moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اصل علامت‌دهی پرهزینه، اصل سیگنال پرهزینه یا اصل آوانس ، یک فرضیه است که توسط آموتز زاهوی ارائه شده‌است برای توضیح اینکه چگونه فرگشت ممکن است سبب علامت‌دهی‌های «صادقانه» یا قابل اعتماد بین جانورانی می‌شود که انگیزه آشکاری برای بلوف‌زدن یا فریب یکدیگر دارند. این نشان می‌دهد که علامت‌دهی‌های پرهزینه باید علامت‌دهی‌های قابل اعتمادی باشند، و فرد علامت‌دهنده چیزی هزینه می‌کند که توسط فردی با یک ویژگی خاص کمتر قابل پرداخت نیست. به عنوان مثال، در انتخاب جنسی، این نظریه پیشنهاد می‌کند که جانورانی با آمادگی بیولوژیکی بیشتر این وضعیت را از طریق نوعی رفتار ناتوان‌کننده یا ریخت‌شناسی نشان می‌دهند که وضعیت مساعد آنها را به‌طور مؤثر کاهش می‌دهد. کیفیت ایده اصلی این است که ویژگی‌های انتخاب‌شده از نظر جنسی مانند مصرف‌گرایی خودنمایانه عمل می‌کنند، که نشان‌دهنده توانایی مالی برای هدر دادن یک منبع است. گیرنده‌ها می‌دانند که علامت‌دهنده کیفیت را نشان می‌دهد، زیرا علامت‌دهنده‌های دیگر با کیفیت پایین‌تر توانایی تولید چنین علامت‌دهی‌های بیهوده اسراف‌آمیزی را ندارند.
این تئوری ادعا می‌کند که برای مؤثر بودن، علامت‌دهی‌های جانور باید قابل اعتماد باشند و برای قابل اعتماد بودن باید هزینه یا نقصی را بر علامت‌دهنده تحمیل کنند. به عنوان مثال، وقتی آهو یک گرگ را می‌بیند و پیش از فرار چندین بار به هوا می‌پرد، به روشی قابل اعتماد نشان می‌دهد که در وضعیت خوبی قرار دارد و به آسانی می‌تواند از گرگ پیشی بگیرد. (یک شباهت انسانی در بازی‌های کودکان نیز رخ می‌دهد، جایی که کودکان سریع‌تر اغلب پیش از دویدن، تعقیب‌کننده خود را مسخره می‌کنند). آهو با ناتوانی لحظه‌ای خود - صرف زمان و انرژی گرانبها در این نمایش - بر صداقت علامت‌دهی خود تأکید می‌کند. پیشنهاد می‌شود که چنین علامت‌دهی‌هایی در خدمت منافع شکارچیان و طعمه‌ها است و هر یک را از فرسودگی تعقیب و گریز بیهوده در امان می‌دارد. رقابتِ مابین اعضای یک گونه برای تکثیر و زادآوری – انتخاب جنسی – می‌تواند همراه با ویژگی‌هایی باشد که سازگاریِ مجموع آن گونه را کاهش می‌دهد. به همین ترتیب، هزینه هنگفتی که یک طاووس با حمل پرهای دم پیچیده و سنگین خود متحمل می‌شود، که در جمع‌آوری غذا اختلال ایجاد می‌کند، ارزش آن را به عنوان یک جفتی که می‌تواند برای فرزندانش تأمین کند، به‌طور قابل اعتمادی نشان می‌دهد. شاید مهم‌ترین کاربرد اصل آوانس در معمای تکاملی نوع‌دوستی جانوران باشد. به این ترتیب که وقتی جانوری نوع‌دوستانه عمل می‌کند، خود را ناتوان می‌کند - خطری را متحمل می‌شود یا ایثاری را تحمل می‌کند - نه در درجه نخست برای سود رساندن به خویشاوندان یا گروه اجتماعی خود، بلکه برای افزایش اعتبار خود در گروه و در نتیجه نشان دادن وضعیت خود به عنوان یک شریک یا رقیب معتبر.
مطالعاتِ صورت‌پذیرفته بر پرندگان در معرض انقراض، نشان از این می‌دهند که انتخابِ جنسی، توانایی انقراض یک جمعیت را دارد. برخی زیست‌شناسان حتی انتخاب جنسی را مقصر مصرف‌گراییِ آشکاری می‌دانند که آیندهٔ بشر را تهدید می‌کند. بر اساس «اصل آوانس»؛ پدیده‌هایی نظیر دم طاووس، فرگشتِ دقیقی می‌یابند؛ چرا که اصولاً بی‌فایده‌اند. جانوری را تصور کنید که در صدد اعلام قدرت و زیبایی‌اش به جنس مؤنث است. اگر این کار آسان باشد؛ نرهای ضعیف‌تر، به‌راحتی با تقلید، توانایی تقلب کردن را دارند. اما اگر این کار دشوار باشد – نظیر تجهیز به یک دم بزرگ و پردردسر – راهی برای تقلب نمی‌ماند.‏
زهاوی به‌طور خاص لیکوی عربی را مورد مطالعه قرار داد، یک پرنده بسیار اجتماعی، با یک زندگی با طول عمر ۳۰ سال، که نوعی رفتار نوع‌دوستانه یا ایثار را از خود بروز می‌دهد. رفتار کمک به ساختن لانه که اغلب در میان افراد نامرتبط رخ می‌دهد و بنابراین با انتخاب خویشاوندان نمی‌توان این پدیده را توضیح داد. زهاوی این رفتارها را با توجه به نظریه علامت‌دهی و همبستگی آن، یعنی اصل آوانس، تفسیری دوباره کرد. این اقدام نوع‌دوستانه برای اهداگران تمام می‌شود، اما ممکن است جذابیت را برای همسران بالقوه بهبود بخشد. تکامل این شرایط را می‌توان با نوع ایثار رقابتی توضیح داد.
یک مثال در انسان توسط جفری میلر پیشنهاد شد که بیان داشت کالاهای وبلن مانند اتومبیل‌های لوکس و دیگر شکل‌های مصرف قابل توجه از مظاهر «اصل آوانس» است که برای تبلیغ «مناسب بودن» به شکل نمایش ثروت و موقعیت برای همسران بالقوه مورد استفاده قرار می‌گیرد. چاقی، نشانه توانایی تهیه یا تهیه مقدار زیادی غذا، به ازای سلامتی، چابکی و در موارد پیشرفته‌تر، حتی قدرت است. در فرهنگ‌هایی که کمبود غذا را تجربه می‌کنند، این «مناسب بودن» برای جنس مخالف را نشان می‌دهد و اغلب با ثروت همراه است اما تغییرهای فرهنگی اخیر، این تصور را نسبت به چاقی به‌ویژه در جوامع غربی تغییر داده‌است.
استارشیپ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کلاه‌کاکلی‌های ریش‌دار یک سرده مگس‌مرغ از خانوادهٔ مگس‌مرغان است و در کلمبیا و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی اولیه آن علفزارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع بالا است که به نام پارامو شناخته می‌شود. این سرده چهار گونه دارد.
همهٔ گونه‌ها اغلب روی تخته‌سنگ‌ها نشسته و بین درختچه‌های کم‌گل پرواز می‌کنند و از گل‌های سردهٔ "Espeletia"، "ساق عروس"، "Siphocampylus" "Castilleja" و ازمکی بازدید می‌کنند.
همه گونه‌ها در طول فصل بارندگی زادآوری می‌کنند و در گل مروارید Espeletia یا از مواد گیاهی گل مروارید در یک صخره یا کرانۀ رودخانه آشیانه می‌سازند.
ساسانا یا شاسانا یا سسنا (؛ پالی: sāsana؛ برمه ای: သာသနာ) را می‌توان به عنوان مجموعهٔ آموزش‌ها، تمرینات، نظم، و دیگر آموزه‌های متفرقه و جانبی یا به‌طور کلی " آموزش بودا " ترجمه کرد. از آنجایی که در آیین بودیسم هیچ موجود الهی وجود ندارد، در نتیجه در بوداگرایی، "ساسانا" توصیفی دقیق تر از "دین" تلقی می‌شود؛ زیرا از دلالت یک دعوت غیرقابل تغییر الهی از سوی خدای دانا، اجتناب می‌کند.
کراتودرمای پارانئوپلاستیک بیماری پوستی است با بافت پوستی شاخ‌مانند، که با بدخیمی داخلی همراه است.
گوستاو فریدریش (بعد از ۱۹۰۸: فون) شمولر (Gustav Friedrich Schmoller) (۲۴ ژوئن ۱۸۳۸ – ۲۷ ژوئن ۱۹۱۷) رهبر مکتب «جوان» تاریخی اقتصاد آلمان بود.
او یک سیاست‌مدار پیشتاز سوسیال Sozialpolitiker (به‌صورت شوخی، Kathedersozialist، «سوسیالیست کرسی پرست») بود که Verein für Socialpolitik، اتحادیه اقتصادی آلمان، را اساس‌گذاری کرده و به مدت طولانی مسئول آن بود، این اتحادیه امروز هم موجود است.
لقب «Kathedersozialist» از سوی دشمنان به شمولر و سایر اعضای Verein داده شده بود. شمولر برچسپ «سوسیالیست» را رد می‌کرد و در عوض امتداد اندیشه‌اش را به لیبرالیزم ضد دینی ارائه شده توسط Jérôme-Adolphe Blanqui, Jean Charles Léonard de Sismondi، جان استوارت میل، Johann یوهان هاینریش فن تونن، Bruno Hildebrand, Thomas Edward Cliffe Leslie, Lorenz von Stein و Émile de Laveleye می‌دانست. هدف او آشتی دادن سلطنت پروسی و بوروکراسی «با نظریه دولت لیبرال با ضمیمه بهترین عناصر دولت پارلمانی» بود تا اصلاحات اجتماعی را به بار بی‌آورد.
شمولر در هیلبورن متولد شد. پدر او خدمت‌کار دولتی Württemberg بود. شمولر جوان Kameralwissenschaft [آلمانی] (ترکیب اقتصاد، حقوق، تاریخ و اداره عامه) را در دانشگاه Tübingen خواند (از سال ۱۸۵۷ – ۶۱ میلادی). در سال ۱۸۶۱ میلادی، او در Württemberg Statistical Department [آلمانی] مصروف به کار شد. وی در جریان حرفه آکادمیک‌اش به عنوان پروفسور دانشگاه‌های هال (سال ۱۸۶۴ – ۷۲ میلادی)، استراتسبورگ (سال‌های ۱۸۷۲ – ۸۲ میلادی) و برلین (سال‌های ۱۸۸۲ – ۱۹۱۳ میلادی) ایفای وظیفه کرد."Encyclopedia of Law and Society: American and Global Perspectives", 3rd ed. , "Schmoller, Gustav von." بعد از سال ۱۸۹۹ میلادی، او در مجلس اعیان پروس از دانشگاه برلین نمایندگی کرد.
تأثیر شمولر بر اصلاحات سیاست آکادمیک، اقتصادی، اجتماعی و مالی و اقتصاد به عنوان یک رشته علمی در زمان‌های میان ۱۸۷۵ و ۱۹۱۰ میلادی را به مشکل می‌توان نادیده گرفت. او یک حامی آشکار ادعای قدرت دریایی آلمان و گسترش امپراطوری آلمان در بیرون از مرزها بود.
شمولر به عنوان یک رهبر صریح مکتب تاریخی «جوان»، با آنچه او روی‌کرد بدیهی-قیاسی اقتصاد کلاسیک می‌دانست و بعداً با مکتب اتریشی مخالفت کرد – در حقیقت، شمولر در بررسی نامطلوب کتاب سال ۱۸۸۳ تحقیقات مبنی بر متودهای علوم اجتماعی با ارجاع ویژه به اقتصاد (Untersuchungen über die Methode der Socialwissenschaften und der politischen Oekonomie insbesondere) نوشته کارل منگر که به متودهای مکتب تاریخی حمله می‌کند، این اصطلاح را برای پیشنهاد محله‌گرایی ابداع کرد. این امر منجر به مناقشه‌ای شد که به Methodenstreit معروف است. روی‌کرد اساساً استقرائی شمولر که نیازمند مطالعه دقیق، مقایسه در زمان و مکان عمل‌کرد و پدیده‌های اقتصادی به‌طور کلی است، تمرکز او بر تکامل پروسه‌ها و سازمان‌های اقتصادی و اصرار او بر ویژه بودن فرهنگ اقتصادی و مرکزیت ارزش‌ها در شکل‌دهی تبادله‌های اقتصادی، در تضاد کامل با برخی از اقتصاددانان کلاسیک و نیوکلاسیک قرار داشت، بنابراین او و مکتبش در دهه ۱۹۳۰ از جریان اصلی اقتصاد خارج شده و در آلمان با مکتب فریدبورگ تعویض شدند.
با این حال، این‌که شغل قبلی شمولر در دوران زندگی‌اش با متود اقتصادی نه بلکه با سیاست اقتصادی و اجتماعی بوده تا به چالش‌های ایجاد شده توسط صنعتی سازی و شهری سازی سریع رسیدگی کند، اغماض شده‌است. این یعنی، شمولر قبل از هر چیزی یک اصلاح‌گر اجتماعی بوده‌است.Grimmer-Solem, Erik (2003) "The Rise of Historical Economics and Social Reform in Germany, 1864–1894" (Oxford: Oxford University Press. بنابراین، تأثیر شمولر در تمام اروپا تا جنبش پیشروانه ایالات متحده و تا اصلاح‌گران اجتماعی در مایجی ژاپن، گسترش یافت. بازرترین شاگردان و پیروان غیر آلمانی او عبارتند از: William J. Ashley, W.E.B. Du Bois, Richard T. Ely, Noburu Kanai, Albion W. Small و E.R.A. Seligman.
از دهه ۱۹۸۰، فعالیت‌های شمولر مجدداً ارزیابی شده و با برخی از شاخه‌های اقتصاد ضد دینی و همچنین اقتصاد توسعه، اقتصاد رفتاری، اقتصاد تکاملی و اقتصاد نیوسازمانی مرتبط دانسته شده‌است. او تأثیرات زیادی در رشته فرعی تاریخ اقتصاد و رشته جامعه‌شناسی داشته‌است.
کوه‌های داخشتاین (به ) رشته‌کوهی در رشته کوه‌های آهکی شمالی آلپ است.
این اصطلاح توسط باشگاه آلپاین اتریش در طبقه‌بندی رشته کوه‌های آلپ شرقی به عنوان یکی از ۲۴ زیرشاخه کوه‌های آلپ شمالی سنگ آهک (AVE No. 14) استفاده می‌شود و محدوده آن شامل:Alpenvereinseinteilung der Ostalpen
دو قله مجزای گریمینگ و سرشتاین به عنوان بخشی از محدوده داخشتاین به حساب می‌آیند زیرا هر دو از بلوک آهکی داخشتاین جدا شده‌اند، حتی اگر از دیدگاه هیدروگرافی و کوه‌نگاری کاملاً جدا باشند. این طبقه‌بندی در اوایل سال ۱۹۲۴ در بخش موریگل آلپ ظاهر شد.
دورنشتاین (۱۸۷۸ متر) کوهی در رشته کوه‌های آلپ یبستال در نیدراسترایش است. این قله در شهرداری لونتس امزی واقع شده‌است و یکی از بلندترین قله‌های منطقه است.
پارک ملی کالکالپن (به انگلیسی Limestone Alps National Park) یک پارک ملی در رشته کوه آلپ شمالی است که در ایالت اوبراسترایش، اتریش واقع شده‌است.Kalkalpen.at: Nationalpark Kalkalpen (Limestone Alps National Park)−. accessed 11.11.2015. این پارک در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
این پارک شامل بزرگترین منطقه جنگلی اروپای مرکزی و همچنین بزرگترین منطقه کارست در اتریش است و در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۷ افتتاح شد، و مساحت آن .
مرکز تاریخی شهر سالزبورگ که همنچنین به نام آلتشتات نیز شناخته می‌شود، ناحیه ای در سالزبورگ اتریش است که از سال ۱۹۹۶ به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شده‌است. این شهر با مرکز شهر تاریخی، واقع در ساحل چپ و راست رودخانه سالزاچ مطابقت دارد. The listing description is available under license CC-BY-SA IGO 3.0.
منطقه فهرست شده شامل یک منطقه مرکزی به که شامل شهر قدیمی در هر دو ساحل رودخانه سالزاخاست.
ماهیچهٔ دستی کوتاه بازکننده انگشتان () یک ماهیچه اضافه در پشت دست است. این ماهیچه اضافه اولین بار توسط آلبینوس در سال ۱۷۵۸ توصیف شد. این ماهیچه در بخش چهارم بازکننده مچ قرار دارد و وجود آن نسبتاً نادر است.
بر اساس یک بررسی کلی، شیوع آن ۴ درصد در جمعیت عمومی است. این ماهیچه معمولاً به اشتباه به‌عنوان کیسه گانگلیون، گره زلاله‌ای (ندول سینوویال) یا کیست تشخیص داده می‌شود.
آدولف تَندلِر آهنگساز و رهبر ارکستر زادهٔ اتریش اهل آمریکا بود.
او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۰ رهبر ارکستر سمفونی لس آنجلس بود (پیش از انحلالش و تأسیس فیلارمونیک لس آنجلس) و پس از کناره‌گیری از آن ارکستر در همان شهر اقامت گزید. موسیقی متن فیلم‌هایی همچون "صورت‌زخمی" و "ملکه کلی" از ساخته‌های تَندلِر هستند.
در ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۳ تندلر با استفاده از گاز اگزوز خودروی پارک شده در پارکینگ به‌همراه دخترش خودکشی کرد.دختر تندلر هِدویگ نام داشت که از نوجوانی به آرتریت مبتلا بود و در زمان مرگ ۵۰ ساله بود.
جاده کوهستانی گروسگلاکنر (به آلمانی "Großglockner-Hochalpenstraße") بلندترین جاده کوهستانی اتریش است که براک در ایالت سالزبورگ را از طریق Fuscher Törl و Hochtor Pass در ارتفاع به هایلیگنبلوت در کرنتن متصل می‌کند.https://www.grossglockner.at/gg/en/index نام این جاده از گروسگلوکنر، بلندترین کوه اتریش گرفته شده‌است.https://www.grossglockner.at/gg/en/index
ماهیچهٔ اضافه () یک پدیده کالبدی نسبتاً نادر است که در آن ماهیچه‌ها ممکن است در هر نقطه از دستگاه ماهیچه‌ای بدن تکرار شوند.
برای این موارد به درمان نیاز نیست مگر اینکه ماهیچهٔ اضافه با عملکرد طبیعی اندام تداخل داشته باشد.
برای نمونه می‌توان به ماهیچه جناغی (استرنالیس)، ماهیچه نعلی اضافه (سولئوس اضافه)، ماهیچه دستی کوتاه بازکننده انگشتان و ماهیچه روقرقره‌ای آرنج (اپیتروکلئوآنکونئوس) اشاره کرد.
عبارت ماهیچهٔ اضافه همچنین می‌تواند به عضله‌ای اشاره کند که در اصل مسئول حرکت نیست اما کمک می‌کند. در این حالت به آن بیشتر ماهیچه کمکی گفته می‌شود. نمونه‌هایی از این ماهیچه‌های کمکی تنفسی عبارتند از: ماهیچه جناغی‌پستانکی (استرنوکلیدوماستوئید) و ماهیچه‌های نردبانی (اسکالن) (پیشین، میانی و پسین).Netter FH. Atlas of Human Anatomy 3rd ed. Icon Learning Systems. Teterboro, New Jersey 2003 - plate 191
دژ هوچوسترویتز (به , )قلعه ای در اتریش است که یکی از چشمگیرترین قلعه‌های قرون وسطایی اتریش به حساب می‌آید. این دژ بر روی یک صخره دولومیت در نزدیکی زانک گورگن آملانگسی، در شرق شهر زنکت فایت آن در گلان در کرنتن قرار دارد و یکی از نقاط دیدنی ایالت و یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم است.
هوچوسترویتز بالاتر از سطح دریا در حاشیه دشت تاریخی زولفلد در شمال ماگدالنسبرگ، حدود شرق سنت ویت قرار دارد. در یک روز صاف از فاصله ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایل) قابل مشاهده است.
دیر هایلیگنکروز (به ; ) یک صومعه سیسترسیایی در روستای هایلیگنکراویتس ۱۳ کیلومتری شمال غربی بادن در نیدراسترایش در بخش جنوبیوینا وودز است. این دیر قدیمی‌ترین دیر سیسترسیایی است که به‌طور مداوم مشغول به کار بوده‌است.
این صومعه در سال ۱۱۳۳ توسط مارگرو سنت لئوپولد سوم اتریشی بنا به درخواست پسرش اتو کهاسقف فرایزینگ را به عهده گرفت، تأسیس شد. دوازده راهب اول آن به همراه راهبشان گوتشالک به درخواست لئوپولد سوم از موریموند آمدند. تاریخ تقدیس ۱۱ سپتامبر ۱۱۳۳ بود. آنها صومعه خود را "Heiligenkreuz" (صلیب مقدس) به عنوان نشانه ای از ارادت خود به رستگاری توسط صلیب نامیدند.
جنگل برگنتس (به , یکی از مناطق اصلی در ایالت فورارلبرگ است.
ساکنان منطقه اغلب جنگل برگنتس را به دو منطقه اصلی تقسیم می‌کنند، وردروالد و هینتروالد. وردروالد، با تپه‌ها و کوه‌های کم ارتفاع، نزدیک‌ترین به دره راین است. هینتروالد دارای کوه‌های بلندتر با ارتفاعات تا ۲۰۰۰ متر است. هر یک از این دو منطقه دارای تنوع گویش‌های متمایز خود هستند.
روستاهای اصلی در جنگل برگنتس بتسو (پایتخت محلی)، البرس‌چواند و اگ هستند.
جنگل برگنز پایین ("Vorderer Bregenzerwald") (قرمز)
جنگل "بالای برگنز" (هینترر برگنزروالد) (آبی)
بیدار کردن مردگان فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی کیث گوردن است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیلی کروداپ، جنیفر کانلی، مالی پارکر، جانت مک‌تیر، پل هیپ، ساندرا اوه، هال هالبروک و جان کارول لینچ ایفای نقش کرده‌اند.
دیر کرمسمونستر (به ) یک دیر بندیکتین در کرمسمونستر در اوبراسترایش است.
این صومعه در سال ۷۷۷ پس از میلاد توسط تاسیلو سوم، دوک باواریا تأسیس شد. طبق افسانه‌ها تاسیلو این صومعه را در محلی تأسیس کرد که پسرش گانتر در طی یک سفر شکار توسط یک گراز وحشی مورد حمله قرار گرفت و کشته شد.
از اواسط قرن هفدهم، به لطف یک برنامه گسترده ساخت و ساز که عمدتاً از مصالح ساختمانی قدیمی استفاده مجدد می‌کرد، ساختمان‌ها چنان بزرگ شدند که در کل اتریش پس از Melk در رتبه دوم قرار گرفتند. معمار و سازنده، یاکوب پراندتاوئر همچنین مسئول کلیسای صومعه در Melk بود.
کاروندل () بزرگترین رشته کوه آلپ شمالی است. بخش عمده آن متعلق به ایالت فدرال اتریش تیرول است، در حالی که ناحیه مجاور در شمال بخشی از باواریا، آلمان است.
اصطلاح کاروندل به بخشی از کوه‌های آلپ بین رودخانه ایسار و گردنه کوه سیفلد زین در غرب و دریاچه آخن در شرق اشاره می‌کند.
نوردکت () رشته‌ای از کوه‌ها در شمال شهر اینسبروک در اتریش است. از غرب توسط ارل زین به گروه ارلسپیتزه، از شرق از طریق زین استمپلیوخ (۲۲۱۵ متر)) به رشته کوه گلیرش-هالتال متصل می‌شود. بلندترین قله آن کلینر سولشتاین (۲۶۳۷ متر) در غرب رشته کوه است.
معدن ارزبرگ () یک معدن روباز بزرگ است که در آیزنرز, اشتایرمارک، در بخش مرکزی-غربی اتریش، ۶۰ کیلومتری شمال غربی گراتس و ۲۶۰ کیلومتری جنوب غربی پایتخت، وین واقع شده‌است. ارزبرگ بزرگترین ذخایر سنگ آهن در اتریش را با ذخایر ۲۳۵ میلیون تنی سنگ آهن نشان می‌دهد.این معدن سالانه حدود ۲۱۵۳۰۰۰ تن سنگ آهن تولید می‌کند.
نه یک رابطه کوچک فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی جری شاتزبرگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کرایر، دمی مور، جورج ونت، پیتر فرشت، الیزابت دیلی، آن ودجورث، جفری تامبر، تیم رابینز، همیلتون کمپ، جنیفر تیلی و تیت داناوان ایفای نقش کرده‌اند.
بچه‌های مرده یک فیلم دلهره‌آور فیلیپینی به کارگردانی میخائیل رد با بازی کلوین میراندا، ونس لارنا، سو رامیرز، خلیل راموس، جان سیلوریو، گابی پادیلا و مارکوس پترسون است. این فیلم در ۱ دسامبر ۲۰۱۹ از شبکه نتفلیکس منتشر شد.
یک نوجوان که از نظر اجتماعی وضعیت خوبی ندارد با گروهی که جامعه آنها را نادیده گرفته، پیوند می‌خورد. آنها قصد ربودن بچه‌های پولدار متکبر مدارس را دارند تا اینکه نقشه آدم‌ربایی آنها کشنده می‌شود و …
هلیم یک عنصر شیمیایی‌ست.
هلیم همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یامادا سوبی (به انگلیسی: Yamada Sōbi) یک هنرمند متالورژیک ژاپنی بود (زاده ۲۳ دسامبر ۱۸۷۱ - درگذشته ۱۵ مارس ۱۹۱۶).
او در کاگا، ایشیکاوا به دنیا آمد. نام او چوزابرو بود. او پسر یامادا مونیمیتسو (?-۱۹۰۸)، یک اسلحه‌ساز نسل نهم، که چکش‌کاری فلز را در استودیو مدرسه میوچین آموخت.
او یک فناوری اختصاصی ابداع کرد که گلدان‌های سه‌بعدی و مجسمه‌های آکیمونو را از یک تکه صفحه آهنی بیرون می‌آورد. او در این فناوری استادکار شد و در نمایشگاه خرید لوئیزیانا در سنت لوئیس در سال ۱۹۰۴ به نمایش گذاشته شد و در آنجا برنده جایزه شد. او قبل از مرگ در سن ۴۴ سالگی نامزد دریافت یک هنرمند خاندان سلطنتی شد.
یکی از شاگردان او سوسی کوروس (۱۹۴۴-۱۸۸۶) و شاگرد او سوکیو یاماشیتا (متوفی ۱۹۷۵) بود که به نوبه خود هیچ شاگردی نداشت. هنر این که یامادا چگونه توانست کارهایش را کامل کند از بین رفت. آثار او قیمت بالایی دارند و توسط موزه‌ها و مالکان خصوصی جمع‌آوری می‌شوند. یک گلدان آهنی تخم‌مرغی با گردن کوتاه برآمده، نقش‌برجسته کم با چکش‌کاری ریز که طرح حواصیل در آب و نی‌زار را داشته و با حدود ۳۸.۷ سانتی‌متر ارتفاع در حراجی توسط کریستیز در آوریل ۲۰۱۶ به قیمت ۳۰۰۰۰ دلار به فروش رسید.
السا ام گارمیر (؛ زادهٔ ۱۹۳۹) دانشمند در زمینه فیزیک است.
السا بارون (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، و نوازنده پیانو اهل فرانسه بود.
السی شوت (؛ زادهٔ ) تاجر، و ریاضی‌دان است.
الکساندر فالگوایر (; – ) مجسمه‌ساز، و نقاش اهل فرانسه بود.
الکساندر منجاود (; – ) نقاش، و طراح اهل فرانسه بود.
الکساندر-لوئیس للوار (؛ ۱۴ مارس ۱۸۴۳ – ) نقاشی اهل فرانسه بود.
الکسیس پاکارد (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
الکسیس راجر (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود.
الکسیس سایمون بل (؛ ۱۲ ژانویه ۱۶۷۴ – ۲۱ نوامبر ۱۷۳۴ (aged 60)) نقاش، و هنرمند اهل فرانسه بود.
الن اشتاینهاور (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
جاستین ال. بارت (؛ زادهٔ ) یک روان‌شناس تجربی اهل ایالات متحده آمریکا است. او بنیانگذار و رئیس Blueprint 1543، یک سازمان غیرانتفاعی است همچنین قبلاً مدیر مرکز توسعه انسانی در پاسادینا، کالیفرنیا، پروفسور در علوم رشد، و استاد روانشناسی در دانشکده روانشناسی فارغ‌التحصیل فولر بود. او قبلاً محقق ارشد و مدیر مرکز انسان‌شناسی و ذهن در مؤسسه انسان‌شناسی شناختی و تکاملی در دانشگاه آکسفورد بود.
سازگاری روانی () یک ویژگی عملکردی، شناختی یا رفتاری است که برای یک موجود زنده در محیط خود مفید است. اصول سازگاری روان‌شناختی بر نظریه تکامل داروین فرگشت داروین تکیه دارد و در زمینه‌های روان‌شناسی فرگشتی، زیست‌شناسی و علوم شناختی اهمیت دارد.
ناسائو ویلیام سنیور (Nassau William Senior) (۲۶ سپتامبر ۱۷۹۰ – ۴ ژوئن ۱۸۶۴)، یک حقوقدان انگلیسی بود که به عنوان یک اقتصاددان شناخته می‌شود. او همچنین طی چندین دهه مشاور دولت در امور سیاست اقتصادی و اجتماعی بود که در این مورد به‌صورت گسترده مطالبی نوشته است.
او در کامپتون، برکشایر متولد شده و پسر ارشد کشیش جی آر سنیور، معاون دورنفورد، ویلتشایر بود. او در کالج ایتون و کالج ماگدالین، آکسفورد تحصیل کرده؛ در دانشگاه دانشجوی خصوصی ریچارد واتلی و بعد از آن آرکبیشوپ دوبلین بود که با او یک دوستی مادام‌العمر داشته و همیشه با او به تماس بود. او لیسانس خود را در سال ۱۸۱۱ میلادی به‌دست آورده و در سال ۱۸۱۳ میلادی دانشمند وینری شد.
سنیور با شاگردی زیر نظر ادوارد بورتنشاو سوگدن، وارد رشته قباله‌نویسی شد. زمانی که سوگدن در سال ۱۸۱۶ میلادی به‌صورت غیرمترقبه به شاگردانش اطلاع داد که او به کار مقام وزارت دارایی می‌پردازد، سنیور اقدام کرد تا یک قباله‌نویس تصدیق شده باشد و در سال ۱۸۱۷ مؤفق به انجام این کار شد. او با یکی دیگر از شاگردان، آرون هوریل، کارهای سوگدن را به‌عهده گرفت.Leon Levy 1970, p. 41.S. Leon Levy, "Nassau W. Senior, British Economist, in the Light of Recent Researches: I", "Journal of Political Economy", Vol. 26, No. 4 (Apr. , 1918), pp. 350–51. Published by The University of Chicago Press. Article Stable URL: https://www.jstor.org/stable/1822589 سنیور در سال ۱۸۱۹ میلادی به دادگاه خواسته شد تا وکیل باشد اما مشکلاتی که در صحبت کردن میان مردم داشت، نگذاشت حرفه وکالت را به پیش ببرد. در سال ۱۸۳۶ میلادی، در جریان صدارت عظمی لارد کوتنهام، او به عنوان استاد صدارت استخدام شد.
با بنیان‌گذاری پروفسوری اقتصاد سیاسی دروموند در آکسفورد در سال ۱۸۲۵ میلادی، او مسؤل انتخاب شد که تا سال ۱۸۳۰ میلادی ادامه داشت و دوباره از ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۲ در این سمت بود. در سال ۱۸۳۰، لارد ملبورن از او خواست تا در مورد ترکیب اعتصابات تحقیق کند، در مورد وضعیت قانون گزارش داده و پیشنهادهایی جهت بهبود را ارائه کند.
سنیور در سال ۱۸۳۲ میلادی عضو کمیسیون تحقیق قانون فقرا و کمیسیون شاهی سال ۱۸۳۷ در مورد دست‌بافان بود. گزارش کمیسیون دومی که در سال ۱۸۴۱ منتشر شد، توسط او تنظیم شده بود و حاوی مضمون گزارشی بود که او چند سال قبل در مورد ترکیب اعتصابات ترتیب داده بود.
سینسور بعد از این‌که اولین بار قبل از نشر اثر دموکراسی در آمریکا در سال ۱۸۳۳ با الکسس توکویل ملاقات کرد، دوست خوب او شد (۱۸۰۵ – ۱۸۵۹ میلادی).Preface of "Correspondence and Conversations of Alexis de Tocqueville with Nassau William Senior 1834–1859", edited by M. C. M. Simpson (Senior's daughter), New York 1872.
سنیور در بهار ۱۸۴۹ میلادی مشاور حقوقی جینی لیند بود، کسی که در آن زمان در لندن اجرای وظیفه می‌کرد. جینی تصمیم داشت تا با یک سرباز به‌نام هاریس ازدواج کند و سنیور موظف بود تا توافق‌نامه ازدواج آن‌ها را ترتیب کند. هاریت گروت در نوشته‌هایش او را کلودیوس هاریس، دگرجنرال سواره نظام می‌خواند؛ گروت برادر همسر جوسف گروت برادر جورج بود."Jenny Lind – The Artist. Memoir of Madame Jenny Lind-Goldschmidt: Her Early Art-Life and Dramatic Career, 1820–1850" by H. S. Holland, W.S. Rockstro and Otto Goldschmidt, London 1891 (vol. I, p. xi and vol. II, pp. 344–47); and S. Leon Levy, "Nassau W. Senior 1790–1864", Devon 1970 (pp. 171–73).Thomas Herbert Lewin, "The Lewin Letters; a selection from the correspondence & diaries of an English family, 1756–1884" (1909), pp. 63–5; archive.org. سنیور لیند و هاریت گروت را تا پاریس همراهی کرد (در جریان جنگ‌های داخلی و همه‌گیری وبا).Senior's handwritten letter dated 1849 Paris – Monday [21 May] tells his daughter in London: "We are here on the brink of another fight... Mrs Grote is puzzled. She does not wish to stay over the émeute – does not like to leave Jenny" (copy from The National Archives, Wales). این ازدواج اتفاق نیافتاد.Senior's handwritten letter of 28 May 1849 tells Mrs Grote who is still in Paris with Jenny Lind: "Lord Liverpool says that Jenny ought to write not direct to the Queen, but to G. Anson [the Queen's Privy Purse] – to say that as Her Majesty had done her the honor to express a wish to be informed when this marriage was to take place, he thought it wise to tell to him for her Majesty's information that it will never take place" (copy from The National Archives, Wales). Icons of Europe says that Jenny Lind had planned to marry Chopin and not "Captain" Harris, who, according to British Army records, was a cadet / lieutenant stationed in India at the time (source: Cecilia and Jens Jorgensen, "Chopin and The Swedish Nightingale", Brussels 2003, , and their subsequent research in consultation with the Fryderyk Chopin Institute and other institutions).
سنیور «به‌صورت غیر مستقیم مسؤل قراردادی بود که جنی لیند به امضای آن در سال ۱۸۵۰ با مبلغ آمریکایی پی تی بورنوم تمکین کرده بود».Leon Levy 1970, p. 171Did Senior also assist Jenny Lind in obtaining permission for Chopin's lavish funeral at Église de la Madeleine on 30 October 1849, which she – as said by Icons of Europe – appears to have secretly organized? He met with French foreign minister Alexis de Tocqueville in Paris on 21–23 October 1849 for apparently no good reason ("Correspondence and Conversations of Alexis de Tocqueville with Nassau William Senior 1834–1859", M.C.M. Simpson, New York 1872, p. 68).
سنیور یکی از عالی رتبگانی بود که در سال ۱۸۶۴ میلادی برای تحقیق در مورد تحصیلات مردم در انگلستان منصوب شده بود. او در همان سال در کنسینگتون از دنیا رفت.
سنیور در نشریه ربع‌وار، نشریه ادینبرگ، نشریه لندن و نشریه انگلستان شمالی همکاری داشته‌است. او در صفحات خود در مورد موضوعات ادبی و همچنین اقتصادی و سیاسی پرداخته‌است. نشریه لندن از سال ۱۸۲۸ میلادی به‌صورت ربع‌وار پروژه سنیور بود. این نشریه از سوی ریچارد واتلی و دیگر اعضای Oriel Noetics حمایت می‌شد و با کمک توماس مایو او یک ویراستار در جوزف بلانکو وایت پیدا کرد. همکاری‌های اولیه جان هنری نیومن، ادوین چادویک و خود سنیور (بر اساس ناول‌های ویورلی و نظریات ویلیام جیکوب) کافی نبود تا آن را سرپا نگهدارد و نشریه در اواسط ۱۸۲۹ میلادی متوقف شد.Leon Levy 1970, pp. 60–64.
سنیور اقتصاد سیاسی را یک علم قیاسی می‌دانست که از چهار گزاره ابتدائی استنباط می‌کند که فرضیه نبوده بلکه واقعیت هستند. این علم، اما، با ثروت سروکار دارد و بنابراین هیچ توصیه سیاسی ارائه نمی‌کند. او به ناهماهنگی اصطلاحات در اثرهای دیوید ریکاردو اشاره کرد: به‌طور مثال، استفاده از ارزش به مفهوم قیمت تولید، دست‌مزدهای زیاد و کم به مفهوم نسبت معینی از مقدار کم محصول و استفاده از القاب ثابت و دورانی حین کاربرد در سرمایه. او همچنین استدلال کرد که در برخی از موارد فرضیه‌های مدنظر گرفته شده توسط ریکاردو اشتباه است. او ادعاهای را اشاره کرد که کرایه مربوط می‌شود به تفاوت حاصل‌دهی قسمت‌های مختلف زمین در هنگام کشت؛ کارگران همیشه به‌صورت دقیق ضروریات یا چیزی‌که عرف آن را به عنوان ضروریات زندگی قلم‌داد می‌کند را دریافت می‌کنند؛ با بیشتر شدن ثروت و نفوس، نیروی کار در زراعت کم شده و حاصل‌دهی نیز متناسب به آن کاهش می‌آبد و بنابر این سهم محصولی را که مالک زمین و کارگر به‌دست می‌آورد، باید پیوسته افزایش یابد. از سوی دیگر سهمی که سرمایه‌دار آن را به‌دست می‌آورد باید پیوسته کاهش یابد. او صحت تمام پیشنهادها را رد کرد.
سنیور در پهلوی پذیرفتن برخی از اصطلاحات ژان باپتیست سی، مانند عوامل طبیعی، اصطلاح «خودداری» را برای بیان رفتار سرمایه‌داری معرفی کرد که با سود پاداش می‌گیرد. او برخی ملاحظات را به آنچه که آدام اسمیت در مورد تقسیم نیروی کار گفته بود علاوه کرد و میان نرخ دست‌مزد و قیمت نیروی کار تفکیک قایل شد اما یک صندوق دست‌مزد معین را مفروض قرار داد.
نامه‌های سال ۱۸۳۷ سنیور در مورد قانون فابریکه به دلیل اشتباه تحلیلی که در آن‌ها وجود داشت، بدنام شد. ناسائو به این دلیل در با قانون کار کودکان و قانون پیشنهادی شده ده ساعت کاری مخالفت کرد که این امر سودآوری صاحبان فابریکه را غیرممکن می‌سازد. در تحلیل تولید فابریکه سنیور، ابزارهای سرمایه معیشتی (دست‌مزد) به کارگرانی ارائه می‌شود که در ۱۰ و نیم ساعت اول کار خود پول پیش پرداخت را جبران می‌کنند و تنها در یک ساعت آخر سود می‌آفرینند. آنچه را که سنیور متوجه نشده بود، این است که گردش سرمایه به طول روز کاری بستگی دارد؛ او طول روز را ثابت فرض کرده بود.
در جلد اول کتاب سرمایه کارل مارکس، تحلیل‌های سنیور در معرض یک سری انتقادات دقیق قرار گرفته‌است. مارکس می‌نویسد: «او معتقد بود که اگر به فریادهای تولیدکنندگان اعتبار داده شود، کارگران بهترین بخش روز را صرف تولید، یا به عبارتی بازتولید یا تعویض ارزش تعمیرات، ماشینری، پنبه، زغال وغیره می‌کنند، لهذا تحلیل او غیرضروری بود».
سنیور در طول حرفهٔ خود نظریاتش را در مورد جمعیت تغییر داد و اظهار داشت که در نبود علل اخلال‌کننده، توقع می‌رود که معیشت در مقایسه با جمعیت افزایش بیشتر داشته باشد. چارلس پرین استدلال کرد که او «خودخواهی» را به عنوان راهنمای زندگی عملی قرار داده است. توماس ادواورد کلیف لیسلی به حواس پریشی که در عبارت «میل ثروت» نهفته‌است، حمله کرد.
ارزش سازگاری () نشان دهنده تأثیر ترکیبی همه عامل‌هایی است که بر سازگاری یک فرد یا جمعیت تأثیر می‌گذارد. ارزش سازگاری یک مفهوم اساسی از ژنتیک جمعیت است. ارزش سازگاری نشان‌دهنده سودمندی یک ویژگی است که می‌تواند به یک موجود زنده کمک کند تا در محیط خود زنده بماند. این صفت ارثی که می‌تواند به فرزندان کمک کند تا با محیط یا شرایط جدید کنار بیایند، کمیتی قابل اندازه‌گیری است. اندازه‌گیری ارزش سازگاری درک ما را از این که چگونه یک ویژگی به شانس بقای فرد یا جمعیت در مجموعه‌ای از شرایط خاص کمک می‌کند، افزایش می‌دهد.
روی راپاپورت (; – ) انسان‌شناس، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سئو شین ئه (؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را در سال ۲۰۰۴ و با حضور در تبلیغات تلویزیونی برای سئول میلک آغاز کرد. او سپس به عنوان بازیگر خردسال شروع به فعالیت کرد و برای بازی در فیلم‌های "ملاقات آقای ددی" (۲۰۰۷) و درام‌های تلویزیونی "متشکرم" (۲۰۰۷)، "کینه: شورش گومیهو" (۲۰۱۰) و "کلاس ملکه" (۲۰۱۳) در این زمینه شناخته شد.
راندولف ام نسه (؛ زادهٔ ) زیست‌شناس، روان‌شناس، روان‌پزشک، نویسنده و پژوهشگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
ماری جین وست-ابرهارد (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست‌شناسی ریاضی و نظری اهل ایالات متحده آمریکا است.
دن اسپربر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم اجتماعی و علوم شناختی اهل فرانسه است.
اسکات آتران (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه انسان‌شناسی و قوم‌نگاری اهل ایالات متحده آمریکا است.
روان‌شناسی عامیانه () در فلسفه ذهن و علوم شناختی، ظرفیت انسانی برای توضیح و پیش‌بینی رفتار و روان‌شناسی شناختی افراد دیگر است. فرایندها و مواردی است که در زندگی روزمره با آن مواجه می‌شویم، مانند درد، لذت، هیجان و اضطراب که از اصطلاحات رایج زبانی بر خلاف اصطلاحات فنی یا علمی در آن استفاده می‌شود.
ویگوهوم‌پولا () یک منطقه مسکونی در کشور سری‌لانکا است.
ووه‌لوبه () یک روستا در کشور سری‌لانکا است.
خودروی مفهومی کیا ری نمونه اولیه خودرویی است که ساخته خودروساز معروف کره‌ای یعنی کیا است، و این خودرو به گونه‌ای طراحی شده‌است که یک خودروی کم مصرف و سازگار با محیط زیست باشد. این خودروی ساخت کیا در نمایشگاه خودرو شیکاگو ۲۰۱۰ معرفی شد، کیا موتورز با کیا ری وارد رقابت خودروهای سبز شد و از این نمونه اولیه هیبریدی پلاگین پرده برداری کرد که می‌تواند از طریق یک پریز برق استاندارد شارژ شود، و به عنوان یک خودروی برقی مسافت‌های زیادی با آن رانندگی کرد.
فاصله بین دو محور این خودرو ۱۰۶٫۳ اینچی و طراحی آیرودینامیک است. ابن شرکت ادعا می‌کند که کیا ری می‌تواند تا بدون شارژ باتری رانندگی کرد. در تلاش برای سازگاری با محیط زیست، لاستیک‌های این خودرو لاغر و باریک هستند و حتی سیستم صوتی آن طوری طراحی شده‌است که برق کمتری مصرف کند. به گفته کار اند درایو، اولین نمایش کیا ری در نمایشگاه خودروی شیکاگو ۲۰۱۰، "نماینده تلاقی جاه طلبانه سبک و فناوری است و مسلماً یکی از قوی‌ترین موانع در این نمایشگاه بود.
این خودرو بخشی از برند فرعی اکو دینامیک کیا موتورز است و به گونه‌ای طراحی شده‌است که انرژی بنزینی معادل ۲۰۲ مایل در هر گالن را با انرژی باتری و برد ۷۴۶ مایل را به عنوان یک هیبرید بنزینی با سرعت ۷۴ مایل در هر گالن دریافت کند. این شرکت می‌گوید نمونه اولیه «با مواد سبک‌وزن و بازیافتی، و همچنین با سلول‌های خورشیدی شش ضلعی بالای سقف تعبیه‌شده در پانل سقف شیشه‌ای که نور اضافی یا سیستم‌های کنترل آب و هوا را تأمین می‌کند» طراحی شده‌است.
در صورتی که این خودرو تولید و به بازار عرضه شود، کیا ری در کلاس کیا اپتیما و هیوندای سوناتا به عنوان یک خودروی اندازه متوسط قرار می‌گیرد و درهای عقب معمولی خواهد بود.
نریکومی (練り込み، به معنای "خمیر کردن") یک تکنیک هنری برای ایجاد سفال ژاپنی در چندین رنگ از خاک رس است. این تکنیک را neriage (練上げ) نیز می نامند، اگرچه این اصطلاح به پرتاب چندین خاک رس رنگی روی چرخ نیز اشاره دارد.https://indonesiadesign.com/story/the-nerikomi-of-clay-and-cultureshttps://www.toepferglueck.de/toepfer-wissen/tipps-anleitungen/details/neriage-gedreht-oder-nerikomi-aufgebaut-techniken-in-der-keramik
"نریکومی" یک اصطلاح ژاپنی معاصر است. تکنیک های سرامیک مرمرسازی که در مصر و چین استفاده میشده و از طریق رومیان تا غرب نیز گسترش یافت. سرامیک های اولیه در شهر استوک-آن-ترنت از بیش از یک رنگ خاک رس برای جلوه های تزئینی استفاده می کنند. در انگلستان از آن به عنوان agateware (ظروف عقیق)یاد می شد . در ژاپن چند قطعه از دوره مومویاما و دوره ادو و همچنین "مینگئی" وجود دارد که در حدود سال‌های 1978 تا 1995 انفجاری از آن وجود داشت که احتمالاً به دلیل تبلیغات آیدا یوسوکه و ماتسوی کوسی بود که کار خود را به عنوان "نریاگه معرفی می کرد" .
این اصطلاح در دهه 1970 برای توصیف حس خمیری "سفال استفاده میشد" . یوسوکه آیدا در یک تبلیغ تلویزیونی برای نسکافه بود و فنجان های قهوه نریکومی او در دسترس اولین افرادی بود که در آن تبلیغ شرکت کردند و به نظر می رسد که تقریباً در آن زمان ،نریکومی وارد واژگان شده است.
این روش در قرن هفتم چین در دودمان تانگ استفاده شده است. حداقل دو نویسه چینی برای توصیف تغییرات این تکنیک (یک سطح، یک ساختار) وجود دارد.
طراحی به گونه ای ایجاد شده است که از میان یک بلوک طویل سفالی امتداد می یابد، شبیه به عصاهای شیشه کاری شده مورین و یا روش ایتالیایی هزاران گل.
با برش اسلب های نازک بلوک، طرح را می توان تکرار کرد، یا به طور مکرر مونتاژ کرد یا روی یک قطعه بزرگتر اعمال کرد.
ودیدکاری () یک منطقه مسکونی در گرجستان است که در سامگرلو-زمو سوانتی واقع شده است.
ما مسلح به الله اکبریم ترانه‌ای انقلابی، مارش نظامی از پاسداران سپاه در جنگ ایران عراق است که برای سید روح‌الله خمینی داخل حسینیه جماران اجرا شد و بیش از سی سال به‌عنوان تیتراژ برنامهٔ خبری شبکه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد. متن سرود برگرفته از فتح مکه به‌دست محمد است.
انصار حزب‌الله در سال ۱۳۸۴ به حذف این ترانه از تیتراژ اخبار کل شبکه‌های تلویزیون جمهوری اسلامی اعتراض کرد.
ما مسلح به الله اکبریم / بر صف دشمنان حمله می‌بریم
ما همه پیرو خط رهبریم / بر صف مشرکان حمله می‌بریم
لا اله لا اله لا اله الا الله / لا اله لا اله لا اله الا الله
وحده وحده وحده وحده / انجز انجز انجز وعده
نصر نصر نصر عبده / لا شریک لا شریک لا شریک له
انجز وعده و نصر عبده / انجز وعده و نصر عبده / الله اکبر خمینی رهبر
اتحادیه بین‌المللی پرنده‌شناسان، که قبلاً به عنوان کمیته بین‌المللی پرنده‌شناسی شناخته می‌شد، گروهی متشکل از ۲۰۰ پرنده‌شناس بین‌المللی است و مسئولیت کنگره بین‌المللی پرنده‌شناسی و سایر فعالیت‌های بین‌المللی پرنده‌شناسی را بر عهده دارد که توسط کمیته‌های دائمی آن انجام می‌شود.
مجموعه کنگره بین المللی پرنده‌شناسی قدیمی‌ترین و بزرگترین مجموعه بین المللی از نشست‌های پرنده شناسان را تشکیل می‌دهد که توسط اتحادیه بین المللی پرنده شناسان سازماندهی شده‌است. اولین جلسه در سال ۱۸۸۴ بود. جلسات بعدی تا سال ۱۹۲۶ نامنظم بود، از زمانی که جلسات هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود، به جز دو جلسه از دست رفته در طول جنگ جهانی دوم باقی جلسات منظم برگزار شده‌است.
سیتوکروم ب پروتئینی است که در میتوکندری سلول‌های یوکاریوتی یافت می‌شود و به عنوان بخشی از زنجیره انتقال الکترون عمل می‌کند ]این پروتئین زیرواحد اصلی کمپلکس‌های سیتوکروم bc1 و b6f است.
در میتوکندری یوکاریوت‌ها و در پروکاریوت‌های هوازی، سیتوکروم ب جزء مجموعه زنجیره تنفسی III است () - همچنین به عنوان کمپلکس bc1 یا ubiquinol-cytochrome c ردوکتاز شناخته می‌شود.
این کمپلکس‌ها در انتقال الکترون و پمپاژ پروتون‌ها برای ایجاد نیروی محرکه پروتون (PMF) نقش دارند. این گرادیان پروتون برای تولید آدنوزین تری‌فسفات استفاده می‌شود. این کمپلکس‌ها نقش حیاتی در سلول‌ها دارند.
سیتوکروم ب/ب6 یک پروتئین غشایی یکپارچه از تقریباً ۴۰۰ اسید آمینه است که احتمالاً دارای ۸ بخش گذرنده است. در گیاهان و سیانوباکتری‌ها، سیتوکروم ب۶ از دو زیرواحد پروتئینی تشکیل شده‌است که توسط ژن‌های petB و petD کدگذاری می‌شوند. سیتوکروم ب/ب۶ به صورت غیر کووالانسی دو گروه هم را به نام‌های b562 و b566 متصل می‌کند. چهار باقی مانده هیستیدین حفظ شده به عنوان لیگاندهای اتم‌های آهن این دو گروه هِم فرض می‌شوند.
سیتوکروم ب به دلیل تنوع توالی آن معمولاً به عنوان ناحیه ای از DNA میتوکندریایی برای تعیین روابط فیلوژنتیکی بین ارگانیسم‌ها استفاده می‌شود و در تعیین روابط درون خانواده‌ها و جنس‌ها بیشترین کاربرد را دارد. مطالعات تطبیقی مربوط به سیتوکروم ب منجر به طرح‌های طبقه‌بندی جدید شده‌است و برای اختصاص گونه‌های جدید توصیف‌شده به یک جنس و همچنین برای تعمیق درک روابط تکاملی استفاده شده‌است.
جهش در سیتوکروم ب در درجه اول منجر به عدم تحمل ورزش در بیماران انسانی می‌شود. اگرچه در موارد نادرتر، آسیب‌شناسی شدید چند سیستمی نیز گزارش شده‌است.
جهش‌های تک نقطه ای در سیتوکروم ب "پلاسمودیوم فالسیپاروم" و "P. berghei" با مقاومت به داروی ضد مالاریا اتواکون همراه است.
ژن‌های انسانی که پروتئین‌های سیتوکروم ب را کد می‌کنند عبارتند از:
مدرسهٔ الغ‌بیگ بخارا یک مدرسهٔ دینی در میانهٔ تاریخی شهر بخارا است که در سال ۱۴۱۷ از سوی پادشاه و ستاره‌شناس تیموری الغ‌بیگ (۱۴۰۹–۱۴۴۹) ساخته‌شد. این سازه یادگار دوران شکوفایی معماری آسیای میانه است که در ساخت آن از سازه‌های دیگر شهرهای آسیای میانه الگوبرداری شده‌است. امروزه، این مدرسه تنها سازه در این مقیاس است که از زمان فرمانروایی تیموریان در بخارا به جا مانده‌است. این مدرسه همچنین کهن‌ترین سازهٔ بجا مانده از میان سه مدرسه‌ای‌ست که از سوی الغ بیگ در بخارا ساخته شده‌است.
این مدرسه در برابر مدرسهٔ عبدالعزیزخان جای دارد و یک مجموعهٔ معماری یگانه را با آن تشکیل می‌دهد. در معماری ماوراءالنهر نمونه‌های جفتی‌ای دیده می‌شوند که دربردارندهٔ دو ساختمان با نماهای روبروی هم یا به اصطلاح «قاچ» (= دو، جفت) هستند. مدرسهٔ عبدالعزیزخان و الغ‌بیگ هم در شمار همین نمونه‌هاست.
مدرسهٔ الغ‌بیگ به عنوان بخشی از «میانهٔ تاریخی شهر بخارا» در سال ۱۹۹۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت. امروزه مدرسه الغ‌بیگ «موزهٔ تاریخ بهسازی سازه‌های تاریخی در بخارا» را در خود جای داده‌است.
بیکینی پرنسس لیا () لباسی نمادین است که آن را کری فیشر، بازیگر نقش پرنسس لیا در سومین فیلم "جنگ ستارگان" با عنوان "بازگشت جدای" (۱۹۸۳) پوشیده بود.
لباس «لیای برده» که تنها در دو صحنهٔ این فیلم نمایش داده شد، کری فیشر را به یک نماد جذابیت تبدیل کرده‌است. این لباس به جایگاه بالایی در نماد فرهنگ پاپ رسیده و باعث ایجاد نمونه‌های مختلف و محبوبیت بالایی شده‌است. پیتر دبلیو لی استدلال می‌کند که این بیکینی نشان دهنده ناچاری و درماندگی لیا است، اما حتی در آن لباس ذلت‌آور وقار خود را حفظ می‌کند و نماد فمینیسم باقی می‌ماند. منتقدی از "گاردین" برای اهمیت بیشتر این لباس فراتر از عملکرد آن به عنوان یک نماد جنسی گفت که این لباس نمایانگر مرحله مهمی در رابطه پیچیدهٔ پرنسس لیا با هان سولو است.
شان هیدر  (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷) یک نویسنده و فیلم‌ساز زن آمریکایی است. از آثار برجسته این کارگردان می‌توان به فیلم‌های "تلولا" (۲۰۱۶) و "کودا" (۲۰۲۱) اشاره کرد.
هیدر در ۲۳ ژوئن ۱۹۷۷ در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده به دنیا آمد. او از دانشگاه کارنگی ملون فارغ‌التحصیل شد.
هیدر با بازیگر و تهیه کننده دیوید نیوسام ازدواج کرده است که از او دو فرزند دارد. او دختر هنرمندان مگس هریس و لایوس هیدر است که هر دوی آنها مهاجر هستند، مگس هریس اهل ولز و لایوس هیدر اهل مجارستان است.
خسوس آنگوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل اسپانیا است. وی در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
او در ۹ بازی لالیگا برای باشگاه اصلی خود بارسلونا در طول ۵ فصل بازی کرد و اکثراً گزینه سوم بود.
مِسینی یا مِسنه (یونانی: Μεσσήνη")" که رسماً مسینی باستانی نام دارد، یک جامعه محلی "(topiki koinotita)" در شهرستان مسینی در منطقه مسینا و سرزمین پلوپونز کشور یونان است..
بیشتر منطقه مسینی باستان شامل ویرانه‌های دولت‌شهر مِسِن از عصر کلاسیک است که توسط اپامینونداس در سال ۳۶۹ قبل از میلاد، پس از نبرد لئوکترا و اولین تهاجم تبیان به پلوپونز، بازسازی شد. اپامینوداس از همه خانواده‌هایی که در طول جنگ‌های طولانی با دولت سرکوبگر اسپارت، به بردگی گرفته شده بودند، دعوت کرد پس از شکست اسپارتی‌ها به زادگاه خود بازگردند و شهر مسینی را برایشان از نو ساخت. این مسینی جدید که ایجاد شد، همین مکانی است که امروزه به نام مسینی باستانی می‌شناسیم و بر روی خرابه‌های ایثما، شهری باستانی که در اصل متعلق به یونانیان آخایی بود، ساخته شده‌است.
در حال حاضر این ویرانه‌ها یک جاذبه تاریخی مهم هستند. بخش اعظم آن از نظر باستان‌شناسی حفاری شده و بخشی از آن برای مطالعه و بازدید عمومی و همچنین برای رویدادهای مختلف بازسازی یا حفظ شده‌است. سایت هرگز به‌طور کامل متروک نشد. دهکده کوچک ماوروماتی جایی در اطراف چشمه‌ای به نام کلپسیدرا وجود داشته و مسکونی بوده‌است.
منبع باستانی اصلی دربارهٔ مسینی "راهنمای یونان" از پوسانیاس است که بین ۱۵۵ و ۱۶۰ میلادی از آن شهر بازدید کرده بود.
حفاری این سایت در ۱۰ آوریل ۱۸۲۹ با کمیسیون علمی فرانسوی اکسپدیشن مورئا، به سرپرستی گیوم آبل بلوئه، در پایان جنگ استقلال یونان آغاز شد.Abel Blouet, "Expedition scientifique de Morée ordonnée par le Gouvernement Français ; Architecture, Sculptures, Inscriptions et Vues du Péloponèse, des Cyclades et de l'Attique", Abel Blouet, Amable Ravoisié, Achille Poirot, Félix Trézel et Frédéric de Gournay, Volume I, Firmin Didot, Paris, 1831.
حفاری‌های فعلی پتروس تملیس، که در سال ۱۹۸۶ مجوز حفاری را از شورای باستان‌شناسی آتن دریافت کرد، نشان می‌دهد که کاوش سیستماتیک سایت برای اولین بار توسط Themistoklis Sofoulis از انجمن باستان‌شناسی آتن در سال ۱۸۹۵ انجام شد. از آن زمان، تعدادی از باستان شناسان برجسته، مانند جورج اویکونوموس (در ۱۹۰۹ و ۱۹۲۵)، آناستاسیوس اورلاندوس (در سال ۱۹۵۷)، و حداقل حفاری فعلی پتروس تملیس (در سال ۱۹۸۶) مشارکت داشته‌اند.. موزه ای از یافته‌های گسترده آنها در داخل دیوارهای شهر قدیمی ساخته شده‌است.
این سایت در سال ۲۰۱۱ جایزه اتحادیه اروپا برای میراث فرهنگی / جایزه اروپا نوسترا را دریافت
در طول عصر برنز، کاخی در پیلوس از نظر سیاسی و اقتصادی مسنیا را تحت کنترل داشت. لوح خطی B از آنجا، PY Cn 3، به منطقه‌ای به نام "مزانا" در یونانی با لهجه مسینی اشاره کرده. این منطقه در آن دوره ساحلی بدون شهر بود.
پس از شکست ارتش اسپارت در نبرد لئوکترا در بویوتیا، ۳۷۱ قبل از میلاد، مردم مسنیا بار دیگر علیه اربابان اسپارتی خود شورش کردند. این بار ژنرال پیروز، اپامینوداس، با ارتشی از وارد پلوپونسوس شد. اپامینوداس تصمیم گرفت با ساختن سه شهر مستحکم، مگالوپولیس و مانتینیا در آرکادیا و مسینا، از پلوپونسوس مستقلاً دفاع کند.This section relies heavily on Pausanias, "Guide to Greece", Book IV, Sections 4.27.5-9, as elucidated by "Warfare in the Classical World" by John Warry
پس از اقدامات لازم برای یاری گرفتن از خدایان، قربانی کردن و دعوت از ارواح حاکمان و قهرمانان گذشته برای زندگی در مسن، از جمله ملکه مسینی، Epaminondas، مهندسان ساختمان و صنعتگران از همه جا دعوت شدند تا شهر را از نو برسازند. در ۸۵ روز، ارتش‌ها و تبعیدیان ترکیبی که توسط مهندسان و صنعتگران هدایت می‌شدند، شهر محصور مسینی را تکمیل کردند. این شهر شامل کوه ایثما و زمین‌های کشاورزی و آذوقه کافی برای مقاومت در برابر محاصره نامحدود بود. این سیاست تقریباً بلافاصله توجیه شد. پس از خروج ارتش تبای، اسپارت‌ها تلاش کردند تا مسنیا را پس بگیرند ولی سپس شهر با مقدونی‌ها متحد شد. این بار مبارزه طولانی با اسپارت با فتح یونان توسط مقدونیه به پایان رسید.
پس از خروج متفقین، شهر جدید و سرنوشت استقلال مسنیا به دست تبعیدیان مسنیایی که عمدتاً از سیسیل و شمال آفریقا بازگشته بودند، سپرده شد. ظاهراً آنها برای حدود ۳۰۰ سال جامعه ای گذرا را در تبعید یا دیاسپورا حفظ کرده بودند. آنها به گویش دوریک صحبت می‌کردند. پاوسانیاس گزارش می‌دهد، «حتی تا به امروز آنها آن را در خلوص آن بهتر از هر جای دیگری در پلوپونز حفظ می‌کنند.»Pausanias, IV.27.11.
. مسینی یک دیوار مدوّر با طول، عرض و ارتفاع دارد. این بنا توسط ۳۰ برج نگهبانی مربع یا نعل اسبی شکل (و احتمالاً پادگان) با درهایی که اجازه عبور به یک گذرگاه محافظت شده در بالای دیوار را می‌داد، مستحکم شده بود. دیوار توسط دو دروازه اصلی که توسط سازه‌های محافظ و مستطیل شکل با لنگه‌ای از سنگ آهک احاطه شده بودند، به داخل راه داشتند. از طریق دروازه آرکادیا به سمت شمال راه داشت
پوسانیاس شرحی از شهر،Pausanias, IV.3.1?33. معابد و مجسمه‌های اصلی آن، چشمه‌های آن، بازار و سالن ورزشی، آسکلپییون،Sideris A., Roussou M. and A. Gaitatzes, "The virtual reconstruction of the Hellenistic Asclepieion of Messene", "Imeros" 4, 2004, pp. 208-216. محل قربانی، مقبره قهرمان Aristomenes و معبد زئوس ثبت کرد. ایتوماتاس در قله آکروپولیس مجسمه ای داشت که مجسمه‌ساز معروف آرگیو، آگلاداس، برای ادای احترام به هلُتس‌های مسینیایی که در پایان جنگ سوم مسنیا در ناوپاکتوس ساکن شده بودند، ساخته بود.
ویلیام اندرسون (به انگلیسی: William Anderson)، (زاده ۱۸ دسامبر ۱۸۴۲ – درگذشته ۲۷ اکتبر ۱۹۰۰) یک جراح انگلیسی متولد شوردیچ لندن بود. او پروفسور آناتومی در آکادمی سلطنتی لندن و مجموعه‌دار و محقق مهم هنر ژاپن بود. او اولین رئیس انجمن ژاپن بود. اختلال ژنتیکی بیماری اندرسون فابری به نام او نامگذاری شده است.
اندرسون در مدرسه شهر لندن، مدرسه هنر لمبث (جایی که مدال آناتومی هنری به او اعطا شد) و بیمارستان سنت توماس (جایی که جوایز متعددی نیز دریافت کرد) تحصیل کرد. او در سال ۱۸۶۹ عضو کالج سلطنتی جراحان شد. در بیمارستان سنت توماس، در سال ۱۸۷۱ به‌عنوان ثبت‌کننده جراحی و دستیار نشان‌دهنده آناتومی منصوب شد. در سال ۱۸۷۳، او به توکیو، ژاپن نقل مکان کرد و در آنجا استاد آناتومی و جراحی در کالج پزشکی امپراتوری نیروی دریایی بود و سخنرانی‌هایی به زبان انگلیسی و ژاپنی ارائه کرد که برای این منظور آموخت. در اینجا، او مجموعه‌های خود را جمع‌آوری کرد و مطالعه خود را در مورد هنر ژاپنی آغاز کرد. او سرانجام در سال ۱۸۹۵ به‌عنوان فرمانده شوالیه فرمان طلوع خورشید ژاپن منصوب شد. Note: "Plarr's Lives of the Fellows Online" is a biographical register of the Fellows of the Royal College of Surgeons of England
او در سال ۱۸۸۰ به بیمارستان سنت توماس در لندن بازگشت و در نهایت به‌عنوان مدرس ارشد آناتومی مشغول به کار شد. او در سال ۱۸۹۱ به‌عنوان استاد آناتومی در آکادمی سلطنتی انتخاب شد. او اولین توصیف از اختلال ژنتیکی را منتشر کرد که بعدها به‌عنوان بیماری اندرسون فابری شناخته شد. او دو بار ازدواج کرده بود.
در سال ۱۸۸۱، موزه بریتانیا مجموعه بیش از ۲۰۰۰ نقاشی ژاپنی و چینی اندرسون را خریداری کرد و مطمئن شد که یکی از بزرگترین مجموعه‌های این چنینی را در اروپا دارد (و هنوز هم دارد).British Museum online collection detabase بین سال‌های ۱۸۸۲ و ۱۹۰۰، اندرسون مجموعه‌ای از تقریباً ۲۰۰۰ کتاب مصور ژاپنی چاپ‌شده با بلوک‌های چوبی را به کتابخانه کنونی بریتانیا اهدا کرد. او نویسنده کاتالوگ توصیفی و تاریخی مجموعه‌ای از نقاشی‌های ژاپنی و چینی در موزه بریتانیا (۱۸۸۶) بود و همچنین هنرهای تصویری ژاپن (۱۸۸۶).
جغد خالدار تاسمانی یا مورپورک که رورو نیز نامیده می‌شود، جغد قهوه ای کوچکی است که در سراسر نیوزیلند و تاسمانی یافت می‌شود. در سال ۱۷۸۸ توسط یوهان فریدریش گملین توصیف شد و تا سال ۱۹۹۹ به عنوان همان گونه بوبوک استرالیایی در سرزمین اصلی استرالیا در نظر گرفته می‌شد. نام آن از ندای دو صدایی آن گرفته شده‌است. چهار زیرگونه از مورپورک شناخته شده‌است که یکی از آنها منقرض شده‌است و دیگری که فقط به عنوان یک جمعیت دورگه وجود دارد. این پرنده تقریباً ۲۰ نام رایج جایگزین دارد، از جمله موپوک و بوبوک.
مورپورک دارای پرهای قهوه ای تیره با لکه‌های رنگ پریده برجسته و چشمان زرد طلایی است. معمولاً شب‌زی است، اگرچه گاهی اوقات در سپیده‌دم و غروب فعال است، اما در نقاط خلوت شاخ و برگ درختان خلوت می‌کند. بیشتر از حشرات و مهره داران کوچک تغذیه می‌کند و با هجوم به آنها از روی درختان شکار می‌کند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، مورپورک را به دلیل گستره وسیع و جمعیت ظاهراً پایدار، آنها را در دسته کمترین نگرانی ارزیابی کرده‌است.BirdLife International (2016). ""Ninox novaeseelandiae"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2016: e.T62023843A95186187. doi:. Retrieved 12 November 2021.
جان لاثام، طبیعت‌شناس انگلیسی، دربارهٔ جغد نیوزلندی در سال ۱۷۸۲ در اثر خود (خلاصه‌ای "از پرندگان)" نوشت. یوهان فریدریش گملین طبیعت‌شناس آلمانی در سال ۱۷۸۸ مورپورک را توصیف کرد.
"Morepork" مورپورک توسط اتحادیه بین‌المللی پرنده‌شناسان به عنوان نام رسمی تعیین شده‌است.
گرلوف فوکو میس و ارنست مایر طبقه‌بندی جغد بوبوک را بسیار چالش‌برانگیز می‌دانستند، مایر در سال ۱۹۴۳ اظهار داشت که این یکی از دشوارترین مشکلاتی است که من تاکنون با آن مواجه شده‌ام. دیوید فلی طبیعت‌شناس استرالیایی در کتاب خود در سال ۱۹۶۸، "نگهبانان شب بوته‌ها و دشت"، مشاهده کرد که بوبوک‌های تاسمانی بیشتر شبیه بوبوک‌های نیوزلند هستند تا بوبوک مربوط به سرزمین اصلی استرالیا، اگرچه او از میس در برخورد با آنها به عنوان یک گونه پیروی کرد.
جانت نورمن و همکارانش "دی‌ان‌ای سیتوکروم ب" سه زیرگونه (و همچنین جغد قدرتمند) را آزمایش کردند تا مطمئن شوند که آیا نزدیک‌ترین خویشاوند در تولید مثل با آخرین ماده بازمانده بوبوک نورفولک استفاده شده‌است یا خیر. آنها کشف کردند که اگرچه بوبوک نورفولک از نظر پر و بال شبیه به بوبوک تاسمانی است، اما از نظر ژنتیکی به زیرگونه نیوزیلندی بسیار نزدیکتر است. در واقع، این دو از نظر ژنتیکی به قدری به هم نزدیک بودند که به این فکر کردند که آیا بوبوک نورفولک اصلاً باید به عنوان یک آرایه (زیست‌شناسی) جداگانه شناخته شود، اگرچه آنها اذعان داشتند که این دو از نظر ظاهری به راحتی قابل تشخیص هستند، بنابراین این سه را به عنوان زیرگونه حفظ کردند. دی ان ای بوبوک تاسمانی تنها ۲٫۷ درصد از دو بوبوک دیگر فاصله داشت، در حالی که دی‌ان‌ای جغدهای قدرتمند ۴٫۴ درصد از یکدیگر فاصله داشتند. به همین دلیل، بوبوک استرالیایی از بوبوک بومی تاسمانی و مورپورک در جلد ۵ "کتاب راهنمای پرندگان جهان" جدا شد. با این حال، چندین نویسنده، از جمله لس کریستیدیس و والتر بولز، معتقد بودند که در داده‌های مطالعه نورمن، اصلاً از هیچ بوبوک استرالیایی نمونه برداری نشده، و در نتیحه تفسیر اشتباهی بوجود آمده‌است. آنها با سه گونه (جنوبی، بوبوک‌های بومی تاسمانی و مورپورک) به عنوان یک گونه برخورد می‌کردند.
مایکل وینک و همکارانش با بررسی شخصیت‌های مورفولوژیکی و ژنتیکی (سیتوکروم "ب") به این نتیجه رسیدند که بووبوک استرالیایی از مورپورک بیشتر متمایز است، همان‌طور که بوبوک تاسمانی که باید به وضعیت گونه‌ای به عنوان "نینوکس لکوپسیس (جغدهای تاسمانی و جزایر در تنگه باس)" ارتقا یابد.
چهار زیرگونه از "مورپورک" توسط اتحادیه بین‌المللی پرنده‌شناسان به رسمیت شناخته شده‌است که دو گونه از آنها منقرض شده‌اند:
مورپورک ۲۶ تا ۲۹ سانتی‌متر بلندی دارند، ماده‌ها کمی بزرگتر از نر هستند. ماده‌ها وزنی برابر با ۱۷۰ تا ۲۱۶ گرم دارند و نرها ۱۴۰ تا ۱۵۶ گرم.
مورپورک عموماً دارای سر و قسمت بالایی قهوه‌ای تیره، با لکه‌های قهوه‌ای کم‌رنگ روی سر و گردن و نشانه‌های سفید در بقیه قسمت‌های بالایی هستند.
ابروهای زرد مایل به سفید کم رنگ، پوشش گوش قهوه‌ای تیره و گونه‌ها قهوه ای است. چشم‌ها زرد تا زرد طلایی است. پرهای چانه و گلو قهوه ای با رگه‌های قهوه ای تیره است. پرهای قسمت زیرین عمدتاً قهوه ای تیره با لکه‌ها و رگه‌های قهوه ای و سفید است و علائم بزرگتر روی شکم باعث می‌شود در کل رنگ پریده تر به نظر برسد. دم بالایی قهوه ای تیره با نوارهای قهوه ای روشن‌تر است. نوک به رنگ آبی مایل به خاکستری کم رنگ با لبه برش سیاه است. پاها نارنجی یا زرد با پنجه‌های سیاه است.
مورپورک جوان تا سال سوم یا چهارم خود پرهای دوران بلوغ را درنمی‌آورند. نوک پرهای نوجوان‌ها سفید و کرکی است، که بقایای پرهای توده هاست. این پرها در طول زمان فرسوده می‌شوند و به مدت طولانی روی سر باقی می‌مانند. پرهای سر، گردن و قسمت زیرین به‌طور کلی پف‌تر هستند. پرهای آنها در کل تیره‌تر از پرهای بزرگسالان و قهوه‌ای مایل به خاکستری است.
در جزیره شمالی نیوزیلند، از بندر رانگاونو در جنوب تا جنوب تاراناکی و غرب تاورانگا، دریاچه تائوپو، و وانگانوی، و همچنین بین موروپارا و هانگاروا در شمال شرقی، و جنوب مناواتو، ولینگتون و وایراراپا در جنوب رایج است. و در خارج از این مناطق غیر معمول است. در جزیره جنوبی، بیشتر در غرب آلپ جنوبی در اطراف مارلبورو و در سرزمینهای جنوبی تر رایج است. در جزیره استوارت / راکیورا و جزایر فراساحلی رایج است.
در تاسمانی و جزیره کینگ و سایر جزایر تنگه باس نیز گستردگی دارند. در جنوب ویکتوریا و یک بار نیز در نیو ساوت ولز ثبت شده‌است.
آنها معمولاً به صورت تکی، جفت یا در گروه‌های خانوادگی کوچک شامل یک جفت بالغ و حداکثر سه جوان دیده می‌شوند.
هریر مردابی استرالیایی بیشتر مورپورک جوان را شکار کنند.
در طول روز، بیشتر مورپورکها در لانه می‌خوابند. اگرچه عمدتاً شب‌زی هستند، اما گاهی اوقات در سحر(پگاه‌رو) و غروب فعال هستند. زمان‌های اصلی شکار، عصرها و صبح‌ها، با وقفه‌های کوتاه فعالیت در طول شب است. در شب‌های تاریک، آن‌ها اغلب نشسته‌اند، و به‌ویژه اگر هوا بد باشد، در عوض ممکن است در نور روز شکار کنند.
مورپورک‌ها هرجایی که درختان به اندازه کافی بزرگ باشند لانه می‌کنند.