moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تپه ایلوار مربوط به پیش از تاریخ تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کردکوی، روستای ایلوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه صدرالسادات (۱) مربوط به اوایل دوره قاجار است و در جنوب غربی فردوس، خیابان رسالت، کوچه دهم، شهر تاریخی تون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبار صحرائی خرمشاه یکی از آب‌انبارهای قدیمی شهر یزد است که در اوایل دوره پهلوی ساخته شده‌است. این آب‌انبار جهت تأمین آب آشامیدنی اهالی و کشاورزان محل مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است و در مسیر یکی از زیارتگاه‌های زرتشتیان به نام شاهچراغ قرار دارد.
این بنا در یزد، بلوار باهنر، کوچه ولی عصر، پلاک ۲۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این بنا شامل پیشانی ورودی و راه پله است که موجب هدایت استفاده کنندگان به محل برداشتن آب می‌شود. سابقاً کتیبه‌ای نیز بر پیشانی ورودی نصب بوده‌است.
در این آب‌انبار، دو مکان مجزا برای بهره‌برداری زرتشتیان و مسلمانان از آب آشامیدنی در نظر شده‌است که به آن پاشیر می‌گویند.
دو بادگیر چهار طرفه و بلند در اطراف این آب‌انبار وجود دارند که وظیفه هدایت هوا را به مخزن آب بر عهده دارند که این خود موجب خنک نگه داشته شدن آب می‌شود. مخزن آن به صورت مدور طراحی شده و با استفاده از ملات ساروج ساخته شده‌است. اتاق‌هایی برای استراحت و عبادت نیر داخل این آب‌انبار ساخته شده‌اند که داخل آن‌ها گچ اندود شده‌است.
مساحت این بنا، ۳۴۰ متر مربع است. طول آن ۲۰ متر، عرض آن ۱۷ متر و ارتفاع ۶ متر می‌باشد.
این بنا از آجر ساخته شده‌است و در ساخت آن ملات‌هایی چون گل، گج و ساروج به کار گرفته شده‌اند.
تپه قلعه افراسیاب مربوط به سدهٔ ۴ ه.ق است و در شهرستان دیواندره، بخش سارال، روستای افراسیاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه چغا سبزه مربوط به عصر فلز است و در شهرستان اسلام آّباد غرب، بخش مرکزی، دهستان حومه جنوبی، ۸۰۰ متری شرق روستای فیروز آباد، ۷۰ متری جنوب جاده اسلام‌آباد به کرند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه احمد مربوط به عصر فلز - دوره اشکانیان است و در بخش مرکزی شهرستان اسلام‌آباد غرب، دهستان حومه شمالی، ۷۰ متری شمال روستای ارکوازی، شرق سراب ارکوازی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سر چیا مربوط بهعصر فلز - عصر مس و سنگ است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش حمیل، دهستان منصوری، ۳ کیلومتری جنوب غرب چغا جنگه، ۴۰ متری شمال جاده آسفالته اسلام‌آباد به چشمه سنگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا گچینه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش حمیل، دهستان منصوری، ۲۲۰ متری شمال چغا خاکریز، ۶۲۰ متری شمال غرب روستای روتوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه پیسه ۱V مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، ۵۵۰ متری ضلع جنوبی شهر جورقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراب شرف آباد ۳ مربوط به مس و سنگ است و در اسلام‌آباد غرب، پای کوه شرف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اوجی بیز قلعه مربوط به سدهٔ ۴ تا ۱۰ هجری قمری است و در شهرستان میانه، بخش کندوان، روستای آونلیق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراب شرف آباد ۲ مربوط به مس و سنگ است و در اسلام‌آباد غرب، غرب سراب شرف آباد، ۲۵۰ متری تپه سرای شرف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دارگویژ مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش حمیل، دهستان منصوری، ۴۰۰ متری غرب روستای سربه کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سیس مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان قروه، بخش ئیلاق، روستای سیس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار وزمه دارای بقایای پلیستوسن جدید و دوره نوسنگی و مس و سنگ است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش مرکزی، دهستان حومه جنوبی، در کوه قاضی وند واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
غار وزمه در اواخر دهه ۱۳۷۰ طی پروژه پژوهش‌های باستان‌شناسی دشت اسلام‌آباد غرب که تحت هدایت کامیار عبدی انجام می‌گرفت، کشف شد.Abdi,K. , F. Biglari, S. Heydari,2002. Islamabad Project 2001. Test Excavations at Wezmeh Cave. Archäologische Mitteilungen aus Iran und Turan.34, 171-194 در کاوش‌ها و بررسی غار تعدادی استخوان و دندان انسان دوره پارینه سنگی میانی و نوسنگی و همچنین بقایای باستان‌شناسی دوره مس-سنگی یافت شده‌است. این غار در سال ۱۳۹۸ توسط تیمی از باستان شناسان تحت هدایت فریدون بیگلری مجددا کاوش شد
بقایای جانوری
علاوه بر بقایای باستان‌شناسی شمار زیادی سنگواره حیوانات مختلف از جمله درندگانی مثل کفتار خالدار،Monchot H. 2008. Des hyenes tachetees au Pleistocene superieur dans le Zagros (grotte Wezmeh, Iran). Archaeozoology of the Near East VIII: Proceedings of the Eighth International Symposium on the Archaeozoology of Southwestern Asia and Adjacent Areas. Villa, E. , Gourichon, L. , Chyke, A. M. , and Butenhuis, H. , (eds), pp.  65–78, Mison de l’Orient. خرس Monchot, H., Mashkour, M., Biglari, F., & Abdi, K. (2019). The Upper Pleistocene brown bear (Carnivora, Ursidae) in the Zagros: Evidence from Wezmeh Cave, Kermanshah, Iran. In Annales de Paléontologie (p. 102381). https://doi.org/10.1016/j.annpal.2019.102381
، شیر، گرگ، پلنگ و بقایای علفخواران شکار شده توسط آنها که شامل گورخر، گاو وحشی، گوزن و کرگدن است در غار وزمه یافت شده‌است که توسط مرجان مشکور و همکاران وی مطالعه شده که نتایج آن در شش مقاله بین‌المللی منتشر شده‌است.Mashkour, M. , H. Monchot, E. Trinkaus, J-L. Reyss, F. Biglari, S. Bailon, S. Heydari, K. Abdi 2009, "Carnivores and their prey in the Wezmeh Cave (Kermanshah, Iran): A Late Pleistocene refuge in the Zagros," International Journal of Osteoarchaeology 19: 678-694.
بقایای انسان
قدیمیترین اثر یافت شده انسان در این غار یک دندان آسیای کوچک مربوط به کودکی حدوداً هشت ساله است که به روش طیف‌سنجی گاما سال‌یابی شده و نشان دهنده تاریخی بین ۲۰ تا ۲۵ هزار سال پیش است.Trinkaus E, F. Biglari, M. Mashkour, H. Monchot, J-L. Reyss, H. Rougier, S. Heydari, K. Abdi. 2008,Late Pleistocene Human Remains from Wezmeh Cave, western Iran. American Journal of physical Anthropology.135(4):371-80 اما از آنجا که در این شیوه معمولاً سن ارایه شده کمتر از حد واقعی است، پژوهشگران اخیراً این نمونه را با استفاده از دستگاه تصویربرداری سه بعدی میکرو سی‌تی از طریق پرتو ایکس بُرش‌نگاری کردند و از این طریق محل اتصال عاج به مینای دندان و سایر بخشهای داخلی دندان بررسی و اندازه‌گیری شد. این تصویر برداری سه بعدی مینا و عاج دندان مشخص کرد که نمونه وزمه دارای ویژگی‌های دندان نئاندرتال است. به این ترتیب دندان وزمه اولین مدرک قطعی از وجود انسان نئاندرتال در ایران است.Zanolli, Clément, Fereidoun Biglari, Marjan Mashkour, Kamyar Abdi, Herve Monchot, Karyne Debue, Arnaud Mazurier, Priscilla Bayle, Mona Le Luyer, Hélène Rougier, Erik Trinkaus, Roberto Macchiarelli. (2019). Neanderthal from the Central Western Zagros, Iran. Structural reassessment of the Wezmeh 1 maxillary premolar. Journal of Human Evolution, Vol: 135. طبق سن سنجی بقایای جانوری غار وزمه بین ۷۰ هزار سال تا حدود ۱۱ هزار سال پیش کنام درندگان مختلف بوده‌است. از این رو دندان انسان که مربوط به کودکی حدوداً هشت ساله است، احتمالاً طعمه درندگان شده و لاشه اش به غار آورده شده‌است.
پژوهشگران دانشگاه ماینس آلمان، موزه تاریخ طبیعی پاریس و موزه ملی ایران موفق به استخراج دی ان ای باستانی از یک تکه استخوان کف پای انسان شدند که در این غار یافت شده‌است. این استخوان به روش کربن ۱۴ سال‌یابی شده و حدود ۹ هزار سال قدمت دارد. مطالعات ژنتیک نشان داده که وی مرد بوده و دارای موهای سیاه، چشمان قهوه‌ای و پوستی نسبتاً تیره بوده‌است. بررسی ایزوتوپی استخوان حاکی از این است که رژیم غذایی فرد مذکور بیشتر متکی بر غلات بوده‌است. نتایج این کشفیات مهم در ژورنال ساینس در تیر ماه ۱۳۹۵ منتشر شد.Broushaki, F. et al 2016. Early Neolithic genomes from the eastern Fertile Crescent. Science. Published online July 14, 2016. doi: 10.1126/science.aaf7943.
بقایای گرده های گیاهی
بررسی چند نمونه مدفوع گوشتخواران به دست آمده از غار وزمه توسط مرتضی جمالی و همکاران نشان می‌دهد که در فاصله ۱۲ تا ۱۸ هزار سال پیش گل شقایق در منطقه‌ای که غار در آن واقع است رشد می‌کرده‌استDjamali, Morteza; Biglari, Fereidoun; Abdi, Kamyar; Andrieu-Ponel, Valérie; De Beaulieu, Jacques-Louis; Mashkour, Marjan; Ponel, Philippe (2011). "Pollen analysis of coprolites from a late Pleistocene–Holocene cave deposit (Wezmeh Cave, west Iran): Insights into the late Pleistocene and late Holocene vegetation and flora of the central Zagros Mountains". Journal of Archaeological Science. 38 (12): 3394–3401. doi:10.1016/j.jas.2011.08.001.
قلعه پلنگ آباد مربوط به سدهٔ ۸ و ۹ هـ تا دوره قاجار است و در شهرستان کرج، بخش اشتهارد، روستای پلنگ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مساحت قلعه پلنگ آباد به بیش از 800 کیلومتر مربع رسیده و دارای 4 برج و ۱ دروازه ورودی در دیوار جبهه غربی بوده که امروزه ۳ برج از 4 برج آن و مقداری از دیوارهای حد فاصل این برج ها باقی مانده است. به غیر از خشت که مصالح اصلی به کار رفته در این قلعه محسوب می شود، از آجر، سنگ، گچ و چوب نیز در ساخت این قلعه استفاده شده است.
تپه کانی گه وره مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان قروه، بخش ئیلاق، دهستان ییلاق جنوبی، روستای مبارک‌آباد کلکه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مرسه مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان قروه، بخش ییلاق، دهستان ییلاق جنوبی، روستای سرنجیانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دیوارلی قلعه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش کندوان، روستای آونلیق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغاکل کولینه مربوط به مس وسنگ است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش مرکزی دهستان حومه جنوبی، ۲ کیلومتری شمال شرقی چغا خشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان سربه کو مربوط به مس وسنگ است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش حمیل، دهستان منصوری، ۳۰۰ متری شمال شرقی روستای سربه کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شاهده مربوط به هزاره اول است و در شهرستان کردکوی، روستای اسلام آبادشاهده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه علی‌آباد دیزگران مربوط به مس وسنگ - دوره اشکانیان است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش مرکزی، دهستان حومه جنوبی، ضلع شمالی روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغاجانی مربوط به مس وسنگ - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان - فلز است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش حمیل، دهستان حمیل، ۳۰۰ متری شرق روستای قوچمی کلهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا میر حسن مربوط به مس وسنگ قدیم و میانی است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش مرکزی، دهستان حسن‌آباد، ضلع جنوبی روستای شوان کارا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چه قه ل مربوط به مفرغ است و در شهرستان قروه، بخش ییلاق، دهستان ییلاق جنوبی، روستای زاغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اسکی تپه مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بستان‌آباد، بخش مرکزی، روستای سعیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لرچینی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قروه، بخش ئیلاق، دهستان ییلاق جنوبی، روستای باشماق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شماره ۲بمپور مربوط به هزاره اول و ۲ قبل از میلاد - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان قاسم‌آباد، روستای سیدآباد، صد متری شرق پل سیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عینک در شهرستان قروه، بخش ییلاق، دهستان ییلاق جنوبی، روستای بلبلان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گاو تپه در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، سمت شرقی و کنار بافت مسکونی شهرک مدنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کرونان مربوط به هزاره ۱- دوره ایلخانی است و در شهرستان قروه، بخش دهگلان، روستای کروندان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان پیر کنار مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور غربی، روستای شمس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه شماره ۵ بمپور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور غربی، غرب روستای میرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه بابا ریز مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سنندج، بخش مرکزی، روستای بابا ریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شماره ۴ بمپور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور غربی، روستای سیدآباد، شرق پل سیدآباد، حاشیه راست رودخانه بمپور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۸ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۷/۲ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۲ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۱ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان خشکه دشت مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان طوالش، تالش به آق اولر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۴ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۰/۸ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۶ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۷/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قمیش تافتاسی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۷۰۰ متری جنوب روستای قره بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دووز یاتاقی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز غربی، ۸۰۰ متری شرق روستای سمکلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جعفرآباد ۱ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، چسبیده به غرب روستای جعفرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه دیودامی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز غربی، ۱/۵ کیلومتری شرق روستای دوزنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آجی تیکانلو ۱ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۲ کیلومتری غرب روستای کنگاور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاکرسی
تپه قلعه قمقان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، ۵۰ متری غرب روستای قمقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تیکانلو ۲ مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش ایواوغلی، دهستان کله بوز شرقی، ۲ کیلومتری جنوب روستای کنگاور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باستانی اوبالار مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، ۲۰۰ متری شمال شرقی روستای آغچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ اوستی تپه سی مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، شمال روستای قوریجاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهر سوخته ۱۹۳ مربوط به دوره ساسانیان دوره اشکانیان است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۵/۸ کیلومتری جنوب غرب پایگاه میراث فهرهنگی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه حسینی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، روستای قلعه رزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در کنار جاده اندیمشک - پلدختر
و دهکده قلعه رزه الوار گرمسیری شمال کاروانسرای رزه یک بنای منفرد دیگر با فاصله تقریبی ۱۵۰ متر بنا گردیده است
دلیل وجودی بنا با توجه به اینکه مانعی طبیعی در شمال کاروانسرای قلعه رزه و خارج از محدوده ساختمانی قرار گرفته و دیده بانی مناسب را سلب نموده، لذا اقدام به ساخت این بنا یا قلعه نموده‌اند تا مشرف بر نواحی شمالی باشد. مصالح این بنا دقیقاً همان است که در ساخت کاروانسرای رزه بکار گرفته شده‌است.
این بنا در نزد عامه به قلعه حسینی معروف می‌باشد وجه تسمیه قلعه حسینی از این قرار است که شخصی بنام حسین چندین سال متوالی در آن مسکن گزیده و تاق که همان اتاق می‌باشد در گویش محلی به معنی ساختمانی که محل زندگی فردی به نام حسین بوده نامیده شده‌است.
این قلعه نیز مربوط به دوره صفوی می‌باشد که در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۳ به‌عنوان یکی ازآثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل مصری مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در سنندج، میدان مادر، بلوار ۲۸ دی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه قراجه قیه مربوط به عصر مفرغ - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، چسبیده به غرب روستای قراجه قیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوریجاق مربوط به عصر مفرغ - دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۳۰۰ متری شرق روستای قوریجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سیاه گوش ۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش مرکزی، ۲ کیلومتری شهرک مدنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوچی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش ییلاق، روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چلت مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان قیلاب، روستای چلت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سیاه گوش ۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش مرکزی، حوالی دهستان شهرک مدنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آتشگاه طوالش مربوط به هزاره اول قم تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای مکش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چین روزه مربوط به دوره عیلامیان است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای چین روزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مالک این روستا روزه‌صادپاپی است .
بندآب چین روزه مربوط به دوره عیلامیان - سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای چین روزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مالک اصلی این روستا روزه صادپاپی است..
مدرسه پروین اعتصامی مربوط به پهلوی است و در چالوس، خیابان امام خمینی، روبروی کلانتری شماره ۱۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داش بلاغی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش ترکمنچای، دهستان اوچ‌تپه غربی، شمال روستای کسجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داشکسن مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ‌تپه شرقی، ۵۰ متری شرق روستای داشکسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اوچ بلاغ قراجه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، چسبیده به شرق روستای قراجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سویدل مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۱ کیلومتری جنوب غربی روستای قراجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان داشکسن مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، ۱۵۰ متری جنوب روستای داشکسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جعفرآباد۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ‌تپه شرقی، شمال شرقی روستای جعفرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آسیاب چین روزه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای چین روزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.مالک اصلی این روستا روزه صادپاپی است.
بقعه و قبرستان پیروالی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای چین روزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه و قبرستان محمود علی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای محمودعلی( محل سکونت طایفه میرزاوند ) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کارخانه گچ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گچساران، بخش مرکزی، دهستان لیشتر، روستای سادات آباد، ۱ کیلومتری جنوب شرقی کارخانه ساران گچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چشمه دره مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گچساران، بخش باشت، دهستان کوه مره خامی، ۲ کیلومتری شمال روستای چشمه دره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوریجاق ۲ مربوط به مفرغ است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای قوریجاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۷۵ مربوط به هزاره دوم و ۳ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۵ کیلومتری غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه چاه حسینی مربوط به هزاره دوم و۱ قم است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور غربی، ۵ کیلومتری غرب روستای چاه حسینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۵۵ مربوط به هزاره ۲ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۵ کیلومتری جنوب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۱ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۰ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۱۴ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۹ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۵ک متری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۵ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۳ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کافرتپه استینوا در شهرستان بندر گز، ۱ کیلومتری شمال غرب روستای استینوا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۷۹ مربوط به هزارهٔ سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۷۸ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۰/۸ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۷۷ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۷۶ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۱۶ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۷ک متری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه وسکه در شهرستان رضوانشهر، بخش پره سر، روستای وسکه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۱۱ مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۳ کیلومتری غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۷ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۸/۲۵ک متری جنوب غربی پایگاه میراث فرهنگی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تیمورتاش مربوط به اواخر دوره قاجار (احمدشاه) است و در تهران، شمال غرب پادگان باغشاه سابق میدان حر امروزی داخل دانشگاه جنگ واقع شده که اکنون از این خانه تاریخی به عنوان موزه جنگ استفاده می‌شود. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهر سوخته۱۹۰ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۵ک متری جنوب شرقی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان روغن نباتی جهان مربوط به دوره پهلوی اول است و در تهران، خیابان وحدت اسلامی، تقاطع خیابان پانزده خرداد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۹ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۸ک متری جنوب شرقی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۴ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۶/۲ کیلومتری جنوب غربی پایگاه میراث فرهنگی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فرهنگی نوفل لوشاتو مربوط به دوره پهلوی اول است و در تهران، خیابان حافظ، خیابان نوفل لو شاتو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهرسوخته ۱۹۱ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۹ کیلومتری جنوب شرقی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۷ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۶ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴/۵ کیلومتری شرق پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۲ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۶/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان انجمن حکمت وفلسفه ایران مربوط به دوره پهلوی اول است و در تهران، خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، نرسیده به خیابان ولیعصر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۲ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۳ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۳ک متری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهر سوخته ۲۱۷ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دبستان دهخدا مربوط به دوره پهلوی اول است و در سراوان، خیابان امام خمینی، مدرسه ۲۲ بهمن یا دهخدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۷ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۰/۵ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه اطراف شهر سوخته ۲۲۹ مربوط به هزاره سوم ق. م است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۸ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اطراف شهر سوخته ۲۳۰ مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۱ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شهر دراز ۲ مربوط به هزاره سوم و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان ایرانشهر، بخش مرکزی، دهستان شهر حومه، ۱/۲ کیلومتری شمال گورستان روستای شهر دراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان شهردراز ۱ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان ایرانشهر، بخش مرکزی، دهستان حومه، شرق روستای شهر دراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۷ مربوط به هزاره سوم و ۲ ق م است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۷/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۸ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۰ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۶ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۷/۲ کیلومتری غرب پایگاه میراث فرهنگی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۸۸ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۱۰ کیلومتری جنوب شرقی پایگاه باستانشناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه شاعران مربوط به دوره پهلوی است و در تهران، خیابان شهید کلاهدوز، نبش کوچه نعمتی، پلاک ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اساسنامه انجمن شاعران ایران در سال 1378 هـ.ش به تصویب نهایی رسید. همزمان تلاش‏هایی برای انتخاب مکانی مناسب برای انجمن صورت گرفت و سرانجام با یاری شهرداری منطقه 3 تهران، ساختمانی قدیمی که در اختیار شهرداری بود به انجمن اختصاص یافت و اقدام‏های لازم برای بازسازی فضای داخلی آن انجام شد.
سرانجام در اواخر پاییز 1378 این ساختمان (واقع در خیابان دکتر شریعتی، خیابان کلاهدوز (دولت)، نبش خیابان نعمتی) آماده بهره برداری شد. پس از فراهم آمدن مقدّمات لازم و با یاری معاونت اجتماعی ـ فرهنگی شهرداری، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری منطقه 3 و هیئت مدیره انجمن شاعران ایران، طیّ مراسمی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهردار تهران و جمع کثیری از شخصیّت‏های فرهنگی، هنری و اهل قلم، این مکان با عنوان جدید خانه شاعران معاصر ایران در تاریخ 16/12/1378 گشایش یافت.
در پاییز 1396 سردیس 14 شاعر معاصر در این مکان قرار گرفت که اسامی شاعران عبارت است از:
تپه شهر سوخته ۱۸۳ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۷/۲ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۹ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۲۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ویس قره دو مربوط به هزاره ۴ قبل از میلاد - دوره عیلامیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان اندیمشک، بخش مرکزی، دهستان حومه روستای ده ایجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه بردپنیر مربوط به هزاره ۵و ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، ۱ کیلومتری شهر حسینیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام ملا هادی مربوط به دوره قاجار است و در اردبیل ، میدان عالی قاپو ، محله ملا هادی ، کوچه آیشم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .
اوزریکلی تپه مربوط به هزاره نخست پیش از میلاد است و در شهرستان میانه، بخش ترکمنچای، دهستان اوچ تپه غربی، ۳۰۰ متری جنوب شرقی روستای ناولیق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قراجه قیه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - دوره اشکانیان است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان اوچ تپه شرقی، ۵۰۰ متری شرق روستای قراجه قیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خادم باشی مربوط به دوره قاجار است و در اردبیل، محله اوچدکان، کوچه سرتیپ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اوچ بلاغ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان کله بوز شرقی، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای زرنق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اوغلان قلعه‌سی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میانه، بخش مرکزی، دهستان شیخ‌درآباد، ۲ کیلومتری شرق روستای شیخ‌درآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهر سوخته ۱۵۴ مربوط به هزراه ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۵ کیلومتری جنوب شرقی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه شهر سوخته ۲۱۵ مربوط به هزراه ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲ک متری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد میرزا موسی مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ناصرخسرو، کوچه پله نوروزخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ویس قره یک مربوط به هزراه ۵ و ۴ قبل از میلاد -دوره عیلامیان است و در شهرستان اندیمشک، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای ده ایجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۱۳ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه نیاوران مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان شهید باهنر، بعد از کاخ نیاوران، نبش خیابان مسجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۱۲ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۲/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۱۹۵ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۷ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و مدرسه خازن الملک مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ۱۵ خرداد، کوچه سید ولی، امامزاده سید ولی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۰۰ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و مدرسهٔ علمیهٔ مشیرالسلطنه یا مسجدالاقصی یا مسجد ساعت، یکی از مسجدها و حوزه‌های علمیهٔ مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان مولوی، کوچهٔ تشکری موحد واقع شده‌است.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
واقف این مسجد و مدرسهٔ علمیه احمد مشیرالسلطنه، آن را "مسجدالاقصی" نامیده‌است.
البته در زبان عموم مردم و همچنین رسانه‌ها اغلب آن را با نام واقفش "مسجد مشیرالسلطنه" می‌شناسند.
همچنین به دلیل وجود ساعت قدیمی مسجد بالای ستون کنار خیابان، مردم ساکن محله‌های اطراف، آن را "مسجد ساعت" نیز می‌خوانند.
به دلیل وجود یک ساعت قدیمی در بالای مناره که از داخل خیاط مسجد قابل روئیت است اسم این مسجد در میان ساکنین محله به مسجد ساعت معروف است.
تپه شهر سوخته ۲۰۵ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۹/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۰ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴/۴ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۱ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۴/۳ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۲ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۷/۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد و مدرسه حاج قنبرعلی خان مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان مصطفی خمینی، کوچه شهید علی مرادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در اثر تخریب و گودبرداری ملک مجاور مسجد در تیر ماه ۱۳۹۲ خطر ویرانی مناره مسجد را تهدید می‌کند.
تپه شهر سوخته ۲۲۴ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۵ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۲ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۶ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۷ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهر سوخته ۲۲۸ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۱ کیلومتری جنوب غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار زاغه بزرگه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان خرمدشت، روستای رباط علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های دره کنده‌ها مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان آشناخور، روستای آشناخور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنگ نگاره‌های قارادره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای جوادیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه محور فرهنگی - تاریخی نیاسر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کاشان، بخش نیاسر، شهر نیاسر، محله تالار و آبشار نیاسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان زرنوشه مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان آشتیان، بخش مرکزی، دهستان گرکان، روستای زرنوشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عین قلا تپه سی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان آشتیان، بخش مرکزی، دهستان گرگان، روستای زرنوشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوشه محمد مالک مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان رستاق، روستای گوشه محمد مالک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه زیرزمینی تهیق مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان خرمدشت، روستای تهیق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع نیستانک و حنف مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان نائین، بخش مرکزی، دهستان بهارستان، روستای نیستانک، محله قلاع، جنب قلعه قدیمی نیستانک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کبوتر خانه پایین بند مربوط به دوره پهلوی اول است و در داخل شهرستان خمین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل شهیدان میر حسینی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، روستای صفدر میر بیک، خیابان شهید خسروی، ضلع جنوبی مسجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه انبار ۲ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای لوزدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه انبار ۱ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای لوزدر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دابرات مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان رستاق، روستای فرنق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه دلبر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای کاظم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه دنه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای قشلاق سادات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جین مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای مزرعه قاسم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چمنک مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای قلعه محمد قلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دمنی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای دمنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آشیان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خمین، بخش کمره، دهستان چهارچشمه، روستای آشمسیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوریالی مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان صالحان، روستای خوگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سد خاکی رضاآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان آشناخور، روستای رضاآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای حاج میرزا (توتی) مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار لوافها، کوچه چاه حاج میرزا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پاتریک تیموتی "پدی" کرراند (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۳۹) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل اسکاتلند است. وی اصلیتی ایرلندی دارد.
خانه علافچیان مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان ولی عصر، کوچه اژه‌ای، بن‌بست نسترن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در زمان صفویه بخش شرقی حیاط به عنوان اسلحه خانه مورد استفاده قرار می‌گرفته و در زمان قاجاریه بر روی این اسلحه خانه عمارتی با ایوان بلند روی آن ساخته می‌شود و خانه یکی از بزرگان شهر می‌شود. ارتفاع عمارت ایوان بلند به ۱۷ متر می‌رسد.
خانه تاریخی علافچیان پس از بازسازی به عنوان اقامتگاه بومگردی و هتل خان نشین مورد بهره برداری قرار گرفته است. هتل خان نشین دارای ۱۰ اتاق برای اقامت، رستوران و کافی شاپ نیز هست.
خانه فدائی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان نشاط، بازارچه حسن‌آباد، مجاور مسجد ساروتقی، پلاک ۱۳۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سهرابی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، منطقه رهنان، خیابان اباذر، بن‌بست شهید احمد عسگری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.