moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یک مثال دیگر از یک برنامه کاربردی در‌حال مطالعه خواهد بود که از پیراستام یا (2-اکسو-1-پیرولیدینیل)استامید که برای تحریک استفاده می‌شود سیستم عصبی مرکزی و در نتیجه, افزایش یادگیری و حافظه. چهار پلی مورف پیراستام وجود دارد که شامل پیوند هیدروژن از کربونیل و اولیه در میان. این همان گروه‌های عملکردی پیوند هیدروژن است که با تعامل و افزایش تبلور پیراستام با اسید جنتیسیک است داروی ضد التهابی غیر استروییدی اسید پی-هیدروکسی بنزوییک ایزومر پیش ساز اسپرین سالیسیلیک اسید است. مهم نیست که این اپلیکیشن در حال تحقیق است و کاملا مشهود است که کاربرد گسترده و امکان بهبود مستمر در قلمرو توسعه داروها وجود دارد و بنابراین روشن می‌کند که نیروی محرکه تبلور همچنان تلاش می‌کند تا خواص فیزیکی موجود در کریستال‌ها را بهبود بخشد.
نمونه دیگری از API مورد مطالعه، پیراستام یا (2-oxo-1-pyrrolidinyl)acetamide است که برای تحریک سیستم عصبی مرکزی و در نتیجه تقویت یادگیری و حافظه استفاده می‌شود. چهار پلی مورف پیراستام وجود دارد که شامل پیوند هیدروژنی کربونیل و آمید اولیه است. همین گروه‌های عاملی پیوند هیدروژنی هستند که با اسید جنتیزیک، یک داروی ضد التهابی غیر استروییدی (NSAID)، و با اسید p-هیدروکسی بنزوئیک، ایزومر پیش‌ساز آسپرین، اسید سالیسیلیک، تعامل دارند و باعث افزایش هم‌کریستالیزه شدن پیراستام می‌شوند. مهم نیست که چه API در حال تحقیق است، کاربرد وسیع و امکان بهبود مداوم در قلمرو توسعه دارو کاملاً مشهود است، بنابراین روشن می‌شود که نیروی محرکه هم کریستالیزاسیون همچنان شامل تلاش برای بهبود است. خواص فیزیکی که در آن کریستال‌های موجود فاقد هستند.
در 16 اوت 2016، اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) پیش‌نویس دستورالعملی را منتشر کرد. در این راهنما، FDA پیشنهاد می‌کند که کریستال‌های همراه را به‌عنوان چند شکلی در نظر بگیرید، تا زمانی که مدرکی برای رد وجود پیوندهای یونی ارائه شود.
دو ماده منفجره و به نسبت 1:2 متمایل شدند و یک ماده منفجره هیبریدی را تشکیل دادند. این ماده منفجره دارای همان حساسیت کم HMX و تقریباً همان قدرت انفجاری CL-20 بود. با اختلاط فیزیکی مواد منفجره، مخلوطی ایجاد می‌شود که حساسیتی مشابه حساس‌ترین جزء دارد که هم‌کریستالیزه شدن بر آن غلبه می‌کند.
راه‌آهن آلبولا ( ; ; ) یک خط راه آهن با متر سنج تک مسیر است که بخشی از به اصطلاح شبکه اصلی راه‌آهن رت (RhB)، در کانتون کانتون گراوبوندن، سوئیس را تشکیل می‌دهد. توسیس را در هینتراین در ۶۹۷ متر (۲۲۸۷ فوت) و فیلیسور در ۱۰۸۰ متر (۳۵۴۰ فوت) به استراحتگاه آبگرم سنت موریتز در انگادین در ارتفاع ۱۷۷۴ متری (۵۸۲۰ فوت) متصل می‌کند..
ساخت راه‌آهن آلبولا در سپتامبر ۱۸۹۸ آغاز شد، افتتاحیه آن در ۱ ژوئیه ۱۹۰۳ صورت گرفت و گسترش آن به سنت موریتز در ۱۰ ژوئیه ۱۹۰۴ آغاز شد. با ۵۵ پل و ۳۹ تونل، خط یکی از دیدنی‌ترین راه آهن‌های باریک در جهان است.
در ۷ ژوئیه ۲۰۰۸، راه‌آهن آلبولا و راه‌آهن برنینا، که بخشی از RhB را نیز تشکیل می‌دهد، به‌طور مشترک در فهرست میراث جهانی یونسکو، تحت نام "راه‌آهن رت در مناظر آلبولا / برنینا ثبت شدند".
تا سال ۱۸۹۰، جنوب شرق سوئیس از نظر گسترش راه‌آهن بسیار ضعیف بود. ترافیک ترانزیت آلپاین به راه آهن گوتارد کشیده شد، به طوری که ساخت راه آهن بین قاره ای در گراوبوندن از نظر اقتصادی مقرون به صرفه به نظر نمی‌رسید. فقط موفقیت راه‌آهن رت (LD) به نقطه عطفی منجر شد. در سال ۱۸۹۵، LD نام خود را به "راه آهن رت" (RhB) تغییر داد.
اریش کاهلر (Erich Kähler) (16 ژانویه ۱۹۰۶–۳۱ می ۲۰۰۰)، یک ریاضی‌دان اهل آلمان بود که علایق گسترده‌ای در رشته‌های هندسه و فیزیک ریاضی داشت. وی اساس ریاضی مهمی را برای هندسه جبری و نظریه ریسمان ایجاد کرد.
اریش کاهلر در لایپزیگ متولد شد و پسر ارنست کاهلر، یک مفتش تلگراف بود. او در کودکی پس از خواندن کتاب‌هایی دربارهٔ سون هدین که مادرش السا گوتش به او داده بود، دوست داشت که یک کاشف شود. کاهلر جوان به زودی علاقه خود در این زمینه را بر روی علم نجوم متمرکز کرد. او در دوران دبیرستان، یک تز ۵۰ صفحه‌ای دربارهٔ حساب کسری نوشت و امید داشت که ذریعه آن بتواند مدرک دکترا بگیرد. معلمان او اعتقاد داشتند که او ابتدا باید در دروس دانشگاه شرکت کند.
در سال ۱۹۲۴ کاهلر در دانشگاه لایپزیگ ثبت نام کرد. او نظریه گالوا را خواند، با امیل آرتین ریاضی‌دان آشنا شد و زیر نظر لئون لیختنشتاین به تحقیق پرداخت. کاهلر همچنین شیفته مکانیک سماوی بود؛ لذا تزی با عنوان «دربارهٔ وجود محلول‌های تعادلی مایعات در حال چرخش» که از راه حل‌های معینی از مسئله n-جسم به‌دست می‌آید، نوشت و دکترای خود را در سال ۱۹۲۸ دریافت کرد. او با کمک هزینه تحصیلی از Notgemeinschaft der Deutschen Wissenschaften، تحصیلات خود را در سال بعد در لایپزیگ ادامه داد. کاهلر همچنین در سال ۱۹۲۹، موفق به اخذ کمک هزینه دستیار پژوهشی از دانشگاه کونیگزبرگ شد. در سال ۱۹۳۰ کاهلر به دپارتمان ریاضیات دانشگاه هامبورگ پیوست تا تحت مدیریت ویلهلم بلاشکه کار کند و در آنجا، تیزی با عنوان «دربارهٔ انتگرال‌های معادلات جبری» نوشت. او یک سال در رم کار کرد تا با هندسه‌دانان ایتالیایی از جمله انریکس، کاستلنووو، لوی-سیویتا، سوری و سگره در سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۳۲ کار کند. همین امر باعث شد تا او اثر تحسین‌شده‌اش را در مورد آنچه امروزه معیارهای کاهلر نامیده می‌شود، در سال ۱۹۳۲ منتشر کند. پس از یک سال اقامت در رم، کاهلر به هامبورگ بازگشت و تا سال ۱۹۳۵ در دانشگاه کونیگزبرگ ماند. سرانجام سال بعد، یک مقام استادی معمولی به او پیشنهاد داده شد. کاهلر در سال ۱۹۳۸ با همسر اول خود لوئیز گونتر ازدواج کرد.
کاهلر در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم، از حامیان هیتلر و ناسیونالیزم آلمانی بود. وی اعلام کرد که در سال ۱۹۳۵ برای ارتش آلمان داوطلب شد، در سال ۱۹۳۷ در نیروی دریایی اشتراک کرد و در ۲۴ اوت ۱۹۳۹، قبل از حمله به پولیند، به ارتش پیوست. پس از استقرار در پایگاه زیردریایی سن نزایر در فرانسه تحت اشغال آلمان در اواخر جنگ، کاهلر توسط متفقین دستگیر شد و به کمپ اسیران جنگی در ایل دو رِ و سپس به کمپ دیگری در مولسان منتقل شد. کاهلر توانست به کمک فیزیک‌دان فرانسوی، فردریک ژولیوت کوری و ریاضی‌دان، الی کارتان، در این مدت ریاضیات بخواند و کتاب‌ها و مقالات ریاضی را دریافت کند. وی در طول دوران زندان خود مطالعات‌ش را ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۴۷ آزاد شد. کاهلر عنوان کرد که سوگندش به هیتلر (به عنوان یک کارمند دولتی) برای او مهم بود. دهه‌ها بعد در مصاحبهٔ با سنفورد سگال در سال ۱۹۸۸ او از رایش سوم پوزش خواست. در سال ۱۹۸۸ یک دانشجوی سابق راپور داد که کاهلر، بیرق نیروی دریایی نازی را در دفتر خود نگه داشته‌است.
کاهلر پس از آزادی به عنوان اسیر جنگی، به دانشگاه هامبورگ بازگشت تا در یک دوره دانشیاری موقت خدمت کند. او در سال ۱۹۴۸ کرسی استادی را در دانشگاه لایپزیگ پذیرفت و سمتی را بر عهده گرفت که با مرگ پل کوبی در سال ۱۹۴۵ همچنین خالی مانده بود. اما در همان سال، مقامات اشغال‌گر شوروی شروع به انتقال امور اداری در منطقه به رهبران کمونیست آلمان کردند و از اکتبر ۱۹۴۹ این منطقه، بخشی از آلمان شرقی تازه تأسیس شد. در دهه بعد، کاهلر از زندگی در آلمان شرقی به شدت احساس نارضایتی می‌کرد. سرانجام در سال ۱۹۵۸ تصمیم گرفت که آنجا را ترک کند تا برای تدریس به دانشگاه تکنیکی برلین برود. در آن‌جا او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ریاضی‌دانان در قید حیات معرفی کردند که سخنرانی‌هایش با ۶۰۰ دانشجوی اینجینیری و علوم تکمیل ظرفیت می‌شد. کاهلر در سال ۱۹۶۴ به دانشگاه هامبورگ بازگشت تا سمتی را که با مرگ آرتین در سال ۱۹۶۲ خالی مانده بود، بر عهده بگیرد. همسر وی، لوئیز، در پی یک مریضی در سال ۱۹۷۰ درگذشت؛ لذا کاهلر با همسر دومش شارلوت شولتز که خانم برادرش بود و در نتیجه جنگ بیوه شده بود، ازدواج کرد. کاهلر تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۴ در دانشگاه هامبورگ خدمت کرد.
کاهلر پس از بازنشستگی به عنوان محقق، فعالیت کرد و تعدادی مقاله مهم در مورد مبانی فیزیک و گروه پوانکاره و همچنین تعدادی مقاله فلسفی نوشته نمود.
به عنوان یک ریاضی‌دان، کاهلر به دلیل تعدادی از دستاوردهایش شناخته شده‌است: قضیه کارتان-کاهلر در مورد راه حل‌های سیستم‌های دیفرانسیل تحلیلی غیرخطی؛ ایده متریک کاهلر در منیفلدهای مختلط؛ و دیفرانسیل‌های کاهلر که یک نظریه صرفاً جبری ارائه می‌دهند و عموماً در هندسه جبری به کار گرفته شده‌اند. در همه این‌ها، نظریه اَشکال دیفرانسیل نقش ایفا می‌کند. کاهلر به عنوان یکی از توسعه‌دهندگان اصلی این نظریه، از زمان پیدایش رسمی آن با همکاری الی کارتان به حساب می‌آید.
منیفلدهای کاهلر - منیفلدهای مختلط دارای متریک ریمانی و شکلی ساده، به طوری که این سه ساختار با یکدیگر سازگار هستند - به نام او نام‌گذاری شده‌اند.
سطح K3 با الهام از نام کومر، کاهلر و کودایرا نام‌گذاری شده‌است. اثر قبلی کاهلر در مورد مکانیک سماوی بود. وی یکی از پیشروان «نظریه طرح» بود، اگرچه ایده‌های او در مورد این نظریه هرگز به‌طور گسترده پذیرفته نشد.
راه‌آهن برنینا (آلمانی: Berninalinie؛ ایتالیایی: Linea del Bernina؛ رومانش: Lingia dal Bernina) یک خط راه‌آهن تک‌خط ۱۰۰۰ میلی‌متری (۳ فوت ۳+۳/۸ اینچ) متری است که بخشی از راه‌آهن رت (RhB) را تشکیل می‌دهد. این خط تفرجگاه آبگرم سنت موریتز در کانتون گرابوندن سوئیس را از طریق گذرگاه برنینا به شهر تیرانو در استان سوندریو ایتالیا متصل می‌کند. این گذرگاه با رسیدن به ارتفاع ۲۲۵۳ متری از سطح دریا، مرتفع‌ترین گذرگاه راه‌آهن در اروپا و سومین راه‌آهن بلند در سوئیس است. همچنین به‌عنوان بلندترین راه‌آهن چسبنده قاره، و - با شیب‌های تا ۷ درصد - به‌عنوان یکی از شیب‌دارترین راه‌آهن‌های چسبنده در جهان رتبه‌بندی می‌شود. اختلاف ارتفاع در بخش بین گذرگاه برنینا و تیرانو ۱۸۲۴ متر است که به مسافران امکان می‌دهد یخچال‌های طبیعی را در طول خط مشاهده کنند.
در ۷ ژوئیه ۲۰۰۸، راه‌آهن برنینا و راه‌آهن آلبولا، که بخشی از RhB را نیز تشکیل می‌دهند، در فهرست میراث جهانی یونسکو، تحت نام راه‌آهن رت در مناظر آلبولا / برنینا ثبت شدند. کل سایت یک منطقه میراث مشترک بین سوئیس و ایتالیا است.
چگونه با پدرتان آشنا شدم یا آشنایی با پدر () مجموعهٔ تلویزیونی کمدی موقعیت آمریکایی است که از ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان دنباله‌ای از "آشنایی با مادر" توسط شبکه هولو پخش می‌شود. این سریال که با حضور بازیگرانی از جمله هیلاری داف، کریس لوول و فرانسیا رائیسا، تام اینسلی، تین ترن، سورج شارما و کیم کاترال همراه است، زندگی سوفی و دوستانش را در منهتن، نیویورک به تصویر می‌کشد. سوفی در سال ۲۰۵۰ به صورت یک داستان قاب برای پسر نادیده‌اش وقایعی را که پس از ملاقات با پدرش در ژانویه ۲۰۲۲ رخ داد، و اینکه چگونه در نهایت او را به دست آورد، بازگو می‌کند. این سریال در سپتامبر 2023 پس از دو فصل لغو شد.
داستان "چگونه با پدرتان آشنا شدم" در سال ۲۰۵۰ رخ می‌دهد و سوفی داستان چگونگی آشنایی با همسرش را برای پسرش بازگو می‌کند. در اینجا داستان به سال ۲۰۲۲ بازمی‌گردد و سوفی و دوستانش را به تصویر می‌کشد که در جستجوی عشق و شریک زندگی خود هستند.
فصل ۱
پس از ساخت قسمت آزمایشی "آشنایی با بابا" در سال ۲۰۱۴ توسط سی‌بی‌اس، که تولید آن ادامه نیافت، در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ گزارش شد که آیزاک آپتیکر و الیزابت برگر قرار است نسخه آزمایشی جدیدی را از اسپین‌آف قبلی با عنوان "آشنایی با پدر" با حضور کارتر بیز و کریگ توماس به عنوان تهیه‌کننده اجرایی بنویسند. بعداً اعلام شد که پس از امضای قراردادهای جدید آپتاکر و برگر با تلویزیون فاکس قرن بیستم که در آن هر دو به تهیه‌کنندگان اجرایی و مجریان مجموعه تلویزیونی "این ما هستیم" ارتقاء یافتند، ایده ساخت "آشنایی با پدر" تا اطلاع بعدی به حالت تعلیق در آمد.
دانا والدن، رئیس هیئت مدیره فاکس، در ۸ اوت ۲۰۱۷ به "ددلاین هالیوود" اعلام کرد که این شرکت برای سومین بار در تلاش برای تولید یک اسپین آف با حضور نویسندگان مختلف است. «ددلاین» سه روز پس از آن تاریخ گزارش داد که آلیسون بنت اسپین آف را با همان عنوان پیشین همراه با آپتیکر و برگر خواهد نوشت. همچنین مشخص شد که بیز و توماس بار دیگر به عنوان تهیه‌کننده اجرایی استخدام شدند. این تلاش نیز ناکام ماند.
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱ یک مجموعه اسپین آف با عنوان "آشنایی با پدر" در ۱۰ قسمت توسط هولو سفارش داده شد. آپتیکر و برگر به عنوان سازنده، نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی و هیلاری داف به عنوان تهیه‌کننده آن مشخص شدند. تلویزیون بیستم نیز در تولید سریال مشارکت دارد. پاملا فرایمن نیز در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۱ به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و کارگردان قسمت آزمایشی به مجموعه پیوست. نخستین قسمت سریال در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۲ پخش شد. هولو در ۱۵ فوریه ۲۰۲۲ سریال را برای فصل دوم در ۲۰ قسمت تمدید کرد.
این مجموعه نظر رو به منفی منتقدان را جلب کرده‌است. بازبینی جمعی وبسایت راتن تومیتوز بر اساس بررسی ۳۹ منتقد، درصد تأیید ۳۸ را با میانگین امتیاز ۵٫۱ از ۱۰ گزارش کرد. اجماع منتقدان این وب‌سایت می‌گوید: «"آشنایی با پدر" برای به‌روزرسانی فرمول قبلی خود برای مخاطبان امروزی، زحمت زیادی می‌کشد، اما این بازخوانی ضعیف تنها به یک تقلای دردناک تبدیل شده‌است». متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۱۸ منتقد، امتیاز ۴۸ از ۱۰۰ را به آن اختصاص داد که نشان دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
مارگارت کاهن (Margarethe Kahn)Entry in the birth register of the registry office Eschwege 1880, no. 214: secondary birth register Eschwege 1880 (HStM Order 923 no. 1834) and entry in the birth register of the synagogue community Eschwege 1825–1936, no. 591: birth register of the Jews of Eschwege 1825–1936 (HHStAW Abt. 365 No. 145), available online LAGIS Hesse (معروف به Grete Kahn،Gedenkbuch – Opfer der Verfolgung der Juden unter der nationalsozialistischen Gewaltherrschaft in Deutschland 1933– 1945, Bundesarchiv (Memorial book – Victims of the persecution of the Jews under the National Socialist dictatorship 1933–1945, German Federal Archives): Kahn, Margarete Margarethe همچنین Margarete Kahn)Handwritten, personally signed application for a doctorate dated June 2, 1909, doctoral file in the Göttingen University archive, signature UAG.Phil.Prom.Spec.K.II (متولد ۲۷ اوت ۱۸۸۰، مفقود شده پس از تبعید به پیاسکی، لهستان در ۲۸ مارس ۱۹۴۲)، یک ریاضی‌دان اهل آلمان و قربانی هولوکاست بود. او جزو اولین زنانی بود که در آلمان مدرک دکترا گرفت. تز دکترای او بر روی توپولوژی منحنی‌های جبری بود.
مارگارت کان، دختر تاجر و صاحب کارخانه پارچه فلانل اهل اشوگه، آلبرت کان (۱۸۵۳–۱۹۰۵) و همسرش یوهان (پلاوت، ۱۸۵۷–۱۸۸۲) بود. او یک برادر بزرگ‌تر به نام اتو (۱۸۷۹–۱۹۳۲) داشت. پدرش پنج سال پس از مرگ نابهنگام همسرش یوهان، با خواهر خواهر خردتر یوهان، جولی (۱۸۶۰–۱۹۳۴) ازدواج کرد که از او صاحب یک دختر شد. خواهر اندر مارگارت، مارتا (۱۸۸۸–۱۹۴۲) نام داشت.
پس از گذراندن مدرسه ابتدایی از سال ۱۸۸۷، مدرسه عالی دخترانه از ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۶، کان تا سال ۱۹۰۴ برای ورود به ابیتور آماده می‌شد. وی در صنوف خصوصی شرکت کرد، زیرا در آن زمان دبیرستان‌های کمی برای دخترانه در هسن آلمان وجود داشت. در سال ۱۹۰۴ به او اجازه داده شد که ابیتور خود را در ورزشگاه سلطنتی در بادهرسفلد بگذراند؛ بنابراین در آغاز قرن بیستم، او جزو گروه کوچکی از زنان جوان در آلمان بود که اجازه داشتند در مکاتب ذکور، ابیتور را بگذرانند. کنراد دودن به عنوان مدیر مدرسه، مدرک ابیتور کان را امضا کرد.
از آنجاییکه پروس تنها از ترم زمستانی ۱۹۰۸–۱۹۰۹ اجازه حضور رسمی در دانشگاه را به زنان داد، کان و دوستش کلارا لوبنشتاین ابتدا به عنوان دانشجوی مهمان در دانشگاه‌های برلین و گوتینگن شرکت کردند. کان همچنین در سخنرانی‌ها و آموزش‌های ریاضیات در دانشگاه تکنیکی برلین شرکت کرد. آن‌ها ریاضیات، فیزیک و پروپادئوتیک را در برلین و گوتینگن مطالعه کردند. او در دانشگاه گوتینگن در سخنرانی‌های که از جمله دیوید هیلبرت، فلیکس کلاین، ولدمار وویگت و گئورگ الیاس مولر ارائه می‌کردند، شرکت نمود. کان در برلین در سخنرانی‌های هرمان آماندوس شوارتز و پل درود در آکادمی سلطنتی علوم پروس شرکت کرد. زمینه تخصص او هندسه جبری بود. کان همراه با لوبنشتاین در حل شانزدهمین مسئله هیلبرت مشارکت داشت. شانزدهمین مسئله هیلبرت مربوط به توپولوژی منحنی‌های جبری در صفحه تصویری مختلط بود. به عنوان یک مورد خاص دشوار، هیلبرت در فرمول‌بندی مسئله پیشنهاد کرد که هیچ منحنی جبری درجه ۶ متشکل از ۱۱ بیضوی مجزا وجود ندارد. کان و لوبنشتاین روش‌های را برای حل این مسئله توسعه دادند.
در برابر مخالفت، به‌ویژه از سوی دانشگاه برلین، اما با حمایت دانشگاه گوتینگن و فلیکس کلاین، کان در سال ۱۹۰۹ دکترای خود را زیر نظر دیوید هیلبرت در گوتینگن دریافت کرد. عنوان تز او Eine allgemeine Methode zur Untersuchung der Gestalten algebraischer Kurven «روش کلی برای بررسی اشکال منحنی‌های جبری» بود. کان یکی از اولین زنان اهل آلمان بود که دکترای ریاضیات گرفت (بخش ریاضیات در آن زمان جزیی از دانشگاه فلسفه بود). او در ۳۰ ژوئن ۱۹۰۹ - دوباره همراه با لوبنشتاین - امتحان شفاهی داد.
کان نمی‌توانست شغل علمی را دنبال کند، زیرا تا قبل از سال ۱۹۲۰ در آلمان، زنان برای دوره ۴ تا ۶ ساله توان‌مندسازی پذیرفته نمی‌شدند؛ لذا او به دنبال شغلی به عنوان معلم مدرسه بود و در اکتبر ۱۹۱۲ و شغلی در سیستم مدرسه پروس به دست آورد. کان در آنجا به عنوان معلم برای مکاتب دبیرستان در کاتوویتس دورتموند کار می‌کرد. او از سال ۱۹۲۹، در برلین-تگل در ورزشگاه امروزی گابریله-فون-بولوو و بعداً در برلین-پانکوو در ورزشگاه کارل-فون-اوسیتسکی- امروزی مشغول به خدمت شد.
در سال ۱۹۳۳ او به عنوان یک یهودی توسط نازی‌ها مجبور به رفتن به مرخصی شد و در سال ۱۹۳۶ از مدرسه اخراج شد. او مجبور شد به عنوان کارگرِ کارخانه در نوردلند اشنیکتن (زنجیر تایر نورلند) کار کند. در ۲۸ مارس ۱۹۴۲، کان و خواهر بیوه‌اش مارتا به پیاسکی تبعید شدند و از آن زمان مفقود شده‌اند.
در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۸، یک سنگ یادبود در خیابان رودولشتادتر ۱۲۷ در ویلمرزدورف به یاد مارگارت کان، کار گذاشته شد. همچنین در ۲۶ می ۲۰۱۰ در مقابل خانه سابق والدینش در شهرک ۲۹ در اشوگه، سنگ یادبودی قرار داده شد. علاوه بر این، در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷ یک لوح یادبود در کنار آن گذاشته شد. در سال ۲۰۱۳، سرکی در لورکوزن به کان او نام‌گذاری شد.
مسجد مرتضی مختاروف () یک مسجد در شهر باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است.
ساخت این مسجد در سال ۱۹۰۱ میلادی به دست ساکنان محلی آغاز شد. به دلیل کمبود مصالح، ساخت و ساز به حالت تعلیق درآمد. ساکنان از مرتضی مختاروف که از نیکوکاران شهر بود درخواست کمک مالی کردند.
مختاروف چندین معمار (از جمله معمار اصلی زیور بیک احمدبکوف) را استخدام کرد و هزینه‌های ساخت را بر عهده گرفت.
ساخت و ساز ۸ سال به طول انجامید و در سال ۱۹۰۸ به پایان رسید.
این مسجد در دوران اتحاد جماهیر شوروی به عنوان کارگاه بافندگی مورد استفاده قرار می‌گرفت. میان سال های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ به عنوان سالن نمایشگاهی از آثار ستار بهلول‌زاده مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۹۸۹ این بنا به عنوان مسجد فعالیت می‌کند.
مختاروف قرآنی با خط طلایی عربی به عنوان هدیه ویژه به مسجد داد که ۲۵ کیلوگرم وزن دارد.
این مسجد دارای دو مناره است که ۴۷ متر ارتفاع دارند و هر کدام ۱۴۰ پله دارد. این مسجد دارای نمازخانه ویژه بانوان نیز می‌باشد. قبر مرتضی مختاروف در حیاط مسجد قرار دارد. در سمت راست و چپ مسجد کتیبه‌ای وجود دارد که با حروف عربی حکاکی شده است: «سلام بر پیامبران».
یک عنصر تاب‌دار در ریاضیات، و مخصوصاً در نظریه حلقه‌ها، یک عنصر از یک مدول است که وقتیکه در یک از حلقه ضرب شود، منجر به ایجاد صفر می‌شود. یک زیرمدول تاب‌دار از یک مدول یک است که از عناصر تاب‌دار تشکیل شده‌است. یک مدول تاب‌دار نوعی مدول است که با زیرمدول تاب‌دارش برابر باشد. یک مدول موقعی است که زیرمدول تاب‌دارش فقط شامل عنصر صفر باشد.
این اصطلاح‌شناسی بیشتر برای مدول‌های روی یک استفاده می‌شود، یعنی، موقعی که عناصر معمولی حلقه همه عنصر غیرصفرش هستند.
این اصطلاح‌شناسی به گروه‌های آبلی هم اعمال می‌شود (که در آن «مدول» و «زیرمدول» با «گروه» و «زیرگروه» جایگزین شده‌اند). این موضوع به این دلیل امکان‌پذیر است که گروه‌های آبلی همان مدول‌ها روی حلقه اعداد صحیح هستند (در واقع، این موضوع، ریشه اصطلاح «پیچش» است، یعنی قبل از تعمیم برای مدول‌ها، برای گروه‌های آبلی معرفی شده بودند).
درحالت گروه‌هایی که جابجایی‌پذیر نیستند، یک "عنصر تاب‌دار" یک عنصر از است. برخلاف حالت جابجایی، عناصر تاب‌دار، درکل، یک زیرگروه تشکیل نمی‌دهند.
یک عنصر "m" از یک مدول "M" روی یک حلقه "R" وقتی یک "عنصر تاب‌دار" از مدول نامیده می‌شود که یک (عنصری که نه یک چپ است و نه مقسوم‌علیه راست) با نام "r" از حلقه موجود باشد که "m" را خنثی کند، یعنی باشد. در حوزه صحیح (یک حلقه جابجایی بدون مقسم‌های صفر)، هر عنصر غیرصفر معمولی است، بنابراین یک عنصر تاب‌دار از یک مدول روی یک حوزه صحیح آن عنصری است که توسط عنصر غیرصفر از حوزه صحیح خنثی می‌شود. بعضی از نویسندگان از این موضوع به عنوان تعریف یک عنصر تاب‌دار استفاده می‌کنند، اما این تعریف بخوبی روی حلقه‌های کلی‌تر کار نمی‌کند.
یک مدول "M" روی یک حلقه "R" موقعی یک "مدول تاب‌دار" نام‌دارد که همه عناصرش از نوع عناصر تاب‌دار باشد، و موقعی نامیده می‌شود که صفر تنها عنصر تاب‌دارش باشد. اگر حلقه "R" یک حوزه صحیح باشد، آنوقت مجموعه همه عناصر تاب‌دار یک زیرمدول از "M" می‌سازد، که به آن "زیرمدول تاب‌دار" "M" گفته می‌شود، و گاهی توسط نماد T("M") نشان داده می‌شود. اگر "R" جابجایی نباشد، آنوقت T("M") ممکن است یک زیرمدول باشد یا نباشد. در نشان داده شده‌است که "R" یک « راست» است، اگر و تنها اگر برای همه مدول‌های راست "R" زیرمدول تاب‌دار T("M") یک زیرمدول از "M" باشد. از آنجایی که دامنه‌های نوتریان راست هم «اور» هستند، این موضوع حالتی را که "R" یک نوتریان راست است را هم می‌پوشاند (که ممکن است جابجایی‌پذیر نباشد).
به صورت کلی‌تر، فرض کنید که "M" یک مدول روی یک حلقه "R" باشد، و "S" یک زیرمجموعه بسته ضربی از "R" باشد. یک عنصر "m" از "M" یک عنصر "S"-تاب‌دار نامیده می‌شود اگر یک عنصر "s" در "S" موجود باشد که "s" عنصر "m" را خنثی سازد، یعنی باشد. بخصوص، می‌توان برای "S" مجموعه عناصر معمولی از حلقه "R" را درنظر گرفت، و تعریف بالا را بازیافت.
یک عنصر "g" از یک گروه "G" موقعی یک "عنصر تاب‌دار" از گروه نامیده می‌شود که دارای متناهی باشد، یعنی اگر یک عدد صحیح مثبت "m" موجود باشد که برای آن "g""m" = "e" باشد، که در آن "e" نشان‌دهنده عنصر همانی گروه است، و "g""m" نشان‌دهنده ضرب "m" نسخه از "g" است. وقتی یک گروه یک نامیده می‌شود که همه عناصرش، عنصر تاب‌دار باشد، و وقتی یک نام دارد که تنها عنصر تاب‌دارش برابر عنصر همانی باشد. هر گروه آبلی را می‌توان به صورت یک مدول روی حلقه Z از اعداد صحیح دید، و در این حالت، دو مفهوم پیچش با هم برابرند.
پدیده انتوپتیک زمینه آبی یک پدیده درون چشمی است که مانند نقاط روشن ریز (شبیه جرقه‌های کوچک آسمانی) دیده می‌شود. این نقاط به سرعت در امتداد خطوط متحرک در میدان بینایی حرکت می‌کنند؛ به ویژه هنگامی که به نور آبی روشن مانند آسمان نگاه می‌کنیم. این نقاط سریع ناپدید می‌شوند و برای یک ثانیه یا کمتر قابل مشاهده هستند و مسافت‌های کوتاهی را در مسیرهای به ظاهر تصادفی و منحنی طی می‌کنند. برخی از آنها همان مسیر قبلی را دنبال می‌کنند. نقاط ممکن است در طول مسیر مانند کرم‌های کوچک دیده شوند. سرعت نقاط در هماهنگی با نبض متفاوت است؛ آنها کمی در هر ضربان قلب شتاب می‌گیرند. نقاط در میدان دید مرکزی، در فاصله ۱۵ درجه از نقطه تثبیت ظاهر می‌شوند. چشم‌های چپ و راست نقاط ریز مختلفی می‌بینند. کسی که با هر دو چشم به این پدیده دقت کند، ترکیبی از نقاط مختلف را مشاهده خواهد کرد.
اکثر مردم می‌توانند این پدیده را در آسمان ببینند؛ البته چندان به چشم نمی‌آید و بسیاری از افراد تا زمانی که از آن‌ها درخواست نشود به این پدیده دقت کنند، متوجه آن نمی‌شوند. نقطه‌ها در برابر پس زمینه آبی تک رنگ به شدت نمایان هستند. از این پدیده همچنین به عنوان پدیده شیرر یاد می‌شود چرا که نخستین بار ریچارد شیرر، چشم‌پزشک آلمانی در سال ۱۹۲۴ توجه کلینیک‌های پزشکی را به آن معطوف کرد.
این نقطه‌ها گلبول‌های سفید خون هستند که در مویرگ‌های جلوی شبکیه چشم حرکت می‌کنند. نور آبی (طول موج تقریبی: ۴۳۰ نانومتر ) توسط گلبول‌های قرمز خون که مویرگ‌ها را پر می‌کنند جذب می‌شود. چشم و مغز سایه خطوط مویرگ‌ها را تا حدی با انطباق گیرنده‌های نوری در زیر مویرگ‌ها ناپدید می‌کنند. این در حالی است که گلبول‌های سفید خون که بزرگ‌تر از گلبول‌های قرمز هستند و فراوانی کمتری دارند، نور آبی را جذب نمی‌کنند و شکاف‌هایی در جریان خون ایجاد می‌کنند به صورت نقاط ریز روشن دیده می‌شود. این شکاف‌ها به این دلیل دیده می‌شوند که یک گلبول سفید کروی شکل بیش از حد برای مویرگ پهن است. گلبول‌های قرمز خون که پشت گلبول سفید انباشته می‌شوند، مانند دم تیره خود را نشان می‌دهند. این رفتار سلول‌های خونی در مویرگ‌های شبکیه در انسان‌ها، با تکنیک افتالموسکوپی لیزری اسکن اپتیک تطبیقی که یک تکنیک تصویربرداری برای بررسی جریان خون شبکیه است، مشاهده شده‌است. البته این نقاط در مرکز میدان بینایی ظاهر نمی‌شوند، زیرا هیچ رگ خونی‌ای در ناحیه بدون عروق فووئال وجود ندارد.
در روشی به نام انتوپتوسکوپی میدان آبی، از این پدیده به منظور تخمین جریان خون در مویرگ‌های شبکیه استفاده می‌شود. به بیمار به‌طور متناوب نور آبی و یک تصویر کامپیوتری شبیه‌سازی شده از حرکات نقاط ریز نشان داده می‌شود. با تنظیم سرعت و چگالی این نقاط، بیمار سعی می‌کند تصویر تولید شده توسط کامپیوتر را با نقاط آنتوپتیکی که مشاهده می‌کند، مطابقت دهد.
پدیده شیرر را می‌توان به راحتی از مگس پران ("muscae volitantes") تشخیص داد. پدیده شیرر مانند ذرات با قطر و وضوح بصری یکسان، به شکل یک نقطه ساده یا کرم مانند، روشن‌تر از پس زمینه دیده می‌شود. اگر حرکت چشم متوقف شود، نقاط همچنان به اطراف می‌چرخند. اگر چشم حرکت کند، نقطه‌ها فوراً آن را تعقیب می‌کنند، زیرا در شبکیه قرار دارند. در مقابل، مگس پران کدورت‌ها یا رشته‌هایی با قطر متفاوت و وضوح بصری متغیر هستند که برخی از آن‌ها اشکال پیچیده‌ای دارند و تیره‌تر از پس‌زمینه دیده می‌شوند. اگر حرکت چشم متوقف شود، حرکت مگس پران نیز متوقف می‌شود. وقتی چشم حرکت کند، مگس پران‌های زجاجیه به آرامی حرکت چشم را تعقیب می‌کنند، زیرا در مایع زجاجیه قرار دارند که حالتی متمایل به ساکن بودن دارد.
پدیده Scheerer را می‌توان از سندرم دید برفکی متمایز کرد زیرا فقط هنگام نگاه کردن به نور روشن ظاهر می‌شود؛ این در حالی است که سندرم دید برفکی به‌طور مداوم در همه شرایط نوری از جمله تاریکی، در بینایی فرد مبتلا وجود دارد.
تودور مادابوسی کریشنا (؛ زادهٔ ) خواننده حرفه‌ای، مربی، مؤلف و کنشگر هندی است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. کریشنا به خاطر فعالیت‌هایش جوایزی کسب کرده‌است. او به‌عنوان یک خواننده، نوآوری‌های زیادی هم در سبک و هم در محتوای کنسرت‌هایش آورده‌است که از سوی برخی از طرف‌ها و صاحب‌نظران، موضوعات بحث‌برانگیزی را در زمینه موسیقی برانگیخته است.
کریشنا در ۲۰۱۶ جایزه رامون مگسیسی را به خاطر «تعهد قاطع خود به عنوان هنرمند و مدافع قدرت هنر برای التیام شکاف‌های اجتماعی عمیق در هند و شکستن موانع طبقاتی برای آزاد کردن آنچه موسیقی نه تنها برای برخی، بلکه برای همه ارائه شود، دریافت کرد».
کریشنا در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۶ در چنای به دنیا آمد، پدرش توتور مادابوسی رانگاچاری و مادرش پریما بود. مادر و سریرام سوبرامانیام عموی مادر کریشنا مدرسه‌ای به نام ویدیا وانام برای دانش‌آموزان روستایی و محروم در انای پاتی، تامیل نادو تأسیس و اداره کردند. کریشنا برادرزاده سیاستمدار کنگره و مبارز آزادی کریشناماچاری (وزیر دارایی و صنعتگر سابق هند) می‌باشد که یکی از اعضای مؤسس آکادمی موسیقی مدرس بود.
کریشنا فارغ‌التحصیل مدرسه (بنیاد کریشنامورتی هند) چنای است. وی مدرک لیسانس خود را از همین مدرسه دریافت کرد. او سپس مدرک اقتصاد خود را از کالج ویوکاناندا در دانشگاه مدرس اخذ نمود. کریشنا سپس با سانگیتا سیواکومار، یک نوازنده مشهور کارناتاکا ازدواج کرد و دو دختر دارند.
هر دو والدین کریشنا علاقه عمیقی به هنر، به ویژه موسیقی کارناتیک داشتند. مادرش در دوران کودکی خود به سبک معمول جنوب هند به فراگیری موسیقی پرداخت و حتی مدرک موسیقی کارناتیک را کسب کرد. والدین کریشنا تلاش داشتند تا او از سنین جوانی هنرهای کلاسیک را فرا بگیرد. آنها ترتیبی دادند تا او از کودکی به فراگیری موسیقی بپردازد. کریشنا آموزش موسیقی خود را زیر نظر باگاواثولا سیتاراما شارما آغاز کرد. او سپس زیر نظر چینگل پوت رانگاناتان و تحت مراقبت و آموزش ویژه راگام تانام پالاوی قرار گرفت.
فعالیت کریشنا در سن ۱۲ سالگی با اولین کنسرت او در سری «روح جوانی» که توسط آکادمی موسیقی، چنای (هند) برگزار گردید، آغاز شد. او از آن زمان تاکنون به‌طور گسترده در جشنواره‌ها و مکان‌های مختلف در سراسر جهان از جمله آکادمی موسیقی مدرس، مرکز ملی هنرهای نمایشی (هند)، مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی، مرکز هنرهای نمایشی لینکلن، اسپلنید – تماشاخانه کنار خلیج، برنامه اجرا کرده‌است.
آهنگ‌های او اغلب به عنوان روح‌انگیز و مملو از «یک موزیک روح‌بخش» ارزیابی می‌شود. در میان بسیاری از اجراهای او، برخی از محبوب‌ترین‌ها آهنگ‌های او در میان شنوندگان کریشنا عبارتند از «جامبوپت» در یامونا کالیانی و «ماناوینالا» در نالیناکانتی. آهنگ‌های او در دهه گذشته به دلیل صدای قوی و عمیق و توانایی او در خواندن سواراهای سریع و در بسیاری از راگاهای کمیاب شهرت داشت. او اکنون تمرکز خود را بر ملودی سنتی نیراوال نشان می‌دهد، یک فرم بداهه نوازی که به اعتقاد او در طول اعصار تحریف شده‌است. او همچنین به دلیل «نوآوری‌های» خود در روشی که در کنسرت‌هایش ارائه می‌کند، شهرت دارد، یکی از مسائل اصلی که اهل فن به او ایراد می‌گیرند این است که او وارنام‌ها (قطعات مقدماتی سنتی) را در وسط کنسرت ارائه می‌کند. او همچنین در حال کار روی پروژه‌ای است که در آن آهنگ‌های دیکشیتار از سانگیتا سامپرادایا پردارشینی دقیقاً مطابق با نماد آنها در کتاب ارائه شوند.
سخنرانی و نوشته‌های کریشنا طیف وسیعی از موضوعات را در بر می‌گیرد، نه تنها در حوزه فرهنگی. بلکه علایق او گستره فعالیت‌های چپ را نیز شامل می‌شود، ازجمله محیط زیست، نظام طبقاتی، اصلاحات اجتماعی، اصلاحات مذهبی، مبارزه با کمونیسم، نوآوری در موسیقی کلاسیک و غیره را در بر می‌گیرد و در بسیاری از سازمان‌هایی که کارشان در طیف موسیقی و فرهنگ گسترده می‌باشد فعالیت می‌کند. او اخیراً علیه لغو اصل ۳۷۰ و تخریب مجسمه‌های لنین، بهیمراو رامجی آمبدکار، گاندی و پریار راماسامی سخنرانی کرده‌است.
کریشنا بخشی از تیم فعالانی است که جشنواره‌های اورور و ابتکار سوان‌بوهاوا را در چنای سازماندهی کرده‌اند. او همچنین در کنفرانس‌ها و موسسات آکادمیک مختلف از جمله دانشگاه هاروارد، مؤسسه ریاضی چنای، موسسه فناوری هند و مؤسسه مدیریت هند برنامه سخنرانی دارد.
از جمله جوایز او می‌توان به جایزه معتبر رامون مگسیسی (۲۰۱۶) به منظور قدردانی از «تعهد نیرومند او به‌عنوان هنرمند و مدافع قدرت هنر برای التیام شکاف‌های اجتماعی عمیق هند»، جایزه ایندیرا گاندی برای یکپارچگی ملی (۲۰۱۷) برای خدماتش در ترویج و حفظ یکپارچگی ملی در کشور و جایزه یادبود وی آراویندکشان (۱۳۹۶) برای پیوند موسیقی کارناتیک با انسان.
آهنگ «ونپورا» فیلم کولی (۲۰۱۹) به کارگردانی راجو موروگان اولین پخش موزیک متن کریشنا است. سانتوش نارایانان مدیر موسیقی آن بود.
کلیسای سانتا ماریا آسونتا () کلیسای اصلی در شهر آکویلیا، استان اودینه و منطقه فریولی ونتزیا جولیا، ایتالیا است.
پیشینه کلیسای اصلی به سده چهارم بر می‌گردد. کلیسای کنونی در سده یازدهم ساخته شد و دوباره در سده سیزدهم بازسازی شد.
نمای خارجی، به سبک رومی-گوتیک، توسط یک رواق به "کلیسای مشرکان" و بقایای تعمیدگاه سده پنجم متصل می‌شود. فضای داخلی دارای یک شبستان و دو راهرو با سنگفرش موزاییکی قابل توجه از سده چهارم است. سقف چوبی مربوط به سال ۱۵۲۶ است، در حالی که تزئینات نقاشی دیواری متعلق به سنین مختلف است.
مارتین گروتشل (Martin Grötschel) (متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۸) ریاضیدانی اهل آلمان است. وی به دلیل تحقیقات خود در زمینه بهینه‌سازی ترکیبیاتی، ترکیبات چندوجهی و تحقیقات عملیاتی مشهور شده‌است. گروتشل از ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۲ نایب رئیس مؤسسه زوس برلین (ZIB) بود و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ به عنوان رئیس زوس خدمت کرد. وی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ رئیس آکادمی علوم و علوم انسانی برلین-براندنبورگ (BBAW) بود.
گروتشل در شولم آلمان متولد شد و در سال ۱۹۷۳ از دانشگاه بوخوم در رشته ریاضیات، زیرشاخه اقتصاد دیپلم گرفت. او در سال ۱۹۷۷ دکترای خود را در دانشگاه بن زیر نظر برنهارد کورته به پایان رساند و در سال ۱۹۸۱ مدرک خود را در بن در تحقیق در عملیات به دست آورد. یک سال بعد او به عنوان استاد تمام ریاضیات کاربردی در دانشگاه آگسبورگ منصوب شد. گروتشل از سال ۱۹۹۱ تا زمان بازنشستگی خود در پایان سپتامبر ۲۰۱۵، در کنار مسئولیت‌های خود در ZIB، استاد تمام فناوری معلومات در دانشگاه تکنیکی برلین بود. مارتین گروتشل از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶ عضو کمیته اجرایی انجمن ریاضی آلمان (Deutsche Mathematiker- Vereinigung (DMV)) و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ رئیس آن بود. وی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ عضو کمیته اجرایی اتحادیه بین‌المللی ریاضی (IMU) و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ دبیرکل IMU بود. گروتشل از سال ۲۰۱۱ عضو هیئت اجرایی بنیاد انیشتین برلین بود و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ در سمت رئیس آن فعالیت داشت. او یکی از بنیانگذاران و رئیس دیرین مرکز تحقیقات دی‌اف‌جی متئون «ریاضیات برای فناوری‌های کلیدی» بود.Matheon
در سال ۱۹۷۶، مارتین گروتشل با همسرش آیریس گروتشل ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه دختر است.Iris Grötschel
مارتین گروتشل یکی از مشهورترین متخصصین بین‌المللی در زمینه بهینه‌سازی ترکیبیاتی است.
زمینه‌های اصلی تحقیقات ریاضی مارتین گروتشل نظریه گراف، بهینه‌سازی خطی و مختلط اعداد صحیح و تحقیق در عملیات است. گروتشل پیش از این در تز دکترای خود به پیشرفت قابل توجهی در توسعه روش‌های حل مسئله فروشنده دوره‌گرد دست یافت، به ویژه، او کمک قابل توجهی به درک روش صفحه برش کرد. مقالات گروتشل به همراه ال. لوواس و اِی. شریور در مورد روش بیضوی و کاربرد آن در بهینه‌سازی ترکیبیاتی و محدب به رسمیت شناخته شدند.
در سال‌های اخیر مارتین گروتشل (علاوه بر پرداختن به مسائل ریاضی «کلاسیک») عمدتاً با مدل‌سازی ریاضی و حل مسائل دنیای واقعی در اقتصاد و صنعت سروکار داشته‌است. حوزه‌های کاربردی مورد فعالیت او شامل بهینه‌سازی برنامه‌ریزی و کنترل تولید، حمل و نقل عمومی و سیستم‌های انرجی، لوژیستیک و مخابرات است.
گروتشل از اوایل دهه ۱۹۹۰، به شدت در زمینه‌های معلومات و ارتباطات الکترونیکی، سیستم‌های کتابخانه‌ای، دسترسی آزاد و علوم باز کار کرده‌است و به همین دلیل در نهادها و ابتکارات ملی و بین‌المللی متعددی شرکت کرده‌است.
ترویج علوم انسانی دیجیتل یکی از اهداف اصلی گروتشل در ریاست BBAW است.
گروتشل یکی از برندگان پاداش فولکرسون انجمن ریاضی آمریکا در سال ۱۹۸۲ برای مقاله اشتراکی با لازلو لوواس و الکساندر شریور بر روی کاربردهای روش بیضوی در بهینه‌سازی ترکیبیاتی بود. در سال ۲۰۰۶، همان سه نفر برنده پاداش نظریه جان فون نویمان از مؤسسه تحقیق در عملیات و علوم مدیریت شدند.
انجمن ریاضیات صنعتی و کاربردی و انجمن بهینه‌سازی ریاضی در سال ۱۹۹۱ پاداش جورج بی. دانتسیگ و مؤسسه Deutsche Forschungsgemeinschaft پاداش گوتفرید ویلهلم لایبنیتس را در سال ۱۹۹۵ به گروتشل اعطا کردند. وی در سال ۲۰۰۴ مدال طلای EURO که بالاترین نشان در تحقیق در عملیات در اروپا است را از آن خود کرد. او به عنوان سخنران دعوت شده در کنگره بین‌المللی ریاضیدانان در سال ۲۰۰۶ بود.
گروتشل در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه کارلسروهه، در سال ۲۰۰۷ از آکادمی علوم و فناوری ویتنام (VAST)، در سال ۲۰۰۸ از Otto-von-Guericke-Universität Magdeburg و در سال ۲۰۱۱ از دانشگاه آگزبورگ دکترای افتخاری دریافت کرد. از سال ۲۰۱۱ او استاد ممتاز وابسته دانشگاه تکنیکی مونیخ بوده‌است.
گروتشل در هفت آکادمی علمی ملی و بین‌المللی عضویت داشت: در سال ۱۹۹۵ او عضو آکادمی علوم و علوم انسانی برلین-براندنبورگ بود. وی در سال ۱۹۹۹ به دلیل «مشارکت در بهینه‌سازی ترکیبیاتی و کاربردهای آن» عضو خارجی آکادمی ملی مهندسی ایالات متحده (NAE) شد. از سال ۲۰۰۳ او عضو Deutsche Akademie der Technikwissenschaften (acatech) بوده‌است. از سال ۲۰۰۵ عضو آکادمی ملی علوم آلمان لئوپولدینا بوده‌است. از سال ۲۰۱۵ عضو آکادمی علوم چین (CAS) به عنوان عضو خارجی بوده‌است. از سال ۲۰۱۶ عضو آکادمی جهانی علوم(TWAS) برای پیشرفت علم در کشورهای در حال توسعه به عنوان همکار بوده‌است. وی در سال ۲۰۱۷ به عضویت آکادمی اروپا درآمد.
در سال ۲۰۱۳، یادنامه‌ای به افتخار او منتشر شد.
کاخ نورمن‌ها یا کاخ سلطنتی پالرمو کاخی در پالرمو، ایتالیا است. این کاخ مقر پادشاهان سیسیل خاندان هووتویل بود و پس از آن به عنوان مقر اصلی قدرت برای فرمانروایان پسین سیسیل خدمت می‌کرد. از سال ۱۹۴۶ این محل مقر مجمع منطقه‌ای سیسیل بوده‌است. این ساختمان کهن‌ترین اقامتگاه سلطنتی در اروپا است و اقامتگاه خصوصی حاکمان پادشاهی سیسیل و مقر امپراتوری فردریش دوم و کنراد چهارم بود.
این کاخ در بالاترین نقطه مرکز باستانی شهر، درست بالای نخستن سکونتگاه‌های مردمان پونی قرار دارد که بقایای آن هنوز در زیرزمین یافت می‌شود.
باور بر این است که نخستین ساختمان، "قصر" در سده نهم توسط امیر پالرمو ساخته شده‌است. بخش‌هایی از این بنای اولیه همچنان در پایه‌ها و زیرزمین‌ها که طاق‌های معمولی عربی وجود دارد، قابل مشاهده است. پس از اینکه نورمن‌ها سیسیل را در سال ۱۰۷۲ فتح کردند (تنها ۶ سال پس از تسخیر انگلستان) و پالرمو را به عنوان پایتخت شهرستان جدید سیسیل بنیان‌گذاری کردند، این کاخ به عنوان اقامتگاه اصلی پادشاهان انتخاب شد. پادشاهان نورمن کاخ پیشین اعراب را به یک مجموعه چند منظوره با اهداف اداری و مسکونی تبدیل کردند. تمام ساختمان‌ها از طریق طاق‌ها به یکدیگر مرتبط بودند و توسط باغ‌هایی محصور شده بودند که توسط بهترین باغبانان خاورمیانه طراحی شده بودند. در سال ۱۱۳۲ راجر دوم، کلیسای پالاتینای شناخته‌شده را به مجموعه افزود.
تاریخچه ثبت ملی اماکن تاریخی در سال ۱۹۶۶ زمانی آغاز شد که حکومت ایالات متحده قانون حفاظت از تاریخ ملی (NHPA) را تصویب کرده و ثبت ملی اماکن تاریخی (NRHP) را ایجاد کرد. از بدو تأسیس، خدمات پارک ملی ایالات متحده (NPS) به عنوان آژانس اصلی ثبت نام تبدیل شد. ثبت از طریق دو سازمان‌دهی مجدد به رشد خود ادامه داد، یکی در دهه ۱۹۷۰ میلادی و دیگری در دهه ۱۹۸۰ و در سال 1978 NRHP به‌طور کامل از خدمات پارک ملی خارج شد، دوباره در سال ۱۹۸۱ به NPS منتقل شد.
در آوریل ۱۹۶۶، شش ماه قبل از ایجاد ثبت ملی اماکن تاریخی، برنامه‌های تحقیقاتی تاریخ خدمات پارک ملی به عنوان بخشی از یک طرح کلی به نام «عملیات ۶۶» در دفتر رابرت ام اوتلی، مورخ ارشد NPS، در واشینگتن دی سی متمرکز گردید. در ۱۵ اکتبر ۱۹۶۶، قانون حفاظت تاریخی، ثبت ملی اماکن تاریخی و دفاتر حفاظت تاریخی دولتی مربوطه را ایجاد کرد.National Historic Preservation Act of 1966 , Public Law 102-575, "National Register of Historic Places", Official site. Retrieved March 21, 2007. در ابتدا ثبت ملی شامل آن دسته از نشانه‌های تاریخی ملی بود که قبل از ایجاد ثبت اختصاص داده شده بودند. همچنین سایر مکان‌های تاریخی در سیستم پارک ملی.Mackintosh, Barry. "The Historic Sites Survey and National Historic Landmarks Program: A History ," (PDF), "National Historic Landmarks Program", Official site. Retrieved March 23, 2007. تصویب این قانون که در سال ۱۹۸۰ میلادی اصلاح شد، نشان دهنده اولین باری است که ایالات متحده یک سیاست حفاظتی تاریخی گسترده داشت. در حالی که ثبت ملی، حفاظت خاصی از املاک فهرست شده ارائه نمی‌کند، آژانس‌های فدرال را ملزم می‌کند که تأثیر فعالیت‌ها را بر ساختمان‌ها و املاک فهرست شده یا واجد شرایط برای فهرست در NRHP ارزیابی کنند. قانون سال ۱۹۶۶ آن سازمان‌ها را ملزم می‌کرد تا با همکاری SHPO و یک آژانس مستقل فدرال، شورای مشورتی حفاظت تاریخی (ACHP) برای مقابله با اثرات نامطلوب فعالیت‌های فدرال بر حفاظت از تاریخی کار کنند.
یکی دیگر از ادارات داخلی، خدمات پارک ملی، تجربه قبلی نظارت بر بررسی ساختمان‌های تاریخی آمریکا (۱۹۳۳) و بررسی نواحی تاریخی مجاز در سال ۱۹۳۵ را داشت. به همین دلیل، به دلیل این واقعیت که خدمات پارک قبلاً املاک تاریخی متعددی را در پارک‌های ملی مدیریت می‌کرد، NPS انتخاب منطقی برای رهبری برنامه جدید حفاظت تاریخی بود. برای دربرگیری ثبت ملی جدید اماکن تاریخی، خدمات پارک ملی، تحت مدیریت جورج ب هارتزوگ جونیور، یک بخش اداری به نام دفتر باستان‌شناسی و حفاظت تاریخی (OAHP) را ایجاد کرد.Scarpino, Philip V. "Planning for Preservation: A Look at the Federal-State Historic Preservation Program, 1966-1986 (in The Intergovernmental Politics of Preservation)," (JSTOR) "The Public Historian", Vol. 14, No. 2. (Spring, 1992), pp. 49-66. Retrieved March 21, 2007. این بخش بر چندین برنامه منابع فرهنگی موجود، شامل بررسی نواحی تاریخی، بخش تاریخ Utley و بررسی ساختمان‌های تاریخی آمریکا و همچنین NRHP جدید و صندوق حفاظت تاریخی نظارت داشت. هارتزوگ OAHP را با ایجاد برنامه ثبت ملی که توسط قانون ۱۹۶۶ الزامی شده بود، متهم کرد. ارنست کانالی اولین مدیر دفتر بود و او بود که مشاهده کرد که حفاظت از تاریخ آمریکا باید انجام شود، «با مشاوره و کمک آگاهانه سازمان‌های حرفهٔ و رشته‌های علمی که مستقیماً با این فعالیت مرتبط هستند، مثل تاریخ، معماری و باستان‌شناسی». در OAHP بخش‌های جدیدی برای رسیدگی به ثبت ملی ایجاد شد.Bearss, Edwin C. "The National Park Service and Its History Program: 1864-1986: An Overview (in The National Park Service and Historic Preservation)," (JSTOR), "The Public Historian", Vol. 9, No. 2, The National Park Service and Historic Preservation. (Spring, 1987), pp. 10-18. Retrieved March 22, 2007. اولین محافظت کننده رسمی ثبت، ویلیام جی مورتاگ، مورخ معماری بود.
در اولین سال‌های ثبت، در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، سازمان ضعیف بود و SHPO کوچک و کم‌کار و بودجه اندک داشت. در واقع، پول اندک بود، اما هنوز هم بودجه برای صندوق حفاظت تاریخی تأمین می‌شد تا کمک‌های بلاعوض را به صاحبان املاک فهرست شده، ابتدا در خانه موزیم‌ها و ساختمان‌های سازمانی، اما بعداً در ساختارهای تجاری نیز ارائه کند. در این دوره زمانی، SHPO حتی اگر می‌خواست، زمان کمی برای کار بر روی برنامه‌ریزی جدی داشت. تقاضاهای نجات املاک تاریخی و ساختن سازمان‌ها از پایه، بیشتر منابع اولیه اداره دولتی را مصرف می‌کرد. در نتیجه، نه ادارات حفاظت از تاریخ ایالتی و نه OAHP واقعاً برنامه‌ریزی را جدی نگرفتند. در سال ۱۹۶۹ کانالی به چارلز لی، یک افسر حفاظت تاریخی ایالتی از کارولینای جنوبی گفت: «یک یا دو پاراگراف در مورد هر یک از این عناوین بنویس و نام آن را «طرح اولیه حفاظت تاریخی کارولینای جنوبی» بگذار. اگر کمی هم منطقی بود، من تأیید می‌کنم و شما می‌توانید برای پروژه‌های خشت و مصاله خود اقدام کنید».
در سال ۱۹۷۳ میلادی، برنامه‌های تاریخ NPS وابسته به سیستم پارک‌های ملی ایالات متحده و ثبت ملی به‌طور رسمی به دو «اداره کمکی» طبقه‌بندی شدند که عبارت بودند از: اداره کمکی باستان‌شناسی و حفاظت تاریخی (ADAHP) و اداره کمکی حفاظت تاریخی پارک (ADPHP). اداره کمکی باستان‌شناسی و حفاظت تاریخی با آن دسته از منابع فرهنگی که خارج از سیستم پارک‌های ملی قرار داشتند، سروکار داشت. ADAHP شامل کمک‌های مالی، ثبت ملی، سروی‌های تاریخی، معماری و بخش‌های خدمات میان سازمانی خدمات پارک می‌شد. از سوی دیگر، ADPHP عمدتاً با منابع مرتبط داخلی با NPS سروکار داشت. ADPHP شامل بخش تاریخ، باستان‌شناسی و معماری تاریخی می‌شد.
تا سال ۱۹۷۶ میلادی مشوق‌های مالیاتی تقریباً برای ساختمان‌های ثبت ملی وجود نداشت. قبل از سال ۱۹۷۶، قانون مالیات فدرال، ساخت و ساز جدید را به جای استفاده مجدد از سازه‌های موجود، گاهی اوقات تاریخی را ترجیح می‌داد. پس از سال ۱۹۷۶، کود مالیاتی برای ارائه مشوق‌های مالیاتی تغییر یافت که حفظ اموال تاریخی مولد درآمدزا را ترویج می‌کرد. مسئولیت حصول اطمینان از این‌که فقط بازسازی‌های که شخصیت تاریخی یک ساختمان را حفظ می‌کنند واجد شرایط مشوق‌های مالیاتی فدرال هستند بر عهده خدمات پارک ملی است. دارایی‌ها و مکان‌های فهرست‌شده در ثبت و همچنین آن‌های که به عنوان ملکیت‌های سهیم در یک منطقه تاریخی محلی در نظر گرفته می‌شوند «تأیید شده توسط سرویس پارک» باشند، واجد شرایط دریافت مزایای مالیاتی فدرال شدند.
صاحبان املاک فهرست شده در فهرست ملی اماکن تاریخی می‌توانند واجد شرایط دریافت ۲۰ درصد اعتبار مالیاتی سرمایه‌گذاری برای «بازسازی تأیید شده سازه‌های تاریخی تأیید شده درآمدزا» باشند. بازسازی می‌تواند به صورت تجارتی، صنعتی یا رهایشی برای اجاره باشد."What are the results of a listing? ," "National Register of Historic Places", Official site. Retrieved March 21, 2007. برنامه مشوق‌های مالیاتی توسط برنامه مشوق‌های مالیاتی حفاظت از تاریخ فدرال اداره می‌شود که به‌طور مشترک توسط خدمات پارک ملی، SHPO، خدمات درآمد داخلی مدیریت می‌گردند."Historic Preservation Tax Incentives ", Technical Preservation Services, "National Park Service", Official site. Retrieved March 22, 2007. گذشته از ۲۰ درصد اعتبار مالیاتی، برنامه مشوق مالیاتی ۱۰ درصد اعتبار مالیاتی برای بازسازی به صاحبان ساختمان‌های غیر تاریخی و غیررهایشی ساخته شده قبل از سال ۱۹۳۶ ارائه می‌کند.About the Historic Preservation Tax Incentives , Federal Historic Preservation Tax Incentives, Technical Preservation Services, "National Park Service", Official site. Retrieved March 22, 2007.
مشوق مالیاتی ۲۰ درصد دارای بندهای بسیار خاصی است که نشان می‌دهد چه زمانی می‌توان آن را تطبیق کرد. این اعتبار می‌تواند برای «هر پروژهٔ که وزیر داخله یک بازسازی تأیید شده از یک بنای تاریخی تأیید شده را تعیین کند» استفاده شود.
NHPA هیچ تمایزی بین املاک فهرست‌شده در فهرست ملی اماکن تاریخی و آن‌های که به‌عنوان نشانه‌های تاریخی ملی در رابطه با شرایط مشوق‌های مالیاتی یا کمک‌های مالی تعیین شده‌اند، قائل نشده‌است. این از سوی نویسندگان قانون سال ۱۹۶۶ میلادی عمدی بود، تجربه گذشته نشان داده بود که مقوله‌های مهم باعث می‌شوند که پایین‌ترین مقوله قابل مصرف شود. اساساً، این امر باعث شد که نشانه‌ها به چیزی بیش از «نوار افتخار» ثبت ملی اماکن تاریخی کاهش یابند.
درخت اعدام یا درخت فرد اعدام شونده به هر درختی گفته می‌شود که برای اجرای اعدام به‌ویژه در ایالات متحده استفاده می‌شود. این اصطلاح همچنین به صورت محاورهٔ در تمام کشورهای انگلیسی زبان برای اشاره به هر چوبه‌دار استفاده می‌شود.
درخت اعدام نیو آلمادین: درخت بلوط واقع در ناحیه معدن نیو آلمادین در سان جوزه، کالیفرنیا.
درخت فرد اعدام شونده: واقع شده در قبرستان بوت هیل در شهر داج، کانزاس
قطع و وصل کردن جریان برق عمل خاموش کردن یک قطعه از تجهیزات الکتریکی، معمولاً یک کامپیوتر، و سپس روشن کردن مجدد آن است. دلایل قطع و وصل کردن جریان برق شامل موارد ذیل می‌شود. اینکه یک دستگاه الکترونیکی مجموعه پارامترهای پیکربندی خود را مجدداً تنظیم کند یا از وضعیتی بی‌پاسخ به عملکرد حیاتی مأموریت خود، مانند یک موقعیت تصادف یا معلق شدن، بازیابی شود. قطع و وصل کردن جریان برق همچنین می‌تواند برای تنظیم مجدد فعالیت شبکه در داخل مودم استفاده شود. همچنین می‌تواند یکی از اولین گام‌ها برای عیب‌یابی یک مشکل باشد.
قطع و وصل کردن جریان برق می‌تواند به صورت دستی، معمولاً با استفاده از یک سوئیچ که برای قطع و وصل کردن روی دستگاه قرار دارد، انجام شود؛ به صورت خودکار، از طریق برخی از دستگاه‌ها، سیستم‌ها، یا مدیریت شبکه نظارت و کنترل صورت گیرد؛ یا با استفاده از کنترل از راه دور از طریق یک کانال ارتباطی انجام شود.
قطع و وصل کردن از راه دور معمولاً می‌تواند به وسیله یک واحد توزیع برق، از طریق TCP/IPدر محیط مرکز داده انجام شود. این کار را می‌توان از طریق ارتباطات برق اتوماسیون خانگی یا پروتکل‌های IP در خانه نیز انجام داد. اکثر ارائه دهندگان خدمات اینترنتی یک دستورالعمل را در وب سایت خود منتشر می‌کنند که به مشتریان خود روش صحیح قطع و وصل کردن جریان برق دستگاه‌های خود را نشان می‌دهد.
قطع و وصل کردن جریان برق یک روش تشخیص استاندارد است که معمولاً زمانی که رایانه فریز می‌شود،اول از همه انجام می‌شود. با این حال، انجام شدن مکرر قطع و وصل کردن جریان برق کامپیوتر می‌تواند باعث تنش حرارتی شود. بازنشانی تأثیر یکسانی روی نرم‌افزار دارد اما ممکن است برای سخت‌افزارمشکل کمتری ایجاد کند زیرا برق قطع نمی‌شود.
در تمام ماموریت‌های آپولو به ماه، رادار فرود باید قبل از اقدام به فرود، سطح را به دست می‌آورد. اما در آپولو ۱۴، رادار فرود قادر به قفل شدن نبود. مرکز کنترل مأموریت به فضانوردان گفت که نیرو را قطع و سپس وصل کنند. "108:08:42 Haise: Antares, Houston. We'd like you to cycle the Landing Radar (circuit) breaker." آنها این کار را کردند و رادار به موقع قفل شد و فرود کامل شد.
در طول مأموریت روزتا به دنباله‌دار 67P/Churyumov–Gerasimenko، فرودگر فیلا پس از رسیدن به دنباله‌دار، تله‌متری مورد انتظار را هنگام روشن شدن از خود نشان نداد. این مشکل تحت عنوان «به نحوی وجود یک نقص در الکترونیک» تشخیص داده شد، مهندسان جریان برق را قطع و سپس وصل کردند و فرودگر به درستی روشن شد.
در طی پرتاب ماهواره چند میلیارد دلاری AEHF -6 در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۲۰ توسط موشک Atlas V از ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، به دلیل عدم پاسخگویی سیستم هیدرولیک همان‌طور که انتظار می‌رفت، در T-46 ثانیه متوقف شد. تیم پرتاب آن را خاموش و سپس روشن کردند و پرتاب به‌طور عادی ادامه یافت. At 1:32:56, "We turned off the hydraulics and brought them back up. The parameter in question is now stable. [...] Our recommendation is to try again."
ساختار کنش اجتماعی کتابی است که توسط جامعه‌شناس آمریکایی تالکوت پارسونز (۱۳ دسامبر ۱۹۰۲–۸ مه ۱۹۷۹) در سال ۱۹۳۷ نوشته و منتشر شده‌است.
او در سال‌های ۱۹۲۷–۱۹۷۳ استاد رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه هاروارد ایالات متحده آمریکا بود.
در سال ۱۹۹۸، انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی این اثر پارسونز را به‌عنوان نهمین کتاب مهم جامعه‌شناختی سده بیستم فهرست کرد. در این معرفی، کتاب ساختار کنش اجتماعی پارسونز پس از کتاب نظریه کنش ارتباطی اثر یورگن هابرماس (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۲۹) جامعه‌شناس آلمانی ولی پیش از کتاب نمود خود در زندگی روزمره اثر اروینگ گافمن (۱۱ ژوئن ۱۹۲۲–۱۹ نوامبر ۱۹۸۲) جامعه‌شناس کانادایی - آمریکایی قرار گرفت. این در حالی بود که در جهان علم در حال پیشرفت فزاینده، «ساختار کنش اجتماعی» در سال ۱۹۳۷ ولی «نظریه کنش ارتباطی» در ۱۹۸۱ و «نمود خود در زندگی روزمره» در ۱۹۵۶ نوشته شده بود.
در ادامه جدول آرا و نام ۱۰ کتاب برتر ذکر می شود.
کارل مائوس (۱۷ مه ۱۸۹۸ – ۹ فوریه ۱۹۵۹) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های مختلفی را فرماندهی کرد. او یکی از تنها ۲۷ نظامی آلمانی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند.
کارل مائوس روز ۱۷ سال ۱۸۹۸ در پلون زاده شد. تنها شانزده سال داشت که به عنوان نامزد افسری میدان رزم را در جنگ جهانی اول تجربه و به عنوان نخستین و جوان‌ترین فرد در یگان خود نشان درجه ۲ صلیب آهنین را دریافت کرد. سال آینده با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. تا پایان جنگ نشان درجه ۱ صلیب آهنین نیز به او اعطا شد.
سال‌های پس از جنگ زندگی دشواری به عنوان روزنامه‌فروش داشت. تا این که شروع به تحصیل در رشته دندان‌پزشکی کرد و سال ۱۹۲۹ فارغ‌التحصیل شد. با این وجود سال ۱۹۳۴ مجدداً به نیروهای مسلح پیوست. در پی آغاز جنگ جهانی دوم ماوس با درجه سرگرد در قالب لشکر چهارم زرهی در کارزارهای لهستان و جبهه غربی حضور یافت. ماوس با درجه سرهنگ دوم در جریان تهاجم به شوروی، عملکرد متمایزی در لشکر خود به عنوان بخشی از گروه ارتش مرکز، داشت. بدین جهت روز ۲۶ نوامبر سال ۱۹۴۱ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اعطا گردید و به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. ماه ژانویه سال ۱۹۴۲، در پی زخمی شدن سرتیپ دیتریش فون زاوکن، ماوس به شکل موقتی لشکر را فرماندهی کرد. این لشکر همان سال بخشی از تهاجم به سمت قفقاز و ماه ژوئیه سال ۱۹۴۳ ارنبر شمالی تهاجم در ناحیه کورسک بود. در ادامه درگیر نبردهای دفاعی سنگین در اطراف گومل شد. ماوس با همان درجه سرهنگ روز ۲۴ نوامبر سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط نشان صلیب شوالیه را دریافت کرد.
ماوس روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۴ به فرماندهی لشکر هفتم زرهی منصوب شد و سپس روز ۱ آوریل به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. این لشکر از پیش متحمل تلفات سنگین در نبردهای غرب کی‌یف شده بود. در ادامه بهار سال ۱۹۴۴ نیز در حال مبارزه در حال عقب‌نشینی در شمال اوکراین بود و سپس به نواحی شمال در منطقه بالتیک تحت امر ارتش سوم زرهی فرستاده شد. آن‌جا تا ماه نوامبر سال ۱۹۴۴ در لیتوانی، کورلند و ممل به رزم پرداخت. در این مدت ماوس روز ۱ اکتبر به درجه سرلشکر ترفیع گرفت و روز ۲۳ اکتبر سال ۱۹۴۴ شمشیرهای صلیب شوالیه به او اعطا شد.
لشکر ماوس بین ماه‌های ژانویه تا مارس سال ۱۹۴۵ به شدت درگیری تهاجم ارتش سرخ در نواحی بین رودهای ویستولا و اودر بود. خود ماوس روز ۲۲ مارس در ناحیه پومرانی به شدت مجروح و یکی از پاهایش در عمل جراحی قطع شد. او را به پروس شرقی بردند و روز ۱۵ آوریل سال ۱۹۴۵ مفتخر به دریافتت الماس‌های صلیب شوالیه شد.
ماوس پس از جنگ به پیشه دندانپزشکی بازگشت. سپهید کارل ماوس در نهایت روز ۹ فوریه سال ۱۹۵۹ در هامبورگ درگذشت.
نازیسم در آمریکا از دهه ۱۹۳۰ تا امروز وجود دارد. عضویت اولین گروه‌های منعکس‌کننده هم‌فکری برخی آلمانی-آمریکایی‌ها و آمریکایی‌های لاتین آلمانی نسبت به آلمان نازی بود که روح ناسیونال سوسیالیستی در اروپا را پذیرفته و آن را در قاره آمریکا ایجاد کرد. در طول دوره میان دو جنگ و شروع جنگ جهانی دوم، احزاب نازی آمریکایی به فعالیت‌های مانند حمایت از تبلیغات نازی‌ها، هجوم به روزنامه‌ها، انتشار مطالب هم‌فکر با نازی‌ها و نفوذ در سایر سازمان‌های غیرسیاسی پرداختند.
واکنش به این احزاب متفاوت بود، از حمایت گسترده تا مقاومت آشکار، از جمله تشکیل اولین سازمان‌های مقاومت یهودی ضد نازی در ایالات متحده، مانند اتحادیه غیر فرقهٔ ضد نازی برای دفاع از حقوق بشر.Hawkins, Richard A. (2013), "The internal politics of the Non-Sectarian Anti-Nazi League to Champion Human Rights, 1933–1939", Management & Organizational History, 5 (2): 251–78, , S2CID 145170586]
آدولف هیتلر در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ صدراعظم آلمان شد.Diamond, Sander A. "The Years of Waiting: National Socialism in the United States, 1922–1933." "American Jewish Historical Quarterly", vol. 59, no. 3, 1970, pp. 256–271. "JSTOR", www.jstor.org/stable/23877858. آمریکایی‌های آلمانی‌تبار سال‌ها تلاش کردند تا جنبش‌های طرف‌دار نازی را در ایالات متحده ایجاد کنند، آن‌ها اغلب صلیب شکسته و یونیفورم می‌پوشیدند. این گروه‌ها ارتباط چندانی با آلمان نازی نداشتند و از سوی جامعه بزرگ‌تر آلمانی-آمریکایی حمایت نمی‌شدند.Jim Bredemus. "American Bund – The Failure of American Nazism: The German-American Bund's Attempt to Create an American "Fifth Column"". TRACES.Retrieved May 2nd 2019. در می ۱۹۳۳، هاینز اسپانکنوبل از رودولف هس، معاون پیشوای آلمان، اجازه تشکیل شاخه رسمی حزب نازی در آمریکا را دریافت کرد. این شاخه به عنوان دوستان آلمان جدید در ایالات متحده شناخته می‌شد. حزب نازی از آن به عنوان حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان ایالات متحده یاد می‌کرد، اگرچه این حزب در شیکاگو حضور پُر رنگی داشت، اما دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک باقی‌ماند و از کنسول آلمان در آن شهر حمایت دریافت می‌کرد. سازمان اسپانکنوبل به‌صورت آشکارا طرف‌دار نازی‌ها بود. اعضای آن به روزنامه آلمانی نیویورکر استاتز-زیتونگ هجوم برده و از این روزنامه خواستند مقالاتی در جهت هم‌فکری با نازی‌ها را منتشر کند. رهبری اسپانکنوبل کوتاه مدت بود، زیرا او در اکتبر ۱۹۳۳ به دنبال افشای عدم ثبت نام او به عنوان یک عامل خارجی، اخراج شد. برخی از شرکت‌های آمریکایی روابط تجاری داشتند که حتی پس از اعلان جنگ نیز ادامه داشت.Kodak's Nazi Connections