moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هوشنگ ایرانی ده سال آخر عمر را در خلسه‌ای خواب‌گونه گذراند. در این دوران در محافل حاضر نمی‌شد و وقتی بود دائماً مست بود و در حالتی غیرطبیعی. مسعود بهنود روایت می‌کند که همراه غلامحسین ساعدی در هتل مرمر تهران، در بار «شاه غلام» به هوشنگ ایرانی و اکبر مشکین برخوردند که سرمستانه شعر می‌گفتند. به‌زودی ساعدی نیز همکلامشان شد. آن سه سخن‌ها درشت می‌گفتند و به شعر می‌خواندند. م. آزاد به یاد می‌آورد آن شبی را که هوشنگ ایرانی از کنار میدان فردوسی تهران می‌گذشت و با شنیدن صدای آکوردئونی، لباس کند و شروع به رقصیدن کرد؛ ساعت‌ها رقصید. بعدتر بر این پندار بودند که او می‌خواست مانند آرتور کراوان، که در زمان سخنرانی عریان شده بود تا نشان دهد با ذهنیتی دادائیستی، یک سوررئالیست کامل است، خود را جور دیگری نشان دهد. اما به باور داریوش اسدی کیارس، ایرانی از نشان‌دادن خود دست شسته بود و این همانا سرچشمهٔ نگاهی خیامی داشت؛ با شنیدن موسیقی — که عارفان صدای دوست می‌پندارندش — شمس پرنده شده بود. از همین حرکت و حرکاتی که گه‌گاه از او دیده‌اند، دریافت می‌شود که وی به عقل‌گرایی بی‌اعتماد بود.
کاساندرا
اگر روزی آن غار (حتی آن غار هم)
فرو ریزد
به کجا پناه خواهند برد؟
این مردمک‌های خون‌آلود
تارهای حیاتشان را بر کدام کور–گوشه خواهند بست؟
آرام باش… شط دوردست
آرام باش
تو هنوز چشمان بی‌حرکت و مضطرب آن ماهی سرگشته را
از دست نداده‌ای
انبانت را باز کن
آن‌ها هنوز نگرانند
هنوز خروش ناخن‌هایی که دنیاها را می‌خراشند
و آن آتشی را که در تو باید بخزد جستجو می‌کنند
خاموش نشده‌است
آن آتش سیاه خواهد آمد
و نی‌های لرزان را
خواهد خرد کرد
خواهد کوبید
خواهد نابود کرد
unio mystica
آ، یا
«آ» بون نا
«آ»، «یا»، بون نا
آ اوم، آ اومان، تین‌تاها، دیژ داها
میگ تا اودان: ها
هوماهون: ها
یندو: ها
اصطلاح «جیغ بنفش» از ترکیبات ساختهٔ هوشنگ ایرانی است که در شعر «کبود» در شمارهٔ دوم دورهٔ دوم "خروس جنگی" چاپ شد. این اصطلاح که ترکیبی در مصراع هفتم شعر اوست، شهرهٔ خاص و عام گشت:
"هیما هورای
"گیل ویگولی
"نیبون… نیبون
"غار کبود می‌دود
"دست‌به‌گوش و فشرده‌پلک و خمیده
"یکسره جیغی بنفش
"می‌کشد"
بعدها وقتی از هوشنگ ایرانی دربارهٔ چگونگی شکل‌گیری چنین ترکیبی در ذهن او پرسیدند، گفت: «یادم می‌آید روزی در غاری می‌دویدم. کسی جیغ می‌کشید. او را نمی‌دیدم. دیوارهٔ غار را که در این حال می‌دیدم، بعدها به نظرم می‌رسید که انگار غار می‌دوید و جیغ هم مال دیوارهٔ کبود همین غار بود.»
ایرانی در این شعر به غار جان داده و خواننده را وارد فضایی آنیمیستی کرده که در آن انسان با غار یکی می‌شود. این هماهنگی، این یکی‌شدن حوزه‌های مختلف که نمونهٔ ابتدایی آن در مفهوم حس‌آمیزی دیده می‌شود عمدتاً در انسان بدوی قابل رؤیت است و حال این انسان-غار، دست‌به‌گوش و فشرده‌پلک و خمیده می‌رود و جیغی می‌کشد بنفش. فضاها نامأنوسند، ترکیب‌ها، پشت سر هم می‌آیند. تجربه‌ها ابتدایی‌اند «کاه-درون شیر را/می‌جود» زیرا انسان در بدویت خود هنوز الکن است و آنچه می‌گوید نخستین آوای اوست در پهنهٔ کائنات «هوم بوم/هوم بوم/وی یو هو هی‌ی‌ی‌ی‌ی» این انسان بدوی از غار بیرون آمده و در حال دویدن است. اما بیرون غار، بیرون زهدانی که انسان از آن متولد شده وقایع بسیاری در حال اتفاق است «جوشش سیلاب را/بیشهٔ خمیازه‌ها/ز دیده پنهان کند … غبار کوه عظیم/ز زخم دندان موش/به دره‌ها پرکشد … عنکبوتی کور و کر/بر تن لخت عقابی/رشته می‌پیچد … استخوانی پنجه‌ای/در چشم ببری/زرد از غرش/سوی تمساح‌های/سبز و لغزان دانه می‌پاشد» و این‌همه احوالات آن روز زمین است.
شعر به‌سرعت از آن فضای ابتدایی می‌گذرد و سپیده‌دمان تاریخ طلوع می‌کند «لای سنگ-آسیاها به چرخش/بر فراز بت آرزوها/دشنه‌ای کوه‌پیکر به چرخش است/خون طلب می‌کند از سپیدی/سایه‌اش می‌گذارد نقاب از/گورکن‌های گرم دل خویش» سنگ آسیا و دشنه واژگانی جدید برای انسان بدوی‌اند، طلیعهٔ روزگار جدید و واژهٔ «بت آرزوها» معنویتی ابتدایی را با خود حمل می‌کند؛ و آخر این داستان، انسان است با تنهایی‌اش. به هر شکلی که باشد و هر مسیری که طی کند «مرده و از یاد گریخته شبحی/تنهایی کویر را به دوش/می‌برد»
هوشنگ ایرانی در شعر «کبود»، منظری بدوی از انسان را ترسیم می‌کند. منظری که در شعر فارسی سابقهٔ چندانی نداشته و بعد از او نیز تکرار نشده‌است. این شعر از یک حس‌آمیزی ساده فراتر رفته و افق‌های جدیدی را در مورد انسان، تاریخچهٔ او و نیز ماهیت وجودی‌اش به خواننده عرضه می‌کند. به باور ناصر مقدسی این بینش حاصل درک عمیق شاعر و رشد خاص فرهنگی وی است.
از مجموعه طرح‌های کتاب «چند دِسَن»، تهران: [بی‌نا]، اردی‌بهشت ۱۳۳۱
پوند (با نماد lb، از لاتینی: "libra pondo") یک یکا برای جرم است که تعریف‌های گوناگون و کاربرد بسیاری دارد.
پوند رایج این روزها یا پوند اِنگلیسی است که دقیقا می‌باشد (حدودا نیم کیلو) یا پوند مِتریک است که دقیقا نیم کیلوگرم می‌باشد (دقیقا ).Voir unité française : livre métrique.
در کشورهایی که از سیستم متریک SI استفاده می‌کنند (تقریبا همه کشورهای جهان، به جز آمریکا و بریتانیا) ، یکای پوند را برای بیان "نیم کیلو" به کار می‌برند. برای نمونه به جای ۵۰۰ گرم (نیم کیلو) برنج گفته می‌شود یک پوند برنج.
به پوند در انگلیسی pound، در آلمانی pfund و فرانسی livre گویند.
جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس علی‌رغم انتقادات فراوان نسبت به تهدید محیط زیست خلیج فارس از یک دهه گذشته ساخته شده‌است.عربها در خلیج فارس پیشروی می‌کنند (خواندنیها،۱۳خرداد ۱۳۸۷)
کنسرسیوم سه جانبه اماراتی، آمریکایی و انگلیسی است که کار ساخت جزیره مصنوعی النخیل و العالم را آغاز کرده‌است.
این جزایر شامل سه جزیر مصنوعی به شکل نخل و مجموعه ۳۲۵ جزیره مصنوعی به شکل نقشه جهان است. با ساخت این جزایر سواحل امارات در خلیج فارس از۶۰ کیلومتر کنونی به ۱۲۰۰ کیلومتر افزایش خواهد یافت. ( سواحل ایران در خلیج فارس هم‌اکنون ۸۸۰ کیلومتر است).
تصویر8 - اگر ویلای فرضی شما در پالم جمیرا ازنوع سنتی ودارای بادگیر یا کلاه فرنگی باشد ودریکی از روز های همیشه داغ دوبی زحمت بالا رفتن تا بلندترین بام را به خود بدهید، پرسپکتیو نه چندان هیجان انگیزی پیش روی خواهید داشت که به یادتان می آورد در"جایی" از" پالمی" ساکن هستید؛ توسعه افقی بافت معماری وفقدان " نشانه" عمودی درسرتاسر این نخل 20 کیلومترمربعی، چشم انداز ها را تکراری، یکنواخت وخسته کننده ومکان یابی را بسیار دشوارمی سازد.
امیرنشین راس الخیمه نیز در حال احداث جزیره مصنوعی القصر توسط شرکت الوسام عربستان است.
ده جزیره مصنوعی است که توسط امیرنشین شارجه در حال در جریان ساخت است.
براساس گفته‌های کریس اودانل، سخنگوی مهندسان مشاور جزایر مصنوعی دبی و مدیر اجرایی العالم بیش از۴ هزار ویلا و واحد تجاری پروژه پالم (نخیل) توسط ساکنان خارجی امارات متحده عربی و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس خریداری شده‌اند و از میان واحدهای باقی‌مانده، ۲۵ درصد توسط انگلیسی‌ها خریداری شده و سایر واحدها و ویلاها هم به تملک افرادی از ۷۵ کشور درآمده است .اهداف سیاسی امارات از احداث جزایر مصنوعی در خلیج فارس (شهاب نیوز، ۷خرداد ۱۳۸۷)جزایر ناشناخته عربی و خداحافظ خلیج فارس! (شریف نیوز،۱۰ تیر ۱۳۸۵)
ساخت این جزایر با اعتراض طرفداران محیط زیست مواجه شده و در ایران نیز اعتراضات فراوانی را بر انگیخته است . هم چنین بخشی از خاک و سنگ‌های مورد نیاز برای خشک کردن دریا و ایجاد این جزایر از ایران به امارات صادر می‌شود. مرگ مرجان‌ها در آبهای خلیج آبی فارس (مهر،۳ اسفند ۱۳۸۵)
300جزیره ی مصنوعی دُبی در حال غرق شدن است با هزینه 14 میلیارد دلار و اشتباه در ساخت
تنها پس از گذشت ده سال از شروع این "چالش بزرگ"7،پالم ها درحال ته نشین شدن دربستر خلیج هستند8
وجزایر پراکندۀ پروژۀ " وُرلد " (جهان : World)، ایدۀ کاملاً شخصی شیخ محمد که منحصراً محصول ذهن خلاق وشاعرانۀ اوست، همچون حبه های قند درنوازش زبانه های امواج حل ومحومی شوند9 (تصاویر4 و5).
گذشته ازنواقص فنی وخطا های فاحش اجرایی که شاید تنها پس ازصرف هزینه های میلیاردی خودنمایی کنند، درسطح قواعد وراهکارها ی حرفه ای نیز،"طراحی از بالا"معمولاًمتضمن نوعی لغزش اصولی است که حتی قبل از ورود به فاز عملی قابل تشخیص است؛ عارضه ای که می توان آنرا "گسیختگی هویت شکلی" نامید. دراین رویکرد، تجربۀ بصری بهره بردار وبینندۀ عادی که اثررا از"روی زمین" ویا در تراز های متعارف سطوح کاربردی مشاهده خواهند کرد، بعضاً یا کلاً نادیده گرفته می شود؛ این تفکیک شکلی به نوبۀ خود تفکیک منافع دوقطب مقابل سرمایه گذاروبهره بردار را به دنبال خواهد داشت و چنانکه - همچون مثال حاضر- این منافع به لحاظ ماهیت نیز در تعارض وتقابل باشند، نتیجۀ کارحتی تا مرحلۀ تناقض (هایی) آشکار وغیر قابل توجیه پیش خواهد رفت(تصاویر6 تا9)؛
دولت ایران تا کنون موضعی در برابر امارات پیرامون ساخت این جزایر اتخاذ نکرده‌است. شایعه ارسال نامه‌ای از سوی سازمان حفاظت از محیط زیست ایران به وزارت وزارت امور خارجه جهت اعتراض به امارات نیز تکذیب گردید.تکذیب اعتراض احمدی‌نژاد به دولت امارات (سپهر نیوز،۷ مهر ۱۳۸۵)
هم چنین نامه‌ای که از سوی فراکسیون محیط زیست مجلس هفتم به سازمان ملل ارسال شد به دلیل عدم پیگیری وزارت امور خارجه بی پاسخ ماند.اعتراض به ساخت جزایر مصنوعی امارات در خلیج فارس بی‌پاسخ ماند (آفتاب به نقل از فارس،۲۶ تیر ۱۳۸۶)
بر اساس کنوانسيون 1982 حقوق درياها، ساخت جزاير مصنوعي مجاز شناخته شده است و کشورها اجازه دارند براي اهداف پژوهشي، تحقيقاتي و بهره برداري از منابع دريايي به ساخت اين گونه جزاير در حوزه حاکميتي خود مبادرت کنند، ولي اين جزاير فاقد مرزهاي دريايي (درياي سرزميني، منطقه نظارت، منطقه انحصاري اقتصادي و فلات قاره) مي باشند و کشورهاي سازنده نمي توانند در اين زمينه ادعايي داشته باشند. اما امروزه حرکت رو به رشد ساخت اين جزاير به ويژه در منطقه خليج فارس و پيچيدگي هاي زيست محيطي پديدآمده، موجب طرح برخي نگراني ها از اين روند شده است. در حال حاضر پروژه هاي متعدد ساخت جزاير مصنوعي در خليج فارس وجود دارد، براي مثال بحرين ساخت جزيره دو دريا، کويت ساخت جزيره تفريحي سبز، قطر ساخت جزيره مرواريد و امارات متحده عربي ساخت جزيره لولو به عنوان بزرگ ترين جزيره مصنوعي جهان در ابوظبي و ساخت برج العرب در دوبي به عنوان يکي از مرتفع ترين سازه هاي جهان و ساخت جزاير نخل جميره را آغاز کرده اند. بر اساس بسياري از گزارش هاي بين المللي و منطقه اي، رفت و آمد تانکرهاي نفت کش، سکوهاي نفتي، پالايشگاه ها و تاسيسات ساحلي موجب شده است که خليج فارس به آلوده ترين درياي جهان مبدل شود. در اين شرايط، ساخت جزاير مصنوعي اين روند را تشديد مي کند و زيان هاي جبران ناپذيري براي کشورهاي ساحلي به بار آورد. در کنوانسيون هاي حقوق بين الملل درياها نيز توجه به محيط زيست درياها و منافع ساير کشورهاي ساحلي از پيش شرط هاي اساسي ساخت اين جزاير قرار داده شده است. در اين پژوهش تلاش مي شود تا ساخت جزاير مصنوعي از منظر حقوق بين الملل درياها بررسي و تبعات زيست محيطي ساخت جزاير مصنوعي بر درياي خليج فارس مورد بررسي قرار گيرد.
حقوق بين الملل درياها با فعاليت هاي انساني در آب ها و اقيانوس ها سر و کار داشته است که بيشتر آن ها حول محور ماهيگيري و کشتيراني به عنوان قديمي ترين فعاليت هاي انسان در آب بوده اند. امروزه در اثر توسعه فناوري ها و پيشرفت فعاليت هاي انسان در دريا، يکي از موضوعات مهم فعاليت هاي حاشيه دريا، احداث جزاير مصنوعي است. از ميانه اين همه مناطق آبي در اين کره خاکي، توجه به برخي مناطق دريايي به جهت اهميت اي که در حوزه بين الملل دارند و نيز به سبب شکننده بودن محيط زيست شان، بيشتر از ساير مناطق دريايي مهم است. خليج فارس يکي از اين مناطق دريايي است. از اوايل هزاره 21 ميلادي کشور امارات، ساخت جزاير مصنوعي در حاشيه ساحلي سرزمين خود را آغاز کرده است. جزايري که بيش از يک دهه از ساخت آن مي گذرد. اين رخداد منجر به عواقب و نيز واکنش هايي شده است. اين مقاله سعي کرده است اين اقدام کشور امارات و نيز واکنش هاي که نسبت به آن صورت گرفته است، را از منظر حقوق بين الملل مورد نقد و تحليل قرار دهد. نوشتار حاضر با هدف شناخت پيامدهاي اين مساله از نظر حقوقي به ويژه حقوق بين الملل محيط زيست تهيه شده است. انتظار آن است که حقوقدانان کشورمان با توجه به قوانين و مقررات بين المللي و منطقه اي مرتبط با موضوع، بيشترين تلاششان را در جهت استفاده از ظرفيت ها با توجه به منافع داخلي و نيز دفاع از آن ها به کار گيرند. اين پژوهش به شيوه اسنادي و با هدف توجه بيشتر حقوقدانان و مقامات و به ويژه مسوولان مرتبط با موضوع در سطح منطقه اي و بين المللي تهيه شده است.
گفتگوی صریح که به آن هاردتاک نیز گفته می‌شود، یکی از برنامه‌های اصلی تلویزیونی بی‌بی‌سی است که از یک مصاحبهٔ مشروح نیم ساعته و رو در رو تشکیل شده‌است.
این برنامه چهار روز در هفته (از دوشنبه تا پنج‌شنبه) در کانال‌های اخبار جهانی بی‌بی‌سی و اخبار بی‌بی‌سی پخش می‌شود. از آغاز آن در ۳۱ مارس ۱۹۹۷ بیشتر شهرتش از پخش جهانی بی‌بی‌سی حاصل شده. تا سال ۲۰۰۶ مجری آن تیم سباستین بود. نحوهٔ سؤال کردن مشهور و بحث‌برانگیز وی مخاطبان بسیاری را جذب می‌کرد. از سال ۲۰۰۶، استیون ساکر مجری برنامه شده که پیش از این خبرنگار بی‌بی‌سی در واشینگتن دی سی، بروکسل و خاورمیانه نیز بوده‌است. در سابقهٔ وی مصاحبهٔ بی‌رحمانه‌ای با جرج بوش و بیل کلینتون رئیس‌جمهورهای سابق آمریکا وجود دارد.
مطالعه اولیه در سال ۱۳۴۴ آغاز و عملیات اجرائی از سال ۱۳۵۳ شروع و در سال ۱۳۶۲ بهره‌برداری از آن آغاز شده‌است. حجم عظیمی از آب این سد به مصرف آشامیدن و صنایع شهر بندرعباس می‌رسد و مازاد آن از طریق شبکه‌های آبیاری به مصرف زمین‌های کشاورزی و باغات شهرستان میناب می‌رسد.
«سد میناب» با ارتفاع ۵۹ متر، عرض پی و تاج سد به ترتیب ۵۸ متر و ۳ متر و ترازهای تاج در حداکثر ارتفاع آب و تراز نرمال آب مخزن به ترتیب ۵۰/۱۰۰، ۴۰/۹۹ و ۵۰/۹۸ متر از سطح دریا می‌باشد.
زمین‌شناسی، انواع سنگهای رسوبی محل سد که به صورت متناوب قرار گرفته‌اند به شرح ذیل می‌باشند:
ماسه سنگ، ماسه سنگ مارنی، ماسه سنگ سیلتی، مارن ماسه‌ای (لای سنگ ماسه‌ای) مارن (لای سنگ، گل سنگ)، مارن رسی (لای سنگ رسی)، سنگ‌های مزبور مربوط به دوره الیگومیوسن (فارس) می‌باشند.
پایه‌های سد که مقدار اعظم فشار سد را به پی‌های صخره أی منتقل می‌کنند بر روی ماسه سنگ‌های نسبتاً عریض (تقریباً ۱۲ متر قرار گرفته‌اند.)
اهداف احداث این سد عبارتند از:
از اهداف ذکر شده بعنوان اهداف اصلی ساخت سد میناب فقط یک مورد از آن یعنی تامین آب بندرعباس محقق شد و این سد در گذر زمان نه تنها اهداف دیگر را توسعه نداد بلکه باعث خشکسالی مصنوعی و ایجاد فرونشست های بسیار گسترده در زمین های بسیار حاصلخیر پایین دست سد گردید و در مقابل از آب این سد در بندرعباس برای ساخت و ساز گسترده، آبیاری فضای سبز و مدیریت ناصحیح آبها و در نتیجه واریز یک سوم آن بعنوان هرزآب به دریا شد.
همچنین؛ بخش اعظمی از دریاچه سد را رسوب فراگرفته و عملا یک سوم ذخیره گاه سد میناب از دسترس خارج است.
پاسنگ بالا، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا از سه طرف توسط جنگلهای مرتفع احاطه شده و در سمت دیگر ، گستره وسیع زمینهای کشاورزی قابل رویت است که یکی از بهترین مناظر و موقعیت های ممکن را برای این روستا و مردمانش به وجود آورده .
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۳۸ نفر (۵۲۹ خانوار)
جمعیت روستا متشکل از فارس و سیستانی و بلوچ می‌باشد
با وجود قومیت های مختلف ، در بین مردم ارتباطات خوب و تعاملات دوستانه برقرار است.
بیشتر مردم روستا به کارهای کشاورزی و دامداری مشغول هستند
از جاذبه‌های گردشگری روستا می‌توان به جنگل هفت چشمه، چشمه علیخان، غار خان محمد، مرداب نیلکوه، جنگل پشت تاشته، چشمه‌های زیادی مثل (چشمه بابا ایلی _ چشمه آراما سعید)
چشمه برف چال: که آبی بسیار سرد دارد که آب سرد آن مشابه ندارد ودر تمام فصول سال آب دارد.
آبشارهایی مانند آبشار بند دوم، آبشار شرشری، و نقاط جنگلی دیگری می‌توان اشاره کرد.
زیارتگاه باباتکیه که بنابر اعتقادات اهالی روستا و زائران و به استناد شجره نامه موجود، این زیارتگاه مربوط به آصف برخیا است. آصف پسر برخیا، نام وزیر یا دبیر سلیمان نبی یا دانشمندی از بنی اسرائیل است. می‌گویند، این همان کسی است که علمی از کتاب داشت، و در قرآن کریم ذکر آن رفته‌است. او تخت بلقیس را از دو ماه راه به کمتر از لمح بصر و چشم زخمی در پیشگاه سلیمان حاضر ساخت.
و قبر (بابا نیلکوه) که در بالای قله نیلکوه یا (کوه رستم) است و قدمتی تاریخی دارد.
چقربش قارداش، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
آبشار چقر در فاصله ۱۲ کیلومتری شرق گالیکش و پنج کیلومتری جنوب روستای چقربش قارداش در نقطه‌ای سخت‌گذر قرار دارد. ارتفاع این آبشار حدود ۳۰ متر و آبدهی معادل ۱۰ رنچ در دره‌ای سرسبز دارای درختان بلوط و ممرز قرار دارد.[ قطره]: آبشار چقربش قارداش. بازدید: دسامبر ۲۰۱۱.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۶۱ نفر (۲۸۱ خانوار)
دارآباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان که مردمان‌بسیار خونگرم وخوبی دارد بلوچان این روستا طایفه گله‌بچه هستند
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۶۰ نفر (۱۸۶ خانوار)
اجن شیرملی، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۶ نفر (۶۲ خانوار)
اجن قره‌خوجه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۳۸ نفر (۲۲۵ خانوار)
مهردشت ، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵۷ نفر (۲۱۶ خانوار)
مردم‌شناسی فلسفی یا فلسفه سرشت انسان موضوعی بحث برانگیزی بین فلاسفه؛ خصوصاً فلاسفه سیاسی بوده‌است. چهار سؤال مهم و هنوز کاملاً حل نشده در این موضوع اینها هستند که:
هر چند فلاسفه موفق به جواب نهایی به این چهار سؤال نشده‌اند ولی پیشرفت‌هایی در زمینه نحوه تفکر منظم و سیستماتیک دربارهٔ آن‌ها داشته‌اند. Routledge Encyclopedia of Philosophy، مقاله Human Nature
از مهم‌ترین فیلسوفان این گروه ارسطو می‌باشد که بین ماهیت انسان به شکل تربیت نشده‌اش و ماهیت انسان پس از تغییر و تحول درونی و کسب آگاهی‌اش نسبت به ذات درونی‌اش تمایز قائل می‌شود. در نظر ارسطو این تحول درونی به کمک علم اخلاق می‌تواند انجام پذیرد.
آن دسته از فلاسفه که معتقد به کمال انسان هستند خود به دو دسته تقسیم می‌شوند: طبیعت گراها و ضد طبیعت گراها.
تمامی فلاسفه معتقد به تغییرناپذیری سرشت انسان طبیعت گرا هستند.
عباس سماکار (زاده تهران) نویسنده، شاعر و فیلم‌ساز ایرانی بود. وی در سال ۱۳۵۲ ابتدا به همراه خسرو گلسرخی، کرامت‌الله دانشیان، رضا علامه‌زاده و طیفور بطحایی به اعدام محکوم شد. حکم وی سپس به زندان ابد تقلیل یافت. او در آستانهٔ پیروزی انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. سماکار در این دوره مدتی را در زندان دیزل‌آباد در کرمانشاه به سر برد و در این دوره به همراه یحیی رحیمی طولانی‌ترین اعتصاب غذای تاریخ را به مدت ۸۶ روز انجام دادند. وی در دوره جمهوری اسلامی نیز مدت کوتاهی در زندان به سر برد و پس از آزادی ، مخفیانه از ایران خارج شد. وی هم‌اکنون مقیم آلمان است.
قمیش، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۵۴۹ نفر (۳۴۱ خانوار)
منجلو، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۲۷ خانوار)
قرق آق‌قمیش، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۶۶ خانوار)
لوه، روستایی در دهستان قراولان بخش لوه شهرستان گالیکش استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳۷ نفر (در ۱۷۴ خانوار) بوده‌است.
کرنگ کفتر، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۷۱۶ نفر بوده است.درگاه ملی آمار ایران
بایلی، روستایی است از توابع بخش لوه شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۹ نفر (۱۲۹ خانوار)
صادق آباد، شهری است از توابع بخش لوه شهرستان گالیکش در استان گلستان است.
پیشینه این شهربه نام شغال تپه بر می گردد که به حضرت سلیمان منتسب می شود که می خواست برج بلندی برای همسرش بسازد که با پیشنهاد هدهد تخریب شد و به صورت تپه‌های متعددی درآمد و جایگاه شغالها شد که بعدها به شعال تپه معروف شد که ساکنین اولیه آغاز سکونت جدید را حدود ۱۳۱۵ گزارش داده اند.محل قبرستان قدیمی روستادر حدود صد و بیست متری آق چشمه کنونی قرار داشته است.این شهر با مشارکت بالای سیاسی و مردمی خون گرم و مهمان نواز یکی از قطب های مهم منطقه محسوب میشود.این شهر در واقع با مهاجرت اقوام مختلف از نواحی خراسان شمالی و سیستان و بلوچستان و نقاط دیگر کشور ایجاد شده است.به تازگی این محل با حمایت گسترده مردمی به بخش تبدیل شد با پیوستن روستای لوه به این شهر و به جهت حمایت و معرفی جاذبه های گردشگری ،نام بخش صادق آباد به بخش لوه تبدیل شد.
این شهر در شهرستان گالیکش قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱۵۹۲ نفر (۴۶۳ خانوار)
گوگل بزرگ، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۳۲ خانوار)
ترجنلی، روستایی است از توابع بخش آق قمیش شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۶۲ نفر (۳۱۳ خانوار)
تنگ‌راه، روستایی است از توابع شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۰۷۸ نفر (۲۹۲ خانوار)
قوشه‌چشمه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۵ نفر (۷۴ خانوار)
سرخن‌آباد، روستایی است از توابع بخش لوه شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۵۴ خانوار)
تراجیق، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۸۳ نفر (۲۵۶ خانوار)
نام این روستا (طاراجق ،تراجق )در گذشته نیز ثبت شده‌است.
ترکیب جمعیتی آن بشرح زیر است
پاسنگ پایین، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۴ خانوار)
گیلان‌تپه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۶۳ خانوار)
قنات حاجی تاجی، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۵۴ خانوار)
آب‌پران، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۱ نفر (۸۸ خانوار)
سیجان، روستایی است از توابع شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران روستای سیجان از جمله روستاهای توابع شهرستان گالیکش و دهستان فارسیان می باشد . فاصله سیجان از مرکز شهرستان حدودا 36 کیلومتر و از مرکز دهستان فارسیان حدودا 13 کیلومتر می باشد .
سیجان مردمانی بسیار مهربان و خون گرم دارد ، تعداد زیادی از اهالی آن بخاطر وجودمشکلات روستا از آن کوچ کرده و در گالیکش سکنی گزیده اند اما با این وجود برخی از آنها زمینهای کشاورزی خود را رها نکرده و در فصل کشاورزی به روستا برمی گردند .
در گذشته راه ارتباطی ماشین رو این روستا از سمت ایستگاه چوب لوه ( گول لوه ) بود اما در دهه 80 راهی از سمت فارسیان به این روستا کشیده شد که فاصله ی آن تا مرکز شهرستان را بسیار کوتاه نمود .
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۸ خانوار)
فارسیان روستایی از توابع شهرستان قزوین دراستان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان اقبال غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۳۲۸۵ نفر (۸۹۸ خانوار) بوده‌است.
این روستا یکی از روستاهای پر جمعیت استان می‌باشد که به زبان فارسی تکلم دارند. که همین امر دلیلی بر نامگذاری این روستا بر این نام شده‌است.
کیارام، روستایی است از توابع دهستان نیلکوه در ۳۵ کیلومتری شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران، با آب و هوایی سرد و کوهستانی و در مسیر جاده ترانزیتی گالیکش به میامی واقع شده‌است. از مناطق گردشگری این روستا می‌توان جنگل گرو، غار کیارام را نام برد.
بارگاه متبرک امام زاده سید حسن ابن محمد حنفیه ابن علی ابن ابی الطالب (ع) نیز در این روستا واقع شده‌است که میزبان زائرین محترم و هر ساله در دهه محرم میزبان هیئت مذهبی می‌باشد.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۶۷ خانوار)
یورت زینل، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۷ نفر (۵۴ خانوار)
یورت کاظم، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۴۱ خانوار)
پنو، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۸۱ نفر (۸۰ خانوار)
پی دل‌دل، روستایی است از توابع دهستان نیلکوه به مرکزیت فارسیان در شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۱ نفر (۱۰۵ خانوار)
فرنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۲ جمعیت آن۳۲۵ نفر (۸۹خانوار)
لیرو، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۶۱ نفر (۱۱۰ خانوار)
کندسکوه، روستایی است از توابع بخش لوه شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان گلستان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۶۰ خانوار)
ینقاق، شهری در بخش مرکزی شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر ینقاق برابر با ۳٬۹۱۳ نفر (۱٬۱۴۳ خانوار) بوده‌است.
محمدآباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۵ نفر (۱۴۴ خانوار)
اسماعیل‌آباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۵ نفر (۱۱۵ خانوار)
میرزا پانگ، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۸۸۱ نفر (۴۳۵ خانوار)
ترنگ‌تپه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۳ نفر (۱۲۹ خانوار)
حسین‌آباد قرنی، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۵۱ خانوار)
عرب بوران، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۹۱ نفر (۲۱۱ خانوار)
کمال‌آباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دامنه نیلکوه قرار دارد و صد در صد جمعیت آن را اقوام بلوچ ( نارویی) تشکیل میدهند.اين روستا در حاشیه جاده بین المللی گرگان-بجنورد قرار دارد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳9۵ جمعیت آن 1٬336 نفر (298 خانوار)
خمبرآباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۱ نفر (۱۳۵ خانوار)
بلوچ‌آباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۳ نفر (۱۲ خانوار)
تلوستان، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۹۱ نفر (۱۴۲ خانوار)
سرچشمه، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.صفحه اینستاگرامhttps://www.instagram.com/roostaye_sarcheshmeh
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۴۱ نفر (۱۱۵ خانوار)
ساکنان اولیه این روستا فارس بوده که قبل از انقلاب با ورود بلوچهاو سیستانی‌ها به این روستا و به علت درگیری اقوام باهم، فارس‌ها آنجا را ترک و در محلی دیگرسکونت می‌کنند که نام آن را گالیکش می‌گذارند (بعد از انقلاب گالیکش تبدیل به شهروبخش شده‌است) در حال حاضر ساکنان روستای سرچشمه ۹۰٪ بلوچ (سنی) و بقیه سیستانی (شیعه) می‌باشندکه از همزیستی مسالمت آمیزو ریشه ایی برخوردارند.
جمیعت روستا در حدود ۷۵۰ نفر است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸۵ نفر (۱۵۸ خانوار)
کریم‌آباد روستایی در دهستان ینقاق بخش مرکزی شهرستان گالیکش استان گلستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰۹ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.
محمودآباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.
این روستا در دهستان ینقاق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۲۲۱ نفر (۲۵۵ خانوار)
میت پاپتس یک گروه موسیقی راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۰ پایه‌گذاری شد.
میت پاپتس در دوره فعالیت‌شان با فراز و نشیب زیادی روبرو بودند. گروه دو بار در سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۲ از هم پاشید ولی آنها دوباره گرد هم آمدند.سایت All Music
بزرگترین شانس گروه در سال ۱۹۹۳ و زمانی به آنها روی کرد که برادران کِرک‌وود به عنوان نوازنده مهمان در آنپلاگد نیروانا شرکت کردند و در اجرای آهنگ‌های "Lake of Fire" ،"Plateu" و "Oh Me" کرت کوبین و گروهش را همراهی کردند. هر سه این آهنگ‌ها از آثار میت پاپتس و متعلق به آلبوم "Meat Puppets II" بود.
آلبوم "Too High To Die" از برجسته‌ترین آثار میت پاپتس به شمار می‌رود که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد و مورد توجه گسترده قرار گرفت.
بازی‌های آسیایی ساحلی یک رویداد چند ورزشی است که هر دو سال یکبار و در سال‌های زوج میلادی برگزار خواهد شد. نخستین دوره این مسابقات با شرکت اعضای شورای المپیک آسیا در سال ۲۰۰۸ در جزیره بالی، اندونزی برگزار شد.
شنا، موج‌سواری، کایت‌سواری، والیبال ساحلی، فوتبال ساحلی، هندبال ساحلی و قایقرانی دراگون بوت ورزش‌هایی هستند که در این رقابت‌ها بازی می‌شوند.
هرنگ، دهستانی است از توابع بخش کوخرد هرنگ شهرستان بستک و در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است.
سوغات معروف این ده حلوا، ارده، پشمک است. سوغات طلایی هرنگ ارائه کننده این سوغات می باشد. همچنین تیم فوتبال هرنگ جوان بستک در لیگ دسته سه کشور حضور دارد. الکوخردی، محمد، بن یوسف، "(کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River)" الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.محمدیان، کوخردی، محمد، " (شهرستان بستک و بخش کوخرد) "، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] ("Gitashenasi Province Atlas of Iran ")
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴٬۵۶۴ نفر (۱٬۱۵۸ خانوار)
من آنجا نیستم فیلمی آمریکایی، آلمانی به کارگردانی تاد هینز و محصول سال ۲۰۰۷ میلادی است.
این فیلم الهام گرفته از زندگی باب دیلن، خواننده و شاعر است. در این فیلم ۶ پرسونای جداگانه از باب دیلن به نمایش در می‌آید، که هر اجرا را یک بازیگر انجام داده‌است، شاعر، نبی، یاغی، مقلد، ستاره و گرایش دوباره‌اش به مسیحیت. شش هویت با هم جمع شده‌اند و باب دیلن را به ما یادآوری می‌کنند؛ که این نقش‌ها را: هیت لجر، مارکوس کارل فرانکلین، بن ویشاو، کریستین بیل، ریچارد گی‌یر و کیت بلانشت بازی می‌کنند بدون اینکه در فیلم، نامی از باب دیلن برده شود.
این فیلم کاندیدای یک اسکار (کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن) در سال ۲۰۰۸ شد.
در فیزیک ذرات اَبَرْتقارن تقارنی‌ است که ذرّات بنیادی دارای یک اسپین بخصوص را به ذرات بنیادی‌ای با اسپین ۱/۲ متفاوت که آن‌ها را ابرجفت می‌نامند مرتبط می‌کند. به بیان دیگر در یک تئوری ابرمتقارن برای هر نوع بوزون یک نوع فرمیون متناظر وجود دارد و بالعکس.
تا کنون (۲۰۲۰) سرنخ های غیر مستقیمی مبنی بر وجود ابرتقارن به عنوان یکی از تقارن‌های طبیعت به دست آمده است. از آنجا که جفت‌های ابرتقارنی ذرات مدل استاندارد تاکنون مشاهده نشده‌اند، اگر ابرتقارن وجود داشته باشد، تقارنی شکسته‌است. با شکسته‌شدن تقارن ذرات ابرتقارنی سنگین می‌توانند بود.
دیدگاه اصلی
همه ذرات عالم را میتوان به دو دسته تقسیم کرد:
طبق پیشبینی نظریه ریسمان، نوعی ارتباط به نام ابر تقارن بین این دو ذره وجود دارد. با توجه به ابر تقارن باید به ازای هر بوزون، یک فریمیون و به ازای هر فرمیون، یک بوزون وجود داشته باشد.
تقارن ها دو ضلع اصلی دارند آن دو ضلع دوزند ها فرمیون ها است که همه آن اضلاع در عملکرد آن مهم است.
رقص‌های آذربایجانی از سری رقص‌های فولکلور (بومی/محلی) است که از نسلی به نسل بعد منتقل و در این پروسه توسعه و شکل گرفته‌است. بعضی از این رقص‌ها در اصل جزء مراسم دینی یا جزء از آمادگی‌های جنگی و دفاعی بوده‌است در هر صورت در حال حاضر از این رقص‌ها در مجالس عروسی در منطقه آذربایجان ایران و و در برگزاری برنامه‌های ورزشی و گردهمایی‌های فرهنگی در جمهوری آذربایجان استفاده می‌شود.
ساینا احمدووا، مدرس رقص گروه ملی رقص آذربایجان که در سال ۱۹۳۸ و در دوران حکومت شوروی ایجاد شده می‌گوید: «"برخی از حرکات خاص این رقص‌ها برای رقصندهٔ زن آذری بسیار آشناست، مثلا حرکات سر و گردن و سینه و همچنین کنترل چشم‌ها و ترکیب این حرکات با هم. همچنین رقص‌های استکان و نعلبکی را داریم که گاه با استکان‌های‌ پر در کف دست‌ها انجام می‌شود و حرکت رقصنده باید طوری باشد که مایع از آنها بیرون نریزد".»
رفعت خلیل‌زاده، طراح صحنه رقص نیز رقص مردانهٔ آذربایجانی را نوعی رقابت توصیف می‌کند و می‌افزاید: «"حرکات رقصندهٔ مرد تصویرگر عقابی است که پروبال گشوده و آمادهٔ پرواز بر فراز کوهستان است، چنان که می‌بینید برخی از حرکات رقصنده روی نوک پا انجام می‌شود که اجرایشان واقعا دشوار است. در کل رقص مردانه آذری نمادی از شجاعت و مردانگی بوده، و رقص کنونی نیز همین‌ها را تصویر می‌کند".»
(به ترکی آذربایجانی: Asma Kəsmə) (به انگلیسی: Asma Kasma) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان و از قدیمی‌ترین رقص‌های مرسوم در عروسی می‌باشد.
نام‌گذاری آن به این دلیل است که عروس را به همراه صدای موسیقی «آسما کسمه» به خانه داماد می‌آورند وبا آن زنان مشایعت‌کننده عروس در مقابل او می‌رقصند. سرعت رقص آرام است. کمی افراط‌آمیز و بشکل پرشی است.
(به ترکی آذربایجانی: Abayı) از جمله رقص‌های بومی اهالی آذربایجان است.
این رقص در منطقه شکی و زاقاتالا آفریده شده‌است. در این منطقه به افراد میانسال «آبای» گفته می‌شود. این رقص عموماً توسط مردان یا زنان میانسال اجرا می‌شود. آفریننده ملودی این رقص، آهنگ سازان شکی می‌باشند. کمی اغراق‌آمیز و کمیک است. سرعت رقص آرام است. این رقص قبلاً در شهر شکی به صورت دسته جمعی اجرا می‌شد ولی بعداً تبدیل به رقص انفرادی شد.
(به ترکی آذربایجانی: Asta Qarabağı) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در قره باغ به وجود آمده‌است. ترتیب حرکات رقص ثابت و سرعت آن آرام است.
(به ترکی آذربایجانی: Ağır Qaradağı) (به انگلیسی: Agir Karadagi) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی رقصی است که در قره داغ آفریده شده‌است. در شکی و زاکاتالا بسیار مرسوم است. سرعت اجرای آن آرام است.
رقص اچ بادام بیر قوز (سه بادام یک گردو) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
اوچ بادام بیر قوز در زمان‌های قدیم در شکی آفریده شده‌است و همراه با آواز ایفا می‌شود. تصنیف آن را در آن دوره خوانندگان توانایی همچون جبار فرزند قارایاغدی و علی عسگر عبدالله یف خوانده‌اند.
(به ترکی آذربایجانی: Avarı) (به انگلیسی: Avari) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
منسوب به آواری‌های ساکن آذربایجان می‌باشد. رقص آواری به‌طور گسترده‌ای بین آذربایجانی‌ها متداول است. از سه قسمت تشکیل شده‌است. در ابتدا آرام بوده و به تدریج بر سرعتش افزوده شده و در نهایت به ریتم سریع لزگینکا می‌رسد.
در فارسی به معنی مانند ماه نگاه کن (به ترکی آذربایجانی: آی بری باخ/Ay bəri bax) از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های بومی آذربایجان است که توسط خانم‌ها اجرا می‌شود.
(به ترکی آذربایجانی: Uzundərə) (به انگلیسی: Ouzoundara) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقصی است بینهایت جذاب، ظریف و لیریک. در قره باغ و بین آق‌دام و روستای گوی تپه دره‌ای وجود دارد که آن را «اوزون دره» می‌نامند. این رقص صرفاً منحصر به این دره می‌باشد.
(به ترکی آذربایجانی: Avarı) (به انگلیسی: Ouch noumra, dourd noumra, besh noumra, alti noumra) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
همه این‌ها ملودی‌های رقص هستند که در نیمه دوم سال‌های ۱۹۲۰ در باکو پا به عرصه ظهور نهاده است. این رقصها بخصوص «بش نومره» و «آلتی نومره» هنوز هم مشهورند. رقص‌های «اوچ نومره» و «بش نومره» را که تمپو آهسته و ملودی حزین دارند خانم‌ها اجرا می‌کنند. «دورد نومره» و «آلتی نومره» نیز تمپو نسبتاً سریعی دارند و رقص‌های سلیسی است که هم توسط مردان و هم توسط زنان رقصیده می‌شود.
(به ترکی آذربایجانی: Ənzəli) (به انگلیسی: Anzali) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
انزلی ملودی رقصی است که تقریباً در سال‌های۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ در باکو آفریده شده‌است. نحوه اجرای آن آرام و به دلیل خصوصیت اجرای ملودی، بیشتر برای افراد مسن مناسب است. «انزلی» رقصی سنتی است. در ابتدای عروسی اجرا می‌شود. رقص «انزلی» را در اصل افراد مسن اجرا می‌کنند ولی جوان‌ها هم می‌توانند آن را اجرا نمایند.
(به ترکی آذربایجانی: Alça gulu) (به انگلیسی: Alcha gulu) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ در ناحیه شاماخی و توسط علی کریم اف ساکن روستای کاوالا آفریده شده‌است. در اصل توسط خانم‌ها اجرا می‌شود. سرعت آن کمی سریع است.
رقص بنؤوشه یا رقص بنفشه از جمله رقصهای بومی قدیمی اهالی آذربایجان است و رقصی است بسیار ظریف.
این رقص در اصل توسط خانم‌ها هم به صورت آرام و هم با سرعت تند اجرا می‌شود. در سال ۱۹۱۰ میلادی آفریده شده‌است.
(به ترکی آذربایجانی: Birilyant) (به انگلیسی: Birilyant) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص دو نوع متفاوت دارد. اولی در سال‌های ۱۹۲۰ الی ۱۹۲۲ در باکو آفریده شده، تمپو آن سریع بوده و ملودی آن بی اندازه پرشور است. توسط مردان اجرا می‌شود.
نوع دیگر آن فقط برای اجرای خانم‌ها است. ملودی آن ظریف و آهنگ دار اجرا می‌شود. سرعت آن آرام است.
رقص پهلوانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان و مختص پهلوانان جوان است.
این رقص در کوه‌های منطقه شکی پا به عرصه گذاشته و آهنگساز آن آبیلله جعفراوف بود. رقصی است با حرکات بسیار سریع و بی‌نهایت دینامیک. پهلوانان در این رقص بیش از اینکه قدرت خود را به نمایش بگذارند بیشتر مهارت و چابکی جوانی در معرض دید قرار می‌دهند. این رقص در بیشتر مناطق آذربایجان اجرا می‌شود.
رقص توی یا همان رقص عروسی رقصی قدیمی، سنتی است که در نخجوان رقصیده می‌شود.
اقوام جوان عروس و داماد این رقص را در مقابل درشکه‌ای که عروس را می‌برد می‌رقصیدند. رقص شبیه «یاللی» است، قدم‌ها به سرعت به یکسو برداشته می‌شود. در دست بیشتر کسانی که می‌رقصیدند مشعل سوزان دیده می‌شود.
رقص پهلوانی از جمله رقص‌های قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص تقریباً در اوایل قرن نوزدهم آفریده شده و به دراج پرنده شکاری زیبای کوهستانی اختصاص یافته‌است. موسیقی حزین و دلنوازی دارد. رقص تداعی‌کننده نحوه پرواز دراج است. همه حرکات ایفاگر رقص یادآور پرواز دراج و سیلان او در آسمان است.
(به ترکی آذربایجانی: Cəngi) (به انگلیسی: Gangi) از جمله رقص‌های بومی مردم آذری است.
گاهی رقص جنگی نحوه راه رفتن جنگاور، همآورد خواهی، دعوت به جنگ را تداعی می‌کند. آفرینش این رقص به گذشته‌های دور برمی‌گردد.
رقص جنگی به لحاظ کاراکتر همانند زمره آثار موسیقی رقص قایتاغی و رقص هالای می‌باشد.
رقص لاله از جمله رقص‌های بومی و قدیمی آذربایجان است.
این رقص که در گنجه آفریده شده‌است رقصی است باسرعت متوسط و مشخصه آن چابکی و سرعت آن است. معمولاً توسط دختران رقصیده می‌شود. حین رقص دستگاه مقامی نیز اجرا می‌شود و مجری رقص در جا با حرکت ظریف و روان دست‌ها آن را اجرا می‌کند.
رقص نازنازی از جمله رقص‌های بومی و قدیمی آذربایجان است.
این رقص، رقصی است ظریف و روان مخصوص زنان. ملودی آن با تکرار سریع اصوات ملایم و زیبا و در بعضی اوقات، با لرزش صداها، غنی شده‌است. این لرزش برای مجری رقص نوعی چرخش آنی در جا را القا می‌کند و در عین حال برای آنان رقص ظریف، و راه رفتن با طنازی یا حرکات مستقیم ظریف را ممکن می‌سازد.
واغزالی از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی بسیار ظریف و دلچسب، حرکات ظریف و نرم، این رقص را در بین توده مردم به‌طور گسترده‌ای متداول نموده‌است. عروسی را نمی‌توان یافت که در آن واغزالی شنیده نشود.
در حال حاضر ملودی این رقص فامیل عروس را مشایعت می‌کند.
میصری از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی رقص میصری شبیه مارش است که در اصل ملودی عاشق‌های آذربایجان است. حرکات اجرا شده در این رقص، فشرده و سنگین، مغرور، کمی مشکل، بسیاری مواقع سریع و جلب نظرکننده است. این رقص مخصوصاً در شکی، زاکاتالا و قره باغ بسیار مشهور است. سرعت رقص سریع و تند است.
میصری نام شمشیر عربی منسوب به کوراوغلو است.
خالاباجی نامی است زنانه و از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص خالاباجی دو نام دیگر نیز دارد: «جیران بالا» و «قاچآی بالا». اگر چه هر سه یکی است ولی بیشتر با این نام متداول شده‌است. مؤلف ملودی این رقص خانم صونا اهل قره باغ می‌باشد. نحوه ایفای رقص کمی کمیک است. بیشتر، مردان و زنان مسن ایفاگر این رقص هستند. این رقص به‌طور گسترده‌ای متداول بوده و تکامل فراوانی نموده‌است.
چیت تومان(شلوار از پارچه چیت، گلگلی) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص چیت تومان رقص و آوازی است که به شکل گروهی اجرا می‌شود. این رقص عمدتاً به صورت گروهی توسط خانمها، و در بسیاری موارد توسط خانم‌های جوان رقصیده می‌شود. ساختار حرکات رقص شکل و حرکات تعریف شده و معینی ندارد و هر کس به نسبت استعداد خود می‌رقصد ولی کاراکتر حرکات همه اجرا کنندگان یکسان است.
این رقص در نیمه دوم قرن گذشته در نخجوان آفریده شده و تا این اواخر در این منطقه اجرا شده‌است.
رقص جامیش باغا گیردی(گاومیش وارد باغ شد) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در بسیاری از مناطق آذربایجان مرسوم است.
از نام این رقص چنین برمیاید که نامی تصادفی است. احتمال دارد که اولین مجری آن شخصی چاق بوده و دوستان او به شوخی چنین نامی را به رقص داده‌اند و نام رقص نیز چنین ماندگار شده‌است.
به هر حال وقتی این رقص قدیمی در گنجه رقصیده می‌شد کاراکتر کمیک آن دلیلی بر این فرضیه بود. در نخجوان و شاه بوز نحوه اجرای آن چندان کمیک نیست. در این منطقه معمولاً افراد مسن این رقص را ایفا می‌کنند. حرکات رقص وسیع، و به شکل پرشی است.
رقص ساموخ از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص ساموخ در روستای ساموخ واقع در نزدیکی مینگچویر پا به عرصه ظهور نهاده است. در سال‌های اخیر به ندرت اجرا می‌شود. تمپو رقص آرام بوده و می‌تواند توسط زنان و هم توسط مردان اجرا شود.
رقص مجسمه از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در عصر خود در مناطق جنوبی آذربایجان بسیار مشهور بود. در اصل رقص توسط افراد مسن اجرا می‌شود. مجری رقص با صدای آرام رقص شروع به دور زدن می‌کند. با دست‌ها و بدن خود حرکات مختلف انجام می‌دهد. ناگهان صدای موسیقی قطع می‌شود. مجری رقص نیز ناگهان بی حرکت می‌ایستد و اگر منظور او خنداندن تماشاگران باشد سعی می‌کند در وضعیت عجیبتری متوقف شود.رقص مجسمه فقط توسط آقایان اجرا می‌شود.
رقص میرواری از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در سال‌های ۱۹۳۰ آفریده شده‌است و رقصی است بینهایت ملودیک و زیبا.
این رقص فقط توسط زنان اجرا می‌شود.
رقص ترکمه از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
ترکمه نام قومی است که از دیرباز ساکن آذربایجان بودند و آفریننده این رقص خود ترکمه ای‌ها بودند. می‌توان گفت که ترکمه رقصی بسیار قدیمی است. نحوه اجرای این رقص دو نوع می‌باشد ولی هر دو نوع موسیقی یکسانی دارند. هم‌اکنون این رقص در بسیاری از مناطق آذربایجان متداول بوده و توسط گروه‌های حرف‌های و آماتور رقص آذربایجانی اجرا می‌شود.
رقص جیرانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
جیرانی رقصی است ظریف، زیبا و آهنگین. به همین دلیل به رقص نام زیباترین و ظریفترین جاندار یعنی جیران (گوزن) را داده‌اند. «جیرانی» از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های آذربایجان است. در شوشی پا به عرصه ظهور نهاده است. رقص سرعت متوسطی دارد و در اصل توسط خانم‌ها ایفا می‌شود؛ ولی در برخی مناطق مانند شکی توسط آقایان هم رقصیده می‌شود. این رقص اکنون هم مشهور است.
رقص جهری بی یم(جهری به نخریسی از پشم گفته می‌شود) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص رقصی دسته جمعی است که فقط توسط زنان و دختران اجرا می‌شود. رقص در دو صف و توسط دو گروه اجرا می‌شود. گروه‌ها ضمن رقص، بعد از هر بند آواز به نوبت، با صدای بلند و به صورت کر جهری بی یم را تکرار می‌کنند. در رقص، عروس، داماد، خواستگاران، ساغ دوش، سول دوش و دیگران شرکت می‌کنند.
رقص چاتتادی (چاتتادی در واقع زهره ترکیدگی یا همان در حال بد مردن) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در شکی و زاکاتالا آفریده شده‌است. سرعت رقص آرام و آهسته‌است و در اصل توسط خانم‌ها و در موارد نادر توسط آقایان اجرا می‌شد.
رقص خان‌چوپانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
در سده‌های ۱۸–۱۷ قبیله‌ای که از جنوب آذربایجان آمده بود در اراضی شیروان ساکن شد نام خود را «خان چوپانی» نامیدند. این رقص نیز که به افتخار آنان نامگذاری شده بود حال و هوای خاص قبیله را دارد. این رقص تقریباً در اواخر قرن گذشته آفریده شده‌است. «خان‌چوپانی» با تُندای (تمپو) سریع، به نحو پرشور، بسیار سریع، و با ترتیب حرکات هماهنگ اجرا می‌شود. این رقص را فقط مردان ایفا می‌نمایند.
رقص دارچینی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص، رقصی است که ملودی آن آرام و اغراق‌آمیز است. در بخش پرقدرت رقص صدای ضرب‌ها و کوبش‌ها به‌وضوح قابل تشخیص است.
رقص ساری باش (مو زرد) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص ساری باش رقصی است قدیمی که با تمپو سریع اجرا می‌شود. در منطقه قاخ بسیار مشهور است. در این منطقه توسط مردان و زنان اجرا می‌شود. رقص از لحاظ ترتیب حرکات پیچیده نمی‌باشد به همین خاطر هم توسط جوانان و هم توسط افراد مسن اجرا می‌شود.
رقص زغالی از جمله رقص‌های بومی و بسیار قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در شکی آفریده شده‌است. ملودی آن آرام، حزین و نغمه‌ای است. این رقص را فقط زن‌ها و به‌ویژه زن‌های جوان اجرا می‌کرده‌اند. «زغالی» به همراه تصنیف اجرا می‌شود. امروزه نه متن شعرها و نه ملودی رقص زغالی را کسی به خاطر می‌آورد و فقط نام رقص در اذهان مانده‌است.
(به ترکی آذربایجانی: Şalaxo) (به انگلیسی: Shalakho) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در میان آذربایجانی‌ها پر طرفدارترین رقص مردانه است و همیشه با اشتیاق فراوان ایفا می‌شود. ایفا گران تمام استادی و مهارت خود را در رقص عرضه می‌کنند. رقص شالاخو از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های آذربایجان است.
در ردیف دستگاه ماهور موسیقی دستگاهی ایرانی نیز رنگی در ریتم ۶/۸ به این نام وجود دارد.
رقص شاهسونی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص شاهسونی همانند رقص ترکمه و رقص خان چوبانی مخصوص ایل شاهسون بوده و موسیقی و رقص خاص خود را دارد که در سایر مناطق آذربایجان نیز متداول شده‌است و در نخجوان شهرت فراوانی دارد. ایفاگران این رقص را در مراسم عروسی با علاقه‌مندی می‌رقصند. تمپو رقص آهسته بوده و آن را افراد مسن ایفا می‌نمایند.
رقص شکی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
شکی در اصل نام بخشی در شمال جمهوری آذربایجان بوده و نام ملودی این رقص است.
رقص شکی در سال ۱۹۳۸ توسط احمد بیگ طاهراوف آفریده شده، سرعت آهسته داشته و مردانه است.
رقص عنابی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص عنابی مخصوص خانم‌ها بوده و در خانه زنان طبقه اشراف به وجود آمده‌است. در این رقص روسری یا چادر با زیور آلات گران‌قیمت، از جمله سکه‌های طلا، کهربا، مروارید و گردنبند طلا تزئین می‌شد. آهنگ عنابی بی اندازه ملودیک بوده و رقص آن ظریف و زیباست. رقص بر اساس حرکت‌های روان و ظریف مجری رقص در حالی که صورت خود را به حالت شرم پوشانده اجرا می‌شود.
رقص قازاغی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در منطقه قازاخ آفریده شده‌است. رقصی است با حرکات جدید و پرشور به همین دلیل محبوب‌ترین رقص مردان است. چنین فرض می‌شود که قازاغی رقص جنگجویان است و هنگام رفتن به جنگ و یورش اجرا می‌شد. رقص به دلیل تنوع ترتیب و تکنیک آن، شامل حرکات پیچیده است که هر کدام از مجریان رقص قابلیت‌ها و توانایی‌های خود را نشان می‌دهند.
رقص کسمه(بریدن) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص ملودی ساده و در عین حال جذابی دارد. رقصی کمیک است که فقط توسط مردان اجرا می‌شود. در مناطق جنوبی متداول است. رقص کسمه‌ای که در قره باغ اجرا می‌شود دارای ملودی و نحوه اجرای متفاوتی است.
رقص وئلاچولا از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در سال‌های ۱۹۲۰ و در نزدیکی لریک و توسط آهنگساز روستای وئلاچولا آفریده شده‌است. موسیقی وئلاچولا به حدی چالاک و زیباست که حتی در دوردستها نیز متداول شده‌است. سرعت اجرای رقص آرام است.
رقص قوچعلی از جمله رقص‌های بومی اهالی آذربایجان است.
این رقص به زندگی قوچو یا همان افرادی که باج سیبیل می‌گرفتند پرداخته و صفت مشخصه این رقص کمیک بودن آن است.
رقص قوچعلی مربوط به نحوه زندگی انگل مانند قوچوهای باکو قبل از انقلاب ۱۹۱۷ می‌باشد. این رقص تداعی‌کننده افرادی است که بی‌محابا دست به جنایت و قتل می‌زدند و زندگی بی‌احساس و بی فایده‌ای داشتند.
رقص قوفتا از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در باکو آفریده شده‌است.
این رقص مخصوص خانم‌ها بوده و در اصل توسط خانم‌های مسن اجرا می‌شود.
مشخصه اصلی رقص سرعت کم آن و اجرا به همراه تصنیف آن است.
قیزیل گول (گل سرخ- محمدی-) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که مابین سال‌های ۱۹۳۰ الی ۱۹۴۰ در کل آذربایجان مرسوم بوده‌است.
این رقص، رقصی قدیمی است که سرعت آن متوسط بوده و در ترتیب حرکات رقص استواری و حتی کمی شرم وجود دارد. رقص قیزیل گول بیشتر در عروسی‌های شهری و توسط خانم‌ها و دختران جوان اجرا می‌شود.
رقص قیتقیلدا از جمله رقص‌های بومی و قدیمی مردم آذربایجان است.
رقص قیتقیلدا از جمله رقص‌های زنانه است که در باکو بسیار متداول بود. همراه با صدای کف زدن‌های متناسب با ریتم، اجرا کنندگان این رقص در رابطه با موضوع نقش می‌گیرند. یکی از آنان نقش عروسی خجالتی و ترسو را دارد. ناگهان مادرشوهر وارد می‌شود، او از عروس ناراضی است و او را مداوم تهدید می‌کند. برای حمایت از عروس، خانمی وارد میدان می‌شود و سایرین یکی یکی به همین روش هنر خود را به نمایش می‌گذارند. به هر یک از اجرا کنندگان این امکان داده می‌شود که در چهار چوب نقش خود و در حد شایستگی برای رقص و به اندازه دلخواه نقش آفرینی نمایند.
این رقص توسط یک دسته از زنان ایفا می‌شود. منعکس‌کننده وضعیت زنان در زندگی عمومی همراه با طنز، حرکات خنده دار فراوان است. یکی پس از یکی دختران با رقص به نمایش می‌گذارند. از ویژگی‌های اصلی این رقص حرکات خفیف تا شدید و ناگهانی و جایگزینی سریع در حرکت است. همچنین عشوه دادن، حرکات دست و شانه، چشم ابرو شکلک‌ها به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. زمان رقص شما فرصت ایجاد حرکت آزادانه را خواهید داشت
رقص قیزلار بولاغی (=چشمه دختران) از جمله رقص‌های بومی قدیمی مردم آذربایجان است.
در نزدیکی نخجوان چشمه‌ای واقع شده‌است که دختران در این محل جمع شده و ضمن خواندن تصنیف و نواختن، می‌رقصیدند. این رقص از این محل پا گرفته و از آن زمان نیز چشمه نام قیزلار بولاغی را به خود گرفته‌است.
سرعت رقص متوسط، بسیار آهنگین و ظریف است. ترتیب حرکات آن دور زدن‌های زیاد یا روانه شدن در طول یک خط می‌باشد.
رقص کچی ممه‌سی(=پستان بز یا نمی‌گذرد) از جمله رقص‌های بومی و کهن مردم آذربایجان است.
پستان بز یا نمی‌گذرد - رقص طیف گسترده‌ای از جشن‌ها و مراسم عروسی به خصوص مردان است. رقصی که در شیروان محبوب است، به‌طور عمده در روستاهای باکو اجرا می‌شود. موسیقی بسیار زیبا و هماهنگ دارد. این رقص می‌تواند یک کمی آهسته و سریع اجرا گردد. این رقص به‌طور متوسط در دستگاه ماهور و بیات قاجار اجرا می‌شود. تاز ریتم به ریتم دیگر در موسیقی، می‌گذرد و بسیار سریع است و هماهنگی دارد.
گاهی اوقات این رقص به‌طور تصادفی "بز پستان" نامیده می‌شود، که با محتوایش مطابقت ندارد. در واقع، رقص "نمی‌گذرد Keç məməsi" نامگذاری شده‌است. ایفاگران رقص با یکدیگر به رقابت پرداخته و حرکات رقص خود را به زیبایی و انعطاف‌پذیری، نشان می‌دهند.
رقص کندیری(کندیر= طناب) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقصی است سریع و مهیج با ریتم رقص قایتاغی که ملودی رقص در اواخر قرن گذشته در منطقه شکی آفریده شده‌است.
طناب (کندیر) درمراسم شادی مردمی منطقه شکی از جمله لوازم مورد استفاده ضروری است. طناب بازان٬استادی و مهارت‌های حرکتی خود را بر روی طناب نشان داده و عناصر رقص را نیز در حرکات خود داخل می‌نمودند.
رقص کوراغلونون قایتارماسی از جمله رقص‌های بومی کهن مردم آذربایجان است.
این رقص به دلیل اینکه رقص جنگ و جنگاوری است سرعت زیادی داشته و رقصی دینامیک می‌باشد. صدای بلند سرنا و سایر آلات موسیقی مجریان رقص را به سریعترین حرکات تشویق می‌نماید.
رقص گلین آتلاندی از جمله رقص‌های بومی قدیمی مردم آذربایجان است.
این رقص، رقص سنتی مراسم قدیمی می‌باشد. رقصی است طولانی، با سرعت آرام و در عین حال بینهایت ملودیک. در منطقه جبراییل با آهنگ موسیقی آن عروس می‌رقصید. این رقص در عین زمان در منطقه شکی دارای موسیقی متفاوتی است، آن را دوبار، هم هنگام رفتن برای آوردن عروس و هم هنگام وداع عروس با خانه پدری ایفا می‌کردند.
رقص دسمالی از جمله رقص‌های بومی و دیرین مردمان آذربایجان است.
ملودی این رقص در سال ۱۹۳۲ توسط تار زن اهل نخجوان، نصیر نصیراف ساخته شده‌است. بسیار چالاک، شاد، و با تمپو پرشور نواخته می‌شود. در اصل این رقص توسط دختران اجرا می‌شود. در نخجوان گاهی توسط پسرها نیز اجرا می‌شود. رقص «دسمالی» در زمان خود به‌طور گسترده‌ای در آذربایجان و بخصوص در باکو مرسوم بود.
رقص سمنی از جمله رقص‌های بومی و بسیار کهن مردم آذربایجان است؛ ولی در حقیقت، فراتر از رقص، شادمانی سنتی است که بیشتر به آمدن بهار اختصاص یافته‌است.
رقص سمنی فقط توسط دختران و زنان اجرا می‌شود که با آواز همراهی می‌شود. رقص سمنی در کل آذربایجان متداول است.
رقص رنگی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص، رقص بسیار قدیمی خانم‌ها است که در گنجه آفریده شده و سرعت آن آرام است. وسعت حرکات و تنوع اشکال رقص، ویژگی خاصی به این رقص می‌بخشد.