moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دریاچهٔ هیورون سومین دریاچه بزرگ آب شیرین دنیاستhttp://www2.epa.gov/greatlakes Great Lakes Factsheet No. 1". U.S. Environmental Protection Agency. June 25, 2012. Retrieved March 6, 2014. و در آمریکای شمالی در مرز ایالات متحده آمریکا با استان انتاریو کانادا قرار گرفته است. یافته‌های ارزشمندی که با بررسی سه لایه از رسوبات یخبندان این دوره که با رسوبات غیر یخبندانی کاملاً از هم جدا می‌شوند در این دریاچه پیدا شده که پاسخ‌گوی پرسش‌های ناشناخته‌ای در پیوند با این دوره از زمین‌شناسی است. از این جهت این دوره از زمین‌شناسی یخبندان هوریون نامیده می‌شود.
خورشید در آن زمان به مقدار قابل توجهی سردتر از امروز بود و دلیل گرم‌تر بودن زمین در دورهٔ قبل از این یخبندان می‌توانست بودن گاز گلخانه‌ای ئی متان که در آن هنگام در هواکره فراوان بود، باشد. تأثیر مثبت این گاز گلخانه‌ای در نگهداری دمای زمین و جلوگیری از باز تاب بخش بزرگتری از دما به برون از هواکره خود عامل بزرگی در نگاه داشته شدن دمای زمین بالای خط انجماد بوده است.
می‌دانیم که شروع یخبندان هورونی و همچنین رویداد بزرگ اکسیژنی هر دو در یک دورهٔ نزدیک به هم پیش آمده و بنابراین تأثیر ورود اکسیژن و نابودی لایهٔ متان را که بدنبال آن پیش آمده، می‌تواند عامل مؤثر دیگری برای شروع یخبندان هورونی باشد.Melezhik, V.A. (2006). "Multiple causes of Earth's earliest global glaciation". Terra Nova 18 (2): 130–137. doi:10.1111/j.1365-3121.2006.00672
Lane, Nick (2010). "First breath: Earth's billion-year struggle for oxygen". New Scientist (2746). A snowball period, c2.4–c2.0 Gya, triggered by the Great Oxygenation Event [1]
تارزان مرد گوریلی () یک فیلم ماجراجویی و فانتزی به کارگردانی دبلیو. اس. ون دایک است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
این فیلم، اقتباس ضعیفی از رمان مشهور ادگار رایس باروز است و نقش تارزان را قهرمان شنای المپیک پاریس و المپیک آمستردام، «جانی ویسمولر» ایفا نمود. پس از این فیلم، او در ۱۱ فیلم دیگر نیز همین نقش را بازی کرد.
تارزان، مرد گوریلی () یک فیلم اکشن ماجراجویی به کارگردانی «جوزف م. نیومن» است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
این فیلم بازسازی فیلمی قدیمی‌تر به همین نام (محصول ۱۹۳۲) است و بخش‌های قابل توجهی از فیلم، دقیقاً از همان فیلم برداشته شده است. (بدون آنکه مجدداً تصویربرداری و ساخته شوند) از جمله صحنه‌های از این شاخه به آن شاخه پریدن تارزان در جنگل و صحنه‌هایی که فیل‌ها، خانه‌های روستایی قبیله را خراب می‌کنند. نعرهٔ تارزان هم از همان فیلم وام گرفته شده است.
این فیلم در مجموع، ۹۲۰۰۰ دلار سود خالص برای مترو گلدوین مایر در بر داشت.
تارزان مرد گوریلی () یک فیلم ماجرایی به کارگردانی جان درک است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
فیلم اقتباس ضعیفی از رمان مشهور ادگار رایس باروز است و اینبار، ماجرا از دیدِ «جین» (همسر آیندهٔ تارزان) به تصویر در می‌آید.
در همان آغاز فیلم‌برداری، هنرپیشه اصلیِ تارزان، کنار گذاشته شد و بدل‌کار او، یعنی «مایلز اوکیف» جایگزین او شد و در نقش تارزان ایفایِ نقش نمود.
این فیلم با نقدهای منفی منتقدان سینما مواجه شد و آن را در فهرست «بدترین فیلم‌ها» قرار دادند و در همان سال نامزد دریافت جایزه تمشک طلایی در چندین رشته گردید که سرانجام نیز جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر نقش زن به «بو درک» تعلق گرفت.
با وجود این نقدها و بازخوردهای منفی، فیلم در فروش گیشه موفق بود و تنها در آمریکا ۳۶٬۵۶۵٬۲۸۰ دلار آمریکا فروش داشت.http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=tarzantheapeman.htm
جان گلن (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، و تدوین‌گر بازنشسته انگلیسی است. او بیشتر به خاطر کارش بر روی مجموعه فیلم‌های جیمز باند، ابتدا با تدوین تعدادی از فیلم‌های قبلی جیمز باند و سپس کارگردانی پنج فیلم دیگر از باند در این فرانچایز شناخته می‌شود.
در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، گلن به‌عنوان تدوینگر و کارگردان واحد دوم، روی فیلم‌هایی مانند سوپرمن (۱۹۷۸) و غازهای وحشی (۱۹۷۸) کار کرد. او همچنین در سه فیلم جیمز باند مشارکت داشت: در خدمت سرویس مخفی ملکه (۱۹۶۹)، جاسوسی که دوستم داشت (۱۹۷۷) و مونریکر (۱۹۷۹)، گلن به مقام کارگردان رسمی این مجموعه ارتقا یافت؛ او به کارگردانی هر پنج فیلم باند دهه ۱۹۸۰ ادامه داد. او رکورددار کارگردانی بیشترین تعداد فیلم در این مجموعه تا به امروز است.
جورج ج. لوئیس (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او با ایفای نقش «دون آلخاندرو دِلاوگا» (با دوبلهٔ ناصر ممدوح) در مجموعه تلویزیونی «زورو» در اذهان برخی ایرانیان باقی است. این سریال پیش از انقلاب از تلویزیون ملی ایران پخش می شد.
فراموش شده فیلمی است محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی جوزف روبن است. در این فیلم بازیگرانی همچون جولیان مور، دومینیک وست، گری سینایس، آنتونی ادواردز، لی ترگسن، الفری وودارد، لینوس روچه، جسیکا هکت، رابرت ویسدم، تیم کانگ، سوسن میسنر و آن دوود ایفای نقش کرده‌اند.
زنی به نام تلی پارتا (جولیان مور) و مردی به نام اش کورل (دومینیک وست) فرزندان خود را که سوار هواپیما شدند به یاد می‌آورند ولی بقیه والدین که فرزندانشان سوار همین هواپیما شدند چیزی از فرزندان خود به یاد نمی‌آورند.
آن‌ها به هرکسی که مراجعه می‌کنند کسی حرفشان را باور نمی‌کند. هرکسی هم با آن‌ها همکاری می‌کند یا اطلاعاتی در اختیارشان قرار می‌دهد به‌طور عجیبی مثل یک طوفان به آسمان می‌رود و به آن‌ها چند نفر می‌گویند که آن‌ها می‌آیند و مارا می‌برند.
پس از مدتی موجودات بیگانه به همان شکل اش کورل را هم می‌برند؛ و تلی تنها می‌ماند او متوجه می‌شود این کار موجودات فضایی یک آزمایش است سپس به محلی نزدیک فرودگاه می‌رود و با موجودی که مسئول عملیات است دیدار می‌کند او می‌گوید تو تنها کسی هستی که فرزندش را به خاطر می‌آوری و این به خاطر رابطه مادر و فرزندی است و باید حافظه تو را پاک کنم پس موجود فضایی سعی می‌کند حافظه را تا زمان تولد فرزندش پاک کند ولی بازهم موفق نمی‌شود و عملیات او با شکست مواجه می‌شود و این بار خودش را به همان شکل می‌برند.
بعد از رفتن او تلی به پارک می‌رود و می‌بیند که فرزندش در حال بازی است همچنین اش کورل را ملاقات می‌کند ولی کسی چیزی به یاد ندارد و فقط اوست که ماجرا را می‌داند
تارزان () یک مجموعه تلویزیونی ۵۷ قسمتی است که در ۲ فصل، مابین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ میلادی از شبکهٔ تلویزیونی ان‌بی‌سی پخش شد.
این سریال پیش از انقلاب، از تلویزیون ملی ایران نیز پخش شد.
ابتدا قرار بود مایک هنری در این سریال، نقشِ تارزان را ایفا نماید، اما به دلیل اختلاف با تهیه‌کننده بر سرِ استفاده از حیوانات وحشی در سریال و ایمنی شغلی، آن را نپذیرفت و «ران ایلای» جایگزینش شد. ران ایلای، همانند بازیگر پیشین تارزان جاک ماهونی، خودش، در تمام صحنه‌های خطرناک فیلم بازی کرد؛ اما بر خلاف او که یک بدل‌کار حرفه‌ای هم بود، پیشینه‌ای در این زمینه نداشت و تنها در فصل اول این سریال، از ۱۷ ناحیه مختلف زخمی شد و جراحت برداشت؛ از جمله سوختی سطحی دست و پاهایش در صحنه‌ای که از میان یک روستای آتش‌گرفته، می‌دود؛ گاز گرفتگی از ناحیه سر توسط شیر رام‌شدهٔ فیلم، (همان شیر، در یک صحنهٔ دیگر ران او را هم گاز گرفت) سقوط از یک تپه و کنده شدن پوست پایش، سقوط از ارتفاع ۷٫۵ متری یک شاخه و دررفتن مفصل شانه‌اش، و سقوط از یک شاخه آویزان دیگر که منجر به شکستگی استخوان‌های شانهٔ سمت مقابل، شکستگی سه دنده و پیچ‌خوردن مفاصل مچ دستش گردید.
این فیلم در برزیل و همچنین استودیویی در محلهٔ «چوروبوسکو» در مکزیکوسیتی ساخته شد.
تارزان () یک مجموعه تلویزیونی فرانسوی-کانادایی-مکزیکی است که طی سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ میلادی در ۷۵ قسمت ساخته و از تلویزیون پخش شد.
نقش‌های اصلی این سریال را «ولف لارسن» (در نقش تارزان)، «لیدی دونیه» و «شان رابرج» بر عهده داشتند.
ران ایلای که بازیگر نقش تارزان در سریال پیشین تارزان بود، در یکی از قسمت‌های فصل اول این سریال، نقش شخصیتی به نام «گوردن شاو» را بر عهده داشت.
تارزان () یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی است که در سال ۲۰۰۳ میلادی تولید و از شبکه تلویزیونی «دابلیو. بی» پخش شد.
اگرچه تم اصلی داستان از رمان مشهور ادگار رایس باروز اقتباس شده است، اما وقایع این سریال در نیویورک اتفاق می‌افتد و در آن، تارزان را به دنیای مدرن امروزی آورده‌اند.
پس از پخش ۸ قسمت، تولید این سریال، متوقف شد.
ادوین توماس بوث (؛ ۱۳ نوامبر ۱۸۳۳ – ) ملقب به "استاد"، یک بازیگر مشهور تئاتر قرن نوزدهم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در سرتاسر آمریکا و اروپا، نمایشنامه‌های شکسپیر را به روی صحنه برد و بنیانگذارِ «سالن نمایش بوث» در نیویورک بود که در زمان خود، سالنی مدرن و مجهز به شمار می‌رفت.William Winter. "Life and Art of Edwin Booth". MacMillan and Co., (New York, 1893) pp. 48-49.
برخی مورخان تئاتر، وی را بزرگترین بازیگر تاریخ آمریکا و بزرگترین هملت قرن نوزدهم می‌دانند.Morrison, Michael A. 2002. "Shakespeare in North America". In Wells and Stanton (2002, 230–258). p.235-237 با این حال، شهرت و موفقیت او، تحت‌الشعاع روابطش با برادر خود «جان ویلکس بوث» قرار گرفت که در سال ۱۸۶۵، «آبراهام لینکلن» را در «سالن تئاتر فورد» ترور کرد.
رابرت دِی (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۷ مارس ۲۰۱۷) کارگردان اهل بریتانیا بود. او مابین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۱ میلادی، ۴۰ فیلم را کارگردانی کرد که از میان آن‌ها می‌توان به "شی" و "تارزان و وادی طلا" اشاره نمود. رابرت دی در ۱۷ مارس ۲۰۱۷ در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
مصورسازی داده شاخه‌ای از آمار توصیفی است که به مطالعهٔ چگونگی نمایش داده و انتقال اطلاعات به بیننده می‌پردازد. یک هدف اصلی مصورسازی داده، انتقال بهینهٔ اطلاعات به بیننده توسط داده‌نمایی است. مصورسازی بهینه، کاربر را قادر به تحلیل داده و استدلال در مورد آن می‌کند. مصورسازی داده هم علم است و هم هنر.
Wikipedia contributors, "Data visualization," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed March 29, 2015).
استیو جابز () فیلم درام زندگی‌نامه‌ای سال ۲۰۱۵ به کارگردانی دنی بویل و نویسندگی آرون سورکین است. این فیلم محصولی مشترک از بریتانیا و آمریکاست که از زندگی‌نامهٔ چاپ ۲۰۱۱ نوشتهٔ والتر ایزاکسون و مصاحبه‌های انجام‌گرفته توسط سورکین اقتباس شده‌است. این فیلم ۱۴ سال (۱۹۸۴–۱۹۹۸) از زندگی یکی از بنیان‌گذاران اپل، استیو جابز، را به تصویر می‌کشد. نقش جابز به‌وسیلهٔ مایکل فاسبندر ایفا شده‌است و کیت وینسلت در نقش جوانا هافمن حضور دارد. ست روگن، کاترین واترستون، مایکل استولبارگ و جف دانیلز در نقش‌های مکمل حضور دارند.
توسعهٔ فیلم در سال ۲۰۱۱ پس از به دست آوردن حق انتشار کتاب ایزاکسون آغاز شد. مراحل فیلم‌برداری در ژانویه ۲۰۱۵ آغاز شد. پیش از اینکه فاسبندر در نهایت این نقش را بگیرد، بازیگران مختلفی برای آن در نظر گرفته شده بود. مراحل تدوین پروژه گسترده بود و تدوین‌گر الیوت گراهام در حالی که فیلم هنوز در حال فیلمبرداری بود، شروع به کار کرد. دانیل پمبرتن با تمرکز بر تقسیم موسیقی به سه بخش متمایز، به عنوان آهنگساز فیلم انتخاب شد.
"استیو جابز" در ۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در جشنواره فیلم تلیوراید به نمایش درآمد و اکران محدودی را در شهر نیویورک و لس آنجلس در ۹ اکتبر ۲۰۱۵ آغاز کرد. این فیلم در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵ در ایالات متحده اکران شد و به‌دلیل کارگردانی بویل، سبک بصری، فیلمنامه سورکین و نقش‌آفرینی فاسبندر و وینسلت مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. اما شکستی تجاری بود و ۳۴ میلیون دلار در مقابل بودجه ۳۰ میلیون دلاری فروش داشت. افراد نزدیک به جابز مانند استیو وازنیک و جان اسکالی نقش‌آفرینی‌ها را ستایش کردند، اما فیلم به دلیل عدم دقت تاریخی نیز مورد انتقاد قرار گرفت. وینسلت جوایز گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن را کسب کرد. سورکین نیز جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه را برنده شد. فاسبندر و وینسلت هر دو به‌ترتیب نامزد دریافت جوایز اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل زن شدند.
گریم سونس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به میدلزبورو، سمپدوریا، لیورپول، تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد.
درخشان‌ترین دوران ورزشی سونس زمانی بود که در بین سالهای ۱۹۷۷–۱۹۸۴ در باشگاه لیورپول در پست هافبک بازی می‌کرد. او در این طول این هفت سال همراه با لیورپول پانزده جام اروپایی و داخلی را کسب کرد. هر چند که سونس در دهه ۸۰ میلادی کاپیتان لیورپول بود و به همراه این تیم به موفقیت‌های فراوانی دست یافت، اما زمانی که در بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به سمت سرمربی‌گری لیورپول انتخاب شد، به جز قهرمانی در جام حذفی سال ۱۹۹۲ موفقیتی دیگر در این تیم به دست نیاورد.
گلاسکو رنجرز
بلکبرن
کودکی در دربار شاه آرتور فیلم خانوادگی دیزنی به کارگردانی مایکل گوتلیب، محصول سال ۱۹۹۵ است. فیلم براساس رمان مشهور «کانکتیکات یانکی در دربار شاه آرتور» از مارک توین، نویسنده و طنزپرداز آمریکایی، ساخته شده‌است؛ که داستان فیلم در قرن بیستم اتفاق می‌افتد. توماس ایان نیکلاس، جاس آکلند، ارت مالک، پالوما بائزا، کیت وینسلت، دنیل کریگ و ران مودی بازیگران این فیلم هستند.
پرنده لیور () با تلفظ صحیح (لایور برد) نماد شهر لیورپول انگلستان است. ایده بهره جستن از این نماد به قرون وسطی برمی‌گردد اما در کل پرنده لیور، موجودی اسطوره‌ای است که ریشه آن در اسطوره‌های کهن بریتانیا به ویژه در منطقه مرزیساید نهفته است.این نماد در سده هجدهم میلادی گاهی به صورت عقاب به تصویر کشیده می‌شد اما پس از آن در سده نوزدهم میلادی به صورت رسمی به شکل پرنده‌ای در تیرۀ باکلانان کشیده می‌شود. از شناخته‌شده‌ترین این شکل‌ها می‌توان به لیور برد در نشان باشگاه فوتبال لیورپول، دانشگاه لیورپول، دانشگاه جان مورز، دانشگاه اج هیل و لیورپول اکو (روزنامه محلی منطقه مرزیساید) اشاره کرد.
واسط دروازه مشترک سریع، FastCGI یا FCGI واسطی مشابه واسط دروازهٔ مشترک (CGI) است با این تفاوت که بر خلاف CGI که در آن برای هر درخواست یک پردازش جداگانه توسط کارساز وب آغاز می‌شود، در FCGI یک پروسه در پس‌زمینه تمام‌مدت آمادهٔ پاسخ‌گویی به درخواست‌ها باقی می‌ماند. به این ترتیب دیگر نیازی به فراخوانی و آماده‌سازی مفسر در هر درخواست نخواهد بود و از فشار روی کارساز کاسته خواهد شد و در مقابل به سرعت پاسخگویی افزوده می‌شود. با توجه به اینکه برنامه‌ای که در پس‌زمینه عمل پاسخگویی را انجام می‌دهد از کارساز جدا است، این برنامه می‌تواند به هر زبان برنامه‌نویسی‌ای باشد.
سافرِجت که از ریشه لاتین سوفراژوم sufragium به معنی «"حق رای"» یا «طرفدار حق رای زنان» می‌آید. اصطلاحی است که به اعضای جنبش زنان اواخر سده نوزدهم مخصوصاً در بریتانیای کبیر گفته می‌شود که تحت تأثیر از روشهای اعتراض روسی مانند اعتصاب غذا برای احقاق حقوق خود استفاده می‌کردند.Raeburn, A. (1976). The suffragette view. New York: St. Martin's Press.
کلمه سافراجت عموماً شامل شبه‌نظامی‌هایی در بریتانیای کبیر است که عضو اتحادیه اجتماعی و سیاسی زنان بوده‌اند اما به‌طور مشخص به زنان فعال در جنبش حق رأی گفته می‌شود.
اصطلاح سافراجت عموماً با فعالیت‌های اتحادیه اجتماعی و سیاسی زنان در بریتانیا مرتبط است که املین پنکهرست آن را رهبری می‌کرد.
در جزیرهٔ مَن (واقع در دریای ایرلند) زنانی که صاحب ملک بودند در سال ۱۸۸۱ حق داشتند در انتخابات پارلمانی رای بدهند. نیوزیلند اولین کشور خودمختاری بود که به همه زنان بالای ۲۱ سال در سال ۱۸۹۳ حق رای در انتخابات پارلمانی داد. زنان استرالیای جنوبی در سال ۱۸۹۵ به چنین حقی رسیدند. در ایالات متحده زنان سفید بالای ۲۱ سال در قلمروی غربی ایالت میومینگ از ۱۸۶۹ و در یوتا از ۱۸۷۰ حق رای داشتند.
با این وجود زنان بریتانیا تا سال ۱۹۰۳ از چنین حقی برخوردار نبودند و خانم پنکهرست به این نتیجه رسید که جنبش حق رای زنان برای این که مؤثر باشد باید به روش‌های افراطی و شبه‌نظامی روی بیاورد. کارزار زنان عضو اتحادیه اجتماعی سیاسی زنان به مرور خشن‌تر شد. آسیب زدن به املاک و اعتصاب غذا باعث شد حکومت هم دست به اقدام‌های خشن مانند زندانی کردن زنان و خورانیدن اجباری آنها شد تا این که با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ مدتی این کارزار به تعویق افتاد.
زنان بریتانیایی بالای ۳۰ سال بالاخره در سال ۱۹۱۸ برای اولین بار به حق رای رسیدند و در سال ۱۹۲۸ این حق شامل حال همه زنان بالای ۲۱ سال شد. مورخان بر سر این موضوع اختلاف دارند که تاکتیک‌های شبه‌نظامی باعث پیروزی جنبش حق رای شد یا مرور زمان، زنان را به حق‌شان رساند.
دی دبلیو گریفیت یکی از پیشروترین فیلمسازان سینمای صامت، در فیلم در دوردست شرق، عمه آنا را به صورت یک سافرجت با عقایدی احمقانه نشان می‌دهد و آشکارا فمینیسم را مسخره می‌کند.Lewis, J. (2014). Essential cinema: An introduction to film analysis. Boston, MA: Wadsworth, Cengage Learning. در سال ۲۰۱۵ در بریتانیا فیلمی با نام سافرجت ساخته شد.
مذاکرات هسته‌ای ایران رایزنی‌ها و تلاش‌های دیپلماتیک سلسله‌وار دولت جمهوری اسلامی ایران و گروه ۱+۵ برای به‌دست آوردن یک توافق جامع در خصوص چگونگی ادامه برنامه هسته‌ای ایران است. مهلت این مذاکرات در توافق موقت ژنو بر روی برنامه هسته‌ای ایران تا نوامبر ۲۰۱۴ بوده‌است و سپس تا اول ژوئیه ۲۰۱۵ تمدید گردیده‌است. در پی تفاهم هسته‌ای لوزان، در روز سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴ توافق برنامه جامع اقدام مشترک در وین اتریش بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه ۱+۵ (پنج عضو ثابت شورای امنیت ملل متحد شامل چین، فرانسه، روسیه، پادشاهی متحد بریتانیا، ایالات متحده و آلمان) منعقد شد.Haidar, J.I. , 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
در اوت ۲۰۰۲، گروهی از مخالفان خارج از کشور حکومت معروف به شورای ملی مقاومت ایران اقدام به انتشار گزارشی نمود که در آن از وجود تأسیسات هسته‌ای نطنز و آب سنگین اراک اطلاعاتی منتشر شده بود.TIMELINE: Political events since Iran's revolution "Reuters" با آنکه نخستین بار این گروه خبر فعالیت پنهانی مراکز هسته‌ای ایران را به جهان مخابره کرد، نیویورک تایمز می‌نویسد که تلاش‌های سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا، انگلیس و اسراییل منجر به کشف این مرکز در سال ۲۰۰۲ شد که بعدها این خبر به گروه ناراضی ایرانی درز کرد.
در زمان دولت هشتم ایران، این دولت حاضر به پذیرش چند توافق‌نامه شد که به تدریج فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی اورانیوم در ایران را به حالت تعلیق درآورد.عاقبت مذاکره؛ نتایج توافق‌های اتمی با ایران چه بوده‌است؟ "بی‌بی‌سی فارسی"
در ۲۹ مهر ۱۳۸۲ برابر با ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳، در نشست مشترک وزرای خارجه سه کشور اروپایی و هیئت ایرانی که در تهران، سعدآباد، برگزار شد، بیانیه‌ای اعلام گردید که به موجب آن، ایران برای بازدید بازرسان آژانس انرژی اتمی از تأسیسات اتمی خود اعلام همکاری کرد و گازدهی در سانتریفیوژهای نطنز را در راستای راستی‌آزمایی و اثبات صلح‌آمیز بودن فعالیت هسته‌ای ایران، به صورت داوطلبانه و برای مدت محدود تعلیق کرد. انگلیس و فرانسه نیز متعهد شدند تا از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل جلوگیری کنند.
جان بولتون در به هم خوردن این توافق، نقش اساسی داشت.
این توافق‌نامه در ۴ اسفند ماه ۱۳۸۲ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۰۴ به امضا رسید و ایران متعهد شد ساخت و آزمایش سانتریفیوژهای مورد نیاز برای غنی‌سازی را متوقف کند و اقدام به ساخت قطعات یدکی سانتریفیوژهای موجود در آن زمان را نیز تعلیق کند.
این توافق‌نامه در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۴ برابر با ۲۴ آبان ۱۳۸۳ در پاریس بین ایران و سه کشور فرانسه، انگلیس و آلمان به امضاء رسید و به موجب آن ایران به عنوان اقدامی داوطلبانه در جهت اعتمادسازی -و نه به عنوان یک تعهد قانونی - پذیرفت که کلیه فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی و بازفرآوری مانند ساخت، تولید، نصب، آزمایش، سرهم‌بندی و راه‌اندازی سانتریفیوژهای گازی، و فعالیت‌های مربوط به جداسازی پلوتونیم را متوقف کند و در عوض اتحادیه اروپا سعی در پذیرش ایران در سازمان تجارت جهانی نماید.Agreement between Iran, Germany, United Kingdom and France (November 14th, 2004) وبگاه سفارت فرانسه در ایران
پس از توافق‌نامه پاریس و در آخرین ماه دولت هشتم، محمد خاتمی اعلام کرد غنی‌سازی اورانیوم را از سر می‌گیریم وی تأکید کرد: توقف فعالیت‌های هسته‌ای اصفهان برای ما خسارات مالی و معنوی فراوانی به دنبال داشته‌است و باعث گردیده دانشمندان هسته‌ای ما فعالیت خود را متوقف کنند محمد خاتمی در مورد قطعنامه پیشنهادی سه کشور اروپایی گفت که اگر قطعنامه‌ای بخواهد ایران را از حق دستیابی به فناوری هسته‌ای محروم کند، معتبر نیست و ضمانت اجرایی ندارد و ایران مجبور به پذیرش آن نیست. و با فک پلمب، فعالیت‌های "UCF" اصفهان تحت نظارت آژانس ادامه خواهد یافت. در ژانویه ۲۰۰۶ نیز مقامات ایران در حضور بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای، تأسیسات هسته‌ای نطنز را فک پلمب کردند، اما شورای امنیت بلافاصله در مارس ۲۰۰۶ به ایران یک ماه فرصت داد تا فعالیت‌های هسته‌ای خود را متوقف کند.
در آوریل ۲۰۰۶ دانشمندان ایرانی موفق به تولید چرخه کامل سوخت هسته‌ای در مقیاس آزمایشگاهی شدند و ایران به کشورهای عضو باشگاه اتمی پیوست. شورای امنیت در ژوئیه ۲۰۰۶ قطعنامه ۱۶۹۶ را تصویب کرد که خواستار تعلیق غنی‌سازی اورانیوم در ایران بود. شورای امنیت در دسامبر همان سال قطعنامه ۱۷۳۷ را تصویب کرد که بیشتر فعالیت‌های تجاری، مالی، صنایع موشکی و هسته‌ای ایران را براساس بند ۴۱ فصل هفتم منشور ملل متحد، هدف قرار داده بود. این قطعنامه نخستین سند بین‌المللی حقوقی بود که فعالیت‌های هسته‌ای ایران را به‌عنوان تهدیدی علیه صلح و ثبات منطقه‌ای معرفی می‌کرد. تهران با تأکید بر بند ۴ معاهده ان‌پی‌تی این اتهامات را غیر مستند می‌خواند و خواستار رفتار غیر تبعیض‌آمیز با فعالیت‌های اتمی این کشور بود.
گروه ۱+۵ در راستای ادامه فشار بر توقف برنامه اتمی ایران، قطعنامه‌های ۱۷۴۷ (در مارس ۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (در مارس ۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (در سپتامبر ۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (در ژوئن ۲۰۱۰) را نیز تصویب کردند؛ بر اساس این قطعنامه‌ها محدودیت‌های مالی بر شرکت‌ها و افراد وابسته به سپاه پاسداران و سازمان انرژی اتمی افزایش یافت.
در این دوران چندین دور مذاکرات میان ایران و گروه ۵+۱ در شهرهای ژنو، بغداد، استانبول، مسکو و آلماتی انجام گرفت. ریاست هیئت ایرانی را در این مذاکرات سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی بر عهده داشت.پایان دور اول مذاکرات ایران و کشورهای ۱+۵ "خبرگزاری فارس"
پس از مراسم تحلیف حسن روحانی، سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه اعلام کرد گروه ۱+۵، پیشنهاد تازه‌ای را برای از سرگیری گفتگوهای هسته‌ای به ایران خواهد داد.
شروع دوره ریاست جمهوری حسن روحانی مصادف با دهمین سال مذاکرات هسته‌ای ایران با کشورهای غربی به حساب می‌آید. ورود حسن روحانی در نقش رئیس‌جمهور ایران در شرایطی صورت می‌گیرد که در طول این سال‌ها دستاورد قابل ملاحظه‌ای در مذاکرات هسته‌ای حاصل نیامد و تنها تغییر، تبدیل طرف مذاکره‌کننده با ایران از نمایندگان ۳ کشور آلمان، فرانسه و انگلیس؛ به نمایندگان ۵ عضو دائم شورای امنیت به‌علاوه آلمان بوده‌است. کارشناسان تحقق وعده‌های اقتصادی حسن روحانی را در گرو لغو تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران می‌دانند که آن نیز به شرط به ثمر نشستن مذاکرات هسته‌ای ایران محقق خواهد شد.
این دور از مذاکرات که اولین مذاکره هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی پس از به قدرت رسیدن حسن روحانی بود در خلال سفر هیئت ایرانی برای شرکت در کنفرانس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل در ۳۱ شهریور ۱۳۹۲ انجام شد هرچند این دور از مذاکرات بسیار کوتاه(۳۰ دقیقه) و تنها برای معرفی هیئت تازه ایرانی بود اما به دلیل برگزاری در سطح وزیران خارجه و جلسه خصوصی بین جان کری و محمدجواد ظریف وزیران خارجه ایالات متحده و ایران که پس از این دور از مذاکرات انجام شد بسیار خبرساز شد.
همهٔ شرکت‌کننده‌ها پس از این مذاکرات ابراز امیدواری کردند تا موضوع هسته‌ای ایران سریعتر حل شودچیزی که به نظرمیاید موجب ناخرسندی رهبری وباعث خشنودی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام گردید اقدام حسن روحانی جهت تغییر مسیرمذاکرات ازشورای عالی امنیت ملی به وزارت امورخارجه بودو پرونده مذاکرات ازدست استراتژیست ها و مشاوران امنیت ملی نزدیک به ایت الله خامنه ای خازج و دیپلمات های تکنوکرات نزدیک به هاشمی رفسنجانی ان را دردست گرفتند.
این مذاکرات در ۲۳ و ۲۴ مهر ۱۳۹۲ در شهر ژنو سوئیس برگزار شد و محمدجواد ظریف سرپرست تیم مذاکره ایران را بر عهده داشت.ظاهرا با انتقال پرونده مذاکرات از شورای عالی امنیت ملی به وزارت خارجه به استثنای سید عباس عراقچی؛مشاوران امنیت ملی چون دکترمریم کارگرنجفی ؛علی باقری ؛ دکترعبدالله سعیدی ؛محمداحمدیان ؛ دکترمصطفی دولتیاروحسین امیرعبداللهیان همگی از چهره های نزدیک وهمسوبا رهبری و سپاه قدس کناررفته و گویا تکنوکرات های نظیر سیدحسین موسویان؛ حسام الدین اشنا؛ محمدسعیدی؛علیرضااکبری؛حسین فریدون ازعناصرنزدیک وهمسوبا هاشمی رفسنجانی ومرکزتحقیقات استراتژیک راجایگزین نمودند.
حساسیت در این دوره زمانی بالا رفت که جان کری وزیر خارجه ایالات متحده به دعوت کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا برای دست یابی به یک توافق به ژنو آمد و سفر خود به خاورمیانه را نیمه تمام گذاشت. پس از او وزیران خارجه کشورهای آلمان، فرانسه و بریتانیا نیز به این مذاکرات پیوستند. در شب اول حضور جان کری در ژنو مذاکرات سه جانبه‌ای بین محمد جواد ظریف و جان کری و کاترین اشتون برگزار شد که ۵ ساعت به طول انجامید. این مذاکره اولین جلسه پس از انقلاب ایران بود که بین وزیران خارجه دو کشور ایالات متحده و ایران برگزار شد. همه چیز تا این موقع بسیار امیدوارکننده پیش می‌رفت و همه چیز برای یه توافق اولیه فراهم بود تا اینکه در صبح روز ۱۷ آبان وزیر خارجه فرانسه بین خبرنگارها آمد و اظهار داشت که اختلافات جدی هنوز پابرجاست و ایران باید امنیت اسراییل را نیز در توافق‌نامه پیشنهادی اش لحاظ کند. این اظهارات سبب شد تا مذاکرات بیش از ۲ روز به طول بینجامد و همچنین سرگئی لاوروف وزیر خارجه فدراسیون روسیه و قائم مقام وزارت خارجه چین هم برای کاستن از اختلافات به ژنو آمدند اما حضور آنان نتوانست اختلافات و انتظارات فرانسه را برطرف کند و پس از سه روز مذاکره فشرده بدون هیچ نتیجه ملموسی پایان یافت و مذاکرات به ۱۰ روز بعد موکول شد. در پایان مذاکرات کنفرانس مطبوعاتی با حضور وزیر خارجه ایران و مسوول هماهنگی سیاست خارجی اتحادیه اروپا برگزار شد که هردو در این کنفرانس مذاکرات را سازنده و مفید خواندند.
در ضمن انجام این مذاکرات بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل با عصبانیت بین خبرنگاران آمد و توافق احتمالی ایران با گروه ۱+۵ را معامله قرن برای ایران و اشتباه بزرگ برای غرب خواند و گفت در صورت توافق در مذاکرات این کشور هیچ تعهدی به توافق‌نامه نخواهد داشت و برای امنیت کشورش هر کاری می‌کند. اندکی بعد جی کارنی سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که این اظهارات عجولانه بوده و هنوز توافقی با ایران نشده. به باور بسیاری سنگ اندازی فرانسه در این مذاکرات نتیجه فشار لابی‌های اسراییلی و عربستانی بر فرانسه بود تا مذاکرات بدون نتیجه خاتمه یابد.
این نشست پیرو مذاکرات پیشین از تاریخ ۲۹ آبان تا ۳ آذر ۱۳۹۲ در هتل اینترکنتیننتال ژنو برگزار گردید. در نهایت ایران با ۵ کشور دیگر گروه ۵+۱ به توافق نهایی رسیدند. باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا این توافق تاریخی را آغازی مهم خواند.Deal set on Iran's nuclear program
دور دیگر مذاکرات ایران و گروه ۵+۱ از ظهر روز یکشنبه ۲۹ مارس ۲۰۱۵، در لوزان سوئیس با حضور علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، به همراه ارنست مونیز، وزیر انرژی آمریکا، و هیئت‌های کارشناسی دو طرف آغاز شد.
در ابتدا در روز یکشنبه ۱۵ مارس ۲۰۱۵، جان کری، وزیر امور خارجهٔ ایالات متحده در مصاحبه‌ای اظهار داشت که بیشتر اختلافات با ایران مسائل «سیاسی» هستند و از روند مذاکرات ابراز خوشبینی کرد و توافق با ایران را «امکان‌پذیر» دانست. در همان روز یکشنبه، ۱۵ مارس، میچ مک کانل، رهبر اکثریت جمهوری‌خواه در سنای آمریکا، در مصاحبه‌ای اظهار داشت که باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در آستانهٔ «توافقی بسیار بد» با ایران است و این امکان را محتمل دانست که ایران بتواند زیرساخت‌های اتمی خود را حفظ کند.
در جریان روند این مذاکرات ابتدایی، دولت فرانسه خواهان دریافت «تضمین‌های قابل کنترل» شد تا دسترسی جمهوری اسلامی ایران به سلاح اتمی را ناممکن سازد. خبرگزاری رویترز گزارش داد که وزیر امور خارجه فرانسه روز ۲۱ مارس در یک گفتگوی اینترنتی اظهار داشته‌است که «فرانسه توافقی می‌خواهد که دسترسی ایران را به انرژی هسته‌ای ممکن سازد، اما نه این که این کشور بتواند سلاح اتمی تهیه کند.»
به گفته سران آمریکا و فرانسه، هدف جامعه جهانی امضای توافقی است که ایران «به صورت کامل و قابل کنترل» به خواسته‌های کشورهای بزرگ، متشکل از پنج عضو دائمی شورای امنیت به اضافه آلمان، تن دهد.
در این دور از مذاکرات، قرار بر این بود که تا پایان ماه مارس، توافقی جامع با ایران بر سر برنامهٔ اتمی، و تا پایان ماه ژوئن، توافقی بر سر جزئیات موافقت‌نامه حاصل شود. طرفین برای رسیدن به توافقی می‌کوشند که در آن حق دستیابی ایران به فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز مورد تأیید قرار گیرد و در عین حال ایران امکان دستیابی به سلاح هسته‌ای را نداشته باشد. غرب در مقابل، می‌پذیرد که تحریم‌های اعمال شده علیه ایران را را لغو کند. مراحل لغو تحریم‌ها تدریجی است و امکان دارد تا بیش از ۱۵ سال به طول بینجامد.
همچنین قرار بر این بود که در صورتی‌که دو طرف به پیشرفت‌های خوبی در مذاکرات برسند، این مذاکرات در روزهای متعاقب ۲۲ هم ادامه یابد. در روز ۱۹ سپتامبر خبرگزاری فارس نوشت که « «یک مقام سیاسی در وین (اتریش) به روزنامه «الحیات» گفت که ایران و مجموعه ۱+۵ دربارهٔ اغلب مسائل مطرح به توافق رسیده‌اند.»
منبع روزنامهٔ الحیات همچنین اظهار داشته‌است که «دو طرف پس از آنکه تهران با از بین بردن ذخیره اورانیوم با غنای بالا و بسنده کردن به غنی‌سازی ۵ درصد موافقت کرد، دربارهٔ حل و فصل مسئله تأسیسات فردو و باز طراحی تأسیسات اراک توافق کردند.» و همین‌طور «این مسائل در مقابل آزادسازی بخشی از اموال بلوکه شده ایران به میزان ۱۰۰ میلیارد دلار و اجازه دادن به تهران برای صادرات نفت و استفاده از نظام بانکی جهانی است. همه این توافق‌ها طی مدتی بین ۱۰ تا ۱۵ سال اجرایی خواهد شد».
در روز دوشنبه ۲۳ مارس، یوکیا آمانو، مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، اظهار داشت که «آژانس هنوز نتوانسته به این جمع‌بندی برسد که همه مواد هسته‌ای استفاده شده در ایران برای اهداف صلح‌آمیز بوده‌است.» در همان روز، مارتین شفر، سخنگوی وزارت خارجه آلمان، مذاکرات با ایران را «دلگرم‌کننده» خواند و آن را قابل دستیابی خواند.
در همان روز ۲۳ مارس، عباس عراقچی، معاون وزیر امور خارجه ایران، در گفتگویی با شبکه اول جمهوری اسلامی ایران اظهار داشت که «جمهوری اسلامی گفته ایران آماده است تا اعتمادسازی بیشتری در برنامه اتمی‌اش انجام دهد. در مقابل اما خواستار برداشتن تحریم‌ها شده‌است.». او در این مصاحبه بر متوازن بودن توافق، نادرست بودن تحریم‌ها، اعتمادسازی ایران، و صلح‌آمیز بودن برنامهٔ هسته‌ای این کشور تأکید کرد.
اسرائیل هیئتی به فرانسه فرستاد تا مانع از دستیابی به یک «توافق بد» با ایران شود. یووال اشتاینیتس اظهار داشت که باید جلوی توافقی که ممکن است «راه دررو» داشته باشد گرفته شود. یووال اشتاینیتس و یوسی کوهن از اعضای این هیئت بودند. وزیر امور خارجه اسرائیل ضمن تأکید بر روی در معرض خطر بودن موجودیت کشورش، اظهار داشت که «هر طوری‌که شده جلوی مسلح شدن ایران به سلاح اتمی را بگیرد». در جریان این مذاکرات، به دلیل تلاش‌های اسرائیل علیه رسیدن به توافق با جمهوری اسلامی، شکاف میان آمریکا و اسرائیل «بیشتر شد».
خبرگزاری دویچه‌وله آلمان در روز ۲۴ مارس از قول وال استریت ژورنال نوشت که «اسرائیل با هدف جلوگیری از حصول توافق هسته‌ای، مذاکرات میان ایران و ۵+۱ را شنود کرده‌است». یکی از مقام‌های ارشد ایالات متحدهٔ آمریکا پس از آگاهی از این جاسوسی، به وال استریت ژورنال گفت که به تیم مذاکره‌کنندهٔ این کشور هشدار داده‌اند که «ممکن است اسرائیل قصد نفوذ در مکالمات آن‌ها را داشته باشد.» در روز ۲۴ مارس، مقامی ارشد از دفتر نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، گزارش وال استریت ژورنال را تکذیب کرد و آن را نادرست خواند.
دویچه‌وله از قول خبرگزاری مهر می‌نویسد که ایالات متحده پیشنهاد تازه‌ای در مذاکرات به ایران داده‌است که بر طبق آن «آمریکا در نظر دارد به ایران اجازه دهد تا هزاران سانتریفوژ خود را به صورت فعال حفظ کند و در عوض تهران نیز با محدود کردن تحقیقات در دیگر سایت‌های هسته‌ای موافقت کند. براساس این پیشنهاد، سانتریفوژهای فعال در فوردو به‌جای تولید اورانیوم برای تولید ایزوتوپ‌های پزشکی، دارویی، علمی و صنعتی فعالیت خواهند داشت. در عوض ایران در مورد سانتریفوژهای نطنز نرمش بیشتری نشان داده و با بازرسی‌ها و برخی محدودیت‌های بیشتر موافقت می‌کند.»
خبرگزاری دویچه‌وله در روز ۲۸ مارس از قول «فرانک والتر اشتاین‌مایر» نوشت که «[در مذاکرات هسته‌ای با ایران] به آخر خط رسیده‌ایم.» و اظهار داشت «آخرین گام‌ها بسیار دشوار و به همین جهت تعیین‌کننده». عباس عراقچی نیز بدون اشاره به محتوای مذاکرات اظهار داشت که «مذاکرات سختی در جریان است، نفس‌گیر است و گاهی اوقات پرتنش می‌شود… ولی ما امیدوار هستیم»
در چهارمین روز از این دور از مذاکرات، محمد جواد ظریف وزیر امور خارجهٔ جمهوری اسلامی ایران، به‌طور مستقل با همتایان چینی، فرانسوی، آلمانی و آمریکایی خود دیدار و مذاکره کرد. خبرگزاری فرانسه نیز گزارش داد که وزیران امور خارجهٔ ایران و کشورهای ۵+۱ به همراه فدریکو موگرینی، هماهنگ‌کننده سیاست خارجی اتحادیه اروپا، برای برگزاری یک نشست مشترک آماده شده‌اند که نخستین نشست در چند ماه اخیر است و تحلیل‌گران «آن را نشانه نزدیک شدن دو طرف به امضای یک تفاهم‌نامه سیاسی یا انتشار یک بیانیه مشترک ارزیابی می‌کنند».
در روز یکشنبه ۲۹ مارس، در حالی که اینطور گمان می‌رود که طرفین به دستیابی به توافق نزدیک شده‌اند، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل اظهار داشت که «توافق احتمالی با ایران بدتر از آن است که فکر می‌کردیم» و در این باره اظهار داشت که «توافق خطرناکی که در لوزان [سوئیس] در مورد آن مذاکره می‌شود، نگرانی‌های ما را تأیید می‌کند و حتی بدتر از آن است». از جمله منتقدان سرسخت مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ۵+۱، دولت اسرائیل است.
در روز یکشنبه خبرگزاری آسوشیتدپرس از قول «مقام‌های غربی» نوشت که «ایران ممکن است محدودیت‌های بیشتری را علیه برنامهٔ هسته‌ای خود بپذیرد، هرچند تلاش می‌کند مدت‌زمان اعمال محدودیت‌ها را تغییر دهد. به ادعای این «مقامات»، نمایندگان ایران در هفته‌های اخیر از موضع پیشین خود عقب نشسته و اعلام آمادگی کرده‌اند کاهش شمار سانتریفوژهای فعال به ۶ هزار دستگاه یا حتی کمتر را بپذیرند». همچنین آسوشیتدپرس نوشته‌است که ایران پذیرفته‌است که کلیه ذخایر غنی‌شده را به روسیه منتقل کند.
ظریف در روز یکشنبه ۲۹ مارس، در حالی که سه روز به پایان مهلت مذاکرات باقی‌مانده بود، اظهار داشت که «می‌توانیم نوشتن توافق نهایی را آغاز کنیم». خبرگزاری فرانسه از قول ظریف نوشته‌است که «ما پیشرفت کرده‌ایم و من فکر می‌کنم قادریم که تمامی مسائل را حل و فصل کرده و نوشتن توافق نهایی را آغاز کنیم.»
وزیر امور خارجهٔ روسیه، سرگئی لاوروف، شانس توافق با ایران را پنجاه پنجاه دانسته‌است. لاوروف اظهار داشته‌است که حمله هوایی عربستان به یمن که در حقیقت مقابله با نیروهایی است که از سوی ایران تقویت می‌شوند، بر فضای مذاکرات در لوزان سوئیس تأثیر گذاشته ولی در عین حال اظهار امیدواری کرده که این مسئله موقعیت شرکت‌کنندگان در این مذاکرات را تغییر ندهد.
در روز دوشنبه، ۳۰ مارس، عباس عراقچی، اظهار داشت که «به نظر نمی‌رسد مذاکرات امشب دوشنبه ۳۰ مارس به توافق نهایی برسد و باید تا فردا منتظر بود». وزیر امور خارجهٔ روسیه نیز مذاکرات را ترک کرده و اظهار داشته بود که در صورت نیاز مجدداً ملحق خواهد شد. مدیر مسئول روزنامه کیهان، حسین شریعت مداری، در گفتگویی با خبرگزاری فارس اظهار داشته‌است که توافقی که در حال شکل‌گیری است «آنچه مورد نظر جمهوری اسلامی ایران بوده و هست فاصله داشته و در آن خطوط قرمز ترسیم شده، به گونه‌ای که مورد انتظار بود رعایت نشده‌است». در همین حال یک مقام رسمی ایران که نخواسته نامش فاش شود، به رویترز گفته‌است که حتی با دستیابی به توافق نیز احتمال عادی شدن روابط ایران و آمریکا وجود ندارد. او اظهار داشت که رابطه با آمریکا همچنین برای جمهوری اسلامی یک «تابو» است و توضیح می‌دهد که «رهبر جمهوری اسلامی نمی‌خواهد از این فراتر برود و روابط با آمریکا را از سر بگیرد». او در ادامه می‌آورد که روابط سرد چند دهه‌ای با ایالات متحده با یک «معامله» حل نخواهد شد و ایالات متحده باید اعتماد ایران را جلب کند. این مقام ایرانی در ادامه آورد که «آیت‌الله خامنه‌ای و هوادارانش از میان محافظه‌کاران تندرو و سپاه پاسداران، به علت مشکلات اقتصادی که می‌تواند منجر به فروپاشی حکومت شود حاضر شدند به دولت عملگرای روحانی اجازه دهند برای دستیابی به یک توافق هسته‌ای تلاش کند.»
بنا به گفتهٔ دیپلمات‌های غربی، اختلافات باقی‌مانده بر سر مسائلی همچون «نحوه برداشته شدن تحریم‌ها، مدت زمان انجام توافق‌ها و همچنین دستیابی به مکانیزمی است که نسبت به اجرای درست مفاد توافق‌ها اطمینان حاصل شود» است.
سرانجام در پایان این دور مذاکرات در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۱۵ دوطرف به نقطه مشترک رسیدند. مفاد تفاهم هسته‌ای لوزان که ظریف از آن با عنوان برجام یاد نمود به شرح زیر است:
در چارچوب راه حل‌های موجود، هیچ‌یک از تأسیسات و فعالیت‌های مرتبط هسته‌ای متوقف، تعطیل یا تعلیق نمی‌شود و فعالیت‌های هسته‌ای ایران در تمامی تأسیسات هسته‌ای از جمله نطنز، فردو، اصفهان و اراک ادامه خواهد یافت.
این راه حل‌های جامع، ادامه برنامه غنی‌سازی در داخل کشور را تضمین می‌کند و بر این اساس جمهوری اسلامی ایران قادر خواهد بود مطابق مفاد برنامه جامع اقدام مشترک تولید صنعتی سوخت هسته‌ای خود را برای تأمین سوخت نیروگاه‌های هسته‌ای ادامه دهد.
بر اساس راه حل به دست آمده، دوره زمانی برنامه جامع اقدام مشترک در خصوص برنامه غنی‌سازی ایران ده ساله خواهد بود. در طول این مدت، تعداد بیش از پنج هزار ماشین سانتریفیوژ در نطنز به تولید مواد غنی شده در سطح ۳/۶۷ درصد ادامه خواهند داد. ماشین‌های اضافه بر این تعداد و زیرساخت‌های مرتبط با آن‌ها جهت جایگزینی با ماشین‌هایی که در طول این زمان آسیب می‌بینند جمع‌آوری و تحت نظارت آژانس نگهداری خواهد شد. همچنین ایران قادر خواهد بود ذخایر موجود مواد غنی شده خود را برای تولید مجتمع سوخت هسته‌ای یا صادرات آن‌ها به بازارهای بین‌المللی در قبال خرید اورانیوم اختصاص دهد.
براساس راه حل‌های به دست آمده ایران برنامه تحقیق و توسعه خود را بر روی ماشین‌های پیشرفته ادامه خواهد داد و مراحل آغاز و تکمیل فرایند تحقیق و توسعه سانتریفیوژهای IR-4، IR-5 ،6IR- و IR-8 را در طول دوره زمانی ده ساله برنامه جامع اقدام مشترک ادامه خواهد داد.خلاصه‌ای از راه‌حل‌های تفاهم شده بین ایران و ۱+۵ انتخاب
بر اساس راه حل‌های به‌دست آمده تأسیسات هسته‌ای فردو به مرکز تحقیقات هسته‌ای و فیزیک پیشرفته تبدیل خواهد شد. بیش از هزار ماشین سانتریفیوژ و تمامی زیرساخت آن‌ها در فردو حفظ و نگهداری خواهند شد که از این میان دو آبشار سانتریفیوژ در چرخش خواهند بود. همچنین نیمی از تأسیسات فردو با همکاری برخی از کشورهای (۱+۵) به انجام تحقیقات پیشرفته هسته‌ای و تولید ایزوتوپ‌های پایدار که مصارف مهمی در صنعت، کشاورزی و پزشکی دارد، اختصاص پیدا می‌کند.
مطابق راه حل‌های موجود؛ راکتور تحقیقاتی اراک، آب سنگین باقی خواهد ماند و با انجام باز طراحی ارتقاء یافته و روزآمد خواهد شد. در باز طراحی رآکتور ضمن کاهش میزان تولیدی پلوتونیوم، کارایی رآکتور اراک به میزان قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد. باز طراحی رآکتور اراک در چارچوب یک برنامه زمان‌بندی مشخص و در قالب یک پروژه بین‌المللی مشترک تحت مدیریت ایران آغاز و پس از آن بلافاصله ساخت آن شروع و در چارچوب یک برنامه زمان‌بندی تکمیل خواهد شد. تولید سوخت رآکتور اراک و اعطای گواهی بین‌المللی سوخت رآکتور از جمله موارد این همکاری‌های بین‌المللی خواهد بود. از طرف دیگر، کارخانه تولید آب سنگین نیز مانند قبل به کار خود ادامه خواهد داد.
ایران در جهت شفافیت و اعتمادسازی به صورت داوطلبانه پروتکل الحاقی را به صورت موقت اجرا نموده و در ادامه فرایند تصویب این پروتکل طبق یک جدول زمانی در چارچوب اختیارات رئیس‌جمهور و مجلس شورای اسلامی به تصویب خواهد رسید.
براساس راه حل‌های به‌دست آمده، پس از اجرایی شدن برنامه جامع اقدام مشترک، تمامی قطعنامه‌های شورای امنیت لغو خواهد شد و همه تحریم‌های اقتصادی و مالی چند جانبه اروپا و یکجانبه آمریکا از جمله تحریم‌های مالی، بانکی، بیمه، سرمایه‌گذاری و تمامی خدمات مرتبط با آن‌ها در حوزه‌های مختلف از جمله نفت، گاز، پتروشیمی و خودروسازی فوراً لغو خواهند شد. همچنین تحریم‌ها علیه اشخاص حقیقی و حقوقی، سازمان‌ها، نهادهای دولتی و خصوصی تحت تحریم‌های مرتبط هسته‌ای ایران از جمله؛ بانک مرکزی، سایر موسسات مالی و بانکی، سوئیفت، کشتیرانی و هواپیمایی جمهوری اسلامی، کشتیرانی نفت به‌طور همه‌جانبه فوراً برداشته خواهند شد. همچنین کشورهای عضو گروه (۱+۵) متعهد هستند از وضع تحریم‌های جدید در موضوع هسته‌ای خودداری نمایند.
همکاری‌های بین‌المللی هسته‌ای با جمهوری اسلامی ایران از جمله با اعضای ۱+۵ در حوزه ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای، رآکتور تحقیقاتی، گداخت هسته‌ای، ایزوتوپ‌های پایدار، ایمنی هسته‌ای، پزشکی و کشاورزی هسته‌ای و … امکان‌پذیر و ارتقاء پیدا خواهند کرد. بر اساس برنامه جامع اقدام مشترک، دسترسی ایران به بازار جهانی، عرصه‌های تجاری، مالی، دانش فنی و انرژی نیز فراهم خواهد شد.
با پایان یافتن این مرحله از مذاکرات، تدوین پیش‌نویس برنامه جامع اقدام مشترک تا بازه زمانی ۱۰ تیر در آینده نزدیک آغاز خواهد شد. با نهایی شدن متن، برنامه جامع اقدام مشترک در قالب قطعنامه‌ای در شورای امنیت سازمان ملل متحد مورد تأیید قرار خواهد گرفت. جهت لازم‌الاجرا شدن برنامه جامع اقدام مشترک برای تمامی کشورهای عضو سازمان ملل متحد، این قطعنامه همچون قطعنامه‌هایی که علیه ایران تصویب شده بودند تحت ماده ۴۱ فصل هفتم منشور ملل متحد تصویب خواهد شد تا بتواند قطعنامه‌های قبلی را لغو کند.
طرف‌های برنامه جامع اقدام مشترک پس از تصویب قطعنامه شورای امنیت، به یک دوره زمانی آماده‌سازی برای اجرای برنامه جامع اقدام مشترک نیاز خواهند داشت. پس از طی مرحله آماده‌سازی و هم‌زمان با شروع به اجرای اقدامات هسته‌ای از سوی ایران در یک روز تعیین شده لغو تمامی تحریم‌ها به‌طور خودکار به اجراء در خواهد آمد.
در چارچوب راه حل‌های به دست آمده؛ برای بازگشت‌پذیری متقابل تعهدات مندرج در برنامه جامع اقدام مشترک در صورت نقض تعهدات از سوی هر یک از طرف‌ها سازو کار لازم پیش‌بینی شده‌است.
توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین به‌دنبال دور پایانی مذاکرات ایران و گروه ۵+۱ از ظهر روز شنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵، در هتل کوبورگ در شهر وین اتریش با حضور جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا و محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران و هیئت‌های کارشناسی دو طرف آغاز شد. ضرب الاجل تعیین‌شده برای این مذاکرات، روز سی‌ام ژوئن تعیین شده بود که سه بار به ترتیب تا سوم، دهم و سیزدهم ژوئیه تمدید گردید.
سرانجام پس از بیست‌ودو ماه مذاکره محمدجواد ظریف به همراه تیم مذاکره‌کننده ایرانی پس از ۱۷ روز مذاکره فشرده، سه‌شنبه ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیرماه) در وین پایتخت اتریش موفق به دستیابی به یک توافق جامع و نهایی با گروه ۱+۵، بر سر آینده برنامه هسته‌ای ایران شدند. فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در یک نشست رسمی در مقابل رسانه‌ها در وین با خواندن بیانیه‌ای به زبان انگلیسی و فارسی اعلام کردند که توافق نهایی در برنامه هسته‌ای ایران به دست آمده‌است.
این توافق پایانی بر ۱۲ سال مذاکرات ایران با قدرت‌های جهانی بر سر مسئله هسته‌ای است. مذاکراتی که با مسئولیت حسن روحانی در مهر ماه ۱۳۸۲ آغاز و در تیر ماه ۱۳۹۴ با مسئولیت محمدجواد ظریف و در دولت روحانی با توافق جامع به پایان می‌رسد.
نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو صریح‌ترین منتقد توافق جاری گفت: «ایران بعد از ده سال (با پایان دوره محدودیت‌ها) قادر خواهد بود بمب‌های اتمی متعدد تولید کند.»
مطابق توافق ایران و گروه ۱+۵ که در آذر سال ۱۳۹۲ (نوامبر ۲۰۱۳) در ژنو سوئیس به دست آمد، ایران با تعلیق غنی‌سازی ۲۰ درصدی موافقت کرد. غنی‌سازی تا سقف ۵ درصدی در این توافق مورد پذیرش ایران و گروه ۱+۵ قرار گرفت. شش قدرت جهانی می‌خواهند که تعلیق غنی‌سازی اورانیوم ۲۰ درصدی همچنان برای مدتی که گفته شده بیشتر از ۱۰ سال است ادامه داشته باشد و ایران هم می‌گوید که سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران را که اورانیوم ۲۰ درصدی احتیاج دارد، پیش از این به‌طور کافی تولید کرده‌است اما تعلیق طولانی مدت را نمی‌پذیرد.
بر اساس توافق ژنو ایران موافقت کرد که ذخیره اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده خود را به میزان ۵ درصدی رقیق کند. مطابق تصدیق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایران ذخیره اورانیوم خود را مطابق توافق ژنو کاهش داده‌است. کاهش ذخیره اورانیوم ۵ درصدی از جمله موضوعاتی است که در حال حاضر دربارهٔ آن مذاکره می‌شود.
علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، اوایل تابستان سال ۹۳ در جمع مسئولان دولتی برای نخستین بار به‌طور مشخص با ارائه اعداد و ارقام، جزئیات برنامه ایران در به‌کارگیری سانتریفوژها را اعلام کرد و گفت «مسئولین ما می‌گویند ما به ۱۹۰ هزار سو نیاز داریم. ممکن است این نیاز مال امسال و دو سال دیگر و پنج سال دیگر نباشد، اما این نیاز قطعی کشور است.» سو (SWU)، عبارتی که خامنه‌ای به آن اشاره کرد به عنوان واحد کار جداسازی شناخته می‌شود که بازتاب‌دهنده ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم توسط واحدهای سانتریفیوژ است.
توان دستگاه‌های نسل اول سانتریفیوژ ایران یا IR-۱ در گزارش‌های مختلف حدود یک سو برآورد شده‌است. به این معنا که برای رسیدن به معادل ۱۹۰ هزار سو، حدود ۱۹۰ هزار سانتریفیوژ نسل قدیم (IR-۱) لازم است. اما به گفته عباس عراقچی از مذاکره کنندگان ارشد ایران رقم مورد نظر آمریکا تا حدود ۴ هزار سانتریفیوژ است.
تأسیسات هسته‌ای نطنز و مرکز هسته‌ای فردو دو مرکز غنی‌سازی اورانیوم در ایران به حساب می‌آید. پس از تهدید مکرر آمریکا و تهدید ضمنی اسرائیل به احتمال حمله نظامی به تأسیسات هسته‌ای نطنز، ایران مرکز هسته‌ای فردو را در دل کوه‌های استان قم ساخته و آن را به اصلی‌ترین مرکز غنی‌سازی اورانیوم در ایران تبدیل کرده‌است.
گروه ۱+۵ خواستار تغییر کاربری مرکز هسته‌ای فردو به محل تحقیق و توسعه و انتقال ماشین‌های مشغول غنی‌سازی اورانیوم به نطنز است. علی خامنه‌ای در سخنرانی اوایل تابستان ۹۳ گفته بود که «یکی دیگر از موارد مهم که طرف مقابل تکیه و حساسیت زیادی دارد، حفظ تشکیلاتی است که تخریب آن‌ها برای دشمن امکان‌پذیر نیست. آن‌ها در مورد تأسیسات فردو می‌گویند، چون این تأسیسات قابل دسترسی و ضربه زدن نیست، بنابراین باید تعطیل شود که این سخن، خنده‌آور است.»
ایران می‌گوید برنامه تحقیق و توسعه‌ای برای بهبود کیفیت سانتریفوژها و توان غنی‌سازی اورانیوم دارد که در حال اجرا است. علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران سال ۹۲ در فاصله توافق ژنو و اجرای آن گفته بود که بهترین بخش توافق ژنو بخش مربوط به تحقیق و توسعه بوده‌است که در تفاهم‌نامه بدون محدودیت آمده‌است. هدف از ایجاد محدودیت در برنامه تحقیق و توسعه ایران، ایجاد زمان گریز اتمی است. زمانِ گریز اصطلاحی است که برای مدت زمان لازم جهت غنی‌سازی برای رسیدن به یک بمب هسته‌ای به کار می‌رود.
برای بازیافت اورانیوم از سوخت اتمی مصرف شده در رآکتور از عملیات شیمیایی موسوم به بازفرآوری استفاده می‌شود. در این عملیات، ابتدا پوسته فلزی میله‌های سوخت مصرف شده را جدا می‌سازند و سپس آن‌ها را در داخل اسید نیتریک داغ حل می‌کنند. در نتیجه این عملیات، ۱درصد پلوتونیوم، ۳درصد مواد زائد به شدت رادیواکتیو و ۹۶درصد اورانیوم به دست می‌آید که دوباره می‌توان آن را در رآکتور به مصرف رساند. رآکتورهای نظامی این کار را به‌طور بسیار مؤثرتری انجام می‌دهند.
راکتور آب سنگین اراک که پلوتونیوم تولیدی آن کاربرد دوگانه از جمله در سلاح‌های اتمی دارد، همواره از موضوعات مورد نگرانی کشورهای مذاکره‌کننده با ایران بر سر برنامه اتمی بوده‌است. مجتمع آب سنگین اراک در ۱۹۰ کیلومتری جنوب غربی تهران واقع شده‌است و ایران می‌گوید حاضر به تبدیل آن به آب سبک نیست و این موضوع را خط قرمز می‌داند. با این همه علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران گفته این رآکتور باز طراحی می‌شود و هدف از این باز طراحی هم کاهش میزان تولید پلوتونیوم آن و رفع نگرانی‌ها در این باره است.
از جمله دیگر درخواست‌هایی که فراتر از معاهده ان پی تی است، اجرای بند ۳٫۱ توافقنامه جانبی اصلاح شده از آئین‌نامه اجرایی پادمان آژانس است که بر اساس آن کشورها باید هر تصمیمی برای ساختن تأسیسات اتمی جدید را پیش از شروع به اطلاع آژانس برسانند در حالی که بر اساس معاهده ان پی تی اطلاع این موضوع به آژانس شش ماه پیش از وارد کردن مواد اتمی به ساختمان یا تأسیسات لزومی ندارد. ایران اجرای هردوی این خواست‌ها را پس از ارسال پرونده اش به شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآورد.
این جدول مقایسه‌ای بین کارنامه ۱۲ ساله حسن روحانی، علی لاریجانی، سعید جلیلی و محمدجواد ظریف مذاکره کنندگان ارشد اتمی ایران از شروع گفتگوهای اتمی تا پایان آن است.
پرَکسیدِکی ( ; Greek: "Πραξιδίκη") که با نام ژوپیتر XXVII نیز خوانده می‌شود، یکی از قمرهای نامنظم و مخالف گرد مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان دانشگاه هاوایی به سرپرستی اسکات اس.شپرد در سال ۲۰۰۰ میلادی کشف شد.IAUC 7555: "Satellites of Jupiter" January 5, 2001 (discovery)MPEC 2001-A29: "S/2000 J 7, S/2000 J 8, S/2000 J 9, S/2000 J 10, S/2000 J 11" January 15, 2001 (discovery and ephemeris) این گروه برای آن نام موقت اس/۲۰۰۰ جی ۷ را در نظر گرفتند
این قمر با مدار ۲۰٬۸۲۴ میلیون کیلومتر هر ۶۱۳٫۹۰۴ روز زمینی، یک بار به دور مشتری می‌چرخد. انحراف آن ۱۴۴ درجه نسبت به دائرةالبروج است. (۱۴۳ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۱۸۴۰ است.
در ماه اوت سال ۲۰۰۳ نام این قمر به نام پرَکسیدِکی،IAUC 7998: "Satellites of Jupiter" 2002 October 22 (naming the moon) الهه مجازات در اساطیر یونانی نامگذاری شد.برجیس نام دیگراین سیاره است به معنای سرخ یاابلیس.
این قمر به گروه اننکه تعلق دارد و عقیده بر این است که از باقیمانده‌های سیارکی است که به دور خورشید می‌چرخیده است.Sheppard, S. S. , Jewitt, D. C.; "An Abundant Population of Small Irregular Satellites Around Jupiter" , Nature, Vol. 423 (May 2003), pp. 261-263Nesvorný, D. ; Alvarellos, J. L. A.; Dones, L.; and Levison, H. F.; "Orbital and Collisional Evolution of the Irregular Satellites" , The Astronomical Journal, Vol. 126 (2003), pp. 398–429 با داشتن قطر تقریبی ۷ کیلومتر بعد از خود اننکه دومین عضو بزرگ گروه است.Sheppard, S. S. ; Jewitt, D. C. ; Porco, C.;
"Jupiter's Outer Satellites and Trojans" , in "Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere," edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, and William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, , 2004, pp. 263-280 (سپیدایی فرضی ۰٫۰۴)
قمر به رنگ خاکستری (شاخص رنگ B-V=۰٫۷۷، R-V= ۰٫۳۴) از نوع سیارک سی دیده می‌شود. Grav, T. ; Holman, M. J.; Gladman, B. J.; Aksnes, K.; "Photometric Survey of the Irregular Satellites", Icarus, Vol. 166 (2003), pp. 33-45
پروپوزال یا پیشنهاده پژوهشی نقشه و رکن اصلی هر پژوهش است که در آن، پژوهشگر، مسیر و اهداف تحقیق خود را مشخص می‌کند و سپس جهت دستیابی به اهداف به جست‌وجو و آزمایش می‌پردازد. پیشنهادهٔ پژوهشی انگاره‌ای است که در آن پژوهشگر پرسشی را به عنوان پرسش مورد پژوهش برگزیده و فرضیات اولیه‌ای را پیرامون آن مطرح می‌کند و در ادامه در تحقیق جامعی آن را بسط داده و نتایجی را در راستای تأیید و تثبیت ادعای خود ارائه می‌نماید.
در دوره کارشناسی ارشد و دکترا و نیز گاهی در دوره کارشناسی، محقق پیش از تمرکز بر روی موضوع مورد مطالعه خود لازم است آن را در قالب پیشنهاده ثبت نماید و ادعاها، فرضیات و ضرورت‌های تحقیق خود را مطرح کند.
برنامه اجرایی پژوهشگر که بیان‌کننده دورنمای تحقیق و تعیین‌کننده جهت پژوهش در مراحل مختلف است، پیشنهاد پژوهشی نامیده می‌شود.
نگارش طرح پیشنهادی از اولین قدم‌ها در نگارش پایان‌نامه می‌باشد. دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی از دانشجویان و محققان خود درخواست ارائه طرحی پیشنهادی برای پایان‌نامه و برخی مواقع دفاع از آن می‌کنند. طرح پیشنهادی مقاصدی را دنبال می‌کند که روشن‌ترین آن این است که به دانشجو یا محقق کمک می‌کند تا آنچه را که قصد انجام آن را دارد بازنموده و توضیح دهد. از طرف دیگر مسئولان مرتبط نیز مشکلات، مسائل، کاستی‌ها و قوت‌ها را تشخیص داده و به دانشجو متذکر می‌شوند. طرح پیشنهادی به‌طور معمول خلاصه‌ای از سه فصل اول پایان‌نامه می‌باشد. در واقع دانشجو باید نگارش مناسب این طرح می‌تواند بعد با کمی وسعت بخشیدن به آن، سه فصل اول پایان‌نامه خود را تکمیل کند.
طرح تحقیقی به تناسب رشته علمی، موضوع تحقیق و روش تحقیق، دارای انواع مختلفی می‌باشد.
همانگونه که برای انجام و ساخت منزل و هر محلی، داشتن طرح و نقشه قبلی برای مهندس و معمار ضروری است، در انجام پژوهش نیز داشتن طرح و نقشه تحقیقی برای پژوهشگر ضروری و لازم است. دلیل‌های متعددی برای اثبات ضرورت و لزوم تهیه طرح تحقیق می‌توان بیان نمود که بعضی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
دانشجویان در مقطع کارشناسی ارشد برای درس روش تحقیق موظف هستند یک پیشنهاده پژوهشی ارائه دهند. این پیشنهاده باید از نظر قوانین نگارشی و محتوا باید استانداردهای لازم را داشته باشد تا دانشجویان علاوه بر گذراندن این واحد (درس روش تحقیق) با نحوه چگونگی نگارش پیشنهاده نیز آشنا شوند
به زبان ساده‌تر پیشنهاده یا طرح تحقیق، پیش نویس پ‍ژوهشی است که شما می‌بایست برای اخذ مدرک تحصیلی خود انجام دهید. در پیشنهاده، شما به معرفی موضوعی که برای پایان‌نامه خود انتخاب کرده‌اید، توضیح اهمیت آن موضوع، ذکر پ‍ژوهش‌هایی که در گذشته در این باره صورت گرفته، و نتایجی که فکر می‌کنید از تحقیق خواهید گرفت می‌پردازید. هم چنین روش یا روش‌هایی که در پژوهش از آن‌ها بهره خواهید گرفت را ذکر می‌کنید.
نگارش پیشنهادهٔ پژوهشی از اولین قدم‌ها در نگارش پایان‌نامه می‌باشد. دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی از دانشجویان و محققان خود درخواست ارائه طرحی پیشنهادی برای پایان‌نامه و برخی مواقع دفاع از آن می‌کنند. پیشنهادهٔ پژوهشی مقاصدی را دنبال می‌کند که روشن‌ترین آن این است که به دانشجو یا محقق کمک می‌کند تا آنچه را که قصد انجام آن را دارد بازنموده و توضیح دهد. از طرف دیگر مسئولان مرتبط نیز مشکلات، مسائل، کاستی‌ها و قوت‌ها را تشخیص داده و به دانشجو متذکر می‌شوند. پیشنهادهٔ پژوهشی به‌طور معمول خلاصه‌ای از سه فصل اول پایان‌نامه می‌باشد. در واقع دانشجو باید نگارش مناسب این طرح می‌تواند بعد با کمی وسعت بخشیدن به آن، سه فصل اول پایان‌نامه خود را تکمیل کند.
با نگارش پیشنهاده و تأیید آن توسط گروهی از پژوهشگران آن حوزه، موضوع مورد مطالعه را به نام خود ثبت کرده و دیگران را از پرداختن مجدد بر روی آن منع می‌کند. به عبارت دیگر، با این عمل محقق مالکیت تحقیق بر روی موضوع ذکرشده در پیشنهاده را به‌نام خود ثبت می‌کند.
شکل پیشنهادهٔ پژوهشی بنا بر هدفی که از آن دارید یا به مقتضای رشته تحصیلی شما می‌تواند قدری متغیر باشد. اما شکل بندی بنیادین آن، همواره باید شامل عنوان بندی‌ها و بخش‌های زیر باشد:
۱-موضوع تحقیق (Project Title):ذیل این عنوان می‌بایست عنوان دقیق تحقیق خود را ذکر کنید. برای مثال:
Project Title: Women Role in Southeast Thailand
این نکات را در مورد انتخاب و نگارش تیتر پروژه رعایت کنید :
الف) سعی کنید موضوع روشن و ساده باشد. از خوشگل کردن عنوان تحقیق خودداری کنید!
ب) عنوان پروژه را به صورت خلاصه ای فشرده از آنچه در ذهن دارید در نظر بگیرید. سعی کنید با همان یک جمله عنوان پروژه بتوانید چارچوب کلی تحقیق و هدف‌هایتان را به خواننده منتقل کنید. عنوان کار شما باید کاملاً مشخص کند که شما می‌خواهید چه چیز را و در چه شرایطی مطالعه کنید.
پ) در جمله‌بندی عنوان پروژه دقت کنید تا چیدمان آن طوری باشد که آنچه اصل موضوع تحقیق شماست از فرع آن قابل تشخیص باشد.
ت) سعی کنید کلمات اضافی را از عنوان پروژه حذف کنید.
دسته‌بندی دیگری از اجزاء پیشنهاده:
پیتر وبر (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی بیشتر برای کارگردانی اولین فیلم بلند خود "دختری با گوشواره مروارید" و "خیزش هانیبال" شناخته شده است.
هوانگ سان-می (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) یک نویسنده و پدیدآور اهل کره جنوبی است. مشهور‌ترین کار وی کتاب مرغی که رویای پرواز داشت؛ نام دارد که از روی آن پویانمایی لیفی مرغی در جنگل ساخته شده‌است.