moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پارلمان انگلستان اولین قانون کلی آن کشور را در سال ۱۶۲۳ میلادی تصویب کرده و حق بازستانی مالکیت زمین را محدود ساخت. در کامن لا، اگر برخورداری از مالکیت زمین مورد منازعه می‌بود (اساساً فقط در مواردی که به‌عنوان اقدامات واقعی شناخته می‌شد)، شخص مدعی حق مالکیت اجازه نداشت ادعا کند که مالکیت زمین در زمان قبل از به سلطنت رسیدن هنری اول، به او متعلق شده‌است. قانون، تاریخ را از یک زمان به بعد قطع کرده و به تاریخ قبل از او علاقه‌مندی نداشت. هیچ الزامی به متهم برای نشان‌دادن هرگونه تصرف مالکیت معارض وجود نداشت. با گذشت زمان، تاریخ توسط قانون تغییر یافت–اول به دوره سلطنت هنری دوم و بعداً به زمان ریچارد اول. پس از آن دیگر در آن تغییری ایجاد نشد. در زمان سلطنت هنری هشتم این حقیقت که تغییراتی در زمان بازستانی مالکیت ایجاد نشد بسیار ناخوشایند شد. یک رویکرد دیگر روی دست گرفته شد که شخص مدعی مالکیت نیاز داشت تا مالکیت زمین را در یک مدت مستمر تا چندین سال (۶۰، ۵۰ یا ۳۰ بسته به نوع ادعا) قبل از تاریخ ادعا نشان دهد. قوانین بعدی در حوزه‌های قضایی قانون متعارف، مدت محدودیت را کوتاه‌تر کردند.
در قانون عرفی سنتی انگلستان، امکان بدست آوردن قباله از ملک سلطنتی از طریق مالکیت معارض وجود نداشت. این اصل توسط قاعده کلی لاتین «هیچ‌گاه زمان علیه پادشاه نمی‌چرخد» مجسم شد. در ایالات متحده، این امتیاز به فدرال و دولت‌های ایالات منتقل گردید؛ زمین دولتی در برابر تصرف مالکیت معارض معافیت پیدا کرد. زمین‌هایی که بر اساس برخی از نظام‌های «قباله تورنس» دارای "قباله ثبت‌شده" هستند، به‌طور مثال، زمین‌هایی که در «نظام دادگاهی زمین هاوایی» ثبت شده‌اند، نیز معافیت دارند."United States v. Fullard-Leo", 66 F.Supp. 782 (D.C. Haw. 1944), "affirmed" 331 U.S. 256 (1947).
در نظام قانون عرفی انگلستان و مستعمرات تاریخی آن، قانون‌گذاران محلی—مانند مجلس در انگلستان یا قانون‌گذاران ایالتی آمریکا—عموماً قوانینی را برای محدودیتِ زمانی ساخته‌اند که مالکان را از بازستانی ملک بعد از گذشت سال‌های مشخصی بازمی‌دارد.
مالکیت معارض یکی از پرمنازعه‌ترین روش‌های تصرف ملک است، هرچند نقش بزرگی را در تاریخ زمین انگلستان بازی کرده‌است. از لحاظ تاریخی، اگر کسی زمینی را برای مدت طولانی در تصرف می‌داشت، اینگونه تصور می‌شد که این موضوع به خودی خود داشتن یک قباله خوب را توجیه می‌کند. به این معنی بود که با وجودی که زمین انگلستان به‌طور مستدام توسط جناح‌ها، اربابان یا بارون‌ها در قرون وسطی تسخیر، غارت و دزدیده می‌شد، کسانی که می‌توانستند زمین را برای مدت طولانی در تصرف داشته‌اند، قباله آن‌ها مورد سؤال واقع نمی‌شد.
کارکرد مدرن‌تر این بوده که زمینی را که مالکش استفاده نکرده یا نادیده می‌گرفت، ممکن بود جزو ملک شخص که به‌صورت ممتد از آن استفاده کرده‌است، ساخته شود. تصرف در انگلستان، مخصوصاً در دوره‌های رکود اقتصادی، راهی برای استفاده مؤثر از زمین بود. قبل از «مصوبه ثبت زمین ۲۰۰۲»، اگر شخصی زمینی را برای ۱۲ سال در تصرف می‌داشت، بر اساس کامن لا، حق مالک قبلی برای استرداد «مالکیت معارض» منقضی می‌شد. توجیه رایج قانونی این بود که بر اساس «مصوبه محدودیت ۱۶۲۳»، درست مانند این‌که علت دعوی در یک قرارداد یا جرم باید در یک محدوده زمانی صورت گیرد، دعوای استرداد زمین نیز چنین است. این امر باعث پایان دعوا و قاطعیت ادعاها می‌گردید.Law Reform Committee, 21st Report, "Final Report on Limitation of Actions" (1977) Cmnd 6923, para 1.7. زمان از هنگامی حساب می‌شود که شخصی تصرف انحصاری زمین، یا بخشی از آن را گرفته و بخواهد آن را به شکل مالکیت معارض متصرف شود. با در نظر داشتن الزامات کامن لا در مورد «تصرف»، ملک توسط «مالکیت معارض»، بعد از ۱۲ سال مالک آن دیگر نمی‌تواند ادعای مالکیت کند. برای محدود سازی مدت زمان مالکیت معارض در زمین‌های ثبت نشدهLimitation Act 1980 ss 15 and 17. و ثبت شده،Land Registration Act 1925 s 75 or Land Registration Act 2002 Sch 6, depending on when the limitation period is completed. مقررات مختلفی وجود دارد. با این حال، در قانون ثبت زمین ۲۰۰۲، مالکیت معارض زمین ثبت شده سخت‌تر شده‌است.
کلد اوپن (که دنباله پیش‌نمایش نیز نامیده می‌شود) یک تکنیک روایی است که در تلویزیون و فیلم استفاده می‌شود. این عمل گریزی مستقیم به داستان در ابتدای نمایش قبل از پخش شدن تیتراژ یا تیتراژ آغازین است. در تلویزیون، این تکنیک بسیار رواج دارد چرا که تولیدکنندگان فکر می‌کنند با نشان دادن بخشی از وقایع داستان می‌توانند احتمال آنکه بینندگان هنگام پخش تیزر تبلیغاتی کانال تلویزیون را عوض کنند کاهش می‌یابد. همچنین ممکن است از یک کلد اوپن برای بازخوانی وقایع قسمت‌های قبلی یا خط داستانی استفاده شود که در طول اپیزود فعلی دوباره مورد بازبینی قرار خواهند گرفت.
تکنیک کلد اوپن گاهی در فیلم‌ها استفاده می‌شود. به همین دلیل، «کلد اوپن» هنوز به لحظات یا صحنه‌های آغازین اشاره دارد، اما لزوماً به مدت کامل قبل از میان‌نویس اشاره ندارد زیرا میان‌نویس ممکن است پس از شروع ظاهر شود.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، تعداد کمی از سریال‌های آمریکایی از کلد اوپن استفاده می‌کردند و کمدی موقعیت‌های نیم ساعته تقریباً تا قبل از سال ۱۹۶۵ هرگز از این تکنیک استفاده نکردند. بسیاری از سریال‌های آمریکایی که از اوایل دهه ۱۹۶۰ تا سال‌های میانی این دهه پخش می‌شدند (حتی کمدی‌ها) در فصل‌های بعد از تکنیک کلد اوپن استفاده کردند. با این حال، با شروع اواخر دهه ۵۰، چندین سریال دراماتیک، به ویژه در برنامه‌های برادران وارنر مانند "۷۷ سانست استریپ"، شروع برنامه با صحنه‌ای جذاب از اواسط قسمت انجام می‌شد و بدین ترتیب از تکنیک کلد اوپن استفاده می‌گردید. هنگامی که سریال به آن بخش می‌رسید، همان صحنه‌ها که پیش از آن در تکنیک کلد اوپن دیده شدند، مجدداً نمایش داده می‌شوند.
تکنیک کلد اوپن در اواسط دهه ۱۹۶۰ در تلویزیون رایج شد. استفاده از آنها راهی مقرون به صرفه برای اجرای یک طرح بدون نیاز به معرفی شخصیت‌های معمولی، یا حتی خلاصه سریال بود، که معمولاً در خود تیزر فیلم مشخص می‌شد.
بیشتر برنامه‌های خبری، از جمله در کانال‌هایی که پوشش خبری ۲۴ ساعته ارائه می‌کنند، از تکنیک کلد اوپن برای معرفی خلاصه‌ای از خبرهای پوشش‌دهی شده در آن برنامه استفاده می‌کنند.
پلاک ۱۳ یک مجموعه طنز اجتماعی با مشارکت بیمه مرکزی به کارگردانی آرش معیریان و شهاب عباسی و تهیه کنندگی سلیم ثنائی است‌‌. این مجموعه در ۹۰ قسمت ۳۰‌ دقیقه‌ای از ۱۴ آبان ۱۴۰۰ تا ۱۳ فروردین ۱۴۰۱ از شبکه ۳ پخش شد‌.
محور اصلی داستان، زندگی و کنار آمدن شخصیت ها در این عمارت است. آرام آرام شخصیت های جدید وارد این خانه می شوند که هر کدام داستان جالبی را به همراه دارند.
انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۱ لیبی قرار است در ۲۴ دسامبر برگزار شود.
انتخابات قبلاً برای اوایل سال ۲۰۱۹ برنامه‌ریزی شده بود، پس از آن که قبلاً برای ۱۰ دسامبر ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده بود. چهار نفری که در ماه می ۲۰۱۸ با توافق اولیه موافقت کردند عبارتند از: فائز السراج (رئیس دولت وفاق ملی)، خلیفه حفتر (رئیس ارتش ملی لیبی)، عقیله صالح عیسی (رئیس مجلس نمایندگان) و خالد المشری (رئیس شورای عالی دولت)
این در گزارش نهایی مرکز گفتگوهای بشردوستانه برای مرحله مقدماتی کنفرانس ملی لیبی تأیید شده‌است که در آن آمده‌است که لیبیایی‌های شرکت کننده در روند مشورتی «از وضعیت سیاسی فعلی ابراز خستگی و ناامیدی کرده و خواستار برگزاری انتخابات یا انتخابات مهم دیگر شده‌اند. تغییر برای ایجاد یک سیستم جدید»انتخاباتی که قرار بود توسط کمیسیون عالی ملی انتخابات (HNEC) سازماندهی شود، با آغاز عملیات نظامی ارتش ملی لیبی حفتر برای کنترل طرابلس پایتخت از GNA در آوریل ۲۰۱۹ به تعویق افتاد. کنفرانس ملی لیبی همچنین قرار بود در آن ماه برای سازماندهی چارچوب برگزاری انتخابات برگزار شود. انتخابات شهرداری در ماه مارس و آوریل ۲۰۱۹ آغاز شد و توسط کمیسیون مرکزی انتخابات شوراهای شهرداری با همکاری نزدیک با HNEC سازماندهی شد.
ثبت نام انتخابات ریاست جمهوری از ۷ نوامبر شروع شد و تا ۲۲ نوامبر ادامه دارد. تا کنون این افراد نامزد ریاست جمهوری شده‌اند
آدولف رابرت تورنتون جونیور (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۵ – درگذشته ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱)، که بیشتر با نام هنری خود، یانگ دولف شناخته می‌شد، خواننده رپ اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۲۰۱۶، او اولین آلبوم استودیویی خود را با نام "شاه ممفیس" منتشر کرد که در "جدول بیلبورد" ۲۰۰ در رتبه ۴۹ قرار گرفت. وی در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱، در ممفیس، تنسی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.
آدولف رابرت تورنتون جونیور در ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۵ در شیکاگو به‌دنیا آمد. خانواده او در سن ۲ سالگی به ممفیس، تنسی نقل مکان کردند. او دو خواهر و دو برادر داشت. او همچنین با خواننده رپ جوس ورلد پسرخاله بود. والدین دولف که عمدتاً توسط مادربزرگش بزرگ شده بودند، اعتیاد به کراک کوکائین را تجربه کردند و او در کودکی فقط هر چند هفته یک بار آنها را می‌دید.
دولف گفت که در جامعه ای که او اهل ممفیس جنوبی بود، بسیاری از همسالانش به دلیل مشکلاتی که والدینشان تجربه کردند، توسط مادربزرگ‌هایشان بزرگ شدند. او در ابتدا توصیف کرد که مادربزرگش را به عنوان «بدترین مادر دنیا» می‌شناخت و توضیح داد: «من در آن زمان به این بدبختی نرسیدم. . . . همه چیزهایی را که او به شما می‌گفت، وقتی حدود ۱۵ سال داشتید، می‌توانید آن چیزها را ببینید.» گفت که وقتی به آن سن نزدیک شد، شروع به استفاده از آموزه‌های او در طول زندگی خود کرد تا مستقل تر باشد. مادربزرگ او اغلب به دولف اجازه نمی‌داد دوستانی به خانه‌شان بیایند، اما گاهی اوقات به دوستان بی‌خانمان اجازه می‌داد در کنار خانواده بمانند. در دوران نوجوانی، دولف در دبیرستان همیلتون تحصیل کرد.
در سال ۲۰۰۸، یانگ دولف اولین میکس خود را تحت لیبل "Paper Route Campaign" منتشر کرد. دو سال بعد، او رسماً لیبل خود Paper Route Empire را در سال ۲۰۱۰ تأسیس کرد، یک لیبل مستقل مستقل که به یک شرکت ضبط بزرگ وابسته نبود، و متعاقباً در "همان سال Welcome 2 Dolph World را" منتشر کرد. با انتشار میکس‌تپ‌های "High Class Street Music" و "High Class Street Music Episode 2" در سال ۲۰۱۱، Dolph شروع به توسعه جریان رپ خود کرد و از سبکی شبیه به رپرهای رپ ممفیس Three 6 Mafia و 8Ball &amp; MJG دور شد و به جای آن به یک سبک شخصی توصیف شد. به عنوان «پرصدا» با «تحویل مغناطیسی و صدای عمیق منحصر به فرد». با محبوبیت روزافزون Dolph، Yo Gotti، خواننده رپ ممفیس، قرارداد ضبط آلبوم Gotti's Collective Music Group وابسته به Epic Records را در اوت ۲۰۱۴ برای او تمدید کرد، اما Dolph نپذیرفت و ترجیح داد مستقل بماند.
در سال ۲۰۱۷، یانگ دولف پس از ملاقات در جمع‌های خانوادگی، ازدواج با پسر عموی خود و خواننده رپ ممفیسی، کی گلاک، را با لیبل Paper Route Empire امضا کرد. در سال ۲۰۱۸، یانگ دولف و کی گلاک تک‌آهنگ «Major» را منتشر کردند که در ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ در رتبه ۴۷ قرار گرفت. در همان سال، دولف گفت که به او یک قرارداد ۲۲ میلیون دلاری لیبل پیشنهاد شده بود که او آن را رد کرد. دولف که ترجیح می‌دهد در لیبل مستقل خودش بماند، اظهار داشت: «این واقعاً معامله خوبی بود، معامله فوق‌العاده خوبی بود که حقیقت را به شما بگویم. اما من چیز دیگری می‌بینم.»
در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱، حوالی ساعت ۱۳:۰۰، تورنتون در حالی که برای مادرش کلوچه در یک مغازه محلی در ممفیس می‌گرفت، هدف گلوله قرار گرفت. پلیس گفت که یک مرد مسلح ناشناس وارد مغازه شد و دو بار تیراندازی کرد. جمعیتی متشکل از صدها نفر ساعت‌ها در صحنه مرگ تورنتون ازدحام کردند و پلیس مجبور شد در حین تحقیق از ورود افراد به منطقه جلوگیری کند. لامار، نماینده مجلس تنسی، لندن لامار و عضو شورای ممفیس، جی بی اسمایلی، با ایجاد مقررات منع آمد و شد در ممفیس برای جلوگیری از ناآرامی‌های مدنی و خشونت واکنش نشان دادند.
صادق صدریه (فارسی: میرصادق صدریه؛ (۱۳ بهمن ۱۳۰۳ – ۱۴ آبان ۱۳۸۸) یک سیاستمدار و دیپلمات برجسته ایران بود که به عنوان مشاور دفتر و همچنین سفیر در وزارت امور خارجه در دوران پهلوی خدمت کرد.
وی آخرین سفیر ایران در آلمان قبل از انقلاب ایران بود. وی همچنین به عنوان سفیر و رایزن خارجی ایران در رومانی، فرانسه، عراق، کویت، پاکستان، افغانستان و اسرائیل خدمت کرد.
صدریه برای پیوستن به شاپور بختیار در حمایت از نهضت مقاومت ملی، جنبش مقاومت ملی ایران، به پاریس رفت. او با همراهی احمد میرفندرسکی به عنوان مشاور به تیم بختیار پیوست.
در زمان حیات بختیار به نمایندگی از او نماینده شورای نهضت مقاومت ملی بود.
در اواخر دهه ۱۹۸۰، به دلیل ارتباط با عراق، به جای محمد مشیری به عنوان رئیس کمیته اجرایی نامیر منصوب شد.
تنظیم قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر با نظارت وی به عنوان مدیر دفتر وزارت خارجه ایران انجام شد.
میرصادق در سال ۱۳۰۳ در یزد به دنیا آمد. بعد از دبیرستان در سال ۱۳۲۴ به دانشگاه تهران رفت و لیسانس اقتصاد گرفت.
به توصیه خانواده اش به وزارت امور خارجه ایران پیوست. به عنوان کارآموز در اداره امور بین‌الملل شروع به کار کرد.
اولین مأموریت او به عنوان وابسته در هیئت ایرانی، به نیروهای متفقین در اشتوتگارت به سرپرستی عبدالله انتظام بود. میرصادق پایان‌نامه دکترای خود را در رشته اقتصاد نزد هاینریش برونینگ، سیاستمدار و صدراعظم آلمان دریافت کرد. او دکترای خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه کلن دریافت کرد.
فصل اول: قلب ایران در قلب اروپا (امام در پاریس) سفارتخانه‌های شاه در تصرف نیروهای انقلاب
صادق طباطبایی، قلب ایران در قلب اروپا (امام در پاریس)، ۱۳۸۷در اوایل روی کار آمدن دولت بختیار اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان تصمیم گرفت برخی از سفارتخانه‌های ایران در کشورهای مختلف اروپا را در اختیار بگیرد و امور سفارتخانه را زیر نظر داشته باشد و بویژه از فعالیت دایره مربوط به ساواک جلوگیری کرده و کلیه دفاتر و اتاقهای آنان را لاک و مهر نماید. در بعضی جاها مانند آمریکا مقاومتهایی صورت گرفت بدین منظور از امام خواستیم نظر خود را جهت اجرا به انجمنهای اسلامی کتباً ابلاغ کنند. این مکتوب به تاریخ ۲۸ دی ۱۳۵۷ مطابق با ۱۹ صفر ۱۳۹۹ صادر شد. در مورد سفارت ایران درُ بن پایتخت آلمان غربی، من موضوع را به امام اطلاع دادم که مدیران اتحادیه چنین قصدی دارند و افراد قابل اطمینانی هستند، اگر احتیاجی به حمایت شما بود در جریان باشید. ما احتمال می‌دادیم که پلیس مانع بشود. از این لحاظ می‌خواستیم به آنها در صورت لزوم و مداخله بقبولانیم که قصد اشغال سفارت را نداریم، بلکه به نمایندگی از سوی رهبر انقلاب فقط بر کار آنها نظارت می‌کنیم و این کار مبتنی بر دستورات دینی است. در آن زمان همه کشورها از انقلاب مردم ایران و رهبری امام مطلع بودند. امام از شنیدن این موضوع خوشحال شدند.
یکی دو روز بعد دوستان ما به سرپرستی آقای مهندس حسین کاشفی رفتند به سفارت ایران درُ بن(برخلاف انتظار آقای دکتر صدریه که سفیر بود از آنها استقبال کرده بود) همین مسئله باعث شد که بعد از پیروزی انقلاب، آقای دکتر صدریه تا ماه‌هادرُ پست خودش ابقاشود (غروب همان روزآقای کاشفی بامن تماس گرفت و اظهار داشت سفیر مایل است باشخص من مذاکره کند. خودم با آقای دکتر صدریه صحبت کردم. گفتم آقایان مأموریت دارند مجموعه قسمت ساواک را در سفارتخانه در اختیار بگیرند، شما آنجا را لاک و مهر کنید و کلید را به دست آنها بدهید. ایشان گفت آنجا دست من نیست. گفتم پس خودشان می‌روند و انجام می‌دهند و دیگر شما کاری و مسوولیتی در این زمینه ندارید. منظور دکتر صدریه از گفتگو با من کسب اطمینان از اظهارات نمایندگان اتحادیه و حد و حدود مأموریت، اختیارات و مسوولیت آنان بود.
به هر حال دوستان طبقه سوم ساختمان سفارت را که در دست ساواک بود اشغال کردند و قرار شد در صورت لزوم با ما در پاریس یا آقای خاتمی در مسجد هامبورگ ارتباط برقرار کنند. بعد هم شروع کردند به جمع‌آوری فیش‌ها و شناسایی رمزها و کُدها، یک درگیری کوچک هم با مأمورین سابق پیدا کردند.
- صادق طباطبایی
نویسنده: دکتر علی اکبر ولایتی
منبع: ایران و تحولات فلسطین، مرکز اسناد و خدمات پژوهشی وزارت امور خارجه، بهار ۱۳۸۴ابراهیم تیموری تا آبان ماه سال ۱۳۴۲در تلآویو بود و پس از وی دکتر صادق صدریه سمت وی را عهده‌دار شد. وی (دکترمیرصادق صدریه) در ملاقات با آبا ابن در پاسخ به سؤال وی دربارهٔ سمت خود اظهار داشت که وی و همکارانش کارمند سفارت ایران در برن می‌باشند و با توافق دولت سوئیس در تلآویو اقامت دارند. آقای گازیت مدیرکل وزارت خارجه اسرائیل در ادامه متذکر شد که وزارت خارجه اسرائیل تا به حال ایشان را رئیس نمایندگی ایران می‌دانسته و میسیون ایران را یک نمایندگی می‌داند و آبا ابن نیز بر این مسئله تأکید می‌کند که وی به عنوان رئیس نمایندگی ایران شناخته شود و خواهان آن می‌شود که توسعه تدریجی روابط که موردنظر ایران است شامل نمایندگی ایران هم بشود. وی در اردیبهشت ۱۳۴۵ با رئیس‌جمهور اسرائیل ملاقات می‌کند. زالمان شائزیر در این دیدار ضمن تشکر از پذیرایی از وی در فرودگاه مهرآباد در سفرش به نپال، خواستار برقراری روابط سیاسی کامل بین دو کشور می‌شود. دکتر میرصادق صدریه تا اسفند ماه ۱۳۴۵ مسئولیت نمایندگی برن ۲را دارا بود و پس از وی فریدون فرخ به جانشینی وی انتخاب گردید و تا آذر ۱۳۴۹ در این پست مشغول به کار بود. - دکتر علی اکبر ولایتی
این عهدنامه مرزی منعقد با کشور عراق به اختلافات مرزی بسیار قدیمی که از زمان حضور مستعمراتی انگلستان (مربوط به دوران تحت الحمایگی عراق) وجود داشت پایان داد و حاکمیت ایران را بر اساس حقوق بین‌الملل در مناطق مرزی مورد اختلاف تثبیت نمود. این عهدنامه به نام عهدنامه ۱۹۷۵ ایران و عراق شناخته می‌شود.
ترانزیستور برون‌خط کوچک (SOT) خانواده‌ای از ترانزیستورهای نصب-سطحی گسسته با ردپایه کوچک است که معمولاً در لوازم الکترونیکی مصرفی استفاده می‌شود. متداول‌ترین اس‌اوتی، تغییرات اس‌اوتی۲۳ است، همچنین سازندگان بسته ترانزیستور برون‌خط نازک (تی‌اس‌اوتی) تقریباً یکسان را ارائه می‌دهند، جایی که ارتفاع کمتر مهم است.
بسته اس‌اوتی۲۳–۳ بسیار محبوب و یک بسته متداول برای ترانزیستورها است و برای دیودها و تنظیم کننده‌های ولتاژ نیز استفاده می‌شود.
اس‌اوتی۵۴ یک نام جایگزین برای بسته تی‌او-۹۲ JEDEC است.
اس‌اوتی۸۹–۳ به صورت الکتریکی تنها دارای سه سَر (تماسی/پین) است. سَر پهن (زبانه) از نظر فیزیکی بخش بزرگی از کل مجموعه است و سه سَر دیگر در طرف مقابل بسته‌است. برخی این بسته را اس‌اوتی۸۹–۴ می‌نامند، زیرا از نظر بصری به نظر می‌رسد که در هنگام نگاه کردن به قطعه دارای چهار سر است.
اس‌اوتی۸۹–۵ از نظر الکتریکی فقط دارای پنج سر (تماسی/پین) است. سر وسط از نظر فیزیکی بخشی از سَر میانی در طرف دیگر بسته‌است. برخی این بسته را اس‌اوتی۸۹–۶ می‌نامند، زیرا از نظر بصری به نظر می‌رسد که هنگام نگاه کردن از پایین به قطعه دارای شش سَر است.
بسته اس‌اوتی۲۲۳–۴ یک بسته محبوب برای تنظیم‌کننده‌های ولتاژ است. آن توسط فیلیپس معرفی شد.
بسته اس‌اوتی۲۲۳–۵ یک بسته محبوب برای تنظیم‌کننده‌های ولتاژ است.
بسته اس‌اوتی۲۲۳–۸ یک بسته محبوب برای ترانزیستورهای چهارتایی پل‌شده‌است.
توافق جمعی (به )، «توافق‌نامه جمعی کار» (CLA) یا «توافق‌نامه جمعی چانه‌زنی» (CBA)، یک قرارداد کتبی است که به‌صورت جمعی در مورد چانه‌زنی دسته‌جمعی کارکنان توسط یک یا چند اتحادیه تجاری با مدیریت یک شرکت (انجمن کارفرمایان) مذاکره شده، شرایط و ضوابط کارکنان در هنگام کار را تنظیم می‌کند. این تنظیمات شامل تنظیم دست‌مزد، مزایا و وظایف کارکنان و وظایف و مسؤلیت‌های کارفرما یا کارفرمایان می‌شود و اغلب دربرگیرنده مقررات برای فرایند حل منازعات نیز می‌باشد.
در فنلاند، توافق‌نامه‌های جمعی کار، دارای اعتبار جهانی اند. این یعنی یک قرارداد جمعی در یک سکتور اقتصادی، حد اقل معیارهای قانونی قابل تطبیق در سراسر جهان برای هر قرارداد کاری افراد، که عضو اتحادیه باشند یا نباشند، می‌شود. برای اعمال این شرط، نیمی از قوه کاری در آن سکتور نیاز دارند تا عضو اتحادیه باشند تا بتوانند از توافق‌نامه حمایت کنند.
کارگران مجبور نیستند تا به اتحادیه از محل کار خاصی بپیوندند. با این وجود، با میانگین ۷۰ درصد عضویت در اتحادیه، بیشتر قطاع اقتصادی، تحت یک توافق‌نامه جمعی کار قرار دارند. این توافق‌نامه‌ها مانع دست‌مزدها و مزایای بهتر نشده، بلکه حداقل معیارهای قانونی، مثل حداقل دست‌مزد، را وضع می‌کند. علاوه بر آن، اکثراً، نه همیشه، یک «سیاست توافق‌نامه عایدات ملی» به‌دست می‌آید که تمام اتحادیه‌های تجاری، انجمن‌های کارفرمایان و دولت فنلاند را دربر می‌گیرد.
توافق‌نامه‌های جمعی در آلمان از لحاظ قانونی الزام‌آور بوده و قابل قبول همه مردم هستند و باعث هیچ هشداری نمی‌شوند. از سوی دیگر در بریتانیا در روابط صنعتی، نگرش «آن‌ها و ما» قبلاً وجود داشته (و احتمالاً هنوز هم است). این وضعیت در آلمان پس از جنگ و برخی دیگر از کشورهای اروپای شمالی، بسیار متفاوت است. در آلمان، یک روحیه بهتر همکاری میان دو طرف صنعت وجود دارد. برای بیشتر از ۵۰ سال، کارگران آلمان بر اساس قانون، در هیئت مدیره شرکت نمایندگانی داشتند. به مدیریت و کارگران به‌صورت یک‌جا «شرکای اجتماعی» اطلاق می‌شود.
در سوئد تقریباً ۹۰ درصد تمام کارمندان، ۸۳ درصد قطاع خصوصی (۲۰۱۷) تحت پوشش توافق‌نامه‌های جمعی قرار دارند.Anders Kjellberg (2019) "Kollektivavtalens täckningsgrad samt organisationsgraden hos arbetsgivarförbund och fackförbund", Department of Sociology, Lund University. Studies in Social Policy, Industrial Relations, Working Life and Mobility. Research Reports 2019:1, Appendix 3 (in English) Tables F-GAnders Kjellberg (2019) "Sweden: collective bargaining under the industry norm" , in Torsten Müller & Kurt Vandaele & Jeremy Waddington (eds.) "Collective bargaining in Europe: towards an endgame", European Trade Union Institute (ETUI) Brussels 2019. Vol. III (pp. 583-604) توافق‌نامه‌های جمعی معمولاً حاوی احکامی هستند که به حداقل دستمزد می‌پردازند. سوئد مقررات قانونی در مورد حداقل دست‌مزد یا قوانینی در مورد گسترش توافق‌نامه‌های جمعی روی کارفرمایان سازمان نیافته، ندارد. کافرمایان سازمان نیافته می‌توانند توافق‌نامه‌های جایگزین را مستقیماً با اتحادیه‌های تجاری امضا کنند، اما اکثراً این کار را انجام نمی‌دهند. مدل سوئدی تنظیم خودی تنها روی آن عهده محلات کار و کارمندان قابل تطبیق است که تحت پوشش توافق‌نامه‌های جمعی باشند.Anders Kjellberg (2017) ”Self-regulation versus State Regulation in Swedish Industrial Relations” In Mia Rönnmar and Jenny Julén Votinius (eds.) "Festskrift till Ann Numhauser-Henning". Lund: Juristförlaget i Lund 2017, pp. 357-383
در قانون عرفی، فورد علیه A.U.E.F. [1969]، Ford v A.U.E.F. [1969] 2 QB 303 دادگاه‌ها یک بار اعلام کردند که توافق‌نامه‌های جمعی الزام‌آور نیستند. بعداً، «مصوبه روابط صنعتی ۱۹۷۱»، که توسط «رابرت کار» (وزیر استخدام در کابینه ادوارد هیث) معرفی شد، بیان داشت که توافق‌نامه‌های جمعی الزام‌آور اند مگر این‌که یک قرارداد کتبی حاوی بندی باشد که چیز دیگری را اعلام کند. پس از سقوط حکومت هیث، این قانون برای بازتاب رسوم در سیاست روابط صنعتی بریتانیا مبنی بر پرهیز قانونی از اختلافات محل کار، تغییر یافت.
این قانون حالا بخشی از «مصوبه اتحادیه تجاری و روابط کار 1992 s. ۱۷۹» است، که به موجب آن در بریتانیا، توافق‌نامه‌های جمعی به‌طور قطعی از لحاظ قانونی الزام‌آور تقلی نمی‌شوند. این فرضیه می‌تواند در صورتی که توافق‌نامه به‌صورت کتبی بوده و حاوی یک حکم واضح در مورد تنفیذ قانونی آن باشد، باطل گردد.
با وجودی که قرارداد جمعی به خودی خود قابل تنفیذ نیست، بسیاری از شرایط مورد مذاکره، در مورد پرداخت دست‌مزد، شرایط، تعطیلات، حقوق بازنشستگی و … می‌باشد. این شرایط در قرارداد استخدام کارمندان گنجانیده خواهند شد (خواه آن کارمند عضو اتحادیه باشد یا خیر)؛ و قرارداد استخدام، البته قابل اجرا است. اگر شرایط جدید برای هر کسی قابل قبول نبود، آن‌ها می‌توانند به کارفرمای خود اعتراض کنند؛ اما در صورتی که اکثریت کارگران راضی باشند، شرکت می‌تواند شکایت کنندگان را، معمولاً بدون مجازات، اخراج کند.
قانون بریتانیا، ماهیت خصمانه تاریخی روابط صنعتی بریتانیا را منعکس می‌کند. هم‌چنین، یک ترس نهفته برای کارمندان وجود دارد که اگر اتحادیه تجاری آن‌ها به دلیل نقض قرارداد جمعی مورد شکایت قرار گیرد، اتحادیه ورشکسته شده و کارمندان دیگر در مذاکرات جمعی فاقد خواهند بود. این وضعیت تأسف بار ممکن است، به‌طور جزئی از طریق تأثیرات اتحادیه اروپا، به آهستگی در حال تغییر باشد. شرکت‌های ژاپنی و چینی که در بریتانیا کارخانه دارند (مخصوصاً در صنعت موتورسازی) تلاش می‌کنند تا کارگران شان را با اخلاق شرکت آراسته کنند. این رویکرد توسط شرکت‌های بومی بریتانیا، مانند تسکو، نیز اتخاذ شده‌است.
ایالات متحده، توافق‌نامه‌های جمعی شرایط استخدام و کار را به رسمیت می‌شناسد.
ماهی پرنده آبی یک گونه پرتوبالگان می‌باشد که زیستگاه بومی آن دریاهای گرمسیری و نیمه گرمسیری می‌باشد. این ماهی‌ها می‌توانند برای فرار از دست شکارچیان روی سطح دریا سر بخورند.
حداکثر طول این ماهی‌ها حدود ۳۰ سانتی‌متر (۱۲ اینچ) است، اما متداول‌ترین طول آن حدود ۲۰ سانتی‌متر (۸ اینچ) است. باله پشتی خار ندارد و حدود ۱۲ تا ۱۵ پرتو صاف دارد و باله مقعدی نیز خار ندارد و حدود ۱۲ تا ۱۴ پرتو صاف دارد. باله‌های سینه‌ای فوق‌العاده بزرگ این گونه از ماهی‌ها، آنها را قادر می‌سازد تا مسافت‌های طولانی را در بالای سطح آب بپرند. رنگ قسمت‌های بالایی بدن این ماهی‌ها آبی تیره و رنگ شکم نقره ای مایل به سفید است. باله‌های سینه ای و باله‌های دم خاکستری و باله‌های دیگر بی‌رنگ هستند. ماهی‌های جوانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده‌اند، گاهی اوقات دارای یک طرح کلی سیاه هستند.
ماهی پرنده آبی در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری در تمام اقیانوس‌های جهان یافت می‌شود. گستره حضور آن شامل مناطق زیر است: در دریای کارائیب و بخش غربی دریای مدیترانه حضور متوسطی دارد. اما در خلیج مکزیک نادر است و به ویژه در دریاهای داخلی واقع در جنوب شرقی آسیا مانند دریای سلب ،دریای سولو و دریای فلورس بسیار نادر می‌باشد.
شخصیت شراکتی (به )، مفهوم حقوقی است که یک کورپوریشن جدا از افراد مرتبط با آن (مانند مالکان، مدیران و کارکنان)، حداقل دارای برخی از حقوق و مسئولیت‌های قانونی است که اشخاص حقیقی از آن برخوردار هستند. در اکثر کشورها، شرکت‌ها به‌عنوان اشخاص حقوقی، حق دارند مانند اشخاص حقیقی یا افرادی که مرتبط با هیچ شرکتی نیستند با سایر طرف‌ها، قرارداد منعقد کرده و در دادگاه شاکی شده یا علیه شان شکایت درج گردد.
هند، اولین بار در سال ۸۰۰ قبل از میلاد به śreṇī که همانند یک اتحادیه بود و در جهت منافع عمومی فعالیت داشت، شخصیت شراکتی اعطا کرد. جمهوری روم به شهرداری‌ها، شرکت‌های خدمات عامه که خدمات عامه را مدیریت می‌کردند، و انجمن‌های داوطلبانه (collegia) مانند کلیسای قدیم کاتولیک، شخصیت شراکتی داد. کالج‌های متنوع دارای حقوق و مسئولیت‌های متفاوتی بودند که مستقل از فرد فرد اعضای آن بود. برخی از کالج‌ها شبیه اصناف قرون وسطی متأخر بودند و اجازه داشتند نیازهای یک تجارت را به‌طور کلی پیش ببرند، اما کالج‌ها اجازه نداشتند تا اعضای خود را بیشتر بسازند.Leonardo Davoudi, Christopher McKenna, and Rowena Olegario. "The historical role of the corporation in society". "Journal of the British Academy" 6.s1 (2018).
در قرون وسطی، یک «شخصیت» حقوقی می‌توانست بعد از فوت بنیان‌گذاران، مالکیت جمعی دائمی دارایی‌ها را تسهیل کرده و از قوانین میراث مالکیت شخصی اجتناب کند. بعدها، شخصیت‌دهی شرکت‌ها به‌عنوان یک روش مؤثر و مطمئن توسعه اقتصادی مورد حمایت قرار گرفت: یکی از مزیت‌های آن در مقایسه به ساختارهای موجود شرکت‌ها، ادامه حیات شرکت در صورت فوت یکی از اعضای آن بود؛ یعنی توانایی عمل بدون اتفاق آرا و مسئولیت محدود داشتند. خود کلمه «کورپوریشن – شرکت» از واژه لاتین corpus («بدن») گرفته شده‌است و شخصیت شراکتی اغلب در نوشته‌های قرون وسطایی دیده می‌شود. در دوره رنسانس، حقوقدانان اروپایی به‌طور معمول معتقد بودند که کلیساها و دانشگاه‌های که توسط دولت اجاره شده‌اند، می‌توانند مستقل از اعضای آن، دارایی به دست آورند، قرارداد ببندند، شکایت کنند و مورد شکایت قرار گیرند. دولت (پاپ) به سازمان‌های مذهبی «قدرت جانشینی دائمی» اعطا کرد: این یعنی پس از مرگ اعضای کلیسا، اموال کلیسا به ارباب محلی بازگردانده نشده و شامل مالیات نمی‌گردید. برخی از منشورهای شهرها صراحتاً به شهرهای قرون وسطایی حق خودمختاری داده بودند. تلاش‌های تجاری در قرون وسطی از زمره نهادهای شخصیت داده شده نبودند، و حتی کمپانی‌های تجاری پرخطر در اصل به‌عنوان شراکت‌های معمولی اداره می‌شدند نه به‌عنوان شرکت. شخصیت‌دهی انحصاری کمپانی هند شرقی در سال ۱۶۰۰ زمینه جدیدی را ایجاد کرد و تا پایان قرن، سرمایه‌گذاری‌های تجاری اغلب به دنبال شخصیت‌دهی شرکت‌ها در اروپا و قاره آمریکا بودند. در قرن نوزدهم، مسیر قوانین شرکت‌های بریتانیایی و آمریکایی از هم جدا شدند. قوانین بریتانیا در این دوره (مانند «مصوبه شرکت‌های سهامی ۱۸۵۶») بر شرکت‌های تمرکز می‌کردند که بیشتر شبیه سرمایه‌گذاری‌های مشترک سنتی بودند، در حالی که قوانین آمریکا به دلیل نیاز به مدیریت بستر متنوع شرکت‌ها، به‌صورت متفاوت شکل می‌گرفت.Blair, Margaret M. "Corporate personhood and the corporate persona". University of Illinois Law Review (2013): 785.
بر اساس قوانین هند، شرکت‌ها، ارگان‌های مدیریتی و … و برای بعضی از حقوق غیرانسانی دیگر جایگاه «شخص حقوقی» داده شده‌اند. در پرونده‌های قضایی مربوط به شرکت، سهام‌داران مسئولیتی در قبال قرضه‌های شرکت ندارند، اما خود شرکت به‌عنوان «شخص حقوقی» موظف به بازپرداخت این قرضه‌ها بوده یا به دلیل عدم بازپرداخت قرضه می‌تواند مورد شکایت قرار بگیرد. نهادهای غیرانسانی که طبق قانون به آن‌ها «شخصیت شراکتی» داده شده‌است «حقوق و مسئولیت‌های دارند؛ می‌توانند شکایت کنند و مورد شکایت قرار بگیرند، می‌توانند املاک را تحت ملکیت خود داشته یا آن را انتقال دهند». از آن‌جای که این نهادهای غیرانسانی «بی صدا» هستند، به‌طور قانونی «از طریق سرپرست و نمایندگان» برای مطالبه حقوق قانونی و انجام وظایف و مسئولیت‌های قانونی شان نمایندگی می‌شوند. نهادهای غیرانسانی خاصی که به آن‌ها جایگاه «شخص حقوقی» داده می‌شود عبارت از «شخصیت شرکتی، ارگان سیاسی، اتحادیه‌های خیریه و …» و همچنین اتحادیه املاک، الوهیت، معابد، کلیساها، مساجد، بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها، کالج‌ها، بانک‌ها، راه‌آهن، شهرداری‌ها و شوراهای روستا، دریاها، تمام حیوانات و پرندگان."Birds to holy rivers: A list of everything India considers 'legal persons, "Quartz", September 2019.
در برههٔ از تاریخ ایالات متحده، عبارت «شخصیت شراکتی» بحث حقوقی جاری اشاره دارد در مورد این‌که تا چه حد باید حقوقی که به‌طور سنتی به اشخاص حقیقی مرتبط است به شرکت‌ها نیز داده شود. یک یادداشت منتشر شده توسط گزارش‌گر دادگاه در پرونده دادگاه عالی سال ۱۸۸۶، «"شهرستان سانتا کلارا علیه شرکت راه‌آهن ساوترن پاسیفیک"»، ادعا می‌کند که نظر دادگاه را در مورد بند حمایت یکسان متمم چهاردهم که در مورد شرکت‌ها اعمال می‌شود بیان می‌کند، بدون این‌که دادگاه در واقع تصمیمی گرفته یا نظر کتبی در این مورد صادر کرده باشد.Adam Winkler 'Corporations Are People' Is Built on an Incredible 19th-Century Lie; How a farcical series of events in the 1880s produced an enduring and controversial legal precedent March 5, 2018 theatlantic.com این اولین باری بود که دادگاه عالی اعلام کرد که بند حمایت یک‌سان ضمیمه چهاردهم، به شرکت‌ها و اشخاص حقیقی حمایت‌های قانونی تفویض می‌کند، در حالی‌که در موارد متعدد دیگر، پس از «"پرونده کالج دارتموث علیه وودوارد"» در سال ۱۸۱۹، به‌رسمیت شناخته شده بود که شرکت‌ها از برخی از حمایت‌های قانونی برخوردار باشند. در پرونده «"بورول در مقابل شرکت هابی لابی استورز"». (۲۰۱۴)، دادگاه دریافت که قانون احیای آزادی مذهبی در سال ۱۹۹۳، هابی لابی را از جنبه‌های لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه مستثنی می‌کند زیرا این جنبه‌ها بار قابل توجهی را بر دوش صاحبان شرکت در راستای اجرای آزادانه اعتقادات مذهبی وارد می‌نمودند.
دادگاه‌های ایالات متحده برخی از حمایت‌های قانونی را بر اساس دلایل مختلف به شرکت‌ها تعمیم داده‌اند. یک دیدگاه اولیه، که به‌طور متفاوتی به‌عنوان نظریه «قراردادی»، «همکار» یا «مجموعه» شناخته می‌شود، بر این باور است که مالکان دارایی حتی زمانی‌که ملکیت در اختیار یک شرکت باشد نه مستقیماً تحت نام مالک، از حمایت‌های قانونی خاصی برخوردار هستند. «جان نورتون پومروی»، وکیل شرکت، در دهه ۱۸۸۰ استدلال کرد که «اساسنامه‌های که ممنوعیت‌های آن‌ها را در برخورد با شرکت‌ها نقض می‌کند، لزوماً باید حقوق اشخاص حقیقی را نقض کند. در اعمال و اجرای این ضمانت‌های قانونی، شرکت‌ها را نمی‌توان از اشخاص حقیقی که آن‌ها را تشکیل می‌دهند جدا کرد».
به عین ترتیب، طرف‌داران ممکن است استدلال کنند که یک شرکت می‌تواند ابزاری برای اعمال حقوق سهام‌داران برای آزادی بیان باشد. تحت این دیدگاه، چنین حقوق اساسی ممکن است به سایر انجمن‌های مردم نیز تعمیم یابد، حتی در مواردی که انجمن شکل قانونی رسمی یک شرکت را به خود نگیرد. دیدگاه دوم، که به‌عنوان دیدگاه «نهاد واقعی» یا «نهاد طبیعی» شناخته می‌شود، پیش‌فرض مقررات شرکتی را علیه دولت‌ها تغییر می‌دهد.
دیدگاه غالب از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۸۰، که توسط فیلسوف جان دیویی حمایت می‌شد، اظهار داشت که چنین دیدگاه‌های اغلب تعمیم بیش از حد هستند و تصمیم برای اعطای حقوق شرکتی در یک حوزه معین باید منوط باشد به پیامدهای انجام آن. دهه ۱۹۸۰ شاهد انفجار تحلیل‌های اقتصادی بود، به‌طوری که به یک شرکت اغلب به‌عنوان پیوندی از قراردادها و به‌عنوان یک عامل اقتصادی دیده می‌شد که از طرف سهام‌داران‌اش عمل می‌کند.
سوپرمن: حمله برینیاک (به انگلیسی: Superman: Brainiac Attacks) یک انیمیشن سینمایی در ژانر اکشن و ماجراجویی است که در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۶ به کارگردانی گارت گدا منتشر شد. این انیمیشن اقتباسی از سریال است که از صداپیشگان این انیمیشن می‌توان به تیم دالی، دینا دلانی، دیوید کاوفمان اشاره کرد.https://www.animationmagazine.net/people/director-talks-superman-brainiac-attacks/
محمود مسعودی (متولد ۳ خرداد ۱۳۲۸ در رشت)، نویسنده و مترجم فارسی‌زبان ساکن فرانسه است. از او یک رمان و سه داستان کوتاه به زبان فارسی و ترجمه‌های بسیاری از زبان‌های فرانسوی و انگلیسی به زبان فارسی منتشر شده‌است. معروف‌ترین اثر او تنها رمانش «سوره الغراب» است.
محمود مسعودی در ۳ خرداد ۱۳۲۸ در دهکدهٔ «ضیابر» رشت به دنیا آمد. او تا سن ۳۰ سالگی در رشت و تهران زندگی کرد و در ۲۹ آذر ۱۳۵۸ به کشور فرانسه مهاجرت کرد. این نویسندهٔ معاصر در حال حاضر با همسرش «مهناز شاهین» در حومهٔ پاریس زنگی می‌کند.
دربارهٔ دوره‌های مختلف زندگی محمود مسعودی هیچ اطلاع دیگری در دسترس نیست. او تاکنون نه هیچ مصاحبه‌ای انجام داده، نه در نشستی حاضر شده، نه بیانیه‌ای امضا کرده و نه در گروه و جمعیتی عضو و فعال بوده‌است. از او حتی عکس‌های زیادی در دسترس نیست و به بیان برخی از منتقدان «خود را به نفع آثارش عقب کشیده‌است.»
پیش از انتشار آثار داستانی مسعودی، تنها یک ترجمه و یک مقاله از او منتشر شده بود. یکی نقدی است بر اجرای نمایش‌نامه «دشمن مردم» اثر هنریک ایبسن در سال ۱۳۴۸ و دیگری مقالهٔ سیاسی «اینجا که ما هستیم، و آنجا که دموکراسی» که بهمن‌ماه ۱۳۵۷ در روزنامه آیندگان به چاپ رسید.
سوره‌الغراب عنوان تنها رمان و معروف‌ترین اثر محمود مسعودی است که در مجلهٔ «زمان نو» (شماره ۱۳، شهریور ۱۳۶۵) در پاریس چاپ شد.
از دیگر آثار داستانی محمود مسعودی می‌توان به کتاب «باغ‌های تنهایی» شامل دو داستان کوتاه «خون کسان» و «در همسایگی حوض کاشی پادشاهان» و داستان کوتاه «گیلمجان» اشاره کرد.
«ارض باطله» نوشتهٔ «تی. اسو الیوت» یکی از برجسته‌ترین آثاری است که محمود مسعودی به فارسی ترجمه کرده و انتشارات سندباد آن در کتابی با نام «دِ وُیست لَند (ارض باطله)» به چاپ رسانده‌است. این کتاب شامل مقدمه‌ای به قلم محمود مسعودی بر شعر ارض باطله، ترجمهٔ شعر به همراه متن آن به زبان اصلی، یادداشت‌های شاعر و یادداشت‌های مترجم است.
محمود مسعودی همچنین آثاری از نویسندگانی همچون «ژاک دریدا»، «هانری میشو»، «ادمن ژابس»، «برنار ماری کلتس» و «میشل تورنیه» را به فارسی ترجمه کرده‌است. دسترسی به نسخهٔ الکترونیکی ترجمهٔ این آثار در وبلاگ محمود مسعودی برای عموم آزاد است.
رمان سوره‌الغراب نخستین بار در مجلهٔ «زمان نو» (شماره ۱۲، شهریور ۱۳۶۷) در پاریس چاپ شد. این رمان بعدتر در سال ۱۳۸۰ توسط نشر باران در سوئد به شکل کتابی مجزا به چاپ رسید.
نشر باران در سال ۱۹۹۴ جایزه‌ای ادبی را پایه‌گذاشت. داوران این جایزه در نخستین دوره، به بررسی آثاری پرداختند که تا آن زمان در خارج از ایران منتشر شده بود. سوره‌الغراب که شش سال از انتشارش می‌گذشت، رمان برگزیدهٔ داوران این جایزه شد. نقد «پرتو نوری‌علا» بر این رمان نیز، که بهار ۱۳۷۲ در شماره ۱۳ فصلنامه «بررسی کتاب» منتشر شده بود، جایزه بهترین نقد ادبی را نصیب نویسنده‌اش کرد.
همچنین در جریان پویش «صد سال شمسی، ده داستان فارسی»، «حسین نوش آذر» داستان‌نویس و منتقد ادبی رمان سوره الغراب را در فهرست یکی از ده داستان برتر صد سال گذشته قرار داده‌است.
آثار محمود مسعودی به‌ویژه رمان سوره‌الغراب او تاکنون مورد توجه منتقدان بسیاری قرار گرفته‌است. مسعودی در همان سال‌های ابتدایی انتشار آثار داستانی‌اش توجه «هوشنگ گلشیری» را به خود جلب کرد. گلشیری در سال ۱۳۶۹ در مصاحبه‌ای با نشریهٔ آدینه می‌گوید: «خوب، در آن طرف مرزها هم خبری است، سوره الغراب مسعودی درآمده است و دیگر یکی دو داستانش هم هست که جالب است و راهی به دهی.»
پرتو نوری علا این رمان را حادثه‌ای مهم و قابل ملاحظه در زمینهٔ رمان مدرن فارسی دانسته‌است. او در نقد خود بر این رمان می‌نویسد: سوره‌الغراب با طغیان علیه سنت‌های به‌ظاهر بادوام هنری آغاز می‌کند و به تغییر در همه چیز، نگاهی که جذب می‌کند، ذهنی که می‌اندیشد، اندیشه‌ای که خاستگاه هنر می‌شود و شیوه و فرم و زبانی که در پیوندی جدایی‌ناپذیر با محتوای اثر است، به دگرگونی نظام اعتقادات و شیوه‌های زندگی ما می‌کوشد.»
«حورا یاوری» رمان سروه‌الغراب را در شمار آثاری چون «بوف کور» صادق هدایت قرار می‌دهد و می‌نویسد: «در آن دیروز و امروز و فردا به هم می‌آمیزد، و سرگذشت فرد به روایت بزرگتر و گسترده‌تری که سرگذشت اجتماع و سیر تاریخ است پیوند می‌خورد.»
«بهزاد کشمیری‌پور» این رمان را اثری برای بازخوانی یقین‌های فرتوت نامیده و نوشته‌است: «سوره‌الغراب رمانی چند لایه است؛ کاری است فکرشده و به‌غایت دقیق که بیش از آنکه خوانده شدن را از خواننده طلب کند، تفکر برانگیز است؛ دعوتی است به بازخوانی احکامی که شخصیت تاریخی و فکری ایرانیان را می‌سازد.»
همچنین «نسرین رنجبر ایرانی» رمان سوره‌الغراب را «کاری با ارزش‌های نوین و درخور توجه برای کل تاریخ رمان‌نویسی ایران» دانسته‌است. از نگاه «آوات پوری» مقاومتی خلاقانه با نظمی بی‌مانند در تار و پود ساختار و فرم این اثر نهفته‌است و «محمد عبدی» آن را از حیث جریان سیال ذهن و آمیختن رؤیا و واقعیت، یکی از غریب‌ترین و پیچیده‌ترین رمان‌های فارسی برشمرده است.
بسته مقیاس تراشه‌ای یا بسته مقیاس-تراشه (CSP) نوعی بسته مدار مجتمع است.
در اصل، CSP مخفف "بسته‌بندی با اندازهٔ تراشه" بود"." از آنجایی که فقط تعداد کمی از بسته‌ها اندازهٔ تراشه دارند، معنای مخفف آن با "بسته‌بندی در مقیاس تراشه" تطبیق داده شد. طبق استاندارد IPC J-STD-012، "پیاده‌سازی فناوری فلیپ فلاپ و مقیاس تراشه"، به منظور واجد شرایط بودن به عنوان مقیاس تراشه، بسته باید مساحتی بیش از ۱٫۲ برابر دای نداشته باشد و باید تک-دای، بسته قابل‌نصب مستقیم روی سطح باشد. معیار دیگری که اغلب برای واجد شرایط بودن این بسته‌ها به عنوان CSP اعمال می‌شود این است که گام توپی آنها نباید بیشتر از ۱ میلی‌متر باشد.
این مفهوم برای اولین بار توسط جوینچی کاسایی از فوجیتسو و ژن موراکامی از هیتاچی کابل در سال ۱۹۹۳ ارائه شد. اما اولین نمایش مفهومی از میتسوبیشی الکتریک بود.
دای ممکن است بر روی یک میان‌پوست نصب شود که بر روی آن پدها یا توپی‌ها شکل می‌گیرند، مانند بسته‌بندی آرایه مشبک توپی تراشه برگردان(BGA)، یا پدها ممکن است مستقیماً روی ویفر سیلیکونی زدایش‌شده یا چاپ‌شوند و در نتیجه بسته‌ای بسیار نزدیک به اندازه دای سیلیکونی: به چنین بسته‌بندی بسته هم‌سطح-ویفر (WLP) یا بسته‌بندی مقیاس تراشه در سطح ویفر (WL-CSP) گفته می‌شود. WL-CSP از دهه ۱۹۹۰ در حال توسعه بود و چندین شرکت از اوایل سال ۲۰۰۰ تولید حجمی را آغاز کردند، مانند مهندسی نیم‌رسانای پیشرفته (ASE).
آزادی پرسه‌زنی (به ) یا «حق هر فرد»، حق عموم مردم است تا به منظور تفریح و تمرین بدنی به زمین‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های معین دولتی یا خصوصی دسترسی داشته باشند. این حق را گاهی حق دسترسی عمومی به طبیعت وحش یا «حق پرسه‌زنی» نیز می‌نامند.
آزادی پرسه‌زنی در اسکاتلند، فنلاند، آیسلند، نروژ، سوئد، استونی، لتونی، اتریش، جمهوری چک و سوئیس، شکل حقوق عموم مردم را به خود گرفته و گاهی در قانون تدوین شده‌است. این دسترسی در بخش‌های از اروپای شمالی از قدیم وجود داشته و از آن‌جایی که یک حق بسیار ابتدائی پنداشته می‌شد تا زمان‌های مدرن در قانون رسمیت نیافته‌است. با این حال، این حق معمولاً دربرگیرنده هیچ نوع انتفاع اقتصادی قابل توجهی، مانند شکار یا قطع درختان، یا فعالیت‌های تخریبی مانند آتش‌افروزی و رانندگی وسایط خارج از جاده نمی‌باشد.
در انگلستان و ولز حقوق دسترسی‌عامه تنها در کتگوری‌های مشخص زمین‌های عمدتاً کشت ناشده، اعمال می‌شود.
آثار باستانی در بسیاری از کشورهای اروپایی شواهدی را از آزادی پرسه‌زنی فراهم می‌کند و نشان می‌دهد که چنین آزادی زمانی یک نورم عادی بوده‌است. امروز در استونی، فنلاند، آیسلند، نروژ و سوئد حق پرسه‌زنی ممکن است به خالص‌ترین شکل آن باقی‌مانده باشد. در این کشورها، این حق از طریق عمل در طول صدها سال حاصل شده‌است و معلوم نیست چه زمانی صرفاً از یک «عمل عادی» به یک حق شناخته شده عمومی تبدیل شده‌است.
امروزه این حقوق، اساس فرصت‌های تفریحی بیرون از منزل در چندین کشور نوردیک است، که فرصت پیاده‌روی یا خیمه‌زدن در زمین شخص دیگر (مثلاً در سویدن برای یک یا دو شب)، قایق‌سواری در آب‌های دیگران و چیدن گل‌های وحشی، قارچ‌ها و توت‌ها را فراهم می‌کند. اما این حقوق، مسئولیت‌های را نیز در قبال دارد؛ آن این‌که مکلفیتی برای آسیب نرساندن، مزاحمت نکردن، کثیف نساختن یا تخریب نکردن حیات وحش یا محصولات زراعی.
حقوق دسترسی اکثراً برای سفر پیاده است. حقوق ماهی‌گیری، شکار یا گرفتن هر محصول دیگر معمولاً توسط سایر عرف‌ها یا قوانین محدود می‌شود. آتش‌افروزی اکثراً ممنوع است (اگرچه در سویدن و ناروی با پیش‌گیری‌های ایمنی مناسب آتش‌افروزی جواز دارد). ایجاد سر و صدا ممنوع است. در بعضی کشورها، خیمه زدن در جنگل برای یک شب جواز دارد اما استفاده از خانه‌های سیار ممنوع است. دسترسی، به زمین‌های اعمار شده یا توسعه یافته (مانند خانه‌ها، باغ‌ها) تعمیم نمی‌یابد و لزوماً انتفاع تجاری از زمین را شامل نمی‌شود. به عنوان مثال، چیدن توت توسط کارگران، تنها زمانی قانونی است که اجازه مالک گرفته شود.
در قوانین کشورهای مختلف تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. در دانمارک، آزادی سیرکردن در زمین‌های خصوصی محدودتر است. همه تپه‌ها، سواحل و همه جنگل‌های دولتی برای سیر کردن باز هستند. مناطق غیرقابل کشت و بدون حصار صرف نظر از این‌که در مالکیت چه کسی قرار دارند، برای سیرکردن در طول روز باز اند. جنگل‌های خصوصی تنها از طریق جاده‌ها و مسیرها قابل دسترس هستند.
مانند سایر کشورهای نوردیک، در فنلاند، آزادی پرسه‌زنی و حقوق مربوط به آن را به فنلاندی "jokamiehenoikeus" و به سوئدی "allemansrätten" (به معنای «حق هر فرد») می‌نامند. هر کس می‌تواند آزادانه در حومه شهر، به استثنای باغ‌ها یا مجاورت خانه‌های مردم، پیاده‌روی، اسکی، اسپ سواری یا دوچرخه سواری کند، مشروط بر این‌که به محیط طبیعی یا صاحب زمین آسیبی نرسد. عبور از مزارع و کشت‌زارها، که ممکن است به راحتی آسیب ببینند، به جز در زمستان مجاز نیست. همچنین ایجاد مسیرهای تفریحی در فضای باز در زمین‌های خصوصی، بر اساس یک توافق روی حقوق استفاده یا طبق اقدامات رسمی، به عنوان مثال در مطابقت با «مصوبه تفریح در فضای باز»، امکان‌پذیر است.
فرد می‌تواند موقتاً در اطراف شهر، در فاصله مناسب از خانه‌ها بماند یا چادر زده و نمونه‌های معدنی برداشته، توت‌های وحشی، قارچ و گل بچیند (مگر این‌که گونه‌های حفاظت‌شده نباشند). فرد می‌تواند با ماهیگیری با قلاب (تنها در آب‌های ساکن) ماهی‌گیری کند، پارو بزند، بادبانی کند یا از قایق موتوری در آبراه‌ها (با محدودیت‌های مشخص) استفاده کرده و در آب‌های داخلی و دریا شنا و حمام کند. می‌تواند روی دریاچه‌ها، رودها و دریاهای یخ‌زده قدم بزند، اسکی کند و ماهی بگیرد. درآمد حاصل از فروش انواع توت‌ها یا قارچ‌های چیده شده از مالیات معاف است. چیدن تمشک شمالی (نوع از میوه توت) ممکن است به‌طور موقت به ساکنان محلی در بخش‌هایی از لاپلند محدود باشد. در استان خودمختار آلاند، گنجاندن حق کمپ زدن در حق سیرکردن مورد مناقشه بود، اما از سال ۲۰۱۳ به بعد دیگر این مورد وجود ندارد.
هیچ‌کس نمی‌تواند برای دیگران مزاحمت ایجاد کرده یا به اموال آن‌ها آسیب برساند، به پرندگان در حال تولیدمثل (یا لانه و جوجه‌های آن‌ها) مزاحمت کایجاد ند، یا گوزن یا جانوران شکاری را اذیت نماید. هیچ‌کس نمی‌تواند درختان زنده را قطع کرده یا به آن‌ها آسیب برساند، یا از ملک دیگران چوب، خزه یا گلسنگ جمع کند و هم‌چنین نباید بدون اجازه صاحب زمین آتش روشن کند (مگر در صورت اضطرار). اما استفاده از مشعل الکلی، کوره چوبی یا دستگاه‌های مشابهی که قسمت‌های داغ آن با زمین تماس ندارد، قابل قبول است. فرد نباید با خیمه زدن در مجاورت خانه‌ها، حریم خصوصی آن‌ها را مختل کند، یا سر و صدای بلند کرده یا آن محل را کثیف کند، نمی‌تواند بدون اجازه مالک زمین وسایط موتوری را در خارج از جاده‌ها رانندگی کند، یا بدون داشتن مجوزهای مربوطه، ماهیگیری (به استثنای ماهیگیری با قلاب) یا شکار کند. اگر اسب سواری، ناراحتی یا مزاحمت بیشتر ایجاد می‌کند، باید برای استفاده دراز مدت از مسیر با مالک زمین توافقی صورت بگیرد. هم‌چنین ممکن است بدون رضایت مالک منطقه آبی (به استثنای سواحل عمومی) اسب برای شنا برده شود.
این حق از این حیث یک حق مثبت است که مانند ذخیره‌گاه‌های حفاظت‌شده طبیعی، فقط دولت اجازه دارد آن را محدود کند. اما تعریف دقیق آن عمدتاً مدون نشده و بر اساس اصل «آنچه غیرقانونی نیست قابل مجازات نیست» باقی می‌ماند.
در نروژ، همه مردم از حق دسترسی و عبور و مرور از زمین‌های کشت‌نشده در اطراف شهر برخوردار هستند. این حق یک حقوق عرفی قدیمی به نام allemannsrett (حق هر فرد) است که یک‌جا با تطبیق «مصوبه تفریح در فضای باز»، در سال ۱۹۵۷ میلادی وضع گردید. این حق بر اساس احترام به روستا شکل گرفته و از همه بازدیدکنندگان انتظار می‌رود که به دهقانان و مالکان، سایر استفاده‌کننده‌گان و محیط زیست توجه داشته باشند. در نروژ، اصطلاحات utmark و innmark مناطقی که حق سیر کردن در آن معتبر است (utmark، به معنای واقعی کلمه چیزی مانند «زمین خارج از [مرزها]») و جایی که در آن نامعتبر یا محدود است (innmark، «زمین داخل» [مرزها]) را جدا می‌کند. این قانون innmark را به‌طور کامل مشخص می‌کند و همه مناطقی که تحت این تعریف قرار نمی‌گیرند، در کل مناطق غیرمسکونی و کشت‌نشده، به عنوان utmark تعریف می‌شوند. عبور از زمین‌های کشت‌شده تنها زمانی میسر است که یخ‌زده و پوشیده از برف باشد.
هنگام خیمه زدن در نروژ، بعضی از قواعد اساسی وجود دارد که باید رعایت شوند:
در سال‌های اخیر، این حق به‌ویژه در اطراف آب‌دره اسلو و در مناطق معروف جنوب نروژ، تحت تمرکز قرار گرفته‌است. این مناطق برای خانه‌های تعطیلات، مکان‌های مشهوری هستند و بسیاری از مالکان زمین‌های ساحلی می‌خواهند دسترسی عمومی به املاک خود را محدود کنند. به حیث یک قاعده کلی، ساخت و ساز و دیوار گرفتن املاک در فاصله ۱۰۰ متری نزدیک به دریا مجاز نیست، اما مقامات محلی در بسیاری از مناطق از صلاحیت خود استفاده آزادانه کرده و از این قانون معافیت داده‌اند. اما حتی اگر به مالک زمین اجازه داده شود تا نزدیک‌تر به ساحل ساخت‌وساز کند، نباید مردم را از قدم‌زدن در کنار ساحل ممانعت کند. حصارها و سایر موانع برای جلوگیری از دسترسی عمومی مجاز نیست (اما گاهی ساخت‌وسازها در برابر جریمه‌های سنگین قرار می‌گیرند).
در رودها، دریاچه‌ها و اقیانوس، قایق‌رانی کایاک سواری، قایق‌رانی بادبانی، روئینگ و کشتی‌رانی مجاز است. قایق‌های موتوری فقط در آب شور جواز دارند. به استثنای دریاچه‌هایی که مخزن آب آشامیدنی هستند، همه آب‌ها برای شنا باز می‌باشند – (به عنوان مثال به Maridalsvannet مراجعه کنید).
چیدن توت وحشی بخشی از این حق است. اما در زمین‌های دارای مالکیت خصوصی در بخش‌های شمالی نروژ ممکن است چیدن کلودبری محدود باشد.
حقوق شکار متعلق به مالک زمین است؛ بنابراین شکار شامل حق دسترسی آزاد نمی‌شود. در مناطق آب شیرین مانند دریاها و دریاچه‌ها، حقوق ماهیگیری متعلق به مالک زمین است. ماهیگیری در آب‌های شیرین فقط با اجازه مالک زمین و به وسیله افرادی که مجوز ماهیگیری دارند انجام می‌شود. برای کودکان زیر ۱۶ سال قوانین متفاوتی اعمال می‌شود. کودکان زیر ۱۶ سال حق دارند بدون مجوز ماهیگیری کنند، حقی که در سال ۱۹۹۲ تدوین شده‌است. این حق در حکمی از دادگاه عالی نروژ در سال ۲۰۰۴ ارائه و تأیید شد.
"اگر بروی" اقتباسی از آهنگ "Ne me quitte pas" ژاک برل است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد، نگارنده نسخه انگلیسی این اثر، رود مکوئن بود. "اگر بروی" به عنوان بخشی از پروژهٔ بزرگتر برای آثار برل ترجمه شده‌است، اثر پاپ سنتی محسوب می‌شود و توسط بسیاری از هنرمندان، از جمله گرتا کلر، که به گفته برخی مک کوئین شعر را برای او نوشت، ضبط شده‌است.
دامیتا جو در سال ۱۹۶۶ بابت نسخه خود از آهنگ، به شماره ۱۰ جدول بزرگسالان معاصر و شماره ۶۸ در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد رسید.Damita Jo Chart Singles Discography Retrieved March 14, 2012. تری جکس نسخه ای از آهنگ را ضبط کرد که به صورت تک آهنگ در سال ۱۹۷۴ منتشر شد و در جدول بزرگسالان به رتبه ۲۹، شماره ۶۸ و در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد به شماره ۲۹ رسید و رتبه ۸ را نیز در انگلیس به دست آرود.Terry Jacks Chart Singles Discography Retrieved March 14, 2012.
ملودی پیچیده تا حدی مشتق شده از موسیقی کلاسیک است: متن "اما اگر بمانی …" اثر راپسودی شماره ۶ مجارستان فرانتز لیست است.
غمگین اما بالادی امیدوارکننده، متن ترانه از دیدگاه فردی روایت می‌شود سعی دارد به معشوقش بفهماند اگر او را ترک کند چقدر دلتنگ او می‌شود. وی این احساس را با اصطلاحات واضحی توصیف می‌کند، مانند " "چیزی در جهان باقی نخواهد ماند که بتوان به آن اعتماد کرد" ". اما اگر معشوق بماند، راوی به او فداکاری و اوقاتی خوش را نوید می‌دهد (" "چنان روزی برایت بسازم /که مثالش تا پیش از این نبوده یا نخواهد بود" "). برخی از سطرها نشان می‌دهد که راوی هنگامی روایت می‌کند که معشوق درحال رفتن است یا در نظر دارد تا چنین کند (""همین حالا می‌توانم به تو بگویم، چنان که داری می‌روی." "." "." ") سطرهای " "اگر بروی، چنان که می‌دانم خواهید رفت" " و بعدتر" "... چنان که می‌دانم بایستی بروی"" روشن می‌کند که با وجود اعتراض‌های راوی، عزیمت معشوق اجتناب ناپذیر است.
ترجمه مک کوئن تفاوت قابل توجهی با غزل اصلی برل دارد. نسخه انگلیسی مبتنی بر تقابل این است که «اگر برید» یا «اگر بمانید» چه اتفاقی می‌افتد.
در نسخه اصلی فرانسوی، خواننده به معشوقش التماس می‌کند که او را ترک نکند، تا جایی تقریباً خود را تحقیر می‌کند (عنوان «Ne me quitte pas» ترجمه «مرا رها نکن»). آخرین تصویر نسخه فرانسوی بسیار قابل توجه است، اگرچه نسخه مک کوئن اشعاری دارد که به احساس اصلی نزدیک می‌شود، اشعار فرانسوی بسیار تلخ‌تر است، به اندازه کلیت آهنگ: " "بگذار تا سایهٔ سایهٔ تو شوم، سایه دست تو، سایه سگ تو." "(ترجمه کلمه به کلمه از نسخه اصلی) به عنوان نقیضی بر:" "من می‌خواهم که سایهٔ سایه تو بشوم اگر که بانی آن شود تا کنارت بمانم" "(متن انگلیسی).
نسخه انگلیسی بخشی از نسخه اصلی را حذف کرده‌است که در آن خواننده با استفاده از مثال‌هایی برگرفته از دنیای طبیعی به معشوق خود التماس می‌کند که به رابطه آنها فرصتی دوباره بدهد: " "من به شما از آن عاشقانی خواهم گفت که دیدند قلبشان دو بار آتش گرفت" ." " "اغلب دیده شده‌است که آتش از آتشفشان باستانی فوران می‌کند که متصور بودیم قدمت زیادی دارد" ". " "مردم می‌گویند زمین‌های سوخته‌ای وجود دارد که بیشتر از پررونق‌ترین آپریل گندم تولید می‌کند" ."
بسیاری از هنرمندان این آهنگ را کاور کرده‌اند. از جمله قابل توجه‌ترین آنها نسخه شرلی باسی بود که به عنوان یک تک آهنگ منتشر گردید و در آلبوم "و ما عاشق بودیم" هم منتشر شد. مک کوئن نسخه باسی را بسیار دوست داشت و به او نوشت که از آن لذت برده و از او تشکر کرد.Rod McKuen, letter to Bassey reproduced in CD liner notes, BGO CD693 در سال ۲۰۰۲، نسخه او از این آهنگ در فیلم "Merci Docteur Rey" به کار رفت.
«سوگند بخور به خاطر بسپاری (موسیقی متن پدرخوانده قسمت سوم)» ترانه‌ای است که برای فیلم ""، سومین فیلم از "سه‌گانه پدرخوانده" نوشته شده‌است.
«سوگند بخور به خاطر بسپاری» نسخه آوازی تم عشق است. موسیقی توسط کارمینه کوپولا و شعر توسط جان بتیس نوشته شده‌است. این آهنگ توسط هری کانیک جونیور ضبط شده‌است. این ترانه، شماره ۱۲ در پدرخوانده قسمت سوم (موسیقی متن) است.
هری کانیک جونیور در سال ۱۹۹۱ ترانه «سوگند بخور به خاطر بسپاری» را در پخش تلویزیونی جوایز اسکار خواند.
این ترانه نامزد جایزه اسکار و جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه شد.
فیبر بازالت از الیاف بسیار ریز بازالت ساخته شده‌است که از مواد معدنی پلاژیوکلاز، پیروکسن و الیوین تشکیل شده‌است. فیبر بازالت شبیه به فایبرگلاس است اما خواص فیزیکی و مکانیکی بهتری نسبت به فایبرگلاس دارد، اما به‌طور قابل توجهی ارزانتر از فیبر کربن است. فیبر بازالت به عنوان منسوجات نسوز در صنایع هوافضا و خودرو استفاده می‌شود و همچنین می‌تواند به عنوان کامپوزیت برای تولید محصولاتی مانند سه‌پایه دوربین استفاده شود.
فن آوری تولید الیاف پیوسته بازالت (BCF) یک فرایند یک مرحله ای است: ذوب، همگن سازی بازالت و استخراج الیاف. بازالت فقط یک بار گرم می‌شود. پردازش بیشتر BCF با استفاده از «فناوری‌های سرد» با هزینه انرژی کم انجام می‌شود.
فیبر بازالت از یک ماده واحد، بازالت خرد شده، از یک منبع معدنی با دقت انتخاب شده ساخته می‌شود. بازالت با اسیدیته بالا (بیش از ۴۶ درصد سیلیس) و مقدار آهن کم برای تولید فیبر مطلوب است. برخلاف سایر کامپوزیت‌ها، مانند الیاف شیشه، لزوماً هیچ ماده ای در طول تولید آن اضافه نمی‌شود. بازالت شسته و سپس ذوب می‌شود.
برای ساخت فیبر بازالت نیاز به ذوب سنگ بازالت خرد شده و شسته شده در حدود است. سنگ مذاب سپس از طریق نازل‌های کوچک به صورت رشته‌های الیاف بازالت خارج می‌شود.
الیاف بازالت معمولاً دارای قطر رشته‌ای بین ۱۰ تا ۲۰ میکرومتر هستند که به اندازه کافی بزرگتر از حد تنفسی ۵ میکرومتر است. اندازه بزرگتر باعث می‌شود فیبر بازالت جایگزین مناسبی برای آزبست است. همچنین دارای مدول الاستیک بالایی است و در نتیجه استحکام ویژه بالایی دارند - سه برابر فولاد. الیاف نازک معمولاً برای کاربردهای نساجی عمدتاً برای تولید پارچه بافته شده و فیبر ضخیم‌تر در سیم‌پیچ فیلامنت استفاده می‌شود، به عنوان مثال، برای تولید سیلندرها یا لوله‌های گاز طبیعی فشرده (CNG) استفاده می‌شود. ضخیم‌ترین الیاف برای پالتروژن، ژئوگرید، تولید پارچه چند محوره و به صورت رشته خرد شده برای تقویت بتن استفاده می‌شود. یکی از آینده نگرانه‌ترین و در حال حاضر جدیدترین کاربردهای الیاف بازالت، تولید میلگرد بازالت است که روز به روز جایگزین میلگردهای فولادی سنتی در ساختمان سازی می‌شود.
جدول زیر به خواص فیبر بازالت اشاره دارد. داده‌های تولیدکنندگان متفاوت است، این تفاوت گاهی اوقات مقادیر بسیار بزرگی است.
مقایسه:
اولین تلاش‌ها برای تولید الیاف بازالت در ایالات متحده در سال ۱۹۲۳ توسط Paul Dhe که حق دریافت کرد، انجام شد. اینها پس از جنگ جهانی دوم توسط محققان در ایالات متحده، اروپا و اتحاد جماهیر شوروی به ویژه برای کاربردهای نظامی و هوافضا توسعه یافتند. از زمان طبقه‌بندی‌زدایی در سال ۱۹۹۵، الیاف بازالت در طیف وسیع‌تری از کاربردهای غیرنظامی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
از تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷، JV 297.1325800.2017 "سازه‌های الیافی بتن با الیاف غیر فلزی به بهره برداری رسیده‌است. قوانین طراحی، "که خلاء قانونی در طراحی بتن مسلح با الیاف بازالت را از بین برد. طبق بند ۱٫۱. این استاندارد به همه انواع الیاف غیر فلزی (پلیمرها، پلی پروپیلن، شیشه، بازالت و کربن) گسترش می‌یابد. هنگام مقایسه الیاف مختلف، می‌توان به این نکته اشاره کرد که الیاف پلیمری نسبت به مقاومت معدنی پایین‌تر هستند، اما استفاده از آنها باعث بهبود ویژگی‌های کامپوزیت‌های ساختمانی می‌شود.
سپاه ۳۹ یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.