moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هرجایی" اشاره کرد.
احمد تانسو تاشانلار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ایلای ارکوک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هرجایی" ، "در انتظار آفتاب" و "عشق از روی لجبازی" اشاره کرد.
ماجد سونکان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آیدا آکسل (به ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "امتحان"، "هرجایی" و بابا اشاره کرد.
فریده چتین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "به روزهای بهتر"، "پیامرسان، و "هرجایی" اشاره کرد.
نسبت خونی فیلمی کوتاه به کارگردانی حسین امیری دوماری و پدرام پورامیری است که در سال ۱۳۹۵ ساخته شد. این فیلم نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم کوتاه از سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر شد. این فیلم همچنین برندهٔ بهترین فیلمنامه از سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران (۱۳۹۵) شد. برخی منتقدان این فیلم را موفق‌ترین فیلم اجتماعی سینمای ایران در دهه آخر قرن می‌دانند.
جولیا سیسا (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه اهل ایتالیا است.
او محقق ادبیات کلاسیک و تاریخ فلسفه و استاد برجسته علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس است.
او در شهر منتووا، ایتالیا بدنیا آمد. او سال ۱۹۷۷ از دانشگاه پاویا در رشته ادبیات کلاسیک فارغ‌التحصیل شد و سال ۱۹۷۹ از مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی در پاریس دیپلم مطالعات پیشرفته دریافت کرد و در سال ۱۹۸۳ دکتری خود را دریافت کرد. او در لابراتوار انسان‌شناسی اجتماعی در کلژ دو فرانس و در مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه در پاریس مشغول تحقیق بود. همچنین در دانشگاه جانز هاپکینز استاد و رئیس دپارتمان ابیات کلاسیک بود.
از جمله آثار او کتاب دموکراسی: اختراع ایرانی؟ به بررسی صحبت‌های هوتن هخامنشی در نشست تعیین نظام حکومتی ایران در زمان هخامنشیان می‌پردازد.
علی‌خان یا علی قلی خان فرزند ارشد اتابک میر محمدی بیست و سومین اتابک لر کوچک است. او همچنین پدر میرقیصر خانه نیدل و برادر بزرگتر میر شاهوردی خان خورشیدی آخرین اتابک لر کوچک می باشد.
اسکندر بیگ ترکمان در کتاب تاریخ عالم آرای عباسی، آل خورشید را از قبیله حسکردی لر کوچک معرفی میکند.اسکندر بیگ ترکمان، عالم آرای عباسی حمدلله مستوفی نیز در تاریخ گزیده خورشید را از طایفه جنگروی معرفی میکند که یکی از طوایف ایل سلیورزی بوده است.حمدلله مستوفی، تاریخ گزیده
شرف خانه بدلیسی در کتاب شرفنامه مینویسد: پسران سیدی محمد (اتابک میر محمدی) عبارت بودند از: علی خان، اسلم مرد، شاهوردی خان و جهانگیر.شرف خان بدلیسی، شرفنامه، صفحه ۸۱
خواهر علی خان و شاهوردی خان خورشیدی یکی از همسران شاه عباس صفوی بوده است. خواهر علی خان ابتدا همسر حمزه میرزا برادر شاه عباس بود اما شاه عباس برای نزدیکی بیشتر با حکمرانان لرستان او را به عقد خویش درآورد.
«مشتی دیوانه از هیچ» ششمین قسمت از فصل اول مجموعه تلویزیونی آمریکایی "بریکینگ بد" است. این قسمت به نویسندگی جرج ماستراس و کارگردانی برونون هیوز در ۲ مارس ۲۰۰۸ از شبکه ای‌ام‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد. این قسمت به معرفی توکو سالامانکا و نو دوز با بازی ریموند کروز و سزار گارسیا می‌پردازد.
والتر وایت و جسی پینکمن به توافق می‌رسند: والت آشپز و شریک بی‌صدا در عملیات مت‌آمفتامین آنها خواهد بود، در حالی که جسی محصول آنها را در خیابان می‌فروشد. والت همچنین خواستار خونریزی بیشتر نیست. در همین حال، در حالی که شیمی‌درمانی والت ادامه دارد، به اسکایلر وایت می‌گوید که چک الیوت شوارتز آمده و او آن را واریز کرده‌است، در حالی که در واقع او در حال تقلا برای پرداخت هزینه درمان است و قصد دارد از سود مت‌آمفتامین خود برای پوشش آن استفاده کند. در یک جلسه خانواده‌درمانی، اسکایلر به والت می‌گوید که نگران ساعات غیبت او است، اما او می‌گوید که فقط دوست دارد گاهی اوقات تنها باشد و قدم بزند.
جسی در حین پختن مت، متوجه سوختگی پرتودرمانی روی قفسه سینه والت می‌شود و متوجه می‌شود که سعی می‌کند قبل از مرگ بر اثر سرطان ریه از خانواده خود مراقبت کند. جسی بسته فعلی آنها را تمام می‌کند و تمام شب را صرف فروش آن می‌کند و به والت ۱۳۰۰ دلار می‌دهد که بسیار کمتر از آنچه انتظار داشته‌است. جسی توضیح می‌دهد که اگر می‌خواهند پول بیشتری کسب کنند، به یک توزیع‌کننده نیاز دارند. پس از مرگ کریزی-۸، سلطان مواد مخدر توکو سالامانکا قلمرو او را تسخیر کرده‌است. جسی پس از اینکه دوستش پیت استخونی را که در کنار توکو در زندان گذرانده بود، برای او تضمین می‌کند، با توکو ملاقات می‌کند. اگرچه توکو مایل است برای یک پوند مت ۳۵٬۰۰۰ دلار بپردازد، او اصرار دارد که تنها پس از اتمام فروش توسط فروشندگانش، پرداخت کند. وقتی جسی امتناع می‌کند و سعی می‌کند مواد را پس بگیرد، توکو به شدت او را کتک می‌زند.
در همین حال، هنک شریدر ماسک گازی که در بیابان پیدا شده بود، او را به دبیرستان والت می‌رساند. هنک و والت موجودی آزمایشگاه شیمی را برای یافتن سایر تجهیزات مفقود می‌گیرند، که هنک را به شک می‌برد که دانشجویی کلید اتاق انبار آزمایشگاه را به دست آورده‌است. بعداً، هنک سرایدار مدرسه، هوگو آرچولتا را دستگیر می‌کند، که هم کلیدها را در اختیار داشت و هم سابقه کیفری برای نگهداری مواد مخدر داشت. والت احساس گناه می‌کند که اجازه داده هوگو سرزنش شود؛ او سعی می‌کند با جسی تماس بگیرد تا از بستری شدن او در بیمارستان مطلع شود. او جسی را ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که با توکو چه اتفاقی افتاده‌است.
در حال حاضر موهای والت شروع به ریزش به علت شیمی‌درمانی می‌کند، والت تصمیم می‌گیرد سر خود را بتراشد. پس از آن، او ترتیب ملاقاتی با توکو را با نام مستعار «هایزنبرگ» (از نام ورنر هایزنبرگ) می‌دهد و از توکو ۵۰٬۰۰۰ دلار می‌خواهد ۳۵٬۰۰۰ دلار برای موادی که از جسی گرفته و ۱۵٬۰۰۰ دلار برای درد و رنج جسی. توکو به والت می‌خندد که بعد از دزدیده شدن بسته قبلی والت برای او مت بیشتر آورده‌است، اما والت می‌گوید که این ماده مت نیست. او قطعه‌ای را به زمین پرتاب می‌کند و باعث انفجاری می‌شود که پنجره‌ها را می‌شکند و همه افراد اتاق را از پا می‌اندازد. او فاش می‌کند که کیسه حاوی جیوه آتش‌زا است و تهدید می‌کند که کل کیسه را به زمین خواهد کوبید. توکو با پرداخت و همچنین موافقت با خرید هفته آینده موافقت می‌کند و به والتر ۳۵٬۰۰۰ دلار برای یک پوند مت بعدی پیشنهاد می‌دهد. والت در عوض از توکو می‌خواهد که هفته‌ای دو پوند مت به قیمت ۷۰٬۰۰۰ دلار بخرد. توکو، ناباورانه، موافق است. وقتی والت به ماشینش برگشت، حرکتی شدید از کاری که اخیراً انجام داده‌است نشان می‌دهد.
این قسمت توسط جرج ماستراس نوشته شده و توسط برونون هیوز کارگردانی شده‌است. این قسمت در ۲ مارس ۲۰۰۸ از شبکه ای‌ام‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
عنوان قسمت بخشی از دیالوگ فیلم "لوک خوش‌دست" ۱۹۶۷ است. عبارت «مشتی از هیچ» به این معنی است که شخص فاقد کارت‌های ارزشمند در دست پوکر خود است و برای بردن باید بلوف بزند. در صحنه‌ای که والتر در یک بازی پوکر خانوادگی با بلوف زدن برنده می‌شود، به این موضوع اشاره دارد.
ست آمیتین از آی‌جی‌ان به این قسمت امتیاز ۹٫۸ از ۱۰ داد و اظهار داشت: «در مورد تلویزیون حقیقت خاصی وجود دارد و این است: یک قسمت را با یک انفجار شروع کنید و ما شما را دوست داریم. با یک انفجار تمام کنید و کسی که با یک کیسه پر از پول نقد و بدون هیچ توضیحی دور می‌شود، ما شما را دوست داریم. پنج قسمت بسازید که به نتیجه‌ای به این شدت منجر می‌شد، و ما زمینی را که روی آن قدم می‌زنید می‌پرستیم. دوستان، این یک قسمت فوق‌العاده بود.»
در سال ۲۰۱۹، "The Ringer" «مشتی دیوانه از هیچ» را به عنوان ۳۲ام قسمت برتر از میان ۶۲ قسمت کل "بریکینگ بد" رتبه‌بندی کرد.
یادویگا پیوسودسکا-یاراچوسکا (لهستانی: jadˈviɡa pielˈsutska jaraˈtʂɛfska)، (۲۸ فوریه ۱۹۲۰ – ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴) ستوان خلبان لهستانی بود که در طول جنگ جهانی دوم در سازمان کمکی حمل و نقل هوایی خدمت می‌کرد. او یکی از دو دختر یوزف پیلسودسکی بود.
پیوسودسکا در ۲۸ فوریه ۱۹۲۰ در ورشو بدنیا آمد. پدرش مارشال یوزف پیلسودسکی، رئیس دولت لهستان طی سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ و دیکتاتور لهستان بین ساهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۵ و مادرش الکساندرا شزربینسکا بود.
در سال ۱۹۳۷ پیوسودسکا پرواز با گلایدر را شروع کرد و گواهینامه خلبانی گرفت. وی در سال ۱۹۳۹ از دبیرستان فارغ‌التحصیل و در رشته مهندسی هواپیما در دانشگاه صنعتی ورشو مشغول تحصیل شد.
در سپتامبر ۱۹۳۹، لهستان توسط آلمان مورد حمله قرار گرفت و جنگ جهانی دوم آغاز شد پیوسودسکا به همراه مادر و خواهر بزرگترش، واندا، به لیتوانی گریخت و در نهایت به بریتانیا رفت. او تحصیلات خود را در سال ۱۹۴۰ از سر گرفت و در کالج نیونهام، دانشگاه کمبریج در رشته معماری فارغ‌التحصیل شد.
پیوسودسکا در ۱۹۴۱ گواهینامه خلبانی هواپیما گرفت و در ژوئیه ۱۹۴۲ با درجه افسر دوم پرواز به سازمان حمل و نقل هوایی پیوست. او با هواپیماهای نظامی غیرمسلح در آسمان بریتانیا در زمان جنگ پرواز کرد و به همراه آنا لسکا و باربارا ووتولانیس یکی از چندین زن لهستانی بود که در زمان جنگ خدمت می‌کردند.
او از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ برای حضور در دانشکده معماری لهستان، در دانشگاه لهستان خارج از کشور (مستقر در دانشگاه لیورپول)، و سپس در دوره برنامه‌ریزی شهری لیورپول از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ از خدمت نظامی خارج شد. در سال ۱۹۴۴، او با ستوان آندری یاراچفسکی، افسر نیروی دریایی لهستان ازدواج کرد. او دو فرزند داشت: کریستوفر جوزف و جین مری که بعدها با یانوش اونیشکیویچ، سیاستمدار لهستانی ازدواج کرد.
او از سال ۱۹۴۸ به عنوان معمار در شورای شهر لندن کار می‌کرد، در دهه ۱۹۶۰ او و همسرش مؤسسه معماری و شهرسازی خود را راه اندازی کردند.
به دلیل تسلط کمونیست‌ها در لهستان، او پس از جنگ به عنوان یک پناهنده سیاسی در انگلستان ماند. او هرگز تابعیت بریتانیا را نپذیرفت و از گذرنامه نانسن استفاده کرد که برای همه کشورهای جهان به جز لهستان معتبر بود. در سال ۱۹۹۰، با فروپاشی دولت کمونیستی، او به لهستان بازگشت و در ورشو زندگی کرد. او در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴ در ورشو در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
او دارای نشان صلیب شمشیردار لیاقت و نشان افتخار تولد لهستان بود.
بستنی دندورمه () یا بستی مرعشی نوعی بستنی سنتی ترکیه‌ای است که از خامه‌زده‌شده، ثعلب و مصطکی در ساخت آن استفاده می‌شود. باور بر این است این بستنی نخستین بار در شهر قهرمان‌مرعش تهیه شده است.
حیات وحش کامرون متشکل از گیاگان و زیاگان این کشور است. این کشور که با نیجریه هم‌مرز است، یکی از پرباران‌ترین قسمت‌های آفریقا محسوب می‌شود و دومین تراکم تنوع زیستی آفریقا را به خود اختصاص داده‌است. این حیات وحش غنی متشکل از ۸٬۲۶۰ گونه ثبت‌شده گیاه ۱۵۶ گونه بوم‌زاد، ۴۰۹ گونه پستاندار که ۱۴ تای آنها بوم‌زاد هستند، ۶۹۰ گونه پرنده که شامل ۸ گونه بوم‌زاد می‌باشند، ۲۵۰ گونه خزنده و ۲۰۰ گونه دوزیست است.
برنت رنو (؛ – ) روزنامه‌نگار، عکاس، و فیلم‌ساز اهل ایالات متحده آمریکا و از خبرنگاران سابق روزنامه نیویورک تایمز بود.
رنو در ۱۳ اکتبر ۱۹۷۱ در ممفیس، تنسی به دنیا آمد و در لیتل راک، آرکانزاس بزرگ شد. مادرش، جورجان فریزر، یک مددکار اجتماعی و پدرش، لوئیس رنو، یک فروشنده بود. رنو مدرک لیسانس خود را در رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه متدیست جنوبی و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.
او ساکن لیتل راک بود و در شهر نیویورک به کار اشتغال داشت. برنت رنو با همکاری برادرش کریگ، مجموعه‌ای از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی تولید کرد که عمدتاً روی داستان‌های انسان‌گرایانه در نقاط داغ جهان تمرکز داشتند. برادران رنو از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ فیلم‌برداری سریال رفتن به جنگ را در کانال دیسکاوری انجام دادند. این سریال سربازان ذخیره آرکانزاس در درگیری‌های عراق و خانواده‌های آنها را پوشش می‌داد.
برادران رنو همچنین جنگ‌های عراق و افغانستان، زلزله ۲۰۱۰ هائیتی، بحران‌های سیاسی در مصر و لیبی، درگیری‌ها در آفریقا، جنگ مواد مخدر مکزیک، و بحران پناهندگان در آمریکای مرکزی را نیز پوشش دادند. آنها جوایز متعددی را در خصوص کارهای تلویزیونی و روزنامه‌نگاری از جمله جایزه پیبادی را در سال ۲۰۱۵ برای مجموعه ویدیویی خود «آخرین شانس بالا» را از آن خود کردند. برادران رنو علاوه براین مستند طوفان مت را کارگردانی کردند که در سال ۲۰۱۷ توسط فیلم‌های مستند HBO پخش شد. در سال ۲۰۱۹ رنو به عنوان استاد میهمان در دانشگاه آرکانزاس مشغول به کار شد. رنو در ۲۰۱۹ عضو نیمن بود. او به همراه برادرش از دریافت کنندگان کمک مالی مرکز پولیتزر بودند؛ آنها همچنین بنیانگذار جشنواره فیلم لیتل راک بودند.
روز یکشنبه ۱۳ مارس ۲۰۲۲ در یک ایست بازرسی در روستای ایرپین در ۱۰ کیلومتری شمال غرب کی‌یف، پایتخت اوکراین در پی گلوله‌باران نیروهای روسیه کشته شد و همکار او نیز بر اثر شدت جراحات به بیمارستانی در کی‌یف منتقل شد.
وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی شده‌است.
«یک معامله بدون خشونت» هفتمین و آخرین قسمت از فصل اول مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی "بریکینگ بد" است. این قسمت به نویسندگی پیتر گولد و کارگردانی تیم هانتر ، در ۹ مارس ۲۰۰۸ از شبکه ای‌ام‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
انجمن والدین-معلمان دبیرستان که والتر وایت و اسکایلر وایت هم در آن حضور دارند جلسه‌ای را در مورد گم شدن وسایل و دستگیری آقای آرچولتا تشکیل داده‌اند. جسی پینکمن، که اکنون در کاروان زندگی می‌کند، خانه‌اش را برای فروش عرضه می‌کند زیرا از مرگ کریزی-۸ و امیلیو آنقدر آسیب دیده است که نمی‌تواند به زندگی در آنجا ادامه دهد. والت در مورد قرارداد با توکو به او می‌گوید، اما جسی می‌گوید تولید دو پوند مت در هفته غیرممکن است. اسمورف‌های او - افرادی که سودوافدرین مورد نیاز برای پختن مت را به او می‌دهند - نمی‌توانند تقاضای آنها را برآورده کنند.
والت و جسی با توکو و مردانش در یک انبار زباله ملاقات می‌کنند، جایی که تقریباً نیم پوند مت به او می‌دهند. توکو از اینکه پایان معامله والت حفظ نشد خشمگین است و فقط ۱۷٬۰۰۰ دلار به او می‌پردازد. والت می‌گوید که با وجود نداشتن کالا، همچنان ۷۰٬۰۰۰ دلار توکو را که از قبل وعده داده بود می‌خواهد. توکو با ۵۲٬۵۰۰ دلار موافقت می‌کند که در مجموع به ۶۵٬۶۲۵ دلار می‌رسد، اما اگر سهمیه هفته آینده برآورده نشود عواقب ناگواری را تهدید می‌کند. برای جبران آن، والت قول می‌دهد که در ملاقات بعدی چهار پوند مت خواهد داشت.
در مراسم حمام زایمان اسکایلر، ماری شریدر یک تاج کودک طلای سفید گران‌قیمت به او هدیه می‌دهد. در حیاط، والت و هنک گفتگوی فلسفی در مورد خط تقسیم بین رفتار قانونی و غیرقانونی دارند. در آن شب، والت به اسکایلر می‌گوید که قصد دارد یک آخر هفته را در یک درمانگاه پزشکی کل نگر بگذراند، زیرا او تمایل خود را برای درمان جایگزین ابراز کرد. در واقع، او در حال پختن مت‌آمفتامین با جسی است. اسکایلر می‌رود تا تاج را برگرداند ولی در فروشگاه بازداشت می‌شود - معلوم می‌شود که ماری آن را دزدیده است، اما اسکایلر با توضیحات او مطابقت دارد. او وانمود می‌کند که زایمان‌اش نزدیک است و آنها را متقاعد می‌کند که او را رها کنند. اسکایلر بعداً با ماری در مورد دزدی رودرو می‌شود که با آرامش آن را انکار می‌کند.
والت برنامه‌ای برای تولید این ماده با استفاده از پیش‌ماده‌های مختلف دارد و فهرستی از مواد شیمیایی و تجهیزاتی را به جسی می‌دهد تا با پول نقدی که توکو ارائه می‌کند تهیه کند. جسی تقریباً هر چیزی را که والت درخواست کرده بود بدست می‌آورد به جز متیل‌آمین که به شدت تحت کنترل است. جسی یک انبار مواد شیمیایی را می‌شناسد که در آن مردانی وجود دارند که حاضرند متیل آمین را به قیمت ۱۰٬۰۰۰ دلار بدزدند و بفروشند. والت تصمیم می‌گیرد که متیل آمین را خودشان با استفاده از پودر آلومینیوم موجود در اچ ا اسکچ برای ساخت ترمایت بدزدند. در شب، والت و جسی وارد انبار می‌شوند، یک نگهبان را با حبس کردن او در یک توالت قابل حمل تحت کنترل می‌گیرند و ترمایت را روی یک در قفل شده قرار می‌دهند، که در صورت روشن شدن، فلز را ذوب می‌کند. آن دو یک بشکه ۴۰ گالنی متیل آمین را می‌دزدند و فرار می‌کنند.
روز بعد، والت و جسی تلاش می‌کنند تا کاروان را روشن کنند که مشکلات مکانیکی مانع از رفتن آن به جایی می‌شود. در مواجهه با یک ضرب الاجل، آنها برای آشپزی در زیرزمین جسی آماده می‌شوند، غافل از اینکه مشاور ملکی او برای آن بعدازظهر یک بازدید آزاد از خانه برنامه‌ریزی کرده است. جسی از در زیرزمین محافظت می‌کند در حالی که والت مواد شیمیایی را سنتز می‌کند، و در این حین مردی می‌خواهد زیرزمین را ببیند، اما جسی از همه می‌خواهد که آنجا را ترک کنند. وقتی والت به خانه بازمی‌گردد، از دزدی ماری باخبر می‌شود و به این فکر می‌کند که آیا اسکایلر هرگز او را به خاطر جرمی تحویل خواهد داد. در ملاقات بعدی با توکو، والت ۴٫۶ پوند مت را تامین می‌کند. علیرغم رنگ آبی آن، همچنان با همان کیفیت است و توکو ۹۱٬۰۰۰ دلار را تحویل می‌دهد. هنگامی که یکی از مردان توکو سخنی توهین‌آمیز به والت می‌گوید، توکو عصبانی می‌شود و مرد را تا زمانی که بیهوش شود کتک می‌زند. همانطور که توکو دور می‌شود، والت و جسی با تعجب به یکدیگر نگاه می‌کنند.
این قسمت توسط پیتر گولد نوشته شده و تیم هانتر کارگردانی آن را بر عهده داشته است. این قسمت در ۹ مارس ۲۰۰۸ از شبکه اِی‌اِم‌سی در ایالات متحده و کانادا پخش شد.
عنوان این قسمت اشاره‌ای به فیلم "فارگو" محصول ۱۹۹۶ است که در آن جری لوندگارد هنگام بحث درباره ربوده شدن همسرش از این عبارت استفاده کرد.
ست آمیتین از آی‌جی‌ان به این قسمت امتیاز ۹٫۱ از ۱۰ داد.
در سال ۲۰۱۹، "رینگر" «یک معامله بدون خشونت» را به عنوان ۳۵مین قسمت برتر از مجموع ۶۲ قسمت "بریکینگ بد" رتبه بندی کرد. Vulture.com آن را در رتبه ۲۸ قرار داد.
بدرالدین مسعود دوم فرزند اتابک فلک الدین حسن نهمین اتابک لر کوچک است.حمدالله مستوفی، تاریخ گزیده او همچنین پدر عزالدین حسین دوم و دولت خاتون سیزدهمین و چهاردهمین اتابک لر کوچک می‌باشد.
ایرج کاظمی در کتاب «مشاهیر لر» و علی‌محمد ساکی در کتاب «جغرافیای تاریخی و تاریخ لرستان» و نصرت میر در کتاب «تاریخ پانصد ساله لرستان» او را پدر دولت خاتون و اتابک عزالدین حسین دوم ذکر کرده‌اند.
در کتاب تاریخ مغول نوشته عباس اقبال مورخ نامدار ایرانی در مبحث لر کوچک آمده‌است:عباس اقبال، تاریخ مغولطوایف لر کوچک (استان‌های لرستان و ایلام امروزی) قبایلی بودند مخلوط از کردان آسیای صغیر و لران ایرانی که در حدود بین عراق عجم و عراق عرب ییلاق و قشلاق می‌کردند و خراج خود را به دیوان بغداد می‌دادند و کمتر موقعی می‌شد که حاکمی بر خود داشته باشند. — عباس اقبال، کتاب کتاب تاریخ مغول، صفحه ۴۴۹
آلخاندرو مالاسپینا (Alejandro Malaspina) (زادهٔ ۵ نوامبر ۱۷۵۴ – درگذشتهٔ ۹ آوریل ۱۸۱۰)، کاوشگر توسکانیایی که بیشتر عمر خود را به عنوان افسر نیروی دریایی اسپانیا گذراند. او تحت یک فرمان سلطنتی، سفر دریایی به دور دنیا را از سال ۱۷۸۶ تا ۱۷۸۸ بر عهده گرفت. سپس از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۴ با هیئت علمی اعزامی (هیئت اعزامی مالاسپینا) از طریق اقیانوس آرام به کاوش و نقشه‌برداری بیشتر بخش‌های ساحل غربی آمریکا از دماغهٔ هورن تا خلیج آلاسکا پرداخت و از گوام و فیلیپین عبور نموده و در نهایت به نیوزیلند، استرالیا و تونگا سفر کرد.
مالاسپینا، «الساندرو» نام گرفت. او نامه‌های اسپانیایی خود را با نام «الساندرو» امضا می‌کرد که به‌روز شدهٔ نام اصلی او آلخاندرو است.; online at Google Books; Malaspina usually spelt his name “Alexandro”, a form which, as well as being standard orthography in his day, would have had the advantage for him of being pronounceable in both Italian and Spanish. On occasion, he also used the forms “Alessandro” or “Alejandro”. When he wrote in English, he signed himself “Alexander”, and when writing in French, “Alexandre”: this was in accord with the convention of the day, where names were translated into the language being used. He used the variant spellings according to the language in which he was writing. Changes in Spanish orthography made since his time by the Real Academia Española have made “Alejandro” the standard form in Spanish, and likewise the orthographic rules of the Accademia della Repubblica Italiana make the modern standard Italian form “Alessandro”. for writers in English, “Alexandro” has the convenience of obviating the need to choose between the exclusively Italian and Spanish versions of his name.
مالاسپینا در مولاتسو، قلمروی کوچکی که توسط خانواده‌اش حکمرانی می‌شد و بخشی از دوک‌نشین بزرگ توسکانی و شاه نشین امپراتوری مقدس روم بود، چشم به جهان گشود. پدرش مارکی کارلو مورلو و مادرش کاترینا ملی لوپی دی سوریا نام-داشتند. خانوادهٔ او از سال ۱۷۶۲ تا ۱۷۶۵ به همراه عموی بزرگش جووانی فوگلیانی اسفورزا دآراگونا، نائب‌السلطنهٔ سیسیلی در پالرمو زندگی می‌کردند. او از سال ۱۷۶۵ تا ۱۷۷۳ در کالج کلمانتین در رم به تحصیل پرداخت و سپس در سال ۱۷۷۳ به شوالیه‌های مالت راه یافت و در حدود یک سال در جزیرهٔ مالت، جاییکه اصول دریانوردی را آموزش می‌دادند، زندگی کرد.
مالاسپینا در سال ۱۷۷۴ وارد نیروی دریایی اسپانیا شد و درجهٔ "گاردینماریا" را دریافت کرد.
او از سال ۱۷۷۴ تا ۱۷۸۶ در شماری از نبردهای دریایی شرکت کرد و چندین بار ترفیع نمود. در ژانویه ۱۷۷۵ سوار بر کشتی بادبانی سانتاترزا برای آزادسازی ملیلا که تحت محاصرهٔ مراکشی‌ها بود، روانه شدند.
مالاسپینا در ژوئیه ۱۷۷۵ در محاصرهٔ الجزیره شرکت داشت و به درجهٔ ناوبان دوم کشتی بادبانی ترفیع یافت.
مالاسپینا از سال ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۹ سوار بر کشتی بادبانی آستریا، سفر دریایی گرداگرد فیلیپین را آغاز کرد که از هر دو جهت دماغهٔ امید نیک را دور زد. او در طی همین سفر به ناوبان کشتی بادبانی ترفیع یافت. در ژانویهٔ ۱۷۸۰ او در نبرد دماغهٔ سانتاماریا شرکت کرد و مدت کوتاهی بعد از آن به سمت ناوبان کشتی ارتقا یافت. او در زمان محاصرهٔ بزرگ جبل‌الطارق در سپتامبر ۱۷۸۲ در یک توپخانهٔ شناور خدمت می‌کرد. در دسامبر همان سال مالاسپینا سوار بر سان جوستو در جنگ دماغهٔ اسپارتل شرکت نمود و به سرعت بار دیگر به درجهٔ ناخدای کشتی بادبانی ارتقا نمود.
او در سال ۱۷۸۲ مظنون به بدعت دینی بود و به تفتیش عقاید اسپانیایی معرفی شد، ولی او را بازداشت نکردند.
مالاسپینا از مارس ۱۷۸۳ تا ژوئیه ۱۷۸۴ طی سفر به فیلیپین فرماندهٔ دوم کشتی بادبانی آسونسیون بود. همانند نخستین سفرش به فیلیپین از هر دو جهت دماغهٔ امید نیک را دور زد. او در سال ۱۷۸۵ هنگامی که به اسپانیا بازگشت، سوار بر بریگانتین ویوو، در بررسی‌های هیدروگرافی و نقشه‌برداری از بخش‌هایی از سواحل اسپانیا شرکت کرد. وی در همان سال، ناوبان شرکت گواردیاماریناس کادیز نام گرفت.
مالاسپینا در دسامبر ۱۷۹۴ شاه چارلز چهارم و نخست‌وزیر مانوئل د گودوی را ملاقات کرد. در ابتدا همه چیز خوب پیش رفته و مالاسپینا در مارس ۱۷۵۹ به درجهٔ دریاسالار ترفیع یافت.
او در سپتامبر ۱۷۹۵ تلاش خود را آغار کرد تا با پیشنهادهای دولت اسپانیا را تحت تأثیر قرار دهد. متأسفانه مالاسپینا حمایتی را که پیش از سفرهای دریایی خود داشت، از دست داد و موقعیت سیاسی تا حدودی به دلیل انقلاب فرانسه به صورت ریشه‌ای تغییر کرد. ظاهراً نخست‌وزیر گودوی به او حقه زد و بخشی از یک توطئه را برای سرنگونی وی ترتیب داد. مالاسپینا در ۲۳ نوامبر به اتهام توطئه علیه دولت دستگیر شد.
طرح‌ها و نقاشی‌های اعضای هیئت اعزامی آن سفر در سال ۱۹۸۲ توسط کارمن سوتو سرانو تفسیر شدند.Carmen Sotos Serrano, "Los Pintores de la Expedicion de Alejandro Malaspina," Madrid, Real Academia de la Historia, 1982. نسخهٔ خطی چهار هزار سالهٔ مربوط به سفر نیز در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ توسط ماریا دولورس هیگوئراس رودریگز فهرست بندی شده‌است.Mª Dolores Higueras Rodriguez, "Catálogo crítico de los documentos de la Expedición Malaspina en el Museo Naval," three volumes, Madrid, Museo Naval, 1989–1994.
مالاسپینا در پونترمولی که در آن زمان جزوی از پادشاهی کوتاه مدت اتروریا بود، خود را سرگرم سیاست محلی کرد. او در دسامبر ۱۸۰۳، هنگام شیوع بیماری تب زرد در لیورمو مابین جمهوری ناپلئونی ایتالیا و پادشاهی اتروریا قرنطینه برقرار کرد. وی در سال ۱۸۰۵ عنوان ممیز مشاور شورای دولتی پادشاهی ایتالیا را کسب کرد. ملکهٔ اتروریا در دسامبر ۱۸۰۶ او را در دربار پذیرفت. کمی بعد او با عنوان آدومستیکاتو به جامعهٔ کلمبان فلورانس راه یافت.
نخستین علائم بیماری لاعلاج در سال ۱۸۰۷ رخ دادند. الساندرو مالاسپینا در ۹ آوریل ۱۸۱۰ در پونترمولی در سن ۵۵ سالگی چشم از جهان فروبست. این خبر ۱۸ آوریل ۱۸۱۰ در روزنامهٔ جنوا اعلام شد:
پونترمولی ۹ آوریل ۱۸۱۰: ساعت ده شب امروز ناوبر سرشناس آقای الساندرو مالاسپینا از مولازو دار فانی را وداع گفت. چه فقدان عظیمی برای آنان که ارزش گزارش‌های دریایی و سفر آن ایتالیایی مستعد را می‌دانستند و با آرامش او به هنگام بداقبالی و خوش‌اقبالی آشنا بودند. این مصیبت بدون شک برای کسانی که از نزدیک شاهد پایان زندگی او بودند و آنان که بردباری او را به هنگام درد طاقت‌فرسای حاصل از بیماری طولانی‌مدت روده تحسین می‌کردند، بسیار تلخ‌تر است.
دانشگاه-کالج مالاسپینا و دبیرستان بین‌المللی مالاسپینا در شهر کانادایی نانایمو، بریتیش کلمبیا، نام خود را به‌طور غیرمستقیم از کاوشگر گرفته‌اند (اگرچه این اسامی اخیراً به دانشگاه جزایر ونکوور و دبیرستان در دانشگاه جزایر ونکوور، تغییر یافته‌است) از راه تنگه مالاسپینا، میان جزیره تگزادا و سرزمین اصلی و شبه جزیره مالاسپینا و مجاور ورودی مالاسپینا در نزدیکی که محل پارک استانی مالاسپینا بوده و بخشی از منطقه ساحل آفتاب هستند. دانشگاه جزایر ونکوور خانهٔ مرکز تحقیقات الکساندرو مالاسپینا است.Malaspina International High SchoolAlexandro Malaspina Research Centre
همچنین یک قلهٔ مالاسپینا و دریاچهٔ مالاسپینا در نزدیکی نوتکا ساند در جزیرهٔ ونکوور، درست در جنوبی‌ترین بخش شهر گولد ریور و یخچال شناخته شدهٔ مالاسپینا در جنوب آلاسکا، وجود دارند.
مالاسپینا ریچ داتفول ساند در فیوردلند واقع در نیوزیلند در سال ۱۷۹۳ توسط مالاسپینا کشف شد و نام او را دارد.Robert J. King, "Puerto del Pendulo, Doubtful Sound: The Malaspina Expedition’s Visit to New Zealand in Quest of the True Figure of the Earth", "The Globe," no.65, 2010, pp.1-18.
غیرانگلیسی
لاغری به عنوان حالت لاغری شدید ناشی از کمبود چربی بدن و تحلیل عضلانی معمولاً ناشی از سوء تغذیه تعریف می‌شود.
در انسان، ظاهر فیزیکی لاغر شامل اندام‌های نازک، استخوان‌های برجسته و بیرون زده، چشم‌های فرورفته، پوست خشک، موهای نازک، معده نفخ شده و زبان خشک یا پوشیده شده‌است. لاغری اغلب با بوی بد دهان، هیپوناترمی، هیپوکالمی، کم خونی، عملکرد نامناسب لنف و سیستم لنفاوی و پلوریت و ادم همراه است.
لاغری می‌تواند ناشی از سوء تغذیه، مالاریا و وبا، سل و سایر بیماری‌های عفونی همراه با تب طولانی مدت، عفونت‌های انگلی، بسیاری از انواع سرطان و درمان آن‌ها، مسمومیت با سرب و اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی باشد.
لاغری در کشورهای کمتر توسعه یافته شایع است و یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم بود.
کمبود منابع در زیستگاه، بیماری، یا بی‌توجهی و ظلم انسان در اسارت می‌تواند منجر به لاغری حیوانات شود. در بازپروری حیوانات لاغر، نیازهای غذایی خاص هر حیوان باید در نظر گرفته شود تا از ایجاد آسیب جلوگیری شود.
ستوها () یک اقلیت قومی و زبانی بومی فنلاندی در جنوب شرقی استونی و شمال غربی روسیه است. ستوها که جمعیت آنها ۱۵٬۳۰۰ نفر تخمین زده میشود به گویش ستو صحبت می‌کنند و پیرو کلیسای ارتدکس شرقی هستند.
مهرداد محمدنژاد (زادهٔ ۱۳۷۵) فعال حقوق بشر، کنشگر مدنی، زندانی سیاسی و دانشجوی اقتصاد اهل ایران است. او به دلیل فعالیت در شبکه‌های مجازی به سه سال حبس محکوم شده بود.
مهرداد محمدنژاد، زادهٔ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۷۵ خورشیدی در استان البرز است. او دانشجوی رشتهٔ اقتصاد دانشگاه آزاد تهران است.
مهرداد محمدنژاد در تاریخ ۲۸ مهر ماه ۱۳۹۷ با یورش مأمورین امنیتی به منزلش در شهر شهریار، استان البرز بازداشت شد. بازداشت او همراه با ضرب و شتم و در شرایطی غیرانسانی صورت گرفت.
در مهر ماه ۹۷ مهرداد محمدنژاد به اتهام «سب النبی»، «توهین به مقدسات»، «توهین به مقامات» و «تبلیغ علیه نظام» بازداشت شد و تحت شکنجه قرار گرفت. وی در اسفند ۹۷ از اتهام توهین به مقدسات و سب النبی تبرئه و بابت «توهین به مقامات» و «تبلیغ علیه نظام» به سه سال حبس تعزیزی محکوم شد که در شهریور ۹۸ قاضی دادگاه تجدید نظر وی، دو سال از این حکم را لازم به اجرا دانست.
مهرداد محمدنژاد که از ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ در پی شیوع ویروس کرونا در زندان تهران بزرگ به مرخصی اعزام شده بود، در اردیبهشت ۱۳۹۹ به‌طور مشروط آزاد شد.
مهرداد محمدنژاد روز ۲۱ اسفند ۱۴۰۰ با یورش مأمورین امنیتی به منزلش بار دیگر به‌طور غیرقانونی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. محمدنژاد روز ۲۸ اسفند به قید وثیقه آزاد شد.
میکائیل کارو (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۶۰) خواننده، صداپیشه، بازیگر، کمدین و مجری اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یولیه" و "دلقک" اشاره نمود.
آلوار نونز کابِزا دِ واکا (Álvar Núñez Cabeza de Vaca) (حدود ۱۴۸۸/۱۴۹۰/۱۴۹۲"Cabeza de Vaca, Alvar Núñez (1492?-1559?)." American Eras. Vol. 1: Early American Civilizations and Exploration to 1600. Detroit: Gale, 1997. 50-51. Gale Virtual Reference Library. Web. 10 December 2014. تا حدود ۱۵۵۷/۱۵۵۸/۱۵۵۹/۱۵۶۰"Alvar Nunez Cabeza de Vaca". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica Inc. , 2014. Web. 8 December 2014. میلادی)، کاوشگر دنیای جدید و یکی از چهار نفر نجات‌یافته هیئت اعزامی نارویز در سال ۱۵۲۷ بود. در طول هشت سال سفر در منطقه‌ای که اکنون شمال غرب ایالات متحده نام دارد، به تجارت و درمان‌گری ایمانی بسیاری از قبایل بومیان آمریکا قبل از الحاق به تمدن اسپانیایی در مکزیک در سال ۱۵۳۶ اشتغال داشت. کابِزا دِ واکا گاهی اوقات به دلیل گزارش‌های دقیقش از بسیاری از قبایل بومیان آمریکا که با آن‌ها مواجه شده بود، به‌عنوان یک انسان‌شناس اولیه شناخته شد.
در سال ۱۵۴۰، کابِزا دِ واکا به‌عنوان adelantado در پاراگوئه فعلی منصوب شد، جاییکه وی فرماندار و کاپیتان ژنرال اندلس جدید بود."Álvar Núñez Cabeza de Vaca," "Encyclopedia of World Biography". 2nd ed. Vol. 3. Detroit: Gale, 2004. 197. Gale Virtual Reference Library. Web. 5 December 2014. او تلاش کرد تا جامعه بوئنوس آیرس را بسازد، ولی به دلیل مدیریت ناکارآمد، در سال ۱۵۴۴ دستگیر شد و سپس برای دادگاه در سال ۱۵۴۵ به اسپانیا تبعید شد. اگرچه در نهایت مجازات او تخفیف یافت، اما هرگز نتوانست به قاره آمریکا بازگردد. او در سویل درگذشت. وی داستان جولیانای هند را در گزارش‌های خود بیان کرد.
آلوار نونز کابِزا دِ واکا در حدود سال ۱۴۹۰ در شهر کاستیلی خرز د لا فرونترای کادیز متولد شد. پدر او فرانسیسکو دِ ورا یک هیدالگو (hidalgo) بود، رتبه‌ای از اشراف اقلیت اسپانیایی را با خود داشت. مادر او ترزا کابِزا دِ واکا، اگرچه از خانواده‌ای هیدالگویی بود، ولی نام او را از روی نام پدربزرگ مادری وی، آلوار نونز کابِزا دِ واکا نام‌گذاری کردند، اما این پدربزرگ وی بود که عمیق‌ترین تأثیر را روی او گذاشت که پدرو دِ ورا نام داشت.Varnum 2014 pp. 6-7
پدرو دِ ورا یک متخصص نبرد در خشکی و دریا توصیف شده‌است.Varnum 2014 pp. 11-12 او شورشی‌ها را در مقابل مورها (Moors) در آفریقای شمالی در سال ۱۴۸۳ رهبری کرد و در نبرد گرن کاناریا (Grand Canaria) یکی از جزایر بزرگ قناری نیز پیروز شد. او به‌عنوان فرماندار نظامی جزیره منصوب شد و از این جایگاه برای دستگیری بومیان جزیره قناری (Guanches) و فروش آنها به‌عنوان برده در اسپانیا استفاده نمود. زمانی که بومیان جزیره همسایه یعنی گومرا شورش کردند، او به طرز وحشیانه‌ای شورش را سرکوب کرد و مردان بالای پانزده سال را کشت و زنان و کودکان را به بردگی گرفت و فروخت. او به دلیل اقداماتش، شدیداً محکوم شد و در سال ۱۴۹۰ به کاستیل فراخوانده شد. کابِزا دِ واکا می‌توانست در مورد این سوءاستفاده‌ها در زمان بزرگ شدنش چیزهایی شنیده باشد. سال‌ها بعد او به‌افتخار پدربزرگش نام استانی در آمریکای جنوبی را به نام ورا نامید.Varnum 2014 pp. 10-11
پدر و پدربزرگ کابِزا دِ واکا در حدود سال ۱۵۰۶ از دنیا رفتند و مادر وی نیز در سال ۱۵۰۹ درگذشت، او دارایی متوسطی را برای هفت فرزند خود به‌جای گذاشت. خواهر و برادران جوانش برای ادامه زندگی نزد عمویشان رفتند ولی آلوار پیش از این در سال ۱۵۰۳ به استخدام خوان آلفونسو پرز د گوزمان، سومین دوک مدینه سیدونیا (Medina Sidonia) درآمده بود.Varnum 2014 p. 15 خانه مدینه سیدونیا یکی از قدرتمندترین افراد در کاستیل و یک نیروی مسلط در سویا، مرکز تجاری امپراتوری روبه رشد اسپانیا در خارج از کشور بود. کابِزا دِ واکا به‌عنوان پیک و پیش‌خدمت برای دوک خدمت کرد. در سال ۱۵۱۱ او به ایتالیا سفر کرد تا بر علیه فرانسه در جنگ‌های ایتالیا بجنگد. در فوریه سال ۱۵۱۲ در نبرد راونا که اسپانیا در طی آن شکست سختی را متحمل شد، مجروح شد. او بعدها به‌عنوان پرچمدار سلطنتی در گائتا (Gaeta) در نزدیکی ناپل خدمت کرد.Varnum 2014 p. 17
در ۱۵۱۳ به اسپانیا برگشت و در رکاب مدینه سیدونیا خدمت کرد. در مقطعی با ماریا مارمولیخو، عضو یک خانواده کانورسو برجسته در سویا ازدواج کرد.. هنگامی که شورش کومونروها بر ضد پادشاه اسپانیا، چارلز پنجم در سال ۱۵۲۰ شکست خورد، به نمایندگی از تاج در کنار دوک جنگید. هنگامی که کومونروها تلاش ناموفقی برای به دست گرفتن کنترل سویا در سپتامبر انجام دادند، دوک او را مسئول دفاع از یکی از دروازه‌های شهر کرد. در دسامبر برای آزادسازی شهر توردسیلاس جنگید و در ۲۳ آوریل ۱۵۲۱ در شکست کومرونوس در نبرد ویالار شرکت داشت. بعدها در ۱۵۲۱ هنگامی که شاه فرانسه فرانسیس اول، به ناواره هجوم برد، کابِزا دِ واکا بر ضد آن‌ها در نبرد Puente de la Reina جنگید.Varnum 2014 pp. 20-21
در ۱۵۲۷، کابِزا دِ واکا در دادگاه سلطنتی والادولید حضور پیدا کرد و حکمی به‌عنوان خزانه‌دار سلطنتی برای سفری به رهبری فاتح پانفیلو د نارواز برای کاوش و فتح لا فلوریدا (La Florida)، بخشی از آمریکای شمالی که تقریباً شامل جنوب شرقی ایالات متحده آمریکای امروزی است دریافت کرد. دلایل انتخاب او برای این منصب مشخص نیست، اما سابقه خدمت سربازی وفادارانه او به تاج، مسلماً یک دلیل مهم برای این انتخاب بود. او همچنین یک خویشاوند به نام لوئیس کابزا دِ واکا داشت که در شورای‌عالی هند خدمت می‌کرد.Varnum 2014 p. 23
در ۱۵۵۵، پس از چهار سال کار در ریو دِ لا پلاتا (Rio de la Plata)، کابِزا دِ واکا برای ثبت در تاریخ، وقایع‌نگاری خود در آمریکای جنوبی را نوشت.Cabeza de Vaca, Álvar Núñez. "Chronicle of the Narváez Expedition, Translation of 'La Relacion'," translated by David Frye, edited by Ilan Stavans. Norton Critical Edition, 2013 او باورداشت که منشی او در آن زمان، پرو هرناندز، روایت کابِزا دِ واکا را در قالب نظرات رونویسی کرد. Commentarios یا نظرات در La relación به‌عنوان یک نشریه اشتراکی در وایادولید اسپانیا با عنوان: Naufragios منتشر شد.
در ۱۹۰۶، Naufragios نسخه جدیدش را در مادرید اسپانیا منتشر کرد.Núñez Cabeza de Vaca, Alvar. "Relación de Los Naufragios Y Comentarios de Alvar Núñez Cabeza de Vaca." Madrid: V. Suárez, 1906. Print. Colección de Libros Y Documentos Referentes Á La Historia de América t. v-vi. مقدمه این نسخه نوشته بود که هدف آن‌ها از انتشار این نسخه انتشار مشاهدات و تجربیات کابِزا دِ واکا برای تقویت ارائه‌های معتبر وی بود؛ یعنی باهدف از به‌تصویر کشیدن کابِزا دِ واکا به‌عنوان فردی کمتر تهاجمی انتشار یافت، درحالی‌که سعی می‌کرد نقش وی را به‌عنوان یک ناظر دلسوز بومیان نشان دهد.
هررا (2011) La Relacion اثر کابِزا دِ واکا را به‌عنوان اولین اثر برجسته در ادبیات چیکانو طبقه‌بندی می‌کند. محققان پنج دوره اصلی ادبیات چیکانو را شناسایی و طبقه‌بندی کرده‌اند: اسپانیایی مکزیکی، مکزیکی آمریکایی، الحاق، رنسانس چیکانو و مدرن. کابِزا دِ واکا به‌عنوان جزئی از دوره اسپانیایی مکزیکی طبقه‌بندی می‌شود؛ او هشت سال سفر و بقا در حوزه فرهنگ چیکانو را در اثر خود بازگو کرد: تگزاس امروزی، نیومکزیکو و شمال مکزیک.Herrera, Spencer R. "Chicano Writers," in "World Literature in Spanish: An Encyclopedia." Ed. Maureen Ihrie and Salvador A. Oropesa. Vol. 1. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO, 2011. pp.183-184, Gale Virtual Reference Library. Web. 5 December 2014 گزارش او اولین توصیف مکتوب شناخته شده جنوب غربی آمریکا محسوب می‌شود.
"La Relación" آنلاین
صوتی-تصویری
هاینریش مارک (؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۱ – ۲ اوت ۲۰۰۴) سیاست‌مدار و نخست وزیر دولت در تبعید استونی بود. TLÜAR väliseesti isikud
بنت واربورگ (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۹) موسیقی‌دان و بازیگر اهل دانمارک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یولیه" و "ترور" اشاره نمود.
تونیس کینت (; – ) سیاستمدار و نخست وزیر دولت در تبعید استونی بود.Peaminister presidendi ülesannetes Tõnis Kint maeti ümber kodumaale riigikantselei.eeÜLEVAADE TÕNIS KINDI ELUST agrt.emu.ee
الیگاتورواران یکی از سه بالاخانواده تمساح‌سانان است که دو بالاخانواده دیگر تمساح‌واران و تمساح‌واران پوزه‌باریک هستند. الیگاتورواران در دوره کرتاسه پسین تکامل یافتند و متشکل از الیگاتورها و کیمن‌ها و همچنین اعضای منقرض شده است که بیشتر از دو گروه دیگر با تمساح‌ها مرتبط هستند.
سوقومه آرشاکونی (؛ – ) شاهدخت اهل ارمنستان بزرگ از دودمان آرشاکونی بود. وی دختر شاه تیرداد سوم ارمنستان و ملکه آشخن بود.
انتونیو دی نولی (Antonio de Noli) (متولد ۱۴۱۵ یا احتمالاً ۱۴۱۹)،Astengo C, Balla M. , Brigati I. , Ferrada de Noli M. , Gomes L. , Hall T. , Pires V. , Rosetti C. Da Noli a Capo Verde. Antonio de Noli e l'inizio delle scoperte del Nuovo Mondo. Marco Sabatelli Editore. Savona, 2013. ISBN 9788888449821 نجیب‌زاده و ناوبر قرن پانزدهم میلادی اهل جنوا بودThe "Grande Enciclopédia Portuguesa" states: ""Antonio de Noli" belonged to the Genoa nobility. The celebrity of the discoveries..." ("Antonio de Noli pertencia à nobreza de Genova. A fama dos descobrimentos ..."). "Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasilera. Ilustrada", Lisboa, Editorial Enciclopédia, 1935–1960. Page 836 که به عنوان نخستین حاکم، اولین مستعمره برونمرزی اروپا در آفریقای زیرصحرایی خدمت کرد.☃☃ او برخی از بخش‌های دماغه سبز را به نمایندگی از هنری دریانورد اکتشاف نموده و از سوی شاه آفونسوی پنجم پرتغال به عنوان نخستین حاکم دماغه سبز گماشته شد. در بیشتر کتاب‌های تاریخ و جغرافیا، از جمله رویدادنامه‌ها یا دانشنامه‌های باستانی و همچنین در اطلاعات رسمی به‌دست آمده از حکومت دماغه سبز، از وی به‌نام انتونیو دی نولی یاد شده‌است. در ایتالیا او به‌نام انتونیو دان ولی (به یادداشت ۲۱ در ذیل مراجعه نمایید) یا بعضاً به‌نام "انتونیوتو اسودیمیر" شناخته می‌شود.Charles François Du Périer Dumouriez, "An account of Portugal, as it appeared in 1766 to Dumoriez. Printed at Lausanne 1775". Law, Debret & Balfour, London, 1797The "Grande Enciclopédia Portuguesa" refer to him as "Antonio de Noli". Op. cit. Page 836"Uso di Mare and "Antonio de Noli" were to be found in the same employment the connection between...". In Gomes Eannes de Azurara, "The chronicle of the discovery and conquest of Guinea". The Hakluyt Society, London, 1896–1899. Page 300. (Earlier published in Portuguese by Pariz Aillaud 1841)Cape Verde Islands. Handbooks prepared under the direction of the Historical Section of the Foreign Office. No. 117. Published by H.M. Stationery Office. London, 1920 "A "carta regia" (royal letter) of September 19, 1462, attributed the discovery of the Cape Verde Islands to the Italian "Antonio de Noli"". In Bailey W. Diffie & George D. Winius, "Foundations of the Portuguese Empire 1415–1580". University of Minnesota Press, 1977. Page 106C.E. Nowel "A History of Portugal". D Van Nostrand Co. New York 1952. Pages 40, 256 Charles Verlinden, ""Antonio de Noli" e a colonizaçaão das ilhas de Cabo Verde". Lisboa, 1963"Ribeira Grande is where the history of Cape Verde began ... It was chosen by "António de Noli" as the centre of his portion of Santiago - where the first Cape Verdians ..." In Aisling Irwing, "Cape Verde History" e.gSome texts identify Antonio de Noli and Antoniotto Usodimare as being the same person. However, this assumption has not been established as biographic or historic fact. The Usodimare family is a separate Ligurian family with no known lineage association with the de Noli families.
اسناد کهن تاریخی، ظاهراً «هسپریدهای پلینی و بطلیموس باستان»، اکتشاف جزایر دماغه سبز را به انتونیو دی نولی نسبت می‌دهند."The Cape Verd Islands are situate at the distance of no leagues from the Cape of the same name, on the western coast of Africa, between 23 and 26 west long, and 15 and 18 north lat. They are supposed by some to be the ancient Hesperides of Pliny and Ptolemy. They were discovered, in the year 1460, by Antonio de Noli, a Genoese, under the direction of the Infant Don Henry, who presented them to King Alphonso V. his nephew". In Charles François Du Périer Dumouriez. Op. cit. Chapter "Account of Portugal", "Cape Verd Islands". Page 95 این اکتشاف با استنادی بر یک نامه پادشاهی (carta regia) مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ به وی منتسب می‌گردد. با این حال، این مشخص نیست که کدام یک از جزایر دماغه سبز توسط انتونیو دی نولی کشف شده بود. برخی از جزایر در یک نامه بخشش مورخ ۳ دسامبر ۱۴۶۰ ذکر شده‌است؛ نام بقیه جزایر در نامه فوق‌الذکر از ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ یادآوری است.In Bailey W. Diffie & George D. Winius. Op. cit. Page 106. (See Note 5, above) ادعا می‌شود که نولی نخستین مجموعه از این جزایر را کشف نموده و مجموعه دومی احتمالاً توسط دیوگو گومیس کشف شده‌است. با این حال، رویدادهای مورد نظر به‌طور درست در اسناد تاریخی آن زمان ثبت نگردیده و جایگزین مناسب می‌تواند این باشد که تمام یا بخشی از مجموعه جزایر دومی احتمالاً توسط دیوگو دیاس، دیوگو آفونسو و آلوایس کاداموستو کشف شده باشند.
نامه رسمی شاهی مورخ ۲۹ اکتبر ۱۴۶۲A facsimile of the royal letter is reproduced in Marcel G. Balla, 2002. "Antonio's Island: Missing Pages of History for Blacks and Hispanics". Braiswick. تصریح می‌نماید که این دیوگو آفونسو، دبیر پادشاه، بود که هفت جزیره دیگر (آخری) نام برده شده در نامه پادشاهی مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ را کشف نموده بود.Author Marcel Balla notes that this letter was written only about six weeks after that one of 19 September 1462, what it would constitute a good indication that those seven islands were discovered after 3 December 1460 and before 19 September 1462. In Marcel Balla, Archivo Nacional Torre de Tombo (The national archives in Lisbon) (ANTT), Misticos, vol.2º. , fl.155-XX این نامه ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲، تمامی جزایر دماغه سبز را به دام فرناندو اعطاء نموده و هفت جزیره دیگر را نیز به یک فرد مشخص اعطاء می‌نماید، اما نام کاشف آنها ذکر نمی‌شود. در این نامه، از انتونیو دی نولی به عنوان کاشف پنج جزیره نخستین یادآوری گردیده و این نخستین باری است که نام وی به عنوان کاشف ذکر می‌شود. این نامه ۳ دسامبر ۱۴۶۰،Five islands in Cape Verde were mentioned in this letter with the original names given: S. Jacobe, S. Felipe, Maias, S. Cristavao and Lana. These names were changed later to Santiago, Fogo, Maio, Boa Vista and Sal. This is also the first time that the Cape Verde islands are mentioned with their original names. In Marcel Balla "Antonio's Island". Op. cit یک نامه شاهی برای بخشش زمین به فرزند پادشاه، فردیناند دی سنت پرینس، پس از مرگ برادر وی هنری دریانورد در ۱۴۶۰ میلادی بود.
فرماندار انتونیو دی نولی یک دختر (دونا برانکا دی آگویار که با نجیب‌زاده پرتغالی به‌نام دام جورج کوریا دی سوسا، fidalgo da casa real، ازدواج کرد) و یک پسر داشت که گفته می‌شود او را در سال‌های نخستین سفر به سرزمین اصلی آفریقا همراهی می‌کرد.Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasileira (ed. 1945), Vol XVIII, p. 836 پس از اشغال جزایر دماغه سبز توسط کاستیا (یکی از بنیادهای اصلی اسپانیای نو) در جریان جنگ جانشینی کاستیا از ۱۴۷۵–۱۴۷۹، انتونیو دی نولی که اهل ایتالیا بود، با وجود اینکه عناوین او از طرف پادشاهی پرتغال به وی داده شده بود، به عنوان حاکم دماغه ابقا گردید.Prof. Dr. Marcello Ferrada-Noli (2010) From Italy to Cape Verde – 550 Years. A biographical study of navigator Antonio de Noli در نتیجه پیمان آلکاسواش در ۱۴۷۹ میلادی و برقراری مجدد حاکمیت پرتغال در دماغه سبز، فرماندهی این جزایر در عوض به دختر نولی، برانکا و همسر پرتغالی وی تعلق گرفت. از آن زمان به بعد، هیچ‌گونه اطلاعاتی در رابطه با انتونیو نولی – از جمله زمان و مکان مرگ، محل زندگی پسر و نوادگان، یا ثروت وی (و همچنین در رابطه با برادر وی در جنوآ، بارتولومیو یا برادرزاده‌اش رافائیل) – در هیچ‌یک از اسناد مرتبط با پرتغال، دماغه سبز یا اسپانیا وجود ندارد. تا ۱۴۹۷ میلادی، خانواده نولی هنوز هم اجازه بازگشت به ایتالیا از طریق جنوآ را بنا بر دلایل سیاسی نداشتند.
چندین کتیبه که به حضور خانواده دی نولیThe manuscripts are reproduced in the site of the Antonio de Noli Academic Society, "Manuscripts Archive, 6-2 Cesena manuscripts" تا اواخر ۱۴۰۰ میلادی و نه پیش‌تر از آن در شهر چزنا اشاره داشت، در ۲۰۰۸ میلادی در کتابخانه مالاتیستیان در چزنا، ایتالیا یافت گردید. در میان کتیبه‌های یافت شده در کتابخانه مالاتیستیان، دو سند مجزا که تصویری از نشان خانوادگی (نشان شوالیه) خانواده نولی را نشان می‌داد، نیز یافت گردید. در یکی از این کتیبه‌ها، متن «فامیگلیا نولی اریوندا» «Famiglia Noli oriunda» در زیر نشان خانوادگی نولی حک شده بود.Ferada-Noli, Rosetti C., and Brigati I., op. cit, page 89 واژه «oriunda» در این بستر به مفهوم «اهل چیزنا نیست» اشاره داشته و از اینرو به مفهوم «کسی که از یک قلمرو خارجی آمده‌است» می‌باشد. نخستین یادداشت از دی نولی در کتبیبه‌های چیزنا به «سیمونی دی انتونیو نولی بیوندی» «Simone de Antonio Noli Biondi» اشاره داردManuscript book "Memorie Antiche", page 300. Manuscript preserved at "Servizio conservazione e richerche", Biblioteca Malatestiana, Cesena, Italy که با در نظرداشت عرف نام‌گذاری در آن زمان، نشان‌دهنده این است که انتونیو نولی پدر وی بوده‌است. بعدها او با نام سیمونی دی انتونیو نولی بیوندی در یکی دیگر از کتیبه‌ها به عنوان عضو شورای چزنا (Consiglio di Cesena) در ۱۵۰۵ میلادی ذکر می‌گردد.Manuscript book "Memorie della Famigle è della Cità di Cesena". Page 202. Manuscript preserved at "Servizio conservazione e richerche", Biblioteca Malatestiana, Cesena, Italy دو نواده دیگر دی نولی بعدها نیز به همان سمت انتصاب شده بودند، انتونیو نولی اهل تریگا روتا (Tregga rotta) در ۱۵۵۲ میلادیThis Antonio Noli lived in "Tregga" (reads also "Treggia" or "Teggia" in the manuscripts) and became also a member of the Cesena Council by means of purchasing his membership by paying "150 D’oro" to the City in 1552. The few mentions of "Treggia" (locality not found in Cesena) spells differently in the manuscripts and may be instead "Teggia" (ancient name for a place located in North Genoa). All which together with emphasizing the "oriundo" character of the Noli family in Cesena may indicate the original, pre Capeverdian, Genoa rootsThe location with the name "Teggia" was later found by Ferrada-Noli (2010) in a manuscript map of the 18th century, at the Municipality of Serra-Ricco in Northern Genoa و انتونیو دی نولی بیوندی در ۱۵۵۶ میلادی. این انتونیو دی نیولی پس از ۱۵۵۸ میلادیManuscript by Mauro Verdone "Delle cose memorabili della Citá di Cesena". Page 73. Manuscript preserved at "Servizio conservazione e richerche", Biblioteca Malatestiana, Cesena, Italy دیگر عضوای شورای شهری چزنا نبود و از آن سال به بعد خانواده دی نولی در کتیبه‌های مالاتیستیان به عنوان خانواده که از چزنا «ناپدید» شده‌اند، گزارش شده‌است.Manuscript by Giovanni Ceccaroni "Raccolta di memorie cesenati". Page 420. Manuscript preserved at "Servizio conservazione e richerche", Biblioteca Malatestiana, Cesena Italy با این حال، چند سال بعد نوادگان یک انتونیو دی نولی دوباره ظاهر شد که در جوآنای غربی (والجیریا، سیرا ریکو) زندگی می‌کردند. خانواده دی نولی برای نخستین بار در سال ۱۵۸۶ میلادی در کتاب خانواده‌های همان دوره قلمرو اسقفی والجیریا به ثبت رسید.
اکما اینترنشنال یک سازمان استانداردسازی غیرانتفاعی برای سیستم‌های اطلاعات و ارتباطات‌ است.
نام فعلی این سازمان در سال ۱۹۹۴ از نام «انجمن تولیدکنندگان رایانه اروپا (ECMA)» به شکل کنونی تغییر یافت تا منعکس‌کننده گستردگی و فعالیت‌های جهانی این سازمان باشد؛ در نتیجه، نام فعلی دیگر به عنوان سرواژه در نظر گرفته نمی‌شود و دیگر از حروف بزرگ استفاده‌نمی‌کند.
این سازمان در سال ۱۹۶۱ برای استانداردسازی سیستم‌های کامپیوتری در اروپا تاسیس شد. عضویت در این سازمان برای شرکت‌های بزرگ و کوچک در سرتاسر جهان آزاد است که سیستم‌های کامپیوتری یا ارتباطی را تولید، بازاریابی یا توسعه می‌دهند و در زمینه‌هایی که توسط بدنه‌های فنی گروه مورد بررسی قرار می‌گیرد، علاقه و تجربه دارند. این سازمان در شهر ژنو مستقراست.
اهداف اکما شامل توسعه استانداردها و گزارش های فنی برای تسهیل و استانداردسازی استفاده از فناوری ارتباطات اطلاعات و لوازم الکترونیکی مصرفی می‌شود. تشویق به استفاده صحیح از استانداردها با تأثیرگذاری بر محیطی که در آن اعمال می‌شود. این سازمان این استانداردها و گزارش ها را به صورت الکترونیکی و چاپی منتشر می‌کند.
انتشارات اکما، از جمله استانداردها، می‌توانند آزادانه توسط همه علاقه‌مندان بدون محدودیت حق چاپ، کپی شوند. تدوین استانداردها و گزارش های فنی با همکاری سازمان‌های ملی، اروپایی و بین المللی مناسب انجام می‌شود.
برخلاف نهادهای استاندارد ملی، اکما اینترنشنال سازمانی مبتنی بر عضویت است. این سازمان به رویکرد «شبه کسب‌وکار» که نتیجه‌‌ دهنده استانداردها است، افتخار می‌کند که ادعا می‌شود به لطف یک فرآیند دیوان‌سالاری کمتر متمرکز بر دستیابی به نتایج به روش اجماع، منجر به استانداردهای بهتر در زمان کمتری خواهد شد.
اکما به طور فعال به استانداردسازی جهانی در فناوری اطلاعات و ارتباطات راه دور کمک کرده است. بیش از ۴۰۰ استاندارد اکما و ۱۰۰ گزارش فنی از این سازمان منتشر شده است؛ همچنین بیش از دو سوم به عنوان استانداردهای بین المللی و/یا گزارش های فنی پذیرفته شده‌است.
لیست اعضای اکما اینترنشنال در وبگاه آن درج شده‌است. اعضای آن شامل شرکت های فناوری اطلاعات، انجمن های تجاری فناوری اطلاعات، دانشگاه ها، بنیادها و مؤسسات عمومی است.
اکما اینترنشنال مسئول چندین استاندارد است، از جمله:
اگرچه سان مایکروسیستمز زبان برنامه‌نویسی جاوا خود را به اکما ارسال کرد، اما این شرکت متعاقباً این ارسال را پس گرفت؛ بنابراین اکما مسئول استانداردسازی جاوا نیست.
اکما در استانداردسازی فرمت XML Open Office بر اساس فرمت های اسناد اداری اکس‌ام‌ال توسط شرکت مایکروسافت دارد. فرآیند نگهداری Office Open XML توسط کمیته فنی ۴۵ (TC45) انجام می‌پذیرد.
استانداردهای اکما از طریق کمیته‌های فنی مختلفی مانند موارد زیر اداره می‌شوند:
شیطان‌پرستی در ایران یکی از آیین های موجود در ایران است. حقوق شیطان‌پرستان توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض می‌شود که از سوی برخی از رسانه‌های خبری و سازمان‌های پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده‌است.
یکی از آیین‌های موجود در ایران، شیطان‌پرستی است. شیطان‌پرستی هم در میان افراد سطح پایین جامعه ایران، پیرو دارد و هم در افراد سطح بالا.
به گفته خبرآنلاین بیش از ۷۰ فرقه شیطان‌پرستی در ایران وجود دارند. نام‌های مکتب‌های اصلی شیطان‌پرستی چنین است:
هزاران شیطان‌پرست و نیز بیش از ۷۰ فرقه شیطان‌پرستی در ایران وجود دارند.
برخی از سبک‌های موسیقی توسط برخی افراد و رسانه‌ها به شیطان‌پرستان منتسب شده‌اند:
حکم فقهی شیطان‌پرستان ارتداد (به دلیل کنار گذاشتن اسلام) و حبس و اعدام مجازات آن‌ها است. همچنین (از دید حکومت جمهوری اسلامی) تبلیغات شیطان‌پرستان و گروه‌هایی این‌چنینی هم، به نوعی تبلیغ بر ضد حکومت جمهوری اسلامی است.
بندیکت کولین آلن FRGS (Benedict Colin Allen) (متولد ۱ مارس ۱۹۶۰)، نویسنده، کاوشگر، سیاح و فیلم‌ساز انگلیسی است که به‌خاطر تکنیک آمیخته‌شدن در میان مردمان بومی و کسب مهارت‌های بقا برای سفرهای پرمخاطره در سرزمین‌های ناآشنا شهرت دارد. آلن در سال ۲۰۱۰ به عنوان معتمد و عضو شورای انجمن سلطنتی جغرافیایی انتخاب شد.
او به تنهایی یا با استفاده جزئی یا کلی از خدمه دوربین، شش سریال تلویزیونی برای بی‌بی‌سی ضبط کرده‌است. بندیکت پیشگام استفاده از دوربین دستی در تلویزیون بود و برای اولین‌بار، بدون تشریفات گروه دوربین‌دار، به بینندگان نشان داد که سفر یک سیاح به نواحی دورافتاده چگونه پیش می‌رود.
بندیکت ده کتاب منتشر کرده و همچنین ویرایش کتاب اکتشاف فابر را نیز بر عهده داشته‌است.
در اواسط نوامبر ۲۰۱۷، موضوع ناپدید شدن آلن در حین یک سفر در پاپوآ گینه نو در صدر اخبار بین‌المللی قرار گرفت. اما او پس از مدت کوتاهی دوباره پیدا شد و به سمت یک پایگاه متروکه سفر خود را ادامه داد.
بندیکت آلن در مکلسفیلدِ چشایر متولد شد و سومین فرزند ویرجینیا و کولین آلن است. والدین بندیکت از جنوب انگلستان نقل مکان کرده بودند تا با دریوری کوتاهی به فرودگاه وودفورد برسند. کولین در این فرودگاه یک خلبان آزمایشی برای آورو و بعدها هاوکر سیدلی بود و در آنجا در ساخت سه بمب افکنV (والیانت، ویکتور و ولکان مارک ۲) همکاری کرد.
پسرش بندیکت، پسر برادر و پسر تعمیدی مورخ و نویسنده هندی چارلز آلن است. چارلز بندیکت را به این امر تشویق کرد که هنوز دنیای هیجان انگیزی در بیرون وجود دارد که باید شناخته و کاوش شود.Excess
Baggage, Radio 4, 28 April 2012;' John McCarthy talks to three travellers – writer Sara Wheeler, explorer Benedict Allen and documentary maker Simon Reeve – and asks why they are driven to
explore the world.' https://www.bbc.co.uk/programmes/b01gng56
بندیکت آلن در کودکی برای یافتن فسیل، چندین بار به لایم رجیس، دورِست و امتداد ساحل ژوراسیک انگلستان سفر کرد. از جمله کسانی که در کودکی بر زندگی او بسیار تأثیر گذاشتند، می‌توان به ویلفرد تزیگر، لورن ون در پست، ژاک-ایو کوستو، ثور هیردال و پیتر ماتیسن طبیعت‌شناس، ویلفرد تزیگر، لورن ون در پست و پیتر ماتیسن طبیعت‌شناس اشاره نمود.Faber Book of ExplorationInto the AbyssBBC Radio 4
Midweek. https://radiopublic.com/midweek-6B2Jqq/s1!32acd
آلن دو خواهر بزرگ به نام‌های کتی و سوزی دارد. او در کالج برادفیلد تحصیل کرد و در دانشگاه آنگلیا شرقی، رشته علوم محیطی را دنبال کرد. وی در سال آخر تحصیل خود در سه سفر علمی شرکت نمود. آلن رشته اکولوژی را در مقطع کارشناسی‌ارشد انتخاب کرد اما در آن فارغ‌التحصیل نشد. در آن زمان آلن می‌خواست اولین سفر مستقل خودش را شروع کند. هدف او عبور از دهانه اورینوکو و رسیدن به دهانه آمازون بود و در واقع این اولین پیمایش از شمال شرقی حوضه آمازون محسوب می‌شد. مردم ادعای آلن مبنی بر انجام این پیمایش را باور نکردند. این در حالی بود که وی تنها در عرض چند ماه و با کمک مردم محلی در حدود چهارصد مایل در نواحی جنگلی سفر کرده بود."A Walk In The Crocodile's Shoes: Benedict Allen tells John Cunningham about the role of
the adventurer." The Guardian 9 February 2002.
https://www.theguardian.com/education/2002/feb/09/highereducation.travelbooks