moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این شیوه‌ها که همچنین با نام روش‌های رای‌گیری ترجیحی نیز شناخته شده هستند، شیوه‌هایی می‌باشند که به هر یک از رای‌دهندگان اجازه می‌دهند که میان نامزدهای متفاوت به ترتیب اولویت و ترجیح خویش درجه‌بندی کنند. اغلب احتیاج نیست که میان تمام نامزدها این درجه‌بندی صورت پذیرد و اگر رای‌دهنده‌ای نامزد یا نامزدهایی را در درجه‌بندی خویش ذکر نکرد، معمول این است که آن‌ها را در آخر لیست قرار می‌دهند. بعضی از برگه‌های رأی در نظام درجه‌بندی به رای‌دهندگان اجازه می‌دهند که به چند نامزد درجه و امتیاز یکسان بدهند.
رایج‌ترین شیوهٔ این نظام رای‌گیری، رای جایگزین است و به این ترتیب می‌باشد که شیوه‌ای حذفی برای انتخاب نامزد برنده اتخاذ می‌شود. به این شکل که در هر دور از شمارش و بازنگری آرا نامزدی که کمتر مورد امتیاز دهی و رتبه‌بندی توسط رای‌دهندگان قرار گرفته از دور رقابت حذف می‌شود و در ادوار بعدی اگر امتیازی داشته‌است میان نامزدهایی که هنوز حذف نشده‌اند و توان رقابت را دارند تقسیم می‌شود. این ادوار به همین نسق ادامه می‌یابند تا این که بالاخره کسی برنده شود که صاحب اکثریت آرا و امتیازها باشد.
این شیوهٔ رای‌گیری اقسام و اشکال متعددی دارد که هر یک از آن‌ها سازوکار خاص و ویژه‌ای را برای اخذ آرا در نظر می‌گیرند.
برگه رای‌های امتیازبندی شده حتی اجازه انعطاف‌پذیری بیشتری را نسبت به برگه رای‌های درجه‌بندی شده، می‌دهند. اما روش‌های محدودی طراحی شده تا بتوان از این شیوه رای‌گیری استفاده کرد. هر رای‌دهنده به هر یک از گزینه‌ها امتیازی را می‌دهد؛ امتیازهای درج شده باید عددی باشند و این بازه باید ذکر شده باشد (برای مثال از صفر تا صد) یا این که به حالت رتبه‌بندی انجام یابد مثلاً الف. ب.پ. ت و….
برگه رای‌های امتیازبندی شده می‌توانند در روش‌های درجه‌بندی شده نیز مورد استفاده قرار بگیرند. بعضی از روش‌های درجه‌بندی شده در نظر می‌گیرند که تمام درجه‌بندی‌های انجام شده در برگه‌های رای، از یکدیگر متمایز هستند و امتیاز هر یک از نامزدها با دیگری متفاوت است، ولی بسیاری از رای‌دهندگان دوست دارند به نامزدهای متعدد امتیاز یکسان بدهند.
یکی دیگر از اقسام این نظام رای‌گیری امتیاز دهی در یک بازه است. در این روش، رای‌دهندگان به هر یک از گزینه‌ها در یک بازه امتیاز می‌دهند، و گزینه‌ای که بیشترین میزان امتیاز، یا امتیاز بالای میانگین را به دست می‌آورد، برنده اعلام خواهد شد. روش مطرح دیگری نیز در این شیوه‌های امتیاز دهی در بازه‌ای خاص وجود دارد با نام داوری اکثریت، که در این روش هم از برگه رای‌های مشابهی استفاده می‌شود اما برنده تنها نامزدی است که بیشترین میزان امتیاز را به دست آورده‌است.
رای‌گیری تأییدی نام قسم دیگری از انواع این نظام است که در آن رای‌دهندگان به هر تعداد نامزدی که دوست داشته باشند رأی می‌دهند و به عنوان نمونه‌ای برای داوری اکثریت می‌تواند در نظر گرفته شود که امتیازهای قابل اعطا در آن تنها صفر و یک هستند. این شیوه، اخیراً مورد مطالعات بسیار قرار گرفته و در این میان، برامز خاطر نشان کرده‌است که دلیل اصلی این که این شیوه انتخاباتی خیلی در بعضی از جوامع در انتخابات‌های عمومی شان مورد پذیرش و اعمال قرار نگرفته‌است این است که این جوامع از فقدان حمایت داخلی مردم خویش رنج می‌برند..
انواع مختلفی از این نظام‌های رای‌گیری انباشتی وجود دارد. نظام‌هایی که رای‌دهندگان در آن‌ها به تعداد گزینه‌های موجود، رأی برای دادن دارند، و می‌توانند این رأی‌هایشان را هر گونه که مایل هستند میان نامزدها توزیع کنند؛ همه را در صندوق یک نامزد بریزند یا با هر الگوی دیگری رأی‌هایشان را خرج کنند. این شیوه‌های رای‌گیری بیشتر در اجتماعاتی نظیر شرکت‌ها صورت می‌پذیرد و شیوه‌ای مناسب برای مثلاً تعیین هیئت مدیره شرکت‌ها به حساب می‌آید. شاید بتوان گفت که این شیوه رای‌گیری بیش و پیش از همه توسط لانی گینی‌یر (به انگلیسی: Lani Guinier) تأسیس شده و مورد استفاده قرار گرفتند.
رای‌گیری یکی از ویژگی‌های اساسی دموکراسی از قرن ششم قبل از میلاد بوده‌است، وقتی که دموکراسی از طریق دموکراسی یونانی به جهان معرفی شد. با این وجود در دموکراسی آتن، رای‌گیری به عنوان غیر دموکراتیک‌ترین شیوه در میان دیگر روش‌های موجود برای انتخاب مقامات رسمی در آن جا به‌شمار می‌رفت، و استفاده از آن رواج کمی داشت، چرا که این باور در میان مردم بود که انتخابات‌ها باعث انتخاب شدن افراد ثروتمند و بیشتر شناخته شده هستند و شهروندان معمولی در این شیوه شانسی نخواهند داشت. دیدگاهی که برای مردم آن زمان آتن بیشتر دموکراتیک به نظر می‌رسید این بود که تمام مردم در مجمعی که به روی عموم باز و آزاد است، جمع شوند و در آنجا از طریق قرعه مقامات رسمی انتخاب شوند که برای دوره‌ای به کار و خدمت برای شهر و کشور بپردازند. یکی از اولین انتخابات‌های ثبت شده در آتن یک رای‌گیری اکثریتی بود که هیچ‌کس میلی به برنده شدن در آن نداشت؛ در این روند که نفی بلد خوانده می‌شد، رای‌دهندگان به شهروندانی که بیشتر از همه می‌خواستند به مدت ده سال از آتن طرد و تبعید شوند، رأی می‌دادند. بیشتر انتخابات‌ها در دوره اولیه دموکراسی‌ها به شیوه‌های اکثریتی برگزار می‌شدند با میزانی تغییر و تفاوت در سازوکارهای جزئی، اما در این میان استثنائی وجود دارد و آن ونیز در قرن سیزدهم است که برای انتخاب شورای عالی خود از شیوه‌ای استفاده کرد که ما امروزه آن را با نام شیوه تأییدی می‌شناسیم و به نوعی شیوه انباشت آراء می‌باشد.
نظام ونیزی‌ها برای انتخاب اعضای این شورا، روندی خاص و پیچیده بود. این روند از پنج دور برای تعیین نامزدها و پنج دور برای رای‌گیری تأییدی تشکیل می‌شد. در آغاز پنج دور ابتدایی که برای تعیین نامزدهای انتخابات اصلی برگزار می‌شدند، سی نفر انتخاب می‌شدند که تا پایان این پنج دور به نه نفر کاهش می‌یافتند. این هیئت انتخاب کنندگان نامزدهای انتخابات اصلی که نه نفر بودند، چهل نفر را برای شرکت در انتخابات تأییدی تعیین می‌کردند تا وارد رقابت شوند، این چهل نفر تا دوره‌های بعدی به دوزاده نفر کاهش می‌یافتند. این چرخه با اعداد متفاوت در دورهای دیگر نیز تکرار می‌شد تا این که نهایتاً چهل و یک نفر برای ادارهٔ شورا مورد انتخاب و تأیید رای‌دهندگان قرار می‌گرفتند. علی‌رغم پیچیدگی‌های این مدل، چنین نظامی تضمین‌کنندهٔ این بود که سهم‌ها به‌طور مطلوب در میان نامزدها تقسیم شده‌اند و برنده این انتخابات بازتاب دهندهٔ نظر هم اکثریت و هم اقلیت می‌باشد. این روند با تغییراتی اندک سیاست اصلی جمهوری ونیز برای سالیان متعدد باقی ماند و در طول عمر پانصد سالهٔ این جمهوری یعنی از سال ۱۲۶۸ تا ۱۷۹۷ تأثیرات قابل توجهی را از خود باقی گذاشت.
نظریه‌های انتخاباتی در زمان انقلاب فرانسه تبدیل به یک رشته مورد توجه در فضای دانشگاهی شدند. ژان چارلز دو بوردا (به فرانسوی: ژان-شارل د بردا) شیوهٔ شمارش آرا بوردا را در سال ۱۷۷۰ به عنوان روشی برای انتخاب اعضای دانشگاه فرانسوی علوم، پیشنهاد داد. نظام پیشنهادی وی توسط مارکوس دو کوندورسه (به فرانسوی: ) مورد مخالفت قرار گرفت که به جای نظام وی نظام دو به دو را پیشنهاد می‌داد، این شیوه هم چنین با نام شیوهٔ کوندورسه نیز شناخته شده می‌باشد. وی هم چنین دربارهٔ تضاد کوندورسه هم نوشته‌است، که خود آن را لزوم ترجیح اکثریت نیز می‌نامد.
در حالی که کوندورسه و بوردا معمولاً به عنوان بنیان‌گذاران نظریه‌های رای‌گیری در نظر گرفته می‌شدند، پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که فیلسوفی با نام رامون لول (به انگلیسی: ) در قرن سیزدهم به تمام دستاوردهای این دو نفر رسیده بود. متونی که وی در آن‌ها به توضیح این روش‌های رای‌گیری و نظریه‌ها پرداخته بود، در تاریخ گم شده بودند تا این که نهایتاً در سال ۲۰۰۱ کشف شده و مورد استفاده قرار گرفتند.
بعدتر در قرن هجدهم موضوع مرتبط دیگری یعنی تقسیم سهم‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. این عزم برای مطالعه و پژوهش دربارهٔ شیوه‌های صحیح و منصفانه تقسیم سهام در انتخابات‌ها در واقع از قانون اساسی ایالات متحده نشات می‌گیرد، که مقرر می‌داشت کرسی‌های مجلس نمایندگان ایالات متحده باید به گونه‌ای متناسب با جمعیت ایالات میان آن‌ها تقسیم شود، ولی البته دربارهٔ جزئیات و سازوکار اجرایی آن ساکت بود. انواع مختلفی از روش‌ها توسط نظریه پردازان آمریکایی همچون الکساندر همیلتون، توماس جفرسون و دنیل وبستر ارائه شد. بعضی از این روش‌هایی که در ایالات متحده کشف و ارائه شدند ریشه‌هایی در اروپای قرن نوزدهم دارند، مانند برخی سازوکارهای اختصاص کرسی‌های مجلس نمایندگان در انتخابات‌های میان دوره‌ای. نتیجه این شد که بسیاری از این روش‌های ساخته و به کار گرفته شده در ایالات متحده دارای دو نام شدند، یکی نام آمریکایی شان و دیگری نامی که در اروپا به آن شناخته می‌شدند.
تک رای قابل انتقال توسط کارل آندره در دانمارک در سال ۱۸۵۵ و همین‌طور توسط توماس هیر در انگلستان در سال ۱۸۵۷ ارائه و به کار گرفته شد. کارهای این دو فرد ممکن است از یکدیگر مستقل بوده یا نبوده باشند. انتخابات‌هایی که مبتنی بر تک رای‌های قابل انتقال بودند اولین بار در دانمارک در سال ۱۸۵۶ مورد استفاده قرار گرفتند و وقتی در تاسمانی در سال ۱۸۹۶ به کار بسته شدند، توسط اندرو اینگلیس کلارک (به انگلیسی: ) بهبود یافتند. فهرست حزبی که در نظام نمایندگی تناسبی به کار گرفته می‌شود، اولین بار در انتخابات‌های مجالس قانون‌گذاری در اروپا در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت و بلژیک اولین کشوری بود که در سال ۱۸۹۹ از آن بهره جست. از آن زمان روش‌های تناسبی و نیمه تناسبی تقریباً در تمام کشورهای دموکراتیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند و بزرگ‌ترین استثنائات آن مستعمرات سابق بریتانیا بوده‌اند.
بعد از گسترش سریع استفاده از روش‌های چند برنده‌ای در نظام‌های انتخاباتی، نظریه پردازان در اواخر قرن نوزدهم دوباره به سراغ مطالعه و بررسی روش‌های تک برنده‌ای رفتند و دست به انتشار آثاری در اینباره زدند. این اتفاق در حوالی سال ۱۸۷۰ شروع شد، وقتی که ویلیام رابرت ویر پیشنهاد استفاده و اعمال تک رأی قابل انتقال را در انتخابات‌های تک برنده‌ای داد. بعد از این اتفاق، به زودی دیگر نظریه پردازانی که از تکنیک‌های ریاضیات در نظریه‌های خویش استفاده می‌کردند شروع به کار کردن بر روی نظریه کوندورسه و تغییر آن کرده و شیوه‌ای نوین را ابداع کردند. ادوارد جی نانسن (به انگلیسی: )دست به تلفیق شیوه کوندورسه با روش بوردا زد و روشی جدید را بنیان نهاد که شیوه نانسن نامیده می‌شود. چارلز دادسون که با نام لوئیس کارول هم شناخته می‌شود جزوه‌ای را دربارهٔ نظریهٔ رای‌گیری، با تمرکز بر روی نظریهٔ رای‌گیری کوندورسه منتشر کرد. او در این جزوه استفاده از ماتریس را در تحلیل انتخابات‌ها معرفی کرد، که قبل تر از وی نیز در کارهای رامون لول مورد اشاره قرار گرفته بود.
نظام‌های رای‌گیری مبتنی بر درجه‌بندی، نهایتاً حمایت کافی را برای به کار بستن در انتخابات‌های دولتی به دست آوردند. در استرالیا این شیوه اولین بار در سال ۱۸۹۳ به کار بسته شد و به همراه تک رأی قابل انتقال تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته‌است. در ایالات متحده در اولیل قرن بیستم، شهرداری‌های مختلفی شروع به استفاده از این شیوهٔ رای‌گیری در انتخابات‌های خود کردند. اما امروزه این شیوه در ایالات متحده در انتخابات‌های دولتی دیگر کاربردی ندارد و حتی در دادگاه ایالتی مینه سوتا مخالف قانون اساسی اعلام شده‌است.
بعد از جان ون نیومان (به انگلیسی: ) و دیگر نظریه پردازان و توسعه دهندگان بخش ریاضی نظریه بازی در سال ۱۹۴۰، ابزارهای ریاضیاتی جدیدی در دسترس قرار گرفت که اجازهٔ تحلیل و بررسی داده‌های آماری پروسه‌های رای‌گیری را می‌داد. یکی از این ابزارها موازنه سترگ نش بود که بر پایهٔ کارهای جان نش (به انگلیسی: ) در سال ۱۹۵۰ استوار شده بود. این روش و دیگر شیوه‌های مشابه منجر به نتیجه‌ای قابل توجه در زمینهٔ نظریه‌های رای‌گیری شدند. استفاده از ضوابط ریاضیاتی در ارزیابی نظام‌های انتخاباتی توسط کنث ارو (به انگلیسی: ) در این زمینه معرفی شد که نظر خود را در قضیه عدم امکان ارو بیان کرد. این قضیه مقرر می‌داشت یک سری معیارهایی که در بررسی رای‌گیری‌ها مستقیماً مطلوب و مورد نظر هستند در واقع در تضاد با یکدیگر می‌باشند، و این امر نشان دهندهٔ محدودیت‌های ذاتی در زمینهٔ نظریات رای‌گیری است. در میان تمام معیارهایی که ارو آن‌ها را مطلوب در نظر می‌گرفت، معیاری بود که برای بررسی هر نظام رای‌گیری حیاتی به نظر می‌رسید و آن درجه‌بندی اطلاعات موجود در هر رای‌گیری بود؛ بنابراین همان‌طور که جان هرسانیی (به انگلیسی: ) خاطر نشان کرده‌است این معیار باید در تمام نظام‌های رای‌گیری از قبیل رای‌گیری تأییدی، رای‌گیری بر مبنای درجه‌بندی، و داوری اکثریت نصب العین تحلیل گران قرار گیرد.
استفاده از نظریه بازی در تحلیل نظام‌های رای‌گیری منجر به اکتشافات متعددی در هر یک از نظام‌ها به‌طور خاص شد. برای مثال قانون دوورگر (به انگلیسی: ) یکی از نمونه‌های بارز این تأثیر است، که نشان می‌دهد کثرت آرا در هر رای‌گیری اغلب منجر به بروز نظام دو حزبی می‌شود. پژوهش‌های بیشتر و بعد تر در این زمینه و دیگر ابعاد نظریه بازی منجر به این شد که استیون برامز (به انگلیسی: ) و پیتر فیشبرن (به انگلیسی: ) نظام رای‌گیری تأییدی را در سال ۱۹۷۷ توسعه و ارتقاء دهند. گرچه نظام رای‌گیری تأییدی قبل از آن هم مورد استفاده بود ولی تا آن موقع به‌طور رسمی موضوع مطالعات دانشگاهی قرار نگرفته بود و رشته یا واحد درسی با این عنوان وجود نداشت، به ویژه به این خاطر که یکی از نظریه‌های اساسی محققان آن دوره را نقض می‌کرد که می‌گفتند روش‌های تک برنده‌ای بر پایه همان درجه‌بندی بر اساس اولویت دسته‌بندی می‌شوند.
نظریه انتخاب عمومی که رشته‌ای است که در آن از الگوها و ابزارهای اقتصادی برای مطالعهٔ رفتار سیاست‌مداران و رای‌دهندگان استفاده می‌کنند نیز از سال ۱۹۵۰ شروع به کار کرد و نظریه بازی یکی از ابزار کلیدی آن بود. این نظریه نیز به شدت هم بر نظریه‌های رای‌گیری تأثیر گذاشته و هم از آن‌ها تأثیر پذیرفته‌است.
نظریه‌های انتخاباتی امروزه به همان اندازه خود نظام‌های انتخاباتی محور بحث و بررسی‌های علمی و دانشگاهی قرار می‌گیرند. امروزه دیگر هر توضیحی که دربارهٔ نقطه ضعف یا قوت یک نظام انتخاباتی ارائه می‌شود باید با ضوابط و معیارهای ریاضیاتی پشتیبانی شود. پژوهش‌های اخیر در زمینه نظریه‌های رای‌گیری باعث پدیدآیی معیارها و روش‌هایی نوین در این عرصه شده‌اند.
دانشمندان علم سیاست در قرن بیستم مطالعات متعددی را دربارهٔ تأثیرات نظام‌های انتخاباتی بر انتخاب رای‌دهندگان و احزاب سیاسی و هم چنین بر روی پایداری و ثبات سیاسی منتشر کرده‌اند. تعداد اندکی از دانشمندان هم چنین بر روی تأثیراتی که باعث شده‌اند یک ملت نظام رای‌گیری شان را متحول کرده و آن را تغییر دهند، مطالعه کرده‌اند. یکی از چهره‌های شاخص در زمینهٔ نظریه‌های رای‌گیری نیکولاس تایدمن (به انگلیسی: ) است. وی مفهوم نامزدی راهبردی و تأثیر تباه‌کننده را در این عرصه ابداع کرده و به توضیح و تفسیر آن‌ها پرداخته‌است. هم چنین دونالد جی ساری (به انگلیسی: ) برداشت‌های نوینی را بر نظریهٔ بوردا در کتابی که در سال ۲۰۰۱ منتشر کرده، ارائه کرده‌است. نکتهٔ اصلی وی در این کتاب استفاده از الگوهای مکانی برای قرار دادن نظام رای‌گیری مناسب و صحیح است.
استفادهٔ روزافزون از پردازش توسط کامپیوترها باعث افزایش کارآمدی و استفاده از روش‌های مختلف تحلیل نظام‌های رای‌گیری شده‌است و به ویژه روش‌های ریاضیاتی و محاسباتی از سهولت بیشتری برخوردار شده‌اند و دیگر می‌توان هر انتخابات را با جزئیات ریز بسیار مورد تحلیل و بررسی قرار داد.
ظهور اینترنت نیز باعث افزایش علاقه به نظام‌های رای‌گیری شده و موجب آن شده تا بتوان انتظار بروز نظام‌هایی جدید و ویژگی‌های متنوع را در این زمینه داشت. برخلاف رشته‌های ریاضیات و دیگر رشته‌های عملی، نظریه‌های انتخاباتی عموماً می‌توانند توسط افراد عادی و غیر متخصص نیز پیگیری شده و حتی توسط آنان به دستاوردهای جدیدی برسند کما این که این اتفاق در طول تاریخ این رشته همیشه رخ داده‌است و اینترنت می‌تواند عاملی مهم در تسریع این امر باشد.
مطالعه نظام‌های رای‌گیری باعث تأثیرگذاری در زمینه تغییر و اصلاحات انتخاباتی در حوالی دهه ۱۹۹۰ شده‌است، وقتی که نظریه پردازان پیشنهاد کردند تا جایگزینی برای رأی اکثریت توسط دیگر روش‌ها پیدا و ارائه شود. برای مثال، نیوزیلند از شیوه تناسبی مختلط برای انتخابات مجلس خویش در سال ۱۹۹۳ و از تک رأی قابل انتقال در بعضی انتخابات‌های محلی در ۲۰۰۴ بهره جست. با در نظر داشتن این که شیوه رأی اکثریت یک شاخصه کلیدی در نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰ بود، بسیاری از شهرداری‌ها شروع به اعمال و استفاده از دیگر شیوه‌های رای‌گیری در انتخابات‌های محلی خود کردند. استان کانادایی بریتیش کلمبیا دو همه‌پرسی نا موفق را در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ برگزار کرد تا بتواند نظام تک رأی قابل انتقال را در انتخابات‌های خویش اعمال کند، و اونتاریو دیگر استان کانادا، همه‌پرسی نا موفق دیگری را در ده اکتبر ۲۰۰۷ برگزار کرد که آیا از نظام تناسبی مختلط در انتخابات‌ها استفاده کند یا خیر. نکته‌ای که لازم است ذکر شود این است که امروزه طیف بسیار گسترده‌تری از نظام‌های انتخاباتی در نهادهای غیردولتی (NGO) مورد استفاده قرار می‌گیرند.
گرچه تمام نظریه پردازان به اشتراک نظر دربارهٔ این که کدام یک از نظام‌های انتخاباتی بهترین هستند، نرسیده‌اند، بسیاری بر این عقیده‌اند که وجود گزینه‌های متعدد خیلی بهتر از نظام‌های مبتنی بر نظر صرف اکثریت می‌باشد. برای مثال، اعلامیه مدافعان اصلاح شیوه انتخابات از اصلاح شیوه تک برنده‌ای حمایت می‌کنند.
یکی دیگر از بحث‌هایی که اخیراً در این حوزه مطرح شده‌است تأثیر دموکراسی الکترونیک و مجازی بر نظام‌های رای‌گیری می‌باشد. و به این گونه است که دیجیتالی شدن روندهای دموکراتیک از جمله خود روند رای‌گیری باعث تسهیل در مطالعه و تحلیل این نظام‌ها شده‌است.. با این وجود برخی از نظریه پردازان دربارهٔ امنیت این گونه انتخابات‌ها مشکوک هستند و به نظرشان این شکل از انتخابات قابلیت به خطر افتادن امنیت و اطلاعات رای‌دهندگان و تقلب در انتخابات را دارد و معتقدند بهترین و مطمئن‌ترین راه همان شیوهٔ سابق برگه رای‌های کاغذی است؛ ولی به هر صورت استفاده از فناوری‌های پیشرفته روز به روز جای بیشتری را برای خود در نظام‌های انتخاباتی در سراسر دنیا باز می‌کند.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های برزیل است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های برونئی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
عدسی ناکُروی یا عدسی ناکُره‌ای لنز کروی (اصلاح‌شده) است که لبه‌های آن تخت شده، به‌گونه‌ای که یک کُرۀ کامل نیست و تصویری عالی و بدون عیوبِ عدسی‌های معمولی ایجاد می‌کند. یعنی عیوب عدسی های کروی را دارا نیست و عیوب آن برطرف شده است
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بلغارستان است.
فرودگاه‌های بلغارستان بر پایهٔ تعداد مسافر در سال ۲۰۱۱ میلادی:
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بورکینافاسو است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های میانمار است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بوروندی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کامبوج است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کامرون است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دماغه سبز است.
پرده فیلمی از جعفر پناهی و کامبوزیا پرتوی که با دوربین شخصی پناهی و در ویلایی در شمال ایران در سال ۲۰۱۲ ساخته‌شده‌است. این فیلم در بخش مسابقه جشنوارهٔ فیلم برلین حضور داشت و برنده خرس نقره‌ای برای بهترین فیلم‌نامه شد.
این فیلم داستان مردی است که پس از درگیری با مأمورانی که جفت سگ او را کشتند سگ خود را در ساک دستی‌اش پنهان می‌کند. و به همراه سگش به ویلایی در شمال می‌رود و پرده‌های خانه‌اش را می‌کشد. او با دختری جوان برخورد می‌کند که می‌خواهد به خانهٔ او پناه بیاورد. با ورود جعفر پناهی به فیلم مشخص می‌شود که این دو شخصیت زادهٔ ذهن او هستند. مرد او را به ادامهٔ کار و نوشتن تشویق می‌کند و زن، نومید از همه چیز، او را به خودکشی تشویق می‌کند.
پس انتخاب فیلم برای بخش مسابقه در جشنواره برلین، مدیران جشنواره درخواست اجازهٔ سفر پناهی به آلمان را کردند که پاسخی از طرف ایران داده‌نشد. پس از آن دولت آلمان هم به‌طور رسمی تقاضای اجازهٔ سفر وی را به آلمان کرد که به این درخواست نیز پاسخی داده نشد. در نهایت پرتوی و مقدم در جشنواره شرکت کردند و کامبوزیا پرتوی جایزه بهترین فیلم‌نامه را دریافت کرد.
پس از بازگشت کامبوزیا پرتوی و مریم مقدم از جشنواره فیلم برلین، گذرنامه این دو، در فرودگاه امام خمینی تهران توقیف شد.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های چاد است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
ملانین () یک اصطلاح گسترده‌ای برای گروهی از رنگدانه‌های طبیعی موجود در بسیاری از موجودات زنده (عنکبوتیان یکی از چند گروه معدود هستند که در آن تشخیص داده نشده‌است) است. ملانین مشتق شده از اسید آمینه تیروزین است، با این حال از اسیدهای آمینه ساخته نشده‌است و یک پروتئین نیست. رنگدانه‌ای است که در یک گروه تخصصی از سلول‌های شناخته شده به عنوان ملانوسیت‌ها تولید می‌شود.
سه نوع اساسی از ملانین وجود دارد: eumelanin، pheomelanin، و neuromelanin است. رایج‌ترین نوع eumelanin است که به رنگ "سیاه " و "قهوه‌ای" تولید می‌شود. Pheomelanin سیستئین حاوی پلیمر قرمز - قهوه‌ای از واحدهای بنزوتیازین تا حد زیادی مسئول رنگ قرمز مو و کک و مک است. Neuromelanin در مغز یافت می‌شود، هر چند عملکرد آن مبهم باقی می‌ماند.
تولید ملانین در یک بخشی سلول ملانوسیت به نام ملانوزوم از اسیدآمینه تیروزین اتفاق می‌افتد، پوست، و مو با رنگدانه تیره حاوی ملانوزوم‌هایی با مقادیر بیشتر ملانین هستند لذا مرگ این سلول‌ها باعث ایجاد پوست روشن یا کاملاً سفید رنگ در فرد می‌شود. ملانین شایع یوملانین است که رنگدانه‌ای قهوه‌ای مایل به سیاه است.
تراکم ملانوسیت‌ها در پوست و مو بین نژادهای مختلف یکسان است، اما تفاوت رنگ پوست در نژادهای مختلف به علت تفاوت در میزان تولید رنگدانه توسط ملانوسیت‌ها است. میزان آن با نژاد، عوامل ژنتیکی، عوامل هورمونی و تماس با آفتاب رابطه دارد.
دو مبدا در دو علت عوامل اختلالات رنگدانه های پوستی هستند:
ملانوسیت
رنگ پوست انسان
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های شیلی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کلمبیا است که براساس موقعیت و نوع آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اتحاد قمر است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
نابودگر یک شی تخیلی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک انتشارات مارول کامیکس می‌باشد. این شی اولین بار در "سفر به اسرار" جلد ۱۸ام (ژوئیه ۱۹۶۵) دیده و توسط استن لی و جک کربی خلق شده‌است.
از زمان نقره‌ای کتاب‌های کامیک تا کنون، بیش از چهار دهه است که نابودگر در کتاب‌ها و دیگر محصولات شرکت مارول از جمله مجموعه کارتون‌های تلویزیونی، بازی‌های ویدئویی، مجسمهها و کارت‌های بازی دیده می‌شود. به خاطر مسائل بازرگانی، حداقل یک نسخه از آن با نام نابودگرِ مارول به فروش رفته‌است.Hasbro.com - Inferno Marvel's Destroyerنابودگر به حدی قدرتمند است که بارها وچندین باربه تنهایی شخصیت ثور و حتی تمام انتقام جویان رو باهم شکست داده.
نابودگر یک زره طلسم شده‌است که بدست اودین ساخته شده، و زمانی که اولین بار دیده شد گفته شد که به منظور مقابله با تهدیدهایی از طرف ستارگان ساخته شده‌است. اولین بار دیده شد که در معبد تاریکی در آسیا ساکن است. نابودگر چندین بار توسط دشمن خونی و برادر ناتنی ثور، لوکی استفاده شد و هر بار به کشتن ثور بسیار نزدیک شد. اولین بار توسط شکارچی استفاده شد که لوکی به کمک نیروهای ذهنی خود او را کنترل می‌کرد. در آن زمان، ثور در زمین زندانی بود؛ اما لوکی درست قبل از آنکه نابودگر بتواند با اشعه‌های خود به ثور شلیک کند، او را نجات داد. ثور سپس شکارچی را مجبور به برگشتن کرد و نابودگر را زیر هزاران تن سنگ مدفون کرد."Journey into Mystery" #118-119 (Jul. - Aug. 1965)"Thor" Annual #2 (Sept. 1966) استفاده بعدی آن توسط کارنیلا، که به صورت سیف درآمده بود، بود که می‌خواست با اوراقچی مبارزه کن. در آن زمان ثور به زمین فرستاده شده بود و تمام قدرت‌های خدا گونه‌اش بجز زور زیادش به منظور درس گرفتن، از او گرفته شده بود. این نقشه‌ای بود تا نابودگر به ثور حمله کند تا سیف بتواند ارتباط ذهنی اش را با آن قطع کند."Thor" #150-152 (Mar. - May 1968) یکبار ثور به گالاکتوس بلعنده دنیا زره را پیشکش می‌کند تا در عوض ارباب آتش، قاصد گالاکتوس آزاد شود."Thor" #224-225 (June - July 1974)"Thor" #228 (Oct. 1974) گالاکتوس قبول می‌کند، و نابودگر را به عنوان قاصد خود به دنبال ضد زمین می‌فرستد و با چهار شگفت‌انگیز مبارزه می‌کند"Fantastic Four" #172-174 (Jul. - Sept. 1976) تا آنکه لوکی آن را میدزد."Thor" #264-266 (Oct. - Dec. 1977)
سالها بعد معلوم می‌شود که تهدیدی از ستارگان، آسمانی‌ها و پدران آسمانی (مانند اودین، زئوس و …) هستند که یک میلیون سال پیش دست به دست هم داده بودند تا سلاحی بسازند که بتوانند جلوی آمدن چهارمین آسمانی را بگیرند. در لحظات پایانی، اودین داخل نابودگر می‌شود و انرژی زندگی تمام آسگاردیان (بجز ثور که غایب بود) را جذب می‌کند و تا ۶۱۰ متر رشد می‌کند. نابودگر سپس شمشیر اودین را برمی‌کشد و به همراه تک-ذهن با چهارمین آسمانی مقابله می‌کند. چهارمین آسمانی تک-ذهن را متلاشی کرده، نابودگر را ذوب می‌کند و نیروی زندگی آسگاردیان را پراکنده می‌کند."Thor" #300 (Oct. 1980) آسگاردیان بعدها به کمک ثور که نیروهای پدران آسمانی را جمع کرده بود، زنده شدند."Thor" #301 (Nov. 1980) خود زره اما کاملاً نابود نشده‌است و چندین سال بعد، لوکی دوباره آن را به کار می‌اندازد تا ثور را که افعی میدگارد کشته بود و به خاطر نفرین هلا، استخوان‌هایش به صورت ترمیم ناپذیری شکسته شده بود، بکشد."Thor" #380 (Jun. 1987) اما ثور کنترل زره را از راننده‌اش، غولی یخی به نام سیگورث، به کمک نیروی راستی می‌گیرد و حرکت می‌کند تا لوکی را شکست دهد. نابودگر سعی می‌کند کنترل خود را بدست بگیرد اما شکست می‌خورد، هر چند برای اولین بار "می‌اندیشد" و "صحبت می‌کند". سپس نابودگر با بدست گرفتن چکش ثور به دنیای خدابانوی مرگ، هلا، می‌رود، او را شکست می‌دهد و مجبورش می‌کند تا طلسمش را از روی ثور بردارد."Thor" #381 (Jul. 1987)"Thor" #382 (Aug. 1987) نابودگر در دنیای هلا داخل کریستالی باقی می‌ماند و بعد از مدت‌ها بدست خدابانو لورلی به کنترل گرفته می‌شود. لورلی با چندین آسگاردی مبارزه می‌کند و داخل بعد دیوان بزرگ گرفتار می‌شود."Thor" #437-441 (Oct. - Dec. 1991)
نابودگر بعدها توسط غولان به کنترل گرفته می‌شود و با حلول روح مائسترو، نسخه شیطانی آینده هالک به کار می‌افتد. با این که هالک نمی‌تواند نابودگر را شکست دهد، از آنجایی که روحش با همان روح مائسترو است، به داخل نابودگر مکیده می‌شود و از آنجا با خود مائسترو می‌جنگد."Incredible Hulk" #461 (Feb. 1998) هالک دو بار دیگر با نابودگر مواجه می‌شود که بار اول، تقریباً کشته می‌شود و بار دوم، فکش می‌شکند."Thor" vol. 2, #1-2 (Jul. - Aug. 1998)"Thor" vol. 2, #36 (June 2001) باری دیگر نابودگر به دست لوکی می‌افتد و او دساک مأمور می‌کند تا نابودگر را کنترل کند اما ثور که نیروی اودین را بدست آورده‌است، با یکبار پرتاب میولنیر آن را از کار می‌اندازد."Thor" vol. 2, #79 (Jul. 2004)
زمانی که ثور به سفری می‌رود تا برادرن آسگاردی خود را پیدا کند، نابودگر به بالدر می‌رسد."Thor" vol. 3, #5 (Jan. 2008) دکتر دووم نابودگر را می دزد و با کپی برداری از آن، نسخه‌ای دیگر می‌سازد و به آسگارد حمله ن
می‌کند."Thor" #605 (Jan. 2010)
با آن که نابودگر برای مدتی توانست به تنهایی عمل کند، به‌طور کلی ساخته‌ای بی جان فرض می‌شود که با نیروی زندگی دیگری به کار می‌افتد. نابودگر شخصیت ابتدایی ساده‌ای دارد که در راننده‌اش را از بین می‌برد مگر آنکه آن راننده ارادهٔ قوی چون لوکی و ثور داشته باشد. تنها اودین می‌تواند با خواندن طلسمی، رانندهٔ آن را بیرون بیاورد و نابودگر را از کار بیندازد. به محض آنکه کسی نابودگر را فعال می‌کند، سازه قدرتی عظیم پیدا می‌کند و به نظر نابود نشدنی می‌رسد. نابودگر توانسته‌است تا وزن هزاران تن سنگ را تحمل کند و آسیبی نبیند و زمانی که توسط یکی از آسمانی‌ها آب شد، از حالت مذاب درآمد به شکل اصلی خود بازگشت. این دستگاه می‌تواند انفجارهای حرارتی و انرژی ایجاد کند، از کلاه خودش لیزر ساطع کند، و با بدست گرفتن انرژی الکترومغناطیسی و مولکولی می‌تواند سنگ جامد را آب کند و پرواز کند.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کاستاریکا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
این فهرست شامل خورشیدگرفتگی‌های قرن اول پس از میلاد است که در طی دورهٔ سال ۱ تا ۱۰۰ پس از میلاد، روی داده‌اند. در این دوره، ۲۴۸ خورشیدگرفتگی رخ داد که ۹۰ مورد آن خورشیدگرفتگی جزئی، ۷۵ مورد خورشیدگرفتگی حلقه‌ای، ۵۸ خورشیدگرفتگی کامل و ۲۵ مورد نیز از نوع خورشیدگرفتگی مرکب بود.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کرواسی است که براساس موقعیت قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
این فهرست شامل خورشیدگرفتگی‌های قرن دوم پس از میلاد است که در طی دورهٔ سال ۱۰۱ میلادی تا ۲۰۰ میلادی روی داده‌اند. در این دوره، ۲۳۷ خورشیدگرفتگی رخ داد که ۸۰ مورد آن خورشیدگرفتگی جزئی، ۷۷ مورد خورشیدگرفتگی حلقه‌ای، ۶۴ خورشیدگرفتگی کامل و ۱۶ مورد نیز از نوع خورشیدگرفتگی مرکب بود.
امینه اردوغان (، زاده ، سابقاً گلباران ) همسر رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور کنونی ترکیه است.
وی در شهر کوچک سیرت در جنوب شرق ترکیه در نزدیکی مرز عراق با ترکیه در خانواده‌ای با اصالت عرب دیده به جهان گشود اما در شهر استانبول بزرگ شد. در ۴ ژوئیه ۱۹۷۸ با رجب طیب اردوغان ازدواج نمود و حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های بلال و احمد و دو دختر به نام‌های سمیه و اسرا است.http://en.wikipedia.org/wiki/Main_Page
نام مادرش خیریه و پدرش جمال است. امینه گلباران بعد از ۴ پسر به نام‌های حسین، حسن، ایوب و علی به دنیا آمد. ۴ سال بیشتر نداشت که پدرش به استانبول مهاجرت کرد. امینه ۱۵ سال داشت که به اصرار و اجبار برادر بزرگ خود حسین که ۱۲ سال از او بزرگ‌تر بود، ملزم به استفاده از حجاب شد. او در تمام سفرهایی که همسرش را همراهی می‌کند با پوشش اسلامی ظاهر می‌شود.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کوبا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کوراسائو است.
حسن شاطری معروف به حسام خوش‌نویس (زاده ۱۳۴۱ سمنان – کشتهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۹۱ لبنان)، معاون مهندسی سپاه قدس بود که بعنوان مسئول بازسازی لبنان فعالیت می‌کرد.
وی در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای واحد مهندسی سپاه پاسداران بشمار می‌آمد. پس از جنگ، مدتی معاونت فنی و مهندسی قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا را برعهده داشت. پس از جنگ ۳۳ روزه، مسئول بازسازی لبنان گردید و در مسیر دمشق به بیروت، در پی تیرباران خودروی وی توسط نیروهای اسرائیلی، کشته شد.
حسن شاطری در سال ۱۳۴۱ در سمنان زاده شد. وی در جریان جنگ ایران و عراق در حوزه مهندسی جنگ، جاده‌سازی و راه‌سازی مناطق جنگی فعالیت داشت. با پایان یافتن جنگ در بازسازی کردستان و افغانستان به فعالیت پرداخت. او با نام مستعار حسام خوش‌نویس به عنوان رئیس ستاد بازسازی جنوب لبنان در لیست تحریم آمریکا قرار داشت. وی صاحب چهار فرزند و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی عمران بود.
وی پس از جنگ ۳۳ روزه مسئول بازسازی لبنان گردید. از جمله اقدامات وی می‌توان به بازسازی کلیساهای جنوب لبنان و بازسازی و تعمیر راه‌ها و پل‌ها، همچنین ساخت مسجد قدس در مرز اسرائیل و لبنان اشاره کرد.
شاطری در ۲۴ بهمن ۱۳۹۱ و در مسیر دمشق به بیروت توسط اسرائیل کشته شد.
ارتش آزاد سوریه در بیانیه‌ای اعلام کرد که او در حمله هوایی ارتش اسرائیل به کاروان تسلیحاتی که از سوریه به سمت لبنان در حرکت بود، کشته شده‌است. این گروه هیئت ایرانی بازسازی جنوب لبنان را پوششی برای فعالیت‌های سپاه پاسداران در کشورهای لبنان و سوریه می‌داند. اما خبرگزاری العربیه مخالفان بشار اسد را عامل کشته شدن او اعلام نمود. پس از مرگ وی، سید حسن نصرالله در پیامی کشته شدن وی را تبریک و تسلیت گفت.پیام نصرالله به مناسبت شهادت شاطری "پارسینه"
هم اکنون وی در امامزاده یحیی بن موسی الکاظم در سمنان دفن شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های قبرس است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
تدوین برنامهٔ غذایی برای افراد بیمار یا سالم بر پایهٔ اصول علم تغذیه را رژیم‌شناسی می‌گویند. کسی که بر پایهٔ اصول علم تغذیه برای افراد و گروه‌ها برنامهٔ غذایی تدوین کند رژیم‌شناس نامیده می‌شود.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
رژیم‌شناس‌ها پرهیزهای غذایی را تجویز می‌کنند تا وضعیت تندرستی افراد را بهبود بخشد. علاوه بر این رژیم‌شناسان از رفتارهای رایج افراد در ارتباط با تغذیه نیز آگاهند و توصیه‌های لازم را در این زمینه به مراجعان می‌کنند.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دانمارک است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های جیبوتی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دومینیکا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های تیمور شرقی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اکوادور است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مصر است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شاملفهرست فرودگاه‌های السالوادور است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گینه استوایی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شاملفهرست فرودگاه‌های اریتره است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های استونی است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اتیوپی است.
ساق‌پوش یا گِتر پوششی از جنس چرم یا جیر است که قسمت پایین ساق و بالای کفش را می‌پوشاند. ساق‌پوش پوششی است که برای جلوگیری از ورود برف، شن و یا حشرات به درون کفش روی کفش و پاچه شلوار قرار می‌گیرد و از کنار یا پشت آن به وسیلهٔ زیپ بسته می‌شود.
ساق‌پوش را معمولاً بر روی شلوار می‌پوشند و امروزه به جای چرم یا جیر آن‌ها را بیشتر از جنس پلی‌استر می‌سازند.
ساق‌پوش‌های سوارکاران البته هنوز هم از چرم ساخته می‌شود.
گتر را کاملا باز کنید و بند زیری آن را ببندید. آن را بپوشید و اندازه‌ی بند زیری آن را تست کنید. اگر کوتاه یا بلند بود، مجددا بند زیری را تنظیم کنید. بند باید در فرو رفتگی جلوی پاشنه‌ی پا جای بگیرد تا موقع حرکت، لگدمال و کوبیده نشود! گتر را بپوشید و بند را در زیر کفش قرار دهید. سگگ بند را در صورت وجود بر روی جلویی‌ترین بخش بند کفش قرار دهید. پس از پوشیدن گتر، زیپ یا چسب آن را نیز ببندید.
مریم مقدم (زاده ، تهران) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان سینما و تلویزیون ایرانی ساکن سوئد است که با نقش‌آفرینی در فیلم بلندی‌های صفر، در سال ۱۳۷۲ برای اولین‌بار به سینمای ایران معرفی شد.صفحه در سوره
مریم مقدم متولد ۱۳۴۸ در تهران است. وی در سوئد ابتدا در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد ولی به دلیل علاقه‌اش به کارگردانی، تحصیل در رشته علوم سیاسی را ناتمام رها کرد و به کارگردانی تغییر رشته داد. وی فارغ‌التحصیل از مدرسه بین‌المللی هنرهای نمایشی گوتبرگ در سوئد بوده و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ بازیگر تئاتر ملی سوئد بوده‌است. کتاب «سه روز با برگمان» و «ضحاک» را به فارسی ترجمه کرده‌است. بازی در سینما را از سال ۱۳۷۲ با «بلندی‌های صفر» به کارگردانی حسینعلی لیالستانی آغاز کرد. سپس در فیلم‌های سینما، سینماست (۱۳۷۵) و چریکه هورام (۱۳۷۸) و مجموعه تلویزیونی با من بمان بازی کرد. وی مقیم سوئد است.
چهارگاه (بیژن میرباقری، ۱۳۹۶)
کوپید تاقش را می‌سازد اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را بین سال‌های ۱۵۳۳ تا ۱۵۳۵ میلادی خلق نموده‌است.
تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه‌ای در وین اتریش نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۳۵ در ۶۵٫۳ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
آنته‌آ یا پرتره‌ای از یک زن جوان، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است.
تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ملی کاپودیمونته در ناپل ایتالیا نگهداری می‌گردد. این اثر به ابعاد ۸۶ در ۱۳۶ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
این تابلو با نام آنته‌آ نیز شناخته می‌شود.
پرترهٔ پیر ماریا روسی اهل سان سکوندو ، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را بین سال‌های ۱۵۳۵ تا ۱۵۳۹ میلادی خلق نموده‌است.
تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ای در مادرید نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۳۳ در ۹۸ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
پین چیائو نام مستعار چئین یوئه جن پزشک نیمه‌اسطوره‌ای چین است.
وی در نیمه اول قرن پنجم قبل از میلاد در ایالت چنگ برآمد. رساله ای طبی به نام نان چینگ در ۸۱ فصل به او منسوب است. نان چینگ یکی از قدیمی‌ترین رساله‌های طبی چینی و یکی از رایجترین آن‌ها است. نظریه چینی دربارهٔ نبض نیز به او منسوب است.
ان‌تی‌تی دوکومو شرکت مخابراتی ژاپنی است، که به عنوان بزرگترین اپراتور تلفن همراه در کشور ژاپن، شناخته می‌شود.
دوکومو، مخفف عبارت "Do Communications over the Mobile network" است، همچنین دوکومو در زبان ژاپنی، یک واژه ترکیبی بوده، که به معنی "در همه جا" می‌باشد. ان‌تی‌تی نیز از مخفف نام مالک این شرکت، یعنی نیپون تلگراف اند تلفن گرفته شده‌است.
شرکت ان‌تی‌تی دوکومو ارائه‌کننده خدمات تلفن ثابت، تلفن تصویری، تلفن همراه، اینترنت و پست الکترونیکی (ایمیل، پیام کوتاه و اس‌ام‌اس) است.
دفتر مرکزی این شرکت در برج سانوپارک، منطقه ناگاتاچو، در چیودا، توکیو مستقر می‌باشد."Headquarters Location ." NTT Docomo. Retrieved on March 7, 2010. شرکت دوکومو در ماه اوت سال ۱۹۹۱ به منظور توسعه شبکه تلفن همراه کشور ژاپن و نیز مدیریت بر این بخش، توسط شرکت نیپون تلگراف اند تلفن، راه‌اندازی شد و در حال حاضر همچنان به عنوان یک شرکت تابعه از کمپانی نیپون تلگراف اند تلفن، فعالیت می‌کند.
این شرکت ارائه‌کننده طیف وسیعی از خدمات تلفن همراه می‌باشد، که عبارتند از: خدمات نسل دوم شبکه تلفن همراه (2G)، در باند ۸۰۰ مگاهرتز، نسل سوم شبکه تلفن همراه (3G) در باندهای ۲ گیگاهرتز، ۸۰۰ مگاهرتز و ۱۷۰۰ مگاهرتز، خدمات نسل چهارم شبکه تلفن همراه (4G) و نیز پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه تلفن همراه (LTE). از دیگر خدماتی که ان‌تی‌تی دوکومو فراهم می‌نماید، می‌توان به سرویس‌های پیجر و تلفن‌های ماهواره‌ای اشاره نمود.
قانون گورتون یا قوانین گورتون یک مجموعه قوانین یونانی قدیم است که در سال ۱۸۸۴ میلادی بر روی دیواری در شهر گورتون در جزیره کرت کشف گردید. این کشفی بسیار مهم بود زیرا ابعاد جدیدی از رویه قضایی رایج در یونان باستان را نمایان می‌ساخت.
قالبی از این قوانین در موزه باستان‌شناسی کلاسیک کمبریج موجود است. قانون گورتون گسترده‌ترین یادمان از قانون‌گذاری یونانی تا پیش از عصر هلنیستی است.
در قانون گورتون به مسائلی مانند مناقشات مالکیت برده‌ها، تجاوز، زنا، حقوق زن پس از طلاق، نگهداری از فرزندانی که پس از طلاق زاده شده‌اند، خون‌بها، فروش یا رهن مسکن، فرزندان ازدواج‌های مخلوط (با والدین برده، آزاد و خارجی) و سرپرستی فرزند پرداخته شده‌است. در این قانون با طبقات گوناگون اجتماع، برده‌ها، خارجی‌ها و انسان‌های آزاد متفاوت رفتار شده‌است.
دورست یکی از شهرستان کشور انگلستان است که در ناحیه جنوب غربی انگلستان قرار دارد.
این شهرستان در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷۴۵٬۴۰۰ نفر جمعیت داشته و مرکز آن شهر دورچستر، دورست است.
چارلز بری(تولد:۲۳ می ۱۷۹۵-درگذشت:۱۲ می ۱۸۶۰) یک معمار و عضو انجمن سلطنتی بریتانیا بود. بیشتر معروفیتِ وی بخاطر بازسازی کاخ وست‌مینستر در لندن در قرن ۱۹ بود. وی همچنین دارای چندین کار مشهور دیگر بر روی ساختمان‌ها و باغ‌ها هم هست. چارلز بری بخاطر نقش عمده در رواج معماری ایتالیایی در بریتانیا نیز شناخته شده‌است.Hitchcock, P.163
بارتل لیندرت وان در واردن دانش‌آموختهٔ دانشگاه آمستردام و دانشگاه گوتینگن در زمینهٔ ریاضیات پیشرفته است. وی مدرک دکترای خود را در زمینهٔ هندسهٔ جبری از دانشگاه آمستردام دریافت نموده‌است. از میان تألیفات ایشان، تاکنون کتاب پیدایش دانش نجوم توسط همایون صنعتی‌زاده به فارسی برگردانده شده‌است.
انس می‌تواند به یکی از معناهای زیر به کار رود:
همخوان سایشی نامی برای دسته‌بندی روش ساخت آوای یک همخوان است. در تولید یک همخوان سایشی با نزدیک شدن اندامهای گفتار به یکدیگر، شکافی باریک در مجرای گفتار شکل میگیرد که جریان هوا به دشواری از میان این شکاف گذشته و با ساییدگی (سایش) هوا با اندامهای گفتار همخوان سایشی تولید شود. آشفتگی هوا در پشت این شکاف، صدای هیس مانندی تولید میکند که از مشخصه‌های همخوانهای سایشی است. این صدای هیس‌مانند، در واج‌های بی‌واک بهتر از واک‌دارها شنیده میشود؛ زیرا در واجهای واکدار، جریان هوا پیش از رسیدن به واجگاه باید از میان تارآواها عبور کند؛ از همین رو میزان هوایی که در پشت شکاف باریک واجهای سایشی است ، بسیار کمتر از واجهای بیواک است. از سوی دیگر، لرزش تارآواها نیز بخشی از این صدای هیس‌مانند را میپوشاند.Catford & Esling (2006), 432 سایشی‌های کاربردی در زبانهای گوناگون اینهایند: /f/, /v/, /s/, /z/, /θ/, /ð/, /X/ و /ɤ/.
بخشبندیهای گوناگونی میتوان از همخوانهای سایشی نشان داد. یکی از این دسته بندیها برپایه گونه شکاف است که میتواند تختflat یا شیاردارgrooved باشد؛ برای نمونه در ساخت آوای /s/ ( مانند سین در فارسی) حالت زبان شیاردار و در ساخت آوای /θ/ (مانند ثاء در عربی) حالت زبان تخت است.
صفیری (سوت دار) نام پوششی‌ایست که به سایشی‌هایی نظیر /s/ و /ʃ/ (ش) گفته میشود. ویژگی آواهای صفیری اینست که کانالی که برای ساخت آوا درست میکنند دندانی، لثوی یا پشت‌لثوی است؛ از همین رو، فشار هوا شتاب گرفته و بسوی لبهٔ دندانها رانده میشود و صدای سوت‌مانندی دارد. آواهایی که دارای ویژگی صفیری هستند اینها هستند: /f/, /v/, /s/, /z/, /ʃ/, /ʒ/, /tʃ/, /dʒ/. سایشی‌هایی که دارای این ویژگی نیستند غیرصفیری نامیده میشوند.Catford & Esling (2006), 434Crystal (2008), 435-6
زبان فارسی دارای ۸ همخوان سایشی است که عبارتند از:
عینک ری-بن هوانوردی که به ری-بن خلبانی شهرت دارد، یک سبک عینک آفتابی است که با برند ری-بن توسط بوش ان لامب آمریکا طراحی گردید و توسعه داده شد. در هفتم می ۱۹۳۷ بوش اند لامب حق انحصاری مدل مشهور خود به نام ری‌بن خلبانی را ثبت کرد. لنزهای سبز رنگ این عینک مانع نفوذ اشعه‌های فرابنفش و فروسرخ به داخل چشم می‌شد. قاب فلزی و روکش طلای آن نیز بسیار سبک بود.
لنزومتر دستگاهی است که توسط آن، توان دیوپتری، محور و اثرات منشور یک عدسی تعیین می‌شود. این دستگاه علاوه بر نمره عدسی، قادر به تعیین جهت محور سیلندرها و علامت‌گذاری عدسی‌های عینک می‌باشد. در بعضی از لنزومترهای جدید، مقدار درصد جذب اشعه ماوراء بنفش عدسی را هم می‌توان مشاهده کرد.
در فیزیک، یک جسم فیزیکی یا شی فیزیکی (گاهی به‌سادگی "جسم" یا "شی" یا "برآخت" گویند) مجموعه‌ای جرم است که یکی گرفته می‌شود. برای نمونه یک تکه سنگ را می‌توان یک جسم فرض کرد، هرچند که از اجزای کوچک‌تری تشکیل شده‌است. بنا به مفهومی رایج، یک جسم فیزیکی در جهان، گسترده است، به این معنا که فضا اشغال می‌کند، هرچند برخی نظریات در مکانیک کوانتوم و کیهان‌شناسی این باور را به چالش می‌کشند.
یک جسم را می‌شود با نظریه‌های مکانیک کلاسیک یا مکانیک کوانتومی توصیف کرد. این توصیف شامل یافتن اطلاعات در مورد مکان جسم است. در فیزیک کلاسیک یک جسم فیزیک نه تنها دارای انرژی ٬ بلکه دارای جرم است٬ سه بعد دارد٬ مسیر آن در فضا مشخص است و برای مدت مشخصی از زمان وجود دارد. اما در مکانیک کوانتومی و کیهان‌شناسی ٬ نظریاتی مبتنی بر اینکه ذرات بنیادی جسم نیستند و فقط یک نقطه بدون گستردگی در سه‌بعد در فضا در فضازمان هستند یا اینکه در حداقل یک بعد در فضا٬ گسترده هستند (مانند نظریه ریسمان) وجود دارد.
اسب نجفی یا تاخی یا اسب جونغارستانی زیرگونهای کمیاب و در معرض انقراض از اسب وحشی ("Equus ferus") است که بومی استپهای آسیای مرکزی به ویژه مغولستان می‌باشد. مشخصهٔ این جانور بدن و سر بزرگ، گردن قوی، و رنگ کرم مایل به زرد (سمند) است. چنین هیبتی از اسب شوالسکی به کرات در هنر پیشاتاریخی به تصویر کشیده شده است. ارتفاع این اسب به صورت میانگین به ۱٫۲۵ متر می‌رسد.
اسب نجفی یکی از سه زیرگونه شناخته‌شدهٔ اسپ وحشی "Equus ferus" است. دو تای دیگر اسپ ("Equus caballus") و تارپان منقرض شده "(Equus ferus ferus)" هستند. این اسب در مغولستان با نام تاخی خوانده می‌شود. در قدیم تارپان مغولی نیز نامیده می‌شد. تا سال ۱۸۷۹ و هنگام شناسایی آن توسط زیست‌شناسان، این جانور هیچ گاه توسط انسان رام نشده بود. پس از آن، اسب‌های شوالسکی فراوانی برای نمایش در باغ وحش‌ها به دام انسان افتادند و این باعث شد که تا یک سده پس از آن دیگر اسبی وحشی از این نوع در حیات وحش یافت نشود. به دلیل زادآوری متعدد از گروه محدودی از این اسب ها در باغ وحش‌ها، اسب شوالسکی از هم‌خونی رنج می‌برد. در دهه ۱۹۹۰، برنامه‌های گوناگونی به منظور معرفی دوباره این جانور به حیات وحش در مناطقی از زمین از جمله مغولستان، چین، فرانسه، و اسپانیا اجرا شدند.
شعب جره یا شعبجره، روستایی از توابع بخش طغرل‌الجرد شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است.
اسپارکل ، یک زبان پرسمان RDF (یک نوع زبان ) برای پایگاه‌های داده است. اسپارکل می‌تواند داده‌های ذخیره شده در فرمت چارچوب توصیف منبع (RDF) را بازیابی و دستکاری کند.
SPARQL کوته‌نوشت بازگشتی برای SPARQL Protocol and RDF Query Language می‌باشد، و به صورت اسپارکل تلفظ می‌شود.
این زبان به وسیلهٔ «کارگروه دسترسی دادهٔ آردی‌اف» کوته نوشت (DAWG) از ائتلاف وب جهان‌گستر استانداردسازی شد، و به عنوان یکی از فن آوری‌های کلیدی در وب معنایی شناخته می‌شود. در ۱۵ ژانویه سال ۲۰۰۸ زبان SPARQL 1.0 تبدیل به پیشنهاد رسمی W3C شد، سپس SPARQL 1.1 در مارس سال ۲۰۱۳ تبدیل به پیشنهاد شد.
اسپارکل به یک پرسمان اجازه می‌دهد تا شامل الگوهای سه تایی باشند: پیوستگی ، تفکیک و الگوهای اختیاری.
پیاده‌سازی‌هایی برای چندین زبان برنامه‌نویسی موجود است. و ابزارهایی موجود است که به افراد اجازهٔ اتصال و ساخت نیمه-خودکار یک پرسمان اسپارکل را برای یک پایانه اسپارکل می‌دهد، که یک مثال آن ViziQuer است. بعلاوه ابزارهایی برای ترجمهٔ پرسمان‌های اسپارکل به دیگر زبان‌های پرسمان مثل SQL و XQuery موجود است.
اسپارکل به کاربران اجازه نوشتن پرسمان در برابر آنچه که دادهٔ «کلید-مقدار» نامیده می‌شود را می‌دهد، به صورت اختصاصی تر، داده‌ای که از ویژگی‌های RDF از W3C پیروی می‌کنند پرسمان می‌شوند. از این رو کل پایگاه داده مجموعه ای از سه تایی‌های «موضوع-خبر-هدف» می‌باشد. این روش مشابه بعضی پایگاه داده‌های NoSQL است که از عبارت «سند-کلید-مقدار» استفاده می‌کنند، مثل MongoDB.
اسپارکل یک مجموعهٔ کامل از عملیات پرسمان تحلیلی مثل JOIN, SORT, AGGREGATE را برای داده‌ای که که طرح‌واره ی آن به صورت ذاتی بخشی از داده‌است فراهم می‌کند، و نه آنکه نیاز به یک تعریف طرح‌واره جداگانه باشد. با این حال اطلاعات طرح‌واره (آنتالوژی) معمولاً به صورت بیرونی تهیه می‌شود، زیرا اجازه اتصال دیتاست‌های مختلف را به صورت غیر مبهم را می‌دهد. بعلاوه، اسپارکل یک نحو پیمایش گراف بخصوص برای داده‌ای که می‌تواند به صورت گراف تصور شود، تهیه می‌بیند.
در پرسمان‌هایی که داده را از پایگاه داده می‌خوانند، زبان اسپارکل چهار نوع مختلف پرسمان، برای چهار هدف مختلف تعیین کرده‌است.
برای استخراج داده‌های خام، از پایانه اسپارکل استفاده می‌شود، نتایج به صورت قالب جدولی بازگردانده می‌شوند.
برای استخراج اطلاعات از پایانه اسپارکل و تبدیل نتایج به یک RDF مجاز استفاده می‌شود.
برای تهیه یک نتیجه درست/غلط ساده برای یک پرسمان در یک پایانه اسپارکل استفاده می‌شود.
برای استخراج گراف RDF از پایانهٔ اسپارکل استفاده می‌شود، محتوای آن بر عهدهٔ پایانه است، تا بر اساس آنچه که نگهدارنده اطلاعات مفید می‌پندارد تصمیم‌گیری کند.
هر کدام از این فرم‌های پرسمان یک بلاک WHERE برای محدودسازی پرسمان می‌گیرد، اگرچه در حالت پرسمان DESCRIBE قسمت WHERE اختیاری است.
اسپارکل ۱٫۱ یک زبان برای به روزرسانی پایگاه داده به کمک چندین فرم پرسمان جدید تعیین نموده‌است.
این پرسمان‌ها می‌توانند به چندین پایانه اسپارکل (سرویس‌های که پرسمان اسپارکل را می‌پذیرند، و نتایج را برمی‌گردانند) توزیع شوند، محاسبه شوند، و نتایج جمع‌آوری گردد، این فرایند به عنوان پرسمان متحد شناخته می‌شود.
چه در حالت پرسمان متحد یا پرسمان محلی، تعاریف سه تایی‌های اضافه در پرسمان باید اجازهٔ اتصال به انواع موضوع مختلف را بدهد، مثلاً خودرو، تا به پرسمان‌های ساده، اجازه بازگرداندن لیستی از نام‌ها و ایمیل‌ها را برای هر انسانی که «خودروهایی با راندمان سوخت بالا» را بدهد.
مثال زیر یک پرسمان ساده را نشان می‌دهد که از تعریف آنتالوژی بهره می‌گیرد ("friend of a friend").
پرسمانی که در ادامه آمده‌است، نام‌ها و ایمیل‌های هر انسان موجود در دیتاست را برمی‌گرداند:
PREFIX foaf: <http://xmlns.com/foaf/0.1/>
SELECT ?name
این پرسمان همهٔ سه تایی‌هایی را که موضوع منطبق دارند را به هم متصل می‌کند، که در آن نوع خبر "a" یک انسان است (foaf:Person)، و آن انسان یک یا بیشتر نام (foaf:name) و صندوق پستی (foaf:mbox) دارد.
نویسندهٔ این پرسمان برای ارجاع به موضوع از نام متغیر «?person» استفاده کرده‌است، تا وضوح خواندن افزایش یابد. به دلیل آنکه عنصر اول برای سه تایی همیشه موضوع است، نویسنده می‌تواند به سادگی هر نام متغیری را به استفاده کند، مثل "؟subj" یا "?x". هر نامی که انتخاب شود، باید در همهٔ خطوط پرسمان مشابه باشد، تا نشان بدهد که موتور پرسمان باید سه تایی‌های با موضوع مشابه را متصل کند.
نتیجهٔ این پرسمان مجموعه ای از ردیف‌ها می‌باشد- person، ?name، ?email?. این پرسمان؟name و؟email را برمی‌گرداند، زیرا؟person معمولاً یک URI پیچیده‌است، تا آنکه یک رشته انسان-خواندنی باشد. توجه کنید که هر؟person می‌تواند چندین ایمیل داشته باشد، بنابراین در مجموعه بازگشت شده، یک ردیف؟name می‌تواند چندین بار ظاهر شود، برای هر ایمیل یک بار.
یک مثال دیگر از پرسمان SPARQL که سؤال «پایتخت‌های همهٔ کشورهای در آفریقا کدامند؟» را برمی‌گرداند:
PREFIX ex: <http://example.com/exampleOntology#>
در اینجا متغیرها به وسیلهٔ یک پیشوند؟ یا $ مشخص می‌شوند. اتصالات به؟capital و؟country برگردانده می‌شود. وقتیکه یک سه تایی به وسیله یک سمیکالن تمام می‌شود، موضوع از این سه تایی به صورت ضمنی جفت بعدی را پر می‌کند، و این موضوع تا انتهای سه تایی ادامه می‌یابد؛ بنابراین، برای مثال ex:isCapitalOf ?y یک خلاصه برای؟x ex:isCapitalOf ?y می‌باشد.
پردازشگر پرسمان اسپارکل به دنبال مجموعه‌های سه تایی می‌گردد که با این چهار الگوی سه تایی منطبق می‌باشند، و متغیرهای موجود در پرسمان را با قسمت‌های متناظر هر سه تایی متصل می‌کند. آنچه که در اینجا باید توجه کرد، «جهت‌گیری ویژگی» است، (یک کلاس فقط از طریق هدایت‌های ویژگی‌های کلاس، منطبق می‌شود، تایپ‌دهی اردکی را ببینید).
برای مختصر کردن پرسمان‌ها، اسپارکل به ما اجازه تعریف پیشوند، و URI‌های مبنی را، به یک روش مشابه می‌دهد. در این پرسمان، پیشوند ex برای “http://example.com/exampleOntology#” استفاده شده‌است.
پیاده‌سازی‌های اسپارکل متن باز مرجع
لئو جانن () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۸۵٫۹۴۱ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۴٫۱۶۰ نفر افزایش یافته‌است.
پامولنگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۶۳٫۶۲۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۸٫۹۶۱ نفر افزایش یافته‌است.
سوکرجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۷٫۳۶۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۱٫۱۷۹ نفر افزایش یافته‌است.
پاسرکمیس() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۴٫۵۷۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۸٫۱۲۵ نفر افزایش یافته‌است.
سیکامپک() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۶٫۴۹۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۹٫۲۹۴ نفر افزایش یافته‌است.
سیسات() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۲٫۱۷۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۴٫۵۶۹ نفر افزایش یافته‌است.
بلینداه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۷٫۰۳۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۸٫۹۴۳ نفر افزایش یافته‌است.
بالارجا() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۲٫۰۰۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۳٫۴۴۹ نفر افزایش یافته‌است.
رنگکاسبیتونگ() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۸٫۹۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۰٫۱۱۲ نفر افزایش یافته‌است.
کیامیس() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۵٫۸۹۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۶٫۷۵۶ نفر افزایش یافته‌است.
سوکراجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۲٫۴۳۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۲٫۹۸۰ نفر افزایش یافته‌است.
سپتان() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۱٫۰۱۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۱٫۴۲۷ نفر افزایش یافته‌است.
کمنگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۰۴٫۰۷۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۳٫۸۳۳ نفر افزایش یافته‌است.
نگامپراه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۷٫۴۴۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۶٫۵۸۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیلدوگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۲٫۳۵۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۱٫۰۱۴ نفر افزایش یافته‌است.
بلاوان () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۶۶۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۰۷۰ نفر افزایش یافته‌است.
رانتاوپراپات () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۹۱۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۳۷۹ نفر افزایش یافته‌است.
بونتانگ () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۶۶٫۸۴۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۷٫۱۱۱ نفر افزایش یافته‌است.
ساونگن () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۹۱٫۱۳۴ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۶٫۹۴۷ نفر افزایش یافته‌است.
تانجونگ بالای-مرال () شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۵۶٫۹۹۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۷٫۰۶۲ نفر افزایش یافته‌است.
سورنگ () شهری در استان پاپوآ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۷۹٫۶۵۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۲٫۷۰۰ نفر افزایش یافته‌است.
مارتاپورا () شهری در استان کالیمانتان جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۱۰۵٫۱۳۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۴٫۸۱۸ نفر افزایش یافته‌است.
باتم () شهری در استان جزایر ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۲٫۳۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۱۱٫۷۶۵ نفر افزایش یافته‌است.
بکاسی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۴۴٫۲۸۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۹۴٫۲۵۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۶۱۹٫۷۷۵ نفر افزایش یافته‌است.
تانگرانگ () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۸۷٫۹۵۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۲۵٫۷۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۴۳۳٫۴۲۷ نفر افزایش یافته‌است.