moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اشکنهٔ پیاز سیب‌زمینی از رایج‌ترین انواع اشکنه است. پس از طلایی شدن پیازها به تعداد هر نفر دو عدد سیب زمینی خورد شده را اضافه می‌کنیم و بعد ادویه و زردچوبه و سپس آب را به آن اضافه می‌کنیم در قابلمه را می‌بندیم تا با حرارت کم نیم ساعت جوش بخورد. اشکنه به‌طور کلی نیاز به گوشت مرغ یا هیچ نوع گوشتی ندارد و در واقع این یک خوراک گیاهی است و از کهن‌ترین خوراک‌های رایج در ایران است.
استان لیپِتسک (به روسی: Ли́пецкая о́бласть، تلفظ: "لیپِچکایا اُبلاست") یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است.
این استان در تاریخ ۶ ژانویه ۱۹۵۴ تشکیل شده و مرکز آن شهر لیپتسک است.
جمعیت این استان ۱٬۲۱۳٬۴۹۹ نفر است (سال ۲۰۰۲).
نمدار، زیرفون، نرمدار نام سرده‌ای از درخت‌ها است. این درخت از تیرهٔ پنیرکیان راسته پنیرک‌سانان است.
درختان نمدار عموما درختانی بزرگ و برگ‌ریز هستند. مثل درختان نارون، تعداد دقیق گونه‌های درخت نمدار نامشخص است؛ چرا که گونه های مختلف درخت نمدار به آسانی چه در طبیعت و چه به دست انسان ترکیب می‌شوند و گونه ی جدیدی ایجاد می‌کنند. اما می‌شود گفت در حدود ۳۰ گونه نمدار وجود دارد.
نمدار پیش از این در تیره نمداریان (Tiliaceae) رده‌بندی می‌شد ولی در ایران این گیاه پژوهش‌های جدید نشان داد که از نظر ژنتیکی باید در تیره پنیرکیان قرار گیرد. ابن درخت به صورت پراکنده در جنگلهای شمال ایران می‌روید، چوبی نرم، راست تار، و سبک دارد. قابل ورق شدن است و وزن مخصوص آن ۰/۵۲ است، نقش و نگار مشخصی ندارد. به رنگ صورتی روشن یا کدر است و بافت آن ریز است.
این درخت معمولاً در نواحی مرطوب کشور رشد کرده و چوبی نرم دارد.
درازای برگ‌های قلبی شکل درخت نمدار، میتواند از شش تا بیست سانتی‌متر باشد. برگ درخت نمدار برای دام بسیار مفید است. درخت نمدار سرعت رشد زیادی داشته و در شرایط محیطی مناسب در مدت سه سال به درختی تنومند تبدیل می شود. ارتفاع آن‌ها معمولا به بیست تا چهل متر می‌رسد.
گلهای درخت نمدار همزمان بخش مادگی و بخش نرینگی دارند و فرآیند گرده‌افشانی، توسط حشرات انجام می‌شود.
این درخت استفاده صنعتی گسترده ای نیز برای ساخت در و پنجره های چوبی دارد.
نام این درخت در بعضی نقاط استان گیلان به شرح ذیل می باشد:
رحمت آباد رودبار: کُف دار
رشت: کَف یا کِف دار
توالش: کُرک دار
Wikipedia contributors, "Tilia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed January ۱۵، ۲۰۰۸).
نَمدار بَرگ‌دُرُشت، زیرفون، ریزفون، نرمدار، نمدار نام گونه‌ای از درخت نمدار است.
این درخت از تیرهٔ پنیرکیان (Malvaceae) راسته پنیرک‌سانان (Malvales) است.Wikipedia contributors, "Tilia platyphyllos," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tilia_platyphyllos&oldid=208834635
نمدار برگ‌درشت دارای تنین‌هایی است که می‌توانند به عنوان داروی بندآور و قابض استفاده شوند.Bradley P, ed. British Herbal Compendium. Vol. I. Dorset (Great Britain): British Herbal Medicine Association; 1992: 142-144
نَمدار برگ‌ریز نام گونه‌ای از درخت نمدار است.
این درخت از تیره زیرفونیان (Tiliaceae)، راسته پنیرک‌سانان (Malvales) است.
این درخت که بومی بیشتر مناطق اروپا است تا بلندی ۲۰-۳۵ متر رشد می‌کند و قطر ساقه آن به یک تا یک‌ونیم متر می‌رسد.
Wikipedia contributors, "Tilia cordata," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tilia_cordata&oldid=209898890
جُرج لاخمان موس (در انگلیسی: George Mosse) مورخ مشهور چپ‌گرای آمریکایی با تبار آلمانی بود که به خاطر تالیفات‌اش در رابطه با تاریخ فاشیسم و نازیسم بخصوص در رابطه با تحقیقات و کتاب‌های متعددش در زمینه آلمان نازی شناخته می‌شود.
وی از اساتید و عضو هیئت علمی دانشگاه اوهایو، دانشگاه ویسکانسین و دانشگاه عبری اورشلیم در کشور اسرائیل بوده است.
ریگی از طوایف معروف بلوچ است. در متون تاریخی مانند تاریخ بیهقی، برای نخستین‌بار نام این طایفه آمده‌است.
طایفه ریگی در کشورهای ایران، پاکستان و افغانستان به صورت گسترده پراکنده شده‌اند. در حال و گذشته زندگی کوچ نشینی و عشایری و کشاورزی داشته و در دهه‌های اخیر تعداد زیادی از آن‌ها یکجانشین و شهرنشین شده‌اند. جمعیت طایفه ریگی بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است که این طایفه بیش از ۳۲ تیره را شامل می‌شود. این طایفه که قسمتهای وسیعی از بلوچستان را شامل می‌شود قبلاً جزء ایران بوده ولی با تقسیم بلوچستان به ۳ قسمت از شاهنشاهی ایران تاریخی جدا شده‌اند.
مرکز طایفه ریگی منطقه لادیز و اطراف آن می‌باشد که قدیمی‌ترین آثار زندگی انسانها در ایران که بیش از یکصد هزار سال قدمت دارد و مربوط به عصر یخبندان و دوران نو سنگی می‌باشد در آن کشف شده‌است که نشان از مدینیت و پیشینه تاریخی این منطقه دارد. در تحقیقاتی که در سال ۱۳۴۴ پیرامون منطقه بلوچستان به وسیله دانشگاه مینه سوتا به سرپرستی گاری هیوم در رودخانه لادیز صورت گرفت ابزارها و دست ساخته‌های بشری پیدا شد که قدمت کهن داشتند و برای اولین بار در لادیز دیده شدند. این مجموعه در ادبیات باستانی به "لادیزین" مشهور شده‌است.
همچنین برخی از تیره‌های طایفه در استان‌های کرمان و هرمزگان ساکن هستند و به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.
تاریخ قدمت طایفه ریگی بیش از هزار سال می‌باشد در کتاب تاریخ بیهقی در ذکر ولایت مکران از طایفه ریگی نام برده شده‌است به این مضمون: چون والی مکران یعنی معدان وفات می‌کند میان دو فرزندش ابوالعسکر و عیسی بر سر جانشینی درگیری ایجاد شده که برادر مخلوع با پناهده شدن به دربار سلطان غزنوی زمینه جنگ بین دربار و والی مکران را ایجاد می‌کند در این کارزار طایفه ریگی با کمک طایفه کیچ به حمایت از عیسی با لشکر غزنوی درگیر می‌شود. در کتاب منم تیمور جهانگشا نیز از طایفه ریگی نام برده شده‌است و همچنین نامه‌ای به مهر کریم خان زند که برای میراحمدخان ریگی نوشته شده‌است.
باتوجه به قرار گرفتن منطقه جنوب شرق و شرق ایران بر روی کمربند بیابانی تا عرض ۳۰ درجه شمالی این منطقه شن زارها و ریگستانها را در بر می‌گیرد و به همین دلیل ریگی یعنی کسی که در ریگستان و صحرا زندگی می‌کند.
برگ برنده فیلمی به کارگردانی سیروس الوند، نویسندگی خشایار الوند و تهیه‌کنندگی رسول صدرعاملی و سیروس الوند محصول ۱۳۸۲ است.
آرمان سیرتی، مدیر یک آژانس مسافرتی، در پی یک کلاهبرداری کلان قصد خروج از کشور را دارد، اما تصادف ناگهانی او با یک دختر گل‌فروش، برنامه‌هایش را به هم می‌ریزد. آرمان، دختر را به بیمارستان می‌رساند و خودش بازداشت می‌شود. روز بعد در حالی که به نظر می‌رسد دختر حافظه‌اش را از دست داده به هوش می‌آید و آرمان به قید وثیقه در حالی آزاد می‌شود که تا نگرفتن رضایت دختر حق خروج از کشور را هم ندارد. آسیه، خواهر آرمان، دختر را به خانهٔ خودش می‌برد و با چاپ عکس دختر در روزنامه‌ها می‌کوشند هویت او را بفهمند. فردی که آگهی را دیده با آرمان تماس می‌گیرد و اعلام می‌کند که قبلاً با همین دختر تصادف کرده و مشخص می‌شود که تصادف رخ داده یکی از شگردهای دختر و همدستش، مردی به نام کمال، برای سرکیسه کردن آدم‌هاست. آرمان که متوجه شده فراموشی دختر نیز نقشه است، تلاش می‌کند با پرداخت مبلغ اندکی رضایت او را بگیرد. اما دخترک که برکت نام دارد و در این مدت پی به شرایط آرمان برده، تقاضای پنج میلیون تومان می‌کند. آرمان که تمام سرمایه‌اش را به خارج از کشور منتقل کرده، زیر فشار قرار می‌گیرد که با برکت ازدواج کند و پس از خروج از کشور، در دوبی مبلغ مورد نظر را به عنوان مهریه به او بپردازد. کمال نیز که خود دلباختهٔ برکت است و احساس می‌کند که دختر به او نارو زده، مبلغی را با تهدید از آرمان می‌گیرد و کاری می‌کند تا برکت به عنوان همسر آرمان دستگیر شود. آرمان هم که در این فاصله به برکت علاقه‌مند شده، برای نجات او از زندان، خودش را معرفی می‌کند.
افتادگی دریچه میترال (Mitral Valve prolapse یا به اختصار MVP) یک نوع اختلال در کار دریچه میترال قلب است. این لت‌ها بزرگ می‌شود و به سمت داخل دهلیز چپ کشیده می‌شوند که گاهی طی انقباض ناگهان با صدا بسته می‌شوند و ممکن است منجر به برگشت خون به دهلیز چپ (پس‌زنی) شود.
افتادگی یا پرولاپس دریچه قلب در واقع همان سندروم افتادگی دریچه میترال به طرف دهلیز چپ طی انقباض قلب است. در این حالت یک یا هر دو دریچه ممکن است خوب بسته نشوند که باعث بازگشت (پس‌زنی) خون می‌شود. این پس زنی خون می‌تواند منجر به مورمور یا سوفل قلبی (صدای غیرطبیعی در قلب که مربوط به جریان خون غیرطبیعی است) شود. پس‌زنی میترال معمولاً حالت خفیفی دارد.
دریچه میترال بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار گرفته‌است و شامل دو لت (لنگه) است. وجه نامگذاری این دریچه به خاطر شباهت آن به میتر، یعنی کلاهی است که اسقف‌های کاتولیک در مراسم خود می‌پوشند. به‌طور طبیعی لت‌های این دریچه طی انقباض بطن چپ (سیستول) به وسیله تارهای نگه‌دارنده محکم بسته نگه داشته می‌شوند.
علت اصلی این حالت کاملاً مشخص نیست اما به نظر می‌رسد با توارث ارتباط داشته باشد. افتادگی به دو صورت اولیه و ثانویه وجود دارد:
افتادگی اولیه به واسطه ضخیم شدن یکی از یا هر دو لت دریچه مشخص می‌شود. اثرات دیگر آن شامل فیبروز سطح لت دریچه، نازک یا طویل شدن تارهای نگهدارنده و باقی‌مانده‌های فیبرین روی لت می‌باشد.
در نوع ثانویه MVP، لت‌ها ضخیم نمی‌شوند بلکه علت افتادگی وارد شدن صدمه ایسکمیک (ایجاد شده توسط کاهش جریان خون در نتیجه بیماری عروق کرونر) به عضلات نگهدارنده دریچه متصل به تارهای نگهدارنده یا تغییر عملکرد در میوکارد است.
افتادگی ثانویه ممکن است ناشی از وارد شدن آسیب به ساختار دریچه طی آنفارکتوس میوکاردیال حاد، بیماری روماتیسم قلبی، یا (بزرگ شدن بطن چپ قلب) باشد.
افتادگی دریچه میترال ممکن است نشانه خاصی را در پی نداشته باشد. شایع‌ترین علائم آن عبارت‌اند از:
تپش قلب که معمولاً مربوط به انقباضات ناقص بطنی است، اما ضربات مافوق بطنی (ضربان غیرطبیعی که در بالای بطن‌ها شروع می‌شود) نیز تشخیص داده شده‌اند.
در برخی موارد نادر بیماران ممکن است تپش‌هایی را تجربه کنند بدون آن که ناهماهنگی ضربانی مشاهده شود. - درد قفسه سینه: این درد مربوط به افتادگی متفاوت از درد قفسه سینه مربوط به بیماری عروق کرونر است و گاهی روی می‌دهد. معمولاً درد قفسه سینه مانند آنژین صدری نیست اما می‌تواند موذی و ناتوان‌کننده باشد.
معمولاً افتادگی لتهای دریچه میترال باعث نارسایی قلبی نمی‌شود، اما در موارد نادری که پس زدن خون از بطن چپ به دهلیز چپ وجود داشته باشد، دهلیز چپ و بطن چپ ممکن است بزرگ شوند که این پیآمد مهم و نادری در بیماری پرولاپس میترال است که احتیاج به درمان اختصاصی دارد.
یکی از شکایت‌هایی که ممکن است برای بیماران افتادگی دریچه میترال رخ دهد، شکایت‌های اضطرابی است که غالباً به صورت اضطراب منتشر یا گذرهراسی (آگورافوبیا) رخ می‌دهد. سردردهای میگرنی یکی دیگر از نشانه‌های احتمالی افتادگی دریچه میترال است.
افرادی که دچار افتادگی دریچه قلب هستند معمولاً نشانه‌ای ندارند و تشخیص آن از طریق آزمایش‌ها روتین صورت می‌گیرد. یک راه تشخیص گوش دادن به صدای قلب به وسیله گوشی پزشکی است که افتادگی را تشخیص می‌دهد. بهترین شیوه تشخیص بیماری استفاده از پژواک‌نگاری قلب (اکوکاردیوگرافی) است.en.wikipedia.org اگر فردی دچار نارسائی میترال است ولی هیچ علائمی نداشته باشد پزشک توصیه می‌کند به شکل دوره ای برای ویزیت مراجعه نماید.
بر اساس بعضی مطالعات شیوع بیماری بین ۵ تا ۱۵ در صد متغیر است.
افتادگی دریچه میترال در اکثر بیماران بدون علامت است و نیاز به هیچ گونه درمانی ندارد اما در صورتی که علایم ایجاد شود پزشک می‌تواند برای درمان درد، اختلال ریتم قلبی یا سایر عوارض دارو تجویز کند. بعضی از این داروها عبارتند از:
در این روش دریچه اصلی حفظ می‌شود. در اغلب افراد سعی در بکار بردن این روش است تا مشکل دریچه اصلاح شود. دریچه میترال از ۲ لت مثلثی تشکیل شده‌است این لت‌ها از طریق آنولوس به عضله قلب می‌چسبد. جراحی با اصلاح ساختار دریچه میترال نارسایی دریچه را کاهش می‌دهد.
تعویض دریچه (Valve replacement)
اگر ترمیم دریچه امکان‌پذیر نباشد، جراح دریچه را تعویض خواهد کرد. در این روش دریچه میترال خراب بریده شده و خارج می‌شود و به‌جای آن یک دریچه مصنوعی جایگزین می‌شود. دریچه مصنوعی ۲ نوع هستند یا مکانیکال یا ساخته شده از بافت.
نوع مکانیکال عمری طولانی دارند. اما بیماران با دریچه مکانیکال باید در تمام عمر از داروهای ضد انعقاد مانند وارفارین استفاده نمایند تا از ایجاد لخته روی دریچه جلوگیری شود. اگر روی دریچه میترال لخته به‌وجود آید ممکن است با رها شدن به سوی مغز سکته مغزی به وجود آورد.
نوع بافتی از حیوانات مانند خوک یا گاو ساخته می‌شوند و بیوپروتز نامیده می‌شوند. ممکن است با گذشت زمان دچار تخریب شده و نیازمند جایگزین باشند. اما حسن این دریچه آنست که نیازمند مصرف طولانی مدت وارفارین نمی‌باشند.
پزشکان به برخی افراد دچار پرولاپس میترال سفارش می‌کنند قبل از اعمال جراحی روی دندان یا جراحی‌های خاص برای جلوگیری از اندوکاردیت آنتی‌بیوتیک مصرف نمایند. بر اساس دستورالعمل انجمن قلب آمریکا اغلب افراد مبتلا به شلی دریچه میترال یا نارسائی میترال نیازمند مصرف آنتی‌بیوتیک نیستند.
اکثر زنان حامله که دارای پرولاپس دریچه میترال هستند، یک زایمان موفق و بدون عارضه را سپری می‌کنند. اگرچه بعضی پزشکان در صورتی که ریسک عفونت دریچه در حین زایمان بالا باشد، به بیماران آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کنند.
https://drhsnajafi.com/3752/ّدرمان-دارویی-و-جراحی-افتادگی-دریچه-می.html
Wikipedia contributors, "Mitral valve prolapse," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mitral_valve_prolapse&oldid=196669798
تائوی برنامه‌نویسی کتابی نیمه طنز، نیمه جدی است که در سال ۱۹۸۷ توسط جفری جیمز نوشته شده. این کتاب تقلیدی است طنزگونه از کتاب تائو ته چینگ. "تائوی برنامه‌نویسی" مجموعه‌ای از امثال و گفته‌های کوتاه است که در نه «کتاب» تقسیم شده‌اند. این امثال بازگوکننده‌های ایده‌آل‌های هکری هستند: مدیران باید برنامه‌نویسان را آزاد بگذارند، کد باید کوتاه، زیبا و قابل پشتیبانی باشد و …
جفری جیمز کتاب‌های مشابه دیگری از جمله "ذن برنامه‌نویسی" (۱۹۸۸) و "داستان کامپیوتر: رسیدن به آگاهی در دوره کامپیوتر" (۱۹۸۹) را نیز نوشته‌است؛ اگرچه همچون کتاب تائوی برنامه‌نویسی با اقبال مواجه نشدند.
این کتاب از نه بخش تشکیل شده که در هرکدام حکایت‌های کوتاه آمده‌است:
لیمو شیرین، گونه‌ای لیمو است. با نام علمی (Citrus limetta) و از گونه (dulcis): و Citrus limonum var. dulcis. میوه آن شیرین و درشت است و آبش به‌عنوان مدر به بیماران تب دار داده می‌شود. فرهنگ معین صفحه ۳۶۷۲، چاپ سوم۱۳۵۷
معادل دیگر نام علمی آن ، "Citrus limonum Risso. var. dulcis Moris" هم ذکر شده‌است .علت تلخی آن وجود نارینژین و لیمونین است که در واکنش با اکسیژن هوا باعث طعم تلخ میشود. این مواد در میوه های مختلف مانند گریپ‌فروت نیز یافت میشود. این تلخی مانعی برای مصرف میوه ایجاد نمیکند.
لیموشیرین حاوی مقدار زیادی ویتامین C می‌باشد.
نمداریان یا زیرفونیان (Tiliaceae) نامی است که در برخی کتاب‌ها به یکی از تیره‌های گیاهان گلدار داده شده.
گیاه‌شناسان در مورد این که کدام درختان به این تیره تعلق دارند نظرهای متفاوتی دارند. گروهی، درخت نمدار را متعلق به این تیره می‌دانند.
Wikipedia contributors, "Tiliaceae," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tiliaceae&oldid=187265041
باغ بیشه یا باغ پیشی، روستایی در دهستان افرینه بخش افرینه شهرستان معمولان در استان لرستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
تنهایی پرهیاهو عنوان کتابی از بهومیل هرابال نویسنده اهل چک است. او این کتاب را در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ نوشت و از آن‌جا که در کشورش ممنوع‌القلم بود اثر در سال ۱۹۷۶ به صورت مخفیانه منتشر شد. اولین انتشار اثر در کشور چک به سال ۱۹۸۹ برمی‌گردد. داستان، برخلاف بیشتر آثار هرابال، در دوره سلطه نظام کمونیستی رخ می‌دهد.
کتاب روایت تک‌گویی درونگرایانه یک کارگر پرس به نام آقای هانتا است. او در زیر زمینی مرطوب که انبار کاغذ باطله است روزگار می‌گذراند و کتابهایی را که از سوی اداره سانسور به آن‌جا می‌آورند را خمیر می‌کند. آقای هانتا با خواندن این کتاب‌ها دنیا را به گونه‌ای دیگر می‌بیند.
پرویز دوائی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده‌است و متن فارسی آن در سال ۱۳۸۳ توسط نشر آبی (مجموعه کتاب روشن)منتشر شده است وپس از آن از سال ۱۳۹۵ توسط انتشارات پارس کتاب منتشر میگردد.
تنهایی پر هیاهو، مقدمه مترجم پرویز دوائی و مرتضی کاخی ۱۳۸۲
گیلانه فیلم سینمایی مشترک رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب محصول سال ۱۳۸۳ است. این فیلم کاندید سه سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد که برنده سیمرغ بهترین چهره پردازی و جایزه ویژه هیئت داوران شد، همچنین فاطمه معتمدآریا نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد.
این فیلم نگاهی به اوایل جنگ و اعزام نیروهای جوان به جبهه دارد. ننه گیلانه به همراه پسر و دختر جوانش در کوران جنگ و در بمباران‌های تهران، زندگی دشواری را می‌گذرانند.
نوئل نروژی نوعی کاج بلند همیشه‌سبز است که تا ارتفاع ۳۵-۵۵ متر رشد میکند و قطر ساقه آن به یک تا یک‌ونیم متر می‌رسد.
نوئل نروژی از شاخه مخروطیان (Pinophyta)، رده ناژویان (Pinopsida)، راسته کاجیان (Pinales)، تیره کاج (Pinaceae)، سرده کاج های نوئل (Spruce یا Picea) است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت دهستان باغان ۳٬۲۷۴ نفر (۶۶۴خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
تکثرگرایی فلسفی از نظر تاریخی به نوعی اندیشه مابعدالطبیعی گفته می‌شود. براساس این طرز تفکر که در مقابل یگانه‌انگاری (مونیسم) است، واقعیت را نمی‌توان تک عنصری و مبتنی بر یک جوهر (جوهر فرد) دانست. عناصر اصلی تشکیل دهنده حقیقت هستی دو یا چند عنصره می‌باشند. در تاریخ فلسفه به نحله‌ها و مکاتب متفاوتی برمی‌خوریم که سیستم مابعدالطبیعی خود را براساس این طرز تفکر بنا نهاده‌اند.
جیمز رامون جونز (زاده ۱۹۲۱ – درگذشته ۱۹۷۷) نویسنده آمریکایی بود. آثار او به دوره جنگ جهانی دوم و تأثیر آن بر جامعه آمریکا می‌پردازد. او با رمان "از اینجا تا ابدیت" به شهرت رسید و بخاطر این رمان در سال ۱۹۵۲ برنده جایزه ملی کتاب آمریکا شد. در سال ۱۹۵۳ فیلمی از روی این رمان با شرکت مونتگومری کلیفت، برت لنکستر و فرانک سیناترا ساخته شد.
مَخروطیان دسته‌ای از انواع درختان همیشه‌سبز هستند از رده ناژویان (Pinopsida).
مخروطیان درختانی نظیر کاج و سرو و غیره می‌باشند که دانه‌هایشان را در داخل مخروط‌های چوبی به وجود می‌آورند. در این گیاهان گل وجود ندارد و مخروط‌های نر و ماده جدا از هم بوده و گاهی بر روی دو درخت جدا می‌رویند.
شکل آن‌ها نفوذ نور خوب به همه برگها را با محدود کردن عرض بالای درخت ممکن می‌سازد.
Wikipedia contributors, "Pinophyta," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pinophyta&oldid=194314127 (accessed March 5, 2008).
خیرآباد نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد.
سیف‌آباد نام یکی از دهستان‌های استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد .این دهستان در بخش مرکزی واقع شده است .
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت سیف‌آباد ۸٬۰۹۱ نفر (۱٬۶۲۳ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
پدو نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج است. این روستا در راه فرعی لار به خنج واقع شده است.
آب چاه‌هایش نیمه شیرین و محصولاتش غلات و خرما است.
بیغرد یا به زبان محلی بخرد روستایی از توابع شهرستان خنج در استان فارس است. این روستا در ۱۵ کیلومتری خنج واقع شده‌است. محصولاتش غلات و خرما و هندوانه است. هندوانه روستای بیغرد در منطقه بهترین نوع هندوانه محسوب می‌شود.
نام بیغرد به زبان اوستایی یعنی منطقه خداداده که تاریخ دانان معتقد اند از رودی به نام بیغرود گرفته شده که در قرن هشتم هجری وجود داشته‌است. آب و هوای این منطقه گرم و خشک می‌باشد این روستا به دلیل پیشرفت سریع و ناگهانی و داشتن خیران بیشمار به نگین لارستان مشهور است.
بیغرد دارای بیشتر از ۸۰۰ خانهٔ مسکونی و جمعیتی بیشتر از ۳۸۵۴ نفر است. روستای بیغرد مرکز دهستان تنگ نارک می‌باشد
مردم روستای بیغرد به زبان اچمی صحبت می‌کنند و خودمونی (اچمی) هستند و دین مردم بیغرد اسلام اهل سنت شافعی است
روستای بیغرد وتنگ نارک در قرن ۸ میلادی بنیان‌گذاری شده و بعد از شهرستان خنج قدیمی‌ترین منطقه هستند. مناطق باستانی و طبیعی بیغرد عبارت اند از قلعه توخ؛ قلعه شاهنشین؛ چشمه تنگ نارک؛ مقبره پیرجفتی؛ مقبره سید مکرم.
روستای بیغرد پیشرفت چشمگیری در سال‌های ۹۰ تا ۱۴۰۰ به دست خیرین بیغرد داشته‌است. همچنین بیغرد دو مدرسه قدیمی در سال‌های ۱۳۵۰ داشته و الآن هم دارای یک مهد کودک یک کودکستان و شش مدرسه برای پسران و دختر ان وجود دارد و مدرسه‌های جدید آن بین سال‌های ۷۰ تا ۸۰ تأسیس شده‌است
کاخ کله توخ(قلعه توخ) که به علت زلزله بزرگ بیغرد کاملاً خراب شده مربوط به احمد توخ بوده‌است.
احمد توخ کدخدا و حاکم بیغرد بوده‌است. این شخص شاهزاده زمان ال کیا بوده‌است که پس از سقوط حکومت به جنوب کشور (بیغرد) تبعید شد؛ کاخ وی در زمان حکومت قاجار به توپ کشیده شد.
پهناور قرار دارد که پر از: کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم در پایه این کوه این روستا زیاد وجود دارد که اهالی برای زغال و هیزم از آن استفاده می‌نمایند.
تَپ‌اخترها یا تَپارها ستاره‌های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دوران می‌کنند و پالس‌های مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر می‌کنند. برخی از تپ‌اخترها نیز پرتوهای ایکس تابش می‌کنند. ستاره‌های نوترونی در حقیقت بقایای هستهٔ ستارهٔ منفجر شده‌ای هستند که حجم کوچک و چگالی بسیار بالایی دارند. برای نمونه تپ‌اختری به قطر ۲۰ کیلومتر ۱٫۵ برابر جرم خورشید را در خود جای داده‌است. تپ‌اخترها هنگام تولد دمایی در حدود چند میلیون درجهٔ سلسیوس دارند و بلافاصله شروع به سرد شدن می‌کنند. نحوه و سرعت سرد شدن نیز به مواد تشکیل‌دهنده و چگالی آن‌ها بستگی دارد.
تاکنون بیش از ۱۰۰ تپ‌اختر مشخص شده‌اند. به جرأت می‌توان گفت که هر یک از آن‌ها ستاره‌ای نوترونی می‌باشد. تپ‌اختر سحابی خرچنگ، یکی از معروف‌ترین تپ‌اخترها، در هر ثانیه ۳۰ پالس به سوی زمین گسیل می‌کند که به معنای ۳۰ چرخش در ثانیه است. سرعت چرخش تپ‌اخترها به دور خود از چند میلی‌ثانیه (بسیار سریع) تا چند ده ثانیه (بسیار کند) متغیر است.
سرعت چرخش تپ‌اخترها با عمر آن‌ها نسبت عکس دارد؛ تپ‌اخترهای پیر آهسته‌تر به دور خود می‌گردند؛ بنابراین، سرعت چرخش نسبتاً بالای تپ‌اختر خرچنگ نشان‌دهندهٔ جوان بودن این تپ‌اختر است.
تپ‌اختر بادبان،افزون‌بر خرچنگ، تپ‌اختر دیگری درون ابرگاز در حال انبساطی قرار گرفته‌است، که به نظر می‌رسد باقی‌ماندهٔ یک ابرنواختر انفجاری باشد. به علت اینکه این تپ‌اختر در جهت صورت فلکی بادبان قرار دارد، تپ‌اختر بادبان نامیده می‌شود. این تپ‌اختر در مرکز سحابی آدامس که چاه رقیقی از ماده میان‌ستاره‌ای و به فاصلهٔ ۱٬۵۰۰ سال نوری از ما است، قرار دارد.
ضربان‌های حاصل از تپ‌اختر بادبان به میزان ۱۲ عدد در ثانیه به ما می‌رسند. چون تپ‌اختر بادبان از تپ‌اختر خرچنگ آهسته‌تر می‌چرخد، در نتیجه ابرنواختری که این تپ‌اختر را تولید کرده‌است بایستی زودتر از ابرنواختر خرچنگ اتفاق افتاده باشد،
با یک تقریب ساده، ابرنواختر بادبان بین ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ سال پیش منفجر شده‌است. چون تپ‌اختر بادبان به زمین بسیار نزدیک است – حدود یک‌دهم فاصلهٔ خرچنگ از ما – از این‌رو، انفجار ابرنواختر مربوط به آن بایستی به صورت یک ستارهٔ نو و بسیار روشن در جهان ظاهر شده باشد. این روشنایی بایستی بسیار زیادتر از روشنایی ماه کامل در طول چند هفته و در مراحل اولیه به رنگ قرمز آتشین دیده شده‌باشد. یک ابرنواختر به نزدیکی نمونهٔ اخیر، امروزه منظرهٔ باهیبتی دارد و مطمئناً برای ما منظرهٔ وحشتناکی خواهد بود.
نخستین‌بار دو اخترشناس از دانشگاه کمبریج به نام‌های جاسلین بل برنر و آنتونی هیوش در اواخر سال ۱۹۶۸ تپ‌اخترها را به صورت منابعی رادیویی کشف کرد که با فرکانس ثابتی روشن و خاموش می‌شدند. اکنون ما پر نورترین این اجرام را تقریباً در هر طول موجی از نور رصد می‌کنیم.
هنگام دوران تپ‌اخترها فواره‌هایی از ذرات با سرعت نزدیک به سرعت نور از قطب‌های مغناطیسی آن‌ها به بیرون جریان دارد. این فوران‌ها باریکه‌هایی بسیار قوی از نور تولید می‌کنند. همان‌طور که در کرهٔ زمین شمال مغناطیسی و شمال واقعی با هم تفاوت دارند، به دلیل مشابهی محورهای چرخشی و مغناطیسی یک تپ‌اختر نیز در یک امتداد نیستند. اگر این قطب‌ها در راستای دید ما باشند با چرخش تند، تپ‌اخترها به صورت تپ‌های منظمی دیده می‌شوند. همانند یک کشتی در اقیانوس که فقط درخش‌های منظمی از نور ساطع شده از یک فانوس دریایی را می‌بیند.
برخی تپ‌اخترها پرتوهای ایکس تابش می‌کنند که به نام تپ‌اختر پرتوایکس شناخته می‌شوند. سحابی خرچنگ واقع در صورت فلکی ثور یک نمونه قطعی از ستاره‌ای نوترونی است که در طی یک انفجار ابرنواختری شکل گرفته‌است و منبع عظیمی از پرتو ایکس است. تحقیقاتی که توسط ماهواره‌های اشعه ایکس پیرامون ستاره‌های نوترونی صورت گرفته، حاکی از این است که در هر تپ‌اختر از دو نقطه اشعه ایکس گسیل می‌شود. ا. سطح ستاره چنان داغ است که از خود اشعه ایکس گسیل می‌کند. ۲.ذرات باردار الکترو مغناطیسی که در میدان مغناطیسی تپ‌اختر وجود دارند هنگام حرکت در طول خطوط میدان از خود اشعه ایکس ساطع می‌کنند.
نوع بسیار متفاوتی از تپ‌اخترها به وسیله تلسکوپ‌های پرتو ایکس در برخی دوتایی‌های پرتو ایکس دیده شده‌است. در این مورد، یک ستاره نوترونی و یک ستاره معمولی منظومه ای دو تایی را تشکیل می‌دهند. نیروی گرانش شدید ناشی از ستاره نوترونی ماده را از ستاره معمولی به سمت آن می‌کشد. در این فرایند، که برافزایش نام دارد، ماده چنان داغ می‌شود که تابش پرتو ایکس تولید می‌کند. تپهای پرتو ایکس وقتی دیده می‌شوند که نقاط داغ ستاره نوترونی چرخان در امتداد خط دید ناظر زمینی قرار بگیرند.
تنگ باد نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج است. این روستا دارای تابستان‌های گرم و زمستانهای معتدل است و اگر بارندگی خوب باشد دارای بهاری دل‌انگیز است. این روستا از موهبت‌های زیادی بر خوردار است، وجنگل‌هایی از درختان صحرایی مانند: کُور، کُنار، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم روستا را احاطه نموده‌است.
انیگما ، یک پروژهٔ موسیقی الکترونیک است که در سال ۱۹۹۰ میلادی توسط مایکل کرتو، دیوید فرستین و فرانک پترسن در آلمان پایه‌گذاری شد. کرتو، سازنده و تهیه‌کنندهٔ اینیگما است. معمولاً ساندرا، همسر سابق کرتو، بخش‌های صدایی آهنگهای انیگما را اجرا می‌کرد. این دو تحت نام ساندرا کرتو با یکدیگر همکاری می‌کردند. ینز گد، به عنوان یک سازنده و تهیه‌کنندهٔ مشترک در این گروه کار می‌کرد و در سه آلبوم انیگما نوازندهٔ گیتار بود. تا کنون هشت آلبوم استودیویی تحت نام پروژهٔ انیگما منتشر شده‌است.
آلبوم‌های گلچین
آلبوم‌های ریمیکس
آلبوم‌های مجموعه‌ای
آب چاهایش نیمه‌شیرین، محصولاتش غلات و خرما است.
چم کباب نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد. این روستا در راه فرعی لار به خنج واقع شده است.
تقاطع فیلم به کارگردانی ابوالحسن داوودی، نویسندگی فرید مصطفوی و ابوالحسن داودی و تهیه‌کنندگی ناصر شفق و سعید حاجی‌میری محصول سال ۱۳۸۴ است.
دکتر مینو رحمانی متخصص زنان و زایمان، شوهرش مرده‌است و در حالی که قصد دارد با داریوش ازدواج کند، نگران تنها فرزندش امیر است. از سوی دیگر امیر بیشتر اوقات خود را با پدرام که یکی از دوستان هم‌دوره دانشگاهی‌اش است می‌گذراند. در یکی از روزها، پدرام که فرد مرفهی است، به اتفاق امیر برای خوشگذرانی و شب‌نشینی از خانه خارج می‌شوند، اما در مسیر به دلیل سرعت غیرمجاز پدرام، اتومبیل دیگری دچار حادثه شده و منجر به مرگ دو نفر به نام بهناز و مهسا می‌شود. در تقاطع، حول و حوش دکتر مینو رحمانی، امیر، بهناز و مهسا آدم‌های دیگری حضور دارند که به نوعی با تقاطعی بزرگ در زندگی روبه‌رو شده‌اند و تقاطع حوادث، زندگی آدم‌های بسیاری را تغییر می‌دهد.
حمامی،مرتفع‌ترین بخش لارستان میباشد، به گزارش یکی از متنفذین منطقه، آقای جمشیدی‌، دارای چاه نفت میباشد که گویا مسئولان حکومتی بر این بوده که جهت ذخیره‌سازی برای آیندگان فعلا به بهره‌برداری نرسیده، مردمان منطقه بسیار مهمان نواز میباشند، چندین طایفه از قشقایی‌ها در منطقه سکونت دارند، از جمله رحیملو، سهراب خانلو، نفر و تعدادی از تیره میچک "نام یکی از روستاهای استان فارس و شهرستان خنج می‌باشد. روستای حمامی یکی از روستاهای سرسبز خنج لارستان است.
کهنویه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خنج در استان فارس می‌باشد. پیشهٔ عمده مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. در زبان محلی به این روستا کهنو هم گفته می‌شود.
کشاورزی در این روستا رونق زیادی دارد. برخی از محصولات کشاورزی این روستا عبارتند از: کنجد، گندم، صیفی جات، درختان خرما، لیمو ترش، پرتقال، نارنگی، لیمو شیرین. این روستا یک قنات قدیمی به نام نهلو و قنات و منطقه دیگر به نام خورویه دارد و قسمتی از کشاورزی روستا تحت پوشش این دو قنات است. مردم کهنویه به زبان لارستانی صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان کهنویه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۳ نفر (۱۹۴ خانوار) بوده‌است.
زبان مردم روستای کهنویه زبان اچمی یا به اصلاح زبان لاری هستش که این زبان لارستانی که با نام‌های اَچُمی، لاری، و خودمونی نیز خوانده می‌شود، زبان مردم ساکن در جنوب فارس، غرب هرمزگان و شرق بوشهر است. این زبان همچنین در میان جوامع مهاجر ایرانی کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس نیز رواج دارد. لارستانی زبان غالب شهرستان‌های لارستان، خنج، گراش و اوز در فارس و شهرستان بستک در هرمزگان است. این زبان به جاماندهٔ پارسی میانه است و دستور زبان خاص خود را دارد.
امروزه زبان لارستانی به خاطر تفاوت‌های زیادش با زبان پارسی معیار به عنوان یک زبانِ مستقل از شاخهٔ زبان‌های ایرانی‌تبار جنوب غربی قلمداد می‌شود. گویش‌های زبان اچمی همانند فارسی و لری، نوادهٔ پارسی میانه محسوب می‌شوند. این زبان به خاطر نگه داشتن واژگان بسیاری از پارسی میانه، از فارسی نو خالص‌تر است و حتی هنوز ارتباط نزدیکی با پارسی باستان دارد.
هفتاد درصد مردم کهنویه با زبان اچمی صبحت میکنند و مابقی زبان ترکی و فارسی می باشد.
شهرمز بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر در شهرستان خنج، استان فارس می‌باشد، که در سر شماری سال ۲۰۲۱ جمعیت ان بین (۲۵۰۰ تا ۲۸۰۰) نفر سر شماری شده شده‌است.
این شهر در بهترین فصل خود یعنی زمستان و البته نیمه‌های فصل بهار به اوج زیبایی خود می‌رسد، که گردشگران و طبیعت گردان زیادی را جذب خود می‌کند.
شهر مز به دلیل داشتن بزگترین دشت در منطقه و زیباترین کوه که در این فصول پر از سبزه و گل و گیاه می‌شوند و وجود آبشارهای فصلی که بعد از بارش باران بر فراز رشته کوه مرتفعش می‌بارد، این روستا را متمایز و در جایگاه بالاتری در منطقه نبست به بقیه روستاها می‌کند.
و اما بارش‌های زمستانه اش حس خوب مطلوبی را در شهر ایجاد می‌کند، و گه گاهی مه و رنگین کمانها بعد از بارش روستا را تسخیر می‌کنند.
و اما در مقابل آن فصل گرم و خشک تابستانش که با باران‌های موسمی وحشتناکی همراه است که رعد و برق‌های خطرناک زیادی را به همراه دارد.
و همچنین این شهر در کوه پایه و در جایی واقع شده‌است که از نظر سیل به‌طور کامل در امان است.
دین مردم شهر مز اسلام و مذهب آنها شیعه می‌باشد.
اکثر مردم شهر شغل کشاورزی و باغداری و بنایی دارند، و البته هستند کسانی که مشاغل دیگری را برگزیده اند و بسیار موفق هم هستند.
جوانان این شهر در در کارهای ورزش و فرهنگی سرآمد هستند که اکثر آنها در رشته‌های فوتبال و والیبال بینظیر عمل می‌کنند که البته متأسفانه امکاناتی برای آنها وجود ندارد.
این شهر دارای سه مدرسه ابتدایی، و متوسطه اول پسرانه و متوسطه اول دخترانه می‌باشد، که دانش آموزانی خوش ذوق برای کسب یادگیری بیشتر دارد.
آتش، بدون دود، رمان بلندی است اثر نادر ابراهیمی که در هفت جلد منتشر شده و نویسنده در آن پس از اشاره به زیبایی‌های ترکمن‌صحرا در سه جلد اول ، در چهار جلد بعد به شیوه‌ای داستانی-تاریخی به بیان مبارزات انقلابی معاصر پرداخته است.
فکر اصلی این داستان بلند را که به گالان و سولماز مربوط می‌شود، سال‌ها پیش از این، روزی، "دکتر خدر فروهر" به نادر ابراهیمی داده است؛ نرّادی قهّار، که به هنگام تاس ریختن، از اجدادش سخن گفته‌است، و دربارهٔ شخصیتی نزدیک به «گالان» برای نادر ابراهیمی گفته‌است، و آن داستان، سخت به دل نادر ابراهیمی می‌نشیند و برنخاست تا آتش، بدون دود، شد - جلد اول. در سپاسنامه و یادداشت‌های رمان، نادر ابراهیمی می‌گوید: هرجا که هست، گرامی باد خاطرهٔ «دکتر خدر فروهر ترکمن»، هرچند که تخته نرد را بیشتر از طبابت دوست داشت.
قهرمان رمان در جلد اول گالان اوجا نام دارد که یک قهرمان اسطوره‌ای ترکمن به‌شمار می‌رود. در جلد دوم نویسنده با گذاری کوتاه بر اتفاقات صحرا شرایط را برای معرفی یگانه قهرمانان داستان؛ "دکتر آلنی آق‌اویلر" و همسر وفادارش "دکتر مارال آق‌اویلر" فراهم می‌کند. آلنی نوه گالان اوجاست و یک شخصیت واقعی به‌شمار می‌رود. او یک انقلابی تحصیل‌کرده‌است که برای اعتلای نام وطن و رهایی آن از ظلم از هیچ کوششی فرو گذار نمی‌کند. موضوع اصلی بقیه رمان زندگی و فعالیت‌های سیاسی این زوج است.
نادر ابراهیمی برای ساخته و پرداخته کردن آتش بدون دود بیش از سی سال - یعنی نیمی از عمرش- را صرف کرده‌است. سریالی نیز با همین نام و توسط خود نادر ابراهیمی ساخته شده‌است.«آتش بدون دود» بار دیگر زیر چاپ می‌رود، خبرگزاری فارس، 87/06/13 بازدید: 26 دی 1387
دو قبیله بزرگ صحرای ترکمن، یموت و گوکلان نام دارند. "گالان اوجا" پسر یازی اوجا بزرگ روستای "ایری بوغوز" (اگری بوغاز) یگانه پهلوان صحراست و خاک آفتاب‌سوخته این صحرا تاکنون پهلوانی چون او به خود ندیده است.
"سولماز اوچی" هم یگانه دختر زیباروی صحراست و خاک برهنه این صحرا خوبرویی چون او را به یاد ندارد. گالان از قبیله یموت است و سولماز از قبیله گوکلان. روزی دوستی، برادری یا هر نان پاک خوردهٔ دیگری از خوبی‌های سولماز برای گالان می‌گوید و آن‌گاه بزرگ‌ترین عشق صحرا شکل می‌گیرد. پس از آن گالان اوجا سولماز را در هنگام آوردن آب از چشمه می‌بیند و سولمار در گفتگوی با گالان اوجا به او قول می‌دهد که اگر بتواند او را چادرشان بردارد همسر او می‌شود. یموت و گوکلان به سبب جنگ‌های خونین -که اکنون هم گالان و برادران سولماز سردمداران چنین جنگی هستند- قسم خورده‌اند که نه یموت از گوکلان دختر بستاند نه گوکلان از یموت. گالان اما عاشق است و رسم نمایشی صحرا - ربودن دختر از خانه پدرش- را به شیوه‌ای واقعی و مرگ طلبانه برپا می‌کند. شب‌هنگام که سولماز به همراه پدر و برادران شیردلش در چادر شام می‌خورند گالان با اسبش وارد چادر می‌شود، سولماز را در بر می‌گیرد و به حالتی قهرمانانه به یموت بازمی‌گردد. پدر سولماز (بیوک اوچی کدخدای گمیشان*گمیشان (در شمال بندر ترکمن و کنار دریای خزر) امروزه محل زندگی یموت‌هاست. اما در داستان محل سکونت گوکلان‌ها به شمار می‌رود.) در اوج خشم آینده را نیک و روشن می‌بیند: شاید سولماز باعث وحدت صحرا شود…
دو برادر گالان در حادثه‌ای که گذشت به دست گوکلان‌ها کشته می‌شوند و گالان تا زنده است نفرت از گوکلان‌ها را فراموش نمی‌کند؛ و یادمان نرود که سولماز عاشق حقیقی گالان است و او نیز در نفرتی عمیق با همسرش شریک می‌شود.
داستان با درگیری بین یموت‌ها بر سر انتخاب "«آق اویلر»"*به معنی صاحب (لَر) خانه (اوی) سفید (آق). در ترکمنی امروز "لی" ضمیر ملکی است و آق اویلی کاربرد دارد. (کدخدا) دنبال می‌شود و گالان برخلاف انتظارات به این مقام نمی‌رسد. در تصمیمی تاریخی "یاشولی حسن" (ملّای قبیله)*یاشولی به معنای روحانی و آخوند است. و چندی دیگر از بزرگان قبیله با گالان اوجا همراه می‌شود و آن‌ها شبانه به همراه جمع بزرگی از مردم قبیله مکان فعلی را ترک کرده و در کنار درخت مقدس صحرا اُبهٔ "اینچه‌برون" را شکل می‌دهند. (اُبه محلی است که ترکمن‌ها چادرهای خود را برپا نموده و در کنار هم زندگی می‌کنند)
زندگی گالان با به دنیا آمدن دو پسرش "آق‌اویلر" و "آقشام‌گلن" ادامه می‌یابد. ناگهان در روزی از روزهای نامیمون صحرا، گالان که شتابان از نبرد خونین دیگری برگشته است و در کنار چاه اینچه‌برون آب می‌خورد به دست "یِت‌میش" برادر بزرگ سولماز کشته می‌شود.
سولماز پس از ریخته شدن خون گالان، به همراه پسرش آق‌اویلر راهی صحرای گوکلان می‌شود، یت‌میش را می‌کشد و خود از پای در می‌آید.
چند سالی از ماجرای گالان و سولماز می‌گذرد. افسانه‌ای به افسانه‌های صحرا افزوده شده‌است و زندگی ادامه دارد. آق اویلر فرزند ارشد گالان که در اثر حضور در هنگام مرگ پدر قدرت تکلمش را موقتاً از دست داده بود، مراحل یادگیری تکلم را همچون کودکان از سر گرفته‌است و حالا که در میان‌سالی به سر می‌برد از دختر "بویان‌میش" (دوست نزدیک و مشاور اصلی گالان اوجا) یعنی "مَلّان‌بانو" سه پسر و یک دختر دارد و خود در مقام کدخدایی اینچه‌برون قرار دارد. سه پسر به ترتیب "پالاز"، "آلنی" و "آت میش" نام دارند و نام تک دختر آق‌اویلر "ساچلی" است. دیگر فرزند گالان یعنی "آقشام‌گلن" که فردی صلح‌طلب است، خود را به سوی دیگر صحرا رسانده و در نزد گوکلان‌ها محبوبیت یافته‌است. آق‌اویلر در جوانی راه پدر را در جنگ با گوکلان‌ها در پیش گرفت اما گذر روزگار او را از ادامه جنگ منصرف کرد. پس مرد شجاع قبیله یموت در چادر سفید خود باقی ماند و سعی کرد اینچه‌برون را هرچه بهتر رهبری کند.
در اینچه برون درخت بزرگی بود که سالیان سال زائران را از سراسر صحرا به اینچه برون می‌کشاند. روزگار می‌گذشت که ناگهان درد و بیماری و مرض اینچه‌برون را فرا گرفت. بچه‌ها به دوسالگی نرسیده می‌مردند. مردم به سراغ کدخدایشان رفتند اما از دستان آق‌اویلر کاری برای نجات جان مردم برنمی‌آمد. اوضاع وخیم و وخیم تر می‌شد و تنها جایی که مردم برای دعا و چاره سازی پیدا می‌کردند درخت مقدس بود. دخیل می‌بستند و دعا می‌کردند. مرض اما بود که بود؛ و ناگهان آق اویلر روزی تصمیم بزرگی گرفت. آلنی را گفت از صحرا صدا زدند. وقتی که آمد رو به او کرد و گفت: «همین حالا، وسایلت را جمع می‌کنی و به شهر می‌روی و تا یک طبیب خوب و حاذق نشده‌ای بازنمی‌گردی. می‌خواهم روزی آمدت را ببینم که یک گاری پر از دارو با خود آورده باشی و مردم ده را شفا دهی.»
مردم اینچه‌برون تصمیم آق‌اویلر را نپسندیدند چرا که زندگی و در کنار غیر ترکمن‌ها برخلاف سنت‌های آنان بود و حرف‌های آق‌اویلر در نظرشان کفرآمیز و بی‌احترامی نسبت به درخت مقدس تعبیر می‌شد. بدین ترتیب پس از رفتن آلنی ناچار آق‌اویلر بزرگ با درد و رنج فراوان چادر سفید کدخدایی را رها کرد و سعی کرد گوشش را به روی توهین و تهدید مردم ببندد. آلنی همه جا تهدید به مرگ می‌شد. بدین ترتیب وقایعی رخ داد که یاد روزهای جنگ و تفنگ کشی گالان اوجا را زنده کرد. آت‌میش، برادر کوچک آلنی خود یک گالان اوجا بود و در تیراندازی و اسب‌دوانی نظیر نداشت. پس تفنگ به دست گرفت و مخالفان آلنی و پدرش را نشانه رفت.
سردسته مخالفان متحجر اینچه برون "یاشولی آیدین" (پسر یاشولی حسن) بود که ملای ده محسوب می‌شد. او پیاپی برای حفظ جایگاه خودش و تداوم نذورات بی‌شمار مردم در پای درخت مقدس، برای آق‌اویلر و پسرش آلنی کارشکنی می‌کرد و توطئه می‌چید. آن‌ها قصد داشتند به محض بازگشت آلنی از شهر او را بشکند. سال‌ها گذشت و آلنی از شهر برای پدر و مادر و همچنین برای "مارال" - دختری که آلنی با او عهد عشق و زندگی بسته بود- نامه می‌فرستاد. در پایان آرپاچی داماد آق‌اویلر، پدرش را که از طرف مردم اینچه‌برون به کدخدایی انتخاب شده بود به‌خاطر حمایت از آق‌اویلر به ضرب گلوله کُشت.
در جلد سوم آتش بدون دود تحت عنوان اتحاد بزرگ و با موضوع آشتی بین گوکلان و یموت می‌باشد.
در این جلد آلنی اوجای حکیم وارد اینچه برون می‌شود. هر چند این ورود آسان نیست و بدون خونریزی میسر نمی‌شود. کتاب مقابله طب و علم و آلنی را با اعتقادات خرافی مردم به درخت مقدس نشان می‌دهد. آلنی سعی می‌کند مردم را درمان کند و مردم از نفرین و ملای ده می‌ترسند. آلنی جز برادرش ات میش، خواهرش ساچلی، شوهرخواهرش آپارچی، مادرش ملان، نامزدش مارال و دوستش یاماق همراهی ندارد و همه ایل ضد او هستند. او سعی می‌کند طبابت را در یموت رواج دهد و بین گوکلان و یموت آشتی برقرار کند.
آپارچی به خاطر قولی که به دوستش داده پدرش را می‌کشه و بعد که کمی اشک می‌ریزه همسرش می‌گه اگه جرات کشتن داشتی جرات تحمل هم داشته باش.
کشته شدن آت میش اما قسمت ناراحت‌کننده داستان است.
به لحاظ زمانی حدوداً در سال ۱۳۲۰ هستیم.
ملای جدید به اینچه برون می‌آید: قلیچ بلغای. آلنی در اولین دیدارش با این ملا، دریافت که او یک ملای ساده نیست و مثل خود آلنی در بحث کردن نظیر ندارد؛ آلنی که در تمام عمرش ندیده بود که کسی در صحبت کردن و جواب دادن به پای خودش برسد، از ملا استقبال کرد و او را شب به چادر مادرش دعوت کرد و ساعت‌ها با او صحبت کرد و او را آزمود و مطمئن شد که ملا مردی است دانا و فهمیده و دوستی ناب آلنی و ملا قلیچ از این ججا آغاز شد. آهٔنی و ملا دو قطب مخالف یک آهن‌ربا: آلنی یک ماده گرا و ملا هم یک مذهبی تمام عیار است.
یاشا که حالا دستیار آلنی بود، به خاطر بلاهایی که یاشولی آیدین بر سرشان آورده بود، کینه‌ای از ملاها به دل داشت که هرگز از ملا قلیچ خوشش نیامد.
کم‌کم آلنی دریافت که زنان ترکمن حاضر نیستند که درد هایشان را به آلنی که یک مرد است بگویند. آلنی برای رفع این مشکل شروع کرد و الفبای طبابت را به مارال بانو آموخت تا او هم به دردهای زنان صحرا برسد. مارال همه فوت و فن‌های طبابت نیمه علفی آلنی را (این صفتی بود که به شیوه کار آلنی داده بودند) آموخت و ۴ ماه بعد با تصدیق نامه رسمی، قابله مجاز شد. مارال هم پا به پای آلنی رشد می‌کرد…
رضا شاه که شنیده بود قاجاریان در اصل ترکمن بوده‌اند، از ترکمن‌ها کینه داشت و گفته بود که ترکمن‌ها حق ندارند در مجامع عمومی و هر کجا که یک غیر ترکمن وجود دارد، به زبان خود صحبت کنند، حق ندارند مراسم و آداب و رسوم خود را اجرا کنند، حق ندارند کلاه خاص خود را سر کنند اما حالا رضا شاه سقوط کرد و محمد رضا شاه به سلطنت رسید.
علی محمدی، دوست آلنی، که یک چاپخانه مخفی داشت و کارهای سیاسی می‌کرد، به دیدن آلنی و مارال آمد. علی معتقد بود که حالا که آلنی شروع به انجام مبارزات سیاسی کرده باید تحصیلاتش را ادامه دهد. او می‌گفت که آلنی باید فراتر از یک حکیم نیمه علفی باشد تا زمانی که بخواهد بی پرده وارد عرصه سیاست شود، جایگاهی داشته باشد و حکومت نتواند بگوید که او یک مرد بیکاره ولگرد است و او را به راحتی از میان بردارد. علی به آن دو گفت که دانشگاه تهران، پزشکان مجاز و حکیمان بومی را دعوت کرده که در آنجا دوره‌های آکادمیک گذرانده و مدرک دریافت کنند.
آلنی و مارال چند وقت بعد، به همراه یلماز، پسر از پا افتاده آنا مراد به تهران آمدند. یلماز پسری بود که از هر دو پا معلول بود و آلنی تصمیم داشت که هر زمان که علمش قد داد، پای او را معالجه کند.
قبل از رفتن مارال و آلنی به تهران، ملان با فریاد بر سر مارال به او گفت که حق ندارد آیناز را به تهران ببرد و او را وارد بازی‌های سیاسی خود کند. آلنی و مارال هم اطاعت کردند و آیناز کوچک نزد ملان در صحرا ماند.
آلنی-مارال سخت مشغول درس خواندن در دانشگاه بودند و با سرعت زیادی در عرصه سیاست هم وارد می‌شدند. هر دو در رشته‌های تحصیلی خود، رتبه‌های اول را در دانشگاه داشتند. از بعد از سخنرانی آلنی آوازه این زن و شوهر در همه جا پیچیده بود.
در سال ۱۳۲۶ محمد مسعود، مرد صاحب بی پرواترین قلم در آن زمان، نوشت: «پول پالتوی پوست اشرف، همشیره شاه، را چه کسی داده است ؟» فردای آن روز محمد مسعود کشته شد. به دنبال این نوشته، دانشجویان تظاهرات آرامی شکل دادند. در این میان آمان جان آبایی قرار یک حرکت مؤثر را در یک مجلس عروسی در صحرا گذاشته بود کاملاً محرمانه. آلنی در لابلای دانشجویان معترض بود که به هنگام نجات یکی از دانشجویان دستگیر و به شهربانی منتقل شد توسط سرهنگ صیرفی آزاد شد و برای نجات آمان جان ابایی به طرف ساری حرکت کرد و نامه حلالیت برای مارال نوشت. در جاده ساری-گرگان راهش را بستند. توسط سرگردی از آنجا گریخت و به سمت صحرا حرکت کرد. اما متأسفانه دیر رسید و آمان جان ابایی در حمله ای که به عروسی شد کشته شد. ترانه مرا ببوس به ترانه عاشقان آزادی در سراسر ایران تبدیل شد.
آلنی به بهانه سردردهای همیشگی و سنگ‌کلیه‌های دائمش از تهران خارج شد و به دورافتاده‌ترین نقاط کشور رفت و به دردهای مردم رسیدگی کرد و مهم‌تر از آن سعی داشت به مردم نشان دهد که حکومت چه ظلمی به آن‌ها روا می‌دارد. در این سفرها، آلنی به دوستان قدیمی‌اش که دیگر بیشتر آن‌ها محکومین غیابی به اعدام بودند هم سر زد. بعد از سال‌ها با آن‌ها دیدار کرد. به این شکل آلنی برای مدتی از چشم‌های مأمورین حکومتی دور ماند.
اما دیگر گرد پیری و خستگی از آن همه سال تلاش و فعالیت و یک لحظه آرام و قرار نداشتن کم‌کم بر صورت آلنی می‌نشست…
در مدتی که آلنی از نظارت ساواک خارج شد، سرهنگ مولوی بارها و بارها مارال را فراخواند تا شاید بتواند از آلنی خبری به دست آورد، اما به نتیجه‌ای نرسید.
سرانجام آلنی را در حوالی خراسان پیدا کرده و به تهران فرستادند.
آلنی طی چند عمل جراحی ماهرانه، در کمال نا باوری همه پزشکان، پاهای یلماز را به او برگرداند: یلماز دیگر می‌توانست راه برود. همین یلماز یک مبارز سر سخت شد و زمانی که ساواکیان می‌خواستند او را بکشند، پیش از مرگش، چند نفر از آن‌ها را کشت…
ملا قلیچ بلغای هم در یک حرکت عظیم حکومت کشته شد و زخمی بر قلب آلنی بر جای گذاشت…
آلنی و مارال به دلیل سیاست‌های خاصی که در تربیت کردن فرزندان انقلابی خود داشتند، فرزندانشان را شاید انگشت شمار می‌دیدند. در یکی از دیدارهایی که با آیناز (تنها دخترشان) داشتند، آیناز درخواست مقداری اسلحه از پدرش کرد، آلنی هم قول تأمین آن‌ها را به او داد.
چند ماه بعد، شبی که آلنی به همراه تعدادی از افرادش برای گرفتن اسلحه و تحویل دادن آن‌ها به یاران آیناز رفته بودند، در جریان‌هایی که در آن شب پیش‌آمد آلنی دستگیر شد و به سرعت به اعدام محکوم شد. مارال را هم به زودی محکوم به حبس ابد کردند.
آلنی حالا بیش از ۵۰ سال سن داشت و کم‌کم سرعت و زیرکی جوانی را از دست می‌داد و در عوض هر روز بیشتر و بیشتر در عرفان غرق می‌شد و کم‌کم روح و بدنش به وحدت می‌رسیدند.
روز اعدام آلنی معلوم شد. محمد رضا شاه پهلوی، شخص اول حکومت، که همیشه شیفته شخصیت، شرافت، محبوبیت و انسانیت آلنی بود، بالاخره فرصتی به دست آورد تا او را ببیند. آلنی شب قبل از اعدام به کاخ شاه فرستاده شد و در این ملاقات بود که آلنی که احتمالاتی هم داده بود، مطمئن شد که فردی که او را از مرگ نجات داده بود، در حقیقت محمد رضا شاه بوده.
پس از این ملاقات، آلنی را سوار یک زندان متحرک کردند تا به زندان برسانند و فردا صبح اعدامش کنند، اما پیش از رسیدن آلنی به زندان، ۴ گروهی که برای آزاد کردن آلنی برنامه‌ریزی کرده بودند، او را فراری دادند، همیشه باید در مأمورین و سربازانی که برای آلنی انتخاب می‌شد احتیاط بیشتر می‌شد…
تیمساری که حکم اعدام آلنی را صادر کرده بود همان شب کشته شد.
داستان فرار مارال بانو هرگز مشخص نشد، آنچه مشخص است این است که ۱ روز بی بی بمانی به اسم مادر مارال وارد زندان شد نیم ساعت بعد از پایان ساعت ملاقات، صدای فریادهای بی بی از سلول مارال شنیده می‌شد که چرا من پیر زن رو این‌جا آوردید!
آیناز و شوهرش در جریان انتقام گرفتن از ساواکیانی که پدر و مادرش را محکوم و آزار و اذیت کرده بودند، هر دو کشته شدند.
مارال آخرین فرزندش رابه دنیا آورد: گزل.
آرتا فرزند دیگر آلنی-مارال هم در همین جریانات سیاسی اعدام شد.
زندگی مارال و آلنی به شکل پنهانی سال‌های گذشت. البته در طی این سال‌ها آلنی به سراسر دنیا سفر و سخنرانی کرد، مارال هم با برنامه‌ریزی‌هایی که شده بود طبابت کرد (جزئیات حذف می‌شوند) ولی دست حکومت و ساواکیان به آن‌ها نمی‌رسید.
سرانجام روزی که آلنی برای پایان دادن به یک داستان قدیمی ۳۰ ساله رفته بود، او را تعقیب و در خانه‌ای که او زندگی می‌کرد دستگیرش کردند و این بار در همان خانه اعدامش کردند.
آلنی در وصیت نامه‌ای که برای مارال نوشته بود از او خواسته بود که دست از مبارزه برندارد. مارال هم اطاعت کرد. در طی ۲۰ روز پس از مرگ آلنی، موهای مارال سفید شدند…
مارال هم در یکی از مأموریت‌هایی که در کنار تایماز (پسرش) انجام می‌دادند کشته شد و این‌گونه داستان آلنی-مارال و داستان خاندان آق اویلرها پایان گرفت.
اما طبق قانون لحظه‌های بزرگ آلنی، هیچ لحظه بزرگی از زندگی تمام نمی‌شود، هرگز هیچ‌یک از لحظات زندگی آلنی-مارال پایان نمی‌یابد.
دِ استِیْل () که با نام نئوپلاستیسیسم یا نوشکل‌آفرینی هم شناخته می‌شود، یک جنبش هنری بود که توسط هنرمندان هلندی در سال ۱۹۱۷ شکل گرفت و تا سال ۱۹۳۱ ادامه داشت. دِ استیل همچنین نام مجله‌ای است که توسط نقاش و منتقد هلندی، تئو وان دوسبرگ منتشر می‌شد و نظریه‌های گروه را بیان می‌کرد. اعضای دیگر گروه، پیت موندریان و بارت ون لک هر دو نقاش و خریت ریتولد و یاکوب یوهانس پیتر اود هر دو معمار بودند.↵آنها معتقد به گونه‌ای هنر انتزاعی با استفاده از شکل‌های بنیادی - به خصوص مکعب - و عناصر عمودی و افقی بودند. پیت موندریان در مقاله‌ای با عنوان نئوپلاستیسیسم، اشاره کرد که این گونه هنر انتزاعی ارزش‌های معنوی را به بهترین وجه بیان می‌کند. گروه دی استیل با جذب هنرمندانی چون هانس ریشتر، لیسیتسکی و برانکوزی جنبه بین‌المللی یافت. نظرات گروه بر باوهاوس و جریان هنر انتزاعی هندسی دهه ۱۹۳۰ تأثیر گذاشتند. با مرگ دوسبرگ این گروه فعال فروپاشید.
دائرةالمعارف هنر
موشک پرتابشی قاره‌پیما یا موشک بالستیک قاره‌پیما به موشک‌های بالستیکی گفته می‌شود که برد مفید آن‌ها بیش از ۵٬۵۰۰ کیلومتر (۳۴۰۰ مایل) باشد. به‌طور کلی این نوع موشک‌ها برای شلیک بمب هسته‌ای ساخته می‌شوند و قادر به حمل یک یا چند کلاهک هسته‌ای هستند اما به کلاهک‌های جنگی متعارف یا شیمیایی و میکروبی نیز می‌توانند مسلح شوند. بیشتر موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای امروزی از قابلیت هدف‌گیری مستقل چندگانه بهره‌مند هستند؛ یعنی به چندین کلاهک مسلح می‌شوند که هر یک از آن‌ها می‌تواند به هدف جداگانه‌ای برخورد کند.
پیش‌تر انواع اولیه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما، دقت بسیار پائینی داشتند و فقط علیه هدف‌های بزرگی مانند شهرها قابل استفاده بودند و تنها امتیاز آن‌ها قابلیت قرارگیری در محلی کاملاً امن در خاک خودی بود. اما نسل‌های دوم و سوم موشک‌های قاره‌پیما به طرز قابل توجهی دقیق‌تر شده‌اند. به طوری‌که علیه کوچک‌ترین اهداف نظامی هم، قابل استفاده هستند. هرچند دقت آن‌ها هیچ‌گاه قابل مقایسه با بمب‌افکن‌های استراتژیک نیست.
موشک‌های قاره‌پیما در دو نوع «زمین‌پایه» و «زیردریایی‌پایه» ساخته شده‌اند.
روسیه، ایالات متحده آمریکا، چین، هند و کره شمالی تنها کشورهایی هستند که به‌طور قطعی از موشک‌های قاره‌پیمای زمین‌پایه برخوردار هستند.. اسرائیل همچنین این نوع موشک‌ها را آزمایش کرده اما مشخص نیست که آن‌ها را فعال کرده باشد. امروزه ایالات متحده ۴۰۵ موشک قاره‌پیما در اختیار دارد که آن‌ها را در سه پایگاه نیروی هوایی نگهداری می‌کند و همه آن‌ها از نوع LGM-30G Minuteman-III هستند.
موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای زیردریایی‌پایه هم در اختیار ۶ کشور آمریکا، روسیه، بریتانیا، فرانسه، چین، هند و کره شمالی هستند.
مولیبدن یک عنصر شیمیایی با نماد Mo و عدد اتمی ۴۲ است. این نام از لاتین نوین "molybdaenum" گرفته شده‌است که بر اساس واژه یونان باستان ("مولیبدوس")، به معنی سرب است، زیرا سنگ معدن آن با سنگ معدن سرب اشتباه گرفته شده بود. سنگ‌های معدنی مولیبدن در طول تاریخ شناخته شده بود، اما این عنصر در سال ۱۷۷۸ توسط کارل ویلهلم شیله کشف شد (یعنی تمایز آن به عنوان یک هویت جدید). این فلز اولین بار در سال ۱۷۸۱ توسط پیتر جیکوب هلم جداسازی شد.
مولیبدن به‌طور طبیعی به عنوان یک فلز خالص روی زمین وجود ندارد و فقط به شکل اکسیدهای مختلف در مواد معدنی یافت می‌شود. عنصر خالص آن، که یک فلز نقره‌ای و در حالت ریخته شده خاکستری رنگ است، ششمین ماده بر اساس دمای ذوب است. این عنصر به راحتی در آلیاژها کاربیدهای سخت و پایدار تشکیل می‌دهد و به همین دلیل بیشتر تولید جهانی این عنصر (حدود ۸۰٪) در آلیاژهای فولاد از جمله آلیاژهای با مقاومت بالا و ابرآلیاژها مصرف می‌شود.
بیشتر ترکیبات مولیبدن حلالیت کمی در آب دارند، اما وقتی مواد معدنی حامل مولیبدن با اکسیژن و آب در تماس قرار بگیرند، یون مولیبدات حاصل کاملاً محلول است. در صنعت، از ترکیبات مولیبدن (حدود ۱۴٪ از تولید جهانی این عنصر) در کاربردهای فشار بالا و دمای بالا به عنوان رنگدانه و کاتالیست استفاده می‌شود.
آنزیم‌های حامل مولیبدن تا حد زیادی متداول‌ترین کاتالیزورهای باکتریایی برای شکستن پیوند شیمیایی در نیتروژن مولکولی جو در فرایند تثبیت بیولوژیکی نیتروژن هستند. اکنون حداقل ۵۰ آنزیم مولیبدن در باکتری‌ها، گیاهان و جانوران شناخته شده‌است، اگرچه فقط آنزیم‌های باکتریایی و سیانوباکتریایی در تثبیت نیتروژن نقش دارند. این نیتروژنازها حاوی یک فاکتور آهن-مولیبدن FeMoco هستند که اعتقاد بر این است که حاوی Mo (III) یا Mo (IV) است.
مولیبدن در شکل خالص خود یک فلز خاکستری نقره ای با سختی موس ۵٫۵ و وزن اتمی استاندارد ۹۵٫۹۵ گرم بر مول است. دمای ذوب آن ۲۶۲۳ درجه سلسیوس است. در عناصر طبیعی، فقط تانتال، اسمیم، رنیوم، تنگستن و کربن دارای نقاط ذوب بالاتری هستند. مولیبدن در بین فلزات تجاری موجود در بازار یکی از کمترین ضرایب انبساط حرارتی را دارد.
مولیبدن یک فلز واسطه با الکترونگاتیویته ۱۶٫۲ در مقیاس پائولینگ است. در دمای اتاق با اکسیژن یا آب واکنش قابل تشخیصی نشان نمی‌دهد. اکسایش ضعیف مولیبدن از ۳۰۰ درجه سلسیوس شروع می‌شود. اکسایش توده در دمای بالاتر از ۶۰۰ درجه سلسیوس رخ می‌دهد و در نتیجه تری‌اکسید مولیبدن ایجاد می‌شود. مانند بسیاری از فلزات انتقالی سنگین تر، مولیبدن تمایل کمی به تشکیل کاتیون در محلول آبی نشان می‌دهد، اگرچه کاتیون در شرایط کنترل شده دقیق، شناخته شده‌است.
سنگ اصلی مولیبدن molybdenite (دی سولفید مولیبدن) است. مناطق اصلی استخراج معادن در ایالات متحده آمریکا، چین، شیلی و پرو است. مقداری مولیبدن به عنوان محصول جانبی تولید تنگستن و مس به دست می‌آید. تولید جهانی حدود ۲۰۰ هزار تن در سال است.1. Emsley, G. (2012). Molybdenum. In Royal Society of Chemistry, from https://www.rsc.org/periodic-table/element/42/molybdenum
مولیبدن از نقطه ذوب بسیار بالایی برخوردار است بنابراین به صورت پودر خاکستری تولید و فروخته می‌شود. بسیاری از اقلام مولیبدن از طریق فشرده‌سازی پودر در فشار بسیار بالا تشکیل می‌شوند. بیشتر مولیبدن برای ساخت آلیاژ استفاده می‌شود. در آلیاژهای فولادی برای افزایش مقاومت، سختی، رسانایی الکتریکی و مقاومت در برابر خوردگی و سایش استفاده می‌شود. این آلیاژهای فولاد-مولی در قطعات موتور استفاده می‌شوند. از آلیاژهای دیگر در مته‌ها و تیغ اره استفاده می‌شود.Emsley, G. (2012). Molybdenum. In Royal Society of Chemistry, from https://www.rsc.org/periodic-table/element/42/molybdenum حدود ۸۶٪ از مولیبدن تولید شده در متالورژی و بقیه در مصارف شیمیایی استفاده می‌شود. برآورد استفاده جهانی از آن به این صورت است: فولاد ساختمانی ۳۵٪، فولاد زنگ نزن ۲۵٪، مواد شیمیایی ۱۴٪، فولاد ابزار و تندبر ۹٪، چدن ۶٪، فلز مولیبدن خالص ۶٪ و ابرآلیاژها ۵٪.Pie chart of world Mo uses. London Metal Exchange.
مولیبدن بدون اینکه به میزان زیادی نرم یا منبسط شود می‌تواند دماهای خیلی بالا را تحمل کند، و این امر استفاده از آن را در محیط‌های با گرمای شدید مناسب کرده‌است، از جمله زره پوش نظامی، قطعات هواپیما ، کنتاکت‌های الکتریکی، موتورهای صنعتی و ساپورت رشته‌های لامپ.
اکثر آلیاژهای فولاد با مقاومت بالا (به عنوان مثال، فولادهای 41xx) حاوی ۰٫۲۵٪ تا ۸٪ مولیبدن هستند. حتی با وجود این درصدهای کم، سالانه بیش از ۴۳۰۰۰ تن مولیبدن در ساخت فولادهای زنگ نزن، فولادهای ابزار، چدن‌ها و ابرآلیاژهای دمابالا مصرف می‌شود.
مولیبدن همچنین در آلیاژهای فولاد به دلیل کمک به افزایش مقاومت در برابر خوردگی و قابلیت جوشکاری از ارزش بالایی برخوردار است.
عامل افزایش مقاومت به خوردگی فولادهای زنگ نزن سری ۳۰۰ (به خصوص گرید ۳۱۶) و همچنین فولادهای سوپرآستنیتی وجود عنصر مولیبدن است.
گاهی به علت چگالی کمتر و قیمت پایدارتر، از مولیبدن به جای تنگستن استفاده می‌شود. به عنوان مثال، سری 'M' از فولادهای تندبر مانند M2، M4 و M42 جایگزینی برای فولاد حاوی تنگستن سری 'T' است. از مولیبدن همچنین می‌توان به عنوان یک پوشش مقاوم در برابر شعله برای سایر فلزات استفاده کرد. اگرچه نقطه ذوب آن ۲۶۲۳ درجه سلسیوس است، اما مولیبدن در دمای بالاتر از ۷۶۰ درجه سلسیوس به سرعت اکسید می‌شود و برای استفاده در محیط‌های خلا مناسب تر است.
سایر آلیاژهای مبتنی بر مولیبدن که فاقد آهن هستند کاربردهای محدودی دارند. به عنوان مثال، به دلیل مقاومت در برابر فلز روی مذاب، هم از آلیاژهای مولیبدن خالص و هم از مولیبدن-تنگستن (۷۰٪ / ۳۰٪) برای لوله‌کشی، همزن‌ها و پروانه‌های پمپ که با روی مذاب تماس پیدا می‌کنند، استفاده می‌شود.