moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آثار قلم‌زنی اندکی از دوره مادها که در سده هفتم ق. م در شمال ایران روی کار آمدند به یادگار مانده‌است. اشیای به دست آمده از آذربایجان حاکی از آن است که از نفوذ سکاها به تدریج کاسته شده و سبک مادها در این زمان جای آن را گرفته‌است.
با روی کار آمدن پارس‌ها و تشکیل حکومت هخامنشی (۵۵۰–۳۳۰ق. م) هنر قلم‌زنی تحوّل یافت و از جایگاه ویژه‌ای برخوردار شد و بر روزگار پس از خود تأثیر گذاشت. دوره هخامنشی اوج هنر فلزکاری در زمینه‌های ریخته‌گری، چکش‌کاری، ترصیع و… است. به دلیل حمله اسکندر و آتش زدن تخت جمشید آثار بسیاری نابود شد یا به دستور اسکندر گداخته و به سکه تبدیل شد.
از جمله اشیای شناخته شده در دوره هخامنشی دو لوح سیمین به وزن ۴ کیلوگرم و زرّین به وزن ۵ کیلوگرم است که در موزه ملّی ایران نگهداری می‌شود.
در دوره سلوکی با ساخت شهرهای جدیدی مانند مرو و نسا و انتقال کارگاه‌های هنری به این شهرها، هنر قلم‌زنی با تأثیرپذیری از هنر هلنی (هنر یونانی) ادامه یافت.
با روی کار آمدن پارت‌ها در سال ۲۵۰ ق. م تا ۲۲۴ میلادی هنر قلم‌زنی با همان شیوه هخامنشی با اندک تغییر به عمر خود ادامه داد.
ساخت پیکره‌ها از جنس زر و نقره و مفرغ به شیوه ریخته‌گری در دوره اشکانی از رونق ویژه‌ای برخوردار شد و زیورآلات مرصع با سنگ‌های قسمتی با همان شیوهٔ هخامنشی ادامه یافت. در این دوره به دلیل هجوم اسکندر آثار هنری مهمّی در دست نیست و به سبب هرج و مرج و کم‌توجّهی پارتیان اولیه به هنر، تنها در اواخر این دوره ساخت آثار قلم‌زنی رو به رشد نهاد.
زمان ساسانیان در سال ۲۲۴ تا ۶۵۰ میلادی به دلیل گسترش بازرگانی میان ایران، یونان و روم هنرهای ایرانی از هنر یونانی و رومی تأثیر گرفت.
در دورهٔ ساسانی ساخت اشیا به سه طریق زیر انجام می‌شد:
در سده‌های آغازین اسلامی، اعراب هنر قلم‌زنی دوره ساسانی را مورد تقلید قرار داده و در سده‌های بعد در اثر علاقهٔ هنرمندان ایرانی به مذهب و گرایش آنان به اسلام، با تأثیرپذیری از باورهای اسلام، در آفرینش آثار فلزی کوشیدند و کم‌کم نقوش طرح‌های بومی و اسطوره‌های ایرانی جای خود را به خطوط کوفی و آیات و احادیث داد.
در دورهٔ سامانیان هنر قلم‌زنی در اثر دادوستد به دیگر سرزمین‌های اسلامی راه یافت. اشیای قلم‌زنی شده دوران دیلمیان در موزه‌های ایران از جمله آثار معروف این دوره است.
از سده‌های آغازین تا سده‌های سوم و چهارم قمری اشیای فلزی در ایران به سبک زمان ساسانی ساخته می‌شد. مکتب قلم‌زنی خراسان در سدهٔ چهارم قمری شکل گرفت و در دورهٔ سلجوقی به اوج پختگی خود رسید.
سلجوقیان در اوایل سدهٔ پنجم قمری (۴۲۹) از ترکستان به ماوراءالنّهر آمدند و سکونت گزیدند و سپس خراسان را متصرّف شدند. با علاقه‌ای که حکام سلجوقی به هنر داشتند، هنر قلم‌زنی همچون سایر رشته‌های هنری حمایت شد و گسترش چشم‌گیری یافت.
ایجاد نقوش گیس‌باف شامل نوارهایی در تزیینات ظروف به شیوه و سبک بسیار زیبا متداول شد. در این دوران ترصیع فلزات به صورت مفتول‌های طلا، مس و نقره یا ترصیع ظروف مفرغی با مفتول مس رایج شد. از کارهای بسیار زیبا در این دوره مشبک کاری روی فلز است.
هنر قلم‌زنی خراسان که در سده‌های پنجم و ششم قمری، هم‌زمان با حکومت سلجوقی در خاور به ویژه خراسان و فرارود رواج یافته بود، پس از حمله مغول به دلیل ویران شدن بسیاری از مراکز هنری این منطقه و مهاجرت هنرمندان به غرب و میان رودان، در آن نواحی تداوم یافت. هنر فلزکاری خراسان از شرق آغاز شد و در غرب رشد و گسترش یافت (روح فر، ۱۳۷۸، ص۸۰).
با تصرف سوریه توسط غازان خان در اوایل سده هشتم قمری هنرمندان قلمزن مورد حمایت ایلخانان قرار گرفتند و بعدها شهرهای حلب، دیار بکر، موصل، شیراز و تبریز از مراکز مهم و بزرگ هنر قلم‌زنی به‌شمار آمدند. در این زمان آثار قلم‌زنی تحت تأثیر هنرهای بومی قرار گرفت، به گونه‌ای که در سوریه و مصر نشانه‌های این تحوّل بیشتر به چشم می‌خورد. ترصیع و در نشاندن ظروف در این زمان به تقلید از دورهٔ سلجوقی تداوم یافت. استفاده از هنر خوشنویسی در قلم‌زنی به وفور گسترش یافت و ظروف زیادی از این‌گونه ساخته و تزیین شد.
با حمله تیمور به ایران در سال ۷۷۱ق، هرات دوباره رونق هنری خود را بازیافت و بزرگ‌ترین مرکز هنری آن روز شد. هنر قلم‌زنی در این شهر بسیار درخشید. از جمله ظروف سنگاب گور امیرتیمور در سمرقند است که اکنون در موزه آرمیتاژ نگهداری می‌شود. سنگاب‌هایی نیز از سده هشتم در مسجد جامع هرات و در موزه آستان قدس رضوی موجود است.
نقره‌کوبی روی فلزات در دوره صفوی به اوج شکوفایی و کمال خود رسید.
إدلب ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است.
این استان در حدود شمالی مرز سوریه و ترکیه واقع شده‌است.
مساحت این استان در حدود ۶۱۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
استان ادلب از سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۱۷ کاملاً تحت کنترل اپوزیسیون سوریه قرار داشت. دولت سوریه از سال ۲۰۱۸ مناطق این استان را یکی پس از دیگری از مخالفان پس گرفت. در ژانویه ۲۰۱۸ فرودگاه ابوظهور و مناطقی از شرق استان، به کنترل ارتش سوریه درآمد.نیروهای دولتی سوریه کنترل فرودگاه ابوظهور در استان ادلب را به دست گرفتند یورونیوز فارسی در اوت ۲۰۱۹ خان شیخون از کنترل مخالفان خارج شد. از ژانویه ۲۰۲۰ تا مارس ۲۰۲۰، شهرهای معره نعمان،Middle East Eye«مرات النعمان» سوریه با حمایت روسیه از کنترل مخالفان مسلح خارج شد یورونیوز فارسی سراقبBacked by Russian airpower, regime forces recapture Saraqib city only four days after Turkish forces and proxy factions captured it و بزرگراه استراتژیک M5ارتش سوریه کنترل کامل بزرگراه استراتژیک حلب-دمشق را در دست گرفت یورونیوز فارسی تحت کنترل ارتش سوریه درآمدند. از آن زمان تاکنون، نیمی از این استان را دولت سوریه کنترل می‌کند.
از شمال لواء اسکندرون و ترکیه، از جنوب استان حماه به طول ۱۵۸ کیلومتر، از مغرب استان لاذقیه به طول ۲۹ کیلومتر، و از سمت مشرق به استان حلب به طول ۱۵۹ کیلومتر محدود می‌گردد.
جمعیت استان إدلب طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن اخیر در حدود ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد.
در این استان اقوام عرب و کرد زندگی میکنند.
%97 مردم استان ادلب سنی مذهب هستند
استان إدلب به پنج فرمانداری تقسیم شده‌است.
مرکز این استان شهر ادلب است.
استفانی کرونین (زاده ۱۹۴۸) پژوهشگری سرشناس در تحقیقات تاریخ معاصر ایران است.
از استفانی کرونین کتاب ارتش و تشکیل حکومت پهلوی در ایران ترجمه شده‌است.
کرونین گوشه‌هایی از تاریخ مربوط به صنعت نفت ایران و شرکت نفت ایران و انگلیس را با تکیه بر اسناد آرشیو وزارت امور خارجه انگلیس بررسی کرده، روابط و زد و بند‌های آشکار و پنهان مقامات امپراتوری انگلیس و شرکت نفت ایران و انگلیس را با رضاشاه پهلوی و برخی مقامات حکومتی ایران از ۱۹۰۵ تا ۱۹۴۱ تبیین نموده‌است.
تاریخ معاصر جهان و ایران دورانی از تاریخ است که از پایان جنگ جهانی دوم شروع و تا زمان حال ادامه دارد.این دوران در ایران از سال ۱۳۲۴ خورشیدی محسوب می‌شود که مصادف با سال چهارم پادشاهی محمدرضا پهلوی (۱۳۲۴ خورشیدی) است. این دوران در کتاب‌ها و منابع از ابتدای دوران قاجار نیز تعریف شده‌است. کودتای ۲۸ مرداد (۱۳۳۲) و انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹-۱۳۶۸) از مهمترین وقایع تاریخ معاصر ایران است. تاریخ معاصر ایران شامل دو دوره است:
حامد بهداد (زادهٔ ۲۶ آبان ۱۳۵۲) بازیگر اهل ایران است. او نخستین بار با فیلم "آخر بازی" (۱۳۷۹) به سینمای ایران معرفی شد و برای همین فیلم، کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر شد. او برای بازی در فیلم "جرم" (۱۳۸۹) به کارگردانی مسعود کیمیایی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. از آخرین جوایز او می‌توان جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای در سال ۲۰۱۹ برای بازی در فیلم "قصر شیرین" را نام برد.
حامد بهداد در طول فعالیت هنری‌اش از سوی بسیاری از کارگردانان سرشناس سینمای ایران همچون عباس کیارستمی، ناصر تقوایی، اصغر فرهادی، بهرام بیضایی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، بهمن فرمان‌آرا، پرویز شهبازی و بهمن قبادی دعوت به همکاری شده‌است. همچنین بهداد برای بازی در بسیاری از فیلم‌هایش از جشن‌ها و جشنواره‌های متعددی نامزد دریافت جایزه بازیگری شده‌است.
حامد بهداد ۲۶ آبان ۱۳۵۲ در شهر مشهد به دنیا آمد. او فرزند اول خانواده است و یک برادر کوچک‌تر از خودش به نام حسام دارد. حامد بهداد دوران کودکی خود را در تهران گذرانده و بزرگ شدهٔ خیابان جیحون در تهران است، پس از آغاز جنگ به همراه خانواده به نیشابور مهاجرت کردند و او تحصیلات مقطع راهنمایی را در آنجا گذراند و پس از آن دوران دبیرستان را به همراه خانواده در مشهد سپری کرد. وی بعد از قبولی در دانشگاه برای ادامه تحصیل و زندگی به تهران رفت. دارای تحصیلات لیسانس بازیگری تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی تهران است.
ورزش مورد علاقه حامد بهداد بوکس است و او به گفته مربیان تیم ملی بوکس در این رشته ورزشی بسیار با استعداد است، بهداد در دوران نوجوانی ورزش بوکس را به‌صورت حرفه‌ای انجام داده و یکی دو بار هم در مقطع نوجوانان در استان خراسان مقام آورده‌است.
حامد بهداد برای نخستین بار به واسطه رامبد جوان و پیشنهاد او به همایون اسعدیان و با بازی در فیلم آخر بازی به سینمای ایران معرفی شد و با همان فیلم، نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر شد. او در فیلم "روز سوم" (محمدحسین لطیفی، ۱۳۸۵) در نقش یک افسر عراقی که در بحبوحه محاصره خرمشهر عاشق دختری خرمشهری می‌شود ظاهر شد و برای دومین بار پس از "آخر بازی" کاندیدای سیمرغ بلورین از دوره بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر شد.
بازی بهداد در فیلم "کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره" به کارگردانی بهمن قبادی، موجب راه‌یابی او به جشنواره بین‌المللی فیلم کن شد. او در سال ۱۳۸۹ با نقش‌آفرینی در فیلم "جرم" به کارگردانی مسعود کیمیایی، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر را از بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. او در دوران کنش هنری خود، امکان همکاری با بسیاری از کارگردانان بنام سینمای ایران از جمله ناصر تقوایی، مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی و… را داشته‌است که فیلمش با ناصر تقوایی به سرانجام نرسید. او همچنین از شاگردان حمید سمندریان بوده‌است. وی به عنوان خواننده میهمان با گروه موسیقی دارکوب به سرپرستی همایون نصیری همکاری می‌کند و در چند آلبوم موسیقی و کنسرت موسیقی این گروه حضور داشته‌است.
بسامد نایکوئیست ٬ نام‌گذاری شده به نام هری نایکوئیست٬ برابر با ½ نرخ نمونه‌برداری یک سیستم پردازش سیگنال گسسته‌زمان است. بر اساس قضیه نمونه‌برداری نایکوئیست-شنون٬ برای جلوگیری از رخ دادن پدیدۀ اِیلیاسینگ (aliasing) هنگام بازسازی سیگنال از نمونه‌ها٬ بسامد نایکوئیست سیستم نمونه‌برداری باید بیش از بزرگترین بسامد موجود در سیگنال باشد.
بسامد نایکوئیست را نباید با نرخ نایکوئیست که برابر کمترین مقدار بسامد نمونه‌برداری در قضیه نمونه‌برداری نایکوئیست-شنون است اشتباه کرد.
نرخ نایکوئیست ٬ دو برابر پهنای باند یک سیگنال باند محدود است.
در تاریخ اسلام به ساکنان یثرب و اطراف آن که به پیامبری محمد بن عبدالله ایمان آورده و مسلمان شدند، انصار گفته
واژه انصار از واژه‌ها و اصطلاحات مشهور تاریخ صدر اسلام است و در قرآن و بسیاری از متون روایی، تاریخی و تفسیری بکار رفته است. این نام، در وصف مسلمانان هم پیمان پیامبر اسلام در شهر یثرب به خصوص قبایل اوس و خزرج استعمال می‌گردید. تاریخ دقیق اطلاق این لقب بر مسلمانان یثربی به درستی روشن نیست که در سال‌های نخستین هجرت پیامبر به این شهر بوده یا پس از گذشت مدتی، اما طبق گزارش‌های تاریخی، خود پیامبر، مسلمانان یثرب را به این نام ملقب کرد .به روایت: ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج1, ص655. با ورود پیامبر به یثرب، این شهر را مدینه یا مدینةالنبی (یعنی: شهر پیامبر) نامیدند.
این واژه جمع کلمه ناصر و برگرفته از ریشه «ن ـ ص ـ ر» است که به مفهوم کمک کردن، یاری رسانیدن و دستگیری کردن است.ترتیب‌العین، ص 808؛ مقاییس اللغه، ج 5، ص 435؛ لسان‌العرب، ج 14، ص 160؛ «نصر». آنچه مفهوم این واژه را از مفهوم «اعوان» متمایز می‌سازد آن است که عون برای هر کمکی بکار می‌رود؛ترتیب العین، ص 591، «عون». اما نصر کمک به فرد یا گروهی است که در رویارویی یا دشمنی با فرد یا گروهی قرار گرفته‌است، از این رو چنانچه در جنگ گروهی به یکی از طرفین نزاع بپیوندند آنان را نصرت داده‌اند.الفروق اللغویه، ص 540.
تاریخ حمایت یثربیان از پیامبر به یک سال پیش از هجرت در پیمان عقبه دوم بازمی‌گردد. در میان جمع بیعت‌کننده با پیامبر دو تن از سران تیره‌های اوسی (بنی عبدالأشهل) و خزرجی (بنی سلمه) نیز حضور داشتند که پیامبر با وعده آنان حاضر شد به یثرب مهاجرت کند. بیعت کنندگان بیعت عقبه، تعهد کردند همچون زنان و فرزندان خود از پیامبر دفاع کنند.
واژه‌های بکار رفته در گزارش از این گفتگوها عبارت است از «منع» به معنای مصون داشتن و حفظ کردن و «أوی» به معنای پناه دادن. در برخی گزارش‌ها هم از «نصر» استفاده شده‌است؛ اما با قیدهای گفتاری پس از آن همان مفهوم گزارش‌های فوق بدست می‌آید .المستدرک، ج 2، ص 625ـ626؛ السنن الکبری، ج 8، ص 145؛ صحیح ابن حبان، ج 14، ص 173.
در آیات ۷۲ و ۷۴ سوره انفال نیز از واژگان «أوی» به معنای مصون کردن و «نصر» به معنای حمایت کردن بدین منظور استفاده شده‌است :«والَّذینَ ءاوَوا ونَصَرُوا... والَّذینَ ءاووا وَنَصَروا اُولئِکَ هُمُ المُؤمِنونَ حَقـًا لَهُم مَغفِرَةٌ و رِزقٌ کَریم». (سوره انفال/۸، ۷۴)
به رغم صدور حکم جهاد در سال نخست هجری، هیچ یک از اهالی یثرب در اعزام‌های نخستین پیامبر برای تعرض به کاروان‌های تجاری قریش حضور نداشتند .المغازی، ج 1، ص 11؛ الطبقات، ج 2، ص 4. با بالا گرفتن نزاع میان قریشیان مکه و قریشیان مهاجر، جنگ‌های متعددی روی داد و رابطه‌ای نو، میان مسلمانان یثربی و مهاجران شکل گرفت که سرآغاز آن جنگ بدر بود.
این جنگ زمانی آغاز شد که پیامبر به کاروان قریش در بدر دست نیافت و چون متوجه نزدیک شدن سپاه اعزامی از مکه شد، با یاران خود مشورت کرد؛ اما به آمادگی مهاجران و نظرات آنان اکتفا نکرد و از انصاریان حاضر نیز نظر خواست زیرا انصار طبق پیمان عقبه دوم متعهد به نصرت پیامبر در خارج از مدینه نبودند،الطبقات، ج 2، ص 6. آنگاه سعد بن معاذ از سران انصار برخاست و خود و دیگر انصار حاضر را تابع پیامبر و وحی الهی دانست،همان، ص 14؛ تاریخ طبری، ج 2، ص 141. از این روی حمایت یثربیان که تا این زمان محدود به دفاع از مهاجران در یثرب بود از آن فراتر رفت و به دیگر رویارویی‌های پیامبر تسری یافت. حضور یثربیان در لشکرکشی‌هایی چون بدرالموعد، سویق، خیبر، فتح مکه، موته ،تبوک و غزوات دیگر نشانی از این امر است.
تغییر نوع روابط یثربیان با مهاجران در آیات سوره انفال/۸ که همزمان با جنگ بدر در سال دوم هجری نازل شده منعکس شده‌است. در آیات ۷۲ و ۷۴ این سوره نصرت از پناهندگی تفکیک شده و بر کنش خاصی اطلاق شده‌است: «... والَّذینَ ءاوَوا و نَصَرُوا...» از این رو شاید نتوان پذیرفت که بیعت کنندگان عقبه دوم از واژه نصرت در سخنان خود با پیامبر استفاده کرده باشند زیرا همان‌گونه که گفته شد، نصرت در جنگ بدر آغاز گردید.
ردیابی نخستین کاربردهای واژه انصار برای مسلمانان یثرب با تکیه بر متون اسلامی ناکام می‌ماند زیرا مؤلفان این متون در سده دوم و سوم به تحول مفهوم انصار پس از عصر نبوی توجه نکرده‌اند و هرگاه می‌خواستند از اوس یا خزرج نام ببرند از این واژه استفاده می‌کردند.
در سوره انفال پس از بیان حوادث جنگ بدر و در آیات پایانی این سوره برای اشاره به مسلمانان یثربی، از عبارت‌هایی چون «... والَّذین... نَصَرُوا...» استفاده شده‌است و نشان می‌دهد که هنوز واژه انصار به نامی برای آن‌ها تبدیل نشده‌است (سال دوم هجری)؛ اما در آیات سوره توبه نام انصار در کنار نام مهاجران آمده و نشان می‌دهد که چنین واژه‌ای در سال ششم بکار میرفته و برای همگان شناخته شده بوده‌است: «... المُهجِرینَ والاَنصارِ...» (سوره توبه/۹، ۱۰۰، ۱۱۷)
در اشعار صدر اسلام نیز واژه انصار در برابر نام مهاجران بکار رفته است. گفته شده: به هنگام تأسیس مسجد نبوی در سال دوم در مصرع دوم شعری به مهاجر و انصار دعا شده‌است.الطبقات، ج 1، ص 240؛ سنن ابیداود، ج 1، ص 111؛ سنن النسائی، ج 2، ص 44. چنین اشعاری را به زمان حفر خندق در سال پنجم نیز نسبت می‌دهند ؛الطبقات، ج 2، ص 70؛ مسند احمد، ج 5، ص 332؛ صحیح مسلم، ج 5، ص 189. اما با توجه به آن که آغاز نصرت در جنگ بدر و پس از ساختن مسجد بوده، نمی‌توان شعر نخست را به آن دوره نسبت داد زیرا آنچه یثربیان در آغاز انجام می‌دادند پناه دادن (أوی) نامیده می‌شد.
در آیات مدنی قرآن کریم واژه انصار ۷ بار تکرار شده‌است. این واژه دو بار در سوره توبه همراه با واژه مهاجرین بیان شده‌است (توبه/۹، ۱۰۰، ۱۱۷) و از گروه‌های ساکن در یثرب خبر می‌دهد، همچنین با اشاره به نصرت الهی نسبت به حواریان عیسی در آیات ۵۲ سوره آل عمران/۳ و ۱۴ سوره صف/۶۱ میان حمایت حواریان و حمایت انصار از خدا به نوعی مقایسه صورت می‌گیرد تا ایشان را دلگرم کند که هر کس خدا را یاری کند خداوند او را بر دشمنش پیروز می‌گرداند: «فَلَمّا اَحَسَّ عیسی مِنهُمُ الکُفرَ قالَ مَن اَنصاری اِلَی اللّهِ قالَ الحَوارِیّونَ نَحنُ اَنصارُ اللّهِ ءامَنّا بِاللّهِ واشهَد بِاَنّا مُسلِمون». (سوره آل عمران/۳،۵۲)
حواریان در این آیه خود را از انصار خداوند دانسته و از پیامبر خود می‌خواهند گواهی دهد که تسلیم‌اند؛ اما در آیه بعد خداوند ایمان حواریان عیسی را الگویی برای مؤمنان معرفی می‌کند که در برابر کافران از حمایت و پشتیبانی خداوند بهره‌مند شدند:«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا کونوا اَنصارَاللّهِ کَما قالَ عیسَی ابنُ مَریَمَ لِلحَواریّینَ مَن اَنصاری اِلَی اللّهِ قالَ الحَواریّونَ نَحنُ اَنصارُ اللّهِ فَامَنَت طَائِفَةٌ مِن بَنیاِسرءیلَ و کَفَرَت طَائِفَةٌ فَاَیَّدنَا الَّذینَ ءامَنوا عَلی عَدُوِّهِم فَاَصبَحوا ظهِرین». (سوره صف/۶۱،۱۴)
از این رو واژه انصار می‌توانست حس معنوی ویژه‌ای در میان بومیان مسلمان یثرب ایجاد کند، به گونه‌ای که آنان خود را یاران و سربازان خداوند احساس کنند و بر ایمان و نگرش آن‌ها به زندگی تأثیری عمیق بر جای نهد. انتظار جهاد،الطبقات، ج 2، ص 151؛ الثقات، ج 1، ص 224. پیشتازی در نبرد، آمادگی برای شهادت،تاریخ طبری، ج 2، ص 189؛ اسدالغابه، ج 5، ص 30؛ الاصابه، ج 6، ص 357. شجاعتالمغازی، ج 1، ص 282. و آمار شهدا و زخمی‌های آنان می‌تواند نشانی از این تأثیر باشد.
بر اساس گزارش‌های واقدی ۹۴ درصد از شهدای احد (۶۶ از ۷۰ تن)،همان، ص 300. ۹۲/۵ درصد از شهدای بئر معونه (حدود ۳۷ از ۴۰ تن)،همان، ص 347. همه شهدای خندق (۶ تن)،همان، ج 2، ص 396. ۶۰ درصد از شهدای خیبر (۹ از ۱۵ تن)همان، ص 700. و همه شهدای حنین (۴ تن) از یاران یثربی پیامبر بودندهمان، ج 3، ص 922. که پشتوانه نظامی حکومت وی محسوب می‌شدند.
افزون بر نصرت نظامی باید به نقش انصار در تبلیغات ضد دشمنان پیامبر و رویارویی با تبلیغات منفی آنان اشاره کرد. این نقش را شاعران برجسته و شهره انصاری بر عهده داشتند. در این زمینه به سه تن از شعرای یثربی چون حسان بن ثابت، کعب بن مالک و عبدالله بن رواحه اشاره شده‌است.الاغانی، ج 4، ص 144؛ تاریخ دمشق، ج 28، ص 96؛ اسدالغابه، ج 2، ص 4.
پس از هجرت، مسلمانان یثرب به دو دسته بومی و مهاجر تقسیم می‌شدند. شاید گزارشی که طبری از ابن‌عباس نقل کرده‌است بهترین مستند در این زمینه باشد. بنا به روایت وی مسلمانان به چند دسته از جمله مؤمنان اعرابی (صحرانشین) ساکن در مناطق خود، مؤمنان مهاجر و انصار تفکیک شده‌اند .جامع‌البیان، مج 6، ج 10، ص 71.
به عبارت دیگر برای عمده مسلمانان شبه جزیره در دوره‌ای از زمان، یثرب تنها مکان امن و انصار تنها حامیان قابل اعتماد بودند و در همین شرایط و فضا دو مفهوم «هجرت» و «نصرت» معنا یافته و امتیاز محسوب می‌شد؛ اما با تغییر شرایط و تسلط پیامبر بر شبه جزیره در سال‌های پایانی و نامه‌نگاری‌های او با حاکمان دوردست، مفهوم هجرت دیگر بر مسافران به یثرب اطلاق نمی‌شد، چنان که مفهوم نصرت نیز به یثربیان محدود نمی‌شد، هر چند بر دیگران نیز اطلاق نشد بر این اساس در نخستین دوره واژه انصار در معنای یاران و حامیان بومی پیامبر در برابر کافران شبه جزیره بکار رفت و به قبیله و آیین خاصی محدود نمی‌شد و هر چند اشاره نشده‌است؛ اما یهودیان نیز که از پیامبر حمایت کردند و از جان خود گذشتندالمغازی، ج 1، ص 262؛ الطبقات، ج 1، ص 389؛ تاریخ المدینه، ج 1، ص 173ـ175. بدون تردید جزو انصار خواهند بود.
با تأسیس دیوان از سوی خلیفه دوم و اخراج یهودیان ساکن در منطقه در زمان او مفهوم انصار وارد فضای اداری ـ اقتصادی گردید و همراه با اوس و خزرج، همپیمانان آنان نیز ذکر می‌شدند زیرا اعضای قبایل هم پیمان (حلیف) یک مجموعه تلقی می‌شدند و انصار، قبایل هم پیمان یثرب بودند که سهمیه خاصی را از بیت‌المال شهر مدینه دریافت می‌کردند و در بخشی خاص از دیوان جای داشتند .الطبقات، ج 3، ص 6، 296.
این واژه در مرحله بعد بیشتر در منابع نسب شناسانه و تاریخی انعکاس یافته و معادل واژه بنی‌قیله (اوس و خزرج) است. شاخصه اصلی این واژه در این دوره، شاخصه‌ای نَسَبی استتاریخ طبری، ج 2، ص 106؛ المعارف، ص 109؛ صبح الاعشی، ج 6، ص 48. و گاه شامل اوسیان و خزرجیان مخالف دولت پیامبر یا کسانی که پیش از هجرت پیامبر یثرب را ترک کرده بودند نیز می‌شود. به نظر می‌رسد در عصر تدوین متون تاریخی بیشتر به مفهومِ نَسَبی انصار توجه شده و در کاربرد آن در گزارش‌ها کمتر دقت شده‌است؛ به عنوان نمونه از انصاریان منافق، انصاریان نامسلمان عصر جاهلی و... سخن گفته‌اند،اسدالغابه، ج 1، ص 158؛ الاصابه، ج 1، ص 313؛ المعجم الکبیر، ج 1، ص 276. از این رو برخی پژوهشگران معاصر از جمله مونتگمری وات نیز انصار را معادل اوس و خرج میدانند .Ency clopedia of Islam Al - Ansar.
مشخص نیست آیا در آغاز حضور پیامبر در یثرب، معیاری برای انصاری شدن وجود داشته یا نه زیرا در آن دوره همه یثربیان به نصرت پیامبر نیامدند و افزون بر این، میزان و اهمیت نصرت کسانی که در دایره انصار قرار می‌گرفتند به یک اندازه نبود.
آمار انصار از سالی به سال دیگر و از تیره‌ای به تیره دیگر تفاوت می‌کرد لذا می‌توان انصار را نیز همچون مهاجران به انصاریان نخست و انصاریان واپسین تفکیک کرد. در منابع این تقسیم‌بندی دربارهٔ مهاجران وجود دارد و شاخصه‌هایی هم برای تفاوت مهاجران نخستین و مهاجران متأخر تعیین کرده‌اند؛ اما دربارهٔ انصار چنین تقسیمی مطرح نشده، هر چند در قرآن بدان تصریح شده‌است: «والسّبِقونَ الاَوَّلونَ مِنَ... الاَنصارِ والَّذینَ اتَّبَعوهُم بِاِحسن...». (سوره توبه/۹، ۱۰۰)
همچنین می‌توان اشاره کرد که انصار در سال‌های نخستین هجرت بخش عمده جمعیت مسلمانان را تشکیل می‌دادند در حالی که به مرور و با گسترش اسلام در شبه جزیره در سال‌های واپسین حیات پیامبر به اقلیتی در میان مسلمانان تبدیل شده بودند، از این رو پیامبر سفارش انصار را در بیانات خود به مسلمانان کرده بود.
با هجرت پیامبر به یثرب و تبدیل آن به تنها پایگاه امن اسلامی در منطقه، سیر آرام مهاجرت به این شهر آغاز گردید؛ اما روند آن پس از جنگ خندق (دوره تثبیت)، شتاب یافت از این رو در دوره نخست مدنی (۵ سال نخستین) شمار مهاجران اندک بود که بخشی از آن‌ها مکی و بخشی صحرانشین بودند .
انصار به نوعی مهاجران را همچون افراد خودی پذیرفتند و کاستی‌هایشان را جبران کردند و زمینه ادامه حیات آن‌ها را در یثرب فراهم کردند. پیش از آن که پیامبر در هجرت خود به یثرب برسد، بسیاری از مهاجران مجرد در منطقه قبا و در خانه کلثوم بن هَدم که به بیت العزابالطبقات، ج 1، ص 233؛ تاریخ طبری، ج 2، ص 106. (خانه مجردان) مشهور شد، مستقر شده بودند؛ اما با ساخته شدن مسجد و بنای صفه، آنجا مهمانسرای مهاجران مجرد گردید و انصاریان کمک‌های غذایی خود را به آنجا می‌فرستادند :
«یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا اَنفِقوا مِن طَیِّبتِ ما کَسَبتُم و مِمّا اَخرَجنا لَکُم مِنَ الاَرضِ ولا تَیَمَّموا الخَبیثَ مِنهُ تُنفِقونَ ولَستُم بِاخِذیهِ اِلاّ اَن تُغمِضوا فیهِ واعلَموا اَنَّ اللّهَ غَنِیٌّ حَمید». (سوره بقره/۲ ،۲۶۷) در این آیه از مؤمنان خواسته شده از محصولات مرغوب خود انفاق کنند و بدان‌ها گوشزد شده که خداوند از شما بی نیاز است به روایت سدی این آیه دربارهٔ انصار و کمک‌های آن‌ها نازل شده‌است.اسباب النزول، ص 56.
اما برخی مهاجران به ویژه قریشیان در میان تیره‌های گوناگون انصاری توزیع شدند و انصاریان در رقابت با همدیگر بر اساس قرعه حمایت از خانواده‌های مهاجر را بر عهده می‌گرفتند .الطبقات، ج 13، ص 396. برخی خانواده‌های مهاجر نیز که پیش از هجرت با مردم یثرب ارتباط داشتند نزد آشنایان خود رفتند و در خانه و کاشانه آنان مستقر شدند .همان، ج 3، ص 174.
انصار دارایی خانه خود را در اختیار مهاجران قرار می‌دادندهمان، ص 523. و آنان را در محصولات کشاورزی خود شریک کردند و برخی از آنان زمین‌های پیرامون منازل مسکونی خود را به پیامبر بخشیدند .انساب الاشراف، ج 1، ص 318. روابط میان انصار و مهاجران با پیمان برادری که پیامبر میان حدود ۴۵ انصاری و ۴۵ مهاجر بست، تقویت گردید .الطبقات، ج 1، ص 238؛ ج 3، ص 22؛ انساب‌الاشراف، ج 1، ص 319.
به درستی نمی‌توان گفت: اخوت چون حِلف یا وِلاء، مهاجران را به انصار پیوند می‌داد یا نه. شاید ارث بردن مهاجر از برادر انصاری خود نشان دهد که در آغاز همین گونه بوده‌است؛ اما منابع نیز کمتر از مهاجری نام می‌برند که از برادر انصاری خود ارث برده باشد. البته محدثان به این امر اشاره می‌کنند و معتقدند این حکم با آیات قرآنی لغو شده‌است. آیه ذیل در خطاب به انصار چنین می‌گوید :
«والَّذینَ ءامَنوا مِن بَعدُ و هاجَروا و جهَدوا مَعَکُم فَاُولئِکَ مِنکُم و اولُواالاَرحامِ بَعضُهُم اَولی بِبَعض فی کِتبِ اللّهِ اِنَّ اللّهَ بِکُلِّ شَیء عَلیم»؛ و کسانی که پس از آن ایمان آورده و هجرت کرده و همراه شما جهاد کرده‌اند، از شما هستند. در کتاب خدا خویشاوندان به یکدیگر (در ارث) سزاوارترند. خداوند به همه چیز آگاه است. (سوره انفال/۸، ۷۵)
بررسی تمامی جنگ‌های پیامبر به خوبی نشان می‌دهد که مهاجران نه همراه با برادران انصاری خود، که در یگان ویژه مهاجران و به صورت مجزا سازماندهی شده‌اند .المغازی، ج 1، ص 58، 215، 649؛ ج 2، ص 710، 820ـ821، 895ـ996. حمایت مالی و معیشتی انصار از مهاجران تا سال چهارم هجری ادامه یافت. در آن سال بنی‌نضیر از مدینه تبعید شدند و اراضی مرغوب و آب‌های آن‌ها بنا به حکم قرآن به مالکیت پیامبر درآمد و پیامبر از انصار خواست یکی از دو گزینه را انتخاب کنند :
نخست آن که روابط مهاجران و انصار همچنان باقی بماند و بخشی از زمین‌های بنی‌نضیر در میان مهاجران و انصار توزیع شود و دوم آن که بخشی از این زمین‌ها در میان مهاجران توزیع شود و در مقابل، مهاجران آنچه از انصار دریافت کرده‌اند یا از منافع آن بهره می‌برند بدان‌ها پس دهند؛ اما انصار از پیامبر خواستند آن اراضی را در میان مهاجران تقسیم کند و مهاجران نیز همچنان در اموال آن‌ها شریک بمانند .تاریخ المدینه، ج 2، ص 489.
به گزارش آیه نهم سوره حشر/۵۹، در این صحنه انصار در دل خود هیچ احساس تمایلی به اموالی که به مهاجران داده شد ندارند و مهاجران را دوست دارند و آنان را بر خود ترجیح می‌دهند. کسانی که از آزمندی نفس خویش در امان‌اند رستگار خواهند بود :
«والَّذینَ تَبَوَّءُ والدّارَ والایمنَ مِن قَبلِهِم یُحِبّونَ مَن هاجَرَ اِلَیهِم ولا یَجِدونَ فی صُدورِهِم حاجَةً مِمّا اوتوا و یُؤثِرونَ عَلی اَنفُسِهِم ولَو کانَ بِهِم خَصاصَةٌ و مَن یوقَ شُحَّ نَفسِهِ فَاُولئِکَ هُمُ المُفلِحون».
پیامبر در گزارشی رفتار انصار با مهاجران را به محبت والدین به فرزندشان تشبیه کرده‌است.الآحاد والمثانی، ج 3، ص 393؛ المستدرک، ج 4، ص 83. شبیه به این تعبیر در گزارش عباس عموی پیامبر از جنگ حنین وجود دارد. بر اساس این گزارش زمانی که همه در حال فرار بودند، چون به خواست پیامبر انصار فراخوانده شدند، همچون توجه مادر به ندای فرزندی که به خطر افتاده، به ایشان توجه کردند .الطبقات، ج 4، ص 18؛ المصنف، ج 5، ص 380. در گزارش‌های دیگری هم آمده که مهاجران با مشاهده رفتار انصار از آن بابت نگران شده بودند که آنان همه اجر الهی را به خود اختصاص دهند .تاریخ‌المدینه، ج 2، ص 490.
به رغم پشتیبانی انصار از مهاجران گاه تنش‌هایی هم میان برخی مهاجران و برخی از انصار به ویژه کسانی که متهم به نفاق بودند روی می‌داد؛ در نبرد بنی مصطلق در سال ششم هجری، برخوردهایی میان برخی مهاجران و انصار دیده شد که به تدبیر پیامبر برطرف شد. در آن کارزار که فردی از مهاجران با یکی از انصار برخورد تندی کرد، عبدالله بن اُبیّ انصاری با ضرب‌المثل «سگت را چاق کن تا تو را بخورد» انصار را بر اثر حمایت‌هایشان از پیامبر و مهاجران سرزنش و تهدید کرد که اقدام‌های لازم پس از بازگشت به مدینه انجام خواهد شد.الطبقات، ج 4، ص 260؛ تاریخ‌المدینه، ج 1، ص 374ـ351؛ تاریخ طبری، ج 2، ص 260ـ261.
در پی این حادثه آیاتی از سوره منافقون نازل گردید .مجمع‌البیان، ج 10، ص 442. آیات ۷ تا ۱۰ این سوره نشان می‌دهد که چگونه برخی انصار نسبت به حمایت دیگر انصاریان از مهاجران سخن به اعتراض می‌گشایند و از انصار می‌خواهند از حمایت مهاجران دست بردارند تا از اطراف پیامبر پراکنده شوند، ضمن آن که مهاجران را تهدید کردند تا پس از بازگشت به مدینه آنان را از شهر بیرون خواهند کرد .
خداوند پاسخ به این عده مؤمنان را به پایداری فرامی‌خواند و از ایشان می‌خواهد به انفاق و حمایت خود ادامه دهند تا در شمار صالحان جای گیرند :
«هُمُ الَّذینَ یَقولونَ لاتُنفِقوا عَلی مَن عِندَ رَسولِ اللّهِ حَتّی یَنفَضّوا ولِلّهِ خَزائِنُ السَّموتِ والاَرضِ ولکِنَّ المُنفِقینَ لایَفقَهون یَقولونَ لـَئِن رَجَعنا اِلَی المَدینَةِ لَیُخرِجَنَّ الاَعَزُّ مِنها الاَذَلَّ ولِلّهِ العِزَّةُ ولِرَسولِهِ ولِلمُؤمِنینَ ولکِنَّ المُنفِقینَ لایَعلَمون یاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا لاتُلهِکُم اَمولُکُم ولا اَولدُکُم عَن ذِکرِاللّهِ ومَن یَفعَل ذلِکَ فَاُولئِکَ هُمُ الخسِرون × واَنفِقوا مِن ما رَزَقنکُم مِن قَبلِ اَن یَأتِیَ اَحَدَکُمُ المَوتُ فَیَقولَ رَبِّ لَولا اَخَّرتَنی اِلی اَجَل قَریب فَاَصَّدَّقَ واَکُن مِنَ الصّلِحین».
دربارهٔ حمایت انصار از پیامبر هم گزارش‌های متعدد و متنوعی وجود دارد؛ ابوایوب انصاری تا ساخته شدن مسجد چند ماه یک طبقه از خانه خود را در اختیار پیامبر نهاد. در این مدت انصاریانی چون سعد بن عباده، سعد بن مُعاذ، عمارة بن حزم و ابوایوب برای پیامبر غذا می‌فرستادند .الطبقات، ج 8، ص 163. حارثة بن نعمان چند خانه به ایشان داد که برخی زنان و نیز دخترش فاطمه و دامادش علی در آن مستقر بودند .
زنان انصاریِ همسایه پیامبر، برای ایشان و همسرانش شیر می‌فرستادندهمان، ج 1، ص 402. و برخی از آنان که زندگی ساده پیامبر را دیدند برایشان رختخواب و لباس بافتنی تهیه کردند .همان، ص 360. برخی هم فرزندان خود را به خدمتکاری نزد ایشان فرستاده و برای شیردهی به ابراهیم ـ فرزند پیامبر با یکدیگر رقابت می‌کردند .همان، ص 136، 177.
از طرف دیگر انصار علاقه خاصی به پیامبر داشتند؛ به عنوان نمونه در جنگ احد زمانی که جان پیامبر به خطر افتاد و به مدافعان خود وعده بهشت می‌داد تنها انصاریان در دفاع از پیامبر به استقبال شهادت رفتند که مایه گلایه پیامبر از عمده مهاجران شد .صحیح مسلم، ج 5، ص 178؛ سنن بیهقی، ج 9، ص 44. در توزیع غنایم قابل توجه حنین نیز، عشق به پیامبر آنان را از توجه به غنایم بازداشت؛ زمانی که به انصار چیزی داده نشد پیامبر به آن‌ها گفت: بگذارید تازه مسلمانان قریش مکه با غنایم باز گردند .صحیح البخاری، ج 5، ص 122؛ الارشاد، ج 1، ص 146.
پیامبر در ادامه همین سخن چون انصار را راضی دید، فرمود: اگر همه مردم به سویی روند و انصار به سوی دیگر همانا من با انصار خواهم بود . این سخن نشان می‌دهد ایمان و عمل انصار نزد پیامبر در اواخر حیات ایشان از چه اعتباری برخوردار بوده‌است. وی سپس مسلمانان را سفارش کرد تا پس از او به آنان نیکی کنندالطبقات، ج 2، ص 251. و دشمنی با آن‌ها را نشانه نفاق دانست .الآحاد والمثانی، ج 2، ص 328؛ سنن الترمذی، ج 5، ص 371.
بنا به روایت مشهوری پیامبرِاسلام پیشگویی کرده بود که انصار پس از رحلت او مورد بی‌مهری و تحت فشار قرار خواهند گرفت. در دورۀ خلفای راشدین منصب و سهم قابل توجهی از اداره امور به انصار واگذار نشد و بزرگ ایشان سعد بن عباده که با خلیفه وقت بیعت نکرده بود، به طرز مشکوکی در زمان خلافت عمر در حوران شام کشته شد.شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید، ج 17، ص 223؛ الاحتجاج، ج 1، ص 94؛ المستدرک، ج 3، ص 252؛ المعجم الکبیر، ج 6، ص 16؛ الطبقات، ج 3، ص 618. بسیاری از انصار هم در جنگ‌های رِدّه (سال‌های ۱۱ ـ ۱۲ هجری) کشته شدند .الاصابه، ج 1، ص 236؛ الاستیعاب، ج 4، ص 1625؛ معرفة الصحابه، ج 1، ص 470.
نخستین حضور قابل توجه انصار، حضورشان در سپاه علی بن ابی طالب در نبرد جمل در سال ۳۶ هجری بود. بر اساس روایت‌های گوناگون ۷۰۰انساب الاشراف، ج 3، ص 30. یا ۸۰۰ تنتاریخ ابن خیاط، ص 138. انصاری در آن نبرد حضور داشتند. حجاج بن غزیه انصاری از دیگر انصاریان خواسته بود بار دیگر نصرت خود را محقق سازند، همان گونه که نخستین بار پیامبر را نصرت دادند .اسد الغابه، ج 2، ص 179. تقریباً همه انصار در سپاه علی در صفین و ضد معاویه شرکت کردند .النهایه، ج 5، ص 206؛ ج 4، ص 72؛ الفایق، ج 3، ص 371.
انصار در دوره امویان تحت فشار فراوان قرار گرفتند. در حملاتی که سپاهیان معاویه در اواخر خلافت علی بن ابی طالب به مناطق گوناگون کردند (غارات)، بسر بن ارطاة در رأس سپاه خود به مدینه آمد و پس از تحقیر انصار و درخواست خون عثمان از جانب معاویه از آن‌ها بیعت گرفت .تاریخ طبری، ج 3، ص 153؛ البدایة والنهایه، ج 7، ص 257؛ الکامل، ج 3، ص 383.
معاویه با اتخاذ سیاست‌های ویژه، چون محروم کردن آن‌ها از بیت‌المال،تاریخ المدینه، ج 1، ص 270؛ تاریخ دمشق، ج 59، ص 169. انصار را با بحرانی مالی مواجه ساخت و دارایی‌های آنان را در برابر قیمت نازلی خرید ،الامامة والسیاسه، ج 1، ص 228. در نتیجه انصار در دوران معاویه دچار فقر شدند .الاستیعاب، ج 3، ص 1421. معاویه به هنگام مرگ به یزید سفارش کرد در صورت فراهم بودن زمینه مناسب، از آنان انتقام گیرد و مسلم بن عقبه را مأمور این کار کند .تاریخ ابن خیاط، ص 182؛ تاریخ طبری، ج 3، ص 359؛ تاریخ دمشق، ج 58، ص 104.
مسلم در فاجعۀ حرّه (۶۲ هجری) به فرمان
قبایل و تیره‌های انصاری به مناطق متعددی مهاجرت کردند؛ کوچه‌ای در گرگان ،تاریخ جرجان، ص 173. روستایی در حوالی بصرهالفهرست، ص 29. و مسجد بزرگی در بغدادالطبقات، ج 7، ص 239؛ تاریخ بغداد، ج 6، ص 6. به نام انصار نامگذاری شده که می‌تواند حاکی از حضور انصار در آن مناطق باشد؛ همچنین منابع از حضور انصاریان در شهر ینبع در حاشیه دریای سرخ ،معجم ما استعجم، ج 2، ص 656. مَنفلوط مصر ، اندلسفتح الباری، ج 6، ص 390. و آذربایجان خبر می‌دهد، چنان که سلسله بنینصر یا بنیاحمر که چند قرن در جنوب اندلس (غرناطه) حکم راندند، انصاری تبارند.
در گذر تاریخ دربارهٔ نسب یا مناقب و فضایل انصار کتاب‌هایی نگاشته شده‌است که از آن جمله می‌توان به منابع ذیل اشاره کرد :
کتاب من شهد صفین مع علیّ من الأنصار از کلبی،الذریعه، ج 22، ص 229. باب مناقب الأنصار در صحیح بخاری، کتاب نسب الانصار از عبدالله بن محمد انصاری مشهور به ابن القداح،الطبقات، ج 3، ص 513؛ تاریخ بغداد، ج 10، ص 62. کتاب فضائل الانصار از ابی داوود صاحب سنن،کشف الظنون، ج 2، ص 1274. کتاب فضائل الانصار از قاضی ابوالبختری،الفهرست، ص 113؛ هدایة العارفین، ج 2، ص 195. الاستبصار فی نسب الأنصار از ابن قدامه مقدسی،ایضاح المکنون، ج 1، ص 70؛ هدیةالعارفین، ج 1، ص 459. نزهة الابصار بفضائل الانصار از ابی الحسن بکری،ایضاح المکنون، ج 2، ص 634؛ هدیة العارفین، ج 2، ص 239. جلاء الافکار فی مناقب الانصار از دباغ،هدیة العارفین، ج 1، ص 526. مسارح الانظار فی انساب الانصار از سید جعفر اعرجی،الذریعه، ج 20، ص 376. و تحفة الاخیار فی فضائل الانصار از نورالدین انصاری .معجم المؤلفین، ج 13، ص 121.
مهاجرین ()؛ در اصطلاح اسلامی، به آن دسته از صحابه محمد گفته می‌شود که ساکن مکه بوده، سپس به حبشه یا مدینه هجرت کرده‌اند و بیشترشان از طوایف قریش بودند.
ابوبکر، عمر، عثمان، علی، ابوعبیده جراح و حمزه پسر عبدالمطلب از مشهورترین مهاجرین بودند.
هجرت در لغت به معنای مفارقت و جدایی است. در اصطلاح مسلمین اما هجرت به معنای ترک وطن کفار و انتقال به دارالاسلام است.
در سال پنجم بعثت گروهی از مسلمانان به دلیل اذیت و آزار قریش مجبور به ترک مکه و رفتن به حبشه شدند.
نخستین کسی که در اسلام هجرت کرد عثمان ابن عفان بود، با رقیه – دختر محمد– که در خانه وی بود.
اسامی نخستین مهاجر کنندگان به ترتیب:
1- عثمان بن عفان و همسرش رقیه –دختر سید-
2- ابوحذیفه ابن عتبه ابن ربیعه
3- زبیر ابن عوام
4- مصعب ابن عمیر
5- عبدالرحمن ابن عوف
6- ابوسلمه ابن عبدالاسد ابن هلال مخزومی
7- عثمان بن مظعون – بعنوان امیر مهاجرین
8- عامر ابن ربیعه
9- ابوسبره ابن ابی رهم
10- سهیل ابن بیضا
11- جعفر ابن ابی طالب
تا 83 مرد (بعضی با اهل و عیال و بعضی مجرد).
بر طبق گزارش ابن هشام در سیره نبوی داستان هجرت محمد و مسلمانان همراهش از مکه به یثرب (مدینه) چنین بود:
محمد هر سال در موسم حج، به نزد قبایل مختلف رفته و آنها را از دعوت خویش آگاه ساخته و از آنها کمک می طلبید. در یکی از سال ها در زمان حج جماعتی از قوم خزرج با قافله حاجیان به مکه رفته بودند. محمد نزد آنان رفته و پس از آشنایی با آنان درباره دعوی خویش چنین می گوید:
"ای قوم بدانید که من پیغامبر خدایم و خدای مرا به خلق فرستاده است تا ایشان را به راه اسلام دعوت کنم و از بت پرستی باز دارم و راه رشاد و صواب ایشان را بنمایم. اکنون ای قوم خزرج، شما دعوت من قبول کنید و به راه اسلام درآیید و با من به نصرت دین حق بیعت کنید".
خزرجیان که در آن مجلس 6 نفر به نام های اسعد بن زاره، عوف ابن حارث، رافع ابن مالک، قطبه ابن عامر، عقبه ابن عامر و جابر ابن عبدالله بودند به محمد ایمان آورده و به یثرب (مدینه) بازگشتند و شروع به تبلیغ دین اسلام کردند. پس از گذشت یکسال دوازده تن از بزرگان یثرب به قصد دیدن محمد عازم مکه شده و با او بیعت کردند. این اولین بیعت در تاریخ اسلام بود که بر شش شرط استوار بود:
سپس محمد یکی از یاران خود به نام مصعب ابن عمیر را با آنها همراه کرد تا به یثرب رفته و قرآن به آنان بیاموزد. در مدت یکسال تعداد زیادی از مردم یثرب مسلمان شدند. سپس مصعب ابن عمیر 73 نفر از تازه مسلمانانان یثرب را به مکه برد تا با محمد بیعت کنند. محمد همراه با عموی خود عباس که در آن زمان هنوز مسلمان نشده بود ولیکن محمد را دوست می داشت و یاری می رساند در نیمه های شب به نزد تازه مسلمانان یثرب آمد. محمد در آن شب با آنان به شرط آنکه از وی همچون زن و بچه خود محافظت کنند بیعت کرد. همچنین از آنها قول گرفت که در هر حال وی را یاری کرده و با دوستانش دوستی و با دشمنانش دشمنی کنند. نخستین کسی که در آن جمع با محمد بیعت کرد براء ابن معرور بود و خطاب به محمد چنین گفت:
"فارغ بنشین و بیعت بکن که من همچنان که زن و فرزند خود را می کوشم، تو را نیز بکوشم و همچنان که ذب از حریم خود می کنم از آن تو نیز بکنم و به خون و مال از تو برنگردم و با دوست تو دوست باشم و با دشمن تو دشمن باشم. دل خوش دار که ما اهل جنگ و کارزاریم و اهل حلقه و نیزه ایم و صنعت حرب و قتال از پدران به میراث داریم و شب و روز این کار ورزیم و شجاعت و مردانگی ما در جمله عرب می دانند".
سپس بقیه افراد نیز با همان شرایط بیعت کرده و از میان خود دوازده نقیب برگزیدند. نه نقیب از قوم خزرج و سه نقیب از قوم اوس. محمد به آنها گفت که شما دوازده نفر حواریون من هستید همانند حواریون عیسی! سپس تازه مسلمانان به یثرب بازگشتند.
در آن روزها اذیت و آزار قریش به بیشترین حد خود رسیده و محمد به مسلمانان مکه فرمان هجرت (به مدینه) داده بود. اول کسی که به سمت مدینه هجرت کرد ابوسلمه ابن عبدالاسد بود. سپس عامر ابن ربیعه و بعد از وی عبدالله ابن جحش بود. پس از آنها عمر ابن خطاب و عیاش ابن ابی ربیعه به مدینه هجرت کردند. سپس تمام مسلمانان به تدریج به مدینه رفتند و تنها سه نفر از مسلمانان در مکه ماند. محمد، ابوبکر و علی.
بر پایهٔ روایت‌های اسلامی، قریش از بیرون رفتن مسلمانان از مکه آگاه شد و برای کشتن محمد نقشه‌ای را به اجرا گذاشت. محمد به کمک علی که در بستر وی خوابید، کسانی که نگهبانش بودند را گمراه کرد و پنهانی به همراه ابوبکر از شهر بیرون رفت. به این سان در سال ۱ ه‍.ق/۶۲۲ م (برابر با سال سیزدهم پس از آغاز دعوت خود) محمد به مدینه، که یک واحه (آبادی) کشاورزیِ بزرگ بود، هجرت کرد و همراهان وی که با او از مکه به مدینه مهاجرت کردند به "مهاجران" شهرت یافتند و مردم یثرب که محمد و مهاجران را یاری رسانده بودند، "انصار" نامیده شدند. بعدها (در زمان عمر ابن خطاب خلیفه دوم) این هجرت، مبدأی تاریخ مسلمانان شد. مدینه تا پیش از هجرت محمد «یثرب» نامیده می‌شد و پس از این هجرت «مدینة النبی» یا به‌اختصار «مدینه» (برگرفته از "مدینة النبی" یا "المدینة المنورة") خوانده شد.
در قرآن آیات زیادی در مدح و ستایش مهاجران، بالاخص نخستین آنها وجود دارد. برای مثال در آیه 100 سوره توبه، به مهاجران نخستین پاداش بهشت وعده داده شده است.
و پيشگامان نخستين از مهاجران و انصار و كسانى كه با نيكوكارى از آنان پيروى كردند خدا از ايشان خشنود و آنان [نيز] از او خشنودند و براى آنان باغهايى آماده كرده كه از زير [درختان] آن نهرها روان است هميشه در آن جاودانه‏ اند اين است همان كاميابى بزرگ.
قنیطره ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است.
این استان در منتهی الیه جنوب غربی سوریه، در بلندی‌های جولان (هضبة الجولان) واقع شده‌است.
حدود ۸۰ درصد از مساحت این استان در اشغال اسرائیل است. یک باریکه کوچک که حدود ۲۰ درصد از مساحت این استان را شامل می‌شود، تحت کنترل دولت سوریه باقی مانده‌است. شهر قنیطره یعنی مرکز این استان، در همین باریکه واقع است. این باریکه در اثر حملات اسرائیل کاملاً ویران شده‌است. حاکمیت بر این باریکه نیز چندین بار بین نیروهای ارتش سوریه و ارتش اسرائیل، دست به دست شده‌است.
جمعیت بخشی از این استان که تحت حاکمیت سوریه است، در سال ۲۰۲۱ حدود ۱۰۵ هزار نفر تخمین زده شده‌است که ۹۴٪ جمعیت آن مسلمان سنی هستند و اقلیت کوچک مسیحی و دروز نیز در آن وجود دارد. جمعیت بخش تحت اشغال اسرائیل حدود ۵۰ هزار نفر می‌باشد که حدود نصف آن متشکل شهروندان عرب سوری و نصف دیگر متشکل از شهرک‌نشین یهودی اسرائیلی است.
بلندی‌های جولان یکی از مناطق حساس نظامی در خاورمیانه به‌شمار می‌آید. این منطقه تنها ۷۰ کیلومتر از شهر دمشق و ۷۰ کیلومتر تا شهر ساحلی حیفا (مرکز صنعتی-اقتصادی شمال اسرائیل) فاصله دارد. اسرائیل در جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ بخش بزرگی از بلندی‌های جولان را که متعلق به سوریه است به اشغال خود درآورد. نیروهای کلاه آبی سازمان ملل از اواخر مه سال ۱۹۷۴ به عنوان نیروی ناظر سازمان ملل متحد (UNDOF) در بلندی‌های جولان حضور دارند و بر حفظ آتش‌بس میان سوریه و اسرائیل نظارت می‌کنند. حدود ۹۰۰ صلح‌بان سازمان ملل در این بلندی‌ها مستقر هستند. البته براساس قرارداد ۱۹۷۴ میان اسرائیل و سوریه دربارهٔ حضور صلح‌بانان سازمان ملل در بلندی‌های جولان، حضور اعضای دائم شورای امنیت در این ماموریت‌ها مجاز نیست.
اسرائیل در سال ۱۹۸۲ این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد. این اقدام هیچگاه مورد تأیید سازمان ملل متحد قرار نگرفت.سفر رئیس‌جمهور سوریه به ایران و اهمیت آن "العربیه"
منطقه قنیطره در سال ۱۹۶۷ از لحاظ مردم‌شناسی دچار تحولات گسترده‌ای شد.
در سال ۲۰۲۱، جمعیت بخش تحت اشغال اسرائیل ۵۳ هزار نفر بود، که شامل حدود ۲۷ هزار نفر آنها شهرک‌نشین یهودی اسرائیلی، ۲۴ هزار نفر دروز عرب سوری، و ۳ هزار نفر علوی عرب سوری (در روستای غجر) می‌باشد.
جمعیت بخش تحت حاکمیت سوریه در سال ۲۰۲۱، ۱۰۵٬۱۲۴ تخمین زده شده،“Quneitra. ” European Union Agency for Asylum, 2021. Link. که شامل اقلیتی دروز عرب سوری در روستاهای شمالی در دامنه جبل‌الشیخ، و همین‌طور مردم چرکس (قومی از شمال قفقاز که در قرن ۱۹ام به دلیل نسل‌کشی روسیه تزاری، پناهنده مملکت عثمانی شدند) در شهر مدینه البعث و روستاهای بئر عجم و بریقه، و همین‌طور مردمان ترکمان سوریه تشکیل شده‌است.Fakhr, Author: Sakr Abu, Tarek Taha, and Duha Abu Hijjleh. “Voices from the Golan. ” Institute for Palestine Studies, 2000. https://www.palestine-studies.org/en/node/40836.
پیش از سال ۱۹۶۷، جمعیت منطقه بلندی‌های جولان ۱۴۷ هزار نفر بود، که شامل ۱۷ هزار پناهنده فلسطینی که در سال ۱۹۴۸ از مملکت خویش آواره شده بودند نیز بود.Fogelman, Shay. The disinherited, "Haaretz", 30 July 2010. (90,000 according to Israeli sources and 115,000 according to Syrian sources, which included 17,000 Palestinian refugees registered with UNRWA, cited in the Report of the Secretary-General under General Assembly resolution 2252 (ES-V) and Security Council resolution 237 (1967) , pg. 14. 15 September 1967.) در استان قنیطره پیش از سال ۱۹۶۷، دو شهر، ۱۶۳ روستا و ۱۰۸ مزرعه وجود داشت. پس از اشغال منطقه به دست اسرائیل در طول جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷، بین ۸۰Morris (2001), p. 327: "Another eighty to ninety thousand civilians fled or were driven from the Golan Heights." تا ۱۳۱ هزار نفر از مردمان بلندی‌های جولان، منجمله ۲۷ هزار ساکن شهر قنیطره یا فرار کرده یا اخراج شدند. در سالهای پس از آن، شهر قنیطره، ۱۳۹ روستا، و ۶۱ مزرعه توسط دولت اسرائیل تخریب شد."The Golan Heights under Israeli Occupation 1967 – 1981" p.5. ""The remainder of 131 agricultural villages and 61 individual farms were wiped of the face of the earth by the Israeli occupation authorities immediately following the Israeli victory in the 1967 war. They were razed to the ground and their lands handed over to exclusive Israeli-Jewish settlement.""
امروزه، جمعیت آوارگان اهل جولان به حدود ۳۰۵ هزار نفر می‌رسد، که اکثریت آنها در اطراف شهر دمشق ساکن هستند.
ریف دمشق ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است.
این استان، تمامی سرزمین‌های حومه شهر دمشق را در بر می‌گیرد، ولی شهر دمشق جزو این استان به حساب نمی‌آید. مساحت این استان در حدود ۱۸٫۰۱۸ کیلومتر مربع می‌باشد.
جمعیت استان ریف دمشق طبق سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۲٬۲۷۳٬۰۷۴ نفر بوده‌است.
78٪ جمعیت این استان سنی مذهب و اقلیتی از مسیحیان و شیعیان علوی هم در آن ساکنند
استان ریف دمشق به ۱۰ شهرستان به شرح جدول زیر تقسیم‌بندی شده‌است:
شهرستان قدسیا آخرین شهرستانی است که در این استان ایجاد شده‌است. سرزمین‌های شهرستان قدسیا قبلاً زیرمجموعه شهرستان مرکز ریف دمشق و شهرستان الزبدانی به‌شمار می‌رفت.
در حال حاضر این ۱۰ شهرستان مجموعاً به ۳۷ بخش کوچک که اصطلاحاً ناحیه نامیده می‌شود تقسیم‌بندی شده‌اند.
شهرهای مهم استان ریف دمشق و جمعیت هر یک از آنها بر طبق سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی به شرح زیر می‌باشد:
اکثر ساکنان ريف دمشق سنی ، و اقلیت مسیحی ، شیعه و علوی هستند
استان دمشق ، نام استانی در کشور جمهوری عربی سوریه است. استان دمشق دقیقاً همان شهر دمشق است.
در سال ۱۹۸۷ میلادی شهر دمشق به تنهایی به عنوان یک استان مستقل و جدید شناخته شد. تمامی مناطق واقع در پیرامون شهر دمشق در تابعیت یک استان مستقل و مجزا به نام استان ریف دمشق قرار گرفت.
شهر دمشق پایتخت سیاسی کشور سوریه است و یکی از قدیمی‌ترین پایتخت‌های دنیاست.
در قرن سوم قبل از میلاد دمشق یکی از مهم‌ترین مراکزِ علوم و فنون آن دوران بود، و در سال ۶۶۱ میلادی دمشق پایتخت دولت اسلامی دوران بنی‌امیه شد.
دمشق زمانی نیز پایتخت صلاح الدین ایوبی (قهرمان مسلمانان در جنگهای صلیبی) بوده است.
جمعیت استان دمشق که همان شهر دمشق به حساب می آید در سال ۲۰۰۹ میلادی، برابر با ۱٬۷۱۱٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده است.
این استان کوچک‌ترین استان سوریه است و به علت مساحت کم آن در نتیجه تراکم جمعیت نسبتاً بالایی دارد.
اکثریت جمعیت دمشق مسلمانان سنی با جمعیتی بالغ بر 87% مردم را تشکیل می دهند.اقلیت های مسیحی و شیعیان علوی هم در این استان زندگی میکنند.
استان دمشق در نزدیکی رشته کوه جبال لبنان الشرقیة، و در کرانهٔ جنوبی نهر بردی واقع شده‌است.
آل خمیس، از عشایر عرب خوزستان می‌باشد که به دودمان بني لام منسوب می شوند ،در شهرهای آبادان، خرمشهر، شادگان، اهواز، ماهشهر و رامهرمز می‌باشند.
درباره نام این عشیره، روایت‌ها و اشاره‌هایی می‌توان یافت که پذیرش یا رد آن‌ها جای تردید دارد. یکی از روایت‌های محلّی می‌گوید که این عشیره را از آن‌رو آل خَمیس نامیدند که از گردآمدن مردمان ۵ روستا به وجود آمد. در روایت دیگر، این ۵ روستا از ۵ طایفه حُمِیدان (نیای بزرگ آل خمیس)، بنی رشید، زبید، آل بوعباد و احمدیّه پدید آمد. همچنین برپایه نقل مبهمی، آنان را به آل خمیسِ یمن وابسته می‌کند.برخی نیز آل خمیس را به معنای پسران ۵ تن گرفته‌اند.لاریمر نوشته است که می‌گویند با عشیره معدان خویشاوندی دارند.
محل زندگی قبیله آل خمیس(خمیسی) در جاده رامهرمز-اهواز می‌باشد.
روستاهای شووه ، ناقد، باصدی علیا ، کمتوله و زراقلی(زراغله)میباشد و شیخ به نام شیخ یابر داشتند که برادری به نام راظی داشت
سلف یا سلف صالح (عربی: السلف الصالح) به معنی پیشگامان درستکار و عادل است.
در اصطلاح خاص اسلامی، سلف به سه گروه زیر گفته می‌شود:
اقتدا به سلف صالح و پیروی از ایشان از اصول اعتقادی اهل تسنن است با این تفاوت که اهل سنت اعتقاد به عدل صحابه دارند اما تابعین را عادل نمی‌دانند. اقتدا به سلف صالح در نظر اهل سنت به معنی پیروی کورکورانه است. از محمد غزالی نقل شده‌است که: «آنچه از پیامبر صلی الله علیه و سلم به ما رسید آن را به سر و دیده گرفتیم، آنچه از صحابه رضی الله عنهم رسید بعضی گرفتیم و بعضی نهادیم، و اما آنچه از تابعین رسید، بدانید که ایشان برای خود کسی هستند و ما هم کسی هستیم»
تنها حدیثی که به اندیشه سلف صالح اشاره دارد از صحیح بخاری است که ابوسعید خذری از قول محمد بن عبدالله نقل کرده‌است: «بهترین مردم این‌ها هستند در عصر من زندگی می‌کنند، و پس از ایشان کسانی که پس از اینان می‌آیند، و آن گاه کسانی که پس از آن خواهند آمد»
واژه سلف دو بار در قرآن ذکر شده‌است:
«اما هنگامی که ما را به خشم آوردند، از آنها انتقام گرفتیم و همه را غرق کردیم؛ و آن‌ها را پیشگامان (اسلاف) در عذاب و عبرتی برای دیگران قرار دادیم.» (سوره زخرف، آیات ۵۵ و ۵۶)
«به آنها که کافر شدند بگو: چنانچه از مخالفت بازایستند، (و ایمان آورند) گذشته آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر به اعمال سابق بازگردند، سنت خداوند در گذشتگان (اسلاف)، دربارهٔ آن‌ها جاری می‌شود (;و حکم نابودی آنان صادر می‌گردد).» (سوره انفال، آیات ۳۷ و ۳۸)
مبدل آنالوگ به دیجیتال (Analog to Digital Converter=ADC)، مداری الکترونیکی که سیگنال‌های پیوسته آنالوگ را به داده‌های گسسته دیجیتالی یا رقمی تبدیل می‌کند.
نمونه‌برداری
با استفاده از تبدیل فوریه می‌توان نشان داد که اگر از یک سیگنال آنالوگ با بسامد بیش از ۲ برابر حداکثر بسامد موجود در آن نمونه‌برداری کنیم، می‌توان با استفاده از مقادیر به دست آمده، سیگنال اصلی را دقیقاً بازسازی کرد. به بسامد دو برابر مزبور بسامد نایکویست گفته می‌شود و در سیستم‌های عملی جهت ملاحظات خاصی ۲٫۲ در نظر گرفته می‌شود. حاصل نمونه‌برداری از سیگنال آنالوگ را سیگنال گسسته گویند.
سیگنال گسسته را جهت دیجیتال‌سازی باید به مقادیر خاصی محدود کرد، به این عملیات، کوانتش گویند. یک دلیل کوانتش آن است که دستگاه‌های کنونی قدرت تشخیص صددرصد یک سیگنال و ذخیره‌سازی آن را ندارند.
دیجیتال‌سازی
سیگنال کوانتیده را به صورت‌های مختلف می‌توان دیجیتال (یعنی به رشتهٔ صفر و یک) تبدیل کرد، که این خود اساس پیدایش دانش کدینگ است. هر سطح سیگنال کوانتیده را به صورت‌های مختلف می‌توان دیجیتال کرد.
Wikipedia contributors, "Analog-to-digital converter," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Analog-to-digital_converter&oldid=207861806
پردازشگر سیگنال‌های دیجیتال ، ریزپردازنده یا مجموعه مداری که بر روی سیگنال‌های دیجیتالی ورودی بر اساس الگوریتم تعریف شده پردازش خاصی را انجام می‌دهد؛ مثلاً در دوربین دیجیتال، اطلاعات خام خروجی از سنسور تصویر و مبدل آنالوگ به دیجیتال را دریافت کرده و تصویر قابل نمایش در صفحه نمایشگر یا قابل انتقال به کامپیوتر را تشکیل می‌دهد.
سیگنال دیجیتال، سیگنالی است که هم از نظر زمان رخداد و هم از نظر مقدار در بازهٔ خاصی محدود شده باشد. سیگنال دیجیتال در مقابل سیگنال آنالوگ تعریف می‌شود، که در آن حدودی برای پارامترهای یادشده تعریف نمی‌شود. سیگنال دیجیتال از نظر ریاضی، سیگنالی است که فقط از صفرها و یک‌های منطقی تشکیل شده باشد. این یک‌ها و صفرها ممکن است به شیوه‌های مختلفی نشان داده شوند که به این شیوه، کدینگ سیگنال گویند.
الگوریتم‌های پردازش دیجیتال، عملاً نیاز به انجام اعمال ریاضی زیاد روی داده‌ها با سرعتی بالا و پی در پی دارند.
سیگنال‌ها (احتمالاً از گیرنده‌های صدا یا تصویر) پیوسته از آنالوگ به دیجیتال تبدیل شده، به‌صورت دیجیتال بکار برده و تغییر می‌کنند و سپس دوباره به فرم آنالوگ همان‌طور که در دیاگرام زیر قابل مشاهده است، تبدیل می‌شوند.
بسیاری از برنامه‌های DSP، بخاطر تأخیر کار سیستم با مشکل مواجه می‌شوند؛ چون عملیات DSP باید در زمان ثابت کامل شود و پردازش نمی‌تواند به تعویق بیفتد.
بیشتر پردازنده‌های عمومی-کاربرد و سیستم‌عامل‌ها می‌توانند الگوریتم‌های DSP را با موفقیت انجام دهند اما برای دستگاه‌های قابل حملی همچون تلفن همراه و PDA بخاطر مصرف برق زیاد و اندازه بزرگ مناسب نیستند.
یک پردازشگر سیگنال دیجیتال، راه‌حل نسبتاً کم‌هزینه‌ای، با اجرای بهتر، تأخیر کمتر و بی‌نیاز از خنک‌کننده و باتری‌های بزرگ می‌باشد.
یک پردازشگر سیگنال دیجیتال یک میکروپروسسور ویژه است با معماری خاصی که برای نیازهای قابل استفادهٔ پردازش سیگنال دیجیتال بهینه شده‌است. از اهداف پردازشگرهای سیگنال دیجیتال می‌توان به اندازه‌گیری، فیلتر و/یا فشرده‌سازی سیگنال‌های آنالوگ پیوستهٔ دنیای واقعی اشاره کرد. از اهداف کلی میکروپروسسورها این است که می‌توانند الگوریتم‌های پردازش سیگنال‌های دیجیتال را با موفقیت اجرا کنند؛ ولی پردازشگرهای سیگنال دیجیتال مخصوص کارایی بهتری دارند بنابراین برای وسیله‌های قابل حمل مثل تلفن همراه به خاطر محدودیت در توان مصرفی مناسب تر می‌باشند. پردازشگرهای سیگنال دیجیتال اغلب از معماری‌های ویژه برای حافظهٔ خود استفاده می‌کنند که می‌توانند داده‌ها و/یا دستورالعمل‌هایی را به‌طور هم‌زمان بگیرند.
الگوریتم‌های پردازش سیگنال دیجیتال، به‌طور معمول به تعداد زیادی عملگرهای ریاضی که بر روی داده‌های نمونه، با سرعت و تکرار انجام می‌شوند، نیازمند است. سیگنال‌های گرفته شده از صوت و تصویر به‌طور مداوم از آنالوگ به دیجیتال تبدیل می‌شوند، به صورت دیجیتال دستکاری می‌شوند، سپس به فرم آنالوگ تبدیل می‌شوند. بیشتر برنامه‌های پردازش سیگنال دیجیتال قیودی برای latency دارند. عمل پردازشگرهای سیگنال دیجیتال باید در زمان مشخصی به پایان برسد و پردازش‌هایی که بعد از این زمان انجام می‌شوند، قابل دوام نیستند. بیشتر میکروپروسسور‌های عمومی و سیستم‌های عامل می‌توانند الگوریتم‌های پردازشگر سیگنال دیجیتال را با موفقیت اجرا کنند، ولی برای وسایل قابل حمل مثل موبایل و … به خاطر محدودیت توان مناسب نیست. اگر چه پردازشگرهای سیگنال دیجیتال خاص، تمایل دارند راه‌حل‌هایی با هزینهٔ کمتر، کارایی بالاتر، تأخیر زمانی کمتر و البته بدون نیاز به انرژی الکتریکی زیاد تولید کنند.
در عکاسی، نَمایاب پنجره‌ای است که برای مشاهده تصویر و تنظیم کادر عکس استفاده می‌شود.
عدم تطابق تصویر نمایاب با تصویری که از طریق لنز وارد دوربین می‌شود می‌تواند مشکل‌ساز شود.آموزش عکاسی ، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
سامانه نمایاب دوربین‌های تمام‌خودکار پنجره کوچکی است که در بالای لنز (معمولا در بالای لنز و در سمت راست) قرار می‌گیرد و هیچ ارتباطی میان آن و لنز وجود ندارد.
عکاس از این پنجره فقط برای تنظیم کادر استفاده می‌کند و اطلاعی از فوکوس بودن یا نبودن تصویر ندارد.مجید آن‌لاین ، بازدید: مارس ۲۰۰۹.
نمایاب‌ها به دو نوع کلی چشمی و سطح سینه‌ای تقسیم می‌شوند که هر کدام دارای انواع اپتیک و غیر اپتیک هستند. نمایاب‌های اپتیک نور را با عناصر اپتیکی به چشم انسان هدایت می‌کنند، ولی نمایاب‌های غیر اپتیک تصویری را که روی سنسور نقش می‌بندد، می‌خوانند و در LCD کوچکی که در محل سنتی نمایاب قرار دارد، نمایش می‌دهند.
نمایاب‌ها را می‌توان به دو گروه، نمایاب‌های TTL و نمایاب‌های غیر TTL نیز تقسیم کرد.
تابعین افرادی هستند که یک یا چند تن از صحابه را ملاقات کرده و به رسالت پیامبر اسلام ایمان داشته و با ایمان از دنیا رفته‌اند ولی پیامبر اسلام را ملاقات نکرده‌اند.ابن صلاح، ۱۷۹؛ ابن حجر، ۶۶؛ مامقانی، ۳۳۲ تابعین اسم جمع است و مفرد آن «تابعی» است.
کسانی که در زمان صحابه نفاق آن‌ها آشکار شده و نیز کسانی که بر اساس اعتقادات اهل سنت هدایت یافته نیستند (مانند خوارج)، جزو تابعین محسوب نمی‌شوند. کسانی که در زمان حیات صحابه، احکام و شریعت اسلام را رعایت نکرده‌اند و فسق آن‌ها آشکار شده‌است (مانند یزید پسر معاویه) نیز جزو تابعین به‌شمار نمی‌آیند.