moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کارل کائوتسکی سردبیری ارگان رسمی حزب سوسیال دموکرات آلمان، عصرجدید را به عهده گرفت از کارهای عمده وی می‌توان به «آموزه‌های اقتصادی کارل مارکس» (۱۸۸۷)، «توماس مور» و «مدینه فاضله او» (۱۸۸۸) و مقالات زیادی در «عصر جدید» اشاره کرد. او در «آموزه‌های اقتصادی کارل مارکس» که در آن تفکر مارکس اساساً به عنوان یک تئوری اقتصادی در نظر گرفته شده‌است اندیشه‌های مارکس و دیالکتیک تاریخی مارکسیست را به نوعی تکامل‌گرایی تقلیل داد. او همواره تأکید بر محروم شدن طبقه کارگر و افزایش تمرکز بر روی سرمایه داران داشت. البته او فردی بود که ایده اتحاد کارگری را رد می‌کرد و معتقد بود سرنگونی دولت سرمایه‌داری می‌تواند به روش مسالمت آمیز، اصلاح و بدون برهم زدن ساختارها تحقق یابد. برای او جنگ و خشونت محصول سرمایه‌داری بود و آن را رد و صلح را حمایت می‌کرد. با ظهور نظریه‌های «تجدیدنظرطلب» ادوآرد برنشتاین، ویژگی‌های اصلی مارکسیسم آلمان «ارتدکس» بود. با چاپ سنگی «املاک فرهنگی پروس ماهان» در کتابخانه دولتی برلین توسط ماکس لیبرمن و بحث بزرگی که کارل کائوتسکی با مقالاتی که در سال ۱۸۹۶ برای عصر جدید نوشت را واکرد، با این استدلال که باید مارکسیسم تجدید نظر شود، در یکی از این بحث‌های حاکم در عصر جدید و آلمان، رزا لوکزامبورگ این موضع را اتخاذ کرد که با پیشرفت سرمایه‌داری و متوقف نشدن بهره‌برداری از مستعمرات و کشورهای ناتوان این تضادها منجر به جنگی می‌شود که به پرولتاریا و مردمان ناتوان فرصت می‌دهد قدرت را از طریق انقلاب به دست آورد، این مسئله که مثل اعلان جنگ به نظام سرمایه‌داری بود هنگامی مطرح شد که بروز جنگ جهانی اول مطرح شد. از جمله مارکسیستهای آلمانی که مخالف بودند، کارل لیبکنشت و لوکزامبورگ بودند، و لیبکنخت در سال ۱۹۱۶ به جرم تحریک علیه جنگ به زندان افتاد. در هنگام آزادی در سال ۱۹۱۸ او رهبری جرگه اسپارتاکوس را به عهده گرفت که بعداً به حزب کمونیست تبدیل شد؛ و در حزب کمونیست آلمان، لوکزامبورگ نیز به دلیل فعالیت‌های ضد جنگ بازداشت شد، او علاوه بر مقاله‌هایش که از وقوع جنگ خبر می‌داد با لنین در مورد جنگ جهانی و نگرش مارکسیست‌ها نسبت به آن بحث و گفتگو کرد.در سال ۱۹۱۶ با عنوان Die Krise der Sozialdemokratie [بحران در سوسیال دمکراسی آلمان] منتشر شد، وی با کتاب Die Akkumulation des Kapital؛ (انباشت سرمایه) در سال ۱۹۱۳ شناخته شده‌است. در این اثر با تحلیل نظریه‌های اقتصادی کارل مارکس، سرمایه‌داری و به‌ویژه انباشت سرمایه توضیح داده می‌شود. او در این کتاب تناقضی را یافت که تا آن زمان مورد توجه قرار نگرفته بود: به نظر می‌رسد طرح مارکس حاکی از این است که توسعه سرمایه‌داری می‌تواند نامحدود باشد و ماهیت این را دارد که فاصله طبقاتی را بیشتر می‌کند، گرچه درجایی دیگر مارکس تضادهای موجود در سیستم سرمایه‌داری را اینگونه تحلیل می‌کند که ناگریز از بین خواهد رفت. لوکزامبورگ نتیجه گرفت که طرح مارکس بیش‌ازحد ساده است و جهانی را به صورت کامل متشکل از سرمایه داران و کارگران فرض می‌کند. اما اگر افزایش بهره‌وری در نظر گرفته شود، اینگونه است که تعادل بین این دوبخش غیرممکن است. او تأکید کرد که بازارهای موجود در حوزه‌های غیر سرمایه‌داری، مانند میان دهقانان و صنعتگران و چه در مستعمرات وجود داشته باشند، ولی سرمایه‌داری زمانی به‌طور کلی سقوط خواهد کرد که بهره‌برداری از دنیای خارج از خود را تمام کند.
دانشگاه فرمن () یک دانشگاه خصوصی در کارولینای جنوبی است.
هیمو شرکت تولید پروتز مو می‌باشد که در سئول واقع شده است. این شرکت در سال ۱۹۸۷ تحت عنوان شرکت "Himo-Hair" تاسیس شد.
این شرکت بالاترین میزان تولید و فروش کلاه گیس و پروتز مو را در سراسر جهان دارد.
زندگی زیباست () یک فیلم به کارگردانی مانوج پونج است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تابو، دیویا دوتا، اشیش ویدیارتی، و سنو سود اشاره کرد.
شاه‌ماران (به کُردی "شاماران؛ Şahmaran/Şamaran")، موجودی افسانه‌ای که در میان کردها رایج است. این موجود در تصاویری که هم‌اکنون بازنمایی‌هایی از آن در مناطق مختلف کردستانِ ایران، ترکیه، سوریه و عراق به صورت نقاشی، مجسمه، هنر روی پارچه و گلدوزی و غیره یافت می‌شود، در هیبت نیم زن و نیم مار ترسیم شده است.
شاهماران، نماد زایایی، برکت و دانایی است. بعضی از مردمان کُرد بر این باورند که شاماران سبب موفقیت و بهروزی آنان می‌گردد. بدین جهت با نقاشی‌هایی از شاماران دیوار خانه‌هایشان را تزئین کرده و تصویری از آن را در اتاق خواب دختران برای بخت‌گشایی و نگهبانی آویزان می‌کنند. تقریباً در اکثر مناطق کُردنشین، افسانۀ شاماران چنان یک بن مایۀ کهن فرهنگی در آثار متنوعی از هنرهای تصویری و تجسمی از نقاشی و مجسمه گرفته تا گلدوزی‌ها، حکاکیها و نقش برجسته را در بر گرفته است. می توان بر اساس بعضی از اشیاء مکشوفۀ تمدن‌های پیرامون مناطق کُردنشین به این تصور رسید که در ادوار کهن‌تر، بی‌شک شاهماران در هیبت مجسمه نیز ظهور یافته است، ولی در تاریخ به دلایل عقیدتی، تهاجم فرهنگی و یا جنگ مفقود و یا نابود گشته است.
نام شاهماران از واژه‌های فارسی، شاه و ماران گرفته شده است. از این رو، نام شاهماران در لغت به معنای «پادشاه مارها» است.
شاهماران موجودی افسانه‌ای نیمه مار و نیمه زن است که به صورت موجودی دو سر با تاجی در هر سر، دارای سر زن انسان در یک سر و سر مار در سمت دیگر به تصویر کشیده شده‌است که احتمالاً نمایان‌گر یک فیگور فالیک است. قسمت انسان نیز با یک گردنبند بزرگ تزئین شده است.
شاهماران در ادبیات خاورمیانه مانند داستان "داستان یملیها: ملکه زیرزمینی" از داستان‌های هزار و یک شب و در افسانه جاماسب گواهی شده است. به نظر می‌رسد داستان او در بخش شرقی شبه جزیره آناتولی یا در جنوب شرقی و شرق ترکیه (شامل مناطق کرد، عرب، آشوری و ترک) وجود داشته باشد.
با توجه به قدمت این اسطوره، روایات زیادی از این داستان وجود دارد.
در یک روایت، نخستین انسان شاهماران، جوانی به نام جاماسپ است که به نام یدا جامسب نیز او را می‌شناسند. شاه‌ماران موجودی افسانه‌ای است که نیمی از آن را یک زن و نیمی دیگر را مار تشکیل داده‌است. این موجود افسانه‌ای، با جاماسب روبرو شده‌است. جاماساب پس از اینکه به منظور تهیه عسل با چند تن از همراهان وارد غاری می‌شود، در آنجا محبوس شده و دوستانش، او را در غار تنها می‌گذارند. وی در غار به جستجو می‌پردازد و در کاوشش، به یک گذرگاه می‌رسد که به تالاری شبیه باغی خیالی و زیبا منتهی می‌شود. در این سرزمین، هزاران مار رنگی مایل به سفید و شاهماران در کنار هم زندگی می‌کردند. پس از آن، جاماسب و شاهماران به زندگی مشترک راضی می‌شوند. شاهماران و جاماسپ عاشق می شوند و در غار آن تالار باهم زندگی می‌کنند. شاهماران به او در مورد داروها و گیاهان دارویی آموزش می‌دهد. جاماسپ دلتنگ زندگی خود بر روی زمین می‌شود و می خواهد که آنجا را ترک کند، به شاهماران می‌گوید که راز محل زندگی او با هیچ‌کس در میان نمی‌گذارد.
بر اساس این افسانه، سال‌های زیادی می‌گذرد. پادشاه شهر بیمار می‌شود و برای درمانش، گوشت شاهماران توصیه می‌گردد.
برای همین وزیر پادشاه، جاماسب را زندانی و شکنجه می‌کنند تا محل شاهماران را به پادشاه بگوید اما جاماسب حاضر نمی‌شود که محل اختفای شاهماران را فاش کند چون به شاهماران قول داده بود که محل زندگی او را به کسی نگوید اما هنگامی‌که می‌فهمد پادشاه همسر و فرزندان او را نیز اسیر کرده‌است به ناچار مجبور می‌شود محل مخفی شدن شاهماران را به پادشاه بگوید و آنها می‌روند و شاهماران را دستگیر می‌کنند و پیش پادشاه می‌آورند درحالی‌که جاماسب نیز پیش پادشاه است اما جاماسب از روی شرمندگی سرش را به پایین انداخته و چیزی نمی‌گوید اما شاهماران می‌گوید نگران نباش چون من همه چیز را می‌دانم. سپس شاهماران به پادشاه می‌گوید که مرا به سه قسمت تقسیم کنید (سر، تنه، دم) هر کس سر مرا بخورد به علم جهان آگاه می‌شود و هر کس تنهٔ مرا بخورد از بیماری شفا می‌یابد و هر کس که دم مرا بخورد خواهد مرد؛ وزیر که می‌خواست خودش به علم جهان آگاه شود و از طرف دیگر از شر جاماسب راحت شود دم شاهماران را به جاماسب داده تنهٔ آن را برای شفا به پادشاه داده و سر شاهماران را خودش می‌خورد. اما چون بر روی سر و دم شاهماران هر دو دارای یک سر بودند، وزیر به اشتباه دم شاهماران را خودش می‌خورد و سر شاهماران را به جاماسب می‌دهد برای همین وزیر می‌میرد پادشاه شفا می‌یابد و جاماسب به علم جهان آگاه می‌شود و حکیمی بزرگ می‌شود و به مداوای بیماران می‌پردازد.افسانۀ شاماران، فرهنگ فولکلور ایران. (1347). انتشارات ارگ ایران. تألیف دکتر افشین پدرام.
روایت مشابهی در مجموعه هزار و یک شب با عنوان ملکه مارها گواهی شده است: فیلسوف یونانی به نام دانیال پسری به نام حسیب کریم الدین دارد. حسیب در نقطه‌ای از داستان به داخل آب انبار می‌افتد، اما فرار می‌کند و به لانه مارها می‌رسد و با رهبر انسان‌نمایشان ملاقات می‌کند که خود را یملیخا، «ملکه مارها» معرفی می‌کند. پس از مدتی حسیب آرزوی بازگشت به عالم بالا را دارد، اما ملکه مارها به او هشدار می دهد که وارد غسالخانه می شود و این منجر به مرگ او می شود. حسیب علی‌رغم پیش‌بینی وحشتناکش قول می‌دهد که هرگز وارد حمام نشود و رها می‌شود. با این حال، درست همانطور که ملکه مار پیشگویی کرده بود، حسیب وارد حمام می شود که زنجیره ای از حوادث را آغاز می کند که منجر به احضار وزیر شیطان صفت ملکه از چاه می شود. ملکه با تسلیم شدن به سرنوشت خود، به حسیب می گوید: او باید بریده شود و گوشتش پخته شود، و آبگوشت باید در سه سطل قرار گیرد. لیوان اول باید به وزیر داده شود، اما حسیب باید از دومی بنوشد. چنین می شود: وزیر خبیث از فیال اول می نوشد و می میرد، در حالی که حسیب از فیال دوم می نوشد و به علم جهانی می رسد. به گفته محققان اولریش مارزولف [de] و ریچارد ون لیون، نام قهرمان، «حاسیب»، ترجمه عربی نام فارسی «جاماسپ» است.
بر اساس آنچه مردم کردستان ترکیه معتقدند، شاه‌ماران در شهر طرسوس در مدیترانه زندگی می‌کرده‌است و افسانه‌ای مشابه در منطقه ماردین کردستان باکور را نقل می‌کنند. در این منطقه، همچنان از تصویر این موجود افسانه‌ای در گلدوزی‌ها، پارچه‌بافی و جواهرات استفاده می‌گردد. داستان و تصویر این موجود در کردستان ترکیه به عنوان یک گنجینه ملی محسوب می‌شود. این فرهنگ در کشورهای دیگری چون ایران، آناتولی، عراق گزارش شده‌است. نام این موجود افسانه‌ای از دو عبارت شاه و مار به زبان کردی و فارسی اقتباس شده‌است.
بنا به باور مردم ماردین، شاماران، در یک قلعه متعلق به دوران قرون وسطی در ۱۵ کیلومتری شمال شرق طَرسوس زندگی می کرده است. این قلعه که تا به امروز نیز باقی مانده، در محله میسیس در شهر طَرسوس واقع است. امروزه، در یکی از میدان های همین شهر مجسمه ای از شاماران نصب کرده اند و در همان منطقه حمامی وجود دارد که لکه های قرمز رنگی شبیه پولک‌های مار روی دیوار آن وجود دارد و به باور مردم محلی، همان حمام معروف داستان شاماران است.
خوانندهٔ هلندی ایرانی‌تبار به نام سودالیزا، آهنگی را با عنوان شاهماران در اولین آلبوم استودیویی خود دارد. در سال ۲۰۲۰، شهردار ماردین در کردستان ترکیه، در طی یک نمایشگاه هنری عمومی، مجسمه‌ای را از این موجود افسانه‌ای رونمایی نمود. شرمین نادری، نویسنده و تصویرگر نیز در سال ۱۴۰۰ این داستان را بازنویسی و بهرام شاه‌محمدلو، کارگردان، تهیه‌کننده و بازیگر آن را به صورت صوتی خوانش کرد.
در سال ۲۰۲۳، نتفلیکس سریال اینترنتی به نام شاهماران را حول محور این افسانه در فضایی مدرن ساخت.
در جنوب غربی ایران، آثاری از این موجود افسانه‌ای متعلق به عصر آهن کشف گردید. در جنوب ترکیه (کردستان ترکیه) نیز قلعه مار به عنوان خانه شاهماران شناخته می‌شود و در ترکیه نیز، حمامی به نام شاهماران شناخته می‌شود.
در بخش هایی از کرمانشاه و ایلام که باور به وجود شاهماران یکی از باورهای رایج در میان مردم لک این ناحیه است، آشی نذری برای این موجود مقدس پخته می‌شود. به باور مردم کُرد کرمانشاه شاهماران فرمانروای جهان مارهاست که اختیار مارها و گزندگان در دست اوست. برای در امان ماندن از آسیب و گزند مار و عقرب، زنان خانواده هرساله آشی را پخته و آن را نذر شاهماران می‌کنند. این آش که "داکولانهٔ شاماران" نامیده می‌شود، از گندم، عدس، برنج، کشک، روغن، پیاز، نخود و ادویه تهیه شده و در میان همسایگان توزیع می‌گردد.جعفر‌بیگی، خسرو. ١٣٨٢. مردم‌شناسی قوم کُرد با تکیه بر ایل کلهر، کرمانشاه: نشر زانیار، ص ۲۹۰.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): "«دانه‌کولانه» آشی برای رویش دندان تا نذری برای شاه ماران"، نوشته‌شده در ۲۶ بهمن ۱۳۹۸؛ بازدید در ۳۰ مرداد ۱۴۰۰.
در کتابی که توسط انتشارات اندیشۀ احسان در سال ۱۴۰۱ به نویسندگی سید مهران زارع تحت عنوان «شاماران؛ کلیدی برای فهم اخلاق مبتنی بر ائودایمونیا در غرب» به چاپ رسیده است، دریچه‌ای نو دربارۀ فهم این افسانۀ کهن به بحث گذاشته شده است. در این کتاب نویسنده در یک تحلیل تطبیقی، افسانۀ شاه‌ماران [شاماران] را با مفهوم ائودایمونیا در فلسفه اخلاق یونان باستان به خصوص اخلاق مد نظر ارسطو در کتاب اخلاق نیکوماخوسی مورد بررسی و تبیین قرار داده است. در بخشی از کتاب چنین آمده است: «شاماران، الهه دانائی و نگهدارندۀ رازها، از کهن ترین اسطوره های به جا مانده از دوران کردستان باستان است. باور مردمان کُرد به اسطوره شاماران بخشی از تاریخ، فرهنگ و تمدن را دربرگرفته و نماد زایش، برکت و دانایی است. شاماران یک داستان یا افسانه وهمی نیست. شاماران همان مکتبی است که یونانیان آن را اقتباس کرده اند و بسیاری از مفاهیم فلسفی و اخلاقی خود را بر آن استوار ساخته اند. شاماران یک مکتب و یک طریق از زندگیست، یک نظام فکری و جهان بینی که از اساسی ترین موضوعات و پرسش های عمیق انسانی را در خود جای داده است. شاماران تنها یک تصویر و نشانه خاص بصری نیست، بلکه دارای ریشه ای به درازی تاریخ بشر برای برساخت تمدنی است که حتی با جرأت می توان ادعا کرد فهم اخلاقی غرب را دگرگون نموده است. به واقع هرآنچه که یونانیان از ائودایمونیا برساخته اند، در تار و پود «شاماران» مشهود است و به وضوح مشخص‌تری می‌توان آن را با تأمل و کنکاش در تاریخ، فلسفه، باستان شناسی، نشانه‌شناسی و هنر کردستان بازیافت.» .
آبگیر شاه ماران–دولت آباد یک سیستم آبیاری باستانی از عصر آهن است که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در نزدیکی تپه یحیی در جنوب غربی ایران یافت شد.
در شهر آدانا در جنوب ترکیه، قلعه‌ای به نام "ییلانکاله" () (قلعه مار) طبق باور محلی‌های آنجا به عنوان خانه شاهماران شناخته می‌شود.
حمام شاهمران، حمام تاریخی (حمام ترکی) در طرسوس ترکیه، مرتبط با شاهماران است.
مانوج پونج (؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۷۰ – ۲۲ اکتبر ۲۰۰۶) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون زندگی زیباست و شهید محبت بوتا سینگ بوده‌است.
شهید محبت بوتا سینگ () یک فیلم به کارگردانی مانوج پونج به زبان پنجابی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دیویا دوتا، عارون باکشی، و راغوبیر یاداو اشاره کرد.
پارک ملی بیت غوفرین یک پارک ملی در مرکز اسرائیل، در ۱۳ کیلومتری کریات گت است، این پارک شامل ویرانه‌های مریشا، یکی از شهرهای مهم یهودا در زمان هیکل سلیمان،"The Guide to Israel", Zev Vilnay, Tel Aviv, 1972, p.281 همچنین از شهرهای مهم دوران رومی، زمانی که به عنوان Eleutheropolis شناخته می‌شد بوده‌است."The Guide to Israel", Zev Vilnay, Tel Aviv, 1972, p.275
آثار باستانی کشف شده در این مکان شامل یک گورستان بزرگ یهودیان، یک آمفی تئاتر رومی-بیزانس، یک کلیسای بیزانس، حمام‌های عمومی، موزاییک و غارهای دفن مردگان است.Bell Cave at Beit Guvrin
کتاب مقدس عبری ذکر می‌کند که رحبعام آن را در برابر حمله مصریان تقویت کرد. پس از نابودی پادشاهی یهودا شهر بخشی از پادشاهی ادوم بود.
در طول شورش مکابی، این شهر به عنوان پایگاهی برای حمله مورد استفاده بود. در ۴۰ سال قبل از آغاز دوره اشکانیان شهر به به‌طور کامل ویران گشت، و پس از آن هرگز دوباره ساخته نشد.
مارشا اولین بار در سال ۱۸۹۸–۱۹۰۰ توسط بلیس و ماکالیستر، به عنوان یک شهر هلنیستی برنامه‌ریزی شده و و توسط دیوار شهر با برج‌های مستحکم احاطه شده بود. دو چینه‌بندی هلنیستی و آثار یک قوم اسرائیلی بر روی این تپه شناسایی شدند. بسیاری از دستگاه‌های فراوری زیتون، گور لانه‌کبوتری و مخازن آب شهر باستان هنوز دیده می‌شود.
شهر به ترتیب پس از ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲ توسط باستان‌شناس اسرائیلی Amos Kloner حفاری شد. یافته‌های مهم در محل اخیر آمفی تئاتر ساخته شده توسط واحدهای ارتش روم مستقر در آنجا یافت شد.
غارهای دفن سیدونیان مقبره خانوادگی آپولوفان، رهبر جامعه سیدونیان در بیت گوورین بود. غارهای سیدونیان تنها غارهایی هستند که فضای داخل آن نقاشی شده‌اند. این غارها برای ساکنان یونانی، سیدونی و ادومیتی بیت گوورین غارهای دفن اموات بودند. اولین و بزرگترین غار دارای نقاشی از حیوانات، واقعی و افسانه ای، بالای طاقچه‌هایی است که اجساد گذاشته شده‌است؛ که شامل یک خروس و سگ سه سر است که در ورودی جهان زیرین برای محافظت از ان نقاشی شده‌است همچنین تصویر ققنوس قرمز که نماد زندگی پس از مرگ است.For a description of the paintings in the tomb of Apollophanes, see John P. Peeters and Herman Theirsch, "" (London: Palestine Exploration Fund, 1905). آرامگاه نوازندگان با نقاشی تزئین شده‌است که مردی فلوتی را می‌نوازد و زنی چنگ به دست را نشان می‌دهد.
گارسیا دوم پادشاه گالیسیا در دو دوره بین سال‌های ۱۰۶۵ تا ۱۰۷۱ میلادی و ۱۰۷۲ تا ۱۰۷۳ میلادی بود. گارسیا پسر سوم فرناندوی یکم، پادشاه لئون بود که پس از مرگ پدرش، پادشاهی گالیسیا را از او به ارث برد. او در نهایت در سال ۱۰۹۰ میلادی در اسارت آلفونسو، برادرش پادشاه کاستیا در قلعه لونا درگذشت.
فرناندو یکم، پادشاه لئون پدر او، سانچا او، سانچو سوم، پادشاه پامپلونا پدربزرگ پدری او و آلفونسو پنجم، پادشاه لئون پدربزرگ مادری او بودند. همچنین سانچوی دوم، پادشاه کاستیا و آلفونسو ششم، پادشاه لئون برادران او بودند.
پس از مرگ فرناندو یکم، پادشاه لئون بر مبنای قانون جانشینی سرزمین‌های تحت سطله او بین سه پسرش تقسیم شد. پادشاهی گالیسیا در شمال غربی شبه‌جزیره ایبری بنا بر میل خود او به گارسیای ۲۴ ساله تعلق پیدا نمود و پادشاهی‌های لئون و کاستیا به براداران دیگر رسید. اراضی پادشاهی گالیسیا شامل بخش‌هایی از شمال سرزمین پرتغال تا رودخانه موندگو از جمله شهر با اهمیت کویمبرا که به تازگی از مسلمانان پس گرفته شده بود، نیز می‌شد. حکمرانان مسلمان طائفه‌های بطلیوس (باداخوس) و اشبیلیه (سویل) خراج گذار گالیسیا بودند. از همین رو و با توجه به عدم تثبیت کامل حاکمیت مسیحیان بر این نواحی، گفته می‌شود دردسرسازترین ارثیه پدر به گارسیا رسیده بود.
ماه فوریه سال ۱۰۷۱ میلادی گارسیا موفق شد در نبرد پدروسو در نزدیکی شهر براگا، نونو مندز، کنت پرتغال را که به دنبال استقلال از یک سال پیش بر او شوریده بود، شکست داده و به قتل برساند. با مرگ مندز اموالش مصادره گشته و پرتغال به شکست مستقیم به سلطه گارسیا درآمد تا او به عنوان نخستین فرد در تاریخ خود را پادشاه پرتغال بنامد.
سه برادر از همان ابتدا مدعی اراضی یک دیگر بودند و به پادشاهی یکدیگر چشم داشتند. در اوان وضعیت ناپایدار گالیسیا، آلفونسو، پادشاه لئون و برادر گارسیا اواسط سال ۱۰۷۱ میلادی از فرصت استفاده کرده به اراضی گارسیا یورش برد. در همین شرایط، سانچو به نوبه خود فرصت را غنیمت شمرده سرزمین‌های پادشاهی لئون را مورد حمله قرار داد. سانچو در ابتدا سال ۱۰۷۲ میلادی آلفونسو را شکست داده و مجبور به جلای وطن کرد و سپس به جنگ گارسیا رفته و با وارد آوردن شکست در پرتغال، او را مدتی به اسارت گرفت. بدین ترتیب سانچو تمامی فرمانروایی پدر را مجدداً متحد نمود.
گارسیا که مدتی بعد با خوردن سوگند وفاداری رها شده و به سویل در دبار محمد بن عباد المعتمد تبعید گشته بود، به سرعت قصد بازگشت کرد. سانچو درحالیکه سعی می‌کرد شورشی که خواهرش اوراکا به پا کرده بود، را سرکوب کند، در سامورا ترور شد. آلفونسو و گارسیا هر دو تاج و تخت خود را به سبب شکست از برادرشان از دست داده بودند. آلفونسو در دستیابی به این حکمرانی اراضی متحد کامیاب شد. مشخص نیست که در این میان آیا گارسیا وعده باز پس گرفتن پادشاهی سابق خود را دریافت کرده بود یا لااقل امنیتش تضمین گشته بود اما درحالیکه در فوریه سال ۱۰۷۳ میلادی توسط آلفونسو به یک گردهمایی دعوت شده بود، توسط او به بند کشیده شد.
گارسیا تا هنگام مرگش در بیست و دوم ماه مارس سال ۱۰۹۰ میلادی در قلعه لونا در لئون زندانی باقی ماند. با توجه به مصادف شدن مرگ گارسیا و برگزاری شورای لئون، بسیاری افراد سرشناس از جمله نماینده پاپ که خود بعدها با عنوان پاسکال دوم به مقام پاپی رسید، در مراسم تدفین او در پانتئون شاهان لئون در کلیسای سان ایسیدورو در کنار والدینش در شهر لئون شرکت کردند. بنابر وصیت گارسیا او را همانند سال‌های پایانی عمرش در زنجیر به خاک سپردند.
اسارت خدعه آمیز و بلند مدت گارسیا و مراسم تدفین شکوهمند او باعث سرودن شعرهای حماسی در مدحش در قرن دوازدهم گشت.
برخی تاریخ نگاران معتقدند گارسیا از خود یک پسر به نام فرناندو بر جای گذاشت اما عده ای دیگر او را صاحب هیچ فرزندی نمی‌دانند.
ادوار لیزوپ (۱۹۱۷–۱۹۹۵) فعال فرانسوی و از چهره‌های مهم کاتولیسیسم در فرانسه بود.
او پایه‌گذار انجمن آزادی آموزش و دفاع از فرهنگ بود. فشارهای لیزوپ و پیروانش میشل دبره را مجبور کرد تا متن اصلی قانون مدرسه را تغییر دهد تا معلمان در مدارس کاتولیک بتوانند در کلاس برداشت‌های خود از خدا و جهان را بیان کنند.
راه کندر - شهرهای کویری در نگب یک منطقه ثبت شده در میراث جهانی است که در انتهای راه کندر در صحرای نگب، جنوب اسرائیل واقع شده‌است، که شبه‌جزیره عربستان را به مدیترانه در دوره هلنیستی - امپراتوری روم متصل می‌کرده و دارای ارزش جهانی برجسته است و یونسکو در سال ۲۰۰۵ آن را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد. تجارت در این مسیر منجر به توسعه شهرهای باستانی، قلعه‌ها و کاروانسراها، جدا از توسعه کشاورزی شد و یکی از مسیرهای کاروان‌های بازرگانی در دنیای باستان است که مهمترین جاده ارتباطی میان قاره‌های آسیا و آفریقا به‌شمار می‌رفته‌است.
چهار شهر در صحرای نگب، که در طول دوره از ۳۰۰ پیش از میلاد تا ۲۰۰ میلادی رونق گرفت: مسیرهای آودات، هالوزا، مامشیت و شیوتا است. به عنوان یک گروه، این شهرهای کویری تجارت سودآور کندر و مر مکی را نشان می‌دهند که از یمن در جنوب عربستان تا بندر غزه در دریای مدیترانه انجام شده‌است. این مسیر در ارتفاع خود شامل شهرها، سیستم‌های آبیاری قنات، قلعه‌ها و کاروانسراها بود که آثار آن هنوز قابل مشاهده است و استفاده از صحرا برای تجارت و کشاورزی را نشان می‌دهد.
پایان مسیر در منطقه نگب اسرائیل است که شامل شهرها، قلعه‌ها، کاروانسراها و سیستم آبیاری در مناطق بیابانی با پیوند به مدیترانه بوده‌است و به عنوان یک میراث فرهنگی در میراث جهانی یونسکو تحت معیارها (iii) ثبت شده‌است و به عنوان تأیید اهمیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کندر برای جهان هلنیستی-رومی، و معیارهای (v) برای توسعه این مسیر در شرایط سخت کویری است. این سایت در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۵ در جلسه کمیته میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است.
شبکه مسیر شامل مسیرهای تجاری به طول بیش از بین شهرها بوده‌است. تجارت و روستاهایی که از سیستم‌های نوین آبیاری برخوردار بودند از تجارت بهره‌مند شدند. توسعه کشاورزی در چهار روستای هالوزا، ممشیت، آودات و شیوتا و در چهار قلعه کاملاً مشهود بود؛ و کاروانسرای موآ و صحارونیم اقامت بازرگانان را تسهیل می‌کرده‌است. سایت معرفی شده در فهرست میراث جهانی ویژگی‌های زمینی منطقه و طول مسیر از پترا تا غزه که شهرهای Avdat و Moa را تحت پوشش قرار می‌دهد. مهاجران در منطقه، روش‌های آبیاری پیچیده‌ای را توسعه دادند و آنها همچنین دامداری‌های وابسته به پرورش گوسفند، گاو و بز بودند.
چرخ‌های آبی حمات () تعدادی از نوریاها ("چرخ گلدان ها") در امتداد رودخانه اورونتس در شهر حمات سوریه هستند. از این تعداد فقط هفده مورد از نوریاهای اصلی باقی مانده‌است. این چرخ‌های آبی اکنون اکثراً استفاده نشده و تنها به هدف زیبایی شناختی از آنها نگهداری می‌شود. آنها "باشکوه‌ترین نوریاهای ساخته شده" نامیده می‌شدند.Needham and Ronan, 1995, p.281. نوریاها حمات در ژوئن ۱۹۹۹ توسط جمهوری عربی سوریه به عنوان یک میراث جهانی آزمایشی معرفی شد.https://whc.unesco.org/en/tentativelists/1291
اولین شواهد برای این چرخ‌ها نشان می‌دهد آنها در طول دوران بیزانس توسعه داده شد، گرچه امروز هیچ‌یک از نوریاها در حماه مقدم بر دوره ایوبی (قرن ۱۲/۱۳) نیست. با این حال، یک موزاییک در آپاما که متعلق به سال ۴۶۹ میلادی است موجود است که نشان می‌دهد ریشه آنها از تاریخی که در گذشته اعلام شده بیشتر است. نوریاهای بازمانده به دوره شکوفایی و ترقی در جهان اسلام برمی گردد، زمانی که نوریایی به اندازه قطر با ۱۲۰ محفظه جمع‌آوری آب ساخته شده و قادر به افزایش بیش از آب در دقیقه بود. اکنون تنها ۱۷ نوریا باقی مانده‌است که استفاده نمی‌شوند.Ring, Berney, Salkin, La Boda, Watson, and Schellinger, 1996, p.137-138.
نوریاها در حمات ساختاری دارند که در جهان بی نظیر است. بسته به عملکردشان، آنها از چوب گردو، زردآلو، توت، صنوبر و چوب کاج ساخته می‌شدند. به عنوان مثال محورها از گردو ساخته شده‌اند، زیرا از ثبات کافی برخوردار است. اینها به تخته‌های چوبی متصل شده‌اند که روی تکیه گاه سنگی قرار دارند. مخازن آب به لبه بیرونی چرخ‌ها متصل می‌شوند.
نوریاها آب رودخانه را از اورونتس به حوضه‌ها و قنات‌ها می‌کشیدند، که عمدتاً آب را به مزارع اطراف هدایت می‌کردند و بنابراین به آبیاری مناطق کشاورزی کمک می‌کرد. در همان زمان از آنها برای تأمین آب شهر استفاده می‌شد. استفاده از آنها لازم بوده‌است زیرا بستر رودخانه اورونتس تا ۷۰ متر پایین‌تر از مزارع اطراف است.
کاتارا () یک شخصیت داستانی در مجموعه تلویزیونی انیمیشنی نیکلودئون و "افسانه کورا" است. این شخصیت که توسط مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو خلق شده، توسط می ویتمن در مجموعه اصلی و اوا ماری سنت در مجموعه دنباله صداگذاری شده‌است. علاوه بر این، او توسط نیکولا پلتز در فیلم لایو اکشن "آخرین بادافزار" در سال ۲۰۱۰ به تصویر کشیده شد.
کاتارا در سایر رسانه‌ها مانند کارت‌های تجاری، تیشرت، بازی‌های ویدئویی و وب‌کامیکها ظاهر شده‌است.
کشتار خاندان سلطنتی نپال در ۱ ژوئن ۲۰۰۱ در کاخ سلطنتی نارایانیتی، محل اقامت خاندان سلطنتی نپال، رخ داد. ۹ نفر از اعضای خانواده سلطنتی در یک تیراندازی دسته جمعی در هنگام شام دیدار ماهانه خانواده سلطنتی در خانه کشته شدند. بیرندرای نپال و همسرش ملکه آیشواریا نیز در این حادثه به قتل رسیدند. یک تیم تحقیقاتی منصوب دولت، ولیعهد دیپندرا را عامل این قتل‌عام معرفی کرد. دیپندرا پس از شلیک به خودش به کما رفت.
بعداً، با مرگ پدرش، دیپندرا در حالی که در کما بود، پادشاه نپال اعلام شد. وی پس از سه روز کما در بیمارستان درگذشت. برادر بیرندرا، گیانندرا، پس از مرگ برادرزاده اش پادشاه دیپندرا به سلطنت رسید.
در ۱ ژوئن ۲۰۰۱، ولیعهد دیپندرا به سوی ه کاخ سلطنتی نارایانیتی، محل اقامت شاه نپال، محل برگزاری مهمانی، آتش گشود. او پدرش، پادشاه بیرندرا، مادرش، ملکه آیشواریا و هفت نفر دیگر از اعضای خانواده سلطنتی - از جمله برادر و خواهر کوچک ترش - را هدف گلوله قرار داد و به قتل رساند. او سپس به سر خود شلیک کرد و در حالی که از ناحیه سر در حالت اغما بود، به سلطنت رسید.
انگیزه وی از این قتل‌ها ناشناخته است، اما نظریه‌های مختلفی وجود دارد. دیپندرا خواستار ازدواج با دویانی رعنا بود که با هم در انگلستان آشنا شده بودند. ظاهراً خانواده دیپندرا با این ازدواج به علت گرایش سیاسی و خانوادگی متفاوت خانواده رعنا، شدیداً مخالف بودند.
نظریه‌های دیگر بیان می‌دارند که دیپندرا از تغییر کشور از سلطنت مطلقه به سلطنت مشروطه ناراضی بود و اعتقاد داشت پس از جنبش مردمی سال ۱۹۹۰ اختیارات بیش از حدی به مردم و مجلس داده شده‌است. این، با واقعیت آنچه رخ داده در تناقض است؛ ولیعهد پس از وقایع سال ۱۹۹۰ با شوق از کالج ایتن انگلستان بازگشته بود تا به پدرش در انجام امور نظام سیاسی جدید یاری رساند.
اختلافات زیادی پیرامون شرایط رخ دادن این قتل‌عام وجود دارد و حتی امروز نیز با لغو سلطنت ، سوالات زیادی در مورد علت آن در نپال باقی مانده‌است.
دیپندرا در حالی که در کما بود به عنوان پادشاه اعلام شد، اما وی پس از سه روز در ۴ ژوئن ۲۰۰۱ درگذشت. گیانندرا به مدت سه روز نایب السلطنه بود و پس از مرگ دیپندرا، خود بر تخت سلطنت نشست.
در سه روز پایانی زندگی دیپندرا، گیانندرا اظهار داشت که این مرگ‌ها نتیجه «تخلیه تصادفی سلاح اتوماتیک» در داخل کاخ سلطنتی بوده‌است. با این حال، او بعداً گفت که این ادعا را به دلیل «ضوابط قانونی» مطرح کرده‌است، زیرا طبق قانون اساسی، و طبق سنت ، دیپندرا اگر زنده می‌ماند به جرم قتل محاکمه نمی‌شد. تحقیقات کامل انجام شد و معلوم شد که دیپندرا مسئول این قتل است.
یک کمیته دو نفره متشکل از کشاو پراساد اوپادایا، رئیس دادگاه عالی و ترانات رانابات، رئیس مجلس نمایندگان، تحقیقات یک هفته ای در مورد این قتل‌عام را انجام دادند. تحقیقات پس از مصاحبه با بیش از صد نفر از جمله شاهدان عینی و مقامات کاخ، نگهبانان و کارمندان، به این نتیجه رسید که Dipendra این قتل‌عام را انجام داده‌است. تعداد زیادی از منتقدان و نپالی، چه در داخل نپال و چه در خارج از کشور، در گزارش رسمی اختلاف نظر داشتند زیرا بسیاری از حقایق و شواهد گزارش شده توسط تیم تحقیق از بسیاری جهات متناقض به نظر می‌رسید. یکی از نزدیکان دیپندرا هنگامی که وی شاهزاده بود در مورد دیپندرا گفت: «او می‌تواند به خاطر عشق خود تاج و تخت را کنار بگذارد، اما هرگز نمی‌تواند این نوع کارها را انجام دهد.»
شایعه ای که به‌طور گسترده منتشر شده این است که پرنس دیپندرا از یک اختلاف خانوادگی برای ازدواجش به شدت خشمگین بود. محبوب دیپندرا، دویانی رعنا، دختر پاشوپاتی شمشر جنگ بهادر رعنا، یکی از اعضای طایفه رعنا بود که خاندان شاه با او خصومت تاریخی داشتند. طایفه رعنا تا سال ۱۹۵۱ به عنوان مهاراجه و نخست‌وزیر موروثی نپال خدمت می‌کرد و این دو طایفه سابقه ازدواج طولانی دارند. این اختلافات همچنین بر سر هندی بودن دویانی نیز وجود داشت. همچنین دویانی از تبار سلطنتی گوالیور بود، که ز نظر خانواده سلطنتی نپال دون شان آنها بودند. پرنس دیپندرا همچنین سوپریا شاه، نوه ملکه مادر راتنا را نیز در نظر داشت. ملکه آیشواریا، اگرچه در ابتدا به دلیل روابط خانوادگی و این دیدگاه که سوپریا به عنوان یک ملکه بی کفایت خواهد بود، مخالف این رابطه بود، با این وجود سوپریا را نسبت به دویانی رانا ترجیح داد، زیرا اگر سوپریا ملکه می‌شد، تقسیم قدرت بین دو خانواده شاه و رعنا رخ نمی‌داد.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۱، مراسم تشییع هندویی برای روح زدایی پادشاه برگزار شد. یک برهمین که لباس بیرندرا را به عنوان نماد پادشاه فقید پوشانده بود، یک فیل را از کاتماندو با خود آورد و به صورت نمادین، بسیاری از وسایل سلطنت را با خود برد. محل اقامت دیپندرا نیز سرانجام تخریب گشت. جسدها را نیز سوزاندند.
پادشاه بیرندرا و پسرش دیپندرا بسیار محبوب و مورد احترام مردم نپال بودند. متعاقباً، پراچاندا، رئیس حزب مائوئیست نپال، در یک مجمع ادعا کرد که این کشتار توسط شاخه تحقیقات و تحلیل آژانس اطلاعات هند (RAW) یا آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) برنامه‌ریزی شده‌است. مروجان این عقاید ادعا می‌کنند که گیانندرا در این قتل‌عام سهیم بوده‌است تا خودش بتواند سلطنت را بر عهده بگیرد. رسیدن دوباره وی به سلطنت تنها در صورت از میان برداشتن دو برادرزاده اش، دیپندرا و نیراجان ممکن بود. علاوه بر این، گیانندرا و به ویژه پسرش پرنس پاراس در میان مردم محبوب نبودند. روز قتل‌عام، او در پوکارا بود در حالی که سایر سلطنتی‌ها در مراسم شام شرکت می‌کردند. در حالی که کل خانواده بیرندرا و دیپندرا کشته شدند، هیچ‌کس از خانواده گیانندرا کشته نشد پسرش با جراحات جزئی جان به در برد و همسرش با یک زخم گلوله هرچند خطرناک زنده ماند.
مشحوف، قایقی باریک است که کارکردش در مرداب‌ها است. از این وسیله، بیشتر در جنوب عراق استفاده می‌شود و قدمتی باستانی دارد.
مشحوف، قایقی باریک است که در مرداب‌ها و رودخانه‌های جنوب عراق مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر این قایق ها در منطقه حله، بصره و کوفه مورد استفاده هستند. کاربرد این قایق‌های باریک، در ماهیگیری و حمل و نقل مسافران در مسیرهای آبی و همچنین بارها گزارش شده‌است. این قایق به جهت باریک بودنش، یک وسیله خوب برای حرکت در نیزارها و باتلاق‌ها می‌باشد.
قدمت استفاده از این نوع قایق، به سومر باستان باز می‌گردد. از این قایق تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد نیز استفاده می‌شد. در یک لوح برجسته استوانه‌ای مربوط به دوره سومر باستان، که در بابل یافت شده است، از این قایق با عنوان مشحوف یاد شده است. این وسیله از مهمترین وسایل حمل و نقل در فرهنگ عرب بوده‌است و تمام اعراب ساکن در نزدیک مرداب، از این نوع قایق، داشته‌اند. از این قایق در ترانه‌ها و شعرهای اعراب منطقه نیز یاد شده‌است. در سال ۲۰۱۷،‌حیدر العبادی، نخست وزیر عراق، در هنگام بازدید از الشیبایش، بر یکی از این قایق ها سوار شد. وی اولین رهبر معاصر عراق است که چنین کاری را انجام می‌دهد.
در قرن بیستم میلادی، پس از آنکه باتلاق‌های عراق، تخلیه شدند؛ استفاده از این وسیله نقلیه در عراق کاهش یافت. این باتلاق‌ها که در سال ۱۹۵۰، مساحتی بالغ بر ۷۷۰۰ مایل مربع را پوشش داده بودند، در دهه ۱۹۷۰، به ۳۵۰۰ مایل کاهش یافت. پس از حمله آمریکا به عراق، در سال ۲۰۰۳ به تدریج، مرداب‌ها آبگیری شدند و در سالهای بعد و تا سال ۲۰۰۸، سازمان ملل و دولت عراق، طرح اصلاح مرداب های عراق را کلیک زد. با این اقدام، استفاده از این نوع قایق مجدداً رونق گرفت.
این نوع قایق را از مواد مختلفی می‌سازند؛ از جمله مواد اولیه که در ساخت این قایق به کار برده می‌شوند عبارتند از نی و پاپیروس، چوب درخت توت، سرو و یاس. امروزه بیشتر از فایبرگلاس به جای چوب برای تهیه مشحوف ساخته شده است. از پنبه برای پر کردن شکاف های بین الوارها استفاده می‌شود. بری عایق بندی قایق، از مواد عایقی چون قیر استفاده می‌شود. برای تولید یک مشحوف، ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار هزینه صرف می‌شود هرچند برخی مدل‌های سطح بالای آن تا ۴۰۰۰ دلار نیز قیمت دارند. ابعاد این قایق نیز متفاوت است و برخی از انواع آن، طوری طراحی شده است که تنها مناسب برای یک نفر می‌باشد.
سوراج سانیم () فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود.سوراج سانیم در cinestaan.comسوراج سانیم در bookmyshow.com
حسن موراتویچ (؛ – ) سیاست‌مدار اهل بوسنی و هرزگوین بود. وی از ۳۰ ژانویه ۱۹۹۶ تا ۳ ژانویه ۱۹۹۷ نخست‌وزیر این کشور بود.
حسن موراتویچ در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
هالسیون () دومین آلبوم استودیویی از خواننده و ترانه‌نویس انگلستانی الی گولدینگ است. این آلبوم در ۵ اکتبر ۲۰۱۲ توسط پالیدور رکوردز منتشر شد. این آلبوم بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، هنگام تبلیغ برای اولین آلبوم او، "نورها" (۲۰۱۰) ضبط شده‌است. گولدینگ در تهیه آلبوم با هنرمندان مختلفی از جمله جاستین پارکر، تاینی تمپا و کالوین هریس همکاری کرد.
تاج کاستیا کشوری در شبه‌جزیره ایبری بود که در سال ۱۲۳۰ در نتیجه اتحاد سوم و قطعی تاج‌ها و چند دهه بعد پارلمان‌های کاستیا و لئون بر روی الحاق شاه وقت کاستیا، فرناندوی سوم، به تخت خالی لئون انجام شد. این کشور تا پس از اتحاد شخصی پادشاهان کاستیا و آراگون با ازدواج فرمانروایان کاتولیک در سال ۱۴۶۹ تا اعلامیه احکام نووا پلانتا توسط فلیپه پنجم در سال ۱۷۱۵ به عنوان یک موجودیت مستقل تداوم یافت.
سفر کریستف کلمب و اکتشاف قاره آمریکا در سال ۱۴۹۲، رویدادهای مهم تاریخ کاستیا بودند. هند غربی هنگامی که در سال ۱۵۰۶ کاستیا به پادشاهی تبدیل شد، همزمان با پیمان ویلافافیلا و پس از مرگ فردیناند کاتولیک نیز بخشی از تاج کاستیا بود. کشف اقیانوس آرام، فتح امپراتوری آزتک، پرو و همچنین فیلیپین در قرن شانزدهم همه به تبدیل شدن تاج کاستیا به یک امپراتوری جهانی کمک کردند.
استفاده از عنوان «تاج کاستیا» طی قرون شانزدهم و هفدهم توسط حاکمان هابسبورگ نیز رواج داشت. کارلوس یکم پادشاه کاستیا، لئون، آراگون، مایورکا، والنسا، و سیسیل بود، و بر بارسلونا، روسیون و و سردانیا نیز حکم می‌راند.
در اوایل قرن هجدهم، فیلیپ بوربون در جنگ جانشینی اسپانیا پیروز شد و سیاست‌های اتحاد را بر تاج آراگون، پشتیبان دشمنانش، تحمیل کرد. این امر تاج آراگون و تاج کاستیا را در پادشاهی اسپانیا یکی کرد. گرچه احکام نووا پلانتا تاج کاستیا را رسماً منحل نکرد، معاصران و همچنین تاریخ‌نگاران کشور کاستیا و آراگون را «اسپانیا» نامیدند.
مطابق قانون اساسی اسپانیا «پادشاه کاستیا» هنوز بخشی از نام کامل فلیپه ششم، پادشاه کنونی اسپانیا است.
شمال – "Septentrional"
جنوب – "Meridional"
گورداس مان (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده پلی‌بک، ترانه‌نویس و نویسنده اهل هند است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پیشانی دوچرخه بخش از دوچرخه است که در جلوترین بخش بدنهٔ آن قرار دارد. پیشانی دوچرخه لوله ای عمودی با کمی زاویه است که دوشاخ را نگاه می‌دارد. در دو سر پیشانی دوچرخه ست بلبرینگ، ساچمه یا رولبرینگ قرار می‌گیرد که کمک می‌کند عمل چرخاندن فرمان راحت انجام شود. به مجموعهٔ این بلبرینگ‌ها، واشرها و همچنین پیچ‌های نگهدارنده که بخشی از متعلقات پیشانی دوچرخه هستند کاسه دوشاخ می‌گویند.
کلیچه (به ، به سریانی: ܟܠܝܟ̰ܐ) که به عنوان کلوچه ملی عراق شناخته می‌شود و در عربستان نیز طبخ می‌شود.
کلیجه در انواع و اشکال مختلف تهیه و طبخ می‌شود. مشهورترین نوع این کلوچه، با خرما مغزدار شده‌اند. شکل‌های این شیرینی محلی، به شکل هلالی، دایره‌ای و قرص‌های کوچک است که با آجیل‌ها، شکر و نارگیل خشک شده، پر شده و تزئین می‌گردد. در این کلوچه از هل و بعضی اوقات با گلاب طعم‌دار می‌شود. این شیرینی پس از تهیه مواد اولیه، با یک لایه تخم‌مرغ لعاب داده می‌شود. این شیرینی با زعفران رنگ شده و معطر می‌گردد. در عراق این شیرینی با آرد، شیر و شکر تهیه و با خرما، مغزدار می‌شود. زمان صرف شده برای تهیه این شیرینی، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تخمین زده شده‌است. مواد تشکیل دهنده این شیرینی عبارتند از:
قدمت این شیرینی به دوران آشوری‌ها می‌رسد. این شیرینی در کریسمس تهیه شده و غالباً با خرما پر شده و با چای سرو می‌شود. ابن بطوطه در سفرنامه خویش این شیرینی را در بارگاه امیر خوارزمی یاد کرده‌است. در ریشه نام این شیرینی، برخی گزارش کرده‌اند که متعلق به ترک زبانان است. در عراق این شیرینی برای روز عید فطر در پایان ماه رمضان توسط زنان عراقی تهیه می‌شود. عراقی در پذیرایی میهمانان عید فطر از این شیرینی استفاده می‌نمایند. در عربستان نیز رسم است تا این شیرینی برای خانواده عروس، پیش از عروسی طبخ شد و در شب زفاف به عروس داده می‌شود. این کلوچه در فصل زمستان، طرفداران بیشتری دارد. خانواده‌های عراقی، در صورت همزمانی فوت اقوام و ایام ماه رجب، برای مردگان خویش این کلوچه را خیرات می‌کنند که به دسته‌بندی‌های ۴ تا ۵ عددی تهیه و به نام کلیچه رجبیه پخش می‌نمایند.
جشنواره کلیجه (کلیجا) هر ساله در شهر بریده، به عنوان یک جشنواره منطقه‌ای در جریان است. در این جشنواره، علاقه‌مندان و طبخ‌کنندگان این کلوچه حضور دارند.
لوله زین دوچرخه با نام انگلیسی Seatpost یک میله رابط بین زین و بدنه دوچرخه است. لوله زین دوچرخه وظیفه تنظیم ارتفاع زین را دارد. چرا که زین دوچرخه از جمله موارد مهم برای تنظیمات متناسب سازی سایز دوچرخه برای قد هر شخص است. لوله زین با توجه به جنس بدن دوچرخه می تواند از متریال های فولاد، آلومینیومی و همچنین فیبر کربن باشد.
لوله زین از پایین بوسیله یک بست اهرمی و بست پیچی به بدنه دوچرخه متصل میشود و از بخش بالایی به زین دوچرخه متصل میشود. در گذشته لوله زین ها در بخش بالا به وسیله یک پیچ و تسمه فلزی دندانه دار به زین متصل میشد که تنظیمات محدودی روی آن قابل اجرا بود اما اکنون در بست بالای لوله زین از دو پیچ تنظیم و یک ریل استفاده شده است که این موضوع کمک می کند که تنظیمات مناسبی را روی زین انجام داد.
ونوم اسنیک رهبر یک واحد مزدور است که پس از بیدار شدن از کمای نه ساله در حادثه‌ای که منجر به از دست دادن بازوی چپ وی و چشم راست وی شد به میدان جنگ باز می‌گردد. در حالی که در ابتدا او به عنوان شخصیت مشهور سری "متال گیر" یعنی بیگ باس معرفی می‌شد، به تدریج در طول داستان نکاتی از هویت واقعی او آشکار می‌شود. سرانجام مشخص می‌شود که وی در واقع یک پزشک نظامی بوده است که تحت بازسازی صورت و شستشوی مغزی سابلیمینال قرار گرفت تا به عنوان بدل بیگ باس خدمت کند. ونوم اسنیک کسی است که در پایان نسخه اول متال گیر ۱۹۸۷ توسط سالید اسنیک کشته شده می‌شود. شخصیت و نقش ونوم اسنیک در فانتوم پین نظرات مختلفی را از منتقدان دریافت کرد.
ونوم اسنیک حضوری کوتاه در بازی "" به عنوان یک پزشک رزمی ناشناس داشت و بعداً در "" به عنوان شخصیت اصلی که به نام اسنیک مجازات شده شناخته می‌شود (パ ニ ッ ュ ドanishス ネ ー ク، Panishudo Sunēku ). او (که هنگام حضور در صفحه چهره وی تا حدی پنهان است) توسط نیروهای خصوصی جنگجویان بدون مرز بیگ باس به استخدام شده است. وی در سال ۱۹۷۵ در هلیکوپتری به همراه چیکو و پاز و بیگ باس قرار دارد که از یک مرکز زندان نیروی دریایی ایالات متحده در کوبا در حال فرار هستند، که هلیکوپتر آن ها مورد هدف قرار می‌گیرد، و در نتیجه هلیکوپتر آن‌ها سقوط می‌کند. پزشک از بیگ باس در برابر انفجار محافظت می‌کند و هر دو از سقوط جان سالم به در می‌برند، اما در نهایت پزشک بازوی چپ خود را از دست می‌دهد در حالی که استخوان ها و دندان خورد شده و یک قطعه بزرگ ترکش در قشر مغز او قرار می‌گیرد. هم بیگ باس و هم پزشک برای نه سال آینده به کما می‌روند. در طی کما، پزشک به بیمارستانی در قبرس منتقل می‌شود و درآنجا تحت شستشوی مغزی ناخودآگاه و بازسازی صورت توسط زیرو قرار می‌گیرد تا افکار و خاطرات بیگ باس را به او منتقل کنند.
پس از بیدار شدن، اسنیک در پی حمله نیروی حمله XOF از بیمارستان فرار می‌کند و توسط آسلات نجات می‌یابد. مدتی زمان می گذرد تا او واحدی جدید با نام دایموند داگز را در سال ۱۹۸۴ در نزدیکی جزیره سیشل به‌وجود می آورد.پس از آن اسنیک درگیر در یک سری از ماموریت‌ها در افغانستان و آفریقای مرکزی می‌شود.
وانگ یپینگ (به ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل جمهوری چین است. وی بیوه جیانگ زمین دبیر کل سابق حزب کمونیست چین و رئیس‌جمهور سابق چین می‌باشد.
جام نستور یک جام شراب متعلق به قرن هشتم پیش از میلاد است که در ۱۹۵۴ در لاکو آمنو در ایسکیا، پیثاکوسای باستان، جزیره ای در خلیج ناپل (ایتالیا) کشف شد. این جام که یک کتیبه سه خطی دارد، یکی از اولین نمونه‌های برجای مانده از نوشتن با الفبای یونانی است.
این جام نوعی اسکفوس یا کوتیل است که در قرن هشتم قبل از میلاد در رودس ساخته شده و به سبکی هندسی تزئین شده‌است. در 1954 در یک گور سوزاندن در جزیره ایسکیا، و در مکانی موسوم به پیثاکوسای باستانی یافته شد قدمت این جام به کمی قبل از ۷۰۰ قبل از میلاد بازمی‌گردد.
این گور به کودکی در حدود ۱۰ تا ۱۴ سالگی تعلق داشته‌است. همراه با جام نستور، قطعاتی از ۲۵ گلدان دیگر، و همچنین یک استخوان نازک‌نی نیز پیدا شده بود. جسد را روی سطحی جدا از قبر حاضر سوزانده بودند و اجناس درون قبر را به‌طور آیینی پس از سوزاندن درون همان سطح شکسته بودند.
کتیبه‌ای سه سطری که در کنار جام نگاشته شده یکی از قدیمی‌ترین کتیبه‌های موجود در یونان است. این کتیبه پس از ساخت به جام اضافه شده، و مربوط به اواخر قرن هشتم است. این کتیبه به صورت حبابی به شکل اووبایی حروف کوچک طراح شده‌است. هر سه سطر از راست به چپ نوشته شده‌اند – بنا به گفته میگز و لوئیس، این نگاره‌ها "در متن یونانی تقریباً بی‌نظیر هستند". از علامت دونقطه ":" به عنوان علائم نگارشی استفاده می‌شود.
سطر دوم و سوم در هگزامتر داکتیل است. شکل سطر اول کمتر قطعی شده‌است: به صورت نثر، مثلث ایامبیک، مثلث تروائیک کاتالکتیک، یا غزل سنج خوانده شده‌است.
باراتیراجا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، بازیگر اهل راج بریتانیا است.
تیک تیک تیک () یک فیلم در ژانر به کارگردانی باراتیراجا است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کمال حسن و مادهوی اشاره کرد.
ملک مظفر کوچک‌ترین فرزند ملک کیومرث یکم بود که پس از درگذشت او در سال ۸۵۷ هجری، قلعهٔ رستمدار را مصادره کرده و ادعای جانشینی نمود. او به برادر بزرگ‌ترش، ملک کاووس، اجازه نداد که جسد پدر را برای غسل و تدفین به درون قلعه آورد. اما حکومت ملک مظفر تنها چند روز دوام آورد و پس از اعلان مخالفت مردم رستمدار و بیعتشان با کاووس، از قدرت کنار رفت و ملک کاووس قدرت را به دست گرفته و پس از مدتی هم با ملک جلال‌الدین اسکندر بر سر حکومت رستمدار درگیر شد که این درگیری‌ها منجر به بحران جانشینی، تجزیه قلمرو و جنگ داخلی گردید.
ملک مظفر پس از تقسیم رستمدار میان اسکندر و کاووس، در سال ۸۸۰ هجری علیه ملک اسکندر متحدانی یافته و شورش نمود. کیاییان برای سرکوب این شورش ظهیرالدین مرعشی را با دو هزار نیروی نظامی مأمور کردند که وی توانست ملک مظفر را با صحبت راضی نماید تا از خواسته‌های خود منصرف گردد.
جشنواره فیلم کوتاه آلپیناله (آلمانی: Alpinale Kurzfilmfestival)، (انگلیسی: Alpinale Short Film Festival) یک جشنواره فیلم کوتاه است که سالانه در شهر بلودنتس در فورآرلبرگ غربی‌ترین ایالت فدرال اتریش برگزار
این جشنواره از سال ۱۹۸۵ شکل گرفته و به برندگان یونیکورن طلایی اهدا می‌شود. در هر دوره ۳۰ فیلم توسط دبیرخانه پذیرش می‌شود و تعداد مخاطبان جشنواره حدود ۱۰۰۰ نفر است.
از ابتدای تأسیس جشنواره فیلم کوتاه آلپیناله تا سال ۲۰۰۲ شهر بلودنتس میزبانی را به عهده داشت. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ ننتسینگ که یک ناحیه از شهر بلودنتس محسوب می‌شود، پذیرای این رویداد سینمایی بود. مجدداً از سال ۲۰۲۰ در دوره سی و پنجم این فستیوال، بلودنتس دوباره میزبان این جشنواره گردید.
ارومیلا بات (; – ) بازیگر اهل هند بود.
ادوارد توماس دانیل (۶ ژوئن ۱۸۰۴–۲۴ سپتامبر ۱۸۴۲) یک هنرمند انگلیسی بود که به خاطر حکاکی‌ها و نقاشی‌های منظره ای که او در حین سفر به خاورمیانه از جمله لیکیا بخشی از ترکیه امروزی ساخته بود، معروف بود. او با دانشکده نقاشی نوریچ ارتباط داشت.
دانیل در لندن متولد شد و در نورویش تحصیل کرد. جایی که او توسط جان کروم و جوزف استنرد هنر را فرا گرفت. او به یک حامی هنر تبدیل شد و طرفدار جان لینل به عنوان یک هنرمند برجسته بود. او به مصر، فلسطین و سوریه سفر کرد و با عضویت در یک مؤسسه در لیکیا (بخشی از ترکیه امروزی) به یک تصویرگر باستانی تبدیل شد. او مالاریا داشت و زمانی که به آدالیا(آنتالیا امروزی) سفر می‌کند بر اثر حمله دوم بیماری فوت می‌کند. او سبک خاصی در نقاشی با آبرنگ داشت، بیشتر رنگ‌های مورد استفادهٔ او قهوه‌ای، صورتی قهوه‌ای و گامبوژ بود.
نیوتایپ (به ژاپنی: ニュータイプ-هپبورن: "Nyūtaipu") یک مجله انیمه و مانگا است که در ژاپن توسط کادوکاوا شوتن منتشر می شود و تا فوریه ۲۰۰۸ نسخه آمریکایی آن به نام Newtype USA وجود دارد. این شامل مطالبی بود که مستقیماً از ژاپنی ترجمه شده و همچنین مطالب اصلی از نسخه ایالات متحده است. محتوا شامل انیمه ، مانگا ، موسیقی ، بازی های ویدیویی ، بررسی اکشن فیگور ، مصاحبه با کارگردان ، پروفایل هنرمند و ستون های منظم توسط کارشناسان صنعت و مصاحبه های کارگردانان است. Newtype USA همچنین شامل هدایایی مانند پوستر ، کارت پستال ، انتشار مانگا و دی وی دی می باشد.
دنیس تاچر (; – ) کارآفرین، و مهندس اهل بریتانیا بود.
وی همسر مارگارت تاچر بود.
دریادار جوزپه کاوو دراگون یک افسر نیروی دریایی ایتالیا است که در حال حاضر به عنوان رئیس ستاد نیروی دریایی ارتش مشغول به کار است
جشنواره فیلم اوستنده (هلندی: 'Filmfestival Oostende)، (انگلیسی: Ostend Film Festival) یک جشنواره فیلم سالیانه است که از سال ۲۰۰۷ هر سپتامبر، در اوستنده بزرگ‌ترین شهر ساحلی در بلژیک برگزار می‌شود. به بهترین فیلم این جشنواره، جایزه انسور (برگرفته از نام جیمز انسور) اهدا می‌شود. این جایزه ویژه فیلم‌های فلاندری است؛ و معتبرترین جایزه در بلژیک برای آثار فلاندری زبان است.
دیر مار متی () یکی از صومعه‌های باستانی کشور عراق است که فراز و نشیب تاریخی بسیاری داشته است.Thomas A. Carlson et al., “Mor Matay — ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܡܬܝ ” in The Syriac Gazetteer last modified June 30, 2014, http://syriaca.org/place/227.
موقعیت این دیر در بالای کوه الالفاف است که در شمال عراق واقع شده است. این دیر ۲۰ کیلومتر با موصل فاصله دارد. این صومعه، از قدیمی‌ترین صومعه‌های مسیحیان در عراق محسوب می‌شود و به دلیل داشتن کتابخانه بزرگی که در آن قرار دارد، نسخ خطی مسیحی فراوانی را به زبان سریان در خود جای داده‌است.Michael Goldfarb, "Ahmad's War, Ahmad's Peace" (New York: Carroll & Graf, 2005).
این صومعه در سال ۳۶۳ میلادی توسط زاهد مار ماتائی تاسیس شد. برخی از سریانی ها در تاسیس این صومعه در منطقه الالفاف، به وی کمک کردند. در قرن دوازدهم، کردهای منطقه، به همراه هزار سوار و پیاده و در مدت چهار ماه، به صومعه حمله کردند. منابع علت این درگیری را ذکر نکرده ولی از تجاوز به یک زن اهل صومعه اشاره کرده‌اند. راهبان صومعه برای جلوگیری از تصرف صومعه توسط کردها، نردبان‌های ورودی را سوزاندند و راه های ورودی را با سنگ مسدود کردند. راهبان در این تدبیر موفق بودند و کردها امکان تصرف صومعه را بدست نیاوردند.
در سال ۱۱۷۱ میلادی، کردها، حملات متعددی را به صومعه برنامه ریزی کرده و اجرا نمودند. اما این حملات توسط ائتلاف راهبان و مسیحیان محلی، دفع گردید. در یکی از این حملات، کردها به راهبان قول دادند تا حملات خود را متوقف کنند و در قبال آن ۳۰ دینار دریافت کردند راهبان نیز با تصور ایمن بودن صومعه، مسیحیان محلی را به روستاهای خود بازگرداندند؛ اما نیروهای کرد، ۱۵۰۰ نفر را به سمت صومعه رهسپار کردند و صومعه را غارت کدند. در این حمله ۱۵ راهب کشته شدند و یک بازمانده از راهبان، از منطقه گریخت و به موصل فرار کرد. فرماندار موصل با شنیدن واقعه، به کردها حمله کرد و حمله سختی در گرفت و جمع بسیاری کشته شدند. در تلافی جویی به این حمله، کردها نه روستای آشوری ویران کردند و ساکنان آنها کشته شدند. آنها همچنین به صومعه مار سرجیوس نیز حمله کردند. کردها همچنین حمله مجددی را به صومعه تدارک دیدند و در سال ۱۳۶۹ به آنجا حمله کردند. در این حمله به نسخ خطی بسیاری آسیب رسید. در طول قرن نوزدهم میلادی نیز کردها بارها این صومعه را مورد حمله و غارت قرار دادند.
این صومعه در حال حاضر توسط کلیسای ارتدکس سریانی حفظ و نگهداری می شود مسیحیان این ناحیه همه ساله در ۱۸ سپتامبر در صومعه جمع می‌شوند و به بزرگداشت مار مارتی می‌پردازند.
سارا آنجلینا («آنجی») آکلند (۲۶ ژوئن ۱۸۹۴–۲ دسامبر ۱۹۳۰) یک عکاس آماتور انگلیسی بود که به دلیل چهره‌پردازی و پیشگام بودن در عکس رنگی شهرت داشت. او در مقایسه با عکاسان معاصر خود از «عکس رنگی به عنوان فرایندی برای عکاس‌های آماتور در حال سفر» استفاده کرد، سارا با ارائه عکس‌هایی که از دو سفر خود به جبل الطارق در سال‌های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ گرفت اعتبار کسب کرد.
سارا آکلند دختر سر هنری ونتوورث آکلند (۱۸۰۰–۱۹۰۰)، استاد پزشکی و دارای کرسی سلطنتی در دانشگاه آکسفورد بود و سارا آکلند (با اسم میانی کاتن) نام بیمارستان آکلند در آکسفورد را به نام وی نامگذاری کردند. او با والدینش در خیابان براود شماره ۴۰–۴۱ در مرکز آکسفورد زندگی می‌کرد.
وقتی سارا ۵ ساله بود از او به همراه دوستش اینا لیدل، خواهر آلیس لیدل توسط چارلز لوتویج داجسون (معروف به لوئیس کارول عکاس) عکسی گرفته شد. در ۲۰ ژوئن ۱۸۵۵، او به همراه یکی از برادرانش برای سنگ بنای موزه دانشگاه آکسفورد، بیلچه‌ای را به ادوارد اسمیت-استنلی رئیس دانشگاه آکسفورد اهدا کردند. جان راسکین، که یک منتقد هنری بود، کار هنری سارا را ستود، او همچنین تعدادی از اعضای انجمن برادری پیشارافائلی را می‌شناخت. سارا حتی هنگامی که دانته گابریل روزتی در مجمع آکسفورد نقاشی دیواری می‌کشید به وی کمک کرد.
آکلند در سن ۱۹سالگی با جولیا مارگارت کامرون عکاس آشنا شد و خیلی تحت تأثیر او قرار گرفت. آکلند از پرتره و مناظر عکس می‌گرفت. به عنوان مثال، وی هنگام بازدید نخست‌وزیر ویلیام گلدستون از آکسفورد از او یک عکس پرتره گرفت. سارا با مرگ مادرش در ۱۸۷۸، به خانه پدرش در خانه خانوادگی خود در خیابان براود ساکن شد و تا زمان مرگ در ۱۹۰۰ در این محل زندگی می‌کرد. در ۱۸۸۵، برانگیخته شد تا یک محلی به نام ایستگاه تاکسی در وسط خیابان براود دائر کنند، که تا سال ۱۹۱۲ در آنجا بود.
آکلند از ۱۸۹۹ با گرفتن عکس‌های رنگی اولین تجربه خود را در این زمینه شروع کرد. او اولین کارش را با به‌کارگیری شیوه کار رنگ که توسط یوجین ایوز و سانگر شفرد ساخته شده بود توانست سه عکس جداگانه از طریق فیلترهای قرمز، سبز و آبی بگیرد. در ۱۹۰۳ آکلند به دیدار برادرش که یک دریاسالار در جبل الطارق بود رفت. آکلند در سفرش از اروپا به آفریقا، عکس‌هایی از گیاهان در محل زندگی دریاسالار آکلند و همچنین عکسهایی از کوه، یک نویسنده پرنده‌شناس، سرهنگ ویلیام ویلوبی کول ورنر در اروپا گرفت. در ۱۹۰۴، سارا موفق شد در نمایشگاه سالانه انجمن عکاسی سلطنتی بریتانیا، ۳۳ عکس چاپ شده سه رنگ، تحت عنوان کرکس در جبل الطارق را به نمایش بگذارد.
بعداً آکلند توانست از بعضی از فیلم‌های رنگی نظیر اتوکروم مربوط به برادران لومیر که در سال ۱۹۰۷ عرضه شد، استفاده کند. سارا آکلند پس از مرگ پدرش، تا زمان مرگ در ۱۹۳۰ در پارک تاون، آکسفورد شمالی زندگی کرد و بسیاری از عکسهای رنگی را در آنجا گرفت. او همچنین از جزیره مادیرا در اقیانوس اطلس نیز بازدید کرد و در دوران سکونت در هتل ریدز واقع در غرب فونچال مرکزی عکس‌های زیادی گرفت.
سارا آکلند یکی از همکاران علمی انجمن عکاسی سلطنتی (FRPS) و انجمن سلطنتی هنر (FRSA) بود.
او هرگز ازدواج نکرد و در ۱۹۰۱، یک سال پس از مرگ پدرش، به خانه کلاودن که اکنون در پارک تاون در آکسفورد است، نقل مکان کرد و در آنجا تا سال ۱۹۳۰ که درگذشت، ساکن بود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۶ یک پلاک آبی روی این خانه به پاس خدماتش اهدا گردید.
زبان سنگلیچی یا سنگلیچ زبانی از خانواده زبان‌های ایرانی است که در دو روستا در ولسوالی زیباک افغانستان و در مناطقی در تاجیکستان رایج است. نام این زبان از دره سنگلیچ که محل زندگی بسیاری از مردم سنگلیچی است می‌آید.
زبان ونجی یک زبان از میان رفته ایرانی و عضوی از ناحیه همگرایی زبان‌های پامیری است. این زبان در دره رود ونج در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان در تاجیکستان امروزی رایج بوده‌است.
در قرن نوزدهم این منطقه به زور به امارت بخارا پیوست و طی یک یکسان‌سازی زبانی خشونت‌آمیز تا در پایان همان قرن زبان ونجی کاملاً ناپدید و با فارسی تاجیکی جایگزین شده بود.
زبان خوفی یکی از زبان‌های پامیری رایج در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان تاجیکستان است. این زبان بسیار به شغنانی نزدیک است و در گذشته گویشی از آن برشمرده می‌شده اما امروزه به عنوان یک زبان مستقل شناخته می‌شود. خوفی در روستاهای خوفی و پست‌خوف در گلوگاه رود خوف‌دریا رایج است.
وضوح ۱۶کی (به انگلیسی: 16K resolution) به وضوح تصویر نمایشگری با تقریباً ۱۶۰۰۰ پیکسل افقی گفته می‌شود.
وضوح ۱۶کی معمولاً با رزولوشن ((۸۶۴۰×۱۵۳۶۰)) در نظر گرفته می‌شود، پیکسل‌های آن از هر بُعد وضوح ۸کی (8K UHD) را دو برابر می‌کنند، که در مجموع ۴ برابر وضوح ۸کی را افزایش میدهد. وضوح ۱۶کی برابر با ۱۳۲٫۷ مگاپیکسل است، که تراکم پیکسلی ۱۶ برابری نسبت به وضوح ۴کی (4K UHD) و ۶۴ برابری نسبت به وضوح فول اچ‌دی ((۱۰۸۰p)) دارد.
در حال حاضر می‌توان رزولوشن‌های ۱۶کی (16K) را با استفاده از تنظیم چند نمایشگر، و استفاده از کارت های گرافیکی مانند (()) یا ((Nvidia Surround)) باز سازی کرد.
در سال ۲۰۱۶ شرکت ای ام دی () از کارت‌های گرافیکی نسل آینده خود با وضوح ۱۶کی و نرخ تازه سازی ((۲۴۰ هرتز)) برای «غوطه وری واقعی» (true immersion) در واقعیت مجازی (VR) خبر داد.
در اوت ۲۰۱۸ (Innolux) اولین نمایشگر ۱۰۰ اینچی ۱۶کی ۸کی جهان را با تراکم ((۸۶۴۰×۱۵۳۶۰)) در نمایشگاه تاچ تایوان (Touch Taiwan) رو نمایی کرد.
در سال ۲۰۱۹ سونی از اولین نمایشگر ۱۶کی تجاری خود را با عرض ۶۴فوت و طول ۱۸فوت (تقریباً ۵٫۴۸۶۴×۱۹٫۵۰۷۲متر، ۲۱۶×۷۶۸ اینچ) رو نمایی کرد که قرار است در ژاپن منتشر شود. این نمایشگر از ۵۷۶ ماژول ((۳۶۰×۳۶۰)) پیکسل تشکیل شده‌است، این نمایشگر با رزولوشن ((۴۳۲۰×۱۷۲۸۰)) و نسبت تصویر ۴: ۱ منتشر می‌شود. در زمان رونمایی این تلویزیون، قیمت آن بالغ بر پنج میلیون دلار آمریکا تخمین زده شد . این نمایشگر در دو مدل دیگر ۴۸ و ۱۲ ماژول نیز موجود خواهد شد.
جئو لین (؛ ۶ آوریل ۱۹۱۶ – ) سیاستمدار اهل ملت چین بود. وی سومین و آخرین همسر دنگ شیائوپینگ رهبر سابق چین بود.
جئو لین در ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۹، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
زبان برتنگی یکی از زبان‌های پامیری است که در امتداد رود برتنگ، از یمتز تا نیکبیست، در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان تاجیکستان رایج است. این زبان معمولاً به عنوان گویشی از زبان شغنانی دسته‌بندی می‌شود اما نسبت به آن کاملاً زبان متفاوتی است. برتنگی دارای دو گویش رومدی و سپنجی است.