moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بناپارت در سال ۱۹۰۵ از طرف رئیس‌جمهور تئودور روزولت، به‌عنوان وزیر نیروهای دریایی منصوب شد. در سال ۱۹۰۶ دادستان کل شد و تا اخیر دورهٔ حکومت روزولت این سمت را به‌عهده داشت. وی بر شکایت‌های که علیه انحصارگرایی اقامه می‌شد، فعالانه عمل می‌کرد و تا حد زیادی مسئول شکستن انحصارگرایی شرکت تنباکو بود. بناپارت به «چارلی، تعقیب کننده کلاه‌بردار» مشهور شد. در سال ۱۹۰۸ اداره تحقیقات (BOI) را در داخل وزارت دادگستری که قبلاً در دورهٔ ریاست خودش در دادستانی کل در سال ۱۸۷۰ایجاد شده بود، تأسیس کرد. در دههٔ ۱۹۲۰ تحت ریاست رئیس قدیمی آن جی. ادگار هوور، این اداره دوباره سازماندهی و کارایی آن بالا برده شد و در سال ۱۹۳۵ به اداره تحقیقات فدرال (FBI) تغیر نام داده شد.
بناپارت در ۱ سپتامبر سال ۱۸۷۵ با آلن چانینگ دی (۱۸۵۲–۱۹۲۴) دختر دادستان توماس میلز دی و آن جانز دون ازدواج کرد. آن‌ها هیچ فرزند نداشتند.
در سال ۱۹۰۳ جایزه بخت‌آزمایی، قدیمی‌ترین و با اعتبارترین جایزه برای کاتولیک‌های آمریکایی توسط دانشگاه نوتردام به وی اعطا شد.
بناپارت در بلا ویستا فوت نمود و در قبرستان برجستهٔ لودون پارک در جنوب‌غربی بالتیمور به خاک سپرده شد. بناپارت در اثر «رقص سنت ویتوس» که یک نوع بیماری با حرکات غیرطبیعی و غیرارادی است (امروز بنام رقصاک یاد می‌شود) فوت نمود. یک خیابان در نزدیکی شهرستان بالتیمور بنام خیابان بناپارت نام‌گذاری شده‌است.
پس ار مرگ بناپارت، خانه وی بعدها در اختیار پیتر و مایکل کلی مشروب فروشان قرار گرفت. پس از این‌که آن‌ها این خانه را ترک نمودند، در اثر یک آتش‌سوزی ناشی از سیم کشی ناقص در ۲۰ ژانویه سال ۱۹۳۳ ویران شد. یک عمارت بتنی بزرگ جایگزین مکان آن شد و یک کالسکه خانه بزرگ که قدامت آن به ۱۸۹۶ بر می‌گردد هنوز در این ملک وجود دارد.
بی‌آوایی به عنوان ناتوانی در تولید صدای صوتی تعریف می‌شود. آسیب به عصب ممکن است نتیجه جراحی (به عنوان مثال، تیروئیدکتومی) یا تومور باشد.
آفونیا به معنای «بدون صدا» است. به عبارت دیگر فرد مبتلا به این اختلال، صدای خود را از دست داده‌است.
ریچارد لی باند (Richard Lee Bond) (۱۸ سپتامبر۱۹۳۵–۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰)، سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ میلادی نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ هشتم در مجلس سنای کانزاس بود. باند که عضو حزب جمهوری‌خواه بود، به عنوان سردستهٔ گوره اکثریت حزب و رئیس مجلس سنا خدمت کرد. قبل از تصدی در مجلس سنای کانزاس، به عنوان دستیار سه عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد.
باند در ایالت کانزاس متولد شد و پس از فراغت از دانشگاه کانزاس به حرفهٔ وکالت پرداخت. باند به عنوان وکیل شهر و دستیار اداری نمایندگان مجلس، هریک رابرت السورتس، لاری وین و جان میرز خدمت کرد. در سال ۱۹۸۶ در مجلس سنا انتصاب شد تا کرسی خالی جک دی. واکر را که نائب فرماندار انتخاب شده بود، پر نماید. در سال ۱۹۹۲ سردسته گروه اکثریت حزب جمهوری‌خواه برگزیده شد و بعداً در سال ۱۹۹۷ رئیس مجلس سنا انتخاب شد.
پس از ترک مجلس سنای کانزاس الی انقضای دوره خدمت اش در سال ۲۰۰۷، در شورای نایب‌السلطنه‌های کانزاس خدمت کرد. در جریان انتخابات فرمانداری سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ از کاندیدهای دموکرات حمایت کرد و با سیاست‌های فرماندار سم براونبک و تغییر راستگرای حزب جمهوری‌خواه، مخالفت ورزید.
ریچارد لی باند در ۱۸ سپتامبر ۱۹۳۵ در شهر کانزاس ایالت کانزاس در خانوادهٔ آیوی و فلورین باند متولد شد. از دبیرستان شاوین میسون فارغ شد و سپس در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس علوم سیاسی و در سال ۱۹۶۰ دکتری حقوق را از دانشگاه کانزاس بدست آورد. در سال ۱۹۵۸ با سوزان سیدویچ ازدواج نمود و دو فرند از وی داشت.
پس از فراغت از دانشکدهٔ حقوق، به عنوان وکیل در شهر میشن ایالت کانزاس و سپس به عنوان نخستین وکیل شهری شهر اوورلند پارک ایالت کانزاس خدمت کرد.
باند از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۸۵ به عنوان دستیار نمایندگان مجلس، هریک رابرت السورتس، لاری وین و جان میرز خدمت کرد. پس از اعلام وین مبنی بر بازنشستگی خود در سال ۱۹۸۳، فرماندار جان دبلیو کارلین باند اعلام کرد که باند کاندید احتمالی برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای جانشینی وین است. با این وجود باند نامزدی حزب جمهوری‌خواه را رد کرد. باند به کار خود به عنوان دستیار اداری وکیل میرز که جانشین وین انتخاب شده بود، ادامه داد.
در سال ۱۹۸۶ مایکل هیدن و جک دی. واکر، برنده انتخابات فرمانداری کانزاس شدند. واکر، عضو مجلس سنای کانزاس می‌بایست استعفا می‌داد و شخصی به انتخاب اعضای کمیتهٔ حوزوی جمهوری خواهان شهرستان جانسون توسط فرماندار هیدن به‌جای وی منصوب می‌شد. در ۱ دسامبر، باند پس از این که به اتفاق آرا توسط اعضای کمیتهٔ حوزوی جمهوری‌خواه شهرستان جانسون انتخاب شد، توسط فرماندار هیدن برای خدمت در دوسال باقی مانده دورهٔ واکر منصوب شد.
در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۹۲ کاندید انتخابات مجدد شد و بدون هیچ مخالفتی برندهٔ انتخابات شد. در ۱۹۹۶ او انتخابات مجدد را بلامعارض برنده شد.
باند در جریان انتخابات‌های سال ۲۰۰۰ کاندید نشد. باربارا آلین درانتخابات سال ۲۰۰۰ به‌جای باند انتخاب شد و در ۸ ژانویه سال ۲۰۰۱ به کار آغاز نمود. دیوید کر، به جای باند رئیس مجلس سنا برگزیده شد.
باند پس از انتصاب در مجلس سنای کانزاس در کمیته‌های حمل و نقل، فدرال و امور ایالتی و به عنوان رئیس کمیتهٔ فرعی بهداشت و رفاه، خدمت کرد. در جریان دورهٔ تقنینیهٔ سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۷ مجلس سنای کانزاس، در کمیتهٔ سنجش و وضع مالیات، نائب رئیس کمیتهٔ قضائی و رئیس کمیته‌های مؤسسات مالی و بیمه کار کرد. در جریان دورهٔ تقنینیهٔ سال‌های ۱۹۹۷–۲۰۰۱ مجلس سنای کانزاس، در کمیته‌های سنجش و وضع مالیات و قضائی و بعنوان رئیس کمیته‌های همکاری بین‌الایالتی، سازمان، تقویم و قوانین، خدمت کرد.
باند در ماه دسامبر سال ۱۹۹۲، اعتبار از ۱۱ ژانویه سال ۱۹۹۳ شلاق یا سردستهٔ اکثریت در مجلس سنا انتخاب شد. در ۱۸ آوریل سال ۱۹۹۶، باد بورک رئیس مجلس سنا اعلام کرد که نمی‌خواهد مجدداً در انتخابات شرکت نماید. در ۲ دسامبر، باند در دومین دور رای‌گیری پس از شکست دادن مایک هریس و دیوید کر، بجای بورک رئیس مجلس سنا برگزیده شد. در ۱۳ ژانویه سال ۱۹۹۷ پس از هلهله و شادباش، به عنوان رئیس مجلس سنا بکار آغاز نمود.
باند در جریان انتخابات فرمانداری سال ۱۹۹۴، از بیل گریوز، وزیر امور خارجه، حمایت نمود. او همچنین در جریان انتخابات دور مقدماتی جمهوری خواهان برای دادستانی کل، در کمیتهٔ رهبری وینت واینتر جونیور خدمت کرد. در سال ۱۹۹۶، فرماندار گریفس، سوزان سیدویچ را برای یک دورهٔ چهار ساله در کمیسیون انتصاب دادگاه عالی منصوب کرد. باند در جریان انتخابات فرمانداری کانزاس سال ۱۹۹۸ اظهار داشت که از آنجائیکه حزب دموکرات الی یک هفته قبل از مهلت ثبت نام برای فرمانداری نامزد معرفی نکرده‌است «بیانگر این است که حزب دموکرات تقریباً شکست خورده‌است».
در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۰۲، باند از طرف فرماندار گریفس برای یک دورهٔ چهار ساله جانشین کلی بلر سوم در شورای ریجینت کانزاس منصوب شد. در همان روز کمیتهٔ نظارت بر مصوبات سنا به باند، جیمز آر، گریر سوم، مارتین کی. ابی و دونا شانک اجازه داد الی رای‌دهی مجلس سنای کانزاس در مورد انتصاب آن‌ها در ۲۰۰۳، کار خود در شورای ریجینت کانزاس را آغاز نمایند. در ۲۳ ژانویه سال ۲۰۰۳، مجلس سنای کانزاس به اتفاق آرا با ۳۶ رای نامزدی باند را تأیید کرد. در جریان دوره تصدی در شورای ریجینت، به عنوان نائب رئیس و رئیس خدمت کرد. دوره خدمت اش در شورای ریجینت در سال ۲۰۰۷ به پایان رسید و جانشین وی از طرف فرماندار کاتلین سیبلیوس برگزیده شد.
باند در جریان انتخابات فرمانداری سال ۲۰۱۴، از پاول دیویس نامزد دموکرات علیه سم برانبوک، فرماندار جمهوری‌خواه حمایت کرد. در جریان انتخابات فرمانداری سال ۲۰۱۸، از لورا کلی نامزد دموکرات علیه کریس کوبک، نامزد جمهوری‌خواه، اعلام پشتیبانی نمود.
باند در سال ۲۰۰۵ بیان داشت که حزب جمهوری‌خواه کانزاس «یک چرخش چشم‌گیری به راست انجام داده‌است» و میانه‌روهای حزب سبب این تغییر شده‌اند. در سال ۲۰۱۶، باند و استیو موریس رؤسای پیشین مجلس سنا و هیدن، گریفس، سیبلیوس و کارلین فرمانداران پیشین، به منظور جمع‌آوری پول برای مخالفت با سیاست‌ها و قوانین ایجاد شده توسط فرماندار سم برانبوک، ائتلاف نجات کانزاس را تشکیل دادند. در ۲۰۲۰ باند، دیو کر و استیو موریس که همه به عنوان رئیس مجلس سنا خدمت کرده بودند، از سوزان واگل، ریس مجلس سنا به دلیل ممنوعیت رای‌گیری در مورد بیمهٔ بهداشت مستمندان، انتفاد کردند.
باند در ۲۳ ژوئیه سال ۲۰۲۰ به عمر ۸۴ سالگی در اوورلند پارک ایالت کانزاس درگذشت.
ضدسایه یا سایه‌زنی یا پادسایه یا قانون تایر ، روشی برای استتار است که در آن رنگ‌آمیزی جانور در بخش بالایی تیره‌تر و در بخش زیرین بدن روشن‌تر است. این الگو در بسیاری از گونه‌های پستانداران، خزندگان، پرندگان، ماهیان و حشرات، چه در شکارگران و چه در طعمه‌ها، یافت می‌شود و حداقل از ۱۴۵٫۵ تا ۶۵٫۵ میلیون سال پیش یا دوره کرتاسه رخ داده‌است.
در برخی جانوران، این الگوی سایه به طور وارونه (سایه‌زنی وارونه: Reverse Countershading) وجود دارد که به این جانوران الگوی هشداردهنده می‌دهد.
'ایالت آبی" فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی مارشال لوی است. در این فیلم بازیگرانی همچون برکین مایر و آنا پاکوین ایفای نقش کرده‌اند.
رازمیک اولتتسیان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است .
بگونیا وارگاس (متولد ۱۸ دسامبر ۱۹۹۹، مادرید) یک بازیگر، مدل و رقاص اسپانیایی است که برای نقش آفرینی در نقش روبرتا در "نگاه دیگر" (۲۰۱۸–۲۰۱۹) و ورونیکا د گارسیا در فیلم داستانی نتفلیکس "دریاهای آزاد" (۲۰۱۹–۲۰۲۰) معروف شده‌است.
بگونیا وارگاس درتاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۹۹ در مادرید (اسپانیا) متولد شد. و در سن ۱۰ سالگی، او تحصیلات رقص مدرن وی را در مدرسه موسیقی، تئاتر و رقص شهرداری لوچ شروع کرد. چند سال بعد بازیگری را شروع کرد و در دوره‌های بسیاری شرکت نمود و نمایش‌های کودکانه همچون "بدبخت‌ها" اثر ویکتور هوگو یا "کنت مونت کریستو" را اجرا کرد.
شهرت وارگاس با بازی کردن در نقش روبرتا در سریال تلویزیونی نگاه "دیگر" کسب کرد.Begoña Vargas triunfa en su debut como actriz de televisión con “La otra mirada”Begoña Vargas, el icono de ‘La otra mirada’ در تاریخ ۲۰۱۹، علاوه بر ادامه نقش خود در نقش روبرتا در فصل دوم "نگاه دیگر"،'La otra mirada' vuelve el 27 de mayo a La 1 con su segunda temporada او در سریال نتفلیکس "دریاهای آزاد" در کنار ایوانا باکورو، جان کورتاجارنا و آلخاندرا اونیوا بازی می‌کند، جایی که او در نقش ورونیکا د گارسیا بازی می‌کند.Actriz, bailarina y nuevo fichaje de Netflix: descubrimos a Begoña VargasJon Kortajarena, Manuela Vellés y Begoña Vargas protagonizan 'Alta Mar', la nueva serie española de Netflix در همان سال، او متوجه شد که در سریال "دهان شمالی" نیز در پلتفرم پلیز بازی خواهد کرد.Playz rueda en Barcelona la serie juvenil de baile urbano "Boca Norte"Playz rueda en Barcelona 'Boca Norte', una serie juvenil a ritmo de trap con David Solans, Júlia Creus, Begoña Vargas y Guillermo Campra
در شروع سال ۲۰۲۰، او نخستین فیلم خود را انجام داد و همچنین به نام قهرمان اصلی فیلم، با فیلم "مالاسانا ۳۲" که در آن نقش آمپارو اولمدو را بازی نمود، نقش آفرینی کرد."Malasaña 32», el nuevo éxito del cine de terror españolBegoña Vargas: "No me imaginaban en este papel, pero insistí y parece que les convencí» در تاریخ ۲۰۲۱، او در فیلمی طبق رمانی به همین اسم "، قوانین مرز"، که در آن نقش تره را بازی نمود، نقش آفرینی کرد و نخستین بار در جشنواره فیلم سن سباستین به نمایش درآمد. علاوه بر این، او برای فیلم پرفروش نتفلیکس "به ادن خوش آمدید"، قراردادی امضا نمود، جایی که با آنا منا، آمایا سالامانکا یا بلیندا یک بازیگر مشترک دارد. در اواخر تاریخ ۲۰۲۰، او فیلم اصلی نتفلیکس "سنتور" را به کارگردانی دانیل کالپارسورو فیلمبرداری نمود که در آن در کنار الکس مونر و کارلوس باردم نقش آفرینی می‌کند و قرار است در تاریخ ۲۰۲۲ انتشارشود در جولای ۲۰۲۱، امضای وی به نام شخصیت اصلی فصل دوم "بهشت"، سریالی که از مووی استار+ انتشار می‌شود، اعلام شد، مکانی که وی در نقش اولین نقش آفرینی می‌کند.
این بازیگر با انجمن نیلی همکاری می‌کند که از کودکان یتیم در جزیره ای در کنیا حفاظت می‌کند و به آنان آموزش و حفاظت می‌دهد. به علاوه، وی از دختری از آن انجمن به اسم امیلی در خانه حمایت مالی نمود.
دوروتی لاوینیا براون (Dorothy Lavinia Brown) (۷ ژانویه ۱۹۱۴–۱۳ ژوئن ۲۰۰۴Martini, Kelli. Dorothy Brown, South's first African-American woman doctor, dies, News Archives, The United Methodist Church, June 14, 2004, UMC.org)، مشهور به «دکتر دی.»، جراح، قانون‌گذار و آموزگار آمریکایی آفریقایی بود. وی نخستین جراح زن سیاه‌پوست از جنوب شرق ایالات متحده بود. او همچنین نخستین زن آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که در مجمع عمومی تنسی خدمت کرد که در نتیجه در مجلس نمایندگان تنسی انتخاب شد.Anne-Leslie Owens, "Dorothy Lavinia Brown," "Tennessee Encyclopedia of History and Culture", 2002. براون در حین خدمت در مجلس نمایندگان، برای حقوق زنان و حقوق رنگین‌پوستان مبارزه کرد.
براون در فیلادلفیای ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد و در پنج ماهگی توسط مادرش ادن براون، به دارالایتام تروی که یک یتیم خانه در تروی ایالت نیویورک است، تسلیم داده شد.McKenzie, Julie and Denita Denhart. Dorothy Lavinia Brown , The Scientist Bank, cspumona.edu دوروتی الی ۱۲ سالگی در دارالایتام بود. عوامل متعددی براون را ترغیب نمود تا حرفهٔ جراحی را تعقیب نماید، از جمله: مراقبتی که در جریان عملیات جراحی لوزه از وی صورت گرفت و عملکردی که او آن را دید و سبب شد کاری انجام دهد که باعث افتخار سایر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار شود.
با وجودی‌که مادر براون تلاش کرد که او را متقاعد سازد تا با وی زندگی نماید، اما براون پنج مرتبه فرار کرد و هر بار به دارالایتام تروی می‌رفت. براون در سن پانزده سالگی به‌منظور ثبت نام در مدرسهٔ عالی تروی فرار نمود. مدیر مدرسهٔ عالی تروی، پی برد که براون بی خانمان است و ترتیبی را ساخت تا توسط لولا و ساموئل ویسلی ردمون، مورد مراقبت و حمایت قرار گیرد.^ "Dr. Dorothy Lavinia Brown Biography". Changing the Face of Medicine. 3 June 2015. Retrieved 16 October 2018. خانم براون به عنوان کمک کنندهٔ مادر در خانهٔ خانم دبلیو. اف. جارت واقع در آلبانی ایالت نیویورک که درست در آن‌سوی رودخانهٔ هادسون قرار داشت، کار کرد.Warren, Wini. "Black Women Scientists in the United States", pp 19–23 در پانزده سالگی در یک فروشگاه رختشوی‌خانه عمومی کار می‌کرد.
براون پس از اتمام دبیرستان، در کالج بینیت که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه‌پوستان در گرینزبورو کارولینای شمالی بود، پذیرفته شد. از بخش زنان خدمات مسیحی کلیسای متدیست بورسیه تحصیلی دریافت کرد.Berman, J. O. (2010). Dorothy Lavinia Brown. "Great Lives from History: African Americans", 23. براون در جریان دورهٔ خدمت‌کاری، پول بدست آورد. به کمک یک خانم متدیست از بخش خدمات مسیحی در کالج جراحی آمریکا پذیرفته شد و در سال ۱۹۴۱ موفق به دریافت مدرک لیسانس از آن کالج شد.
وی به عنوان بازرس بخش مهمات ارتش روچستر در شهر روچستر ایالت نیویورک، خدمت می‌کرد. براون در سال ۱۹۴۴ در کالج پزشکی مهری که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه‌پوستان در نشویل است، پذیرفته شد. دورهٔ کارآموزی خود را در بیمارستان هارلم در نیویورک سیتی به اتمام رساند. براون پس از فراغت در سال ۱۹۴۹ در جملهٔ سه بهترین کلاس، علیرغم مخالفت‌های محلی با آموزش جراحان زن، در سال ۱۹۴۹ کارآموز دورهٔ اکمال تخصص بیمارستان هابارد شد. تأییدیه پزشک متیو واکر پدر، جراح ارشد را حصول نمود. براون در سال ۱۹۵۴ دورهٔ اکمال تخصص خود را به اتمام رساند.
براون برای این‌که حرفه‌اس را آغاز نماید، به عنوان پزشک در جنگ دوم جهانی کمک کرد. به عنوان بازرس بخش مهمات ارتش روچستر، کار کرد. براون از سال ۱۹۵۷ تا سال ۱۹۸۳، جراح ارشد بیمارستان ریورساید واقع نشویل بود، این بیمارستان اکنون از بین رفته‌است. در سال ۱۹۶۶ از جملهٔ نخستین زنان سیاه‌پوست آمریکا بود که در مجمع عمومی تنسی (مشهور به مجلس مقننه ایالتی تنسی)، انتخاب شد و دو سال این سمت را به‌عهده داشت. وی تقریباً در راستای قانونی سازی سقط جنین در موارد تجاوز جنسی یا زنای با محارم و در راستای گسترش سقط جنین‌های قانونی موجود در مواردی که «جان مادر در خطر باشد»، به موفقیت‌های نائل گردید. براون در جریان حرفهٔ سیاسیش، درگیر تصویب قانون تاریخ سیاه‌پوستان شد، این قانون مدارس دولتی تنسی را به «اجرای برنامه ویژه در جریان هفتهٔ تاریخ سیاه‌پوستان به‌منظور شناسایی دستاوردهای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار»، ملزم ساخت.
پس از کار در جنگ دوم جهانی، وارد پزشکی در کالج پزشکی مهری واقع نشویل ایالت تنسی شد. دکتر براون سپس دورهٔ کارآموزی یک‌ساله را در بیمارستان هارلم سپری نمود و بعداً دورهٔ پنج سالهٔ اکمال تخصص را در رشتهٔ جراحی عمومی در بیمارستان مهری و هابارد، به اتمام رساند. در سال ۱۹۵۹، نخستین جراح زن سیاه‌پوست بود که به عضویت کالج جراحان آمریکا درآمد.
براون در سال ۱۹۶۸ برای کسب کرسی در مجلس سنای ایالت تنسی تلاش کرد، اما در انتخابات شکست خورد و این شکست تا حدی به دلیل حمایت وی از قوانین سقط جنین بود. براون در سال ۱۹۶۸، پس از ترک سیاست به بیمارستان ریورساید برگشت تا به عنوان پزشک دائم‌الوقت در این بیمارستان کار کند. براون، همچنین به‌عنوان جراح معالج در بیمارستان جورج دبلیو. هاباردHANSEN A. C. (1962). George W. Hubbard Hospital, 1910-1961. Journal of the National Medical Association, 54(1), 1–12. و بیمارستان‌های عمومی یا غیرتخصصی و مدیر آموزش برنامه شیفت‌های گردش بالینی بیمارستان‌های ریورساید و مهری، اجرای وظیفه نمود. وی همچنین استاد جراحی کالج پزشکی مهری بود و برای مؤسسهٔ ملی سلامت در مؤسسهٔ ملی قلب، ریه و خون، مشورت می‌داد.
براون پس از شکست در رقابت بر سر کرسی در مجلس سنای تنسی، در کمیتهٔ مشترک فرصت‌ها برای زنان در پزشکی که از طرف انجمن پزشکی آمریکا حمایت می‌شد، خدمت کرد. براون، در کنار حمایت از زنان در بخش پزشکی، تأثیر عمده‌ای در مبارزه برای حقوق رنگین‌پوستان داشت و عضو دائمی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP)، بود.
براون در سال ۱۹۵۶، یک کودک دختر را از یک بیمار مجرد در بیمارستان ریورساید به فرزندی پذیرفت. بیمار در حالی‌که هنوز حامله بود، نزد براون آمد و از وی درخواست نمود تا کودکش را به فرزندی بپذیرد. براون به پذیرش کودک موافقت کرد، زیرا می‌خواست کودکی داشته باشد و می‌دانست که چنین چانسی هرگز دوباره میسر نخواهد شد.(1958). "Ebony", "13"(11), 92–96. براون نخستین زن مجرد در تنسی بود که قانوناً کودکی را به فرزندی گرفت و آن کودک را به افتخار مادر رضاعیش، لولا دینز براون نامید. بعدها، پسری را بنام کوین به فرزندی گرفت. براون یکی از اعضای کلیسای متحد متدیست بود.
در سال ۱۹۵۹، نخستین زنی بود که عضو کالج جراحان آمریکا شد و نخستین سیاه‌پوست بود که در مجلس انتخاب شد. محل اقامت زنان دوروتی ال. براون در کالج پزشکی مهری واقع نشویل، بنام وی نام‌گذاری شد. او همچنین به کسب دکترای افتخاری از کالج روسل سیج واقع توری ایالت نیویورک و همچنین از کالج بینیت در گرینزبورو کارولینای شمالی، نائل گردید.
براون عضو هیئت امنای کالج بینیت و انجمن نسوان دلتا سیگما تیتا بود. وی در کمیتهٔ‌های که روی مسائل علمی، دینی، پزشکی و سیاسی بحث می‌کردند، به عنوان رئیس شرکت کرد. جایزهٔ هورشیو آلگر در سال۱۹۹۴ و جایزهٔ بشردوستانهٔ بنیاد کارنگی در سال ۱۹۹۳، نیز به براون اهدا گردید.
از آنجاییکه دوروتی لاوینیا براون، در حرفهٔ خود به عنوان جراح به دستاوردهای زیادی نائل شده بود، وی یک سخنران پر طرفدار در سطح ملی و بین‌المللی بود.
براون در سال ۲۰۰۴ در اثر نارسایی احتقانی قلب در نشویل ایالت تنسی درگذشت.
ترفند درمان یا ترفند تحقیق درمان فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی مایکل دووگرتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلن بیکر، راشل آیتس، آنا پاکوین، برایان کاکس، لورن لی اسمیت، بریت مک‌کیلیپ، لسلی بیب، تاهموه پنیکت، برت کلی، سی.ارنست هارث، کریستین ویلیس، ریچارد هارمون و لارا منل ایفای نقش کرده‌اند.
برتا کاستانیه (متولد ۵ نوامبر ۲۰۰۲ در سابادل) یک بازیگر و مدل کاتالان اسپانیایی است که به دلیل حضورش در نقش نوریا وگا والورده در سریال "تحت سوظن" (۲۰۱۵) و کارولینا سولوزابال در سریال "راز پل قدیمی" (۲۰۱۹–۲۰۲۰) شناخته می‌شود. هر دو در آنتنا ۳.
برتا کاستانیه در سال ۲۰۱۳ به نام یک مدل کودک برای فرزندان عدن آغازبه کار نمود. بعد از این، او نخستین بازی خود را در تلویزیون با ایفای نقش اصلی در سریال آنتنا ۳ تحت سوء ظن انجام داد، به نام نوریا وگا والورده، دختری که در روز اشتراکش مفقودمی شود و باعث حوادث‌هایی درسریال می‌شود. بعدها در تله فیلم هایانگلیسی اسپانیایی و "لایا" شرکت کرد. او همچنین سفیر شرکت Hortensia Maeso Girls بوده و از جمله در کمپین "گریز شیرین" ایفای نقش کرده‌است.
در سال ۲۰۱۶ نخستین فیلم خود را با فیلمی به کارگردانی بنتورا پونس "او، چه جواهری انجام داد!". در همین سال او در سریالقبیله بیگ باند در شبکه کودک کلنTV در تلویزیون اسپانیا با نقش آنا نقش آفرینی نمود. در سال ۲۰۱۷ او با آغازبازی در نقش جولیا در سریال تلویزیونی کاتالونیایی "انگار دیروز بود" کرد و بعدها برای شرکت در فیلم ونتورا پونز، "خانم دالی" (۲۰۱۸)، دربارهٔ داستان سالوادور دالی بازگشت. در سال ۲۰۱۹ او یکی از قهرمانان مینی سریال اصلی نتفلیکس "روزهای کریسمس" بود که نقش شخصیت استر را بازی می‌کرد که در بزرگسالی نقش النا آنایا را بازی می‌کرد.
در سال ۲۰۱۹، او با آغاز بازی در نقش کارولینا سولوزابال در سریال روزانه Antena 3 "راز پل قدیمی" کرد. در سال ۲۰۲۰ در سریال "مانع" "(La valla)" نقش سول را نقش آفرینی نمود. در همان سال نقش دختر را در فیلم کوتاه "نبردهای میل" بازی کرده‌است.
در ماه ژانویه ۲۰۲۲، او با ایفای نقش لوسیا را در سریال موویستارپلاس+ "همه دروغ می‌گویند" به کارگردانی پائوفریکساس بازی کرد. در ژانویه همان سال در جوایز فروس برای سریال "همه دروغ می‌گویند شرکت" کرد. همچنین در سال ۲۰۲۲ او نقش گابی را در سریال نتفلیکس "به عدن خوش آمدید" ("Bienvenidos a Edén") بازی کرد، که شرکت قبلاً در تاریخ ۲۰۲۱ اعلام شده بود. همچنین در سال ۲۰۲۲ در سریال "هریداس" نقش آفرینی کرد."BERTA CASTAÑE - Agencia de Actores - Representante de Actores - Barcelona - Madrid". "salvadoractors.com".
واگرایش ناسازگار زیرمجموعه‌ای از واگرایش‌های فرگشتی (یا دسته‌های گونه‌ای) هستند که با تنوع مشخص می‌شوند که توسط تقسیم منابع ایجاد نمی‌شود. گونه‌هایی که بخشی از یک واگرایش ناسازگار هستند، تمایل به داشتن کنام‌های بسیار مشابه دارند و در بسیاری از موارد (اگرچه نه همه) از نظر ریخت‌شناسی مشابه خواهند بود. واگرایش ناسازگار توسط گونه‌زایی نابوم‌شناختی (Nonecological speciation) هدایت می‌شوند. در بسیاری از موارد، این گونه نابوم‌شناختی دگرجا است و جانداران از نظر پراکندگی محدود هستند به طوری که می‌توان جمعیت‌ها را از نظر جغرافیایی در یک چشم‌انداز با شرایط بوم‌شناختی نسبتاً مشابه جدا کرد. برای مثال، حلزون‌های زمینی "Albinaria" در جزایر مدیترانه و سمندرهای "Batrachoseps" از کالیفرنیا هر کدام شامل گونه‌های مشابه با پراکندگی نسبتاً محدود و نزدیک به هم هستند که اغلب دارای کمترین همپوشانی دامنه هستند، الگویی که با گونه‌های دگرجا و نابوم‌شناختی سازگار است. در موارد دیگر، مانند برخی از سنجاقک‌ها و جیرجیرک‌ها از هاوایی، می‌تواند در گونه‌های نزدیک به هم تداخل داشته باشد و این احتمال وجود دارد که گزینش جنسی (و شناسایی گونه‌ها) در حفظ (و شاید ارتقای آن به مرزهای گونه) نقش داشته باشد.
ارنانی برناردی (Ernani Bernardi)، مشهور به نونی برناردی (Noni Bernardi) و نانی برناردی (Nani Bernardi) (۲۹ اکتبر ۱۹۱۱–۴ ژانویه ۲۰۰۶)، نوازندهٔ گروه بزرگ بود که در لس آنجلس ایالت کالیفرنیا به حرفهٔ سیاستمداری روی آورد. از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۹۳ نمایندهٔ ناحیهٔ ۷ در شورای شهر بود که دومین با سابقه‌ترین عضو شورای شهر در تاریخ شهر محسوب می‌شود. وی همچنین تنظیم کنندهٔ دو محبوب‌ترین ملودی‌های رقص اواسط قرن بیستم بود.
برناردی، پسر نوازنده آلفونسوی برناردی و نیرینا بیاگنی، در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۱۱ در بالای یک فروشگاه خواربار فروشی متعلق به خانواده‌اش در دهکدهٔ استاندارد در ایالت ایلینوی آمریکا متولد شد.Los Angeles Public Library reference file
پدر و مادر او از جملهٔ مهاجرانی بودند که از طریق جزیرهٔ الیس از یک شهر کوچک استان مودنا در امیلیا رومانیا، به آمریکا آمدند. مادرش در حین زایمان درگذشت و توسط پدر، دو مادربزرگ، عمه و عمویش بزرگ شد. در یازده سالگی به شهر تولوکای ایالت ایلینوی رفت و بعدها در آنجا تیم در بسکتبال دانشگاه بازی کرد.Richard Simon, "Bernardi's Iconoclasm Brings Acclaim, Enmity," "Los Angeles Times," San Fernando Valley edition, April 3, 1989Rick Orlov, "Valley's Ardent Fighter, 94, Dies," Los Angeles Daily News, Political-Graveyard; accessed February 15, 2018.
برناردی در دانشگاه دیترویت پذیرفته شد و تصمیم داشت در رشته روزنامه‌نگاری درس بخواند و گوینده برنامه‌های ورزشی شود. در حین نواختن ساکسوفون در یک گروه رقص در سالن رقص گریستون، با لوئسیل می ساواسکی اهل پورت آرتور آنتاریو، آشنا شد.
این دو در سال ۱۹۳۳ ازدواج نمودند و قبل از رفتن به نیویورک مدت کوتاهی در دیترویت زندگی کردند. آن‌ها چهار فرزند بنام‌های جوانی مری روتز، جودت آن، جان چاول و (ارنانی) جیمز، داشتند. این زوج در سال ۱۹۳۹ یا ۱۹۴۰ در لس آنجلس ساکن شد و برناردی دومین حرفهٔ خود را به عنوان پیمان‌کار با ساخت و ساز منازل سفارشی، آغاز کرد. پس از بزرگ شدن فرزندان‌شان، لوئسیل برناردی به عنوان مأمور ثبت و بایگانی پرونده‌ها در ریاست اصلاح و تربیت شهرستان به کار آغاز نمود. لوئسیل در بزرگ‌سالی دچار بیماری آلزایمر شد و برناردی که در آن هنگام عضو شورای شهر بود، او را از منزل شان واقع شهرک فن نویس برای تماشای تلویزیون در دفترش، با خود به کار می‌آورد.Jack Cheevers, "Lucille Bernardi Dies", "Los Angeles Times", October 13, 1993. لوئسیل در سال ۱۹۹۳ فوت نمود. ارنانی برناردی در ماه نوامبر سال ۲۰۰۱ مجدداً با آوی تروتمن ازدواج کرد."Former Councilman Gets Hospital Tests", "Los Angeles Times", December 20, 2011.
برناردی در سال ۱۹۸۵ در ۷۴ سالگی «سخت پوست، طاس و عینکی» توصیف شد و چهار سال بعد گفته شد که او «حس شوخ‌طبعی شیطانی» داشت.
با بالا رفتن سن، شنواییش رو به وخامت رفت و برای شنیدن جریان جلسات، هدفون‌های مخصوص استفاده می‌کرد، حتی در ۸۶ سالگی «صدای بم و سبک خشن داشت».Richard Simon, "Bernardi Continues His Long Solo in City Politics," "Los Angeles Times," March 22, 1993
برناردی در ۴ ژانویه سال ۲۰۰۶ به عمر ۹۴ سالگی در اثر سکته قبلی درگذشت.
آلفونسوی، پدر برنارد آموزگار نوازندگی بود و به پسرش طریقهٔ نواختن ساکسیفون را آموخت. ارنانی در نهایت نوازنده شد و تحت نام مستعار نونی برناردی به‌عنوان لید آلتو ساکس برای چندین گروه بزرگ موسیقی آن دوره چون بنی گودمن، تامی دورسی و کی کایسر، اجرا کرد. وی به‌خاطر ارائه قطعه‌های موسیقی «و فرشتگان آواز می‌خواند» از گودمن و «از تو احساساتی می‌شوم» از دورسی، مشهور بود.Richard Simon, "Bernardi Feted for 25 Years as City 'Naysayer,' " "Los Angeles Times," May 31, 1986, page 6
برناردی به‌منظور اجرای موسیقی با کالج علوم موسیقایی کی کیزریک در سال ۱۹۴۰ به کالیفرنیا رفت. توانایی وی در موسیقی در سال ۱۹۹۴ در سن ۸۲ سالگی با اعطای نشان ستارهٔ پیاده‌روی مشاهیر هالیوود به وی، مورد قدردانی قرار گرفت. جالب این‌که، چنان‌چه روزنامه لس آنجلس تایمز اشاره کرد، نشان ستاره برناردی - و نشان ستارهٔ ۲۹ موسیقی‌دان و بازیگر دیگر- توسط آژانس نوسازی اجتماعی شهر (سازمانی که برناردی سال‌ها با آن در مبارزه بود)، تأسیس شد. این باج در بلاک ۷۰۰۰ در تفرج‌گاه هالیوود است.Hugo Martin, "Turning the Tables," "Los Angeles Times," February 26, 1994
برمن که در سال ۱۹۵۷ یک پیمان‌کار در درهٔ سن فرناندو بود، در همان سال کاندید کرسی ناحیهٔ ۷ شورای شهر لس آنجلس شد اما در انتخابات مقدماتی پس از جیمز سی. کورمن برندهٔ نهایی انتخابات، و کی بوگندوفر، در جایگاه سوم قرار گرفت. پس از انتخاب کورمن در کنگره، برناردی در سال ۱۹۶۱ مجدداً کاندید و برنده انتخابات شد. برناردی هشت دوره در این شورا خدمت کرد تا این‌که در سال ۱۹۹۳ بازنشسته شد.
در سال ۱۹۶۱، ناحیهٔ ۷ شامل فن نویس، سپولودا، گرانادا هیلز و سیلمار و در سال ۱۹۸۶ شامل مناطق پانوارما سیتی، بخشی از سان ولی و سیلمار می‌شد.Carlton Williams, "12 Vie for 7th District Council Post," "Los Angeles Times," March 21, 1961"Los Angeles' Realigned Council Districts," "Los Angeles Times," September 21, 1986, page B -3 برناردی در اکثریت اوقات دوره نخست عضویت خود در شورای شهر، نمایندهٔ «ناحیهٔ قشر کارگر عمدتاً سفیدپوست در درهٔ سن فرناندو بود». حامیان برناردی شامل بسیاری از مخالفین مالیات دره بودند که از تصویب موفقیت‌آمیز طرح پیشنهادی ۱۳ (ابتکار مردمی برای محدود کردن مالیات بر دارایی)، حمایت کردند.
در سال ۱۹۸۶، بر اساس ۱۲ رای اکثریت شورای شهر، ناحیهٔ هفتم برناردی به بخش «تا حدود زیادی جدید» دره در منطقهٔ شمال‌شرقی که دارای اقلیت‌های بیشتری نسبت به قلمروی پیشین او بود، منتقل شد. «یکی از لابی‌گران شهرداری»، به این نظر بود که این اقدام به‌نحوی انتقام از انتقاد علنی برنارد از همکارانش بود. علیرغم تغییر ناحیه، برناردی در سال ۱۹۸۹ با کسب ۵۵٪ در مقابل ۴۵٪ نسبت به لایل هال، کاپیتان آتش‌نشانی «کاندیدی که هم پول بیشتر داشت و هم کمپین مشکل و پیچیدهٔ پستی را انجام داد و حمایت اتحادیه کارگری را که منجر به آوردن آرای داوطلبان آماده شد، با خود داشت»، مجدداً انتخاب شد. برناردی از حمایت رهبران لاتین در ناحیه جدید خود، نیز برخوردار شد.Amy Pyle and Stephanie Chavez, "Bernardi Win Is for Little People, His Backers Say," "Los Angeles Times," June 8, 1989
در موقع بازنشستگی برناردی در سال ۱۹۹۳، نفوس ناحیهٔ هفتم ۷۰ درصد لاتینی‌تبار و ۱۹ درصد آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که یکی از فقیرترین مناطق لس آنجلس محسوب می‌شد.Jack Cheevers, "Elections: The Head of a Pacoima Youth Group Joins a Growing Field . . .," "Los Angeles Times," January 27, 1993 رای‌دهندگان ثبت نام شده، ۳۹ درصد آمریکایی سفیدپوست یا آمریکایی انگلیسی‌تبار، ۳۰ لاتین تبار و ۱۹ درصد آمریکایی آفریقایی‌تبار بود. جان فرارو، عضو شورای شهر که ۳۵ سال در شورای شهر عضو بود، یگانه عضو این شورا بود که از دورهٔ ۳۲ برنارد پیشی گرفته بود.Scott Harris, "Last Press Release of the Anti-Politician," "Los Angeles Times," July 4, 1993
برناردی به دلیل مخالفت با مصارف شهری «آقای نه» لقب گرفت و به‌خاطر «تعقیب مزاحم اهداف دست نیافتنی» به «خرمگس اجتماعی» شورای شهر مشهور شد، اما در سال ۱۹۸۵ پس از انتشار دادخواست‌های که نیاز به رای‌گیری حتی در مورد قانون سخت‌تری داشت، توانست شورای شهر را مجبور به اعمال قانون سخت‌گیرانهٔ اصلاح کمپین انتخاباتی در رای‌گیری ماه آوریل بسازد. او این کار را با «استفاده از حمایت اتحادیه رای‌دهندگان زن و گروه تودهٔ مردم پست متشکل از اکثریت بازنشسته‌ها که به‌منظور واجد شرایط سازی طرح رای‌گیری، شکل گرفته بود)، انجام داد».John Schwada, "Bernardi Announces Bid for Mayor," "Los Angeles Times," January 15, 1993
اعتراضات ۱۴۰۱ بازنشستگان تأمین اجتماعی در ادامه سال‌های گذشته در اعتراض به اجرایی نشدن مصوبه مزدی شورای‌عالی کار و وضعیت نامساعد معیشتی در شهرهای مختلف ایران به شکل تجمع و راهپیمایی ادامه داشته‌است. بازنشستگان نسبت به مصوبه روز ۱۵ خرداد هیئت وزیران مبتنی بر افزایش ۱۰٪ به حقوق خود به اعتراض خود ادامه داده و خواهان ازدیاد حقوق به میزان نرخ موجود سبد معیشت شدند.
از ابتدای سال ۱۴۰۱ دولت با قطع ارز ۴۲۰۰ تومانی و قطع یارانه کالاهای پایه‌ای باعث گرانی چندین برابری آرد، روغن، برنج، گوشت قرمز، مرغ و دیگر موادغذایی شد. این اقدام اعتراضات عمومی وسیعی را در شهرهای مختلف کشور به همراه داشت.
این تجمع‌ها که در چند روز اخیر شدت بیشتری به خود گرفته‌است در تهران در مقابل مجلس و در سایر شهرها در مقابل ادارات سازمان تأمین اجتماعی یا در مقابل استانداری‌ها برپا شدند. معترضان شعارهایی ضدحکومتی از جمله «مرگ بر رئیسی» و «مرگ بر دولت مردم‌فریب» سر داده و صفوف نیروهای امنیتی که مانع ادامه راهپیمایی خیابانی به خصوص در قیام بازنشستگان تبریز بودند را در هم شکستند.
یکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱، تعدادی از بازنشستگان و مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی، در مقابل ساختمان سازمان برنامه و بودجه در تهران و همچنین در شهرهای کرج، اهواز، تبریز، کرمان، رشت، کرمانشاه و قزوین در مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان مربوط دست به تجمع اعتراضی زدند.
تجمع‌های بازنشستگان در اعتراض به اجرا نشدن مصوبهٔ شورای عالی کار و تصمیم دولت مبنی بر افزایش ده درصد به حقوق سایر سطوح ادامه یافته‌است. قابل توجه اینکه بازنشستگان خواستار افزایش حقوق به میزان نرخ تورم هستند، اما دولت، مصوبه شورای عالی کار مبنی بر افزایش ۳۸ درصد به مستمری غیرحداقل‌بگیران را اجرا نکرده‌است.
در ادامه اعتراضات یکشنبه ۱۵ خرداد، روز دوشنبه ۱۶ خرداد تجمع‌های بازنشستگان ایران در شهرهای مختلف مانند تبریز، دزفول، گیلان، کرمانشاه، شوشتر و اهواز … برپا شده‌است. معترضان در این تجمع‌ها شعارهایی مانند «مرگ بر رئیسی»، «وعده وعید کافیه سفره ما خالیه»، «وزیر بی‌لیاقت ننگت باد» و «تورم ۱۰۰٪ افزایش ۱۰٪» سردادند. همچنین در این روز گروهایی از بازنشستگان در شهرهای، شیراز، اصفهان، ساری، تبریز، ارومیه، بجنورد، خرم‌آباد، اراک، اردبیل، کرج و مشهد در مقابل اداره تأمین اجتماعی این شهرها، در کرمان، زنجان و بندرعباس در مقابل استانداری، در شیراز، رشت، قزوین در مقابل اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در شوش و دزفول در مقابل فرمانداری و در تهران طی دو اجتماع جدا از هم در مقابل مجلس در تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.
سه شنبه ۱۷ خردادماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای، رشت، اراک، تبریز، بندرعباس، اصفهان، زنجان، کرمانشاه، کرج، بروجرد، شوش، مشهد، دورود، کرمان، ایلام، اردبیل، قزوین، یزد و اهواز، در اعتراض به عدم پاسخگویی و رسیدگی به درخواست‌هایشان دست به تجمع‌های اعتراضی زدند.
چهارشنبه ۱۸ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای تهران، اهواز، شوش، یزد، کرمانشاه، اراک، مشهد، کرج، خرم‌آباد و کرمان، تجمع اعتراضی داشتند. آنها با سردادن شعارهای اعتراضی مانند «مرگ بر رئیسی» و «تأمین اجتماعی چه نام اشتباهی» خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.رسانه خبری _تحلیلی کوچه
پنجشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۱، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی، برای چهارمین روز پی در پی، در شهرهای کرج، زنجان، اراک و رشت، تجمع‌های اعتراضی برپا کرده و خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند. آنها با دادن شعارهایی مانند «وعده‌ها تو خالیه، سفره ما خالیه»، «ما صدقه نمی خوایم، ده درصد رو نمیخوایم»، «هم مجلس هم دولت دروغ می‌گه به ملت»، «شش کلاس دروغگو حاصل وعده‌هات کو»، خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.
شنبه ۲۱ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، همدان، کرج، ایلام و شوش، تجمع‌های اعتراضی برپا کردند و با سردادن شعارهای اعتراضی مانند «نه غزه نه لبنان، ستم دیده همینجاست»، «توپ تانک فشفشه وزیر باید گم بشه» و همچنین «دولت شش کلاسه همین روزها خلاصه»، خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.
یکشنبه ۲۲ خرداد، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در ادامه اعتراضات سراسری به وضع معیشتی و کم بودن مستمری، در شهرهای نقده، بندرعباس، زنجان، شوش، سنندج، تبریز، شوشتر، رشت، همدان، کرج، اردبیل، اراک، کرمانشاه، اصفهان، ساری، بروجرد و اهواز در جلو ساختمان اداره کل تأمین اجتماعی استان خود دست به تجمع‌های اعتراضی زدند. آنها در این اعتراضات شعارهایی از قبیل «مرگ بر رئیسی»، «حسین حسین شعارشون، دروغ و دزدی کارشون»، «فقط کف خیابون، به دست می یاد حقمون»، «نه لبنان نه غزه، فکر کن به بازنشسته» و «دولت بی‌کفایت، کار از ما خوردن از تو» سر دادند. تجمع اعتراضی بازنشستگان اصفهانی در این روز با حمله نیروهای انتظامی توسط «باتوم و شوکر» به خشونت کشیده شد و شماری از معترضان زخمی و دستگیر شدند.
دوشنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۱، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در بندرعباس، اهواز و دورود، تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند.
سه شنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۱، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز دو تجمع و در شهرهای کرمانشاه، شوش و زنجان، تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند.
پنجشنبه ۲۶ خردادماه، جمعی از بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در شهرهای رشت، تبریز، دورود و اهواز تجمع‌های اعتراضی برپا کردند.
شنبه ۲۸ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز، زنجان، بندرعباس، شوش، کرمانشاه، آبادان، کرمان، شوشتر، تهران و دو استان گیلان و آذربایجان شرقی در تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.
معترضان با دادن شعارهایی مانند «خواسته اصلی ما، حقوق طبق معیشت»، «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه»، «هم مجلس هم دولت، دروغ میگن به ملت»، «تامین اجتماعی، چه نام اشتباهی»، «دولت انقلابی، فقط شعار خالی»، «مدعیِ عدالت! خجالت، خجالت»، «هم مجلس هم دولت، نیستن به فکر ملت»، خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.
یکشنبه ۲۹ خردادماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی، در کرمانشاه، رشت، ساری، اراک، اهواز، شوش، شوشتر، دورود و زنجان، در اعتراض به اجرایی نشدن مصوبهٔ شورای عالی کار در خصوص مزدها و تصمیم دولت در مورد اضافه شدن ده درصدی مستمری سایر سطوح، تجمع اعتراضی داشتند.
دوشنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۱، عده‌ای از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای کرمان، رشت و زنجان دست به تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند.
سه‌شنبه ۳۱ خرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز و کرمانشاه با برگزار کردن تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند. بازنشستگان در این تجمع‌ها شعارهایی از جمله «مصوبات شورا اجرا باید گردد» سردادند.
چهارشنبه ۱ تیر ۱۴۰۱، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی خوزستان، جلو ساختمان استانداری اهواز در اعتراض به عدم رسیدگی به درخواست‌های‌شان، تجمع اعتراضی برپا کردند.
شنبه ۴ تیرماه، جمعی از بازنشستگان تأمین اجتماعی خوزستان، به دلیل عدم رسیدگی به مطالبات خود، شامل اجرایی نشدن مصوبهٔ مزدی شورای عالی کار و همچنین تصمیم دولت مبنی بر افزایش ده درصدی مستمری سایر سطوح، در مقابل استانداری در اهواز، دست به تجمع اعتراضی زدند.
یکشنبه ۵ تیر، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوشتر، کرمانشاه، رشت، اردبیل در مقابل فرمانداری این شهرها و در اهواز جلو استانداری خوزستان برای رسیدگی به وضعیت بد معیشتی و عدم اجرای مصوبه مزدی شورای عالی کار تجمع‌های اعتراضی برپا کردند. معترضین شعارهایی مانند «عزا عزاست امروز، حقوق بازنشسته زیر عباست امروز»، «شش کلاس بی سواد گند زدی به اقتصاد» و «رئیسی حیا کن، مملکت رو رها کن» سر دادند.
دوشنبه ۶ تیرماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان در برابر ساختمان استانداری در اهواز تجمع اعتراضی بر پا کردند.
سه شنبه ۷ تیرماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان، جلو استانداری در اهواز، تجمع اعتراضی بر پا کردند. آنها با دادن شعارهایی مانند “دستش تو جیب ملته، کجای این عدالته؟ ” خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند.
چهارشنبه ۸ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز در برابر فرمانداری این شهرستان تجمع اعتراضی بر پا کردند.
پنجشنبه ۹ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خوزستان در جلو ساختمان فرمانداری اهواز تجمع اعتراضی بر پا کردند. آنها شعارهایی مانند «رئیسی دروغگو، حاصل وعده هات کو» سر دادند.
شنبه ۱۱ تیر، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی به دنبال اعلام از قبل، در شهرهای شوشتر، شوش، زنجان، اصفهان، ساری، دزفول، کرج، اراک، اهواز، آبادان، خرم‌آباد، همدان و کرمان، با برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. نیروهای امنیتی تجمع اعتراضی بازنشستگان در اراک را به خشونت کشیدند، اما شهروندان اعتراض داشته و شعارهایی بر علیه نیروهای سرکوب گر سر دادند.
یکشنبه ۱۲ تیر، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهایی مانند اصفهان، کرمانشاه، بندرعباس، رشت، درود، شوشتر، اراک و اهواز در اعتراض به وضعیت معیشتی و اجرا نشدن مصوبه مزدی شورای عالی کار و رسیدگی نشدن به دیگر خواسته‌های خود تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند. در این اعتراضات بازنشستگان شعارهایی مانند «دولت شش کلاسه، همین روزا خلاصه»، «منزلت، معیشت، سلامت، حق مسلم ماست» یا «رئیسی دروغگو، حاصل وعدهات کو؟» سر دادند.
دوشنبه ۱۳ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای دورود و شوشتر دست به تجمع‌های اعتراضی زدند. آنها در این تجمع‌ها شعارهایی از قبیل «دشمن ما همینجاست، دروغ میگن آمریکاست» و «حقوق ما ریالیه، هزینه‌ها دلاریه» سر دادند.
چهارشنبه ۱۵ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوشتر، اصفهان، کرمان، درود، کرمانشاه و اهواز در برابر اداره کل این سازمان تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند.
پنجشنبه ۱۶ تیر گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش، در یک تجمع اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواستهای خود شدند.
شنبه ۱۸ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز و شوشتر، با بر پا کردن تجمع‌های اعتراضی، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. آنها شعارهایی مانند: «عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، حقوق بازنشسته، زیر عباست امروز»، «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی، جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی»، «دولت خیانت می‌کند، مجلس حمایت می‌کند»، «دشمن ما همین جاست، دروغ میگن آمریکاست» و همچنین «هر سه قوا ماکته، رهبر چرا ساکته؟» سر دادند.
دوشنبه ۲۰ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای کرمان، رشت، اصفهان و رامهرز طی برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. در کرمان بازنشستگان کفن‌پوش به خیابان‌ها آمده و با برگزاری راهپیمایی و ابراز نارضایتی علیه حکمرانی ناکارآمد و اوضاع نابسامان اقتصادی و سیاسی که برکشور سایه افکنده‌است شعارمیدادند «زیر بار ستم، نمی‌کنیم زندگی، جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی».
سه شنبه ۲۱ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش در مقابل ساختمان فرمانداری این شهر دست به تجمع اعتراضی زدند.
چهارشنبه ۲۲ تیر، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اردبیل، کرمانشاه، اهواز، شوش و شوشتر طی برگزاری تجمع‌هایی خواهان رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. بازنشستگان در این تجمع‌ها شعارهایی از قیبل «دولت بی‌کفایت، استعفا استعفا»، «هم مجلس هم دولت، دروغ می‌گند به ملت» و «می‌جنگیم می‌میریم ذلت، نمی‌پذیریم» سر دادند.
شنبه ۲۵ تیر، بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در تهران و همچنین شهرهای دیگر از جمله همدان، رشت، کرمان، اهواز، مشهد، زنجان، یزد، دزفول، بابل، زنجان، شوش، شوشتر و کرج، تجمع اعتراضی خود را در اعتراض به محقق نشدن مطالبات خود با سردادن شعارهایی علیه مقام‌های جمهوری اسلامی، برگزار کردند.
یکشنبه ۲۶ تیر، جمعی از بازنشستگان و مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی در شهرهای اراک، اهواز، کرمانشاه، شوشتر و شوش تجمع اعتراضی برگزار کردند.
بازنشستگان در این اجتماع، شعارهایی مانند «نه مجلس نه دولت، نیستند به فکر ملت» و «تا حق خود نگیریم، از پا نمی‌نشینیم» سر دادند.
بازنشستگان در کرمانشاه سفره خالی پهن کرده و برخی معترضان در تجمع شوش نیز لباس‌های سفید به تن کرده و روی آن نوشته بودند «خونی که در رگ ماست، هدیه به معیشت ماست».
چهارشنبه ۲۹ تیرماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای بهبهان، اهواز، شوش و شوشتر طی برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌های شدند.
یکشنبه ۲ مردادماه، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی کرمانشاه، در اعتراض به وضعیت بد معیشتی و اجرا نشدن مصوبه مزدی شورای عالی کار، تجمع اعتراضی بر پا کردند.
شنبه ۸ مرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای شوش و کرخه در مقابل اداره تأمین اجتماعی شوش و گروهی از بازنشستگان در شهرهای اهواز و اراک در مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان خودشان برای رسیدگی به درخواست‌های خود تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. بازنشستگان در این تجمع اعتراضی شعارهایی مانند «کارگر زندانی، آزاد باید گردد» و «بازنشسته زندانی، آزاد باید گردد» سر دادند.
یکشنبه ۹ مرداد، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای رشت، کرمانشاه و اهواز در اعتراض به اضافه نشدن حقوق و مستمری‌ها، اجرانشدن کامل هم‌سان‌سازی و برای رسیدگی به سایر درخواست‌هایشان تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند.
دوشنبه ۱۰ مرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگی در تهران دست به تجمع اعتراضی زدند. آنها در این تجمع خواهان آزادی و عدم تعقیب و پیگرد معلمان، بازنشستگان، فعالان کارگری و سایر فعالان مدنی در بند بودند.
چهارشنبه ۱۲ مرداد شماری از بازنشستگان تأمین اجتماعی اردبیل برای اعتراض به اضافه نشدن حقوق و مستمری‌ها، اجرا نشدن همسان‌سازی و برای رسیدگی به سایر درخواست‌های خود تجمع اعتراضی برگزار کردند.
شنبه ۱۵ مرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، اردبیل و اراک، طی برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواهان رسیدگی به درخواست‌های‌شان شدند. بازنشستگان در اهواز با دادن شعارهایی مانند «مصوبات شورا اجرا باید گردد» و «کارگر زندانی آزاد باید گرد» از فعالین کارگری دربند نیز حمایت کردند.
سه شنبه ۱۸ مرداد، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، شوش، اراک، شوشتر، دزفول، تهران و اصفهان، با برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواهان رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. بازنشستگان شعارهای زیر را می‌دادند:
در شوش، شعارهای «نه به فقر و نابرابری، نه به تبعیض و ستم، زنده باد رفاه و آسایش، زنده باد نان و آزادی»، در اهواز، شعارهای «مصوبات شورا اجرا باید گردد»، «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی، جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی»، در شوشتر، «رئیسی دروغگو حاصل وعدهات کو، دولت انقلابی فقط شعار خالی، دولت انقلابی چه اسم اشتباهی»
چهارشنبه ۱۹ مرداد گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در چند شهر به خیابان آمدند و در ادامه اعتراضات معیشتی خود علیه سیاست‌های فقرزای دولت شعار دادند. در کرمانشاه مأموران امنیتی چند تن از بازنشستگان معترض را بازداشت کردند.
جمعه ۲۱ و شنبه ۲۲ مرداد، گروه‌هایی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز، کرمانشاه، بابل، اردبیل، بجنورد، شوش، کرخه، هفت تپه، رشت، تجمع‌های اعتراضی داشته و خواهان رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. تجمع کنندگان در اهواز شعار «می‌جنگیم، می‌میریم، ذلت نمی‌پذیریم»، در شوش شعارهایی مانند «ننگ ما ننگ ما، مخبر الدنگ ما» و در رشت شعار «ظلم و ستم کافیه، سفره ما خالیه» سر دادند.
چهارشنبه ۲۶ مرداد، گروهی از بازنشستگان تأمین اجتماعی در شهرهای اهواز و بندر انزلی با برگزاری تجمع‌های اعتراضی خواستار رسیدگی به درخواست‌های خود شدند. بازنشستگان تأمین اجتماعی اهواز شعار می‌دادند: «یه اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه».
دوشنبه ۱۰ بهمن، جمعی از بازنشستگان مس سرچشمه در اعتراض به منتقل شدن صندوق مس بدون رضایت سهام‌داران به زیرمجموعه وزارت رفاه، برابر دفتر شرکت ملی صنایع مس ایران در خیابان ولیعصر تهران دست به تجمع اعتراضی زدند. به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، این بازنشستگان درخواست اصلی خود را حفظ استقلال صندوق بازنشستگی شرکت ملی صنایع مس ایران می‌دانند.
همچنین بازنشستگان مخابرات خراسان رضوی در اعتراض به ۱۳ سال ضایع شدن حقوق ۱۳ خود و همچنین عدم رسیدگی به مطالباتشان در برابر ساختمان مرکزی مخابرات در مشهد دست به تجمع اعتراضی زدند. در یزد، اصفهان، گیلان، ایلام و کرمانشاه نیز بازنشستگان مخابرات در مقابل ساختمان‌های مرکزی اداره مخابرات محل کارشان تجمع‌های اعتراضی مشابهی برپا کردند.
همزمان با شدت گرفتن اعتراضات صنفی و بالا رفتن قیمت‌ها، حجت‌الله عبدالملکی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی استعفا داد و سید ابراهیم رئیسی با استعفای او موافقت کرد. او اولین وزیری است که ظرف کمتر از یکسال از زمان آغاز به کار دولت ابراهیم رئیسی استعفا می‌دهد. عبدالملکی علت استعفای خود را «افزایش هماهنگی» در دولت عنوان کرد.
«بازنشسته بیدار است، بر حق خود آگاه است»
«نیروی انتظامی، حمایت، حمایت»
«هزینه‌ها دلاریه، حقوق ما ریالیه»
«تورم ۱۰۰ درصد، افزایش ۱۰ درصد»
«وزیر بی کفایت، استعفا استعفا»
«ننگ ما، ننگ ما، وزیر الدنگ ما»
«وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه»
«رئیسی دروغگو، حاصل وعده هات کو»
«دولت خیانت می‌کند، مجلس حمایت می‌کند»
«تورم ۱۰۰ درصدُ افزایش ۱۰ درصد»
«دولت انقلابی، دروغ میگه حسابی»
«بی‌سواد دروغگو، حاصل وعده‌هات کو؟»
«عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، بازنشسته مظلوم، صاحب‌عزاست امروز»
«مرگ بر رئیسی»، «تأمین اجتماعی چه نام اشتباهی»
«هم مجلس هم دولت دروغ می‌گه به ملت»
«ننگ ما، ننگ ما، صدا و سیمای ما»
«گرونی، تورم، دشمن جان مردم»
«شش کلاس دروغگو حاصل وعده‌هات کو»
«توپ تانک فشفشه وزیر باید گم بشه»
«دولت شش کلاسه همین روزها خلاصه»
«نه لبنان نه غزه، فکر کن به بازنشسته»
«دولت بی‌کفایت، کار از ما خوردن از تو»
«عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، حقوق بازنشسته، زیر عباست امروز»
«زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی، جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی»
«هر سه قوا ماکته، رهبر چرا ساکته؟»
سرجیو ریوری مومو (متولد ۱۲ ژوئیه، ۱۹۹۶، تنریف) یک بازیگر سینما و تلویزیون اسپانیایی تبار برزیلی است که برای بازی در نقش یرای در فصل سوم سریال نتفلیکس "الیت" (۲۰۲۰) شناخته شده‌است.
سرجیو مومو در سال ۱۹۹۶ در تنریف متولد شد و در مدرسه رقص جیای اس ام در تنریف در رشته رقص معاصر آموزش دید. از جزایر قناری به مادرید مهاجرت کرد تا خود را صرف بازیگری کند و در استودیوی معتبر جوان کارلوس کورازا تحصیل نمود، که نخستین نقش‌هایش را در هنگامی که به سختی ۲۰ ساله بود برای او به رهاورد بیاورد. در سال ۲۰۱۶، او نخستین حضورش را تلویزیونی خود را با سریال "گمشده در غرب" انجام داد، یک مینی سریال کمدی جوانان که از نیکلودئون پخش شد. در سال ۲۰۱۷ اولین فیلم خود را در فیلم جنگی "زوناهوستیل" به کارگردانی آدولفو مارتینز انجام داد.
در سال ۲۰۱۹، او به بازیگران دوباره کمدی ابرقهرمانی "همسایه" اضافه شدکه اقتباسی از کمیک هم اسم است و ناچو ویگالوندو کارگردانی عهده‌دار بود. در سال ۲۰۲۰ وی به سریالی اضافه میشودکه بیشترین ارتباط بین‌المللی را برای او به ارمغان آورده‌است، چون او به نام یکی از دانش‌آموزان مدرسه "نخبگان" در فصل سوم آن آغاز به کار نمود. در تاریخ۲۰۲۱، امضای او برای سریال دیگری از نتفلیکس "به عدن خوش آمدید"، مشخص شد، جایی که او فیلمبرداری را با بازیگرانی همانندآنا منا، آمایا سالامانکا، بگونا وارگاس، بلیندا یا جاناتان آلونسو به اشتراک می‌گذارد. در همان سال، وی به بازیگران فیلم کمدی رمانتیک "سویوناس از بروکلین" پیوست.
ملی شیپک دوم () فرمانروای بابل بود. در کتیبه‌های کشف شده در سال‌های اخیر مشخص شده او سی و سومین پادشاه کاسیان یا سلسله سوم بابل بود. او به مدت ۱۵ سال بین سالهای ۱۱۸۶–۱۱۷۲ قبل از میلاد سلطنت کرد. سلطنت او نقطهٔ هماهنگی مهم در گاه‌شماری خاور نزدیک باستان است.
در زیست‌شناسی، هر گروهی از ماهی‌ها که به دلایل اجتماعی کنار هم می‌مانند، در حال دسته‌شدن هستند و اگر این گروه به‌طور هماهنگ در یک جهت شنا کنند، در حال توده‌شدن هستند.Pitcher and Parish 1993, page 365. در استفاده رایج، اصطلاحات گاهی نسبتاً ضعیف استفاده می‌شوند. تقریباً یک چهارم گونه‌های ماهی در تمام طول عمر خود و نیمی از گونه‌های ماهی در بخشی از عمر خود به صورت دسته (shoal) در می‌آیند.
همسان‌کامی یا همرسی به همزمانی رسیدن یاخته‌های جنسی جورکامی (Isogamy) گفته می‌شود. دگرسان‌کامی یا ناهمرسی (ِDichogamy)، به ناهمسانی زمانی رسیدن یاخته‌های جنسی یا ناجورکامی (Anisogamy) گفته می‌شود.
در زیست‌شناسی به چهار معنای جداگانه به کار می‌رود:
آتش‌سوزی و انفجار ۲۰۲۲ سیتاکوندا () در شب ۴ ژوئن، در یک انبار کانتینر در سیتاکوندا اوپازیلا، ناحیه چیتاگونگ، بنگلادش، حداقل ۴۹ کشته و بیش از ۴۵۰ زخمی بر جای گذاشت.
این حادثه در انبار کانتینر BM در منطقه کادامرسول سیتاکوندا اوپازیلا رخ داد، پس از شروع آتش‌سوزی در منطقه بارگیری حوالی ساعت ۲۱:۰۰ به وقت محلی و یک انفجار مهیب دیگر در حوالی ساعت ۲۳:۴ به وقت محلی رخ داد که باعث انفجارهای بیشتری که ناشی از اشتعال مواد شیمیایی در منابع ذخیره بود، شد که در سرتاسر انبار در را برگرفت.
شدت انفجارها به حدی بود که چندین کیلومتر دورتر را تحت تأثیر قرار داد و یکی از شاهدان اظهار داشت که انفجارها باعث بارش گلوله‌های آتشین شد.
تا بعد از ظهر روز بعد، آتش همچنان شعله‌ور بود و صدای انفجار همچنان شنیده می‌شد. ارتش بنگلادش نیز برای مهار آتش به وارد عملیات مهار کردن آتش‌سوزی شد.
آتش در نهایت کنترل شد و در بعدازظهر ۷ ژوئن ۲۰۲۲ پایان یافت.
این فهرست قسمت‌های مجموعهٔ تلویزیونی پویانمایی حیوانات جنگل فارثینگ است.
تمام ۱۳ قسمت در سال ۱۹۹۲ تولید شده است.
تمام قسمت‌ها در سال ۱۹۹۳ تولید شده‌اند.
تمام قسمت‌ها در سال ۱۹۹۵ تولید شده‌اند.
عناوین کلاسیک VHS این مجموعه که از طریق بی‌بی‌سی ویدئو منتشر شد، در مجموع ۹ جلد بودند که هر کدام چندین قسمت را با هم ترکیب می‌کردند تا مجموعه‌های بلندی را تشکیل دهند. به دلیل محدودیت زمانی در هر نوار، برخی از سکانس‌های قسمت اصلی حذف شدند. برای مثال، چنین صحنه‌هایی که از فصل اول عناوین VHS حذف شدند، شامل رویارویی روباه با سگ کشاورز و مکالمه و 'بکارگیری' او با گربهٔ شهری بود که در آن چندین موش را می‌کشد. صحنه استخر شنا نیز از سفر حذف شده است.
فصل ۱ در فوریه ۲۰۰۹ در فرانسه منتشر شد.
فصل ۱ در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۹ در آلمان منتشر شد و فصل ۲ در ۲۷ مه ۲۰۱۱ در آلمان منتشر شد. نسخه‌های دی‌وی‌دی آلمانی گزینه‌های صوتی انگلیسی و آلمانی را ارائه می‌دهند. فصل ۳ نیز در آلمان منتشر شده است.
علیرغم اینکه محصول بریتانیا بود، کل مجموعه تا ۳ اکتبر ۲۰۱۶ بر روی دی‌وی‌دی در بریتانیا منتشر نشد
عناوین VHS به شرح زیر بود:
«آغازهای جدید» اولین عنوان ویدیویی مجموعه بود که گواهینامه 'PG' را از BBFC دریافت کرد، عمدتاً به دلیل نبرد خشونت‌آمیز بین روباه و صورت‌زخمی و تاکید شدید بر مرگ بود، اگرچه به طور کلی این محتوا در واقع خیلی تلخ‌تر از جلدهای قبلی نبود.
در سال ۱۹۹۶، نوار دیگری با عنوان «سه داستان» منتشر شد که شامل 'داستان وزغ'، 'داستان گورکن' و 'داستان روباه‌ها' بود. این از فصول ۱ و ۲ گردآوری شده است.
قسمت‌های جداگانه نیز در VHS به عنوان بخشی از تبلیغ جاری در مجلهٔ 'دوستان جنگل فارثینگ' موجود بود.
فلچر بورون (Fletcher Bowron) (۱۳ اوت ۱۸۸۷–۱۱ سپتامبر ۱۹۶۸)، حقوقدان، قاضی و سیاستمدار آمریکایی بود. از ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۳۸ الی ۳۰ ژوئن سال ۱۹۵۳، سی و پنجمین شهردار شهر لس آنجلس ایالت کالیفرنیا بود. وی شهر دار با طولانی‌ترین دورهٔ خدمت در وقت خود و دومین شهر دار با طولانی‌ترین دورهٔ خدمت پس از شهردار تام برادلی بود که ریاست رونق پس از جنگ و رشد خیلی زیاد جمعیت را به‌عهده داشت و آزادراه‌های را برای کنترل آن‌ها، ساخت.
بورون، کوچک‌ترین فرزند از جملهٔ سه فرزند خانواده، در شهر پووی ایالت کالیفرنیا متولد شد. والدین یانکی یا اهل شمالی بورون که از غرب میانه مهاجرت کرده بودند، بورون را به مدرسهٔ لس آنجلس فرستادند که در سال ۱۹۰۴ از این مدرسه فارغ شد. در سال ۱۹۰۷ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاهی که دو برادرش از آن فارغ شده بودند، به دروس آغاز نمود و سپس دو سال بعد در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه جن ونبی ثبت نام کرد و در آنجا عضو اتحادیه برادری شد. بورون دانشکده حقوق را رها کرد و در روزنامه‌های سان فرانسیسکو در اوکلند و لس آنجلس، گزارشگر شد و بر گزارش‌های شهرداری و دادگاه در شهر دومی کار می‌کرد. بورون بالاخره در سال ۱۹۱۷ به کانون وکلاء پذیرفته شد.
بورون به‌مجرد ورود ایالات متحده در جنگ اول جهانی در سال ۱۹۱۷، در ارتش برای سربازی نام‌نویسی کرد و قبل از انتقال به لشکر اطلاعات نظامی، در هنگ چهاردهم توپ‌خانه خدمت کرد. پس از برگشت از جنگ، قبل از ازدواج با آرین مارتین در سال ۱۹۲۲، یکبار دیگر به وکالت پرداخت. سال بعد نائب کمیسر شرکت‌های دولتی تعیین شد. کار وی در این مقام، مورد توجه فرند ریچاردسن، فرماندار کالیفرنیا قرار گرفت و وی بورون را در سال ۱۹۲۵ دبیر اجرایی استخدام نمود و سپس در سال ۱۹۲۶ در دادگاه عالی منصوب کرد.
بورون در نخستین دور تصدیش به عنوان قاضی دادگاه عالی که مدت ۱۲ طول کشید، نخستین حقوق‌دانی در ساحل غربی بود که از سیستم تقویم قبل از محاکمه، استفاده نمود.
بورون بعدها در پی فساد ناشی از دولت قبلی فرانک ال. شاور، در یک تکت انتخاباتی ائتلافی در سال ۱۹۳۸، شهردار لس آنجلس انتخاب شد و برعکس شهردار قبلی شهرت قانونی بودن را کسب نمود. این کار بخشی از اقداماتی بود که آنرا احیای اصلاحات شهری لس آنجلس نام‌گذاری کرد.