moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آویانو ۱۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۷۴۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر اشکلون خواهرخواندهٔ آویانو هست.
آویگلیانا (به ایتالیایی: Avigliana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
آویگلیانا ۲۳٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۳۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Tresserve خواهرخواندهٔ آویگلیانا هست.
آیماوییس (به ایتالیایی: Aymavilles) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
آیماوییس ۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۲ نفر جمعیت دارد و ۶۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آزونو دو آستی (به ایتالیایی: Azzano d'Asti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
آزونو دو آستی ۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
آزانو دسیمو (به ایتالیایی: Azzano Decimo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
آزانو دسیمو ۵۱٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باکولی (به ایتالیایی: Bacoli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
باکولی ۱۳٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بادسی (به ایتالیایی: Badesi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان البیا تمپیو واقع شده‌است.
بادسی ۳۰٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بادیا تدالدا (به ایتالیایی: Badia Tedalda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آرتزو واقع شده‌است.
بادیا تدالدا ۱۱۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد و ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باگنارا دی روماگنا (به ایتالیایی: Bagnara di Romagna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان راونا واقع شده‌است.
باگنارا دی روماگنا ۹٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای ادلمانسفلدن و Saint-Drézéry خواهرخوانده‌های باگنارا دی روماگنا هستند.
باگناریا آرسا (به ایتالیایی: Bagnaria Arsa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
باگناریا آرسا ۱۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد.
باگنی دی لوکا (به ایتالیایی: Bagni di Lucca) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لوکا واقع شده‌است.
باگنی دی لوکا ۱۶۴٫۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۵۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر لونگارونه خواهرخواندهٔ باگنی دی لوکا هست.
باگنو دی روماگنا (به ایتالیایی: Bagno di Romagna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فورلی-چزنا واقع شده‌است.
باگنو دی روماگنا ۲۳۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۴۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای رپپرسویل-جونا و Moutiers خواهرخوانده‌های باگنو دی روماگنا هستند.
باگنولی دل ترینگو (به ایتالیایی: Bagnoli del Trigno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایسرنیا واقع شده‌است.
باگنولی دل ترینگو ۳۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
باگنولی ایرپینو (به ایتالیایی: Bagnoli Irpino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
باگنولی ایرپینو ۶۶٫۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد و ۶۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بالدیچیری دی آستی (به ایتالیایی: Baldichieri d'Asti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
بالدیچیری دی آستی ۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باناری (به ایتالیایی: Banari) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
باناری ۲۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارادیلی (به ایتالیایی: Baradili) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
بارادیلی ۵٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۵ نفر جمعیت دارد و ۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارانیلو (به ایتالیایی: Baranello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
بارانیلو ۲۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۱۵ نفر جمعیت دارد.
بارانو دی ایشیا (به ایتالیایی: Barano d'Ischia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
بارانو دی ایشیا ۱۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۴۲۳ نفر جمعیت دارد.
باراتیلی سن پیترو (به ایتالیایی: Baratili San Pietro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
باراتیلی سن پیترو ۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
باربیانلو (به ایتالیایی: Barbianello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
باربیانلو ۱۱٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۸۳۵ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارکیس (به ایتالیایی: Barcis) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
بارکیس ۱۰۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باردلو (به ایتالیایی: Bardello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
باردلو ۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
بارته (به ایتالیایی: Barete) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
بارته ۲۴٫۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۱۲ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارگا (به ایتالیایی: Barga) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لوکا واقع شده‌است.
بارگا ۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۳۲۷ نفر جمعیت دارد و ۴۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای گلاسگو، لوتیان شرقی، هیانژ، یالیوره و Gällivare Municipality خواهرخوانده‌های بارگا هستند.
بارگاگلی (به ایتالیایی: Bargagli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان جنوا واقع شده‌است.
بارگاگلی ۱۶٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۶۰ نفر جمعیت دارد و ۳۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باریسلا (به ایتالیایی: Baricella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بولونیا واقع شده‌است.
باریسلا ۴۵٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باریسکیانو (به ایتالیایی: Barisciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
باریسکیانو ۷۸٫۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باریا (به ایتالیایی: Barrea) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
باریا ۸۷٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۳۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارومینی (به ایتالیایی: Barumini) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مدیو کامپیدانو واقع شده‌است.
بارومینی ۲۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۲۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باسکپه (به ایتالیایی: Bascapè) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
باسکپه ۱۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
باسکیانو (به ایتالیایی: Basciano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تیرامو واقع شده‌است.
باسکیانو ۱۸٫۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۹۸ نفر جمعیت دارد و ۳۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باسلگا دی پینه (به ایتالیایی: Baselga di Piné) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
باسلگا دی پینه ۴۰٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد.
شهر هیرنفین خواهرخواندهٔ باسلگا دی پینه هست.
باسلیسه (به ایتالیایی: Baselice) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
باسلیسه ۴۷٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باستیا اومبرا (به ایتالیایی: Bastia Umbra) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
باستیا اومبرا ۲۷٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای Höchberg، سانت سادورنی د آنیا، Luz-Saint-Sauveur و Karancslapujtő خواهرخوانده‌های باستیا اومبرا هستند.
بائونی (به ایتالیایی: Baunei) یک کومونه در ایتالیا است که در استان الیاسترا واقع شده‌است.
بائونی ۲۱۶٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلانته (به ایتالیایی: Bellante) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تیرامو واقع شده‌است.
بلانته ۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلیتسی (به ایتالیایی: Bellizzi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
بلیتسی ۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوسگوئاردو (به ایتالیایی: Bellosguardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
بلوسگوئاردو ۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۸۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوگلیو (به ایتالیایی: Belveglio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
بلوگلیو ۵٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
تشبت'نت
بلوی (به ایتالیایی: Belvì) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
بلوی ۱۸٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۶۷۴ نفر جمعیت دارد و ۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برتسانو دی سن پیترو (به ایتالیایی: Berzano di San Pietro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
برتسانو دی سن پیترو ۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
بسانو (به ایتالیایی: Besano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
بسانو ۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
بسنتسونه (به ایتالیایی: Besenzone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیاچنزا واقع شده‌است.
بسنتسونه ۲۳٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بتونا (به ایتالیایی: Bettona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
بتونا ۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد و ۳۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بواگنا (به ایتالیایی: Bevagna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
بواگنا ۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۰۱۳ نفر جمعیت دارد و ۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر L'Isle-d'Espagnac خواهرخواندهٔ بواگنا هست.
بیبینا (به ایتالیایی: Bibbiena) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آرتزو واقع شده‌است.
بیبینا ۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد و ۴۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Boulazac خواهرخواندهٔ بیبینا هست.
بیبونا (به ایتالیایی: Bibbona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لیورنو واقع شده‌است.
بیبونا ۶۵٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۱۱ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیچیدیکو (به ایتالیایی: Bicinicco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
بیچیدیکو ۱۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بینتینا (به ایتالیایی: Bientina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیزا واقع شده‌است.
بینتینا ۲۹٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیوناتس (به ایتالیایی: Bionaz) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
بیوناتس ۱۴۲٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیروری (به ایتالیایی: Birori) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
بیروری ۱۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۶ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیساکچیا (به ایتالیایی: Bisaccia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
بیساکچیا ۱۰۱٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیسگنا (به ایتالیایی: Bisegna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
بیسگنا ۴۶٫۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیسنتی (به ایتالیایی: Bisenti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تیرامو واقع شده‌است.
بیسنتی ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلرا (به ایتالیایی: Blera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویتربو واقع شده‌است.
بلرا ۹۲٫۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلوفی (به ایتالیایی: Blufi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پالرمو واقع شده‌است.
بلوفی ۲۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
بوگلیاسکو (به ایتالیایی: Bogliasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان جنوا واقع شده‌است.
بوگلیاسکو ۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر چیویلکوی خواهرخواندهٔ بوگلیاسکو هست.
بوجانو (به ایتالیایی: Bojano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
بوجانو ۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بومپنسیره (به ایتالیایی: Bompensiere) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالتانیستا واقع شده‌است.
بومپنسیره ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۶۳۰ نفر جمعیت دارد.
بوناسولا (به ایتالیایی: Bonassola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لا اسپتزیا واقع شده‌است.
بوناسولا ۹٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۵ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوندنو (به ایتالیایی: Bondeno) یک کومونه و زیستگاه انسانی در ایتالیا است که در استان فرارا واقع شده‌است.
بوندنو ۱۷۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای دیلینگن آن در دانوب و بیهاچ خواهرخوانده‌های بوندنو هستند.
بونئا (به ایتالیایی: Bonea) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
بونئا ۱۱٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۵۷ نفر جمعیت دارد.
بونفرو (به ایتالیایی: Bonefro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
بونفرو ۳۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۹۱ نفر جمعیت دارد.
بونانارو (به ایتالیایی: Bonnanaro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
بونانارو ۲۱٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد و ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونوروا (به ایتالیایی: Bonorva) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
بونوروا ۱۴۹٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۸۳ نفر جمعیت دارد و ۵۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوربونا (به ایتالیایی: Borbona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
بوربونا ۴۶٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۶۴۳ نفر جمعیت دارد و ۷۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوردانو (به ایتالیایی: Bordano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
بوردانو ۱۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۸۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای آلاخوئلا و Montegrotto Terme خواهرخوانده‌های بوردانو هستند.
بورگی (به ایتالیایی: Borghi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فورلی-چزنا واقع شده‌است.
بورگی ۳۰٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
بورگیایو (به ایتالیایی: Borgiallo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
بورگیایو ۷٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
Borgo a Mozzano is a town and "کومونه" in the استان لوکا، in northern توسکانی (ایتالیا), located on the Serchio River.
بوگو ا موتسانو (به ایتالیایی: Borgo a Mozzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لوکا واقع شده‌است.
بوگو ا موتسانو ۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای مارتری، السوند و Treviolo خواهرخوانده‌های بوگو ا موتسانو هستند.
بوگو توسیگنانو (به ایتالیایی: Borgo Tossignano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بولونیا واقع شده‌است.
بوگو توسیگنانو ۲۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورگوفرانکو سول پو (به ایتالیایی: Borgofranco sul Po) یک کومونه در ایتالیا است که در استان منتووا واقع شده‌است.
بورگوفرانکو سول پو ۱۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۸۴۵ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوگوراتو مورمورولو (به ایتالیایی: Borgoratto Mormorolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
بوگوراتو مورمورولو ۱۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
بوروندو (به ایتالیایی: Boroneddu) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
بوروندو ۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۹ نفر جمعیت دارد.
بوریو (به ایتالیایی: Borrello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
بوریو ۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۹۴ نفر جمعیت دارد و ۸۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوروتا (به ایتالیایی: Borutta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
بوروتا ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۹ نفر جمعیت دارد.
بورتسوناسکا (به ایتالیایی: Borzonasca) یک کومونه در ایتالیا است که در استان جنوا واقع شده‌است.
بورتسوناسکا ۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد و ۱۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوسا (به ایتالیایی: Bosa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
بوسا ۱۳۵٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوسکوترکاسه (به ایتالیایی: Boscotrecase) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ناپل واقع شده‌است.
بوسکوترکاسه ۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۷۹۱ نفر جمعیت دارد و ۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوسناسکو (به ایتالیایی: Bosnasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
بوسناسکو ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۶ نفر جمعیت دارد.
بوتیدا (به ایتالیایی: Bottidda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
بوتیدا ۳۳٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۷۸۰ نفر جمعیت دارد و ۳۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنو (به ایتالیایی: Breno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است.
برنو ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۹۸۶ نفر جمعیت دارد و ۳۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برسانا بوتارونه (به ایتالیایی: Bressana Bottarone) یک کومونه و زیستگاه انسانی در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
برسانا بوتارونه ۱۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۳۷ نفر جمعیت دارد.
برسو (به ایتالیایی: Bresso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است.
برسو ۳٫۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۷۶۱ نفر جمعیت دارد.
برتسو دی بدرو (به ایتالیایی: Brezzo di Bedero) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
برتسو دی بدرو ۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹۸۴ نفر جمعیت دارد و ۳۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برینتسیو (به ایتالیایی: Brinzio) یک کومونه و روستا در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
برینتسیو ۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۸۶۲ نفر جمعیت دارد و ۵۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر Chaux خواهرخواندهٔ برینتسیو هست.
بریسوگنه (به ایتالیایی: Brissogne) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
بریسوگنه ۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۷ نفر جمعیت دارد و ۸۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروندیو (به ایتالیایی: Brondello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
بروندیو ۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
بروگنرا (به ایتالیایی: Brugnera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
بروگنرا ۲۹٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹٫۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برونک (به ایتالیایی: Bruneck) یک کومونه و زیستگاه انسانی در ایتالیا است که در التو آدیجه واقع شده‌است.
برونک ۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد و ۸۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای برینیول، گرس-گراو، تیئلت، Szamotuły و Gmina Szamotuły خواهرخوانده‌های برونک هستند.
آرایه‌شناسی (ابهام‌زدایی) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هریت تیلور میل مشهور به هریت هاردی (زاده ۸ اکتبر ۱۸۰۷ در لندن - درگذشته ۳ نوامبر ۱۸۵۸ آوینیون)، فیلسوف و مدافع حقوق زنان بود. همسر دوم او جان استوارت میل، یکی از متفکران برجسته قرن ۱۹ بود. مجموعه نوشته‌های اصلی او را می‌توان در «آثار کامل از هریت تیلور میل» مطالعه نمود.See Mill, Harriet Taylor (1998), Jacobs, Jo Ellen, ed. , The Complete Works of Harriet Taylor Mill (1 ed.), Bloomington, Indiana: University of Indiana Press, retrieved 14 May 2015 گفته می‌شود او تا حد زیادی الهام بخش و تأثیرگذار بر نوشته‌های جان استوارت میل بوده‌است.See Hayek, F.A. (1951), John Stuart Mill and Harriet Taylor, Their Correspondence and Subsequent Marriage (1 ed.), Chicago, Illinois: University of Chicago Press, retrieved 8 December 2012
به جز چند مقاله در مجله یکتاپرستی مخزن ماهانه، تیلور در طول عمر خود تعداد کمی از کارهای خود را منتشر نمود. او، با این حال، تمام کارهای همسرش جان استوارت میل را بازخوانی و اصلاح نمود. در کتاب خاطرات خود، میل هریت را به عنوان نویسنده مشترک بسیاری از کتاب‌ها و مقالات که تحت نام او منتشر شده‌است اعلام می‌کند. او می‌افزوید: «هنگامی که دو نفر افکار و گمانه زنی‌های بسیار مشابهی دارند، اثر کمی از زاویه دید اصالت دارد که قلم در دست کدام یک بوده‌است». آن دو با هم، «مقالات اولیه در باب ازدواج و طلاق» را نوشتند که در ۱۸۳۲ منتشر شد. ماهیت و میزان همکاری آنها موضوعی است که همچنان مورد بحث است.
یوری یا عشق دختران واژه‌ای ژاپنی برای توصیف سبکی است که شامل ابراز علاقه و عشق میان زنان با مضامین همجنس‌گرایی زنانه در لایت ناول‌ها، انیمه‌ها، مانگا‌ها، بازی‌های ویدئویی، ادبیات و رسانه‌های مرتبط ژاپنی می‌شود. این واژه می‌تواند هم بر جنبه‌های جنسی و هم احساسی یک رابطه تمرکز داشته باشد و گاهی توسط طرفداران همجنس‌گرای ژاپنی از عنوان‌های متفاوتی به جای واژهٔ "یوری" همچون "شوجو-آی"، بیَن (شکل مختصر کلمهٔ لزبین)، «اُنا ایکس اُنا» و «زنان کنارهم» استفاده می‌شود.
تم‌های مرتبط با یوری از داستان‌های لزبین ژاپنی در اوایل قرن بیستم سرچشمه می‌گیرد، به ویژه نوشته‌های نوبوکو یوشیا و ادبیات در سبک کلاس اِس (S). مانگایی که هومواروتیسم زن را به تصویر می‌کشد در دهه ۱۹۷۰ در آثار هنرمندان مرتبط با گروه سال ۲۴ (Year 24 Group) به ویژه آثار ریوکو یاماگیشی و ریوکو ایکدا ظاهر شد. این سبک در دهه ۱۹۹۰ محبوبیت بیشتری پیدا کرد؛ تأسیس "یوری شیمای" در سال ۲۰۰۳ به عنوان اولین مجله مانگا که منحصراً به "یوری" اختصاص داشت، و پس از آن جانشین آن "کمیک یوری هیمه" در سال ۲۰۰۵، منجر به استقرار "یوری" به عنوان سبک، نشر گسسته و ایجاد فرهنگ طرفداران "یوری" شد.
به عنوان یک سبک، "یوری" برخلاف همتاهای همجنس‌گرای مرد خود یائویی (که بازار آن مخاطبان زن را تشکیل می‌دهد)، و گی مانگا (که بازار آن مخاطبان همجنس‌گرایی مردانه را تشکیل می‌دهد)، اساساً یک جمعیت‌شناختی جنسیتی مفرد را هدف قرار نمی‌دهد. اگرچه "یوری" از همان ابتدا به عنوان سبکی برای مخاطبان زن ساخته شد، اما آثار "یوری" نیز تولید شده‌اند که مخاطبان مرد را هدف قرار می‌دهند. همان‌طور که در مانگا می‌توان مجلهٔ خواهر "کمیک یوری هیمه" یعنی "کمیک یوری هیمه اس" را مشاهده کرد که مخاطبانش مرد است.
کلمهٔ "یوری" (百合) به معنای واقعی کلمه به «سوسن» ترجمه می‌شود و یک نام زنانه نسبتاً رایج ژاپنی است. نیلوفرهای سفید از دوران رمانتیک ادبیات ژاپن برای نمادی از زیبایی و خلوص در زنان استفاده می‌شده‌است و به‌طور واقعی نمادی از سبک "یوری" است.
در سال ۱۹۷۶، ، ویراستار مجلهٔ همجنس‌گرایی مردانه "بارازوکا"، از واژهٔ یوری‌زُوکو (به معنی قبیلهٔ سوسن) در اشاره به خوانندگان زن مجله در ستونی از نامه‌ها با عنوان "یوری‌زُوکو نو هِیا" استفاده این در حالی است که تمامی زنانی که نامه‌های آن‌ها در "یوری‌زُوکو نو هِیا" ظاهر شده بود لزبین به‌شمار نمی‌رفتند، و به‌طور دقیق مشخص نیست که آیا این ستون نخستین نمونه اصطلاح "یوری" در این زمینه بوده‌است، یا بعدها ارتباطی میان "یوری" و لزبین‌گرایی ایجاد شد. به‌طور مثال مجلهٔ تانبی "آلان" در ژوئیه سال ۱۹۸۳، شروع به انتشار "یوری تسوشین" به عنوان یک ستون تبلیغاتی شخصی برای ارتباط «همجنس‌گرایی زنانه» کرد.
این اصطلاح با مانگای پورنو لزبین از دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شد، همچنین به طور مشخصی کمیک Misuto Managa Magazine Misuto (۱۹۹۶-۱۹۹۹)، به‌شدت گل‌های لیلی نمادین را برجسته کرد.
ساختار واسِئی اِیگو در «عشق دختران» و کوته‌نوشت آن «جی‌اِل» (GL)، احتمالاً به عنوان متضادی در مقابل ژانر عاشقانه مرد با مرد عشق پسرانه با کوته‌نوشت «بی‌اِل» (BL)، در دهه ۲۰۰۰ (میلادی) توسط ناشران ژاپنی پذیرفته شد. در حالی که این اصطلاح به‌طور کلی مترادف با "یوری" در نظر گرفته می‌شود، در موارد نادر از آن برای نشان دادن رسانه‌های "یوری" که از نظر جنسی واضح است؛ استفاده می‌شود.
در دهه ۱۹۹۰، طرفداران غربی از عبارت شوجو-آی (Shōjo-ai,少女愛, به معنای «عشق دختر») برای توصیف آثار "یوری" که رابطه جنسی آشکار را به تصویر نمی‌کشند استفاده کردند.
نوبوکو یوشیا یکی از اولین نویسندگان ژاپنی بود که در مورد عشق بین زنان آثاری تولید کرد، او رمان‌نویس فعال در دوره‌های تایشو و شووا بود. یوشیا از پیشگامان ادبیات لزبین ژاپنی از جمله سبک کلاس اس در اوایل قرن بیستم بود. آثار او بسیاری از ایده‌ها و حرکات رایج را رواج داد که سبک "یوری" را برای سال‌های آینده به دنبال داشت. داستان‌های کلاس اِس دلبستگی‌های لزبین را به‌عنوان روابط عاطفی شدید و در عین حال افلاطونی به تصویر می‌کشند که قرار است با فارغ‌التحصیلی از مدرسه، ازدواج یا مرگ محدود شوند. ریشه این سبک تا حدی در این باور معاصر است که عشق همجنس‌گرا بخشی گذرا و عادی از رشد زنان است که به دگرجنسگرایی و مادری منجر می‌شود. کلاس اِس در دهه ۱۹۳۰ از طریق مجلات دخترانه ژاپنی توسعه یافت، اما در نتیجهٔ سانسور دولتی که توسط جنگ دوم چین و ژاپن در سال ۱۹۳۷ ایجاد شد، کاهش یافت. اگرچه هوموسوشیالیتی بین دختران دوباره به‌عنوان موضوع مشترک "شوجو" مانگا (کمیک برای دختران) پس از جنگ ظاهر شد، محبوبیت کلاس اِس به تدریج به نفع آثار متمرکز عاشقانه‌های زن و مرد کاهش یافت.
به طور سنتی، داستان‌های کلاس اِس بر پیوندهای عاطفی قوی بین یک کلاس برتر و یک کلاس مبتدی، یا در موارد نادر، بین دانش آموز و معلمش تمرکز می‌کنند. مدارس خصوصی دخترانه یک محیط معمول برای داستان‌های کلاس اِس هستند که به‌عنوان یک دنیای همجنس‌گرایی مختص زنان به تصویر کشیده می‌شود. آثار در این سبک به شدت بر زیبایی و معصومیت قهرمانانشان تمرکز دارند، موضوعی که در "یوری" تکرار می شود. منتقدان به طور متناوب کلاس اِس را به عنوان یک سبک متمایز از "یوری" در نظر گرفته اند، به عنوان یک «پروتو-یوری»، و جزء یوری.
در ۱۹۷۰، ماساکو یاشیرو هنرمند مانگا یک مانگای "شوجو" با "نام شیکورتو رابو" シークレットラブ, Secret Love) Shīkuretto Rabu, به معنای عشق مخفی) که تمرکز آن بر روی مثلث عشقی میان دو دختر و یک پسر بود منتشر کرد. به عنوان اولین مانگای غیر کلاس اس که روابط صمیمی بین زنان را به تصویر کشیده‌است، "شیکورتو رابو" از نظر برخی محققان اولین اثر در سبک "یوری" است. از آنجا که یاشیرو و "شیکورتو رابو" نسبتاً مبهم هستند و کار تا حدی بر عاشقانه زن و مرد متمرکز است، اکثر منتقدان "شیروی هیا نو فوتاری" ("Shiroi Heya no Futari") را که در سال ۱۹۷۱ توسط ریوکو یاماگیشی منتشر شد، به عنوان اولین مانگای "یوری" می‌شناسند.
تا دههٔ ۱۹۹۰، فرمول داستان تراژیک در مانگا محبوبیت آن را کاهش داده بود. Sources: "Watashi no Ibasho wa Doko ni Aruno?" by Yukari Fujimoto (), "Otoko Rashisa to Iu Byōki? Pop-Culture no Shin Danseigaku" by Kazuo Kumada (), and "Yorinuki Dokusho Sōdanshitsu" ().
"یوری" به عنوان یک سبک، روابط صمیمانه بین زنان را به تصویر می‌کشد، دامنه‌ای که به‌طور کلی شامل عشق رمانتیک، دوستی‌های شدید، عشق معنوی و رقابت تعریف می‌شود. در حالی که لزبین‌گرایی موضوعی است که معمولاً با «یوری» مرتبط است، اما همهٔ شخصیت‌های رسانه‌های "یوری" لزوماً غیردگرجنس‌گرا نیستند. وِلکر خلاصه می‌کند: این موضوع که آیا شخصیت‌های "یوری" همجنس‌گرا هستند یا خیر، «مسئله‌ای بسیار پیچیده‌است». این سؤال که آیا یک شخصیت در یک اثر "یوری" لزبین است یا دوجنسگرا را تنها در صورتی می‌توان تعیین کرد که شخصیت خود را با این عبارات توصیف کند، اگرچه اکثر آثار "یوری" به صراحت این موضوع را تعریف نمی‌کنند. گرایش جنسی شخصیت‌های آن‌ها و در عوض موضوع را به تفسیر خواننده بسپارید. ریکا تاکاشیما اشاره می‌کند که طرفداران غربی و ژاپنی اغلب انتظارات متفاوتی برای سطح صمیمیت نشان داده شده در "یوری" دارند، که او آن را به تفاوت‌های فرهنگی بین گروه‌ها نسبت می‌دهد. او خاطرنشان می‌کند که آثار "یوری" که از محبوبیت بین‌المللی برخوردار هستند، معمولاً صریح هستند و بر روی «دختران بامزه‌ای که با یکدیگر معاشرت می‌کنند» متمرکز هستند، در حالی که طرفداران ژاپنی «مایل به خواندن بین سطرها، برداشتن نشانه‌های ظریف، و با استفاده از تخیل خود، ملیله‌های غنی از معنا را از نخ‌های کوچک می‌بافند.»
تفاوت در انتظارات شناسایی شده توسط تاکاشیما همچنین بر نحوه درک و طبقه‌بندی آثار یوری توسط مخاطبان مختلف تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، در حالی که در غرب "سیلور مون" به عنوان یک سریال دخترانهٔ جادویی با عناصر "یوری" در نظر گرفته می‌شود، در ژاپن این سریال توسط مجلات "یوری" به عنوان یک «اثر یادبود» در این سبک در نظر گرفته می‌شود. مثال "سِیلور مون" بیشتر نشان می‌دهد که چگونه طرفداران، به جای ناشران یا خالقان، اغلب تعیین می‌کنند که آیا یک اثر «یوری» است یا خیر. "سیلور مون" به عنوان یک مانگا یا انیمه "یوری" ساخته نشد، بلکه بر اساس نحوهٔ تفسیر و مصرف این اثر توسط طرفداران "یوری"، «به یک متن "یوری" تبدیل شد».
اگرچه "یوری" از نظر تاریخی و موضوعی با شوجو مانگا از زمان ظهور آن در دههٔ ۱۹۷۰ پیوند خورده‌است، اما آثار یوری در همهٔ گروه‌های جمعیتی، نه تنها "شوجو" (دختران)، بلکه "جوزی" (زنان بزرگسال)، "شونن" (پسران) و "سینن" (مردان بزرگسال) برای مانگا منتشر شده‌است. آثار "شوجو یوری" تمایل دارند بر روی روایت‌های خیالی و الهام‌گرفته از افسانه تمرکز کنند که شخصیت‌های «شاهزاده دختر» الهام گرفته از تاکارازوکا ریوو را بت می‌کنند، در حالی که آثار "یوری" در جمعیت‌شناسی جوزی تمایل دارند زوج‌های همجنس زن را با درجهٔ بیشتری از واقع‌گرایی به تصویر بکشند. مانگای "شونن" و "سینن"، برعکس تمایل دارند از یوری برای به تصویر کشیدن روابط بین «دختران بی گناه مدرسه» و «لزبین‌های درنده» استفاده کنند. مجلات مانگا که به‌طور انحصاری به "یوری" اختصاص داده شده‌است، تمایل دارند با یک جمعیت‌شناسی خاص مطابقت نداشته باشند، و بنابراین شامل محتوایی از عاشقانه‌های دخترانه تا محتوای جنسی صریح هستند.
اکثر داستان‌های "یوری" منتشر شده در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تراژدی بودند که بر روابط محکوم به‌فنا که به جدایی یا مرگ ختم می‌شود تمرکز داشتند (به بالا مراجعه کنید). یوکاری فوجیموتو، یک محقق مانگا در دانشگاه میجی، خاطرنشان می‌کند که طرح تراژیک "شیروی هیا نو فوتاری" ("Shiroi Heya no Futari") به یک کهن الگوی رایج داستان "یوری" تبدیل شد که او آن را «کرایمسون رُز اَند کَندی» می‌نامد. در اینجا، «کَندی» یک شخصیت است که «رُز» را تحسین می‌کند و رُز یک شخصیت دیگر است. رُز عموماً قد بلندتر است، موهای بلند تیره و رفتاری جدی دارد، در حالی که کَندی از نظر جسمی کوچکتر است، موهای روشن‌تر و شخصیتی ساده لوح دارد. دلبستگی بین کَندی و رُز موضوع شایعات یا حتی باج‌گیری‌ها می‌شود، حتی در حالی که کُندی و رُز تصدیق می‌کنند که رابطه‌شان عاشقانه شده‌است. داستان با مرگ رُز به پایان می‌رسد تا از کَندی در برابر رسوایی محافظت کند. در حالی که محبوبیت فرمول‌های داستان تراژیک در "یوری" در دههٔ ۱۹۹۰ کاهش یافت، داستان قدیمی رُز و کَندی همچنان بر داستان‌های "یوری" معاصر تأثیر می‌گذارند، به ویژه آنهایی که روابط "سنپای" و "کوهای" را به تصویر می کشند مانند "شکوفه به تو" (Bloom Into You).
برخلاف "یائویی"، جایی که تصاویر صریح از اعمال جنسی، عادی هستند و داستان‌ها به‌طور معمول با زوج اصلی در آمیزش جنسی مقعدی جذاب می‌شوند، "یوری" به‌طور کلی از تصاویر صحنه‌های جنسی گرافیکی جلوگیری می‌کند؛ اعمال جنسی در یوری به ندرت بیشتر بوسیدن لب‌ها و مالیدن سینه‌ها است. کازومی ناگایکه از دانشگاه اویتا خاطرنشان می‌کند که شخصیت‌های "یوری" معاصر به ندرت با دوگانگی‌های بوچ و فِمه (butch and femme) یا با پویایی‌های seme و uke معمول در یائوی مطابقت دارند. با این حال، او استدلال می‌کند که «این به این معنی نیست که در رسانه‌های "یوری" میل جنسی زنانه از بین می‌رود»، بلکه اجتناب عمومی از رابطه جنسی در رسانه‌های "یوری" «به وضوح از اهمیتی نشأت می‌گیرد که به پیوند معنوی زن و زن داده می‌شود.»
در اواسط دهه ۱۹۹۰ و اوایل سال ۲۰۰۰، برخی از مجلات سبک زندگی لزبین ژاپنی شامل بخش‌های مانگا بودند از جمله مجلات "اَنیس" ("Anise") (۱۹۹۶–۱۹۹۷، ۲۰۰۱–۲۰۰۳) و "فراین" ("Phryné") (۱۹۹۵). "کارمیلا" یک نشریه لزبین اروتیک، گلچینی از مانگای لزبین به نام «"فقط دخترها"» (" Girl's Only") منتشر کرد. علاوه بر این، "میست" (۱۹۹۶–۱۹۹۹) یک مجله مانگای کمیک برای زنان، شامل مانگای جنسی با مضمون لزبین به عنوان بخشی از بخش اختصاص داده شده به موضوعات مورد علاقه لزبین بود.
اولین نشریه‌ای که به صورت "یوری" به بازار عرضه شد از گلچین ادبی مانگای مجله سان، "یوری شیمای" بود که بین ژوئن ۲۰۰۳ تا نوامبر ۲۰۰۴ به صورت اقساط سه‌ماهه منتشر شد و تنها با پنج شماره به پایان رسید. پس از توقف فعالیت مجله، "کمیک یوری هیمه" توسط ایچیجینشا در ژوئیهٔ ۲۰۰۵ به عنوان احیای این مجله راه اندازی شد، که حاوی مانگای بسیاری از نویسندگانی بود که کارهایی را در سریال "یوری شیمای" منتشر کرده بودند. همانند پیشینیان خود، "کمیک یوری هیمه" نیز سه‌ماهه منتشر شد، اما تنها از ژانویه ۲۰۱۱ تا دسامبر ۲۰۱۶ و پس از آن ماهانه شد. مجلهٔ خواهر "کمیک یوری هیمه"، به نام "کمیک یوری هیمه اس"، به عنوان یک نشریهٔ فصلی توسط ایچیجینشا در ژوئن ۲۰۰۷ راه اندازی شد. برخلاف "یوری شیمای" یا "کمیک یوری هیمه"، "کمیک یوری هیمه اس" مخاطبان مرد را هدف قرار داده بود. با این حال، در سال ۲۰۱۰ با "کمیک یوری هیمه" ادغام شد. ایچیجینشا از ژوئیه ۲۰۰۸ اقتباس‌هایی از آثار "کمیک یوری هیمه" و رمان‌های اصلی "یوری" را تحت عنوان لایت ناول "شوجو" به نام "ایچیجینشا بونکو اس" ("Ichijinsha Bunko Iris") منتشر کرد.
زمانی که "کمیک یوری هیمه" به ایجاد بازار کمک کرد، چندین گلچین دیگر "یوری" منتشر شد، مانند ""، "هیراری (Hirari)", "میبائی (Mebae)", "یوری دریل (Yuri Drill)", "یوری + کانوجو (Yuri + Kanojo)", و "اِکلِر (Eclair)". هوبونشا نیز مجلهٔ "یوری" خود را با عنوان "تسوبومی" ("Tsubomi") از فوریهٔ ۲۰۰۹ تا دسامبر ۲۰۱۲ در مجموع ۲۱ شماره منتشر کرد. پس از یک کمپین موفقیت‌آمیز سرمایه‌گذاری جمعی، مجله گلچین "یوری" "گالِت" ("Galette") متعلق به خالق در سال ۲۰۱۷ راه اندازی شد.
اولین شرکتی که مانگا با مضمون لزبین در آمریکای شمالی منتشر کرد، بازوی انتشاراتی یوریکون اِی‌اِل‌سی بود. از آثار آنها می‌توان به "ریکا تی‌تی‌ئی کانجی؟!" (?!Rica 'tte Kanji) اثر ریکا تاکاشیما (۱۹۹۵–۱۹۹۶) و گلچین سالانهٔ "یوری" مانگای "یوری مونوگاتری" اشاره کرد، که هر دو در سال ۲۰۰۳ منتشر شدند. دومی داستان‌هایی از سازندگان آمریکایی، اروپایی و ژاپنی، از جمله آکیکو موریشیما، آلثیا کیتون، کریستینا کولهی، تومومی ناکاسورا و اریکو تادنو را جمع‌آوری می‌کند. این آثار از داستان‌های فانتزی گرفته تا داستان‌های واقع گرایانه تر با موضوعاتی مانند آشکارسازی و گرایش جنسی را شامل می‌شود.
علاوه بر انتشارات ای‌ال‌سی، سون سیز انترتیمنت مستقر در لس آنجلس نیز با نسخهٔ انگلیسی عناوین معروفی مانند "کاشی‌ماشی: ملاقات دختر با دختر "(۲۰۰۴–۲۰۰۷) و "وحشت توت‌فرنگی!"، (۲۰۰۳–۲۰۰۷) در این سبک حضور داشته‌است. در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶، سون سیز اعلام کرد خط تخصصی مانگای "یوری" را راه‌اندازی می‌کند که شامل عناوینی مانند "وحشت توت فرنگی"، "آخرین یونیفرم" (۲۰۰۴–۲۰۰۶) و "کمیک یوری هیمه" و تألیفاتی مانند "وویس‌فول" (۲۰۰۴–۲۰۰۶) و "عشق اول خواهران" (۲۰۰۳–۲۰۰۸) است. بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳، جی‌مانگا که اکنون از بین رفته‌است، قبل از اینکه خدمات آن در ۱۳ مارس ۲۰۱۳ پایان یابد چندین عنوان "یوری" را در پلتفرم اشتراک دیجیتال خود منتشر کرد. از سال ۲۰۱۷، ویز مدیا و ین پرس، و در سال ۲۰۱۸ توکیوپاپ، شروع به انتشار مانگای "یوری" کردند. کودانشا کامیکز اولین انتشار خود را از مانگای "یوری" و "یائوی" در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد و همچنین مانگای دیجیتال یک اثر جدید را با تخصص در مانگای یوری دوجین راه اندازی کرد.
همان‌طور که "یوری" در خارج از ژاپن به رسمیت شناخته شد، برخی از هنرمندان شروع به ساخت مانگای اصلی به زبان انگلیسی کردند که به عنوان "یوری" یا دارای عناصر و داستان‌های فرعی "یوری" برچسب خورده بودند. نمونه‌های اولیهٔ کمیک‌های یوری انگلیسی زبان اصلی عبارتند از "استدی بیت" (Steady Beat) (۲۰۰۳) توسط ریوِکا لافیل و "۱۲ روز" (12 Days) (۲۰۰۶) توسط ژوئن کیم، که بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ منتشر شدند. علاوه بر این، رمان‌های بصری توسعه‌یافته انگلیسی و بازی‌های مستقل بیشتری به عنوان بازی‌های "یوری" به بازار عرضه شده‌اند. همچنین "یوری گیم جم" به این امر کمک کرده‌است، "یوری گیم جم" یک گیم جم است که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و به‌طور سالانه برگزار می‌شود.
در اواسط دههٔ ۲۰۱۰، بازی‌های ویدئویی "یوری" نیز شروع به ترجمهٔ رسمی به زبان انگلیسی کردند. در سال ۲۰۱۵، مانگاگیمر اعلام کرد که "بوسه‌ای برای گلبرگ‌ها" (A Kiss for the Petals) را منتشر خواهد کرد، اولین مجوز یک بازی "یوری" که دارای ترجمهٔ انگلیسی است. مانگاگیمر در سال ۲۰۱۶ اقدام به انتشار "ارواح خویشاوند بر بام" (Kindred Spirits on the Roof) کرد که یکی از اولین رمان‌های بصری بزرگسالان بود که بدون سانسور در فروشگاه استیم منتشر شد.
در حالی که "یوری" در آثار زنانهٔ (شوجو، جوسی) نشأت گرفته‌است، این سبک با گذشت زمان تکامل یافته و مخاطبان مرد را نیز هدف قرار می‌دهد. مطالعات مختلفی برای بررسی جمعیت فندوم "یوری" انجام شده‌است.
اولین مجله‌ای که جمعیت خوانندگان خود را مطالعه کرد، یوری شیمای (۲۰۰۳–۲۰۰۴) بود که نسبت زنان را تقریباً ۷۰ درصد تخمین زده بود که اکثریت آنها یا نوجوان یا زنانی در دههٔ سی زندگی بودند که قبلاً به مانگای شوجو و یائویی علاقه داشتند. در ۲۰۰۸، ایچیجینشا برای دو مجله "کمیک یوری هیمه" و "کمیک یوری هیمه اس" خود یک مطالعه جمعیت شناختی انجام داد، اولین مورد برای زنان و دومین مورد برای مردان بود. این مطالعه نشان می‌دهد که ۷۳٪ از خوانندگان کمیک "یوری هیمه" را زنان و مردان ۶۲ درصد را تشکیل می‌دهند. ناشر خاطرنشان کرد، با این حال خوانندگان مجله دومی نیز تمایل به خواندن اولین مجله داشتند که منجر به ادغام آنها در سال ۲۰۱۰ شد. با توجه به سن زنان برای "کمیک یوری هیمه"، ۲۷٪ از آنها زیر ۲۰ سال سن داشتند، ۲۷٪ بین ۲۰ تا ۲۴ سال، ۲۳٪ بین ۲۵ تا ۲۹ سال و ۲۳ درصد بالای ۳۰ سال. از سال ۲۰۱۷، گفته می‌شود نسبت مردان و زنان به حدود ۶:۴ تغییر یافته‌است، تا حدی به لطف ادغام "کمیک یوری هیمه اس" و خوانندگان بیشتر مرد، "یورو یوری" را با خود به ارمغان آورد.
وِرِنا مِیسِر مطالعه ای در مورد جمعیت فندوم "یوری" در ژاپن بین سپتامبر و اکتبر ۲۰۱۱ انجام داد. این مطالعه که عمدتاً به سمت انجمن "یوری کومیو!" و شبکه اجتماعی میکسی متمرکز شده بود، در مجموع ۱٬۳۵۲ پاسخ معتبر دریافت کرد. این مطالعه نشان داد که ۵۲٫۴٪ از پاسخ دهندگان زن بودند، ۴۶٫۱٪ مرد بودند و ۱٫۶٪ بی جنسیت بودند. گرایش شرکت کنندگان نیز درخواست شد و آنها به دو دسته «دگرجنس‌گرا» و «غیر دگرجنس‌گرا» تقسیم شدند. نتایج بدین شرح بود: ۳۰٪ زنان غیر دگرجنس‌گرا، ۱۵٫۲٪ زنان دگرجنس‌گرا، ۴٫۷٪ مردان غیر دگرجنس‌گرا، ۳۹٫۵٪ مردان دگرجنس‌گرا و ۱٫۲٪ «غیره» بودند. در مورد سن، ۶۹ درصد از پاسخ دهندگان بین ۱۶ تا ۲۵ سال سن داشتند. مطالعه مِیسر (Maser) این تصور را داشت که طرفداران "یوری" تا حدودی به‌طور مساوی بین مردان و زنان تقسیم شده‌اند، همچنین وجود جنسیت‌های مختلف در طرفداران را نیز برجسته کرد.
در حالی که اصطلاح "یوری" مترادف با لزبین‌گرایی در غرب است، رابطهٔ بین "یوری" و لزبین‌گرایی در ژاپن ضعیف تر است. در حالی که "یوری" در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ژاپن به شدت با لزبین‌گرایی ارتباط داشت، رابطه بین اصطلاحات با گذشت زمان ضعیف شده‌است. اگرچه طرفداران، روزنامه نگاران و ناشران ژاپنی می‌گویند که "یوری" و لزبین‌گرایی دارای ویژگی‌های مشترکی هستند، اما این دو اغلب به‌طور خاص به عنوان مفاهیم تفکیک می‌شوند. ویرایشگر "کمیک یوری‌هیمه" سیتارا ناکامورا اظهار داشت که «به‌طور کلی، "یوری" در مورد روابط لزبین با ارتباط جسمانی نیست.» مجلات لزبین ژاپنی و کوئیر در دههٔ ۱۹۹۰ غالباً با ادغام "یوری" با لزبین‌گرایی مخالفت می‌کردند که احتمالاً دلیل مخالفت آن‌ها ارتباط قبلی آن با پورنوگرافی مردانه بود.
اِرین سوبرامیان از یوریکون، توضیح می‌دهد که اکثر مردم ژاپن اصطلاح «لزبین» را به عنوان توصیف «افراد غیرطبیعی در پورنوگرافی» یا «افراد عجیب در کشورهای دیگر» توصیف می‌کنند. مِیسِر معتقد است که "یوری" سبکی است که قبل از هویت جنسی بر آرمان‌های زیبایی، پاکی، بی گناهی و معنویت متمرکز شده‌است؛ و تمرکز بر «ارتباط بین قلبها» است تا «ارتباط بین بدنها». ناگایکه در تحلیل نامه‌های منتشر شده در "کمیک یوری هیمه" اشاره می‌کند که بسیاری از خوانندگان زن این مجله خودشان را دگرجنس گرا معرفی می‌کنند؛ بنابراین او معتقد است که "یوری" بیشتر با هوموسوشیالیتی (homosociality) هماهنگ است تا با همجنس‌گرایی، حتی اگر این دو مفهوم متقابل یکدیگر نباشند.
ناگایک استدلال می‌کند که "یوری" محصول جانبی "شوجو کیودوتای" (少女 共同体 , shōjo kyōdōtai، به معنای «اجتماع دختران») است، که در مدارس دخترانه قبل از جنگ در ژاپن شکل گرفت. دختران نوجوان که از تأثیر پدرسالاری جدا شده بودند، «"فرهنگ شوجو"» را ایجاد کردند که از ادبیات کلاس اِس برای انتشار و به اشتراک گذاری کدهای فرهنگی هوموسوشیال استفاده می‌کرد. اگرچه این فرهنگ در آگاهی دادن به نگرش دختران در مورد زنانگی و استقلال قابل توجه بود، اما در نهایت زودگذر بود؛ پس از ترک محیط تک جنسیتی مدرسه، دختران تابع انتظارات مردسالارانه از ازدواج و خانواده شدند.
از آنجا که آموزش مختلط در دوران پس از جنگ رایج شد و ادبیات کلاس اِس به عنوان ابزاری برای انتشار پیوندهای هوموسوشیال رو به زوال نهاد، مبدل‌پوشی و "یائویی" به عنوان شیوه‌های اصلی ادبیات برای انتقاد و مقاومت در برابر پدرسالاری در زنان ظاهر شد. ظهور "یوری" اجازهٔ بازگشت هوموسوشیالتی به سبک اِس را داد که همجنس‌گرایی جزء آن است. بنابراین، ناگایک ادعا می‌کند که "یوری" با دید سیاسی لزبین‌گرایی که توسط فیلسوفانی مانند مونیک ویتیگ مورد حمایت است، مطابقت ندارد و لزبین‌گرایی را سرنگون کننده «تفسیر سیاسی و جامعه شناختی هویت زنان» می‌داند. در عوض، "یوری" به دیدگاه آدرین ریچ در مورد «پیوستار لزبین» نزدیک است که به دنبال براندازی دگرجنس‌گرایی اجباری است.
مؤسسه پژوهشی باغبانی و کشاورزی موسسه‌ای است که در کنت، انگلستان واقع شده و در مورد باغبانی و کشاورزی پژوهش می‌کند. تخصص این مؤسسه در تولید میوه و موسسه‌ای خصوصی است.
النا گئورگی (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۵) خوانندهٔ رومانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۹ نماینده رومانی بود.
کاترینا و دویز باند اهل انگلستان است.
آن ها در سال ۱۹۹۷ برنده مسابقه یوروویژن شد.
عشق اول دومین آلبوم یروما پیانیست کره جنوبی است.
لی رو-ما (کره‌ای: 이루마 متولد ۱۵ فوریه ۱۹۷۸) که او را بیشتر با نام هنری یروما (کره‌ای: 이루마) می‌شناسند، یک پیانیست و آهنگ ساز اهل کره جنوبی است. یروما اغلب کنسرت‌های خود را در آسیا، اروپا و شمال آمریکا انجام می‌دهد. آلما ماتر او، دانشگاه کینگز لندن به محبوبیت او در اروپا کمک کرد.
در میان محبوب‌ترین قطعه‌های او می‌توان به «در تو رود جریان دارد» (به انگلیسی: River Flows in You)، «بوسه باران» (به انگلیسی: Kiss the Rain)، و «شاید» (به انگلیسی: May Be) اشاره کرد. محبوب‌ترین آلبوم یروما عشق اول (به انگلیسی: First Love) است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
سبک موسیقی ییروما در درجه اول بر سبک نیوایج تمرکز می‌کند و گفته می‌شود که در موسیقی‌های کلاسیک معاصر در نمرات فیلم یا فیلم‌های تلویزیونی مشابه است.
لیلی یا لی‌لی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
ابیی () منطقه‌ای است به مساحت ۱۰٬۵۴۶ کیلومتر مربع در سودان که بر پایه قطعنامه نزاع ابیی (پروتکل ابیی) در سال ۲۰۰۴ به آن «وضعیت اداری ویژه» اعطا شد. این قطعنامه بخشی بود از توافق جامع صلح که پایان‌بخش دومین جنگ داخلی سودان بود.
مالکیت منطقه ابیی مورد ادعای سودان جنوبی است اما هم‌اینک کنترل آن در دست دولت سودان است. مرکز منطقه ابیی شهر ابیی است.
لوتی خیزاب دم‌قرمز نام یک گونه از تیره لوتی خیزآب است.
هریت بالدوین کرایتون (زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۰۹ – درگذشته ۹ژانویه ۲۰۰۴) آموزگار، گیاه‌شناس و نسل‌شناس آمریکایی بود.
او در دلاوان، ایلینوی به دنیا آمد. کرایتون در سال ۱۹۲۹ از کالج ولسلی فارغ‌التحصیل شده و در سال ۱۹۳۳ برای تکمیل مدرک دکترایش به دانشگاه کرنل رفت. در طی زمانی که در کرنل بود در رشتهٔ سیتوژنتیک با باربارا مک‌کلینتاک همکاری کرد. آن دو در سال ۱۹۳۱ مقالهٔ بسیار مهمی را منتشر کردند که در آن کراسینگ‌اور را برای اولین بار توصیف کردند. این مقاله که بخشی از تز دکترای او بود، مدرکی برای اثبات این مطلب که کرموزوم‌ها حاوی اطلاعات ژنتیکی هستند و آنها را با هم مبادله می‌کنند و بنابراین ژن‌های حاوِیِ خصوصیت‌های فیزیکی روی کرموزوم‌ها هستند را فراهم کرد. باربارا مک‌کلینتاک راهنمای او در نوشتن تز دکترایش بود.Kass, Lee B. 2005c. Harriet Creighton: Proud botanist. Plant Science Bulletin. 51(4): 118-125. Available online, December 2005: http://www.botany.org/PlantScienceBulletin/PSB-2005-51-4.php#HARRIET ; Kass, L. B. and Chomet, P. 2009. Barbara McClintock, Pgs. 17-52, in J. Bennetzen and S. Hake, Editors, Handbook of Maize: Genetics and Genomics. Springer
او بعد از تکمیل دکترایش در دانشگاه کرنل و کالج کنتیکت تدریس کرد؛ و سپس به ولسلی برگشته و تا سال ۱۹۷۴ که بازنشسته شد در آنجا تدریس کرد. در جنگ جهانی دوم از کارش مرخصی گرفته و در نیروی دریایی آمریکا خدمت کرد.Kass, Lee B. 2005c. Harriet Creighton: Proud botanist. Plant Science Bulletin. 51(4): 118-125. Available online, December 2005: http://www.botany.org/PlantScienceBulletin/PSB-2005-51-4.php#HARRIET ; Kass, Lee B. 2007a. Harriet B. Creighton (1909-2004), on Women Pioneers in Plant Biology, American Society of Plant Biologists website, Ann Hirsch editor. Published online, February 2007: http://www.aspb.org/committees/women/pioneers.cfm#Creighton ; Kass, Lee B. 2007b. Barbara McClintock (1902-1992), on Women Pioneers in Plant Biology, American Society of Plant Biologists website, Ann Hirsch editor. Published online, March 2007: http://www.aspb.org/committees/women/pioneers.cfm#McClintock
؛ کتاب‌شناسی
سینه‌لختی یا برهنگی بالاتنه به حالتی از ظاهر شدن زنان در مکان‌ها و معابر عمومی اشاره دارد که در آن بالاتنهٔ زن شامل پستان‌ها و نوک پستان‌ها قابل رؤیت و برهنه باشد.
نوکیا لومیا ۹۲۵ یک گوشی هوشمند از سری لومیا که توسط شرکت نوکیا توسعه یافته‌است و از سیستم عامل ویندوز فون ۸ مایکروسافت استفاده می‌کند. این در حالی است که کاربران به محض کار کردن با این گوشی می‌توانند به روزرسانی به ویندوز ۸٫۱ را دریافت نمایند. این گوشی برای اولین بار در ۱۴ مه ۲۰۱۳ به عنوان جایگزینی برای گوشی نوکیا لومیا ۹۲۰ معرفی شد و سپس در ژوئن ۲۰۱۳ به بازار عرضه شد. "لومیا ۹۲۵" دارای قاب فلزی در پشت می‌باشد که مقاومت این گوشی را در برابر ضربه بالا برده‌است.
چهار مرد عادل () نام رمانی اثر ادگار والاس است.
این رمان که در سبک دلهره‌آور و هیجانی نوشته شده است در سال ۱۹۰۵ میلادی منتشر شده که درباره چهار شخصیت به نام‌های جورج مانفرد، لئون گونزالس، ریموند پویکارت و تری بوده می‌باشد.
ادگار والاس (؛ – ) روزنامه‌نگار، نمایش‌نامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، رمان‌نویس و نویسنده اهل بریتانیا بود.از مهم‌ترین آثار وی میتوان به چهار مرد عادل و خلق شخصیت کینگ کونگ به همراه مریان کوپر اشاره کرد. همچنین از داستان‌ها و کتاب‌های وی فیلم‌هایی همچون ترور (۱۹۲۸)، ترور (۱۹۳۸)، سگ باسکرویل، کینگ کونگ، گاه‌شماری (۱۹۳۱) و گاه‌شماری (۱۹۴۸) ساخته شده است.
فردریک "فرد" دوگلاس روسر III (زاده ۲ نوامبر ۱۹۸۳)، که در رینگ مسابقات با نام درن یانگ بهتر شناخته می‌شود، یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است. او در حال حاضر استخدام کمپانی دبلیودبلیوئی است. از زمانی که در دبلیودبلیوئی مشغول به کار شده، یک‌بار قهرمان کمربند تگ تیم همراه با تایتوس اونیل، تحت عنوان گروه د پرایم تایم پلیرز شده‌است.
عنکبوت هراسی (Patricia Bowen (ed.), "Internal Medicine Words", Rayve Productions, 1997, p. 18. از ، "آراخنه", «عنکبوت» و ، "فوبوس", «ترس») یکی از هراس‌های ویژه که شامل ترس از عنکبوت و دیگر عنکبوتیان مانند کژدم‌هاست.Heather Hatfield. "The Fear Factor: Phobias". Webmd.com یکی از روش‌های درمان مبتلایان به عنکبوت‌هراسی در روان‌پزشکی، درمان از طریق مواجهه با تصویر مجازی عنکبوتیان است. عنکبوت‌هراسی در بین ۳٫۵ تا ۶٫۱ درصد جمعیت دیده می‌شود.
اگر شما ترس از عنکبوت داشته باشید، احتمالاً از راه خود منحرف خواهید شد تا با عنکبوت تماسی نداشته باشید. اگر عنکبوتی را در خانه‌تان پیدا کنید احتمالاً یکی از این دو کار را انجام خواهید داد: جیغ زدن و فرار کردن یا در جایتان خشکتان می‌زند. ممکن است خودتان قادر نباشید عنکبوت را به دام بیندازید یا بکشید، بنابراین برای رهایی از این شرایط به اعضای خانواده یا یک دوست کمک می‌گیرید. اگر شما تنها باشید در واقع ممکن است ترجیح دهید خانه را ترک کنید تا بخواهید با آن عنکبوت مواجه شوید.
در نهایت ممکن است خودتان را در تلاش برای دور شدن از عنکبوت‌ها محدود کنید. سفرهای پیاده‌روی و چادر زدن ممکن است برای شما دشوار یا غیرممکن باشد. شما حتی ممکن است دغدغه بازدید از باغ وحش یا شرکت در ورزش‌هایی که خارج از محدوده زندگی است را داشته باشید.
کارشناسان هنوز مطمئن نیستند دلایل ترس از عنکبوت چیست. با این حال چند نظریه وجود دارد. یکی از رایج‌ترین نظریه‌ها توسط روانشناسان فرگشتی مطرح شده‌است. این دیدگاه نشان می‌دهد که ترس از عنکبوت یک روش بقا برای اجداد ما بود. علی‌رغم اینکه اغلب عنکبوت‌ها سمی هستند، با این حال اکثر آن‌ها برای انسان تهدیدی نیستند. ترس از عنکبوت احتمالاً باعث بقاء و تولیدمثل انسان می‌شود.
دیگر روانشناسان ادعا می‌کنند بسیاری از حیوانات مانند ببرها و کروکدیل‌ها برای انسان‌های اولیه بیشتر تهدیدکننده بودند. با این حال ترس از این حیوانات معمول نیست؛ بنابراین این روانشناسان معتقدند به احتمال فراوان ترس از عنکبوت بیشتر بر اساس باورهای فرهنگی نسبت به ماهیت عنکبوت‌ها است.
مثل همه فوبیاهای خاص، ترس از عنکبوت اغلب با روان درمانی به خصوص تکنیک‌های شناختی – رفتاری، معالجه می‌شود. درمان شناختی – رفتاری (CBT) بر روی قطع افکار خودکار منفی تمرکز دارد که با ترس از شیء یا موقعیت مرتبط است و آن‌ها را با افکار منطقی تری عوض می‌کند. روش‌های مورد استفاده ممکن است شامل موارد زیر باشند:
برخی تحقیقات جدید نشان داده‌است که درمان واقعیت مجازی که در آن فرد مبتلا به فوبیا با عنکبوت‌های مجازی روبرو می‌شود ممکن است به خوبی روش قدیمی تری که فرد به تدریج در معرض زندگی با عنکبوت قرار می‌گیرد، جواب دهد. در برخی افراد، همچنین داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب ممکن است برای درمان ترس از عنکبوت استفاده شود.
دوا (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل هند است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بَلِرَت شهری واقع در ایالت ویکتوریا استرالیا است که پایین‌تر از جلگهٔ غربی رشته‌کوه هایلندز شرقی می‌باشد.
پراشانت (؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۷۳) یک هنرپیشه اهل هند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شوک اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که پراشانت در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
پریتی جانگیانی (؛ زادهٔ ۱۸ آگوست ۱۹۸۰) یک هنرپیشه، و مانکن اهل هند است.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که پریتی جانگیانی در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
استان فنلاند شرقی یک استان در کشور فنلاند بود که در ۱ سپتامبر ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شده‌بود و پس از تقسیمات اداری جدید فنلاند، در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی منسوخ شد.
استان فنلاند شرقی ۴۸٬۷۲۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۶۹٬۸۳۲ نفر جمعیت دارد.
دیگچه‌ای‌سانان نام یک راسته از شاخه قارچ‌های دیگچه‌ای است.
دیگچه‌ای‌یان نام یک تیره از شاخه قارچ‌های دیگچه‌ای است.
دیگچه‌ای‌های نخینه‌ای نام یک رده از ناجورتاژکان است.
کریم منصوری (زاده ۱۳۴۷ در آبادان)، حافظ و قاری قرآن اهل ایران است.
کریم منصوری تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم، در زادگاهش، آبادان ادامه داد و سپس به تهران مهاجرت نمود.
وی هم‌اکنون با مدرک تحصیلی کارشناسی، کارمند وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران است.
وی از جلسات آموزشی بزرگانی بهره برده است که از آن جمله می‌توان به علی اربابی، رکابی، گروسی، سیدمحسن خدام‌حسینی و اساتید دیگری اشاره نمود.مسجدالزهرا، بازدید در ۲۲ بهمن ۱۳۹۴.
تیتراژ آغازین سریال یوسف پیامبر با تلاوت کریم منصوری ساخته شده‌است. از کریم منصوری دو اذان مصوّب در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران وجود دارد که از شبکه‌های مختلف پخش می‌شوند.
هم‌چنین در ماه رمضان ۱۳۹۳ هر شب قبل از اذان مغرب یک جزء از قرآن با صدای منصوری از شبکه تلویزیونی نسمه تونس پخش گردید.
شبه‌قارچ‌ها () یکی از گروه‌های ناجورتاژکان است. گروه شبه‌قارچ‌ها شامل آب‌کپک‌ها (Oomycota) و دیگچه‌ای‌های نخینه‌ای (Hyphochytriomycetes) است.
گرچه ویژگی‌های پرشمار زیست‌شمایایی، فراساختاری، و ژنتیکی، شبه‌قارچ‌ها را به وضوح در زمره ناجورتاژکان قرار می‌دهد، شیوه رشد آن‌ها (وجود نخینه) و روش تغذیه‌شان (تغذیه اسمزی) با قارچ‌ها شباهت دارد.
پرابو دوا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، هنرپیشه، طراح رقص، و رقصنده اهل هند است.
Deva established the production company Prabhu Deva Studios.
thalapathy 64
در زیست‌شناسی فرایند رشد اندامگان با استفاده از ترکیب مواد آلی و مواد معدنی را آمیزه‌پروردگی () می‌گویند.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر یازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
آمیزه‌پرورده‌ها، مواد مغذی معدنی و مواد مغذی موجودات آلی به طور همزمان استفاده می‌کنند.
سویه‌های سیانوباکتریایی جدا شده از مناطق آلوده به نفت با افزایش زیست‌تودهٔ خود، آسیب ناشی از کاهش مقدار فتوسنتز و کلروفیل ناشی از تنش نفت را جبران کرده و در مقابل این تنش مقاومت می‌کنند. این پاسخ منجر به تغییر فلورسیانوباکتریایی به‌سمت سویه‌های مقاوم و میکسوتروف است که علاوه بر فتوسنتز قادر به استفاده از هیدروکربن‌های نفتی به‌عنوان منبع انرژی است و در نتیجه با غلبه بر افت انرژی ناشی از کاهش فتوسنتز و حتی افزایش بهره‌وری کسب انرژی نسبت به گونه‌های مناطق غیرآلوده، انرژی لازم برای رشد و گسترش خود را فراهم سازند.http://jsci.khu.ac.ir/?_action=xml&article=1491
جیوتیکا (؛ زادهٔ jo jo jyothika ... – jyothika – suriya – tamil movie news. behindwoods.com (18 october 2012). retrieved on 12 december 2012.) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ۱۲۳، برابر ماه زیبا، سوپر، شوک، در سن ۳۶ سالگی، ۱۲بی، برای ازدواج آماده شوید، زنگ‌های عروسی، برای محافظت، مرد خوش‌تیپ، عشق گذشته، تنالی و دوست اشاره کرد.
مبوتیسم ایدئولوژیی حزبی متعلق به جنبش مردمی انقلاب و نیز ایدئولوژی رسمی دولت رئیر در طول نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم میلادی بود. مبوتیسم حاوی اندیشه‌ها، دیدگاه‌ها و سیاست‌های رئیس‌جمهور و پدر خودخواندهٔ ملتِ زئیر، موبوتو سسه سوکو، بود. این ایدئولوژی ایده‌های ابتکاری مبوتو در زئیری‌سازی نیز دربرداشت.
چیتی‌چیتی بنگ‌بنگ یک فیلم موزیکال ساخت سال ۱۹۶۸ میلادی، بر پایهٔ داستانی به همین نام از ایان فلمینگ می‌باشد.سال ها پیش بنا شد ماشین معروفی که در این فیلم وجود دارد در یک مزایده به حراج گذاشته شود اما به دلیل قیمت پایه بسیار بالا کسی حاضر به خرید آن نشد.