moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بورسیه رودْز () از جوایز بین‌المللی تحصیلات تکمیلی برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد است. این بورسیه را سسیل رودس، بیزنس‌من و سیاستمدار انگلیسی برای ترویج وحدت بین ملل انگلیسی زبان و ایجاد یک حس رهبری مدنی و بردباری اخلاقی در رهبران آینده بی‌توجه به مسیری که آنان برای حرفه‌شان انتخاب کرده‌اند بنیان گذاشت.
از جمله دریافت کنندگان برجسته بورسیه رودز عبارتند از: تونی ابوت، باب هاوک و مالکوم ترنبول نخست وزیران سابق استرالیا، و بیل کلینتون رئیس‌جمهور سابق آمریکا، و نیز برندگان جایزه نوبل.
عبدالله سلیمان خیل (زاده: ۱۳۳۱، ولایت پکتیکا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
عبدالله سلیمان خیل متولد ۱۳۳۱ از ولایت پکتیکا افغانستان است. وی دارای تحصیلات ابتدایی است.
فهیمه احمد زی (زاده: ۱۳۵۳ ولسوالی احمدآباد، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
فهیمه احمد زی متولد ۱۳۵۳ از ولسوالی احمدآباد ولایت پکتیا افغانستان است.
محمد عارف نور زَی (زاده ۱۳۵۳) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
محمد عارف نورزی متولد ۱۳۵۳ از ولسوالی قادس ولایت بادغیس افغانستان است. او دارای تحصیلات ابتدایی است.
محمد عمر (زاده: ۱۳۳۳ ولسوالی قندوز، قندوز - درگذشتهٔ: ۱۶ میزان (مهر) ۱۳۸۹ طالقان، تخار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. وی در اثر انفجار در مسجدی در شهر طالقان، تخار در تاریخ ۱۶ میزان/مهر ۱۳۸۹ کشته شد.
محمد عمر متولد ۱۳۳۳ از ولسوالی قندوز ولایت قندوز افغانستان بود. وی فارغ‌التحصیل دارالمعلمین قندوز است اما به دلیل هجوم نیروهای شوری تحصیلات عالی وی ناتمام ماند.
محمد عمر در اثر انفجار در مسجدی در شهر طالقانِ ولایت تخار کشته شد. علت انفجار مواد منفجره‌ای بود که در مسجد کارگذاری شده بود و هنگامی که وی برای ادا نماز جمعه به مسجد حضور یافته بود منفجر شد.
علیرضا قلیچ‌خانی (زاده ۱۳۱۶ در تهران - درگذشته ۲۳ مهر ۱۳۹۷ در تهران) کشتی‌گیر فرنگی کار ایرانی است. وی در مسابقات سال ۱۹۶۱ قهرمانی کشتی جهان در یوکوهاما، ژاپن اولین مدال تاریخ کشتی فرنگی ایران را تصاحب کرد.
علیرضا قلیچ‌خانی، فرزند حاج محمدتقی (از باستانی کاران نامور ایرانی و پهلوانان مشهور قدیم)، در سال ۱۳۱۶ خورشیدی در تهران دیده به جهان گشود. وی پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، به باشگاه تاج رفت و به آموزش و تمرین فنون کشتی پرداخت. او در دبیرستان مروی، ورزش‌های والیبال و فوتبال را تجربه کرده بود، ولی کشتی، ورزش مورد علاقه پدرش، وی را بیشتر از ورزش‌های دیگر جذب کرد.
قلیچ‌خانی چند دوره قهرمانی کشتی فرنگی ایران را در کارنامه خود دارد و مدتی هم در تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان به مربیگری پرداخت. وی در سال ۱۹۶۱ اولین مدال تاریخ کشتی فرنگی ایران در مسابقات جهانی را در مسابقات جهانی ۱۹۶۱ یوکوهاما ژاپن تصاحب کرد.
این فرنگی کار که چند سالی در بستری بیماری بود در سال ۱۳۹۲ دچار عارضه مغزی شد و سرانجام در ۲۳ مهر ۱۳۹۷ در تهران درگذشت.
ابوالاملاک سیدی محمدشریف بن علی، امیر تافیلالت از ۱۶۳۱ تا ۱۶۳۶ بود. او ششمین پسر پدرش، علی بن محمد شریف مراکشی بود که در ۹ نوامبر سال ۱۵۸۹ به دنیا آمد. از دیگر نام‌های او می‌توان به "مولای علی شریف"، "مولای محمد یکم"، "شریف سلطان ابوال"، "محمدشریف" و ... اشاره‌نمود. او احتمالاً بنیانگذار دودمان علوی در مراکش بود. او در سال ۱۶۳۶ از قدرت کنار رفت و پسر ارشدش محمد بن شریف به حکومت تافیلالت رسید. شریف بن علی در سجلماسه در تاریخ ۵ ژوئن ۱۶۵۹ درگذشت.
نته یکم، سومین شاه ایلام باستان است که در زمان حکومت پدرش کودوزولوش یکم، سوکل شوش بود و بعد از او، شاه ایلام شد و به همراه فرزند خود، به بابل حمله کرد و خدایان بابلی‌ها را با خود به شوش آورد؛ مانند پیکر نانار.
سلطان سیدی محمد بن شریف (متوفای ۲ اوت ۱۶۶۴)، دومین امیر تافیلالت پس از پدرش شریف بن علی بود. او پسر ارشد پدرش بود و زمان تولدش دقیقاً مشخص نیست. او در سال ۱۶۶۴ از قلمرویش تبعید گشت و در دوم آگوست همان سال، توسط نیروهای برادر ناتنی‌اش رشید بن شریف کشته‌شد.
مولای رشید (۱۶۳۱ تا ۹ آوریل ۱۶۷۲) سومین سلطان تافیلالت و نخستین سلطان علوی مراکش بود. او پسر بنیانگذار این دودمان، شریف بن علی بود. او در ۲ اوت ۱۶۶۴ در نبردی در دشت انگاد برادرش محمد را کشت و خود سلطان شد. او در نهم آوریل سال ۱۶۷۲ میلادی درگذشت و حکومت به برادرش اسماعیل بن شریف رسید.
نوکتورن در می مینور، اثر پسامرگ ۷۲ یکی از نوکتورن‌های ساختهٔ فردریک شوپن، آهنگساز بزرگ لهستانی است. شوپن این قطعه را در سال ۱۸۲۷ ساخت، اما ۲۶ سال پس از درگذشتش، در سال ۱۸۵۵ منتشر شد.
مولای اسماعیل بن شریف، دومین فرمانروای مراکش از دودمان علوی بود. او در کشور خودش به «پادشاه جنگجو» معروف است. وی پس از وفات برادرش رشید به علت افتادن از اسب به سلطنت مراکش رسید و پس از او، پسرش احمدالذهبی به حکومت رسید. هفت پسر او، پس از مرگش به سلطنت مراکش رسیدند.
مردی که ۱۱۷۱ فرزند داشت!
از جمله اتفاقات جالب که در منابع تاریخی فرانسه ذکر شده، این است که مولای اسماعيل با وجود داشتن صدها زن و هزاران فرزند از دختر پادشاه فرانسه لویی چهاردهم خواستگاری کرد.
در تاریخ افرادی بوده اند که بیش از ده فرزند داشته اند؛ بیست، سی و یا حتی نود فرزند. برای مثال هم اکنون یک مرد هندی به نام «زیونا چانا» ۹۴ فرزند از ۳۹ همسر خود و ۳۳ نوه دارد، ولی در طول تاریخ عجایب بیشتری در زمینه فرزندآوری وجود دارد. مردی که بیش از ۱۰۰۰ فرزند داشت. نام این مرد در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است. او یک مرد عادی و یا از طبقه فقیر جامعه نبود، او حاکم مراکش بود.
اسماعيل بن مولای علي الشريف العلوی  (۱۷۲۷_ ۱۶۴۵ ) معروف به اسماعیل بن شریف بر مراکش حکمرانی می کرد. در کتاب رکوردهای گینس نوشته شده که او ۸۸۸ فرزند داشته است، در حالی که در کتاب به جای مانده از یک دیپلمات فرانسوی و معاصر با اسماعیل بن شریف، شمار فرزندان او ۱۱۷۱ نفر ذکر شده است. او ۴ همسر و ۵۰۰ کنیز داشت و تا ۵۷ سالگی صاحب فرزند شد.
همسران و کنیزان او اغلب عرب، ترک، انگلیسی و اسپانیایی بودند. او نام فرزندان و همسران خود را در دفتر مخصوصی یادداشت می کرد و حدود ۱۰۵ خانه در منطقه ای به نام «سجلماسه» برای آنان ساخته بود. مامورانی از سوی او گماشته شده بودند تا هدایا و عطایایی را برای همسر و فرزندان او ببرند. به آنان از زمین های زراعی و درختان نخل بسیار بخشیده بود.
اسماعیل بن شریف پس از انتقال پایتخت خود از مراکش به  شهر مکناس قصر بزرگی را ساخت تا همه زنان، کنیزان و فرزندانش در آنجا زندگی کنند.  او از کارگران و خدمه آفریقایی و اروپایی برای ساخت قصر بزرگ خود استفاده کرد.
در آن زمان پدیده دزدان دریایی شیوع بسیاری یافته بود. اروپاییان به کشتی های مغربی ها حمله و مغربی ها نیز کشتی آنها را غارت می کردند. همین موضوع باعث شده بود تا اسماعیل بن شریف ۵۰ هزار اروپایی را به اسارت بگیرد و از آنها برای بنا کردن قصر مکناس استفاده کند.
خواستگاری از دختر لویی چهاردهم با وجود هزار فرزند
از جمله اتفاقات جالب و بی نظیر در نوع خود که در منابع تاریخی فرانسه ذکر شده، این است که مولاي اسماعيل با وجود داشتن صدها زن و هزاران فرزند از پرنسس ماریه آنه بوربون Marie _Anne de Bourbon دختر لویی چهاردهم پادشاه فرانسه خواستگاری کرد. اما لویی چهاردهم به دلیل آنچه تفاوت های دینی و اعتقادی می نامید، دختر خود را به ازدواج او درنیاورد. اما حقیقت این بود که تعدد زوجات حاکم مراکش و فرزندان بسیار او دلیل اصلی این ممانعت بود.
حاکم مغرب پرنسس فرانسوی را هرگز ندیده بود بلکه شرح زیبایی او را از زبان سفیر خود به نام ابن عائشه شنيده بود. سفیر او دو بار تقاضای ازدواج را مطرح کرد و هر دو بار پاسخ منفی شنید.  این ماجرا دستمایه تمسخر و استهزای بسياری قرار گرفت و حتی شعرهایی درباره آن سروده شد از آن جمله «جان باتیست روسو» شاعر فرانسوی سرود.
مولای احمدالذهبی سومین سلطان علوی مراکش بود. او فردی ضعیف‌النفس بود. او پس از وفات پدرش اسماعیل به حکومت رسید و در دو دوره بر مراکش سلطنت می‌کرد. جانشین او در دورهٔ اول که تنها یک سال بود، توسط برادرش عبدالملک عزل گردید اما او تنها پنج ماه حکومت کرد و ابوالعباس احمد دوباره به سلطنت رسید. اما طولی نکشید که بعد از هفت ماه، درگذشت و برادرش عبدالله به سلطنت رسید.
عبدالملک چهارمین سلطان مراکش به مدت چهار-پنج ماه در سال ۱۷۲۸ میلادی بود. او پس از عزل کردن برادرش ابوالعباس احمد به سلطنت رسید اما تنها پس از مدتی حکومت، توسط برادرش ابوالعباس احمد عزل گردید و دیگر هیچ‌گاه به سلطنت نرسید.
آن سیمور دیمار موسوم "به" کانوی (۸ نوامبر ۱۷۴۸ – ۲۸ مارس ۱۸۲۸) یک مجسمه‌ساز برجسته انگلیسی بود.
آن دیمار در شهر سونوکس در یک خانواده اشرافی متولد شد، او تنها دختر فیلد مارشال هنری سیمور کانوی (۱۷۲۱–۱۷۹۵) و همسرش کارولین بروس کمپبل بانو ایلزبری (۱۷۲۱–۱۸۰۳) بود و در خانه اجدادی خود در پارک پلیس، رمنهم، برکشایر به دنیا آمد.
در سال ۱۷۶۷، با جان دیمار، پسر لرد میلتون، اولین ارل دورچستر، ازدواج کرد. زن و شوهر جوان درآمد سالیانه ۵۰۰۰ پوندی را از لرد میلتون دریافت کردند و ثروت لرد میلتون و هنری کانوی نیز به آن‌ها رسید. زندگی آن‌ها هیچ‌گاه ساکت و آرام نبود. آن‌ها بعد از هفت سال از هم جدا شدند. جان دیمار مردی قمارباز و بی مسئولیت بود و سرانجام بعد از یک شب طولانی در یک فاحشه خانه با شلیک گلوله به سرش، به زندگی خود پایان داد. فعالیت هنری دیمار پس از مرگ شوهرش بیشتر شد.
آن دیمار همیشه به اروپا سفر می‌کرد. در طول یکی از سفرهایش او گرفتار دزدان دریایی شد اما بدون هیچ آسیبی نجات پیدا کرد. او در سفری به فلورانس با هورشیو مان ملاقات کرد و سر ویلیام همیلتون را در ناپل ملاقات کرد، و همان‌جا بود که او را به لرد نلسون معرفی کردند و با هم آشنا شدند. در سال ۱۸۰۲ با امضای پیمان امیان او به همراه یک نویسنده به نام مری بری به پاریس سفر کرد.
از سال ۱۸۱۸ آن دیمار در منطقه تاریخی یورک هاوس، تویینکهام انگلستان زندگی می‌کرد. او در سال ۱۸۲۸ در سن ۷۹ سالگی در خانه اش واقع در شماره ۲۷ خیابان بروک درگذشت. او در کلیسای سانتریج، کنت، همراه با ابزارهای مجسمه‌سازی و پیش بند کارش و سگ مورد علاقه اش به خاک سپرده شد.
مشوق دیمار برای مجسمه‌سازی دیوید هیوم بود (پدر هیوم در سال‌های ۱۷۶۷–۶۸ وزیر امور خارجه بود) و همین‌طور به تشویق هورس والپول، کسی که سرپرست او در زمانی بود که خانوده دیمار به مسافرت خارج از کشور می‌رفتند. به گفته والپول، اساتید دیمار برای مدل‌سازی، حکاکی و آشنایی با آناتومی به ترتیب، جوزپه کرچی، جان بیکن و ویلیام کومبرلند بودند.
در طول سال‌های ۱۸۱۸–۱۷۸۴ دیمار ۳۲ نمایشگاه در آکادمی سلطنتی هنر برگزار کرد. عمده کارهای او سردیس در سبک نئوکلاسیک، ساخت مجسمه‌های مومی تا کارهای پیچیده‌ای از برنز به رنگ تراکوتا و سنگ مرمر بود. موضوعات کارهای او، عمدتاً از دوستان و همکارانش در حزب ویگ بودند، مثل لیدی ملبورن، نلسون، جوزف بانککس، جورج سوم، مری بری، چارلز جیمز فاکس و همین‌طور خودش. چندین پرتره و سردیس نیز از بازیگرانی مثل سارا سیدون و الیزابت فارن درست کرد.
او مجسمه ای از ایزیس درست کرد که بر روی دو سمت پل رودخانه تیمز در هِنلی‌آن‌تِیمز قرار دارد. البته مدل‌های اصلی در موزه رودخانه قایقرانی در همان نزدیکی قرار دارد. یکی دیگر از مهم‌ترین کارهای او مجسمه ای ده فوتی از اپولون بود که در حال حاضر ویران شده‌است، این مجسمه برای روبروی ساختمان تئاتر سلطنتی ساخته شده بود.
دوستان دیمار اعضای بانفوذ حزب ویگ و نجیب‌زاده‌ها بودند. سرپرست و دوست او، هورس والپول تأثیر قابل توجهی بر روی او داشت و کمک‌های بسیاری به او کرد. او در محافل ادبی و تئاتر نیز حضوری پر رنگ داشت جایی که دوستانش نیز آنجا بودند؛ مثل جوانا بیلی شاعر و نمایشنامه نویس، مری بری نویسنده و همین‌طور سارا سیدون و الیزابت فرن که بازیگر بودند. او اغلب در مهمانی‌های بالماسکه در پانتنون و نمایشنامه‌های آماتوری در محل زندگی دوک ریچموند کسی که با خواهر ناتنیش ازدواج کرده بود، شرکت می‌کرد."The Letters of Horace Walpole: Earl of Orford", Horace Walpole, H.G. Bohn, 1861. Google Books
منابعی وجود دارد که می‌گوید دیمار لزبین بوده و این به خاطر روابط بسیار نزدیکش با مری بری بود. او همچنین مدتی با والپول زندگی کرده‌است. حتی در زمان زندگی مشترکش به خاطر پوشیدن لباسهایی که بیشتر شبیه لباس مردان بود، مانند کت (او عصا به دست می‌گرفت و مانند مردان قدم برمی‌داشت) و ارتباطاتی که با زنان دیگر داشت و خصومت افرادی مانند هستر ترد"The Lesbian History Sourcebook: Love and Sex Between Women in Britain from 1780 to 1970", Alison Oram, Annmarie Turnbull, Routledge, 2001, Google Books این شایعات به وجود آمده بود.Rictor Norton (Ed.), "A Sapphick Epistle, 1778", Homosexuality in Eighteenth-Century England: A Sourcebook. 1 December 1999, updated 23 February 2003 <> Retrieved on 2007-08-16
در سال ۲۰۰۴ رمانی عاشقانه توسط اما داناهیو دربارهٔ دیمار و الیزابت فرن منتشر شد با نام novel Life Mask
جاشوا رادین (متولد: ۱۴ ژوئن ۱۹۷۴) یک خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است.
فتح‌الله شیرازی که گاهی با نام امیر فتح‌الله شیرازی نیز شناخته می‌شود، همه‌چیزدان ایرانی-هندی بود. او حقوقدان اسلامی، وزیر اقتصاد، مهندس مکانیک، مخترع، ریاضیدان، ستاره‌شناس، پزشک، فیلسوف و هنرمند بوده‌است و برای اکبر کبیر حاکم امپراتوری مغول کار می‌کرده‌است.
اسلحه مقدماتی ضد پیاده‌نظام تفنگ رگبار با تعدادی لوله سلاح که شبیه توپ دستی است از اختراعاتی است که به او نسبت داده شده.
ایوان هاوریلوویچ بوهدن (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. او مدال طلای المپیک را در مسابقات کشتی فرنگی در سال ۱۹۶۰ برای تیم اتحاد جماهیر شوروی به دست آورد. بوهدن مدال طلا را در مسابقات قهرمانی کشتی جهان در ۱۹۵۸ و ۱۹۶۱ به دست آورد.
شرمساح ()، روستایی در نزدیکی نیل در فرمانداری دمیاط که نام آن به زبان مصری باستان بازمی‌گردد. این منطقه در جریان جنگ صلیبی پنجم تا هفتم در منابع به کار رفت.
جاسی اسمولت (متولد: ۲۱ ژوئن ۱۹۸۲) بازیگر، خواننده، کارگردان و عکاس آمریکایی است.
اسمولت در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹ مدعی شد نامه ای حاوی محتوای نژادپرستانه دریافت کرده است. یک هفته بعد در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹، اسمولت گزارش داد که ساعت ۲ نیمه شب در شیکاگو مورد حمله فیزیکی دو مرد قرار گرفته و آن ها جملات نژادپرستانه بر او فریاد زده اند. او در گزارش پلیس، این دو مرد را سفیدپوست و با کلاه مخصوص طرفداران دونالد ترامپ توصیف کرد. بعد از این اتفاق، تحقیقات پلیس شیکاگو بلافاصله آغاز شد. در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، پلیس شیکاگو اعلام کرد حمله گزارش شده ساختگی بوده و به وسیله دو برادر از اهالی نیجریه انجام شده است. گزارش های بعدی حاکی از آن بود که این دو برادر از اسمولت برای انجام این حمله ساختگی پول دریافت کرده و نحوه انجام حمله را با او تمرین کرده اند. اسمولت در تاریخ ۲۱ فوریه به وسیله پلیس شیکاگو و با اتهام گزارش دروغ به پلیس دستگیر شد.
پلیس شیکاگو در بیانیه ای اعلام کرد، انگیزه اسمولت از ترتیب دادن ضرب و شتم جعلی علیه خود، افزایش دستمزد پرداختی در یکی از سریال های خود بوده است. اسمولت در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۹ از ادامه محاکمه تبرئه شد، اما دادگاه اعلام کرد همچنان معتقد است حمله مذکور جعلی بوده است.
سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر از ۱۰ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۷ در تهران برگزار شد.
در ۲۱ مهر ۱۳۹۷ با انتشار فراخوان کار سی و هفتمین دوره فیلم فجر آغاز شد، همچنین ثبت نام از آثار متقاضی حضور در جشنواره از اول تا ۳۰ آبان ۱۳۹۷ می‌باشد.
هیئت داوران بخش سودای سیمرغ شامل محمد احسانی، محمدعلی باشه آهنگر، محمد بزرگ‌نیا، مهرزاد دانش، پوران درخشنده، ریما رامین‌فر و محمود کلاریاعلام اسامی داوران بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر وبگاه جشنواره فیلم فجر و هیئت داوران بخش نگاه نو، فیلم‌های کوتاه و فیلم‌های مستند شامل محمد آفریده، حبیب احمدزاده، آیدا پناهنده، سعید سهیلی و مازیار میری می‌باشد.داوران بخش نگاه نو جشنواره فیلم فجر معرفی شدند وبگاه جشنواره فیلم فجر دبیر این دوره از جشنواره ابراهیم داروغه‌زاده‌است.
براساس اعلام اعضای هیئت انتخاب (احمد امینی، محمدعلی حسین‌نژاد، حسن خجسته، شاهرخ دولکو، بهروز شعیبی، حسین کرمی و رضا مقصودی) اسامی فیلم‌های بخش سودای سیمرغ (رقابتی) بدین شرح است:
همچنین فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش نگاه نو انتخاب شدند:
انیمیشن‌ها جواز حضور در بخش مسابقه را کسب نکردند. یکی از سه انیمیشن زیر جایزهٔ هیئت داوران را خواهد برد:
فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش مستند انتخاب شدند:
فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش فیلم‌های کوتاه انتخاب شدند:
ابوعبدالله المهدی لِدین الله زیدی معروف به ابن داعیBĪSOTŪN, ABŪ MANṢŪR در ایرانیکا. از امامان زیدی در هوسم بود که به خاطر اعلام تساوی میان قاسمیه و ناصریه و همچنین توجه آل بویه به او، مشهور است.
ابوعبدالله پسر داعی صغیر بود. او سفرهای بسیاری در ایران، عراق و عمان کرده بود و قلب‌های بسیاری از زیدیان را به عنوان نامزد جذاب امامت ربوده بود. محبوبیتش او را مورد ظن حاکمان قرار داد و او مکرراً زندانی و تبعید شد. زیدیان شمال ایران به دو دسته قاسمیه و ناصریه تقسیم می‌شدند. زیدیان طبرستان و دیلم اغلب "قاسمی" و گیل‌ها "ناصری" بودند. وجود دو مکتب مختلف زیدی در گیلان و رقابت‌های سنتی مردمان این ناحیه اختلافاتی را در پی داشت. ابوعبدالله یکی از ائمه قاسمیه که در هوسم (مرکز ناصری‌های گیل) حکومت یافت، در اواسط قرن چهارم توانست این اختلاف را کاهش داده و میان دو مذهب اعلام تساوی کند. وی مورد احترام احمد بویی بود؛ چنانچه به عنوان نقیب علویان با امتیاز مهم نپوشیدن جامهٔ رسمی سیاه و عدم حضور در دربار خلیفه، تعیین شد و حتی احمد او را «امام» خود می‌خواند.
ابوعبدالله المهدی توانست حمایت مردمان گیلان و دیلمان را جلب کرده و در سال‌های ۳۵۵ و ۳۵۶ هجری قمری با صدور حکم جهاد علیه وشمگیر و کشیدن مردم عراق به این معرکه، منطقهٔ گیلان را از نفوذ زیاریان بیرون بکشد. او حتی حکومت بر طبرستان را نیز در سر داشت که موفق بدین عمل نشد.
زیدیان طبرستان و گیلان پس از او به تساوی مذهبی میان قاسمیه و ناصریه معتقد بودند. در حالی که این امر به صورت یک دیدگاه در میان زیدیان ایالت جنوبی خزر به‌طور عموم مورد قبول واقع شد، اما اختلاف را به‌طور کامل از میان نبرد.
سیوِه-پَلَر-هوپَّک، فرزند شیروکدوه و خواهرش، فرمانروای بزرگ (سوکَّل مَخ) سلسلهٔ اِپَرتی، سومین سلسلهٔ ایلام کهن بود.
سیوِه پَلَر هوپَّک، در زمان فرمانروایی شیروکدوه (سیرکتوه اول) و پس از فوت مادر ستوده (حاکم شوش)، مقام حاکم شوش (در زبان ایلامی هل منیک به معنای حاکم سرزمین) را دریافت کرد. سپس در زمان حکومت سیموت- وَرتَش (برادر شیروکدوه)، سیوِه پَلَر هوپَّک نایب‌السلطنهٔ حکومت اِپَرت شد.
سیوِه پَلَر هوپَّک در حدود سال ۱۷۶۸ ق. م، طبق قانون جانشین سیموت-وَرتَش شد و مقام «"سوکَّل مَخ"» را دریافت کرد و تا حدود ۱۷۴۵ ق. م حکومتش ادامه یافت.
دوران حکومت سیوِه پَلَر هوپَّک، همزمان با حکومت حمورابی در بابل بود. آرشیوهای شاهی ماری نشان می‌دهند که شاهان بین‌النهرینی بزرگی همچون زیمری لیم و حمورابی، سیوِه پَلَر هوپَّک را پدر خطاب می‌کردند و این درحالی بوده‌است که به یکدیگر برادر می‌گفتند، همهٔ این‌ها نشان‌دهنده قدرتمندی سیوِه پَلَر هوپَّک در آن زمان بود؛ اما با این وجود سیوِه پَلَر هوپَّک در جنگ با پادشاه بابل (حمورابی)، شکست خورد.
متحدان وی در نبرد با حمورابی عبارت بودند از:
زیمری لیم حاکم ماری، تمدن اِشنونا، ملکه ناوار (در منطقهٔ گوتی)، پادشاه مالگیوم (در بخش جنوبی مصب رود دجله و دیاله) و پادشاه سوباریان در آشور.
از سیوِه پَلَر هوپَّک، سنگ‌نبشته‌ای به جامانده، که متنی ایلامی مربوط به هزاره میان ۲۲۵۰/۱۲۸۰ ق. م است و این تنها متنی است که در آن فرمانروای بزرگ (سوکّل مخ) از خود به عنوان «حکمران ایلام» یاد می‌کند و جالب است که، اصطلاحاتی که در این لوحه ایلامی به کار برده شده‌است؛ به مدت ۶۰۰ سال مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و سپس در زمانی که دوباره مورد استفاده قرار می‌گیرند، به نحو بارزی کوچکترین تغییری از نظر زبان‌شناسی در آن‌ها راه نمی‌یابد.
سیوِه پَلَر هوپَّک، در حدود ۱۷۴۵ ق. م درگذشت و برادرش (کودو زولوش) به حکومت رسید.
براسال (به انگلیسی: Brassall) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
استراتپاین (به انگلیسی: Strathpine) یک حومه شهر در استرالیا است که در Moreton Bay Region واقع شده‌است.
مدو بنک (به انگلیسی: Meadowbank) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آلبری جنوبی (به انگلیسی: South Albury) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بورا ویل (به انگلیسی: Bowraville) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آووکا بیچ (به انگلیسی: Avoca Beach) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آلدرسید (به انگلیسی: Aldersyde) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
اشکرافت (به انگلیسی: Ashcroft) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ابوتسبری (به انگلیسی: Abbotsbury) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کوتینگال (به انگلیسی: Kootingal) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گودوگا (به انگلیسی: Goodooga) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
یلاربن (به انگلیسی: Yelarbon) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
اینگلبرن (به انگلیسی: Ingleburn) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
د اینترنس (به انگلیسی: The Entrance) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فاوکنر (به انگلیسی: Fawkner) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
برورا (به انگلیسی: Berowra) یک حومه شهر در استرالیا است که در Hornsby Shire واقع شده‌است.
بنکس مدو (به انگلیسی: Banksmeadow) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
چستر هیل (به انگلیسی: Chester Hill) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
کلیو (به انگلیسی: Cleve) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
کلفیلد نورث (به انگلیسی: Caulfield North) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در City of Glen Eira واقع شده‌است.
شیموت وَرتَش جانشین و برادر کوچکتر شیروکدوه بود او از سال ۱۷۹۰ ق. م تا سال ۱۷۷۰ ق. م عنوان نایب‌السلطنة برادر خود شیروکدوه را داشت و در سال ۱۷۷۰ ق. م به پادشاهی ایلام رسید.
حکومت شیموت ورتش بسیار کوتاه بود و شاید به حدود ۱۷۶۸ ق. م برسد. از شیموت ورتش یک مهر به شکل استوانه‌ای در معبد الهه کیریرش در لیان (بوشهر امروزی) به دست رسیده‌است.
شیموت ورتش پادشاه ایلام، سیوه پلره هوپک (خواهرزاده‌اش) را به مقام نایب‌السلطنه و برادر دیگر سیوه پلره هوپک به نامکودوزولوش را به مقام حاکمی شوش برگزید.
گاه‌شماری خراجی، مبدأ آن سال ۶۱۱ میلادی (یازده سال پیش از هجرت)، بیست و یکمین سال سلطنت خسرو پرویز دوم است. سرآغاز آن اعتدال بهاری و ماه‌های آن همان ماه‌های گاه‌شماری زرتشتی بوده و از این جهات شبیه گاه‌شماری یزدگردی بوده‌است.
رواج این گاه‌شماری در ایران از میانهٔ قرن چهارم هجری به بعد بوده‌است. براساس فرمان‌های متوکل و بعد معتضد در قرن سوم هجری در گاه‌شماری تصحیحی صورت گرفت که منجر به ابداع نوعی گاه‌شماری شمسی شد. با توجه به رواج گاه‌شماری هجری قمری در قرن یک هجری در ایران و با توجه به این که گاه‌شماری یزدگردی نیز در زمان ابداع گاه‌شماری خراجی در میان زرتشتی‌های ایران متداول بوده روشن می‌شود که در آن زمان در ایران سه نوع گاه‌شماری رواج داشته که این موضوع با توجه به اسناد گوناگون تأیید شده‌است.
مبدأ آن سال ۶۱۱ میلادی (یازده سال پیش از هجرت)، بیست و یکمین سال سلطنت خسرو پرویز دوم است.
نام ماه‌ها و روزها در این گاه‌شماری مانند گاه‌شماری یزدگردی نام‌های زرتشتی است. بنابر نظر تقی‌زاده در این گاه‌شماری سال قمری است که برای برابرسازی طول سال با گاه‌شماری شمسی و تطبیق آن با زمان گرفتن مالیات ۳۳ یا ۳۴ سال، یک سال حذف می‌شد که به آن «"ازدلاق"» می‌گویند. مبدأ گاه‌شماری خراجی یازده سال قبل از مبدأ گاه‌شماری هجری قمری است که در طول زمان تا قرن چهارم هجری این اختلاف به صفر رسید و در سال ۳۵۱ هجری هر دو گاه‌شماری خراجی و هجری قمری در سال یکسان بودند. بنابر نظر سنجر کمالی و تأکید محمدبن ابی بکر فارسی طول سال در گاه‌شماری خراجی بر اساس طول سال شمسی است. سنجر کمالی طول سال در این گاه‌شماری را همانی که بتانی به دست آورده می‌داند یعنی ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۶ دقیقه و ۲۴ ثانیه.
مهم‌تربن اسناد دربارهٔ این گاه‌شماری تاریخ‌های دوگانه در آثار چند تن از نویسندگان دوره ی اسلامی از جمله افضل الدین کرمانی است که در این آثار تاریخ‌های گاه‌شماری خراجی را در کنار گاه‌شماری هجری قمری ذکر کرده‌است. در کتاب زیج اشرفی، سنجر کمالی نوشته‌است که در سال تألیف این کتاب این نوع گاه‌شماری (گاه‌شماری خراجی) در شیراز متداول بوده‌است.
حفظ مشتری عبارت است از توان یک کمپانی یا محصول در نگه داشتن مشتری‌های خود برای یک بازهٔ زمانی. وقتی نرخ حفظ مشتری، بالا باشد به معنی آن است که مشتری‌های یک محصول یا خدمات تجاری به مراجعه دوباره و خرید مجدد تمایل دارند.
آتنا و آتنه ، ملقب به پالاس (Παλλὰς)، در اساطیر یونانی، الههٔ خرد، جنگاوری، صنایع دستی و نگهبان شهر آتن بود و نام آتن را به افتخار او این چنین نامیدند. اصالت اولیهٔ این الهه اژه‌ای است و بعدها به عنوان ایزدبانوی محافظ شهرهای یونان به خصوص آتن مورد پرستش قرار گرفت. او همچنین به نام‌های "Polias" و "Poliouchos" (برگرفته از کلمه polis به معنای دولت‌شهر) شناخته می‌شود. معابد وی معمولاً در بالای آکروپلیس و مرکز شهر قرار داشت. معبد پارتنون در آکروپولیس آتن به او اهدا شده‌است. او همچنین به عنوان خدای جنگجو مورد پرستش قرار می‌گرفت؛ افراد بر این باور بودند که او سربازان را در جنگ هدایت می‌کند.
علاوه بر این، وی یکی از الهه‌های باکره و دختر زئوس بود. او قابل قیاس با مینروا در اساطیر روم باستان است. او ایزدی بود که به پرومته تایتان نسل پیشین عشق می‌ورزید. این عشق دو طرفه بود. یونانیان این دو را نشان عشق بدون رابطه می‌دانستند. چون آتنا بنابر شرط زئوس هرگز نباید آمیزش می‌کرد. آتنا بدون این که این قانون را بشکند، عاشق پرومته شد (نوعی عشق ذهنی و فکری که به نوعی برترین نوع عشق محسوب می‌شود). می‌گویند آتنا در آزادی پرومته پس از پیشگویی‌اش نقشی اساسی داشت.
زئوس، آتنا را از پیشانی خود به دنیا آورد. هنگامی که زئوس از درد پیشانی خود به هفائستوس شکایت کرد، هفائستوس پیشانی زئوس را با تبری بزرگ شکافت و آتنا در حالی که با لباس جنگ و غرق اسلحه بود، از پیشانی زئوس بیرون جست. آتنا فرزند زئوس به تنهایی به‌شمار می‌آید چون متیس توسط زئوس بلعیده، جذب و هضم شده‌بود. با وجود این که آتنا از نظر عقل و خرد با زئوس برابر بود، اما هرگز بر او برتری نیافت و به همین دلیل فرزند مورد علاقه زئوس شد؛ به طوری که تنها او اجازه بازی با آذرخش پدر را داشت و همین موجب حسادت دیگر فرزندان زئوس شد. آتنا دختری است که بر همهٔ فرزندان پدرش برتری یافت و زئوس او را بیش از دیگر فرزندانش دوست داشت.
آتنا فرزند خدای خدایان، زئوس و متیس است. کلمهٔ متیس به معنای هوش و ذکاوت است. متیس، مادر آتنا، الههٔ عقل است. متیس از نسل خدایان اولیه بود و در بعضی از فرهنگ‌ها اولین همسر یا معشوقهٔ زئوس بوده‌است. وقتی متیس از زئوس حامله شد، پیکی از جانب اورانوس و گایا به زئوس پیغام دادند که اگر کودک متیس پسر باشد و به دنیا بیاید، زئوس را از سلطنت خلع کرده، همانگونه که زئوس، کرونوس، پدر خود، را خلع کرد و اگر دختر باشد، از لحاظ عقل و خرد همتای زئوس است. گایا، خدای خدایان، زئوس را راهنمایی کرد که متیس را ببلعد و زئوس نیز همین کار را کرد و با حیلهٔ متیس را تبدیل به حشره کرد و او را خورد. متیس را مظهر هوش و ذکاوت اساطیر باستانی یونان به‌شمار می‌آورند.
آتنا دارای چشمانی سبز، پرهیاهو، خروشان، جنگجو و مسلح به کلاه خود و دارای نیروی لایزالی بوده‌است. قامتی بلند و ظاهری باشکوه داشته اما همیشه متانتش بر زیباییش ارجحیت داشت. آتنا دختری جنگجو و از تبار خدایان هند و اروپایی بوده‌است. او علاوه‌ بر خدای جنگ در یونان باستان، خدای بانوی خرد هم بوده‌است. آتنا به زئوس وابسته بود و از پیشانی او و سپر در دست و با پوشاکی از جنس پوست بز متولد شد.
آتنا یکی از دوازده ایزد المپ‌نشین و یکی از محبوب‌ترین آن‌ها بود. او ایزدبانوی جنگ، صنعت، هنرها و پیشه‌ها است. آتنا را با مینروا رومی یکی می‌دانند. روی سینه‌اش «ایجس» می‌پوشید که سینه‌بندی از جنس پوست بز با منگوله‌هایی آویزان به آن است. سپر او گرد بود و طبق گفتهٔ بعضی منابع تصویر سر گورگون بر روی آن نقش بسته بود. وی منطقی، باهوش، مدافعی قدرتمند، برنامه‌ریز درجه اول در جنگ‌ها، صلح جویی قدرتمند و همتای زئوس از نظر عقل و هوش بود. او به عنوان الهه‌ای خردمند، ایزدبانوی شعر، موسیقی و ادبیات نیز محسوب می‌گردد؛ اما ارتباط او با حکمت و فلسفه بیش از شعر و موسیقی می‌باشد؛ زیرا او ایزد بانوی عقل و خرد است. آتنا ایزدبانوی صلح نیز به‌شمار می‌آید. این الهه المپی فرمانروای جنگ و طوفان نیز بود. آتنا قوی، خونسرد و خویشتن‌دار و با نظم است. گرچه او ایزدبانوی دفاع و جنگ سلحشورانه است، اما با آرس خدای جنگ متفاوت است؛ زیرا که در جنگ بیش از خشونت، از استراتژی و دیسیپلین نظامی استفاده می‌کند و کارش حمایت شهروندان آتن است. جنگ برای آتنا، برای حفظ شئونات اخلاقی است تا خونریزی و کشتن و قتل و غارت. می‌توان گفت از نظر مرام اخلاقی، آتنا بیشتر به برادرش، آپولو، نزدیک است تا به آرس، خدای جنگ، چون که در کارهایش عقل و حسابگری و لوگوس را به کار می‌گیرد؛ که برای یونانیان داشتن لوگوس، مقدس شمرده می‌شد. آتنا زنانگی خود را در زیر کلاهخود طلائی و پیش بندی از پوست بز که از پدرش، زئوس، هدیه گرفته و سپر طلائی که نقش سر مدوسا بر آن حک شده‌است، پنهان ساخته است.
آتنا، به عنوان یک ایزد بانوی خردمند، مدبر است و همیشه با هدف و برنامه پیش می‌رود. او ایزدبانوی مدافع قوانین و سلسله مراتب طبقاتی است. قدرت خدایی او در ایجاد فرهنگ، تمدن و فرم دادن مجلس سنا و قانونگذاری در آتن آشکار است. آتنا ایزدبانوی هنرهای خلاق نیز می‌باشد و باید گفت او همه استعدادهایش در جهت رضایت پدر و همچنین حمایت اوست. او مغرورانه و جسورانه می‌گوید که "هیچ مادری مرا نزاده» است، من مردانگی را حرمت می‌گذارم الا در ازدواج. بله من با تمام وجودم دختر پدرم هستم". چنین است که او مورد احترام ترین و قوی‌ترین ایزدبانو در تفکر مردسالاری یونانی و همچنین کوه المپ است و لقبش «دختر پدر» است. آتنا صدای زنانه نظم و سامان شهروندی و تمدن است و شهر آتن به نام او است. در حالی‌که او را از حیث قدرت بعد از زئوس به‌شمار می‌آورند، از جهاتی باید گفت که او با زئوس برابر است. در ایلیاد، هومر دائماً آن‌ها را با هم صدا می‌کند: «ای پدر زئوس و ای آتنا». هزیود، شاعر و سرایندهٔ یونانی، هم او را مساوی با پدرش، زئوس، در قدرت، درک و هوشمندی می‌داند. آتنا ایزدبانوی سنجش و داوری نیز هست؛ اما داوری‌های او بر حسب احساسات شخصی خودش نیست؛ بلکه بر اساس اصول اخلاقی و موازین راستی است. شاید بکارت او به‌طور نمادین رمز این باشد که این ایزدبانو در قضاوت و دادگری، خرد پاک را بدون وسوسه‌ها و تمنای خواسته‌های شخص خودش به کار می‌گیرد.
نام آتنا به دورهٔ پیش – هلنی بازمی‌گردد. در سلسله متون «ب» موکنایی آتنا را آتاناپوتینا می‌نامند. زمانی که آخه‌ای‌ها در یونان پیش هلنی وارد شدند، ایزد بانو جنگجوی جوانی با خود آوردند که لقب‌های (کوره) به معنای دختر، (پاتنوس) به معنای باکره و (پالاس) به معنی دوشیزه را داشته و لقب پالاس رواج بیشتری داشت است.
آتنا در عین حال که الههٔ عقل و جنگجوی بود، الههٔ صلح نیز نامیده می‌شد و آوردن درخت زیتون به آتن را به آتنا نسبت دادند. براساس افسانه‌ها آتنا با پوزئیدون رقابت داشتند. پوزئیدون بعد از آتنا دومین خدای پراهمیت مردم آتن بود. در نتیجه هر دو برای خطیه آتن هدایای در نظر گرفتند. در مسابقه‌ای که بین آتنا و پوزئیدون بر سر آتن برقرار شد، پوزئیدون دریاچهٔ شوری را در کنار آکروپولیس آتن به وجود آورد و بنا بر برخی روایت‌ها دیگر از زیر نیزه سه شاخهٔ پوزئیدون اسبی برای آتنیان پیدا شد؛ و آتنا درخت زیتون را هدیه کرد. درختی که به رغم آتش‌سوزی از جانب پارسیان و حمله خشایارشاه تا روزگار پریکلس پا بر جا مانده بود؛ و چون آتنیان به حکمیت دعوت شدن درخت زیتون را مفیدتر و مناسب‌تر دانسته و این‌گونه بزرگی آتنا بر آتنیان مسلم شد. بعد از مسابقه پوزئیدون به خشم آمد و سیلی به راه انداخت. اما چون آتنیان بعد از آتنا بیشترین احترام را برای پوزئیدون قائل می‌شدند، او نرم شد و بر سر لطف آمد. سرانجام، آتنا و پوزئیدون با آمیختن نیروهای یکدیگر با هم متحد شدند. با وجود اینکه پوزئیدون خدای اسب‌ها بود، آتنا اولین ارابه را درست کرد. همچنین آتنا اولین کشتی را ساخت تا بر روی دریایی که پوزئیدون فرمانروای آن بود حرکت کند.
اغلب شهرهای یونان آتنا را حامی خود می‌دانستند و معبدی برای آتنا در شهرهای خود ساخته بودند. در اسپارت، مگار، آرگوس و تروا بتی به نام پالادون را به عنوان این که مظهر آتنا است، می‌پرستیدند و اعتقاد داشتند که این بت حافظ شهر آن‌ها است؛ به طوری که مردم تروآ اعتقاد داشتند که تا بت پالادون در شهر است، تروا سقوط نخواهد کرد. تا اینکه اودیسئوس و دیومدس شبانه وارد شهر تروا شدند و پالادون را ربوده و به روم، معبد وستا بردند.
مدوسا زن جوانی با زیبایی کم‌بدیل و ندیمه‌ی معبد آتنا بود که پوسیدون یا پوزِیدون(خدای دریاها، طوفان‌ها، زلزله‌ها و اسب‌ها) در معبد آتنا به او تجاوز می‌کند. آتنا که با پوزئیدون پیش از این هم سر جنگ داشت و این اتفاق را هم‌خوابگی در معبدش متصور می‌شود؛مدوسا را تبدیل به هیولایی با صورتی زشت می کند که تنها با یک نگاه فرد مقابلش را به سنگ بدل می‌کند. اما این کار وی اتفاق‌های و ماجراهای بسیاری به همراه داشت تا خدایان دیگر را نیز بر این دارد تا دست به دست هم دهند و مدوسا را از میان بردارند. در این هنگام پرسئوس نیز پسری نوجوان است که به فرمان شاه پولیدکتس به دنبال سر مدوسا نامیرا به عنوان سلاح میرود. پرسئوس چندین روز به دنبال غاری که مدوسا در آن ساکن شده می گردد و زمانی که تقریبا خسته و ناامید میشود آتنا و هرمس در مسیر او ظاهر می‌شوند و سپر جلاداده شدهٔ برنزی که هیولایی در آن نهفته بود را به او می دهند و به او می گویند به دنبال سه خواهر سالخورده گرئیه ها (The Graeae) برود و پرسئوس پس از یافتن گرئیه ها با قاپیدن و باج گیری از چشم و دندان مشترک که گرئیه ها با هم ردوبدل و استفاده میکردند؛ توانست جای نیمف ها را بیابد و از طریق نیمف ها، مدوسا را در غاری سکنی گزیده بود، پیدا کرد سپس برای اینکه از نگاه‌های مدوسا گورگون در امان باشد، سپر جلاداده شدهٔ آتنا و هرمس را به کار برد؛ به او حمله و سرش را ازبدنش جدا نمود و آن را در کیسه جادویی خود فرو کرد تا به شاه پولیدکتس اما زمانی که متوجه خیانت و آزار شاه پولیدکتس به مادرش می‌شود وی را به وسیله سر مدوسا می کشد. تا مدت ها از آن سر استفاده می کند و در نهایت آن را به آتنا هدیه داد و او هم آن را روی سپر زئوس خود نصب کرد که این نشان در مجسمه‌هایی به نام آتنا نیز دیده می‌شود .
در افسانه‌ها آمده روزی جشنی به مناسبت ازدواج پلئوس و ثتیس برپا شد و همهٔ ایزدان و ایزدبانوان به جز اریس، الهه نفاق، به آن جشن دعوت شدند. اریس حسادت ورزید و با سیبی طلایی وارد مجلس شد. سیبی که بر روی آن نوشته شده‌بود «برای زیباترین». برای به دست آوردن آن سیب بین آتنا، هرا و آفرودیته که هر سه ادعای زیبا بودن می‌کردند نفاق افتاد. از پاریس، شاهزادهٔ تروا، درخواست کرد قضاوت را برعهده گیرد. اما پاریس نتوانست تصمیم بگیرد؛ زیرا هر سه بسیار زیبا بودند. پس این سه الهه به او وعده‌هایی دادند. هرا به او قول حکومت بر آسیا و اروپا را داد، آتنا قول حکومت بر تروا و آفرودیته وعدهٔ تصاحب زیباترین زن جهان یعنی هلن که همسر منلائوس، پادشاه اسپارت، بود. پاریس که شیفته هلن شده بود، آفرودیته را به عنوان زیباترین انتخاب کرد و آتنا و هرا کینه پاریس را به دل گرفته و گفتند روزی از او انتقام می‌گیرند. پاریس به کمک آفرودیته هلن را می‌دزدد و به همین دلیل جنگی درمی‌افتد. آتنا در جنگ تروا از طرفداران یونانیان بود و چون خدایان در جنگ درگیر می‌شوند، آتنا به کمک یونانیان می‌آمد. مثلاً در جنگ هنگامی که آرس به کمک ترواها می‌آمد، آتنا، آرس را با سنگی به خاک می‌افکند و چون آفرودیته به یاری سربازی می‌شتابد و در نجات او می‌کوشد، آتنا ضربتی بر سینه او وارد می‌کند و بر زمینش می‌زند. آتنا هم‌چنین به هراکلس، یاسون، پرسئوس، اولیس و کادموس کمک‌های فراوانی کرد.
در سرود هجدهم ایلیاد، هومر صریحاً می‌گوید که آتنا هکتور را فریب داده‌است و در سروده هشتم آنجا که حمایت زئوس، پدر آتنا، از مردم تروا مورد بحث قرار می‌گیرد، آتنا پدر خود را دیوانه می‌نامد. آتنا در جنگ تروا به کمک یونانی‌ها حرکت می‌کند ولی زئوس از دخالت آتنا خشمگین شده و او را تهدید می‌کند که مراقب اعمال خود باشد وگرنه به ضرب صاعقه او را می‌کشد.
آراخنه دختری از مردم لیدی است که بافندهٔ ماهر و مشهوری بود. او به بافندگی و گلدوزی شهرت داشت. همه او را مدیون آتنا می‌دانستند؛ ولی آراخنه توجهی نداشت. آتنا از این کار رنجیده خاطر شد و به صورت پیرزنی نزد آراخنه رفت تا به او پند و اندرز دهد که به ایزدان بی‌احترامی نکند. وقتی دید سخنش چاره ساز نیست، به‌صورت واقعی خودش درآمد. آراخنه نیز برای اثبات هنرمندی خود، طرحی در تمجید عشق‌های خدایان کشید و به آتنا هدیه داد. وقتی آتنا نتوانست ایرادی در آن پیدا بکند، در پاسخ بی‌خردی وی، آراخنه را به‌صورت عنکبوتی درآورد که همیشه مشغول تنیدن تار به دور خویش بود.
آتنا با تیتانی به نام پالاس جنگید و او را کشت. پوست تیتان پالاس را بالاپوش خود کرد و نام او، پالاس، را به نام خود افزود. از آن پس همهٔ ظالمان از شنیدن نام پالاس آتنا برخود می‌لرزیدند؛ چنان‌که در حماسهٔ ایلیاد، گاهی هومر او را پالاس می‌خواند. پالاس یکی از خدایان یا تیتان‌های جنگ در اساطیر و افسانه‌های یونان باستان است.
آتنا الههٔ جنگ جو، حمایت‌گر و یاری‌رسان قهرمانان و جنگجویان شجاع و زیرک بود. او هراکلس یا هرکول را نیز یاری داد و هر زمان که هراکلس تصمیم می‌گرفت کاری انجام دهد، آتنا او را مسلح می‌کرد. وقتی هراکلس، قهرمان معروف و نیمه خدای معروف یونان، گرفتار کارشکنی‌ها و دشمنی‌های هرا می‌گردید، آتنا او را مورد حمایت خویش قرار می‌داد. یکی از کمک‌های آتنا به هرکول در خان ششم است؛ آن جا که اریستوس، هرکول را مأمور می‌کند که پرندگانی را از بین ببرد. این پرندگان در مرداب استمفالوس زندگی می‌کنند. پرنده‌های مرداب استمفالوس لاشخور بوده‌اند اما هرکول نمی‌داند چطور این پرنده‌ها را از بین ببرد؛ چون نمی‌تواند آن‌ها را ببیند یا به خاطر وزنش نمی‌تواند از مرداب عمیق پر گل و لای و پر از لجن بگذرد! در این هنگام آتنا به کمک هرکول می‌آید و قاشقک‌های برنزی ساخته دست هفائستوس را در اختیار او می‌گذارد. هرکول با به صدا درآوردن قاشقک‌ها موفق می‌شود پرندگان را از مخفی‌گاه خود بیرون بیاورد و بدون آن که مجبور بشود از مرداب بگذرد، تمام پرنده‌ها را با تیر و کمانش در هوا نابود می‌کند. همچنین آتنا، هراکلس را هنگامی که سربروس را از جهان زیرین به دنیا زندگان آورد، یاری کرد و او بود که پس از مرگ هراکلس در آستانه المپ به او خوشامد گفت. هراکلس به پاس خدمات و یاری‌های آتنا، پس از به دست آوردن سیب زرین، آن را به آتنا پیشکش می‌کند.
میان دوستان زمینی آتنا، اودیسئوس از هر کس به او نزدیک‌تر بود و همیشه مورد حمایت آتنا قرار داشت. اولیس کارگری است ماهر در هر زمینه‌ای و همه جا از حمایت و راهنمایی آتنا استفاده می‌کرد. او در کنار درخت زیتونی که آتنا به مردم آتن هدیه کرده بود خانه‌ای برای خود ساخته بود. آتنا، اولیس را بسیار دوست داشته و او را «مردی که می‌داند چگونه بسازد» می‌نامید.
حمایت آتنا از اولیس نمود حمایت و تأیید عقل کل و آسمانی از عقل زمینی و جزئی بشر می‌باشد. آتنا در میان همهٔ دلاوران نبرد تروا، جانب اولیس را گرفته و تا رسیدن اولیس به وطنش، ایتاک، از او حمایت می‌کرد. همچنین آتنا به شکل یک منتور خردمند درآمد و تلماخوس را در یافتن پدرش راهنمایی کرد. از قهرمان‌های مورد علاقهٔ آتنا اودیسئوس و پرسئوس بودند.
پرومتئوس عاشق آتنا، دختر زئوس، شد و تنها کسی بود که آتنا را بوسید. آن‌ها بسیار همدیگر را دوست می‌داشتند و آتنا به او کمک کرد تا آتش را بدزدد و پس از زنجیر شدن پرومتئوس، آتنا هر هفته به دیدن او می‌رفت. زئوس پس از آفرینش انسان‌ها، پرومتئوس را برگزید تا همه چیز را به انسان بدهد؛ جز آتش. پرومتئوس مهربان، همهٔ فنون، صنعت‌ها و فوت و فن کارها را به انسان‌ها آموخت. معروف است که قدرت تکلم را هم پرومتئوس به انسان آموخت او نام همهٔ اشیا و حتی طرز خواندن و نوشتن را هم به انسان آموخت؛ اما همهٔ کارها به کندی پیش می‌رفت؛ چرا که هنوز جای آتش خالی بود. پرومتئوس قصد داشت آخرین هدیه را هم به انسان بدهد هر چند می‌دانست مورد غضب خدای خدایان، زئوس، قرار می‌گیرد. روزی در پای کوه المپ آتنا را دید و آتنا در کار ساختن و پرداختن انسان به پرومتئوس، کمک بسیاری کرد چرا که کمک‌هایی که پرومتئوس به انسان می‌کرد، در نظر آتنا جالب بود. در نتیجه زمانی که فهمید پرومتئوس در حال تلاش برای تهیهٔ آتش برای بشر است، او را از معابر مخفی به قله رساند. پس از رسیدن به قله کوه المپ، پرومتئوس چند اخگر آتشین از «چرخ خورشید» ربود و درون یک رازیانهٔ غول پیکر به زمین آورد.
آتنا بر خلاف دیگر خدایان المپی، بیش از هر چیزی به پاسداشت حریم پاکدامنی خود شهرت داشت. همین عفاف، او را از زناشویی با خدایان دیگر منع می‌کرد. اما هفائستوس به آتنا دل باخته بود و روزی که آتنا برای ساخت زره به نزد او رفت، هفائستوس تلاش کرد دامن آتنا را لکه‌دار کند؛ اما آتنا فرار کرد و هفائستوس لنگ در پی آتنا روان شد و سرانجام آتنا را ربود. آتنا سخت از خود دفاع کرد و هفائستوس نتوانست طرح خائنانه خود را اجرا کند؛ اما تخم خود را بر زمین پراکنده و اندکی بعد فرزندی پیدا شد به نام اریختونیوس. آتنا کودک را یافت و او را به دور از چشم سایر خدایان بزرگ کرد. باید دانست که تنها ایزدی که در روایات اساطیری یونان توانست به آتنا نزدیک شود و به طرز عجیبی آتنا را صاحب فرزند سازد، هفائستوس است. چنان‌که پیدا بود، آتنا نیز برای تن دادن به عشق هفائستوس بی‌میل نبود؛ اما ترس از ریشخند و طعنهٔ خدایان المپ از اینکه از میان همه خواستگاران نامور این خواستگار لنگ را انتخاب کرده، کار را برای آتنا دشوار کرد.
آتنا به آرگوس در ساخت کشتی عظیم به نام آرگو برای یاسون یاری می‌رساند و پس از ساخت کشتی، شاخهٔ سحرآمیز از بلوط دودونا به سینه کشتی نصب می‌کند که در مواقع لزوم سخن می‌گفت و اتفاقات آینده را گفته و سرنشینان را راهنمایی می‌کرده‌است.
آتنا پسرخوانده خود، اریختونیوس، را برخلاف نظریه خدایان نگه داشت. او برای نگهداری فرزندش از دختران ککروپس کمک خواست. آتنا پسر خود را در سبدی قرار داد و به دختران ککروپس سپرد و به آن‌ها توصیه کرد که آن سبد را باز نکنند. یکی از دخترها به نام پاندروسوس فرمان آتنا را گوش داد اما دو دختر دیگر به نام‌های هرسه و آلگوروس به سبب کنجکاوی زنانه بر خلاف فرمان آتنا عمل کردند و در سبد باز کردند و دیدند دو افعی از کودک محافظت می‌کنند. دختران ککروپس از ترس عقب عقب رفته و از برج شهر افتاده و مردند. اریختونیوس، پسر آتنا، بزرگ شد و به شهرداری آتن برگزیده شد.
آرس و آتنا در اساطیر یونان هر دو نقطه مقابل هم بودند. هر چند هر دو خدای جنگ بودند، اما یونانیان آتنا را برتر از آرس می‌دانستند؛ چرا که آتنا نماد ذکاوت و برتری بوده و آرس مظهر خشونت و کینه‌توزی. زئوس به همان اندازه که آتنا را دوست داشت از آرس متنفر بود؛ چرا که آتنا هرگز خود را برتر از زئوس نمی‌دانست.
هومر به آتنا لقب گلاتوگوپیس می‌دهد که در بیشتر مواقع این کلمه را به «چشم خاکستری» معنی می‌کنند. اما احتمال دارد به «جغد چهره» هم‌ معنی پیدا کند و اشاره به پرنده مورد علاقهٔ آتنا نیز داشته باشد. سمبل آتنا، جغد است و جغد به نشانهٔ عقل و خرد است. آتنا یک ایجس داشت که در وسط این ایجس که شبیه به سپر بود، سر مدوسا در وسط آن قرار گرفته بود. این سلاح توسط پرسئوس به آتنا بخشیده شده‌بود.
پرستشگاه آتنا بر آکروپولیس آتن که به پارتنون مشهور است و وقف آتنه پارتنوس شده‌است این پرستشگاه در حکومت پریکلس در میان ۴۴۷ پیش از میلاد تا ۴۳۸ پیش از میلاد برپا شد و کار معماری به نام ایکتینوس و کالیکراتس است. آتنی‌ها آیین‌های ویژهٔ برای آتنا داشتند و به غیر از پرستشگاه پارتنون دو پرستشگاه آتنانیکه و ارختوم را نیز برای آتنا اختصاص داده بودند. جشن‌های مهم آیین آتنا در آتن عبارت بوده از جشن آرفوریا که در طی این جشن دو دختر از خاندان اشرافی هفت تا یازده ساله از آکروپلیس پایین می‌آمدند و اسباب و اشیاء رمزآمیز را درون یک سبد در اتاق زیرزمینی نزدیک پرستشگاه آفرودیته به امانت می‌گذاشتند و جشن پاناتنایا که این جشن از زمان تزئوس مانده بوده که دربردارندهٔ مراسمی جدی در اکروپلیس بود و در طول این مراسم جامه‌ای که به دست خیاطان ماهر و توانای آتن آماده شده‌است، را به ایزدبانو آتنا هدیه می‌کنند. در این مراسم کاهنان، شهرداران و حتی دوشیزگان در حالی که سبدی در دست دارند و پیرمردانی که شاخهٔ زیتون حمل می‌کنند و جوانان سوار بر اسب نیز شرکت می‌کنند و طی این جشن مسابقاتی چون ژیمناستیک و قایق‌رانی برگزار می‌شد.
ابداع دوک بافتنی و دوک دستی را به آتنا نسبت دادند. به همین جهت او را بافندهٔ جامه خدایان نامیده‌اند. روحیهٔ جنگجویی آتنا توأم با حس ابتکار زیاد بوده‌است. به همین جهت اختراع ارابهٔ چهار اسب، ارابه‌های جنگی، کشتی و یوغ گاوآهن را به آتنا نسبت داده‌اند.
هنر دیگر آتنا رام کردن اسب‌های وحشی بود و به همین جهت او را مخترع لگام و دهنه اسب شناخته‌اند. در اهدای آتش به انسان و همچنین در کار ساختن و پرداختن انسان با پرومتئوس همکاری نمود.
آتنا مانند تمام خدایان المپ القابی داشته که نشان دهندهٔ منش‌های او بوده‌است. از القاب آتنا می‌توان به پرونوئیا یعنی مال‌اندیش و پیش‌بین و گورگوپیس یعنی دارای سیمای گورگن اشاره کرد. لقب دیگر او تریتوگینا است که به علت مکان تولدش در کنار دریاچهٔ تریتون به آتنا معروف گشت. دیگر لقب آتنا، آئی‌تیا بود که نام مرغی دریایی است که این پرنده شبیه زاغ بوده و بسیار بلند پرواز و سریع است. در افسانه‌ها گفته شده که آتنا به شکل این پرنده درآمده و ککروپس را که پایین بدنش به شکل مار بوده، از آتن به مگارا برده است.
سلاح غیر کشنده (Non-lethal weapon) همچنین با نام‌های دیگری مانند سلاح کمتر کشنده less-lethal weapons سلاح غیر مرگبار non-deadly weapons سلاح‌های دردآور نیز نامیده می‌شوند.Michigan State Police Training Manual 2012 (pp. 68-70): same effective definition for LL as what DoDD 3000.03 (2013) has for NLhttps://en.wikipedia.org/wiki/Non-lethal_weapon#cite_note-1 سلاح‌های غیر کشنده برخلاف جنگ‌افزارهای متعارف مانند چاقو و سلاح‌های گرم، کمتر برای کشتن هدف بکار می‌روند. سلاح‌های غیر کشنده در رزم و عملیات پلیسی در طیف وسیعی از ماموریت‌ها استفاده می‌شوند.
حزب کنگره ملی افغانستان یک حزب لیبرالیسم، سکولاری و چند قومی در افغانستان است. این حزب در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد و از معدود حزب‌های سیاسی است که با گروه‌های نظامی در ارتباط نیست. رهبر این حزب عبداللطیف پدرام یکی از سیاستگرانِ مخالف رژیم‌های حزب دموکراتیک خلق، اسلام‌گرا و طالبان است. او همچنین از منتقدان دولت حامد کرزی و دولت وحدت ملی به ریاست جمهوری محمداشرف غنی به حساب می‌رود. عبداللطیف پدرام از طرف حزب کنگره ملی در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۳ شرکت کرد و توانست با کسب ۱۱۰٬۱۶۰ رای در جایگاه پنجم قرار بگیرد. برخلاف دیگر حزب‌های سیاسی در افغانستان، حزب کنگره ملی، یکپارچه و متحد است.Ruttig, Thomas (November 2006) "Islamists, Leftists – and a Void in the Center. Afghanistan's Political Parties and where they come from (1902-2006)" Konrad Adenauer Foundation عبداللطیف پدرام، طرفدار قوی سکولاریسم، فدرالیسم و تمرکززدایی در افغانستان است. او فساد را محکوم می‌کند و به شدت با بنیادگرایی اسلامی مخالف است. او معتقد به افغانستانِ مستقل، اما غیر متمرکز است و معتقد است که ولایت‌ها و مناطق کشور به صورت خودمختار و مستقل اداره شوند.
خواجه دل محمد (زادهٔ: ۹ فوریه ۱۸۸۷— مرگ: ۲۷ مه ۱۹۶۱) شاعر، پدیدآور، و ریاضی‌دان هندی بود.
او درگذشت ۲۷ مه ۱۹۶۱ در لاهور او در گورستان میانی صاحب دفن شد.
گروه بورس ژاپن () بازار بورس اوراق بهادار و شرکت خدمات مالی ژاپنی است، که در سال ۲۰۱۳ از ادغام بازارهای بورس توکیو و بورس اوساکا تأسیس شد. این گروه هم‌اکنون پس از ان‌وای‌اس‌ای یورونکست، اوام‌اکس و بورس لندن، به‌عنوان چهارمین بازار بزرگ بورس جهان و بزرگترین بازار بورس اوراق بهادار آسیا شناخته می‌شود. دفتر مرکزی گروه بورس ژاپن در شهر چوئو-کو، توکیو مستقر می‌باشد. گروه بورس ژاپن مالک بورس توکیو و بورس اوساکا می‌باشد.
هانی دیجون دی‌جی آمریکایی است.
هیلی سحر (زاده ۱۹۸۸) موسیقی‌دان، طراح مد بازیگر آمریکایی است.
او در مجموعه‌های آقای ربات ، مشکل خوب و ژست بازی کرده است.
میکائلا جی «ام‌جی» رودریگز (زاده متولد نیوجرسی) بازیگر، خواننده تراجنسیتی آمریکایی است.
رودریگز به عنوان نخستین فرد تراجنسیتی در سال ۲۰۲۲ برنده جایزه بهترین بازیگر زن گلدن گلوب شد. این بازیگر به خاطر بازی در مجموعه تلویزیونی ژست (Pose) برنده جایزه بهترین بازیگر زن در مجموعه‌های درام شد. خانم رودریگز پس از برنده شدن این جایزه در صفحه اینستاگرام خود نوشت: «خدای من… وای… متشکرم، مطمئنم این جایزه باعث باز شدن درها به روی بسیاری از استعدادهای دیگر خواهد شد.»
میکائلا جی رودریگز، از سال ۲۰۱۲ کار بازیگری را شروع کرده و پس از طی مراحل تطبیق جنسیت در سال ۲۰۱۶ فعالیت بازیگری خود را به عنوان یک زن ترنس ادامه داد، او با ایفای نقش بلانکا اونجلیستا در مجموعه تلویزیونی ژست که پخش آن از سال ۲۰۱۷ آغاز شده، به شهرت رسید.
او در مجموعه‌های لوک کیج و ژست بازی کرده‌است.
زکری دروکر (زاده ۱۹۸۳) بازیگر، تهیه کننده آمریکایی است.
استف سانجاتی (زاده ) یوتیوبر، ویدئو بلاگر کانادایی است.
میلا جم (زاده ) خواننده، رقصنده، ترانه‌سرا ،بازیگر آمریکایی است.
سلطان ابوالعباس مولای عبدالله بن اسماعیل پسر دومین سلطان علوی مراکش، اسماعیل بن شریف بود. او در سال ۱۶۹۴ میلادی به دنیا آمد و پس از ۶۳ سال، در تاریخ دهم نوامبر ۱۷۵۷ در فاس درگذشت. وی به مدت شش بار به سلطنت مراکش رسیده بود. عبدالله جمعاً حدود ۱۸ سال و ۶ ماه سلطنت نمود.
نخستین دورهٔ حکومت او که از ۵ مارس ۱۷۲۹ (وفات برادر بزرگترش ابوالعباس احمد) تا ۲۸ سپتامبر ۱۷۳۴ (تاریخ عزلش به وسیلهٔ برادرش علی) بود. این دوره ۳ سال و ۶ ماه به طول انجامید.
دورهٔ دوم حکومت او از ۱۴ فوریه ۱۷۳۶ (پایان حکومت برادرش علی) تا ۸ اوت ۱۷۳۶ (عزل شدنش توسط برادرش محمد دوم) بود و ۶ ماه به طول انجامید.
دورهٔ سوم حکومت او از فوریه ۱۷۴۰ (عزل برادرش مستضی) تا ۱۳ ژوئن ۱۷۴۱ (عزل شدندش توسط برادرش زین‌العابدین) بود و ۱ سال و ۴ ماه بود.
دورهٔ چهارم حکومت او از ۲۴ نوامبر ۱۷۴۱ (خلع مقام برادرش زین‌العابدین) تا ۳ فوریه ۱۷۴۲ (برکناری توسط برادرش مستضی) بود و جمعاً عبدالله در این دوره ۳ ماه سلطنت نمود.
دورهٔ پنجم حکومت او از مه ۱۷۴۳ (خلع مقام برادرش مستضی) تا ژوئیه ۱۷۴۷ (خلع شدن توسط برادرش مستضی) بود و ۴ سال و دو ماه سلطنت را در پیش داشت.
آخرین دورهٔ سلطنت وی که از اکتبر ۱۷۴۸ (خلع مقام کردن برادرش مستضی برای همیشه) تا ۱۰ نوامبر ۱۷۵۷ (درگذشتش) بود، او حدوداً ۹ سال و ۱ ماه حکومت کرد. پس از وفاتش، پسرش محمد سوم به حکومت رسید و دیگر برادرانش به سلطنت نرسیدند و تنها نوادگان عبدالله بر مراکش حکم می‌راندند.
هیلو، از پادشاه سلسله اوان در ایلام کهن می‌باشد. او تقریباً همزمان با منیشتوسو در اکد به پادشاهی رسیده‌است و کهن هیلو به افتخار به تخت رسیدن این فرمانروای اکدی دستور داد که تندیسی از منیشتوسو در شوش بسازند و آن را به نارونته که ایزدبانو پیروزی بود تقدیم کرد. از این پادشاه ایلامی اطلاعات اندکی در دسترس است.
مولای ابی‌الحسن علی بن اسماعیل معروف به اعرج، هفتمین سلطان از دودمان علوی در مراکش بود. او پسر اسماعیل بن شریف بود. در ۲۸ سپتامبر ۱۷۳۴ برادرش عبدالله را عزل کرد و خود به‌مدت ۱ سال و ۴ ماه و ۱۴ روز بر مراکش حکمرانی می‌نمود. در چهاردهم فوریه سال ۱۷۳۶ میلادی علی به‌طور ناگهانی در فاس فوت نمود و عبدالله، جانشین علی شد.
دریای آرام و سفر پرشور یک کانتات برای گروه کر و ارکستر اثر لودویگ فان بتهوون، اُپوس ۱۱۲ است که آهنگساز، آن را بر اساس شعرهایی از یوهان ولفگانگ فون گوته تصنیف و به خودِ او تقدیم کرده‌است.
بتهوون این اثر را ابتدا در سال ۱۸۱۵ در وین اجرا کرد و نخستین بار در سال ۱۸۲۲ منتشر شد. این قطعه در یک موومان تصنیف شده‌است.
اجرای "دریای آرام و سفر پرشور" معمولاً بین ۷ تا ۸ دقیقه طول می‌کشد.
حمله ۲۰۱۸ کالج پلی‌تکنیک کرچ () در ۱۷ اکتبر همراه با انفجار در سالن غذاخوری کالج و تیراندازی در ساختمان کالج در شهر کرچ، شبه جزیره کریمه توسط یک دانشجوی سابق این کالج صورت گرفت که منجر به کشته شدن ۲۱ نفر و مجروح شدن ۷۰ نفر شد.
در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ یک دانشجوی ۱۸ ساله سابق کالج پلی‌تکنیک به نام ولادیسلاو روسلیاکف در شهر کرچ، شبه جزیره کریمه به این کالج حمله کرد. وی با گذاشتن یک بسته انفجاری در سالن غذاخوری کالج و انفجار آن و هم‌زمان تیراندازی در ساختمان کالج با یک اسلحه گرم ۲۰ نفر را به قتل رساند و ۵۳ نفر را زخمی کرد که حال ۱۰ نفر آنها وخیم می‌باشد. اکثر کشته‌شدگان و مجروحین جوان و نوجوان می‌باشند. جسد حمله‌کننده که خودکشی کرده بود در کتابخانه کالج در طبقه دوم ساختمان پیدا شده‌است. وی به‌طور قانونی یک قبضه اسلحه شکاری را در ۸ دسامبر ۲۰۱۸ و فشنگ‌ها را در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۸ خریداری کرده بود و بمب نیز دست‌ساز بوده‌است. انگیزه وی برای این حمله هنوز مشخص نیست.
غبار ستاره دنباله‌دار فیلمی محصول سال ۱۹۶۰ و به کارگردانی ریتویک گاتاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوپریا دوی، آنیل چاترجی، گیتا گاتک، بیجون باهاتاچاریا، گیتا دی ایفای نقش کرده‌اند.
اریستاتل کالیس (که در ایران با نام ارسطو کالیس هم شناخته می‌شود) (زادهٔ ۱۹۷۰) تاریخ‌دان بریتانیایی است. تخصص او در تاریخ معاصر اروپا با تمرکز بر فاشیسم در آلمان و ایتالیای میان جنگ دوم و تبلیغات ناسیونال‌سوسیالیستی است. او کتاب‌های بسیاری را به رشته تحریر در آورده‌است که از آن میان کتاب "ایدئولوژی فاشیست: سرزمین و گسترش‌طلبی در ایتالیا و آلمان ۱۹۲۲-۱۹۴۵" او توسط جهانگیر معینی علمداری به فارسی هم ترجمه شده و توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده‌است.
کالیس تاریخ را در دانشگاه‌های ادینبرو، بریستول و لنکستر خوانده‌است. در ۲۰۱۶ او استاد دانشگاه کیل گردید.
تمپت اَهَر، از شاهان تمدن کهن شوش است. احتمالاً بین سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۳۵۰ می‌زیسته است، و جز در کتیبه‌ای که شرح ساخت معبدی از سوی او برای خدای اینشوشینک است، اطلاعات دیگری از او و حکومتش موجود نیست و تقریباً برای ما ناشناخته است. این کتیبه به زبان اکدی نگاشته شده است. وی در این کتیبه، اطلاع می‌دهد که معبدی از آجر پخته شده برای برای خدای اینشوشینک ساخته و مجسمه‌های از خود و زنان خدمتگزار محبوبش؛ و همچنین نگاره‌هایی از دو روح محافظ لمسو و کریبتو را آنجا قرار داده است.
شوشون ترنه، یکی از شاهان از سلسله اوان که بعد از هیشور به حکومت رسید. سلسلهٔ اوان در حدود ۲۶۷۰ ق. م حوالی لرستان کنونی به وسیلهٔ پلی بنیانگذاری گردید و او دارای ۱۲ جانشین بوده‌است که پنجمین آنها شوشون ترنه بوده‌است که اطلاعات زیادی از او در دست نیست.
فدریکو شابود یا فدریک شابو (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۰۱- مرگ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۰) تاریخ‌نگار و سیاستمدار ایتالیایی بود.
شابود زادهٔ آئوستا بود. وی در دانشگاه تورین تحصیل‌کرد و پایان‌نامه‌اش را دربارهٔ نیکولو ماکیاولی ارائه‌داد. سپس تحصیلش را در دانشگاه هومبولت برلین زیر نظر فریدریش ماینکه پی‌گرفت. بعد از آن شابود در دانشگاه‌های پروجا و میلان شاغل شد.
شابود در ۱۹۶۰ در رم درگذشت.
Wikipedia contributors, "Federico Chabod," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Federico_Chabod&oldid=818217915 (accessed October 18, 2018).
سلطان مستضی بن اسماعیل علوی، پسر اسماعیل بن شریف بود. او سه بار به سلطنت مراکش رسید. وی جمعاً ۴ سال و ۲ ماه حکومت کرد. او در سال ۱۷۵۹ به علت بیماری درگذشت.
نخستین دورهٔ سلطنت وی، با کنار زدن برادرش محمد از حکومت (۱۸ ژوئن ۱۷۳۸) آغاز گشته و در فوریه ۱۷۴۰ که برادرش عبدالله سلطنت را از آن خود کرد دوام یافت. این دورهٔ حکومت او ۱ سال و ۸ ماه طول کشید و طولانی‌ترین دوره سلطنتش بود.
در دومین دوره، او در ۳ فوریه ۱۷۴۲ برادرش عبدالله را از سلطنت کنار زد و در مه ۱۷۴۳ عبدالله دوباره سلطان شد. این دوره ۱ سال و ۳ ماه طول کشید.