moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی در کتابی درباره "اسطوره‌شناسی اروپایی" که در سال‌های پایانی تحقیقش منتشر کرد نگاهی بدبینانه به اروپا داشت. از دیگر آثار وی می‌توان به مجموعه کتاب‌ مطرح او در این زمینه با عنوان "رمزگشایی معمای پرتغال" درباره جایگاه و هویت پرتغال در اروپا اشاره کرد. چاپ این مجموعه پنجاه جلدی و حجیم که در ذهن و خاطره چندین نسل از مردم پرتغال حضور دارد، به پایان نرسیده و همچنان توسط بنیاد گلبنکیان در حال انتشار است.
طی دوران فعالیت حرفه‌ای‌اش، جوایز متعددی را نیز دریافت کرد. در سال ۱۹۸۸، برنده جایزه اروپایی کتاب شارل وییون شد و جایزه ادبی دکاموئش و جایزه ادبی پسوا را به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۱۱ به دست آورد.
آکادمی فرانسه، عالی‌ترین نهاد این کشور در زمینه زبان و ادبیات، یکی از جایزه‌های خود را در سال ۲۰۱۶ به این نویسنده پرتغالی اهدا کرد. همچنین از سوی دولت فرانسه، برنده لژیون دونور شده بود.
ضیافت تراژیک () با نام اصلی چکیده‌ای از بایگانی‌های مخفی پلیس در یک پایتخت اروپایی () یک فیلم ترسناک به کارگردانی ریکاردو فردا است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
آندری سرژیکی قوکاسیان ( زاده ) سیاستمدار اهل ارمنستان است که از ۱۰ اکتبر ۲۰۱۸ تا ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰ سمت استانداری لوری را برعهده داشت.Names of Armenia 3 new provincial governors are knownLori Governor submits resignation letter
وی در ۱۲ اوت ۱۹۸۰ در وانادزور به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی متأهل و صاحب دو فرزند می‌باشد.
چه بر سر سولانژ آوردی؟ () یک فیلم جالو با کارگردانی ماسیمو دالامانو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
لئو پسکارولو (؛ ۱۹۳۵ – ۲۴ مه ۲۰۰۶) تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گالیلئو"، "چه بر سر سولانژ آوردی؟"، "جوردانو برونو"، "کالبدگشایی"، "شیطان در بدن"، "مسیحی"، "زمانی برای کشتن"، "آتش‌بس"، "نبرد سه پادشاه"، "رقصنده در تاریکی" و "داگویل" اشاره نمود.
هورست وندلانت (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "چه بر سر سولانژ آوردی؟"، "اولین روز بهار" ،"آپاچی طلایی"، "آخرین مرتدان"، "دورو"، "برای پنهان کردن یک پلیس" و "بادی به غرب می‌رود" اشاره نمود.
راهبه آتش‌پاره () با نام اصلیِ آنتونیوی زیبا، در ظاهر راهبه و در باطن شیطان () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
جنگ ستارگان: سلحشوران جمهوری قدیم () یک بازی ویدئویی نقش‌آفرینی که ماجرای آن در جهان "جنگ ستارگان" جریان دارد. این بازی که توسط بایوور توسعه یافته و از سوی لوکاس‌آرتز منتشر شده‌است، در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۳ برای ایکس‌باکس و در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۳ برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد. این بازی بعداً توسط آسپیر با سیستم‌عامل‌های مک اواس ایکس، آی‌اواس و اندروید سازگار شد و با توجه به قابلیت‌های سازگاری عقبرو بر روی کنسول‌های ایکس‌باکس ۳۶۰ و ایکس‌باکس وان، قابل اجرا است.
داستان "سلحشوران جمهوری قدیم" ۴٬۰۰۰ سال پیش از شکل‌گیری امپراتوری کهکشانی اتفاق می‌افتد. جایی که ، یکی از اربابان تاریکی سیت، به وسیله سفینه اصلی خود به یک سفینه کوچک جمهوری کهکشانی بر فراز سیاره تاریس حمله‌ور می‌شود. شخصیت تحت‌کنترل بازیکن، باید به‌عنوان یک جدای برای پیدا کردن چندین نقشه ستاره ای سفرهای پرخطری به سیاره‌های موجود در کهکشان داشته‌باشد تا بتواند مکان دقیق کارخانه تسلیحاتی دارث ملک را پیدا کرده و از این طریق از پایه‌گذاری امپراتوری اش جلوگیری کند. بازیکنان شخصیت خود را از میان سه کلاس شخصیتی (پیشاهنگ، سرباز یا اوباش) انتخاب کرده و این شخصیت را در ابتدای بازی سفارشی‌سازی می‌کنند و سپس وارد مبارزه‌های مبتنی بر مرحله‌بندی با دشمنان می‌شوند. در میان تعامل با شخصیت‌های دیگر و اتخاذ تصمیم‌های تأثیرگذار بر روند داستان، بازیکنان می‌توانند امتیازات «سمت تاریک» یا «سمت روشن» را کسب کنند و سامانهٔ ترازبندی تشخیص خواهد داد که در شخصیت بازیکن در سمت تاریک نیرو قرار دارد یا سمت روشن آن.
کارگردانی این بازی بر عهدهٔ کیسی هادسون، طراحی آن بر عهدهٔ جیمز اولن و نویسندگی آن بر عهدهٔ درو کارپیشین بوده‌است. لوکاس‌آرتز خواستار یک بازی وابسته به عنوان ""، یا یک بازی که ماجرای آن مربوط به هزاران سال پیش از پیش‌درآمدها شد. این تیم گزینهٔ دوم را انتخاب کردند؛ چرا که معتقد بودند آزادی عمل بیشتری برای خلاقیت در ساخت آن خواهند داشت. اد اسنر، اتان فیلیپس و جنیفر هیل برای صداپیشگی شخصیت‌های بازی استخدام شدند و جرمی سول نیز موسیقی متن بازی را تنظیم کرد. عرضهٔ این بازی که در سال ۲۰۰۰ معرفی شد، پیش از انتشار در سال ۲۰۰۳ چندین با به تعویق افتاد.
این بازی در زمان انتشار مورد تحسین منتقدین قرار گرفت و منتقدین شخصیت‌ها، داستان و صداگذاری این بازی را تحسین کردند. این بازی برای دریافت جوایز متعددی نامزد شد و به‌عنوان بهترین بازی ویدئویی ساخته‌شده در نظر گرفته‌شد. به پیشنهاد بایوور، دنباله‌ای برای این بازی تحت عنوان "" توسط آبسیدین انترتینمنت توسعه یافت و در سال ۲۰۰۴ عرضه شد. داستان این با انتشار بازی ""، که یک بازی نقش‌آفرینی برخط چندنفره گسترده توسعه‌یافته توسط بایوور بود، ادامه پیدا کرد.
به‌صف‌کشی یک تاکتیک گستردهٔ امنیتی و اقتصادی آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که در کشورهای اشغالی، به ویژه در لهستان تحت اشغال آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت و در آن نیروهای اس‌اس، ورماخت و پلیس آلمانی به‌طور تصادفی هزاران غیرنظامی را در خیابان‌های شهرهای اشغالی اسیر می‌کردند. غیرنظامیان در گروه‌هایی از رهگذران بی‌خبر از همه جا دستگیر می‌شدند، یا از محله‌های از پیش محاصره شده ربوده می‌شدند.Ron Jeffery (1989), "Red Runs the Vistula." Nevron Associates Publ. , Manurewa, Auckland, New Zealand. via Google Books, snippet.
کسانی که در به‌صف‌کشی‌ها دستگیر می‌شدند اغلب برای کار اجباری به آلمان فرستاده می‌شدند، اما برخی نیز به عنوان گروگان گرفته می‌شده یا در اقدامات تلافی‌جویانه اعدام می‌شدند. برخی دیگر نیز زندانی شده، به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شده، یا در بسیاری از عملیات‌های پاکسازی قومی اعدام می‌شدند.Władysław Bartoszewski, "1859 dni Warszawy" (1859 Days of Warsaw), pp. 303-4.
اشتتل مجازی پورتالی دوزبانه لهستانی-انگلیسی توسط موزه تاریخ یهودیان لهستانی در ورشو است که به تاریخ یهودیان در لهستان اختصاص دارد.
تارنمای "اشتتل مجازی" به‌طور رسمی در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹ توسط بنیانگذارش آلبرت استانکوفسکی راه‌اندازی شد. این پورتال بیش از ۱۹۰۰ شهر را با نقشه، آمار و نگارخانه تصاویر فهرست کرده‌است. در آینده، این سامانه همچنین شامل یک سامانه تعاملی خواهد بود که توسط آن کاربران اینترنت با یکدیگر تعامل خواهند کرد. این پیوندی میان تاریخ یهودیان لهستان و جهان چند فرهنگی معاصر ایجاد می‌کند.
اشتتل مجازی بسطی بر موزه واقعی است که در سال ۲۰۱۱ در مکان گتو ورشو گشایش یافت. هدف اصلی آن فراهم آوردن یک انجمن اجتماعی منحصر به فرد برای همه علاقه‌مندان به زندگی یهودیان لهستانی است. اشتتل مجازی تاریخ یهودیان لهستانی را آنگونه که در یک شهر یا روستا وجود داشته‌است (به ییدیش: اشتتل) بازگو می‌کند. علاوه بر این، اطلاعاتی نیز در مورد یهودیان آلمان و زندگی یهودیان در سرزمین‌های شرقی آلمان فراهم می‌کند.
اس‌اس ژرمنی نام جمعی بود که به سازمان‌های شبه‌نظامی و حزب‌های سیاسی تأسیس شده تحت نظارت اس‌اس در مناطقی از اروپای تحت اشغال آلمان میان سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵ گفته می‌شود. این واحدها از "آلگماینه اس‌اس" در آلمان نازی الگو گرفته و در بلژیک، دانمارک، هلند و نروژ، که جمعیتشان از دیدگاه ایدئولوژی نژادی نازی «بسیار مناسب» تلقی می‌شد، مستقر شدند. آن‌ها معمولاً به عنوان پلیس امنیت محلی به پشتیبانی از بخش‌های آلمانی گشتاپو، اس دی و سایر بخش‌های اداره اصلی امنیت رایش می‌پرداختند.
کشورهای زیر دارای تشکیلات فعال اس‌اس ژرمنی بودند:
سازمانی زیرزمینی نازی نیز با عنوان "Germanische SS Schweiz" در سوئیس فعالیت داشت. این سازمان اعضای بسیار اندکی داشت.
پوگروم شچوچین () کشتار حدود ۳۰۰ یهودی در جامعه شچوچین بود که در ژوئن ۱۹۴۱ پس از دور زدن این شهر توسط سربازان مهاجم آلمانی در آغاز عملیات بارباروسا به دست ساکنان لهستانی آن انجام شد. کشتار ماه ژوئن توسط سربازان آلمانی متوقف شد.
در کشتاری متعاقب توسط لهستانی‌ها در ماه ژوئیه، حدود ۱۰۰ یهودی کشته شدند و به دنبال تسخیر شهرک توسط گشتاپو آلمان در اوت ۱۹۴۱، حدود ۶۰۰ یهودی توسط آلمانی‌ها کشته شدند. یهودیان باقی مانده در یک گتو قرار گرفتند و سپس به اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده شدند.
حدود ۵۶ درصد از ۴۵۰۲ ساکن شچوچین پیش از جنگ یهودی بودند.Kopstein, Jeffrey S., and Jason Wittenberg. "Deadly communities: Local political milieus and the persecution of Jews in occupied Poland." Comparative Political Studies 44.3 (2011): 259-283. در آغاز جنگ جهانی دوم، شچوچین برای مدت کوتاهی توسط نیروهای آلمانی اشغال شد و ۳۵۰ تن، که اکثراً یهودی بودند، به کار اجباری فرستاده شدند، و از این تعداد تنها ۳۰ تن پس از پنج ماه بازگشتند. سپس شهر به شوروی واگذار شد و آنها ساکنان ثروتمند شهر، از جمله بسیاری از یهودیان را دستگیر کردند. حدود بیست خانواده یهودی در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۱ به سیبری تبعید شدند و تقریباً ۲۰۰۰ یهودی در شهر باقی ماندند.Yad Vashem Ghetto Encyclopedia: Szczuczyn, Yad Vashem شوروی تا آغاز عملیات بارباروسا در ژوئن ۱۹۴۱ کنترل شهرک را در دست داشت. با این وجود آلمانی‌ها در پیشروی خود به سمت شرق، شچوچین را دور زدند و کنترل شهر به دست مردم محلی لهستانی افتاد.The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust: Seredina-Buda-Z, Shmuel Spector & Geoffrey Wigoder, page 1276
در شب ۲۵ ژوئن طی سه رویداد یهودیان توسط لهستانی‌ها به قتل رسیدند. در بیست و هشتم ژوئن، اوباش تبر به دست حدود سیصد تن از یهودیان را در یک کشتار وحشیانه کشتند. اوباش لهستانی با تمرکز بر خانواده‌های ثروتمند، تمام اعضای خانواده‌ها را از میان بردند و اجساد را در گودال‌های ضد تانک بیرون شهرک انداختند. این کشتار را خایه سوئیکا-گلدینگ، یکی از بازماندگان یهودی محلی، گواهی داد. وی جزئیات این کشتار، از جمله تلاش‌های زنان یهودی برای توسل به کشیش‌های محلی و روشنفکران لهستانی به منظور جلوگیری از کشته شدنشان و رد متعاقب آن درخواست‌ها، را شرح داد.Soika-Golding Chaye (1945) How the Jews of Shtutsin (Szczuczyn) Struggled and Suffered Chaye, Golding Letters 23.11.2017 زنان سرانجام به یک واحد در حال عبور از نیروهای آلمانی مراجعه کردند، که پس از دریافت صابون، قهوه و کار داوطلبانه از سوی زنان، مداخله کرد و جلوی کشتار را گرفت.
حدود ۱۰۰ یهودی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۱ توسط پلیس لهستانی گماشته شده توسط شوروی در گورستان یهودیان شهر اعدام شدند.From the Inferno Back to Life (unpublished translation of published Hebrew book - מהתופת בחזרה לחיים, Itzhak Wertman, translated by Sara Mages, page 63
در ۸ اوت ۱۹۴۱، گشتاپو آلمان کنترل شهر را به دست گرفت. حدود ۶۰۰ یهودی در گورستان به قتل رسیدند و یهودیانی که زنده مانده بودند در یک گتو گذاشته شدند. در ۲ نوامبر ۱۹۴۲ ساکنان گتو به اردوگاه انتقالی باگوشه و از آنجا به اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده شدند.
در اوت ۱۹۴۱، گروهی از حدود ۲۰ زن یهودی از گتو شچوچین هنگام کار در مزرعه ای در بزوری توسط کارفرمایان لهستانی خود مورد تجاوز و سرقت قرار گرفته و کشته شدند. در دادرسی ۱۹۵۰ توسط مقامات کمونیستی، یک نفر به نام استانیسلاو زالفسکی به اعدام محکوم شد (بعدها به زندان تبدیل شد). نام یا سرنوشت شش قاتل دیگر، که در دادگاه محاکمه شده‌اند، مشخص نیست.Polish group closes probe into Holocaust murders, Times of Israel, 11 March 20131941 rape and murder of Jews by Poles was 'genocide', Radio Poland, 11 March 2013
ملازم () یک اسم جمعی برای گروهی یا (معمولاً) مردانی بود که یک ارباب (لرد) جهت خدمت به خود دور خود جمع می‌کرد. توسط یک مورخ مدرن به عنوان نوکران، نگهداران و سایر پیروان یک ارباب توصیف شده‌است، و به عنوان بخشی از ساختار طبیعی جامعه در قرون وسطی بوده‌است. این ساختار به عنوان ابزاری برای گره زدن بزرگان به اشراف پایین‌تر عمل می‌کرد، درست همان‌طور که ارباب‌رعیتی به روشی دیگر عمل کرده بود.
این صفحه فهرستی از کشورهای جهان رتبه‌بندی‌شده بر اساس درآمد ناخالص ملی سرانه (GNI) بر پایه برابری قدرت خرید (PPP) را بدست می‌دهد. ، یعنی ارزش برابری قدرت خرید (PPP) درآمد بدست‌آمده از سوی شهروندان یک کشور در یک سال، که بر میانگین (یا میانگین سال) جمعیت برای همان سال بخش شده‌است.
برای دیدن رتبه‌بندی مربوط به دارایی (ثروت)، صفحه فهرست کشورها بر پایه دارایی به‌ازای هر بزرگسال را ببینید.
چگالی تولید ناخالص داخلی یا چگالی GDP یک سنجه برای اندازه‌گیری فعالیت اقتصادی بر اساس منطقه (مساحت) است. این سنجه به صورت «"تولید ناخالص داخلی در کیلومتر مربع"» نشان داده می‌شود و از ضرب سرانه تولید ناخالص ملی یک منطقه در چگالی (تراکم) جمعیتی آن منطقه محاسبه گردد. از میان دیگر کاربردها، این سنجه هنایش‌ها و تاثیرات جغرافیا بر اقتصاد را می‌نمایاند.
این سنجه از جغرافیای اقتصادی دگرسان است هرچند که هر دو به یک موضوع همسان می‌پردازند.
سامسونگ گلکسی آ۰۱ یک تلفن هوشمند ساخته شده توسط سامسونگ که در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ معرفی و یک ماه بعد در ژانویه ۲۰۲۰ در رنگ‌های مشکی، آبی و قرمز و اندروید ۱۰ عرضه شد.
سامسونگ این تلفن هوشمند را به تراشه اسنپ‌دراگون ۴۳۹ به همراه ۱۶/۳۲ گیگابایت حافظه داخلی و ۲ گیگابایت حافظه رم مجهز کرده‌است. عدم پشتیبانی از حسگر اثر انگشت یکی از نقاط ضعف این دستگاه می‌باشد.
دوربین‌های پشت این تلفن همراه شامل دوربین دوگانه که یک حسگر ۱۳ مگاپیکسلی به عنوان دوربین اصلی و ۲ مگاپیکسلی برای تشخیص عمق به کار رفته‌است. در حالی که یک حسگر ۵ مگاپیکسلی در یک ناچ قطره‌ای برای دوربین سلفی یا جلو مورد استفاده قرار گرفته‌است.
همین‌طور صفحه نمایش IPS LCD و اچ‌دی پلاس (۱۵۲۰ × ۷۲۰) نیز در این تلفن هوشمند به کار رفته‌است. باتری ۳۰۰۰ میلی‌آمپری که از طریق MicroUSB 2.0 شارژ می‌شود هم قرار گرفته‌است.
تجارت امپراتوری روم بخش عمده ای از اقتصاد روم در اوایل جمهوری و بیشتر دوران امپراتوری بود. به علت توجه به ارزش‌ها و روندهای باب روز و زبان میانجی کارای لاتین که بهره‌برداری از لژیون روم را امکان‌پذیر ساخته بود در تاریخ‌نگاری و فرهنگ عامه به اساس اقتصادی امپراتوری کم توجهی صورت گرفته‌است. زبان میانجی و لژیون روم در حالی توسط تجارت پشتیبانی می‌شدند که خود بخشی از ستون فقرات آن بودند. رومی‌ها تاجر بودند و طول عمر امپراتوریشان به پشتوانهٔ فعالیت تجاری آنها بود.
در حالی که از نظر قانونی، اعضای سنای روم و پسرانشان در تجارت محدودیت‌هایی داشتند، اعضای طبقهٔ سواره‌نظام جدا از ارزشهای والای طبقهٔ خود که پیگیری‌های نظامی و فعالیت‌های تشریفاتی بود، در کسب و کارها شرکت می‌کردند. پلبیان و آزادگان در بازارها فروشگاه و دکه داشتند، در حالی که بردگان متعدد بیشتر کارهای‌سخت را انجام می‌دادند. همچنین خود بردگان موضوع معاملات تجاری بودند. احتمالاً به دلیل نسبت بالای آنها در جمعیت (در مقایسه با یونان کلاسیک)، فرارها و همچنین، جنگ‌های سرویل و قیام‌های جزئی، تجارت آنها بخشی متمایز از باقی تجارت روم بود.
حسابداری بسیار پیچیده و گستردهٔ تجارت روم با تابلوهای شمارش و چرتکهٔ رومی انجام می‌شد. چرتکه که بر اساس اعداد رومی کار می‌کرد، برای شمارش پول‌ها و واحدهای اندازه‌گیری رومی کاملاً مناسب بود.
"مذاکره کنندگان" بخشی از بانکداران محسوب می‌شدند زیرا آنها با وام‌های با بهره می‌دادند. آنها همچنین کالاهای اساسی را به صورت عمده خریداری و می‌فروختند یا به مقدار عمده کالا تجارت می‌کردند. "دلالان نقره" به عنوان عامل برگزار کننده مزایده‌های عمومی یا خصوصی عمل می‌کردند، از سپرده‌های پولی شهروندان نگهداری می‌کرد، "رسید"(چک) افراد را نقد می‌کردند و به عنوان صراف خدمت می‌کردند. آنها کتاب‌ها و جدول‌هایی دقیق نگه‌داری می‌کردند که از نظر دادگاه‌ها اثبات قانونی به حساب می‌آمدند. در برخی موارد، "دلالان نقره" به عنوان زیرمجموعه ای از "مذاکره کنندگان" و در برخی دیگر به عنوان یک گروه جدا از یکدیگر در نظر گرفته می‌شوند.
ٔ"دلالان نقره" بعضی اوقات همان کارهایی را انجام می‌دادند که "جدول‌داران"، که بانکداران عمومی منصوب دولت بودند، انجام می‌دادند. "مرکاتورها" معمولاً از پلبی‌ها یا آزادگان بودند. آنها در بازارهای‌فضای‌باز یا مغازه‌های‌سرپوشیده، غرفه‌های‌باربری یا کنار جاده برای مبادله‌ی‌کالا حضور داشتند. آنها همچنین در حین کارزارها در نزدیکی اردوگاه‌های نظامی روم حضور داشتند، به سربازان غذا و لباس می‌فروختند و بابت هرگونه غنیمت ناشی از فعالیت‌های نظامی پول نقد می‌پرداختند.
اطلاعاتی در مورد اقتصاد فلسطین روم از منابع یهودی در حدود قرن ۳ میلادی وجود دارد. "دستفروش"("روچل")"ها" ادویه و عطر برای مردم روستا می‌بردند. این نشان می‌دهد که منافع اقتصادی امپراتوری حداقل به سطوح بالای دهقانان رسیده‌است.
تالار روم در روم باستان بازاری بود که کالاهای عمومی را عرضه می‌کرد. حداقل چهار بازار بزرگ دیگر برای کالاهای خاص مانند گاو، شراب، ماهی و گیاهان و سبزیجات وجود داشتند، اما تالار روم بیشترین رونق را به خود اختصاص داده بود. همهٔ شهرهای جدید، مانند تیمگاد، طبق یک طرح مشبک شهری که حمل و نقل و تجارت را تسهیل می‌کرد، شکل گرفته بودند. شهرها با جاده‌های خوبی به هم متصل می‌شدند. رودخانه‌های قابل قایقرانی به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفتند و کانال‌هایی حفر شده بودند اما از هیچ‌یک از آنها تاریخ‌نگاری روشنی مانند جاده‌ها به جا نمانده‌است که باعث کم‌توجهی به آنها شده‌است. حفظ صلح عاملی اصلی در گسترش تجارت بود. همه سکونتگاه‌ها، به ویژه کوچکترها، می‌توانستند در موقعیت‌های استراتژیک اقتصادی قرار بگیرند. قبل و بعد از امپراتوری، موقعیت‌های دفاعی بالای تپه برای سکونتگاه‌های کوچک ترجیح داده می‌شدند، در حالی که دزدان دریایی، تقریباً همهٔ سکونتگاه‌های ساحلی به جز شهرهای بسیار بزرگ را تهدید می‌کرند.
در قرن اول میلادی، استان‌های امپراتوری روم حجم عظیمی از کالاها را از طریق مسیرهای دریایی با یکدیگر معامله می‌کردند. تمایل به تخصص‌گرایی، به‌خصوص در بخش‌های صنعت، کشاورزی و معدن در حال افزایش بود. برخی از استانها در تولید انواع خاصی از کالاها تخصص داشتند، از جمله غلات در مصر و آفریقای شمالی و شراب و روغن زیتون در ایتالیا، هیسپانیا و یونان.
اطلاعات دربارهٔ اقتصاد روم به طرز چشمگیری ناقص است. عمده کالاهای مورد معامله، کالاهای کشاورزی بودند که به‌طور معمول آثار مستقیمی بر جای نمی‌گذارد. شواهدی از تجارت از راه دور انجیر، کشمش و خرما و علاوه بر آن در مواردی بسیار استثنایی، فلفل، بادام، فندق، مخروط‌های کاج چتری، گردو، نارگیل، زردآلو و هلو وجود. معاملات شراب، روغن زیتون و گاروم (سس ماهی تخمیر شده) به لطف آمفورها پر رونق بود. منبعی در مورد صادرات مربا و مارمالاد از سوریه به روم وجود دارد.
حتی قبل از شکل‌گیری جمهوری، پادشاهی روم با استفاده از رودخانه تایبر به تجارت منظم مشغول بود. قبل از اینکه جنگ‌های پونی ماهیت تجارت در منطقهٔ مدیترانه را کاملاً تغییر دهد، جمهوری روم مبادلات تجاری مهمی با شهر رقیب خود کارتاژ داشت. به صورتی که علاوه بر تجارت خرده فروشی ساده، چندین توافق‌نامه تجاری و سیاسی بین آنها منعقد شده بود. امپراتوری روم از طریق جاده ابریشم با چینی‌ها (از طریق اشکانیان و واسطه‌های دیگر) تجارت می‌کرد.
باستان‌شناسی دریایی و نسخ‌خطی مربوط به دوران باستان کلاسیک شواهدی از ناوگان تجاری عظیم رومی نشان می‌دهد. مهمترین بقایای موجود از این تجارت، زیرساخت‌های باقی‌مانده بندرها، خال‌ها، انبارها و فانوس‌های دریایی در بندرهایی مانند چیویتاوکیا، استیا، پرتوس، لپتیس مگنا و قیصریهٔ دریایی است. در خود رم، مونته تیستاچو گواه مقیاس این تجارت است. مانند اکثر فناوری‌های رومی، کشتی‌های تجاری دریایی روم پیشرفت چشمگیری نسبت به کشتی‌های یونانی در قرون گذشته نداشتند، اگرچه به نظر می‌رسد پوشش سرب بدنه برای محافظت بیشتر بوده‌است. رومی‌ها از کشتی‌های بادبانی دوردار استفاده می‌کردند. محافظت مداوم "پلیس" مدیترانه ای طی چندین قرن یکی از عوامل اصلی موفقیت تجارت روم بود، با توجه به اینکه جاده‌های روم بیشتر برای پا یا سم طراحی شده بودند تا چرخ --بیشتر حمل‌ونقل زمینی با قاطر انجام می‌شد-- و نمی‌توانستند از حمل و نقل اقتصادی کالا در مسافت‌های طولانی پشتیبانی کنند. کشتی‌های رومی می‌توانستند طعمه‌ای آسان برای دزدان دریایی باشند، در حالی که ناوگان لیبرنا و ترایرم نیروی دریایی روم مانع این امر می‌شدند.
کالاهای کم ارزش مانند غلات و مصالح ساختمانی فقط از طریق مسیرهای دریایی معامله می‌شدند، چون هزینه‌هاس حمل و نقل دریایی ۶۰ برابر کمتر از حمل و نقل زمینی بود. کالاهای اساسی مانند غلات برای تهیه نان و طومارهای پاپیروس برای تولید کتاب به‌طور مداوم از مصر بطلمیایی به ایتالیا وارد می‌شدند.
تجارت بر پهنهٔ اقیانوس هند در قرن ۱ و ۲ میلادی شکوفا شد. ملوانان به لطف باران‌های موسمی اقیانوس را درمی‌نوردیدند و از بنادر برنیس، لکوس لیمن و میوس هرموس در ساحل مصر رومی دریای سرخ به بنادر موزیریس و نلکیندا در ساحل مالابار سفر می‌کردند. شرکای اصلی تجاری روم در جنوب هند سلسله‌های تامیل، پاندیا، چولا و شرا بودند. آثار رومی بسیاری در هند پیدا شده‌است. به عنوان مثال، در سایت باستان‌شناسی آرکیامدو، درپودوچری. شرح دقیق بنادر و کالاهای تجاری در اطراف اقیانوس هند را می‌توان در اثر یونانی "رهنامهٔ دریای اریتره" یافت.
استانداردی به نام آمفورا ""amphora" "capitolina"،" در معبد ژوپیتر روی تپه کاپیتول در رم نگه داشته می‌شد، به طوری که دیگر آمفوراها می‌توانستند با آن مقایسه شوند. سیستم اندازه‌گیری رومی بر اساس سیستم یونانی با تأثیرات مصری ساخته شد و بیشتر تمرکز آن روی وزن بود. واحدهای رومی دقیق و مستند بودند. فاصله‌ها توسط کارگزاران دولت اندازه‌گیری و به‌طور سیستماتیک روی سنگ مشخص می‌شدند.
یک ارز نسبتاً استاندارد، پایدار و در دسترس، حداقل تا ۲۰۰ سال پس از میلاد، کارهای زیادی برای تسهیل تجارت انجام داد. (مصر در این دوره پول خاص خود را داشت و برخی از استان‌های دیگر نیز سکه‌های خود را صادر می‌کردند)
اسکندر بزرگ تا هند فتح را کرده بود. آورده شده‌است که خدای رومی باکوس نیز به آنجا سفر کرده‌است. خاور دور مانند آفریقای جنوب صحرا برای رومی‌ها سرزمینی مرموز بود.
در بین مشاوران آگوستوس یک هندی وجود داشت و سفرایی از هند را میزبانی می‌کرد.. یکی که در ۲۵ سال قبل از میلاد در اسپانیا با او ملاقات کرد و دیگری در ۲۰ سال پیش از میلاد در ساموس با او ملاقات کرد.
تجارت در پهنهٔ اقیانوس هند در قرن ۱ و ۲ میلادی شکوفا شد. ملوانان با استفاده از باران‌های موسمی به عبور از اقیانوس از بنادر برنیس، للوس لیمن و میوس هرمس در دریای سرخ ساحل رومی مصر به بنادر موزیزیس و نلکیندا در ساحل مالابار. شرکای اصلی تجاری در جنوب هند سلسله‌های تامیل، پاندیاس، چولا و چرا بودند. شرح دقیق بنادر و کالاهای تجاری در اطراف اقیانوس هند را می‌توان در منبع یونانی "رهنامه دریای اریتره یافت". در متون لاتین، اصطلاح هندی"(Indi)"همهٔ آسیایی‌ها، هندی‌ها و اقوام دور تر از آنها را مشخص‌کرده‌است.
عمده کالاهای وارداتی از هند ادویه جاتی مانند فلفل، هل، میخک، دارچین، چوب صندل و سنگهایی قیمتی مانند مروارید، یاقوت، الماس، زمرد و عاج بودند. در عوض رومی‌ها نقره و طلا را می‌پرداختند. انبوهی از سکه‌های رومی در جنوب هند در طول تاریخ تجارت روم و هند پیدا شده‌است. اشیا رومی در هند در شهر بندری آریکامدو، که یکی از مراکز تجاری بوده، پیدا شده‌است.
پمپونیوس ملا در مورد وجود گذرگاه شمال شرقی از دریای خزر (در دوران باستان معمولاً تصور می‌شد این دریا به اقیانوسشمال راه دارد) به اقیانوس شمالی سخن گفته‌است.
شواهد باستان‌شناسی قابل توجهی وجود دارد که نشان می‌دهد تاجران رومی در جنوب شرقی آسیا حضور داشتند، که تقریباً توسط بطلمیوس در "جغرافیای‌خود" نقشه‌کشی شده بود، خشکی مجاور "سینوس مگنوس" (یعنی خلیج تایلند و دریای چین جنوبی) که بطلمیوس آن را "سینا" نامگذاری کرد. شهر بندری آنها " کاتیگارا " واقع در آن سوی شبه جزیره مالایا، جایی که یک ملوان یونانی به نام اسکندر به آن سفر کرده‌است، احتمالاً اقامتگاهی باستانی در اُک اِئو، در ویتناماست، جایی که آثار رومی مربوط به دوره آنتونین مانند مدالیون‌های سلطنت آنتونینوس پیوس (حدود م. ۱۶۱–۱۳۸) و مارکوس اورلیوس (حدود م. ۱۸۰–۱۶۱) یافت شده‌است. به نظر می‌رسد یک واقعه ثبت شده در "Weilue" چینی و "تاریخ هان متاخر"، در سال م. ۱۶۶ ارتباط مستقیمی با این مقوله داشته باشد، زیرا این متون ادعا می‌کنند که سفرایی از " Daqin " (یعنی امپراتوری روم) توسط حاکم آنها "An Dun" (چینی: 安敦؛ یعنی یا آنتونینوس پیوس یا مارکوس اورلیوس آنتونینوس) در استان جنوبی جیاوژی (یعنی ویتنام شمالی) لنگر انداختند و خراج و هدایایی به امپراتور هوان هان حاکم چین اهدا کردند. رافه د کرسپینی و وارویک بال ادعا می‌کنند که آن‌ها به احتمال زیاد بازرگانان رومی بوده‌اند، نه دیپلمات‌های رسمی فرستاده شده توسط مارکوس اورلیوس (با توجه به عدم وجود این رویداد در منابع رومی).
علیرغم دو گروه سفرای دیگر روم که در منابع چینی قرن سوم و چندین کشور دیگر توسط امپراتوری بیزانس ثبت شده‌است (چینی: 拂 菻؛ پینیین: "Fú lǐn"Warwick Ball (2016), "Rome in the East: Transformation of an Empire", 2nd edition, London & New York: Routledge, , p. 152.)، فقط شانزده سکه رومی از دوران سلطنت تیبریوس (تقریباً م. ۳۷–۱۱۴) تا اورلیان (حدود م. ۲۷۵–۲۷۰) در چین در شیان پیدا شده‌است که کم‌تر از مقدار سکه‌های متاخر روم شرقی (به عنوان مثال بیزانسی)، سکه‌هایی از قرن ۴ به بعد- است. با این وجود تمام این مقدار از سکه‌های رومی یافته شده در هند کمتر است، همان جایی که رومی‌ها بیشتر ابریشم چینی خود را خریداری کرده‌اند. به همین علت، تجارت ادویه پراهمیت تر از ابریشم در اقتصاد روم باقی مانده‌است.
"Weilüe"، یک متن چینی از قرن سوم میلادی، محصولات امپراتوری روم و مسیرهای رسیدن به روم را تشریح می‌کند.
مرکوری، که در اصل فقط خدای مرکاتورها و تجارت غلات بود سرانجام خدای همه کسانی شد که درگیر فعالیتهای تجاری بودند. در جشن مرکوری"(Mercuralia)" در تاریخ ۱۴ می، تاجران رومی مراسم از خودگذشتگی مناسبی را برای مرکوری انجام می‌دادند و از او می‌خواستند تا تقصیراتی را که ناشی از کلاهبرداری‌هایی که با مشتریان و تأمین کنندگانش کرده بودند از آن‌ها و متعلقاتشان برطرف کند.
لیوی با استناد به (م. ۲۱۸)Lex Claudia سناتورها و فرزندانشان را از داشتن کشتی‌هایی با ظرفیت بیش از ۳۰۰ آمفور (حدود هفت تن) منع می‌کند، هنگامی که سیسرون حمله به ورس از این قانون نام می‌برد، بدون شک آنها هنوز در تجارت شرکت می‌کردند، با این حال او هیچ حرکتی برای متهم کردن ورس انجام نمی‌دهد.
سناتورها با این وجود، همچنان مجاز به مالکیت و استفاده از کشتی‌ها کوچک‌تر از حد ممنوع بودند. کاتو هنگام اظهار نظر در مورد مکان احداث یک مزرعه، به‌طور خاص از ساخت آن در نزدیکی رودخانه، جاده یا بندر قابل دسترسی برای حمل و نقل کالا سخن گفته‌است. تعارض با ادعای لیوی مبنی بر این‌که تمام سودهای حاصل از تجارت توسط یک سناتور بی آبرویی او است. سناتورها معمولاً از مأموران آزاد و بردگان به عنوان راه گریز از محدودیت‌های قانونی استفاده می‌کردند و در نتیجه به خود اجازه می‌دادند منابع درآمدی خود را متنوع کنند.
این بدان معنا نیست که بدست آوردن ثروت مطلوب نیست، پلینی اشاره می‌کند که یک مرد رومی باید با روش‌های شرافتمندانه ثروت زیادی بدست آورد و پولیبیوس مقایسه ای بین نگرش‌های کارتاژ و روم نسبت به سود حاصل از تجارت انجام می‌دهد؛ بنابراین سردرگمی در نقش نخبگان در تجارت آغاز می‌شود، زیرا ترنس می‌نویسد که تجارت در مقیاس بزرگ هیچ مشکلی ندارد، وارد کردن مقادیر زیادی محصول از سراسر جهان کاملاً شرافتمندانه و قانونی است، به خصوص اگر منجر به فعالیت موفق تاجر در خرید زمین و سرمایه‌گذاری در کشاورزی روم شود، آنچه بی آبرویی است، تجارت در مقیاس کوچک است. همان‌طور که تاسیتوس وقتی در مورد مشارکت "سمپرونیوس گراچیوس" در تجارت خرده فروشی سخن می‌گوید، تجارت کوچک را مجدداً مبتذل می‌خواند.
کاتو خود درگیر تجارت بود، البته چون این کار یک شغل خطرناک بود، خود او در این مورد هشدار داده‌است، شاید این یکی از دلیل استناد به کنار گذاشتن سناتورها از تجارت بود، افزون بر آن آنها با یک شکست سخت در تجارت زیر آستانه مالی سناتور بودن قرار می‌گرفتند، در حالی که مالکیت زمین سرمایه‌گذاری بسیار مطمئن تری برای آنها بود. پلوتارک مشارکت کاتو در تجارت را با جزئیات کامل توصیف می‌کند، و نشان می‌دهد که چگونه او با یک واسطه (آزاده‌ای به نام کوینتیو) اداره تجارت خود از طریق یک گروه پنجاه نفری دیگر را انجام می‌دهد.
محدودیت تجارت سناتورها در ابتدا از طریق تریبون پلبی‌ها، طبقه ای از افراد که محدودیت‌ها شامل آنها نمی‌شد، تصویب شد. گمان می‌رود که این اصلاحات می‌توانستند تلاش طبقه سواره نظام و سایر بازرگانان ثروتمند برای بیرون راندن سناتورها از فعالیت‌های تجاری باشند که به سرعت در حال گسترش بود.
اکثر مردم امپراتوری روم در مناطق روستایی زندگی می‌کردند، بخش کوچکی از مردم به تجارت مشغول بودند که بسیار فقیرتر از نخبگان بودند. تولیدات صنعتی کم بود، به این دلیل که اکثریت ضعیف، قادر به پرداخت هزینه‌های محصولات نبودند. این واقعیت مانع پیشرفت تکنولوژی شد. شهرنشینی در قسمت غربی کشور نیز محدود بود. تعدد بردگان نقش بیشتری از فناوری در تولید صنعتی ایفا می‌کرد.
فلسفهٔ شادی، دغدغه‌ای فلسفی در مورد وجود، طبیعت و دستیابی به شادی است. برخی فلاسفه در این باورند که شادی را می‌توان به عنوان یک هدف اخلاقی یا وجهی از شانس دانست. مسلماً در اکثر زبان‌های اروپایی شادی با خوش‌شانسی هم‌معنا است.Cassin et al. "Dictionary of Untranslatables". Princeton University Press, 2014. Print. بر این اساس فلاسفه معمولاً شادی را یا به عنوان یک حالت ذهنی یا یک زندگی که به کام اشخاص پیش می‌رود، می‌دانند."Happiness". "stanford.edu". Metaphysics Research Lab, Stanford University. 2011. به دلیل دغدغه عملگرایانه برای دسترسی پیدا کردن به شادی، تحقیق در روانشناسی راه را برای بسیاری از فلاسفه برای بسط فلسفه‌شان باز کرده‌است.Sturt, Henry (1903). "Happiness". "International Journal of Ethics". 13 (2): 207–221. doi:10.1086/intejethi.13.2.2376452. JSTOR 2376452. S2CID 222446622.
دموکریتوس (۴۶۰ تا ۳۷۰ پیش از میلاد) به نام فیلسوف خندان مشهور بود زیرا تأکید زیادی روی گشاده‌رویی داشت."Democritus". "stanford.edu". Metaphysics Research Lab, Stanford University. 2016.
افلاطون با استفاده از نام سقراط به عنوان نقش اصلی در گفتگوهای فلسفی‌اش، آنچه را لازمه شادی است، در اثر جمهور خود توضیح داده‌است. در این اثر افلاطون می‌گوید که اشخاصی که پیرو اصول اخلاقی هستند، می‌توانند واقعاً شاد باشند. به همین دلیل هم شخص باید فضایل اصلی اخلاقی، مخصوصاً عدالت را درک کند. با استفاده از آزمون فکری حلقه‌ی ژیگ افلاطون به این نتیجه می‌رسد که شخصی که از قدرتش سوء استفاده می‌کند خود را اسیر شهواتش کرده‌است، در حالی که فردی که انتخاب می‌کند این‌گونه نباشد، عقلا خود را تحت کنترل دارد و بنابراین شاد است.Mohr, Richard D. (1987). "A Platonic Happiness". "History of Philosophy Quarterly". 4 (2): 131–145. JSTOR 27743804.
او همچنین نوعی از شادی را بیان می‌کند که از عدالت اجتماعی که ناشی از عمل به نقش اجتماعی شخص است، برمی‌آید. از آنجاکه این وظیفه شادی را شکل می‌دهد، اشکال معمول دیگر شادی که دیده می‌شوند، مانند تفریح، ثروت و لذت - از درجهٔ کمتری - و شاید حتی شکل کاذبی از شادی در نظر گرفته می‌شوند.Mohr, Richard D. (1987). "A Platonic Happiness". "History of Philosophy Quarterly". 4 (2): 131–145. JSTOR 27743804.
ارسطو به عنوان یک محقق در زمینهٔ اخلاق، مابعدالطبیعه، بیولوژی و گیاه‌شناسی و چیزهای دیگر شناخته می‌شود.Dimmock, Mark; Fisher, Andrew (2017). "Aristotelian Virtue Ethics". "Ethics for A-Level". pp. 49–63. ISBN . JSTOR j.ctt1wc7r6j.7. ارسطو واژهٔ "eudaimonia" به عنوان هدف فکر و رفتار انسان در نظر می‌گیرد. این واژه معمولاً به عنوان شادی ترجمه می‌شود ولی برخی از محققان بر آن نظرند که به ثمر رسیدن و پرورش پیدا کردن معنای دقیق‌تری است.Daniel N. Robinson. (1999). Aristotle's Psychology. Published by Daniel N. Robinson. ISBN ISBN تدقیق در معنی واژه، بدین شرح است که حالتی مثبت و الهی از وجود است که در آن انسانیت می‌تواند فعالانه می‌تواند رشد کند و بدست آید. از آنجا که این حالت مثبت‌ترین حالتی است که انسان می‌تواند در آن باشد، به‌طور ساده به آن شادی گفته می‌شود؛ ولی استفادهٔ ارسطو از این کلمه در کتاب اخلاق نیکوماخوس ورای معنای سادهٔ کلمه است.Aristotle. , Bartlett, R. C. , & Collins, S. D. (2011). Aristotle's Nicomachean ethics. Chicago: University of Chicago Press.
در کتاب اخلاق نیکوماخوس ارسطو اشاره می‌کند که خیلی از اهداف، در واقع اهداف غایی نیستند و هدف‌های واسط هستند و تنها از آن جهت مطلوب هستند که رسیدن به هدف‌های بالاتر را میسر می‌کنند.Book I Chapter 1 1094a بنابراین چیزهایی مانند ثروت، هوش و شجاعت تنها در رابطه با چیزهای دیگر ارزش‌گذاری می‌شوند در حالی که "eudaimonia" تنها چیزی است که به‌طور مجرد ارزشمند است.
ارسطو فضیلت را برای شادی ضروری می‌داند و بیان می‌دارد که بدون فضیلت، حداکثر می‌توان به رضایت خاطر دست‌یافت، نه بیشتر. از نظر ارسطو، رسیدن به فضیلت بدین‌گونه بدست می‌آید که انسان از خود بپرسد: «من چطور باید باشم» تا اینکه بگوید: «من چکار باید بکنم». توصیف یک فرد فاضل، فردی است که به Eudaimonia رسیده‌است و بدون‌شک شاد است. دست‌یافتن به فضائل مهم‌ترین پایهٔ اخلاق بر پایهٔ فضائل ارسطو است.Dimmock, Mark; Fisher, Andrew (2017). "Aristotelian Virtue Ethics". "Ethics for A-Level". pp. 49–63. ISBN . JSTOR j.ctt1wc7r6j.7. بر ارسطو این نقد وارد است که نشان نمی‌دهد که داشتن فضیلت در این مسیر رسیدن به شادی به طوری که او ادعا می‌کند ضروری است و همچنین در مورد شک اخلاقی نیز صحبت نمی‌کند.Kraut, Richard, "Aristotle's Ethics", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2012 Edition), Edward N. Zalta (ed.), URL = <http://plato.stanford.edu/archives/win2012/entries/aristotle-ethics/>
آنتیستن که معمولاً به عنوان به وجودآورندهٔ مکتب کلبیون در نظر گرفته می‌شود، یک زندگی رهبانی را که بر پایهٔ فضیلت است توصیه می‌کرده‌است. زنوفون شهادت می‌دهد که آنتیستن خوشی‌ای را که از روح شخص به بیرون می‌پرد را ستایش می‌کرده‌استXenophon, Symposium, iv. 41. و دیوجنس لتریوس می‌گوید که آنیستن را دیده بودند در حالی که می‌گفت: «من ترجیح می‌دهم دیوانه شوم تا اینکه لذتی را تجربه کنم».Diogenes Laërtius, "Lives and Opinions of Eminent Philosophers", vi. 3 او بر این باور بود که فضیلت به تنهایی برای اینکه شادی را تضمین کند کافی است، فقط لازم است که شخص از اراده و قدرت سقراط برخوردار باشد. او به همراه تمام دیگر فلاسفهٔ کلبی مسلک، تمام مفاهیم رسمی شادی از قبیل ثروت، شهرت و قدرت را نفی کرده‌اند تا بتوانند زندگی با فضیلتی را دنبال کنند و در نتیجهٔ آن شاد زندگی کنند؛ بنابراین شادی می‌تواند با تمرین زیاد (askesis) و با زندگی‌ای که برای انسان طبیعی است بدست آید، تمام امیال معمول زمان را نادیده گرفتند و زندگی رهبانی را اختیار کردند."Cynics" – "The Internet Encyclopedia of Philosophy"
اپیکور بر این باور بود که هدف از فلسفه رسیدن به آرامش است و رهایی از ترس؛ و همچنین نبود رنج جسمانی. برای رسیدن به این اهداف، اپیکور رهبانیت، دوستی واقعی و دوری از سیاست را پیشنهاد کرد. یکی از چیزهایی که به رسیدن به خوشحالی کمک می‌کند درمان چهارسویهٔ اپیکور است:
«از خدا نترس
نگران مرگ نباش
آنچه خوب است بدست آوردنش آسان است.
آنچه وحشتناک است را به راحتی می‌توان تحمل کرد»
مکتب رواقیون توسط زنون بنا نهاده شد. با اینکه او سینکستیست بود و به ادغام عقاید مختلف اعتقاد داشت، بیشترین تأثیر خود را از کلبیون گرفته بود. مکتب رواقی فلسفه‌ای است که بر پایهٔ اخلاق فردی است که یک نظام منطقی و جهان‌بینی را بنا می‌دهد.Sharpe, Matthew. "Stoic Virtue Ethics." Handbook of Virtue Ethics, 2013, 28–41. استفادهٔ امروزه از این واژه به‌طور معمول به پیروان این فلسفه اطلاق نمی‌شود، بلکه به افرادی اطلاق می‌شود که یا نسبت به تجربیات دنیای خارج بی‌تفاوت هستند، یا اینکه احساسات سرکوب‌شده دارند."Modern Stoicism | Build The Fire". Build The Fire. 9 February 2016. Retrieved 22 June 2016. چون رواقیون بر بی‌تفاوتی در برابر امور منفی تأکید دارند، به نظر می‌رسد فلسفه‌شان مسیری برای رسیدن به شادی باشد.Harper, Douglas (November 2001). "Online Etymology Dictionary – Stoic". Retrieved 2 September 2006.
رواقیون برا این باورند که داشتن فضیلت برای رسیدن به شادی کافی است. کسی که بتواند به این حالت از فضیلت برسد یک قدیس تلقی می‌شود. در سخنان اپیکتتوس، این قدیس می‌تواند بیمار ولی خوشحال، در رنج ولی خوشحال، در تبعید ولی خوشحال باشد.Russell, Bertrand. "A History of Western Philosophy"
سنت آگوستین زادهٔ هیپو از اولین الهیون و فلاسفه‌ای بود که آثارش مسیحیت غرب و فلسفهٔ غرب را تحت تأثیر خود قرار داد.Mendelson, Michael (24 March 2000). "Saint Augustine". The Stanford Encyclopedia of Philosophy. Retrieved 21 December 2012.
«زندگی شاد، خوشی بر پایهٔ حقیقت است. هر خوشی از تو می‌آید ای خداوند که تو خود حقیقت هستی.St. Augustine, "Confessions". Trans, Henry Chadwick. Oxford University Press, 2008. p:199»
«به هر حال، ستایش تو خواستهٔ انسان است که خود تکه‌ای از آفرینش توست. تو انسان را ان‌گونه آفریدی که از ستایش تو لذت ببرد، زیرا تو ما را برای خودت آفریده‌ای و قلب ما آرام نمی‌گیرد تا آنکه در تو بیارامد.St. Augustine, "Confessions". Trans, Henry Chadwick. Oxford University Press, 2008. p:3»
سنت آگوستین بر این باور بود که تمام فعالیت‌های انسان حول عشق می‌گردد و مشکل اصلی انسان‌ها این است که عشق را جابجا استفاده می‌کنند. تنها در خدا می‌توان به شادی دست‌یافت و اوست که سرمنشأ شادی است. از آنجا که انسان از خدا می‌آید، ولی از او جدا شده‌است، روح انسان خیلی مبهم شادی زمان وصال با او را هنوز به یاد می‌آورد؛ بنابراین، اگر شخص خود را در جهت عشق به خدا تنظیم کند، تمام عشق‌های دیگر درست تنظیم خواهند شد. با این طرز فکر، سنت آگوستین سنت نوافلاطونیان را دنبال می‌کند که می‌گویند شادی از تعمق در هستی می‌آید.O'Connell, R. J. (1963). "The Enneads and St. Augustine's Image of Happiness". "Vigiliae Christianae". 17 (3): 129–164. doi:10.2307/1582804. JSTOR 1582804.
دانشمند و فیلسوف سرشناس جهان اسلام است. از نظر او شادی غایت انسان است و شادی حقیقی خالص و جدای از علائق دنیوی است. در غایت، شادی حقیقی از اتصال عقل انسان به عقل کل حاصل می‌شود.
غزالی الهیات‌شناس ایرانی جهان اسلام، فقیه، فیلسوف و عارف بود."Ghazali, al-". "The Columbia Encyclopedia". Retrieved 17 December 2012. او کتاب کیمیای سعادت را در اواخر عمر خود نوشت. در این اثر، او به اهمیت پیروی از احکام اسلام، کارهایی که باعث رستگاری می‌شوند و پرهیز از گناه اشاره می‌کند.Böwering, Gerhard (1995). "Review of The Alchemy of Happiness, Abû Hâmid Muḥammad al-Ghazzâlî". "Journal of Near Eastern Studies". 54 (3): 227–228. doi:10.1086/373761. JSTOR 546305. او بر این باور است که تنها با استفاده از عقل خداداد است که شخص می‌تواند روح خود را از دنیا به برهاند و وقف خدا کند که شادی واقعی است.Bodman, Herbert L. (1993). "Review of The Alchemy of Happiness". "Journal of World History". 4(2): 336–338. JSTOR 20078571.
از نظر غزالی شادی بر پایهٔ چهار رکن است: خودشناسی، خداشناسی، شناخت حاق واقع دنیا و شناخت حاق واقع عقبی.
توماس آکویناس فیسلوف و الهی‌دان بود که در سال ۱۳۲۳ میلادی به عنوان پزشک کلیسا مشغول به کار شد. مشی فکری او فلسفهٔ ارسطو و نظریهٔ کلیسای کاتولیک را به یکدیگر وصل کرد. او پنج مقاله در خصوص شادی دارد."Summa Theologica". "sacred-texts.com".
دانیل فیگنول (؛ – ) سیاستمدار، و آموزگار اهل هائیتی بود.Chaos in a Caribbean Hotspot "Life" magazineHAITI: Fignole Falls "Time" magazine وی از ۲۵ مه ۱۹۵۷ تا ۱۴ ژوئن ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور موقت هائیتی بود.
دانیل فیگنول در ۲۷ اوت ۱۹۸۶، در سن ۷۲ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.
دیالانگ یک سیستم تشخیصی آنلاین است که برای ارزیابی مهارت فرد در 14 زبان اروپایی طراحی شده است. Danish, Dutch, English, Finnish, French, German, Greek, Icelandic, Irish-gaelic, Italian, Norwegian, Portuguese, Spanish and Swedish. صلاحیت های تست شده عبارتند از خواندن، نوشتن، گوش دادن، دستور زبان و لغات، در حالی که صحبت کردن به دلایل فنی حذف شده است.
DIALANG در درجه اول برای شهروندان اروپایی طراحی شده است تا توانایی های زبانی خود را در پایبندی از چارچوب مرجع مشترک اروپا - CEFR - به عنوان پایه ای برای تعیین مهارت زبان ارزیابی کنند. CEFR یک چارچوب کاملاً شناخته شده است که برای توصیف و اندازه گیری سطح مهارت زبان آموز در یک زبان خاص استفاده می شود.
بودجه DIALANGE از سوی برنامه SOCRATED و توسط حدود 25 موسسه، که عمدتاً دانشگاه ها بودند، در سراسر اتحادیه اروپا تأمین شد. Alderson, J. Charles., Huhta, Ari (2005). The development of a suite of computer-based diagnosis tests based on the Common European Framework. Language Testing, 22 (3), 301. DIALANGدر پیوست C، صفحات 226-243 سند رسمی CEFR توضیح داده شده است.
نسخه فعلی DIALANG آزمون هایی را به زبان های دانمارکی، هلندی، انگلیسی، فنلاندی، فرانسوی، آلمانی، یونانی، ایتالیایی، پرتغالی، اسپانیایی، سوئدی، ایرلندی، ایسلندی و نروژی ارائه می دهد . این یک پروژه تحت وب است و سیستم می تواند از وب سایت خود بصورت رایگان بارگیری شود. کاربران برای استفاده از نرم افزار باید اتصال اینترنتی داشته باشند.
DIALANG آزمون جداگانه ای برای خواندن، نوشتن، گوش دادن، ساختارهای دستوری و واژگان ارائه می دهد . DIALANG دستورالعمل های آزمون، کنترل ها، صفحات راهنما، توضیحات، اظهارات ارزیابی خود، نتایج آزمون، بازخورد و مشاوره را به هر 14 زبان ارائه می دهد. Alderson, J. Charles., Huhta, Ari (2005). The development of a suite of computer-based diagnosis tests based on the Common European Framework. Language Testing, 22 (3), 301.
این تست ها به کاربران این امکان را می دهد تا از نقاط قوت و ضعف خود آگاه شوند. این آزمون ها در طیف گسترده ای از سطح مهارت از مبتدی تا پیشرفته ارائه می شود. با توجه به محدودیتهای طراحی آزمون، DIALANG هنوز روشهای موثری برای تست گفتاری و نوشتاری ارائه نکرده است. کاربران باید توجه داشته باشند که DIALANG از رویکرد غیرمستقیم برای ارزیابی وظایف نوشتاری استفاده می کند: بسیاری از تکالیف نوشتاری در DIALANG شبیهه تکالیف خواندن، واژگان یا دستور زبان است. به کاربران فرصت نوشتن برای انجام برخی تکالیف داده می شود. با این حال، ممکن است فقط به چند کلمه محدود شوند.
DIALANG برای اهداف صدور گواهی نامه مورد استفاده قرار نمی گیرد. آن برای گواهی صلاحیت زبان طراحی نشده است. هدف از DIALANG ارائه اطلاعات در مورد نقاط قوت و ضعف آزمون دهندگان در یک زبان است. DIALANG پیشنهاد می کند که سیستمش برای معلمان، موسسات آموزش زبان، موسساتی که برنامه های یادگیری زبان مستقلی را اجرا می کنند و موسساتی که علاقه مند به ترویج‌ مهارت زبان در بین کارکنان خود هستند، بسیار ارزشمند خواهد بود.
DIALANG برای هر زبان آموز خارجی در نظر گرفته شده است. DIALANG می تواند مهارت زبان افرادی را که به طور رسمی در کلاس های زبان آموزش دیده اند و افرادی که غیر رسمی آموزش می بینند ارزیابی کند. DIALANG نشان می دهد که ویژگی منحصر به فرد آن در ارائه آزمون به 14 زبان می تواند به ویژه برای زبان آموزان متنوع زبان دوم در کانادا مناسب باشد. .
برای شرکت کنندگان در آزمون DIALANG هیچ محدودیت سنی وجود ندارد. با این حال، مهم است تشخیص دهیم که تکالیف نوشته شده توسط DIALANG با مسائلی که ممکن است برای زبان آموزان جوان جذاب نباشد،نوشته و طراحی شده باشند. همچنین، شرکت کنندگانL1 که در میان 14 زبان ذکر شده نیستند و مهارت کافی در هیچ یک از این زبان ها را ندارند، ممکن است قادر به درک دستورالعمل ها یا عبارات موجود در پرسشنامه خودارزیابی نباشند.
با ساده کردن زبان آموزش، DIALANG می تواند برای طیف وسیعی از کاربران قابل دسترسی باشد .
فرانک سیلوین (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، و وکیل اهل هائیتی بود. وی از ۷ فوریه ۱۹۵۷ تا ۲ آوریل ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور موقت هائیتی بود.
فرانک سیلوین در ۳ ژانویه ۱۹۸۷، در سن ۷۷ سالگی در پورتو پرنس درگذشت.
جوزف نمور پییر لوئیس (; زاده – درگذشته آوریل ۱۹۶۶) سیاستمدار، و وکیل اهل هائیتی بود. وی از ۱۲ دسامبر ۱۹۵۶ تا ۳ فوریه ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور موقت هائیتی بود.
جوزف نمور پییر لوئیس در آوریل ۱۹۶۶، در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
پل مگلوایر (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل هائیتی بود. وی از ۶ دسامبر ۱۹۵۰ تا ۱۲ دسامبر ۱۹۵۶ رئیس‌جمهور این کشور بود.
پل مگلوایر در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۱، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
سبک معماری ملکه آن () سبک معماری انگلیسی است که تا حدودی در راستای تلفیق با باروک انگلیسی و در زمان سلطنت ملکه آن که از ۱۷۰۲ تا ۱۷۱۴ سلطنت کرد شکل گرفت. این سبک با فرم‌های احیا شده‌ای در طی ربع قرن آنتهایی سده ۱۹ و دهه‌های اولیه سده ۲۰ محبوب شد که به "فرم احیای ملکه آن" در آن مقطع شهره گشت.Cambridge Encyclopedia, Crystal (Cambridge University Press) 1994, p.69 در دیگر مناطق انگلیسی‌زبان جهان، سبک معماری ملکه آن، به سبک‌های کاملاً متفاوتی اشاره دارد.
معماری انگلستان ()، مشتمل بر معماری مدرن انگلیسی و دوران طلایی پادشاهی انگلستان است و اغلب شامل بناهایی است که تحت تأثیر فرهنگ یا معماران انگلیسی در سایر نقاط جهان تسری یافته‌است. به ویژه در مستعمرات امپراتوری بریتانیا و بعدها در اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع.
گوآ (به لاتین: Goa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
گولبکی (به لاتین: Gulebki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
گومراماخی (به لاتین: Gumramakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
گوناماخی (به لاتین: Gunnamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اینزیماخی (به لاتین: Inzimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کاداماخی (به لاتین: Kaddamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
آنا ماریا کراسنوولسکا (متولد ۱۹۴۹) ایران‌شناس لهستانی است.
کاکماخی (به لاتین: Kakmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کامکاداماخی (به لاتین: Kamkadamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کارشا (به لاتین: Karsha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کاساگوماخی (به لاتین: Kassagumakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کاوکاماخی (به لاتین: Kavkamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کرتوکماخی (به لاتین: Kertukmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
خاژنیماخی (به لاتین: Khazhnimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
خودیگ (به لاتین: Khudig) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
خوتخول (به لاتین: Khutkhul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کوبریماخی (به لاتین: Kubrimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است. جمعیت این شهر در سال 2010، 17 نفر بوده است. در 25 کیلومتری جنوب آکوشا واقع شده است.
کولی (به لاتین: Kuli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کولیاماخی (به لاتین: Kuliyamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کوراگ (به لاتین: Kurag) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کوریماخی (به لاتین: Kurimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
کورکیماخی (به لاتین: Kurkimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
موگی (به لاتین: Mugi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
مورلاتیناماخی (به لاتین: Murlatinamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
ناخی (به لاتین: Nakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آکوشینسکی داغستان واقع شده‌است.
ناتسی (به لاتین: Natsi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
نیژنیه کارشلی (به لاتین: Nizhniye Karshli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
نیژنی چیاماخی (به لاتین: Nizhny Chiamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
ریچا (به لاتین: Richa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
شاری (به لاتین: Shari) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
شینکبالاکادا (به لاتین: Shinkbalakada) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
شوکتی (به لاتین: Shukty) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تانتی (به لاتین: Tanty) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تبکماخی (به لاتین: Tebekmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تسرخیماخی (به لاتین: Tserkhimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تسیرخه (به لاتین: Tsirkhe) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
پاپاردله (به ؛ مفرد: "pappardella"؛ از فعل ، به معنی قورت دادن، بلعیدن) به رشته‌های پاستای بزرگ، بسیار پهن و صاف می‌گویند، شبیه فتوچینی منتها پهن‌تر. پاپاردله از مناطق مرکزی ایتالیا به ویژه توسکانی می‌آید.عرض آن ۲ تا ۳سانتی است و ممکن است لبه‌های چین‌خورده یا صاف داشته باشد. در خمیر آن معمولاً تخم‌مرغ استفاده می‌کنند و اغلب با سس‌های پرمایه و غلیظ سرو می‌شود.
تسوگنی (به لاتین: Tsugni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تسولیکانا (به لاتین: Tsulikana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تسوندیماخی (به لاتین: Tsundimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
تسونیماخی (به لاتین: Tsunimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
توزلاماخی (به لاتین: Tuzlamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اولوچارا (به لاتین: Ulluchara) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اورگانی (به لاتین: Urgani) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اورگوباماخی (به لاتین: Urgubamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اورخوچیماخی (به لاتین: Urkhuchimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اورژاگیماخی (به لاتین: Urzhagimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اوسیشا (به لاتین: Usisha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
اوتسیلیماخی (به لاتین: Utsilimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
اوزنیماخی (به لاتین: Uznimakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
ورخنیه چیاماخی (به لاتین: Verkhniye Chiamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
ورخنیه مولبکی (به لاتین: Verkhniye Mulebki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
این فهرست، فهرستی از شخصیت‌های مجموعهٔ بازی‌های مبارزه‌ای مورتال کامبت است.
یارایماخی (به لاتین: Yaraymakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
یارکوگ (به لاتین: Yarkug) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
زیلموکماخی (به لاتین: Zilmukmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان آگولسکی واقع شده‌است.
شادی عبدالوند (زادهٔ ۲۳ آبان ۱۳۷۱) بازیکن تیم ملی بسکتبال زنان ایران است. او در سال ۱۳۹۸ نخستین مدال جهانی بسکتبال بانوان ایران را کسب کرد.
شادی عبدالوند، ۲۳ آبان ۱۳۷۱ در خانواده‌ای با اصالت بختیاری، در تهران زاده شد. وی از کلاس پنجم ابتدایی، با کشف استعدادش توسط معلم ورزش دبستان، ورزش بسکتبال را آغاز کرد. او از سال سوم راهنمایی به‌طور حرفه‌ای بسکتبال را دنبال کرد و برای مسابقات مدارس انتخاب شد. شادی عبدالوند پس از مدتی در مسابقات استانی و کشوری نیز حاضر شد و پس از آن، در سن ۱۶ سالگی به تیم ملی بسکتبال زنان دعوت شد و همزمان به عنوان پدیده سوپر لیگ بانوان بسکتبال معرفی شد. وی تحصیلات دانشگاهی خود را با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ تربیت بدنی به پایان برد.
شادی عبدالوند در تابستان ۱۳۹۸ در مسابقات جام جهانی هلند، از اعضای تیم ملی ۳ به ۳ بسکتبال زنان ایران بود که در بخش رقابت مهارت‌های انفرادی آمستردام، به مدال برنز دست یافت. این مدال نخستین مدال جهانی تاریخ بسکتبال بانوان ایران است.
او در سال ۱۳۹۸ به عنوان امتیازآورترین بسکتبالیست لیگ برتر سال ۹۸ بانوان انتخاب شد. عبدالوند در شهریور ۱۳۹۸، به همراه تیم ملی بسکتبال زنان ایران به مدال برنز رقابت‌های قهرمانی غرب آسیا دست یافت.
ریگاتونی نوعی پاستای لوله‌ای‌شکل است. قطر و طول آن می‌تواند متفاوت باشد. ریگاتونی بزرگتر از پنه و زیتی است و گاهی اوقات انحنای کمی هم دارد، اما نه به اندازه ماکارونی. از شاخصه‌های ریگاتونی خطوط برجسته‌ای است که در طول خود دارد که گاهی دور لوله می‌پیچد. برخلاف پنه، مقطع ریگاتونی را مورب برش نمی‌زنند و عمود بر دیواره‌های لوله بریده می‌شود.
نام "ریگاتونی" از کلمه ایتالیایی "rigato" گرفته شده که به معنی طرح کبریتی یا خط دار است. این نوع پاستا از نواحی جنوبی و مرکزی ایتالیا می‌آید. به انواع کوچک‌تر آن ریگاتونچینی می‌گویند که تقریباً اندازه پنه است.
ریگاتونی در جنوب ایتالیا ، به ویژه در سیسیل بسیار محبوب است. نسبت به پاستاهای صاف مانند زیتی، برجستگی‌های روی ریگاتونی کمک می‌کند سس و پنیر رنده شده بهتر به پاستا بچسبد.
اوبرژ دو کاستیل () یک مهمانسرا در والتا، مالت است که اکنون دفتر نخست‌وزیر مالت را در خود جای داده‌است. این مکان در بالاترین نقطه والتا قرار گرفته و مشرف به فلوریانا و منطقه بندر بزرگ است.
این بنا به سبک باروک و با حکم مانوئل پینتو دا فونسکا در دهه ۱۷۴۰ ساخته شد، این ساختمان جایگزین ساختمانی که در سال ۱۵۷۴ برای اسکان شوالیه‌های دارای نشان «شوالیه‌های مهمان‌نواز» از دست پادشاهی کاستیا، پادشاهی لئون و پادشاهی پرتغال استفاده می‌شد، ساخته شد. نام "کاستیل(Castille)" (یا به "مالتیایی Kastilja") اغلب به عنوان کنایه برای اشاره به نخست‌وزیر و دفتر او استفاده می‌شود، همان‌طور که "کاخ سفید" برای اشاره به دفتر اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده استفاده می‌شود.
اوبرژ دو کاستیل در سالهای ۱۵۷۳–۱۵۷۴ به طراحی معمار جیرولامو کسار ساخته شد. مهمانسرای اصلی، که نقش اوبرژ د کاستیل و پرتغال در بیرگو، پایتخت سابق را به عهده گرفت، به سبک مانیریست ساخته شد و از آن به عنوان ابتکاری‌ترین طرح مهمانسرا یاد می‌شد. ساختمان یک طبقه داشت و ستوان‌های چوبی نمای آن را به ۱۱ بخش تفسیم کرده بودند. طرح مهمانسرا از نقاشی اواخر قرن هفدهم و نقاشی اوایل قرن هجدهم الهام گرفته شده بود.Bonello, Giovanni (2000). Art in Malta - Discoveries and Recoveries . Fondazzjoni Patrimonju Malti. p. 41. . .
اوبرژ دو کاستیل بین سالهای ۱۷۴۱ تا ۱۷۴۴، در زمان مانوئل پینتو دا فونسکا، به سبک باروک اسپانیایی برچیده و دوباره ساخته شد. ساختمان جدید با طرح‌های آندره آ بلی ساخته شد و نظارت بر ساخت و ساز برعهده دومنیکو کاشیا بود. برخی از تغییرات، از جمله بزرگ شدن در اصلی، در سال ۱۷۹۱ انجام شد.
با دستور سنت جان، مالت توسط فرانسه در سال ۱۷۹۸ اشغال شد. این ساختمان متعاقباً به ستادی برای نیروهای فرانسوی تبدیل شد و بعداً کمیسیون مالکیت ملی در آن مستقر شد. در جریان حصر مالت ۱۸۰۰-۱۷۹۸ این ساختمان آسیب دید.