moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۹، وزارت دفاع روسیه ویدئویی را منتشر کرد که اولین پرواز اوخوتنیک را در کنار جنگنده پنهانکار نسل پنجمی سوخو-۵۷ (نام‌گذاری در ناتو: Felon) نشان می‌دهد. گزارش شده‌است که پهپاد به‌طور مستقل عمل می‌کند و بیش از ۳۰ دقیقه با تعامل با سوخو-۵۷ پرواز می‌کند تا آزمایش رادار جنگنده و محدوده تعیین هدف را برای استفاده از سلاح‌های دوربرد هوایی خارج از برد پدافند هوایی دشمن انجام دهد.
در ۱۲ فوریه ۲۰۲۱، به گفته یک منبع در مجتمع صنایع نظامی، سه نمونه اولیه دیگر در کارخانه هواپیمایی نووسیبیرسک چکالوف در دست ساخت است. مدل دوم یک نسخه اصلاح شده از نمونه اولیه است در حالی که نمونه‌های سوم و چهارم سریال تولید سریال یکسان است. این پیشرفت‌ها و تغییرات مربوط به سیستم‌های تجهیزات رادیو الکترونیکی آنبورد و عناصر ساختاری بستر هوا خواهد بود. سه نمونه اولیه دیگر باید برای آزمایش‌های پرواز در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ آماده باشند. این منبع در مجموعه صنایع نظامی همچنین گفت که این سری اوخوتنیک مجهز به یک نازل مسطح استاندارد خواهد بود تا رد حرارتی و راداری آنها بیشتر کاهش یابد.
طراحی اوخوتنیک بر اساس طرح تمام بال (بال‌دیس) است و شامل استفاده از مواد کامپوزیت و مواد جاذب رادار است که باعث می‌شود هواپیمای بدون سرنشین در هنگام پرواز کمتر دیده شود. وزن آن حدود ۲۰ تن و طول بال آن در حدود ۲۰ متر (۶۵ فوت) است. پیشران این هواپیمای بدون سرنشین یک موتور توربوفن بنام ساترن AL-31F که این موتور در هواپیمای جنگنده سوخو Su-27 نیز استفاده می‌شود، یا یک موتور نوع توسعه یافته AL-41F، نصب شده بر روی جنگنده‌های سوخو-۳۵ اس (Su-35S) و نمونه‌های اولیه سوخو-۵۷. اگرچه اولین نازل اگزوز نمونه اولیه معمولی بود و می‌توانست رد راداری هواپیمای بدون سرنشین را افزایش دهد، اما همان‌طور که در یک ماکت در سالنی در نمایشگاه هوایی ماکس(MAKS 2019) نشان داده شد، در نمونه ارتقا یافته آینده می‌توان اگزوز بهبود یافته و همچنین ورودی موتور تغییر یافته را مشاهده کرد. گزارش شده‌است که حداکثر سرعت این هواپیمای بدون سرنشین، هنگام حمل محموله داخلی آن ۱۰۰۰ کیلومتر در ساعت است. به احتمال زیاد اوخوتنیک طوری طراحی شده‌است که بتواند به‌عنوان «پهپاد هم‌پر» (loyal wingman) کنترل شده توسط سوخو-۵۷ عمل می‌کند. این هواپیما از نظر شکل ظاهری شباهت زیادی به پهپاد لاکهید مارتین آرکیو-۱۷۰ سنتینل دارد. در دسامبر ۲۰۱۱، نیروهای ارتش ایران توانسته بودند که با هک کردن سامانهٔ کنترل یک آرکیو-۱۷۰ و در اختیار گرفتن کنترل آن، پهپاد مزبور را کاملاً سالم در ایران به زمین بنشانند. گمان می‌رود مهندسان روسی توانسته‌اند به فناوریهای آرکیو-۱۷۰ هک شده توسط ایران دسترسی داشته باشند.
دیوداس () یک فیلم در ژانر اکشن-کمدی محصول سال ۲۰۱۸ کشور هند است. از بازیگران این فیلم می‌توان به آکینی ناگرجونا، نانی و راشمیکا ماندانا اشاره کرد.
پره توربین یا تیغه توربین، جزء جداگانه‌ای است که بخش مهمی از یک توربین گازی یا توربین بخار را تشکیل می‌دهد. این تیغه‌ها وظیفه استخراج انرژی در دما و فشار بالا را دارند که توسط احتراق تولید می‌شود. پره‌های توربین بیشتر جزء محدود کننده توربین‌های گازی هستند.Boyce, p. 368. برای کار کردن در این محیط دشوار، پره‌های توربین بیشتر از مواد خاص مانند سوپرآلیاژها ساخته می‌شوند و بسیاری از روش‌های مختلف خنک‌کننده به کار می‌رود که می‌توان آن‌ها را به‌عنوان سرمایش داخلی و خارجی و پوشش‌های حرارتی طبقه‌بندی کرد. خستگی تیغه عامل اصلی خرابی توربین‌های بخار و توربین‌های گازی است. خستگی، ناشی از تنش به وجود آمده از لرزش و صوت در محیط کاری توربین است. برای محافظت از تیغه‌ها در برابر این فشارهای بالا، از وسایل کاهش دهنده اصطکاک استفاده می‌شود.
پره‌های توربین بادی و توربین آبی برای کار در شرایط مختلف طراحی شده‌اند که به‌طور معمول سرعت و چرخش کمتری دارند.
در موتور توربین گازی، یک محور وجود دارد که بیشتر پره‌های توربین به آن وصل می‌شوند. آن بخش توربین از طریق محور (یا "شفت") دیگری به یک کمپرسور وصل می‌شود و آن بخش کمپرسور می‌تواند نیروی محوری یا گریز از مرکز را تحمل کند. هوا از طریق کمپرسور فشرده می‌شود و فشار و دما را بالا می‌برد. سپس دمای احتراق با سوختن مواد داخل محفظه احتراق، که بین کمپرسور و توربین قرار دارد، افزایش می‌یابد. گازهای خروجی با دمای بالا و فشار بالا از توربین عبور می‌کنند. توربین انرژی را از این جریان استخراج می‌کند، فشار و دمای هوا را پایین می‌آورد و انرژی جنبشی را به کمپرسور در امتداد محور مرکزی منتقل می‌کند. این فرایند بسیار شبیه به نحوه کار یک کمپرسور محوری به صورت معکوس، است.
بخش‌های مختلف توربین در انواع مختلف موتور متفاوت است، معمولاً موتورها با تعدادد دور بالا بیشترین بخش توربین را تشکیل می‌دهند. [] تعداد بخش‌های توربین می‌تواند در چگونگی طراحی پره‌های توربین مؤثر باشد. بسیاری از موتورهای توربین گازی طرح‌های دوقلو هستند، به این معنی که یک محور با فشار بالا و یک محور با فشار کم وجود دارد. سایر توربین‌های گازی از سه محور استفاده می‌کنند، یک محور فشار متوسط بین محور فشار قوی و کم فشار اضافه می‌شود. توربین فشار قوی در معرض بالاترین دما و بیشترین فشار هوا قرار دارد و توربین کم فشار در معرض هوای سردتر و فشار کمتر قرار می‌گیرد. تفاوت شرایط منجر به طراحی تیغه‌های توربین فشار بالا و کم فشار می‌شود که در انتخاب مواد و سرمایش تفاوت‌های چشمگیری دارند، حتی اگر اصول آیرودینامیکی و ترمودینامیکی یکسان باشند. در توربین‌های گازی و بخار، تیغه‌ها با درجه حرارت بالا، فشارها و لرزش‌های زیاد روبرو هستند. پره‌های توربین بخار از اجزای مهم نیروگاه‌ها هستند که حرکت بخار با فشار و دمای بالا را که فشار موجود را به حرکت دوار محور توربین، تبدیل می‌کنند.
تیغه‌های توربین در محیط‌های بسیار پر فشار داخل توربین گازی قرار می‌گیرند. آنها با درجه حرارت بالا، تنش زیاد و محیط با لرزش بالا روبرو می‌شوند. هر یک از این فاکتورها می‌توانند به خرابی تیغه‌ها منجر شوند، به‌طور مؤثری به موتور آسیب می‌زنند، بنابراین پره‌های توربین با دقت طراحی می‌شوند تا در برابر این شرایط مقاومت کنند.
تیغه‌های توربین در اثر فشار گریز از مرکز در معرض تنش قرار دارند (توربین می‌تواند در ده‌ها هزار چرخش در دقیقه بچرخد (RPM)) و نیروهای مایع که می‌توانند باعث شکستگی، تسلیم یا خزش شوند. علاوه بر این، در مرحله اول (مرحله مستقیم پس از احتراق) یک توربین مدرن با دمای حدود ۲٬۵۰۰ درجه فارنهایت (۱٬۳۷۰ درجه سلسیوس)، توربین‌های گازی اولیه با دمای حدود ۱٬۵۰۰ درجه فارنهایت (۸۲۰ درجه سلسیوس) و موتورهای جت نظامی مدرن مانند Snecma M88 با دمای توربین ۲٬۹۰۰ درجه فارنهایت (۱٬۵۹۰ درجه سلسیوس) و در تماس هستند. این درجه حرارت‌های بالا تیغه‌ها را تضعیف کرده و آنها را در معرض خرابی خزش قرار می‌دهد. درجه حرارت بالا همچنین می‌تواند تیغه‌ها را در معرض خرابی خوردگی قرار دهد. سرانجام، لرزش‌های ناشی از موتور و خود توربین می‌تواند باعث خرابی خستگی شود.
عامل مهمی که در موتورهای جت اولیه وجود دارد، عملکرد مواد موجود در قسمت گرم (احتراق و توربین) موتور است. نیاز به مواد بهتر باعث تحقیقات زیادی در زمینه آلیاژها و تکنیک‌های تولید، شده‌است و این تحقیقات منجر به کشف مواد و روش‌های جدید بسیاری شده‌است که توربین‌های گازی مدرن را ممکن می‌سازد. یکی از اولین آنها Nimonic بود که در موتورهای بریتانیایی Whittle مورد استفاده قرار می‌گرفت.
توسعه ابرآلیاژها در دهه ۱۹۴۰ و روشهای جدید پردازش مانند ذوب القایی خلاء در دهه ۵۰ باعث افزایش تحمل تیغه‌ها در برابر درجه حرارت بالا شد. روش‌های پردازش دیگری مانند فشار دادن ایزواستاتیک داغ، آلیاژهای مورد استفاده برای تیغه‌های توربین و افزایش عملکرد تیغه‌های توربین را بهبود بخشید. پره‌های توربین مدرن اغلب از ابرآلیاژهای ترکیبی بانیکل استفاده می‌کنند که دارای کروم، کبالت و رنیوم نیز هستند.
گذشته از پیشرفتهای آلیاژی، یک پیشرفت مهم، توسعه روشهای تقویت جامد (DS) و تک بلور (SC) بود. این روشها با هم ترازی مرزهای دانه در یک جهت (DS) یا از بین بردن مرزهای دانه به‌طور کلی (SC)، مقاومت زیادی در برابر خستگی و خزش ایجاد کردند. تحقیقات SC در دهه ۱۹۶۰ با پرات و ویتنی آغاز شد و حدود ۱۰ سال به طول انجامید. یکی از اولین پیاده‌سازی‌های DS با موتورهای J58 SR-71 بود.Koff, Bernard L. (2003). "Gas Turbine Technology Overview – A Designer's Perspective". AIAA/ICAS International Air and Space Symposium and Exposition: The Next 100 Years. 14–17 July 2003, Dayton, Ohio. AIAA 2003-2722.
یکی دیگر از پیشرفتهای مهم فناوری مواد تیغه توربین، تولید روکش‌های مانع حرارتی (TBC) بود. در شرایطی که پیشرفت DS و SC مقاومت به خزش و خستگی را بهبود می‌بخشد، TBCها مقاومت به خوردگی و اکسیداسیون را بهبود می‌بخشند. اولین TBCهای مورد استفاده در دهه ۱۹۷۰، پوشش‌های آلومینید بودند. پوشش‌های سرامیکی بهبود یافته در دهه ۱۹۸۰ در دسترس قرار گرفت. این پوشش‌ها قابلیت تحمل دمای تیغه توربین را حدود ۲۰۰ درجه فارنهایت (۹۰ درجه سانتیگراد) افزایش داده‌اند. این روکش‌ها همچنین عمر پره‌ها را بهبود بخشیدند و تقریباً در بعضی موارد عمر پره‌های توربین را دوبرابر کردند.Boyce, p. 449
بیشتر پره‌های توربین توسط روش investment casting (یا پردازش موم پخته شده) تولید می‌شوند. این فرایند شامل ایجاد یک قالب دقیق از تیغه ای است که با موم پر می‌شود تا شکل تیغه را تشکیل دهد. اگر تیغه توخالی باشد (یعنی دارای معابر خنک‌کننده داخلی باشد)، یک هسته سرامیکی در وسط آن قرار می‌گیرد. تیغه موم در زمان ساختن، با پوسته ای از نوعی ماده مقاوم در برابر حرارت روکش می‌شود و سپس آن پوسته با آلیاژ تیغه پر می‌شود. این مرحله می‌تواند برای مواد DS یا SC پیچیده‌تر باشد، اما روند مشابه است. اگر یک هسته سرامیکی در وسط تیغه وجود داشته باشد، در محلول حل می‌شود که تیغه را توخالی می‌کند. تیغه‌ها با TBC پوشش داده می‌شوند و سپس هر سوراخ خنک‌کننده ماشینکاری می‌شود.
کامپوزیت‌های سرامیکی (CMC)، که الیافی از سرامیک مشتق شده از پلیمر هستند، برای استفاده در پره‌های توربین استفاده می‌شوند. مهمترین مزیت CMC نسبت به سوپرآلیاژهای معمولی، وزن سبک و قابلیت تحمل دمای بالاتر است. کامپوزیت‌های SiC / SiC متشکل از سیلیکون تقویت شده توسط الیاف کاربید سیلیکون ساخته می‌شوند که مقاومت در برابر دمای آنها ۲۰۰–۳۰۰ درجه فارنهایت بالاتر از آلیاژهای نیکل می‌باشد. GE Aviation از چنین تیغه‌های کامپوزیتی SiC / SiC برای توربین کم فشار موتور جت F414 استفاده کرد.
این لیست شامل همه آلیاژهای مورد استفاده در تیغه‌های توربین نیست.Boyce, p. 440-2Schilke, P. W. (2004). Advanced Gas Turbine Materials and Coatings. GE Energy. August 2004. Retrieved: 25 May 2011.
در یک فشار فشار ثابت، با افزایش دمای ورودی توربین (TET)، راندمان حرارتی موتور افزایش می‌یابد. با این حال، درجه حرارت بالا می‌تواند به توربین آسیب برساند، زیرا تیغه‌ها تحت فشارهای گریز از مرکز قرار دارند و مواد در دمای بالا ضعیف تر هستند؛ بنابراین استفاده از خنک‌کننده تیغه توربین ضروری است. طرح‌های جدید مدرن توربین با دمای ورودی بالاتر از ۱۹۰۰ کلوین عمل می‌کند که خنک‌کننده نیز به کار برده می‌شود.
خنک کردن اجزاء با خنک‌کننده هوا یا مایع حاصل می‌شود. به نظر می‌رسد که خنک‌کننده مایع به دلیل ظرفیت گرمای زیاد و خنک‌کنندگی بهتر، جذابیت بیشتری دارد اما می‌تواند مشکل نشت، خوردگی، خفگی و غیره را ایجاد کند. از طرف دیگر، خنک‌کننده هوا اجازه می‌دهد تا هوای تخلیه شده بدون هیچ مشکلی وارد جریان اصلی شود. مقدار هوای مورد نیاز برای این منظور ۱–۳٪ جریان اصلی است و دمای تیغه می‌تواند ۲۰۰–۳۰۰ درجه سانتیگراد کاهش یابد. روشهای خنک‌کننده زیادی در پره‌های توربین گازی استفاده می‌شود. جابجایی، پوسته مخصوص، خنک‌کننده نفوذگر، جریان خنک‌کننده، خنک‌کننده باله و … که در رده‌های خنک‌کننده داخلی و خارجی قرار می‌گیرند. در حالی که همه روش‌ها اختلافاتی دارند، همه آنها با استفاده از هوای خنک‌کننده (که اغلب از کمپرسور خارج می‌شود) برای از بین بردن گرما از تیغه‌های توربین کار می‌کنند
با عبور هوای خنک‌کننده از معابر داخلی تیغه آنرا خنک می‌کند. گرما توسط رسانش گرمایی از طریق تیغه منتقل می‌شود. یک سطح بزرگ داخلی برای این روش مطلوب است، بنابراین مسیرهای خنک‌کننده پر از مارپیچ و منفذهای کوچک هستند. معابر داخلی تیغه ممکن است به صورت دایره ای یا بیضوی باشند. خنک شدن با عبور هوا از طریق این معابر از توپی تیغه به سمت نوک آن حاصل می‌شود. این هوای خنک‌کننده از یک کمپرسور هوا تهیه می‌شود. در توربین گازی، مایع خارج شده از آن نسبتاً گرم است که از خنک‌کننده عبور می‌کند و با جریان اصلی در نوک تیغه مخلوط می‌شود.
خنک‌کننده ضربه، با انتقال سریع هوا و تماس دادن آن به سطح داخلی تیغه کار می‌کند. این امر باعث می‌شود تا انتقال گرمای بیشتری نسبت به خنک‌کننده معمولی رسانش گرمایی داشته باشد. در بخش‌هایی با بیشترین دما از خنک‌کننده ضربه استفاده می‌شود. در نوعی پره‌های توربین، لبه حداکثر دما را دارد، در نتیجه خنک‌کننده ضربه نیز در قسمت میانی پره استفاده می‌شود. تیغه‌ها دارای بخش داخلی توخالی هستند و معابر خنک‌کننده داخلی نیز در آن قسمتها وجود دارد. خنک‌کننده هوا از ناحیه لبه وارد می‌شود و به سمت لبه در حال چرخش می‌رود و عمل خنک کردن را انجام می‌دهد.
خنک‌کننده فیلم (همچنین به عنوان خنک‌کننده فیلم "نازک" نیز شناخته می‌شود)، نوعی از پرکاربرد بودن، تأثیر خنک‌کننده بالاتری را نسبت به خنک‌کننده همرفت و انقباض فراهم می‌کند.Volume 1. Performance Flight Testing Phase. Chapter 7. Aero Propulsion page 7.122. "Edwards Air Force Base, Air Force Test Center", February 1991. Size: 8MB. mirror of ADA320315.pdf این تکنیک شامل پمپ کردن هوای خنک‌کننده از تیغه از طریق چندین سوراخ کوچک یا شکاف در سازه است. یک لایه نازک (هوا) از هوا خنک‌کننده در سطح خارجی تیغ ایجاد می‌شود ، انتقال حرارت از جریان اصلی را کاهش می‌دهد، که دمای آن (۱۳۰۰–۱۸۰۰ کلوین) می‌تواند از نقطه ذوب ماده تیغه (۱۳۰۰–۱۴۰۰ کلوین)What is Film Cooling?Martinez, Isidoro. "Aircraft propulsion. Thermal and mechanical limitations in jet engines " page 19. "Technical University of Madrid, School of Aeronautical Engineering", 2015. Retrieved: April 2015. توانایی سیستم خنک‌کننده فیلم برای خنک کردن سطح به‌طور معمول با استفاده از پارامتری به نام اثربخشی خنک‌کننده ارزیابی می‌شود. اثر خنک‌کننده بالاتر (با حداکثر مقدار یک) نشان می‌دهد که دمای ماده تیغه به دمای خنک‌کننده نزدیکتر است. در مکانهایی که دمای تیغه به دمای گاز داغ نزدیک می‌شود، اثر خنک‌کننده به صفر نزدیک می‌شود. اثر خنک‌کننده عمدتاً تحت تأثیر پارامترهای جر
خنک‌کننده خارجی (همچنین به عنوان خنک‌کننده "نازک" نیز شناخته می‌شود)، تأثیر خنک‌کننده بالاتری را نسبت به خنک‌کننده همرفت و ضربه ای فراهم می‌کند. این تکنیک شامل پمپ کردن هوای خنک‌کننده از تیغه از طریق چندین سوراخ کوچک یا شکاف در سازه است. یک لایه نازک (هوا) از هوای خنک‌کننده در سطح خارجی تیغ ایجاد می‌شود، در نتیجه انتقال حرارت در جریان اصلی را کاهش می‌دهد، دمای آن می‌تواند تا (۱۳۰۰–۱۸۰۰ کلوین) بالا برود که از دمای نقطه ذوب ماده تیغه (۱۳۰۰–۱۴۰۰ کلوین) بیشتر است. توانایی سیستم خنک‌کننده خارجی برای خنک کردن سطح به‌طور معمول با استفاده از پارامتری به نام اثربخشی خنک‌کننده ارزیابی می‌شود. اثر خنک‌کننده بالاتر (با حداکثر مقدار یک) نشان می‌دهد که دمای ماده تیغه به دمای خنک‌کننده نزدیکتر است. در مکانهایی که دمای تیغه به دمای گاز داغ نزدیک می‌شود، اثر خنک‌کننده به صفر نزدیک می‌شود. اثر خنک‌کننده عمدتاً تحت تأثیر پارامترهای جریان مایع خنک‌کننده و هندسه تزریق قرار دارد. پارامترهای جریان مایع خنک‌کننده شامل سرعت، چگالی، جریان هوا و گشتاورهای موجود است که با استفاده از خصوصیات جریان خنک‌کننده و جریان اصلی محاسبه می‌شوند. پارامترهای هندسه تزریق شامل هندسه سوراخ یا شکاف (یعنی سوراخ‌های ستوانه ای شکل یا شکافها) و زاویه تزریق خنک‌کننده می‌باشد. یک برنامه نیروی هوایی ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۷۰ روشی برای ساخت تیغه توربین تولید کرد که هم خنک‌کننده خارجی و هم خنک‌کننده همرفت استفاده شده بود و هم‌اکنون این روش در پره‌های توربین‌های مدرن، متداول شده‌است. تزریق جریان خنک‌کننده در جریان اصلی باعث کاهش کارایی توربین می‌شود. فشرده سازی هوای خنک‌کننده باعث اتلاف زیاد انرژی می‌شود. همچنین بخش خنک‌کننده پیچیدگی قابل توجهی به موتور اضافه می‌کند. با افزایش در عملکرد کلی (توان و راندمان) توربین، باید همه این عوامل جبران شود. یان مایع خنک‌کننده و هندسه تزریق قرار دارد. پارامترهای جریان مایع خنک‌کننده شامل سرعت، چگالی، دمیدن و نسبت حرکت است که با استفاده از خصوصیات جریان خنک‌کننده و جریان اصلی محاسبه می‌شوند. پارامترهای هندسه تزریق شامل هندسه سوراخ یا شکاف (یعنی استوانه ای، سوراخ‌های شکل یا شکافها) و زاویه تزریق. یک برنامه نیروی هوایی ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۷۰ بودجه بودجه ای برای ساخت تیغه توربین تولید کرد که هم فیلم و هم همرفت خنک شده بود و این روش در پره‌های توربین مدرن متداول شده‌است. تزریق کولر خونریزی شده در جریان باعث کاهش کارایی ایزنتروپی توربین می‌شود. فشرده سازی هوا خنک‌کننده (که به موتور کمک نمی‌کند) مجازات پرانرژی را تحمل می‌کند؛ و مدار خنک‌کننده پیچیدگی قابل توجهی به موتور اضافه می‌کند. با افزایش در عملکرد کلی (توان و راندمان) مجاز به دلیل افزایش دمای توربین، باید همه این عوامل جبران شود.Boyce, p. 379-80
سطح تیغه از مواد متخلخل ساخته شده‌است که به معنی داشتن تعداد زیادی حفره کوچک روی سطح است. خنک‌کننده هوا از طریق این سوراخ‌های متخلخل که یک نوار یا یک لایه مرزی خنک‌کننده را تشکیل می‌دهند کار می‌کند. علاوه بر این، این سرمایش یکنواخت در اثر پراکندگی مایع خنک‌کننده در کل سطح تیغه ایجاد می‌شود.
در لبه باریک خنک‌کننده خارجی برای تقویت انتقال حرارت از نوعی تیغه استفاده می‌شود. در سطح تیغه تعدادی پین به شکل باله ماهی وجود دارد. انتقال حرارت از این باله‌ها و از طریق دیواره‌های جانبی انجام می‌گیرد. هرچه مایع خنک‌کننده با سرعت بالایی در باله‌ها جریان داشته باشد، جریان بهتر انتقال می‌یابد. عوامل زیادی در انتقال سرعت گرما نقش دارند و در این میان نوع پین و فاصله بین باله‌ها مهمترین آنهاست.
شبیه به خنک‌کننده خارجی است زیرا باعث ایجاد یک نوار نازک از هوای خنک‌کننده بر روی تیغه می‌شود، اما نوع ورود و خروج هوای خنک‌کننده متفاوت است. این نوع سرمایش در دماهای بالا مؤثر است زیرا به‌طور یکنواخت کل تیغه را با هوای خنک می‌پوشاند. هوا از طریق کانال‌های داخلی سازه جریان می‌یابد و سپس از طریق پوسته متخلخل عبور می‌کند تا تیغه را خنک کند. همانند خنک‌کننده خارجی، افزایش هوای خنک‌کننده باعث کاهش راندمان توربین می‌شود، بنابراین باید با بهبود عملکرد متعادل شود.
پارامترهای فنی هواپیما باید شامل سرعت زیر صوتی، ۱۲۰۰۰کیلومتر برد عملیاتی و امکان حمل بارهای معمولی و هسته ای تا ۳۰تن باشد.
در دهه ۱۹۷۰ مجتمع حمل و نقل هوایی ویژه توسط اتحاد جماهیر شوروی در کارخانه ماشین‌سازی تاگانروگ برای توسعه فناوری لیزر هوایی برای ارتش شوروی تأسیس شد.
شبانه (؛ زادهٔ ) با نام اصلی افروزه سلطانه راتنا هنرپیشه اهل بنگلادش است. وی بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی فیلم (بنگلادش) شده‌است.
هت‌تریک با مزدک میرزایی یک برنامه تلویزیونی زنده فوتبالی است، که برنامه تحلیل فوتبال ایران آن هر هفته جمعه شب ساعت ۲۲:۰۰ و برنامه تحلیل فوتبال اروپا هر هفته دوشنبه شب ساعت ۲۴:۰۰ از شبکه ایران اینترنشنال پخش می‌شود. بنیان‌گذار، مجری و سردبیر و تهیه‌کنندهٔ این برنامه مزدک میرزایی و کارشناسان برنامه محمد تقوی و علیرضا مرزبان هستند.
"هت‌تریک با مزدک میرزایی" در سال ۱۳۹۸ توسط مزدک میرزایی بنیان‌گذاری شد. اولین قسمت این برنامه در ۱۶ آذر ۱۳۹۸ پخش شد.
برنامه "هت‌تریک ایرانی" هر جمعه ساعت ۲۲:۰۰ و برنامه هت‌تریک اروپایی هر دوشنبه ساعت ۲۴:۰۰ روی آنتن ایران اینترنشنال می‌رود. مجری این برنامه مزدک میرزایی است. کارشناس این برنامه محمد تقوی و علیرضا مرزبان است.
برنامه "هت‌تریک" هر هفته به مرور و تحلیل رویدادهای مرتبط با فوتبال ایران می‌پردازد. در این برنامه صحنه‌هایی از بازی‌های لیگ برتر خلیج فارس و جام حذفی فوتبال ایران پخش می‌شود و به‌طور ویژه‌ای به فوتبال زنان در ایران می‌پردازد. هت‌تریک هر هفته به آنالیز فنی و کارشناسی داوری مسابقات فوتبال می‌پردازد و با استفاده از کارهای گرافیکی زیبا، تماشای برنامه را برای بیننده جذاب می‌کند.
بخش اول برنامه که مزدک میرزایی توضیحاتی درمورد آنچه که قرار است بینندگان در برنامه آن شب ببینند می‌دهند.
در این بخش صحنه‌های مهم بازی‌ها به همراه توضیح اتفاقات و حواشی بازی‌ها پخش می‌شود. پس از اتمام خلاصه هر بازی، بازی از نظر فنی و آماری بررسی می‌شود.
در بخش VAR، هر هفته کارشناسان داوری بریتانیایی در برنامه حضور پیدا می‌کنند و دربارهٔ صحنه‌های داوری بازی‌ها اظهار نظر می‌کنند.
در بعضی قسمت‌های برنامه با مربیان و بازیکنان و روزنامه‌نگاران ورزشی خارج از ایران تماس تصویری برقرار می‌شود و دربارهٔ مسایل مختلف فوتبالی با مجری به گفتگو می‌نشینند.
در این بخش با اجرای مزدک میرزایی رسانه‌های خبری فوتبال ایران بررسی می‌شود.
در این بخش بازی‌های مهم یا خاص هر هفته (از بعد فنی یا کیفیت) توسط محمد تقوی آنالیز می‌شود و ماحصل آن با تصاویر مربوط به بازی و توضیحات وی پخش می‌گردد.
در این بخش جدول لیگ برتر خلیج فارس در پایان بازی‌های هفته بررسی می‌گردد.
در این بخش مسابقات برگزار شده در طول هفته در فوتبال زنان ایران بررسی می‌گردد.
این بخش به عنوان تیتراژ پایانی برنامه با تصاویری از بازی‌های لیگ پخش می‌شود.
برنامه "هت‌تریک" هر هفته به مرور و تحلیل رویدادهای مرتبط با فوتبال اروپا می‌پردازد. به‌طور معمول، این برنامه خلاصه‌ای از بازی‌های لیگ‌های معتبر اروپایی اعم از لیگ برتر فوتبال انگلستان، لا لیگا، بوندس‌لیگا، سری آ و لیگ ۱ را پخش می‌کند.
در این بخش صحنه‌های مهم بازی‌های فوتبال اروپا به همراه توضیح اتفاقات بازی‌ها پخش می‌شود. پس از اتمام خلاصه هر بازی، بازی از نظر فنی و آماری بررسی می‌شود.
هر هفته در این بخش، آیتم‌هایی از فوتبال اروپا پخش می‌شود.
در این بخش با اجرای مزدک میرزایی، رسانه‌های خبری فوتبال اروپا بررسی می‌شود.
در این بخش جداول لیگ‌های اروپایی در پایان بازی‌های هفته بررسی می‌گردد.
این بخش به عنوان تیتراژ پایانی برنامه با تصاویری از بازی‌های لیگ‌های اروپایی پخش می‌شود.
نیروی زمینی فدراسیون روسیه (به ؛ "Sukhoputnye voyska Rossiyskoy Federatsii") نیروهای زمینی نیروهای مسلح روسیه هستند.
مسئولیتهای اصلی نیروهای زمینی محافظت از مرزهای ایالتی، نبرد در زمین، امنیت سرزمین‌های اشغالی و شکست نیروهای دشمن است. نیروهای زمینی باید بتوانند هم در جنگ هسته‌ای و هم در جنگ غیرهسته‌ای به‌ویژه بدون استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی به این اهداف برسند. علاوه بر این آنها باید بتوانند در چارچوب تعهدات بین‌المللی خود از منافع ملی روسیه محافظت کنند.
فرماندهی اصلی نیروهای زمینی به طور رسمی وظایف زیر را بر عهده دارد:
ارقام زیر از http://warfare.be گرفته شده است. ارقام ذکر شده به‌عنوان "فعال" فقط شامل تجهیزاتی می‌شوند که به‌نظر سرویس پذیر بوده و در سرویس فعال گردش می‌شوند.
صنعت خودروسازی ویتنام صنعتی با رشد سریع است که بیشتر بر فروش داخلی متکی است. تمامی خودروهایی که اکنون در ویتنام در حال تولید هستند، در خارج از این کشور و توسط شرکت‌های خارجی طراحی شده‌اند، و بسیاری از آن‌ها با اتکا به بسته‌های سی‌کی‌دی تولید می‌شوند. با توجه به مالیات‌های زیاد برای واردات خودرو، دولت ویتنام از تولیدکنندگان داخلی حمایت می‌کند. گرچه کشور ویتنام عضو منطقه تجارت آزاد آسه‌آن است، واردات خودرو در این میان یک استثناء است. از ۱ ژانویه ۲۰۱۹، به‌عنوان بخشی از توافق آسه‌آن مالیات ۳۰ درصدی واردات برداشته شد. در حال حاضر صنعت خودروی ویتنام برای امکان‌پذیر شدن صادرات به اندازهٔ کافی رقابتی تلقی نمی‌شود. تا ماه آوریل ۲۰۱۸، ۸۵٪ از خودروهای به فروش رسیده در ویتنام با استفاده از بسته‌های سی‌کی‌دی در داخل این کشور شده بودند.Sales Report (April 2018)
تا پیش از اجرای برنامهٔ دوی می، مالکیت خودرو در ویتنام بسیار محدود بود و خودروهای موجود نیز از کشورهای کمتر توسعه یافته که دارای مناسبات سیاسی بیشتری با دولت ویتنام بودند، به این کشور وارد می‌شدند. در سال ۱۹۹۵ نخستین کارخانه‌های خودروسازی جهت تولید وسایل نقلیه با استفاده از قطعات سی‌کی‌دی در ویتنام احداث شدند. اولین نشان‌های تجاری با خودروهای تولید شده در ویتنام شامل میتسوبیشی، تویوتا و ایسوزو می‌شدند. بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ مالیات فروش خودرو در ویتنام از ۵٪ به ۵۰٪ افزایش یافت و به کاهش سرعت فروش خودروها منجر شد.
بازار خودروی ویتنام نسبتاً کوچک است، اما در عین حال دارای سریع‌ترین روند رشد در میان بازارهای جنوب شرق آسیا است.
بیشتر تولیدکنندگان وسایل نقلیه در ویتنام عضوی از انجمن غیردولتی تولیدکنندگان خودروی ویتنام (VAMA) هستند.
ویتنام دارای ۹۰۰ میلیون دلار ارزش مازاد در قطعات خودرو است، و مجموع ارزش صادرات قطعات خودروی آن معادل ۴٫۴ میلیارد دلار است. بیشتر این حجم تولید متعلق به تجارت‌هایی با مالکیت خارجی است که در ویتنام فعالیت می‌کنند. مجموع تعداد تأمین‌کنندگان قطعات در ویتنام در سال ۲۰۱۸ برابر با ۲۲۶ شرکت بوده‌است.
شرکت تویوتا موتور ویتنام از بسته‌های قطعات سی‌کی‌دی جهت تولید خودرو برای عرضه در بازار داخلی ویتنام بهره می‌برد. خودروهای تولیدی این شرکت عبارتند از کورولا آلتیس، ویوس، فورچونر (تولید مبتنی بر سی‌کی‌دی این مدل در ۲۰۱۸ متوقف شد) و اینووا. این شرکت در سال ۲۰۱۷ در مجموع ۴۱٬۰۰۰ دستگاه خودرو تولید کرد. تویوتا با سهم ۲۳ درصدی از بازار فروش خودروهای سواری در ویتنام، دارای بالاترین سهم در این بازار است.
شرکت وینداکو، شرکت تابعهٔ خودروسازی دایهاتسو، در سال ۲۰۰۳ مدل تریوس را با استفاده از قطعات سی‌کی‌دی در ویتنام تولید کرد. این شرکت با توجه به فروش کم در سال ۲۰۰۷ پس از چهار سال منحل شد.
شرکت سوزوکی خودروهای خود را در ویتنام بواسطهٔ یک شرکت تابعه با نام ویسوکو، که در کارخانه‌ای در بین هوا واقع در استان دونگ نای فعالیت می‌کند. به تولید می‌رساند. این کارخانه خودروهای سوپر کری، ارتیگا، گرند ویتارا، ویتارا و سوییفت را در کنار موتورسیکلت‌های ایمپالس ۱۲۵ اف‌آی، هایات ۱۲۵، یوای۱۲۵-تی، ویوا ۱۱۵ اف‌آی، رایدر ۱۵۰، و اکسلو ۱۲۵ تولید می‌کند. ظرفیت تولید سالانهٔ این کارخانه معادل ۶٬۰۰۰ دستگاه خودرو و ۱۰۰٬۰۰۰ دستگاه موتورسیکلت است.
خودروهای کیا موتورز از سال ۲۰۰۸ توسط شرکت تاکو کیا، سرمایه‌گذاری مشترک کیا با شرکت تاکوی ویتنام، با اتکا به بسته‌های قطعات سی‌کی‌دی در کارخانه‌ای واقع در منطقهٔ صنعتی چو لای تولید می‌شوند. مدل‌های تولیدی کیا در ویتنام عبارتند از نیو مورنینگ، فورت، سورنتو، کارنز، سراتو و اپتیما.
شرکت دایملر آگ مدل‌های مختلف مرسدس-بنز را با استفاده از بسته‌های قطعات سی‌کی‌دی در کارخانهٔ خود واقع در شهر هوشی‌مین در ویتنام تولید می‌کند. نخستین خودروی مونتاژ شده توسط مرسدس-بنز ویتنام یک خودروی کلاس-ئی بود که در سال ۱۹۹۶ تولید شد. این کارخانه حاصل یک سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت مهندسی مکانیک سای گون است. این کارخانه در سال ۲۰۱۷ ۶٬۰۰۰ دستگاه خودرو تولید کرد.
شرکت مزدا بواسطهٔ سرمایه‌گذاری مشترک خود با شرکت تاکو، که با نام خودروسازی وینا مزدا شناخته می‌شود، مدل مزدا ۲ را در کارخانه‌ای در منطقهٔ نوی تاین به تولید می‌رساند. این کارخانه دارای ظرفیت تولید ۱۰٬۰۰۰ خودرو در سال است و ۳۰۰ نفر نیروی کار در آن مشغول به کار هستند.
میتسوبیشی موتورز بواسطهٔ سرمایه‌گذاری مشترک خود با هولدینگ پروتون مالزی با نام شرکت وینا استار موتورز در ویتنام فعالیت می‌کند. تولید خودروهای میتسوبیشی در ویتنام با تولید خودروی ون میتسوبیشی دلیکا در سال ۱۹۹۷ در کنار مدل‌های میتسوبیشی پاجرو و میتسوبیشی کانتر آغاز شد.
شرکت هوندا ویتنام یک سرمایه‌گذاری مشترک بین هوندا و شرکت موتور و ماشین‌آلات کشاورزی ویتنام (VEAM) است. هوندا ویتنام پرفروش‌ترین نشان تجاری موتورسیکلت در ویتنام بوده و بواسطهٔ سه کارخانهٔ تولید موتورسیکلت، و یک کارخانهٔ تولید خودرو در ویتنام فعالیت می‌کند.
کامیون‌های هینو در یک سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت ویناموتور در کشور ویتنام تولید می‌شوند. شرکت هینو از سال ۱۹۹۶ در ویتنام حضور داشته‌است.
خودروهای هیوندای توسط شرکت هیوندای تاین کونگ اتو، که یک سرمایه‌گذاری مشترک میان هیوندای و شرکت ویتنامی تین کونگ اتو است، با استفاده از قطعات سی‌کی‌دی تولید می‌شوند. طبق گزارش‌ها، شرکت هیوندای در اوایل سال ۲۰۱۸ مصمم به ساخت یک کارخانهٔ خط تولید در نین بین جهت تولید مدل گرند آی۱۰ بوده‌است.
وین‌فست تنها نشان تجاری داخلی وسایل نقلیهٔ سواری در ویتنام است. شرکت جنرال موتورز در اوت ۲۰۱۸ بخش عملیات ویتنام خود را به شرکت وین‌فست فروخت و به‌دنبال آن حق توزیع مدل‌های جنرال موتورز در ویتنام، و همچنین کارخانهٔ خود در هانوی را به این شرکت واگذار کرد. شرکت وین‌فست علاوه بر کارخانهٔ در دست احداث خود در هایفونگ، از این کارخانه نیز برای تولید خودروهایی که توسط خود این شرکت توسعه یافته‌اند، استفاده خواهد کرد. جیم دلوکا، مدیر عامل اجرایی شرکت وین‌فست، سابقاً به‌عنوان یک مقام اجرایی در جنرال موتورز مشغول به کار بوده‌است.
ویناکسوکی یکی از خودروسازان داخلی ویتنام بود که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ در مجموع ۲۰ مدل کامیون با میزان بومی‌سازی ۲۷٪، و سه مدل خودروی سواری با بومی‌سازی به میزان ۵ درصد تولید کرد. این شرکت در سال ۲۰۱۲ به علت مشکلات مالی و بدهی‌های بانکی تعطیل شد.
لا دالات یک خودروی طراحی‌شده بر پایهٔ سیتروئن ۲سی‌وی بود که توسط طراحان فرانسوی در ویتنام طراحی شده‌بود. بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ مجموعاً ۵٬۰۰۰ دستگاه از این خودرو تولید شد و آن را به نخستین خودروی تولید شده در کشور ویتنام بدل کرد.
چکوری () یک فیلم به کارگردانی احتشام است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.film Chakori (1967) on Complete Index To World Film (CITWF) website Retrieved 20 December 2018 ندیم بیگ، شبانه و میرزا شاهی از بازیگران این فیلم بوده‌اند.
گروه طرفدار دموکراسی هنگ کنگ () یک ائتلاف سیاسی است که با رویکرد توسعه دموکراسی در هنگ کنگ و توسعه حق رأی عمومی شهروندان در خصوص شورای تقنینی هنگ کنگ و مدیریت اجرایی ارشد هنگ کنگ عمل می‌کند. این ائتلاف از حقوق بشر لیبرال، آزادی‌های مدنی، حاکمیت قانون و عدالت اجتماعی دفاع می‌کند اما مواضع اقتصادی آن مختلف است. در مقابل این گروه، ائتلاف طرفدار پکن قرار دارد. هرچند از زمان الحاق هنگ کنگ به چین، این ائتلاف اغلب ۵۵ تا ۶۰ درصد آرا را کسب کرده اما به علت نوع ساختار غیرمستقیم شورای تقنینی، در اقلیت بوده‌است.
اینترویو () یک مجله آمریکایی است که در سال ۱۹۶۹ توسط هنرمند اندی وارهول و روزنامه‌نگار بریتانیایی جان ویلکاک تأسیس شد. این مجله با نام مستعار «توپ کریستالی پاپ» (The Crystal Ball of Pop) مصاحبه‌هایی با افراد مشهور، هنرمندان، موسیقیدان‌ها و متفکران خلاق انجام می‌داد.
نهر کن (به انگلیسی:Forrower) یکی از ادوات کشاورزی است که برای ایجاد نهر (جوی آب) در مزارع به کار می‌رود.
ترکیبی است از دو خیش که از قسمت پیشانی به هم متصل شده و خاک را همزمان به راست و چپ برمی‌گردانند و در زمین کشاورزی نهر ایجاد می‌کنند. تیغه‌ها به شکل مثلث هستند و از وسط انحنا دارد. صفحات خاک برگردان نسبت به هم ثابت یا قابل تنظیم می‌باشد. در برخی نهرکن‌ها خاک برگردان‌ها به صورت لولایی به تنه اتصال دارند، و می‌توان با یک پشت بند قابل تنظیم فاصله آنها را نسبت به هم کم و زیاد کرد. در این صورت عرض جوی تغییر می‌کند. با تغییر وضعیت بازوهای اتصال سه نقطه تراکتور می‌توان عمق نهر را تنظیم نمود.
از این دستگاه برای ایجاد نهرهای اصلی و فرعی لازم برای آبیاری مزارع استفاده می‌شود.
برای استفاده از این وسیله باید آن را به تراکتور متصل کرد. اتصال توسط اتصال سه نقطه انجام می‌شود. نهرکن توسط بازوهای هیدرولیکی تا عمق موردنیاز به پایین رانده می‌شود و در حین حرکت به دنبال حرکت تراکتور یک جوی ایجاد می‌شود.
تیلر
ادوات کشاورزی
ماشین‌های کشاورزی
فوکه-وولف اف‌و ۵۷ یک هواگرد تک‌باله دو موتوره سه سرنشین از نوع جنگنده سنگین بود که پیش‌نمونه آن در سال ۱۹۳۶ در آلمان ساخته شد اما هرگز وارد مرحله تولید نگردید.
در سال ۱۹۳۴ وزارت هوانوردی رایش سوم (RLM) درخواستی برای یک جنگنده بمب افکن چند منظوره تاکتیکی برای مقابله مستقیم با بمب افکن‌های دشمنhttps://www.militaryfactory.com/aircraft/detail.asp?aircraft_id=1142 پوشش بمب افکن‌های خودیhttps://www.aviationsmilitaires.net/v2/base/view/Model/2516.html و جهت جایگزینی نمونه‌های قدیمی تر ارائه کرد. در این درخواست بجز تأکید بر استفاده از ساختار تمام فلزی و موتور دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۰ یا در صورت اضطرار موتور یونکرس یومو ۲۱۰، بر هیچگونه ویژگی دیگری از جمله مشخصات پرواز اشاره نشده بود و شرکت‌ها در این امر مخیر گردیدند. بدین منظور فوکه-وولف اف‌و ۵۷، مسرشمیت بی‌اف ۱۱۰ و هنشل اچ‌اس ۱۲۴ که از طرف شرکت‌های مختلف ارائه گردیدند، مورد پذیرش واقع شدند. هواگردهای دیگری همچون آگ‌اُ آاُ ۲۲۵ نیز طراحی شدند که مورد توجه قرار نگرفتند.
اف‌و ۵۷ یک هواگرد تک‌باله دو موتوره تمام فلزی دم‌چرخ با پیکربندی سنتی بدون نوآوری خاص، شاسی یک‌پارچه و ارابه فرود جمع شونده رو به عقب درون موتور بود. استفاده از ساختار سنتی به دلیل قرار گرفتن در نسل اول هواگردهای نیروی هوایی آلمان و رویکرد محافظه کارانه به جهت نبود تجربه مشابه بود.http://www.airwar.ru/enc/fww2/fw57.html این هواگرد نخستین هواگرد تمام فلزی،http://www.historyofwar.org/articles/weapons_focke-wulf_Fw_57.html نخستین هواگرد با شاسی یک‌پارچه و نخستین هواگرد نظامیhttp://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Waffen/Fw57.htm در شرکت فوکه-وولف به حساب می‌آمد. بال‌های اف‌و ۵۷ با ساختاری از جنس دورالومین (آلیاژی از آلومینیوم و مس) در پایین بدنه و به شکل خود اتکا ساخته شده بودند. خلبان، ناوبر و تیربارچی در یک اتاقک طولانی به شکل پشت سر هم قرار می‌گرفتند. یک مسلسل تدافعی نیز در انتهای اتاقک برای تیربارچی وجود داشت. تمام سوخت هواپیما نیز در مخزنی در مرکز بدنه قرار گرفته بود.
ساخت سه پیش‌نمونه اف‌و ۵۷ (وی-۱ تا وی-۳) در طول سال ۱۹۳۶ به پایان رسید. با وجود تعبیه محل تسلیحات تدافعی، در هیج یک از این سه پیش‌نمونه مسلسلی در این مکان قرار داده نشده بود.
پیش‌نمونه اول با موتور کم توان تر یومو ۲۱۰، نخستین پروازش را در ماه مه سال ۱۹۳۶ انجام داد که عملکردی بسیار ناامید کننده از خود نشان داد. این پیش نمونه پس از چند بار پرواز آزمایشی نهایتاً هنگام فرود اضطراری در اثر اشکال فنی در بخش موتور منهدم شد. پیش‌نمونه‌هایی دوم و سوم با تغییراتی در بخش دم و سایر قسمت‌های کنترل هواگرد، از موتور قوی تر دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۰ استفاده کردند. در کل این هواگرد به شدت سنگین (۶۳ درصد سنگین تر از هنشل اچ‌اس ۱۲۴) و با کنترل پذیری ضعیف طراحی شده بود. تنها بال‌ها بیش از پنج برابر آنچه محاسبه شده بود وزن داشتند. برخی درون نیروی هوایی دلیل این امر را چند منظوره بودن هواگرد و به‌کارگیری ادوات متفاوت جهت صورت دادن وظایف مختلف توسط آن می‌دانستند. البته بی تجربگی فوکه-وولف در طراحی هواگردهای تمام فلزی نیز در این مشکل دخیل بود.https://histaviation.com/fw_57.html
وزارت هوانوردی در پاییز سال ۱۹۳۶ با دست کشیدن از طرح قبلی به نفع نمونه ساده‌تر، ب‌اف ۱۱۰ را که مسلسل تدافعی و قابلیت بمباران در آن حذف شده بود، مورد پذیرش قرار داد. اندکی پس از این تصمیم ادامه کار بر روی اف‌و ۵۷ متوقف شد و پیش‌نمونه‌های ساخته شده اوراق شدند.
ردپای آب ردپای آب شخص، جامعه یا کشور، مقدار کل آب شیرین مورد استفاده ای است که برای تولید کالاها یا خدمات مصرف می‌شود. یا به عبارتی میزان استفاده از آب را نسبت به میزان مصرف مردم نشان می‌دهد. ردپای آب را می‌توان برای هر گروه از مصرف‌کنندگان مثل خانواده یا تولیدکنندگان مثل شرکت محاسبه کرد. ردپای آب یک نشانگر جغرافیایی است و نه تنها میزان استفاده از آب و آلودگی را نشان می‌دهد بلکه مکانها را نیز نشان می‌دهد؛ بنابراین در تأثیرگذاری بر فرایندهای اقتصادی در دسترسی به منابع آب کافی و سایر واقعیت‌های اکولوژیکی در سراسر جهان تأثیر می‌گذارد. ردپای ایجاد شده توسط انسان باعث افزایش فشار شدید یا متوسط آب می‌شود که کشورهای زیادی اکنون از آن رنج می‌برند.
ردپای آب از سه جزء تشکیل شده‌است یا به عبارتی سه نوع مختلف ردپای آب وجود دارد که از هم متمایز می‌شود؛ آبی، سبز، خاکستری
ردپای آبی: مقدار آب زیرزمینی یا آب‌های سطحی برای تولید محصول است یا به عبارت دیگر آب‌های زیرزمینی وارد محصولات شده و به محیط بازگردانده می‌شود.
ردپای آب سبز: مقدار آب باران برای تولید محصول است یا به عبارت دیگر آب تبخیر شده ناشی از باران و رطوبت است.
ردپای آب خاکستری: آلودگی که در اثر فعالیت‌های بشر از جمله فعالیت صنایع یا فعالیت‌های کشاورزی به‌وجود می‌آید یا به عبارت دیگر آب آلوده به تولید کالاها و خدمات است.
بنابراین، ردپای آب به مصرف مستقیم و غیرمستقیم آب در فرایند تولید محصول، که شامل مصرف آب و آلودگی‌های آن در سراسر چرخه تولیدات، می‌پردازد.
برای مثال برای تولید یک کیلوگرم شکر ۱۵۰۰ لیتر آب نیاز است. یا برای تولید یک فنجان قهوه ۱۴۰ لیتر آب نیاز است. یا برای تولید یک کیلوگرم شکلات ۲۴۰۰ لیتر آب نیاز است.
پیکارگر () وضعیت حقوقی فردی است که در هنگام منازعات مسلحانه بین‌المللی حق دارد به درگیری با دشمن بپردازد. تعریف قانونی «پیکارگر» در ماده ۴۳ بند (۲) پروتکل الحاقی به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای یکم (AP1) و در کنوانسیون‌های ژنو در سال ۱۹۴۹ قید شده‌است. این تبیین کننده این است که «اعضای نیروهای مسلح یک طرف درگیری (غیر از پرسنل پزشکی و کلیساها که مشمول ماده ۳۳ کنوانسیون ژنو ۳ هستند) مبارزانی می‌باشند که حق شرکت مستقیم در جنگها را دارند.»Third Geneva Convention, Article 4(A)(1)AP1, Art 44(2)
براساس قانون حقوق بین‌الملل بشردوستانه (با توجه به قوانین منازعات مسلحانه)، پیکارگران ممکن است در یکی از دو دسته طبقه‌بندی شوند: ممتاز یا غیر شخصی. از جمله سایرین، آن دسته از پیکارگران ممتازی که شرایط خاصی از حقوق بین‌الملل بشردوستانه را نقض کنند، موقعیت قانونی خود را از دست می‌دهند و تبدیل به یک پیکارگر غیرمجاز می‌شوند.
امرژی مقدار انرژی است که در تحولات مستقیم و غیرمستقیم برای تهیه یک محصول یا خدمات مصرف می‌شود. امرژی اندازه‌گیری اختلاف کیفیت بین اشکال مختلف انرژی است. امرژی عبارت است از تمام انرژی مورد استفاده در فرایندهای کاری که محصول یا خدمات را در واحدهای یک نوع انرژی تولید می‌کنند.
سیستم‌های کشاورزی که از منابع تجدیدپذیر بیشترین استفاده را میبرند، نسبت به دیگر سیستم‌ها از پایداری بیشتری برخوردارند، در اینجا بحث امرژی مطرح می‌شود. امرژی یک روش آنالیز اگرو اکوسیستمی است که تمامی ورودی‌ها اعم از منابع تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر، انرژی خریداری شده و خدمات را مورد ارزیابی قرار می‌دهد و هدف آن بررسی پایداری یک اگرو اکوسیستم از لحاظ مصرف انرژی است.
بیشتر زبان‌های ازبکستان از زبان‌های ترکی و زبان‌های ایرانی هستند. با این حال، زبان‌های حکومتی این کشور شامل زبان ازبکی به‌عنوان زبان نخست و دولتی، و زبان روسی به‌عنوان زبان قومی و مورد استفادهٔ مؤسسه‌های همگانی هستند.
زبان ازبکی یکی از زبان‌های ترکی نزدیک به زبان اویغوری است و هر دوی آن‌ها به شاخهٔ زبان‌های قارلقی از خانوادهٔ زبان‌های ترکی تعلق دارند. زبان ازبکی تنها زبانی رسمی دولتی کشور ازبکستان است و از سال ۱۹۹۲ تاکنون به‌طور رسمی با الفبای لاتین نگاشته می‌شود.
زبان قره‌قالپاقی نیز یک زبان ترکی است اما به زبان قزاقی که در جمهوری قره‌قالپاقستان صحبت می‌شود و در آن‌جا دارای وضعیت رسمی است، نزدیک‌تر می‌باشد. این زبان در ازبکستان مورد استفادهٔ بیش از نیم میلیون نفر است. بیش از ۸۰۰٬۰۰۰ نفر نیز به زبان قزاقی صحبت می‌کنند.EurasiaNet, Uzbekistan: Tajik Language Under Pressure in Ancient Samarkand, 5 November 2013, available at: https://www.refworld.org/docid/54acfafc4.html [accessed 26 November 2019]
تا پیش از دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، از زبان نوشتاری ازبک‌ها با نام ترکی جغتای (که پژوهشگران غربی آن را با نام زبان جغتایی می‌شناختند) یاد می‌شد و برای نگارش آن از خط نستعلیق استفاده می‌گردید. در سال ۱۹۲۶ الفبای لاتین معرفی شد و در طول دههٔ ۱۹۳۰ اصلاحات متعددی را پشت سر گذاشت. در نهایت در سال ۱۹۴۰ الفبای سیریلیک توسط متخصصان شوروی معرفی شد و تا پیش از سرنگونی اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۳ ازبکستان دوباره به استفاده از خط لاتین (الفبای ازبکی) روی آورد که پسانتر در سال ۱۹۹۶ اصلاح شد و از سال ۲۰۰۰ تاکنون در مدرسه‌ها تدریس می‌شود. تدریس در مدرسه‌ها، کالج‌ها و دانشگاه‌ها تنها با استفاده از خط لاتین صورت می‌گیرد. تعدادی از روزنامه‌ها و وبگاه‌های محبوب ازبکستان از الفبای سیریلیک استفاده می‌کنند. برخی از متن‌ها در بعضی از شبکه‌های تلویزیونی با الفبای سیریلیک نیز تکرار می‌شوند. الفبای سیریلیک در میان نسل‌های مسن‌تر مردم ازبکستان از محبوبیت برخوردار است.
اگرچه زبان روسی به‌طور رسمی در ازبکستان به‌عنوان یک زبان رسمی معرفی نشده‌است، اما به‌طور گسترده‌ای در همهٔ زمینه‌ها، از جمله اسناد رسمی از این زبان استفاده می‌شود. این زبان در کنار زبان ازبکی، زبان‌های مجاز برای مؤسسه‌های دفاتر اسناد رسمی و اداره‌های ثبت هستند. زبان روسی به‌ویژه در شهرها، برای بیشتر کاربردهای فنی، علمی، دولتی و تجاری، یک زبان مهم برای ارتباطات قومی است. این کشور همچنین محل سکونت حدود یک میلیون نفر از مردمی است که زبان مادری آن‌ها روسی است.
به‌دلیل وجود جمعیت نسبتاً زیادی از مردمی با نژاد تاجیک در شهرهای بخارا و سمرقند زبان فارسی تاجیکی هم در این شهرها به‌طور گسترده‌ای تکلم می‌شود. تکلم به این زبان در نواحی وسیعی در کاسانسای، چوست، ریشتان و ساخ در جلگهٔ فرغانه، و همچنین در بورچ‌ملا، آهنگران، باغستان در میانهٔ ناحیهٔ سیردریا، و نهایتاً در شهرسبز، نخشب، کیتاب و دره‌های رودخانه‌ای کفیرنگان و چاگانیان به‌چشم می‌خورد.
براساس برآوردهای رسمی دولتی، جمعیت تاجیک‌های ازبکستان ۴٫۷٪ از جمعیت کل ازبکستان است اما بنابر آمارهای بیشتر بنیادهای بین‌المللی، جمعیت تاجیک‌های ازبکستان می‌تواند تا ۳۰٪ از جمعیت کل ازبکستان باشد.Cordell, Karl (1998) "Ethnicity and Democratisation in the New Europe", Routledge, , p. 201: "Consequently, the number of citizens who regard themselves as Tajiks is difficult to determine. Tajikis within and outside of the republic, Samarkand State University (SamGU) academic and international commentators suggest that there may be between six and seven million Tajiks in Uzbekistan, constituting 30% of the republic's 22 million population, rather than the official figure of 4.7% (Foltz 1996;213; Carlisle 1995:88).
هیچ الزامی از نظر زبانی برای شهروندی کشور ازبکستان وجود ندارد.
آلیاژه‌های منیزیم به دو دسته آلیاژهای ریخته‌گری وآلیاژهای کار شده تقسیم می‌شوند، منیزیم به عنوان سبک‌ترین فلز دارای استحکام ویژه عالی وقابلیت جذب ارتعاشی بالا وقابلیت بازیافت و شکل‌پذیری خوبی است؛ بنابراین استفاده از آلیاژهای منیزیم باعث صرفه جویی بسیار زیادر در وزن وبه طبع آن باعث صرفه جویی در انرژی در مقایسه با فلزات چگال تر نظیرآهن ومس می‌گردد. در جدول ۱ برخی ویژگی هی منیزیم آورده شده‌است:
در کنار خواص خوب فلز منیزیم که عبارت اند از چگالی کم ودمپینگ بالا دارای ضعف‌هایی مانند مقاوم نبودن در برابر خوردگی به دلیل فعال بودن این فلز و تمایل بالا به واکنش پذیری است و به دلیل سختی کم منیزیم مقاومت به سایش‌درآلیاژهای منیزیم کم است، مقاوم نبودن در برابرخوردگی درنرخ سایش بالا فلزمنیزیم مشکل اصلی در برابرکاربردهای گسترده‌تر آن است بنابراین عملیات‌های سطحی بسیاری مانندپوشش دادن تبدیل شیمیایی، آندایزینگ، آبکاری، پوشش دادن با فرآیندهای مختلف از جمله ذوب سطحی بالیزر درمورد منیزیم وآلیاژهای آن برای بهبود مقاومت به خوردگی وکاهش نرخ سایش درمنیزیم است. یک راه عملی برای تقویت مقاومت به خوردگی منیزیم پوشش دادن آن باآلومنیم می‌باشد.
یکی ازکاربردهای عمده منیزیم به عنوان زمینه در کامپوزیت‌های زمینه فلزی است، این فلز قابلیت خوبی برای اتصال باذرات سرامیکی MgOدارد.کامپوزیت‌های Mg استحکام وصلبیت خوبی دردمای محیط ودماهای بالا از خود نشان می‌دهند. به‌طور کلی آلیاژهای منیزیم به دو گروه آلیاژهای کار شده وریخته گری شده تقسیم می‌شوند.Mordike, B. L. , and Tü Ebert. "Magnesium: properties—applications—potential." Materials Science and Engineering: A 302.1 (2001): 37-45.
از انواع روش‌های مهندسی سطح برای آلیاژهای منیزیم که باعث بهبود خواص سطحی می‌شودعبارتند از:
۱-آبکاری الکتروشیمیایی
۱–۱آبکاری الکترولس
۱–۲آبکاری الکتریکی
از جدیدترین پوشش‌ها موفق برای بهبود خواص سطحی آلیاژهای منیزیم عبارتند از:
ایجاد این پوشش در سطح منیزیم باعث افزایش مقاومت به سایش به دلیل بالا رفتن سختی وکاهش اصطکاک در سطح منیزیم شده‌است. کاهش ضریب اصطکاک بنا به ایجاد پوشش بر روی انواع آلیاژهای منیزیم در شکل ۱–۱ نشان داده شده‌است که باعث کاهش قابل ملاحظه‌ای در ضریب اصطکاک در آلیاژهای منیزیم شده‌است و به طبع کاهش ضریب اصطکاک، مقاومت سایشی بهبود یافته و نرخ سایش بشدت کاهش می‌یابد و باعث کاربردی شدن آلیاژهای منیزیم در شرایط کاری مختلف در صنایع می‌شود.Wu, Guosong, et al. "Improving wear resistance and corrosion resistance of AZ31 magnesium alloy by DLC/AlN/Al coating." Surface and Coatings Technology 205.7 (2010): 2067-2073.
ایجاد پوشش Al-Si به روش لیزر یک روش مناسب و جدید برای بدست آوردن روکش‌های بدون عیب است. ایجاد این پوشش باعث افزایش مقاومت به خوردگی و افزایش سختی سطحی، کاهش نرخ سایش و به طبع آن بهبود خواص سطی در منیزیم می‌شود. در شکل ۲ کاهش ضریب اصطکاک با اعمال این پوشش به‌طور قابل ملاحضهٔ کاهش یافته‌است وحتی در بعضی از آلیاژهای منیزیم مشاهده می‌کنیم که ضریب اصطکاک ۲۵٪ ضریب اصطکاک آلیاژ ¬های پایه منیزیم است.
تست خوردگی با روش اسپری نمک بر روی منیزیم پوشش داده شده با Al-Si مقاومت به خوردگی بهتری نسبت به آلیاژهای پایهٔ منیزیم دارد. اما یک مشکل اساسی که در پوشش‌های آلومینیم دار برای منیزیم وجود دارد این هست که بین منیزیم و آلومنیم یک پیل گالوانیک ایجاد می‌شود که به مرور زمان باعث خوردگی گالوانیک می‌شود
ایجاد پوشش DLC (Diamond-like carbon) روی منیزیم با روش CVD انجام می‌شود. ایجاداین پوشش به منظور کاهش ضریب اصطکاک و به طبع آن کاهش نرخ فرسایش و افزایش مقاومت به خوردگی می‌شود. ایجاد این پوشش بر روی منیزیم باعث کاهش ضریب اصطکاک شده و در شرایط سرویس از سرعت استهلاک می‌کاهد. آزمایش‌های خوردگی که بر روی منیزیم با پوشش DLC انجام شد نشانگر بهبود خواص خوردگی در منیزیم با این پوشش است.
منیزیم به دلیل فعالیت شیمیایی بالای که دارد باعث شده‌است که آلیاژهای آن در برابر محیط‌های خورنده دچار انواع خوردگی شوند، ایجاد یک پوشش سرامیکی مقاوم در برابر خوردگی باعث بالا رفتن مقاومت به خوردگی و افزایش سخطی سطحی و به طبع آن کاهش نرخ سایش می‌شود. این پوشش را به کمک انواع فرآیندهای پوشش دهی می‌توان بر روی سطح منیزیم پوشش داد. آلومینیم را به صورت پودری یا به صورت فیلر مصرفی به شکل راد می‌توان بر روی سطح نشاند، بنا به اینکه آلومینیم تمایل بالایی برای جذب اکسیژن و تشکیل Al2O3 دارد با وجود مقداری گاز CO2 در گاز محافظ Al2O3 تشکیل خواهد شد. در روشی که پودر آلومنیوم استفاده می‌شود پودر را با چسب‌های آلی مخلوط کرده و بر روی سطح منیزیم پوشش داده وبعد از خشک شدن چسب به روش فرآیندهایی مثل لیزر و جوش تیگ می‌توان پوشش را بروی سطح آلیاژهای منیزیم نشاند.Gao, Ya-li, et al. "The resistance to wear and corrosion of laser-cladding Al2O3 ceramic coating on Mg alloy." Applied Surface Science 253.12 (2007): 5306-5311.
ایجاد پوشش AlN بر روی آلیاژهای منیزیم باعث بالا رفتن سختی سطحی و کاهش نرخ سایش به دلیل ایجاد پوشش با سختی بالا بروی سطح آلیاژ است. وجود پوشش AlN بر روی سطح آلیاژهای منیزیم باعث بالا رفتن مقاومت به خوردگی شده و از محدودیت‌های که آلیاژ منیزیم برای کار در شرایط محیطی مختلف دارد را می‌کاهد
آلیاژهای آنتروپی بالا آلیازهایی هستند که حداقل از ۵ عنصر و حداکثر از ۱۳ عنصر اصلی تشکیل شده باشند و عناصر شرکت کننده در آلیاژ در حالت ایده‌آل به صورت کاملاً یکنواخت در شبکه آلیاژی بنا به شکل ۳–۲ پخش می‌شوند.
آنتروپی تشکیل این آلیاژها از R 5/1(Rثابت جهانی گازها) بیشتر است. به دلیل بالا بودن آنتروپی تشکیل این آلیاژها به این آلیاژها آلیاژهای آنتروپی بالا می‌گویند. در جدول۲ آنتروپی تشکیل چند آلیاژ متداول آورده شده‌است که آنتروپی تشکیل همه آلیاژها در جدول کمتر از R 5/1 است.
این آلیاژها به دلیل اینکه از عناصر مختلف تشکیل شده‌اند و شعاع اتمی عناصر هم باهم متفاوت است دارای اعوجاج شبکه بسیار بالایی هستند و این اعوجاج در شبکه در آلیاژهای آنتروپی بالا باعث شده که سختی در این آلیاژها بسیار بالا باشد، این سختی بالا در این آلیاژها باعث شده که آلیاژهای آنتروپی بالا پوشش‌های مناسبی برای سطوحی که در معرض سایش هستند باشند. آلیاژهای منیزیم به دلیل برخوردار نبودن از سطحی با سختی بالا برای استفاده از این آلیاژها در محیط‌های در معرض سایش نیاز هست که از پوشش مقاوم به سایش استفاده شود.
آلیاژ آنتروپی بالا با عناصر AlMgMnCuZn با درصدهای اتمی یکسان یک گزینه مناسب برای بالابردن سختی سطحی با اعمال این پوشش است. این آلیاژ دمای ذوب حدود ۸۰۰ درجه سانتی گراد دارد و مقاومت به خوردگی این آلیاژ نسبت به آلیاژهای منیزیم خیلی بالا است. این گونه خواص درآلیاژ پیشنهاد شده برای پوشش باعث می‌شود که سختی سطحی ومقاومت به سایش در منیزیم بالا رود بدون اینکه خوردگی گالوانیک ایجاد شود.
علت اینکه اعمال این پوشش بر روی آلیاژهای منیزیم باعث بهبود خواص خوردگی در آلیاژهای منیزیم می‌شود این هست که عناصری مثل مس و منگنز و روی در ساختار پوشش قرار دارند و مقاومت به خوردگی خوبی نسبت به منیزیم دارند و ایجاد این پوشش بر روی آلیاژهای منییزیم باعث افزایش مقاومت به خوردگی می‌شود؛ و نحوه ایجاد این پوشش با آلیاژ سازی مکانیکی پودرهای آلیاژ آنتروپی بالا تهیه می‌شوند وبا چسباندن پوشش با چسب بر روی سطح آلیاژ مورد نظر با فرایندهای قوسی ویا لیزر این پوشش اعمال می‌شود.Li, Rui, Jia Cheng Gao, and Ke Fan. "Microstructure and mechanical properties of MgMnAlZnCu high entropy alloy cooling in three conditions." Materials Science Forum. Vol. 686. Trans Tech Publications, 2011.
گوهر لِوونی وارطانیان ( تلفظ صحیح گوهار وارطانیان؛ زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۲۶ - درگذشته ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹) افسر اطلاعاتی و جاسوس اتحاد جماهیر شوروی بود که بیش از سی سال از دوره کاری خود را در ماموریت‌های خارجی از جمله در ایران سپری کرد. شهرت او و همسرش بیشتر به خاطر جاسوسی و ناکام گذاشتن ترور سران متفقین در کنفرانس تهران توسط ستون پنجم آلمانی‌ها بود.
گوهر یا گوهار وارطانیان در ۲۵ ژانویه سال ۱۹۲۶ در شهر لنیناکان در ارمنستان شوروی (که اکنون در شهر گیومری در ارمنستان است) متولد شد اما در خردسالی همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرد.
او در شانزده سالگی به گروه «ضد فاشیسم شوروی» پیوست و با همسر آینده خود، گئورگ وارطانیان، که سرهنگ اتحاد جماهیر شوروی بود آشنا شد. گوهر وارطانیان همراه همسرش بیش از سی سال از دوره کاری خود را در ماموریت‌های خارجی از جمله در ایران به عنوان جاسوسان اتحاد جماهیر شوروی فعالیت کردند.
گئورگ و گوهر در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۴۶ در تهران ازدواج کرده و شش سال دیگر در ایران کار کردند. گئورگ وارطانیان گفته که چندین بار، تحت عناوین مختلف با همسرش ازدواج کرده‌است؛ و خاطرنشان کرده‌است که از این کار خسته نشده چرا که مراسم ازدواج همیشه برایش جذاب بوده‌است.
مهمترین مأموریت این دو در تهران تأمین امنیت جلسه سران متفقین بود که از ۶ تا ۹ آذرماه ۱۳۲۲ در سفارت روسیه در تهران برگزار شد. ژوزف استالین رهبر شوروی، فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و وینستون چرچیل نخست‌وزیر بریتانیا در کنفرانس تهران شرکت داشتند که در پایتخت ایران به‌طور محرمانه برگزار شد. هدف کنفرانس تهران گفتگوی رهبران متفقین دربارهٔ آینده جهان پس از پایان جنگ جهانی دوم بود. گوهر وارطانیان به همراه همسرش موفق شد طرح آلمان نازی برای ترور این سه رهبر را خنثی کند.
مأموریت خانم وارطانیان و همسرش تا ۱۳۳۰ ادامه داشت. در این سال بنا به درخواست مأمورین اطلاعاتی شوروی به آنها فرصت تحصیل داده شد. به این ترتیب گوهر در دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه ایروان تحصیل کرد و از آنجا فارغ‌التحصیل شد.
بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی و آموزش‌های ویژه، فعالیت غیرقانونی طولانی مدت او و همسرش در کشورهای مختلف جهان تحت پوشش اسامی و نام‌های خانوادگی ساختگی صورت گرفت. او در سال ۱۳۶۴ بازنشسته شد و در سال ۱۳۶۵ همراه همسرش به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت. سرگئی ایوانف سخنگوی سازمان اطلاعات خارجی روسیه گفته‌است که گوهر وارطانیان پس از بازنشستگی فعالیت خود در آموزش متخصصان جوان روسی را با انتقال تجربیاتش به آنها ادامه داد.
همکاران گئورگ و گوهر درمورد فعالیت اطلاعاتی و جاسوسی این دو گفته‌اند گه دامنه فعالیت‌های غیرقانونی تحقق‌یافته این زوج آنقدر متنوع و جامع است که هرگز قابل فاش شدن نیست.
این نیروی اطلاعاتی شوروی گفته بود «سلیا ساندیس» نوه وینستون چرچیل نخست‌وزیر پیشین بریتانیا به خاطر نجات جان پدربزرگش در زمان برگزاری کنفرانس تهران به دیدن او در مسکو رفت و شخصاً از او و سرویس اطلاعاتی شوروی برای نجات جان پدربزرگش تشکر کرد.
خانم وارطانیان در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹ در سن ۹۳ سالگی در مسکو پایتخت روسیه درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد. همسرش گئورگ وارطانیان نیز در سال ۲۰۱۲ درگذشت.
در فهم مردم نسبت به مسائل پیرامون توان هسته‌ای، از جمله خود این فناوری، تغییر اقلیم و امنیت انرژی گوناگونی زیادی وجود دارد. حامیان انرژی هسته ای بر این باورند که توان هسته‌ای یک منبع انرژی تجدیدپذیر است که انتشار کربن را کم و امنیت انرژی را با کاهش وابستگی به منابع انرژی وارداتی زیاد می‌کند. مخالفین معتقدند که توان هسته ای تهدیدات بسیاری را متوجه مردم و محیط زیست می‌کند. با این که بسیاری از سازمان‌های حامی محیط زیست به‌طور تاریخی مخالف توان هسته‌ای بوده‌اند، برخی از آن‌ها و نیز برخی دانشمندان حامی آنند.
قانون مهاجرت ۱۹۲۴, لایحه جانسن-رید، مشتمل بر لایحه ممانعت ورود آسیایی‌ها و لایحه منشاهای ملی (), از قوانین فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مهاجرت از آسیا جلوگیری می‌کرد و بر تعداد مهاجران از نیمکره شرقی سهمیه وضع می‌کرد و برای پیاده‌سازی ممنوعیت طولانی مدت دیگر مهاجران بودجه و سازوکار اجرا فراهم می‌کرد.
قلعه قلات ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
ایرگون یک روستا در ایران است که در دهستان گافر شهرستان بشاگرد استان هرمزگان واقع شده‌است. ایرگون ۲۷ نفر جمعیت دارد.
فخرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی واقع شده‌است.
فرخ‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان اناران در بخش مرکزی شهرستان دهلران استان ایلام واقع شده‌است.
در سرشماری ۱۳۸۵ فرخ‌آباد ۶۴۳ نفر (۹۶ خانوار) جمعیت داشته است.
شاخه یک روستا در ایران است که در دهستان ابوغویر شهرستان دهلران استان ایلام واقع شده‌است. شاخه ۱۴۲ نفر جمعیت دارد.
تاریخ سنگاپور ممکن است مربوط به قرن سوم باشد. شواهد نشان می‌دهد که در قرن چهاردهم میلادی تجارت قابل توجه مهم در سنگاپور وجود داشته‌است. در اواخر قرن چهاردهم، سنگاپور تحت حاکمیت پارامسوارا بوده‌است که فرمانروای پیشین را به قتل رساند و وی توسط مجاپاهیت یا سیامی اخراج شد. سپس تحت سلطنت مالاکا و سلطان جوهور قرار گرفت. در سال ۱۸۱۹، سر توماس استمفورد رافلز پیمانی را با جوهور بست که به موجب آن انگلیسها اجازه یافتند بندر تجاری را در جزیره بیابند، که این پیمان منجر به به وجود آمدن مستعمره انگلیس سنگاپور در سال ۱۸۱۹ شد.
سنگاپور از سال ۱۸۲۴ تا ۱۹۶۳ میلادی، به غیر از سه سال در زمان جنگ جهانی دوم یکی از مستعمرات بریتانیا بود. در سال ۱۹۴۲ سنگاپور که هنوز مستعمره بریتانیا بود، توسط ژاپن اشغال شد و نیروهای بریتانیایی مجبور به ترک آن شدند. وینستون چرچیل این رخداد را «بدترین فاجعه و بزرگترین تسلیم در تاریخ بریتانیا» نامید. سنگاپور پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ میلادی دوباره توسط نیروهای بریتانیایی اشغال شد. هجده سال بعد در سال ۱۹۶۳ سنگاپور به عنوان عضوی از فدراسیون مالزی استقلال خود را از بریتانیا به دست آورد. این کشور در نهایت دو سال بعد در سال ۱۹۶۵ از مالزی جدا شد و به این ترتیب جمهوری سنگاپور شکل گرفت.