moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۰۴، باخار به تیم لیگا لئومیت، ایرونی کریات شمونا پیوست. او خود را در خط اصلی در سمت راست دفاع آنها قرار داد و به آنها کمک کرد تا به لیگ برتر اسرائیل، بالاترین سطح فوتبال اسرائیل، صعود کنند. در طول فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸، باخار به دلیل انباشته شدن کارت زرد، همه بازی‌های لیگ را به جز یک بازی برای کریات شمونا انجام داد.
در اکتبر ۲۰۰۸، باخار توسط مدیر تیم ملی، درور کاشتان، برای مسابقات مقدماتی جام جهانی فیفا مقابل لوکزامبورگ و لتونی دعوت شد. فراخوان او لغو شد، زیرا او هرگز خدمت خود را در ارتش اسرائیل به پایان نرساند.
باخار اشاره کرد که ارتش اسرائیل برای اینکه چرا خدمت خود را تکمیل نکرده‌است، مناسب نیست. او به یدیعوت آحارونوت اسرائیلی گفت: «آنها می‌خواستند مرا به یک واحد رزمی در سپاه زرهی بفرستند.» همچنین ورزش ۵ به این نکته اشاره کرد که باخار آمادگی لازم را نداشت و انتظار می‌رود به زودی تحت عمل جراحی قرار گیرد. این به نوبه خود باعث شرمساری اتحادیه فوتبال اسرائیل شد که آنها همه این موارد را قبل از اعلام تعداد بازیکنان دعوت شده برای مسابقات مقدماتی از دست داده بودند.
در ۳ اکتبر ۲۰۱۲، باخار به عنوان مدیر Hapoel Ironi Kiryat Shmona منصوب شد.[۶] او در ۱۴ می ۲۰۱۵ قرارداد خود را پایان داد. در فصل ۱۶–۲۰۱۵، او به عنوان سرمربی هاپوئل بیر شوا منصوب شد. او پس از پیروزی ۳–۱ مقابل بنی ساچنین، توانست بیر شوا را برای اولین بار در چهل سال گذشته قهرمان لیگ اسرائیل کند. بیر شوا با قهرمانی در لیگ، برای اولین بار به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت و از مرحله دوم مقدماتی شروع خواهد کرد. او بیر شوا را به دور سوم مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۶–۲۰۱۷ در برد ۳–۲ در مجموع مقابل شریف تیراسپول رساند. سپس، او بیر شوا را در مرحله گروهی لیگ اروپا با برتری ۱–۰ تیم یونانی المپیاکوس در مجموع، به دورترین فاصله زمانی که تا به حال رسیده بود، تثبیت کرد. در مرحله مقدماتی پلی آف لیگ قهرمانان اروپا، بیر شوای بادکار در مجموع ۵–۴ به سلتیک باخت علیرغم پیروزی ۲–۰ در ورزشگاه ترنر. در لیگ اروپا ۲۰۱۶–۲۰۱۷، بیر شوا با کسب نتایج معروف مقابل ساوتهمپتون و اینترمیلان در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ اروپا در رده دوم پس از اسپارتا پراگ در گروه K قرار گرفت. باخار همچنین در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶ قهرمان جام توتو برای بیر شوا شد و تیم سابق خود هاپوئل ایرونی کریات شمونا را ۴–۱ شکست داد.
در سال ۲۰۲۲، باخار پس از پیروزی‌های مقدماتی مقابل المپیاکوس، آپولون لیماسول و قهرمان سابق اروپا ستاره سرخ بلگراد، برای اولین بار در سیزده سال گذشته، ماکابی حیفا را به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا رساند.
او در حال حاضر سرمربی ستاره سرخ بلگراد است.
https://en.m.wikipedia.org/
«آخر خط» ترانه‌ای از ابرگروه آمریکایی/انگلیسی ترولینگ ویلبریز است. این یکی از قطعات اولین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام ترولینگ ویلبریز شماره ۱ بود که در اکتبر ۱۹۸۸ منتشر شد. «آخر خط» در ژانویهٔ ۱۹۸۹ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آن آلبوم منتشر شد.
ملودی «آخر خط» حول یک سری آکوردهای معمول پاپ/راک ساخته شده‌است. این قطعه به همهٔ خواننده‌ها اجازه می‌دهد یک دور بخوانند و فضایی سرگرم‌کننده و تقریباً هوتننی ایجاد می‌کند. سطر پایانی اشعار به «عاشق بودن و وفادار ماندن به خود و همنوعان» اشاره دارد؛ ایده‌آل‌هایی که معمولاً در آثار دهه ۸۰ میلادی مطرح می‌شدند. تمام ویلبری‌ها به جز باب دیلن به عنوان خواننده اصلی در آواز مشارکت دارند: تام پتی اشعار بین بند برگردان‌ها را می‌خواند در حالی که جرج هریسون، جف لین و روی اوربیسن به نوبت بند برگردان‌ها را می‌خوانند.
موزیک ویدئوی «آخر خط» که توسط ویلی اسمکس کارگردانی شده در دسامبر ۱۹۸۸ در لس آنجلس فیلمبرداری شد. اعضای گروه در یک کالسکه که توسط یک لوکوموتیو بخار کشیده می‌شود نشسته‌اند و ترانه را اجرا می‌کنند. از آنجایی که اوربیسن پس از ضبط آوازش در استودیو و پیش از فیلمبرداری درگذشت، زمانی که صدایش شنیده می‌شود تصاویری از گیتارش که روی صندلی گهواره‌ای در حال تاب خوردن است و قاب عکسی از او نشان داده می‌شود.
تک‌آهنگ نسخهٔ کاست و صفحهٔ ۷ اینچی
"'تک‌آهنگ نسخهٔ سی‌دی و صفحهٔ ۱۲ اینچی"
ظهور: شکارچی خون فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی سباستین گوتیه‌رس است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوسی لیو، مایکل چکلیس، کارلا گوجینو، مارگو هارشمن، جیمز دارسی، رابرت فورستر، ماکو ایواماتسو، آلن ریچ، هولت مک‌کالانی، ژولیو اسکار مچوسو، سمیر آرمسترانگ، الدن هنسون، سایمون رکس، کامرون ریچاردسون، مریلین منسون و نیک لچی ایفای نقش کرده‌اند.
قلعه نوسترلیتز نخستین ساختمانی بود که بعد از آن به شهر نوسترلیتز در مکلنبورگ-پومرانی غربی ایجاد شد. این ساختمان به سبک باروک بین سال‌های ۱۷۲۶ و ۱۷۳۱ به نمایندگی از دوشس دوروتیا سوفی و ​​براساس طرح های جولیوس لوو آماده گردید. این قلعه از سال ۱۷۳۱ تا زوال سلطنت در آلمان در سال ۱۹۱۸، اقامتگاه راهبردی دوک‌های فرماندار و دوک‌های بزرگ مکلنبورگ- استرلیتز بود. میان سالهای ۱۷۳۱ و ۱۹۰۵ چندین بار نوسازی و گسترش پیدا نمود.
بعدها در بین سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۳۴ قلعه نوسترلیتز مقر پارلمان ایالتی ایالت آزاد مکلنبورگ-استرلیتز بود. بعد از آن نخستین قانون اساسی دموکراتیک یک ایالت آلمان در همان محل مورد مذاکره واقع گردید. اتاق‌های دیگر در کاخ مسکونی پیشین از مارس ۱۹۲۱ از طرف موزه دولتی مکلنبورگ-استرلیتز و کتابخانه ایالتی مکلنبورگ-استرلیتز و از سال ۱۹۲۵ از طرف مرکز اسناد مهم مکلنبورگ- استرلیتز استفاده شده است.
از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ ، در عصر ناسیونال سوسیالیست، مدرسه پیشوایی برای سازمان تربیت بدنی تحت عنوان "مدرسه رهبری نوسترلیتز" در دانشگاه برلین در قلعه موجود بود. Bernhard Sinn: „Die Funktion der Leibeserziehung im Nationalsozialismus“ (Bachelorarbeit von 2014, Leseprobe unter: https://www.grin.com/document/538709) یک مرکز آزمون و تعلیمات مرکزی برای دبیر های تربیت بدنی در سیستم تربیت بدنی ناسیونال سوسیالیست و همچنین برای مدیران و مسئولان نظارتی مدارس دولت نازی آلمان در آن زمان بود. بعد از آن در طول جنگ جهانی دوم، یک بیمارستان نظامی در قلعه و در گوشه مدرسه پیشوایی نوسترلیتز و موزه دولتی راه اندازی می شود. اندکی قبل تر درست قبل از پایان جنگ جهانی دوم، در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ ، قلعه نوسترلیتز قربانی یک آتش سوزی گسترده در اثر آتش سوزی می شود. بعدها پس از پایه گذاری جمهوری آلمان، خرابه های قلعه در سال ۱۹۴۹ منفجر می شوند و بعد از آن در دهه ۱۹۵۰ تا پایه های آن تخریب می شود. بعدها در سال های ۲۰۲۱ تا۲۰۲۲، سرداب های محافظت شده مصون
می شوند و بعد از آن برج قلعه ۵۱ متری به عنوان یک نقطه عطف راهبردی شهر نوسازی می گردد.
کاخ مسکونی ساخته شده بین سال های ۱۷۲۶ و ۱۷۳۱ تا پایان سلطنت در آلمان، به عنوان اقامتگاه مهم دوک ها و دوک های بزرگ مکلنبورگ-استرلیتز بود. بعد از آن بنای کاخ با توافقی برای دادگاه و اداره ایالتی و طبق درخواست دوک برای اسکان شهروندان نوین در تاریخ ۲۰ مه ۱۷۳۳ دنبال می شود."Gründungsurkunde der Stadt Neustrelitz vom 20. Mai 1733" (Digitalisat) In: "Carolinum", Jg. 46 -Nr. 88, S. 8 – 19, Göttingen 1982/83, Hrsg.: Altschülerschaft des Gymnasiums Carolinum. بعدها این سند در حال حاضر به عنوان سند پایه گذاری شهر نوسترلیتز در نظر گرفته می شود.
بعد از آن این قلعه به صورت پی در پی نوسازی و گسترش پیدا نمود، بعد از آن آخرین مورد نوسازی از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۹ بود. بعدها مجموعه های شاهزاده خانه مکلنبورگ- استرلیتز، که در طول قرن ها در قلعه رشد پیدا کرده بود، در طول زمان رشد پیدا نمود و در آن مکان قطعات گوناگون مبلمان از قلعه های گوناگون شد.
پس از جنگ جهانی اول و انقلاب نوامبر، دولت سلطنتی در آلمان با گزارش دادن جمهوری در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۱۸ به پایان رسید. بعد از آن پس از انتقال کاخ بزرگ دوک به ایالت آزاد مکلنبورگ استرلیتز در سال ۱۹۲۱، مجموعه‌هایی که شاهزاده‌های مکلنبورگ-استرلیتز با هم اجماع نمودند، در موزه حکومتی به نمایش گذاشته شد. بعدها اتاق‌های دیگر در کاخ مسکونی پیشین از سال ۱۹۲۵ از طرف مرکز اسناد راهبردی مکلنبورگ-استرلیتز و پس از اعلام جمهوری وایمار از طرف پارلمان ایالتی منتخب دموکراتیک در ایالت آزاد مورد استفاده واقع گردیدند.
بعدها در سال ۱۹۳۳، با مشارکت والتر کاربه، کتابخانه ایالتی مکلنبورگ-استرلیتز از کاخ به پارکینگ بزرگ دوکال پیشین انتقال پیدا کرد. بعد از آن او موفق شد این مجموعه را بدون صدمه دیدن از جنگ جهانی دوم طی نماید. بعدها در سال ۱۹۵۰ کتابخانه ایالتی مکلنبورگ- استرلیتز برچیده شد. بعد از آن سهام در کتابخانه دولتی در شورین و کتابخانه دانشگاه در روستوک به عنوان نمونه آمد. Nordkurier (21. Dezember 1996): "Parkhaus verlor vor 56 Jahren 120 000 Bücher."Offizieller YouTube-Kanal „Grossherzogliches-Palais Neustrelitz“ (31. August 2021): Nutzungskonzept. Folge 03. (Abgerufen am 29. Oktober 2021.)Nordkurier (17. Juni 1995): Vom Witwenpalais zur Entlausungsanstalt. بعد از آن قسمت های بسیاری از مجموعه تاریخ ناحیه ای کتابخانه دولتی در نوسترلیتز باقی ماند و بعدها مبنایی برای مجموعه اختصاصی تاریخ ناحیه ای کتابخانه شهر و ناحیه نوبراندنبورگ (در حال حاضر: کتابخانه ناحیه ای نوبراندنبورگ) شد.
بعدها در سال ۱۹۳۴، درست در زمان ناسیونال سوسیالیست، مدرسه اصلی اس ای جهت ورزش های خارج از جاده در قلعه راه اندازی شد. بعد از آن در سال ۱۹۳۵، این مدرسه به عنوان مدرسه پیشوایی سازمان برلین برای فعالیت های بدنی دانشگاه فردریش ویلهلم در برلین تغییر پیدا کرد. بعدها این مدرسه پیشوایی دولت نازی در سیستم تربیت بدنی ناسیونال سوسیالیست،Bernhard Sinn: „Die Funktion der Leibeserziehung im Nationalsozialismus“ (Bachelorarbeit von 2014, Leseprobe unter: https://www.grin.com/document/538709) تحت عنوان مرکز تعلیم و آموزش دبیران تربیت بدنی و همچنین تحت عنوان مرکز آموزشی برای مدیران مدارس و مسئولان مدرسه طراحی گردید. بعدها در طول جنگ، علاوه بر مدرسه پیشوایی نوسترلیتز و موزه دولتی مکلنبورگ-استرلیتز، یک بیمارستان نظامی در قلعه تشکیل شد.Siehe den Belegungsplan bei Katrin Bosch: "Die Bedeutung und Funktion der Führerschule Neustrelitz im System der nationalsozialistischen Leibeserziehung." Diss. Essen 2008 (Volltext), S. 453
بعدها در سال ۱۹۴۵ قلعه گرفتار آتش سوزی مهیبی می شود و بعد از آن مجموعه هایی که هنوز در قلعه بودند ناپدید می شوند. خرابه هایی که می توان بخش هایی از آن را نوسازی نمود، سرانجام در سال ۱۹۴۹ منفجر می شوند و تا سال ۱۹۵۰ به طور کامل تخریب می شوند. بعدها تنها قسمت هایی از پی و سرداب ها در حال حاضر برجای می ماند. بعدها از نظر اهمیت فرهنگی و تاریخی، قلعه نوسترلیتز در مکلنبورگ با قلعه‌های اقامتی دوک‌های مکلنبورگ در گوسترو، لودویگزلوست و شورین قابل مقایسه بود. بعدها از زمان اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰، تلاش هایی برای نوسازی قلعه صورت می گرفت که این نوسازی ها از طرف چندین سازمان ها و نهاد ها پشتیبانی می شود. بعد از آن در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۹، نماینده های شهر نوسترلیتز به پیش نویس توافقنامه ای با ایالت مکلنبورگ-پومرانی غربی برای پیشرفت ناحیه شلوسبرگ رأی مثبت می دهند. در ابتدا قرار بود برج قلعه با ارتفاع ۵۱ متر از بیرون با توجه به مدل تاریخی آن نوسازی شود. به جای پر کردن اتاق های زیرزمین فهرست شده براساس برنامه ریزی نخستین، آنها باید پاکسازی گردند و بعد از آن در دسترس قرار گیرند و بعد از آن با پوشش بتنی قابل استفاده پوشانده شوند.
سپس ساختمان ها و سازه های گوناگونی در محله مسکونی و در پارک قلعه نوسترلیتز محفظ گردیدند. بعدها از زمان اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰، آنان به شکل کاملا گسترده نوسازی شده اند. از غبیل مهم ترین آنان می توان به کلیسای قلعه در فردریش-ویلهلم-باتل-پلاتز، پارکینگ چند طبقه پیشین گرند دوکال در پارک استراس، نارنجی در پارک قلعه و هبتمپل و لویزنتمپل در پارک قلعه اشاره نمود.
رود گومباک () یک رود است که از میان سلانگور و کوالا لامپور در مالزی گذر می‌کند. این رود یکی از ریزابه‌های رود کلانگ است. محل تلاقی این رود با رود کلانگ، خاستگاه نام کوالا لامپور است. قبل از اینکه تحت نام رود گومباک از آن نام برده شود به نام سونگای لامپور از این رود نام برده می‌شد. نام کوالا لامپور، به خاطر اینکه در محل هم ریزی سونگای لامپور یا «کوالا لامپور» واقع شده بود، از آن اخذ شده‌است.Heritage Study of Muslim World
کوه‌های تی تی وانگسا () (مالایی: "Banjaran Titiwangsa") که در نزد مردم محلی با نام "بانجاران بسار" (به معنی رشته کوه اصلی) معروف است، رشته کوه‌هایی است که شاکله شبه‌جزیره مالایی را شکل داده‌است. بخش شمالی این رشته کوه در تایلند جنوبی است.
لیم چول (؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۹۱) که بیشتر با نام هنری دین‌دین () شناخته می‌شود، رپر، تهیه‌کننده، مجری تلویزیونی و مجری رادیویی اهل کره جنوبی است.
جون هیون مو (؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۷۶) مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. پیش از مجری‌گری، او گوینده اخبار و گوینده رادیویی بود.
جون هیون مو از دانشگاه یانسه با مدرک جامعه‌شناسی و ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شده‌است.
مسیحیت در قرون وسطی بخشی از تاریخ مسیحیت است که آغاز آن از سقوط امپراتوری روم غربی (حدود ۴۷۶) بوده، اما پایان آن را بر حسب وقایع مختلف تعریف کرده‌اند: از رویدادهایی مانند فتح قسطنطنیه توسط امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۵۳، یا اولین سفر کریستف کلمب به قاره آمریکا در سال ۱۴۹۲، ویا اصلاحات پروتستانی در سال ۱۵۱۷. The Battle of Warsaw, August 1920, and the Development of the Second Polish Republic
در پنج‌رهبری باستانی مسیحیت، پنج پدرسالاری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بودند: سریر اسقف و سریر مقدسروم، پاتریارک قسطنطنیه، پاتریارک ارتدوکس یونانی اورشلیم، پاتریارک انطاکیه و اسقف اسکندریه.
قرون وسطای اولیه با برکناری آخرین امپراتور روم غربی در سال ۴۷۶ و سپس با روی کار آمدن پادشاه بربر، اودوآکر، و تاجگذاری شارلمانی به عنوان «امپراتور رومیان» توسط پاپ لئون سوم در رم، در روز کریسمس سال ۸۰۰ آغاز شد؛ بنابراین، سال ۴۷۶ یک تقسیم‌بندی بیشتر مصنوعی است. Medieval Worlds: An Introduction to European History, 300-1492 در شرق، حکومت امپراتوری روم در دوره‌ای که مورخان اکنون آنرا امپراتوری بیزانس می‌نامند ادامه یافت.حتی در غرب، که کنترل سیاسی امپراتوری به تدریج کاهش یافت، فرهنگ رومی مشخصاً تا مدت‌ها بعد ادامه یافت؛ بنابراین مورخان امروز ترجیح می‌دهند از «تحول جهان روم» به جای «سقوط امپراتوری روم» صحبت کنند Introduction. The End of the West Roman Empire: From Decline and Fall to Transformation of the Roman World
با کوچک شدن مرزهای سیاسی امپراتوری روم و سپس فروپاشی در غرب، مسیحیت فراتر از مرزهای قدیمی امپراتوری و به سرزمین‌هایی که هرگز تحت روم نبوده گسترش یافت.
با آغاز قرن پنجم، فرهنگ واحدی در مناطق اطراف دریای ایرلند که که امروز ویلز و ایرلند نامیده می‌شود، توسعه یافت. در این محیط، مسیحیت از بریتانیای روم به ایرلند گسترش یافت، به ویژه پس از آنکه از کمک‌های تبلیغی سنت پاتریک با مراتبی از «روحانیون پاتریسیوس»، کشیشان مبلغ فعال که همراه او یا بعداً می‌آمدند، برخوردار شد. این روحانیون معمولاً بریتانیایی یا ایرلندی بودند که توسط او یا جانشینانش کهنوت شده بودند.A Smaller Social History of Ancient Ireland
اگرچه جنوب بریتانیا یک استان رومی بود، اما در سال ۴۰۷ لژیون‌های امپراتوری جزیره را ترک کردند و نخبگان رومی نیز به دنبال آنها رفتند.مدتی بعد در همان قرن، قبایل مختلف بربر از یورش و غارت جزیره ، نهایتا به تسخیر و استقرار رسیدند.Anglo-Saxons
پس از اینکه شبه جزیره ایتالیا به دلیل قبایل بربر وارد جنگ و آشوب شد، امپراتور ژوستینین یکم تلاش کرد تا سلطه امپراتوری ایتالیا را از شرق، علیه اشراف گوتیک، مجدداً تثبیت کند.لشکرکشی‌های بعدی کم و بیش موفقیت‌آمیز بود و یک فرماندهی سلطنتی برای ایتالیا تأسیس شد، اما نفوذ امپراتوری محدود بود. EXARCHATE OF THE EASTERN ROMAN EMPIRE سپس لمباردها به شبه‌جزیره ضعیف‌شده حمله کردند و رم اساساً به حال خود رها شد. ناتوانی شرق در ارسال کمک منجر به این شد که پاپ‌ها خود شهر را با غلات املاک پاپی تغذیه کردند، در مورد معاهدات مذاکره کردند، به جنگاوران لمبارد پول حفاظت پرداخت کردند، و در صورت عدم موفقیت، سربازانی را برای دفاع از شهر استخدام کردند.سرانجام پاپ‌ها برای حمایت به دیگران، به ویژه فرانک‌ها، روی آوردند. The Popes and the Papacy in the Early Middle Ages, 476–752.
باشگاه رویال سلانگور () یک باشگاه اجتماعی در کوالا لامپور، مالزی است که در سال ۱۸۸۴ توسط بریتانیا که بر مالایا حکمرانی می‌کرد، تأسیس شد. این باشگاه در نزدیکی میدان مردکا یا میدان استقلال، "پادانگ" (میدان)، واقع شده‌است و از طریق جالان راجا (خیابان کینگ) می‌توان به آن دسترسی پیدا کرد.
شهربانو دامغانی‌نژاد (انگلیسی: Shahrbanoo Damghaninezhad)، (زادهٔ ۱۶ آبان ۱۳۷۶ شهرری) یکی از اعضای تیم ملی تکواندو زنان ایران است.
او دانش‌آموخته رشته معماری داخلی است که در ۴ رشته جودو، بسکتبال، کشتی و تکواندو سابقه فعالیت و قهرمانی دارد. دامغانی‌نژاد در سال ۱۳۸۵ در رشته شنا، فعالیت ورزشی خود را آغاز کرد و سپس در رشته بسکتبال، توانست در رقابت‌های نونهالان کشور به عنوان قهرمانی برسد و بعد از این قهرمانی، به رشته‌های رزمی گرایش پیدا کرد. او کارش را در سال ۱۳۹۲ در رشته جودو آغاز کرد که توانست با قهرمانی در مسابقات‌های کشور، به تیم ملی جودو زنان ایران هم دعوت شود.
دامغانی‌نژاد بعد از موفقیت در رشته جودو، به سراغ فعالیت در رشته کشتی زنان که در ابتدا با نام گراپلینگ شناخته می‌شد، رفت و توانست در اولین دوره مسابقات کشتی گراپلینگ که زیرنظر فدراسیون جهانی کشتی به میزبانی کشور ترکیه برگزار شد، موفق به کسب مدال برنز شود. در این مسابقات، نمایندگانی از کشورهای آمریکا، روسیه، ایتالیا، هند، ترکیه و مجارستان حضور داشتند.
حجاب اسلامی برای حضور در رشته گراپلینگ برای شرکت در مسابقات المپیک پذیرفته نبود و همین مسئله باعث شد تا شهربانو دامغانی‌نژاد به سراغ رشته تکواندو برود. او در سال ۱۳۹۵، فعالیت رسمی خود در رشته تکواندو را آغاز کرد و موفق شد در اولین تجربه حضور در مسابقات لیگ برتر تکواندو زنان ایران، به مدال طلا دست پیدا کند و عنوان فنی‌ترین تکواندوکار رقابت‌ها را از آن خود کرد.
شهربانو دامغانی‌نژاد در ادامه فعالیت در رشته تکواندو، در مسابقات باشگاهی با بزرگانی همچون اکرم خدابنده کاپیتان تیم ملی تکواندو زنان ایران رقابت داشت و توانست عملکرد درخشانی را از خود در رقابت‌های لیگ برتر تکواندو زنان ایران به جای بگذارد.
مسابقات انتخابی تیم ملی تکواندو بانوان برگزار شد و برترین‌ها در این رقابت‌ها مشخص شدند. در این رقابت‌ها که در خانه تکواندو برگزار شد، برترین‌های اوزان مختلف با هم رقابت کردند که در پایان برترین‌ها مشخص شدند. شهربانو دامغانی‌نژاد در وزن هفتم توانست بالاتر از کیمیا همتی قرار گیرد و به تیم ملی تکواندو زنان ایران دعوت شد.
دامغانی‌نژاد که پای ثابت اردوهای تیم ملی تکواندو زنان ایران بود، در آستانه رقابت‌های سی‌امین دوره مسابقات بین‌المللی تکواندو جام فجر تغییر وزن داد و در وزن هشتم (۷۳+ کیلوگرم) در این رقابت‌ها حضور پیدا کرد و موفق به کسب مدال طلا شد.
مدال طلا رقابت‌های تکواندو ارتش‌های جهان بزرگسالان (۲۰۲۲-تهران)
مدال طلا تورنمنت آزاد تکواندو (۲۰۲۰-باکو)
مدال نقره تورنمنت جام بین‌المللی فجر (۲۰۱۷-تهران)
شهربانو دامغانی‌نژاد در اینستاگرام
نینتندو سوئیچ آنلاین (NSO) یک سرویس حق اشتراک آنلاین برای کنسول نینتندو سوئیچ است. این سرویس نسل سوم سرویس آنلاین نینتندو پس از نینتندو وای-فای کانکشن و شبکه نینتندو است.
باشگاه اجتماعی () می‌تواند به گرد هم جمع شدن افراد یا مکانی که آنها همدیگر را ملاقات می‌کنند اطلاق شود که حول یک دلبستگی، حرفه یا فعالیت دور هم گرد می‌آیند. به عنوان نمونه می‌توان از باشگاه مناظره کتاب، باشگاه شطرنج، باشگاه ورزشی تفریحی، باشگاه پایان تحصیل، باشگاه ماهیگیری، باشگاه بازی، باشگاه مردانه (در ایالات متحده آمریکا به باشگاه اعضای خصوصی معروف است)، باشگاه شکار، باشگاه افسران نظامی، باشگاه سیاسی، باشگاه مذهبی (همچون کوینونیا)، باشگاه علمی و باشگاه دانشجویی نام برد. این اصطلاح را هم چنین می‌توان برای اشاره به مقر اوباش همچون باشگاه اجتماعی راونیت (Ravenite) یا کیج (Cage) استفاده کرد. Documentary featuring the work of ex-New Jersey State Trooper Mike Russell, whose undercover work for the New Jersey State Police led to the arrests of 41 members of the Genovese crime family, and of corrupt prison officials, and a state senator
"سنگ نبشته حمام قدره" یا (ام قیس) در اردن به سال 42 عرب‌ها(که بعدها سال هجری خوانده شد) به زبان یونانی نگاشته شده است و حاوی اطلاعاتی درباره دستور بازسازی و ترمیم یک حمام در دوران معاویه است. این سنگ نبشته که از اولین اثار تاریخی دوران اسلامی است با علامت صلیب در ابتدای متن، آغاز می شود. این سنگ‌نبشته در موزه اسرائیل نگهداری می شود.
سنگ نبشته در حمام شهر قدره(هم اکنون أم قيس) به سال ۴۲ عرب ها در آنجا نام نخستین حاکم عربها ،معاویه به زبان یونانی آمده است. MAAVIA AMIR AL-MOMENIN در اینجا نیز گونه ی آرامی نویسی نام معاویه یعنی ماآویا به چشم می خورد. فقط این سنگ نبشته به یک دوره‌ی تاریخی اشاره می‌کند که حکومت معاویه در آن وجود داشته است. تاریخ این سند مطابق با اسناد محلی دکاپولیس [اتحاد ده شهر رومیان] در استان عربیای روم نوشته شده است. یعنی این که در آغاز تاریخ امپراتوری کنستانس دوم آمده، سپس تاریخ محلی و پس از آن تاریخ حکومت حاکم محلی یعنی پروتورین که معاویه باشد. رقم تاریخ امپراتوری بیزانس در متن حکاکی، سال ششم امپراتوری روز دوم هفته روز پنجم دسامبر میباشد. این مطابق است با سال ۶۶۳ میلادی.
همچنین ثبت تاریخ طبق تاریخ کلونیا را می‌توان وارسی کرد. شهر قدره جزو دکاپولیس یا اتحادیه ی ده «شهر» امپراتوری بیزانس محسوب میشد سکه های قدره نیز از تاریخ برخوردارند. در مجموعه ی دیر فرانسیسکانها در اورشلیم با سکهای برخورد می کنیم که مربوط به سال اول اشغال اورشلیم توسط روم است سال اول روم برابر است با ۶۴، ۶۳ پیش از میلاد در سنگ نبشته ی معاویه تاریخ شهر ۷۲۶ رومی ذکر شده که این برابر است با ۶۶۳/۶۶۲ میلادی.
تاریخ حاکم محلی یعنی معاویه در سنگ نبشته سال ۴۲ عربها (KATA ARABA(S قید شده است این تاریخ منطبق است با چهل و دومین سال پیروزی هراکلیوس بر دشمن دینی اش یعنی خسرو دوم. ۴۲مین سال پس از پیروزی ۶۲۲ میلادی برابر است با ۶۶۳/۴ میلادی از طریق همین تاریخ ما همچنین به این نتیجه میرسیم که طبق تاریخ امپراتوری بیزانس و تاریخ شهر و تاریخ حاکم محلی معاویه، هنوز ما با تقویم خورشیدی سر کار داریم و نه تقویم ماهی (قمری) ایرانیان طبق تقویم خورشیدی محاسبه می کردند، همین نیز در مورد بیزانسیها و رومیها صدق می‌کند.
In the day of ‘Abd Allah Muawiya ‘, the Commander of the faithful, the hot baths of the  people  there were saved and rebuilt by Abd Allah son of Abuasemos (Abū Hāšim) the Counsellor , on the fifth of the month of December , on the second day, in the 6th year of the indiction, in the year 726 of colony, according to the Arabs the 42nd year, for the healing of the sick, under the care of Ioannes , the official of Gadara
باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن در اوت ۱۹۷۰ پس از ادغام باشگاه فوتبال پاریس و اِستاد سن-ژرمن تأسیس شد. پاری سن ژرمن تأثیر فوری گذاشت و در اولین فصل خود به لیگ دسته ۱ صعود کرد و عنوان قهرمانی لیگ ۲ را به دست آورد. با این حال، حرکت آنها به زودی بررسی شد و باشگاه در سال ۱۹۷۲ تجزیه شد. پاریس اف‌سی در لیگ برتر باقی ماند، در حالی که پاری سن ژرمن از نظر اداری به لیگ ۳ سقوط کرد. پس از صعودهای پیاپی، پی‌اس‌جی به سرعت در سال ۱۹۷۴ به لیگ برتر بازگشت و به پارک دو پرنس نقل مکان کرد.
اولین جام‌های باشگاه در دهه ۱۹۸۰ به دست آمد. پاریسی‌ها با هدایت بازیکنانی مانند سافت سوشیچ، لوئیس فرناندز و دومینیک روچتو، دو قهرمانی پیاپی در جام حذفی فرانسه را در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ به دست آوردند و سپس اولین قهرمانی خود در لیگ را در سال ۱۹۸۶ به دست آوردند و پس از آن رو به افول رفتند. اما تصاحب غول‌های تلویزیونی کانال+ در سال ۱۹۹۱ پی‌اس‌جی را احیا کرد. این باشگاه که توسط دیوید ژینولا، جرج وه‌آ و رای رهبری می‌شد، ۹ جام کسب کرد و در طول دهه ۱۹۹۰ به پنج نیمه نهایی پیاپی اروپا رسید. مهم‌تر از همه، پاریس در سال ۱۹۹۴ عنوان دوم لیگ را به دست آورد و افتخار آن، جام برندگان جام اروپا در سال ۱۹۹۶ با اسطوره لوئیس فرناندز اکنون به عنوان مربی است.
در آغاز سده بیست و یکم، قرمز و آبی‌ها با وجود جادوی رونالدینیو و گل‌های پائولتا، تلاش کردند تا ارتفاعات را تغییر دهند. پنج جام دیگر در قالب سه جام فرانسه، یک جام لیگ فرانسه و یک جام یوفا اینترتوتو به دست آمد، اما تیم پایتخت به دلیل عبور از یک بحران پرمخاطب به بحران دیگر بیشتر شناخته شد. در نتیجه کانال+ در سال ۲۰۰۶ باشگاه را به کلونی کپیتال فروخت. با این حال، وضعیت بدتر شد و پاری سن ژرمن در فصل‌های ۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷ برای جلوگیری از سقوط سپری کرد.
با خرید این باشگاه در سال ۲۰۱۱ توسط قطر اسپورتس سرمایه‌گذاری (QSI) ثروت پاری سن ژرمن به طرز چشمگیری تغییر کرد. از آن زمان، پاریس هزینه‌های زیادی را برای خرید بازیکنان درجه یک جهان مانند زلاتان ابراهیموویچ، تیاگو سیلوا، ادینسون کاوانی، آنخل دی ماریا و به ویژه نیمار و کیلیان امباپه، دو نقل و انتقالات گران‌قیمت تاریخ فوتبال جهان، خرج کرده‌است. در نتیجه، پاری سن ژرمن بر فوتبال فرانسه مسلط شد و ۲۷ جام کسب کرد: هفت عنوان لیگ، شش جام حذفی فرانسه، شش جام لیگ فرانسه و ۸ سوپر جام فرانسه. آنها همچنین در مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا به یک بازیکن ثابت تبدیل شده‌اند و برای اولین بار در سال ۲۰۲۰ به فینال رسیده‌اند.
در تابستان ۱۹۷۰، یک گروه جاه طلب از تجار تصمیم گرفتند یک تیم بزرگ در پایتخت فرانسه ایجاد کنند. گای کرسنت و پیر اتین گیوت تصمیم گرفتند بخش مجازی خود را با نام پاریس که در سال ۱۹۶۹ ایجاد شد، با اِستاد سن-ژرمن از هانری پاترل پس از تیمی از سن-ژرمن-آن-له، ۱۵ کیلومتری غرب پاریس و بنیان‌گذاری در سال ۱۹۰۴، ادغام کنند. به لیگ ۲ صعود کرد. با این حال، این سه مرد تا زمانی که با سانتیاگو برنابئو، رئیس باشگاه رئال مادرید ملاقات کردند، در زمینه امکان‌سنجی مالی پروژه گیر کردند. او به آنها گفت که یک کمپین تأمین مالی جمعی بهترین راه حل برای ایجاد یک تیم جدید است. ۲۰٬۰۰۰ نفر از این پروژه حمایت کردند و پاری سن ژرمن در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۰ تشکیل شد. گیوت چند روز بعد به عنوان اولین رئیس باشگاه انتخاب شد. برای نخستین بار در تاریخ فوتبال فرانسه، هواداران در ساخت یک باشگاه کمک مالی کردند.
ادغام پس از ایجاد انجمن باشگاه در ۱۲ اوت ۱۹۷۰ رسمی شد پاری سن ژرمن این روز را به عنوان تاریخ بنیان‌گذاری خود حفظ می‌کند. قرمز، آبی و سفید به عنوان رنگ‌های سنتی باشگاه پذیرفته شد. قرمز و آبی نشان دهنده شهر پاریس است، درحالی‌که سفید نماد پادشاهی فرانسه است و مخفف شهر سلطنتی نزدیک به سن-ژرمن-آن-له، زادگاه پادشاه فرانسه لوئیس چهاردهم است.
پاریس اف سی با حمایت مالی کمک کرد، در حالی که استاد سن ژرمن زیرساخت‌های ورزشی، از وضعیت لیگ ۲ تا مرکز تمرینی کمپ دز لوژ، و همچنین مدیر پیر فلیپون و بسیاری از بازیکنان، از جمله برنارد گیندوکس، میشل پروست و کامیل شوکویر را فراهم کرد. فیلیپون علاوه بر تبدیل شدن به نخستین سرمربی تاریخ باشگاه پاری سن ژرمن، یکی از تنها دو بازیکن-مربی در تاریخ باشگاه بود.
پاری سن ژرمن با جذب ژان جورکایف، کاپیتان تیم ملی فرانسه، تیم خود را بیشتر تقویت کرد. نخستین بازی رسمی پاری سن ژرمن در ۲۳ اوت ۱۹۷۰ تساوی ۱–۱ خارج از خانه مقابل پواتیه در لیگ بود. گیندوکس نخستین گل تاریخ باشگاه را از روی یک ضربه ایستگاهی به ثمر رساند. این باشگاه به صعود به لیگ ۱ ادامه داد و در فصل افتتاحیه خود به عنوان قهرمانی لیگ ۲ دست یافت.
اولین فصل لیگ برتر پاری سن ژرمن با کسب رتبه شانزدهم مطمئن به پایان رسید، به این معنی که آنها سال آینده در لیگ ۱ باقی خواهند ماند، اما در پشت صحنه باشگاه در وضعیت مالی حساسی قرار داشت. در سپتامبر ۱۹۷۱، شورای شهر پاریس ۸۵۰هزار فرانک برای پرداخت بدهی باشگاه و حفظ جایگاهش در نخبگان پیشنهاد کرد و از پی‌اس‌جی خواست در ازای نام پاریسی‌تر «باشگاه فوتبال پاریس» را انتخاب کند. تصادفی یا نه، پی‌اس‌جی بزرگ‌ترین شکست خود را در تمام رقابت‌ها در همان ماه متحمل شد. این یک باخت ۰–۶ در خارج از خانه مقابل نانت بود.
گای کرسنت ، که پیش از آغاز فصل جایگزین پیر-اتین گیوت به عنوان رئیس باشگاه شده بود، طرفدار تغییر نام بود، اما هانری پاترله با آن مخالف بود. این اختلاف منجر به استعفای کرسنت در دسامبر ۱۹۷۱ شد و ریاست جمهوری را به پاترل واگذار کرد. دومی سعی کرد شورا را متقاعد کند که در موضع خود تجدید نظر کند، اما آنها انعطاف‌ناپذیر ماندند و باشگاه در ۱ ژوئن ۱۹۷۲ چند روز پس از آخرین مسابقه مبارزات انتخاباتی تقسیم شد. کرسنت با حمایت شورا، باشگاه پاریس را مجدداً تشکیل داد و در لیگ ۱ باقی ماند، در حالی که پی‌اس‌جی پاترل از نظر اداری به بخش ۳ تنزل یافت، بنابراین موقعیت حرفه‌ای خود را از دست داد.
بیشتر بازیکنان باشگاه، از جمله ژان جورکائف، کاپیتان تیم و برنارد گیگندوکس، که با قراردادهای حرفه‌ای با باشگاه پاریس بسته بودند، به بازی در لیگ ۱ ادامه دادند، در حالی که پیر فیلیپون، مدیر باشگاه پس از پایان قراردادش، از این تیم جدا شد.
فقط کامیل شوکیه، پاتریس پی، ژان لوئیس لئونتی، برنارد برئو و ژان لوئیس بروست در پی‌اس‌جی در فصل ۷۳–۱۹۷۲ ماندند. این باشگاه جای تیم ذخیره خود را در لیگ ۳ گرفت و تیم خود را با بازیکنان آتی بسیاری از آکادمی پاری سن ژرمن بازسازی کرد.
پاری سن ژرمن به رهبری سرمربی جدید روبر ویکو، زندگی خود را در رده سوم با تیمی جوان اما با استعداد آغاز کرد که در ترفیعات پیاپی آتی باشگاه نقش آفرینی خواهد کرد. برخی از این جوانان با استعداد عبارتند از: اریک رنو، اوتنیل دوسوی، میشل مارلا، ژاک لاپوست و به ویژه کریستین آندره، سازنده اصلی صعود به لیگ ۲ به لطف ۲۷ گل خود در ۳۵ بازی. قرمز و آبی‌ها شش امتیاز کمتر از کوویلی در رده دوم قرار گرفتند و اندک صعود را از دست دادند. کوویلی اما به دلیل مشکلات مالی مدت کوتاهی پس از پایان فصل مجبور به انحلال شد و پی‌اس‌جی به‌طور پیش‌فرض جای خود را در لیگ ۲ گرفت.
پاری سن ژرمن واقعاً با ورود دانیل هچتر طراح به عنوان رئیس کمیته مدیریت در ۱۹۷۳ پرواز کرد. هچتر سپس با انتصاب جاست فونتن اسطوره فرانسوی به عنوان مدیر ورزشی و قرارداد با چندین بازیکن معتبر از جمله ژان پیر دولیانی، ژان دلوفر، لویی کاردیه و جکی بید، بازی ملی را پیش از ۷۴–۱۹۷۳ شوکه کرد.
مردان روبر ویکو در گروه بی، با چهار امتیاز کمتر از ستاره سرخ، در رده دوم قرار گرفتند و به مرحله پلی آف صعود مقابل والنسین راه یافتند. برنده این مسابقه دو بازی به دسته ۱ صعود می‌کند. پاری سن ژرمن ۱–۲ خارج از خانه مقابل والنسین شکست خورد، اما پاری سن ژرمن یک بازگشت باورنکردنی ۴–۲ را در پارک د پرنس ثبت کرد، بنابراین به ترفیع دست یافت و وضعیت حرفه‌ای خود را که دو سال پیش رها شده بود، دوباره به دست آورد. فونتین غرق در احساسات، بر روی چمن زمین افتاد و قربانی یک حمله قلبی شد. خوشبختانه او بهبود یافت و توسط بازیکنان در جشن حمل شد. از آن زمان، پاری سن ژرمن همیشه در سطح اول فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
پی‌اس‌جی نخستین بازی خود را در پارک د پرنس در طول این رقابت انجام داد. در ۱۰ نوامبر ۱۹۷۳ مقابل هم تیمی پاریسی ستاره سرخ برگزار شد. پی‌اس‌جی ۳–۱ پیروز شد و اوتنیل دوسوی نخستین گل باشگاه را در ورزشگاه به ثمر رساند. پاریسی‌ها همچنین سنت خود را در دوهای درخشان کوپه دو فرانس آغاز کردند و پس از شکست دادن متز در پارک در مقابل ۲۵٬۰۰۰ تماشاگر (۲–۱؛ ۴–۱ در مجموع) به مرحله یک چهارم نهایی رسیدند. در آنجا، آنها توسط ریمز در مجموع ۲–۷ حذف شدند که شامل بزرگ‌ترین شکست باشگاه در جام حذفی (۰–۵) بود.
در یک چرخش طعنه‌آمیز وقایع، باشگاه پاریس همزمان با صعود پاری سن ژرمن به لیگ برتر در سال ۱۹۷۴ به لیگ دسته ۲ سقوط کرد و استادیوم خانگی خود، پارک دو پرنس، را در دستان برادران پاریسی خود واگذار کرد. . از آن زمان، پارک خانه پاری سن ژرمن بوده‌است. پیش از آن، پاری سن ژرمن در چندین زمین از جمله استادیوم ژرژ لفور، استاد ژان بوئن، استادبائر، ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوا و حتی پارک چند بار با وجود عدم تمایل باشگاه پاریس، بازی می‌کرد.
با ارتقاء به لیگ ۱ نیز تغییر فرماندهی صورت گرفت. دانیل هچتر، در آن زمان رئیس کمیته مدیریت، در ژوئن ۱۹۷۴ پس از استعفای هانری پاترله، ریاست باشگاه را بر عهده گرفت. او فرانسیس بورلی را به عنوان معاون رئیس‌جمهور منصوب کرد. هچتر بلافاصله دفترچه چک خود را باز کرد و در ژوئیه ۱۹۷۴، مصطفی دالب، هنرپیشه الجزایری از سدان را با ۱٫۳ میلیون فرانک به ثبت رساند علی‌رغم همکاری عالی دالب و مهاجم دیگر فرانسوا ام‌پله (۵۰ گل میان آن‌ها)، پی‌اس‌جی هنوز از رقابت برای قهرمانی در لیگ در فصل ۷۵–۱۹۷۴ فاصله داشت و در جایگاه پایین پانزدهم قرار گرفت.
عملکرد این باشگاه در جام حذفی فرانسه نقطه اوج فصل بود. پاری سن ژرمن در مجموع ۵–۰ سوشا را در مرحله یک‌هشتم نهایی شکست داد تا یک دوئل حماسی با مارسی در مرحله یک چهارم نهایی رقم بزند. سرخ‌آبی‌ها که در میان جوی خصمانه بازی می‌کردند، به‌عنوان زیردست‌های بزرگ از ورزشگاه ولودروم دیدن کردند. OM به راحتی با دو گل برتری داشت تا اینکه، ام‌پله دو بار گلزنی کرد تا امیدهای پی‌اس‌جی را برای صعود دوباره زنده کند (۲–۲). هواداران مارسی که از نتیجه خشمگین بودند، پس از سوت پایان بازی به اتوبوس تیم پی‌اس‌جی حمله کردند. ام‌پله باورمند است که این بازی جام منشأ واقعی رقابت میان هر دو باشگاه است. در بازی برگشت، پی‌اس‌جی با نتیجه ۲–۰ پیروز شد و به نیمه نهایی راه یافت، نخستین بار برای یک باشگاه پاریسی از زمان استادیوم فرانسه در سال ۱۹۶۵، پیش از اینکه به سختی مقابل لنز تعظیم کند.
علیرغم جذب بلندپروازانه در سال‌های ۷۶–۱۹۷۵، از جمله جذب بازیکنان سرشناس مانند هومبرتو کوئیلو و ژان پیر توکوتو، رقابت‌های لیگ با طلاق میان مدیر جاست فونتن و کاپیتان ژان پیر دولیانی در رده چهاردهم به پایان رسید. فونتین، مدیر ورزشی سابق باشگاه، در اوایل فصل جایگزین رابرت ویکو شده بود و سپس بازوبند کاپیتانی را از دولیانی گرفت. از سوی دیگر، پی‌اس‌جی برای سومین فصل پیاپی به مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی فرانسه رسید.
در پیش‌فصل، دانیل هچتر مسابقات دوستانه جام پاریس را که در ابتدا در سال ۱۹۵۷ توسط راسینگ پاریس ایجاد شد، دوباره راه اندازی کرد. پاری سن ژرمن با یوهان کرایف، اسطوره هلندی و دراگان جاجیچ، ستاره صرب، در فینال مقابل والنسیا اسپانیایی شکست خورد. علاوه بر این، باشگاه اولین مرکز آکادمی پاری سن ژرمن را در نوامبر ۱۹۷۵ در کمپ دز لوژ افتتاح کرد. فرانسوا بریسون، ژان مارک پیلورگه، لیونل ژوستیر و تیری مورن بخشی از نسل اول این مرکز بودند. همه آنها اولین بازی حرفه‌ای خود را به عنوان آغازکننده در شکست ۲–۳ لیگ مقابل ریمز در پارک دو پرنس در دسامبر ۱۹۷۵ انجام دادند
فصل جدیدی در ۷۷–۱۹۷۶ آغاز شد. طلسم باشگاه ژان-پیر دولیانی بازنشسته شد، در حالی که بازیکن سابق صرب، ولیبور واسوویچ جایگزین جاست فونتن شد. واسوویچ، اولین خارجی که روی نیمکت پی‌اس‌جی نشست، با هدف بازی در فوتبال اروپا در فصل آینده وارد پایتخت فرانسه شد. اما، حتی با گلزنی استثنایی مصطفی دالب (۲۶ گل)، پاریسی‌ها پس از آغاز فاجعه‌بار این رقابت‌ها در رده نهم قرار گرفتند. واسوویچ که در راهیابی به اروپا ناکام بود، نزدیک به پایان فصل استعفا داد. دانیل هچتر دروازه‌بان سابق پاری سن ژرمن ایلیا پانتلیچ را به عنوان سرمربی در چهار بازی اخیر لیگ انتخاب کرد و دو برد و دو تساوی به ثبت رساند.
ژان میشل لارکه که اخیراً کفش‌هایش را آویزان کرده بود تا در سال‌های ۸۷–۱۹۷۷ به عنوان سرمربی جدید پاری‌سن‌ژرمن انتخاب شود، به سرعت مجبور شد آن‌ها را دوباره به زمین بگذارد تا خلاء ناشی از انتقال ناموفق بازیساز لیون سرژ کیزا را پر کند. لارکه دومین و آخرین بازیکن-مدیر باشگاه تا به امروز بود، دیگری پیر فیلیپون بود. برای تمام خریدهای ستاره، از جمله مهاجم آرژانتینی کارلوس بیانکی و مدافعان ژان پیر آدامز و رامون هردیا، فصل ناامیدکننده‌ای بود زیرا پی‌اس‌جی در رده یازدهم به پایان رسید. کارلوس بیانکی به نوبه خود با ۳۷ گل در ۳۸ بازی بهترین گلزن دسته ۱ بود. او آخرین انتقال بزرگ دنیل هچتر بود.
در ژانویه ۱۹۷۸، هچتر توسط فدراسیون فوتبال فرانسه به دلیل اجرای طرح فروش بلیط در پارک دو پرنس، مادام العمر از حضور در فوتبال محروم شد. پی‌اس‌جی در آخرین بازی خود در ورزشگاه به عنوان رئیس باشگاه در ۸ ژانویه مارسی را ۵–۱ شکست داد. مصطفی دهلب پس از سوت پایان، توپ مسابقه را به هچتر پیشنهاد داد و سپس توسط بازیکنان با پیروزی همراه شد و هواداران حاضر نام او را فریاد زدند. روز بعد، فرانسیس بورلی، که تا آن زمان معاون رئیس‌جمهور بود، رئیس‌جمهور جدید شد.
علیرغم فصل اول ناامیدکننده، باشگاه در فصل ۷۹–۱۹۷۸ به ژان میشل لارکه رای اعتماد داد و دومینیک باراتلی و دومینیک باتنای را با مهره‌های اصلی تیم ملی فرانسه امضا کرد با این امید که پاری سن ژرمن در نهایت به صدر جدول لیگ نزدیک شود. . اما این کمپین بار دیگر با شکست مواجه شد. در ماه اوت، پس از آغاز فاجعه‌آمیز فصل، لارکه از سمت خود کناره‌گیری کرد تا بر نقش بازی خود در باشگاه تمرکز کند.
پیر آلونزو تا اوایل نوامبر ۱۹۷۸ که به طرز شگفت‌انگیزی استعفا داد، این سمت را بر عهده گرفت. جانشین او، ولیبور واسوویچ، هنوز نیامده بود و پاری سن ژرمن برای یک بازی لیگ در ۴ نوامبر به موناکو رفت. فرانسیس بورلی، رئیس باشگاه، ترکیب اصلی را در آن روز معرفی کرد. این تنها باری است که پاری سن ژرمن یک بازی رسمی بدون سرمربی روی نیمکت انجام داده‌است. پاریس ۱–۲ شکست خورد. کارلوس بیانکی برای دومین بار پیاپی عنوان برترین گلزن لیگ دسته ۱ را به دست آورد، پیش از اینکه پاریس جایگاه سیزدهم را به قهرمان فرانسه استراسبورگ تغییر دهد. فرانسوا ام‌پله نیز با تعداد گل‌های قابل توجه ۹۷، از جمله رکورد ۲۸ گل در جام حذفی فرانسه، باشگاه را ترک کرد.
دوره دوم ولیبور واسوویچ در پاریس در سال‌های ۸۰–۱۹۷۹ آغاز امیدوارکننده‌ای داشت. پاری سن ژرمن، استاد پرتغالی ژائو آلوز را به خدمت گرفت و بهترین بازی خود را از سال ۱۹۷۴ در لیگ ثبت کرد. اما ثروت باشگاه خیلی زود بد شد. یک هفته پس از عملکرد درخشانش مقابل مارسی، آلوز در اوت ۱۹۷۹ در سوشا دچار مصدومیتی شد که تقریباً تمام شد و او را به مدت ۵ ماه از میدان‌ها دور کرد. آلوز در آغاز سال ۱۹۸۰ بازگشت اما هرگز به‌طور کامل فرم پیشین خود را بازیابی نکرد.
سپس، پی‌اس‌جی سرمربی خود را در اوایل اکتبر ۱۹۷۹ از دست داد. واسوویچ به دلیل نداشتن مدرک رسمی مربیگری در فرانسه، در پی فشار اتحادیه مربیان یونیکاتف و رئیس آن گای روکس مجبور به استعفا شد. کامیل شوکیه، دروازه‌بان سابق پی‌اس‌جی تا پایان ماه جاری هدایت این تیم را برعهده گرفت. او پیش از اینکه ژرژ پیروش در نوامبر ۱۹۷۹ به پایتخت فرانسه برسد، سه مسابقه، دو برد و یک باخت انجام داد. برخلاف همه شانس‌ها، پیروش عالی بود و پاری سن ژرمن را به مقام هفتم رساند، بهترین رده‌بندی باشگاه در لیگ در آن زمان.
پاری سن ژرمن ژائو آلوز را در سال ۸۱–۱۹۸۰ به بنفیکا منتقل کرد، اما دومینیک روچتو، وینگر سن اتین را به خدمت گرفت، که به عنوان مهاجم مرکزی به این تیم پیوست. پاری سن ژرمن تحت رهبری یک مثلث هجومی متشکل از خود روچتو، نامباتینگو توکو و بوباکار سار، با موستافه دالب که رشته‌ها را از جایگاه شماره ۱۰ بیرون می‌کشد، امیدوارکننده‌ترین فصل خود را تا کنون انجام داد. قرمز و آبی‌ها پنجمین لیگ را به پایان رساندند و با اندکی از دست دادن فوتبال اروپا، خود را به عنوان یک تیم نیمه اول با هدایت ژرژ پیروش تثبیت کردند. علیرغم حذف در گل‌های خارج از خانه، یکی دیگر از نکات برجسته، پیروزی باشگاه در جام حذفی فرانسه در برابر نانت در پارک دو پرنس (۵–۳) بود.
ژرژ پیروش در سال‌های ۸۲–۱۹۸۱ با خرید ریمون دومنک، میشل ان گوم، دانیل سانچز و مهم‌تر از همه، ستاره یوگسلاوی، ایویتسا شوریاک، تغییراتی در تیم ایجاد کرد. پاریسی‌ها برای رسیدن به اروپا از طریق لیگ ۱ چالشی را ایجاد کردند، اما در پایان فصل با کسب مقام هفتم کوتاه آمدند. با این حال، آنها با رسیدن به اولین فینال جام حذفی فرانسه، یک ضربه دیگر را به دست آوردند. نزدیک به ۱۵۰٬۰۰۰ درخواست برای تنها ۴۶٬۱۶۰ صندلی در پارک دو پرنس وجود داشت تا پی‌اس‌جی به مصاف سنت اتین بزرگ میشل پلاتینی برود که آخرین بازی خود را در فرانسه پیش از رفتن به یوونتوس انجام می‌داد.
نامبتینگو توکو در دقیقه ۵۸ پس از ارسال خوب ایویکا شورجاک، دروازه پی‌اس‌جی را باز کرد. سنت اتین واکنش نشان داد و پلاتینی در دقیقه ۷۸ بازی را به تساوی کشاند تا بازی به وقت اضافه کشیده شود. پلاتینی سپس حساب شخصی خود را دو برابر کرد و سبزها در دقیقه ۹۹ به برتری رسیدند. وفاداران پارک دو پرنس دیگر به تیم خود اعتقاد نداشتند وقتی دومینیک روچتو، پس از یک پاس گل دیگر از شورجاک، گل تساوی غیرمنتظره‌ای را مقابل تیم سابقش در واپسین ثانیه‌های مسابقه به ثمر رساند.
هواداران پی‌اس‌جی سپس با خوشحالی به زمین یورش بردند، در حالی که رئیس باشگاه فرانسیس بورلی زانو زد و زمین چمن پارک را بوسید. پس از یک وقفه ۳۰ دقیقه‌ای، ضربات پنالتی تاج پی‌اس‌جی را امضا کرد. دومینیک باراتلی آخرین تلاش سنت اتین را متوقف کرد و ژان مارک پیلوژه پنالتی برتر را برای پایتخت به ثمر رساند. دوازده سال از عمرش می‌گذرد، پاری سن ژرمن نخستین قهرمانی بزرگ خود را در ورزشگاه خانگی خود کسب کرده بود. این موفقیت برای نخستین بار درهای پاری سن ژرمن را به اروپا باز کرد و به جام برندگان جام اروپا در فصل آینده راه یافت.
پاری سن ژرمن نخستین باشگاه پاریسی بود که از دهه ۱۹۶۰ در اروپا بازی کرد، زمانی که راسینگ پاریس و استاد فرانسه در مسابقات میان‌شهری جام نمایشگاهی شرکت کردند. انتظارات برای فصل ۸۳–۱۹۸۲ بسیار زیاد بود و پاری سن ژرمن تیم خود را با کیس کیست برنده کفش طلای اروپا، اسوالدو آردیلس قهرمان جام جهانی ۱۹۷۸ و به ویژه سافت سوشیچ جادوگر یوگسلاوی، که تا به امروز یکی از بهترین بازیکنان باشگاه است، تقویت کرد. . آن‌ها به یک نیروی کار مجرب شامل بازیکنان با تجربه دومنیک باتنای، دومنیک باراتلی، دومنیک روشتو، مصطفی دحلب و نامبتینگو توکو و همچنین بازیکنان آکادمی پی‌اس‌جی، لوئیس فرناندز، ژان کلود لمولت و ژان مارک پیلور پیوستند.
قرمز و آبی‌ها نخستین بازی اروپایی خود را خارج از خانه مقابل لوکوموتیو صوفیه در نخستین دور جام برندگان جام اروپا انجام دادند. آنها در بلغارستان با نتیجه ۰–۱ شکست خوردند، اما در خانه فوتبال شامپاین بازی کردند تا ۵–۱ با توکو پیروز شوند که یک‌نیمه والی عالی به ثمر رساند و جواز حضور پی‌اس‌جی را قطعی کرد. پس از پیروزی راحت مقابل سوانسی سیتی، قرعه‌کشی مرحله یک چهارم نهایی عالی به نظر می‌رسید زیرا پاریس از تیم‌های برتر مانند رئال مادرید، بارسلونا، بایرن مونیخ یا اینترمیلان اجتناب کرد. بازی اول مقابل واترشی، برنده جام بلژیک، اولین دیدار بزرگ اروپایی باشگاه بود که در حضور ۴۹٬۵۷۵ هوادار حاضر در پارک، رکورد حضور آنها در تمام دوران، منعکس شد. پی‌اس‌جی با عملکرد عالی فرناندز که گل اول را به ثمر رساند، شایسته پیروزی ۲–۰ بود. نتیجه می‌توانست بزرگتر باشد، واقعیتی که آنها پشیمان خواهند شد. در بازی برگشت، پاریس پس از وقت اضافه ۰–۳ شکست خورد و در یک مسابقه بسیار بحث‌برانگیز که با ۹ نفر به پایان رسید، حذف شد.
در صحنه داخلی، نتایج به همان اندازه رضایت‌بخش بود. پاری سن ژرمن پاری سن ژرمن نخستین سکوی خود را به دست آورد و در جایگاه سوم قرار گرفت و این شاهکار را در فینال کوپه دو فرانس در سال ۱۹۸۳، این بار مقابل نانت تکرار کرد. قناری‌ها که اخیراً قهرمان فرانسه شده‌اند، به سمت دوبل در جام حذفی می‌روند و در وقت استراحت پس از واژگونی ضربه اولیه پاسکال زارمبا، پیشرو بودند. اما پاری سن ژرمن در نیمه دوم بازگشت خود را انجام داد و سوشیچ به تساوی رسید و سپس به توکو برای گل پیروزی (۳–۲) پاس گل داد و بار دیگر به جام برندگان جام راه یافت. این کمپین با یک یادداشت غم‌انگیز به پایان رسید، زیرا ژرژ پیروش باشگاه را برای یک سال تعطیلی ترک کرد.
پاریس با بازی در جام برندگان جام اروپا برای دومین فصل پیاپی در سال‌های ۸۴–۱۹۸۳، در دور نخست با گلنتوران ایرلند شمالی روبرو شد و در مجموع ۴–۲ پیروز شد تا با یوونتوس میشل پلاتینی دیدار کند. این نخستین باری بود که پاری سن ژرمن مقابل یک باشگاه بزرگ اروپایی و همچنین نخستین بازی از چندین بازی خاطره‌انگیز مقابل تیم ایتالیایی بود. آنها با هدایت بازیکن ستاره سافت سوشیچ، به این موقعیت دست یافتند، هر دو بازی را به تساوی کشاندند و تنها به گل‌های خارج از خانه تعظیم کردند تا برنده نهایی شوند. پاری سن ژرمن واقعاً به حذف یووه در بازی برگشت در تورین نزدیک بود، با ضربه ایستگاهی سوشیچ که به تیرک دروازه برخورد کرد و ژان-مارک پیلورگه یک فرصت واضح را درست پیش از سوت پایان از دست داد.
با این حال، پاری سن ژرمن تحت مربیگری لوسین لدوک برای فرم داخلی تلاش کرد. دارندگان دو عنوان قهرمانی کوپه دو فرانس در نخستین مانع حذف شدند و پس از آن، یک روند بد در پایان مبارزات انتخاباتی باعث شد لدوک استعفا دهد زیرا پاریس با احتمال از دست دادن فوتبال اروپا روبرو شد. پس از ۱۰ ماه غیبت، پاری سن ژرمن به جای ژرژ پیروش جایگزین شد و تولوز را در آخرین بازی قهرمانی شکست داد. گل سوشیچ، تنها گل این مسابقه، جایگاه چهارم را برای پاریس، مترادف جام یوفا در فصل آینده، تثبیت کرد.
پاریس با محرومیت از اسطوره مصطفی دهلب، که پس از ده سال حضور در باشگاه را ترک کرد، فصل ۸۵–۱۹۸۴ سختی را تجربه کرد. ژرژ پیروش در مارس ۱۹۸۵ توسط فرانسیس بورلی به دلیل نتایج ضعیف اخراج شد، اما جایگزین او، کریستین کاست، نتوانست ثابت قدم باشد و پی‌اس‌جی لیگ را در جایگاه سیزدهم به پایان رساند. قرمز و آبی‌ها همچنان توانستند به فینال کوپه دو فرانس در سال ۱۹۸۵ برسند که سومین آن در چهار سال گذشته بود. اما این بار پی‌اس‌جی مغلوب موناکو شد (0–1). آنها همچنین توسط فینالیست‌های غافلگیرکننده ویدئوتون در دور دوم جام یوفا شوکه شدند. باشگاه پایتخت هر دو بازی را باخت، نخستین آنها با شکست ۲–۴ سرخ در پارک دو پرنس. طبق معمول، سافت سوشیچ با دادن ۵ پاس گل در پیروزی خانگی ۷–۱ پی‌اس‌جی مقابل باستیا در سپتامبر ۱۹۸۴، بهترین اتفاق فصل را به ارمغان آورد، رکورد باشگاهی که هنوز پابرجاست.
کمی بیش از یک سال پس از باخت جام به تیم اصلی، پاریس فرانسه را تحت هدایت ژرارد هولیه، که از کریستین کوست گرفته بود، فتح کرد. پاری سن ژرمن برای نخستین بار در تاریخ خود در فصل ۸۶–۱۹۸۵ قهرمان لیگ شد که باعث خوشحالی هواداران رو به رشد آنها در جایگاه کپ بولونی شد. Boulogne Boys، نخستین گروه اولتر باشگاه و یکی از مشهورترین گروه‌های حامی آنها تا کنون، در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد
پاری سن ژرمن از ابتدا تا انتها به لطف بازیکنانی مانند جوئل باتز، دومینیک باتنای، لوئیس فرناندز، دومینیک روچتو و سافت سوشیچ که همگی ستون فقرات تیم را تشکیل می‌دادند، قهرمانی را در اختیار داشت. پیروزی خارج از خانه مقابل تولوز در بازی سوم باعث شد که پاری سن ژرمن برای نخستین بار در صدر جدول قرار بگیرد، جایگاهی که هرگز رها نکرد و ۲۶ بازی به یادماندنی بدون شکست را برای قهرمانی پشت سر گذاشت. ۵۰ سال از قهرمانی یک باشگاه پاریسی در لیگ می‌گذشت. آخرین نفری که این کار را انجام داد راسینگ پاریس در سال‌های ۳۶–۱۹۳۵ بود. پاری سن ژرمن همچنین به کسب دو قهرمانی در جام حذفی نزدیک بود، فقط در نیمه نهایی جام حذفی فرانسه به قهرمان احتمالی بوردو سقوط کرد.
با این حال، ادامه قهرمانی در لیگ آنچنان باشکوه نبود. بازیکنان کلیدی لوئیس فرناندز، ژان کلود لمولت و تیری مورن پیش از فصل ۸۷–۱۹۸۶ جدا شدند و پی‌اس‌جی سعی کرد باروت بیشتری را جایگزین آنها کند. ژرارد هولیه وحید خلیلهوژیچ، دانیل ژورب و ژول بوکانده را به میدان آورد که همگی در یک تیم بسیار تهاجمی و در عین حال نامتعادل به دومینیک روچتو پیوستند. نتیجه نهایی، کسب مقام هفتم در لیگ، خروج زودهنگام از جام حذفی فرانسه و نخستین حضور ناامیدکننده در جام باشگاه‌های اروپا بود که در دور اول توسط ویتکوویچ کوچک چک حذف شد.
تیم قهرمان پاری سن ژرمن در فصل ۸۸–۱۹۸۷ به جدایی ادامه داد زیرا دومینیک روچتو نیز باشگاه را ترک کرد. گابریل کالدرون و ری ویلکینز هافبک‌های کلاس جهانی وارد پاریس شدند اما نتوانستند جریان را تغییر دهند. ویلکینز پیش از پیوستن به رنجرز در دسامبر ۱۹۸۷ تنها ده مسابقه انجام داد. آخرین مقام آنها در تورنوی دو پاریس، نخستین بار از سال ۱۹۷۶، پیش‌بینی کرد که اوضاع چگونه پیش خواهد رفت. پس از هفت شکست در هشت بازی، ژرار هولیه یک گام به عقب برداشت و در اکتبر ۱۹۸۷ مدیر ورزشی باشگاه شد
اریک مومبرتس به عنوان سرمربی انتخاب شد، اما او همچنین نتوانست کشتی را هدایت کند و پاری سن ژرمن سال را در منطقه سقوط به پایان رساند، که باعث شد هولیه در فوریه ۱۹۸۸ برای نیمه دوم رقابت‌ها بازگردد. پاریس در اواخر آوریل ۱۹۸۸ به پایین‌ترین حد خود رسید، زمانی که آنها ۰–۴ مقابل نیس در پارک دو پرنس شکست خوردند. هنوز هم رکورد شکست خانگی باشگاه در لیگ، آنها را با تنها پنج بازی باقی مانده از پایین به رتبه سوم سقوط کرد. اوایل آن ماه، پی‌اس‌جی نیز بزرگ‌ترین شکست خارج از خانه خود را در جام حذفی متحمل شده بود. باخت ۰–۳ مقابل سوشو در مرحله آخر ۳۲ جام فرانسه (در مجموع ۱–۶ حذف شد). آنها درست به موقع جمع شدند، هرچند، دانیل ژورب تنها گل بازی خارج از خانه به لو هاور را در آخرین بازی به ثمر رساند تا با یک پایان دراماتیک در رده پانزدهم، از سقوط اجتناب کنند. هولیه در ژوئن ۱۹۸۸ پس از پایان فصل، باشگاه را ترک کرد.
پاری سن ژرمن برای مدت کوتاهی از بحران زیر نظر تومیسلاو ایویچ در سال ۸۹–۱۹۸۸ نجات یافت و با مارسی برای قهرمانی مبارزه کرد. در ماه مه ۱۹۸۹، دو طرف برای تصمیم‌گیرنده عنوان در ورزشگاه ولودروم با هم دیدار کردند. در میان جوی برقی بازی شد، به نظر می‌رسید که این عنوان به پاریس، صدرنشین لیگ با نتیجه مساوی ۰–۰ و تنها چند ثانیه باقی مانده باشد. اما شوت ۲۵ یاردی فرانک ساوزه، ژوئل باتس، دروازه‌بان پاری سن ژرمن را غافلگیر کرد و مارسی آنها را در بالای جدول جهش کرد و جام را به دست آورد.
پاریسی‌ها به روند ناامیدکننده خود در فصل ۹۰–۱۹۸۹ بازگشتند و در لیگ پنجم شدند و عملکرد تلخ و شیرینی را در جام یوفا به نمایش گذاشتند. آن‌ها در دور نخست به سختی کووسیسی را شکست دادند، اما تنها یک گل با حذف قهرمان احتمالی یوونتوس در دور دوم فاصله داشتند. پیش‌فصل شاهد بودیم که پی‌اس‌جی قراردادی با برند آمریکایی پوشاک ورزشی نایک به عنوان تولیدکننده لباس جدید خود از این کمپین به بعد امضا کرد، در حالی که دانیل براوو جوان به باشگاه پیوست. او یکی از چهره‌های برجسته نسل طلایی پی‌اس‌جی در دهه ۱۹۹۰ بود. از سوی دیگر، ژان مارک پیلورگه پس از ۱۴ سال و رکورد ۴۳۵ بازی، خداحافظی کرد.
نتایج ضعیف، یک بار دیگر با کسب مقام نهم آنها در فصل ۹۱–۱۹۹۰، و رقابت با راسینگ پاریس در دهه ۱۹۸۰ برای به رسمیت شناخته شدن به عنوان تیم برتر پایتخت، تلفات زیادی را برای پی‌اس‌جی به نمایش گذاشت. بودجه باشگاه به شدت افزایش یافت و در نتیجه بدهی‌ها مدام در حال افزایش بود. در آوریل ۱۹۹۱، پس از یک شکست دیگر و در شرایطی که باشگاه در خطر ورشکستگی بزرگ قرار داشت، هواداران پی‌اس‌جی خواستار استعفای فرانسیس بورلی شدند. در مه ۱۹۹۱، پس از پایان فصل، بورلی باشگاه را به غول‌های تلویزیونی فرانسوی کانال+ فروخت. در یک یادداشت درخشان، تیم زیر ۱۹ سال آکادمی پی‌اس‌جی نخستین کوپه گامباردلا باشگاه را در برابر اوسر (۱–۱؛ ۳–۱ در ضربات پنالتی) با بازیکنان بعدی تیم اصلی پاسکال نوما، برنارد آلو و ریچارد دوتروئل قهرمان تیم شد. .
تصاحب کانال تلویزیونی پریمیوم فرانسوی کانال+ باعث احیای پاری سن ژرمن شد که ۴۰ درصد درآمد آن از بازی‌های تلویزیونی حاصل می‌شد و به آنها اجازه داد تا به یکی از ثروتمندترین باشگاه‌های فرانسه تبدیل شوند. آنها بدهی بزرگ ۵۰ میلیون فرانکی پی‌اس‌جی را پاک کردند و میشل دنیسو، روزنامه‌نگار کانال را به جای فرانسیس بورلی به عنوان رئیس باشگاه منصوب کردند. این فصل ۹۲–۱۹۹۱ همچنین مترادف با پایان همکاری با رادیو RTL فرانسه، حامی تاریخی پیراهن باشگاه از سال ۱۹۷۴، و شروع غرفه اختصاصی Virage Auteuil برای هواداران بود.
پاری سن ژرمن بدترین رکورد حضور خود را از زمان بازگشت به لیگ برتر در سال ۱۹۷۴ تجربه می‌کرد و خشونت و نژادپرستی در کپ بولونی این وضعیت را مقصر می‌دانست. برای اینکه به حامیان غیرخشونت‌پرور و غیرنژادپرست در بولونی جایگزینی بدهد و همچنین سطح تماشاگران را افزایش دهد، کانال+ از ایجاد Auteuil که تا آن زمان عمدتاً از تماشاگران معمولی و هواداران خارج از خانه تشکیل شده بود، حمایت کرد. لوتیس فالکو و سوپراس اوتیل با تشویق و تأمین مالی باشگاه، اولین گروه‌های اولترا غرفه جدید بودند.
حالا که از سرمایه‌گذاری جدی بهره می‌برد، پی‌اس‌جی توانست چشم‌اندازهای خود را به‌طور پیوسته بالاتر قرار دهد. آنها قصد داشتند فوراً به اروپا راه پیدا کنند و ظرف سه سال قهرمان فرانسه شوند. کانال+ بودجه باشگاه را از ۹۰ به ۱۲۰ میلیون فرانک افزایش داد تا یک تیم قوی بسازد. انقلاب با انتصاب مربی سرشناس آرتور خورخه، که به خاطر هدایت پورتو به جام اروپا ۸۷–۱۹۸۶ معروف بود، و خروج یازده بازیکن از جمله جوسلین آنگلوما، میشل بیبارد، فیلیپ ژانول و سافت سوشیچ، اسطوره پاری سن ژرمن، آغاز شد.
باشگاه پس از آن آغاز به خرج کردن کرد و با بازیکنان بین‌المللی برزیلی، ریکاردو و والدو، بازیکنان با سابقه فرانسوی پل لو گوئن، لوران فورنیه، برنارد پاردو، برونو ژرمن و پاتریک کولتر، و ستاره جوان آینده‌دار دیوید ژینولا، خرید کرد. علیرغم انتقاداتی که نسبت به سبک بازی مستحکم اما ناخوشایند آرتور خورخه وجود داشت، پاری سن ژرمن موفق شد به هدف تعیین شده در ابتدای رقابت دست یابد و پس از کسب رتبه سوم در لیگ، به جام یوفا راه یافت. این یک خداحافظی مناسب برای دروازه‌بان نمادین جوئل بتس بود که در پایان فصل بازنشسته شد.
قرمز و آبی با هدایت برنارد لاما که جایگزین جوئل بتس اخیراً بازنشسته شده در دروازه شد، همتایان فرانسوی آلن روشه و ونسان گرا، و جرج وه‌آ، تیرانداز پرکار لیبریایی، برای اولین بار در تاریخ خود در فصل ۹۳–۱۹۹۲ به نیمه نهایی اروپا رسیدند. پس از دور اول آسان مقابل پائوک، پاری سن ژرمن ناپولی و اندرلخت را شکست داد — دو نام پرطرفدار اروپایی اما بهترین روزهای آنها گذشته بود — و به مرحله یک چهارم نهایی جام یوفا راه یافتند، جایی که آنها با رئال مادرید بزرگ جفت شدند.
پاریسی‌ها در بازی رفت در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو با نتیجه ۳–۱ شکست خوردند و شانس آنها را برای صعود به شدت پیچیده کرد. با این حال، پاری سن ژرمن درس خود را آموخت و مسلماً مشهورترین بازگشت خود را در بازی برگشت انجام داد. آنها با گل‌های جرج وه‌آ، دیوید ژینولا و والدو در وقت‌های اضافه ۳ بر ۰ پیش افتادند، زمانی که تیم اسپانیایی یکی را عقب کشید و به‌طور لحظه‌ای وقت‌های اضافه را به دنبال داشت. پاریسی‌ها در آخرین ثانیه‌های وقت قانونی در نزدیکی محوطه رئال یک ضربه ایستگاهی دریافت کردند و آنتوان کومبوآره، درست مانند بازی مقابل اندرلخت در دور پیش، بالاتر از هر کس دیگری صعود کرد تا با یک ضربه سر فوق‌العاده تیمش را به نیمه نهایی برساند که او را تبدیل به یک باشگاه کرد. افسانه. هواداران پی‌اس‌جی پس از این گل به او لقب «کلاه طلایی» دادند. متأسفانه، افسانه پی‌اس‌جی در چهار مرحله آخر مقابل برنده احتمالی یوونتوس، در چهار مرحله آخر به پایان رسید.
در فرانسه، تیم پایتخت نانت را در فینال کوپه دو فرانس در سال ۱۹۹۳ شکست داد (۳–۰) و سومین عنوان قهرمانی جام خود را در مجموع بدون دریافت حتی یک گل در کل مسابقات کسب کرد، رکوردی که تنها توسط خود پاری سن ژرمن در سال ۲۰۱۷ به ثبت رسید. به‌طور تصادفی، این پیروزی تقریباً ده سال پس از آخرین قهرمانی آنها در جام حذفی فرانسه در سال ۱۹۸۳، در برابر نانت نیز به دست آمد. این اولین جام باشگاه از سال ۱۹۸۶ و همچنین اولین جام در دوره کانال+ بود.
این مبارزات همچنین آغاز "لو کلاسیک"، رقابت میان پی‌اس‌جی و مارسی بود، زیرا هر دو تیم در زمین برای تاج لیگ با یکدیگر مبارزه کردند. اولین مسابقه که در ۱۸ دسامبر ۱۹۹۲ در پارک دو پرنس برگزار شد، چنان وحشیانه بود که لقب "قصابی ۱۹۹۲" را به خود اختصاص داد. در چنین روزی بود که ال کلاسیکو فرانسه متولد شد. آرتور خورخه اعلام کرد که طرفش OM را شکست خواهد داد، در حالی که دیوید ژینولا وعده جنگ با آنها را داد. برنارد تاپی، رئیس باشگاه مارسی، برای ایجاد انگیزه در بازیکنانش، مقالات روزنامه را با تحریکات پی‌اس‌جی در رختکن چسباند. OM او را ناامید نکرد و با پیروزی (۰–۱) در یک مسابقه بسیار خشن با بیش از ۵۰ خطا کنار رفت.