moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بیتر در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹ در لاهه هلند متولد شد. وی تبعه ایالات متحده و بریتانیا محسوب می‌شود. پدر ویلم که نامش هارم بیتر است، یک اقتصاددان هلندی، یک مقام اتحادیه بین‌المللی کارگری و سیاست‌مدار حزب کارگر (PvdA) بوده که در سمت شهردار گرونینگن خدمت کرده‌است.http://www.nber.org/~wbuiter/personal.htm
بیتر از سال ۱۹۶۲ الی ۱۹۶۷ در مدرسه اروپایی در بروکسلِ بلژیک شرکت کرد و در آنجا مدرک لیسانس اروپایی خود را گرفت. بیتر پس از تحصیل در رشته علوم سیاسی و اجتماعی به مدت یک سال در دانشگاه آمستردام از سال ۱۹۶۷ الی ۱۹۶۸، برای تحصیل در رشته اقتصاد به کالج امانوئل در کمبریج رفت و با رتبه ممتاز، مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۱ دریافت کرد. در سال ۱۹۷۲ او مدرک کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد و مدرک دانشوری/ام‌فیل خود را در همین رشته در سال ۱۹۷۳ دریافت نمود. رشته‌های اصلی او اقتصاد بین‌الملل و توسعه اقتصادی است.
در سال ۱۹۷۵ بیتر در رشته اقتصاد، دکترای خود را از دانشگاه ییل در نیوهیون، کانکتیکات در ایالات متحده دریافت کرد. در سال ۱۹۷۹ پایان‌نامه او با عنوان «تعادل موقت و تعادل بلندمدت» متعاقباً منتشر شد.
از سال ۱۹۷۵ الی ۱۹۷۶ و از ۱۹۷۷ الی ۱۹۷۹، بیتر در سمت استادیار اقتصاد و امور بین‌الملل در مدرسه وودرو ویلسون و دانشگاه پرینستون واقع در پرینستونِ نیوجرسی خدمت کرد. از ۱۹۷۶ الی ۱۹۷۷، وی به عنوان استاد اقتصاد در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن مشغول به کار بود. همچنین از سال ۱۹۸۰ الی ۱۹۸۲، بیتر استاد اقتصاد در دانشگاه بریستول بود.
بیتر از سال ۱۹۷۷ الی ۲۰۱۱، در برنامه بازارهای مالی و اقتصادِ پولیِ دفتر ملی تحقیقات اقتصادی، به عنوان همکار پژوهشی خدمت می‌کرد.LSE Magazine, November 1982, No 42, p.4
بیتر در ۱ آوریل ۱۹۸۲، به عنوان پروفسورکاسل اقتصاد در دانشکده اقتصاد لندن با تمرکز ویژه بر حوزه پول و بانک‌داری منصوب شد. در سال ۱۹۸۵ وی دانشکده اقتصاد لندن را ترک کرد و از ۱۹۸۵ الی ۱۹۹۴ به تدریس اقتصاد در دانشگاه ییل در نیوهیونِ کانکتیکات پرداخت. بیتر در سال ۱۹۸۹ به عنوان رابط آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند منصوب شد.
بیتر در سال ۱۹۹۴ و در زمانی که به عنوان عضو کالج ترینیتیِ کمبریج و استاد اقتصاد بزرگ بین‌المللی در دانشگاه کمبریج منصوب شد، ایالات متحده را ترک کرد. وی این دو سمت را تا می ۲۰۰۰ حفظ نمود. از ژوئن ۱۹۹۷ الی می ۲۰۰۰، بیتر یکی از اعضای خارجی کمیته سیاست پولی بانک انگلستان بود. وی در ژوئن ۲۰۰۰ در «بانک اروپایی بازسازی و توسعه» به عنوان اقتصاددان کلان و مشاور ویژه رئیس‌جمهور منصوب شد و تا اوت ۲۰۰۵ در این سمت ماند. بیتر از سپتامبر ۲۰۰۵ الی می ۲۰۰۹، استاد اقتصاد سیاسی اروپا در مؤسسه اروپایی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن بود. وی از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۱۰، مشاور بین‌المللی گلدمن ساکس بین‌المللی بود.
بیتر همچنین با فایننشال تایمز همکاری می‌کند و تا دسامبر ۲۰۰۹ وبلاگی با عنوان «ماوِرِکُن» را نوشته می‌کرد. وی در آوریل ۲۰۰۸ با همکاری همسرش «آن سیبرت»، مقاله‌ای دربارهٔ وضعیت بانک‌های ایسلندی برای «لندزبنکی» نوشت و در اواسط ژوئیه ۲۰۰۸، یک نسخه به‌روز شده از آن را به دولت ایسلند ارائه کرد. طرفین ایسلندی، این مقاله را بیش از حد منتقدِ بازار دانستند و لذا موافقت شد که محرمانه باقی بماند.
بیتر از ژوئن ۲۰۰۹ الی اوت ۲۰۱۱ در سمت استاد اقتصاد سیاسی در مرکز عمل‌کرد اقتصادی دانشکده اقتصاد لندن خدمت کرد. بیتر در ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان اقتصاددان کلان به سیتی گروه پیوست و به جای لوئیس الکساندر که هشت ماه قبل‌تر، این سمت را برای همکاری با خزانه‌داری ایالات متحده ترک کرده بود، فعالیت کرد. در آوریل ۲۰۰۹ در یک پوست وبلاگ، بیتر از سیتی گروه به عنوان «مجموعه‌ای با بدترین اقدامات در همه زمینه‌های مالی» یاد کرده بود.
بیتر به عنوان عضو انجمن اقتصادی اروپا انتخاب شد و در حال حاضر به عنوان استادیار در دانشکده روابط بین‌الملل و عمومی دانشگاه کلمبیا فعالیت می‌کند.
هیئت ریسک سیستمیک اروپا (ESRB)، عضو کمیته علمی مشورتی.Advisory Scientific Committee (ASC) European Systemic Risk Board (ESRB).
بیتر در سال ۱۹۷۳ با ژان آرچر ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۹۹۷ به طلاق انجامید. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های دیوید مایکل آلخاندرو، متولد ۲۲ فوریه ۱۹۹۱ در کالائوِ پرو و الیزابت لورکا، متولد ۶ اوت ۱۹۹۳ در کوچابامبای بولیوی است.
در ۵ ژوئن ۱۹۹۸، بیتر با آن سیبرت، استاد اقتصاد در بیرکبک در دانشگاه لندن که همچنین از سال ۲۰۰۹ الی ۲۰۱۲ عضو خارجی کمیته سیاست پولی بانک مرکزی ایسلند بود، ازدواج کرد. از سیبرت، به دلیل انتقادش از سیستم بانکی و امور مالی اروپا در مرکز تحقیقات سیاست اقتصادی، به عنوان «مفسری است که نمی‌توان به راحتی او را نادیده گرفت» یاد می‌شود.
لی روبین اندرسون سنیور (Lee Reuben Anderson Sr.) (متولد ۲۲ ژوئن ۱۹۳۹) یک تاجر و انسان‌دوست آمریکایی است. او مالک و رئیس گروه صنعتی ا API Group Inc. واقع در مینه‌سوتا، یک شرکت هلدینگ صاحب امتیاز چندین شرکت ساخت‌وساز و حفاظت در برابر آتش‌سوزی بود. از جمله کارهای خیریه‌ای که آندرسون به انجام آن‌ها علاقه‌مند است: سلامتی کودکان، تحصیلات عالی و رفاه کهنه سربازان ارتش آمریکا است.
اندرسون، تک فرزند و متولد شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا است و در مدرسه خصوصی برک واقع در سنت پاول، درس خواند. اندرسون، در طول دوران زندگی‌اش، به‌عنوان فردی که خارج از منزل فعالیت می‌کرد، دوران طفولیت را بیشتر در منزل خانوادگی‌اش، واقع در منطقه دریاچه‌های Brainerd lakes در شمال شهرهای دوقلو (Twin Cities) گذراند. او به اصرار پدرش که یک پیمان‌کار موفق لوله‌کشی بود، در آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت (West Point) ثبت نام و فوتبال و بسکتبال بازی کرد. اندرسون پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۶۱ با مدرک لیسانس مهندسی عمران، در ارتش ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی لوک در فونیکسِ آریزونا خدمت کرد. وی در آن پایگاه ناظر تهیه مواد و خدمات ساخت و ساز بود و به درجه لومری بریدمن/ستوان یکم ارتقا یافت.Davich, Sheri. "For the Love of Boats: Adirondack style boathouse deeply rooted on Nisswa Lake" , "Lake and Home Magazine", October/November 2010. Retrieved 12 March 2012.
آندرسون در سال ۱۹۶۴، به شهرهای دوقلو بازگشت و مدیریت گروه صنعتی اِی‌پی‌آی را بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۲۶، یک شرکت پیمان‌کاری عایق‌کاری را به عنوان بخشی از شرکت لوله‌کشی پدرش تأسیس کرد. اندرسون بعداً یک شرکت آب‌پاش آتش‌نشانی صنعتی را در سال ۱۹۶۹ خرید، بعد از آن به تصاحب شرکت‌های دیگر ادامه داد، شرکت‌های که عمدتاً در زمینهٔ ساخت و ساز و حوزه اطفائیه حریق فعالیت می‌کردند. در سال ۱۹۹۷ که این شرکت‌ها به اندازه کافی رشد کردند، آندرسون همه آن‌ها را با هم ترکیب کرد و نام‌شان را به اسم گروه صنعتی اِی‌پی‌آی تغییر نام داد. در ۱ اکتبر ۲۰۱۹، اندرسون سهام گروه صنعتی اِی‌پی‌آی را به شرکتی با مالکیت محدود جِی۲ فروخت، این شرکت همکار شرکت اس‌پی‌اِی‌سی بود که توسط سر مارتین ای. فرانکلین تأسیس شده بود."New Brighton-based APi, owner of construction, life safety firms, sold for $2.9B"
اندرسون همچنین در اواخر دهه ۱۹۷۰، شروع به خریداری بانک‌های کوچک در مرکز و شمال مینه‌سوتا کرد. وی در سال ۱۹۹۷، همهٔ دارایی‌های بانکی خود را مبلغ موجود ۷۵ میلیون دلار به شرکت نوروِست Norwest Corporation فروخت. بعدها نوروست با ولز فارگو Wells Fargo، در سال ۱۹۹۸ ادغام شد، در همان معامله اولی که اندرسون انجام داد، ارزش سهامی که به‌دست‌آورد خیلی بالا رفت.Beal, Dave. "APi's Low-Profile Empire", "St. Paul Pioneer Press", 4 August 1999.
اندرسون در سال‌های اخیر، بخشی قابل ملاحظه‌ای از دارایی‌اش را به خیریه‌های متعددی اختصاص داده بود. در سال ۲۰۰۵، او و همسرش، پنی، ۶۰ میلیون دلار به دانشگاه سنت توماس در سنت پاول کمک کردند – بزرگ‌ترین کمک مالی فردی که کالج مینه‌سوتا تا به حال دریافت کرده بود. در سال۲۰۱۱ اندرسون یک مجتمع ورزشی و تفریحی در فضای باز دانشگاه سنت توماس افتتاح نمود. در سال ۲۰۰۳، خانواده اندرسون‌ها، متعهد شدند که ۶ میلیون دلار برای ساختمان مجتمع راگبی اندرسون در وست پوینت، بپردازند؛ که این مبلغ در می ۲۰۰۷ برای همان منظور صرف شد. او و همسرش به دلیل حمایت‌های مالی مکرر دانشگاه وست پوینت، به عنوان بزرگ‌ترین اهداکنندگان در تاریخ آکادمی شناخته شدند. از سال ۲۰۰۲، خانواده اندرسون‌ها، ۶ میلیون دلار به بیمارستان کودکان بوستون جهت انجام تحقیقات بر روی نوع نادری از دیستروفی عضلانی که یک نوع میوپاتی کوچک هسته‌ای است، پرداخت کرده‌اند؛ این بیماری یکی از نوه‌های دوست داشتنی‌شان را مبتلا کرده بود.Switzky, Bryant R. ; Wyant, Carissa. "St. Thomas receives $60M gift", "Minneapolis/St. Paul Business Journal", 24 October 2007. Retrieved 10 March 2012."Donor Profile" , "Army Rugby West Point website", Retrieved 10 March 2012."Spirit of Giving" , "Children's Hospital Boston", Fall 2007. Retrieved 11 March 2012.
در سال ۲۰۱۱، خانواده اندرسون‌ها برای احداث ساختمان جدید «خانه مدافعان» یا «Defenders Lodge»، ۲٫۵ میلیون دلار را اهدا کردند، همچنین ۱۲میلیون و ۵۰۰ هزار دلار به ساخت یک هتل کمک کردند که امکانات لازم را برای جانبازانی جنگی فراهم می‌کرد که در جست‌جوی مداوا و مراقبت‌های پزشکی در بیمارستان اداره امور کهنه سربازان در پالو آلتو، کالیفرنیا بودند. همچنین متعهد شد که بودجه سه سال اول برنامهٔ معروفی به نام «استخدام قهرمانانمان» (Hiring Our Heroes) را که در سال ۲۰۱۱ توسط اتاق بازرگانی ایالات متحده و حمایت سازمان‌های خدماتی کهنه‌کار راه اندازی شد، تأمین کند. تا در سراسر کشور برای‌شان نمایشگاه‌های شغلی برپا شود. همچنین این برنامه خلاقانه (ابتکار) شرکت‌های را به رسمیت می‌شناسد که تلاش فوق‌العاده‌ای برای کمک به مجروحان جنگی و کهنه سربازان دارند تا بتوانند آن‌ها را مجدداً به کارهای غیر از کارهای نظامی وارد کنند."PenFed Foundation Receives $2.5 Million in Defenders Lodge Initiative", "Philanthropy News Digest", 20 August 2011. Retrieved 10 March 2012."Hiring Our Heroes", "U.S. Chamber of Commerce website", Retrieved March 13, 2012.
لی و پنی اندرسون که در سال ۱۹۶۵ ازدواج کردند تا آخر عمر در خانه‌های خود در مینه‌سوتا و ناپل، فلوریدا ماندند. آن‌ها دارای یک پسر، یک دختر و شش نوه شدند. اندرسون، یک شکارچی مشتاق، سرمایه‌گذار برنامه آموزشی محافظ زیستیِ باشگاه بون و کراکت در کوه‌های راکی مونتانا است. این خانواده همچنین حامی بنیاد امداد سنت دیوید است. این بنیاد یک گروه غیرانتفاعی کاتولیک مذهب است که محل استقرارش در تگزاس است که پس از جنگ‌های یوگسلاوی (۱۹۹۱–۱۹۹۵) کمک‌های انسان‌دوستانه در بوسنی و هرزگوین کرده‌است. بالاخره، این زوج بعد از آن‌که برای اولین در سال ۲۰۰۱، از کرواسی دیدن کردند، Relais & Chateaux Villa & Winery، ویلای کورتا کاتارینا و یک شراب‌سازی (Villa Korta Katarina & Winery) را در اوربیک Orebić، دهکده‌ای ساحلی در ساحل آدریاتیک ساخته و افتتاح کردند."Lee and Penny Anderson Conservation Education Program", "The Boone and Crockett Club", Retrieved 10 March 2012.Ward, Bill. "Zivejele (Welcome) to Croatian Varietals", "Star Tribune", 14 April 2010. Retrieved 10 March 2012.
اندرسون به‌عنوان مدیر و امانت‌دار شرکت‌ها، سازمان‌ها، گروه‌های فضای باز و مؤسسات دانشگاهی متعددی از جمله مدرسه بروک، دانشگاه سنت توماس و بنیاد کودکان و آموزش ناپل فعالیت می‌کند. او مدیر اتاق بازرگانی ایالات متحده در واشینگتن دی‌سی، شرکت پخت پان اوگلد، عضو سازمان اجرایی مینه‌سوتا، سازمان مدیران ارشد اجرایی و سازمان روسای جمهور جهانی است. جوایز اخیر او عبارت از:
روبین اندرسون، پدر لی اندرسون، در سال ۱۹۵۱ پیمان‌کار لوله‌کشیِ پروژه نوسازی کاخ سفید بود. همان‌طور که دیوید مک کالو مورخ اشاره کرد، رئیس‌جمهور هری اس. ترومن شعری که توسط اندرسون بزرگ بر روی دیوار محوطه جنوبی ساختمان موقت دفتر مرکزی سر مهندس نصب شده بود، را تحسین می‌کرد.McCullough, David (2003). "Truman", p.1024. Simon and Schuster, New York. .
تاریخ نظامی هلند در طول جنگ جهانی دوم هلند در ۱۰ مه ۱۹۴۰ وارد جنگ جهانی دوم شد، زمانی که نیروهای مهاجم آلمانی به سرعت کشور را تسخیر کردند. در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، پس از حمله به پرل هاربر، دولت هلند در تبعید نیز به ژاپن اعلام جنگ کرد. عملیات مارکت گاردن که در سال ۱۹۴۴ آغاز شد، بخش‌های جنوبی و شرقی کشور را آزاد کرد، اما آزادی کامل تا زمان تسلیم آلمان در ۵ مه ۱۹۴۵ اتفاق نیفتاد.
جرج کونراد مورگان (; – ) قاضی، حقوقدان، و وکیل اهل آلمان بود.
کریستابل بیلن برگ (; – ) نویسنده اهل بریتانیا بود.
رسول میرمالک (زادهٔ ۹ آبان ۱۳۱۷) کشتی‌گیر اهل ایران است. او در مسابقات دستهٔ پَروزن کشتی فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو شرکت کرد با نتیجهٔ ۵ برد و ۲ باخت، ششم شد. ‏
رفع بسیج عمومی () فرآیند کنار گذاشتن نیروی نظامی یک کشور از وضعیت آمادگی رزمی است. این ممکن است در نتیجه پیروزی در جنگ باشد، یا به این دلیل که یک بحران به طور مسالمت‌آمیز حل شده است و نیروی نظامی لازم نخواهد بود. نقطه مقابل رفع بسیج عمومی، بسیج نیروها است. رفع بسیج عمومی اجباری دشمن شکست خورده را غیرنظامی‌سازی می گویند.
ادمیرال گراف اشپی یک ناو کلاس دویچلنت بود. این ناو در جنگ جهانی دوم در کریگس‌مارینه خدمت کرد.
تسخیر طبرق توسط بریتانیا () نبردی بود که بین ۲۱ و ۲۲ ژانویه ۱۹۴۱، به عنوان بخشی از عملیات قطب‌نما، اولین حمله نیروهای صحرای غربی (WDF) در نبرد صحرای غربی در جنگ جهانی دوم انجام شد. پس از شکست ایتالیایی‌ها در نبرد بردیا (۳–۵ ژانویه ۱۹۴۱)، لشکر ۶ استرالیا و لشکر زرهی ۷ به پادگان ایتالیایی در طبرق در ۶ ژانویه فشار آوردند و با آنها درگیر شدند.
احتمال فراوانی‌گرا یا فراوانی‌گرایی تفسیری از احتمال است؛ که احتمال یک رویداد را به عنوان حد فراوانی نسبی آن در آزمایش‌های بسیاری تعریف می‌کند. احتمالات را می‌توان در اصل با یک فرایند عینی تکرارپذیر یافت. با این حال، استفاده مداوم از روش‌های فراوانی‌گرا در استنتاج علمی زیر سؤال رفته‌است.
توسعه گزارش فراوانی‌گرا ناشی از مشکلات و پارادوکس‌های دیدگاه غالب قبلی، یعنی تفسیر کلاسیک بود. در تفسیر کلاسیک، احتمال بر اساس اصل بی‌تفاوتی، بر اساس تقارن طبیعی یک مسئله تعریف می‌شود؛ بنابراین، "به عنوان مثال"، احتمال تاس‌بازی از متقارن بودن ۶ وجهی مکعب ناشی می‌شود. مشکل اساسی این تفسیر کلاسیک برخورد با هر مشکل آماری بود که هیچ تقارن طبیعی برای استدلال ندارد.
در تفسیر فراوانی‌گرا، احتمالات تنها زمانی مورد بحث قرار می‌گیرند که با آزمایش‌های تصادفی کاملاً تعریف شده سروکار داشته باشیم. مجموعه تمام نتایج ممکن یک آزمایش تصادفی، فضای نمونه آزمایش نامیده می‌شود. یک رویداد به عنوان زیرمجموعه خاصی از فضای نمونه تعریف می‌شود. برای هر رویداد معین، تنها یکی از دو احتمال ممکن است وجود داشته باشد: رخ دهد یا ندهد. فراوانی نسبی وقوع یک رویداد، که در تعدادی از تکرارهای آزمایش مشاهده می‌شود، معیاری برای سنجش احتمال آن رویداد است. این مفهوم اصلی احتمال در تفسیر فراوانی‌گرا است.
ادعای رویکرد فراوانی‌گرا این است که، با افزایش تعداد آزمایش‌ها، تغییر در فراوانی نسبی کاهش می‌یابد. از این رو، می‌توان یک احتمال را به عنوان "مقدار محدود کننده" فراوانی‌های نسبی مربوط مشاهده کرد.
تفسیر فراوانی‌گرا یکی از چندین رویکرد فلسفی برای تعریف و استفاده از احتمالات است و مدعی نیست که تمام معانی ضمنی مفهوم «احتمال» را در گفتار محاوره‌ای زبان‌های طبیعی در بر می‌گیرد.
به عنوان یک تفسیر، با اصل موضوعی ریاضی نظریه احتمال در تضاد نیست، بلکه برای نحوه اعمال نظریه احتمالات ریاضی در موقعیت‌های دنیای واقعی راهنمایی ارائه می‌دهد. در ساخت و طراحی آزمایش‌های عملی راهنمایی‌های متمایزی ارائه می‌کند، به‌ویژه زمانی که با تفسیر بیزی در تضاد باشد. در مورد اینکه آیا این راهنمایی مفید است یا در جهت تفسیر نادرست است، منشأ اختلاف بوده‌است. به خصوص زمانی که تفسیر فراوانی احتمال به اشتباه تنها مبنای ممکن برای استنتاج فراوان‌گرا فرض شود؛ بنابراین، برای مثال، فهرستی از تفسیرهای نادرست از معنای پی-مقدار همراه با مقاله مربوط به p-values است. اختلافات در مقاله آزمون فرض آماری به تفصیل آمده‌است.
همان‌طور که ویلیام فلر اشاره کرد:William Feller (1957), "An Introduction to Probability Theory and Its Applications, Vol. 1", p. 4
در سیستم ما جایی برای حدس و گمان در مورد احتمال طلوع خورشید فردا وجود ندارد. قبل از صحبت در مورد آن، باید بر روی یک مدل ایده‌آل شده توافق کنیم که احتمالاً در امتداد خطوطی قرار می‌گیرد که «از بین بی‌نهایت جهان‌ها، یکی به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود». تصور کمی برای ساختن چنین مدلی لازم است، اما به نظر می‌رسد هم بی‌جا و هم بی‌معنی است.
نظر فلر انتقاد از پیر سیمون لاپلاس بود که راه حلی برای مشکل طلوع خورشید با استفاده از تفسیر احتمال جایگزین منتشر کرد. علی‌رغم رفع دعوی صریح و فوری لاپلاس در منبع، بر اساس تخصص در نجوم و همچنین احتمال، دو قرن انتقاد به دنبال داشته‌است.
دیدگاه فراوان‌گرا ممکن است توسط ارسطو، در "بلاغت"،Keynes, John Maynard; "A Treatise on Probability" (1921), Chapter VIII "The Frequency Theory of Probability". پیش‌بینی شده باشد، زمانی که او نوشت:
احتمال آن چیزی است که در بیشتر موارد اتفاق می‌افتد.
پواسون در سال ۱۸۳۷ به وضوح بین احتمالات عینی و ذهنی تمایز قائل شد. به زودی پس از آن، انبوهی از انتشارات تقریباً همزمان توسط میل، الیس ("درمورد مبانی نظریه احتمالات"Ellis, Robert Leslie (1843) "On the Foundations of the Theory of Probabilities", "Transactions of the Cambridge Philosophical Society" vol 8 و «اشاره به اصول بنیادی نظریه احتمالات»Ellis, Robert Leslie (1854) "Remarks on the Fundamental Principles of the Theory of Probabilities", "Transactions of the Cambridge Philosophical Society" vol 9)، کورنو و فریس، دیدگاه فراوانی‌گرا را معرفی کردند. دو دهه بعد، ون توضیح کاملی در کتاب منطق شانس ارائه کرد. این دیدگاه بعدها بیشتر توسط انتشارات بول و برتراند پشتیبانی شد. در پایان قرن نوزدهم، تفسیر فراوانی‌گرا به خوبی تثبیت شد و در علوم غالب بود. نسل بعدی ابزارهای آمار استنباطی کلاسیک (آزمون معناداری، آزمون فرض و بازه اطمینان) را بر اساس احتمال فراوانی‌گرا ایجاد کرد.
ژاکوب برنولی (هم‌چنین به عنوان جیمز یا ژاک شناخته می‌شود) مفهوم احتمال فراوانی‌گرا را درک کرد و یک اثبات انتقادی (قانون ضعیف اعداد بزرگ) پس از مرگ در سال ۱۷۱۳ از او منتشر شد.
یک قرن بعد یعنی یک نسل قبل از پواسون گاوس و لاپلاس، از احتمال فراوانی‌گرا در مشتقات روش حداقل مربعات استفاده کردند. لاپلاس احتمال‌های اظهارات، جداول مرگ و میر، احکام دادگاه‌ها و غیره را در نظر گرفت که در احتمال کلاسیک بعید هستند. در این دیدگاه، سهم پواسون انتقاد شدید او از تفسیر احتمالی جایگزین «معکوس» (ذهنی، بیزی) بود. هر انتقادی از سوی گاوس و لاپلاس بی‌صدا و ضمنی بود. (مشتقات بعدی آنها از احتمال معکوس استفاده نکردند)
مشارکت کنندگان عمده در آمارهای کلاسیک در اوایل قرن بیستم فیشر، نیمن و پیرسون بودند. فیشر در بیشتر آمار مشارکت داشت و آزمون معناداری را به هسته علوم تجربی تبدیل کرد، اگرچه او از مفهوم فراوان‌گرایانه «نمونه‌گیری مکرر از جمعیت یکسان» انتقاد داشت (). نیمن بازه‌های اطمینان را فرموله کرد و سهم زیادی در آزمون فرض داشت. نیمن و پیرسون در ایجاد آزمون فرض همکاری کردند. همه برای عینی بودن ارزش قائل بودند، بنابراین بهترین تفسیری که از احتمال در دسترس آنها بود، فراوان‌گرایی بود. همه به «احتمال معکوس» (جایگزین موجود) مشکوک بودند و احتمالات قبلی با استفاده از اصل بی‌تفاوتی انتخاب شده بودند. فیشر گفت، «... نظریه احتمال معکوس بر اساس یک خطا، (اشاره به قضیه بیز) است و باید به طور کامل رد شود.» (برگرفته از روشهای آماری برای پژوهشگران). در حالی که نیمن یک فراوان‌گرای خالص بود، Neyman's derivation of confidence intervals embraced the measure theoretic axioms of probability published by Kolmogorov a few years previously and referenced the subjective (Bayesian) probability definitions of Jeffreys published earlier in the decade. Neyman defined frequentist probability (under the name classical) and stated the need for randomness in the repeated samples or trials. He accepted in principle the possibility of multiple competing theories of probability while expressing several specific reservations about the existing alternative probability interpretation. دیدگاه فیشر در مورد احتمال منحصر به فرد بود. هر دو دیدگاه متفاوتی از احتمال داشتند. فون میزس ترکیبی از حمایت‌های ریاضی و فلسفی را برای فراوان‌گرایی در آن دوران ارائه کرد.von Mises, Richard (1939) "Probability, Statistics, and Truth" (in German) (English translation, 1981: Dover Publications; 2 Revised edition. ) (p.14)"The Frequency theory" Chapter 5; discussed in Donald Gilles, "Philosophical theories of probability" (2000), Psychology Press. , p. 88.
با توجه به "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد"، اصطلاح «فراوانی‌گرا» برای اولین بار توسط ام.جی. کندال در سال ۱۹۴۹ برای تضاد با بیزی‌ها، که او آن‌ها را «غیر فراوانی‌گرا» نامید، استفاده شد. او مشاهده کرد:
«تئوری فراوانی احتمال» یک نسل قبل به عنوان عنوان فصل در کینز (۱۹۲۱) استفاده شد.Keynes, John Maynard; "A Treatise on Probability" (1921), Chapter VIII "The Frequency Theory of Probability".
توالی تاریخی: مفاهیم احتمال معرفی شدند و بسیاری از ریاضیات احتمالات (قبل از قرن بیستم) استخراج شدند، روش‌های استنتاج آماری کلاسیک توسعه یافتند، پایه‌های ریاضی احتمالات مستحکم شدند و اصطلاحات فعلی معرفی شدند (همه در قرن بیستم). منابع تاریخی اولیه در احتمالات و آمار از اصطلاحات فعلی احتمال کلاسیک، ذهنی (بیزی) و فراوانی‌گرا استفاده نکرده‌اند.
نظریه احتمال شاخه‌ای از ریاضیات است. در حالی که ریشه‌های آن به قرن‌ها قبل می‌رسد، با قواعد آندری کولموگروف در سال ۱۹۳۳ به بلوغ رسید. تئوری به جای تخصیص اولیه مقادیر، بر عملیات معتبر روی مقادیر احتمال تمرکز دارد. ریاضیات تا حد زیادی مستقل از هر گونه تفسیری از احتمال است.
کاربردها و تفسیرهای احتمال مورد توجه فلسفه، علوم و آمار است. همه به استخراج دانش از مشاهدات علاقه‌مند هستند - استدلال استقرایی. تفاسیر متفاوتی وجود دارد. همه مشکل دارند. تفسیر فراوانی‌گرا مشکلات تفسیر کلاسیک را حل می‌کند، مانند هر مشکلی که در آن تقارن طبیعی نتایج مشخص نیست؛ اما به مسائل دیگر مانند کتاب هلندی نمی‌پردازد.
توشی‌کازو کاسه (; – ) دیپلمات اهل ژاپن در طی جنگ جهانی دوم بود.
ماساتاکه اوکومیا (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۰۹ – )دسپهبد در نیروی هوایی ژاپن و تاریخ‌نگار اهل ژاپن بود.
نبرد فالایز () درگیری تعیین‌کننده نبرد نرماندی در جنگ جهانی دوم بود.
عملیات غارت () یک عملیات نظامی برای عبور از راین در شب ۲۳ مارس ۱۹۴۵ بود که توسط گروه ارتش بیست و یکم تحت فرماندهی فیلد مارشال برنارد لاو مونت‌گومری آغاز شد.
عبدالله عبدالباری (; . – ) یک روزنامه‌نگار مصری بود که به عنوان رئیس سابق هیئت‌مدیره بنیاد الاهرام خدمت کرد.
عبدالله عبدالباری در ۲۵ آوریل ۱۹۲۴ در روستای «الاقده» مرکز استان منیا از توابع استان شرقی به دنیا آمد. وی بزرگ‌ترین پسر خانواده بود و در چهار سالگی به حفظ قرآن پرداخت. زمانی که شش ساله بود در مدرسه اجباری ثبت نام کرد.
در جوانی به همراه عمویش از روستایشان به قاهره نقل مکان کرد تا تحصیلات خود را در مدارس قاهره تکمیل کند. عبدالله شروع به تحصیل در مدرسه‌ای در کنار ناحیه باب‌اللوق و بعد از آن از مدرسه ای به مدرسه دیگر رفت. او همراه با عمویش به استان‌های سوهاج و اسکندریه و سپس به عریش و زقازیق سفر کرد. در دوره اول متوسطه، پدرش فوت کرد و عمویش، البکباشی عبدالوهاب عبدالباری در جریان جنگ جهانی دوم به کشته شد. عبدالله پس از تشییع جنازه عمویش در روستای خود به استان شرقی بازگشت و نزد برادرانش به ادامه تحصیل پرداخت.
پس از اتمام دوره متوسطه به دانشکده علوم و پزشکی راه یافت، اما چون علاقه‌ای به این رشته تحصیلی نداشت، تحصیل خود را در رشته علوم و پزشکی متوقف کرد و تصمیم گرفت در دانشکده هنر به تحصیل بپردازد.
او عضوی از تیم بازیگری و عضوی از تیم تئاتر ویلیام شکسپیر در دانشگاه و همچنین عضو انجمن گرامافون به ریاست لویس عوض بود. او به عنوان رئیس انجمن ادبیات انگلیسی در دانشگاه قاهره و همچنین عضو اتحادیه دانشجویی بود.
عبدالله عبدالباری در سال ۱۹۴۷ از گروه زبان انگلیسی دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد. زبان عربی را با حفظ قرآن کریم دوست داشت. وی تحصیلات خود را در رشته زبان در دانشگاه قاهره ادامه داد و از آن زمان نوابغ زبان عربی مانند شوقی ضیف، سهیر القلماوی و عبداللطیف حمزه رهبری دانشگاه قاهره را بر عهده داشتند. عبدالله همچنین فرانسه، ایتالیایی و مقداری اسپانیایی را در دانشگاه آموخت.
عبدالله به‌عنوان مترجم برای روزنامه‌های صوت‌الامه و البلاغ کار می‌کرد و از آنجایی که دوستی نزدیک با متخصصان و مجریان ارشد رسانه‌ها داشت، به فکر کار به عنوان گوینده برای رادیو مصر افتاد.
پس از فارغ‌التحصیلی از زبان عربی، به دلیل اعتباری که داشت به عنوان سردبیر بخش خبر رادیو مصر انتخاب شد، اما عبدالله از این شغل سرباز زد. عبدالله و چند تن از دوستانش به شرکت هواپیمایی مصر پیوستند اما پس از مدتی به دلیل مشکلاتی که در کار داشت استعفا داد. او تصمیم گرفت در روزنامه المصری به عنوان سردبیر تبلیغات کار کند.
عبدالله عبدالباری کار روزنامه‌نگاری خود را به عنوان سردبیر امور پرواز در روزنامه المصری آغاز کرد و اولین مصاحبه مطبوعاتی او با صدراعظم اتریش در وین بود و در شرکت تبلیغاتی ارتقا یافت تا اینکه رئیس کل بخش عربی شد. متخصص در آگهی‌های روزنامه المصری. پس از سه سال، او مدیر ایجاد و نماینده مجاز شرکت شد.
در مارس ۱۹۵۴ روزنامه المصری توقیف شد و شرکت تبلیغات مصر تعطیل گردید. عبدالله به روزنامه اخبار الیوم پیوست و در ۱۹۶۲ به اتهام همکاری با روزنامه المصری دستگیر شد. او یک سال را در زندان گذراند.
پس از آزادی از زندان کار در روزنامه اخبار الیوم را رها کرد و در سال ۱۹۶۵ به روزنامه الاهرام پیوست و در سال ۱۹۶۸ به عضویت هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. در سال ۱۹۷۶ مدیرکل بنیاد الاهرام شد و بعداً به عنوان رئیس هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. وی علاوه بر ریاست هیئت مدیره الاهرام، سمت ریاست هیئت مدیره انتشارات مایو را نیز بر عهده گرفت.
نسل فعلی فورد تاروس یک خودروی فول سایز است که توسط فورد در چین از طریق سرمایه‌گذاری مشترک چانگان فورد برای بازارهای چین و خاورمیانه تولید می‌شود.
صادرات خط مدل فورد تاروس چینی که توسط چانگان فورد در تاسیسات هانگژو تولید شد، تا سال ۲۰۲۰ آغاز نشد، زمانی که صادرات شورای همکاری خلیج فارس (خاورمیانه) آغاز شد، جایگزین تاروس تولید آمریکا شد.چانگان فورد تاروس از پلتفرم فورد سی‌دی۴ مشتق شده‌است درحالی‌که ۳٫۹ اینچ به فاصله محوری فورد فیوژن / فورد موندئو اضافه می‌کند. چانگان فورد تاروس نیز معماری پلتفرم خود را با لینکلن کانتیننتال به اشتراک می‌گذارد و تاروس را به سدان پرچمدار فورد برای بازارهای چین تبدیل می‌کند. در حالی که طرح‌های نمای جلو و عقب مشابه با موندئو را به اشتراک می‌گذاشتند، تاروس با خط سقف عقب رسمی طراحی شده بود.
فورد تاروس یک موتور ۲٫۰ لیتری چهارسیلندر خطی با ۲۴۵ اسب بخار قدرت و ۳۵۰ نیوتن‌متر گشتاور یا یک موتور ۲٫۷ لیتری شش سیلندر (مورد استفاده در فیوژن و لینکلن کانتیننتال). با تولید ۳۲۵ اسب بخار قدرت و ۴۷۵ نیوتن‌متر گشتاور دارد. در سال ۲۰۱۶، یک موتور ۱٫۵ لیتری چهارسیلندر خطی به این دو موتور اضافه شد. تاروی را می‌توان با یک جعبه‌دنده ۶ سرعته خودکار خریداری کرد.
یک فیس‌لیفت برای چانگان فورد تاروس در آگوست سال ۲۰۱۹ معرفی شد که دارای طراحی‌های جلو و عقب تغییر یافته و یک پیشرانه جدید با موتور ۲٫۰ لیتری توربو با ۲۴۵ اسب بخار قدرت و ۳۹۰ نیوتن‌متر گشتاور است که به گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک متصل شده‌است.
کودتای ۱۹۴۴ رومانی () در تاریخ‌نگاری رومانیایی بیشتر به عنوان اقدام ۲۳ اوت (به رومانیایی: Actul de la 23 August) شناخته می‌شود، کودتایی بود که توسط میهای یکم پادشاه رومانی در طول جنگ جهانی دوم در ۲۳ اوت ۱۹۴۴ رهبری شد.
ایچیجی سوگیتا (؛ ۳۱ مارس ۱۹۰۴ – ) سرهنگ و ارتشبد نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن بود.
احمد افغان (۲۶ بهمن ۱۳۴۸–؟) کشتی‌گیر اهل ایران بود. وی در مسابقه‌های کشتی آزاد بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، سئول در وزن ۸۲ کیلوگرم شرکت کرد.
افغان که پس‌از ازدواج در آلمان اقامت داشت در یکی از دیدارهایش در ماکو و حین آموزش کشتی در سالن کشتی این شهر بر اثر سکته درگذشت.‏
عکس‌برداری نوترونی(به انگلیسی: Neutron imaging) فرآیند ساخت تصویر به وسیله نوترون‌ها می‌باشد. تصویر به دست آمده از شیء موردنظر در این روش بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشد. تصاویر به دست آمده اشتراکات بسیاری با تصویربرداری اشعه ایکس دارد؛ ولی از آنجایی که این تصاویر، بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشند، در برخی موارد که به سادگی با تصویربرداری نوترونی قابل مشاهده هستند، ممکن است با روش پرتو ایکس غیرقابل مشاهده باشند (و بالعکس).
پرتوهای ایکس براساس چگالی یک ماده جذب می‌شوند. مواد متراکم‌تر، پرتوهای ایکس بیشتری را متوقف می‌کنند. این درحالی است که احتمال جذب نوترون‌ها در یک ماده به چگالی آن ارتباطی ندارد. بعضی از مواد سبک‌تر مثل بور، نوترون‌ها را جذب می‌کنند. درحالی که هیدروژن به‌طور کلی نوترون را پراکنده می‌کند و بسیاری از فلزهای رایج مورد استفاده، اکثر نوترون‌ها را از خود عبور می‌دهند. این عامل می‌تواند تصویربرداری نوترونی را در بسیاری از موارد بهتر از تصویربرداری با اشعه ایکس کند. مثل یافتن موقعیت اورینگ و یکپارچگی اجزای فلزی داخل آن در اتصالات بخش‌های تقویت کننده جامدی موشک.
نوترون توسط جیمز چادویک در سال ۱۹۳۲ کشف شد. اولین نمایش رادیوگرافی نوترونی توسط و کوهن در اواخر دهه ۳۰ انجام شد. آنها دریافتند که هنگام بمباران به وسیله نوترون‌ها، برخی مواد تشعشعی را ساطع می‌کنند که می‌تواند فیلم را در معرض دید قرار دهد. این کشف تا سال ۱۹۴۶ یعنی زمانی که رادیوگرافی‌هایی با کیفیت پایین توسط پیترز کشف شد، در حد یک کنجکاوی باقی ماند. اولین رادیوگرافی نوترونی با کیفیت قابل قبول، توسط تولیس در سال ۱۹۵۵ انجام شد.
در حدود سال ۱۹۶۰ برگر و شروع به ارزیابی نوترون‌ها برای بررسی سوخت راکتور تحت تابش قرار گرفته، کردند. پس از آن، امکانات تحقیقاتی تا حدودی توسعه یافت. اولین امکانات تجاری، در اواخر دهه ۱۹۶۰ بیشتر در ایالات متحده و فرانسه و در نهایت در کشورهای دیگر مثل کانادا، ژاپن، افریقای جنوبی، آلمان و سوییس عرضه شد.
برای تولید یک تصویر نوترونی، منبعی از نوترون‌ها، یک کولیماتور (برای شکل‌دادن به نوترون‌های ساطع شده به صورت پرتوی یک جهته)، جسمی که باید تصویربرداری شود و روشی برای ثبت تصویر، نیاز می‌باشد.
به‌طور کلی منبع نوترون، یک راکتور تحقیقاتی است که تعداد زیادی از نوترون‌ها در واحد سطح(شار) آن در جریان هستند. برخی از فعالیت‌ها با منابع ایزوتوپی نوترون‌ها انجام شده‌است (معمولا ذره برانگیخته شده کالیفرنیوم 252 و تا حدی امریسیم و غیره). این عوامل به ازای کاهش شدت نوترون و کیفیت تصویر، هزینه‌های سرمایه‌گذاری را کاهش و تحرک را افزایش می‌دهند. علاوه بر آن، دسترسی به منابع شتاب دهندهٔ نوترون‌ها رو به افزایش است که این منابع شامل شتاب‌دهنده‌های بزرگ با اهداف شکافت هستند که می‌توانند منابع مناسبی برای تصویربرداری نوترونی باشند.
پس از تولید نوترون‌ها، باید سرعت آن‌ها به سرعت موردنظر برای عکس‌برداری نوترونی کاهش یابد. این عمل می‌تواند با استفاده از آب، پلی‌اتیلن یا گرافیت در دمای اتاق، انجام شود. در مهارگر، نوترون‌ها با هسته اتم برخورد می‌کنند و در نتیجه سرعتشان کاهش می‌یابد. در نهایت سرعت این نوترون‌ها براساس دمای (میزان انرژی جنبشی) مهارگر به توزیعی یکنواخت دست خواهد یافت. اگر نوترون‌هایی با انرژی بالا مدنظر باشد یک تعدیل کننده گرافیتی را می‌توان برای تولید این نوترون‌ها گرم کرد (نوترونهای اپی‌ترمال). برای تولید نوترون‌های با انرژی پایین‌تر، می‌توان از یک تعدیل کننده سرد مثل دوتریوم مایع (ایزوتوپ هیدروژن) استفاده کرد (نوترون سرد). اگر ماده مهارگر وجود نداشته باشد یا مقدار آن کم باشد، نوترون‌های با انرژی بالا (یا نوترون‌های سریع) می‌توانند ساخته شوند. هر چه دمای مهارگربالاتر باشد انرژی جنبشی حاصل از نوترون‌ها بیشتر خواهد بود و نوترون‌ها سریع تر حرکت می‌کنند. به‌طور کلی نوترون‌های سریع، نفوذ بیشتری خواهند داشت اما برخی انحرافات
جالب از این روند وجود دارد و گاهی اوقات می‌توان از آنها در تصویربرداری نوترونی استفاده کرد. به‌طور کلی یک سیستم تصویربرداری برای تولید تنها یک واحد انرژی نوترون طراحی و راه‌اندازی می‌شود و اکثر سیستم‌های تصویربرداری، نوترون‌های گرمایی یا سرد را تولید می‌کنند.
در برخی شرایط ممکن است تنها یک سطح انرژی خاص از نوترون‌ها مورد نظر باشد. برای جداسازی انرژی موردنظر از نوترون‌ها یا خرد کردن پرتو نوترون برای جداکردن نوترون‌ها براساس سرعت آن گزینه‌هایی موجود می‌باشند. اما معمولاً در این روند، نوترون‌هایی با شتاب پایین تولید می‌شوند. به‌طور کلی این روش فقط برای کارهای تحقیقاتی انجام می‌شود.
این بحث، بر تصویربرداری نوترون حرارتی متمرکز است. گرچه بسیاری از این اطلاعات برای تصویربرداری نوترون سرد و اپی‌ترمال هم کاربرد دارد. تصویربرداری سریع نوترونی، یک رشته جذاب برای کاربردهای امنیتی داخلی است ولی در حال حاضر به‌طور تجاری در دسترس نیست.
در تعدیل‌کننده‌ها، نوترون‌ها در جهات مختلف حرکت می‌کنند. برای ایجاد یک تصویر مناسب، نوترون‌ها باید در یک جهت نسبتاً یکنواخت حرکت کنند (معمولا کمی واگرا). برای انجام این کار، یک روزنه (منفذی که به نوترون‌ها اجازه می‌دهد از درون آن عبور کنند که توسط مواد جاذب نوترون‌ها احاطه شده‌است) ورود نوترون‌ها به کلیماتور را محدود می‌کند. بعضی از سطوح کلیماتور که با مواد جذب کننده نوترون، (مثلا بور) پوشیده شده‌اند، نوترون‌هایی را که طول کلیماتور را در جهت مورد نظر طی نمی‌کنند، جذب می‌کنند. یک ارتباط بین کیفیت تصویر و زمان پرتودهی وجود دارد. یک سیستم با تنظیم کوتاه‌تر یا دیافراگم بزرگتر، پرتو نوترونی شدیدتری تولید می‌کند اما نوترون‌ها در زوایای متنوع‌تری حرکت می‌کنند. در حالی که یک کلیماتور بلندتر یا دیافراگم کوچکتر یکنواختی بیشتری در جهت حرکت نوترون‌ها تولید می‌کند اما به‌طور واضحی نوترون‌های کمتر و مدت زمان پرتودهی طولانی‌تری خواهیم داشت.
شیء مورد نظر در معرض پرتو نوترونی قرار می‌گیرد. باتوجه به عدم وضوح تصویر نسبت به تصویربرداری با اشعه ایکس، شیء، معمولاً تا حد امکان باید نزدیک به دستگاه ضبط تصویر قرار گیرد.
اگرچه روش‌های مختلفی برای ضبط تصاویر وجود دارند، اما نوترون‌ها به راحتی تصویربرداری نمی‌شوند و باید به شکل دیگری از تشعشع تبدیل شوند که راحت‌تر تشخیص داده شوند. بعضی از صفحات مبدل، برای این کار استفاده می‌شوند. برخی روش‌های ثبت تصویر، مواد را مستقیماً به ضبط کننده تصاویر انتقال می‌دهند. اغلب این صفحات به شکل لایه نازک از گادولینیوم که یک جذب‌کننده قوی برای نوترون‌های حرارتی است، وجود دارند. یک لایه ۲۵ میکرومتری از گادولینیوم برای جذب ۹۰ درصد نوترون‌های حرارتی وارد شده کافی است. در برخی شرایط ممکن است عناصر دیگری مثل بور، ایندیم، طلا یا دیسپروزیوم یا موادی مثل صفحات لیتیم فلورید استفاده شود که آن صفحه، نوترون‌ها را جذب کرده و نور مرئی ساطع می‌کند.
از روش‌های مختلفی برای تولید تصاویر به وسیله نوترون‌ها استفاده می‌شود. تا همین اواخر، تصویربرداری نوترونی بر روی فیلم‌های اشعه ایکس ثبت می‌شد، اما انواع روش‌های دیجیتال امروزه در دسترس می‌باشند.
رادیوگرافی نوترونی، فرایند تولید تصویر نوترونی می‌باشد که بر روی یک فیلم ضبط می‌شود. این معمولا بالاترین وضوح تصویربرداری نوترونی است؛ گرچه اخیرا روش‌های دیجیتال با تنظیمات ایده‌آل، به نتایج قابل مقایسه‌ای منتج می‌شوند. متداول‌ترین روش، استفاده از صفحه تبدیل گادولینیومی برای تبدیل نوترون‌ها به الکترون‌های پرانرژی می‌باشد که یک فیلم اشعه ایکس امولسیونی را در معرض دید قرار می‌دهد.
روش مستقیم با فیلمی که در خط پرتو وجود دارد انجام می‌شود؛ پس نوترون‌ها توسط صفحه تبدیل جذب می‌شوند که به سرعت نوعی تشعشع را ساطع می‌کنند و فیلم را در معرض دید قرار می‌دهند. در روش غیرمستقیم فیلمی به‌طور مستقیم در خط پرتو وجود ندارد. صفحه تبدیل، نوترون‌ها را جذب می‌کند اما گاهی اوقات، قبل از انتشار تشعشع، تأخیر زمانی به وجود می‌آید. پس از ضبط تصویر روی صفحه تبدیل، این صفحه برای مدتی (معمولا چند ساعت) در تماس نزدیک با فیلم قرار می‌گیرد تا تصویری روی فیلم ایجاد شود. روش غیرمستقیم مزایای قابل توجهی در برخورد با اجسام رادیواکتیو یا سیستم‌های تصویربرداری با آلودگی گاما دارد؛ در غیر این صورت معمولاً روش مستقیم ارجحیت دارد.
رادیوگرفی نوترونی یک سرویس تجاری در دسترس است که به‌طور گسترده در صنعت هوافضا برای آزمایش پره‌های توربین، موتور هواپیما، تست مواد منفجره با قابلیت اطمینان بالا و تا حدودی در صنایع دیگر برای شناسایی مشکلات در طول چرخه‌های توسعه محصول استفاده می‌شود.
اصطلاح رادیوگرافی نوترونی اغلب برای اشاره به تمام روش‌های تصویربرداری نوترونی، به اشتباه به کار می‌رود.
روش‌های مختلف با مزایا و معایب متفاوتی برای گرفتن تصاویر نوترونی دیجیتال با نوترون‌های حرارتی وجود دارند. این روش‌های تصویربرداری به‌طور گسترده در محافل دانشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ زیرا نیازی به پردازنده‌های فیلم و اتاق تاریک ندارند و همچنین مزایای متنوعی ارائه می‌کنند. علاوه بر آن تصاویر فیلم را می‌توان با استفاده از اسکنر، دیجیتالی کرد.
دوربین نوترونیک، سیستم تصویربرداری مبتنی بر دوربین دیجیتالی می‌باشد. نوترون‌ها از جسم مورد نظر عبور می‌کنند، سپس یک صفحه از نوترون‌ها به نور مرئی تبدیل می‌شود. این نور از برخی اپتیک‌ها (به منظور به حداقل رساندن قرار گرفتن دوربین در معرض تابش یونیزان) عبور می‌کند، سپس تصویر توسط دوربین CCD گرفته می‌شود (چند نوع دوربین دیگر نیز وجود دارد، از جمله CMOS و CID که نتایج مشابهی را ایجاد می‌کنند).
دوربین‌های نوترونی، مشاهده تصاویر را در لحظه (معمولاً با وضوح پایین) امکان‌پذیر می‌کنند که برای مطالعه جریان سیال دو فازی در لوله‌های مات، تشکیل حباب هیدروژن در سلول‌های سوختی و حرکت روان‌کننده در موتورها مفید می‌باشد. این سیستم تصویربرداری به وسیله یک صفحه چرخشی، می‌تواند تعداد زیادی عکس در زوایای مختلف بگیرد که می‌تواند به یک تصویر سه بعدی (توموگرافی نوترونی) بازسازی شود.
هنگامی که این سیستم‌ها با یک صفحه نازک و اپتیک همراه می‌شوند، می‌توانند تصاویری با وضوح بالا با زمان‌های نوردهی مشابه با تصویربرداری فیلم تولید کنند؛ اگرچه صفحه تصویربرداری، معمولاً با توجه به تعداد پیکسل‌های موجود بر روی تراشه‌های دوربین CCD باید کوچک باشد.
با وجود اینکه این سیستم‌ها مزایای قابل توجهی دارند (توانایی انجام تصویربرداری در لحظه، سادگی و هزینه نسبی کم برای کاربرد تحقیقاتی، وضوح بالقوه نسبتاً بالا، مشاهده سریع تصویر)، معایب قابل توجهی از جمله پیکسل‌های ناخوانا روی دوربین (که ناشی از قرار گرفتن در معرض تشعشع است)، میدان دید محدود و طول عمر کم دوربین‌ها در محیط‌های با تشعشع بالا، نیز دارند.
برای تولید تصاویر نوترونی، می‌توان همانند اشعه ایکس، از صفحات تصویر همراه با یک اسکنر صفحه استفاده کرد. نوترون هنوز باید به شکل دیگری از تابش تبدیل شود تا توسط صفحه، تصویر گرفته شود. مدت کوتاهی طول کشید و صفحات تصویر حساس به نوترون تولید شدند که حاوی یک ماده مبدل در صفحه بودند و وضوح بهتری نسبت به مواد مبدل خارج از صفحه ارائه کردند. صفحات تصویر، فرآیندی را ارائه می‌دهند که بسیار شبیه به تصویربرداری فیلم است، اما تصویر روی صفحه با قابلیت استفاده مجدد ثبت می‌شود که پس از تصویربرداری خوانده و پاک می‌شود. این سیستم‌ها فقط تصاویر ثابت (استاتیک) تولید می‌کنند. با استفاده از صفحه تبدیل و صفحه تصویر اشعه ایکس، زمان‌های نوردهی قابل مقایسه برای تولید تصویری با وضوح کمتر نسبت به تصویربرداری فیلم مورد نیاز است. صفحات تصویر با مواد مبدل داخلی تصاویر بهتری نسبت به مبدل خارج از صفحه تولید می‌کنند، اما در حال حاضر تصاویری به خوبی فیلم ایجاد نمی‌کنند.
یک تکنیک دیجیتالی مشابه تصویربرداری CCD می‌باشد. قرار گرفتن در معرض نوترون منجر به کوتاه شدن طول عمر آشکارسازها می‌شود که همین امر باعث شده سایر تکنیک‌های دیجیتال نسبت به این روش ترجیح داده شوند.
این سیستم، روشی نوظهور است که یک آشکارساز دیجیتال با پیکسل‌های بسیار کوچک دارد. این دستگاه دارای کانال‌های کوچک (میکرومتری) است که سمت منبع آن با مواد جذب‌کننده نوترون (معمولاً گادولینیوم یا بور) پوشیده شده‌است. ماده جاذب نوترون، نوترون‌ها را جذب کرده و آنها را به تشعشعات یونیزه تبدیل می‌کند و این باعث می‌شود که الکترون‌ها آزاد شوند. همچنین ولتاژ زیادی در سراسر دستگاه اعمال می‌شود و باعث می‌شود که الکترون‌های آزاد شده، همزمان با شتاب گرفتن درون کانال‌های کوچک، تقویت شده و سپس توسط یک آشکارساز دیجیتالی تشخیص داده شوند.
میراث جهانی در تانزانیا شامل هفت اثر ثبت‌شده در کشور تانزانیا است که سه اثر فرهنگی، سه اثر طبیعی و یک اثر ترکیبی را شامل می‌شوند.
سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. تانزانیا در تاریخ ۲ اوت ۱۹۷۷ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان‌های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می‌کند.
در سال ۱۹۷۹ منطقه حفاظت‌شده انگورونگورو اولین سایتی بود که به عنوان یک میراث طبیعی در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد؛ این منطقه در سال ۲۰۱۰ مجدداً بررسی شده و این بار به عنوان میراث فرهنگی نیز تأیید گردید و از آن هنگام، تنها میراث فرهنگی و طبیعی تانزانیا است. علاوه بر انگورونگورو، سه سایت میراث فرهنگی و سه سایت میراث طبیعی دیگر نیز در فهرست میراث جهانی تانزانیا ثبت شده‌اند. پناهگاه حیات وحش سِلوس تنها مورد در این میان است که به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر یونسکو قرار گرفته‌است. تانزانیا پنج سایت پیشنهادی خود را به عنوان فهرست آزمایشی به یونسکو معرفی کرده‌است که شامل دو مجموعه فرهنگی و سه ناحیه میراث طبیعی هستند.
تانزانیا یکی از نُه کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در برنامه‌ای برای مدیریت و نظارت مؤثرتر بر سایت‌های میراث طبیعی شرکت کرده‌اند و پارک ملی سرنگتی در قالب این پروژه قرار گرفته‌است. شهر زنگبار نیز در «کارگاه آموزشی مناظر شهری تاریخی در ناحیهٔ سواحلی» شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه، به حفاظت و ترویج آن کمک می‌شود.
علاوه بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از مکان‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
وهمن-اردشیر یا بهمن-اردشیر همچنین مشهور به «فرات میشان» (همچنین با نام‌های میشان، میسان، مشون و میشان نوشته می‌شود)، یک شهر و بخش فرعی باستانی در استان میشان ساسانیان بود که در زمان کنونی در جنوب عراق واقع شده‌است.
بنا به گفته دو مورخ پارسی، حمزه اصفهانی و ابن فقیه همدانی، وهمن-اردشیر توسط اولین پادشاه شاهنشاهی ساسانی، اردشیر بابکان (ح. ۲۲۴–۲۴۲) (یا دوباره) ساخته شده‌است، در حالی که برخی منابع دیگر مانند طبری به پادشاه افسانه‌ای ایران کی بهمن اعتبار بنای شهر را می‌دهند. با این حال، نام این شهر برای اولین بار در سال ۵۴۴، زمانی که اسقف نسطوری وهمن-اردشیر به عنوان کلان‌شهر میشان منصوب شد، ظاهر شد. به گفته ابن خردادبه، وهمن-اردشیر به همراه میشان (بخشی به نام استان)، دست‌میشان و ابرکواد، چهار بخش فرعی ناحیه‌ای به نام شاد بهمن را تشکیل دادند. (همچنین به املای وهمن) که به «منطقه دجله» نیز معروف است. مصبی به نام بهمن‌شیر را می‌دانند که برگرفته از نام وهمن-اردشیر است.
وهمن-اردشیر در سال ۶۳۵ در جریان فتح ایران توسط مسلمانان به تصرف افسر نظامی عرب عتبه بن غزوان درآمد. این شهر بعدها درگیر شورش‌های زنج در سال‌های ۶۸۹–۶۹۰، ۶۹۵ و در دوران اوج قدرت زنج، معروف به شورش زنج شد که از ۸۶۹ تا ۸۸۳ ادامه یافت. در قرن سیزدهم وهمن-اردشیر ویران شد.
نقاشی‌های صخره‌ای کوندوئا ایرانگی مجموعه‌ای از نقاشی‌های باستانی بر روی دیوارهای پناهگاه‌های سنگی در مرکز تانزانیا هستند. منطقه کوندوئا در سال ۲۰۰۶ به دلیل مجموعه ای چشمگیر از دیوار نگاره‌ها، به عنوان میراث جهانی یونسکو اعلام شد. این مکان‌ها در سال ۱۹۳۷ توسط اداره آثار باستانی تانزانیا به عنوان آثار ملی ثبت شدند. این نقاشی‌ها تقریباً در نه کیلومتری شرق بزرگراه اصلی (T5) از دودوما به باباتی، واقع شده‌است. مرزهای سایت با پست‌های بتنی مشخص شده‌اند.UNESCO.org
چشم‌انداز این منطقه با تخته سنگ‌های گرانیتی انباشته شده بزرگ مشخص می‌شود که لبه غربی استپ ماسایی را تشکیل می‌دهد و پناهگاه‌های صخره‌ای را به دور از بادهای غالب تشکیل می‌دهد. این پناهگاه‌های صخره‌ای اغلب به دلیل کافت‌ها دارای سطوح مسطحی هستند و این سطوح جایی هستند که نقاشی‌ها در آن یافت می‌شوند و از هوا محافظت می‌شوند.
این نقاشی‌ها هنوز بخشی از یک سنت زنده ایجاد و استفاده از صخره‌نگاری هستند که در آن قوم ماسای در مراسم جشن خود برای شفای بیماری از آن بهره می‌برند.UNESCO.org اهمیت و استفاده مداوم از پناهگاه‌های صخره‌ای و هنر آن‌ها نشان می‌دهد که تداوم فرهنگی بین گروه‌های قومی و زبانی مختلف مردمی که در طول زمان در این منطقه سکونت داشته‌اند وجود داشته‌است.
در حدود سال ۱۹۷۰، مردان سانداوی هنوز مشغول کشیدن نقاشی‌های صخره ای بودند. کسی دلایل آن‌ها را برای این کار جویا شد. این فرد دلایل را به چند دسته به خاطر تأثیر جادویی (به تصویر کشیدن حیوانی که نقاش قصد کشتن آن را داشت)، تصادفی و قربانی (بر روی تپه‌های روحی قبیله‌ای خاص و به تصویر کشیدن مراسم باران‌سازی و شفابخشی) طبقه‌بندی کرد.Ten Raa, E. 1974. “A record of some pre-historic and some recent Sandawe rock paintings. Tanzania Notes and Records 75: 9–27. As reported on page 451 of
سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات (ZS-9)، که با نام تجاری Lokelma فروخته می‌شود، دارویی برای درمان هایپرکالمی (پتاسیم خون بالا) است. شروع اثرات آن در یک تا شش ساعت رخ می‌دهد. این دارو به صورت خوراکی تجویز می‌شود.
عوارض جانبی رایج عبارتند از تورم و هیپوکالمی (پتاسیم خون پایین)."Sodium Zirconium Cyclosilicate Monograph for Professionals". "Drugs.com". Retrieved 11 October 2019. استفاده در بارداری و شیردهی به احتمال زیاد بی خطر است. این ماده با اتصال به یون‌های پتاسیم در دستگاه گوارش و سپس دفع آن از طریق مدفوع عمل می‌کند.
سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات برای استفاده پزشکی در اتحادیه اروپا و ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ تایید شد."Sodium Zirconium Cyclosilicate Monograph for Professionals". "Drugs.com". Retrieved 11 October 2019. این دارو توسط شرکت آسترازنکا توسعه یافته‌است.
سدیم زیرکونیوم سیکلوسیلیکات برای درمان هایپرکالمی استفاده می‌شود."Sodium Zirconium Cyclosilicate Monograph for Professionals". "Drugs.com". Retrieved 11 October 2019. شروع اثرات آن بین یک تا شش ساعت رخ می‌دهد.
یک بررسی انجام شده از کاهش پتاسیم به میزان 0.17 mEq/L در یک ساعت و 0.67 mEq/L در ۴۸ ساعت حکایت داشت.
در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی، دیابت و نارسایی قلبی موثر به نظر می‌رسد.Hoy SM (October 2018). "Sodium Zirconium Cyclosilicate: A Review in Hyperkalaemia". "Drugs". 78 (15): 1605–1613. doi:. PMC 6433811. PMID 30306338. استفاده از این دارو برای مدت یک سال مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
برج جنرالی () ساختمان اداری ۴۴ طبقه متعلق به شرکت جنرالی و مستقر در شهر میلان، ایتالیا است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۱۴ آغاز شد و در سال ۲۰۱۷ به بهره‌برداری رسید.
پارک ملی خلیج چواکا جوزانی پارک ملی در تانزانیا واقع در جزیره زنگبار است. این تنها پارک ملی زنگبار است که وسعت دارد.
گابریل گالاتری دی جنولا (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل ایتالیا است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت بیمه جنرالی فعالیت می‌کند.
فیلیپ دونت (; – ) بازیکن راگبی بازنشسته و مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت جنرالی فعالیت می‌کند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی لیاقت شده‌است.
اگزیستانسیالیسم سیاه () یا نظریه انتقادی آفریقانا () یک مکتب فکری است که «سلطه را مورد انتقاد قرار می‌دهد و قدرتمندی سیاه‌پوستان در جهان را تأیید می‌کند».Magnus O. Bassey, "What Is Africana Critical Theory or Black Existential Philosophy?", in: "Journal of Black Studies", July 2007, vol. 37, no. 6, pp. 914-935. گرچه این مکتب با اگزیستانسیالیسم و دغدغه‌های این فلسفه در مورد هستی و معنی در زندگی کلمه‌ای مشترک دارد، «بر رهایی تمام سیاه‌پوست‌های جهان از ستمدیدگی استوار است». به اگزیستانسیالیسم سیاه همچنین می‌توان به شکل شیوه‌ای نگاه کرد که به فرد امکان می‌دهد که آثار نویسندگان آفریقایی آمریکایی مانند دابلیو. ئی. بی. دیو بویس، جیمز بالدوین و رالف الیسون را در چارچوبی اگزیستانسیالیستی بخواند.
دنیس دوورن (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت بیمه آکسا فعالیت می‌کند.
توماس بوبرل (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل آلمان است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت آکسا فعالیت می‌کند. او همچنین از اعضای هیئت مدیره شرکت‌های آی‌بی‌ام، برتلسمان و اکسا اکس‌ال نیز می‌باشد. برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
نگاره‌های سیاه (به اسپانیایی: Pinturas negras) نامی است که به گروهی متشکل از ۱۴ نگاره از فرانسیسکو گویا مربوط به سال‌های آخر زندگی‌اش، احتمالاً بین سال‌های ۱۸۱۹ و ۱۸۲۳، داده شده‌است. آنها مضامین سنگین و ترسناک را به تصویر می‌کشند که هر دو ترس او از جنون و نگاه تیره و تارش به انسانیت را منعکس می‌کنند. در سال ۱۸۱، در سن ۷۲ سالگی، گویا به خانه ای دو طبقه در خارج از مادرید نقل مکان کرد که Quinta del Sordo (ویلای مرد ناشنوا) نام داشت. اگرچه خانه به نام صاحب قبلی که ناشنوا بود نامگذاری شده بود، گویا نیز در آن زمان به دلیل تبی که در سن ۴۶ سالگی داشت تقریباً ناشنوا بود. این نگاره‌ها در اصل دیوارنگارهایی بر روی دیوار خانه بودند که بعدها توسط مالک بارون فردریک امیل ارلانگر از دیوارها کننده و به بوم چسبانده شدند. آنها اکنون در موزه دل پرادو در مادرید هستند.
پس از جنگ‌های ناپلئونی و آشفتگی‌های داخلی دولت در حال تغییر اسپانیا، گویا نگرش تلخی نسبت به نوع بشر پیدا کرد. او از پنیک، وحشت، ترس و هیستری آگاهی دقیق و دست اولی داشت. او از دو بیماری تقریباً کشنده جان سالم به در برده بود و از ترس عود به‌طور فزاینده ای مضطرب و بی تاب می‌شد. تصور می‌شود که ترکیب این عوامل منجر به تولید نگاره‌های سیاه توسط او شده‌است. گویا با استفاده از رنگ روغن و کار مستقیم روی دیوارهای اتاق غذاخوری و نشیمن خود، آثاری با مضامین تیره و آزاردهنده خلق کرد. این نگاره‌ها سفارشی نبودند و قرار نبود خانه او را ترک کنند. این احتمال وجود دارد که هنرمند هرگز این آثار را برای نمایش عمومی در نظر نگرفته باشد.
گویا به تابلوها عنوان نمی‌داد یا اگر می‌داد هرگز آنها را فاش نمی‌کرد. بیشتر نام‌هایی که برای آن‌ها استفاده می‌شود، نام‌هایی است که مورخان هنر به کار می‌گیرند. در ابتدا، آنها در سال ۱۸۲۸ توسط دوست گویا، آنتونیو بروگادا فهرست‌بندی شدند. این مجموعه از ۱۴ نگاره تشکیل شده‌است: آتروپوس (سرنوشت)، دو پیرمرد، دو پیر در حال خوردن سوپ، مبارزه با چماق‌ها، سبت جادوگران، مردان در حال خواندن، جودیت و هولوفرنس، زیارت به سان ایسیدرو، زنان در حال خنده، صفوف از دفتر مقدس، سگ، ساتورن پسرش را می‌بلعد، لا لئوکادیا، و چشم‌انداز فوق‌العاده.
تا ۱۵۰ سال پیش، میلیون‌ها آفریقایی توسط شکارچیان برده اسیر شدند. آن‌ها را به زنجیر می‌بستند و مجبور میکردند چند صد کیلومتر پیاده‌روی کنند تا برای مثال به مزرعه‌داران فروخته شوند که به عنوان نیروی کار ارزان در مزارع مورد استفاده قرار گیرند. آفریقای مرکزی و شرقی یکی از اصلی‌ترین مناطقی بود که شکارچیان و تاجران برده، که بیشتر آن‌ها عرب بودند، معاملات خود را انجام می‌دادند. آنها قربانیان خود را به عنوان مثال در برخی از مناطق که امروزه بخشی از جمهوری دموکراتیک کنگو است و در بخش‌های غربی و مرکزی تانزانیا امروزی دستگیر می‌کردند. بردگان به ساحل و از آنجا به جزیره زنگبار آورده می‌شدند و بیشتر در کشورهای عربی، ایران، هند، موریتانی و یونان فروخته می‌شدند.
به‌طور رسمی، تجارت برده در سال ۱۸۷۳ تحت فشار بریتانیا ممنوع شد، اما به مدت چندین سال مخفیانه ادامه یافت. یکی از مسیرهایی که کاروان‌های بازرگانان از آن استفاده می‌کردند از اوجیجی در ساحل دریاچه تانگانیکا شروع شده و بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر را طی کرده به باگامویو، درست روبروی زنگبار در سرزمین اصلی تانزانیا، به پایان می‌رسید. کارشناسان این مسیر را به عنوان مسیر اصلی از سه مسیری که برای شرق آفریقا مستند شده‌است، در نظر می‌گیرند. یادگارهایی از این مسیر هنوز از گذشته مشهود هستند مانند قلعه‌های عربی و سایر بناهای تاریخی یا بخش‌هایی از مسیر راه. شش مرکز در امتداد مسیر بردگان مرکزی شناسایی شده‌است که شامل باگامویو، مامبویا، مپوآوا، کیلی‌متیند، کویهارا و اوجیجی باگامویو می‌شود، زیرا به دلیل موقعیت آن در امتداد اقیانوس هند و بندر و شهر اصلی در امتداد سواحل تانزانیا است. از باگامویو، برده‌ها به زنگبار فرستاده می‌شدند، جایی که بازار برده‌ها و ساختمان‌هایی مانند کاروانسرا، خانه گمرک و قلعه قدیمی وجود دارد.
سوزوکی ویتارا برزا یک کراس اوور ساب کامپکت است که توسط خودروساژ ژاپنی سوزوکی ساخته شده‌است. این خودرو در سیزدهمین نمایشگاه خودرو در سال ۲۰۱۶ رونمایی شد. این چهارمین تلاش آنها در بازار اس‌یووی در بازار پس از جیپسی، گرند ویتارا و سوزوکی اس‌ایکس۴ است. برزا اولین خودروی سوزوکی است که به‌طور کامل در هند طراحی شده‌است. همچنین از سال ۲۰۲۰ این خودرو توسط تویوتا به عنوان تویوتا سیتی کروزر به بازار عرضه می‌شود.
ویتارا برزا از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ از یک موتور ۱٫۳ لیتری چهار سیلندر توربودیزل بهره می‌برد. این موتور به یک گیربکس ۵ سرعته دستی یا ۵ سرعته اتوماتیک دستی متصل می‌شود.
ویتارا برزا فیس‌لیفت شده توسط تویوتا از طریق زیرمجموعه هندی تویوتا کرلوسکار موتور به عنوان تویوتا سیتی کروزر، در ۲۲ اوت ۲۰۲۰ عرضه شدhttps://paultan.org/2020/08/25/2020-toyota-urban-cruiser-debuts-in-india/ پلاک " تویوتا ایست " قبلاً برای نسخه دوقلو سری XP110 تویوتا ایست در بازار ژاپن استفاده می‌شد که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ در اروپا فروخته می‌شد. این وسیله نقلیه نیز در مارس ۲۰۲۱ در آفریقای جنوبی معرفی شد.
در سال ۲۰۱۷، سوزوکی ویتارا برزا به عنوان خودروی سال هند معرفی شد.
اسکن لیزری تغییر کنترل شده ی سرعت لیزرهای نور به صورت مرئی و نامرئی می باشدGerald F. Marshall "Handbook of Optical and Laser Scanning", Marcel Dekker, Inc., 2004, ISBN 0-8247-5569-3. این لیزرها در چاپ سه بعدی، نمونه سازی سریع، ماشین های پردازش ماده، حکاکی با لیزر، سیستمهای لیزی برای درمان پیر چشمی، میکروسکوپ هم کانونی، پرینت لیزری، در نمایشهای لیزری و تلوزیون لیزری و بارکدخوان ها کاربرد دارند.
معمولا اسکنرهای لیزری از آینه های متحرک برای هدایت لیزر استفاده می کنند. هدایت لیزرها میتواند در یک جهت، مانند پرینتر لیزری، یا دوجهته مانند لیزرهای مورد استفاده در نمایشها باشد. علاوه بر آن، آینه ها می توانند حرکتی پریودیک مانند یک آینه چند ضلعی داشته باشند که در بارکدخوانها به صورت گالوانومتر رزونانسی وجود دارد باشد یا اینکه به صورت بی قید حرکت کند مانند گالوانومتری که با سرووموتر کنترل می شود. بعضی از اسکنرها نیز از اسکن رستر و اسکن برداری برای تمایز گذاشتن بین دو شرایط استفاده میکنند. برای کنترل حرکت اسکن، اسکنرها به رمزگذار چرخشی و کنترل الکترونیکی احتیاج دارند در فاز و زاویه مناسب و همچنین جریان الکتریکی مناسب برای آینه چندضلعی یا گالوانومتر که بدان گالوس هم می گویند. یک نرم افزار حرکت اسکن را کنترل و اگر پرینت سه بعدی در کار باشد داده برداری نیز می کند.