moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مایکل که قبلاً تئاتر را به خاطر یک حرفه تبلیغاتی پردرآمد ترک کرد، پیشنهاد سوزان را فرصتی برای جاناتان می‌بیند تا آینده‌ای جدی را در نظر بگیرد و از جاناتان دعوت می‌کند تا به یک گروه متمرکز تبلیغاتی در شرکتش بپیوندد. ایرا تهیه‌کننده جاناتان از او می‌خواهد که آهنگ جدیدی برای "سوپربیا" بنویسد زیرا داستان به آن نیاز دارد. این موضوع او را به دردسر می‌اندازد، همان‌طور که بت او استفان ساندهیم چند سال پیش در کارگاه آهنگسازی همین را به او گفت، اما او نمی‌تواند چیزی بیاورد و فقط یک هفته فرصت دارد. جاناتان در حالی که به پیشنهادات مایکل و سوزان فکر می‌کند، نمی‌تواند روی آماده شدن برای کارگاه تمرکز کند. نگرانی‌های او تنها زمانی تشدید می‌شود که از کارولین متوجه می‌شود فردی که HIV مثبت است در بیمارستان بستری شده‌است.
سوزان که از بلاتکلیفی جاناتان و وسواس نسبت به حرفه‌اش ناامید شده، از او جدا می‌شود. جاناتان برای دریافت پول برای استخدام یک گروه کامل برای کارگاه، در گروه تمرکز تبلیغات شرکت می‌کند. با این حال، او عمداً آن را خراب می‌کند و مایکل را خشمگین می‌کند، که احساس می‌کند جاناتان در حال تلف کردن امتیاز زندگی با شخصی که دوستش دارد در یک حرفه تئاتر از نظر مالی ناپایدار، کاری که مایکل نمی‌تواند به عنوان یک همجنس‌گرا در بحران ایدز انجام دهد. جاناتان پس از دریافت یک تماس دلگرم کننده از طرف مأمور خود رزا، شب قبل از کارگاه سعی می‌کند آهنگ جدید را بنویسد اما برق او قطع می‌شود. او به یک استخر می‌رود تا ناامیدی خود را از کارگاه و زندگی شخصی خود ابراز کند، قبل از اینکه سرانجام آهنگ جدید را ارائه کند.
در کارگاه دوستان، خانواده، و متخصصان صنعت، از جمله Sondheim هستند. جاناتان ستایش دریافت می‌کند اما پیشنهادی برای تولید "سوپربیا" ندارد. رزا او را به ادامه نوشتن تشویق می‌کند و به او می‌گوید که طرد شدن زندگی یک نویسنده برادوی است. جاناتان که دلسرد شده از مایکل التماس می‌کند که یک شغل شرکتی داشته باشد، اما مایکل که پس از دیدن کارگاه نظر خود را تغییر داده‌است، از جاناتان می‌خواهد که به تئاتر موزیکال ادامه دهد و نشان می‌دهد که او HIV مثبت است. جاناتان با درک اینکه وسواس شغلی اش به قیمت سوزان تمام شده و به دوستی او با مایکل آسیب رسانده‌است، قبل از اینکه خود را در تئاتر دلاکورت ببیند، در نیویورک سرگردان می‌شود. او یک پیانو پیدا می‌کند و به دوستی‌اش با مایکل و فداکاری‌هایی که باید برای حرفه‌اش انجام دهد فکر می‌کند. او و مایکل با هم آشتی می‌کنند.
صبح روز تولد ۳۰ سالگی جاناتان، سوندهیم با او تماس می‌گیرد و به او تبریک می‌گوید و می‌خواهد بیشتر در مورد "سوپربیا" صحبت کند و روحیه او را بالا می‌برد. او که جشن تولدش را در Moondance Diner برگزار می‌کند، با شنیدن اینکه فردی قرار است از بیمارستان مرخص شود، احساس آرامش می‌کند. سوزان یک نت برگ خالی به او هدیه می‌دهد تا در حرفه او کمک کند و آنها با شرایط دوستانه از هم جدا می‌شوند. او نقل می‌کند که پروژه بعدی او "تیک، تیک بود." "." "." "رونق!"، قبل از اینکه او به کار بر روی پروژه قبلی که به "اجاره" تبدیل شد بازگردد. او فاش می‌کند که او شب قبل از اینکه "رانت" پیش‌نمایش آف برادوی را آغاز کند، بر اثر آنوریسم آئورت تشخیص داده نشده درگذشت. او هرگز موفقیتی را که می‌خواست تجربه نکرد، اما کارش ادامه دارد. در سال ۱۹۹۲، جاناتان آخرین آهنگ از "تیک، تیک را اجرا می‌کند." "." "." "رونق!" همان‌طور که او خوش‌بینانه به آینده نگاه می‌کند.
رود سرداب یا سرداب رود رودخانه‌ای در استان مازندران در شهرستان چالوس می‌باشد.
طول این رودخانه ۶۲ کیلومتر است که از کوه تخت سلیمان و علم کوه البرزمرکزی در شهرستان کلاردشت سرچشمه می‌گیرد و به دریای خزر می‌ریزد.
این رود یکی از رودهای پراهمیت البرز مرکزی می‌باشد و جزو پنج رود مهم کشور می‌باشد. در این رود آبزیان بسیاری زندگی می‌کنند از آبزیان موجود در این رود می‌توان به قزل آلای خال قرمز، قزل آلای رنگین کمان، ماهی خیاطه، سس ماهی و سگ ماهی اشاره کرد.
این رودخانه در غرب استان مازندران واقع شده است حداقل ارتفاع این رود از سطح دریا ۱۷ متر و حداکثر آن ۴۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا است.این رودخانه مسیر ۶۲ کیلومتری را از کوه تخت سلیمان تا دریای خزر را طی می کند.
نشان حیدر علی‌اف () عالی‌ترین مدال در جمهوری آذربایجان است.""Azərbaycan Respublikasının orden və medallarının təsis edilməsi haqqında"" Azərbaycan Respublikasının 10 noyabr 1992-ci il tarixli, 370 nömrəli Qanunu. e-qanun.az این نشان به حکم شماره ۸۹۶- ای‌ای‌ق مجلس ملی جمهوری آذربایجان مورخ ۲۲ آوریل سال ۲۰۰۵، به تصویب رسید. مدال حیدر علی‌اف به شهروندان آذربایجان به پاس مشارکت‌هایشان در افزایش سطح بهروزی، عظمت و شکوهمندی کشور، و نیز شجاعت و قهرمانی‌هایی که در دفاع از میهن و منافع کشور از خود نشان می‌دهند، اعطاء می‌گردد. این نشان گاهی مطابق موقعیتش به رئیس‌جمهوری آذربایجان اهدا می‌شود.
شهروندان کشورهای خارجی با توجه به خدمات زیرشان نشان حیدر علی‌اف را دریافت می‌کنند.
نشان حیدر علی‌اف بر روی سمت چپ سینه نصب می‌شود. در صورتی که دریافت کننده نشان‌های دیگری را هم داشته باشد، مدال حیدر علی‌اف به دنبال آن‌ها نصب می‌شود.
اهدای این نشان به ندرت اتفاق می‌افتد. فهرست ذیل مجموع افرادی هست که تا تاریخ ۳ سپتامبر سال ۲۰۱۴ نشان حیدر علی‌اف را اخذ کرده‌اند.
[[رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۰۵ (میلادی) در جمهوری آذربایجان]]
[[رده:جوایز بنیان نهاده شده در ۲۰۰۵ (میلادی)]]
[[رده:دریافت‌کنندگان نشان حیدر علی‌اف]]
[[رده:نشان‌های افتخار جمهوری آذربایجان]]
یومی‌دیجی () (سابقاً با نام یومی) یک تولید کنندهٔ تلفن هوشمند است که در شهر شنزن فعالیت می‌کند. در فوریهٔ ۲۰۱۲ اولین گوشی این شرکت با نام یومی ایکس۱ معرفی شد و در ماه ژوئیه همان سال به بازار عرضه شد.
محصولات یومی‌دیجی تنها در فروشگاه‌های خرده فروشی آنلاین از جمله بنگ‌گود، علی اکسپرس، ای‌بی و آمازون به فروش می‌رسند و این موضوع به کاهش هزینه‌های شرکت کمک می‌کند، چون لازم نیست هزینه‌ای برای راه اندازی فروشگاه‌های رسمی بپردازد.
آهنگران یک رایون (ناحیه) در شمال ولایت تاشکند در کشور ازبکستان است. مرکز این ناحیهٔ شهر آهنگران است. این ناحیهٔ هم‌مرز با تاجیکستان است و باشندگان آن را ازبک‌ها و تاجیکان تشکیل می‌دهند.
در این ناحیه یک شهر (آهنگران) و هشت روستای بیرلیک، دوستلیک، آزادلیک، سوسم، تلاو، اوک، قاراختای و قورمه وجود دارد.
ناحیهٔ آهنگران ۷۸٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
«پسر یک واعظ» ترانه‌ای است که زوج جان هرلی و رونی ویلکینز آن را نوشته‌اند و اولین‌بار در سال ۱۹۶۸ توسط داستی اسپرینگفیلد ضبط شده‌است. «پسر یک واعظ» که یکی از قطعه‌های آلبوم "داستی در ممفیس" بود هم در ایالات متحدهٔ آمریکا و هم در اروپا با استقبال روبرو شد و در چند کشور جزو ۱۰ ترانهٔ پرفروش روز شد، گرچه خود آلبوم با شکست تجاری مواجه شد.
ترانه از زبان دختری روایت می‌شود که داستان عشقش به پسری به نام بیلی رِی را تعریف می‌کند. پدر بیلی یک واعظ است و هر وقت با پدرش برای موعظه به خانهٔ دختر می‌روند او در حیاط پُشتی با راوی عشقبازی می‌کند.
هرلی و ویلکینز «پسر یک واعظ» را به‌قصد اجرا توسط آرتا فرانکلین نوشته بودند که از قضا دختر یک واعظ سرشناس بود. اما در نهایت ترانه به اسپرینگفیلد رسید و این موقعیتی بود که او با آن توانایی‌هایش در خوانندگی را ثابت کرد. با این‌که طی چند دهه خوانندگان دیگری از جمله آرتا فرانکلین این قطعه را بازخوانی کرده‌اند، همهٔ آن‌ها به‌نوعی وام‌دار نسخهٔ اسپرینگفیلد هستند.
مجلهٔ Rolling Stone در سال ۲۰۰۳ و در انتخاب «۵۰۰ ترانهٔ برتر همهٔ زمان‌ها»، جایگاه ۲۴۲ را به «پسر یک واعظ» اخنصاص داد. این در حالیست که ان‌ام‌ئی در سال ۲۰۱۴ و در گزینشی مشابه، این ترانه را در ردهٔ ۱۴۰ فهرستش قرار داد.
ناحیهٔ کتاب (ازبکی: Kitob tumani}} یک ناحیه در ولایت کشک‌دریای ازبکستان است. مرکز آن شهر کتاب است. این ناحیه عمدتاً در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه زرافشان واقع شده‌است. بیشینه جمعیت آن از تاجیکان هستند و شهر کتاب نیز کاملاً تاجیک‌نشین است. این ناحیه در سال ۲۰۱۱ دارای ۱۳ شهرک و ۱۲ جماعت روستایی بود.
بورچ‌ملا (روسی: Брич-Мулла́) یک روستا در شمال شرق ولایت تاشکند، ازبکستان است. این روستا در ۱۲۰ کیلومتری تاشکند واقع شده‌است.
کافرنهان () یکی از بزرگترین انشعابات آمودریا (وخش و پنج) در تاجیکستان است. این رود ۳۸۷ کیلومتر درازا دارد و حوزه آبریز آن ۱۱٬۶۰۰ کیلومتر مربع است.Кафирниган, دانشنامه بزرگ شوروی کافرنهان در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه حصار در ناحیه وحدت (ناحیه کافرنهان پیشین) سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب-غرب حرکت می‌کند و با گذر از شهرهای وحدت و دوشنبه با حرکت به سمت جنوب و ولایت ختلان از مرز افغانستان می‌گذرد و در پایان در ۴۰ کیلومتری نقطه تلاقی رودهای وخش و پنج به آمودریا می‌ریزد. این رود یک منبع مهم آب آشامیدنی است ولی به دلیل فاضلاب در اطراف شهرهای دوشنبه و وحدت آلوده‌است.
کافرنهان در بخشی از مسیر خود، مرز میان تاجیکستان و ازبکستان را می‌سازد. انشعابات مهم آن ورزاب و خانقاه از راست و ایلاک از چپ هستند.
سایه زندگی با نام سابق "جان سایه" فیلمی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی حمید خیرالدین محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور دارد.
جان، استاد دانشگاه و نویسنده‌ای مهاجر به فرانسه و انگلیس است. او به‌خاطر پیشینه فکری پس از مهاجرت، همسر و خانواده خود را رها و با مارتا زنی اروپایی ازدواج می‌کند. مارتا او را به ناگهان رها می‌کند و…
چانگان سی‌اس۵۵ یک کراس اوور جمع و جور است که توسط چانگان اتومبیل از سال ۲۰۱۷ تا کنون تولید می‌شود. این خودرو در نمایشگاه ۲۰۱۷ شانگهای معرفی شد واز همان سال به بازار عرضه گردید.
چانگان سی‌اس۵۵ در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۷ به بازار عرضه شد. قیمت این خودرو از ۷۴۹۰۰ یوان تا ۸۶۹۰۰ یوان متغیر است.
چانگان سی‌اس۵۵ با یک موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژ خطی -۴ سیلندر بنزینی که دارای قدرت ۱۵۶ اسب بخار و ۲۲۵ نانومتر (۱۶۵ پوند فوت) متصل به گیربکس ۶ سرعته دستی یا گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک تولید می‌شود.
در سیستم تعلیق جلو، محور چند پیوندی و در عقب و میله‌های ضد غلتک استفاده شده‌است. این خودرو به فرمان برقی مجهز است.
این خودرو در سال ۲۰۱۸ فیس لیفت شدکه منجر به تغییر سپر جلو و جلو پنجره جلو شد.
فیس لیفت دیگری با نام چانگان سی‌اس۵۵ پلاس در سال ۲۰۱۹ به بازار عرضه شد که شامل طراحی‌های کاملاً بازسازی شده از جلو و عقب از جمله جلوپنجره مشبک بازسازی شده مشابه چانگان سی اس۷۵ پلاس و چراغ‌های عقب متصل است. این نسخه مجهز به یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو خطی - ۴ سیلندر است.
در ۱۵ ژوئیه سال ۲۰۲۰، چانگان یک نسخه الکتریکی کامل را به بازار وارد کرد. این مدل بر اساس سی‌اس۵۵ پلاس بنزینی ساخته شده‌است. خروجی موتور این خودرو ۱۶۰ کیلووات و گشتاور ۳۰۰ نیوتن متر است. این خودرو به یک باتری ۵۲ کیلو واتی مجهز است که ۴۰۰ کیومتر را با هر بار شارژ طی می‌کند.
حبیب‌الله عبدالرزاق (زاده ۷ نوامبر ۱۹۳۷ - درگذشته ۱۹ ژانویه ۲۰۲۱ تاجیکستان) بازیگر تئاتر و سینما و کارگردان تئاتر تاجیک بود.
حبیب‌الله عبدالرزاق دانش‌آموخته دانشگاه‌های هنر تاجیکستان و روسیه بود و نزدیک به ۶۰ سال از عمر خویش را در تئاتر و سینمای تاجیکستان خدمت کرد.
عبدالرزاق علاوه بر بازی در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی تاجیکستان، کشورهای آسیای مرکزی و روسیه بیش از ۳۰ نمایشنامه تئاتر را نیز کارگردانی کرده بود.
وی در سریال ایرانی در چشم باد در نقش آقا حسام، یکی از یاران میرزا کوچک خان جنگلی ظاهر شد. این بازیگر سرشناس تاجیک همچنین در مجموعه ایرانی «شکرانه» نیز نقش سرگرد پلیس تاجیک را ایفا کرده است.
حبیب‌الله عبدالرزاق سال‌های زیادی در سمت مسئول انجمن کارمندان تئاتر تاجیکستان نیز فعالیت داشت.
حبیب‌الله عبدالرزاق روز سه شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۹ در سن ۸۴ سالگی در شهر دوشنبه تاجیکستان درگذشت.
حمید خیرالدین (زاده ۱۳۳۷ - گرمسار) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است. وی مدیر سابق پرس تی‌وی لندن بوده‌است.
چانگان سی‌ایکس۳۰ یک سدان کامپکت است که توسط خودروساز چینی چانگان تولید شده‌است.
این خودرو در نمایشگاه اتومبیل شانگهای معرفی شد و از همان سال به بازار عرضه شد.
چانگان سی ایکس۳۰ مجهز به یک موتور ۱٫۶ لیتری ۷۱ کیلوواتی است که ۱۴۰ نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. همچنین این خودرو مجهز به یک موتور ۲٫۰ لیتری ۱۱۲ کیلوواتی با گشتاور ۱۹۲ نیوتن متر است. محدوده قیمت این خودرو از ۶۶٫۸۰۰ یوان تا ۱۰۶٫۸۰۰ یوان است.
آنتونی کریس کالینزورث (زاده ۲۷ ژانویه ۱۹۵۹) یک ورزشکار آمریکایی و بازیکن حرفه ای پیشینفوتبال آمریکایی بود که به مدت هشت دوره در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی می‌کرد، در دهه ۱۹۸۰ با بنگال‌های سین سیناتی شناخته شد. او برای دانشگاهی که در آن تحصیل می‌کرد فوتبال بازی می‌کرد و به عنوان یک آمریکایی شناخته شد. او در حال حاضر مجری برنامه ورزشی تلویزیونی NBC، Showtime و NFL Network و برنده ۱۵ جایزه ورزشی Emmy است. او همچنین صاحب Pro Football Focus، سرویس نظارت بر آمار ورزشی است.
کالینزورث در دیتون، اوهایو به دنیا آمد،Pro-Football-Reference.com, Players, Cris Collinsworth. Retrieved July 2, 2010. او پسر"آبه" کالینزورث و دونتا براونینگ کالینزورث بود. آبه، که در دبیرستان به "لینکلن" معروف شد، یکی از بهترین گلزنان تاریخ بسکتبال دبیرستان کنتاکی بود و در "Fiddling Five" کنتاکی وایلد کتس که موفق به کسب عنوان قهرمانی سال ۱۹۵۸ شد، بازی کرد. هم پدر و هم مادر کریس مربی بودند. دونتا یک معلم بود، و آبه یک معلم و مربی دبیرستان بود که بعداً مدیر و سرانجام سرپرست مدارس شهرستان بروارد شد.
خانواده کولینزورث - از جمله کریس و برادر کوچکترش در سال ۱۹۶۳، زمانی که کریس چهار ساله بود ، از اوهایو به ملبورن، فلوریدا تغییر مکان دادند. آنها در سال ۱۹۷۲ به نزدیکی تیتوسویل نقل مکان کردند در حالی که وی و برادرش در دبیرستانی با نام فضانورد تحصیل می‌کردند در حالی که پدرشان مدیر همان مدرسه بود،databaseFootball.com, Players, Cris Collinsworth . Retrieved June 2, 2010. کریس در مسابقات مختلف ورزشی برای تیم مدرسه اش یعنی عقاب‌های فضانورد موفقیت کسب کرد و در طی سالهای ارشد خود در سال۱۹۷۶، قهرمان مسابقات ایالتی فلوریدا (FHSAA) شد و به عنوان یک مدافع دبیرستانی آمریکایی لقب گرفت..
قد و سرعت کالینزورث توجه مربیان فوتبال کالج را در سراسر جنوب جلب کرد و به او بورسیه ورزشی دانشگاه فلوریدا در گاینسویل، تعلق گرفت و او پذیرفت."2011 Florida Gators Football Media Guide ", University Athletic Association, Gainesville, Florida, pp. 82, 87, 91, 96, 99, 100, 124, 127, 139, 143–145, 147–150, 158, 159, 162, 165, 173, 180 (2011). Retrieved August 28, 2011. کالینزورث اگرچه به عنوان اولین بازیکن خط حمله گیترز انتخاب شد، اما در اولین بازی خود یک پاس بدست آورد که برای طولانی‌ترین پاس تاچ در تاریخ NCAA باقی مانده‌است.
کالینزورث در فصل اولی که در فلوریدا بازی می‌کرد یعنی در سال ۱۹۷۷ برای به ثمر رساندن گل تلاش می‌کرد، بنابراین مربی دیکی تصمیم گرفت شیوه حمله تیم خود را از یک حمله متمرکز به یک حمله متعادل و مناسب برای برنامه سال۱۹۷۸ تغییر دهد. کالینزورث به قسمت دفاعمنتقل شد، جایی که مربی موقعیت جدید او استیو اسپوریر (مدافع استراتژیک سابق گاتور که سال اول مربیگری او بود) بود. گرچه تخلف فلوریدا برای نجات شغل دیکی یا کادر مربیگری او به اندازه کافی بهبود نیافت، کالینزورث در نقش جدید خود شکوفا شد. او در ۱۹۷۸، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ به عنوان تیم اول کنفرانس All-S جنوب شرقی (SEC) انتخاب شد و در سال ۱۹۸۰ به عنوان تیم اول تمام آمریکایی و تیم اول دانشگاهی به عنوان تیم اول انتخاب شد. کالینزورث کاپیتان ارشد تیم ۱۹۸۰ گاتور بود که بزرگترین چرخش یک ساله در تاریخ فوتبال NCAA Division I را در آن زمان داشت، پس از ارسال رکورد ۰–۱۰–۱ در ۱۹۷۹، اولین بار چارلی پل به ۸–۴ رسید. به عنوان سرمربی فلوریدا. کالینزورث با انتخاب شدن به عنوان MVP کاسه نارنگی ۱۹۸۰، کار دانشگاهی خود را به پایان رساند.College Football Data Warehouse, Florida Yearly Results 1980–1984 . Retrieved July 18, 2010.Norm Carlson, "University of Florida Football Vault: The History of the Florida Gators", Whitman Publishing, LLC, Atlanta, Georgia, pp. 95–96 (2007).
کالینزورث در طول زندگی حرفه ای خود در فلوریدا، ۱۲۰ پاس برای ۱۹۳۷ گز دریافت کرد. او ۱۴ دریافت تاچ داون به دست آورد، دو مسابقه با عجله، یکی را در برگشت شروع کرد و دو پاس تاچ داون به زمین زد. او همچنین ۳۰ بار شروع برای ۷۲۶ یارد با میانگین ۲۴٫۲ یارد در هر بازگشت بازگشت.Sports-Reference.com, College Football, Cris Collinsworth . Retrieved December 12, 2014. وی در سال ۱۹۸۱ با مدرک لیسانس در رشته حسابداری فارغ‌التحصیل شد و در همان سال به تالار مشاهیر دانشجویی دانشگاه فلوریدا راه یافت.University of Florida, Student Affairs, Hall of Famers. Retrieved May 3, 2012. وی در سال ۱۹۹۱ به عنوان «گاتور گریت» به عنوان تالار مشاهیر ورزشی دانشگاه فلوریدا معرفی شد و به عنوان بخشی از تقدیر از ۱۰۰ سال فوتبال فلوریدا در سال ۲۰۰۶، "خورشید گینسویل" او را به عنوان شماره ۱۲ گاتور شناخته شد بازیکن.Robbie Andreu & Pat Dooley, "No. 12 Cris Collinsworth," "The Gainesville Sun" (August 22, 2006). Retrieved March 31, 2013.F Club, Hall of Fame, Gator Greats. Retrieved December 13, 2014."Seven to be inducted into UF Hall of Fame," "The Gainesville Sun", p. 8C (April 4, 1991). Retrieved July 24, 2011.
کالینزورث در دور دوم (در مجموع سی و هفتمین انتخاب) در پیش نویس NFL 1981 توسط سین سیناتی بنگال‌ها دعوت شد،Pro Football Hall of Fame, Draft History, 1981 National Football League Draft . Retrieved June 2, 2010. و تمام دوران هشت ساله مسابقات لیگ برتر فوتبال را در بنگال گذراند.National Football League, Historical Players, Cris Collinsworth. Retrieved June 2, 2010. در اولین فصل خود، کالینزورث دریافت کننده اصلی تیم بود و رکورد امتیاز بنگالز را برای پذیرایی‌های یک تازه‌کار با ۶۷ ثبت کرد. وی چهار بار از دریافت ۱۰۰۰ یارد (در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶) پیشی گرفت و در سالهای ۱۹۸۱، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ به Pro Bowl نامگذاری شد. در شش پا، پنج اینچ در ارتفاع، Collinsworth اغلب عدم تطابق در برابر بسیار کوچکتر ایجاد cornerbacks. علاوه بر برتری قد، کالینزورث به دلیل سرعت زیاد تهدیدی عمیق به حساب می‌آمد.
در سوپر باول شانزدهم، Collinsworth پنج پاس برای ۱۰۷ متری گرفتار، اما مرتکب سه‌ماهه دوم هزینه اشتباه زمانی که او توسط اصابت کرده بود سان فرانسیسکو تماس دفاعی اریک رایت. فوراً یک راننده تاچ تاود ۴۹ یاردی ۹۲ یاردی دنبال خواهد شد و سانفرانسیسکو ۲۶–۲۱ پیروز شد.
در سال ۱۹۸۵، کالینزورث با Tampa Bay Bandits از لیگ فوتبال ایالات متحده (USFL) قرارداد امضا کرد، اما وقتی او از نظر بدنی به دلیل بد مچ پا شکست خورد، این قرارداد باطل شد. او به بنگال بازگشت و تا پایان فصل ۱۹۸۸ برای آنها بازی کرد و در ۴۰ باند در Super Bowl XXIII، آخرین بازی حرفه ای خود، سه پاس دریافت کرد. او هشت دوره فعالیت NFL خود را با ۴۱۷ پذیرش برای ۶٬۶۹۸ یارد و ۳۶ تاچ داون در ۱۰۷ بازی به پایان رساند.
کالینزورث پس از بازنشستگی به عنوان بازیکن NFL، فعالیت پخش خود را به عنوان مجری برنامه گفتگوی رادیویی ورزشی در ایستگاه WLW سین سیناتی آغاز کرد. در ابتدا، وی مهمان مهمان باب ترمی بود (همچنین از فارغ التحصیلان بنگال)، اما با قبول پذیرفتن کارهای تلویزیونی بیشتر، برنامه را تمام وقت عهده‌دار شد. وی سپس به گزارشگری در HBO (در حال حاضر Showtime) "در داخل NFL" در سال ۱۹۸۹ تبدیل شد.Leonard Shapiro, "Collinsworth Finds New Life on Showtime's 'Inside the NFL'," "The Washington Post" (September 17, 2008). Retrieved June 2, 2010.
در سال ۱۹۹۵، او به همراه بیلی ژان کینگ، مارتینا ناوراتیلوا و باری مک کی در پخش ویدئو HBO در ویمبلدون ظاهر شد.
در سال ۱۹۹۸، کالینزورث پس از اینکه NBC حق پخش خود را به CBS از دست داد، "در" تیم "فاکس به NFL" پیوست. کالینزورث پس از چندین سال به عنوان مفسر رنگ در برنامه "پیش بازی یکشنبه Fox NFL"، در سال ۲۰۰۲ به تیم پخش بازی‌های اصلی شبکه (تیم با جو باک و تروی آیکمن) منصوب شد. وی سه سال بعد در پخش تلویزیونی فاکس در Super Bowl XXXIX کار کرد. کالینزورث همچنین در مدت اقامت خود در فاکس مجری برنامه تلویزیونی "Guinness World Records Primetime بود".
در سال ۲۰۰۶، کالینزورث در فصل فوتبال در سه شبکه قابل مشاهده بود. وی علاوه بر میزبانی مشترک "در داخل NFL" در HBO، به NBC به عنوان تحلیلگر استودیو برای پوشش یکشنبه شب NFL آن شبکه بازگشت و تفسیرهای رنگی را در مورد شبکه NFL انجام داد. او همچنین به عنوان مفسر رنگ در بازی‌های شب پنجشنبه شبکه NFL (و یک بازی شنبه شب) در کنار مرد بازی برایان گامبل و باب پاپا خدمت کرد.
در پخش NBC از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در پکن، کالینزورث در کنار باب کاستاس به عنوان مفسر در موارد مختلف ظاهر شد.NBC Sports, Cris Collinsworth Bio . Retrieved March 22, 2011. کالینزورث و کاستاس بار دیگر در جریان بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ در ونکوور کانادا با هم جفت شدند. او همچنین هنگام حضور در خانه جدید خود در Showtime به کار خود در "Inside NFL" ادامه داد.
کالینزورث همچنین مفسر رنگ "Madden NFL 09" و "Madden NFL 10" با تام هاموند و همچنین "Madden NFL 11" و "Madden NFL 12" با گاس جانسون است.
در سال ۲۰۰۹، کالینزورث نقش مفسر رنگی را که توسط جان مادن در "یکشنبه شب فوتبال" NBC خالی شد، پر کرد و از سال ۲۰۲۰ در دوازدهمین دوره پخش تلویزیونی پر مخاطب خود است.Alex Weprin, "Cris Collinsworth Tapped To Replace Madden," "Broadcasting & Cable" (April 16, 2009). Retrieved March 22, 2011.
کالینزورث در هیئت انتخاب کنندگان جوایز جفرسون برای خدمات عمومی است.
کالینزورث مفسر رنگ Super Bowl LII بود، جایی که او به دلیل اظهار نظر مغرضانه ای که از New England Patriotها داشت، با واکنش شدید مواجه شد. کالینزورث در مورد دو وضعیتی که منجر به بازبینی مجدد شد، گفت که هر دو با وجود ایستادن واژگون می‌شوند. او پس از عدم توجه به عقب عقب Philadelphia Eagles ، زاک ارتز به عنوان یک دونده تبدیل شد، مورد انتقاد قرار گرفت. او همچنین گفت که از بررسی‌های تکراری منصرف شد. هواداران از اظهار نظر وی کمتر خوشحال شدند. چند روز بعد، آل مایکلز از کالینزورث دفاع کرد و گفت که این قوانین مقصر هستند و نه کالینزورث.
کالینزورث در آوریل ۱۹۹۸ به عنوان «تحلیلگر برجسته استودیو» و دومین بار در سال ۱۹۹۹ جایزه امی را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱، وی به تالار مشاهیر دانشگاهی در سراسر آمریکا راه یافت. وی همچنین با سومین و چهارمین دوره جوایز ورزشی امی در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به عنوان «شخصیت برجسته ورزشی / تحلیلگر استودیو» شناخته شد. در ماه مه ۲۰۰۶، وی برای کار در HBO پنجمین جایزه Emmy را دوباره در گروه «شخصیت برجسته ورزشی / استودیو آنالیز» اضافه کرد. کالینزورث به عنوان خبرنگار پوشش خبری المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در NBC Sports خدمت کرده‌است.
کالینزورث در سال ۱۹۹۱ موفق به اخذ مدرک دکترای جوریس از کالج حقوق دانشگاه سینسیناتی شد. او به همراه همسرش، هالی (بانکمپر) کولینزورث، وکیل، و چهار فرزندشان در فورت توماس ، کنتاکی زندگی می‌کند. پسرش آستین کالینزورث بازیکن سابق فوتبال و کاپیتان تیم در دانشگاه نوتردام است.University of Notre Dame, Football, Roster, Austin Collinsworth . Retrieved March 22, 2011. پسر دیگر، جک، نیز در نوتردام حضور یافت و قبل از پیوستن به پدرش در NBC، گزارشگر ویژگی‌های ESPN در "یکشنبه NFL شمارش معکوس" بود، جایی که او با مایک تیریکو و لیام مک هوگ به عنوان میزبان "شب فوتبال در آمریکا" جایگزین "شد".
در ۱۲ مارس ۲۰۱۱، گزارش شد که کالینزورث در میان ۸۳ نفری است که از رستوران جف روبی در Waterfront در کاوینگتون ، کنتاکی نجات یافت، هنگامی که رستوران شناور از لبه‌های خود جدا شد و شروع به رانش کردن در رودخانه اوهایو کرد، اما توسط پل برنت اسپنس که اوهایو را به کنتاکی متصل می‌کند.Michael McCarthy, "Cris Collinsworth rescued from runaway floating restaurant," "USA Today" (March 12, 2011). Retrieved March 22, 2011. کالینزورث یک استیک نیز دارد که توسط همین رستوران به نام وی تهیه شده‌است.
مهارکننده بازجذب و آنتاگونیست سروتونین (SARI) دسته‌ای از داروها هستند که عمدتاً به عنوان ضد افسردگی و همچنین به عنوان ضداضطراب و خواب آور استفاده می شوند. این داروها به عنوان آنتاگونیست گیرنده‌های سروتونین مانند 5-HT و مهارکننده بازجذب سروتونین، نوراپی نفرین و/یا دوپامین عمل می کنند. علاوه بر این، بیشتر آنها آنتاگونیست گیرنده‌های آدرنرژیک α نیز هستند. اکثریت SARIهای تجاری کنونی به دسته فنیل‌پیپرازین‌ها تعلق دارند.
اثر تالبوت یک اثر پراش است که اولین بار در سال 1836 توسط هنری فاکس تالبوت مشاهده شد. H. F. Talbot 1836 "Facts relating to optical science" No. IV, Phil. Mag. 9
هنگامی که موج صفحه ای با یک توری پراش برخورد می کند ، تصویر توری در فواصل منظم تکرار می شود.
در برخورد نور با یک جسم پریودیک (عمدتاً در هندسه ی بلوری) ، هر پریود از جسم به صورت یک چشمه ی نقطه ای عمل کرده و تابش مجدد خواهد داشت. برهم نهی نور های عبوری بر اساس نظریه ی پراش توصیف شده، و در نتیجه ی آن تصاویر تکرار شونده ای در فواصل معین ایجاد می شوند و آن را اثر تالبوت می‌نامند. این فاصله منظم را طول تالبوت و تصاویر تکراری را تصاویر تالبوت یا خود تصویر (به انگلیسی: Self Image) می نامند. برای ایجاد این اثر از نور تکفام استفاده شده و در غیر اینصورت در اثر برهم نهی، طول موج های مختلف همپوشانی کرده و تشخیص طرح را مشکل می سازند.Sirohi, Rajpal. (2017). Introduction to optical metrology. 10.1201/9781315215228.
همچنین در کسرهای منظم کوچکتر از طول تالبوت ، تصاویر فرعی نیز مشاهده می شود. در فواصل میانی هر دو طرح تالبوت پی در پی، که فواصل نیم-تالبوت نامیده میشود مجدداً همان ساختار شدت منتها با یک جابجایی عرضی به اندازه نصف گام طرح تناوبی اولیه نمایان میشوند (بنابراین دو برابر بیشتر تصاویر دیده می شود). بعلاوه، در فواصل میانی دو فاصله تالبوت و نیم-تالبوت پی در پی، که فاصله ربع-تالبوت نامیده میشود، دوره و اندازه تصاویر دوباره نصف می شود و به همین ترتیب یک الگوی تقسیم شونده از تصاویر فرعی با اندازه رو به کاهش که اغلب فرش تالبوتCase, William B.; Tomandl, Mathias; Deachapunya, Sarayut; Arndt, Markus (2009). "Realization of optical carpets in the Talbot and Talbot–Lau configurations". Opt. Express. 17 (23): 20966–20974. نامیده می شود ، ایجاد می شود. این پدیده را میتوان تولید هماهنگ دوم فضایی نام نهاد.
این اثر می تواند مبنای اندازه گیری برای هرگونه تغییر شکل ایجاد شده در ساختار پریودیک در نظر گرفته شود.
لرد ریلی نشان داد که اثر تالبوت نتیجه طبیعی پراش فرنل است و طول تالبوت را با فرمول زیر می توان یافت: Lord Rayleigh 1881 "On copying diffraction gratings and on some phenomenon connected therewith" Phil. Mag. 11
که در آن a دوره توری پراش است و λ طول موج نور تابشی روی توری است. اگر طول موج λبا دوره ی توری a قابل مقایسه باشد ، این عبارت ممکن است منجر به خطای 100%Kim, Myun-Sik; Scharf, Toralf; Menzel, Christoph; Rockstuhl, Carsten; Herzig, Hans Peter (2013). در مقدار شود. در این حالت باید از عبارت دقیق محاسبه شده توسط لرد ریلی استفاده شود:
آرتور ویلیام اسمیت (زاده شده در ۲۷ مه ۱۹۸۲) یک مربی فوتبال آمریکایی است که سرمربی تیم شاهین آتلانتا در لیگ ملی فوتبال (NFL) است. او پیش از این به عنوان دستیار مربی برای تیم تنسی تایتان فعالیت کرده‌است. اخیراً به عنوان یک سازمان دهتده تهاجمی، قبل از اینکه به عنوان سرمربی شاهین‌ها در سال ۲۰۲۱ تبدیل شود، خدمت می‌کرد. اسمیت پسر بنیانگذار شرکت فدکس فردریک دبلیو اسمیت است.
اسمیت در ۲۷ می ۱۹۸۲ در شهر ممفیس تنسی به دنیا آمد.
او به دبیرستان جورج تاون در شمال بتسدا مریلند رفت. وی در آنجا کاپیتان بود و در پست تهاجمی بازی می‌کرد. او مهارتی در تکل زدن و در پست تدافعی نیز داشت. او در دو و میدانی لاکراس و بسکتبال نیز شرکت می‌کرد. اسمیت در دوران دبیرستان در ایالت توسط واشینگتن پست به عنوان اولین تیم در خط حمله دو بار در همایش و اولین تیم در مدرسه فوتبال All Metro برگزیده شده بود.
اسمیت در سال‌های ۲۰۰۱–۲۰۰۵ یک نگهبان برای کارولینای شمالی بود. وی در سال ۲۰۰۱ یک دانشجوی تازه‌وارد سال اولی لباس قرمز بود. اسمیت در ماه ژانویه ۲۰۰۳ عمل جراحی پا انجام داد و تمام مابقی فصل ۲۰۰۳ را از دست داد. اسمیت اقدامات کمی را در سال ۲۰۰۴–۲۰۰۵ انجام داد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۲۰۰۶ اسمیت یک دستیار فارغ التحصیل در کارولینای شمالی شد.
اسمیت در سال۲۰۰۷ مربی کنترل کیفیت دفاعی واشینگتن رد اسکینز شد. وی تا سال ۲۰۰۸ در این سمت باقی ماند.
اسمیت در سال ۲۰۱۰ به عنوان کارآموز دفاعی و دستیار اداری اول میس استخدام شد.
اسمیت در سال ۲۰۱۱ زیر نظر سرمربی جدید مونچاک به عنوان مربی کنترل کیفیت دفاعی تایتان منصوب شد. بعدها در فصل ۲۰۱۲ اسمیت به عنوان مربی کیفیت تهاجمی برگزیده شد. او در فصل۲۰۱۳ به دستیار مربی تاکتیک تهاجمی tight ends ارتقا رتبه گرفت. مونچاک بعد از فصل۲۰۱۳ اخراج شد و سرمربی جدید کن ویسن هانت اسمیت را در سمت قبلی خود او را نگه داشت. اواسط فصل۲۰۱۵ ویسن هانت اخراج شد و مربی تاکتیکtight ends مایک مولارکی جایگزین او شد. مولارکی تا فصل۲۰۱۶ در سمت خود حفظ شد و اسمیت به عنوان مربی جدید تاکتیک tight ends منصوب شد. وقتی که مولارکی بعد از فصل ۲۰۱۷ استخراج شد سرمربی جدید مایک ورابل تا سال ۲۰۱۸ اسمیت را در سمت خود نگه داشت.
در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ اسمیت به عنوان سازمان دهنده تهاجمی ترفیع گرفت و جایگرین مت لافلور شد که دو هفته قبل به عنوان سرمربی گرین بی پکرز راهی آن تیم شده بود. اسمیت در اولین سال خود به عنوان سازمان دهنده تهاجمی و تیم تیتان تحت نظارت او با کمک افراد سابقه داری همچون دریک هنری رایان تانهیل و جونو اسمیت به بالاترین امتیاز تیم تایتان در ۱۶سال گذشته رسید. آرتور اسمیت به دلیل بازی در تایتان در پیروزی ۲۸بر۱۲ تایتان در مقابل بالتیمور ریونز در رده‌بندی AFC بالا جدول قرار گرفت و مورد ستایش قرار گرفت.
در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ اسمیت به سمت سرمربی تیم شاهین‌های آتلانتا منصوب گشت.
اسمیت و همسرش آلیسون با ۳ فرزندشان تانر سوفی و ویلیام در نشویل تنسی اقامت دارند. پدر اسمیت فردریک ویلیام اسمیت بنیانگذار و مدیر عامل FedEx است. او ۹ خواهر و برادر دارد از جمله خواهران وی وینلند اسمیت رایس و مولی اسمیت هستند.
اپروبماید (INN) دارویی است که به عنوان ضد افسردگی در روسیه (با نام تجاری Бефол/Befol) استفاده می‌شد. این ماده یک بازدارنده غیر رقابتی برگشت‌پذیر مونوآمین اکسیداز A است که در مورد آمین‌زدایی سروتونین عملکرد انتخابی از خود نشان می‌دهد. تفاوت اپروبماید و مکلوبماید فقط در اتصال دهنده‌ای است که قطعه مورفولین را به کلروبنزامید متصل می‌کند. موکلوبماید دارای دو اتم کربن است در حالی که اپروبماید سه اتم کربن دارد. ثبت تجاری ای ن دار در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۳ لغو شد.
ستاره بازی فیلمی به کارگردانی هاتف علیمردانی و تهیه‌کنندگی علی سرتیپی محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت.
سه روز و سه قتل فیلمی تجربی به کارگردانی مسعود امینی تیرانی و تهیه‌کنندگی جعفر صانعی‌مقدم محصول سال ۱۳۹۹ است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشته است.
شاهزاده سوفی سوئدی (نام کامل:Sofia Vilhelmina Katarina Maria Lovisa Charlotta Anna، متولد ۲۱ مه سال ۱۸۰۱ - در گذشت در ۶ ژوئیه ۱۸۶۵) ،وی هنگامی که بالئوپولد ازدواج کرد به عنوان همسر دوک بزرگ که حاکم بادم بود معروفیت یافت.
سوفی در استکهلم شهری واقع در سوئد در ۲۱ مه سال ۱۸۰۱ متولد شد. او دختر پادشاه گوستاو چهارم آدولف سوئد و همسر وی فردریکا از بادن بود. پس از به دنیا آمدن او، سوفی تحت نظارت فرمانروایان سلطنتی هدویگ اولریکا د لا گاردی و شارلوت استایرنلد تربیت شد.
سوفی هشت ساله بود که پدرش با کودتای ۱۸۰۹ از قدرت برکنار شد و به همراه خانواده اش سوئد را ترک کرد. در آن هنگام که پدرش عزل شد و سوئد را ترک کرد، سوفی با مادرش در حصر خانگی به سر می‌بردند. در این میان او در خاطرات معروف هدویگ الیزابت شارلوت از هولشتاین-گوتورپ به عنوان یک دختر لجباز که نسبت به برادرش گوستاو خویشتن داری کمتری داشت و بسیار مغرور بود، توصیف شده بود. حکایت رقابت بین خواهر و برادر هاست. هنگامی که به فردریکا و فرزندانش اجازهٔ پیوستن به پادشاه خلع شده داده شد، یک نجیب زادهٔ سویدی به نام آکسل فون فرسن برای نظم دادن به این موضوع به میان آمد. برادر بزرگتر سوفی هنگامی که او قصد رفتن کرده بود، به سمت در دوید تا در را برای فرسن باز کند. ملکه سابق فردریکا نقل کرده بود: " سوفی هرگز همچین کاری را انجام نمی‌داد زیرا او بیش از حد به خود فکر می‌کرد. "سوفی در سال ۱۸۱۵ نامزد کرد و در ۲۵ ژوئیه در سال ۱۸۱۹ در کارلسروهه به عقد عموی ناتنی خود، شاهزاده لئوپولد از بادن، پسر مورگن درآمد. ازدواج با لئوپولد توسط عموی وی دوک بزرگ کارل اول بادن ترتیب داده شده بود تا بلکه با این ازدواج روزی بتواند احتمال سلطنت و جانشینی لئوپولد به جای سوفی را افزایش دهد. لئوپولد، اگرچه حق وی برای سلطنت به رسمیت شناخته شد، اما در اصل مسئله ازدواج مورگاناتیک بود. در زمان لوئی اول، دوک بزرگ بادن، به دلیل اینکه لویی تمایلی به سلطنت و جانشینی نداشت و نمی‌خواست وارث تاج و تخت در دربار باشد، آنها زندگی متوسطی به دور از دربار داشتند. همسرش در سال ۱۸۳۰ بر تخت پادشاهی نشست و سوفی بانوی دوک بزرگ بادن محسوب شد.
سوفی را خردمند و وظیفه‌شناس اما سختگیر توصیف می‌کنند.Heribert Jansson (in Swedish). Drottning Victoria (Queen Victoria). Hökerbergs Bokförlag. (1963) ISBN. او تا دیروقت بیدار می‌ماند و صبح‌ها از خواب دیر برمی‌خاست، و پس از آن او ساعت‌ها وقت خود را به نوشتن نامه به خویشاوندان و اقوام خود در سرتاسر اروپا مشغول می‌کرد. او به سیاست، هنر و علم علاقه‌مند بود و از طریق مکاتبات و نامه نگاری خود را از مسایل سیاسی روز مطلع می‌کرد. او با دادگاه وین روابط محکمی داشت و پسرانش نیز برای تکمیل تحصیلاتشان فرستاده شدند. سوفی به دلیل برکناری پدرش، احساس تلخ کامی می‌کرد و این احساس زمانی بدتر شد که برادرش به عنوان شاهزاده سوئدی از مقام خود محروم شد؛ و شایعه شده بود که در طی آشوب ناشی از ظهور کاسپار هاوزر در سال ۱۸۳۳، سوفی دستور ترور هووزر راصادر کرده‌است؛ و این اخبار سبب خراب شدن رابطهٔ سوفی با همسرش شد و گفته شده که سوفی رابطهٔ دیگری نیز داشته بود. در طول انقلاب سال ۱۸۴۸، او به اجبار به همراه خانواده اش از کارلسروهه به ستراسبورگ فرار کند. پس از اینکه شورش توسط نیروهای پروس مقهور شد، در سال ۱۸۴۹ بازگشتند. او در سال ۱۸۵۲ بیوه شد. سوفی، پسرش فردریک را به یک ازدواج سلطنتی به جای ازدواج با معشوقه اش بارونس استفانی فون جنسائو ترغیب کرد. خاندان سلطنتی سوئد بر این امید بودند که با خاندان سلطنتی برکنار شده صلح کنند و اسکار اول سوئدی و ژوزفین لوچتنبرگ تلاش کردند تا یک ملاقات ترتیب دهند اما موفقیتی در آن حاصل نشد. در سال ۱۸۶۳، سوفی با شاهزاده اسکار دوم سوئد و همسر همسرش سوفی از ناسائو ملاقات کرد. این جلسه موفقیت‌آمیز بود: سوفی از او در مورد اینگه چطور استکهلم از زمان کودکی اش تا کنون آنقدر دچار تغییر و تحول شده‌است، سؤال پرسید. هنگامی که آن زوج آنجا را ترک کردند، سوفی به دلیل اینکه پسر آن زوج همنام با پسر خود گوستاف بود، یک مدال با نوشته حرف "G" هدیه داد و تاج ولیعهدسوئد را نیز به دلیل اینگه همنام برادرش بود اهدا کرد.
سوفی در سال ۱۸۶۴ , با یک نویسندهٔ سوئدی بی‌نام مصاحبه کرد، و آن مصاحبه در زندگی نامهٔ وی به عنوان زنان مشهور سوئدی توسط ویلهلمینا استولبرگ (که احتمالاً نویسنده نامبرده بسیار بحث‌برانگیز بوده‌است)انتشار یافت.کاخ او در یک پارک کوچک قرار گرقته بود و ظاهر آن به یک اقامتگاه خصوصی زیبا شباهت داشت تا یک کاخ سلطنتی. اطراف ساختمان با درختان زیبا، چمنزارها و کوچه‌ها احاطه شده‌است. هیچ چیزی مشخص نبود و هیچ عظمتی به چشم نمی‌خورد. زمانی که برای اولین بار در اتاقی وارد شدم، در آن اتاق تعداد زیادی گل و نقاشی وجود داشت. به نظر می‌رسید که همه چیز آنجا نمایانگر خانه ایست که یک روح در آن جای دارد و در خلوت خاطراتش زندگی می‌کند. علاوه بر این آنها به من گفتند که بانوی بزرگ دوک به ندرت حضور می‌یابد. او با قدم‌های سبک و با چهره ای بخشنده و مهربان وارد اتاق شد و مرا در آغوش گرفت.[. . .]او سریعاً بحث را به سوئد و خاطراتش از آن سوق داد. او به ویژه کاخ هاگا و کاخ سلطنتی استکهلم را بخاطر می‌آورد، اگر دوباره آن را ببیند، توانایی پیدا کردن مسیر خود به هر قسمتی از کاخ را خواهد داشت. من پرسیدم، آیا او نباید به خانه کودکی خود سر بزند؟ در سوئد شایعاتی مبنی بر غلاقهٔ او به این کار پخش شده بود و او در این باره به پادشاه اسکار که او را به استقبال مهربانانه اطمینان داده بود، نامه نوشته بود. دوک بزرگ این شاعات بی سر و ته و "کاملاً بی اساس"را نادیده گرفت. علی‌رغم اینکه او بیشتر اوقات آرزوی دیدن سوئد را داشت ولی قصد و هدف جدی برای ملاقات آن نداشت. به خصوص در بهار او نسبت به خانه کودکی خودهمیشه اشتیاق مالیخولیایی عجیبی احساس می‌کرد. اما برای سفر کردن به آنجا دیگر برای او خیلی دیر است. این را زمانی گفت که چشمان بزرگ و آبی اش پر از اشک شده بودند. در هر صورت، یک لبخند واقعی برای این چهره نه چندان زیبا ولی بسیار جالب مشخص نبود. به عنوان آخرین ادبیات آخرین ادبیات سوئدی که او خواند اما همه ترجمع شده بودند زیرا او گفت، "من دیگر نمی‌توانم زبان سوئدی را به خوبی بخاطر بیاورم تا شخصاً صحبت کنم یا بخوانم. با این حال می‌توانم درک کنم که صحبت شده‌است و دعاهای من به زبان سوئدی است! "Anteckningar om svenska qvinnor. [Utg. av P.G. Berg och Wilhelmina Stålberg]. Stockholm, 1864-1866.
در ۲۵ ژوئیه ۱۸۱۹ در کارلسروهه، سوفی با عموی ناتنی خود لئوپولد اول بادن در ۲۵ ژوئیه ۱۸۱۹ در کارلسروهه، ازدواج کرد. آنها پدربزرگ و مادربزرگ پدری همسر ملکه سوئد، ویکتوریا از بادن شدند.
این اسامی، نام‌های فرزندان سوفیا و لئوپولد اول هستند:
تاریخچه شهر برنساید، منطقه ای از دولت محلی در ناحیه شهر آدلاید، سه قرن عمر دارد. قبل از استقرار اروپایی‌ها، ساکنان برنساید در کاورنا که در طول زمستان در اطراف نهرهای رود تورنس و در تابستان در تپه‌های آدلاید ساکن بودند.
زود پس از استعمار انگلیس در استرالیای جنوبی در سال ۱۸۳۶، شهرک نشینان شروع به دست آوردن املاک در کوهپایه‌های واقع در شرق شهر آدلاید کردند. روستای مگیل در سال ۱۸۳۸ تقسیم شد. مرد اسکاتلندی به نام پیتر اندرسون، که به همراه خانواده اش اولین مهاجران رسمی در منطقه ای بودند که اکنون به نام حومه برنساید شناخته می‌شود در سال ۱۸۳۹، منطقه را به دلیل موقعیت ملک خود در نزدیکی دومین نهر نامگذاری شده (در اسکاتلندی، «سوختگی» به معنای نهر یا رودخانه است) روستای برنساید اندکی بعد تأسیس شد و شورای منطقه برنساید در سال ۱۸۵۶ تحت فشار روزنامه قرار گرفت و خود را از شورای بزرگتر منطقه تورنس شرقی جدا کرد. ستون اصلی اقتصاد اولیه برنساید باغداری، استخراج معادن و باغات زیتون بود. گلن اسموند از ذخایر معدنی قابل توجهی افتخار می‌کرد و باغ‌های انگور در مگیل و استونیفل تأسیس شده بوند.
اتاق‌های شورای فعلی در سال ۱۹۲۶ در توسور ساخته شد. شورا در سال ۱۹۳۵ به شهرداری تبدیل شد. با رشد و توسعه قوی در سراسر منطقه، برنساید به عنوان یک شهر در سال ۱۹۳۵ اعلام شد. دهه ۱۹۶۰ یک کتابخانه عمومی و یک مرکز شنا به برن ساید آورد. هر دو بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ بیشتر توسعه و ارتقا یافتند.
دهکده کنزینگتون تنها ۲۹ ماه پس از تأسیس استرالیای جنوبی در ماه می ۱۸۳۹ تأسیس شد. این روستا در درجه اول کشاورزی بود و با روستای نزدیک نوروود ارتباط نزدیکی داشت. این دو روستا در سال ۱۸۵۳ یکی از اولین شهرداری‌های آدلاید را با عنوان شهر نوروود و کنزینگتون تشکیل دادند و به شهر نوروود پینهام سنت پترز امروزی تبدیل شدند. بخشهایی از کنزینگتون که اکنون عضوی از برنساید هستند، در حومه باغهای کنزینگتون و پارک کنزینگتون هستند.Warburton, pp. 236, 245, 331, & 336. دهکده مکگیل (بعداً مگیل) برای اولین بار به عنوان املاک ماگگیل، متعلق به دو مرد اسکاتلندی - رابرت کوک و ویلیام فرگوسن - که در مسیر HMS "Buffalo" در مسیر مستعمره جدید تأسیس ملاقات کردند. این نام به نام متولی خانم کوک، دیوید ام مک گیل نامگذاری شد.Warburton, p. 197. فرگوسن، متهم به کشاورزی در املاک و مستغلات، خانه ملک را در سال ۱۸۳۸ ساخت. به زودی پس از شروع کشاورزی، این دو روستا کمبود بودجه داشتند و بنابراین مگیل اولین دهکده کوهپایه ای بود که تقسیم شد.Ifould in Coleman, p. 42.Warburton, pp. 197–199. دهکده گلن اسموند توسط دو مهاجر کورنیشی با کشف نقره و سرب در دامنه‌های کوه اوسموند ارتباط داشت.Warburton, pp. 106–108. با کشف آنها از مواد معدنی، این مستعمره درآمد ارزشمندی از صادرات فراهم کرد، در زمانی که اقتصاد اولیه استرالیای جنوبی هنوز ایجاد نشده بود و با ورشکستگی روبرو نبود.Warburton, p. 111. جورج گاولر، فرماندار استرالیای جنوبی، از کشف اولیه بازدید کرد و اولین معدن، معدن گاولر، به افتخار وی نامگذاری شد. ویل گاولر در دهه ۱۸۴۰ به خارج از کشور صادر می‌کرد و پس از خرید چندین معدن توسط یک تاجر آلمانی، مهاجران اولیه کورنیش و سپس مهاجران آلمان را استخدام می‌کرد. دهکده اولیه یک شخصیت کورنیشی قوی و بعداً یک شخصیت آلمانی به خود گرفت.Warburton, pp. 110–114. با شروع هجوم طلا در سال ۱۸۵۱ در مستعمره همسایه ویکتوریا ، استخراج معدن کاهش یافت.Ifould, pp. 32–33.
خانواده اندرسون اولین کسانی بود که با ورود به سال ۱۸۳۹ زمینی را که قرار بود به روستای برنساید تبدیل شود، مستقر شدند. پیتر اندرسون نام این ملک را به دلیل موقعیت مکانی آن در کنار دومین نهر ("سوختگی" به معنای نهر در اسکاتلندی است) نامگذاری کرد. آنها گواهی نامه‌های شخصیت خوب از اسکاتلند، تجربه کشاورزی ارزشمند و ۳۰۰۰ پوند ( پوند در سال ۲۰۱۸) را با خود آورده‌اند. با این وجود، الگوهای کشاورزی در اسکاتلند با آنتی پادها بسیار متفاوت بود و خانواده موفق به سازگاری نشد.Warburton, p. 2. اندرسون‌ها در سال ۱۸۴۷ به دره مورفیت رفتند و زمین‌های خود را فروختند و خانه خود را رها کردند. ویلیام رندل، خریدار زمین اندرسون، به زودی در سال ۱۸۴۹ تصمیم به ساخت روستایی در ملک جدید خود گرفت. او نقشه‌بردار و ناتان هایلز را برای ساختن دهکده جدید استخدام کرد. هایلز هم متعجب شد و هم ناامید وقتی متوجه شد که قبلاً آنجا محل سکونت بوده و الان ترک شده - مخصوصاً از زمان رشد و انطباق شاخ و برگ‌های اروپایی با منطقه -.Warburton, p. 3. اولین دهکده‌هایی که در منطقه تأسیس شدند، دهکده‌های گلن اوسموند، مگیل و کنزینگتون برای مدتی هنگام اعلام دهکده جدید برنساید وجود داشته‌اند.Warburton, pp. 1–3, 106–108, 197–199. دهکده جدید از موقعیت خوبی برای رشد برخوردار بود. به دو معبر اصلی برنساید (گلینبرن فعلی) و جاده گرین هیل محدود شده بود و از مزیت نزدیکی از دومین نهر برخوردار بود.Warburton, pp. 1, 3. این روستا به زودی ساکنان را به خود جلب کرد. برخی از آنها مردمان ثروتمند آدلاید بودند و در دامنه کوه املاک می‌ساختند و برخی دیگر بیشتر به کار زمین مشغول بودند.Warburton, pp. 4–30. این روستا در تبلیغات توسط هایلز در سال ۱۸۵۰ با عنوان "برنساید زیباً همراه با مزایای "آب روان دائمی، منظره گسترده و متنوع، خاک غنی باغبانی و سنگ ساختمانی خوب" توصیف شد که یک مسیر مستقیم، تازهٔ باز و بدون نقص به آدلاید ارائه می‌دهد "Warburton, pp. 3–4.
روستاهایی که قرار بود به شورای منطقه برنساید تبدیل شوند، در اصل در شورای منطقه تورنس شرقی بودند که تحت پوشش خود داشت. تورنس شرقی از شمال با رودخانه تورنس، از شرق با تپه‌های آدلاید، از جنوب با جاده کوه بارکر و از غرب با پارکلندهای آدلاید همسایه بود. شورای منطقه ای تورنس شرقی در تاریخ ۲۶ می ۱۸۵۳ توسط فرماندار هنری یانگ طبق مقررات "قانون شوراهای منطقه ۱۸۵۲ اعلام شد". فرماندار پنج مشاور ابتدایی را طبق قانون تعیین کرد: دکتر دیوید وارک، جیمز کابلدلیک، چارلز بونی، دانیل فرگوسن و جورج مولر. بونی علاوه بر مشاور بودن، مستعمره مستعمرات سرزمین‌های تاج هم بود.H. J. Gibbney (1969). 'Bonney, Charles (1813 - 1897)', "Australian Dictionary of Biography", Volume 3, Melbourne University Press, pp. 188–190. مشاوران برای اولین بار در هتل جهانی وان در مگیل در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۳ ملاقات کردند. برنامه‌های اولیه برای بررسی و ارزیابی منطقه شورا و جمع‌آوری هزینه‌های مجوز و مالیات طبق قانون شوراها در نظر گرفته شد.
تی بی پنفولد از مگیل، یک کاپیتان سابق، قرار بود به عنوان اولین بخشدار و جمع‌کننده در ۱ژانویه ۱۸۵۴. در ۴ژانویه ۱۸۵۴ رأی‌گیری بود که در آن نرخ دهندگان تصمیم می‌گیرند که چه مبلغی را به شورا بپردازند (یک شیلینگ تا یک پوند). تصمیم گرفته شده بود که موسسات خیریه، مدارس و کلیساها از نرخ بهره معاف شوند. در سال ۱۸۵۵ جمعیت منطقه ۳۷۰۵ نفر بود که هزار نفر بیشتر از شهر مجاور کنزینگتون و نوروود بود. تورنس بزرگ شرقی استوار مانند کنزینگتون و نوروود ثابت نشد. پرداخت کنندگان از اینکه پولشان کجا می‌رفت ناامید شده بودند. مشاوران دولت بودجه ای برای فعالیت مؤثر نداشتند و منافع منطقه به‌طور گسترده‌ای تغییر کرد. این منطقه در ۱۴ اوت ۱۸۵۶ به سه قسمت تقسیم شد. شورای منطقه پینهام از شمال غربی تورنس شرقی جدا شد و شورای ناحیه برنساید با جدایی در قسمت جنوب غربی تورنس شرقی ساخته شد.Melbourne in Coleman, p. 11. شورای شرقی تورنس در سال ۱۸۵۸ با جدایی شورای منطقه کارگران تقسیم شد.Warburton, pp. xxiii–xxiv.
شورای جدید منطقه برنساید اولین جلسه خود را در مسافرخانه گرینگیت، توسمور در ۱۹ اوت ۱۸۵۶ برگزار کرد. با توجه به زمانی که برای انتخاب مشاوران جدید انتخاب شد، این شورا دوباره در تاریخ ۲۹ دسامبر برگزار شد. دکتر کریستوفر پنفولد، رئیس، با بقیه نمایندگان در آنجا ملاقات کرد: دانیل فرگوسن از گلنونگا، الکساندر فرگوسن از مونریت، جان تاونسند از مگیل و جیمز گریل از بل وو.Warburton, p. xxvi. در این زمان بود که کنت تاون تصمیم گرفت که به بخشی از برنساید تبدیل نشود و در عوض درخواست ورود به شرکت‌های بزرگ کنزینگتون و نوروود را داد. قرار بود این شورا تا دسامبر ۱۸۶۹، زمانی که اولین اتاق‌های شورا ساخته شود، در مسافرخانه یا خانه فرگوسن تشکیل جلسه دهند. با این حال، این کشور همچنان قادر به فعالیت و انجام تعهدات خود طبق "قانون دولت محلی ۱۸۵۲ بود". این موارد شامل مدیریت جاده‌های جزئی، مدیریت مجوزهای کشتارگاه و خانه‌های عمومی و جلوگیری از گسترش خار مضر اسکاچ بود. شورا همچنین موظف شد، با اقدامی متفاوت در سال ۱۸۵۱، آموزش را تشویق کند. بعد از تشکیل شورا فعالیت‌های زیادی در جاده‌ها و پل‌ها اتفاق افتاد - ساکنان اولیه از هجوم توسعه و ساخت و سازهایی که اتفاق افتاده بود متعجب بودند. در همان زمان، شورا تقریباً تحت تأثیر میزان کار درخواستی قرار داشت و مجبور شد هنگام ساختن پل در منطقه خود، از مأموران پرداخت نرخ کمک مالی بخواهد.Warburton, p. xxix.
بیشتر تاریخ برنساید توسط موسساتی مشاهده و ثبت شده‌است که بخشی مهم از زندگی ساکنان آن باقی مانده‌است: مدرسه و کلیسا.Hill in Coleman, pp. 123–126. اولین مدرسه ای که در این منطقه افتتاح شد در سال ۱۸۴۶ در مگیل بود، قبل از یک سیستم آموزشی مناسب در سراسر کشور. مدرسه ابتدایی مگیل در نوامبر ۱۸۵۵ بزرگ شد، زمانی که ۳۸ پسر و ۲۹ دختر ثبت نام کردند. آنها فقط توسط یک استاد به خواندن، نوشتن، حساب، دستور زبان، جغرافیا، تاریخ، طراحی و آواز آموزش داده شدند. تا سال ۱۸۶۵ دو معلم وجود داشت. مدرسه ابتدایی گلن آسموند در اکتبر ۱۸۵۸ تأسیس شد، پیش از مؤسسه گلن اسموند، مرکزی برای بحث و یادگیری جامعه.Warburton, pp. 308–309. دبستان برنساید در سال ۱۸۷۲ ساخته شد و کار خود را از یک مؤسسه خصوصی اختصاص داد.Adey in Coleman, pp. 135–136. این مدارس ابتدایی، در غیاب کتابخانه‌های مناسب و موسسات مشابه مجموعه بزرگی از کتاب‌ها و نوشته‌ها را از اهالی شهر دریافت کردند. ساکنان همچنین از مدارس برای بحث‌های مکرر و داغ دربارهٔ آینده ایالت و منطقه استفاده می‌کردند و این بحث‌ها اغلب افراد زیادی را به خود جلب می‌کرد. با این حال، حتی با این روحیه فکری، جمعیت بزرگسال هنوز در زمینه آموزش نسبتاً محروم بودند. انگیزه برای یادگیری ادامه داشت تا زمانی که جنگ بوئر بیشتر بر فعالیت بدنی و شایستگی در جامعه تأکید کرد. تا حدودی عجیب، این پیشرفت فعالیت آموخته شده در مرکز سنتی برنساید در نزدیکی توسور، جایی که اتاق‌های کنونی شورای، مرکز جامعه و کتابخانه در آن واقع شده‌است، تکرار نشد.Warburton, p. 310.
در سال ۱۸۷۱، برنساید رشد چشمگیری داشت. حالا ترکیبی از روستاها بود که از جمعیت متوسط به میزان ۱۵۵۷ نفر پشتیبانی می‌کرد. برای مقایسه، کنزینگتون-نوروود، اگرچه مساحت کوچکتری داشت، اما به ۵۱۳۲ نفر رسیده بود. گلن آسموند، که پس از گسترش استخراج معادن تحت تأثیر رشد چشمگیر خود قرار داشت، بزرگترین مرکز تک جمعیت با ۳۴۳ نفر ساکن بود.Warburton, p. 355. شورای ناحیه همچنین در دسامبر ۱۸۶۹ اولین اتاقهای شورایی خود را ساخت و سرانجام توافق جلسه غیرمترقبه را منعقد کرد. دو روستا، پارک بئولا (شمال کنزینگتون) و ایستوود بین سالهای ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ رونق رشد و توسعه جمعیت را تجربه کردند، هم مسکن مهاجران جدید را فراهم کردند و هم سرمایه‌گذاری برای مؤسسه ثروتمند آدلاید.Warburton, pp. 265–266. بیمارستان پارکساید (اکنون گلن ساید)، یک پناهگاه بهداشت روان در سال ۱۸۶۶ برای جایگزینی یک ساختمان شلوغ در پارکلندز ساخته شد. این بنا در محوطه ای با نمای زیبا ساخته شد و یک بنای معماری اولیه برنساید است.Warburton, pp. 272–273. در سال ۱۸۸۱ توماس کوپر شروع به تهیه اولین آبجو با نام تجاری استرالیای جنوبی، «کوپرس»، در لیبروک کرد. در طی این دوران، استونیفل نیز شاهد توسعه اقتصادی بود. معدن بزرگ آن در سال ۱۸۶۷ دست به دست شد و شرکت زیتون استونیفل در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد.Warburton, pp. 41–42. اواخر قرن نوزدهم زمان قابل توجهی از پیشرفت در برنساید بود. این تحول، در دهه گذشته، دهه ۱۸۹۰، ناگهان پایان یافت، زمانی که رکود اقتصاد استرالیا را پس از دهه‌ها گسترش بی پروا، متضرر کرد و به شدت به برنساید ضربه زد.Warburton, p. xx.
با شروع قرن بیستم، برنساید شهرنشین می‌شد. جادوها هنوز در سراسر منطقه پراکنده بودند اما روستاها به‌طور مداوم در حال رشد بودند. باغ توراک، دالویچ و سایر روستاهای نزدیک شهر مورد حمله روزنامه‌ها قرار گرفتند و به شهرک‌ها باز شدند و اکنون به عنوان حومه شهر تبلیغ می‌شوند، و از زمان‌های قبلی حرکت می‌کنند.Warburton, pp. 294–295. تا سال ۱۹۲۰، شورای منطقه ۱۷۰۰۰ نفر جمعیت داشت و در ۴۰۰۰ خانه زندگی می‌کردند. ده درصد بودجه ۶۰٬۰۰۰ پوندی مربوط به پرداخت‌های شرکت‌های تجاری بود، در حالی که مابقی هزینه‌های پرداخت کنندگان نرخ بودجه بود.Warburton, p. 321. دولت استرالیای جنوبی قوانین بیشتری را در رابطه با دولت محلی، به ویژه "قانون برنامه‌ریزی شهری ۱۹۲۰" و "قانون ساختمان ۱۹۲۳ وضع کرده‌است".Warburton, p. 324. اینها مسئولیت بیشتری را به شوراها اختصاص می‌دادند، اما در زمانی که به ان نیاز داشته باشند. آدلاید به تدریج در حال گسترش بود. مشاوران برنساید به دولت ایالتی توصیه کردند که استراحتگاه‌های تفریحی را به دست آورد و آنها را مدیریت کند. یک کیوسک در آبشار گولی و پارک حفاظت موریالتا با این توصیه ایجاد شد.Warburton, p. 322. روزنامه‌های آدلاید در پاسخ به طرح‌های پیچیده سبز و کاشت درخت برنساید مورد توجه قرار گرفتند. این شورا درختان کهنسال را حفظ و تقریباً سالانه ۵۰۰ درخت کاشت.Warburton, p. 332. یک مشاور برنساید، هس ملبورن، در این دوره مورد ستایش قرار گرفت. او به دلیل کمبود بودجه در دوران رکود بزرگ ، پول خود را صرف خرید ذخایر و زمین برای ساکنان کرد. وی ریاست بودجه‌های کم اما معقول و نظارت بر کاشت درختان و شاخ و برگ‌ها را برای زیباسازی شهر را بر عهده داشت. گوردون آلن، یکی از ساکنان محلی، که جانشین ملبورن به عنوان مشاور شد، ملبورن را اینگونه توصیف کرد: «هیچ شورایی هرگز مرد بهتری نداشته‌است.»Warburton, pp. 322–323. ملبورن همچنین بر ساخت زمین گلف مونت اوسموند نظارت داشت، اما دیدگاه وی در مورد ساختن یک باشگاه کشوری هرگز محقق نشد.Warburton, p. 195.
محدودیت‌های توسعه قبل از منطقه صورت هیلز در دهه ۱۹۲۰ ایجاد شد. شورا موظف به رعایت نکات دقیق بود.Warburton, p. 328. سال ۱۹۲۸ ساختمانی با اتاقهای بزرگ جدید شورای در نبش جاده گرین هیل و پورتروش مشاهده می‌شد. آنها هنوز هم در حال استفاده هستند.Warburton, p. 89. سیل در سال ۱۹۳۱ آبشار گولی را ویران کرد.Warburton, p. 331. برنساید به رشد خود ادامه داد. در سال ۱۹۳۵ شورای منطقه برنساید به شهرداری برنساید تبدیل شد.Warburton, p. 351. تا سال ۱۹۴۱، فقط تحت کشت باقی مانده‌است.
در سال ۱۹۴۵، بیشتر قسمتهایی که پارک حفاظت کللند امروزی را تشکیل می‌دهد، توسط دولت ایالتی خریداری شد، بخش عمده ای از آن به دلیل تلاش‌های لابی پروفسور جان کللند بود. بعداً بیشتر این سرزمین، از جمله ناحیه آبشار گولی، در سال ۱۹۶۳ ترکیب شد و پارک ایجاد کرد که از شرق به سمت تپه‌ها تا قله کوه لوفتی و از شمال تا جاده گرین هیل گسترش می‌یافت.Warburton, p. 333. طی سال ۱۹۴۳، شهرداری برنساید به عنوان شهر برنساید اعلام شد. and Warburton, p. 351.
بسیاری از پسران برنساید در جنگهای جهانی یک و دو جنگیدند؛ در بازگشت از یادبودها و به ویژه نام اولین بیمارستان اجتماعی برنساید تجلیل شدند. بیمارستان یادبود جنگ برنساید در آوریل ۱۹۴۹ در باغهای توراک افتتاح شد که در خانه ای اهدا شده توسط یکی از ساکنان محلی، اتو ون ریبن ساخته شده بود. نام فعلی در سال ۱۹۵۶ به تصویب رسیده‌است.Melbourne in Coleman, pp. 107–109.Warburton, p. 298. یادبودهای افتادگان را می‌توان در سراسر برنساید یافت. در پارک هزل وود روبروی مرکز شنا، در مدارس و کلیساها، در محل ذخیره. مانند بسیاری از استرالیا، برنساید نیز به عبارت " مبادا فراموش نکنیم " که در بسیاری از یادبودهای ساخته شده توسط جامعه نقش بسته‌است، صادق بود. در پارک رز در خیابان الکساندرا، یک یادمان بزرگ و مجسمه یک سرباز نیروی شاهنشاهی استرالیا با پلاک وجود دارد: "به یاد افتادگان: جنگ جهانی دوم، کره، ویتنام ".Cockburn in Coleman, pp. 97–99. پس از ورود به خانه، سربازان چندین باشگاه لیگ خدمات برگشتی را در شهر برنساید تشکیل دادند.هنگامی که استرالیا در سال ۱۹۵۱ جشن بزرگ طلایی فدراسیون استرالیا را جشن گرفت، ساکنان برنساید به این جشن‌ها پیوستند و در سال ۱۹۵۶ صد سالگی شهر خود را گرامی داشتند.Warburton, p. 351. رونق اقتصادی و نوزادی پس از جنگ تحت دولت پلیفوردHugo, pp. 30–50. شاهد رشد برنساید با سرعتی چشمگیر بود. از ۲۷۹۴۲ نفر جمعیت در سال ۱۹۴۷، به ۳۸۷۶۸ نفر در سال ۱۹۶۱ افزایش یافت.Warburton, p. 357. همان‌طور که حومه شهرها مزارع باقیمانده را می‌بلعیدند، سال ۱۹۵۳ ساختمان یک سالن اجتماعات عمومی را در سال ،۱۹۶۵ یک جایگاه بزرگ المپیک را دید. هر دو در پارک کنزینگتون.Warburton, p. 336. در سال ۱۹۶۳ پارک حفاظت کللنند در مرزهای شرقی برنساید تأسیس شد.Warburton, p. 333.
سیستم جاده ای برنساید در طی دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از طریق برنامه‌های راه‌سازی تحت حمایت دولت به‌طور کامل قیر گرفت. همچنین برنامه‌هایی برای جایگزینی جاده پر پیچ و خم و خطرناک کوه بارکر ارائه شد. یکی از این پیشنهادات بزرگراه کرفرز برنساید بود که به شدت مورد حمایت شورا قرار گرفت. پیش‌بینی می‌شد با رسیدن به پارک هازلوود، جاده گرین هیل را ترک کنند. سپس قرار بود از پارک هزلوود و بیومونت عبور کرده و در اطراف تپه‌های ابشار گولی باد بزنیم و سپس از عقاب در تپه عبور کنیم تا با کرفرز روبرو شویم. شورای برنساید تلاش زیادی برای ارائه این پیشنهاد کرد، خیابان لیندن (که از شمال غربی به جنوب شرق می‌رود) را برای آماده‌سازی بزرگراه گسترش داد. سرانجام این پیشنهاد به نفع به روزرسانی کوه بارکر رد شد و خیابان لیندن همچنان یک جاده بزرگ خارج از مکان بود که از طریق یک حومه مسالمت آمیز عبور می‌کرد. ]