moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سمند EL یا «سمند کار» مدلی از سمند با آپشن‌های کمتر است که تا پیش از دهه ۹۰ خورشیدی و بیشتر به شکل تاکسی تولید می‌شد. تولید سمند EL به صورت تاکسی از سال ۱۳۸۴ آغاز شد. از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۱، تعدادی سمند EL شخصی تولید گردید. در نهایت مدل SE به‌طور کامل جایگزین این مدل شد. مشخصه سمند EL، چراغ خطرهای بزرگ آن است.
از آن‌جایی که کاربری اولیه سمند EL، ناوگان تاکسی‌رانی بود، تعدادی از امکانات آن نسبت به سمند X7 حذف شده‌است. سمند EL به جای رینگ، دارای قالپاق معمولی بود و همچنین سامانه هشداردهنده هوشمند این مدل حذف شده‌بود. در این مدل شیشه عقب به صورت دستی عمل می‌کند. رنگ سپر، کنسول وسط و دریچه هوا برای صندلی عقب نیز دراین مدل حذف شد و سپر جلو نیز چراغ مه‌شکن ندارد. همچنین این مدل فاقد آنتن برقی بوده و از آنتن معمولی پژو در آن استفاده شده‌است.
سمند SE با امکانات کمتر نسبت به LX، جایگزین سمند معمولی و EL شد. این مدل در سال ۱۳۸۷ رونمایی و تولید آن در سال ۱۳۸۹ آغاز شد. تولید این مدل در سال ۱۳۹۶ پایان یافت. تفاوت این مدل با سمند معمولی و سمند کار از نظر فنی، تفاوت اکسل و کاهش وزن آن می‌باشد. از نظر طراحی نیز تفاوت SE با مدل معمولی و EL در طراحی چراغ‌های عقب، جلوپنجره و چیدمان دکمه‌های داشبورد است.
سمند SE بر خلاف LX، فاقد سامانه مالتی‌پلکس، فرمان تلکسوپی و سنسور هشدار دهنده دنده عقب می‌باشد. همچنین پنجره‌های عقب و آینه‌های جانبی آن دستی تنظیم می‌شوند؛ یعنی دارای سامانهٔ مولتی پلکس و بدون هشدار دهنده همچنین طراحی چراغ‌های عقب این مدل با LX تفاوت دارد. موتور این تیپ ایکس‌یو۷ (موتور استفاده شده در پژو ۴۰۵) است.
سریر، نسخه تشریفاتی سمند LX است. سمند سریر در سال ۱۳۸۳ معرفی و در سال ۱۳۸۴ پیش‌فروش آن آغاز شد. اما در نهایت عرضه عمومی سمند سریر تا سال ۱۳۸۷ به تعویق افتاد. این خودرو دارای موتور «XU7J4P/L4» بوده، که با پژو پارس ELX و سیتروئن زانتیا ۱۸۰۰ مشترک است. توان این موتور برابر با ۱۱۰ اسب بخار است. سریر از لحاظ طول نسبت به سمند LX بلندتر بوده، دارای جلوپنجره کرومی‌است و همچنین رنگ‌بندی طراحی داخلی آن متفاوت است. این خودرو دارای فضای پای بیشتر و صفحه نمایش برای سرنشینان عقب است. تولید سریر در سال ۱۳۹۱ متوقف شد.
سمند پردیس در سال ۱۳۸۳ رونمایی‌شد و قرار بود از سال ۱۳۸۵ تولید شود. در این خودرو قرار بود از سامانه تعلیق جدید، کلاچ الکترونیکی، مانیتور DVD، سامانه راهیابی و کروز کنترل استفاده‌شود. این خودرو با وجود این‌که به تولید انبوه نرسید، اما طراحی و امکانات درنظرگرفته‌شده آن الهام‌بخش خودروهای سورن و دنا شد. طراحی پردیس به پروژه P2 انتقال یافت، که در نهایت به خودروی سمند سورن منجر شد.
سمند زوبین اولین نسخه کوپه سمند، با ظاهری شبیه به سمند پردیس بود. توربوشارژر، موتور قوی‌تر و هندلینگ مناسب مواردی بود که برای این خودرو در نظر گرفته شده بود.
دومین نسخه کوپه سمند با عنوان «سورن» رونمایی‌شد، اما هیچ‌گاه به تولید نرسید. بعدتر از نام سورن برای خودروی دیگری که در واقع نسخه توسعه‌یافته پردیس (پروژه P2) بود، استفاده‌شد.
در سال ۱۳۸۹، ایران خودرو خبر از عرضه انبوه سمند دیزلی در سال ۱۳۹۰ داد. سمند دیزلی در سال ۱۳۹۰ رونمایی شد و اعلام‌شد که تولید انبوه این خودرو تا سال ۱۳۹۲ به تعویق افتاده‌است. سمند دیزلی توسط شرکت تحقیقات موتور ایران خودرو (ایپکو) توسعه داده‌شده‌است و از موتوری با فناوری بوش آلمان بهره می‌برد. تولید انبوه این خودرو در سال ۱۳۹۲ انجام نشد و در بهمن ۱۳۹۷ مدیر ایپکو وعده تولید انبوه این خودرو را به «فراهم‌سازی زیرساخت‌های لازم درکشور» منوط کرد.
موتور سمند دیزلی به نام EFD از نظر آلایندگی دارای استاندارد یورو ۵ است. براساس تست‌های انجام‌شده، این خودروی توربودیزل دارای توان ۱۲۰ اسب‌بخاری و گشتاور ۲۵۶ نیوتن متری است. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت آن با گیربکس عادی سمند ۱۰٫۴ و با گیربکس بهبودیافته ۹/۶ ثانیه است. همچنین مصرف گازوئیل ترکیبی آن، ۵/۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است.
نام یک خودروی مفهومی طراحی شده در ایران خودرو بود که هیچگاه به تولید انبوه نرسید. این خودرو دو در و سقف آن به صورت کروکی بود.
ایران خودرو به وسیله فیس‌لیفت سمند، نسخه‌های دیگری تولید کرده‌است که عبارتند از:
اولین فیس‌لیفت عمده سمند، سورن بود که در سال ۱۳۸۵رونمایی شد و از سال ۱۳۸۶ تولید می‌شود. سمند سورن از نظر فنی تفاوت چندانی با سمند LX ندارد و بیشتر طراحی چراغ‌های آن تغییر کرده‌است. همچنین تفاوت‌هایی در طراحی کابین دیده می‌شود. همچنین نسخه توربوشارژر سورن نیز از سال ۱۳۹۵ تولید و عرضه می‌گردد. سورن توربو دارای توان ۱۵۰ اسب بخار است.
دومین فیس‌لیفت عمده سمند، دنا است. پروژه طراحی این خودرو در سال ۱۳۸۸ آغاز شد. در نهایت دنا در سال ۱۳۹۳ به بازار عرضه‌شد. این خودرو از لحاظ طراحی بیرونی و داخلی و همچنین امکانات خود با سمند LX تفاوت عمده دارد؛ با این‌حال دنا از موتور ملی بهره‌می‌برد و از نظر فنی با سمند LX تفاوت قابل توجهی ندارد.
علی‌رغم این که در باور عامه و به ادعای کارخانه، سمند خودرویی محکم و ایمن تصور می‌شد در سال ۹۷ با انتشار مستندی از شبکه من و تو به نام رپرتاژ و بررسی سمند در آن، ویدیویی از تست تصادف این خودرو توسط مراکز معتبر ایمنی در اروپا و دتچم، یکی از زیر مجموعه‌های معتبر یورو ان‌سی‌ای‌پی شرکت است، منتشر شد که ایمنی سمند را به چالش می‌کشید.
در این تست سمند با سرعت ۶۴ کیلومتر درساعت از رو به رو با مانع برخورد کرد. در نتیجه تست اتاق خودرو از قسمت رکاب و ستون A به‌طور کلی تغییر شکل داد و تخریب شد. همچنین تایر و رینگ خودرو نیز با وارد کردن فشار به کابین امنیت راننده را به خطر انداخت. شدت صدمات در فضای پاها در ردیف جلویی قسمت صندلی راننده به حدی بود که موجب له شدن پای آدمک شد. ایربگ خودرو علی‌رغم این که عملکرد نسبتاً مناسبی داشت اما به خاطر تغییر شکل اتاقک حفاظت کاملی را به عمل نیاورده و موجب ورود ضربه و صدمات به قفسه سینه و سر آدمک شد. کارشناس تست این خودرو را مشابه خودروهایی که در بیست سال پیش در اروپا تست می‌شده ارزیابی نمود. همچنین صندلی خودرو نیز مورد تست برخورد از عقب قرار گرفت که حفاظت مناسبی از گردن آدمک نداشت. مجموع امتیاز دریافتی این خودرو یک ستاره از پنج ستاره بود و درنتیجه ایمنی سمند مردود اعلام شد. همچنین خودرو مورد تست آلایندگی با بنزین یورو ۶ اروپایی قرار گرفت که نتیجه در اینجا قابل قبول بود. اما با کیفیت بنزین یورو ۴ داخل ایران آلایندگی خودرو فراتر از حد مجاز ارزیابی شد.
از لحاظ فنی، سمند یا همان خودروی ایکس ۷ کاملاً منطبق بر پژو ۴۰۵ جی ال ایکس با موتور ۱٫۸ لیتری می‌باشد. این موتور ساخت فرانسه و به ظرفیت دقیق ۱۷۶۱ سی سی می‌باشد که توانایی تولید ۱۰۰ اسب بخار قدرت را در ۶۰۰۰ دور در دقیقه دارد. این موتور می‌تواند جثه سمند را که ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم سنگین تر از ۴۰۵ است در ۱۳٫۹ ثانیه - طبق ادعای سازنده- به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند و در نهایت توان رسیدن به سرعت ۱۹۵ کیلومتر در ساعت را دارد. همچنین موتور دیگری به نام EF7 با حجم ۱۶۴۵ سی‌سی بر روی این خودرو نصب می‌شود که توانایی تولید قدرت ۱۱۳ اسب بخار را در ۶۰۰۰ دور در دقیقه دارد. سمند با این پیشرانه طبق ادعای سازنده در ۱۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد این موتور طراحی روز دنیا را دارد و بهرره وری بسیار بالایی نسبت به بقیه موتورهای داخلی دارد.مصرف سوخت پایین، دوام بالای قطعات،صدای مناسب از مزایای این موتور است ولی به روغن حساسیت بالایی دارد و بایستی از روغن موتور باکیفیت در این موتور استفاده کرد. ایران خودرو برای صادرات سمند، این خودرو را با موتور TU5 نیز عرضه کرد. کیفیت این خودرو نسبت به سمندهای تولید شده برای بازار ایران بهتر است و از نظر فنی با پژو ۲۰۶ تیپ ۵ برابری می‌کند. گیربکس این خودرو شبیه به پارس ال‌ایکس است، اما ضریب دنده‌های آن متفاوت است.
یکی از محله‌های قدیمی کازرون است.نام درست آن چهابی (چاه آبی) است.اکثریت مردم این محله در گذشته مقنی بوده اند
و سایر مساجد
کتاب ناصردیوان کازرونی به روایت اسناد، پژوهش موسی مطهری زاده، مجموعه آثار فارس پژوهی ۷، انتشارات کازرونیه، چاپ نخست ۱۳۸۲، صفحه ۱۲
یکی از محله‌های قدیمی کازرون است و نام دیگر این محله ، محله سید ها می باشد.
خیابان‌های این محله عبارت‌اند از :
خیابان شیخ ابو اسحاق کازرونی، میدان انقلاب و ...
همچنین یکی از مناطق خوش آب و هوای کازرون می باشد.
کتاب ناصردیوان کازرونی به روایت اسناد، پژوهش موسی مطهری زاده، مجموعه آثار فارس پژوهی ۷، انتشارات کازرونیه، چاپ نخست۱۳۸۲، صفحه ۱۲
محمدحسن انصاری‌فرد (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۴۱) بازیکن سابق تیم ملی ایران و باشگاه پرسپولیس، مربی سابق و مدیر ورزش اهل ایران است. وی زننده گل قهرمانی پرسپولیس مقابل المحرق بحرین در مسابقات جام برندگان جام آسیا ۱۹۹۰ است.
او فوتبال خود را از هما و شاهین آغاز کرد و پس از ۵ سال بازی در تیم تکاور، در سال ۱۳۶۴ به پرسپولیس پیوست. او بین سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۱ به مدت هفت سال عضو تیم پرسپولیس تهران بود و افتخاراتی از جمله قهرمانی در جام برندگان جام آسیا، ۵ قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران و دو قهرمانی جام حذفی کشور را با پرسپولیس کسب کرد. او زننده گل قهرمانی پرسپولیس در جام برندگان جام آسیا ۹۱–۱۹۹۰ برابر المحرق بحرین است. او همچنین در آن سال‌ها ۱۴ بار پیراهن تیم ملی فوتبال ایران را بر تن کرد و در این بازی‌ها ۳ بار هم موفق به گلزنی شد. او همراه با تیم ملی فوتبال ایران قهرمان بازی‌های آسیایی پکن شد. او در سال ۱۳۷۱ و پس از جدایی از پرسپولیس، مدتی برای کشاورز به میدان رفت اما توفیقی نداشت و پس از آن به مربیگری روی آورد.
او کار مربیگری خود را با تیم فتح شروع کرد و پس از آن هدایت پایانه‌های اصفهان و پارت سازان مشهد را بر عهده داشت. او سپس سرمربیگری تیم ملی فوتسال ایران را بر عهده گرفت و موفق شد سه بار عنوان قهرمانی آسیا را به دست آورد. پس از آن هدایت تیم فوتسال پرسپولیس و تام ایران‌خودرو را بر عهده گرفت و با تام ایران‌خودرو قهرمان لیگ فوتسال ایران شد.
انصاری فرد در سال ۱۳۸۴ مدیرعامل پرسپولیس شد و تا سال ۱۳۸۶ مدیر عامل پرسپولیس بود؛ او ابتدا علی پروین را به دلیل کسب نتایج ضعیف از سرمربیگری پرسپولیس برکنار و آری هان را جایگزین او کرد؛ اما پس از مدتی و به دلیل اختلافات شدید، آری هان را از سرمربیگری پرسپولیس برکنار و مصطفی دنیزلی را به عنوان سرمربی پرسپولیس برگزید؛ جذب نیکبخت واحدی از استقلال و همچنین حضور بایرن مونیخ در تهران برای بازی خداحافظی عابدزاده، از جمله دستاوردهای انصاری فرد در پرسپولیس بود. پرسپولیس در این دوره به فینال جام حذفی فوتبال ایران صعود کرد اما مقابل سپاهان شکست خورد و از قهرمانی بازماند. در فصل دوم حضور انصاری فرد در پرسپولیس، این تیم در جایگاه سوم لیگ برتر قرار گرفت. نکته منفی دوران مدیریت انصاری‌فرد، عقد قرارداد با رافائل ادرهو نیجریه‌ای بود که به دلیل ابتلا به بیماری هپاتیت B، مجبور به ترک پرسپولیس شد و پس از شکایت از پرسپولیس، در سال ۱۳۸۶، ۶ امتیاز از پرسپولیس کسر شد. بعدها اعلام شد که او در امارات کارگر بوده و بدون تست‌های پزشکی و فنی لازم، جذب شده بود. او در سال ۱۳۸۶ از مدیرعاملی پرسپولیس استعفا و جای خود را به حبیب کاشانی داد.
کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال
او یکی از شش عضو کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال در هنگام تعلیق فوتبال ایران از سوی فیفا بود.
پس از پرسپولیس، او بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۱ مدیرعامل باشگاه راه‌آهن تهران شد؛ او پنج سال مدیرعامل راه‌آهن بود و یک نایب قهرمانی جام حذفی را هم همراه این تیم به دست بیاورد.
او در سال ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۸ رئیس کمیته فوتسال و رئیس سازمان لیگ فوتسال ایران بود که به دنبال انتصاب محمدرضا ساکت در کمیته فوتسال و آنچه انصاری فرد تضعیف کمیته فوتسال و استفاده از افراد غیر متخصص خواند، استعفا داد.
انصاری فرد در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۸ به عنوان مدیرعامل پرسپولیس منصوب و جایگزین ایرج عرب شد. جدایی گابریل کالدرون و انتقال یحیی گل‌محمدی به عنوان سرمربی جدید پرسپولیس، در این دوره اتفاق افتاد. او در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۹۸ و به دلیل اختلاف با اعضای هیئت مدیره، از مدیرعاملی پرسپولیس استعفا داد.
تلویزیون‌ها و رادیوی تاجیکستان زیر‌نظر بخش «کمیته رادیو و تلویزیون دولت ملی و منطقه‌ای جمهوری تاجیکستان» هستند.
مدیابِی
نوروزنامه کتابی است به زبان فارسی منسوب به عمر خیام. این کتاب دربارهٔ پیدایش جشن نوروز و آداب آن نوشته شده‌است.
با توجه به اشاراتی که خیام به مبدأ تقویم جلالی و کبیسه‌های پیش از آن می‌کند، نگاشتن کتاب باید در حدود سال ۴۹۵ هجری قمری (۴۸۰ خورشیدی) صورت گرفته باشد.نوروزنامه به کوشش علی حصوری، ۱۲
اگرچه گزارش جشن نوروز و مهرگان و تاریخ این دو روز در کتاب‌های ادبی و تاریخی عربی مکرر آمده و در ادبیات فارسی نیز پیش از خیام، در کتاب‌های التفهیم و زین‌الاخبار از آن نام برده شده، اما تنها کتاب فارسی که مستقلاً دربارهٔ نوروز سخن گفته باشد، همین کتاب است. البته در عربی کتاب فضائل النوروز توسط صاحب بن عَبّاد در حدود دویست سال قبل از خیام نوشته شده.سبک‌شناسی بهار، ۲۵۵
هرچند "نوروزنامه" فهرست یا ابواب جداگانه ندارد، سرفصل موضوعاتی که کتاب به آن‌ها پرداخته، به ترتیب عبارتند از:
علی حصوری در پیشگفتار نسخهٔ تصحیح شدهٔ این کتاب می‌نویسد:
همچنین مجتبی مینوی، در حاشیهٔ خود بر این کتاب، با توجه به زمان و مکان نگارش کتاب و سازگاری اندیشهٔ نویسندهٔ آن با اندیشهٔ خیام بر این انتساب صحه می‌گذارد:
این کتاب دارای ابواب و فصول و فهرستی نیست و پیدا است که نویسنده با عجله و بدون دقت و مطالعه و تهیهٔ مقدمات، آن را تألیف کرده‌است. مجتبی مینوی نیز در حاشیهٔ خود بر این کتاب، برخی نقص‌های عبارتی و غلط‌های تاریخی و ادبی را در آن ذکر کرده و چنین نوشته‌است:
نوروزنامه به سبک قرن پنجم هجری تحریر یافته‌است و بنیاد آن بر پایهٔ بلعمی و بیهقی است، یعنی از حیث ایجاز و عدم مترادفات و موازنه و کم داشتن لغات تازی و انشای جمله‌های کوتاه و زیبا از پیروان سبک قدیم است و به‌طور کلی از سیاستنامه و قابوسنامه به سبک قدیم نزدیک‌تر است.سبک‌شناسی بهار، ۲۵۶ با این حال در متن نوروزنامه، برخی خصوصیات نثر جدیدتر مانند به‌کارگیری «در» به جای «اندر» و حذف افعال قرینه به چشم می‌خورد.
این مقاله فهرستی است از نوشته‌های احمد شاملو، شاعر ایرانی.
تمام مطالب این بخش با توجه به اطلاعات ارائه شده در کتاب‌شناسی احمد شاملو تهیه شده‌است. این کتاب‌شناسی در منابع مختلف از جمله "احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها"، "شناخت‌نامهٔ"، "در بارهٔ هنر و ادبیات" منتشر شده‌است. هر جا از منبع دیگری استفاده شده باشد در پانویس ذکر شده‌است.
برای نوشتن این بخش علاوه بر منابع یاد شده در بخش کتاب‌شناسی، از "احمد شاملو مجموعهٔ آثار دفترِ یکم:شعرها" نیز استفاده شده‌است. تاریخ‌ها به‌جز مورد اول مربوط به زمان سرودن شعرهای موجود در دفتر شعر مربوطه‌است. مورد اول سال انتشار است.
مجموعهٔ "کتاب کوچه" واژه‌نامه‌ای است از ضرب‌المثل‌ها، تکیه‌کلام‌ها، خرافه‌ها و اصطلاحات زبان عامیانهٔ مردم ایران. از سال ۱۳۶۰ به بعد با همکاری آیدا شاملو تدوین شد و پس از درگذشت شاملو کار بر روی این کتاب توسط آیدا ادامه دارد. چاپ مجلدات این مجموعه هنوز به پایان نرسیده‌است.
سید محمدحسن حسینی شیرازی (۴ اردیبهشت ۱۱۹۴ – ۱ اسفند ۱۲۷۳) مشهور به میرزای شیرازی و میرزای مجدد، مرجع تقلید شیعه ایرانی (مرجعیت عام شیعیان در سال ۱۲۴۳) و صاحب حکم تحریم تنباکو بود.در مشروطه چه گذشت؟، جلد اول، چاپ اول ۱۳۸۹، مؤسسه فرهنگی هنری قدر ولایت، صفحهٔ ۶۳۳
پس از فوت مرتضی انصاری شوشتری در سال ۱۲۴۳، مرجعیت عامه شیعه به او منتقل شد و نزدیک به ۳۰ سال در این مقام به رفع مشکلات مردم و اداره حوزه‌های علمیه مشغول بود. سید محمدحسن حسینی شیرازی مرجع عام شیعه در سن ۸۲ سالگی در سامرا درگذشت. آرامگاه او در یکی از حجرات صحن حرم علی بن ابی‌طالب در شهر نجف قرار دارد.
او ۱۵ جمادی‌الاول ۱۲۳۰ در محله «درب شاهزاده» شیراز متولد. پدرش میرزا سید محمود شیرازی خطاطی برجسته بود و در نوشتن نستعلیق مهارت داشت. میرزا حسن در دوران طفولیت پدرش را از دست داد و سرپرستی او و برادرش اسدالله، به عهده دائی‌اش میرزا سید حسین موسوی افتاد.فارسنامه ناصری، ج۲، ص۹۷۴مطلبی، ابوالحسن. "نجوم امت"، مندرج در نورعلم، بهمن ۱۳۷۰ و اردیبهشت ۱۳۷۱.
میرزا حسن از سن چهار سالگی زیر نظر استادی که دایی‌اش میرزا سید حسین شیرازی، برای تعلیم او فراخوانده بود، مشغول یادگیری کتابت شد. بعد از یادگیری قرائت و کتابت فارسی، از تاریخ ۱۲۳۶ قمری به آموختن زبان عربی پرداخت و در سن هشت سالگی تحصیل مقدمات را به پایان رساند.
از آنجا که میرزا سید حسین می‌خواست خواهرزاده‌اش در آینده به وعظ و خطابت بپردازد، او را به میرزا ابراهیم، نام‌آورترین خطیب شیراز سپرد. زیرنظر این استاد میرزا حسن مأمور تا روزی یک صفحه از ابواب‌الجنان قزوینی را از روی کتاب حفظ کند و فردا در مسجد وکیل برای مردم بخواند.
او سپس به فراگرفتن فقه و اصول مشغول شد. وی در دوازده سالگی پای درس شیخ محمدتقی، بزرگترین مدرس شرح لمعه در شیراز نشست. وی تا ۱۸ سالگی در درس‌های شیخ محمدتقی شرکت می‌کرد، تا آنکه به توصیه استادش برای ادامه تحصیل به اصفهان رفت.
سید محمدحسن حسینی شیرازی به نوشته خود در تاریخ ۱۷ صفر ۱۲۴۸ قمری (۱۲۰۵ خورشیدی) وارد اصفهان شد. سپس در مدرسه صدر بازار حجره‌ای گرفت و به حلقه درس محمدتقی رازی پیوست.آقابزرگ تهرانی، هدیه الرازی الی الامام المجدد الشیرازی، صفحهٔ ۱۷ اما در ابتدا به دلیل کثرت شاگردان، امکان صحبت با استاد و پرسیدن سوالات برای او فراهم نمی‌شد. به همین دلیل به همراه چندتن از طلاب علاقه‌مند از استاد خواهش کردند که وقت معینی برای پرسش سوالات در اختیار آنان گذاشته شود. شیخ رازی از این پیشنهاد استقبال کرد و به دنبال آن در کنار جلسه عمومی درس، چندین جلسه خصوصی با حضور میرزا حسن و دوستانش برگزار شد که تا زمان فوت شیخ ادامه داشت.
او پس از درگذشت محمدتقی رازی، در درس میر سید حسن بیدآبادی، معروف به مدرس، حاضر شد و پیش از آغاز بیست سالگی از وی اجازه اجتهاد گرفت. او ده سال در اصفهان اقامت داشت و علاوه بر بیدآبادی از محضر محمدابراهیم کلباسی نیز استفاده کرد.
سید محمدحسن حسینی شیرازی در سال ۱۲۵۹ قمری (۱۲۲۱ خورشیدی) به کربلا رفت. سپس راه نجف را در پیش گرفت و در حوزه درس اساتیدی چون محمد حسن نجفی، حسن کاشف‌الغطا (فرزند شیخ جعفر کاشف‌الغطا) و سید احمد قزوینی شرکت جست. با فوت صاحب جواهر، او که هنوز خود را نیازمند تحقیق و مطالعه بیشتر روی مسائل فقه و اصول می‌دید، قصد بازگشت به شیراز را داشت؛ ولی پیش از عزیمت به پیشنهاد یکی از دوستانش در مجلس درس شیخ انصاری حضور یافت و با مشاهده احاطه علمی انصاری، شرکت در این جلسات را ادامه داد و در نجف ماندگار شد. معروف است که انصاری بارها می‌گفت من درسم را برای سه نفر می‌گویم: "محمدحسن شیرازی، میرزا حبیب‌الله رشتی و حسن نجم‌آبادی"در مشروطه چه گذشت؟، جلد اول، چاپ اول ۱۳۸۹، مؤسسه فرهنگی هنری قدر ولایت، صفحهٔ ۶۳۴ او در درس شیخ انصاری کم سخن می‌گفت و معروف است که هنگام سخن گفتن صدایش به قدری آرام بود که شیخ برای شنیدن آن ناچار به سمت او خم می‌شد و شاگردان را امر به سکوت کرده و می‌گفت: «جناب میرزا سخن می‌گوید.»
سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید می‌گوید:
وقتی با شیخ مرتضی حائری که دارای فکر جوان بود و من اوائل بیع مکاسب را پیش ایشان خوانده‌ام مذاکره علمی می‌کردیم، مذاکره ما طول می‌کشید. ایشان می‌فرمود: برای تو درس میرزای شیرازی خوب است، چون بحث میرزا هفت ساعت طول می‌کشید!
شنیدم وقتی میرزا درس می‌گفته ابتدا مطلبی طرح و سپس از یک یک شاگردان نظرخواهی می‌کرد و هر یک نظر خود را مطرح می‌کردند. گاهی به میرزا خُرده می‌گرفتند که فلانی از نظر علمی در مرتبه‌ای نیست که از او نظرخواهی می‌کنید. میرزا می‌گفت: گاهی در همین صحبت‌های علمی جرقّه‌هایی به ذهن اشخاص می‌زند، من از آن جرقّه‌ها استفاده می‌کنم. وقتی میرزا همة انظار شاگردان را می‌شنید، خودش داوری و محاکمه می‌کرد.
مقلدین مرتضی انصاری پس از فوت او در سال ۱۲۸۱ قمری، به شاگردان متعددش رجوع می‌کردند. به این دلیل شاگردان برجسته وی، از جمله میرزا حسن آشتیانی، حسن نجم‌آبادی و میرزا عبدالرحیم نهاوندی و میرزا حبیب‌الله رشتی برای معرفی یکی از شاگردان انصاری به عنوان مرجع تقلید، شورایی تشکیل دادند و به پیشنهاد میرزای آشتیانی همگی بر صلاحیت میرزا محمدحسن شیرازی صحه نهادند.
در زمان مرجعیت میرزای شیرازی، میرزا سید محمدهاشم خوانساری نوه سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر) در اصفهان زعامت و مرجعیت داشت و در سفر کوتاه و مهمی که جهت زیارت عتبات به عراق داشت، مدتی در سامرا ماند و در کنار میرزای شیرازی به تدریس خارج فقه و اصول، برای علما و روحانیون حوزه علمیه سامرا مشغول شد و به امور مردم رسیدگی می‌کرد.
سید محمدحسن حسینی شیرازی در سال ۱۲۸۷ قمری برای انجام اعمال حج به مکه رفت. در این سفر شریف مکه به دیدار میرزا آمد و او را به خانه خود برد. میرزا حسن در این سفر قصد اقامت دائمی در مدینه داشت و زمانی که این امر ممکن نشد تصمیم به مجاورت در مشهد گرفت. اما در نهایت به سامرا رفت و تا پایان عمر در آن شهر سکونت داشت.
یکی از مهم‌ترین حوادثی که در ایام زعامت او رخ داد، نهضت تحریم تنباکو بود. پس از اعطای امتیاز انحصار توتون و تنباکو به کمپانی رژی در چهار شهر ایران، مردم به پیشتازی چهار نفر از شاگردان میرزای شیرازی دست به اعتراضات گسترده‌ای زدند. در تهران شیخ فضل‌الله نوری، در اصفهان آقانجفی اصفهانی، در شیراز سید علی‌اکبر فال اسیری (داماد و مشاور مرحوم میرزا) و در تبریز میرزا جواد از رهبران این جریان بودند.شیخ حسن کربلایی، تاریخ دخانیه، به همت رسول جعفریان، صفحه۱۰۴ تا ۱۰۸ حکم تاریخی او در معاهده انحصار تنباکو در زمان ناصرالدین شاه چنان مردم را به صحنه کشاند که شاه قاجار، مجبور به فسخ قرارداد تنباکو گردید.شرح حال رجال ایران، ج۱، ص۳۳۸ با صدور این حکم، مردم مبارزه سیاسی علیه قرارداد استعماری مذکور را یک وظیفهٔ شرعی دانسته و به مخالفت شدید پرداختند. به‌طوری که ناصرالدین شاه مجبور شد با پرداخت غرامت، این قرارداد ننگین را فسخ کند.شیخ حسن کربلایی، تاریخ دخانیه، به همت رسول جعفریان، صفحه۱۷۲–۱۷۳ سرانجام حکم تاریخی تحریم از سوی میرزای شیرازی از سامرا صادر شد. متن حکم بدین شرح است:
سید روح‌الله خمینی از این اقدام این‌گونه تعبیر کرده‌است:
سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید می‌گوید: حاج آقا رضا زنجانی از والدشان سید محمد موسوی زنجانی نقل کرد که می‌گفت یکی از آقایان می‌گفت که من سه برخورد با میرزای شیرازی داشتم: یک دفعه با یکی از همشهری‌ها نزد میرزای شیرازی رفتیم. در آن برخورد میرزا تمام قد برای ما بلند شد. یک مرتبه خصوصی نزد میرزا رفتم. ایشان یک «یا الله» گفت و نشستیم. یک بار هم در درس شرکت کردم و ایشان اصلاً متوجّه من نشد. میرزا به تناسب سه موقعیت سه برخورد مختلف داشت. ایشان برای حفظ احترام ما پیش همشهری‌ها تمام قد بلند شد، ولی در درس هیچ گونه توجّهی نکرد. خلاصه، ایشان فوق‌العاده عاقل بود و هر جا در وقت خودش و در جای خودش رفتار متناسبی داشت.سایت آیت‌الله شبیری زنجانیhttp://zanjani.net/index.aspx?pid=99&articleid=87673&itemid=70536
سید محمدحسن حسینی شیرازی در روز دوشنبه ۱ اسفند ۱۲۷۳ (۲۴ شعبان ۱۳۱۲) در سن ۸۲ سالگی در سامرا درگذشت و پس از تشییع در سامرا و انتقال پیکرش به نجف در حرم علی بن ابیطالب دفن شد.
سید محسن امین از علما و فقهای شیعه در کتاب اعیان الشیعه می‌نویسد:اعیان الشیعه، سید محسن امین، بیروت 1960، چاپ چهارم، ص 111 – 90.
او یکی از بزرگان و مشاهیر مدرسین در علم اصول و مربی علما بود. از حوزهٔ درس ایشان اکثر فقهای عصر که شاگرد او بودند، فارغ‌التحصیل شدند. علاوه بر این، ایشان از علمای مجدد اسلام به حساب می‌آید. وی از نبوغ سیاسی ویژه‌ای برخوردار بود. علامه سید حسن صدر که خود یکی از مجتهدین بزرگ کاظمین و از شاگردان بزرگ میرزا بوده‌است در کتاب خود «تکملة امل الآمل» در بارهٔ سید حسن شیرازی می‌نویسد: او مجدد احکام (اسلامی) بود و تدبیر و اندیشهٔ سیاسی او سیاستمداران را متحیر می‌کرد و علما و سلاطین در امور سیاسی به او رجوع می‌کردند.»
سید روح‌الله خمینی در مورد میرزای شیرازی می‌نویسد: «نصف سطر میرزای شیرازی رضوان الله تعالی علیه، مملکت ما را از توی حلقوم خارجی‌ها بیرون کشید».صحیفه نور، ج ۹، ص ۱۱۹.
برخلاف نظر مرتضی مطهری، میرزا، نوشته‌ها و تحریراتی در فقه و اصول داشته، ولی به دلیل اینکه خود آن‌ها را ناچیز می‌دانسته حاضر به انتشارشان درمیان مردم نبوده‌است با این حال بعضی از آن‌ها مشاهده شده‌است سید محمد تقی اصفهانی، یکی از شاگردان میرزا نقل می‌کند که میرزا در هنگام درس اشاره داشت که این مطلب را در رساله طهارت و صلوة به‌طور مفصل آورده‌ام هم ایشان می‌گفت که میرزا اسماعیل شیرازی پسر عموی میرزا، نسخه‌ای از رساله اجتماع الامر والنهی به خط خود میرزا در اختیار دارد سید محمد تقی باز یادآوری می‌کند که یادداشتهایی را که دیده‌است، در آن سؤالات میرزا و جوابهای شیخ انصاری بوده، ونیز حاشیه‌ای را که بر نجاة العباد و دیگر رساله‌ها زده‌است، همگی را مشاهده کرده‌است تألیفات وی عبارتند از:
رساله فقهی:
رساله‌های اصول:
میرزای شیرازی شیخ را به منزله «نفس خویش» می‌شمرد و معروف است در پاسخ این سؤال که آیا اجازه می‌دهید به عنوان ارجاع احتیاطات فتوا به «غیر»، به شیخ رجوع کنیم؟ فرموده بود: میان من و شیخ فضل‌الله نوری، غیریتی نیست؛ او «خود من» و «نفس من» است!از اظهارات مرحوم سید عبدالعزیز طباطبایی، مورخ، رجال‌شناس، و متخصص بزرگ کتابشناسی در دوران معاصر؛ البته این برداشت توسط یزدی و ابوالحسنی منذر ترویج می‌شود و الا در حقیقت جواب میرزای شیرازی، ارجاع احتیاط به شیخ فضل‌الله نبود؛ زیرا در آن زمان افرادی که از لحاظ علمی برتر از شیخ فضل‌الله بودند و ساکن تهران بودند (مثل میرزای آشتیانی) وجود داشتند. از این جهت میرزای شیرازی بدون اینکه وجهه نوری را خراب کند، به وی هم ارجاع نمی‌دهد. (این مطلب سخن سید موسی شبیری زنجانی در کتاب جرعه‌ای از دریا می‌باشد) سخن میرزای شیرازی در جواب یکی از اهالی تهران که برای حل مسائل شرعی به ایشان مراجعه کرده بود، دال بر عظمت علمی ایشان است که فرموده بود: «مگر شیخ فضل‌الله در تهران نیست که به من مراجعه می‌کنید؟قاعده ضمان الید، شیخ فضل‌الله نوری کتابخانه آستان قدس رضوی، شماره ۹۶۳۲.
سید احمد زنجانی، مرجع فقید قم، نیز داوری چون بزرگان یاد شده دارد: «شیخ فضل‌الله نوری از شاگردان حاج میرزا حسن شیرازی بود. در مرکز، استخوان علمیش محکم بود. تقریباً آن روز از جهت ریاست، شخص اوّل بود».میراث اسلامی ایران، مجموعه مقالات، به کوشش رسول جعفریان، 596/9 آخوند ملا قربانعلی زنجانی هم همین را تکرار می‌کند.
سه رساله از هفت رساله نوشته شده توسط شیخ فضل‌الله نوری (فضل‌الله آل کیا کجوری طبرسی مازندرانی) از خاندان رستمدار دربارهٔ نظرات میرزای شیرازی است:
که مهم‌ترین و معتبرترین سندهای تاریخی در شناخت میرزا سید محمدحسن حسینی شیرازی بشمار می‌روند.
تهرانی‌ها از میرزای شیرازی می‌پرسند که آیا اجازه می‌دهید در احتیاطات شما، به حاج شیخ فضل‌الله نوری مراجعه کنیم.
شیخ فضل‌الله از شاگردان میرزا بود و میرزا هم به وی عنایت داشت؛ ولی با وجود میرزا حبیب‌الله رشتی و محمد حسین کاظمینی و زین العابدین مازندرانی که همسطح میرزا بودند، میرزا نمی‌خواست به شیخ فضل‌الله ارجاع بدهد و خلاف شرع مرتکب شود و از طرفی هم می‌خواست حیثیت و احترام شیخ فضل‌الله حفظ شود، لذا ایشان در جواب نوشته بود: ما گفته‌ایم احتیاطات ما را به غیر مراجعه کنید، ایشان خود ما هستند.پیوست شماره ۸ کتاب تنهای شکیباسیزدهم رجب یکصد و دهمین سالروز شهادت شیخ فضل‌الله نوری - پایگاه اطلاع‌رسانی کتابشناسی شیعه - تاریخ درج مطلب: سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۵ - سیزدهم رجب یکصد و دهمین سالروز شهادت شیخ فضل‌الله نوریمقاله "سخنان حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی دربارهٔ شیخ فضل الله نوری" در کتاب: تنهای شکیبا
حسین محدث نوری در نجف اشرف در درس میرزای بزرگ، شرکت می‌جست و زمانی که میرزا به سامرا هجرت کرد وی به همراه ملا فتحعلی سلطان‌آبادی و دامادش شیخ فضل‌الله نوری، نخستین کسانی بودند که به دنبال میرزا به سامرا هجرت کردند و در آنجا به او پیوستند. محدث نوری به تدریج به یکی از شاگردان مبرز میرزای شیرازی تبدیل شد به‌طوری که آقا بزرگ تهرانی دربارهٔ او چنین می‌گوید:
«علامه نوری از بزرگترین و قدیمی‌ترین و بزرگوارترین اصحاب مجدد شیرازی بود. میرزا کارهای با اهمیت را به او ارجاع می‌داد و رای از او صادر می‌شد! در بین شاگردان میرزا، از آن معدود مردانی بود که در آفاق و اکناف عالم برجسته و شناخته شده بود. نامه‌هایی که از شهرها و نقاط مختلف جهان به خانه مرجعیت سرازیر شد غالباً توسط نوری به دست میرزا می‌رسید و بیشتر جواب نامه‌ها به وسیله او و به قلم او نوشته می‌شد. خواسته‌های مهاجرین و پناهندگان به خانه مرجعیت به سعی و تلاش او برآورده می‌شد»کشف الاستار (1318 ق) پرتوی است از حسن دل‌انگیز حضرت مهدی. (12)سید علی اکبر فال اسیری داماد و مشاور میرزای شیرازی است که در نامه‌های خود از وی تمجید می‌کرد. وی در شیراز فتوا می‌داده ورساله عملیه اش در حال حاضر در کتابخانهٔ شهید آیت‌الله دستغیب شیراز است از جمله دارای مسایلی در مورد تعیین قبله، مصارف زکات، حق فقرا و مساکین، و توضیحاتی در بارهٔ اصول دین دارد که می‌گویند قبلاً به آن پرداخته نشده‌است.
میرزای شیرازی شاگردان برجسته‌ای تربیت کرد که نام‌های برخی از آنان عبارت است از:
فدرال رزرو ، یا فد به معنی «ذخیرهٔ فدرال»، بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۱۳ با هدف نظارت بر عملیات بانکی در این کشور تأسیس شد. این بانک با تصویب لایحه فدرال رزرو در سال ۱۹۱۳ در پاسخ به رشته بحران‌های مالی‌ای تشکیل شد که نیاز به کنترل مرکزی سیستم پولی را نشان داد.
این نهاد متشکل از ۱۲ بانک مرکزی به عنوان حامیان فدرال رزرو و از نظر قانون ایالات متحده آمریکا، خصوصی و مستقل محسوب می‌شود اما بخشی از تصمیمات دولتی بر فعالیت آن‌ها دخالت دارد.
فدرال رزرو مسئول تدوین سیاست‌های پولی، پیگیری رسیدن به اشتغال کامل، تثبیت قیمت‌ها و رشد اقتصادی در آمریکا است.
بر اساس قانون مصوب کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۳، «ذخیره فدرال» تأسیس شد. بر اساس این قانون سرتاسر ایالات متحده آمریکا به ۱۲ منطقهٔ بانکی تقسیم می‌شود. کلیه فعالیت‌های بانکی این مناطق توسط شورای حکام فدرال رزرو کنترل و هماهنگ می‌شود.
کمیته بازار باز فدرال رزرو سیاست‌های پولی را تعیین می‌کند. این کمیته متشکل از ۱۲ عضو است که ۷ تن از آن‌ها برای مدت ۱۴ سال توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا منصوب می‌شوند. به این ترتیب که هر دو سال و در ژانویه یکی از این اعضاء که دوره‌اش به پایان رسیده‌است جای خود را به کسی می‌دهد که به پیشنهاد رئیس‌جمهور و تأیید سنا انتخاب می‌شود.
۵ عضو دیگر شامل رئیس فدرال رزرو نیویورک (که عملیات بازار باز در آنجا انجام می‌گیرد) و چهار رئیس فدرال رزروهای منطقه‌ای دیگر هستند که به صورت دوره‌ای از میان ۱۱ فدرال رزرو منطقه‌ای باقی‌مانده انتخاب می‌شوند. رئیس‌جمهور از میان این ۷ نفر یک نفر را به عنوان رئیس فدرال رزرو و یک نفر را به عنوان نایب رئیس برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌کند. هیئت مدیره فدرال رزرو، رئیس و نایب رئیس هر یک از مناطق ۱۲-گانه را انتخاب می‌کنند.
هم‌اکنون ریاست فدرال رزرو را جروم اچ. پاول بر عهده دارد. جروم اچ. پاول ۶۴ ساله، جمهوری‌خواه و دانش‌آموخته رشته علوم سیاسی دانشگاه پرینستون است. وی مدرک حقوق خود را نیز در سال ۱۹۷۹ میلادی از دانشکده حقوق جورج‌تاون دریافت کرد. پاول سال‌ها در شرکت‌های سرمایه‌گذاری بانکی مانند «دیلون» و «کارتیل» در رده‌های مدیریتی فعالیت کرده‌است.جروم پاول رئیس جدید فدرال رزرو چه می‌دانید؟
شماره‌ها و ارقام آمده در جلوی هر بانک بر روی هر یک از اسکناس‌های صادرشده از هر کدام از این بانک‌ها قید می‌شود.
حسین حمیدی نیا، " ایالات متحده آمریکا "، (دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، تهران، ۱۳۸۲)، چاپ اول.
علیرضا واحدی نیکبخت (زاده ۹ تیر ۱۳۵۹ -مشهد) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است که سابقه هفت سال بازی در باشگاه فوتبال استقلال تهران و سه سال در پرسپولیس تهران را در کارنامه خود دارد و در پست هافبک چپ بازی می‌کرد.
بازی‌های خوب و درخشش نیکبخت در مسابقات آموزشگاهی موجب شد سر از تیم باشگاهی راوند درآورد و بعد از ۲ ماه تمرین، در اولین مسابقه باشگاهی در سطح جوانان مقابل ابومسلم، معتبرترین تیم فوتبال خراسان، به میدان رفت.
پیروزی ۳–۱ در آن مسابقه دعوت شدن به پوشیدن پیراهن راه راه مشکی و قرمز ابومسلم را برایش به ارمغان آورد. در تیم ابومسلم، در همان اولین مسابقه در لیگ سال ۱۳۷۷، درخشید و به تیم ملی جوانان دعوت شد.
او پس از گذراندن یک دوره موفق در تیم ابومسلم خراسان و مطرح شدن در سطح اول فوتبال ایران در سال ۱۳۷۸ به تیم باشگاه استقلال پیوست.
پس از قهرمانی استقلال در لیگ برتر فصل ۸۵–۸۴ تغییراتی در کادر فنی این تیم شکل گرفت و قبل از آغاز فصل بعدی مسابقات به دلایلی که هرگز هیچ‌کدام از طرفین صریحاً آن را بیان نکردند واحدی‌نیکبخت به دلیل آنچه که عدم تلاش باشگاه استقلال در حفظ خودش بیان کرد، بعد از نزدیک به ۸ سال حضور در تیم استقلال به تیم پرسپولیس پیوست.علیرضا نیکبخت واحدی و حسین بادامکی رسماً به پرسپولیس پیوستند مهر نیوز
علیرضا واحدی‌نیکبخت جمعاً در ۱۹ دربی بازی کرده‌است (۱۳ دربی با پیراهن استقلال و ۶ دربی با پیراهن پرسپولیس)
نیکبخت بعد از علی پروین که با ۲۰ بازی رکورددار حضور در دربی است با ۱۹ حضور در رتبه دوم بازی در دربی بزرگ ایران قرار دارد
نیکبخت فقط یکبار با پیراهن پرسپولیس در دربی ۶۲ موفق به گلزنی شده‌است
واحدی نیکبخت پس از جدایی از باشگاه پرسپولیس به عضویت تیم‌های تراکتورسازی تبریز، استیل‌آذین،علیرضا نیکبخت واحدی به تیم فوتبال استیل آذین پیوست مهر نیوز صبا،نیکبخت واحدی به صبای قم پیوست فارس پیکان تهران،نیکبخت‌واحدی به پیکان پیوست وبگاه گل گهر زاگرسنیکبخت واحدی به تیم فوتبال گهر دورود پیوست مهر نیوز و داماش گیلاننیکبخت‌واحدی: از داماش به تیم‌ملی می‌رسم ورزش ۳ درآمده است.
بعد از آن که او به تیم گهر پیوست به علت عدم کسب مجوز نتوانست این تیم را در لیگ برتر همراهی کند و از این تیم کنار گذاشته شد. بعد از این اتفاق وی در مصاحبه‌ای با برنامه ۹۰، از کارهای اشتباه خود عذرخواهی کرد.
نیکبخت که به شدت خواهان بازگشت به دنیای مستطیل سبز بود و همواره در مصاحبه‌هایش از مسئولان سازمان لیگ درخواست بخشش می‌کرد، در نهایت از سوی این سازمان بخشیده شد. پس از اینکه نیکبخت اجازه حضور دوباره در لیگ برتر را پیدا کرد زمزمه‌های جدی حضور دوباره او در تیم‌های پرسپولیس و استقلال مطرح شد اما او داماش را انتخاب کرد و در تاریخ ۳ دی ۱۳۹۱ رسماً به این تیم پیوست.
علیرضا نیکبخت واحدی بازیکن سابق تیم‌های استقلال و پرسپولیس بعد چند سال دوری از این دو باشگاه مجدداً در سال ۹۲ به جمع آبی پوشان تهرانی برگشت.
او بعد از مهرزاد معدنچی در فصل ۸۵–۸۶ بهترین گلزن پرسپولیس بود. همچنین او به همراه تیم فوتبال پرسپولیس به مقام قهرمانی مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران در فصل ۸۶–۸۷ دست پیدا کرد. او در این فصل نیز پس از محسن خلیلی بهترین گلزن پرسپولیس بود.
چوکای تالش
اولین حضور نیکبخت در کسوت مربی با حضور در کادر فنی گل ریحان البرز در آبان ۹۹ برمی‌گردد. او بعد از جدایی از گل ریحان به چوکای تالش نقل مکان کرد و به عنوان یکی از دستیاران علی لطیفی در تیم چوکای تالش فعالیتش را آغاز کرد. وی به دلیل مشکلات خانوادگی در بهمن ۹۹ تصمیم به جدایی گرفت و به کارش در چوکا خاتمه داد.
شادکام مشهد
نیکبخت اردیبهشت ۱۴۰۲ به عنوان سرمربی تیم فوتبال دسته سومی شادکام مشهد معرفی شد و دور جدیدی از فعالیت مربیگری خود را آغاز کرد.
در پایان دیدار تیم‌های مشهدی شریعت نوین و شادکام از هفته سیزدهم لیگ دسته سوم کشور علیرضا نیکبخت با حرکتی عجیب با مشت به محسن بخشنده عکاس روزنامه شهرآرا ضربه زد. او در توجیه حرکت زشتش مدعی شد عکاس نباید وقتی او دارد با بازیکنش حرف می‌زند از او عکس بگیرد.
جنگ آمریکا و اسپانیا که در سال ۱۸۹۸ میلادی روی داد، منازعه‌ای بود که درپی آن سلطهٔ اسپانیا بر مستعمرات آن در قاره آمریکا پایان یافت و مالکیت برخی از مناطق غربی اقیانوسیه و همچنین آمریکای لاتین به دست ایالات متحده آمریکا افتاد.
از ۱۸۹۰ سیاست آمریکا دیگر نمی‌توانست به مرزهای این کشور محدود شود، لذا با الهام از دکترین مونرو شروع به مقابله با دخالت اروپایی‌ها در قاره آمریکا کرد. ابتدا آمریکا در ۱۸۹۵ در جریان درگیری بریتانیا در ونزوئلا (در مورد تعیین حدود گویان بریتانیا) مداخله کرده و بریتانیا را مجبور به اعلام نظرهای این کشور نموده بود.
تلاش کوبا برای استقلال و جدا شدن از اسپانیا در فوریه ۱۸۹۵ آغاز شد. سرکوب شدید شورشیان کوبایی توسط نیروهای اسپانیا به‌طور شورانگیزی در روزنامه‌های آمریکا به همراه تصاویر انعکاس یافت که در افکار عمومی مردم آمریکا احساس همدردی با انقلابیون کوبا را موجب شد. غرق شدن مشکوک رزم‌ناو آمریکایی "ماین" که در بندر هاوانا در کوبا لنگر انداخته و برای محافظت از شهروندان آمریکایی مقیم کوبا در جریان شورش‌ها فرستاده شده بود، تمایل به دخالت آمریکا در امور کوبا را در افکار عمومی دو چندان کرد. سرانجام کنگره ایالات متحده آمریکا علی‌رغم اعلام متارکه موقت از سوی اسپانیا، قانونی را تصویب کرد که به موجب آن، استقلال کوبا به رسمیت شناخته شده و نیروهای اسپانیایی ملزم به ترک آنجا می‌شدند.
اسپانیا در تاریخ ۲۴ آوریل به آمریکا اعلان جنگ داد که اعلان جنگ متقابل آمریکا در ۲۵ آوریل را به دنبال داشت. از آنجایی که هیچ‌کدام از نیروهای زمینی و دریایی اسپانیا آماده این نبرد دوردست نبودند، جنگ به‌طور گسترده‌ای به سود آمریکا رقم خورد و ارتش ایالات متحده نیروهای اسپانیایی را که هزاران کیلومتر از کشورشان دور بودند طی ۱۲۳ روز شکست دادند و جزیره کوبا را به تصرف خود درآوردند. در جریان برگزاری کنفرانس صلح و پیمان پاریس در ۱۰ دسامبر ۱۸۹۸، اسپانیا از مطالبات خود در کوبا دست کشید و جزیره گوام و پورتوریکو را به آمریکا واگذار کرد. همچنین مالکیت مجمع‌الجزایر فیلیپین را در ازای دریافت ۲۰ میلیون دلار به آمریکا بخشید. این جنگ نقطه عطف مهمی در تاریخ هر دو کشور محسوب می‌شود. امپراتوری اسپانیا که روزگاری بر مناطق وسیعی از جهان حکم‌فرمایی می‌کرد فرو پاشید و توجه این کشور را از کشورگشایی به امور داخلی آن سوق داد که موجب به پا شدن رنسانسی در فرهنگ و ادبیات این کشور و همچنین توسعه اقتصادی آن شد. در نقطه مقابل، طرف پیروز جنگ یعنی ایالات متحده آمریکا، به یک قدرت جهانی با مستعمراتی پراکنده و دوردست تبدیل شد و به عنوان اهرمی در سیاست بین‌الملل، نقشی تعیین‌کننده را در امور سیاسی اروپا در آینده‌ای نزدیک پس از جنگ بازی کرد.
جنگ کره جنگی میان جمهوری کره (کره جنوبی) با پشتیبانی نیروهای سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده آمریکا و جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی) با پشتیبانی چین و کمک نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰، پس از یک سلسله درگیری‌های مرزی و اعتراضات در بخش جنوبی، با حمله نیروهای تحت فرمان حکومت کمونیستی کیم ایل سونگ به بخش جنوبی کره آغاز شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ با امضای پیمان ترک مخاصمه کره به پایان رسید."The creation of an independent South Korea became UN policy in early 1948. Southern communists opposed this, and by autumn partisan warfare had engulfed parts of every Korean province below the 38th parallel. The fighting expanded into a limited border war between the South's newly formed Republic of Korea Army (ROKA) and the North Korean border constabulary as well as the North's Korean People's Army (KPA)."
این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه شمالی به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه به رسمیت نشناخته‌اند.
جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با گذشتن نیروهای تحت فرمان کیم ایل سونگ رهبر کره شمالی از مدار ۳۸ درجه آغاز شد. دو روز بعد شورای امنیت ملل متحد به پیشنهاد آمریکا قطعنامه‌ای را برای کمک نظامی به کره جنوبی به تصویب رساند. شوروی که در شورای امنیت صاحب حق وتو بود در آن هنگام جلسات شورا را در اعتراض به وضعیت کرسی چین در این سازمان تحریم کرده بود (کرسی چین با وجود تصرف تمام خاک اصلی سرزمینِ کره توسط جمهوری خلق چین به رهبری مائو در سال ۱۹۴۹ همچنان در اختیار حکومت جمهوری چین بود) و در نتیجه این قطعنامه بدون حضور شوروی به امضا رسید. در مجموع ۳۴۱ هزار سرباز برای کمک به کره جنوبی به جنگ اعزام شدند که ۸۸ درصد آنان آمریکایی و بقیه از ۲۰ کشور دیگر بودند.
نیروهای کمونیست کره شمالی که از نظر تجهیزات نظامی برتری مطلق بر همسایه جنوبی داشتند، مراحل اولیه جنگ را با موفقیت طی کرده و تقریباً تمام کره به جز شبه‌جزیره بوسان در جنوب شرقی را اشغال کردند، اما با ورود نیروهای سازمان ملل که فرماندهی آن‌ها را داگلاس مک‌آرتور فرماندار نظامی آمریکا در ژاپن بر عهده داشت، ورق برگشت. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ نیروهای آبی-خاکی آمریکا در بندر اینچئون، ۱۶۰ کیلومتر پشت خطوط ارتش خلق کره پیاده شده و این شهر را به تصرف خود درآوردند و ۱۰ روز بعد سئول دوباره به دست قوای کره جنوبی افتاد. در ۱ اکتبر قوای سازمان ملل از مدار ۳۸ درجه گذشته و در ۱۹ اکتبر پیونگ‌یانگ پایتخت کره شمالی به تصرف آن‌ها درآمد. نیروهای سازمان ملل سپس تا رود یالو در مرز چین و کره پیشروی کرده و تقریباً تمام شبه‌جزیره را اشغال کردند. اما در این مرحله ورود میلیون‌ها سرباز چینی، تحت عنوان قوای داوطلب، وضعیت را تغییر داده و نیروهای کره شمالی و چین مجدداً تا سئول پیش رفتند. هرچند نیروهای سازمان ملل دوباره سئول را اشغال و نیروهای کره شمالی و چین را تا مدار ۳۸ درجه عقب راندند. از ژوئیه ۱۹۵۱ جنگ به حالت مغلوبه درآمده و مذاکرات آتش‌بس بین دو طرف آغاز شد، این مذاکرات دو سال بعد، پس از شکست دموکرات‌ها در آمریکا و آغاز ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور در ژوئیه ۱۹۵۳ به پیمان آتش‌بس انجامید و مدار ۳۸ درجه شمالی به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. این پیمان هنوز اعتبار خود را حفظ کرده و تاکنون معاهده صلحی میان دو کشور امضا نشده‌است.
از سال ۱۹۰۵ شبه‌جزیرهٔ کره تحت حکومت امپراتوری ژاپن بود و در تمام سال‌های جنگ جهانی دوم نیز تحت اشغال نیروهای ژاپنی باقی‌ماند. پس از آن‌که آلمان نازی در بهار ۱۹۴۵ تسلیم متفقین شد، امپراتور ژاپن هیروهیتو تمام نیروها را برای دفاع از جزیره اصلی ژاپن، از شرق و جنوب شرق آسیا فرا خواند. نیروهای ژاپنی مستقر در کره نیز مجبور به عقب‌نشینی شدند و تنها تعداد معدودی از سربازان ژاپنی در این شبه‌جزیره باقی‌ماندند. ۳ روز پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵، اتحاد جماهیر شوروی به ژاپن اعلان جنگ داد و ارتش سرخ بر منچوری و شمال شبه‌جزیرهٔ کره هجوم برد. نیروهای ایالات متحده آمریکا نیز از جنوب این شبه‌جزیره وارد شدند و به‌طور موقت این شبه‌جزیره، میان قوای شوروی و آمریکا تقسیم گردید.
پس از اشغال شمال کره توسط قوای شوروی در سال ۱۹۴۵، کیم ایل سونگ که یک کمونیست کره‌ای بود وارد کره شد و با کمک شوروی و طرفدارانش توانست قدرت را در شمال تصاحب کند. هری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، قبل از به قدرت رسیدن کیم ایل سونگ در منطقهٔ شمالی، از ژوزف استالین رهبر شوروی خواسته بود تا یک انتخابات آزاد در این شبه جزیره برپا شود، اما شوروی عملاً با به قدرت رساندن کیم ایل سونگ این خواستهٔ آمریکا را رد کرد و از همین‌جا اختلافات سیاسی در این شبه‌جزیره آغاز شد.
از سال ۱۹۴۹ عوامل متعددی وضعیت را به نفع کمونیست‌های حاکم بر کره شمالی تغییر داد. شوروی در سپتامبر این سال اولین آزمایش اتمی خود را انجام داد. در همین سال نیروهای آمریکایی که از زمان جنگ جهانی دوم برای آزادی کره از اشغال ژاپن در این سرزمین مستقر شده بودند، به‌طور کامل آن را ترک کردند. کمونیست‌های چینی به رهبری مائو هم در همین سال تمام سرزمین اصلی چین را فتح کرده و با سرنگونی جمهوری چین، حکومت جمهوری خلق چین را تشکیل دادند که متحد دیگری برای کره شمالی به‌شمار می‌آمد. در حالی که آمریکایی‌ها، بی‌توجه به درخواست‌های کمک جمهوری چین، در جنگ داخلی چین مداخله نکرده بودند، استالین و رهبران کره شمالی این‌گونه نتیجه می‌گرفتند که طبیعتاً آمریکایی‌ها علاقه‌ای به جنگ در کره هم نخواهند داشت، با توجه به اینکه کره اهمیت استراتژیکی بسیار کمتری از چین دارد.
مجموعه این عوامل دست به دست هم آمد تا استالین و رهبری شوروی سیاست تهاجمی‌تری را در شرق آسیا اتخاذ کرده و کمک‌های نظامی و اقتصادی قابل توجهی را به سوی چین و کره شمالی سرازیر کنند. با پایان جنگ داخلی چین کره‌ای‌تبارهای ارتش آزادی‌بخش خلق هم اجازه پیدا کردند تا به کره شمالی بروند. همراهی کهنه‌سربازان چینی در کنار تانک‌ها و توپخانه و هواپیماهای جنگی شوروی و تمرینات نظامی طاقت‌فرسای سربازان کره‌ای به افزایش برتری نظامی کره شمالی بر کره جنوبی منجر شده بود.
آرزوی کیم ایل سونگ برای وحدت کره و نیز تشکیل یک حکومت کمونیستی در شبه جزیرهٔ کره، زمینهٔ مناسبی را برای آغاز یک جنگ فراهم آورد و سرانجام در ژوئن ۱۹۵۰ ارتش کمونیستی کره به رهبری کیم ایل سونگ به منطقه جنوبی حمله کرد. در آن زمان ترومن، رئیس‌جمهور آمریکا معتقد بود که کره شمالی به دستور ژوزف استالین، و تحت تأثیر اتحاد شوروی عمل کرده‌است، اما در دهه‌های اخیر افشای مدارک محرمانه و دیگر اسناد ثابت کرده‌است که کیم ایل سونگ، رهبر کره شمالی، خود تصمیم به حمله گرفته و سپس تقریباً در پایان سال ۱۹۴۹ به مسکو سفر کرده تا برای عملی کردن تصمیمش از استالین اجازه بگیرد. استالین چند بار درخواست کیم را رد کرده بود تا سرانجام در آوریل ۱۹۵۰ به او اجازه این کار را داد. اتحاد شوروی به کره شمالی کمک نظامی‌کرد و همچنین در طرح نقشه حمله که متضمن دوباره‌سازی مسیر راه‌آهن تا کائوسونگ نیز می‌شد به ارتش شمال کمک رساند.جنگ کره، مایکل. وی. آزکان، ترجمه سهیل سمی، تهران، ققنوس، ۱۳۸۷ مردم کرهٔ جنوبی که تمایلی نسبت به کمونیست‌ها نداشتند، دستِ کمک به سوی آمریکا دراز کردند. ترومن از سازمان ملل متحد تقاضا کرد که علیه متجاوز، بی‌درنگ اقداماتی نظامی معمول گردد و قوای جنگی ایالات متحده آمریکا را به شرکت در این جنگ مکلف ساخت.
ارتش کمونیستی کره توانست سئول را اشغال کند و کیم ایل سونگ در شرف تشکیل یک حکومت کمونیستی، در تمامی شبه جزیرهٔ کره بود، اما با پیاده شدن نیروهای آمریکا و سازمان ملل در بندر بوسان در جنوب شبه جزیرهٔ کره و برتری هوایی ارتش آمریکا، ارتش کمونیستی کره با اینکه مقاومت خوبی از خود نشان داد ولی مجبور به عقب‌نشینی شد و نیروهای سازمان ملل توانستند ارتش کیم ایل سونگ را تا نزدیکی مرزهای چین عقب برانند، کیم ایل سونگ از ترس شکست و از دست دادن منطقهٔ شمالی کره، از چین در خواست کمک کرد، چین نیز با اعزام صدها هزار تن از جوانان خود و تعدادی از جوانان دیگر کشورهای کمونیستی و با پشتیبانی هواپیماهای جت (عموماً میگ ۱۵) ساخت شوروی، و با خلبانی خلبانان چینی، کره‌ای و روسی، توانستند دوباره تا سئول پیش بروند اما دوباره توسط نیروهای ایالات متحدهٔ آمریکا تا مدار ۳۸ درجه و حتی اندکی بالاتر عقب رانده شدند.
در جریان جنگ کره، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ۶۳۵٬۰۰۰ تن بمب بر روی کره شمالی ریخت.Why does North Korea hate the U.S.? Look to the Korean War., "Washington Post" در این جنگ نیروی هوایی آمریکا نقش مؤثری داشت و تا قبل از ورود میگ ۱۵ و خلبان‌های روسی این جنگنده‌ها، ارتش کره شمالی را تقریباً از بین برد ولی با ورود میگ ۱۵ نیروی هوایی آمریکا هم بارها طعم شکست را از چشید تا جایی که در ۱۲ آوریل ۱۹۵۱ که به پنجشنبه سیاه نیروی هوایی آمریکا معروف شد ۳۰ فروند میگ در برابر ۳۶ بمب افکن بی ۲۹ و یکصد جت اسکورت‌کننده حمله کرده و توانستند بدون هیچ تلفاتی ۱۲ فروند بمب افکن و ۱۱ فروند جت اسکورت‌کننده را از بین ببرند.
با دخالت حکومت خلق چین در جنگ و بالا رفتن تلفات ایالات متحده در این جنگ، دربارهٔ نحوهٔ ادامهٔ جنگ میان رئیس‌جمهور ترومن و ژنرال مک آرتور فرماندهٔ نیروهای آمریکایی در کره، اختلافاتی به وقوع پیوست. مک آرتور خواستار بمباران شهرهای چین بود ولی ترومن از وقوع جنگ جهانی سوم بیم داشت، به همین دلیل ژنرال مک آرتور را از سمتش عزل کرد.
در آن طرف کیم ایل سونگ، که می‌دانست قادر به تصرف منطقهٔ جنوبی نیست، با آغاز مذاکرات آتش‌بس در سال ۱۹۵۱موافقت کرد؛ اما این مذاکرات تا دو سال بعد به نتیجه نرسیدند تا اینکه پس از شروع ریاست جمهوری آیزنهاور، در ژوئیه ۱۹۵۳ قرار ترک مخاصمات به امضا رسید و مدار ۳۸ درجه مرز بین دو کره تعیین گردید. جنگ کره جنگی دامنه‌دار بود، هفده کشور به رهبری ایالات متحده آمریکا، لشکریان سازمان ملل متحده را تشکیل داده بودند. تخمین زده شد که مجموع کل تلفات وارده بر طرفین اعم از مقتول، مجروح یا مفقود الاثر در این جنگ بالغ بر سه میلیون نفر بود، که بیشتر آن‌ها کره‌ای و چینی بودند. تلفات وارده بر قوای آمریکایی در این جنگ، تقریباً به ۳۶۰٬۰۰۰ نفر رسید.
پس از پایان جنگ، سازمان کشورهای بی‌طرف متشکل از نیروهای حافظ صلح سوئیس و چند کشور بی‌طرف دیگر در جنگ کره برای نظارت بر رعایت آتش‌بس دو طرف، در خاک کرهٔ جنوبی تأسیس گردید. آمریکا نیز برای حفظ جایگاه خود پس از جنگ، چند پایگاه نظامی در خاک کرهٔ جنوبی ایجاد کرد. شوروی نیز برای تقویت کره شمالی تجهیزات نظامی و همچنین پایگاه اتمی در کره شمالی تأسیس کرد.
اتحاد کره
تکنسیم سبک‌ترین عنصر شیمیایی است که در طبیعت ایزوتوپ پایدار ندارد. عدد اتمی آن ۴۳ و نشانه آن Tc است. جرم اتمی میانگین این عنصر به دلیل نیم عمر کم و تنوع ایزوتوپ‌ها دقیق محاسبه نشده است.
تکنسیوم پرتوزا است و ترکیبات آن که پرتو گاما می‌پراکند در پزشکی هسته‌ای به‌کار می‌رود و کاربرد آن در پزشکی برای تصویر برداری غده تیروئید و شناسایی سلول‌های سرطانی است.
این عنصر برای اولین بار در آزمایشگاه دانشگاه کالیفرنیا و به مدیریت ارنست لارنس در شهر کالیفرنیا در سال ۱۹۳۶ میلادی و به واسطه یک سیکلوترون ۳۷ اینچی تولید شد. همچنین این عنصر نخستین عنصر مصنوعی ساخت بشر است.From X-rays to Quarks - Emilio Segre - W.H.Freeman & Company - San Francisco - 1980 - p232
دنیای تکنسیم- نیوشا پورجعفری - انتشارات گام به گام
دلیجان می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد:
طائفه صفرزائی از طوائف قدیمی و ریشه دار آریایی. بلوچ است که
دارای بیش از هزار سال تاریخ مکتوب می باشد.
افراد این طائفه در سرتاسر ایران، بخش هایی از پاکستان و نیز افغانستان پراکنده هستند.
بیشترین جمعیت این طایفه در شهرستان زابل، تعداد زیادی در زاهدان حدود هفتصد خانوار در استان گلستان و نیز شماری در استان های یزد و خراسان پراکنده هستند.
برخی از افراد نامدار تاریخی وابسته به این طائفه عبارتند از:
تیره های طایفه صفرزائی:
طایفه صفرزایی دارای هفده تیره می باشد که این تیره ها عبارتند از:
1- اکبرزهی
2- پلی زهی
3- شاه بیک زهی
4- میردادزهی
5- صمندرزهی
6- عارف زهی
7- سلیمان زهی
8- شاه محمدزهی
9- کمال زهی
10- نورمحمدزهی
11- دادخدازهی
12- عَلم زهی
13- محمدزهی
14- گرگین
15- غیث
16- احمد
17- شیرخان
نسب شناسان نسب نامه طایفه صفرزائی را بعد از میراحمد چنین بیان می‌کنند:
میراحمدابن سیدکریم شاه ابن سیدقطب الدین ابن سیدشاهک ابن سیدامیرحمزه رضی الله تعالی عنه.
از بزرگان و ریش سفیدان درگذشته ی این طایفه می توان به مرحوم کدخدا عباس خان نورمحمد،مرحوم حاج مهردل، مرحوم عباس خان حسین خان، مرحوم حاج نادر فرزند ملاحسن،مرحوم حاج محمد نور فرزند ملاحسن، مرحوم کدخدا علیمراد فقیرمحمد و فرزندش مرحوم حاج سعید خان بلوچی، مرحوم حاج نازبیک، مرحوم ملا محمداعظم، مرحوم حاجی سنجر، مرحوم ملا غلام محمد، مرحوم غلامرسول و فرزندش مرحوم حاج میرزا تاج محمد، مرحوم حاج فضل احمدو... اشاره نمود.
خواستگاه اصلی طایفه صفرزایی بخش میانکنگی سیستان و یا شهرستان هیرمند می باشد که محل سکونت عموم افراد این طایفه نیز در این منطقه و عموما در روستاهایی به نامهای روستای عبدالرحمان صفرزایی، روستای حاجی عباس خان صفرزایی و روستای نورمحمد صفرزایی می باشد.
در سالیان دور گروهی از افراد این طایفه با زعامت مرحوم کدخدا علیمراد فقیرمحمد و برادرانش که در حال حاضر شامل خانواده های صفرزایی، بلوچی، بلوچ نسب (که همگی منتسب به طائفه صفرزایی نیز محسوب می شوند) به بخش پشت آب و بعضاً روستای الله آباد مهاجرت نمونده که از سالیان گذشته تا به امروز در این منطقه سکونت داشته اند.
فتحی شقاقی (؛ زاده ۱۹۵۱، درگذشته ۱۹۹۵)، دبیرکل شیعه جهاد اسلامی فلسطین که در سال ۱۹۹۵ در یک عملیات به سازماندهی موساد ترور شد.
در سال ۱۹۵۱ در شهر غزه به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه بیرزیت انجام داد و پس از آن رشته پزشکی را در مصر به پایان رساند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران او کتاب مشهور خود را به نام «"خمینی" راه حل و آلترناتیو اسلامی» نوشت.
در سال ۱۹۸۱ از مصر به فلسطین بازگشت. در سال ۱۹۸۳ به مدت ۱۱ ماه در غزه زندانی شد و در سال ۱۹۸۶ نیز یک بار دیگر به دلیل ارتباطش با فعالیت‌های نظامی به چهار سال زندان قطعی و ۵ سال زندان تعلیقی محکوم شد.
اسحاق رابین، نخست‌وزیر وقت اسرائیل پس از انجام عملیات گروه حماس در ۲۵ ژانویه ۱۹۹۵ در منطقه بیت لید که به کشته و مجروح شدن ۱۳۰ اسرائیلی منجر شد، دستور اعدام انقلابی فتحی شقاقی را صادر کرد. او سال‌ها پیش از انجام این عملیات تحت نظر عوامل موساد بود. آوری ساگی، رئیس اطلاعات نظامی وقت اسرائیل نسبت به انجام عملیات کشتن شقاقی در دمشق به دلیل برانگیخته شدن خشم مردم سوریه هشدار داد و بر همین اساس عملیات ترور وی به خارج از سوریه منتقل شد.
در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۵ در حالی که شقاقی قصد داشت برای بررسی وضعیت آوارگان فلسطینی در لیبی به این کشور سفر کند و هنگامی که از "کنفرانس لیبی" به جزیره مالت وارد شد، مقابل هتل محل اقامتش از سوی دو موتور سوار هدف قرار گرفته و به قتل رسید.
آی‌تیونز یک پخش‌کنندهٔ چندرسانه‌ای، کتابخانهٔ رسانه‌ای و نرم‌افزار کاربردی‌ای جهت مدیریت تلفن‌های همراه است که توسط شرکت اپل توسعه داده شده‌است و ویژهٔ بازی و دانلود و سازماندهی فایل‌های صوتی و دیجیتالی در کامپیوترهای شخصی با سیستم عامل اواس‌ایکس و مایکروسافت ویندوز است. «آی‌تیونز استور» همچنین در آیپاد تاچ، آیفون و آی‌پد هم قرار دارد.
از طریق آی‌تیونز استور، کاربران می‌توانند به خرید و دانلود موسیقی، موزیک ویدئو، نمایش‌های تلویزیون، کتاب‌های صوتی، پادکست‌ها، ویدئوها (اجارهٔ ویدئو در برخی کشورها)، و زنگ‌های موجود در آیفون، آی‌پد و آیپاد تاچ (نسل چهارم به‌بعد). نرم‌افزار کاربردی آیفون، آی‌پد و آیپاد تاچ از اَپ استور قابل دریافت است.
آی‌تیونز ۱۲ جدیدترین نسخهٔ آی‌تیونز، قابل دسترس برای اواس‌ایکس نسخهٔ ۱۰٫۷٫۵ یا بالاتر و ویندوز اکس‌پی یا بالاتر است. این نرم‌افزار در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد.
لعیا زنگنه (زادهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۴۴) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است.لعیا زنگنه در سینما سوره.
زنگنه بازی در نمایش‌های حرفه‌ای را از سال ۱۳۷۱ و بازی در سینما را از سال ۱۳۷۵ با "راز مینا" کاری از عباس رافعی آغاز کرد. لعیا زنگنه که دارای مدرک کارشناسی تئاتر از دانشگاه هنر تهران است و یک دوره کلاس آموزش نقاشی را نیز گذرانده‌است. استعداد هنری وی توسط امین تارخ در سال ۱۳۷۱ کشف و با هدایت هنری و مشاوره محمدعلی کشاورز و ثریا قاسمی وارد عرصه تلویزیون و سینما شد. او دوران دانشجویی در چند نمایش شامل "پارانویا"، "یادگار"، "خال خالی" (نمایش عروسکی) و نیز در فیلم کوتاه دانشجویی "کنج تنهایی" بازی کرد. بازی در نمایش "یادگار سال‌های شن" (ساخته علی رفیعی در ۱۳۷۱) نخستین کار حرفه‌ای او در تئاتر بود.سایت ترانه‌ها
امانوئل کوند (زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۶) فوتبالیست حرفه‌ای بازنشستهٔ کامرونی است. او در جام جهانی ۱۹۸۲ و ۱۹۹۰ برای تیم ملی کامرون بازی کرد و در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ جام ملت‌های آفریقا را برد.
چهل نابالغان یکی از کوه‌های عظیم زاگرس در شهرستان سلسله و در مجاورت مرز استان لرستان و استان همدان است. چهل نابالغان از شمال به نهاوند، و از شرق به بروجرد و از غرب دلفان و از جنوب به سلسله محدود است. بلندترین قله آن یال کبود با ارتفاع تقریبی ۳۵۴۱ متر است.
چهل نابالغان بخشی از رشته کوه گرین نهاوند است و دسترسی به آن از جنوب شهر نهاوند ودره منتهی به سراب گاماسیاب و یا دره کهمان تخت شاه الشتر به راحتی امکان پذیر است،
میگویند هنگامی که ایرانیان در جنگ نهاوند شکست خوردند و نهاوند بدست مسلمان فتح شد، فاتح چهل تن از اشراف زادگان و بزرگ زادگان و شاهزادگان را که سن آن‌ها نابالغ بود به کوه گرین برده و گردن زدند، بدین ترتیب نام این منطقه چهل نابالغان شد.و برای این گفته منابعی در دست نیست،، با توجه به بقایای کوزه شکسته ها و تکه های سفالی و سنگچین های روی قله ، و منابع تاریخی در این زمینه روی قله دژ بردیا هخامنشی بود و محلی برای تعلیم و تربیت جنگاوران جوان آن زمان ک با سقوط سلسله هخامنشیان این دژ و قلعه ها هم بدست برف و باد بوران از بین رفتن و آثاری از آنان بجا مانده