moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قضاوت در مورد علی بن ابی‌طالب و تشخیص واقعیت‌ها از میان جعلیات تاریخی در بین منابعی که در مورد وی نوشته شده‌است آسان نیست؛ زیرا او درگیر منازعاتی شد که تا قرن‌ها ادامه داشت. منابع در مورد او به نفع یا بر ضد او جهت‌دار و ریشه‌دار هستند یا بیشتر در مورد او سکوت کرده‌اند.
تعیین شخصیت علی کاری دشوار است؛ زیرا مورخان نه در اعمال و نه در صحبتهای منسوب شده به وی یا از روایات موجود در منابع، سر نخ قاطعی پیدا نمی‌کنند. برنامه‌ای که علی در ذهن داشت، تحت تأثیر هوادارانش، تغییر و دگرگونی یافت. سخنان منسوب شده به وی مبهم هستند و تعیین صحّت و معتبر بودن این سخنان کار آسانی نیست. از آنجایی که علی درگیر نزاع و جنگ‌هایی شد که تا قرنها ادامه داشت، منابع به نفع یا به ضد او جهت‌دار هستند یا اکثر اوقات در مورد وی سکوت کرده‌اند. وگلیری اظهار نظر‌های منفی لامنز در کتاب فاطمه و معاویه در مورد علی را رد می‌کند. لئون کائتانی رویکرد معتدل‌تری نسبت به لامنز دارد و با وجود اینکه معتقد است علی در دوران خلافتش عملکرد ضعیفی داشت؛ اما این امر را به خاطر فشاری که به خاطر حوادث آن زمان بر روی علی وجود داشت می‌داند. وگلیری می‌نویسد نه لامنز و نه کائتانی به سخت‌گیری های مذهبی علی و بازتاب آن در سیاست‌هایش اشاره‌ای نکرده‌اند. روایات فراوانی در مورد سخت‌گیری علی بر روی فرایض مذهبی و تقسیم غنایم و پاداش‌ها و بی اعتنایی‌اش به دنیا آمده و دلیلی وجود ندارد که تمامی این روایات را ساختگی یا اغراق پنداشت. چراکه این روح مذهبی بر تمامی اعمال علی حکم‌فرما بود. وگلییری می‌نویسد صرف نظر از اینکه بخواهیم تعیین کنیم وقف بودن زندگی علی به اسلام آیا همیشه عاری از انگیزه‌های درونی دیگری بوده یا نه، برای درک فلسفه اعتقادی علی نمی‌توان مسئله اخلاصش در اسلام را نادیده پنداشت. او در دوران حکومتش مشغول جنگیدن با مسلمانان «گمراه» بود و این عمل را تکلیفی الهی می‌پنداشت تا دین را بر پا دارد و حق را پیروز گرداند. بعد از پیروزی در جنگ جمل، علی سعی کرد تا با عدم به اسارت گرفتن زنان و فرزندان لشکریان دشمن، از محنت آنان بکاهد که این موضوع باعث بروز مخالفت‌هایی در سپاه علی شد. وقتی این جنگ به پایان رسید، علی بر کشتگان غم خواری و گریه کرد و حتی بر جنازه دشمنانش نماز خواند. حتی رویکرد مبهم علی نسبت به خوارج را می‌توان به دلیل ترسش از احتمال نافرمانی از خداوند دانست. گرچه خوارج وی را متقاعد کردند که پذیرش حکمیت گناه بود، اما علی می‌دانست که شکستن پیمان حکمیت نیز گناه دیگری است و در این دو راهی مشکل و دردناک وی وفادار ماندن به پیمان حکمیت را انتخاب کرد. تبعیت از فرمان الهی، نکته کلیدی درک رفتار علی بود؛ اما رفتار علی همیشه آمیخته با خشونتی زیاد بود و این مهم باعث می‌شد که مخالفانش وی را محدود یا کوته فکر بخوانند. وگلییری معتقد است علی آن‌چنان مقید به احکام اسلامی بود که نمی‌توانست خود را با ضرورت‌های موقعیت فعلی جامعه اسلامی که بسیار پیچیده‌تر از زمان محمد شده بود، وفق دهد. چیزی که از بارزترین ویژگی‌های حکومتی رقیبش معاویه بود. خط مشی حکومتی علی، بیشتر از آنکه نامناسب و ناقاطع باشد، ایدئال‌گرا بود و احتمالاً خود علی هنگامی که قدرت را به دست گرفت متوجه این نکته شده بود که پیاده‌سازی چنین حکومتی کاری غیرممکن است و این مسئله به همراه مسائل خارجی دیگر را می‌توان به یاس و ناامیدی علی در سالهای پایانی حکومتش مربوط دانست. کائتانی معتقد است که مقام بالای اغراق گونه‌ای که علی پیدا کرد، به خاطر این نبود که پسر عموی محمد بود؛ بلکه به خاطر تأثیری بود که بر روی معاصرانش گذاشت. کائتانی در مورد اینکه در مورد کدام ویژگی‌های علی صحبت می‌کند توضیحی نمی‌دهد. وگلییری می‌نویسد می‌توان منظور کائتانی را خط مشی مذهبی عمیق علی و برنامهٔ اصلاحات اقتصادی و سیاسی علی که بر پایه مذهبی استوار بود، دانست.
علی در مقابل کفار حربی و نیز دشمنان اسلام بسیار قاطع بود. با این‌حال در مقابل اهل کتاب و کفار ذمی طبق احکام اسلامی و با رأفت و مدارا برخورد می‌کرد که نمونهٔ آن در تاریخ وجود ندارد. چنان‌که به فرماندار خود مالک اشتر نخعی می‌نگارد: «دلت را سرا پرده رحمت به بندگان خدا و محبت و لطف به آنان ساز، و همانند درنده نسبت به آنان مباش که خوردن آنان را غنیمت شماری! زیرا «رعیت» (مردمی که در پوشش حکومت اند، و باید آن‌ها را مراعات کرد) بر دو گروه‌اند: یا برادر دینی تو اند یا انسان‌هایی همانند تو اند در آفرینش.» نهج البلاغه، نامه به مالک اشتر فرماندار مصر: واشعر قلبک الرحمة للرعیة والمحبة لهم و اللطف بهم و لاتکونن علیهم سبعا ضاریا تغتنم اکلهم فانهم صنفان اما اخ لک فی الدین او نظیر لک فی الخلق
یعقوبی در تاریخ خود می‌نویسد:
علی حکمت‌های شگفت‌آوری داشت چنانچه قومی را آتش زد و دیگرانی را به وسیلهٔ دود از میان برد، بعضی از انگشتان دست دزدی را برید و دیواری را بر سر دو نفر که مشغول فسق بودند خراب کرد.و می‌گفت: در خانه‌های خود پنهان شوید و توبه در پیش روی شماست، کسی که سینه سپر حق کند از میان می‌رود. همانا خدا این امت را به تازیانه و شمشیر ادب کرده و هیچ‌کس نزد امام مدارا و نرمی نمی‌بیند.
علی در برقراری عدالت و اجرای احکام دین با جدیت عمل می‌ورزید. به اعتقاد مادلونگ علی که به رسالت دینی خود کاملاً یقین داشت بر خلاف خلفای پیشین، حاضر نبود به خاطر مصالح سیاسی اصول خویش را به خطر افکند و آماده مبارزه با نابرابری‌های غالب اجتماعی بود. به نوشته مادلونگ طبق روایت ابوعبیده معمر بن مثنای بصری، علی پس از انتخاب به خلافت در نخستین خطبه مسلمانان را به خاطر عدول از سنت پیامبر مورد نکوهش قرار داد. او در چنین شرایطی گفت: «خداوند دو راه چاره در برابر این امت قرار داده‌است، شمشیر و امام را نشاید که نسبت به این دو سستی نشان دهد.»مادلونگ (۱۳۸۵) ص. ۲۲۲
علی چنان بر اجرای عدالت حتی در میان نزدیکان خود پافشاری می‌کرد که حاضر نبود بخشی از بیت‌المال مسلمانان را به برادرش عقیل ببخشد؛ و به وی گفت چگونه می‌شود عذاب جهنم را با این عمل تحمل نمود.
بین مسلمانان، شجاعت، علم، ایمان، صداقت، جدا ناپذیری از اسلام، وفاداری عمیق به محمد، عدالت و برخورد سخاوتمندانه وی با دشمنان شکست خورده، مورد ستایش قرار گرفته‌است. همچنین وی در بین مسلمانان، به عنوان فردی دانا به تفسیر قرآن، فقه اسلامی و اندیشهٔ دینی تلقی می‌گردد. این خصوصیات، او را به عنوان یک الگوی برتر به فرقه‌های عرفانی مسلمانان مانند فرقهٔ صوفی‌گری شناسانده‌است. در این دیدگاه، علی بنا به فرمان الهی، جانشین محمد است و به عنوان شخصی عادل و تشریح‌کنندهٔ احکام الهی مطرح است. از این رو فردی معصوم و انسانی کامل تلقی می‌گردد.Nasr, Shi'ite Islam, preface, p. 10 بعضی فرقه‌ها، معتقدند که علی، خدایی است که به صورت انسان مجسم شده‌است. اکثر محققین اسلامی، از این فرقه، با نام غُلاة یاد می‌کنند. این گروه، به خاطر عقاید خداگونه از علی، اسلام را ترک کردند. در بعضی منابع، آورده شده که علی، افراد را از بالا بردن منزلتش به عنوان خدا و پرستش خود، نهی می‌کرد.ببینید:
.museum یک دامنه اینترنتی عام اختصاص داده شده به موزههاست. که در سال ۲۰۰۱ آغاز به کار کرد.
سده ۲۳ سده‌ای است که از سال ۲۲۰۱ میلادی آغاز شده و در انتهای سال ۲۳۰۰ پایان می‌پذیرد
جام جهانی ۲۳۰۰ و ۲۳۰۴ و ۲۳۰۸
هزاره سوم میلادی یک هزاره در تقویم میلادی است که گاهی به اشتباه از سال ۲۰۰۰ تا پایان سال ۲۹۹۹ در نظر گرفته می‌شود؛ اما در اصل، این هزاره آغاز سال ۲۰۰۱ تا انتهای سال ۳۰۰۰ را شامل می‌شود. ما اکنون در این هزاره هستیم.
هزاره ۲ هزاره‌ای است که از سال ۱۰۰۰ شروع شد و در ۱۹۹۹ پایان پذیرفت.
داستان‌پریان آهنگی از آلبوم داستان‌های پریان است که توسط ویالونیست-خواننده الکساندر ریباک نوشته، تهیه و خوانده شده‌است. این ترانه در یوروویژن ۲۰۰۹ که در مسکو روسیه برگزار شد به مقام اول دست یافت. این آهنگ دارای بالاترین اختلاف امتیاز به‌دست آمده در تاریخ مسابقات یوروویژن است.
غزوه ذات الرقاع یکی از جنگ‌های محمد پیامبر اسلام است که در ۱۰ محرم سال ۵ قمری در چهل و هفتمین ماه هجرت پیامبر، ۱۲ ژوئن سال ۶۲۶ میلادی به وقوع پیوست .
رقاع در زبان عربی به معنای «وصله‌ها» است و به چند دلیل به این جنگ، غزوه ذات الرقاع می‌گویند؛ اولاً مسلمانان در جبهه جنگ به پستی و بلندی‌هایی برخوردند که بی‌شباهت به لباس‌های وصله‌دار نبود، ثانیاً سربازان اسلام برای جلوگیری از خستگی و سوزش، به پاهای خود کهنه‌پاره‌هایی پیچیده بودند، یا به این جهت که در آن منطقه جنگی، درختی بود که به آن ذات الرقاع می‌گفتند.
ابن غزوه نیز همچون غزوه‌های دیگر جنگی نبود که پیامبر آغاز کرده باشد بلکه برای خنثی کردن توطئه‌هایی بود که دشمنان اسلام در صدد اجرای آن بودند. به پیامبر گزارش رسید که دوتیره از قبیله ی غطفان مشغول گردآوری سلاح و سرباز هستند و قصد حمله به مدینه را دارند. تاکتیک پیامبر این بود که پس از کسب اطلاعات به دشمن مهلت کار و حرکت نمی داد بلکه صاعقه وار بر سر او می تاخت و توطئه را در نطفه خفه می‌کرد. پس پیامبر به سرعت ابوذر غفاری یا به روایتی عثمان را جانشین خود در مدینه قرار داد و به سوی سرزمین دشمن حرکت کرد. سپاهیان اسلام در ابتدا با گروهی از بنی غطفان روبرو شدند اما نبردی رخ نداد زیرا رعب و ترس جان دشمن را فراگرفت و همگی متفرق شدند.
پیامبر پس از خنثی کردن توطئه به مدینه بازگشت و چون بیم شبیخون دشمن می رفت در دره‌ای فرود آمد. آنگاه به یاران خود گفت : کیست که امشب از اسلام پاسداری کند؟ دو نفر از مهاجرین و انصار به نام‌های عمار یاسر و عباد ابن بشر پاسداری دره را بر عهده گرفتند و قرار شد که هر کدام به نوبت نیمی از شب را نگهبانی دهند. عباد نیمه اول شب را بیدار ماند و عمار به خواب رفت. عباد به نماز ایستاد ناگهان دشمن از دور تیری به سوی او پرتاب کرد که در بدن او جای گرفت عباد تیر را از بدنش بیرون کشید و به زمین افکند و به نماز خود ادامه داد. دیری نپایید تیری دیگر از جانب دشمن بر بدن او اصابت کرد. وی باز هم تیر را بیرون کشید و به دور افکند ولی دیگر نتوانست سوره‌ای را که مشغول قرائت آن بود ادامه دهد ناچار به رکوع و سجود رفت و نماز را پایان رسانید و عمار را بیدار کرد. عمار از دوست پایدار خود گله کرد که چرا در پرتاب تیر نخست مرا بیدار نکردی؟ عباد در پاسخ گفت : مشغول نماز بودم و سوره‌ای را می خواندم دوست نداشتم سخنم را با خدای خویش قطع کنم. آنگاه در حالی که مشغول قرائت سوره اخلاص بود کشته شد.
دیداری‌شنیداری یا سمعی‌بصری، به آثار دارای هر دوی عناصر شنیداری و دیداری اشاره دارد، که می‌تواند به تهیه و تولید اینگونه آثار، یا ابزاری که برای ارائهٔ اینگونه آثار به کار می‌رود نیز اشاره داشته باشد.
تجهیزات دیداری-شنیداری فرایندهای مورد استفاده در تلویزیون، فیلم‌ها، ویدئوها و چندرسانه‌ای‌ها (بازی‌ها، اینترنت، و غیره) را شامل می‌شود.
دیداری-شنیداری شامل حوزه‌های مختلفی می‌شود از جمله حوزه‌های مرتبط با صنعت (سازندگان تجهیزات صدا و تصویر، بازار فیلم و تلویزیون، و غیره)، حوزه‌های سازمانی (مراجع تنظیمی و نظارتی، مدیریت و ادارهٔ تولید، بایگانی و مستندسازی، و غیره)، حوزه‌های آموزشی (آموزش از طریق فیلم و تلویزیون، کارآموزی، و غیره) و فرهنگی (هنرهای خلاق، انتقادی، جشن‌ها، و غیره).
یک پرزنتیشن حرفه‌ای نیز می‌تواند با یک دستگاه نمایش، پرتوافکن (پروژکتور) و یک برنامه مثل پاوِرپُینت پخش شود.
تاریخچهٔ دیداری-شنیداری با تاریخ سینما، صدا و تلویزیون می‌پیوندد. به نظر می‌رسد که اولین تعریف عبارت این بوده باشد: «هر چیزی که کتاب نباشد، حتی واقع‌بینانه‌تر، هر سندی که به ماشین خواندن نیاز داشته باشد.» برای کتابداران، مواد دیداری-شنیداری، رسانه‌های ضبط‌شده و پخش صدا و تصویر ایستا یا پویا است. آن‌ها با اختراع گرامافون توسط توماس ادیسون در سدهٔ ۱۹ میلادی به ظهور رسیدند.
امروزه یک اثر دیداری-شنیداری بر پایهٔ محتوایش (برنامه تلویزیونی، مستند، ویدئو، غیره) یا بر پایهٔ قواعد جاری یک کشور (مثلاً سازمانی که مسئولیت تعریف این آثار را داشته باشد) تعریف می‌شود. منابع دیداری-شنیداری می‌توانند به عنوان منبعی برای تاریخ‌نگاران باشند.
پورتال ۲ یک بازی ویدئویی در سبک معمایی با دید اول شخص است که توسط شرکت ولو ساخته شده و در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱ برای مایکروسافت ویندوز، اواس ده، لینوکس، پلی‌استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ منتشر شد. این بازی ادامه بازی درگاه می‌باشد. عدم حضور پلی‌استیشن ۳ به‌عنوان پلت‌فرم‌های مقصد پورتال ۲ در حالی است که شمارهٔ اول این بازی در قالب بستهٔ جعبه نارنجی برای این کنسول نیز منتشر شده بود.
پخش همگانی، سخن‌پراکنی، همه‌فرستی یا رسانه (در تعاریف مخابراتی و ارتباطات رادیویی) ,صورت فعلی broadcast، به‌خصوص از دیدگاه فنی، «پخش» ترجمه می‌شود. پخش و انتشار پیام‌های شنیداری و/یا دیداری به مخاطب است. مخاطب می‌تواند عموم مردم باشد یا زیرمجموعهٔ نسبتاً بزرگی از کل، مثلاً کودکان یا جوانان. سخن‌پراکنی بخش بسیار بزرگی از رسانه‌های گروهی را می‌سازد. سخن‌پراکنی برای یک دامنهٔ بسیار باریک از مخاطبان را محدودفرستی یا باریک‌فرستی (narrowcasting) می‌گویند.
به‌طور تاریخی، انواع گوناگونی از رسانه‌های سخن‌پراکنی الکترونیکی وجود داشته‌است:
کرکس سیاه که با نام کرکس سیاه آمریکایی نیز شناخته می‌شود، نام یک گونه از پرندگان خانوادهٔ کرکس‌های بر جدید است که از جنوب شرق ایالات متحده تا مرکز شیلی و اروگوئه در آمریکای جنوبی پراکنده‌است. با وجود داشتن زیرگونه‌های مختلف، پراکندگی این گونه کمتر از کرکس بوقلمونی است. اگر چه رنگ و ظاهر آن به دال سیاه شبیه است، این دو پرنده گونه‌هایی متفاوت از کرکس هستند. برخلاف کرکس‌های بر قدیم که جزء خانوادهٔ بازان (پرندگانی مانند عقاب، باز، کورکور و سنقر) هستند، کرکس‌های بر جدید خود خانواده‌ای جدا و مستقل به‌شمار می‌روند. کرکس سیاه، تنها گونهٔ باقی‌مانده از سردهٔ هم‌نامش است.
کرکس سیاه در مناطق نسبتاً باز و جنگل‌های پراکنده زندگی می‌کند. بازهٔ بال این پرنده در حدود ۱٫۵ متر (۵ فوت) است و در مقایسه با دیگر کرکس‌ها، پرنده‌ای کوچک محسوب می‌شود. این پرنده دارای پرهای سیاه است. در سر و گردن این پرنده پری وجود ندارد و رنگ سر و گردنش خاکستری است و دارای نوک کوتاه و قلاب‌مانند است.
کرکس سیاه جانوری لاشه‌خوار است و غذای آن لاشهٔ جانوران است، ولی تخم و جانوران تازه متولدشده را نیز می‌خورد. در مناطقی که جمعیت انسان‌ها زیاد است، کرکس سیاه از زباله‌های تولیدشدهٔ انسان‌ها نیز تغذیه می‌کند. این پرنده با استفاده از بینایی خود، یا با تعقیب دیگر کرکس‌های بر جدید که خود با استفاده از بویایی قوی‌شان لاشهٔ جانوران را پیدا می‌کنند، غذای خود را پیدا می‌کند. این پرنده به خاطر نداشتن سوتک — عضوی آوازی در پرندگان — تنها می‌توانند صداهایی مثل خِرخِر و خِش‌خِش تولید کنند. کرکس سیاه ماده تخم‌های خود را درون غارها، درختان توخالی یا زمین صاف می‌گذارد و معمولاً هر سال دو جوجه می‌آورد که با برگشت دادن غذا از دستگاه گوارشش آنها را تغذیه می‌کند. در ایالات متحده، این پرنده تحت حمایت قانونی پیمان حمایت از پرندگان مهاجر مصوب ۱۹۱۸ میلادی قرار دارد. در فرهنگ عامه نیز اشاره به این پرنده دیده می‌شود، چنان‌که در متونی که از تمدن مایاها باقی‌مانده‌است، اشاره به این کرکس دیده شده‌است.
کرکس سیاه پرنده‌ای نسبتاً بزرگ از گروه پرندگان شکاری است. معمولاً طول آن ۶۵ سانتی‌متر و گستردگی دو سر بال‌هایش ۱٫۵ متر است و بین ۲ تا ۲٫۷۵ کیلوگرم وزن دارد. پوشش بال و پر این پرنده عمدتاً سیاه و برّاق است و سر و گردنی بدون پر با پوستی تیره و چروکیده به رنگ خاکستری دارد. عنبیهٔ این جانور، قهوه‌ای است و دو ردیف ناقص مژه در پلک بالایش و دو ردیف ناقص در پلک پایینش دارد. پاهای این پرنده سفید مایل به خاکستری است و دارای دو انگشت بلند اما با بافتی ناچیز در جلوی هر پایش است. پاهایش صاف و نسبتاً ضعیف هستند و توانایی کمی در چنگ زدن دارند؛ به‌طوری‌که چنگال‌هایش نسبتاً کند بوده و برای چنگ‌زدن طراحی نشده‌اند. بدون پر بودن پوست کرکس سیاه در نواحی سر و گردن، می‌تواند با دفع گرمای بدن او در ارتباط باشد.
سوراخ‌های بینی پرنده با تیغهٔ بینی تقسیم نشده و می‌توان از سوراخ‌های بینی به منقار دسترسی داشت. بال‌هایش گسترده ولی نسبتاً کوتاه هستند. ریشهٔ پرها و پرهای اولیه به رنگ سفیدند و در هنگام پرواز می‌توان این پرها را مشاهده کرد. دمش کوتاه و مربع شکل است و به ندرت از بال‌های پرنده پایین‌تر می‌آید. اندازهٔ این پرنده در زیرگونه‌ها بر اساس قانون برگمان مختلف بوده و از لحاظ رنگ نیز متفاوت است.
یک کرکس سیاه آمریکای جنوبی دارای سفیدگرایی (لیوسیسم) در سال ۲۰۰۵ در پیناسِ اکوادور مشاهده شد که در سرتاسر بدنش پرهای سفید داشت و تنها مچ پا، دم و همچنین بخشی از پرهای زیردم سیاه بودند. این کرکس یک پرندهٔ زال (دارای آلبینیسم) نبود، زیرا پوست آن عادی و تیره‌رنگ به نظر می‌رسید و عضوی از یک گلهٔ بیست نفره از پرندگان معمولی و پردار بود.
در سال ۱۷۹۲ ویلیام بارترام، طبیعت‌شناس آمریکایی، در کتاب "سفرهای بارترام" در مورد کرکس سیاه نوشت و آن را «کرکس سیاه» یا «کلاغ لاشه» نامید. یکسال بعد یوهان ماتیوس بششتاین، پرنده‌شناس آلمانی، به‌طور رسمی این گونه را با همین عنوان نامگذاری کرد. واژهٔ انگلیسی vulture (به معنی کرکس) از کلمهٔ لاتینِ "vulturus" به معنی «درنده» آمده‌است و اشاره به عادات تغذیه‌ای این پرنده دارد. نام علمی گونه atratus است که از لاتین وام گرفته شده و به معنی «سیاه‌پوش» است. کرکس سیاه، یکی از هفت گونه‌ای است که در کنار هم کرکس‌های بر جدید نام داده می‌شوند.
در دسته‌بندی امروزی، تیرهٔ کرکس‌های بر جدید در راستهٔ بازسانان (Accipitriformes) طبقه‌بندی می‌شوند:
طبقه‌بندی و دسته‌بندی ۷ گونهٔ زندهٔ کرکس‌های بر جدید همچنان مبهم باقی‌مانده‌است. گرچه دو گروه کرکس‌های بر جدید و قدیم ریخت ظاهری و نقش اکولوژیکی مشابهی دارند ولی اجداد آنها متفاوت است. کرکس‌های بر جدید به‌طور سنتی در راستهٔ شاهین‌سانان قرار می‌گرفتند، اگرچه مطالعات ژنتیکی بعدی نشان داد بین آنها و شاهین‌سانان ارتباط نزدیکی وجود ندارد. در گذشته گاهی کرکس‌های بر جدید را در راسته‌ای مستقل با نام لاشخورسانان نیز طبقه‌بندی می‌کردند.Sibley, Charles Gald & Ahlquist, Jon Edward (1990): "Phylogeny and classification of birds". Yale University Press, New Haven, Conn. در دههٔ ۱۹۹۰ بر اساس داده‌های ریخت‌شناسی و رفتاری، برخی زیست‌شناسان این تیره را در راستهٔ لک‌لک‌سانان طبقه‌بندی کردند. Erratum, "PNAS" 92(7); 3076 (1995). با این همه، امروزه شواهد ژنتیکی جدید نشان می‌دهند که کرکس‌های بر جدید مانند بازان انشعابی از راستهٔ اخیراً ایجادشده بازسانان هستند.American Ornithologists' Union. 1998. "Check-list of North American Birds". 7th edition. American Ornithologists' Union, Washington, D.C.R. Terry Chesser, Kevin J. Burns, Carla Cicero, Jon L. Dunn, Andrew W. Kratter, Irby J. Lovette, Pamela C. Rasmussen, J. V. Remsen, Jr. , Douglas F. Stotz, Benjamin M. Winger, and Kevin Winker. "Fifty-ninth supplement to the American Ornithological Society’s "Check-list of North American Birds"". "The Auk" 2018, vol. 135:798-813 retrieved July 16, 2018
سه زیرگونهٔ کرکس سیاه وجود دارد:
از اوایل تا اواخر پلیستوسن، یک گونهٔ ماقبل تاریخ کرکس سیاه معروف به کرکس سیاه پلیستوسن که آن را با نام کرکس سیاه غربی نیز می‌شناسند، وجود داشت که کمی با کرکس سیاه امروزی متفاوت بود. این پرنده ۱۰ تا ۱۵ درصد بزرگ‌تر از کرکس سیاه بود و منقاری بزرگ‌تر و پهن‌تر داشت. این گونه در کنام کرکس‌های امروزی زیست می‌کرده و به نظر می‌رسد که در طول عصر یخبندان همزمان با کاهش اندازه‌اش به تکامل رسیده و نیای کرکس سیاه امروزی باشد. سردهٔ کرکس‌های سیاه که از استخوان‌های فسیلی مستند شده‌است، نمای نادری از پویایی تکاملیِ دو دیرین‌گونه را نشان می‌دهد. مراحل پایانی این تحول تکاملی باید توسط انسان مشاهده شده باشد؛ یک استخوان زیرفسیلی از گونه‌های منقرض شده نزد سرخ‌پوستان دیرین در دوران باستان (۹۰۰۰–۸۰۰۰ سال پیش از میلاد) در ایالت اورگن پیدا شده‌است.
بدون اطلاعات بیشتر نمی‌توان بین فسیل‌ها یا زیرفسیل‌های کرکس سیاه با دیرین‌گونه‌های دورهٔ پلیستوسن یا گونه‌های معاصر ارتباط قطعی برقرار کرد؛ همان تغییر اندازه‌ای که در پرندهٔ امروزی یافت شده، در خویشاوندانِ ماقبل تاریخیِ بزرگتر از آن هم وجود داشت. به هر حال، هیلدگارد هاوارد در سال ۱۹۶۸ پرندگان مکزیکی را به عنوان کرکس سیاه مکزیکی غربی طبقه‌بندی کرد و آن‌ها را از پرندگان مکان‌های شمالی‌تر (مانند رنچو لا بریا) که زیرگونهٔ نمادین را تشکیل می‌دادند، متمایز کرد. این دو زیرگونه، متعلق به گونهٔ کرکس سیاه پلیستوسن بوده‌اند. پرندگان جنوبی هم‌اندازهٔ گونه‌های شمالی امروزی بودند و نقطهٔ تمایز آنها تنها در داشتن استخوان مچی‌کفی ضخیم‌تر و منقارهای پهن‌تر است. با این وجود، تنها در صورت آشکار بودن محل کشف فسیل می‌توان با اطمینان آنها از یکدیگر تشخیص داد. از آنجا که کرکس‌های پلیستوسن و کرکس‌های سیاه کنونی به جای تقسیم شدن به دو یا چند دودمان، یک زنجیرهٔ تکاملی را تشکیل می‌دهند، برخی آرایه‌های پلیستوسن ذیل کرکس سیاه امروزی رده‌بندی می‌شوند.
افزون بر این، یک گونهٔ فسیلی دیگر از دورهٔ پلیستوسن پسین در کوبا، به نام کرکس سیاه کوبایی، در سال ۲۰۲۰ نامگذاری شد.
کرکس سیاه در آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی پراکنده‌است. محدودهٔ پراکندگی آن شامل ایالت‌های میانه ساحل اقیانوس اطلس، دامنهٔ جنوبیِ غرب میانهٔ ایالات متحده آمریکا، مکزیک، آمریکای مرکزی و بسیاری از مناطق آمریکای جنوبی می‌شود. معمولاً اقامت این پرندگان دائمی است. البته پرندگانی که عمدتاً در عرض‌های شمالی زندگی می‌کنند، ممکن است در فواصل کوتاه مهاجرت‌هایی داشته باشند. در باقی موارد نیز ممکن است به خاطر شرایط نامطلوب زیست‌محیطی، این پرندگان زیستگاهشان را ترک کنند.Buckley, N. J. (1999). Black Vulture ("Coragyps atratus"). In "The Birds of North America", No. 411 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc. , Philadelphia, PA. در آمریکای جنوبی، محدودهٔ زیستگاه کرکس سیاه از امتداد مرکز شیلی تا آرژانتین است. همچنین این پرنده در جزایر کارائیب یافت می‌شود. کرکس سیاه زمین‌های باز که دارای درخت و بوته باشند را ترجیح می‌دهد و معمولاً در دشت‌ها، علفزارها، تالاب‌ها، مرداب‌ها و جنگل‌های تخریب‌شده یافت می‌شود. این پرنده به ندرت در کوهستان‌ها دیده می‌شود و زمین‌های پست را ترجیح می‌دهد. همچنین، معمولاً در حال اوج گرفتن یا نشستن بر روی ستون‌های حصارها یا درختان خشکیده دیده می‌شود.
با وجود تاثیرات عموماً مخرب انسان بر محیط زیست و بقای گونه‌های جانوری، مانند کاهش نزدیک به یک‌چهارم جمعیت پرندگان از زمان ظهور کشاورزی، کرکس سیاه از این تأثیرات ایمن مانده‌است. در واقع، کرکس سیاه توانسته از توسعهٔ انسانی و تغییر کاربری زمین‌ها بهره ببرد، به‌طوری‌که در ایالات متحدهٔ آمریکا، جمعیت کرکس سیاه در ۵۰ سال اخیر هر سال حدود ۵ درصد افزایش داشته‌است. این روند رشد جمعیت، حتی برخلاف بسیاری از گونه‌های در حال انقراض کرکس‌ها بوده‌است.
هنگامی که این پرنده به دنبال غذا می‌گردد، در ارتفاع بالا پرواز می‌کند و بال‌هایش را به صورت افقی نگه می‌دارد و با بال زدن‌های کوتاه، در آسمان شناور می‌ماند. کارایی پرواز این کرکس‌ها، به دلیل بال‌های نه چندان پهن و بلندشان، از بقیهٔ کرکس‌ها کمتر است. در مقایسه با کرکس بوقلمونی، این کرکس در طول پروازش بسیار بیشتر بال می‌زند. همانند تمام کرکس‌ها بر جدید، این کرکس نیز معمولاً بر روی پاهای خود دفع مدفوع را انجام می‌دهد که به وسیلهٔ این کار با تبخیر شدن آب موجود در مدفوع، خود را خنک می‌کند. به بیان دیگر، وقتی مدفوع روی پای پرنده تبخیر می‌شود، باعث می‌شود که رگ‌های خونی که در پاها وجود دارد خنک بشوند. علت سفید بودن پاها نیز وجود اسید اوریک در مدفوع این جانور است. از آنجا که این پرنده همانند تمام کرکس‌های بر جدید بدون سوتک است، توانایی ایجاد صداهای بسیار کمی را دارد. این جانوران معمولاً ساکت هستند و تنها گاهی اوقات صداهای کوتاهی مثل خِرخِر و خِش‌خِش ایجاد می‌کنند. کرکس‌های سیاه زندگی اجتماعی دارند و هنگام خواب را در گروهی بزرگ به سر می‌برند. در مناطقی که زیستگاه آنها با زیستگاه پرنده‌ای مثل کرکس بوقلمونی همپوشانی دارد، شب‌ها را به همراه این کرکس‌ها در جاهایی مانند روی درختان مرده به‌سر می‌برند. در راستای این زندگی گروهی، کرکس‌های سیاه به راحتی با کرکس‌های بوقلمونی پرواز می‌کنند و به دنبال لاشه‌ای تنها می‌گردند.
مانند کرکس بوقلمونی، این کرکس نیز اغلب به صورت ایستا و بدون بال‌زدن پرواز می‌کند. اعتقاد بر این است که چند دلیل برای این‌گونه پرواز وجود دارد: خشک شدن بال‌ها، گرم شدن بدن و از بین بردن باکتری‌ها. این رفتار در کرکس‌های بر جدید، کرکس‌های بر قدیم و لک‌لک‌ها دیده می‌شود.
در زیستگاه‌های طبیعی، این جانور معمولاً از مردار تغذیه می‌کند. در مناطقی که جمعیت انسانی زیادی زندگی می‌کند، ممکن است از زباله تغذیه کند، ولی معمولاً از تخم پرندگان، مواد گیاهی تجزیه‌شده یا جانوران تازه متولدشده یا ضعیف تغذیه می‌کند. همانند دیگر کرکس‌ها، این کرکس با پاکسازی مردارها نقش بسیار مهمی در زیست‌بوم‌ها ایفا می‌کند که در صورت نبود اینگونه پرندگان زمینهٔ مناسبی برای گسترش بیماری فراهم خواهد شد. شواهد نشان می‌دهند که بویایی کرکس سیاه ضعیف‌تر از کرکس بوقلمونی است، چنان‌که گونهٔ بوقلمونی پیازهای بویایی بسیار بزرگتری نسبت به کرکس سیاه دارد. کرکس سیاه با استفاده از بینایی خود، یا با تعقیب دیگر کرکس‌های بر جدید که خود با استفاده از بویایی قوی‌شان لاشهٔ جانوران را پیدا می‌کنند، غذای خود را پیدا می‌کند. این کرکس‌های دیگر — شامل کرکس بوقلمونی، کرکس سرزرد کوچک و کرکس سرزرد بزرگ — می‌توانند با استفاده از حس بویایی‌شان به دنبال غذا بگردند که این توانایی، قابلیت غیرمعمولی در جهان پرندگان است. این پرندگان با پرواز در ارتفاع کم و استشمام اتیل مرکاپتان، گازی تولید شده در آغاز فروپاشی لاشهٔ جانوران، غذایشان را پیدا می‌کنند. این توانایی بالا به آنها این اجازه را می‌دهد که لاشهٔ جانورانی که در زیر پوشش‌های جنگلی پنهان هستند را پیدا کنند. کرکس شاهی و کرکس سیاه که بدون این توانایی هستند، به دنبال این پرندگان می‌روند. این رفتار ممکن است در هنگام غذا خوردن به پرخاش بین این پرنده و کرکس بوقلمونی بینجامد و باعث فرار دادن این جانور توسط کرکس بوقلمونی که کمی بزرگ‌تر از کرکس سیاه است بشود.
کرکس سیاه گاهی از دام یا آهو تغذیه می‌کند. اغلب زمانی خوردن این جانوران را ترجیح می‌دهد که به دام افتاده باشند. این تنها گونهٔ کرکس‌های بر جدید است که دام را شکار می‌کند. این کرکس‌ها گهگاهی گاوهای در حال زایمان را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند، اما در درجهٔ اول گوساله‌های تازه متولد شده طعمهٔ این جانوران می‌شوند. تا چند هفتهٔ اول پس از تولد، یک گوساله اجازه می‌دهد که کرکس‌ها به آن نزدیک شوند، در نتیجه کرکس‌ها گوساله را دسته‌جمعی هجوم می‌آورند و با نوک زدن به چشم‌ها یا زبان و بینی، آن قسمت‌ها را سوراخ می‌کنند و پس از اینکه جانور به شوک رفت شروع به خوردنش می‌کنند. گاهی اوقات هم کرکس‌های سیاه حین پاکسازی و خوردن کنه‌ها از بدن برگچه‌خوار یا تاپیر بیردهای در حال استراحت مشاهده شده‌اند.
کرکس سیاه مانند دیگر پرندگان مرده‌خوار، در برابر میکروب‌های بیماری‌زا و سموم آنها مقاومت نشان می‌دهد. بسیاری از مکانیسم‌ها می‌توانند این مقاومت را توضیح دهند. برای مثال، عوامل ضدمیکروبی می‌تواند توسط کبد یا بافت پوششی معده ترشح شود یا توسط میکروبیوتای طبیعی گونه تولید شود.
فصل تولیدمثل این پرندگان در عرض‌های جغرافیایی مختلف، متفاوت است. در ایالات متحده در فلوریدا فصل تولیدمثل در اوایل ژانویه هست، درحالی‌که به‌طور مثال در اوهایو معمولاً پیش از ماه مارس جفت‌گیری آغاز نشده‌است. در آمریکای جنوبی در آرژانتین و شیلی آغاز تخم‌گذاری در اوایل سپتامبر است، درحالی‌که کرکس‌هایی که در شمال این قاره هستند معمولاً تا اکتبر صبر می‌کنند. برخی از پرندگان آمریکای جنوبی — به‌طور معمول کرکس‌های ترینیداد — حتی بیش از این منتظر می‌مانند. همچنین پرندگانی که در اکوادور زندگی می‌کنند، ممکن است تا فوریه صبر کنند. مراسم جفت‌یابی بر روی زمین است و به این شیوه انجام می‌شود که چند پرندهٔ نر با بال‌های باز دایره‌وار دور پرندهٔ ماده را می‌گیرند و دور پرندهٔ ماده با تکان دادن سر و خرامیدن می‌چرخند. گاهی اوقات این پرندگان پروازهای جفت‌گیری انجام می‌دهند و با تعقیب یکدیگر لانه خود را انتخاب می‌کنند.
کرکس سیاه تخم خود را مناطق درختی، در داخل درخت‌های توخالی یا حفره‌های دیگری که ارتفاع آنها به ندرت بیش از ۳ متر است، می‌گذارد. این پرنده معمولاً از هیچ‌گونه ماده‌ای برای تزئین داخل لانه‌اش استفاده نمی‌کند، ولی گاهی ممکن است در اطراف لانه‌اش از تکه‌های رنگی و درخشان پلاستیکی، خرده‌شیشه یا اشیاء فلزی، مانند در بطری‌ها استفاده کند. تعداد تخم‌ها معمولاً دو عدد است ولی می‌تواند بین ۱ تا ۳ تخم باشد. تخم‌ها مانند تخم مرغ هستند و اندازه‌شان به‌طور متوسط ۷٫۵۶ در ۵٫۰۹ سانتی‌متر است. تخم‌ها صیقلی بوده و از رنگ خاکستری مایل به سبز، مایل به آبی تا مایل به سفید متغیر است. بعضی از تخم‌ها هم خال‌خال و قهوه‌ای کمرنگ هستند. با نشستن هر دو والدین بر روی تخم‌ها، تخم‌ها بعد از ۲۸ تا ۴۱ روز به جوجه تبدیل می‌شوند. پدر و مادر جوجه‌ها هر دو وظیفهٔ غذا دادن به آنها را بر عهده دارند و به مدت دو ماه جوجه‌ها در لانه می‌مانند و پس از ۷۵ تا ۸۰ روز جوجه‌ها به راحتی می‌توانند پرواز کنند. شکارِ کرکس سیاه تقریباً بعید است، اگرچه تخم‌ها و جوجه‌ها در صورت یافته شدن توسط شکارچیان پستانداری مانند راکون‌ها، کوآتی‌ها و روباه‌ها به راحتی خورده می‌شوند؛ ولی به دلیل پرخاشگری و اندازهٔ کرکس، گروه کمی از شکارچیان می‌توانند کرکس کاملاً بالغ را تهدید کنند. با این حال، عقاب‌های مختلف قادرند در درگیری، کرکس‌ها را بکشند و حتی بازعقاب زیبا، پرنده‌ای کوچکتر از کرکس، می‌تواند کرکس سیاه بالغ را شکار کند. همچنین کرکس سیاه ممکن است توسط عقاب‌های طلایی نیز شکار شود.Coleman, J. S. & Fraser, J.D. 1986. "Predation on Black and Turkey Vultures". Wilson Bulletin, 98: 600-601.Mateo, O. 2007. "Egyptian Vultures ("Neophron percnopterus") Attack Golden Eagles ("Aquila chrysaetos") to Defend their Fledgling". Journal of Raptor Research, 41: 339-340.
در ایالات متحده طبق قانون حمایت از پرندگان مهاجر مصوب ۱۹۱۸، در کانادا بر اساس کنوانسیون حمایت از پرندگان مهاجر و در مکزیک بر اساس کنوانسیون حفاظت از پرندگان مهاجر و پستانداران، کرکس‌های سیاه تحت حمایت قانونی قرار گرفته‌اند. در ایالات متحده اسیر کردن، کشتن یا در اختیار داشتن این پرنده جرم محسوب می‌شود و در صورت تخلف از این قانون، متخلف به جریمهٔ نقدی تا ۱۵٬۰۰۰ دلار و حبس تا ۶ ماه محکوم می‌شود. در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، کرکس سیاه جزء گونه‌هایی به‌شمار می‌رود که حداقل نگرانی در موردشان وجود دارد. به نظر می‌رسد که این گونه، گونه‌ای پایدار است و به آستانهٔ ورود به عنوان گونهٔ در خطر انقراض نرسیده‌است، که لازمهٔ آن تنزل تعداد بیش از ۳۰٪ گونه‌ها در ده سال یا در سه نسل متوالی است.
کرکس سیاه به خاطر شکار گوسالهٔ گاوها، در نزد دامداران به عنوان یک تهدید در نظر گرفته می‌شود. مدفوع تولید شده توسط کرکس سیاه و همچنین دیگر کرکس‌ها باعث از بین رفتن درخت‌ها و پوشش‌های گیاهی می‌شود. به عنوان یک عمل دفاعی، کرکس‌ها همچنین استفراغ بدبو و فرسایندهٔ خود را بازمی‌گردانند که باکتری‌های سطح پای این پرندگان را از بین می‌برد. این مواد ممکن است به سطح فلزی برج‌های رادیویی بخورد و به‌طور بالقوه برای کارگران تعمیر و نگهداری برج خطرناک است. این پرنده همچنین می‌تواند طعمهٔ خود را از بالای برج‌های بلند رها کند و برای افراد پایین، خطر ایجاد کند. کرکس سیاه همچنین تهدیدی برای خطوط هوایی محسوب می‌شود، مخصوصاً هنگامی که در گروه‌های بزرگ در نزدیکی زباله‌ها پرواز می‌کنند؛Cf. José Felipe Monteiro Pereira, "Aves e Pássaros Comuns do Rio de Janeiro", Rio de Janeiro, Technical Books, 2008,ISBN 978-85-61368-00-5, page 35 همان‌طور که در فرودگاه بین‌المللی تام ژوبیم در ریو دو ژانیرو این مشکل وجود دارد.
کرکس سیاه را می‌توان در اسارت نگه داشت، هرچند پیمان پرندگان مهاجر تنها اجازه می‌دهد که پرندگان مجروح یا جانورانی که قادر به بازگشت به حیات وحش نیستند را نگهداری کرد.
کرکس سیاه در متونی از دفترنامه‌های مایا به صورت انواعی از هیروگلیف‌های مایایی، معمولاً به عنوان پرندهٔ شکاری یا نمادی از مرگ ظاهر شده‌است. گلیف کرکس اغلب در حال حمله به انسان نشان داده می‌شود. با این حال برخلاف کرکس شاهی، این گونه بدون اهمیت مذهبی نزد مایاهاست. درحالی که در برخی از گلیف‌ها سوراخ بینی و منقارِ قلاب‌مانند کرکس سیاه به وضوح نشان داده شده‌است، برخی از آنها صرفاً به این خاطر کرکس سیاه دانسته می‌شوند که ظاهری سیاه‌رنگ و شبیه به کرکس دارند اما بدون برآمدگی در بالای منقار، مشابه کرکس شاهی هستند.
کرکس سیاه یک نماد فرهنگی مهم در لیما پایتخت پرو به‌شمار می‌رود. در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ به ترتیب در سورینام و نیکاراگوئه نیز تمبرهایی مزین به نقش این پرنده منتشر شده‌است.
در تورات کتاب مقدس یهودیان خوردن گوشت کرکس سیاه منع شده‌است..
منظور از کرکس سیاه ممکن است یکی از این موارد باشد:
خودکفایی ، به حالتی اشاره دارد که در آن اجبار به هیچ کمک خارجی، حمایت، یا تعاملی برای بقا نیاز نباشد؛ بنابراین خودکفایی نوعی از خودمختاریautonomy شخصی یا جمعی است. در مقیاس بزرگ، به حالت اقتصادی کاملاً خودکفا که با جهان خارج تجارتی ندارد، خودبسندگیautarky، "اوتارکی" گفته می‌شود.
شیوه‌هایی که خودکفایی را ممکن می‌سازد یا بدان کمک می‌کند شامل ساختمان خودگردان، کشت پایا، کشاورزی پایدار، یا انرژی تجدیدپذیر است.
خودکفایی به عنوان یک هدف، در زمان مرکانتالیست‌ها در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی مورد توجه بود و با ظهور علم اقتصاد و پیدایش اقتصاد دانان کلاسیک، به حاشیه رفت. کسانی چون ریکاردو اثبات کردند که تجارت و دادوستد باعث افزایش رفاه برای هر دو سو خواهد شد. موضوع جالب این بود که آن‌ها نشان دادند حتی اگر در کشوری امکان تولید ارزان‌تر همهٔ کالاها نسبت به کشور دیگری وجود داشته باشد، باز هم همچنان امکان رسیدن به رفاه بیش‌تر برای آن‌ها ممکن است.
هرچند خودکفایی معمولاً به میزان تولید داخلی وابسته است، اما بر پایهٔ برخی نظریات، علاوه بر آن، به قابلیت و توانایی کشور در واردات محصولات راهبردی در شرایط مطلوب اقتصادی نیز وابسته است. بنابه باور شماری از کارشناسان در بی‌بی‌سی فارسی، حداقل در خصوص برخی «کالاهای استراتژیک»، رسیدن به خودکفایی و قطع وابستگی به دیگران اهمیت بسیاری دارد و اقتدار ملی را برای آن کشور به ارمغان می‌آورد.
"مولیتوا" (خط سیرلیک: Молитва؛ به صربی یعنی نیایش) یک ترانه خوانده شده توسط ماریا شریفوویچ است که برنده مسابقه یوروویژن ۲۰۰۷ شد.
نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۰ شانزدهیم نمایشگاه ای۳ است که در از ۱۴ تا ۱۷ ژوئن در لس‌آنجلس برگزار می‌شود.
فهرست بازهایی که خصورشان در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۰ تایید شده‌است :
Wikipedia contributors, "Electronic Entertainment Expo 2010," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Electronic_Entertainment_Expo_2010&oldid=367556461 (accessed June 12, 2010).
می‌گو یک پروژهٔ سیستم عامل موبایل متن باز بر پایهٔ لینوکس است که در کنگره جهانی موبایل در فوریهٔ سال ۲۰۱۰ توسط اینتل و نوکیا در یک سمینار مطبوعاتی مشترک، معرفی شد. هدف از این پروژه، یکی کردن تلاش‌های سیستم عامل موبلین از شرکت اینتل و سیستم عامل ماامو از شرکت نوکیا در یک پروژه واحد می‌باشد. این پروژه توسط بنیاد لینوکس میزبانی می‌شود. بر طبق گفته اینتل، می‌گو به دلیل عدم ارایهٔ پیشنهاد جامعی از طرف مایکروسافت مبنی بر پشتیبانی ویندوز ۷ از پردازنده‌های اتم اینتل، توسعه داده شد.
هارماتان که در اصل مقدر شده بود تا Maemo 6 بشود، هم‌اکنون به عنوان یک نمونه از می‌گو شناخته می‌شود، و نوکیا از برند Maemo برای هارماتان و قبل از آن دست می‌کشد (از مِی مو ۵، به همراه فرمنتل، و نسخه‌های پیشین آن همچنان به عنوان مِی مو نام برده خواهد شد).
بنیاد لینوکس در سپتامبر ۲۰۱۱ پروژه میگو را به طرفداری از تایزن باطل کرد. در ژوئیه ۲۰۱۲ شرکت نوپای جولا اعلام کرد که با استفاده از نسخه جامعه محور می‌گو در حال کار روی سیستم عامل جدیدی به نام Sailfish OS است و در سال ۲۰۱۳ تلفن هوشمندی با این سیستم عامل عرضه می‌کند. تمام توسعه می‌گو و پشتیبانی‌اش از سخت‌افزارها متوقف شده‌اند.
می‌گو با هدف اجرا بر روی بسترهای سخت‌افزاری مختلفی شامل کامپیوترهای دستی، دستگاه‌های درون ماشینی، نت‌بوک‌ها و تلویزیون‌ها ساخته شده‌است. تمامی بسترها، هستهٔ می‌گو را به همراه لایه‌های تجربهٔ کاربری (“UX”) متفاوتی برای هر نوع از دستگاه‌ها به اشتراک می‌گذارند.
می‌گو برای هر دو سری پردازنده‌های ARM و x86 اینتل با SSSE3 فعال، پشتیبانی فراهم می‌کند و از سیستم فایل Brtfs به عنوان سیستم فایل پیشفرض بهره خواهد برد.
همراه با پروژهٔ می‌گو، چندین رابط کاربری گرافیکی وجود دارد – که به‌طور درونی تجربه کاربری گفته می‌شود.
UX نت‌بوک، ادامه رابط موبلین هست. این رابط توسط ابزار Mx که بر پایهٔ Clutter می‌باشد، نوشته شده‌است.
Ux هندست بر پایهٔ Qt هست، اما GTK+ و Clutter را هم شامل خواهد شد تا با برنامه‌های کاربردی موبلین سازگار باقی بماند. برای پشتیبانی از صدها برنامهٔ کاربردی بر پایهٔ هیلدون مِی مو، کاربران باید کتابخانهٔ هیلدون را که توسط جامعهٔ maemo.org پورت شده‌است، نصب کنند. بسته به نوع دستگاه، برنامه‌های کاربردی می‌توانند از AppUp اینتل یا سیستم‌های توزیع نرم‌افزار دیجیتالی Ovi نوکیا فراهم شوند.
نسخهٔ قبل از انتشار «روز ۱» UX هندست می‌گو در تاریخ سی ام جون ۲۰۱۰ موجود بود. نسخه پیش نمایش آن به‌طور اولیه برای بستر مورستاون اینتل موبایل Aava موجود بود، و یک فایل 'شروع سریع' برای توسعه دهندگان فراهم شده بود تا ایمیجی برای N۹۰۰ نوکیا بسازند.
اینتل، UX تبلت‌ها را بر روی کامپیوتر شخصی تبلت بر پایهٔ مورستاون، در نمایشگاه COMPUTEX Taipei در اوایل جون ۲۰۱۰ به نمایش گذاشت.
جزئیات فنی آن –همانند ابزارهای استفاده شده یا کمترین سخت‌افزار مورد نیاز– هم‌اکنون ناشناخته هستند.
اتحادیهٔ GENIVI، یک کنسرسیوم متشکل از چندین سازندهٔ اتومبیل و شرکای صنعتی‌شان، از موبلین با Qt به عنوان پایه برای 'بستر مرجع GENIVI ۱٫۰ ' شان برای دستگاه خبری/تفریحی درون ماشینشان، استفاده می‌کنند. گراهام اسمتارتث از اتحادیهٔ GENIVI و گروه BMW در آوریل ۲۰۱۰ خبر مهاجرت از موبلین به می‌گو را دادند.
هنوز یک IVI UX رسمی برای می‌گو به نمایش گذارده نشده‌است، در هر حال در CES در ژانویهٔ ۲۰۱۰ یک رابط GENIVI ۱٫۰ همراه با چندین رابط کاربری مخصوص شرکتی بر پایهٔ Qt به نمایش درآمد. همچنین نوکیا نیز یک رابط در Embedded World در می۲۰۱۰ را به نمایش گذاشت.
می‌گو پروژه‌ای پیچیده‌است که خیلی از شرکت‌ها و سازمان‌ها را درگیر خود خواهد کرد. خط مشی اجازه استفاده از آن اصولاً در صفحهٔ «MeeGo License Policy» مستندسازی شده‌است. طبیعت بازارهای هدف می‌گو را در نظر بگیرید –بخش‌های موبایل و هدست– که، برخلاف بازار نرم‌افزاری دسکتاپ که تمایل دارد یک یا دو سیستم عامل از شرکت‌های برتر را بپذیرد، بشدت متنوع است و از این جهت هر دوی سازندگان دستگاه‌ها و فروشندگان نرم‌افزاری، تفاوت را به عنوان موضوع خیلی مهمی در نظر می‌گیرند. در نتیجه خط مشی اجازه استفاده از می‌گو، از یک سو، تلاش می‌کند تا پرورش کارهای اشتقاقی را تشویق کند و در عین حال، پروژه را تا حد ممکن باز نگه دارد.
از دید توزیعی، می‌گو مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای متن باز است که بر طبق مجوز مربوطه‌شان توزیع می‌شوند.
از دید توسعه دهنده‌ای، که بیشتر، روشهای پذیرفتن نرم‌افزار از جامعه نرم‌افزار آزاد را بعلت مجوز آن‌ها مورد هدف قرار می‌دهد، نرم‌افزار می‌گو می‌تواند به دو دسته طبقه‌بندی شود: نرم‌افزار سیستم عامل و نرم‌افزار User Experience. نرم‌افزار OS باید در اصل از یک مجوز کپی لفت استفاده کند تا بازبودن سیستم زیرین را تضمین کند، در حالی که نرم‌افزار UX باید غالباً از مجوزهای شبیه BSD باشد، که مانعی برای توسعهٔ انحصاری نیست و بنابراین سازندگان دستگاه‌ها و فروشندگان OS را تشویق می‌کند تا کارهای اشتقاقی بسازند و محصولات مربوطه‌شان را متفاوت کنند.
مجوزهای تکنولوژی‌های توسعه داده شدهٔ می‌گو، همانند fast-boot، بهینه‌سازی‌های سرعتی و مصرفی، مورد علاقهٔ محصولات و پروژه‌های مشتق شده‌است. این تکنولوژی‌ها در میان سیستم نشر پیدا می‌کنند و به‌راحتی نمی‌توانند از آن متمایز شوند. برای مثال، تکنولوژی fast-boot اکثراً شامل بوت لودر سریع و کوچک Syslinux، یک سرویس سیستمی جدید و اتصال شوندهٔ نرم‌افزاری که به آن "uxlaunch" گفته می‌شود و کمی بهینه‌سازی بر روی بسیاری از سرویس‌های نرم‌افزار می‌باشد. خط مشی مجوز استفاده این است که این تغییرات باید بر طبق مجوز کار پایه‌ای که بر طبق آن ساخته شده‌اند، به پیش روند، که به آن، خط مشی مجوز استفاده پروژهٔ upstream گفته می‌شود. برای مثال، کار می‌گو بر روی هسته لینوکس تحت مجوز هسته لینوکس موجود است.
سیستم عامل مرکزی می‌گو، یک توزیع لینوکس است، که بر روی می‌موی بر پایهٔ دبیان نوکیا و موبلین بر پایهٔ فدورای اینتل کشیده شده‌است. می‌گو یکی از اولین توزیع‌های لینوکس است که از فایل سیستم Brtfs به‌طور پیش فرض استفاده می‌کند، و برای مخازنش از YUM به‌جای APT استفاده می‌کند.
روش تصدیق شدهٔ رسمی توسعه برنامه‌های کاربردی می‌گو استفاده از چهارچوب Qt و Qt Creator به عنوان محیط توسعه‌است، اما از توسعه و نوشتن برنامه‌های GTK هم پشتیبانی می‌شود.
برای کامپایل برنامه‌ها از سرویس ساخت اپن سوزه استفاده می‌شود.
همانند موبلین قبل از این، می‌گو همچنین به عنوان مخزن تکنولوژی که فروشندگان نرم‌افزار می‌توانند به آن دستیابی پیدا کنند تا محصولاتشان را از آن بسازند. تا کنون فقط پورت‌هایی از رابط‌های کاربری گرافیکی برای توزیع‌های لینوکس دیگر خبر داده شده‌اند.
حتی اگرچه می‌گو به عنوان یک پروژهٔ همکاری بین نوکیا و اینتل شروع شد، اما همکاری هنگامی شکل گرفت که نوکیا در حال توسعهٔ تجسم بعدی توزیع لینوکس می‌مو خود بود. در نتیجه، سیستم عامل مِی مو ۶ دست نخورده باقی خواهد ماند در حالی که UX هندست با تغییر نام به «MeeGo/Harmattan» به اشتراک گذارده خواهد شد.
ناول خبر داد که یک تجسم از لینوکس سوزه را با UX نتبوک می‌گو به زودی راهی خواهد کرد. رابط کاربری هم‌اکنون برای اپن سوزه موجود است.
نسخه ۱۴ فدورا، که قرار است در اکتبر ۲۰۱۰ منتشر شود، هم از UX نتبوک می‌گو برای یک spin استفاده خواهد کرد.
در انجمن توسعه دهندگان اینتل ۲۰۱۰ خبر داده شد که می‌گو یک زمانبندی انتشار شش‌ماهه را دنبال خواهد کرد. نسخه ۱٫۰ برای نوت بوک‌های Atom و یک برداشت کد برای نوکیا N۹۰۰ برای بارگذاری از چهارشنبه ۲۶ می۲۰۱۰ موجود شد.
کارت دعوت دعوتنامه‌ای است که برای میهمانان احتمالی یک میهمانی رسمی (مانند مجلس نامزدی، جشن عقد، عروسی یا عزاداری) ارسال می‌شود و از آنان رسما برای حضور در آن مراسم دعوت می‌گردد.
کارت دعوت ممکن است به‌صورت دست‌ساز و دست‌نویس یا با یکی از روش‌های چاپ تهیه شود. امروزه به دنبال نیاز و تقاضای مشتریان، تنوع کارت‌ها از لحاظ طرح و شکل، بسیار زیاد شده‌است. در حالی که در گذشته این تنوع به چند طرح ساده خلاصه می‌شد. جنس کارت دعوت نیز ممکن است بسیار متفاوت باشد. انواع کاغذ و مقوا، انواع پارچه ابریشمی و مخمل و حتی حصیر و چوب نیز ممکن است برای ساخت کارت دعوت بکار رود. معمولاً بر روی کارت‌های چاپی پس از چاپ نیز عملیاتی صورت می‌پذیرد. آغشته کردن با اکلیل و درج پاپیون یا نگین و مونتاژ آن معمولاً با دست انجام می‌گیرد.
کارت دعوت عروسی در ایران و سوریه بسیار پر کاربرد است. علی‌رغم اینکه گاهی برخی از طرح‌های کارت از سوریه به ایران وارد می‌شود، ولی کارت‌های دعوت ایرانی، به برخی کشورهای منطقه همچون پاکستان، افغانستان، عراق و کشورهای آسیای میانه نیز صادر شده و این کشورها از لحاظ طرح کارت‌های دعوت، تابع سلیقه ایرانیان هستند. تیراژ و تعداد سفارش کارت دعوت بسته به فرهنگ اهالی تفاوت دارد. در برخی از نواحی ترکمن‌صحرا تیراژ کارت دعوت عروسی گاه به هزاران عدد می‌رسد. قیمت کارت‌های دعوت در ایران (بسته به نوع آن) از ۱۰۰ تومان تا ۵۰۰۰ تومان متغیر است.
به کارت دعوتی گفته می‌شود که با استفاده از تکنولوژی‌هایی از قبیل کیو آر کد ، پیامک و غیره کار می‌کند. برخی از کارت‌های دعوت الکترونیکی باعث حذف کامل کارت عروسی می‌شوند و در برخی دیگر کارت عروسی فیزیکی با تغییراتی اندک همراه می‌شود .
کارت عروسی دیجیتال دارای مزایای زیادی می‌باشد. از جمله اینکه می‌توانید هم‌زمان برای مهمان‌های خود، متن، عکس، فیلم و کارت پستال‌های بسیار زیبا نیز ارسال کنید.
در این روش مهمان‌های شما باید روی تلفن همراه خود برنامه‌ای را نصب کنند . این کار با اضافه کردن آدرس نصب برنامه ،بر روی کارت عروسی امکان‌پذیر می‌شود .پس‌ازاینکه مهمان‌ها برنامه را روی گوشی خود نصب کردند می‌بایست گوشی خود را مقابل کارت دعوت بگیرند و خدمات این روش در این مرحله آغاز می‌شود .
در این روش برای هر مراسم یک صفحه اختصاصی در فضای مجازی ساخته می‌شود .شما با ارسال لینک این صفحه به تک‌تک مهمان‌ها آن‌ها را به جشن خود دعوت می‌کنید .
در این روش،ابتدا شماره‌های مهمان‌ها جمع‌آوری می‌شود که این کار توسط عروس و داماد انجام می‌شود . پس‌ از آن خدمات هوشمندسازی انجام می‌شود .
در قصر بلور دلهایمان پیوند همیشه سبز  خود را جشن می گیریم
و کلبه عشقی می سازیم میان باغ فرداها  زینت قصرمان دو چندان می شود با حضور شما
زیر بام سعادت پیمان مهری می بندیم ما را در این میثاق همراه باشید
یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم دوست صحبت آن مونس جان ما را بس
آغاز می کنیم زیستن را پیوستن و یکی شدن لطف حضور شما در این جشن آغاز مایه شادی ما خواهد بود
همتان بدرقه راه کن ای طایر قدس که دراز است ره مقصد و ما نو سفریم
مرسوم است در آغاز دعوت از میهمانان مراسم عروسی در کارت عروسی نمونه متنی که ذکر شد مورد استفاده قرار گیرد .اما قبل از شروع این کلام و یا شعر یک سر تیتر قرار میگیرد و انواع مختلفی دارد از قبیل ذکر و یاد خداوند و یا کلمات مهر آمیز که در ذیل نمونه ای از آن ها را ذکر خواهیم کرد:
اِر و اِ آ گ یکی از شرکت‌های بزرگ تأمین انرژی آلمان است که دفتر اصلی آن در اسن مستقر است.
این شرکت از طریق شرکت‌های تابعه اش، برای ۲۰ میلیون مشتری برق و برای ۱۰ میلیون مشتری گاز، عمدتاً در اروپا فراهم می‌کند. RWE دومین شرکت بزرگ تولیدکننده برق بعد از ا.آن در آلمان است.
وب‌گاه رسمی ار و ا
بازی‌ها در گروه اول جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ که از ۱۱ ژوئن تا ۲۲ ژوئن برگزار شد. در این گروه تیم‌های آفریقای جنوبی، فرانسه، مکزیک و اروگوئه حضور داشتند و در پایان مسابقات، تیم اروگوئه به عنوان نخست و تیم مکزیک پس از آن به مرحله حذفی جام راه پیدا کردند و دو تیم آفریقای جنوبی و فرانسه با کسب مقام‌های سوم و چهارم از ادامه مسابقات جام جهانی باز ماندند.
عباس کارگرجاوید فردی از اعضای بسیج است که متهم است گلوله‌ای که منجر به مرگ ندا آقاسلطان شد را شلیک کرده‌است و بعدها تصاویر و مشخصات شخصی وی در اینترنت پخش شد. عباس کارگر جاوید با حضور در صدا و سیما به مشکلات و مزاحمت‌های ناشی از درج مشخصاتش در اینترنت اعتراض کرد و مدعی شد این مشکلات باعث شده تا وی مجبور به تغییر محل اقامت خویش گردد.
آرش حجازی، پزشکی که هنگام جان سپردن ندا بر پیکر وی حاضر بوده‌است مدعی است که وی را در حالی که فریاد می‌زده «نمی‌خواستم بکشمش» دیده‌است. چند هفته پس از قتل ندا عکس‌ها و مشخصات وی به طور گسترده در اینترنت پخش شد و خانواده آقاسلطان از وی به اتهام قتل فرزندشان شکایت کردند.
هاجر رستمی مطلق، مادر ندا در مرداد ۱۳۸۹ در حالی که ۱۴ ماه از قتل فرزندش می‌گذشت در گفتگویی با روزآنلاین مدعی شد که قاضی پرونده حکم جلب وی را صادر کرده‌است ولی وی ناپدید شده‌است. وی همچنین در همین زمینه اظهار داشت: «رد عبدالمالک ریگی را در آسمان زدند و او را بازداشت کردند اما چطور نمی‌توانند با گذشت نزدیک به دو ماه از احضار عباس کارگر جاوید، او را بازداشت کنند؟»
عبدالصمد خرمشاهی، وکیل خانواده ندا در این پرونده قتل نیز در همین ارتباط اظهار داشت: «براساس قانون، اگر بالفرض آدرس این فرد را ندارند می‌توانند از طریق مطبوعات آگهی داده و او را پیدا کنند. اما اینکه محذوراتی وجود داشته باشد یا حساسیت‌هایی باشد، در حاشیه پرونده می‌باشد و درخواست ما این است که خارج از چارچوب این حساسیت‌ها و این حاشیه‌ها به پرونده قتل ندا رسیدگی کنند.»همان
مستند تقاطع فیلم مستندی است به دو زبان فارسی و انگلیسی درباره قتل ندا آقاسلطان که در شب نخستین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ از شبکه ۱ و شبکه ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران و همچنین پرس تی ویCBS پخش شد.پارسینه
کمال‌الدین حسینی نقشبندی، ملقب به هادی‌الدین، خلیفه و جانشین شیخ طه نهری و عبیدالله نهری بود. او مؤسس خاندان و طریقه نقشبندیه نهریه کمالیه و از بزرگترین مروجین طریقت نقشبندی به ویژه در کردستان ایران، کردستان عراق و کردستان ترکیه بود.
سید کمال فرزند سید شامه بن سید رسول و از خاندان سید محمد زاهد معروف به (پیر خضر شاهو) بود که نسبتش از طریق موسی کاظم به محمد می‌رسد. پدر شیخ کمال، از اشنویه به یکی از روستاهای بخش لاجان بنام خالدار (نزدیک پیرانشهر) مهاجرت کرد و در آنجا به زراعت مشغول شد. سید کمال به همراه برادر کوچک خود، سید خالد به پدرشان در کار کشاورزی کمک می‌کردند. سید کمال در مدارس سنتی روستاهای منطقه تحصیلات مقدماتی آن دوره را طی کرد.
کمال‌الدین برای دیدار طه نهری بارها به استان هکاری ترکیه سفر کرد. پس از سفرهای متعدد، سید طاها او را به طریقت نقشبندی دعوت کرد. سید کمال این دعوت را پذیرفت و پس از مدتی شاگردی سید طاها، در نهایت از دست او اجازه‌نامه ترویج طریقت نقشبندی را دریافت کرد. او به محض برگشتن از این سفر، در قریه خالدار، به امر ترویج مشغول شد و یک مرکز دینی، شامل مسجد، خانقاه و مدرسه علوم دینی، تأسیس کرد.
شیخ کمال پس از درگذشت مولانا خالد و طه نهری و شیخ محمد صالح با عبیدالله نهری که بر مسند ارشاد نشسته بود بیعت نمود و در سال ۱۸۸۰ به استان اربیل کردستان عراق مهاجرت کرد و روستایی را در اطراف شهر چومان و نزدیک مرز ایران به نام "زینوه" بنیان نهاد که این ده بعداً به نام "زینو شیخی" مشهور شد. شیخ کمال الدین در همان روستا یک مرکز دینی شامل مسجد، خانقاه و مدرسه علوم دینی احداث کرد.
شیخ کمال الدین در جنگ‌هایی که مرشدش عبیدالله نهری در ۱۲۹۴ قمری به عنوان جهاد علیه روسیه در منطقه قارص و بایزید انجام داده است، شرکت داشت. بر اثر این جنگ اسلحه زیادی به دست اتباع شیخ عبیدالله نهری افتاد. چند سال بعد شیخ عبیدالله علیه ناصرالدین شاه قیام کرد که بعدها به نام «سال شیخ» شهرت یافت.
پس از شورش عبیدالله نهری علیه ایران در ۱۲۵۹ شمسی برابر ۱۲۹۸ قمری، شیخ عبید الله به تصریح لرد کرزن به تقاضای روس و انگلیس به استانبول احضار شد. پس از دستگیری عبیدالله نهری از طرف دولت عثمانی، شیخ کمال نیز که که یکی از خلفا و سرداران او بود، به همراه فرزندش شیخ جلال، در کرکوک زندانی شد. شیخ پس از آزادی از زندان عثمانی به زینوه مراجعت کرد.
شیخ کمال در سال ۱۳۲۹ قمری درگذشت و در شمال ایران ، استان گیلان، پونل به خاک سپرده شدند.
تاریخ ایران کمبریج کتابی دربارهٔ تاریخ و جغرافیای تاریخی ایران از کهن‌ترین روزها تا زمان کنونی، به زبان انگلیسی در هفت جلد است که توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شده است.
طرحِ تألیفِ "تاریخ ایران کمبریج" را نخستین بار در ۱۹۵۹ آرتور آربری و حسین قدس نخعی، سفیر ایران در لندن، ارائه دادند. شرکت ملی نفت ایران با سرمایه‌ای بالغ بر ۰۰۰، ۲۵ پوند، بودجهٔ این طرح را تأمین کرد؛ ولی پس از انقلاب ایران، این ردیف بودجه قطع شد و مؤسسه مطالعات ایرانی در واشینگتن برای جلد دوم، مؤسسه یارشاطر وابسته به دانشگاه کلمبیا برای جلدهای ششم و هفتم و شاهزاده ابونصر عضد برای جلد هفتم، کمکهای مالی بلاعوضی کردند و انتشارات دانشگاه کمبریج چاپ این اثر را با عنوان The Cambridge History of Iran (تاریخ ایران کمبریج) به عهده گرفت. آربری برای تشکیل هیئت ویراستاری، از برخی پژوهشگران نامدار دعوت کرد و نخستین گردهمایی در ژانویه ۱۹۶۱ برگزار شد. هیئت ویراستاران عبارت بودند از: آرتور آربری (رئیس، ۱۹۶۱–۱۹۶۹)، هارولد بیلی (۱۹۶۱ـ و از ۱۹۷۰ به بعد به عنوان رئیس)، آن لمبتون (۱۹۶۱–۱۹۷۰)، روبن لوی (۱۹۶۱–۱۹۶۶)، رابرت چ. زینر (۱۹۶۱–۱۹۶۷)، بازیل گری (نایب رئیس، ۱۹۶۱–۱۹۸۹)، پیتر ایوری (سرویراستار، ۱۹۶۱–۱۹۶۹)، عیسی صدیق (۱۹۶۳–۱۹۶۹)، سید حسن تقی‌زاده (۱۹۶۳–۱۹۶۹)، لارنس لاکهارت (۱۹۶۴–۱۹۷۵)، جان اندرو بویل (۱۹۶۷–۱۹۷۸)، سر ماکس مالوان (۱۹۷۰–۱۹۷۸)، کلیفورد ادموند باسوورت (۱۹۷۰ـ)، ایلیا گرشویچ (۱۹۷۰ـ)، هیوبرت س.ج. دارک (سرویراستار، ۱۹۷۰ـ)، ویلیام ب. فیشر (۱۹۷۹–۱۹۸۴) و محمود صناعی (۱۹۷۲–۱۹۸۵) که رابط رسمی هیئت ویراستاری با مراکز علمی ایران بود.
تاریخ ایران کمبریج افزون بر بررسی تاریخ سیاسی ایران، به هنرهای ایرانی و تأثیر آن‌ها بر تمدن جهان می‌پردازد. این تاریخ به جنبه‌های مذهبی، فلسفی، اقتصادی، علمی و هنری تمدن ایرانی توجه کرده‌است، اما بر برخی جنبه‌ها، از جمله اوضاع جغرافیایی و بوم شناسی، تأکید بیشتری دارد.
برخی از شرق شناسان و پژوهشگران، این کتاب را به سبب اهمیتش نقد و بررسی کرده‌اند که برخی از این بررسیها به‌طور مستقل یا در مجلات به چاپ رسیده‌است، از جمله گودرز رشتیانی در کتاب ماه تاریخ و جغرافیا شماره ۱۴۶، بگلی در شماره ۴۷ «مجله اسلام» و مقاله والتر هینتس در شماره ۲۴۲ «مجله تاریخ».
جلد نخست «تاریخ ایران کمبریج» با عنوان «سرزمین ایران»، شامل چهار بخش و ۲۲ فصل است. مطالب این بخش‌ها عبارت‌اند از: بخش نخست، دربارهٔ جغرافیای طبیعی، زمین‌شناسی، موقعیت اقلیمی، گیاهان، جانوران و پرندگان ایران؛ بخش دوم با نام «مردم ایران»، دربارهٔ نخستین تشکلهای جوامع انسانی در ایران؛ بخش سوم دربارهٔ امور معیشتی، ارتباطات، حمل ونقل و کشاورزی و گله داری؛ و بخش چهارم، نتیجه‌گیری از مطالب فصلهای پیشین. این مجلد با ویراستاری ویلیام ب. فیشر در ۱۹۶۸ به چاپ رسید. تعدادی از محققان ایرانی و اروپایی در تدوین این مجلد همکاری داشته‌اند، از جمله محمدحسن گنجی، جمشید بهنام، ساندرلند، اندرسون، هریسون.
جلد دوم ، با نام «دوره‌های ماد و هخامنشی»، شامل ۲۱ فصل است: فصل نخست تا دهم دربارهٔ حکومت ایلام و انشان، بنیانگذاری پادشاهی هخامنشی، تشکیلات اداری آن و جنگ‌های هخامنشیان با یونان و فروپاشی پادشاهی آنان بر اثر حمله اسکندر به ایران؛ فصل یازدهم و دوازدهم دربارهٔ اسنادِ سنگنبشته‌های تخت جمشید، سکه‌ها، اوزان و مقادیر در زمان هخامنشیان؛ فصل سیزدهم دربارهٔ جهان بینی ایرانِ خاوری، بنابه روایت اوستا؛ فصل چهاردهم دربارهٔ دین و آیین ایرانیان در زمان هخامنشیان؛ فصل پانزدهم شامل بررسی زبان آرامی در زمان هخامنشیان؛ فصل شانزدهم دربارهٔ گاه شماری در ایران قدیم؛ و فصل هفدهم تا بیست ویکم دربارهٔ معماری هخامنشیان، کنده کاریهای بیستون و کشفیات تپه نوش جان و پاسارگاد و ابزارهای فلزی. این مجلد، با ویرایش ایلیا گرشویچ و با همکاری برخی از پژوهشگران نامدار از جمله ایگور میخائیلوویچ دیاکونوف، تادئوش سولیمیرسکی، ماکس مالوان، آدریان دیوید هیو بیوار، گرینفیلد و هارولد بیلی، و محمود صناعی در هیئت ویراستاری، در ۱۹۸۵ به چاپ رسیده‌است.
جلد سوم، با عنوان «دوران سلوکیان، پارتیان و ساسانیان»، که دوره‌ای تقریباً هزار ساله را در بر می‌گیرد، در دو قسمت (دو مجلد) و نُه بخش تدوین شده‌است.
قسمت اول شامل چهار بخش، با مقدمه‌ای مفصل از احسان یارشاطر، ویراستار این جلد، دربارهٔ سنت‌های ایرانی پیش از دوره ساسانی و اوضاع اجتماعی و مناسک دینی و مناسبات فرهنگی ایران باستان آغاز می‌شود. بخش اول، با عنوان «تاریخ سیاسی»، دربارهٔ تاریخ سیاسی سلوکیان و اشکانیان و ساسانیان، بخش دوم دربارهٔ سکه‌شناسی، بخش سوم دربارهٔ تاریخ روایی ایران و بخش چهارم دربارهٔ مناسبات ایران و همسایگانش در آن روزگار است. برخی از نویسندگان این مجلد عبارت اند از: بیکرمان، بیوار، ریچارد نلسون فرای، دیوید سلوود، دیوید مارشال لانگ، نینا گارسویان، کلیفورد ادموند باسوورت و گابن.
قسمت دوم از جلد سوم، ادامه قسمت اول و شامل پنج بخش (پنجم تا نهم) است: بخش پنجم دربارهٔ نهادهای اجتماعی، بخش ششم دربارهٔ تاریخ دینی و بخش هفتم و هشتم دربارهٔ تاریخ هنر، خط و زبان و ادبیات دوره سلوکیان و پارتیان و ساسانیان است. بخش پایانی کتاب، کتاب‌شناسی است که در آن به منابع تاریخ پارتیان و ساسانیان و نقد منابع پرداخته شده‌است. برخی از مؤلفان این قسمت عبارت اند از: احسان یارشاطر، گئو ویدن‌گرن، شلومبرژه، مری بویس، ویلیام بیلی و ایلیا گرشویچ. مجلد سوم در ۱۹۸۳ به چاپ رسید.