء استفاده‌کنندگان از جریان انقلاب بوده ‌ است.
وی در انتقادی از این سریال بیان داشته سریال نشان می‌داد که یوسف در قسمتی او را به مبعوث شدن به پیامبری نشان داد، در ادامه به خاطر این که به ساقی شاه گفت به شاه بگو فردی بیگناه در زندان است و در مقام آزادی او باشد، با گریه و زاری چند بار اعلام به خطا و اشتباه و گناه کرد و دامن نبوت را آلوده به گناه و خطا نشان داد.پاسخ‌های شیخ حسین انصاریان به شبهات سریال یوسف
حسین انصاریان در مراسم احیای شب بیست‌وسوم رمضان ۱۴۳۲ (۲ شهریور ۱۳۹۰)، در حسینیه همدانی‌ها، که معمولاً سالانه حدود ۲۰۰ هزار نفر در آنجا شرکت می‌کنند با اشاره به برخی مشکلات و نابسامانی‌های موجود در کشور، از مردم عذرخواهی کرد و پس از چندبار قسم خوردن گفت:
در حوزه علمی و دینی، ۴هزار نوار سخنرانی و بیش از ۴۰ عنوان کتاب -حدود ۸۰ جلد- از حسین انصاریان ثبت شده‌ است.
۱۳- بربال اندیشه (جلد ۱).
۱۴- بر بال اندیشه (جلد ۲) - (در دست چاپ).
۲۱- پرسش‌ها و پاسخها- ۵ مجلد (در دست چاپ).
۲۴- عرفان اسلامی (شرح مصباح الشریعه) ۱۵ مجلد. چاپ جدید.
۲۵- دیار عاشقان (شرح صحیفه سجادیه) ۱۵ مجلد. (در دست چاپ).
۲۶- سیری در معارف اسلامی جلد۱ (عقل کلید گنج سعادت).
۲۷- سیری در معارف اسلامی جلد۲ (عقل محرم راز ملکوت).
۲۸- سیری در معارف اسلامی جلد۳ (حدیث عقل و نفس).
۲۹- مجموعه سخنرانی‌های موضوعی (۲۰ عنوان) قطع جیبی.
آشکارکننده روت‌کیت یک نرم‌افزار رایگان برای شناسایی روت‌کیت‌ها در سیستم‌عامل ویندوز است و توسط مارک روسنویچ در شرکت سیس‌اینترنالز از شرکت‌های وابسته به مایکروسافت ارائه شده‌است. این نرم‌افزار بر روی ویندوزهای نسخه ان‌تی فور و جدیدتر اجرا می‌شود و پس از اسکن کردن سیستم یک فهرست از فایل‌های محضرخانه ویندوز و سیستمی را نشان می‌دهد که احتمالاً بر اثر روت‌کیت‌های کاربر حالت و کرنل حالت ایجاد شده‌اند. نرم‌افزار آشکارکننده روت‌کیت فقط بر روی ویندوزهای ایکس‌پی و سرور ۲۰۰۳ اجرا می‌شود و اولین نرم‌افزاری بود که قفل نرم‌افزاری سونی (XCP) را به عنوان روت‌کیت شناسایی کرد.
ویکی‌پدیای انگلیسی - RootkitRevealer
بارگیری آشکارکننده روت‌کیت
استیون جان نش (۷ فوریه ۱۹۷۴ در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی) بازیکن سابق بسکتبال اهل کانادا و ملی پوش این کشور و تیم لس آنجلس لیکرز است.
استیو نش تاکنون دوباره موفق به دریافت جایزه باارزش‌ترین بازیکن ان‌بی‌ای شده‌است. او پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۹۹۶ در دانشگاه سانتاکلارا، توسط فینیکس سانز کشیده‌شد و تا سال ۱۹۹۸ در این تیم بود. وی به دالاس موریکس منتقل شد و چند سال موفق را با بازی در کنار درک نوویتسکی گذراند. نش پس از به توافق نرسیدن با دالاس بر سر مسائل مالی، در سال ۲۰۰۴ دوباره به فینیکس بازگشت. اما نهایتاً در سال ۲۰۱۲ سر از تیم لس آنجلس لیکرز در آورد.
استیو نش در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۵ (۲ فروردین ۱۳۹۴) به صورت رسمی بازنشسته شد. وی در نامه‌ای که در سایت The Player’s Tribune منتشر شد، اعلام کرد: "بزرگترین اتفاقی که برای من افتاد این بوده است که با تمام وجود علاقه ام را دنبال کردم و برای چیزی که به آن علاقه داشتم تلاش کردم. نردبانی را تصور کنید که من برای رسیدن به قهرمانانم از آن بالا رفتم. وسواس (برای رسیدن به موفقیت) بهترین دوست من شد. من با او صحبت می کردم با او می جنگیدم و توسط او شکست می خوردم." نش این فصل رقابتهای لیگ NBA را به علت مصدومیت از دست داد و بسکتبال را با پیراهن لس آنجلس لیکرز به پایان رساند.
استیو نش رسماً بازنشسته شد، دانک | Dunk.ir
جنرال عبداللطیف پوپل مشهور به عبداللطیف کمیدان فرزند بزرگ برگیت عبدالغیاث مهندس دربار امیر حبیب‌الله خان در سال ۱۲۷۰ خورشیدی در شهر کابل متولد گردید. او از طفولیت شوق و علاقهٔ شدید غرض اجرای خدمت در ارتش افغانستان داشت. او در سال ۱۲۹۱ تحصیلات خود را در هندوستان به رشتهٔ توپ به پایان رسانیده، در اردوی وطن اشغال وظیفه نمود.
او به اساس دلیری و شهامت که از خود نشان داد قومندان قوای توپچی افغانستان مقرر گردید. وی در جبههٔ تل چندین بار بر انگلیسی‌ها حملات نموده، لقب غازی را حاصل نمود.
در سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۳۲۰ افغانستان هواپیما و مدافع هواپیما نداشت که باعث تلفات سنگین سربازان افغانی می‌گردید. وی پس از تجارب زیاد حملات شبانه را در کشور علیه انگلیسی‌ها وقت سازمان داد. او در جنگ تل یا جنگ آزادی وطن وظیفهٔ قومندان توپچی را به عهده داشت.
پس از آزادی وطن او به صفت ستاد کل افغانستان، و قومندان مدرسهٔ حربی «حربی شونزی» ایفای وظیفه نمود. سرانجام در ثور ۱۳۵۴ به عمر ۸۰ سالگی فوت نمود.
۶. خواننده محترم تمامی اسنادتاریخی افغانستان درجنگ‌های ۳۲ساله ازبین رفته‌است. ملت افغان مدت ۸سال است که برای بار چندم اسناد می‌سازند. این کشور ۸ سال پیش ۱۳۸۰ مرده بود.
کرفون، روستایی است از توابع بخش بهنمیر شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان بهنمیر قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۸۱نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ایر نیوزیلند یک شرکت هواپیمایی حامل پرچم در نیوزیلند است. ایر نیوزیلند بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی نیوزیلند به حساب می‌آید. مقر اصلی این شرکت فرودگاه آوکلند است. این شرکت هواپیمایی در آستانه سال ۲۰۲۰ به عنوان بهترین خط هواپیمایی سال معرفی شد.
بر پایه برآوردی در نشریه «فوربس» شرکت ایر نیوزلند در مکان دوم بهترین خط هوایی سال ۲۰۱۹ قرار دارد. در سال ۲۰۱۶ هم این شرکت که چندان بزرگ نیست توانسته بود مقام بهترین خط هوایی جهان را کسب کند.
با اینکه ناوگان ایر نیوزیلند تنها ۵۶ هواپیما دارد که از بسیاری از خطوط هوایی معروف در جهان کم‌تر است اما کارایی بالا، این شرکت را از برترین خطوط هوایی جهان کرده‌است.
حسین‌آباد ناظم یکی از روستاهای بخش سامن در شهرستان ملایر استان همدان است. دهستان حرم رود سفلی با مرکزیت روستای حسین‌آباد ناظم دارای ۱۸ روستا و۱۲۵۳۶ نفر جمعیت پرجمعیت‌ترین ناحیه در بخش سامن از توابع ملایر است. شهر شدن حسین‌آباد ناظم در مجلس به تصویب رسیده و با موافقت استاندار این روستا به شهر تبدیل شد. این روستا (شهر جدید) متعلق به ارباب (خان) ناظمی بوده که طبق روایات فردی روحانی و عادل بوده که بعد از تقسیم اراضی روستا (شهر جدید) را ترک کرده.فرمانداری ویژه ملایر
جمعیت روستا حسین‌آباد ناظم بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، برابر با ۳۲۷۱ نفر (۱۰۵۵ خانوار) بوده‌است.
فاصله این روستا تقریبا” با شهر ملایر حدود ۲۰ کیلومتر است روستا حسین‌آباد ناظم با روستاهایی چون توچغاز، کرتیل آباد، هزار جریب، همسایه است.
۱. از جاذبه‌های این روستا برج قلیار (قره یال یا قلعه یار) می‌باشد که متأسفانه به دلیل عدم رسیدگی، تقریباً ۸۰ درصد آن ویران شده‌است. این برج از خشت خام و در دو طبقه ساخته شده‌است و کاربری آن احتمالاً دیده‌بانی و استفاده در مقابله با اشرار بوده‌است.
محصول اصلی روستا کشت آبی (گندم و جو) انگور و گردو می‌باشد. باغات این روستا دارای درختان گردو - انگور - زردآلو - بادام - هلو و شلیل می‌باشد.
البته ناگفته نماند به علت کمبود آب کشاورزی حسین‌آباد ناظم در حال حاضر دچار وضعیت نابسمانی است .
سالن ورزشی چند منظوره
بیمارستان۲۰تخت خوابی
۱. دو کارخانه آجر به قدمت بیش از ۳۰ سال و تعداد ۱۰ کارخانه آجرسازی صنعتی که با اجرای طرح جدید سایت کارخانجات آجر صنعتی ملایر در حال افزایش می‌باشد.
روستای حسین‌آباد ناظم دارای مردمی مهاجرپذیر می‌باشد و به همین علت جمعیت آن در سالهای گذشته به شدت رشد داشته‌است.
حسین‌آباد را در نقشه گوگل ببینید
فرماندهی امنیت سایبری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یا قبلاً مرکز بررسی‌های جرائم سازمان یافته، یکی از نهادهای وابسته به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که در سال ۱۳۸۶ تأسیس شده‌است. اسم اختصاری این نهاد گرداب است.
هدف از ایجاد این مرکز برخورد با تحرکات سازمان یافته داخلی و بین‌المللی و سوء استفاده از بستر اینترنت (علیه نظام جمهوری اسلامی ایران) و سایر سامانه‌های ارتباطی جهت انجام اقدامات تروریستی، جاسوسی اینترنتی، پولشویی و تهاجمات فرهنگی (علیه فرهنگ انقلاب اسلامی ایران) و هتک حرمت و توهین به مقدسات دین اسلام و ارزش‌های انقلاب اسلامی ایران با همکاری قوه قضائیه ی ایران تشکیل شده‌است و طبق اصل ۱۵۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در راستای پاسداری از این نظام و دستاوردهای آن فعالیت می‌کند.
این فرماندهی، در میان مردم با عنوان «مرکز بررسی جرائم سازمان یافته سایبری سپاه» نیز شناخته می شود و عمده شهرت آن بواسطه سایت گرداب می باشد.
مرکز بررسی جرائم سازمان‌یافته سپاه پاسداران در سال 1386 و به عنوان بخشی از پدافند سایبری سپاه و بر اساس اصل 150 قانون اساسی تاسیس شد.
رشد قارچ‌گونه جرائم سازمان‌یافته بین‌المللی و سوء استفاده از بستر اینترنت و سایر سامانه‌های ارتباطی و انجام اقدامات تروریستی، جاسوسی اینترنتی، پولشویی و تخریب نظام فرهنگی و اجتماعی جامعه و هتک حرمت و توهین به مقدسات دینی و ارزش‌های انقلابی از دلایل راه‌اندازی این مرکز به منظور شناسایی و برخورد با جرائم مذکور با هماهنگی قوه قضائیه عنوان شد.
این مجموعه پروژه‌های مشهوری چون مضلین، فتنه عمیق، دارکوب، مرصاد، چشم روباه، ناصح و عنکبوت را پیگیری و به سرانجام رسانده است که از طریق سایت «گرداب» رسانه‌ای شده است.
این مرکز، همچنین سینا استوی مدیر صرافی کریپتولند و بنیان گذار توکن BRG را به اتهام کلاهبرداری و اخلال در نظام اقتصادی، در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ دستگیر کرد. گمان می‌رود او بیش از دو هزار میلیارد تومان اختلاس و کلاهبرداری کرده باشد.
کانال تلگرامی سپاه پاسداران، بامداد 25 خرداد 1401 خبر از دستگیری جعبه سیاه تلگرام داد، در خبر منتشر شده ذکر شده بود که ادمین های این کانال‌ها در مدت فعالیت خود، با سواستفاده از خلا قانونی موجود در مدیریت فضای مجازی کشور و از بستر پیام رسان تلگرام، اقدامات مذکور را صورت داده بودند.آنان درصدد بودند از طریق انتشار  اسناد طبقه بندی شده، اعتماد بخشی از مخاطبین را کسب کرده و با انتشار اخبار گزینشی و کذب، در میان مسئولان کشور ایجاد اختلاف نمایند.
سایت رسمی گرداب نیز در تاریخ 26 خرداد 1401 از دستگیری سه تن از ادمین های کانال های سرائر، نیمه محرمانه و سایه نویس خبر داد. و روز بعد روابط عمومی سپاه پاسداران نیز با اعلامیه ای آنرا تایید کرد.
گرداب در یک پروژه پیچیده مدیران تعداد زیادی از سایت هایی که مستهجن نامیده را دستگیر و تحویل قوه قضائیه داد که بیشتر آنها اعدام شدند. سایت بصیرت بعدها لیستی از 19 سایت تعطیل شده به اشکال گوناگون منتشر کرد. قوه قضائیه اعدام یکی از این مدیران را با نام ملک پور لغو کرد که گرداب در پی آن سندی از مرتبط بودن وی به این سایت ها را منتشر کرد.
روز پنج‌شنبه ۶ ژوئیه ۲۰۲۳ دولت بریتانیا ۱۲ مقام و نهاد جمهوری اسلامی به دلیل نقض حقوق بشر در ایران در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. از جمله این نهادها فرماندهی امنیت سایبری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود.
فهرستی از بهترین رمان‌های انگلیسی زبان در قرن بیستم است که توسط کتابخانه مدرن آمریکا انتخاب شده‌است. کتابخانه مدرن که یک انتشاراتی مستقل آمریکایی است، در بهار سال ۱۹۹۸ از هیئت تحریریه خود برای تعیین ۱۰۰ رمان برتر قرن بیستم رای‌گیری کرد. هیئت تحریریه شامل: دانیل بورستین، آ.اس. بایت، کریستوفر سرف، شیلبی فوت، وارطان گرگوری، ادموند موریس، جان ریچاردسن، آرتور شلسینگر جونیور، ویلیام استیرون و گور ویدال بود.
در این فهرست رمان "اولیس" اثر جیمز جویس در صدر و پس از آن "گتسبی بزرگ" و "چهرهٔ مرد هنرمند در جوانی" در رده‌های دوم و سوم قرار گرفتند. جدیدترین رمان در فهرست آیرن‌وید نوشته ویلیام کندی و قدیمی‌ترین کتاب‌ها "خواهر کری" (۱۹۰۰) اثر تئودور درایزر و "لرد جیم" (۱۹۰۰) اثر جوزف کنراد است.
فهرست جداگانه‌ای از صد اثر غیرداستانی قرن بیستم در همان سال تهیه شد و همچنین فهرستی از صد رمان منتخب خوانندگان نیز در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
از این فهرست انتقاداتی مبنی بر کم بودن رمان‌های نوشته شده توسط زنان و همچنین محدود بودن رمان‌ها به کشورهای شمال آمریکا و اروپا مطرح شده‌است. به علاوه به ادعای عده‌ای این فهرست حیله‌ای برای فروش بوده، چون اغلب عناوین در فهرست توسط کتابخانه مدرن فروخته می‌شود.
۱۰ کتاب اول این فهرست عبارتند از:
این فهرست برپایه رأی‌گیری آنلاین بود. در این فهرست هفت رمان از ده تای بالای جدول توسط آین رند و ال. رون هوبارد نوشته شده. در رأی‌گیری آنلاین هر مراجع‌کننده در هر روز حق داشت یک بار رأی بدهد.
Modern Library
کتاب های ترجمه شده‌ی فهرست ویراستاران
کتاب های ترجمه شده‌ی فهرست خوانندگان
لیندزی وان اسکیباز آمریکایی و برنده چند مسابقه بین‌المللی اسکی است. در المپیک زمستانی ۲۰۱۰ ونکوور او در رشته اسکی دره به قهرمانی رسید و مدال طلا دریافت کرد. او در رشته سوپرجی نیز سوم شد و مدال برنز گرفت.
اردک سرسفید (نام علمی: "Oxyura leucocephala") گونه‌ای اردک شق‌دم کوچک و مهاجر است که از سوی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار گرفته‌است. همچنین این پرنده بر طبق" توافقنامهٔ حفاظت از پرندگان آبی مهاجر آفریقا و اوراسیا"، جزو گونه‌های محافظت‌شده به‌شمار می‌رود.
اردک سرسفید حدود ۴۶ سانتی‌متر طول داشته و دمی دراز و شق دارد. از نظر ظاهری دو جنس با یکدیگر تفاوت دارند و پرندهٔ نر بالغ دارای بدنی قرمز و خاکستری، سر بزرگ و سفید، گردن و تارُکی سیاه و نوکی آبی‌رنگ است. در مقابل، اردک سرسفید مادهٔ بالغ دارای بدنی قهوه‌ای-خاکستری، صورتی سفید و منقاری تیره‌رنگ بوده و بر روی گونه‌اش نیز خطی نوار مانند کشیده شده‌است.
اردک سرسفید از پراکندگی بالایی در جهان برخوردار نیست و مناطقی در شمال غربی آفریقا، خاور میانه، آسیای مرکزی و برخی نقاط جنوبی و جنوب غربی اروپا زیستگاه آن را تشکیل می‌دهد. بدین ترتیب می‌توان این پرنده را در تالاب‌ها، دریاچه‌ها و نیزارهای بخش‌هایی از روسیه، قزاقستان، ازبکستان، مغولستان، ارمنستان، ایران، افغانستان، ترکیه، مجارستان، جنوب اسپانیا، الجزایر و تونس مشاهده نمود. دریاچه‌ها و استپ‌های شمال قزاقستان (ساریارکا) و دریاچه بوردور در ترکیه از مهمترین نواحی زمستان‌گذرانی اردک سرسفید به‌شمار می‌آیند.
این پرنده به ایران نیز مهاجرت کرده و در برخی تالاب‌ها همچون تالاب کانی برازان مهاباد، تالاب قوری‌گل و تالاب میانگران اقدام به تخم‌گذاری می‌کند.
لینکلن باروز نام یکی از شخصیت‌های سریال فرار از زندان است. این شخصیت را در طول سریال، دومینیک پرسل بازی کرده‌است. باروز از مشهورترین شخصیت‌های این سریال است.
والدین لینکلن برای «شرکت» کار می کردند اما هر دو کشته شدند، بنابراین آلدو (پدر مایکل) او را پذیرفت و او را مانند فرزند خودش بزرگ کرد. نه لینکلن و نه مایکل تا فصل ۴ این را نمی دانستند (نویسنده اپیزود، Karyn Uscher، در تفسیر صوتی قسمت فاش کرد که این یک دروغ است - لینکلن واقعا برادر بیولوژیکی مایکل است). پس از مرگ جعلی مادرشان، لینکلن سرپرست مایکل شد. لینکلن در سال دوم دبیرستان مورگان پارک در تولدو، اوهایو را رها کرد و به شیکاگو نقل مکان کرد تا زندگی جنایی خود را آغاز کند. قبل از محکومیت به جرم قتل برادر معاون رئیس جمهور، وی به اتهام سرقت، آسیب کیفری به اموال، نگهداری لوازم مواد مخدر و باتری محکوم شده بود. او و لیزا ریکس با هم صاحب یک پسر به نام لینکلن باروز جونیور (L.J.) (با بازی مارشال آلمن) شدند.
هنگامی که مایکل 18 ساله بود، لینکلن 90000 دلار برای پرداخت هزینه تحصیلات دانشگاهی مایکل قرض گرفت و به او گفت که این نیمی از بیمه عمر مادرش است. واقعاً بیمه عمر وجود نداشت و این پول شروع اتفاقاتی بود که در نهایت منجر به محکومیت لینکلن به اعدام شد. این در اپیزود فلاش بک، "نگهبان برادر" فاش شد. اقدامات لینکلن باعث شد که مایکل احساس گناه و مسئولیت کند، که دلیل او را برای ایجاد یک نقشه مفصل برای نجات برادرش توضیح می دهد.
لینکلن متهم به قتل برادر معاون رئیس جمهور، ترنس استیدمن است. اگرچه او در دادگاه اعتراف کرد که بی‌گناه است، اما به دلیل وجود شواهد فراوان به اعدام محکوم شد. پس از اتمام تمام درخواست‌هایش، تاریخ اعدام او 11 می 2006 تعیین شد. در شروع نمایش، تنها یک ماه فرصت دارد.
در دو فصل اول، لینکلن بسیار قوی، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی، ظاهر می‌شود و خود را بسیار تهدیدکننده نشان می‌دهد (تا جایی که به تنهایی با پنج نفر از مردان تی‌بگ مبارزه می‌کند تا از یک CO در هنگام شورش دفاع کنند) و ترسناک. با وجود آن، او به عنوان ناتوان از کشتن آشکار می شود. پس از شکست دادن ماهون در قسمت "فین دل کامینو"، تردید او برای شلیک به او به ماهون اجازه می دهد تا مزیت را دوباره به دست آورد و او را شکست دهد و باعث می شود به مایکل بگوید: "در اعماق وجود، او دقیقاً مثل شماست. او قلبی دارد که نمی تواند این کار را انجام دهد. مردی را بکش." در فصل سوم، لینکلن برای اولین بار می کشد، به یکی از عوامل شرکت شلیک می کند و به نظر می رسد که پشیمان نیست.
در فصل چهارم، به نظر می‌رسد لینکلن باروز بی‌رحم و بی‌رحم تر شده است، درست مانند یک مامور شرکت (شامل لباس و اسلحه) عمل می‌کند، در شلیک اسلحه‌اش تردیدی نداشته و مایل به شکنجه مردم است. پس از اینکه شرکت یک بار برای همیشه از بین می رود، لینکلن به خود اصلی خود باز می گردد، دیگر یک قاتل نیست، بلکه یک مرد خانواده است
پرسل سه روز قبل از شروع تولید انتخاب شد و در نتیجه، او آخرین بازیگری بود که به گروه اصلی پیوست. او برای این نقش تست داد در حالی که نقشی تکراری در نقش تامی راوتو در ساحل شمالی داشت. از زمان کار بر روی جان دو، پرسل رابطه دوستانه ای با فاکس داشته است. از این رو، فیلمنامه آزمایشی فرار از زندان برای او فرستاده شد. اولین برداشت Scheuring از پورسل او را متقاعد نکرد که برای این نقش مناسب باشد، زیرا این بازیگر با موهای آراسته و برنزه به تست بازیگری رفت. با این حال، بازی پرسل برنده این نقش شد. او در اولین روز فیلمبرداری با سر تراشیده وارد صحنه شد، که شیورینگ را با شباهت فیزیکی دو بازیگر اصلی سریال شگفت زده کرد.
پل ادلشتاین که نقش دشمن لینکلن را برای 35 قسمت اول در نقش پل کلرمن بازی می کند، ابتدا برای نقش لینکلن تست بازیگری داده بود. جانی مسنر و اریک دین گزینه‌های مشترکی برای این نقش بودند، اما مدیران نمی‌توانستند تصمیم بگیرند که با چه کسی بروند، بنابراین به دنبال شخص دیگری بودند که منجر به انتخاب دومینیک پرسل شد.
لینکلن با فریبکاری و صحنه‌سازی عده‌ای که بعدها متوجه می‌شویم در صدد انتقام از پدر او هستند، به زندان می‌افتد و محکوم به اعدام می‌شود. برادرش برای کمک به او به زندان می‌آید . با این حال لینکلن روی صندلی الکتریکی می‌نشیند ولی پدرش او را نجات می‌دهد. بار دوم که اعدام در حال اجراست، مایکل او را نجات می‌دهد و از زندان فرار می‌کنند.
پس از تلاش نا موفق برای به دست آوردن ۵٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار، آنها بدون پول به سمت پاناما می‌گریزند. یک بار هم بازداشت می‌شوند ولی سرانجام به سلامت از مرز عبور می‌کنند.
لینکلن که سر بریده سارا را دیده، مرگ او را از مایکل مخفی می‌کند تا بتواند ال جی را نجات بدهد.
لینکلن نقشی اساسی در این فصل ندارد و تنها یکی از اعضای گروهی است که با مافیا مبارزه می‌کنند. او پی می‌برد که مایکل برادر واقعی او نیست.
پس از پی بردن به زنده بودن مایکل، به یمن می‌رود و برادرش را نجات می‌دهد.
https://en.wikipedia.org/wiki/Lincoln_Burrows
وثیقه یا قرار وثیقه مبلغ مالی یا دارایی غیرمنقولی است که در ازای شرطی نزد طرف قرارداد یا دادگاه می‌گذارند. معنای لغوی وثیقه «استوار»، «آنچه بدان اعتماد شود» و «محکم کاری» است.
به عبارت دیگر آزادی فرد بازداشتی با تأمین قرار وثیقه به این معناست که متهم تا زمان تشکیل دادگاه در خارج از زندان خواهد بود، اما در زمان تشکیل دادگاه باید پاسخگوی اتهامات باشد و در صورت مجرم شناخته شدن و محکومیت به زندان، دوباره به زندان برگردد.
معمولاً برای آزادسازی مشروط فرد زندانی مبلغی متناسب به میزان اتهام و اهمیت پرونده وی صادر می‌گردد که این مبلغ و محدودیت‌های آزادی فرد را بازپرس پرونده مشخص می‌کند.
مطابق ماده ۱۳۲ قانون آیین دادرسی کیفری: «به منظور دسترسی به متهم و حضور به موقع وی در موارد لزوم و جلوگیری از فرار یا پنهان شدن یا تبانی با دیگری، قاضی مکلف است پس از تفهیم اتهام به وی یکی از قرارهای تأمین کیفری را صادر کند.»