moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این شرکت هوایی که در سال ۱۹۹۲ میلادی فعالیت خود را با پرواز به شهرهای مختلف ترکیه آغاز کرده‌است در سال ۲۰۰۳ پروازهای بین‌المللی خود را نیز شروع کرد.
انور ایر به عنوان بزرگترین شرکت خصوصی هوایی در ترکیه به ۸۰ نقطه پروازی در ۲۰ کشور دنیا و ۱۲ نقطه پروازی در داخل ترکیه خدمات ارائه می‌دهد.
این شرکت اولین پروازهای خود را با اجاره هواپیماهای ایرباس آ- ۳۲۰ آغاز کرد و از سال ۲۰۰۳ نیز به عنوان یکی از شرکت‌های ارائه‌دهنده پروازهای ارزان‌قیمت مطرح گردید.
انور ایر سالیانه ۱٫۴ میلیون مسافر را جابجا می‌کند.
این شرکت مدتی به‌طور غیرمستقیم در تملک بابک زنجانی بوده‌است. بعدها در سال 95 نقش بابک زنجانی و باند وی در اداره این شرکت فاش شد.
وبسایت رسمی شرکت هوایی انور ایر
فضیلت به برتری اخلاقی اشاره دارد. فضیلت خصیصه یا کیفیت مثبتی است که به صورت ذهنی از نظر اخلاقی برتر تلقی شود، و بنابراین به عنوان شالودهٔ قاعده و حضور اخلاقی خوب ارزشگذاری می‌شود. فضایل شخصی ویژگی‌هایی هستند که به عنوان ارتقادهندهٔ عظمت جمعی و فردی ارزشگذاری می‌شوند. متضاد فضیلت رذیلت است.
فضیلت یک الگوی فکری و رفتاری است که بر استانداردهای اخلاقی رفیع استوار است. فضیلت‌ها را می‌توان در حوزهٔ گسترده‌تر ارزش‌ها قرار داد. هر فرد دارای هسته‌ای از ارزش‌های اساسی است که به سیستم اعتقادات، ایده‌ها و/یا نظراتش مشارکت می‌رساند. تمامیت در کاربرد یک ارزش متضمن استمرار آن است و این استمرار یک ارزش را از اعتقادات، نظرات و ایده‌ها جدا می‌سازد. در این زمینه، یک ارزش (مثلاً راستی یا برابری یا کیش) هسته‌ای است که ما از آن عمل یا فعالیت می‌کنیم. جوامع ارزش‌هایی دارند که در بین بسیاری از شرکت‌کنندگان در آن فرهنگ به اشتراک گذاشته شده‌اند. ارزش‌های یک فرد معمولاً به صورت گسترده، اما نه تماماً، با ارزش‌های فرهنگ او سازگاری دارند.
فضایل فردی را می‌توان در یکی از چهار دستهٔ ارزش‌ها قرار داد:
ماکرومدیا دایرکتور که هم‌اکنون بخشی از خانواده معروف نرم‌افزاری ادوبی است که جزو قدیمی‌ترین نرم‌افزارهای ساخت برنامه‌های چند رسانه‌ای هست که تا حد زیادی به برنامه Flash شباهت دارد. Flash بیشتر برای ساخت نرم‌افزارهای تحت وب تخصصی شده و Director هم برای برنامه‌های چند رسانه‌ای که روی CD ارائه می‌شود البته با دایرکتور هم می‌توان برنامه‌های تحت وب ایجاد کرد و برعکس.
ساختار نرم‌افزار
اولین نسخه از Director با مارک تجاری Adobe نسخهٔ ۱۱ است که از DirectX 9 برای موتور سه بعدی و از استاندار UNICODE برای پشتیبانی تمام زبان‌های دنیا (شامل فارسی و…) پشتیبانی فوق‌العاده‌ای دارد. همچنین توانایی‌های ۳بعدی بر مبنای موتور NVIDIA PhysX و فیلترهای عکس‌ها، videoهای توسعه یافته و پشتیبانی از فرمت‌های بسیار زیاد (بیش از ۴۰ نوع فرمت) و کارا از عکس‌ها و فرمت‌های صوتی از ویژگی‌های این نسخه است. نسخهٔ ۱۱٫۵ این برنامه توانایی‌های صدای محیطی ۵٫۱ کانالی (5.1 channel surround sound audio) و افکت‌های صوتی (میکس real-time اصوات یعنی حضور اصوات مختلف همزمان بدون تداخل) و فیلترهای DSP و همچنین یکپارچگی با H.264-video برای ویدئوهای تمام صفحه (Full Screen) و پخش ویدئوهای کیفیت بالا HD (High-Definition) را دارد. پشتیبانی قدرتمند از نمایش ۳بعدی با محیط ۳بعدی غنی با قابلیت فیزیکی (جاذبه، برخوردهای غیر الاستیک، سرعت و بعضی از نیروهای طبیعت و…) به خاطر پشتیبانی از NVIDIA PhysX. پشتیبانی از نرم‌افزار قدرتمند Adobe Flash و ویدئوهای که با تکنولوژی Flash ساخته شده‌اند. برخورداری از محیط اسکریپت نویسی قدرتمند شامل دیکشنری کامل JavaScript و Lingo و همچنین حضور قابلیت Script-Sensitive که قابلیت Click-and-Script را فراهم می‌آورد. افکت‌های تصویری مانند Blur, Drop Shadow ,Glow و… که می‌توانید از طریق واسط یا با اسکریپت‌نویسی به آن‌ها دسترسی پیدا کنید؛ و همچنین با استفاده از این نسخه می‌توانید پروژه‌های خود را در نسخه‌های گونان این برنامه عرضه نمایید. این نسخه شامل توانایی انتشار برای وب با Adobe Shockwave Player است.
آخرین نسخه منتشر شده برای این نرم‌افزار adobe director 12 می‌باشد که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و متأسفانه تا سال ۲۰۱۷ هیچ نسخه جدیدی توسط adobe منتشر نشد و در این سال شرکت adobe نرم‌افزار director را از لیست فروش محصولات خود حذف کرد.
چیفتن واژه‌ای انگلیسی به معنی "رهبر قبیله" (هم‌ریشه با Chief و Captain) است و ممکن است در یکی از موارد زیر کاربرد داشته باشد :
سوگاتازوشی‌ نوعی سوشی است که بدون اینکه شکل ظاهری ماهی تای از بین برود، ماهی بر روی برنج قرار می‌گیرد. در این نوع سوشی از انواع کوچک ماهی تای (نوعی از انواع شانک‌ماهیان)استفاده می‌شود نخست استخوان و احشای آن خارج شده و بعدماهی در داخل سرکه خوابانده می‌شود سپس بر روی برنج آن را قرار می‌دهند.
آبشار توگلا دومین آبشار بلند جهان است که ۹۴۸ متر ارتفاع دارد و درکوه دراکنبرگ(کوه اژدها)دررویال پارک ملی ناتال ایالت کوازولو-ناتال کشور آفریقای جنوبی در جریان است.
منشأ آبشار توگلا رودخانه‌ی توگلاست که خود از کوه‌های فلات مونت آکوس سورسز نشأت می‌گیرد و میزان آب این آبشار به شدت بارش‌ها و میزان آب این رودخانه بستگی دارد.
شیمی سطح شاخه‌ای از علم شیمی است که به مطالعه واکنش‌هایی می‌پردازد که در آن واکنش دهنده‌ها ابتدا روی یک سطح جذب می‌شوند که این سطح به عنوان کاتالیزور برای واکنش عمل می نماید. بعد از واکنش محصولات از سطح جدا شده و در نهایت سطح بدون تغییر باقی می ماند. وقتی که واکنشی روی یک سطح رخ می دهد، مقدار مساحت سطح نسبت به وزن آن میزان مؤثر بودن آن سطح را در واکنش نشان می‌دهد. برخی سطوح سیلیکایی دارای سطحی برابر ۲۰۰ متر مربع در هر گرم می‌باشند. به عنوان مثالی از واکنش سطحی می‌توان به واکنش یک مولکول آلی غیر اشباع با هیدروژن روی سطح پلاتین یا با برم روی سطح سیلیکا اشاره نمود.
پدیده‌های سطحی و شیمی سطح در بخش‌های مختلف صنعتی و غیر صنعتی از اهمیت فراوانی برخوردار است. برای مثال واکنش‌های کاتالیزی روی سطح، موضوعاتی چون روان‌کننده ها، خوردگی، چسب ها، پاک‌کننده ها، عملیات استخراج، شیمی مواد حیاتب و واکنش‌های سل‌های الکتروشیمیایی همه متأثر از پدیده‌های شیمیایی می‌باشند.
ایزوترم‌های جذبی در واقع روابط ریاضی هستند که هدف آن‌ها برقراری رابطه‌ای کمی میان مقدار یک ماده جذب شده بر سطح یک جامد و فشار آن در فاز گازی بالا ی سطح یا غلظت آن در فاز مایع می‌باشد.
تئوری لانگمویر بر اساس لایه‌های جذب شده تک مولکولی بوده و بیشتر برای جذب در فشارهای پایین و دماهای نسبتاً بالا کاربرد دارد:
که در این رابطه "θ" کسر پوششی سطح (نسبت سطح پوشیده‌شده به کل سطح در دسترس برای جذب)، "p" فشار یا غلظت گاز مورد نظر و "K" ثابت تعادل واکنش جذب (formula_2 که formula_3 ثابت تعادل واکنش جذب و formula_4 ثابت تعادل واکنش واجذب می‌باشد) است.
این تئوری که شکل توسعه یافته ایزوترم جذب لانگمویر است بر اساس فرضیات لانگمویر بنا شده است:
در این رابطه formula_6 حجم مورد نیاز از گاز برای تشکیل یک تک لایه،formula_7 حجم کل گاز جذب شده،formula_8 و formula_9 به ترتیب فشار مورد آزمایش و فشار اشباع می‌باشد.
این ایزوترم اولین بار در سال ۱۹۲۶ توسط هربرت فرویندلیش ارائه شده‌است. این معادله به صورت زیر بیان می‌شود:
که در آن "θ" کسر پوششی سطح (نسبت سطح پوشیده‌شده به کل سطح در دسترس برای جذب)، "p" فشار یا غلظت گاز مورد نظر، "n" عددی بزرگتر از واحد و "a" یک عدد ثابت است. بر خلاف مدل جذب لانگمویر که در آن (تغییرات) آنتالپی جذب مستقل از کسر پوششی است، در ناحیه‌ای که ایزوترم فرویندلیش معتبر باشد، آنتالپی جذب تابعی خطی از formula_11 است.
رذیلت عمل یا رفتار یا عادتی است؛که در جامعهٔ مربوطه غیر اخلاقی، فاسد، یا تحقیرآمیز در نظر گرفته شود. در کاربرد جزئی‌تر، رذیلت به یک اشتباه، کاستی، ناتوانی، یا تنها یک عادت بد اشاره دارد.
رذیلت ویژگی شخصیتی نامطلوب یا پستی همچون ستمگری یا بزدلی است. شماری از رذیلت‌های اخلاقی شامل این موارد می‌باشند: خشم، غرور، دروغ، ترس، بی‌وفایی، شک، حسادت، حرص، بی‌عدالتی، بی‌صبری، بی‌پروایی، تنبلی، بطالت، ضعف، شهوت، غضب.
جشنواره فیلم پولا قدیمی‌ترین جشنواره فیلم کشور کرواسی است که تابستان هرسال در شهر پولا برگزار می‌شود. برگزاری این جشنواره، از سال ۱۹۵۴ در تماشاخانه پولا آغاز شده‌است.
جایزهٔ اصلی این جشنواره، تماشاخانهٔ طلایی نام دارد.
ماکی‌سو یا حصیر سوشی یکی از ابزارهایی است که در آشپزی ژاپنی بکار می‌رود. از انواع سوداره (حصیر) است که از چوب خیزران و پنبه ساخته می‌شود. ابعاد آن ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر است. برحسب ضخامت چوب خیزرانی که بکار رفته به دو نوع ضخیم و نازک تقسیم می‌شود. بیشترین مورد استفاده از آن برای درست کردن ماکی‌زوشی یا یکی از انواع سوشی است. همچنین برای شکل‌دادن به تاماگویاکی (تخم‌مرغ املت به سبک ژاپنی) نیز بکار می‌رود.
جشنواره فیلم سیدنی یک جشنواره فیلم است که در ماه ژوئن هرسال در سیدنی استرالیا برگزار می‌شود. برگزاری این جشنواره، از سال ۱۹۵۴ آغاز شده و شامل فیلم‌های کوتاه، فیلم‌های مستند، فیلم‌های درام و انیمیشن است که از سال ۲۰۰۷ کارگردان برگزیده نیز انتخاب می‌شود.
فهرست پادشاهان تورین، که گاه "پاپیروس تورین" نیز نامیده می‌شود، پاپیروسی نوشته شده به خط هیروگلیف است که در موزه مصرشناسی تورین در تورین، ایتالیا، در معرض نمایش است. سوی رویین پاپیروس در بر گیرنده نام کسان و نهادهایی است به همراه عددهایی که به نظر مالیات هستند. بخش پشتین اما فهرستی از خدایان و نیمه‌خدایان و همچنین نام و طول دوران فرمانروایی بیش از ۳۰۰ فرعون و شهبانوی مصر باستان را، از دوره فرمانروایی خدایان تا دودمان هجدهم، ارائه می‌کند. تاریخ نوشتن این فهرست به سال‌های آغازین دوره رامسسی بر می‌گردد چرا که واپسین پادشاه نامبرده شده در آن مرنپتاه، پسر و جانشین رامسس دوم، است.
این پاپیروس در هنگام کشف شدنش در شهر تبس توسط برناردینو درووتی در ۱۸۲۲، در وضعیت خوبی بوده‌است؛ با این حال به دلیل شرایط بد حمل و نقل به نزدیک ۱۶۰ تکه تقسیم شد. پیش از آنکه شاه ساردینیا، کارلو فلیس، مجموعه خریداری شده از درووتی را به موزه مصرشناسی اهدا کند، وضعیت این پاپیروس بسیار بد شده بوده.
شامپولیون، که برای به دست آوردن اطلاعاتی برای کار پژوهشیش در سال ۱۸۲۴ به تورین سفر کرده بود، این نوشته را به صورت تصادفی و هنگامی که بخشی از آن از درون صندوقی بیرون زده بود مشاهده کرد. او می‌نویسد:
کلیدFrench: clef- English: Key یک نشانه موسیقی است که برای تعیین زیراییمنظور فرکانس، بسامد و ارتفاع صوتی است. نت‌هایصراحتاً می‌توان گفت، کلید "زیرایی" نتها را نشان نمی‌دهد بلکه نام آنهارا نشان می‌دهد؛ زیرایی حقیقی به سیستم کوک یا زیرایی استاندارد مورد استفاده در ساز بستگی دارد. نوشته شده بکار می‌رود. روی یکی از خطوط در اول حامل قرار گرفته، نام و زیرایی نت‌هایی را که روی آن خط واقع شده تعیین می‌کند. این خط به عنوان نقطه راهنما برای تعیین اسامی نتها روی هر یک از خطوط یا بین خطوط استفاده می‌شود. فقط یک کلید استفاده می‌شود که به جای خطوط به فواصل میان خطوط اشاره می‌کند.
سه نوع کلید در نت‌نویسی موسیقی مدرن بکار می‌رود: کلید دو، کلید فا و کلید سل. هر یک از کلیدها تعیین‌کننده نت متفاوتی برای خطی هستند که روی آن قرار می‌گیرند.
هرگاه یکی از این کلیدها روی یکی از خطوط حامل قرار گرفت، بقیه خطوط و میان خطوط با توجه به رابطه‌ای که با آن دارند خوانده می‌شوند.
استفاده از سه کلید مختلف نوشتن موسیقی برای تمامی صداها و سازها را امکان‌پذیر نموده، حتی اگر آن‌ها بازه‌های بسیار متفاوتی داشته باشند (که آنها، حتی اگر تعدادی صدای بسیار بالاتر یا پایین‌تر از صداهای دیگر باشند). انجام این کار فقط با استفاده از یک کلید بسیار سخت است، به دلیل اینکه حامل مدرن فقط ۵ خط داشته، و تعداد نت‌هایی که در محدوده حامل نشان داده می‌شود، حتی با خطوط اضافه، نزدیکی با تعداد نتهایی که یک ارکستر می‌نوازد ندارد. استفاده از کلیدهای مختلف برای سازها و صداهای متفاوت این امکان را می‌دهد که به راحتی نتها را در محدوده حامل با کمترین استفاده از خطوط اضافه نوشت. به این منظور کلید سل برا بخش‌های بالا، کلید دو برای بخش‌های میانی، و کلید فا برای بخش‌های پایین- به استثنای قسمت مهمی مهم از بخش‌های انتقالی، که نت متفاوتی از صدایی تولید می‌کنند نوشته می‌شود، اغلب حتی در اکتاو.
به منظور تسهیل در نوشتن محدوده‌های مختلف، هر یک از کلیدها به صورت تئوری می‌توانند روی هر یک از خطوط حامل قرار گیرند. هرچه یک کلید روی حامل پایین‌تر قرار گیرد، بالاترین محدوده را داشته، برعکس، بالاترین کلید، محدوده پایین را خواهد داشت.
به این دلیل که پنج خط، و سه کلید داریم، معقول است که پانزده حالت مختف از کلیدها داشته باشیم. شش تا از اینها، کلیدهای زائد هستند (برای مثال، کلید سل روی خط سوم همانند کلید دو روی خط اول است). که نه کلید متفاوت باقی می‌ماند، تمامی چیزی که در طول تاریخ آن استفاده شده‌است عبارت است از: کلید سل روی دو خط پایینی، کلید فا روی سه خط بالایی و کلید دو روی تمامی خطوط بجز بالاترین، به نام «کلید دوی متحرک». (کلید دو روی بالاترین خط زائد است زیراکه کاملاً برابر با کلید فا روی خط سوم است؛ هرچند هر دو گزینه استفاده می‌شوند)
هر یک از این کلیدها اسامی مختلفی را براساس محدوده صوتی که برای آن‌ها مناسب است، دارند.
در موسیقی مدرن، فقط چهار کلید به‌شکل منظم استفاده می‌شود: کلید تربل، کلید باس، کلید آلتو و کلید تنور. از اینها، کلید تربل و کلید باس بیشترین استفاده را دارند.
در پایین لیست کامل از کلیدها، همراه با لیستی از سازها و صداهایی که به وسیلهٔ آن‌ها نت‌نویسی می‌شوند، آورده شده‌است. هر کلید در محل اصلی خود روی حامل نشان داده شده، به همراه نت مرجع آورده شده‌است.
علامت * بعد از نام یک کلید نشان می‌دهد که آن کلید امروزه استفاده نمی‌شود.
وقتی کلید سل روی دومین خط حامل قرار می‌گیرد، به آن کلید تربل می‌گویند. این کلید امروزه بیشترین استفاده را داشته، و تنها کلید سلی است که مورد استفاده قرار می‌گیرد. به این دلیل، اصطلاحات کلید سل و کلید تربل هم‌معنی در نظر گرفته می‌شوند. قبلاً همچنین به نام کلید ویلن شناخته می‌شد. کلید تربل در طول تاریخ برای بخش‌های صدای تربل یا قبل از بلوغ، استفاده می‌شده‌است.
در میان سازها از کلید تربل برای ویلن، فلوت، ابوا، هورن انگلیسی، خانواده کلارینت، خانواده ساکسوفون، ترومپت، کرنت، یوفونیوم (و گاهی باریتون)، ویبرافون، سیلافون، ماندولین، ریکوردر و گیتار استفاده می‌کنند. کلید تربل حامل بالا از حامل عمومی (بزرگ) است که برای هارپ و کیبورد استفاده می‌شود. همچنین گاهی اوقات به جای کلید تنور، برای بالاترین نت‌های سازهایی که با کلید باس اجرا می‌شوند مانند ویلن سل، کنتر باس (که یک اکتاو پایین‌تر صدا می‌دهد) و باسون و ترمبون نیز استفاده می‌شود. همچنین ویلن آلتو (ویولا) بعضی اوقات از کلید تربل برای نتهای خیلی بالا استفاده می‌کند. کلید تربل برای صداهای سوپرانو، متسو سوپرانو، آلتو، کنتر آلتو و تنور استفاده می‌شود. صدای تنور یک اکتاو پایینتر صدا می‌دهد و اغلب بوسیله کلید اکتاو (در ادامه توضیح داده شده‌است) یا دو کلید تربل نشان داده می‌شود.
وقتی کلید تربل روی اولین خط حامل قرار می‌گیرد، به آن کلید ویلن فرانسوی می‌گویند.
این کلید دیگر استفاده نمی‌شود. سابقاً، از آن برای فلوت و ویلن استفاده می‌شد، مخصوصاً در قطعاتی که در قرن هفدهم و هجدهم در فرانسه انتشار یافته‌است. نوع قرارگیری آن نام نت‌ها را روی حامل درشرایطی همانند کلید باس قرار می‌داد، در حالی که دو اکتاو بالاتر صدا می‌داند.
وقتی کلید فا روی خط چهارم قرار گرفته، به آن، کلید باس گفته می‌شود. این تنهاکلید فا است که امروزه استفاده می‌شود، پس واژه کلید فا و کلید باس اغلب مترادف در نظر گرفته می‌شود.
این کلید برای ویلن سل، یوفونیوم، کنتر باس، کیتار باس، باسون، کنتر باسون، ترومبون، باریتون، توبا و تیمپانی استفاده می‌شود. همچنین برای پایین‌ترین نتهای هورن و برای صداهای باریتون و باس استفاده می‌شود. تنو زمانی روی کلید باس نوشته می‌شود که هر دو روی یک حامل نوشته شوند. کلید باس کلید پایین در حامل عمومی برای سازهای هارپ و کیبرد است. کنترباسون، کنتر باس و الکتریک باس یک اکتاو پایین‌تر از چیزی که نوشته می‌شوند صدا می‌دهند.
وقتی کلید فا روی خط سوم قرار گیرد، کلید باریتون نامیده می‌شود.
این کلید دیگر مورد استفاده نمی‌باشد. قبلاً، از آن برای نوشتن بخش باریتون در موسیقی آوازی استفاده می‌شده‌است.
وقتی کلید فا روی خط پنجم قرار می‌گرفت، به آن کلید باس پایین گفته می‌شد. نت‌خوانی این کلید مانندِ کلید تربل بوده، اما در حقیقت نتها دو اکتاو پایین‌تر بودند.
این کلید دیگر مورد استفاده نیست. قبلاً، از آن برای نوشتن بخش‌های پایین باس استفاده می‌شد (برای مثال در کارهای هنریش شوتز).
وقتی کلید دو روی سومین خط حامل قرار می‌گرفت، به آن کلید آلتو گفته می‌شد. در تمامی کلیدهای دو، این خط نشانگر نت دو وسط است.
این کلید (گاهی نیز کلید ویلا نامیده می‌شود) اکنون برای ویلا، ویلا داگامبا و ترمبون آلتو استفاده می‌شود.البته بسیاری از آهنسازان روسی متناوباً تا قرن 20 بخش ترمبون اول را در کارهای خود با کلید آلتو می‌نوشتند. استفاده می‌شود. قبلاً، از آن برای صدای آلتو و برای سازهایی که در محدوده میانی اجرا می‌شدند (مانند: ابوا و ریکوردر) استفاده می‌شد. نمونه رایج از آن در کارهای سرگئی پرکفیف برای نت‌نویسی هورن انگلیسی، در سمفونی‌هایش می‌باشد. همچنین گاهی برای کیبورد نیز در زمان‌های گذشته‌استفاده شده‌است (کراهای برامس برای ارگ، جان کیج در Dream for Piano).
وقتی کلید دو روی خط چهارم قرار می‌گیرد، به آن کلید تنور گفته می‌شود.
از این کلید برای نت‌نویسی محدوده بالایی باسون، ویلن سل، یوفونیوم، کنتر باس و ترومبون (که همگی از کلید باس در پایین و وسط محدوده صوتیشان استفاده کرده، و در محدوده صوتی بسیار بالا، کلید سل مناسب‌تر است). قبلاً، از آن برای بخش تنور در موسیقی آوازی استفاده می‌شد اما مدت زیادی است که وقتی به تنهایی نوشته می‌شود با اکتاو کلید تربل و وقتی با باس در یک کلید نوشته می‌شود، با کلید باس جایگزین شده‌است. کنتر باس یک اکتاو پایینتر از چیزی که نوشته می‌شود صدا می‌دهد.
در گذشته، کلید دو گاهی روی خط پنجم قرار گرفته و کلید باریتون نامیده می‌شد، همانند کلید فای خط سوم، که هر دو دقیقاً یکی بودند. به دلیل این برابری، این کلید به ندرت در گذشته‌استفاده می‌شده؛ کلید باریتون فا در عوض استفاده می‌شد.
وقتی کلید دو روی خط دوم قرار می‌گیرد، به آن کلید متسو سوپرانو می‌گویند.
این دیگر کلید مورد استفاده نیست. قبلاً، از آن در موسیقی آوازی برای نوشتن بخش‌های متسو سوپرانو استفاده می‌شده‌است.
وقتی کلید دو روی خط اول قرار می‌گیرد، کلید سوپرانو نامیده می‌شود.
این کلید دیگر مورد استفاده نیست. قبلاً، از آن در موسیقی آوازی برای نوشتن بخش سوپرانو استفاده می‌شده‌است.
با شروع قرن ۱۸ از کلید تریبل برای سازهایی که یک اکتاو بمتر صدا می‌دهند استفده شد، مانند گیتار؛ همچنین برای صدای تنور نیز استفاده شد. برای رفع ابهام، بعضی وقتها کلیدهای تغییر یافته‌استفاده شده، مخصوصاً در متونی که برای گروه کر نوشته می‌شد؛ همان‌طور که نشان داده شده، کلید دو میان خط سوم و چهارم، که به آسانی با کلید تنور اشتباه گرفته می‌شده، که کمیاب بود.
این مورد اغلب در بخش تنور در حالتی که به‌شکل STABمنظور تنظیم شده به‌شکل سپرانو، آلتو، تنور و باس تنظیم شده باشد، کلید تریبل با علامت اکتاو پایین آن، به این معنی بود که نت نوشته شده یک اکتاو پایین‌تر صدا خواهد داد. کلید تنور واقعی عموماً در موسیقی آوازی مورد استفاده قرار نگرفته، این کلید تریبل ""اکتاو شده"" کلید تنور نامیده می‌شد. کلید مشابهی بعضی اوقات برای هورن باریتنون مورد استفاده قرار می‌گرفت. در بعضی نسخه‌ها، برای همین منظور از کلید تریبل دوبله شده -دو کلید سل که روی هم قرار می‌گرفتند- استفاده می‌شد.
در قسمت دیگر جریان، کلید تربل با یک ۸ بالای آن برای پیکولو؛ penny whistle، رکوردر سپرانو و بقیه بخش‌های سازهای بادی-چوبی در محدوده صوتی بالا (به‌شکل غیر معمول) به عنوان «کلید سپرانینو» نامیده می‌شد.
کلید فا همچنین می‌تواند با علامت اکتاو نت‌نویسی شود. کلید فا که یک اکتاو بم‌تر شده بعضی اوقات برای سازهای کنترباس ماننده دوبل باس و کنتر باسون استفاده شده و شکل سنتی کلید زیر باس استفاده خود را از دست داده، که این اصطلاح برای این منظور استفاده می‌شود. از کلید فا که یک اکتاو زیرتر شده برای ریکوردر باس و گاهی، به‌ندرت، برای بخش‌های کنترتنور استفاده شده و به نام کلید کنترتنور شناخته می‌شود و برای خواننده باس یا باریتون وقتی بخش‌هایی را به صورت فالست می‌خواند راحت‌تر است. به هر حال، هر دوی این‌ها بسیار نادرند (و در حقیقت کلید کنترتنور مدت‌ها قبل به‌شکل طنز آمیزی در کارهای P. D. Q. Bach معرفی شد). کلید باس تغییر نیافته بسیار معمول است که در بخش‌های سازی و آوازی که محدوده صدای آن‌ها ظاهراً پایین‌تر از حامل قرار می‌گیرد به سادگی تعدادی از خطوط اضافه را برای هر نت به‌شکل عمومی یادمی‌گیرند. اگر نت‌های روی خطوط به‌طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر از حامل بود آهنگساز یا ناشر بعضی اوقات نت‌ها را در کلید تربل نوشته یا یک اکتاو بم‌تر می‌نوشت.
کلید خنثی یا کوبه‌ای کلید به آن شکل که با کلیدهای فا، سل و دو برخورد می‌شود، نیست. آن یک قرارداد ساده است که نشان می‌دهد که هر یک از خطوط و بین خطوط حامل به ساز کوبه‌ای مربوط است که دارای صدای معینی نیست. به استثنای خروجی تعدادی کیت‌های-درام عمومی و کوبه‌ای مارش. محل‌های مربوط به خطوط و میان خطوط برای این سازها استاندارد نشده‌اند، پس اساساً قرارداد یا علامتی بالای حامل برای نشان دادن چیزی که باید نواخته شود لازم است. سازهای کوبه‌ای که دارای صوت معیین هستند از کلید خنثی استفاده نمی‌کنند، و تیمپانی(نت‌نویسی در کلید فا) و کوبه‌ای‌های مضرابی (نت‌نویسی در کلید تربل یا حامل عمومی) معمولاً در خطوطی بغیر از کوبه‌ای‌های غیرقابل کوک نت‌نویسی می‌شوند.
بخش‌های با کلید خنثی همیشه پنج خط ندارد. عموماً، سازهای کوبه‌ای فقط یک خط داشته، همچنین ترکیبات دیگر نیز می‌توانند استفاده شوند.
کلید خنثی گاهی وقتی سازهای غیر کوبه‌ای تکنیک‌های فاقد صوت معین را می‌نوازند نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد، مانند ضربه زدن در بدنه ویلن، ویلن سل یا گیتار آکوستیک یا وقتی گروه کر دست می‌زند، پا می‌کوبد یا داد می‌زند، اما بیشتر اوقات ریتم را با X در سازهای نرمال با شرحی بالای آن برای اجرای مناسب، مشخص می‌کنند.
برای گیتار و دیگر سازهای پرده‌دار، نت‌نویسی به‌شکل تبلچر در محل عادی نتها ممکن است. در این صورت، علامت TAB به جای کلید نوشته می‌شود. تعداد خطوط حامل لزوماً پنج عدد نیست: یک خط برای هر سیم ساز (برای گیتار استاندارد شش سیم، شش خط، و برای باس سنتی پنج خط) در نظر گرفته می‌شود. اعداد روی خطوط نشان می‌دهد که کدام پرده روی سیم باید اجرا شود. نشانه ،TAB همانند کلید کوبه‌ای، در حقیقت یک کلید نیست، بلکه نشانه‌ای است که به جای کلید مورد استفاده قرار می‌گیرد
کلیدها هم‌زمان با خطوط، در قرن ۱۰ تکامل پیدا کرده‌اند. در اصل، بکارگیری نماد خاصی برای کلید،
خط معیار حامل با یکی از نتها مشخص می‌شد که عبارتبودند از: F و c (با حرف کوچک، زیرا C با حرف بزرگ برای یک آکتاو پایین‌تر استفاده می‌شد) و به ندرت g. این‌ها پر مصرف‌ترین «کلیدها» یا حروف-کلید"litteræ-clavis" (key-letters) در نت‌نویسی آوازهای گریگوریان بودند. به مرور زمان شکل حروف به فرم‌های دیگری تغییر کرده تا اینکه به شکل امروزی رسیده‌است.
کلیدهای مختلف دیگری نیز استفاده می‌شده، به ویژه در اولین دوره از نت‌نویسی آوازی بسیار از نتها با کلید Γ پایین (گاما، نتی که امروزه روی خط پایینی کلید باس نوشته می‌شود) تا سل بالای دو وسط (میانی)، با حرف کوچک g نوشته می‌شده و دو فرم از b کوچک اضافه شده (برای نتهایی که زیر دوی وسط (میانی)): گرد برای ، و چهارگوش برای . همچنین در دوره‌ای، این کلیدها: F, c, f, C, D, a, g, e, Γ, B و bSmits van Wasberghe 1951, 33. گرد و چهارگوش استفاده می‌شده.
در دوره پلی‌فونیک تا حدود ۱۶۰۰، کلیدهای نامتعارفی گاهی برای بخش‌های بسیار بالا یا بسیار پایین محدوده صوتی، استفاده می‌شد. برای بخش‌های باس خیلی پایین، کلید گاما (Γ) در وسط خطوط، خط چهارم یا پنج حامل (برای مثال در رکوئیم پیره دِ لا رو و در یک کتاب رقص که در میانه قرن ۱۶ چاپ توسط برادران حِسِنHiley 2001; P. and B. Hessen 1555. چاپ شده‌است)؛ برای بخش‌های بسیار بالا، کلید ر-بالا ("d")، و حتی بالاتر کلید فای دوبل ("ff")(برای مثال در کتاب مولینر (Mulliner)) برای نشان دادن نتهایی که بالای خط پنجم و بالای حامل تریبل قرار می‌گرفتند، به ترتیب مورد استفاده قرار می‌گرفت.
تغییرات شکل کلیدهای مختلف تا همین اواخر ادامه داشت. کلید فا، تا بعد از ۱۹۷۰ در برخی نمونه‌ها (مانندکتاب‌های آواز مذهبی)، مانند نوشته می‌شد.
در نسخه‌های موسیقی چاپ شده در قرن‌های ۱۶ و ۱۷، کلید دو اغلب به‌شکل چهارگوش، مانند این کلید تنور در سال ۱۶۳۹ نوشته می‌شد (نت نوشته شده «می» پایین است): کلید دو قبلاً به اشکال گوشه‌دار متفاوتی نوشته می‌شد، بعضی اوقات هنر هم استفاده می‌شود، یا حتی بیشتر تغییر یافته و به شکل K، وقتی با دست نوشته می‌شد مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در نت‌نویسی مدرن آوازهای گریگوریان، کلید دو به شکل (در حامل ۴ خطی) و کلید فا به شکل نوشته می‌شود.
تزئینات بالای کلید سل احتمالاً از S شکسته اول "Sol"، نام نت "G" در سلفژKidson گرفته شده‌است.
کلید دو قبلاً برای نت نوسیقی موسیقی آوازی استفاده می‌شد، تمرینی که به تدریج بعد از قرن ۱۹ کمتر شد. صدای سپرانو با کلید دو خط اول (کلید سپرانو)، صدای آلتو با کلید دو خط سوم (کلید آلتو)، صدای تنور با کلید دو خط چهارم (کلید تنور) و صدای باس با کلید فا خط چهارم (کلید باس) نوشته می‌شد.
در چاپ‌های مدرن، هارمونی چهاربخشی روی حامل‌های موازی معمولاً مانند نمونه‌های زیر نوشته می‌شود:
اما می‌توان آن‌ها را به دو حامل کاهش داد، سپرانو و آلتو با کلید تریبل، تنور و باس با کلید باس، نشان داده می‌شوند.
ترکیبات کلید نقش مهمی در موسیقی مدال تا پایان قرن ۱۶ بر عهده داشته، و تأکید خاص ترکیبات کلید در موسیقی پلی‌فونیک قرن ۱۶ در پلیفونی آوازی بر مدهای آوتنتیک و در پلیفونی سازی بر مدهای پلاگال استوار بودهPowers, Harold S. (1981). "Tonal Types and Modal Categories in Renassance Polyphony". Journal of the American Musicological Society 34: 428-470.Kurtzman, J. G. (1994). "Tones, Modes, Clefs, And Pitch inRoman Cyclic Magnificats of the 16th Century". Early Music 22: 641-664. اما مفهوم دقیق موضوعی علمی و پیچیده‌است.Hermelink, S. (1956). "Zur Chiavettenfrage". Musikwissenschaftlichen Kongress (Vienna(: 264-271.Smith, A. (1982). "Über modus und Transposition um 1600". Balsler Jahrbuh für historiche Musikpraxis: 9–43.Parrott, Andrew (1984). "Transposition in Monteverdi's Vespers of 1610: an "Aberration" Defended". Early Music 7: 490–516.Wiering, F. (1992). "The Waning of the Modal Ages: Polyphonic Modality in Italy, 1542-1619". Ruggiero Giovannelli: Palestrina and Velletri: 389–419. "
موسیقی می‌تواند به صورت نظر در صورتی که نت در کلید متفاوتی نوشته شده باشد انتقال یابد. برای مثال، برای نواختن بخش کلارینت A، نوازنده کلارینت B باید به صورت ذهنی کلید تنور را جایگزین کلید تریبل نماید. نت کنسرتی که با کلید باس نوشته شده می‌تواند برای یک ساز E با کلید تریبل خوانده شود. (نت‌ها همیشه در اکتاوی که نوشته شده‌اند صدا نمی‌دهند). سرکلید نوشته شده باید همیشه در هنگام اجرا با کلید مطابق سازی که می‌نوازد جایگزین شود.
شرکت بد بت اند بیاند توسط وارن آیزنبرگ و لئونارد فینستاین در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد.امروزه این شرکت فروشگاه‌های خرده فروشی زنجیره ای کالاهای خانگی را در سرتاسر ایالات متحده آمریکا٬پورتوریکو٬کانادا اداره می‌کند.
این شرکت به‌طور کلی کالاهای خانگی (که بیشتر برای اتاق خواب و حمام و آشپزخانه وهمینطور اتاق ناهار خوری است) به فروش می‌رساند. این شرکت مشمول اس اند پی ۵۰۰ و فرچون ۵۰۰ است.
ده خانی، روستایی در منطقه کوهپایه درختنگان، از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان است..
براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایرانباسلام امار این روستا با امکاناتی که دهیاری وشورای روستا به روستا آورد در سال۹۵ ۱۲۴نفر ( ۳۲خانوار بوده است
گایوس لسینوس ماسر کالووس (زاده ۸۲، در گذشته ۴۷ پیش از میلاد) یک سخنران و شاعر در روم باستان بود.
لسینوس از دوستان کاتولوس، از بزرگترین چامه سرایان روم باستان، بود. سبک اصلی لسینوس مخالف سبک آسیایی (the "Asian" school) بوده است.
شاموجی یکی از ابزارهایی است که در آشپزی ژاپنی بکار می‌رود. این ابزار برای برداشتن و تقسیم برنج بکار می‌رود.
ماکی‌یاکی نابه یکی از ابزارهایی است که در آشپزی ژاپنی بکار می‌رود. از این ماهیتابه برای شکل دادن و تهیهٔ تاماگویاکی (رول تخم مرغ) و داشی‌ماکی تاماگو بکار می‌رود.
اوشی‌زوشی هاکو یکی از ابزارهایی است که در آشپزی ژاپنی بکار می‌رود. اوشی‌زوشی هاکو یک جعبه یا قالبی است که برای تهیهٔ اوشی‌زوشی یا سوشی فشرده از آن استفاده می‌شود. جعبه به طور سنتی از چوب ساخته می‌شود، اما امروزه از پلاستیک نیز ساخته می‌شود. جعبه را می‌توان از هم جدا کرد. سه بخش آن عبارتند از: بخش پایین، دیواره‌های مستطیل شکل، و قسمت بالایی. جعبه‌های چوبی قبل از استفاده ، باید در آب قرار داده به طوری که برنج کمتر به جعبه بچسبد. قسمت پایین و بخش بالایی را می‌توان با یک لایه فویل پلاستیکی برای تمیز کردن آسان‌تر پوشاند. قسمت پایین و دیوار قبل از قرار گرفتن برنج بهم متصل می شوند. بعد قسمت بالا استفاده شده و بر روی برنج سوشی قرار گرفته و تحت فشار قرار می‌گیرد.
اینتلیسنس (به انگلیسی: IntelliSense) نام فناوری «خودتکمیلی» (autocompletion) شرکت ماکروسافت برای استفاده در محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار (IDE) است. البته علاوه بر کامل کردن اتوماتیک کلمات در هنگام تایپ، اینتلیسنس در مستندسازی و ابهام زدایی نام متغیر‌ها، توابع، متدها و کلاس‌ها کمک می‌کند و همچنین روشی مناسب جهت دستیابی به توضیحات توابع، به ویژه لیست پارامتر‌های آن‌ها است. اینتلیسنس سرعت برنامه‌نویسی را طور قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد؛ کاهش نیاز به تایپ کامل کدها و رجوع به مستندات و دیگر مراجع خارجی IDE، افزایش سرعت دسترسی به نام‌ها و پارامترها و عدم نیاز به حفظ بسیاری از نام‌ها از مزایای استفاده از این فناوری است.
اینتلیسنس برای اولین بار در Visual Basic 5.0 Control Creation Edition معرفی شد و پس از آن به سرعت به Visual FoxPro و Visual C++ و دیگر نرم‌افزارها گسترش پیدا کرد. اینتلیسنس هم‌اکنون در محیط Visual Studio توسط ویرایشگر تمام زبان‌های برنامه‌نویسی آن پشتیبانی می‌شود.
در مدارهای الکتریکی، رِاَکتانس یا واکُنایی، واکنش یک عنصر مدار به تغییرات جریان الکتریکی یا ولتاژ است که بر اثر ظرفیت خازنی یا القاوری آن عنصر پدید می‌آید. میدان الکتریکی پدید آمده در عنصر، برابر تغییر ولتاژ آن مقاومت می‌کند؛ به‌طور مشابه میدان مغناطیسی در برابر تغییرات جریان مقاومت می‌کند. مفهوم راکتانس به مقاومت الکتریکی نزدیک است اما از چندین جنبه با آن تفاوت دارد.
ظرفیت خازنی و القاوری از ویژگی‌های ذاتی عناصر هستند، درست مانند مقاومت الکتریکی. اما خواص راکتیو خازن و القاگر در جریان مستقیم ثابت خود را نشان نمی‌دهد، بلکه تنها زمانی می‌توان شاهد آن‌ها بود که جریان (ولتاژ) مدار تغییر کند. در بررسی‌ برداری مدارهای الکتریکی، مقاومت الکتریکی بخش حقیقی امپدانس مختلط‌، و راکتانس بخش موهومی آن است. مقاومت الکتریکی و راکتانس هردو یکای SI یکسانی دارند: اهم.
مقاومت الکتریکی ایده آل، راکتانس ندارد، در حالی که القاگرها و خازنها، راکتانس دارند.
در تحلیل فازوری، راکتانس برای تعیین اندازه و فاز جریان متناوب سینوسی که از عنصر الکتریکی می‌گذرد بکار می‌رود. نماد راکتانس الکتریکی X است.
هم راکتانسِ X و هم مقاومت الکتریکیِ R برای محاسبهٔ امپدانس الکتریکی Z لازمند. در برخی مدارها ممکن است یکی از این دو غالب باشد و بتوان از دیگری چشم‌پوشی کرد، اما دانستن تقریبی اجزای کوچکتر امپدانس می‌تواند به تشخیص مناسب‌ بودن این چشم‌پوشی کمک کند.
هم formula_6 و هم formula_7 در امپدانس الکتریکی، به کمیت‌های مقاومت و راکتانس بستگی دارند.
اندازهٔ امپدانس، نسبت دامنهٔ ولتاژ به دامنهٔ جریان است، در حالی که فاز امپدانس، تفاصل فاز ولتاژ و جریان است.
راکتانس خازنی عاملی است که در برابر تغییرات ولتاژ، مقاومت می‌کند. راکتانس خازنی formula_12 با بسامد formula_13سیگنال و گنجایش الکتریکی formula_14، نسبت معکوس دارد.Irwin, D. (2002). "Basic Engineering Circuit Analysis", page 274. New York: John Wiley & Sons, Inc.
خازن از دو رسانای الکتریکی که با عایق الکتریکی جدا شده‌اند تشکل شده‌است. به عایق الکتریکی خازن دی‌الکتریک هم می‌گویند.
در بسامدهای پایین، خازن مدار-باز است، چرا که هیچ جریانی از دی‌الکتریک نمی‌ گذرد. یک ولتاژ DC که به یک خازن اعمال می‌شود، موجب جمع‌شدن بارهای الکتریکی مثبت در یک سو و بارهای الکتریکی منفی در سوی دیگر دی‌الکتریک خواهد شد. میدان الکتریکی حاصل از جمع‌شدن بارها، منبع مخالفت با جریان است. هرگاه پتانسیل ناشی از بارها دقیقاً با ولتاژ اعمالی موازنه شوند، جریان به صفر میل می‌کند.
هرگاه خازن همراه یک منبع AC به کار رود، تا پیش از تغییر قطبهای پتانسل الکتریکی و پراکندگی بارها، تنها مقدار بار محدودی را گرد خود می‌آورد. هر چه بسامد بیشتر باشد، بار کمتری جمع‌آوری می‌شود و مخالفت در برابر جریان کوچکتر خواهد بود.
راکتانس القایی، عامل مخالفت در برابر تغییر جریان است. راکتانس القایی formula_16 با بسامد formula_13 سیگنال و القاوری formula_18 متناسب است.
القاگر از یک سیم‌پیچ تشکیل می‌شود. با استفاده از قانون القای الکترومغناطیسی فارادی می‌توان ولتاژ مخالف جریانِ formula_20 را که بر اثر تغییرات شار میدان مغناطیسی formula_21 در هر حلقهٔ جریان به وجود می‌آید را بدست آورد.
در یک عنصر راکتیو، ولتاژ سینوسی دو طرف عنصر، بر جریان سینوسی عمود است (formula_23 اختلاف فاز دارند). این بخش به صورت متناوب انرژی را از مدار جذب و سپس به آن بازمی‌گرداند، بنابراین یک راکتانس خالص، انرژی مصرف نمی‌کند.
پترسون مرکز شهرستان پاسایک در ایالت نیوجرسی آمریکاست.
این شهر سومین شهر بزرگ ایالت نیوجرسی است.
پترسون به دلیل نقش اساسی در تولید ابریشم در نیمه اول قرن نوزدهم به نام شهر ابریشمی معروف است.
فردریک رینز
ته‌ماکی زوشی‌ یا سوشی دست‌پیچ یکی از انواع سوشی است. در این نوع سوشی مواد غذایی شامل برنج، و مواد دیگر یا به اصطلاح ژاپنی نتا در داخل یک جلبک دریایی به نام نوری قرار گرفته و به همراه یکدیگر به شکل یک قیف پیچانده می‌شوند. ته‌ماکی در رستوران‌های رسمی سوشی، به ندرت یافت می‌شود. این غذا بسیار محبوب است و در خانه، اغلب مورد استفاده قرار گیرد.
در سنت آشپزی ژاپنی، واژهٔ سوشی در واقع اشاره به برنج ویژهٔ آماده شده با طعم سرکه است که جزو اصلی همهٔ انواع غذاهای سوشی، اعم از نیگیری‌زوشی تا چیراشی‌زوشی را تشکیل می‌دهد. در ژاپنی، اصطلاح ماکی اشاره به هر نوع رول سوشی ترکیب شده با نوری است، و ته به معنای دست می‌شود. در واقع ته ماکی نوعی سوشی است که به جای استفاده از ابزارهایی مانند ماکی‌سو برای پیچاندن سوشی، تنها از دست استفاده می‌شود.
سراپیس، یا ساراپیس یک خدای یونانی –مصری است. پرستش این خدا در سده سوم پیش از میلاد و بنا بر دستور بطلمیوس نخست برای متحد کردن مصریان و یونانیان در سرزمین خودش آغاز گشت.
سراپیس با ظاهری یونانی ولی با نقش و نگارهای مصری نمایش داده می‌شده و مشهورترین معبد این خدا سراپیوم اسکندریه بوده‌است.
معرفتعلی اسلامی (متولد ۱۳۲۱، میانه) یککشتی‌گیر ایرانی‌تبار است. این پیشکسوت ورزش کشتی، فعالیت خود را در سال ۱۳۴۲ از تهران به صورت حرفه‌ای شروع کرد و در کناراستادانی همچون شمس‌الدین عباسی و دیگر پیشکسوتان کشتی مقام‌هایی کسب کرد. در سال ۱۳۴۶ به تیم ملی ایران دعوت شد و تامرحله مقدماتی ورود به مسابقات المپیک پیش رفت. بعد از مدتی به واسطه شغل خود رفوگری به انگلیس رفت و کشتی را در آنجا به صورت حرفه‌ای ادامه داد و در سال‌های ۱۳۷۱ و ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳ در مسابقات باشگاهی انگلیس به مقام‌های اولی و دومی دست یافت. معرفتعلی اسلامی در لندن به مربیگری مشغول است و در لندن زندگی می‌کند.خبرهای کوتاه ۲ص. ۱۳۷۱بازبینی‌شده در ۲۰۱۲.
سراپیوم یک پرستشگاه است که وقف خدای یونانی-مصری سراپیس است. چندین کانون از این گونه در جهان باستان وجود داشته‌است.
در واقع سراپیوم پرستشگاهی با درهم آمیخته شدن خدایان یونانی – مصری بوده‌است. یکی از محل‌های این پرستشگاه‌ها در سراپیوم مصر بررسی و اکتشاف شده‌است. گاوها درون گورهای عظیم تراشیده شده از سنگ خارای یکپارچه، تقریبأ به بلندی سه متر و درازای چهار متر با وزنی میان شصت تا هفتاد تن، با دقت دفن می شدند. یکی از برجسته‌ترین اکتشاف‌های تاریخ مصرشناسی بازیابی این گورها به وسیلۀ اوگوست ماریئت در سال 1851 میلادی، در سقاره واقع در سی کیلومتری جنوب غربی قاهره است. آن‌ها را در راهروهای زیرزمینی به درازای بیش از سیصد متر یافتند.C. W. Ceram, Gods , Graves, and Scholars, New York: Knopf, 1953, p. 132
این به اصطلاح زیر زمین‌های کوچک شامل قبرهایی از دورۀ رامسس دوم تا پسامتیک اول هستند؛ زیر زمین‌های بزرگ شامل مهم‌ترین گورهای سنگی از جمله گورهای متعلق به ایرانیان است. مارئیت و جانشین او تنها دو نمونه از این گورها را دست نخورده و سالم پیدا کردند؛ بقیه، در زمانی ناشناخته، غارت شده بودند. او چندین پیکرۀ برنزی از آپیس یافت که بین شاخ هایشان گردی خورشید و اورائوس (مارکبری) نقش شده بود.
G. Kater-Sibbes and M. J. VVermaseren, Aphs I-III, Leiden: Brill, 1975-1977
از نخستین روزهایی که بشر توانست با استفاده از تنفس هوای فشرده شده، مدت زمان بیشتری را در عمق سپری نماید، به این موضوع مهم پی برد، که داشتن هوای تنفسی کافی، تنها شرط بقا در عمق نبوده و موانع دیگری نیز در کوتاه نمودن مدت توقف بشر در عمق دخیل می‌باشند. از جمله مهم‌ترین این عوامل جذب سریع نیتروژن را توسط خون می‌توان نام برد.
دانشمندان و محققین دریافتند، نیتروژن که از اجزاء اصلی خون می‌باشد، در صورت قرار گرفتن بدن انسان در محیطی پر فشار، نظیر اعماق دریا با سرعتی معادل 200 برابر سریع تر از اکسیژن با خون ممزوج گشته و باعث بروز بیماری‌هایی می‌گردد که انسان را از باقی‌ماندن در عمق ناتوان می‌سازد.
دانشمندان به این موضوع پی بردند که کار در محیط پرفشار میزان جذب نیتروژتن در خون را افزایش می‌دهد و نیز دفع نیتروژن پس از بازگشت به سطح آب، معادل 200 برابر کندتر از اکسیژن انجام پذیرفته و به همین دلیل ابتلا به بیماری‌های غواصی افزایش میابد.
برداشت فشار شامل تداخل پیچیده‌ای از حلالیت گاز، فشار نسبی و میزان غلظت، حجم حمل و نقل و مکانیک حباب‌ها در بافت‌های بدن است. برخی از عوامل مؤثر در جذب گازهای بی‌اثر و حذف آن‌ها از بافت‌ها عبارتند از:
قابلیت حل شدن (حلالیت) یک گاز در مایع یا ماده جامد (املاح) هنگامی اتفاق می‌افتد که مولکول‌ها یا یون‌های گازی به صورتی همگن در یک محیط جامد یا مایع (حلال) پراکنده شوند.
در نظریه برداشت فشار، حلالیت گازها در مایعات از اهمیت اولیه برخوردار است.
انحلال گازها در مایعات تحت تأثیر سه عامل اصلی است:
انتشار، جنبش متوسط مولکول‌ها یا یون‌ها در یک بازه زمانی است و در گازها، مایعات یا جامدات یا هر ترکیبی می‌تواند رخ دهد.
انتشار مولکول‌ها توسط انرژی جنبشی مولکولی هدایت می‌شود. از همین رواست که سریعتر در گازها و کندتر در مواد جامد در مقایسه با مایعات اتفاق می‌افتد که علت آن تغییر در فاصله و برخوردها و انتشار است که زمانی سریع تر در درجه حرارت‌های بالاتر یا بوسیلهمولکول‌ها بزرگتر روی می‌دهد. انتشار در مولکول‌های کوچکتر و سبک‌تر مانند هلیوم سریع تر است(انتشار هلیم 2٫65برابر سریعتر از نیتروژن است)
در نظریه برداشت فشار انتشار گازها، به ویژه هنگامی که در مایعات حل می‌شوند، از اهمیت اولیه برخورداراست.
در این زمینه، گاز بی‌اثر اشاره به گازی است که از نظر سوخت و ساز در بدن فعال نیست. نیتروژن اتمسفر (N2) بارزترین مثال است. هلیم (He) گازی بی‌اثر است و به‌طور معمول در تنفس مخلوط برای غواصان استفاده می‌شود. نیتروژن اتمسفر دارای فشار نسبی حدود 0٫78 بار می‌باشد. هوا در آلوئول‌ها و ریه‌ها توسط خون به عنوان یک محصول متابولیک با توجه به وجود اکسیژن (O2) در آن توسط خون جذب شده و برای استفاده در سوخت و ساز بدن به بافت‌ها منتقل می‌گردد. فشار نسبی نیتروژن که در حدود 0758 بار است. منجر به جذب این گاز در بافت‌های بدن می‌شود و بنابراین به‌طور معمول خون با نیتروژن در 0٫758 بار (569 mmHg) اشباع می‌شود. افزایش فشار محیط با توجه به افزایش عمق و پر شدن ریه‌های غواص با تنفس گازهای تحت فشار نیز درافزایش فشارنسبی دخیل است.
به عنوان مثال: در آب دریا به عمق 10 متر (MSW) فشار نسبی نیتروژن در هوای تنفسی 1٫58 بار خواهد بود.
گازهای بی‌اثر از راه تنفس در ریه‌ها جذب خون شده و مویرگ‌های آلوئولار آن را در سراسر بدن با جریان گردش خون که یک سیستم و روند شناخته شده به عنوان تزریق (پرفیوژن) است توزیع می‌کند.
پرفیوژن جریان توده‌ای خون از طریق بافت‌ها است و حمل و نقل مواد محلول در خون بسیار سریع تر از این طریق خواهد بود. گاز محلول در خون توسط گردش خون به بافت‌های بدن منتقل می‌شود و ویتامین موجود را از طریق دیواره‌های سلولی به بافت‌ها می‌رساند.
اگر فشار گاز در برابر یک مایع (خون) افزایش یابد، گاز تحت فشار در آن مایع حل می‌شود. این حالت اشباع نام دارد.
اگر فشار نسبی آن گاز (در ریه‌ها یا خون) کاهش یابد، آن گاز در بافت‌ها پخش خواهد شد؛ و منجر به تشکیل حباب در بافت‌ها می‌گردد. این حالت را فرا اشباع می‌نامند که روند مکانیکی بیماری تراکم زدائی است.
محفظه بافت، بافت‌های خیالی است که به عنوان سنجش میزان جذب و دفع گازها و برای توصیف میزان اشباع یا فرا اشباع آن‌ها تعیین شده‌است. بافت‌های واقعی با نرخی متفاوت از یکدیگر نیتروژن را جذب و دفع می‌کنند.
به عنوان مثال: بافت‌های چربی میزان بیشتری نیتروژن نسبت به عضلات جذب می‌کنند. از همین رو تأثیر زیادی در ابتلا به بیماری تراکم زدائی دارند.
جدولهای برداشت فشار مانند برنامه‌ریز غواصی تفریحی بیشتر از محظه بافت 14 یا 16 تائی در الگوهای محاسبه خود بهره می‌برند. یا به عبارتی دیگر در الگوهای محاسبه بدن انسان را به 14 بخش (بافت) که هریک به میزان خاص خود نیتروژن را جذب و دفع می‌کند شبیه‌سازی کرده‌اند.
نیمه وقت بافت، زمانی است که نیمی از بافت(50٪)آن پر از نیتروژن شده‌است. جدول‌های غواصی تفریحی مانند برنامه‌ریز غواصی تفریحی بر خلاف جدول‌های نظامی مانند جدول برداشت فشار نیروی دریائی آمریکا که در دهه‌های پیشین در غواصی تفریحی رایج بودند از این الگو بهره می‌برند. بنابر پژوهش‌های نوین استفاده از نیمه وقت بافت در الگوها مدت زمان بیشتری در عمق را به دنبال مدت زمان کوتاه تری استراحت بر سطح و نیز غوص‌های مکرری را در یک روز همراه با ایمنی و سلامت بیشتر برای غواصان فراهم می‌آورد.
گازها در بافت‌ها به شکل محلول تا زمانی که فشار محیط اطراف بالا است باقی می‌مانند. ادامه این روند باعث جذب گازهای بیشتری در خون و بافت‌ها و در نتیجه بروز حالت اشباع (پرشدن بافت) می‌گردد.
اگر فشار محیط اطراف بافت‌های پر از گاز (اشباع) شده کاهش یابد، حالت فرا اشباع رخ می‌دهد. این به آن معناست که گازهای محلول در خون و بافت‌ها به صورت حباب درآمده و باعث بروز اختلالات فیزیولوژیکی در بدن می‌گردند.
تخلیه گازها از بافت‌ها و خون باید تحت شرایطی خاص، ایمن و فشاری ایده‌آل انجام پذیرد. گازها هنگامی از بافت‌ها شروع به تخلیه (دفع) می‌نمایند که فشار محیط اطراف آن‌ها و نیز فشار نسبی آن گاز کاهش یافته باشد. طبق آخرین دست‌آوردهای پزشکی تخلیه گازها پس از غواصی در فشاری معادل با 1٫5اتمسفر (عمق پنج متری) بیشترین بازدهی و ایمن‌ترین روند را خواهد داشت.
درفشار محیط، مقدار M مقدار حداکثر مطلق فشار گاز بی‌اثر که یک محفظه بافت می‌تواند بدون ارائه علائم بیماری رفع فشار تحمل کند است. میزان M محدودیت‌هایی برای مدرج نمودن قابلیت تحمل بین فشار گاز بی‌اثر و فشار محیط در هر محفظه بافت است. واژگان جایگزین برای میزان M در جدول‌های غواصی عبارتند از «محدوده اشباع»، «محدودیت‌های بیش از حد فشار قابل تحمل» یا NDL.
کریستیان یوهان دوپلر (1803–1853) فیزیکدان و ریاضیدان اتریشی بود. شهرت او بیشتر به خاطر اثر دوپلر است.
امروزه با استفاده از دستگاه دوپلر و بر اساس اثر دوپلر می‌توان حباب‌های کوچکی که در خون پس از قرار گرفتن بدن در محیط‌های پرفشار و رسیدن به حالت اشباع را ردیابی و تعیین نمود.
دستگاه حباب یاب دوپلر، تجهیزات تشخیص حباب با استفاده از سیگنال‌های اولتراسونیک منعکس شده از سطوح حباب است که به شناسایی و تعیین کمیت حباب‌های گاز موجود در خون و ورید می‌پردازد. این روش توسط دکتر مریل اسپنسر از مؤسسه فیزیولوژی و پزشکی کاربردی در سیاتل، که با انتشار یک گزارش در سال 1976 اعلام کرد که حتی پس از تراکم زدائی بدون محدودیت تعداد زیادی حباب‌های گاز در ورید، خون و بافت‌های غواصان مشاهده شده‌است کشف و مورد استفاده قرار گرفت. این حباب‌ها را حباب‌های ساکت می‌نامند.
بیماری تراکم زدائی یا بیماری رفع فشار عارضه ایست که بدن انسان پس از قرار گرفتن در فضائی پرفشار، جذب نیتروژن بیش از حد و رسیدن به حالت فرا اشباع دچار آن گردیده و با اختلالاتی روبرو می‌گردد. این بیماری هنگامی رخ می‌دهد که نیتروژن که در خون به صورت مایع جذب گردیده بوده‌است بر اثر کاهش فشار محیط اطراف به شکل حباب‌های موجود در جریان خون درآمده که می‌تواند به دلیل توقف بیش از حد طولانی در زیر آب یا به سطح آمدن سریع و بدون تراکم زدائی رخ دهد. برای پیش‌گیری از ابتلا به این عارضه می‌بایست پیش از بازگشت به سطح تراکم زدائی نمود.
مشکل اساسی در طراحی جدول‌های رفع فشار این بود که گاهی قوانین فیزیکی حاکم بر غوص و صعود صدق نمی‌کرد؛ و حتی زمانی برخی از حباب‌های موجود در بافت و تأخیر در رفع فشار آز آن‌ها ممکن بود منجر به بیماری تراکم زدائی شود.
اما پژوهشگران راه حل را در توسعه مدل‌های چند بافتی یافتند که در آن‌ها فرض شده‌است که قسمت‌های مختلف بدن گاز را در سطوح و میزان‌های مختلفی جذب و دفع می‌کنند و هر بافت، یا محفظه، دارای یک وقت نیمه متفاوت با دیگری است و برخی بافت‌ها سریعتر گاز را به نسبت دیگر بافت‌ها جذب می‌کنند اما برخی آن را به هنگام صعود با نرخ آهسته‌ای آزاد می‌کنند.
بافتهای سریع اشباع شده ممکن است در این دوره از غواصی به صورتی بسیار سریع نیتروژن را در خود جذب کند در حالی که یک بافت آهسته اشباع شونده به ندرت ممکن است در آن جذب گاز رخ دهد. با محاسبه سطح و میزان جذب و دفع گازها در هر محفظه به‌طور جداگانه، محققان قادر به ساختن جدول‌های مختلفی گردیدند که تاکنون مورد توسعه قرار داشته‌اند. علاوه بر این، هر یک از محفظه‌ها ممکن است قادر به تحمل اشباع بیشتر یا کمتری از دیگر محفظه‌ها باشد.
در سده گذشته تحقیقات اولیه‌ای در تشخیص علائم بیماری تراکم زدائی (DCI) انجام گرفت و الگوهائی بر طبق آن تهیه شد. اما در دهه‌های اخیر و با استفاده از آزمایش‌های سونوگرافی و دوپلر که نشان دهنده آن بود که تشکیل حباب در بدن غواصی که در او هیچ نشانه یا نشانه‌های DCI نمایان نشده‌است نیز امکان‌پذیر می‌باشد بسیاری از محاسبات تغییر یافت.
با توجه به این نکته این بسیار مهم است که هر الگو با روش‌های دقیقی تست، کنترل شده و اعتبار کسب کند تا محققان اطلاعات بیشتری در مورد اثرهای رفع فشار با آن الگو بر روی بدن انسان بیایند.
امروزه الگوریتم رفع فشار مورد استفاده برای محاسبه رفع فشار برای غواصی دارای مشخصات خاص مورد نیاز به منظور کاهش خطر ابتلا به بیماری رفع فشار است و این الگوریتم را می‌توان برای تولید برنامه‌های رفع فشار غواصی، جدول‌های رفع فشار و در استفاده‌های عمومی تر در کامپیوترهای غواصی و نرم‌افزار اجرا شده توسط آن‌ها بکار بست.
جدول‌های غواصی یا رفع فشار جدولهائی اند که اجازه می‌دهند غواصان برنامه غواصی و رفع فشار خود را بر طبق مشخصات خاص غواصی خود یا تنفس گازهای مختلف تعیین کنند.
در جدول‌های غواصی فرض بر این است که غواص بلافاصله به بیشترین عمق مورد نظر رسیده‌است و در همان عمق تا پایان غواصی باقی می‌ماند. برخی از جدول‌های غواصی نیز وضعیت جسمی یا شرایط عمومی غواص را در نظر گرفته‌اند. به عنوان مثال جدول‌های غواصی نیروی دریایی باید توسط نظامیان استفاده شده و هرگز غواصان تفریحی از آن استفاده نکنند مگر اینکه در شرایط فیزیکی مشابه بوده یا تمایل به ریسک‌پذیری شبیه به غواصان نیروی دریایی داشته باشند.
اما برخی از جدول‌ها مانند برنامه‌ریز غواصی تفریحی فقط برای غواصی‌های تفریحی بدون توقف و در سایت‌های هم سطح دریا طراحی شده‌است و برای غواصی در ارتفاعات بالاتر از 300 متر باید جدول‌های مخصوص به ارتفاعات را به کار بست.
برخی از جدول‌های غواصی تهیه شده در سده اخیر به شرح زیر است:
جان اسکات هالدین نخستین شخصی بود که مفهوم جذب و انتشار نیتروژن در خون را با جدول بسیار ساده و ابتدائی خود معرفی کرد. جدول او دارای 5محفظه بافت با نیمه وقتهایی از 5، 10، 20، 40 و 75دقیقه پیشنهاد شده بود.
در فرضیه اولیه (هالدین 1908) پیش‌بینی شده بود که اگر نرخ صعود اجازه ندهد که فشار نسبی گازهای بی‌اثر در هر یک از بافت‌های فرضی به بیش از فشار محیط اطراف یعنی بیش از 2:01 برسد، حبابهائی تشکیل خواهند شد.
این بدان معنی است که غواص می‌تواند از عمق 30 متری (4 بار) تا 10 متر (2 بار) صعود کرده‌است یا از 10 متر (2 بار) به سطح بدون اشباع شدن و بدون مشکل رفع فشار صعود نموده‌است. برای اطمینان از این فرضیه تعدادی توقف رفع فشار نیز در برنامه صعود ادغام شده بودند. جدول جان اسکات هالدین توسط نیروی دریایی سلطنتی انگلستان راه اندازی شد به منظور توسعه یک روش رفع فشار امن بکار گرفته شد.
فرضیه هالدین در این خلاصه شده بود که غواص بلافاصله می‌تواند تا عمق که در آن به اشباع می‌رسد رفته و پس از آن صعود کند. اما سطح اشباع بحرانی، که در آن عمق و فشار برای خارج ساختن گاز و به حداکثر رساندن رفع فشار در کارآمدترین حالت تجاوز نمی‌کند. طبق این محاسبه غواص در این عمق باقی می‌ماند تا اشباع به اندازه کافی کاهش داده شده و تا صعود دیگر به 10 فوتی، به میزان جدیدی از اشباع بحرانی که در آن همین فرایند تکرار می‌شود تا زمانی که برای غواص بازگشت به سطح ایمن باشد تکرار شود.
تعداد زیادی از آزمون‌های رفع فشار با استفاده از حیوان (بز)، که به مدت سه ساعت در حالت اشباع قرار گرفتند انجام شد و برای بروز علائم بیماری رفع فشار مورد بررسی قرار گرفت. حیوانی که که در 2٫25بار مطلق یا کمتر فشرده شده بود، هیچ نشانه‌ای از بیماری تراکم زدائی پس از رفع فشار و بازگشت سریع به سطح نشان نداد. اما حیوانی که در 6 بار فشار قرارگرفته (نسبت فشار 2٬3 تا 1) بروز نمود. هالدین و همکارانش به این نتیجه رسیدند که رفع فشار از اشباع با نسبت فشار 2 تا 1، احتمالاً به تولید علائم می‌انجامد.
الگوریتم محاسباتی هالدین و جدول او برای محاسبه مجموعه‌ای از آزمون‌های دیگر مورد استفاده قرار گرفت. روش محاسبه او شامل انتخاب عمق و قرار گرفتن در معرض زمانی مشخص و محاسبه فشارنسبی نیتروژن در هر یک از محفظه بافت‌ها در پایان غوص بود.
عمق اولین توقف محفظه بافت با بالاترین فشار نسبی و عمق اولین توقف رفع فشار، عمق توقف استاندارد که در آن این فشار نسبی به بیش از نسبت فشار بحرانی نزدیک تر بود می‌رسید.
در سال 1906 اتاق تست غواصی در آب‌های باز با ظرفیت دو غواص ساخته شد و غواصانی در معرض آزمون قرار گرفتند. پس از اتمام آزمون‌ها جدول هالدین توسط نیروی دریایی سلطنتی در سال 1908 به تصویب رسیده و مورد استفاده قرار گرفت. جدول هالدین در سال 1906اولین مجموعه واقعی از جدول رفع فشار بود که مفهوم اساسی محفظه بافت را مورد استفاده قرار می‌داد.
پس از پژوهش‌های اولیه هالدین، جداول رفع فشار نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا توسعه یافت و در طول سال‌های متمادی از آن‌ها استفاده گردید. این جدول‌ها عمدتاً بر اساس مدل نمادین موازی در بافت‌های چند محفظه‌ای طراحی شده‌است.
این جداول رفع فشار برای نیروهای دریایی ایالات متحده طراحی و توسط اداره ساخت و ساز و تعمیرات در سال 1915برای استفاده اختصاصی نظامیان توسعه داده شد که در نتیجه به عنوان جداول R و C شناخته شده بودند. این جدول‌ها کاملاً از جدول هالدین مشتق شده بودند.
آموزش فرار از زیردریایی برای پرسنل نیروی دریایی ایالات متحده منجر به این باور شد که نسبت اشباع مجاز هالدین برای بافت‌های سریع ناموفق است و محاسبه‌ها نشان داد که اشباع در عملیات‌های آموزشی بیش از محدودیت‌های هالدین اتفاق می‌افتد.
تعداد بسیار زیادی (2143) غواصی تجربی در طول بیش از 3 سال انجام شد تا نسبت اشباع مجاز برای مدل 5محفظه هالدین را با محفظه یک برابر و نیمی از 5، 10، 20، 40 و 70 دقیقه جایگزین نمایند. ارزش حیاتی به دست آمده از این کار تجربی برای هر یک از محفظه‌های بافت متفاوت است. ارزش‌ها برای بافت‌های آهسته (75و 40 دقیقه) که نزدیک به یافته‌های هالدین بود محاسبه شد، اما مقادیر قابل ملاحظه بیشتری برای بافت‌ها سریع آشکار شد. این مقادیر به حدی زیاد بود که محققان به این نتیجه رسیدند که بافت‌های 5و 10 دقیقه‌ای ربطی به توسعه بیماری تراکم زدائی ندارند. بر اساس این نتیجه‌گیری، مجموعه‌ای از جدول‌های جدید با حذف بافت‌های 5و 10 دقیقه‌ای محاسبه شد.
در 1937 جدول یاربوروف بر اساس مدل 3 محفظه هالدین با محفظه یک برابر و نیمی از 20، 40 و 70 دقیقه‌ای طراحی شد. سرعت صعود به 25فوت در دقیقه محاسبه شد.
ون درآو (Van der Aue) روشی برای رفع فشار بر سطح با اکسیژن در اوایل دههٔ 1950 به کار گرفت. در طی این تحقیق با استفاده از جدول 1937 و زمان غواصی طولانی مورد آزمون قرار گرفت. او همچنین متوجه شد که بافت‌های سریع که در سال 1930 کاهش یافته بود، رفع فشار را در مواردی کاهش می‌دهد. بنابراین او تغییراتی را در جدول نوین خود به وجود آورد.
این مدل نیز به مانند مدل‌های نخستین خود بر مبنای محاسبه والگوریتم به کار رفته در مدل هالدین طراحی شد ولی با برخی از تغییرات:
جدول 1956 نیروی دریائی ایالات متحده سالیان دراز به عنوان تنها جدول قابل اتکا، ایمن و مطمئن در تمامی انواع غواصی از نظامی و صنعتی و حتی تفریحی به دلیل عدم وجود جدول مناسب به کار گرفته شد، اما این جدول در نخستین سال‌های دهه هشتاد میلادی و با پیشرفت علم پزشکی وگسترش قابلیت‌ها در اجرای آزمون‌های میدانی و معرفی برنامه‌ریز غواصی تفریحی توسط علوم و فناوری غواصی به کنار گذارده و استفاده از این جدول در غواصی اسکوبای تفریحی منع گردید.
برنامه‌ریز غواصی تفریحی یا (RDP) یکی ازجدول‌های برداشت فشار غواصی و تنها جدول رفع فشاری است که در آن مدت زمان غواصی بدون نیاز به توقف برداشت فشار در آب محاسبه شده‌است.
RDP توسط علوم و فناوری غواصی که از شرکت‌های وابسته به انجمن مربیان حرفه‌ای غواصی PADI است تهیه و توسعه داده شده‌است و نخستین جدولی است که منحصراً برای غواصی تفریحی طراحی شده‌است.
چهار نوع RDP وجود دارد: نسخه جدول که برای اولین بار در سال 1988 معرفی شده‌است، نسخه چرخ، نسخه الکترونیکی یا eRDP معرفی شده در سال 2005و در نهایت آخرین نسخه الکترونیکی چند سطحی آن یا eRDPML معرفی شده در سال 2008
از جدول‌های RDP همیشه در کنار دفترچه‌های ثبت غوص برای ثبت و نظارت بر عمق، فشار و سطح نیتروژن باقی مانده‌استفاده می‌شود.
در کامپیوترهای غواصی نیز از الگوی مدرج کاهنده حباب که بر طبق همان الگوریتم استفاده شده در جدول‌های RDP بدون نیاز رفع فشار و بر اساس مبنای محاسباتی آنهاست استفاده شده و مدت زمان غوص و میزان نیتروژن جذب شده در بدن غواص را محاسبه می‌نمایند.
این در صورتی است که کامپیوترهای غواصی با محاسبه لحظه به لحظه و دقیق غوص مدت زمان بیشتری برای باقی‌ماندن در آب را به غواص ارائه می‌دهند و در نتیجه گزینه‌ای محبوب تر برای بیشتر غواصان است.
نرم‌افزارهای برداشت فشار از قبیل RGBM و DecoPlanner و Z-V-GAP در دسترس هستند. این نرم‌افزارها بر اساس شبیه‌سازی نیازهای برداشت فشار نسبت به پروفایل‌های مختلف غواصی و با مخلوط‌های تنفسی متفاوت و با استفاده از الگوریتم‌های برداشت فشار کار می‌کنند.
این نرم‌افزارهای برداشت فشار امروزه بر اساس الگوهای زیر در دسترس است:
کامپیوتر غواصی شخصی، یک کامپیوتر کوچک دارای حسگر فشار است که در یک بدنه ضد آب و مقاوم در برابر فشار نصب شده و برای محاسبه پروفایل غواصی با استفاده از الگوهای موجود برنامه‌ریزی شده‌است.
بسیاری از کامپیوترهای غواصی بر مچ دست سوار شده اما برخی از مدل‌ها در یک کنسول همراه با گژ فشارسنج و احتمالاً دیگر ابزارهای لازم نصب می‌شود. این کامپیوترها علاوه بر نمایش اطلاعات حیاتی غوص که شامل حداکثر عمق و عمق در حال حاضر، مدت زمان غواصی و زمان باقی‌مانده برای برداشت فشار اطلاعات دیگری مانند دمای محیط و سرعت بالا آمدن را نیز نشان می‌دهند. در برخی از نمونه هااطلاعات دیگر مانند فشار گاز تنفسی درون سیلندر نیز نمایش داده می‌شود.
استفاده از کامپیوتر غواصی مزایای بسیاری در نظارت بر غواصی دارد؛ و بر خلاف جدول‌های غواصی محاسبه غوص را به صورتی پویا و لحظه به لحظه با مشخصات واقعی مانند میزان فشار و زمان واقعی انجام می‌دهد.
بیشتر کامپیوترهای غواصی امروزی بر اساس الگوی مدرج کاهنده حباب و برنامه‌ریز غواصی تفریحی طراحی و ساخته می‌شوند.