moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
منابع طبیعی برای اقتصاد کوزوو بسیار مهم هستند و بدون این منابع طبیعی، اقتصاد کشور به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد. منابع طبیعی اصلی کوزوو شامل موارد زیر است:
در اواسط قرن ۱۴ و ۱۵، نوو بردو قلب اقتصاد محلی بود و به شهر نقره و طلا معروف بود. به دلیل اهمیت عظیم این شهر، از آن بسیار محافظت می‌شد و آخرین شهری بود که در حملات عثمانی در قرن پانزدهم به تصرف درآمد. اطلاعات مربوط به سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۸ نشان می‌دهد که کل تولید مجتمع صنعتی ترپچا در این مدت به قرار زیر بود.
نیما وارسته (زادهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۵۷ – درگذشتهٔ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۳) آهنگساز، تنظیم کننده و نوازنده اهل ایران بود. وارسته از نخستین کسانی بود که در ایران استودیو دیجیتال به راه انداخت.
نیما وارسته در ۱۶ بهمن ۱۳۵۷ در تهران زاده شد. او دارای مدرک کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک است. از هشت سالگی و به اصرار مادربزرگش به یادگیری ساز ویولن پرداخت. بعدها هم نواختن سازهایی چون پیانو، ارگ و سینث‌سایزر را فرا گرفت.
استودیو اولین خانه هنر، جز بهترین استودیوهای داخل کشور در زمان خود، از لحاظ کیفیت و خروجی صدا بود، که توسط وی راه اندازی شد.او جز اولین کسانی بود که در ایران استودیو دیجیتال راه انداخت. او از دوستان صمیمی بنیامین بهادری و فرید احمدی و حمید عسکری بود و آلبوم ۸۵ بنیامین را در استودیو خودش تنظیم کرد. پس از مرگ او ویدئوی نوازندگی‌اش در کنسرت بنیامین بهادری رکوردار یک میلیونی دانلود در وبگاه «موسیقی ما» شد.
صدابرداری آلبوم تا بی‌نهایت… گروه آریان،انتشار آلبوم بنیامین ۸۵، میکس و مسترینگ و نوازنده ویولن و سینتی سایزر چند آلبوم از جمله آثار اوست.
اولین فعالیت او تنظیم تک آهنگی از آلبوم همشهری خوبم در سال ۷۸ با صدای ثمین وطن‌دوست بود و در سال ۱۳۸۲ به عنوان نوازنده ویولن در کنسرت گروه ساعت حضور داشت.
در کارنامه هنری نیما وارسته همکاری با شمار بالایی از هنرمندان عرصه موسیقی پاپ دیده می‌شود که از جمله آن‌ها می‌توان به همراهی با گروه آریان به عنوان نوازنده ویولن، تنظیم آلبوم‌های خواننده‌هایی چون حمید عسکری و خشایار اعتمادی، پیام صالحی و وحید حامد شهرام شکوهی، محسن همتی، سهراب پاکزاد، فرهاد جواهر کلام، سامی یوسف و رهبری ارکستر کنسرت‌های حمید عسگری و بنیامین بهادری از جمله فعالیت سال‌های آخر زندگی او بودند. آخرین فعالیت وی حضور در کنسرت بنیامین بهادری بود که در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی برگزار شد.
به گفته داریوش صالح‌پور دوست نزدیک او «ساعت ۱۲ شب یکی از همسایه‌های نیما چون رابطه نزدیکی با من داشت با بنده تماس گرفت و خبر داد که وی در استخر به دلیل هوای بسته و گویا نارسایی قلبی دچار حادثه شده‌است.»
و جسد او با حضور پلیس به پزشکی قانونی منتقل شد. مراسم خاکسپاری نیما وارسته ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ از محوطه تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا با اجرای ویولن میثم مروستی و پیروز ارجمند مدیرکل دفتر موسیقی به عنوان اولین سخنران مراسم تشییع برگزار شد. مراسم سومین روز درگذشت او نیز با حضور افرادی چون بنیامین بهادری و حمید عسکری در مسجد نور واقع در میدان فاطمی برگزار شد.
قیاس‌لی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هانس اشتانگاسینر (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل آلمان بود.
هربرت کروگ (; – ) سوارکار اهل آلمان بود.
میشائیل کراوزه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
پیتر کراوزه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
رافائل نیکل (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل آلمان بود.
راینر زایفرت (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
وولفگانگ بائومگارت (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
وولفگانگ هوتنروت (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
وولفگانگ روت (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
آلبرت هدریخ (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
زیلیبان (به لاتین: Ziliban) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. بیشتر مردم آن از اقوام آوار هستند.
کارستن فیشر (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۶۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
دتلف کیتشتاین (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
دیتر ویدنمان (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
ادوارد تلن (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
اگبرت هیرشفلدر (؛ زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۲) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
ارک زنس-گوریوس (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل آلمان بود.
فریتس اشمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
میشائیل دورش (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
اولریش کلاوس (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
ورنر کیزمان (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
وولفگانگ اشترودتر (؛ (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۴۸ – درگذشتهٔ ۴ ژوئن ۲۰۲۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان غربی بود.
اکارت شولتز (؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۶۴) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
هانس-یوهان فربر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده‌است.
کارل‌هاینتس اسمیشک (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل آلمان بود.
ماتیاس باومان (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان غربی بود.
ماتیاس ملینهاوس (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
رولف میلسر (؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۵۱) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
رودیگر هنین (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
توماس مولنکمپ (؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۶۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
عیسی شریفی دارانی نظامی سابق ایرانی است که معاونت هماهنگی امور مناطق شهرداری تهران را از مهر ۱۳۸۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۶ پس از سردار فرهاد یعقوبی قزوینی بر عهده داشت و به «شهردار در سایه» ملقب شده بود. گفته می‌شود در دوران جنگ ایران و عراق از فرماندهان نیروی هوایی سپاه بوده‌است. او به مدت ۱۲ سال قائم مقام و معاون قالیباف در شهرداری تهران بوده‌است. او دو بار زمانی که محمدباقر قالیباف برای ریاست جمهوری نامزد شد، سرپرستی شهرداری تهران را برعهده گرفته بود. وی به به دلیل پرونده «فساد مالی هزاران میلیارد تومانی» در زمان مدیریت شهری خود معروف شده‌است.
شریفی پس از مشخص شدن نتایج انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری در سال ۹۶، با آغاز صحبت از فساد در شهرداری تهران، در اواخر دوره قالیباف از شهرداری تهران استعفا داد و کمی بعد شورای شهر چهارم از او تقدیر کرد. بلافاصله او از ایران خارج شد. اعضای وقت شورای شهر گفتند که ماجرا مربوط به بیماری فرزند اوست اما برخی از فرار شریفی به خاطر مسایل مالی حرف زدند. دلایل ورود دوباره او به ایران مشخص نیست، اما پس از ورود اتهامات مالی بازداشت و کمی بعد با وثیقه‌ای «سنگین» آزاد شد.
دومین بار در شهریور ۱۳۹۶، سخنگوی وقت قوه قضاییه بازداشت عیسی شریفی به اتهام مالی را تأیید کرد. بعدتر دادستان نظامی تهران هم اتهام این مقام ارشد شهرداری را «مالی» عنوان کرد. صبح روز سه‌شنبه چهارم تیر ۱۳۹۸ رسانه‌های داخلی در ایران گزارش‌هایی دربارهٔ اعدام عیسی شریفی منتشر کردند. اما بعد برخی از رسانه‌ها به نقل از یک منبع آگاه در سازمان قضایی نیروهای مسلح گزارش کردند پرونده او در مرحله صدور کیفرخواست است و اتهامش «جاسوسی.» هیچ منبع رسمی اما این ادعا را تأیید نکرد.
نام وی با پرونده املاک نجومی شهرداری هم گره خورده بود، زمین‌ها و خانه‌هایی که با مبلغی بسیار کمتر از ارزش واقعی در اختیار شماری از مقامات دولتی و نظامی و قضایی ایران قرار گرفت. به علاوه پس از انتخاب شورای شهر پنجم، زمانی که گزارش‌هایی مبنی بر حضور «چهار هزار حقوق‌بگیر غیرقانونی» در شهرداری جنجالی شد، این انتقاد مطرح شد که اساساً در ساختار اداری شهرداری سمت عنوان قائم مقام تعریف نشده‌است، هرچند آقای شریفی معاونت امور مناطق شهرداری را هم بر عهده داشت.
اواخر خرداد سال ۱۳۹۷ که محمود میرلوحی، یکی از اعضای شورای شهر، جزئیات دیگری دربارهٔ این پرونده ارایه کرد و گفت: ایشان (شریفی) آذر ماه سال گذشته به قید وثیقه آزاد و دوباره دستگیر شد اما هنوز ما نمی‌دانیم که چه اتفاقی برایش افتاده‌است. این پرونده مفصل است و موضوع بر سر یک یا دو میلیارد نیست بلکه پای هزاران میلیارد تومان در میان است. هزاران میلیارد تومانی که تحت عناوین مختلفی همچون همکاری و وساطت برای تأمین منابع قرق شده‌است.
به گفته محسن هاشمی این پرونده با دستور رهبر ایران به ستاد کل نیروهای مسلح واگذار شده‌است. او در ۱۵ تیرماه ۹۷ خبر داد که با دستور رهبر جمهوری اسلامی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران مسئول رسیدگی به پرونده اتهام «فساد مالی ده هزار میلیارد تومانی» عیسی شریفی شده و پنج نفر در این زمینه بازداشت شده‌اند. اما طی اطلاعیه ستاد کل نیروهای مسلح این خبر تکذیب و اعلام شد که تمام مراحل دادرسی و قضایی زیر نظر رئیس قوه قضاییه انجام شده‌است.
سخنگوی قوه قضائیه ایران روز سه‌شنبه ۲۰ خرداد اعلام کرد که تاکنون ۴۰ جلسه دادگاه پرونده عیسی شریفی برگزار شده‌است. همچنین گفته شده‌است که ۸ نفر دیگر نیز در این پرونده بازداشت شده‌اند.
بهرحال مبالغ بسیار سنگینی در پرونده عیسی شریفی مطرح شده‌است اما اخیراً حکم ایشان توسط دادگاه نظامی صادر و مبلغ محکومیت وی ۴۸۰ میلیارد تومان و برابر همین مبلغ جزای نقدی و ۲۰ سال محکومیت حبس تعزیری تعیین شده‌است که با توجه به اعتراض وی پرونده به شعبه یکم دیوان عالی کشور ارجاع گردیده‌است.
در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۹۹، رای صادره توسط دادگاه به تأیید دیوان عالی کشور رسید. بر این اساس عیسی شریفی به جرم مشارکت در کلاهبرداری باندی، مشارکت در پولشویی و برداشت و تصاحب غیرقانونی وجوه محکوم شد. حکم وی عبارت است از: ۲۰ سال حبس تعزیری، جزای نقدی و استرداد وجوه تحصیلی.
اووه بنتر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
برند کلیننر (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل آلمان بود.
کلاوس ارهورن (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان غربی بود.
کارل-هاینز راشینسکی (؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیه ۱۹۵۳) وزنه‌بردار اهل آلمان بود.
لوتز اولبریخت (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
نیکو اوت (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
سیلویا اشپربر (؛ زادهٔ ۹ فوریه ۱۹۶۵) تیرانداز اهل آلمان بود.
تیش کاسپارایت (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان غربی بود.
توماس دومیان (؛ زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۶۴) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
اوته کیرکایس-وسل (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل آلمان بود.
وولفگانگ مینیگ (؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۶۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
دیرک شرایر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
گونتار تیرش (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
هارو بوده (؛ زادهٔ ۲۰ فوریه ۱۹۵۱) قایقران قایق بادبانی اهل آلمان بود.
یورگ زیبرت (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
کونراد ویرنهیر (; – ) تیرانداز اهل آلمان بود.
رالف ارنبرینک (؛ زادهٔ ) سوارکار اهل آلمان است.
اکارت دیش (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل آلمان غربی بود.
یورگ دیش (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل آلمان بود.
مسلح شدن با گاز باروت یک سامانه عملیاتی است که برای تأمین انرژی برای عمل فشنگ گذاری در سلاحهای گرم خودکار استفاده می‌شود. در مسلح شدن با گاز باروت، بخشی از گاز فشار قوی ناشی از شلیک فشنگ، برای برای بیرون پراندن پوکه فشنگ شلیک شده و بارگذاری یک فشنگ جدید در جان لوله (محفظه فشنگ) استفاده می‌شود. انرژی حاصل از گاز از طریق یک روزن در لوله سلاح یا یک تله در دهانه لوله سلاح جمع‌آوری می‌شود. سپس این گاز فشار قوی جمع‌آوری شده، به سطحی مانند سر پیستون ضربه می زند. بر اثر این عمل، حرکت کافی برای بازکردن قفل آلات متحرکه، عمل فشنگ کشی، پوکه پرانی، کشیدن چکش یا ضربه زننده، قراردادن فشنگ جدید در جان لوله (محفظه فشنگ) و قفل کردن مجدد آلات متحرکه تأمین می‌شود.
اولین اشاره به استفاده از پیستون گازی در یک تفنگ ته پر تک تیر، مربوط به سال ۱۸۵۶ توسط ادوارد لیندر آمریکایی می‌باشد. در سال ۱۸۶۶، ویلیام کرتیس انگلیسی نخستین اختراع ثبت شده بر روی یک اسلحه تکرار کننده شلیک با گاز را ارائه داد، اما متعاقباً نتوانست این ایده را توسعه دهد. بین سالهای ۱۸۸۳ و ۱۸۸۵، هیرام ماکسیم تعدادی از اختراعات ثبت شده در زمینه عملکرد دمیدن به عقب، لگد زدن و کار با گازباروت را ثبت کرد. در سال ۱۸۸۹، آدولف اودکولک فون اوجزدا، اتریشی-مجارستانی ثبت اختراع را برای اولین مسلسل مسلح شونده با گاز را با موفقیت ثبت کرد.
اکثر سامانه‌های فعلی گاز از نوعی پیستون استفاده می‌کنند. پیستون با استفاده از گاز احتراق جمع‌آوری شده توسط یک روزنه در لوله یا یک تله در دهانه لوله سلاح عمل می‌کند. اسلحه‌های اولیه، مانند نمونه اولیه «فلپر» براونینگ، تفنگ بنگ و تفنگ گرند، از گاز نسبتاً کم فشار در دهانه لوله یا در نزدیکی آن استفاده می‌کردند. این کار، همراه با عملکرد قطعات عملیاتی بزرگتر، باعث کاهش لگد تفنگ می‌شدند. برای ساده‌تر و سبکتر کردن سلاح گرم، بهتر است از گاز نزدیک به جان لوله (محفظه فشنگ) استفاده شود. این گاز پر فشار آنقدر قدرت دارد که قمی تواند سلاح گرم را از بین ببرد، مگر آنکه به گونه ای مناسب تنظیم شود. اکثر سلاحهای مسلح شونده با گاز، برای انجام این تنظیم، از روزنه گاز، توده ای از آلات متحرکه و فشارفنر استفاده می‌کنند. چندین روش دیگر نیز برای تنظیم این انرژی وجود دارند. ام ۱ کارابین یک پیستون خیلی کوتاه یا «تَپِت» را در خود جای داده‌است که باعث محدود شدن لگد تفنگ می‌شود و سپس تیرانداز با کمک سرشانه بقیه لگد تفنگ را مهار می‌کند. این مکانیسم ذاتاً میزان گاز گرفته شده از لوله را محدود می‌کند. تفنگ ام ۱۴ و مسلسل چند منظوره ام ۶۰ از سیستم انبساط و برش وایت برای متوقف کردن (قطع) ورود گاز به داخل سیلندر، در هنگامی که پیستون مسافت کوتاهی را طی کرده، استفاده می‌کنند. با این حال، اکثر سیستم‌ها، گاز اضافی را از طریق شکاف‌ها، سوراخ‌ها یا روزنه‌ها وارد فضای کار می‌کنند.
عمل اصلی سامانه تله گازی به دام انداختن گاز احتراق در هنگام ترک دهانه لوله است. این گاز بر روی سطحی که انرژی را به حرکت تبدیل می‌کند، تأثیر می‌گذارد که به نوبه خود آلات متحرکه سلاح گرم را حرکت می‌دهد. هیرام ماکسیم در سال ۱۸۸۴ یک سیستم سر پوش دهانه را به ثبت رساند که در سند ثبت اختراعات ۳۱۹٬۵۹۶ شرح داده شده‌است، اگرچه هنوز مشخص نشده‌است که این سلاح گرم هرگز به نمونه اولیه رسیده باشد یا نه. جان براونینگ از گازهای به دام افتاده در دهانه لوله برای به کار بردن «فلپر» در نخستین پیش نمونه‌های سلاح گرم مسلح شونده با گاز استفاده شده در استفاده نمود که در سند ثبت اختراعات ۴۷۱٬۷۸۲ شرح داده شده‌است. تفنگ دانمارکی بنگ از یک سرپوش دهانه استفاده می‌کرد که به وسیله گاز دهانه به جلو حرکت می‌کرد تا از این طریق میله‌های انتقال و اهرم را حرکت دهد. سایر اسلحه‌های تله گازی نمونه‌های اولیه ام ۱ گرند و تفنگ آلمانی گِوهِر ۴۱ (هر دو مدل والتر و موزر) بودند. این سامانه‌ها طولانی‌تر، سنگین تر، کثیف‌تر و پیچیده‌تر از نسلهای بعدی سلاح‌های مسلح شونده با گاز هستند. با وجود این نقاط ضعف، آنها از گاز باروت نسبتاً کم فشار استفاده کرده و نیازی به یک سوراخ در لوله نداشتند. دولت‌های آمریکا و آلمان هر دو نیاز داشتند که اسلحه‌های آنها بدون حفر یک سوراخ در لوله کار کنند. هر دو دولت ابتدا این نوع اسلحه (تله گازی) را پذیرفتند ولی بعداً آن را رها کردند. بیشتر تفنگ‌های اولیه ام ۱ گرند ایالات متحده با نمونه‌های دارای پیستون گازی با دامنه حرکت طولانی جایگزین شدند که در نتیجه تفنگ‌های تله گازی باقیمانده را از استفاده نظامی خارج و راهی بازار کلکسیونرها کردند.
با بودن یک سامانه دامنه حرکت طولانی، پیستون به صورت مکانیکی در گروه گلنگدن قرار می‌گیرد و در کلِ چرخهٔ عملیاتِ بارگذاریِ مجدد، حرکت می‌کند. این سیستم در سلاح‌هایی از قبیل تیربار سبک برن، تاور، کلاشینکف، اف ان مینیمی، تیربار سبک ام ۲۴۹، اف ان ام آ ژ، اف ان اف ان سی و ام ۱ گرند استفاده می‌شود. مهمترین مزیت سامانه دامنه حرکت طولانی این است که جرم میله پیستون به حرکت حامل گلنگدن اضافه می‌کند و باعث می‌شود تا فشنگ کشی، پوکه پرانی، فشنگ گذاری مجدد و قفل راحت تر انجام شوند. نقطه ضعف اصلی این سیستم، اختلال در هدف‌گیری به دلیل عوامل مختلفی از قبیل: تغییر مرکز جرم در طی چرخه عمل، توقف‌های ناگهانی در آغاز و انتهای حرکت آلت متحرکه و استفاده از لوله به عنوان یک تکیه گاه برای عقب راندن گلنگدن می‌باشد. همچنین به دلیل جرم بیشتر قطعات متحرک، گاز باروت بیشتری برای کار با سامانه مورد نیاز است که به نوبه خود به قطعات عملیاتی بزرگتر نیز نیاز دارد.
با بودن پیستون با دامنه حرکت کوتاه یا تَپت، پیستون به‌طور جداگانه از گروه گلنگدن حرکت می‌کند. ممکن است مستقیماً قسمتهای Page 8, column 2, lines 67–70, Pg 9, column 1, lines 22–39 گروه گلنگدن را هل دهد، مانند ام ۱ کارابین، یا از طریق میله یا قطعه متصل شده، هل دادن را انجام بدهد، مانند آرمالایت ای ار ۱۸ یا سیمونوف. در هر دو حالت، انرژی با فشاری کوتاه و ناگهانی منتقل می‌شود و سپس حرکت پیستون گازی توسط یک فنر متوقف می‌شود که به قطعه حامل گلنگدن اجازه می‌دهد تا از طریق انرژی جنبشی چرخه عمل را ادامه دهد. این روش این مزیت را دارد که در مقایسه با یک پیستون با دامنه حرکت طولانی، جرم کل قطعات آلات متحرکه را کاهش می‌دهد. این به نوبه خود، به دلیل کم شدن جرمی که در هر دو سوی حرکت حامل گلنگدن به کار می‌رود ، کنترل اسلحه را راحت تر می‌کند. این طراحی هم در بازارهای غیرنظامی و هم نظامی در دسترس است و به عنوان استفاده مجدد از سلاح‌های خانواده ای ار ۱۵ برای رفع کمبودهای پیدا شده در سیستم گازی استانر مطرح می‌باشد.
در روش فشار مستقیم گاز باروت (DI)، گاز خروجی از طریق یک روزنه و یک لوله باریک به پشت لوله و به بخشهای عملیاتی تفنگ می‌رود که مستقیماً حامل گلنگدن را حرکت می‌دهند. این ویژگی منجر به یک مکانیسم ساده‌تر و سبک‌تر می‌شود. اسلحه‌هایی که از این سیستم استفاده می‌کنند شامل ماس ۴۰ فرانسوی از سال ۱۹۴۰، ای جی ام ۴۲ سوئدی از سال ۱۹۴۲ است. سیستم گازی سری‌های ام ۱۶ آمریکایی و ام ۴ از یک لوله باریک گاز استفاده می‌کنند تا مستقیماً حامل گلنگدن را حرکت دهند، در حالی که ام ۲۷ تفنگداران دریایی ایالات متحده مبتنی بر تفنگ پیستون-محور هکلر و کخ ۴۱۶ است. یک مزیت اصلی این روش اینست که قطعات متحرک با خانهای درون لوله در یک خط قرار می‌گیرند که باعث می‌شود نشانه‌گیری سلاح به اندازه روشهای پیستونی مختل نشود که به ویژه در تفنگهای کاملاً خودکار یک مزیت خاص محسوب می‌شود. از معایب این روش این است که سوخت گاز (و رسوب همراه) به‌طور مستقیم به آلات متحرکه دمیده می‌شوند.Smith, W.H.B. ; Ezell, E. C. (1983), Small Arms of the World, 12th Edition, Stackpole Company, Harrisburg PA عمل مسلح شدن مستقیم با گاز باروت دمای تفنگ را در حین شلیک افزایش می‌دهد، که می‌تواند باعث سوختن و پخش شدن روغن‌های روان‌کننده شود. گلنگدن، فشنگ کش، پوکه پران، پینها و فنرها نیز با همان گاز با دمای بالا گرم می‌شوند. این عوامل ترکیبی، باعث کاهش عمر خدمات این قطعات، قابلیت اطمینان و میانگین زمان بین خرابی‌ها می‌شود.Major Thomas P. Ehrhart Increasing Small Arms Lethality in Afghanistan: Taking Back the Infantry Half-Kilometer. US Army. 2009
چوچات فرانسوی، مسلسل آلمانی ام ژ ۴۲، تیربار بریتانیایی ویکرز و برخی سلاح‌های مبتنی بر لگد زنی دیگر، از یک مکانیزم سبک تله گازی برای تأمین انرژی اضافی برای «تقویت» انرژی ناشی از لگد تفنگ استفاده می‌کنند. این «تقویت» نرخ بیشتری از آتش یا عملکرد مطمئن تری را فراهم می‌کند. به‌طور جایگزین، آن را "تقویت گازی می" نامند و ممکن است در بعضی از آداپتورهای تیر مشقی نیز وجود داشته باشد.
مسلسلهای اولیه برای عملیاتی شدن گران بودند. ارتش ایالات متحده می‌خواست خدمه تیربار را با مهمات کم هزینه آموزش دهد. برای انجام این کار، آنها به کارتریج ال آر ۲۲ احتیاج داشتند تا بتوانند کار با تیربارهایی را آموزش دهند که در حالت واقعی از سلاح گرم طراحی شده برای استفاده از کارتریج ۰۶-۳۰ استفاده می‌کردند. دیوید مارشال ویلیامز روشی را اختراع کرد که شامل یک محفظه تیر شناور جداگانه بود که به عنوان یک پیستون گازی کار می‌کرد که گاز ناشی از احتراق مستقیماً به جلوی محفظه تیر شناور فشار وارد می‌آورد.Charles E. Petty, "Delightful diversion: testing Kimber's new rimfire was a tough job, but someone had to do it", "Guns Magazine", March 2004. Contains some discussion about the floating chamber device. کیت تبدیل کالیبر ۲۲. کلت سرویس ایس به کالیبر ۴۵. تپانچه‌ام ۱۹۱۱ نیز از سیستم ویلیامز استفاده می‌کند، که نسبت به سایر تبدیل‌های کار شده بر روی مکانیسم دمیدن به عقب امکان نصب لغرنده‌های بسیار سنگین تری را می‌دهد و آموزش با تپانچه تبدیل شده را واقعی می‌کند. یک محفظه تیر شناور، نیروی اضافی را برای کار با لغزنده‌های سنگین تر فراهم می‌کند، و همان حس لگد اسلحه را می‌دهد که در تیراندازی با کارتریج اصلی حس می‌شود.
در این طراحی، گلنگدن قفل نمی‌شود، اما مانند سایرطراحی‌های مبتنی بردمیدن به عقب با گاز، بر اثر فشار گازهای پیشرانه به عقب رانده می‌شود. در این حالت، گازهای احتراقی از از لوله به داخل یک سیلندر می‌روند که دارای پیستونی است که بازشدن گلنگدن را به تأخیر می‌اندازد. این مکانیسم در تفنگ‌های فولک اشتروم گِوهِر ۵-۱، هکلر و کخ پی ۷، اشتیر گ ب و تپانچه‌های والتر سی سی پی استفاده شده‌است.
تپانچه اصلاحات، اختراع شده توسط آگوست شولر، از یک ردیف عمودی از لوله‌ها استفاده می‌کرد که با هر شلیک، لوله جاری به سمت بالا حرکت می‌کرد و لوله زیرین جایگزین آن می‌شد که حاوی یک فشنگ آماده برای شلیک بود. با شلیک فشنگ لوله پایین‌تر، یک سوراخ گاز بین لوله‌ها لوله خالی را به اندازه ای فشار می‌داد تا پوکه را از عقب به بیرون بپراند. یک صفحه سکه مانند، نصب شده روی چکش، مانع از این می‌شد که پوکه به پیرون پرت شده به صورت شلیک کننده بخورد. آخرین پوکه را می‌بایست بصورت دستی خارج می‌کردند.
سنگ‌نوشتهٔ میمه کتیبه‌ای است در استان ایلام واقع درشمال شهر میمه و مشرف بر رودخانهٔ موسوم به «سراب میمه» که قدمت آن به دورهٔ قاجار بازمی‌گردد. این کتیبه حدود ۳ متر ارتفاع و ۲/۵ متر عرض دارد.
سنگ‌نوشتهٔ میمه در سیزده سطر حکاکی شده که هر سطر آن از سطر دیگر، با یک خط افقی جدا شده‌است. متن حکاکی شده خلاصه‌ای از خدمات عمرانی غلامرضاخان والی (والی پشتکوه) است که کتیبهٔ میمه به فرمان او حکاکی شده‌است. نوع خط استفاده شده نستعلیق برجسته و به لحاظ فضای محدود کتیبه، با تداخل حروف است. خط به‌کاررفته در این کتیبه شباهت فراوانی با سنگ‌نوشته حسینقلی خان والی واقع در شمال شهر ایلام دارد و احتمال می‌رود هر دو را یک نفر حکاکی کرده باشد.
در ابتدای سنگ نوشته آیه " بسم الله الرحمن الرحیم " و سپس شعری با چهار مصرع بدین مضمون آمده است :
به سرچشمه بر سنگی نوشت
در این چشمه چون ما بسی دم زدند
برفتند چون چشم برهم زدند .
میمه (دهلران)
هیدروهالوژن‌زدایی یک واکنش حذفی است که طی آن یک یک پیش‌ماده حاوی یک اتم هالوژن و یک اتم هیدروژن در موقعیت مجاور آن، با حذف یک گروه هیدروژن هالید، منجر به تشکیل یک پیوند غیراشباع می‌شود. این واکنش معمولاً با سنتز آلکنها مورد استفاده قرار می‌گیرد، با این‌حال کاربرد آن فقط محدود به تهیه آلکن‌ها نیست، و در شیمی سنتزی به‌طور وسیع‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرد
به‌طور سنتی، آلکیل هالیدها پیش‌ماده اصلی و مناسب برای انجام یک واکنش هیدروهالوژن‌زدایی به شمار می‌روند. آلکیل هالید مورد نظر باید توانایی تشکیل یک آلکن را داشته باشد و برهمین اساس مواردی مانند متیل و یا آریل هالیدها پیش‌ماده مناسبی برای این واکنش محسوب نمی‌شوند.
هیدروژن هالیدها ترکیبات معدنی دواتمی با فرمول HX هستد که X یک هالوژن است، هالوژنی مانند: فلوئور، کلر، برم، ید یا آستاتین. براثر حل شدن هیدروژن هالیدها در آب، محلولی اسیدی حاصل می‌شود که به آن‌ها معمولاً هیدروهالیک اسید گفته می‌شود.
در جنگ، فنون نفوذ شامل نیروهای مستقل کمکی پیاده نظام است که در طی آن نیروها به مناطق پشت دشمن می روند و با عبور از نقاط قوت خط مقدم دشمن، تا از حمله نیروهای دشمن پیگیری با سلاح های سنگین تر جدا می کنند. سربازان برای شناسایی نقاط ضعف دشمن و انتخاب مسیرها، اهداف ، لحظات و روشهای حمله ابتکار عمل می کنند. این امر به تجربه و مهارت بالایی احتیاج دارد و می تواند با تجهیزات و سلاح های ویژه ای تکمیل شود تا گزینه های نبرد موضعی بیشتری در اختیار آنها قرار گیرد.
اشکال مختلف این تاکتیک های پیاده نظام توسط تیراندازها و نظام غیر کلاسیک از دوران باستان مورد استفاده قرار می گرفت، اما فقط به عنوان یک تاکتیک دفاعی یا ثانویه. تعیین پیروزی در میدان جنگ توسط دست آمد مبارزه با شوک تاکتیک با پیاده نظام سنگین یا سواره نظام سنگین ، به طور معمول شارژ "یکهو" در برابر نیروی اولیه از حریف است. در زمان جنگ اوایل جنگ مدرن ، قدرت آتش دفاعی این تاکتیک را بیش از پیش هزینه کرد. هنگامی که جنگ سنگر در اوج جنگ جهانی اول به اوج خود رسید، بیشترین حملات با شکست‌های کامل همراه بود. حمله از ترنچ‌ها توسط گروههای کوچکی از سربازان باتجربه، استفاده از مخفیکاری و پوشش معمولاً بکار رفته و غالباً موفق بود ، اما اینها نتوانستند به پیروزی قاطع دست یابند.
استخراج (همچنین خروج و یا اکس‌فیل) در تاکتیک های نظامی به روند بیرون کشیدن پرسنل در زمان ضروری گفته می‌شود که آنها را بلافاصله از یک محیط خصمانه و به یک منطقه تحت اشغال یا کنترل پرسنل دوستانه منتقل می‌شوند.
دو نوع استخراج وجود دارد:
انفجارهای ایران در سال ۲۰۲۰ مجموعه ای از انفجارها در ایران است که علت اصلی آن مشخص نیست. اولین انفجار در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۲۰ رخداد، مکان انفجارها از امکانات غنی سازی هسته ای، سایت‌های موشکی، مراکز پتروشیمی، نیروگاه‌ها و کلینیک‌های پزشکی متغیر است. دولت ایران ضمن تأیید خسارت به تأسیسات هسته‌ای نطنز، گزارش انفجار در سایت‌های موشکی خود را تکذیب کرد.
برخی مقامات غربی و ایرانی بیان کردند که علت انفجارها حملات سایبری اسرائیل و آمریکا علیه حکومت ایران است. گروهی که خود را "یوزپلنگان وطن می" نامد، مسئولیت انفجار در تأسیسات هسته ای نطنز را به عهده گرفت. دولت ایران قول داد در صورت تأیید خرابکاری در تأسیسات هسته ای نطنز، تلافی کند.
ظهر ۲۵ ژوئن ۲۰۲۰، انفجاری در مجتمع نظامی پارچین رخ داد. در همان ساعت نیمی از شهر شیراز دچار قطعی برق شد. مقامات ایرانی اتش سوزی در پارچین را حادثه ذخیره‌سازی گاز اعلام کردند؛ و علت اتصال برق در مشهد را اتش سوزی در مشهد بیان کردند که باعث اتصال برق شده‌است. تحلیلگر غربی اظهار داشت: این انفجار در پارچین در یک انبار موشک رخ داده‌است که کار فناوری پنهان هسته ای آن نیز انجام شده‌است.
یک تحلیلگر غربی ادعا کرد که انفجار در پارچین ناشی از حمله سایبری اسرائیل بوده‌است. در حالی که یک فرمانده ارشد ایرانی گفته‌است که نمی‌تواند اظهار نظر کند که آیا این انفجار یک حمله سایبری بوده‌است تا زمانی که نتیجه ای در این باره حاصل نشده باشد. روزنامه کویتی "الجریده" با استناد به یک منبع ارشد ناشناس، گزارش داد که این تأسیسات در یک حمله هواپیمای جنگنده‌های مخفی اسرائیلی F-35 اسرائیل نابود شده‌است.
در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۲۰، مقامات آمریکایی و اسرائیلی در حال صحبت با "نیویورک تایمز" گفتند که آنها هیچ ارتباطی با انفجار در پارچین ندارند.
در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۲۰، انفجاری در مرکز بهداشت سینا اطهر در پایتخت تهران رخ داد که ۱۹ نفر از جمله ۱۵ زن و ۴ مرد کشته شدند. به گفته معاون شهردار تهران این انفجار در اثر نشت مخازن گاز پزشکی در ساختمان ایجاد شده‌است.
در همان روز، یک بمب کنار جاده ای دو خودروی سپاه پاسداران در جنوب شرقی ایران را هدف قرار داد و یک پاسدار زخمی شد. به گفته یک نماینده پارلمان ایران، گروه اهل سنت جیش العدل مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.
در ۲ ژوئیه سال ۲۰۲۰، یک انفجار بزرگترین تأسیسات غنی سازی هسته‌ای ایران در شهر نطنز را لرزاند. بیشتر قسمتهای زیر زمینی این مرکز با سانتریفیوژهای پیشرفته استفاده شده برای غنی‌سازی اورانیوم از بین رفته‌است. تحلیلگران غربی گفتند که این انفجار یک یا دو سال برنامه هسته ای ایران را به عقب بازگرداند، ایران آسیب جدی به تأسیسات خود رد کرد.
در ۴ ژوئیه ۲۰۲۰، انفجاری در نیروگاه شهید مدحج زرگان در شهر اهواز رخ داد. در همین حال ۷۰ نفر بر اثر نشت گاز کلر در مرکز پتروشیمی کارون در شهرستان ماهشهر، در نزدیکی اهواز زخمی شدند.
در ۷ ژوئیه سال ۲۰۲۰، در پی انفجار داخل یک کارخانه اکسیژن در شهر باقرشهر، واقع در جنوب پایتخت تهران، ۲ نفر کشته و ۳ نفر دیگر زخمی شدند. خبرگزاری دولتی ایران اعلام کرد: «خطای انسانی» عامل این انفجار بوده‌است.
در ۹ ژوئیه سال ۲۰۲۰، یک انفجار در غرب تهران گزارش شد. مقامات ایرانی این انفجار را تکذیب کردند که رخ داده‌است، اما بیان کردند که برق در منطقه قطع شده‌است.
به گفته تحلیلگران غربی این انفجار به یک انبار / موشکی متعلق به سپاه پاسداران رسید. تحلیلگران در گفتگو با "نیویورک تایمز می" گویند که این انفجار به منطقه ای با امکانات زیرزمینی مرتبط بوده‌است که مربوط به تحقیقات تسلیحات شیمیایی و یک سایت تولید نظامی ناشناس است. یک مقام اطلاعاتی به "نیویورک تایمز" گفت اسرائیل احتمالاً پشت این انفجار بوده‌است.
در ۱۱ ژوئیه سال ۲۰۲۰، یک انفجار گاز یک ساختمان مسکونی در تهران را لرزاند و یک نفر را مجروح کرد.
در ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۲۰، انفجاری در کارخانه پتروشیمی تندگویان در جنوب غربی ایران رخ داد، مقامات ایرانی گفتند که این انفجار به دلیل هوای گرم رخ داده‌است.
در ۱۳ ژوئیه سال ۲۰۲۰، یک انفجار در یک مجتمع صنعتی در نزدیکی شمال شرقی شهر مشهد رخ داد. رسانه‌های دولتی ایران اعلام کردند که این انفجار هنگامی رخ داد که یک مخزن ذخیره میعانات گازی منفجر شد و پلیس در حال بررسی علت این امر بود.
در تاریخ ۱۵ ژوئیه سال ۲۰۲۰، خبرگزاری دولتی ایران گزارش داد که حداقل هفت کشتی در بندر بوشهر سوخت بدون اینکه دلیل این حادثه را اعلام کنند.
در شیمی، واکنش آب‌گیری به واکنشی گفته می‌شود که طی آن خروج آب از مولکول یا یون واکنش دهنده رخ دهد. واکنشهای آب‌گیری، فرایندهایی متداول در شیمی محسوب می‌شوند و به واکنش معکوس آن واکنش آب‌دهی گفته می‌شود. عوامل متداولی که به‌عنوان عامل آب‌گیری یا جاذب رطوبت به‌خصوص در سنتز آلی به کار می‌روند، عبارت‌اند از سولفوریک اسید و آلومینیوم اکسید. نیاز به گرم کردن مخلوط واکنش، از مشخصه‌های اغلب واکنش‌های آب‌گیری است.
نمونه کلاسیک یک واکنش آب‌گیری، واکنش استری شدن فیشر است که شامل واکنش یک اسید کربوکسیلیک با یک الکل در حضور یک عامل آب‌گیر است:
RCOH + R′OH RCOR′ + HO
«ترولز» ترانه‌ای از رپرهای آمریکایی سیکس ناین و نیکی میناژ است که در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد. در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ نسخه جدیدی از تک‌آهنگ منتشر شد که شامل متن متفاوت از میناژ و بیس تغییر یافته‌است. این تک‌آهنگ به رتبه یک ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" رسید و به اولین تک‌آهنگ رتبه یک سیکس ناین و دومین رتبه یک میناژ تبدیل شد.
نماهنگ این ترانه در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد. این فیلم در ماه مه سال ۲۰۲۰ فیلمبرداری شد و میناژ فاش کرد که این فیلم در اتاق خواب سیکس‌ناین در حالی که هنوز در حبس خانگی بود فیلمبرداری شده‌است.
بعد از اینکه هر دو هنرمند ادعا کردند که این ویدئو در ۲۴ ساعت اول، رکورد نماهنگ برای یک آهنگ هیپ هاپ را شکسته‌است، یوتیوب این موضوع را رد کرد و بیان کرد این ویدئو فقط ۳۲٬۵ میلیون بازدید و ۶٬۴ میلیون کمتر از «گوبا» دریافت کرده‌است.
ژن فدریکو یک هنرمند گرافیک اهل آمریکا و مدیر هنری در نیویورک است.
فدریکو بیشتر به دلیل طراحی تبلیغاتی در مجله وومنز دی شناخته شده‌است. یکی از آثار شناخته شده و معروف وی طراحی حروف نگارانه او در سال ۱۹۵۳ بود که دو حرف «o» در واژه «Go out» را تبدیل به دو چرخ دوچرخه تبدیل کرده بود که زنی همراه با کودکش سوار آن است. ژن فدریکو یکی از اولین طراحانی بود که حروف را به شکل تصویر درآورد. این اثر نماینده جریان طراحی حروف به شکل فیگوراتیو و اشیاگونه شد. طراحی بسیار صریح و خلاقانه ژن فدریکو باعث شد تا با کپی رایترهای بیشتری با وی همکاری داشته باشد.
وولفگانگ برنت (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل آلمان بود.
هایدی بیبل (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲) اسکی‌باز آلپاین اهل آلمان بود.
کلاوی بیتنر (؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۸) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
برنهارد بریتین (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
گرد زینتل (؛ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
ویلفرید دیتریخ (؛ ۱۴ اکتبر ۱۹۳۳ – ۳ ژوئن ۱۹۹۲) کشتی‌گیر فرنگی و آزاد اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
دیتریخ در مسابقه جهانی ۱۹۵۷ با غلامرضا تختی در وزن فوق سنگین (۸۷+ کیلو) مبارزه کرد و ۱-صفر به پیروزی رسید در حالیکه وزن تختی ۹۲ کیلو بود و دیتریش ۱۱۵ کیلو. در رقابت‌های جهانی ۱۹۶۱ یوکوهاما با پیروزی بر الکساندر مدوید، مدال طلای فوق سنگین را به دست آورد. دیتریخ نخستین بار در سال ۱۹۵۵ قهرمان آلمان شد و در همان سال به مقام ششم کشتی فرنگی جهان رسید و آخرین بار هم در سن ۴۱ سالگی (۱۹۷۴) به مقام قهرمانی کشتی فرنگی کشورش دست یافت. او ۱۶ بار قهرمان کشتی آزاد آلمان شد و رکوردی بی نظیر از خود برجای نهاد.
اکثر حریفان دیتریخ نسبت به او خیلی سنگین تر بودند، دیتریخ سابقه اجرای فنون پرتابی نظیر سوبلس را روی آنها داشت که یکی از معروفترین آنها اجرای سوبلس (سالتو) روی کریس تیلور آمریکایی در بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ است.
سرانجام در سال ۱۹۹۲ در سن ۵۹ سالگی بر اثر عارضه قلبی درگذشت.
هورت افرتز (؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۳۸) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
اورترون اندرلاین (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل آلمان بود. او در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ اولین زنی بود که در رشته لژسواری به مدال طلا رسید.
یورگن اشرت (؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۴۱) قایقران کانو اهل آلمان بود.
کارل-هاینریش فون گرودک (؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۶ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
هلگا هازه (; – ) اسکیت‌باز سرعت اهل آلمان بود.
کارل-هاینتس هوپ (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
کورت یاراسینسکی (; – ) سوارکار پرش اهل آلمان بود.
برنهارد کنوبه (؛ ۲ مارس ۱۹۳۸ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
توماس کولر (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل آلمان بود.
پیتر کونکه (; – ) تیرانداز اهل آلمان بود.
دیتر کراوزه (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۳۶) قایقران کانو اهل آلمان بود.
ویلهلم کووایده (؛ زادهٔ ۶ ژانویه ۱۹۴۳) قایقران قایق بادبانی اهل آلمان بود.
پائول لانه (; – ) قایقران کانو اهل آلمان بود.
هانس لنک (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
یورگن لیتز (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
آلفونس لوتکه-وستهوس (; – ) سوارکار پرش اهل آلمان بود.
ماینراد میتنبرگر (; – ) قایقران کانو اهل آلمان بود.
پیتر نویزه (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۴۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
میشائیل اوبست (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
یورگن اولکه (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
ویلی پدج (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است.
گونتار پرلبرگ (؛ ۱۷ مارس ۱۹۳۵ – ۱ اوت ۲۰۱۹) قایقران کانو اهل آلمان بود.
گونتر پرلبرگ در ۱۷ مارس ۱۹۳۵ در براندنبورگ آلمان به دنیا آمد.
او با رزماری اشتاینبرچر ازدواج کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۹ در گاربسن، نیدرزاکسن، آلمان درگذشت.
گونتار پرلبرگزندگی‌نامه
بدنام یک فیلم جنایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی جوشوا کالدول است. این فیلم محصول سال ۲۰۲۰ می‌باشد. بلا تورن، جیک مانلی، امبر رایلی و مایکل سیرو از بازیگران این فیلم هستند.
این فیلم در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ توسط ورتیکال انترتینمنت منتشر شد.
داستان این فیلم دربارهٔ زن بی پروایی است که با دوست جدید خود در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنندهٔ زیادی جذب می‌کنند زمانی که دزدی‌هایشان پست می‌کنند.
هلموت رکناگل (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل آلمان بود.
اوسی ریخرت (؛ ۲۵ دسامبر ۱۹۲۵ – ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۶) اسکی‌باز آلپاین اهل آلمان بود.
هاینتس رنبرگ (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
کلاوس ریکمان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
مانفرد رولفس (؛ ۶ مارس ۱۹۳۵ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
فرانک شپکه (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
کرافت شپکه (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
میشل شویر (; – ) قایقران کایاک اهل آلمان بود.
هایدی اشمیت (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل آلمان بود.
هرمان شریده (; – ) سوارکار پرش اهل آلمان بود.
والتر شرودر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
فتح‌الله جلالی (۱۲۸۵ تفرش - اردیبهشت ۱۳۶۹) از دولتمردان دوره پهلوی و استاد دانشگاه بود.
پدرش میرزا شمس‌الدین خان فطن‌الملک دولتمرد دوران قاجار و پهلوی و پدربزرگش میرزا علی خان مستوفی آشتیانی بود. تحصیلات ابتدائی در مدرسه آلمانی و دوره متوسطه را در مدرسه آمریکایی تهران تا کلاس دهم گذراند و در سال ۱۳۰۳ برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. پس از اخذ دیپلم متوسطه به مدت هشت سال در دانشگاه‌های ماربورگ، هامبورگ، مونیخ و برلین در رشته‌های اقتصاد و حقوق درس خواند. در سال ۱۳۱۳ با پایان‌نامه‌ای در زمینه حقوق اساسی، دکترای خود را در رشته حقوق گرفت. سپس مدتی برای ادامه مطالعاتش در دانشگاه برلین ماند و در سال ۱۳۱۵ به ایران بازگشت.
جلالی پس از بازگشت به ایران و انجام دادن خدمت وظیفه به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و کار خود را در اداره عهود و عقود و جامعه ملل آغاز کرد. سپس به وزارت کشور رفت و رئیس اداره سیاسی و پس از آن، معاون اداره کل امور شهرداری‌ها شد.
فرمانداری خرمشهر و آبادان، مستشاری حقوقی و مدیرکلی در وزارت دارایی، مدیرکلی در وزارت خواربار، خزانه‌داری کل در وزارت دارایی و مدیرکلی در وزارت کار مشاغل بعدی جلالی بودند تا اینکه با تدوین نخستین برنامه توسعه هفت ساله ایران و تشکیل سازمان برنامه، در هفتم اردیبهشت ۱۳۲۹ به رأی مجلس شورای ملی به عضویت هیئت نظارت بر این سازمان انتخاب شد. این انتخاب در هشتم آذر ۱۳۳۳ تمدید شد.
فتح‌الله جلالی در دولت منوچهر اقبال وزیر کشور شد. پس از آن رئیس هیئت مدیره سازمان اتحادیه شهرداری‌های ایران شد و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی) و دانشکده بانکداری و علوم مالی و اقتصادی، دروس حکومت و تاریخ عقاید اقتصادی را تدریس می‌کرد.
جلالی دارای نشان صلیب درجه یک از دولت فدرال آلمان غربی، صلیب طلا درجه یک (شوالیه) از رئیس‌جمهور ایتالیا و نشان علمی از وزارت فرهنگ بود. او مقالاتی در "مجله حقوقی" وزارت دادگستری نوشت و دو کتاب دربارهٔ تاریخ زندگی فردریک کبیر امپراتور آلمان و تاریخ روابط ایران و شوروی ترجمه کرد. یک کتاب هم دربارهٔ عقاید اقتصادی نوشت که به چاپ نرسید.
فریتس تیدمان (؛ ۳ مارس ۱۹۱۸ – ۸ ژانویه ۲۰۰۰) سوارکار پرش اهل آلمان بود.
گئورگ توما (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۳۷) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل آلمان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت ورزشی سال آلمان و برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
فریدهلم ونتزکه (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل آلمان بود.
یواخیم ورنر (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
کلاوس زرتا (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
یوهان یوزف فاکس (؛ ج ۱۶۶۰–۱۳ فوریه ۱۷۴۱) آهنگساز اتریشی، نظریه‌پرداز موسیقی و آموزگار اواخر دوره باروک بود. او خصوصاً برای نوشتن رساله "گام به گام تا اوج" (Gradus ad Parnassum) که رساله‌ای بر کنترپوان است شناخته می‌شود. این کتاب تأثیر زیادی بر پالسترینا و چندصدایی در موسیقی رنسانس گذاشت. تقریباً تمام دوره‌های آموزشی مدرن در کنترپوان رنسانس که در برنامه‌های درسی رشته موسیقی است، تا حدی مدیون کار فاکس است.
فاکس در یک خانواده دهقان در لانگگ بای گراتس اشتایرمارک، اتریش متولد شد. در مورد اوان زندگی او اطلاعات نسبتاً کمی وجود دارد. در سال ۱۶۸۰ او در دانشگاه ژسویت پذیرش به دست آورد و استعداد آهنگ‌سازی او در آنجا آشکار شد. از سال ۱۶۸۵ تا ۱۶۸۸ او به عنوان ارگ‌زن در سنت موریتز در اینگولشتات مشغول به نواختن بود. در این دوره او مجبور به انجام سفرهایی به ایتالیا شد که تأثیر بسیار زیادی از آهنگسازانی چون کورلی و بولونزی بر آثار او گذاشت.
در دهه ۱۶۹۰ وی در وین ساکن بود و با نوشتن آهنگ‌هایی مورد توجه امپراتور لئوپولد اول قرار گرفت. این امر باعث کمک امپراتور به او شد. در سال ۱۶۹۸، لئوپولد او را به عنوان آهنگساز دربار استخدام کرد. فاکس بار دیگر به ایتالیا سفر کرد و در سال ۱۷۰۰ شروع به تحصیل در رم کرد. شاید در این دوره بود که که وی به فکر نوشتن کتابی در مورد پالسترینا و موسیقی برای نوآموزان افتاد.
فاکس تا زمان مرگ لئوپولد اول به او خدمت کرد و سپس در خدمت دو امپراتور دیگر هابسبورگ پس از آن یعنی یوزف اول، و کارل ششم درآمد. هر دوی این امپراتورها به استخدام فاکس تداوم بخشیدند. فاکس در طول این دوره به عنوان آهنگساز مشهور بود و شهرت وی تنها در اواخر قرن ۱۸ میلادی و پس از افول سبک باروک، رو به کاهش گذاشت. اگرچه موسیقی وی تا همین اواخر هرگز شنوندگان چندانی را به خود جلب نکرده بود اما تسلط وی بر کنترپوان و نظراتش که در رساله "گام به گام تا اوج (" "Gradus ad Parnassum")(۱۷۲۵) نوشته شده بود بر آهنگسازان بی شماری تأثیر گذاشت. هایدن تا حد زیادی با خواندن همین رساله، کنترپوان را آموخت و آن را به بتهوون جوان نیز توصیه کرد. موتسارت یک نسخه از این رساله داشت که خودش بر آن حاشیه نوشته بود.
"گام به گام تا اوج" یا "صعود به پارناسوس" (Gradus ad Parnassum) اثری نظری و آموزشی است که توسط فاکس به زبان لاتین در سال ۱۷۲۵ نوشته شده و توسط لورنز کریستوف میزلر در سال ۱۷۴۲ به آلمانی ترجمه شده‌است. فاکس آن را تقدیم به امپراتور چارلز ششم کرد.
این رساله به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود. در بخش اول، فاکس خلاصه‌ای نظری را در مورد تحلیل فواصل (Musica Speculativa) به عنوان تناسبی بین اعداد ارائه می‌دهد. لحن این بخش به شیوه آموزشی ساده است و به موسیقی از زاویه ای صرفاً ریاضی‌وار نگاه می‌کند که مانند آثار نظریه پردازان دوره رنسانس و یونانیان باستان است. فاکس توضیح می‌دهد که فواصل در نسبت‌های دقیق ریاضی منجر به نیم‌پردههای بزرگتر و یکم افزوده می‌شود.
آثار مرسن، سیسرون و ارسطو از جمله مراجع بفاکس در این بخش است.
بخش دوم، با نام تمرین موسیقی (Musica Pratica) است که در آن فاکس در مورد کنترپوان، فوگ، کنترپوان دوبرابر، یک مقاله مختصر در مورد سلیقه موسیقی و ایده‌های خود در مورد آهنگسازی موسیقی کلیسایی صحبت می‌کند. این قسمت به صورت گفتگو، بین یک استاد به نام آلویسیوس و یک دانش‌آموز به نام جوزف است. در ابتدا، فاکس هدف خود را اینطور بیان می‌کند: «برای اختراع روشی ساده که یک دانش آموز بتواند قدم به قدم به درجه‌های تسلط بر آهنگسازی برسد….» او همچنین اظهار می‌دارد که نظریه بدون عمل بی فایده است؛ بنابراین، کتاب او تمرین را بر تئوری ارجح می‌داند.
چاپ لاتین "گام به گام تا اوج" در سال ۱۷۲۵ تنها کتاب تئوری باقیمانده از کتابخانه شخصی آثار باخ است.
بازآرایی فاورسکی، یک واکنش آلی است که نام آن برگرفته از یک شیمی‌دان روسی به نام الکسی یوگرافویچ فاورسکی است. این بازآرایی موجب تبدیل ترکیبات آلفا-هالوکتون به مشتقات کربوکسیلیک اسیدی می‌شود. چنانچه کتون پیش‌ماده، حلقوی باشد، ترکیب پیش‌ماده در فرایند بازآرایی دچار انقباض حلقه شده و در نهایت محصولی با حلقه‌ای با یک عضو کم‌تر ایجاد می‌شود. این بازآرایی برای شروع نیاز به یک باز دارد و معمولاً برای تولید یک محصول اسید کربوکسیلیک از سدیم هیدروکسید و برای تهیه محصولاتی مانند استر یا آمید، به ترتیب از یک آلکوکسید یا یک آمین استفاده می‌شود. ترکیبات آلفا و آلفا'-دی‌هالوکتون چنان‌چه تحت شرایط بازآرایی فاورسکی قرار داده شوند، منجر به تشکیل ترکیبات کربونیلی آلفاوبتا غیراشباع می‌شوند.
باور بر این است که سازوکار واکنش از مسیر تشکیل یک انولات در سمت دور از هالوژن (سمت مقابل) به پیش می‌رود. در مرحله بعد انولات تشکیل شده با تشکیل یک حلقه موجب ایجاد یک ساختار حدواسط سیکلوپروپانون شده و سپس حلقه سیکلوپروپانون تولید شده در این مرحله، توسط یون هیدروکسید موجود در محیط که به عنوان یک هسته‌دوست عمل می‌کند، مورد حمله قرار گرفته و حلقه سیکلوپروپانی باز می‌شود. در صورت استفاده از سدیم هیدروکسید به عنوان باز، محصول نهایی یک اسید کربوکسیلیک است.
عدالت شاعرانه () یک آرایه ادبی است که در آن در نهایت به فضیلت پاداش داده می‌شود و شرارت مجازات می‌شود. در ادبیات مدرن، عدالت شاعرانه اغلب همراه با پیچیدن سرنوشت گواژه‌وار مرتبط با کرده خود شخصیت است.
حس بی‌نقص ()، که پیش از اکران، حرف آخر () نام داشت، یک فیلم انگلیسی-ایرلندی در ژانر علمی–تخیلی عاشقانه به کارگردانی دیوید مکنزی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. اوا گرین و یوان مک‌گرگور ستارگان فیلم هستند.Premiere.fr "حس بی‌نقص" نخستین‌بار در جشنواره فیلم ساندنس به روی پرده رفت و با نظرات متوسط منتقدان مواجه شد.
پرس‌آوا (به لاتین: Porsava یا Porsova) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است. پرس‌آوا ۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
کودک در ماشین است () یا به عبارت دیگر، "کودک حمل می‌شود"، پیام کوچکی است به اندازهٔ که بر روی شیشه عقب خودرو نصب می‌گردد تا هشداری باشد به سایر رانندگان مبنی بر رعایت احتیاط‌های لازم و مرسوم. ادعاهایی وجود دارد که بیان می‌دارد مرگ یک نوزاد زمینه‌ساز شکل‌گیری علامت "کودک در ماشین است" گردیده هر چند هیچگاه چنین موضوعی به اثبات نرسیده‌است. این نشان در سال ۱۹۸۵ به مقبولیت بسیار زیادی دست‌یافت. با همهٔ این احوال، در سال ۱۹۸۶ میلادی استفاده از آن به همان سرعت محبوبیت و شهرت، کاهش یافت. در همان زمان و در ایالات متحده این نشان جای خودش را به پیام‌های طنز و تقلیدی محبوب دیگر مثل "عزیزم من حوصله‌ام سر رفته!"Baby I'm Bored و مشابه آن واگذار کرد.
به دنبال درخواست و جنبش مردمی در سال ۲۰۰۵ میلادی، شرکت حمل‌ونقل برای لندن که شرکتی خدماتی در زمینهٔ شبکهٔ حمل‌ونقل عمومی با مجموع وسایل ترابری عمومی از جمله قطار سبک داکلندز، تی‌اف‌ال ریل، متروی زمینی لندن و متروی لندن است، اقدام به صدور نشان‌واره‌ای با همین مضمون "کودک حمل می‌شود" برای زنان بارداری نمود که با متروی لندن اقدام به سفرهای درون‌شهری می‌نمودند. هدف از این تمهیدات کمک به مسافران دیگر بود تا بتوانند سریعتر اقدام به شناسایی مادران باردار بنمایند و در صورت تمایل، صندلی خود را به آنها واگذار نمایند.
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Baby_button_on_board_(33808147374).jpg
پرس‌آوا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جناب دماوندی (زادهٔ ۱۲۶۴ - درگذشتهٔ ۱۳۴۲) خواننده، ردیف‌دان و منبری‌خوان دورهٔ قاجار، از زمان ناصرالدین شاه تا اوایل دورهٔ پهلوی دوم بود.https://rch.ac.ir/article/Details/9948 نخستین ضبط اذان در ایران با صدای او است.
وُوْک ( به معنای بیدار) () به عنوان یک اصطلاح سیاسی با منشأ آفریقایی-آمریکایی اشاره به آگاهی نسبت به مسائل مربوط به عدالت اجتماعی و عدالت نژادی دارد. این لفظ برگرفته از اصطلاح انگلیسی سیاه‌پوستان آمریکایی "stay woke" به معنای "بیدار ماندن" است که جنبه دستوری آن اشاره به آگاهی مستمر دربارهٔ این موضوعات دارد.
تا اواخر دهه ۲۰۱۰، ووک بیشتر به عنوان یک اصطلاح عامیانه کلی در ارتباط با سیاست‌های چپ، جنبش‌های از نظر اجتماعی لیبرال، فمینیسم، کنشگری دگرباشان جنسی و مباحث فرهنگی (با اصطلاحات "فرهنگ" ووک و "سیاست ووک" نیز استفاده می‌شود) استفاده می‌شد. این لفظ سوژهٔ میمهای اینترنتی، استفاده کنایه آمیز و انتقاد از برخی از مفسران بوده‌است. کاربرد گسترده آن از سال ۲۰۱۴، نتیجه جنبش جان سیاهان مهم است است.
کرت توماس (; زاده – درگذشته ) ژیمناست هنری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی اولین آمریکایی بود که توانست مدال طلای مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۱۹۷۸ را کسب کند.
کِنِت مک‌آلپین ( , ,؛ ۸۱۰–۱۳ فوریه ۸۵۸) که در اکثر منابع مرجع جدید به نام کِنِت اول (Kenneth I) شناخته می‌شود، پادشاه پیکت‌ها بود و طبق اسطوره ملی، اولین پادشاه اسکاتلند است. از او بعداً و پس از مرگ با نام مستعار «فاتح» (An Ferbasach) یاد می‌شد.Skene, "Chronicles", p. 83. او سرسلسله پادشاهانی شد که گاهی به نام «فرزندان کِنِت» (Clann Chináeda) از آن‌ها یاد می‌شود و از سده نهم تا اوایل سده یازدهم میلادی بر اسکاتلند حکم راندند.
پیت لاتزو (اول اوت ۱۹۰۲ – ۷ ژوئیه ۱۹۶۸) ملقب به کلانسی جوان یک بوکسور سنگین وزن آمریکایی و دارنده عنوان سنگین وزن جهان بود که از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۷ در مسابقات جهانی، در دسته سنگین وزن مبارزه میکرد.
لاتزو در ۲۰ مه ۱۹۲۶ در مقابل ۱۲۰۰۰ نفر تماشاگر در اسکرانتون، پنسیلوانیا، میکی والکر (Mickey Walker) مدعی قهرمانی سنگین وزن جهان را در راند دهم شکست داد. او در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۲۶ در نیوآرک، نیوجرسی بوکسور یهودی ویلی هارمون (Willie Harmon) را در راند پنجم ناک اوت کرد. این نخستین باخت هارمون با ناک اوت بود. لاتزو در ۹ ژوئیه سال ۱۹۲۶ به عنوان یکی از آخرین دفاع های خود از عنوان سنگین وزن، در مقابل ۲۲۰۰۰ نفر تماشاگر جورجی لوین (Georgie Levine) را در راند چهارم با ناک اوت شکست داد و عنوان قهرمان سنگین وزن جهان را به خود اختصاص داد.
در ۳ جوت ۱۹۲۷ عنوان قهرمانی سنگین وزن را به جو داندی (Joe Dundee) واگذار کرد. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۲۷ از بوکسور سیاه پوست تایگر فلاورز (Tiger Flowers) باخت.در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۸ با جیمز جی برادک مدعی قهرمانی سنگین وزن به رقابت پرداخت.
لاتزو پس از بازنشستگی در حومه شهر آتلانتیک سیتی، در مارگات، نیویورک اقامت گزید.او در دوران بازنشستگی خود تا زمان مرگش به شغل مشغول بود. وی چهره ای برجسته در نیوجرسی بود. او با کاترین مک هیل که دارای یک دختر بود، ازدواج کرد.
وی در ژوئیه سال ۱۹۶۸ در بیمارستان سیتی آتلانتیک پس از عمل جراحی مثانه و کیسه صفرا درگذشت. او هنگام مرگ تنها شصت و شش سال داشت. مراسم تشییع جنازه وی در ۱۱ ژوئیه در اسکرانتون، کلیسای مقدس (تسبیح) پنسیلوانیا انجام شد و در گورستان کلیسای جامع این شهر دفن شد.
هربرت اف. «هرب» لوبالین طراح گرافیک اهل آمریکا است. از او با نام نابغه حروف نگاری زمانه خودش یاد می‌شود. او مجلات معروفی چون آوانگارد، اروس و فکت همکاری داشته‌است. با رایج شدن چاپ نوری حروف یا اصطلاحاً فتوتایپ، لوبالین از افراد تأثیرگذاری بود که توانست قوانین کهنه صفحه آرایی و تایپ فیس را بشکند. از تایپ فیس‌های معروف او می‌توان به آوانگارد اشاره کرد.
هرب لوبالین دارای دستاوردهای زیادی شامل لوگو، پوستر، طراحی بسته‌بندی و تبلیغات است اما شاخه‌ای که او را شناخته شده کرد، تایپوگرافی‌های اوست. از او با نام نابغه و پدر تایپوگرافی عصر مدرن یاد می‌شود. در سبک مدرسه نیویورک در سال ۱۹۵۰ روند تایپوگرافی‌های فیگوراتیو و تلفیق عکس و حروف در حال گسترده شدن بود اما این لوبالین بود که به این سبک وحدت بخشید و آن را به سبکی واحد تبدیل کرد.
از نگاه لوبالین حروف شباهتی به یک تصویر بصری داشتند نه صرفاً شکلهایی برای خوانش. از این رو برای جلو بردن اهداف خودش بسیاری از قواعد طراحی حروف را کنار نهاد. لوبالین حروف را نه ابزاری به شدت هنری و نه ابزاری به شدت صنعتی شده صرفاً برای خوانش می‌دید و حروف را وسیله‌ای برای تشکیل یک مفهوم بصری و معنی انتزاعی در ذهن می‌پنداشت. روند کار او تا جایی پیش رفت که سبک کاری او به سبک تایپوگرام تبدیل شد. در این سبک مفهوم و فرم بصری در وحدتی غیرقابل جدا شدن تبدیل می‌شدند گویی که کلمه از وجه‌های مختلف معانی رو القا می‌کردند.
با رایج شدن فتوتایپ در آمریکا لوبالین خصوصیات بسیار انعطاف‌پذیر آن را درک کرد چراکه در قبل از آن دشواری‌های زیادی برای اصلاح حروف سخت فلزی داشت اما با وجود فتوتایپ حروف راحت تر اصلاح و تغییر می‌کردند. برای مثال او در صفحه آرایی برخی از متنها را به هم فشرده می‌کرد یا تناسب ثابتی که در تایپ‌فیسهای فلزی وجود داشت را به راحتی تغییر می‌داد. او در پاسخ به انتقادی که از او به دلیل ناخوانایی حروفش به دلیل فشردگی شده بود اینگونه جواب داد: «گاه باید به سبب تأثیر کار با خوانایی آن کنار آمد.»
«دوباره تنها (طبیعتاً)» ترانه‌ای از گیلبرت اوسالیوان خواننده/ترانه‌سرای اهل ایرلند است. این قطعه که اولین‌بار در سال ۱۹۷۲ منتشر شد، آهنگ امضای سالیوان به‌شمار می‌آید.
«دوباره تنها» که در زمان انتشارش در ایالات متحده برای ۶ هفتهٔ متوالی شمارهٔ ۱ بیلبورد هات ۱۰۰ بود، یکی از ۲۰ ترانهٔ پرفروش دههٔ ۷۰ میلادی آمریکاست.
این قطعه در پانزدهمین مراسم جایزه گرمی (۱۹۷۳) نامزد دریافت ۲ جایزهٔ «بهترین ضبط سال» و «بهترین ترانهٔ سال» بود.
«دوباره تنها» یک بالاد درون‌نگر است و از زبان مردی روایت می‌شود که پس از آن‌که عروسش او را در محراب کلیسا رها کرده، دارد به خودکشی فکر می‌کند. در ادامهٔ ترانه راوی تعریف می‌کند که در زمان مرگ پدر و مادرش چقدر اندوهگین بوده و هر بار چقدر احساس تنهایی می‌کرده‌است. او در میانهٔ شرح مصیبت‌هایش می‌گوید کاملاً در مورد خدا و شفقتش به شک افتاده و می‌پرسد اگر او واقعاً وجود دارد، چرا من را رها کرده‌است؟
«دوباره تنها» ساختاری ساده و تنظیمی خلوت با سازهای بادی، زهی و گیتار آکوستیک دارد. به‌نظر می‌رسد سالیوان بیش از آن‌که بخواهد یک شاهکار موسیقایی خلق کند، پی آن بوده داستان تلخ و ناگوارش را خیلی صریح و راحت تعریف کند.
این ترانه تا به امروز حداقل ۱۰۰ بار توسط خوانندگان دیگر از جمله آنیتا برایانت، سارا وان، جانی متیس، شرلی بسی و نیل دایمند اجرا شده‌است. التون جان با همراهی پت شاپ بویز نسخه‌ای از «دوباره تنها» را اجرا کرده‌اند و دایانا کرال با مایکل بوبله.
یوزف لامکا (؛ ۱۲ نوامبر ۱۹۳۱–۶ ژوئیه ۲۰۰۹) یک اَنیماتور، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و هنرمند اهل جمهوری چک بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "کاتیا و اشکوبانک" و "پت و مت" اشاره نمود.
سالیوس ورنلیس (به لیتوانیایی: Saulius Skvernelis؛ زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۰) یک سیاستمدار اهل لیتوانی است که از سال ۲۰۱۶ نخست‌وزیر لیتوانی بوده‌است. او همچنین عضو سیماس است. پیش از این او به عنوان کمیسر پلیس خدمت می‌کرد و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ وزیر کشور لیتوانی بود.
جایزه هزاره "بیلبورد" در سال ۲۰۱۱ برای شناخت خوانندگان موسیقی و مشارکت‌هایشان در صنعت موسیقی تأسیس شد. دریافت کننده این جوایز نیز در این مراسم اجرا می‌کند. علاوه بر این، جایزه هزاره "بیلبورد" هر ساله اهدا نمی‌شود.
پاول مارک (؛ ۱۷ مارس ۱۹۴۹) یک نویسنده و تاریخ‌نگار اهل جمهوری چک است که در حوزهٔ تاریخ فرهنگی و تاریخ مدرن تخصص دارد.
ادگار دوتکا (؛ ۲۱ مه ۱۹۴۱) یک نویسنده، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و استاد دانشگاه اهل جمهوری چک است.
آنتونیو گاندوزیو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ما هفت خواهر بودیم" اشاره کرد.
طلیعه کامران (زادهٔ ۱۳۰۹ – درگذشتهٔ ۲۴ اسفند ۱۳۹۵) نوازندهٔ سنتور، نقاش و شاعر اهل ایران بود. به او لقب «مادر سنتورنوازی قدیم ایران» داده‌اند.
طلیعه کامران در سال ۱۳۰۹ در تهران متولد و در خانواده‌ای اهل هنر متولد شد. پدر او ویلن می‌نواخت و از شاگردان حسین‌خان اسماعیل‌زاده بود و مادرش نیز، هم با موسیقی آشنا بود و هم به نقاشی مشغول بود. در کودکی، حبیب سماعی که از دوستان پدر طلیعه کامران بود، آموزش سنتور نوازی او را به عهده گرفت. حبیب سماعی از حدود سال ۱۳۲۱، هر دو هفته به آموزش وی می‌پرداخت. او از سال ۱۳۲۶ نزد دیگر شاگر حبیب سماعی، مرتضی عبدالرسولی به تکمیل آموزه‌های خود پرداخت. طلیعه کامران همچنین، فراگیری ضربی‌های قدیمی و تجربهٔ همنوازی را نزد حسین تهرانی آموخت. حسین تهرانی او را به روح‌الله خالقی معرفی نمود و پس از آن، بخشی از کنسرت‌های انجمن موسیقی ملی به همنوازی سنتور طلیعه کامران و تمبک حسین تهرانی اختصاص یافت. روح‌الله خالقی در سفری به روسیه، بخشی از اجرای ضبط شدهٔ او در دستگاه همایون را به عنوان نمونهٔ هنر بانوان موسیقی‌دان ایران، به آن کشور عرضه نمود. در اواخر دهه ۱۳۲۰ طلیعه کامران با توصیهٔ روح‌الله خالقی، به آموختن نت موسیقی نزد وی و پس از آن نزد ابوالحسن صبا پرداخت. او در حدود سال‌های ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵، بخشی از آموخته‌های خود از حبیب سماعی شامل: دستگاه شور، آواز ابوعطا، آواز بیات اصفهان و دستگاه چهارگاه را نت‌نویسی کرد که بعدها در قالب کتاب "بخش‌هایی از ردیف حبیب سماعی به روایت طلیعه کامران" منتشر شد.
او همچنین در نقاشی نیز فعالیت نمود و با تشویق مادرش به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و لیسانس نقاشی گرفت. وی نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۳۴۷ در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزار نمود. او به منظور تکمیل آموخته‌های خود در زمینهٔ نقاشی به پاریس و رم سفر کرد. آثار نقاشی او در ابتدا تحت تأثیر کمال‌الملک بود اما به مرور به آثار مدرن گرایش پیدا کرد. وی ۱۱ نمایشگاه انفرادی برگزار کرد و در ۴۲ نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از ایران شرکت نمود.
طلیعهٔ کامران در زمینهٔ شعر نیز به فعالیت پرداخت. بخش از اشعار او در کتابی با عنوان "بی‌نهایت، نهایت" در سال ۱۳۸۳ منتشر شد.
از جمله آثار هنری طلیعهٔ کامران در حیطهٔ موسیقی، به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
طلیعهٔ کامران به دلیل ابتلا به سرطان، مدتی در بیمارستان بستری بود. او در ۲۴ اسفند سال ۱۳۹۵ در تهران درگذشت. مراسم تشییع پیکر طلیعهٔ کامران در ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ از مقابل موزهٔ هنرهای معاصر تهران برگزار شد و پیکر او در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.