moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ابوعنان فارس (؛ ۱۳۲۹ – ۱۰ ژانویه ۱۳۵۸) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۸ میلادی بود.
ابوزیان محمد دوم (؛ ۱۳۳۸ – ۱۳۶۶) سلطان مرینیان مراکش در سال ۱۳۵۸ و همچنین از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ میلادی بود.
ابوبکر دوم المرینی (; نامشخص – ۱۳۵۹) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ میلادی بود.
ابوسالم ابراهیم بن علی (؛ ۱۳۳۵ – ۱۳۶۱) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ میلادی بود.
ابوعمر تاشفین بن علی (؛ ۱۳۲۹ – ۱۳۶۲) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۲ میلادی بود.
عبدالعزیز یکم مراکش (؛ ۱۳۴۹ – ۱۳۷۲) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۲ میلادی بود.
محمد سوم مراکش (؛ ۱۳۶۸ – ۱۳۷۴) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ میلادی بود.
ابوالعباس احمد (; نامشخص – ۱۳۹۳) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۴ میلادی بود.
ابوالعباس احمد
ابوفارس موسی (; نامشخص – ۱۳۸۶) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ میلادی بود.
محمد چهارم مرینیان (; نامشخص – ۱۳۸۷) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷ میلادی بود.
عبدالعزیز دوم (؛ ۱۳۷۵ – ۱۳۹۶) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ میلادی بود.
ابوعامر عبدالله بن احمد (؛ ۱۳۷۸ – ۱۳۹۸) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۸ میلادی بود.
عثمان سوم مراکش (؛ ۱۳۸۳ – ۲۱ اکتبر ۱۴۲۰) سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۲۰ میلادی بود.
عبدالحق دوم (؛ ۱۴۱۹ – ۱۴ اوت ۱۴۶۵) آخرین سلطان مرینیان مراکش از سال ۱۴۲۰ تا ۱۴۶۵ میلادی بود.
وی پس از کشته شدن پدرش عثمان سوم مراکش تنها با یک سال سن به سلطنت رسید، ابوزکریا یحیی الوطاسی حاکم سلا عبدالحق را به‌عنوان سلطان و خود را نایب السلطنه و وزیر اعظم معرفی کرد، این تصمیم باعث تنش و نزاع در مراکش شد، با این حال در سال ۱۴۲۳، نایب السلطنه ابوزکریا الوطاسی به عنوان حاکم مؤثر دولت ظاهر شد.
هنگامی که عبدالحق در سال ۱۴۳۷ به بلوغ رسید، ابوزکریا حاضر به کناره‌گیری از سلطنت نشد و وی سعی در افزایش قدرت خود کرد. در سال ۱۴۴۸ پس از مرگ [ابوزکریا برادرزاده اش علی بن یوسف جانشین و سپس پسر ابوزکریا، یحیی بن ابی زکریا، در سال ۱۴۵۸ جانشین علی بن یوسف شد.
اگر چه عبدالحق اسماً سلطان بود، اما هیچ قدرتی نداشت. او در سال ۱۴۶۵ در جریان انقلاب مراکش ۱۴۶۵ به قتل رسید.
ریکاردو خورخه لوز هورتا یا به اختصار ریکاردو هورتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالاگا و باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، زیر ۲۳ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده‌است.
ریکاردو برادر بزرگ‌تر دیگر بازیکن براگا، آندره هورتا است.
لوکاس مینیرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاپه‌کوئنزه اشاره کرد.
یوجنیو پیزوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مکزیک بازی کرده‌است.
او بخشی از فهرستی بود که در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال کونکاکاف ۲۰۱۹ شرکت کرد، جایی که مکزیک قهرمان مسابقات شد. او در تیم منتخب مسابقات قرار گرفت.
او کاپیتان تیمی بود که در جام جهانی زیر ۱۷ سال ۲۰۱۹ شرکت کرد. او با نایب قهرمانی مقابل برزیل، توپ برنز مسابقات را به دست آورد. او در تیم منتخب فرانس فوتبال برای این مسابقات حضور داشت.
پیزوتو اصالتی ایتالیایی دارد که به او اجازه می‌دهد برای تیم ملی ایتالیا و همچنین تیم ملی مکزیک که در مکزیک به دنیا آمده بازی کند. پدرش اهل ایتالیا و مادرش اهل مکزیک است.
یوری خوزه پیکانسو مدیروس (به ؛ زادهٔ ) که عموماً با نام یوری مدیروس شناخته می‌شود بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر برای باشگاه براگا بازی می‌کند.
او در لیگ برتر پرتغال بیش از ۱۰۰ بازی و ۳۰ گل برای اسپورتینگ سی‌پی و براگا و همچنین قرضی به اروکا، موریرنز و بوآویشتا به دست آورد. او همچنین دوره‌های کوتاهی را در ایتالیا، لهستان و آلمان سپری کرد و با براگا برنده مسابقه جام حذفی فوتبال پرتغال ۲۱–۲۰۲۰ شد.
مدیروس برای تیم‌های جوانان پرتغال ۵۶ بازی و شش گل به ثمر رسانده‌است.
مدیروس در دو دوره مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا با پرتغال شرکت کرد. در سال ۲۰۱۵، او چهار بازی به عنوان یار جایگزین در نایب قهرمانی بازی کرد.
مدیروس همچنین توسط روی خورخه مربی تیم المپیک پرتغال برای بازی دوستانه مقابل مکزیک در ۲۸ مارس ۲۰۱۶ انتخاب شد. او ماه‌ها بعد برای تیم نهایی مسابقات المپیک ریو نادیده گرفته شد.
لئوناردو بوتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال و زیر ۱۸ سال پرتغال بازی کرده‌است.
لئوناردو بوتا پس از رشد در رده‌های جوانان و تیم دوم براگا، اولین بازی حرفه‌ای خود را برای این باشگاه در ۱۲ فوریه ۲۰۲۲ انجام داد و در دقیقه ۵۶ از پیروزی ۲–۱ خانگی در لیگ برتر فوتبال پرتغال مقابل باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا جایگزین برونو رودریگز شد.
بوتا یک ملی پوش جوان برای پرتغال است و در فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ با تیم زیر ۱۷ سال بازی کرد.
لئوناردو در خانواده‌ای با تبار آنگولایی به دنیا آمد. وی برادر کوچک‌تر فوتبالیست حرفه‌ای آئورلیو بوتا است.
ادواردو شورله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
شورله بازیکن تیم‌های ملی پایه پرتغال است که بازیکن زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال پرتغال بوده‌است.
فابیانو جاشوا د سوزا سیلوا معروف به فابیانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
فابیانو محصول جوانان باشگاه‌های برزیلی پیناپلونز و لیننز است، سپس در سال ۲۰۱۸ به آکادمی جوانان براگا در پرتغال پیوست.او اولین بازی حرفه ای خود را با براگا در برد ۴–۰ لیگ برتر مقابل آوس در ۴ ژوئیه ۲۰۲۰ انجام داد.
او فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ را به صورت قرضی با آکادمیکا گذراند.
هرنانی اینفانده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۰، اینفانده اولین بازی بزرگسالان خود را در دسته سوم فوتبال پرتغال برای براگا B انجام داد و در پیروزی ۳ بر صفر مقابل براگانسا گلزنی کرد. سال بعد، او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای تیم اصلی انجام داد و به عنوان یار تعویضی در شکست مقابل رم در لیگ اروپا وارد زمین شد.
ویتور مانوئل کاروالیو اولیویرا مشهور به
ویتینیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است.
دومینگوس آندره ریبیرو آلمیدا که بیش‌تر با نام آندره آلمیدا شناخته می‌شود(؛ زادهٔ )، بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Portugal national under-15 football team، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال، و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده‌است.
آلمیدا در گیماریش، استان مینهو متولد شد، قبل از تولد ۱۰ سالگی خود به آکادمی فوتبال ویتوریا پیوست. در ۶ اوت ۲۰۱۶، در حالی‌که فقط ۱۶ سال داشت، اولین بازی خود را در بزرگسالان برای تیم دوم ویتوریا گیمارش در سگوندا لیگا انجام داد و در باخت ۲ بر ۱ مقابل سانتاکلارا ۷۷ دقیقه به میدان رفت.
آلمیدا در اولین بازی خود در لیگ برتر فوتبال پرتغال با تیم اصلی در ۱۸ اوت ۲۰۱۹، در تساوی خانگی ۱–۱ با بواویشتا به میدان رفت. او اولین گل خود را در رقابت در ۸ سپتامبر، در بازی خارج از خانه مقابل ریوآوه به ثمر رساند.
ریچل ان «رِی» موریس ، (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۹۲)، خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. او اولین آلبوم خود را با نام "Unguarded" در سال ۲۰۱۵ منتشر کرد. دومین آلبوم او، "Someone Out There"، در ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد.
موریس در بلکپول، لنکاوی، انگلستان به دنیا آمد، در چهار سالگی شروع به نواختن پیانو کرد. او در مدرسه سنت جورج تحصیل کرد و سپس در کالج کاردینال نیومن در پرستون، لنکاوی، در رشته موسیقی و نمایش در سطح A تحصیل کرد. او به عنوان پیشخدمت در زمین بلکپول اف سی کار کرده‌است.Savage, Mark (29 January 2015). "Rae Morris: The pop star who wanted to be a waitress". "BBC News: Entertainment & Arts".
موریس با فرایرز، تهیه‌کننده موسیقی، ازدواج کرده‌است.
برادرش ویلیام با لوسی رز، خواننده و ترانه سرای انگلیسی ازدواج کرده‌است.
در ۲۶ می ۲۰۲۱، موریس در حساب اینستاگرام خود اعلام کرد که اولین فرزند خود و فرایرز را باردار است.
دختر آنها، مارلا، در ژوئن ۲۰۲۱ به دنیا آمد.
پاتریک د اولیویرا ویرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
در ۱۶ اوت ۲۰۱۵، پاتریک قراردادی دو ساله با ماریتیمو در پرتغال امضا کرد که در آن تیم ۷۱ بازی کرد و یک گل در دو فصل به ثمر رساند. در ژوئیه ۲۰۱۷، او با قهرمان پرتغال، بنفیکا قرارداد امضا کرد.
ویلا ورد (به پرتغالی: Vila Verde) یک منطقهٔ مسکونی در پرتغال است که در منطقه براگا واقع شده‌است. ویلا ورد ۲۲۸٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد.
اوروش درنوویچ ( ; ۱۹۱۱ – ۲۹ مه ۱۹۴۴) یک فرمانده نظامی صرب‌های بوسنیایی در منطقه مرکزی بوسنی کشور دست نشانده فاشیست معروف به دولت مستقل کرواسی (ان دی ایچ) به رهبری اوستاها در طول جنگ جهانی دوم بود. پس از اینکه درنوویچ در مقاومت در برابر اوستاشها در کنار شورشیان تحت رهبری کمونیست‌ها متمایز شد، به پارتیزان‌های تحت رهبری کمونیست‌ها خیانت کرد و شروع به همکاری با اوستاش‌ها، ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها علیه آنها کرد.
پس از تهاجم محور به رهبری آلمان به یوگسلاوی در آوریل ۱۹۴۱، اوستاش‌ها سیاست‌های نسل‌کشی را علیه صرب‌ها، یهودیان و روم‌های ان دی ایچ اجرا کردند. درنوویچ به پارتیزان‌ها پیوست و در قیام اولیه علیه دولت ان دی ایچ با تصرف شهر مرکونجیک گرادا در اوت ۱۹۴۱ متمایز شد. او سپس به فرماندهی گردان سوم " پتار کوچیچ " در مرکز بوسنی منصوب شد و به عنوان معاون فرمانده یگان سوم کراینا منصوب شد.
درنوویچ که یک ناسیونالیست صرب با دیدگاه‌های ضد مسلمان و ضد کروات بود، سرانجام به پارتیزان‌ها خیانت کرد و در کنار چتنیک‌های ناسیونالیست سلطنتی و صرب قرار گرفت، که ایدئولوژی آنها بیشتر با ایدئولوژی او مطابقت داشت. در آوریل ۱۹۴۲، درنوویچ پس از شکست واحدهایش توسط پارتیزان‌ها به بانیا لوکا گریخت. در آنجا بنا به ضرورت نظامی و سیاسی، با حزب دمکرات ملی علیه پارتیزان‌ها ائتلاف کرد.
درنوویچ بعداً شروع به همکاری با ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها علیه پارتیزان‌ها کرد و تا زمان فوتش در بمباران متفقین در بانیا لوکا در مه ۱۹۴۴ به این کار ادامه داد. علیرغم همکاری گسترده او با محور، یک خیابان بانیا لوکا به نام او نامگذاری شده‌است، و در جمهوری صربسکا، نهادی با اکثریت صرب در بوسنی و هرزگوین، اقدامات چتنیک‌های او تجلیل شده و با اقدامات پارتیزان‌ها برابری می‌شود.
جشن و بازپروری چتنیک‌هایی مانند درنوویچ توسط سازمان جامعه مدنی کمیته هلسینکی برای حقوق بشر به عنوان منعکس کننده یک «جامعه به شدت بیمار» مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
اوروش درنوویچ ( ) در سال ۱۹۱۱ در سیتنیکا، ریبنیک، در نزدیکی کوه مانیاچا در کاندومینیوم بوسنی و هرزگوین، اتریش-مجارستان به دنیا آمد. او به مدرسه در Mrkonjić Grad رفت و کالج معلمان را در سارایوو به پایان رساند.
پس از فارغ‌التحصیلی، استاد مدرسه باراچی، در نزدیکی بانیا لوکا، در منطقه بوسانسکا کراجینا در بوسنی در جایی که به پادشاهی یوگسلاوی تبدیل شده بود، شد. قبل از شروع جنگ جهانی دوم، او در ارتش سلطنتی یوگسلاوی (، وی کی جی) مدرسه آموزش افسران ذخیره در بیلکا، و در ذخیره وی کی جی خدمت می‌کرد.
پس از تهاجم خود به یوگسلاوی در آوریل ۱۹۴۱، آلمان‌ها یک دولت دست نشانده محور به نام دولت مستقل کرواسی ایجاد کردند ( , NDH)، که توسط اوستاش اداره می‌شود. مدت کوتاهی پس از ایجاد آن، قیام‌های عمدتاً خود به خودی در سراسر ایالت شروع شد که ناشی از سیاست‌های نسل‌کشی توسط اوستاش‌ها علیه صرب‌ها، یهودیان و روم‌ها بود.
در ۴ ژوئیه، در پی تهاجم محور به اتحاد جماهیر شوروی، حزب کمونیست یوگسلاوی ( , کی پی جی) تصمیم گرفت برای همبستگی با شوروی یک قیام عمومی علیه نیروهای اشغالگر در سراسر یوگسلاوی به راه بیندازد و یک شورش تمام عیار در ۲۷ جولای در بوسنی آغاز شد. این شامل قیام‌های محلی در بوسنی کراجینابود که در سراسر ان دی ایچ گسترش یافت، اما سازمان کی پی جیدر ابتدا به جای رهبری شورش، در قیام‌های مردمی از بین رفت.
در ۲۹ اوت، درنوویچ با برنامه‌ریزی و رهبری برای تصرف مرکونجیچ گراد توسط شورشیان متمایز شد، اما زمانی که شهر توسط نیروهای ان دی ایچ بازپس گرفته شد، کی پی جی او و سربازانش را به دلیل نظم ضعیف و شوونیسم ضد مسلمان آنها سرزنش کرد. . در ماه سپتامبر، چهار گردان از مبارزان در منطقه ریبنیک، جانج و پلیوا تشکیل شد. یکی از آنها، گردان سوم " پتار کوچیچ "، تحت فرماندهی درنوویچ بود که بر خلاف سایر فرماندهان گردان در منطقه، به KPJ اجازه انتصاب کمیسرهای سیاسی در گروهان خود را نداد. مرکونجیچ گراد حضور قوی کی پی جی نداشت، اما تحت کنترل نخبگان فرقه‌گرا صرب بود و به درنوویچ اجازه داد کمونیست‌های مسلمان را دستگیر کند، حتی با اعضای ارشد رهبری پارتیزان در بوسانسکا کراجینا مقابله کند.
در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۱ در کنفرانس پارتیزان در ستولیکه در سرزمین اشغالی صربستان توسط آلمان، رهبری تصمیم گرفت سازمان نظامی خود را در سراسر یوگسلاوی اشغالی استاندارد کند. در ماه‌های اکتبر و نوامبر، سه گروه از واحدهای موجود مانند گردان سوم «پتار کوچیچ» در بوسنی کراجینا تشکیل شد و درنوویچ به عنوان معاون فرمانده یگان سوم کراجینا مسئول عملیات در قلمرو مرکزی بوسنی منصوب شد. صرب‌های این منطقه همدردی‌های شدید چتنیک / صرب-شوونیستی داشتند. چتنیک‌ها یک جنبش چریکی صرب-شوونیستی بودند که ظاهراً توسط درازا میهایلوویچ رهبری می‌شد. از ۳۴ گروهان در این گروه، تنها ۱۳ گروه دارای سازمان KPJ، تنها ۱۱ دارای فرماندهان اعضای کی پی جی تنها ۱۸ دارای یک کمیسر سیاسی بودند. بسیاری از فعالان کی پی جیدر منطقه مسلمان یا کروات بودند که به راحتی توسط انبوه طبقه که عمدتاً دهقانان صرب شوونیست بودند پذیرفته نمی‌شدند. درنوویچ خود نماینده اصلی ایدئولوژی چتنیک در مرکز بوسنی بود. این ایدئولوژی محدود شامل ناسیونالیسم افراطی صرب بود، و انحرافی متمرکز بر ایجاد صربستان بزرگ و ضد کروات بود، ضد مسلمانان، سلطنت طلب، و ضد کمونیست. خود درنوویچ مسلمانان و کروات‌ها را تحقیر می‌کرد، اما «به اندازه کافی دیپلمات بود تا در صورت لزوم احساسات خود را کنترل کند». در ماه اکتبر، رهبری یگان سوم کراجینا با جلب موافقت رئیس برای مشارکت دادن پنج مرد مسلح به این گروه، تلاش کرد تا روستای مسلمان کرلژنی را به دست آورد. هنگامی که رئیس از معامله سرپیچی کرد، بخش عمده ای از گروه به روستا حمله کردند و بقیه گروه مجبور شدند از سوزاندن و غارت آن توسط افراد درنوویچ جلوگیری کنند.
در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۱، در جلسه ای با رهبری یگان سوم کراینا، درنوویچ از همکاری با نیروهای اشغالگر ایتالیایی بر این اساس که ایتالیایی‌ها از صرب‌ها در برابر اوستاش‌ها محافظت می‌کردند، حمایت کرد. این مورد توسط اعضای ارشد KPJ رد شد، اما آنها در موقعیتی نبودند که او را مجبور به ترک این ایده کنند. در همان جلسه، درنوویچ از اعزام گردان سوم «پتار کوچیچ» به نبرد با ایتالیایی‌ها خودداری کرد. تحت فشار، او موافقت کرد که اگر ایتالیایی‌ها از قلمرو او حرکت کنند، به گردان‌های همسایه مشاوره دهد. در عوض، رهبری یگان سوم کراینا موافقت کرد که درنوویچ بتواند از نیروی خود به عنوان «گروه نظامی-چتنیک» یاد کند. در ۱۰ دسامبر، اعضای ارشد KPJ از یگان سوم کراینا به این نتیجه رسیدند که ۵۰ درصد از کارکنان فرماندهی آنها از نقش رهبری KPJ در قیام حمایت نمی‌کنند. رهبری پارتیزان بوسانسکا کراجینا بعداً مشاهده کرد که رهبران یگان سوم کراجینا هیچ تلاشی برای حذف عناصر چتنیک از صفوف آن یا متوقف کردن تحریکات صرب-شوینیست آنها انجام نداده‌اند.
در اوایل فوریه ۱۹۴۲، درنوویچ در کنفرانسی که قرار بود گردان هفتم گلاموچ را که خود را «چتنیک» اعلام کرده بود، به ساختار پارتیزانی بازگرداند، نقش رهبری را بر عهده گرفت. درنوویچ برای طرف چتنیک بحث کرد و به همراه هوادارانش از جلسه اخراج شد و گردان هفتم گلاموچ به گروه پارتیزان بازگشت. در ۶ فوریه، جلسه ای از رهبران گردان‌های ۱، ۲ و ۴ یگان ۳ کراجینا تشکیل شد و تصمیم گرفتند که درنوویچ را با سازماندهی حمله به پادگان ایتالیایی و اوستاشه مرکونجیچ گراد، به جنبش پارتیزانی بازگردانند. درنوویچ تحت فشار افراد درجه دار خود، رسماً در این حمله شرکت کرد، اما با اجازه دادن به ایتالیایی‌ها برای عبور از گردان او و حمله به عقب پارتیزان، از موفقیت آن جلوگیری کرد. به گفته منابع پارتیزانی، او به ایتالیایی‌ها و اوستاش‌ها هشدار داد و نقشه پارتیزان را برای آنها فاش کرد.
در پاسخ به تحریکات بسیار مؤثر طرفدار چتنیک از داخل، بسیاری از واحدهای پارتیزان به چتنیک‌ها فرار کردند. در نیمه دوم آوریل ۱۹۴۲، پارتیزان‌ها با اقدام نظامی تهاجمی علیه فراریان پاسخ دادند. واحدی که این حمله را رهبری کرد، گردان ضد چتنیک شوک گرمچ بود که در اوایل همان ماه از نیروهای کاملاً وفادار و قابل اعتماد تشکیل شد. این حمله منجر به پایان گروه چتنیک «پتار کوچیچ» درنوویچ شد و درنوویچ به اوستاشه در مرکونجیچ گراد پناه برد. در ۲۷ آوریل، او و دیگر فرماندهان شکست خورده چتنیک قراردادی را با ان دی ایچ امضا کردند. این توافقنامه دارای هشت نکته بود که شامل پایان دادن به خصومت‌ها بین چتنیک‌های اوستاش و درنوویچ، اینکه نیروهای ان دی ایچ از روستاهای صرب‌نشین در برابر پارتیزان‌ها محافظت می‌کردند، و واحدهای اوستاشی به چتنیک‌ها در جنگ با پارتیزان‌ها کمک می‌کردند. همچنین اوستاشها را ملزم می‌کرد که حقوق مذهبی و مدنی را به صرب‌های کراجینا بازگردانند. درنوویچ نیز به نوبه خود بیانیه ای صادر کرد که در آن حاکمیت ان دی ایچ را به رسمیت شناخت. مورخ انور ردزیچ استدلال می‌کند که این توافق به دلیل ضرورت نظامی و سیاسی انجام شده‌است. او می‌نویسد:
توافقات اوستاشه-چتنیک نه به دلیل تلاقی منافع ملی صربستان و کرواسی و نه به دلیل تمایل متقابل برای پذیرش و احترام بود، بلکه بیشتر به این دلیل بود که هر یک از طرفین باید مانع پیشرفت پارتیزان شوند. اوستاها و چتنیک‌ها، دو دشمن دیرینه، در زمانی که اوستاها با رسوایی سیاسی ملی در میان کروات‌ها مواجه بودند و چتنیک‌ها حمایت صرب‌ها را از دست می‌دادند، از یکدیگر کمک خواستند.
مقامات ان دی ایج معتقد بودند که اتحاد همچنین به این معنی است که چتنیک‌ها می‌توانند به براندازی واحدهای پارتیزان ادامه دهند. در ۳۰ آوریل، مقامات ان دی ایچ حق درنوویچ و سربازانش را برای مسلح ماندن برای مبارزه با پارتیزان‌ها به رسمیت شناختند. قرارداد بین ان دی ایچ و چتنیک‌های درنوویچ به زودی توسط مطبوعات اوستاش علنی شد. افکار عمومی صرب‌ها اختلاف نظر داشتند. در ماه می، درنوویچ حدود ۳۵۰ چتنیک داشت. در حدود اواسط ماه، او با یک افسر ستاد کل کرواسی در بانیا لوکا توافق‌نامه ای امضا کرد که در آن موافقت کرد با ان دی ایچ در مبارزه با پارتیزان‌ها همکاری کند.
درنوویچ به زودی به عنوان یکی از مهم‌ترین رهبران چتنیک در غرب بوسنی ظاهر شد. آن تابستان، زمانی که نظم در بخش‌های قابل توجهی از منطقه اشغال ایتالیا برقرار شده بود، درنوویچ و دیگر رهبران گروه چتنیک و سخنگویان سیاسی اصلی آن‌ها با ستاد ارتش دوم ایتالیا توسط ایتالیایی‌ها به عنوان نیروهای کمکی شناخته شدند. در اوایل تابستان، فرمانده ارتش دوم، "منصب عمومی ارتش" (سرپرست ژنرال) ماریو رواتا، اجازه تحویل اسلحه، مهمات، و تدارکات را به چتنیک‌ها داد. دیگر رهبران چتنیک در بوسنی که تا ژوئن ۱۹۴۲ با NDH ائتلاف کرده بودند شامل مانه روکویچ، برانکو بوگونوویچ، استیو راجنوویچ و مومچیلو جوجیچ بودند. سابرینا پی رامت ، دانشمند علوم سیاسی، مشاهده کرد که همکاری با NDH باید به عنوان تابعی از ترس متقابل آنها از پارتیزان‌ها تلقی شود و بر عدم اطمینان و بی‌اعتمادی همراه با آن تأکید می‌کند. تا ژوئن، چتنیک‌های درنوویچ حدود ۶۰۰ نفر بودند.
در سال ۱۹۴۳، بر اساس توصیه میهایلوویچ، توسط پادشاه تبعیدی پیتر، درنوویچ نشان ستاره کاراجورجه را دریافت کرد. پس از تسلیم ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳، درنوویچ با همکاری نزدیک چتنیک‌های خود با واحدهای محلی آلمان موافقت کرد و در پایان سال مطلع شد که واحدهای اوستاش دوباره در مناطق صرب نشین مستقر خواهند شد. در اکتبر ۱۹۴۳، تیمی از بخش آلمانی براندنبورگ به رهبری "اوبرلوتنانت" هرمان کرشنر در کنار چتنیک‌های درنوویچ در شمال غربی بوسنی شروع به کار کردند و گروه‌های شناسایی رو به جلو را عملیاتی کردند و با کشاورزان ضد کمونیست تماس برقرار کردند تا بر جنبش‌های نیروهای پارتیزانی نظارت کنند. حدود ۹۵۰ چتنیک در آن سال تحت رهبری درنوویچ خدمت می‌کردند که در اطراف مانیاچا و گلاموچ قرار داشتند. درنوویچ تا سال بعد حدود ۴۰۰ چتنیک را تحت فرمان خود داشت. درنوویچ یک چتنیک "ویوودا" (جنگ سالار) بود، و گروه چتنیک او تنها گروهی بود که اوستاشها در طول جنگ به آنها اعتماد کامل داشتند.
در ۲۹ مه ۱۹۴۴، درنوویچ در بمباران متفقین در بانیا لوکا کشته شد. قبر او در کنار کلیسای ارتدوکس صرب کلیسینا، در استریچیچی، خارج از بانیا لوکا قرار دارد. جنبش راونا گورا، که یک سازمان ملی‌گرای چتنیک صرب امروزی است، و کلیسای کلیسینا هر سال مراسمی را برای بزرگداشت اقدامات درنوویچ در سال ۱۹۴۱ ترتیب می‌دهند. خیابانی در بانیا لوکا نام او را دارد.
علی‌رغم شواهد گسترده‌ای مبنی بر همکاری او با اوستاش‌ها، ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها، اقدامات درنوویچ و اقدامات چتنیک‌های او در تاریخ رسمی جنگ جهانی دوم مورد تجلیل قرار می‌گیرد که در جمهوری صربسکا، موجودیت صرب در بوسنی و هرزگوین مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدارس در جمهوری صربسکا می‌آموزند که چتنیک‌ها نیز مانند پارتیزان‌ها بر پایه ضد فاشیستی بودند. به گفته برانکو تودوروویچ از کمیته هلسینکی برای حقوق بشر در جمهوری صربسکا، این با ایدئولوژی پست کمونیستی در اوایل دهه ۱۹۹۰ که به دنبال بازسازی جنبش‌های ملی‌گرای جنگ جهانی دوم در همه طرف‌ها برای توجیه انتقام برای جنایات گذشته و ایجاد همگونی ملی بود، مطابقت دارد. . تودوروویچ معتقد است که "اگر آینده منطقه در تجلیل و تجلیل از جنایات و جنایتکاران اوستاش و چتنیک نهفته‌است، پس ما جامعه ای واقعاً بسیار بیمار هستیم که در مسیری کاملاً اشتباه قرار گرفته‌است."
Latas & Dželebdžić 1979, p. 133.
24sata.info 21 July 2009.
Hoare 2006, pp. 258–262
Tomasevich 1975, p. 175.
"Ravnogorsko prelo na Manjači"
"Nazi collaborator monuments in Bosnia and Herzegovina"
"The Forward". Retrieved 25 September 2021
"Banjaluka: Ulice četnika umjesto heroja"
فردین صادق ایوبی (متولد ۱۳۳۱-سنندج) نقاش ایرانی است.
فردین صادق ایوبی نقاش و نویسنده ایرانی که در سال ۱۳۳۱ خورشیدی، در شهر سنندج متولد شد. پس از پایان دوران متوسطه، وارد دانشسرای هنر شد و پس از فارغ‌التحصیلی، به‌طور حرفه‌ای به نقاشی روی آورد و در سایهٔ جدیت، پشتکار و تمرین مداوم، به جمع بزرگان نقاشی ایران پیوست. او تاکنون در بیش از ۴۰ نمایشگاه داخلی و خارجی شرکت کرده‌است.صادق ایوبی مدرس دانشگاه، مؤلف و نویسنده کتب مختلف در حوزه‌های هنرهای تجسمی، شعر و مقاله بوده‌است.او همچنین نویسندهٔ بیش از ۵۰ مقالهٔ فرهنگی است که در نشریات کشوری، محلی و کردستان عراق به‌چاپ رسیده‌اند. این هنرمند در سال ۱۴۰۰ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری (دکترا) شد.
از فردین صادق ایوبی پنج اثر در موزه هنرهای معاصر تهران، ۲ اثر در موزه امام علی تهران، ۱۴ اثر در موزه جنگ با موضوع انفال، ژینوساید و بمباران شیمیایی حلبچه، ۱۲ اثر در اربیل کردستان عراق و ۸ اثر در سلیمانیه کردستان عراق نگهداری می‌شود.
اینترناتسیوناله (به قزاقی: Интернациональное، ينتەرناتسيونالنوە}} یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان مرکی واقع شده‌است. اینترناتسیوناله ۱٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد.
اینترناتسیوناله یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان اصیل، آق‌مولا واقع شده‌است. اینترناتسیوناله ۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
له ولا (به لاتین: Lewla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
لینیپیتیا (به لاتین: Linipitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
لیانولا هلاگاما (به لاتین: Liyanwela Helagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
لونوگاما (به لاتین: Lunugama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه گامپاها واقع شده‌است.
ماهیانگانا (به لاتین: Mahiyangana) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماهاوالا (به لاتین: Mahawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماهارا (به لاتین: Mahara) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماهاکومبورا (به لاتین: Mahakumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماها پاتاپولا (به لاتین: Maha Pattapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مادومانا (به لاتین: Madumana) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مادوگودا (به لاتین: Madugoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماداوالا (به لاتین: Madawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماداوالا (به لاتین: Madawala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کندی واقع شده‌است.
مادامپیتیا (به لاتین: Madampitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ماداکومبورا (به لاتین: Madakumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مادادنیا (به لاتین: Madadeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پالاوا (به لاتین: Palawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آیگستان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لرزش اساسی یا ذاتی (ET)، که لرزش خوش‌خیم، لرزش خانوادگی و لرزش ایدیوپاتیک نیز نامیده می‌شود، یک وضعیت پزشکی است که با انقباضات ریتمیک غیرارادی و شل شدن (نوسان‌ها یا حرکات انقباضی) گروه‌های عضلانی خاص در یک یا چند قسمت بدن با علت ناشناخته ظاهر می‌شود.
این عارضه معمولاً متقارن است و بازوها، دست‌ها یا انگشتان را تحت تأثیر قرار می‌دهد اما گاهی، سر، تارهای صوتی یا سایر اعضای بدن را نیز درگیر می‌کند. لرزش اساسی، یک لرزش "کنشی" (عمدی) است و هنگامی که فرد سعی می‌کند از عضلات دچار این مشکل، در حین حرکات ارادی مانند خوردن و نوشتن استفاده کند، تشدید می‌شود. لرزش اساسی، از لرزش در حال استراحت، مانند لرزش ناشی از بیماری پارکینسون، که با حرکت، ارتباطی ندارد، متمایز است.
لرزش اساسی یک اختلال عصبی پیش‌رونده و شایع‌ترین اختلال حرکتی است. شروع آن معمولاً بعد از ۴۰ سالگی است، اما ممکن است در هر سنی رخ دهد. علت این وضعیت، ناشناخته است.
در حالی‌که لرزش اساسی از بیماری پارکینسون که باعث لرزش در حال استراحت می‌شود متمایز است، با این وجود گاهی، لرزش اساسی به اشتباه به‌عنوان بیماری پارکینسون تشخیص داده می‌شود. مشخص شده‌است که برخی از بیماران، هم لرزش اساسی و هم لرزش در حالت استراحت دارند.
درمان‌های لرزش اساسی شامل داروهایی است که معمولاً به‌طور متوالی تجویز می‌شوند تا مشخص شود کدام‌یک بهترین سازش را بین اثربخشی و عوارض جانبی دردسرساز ارائه می‌کند. تزریق سم "کلستریدیوم بوتولینوم" (بوتاکس) و سونوگرافی نیز گاهی برای موارد مقاوم به داروها استفاده می‌شود.
در موارد خفیف، لرزش اساسی می‌تواند به‌صورت ناتوانی در جلوگیری از لرزش زبان یا دست‌ها، توانایی آواز خواندن فقط به‌صورت ویبراتو و دشواری در انجام کارهای کوچک و دقیق مانند نخ کردن سوزن ظاهر شود. حتی کارهای ساده‌ای مانند برش در یک خط مستقیم یا استفاده از خط‌کش، بسته به شدت بیماری می‌تواند از دشوار تا غیرممکن، متغیر باشد. در موارد ناتوان‌کننده، لرزش اساسی می‌تواند در فعالیت‌های زندگی روزمرهٔ فرد، از جمله تغذیه، لباس پوشیدن و مراقبت از بهداشت شخصی، اختلال ایجاد کند. لرزش اساسی معمولاً به صورت یک لرزش ریتمیک (۴ تا ۱۲ هرتز) ظاهر می‌شود. هر نوع استرس جسمی یا روانی باعث بدتر شدن لرزش می‌شود.
معمولاً تشخیص لرزش اساسی، بر پایهٔ دلایل بالینی انجام می‌شود. لرزش می‌تواند در هر سنی شروع شود، از بدو تولد تا سنین بالا (ترمور پیری). هر عضلهٔ ارادی در بدن، ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد اما این لرزش‌ها بیشتر در دست‌ها و بازوها و کمی کمتر در گردن (باعث لرزش سر فرد)، زبان و پاها دیده می‌شود. گاهی، لرزش دست‌ها در حالت استراحت نیز وجود دارد. لرزش در پاها ممکن است به‌عنوان لرزش ارتواستاتیک قابل تشخیص باشد.
لرزش اساسی می‌تواند همراه چندین اختلال عصبی از جمله بیماری پارکینسون و اختلالات میگرنی نیز، رخ می‌دهد.
همهٔ افراد مبتلا به لرزش اساسی، نیاز به درمان ندارند، اما بسته به شدت علائم، گزینه‌های درمانی زیادی وجود دارد. افراد مبتلا باید از مصرف کافئین و استرس اجتناب کنند. خواب کافی و با کیفیت نیز به این افراد، توصیه می‌شود.
هنگامی که علائم به مقدار زیادی برای فرد مشکل ساز باشد از درمان دارویی استفاده می شود. دارو های انتخاب اول بتابلاکر ها هستند که از بین آن ها پروپرانولول گزینه اول است و به عنوان جایگزین از نادولول و تیمولول هم استفاده می شود. آتنلولول و پیندولول موثر نیستند. داروی ضد تشنج پریمیدون هم می تواند برای درمان موثر باشد. پروپرانولول و پریمیدون فقط روی نیمی از بیماران پاسخ درمانی می دهند و حتی در این حالت هم پاسخ درمانی متوسط است.
ساری‌قشلاق (به لاتین: Sarıqışlaq) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زنگلان واقع شده‌است.
بریو کامبت فدریشن () بزرگترین بنگاه تبلیغات هنرهای رزمی ترکیبی در خاورمیانه است. این سازمان در سپتامبر ۲۰۱۶ توسط خالد بن حمد آل خلیفه تأسیس شد. دفتر مرکزی سازمان بریو کامبت فدریشن در شهر السیف، بحرین قرار دارد.
سیریل عبیدی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل فرانسه است. وی بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
شامل عبدالرحیمف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل روسیه است.
تاداو یاسودا (؛ زادهٔ ) ریکیشی، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است.
نوریفومی یاماموتو (; – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
جیان ویلانته (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
آتیلا ویگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اوکتاگون اشاره کرد.
کائول اونو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فرانسیسکو ترینالدو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جیمز ته هونا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل نیوزیلند است. وی بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
میربیک تایسوموف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاتسویوری شیباتا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است.
بن ساندرز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
آگوستو ساکای (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آنجلای سخنگو () یک اپلیکیشن بات مکالمه است که توسط
استودیوی اسلوونیایی اوت‌فیت۷ به عنوان بخشی از مجموعهٔ تام سخنگو و دوستان طراحی شده‌است. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ و ژانویهٔ ۲۰۱۲ برای آیفون، آی‌پاد، آی‌پد و در ژانویهٔ ۲۰۱۳ برای اندروید و ژانویه ۲۰۱۴ برای گوگل پلی منتشر شد. جانشین این برنامه، «آنجلای سخنگوی من» در دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد.
در فوریهٔ ۲۰۱۴، آنجلای سخنگو موضوع یک فریب اینترنتی بود که ادعا می‌کرد این برنامه کودکان را تشویق می‌کند تا اطلاعات شخصی خود را افشا کنند، که ظاهراً توسط پدوفیل‌ها برای شناسایی مکان این کودکان استفاده می‌شود. این شایعه که به‌طور گسترده در فیس‌بوک و وب‌سایت‌های مختلف منتشر شد، ادعا می‌کند که آنجلا، شخصیت اصلی بازی، با استفاده از قابلیت چت متنی بازی از کاربر اطلاعات شخصی و خصوصی او را می‌خواهد. نسخه‌های دیگر این شایعه حتی ناپدید شدن یک کودک را به این برنامه نسبت می‌دهند، یا ادعا می‌کنند که توسط یک حلقهٔ پدوفیل اداره می‌شود، در حالی که برخی تا آنجا پیش می‌روند که حتی ادعا می‌کنند که تصویر کاربر توسط دوربین سلفی موبایل ضبط می‌شود و شخصی می‌تواند در چشمان آنجلا دیده شود. این شایعه حتی توسط یوتیوبرها و حتی در صفحهٔ بررسی برنامه در فروشگاه اپل استور و گوگل‌پلی استور ادعا شده‌است که صحت دارد، حتی با وجود اینکه هیچ گزارش تأیید شده‌ای از اتفاقات مذکور وجود نداشته‌است.
اسلحه تک تیرانداز ام۲۴ M24 (SWS) یا M24 نسخه نظامی و پلیسی تفنگ رمینگتون مدل ۷۰۰ می‌باشد، ام۲۴ نام مدلی است که ارتش ایالات متحده پس از پذیرش آن به عنوان تفنگ تک تیرانداز استاندارد خود در سال ۱۹۸۸ به آن داد. سیستم سلاح M24 متشکل یک تفنگ، دوربین تلسکوپی قابل جدا شدن و سایر لوازم جانبی تشکیل شده‌است.
پیکسارت یک شرکت فناوری مستقر در میامی، فلوریدا است که مجموعه برنامه‌های ویرایش عکس و ویدئوی آنلاین با نام پیکسارت را به‌همراه یک شبکهٔ اجتماعی خلاقیت‌محور توسعه می‌دهد. این پلتفرم به کاربران این امکان را می‌دهد تا عکس‌ها و ویدئوها را دریافت کرده و ویرایش کنند، به‌شکل لایه‌ای نقاشی کنند و تصاویر را در پیکسارت و سایر شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارند. این مجموعه یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های جهان است که طبق گزارش‌ها در ۱۸۰ کشور جهان بیش از ۱ میلیارد بار بارگیری شده‌است. این برنامه وابسته به پیکسل نیست و برداری است و کیفیت خود را از دست نمیدهد
این شرکت در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
پیکسارت در نوامبر ۲۰۱۱ توسط کارآفرین ارمنی یوهانس آوویان و برنامه‌نویسان ارمنی آرتاوزد محرابیان و میکائیل واردانیان پایه‌گذاری شد. پایه‌گذاران این شرکت اولین برنامه پیکسارت را به‌عنوان یک ابزار مستقل برای کمک به افراد در تغییر عکس روی تلفن همراه خود توسعه دادند و قابلیت‌های بیشتر نیز به مرور زمان به این برنامه اضافه شد. نسختین برنامهٔ پیکسارت در نوامبر ۲۰۱۱ بر روی دستگاه‌های اندرویدی راه‌اندازی شد.
در ژانویهٔ ۲۰۱۳، پیکسارت برای آی‌اواس تلفن‌های همراه آیفون منتشر شد. در ماه مه نیز این برنامه بر روی دستگاه‌های آی‌پد عرضه شد. در اواخر ۲۰۱۳، ویرایشگر عکس پیکسارت برای ویندوز فون نیز در دسترس قرار گرفت.
در ژانویهٔ ۲۰۱۴، پیکسارت در دستگاه‌هایی که از ویندوز ۸ پشتیبانی می‌کنند در دسترس قرار گرفت.
طبق گزارش‌ها، تا آوریل ۲۰۱۵ برنامه‌های آی‌اواس و اندروید این شرکت ۲۵۰ میلیون بار بارگیری شده‌بودند و ۶۰ میلیون کاربر فعال ماهانه نیز از این برنامه استفاده می‌کردند.
تعداد کاربران فعال ماهانهٔ پیکسارت در سال ۲۰۱۶ به ۷۵ میلیون کاربر رسید.
شرکت پیکسارت در سال ۲۰۱۷، «ریمیکس چت را راه‌اندازی کرد، این سامانه، یک سامانهٔ پیام‌رسانی است که در آن کاربران می‌توانند تصاویر را به‌طور مستقیم یا گروهی به اشتراک بگذارند و آنها را به‌همراه دوستان خود ویرایش کنند. این شرکت همچنین قابلیتی را راه‌اندازی کرد تا به جامعهٔ کاربران خود این امکان را بدهد تا استیکرهای سفارشی را به‌صورت رایگان ایجاد کنند و آن‌ها را به اشتراک بگذارند. پیکسارت همچنین اعلام کرد که به آمار ۹۰ میلیون کاربر فعال ماهانه دست یافته‌است. در ماه ژوئیهٔ همان سال، ناتالیا وودیانووا، سوپر مدل و بشردوست روسی به پیکسارت پیوست تا به افزایش تعامل اجتماعی و فعالیت در جامعهٔ عکس پیکسارت کمک کند. در ماه اکتبر، این شرکت به ۱۰۰ میلیون کاربر فعال ماهانه رسید و شروع به اعلام همکاری با برندهای تولد اقلام مصرفی بزرگ و افراد مشهور کرد.
در مارس ۲۰۱۹، پیکسارت به ۱۳۰ میلیون کاربر فعال ماهانه رسید. این شرکت در همین سال از سوی شرکت تجزیه و تحلیل اپلیکیشن سنسور تاور، در جدول رتبه‌بندی برترین برنامه‌های اجتماعی ویرایش عکس و ویدئو، پس از اینستاگرام، اسنپ چت و یوتیوب، در رتبهٔ چهارم قرار داده‌شد.
در ژانویهٔ ۲۰۲۰، این شرکت یک آزمایشگاه هوش مصنوعی را با همکاری دانشگاه آمریکایی ارمنستان راه‌اندازی کرد. این مرکز از اساتید و دانشجویان برای انجام تحقیقات در زمینهٔ یادگیری ماشینی و بینایی رایانه استفاده کرد. در ماه ژوئیهٔ همان سال، پیکسارت شرکت جلوه‌های ویدئویی مبتنی بر حرکت دِفِکت را خریداری کرد که نسختین خرید این شرکت محسوب می‌شد. در همین ماه، شرکت پیکسارت گزارش داد که برنامهٔ پیکسارت تاکنون بیش از ۱ میلیارد بارگیری را تجربه کرده‌است.
در ۲۶ اوت ۲۰۲۱، آوویان، مدیر عامل پیکسارت، اعلام کرد که این شرکت ۱۳۰ میلیون دلار بودجهٔ سری C را از سافت‌بنک، سکویا، جی اسکوئرد، ترایب کپیتال، گراف ونچرز و سیگلر گاف و شرکاء دریافت کرده و ارزش شرکت به حدود ۱٫۵ میلیارد دلار رسیده‌است و این شرکت را به نسختین شرکت تکشاخ فناوری در پایه‌گذاری‌شده در ارمنستان تبدیل کرده‌است.
در فوریهٔ ۲۰۲۲، پیکسارت شرکت کد ریپابلیک که یک پلت‌فرم یادگیری بود را خریداری کرد تا به یکی از بخش‌های قسمت آموزشی برنامه با نام پیکسارت آکادمی تبدیل شود.
در همان ماه فوریه، این شرکت یک برنامهٔ ای‌پی‌آی جدید به نام پیکسارت را برای توسعه‌دهندگان راه‌اندازی کرد که امکان پیاده‌سازی ویژگی‌های پیکسارت بر روی پلت‌فرم‌های خود را برای شرکاء شرکت فراهم می‌کرد.
پیکسارت چهار نرم‌افزار تلفن همراه و مجموعه ای از ابزارهای مرورگر وب را برای ویرایش فیلم‌ها و عکس‌ها توسعه می‌دهد. ابزارهای برنامه و وب‌سایت از فعالیت‌های شبکه‌های اجتماعی نیز پشتیبانی می‌کنند.
این چهار نرم‌افزار عبارتند از:
این برنامه‌ها برای دستگاه‌های موبایل مبتنی بر سیستم‌عامل‌های آی‌اواس، اندروید و ویندوز در دسترس هستند.
ابزارهای مرورگر وب پیکسارت برای رایانه‌های شخصی همان ویژگی‌های برنامهٔ پیکسارت فوتو اند ویدئو را دارند، اما برای مرورگرهای وب روی رایانه‌های شخصی با ویندوز ۸٫۱ یا بالاتر طراحی شده‌اند.
ویژگی‌های تعبیه‌شدهٔ مرتبط با شبکه‌های اجتماعی به‌همراه برنامه‌ها و ابزارهای وب‌سایت به کاربران اجازه می‌دهند با استفاده از ابزارها نظر بدهند، پسند کنند و دیگران را دنبال کنند.
دفتر مرکزی پیکسارت در میامی، فلوریدا قرار دارد. این شرکت دارای دفاتر بیشتری در ایروان، ارمنستان؛ پکن؛ مسکو؛ توکیو؛ لس آنجلس؛ گلاسکو، اسکاتلند؛ و بنگلور هند نیز هست.
در مارس ۲۰۱۹، این شرکت گزارش داد که ۷۰ درصد از ۳۶۰ کارمند شرکت در این سال در زمینهٔ مهندسی و توسعهٔ محصول کار می‌کردند و نیمی از این کارمندان زن بوده‌اند.
تا اوت ۲۰۲۱، این شرکت ۱۹۵ میلیون دلار بودجهٔ سرمایه‌گذاری انباشته از سکویا کپیتال، اینسایت ونچر پارتنرز و شرکت‌های دیگری دریافت کرده بود، که به این شرکت یک ارزیابی پس از درآمد تقریباً ۱٫۵ میلیارد دلاری می‌دهد.
تام سخنگوی من () یک اپلیکیشن حیوان خانگی مجازی است که توسط استودیوی اسلوونیایی اوت‌فیت۷ در نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شده‌است. این برنامه به‌طور کلی شبیه به "پو" و چهاردهمین برنامه از سری "تام سخنگو و دوستان" می‌باشد. یک برنامهٔ مشابه به نام "آنجلای سخنگوی من" در ۳ دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. همچنین یک برنامهٔ مشابه دیگر به نام "هنک سخنگوی من" در ۲ دسامبر ۲۰۱۶ منتشر شد. به دنبالهٔ آن "تام سخنگوی من ۲" در ۳ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. برنامه مشابه دیگری نیز به نام "دوستان تام سخنگوی من" در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد.
چوکوروا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
میخائیل سرگی‌یویچ تولستیخ (، ؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۰ – ۸ فوریه ۲۰۱۷) که بیشتر با نام سازمانی گیوی شناخته می‌شود، یکی از فرماندهان جمهوری خلق دونتسک بود. او فرمانده گردان سومالی از واحدهای نظامی جمهوری دونتسک بود.
تولستیخ در مصاحبه با روزنامه کومسومولسکایا پراودا گفت که اهل ایلووایسک بوده و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان سرباز وظیفه در یک مرکز آموزشی نظامی ارتش اوکراین خدمت کرده‌است و قصد داشته پس از سال ۲۰۰۰ به عنوان یک سرباز داوطلب در ارتش به خدمت ادامه دهد، اما به دلیل اختلال گفتاری مورد پذیرش قرار نگرفته است. او سپس در کارخانه تولید سیم بکسل و همچنین نگهبانی از یک سوپرمارکت مشغول به کار شد.Zhukova, O. "Givi: I was taught to battle by Chapayev and Ukraine". Komsomolskaya Pravda. 8 February 2017 او در مصاحبه ای اظهار داشت که پدربزرگ و مادربزرگش اصالتی گرجی داشته‌اند. نام مستعار او گیوی بود که نامی گرجی است.
تولستیخ در مراحل اولیه جنگ به شورشیان پیوست و در نبرد ایلوایسک شرکت داشت. گیوی گردان سومالی را در نبرد دوم فرودگاه دونتسک رهبری کرد. روزنامه دیلی تلگراف مقاله کوتاهی در مورد او نوشت که در آن به مصاحبه ای که او با تلویزیون نووروسیه انجام داده بود اشاره کرد. هنگام انجام این مصاحبه نزدیکی محلی که او و سایر نیروهای جدایی طلب در آن حضور داشتند توسط ارتش اوکراین گلوله‌باران شد.
در ۱۶ فوریه ۲۰۱۵، تولستیخ در فهرست تحریم‌های شورای اروپا قرار گرفت. در سال ۲۰۱۶، دولت اوکراین او را انجام به جنایاتی از جمله ایجاد سازمان تروریستی، آدم‌ربایی و سوء استفاده از اسیران جنگی متهم کرد.
در ژانویه ۲۰۱۵، چندین ویدئو از تولستیخ در حال آزار و اذیت فیزیکی زندانیان دستگیر شده در نبرد دوم فرودگاه دونتسک منتشر شد. در این ویدیو تولستیخ شمشیر به دست دیده می‌شود؛ او سپس اسرای اوکراینی را به زور وادار به خوردن علائم و نشان‌های نظامی کنده شده از روی لباس‌هایشان می‌کند. الکساندرا ماتویچوک، رئیس مرکز آزادی‌های مدنی مستقر در کی‌یف آنچه در فیلم دیده می‌شود را «نقض فاحش کنوانسیون‌های ژنو» خواند و گفت که در حال آماده‌سازی زمینه برای پیگرد قانونی این قضیه است.
اوایل صبح ۸ فوریه ۲۰۱۷، تولستیخ در حالی که در دفتر خود در دونتسک مشغول به کار بود، بر اثر انفجار کشته شد. گفته می‌شود او بر اثر انفجار راکت RPO-A اشمل که از فاصله نامعلومی شلیک شده بود، کشته شد. مقامات جمهوری خلق دونتسک نیروهای اوکراینی را به انجام این حمله متهم کردند، در حالی که مقامات امنیتی اوکراین ادعا کردند که این واقعه نتیجه درگیری‌های داخلی درون جمهوری خلق دونتسک بوده‌است. در سال ۲۰۲۲، یوری بوتوسوف، روزنامه‌نگار ادعا کرد که تولستیخ توسط یک واحد ضد جاسوسی سرویس امنیتی اوکراین (SBU) و با فرمان رئیس‌جمهور وقت اوکراین، پترو پروشنکو کشته شد.
فلور میکروبی دستگاه گوارش شامل مجموعه‌ای از میکروب‌ها از جمله باکتری‌ها، آرکی‌ها و قارچ‌هاست که در لوله گوارش انسان و سایر جانوران از جمله حشرات زندگی می‌کنند. روده، محل اصلی استقرار این میکروارگانیسم‌ها در انسان است. هنگامی که مطالعهٔ فلور گوارشی در سال ۱۹۹۵ آغاز شد، تصور می‌شد که این میکروب‌ها سه نقش کلیدی دارند: دفاع در برابر عوامل بیماری‌زا، حفظ بافت پوششی روده و متابولیزه کردن ترکیبات غیرقابل هضم در غذا. مطالعات بعدی نقش ایجاد مقاومت برای بدن در برابر میکروب‌ها و کمک و آموزش به دستگاه ایمنی بدن را در ارتباط با محور مغز - روده نشان داد.
ترکیب میکروبی میکروبیوتای روده در مناطق مختلف دستگاه گوارش متفاوت است. روده بزرگ دارای بالاترین تراکم میکروبی ثبت‌شده در میان تمامی زیستگاه‌های روی زمین است که بین ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ گونه مختلف را میزبانی می‌کند. با این‌حال، ۹۹ درصد از باکتری‌های روده از حدود ۳۰ یا ۴۰ گونه هستند. باکتری‌ها همچنین تا ۶۰ درصد از تودهٔ خشک مدفوع را تشکیل می‌دهند. بیش از ۹۹ درصد از باکتری‌های روده، بی‌هوازی هستند، اما در کورروده، باکتری‌های هوازی نیز به تراکم بالایی می‌رسند. برآورد می‌شود که ژنوم میکروبیوتای رودهٔ انسان، حدود صد برابر اندازهٔ ژنوم انسان است.
در انسان، میکروبیوتای روده بیشترین تعداد باکتری و بیشترین تعداد گونه را در مقایسه با سایر نواحی بدن دارد. در انسان، فلور روده در یک تا دو سال پس از تولد ایجاد می‌شود، در آن زمان بافت پوششی روده و سد مخاطی روده‌ای که از آن ترشح می‌شود به نحوی ایجاد شده‌است که به فلور روده مقاوم و حتی حامی آن است. و همچنین مانعی برای جانداران بیماری‌زا ایجاد می‌کند.
رابطه میان برخی از فلور روده و بدن انسان، صرفاً همسفرگی (یک همزیستی غیر مضر) نیست، بلکه یک رابطهٔ هم‌زیستی دوسویه است.
باکتری‌های روده، در سنتز ویتامین‌های گروه ب و ویتامین کا و همچنین متابولیسم اسیدهای صفراوی، استرول‌ها و بیگانه‌زیست‌ها نقش دارند. اهمیت سیستمیک فلور گوارشی و ترکیباتی که آن‌ها تولید می‌کنند مانند هورمون‌ها است و به‌نظر می‌رسد فلور روده مانند یک غده درون‌ریز عمل می‌کند و اختلال در تنظیم فلور روده، با مجموعه‌ای از شرایط التهابی و خودایمنی مرتبط است. ترکیب میکروبیوتای رودهٔ انسان در طول زمان که رژیم غذایی و سبک زندگی تغییر می‌کند و همچنین با تغییر وضعیت سلامتی کلی بدن، تغییر می‌کند.
ترکیب میکروبی میکروبیوتای گوارش در سراسر دستگاه گوارش، متفاوت است. در معده و روده کوچک، گونه‌های نسبتاً کمی از باکتری‌ها به‌طور کلی وجود دارند. در مقابل، روده بزرگ دارای بالاترین تراکم میکروبی در میان تمامی زیستگاه‌های روی زمین است. این باکتری‌ها، از ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ گونه مختلف هستند. با این‌حال، ۹۹ درصد از این باکتری‌ها از حدود ۳۰ یا ۴۰ گونه هستند. در نتیجهٔ فراوانی آن‌ها در روده، این باکتری‌ها تا ۶۰ درصد تودهٔ خشک مدفوع را نیز تشکیل می‌دهند. قارچ‌ها، آغازیان، آرکی‌ها و ویروس‌ها نیز در فلور روده وجود دارند، اما اطلاعات کمتری در مورد فعالیت‌های آن‌ها وجود دارد.
بیش از ۹۹ درصد از باکتری‌های لولهٔ گوارش، بی‌هوازی هستند، اما در کورروده، باکتری‌های هوازی به تراکم بالایی می‌رسند. برآورد می‌شود که اندازهٔ ژنوم فلور گوارشی انسان، در مجموع، حدود صد برابر اندازهٔ ژنوم انسان است.
بسیاری از گونه‌های فلور گوارشی، خارج از بدن میزبان خود، مورد مطالعه قرار نگرفته‌اند زیرا بیشتر آن‌ها را نمی‌توان کشت داد. تعداد کمی از گونه‌های اصلی میکروب‌ها وجود دارد که در اکثر افراد مشترک است اما جمعیت میکروب‌ها می‌تواند در بین افراد مختلف، بسیار متفاوت باشد. در بدن یک فرد، جمعیت میکروب‌ها در طول زمان، نسبتاً ثابت می‌ماند اما برخی تغییرات نیز ممکن است با تغییر در سبک زندگی، رژیم غذایی و سن رخ دهد. اکنون پروژه میکروبیوم انسان برای توصیف بهتر میکروبیوتای رودهٔ انسان و سایر قسمت‌های بدن، در حال انجام است.
چهار شاخه باکتریایی غالب در رودهٔ انسان عبارت‌اند از: فیرمیکوت‌ها، باکتروئیدها، اکتینوباکترها و پروتئوباکتریا. بیشتر باکتری‌ها متعلق به سرده‌های "باکتروئیدسکلوستریدیوم،" "Faecalibacterium," "یوباکتریوم،" "رومینوکوکوس" , "پپتوکوکوس"، "پپتواسترپتوکوکوس" و "بیفیدوباکتر" هستند. سرده‌های دیگر، مانند "اشریشیا" و "لاکتوباسیلوس"، به میزان کمتری وجود دارند. گونه‌هایی از سردهٔ "باکتروئیدس" به تنهایی حدود ۳۰ درصد از کل باکتری‌های روده را تشکیل می‌دهند که نشان می‌دهد این سرده، در عملکرد میزبان، اهمیت بالایی دارد.
سرده‌های قارچی که در روده شناسایی شده‌اند شامل "کاندیدا"، "ساکارومایسس"، "آسپرژیلوس"، "پنی‌سیلیوم"، "رودوتورولا"، "ترامتس"، "پلئوسپورا"، "اسکلروتینیا"، "بولرا" و "گالاکتومایسس" هستند. "رودوتورولا" بیشتر در افراد مبتلا به بیماری التهابی روده یافت می‌شود در حالی که "کاندیدا" بیشتر در افراد مبتلا به سیروز، هپاتیت ب و هپاتیت مزمن ب یافت می‌شود.
آرکی‌ها دستهٔ بزرگ دیگری از فلور روده را تشکیل می‌دهند که در متابولیسم محصولات باکتریایی تخمیری مهم هستند.
صنعتی‌سازی با تغییرات در میکروبیوتا همراه است و کاهش تنوع، می‌تواند گونه‌های خاصی را به سمت انقراض سوق دهد. محققان در سال ۲۰۱۸، ساخت بانک اطلاعات پزشکی (Biobank) از میکروبیوتای انسانی را پیشنهاد کردند.
به‌دلیل اسیدیتهٔ بالای معده، اکثر میکروارگانیسم‌ها نمی‌توانند در آن‌جا زنده بمانند. ساکنان اصلی باکتریایی معده عبارت‌اند از: "استرپتوکوک‌ها"، "استافیلوکوک‌ها"، "لاکتوباسیلوس‌ها و" "پپتواسترپتوکوک‌ها"
"هلیکوباکتر پیلوری یک" باکتری مارپیچی گرم منفی است که روی مخاط معده مستقر می‌شود و باعث گاستریت مزمن و بیماری زخم معده می‌شود و از عوامل سرطان‌زای مؤثر در ابتلا به سرطان معده است.
رودهٔ کوچک به‌دلیل نزدیکی و نفوذ ترکیبات معده حاوی مقدار کمی میکروارگانیسم است. کوکسی‌های گرم مثبت و باسیل‌ها، میکروارگانیسم‌های غالب موجود در رودهٔ کوچک هستند. با این‌حال، در قسمت انتهایی روده کوچک، شرایط قلیایی از باکتری‌های گرم منفی "انتروباکتریاسه" محافظت می‌کند. فلور باکتریایی رودهٔ کوچک به طیف وسیعی از عملکردهای روده کمک می‌کند. فلور باکتریایی سیگنال‌های تنظیمی را ارائه می‌کند که توسعه و کاربرد روده را ممکن می‌سازد. رشد بیش از حد باکتری‌ها در رودهٔ کوچک، می‌تواند منجر به نارسایی روده شود.
رودهٔ بزرگ حاوی بزرگ‌ترین اکوسیستم باکتریایی در بدن انسان است. حدود ۹۹ درصد از فلور رودهٔ بزرگ و مدفوع، از بی‌هوازی‌های اجباری مانند "باکتریوئیدها" و "بیفیدوباکتریوم تشکیل شده‌است." عواملی که جمعیت میکروارگانیسم‌های رودهٔ بزرگ را مختل می‌کنند عبارت‌اند از آنتی‌بیوتیک‌ها، استرس‌ها و انگل‌ها.
باکتری‌ها بیشتر فلور روده بزرگUniversity of Glasgow. 2005. The normal gut flora. Available through web archive. Accessed May 22, 2008 و ۶۰ درصد از تودهٔ خشک مدفوع را تشکیل می‌دهند.
پنج شاخه میکروبیوتای روده: باکتروئیدوتا، فیرمیکوت‌ها، اکتینوباکتر، پروتئوباکتریا و وروکومیکروبیوتا، به همراه باکتروئیدها و فیرمیکوت‌ها، ۹۰ درصد از ترکیب باکتری‌های روده را تشکیل می‌دهند. حدود ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ گونه باکتری مختلف در روده زندگی می‌کنند، که عموم برآوردها، حدود ۵۰۰ گونه است. با این‌حال، این احتمال وجود دارد که ۹۹٪ از باکتری‌ها از حدود ۳۰ یا ۴۰ گونه باشند، که "Faecalibacterium prausnitzii،" شایع‌ترین گونه در بزرگسالان سالم است.
تحقیقات نشان می‌دهد که رابطه بین فلور روده و انسان صرفاً مشترک (یک همسفرگی غیر مضر) نیست، بلکه یک رابطه هم‌زیستی دوسویه و هم‌زیستی است.
قارچ‌ها و آغازیان نیز بخشی از فلور روده را تشکیل می‌دهند، اما اطلاعات کمتری در مورد فعالیت‌های آن‌ها وجود دارد.
فلور ویروسی در دستگاه گوارش انسان، عموماً از باکتریوفاژها هستند.
آزمایش‌هایی برای بررسی تأثیر داروهای غیر آنتی‌بیوتیکی از طریق تجزیه و تحلیل "برون‌تنی" بر روی بیش از ۱۰۰۰ داروی موجود در بازار، علیه ۴۰ سویه از باکتری‌های روده انجام شد که نتایج، نشان داد که ۲۴ درصد از داروها، رشد حداقل یکی از سویه‌های باکتریایی را مهار می‌کنند.
اخیراً ثابت شده‌است که میکروبیوتای روده و ورزش با هم مرتبط هستند. ارتباط بین میکروبیوتای گوارشی و ورزش‌های استقامتی، به شدت تمرین و وضعیت و نوع تمرین، بستگی دارد.
باکتری‌های موجود در دستگاه گوارش انسان می‌توانند به روش‌های مختلف، در ایجاد بیماری‌ها نقش داشته باشند. وجود یا فراوانی بیش از حد برخی از انواع باکتری‌ها ممکن است به اختلالات التهابی مانند بیماری التهابی روده کمک کند. علاوه بر این، متابولیت‌های برخی از اعضای فلور گوارشی ممکن است بر مسیرهای سیگنال‌دهی میزبان تأثیر بگذارند و به اختلالاتی مانند چاقی و سرطان روده بزرگ کمک کنند. در صورت تخریب بافت پوششی روده، نفوذ فلور روده به خون و سایر بخش‌های بدن، می‌تواند منجر به سپتیسمی شود.
"عفونت هلیکوباکتر پیلوری" می‌تواند باعث ایجاد زخم معده شود. این باکتری می‌تواند پس از نفوذ به بافت پوششی معده، باعث ایجاد پاسخ فاگوسیتوتیک التهابی شود و التهاب، به نوبهٔ خود، به سلول‌های جداری آسیب می‌رساند.
از آن‌جایی که کبد مستقیماً از سیاهرگ باب کبدی تغذیه می‌شود، هر آنچه که از بافت پوششی و سد مخاطی روده عبور کند، می‌تواند وارد کبد شود. دش‌ریزگانی در فلور روده با ایجاد سیروز و بیماری کبد چرب غیر الکلی مرتبط است.
برخی از سرده‌های باکتری، مانند "باکتروئیدها" و "کلوستریدیوم"، با افزایش سرعت رشد تومور مرتبط هستند. این در حالیست که سرده‌های دیگر، مانند "لاکتوباسیلوس" و "بیفیدوباکتریا"، باعث جلوگیری از تشکیل تومور می‌شوند.
ترکیب میکروبیوم رودهٔ انسان، مشابه سایر گونه‌های نخستیان است. با این‌حال، از زمان جدا شدن تکاملی انسان، میکروب‌های گوارشی انسان از نظر تنوع، کاهش یافته و ترکیب آن‌ها نیز تغییر کرده‌است.
علاوه بر انسان و مهره‌داران، برخی از حشرات نیز دارای میکروبیوتای پیچیده و متنوعی هستند که نقش‌های تغذیه‌ای کلیدی دارند. جوامع میکروبی مرتبط با موریانه‌ها می‌توانند نقش مهمی در هضم لیگنوسلولز و تثبیت نیتروژن ایفا کنند. این جوامع، مختص جانور میزبان هستند و گونه‌های حشرات نزدیک و مشابه، شباهت‌های مشابهی در ترکیب میکروبیوتای گوارشی دارند.
بیش از ۵۱ سال است که مشخص شده که تجویز دوزهای کم از عوامل ضدباکتری باعث افزایش وزن و بهبود رشد حیوانات مزرعه می‌شود.
عبدالحسین قوام‌السلام
از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده نیشابور در مجلس شورای ملی حضور داشت.
وی فرزند روح الامین شیخ الاسلام بوده است .
ابراهیم شیخ الاسلام ،مسعود شیخ الاسلام (ظهیرالاسلام)، فضل الله امین الاسلام
پدر ابوالحسن امین الاسلامی و پدر بزرگ مرحوم دکتر حسن امین الاسلامی ،برادران
قوام الاسلام بوده اند.
عصمت الاسلام شیخ الاسلام همسر محمد رضا مستوفی تنها خواهر وی بوده است
قوام الاسلام دارای دو پسر بنام مؤید قوام و مرتضی قوام و چند دختر بوده است.
مرتضی قوام با والیه نیری (مزین السلطنه)، دختر سلطان حسن میرزا فتح السلطنه و نوه
سلطان حسین میرزا نیرالدوله ازدواج کرده که حاصل این ازدواج دو دختر بنام های پری و فخری و یک پسر بنام ابراهیم قوامی بوده است.
۴.شجره خانوادگی
سیدیعقوب صدرالعلما از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
حبیب‌الله افتخارالواعظین از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا باقر حسام الذاکرین از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
خداحافظ رینگو یک وسترن اسپاگتی محصول ۱۹۶۵ به کارگردانی جورجیو استگانی است. با بازی جولیانو جما و تولید مشترک ایتالیا، اسپانیا و فرانسه است. این یک موفقیت بزرگ در ایتالیا، چهارمین فیلم پردرآمد ایتالیا در آن سال بود.
دامدار جوانی که در معامله گاو کلاهبرداری می‌کند، در دفاع از خود دامداری را می‌کشد که او را متهم به سرقت گاوهایش کرده‌است. او سپس درگیر ماجراجویی و رابطه عاشقانه‌ای می‌شود که سعی می‌کند بی گناهی خود را ثابت کند و نام خود را پاک کند.
"خداحافظ رینگو" در سال ۱۹۶۵ اکران شد. در اکران داخلی خود در ایتالیا، "خداحافظ رینگو" چهارمین فیلم پرفروش سال بود. «بایرو.» در مورد واکنش تماشاگران به این فیلم در بیست و دومین اکران خیابانی در نیویورک توضیح داد که بیشتر از اینکه از آن لذت ببرند به فیلم می‌خندیدند.
از نقدهای معاصر، «بایرو». "ورایتی" اعلام کرد که این فیلم «شاید غیرقابل قبول‌ترین و ساختگی‌ترین» وسترن ایتالیایی است.
یونایتد ایرکرفت () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۴ توسط فردریک رنتشلر تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت یونایتد تکنالوجیز می‌باشد.
پی‌زدال میلک () شرکت هوافضای لهستانی است، که‌ در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت لاکهید مارتین می‌باشد.
صنایع کادنس () شرکت داروسازی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۶۲ توسط مارتین آکرمن تأسیس شد.
مارتین آکرمن (؛ ۱۹۳۲ – ) وکیل، کارآفرین و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۹۶۲ شرکت صنایع کادنس را تأسیس کرد.
فود بیسیکس () شرکت خرده‌فروشی کانادایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت مترو می‌باشد.
میرزا منصورخان شیبانی ملقب به معدل الدوله از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره دوم بعنوان نماینده قائنات و سیستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
علی ابوحسون (; نامشخص – سپتامبر ۱۵۵۴) نایب‌السلطنه حکومت وطاسیان از سال ۱۵۴۹ تا ۱۵۵۴ بود."A history of the Maghrib in the Islamic period" by Jamil M. Abun-Nasr p.155"ff"
در سال ۱۵۴۵ ابو العباس الوطاسی توسط سعدیان اسیر شده و ناصرالدین القصری محمد بن احمد پسر کوچکش به حکومت رسید و علی ابوحسون به عنوان نایب‌السلطنه انتخاب شد، پس از دو سال ابو العباس آزاد شده و به سلطنت بازگشت اما در سال ۱۵۴۹ در جنگ سعدیان کشته شد علی ابوحسون دوباره نایب‌السلطنه شد، اما چون کشورش توسط سعدیان اشغال شده بود، به او پیشنهاد پناهندگی در الجزیره عثمانی داده شد. وی در سال ۱۵۵۴ در نبرد تادلا شکست خورد و کشته شد"The last great Muslim empires: history of the Muslim world" by Frank Ronald Charles Bagley, Hans Joachim Kissling p.103 و سرانجام حکمرانی دودمان وطاسی پایان یافت.
دیسکاوری ایر () شرکت هوانوردی کانادایی است، که در سال ۲۰۰۴ توسط دیوید تیلور تأسیس شد.
ساینپلکس اودئون () شرکت سرگرمی و سینماهای زنجیره‌ای کانادایی است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت سینپلکس انترتینمنت می‌باشد.
کادیلاک فیرویو () شرکت املاک و مستغلات کانادایی است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت اونتاریو تیچرز می‌باشد.
اونتاریو تیچرز () شرکت سرمایه‌گذاری و مدیریت صندوق‌های بازنشستگی کانادایی است، که در سال ۱۹۹۰ توسط صندوق بازنشستگی معلمان اونتاریو تأسیس شد.