moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
RNA دورشته‌ای (dsRNA) رِنایی است با دو رشته مکمل یکدیگر که همانند DNA در همهٔ یاخته‌ها یافت می‌شود. RNA دورشته‌ای، مادهٔ ژنتیکی برخی ویروس‌ها را می‌سازد. RNA دورشته‌ای شامل RNA ویروسی و RNA خاموشگر می‌توانند در رمزخوانی ژن دگرگونی پدیدآورند. این دگرگونی بیشتر از راه جفت شدن با RNA پیام‌رسان و سرکوب کارایی آن که به کم شدن فراورده‌های ژنی می‌انجامد، پدید می‌آید.
تحقیق بر روی RNA منجربه کشف‌های زیست شناختی مهم و جوایز نوبل متعددی شده‌است. اسید نوکلئیک‌ها در سال ۱۸۶۸ توسط Friedrich Miescher کشف شد؛ کسی که ماده نوکلئین را به دلیل این که در هسته پیدا شد را نامگذاری کرد. این بعداً کشف شد که سلول‌های پروکاریوتی که هسته‌ای ندارند، نیز همچنین حاوی اسیدهای نوکلئیک هستند. نقش RNA در سنتز پروتئین همواره در سال ۱۹۳۹ مورد توجه بود. Severo Ochoaجایزه نوبل را در سال ۱۹۵۹(مشترکاً با Arthur Kornberg) برنده شد، بعد از این که او یک آنزیمی را کشف کرد که RNA را در آزمایشگاه سنتز می‌کرد. به‌طور طعنه آمیزی، آنزیم کشف شده توسط Severo Ochoa(polynucleotide phosphorylase) بعدها نشان داده شد که برای تجزیه RNA مسئول باشد نه این که RNA را سنتز کند.
توالی ۷۷ نوکلئوتید از یک Trna مخمر توسط Robert W. Holley در سال۱۹۶۵ پی برده شد. برنده جایزه نوبل ۱۹۶۸در داروسازی (مشترکاً با Har Gobind Khorana و Marshall Nirenberg). در سال1967 Carl Woese، فرضیه داد که RNA ممکن است کاتالتیک باشد و پیشنهاد کرد که ابتدایی‌ترین اشکال حیات (مولکول‌های خودرونوشت بردار) توانستند هم برای حمل اطلاعات ژنتیکی شان و هم برای کاتالیز واکنش‌های بیوشیمیایی شان به RNA تکیه کنند.
استان ماگادان (به روسی Магаданская област، تلفظ: "ماگادانسکایا اُبلاست") یکی از استان‌های فدراسیون روسیه واقع در ناحیه فدرالی خاور دور است.
جمعیت آن ۱۸۲٬۷۲۶ نفر است (سال ۲۰۰۲) و پایتخت آن شهر ماگادان است.
در سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی، روس‌ها با ۱۴۶٬۵۱۱ نفر ۸۰٫۲ درصد از جمعیت این استان را تشکیل می‌دادند. بقیه جمعیت به ترتیب از اقوام اوکرائینی، اِوِنی، بلاروسی و تاتار هستند.
دی اتیل اتر یکی از فراورده‌های شیمیایی می‌باشد که از آب‌گیری الکل اتیلیک ۹۶ درصد در مجاورت اسید سولفوریک ۹۸ درصد در دمای ۱۴۰ درجه سانتیگراد بدست می‌آید.
اتر یکی از حلالهای مهم غیر قطبی در شیمی می‌باشد.
به علت واکنش‌پذیری کم آن و همچنین نقطه جوش پایین آن (۳۴) حلال خوبی برای استخراج مواد آلی غیر قطبی می‌باشد.
اتر بی هوش‌کننده ایست که به عنوان حلال هم بکار برده می‌شود تعداد زیادی از داروهای شیمیایی تحت نام «اتر» نامیده می‌شوند ولی این کلمه در کل به مفهوم «اتیل اتر» است.
به گزارش سلامت نیوزبه نقل از پایگاه خبری مدیکال گاید، اتر مایع فراری است که خیلی سریع در حرارت معمولی به صورت گاز در می‌آید، اتر چون حل‌کننده هم هست بیشتر به عنوان حلال داروها به کار برده می‌شود، یکی دیگر از خواص اتر خاصیت تمیزکنندگی آن است و در آغاز کشف این دارو اتر به عنوان بیهوش‌کننده مورد استفاده قرار گرفت و حدود سال ۱۸۴۰ مصرف آن به میزان فوق‌العاده به خصوص در آمریکا افزایش یافت و از آن پس برای مدت بیش از۱۰۰ سال اتروکلروفرم از جمله مواد اولیه هوش بری بودند و به همین جهت در تمام بیمارستان‌ها هنوز بوی این دو دارو به مشام می‌رسد.
در دهه سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ طریقه استعمال اتر به صورت قطره‌ای متداول گشت به این ترتیب که ماسکی را روی بینی بیماری که احتیاج به عمل جراحی داشت قرار می‌دهند واتر را به صورت قطره بر روی گاز پارچه‌ای که در داخل ماسک تصفیه شده‌است می‌چکانند، این عمل باید با دقت و احتیاط فراوان انجام شده تا هوای اطراف به داروی بیهوش‌کننده آلوده نشود، به هر حال چه مانند زمان سابق با ریختن قطرات اتر بر روی یک تکه پارچه و چه متدهای جدید علمی همیشه اتر یک داروی بیهوشی قوی است، امروزه داروهای جدیدی کشف شده‌اند که همپای اتر مسئله بیهوشی را به مقیاس وسیعی حل کرده‌است
اصطلاح‌نامه یک اثر مرجع است که واژه‌ها را بر اساس مشابهت معنایی (شامل مترادف‌ها و گاهی متضادها) گروه‌بندی می‌کند، برخلاف فرهنگ لغت یا واژه‌نامه که تعاریف واژه‌ها را ارائه می‌دهد و آنها را عموماً بر اساس نظم الفبایی فهرست می‌کند. هدف اصلی چنین آثاری برای کاربران، یافتن واژه یا واژه‌هایی است که به مناسب‌ترین شکل یک ایده را بیان می‌کنند (به نقل از پیتر مارک روژه، طراح شناخته‌شده‌ترین اصطلاح‌نامه به زبان انگلیسی).
از دیگر تفاوت‌های واژه‌نامه و اصطلاح‌نامه این است که اصطلاح‌نامه روابط مابین واژه‌ها را نشان می‌دهد، ولی واژه‌نامه فقط فهرستی از واژه‌ها و تعاریف و معانی آن‌ها را نشان می‌دهد.
در این حالت واژگان مترادف مانند دو واژه راهبرد و استراتژی که دارای یک مفهوم هستند و این که کدام یک برای بیان مفهوم نسبت به دیگری ترجیح دارد نشان داده می شود
در این حالت واژگان اعم و اخص مانند دو واژه وسایل نقلیه و خودرو که نسبت به هم رابطه اعم و اخص دارند نشان داده می شود
در این حالت واژگانی که به نوعی با یکدیگر ارتباط دارند نشان داده می شوند مانند دو واژه آهن و مس.
مونتگُمِری مرکز ایالت، دومین شهر پرجمعیت و چهارمین متروپولیتن پرجمعیت واقع در ایالت آلاباما از ایالت‌های جنوبی آمریکا است.Wikipedia contributors, "Montgomery, Alabama," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://secure.wikimedia.org/wikipedia/en/w/index.php?title=Montgomery,_Alabama&oldid=348977989 (accessed March 18, 2010).
جمعیت این شهر بر پایه آخرین سرشماری در سال ۲۰۰۰، برابر با ۲۰۱٬۵۶۸ نفر بوده‌است.
این شهر در سال ۱۸۱۹ از به هم پیوستن دو شهر کوچک در امتداد رودخانه آلاباما به وجود آمد و در سال ۱۸۴۶ مرکز ایالت گردید.
بَرَهمَن (دِوَناگَری: ब्रह्म) واژه‌ایست که از زبان هندی به زبان فارسی آمده و به معنای پیشوا و روحانی برهمایی است. همچنین طبقه برهمنان برجسته‌ترین طبقه در میان گروه‌های مردم در هندوستان بوده‌اند.
برهمن (brahma ब्रह्म) یا برهما، ن آخر آن بیانگر حالت فاعلی است. برهمن از ریشه brh در زبان سانسکریت به معنی رشد و گسترش است. واژه برهمن به صورت اسم مذکر به معنی روحانی است اما اسم خنثی برهمن به معنی حقیقت مطلق یا خداوند است.
برخی واژه برهما و واژه ابراهیم را از یک ریشه دانسته‌اند و همچنین ریشه مشترکی بین ادیان ابراهیمی و آیین برهمایی قائل شده‌اند.Moisés y los Extraterrestres, Mexican author Tomás Doreste
History of Urban Design before the industrial revolution by A. E. James Morris
تاریخ شکل شهر تا انقلاب صنعتی / جیمز موریس / چاپ اول ۱۹۷۴ / ترجمه راضیه رضازاده / انتشارات دانشگاه علم و صنعت / چاپ هفتم ۱۳۸۸
ذرات باردار از اجزااه هستند.این ذرات دارای ویژگی ستند که به آنها کوانتومی کردن می‌نامند)، به عبارت دیگر دانشمندان گفته‌اند که بار الکتریکی خود از واحد کوچک‌تری با نام بار بنیادی تشکیل شده‌است. بار یک الکترون تقریباً برابر با{e=1.602\times 10^{-19}C} می‌باشد. (البته ذراتی با نام کوارک وجود دارند که باری به اندازه چند e⅓ دارند) پروتون باری به اندازهٔ e و الکترون باری برابر با e- دارد. علم مطالعه ذرات باردار و توضیح ارتباط آنها (فوتونها)، الکترودینامیک کوانتومی نام دارد.
سِلک‌السُلوک نام کتابی عرفانی است به فارسی نوشته ضیاءالدین نخشبی از عارفان سده هشتم هجری.
نخشبی این کتاب را به یکصدوپنجاه‌ویک سلک بخش کرده است.
در سال ۱۳۶۹خ توسط دکتر غلامعلی آریا و از سوی کتابفروشی زوار در تهران به چاپ رسیده‌است.
فهرست دی‌ماه ۱۳۷۰ انتشارات صبا (نیویورک)، انتشارات روزنه (تهران).
ص ۷۵.
لُمباردی، به ایتالیائی ("Lombardia") یک ناحیهٔ پرجمعیت ایتالیا واقع در شمال این کشور است.
پس از سقوط امپراتوری روم غربی منطقه وسیع لمباردی مرکز پادشاهی لمباردها قرار گرفت و در سال (۷۷۴) تحت سلطه فرانک‌ها درآمد.
در سال (۹۵۱) «اتو اول» قیصر روم در باواریا لقب شاه لمباردها را هم پذیرفت.
در قرن‌های ۱۱ و ۱۲ میلادی شهرها استقلال خود را به‌دست آورده و با اتحاد خود و جنگ علیه اشتاوفر، تحت رهبری «میلان» به ایجاد شهرهای متحده لمباردی موفق شدند.
از تاریخ (۱۵۳۵) این منطقه تحت تملک اسپانیا قرار گرفت. در سال (۱۷۱۴) تحت نفوذ اتریش و (۱۷۹۷) به اشغال فرانسه درآمد.
کنگره وین، لمباردی را به‌عنوان بخشی از پادشاهی لمباردی- ونیزی، متعلق به اتریش اعلام نمود و در سال (۱۸۵۹) به پادشاهی ساردنی - پیمونت تعلق گرفت.
در تاریخ هشتم ماه مارس سال ۲۰۲0 (2020-03-08) میلادی این ناحیه بعلت پیشگیری از انتقال بیشتر ویروس کرونا (COVID-19) در قرنطینه کامل قرار گرفت.
این ناحیه متشکل از استان‌های برگامو، برشا، کومو، کریمونا، لکو، لودی، میلان، مانتووا، پاویا، سوندریو و وارزه است.
لمباردی ۲۳٬۸۶۱ کیلومتر مربع وسعت و ۹٬۱۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مرکز آن میلان (مایلند) است.
این منطقه از کوه‌های آلپ در شمال ایتالیا شروع شده و به جنوب رودخانه پو ختم می‌شود.
این بخش از ایتالیا به خاطر موقعیت بسیار خوب کشاورزی و برخورداری از سدهای متعدد و نیروگاه‌های آبرسانی، موفق به جذب صنایع شده و در نتیجه یکی از مراکز مهم و ثروتمند ایتالیا می‌باشد.
مهمترین محصولات کشاورزی آن شامل گندم، ذرت، چغندرقند، میوه، انگور و توت می‌باشد.
شهر کالویسانو با تولید ۲۵تن خاویار بزرگترین استخر پرورش ماهی خاویار جهان را در خود جای داده‌است.
لکو و برشا محل استقرار صنایع اسلحه سازی می‌باشند.
تولید قطعات خودرو در برگامو و کوربتا متمرکز می‌باشد.
آرتسانا (بزرگترین تولیدکننده سیسمونی اروپا) درکومو قرار دارد.
میلان، قطب مالی و بانکداری ایتالیا و محل بازار بورس ایتالیاست.
میلان یکی از چهار پایتخت مد جهان است که ۱۲۰۰۰شرکت تولیدی، ۸۰۰خانه مد و ۶۰۰۰مرکز فروش دارد که هفته مد میلان، انستیتوها و مجلات مد، آژانس‌های مدلینگ و… آنرا به یکی از بزرگترین مراکز مد جهان تبدیل نموده‌است.
مهمترین جاذبه‌های گردشگری آن شامل کلیساها، کتابخانه‌ها، موزه‌ها، دانشگاه‌ها، دریاچه‌ها و کوهستان آلپ می‌باشد.
شرکت حمل و نقل عمومی میلان، مسئولیت حمل و نقل همگانی در شهر میلان و حومه را بر عهده دارد.
متروی میلان که در سال ۱۹۶۴ میلادی تأسیس شده، دارای ۴خط، ۱۱۳ایستگاه و ۱۰۱ کیلومتر طول می‌باشد، همچنین تراموای میلان که در سال ۱۸۸۱ میلادی تأسیس شده‌است با ۱۸۱کیلومتر طول، دارای ۱۷ خط درون‌شهری و یک خط برون‌شهری است که از طولانی‌ترین و قدیمی‌ترین ترامواها در سطح جهان می‌باشد.
فرودگاه میلانو مالپنسا، مهمترین فرودگاه بخش شمالی ایتالیاست.
شهر برگامو با فرودگاه اوریو آل سریو
تنها شهر لمباردی بجز میلان است که فرودگاه دارد و شهر برشا هم با متروی برشا تنها شهر لمباردی بجز میلان است که مترو دارد.
شهرهای برگامو، برشا، کومو، کریمونا، لکو، مانتووا، میلان، پاویا و وارزه هم دارای خطوط تراموا هستند.
میلان به لطف لا اسکالا و سنت قدیمی اپرا در آن یکی از شهرهای مهم موسیقی جهان به‌شمار می‌آید.
شهر میلان دارای دو باشگاه ورزشی بزرگ است که در سرتاسر جهان طرفداران بسیار زیادی دارند.
دو تیم بزرگ این ناحیه شامل اینترمیلان با (۳قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا) و آث میلان با (۷قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا) می‌باشند.
مهم‌ترین مراکز آموزشی میلان شامل:
هستند که این ناحیه را به یک ناحیهٔ دانشجویی تبدیل نموده و به‌صورت قطبی علمی درآورده اند.
۱- نام شهرهای منطقه لمباردی Bergamo, Brescia, Como, Cremona, Lecco, Lodi Milano, Mantua, Pavia, Sondrio, und Varese
۲- قلمرو پادشاهی اطریش Lombardisch - Venezianisches Königreich Österreich
۱۷ نوامبر - گرگوری تورس، اسقف و تاریخدان.
کلیسای جامع کلن (آلمانی: Kölner Dom، نام رسمی: Hohe Domkirche St. Peter und Maria) در کلن، با ۱۵۷ متر بلندی، دومین کلیسای بلند در کشور آلمان و سومین در کل جهان محسوب می‌شود. این بنا در سال ۱۹۹۶ (میلادی) در رده میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. این کلیسا در قرن ۱۳ مادر و بزرگ‌ترین کلیسای آلمان به‌شمار می‌آمد.
ساخت این کلیسا در سال ۱۲۴۸ با معماری گوتیک آغاز گردید. ساخت این بنا تا سال ۱۸۸۰ ادامه داشته‌است. در طول این ۶ قرن همهٔ سازندگان به نقشهٔ اصلی وفادار ماندند و این اثر گوتیک را برجای گذاشتند. وجود این کلیسا در عین حال نشان‌دهندهٔ قدرت طولانی مدت مسیحیت در اروپا است. در این ساختمان مقبرهٔ سه پادشاه مقدس یا سه مرد خردمند نیز قرار دارد. معماری آن به‌طور کلی نشان دهندهٔ معماری قرون وسطی است.
این بنا تا قرن ۱۹ بلندترین بنای ساخته شده به دست بشر بوده‌است. تالار اصلی آن ۷۰۰۰ مترمربع مساحت دارد و برج‌های آن ارتقاعی بالغ بر ۱۵۶ متر دارند.
این بنا در سال ۲۰۰۴ به علت ساخت ساختمان‌های آسمان خراش پشت سرش و از دست دادن یکپارچگی در فهرست میراث جهانی در خطر گرفت و تا سال ۲۰۰۶ و حل شدن این مشکل در این فهرست قرار داشت.
فریدریش دوم معروف به فریدریش کبیر (۲۴ ژانویه ۱۷۱۲ میلادی – ۱۷ اوت ۱۷۸۶ میلادی) پادشاه پروس از سال ۱۷۴۰ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۷۸۶ میلادی، بود. وی چهارمین فرزند از ده فرزند فریدریش ویلهلم یکم بود.
فریدریش که در سال ۱۷۱۲ زاده شده بود سه سال از خواهرش ویلهمینه کوچکتر بود. نه پدر از او دلخوش بود نه مادر، آنان می‌کوشیدند وی را برای فرماندهی و شاهی پرورش دهند. ولی فریدریش به شعر و موسیقی مهر می‌ورزید
فریدریش ویلهلم یکم به مربیان فرزندش چنین دستور داد:خداترسی و خدادوستی را که شالوده و یگانه ستون نیک‌بختی است در دل فرزندانم جایگزین سازید. از ادیان نادرست یا از فرقه‌های ملحد مانند پیروان اریوس و سوکینوس یا از اندیشه‌هایی که می‌توانند ذهن جوان را تباه سازد در حضور او کلمه‌ای نرانید، ولی از زشتی آیین کاتولیک رومی و بی‌پایگی و بیهودگی آن را نیز به او بیاموزید،
زبان‌های فرانسوی و آلمانی را به شاهزاده بیاموزید .. اما نه زبان لاتین را ..
حساب، ریاضیات، فن توپخانه و علم اقتصاد را به حد کمال به وی بیاموزید .. به ویژه تاریخ را با گذشت زمان به او فنون سنگربندی، اردو زدن، و دیگر فنون جنگ را به او خواهید آموخت، تا شاهزاده از جوانی برای افسری و فرماندهی آماده شود. بگذارید او بداند که چیزی جز شمشیر نمی‌تواند شاهزاده‌ای را به افتخار برساند.هر گاه پدر بیشتر زنده می‌ماند از مهارت فرزندان خود در سربازی و فرماندهی بر خود می‌بالید. ولی در آن سال‌های جوانی چنین می‌نمود که فرزند همه امیدهای پدر را باد می‌دهد. فرزند جوانی باهوش بود ولی هوشمندی خود را بروز نمی‌داد. زبان آلمانی را خوار می‌شمرد ولی به زبان و ادبیات، موسیقی، فرهنگ و هنر فرانسه مهر می‌ورزید. به زبان فرانسوی شعر می‌گفت و این انحراف را تا پایان عمر از خود دور نکرد. پدر سالخورده‌اش هرگاه که شاهزاده را با کتاب‌های فرانسوی می‌دید، به خشم می‌آمد، و هنگامی که او را سرگرم فلوت زدن می‌یافت خشم او فزونی می‌گرفت، یوهان کوانتس، فلوت زن دربار ساکس به درخواست مادر به برلین آمد تا در نهان به فرزند او نواختن فلوت را بیاموزد. یک بار کوانتس با شنیدن صدای نزدیک شدن شاه در اتاقی خلوت پنهان شد و فریدریش نیز به سرعت ردای فرانسوی را از تن کند و پوشاک نظامی پوشید.
شاه همچنین از دیدن کتاب‌های فرانسوی در اتاق شاهزاده عصبانی می‌شد و به خشم می‌آمد، و چون فروختن کتاب را بهتر از سوزاندن آن می‌دانست به خدمتکاران دستور داد تا کتابها را برای فروش به یک کتابفروش ببرند. خدمه کتابها را پنهان کردند و چندی بعد به شاهزاده برگرداندند.
شاه سالخورده برای آنکه پسرش جنگجو به بار بیاورد از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کرد. او را با خود به شکار می‌برد. با زندگی سخت در دشت و صحرا و اسب‌سواری خطرناک آشنا می‌ساخت و او را بر آن می‌داشت که با خوراک اندک و خواب کوتاه بسازد.
فرماندهی لشکر را به او می‌سپرد و چگونگی به تمرین واداشتن سربازان را به او آموخت. فریدریش همه اینها را آموخت و بی‌باکی بسیار از خود نشان داد. ولی چون شاه از دوستی مشکوک فرزند شانزده ساله‌اش با دو افسر جوان _سروان کاته و ستوان کایت _پی برد به خشم آمد.
در برابر نااصیلی روزافزون فرزند ارشد، از شاه کاری جز خشم برنمی‌آمد، شاه او را با چوبدستی تهدید می‌کرد، ویلهمینه در خاطراتش نوشته‌است:بشقابش را به سر برادرم نشانه گرفت "هرگاه برادرم سرش را به کنار نمی‌کشید بشقاب به سر او اصابت می‌کرد، .. سپس مارا به باد دشنام گرفت … چون من و او خواستیم بیرون برویم با چوبدستی مارا زد .. هرگز دیده نشد که او برادرم را ببیند و
پس از مدتی حبس به دستور پدرش به رسیدگی به امور مالی املاک شاهی مأمور و مدتی بعد نیز با درجه سرهنگی مجدداً وارد ارتش شد و یک گروه نظامی در اختیار وی قرار گرفت. وی تحت نظارت پدرش امور مالی و نظامی را آموخت و پس از مدتی گروه نظامی در اختیار وی نمونه یکی از بهترین گروه‌های نظامی پروس شد. مدتی پیش از شروع سلطنتش به دلیل اینکه پدرش از تغییر رفتار پسرش و شایستگی وی برای اداره امور اطمینان حاصل کرد، اجازه یافت در عمارتی به آزادی و میل خود زندگی کند.
وی به زبان فرانسوی کاملاً مسلط بود و ضمن مطالعه کتب فرانسوی با ولتر نیز مکاتبه داشت.تاریخ قرن هجدهم - نوشته آلبر ماله - ژول ایزاک - ترجمه رشید یاسمی - انتشارات امیر کبیر صفحه ۱۲۴–۱۲۲ در این میان رساله‌ای در رد آرای ماکیاولی نوشته بود که آن را برای ولتر فرستاد و او از خواندن این نامه از شادی گریست. شاهزاده با سخنانی نغز و دلپذیر از ناروایی جنگ و ستیزه سخن رانده و نوشته بود که وظیفهٔ یک پادشاه حفظ صلح و دوری از جنگ است.
فریدریش در بیست و هشت سالگی به سلطنت رسید. وی فردی صرفه‌جو و بسیار پرکار بود. برخلاف ایده‌های پیش از رسیدن به سلطنتش، سیاست خارجی وی به هیچ اصل اخلاقی جز برتری یافتن به دشمن اعتقاد نداشت و عقیده داشت کسب پیروزی آثار عهدشکنی و دسیسه و بی‌اخلاقی در سیاست خارجی را از میان می‌برد و تنها بازنده‌ها هستند که بابت خطاهایشان بازخواست خواهند شد.تاریخ قرن هجدهم - نوشته آلبر ماله و ژول ایزاک - ترجمه رشید یاسمی - انتشارات امیر کبیر صفحه ۱۲۴–۱۲۶
مهم‌ترین دستاورد سیاست خارجی وی گرفتن ایالت سیلزی از اتریش و نیز تصرف بخشی از لهستان و افزودن آن به پروس بود. این دستاورد نتیجه اهتمام وی به افزایش قدرت نظامی پروس و همچنین خلاقیت‌های نظامی وی در میدان جنگ بود. در زمان وی ارتش پروس مؤثرترین و منظم‌ترین ارتش اروپا محسوب می‌شد که سربازان و فرماندهانش برای نبرد آموزش کافی دیده و همواره آماده نبرد بودند.
سیاست داخلی فریدریش معطوف به‌آباد کردن مناطق بدون استفاده کشور از راه جذب مهاجرین خارجی از طریق دادن کمک‌های مالی و زمین، خشک کردن باتلاق‌های غیرقابل کشت و بهبود وضعیت محصولات کشاورزی و صنعتی بود. تأسیس آکادمی علوم در پروس توسط وی و برای توسعه علوم جدید در پروس انجام شد.تاریخ قرن هجدهم - نوشته آلبر ماله - ژول ایزاک - ترجمه رشید یاسمی - انتشارات امیر کبیر صفحه ۱۲۹–۱۲۷
شیوه تولید آسیایی از نظریه‌های کارل مارکس است. با آن که تاریخ جوامع انسانی از جهت ماهیت قوانین اقتصادی- اجتماعی خود از سلسله فراماسونری معینی (مانند زندگی ابتدایی اولیه و نظام دودمانی، نظام بردگی، نظام فئودال و نظام سرمایه‌داری) می‌گذرد اشکال بروز این نظام‌ها یا فراماسونری در تاریخ، تندی و کندی تحول آن‌ها در آمیختگی اشکال کهن با اشکال نوین، ویژگی این اشکال به اندازه‌ای متنوع و رنگارنگ است که نباید تنها به تحمیل مصنوعی یک مشت مقولات منطقی بر تاریخ بسنده کرد.
از نظر مارکس «شیوه تولید آسیایی» نشانگر ساختار اقتصادی جامعه‌ای عمدتاً کشاورزی است که از ترکیب مالکیت ارضی و حاکمیت سیاسی در کالبد یک حکومت متمرکز به وجود می‌آید. دولت آسیایی به خاطر سمتِ دوگانهٔ خود در مقام مالک - حاکم، مازاد اقتصادی تولیدکنندگان مستقیم را به صورت مالیات - بهرهٔ مالکانه تصاحب می‌کند. از این رو، روابط تصرف (استثمار) مستلزم روابط طبقاتی نیست، بلکه ناشی از اعمال فشار سیاسی محض از جانب دولت است؛ امری که در کل مبنای این شیوهٔ تولیداست. دولت آسیایی باز تولید اقتصاد را تأمین و تضمین می‌کند و در عین حال اساساً مستقل از روابط اقتصادی باقی می‌ماند. فقدان نهاد مالکیت خصوصی بر زمین و طبقهٔ مالک مستقل از دولت، ویژگی‌های معرف این مفهوم و تفسیرهای گوناگون آن در نظریهٔ مارکسیستی است.
«شرایط اقلیمی، وضع زمین، فضای عظیم، بیابانی که از صحرای آفریقا از طریق عربستان و ایران و هندوستان و تاتارستان، تا ارتفاعات فلات آسیا ممتد است سیستم آبیاری مصنوعی را به کمک ترعه‌ها و تأسیسات آبیاری، پایه زراعت شرقی کرده‌است.» و «ضرورت بدیهی استفاده صرفه جویانه از آب… در شرق ناگزیر مداخله قدرت متمرکز دولت را می‌طلبد. منشأ آن وظیفه اقتصادی یعنی به ویژه وظیفه سازمان دادن امور عمومی که دولت‌های آسیایی مجبور بودند اجراء کنند، از همین جاست» و می‌توان در بین کشورهای شرقی دولت‌های ایران باستان را مؤثرترین کشور و دولتی دانست که امور عمومی و سیستم آبیاری را سامان داد.
مارکس از همین منشأ استبداد شرقی یا «دیسپوتیسم (Despotism)» را توضیح می‌دهد. فریدریش انگلس بر اساس همین تکامل قدرت دولتی است که دولت ساسانیان را «سلطنت منتظم ایرانی ساسانیان» می‌نامد.
لذا به جای جستجوی اشکال یونانی- رومی بردگی در ایران، به جای یافتن اشکال فرانسوی - آلمانی فئودالیسم در ایران به جای جستجوی شکل انگلیسی - هلندی رشد سرمایه‌داری در کشور ما، باید به دنبال یافتن آن اشکالی رفت که در این کشور پدید شده و با آن که از جهت سرشت خود، پدیده‌های جوامع دیگر بشری را تکرار می‌کند از بسیاری جهات شکل بروز خود، یگانه و ویژه است.
گئورگ فریدریش گروتِفِند (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۷۷۵ در هان. موندن – درگذشتهٔ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۳ در هانوفر) پژوهشگر و رمزگشای سنگ‌نبشته‌های باستانی اهل کشور آلمان بود.
گروتفند نخستین کسی است که برخی از واژگان به خط میخی را رمزگشایی کرد؛ ازاین‌رو می‌توان او را نخستین یابندهٔ رمزِ خواندن خط میخی دانست. او کارش را با بررسی دو نگاره که جهانگرد آلمانی، کارستن نیبور از روی دو سنگ‌نبشتهٔ کوچک در تخت جمشید به سال ۱۷۶۵ از داریوش بزرگ و پسرش خشایارشا برداشته بود آغاز نمود و سرانجام در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را بخواند و گشایش منطقی خط فارسی باستان در سال ۱۸۰۲ توسط او کلید خورد.
این دانشمند برجسته متوجه وجود برخی واژگان تکراری در کتیبه‌ها شد و آن‌ها را به‌درستی برابر مفهوم شاه تشخیص داد. او که بر این باور بود که کتیبه‌ها متعلق به دوره هخامنشی و به زبانی نزدیک به زبان اوستایی است این واژه را «شاه» فرض کرد و در ادامه متوجه شد کتیبه‌های مورد بررسی‌اش از دو شاه مختلف با دو نام مختلف است. در یکی از کتیبه‌ها واژه مفروض بر شاه دو بار در آغاز و در یکی تنها یک بار تکرار شده بود. از آنجا به این نتیجه رسید که این کتیبه‌ها توسط دو نفر از شاهان هخامنشی نوشته شده که پدر یکی از آن‌ها شاه بوده و پدر دیگری نه. در ضمن فهمید که نام شاهی که پدرش شاه نبوده دقیقاً در کتیبه دیگر پیش از دومین واژه شاه آمده در نتیجه دریافت که شاه دومی پسر شاه اولی بوده‌است. او با مطالعه منابع یونانی به این مهم رسید که تنها دو تن از شاهان هخامنشی پدرانی داشتند که خود شاه بوده اما پدرانشان شاه نبوده‌اند. یعنی کوروش - کمبوجیه و نیز داریوش - خشایارشا. او با توجه به اینکه نام دو شاه یا یک حرف آغاز نمی‌شوند گزینه اول را کنار گذاشت و با توجه به قرائت‌های اوستایی سبک ملفوظ نام خشایارشا، ویشتاسپ، داریوش، پدر و شاه را حدس زد. بدین ترتیب او توانست ارزش نوشتاری پانزده حرف را مشخص کند. اما به دلیل اشتباهاتی که در حدس صورت ملفوظ واژه‌های فارسی باستان داشت تنها ده مورد آن درست بود.
بعد از تلاش‌های گروتفند که حتی نام کوروش در کتیبه مرغاب را هم شناسایی کرده بود، دانشمندان دانمارکی، به‌ویژه راسموس راسک، پژوهش‌های او را ادامه دادند. اوژن بورنوف فرانسوی نیز موفق شد شمار زیادی از آواها را شناسایی کند و با توجه به مشابهت نزدیک این زبان با اوستایی حالات صرفی آن نیز مسجل شد. بعدها شناسایی کامل این زبان به درک و دریافت زبان و خط اکدی و عیلامی که در برخی کتیبه‌ها هخامنشی در کنار فارسی باستان ترجمه شده بودند، منجر شد.زبان فارسی باستان؛ رمزگشایی کتیبه‌های فارسی باستان، چنگیز مولایی: صص ۶–۹.
او ساکن شهر گوتینگن آلمان بود و در این شهر به عنوان کتابدار و آموزگار کار می‌کرد. او از اولین افرادی بود که اثبات کرد بنای مشهور به "مشهد مادر سلیمان"، همان آرامگاه کورش بزرگ است.On Pasargadae and the Tomb of Cyrus; by G.F.Grotefend; Translated by Heeren
کارستِن نیبور (زاده ۱۷ مارس ۱۷۳۳-درگذشت ۲۶ آوریل ۱۸۱۵) جهانگرد، نقشه‌نگار و ریاضیدان آلمانی بود.
او از شیراز، تخت جمشید و در سال ۱۷۶۴ از سنگ‌نبشته بیستون نیز دیدن کرد.
کارستن نیبور در سال ۱۷۶۲ دقیق‌ترین نقشهٔ منطقهٔ خلیج فارس تا آن زمان را با نام نقشه خلیج فارس ترسیم کرده و جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی (گپ‌سبزو) را برای اولین بار در نقشه‌های جغرافیایی ترسیم و به نام ایران ثبت کرده‌است.بحران هویت در حاشیهٔ جنوبی خلیج فارس ، همشهری آن‌لاین، ۱۲ مهر ۱۳۸۷، بازدید: ۲ اکتبر ۲۰۰۸.
نسخه‌های او از کتیبه‌های میخی تخت جمشید، نقطه عطفی کلیدی در رمزگشایی خط میخی و تولد آشورشناسی بودند. ; see also the fold-out plate (Tabelle XXXI) after p. 152. From p. 150: ""Ich will auf der Tabelle XXXI, noch eine, oder vielmehr vier Inschriften H, I, K, L beyfügen, die ich etwa in der Mitte an der Hauptmauer nach Süden, alle neben einander, angetroffen habe. Der Stein worauf sie stehen, ist 26 Fuß lang, und 6 Fuß hoch, und dieser ist ganz damit bedeckt. Man kann also daraus die Größe der Buchstaben beurtheilen. Auch hier sind drey verschiedene Alphabete."" (I want to include in Plate XXXI another, or rather four inscriptions H, I, K, L, which I found approximately in the middle of the main wall to the south [in the ruined palace at Persepolis], all side by side. The stone on which they appear, is 26 feet long and 6 feet high, and it's completely covered with them. One can thus judge therefrom the size of the letters. Also here, [there] are three different alphabets.) رونویسی‌های او به‌ویژه برای گئورگ فریدریش گروتفند، که اولین رمزگشایی‌های درست از خط میخی فارسی باستان را انجام داد، مفید بودند:
نیبور در لودینگ‌ورت در بخش هانوور آلمان به دنیا آمد. او فرزند یک کشاورز معمولی بود.
کارستن نیبور تحصیلات کمی داشت و چند سال از جوانی خود را به کارهای دهقانی گذراند ولی علاقه‌اش به ریاضیات بود و توانست مقداری درس را در زمینه مساحی دنبال کند. به هنگام این درس‌ها بود که یکی از آموزگارانش در سال ۱۷۶۰ به او پیشنهاد کرد تا به گروهی بپیوندند که از سوی فردریک پنجم، پادشاه دانمارک به منظور اکتشاف علمی به مصر، عربستان و سوریه می‌رفتند.
برای آمادگی برای این سفر، نیبور یک سال و نیم پیش از سفر سخت به آموزش ریاضیات روی آورد و مقداری نیز عربی آموخت.
این گروه، سفر خود را در ژانویهٔ ۱۷۶۱ آغاز کرد و پس از پیاده شدن از کشتی در اسکندریه مصر به سوی سرچشمهٔ رود نیل به راه افتاد. نیبور در این سفرها از سوئز، کوه سینا، جده و موخا نیز دیدن کرد.
در طی سفرها در سرزمین‌های عربی، زبان‌شناس گروه درگذشت و بقیه افراد نیز از سختی‌های سفر به تنگ آمده به موخا بازگشتند ولی نیبور با سازگاری به عادات و خوراک و پوشاک محلی‌ها توانست جان خود را نجات داده و به سفر ادامه بدهد.
او با دو تن دیگر از موخا با کشتی به سوی بمبئی رفت و با درگذشت آن دو در جریان سفر، نیبور تنها بازماندهٔ این مأموریت بود.
پس از ۱۴ ماه اقامت در بمبئی، کارستن نیبور توانست از راه مسقط، بوشهر، شیراز، تخت جمشید، بیستون، خاور نزدیک و قسطنطنیه به دانمارک بازگردد.
بخش مرتبط به ایران از سفرنامهٔ نیبور توسط دکتر پرویز رجبی ترجمه و با همکاری انتشارات ایرانشناسی در سال ۱۳۹۰ به چاپ رسیده‌است. این بخش گزارش سفر نیبور از شهر مسقط به بوشهر در سال ۱۷۶۵ میلادی تا خروج او از جزیره خارک را در بر می‌گیرد.
مترجم کتاب دربارهٔ نیبور اینگونه می‌نویسد:"«کارستن نیبور تنها اروپایی بود که در زمان کریم خان زند از ایران دیدن کرد و همچنین او گذشته از گزارش‌های گوناگون سیاحان اروپایی، مانند شاردن و کمپفر از تخت جمشید، نخستین کسی بود که تخت جمشید را به‌طور اساسی بررسی و مطالعه کرد.""نیبور از بوشهر وارد خشکی ایران شد و به جای استفاده از راه معمول، از بیراهه‌ای طولانی به شیراز رفت و از شیراز راهی تخت‌جمشید شد و خود در تخت‌جمشید و طرح برداری از پیکرکنده‌ها و سنگ نبشته‌ها دوباره به بوشهر بازگشت و از راه جزیره خارک ایران را ترک کرد."»
او در سال ۱۸۱۵، در شهری در شمال آلمان در نزدیکی دانمارک به نام ملدورف دیده از جهان فروبست. یوهان ولفگانگ گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) برای آثار نیبور ارزش خاصی قائل بود به طوری که در سال ۱۸۱۱ به پسر او بارتلد گئورگ نیبور چنین می‌نویسد: «شما به همراه‌دارندهٔ نامی هستید که من از دوره‌جوانی به آن احترام می‌گذارم».
همچنین خیابان کارل‌نیبورگده در قسمت بندری شهر کپنهاگ به یاد او نامگذاری شده‌است. این قسمت خیابان از شهر شامل ساختمان اصلی شورای شهر می‌باشد.
میرزا یوسف مستوفی الممالک (۱۲۲۷ ه ق – ۱۳۰۳ ه ق) از رجال قاجار بود. او از جناح محافظه‌کار دربار قاجار و از مخالفین میرزا حسین‌خان سپهسالار و اصلاحات او بود.امانت، عباس. ص ۵۰۹اعتمادالسلطنه صص.۱۲۰-۱۲۲
میرزا یوسف، از نوادگان میرزا محسن آشتیانی، فرزند میرزا حسن مستوفی‌الممالک زمان محمدشاه قاجار معیری، دوستعلی ص.۴۵ و مادرش دختر حاجی صادق کلانتر کوی باغ‌میشه تبریز بود.نادر میرزا، ص۶۰. او پس از درگذشت پدرش، لقب مستوفی‌الممالک گرفت و ریاست مستوفیان را عهده‌دار شد. او بر اثر درستکاری و کاردانی مورد توجه و اعتماد امیرکبیر قرار گرفت.اعتمادالسلطنه ص.۱۱۴ چون میرزا آقاخان نوری به صدارت رسید از نفوذ و تقرب میرزا یوسف بیمناک شد. به علاوه او همواره ترجیح میداد تا بستگان و معتمدین خود را در مناصب مهم قرار دهد، از این رو موجبات تبعید میرزا یوسف را به آشتیان فراهم آورد و ریاست مستوفیان را به پسر خود میرزا کاظم نظام‌الملک داد. پس از عزل میرزا آقاخان، بار دیگر به تهران فراخوانده شد و منصب موروثی خود را بازیافت. بعدها نایب کامران میرزا نایب السلطنه پسر خردسال شاه شد، که این شغل برابر با حکومت تهران و ریاست املاک خالصه بود. پس از آن رفته رفته بر دامنه نفوذ و قدرت او افزوده میشد، تا ناصرالدین شاه به سفر عتبات رفت. در این سفر میرزا حسین سپهسالار همراه شاه بود و پیوسته با شاه از لزوم اصلاحات در ایران سخن می گفت. در بازگشت، ناصرالدین شاه میرزا یوسف را عزل کرده و محترمانه به آشتیان فرستاد. قلعه مستوفیان آشتیان برای آخرین بار توسط میرزا یوسف در این ایام مورد مرمت قرار گرفت. او به مدت دو سال از صحنه سیاست به دور بود، تا با عزل و تبعید سپهسالار به گیلان، به تهران فراخوانده شد. در شوال همان سال ناصرالدین شاه امور دولت را مشترکاً میان میرزا یوسف و سپهسالار تقسیم کرد. او که همواره مورد احترام و علاقه ناصرالدین شاه بود سرانجام سه سال قبل از فوتش، و چندی پس از درگذشت سپهسالار، از جانب شاه منصب صدارت عظمی یافت.خلسه، یا خوابنامه صص117-121
گسترش تهران در دوره ناصرالدین‌شاه زیر نظر میرزا یوسف و میرزا عیسی وزیر انجام شد.سند تقدیر ناصرالدین‌شاه از میرزا عیسی خان وزیر . او زمین‌های زیادی در اطراف تهران از ناصرالدین‌شاه خریداری و آباد کرد. حسن‌آباد، یوسف‌آباد، بهجت‌آباد، عباس‌آباد، امیرآباد و ونک از باغ‌های مستوفی‌الممالک بود که اکنون محله‌هایی به همین نام‌ها بر آن ساخته شده‌است.
او در ۱۱ رجب ۱۳۰۳ (مصادف با ٢٦ فروردین ماه سال ١٢٦٥ هجری شمسی) درگذشت و در آرامگاه خانوادگی واقع در ونک دفن شد.
ناصرالدین‌شاه فقط به صدراعظمها «جناب» می‌نوشت، ولی سال‌ها پیش از صدارت مستوفی‌الممالک به او «جناب آقا» خطاب می‌کرد.معیری، دوستعلی صص.۴۵-۴۶ مستوفی‌الممالک به فروتنی و حسن اخلاق شهرت داشت.اعتمادالسلطنه ص. ۱۲۱معیری، دوستعلی ص.۴۵ دراویش را گرامی می‌شمرد و با آنان دوستی داشت. کیمیاگری از سرگرمی‌های مورد علاقه مستوفی‌الممالک بود. او همچنین به کشاورزی، باغداری و پرورش پرندگان علاقه‌مند بود.معیری، دوستعلی ص. ۴۷
مستوفی‌الممالک در طول عمر خود چهار همسر اختیار کرد:
زهرا خانم، دختر عمویش میرزا حسین مستوفی، که فرزندی نیاورد و در بیست و هفتم جمادی‌الثانی ١٢۷۱ هجری قمری درگذشت روزنامه خاطرات بهمن میرزا بهاء الدوله،به کوشش بهمن بیانی و مجید عبد امین، تهران،انتشارات دکتر محمود افشار،1399 ص. 154
تاج‌ماه خانم، دختر سیف‌الله میرزا پسر فتحعلی‌شاه، او نیز بدون فرزند ماند
خانم‌مصری، دختر یکی از بزرگان مصر، مادر همدم‌السلطنه همسر جلال‌الدوله (پسر ظل‌السلطان)
شکر خانم، دختر رئیس یکی از قبایل کرد، مادر حسن مستوفیمعیری، دوستعلی ص. ۴۸
وی در چند نوبت به تناوب صدر اعظم یا رییس شورای وزرای ناصرالدین شاه قاجار بوده است. انعقاد معاهده آخال با دولت روسیه تزاری و پیمان گلد اسمیت با امپراتوری بریتانیا از دستاوردهای دوره های مختلف صدارت وی هستند.
استاندارد آمریکایی برای تبادل اطلاعات یا به اختصار اَسکی یک نوع استاندارد کدبندی نویسه برای ارتباطات الکترونیکی است. کدهای اسکی نمایشگر متن در رایانه‌ها، تجهیزات ارتباط از راه دور و سایر دستگاه‌ها است. بیشتر طرح‌های کدبندی نویسه جدید بر اساس اسکی می‌باشند، اگرچه آن‌ها امکان پشتیانی از بسیاری از نویسه‌های اضافی را دارند.
متصدی انتساب اعداد در اینترنت (IANA) نام US-ASCII را برای این کدبندی نویسه ترجیح می‌دهد.
اسکی یکی از است.
ASCII از کد تلگراف تهیه شده‌است. اولین استفاده تجاری آن به عنوان یک کد تله پرینتر هفت بیتی بود که توسط خدمات داده بل عرضه شد. کار بر روی استاندارد ASCII از ۶ اکتبر ۱۹۶۰ با اولین جلسه انجمن استانداردهای آمریکایی (اکنون موسسه استاندارد ملی آمریکا یا ANSI) فرعی X3.2 آغاز شد. چاپ اول این استاندارد در سال ۱۹۶۳ منتشر شد، تحت تجدید نظر در طول سال ۱۹۶۷، و جدیدترین بروزرسانی خود را در سال ۱۹۸۶ تجربه کرد. در مقایسه با کدهای تلگراف قبلی، کد پیشنهادی Bell و ASCII برای مرتب‌سازی راحت تر لیست‌ها (به عنوان مثال، الفبا کردن) لیست‌ها سفارش داده شده‌اند، و ویژگی‌های دیگری به غیر از تله پرینتر اضافه شده‌است.
در اصل مبتنی بر الفبای انگلیسی، ASCII 128 کاراکتر مشخص شده را به صورت عدد صحیح هفت بیتی، همان‌طور که در نمودار ASCII نشان داده شده‌است، رمزگذاری می‌کند. نود و پنج از کاراکتر های رمزگذاری شده قابل چاپ هستند: اینها شامل رقم‌های "۰" تا "۹"، حروف کوچک "a" تا "z"، حروف بزرگ "A" تا "Z" و نمادهای نقطه گذاری است. علاوه بر این، مشخصات اصلی ASCII شامل ۳۳ کد کنترل غیر چاپی بود که از دستگاه‌های Teletype سرچشمه می‌گرفتند. بسیاری از این موارد اکنون منسوخ شده‌اند، اگرچه تعداد معدودی از آنها هنوز هم به‌طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند بازگشت کالسکه، کدهای خوراک خط و برگه‌ها.
به عنوان مثال، حروف کوچک "i" خواهد بود در را پشتیبانی می‌کند ASCII توسط نمایندگی های باینری ۱۱۰۱۰۰۱ = هگزادسیمال ۶۹ "(من" نامه نهم است) = دهدهی ۱۰۵.
کد استاندارد آمریکا برای تبادل اطلاعات تحت نظارت کمیته انجمن استانداردهای آمریکا با نام کمیته اکس ۳ توسط کمیته فرعی اکس ۳٫۲) و بعداً توسط آن کمیته فرعی اکس ۳ تدوین شد. ۲٫۴ کارگروه به موسسه استاندارد ایالات متحده آمریکا تبدیل شد و نهایتاً انستیتوی استاندارد ملی آمریکا (ANSI).
ASCII با وجود سایر شخصیت‌های خاص و کدهای کنترل پر شده، به عنوان اکس ۳٫۴–۱۹۶۳ منتشر شد، ۲۸ موقعیت کد را بدون هیچ معنای مشخصی اختصاص داده، برای استاندارد سازی آینده و یک کد کنترل نشده واگذار کرد. در آن زمان بحث‌هایی مطرح شد که آیا باید شخصیت‌های کنترل بیشتری وجود داشته باشد تا الفبای کوچک. این بی احتیاط چندان دوام نیاورد: در ماه مه ۱۹۶۳، کارگروه CCITT بر روی الفبای جدید تلگراف پیشنهاد کرد که حروف کوچک را به "چوب بکشید" ۶ و ۷،Brief Report: Meeting of CCITT Working Party on the New Telegraph Alphabet, May 13–15, 1963. و سازمان بین‌المللی استانداردسازی TC 97 SC 2 در ماه اکتبر رای دادند که تغییر را در پیش نویس استاندارد خود بگنجاند.Report of ISO/TC/97/SC 2 – Meeting of October 29–31, 1963. کارگروه اکس ۴-۲-۳ در جلسه مه ۱۹۶۳ موافقت خود را برای تغییر ASCII اعلام کرد.Report on Task Group X3.2.4, June 11, 1963, Pentagon Building, Washington, DC. قرار دادن حروف کوچک در "میله های" ۶ و ۷ باعث شد شخصیت‌ها با یک بیت واحد در الگوی بیت از پرونده بزرگ تفاوت داشته باشند که این امر تطبیق کاراکتر بی حساس و ساخت صفحه کلید و چاپگر را ساده می‌کند.
در استاندارد اکس۳٫۱۵، کمیته اکس ۳ همچنین به نحوه انتقال اسکی (حداقل بیت قابل توجهی در ابتدا)، و چگونگی ثبت آن در نوار سوراخ شده پرداخته‌است. آنها برای نوار مغناطیسی استاندارد ۹ ردیابی را پیشنهاد کردند و تلاش کردند تا با برخی از قالب‌های کارت پانچ شده مقابله کنند.
فرعی ASCII اکس ۳٫۲ را بر اساس سیستم‌های رمزگذاری قبلی تلپرینتر طراحی کرده‌است. مانند سایر سیستم‌های کد گذاری شخصیت، مکاتبات بین الگوهای دیجیتال بیتی و ASCII مشخص شخصیت علامت (یعنی تک‌نگاره و شخصیت‌های کنترل). این امر به دستگاه‌های دیجیتال اجازه می‌دهد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و اطلاعات شخصیت گرا مانند زبان نوشتاری را پردازش، ذخیره و ارتباط برقرار کنند. قبل از توسعه اسکی، کدگذاری‌های مورد استفاده شامل ۲۶ کاراکتر الفبایی، ۱۰ رقم عددی و ۱۱ تا ۲۵ نماد گرافیکی ویژه بود. شامل همه اینها، و شخصیتهای کنترل سازگار با الفبای بین‌المللی تلگراف شماره ۲ استاندارد ۱۹۲۴، بیش از ۶۴ کد برای اسکی لازم بود.
ITA2 به نوبه خود بر اساس کد تلگراف ۵ بیتی - امیل باودوت اختراع شده در سال ۱۸۷۰ و در سال ۱۸۷۴ ثبت اختراع شد.
این کمیته در مورد امکان عملکرد تغییر بحث کرد، که اجازه می‌دهد بیش از ۶۴ کد توسط یک کد شش بیتی ارائه شود. در یک کد تغییر یافته، برخی از کدهای کاراکتر گزینه‌های بین گزینه‌های مربوط به کد شخصیت‌های زیر را تعیین می‌کنند. این برنامه‌نویسی را به صورت کامپکت امکان‌پذیر می‌کند، اما برای انتقال داده از اعتبار کمتری برخوردار است، زیرا خطایی در انتقال کد تغییر به‌طور معمول باعث می‌شود قسمت طولانی انتقال قابل خواندن نباشد. کمیته استاندارد تصمیم به مخالفت با تغییر داد، بنابراین اسکی حداقل به یک کد هفت بیتی نیاز داشت.
این کمیته یک کد هشت بیتی را در نظر گرفت، زیرا هشت بیت (اکتت) به دو الگوی چهار بیتی اجازه می‌دهد تا به‌طور مؤثر دو رقم را با اعشاری کد باینری رمزگذاری کنند. با این حال، نیاز به همه انتقال داده‌ها برای ارسال هشت بیت در صورت کافی بودن هفت مورد است. کمیته رای داد که از یک کد هفت بیتی استفاده شود تا هزینه‌های مرتبط با انتقال داده‌ها به حداقل برسد. از آنجا که نوار سوراخ در آن زمان می‌تواند هشت بیت در یک وضعیت ضبط، آن را نیز برای اجازه بیت توازن برای چک کردن خطا در صورت دلخواه. ماشینهای هشت بیتی (با هشت پا به عنوان نوع داده بومی) که از بررسی برابری استفاده نمی‌کردند، بطور معمول بیت هشتم را روی ۰ قرار می‌دهند. در بعضی از چاپگرها از بیت بالا برای فعال کردن چاپ ایتالیا استفاده شده‌است
کد به خودی خود به گونه ای الگوبرداری شده بود که بیشتر کدهای کنترل در کنار هم قرار داشتند و همه کدهای گرافیکی برای سهولت در شناسایی با هم بودند. دو "چوب" اول به اصطلاح "ASCII" (۳۲ موقعیت) برای شخصیت‌های کنترل محفوظ بودند. "فضاً شخصیت به حال به قبل گرافیک می‌آیند را به مرتب‌سازی آسان‌تر، پس از آن موقعیت شد 20 ؛ به همین دلیل، بسیاری از علائم ویژه که معمولاً به عنوان جداکننده استفاده می‌شوند قبل از رقم‌ها قرار داده شده‌اند. کمیته تصمیم گرفت پشتیبانی از حروف بزرگ ۶۴ کاراکتر مهم باشد، و الگوی ASCII را انتخاب کرد، بنابراین می‌تواند به راحتی به یک مجموعه ۶۴ کاراکتری از کدهای گرافیکی کاهش یابد، همان‌طور که در کد (۱۹۶۳) انجام شد؛ بنابراین حروف کوچک با حروف بزرگ در هم تنیده نبودند. برای در دسترس نگه داشتن گزینه‌ها برای حروف کوچک و سایر گرافیک‌ها، کدهای مخصوص و عددی قبل از حروف ترتیب داده شدند، و نامه "A" در موقعیت 41 قرار داده شد تا با پیش نویس استاندارد انگلیسی مربوطه مطابقت داشته باشد. ارقام ۰–۹ با ۰۱۱ پیشوند است، اما ۴ بیت باقی مانده با مقادیر مربوط به آنها به صورت باینری مطابقت دارد، و تبدیل آن را با اعشاری رمزگذاری شده دودویی ساده می‌کند.
بسیاری از شخصیت‌های غیر الفبایی برای مطابقت با موقعیت تغییر یافته خود در ماشین تحریرها قرار گرفتند. ظرایف مهم این است که اینها بر اساس ماشین تحریرهای "مکانیکی" بوده نه ماشین تحریر "برقی". ماشین تحریرهای مکانیکی از استاندارد تعیین شده توسط رمینگتون شماره 2 (1878)، اولین ماشین تحریر با کلید تغییر، و مقادیر تغییر یافته codice_1 codice_2 ماشین تحریرهای اولیه "۰" و "۱ را" حذف کردند و در عوض از "O" (حرف بزرگ "O") و "l" (نامه کوچک "L") استفاده کردند، اما codice_3 و codice_4 جفت یک بار ۰ و ۱ عادی شد؛ بنابراین، در ASCII codice_5 در چوب دوم قرار گرفت، موقعیت ۱–۵، مربوط به رقم ۱–۵ در چوب مجاور. این حال پرانتز نمی‌تواند مطابق با "۹" و "۰ باشد"، زیرا مکان مربوط به "۰" توسط شخصیت فضایی گرفته شده‌است. این با حذف codice_6 (تأکید) از "۶" و تغییر شخصیت‌های باقی مانده، تنظیم شده‌است، که مربوط به بسیاری از ماشین‌های نویس اروپایی است که پرانتز را با "۸" و "۹ قرار داده‌اند". این اختلاف از ماشین تحریرها منجر به صفحه کلیدهای زوج کمی، به ویژه مدل Teletype 33 شد که از طرح چپ تغییر یافته مطابق ASCII استفاده می‌کرد، نه به ماشین تحریرهای مکانیکی سنتی. ماشین تحریر برقی، به ویژه IBM (1961)، از یک طرح متفاوت متفاوت استفاده کرده‌است که در رایانه‌ها استاندارد شده‌است. پیروی از IBM PC (1981)، به خصوص مدلM (1984) و بنابراین مقادیر تغییر نمادها در صفحه کلیدهای مدرن مطابق جدولهای اسکی با صفحه کلیدهای قبلی مطابقت ندارد. codice_7 جفت همچنین به شماره شماره ۲، و codice_8 در بعضی از صفحه کلیدها از جفت استفاده شده‌است (بعضی دیگر، از جمله شماره ۲، تغییر نکرده‌اند codice_9 (کاما) یا codice_10 (توقف کامل) بنابراین می‌توان آنها را در حروف بزرگ و بدون تغییر استفاده کرد)). با این حال، ASCII تقسیم codice_11 جفت (قدمت شماره ۲)، و نمادهای ریاضی دوباره ترتیب داده شده (قراردادهای متنوع، معمولاً codice_12) را به codice_13 .
برخی از شخصیت‌های معمولی، به ویژه codice_14 ، در حالی که codice_15 as به عنوان دیاکریتیک برای استفاده‌های بین‌المللی و codice_16 برای استفاده ریاضی، همراه با شخصیت‌های خط ساده codice_17 (علاوه بر رایج codice_18). از "@" نماد در قاره اروپا مورد استفاده قرار گرفت و کمیته انتظار می‌رود این امر می‌تواند توسط یک "À" لهجه در تنوع فرانسه جایگزین، به طوری که در موقعیت "@" ۴۰ قرار داده شد درست قبل از A. نامه،
کدهای کنترل که برای انتقال داده ضروری هستند عبارتند از: شروع پیام ، انتهای آدرس ، انتهای پیام ، انتهای انتقال، "شما کی هستید؟"، "تو هستی؟"، یک کنترل دستگاه رزرو شده، بیکار همزمان و تأیید. اینها برای به حداکثر رساندن فاصله Hamming بین الگوهای بیت خود قرار گرفتند.
سفارش کد ASCII به ترتیب اکسی بتیکال نیز گفته می‌شود. جمع‌بندی داده‌ها گاه به جای ترتیب حروف الفبا «استاندارد» (دنباله جمع‌آوری) در این ترتیب انجام می‌شود. انحرافات اصلی در سفارش اسکی عبارتند از:
قبل از مقایسه مقادیر ASCII، یک دستور واسطه حروف بزرگ را به حروف کوچک تبدیل می‌کند.
ASCII 32 کد اول (اعداد ۰–۳۱ اعشار) را برای کاراکترهای کنترلی ذخیره می‌کند: کدهایی که در ابتدا به منظور نمایش اطلاعات قابل چاپ نبودند بلکه برای کنترل دستگاه‌هایی (مانند چاپگرها) که از اسکی استفاده می‌کنند، یا اطلاعات متا دربارهٔ داده‌ها ارائه می‌دهد ، ذخیره شده‌است. جریانی مانند موارد ذخیره شده در نوار مغناطیسی.
به عنوان مثال، کاراکتر ۱۰ عملکرد «خط خط» (که باعث می‌شود چاپگر کاغذ خود را پیش ببرد) نشان می‌دهد، و شخصیت ۸ نمایانگر «فضای پشتی» است. به کاراکترهای کنترلی اشاره دارد که شامل بازگشت کالسکه، خوراک خط یا فضای سفید به عنوان شخصیت‌های کنترل فضای غیر فضایی نیست. (NB. NO-WS-CTL.) به جز کاراکترهای کنترل که قالب بندی خطی ابتدایی را تعریف می‌کنند، ASCII هیچ مکانیسمی برای توصیف ساختار یا ظاهر متن درون یک سند تعریف نمی‌کند. طرح‌های دیگر، مانند زبان‌های نشانه گذاری، صفحه آدرس و طرح اسناد و قالب بندی.
استاندارد ASCII اصلی فقط از عبارات توصیفی کوتاه برای هر شخصیت کنترل استفاده می‌شود. ابهام ایجاد شده در بعضی اوقات عمدی بود، برای مثال در جایی که یک کاراکتر با استفاده از پیوند پایانه کمی متفاوت از جریان داده و گاهی اوقات تصادفی به عنوان مثال با معنی «حذف» استفاده می‌شود.
احتمالاً تأثیرگذارترین دستگاه منفرد در تفسیر این شخصیت‌ها، Teletype Model 33 ASR بود که یک ترمینال چاپ با گزینه خواننده / پانچ نوار در دسترس بود. نوار کاغذی وسیله ای بسیار پرطرفدار برای ذخیره برنامه طولانی مدت تا دهه ۱۹۸۰ بود، کم هزینه تر و از بعضی جهات شکننده تر از نوار مغناطیسی. به‌طور خاص، تعیین تکلیف دستگاه Teletype Model 33 برای کدهای 17 (Control-Q، DC1، همچنین با نام XON)، 19 (Control-S، DC3، همچنین با عنوان XOFF شناخته می‌شود) و 127 (Delete) به استانداردهای واقعی تبدیل شدند. مدل ۳۳ همچنین به دلیل توصیف Control-G (کد ۷، BEL، به معنای قابل شنیدن صدای هشدار از طرف اپراتور) به معنای واقعی کلمه قابل توجه بود، زیرا این واحد دارای یک زنگ واقعی بود که هنگام دریافت یک شخصیت BEL به آن زنگ زد. از آنجا که کلید اصلی کلید O همچنین نمادی از فلش سمت چپ را نشان می‌دهد (از ASCII-1963 که این شخصیت را به جای زیرکاره داشت)، استفاده نامتناسب از کد 15 (Control-O، Shift In) به عنوان «حذف کاراکتر قبلی» تعبیر شده‌است. همچنین توسط بسیاری از سیستم‌های زمان‌بندی اولیه به تصویب رسید اما در نهایت مورد بی‌توجهی قرار گرفت.
Teletype نمی‌تواند سر را به عقب منتقل کند، بنابراین برای ارسال یک BS (فضای پشتی) یک کلید روی صفحه کلید قرار نمی‌دهد. در عوض، یک کلید مشخص شده با صدای که کد 127 (DEL) را ارسال می‌کرد. هدف از این کلید پاک کردن اشتباهات در یک نوار کاغذی با دست بود: اپراتور برای پشتیبان‌گیری از آن باید یک دکمه را روی پانچ نوار فشار دهد، سپس روبوت را تایپ کند، که همه سوراخ‌ها را سوراخ کرده و خطا را با کاراکتر جایگزین کرد. قرار بود نادیده گرفته شود Teletypes معمولاً برای رایانه‌های کم هزینه از شرکت تجهیزات دیجیتال استفاده می‌شد، بنابراین این سیستم‌ها مجبور بودند از کلید موجود و در نتیجه کد DEL برای پاک کردن شخصیت قبلی استفاده کنند. به همین دلیل، پایانه‌های ویدیویی DEC (بصورت پیش فرض) کد DEL را برای کلید مشخص شده "Backspace" ارسال می‌کردند در حالی که کلید مشخص شده "Delete" دنباله فرار را ارسال می‌کرد، در حالی که بسیاری از ترمینال‌های دیگر BS را برای کلید Backspace ارسال می‌کردند. درایور ترمینال یونیکس تنها می‌تواند از یک کد برای پاک کردن شخصیت قبلی استفاده کند، این می‌تواند روی BS "یا" DEL تنظیم شود، اما نه هر دو، منجر به یک دوره طولانی دلخوری شد که کاربران مجبور بودند بسته به نوع ترمینال مورد استفاده خود، آن را تصحیح کنند؛ که امکان ویرایش خط، مانند ksh، پوسته Bash و زی شل را دارند، هر دو را درک می‌کنند). این فرض که هیچ کلید BS را ارسال نکرد، باعث شد از Control + H برای اهداف دیگری مانند دستور پیشوند "help" در گنو ایمکس استفاده شود.
بسیاری از کدهای کنترل به معانی کاملاً متفاوت از کدهای اصلی داده شده‌است. برای مثال کاراکتر "فرار" (ESC، کد ۲۷) در ابتدا این امکان را داشت که به جای استفاده از معنای آنها، به ارسال شخصیتهای کنترل دیگر به عنوان لفظ بپردازید. این همان معنای "فرار" است که در رمزگذاری‌های URL، رشته‌های زبان C و سایر سیستمهایی که در آن کاراکترهای خاصی معنای محفوظ دارند وجود دارد. با گذشت زمان این معنی با هم همکار بوده و سرانجام تغییر یافته‌است. در استفاده مدرن، یک ESC که به ترمینال فرستاده می‌شود، معمولاً نشانگر شروع یک دنباله فرمان است که معمولاً به شکل اصطلاح " کد فرار ANSI " (یا به عبارت دقیق تر " معرفی کننده توالی کنترل کننده ") از ECMA-48 (1972) و جانشینان آن، با ESC آغاز شد و پس از آن شخصیتی " [ " (براکت چپ) ارائه شد. ESC ارسال شده از ترمینال اغلب به عنوان شخصیت خارج از باند استفاده می‌شود که برای خاتمه یک عمل استفاده می‌شود ، همان‌طور که در ویرایشگرهای متن TECO و vi. در رابط کاربری گرافیکی کاربر (GUI) و سیستم‌های بادگیر، ESC به‌طور کلی باعث می‌شود یک برنامه کاربردی عملکرد فعلی خود را متوقف کند یا به‌طور کلی خارج شود (خاتمه یابد).
ابهام ذاتی بسیاری از شخصیتهای کنترلی، همراه با کاربرد تاریخی آنها، هنگام انتقال پرونده‌های «متن ساده» بین سیستم‌ها، مشکلاتی را ایجاد می‌کند. بهترین نمونه این مشکل نوخط در سیستم عامل‌های مختلف است. دستگاه‌های Teletype مستلزم خاتمه یک خط با هر دو «بازگشت حمل» (که هدست چاپ را به ابتدای خط می‌دهد) و «خط تغذیه» (که کاغذ را به یک خط و بدون حرکت دادن چاپخانه پیش می‌برد) خاتمه دادند. نام «بازگشت کالسکه» از این واقعیت ناشی می‌شود که روی ماشین تحریر دستی کالسکه نگهدارنده کاغذ حرکت می‌کرد در حالی که موقعیتی که نوارها روی نوار اصابت کرده بودند ثابت مانده‌است. برای قرار دادن حاشیه سمت چپ کاغذ برای خط بعدی، باید کل کالسکه را به سمت راست هل داد.
یک کاراکتر کنترلی یک نقطه کدی است که به وسیله علائم نوشتاری قابل نمایش نباشد. مانند backspace
کاراکترهای کنترلی کاراکترهایی هستند که با وجود این که در متن وجود دارند و ممکن است برظاهر متن تأثیر بگذارند، شما آن‌ها را نمی‌بینید. برای مثال، هر وقت شما کلید Enter را فشار می‌دهید، یک مجموعه کاراکتر کنترلی به نام CrLf وارد می‌کنید، که البته شکل خاصی ندارد، ولی باعث می‌شود ادامهٔ متن از خط بعد چیده شود. یا به عنوان مثال دیگر SPACEBAR را در نظر بگیرید که با فشردن آن در یک ویرایشگر متنی یک کارکتر فضای خالی را ایجاد می‌کنید، این در حالیست که این فضای خالی یک کد اسکی دارد ولی چیزی تایپ نمی‌شود.
آرامگاه سید مظفر سید منصور آرامگاه ابدی یکی از علماء کوخرد واقع در دهستان کوخرد در بخش کوخرد
شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.محمدیان، کوخردی، محمد، “ (به یاد کوخرد) “، ج۱. ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.فهرست آثار فرهنگی تاریخی ثبت شده در فهرست آثار ملی شهرستان بستک این بنای تاریخی در سمت جنوب جاده بستک به بندر لنگه واقع است. این آرامگاه در میان گورستان دهستان کوخرد و در هزار متری غرب دهستان کوخرد واقع شده‌است. محل آن سیصد متر از محله تازه‌بنیاد «دهنو» کوخرد فاصله دارد. در لهجه محلی به آرامگاه زیارت گفته می‌شود.محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
سید مظفر سید منصور که در دوران جوانی از چاه بنارد به روستای کوخرد کوچیده و در آنجا مکتبخانه ای دایر کرده و به کودکان آموزش دینی می‌داده و در همان‌جا هم به خاک سپرده شده. وی جَّد اعلای قاضی کوخرد می‌باشند. آرامگاه سید مظفر سید منصور در کوخرد و در هزار متری جنوب آرامگاه شیخ عبدالرحمن بزرگ و در محوطه‌ای جداگانه قرار دارد. سید محمد سید منصور برادر سید مظفر سید منصور در چاه بنارد مدفون است.الکوخردی، محمد، بن یوسف، "(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)" الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.درگاه فهرست آثار ملی ایران
آرامگاه سید محمد سید منصور واقع در روستای چاه بنارد - (دهستان گوده) از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«آرامگاه سید محمد سید منصور» زیارتگاه مردم شهرستان بستک می‌باشد. آقا سید احمد بن سید محمد هاشم منصوری که از متولیان پیشین این بارگاه در قرن گذشته بوده‌اند؛ بر اساس تذکرة و شجره نامه تاریخی و خانوادگی سادات چاهبنارد اظهاراتی به صورت مکتوب به جا گذاشته‌اند که طبق آن سید محمد سید منصور از نوادگان حسن بن علی بوده و نسب ایشان به شرح زیر است:
(سید) شمس الدین محمد بن (سید) تاج الدین منصور بن (سید) صالح بن (سید)کامل بن (سید) عمر قتال بن (سید) معلی بن (سید) طیب الدین نعیم بن (سید) کاظم بن (سید) معظم برقان بن (سید) جلیل زین الدین بن (سید) تاج الدین حسن بن (سید) یمانه بن (سید) محیی بن (سید) منصور بن (سید) عمران بن (سید) شبانه بن (سید) اسماعیل بن (سید) ابراهیم بن (سید) عکرمه بن (سید) علی «نعیم المثنی» بن (سید) محمد صاحب النفس الزکیة بن (سید) عبدالله محض
بن (سید) مجتبی «حسن المثنی» بن امام حسن مجتبی بن سیدنا علی بن ابی طالب.
تزئینات گچی و نوع گچبری‌ها در ستون‌ها و سر ستون‌های این بنا به عنوان تزئینات روبنایی مطرح شده‌است. معماری و اشکال گچی این آرامگاه شباهت زیادی به بناها و معابد هند دارد که این موضوع بی‌دلیل نیست. رفت‌وآمد بازرگانان کشور هند وسایر قشرها به ویژه در دوران صفویه و قاجاریه به این استان تا حدودی در روابط و چگونگی زندگی این منطقه تأثیر گذاشته‌است.
این امامزاده دوست داران فراوانی داشته و دارد، و به سفارش این افراد، ضریحی چوبی که در جوانب آن آیات قرآن مجید حک گردیده، از جنس عالی در کشور هندوستان ساخته شده و از تاریخ آن، چنین نتیجه گرفته می‌شود که حدود ۷۰۰ سال پیش این کار انجام گردیده‌است.
در کنار این آرامگاه مسجد و مهمانخانه ای بزرگ قرار دارد و از قدیم در این مهمانخانه سه وعده غذا به زائران و رهگذران داده می‌شد که این رسم پذیرایی تا امروز همچنان ادامه دارد.
متولیان آرامگاه (زیارت) از احترام وِیژه‌ای برخوردارند، سفره مهمانسراشان همیشه گسترده‌است.
سید محمد سید منصور برادری داشته بنام سید مظفر سید منصور که در دوران جوانی از چاه بنارد به روستای کوخرد در بخش کوخرد کوچیده، و در همان‌جا هم به خاک سپرده شده.
آرامگاه سید مظفر سید منصور در کوخرد و در هزار متری جنوب آرامگاه شیخ عبدالرحمن بزرگ و در محوطه‌ای جداگانه قرار دارد.
اوشه خدای طلوع
اوشه Ushas (Vedic Sanskrit: / "" اوشاس (سانسکریت ودایی: उषस् / uṣás) یک الهه ودایی سپیده دم در آیین هندو است., p. 304.دیوید کینسلی اظهار داشت ، او بارها و بارها در سرودهای Rigvedic ظاهر می شود ، جایی که او "دائماً با طلوع فجر شناخته می شود ، خود را با آمدن روزانه نور به جهان نشان می دهد ، تاریکی ظالمانه را دور می کند ، بدرقه شیاطین را می برد ، تمام زندگی را برمی انگیزد ، همه چیز را تنظیم می کند در حال حرکت ، فرستادن همه برای انجام وظایف خود ". او زندگی همه موجودات زنده است ، پروانه عمل و نفس ، دشمن هرج و مرج و سردرگمی ، برانگیخته فرخنده نظم کیهانی و اخلاقی به نام Ṛta در هندوئیسم.
Ushas عالی ترین الهه در Rig Veda است ، اما به اندازه سه خدای ودایی مرد Agni ، Soma و Indra مهم و مهم نیست. او با دیگر خدایان بزرگ مرد ودایی هم تراز است. او به عنوان یک زن جوان به زیبایی آراسته شده است که سوار بر ارابه طلایی یا صد ارابه ، توسط اسبهای قرمز طلایی یا گاوها کشیده شده است، در مسیر خود از آسمان ، و جای خود را به خدای خورشید ودیایی سوریا می دهد ، به عنوان شوهر یا پسرش.Kuiper, F.B.J. (1968). "Ancient Indian Cosmogony". Bombay 1983. Schmidt, H.P. "Brhaspati und Indra". Wiesbaden 1968. برخی از زیباترین سرودهای وداها به او اختصاص یافته است. خواهرش راتری یا همان شب است.
بن‌مایه‌ها
غار کَلْماکَره یک غار با اهمیت تاریخی در استان لرستان در غرب ایران است. این غار در شهرستان پلدشهرستان ختر در استان لرستان واقع شده‌است.غار کلماکره. وبگاه تبیان لرستان ، بازدید ۲۶/۳/۱۳۸۷. معنی واژه "کلماکره" به زبان محلی به معنی «جایگاه بز (کل کوهی) و انجیر» است.
این غار از جمله غارهای تاریخی و شاخص ایران است که در هزاره اول (حدود ۸۰۰ سال) قبل از میلاد، محل نگهداری خزائن سلطنتی خاندان ساماتورا در زمان تمدن عیلام بوده است. این غار در شهرستان پلدختر، بخش مرکزی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در غار کلماکره آثار زیادی از ایران باستان، همانند کاسه‌های ماهی بادامی و تکوک‌های بسیار نفیس به دست آمد که به دلیل بی‌تدبیری مسئولان همگی از کشور خارج گردید.
غار کلماکره در شهرستان پلدختر واقع شده‌است. پیشانی غار ۵۰٫۱ متر جلوتر از پایین دهانه آن است و به همین دلیل این غار از دید پنهان است. کلماکره به صورت اتفاقی در سال ۱۳۶۸ توسط یک شکارچی که در تعقیب یک بز بود، کشف شد. او در دهانه غار کلماکره که دالانی طولانی و منتهی به تالارهای اصلی است، یک سکه کشف کرد که این به کنجکاوی وی و کشف کل گنجینه انجامید.
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پس از مدتی از وجود چنین غاری مطلع شد و گروهی را برای حفاظت از آن راهی کرد اما تمام اشیاء موجود در این غار که شامل سکه و تعدادی مجسمه نقره‌ای از اشکال حیوانات و جام‌های نقره‌ای بود، توسط افراد محلی و قاچاقچیان از غار خارج شده بود.
تعداد زیادی اشیا نفیس با قدمت تاریخی فراوان در کاوش‌های غیرمجاز از این غار به دست آمده‌اند که در موزه‌های اروپایی مانند لوور ، بریتیش میوزیوم لندن ،موزه متروپولیتن نیویورک، سن‌پترزبورگ روسیه و نیز موزه میهو ژاپن نگهداری می‌شوند. این اشیاء شامل پیکره‌ها، بشقاب‌ها و تکوک‌های نفیس هستند.
در سال‌های اخیر، برخی از اشیای دزدیده شده توسط نیروهای انتظامی و اطلاعاتی کشف شده و در اختیار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار گرفته‌اند. این اشیا در موزه ایران باستان در تهران و موزه تبریز و نیز در موزه قلعه فلک‌الافلاک در خرم‌آباد نگهداری می‌شوند.