moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دانشگاه آینده پروژهٔ مشترک بین گداختار و دانشگاه اراک است. این پروژه در راستای پیوند دانش تحصیلی و تجربه صنعتی برنامه‌ریزی شده‌است. این دانشگاه با پذیرش سالیانه پنجاه دانشجو در رشته‌های مهندسی مکانیک و مهندسی مواد اقدام به آموزش مشترک صنعت و دانشگاه، ارائهٔ فرصت‌های تحقیقاتی و برگزاری کارآموزی‌ها، نموده‌است.
نیلس پیترسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
پاول برت (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
ماتیلد کومون (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هارد اومبره"، "افتخار دیگر ارزشی ندارد"، "عشق"، "عجوزه‌ها"، "دزد بغداد"، "آنتونی ادورس"، "عشق، و "رزیتا" اشاره کرد.
پیتر ماریوس اندرسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
پل پیدرسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
پلکترانتوس نام یک سرده از خانواده نعنائیان است.
ویلهلم ولف‌هاگن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
ماریان کامتل (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رئیس پلیس پپه" اشاره کرد.
پنتاس نام یک سرده از خانواده روناسیان است.
ابراهام کوئلند (; – ) کشتی‌گیر فرنگی اهل دانمارک بود.
اکسل سوئنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
اندریاس راسموسن (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
بنت هنسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال دانمارک به مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ رسیده‌است.
گاتفره یوهانسن (; – ) بوکسور اهل دانمارک بود.
اینول اریکسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
یاکوب لارسن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است.
یوهانس گندیل (; – ) بازیکن فوتبال و دونده سرعت اهل دانمارک بود.
کسپر وینده یوئنسن (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل دانمارک است.
کریستین میدلبو (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
اسکار نولن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
پیتر اندرسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
پل هنسن (; – ) کشتی‌گیر اهل دانمارک بود.
رنه هولتن پولسن (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل دانمارک است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱۳ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
سوئن پیتر کریستنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ترینه کوفیست (؛ زادهٔ ) ورزشکار کرلینگ اهل دانمارک بود.
او بیئک (; – ) قایقران قایق بادبانی اهل دانمارک بود.
اکسل پیترسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
اکسل توفسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
اینا اولسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ایوین بلک (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
امیل یوئنسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
اما یوئنسن (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل دانمارک است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
اریک هوسته (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
جرج فلگه (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
هلوو بیئک (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
هنس بیئوم (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
هنس کریستین سوئنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
هلینا بلک لائوسن (؛ زادهٔ ) ورزشکار کرلینگ اهل دانمارک است.
یلما کریستوفرسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
یاکوب برسو (؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۸) قایقران روئینگ اهل دانمارک است.
ینه بیستروب (؛ زادهٔ ) ورزشکار کرلینگ اهل دانمارک است.
ینس کیئگگا (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ینس کریستین ینسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
«اونطور کونی» آهنگی از رپر آمریکایی امینم است. این آهنگ در پنجمین آلبوم استودیویی او، "دوباره‌خوانی"، قرار داشت و به عنوان ششمین و آخرین تک‌آهنگ از این آلبوم در ژوئن ۲۰۰۵ منتشر شد.
از نظر موسیقیایی، این آهنگ مختصه‌های موسیقی عربی و رپ را تلفیق می‌کند.
کارل کرک (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
کیم وا کنوسن (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل دانمارک است.
کریستن ودگا (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
اولوف اولسون (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
پاول متس (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
راسموس هنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ریکارد اولسن (؛ ۳۱ اکتبر ۱۹۱۱ – ) قایقران روئینگ اهل دانمارک بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ارکیده پیازی انگوس نام یک گونه از سرده ارکیده‌های پیازی است.
اسوند اولسن (؛ ۱۷ اکتبر ۱۹۰۸ – ۱۳ دسامبر ۱۹۸۰) وزنه‌بردار اهل دانمارک بود.
سوئن توآبو (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
توول ایگین‌برو (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
تو پیترسن (; – ) بوکسور اهل دانمارک بود.
توکیل گب (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ولدما بوگیل (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
او ولده (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
کارل لارسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ایوین هنسن (; – ) قایقران کانو اهل دانمارک بود.
فلمین نیلسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتالانتا و باشگاه فوتبال کپنهاگن اشاره کرد.
فرنس فیبه (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
هنس هیئلاک (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
هنس یوئن هنسن (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
هری لارسن (؛ ۴ سپتامبر ۱۹۱۵ – ) قایقران روئینگ اهل دانمارک بود.
هنین هولست (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل دانمارک بود.
هنین لونه یاکوبسن (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل دانمارک است.
هنری فرام (؛ ۱ ژوئن ۱۹۲۶ – ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
یوهان اندرسن (; – ) قایقران کانو اهل دانمارک بود.
یوهانس بیئک (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
یوهانس هنسن (; – ) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
یوئن سوئنسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد.
انتون اولسن (۱۴ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۷ مارس ۱۹۷۲) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود.
پیرسرا (به لاتین: Pirasora) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. پیرسرا ۲۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
پیرسرا (به لاتین: Pirəsora) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک و در دهستان مستان واقع شده است.
استخراج سنگ آهن در استرالیای غربی، در سال مالی ۱۷–۲۰۱۶، ۵۴ درصد از کل ارزش تولید منابع این ایالت را به خود اختصاص داده و ارزش آن ۷/۶۱ میلیارد دلار است. ارزش کلی صنعت معدنی و نفت در غرب استرالیا ۱۱۴٫۹ میلیارد دلار در سال ۱۸–۲۰۱۷بود که نسبت به سال مالی قبلی ۹٫۵ درصد افزایش داشته‌است.
میزان تولید سنگ آهن استرالیا غربی برای سالهای ۱۸–۲۰۱۷، ۸۲۶ میلیون تن بوده‌است که نسبت به سالهای ۱۷–۲۰۱۶، ۸٫۵ درصد افزایش داشته‌است. بخش عمده سنگ معدن استرالیا غربی به چین رفت که ۸۲٪ از تولید سال ۲۰۱۷ را وارد کرد و پس از آن ژاپن با ۹٪ و کره جنوبی با ۶٪. این کشور بیشترین ذخایر سنگ آهن در جهان را با ۲۹ درصد سنگ آهن جهان در اختیار دارد و پس از آن برزیل با ۱۹ درصد، روسیه با ۱۵ درصد و چین با ۱۲ درصد قرار دارند.
در سال ۱۸–۲۰۱۷ دولت استرالیا غربی ۴٬۴۸ میلیارد دلار حق امتیاز از صنعت معدن سنگ آهن در ایالت دریافت کرد.
در حالی که رسوبات سنگ آهنی Pilbara شناخته شده بودند، مانند کوه Whaleback که در سال ۱۹۵۷ توسط استن هیلدیچ کشف شد، تا سال ۱۹۶۰ نگذشته بود که دولت استرالیا تحریم صادرات سنگ آهن را که به دلیل نگرانی از مواد معدنی در نظر گرفته بود، برداشته است. از نظر کمبود، این کار با جدیت شروع شد.تا اواسط دهه ۱۹۶۰، تولید سنگ آهن در استرالیا غربی و به‌طور کلی استرالیا ناچیز بود، در محدوده کمتر از ۱۰ میلیون تن در سال. در اواسط دهه ۱۹۷۰، این رقم به ۱۰۰ میلیون تن رسیده بود که بیشتر آنها از استرالیا غربی بود. تولید در دهه ۱۹۸۰ اندکی کاهش یافت اما در دهه ۱۹۹۰ بهبود پیدا کرد و تا سال ۱۹۹۷ به ۱۵۰ میلیون تن برای کشور و تا سال ۲۰۰۳ به ۲۰۰ میلیون تن رسید.
اولین معدن در Pilbara، معدن Goldsworth، در سال ۱۹۶۵ توسط Mount Goldsworthy Mining Associates ساخته شد، شرکت‌های تجاری Goldfields Goldfields (Aust) Pty Ltd، شرکت معادن قبرس از لس آنجلس و شرکت ساخت و معدن یوتا سانفرانسیسکو سرمایه‌گذاری مشترک برای این معدن کردند. همچنین یک خط ریلی خصوصی، راه‌آهن گلدساوورث و همچنین امکانات بندری در جزیره فینوکان، بندر هیدلند نیز ساخته شد. در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۶۶، اولین محموله سنگ آهن از Pilbara از سمت Harvey S. Mudd سوار شد.
عملیات BHP در نیومن به سال ۱۹۶۸ برمی گردد، هنگامی که معدن Mount Whaleback افتتاح شد، بزرگترین معدن سنگ آهنی گشودنی در جهان است. یک شهر جدید به نام Mount Newman ساخته شد، همچنین یک خط ریلی ۴۲۶ کیلومتری، راه‌آهن Mount Newman ساخته شده‌است. اولین قطار در اول ژانویه سال ۱۹۶۹ مونت نیومن را ترک کرد و اولین محموله سنگ معدن نیومن در اول آوریل ۱۹۶۹ از سمت بندر اوسومی مارو در سمت چپ بندر حرکت کرد. نیومن تا سال ۱۹۸۱ یک شرکت با شرکت «بسته» ماند.
عملیات سنگ آهن ریو تینتو در Pilbara در سال ۱۹۶۶ آغاز،و با معدن Mount Tom Price در آن سال افتتاح، و اولین معدن این شرکت در پیلبره افتتاح شد.
در سال ۰۹–۲۰۰۸، هزینه‌های اکتشاف سنگ آهن در استرالیا غربی ۳۳ درصد نسبت به سال مالی قبل، ۰۸–۲۰۰۷ افزایش یافته‌است. هزینه ۵۶۰ میلیون دلاری برای اکتشاف سنگ آهن ۴۵ درصد کل هزینه‌های اکتشاف مواد معدنی در ایالت را تشکیل می‌داد.
بخش عمده ای از تولید سنگ آهن در استرالیا غربی از منطقه Pilbara حاصل می‌شود. اما تعدادی از معادن در مناطق میانه غربی و کیمبرلی و همچنین در Wheatbelt نیز واقع شده‌اند.
دو تولیدکننده بزرگ Rio Tinto و BHP Billiton،۹۰ درصد از کل تولید سنگ آهن در ایالت را در سال ۰۹–۲۰۰۸ تشکیل می‌دادند که سومین تولیدکننده بزرگ گروه فلزات Fortescue است.
Rio Tinto دوازده معدن سنگ آهن در استرالیا غربی، BHP Billiton هفت معدن، Fortescue دو معدن فعالیت می‌کند، همه اینها در منطقه Pilbara واقع شده‌اند.
سه تولیدکننده بزرگ سنگ آهن برای انتقال سنگ از معادن خود به بنادر ساحل مشغول به کار هستند.
BHP Billiton راه‌آهن گلدساوورس و راه‌آهن مونت نیومن را اداره می‌کند، که هر دو در بندر هیدلند پایان یافته‌اند. ریو تینتو راه‌آهن رودخانه Hamersley & Robe را که در سال ۲۰۰۱ در ادغام راه‌آهن‌های Hamersley و Robe River تشکیل شده‌است، اداره می‌کند. دو خط در کیپ لامبرت و دامپایر خاتمه می‌یابد. راه‌آهن FMG Fortescue، تازه‌وارد، در سال ۲۰۰۸ شروع به کار کرد. این خط در بندر هیدلند خاتمه می‌یابد. قبل از تصمیم‌گیری برای ساخت خط خود، شورای رقابت ملی استرالیا در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۴ درخواستی را از FMG دریافت کرد که از بخشی از راه‌آهن Mount Newman و همچنین بخشی از راه‌آهن گلدستوی استفاده کند. در ژوئن سال ۲۰۱۰، دادگاه رقابت استرالیا این حکم را صادر کرد که اجازه خواهد داد FMG به خط ریو تینتو ریو و خط طلایی BHP بیلیتون، اما نه به خطوط شلوغ همرزلی و مونت نیومن دسترسی یابد. خزانه دار وین سوان گفت که از مزایای بسیاری می‌توان از دسترسی اشخاص ثالث به خطوط ریلی استفاده کرد. این باعث افزایش رقابت، کاهش مضاعف زیرساخت‌ها و کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی می‌شود. Atlas Iron، یکی دیگر از معادن سنگ آهنی جوان، BHPامیدوار است که در آینده با BHP Billiton در رابطه با استفاده از برخی زیرساخت‌های ریلی این شرکت، راه‌آهن گلدستاووردی سازگار شود. در اواخر سال ۲۰۱۰، با یک مطالعه امکان‌سنجی مشترک در مورد چگونگی عملکرد این توافق موافقت کرده بود.
دسترسی به شبکه‌های ریلی توسط اشخاص ثالث توسط قانون توافق‌نامه‌های دولتی اداره می‌شود.
سایر معادن با استفاده از راه‌آهن متعلق به دولت به بندر وصل می‌شوند. مثال‌های آن عبارتند از Windarling Range و Koolyanobbing - از Koolyanobbing تا بندر Esperance. Koolanooka و Mungada با استفاده از یک خط ۶۰ کیلومتری به شبکه ایالتی در موراوا متصل می‌شوند.
در Pilbara، سنگ آهن از بندر Hedland , Dampier و کیپ لمبرت حمل می‌شود. دو بندر دوم به‌طور انحصاری توسط Rio Tinto مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که Port Hedland توسط BHP , FMG و Atlas Iron استفاده می‌شود. امکانات بندر هیدلند شامل نلسون پوینت و جزیره فینوچان، هر دو BHP، و بندر Herb Elliott است که توسط FMG استفاده می‌شود. در دامپیر، سنگ معدن از پارکر پوینت و جزیره شرقی رابط حمل می‌شود. معادن غیر Pilbara سنگ معدن خود را از بندرهای دیگر، مانند Windarling Range، که از بندر Esperance حمل می‌شود،یا معادن جک هیلز، کولانوکا، مونگادا و مات گیبسون را حمل می‌کنند که از جرالدتون ارسال می‌شوند.
BHP Billiton در حال حاضر ۱٬۸۵ میلیارد دلار برای پروژه سریع رشد ۴ خود صرف می‌کند، با هدف افزایش تولید سالانه سنگ آهن به ۱۵۵ میلیون تن. برای دستیابی به این هدف، ارتقا به معادن و امکانات بندری ضروری است. این پروژه تا سال ۲۰۱۰ به اتمام رسیده‌است. در ادامه، پروژه سریع رشد ۵، با بودجه ۴/۸ میلیارد دلاری، سالانه ۵۰ میلیون تن افزایش بیشتر تولید را هدف قرار می‌دهد. علاوه بر این به روزرسانی‌ها در معادن و بنادر، این شامل خط‌کشی خطوط ریلی موجود نیز خواهد بود و در اواخر سال ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده‌است. معدن جیمبلبر بخشی از پروژه گسترده دیگری است که در سال ۲۰۱۰ راه اندازی شد و هدف آن افزایش تولید از معادن Pilbara به ۲۴۰ میلیون تن سنگ آهن سالانه تا سال ۲۰۱۳ است. تخمین زده می‌شود که کار روی تکثیر مسیرهای ریلی ۲٫۱۵ میلیارد دلار هزینه داشته باشد. این پروژه با عنوان پروژه رشد سریع ۶ نامگذاری شده‌است.
ریو تینتو هدف خود را برای گسترش معدن Hope Downs اعلام کرد و با هزینه ۱٫۷۸ میلیارد دلار برای پروژه جدید Hope Downs 4 خود، که قرار است سال ۲۰۱۳، ۱۵ میلیون تن سنگ آهن سالانه تولید کند، انجام داد. ریو ساخت پروژه جدید Western Turner Syncline را آغاز کرده‌است. ریو تینتو در اوایل دسامبر ۲۰۱۰ مبلغ ۱٫۲۴ میلیارد دلار دیگر نیز برای گسترش معدن Brockman 4 به ۴۰ میلیون تن در سال به جای ۲۲، و همچنین توسعه پروژه Western Turner Syncline خود اختصاص داده و تولید برنامه‌ریزی شده را از ۶ تا ۱۵ میلیون تن افزایش داده‌است، با هدف افزایش تولید Pilbara تا اواخر سال ۲۰۱۳ به ۲۸۳ میلیون تن در سال در سال. این گسترش باعث می‌شود Brockman 4 ریو تینتو بزرگترین معدن در Pilbara باشد. این شرکت همچنین ساخت و سازهای بیشتری را در بندر کیپ لامبرت آغاز کرده‌است که قرار است تا سال ۲۰۱۲ توسعه بیشتری داشته باشد. این پروژه جدید قرار است ۲۷۶ میلیون دلار هزینه داشته باشد. این توسعه بخشی از برنامه افزایش تولید سالانه ریو از Pilbara از ۲۲۰ به ۳۳۰ میلیون تن در سال تا سال ۲۰۱۶ است. برای رسیدن به این هدف، ظرفیت بندر کیپ لامبرت گسترش خواهد یافت تا بتواند ۱۰۰ میلیون تن سالانه اضافی را کنترل کند.
برنامه‌های گروه Fortescue Metals برای افزایش تولید از ۳۹ میلیون تن به ۵۵ میلیون تن از طریق ارتقاء ۲۲۰ میلیون دلار آمریکا از معدن Cloud Break در اکتبر ۲۰۰۹ به دلیل مشکلات مالی از طریق سرمایه گذاران چینی خود رها شدند. در عوض، Fortescue تصمیم گرفت با ساختن یک معدن و کارخانه فرآوری در آنجا و اتصال آن به شبکه ریلی موجود خود، معدن کریسمس Creek خود را با هزینه ۳۶۰ میلیون دلار توسعه دهد. Christmas Christmas Creek قرار است در اولین سال بهره‌برداری خود ۱۶ میلیون تن سنگ آهن تولید کند. Fortescue قصد دارد تا سال ۲۰۱۲ به ۹۵ میلیون تن سنگ آهن در سال ۲۰۱۲ برسد، که از ۱۲۰ میلیون هدف قبلی کاهش یافته‌است.
در کیپ پرستون، استخراج معادن اقیانوس آرام CITIC، از سال ۲۰۱۰، در حال ساخت ۲۷٫۶ میلیون تن در سال معدن سنگ آهن مگنتیت در سال است که با نام پروژه Sino Iron نامگذاری شده‌است.
چین، در سال ۰۹–۲۰۰۸، وارد کننده اصلی سنگ معدن استرالیا غربی بود که ۶۴ درصد یا ۲۱ میلیارد دلار ارزش آن را به خود اختصاص داده‌است. ژاپن دومین بازار مهم با ۲۱ درصد و پس از آن کره جنوبی با ۱۰ درصد و تایوان با ۳ درصد بودند. در مقایسه با این کشور، اروپا بازار کوچکی برای سنگ معدن از این کشور است که تنها یک درصد از کل تولید را در سال ۰۹–۲۰۰۸ بدست آورده‌است.
رونق سنگ معدن آهن در غرب استرالیا که از اوایل دهه ۲۰۰۰ تجربه شده‌است، به‌طور انحصاری مثبت تلقی نشده‌است. جوامع منطقه Pilbara هجوم زیادی از کارگران را دیده‌اند که شاهد افزایش قیمت زمین بوده و با کمبود مسکن، گردشگری را تحت تأثیر منفی قرار داده‌است.
فرهنگ بومی منطقه استرالیا در این منطقه عمیقاً با زمین و آب در ارتباط است و فعالیت‌های معدن محیط بیابانی شکننده Pilbara را تهدید می‌کند. افراد محلی در Pilbara اظهار داشتند که ثروت حاصل از صنعت معدن محلی در حال گذر از آنهاست و آنها را پشت سر می‌گذارند.
شرکتهای معدنی در استرالیا از سال ۱۹۹۲ نگرش خود را نسبت به جمعیت محلی بومی تغییر داده‌اند. در سال ۱۹۹۲، دولت استرالیا به رسمیت شناختن حقوق زمینی استرالیایی‌های بومی، و فرصتی را برای دومی گشود تا در مذاکره با شرکت‌های معدنی برای تحت فشار قرار دادن جبران خسارت و کمک به حفظ آثار هنری فرهنگی شرکت کنند. با این حال، برخی از بومیان با توجه به سودهای عظیم حاصل از معدن، احساس تغییر کوتاهی می‌کنند، و همچنین مزایای مالی و فرصت‌های اشتغال را جبران ناکافی تخریب‌های ناشی از زیستگاه خود می‌دانند.
شرکتهای معدنی بومی قادر به عقد قرارداد با شرکتهای بزرگ بین‌المللی معدن بودند. در سال ۲۰۰۷، BHP Billiton یک قرارداد ۳۰۰ میلیون دلاری با شرکت Ngarda Civil and Mining (یک شرکت متعلق به بومی، برای مدیریت معدن Yarrie، بزرگترین قرارداد معدنکاری که تاکنون به یک شرکت Aboriginal اعطا شده بود) اعطا کرد. به عنوان بخشی از قرارداد پنج ساله، BHP Billiton در نظر داشت تعداد کارگران بومی در این معدن را به ۷۰ نفر برساند، از مجموع ۹۰ کارگر. مدیرعامل نگاردا، برایان تیلور، این قرارداد را یک اقدام مثبت تلقی کرد و مردم بومی منطقه را از رفاه دولت و به کار دائمی دور کرد. استرالیا غربی، در سال ۲۰۰۷، از نرخ بیکاری ۱۴ درصد در ایالت رنج می‌برد، در حالی که در کل ۳٫۳ درصد برای جمعیت عمومی بود. از ۱۲۰۰۰ نفر شاغل در BHP Billiton در عملیات Pilbara در سال ۲۰۱۰، ۷۰۰ نفر بومی بودند. ریو تینتو همچنین، از سال ۲۰۱۰، ۷۰۰ کارگر بومی را در عملیات Pilbara خود استخدام کرده‌است، که شامل ۶ درصد از نیروی کار کلی آن است. FMG تحت رهبری اندرو فارست در حال اجرای یک برنامه ملی است که هدف آن یافتن ۵۰٬۰۰۰ شغل برای کارگران بومی در استرالیا است. شرکتهایی مانند BHP Billiton , FMG و Rio Tinto برنامه‌هایی را با هدف افزایش تعداد کارمندان بومی در فعالیت‌های خود دارند. استرالیا بومی در استرالیا غربی در سال ۲۰۰۱، ۳٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌داد.
با این حال کمپانی‌ها فاقد درک در مورد فرهنگ بومی هستند، و این امر نیاز به مردان جوان دارد تا شش هفته به شکار و یادگیری در مورد فرهنگ خود به بوته اعزام شوند. شرکتها غالباً مایل نیستند که این بار مرخصی به کارمندان بومی خود بدهند تا بتوانند این سنتهای مهم را انجام دهند.
مقاله اصلی: آمار تلفات در صنعت معدن استرالیا غربی
در یک دهه گذشته، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، ۴۲ کارمند در صنعت معدن این ایالت جان خود را از دست داده‌اند. از بین این تعداد، سنگ آهن و طلا خطرناک‌ترین بوده و هرکدام ۱۴ کشته داشته‌اند. از ۴۲ تلفات، ۲۹ نفر در سطح و ۱۳ مورد در معادن زیرزمینی رخ داده‌است. سنگ آهن آخرین سال در سال ۲۰۰۶ عاری از مرگ و میر داشت.
از اواخر دهه ۱۹۶۰، هنگامی که وزارت معادن شروع به طبقه‌بندی تلفات براساس کالاها کرد، تا سال ۲۰۱۰، ۸۶ تلفات ناشی از کار در صنعت معدن سنگ آهن در استرالیا غربی رخ داده‌است.
آهن/ سنگ معدن / معادن استرالیا/ معدن کاری / استخراج
یان کانتی پاولوشکیه‌ویچ (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرهنگ کفیاتکوفسکی"، "قهرمان سال"، "زنی تنها"، "پاپوشا" و "بازگشته" اشاره کرد.
کوکامیدوپروپیل هیدروکسی سولتن (CAHS) (به انگلیسی: Cocamidopropyl hydroxysultaine) یک سورفاکتانت آمفوتریک مصنوعی از گروه است. این ماده در محصولات مراقبت شخصی (صابون، شامپو، لوسیون و غیره) یافت می‌شود. از این ماده به عنوان تقویت کننده فوم، تغلیط کننده و یک ماده استفاده می‌کند.
داناچی (به لاتین: Danaçı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. داناچی ۶۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
پمپ روغن (oil pump) یکی از اجزای موتور درون‌سوز است که جریانی از روغن موتور تحت فشار را برای روانکاری و خنک کاری به اجزای متحرک موتور مانند میل لنگ و پیستون می‌فرستد. روغن موتور تحت فشار علاوه بر روانکاری و خنک‌کاری، وظیفهٔ نیرو دادن به اجزائی مانند زنجیر سفت کن تایم، تایپیت هیدرولیک و سامانه زمان‌بندی متغیر سوپاپ را بر عهده دارد.
پمپ روغن معمولاً در انواع روتوری، دنده‌ای و تیغه‌ای ساخته می‌شود. در بیشتر موتور های درون‌سوز پمپ روغن از میل لنگ یا میل سوپاپ نیرو می‌گیرد.
رودولف کوپیتز (۴ ژانویه ۱۸۸۴ – ۸ ژوئیه ۱۹۳۶) که بیشتر به عنوان یک هنرمند وینی یا اتریشی شناخته می‌شود، یک عکاس جدایی‌طلب بود که تحت‌تأثیر شیوه‌های عکاسی صریح و نوگرایی قرار داشت. او را از پیشگامان عکاسی هنرهای زیبا در سال‌های بین دو جنگ جهانی، در وین، می‌دانند.کوپیتز بیش از هر چیز به خاطر شمایل‌نگاری‌های خود، دو اثر به نام‌های"Bewegungsstudie",Koetzle, M. (1994). 1000 Nudes: Uwe Scheid Collection. Cologne: Taschen (p. 706) و "Motion Study" و همچنین آثار برهنه‌گرایانه‌اش معروف است.
رودولف در خانواده‌ای پیرو پروتستانتیسم در روستایی به نام شریبرسیفن، حوالی شهرستان فرودنتال، در سیلیزیا که امروزه جزء جمهوری چک شده، به دنیا آمد. او در سال ۱۸۹۷ کار عکاسی را تحت نظر رابرت روتر، اهل فرودنتال، آغاز کرد. او در سال ۱۹۱۲ کار عکاسی در یک استودیو کوچک را رها کرد تا برای آموزش به اتریش رود.
آموزش او در انستیو با شروع جنگ جهانی اول نیمه‌کاره ماند و او با دوربینش راهی جبهه شد تا نقش عکاس موقعیت هوایی را بگیرد.Lenman, R. (2005) Rudolf Koppitz. "The Oxford Companion to the Photograph." Oxford University Press. Retrieved November 29, 2008 During the First World War he served in aerial reconnaissance. هنگامی که کوپیتز برای ارتش عکاسی نمی‌کرد، وقت خود را صرف مستند کردن زندگی سربازان و جوامع افرادی کرد که با آنها در تماس بود. عکس‌های این دوره به دلیل استفاده کوپیتز از نور، خورشید، ابرها و غبار برای بیان احساسات مردم جالب توجهند.
پس از جنگ، کوپیتز برای تدریس عکاسی به مؤسسه بازگشت و در آنجا در سال ۱۹۲۳ خود نگارهٔ برهنه‌ای را به نام «در بوسوم طبیعت» گرفت، که در آن خودش را با تنه‌های درخت، صخره‌ها و کوه‌های برفی قاب‌بندی کرد و اینچنین رویاپردازی نمود. هارمونی این تصویر یادآور نقاشی‌های نمادگرایی و گرافیک‌آرت است.Lenman, R. (2005) Rudolf Koppitz. "The Oxford Companion to the Photograph." Oxford University Press. Retrieved November 29, 2008 حدود سال ۱۹۲۵ او معروف‌ترین آثارش، "Bewegungsstudie"و "Motion Study"، را ساخت که چند رقاص اپرا ایالتی وین; و یک دختر روس به نام کلودیا ایساتچنکو در آن لخت است.
قدم‌زدن تصادفی حداکثر آنتروپی (MERW) (به انگلیسی: Maximal entropy random walk) نوع متداولی از قدم‌زدن تصادفی مغرضانه بر روی نمودار است، که در آن احتمالات گذرا مطابق با اصل حداکثر آنتروپی انتخاب می‌شود، می‌گوید که توزیع احتمالی که به بهترین شکل بیانگر وضعیت فعلی آگاهی همان با بزرگترین آنتروپی است. در حالی که قدم‌زدن تصادفی استاندارد برای هر توزیع احتمال یکنواخت راس را در بین لبه‌های خروجی آن، که حداکثر نرخ آنتروپی به صورت محلی است را انتخاب می‌کند، MERW با فرض توزیع احتمال یکنواخت در بین تمام مسیرها در یک نمودار مشخص، آن را در سطح کلی (میانگین تولید آنتروپی) به حداکثر می‌رساند.
MERW در زمینه‌های مختلف علمی استفاده می‌شود. یک برنامه مستقیم در حال انتخاب احتمالات برای به حداکثر رساندن سرعت انتقال از طریق یک کانال محدود، به‌طور مشابه با کدگذاری فیبوناچی است. از خواص آن همچنین به عنوان مثال در تجزیه و تحلیل شبکه‌های پیچیده، مانند پیش‌بینی لینک، تشخیص اجتماع، حمل و نقل قوی از طریق شبکه‌ها و اقدامات مرکزیت را ایجاد کرده‌است. همچنین در تجزیه و تحلیل تصویر، به عنوان مثال برای تشخیص نقاط حساس بصری، محلی‌سازی شیء،L. Wang, J. Zhao, X. Hu, J. Lu, "Weakly supervised object localization via maximal entropy random walk", ICIP, 2014. تشخیص دستکاری یا مشکل تراکتوگرافی.
علاوه بر این، برخی از خواص مکانیک کوانتومی را بازآفرینی می‌کند، و راهی را برای اصلاح اختلاف بین مدل‌های انتشار و پیش‌بینی‌های کوانتومی، مانند محلی‌سازی اندرسون،پیشنهاد می‌کند.
یادبود پاکستان نام یادمانی ملی در پاکستان است که در شهر اسلام‌آباد قرار دارد. این یادمان نمادی از اتحاد مردمان و خلق‌های کشور پاکستان است. این بنا به شکل خلق‌های پاکستانی توصیف شده که امروزشان را ایثار می‌کنند تا فردایی بهتر را دست یابند.
پورنوگرافی () یک فیلم فرانسوی-لهستانی به کارگردانی یان یاکوب کُلسکی که بر پایهٔ رمانی به همین نام، اثر ویتولد گمبرویچ ساخته شده‌است و داستان آن مربوط به دوران اشغال لهستان توسط نیروهای آلمان نازی است.
موضوع این فیلم سرشار مسائل حساس و بغرنج، نظیر فضای جامعه اروپا در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، تئوری توطئه، جنگ چریکی، تهاجم به لهستان، قتل، خودکشی، تن‌کامگی، گناه و سوءاستفاده از جوانان توسط بزرگسالان است.
کشیشتف پتاک (؛ "تلفظ نام‌کوچک لهستانی": ؛ ۳ آوریل ۱۹۵۴ – ) یک فیلم‌بردار اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پورنوگرافی" اشاره کرد.
ماگدالنا روژچکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پیت‌بول"، "۲۵ سال بی‌گناهی"، "تنها عشق"، "خانواده جایگزین"، "اجاره‌نشین‌ها"، "پزشکان"، "لجن‌زار"، "دهن‌به‌دهن" و "پورنوگرافی" اشاره کرد.
او در مه ۲۰۱۰ به‌عنوان سفیر حسن نیت یونیسف انتخاب شد.UNICEF people
کشیشتف مایخشاک (؛ ؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شخص خیلی مهم"، "تبر"، "چهل‌ساله"، "هوس‌های امپراتور"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "دیروز"، ""، "امپراتوری درون" و "پورنوگرافی" اشاره کرد.
نیویورک شاد () یک فیلم در ژانر کمدی-درام به کارگردانی یانوش زائورسکی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
الکل مالشی در حقیقت الکل ایزوپروپیل الکل یا مایعات مبتنی بر اتانول است. الکل مالشی حتی در صورت اتانولی بودن به دلیل اضافه شدن تلخ کننده‌ها غیرقابل خوردن است.
آنها مایعات هستند که در درجه اول به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها همچنین چندین کاربرد صنعتی و خانگی دارند. اصطلاح مالیدن الکل در انگلیسی آمریکای شمالی یک اصطلاح کلی برای محصولات ایزوپروپیل الکل (ایزوپروپانول) یا اتیل الکل (اتانول) است.
این مایعات اصولاً به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. علاوه بر این، چندین کاربرد صنعتی و خانگی نیز دارند. اصطلاح «الکل مالشی» در انگلیسی آمریکای شمالی یک اصطلاح کلی برای محصولات ایزوپروپیل الکل (ایزوپروپانول) یا اتیل الکل (اتانول) است.
تمام الکل‌های مالش برای مصرف انسان ناایمن هستند: الکل‌های مالشی ایزوپروپیل حاوی الکل اتیل مشروبات الکلی نیست. الکل‌های مالش برپایه اتیل از الکل غیرطبیعی بدست می‌آیند که ترکیبی از الکل اتیل و یک یا چند تلخ افزودنی کننده است که باعث سمی شدن مواد می‌شود.
اصطلاح «الکل مالشی» در اواسط دهه ۱۹۲۰ در آمریکای شمالی پرکاربرد شد. الکل مالشی اصلی به معنای واقعی کلمه به عنوان بالم برای ماساژ استفاده می‌شد. از این رو نام این الکل مالش اصلی با مشروب جراحی دقیقاً فرموله شده امروز متفاوت بود. در برخی فرمولاسیون‌ها معطر بود و شامل مواد افزودنی مختلف، به ویژه غلظت بالاتری از متیل سالیسیلات بوده‌است.
نام «مالش» همچنین تأکید کرد که الکل برای مصرف در نظر گرفته نشده‌است، و این کار جهت ایجاد تمایز در دوره ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا است. با این اوصاف، در اوایل سال ۱۹۲۵ تحت عنوان یک الکل جایگزین مستندسازی شده بود.
تمام الکل‌های مالشی فرار و هستند. الکل مالشی اتیل، طعم بسیار تلخی را به دلیل وجود مواد افزودنی دارد. در دمای ۱۵٫۵۶ سانتی گراد (۶۰٫۰۱ فارنهایت) وزن مخصوص فرمول 23-H بین ۰٫۸۶۹۱ و ۰٫۸۷۷۱ است.
الکلهای مالشی ایزوپروپیل به میزان ۵۰٪ تا ۹۹٪ الکل ایزوپروپیل دارند و بقیه فرمول آن از آب تشکیل شده‌است. نقاط جوش با توجه به نسبت الکل ایزوپروپیل از ۸۰ تا ۸۳ درجه سلسیوس (۱۷۶ تا ۱۸۱ درجه فارنهایت) متفاوت است. به همین ترتیب، نقاط یخ زدگی نیز از −۳۲ تا −۵۰ درجه سلسیوس متفاوت است (۲۶ تا ۲۸ درجه فانهایت). (مشروب جراحی BP در ۸۰ درجه سلسیوس (۱۷۶ درجه فارنهایت) به جوش می‌آید.
این ماده به‌طور طبیعی بی‌رنگ است، و ممکن است حاوی مواد افزودنی رنگی باشند. همچنین ممکن است به جهت اضافه کردن رایحه یا برای اهداف دیگر حاوی مواد افزودنی غیرفعال پزشکی باشند، مانند روغن زمستان سبز (متیل سالیسیلات).
برچسب‌های محصولات الکل مالشی شامل چندین هشدار در رابطه با مواد شیمیایی موجود، خطر اشتعال پذیری، و استفاده صرف به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی است که شامل استفاده در زخم‌ها یا مصرف داخلی نمی‌شود. به دلیل خطرات استنشاقی آن باید در یک محل دارای تهویه مناسب استفاده شود. مسمومیت می‌تواند ناشی از بلع، استنشاق، جذب شیمیایی یا مصرف الکل مالشی باشد.
دره خدایان () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی لخ مایفسکی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
صلیب و آسیاب () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی لخ مایفسکی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم از یکی از تابلوهای پیتر بروگل مهتر به نام «حرکت جمعی به سوی کالواری» (۱۵۶۴) و بر پایهٔ کتابی از مایکل فرانسیس گیبسون به نام «صلیب و آسیاب» نگاشته شده‌است. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۲۰۱۱ به‌نمایش درآمد.
کاترین لابوره (به فرانسوی:Catherine-Labour؛ زاده ۲ می ۱۸۰۶ – درگذشته ۳۱ سپتامبر ۱۸۷۶) راهبه و قدیس فرانسوی بود که عضو دختران انجمن خیریه سن ونسان پل بود و مدعی بود که مریم مقدس را دو بار در ماه ژوئیه و نوامبر ۱۸۳۰ در کلیسای خیابان بک در پاریس دیده‌است. او بر این باور بود که مریم مقدس از او خواسته مدال بانوی مقدسمدال بانوی مقدس|https://archive.org/stream/themiraculousmed00aladuoft#page/2/mode/2up را بسازد که امروز تعداد زیادی از کاتولیک‌ها آن را به همراه دارند.کلیسا تجلی و ظهور مریم مقدس را تایید کرده است و لقب مقدس به کاترین اهدا شد. قبر کاترین ۵۷ سال پس از مرگش نبش شد و جسد سالم او از دل تابوت بیرون آمد.
در ۱۸ جولای سال ۱۸۳۰ مریم مقدس خود را برای اولین بار به کاترین لابوره نشان داد.آن زمان کاترین تنها ۲۴ سال سن داشت و در صومعه خواهران نیکوکار در رودوباک شهر پاریس زندگی می کرد در این شب ایشان در کنار دیگر نوآموزان خوابیده بود که توسط فرشته نگهبانش از خواب بیدار شد و فرشته نگهبانش را دید او به کاترین گفت به دیر بیا باکره مقدس آنجا در انتظار توست کاترین به دنبال فرشته به راه افتاد و به سمت محراب کلیسا هدایت شد او در کنار صندلی مخصوص سخن ران با احترام زانو زد و ناگهان بانوی بسیار زیبایی را دید بانو ردایی به رنگ عاج فیل تن کرده بود و شنلی آبی رنگ روی شانه هایش انداخته بود او بر روی صندلی و در کنار کاترین نشست فرشته کوچک به او گفت که این بانو مریم باکره مقدس هستند کاترین دست هایش بر روی دامان بانو گذاشت و به چشمان او خیره شد. مریم مقدس فرمودند:خدای خوب خواسته است که ماموریتی بر عهده تو بگذارد بانو گفت اوضاع و شرایط بدی پیش روست و سختی بر فرانسه سایه افکنده است حکومت واژگون خواهد شد صلیب مسیح اقتدارش را از دست خواهد داد و لگد مال خواهد شد... بانو مصیبت ها و محنت هایی که که در صدد آمدن هستند را برای کاترین بازگو کرد و گفت بعضی از این اتفاقات در آینده ی نزدیک رخ می دهد و بقیه ۴۰ سال بعد به وقوع می پیوندد.پیشگویی های بانوی ما به حقیقت پیوست
ماموریتی که خداوند به کاترین محول کرده بود ۲۷ نوامبر سال ۱۸۳۰ به او اعلام شد او باید مدال باکره مقدس یا همان لقاح مطهر را بسازد و بین مردم پخش کند فردای آن روز یکشنبه Advent (چهار یکشنبه قبل از میلاد مسیح) بود.خواهران راهبه طبق معمول برای انجام دعای دسته جمعی در صومعه گرد هم آمده بودند ساعت پنج و نیم عصر بود که ناگهان مریم مقدس بر کاترین ظاهر شد در ابتدا مادر مقدس بر روی یک گوی کروی شکلی ایستاده بود و یک ردای سراسر سفید به تن کرده بود و شال سفید بلند هم بر تن داشت باکره مقدس یک گوی زرین در دست داشت و آن را در ارتفاع شانه اش نگه داشته بود و بنظر می آمد آن را بسمت عرش خداوند تقدیم میکند زیرا نگاهش به آسمان بود.انگشتر های درخشانی در دست داشت که نگین هایش میدرخشیدن و بی نهایت نور درخشان از خود ساطع میکرد که اشعه تابناکش به گوی کروی شکل زیر پای مادر میرسید و آنقدر نورانی بود که پای بانو تقریبا دیده نمیشد مادر مقدس نگاهش را به پایین انداخت و به چشمان کاترین خیره شد او هیچ حرفی به زبان نیاورد اما کاترین پیام او را از طریق تله پاتی دریافت کرد.
سپس منظره بانو تغییر شکل داد و موقعیت دیگری به خود گرفت این بار بانوی ما در یک لباس سفید ظاهر شد که یک شال آبی بر روی شانه اش و یک روسری بلند سفید بر روی سرش انداخته بود. او این بار هم بر روی گویی کروی ایستاده بود و روی کره عدد ۱۸۳۰ نوشته شده بود دست های بانو رو به زمین بود پرتو های تابنده ی نورانی از هر دو دستش مانند آبشاری به کره ی زیر پایش جاری شده بود یک قاب بیضوی شکل اطراف منظره ی بانو را احاطه کرده بود. گرداگرد قاب در نزدیکی لبه های آن دعای زیبایی با حروف طلایی به چشم میخورد.(متن دعا:ای مریم مقدس که بدون گناه باردار گشتی به تو متوسل میشویم برای ما دعا کن) بعد منظره شروع به چرخش کرد تا روی دیگر مدال که طرف پشتی آن بود را نشان دهد.کاترین یک علامت صلیب مشاهده کرد که در پایین آن یک خط بود و پایین خط هم یک حرف ام وجود داشت حرف ام(انگلیسی:M) از داخل خط به صورت مارپیچ رد شده بود زیر آن هم قلب عیسی مسیح و مریم مقدس به چشم میخورد بالای هر دو قلب مشعل آتشی وجود داشت که نشانه ی آتش محبت مسیح و مادر مقدسش است.از میان یکی از قلب ها تاج خاری رد شده بود و قلب دیگر با شمشیر سوراخ شده بود دورتادور قاب بیضوی هم ۱۲ ستاره به ردیف چیده شده بود.کاترین صدایی را شنید که می گفت از روی این نمونه یک مدال تهیه کن و با خود داشته باش هر کس از این مدال داشته باشد فیض عظیمی دریافت خواهد کرد. مردم باید این مدال را بگردنشان بی اندازند و هر کس این کار را با اعتقاد قلبی انجام دهد برکات فراوانی دریافت خواهد کرد.این منظره ی تجسمی و وحی در بین سال های ۱۸۳۰و۱۸۳۱ حدود ۶ بار دیگر هم جلوی چشمان کاترین ظاهر شد که او را در به انجام رساندن ماموریتش دلگرم کند.
کاترین درباره ی رویت و ماموریتش به هیچ کس چیزی نگفت و موضوع را فقط با راهنمای روحانیش کشیش جان ماری آلادل در میان گذاشت که آن زمان در سال ۱۸۳۰ تنها ۳۰ سال سن داشت.او و کاترین تا زمان ضرب اولین مدال در ژون ۱۸۳۲ کشمکش و ستیز زیادی داشتند حتی به خواست او کاترین سه بار مشاهداتش را با جزییات یادداشت کرد و به او داد.پس از حدود ۲ سال سرانجام پدر آلادل موافقت کرد که به دیدار اسقف پاریس برود.او در ژانویه ۱۸۳۲ به ملاقات ایشان رفت و بابت دیر اقدام کردنش عذرخواهی کرد و ماجرای کاترین و ظهورات مریم مقدس را توضیح داد. جناب اسقف با دقت به حرف های پدر آلادل گوش کرد و نهایتا موافقتش را با ضرب مدال ها اعلام کرد.اولین سری مدال ها ساخته شده که حدود دوهزار عدد بود در ژون ۱۸۳۲ میلادی تحویل داد و داستان معجزات و شفا های این مدال به سرعت منتشر شد.
اسقف در ۱۱ فوریه سال ۱۸۳۶ ترتیب یک بازجویی قانونی در مورد مشاهدات کاترین لابوره را داد.نتیجه تحقیقات ثابت کرد مدال از یک سرچشمه ماورایی نیرو میگیرد و سرانجام باعث شد که این ظهور حضرت مریم از طرف مقر پاپ تاییدیه دریافت کند و در سال ۱۷۶۵ میلادی به احترام مدال اعجاز برانگیز روز عیدی ترتیب داده شد و کاترین لابوره به زمره مقدسین پیوست
در بعد از ظهر ۲ می سال ۱۸۰۶ درست در لحظه ی به صدا در آمدن کلیسا برای اعلام زمان دعای آنجلوس دختری که کاترین نام گرفت بدنیا آمد نام والدین او پیتر و لوییس لابوره بود کاترین نهمین فرزند از یک خانواده ی یازده نفره بود یک ربع پس از تولد نامش در بایگانی شهر ثبت شد و روز بعد در روز عید صلیب غسل تعمید گرفت.او در نوه سالگی مادر خود را از دست داد و بعد از مراسم خاکسپاری به اتاق به روی صندلی رفت و به تمثال مریم مقدس چشم دوخت ، آن را بوسید و گفت:ای بانو از حالا به بعد شما مادر مقدس من خواهید بود. پدر کاترین کشاورز بود و از وضعیت مالی خوبی برخوردار بود و خانواده ی او جز طبقه متوسط جامعه بحساب می آمدند.
اِن‌سی‌تی ۱۲۷ (به انگلیسی: NCT 127) دومین زیرمجموعهٔ گروه موسیقی کره‌ای ان‌سی‌تی است که در سئول فعالیت دارد. این زیرمجموعه در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ و با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ آغاز به‌کار کرد و در ابتدا شامل هفت عضو بود: ته‌یونگ، ته‌ایل، یوتا، جه‌هیون، وین‌وین، مارک و هه‌چان. جانی و دویونگ در دسامبر ۲۰۱۶ و جونگ‌وو در سپتامبر ۲۰۱۸ به گروه ملحق شدند.
نام گروه کوتاه‌شدهٔ عبارت Neo Culture Technology (به معنای "فناوری فرهنگی نوظهور") و عدد ۱۲۷ است که نشانگر مختصات طولی شهر سئول است.
اعضای کنونی گروه:Bell, Crystal. "ALL YOU NEED TO KNOW ABOUT K-POP GROUP NCT 127 (EXCEPT THEIR BLOOD TYPE)", "MTV", Retrieved on 3 May 2020."NCT 127 Official website" , "SM Entertainment", Retrieved on 3 May 2020.
وین‌وین درسال ۲۰۱۹، طبق تصمیم اس‌ام از ان‌سی‌تی ۱۲۷ خارج و به زیرگروه وِی‌وی ملحق شد.
روزگار ماتئوش () یک فیلم درام به کارگردانی ویتولد لشچینسکی است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
قضیه مونت-سَس نتیجه اساسی نظریه تقریب است که توسط هرمان مونتز در سال ۱۹۱۴ و اتو سَس (۱۹۵۴-۱۸۸۴) در سال ۱۹۱۶ اثبات شد. صرف نظر از جزئیات، قضیه نشان می‌دهد که قضیه وای‌استراس در تقریب چند جمله‌ای می‌تواند حفره‌هایی را در داخل آن با محدود کردن ضرایب معین در چند جمله‌ای‌ها صفر ایجاد کند. شکل نتیجه قبل از اثبات توسط سرگئی برنشتاین حدس زده شده بود.
قضیه، در یک مورد خاص، بیان می‌کند که یک شرط لازم و کافی برای تک‌جمله‌ای‌ها است
به دهانه یک زیر مجموعه متراکم از فضای باناخ formula_2 از همه‌ی توابع پیوسته با عدد مختلط مقادیری در بازه بسته "[A," "B]" "با" formula_3، با نورم یکنواخت است، که مجموع آن
از دوسویه‌ها، که از "S" گرفته شده است، باید واگرا شوند، یعنی "S" مجموعه بزرگی است. برای یک بازه [۰ ، "b" ]، توابع ثابت لازم است: با فرض اینکه ۰ در "S باشد"، شرط سایر نمایی‌ها مانند گذشته است.
به طور کلی تر، می‌توان از هر دنباله اکیداً صعودی از اعداد حقیقی مثبت، استفاده کرد و همان نتیجه را داشت. سَس نشان داد که برای نمایی‌هایی اعداد مختلط، همان شرط برای دنباله قسمت‌های حقیقی اعمال می‌شود.
نسخه‌هایی نیز برای فضاهای "L" وجود دارد .
فرار از سینما لیبرتی () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی وویچیخ مارچفسکی است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ به‌نمایش درآمد.
گووخوازی (؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر در جنوب غربی لهستان است که در شهرستان نسا از استان اوپوله و گمینا گووخووازه در نزدیکی مرز جمهوری چک واقع شده‌است.
گووخوازی ۶٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
شهرهای یسنیک، میکولوویتسه و زلاته هوری خواهرخوانده‌های گووخوازی هستند.
میخاو بایور (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و موسیقی‌دان اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تلخ و شیرین"، "هوس‌های امپراتور"، "هانوسن"، "پایانی نیست" و "فرار از سینما لیبرتی" اشاره کرد.
اریکا سیاما (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی زن در رشته پرش ارتفاع اهل اسواتینی است که در مجموع در مسابقات قهرمانی آفریقا برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است..
هالینا بیه‌لینسکا (؛ ۱۴ اوت ۱۹۱۴ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فندق‌شکن" اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره فیلم کن ۱۹۵۹ شده‌است.
فندق‌شکن () یک فیلم درام به کارگردانی هالینا بیه‌لینسکا است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
زبیگنیف تورسکی (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۸ – ) یک موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "فندق‌شکن" اشاره نمود.
ماریا کروگر (؛ ۶ سپتامبر ۱۹۰۴ – ) روزنامه‌نگار، نویسنده ادبیات کودک و فیلم‌نامه‌نویس، اهل لهستان بود.
توماش ژیگادوئو (؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بازیگران شهرستانی" و "شاپرک" اشاره کرد.
خر بوریدان () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی الکساندر رایدر است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رنه لوفور، الکساندر میالسکو و کولت دارفوی اشاره کرد.
الکساندر رایدر (؛ ۱۳ اوت ۱۸۹۱ – ۲۵ اوت ۱۹۶۶) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی‌الاصل اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "خر بوریدان" اشاره نمود.
فریدون شوشینسکی (; – ) دانشمند، موسیقی‌شناس و محقق موسیقی فولکلور آذربایجانی بود. وی در طول عمر خودش بیش از ۴۰۰ کتاب و مقاله به تألیف درآورد."Firudin Şuşinskinin Sadıqcan haqqında tədqiqatları işıq üzü gördü" (in Azerbaijani). National Library of Azerbaijan. Retrieved 20 October 2015Firudin Shushinski. peoplepill.com
فریدون شوشینسکی ۲۰ اوکتبر سال ۱۹۲۵، شهر شوشی جمهوری خودمختار قره‌باغ کوهستانی در آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. او تاریخ شهر خود را به خوبی فراگرفته و همان اطلاعات را در کتاب خود تحت عنوان شوشا که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، به تفصیل انعکاس داد. پدر فریدون شوشینسکی به خاطر دوستی صمیمی اش با فریدون‌بیگ کوچرلی نام او را به پسرش نهاد."Фирудин Шушинский – 90: Вехи славной жизни уникального ученого-исследователя" (in Russian). Trend News Agency. 20 October 2015. Retrieved 20 October 2015
در سال ۱۹۳۱، فریدون شوشینسکی یادگیری اصولی ویولن را در مدرسه موسیقی شوشی شروع کرد. در سال ۱۹۴۲، به دنبال آغاز جنگ جهانی دوم به صورت داوطلبانه‌ای به نیروهای مسلح شوروی پیوسته و در نبرد کورسک جنگید. مقامات شوروی از وی بایت اقدامات قهرمانانه‌اش در نبردها با اهدای مدال «برای شجاعت» و نشان پرچم سرخ تقدیر کردند.Firudin Şuşinskinin Sadıqcan haqqında tədqiqatları işıq üzü gördü. anl.az
با پایان یافتن جنگ، فریدون شوشینسکی به ادامه تحصیل در رشته تاریخ دانشگاه دولتی آذربایجان پرداخت. شوشینسکی پژوهش‌های فراوانی در آرشیوها و موزه‌های چندین شهر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سابق انجام داده و با هزینه شخصی خود چندین سند مورد علاقه اش را خریداری کرد. اولین کتاب او راجع به زندگی‌نامه جبار قاریاغدی‌اوغلو، یکی از نمایندگان برجسته مکتب خانندگی آذربایجانی، بود که در سال ۱۹۶۵، به طبع رسید. او همچنین پژوهش‌هایی متوجه زندگی‌نامه و فعالیت‌های هنری صادق‌جان و سید شوشینسکی انجام داد.Firudin Şuşinskinin xatirəsinə. sherg.az
بعد از ترجمه و نشر کتاب شوشا به زبان روسی، شوشینسکی متذکر شد: «روزگاری به دلیل برخورد و رفتارهای خصمانه ارامنه با من، به مدت سه سال نتوانستم به شوشی مسافرت کنم. هر وقت که مرا در خیابان‌ها می‌دیدند، به من سنگ پرانی می‌کردند. تمام درها و پنجره‌ها و نیز کابل برق تلفن خانگی ام شکسته شده بود. آن‌ها حتی سه بار مبادرت به سوءقصد ناموفق علیه من ورزیدند. در آن روزهای آذربایجانیان سکنه شهرستان «زنگی‌باسار» ارمنستان، با ارسال نامه‌ای به من از تعیین جایزه ۶ میلیون روبلی (۶ میلیون دلار) برای سر من از سوی ارمنستان خبر دادند. کتاب شوشا با واکنش شدیداللحن حزب کمونیست آذربایجان روبرو شد، که منجر به مطرح شدن اتهام «قوم‌گرایی بورژوازی» نسبت به او شد. در سال ۱۹۷۱، کتاب «موسیقی‌دانان فولکلور آذربایجانی» فریدون شوشینسکی منتشر شد، که حاوی اطلاعات ارزشمندی در حق موسیقی‌دانان ناشناخته آذربایجانی قرن ۱۸ و ۲۰ بود.Unudulmaz Firidun Şuşinski. news.milli.az
فریدون شوشینسکی ۲۵ اوکتبر سال ۱۹۹۷، در سن ۷۲ سالگی در باکو درگذشت. او به وصیت خودش در شهر بردع دفن شد.
برج واردن‌کلیف که با نام برج تسلا نیز شناخته می‌شود یک ایستگاه آزمایشی انتقال امواج بیسیم طراحی و ساخته شده توسط نیکولا تسلا در روستای شورهام واقع در نیویورک در سال ۱۹۰۱–۱۹۰۲ بود.
تسلا در نظر داشت که پیام، تماس و حتی فکس را از اقیانوس اطلس به انگلیس و همچنین به کشتی‌ها منتقل کند که این کار بر اساس نظریه او مبنی بر انتقال سیگنال‌ها از طریق زمین بود. او به دنبال افزایش امکانات و ایده انتقال بی‌سیم توان الکتریکی (برق) برای رقابت بهتر با رادیو گولیلمو مارکونی که بر پایه سیستم تلگراف بود تلاش کرد اما حامی اصلی پروژه، جی پی مورگان با تأمین بودجه تغییرات برج مخالفت کرد. این پروژه در سال ۱۹۰۶ رها شد و هیچگاه عملی نشد.
در یک تصمیم برای تسویه بدهی‌های تسلا، این برج در ۱۹۱۷ جهت فروش ضایعات فلزیش تخریب شد و در نهایت سلب حق اقامه دعوی آن در سال ۱۹۲۲ انجام گرفت.
بعدها واردن‌کلیف پنجاه سال به عنوان کارگاه تولید لوازم عکاسی مورد استفاده قرار گرفت، به‌گونه‌ای که چندین ساختمان به بنای مرکزی آن اضافه شد و فضای اشغال‌شده‌اش به ۱۶ هکتار کاهش یافت.
اِوا اِوارت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است.
او بابت ساخت فیلم‌های مستند تأثیرگذار و پیشگامانه شهرت دارد.
پیتر کمپبل رنر (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۵۹) ورزشکار اهل کشور نیوزلند در رشته دوومیدانی است.
رنر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس و بازی‌های مشترک‌المنافع ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ به رقابت پرداخت. او در مسابقات ماراتن ۱۹۹۰ کالیفرنیا با ثبت رکورد ۲ ساعت و ۱۲دقیقه و ۳۵ ثانیه مقام قهرمانی مسابقات را از آن خود نمود.
کاتیا فوربرت پترسن فیلم‌بردار، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم دانمارکی-لهستانی است.
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فیلم‌برداری در مدرسه ملی فیلم ووچ است و دنبال وقایع مرتبط با یهودستیزی در لهستان، به دانمارک مهاجرت کرد. او تا کنون بیش از ۱۵۰ فیلم بلند و مستند ساخته‌است.
کُنراد شوایسکی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"عملیات: بز"» (۱۹۹۹) اشاره نمود.
ماریوش کوتوفسکی (؛ زادهٔ ) یک نویسنده و کارگردان فیلم است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "عمیق‌تر و عمیق‌تر" اشاره نمود.
طلای زنان آمازون (به انگلیسی: Gold of the Amazon Women) یک فیلم تلویزیونی آمریکایی محصول سال ۱۹۷۹ به کارگردانی مارک ال. لستر است.GOLD OF THE AMAZON WOMEN. (1980, Monthly Film Bulletin, 47, 158).
یک ماجراجو در جستجوی گنج است.
آگنیه‌شکا وُیتوویچ-وُسلو (؛ زادهٔ ۱۹۷۵ میلادی) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی-آمریکایی است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "پس از زندگی" اشاره نمود.
وویچیخ کاسپرسکی (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است.
فیلم‌های او در جشنواره‌های متعددی چون جشنواره کن، جشنواره فیلم ترایبکا و جشنواره فیلم کراکوف به‌نمایش درآمده است.
ماریوش ترلینسکی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان نمایش و اپرا و همچنین کارگردان فیلم اهل لهستان است.
آنا بائومگارت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) یک نقاش، هنرمند مجسمه‌ساز و کارگردان فیلم است.
او بابت چیدمان‌های بزرگ و فیلم‌هایش شهرت دارد و مرکز فعالیت‌هایش شهر ورشو است.
آندژی مای (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۵۰ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل لهستان بود.
او در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، جزئی از هنرمندان پیونیتسا پد بارانامی بود و بعدها دو فیلم مستند دربارهٔ پیوتر اسکژنتسکی و یژی ترلا ساخت.
آندژی فیدیک (؛ زادهٔ ) یک کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است.
او بابت فیلم مستندش به نام «"رژه"» شهرت دارد که دربارهٔ رژه‌های تمرین‌شده و هماهنگ بسیار بزرگ در مراسم جشن چهلمین سالگرد تأسیس کره شمالی است که در سال ۱۹۸۸ انجام شد.
رامپور کاپ نام روستایی در منطقه روتاهات در ناحیه نارایانی در جنوب شرقی کشور نپال است.
در سرشماری سال ۱۹۹۱، جمعیت این روستا ۳۱۹۴ نفر اعلام شد که شامل ۵۹۴ خانوار می‌شد.
یک سامانه حیاتی سامانه ای است که می‌بایست علاوه براینکه بدون صرف هزینه زیاد پویا و قابل توسعه باشد می‌بایست تا سطح بسیار بالایی قابل اطمینان باشد.
به شکل کلی سامانه‌های حیاتی به چهار دسته کلی تقسیم‌بندی می‌شوند: سامانه حیاتی برای تأمین ایمنی، سامانه حیاتی برای عملیات، سامانه حیاتی امور بازرگانی، سامانه حیاتی برای تأمین امنیت
به منظور ساخت و توسعه سامانه‌های حیاتی باید متدها و تکنیک‌های معتبر و قابل اعتماد مورد استفاده قرار بگیرند. به همین دلیل سامانه‌های حیاتی با استفاده از تکنیک‌های توسعه می‌یابند که از هر جهت مورد آزمون قرار گرفته باشند و از استفاده از تکنینک‌های جدید که تجربه آزمون بلند مدت را نداشته باشند خودداری می‌شود. به منظور توسعه چنین سامانه هایی از متخصصینی استفاده می‌شود که به لحاظ ذاتی و رفتاری محافظه کار هستند و ترجیح می‌دهند به جای استفاده از تکنیک‌های به روز که به نظر بهتر می‌آیند اما مشکلات استفاده بلند مدت از آنها هنوز شناسایی نشده‌اند، از روش‌هایی استفاده کنند که به دلیل قدمت این روش‌ها نقاط قوت و ضعف این روش‌ها به شکل کامل مشهود بوده و شناسایی شده‌اند.
گاهی تکنیک‌های مهندسی نرم‌افزار پر هزینه که برای سامانه‌های غیر حیاتی به صرفه نیستند، برای توسعه و تولید سامانه‌های حیاتی به کار گرفته می‌شوند. به عنوان نمونه روش‌های صوری توسعه نرم‌افزار به شکل موفقیت‌آمیزی برای توسعه سامانه های حیاتی امنیتی و ایمنی مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از دلایل استفاده از روش‌های صوری این است که میزان نیاز به تست را کاهش می‌دهند. برای سامانه‌های حیاتی هزینه ارزیابی و اعتبار سنجی به شکل کلی بسیار بالا هستند - بیشتر از ۵۰٪ کل هزینه‌های تولید چنین سامانه هایی.
دسته‌بندی یک سامانه حیاتی بر مبنای پی آمدهایی صورت می‌گیرد که در صورت نبود یا عدم عملکرد صحیح آن سامانه صورت خواهد پذیرفت. بر همین اساس، سامانه های حیاتی به دو دسته کلی «عملگر توأم با خطا» و «غیر عملگر در صورت خطا» تقسیم‌بندی می‌شوند.
سامانه های "حیاتی برای تمین ایمنی" به سناریوها و شرایطی سر و کار دارند که می‌توانند منجر به از بین رفتن حیات، وارد آمدن آسیب جدی به افراد، یا آسیب به محیط زیست شود. از این قبیل سامانه های می‌توان به سامانه کنترل مربوط به کارخانه تولید مواد شیمیایی حساس، هواپیما، یا سامانه کنترل سامانه ریلی بدون راننده مترو شهری، یا مدارات کنترل نیروگاه‌های هسته ای اشاره کرد.
این قبیل سامانه ها برای حصول اطمینان از اتمام یا کامل شدن مأموریت محوله یا رسیدن به نتیجه مطلوب استفاده می‌شود. این نمونه از سامانه‌های حیاتی را می‌توان در مدارات کنترل فضاپیما یا سامانه تحویل بار خودکار در فرودگاه‌ها مشاهده نمود.
این سامانه‌ها به این منظور طراحی می‌شوند که از به وجود آمدن هزینه‌های سنگین اقتصادی مانند از بین رفتن کسب و کار تجاری به شکل کامل، یا وارد آمدن آسیب به شهرت یک کسب و کار جلوگیری کند. این موارد در اغلب اوقات به دلیل غیرقابل استفاده بودن سامانه به وجود می‌آیند. این قبیل سامانه‌ها را می‌توان در سامانه مدیریت حساب بانکی افراد، سامانه‌های خرید و فروش ارز و بورس، سامانه‌های برنامه‌ریزی منابع سازمانی یک شرکت، یا موتورهای جستجو مشاهده نمود.
این سامانه‌ها به منظور پیشگیری از از دست رفتن داده‌ها و اطلاعات رایانه ای به دلیل دستبرد رایانه ای یا سایر حوادث طراحی و استفاده می‌شوند.
سید محمد صحفی (زاده ۱۵تیرماه ۱۳۳۵قم) نویسنده، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و مدیر ارشد فرهنگی ایران است. وی در دولت محمد خاتمی معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد، مشاور وزیر نفت و مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت و پیش از آن هشت سال رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران بوده‌است. وی عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت ایران و رئیس مرکز نشر این مرکز علمی و پژوهشی بوده است.
بر اساس مشخصات شناسنامه ای سید محمد صحفی ۱۵ تیر ۱۳۳۵ در قم متولد شده اما به گفته خودش روز تولد حقیقی وی ۲۰ فروردین ماه ۱۳۳۷ است. پدر و مادرش اصالتاً اهل قم و خانواده او از سمت پدر به روحانیون مشهور قم منتسب بودند. پدر وی مرحوم سید علی صحفی صاحب کتابفروشی صحفی قم از قدیمی تر ین کتابفروشی‌های این شهرو دارای سابقهٔ بیش از ۷۰ سال است. جد وی مرحوم حجت‌الاسلام حاج سید محمد صحفی امام جماعت مسجد جامع قم و تولیت مدرسه علمیه رضویه از مدارس علوم دینی قدیم قم بوده‌است.
محمد صحفی سال ۵۷ دیپلم ریاضی را از دبیرستان حکیم نظامی قم اخذ کرد و با پیروزی انقلاب اسلامی به تهران آمد و در این شهر ساکن شد. سپس داوطبانه به جهاد سازندگی پیوست و در منطقه اورامانات کرمانشاه به اجرای برنامه‌های فرهنگی و آموزشی اشتغال پیدا کرد. وی پس از وقوع جنگ ایران و عراق و در دوره استانداری سید محمد غرضی در استان خوزستان، مدیرکل ارشاد این استان شد (۱۳۵۹تا ۱۳۶۰). سپس با حکم بیژن زنگنه معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد (دوره عبدالمجید معادیخواه) معاون اداره کل تبلیغات و انتشارات این وزارت خانه شد. صحفی سپس به دعوت محمد غرضی وزیر نفت دولت میرحسین موسوی به وزارت نفت رفت و طی سال‌های ۱۳۶۲تا ۱۳۶۹ رئیس روابط عمومی وزارت نفت شد. در زمان تصدی صحفی مرکز آرشیو سمعی و بصری شرکت ملی نفت ایران تأسیس، نشریه خبری تحلیلی" پیک نفت" راه اندازی و فیلم‌های مستند متعددی تولید و کتاب"صنعت نفت ایران و جنگ " منتشر شد.
وی در سال ۱۳۶۹ رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران شد. مدیریت وی که در وزارت ارشاد محمد خاتمی آغاز شده بود با وزارت علی لاریجانی، مصطفی میرسلیم و عطاء الله مهاجرانی تداوم یافت. در دوره تصدی وی توسعه هنرهای تجسمی در کشور شتاب گرفت. مجوز تأسیس ده‌ها نگارخانه در کلانشهر تهران و شهرستانهای ایران صادر شد و پایه‌گذاری دوسالانه‌های نقاشی، گرافیک، مجسمه‌سازی، نگارگری ایرانی، عکس، سفال معاصر و جشنواره خوشنویسی جهان اسلام، جشنواره‌های استانی هنرهای تجسمی، نمایشگاه و کارگاه نقاشی اختصاصی زنان نقاش آسیا با همکاری یونسکو و نیز برگزاری فستیوال هنر ایران در دوسلدورف آلمان با حضور ۱۴۰ هنرمند ایرانی از جمله آنها است. در این دوره همچنین آثار فراوانی از هنرمندان مشهور ایرانی به گنجینه موزه هنرهای معاصر افزوده شد و برنامه معاوضه تابلوی معروف ویلیام دکونینگ با نسخه قدیمی شاهنامه طهماسبی که -در اختیار یک کلکسیونر انگلیسی بود- به انجام رسید.
در سال ۱۳۷۶ صحفی با حکم بیژن زنگنه وزیر نفت، مشاور وزیر و مدیر کل روابط عمومی وزرات نفت شد.در زمان تصدی وی هفته نامه" مشعل" با رویکرد تازه انتشار یافت، نمایشگاه بین‌المللی نفت، گاز و پتروشیمی معروف به "اویل شو" با حضور صدها شرکت ایرانی و بین‌المللی برگزار شد، انتشارات روابط عمومی رونق گرفت، موزه صنعت نفت ایران تأسیس شد، گردهمایی‌های ادواری به نام " هم اندیشی مدیران ارشد صنعت نفت " دایر گردید و ارتباط رسانه‌های ایرانی و غیر ایرانی با این اداره کل تقویت شد. صحفی در دولت دوم خاتمی با حکم احمد مسجد جامعی، معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد شد در این دوره برغم فشارهای فزاینده برای اعمال محدودیت بر مطبوعات و حرفه روزنامه‌نگاری، حدود ۱۰۰۰مجوز جدید برای تأسیس روزنامه، مجله و نشریه‌های سراسری و استانی صادر گردید و اقدامات دیگری از جمله برگزاری نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها، پرداخت یارانه به روزنامه‌ها و مجلات فرهنگی و هنری و مطبوعات استانی گسترش یافت. گزارش رویدادهای این دوره به قلم وی در کتاب "مطبوعات ایران، جستاری در راهبردها و چالش‌های مطبوعات ایران" منتشر شده‌است. از رویدادهای خبرساز این دوره می‌توان به مرگ زهرا کاظمی خبرنگار ایرانی – کانادایی، درگیری فیزیکی بین عیسی سحرخیز و غلامحسین محسنی اژه ای نماینده قوه قضاییه ایران در هیئت نظارت بر مطبوعات، پوشش خبری امدادرسانی به آسیب دیدگان زلزله بم در استان کرمان با حضور حدود ۵۰۰ خبرنگار و شبکه‌های رادیو تلویزیونی جهانی اشاره کرد. صحفی ریاست کمیته تحقیق پرونده مرگ زهرا کاظمی را بر عهده داشت. نظام بخشی به رسانه‌ها نیز از طریق تدوین "لایحه قانونی شورای مطبوعات"،" میثاق اصول اخلاقی حرفه روزنامه نگاری"، سند " توسعه مطبوعات" صورت پذیرفت. صحفی پس از ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد (۱۳۸۴) از مقام خود استعفا کرد و تا سال ۱۳۹۵عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت بود. در این دوره وی عضو هیئت رئیسه پژوهشگاه و رئیس مرکز نشر این مرکز علمی و پژوهشی بود انتشار بیش از یکصد کتاب علمی و پژوهشی حاصل این دوره بوده‌است. همچنین وی جزو رد صلاحیت شدگان اصلاح طلب در انتخابات مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۹۴ بود.