moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
محمد علی خان شیرازی از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمدعلی خان در شیراز متولد شد. سال تولد او را 1186 ذکر کرده‌اند. او فرزند آقا محمداسماعیل استاد، رئیس صنف بزازها و بزرگ اصناف شیراز و برادرزاده میرزا ابوالحسن خان ایلچی و از خاندان اعتمادالدوله فارس بوده است. او صاحب فضل و آگاه به علوم قدیمه بوده، خطی خوش داشته و از تحصیلات مناسب درباریان آن روزگار بهره برده بود. محمدعلی خان زبان فرانسه را آموخت و چندی هم در هندوستان به سیاحت پرداخته است.
همراه با میرزا ابوالحسن‌خان در عهد لویی هجدهم، طی سال‌های 1234 ـ 1235 از راه استانبول و وین به مأموریت سیاسی به فرانسه و انگلستان سفر کرد. این مأموریت به دلیل جلب حمایت انگلیسی‌ها صورت گرفت که پس از سقوط ناپلئون، ایران در نظرشان دیگر آن اهمیت حیاتی پیشین را نداشت. او که پاریس را پس از سقوط ناپلئون و در عهد اعدامه سلطنت خاندان بوربن سیاحت می‌کرد، چنان تحت تأثیر آن شهر قرار گرفت که شعری در مدح آن شهر سروده است. پس از بازگشت از سفر اروپا که او افزون بر سیر و سیاحت، منشی‌گری سفارت را نیز عهده‌دار بوده، در وزارت خارجه تازه‌تأسیس به امر رسیدگی به هیئت‌های خارجی در تهران گمارده شد.
میرزا محمدعلی خان به عنوان پنجمین وزیر خارجه ایران و نخستین وزیر خارجه در عهد ناصرالدین شاه شناخته شده است. هم‌زمان با عهده‌دار بودن وزارت خارجه، ریاست دارالفنون نیز به او محول شد و وی نخستین رئیس دارالفنون بوده است. از آنجا که در ابتدای تأسیس دارالفنون سروکار معلمان اروپایی در اداره امور مدرسه با وزارت خارجه بوده و وزارت خارجه به چنین اموری رسیدگی می‌کرده، محمدعلی خان هم‌زمان با وزارت خارجه، ریاست دارالفنون را نیز باید عهده‌دار می‌بود که البته یک‌ماه و اندی بیش نپایید و او در 18 ربیع‌الثانی 1268 درگذشت.
خرابی‌های کیک () یک وبگاه سرگرمی شامل عکس‌های ارسالی توسط کاربران است که شامل عکس‌های ارسالی کاربر از کیک‌های حرفه‌ای که ناخواسته از نظر ظاهری خنده آور یا عجیب هستند. این وبگاه در مه ۲۰۰۸ تأسیس شد.
شیخ یوسف حدائق از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
کیک باس () یک سریال تلویزیون واقع‌نما است که از شبکه تلویزیون کابلی تی‌ال‌سی (شبکه تلویزیونی) پخش می‌شود. این نمایش عملیات‌های «مغازه نانوایی کارلو» را دنبال می‌کند، یک تجارت خانوادگی آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار در هابوکن، نیوجرسی متعلق به برادران و برادران بادی والاسترو (به آنها عنوان سریال اشاره دارد)، لیزا والاسترو (همسر بادی)، مدالنا کاستانو، گریس فاوگنو و مری اسکیارونه.
تی‌ال‌سی () یک کانال تلویزیون پولی متعلق به وارنر برادرز دیسکاوری که در ابتدا بر محتوای آموزشی و یادگیری متمرکز بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰، این شبکه اساساً شروع به تمرکز بر روی سریال هایتلویزیون واقع‌نما کرد که شامل سبک زندگی، زندگی خانوادگی و داستان‌های شخصی بود.
میرزا ابوالحسن شیرازی از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست به‌عنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
امین‌التجار شیرازی از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
تکه‌تکه (ژاپنی: テケテケ;てけ てけ، روماجی: TekeTeke)؛ یک ژاپنی است که به عنوان روح یک دختر مدرسه‌ای شناخته می‌شود.
«تکه‌تکه» در اثر سقوط بر روی ریل قطار، بدنش به دونیم تقسیم شده‌است.
او که به یک روح کینه‌توز () تبدیل گشته، در باور عام در هنگام شب با نیم‌تنه بالایی، در ایستگاه‌های قطار با دستان و آرنجانش، کشان کشان، سرک می‌کشد و با ستون مهره‌اش صدای خش‌خش ایجاد می‌کند، صدای نزدیک به: "تکه‌تکه".
اگر کسی را ببیند، دنبال او می‌افتد و او را به شیوه ای که خود مرده‌است، از وسط نصف می‌کند. گفته‌شده که تکه‌تکه از فرد دربارهٔ محل پاهای گم‌شده‌اش می‌پرسد..
یک نسخه از این داستان مربوط به یک زن جوان به نام «کاشیما ریکو» است. داستان «کاشیما ریکو» پیش از داستان «"تکه‌تکه»" است. و گفته‌می‌شود، پاهایش پس از سقوط، با قطار از بدنش جدا شده و جان‌باخته‌است.به‌گفته برخی از نسخه‌های افسانه وقتی فردی از داستان کاشیما باخبر می‌شود، ظرف یک ماه پیششان می‌رود. گفته شده که روح بی‌پا کاشیما ریکو در دستشویی‌ها و حمام‌های عمومی حضور دارد و از آنها می‌پرسد: «که می‌دانند پاهای او کجاست؟» اگر فرد با پاسخی که کاشیما آن را نمی‌پذیرد پاسخ دهد، پاهای او را می‌برد.
فرد ممکن است با پاسخ‌دادن به اینکه پاهای او در «"بزرگراه میشین"» است، جان سالم به‌در ببرد. یا عبارت «کامن-شینین-ما» یا «نقاب مرگ شیطان» (که ممکن است ریشه آوایی نام کاشیما باشد) را بگوید. برخی افسانه کاشیما ریکو را به عنوان، تغییر دستشویی محور افسانه "تکه‌تکه"، توصیف می‌کنند.
رفتار یخ‌زدگی یا رفتار یخ‌زدن (Freezing behavior) یا پاسخ یخ‌زدگی (Freeze response) یا سنگ‌شدگی (Petrified)، واکنشی به محرک‌های خاص است که بیشتر در جانوران طعمه مشاهده می‌شود. هنگامی که یک جانور طعمه توسط شکارچی گرفتار شده و کاملاً بر آن غلبه می‌کند، ممکن است با «منجمد شدن/سنگ‌شدن» یا به عبارت دیگر با سفت‌شدن غیرقابل کنترل پاسخ دهد. مطالعات معمولاً پاسخ رفتار انجماد شرطی به محرک‌هایی را ارزیابی می‌کنند که معمولاً یا ذاتاً باعث ترس نمی‌شوند، مانند رنگ یا شوک. رفتار یخ‌زدن به آسانی با تغییر در فشار خون و مدت زمان در حالت خمیده مشخص می‌شود، اما همچنین شناخته شده‌است که باعث تغییراتی مانند تنگی نفس، افزایش ضربان قلب، عرق کردن یا احساس خفگی می‌شود. با این حال، از آنجایی که اندازه‌گیری این پاسخ‌های همدردی به محرک‌های ترس دشوار است، مطالعات معمولاً محدود به زمان‌های خَف کردن ساده هستند. پاسخ به محرک‌ها معمولاً به عنوان " جنگ یا گریز " گفته می‌شود، اما به‌طور کامل‌تر به عنوان "جنگ، فرار یا یخ‌زدن" توصیف می‌شود. علاوه بر این، دیده شده‌است که یخ‌زدگی پیش یا پس از واکنش مبارزه یا پاسخ پروازی رخ می‌دهد.
چندین بررسی نشان می‌دهد که رفتار یخ‌زدن تحت تأثیر موارد و هورمون‌های زیر است.
سیدعبدالحسین شهشهانی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا علی‌آقا مجتهد از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
میرزا علی‌نقی ناظم الاملاک از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده مشهد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
گول‌زدن ، اصطلاحی است که در بوم‌شناسی و رفتارشناسی، رفتاری برای توصیف رفتاری به کار می‌رود که به موجب آن ارگانیسم‌ها به قیمت سایر جانداران سود دریافت می‌کنند. گول‌زدن در بسیاری از روابط متقابل و نوع دوستانه رایج است. فرد گول‌زن، فردی است که همکاری نمی‌کند (یا کمتر از سهم خود همکاری می‌کند) اما به طور بالقوه می‌تواند از همکاری دیگران سود ببرد. کلاهبرداران همچنین کسانی هستند که خودخواهانه از منابع رایج برای به حداکثر رساندن تناسب اندام فردی خود به هزینه گروه استفاده می‌کنند. انتخاب طبیعی به سود گول‌زدن است، اما مکانیسم‌هایی برای تنظیم آن وجود دارد.
میرزابابا قوام‌السادات از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده قوچان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
اسپنسر رون (Spencer Roane) (زادهٔ ۴ آوریل ۱۷۶۲ – درگذشتهٔ ۴ سپتامبر ۱۸۲۲)، وکیل، سیاستمدار و حقوقدان اهل ویرجینیا بود. او شش سال در مجلس نمایندگان ویرجینیا و یک سال در دفتر اجرایی ایالت (شورای ایالت) خدمت کرد. بخش عمده فعالیت دولتی‌اش در سمت قاضی بود، ابتدا در محکمه عمومی و سپس (به مدت ۲۷ سال) در محکمه استیناف (که بعداً به محکمه عالی ویرجینیا تبدیل شد)، فعالیت کرد.
رون در ۴ آوریل ۱۷۶۲ در تاپاهان‌ناک به‌دنیا آمد.Elbert Watson (1964) and David R. Sowell (1988), Papers of Governor Archibald Roane, 1801-1803 , Tennessee State Library and Archives. پدربزرگش، ویلیام رون، با تبار اسکاتلندی-ایرلندی، همچون سه برادرش در حوالی سال ۱۷۴۱ از ایرلند به شهرستان گلاستر ویرجینیا مهاجرت نمود و با یک زن محلی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج شش فرزند بود. خانواده کمی به‌سوی شمال به ناحیه تاپاهان‌ناک که در آن زمان شهرستان راپاهانوک بود، نقل مکان کرده و پیشرفت کردند: ویلیام، پدر اسپنسر (که مالک مزارع در ناحیه‌ای بود که در سال ۱۶۹۲ به شهرستان اسکس تبدیل شد و همچنین در نزدیکی شهرستان پادشاه و ملکه بود) از سال ۱۷۶۹ تا زمان جنگ انقلابی آمریکا به عنوان دادستان (معاون وکیل پادشاه) شهرستان اسکس در خانه برگس‌ها خدمت می‌کرد و به عنوان سرهنگ شبه نظامی شهرستان در طول جنگ انقلابی آمریکا فعال بود. همان‌طور که در ادامه بیشتر بحث شده‌است، ویلیام با جودیت بال ازدواج کرد و صاحب پسری به نام توماس شد و سپس اسپنسر به‌دنیا آمد که بر اساس فامیل مادری نام‌گذاری شد.David J. Mays, Sketch of Judge Spencer Roane in Annual Reports of the Virginia State Bar Association (1928)
اسپنسر رون تحصیلات اولیه خود را در خانه، زیر نظر یک معلم اسکاتلندی به نام بردفیوت طی کرد. او در سن ۱۴ سالگی وارد کالج ویلیام و مری شد تا زیر نظر جورج وایت حقوق بخواند. وایت در درک اندیشه‌های سیاسی ادوارد کوک و سیستم حقوقی مالکیت و همین‌طور قانون اساسی انگلستان به او کمک زیادی کرد، اما اسپنسر از مطالعه احقاق حق بر مبنای انصاف بیزار بود.Mays p. 1, citing Sketch of Roane in John P. Branch Historical Papers (Randolph-Macon College) vol. II, p. 4 رون همچنین به عضویت انجمن نسبتاً جدید فی بتا کاپا درآمد که در آن زمان یک انجمن ادبی و علوم بدیع بود. در کنار او، قضات آینده در محکمه عالی ایالات متحده همچون بوشرود واشینگتن و جان مارشال نیز حضور داشتند. پس از فارغ‌التحصیلی در ژانویه ۱۷۸۰، وقتی که کالج به‌طور موقت تعطیل شد تا سربازان آمریکایی و فرانسوی در آخرین لشکرکشی به یورک‌تاون در جنگ انقلابی آمریکا در آن مستقر شوند، رون به فیلادلفیا رفت و دو سال دیگر را در همان‌جا که آن روزها پایتخت کشور بود، به تحصیل در رشته حقوق پرداخت.
رون پس از بازگشت به ویرجینیا، حقوق را زیر نظر جان واردن آموخت.Clyde Christian Gelbach, Spencer Roane of Virginia, 1762-1822: A Judicial Advocate of State's Rights (University of Pittsburgh doctoral dissertation, 1955) p. 8 پس از آزمونی که هنری تازول و جان تیلور اهل کارولین از او گرفتند، رون در سال ۱۷۸۲ در سن ۲۰ سالگی در هیئت وکلای ویرجینیا پذیرفته شد.Margaret E. Horsnell, Spencer Roane: Judicial Advocate of Jeffersonian Principles (New York: Garland Publishing, 1986)(Garland Series of Outstanding Legal dissertations) pp. 6-7
هم اسپنسر رون و هم‌صنفی سابقش جان مارشال بلافاصله پس از شروع حرفه حقوقی خود وارد عرصه سیاست شدند و هر کدام در انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا در سال ۱۷۸۳ از مناطق مختلف انتخاب شدند. قانون ویرجینیا به قانون‌گذاران اجازه می‌داد تا فعالیت‌های حقوقی را به صورت خصوصی ادامه دهند و رون نیز این کار را انجام داد. در آن سال شهروندان تاپاهان‌ناک، جوزف ویلیامسون را به روش قیر و پر شکنجه کرده بودند. جوزف ویلیامسون تاجری میهن‌پرست بود که چندین سال قبل از آن واقعه، به انگلیسی‌ها کمک کرده بود تا کشتی‌های‌شان را از طریق رودخانه راپاهانوک به آن منطقه بی‌آورند و شهر را بسوزانند. یکی از اولین پیشنهادهای قانونی رون، طوماری بود که طی آن درخواست کرده بود تا اتهامات علیه موکلانش رد شود، زیرا پیمان صلح با بریتانیا در پاییز، ماه‌ها بعد از آن حادثه امضاء شده بود.Horsnell pp. 14-15;Gelbach pp. 13-14
رون یک پرسبیترین بود، نه یکی از اعضای کلیسای اسقفی که به‌طور رسمی تأسیس شده بود. آزادی مذهبی برای باپتیست‌ها و پرسبیترین‌ها در طول جلسات قانون‌گذاری ایالت جدید، موضوعی داغ بود. قانون‌گذاران ویرجینیا در دسامبر ۱۷۷۶ قوانینی را تصویب کرده بودند که سهل‌گیری مذهبی را اجباری می‌کرد و مالیات اجباری کلیسا را لغو می‌نمود. در سال ۱۷۸۴، قانون‌گذاران ویرجینیا اجازه تأسیس کلیسای اسقفی را اعطا کردند و همچنین اموال کلیسا را در اختیار کشیشان و اتاق‌های گردهمایی گذاشتند، مشروط بر این که گزارش‌ها موجودی سه‌ساله به محکمه‌های شهرستان ارسال شود. علی‌رغم اصرار پیروان کلیسای اسقف برجسته همچون پاتریک هنری، جان مارشال، ادموند راندولف و ریچارد هنری لی، قانون‌گذاران از تعیین مالیات برای حمایت از مسیحیت یا عبادت دسته‌جمعی خودداری کردند. رون از نظر مذهبی با هر دو مورد مخالفت کرده بود، اگرچه در انتهای جلسه رون اجازه داد تا تمام جوامع دین مسیحیت ادغام شوند.Gelbach, pp. 15-16 به علاوه، پس از رهبری جفرسون و مدیسون (و همچنین رون جوان)، قانون‌گذاران ویرجینیا در سال ۱۷۸۵ قانونی برای برقراری آزادی مذهبی تصویب کردند.Horsnell pp. 11-13
در نوامبر ۱۷۸۴، قانون‌گذاران همکار، رون را برای یک دوره یک ساله در شورای ایالتی ویرجینیا انتخاب کردند.Dabney, Richmond: The Story of a City (University Press of Virginia, 1990 rev. ed), p. 66. بنا رون در طول آن سال که از ماه مه ۱۷۸۵ آغاز شده بود، به فرماندار پاتریک هنری کمک کرد. تنها مخالفت ثبت‌شده او مربوط به زمانی است که یک قاضیِ صلح را به دلیل سوءاستفاده از مقامش، اخراج کرد. رون فکر می‌کرد که وی در تفکیک قوا دخالت کرده‌است.Horsnell pp. 16-17 رون پس از استعفا به نمایندگی از شهرستان‌های اسکس، پادشاه و ملکه و پادشاه ویلیام در مجلس سنای ویرجینیا انتخاب شد.Mays p. 3
در طول بحث‌های پرآشوب در مورد تصویب قانون اساسی فدرال در سال ۱۷۸۷، رون به شرطی با تصویب آن موافقت کرد که یک منشور حقوقی علاوه شود، زیرا این سند قسمی که پیش نویس شده بود، اختیارات محفوظ را برای ایالت‌ها و مردم روشن نمی‌کرد.Horsnell pp. 18-19
اگرچه رون فعالیت قضایی خود را در سال ۱۷۸۹، یک سال پس از مرگ پدرش، آغاز کرد، همان‌طور که در زیر به آن پرداخته شده‌است، اما همچنان علاقه خود را به سیاست از دست نداد. در سال ۱۸۰۴، رون پسر برادر خود ریچی را که معلم مدرسه بود متقاعد کرد تا ریچموند انکوایرر را به عنوان جزء مکمل برای ریچموند رکوردر (که از فدرالیست‌ها حمایت می‌کرد) تأسیس کند. انکوایرر از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه توماس جفرسون و دیگران حمایت می‌کرد. رون، ریچی و جان براکنبرو - که همه از خانواده‌های برجسته شهرستان اسکس بودند- به دلیل قدرت سیاسی خود در محکمه‌های ولسوالی در سراسر ایالت و در میان مقامات وابسته به آنها به گروه اسکس معروف بودند.Dabney, p. 66, 116. The junto's activities were later glamorized as Virginia resisted the U.S. Supreme Court's decision in Brown v. Board of Education. See Harry Ammon, The Richmond Junto:1800-1824, 16 Virginia Magazine of History and Biography (1953 no. 4) pp. 395-418(1953). جان راندولف از روانوک، جان تیلور از ولسوالی کارولین، اندرو استیونسون و بنجامین واتکینز لی نیز بعداً به عنوان اعضای گروهی شناخته شدند که به آن گروه ریچموند می‌گفتند.
در واقع، برخی رون را رهبر حزب جمهوری‌خواه این ایالت می‌دانستند. او با توماس جفرسون در فعالیت‌های مختلفی از جمله انتخاب مکان برای دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد.
در سال ۱۷۸۹، قانون‌گذاران دیگر، اسپنسر رون را که در آن زمان ۲۷ ساله بود، به عنوان قاضی محکمه عمومی منصوب کردند که در سال‌های ۱۷۷۷ و ۱۷۸۸ به عنوان محکمه بدوی سازماندهی شد. زمانی که رون در محکمه عمومی بود (که تا سال ۱۷۹۴ ادامه داشت)، یک قانون را به دلیل تداخل با استقلال قضایی در پرونده‌های کامپر علیه هاوکینز ۱، پرونده‌های ویرجینیا ۳۵–۵6 (1789-1814) لغو کرد (در مورد ادغام محکمه‌های عمومی و سلطنتی). محکمه استیناف این تصمیم را تأیید کرد، اما تاریخ دقیق آن مشخص نیست.Horsnell pp.22-23 and note 55
در سال ۱۷۹۴، رون از محکمه عمومی استعفا داد تا سمت قاضی محکمه استیناف را بپذیرد. وی جانشین ناظر سابق خود هنری تازول شد. در آن زمان تازول در سمت یک سناتور آمریکایی فعالیت می‌کرد. سپس رون سی و دو ساله مزرعه ماهاکنی خود را فروخت و به ریچموند نقل مکان کرد. تمام اعضای دیگر آن محکمه استیناف، شغل وکالت را قبل از تولد او آغاز کرده بودند. رون از قاضی برجسته، ادموند پندلتون، رهنمایی می‌گرفت و پس از مرگ او در سال ۱۸۰۳، رون به بانفوذترین قاضی آن محکمه عالی تبدیل شد و تا زمان مرگش در ۴ سپتامبر ۱۸۲۲ در آن سمت باقی ماند.mahockney.org
رون به خاطر دفاع از حقوق ایالت‌ها و همچنین برای مخالفت با جان مارشال، قاضی کل دیوان عالی ایالات متحده، شهرت یافت.
سید هاشم احتشام‌الاولیا از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده حوزه انتخابیه ترشیز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
خودخون‌ریزی یا واکنش خون‌ریزی ، عملی در جانوران است که به‌طور عمدی خون را از بدن خود خارج می‌کنند. خودخون‌ریزی به دو روش دیده شده‌است. در شکل اول، خون به سمت شکارچی پاشیده می‌شود. خون این جانوران معمولاً دارای ترکیبات سمی است که این رفتار را به یک سازوکار دفاع شیمیایی مؤثر تبدیل می‌کند. در شکل دوم، خون پاشیده نمی‌شود، بلکه به آرامی از بدن جانور خارج می‌شود. به نظر می‌رسد که این شکل یک اثر بازدارنده دارد و توسط جانورانی که خون آنها سمی به نظر نمی‌رسد به کار می‌رود. بیشتر جانورانی که خودخون‌ریزی می‌کنند حشرات هستند، اما برخی از خزندگان نیز این رفتار را نشان می‌دهند.
شیخ اسماعیل قائنی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده قائنات در مجلس شورای ملی حضور داشت.
تئودوریک بلند (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱ ژوئن ۱۷۹۰) که به تئودوریک بلند جونیور نیز شهرت داشت، برده‌دار، مزرعه‌دار، پزشک، سرباز و سیاستمدار آمریکایی از شهرستان پرنس جورج، ویرجینیا بود. او به یکی از شخصیت‌های مهم در ایجاد حکومت جدید ایالات متحده مبدل شد، از ویرجینیا هم در کنگره قاره‌ای و هم در مجلس نمایندگان ایالات متحده (تا هنگام وفات در جریان وظیفه) نمایندگی نمود، برای چندین دوره به عنوان نماینده شهرستان پرنس جورج در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد و همچنین از این شهرستان در کنوانسیون تصویب ویرجینیا نمایندگی کرد.
بلند در ۱۷۴۱ میلادی در شهرستان پرنس جورج در یکی از خانواده‌های معروف مزرعه‌دار در مستعمره ویرجینیا به‌دنیا آمد. والدین وی تئودوریک بلند اهل کاوسونز و فرانسیس الیزابت (بولینگ) بلند نام داشتند. مادر وی تنها فرزند و وارث سروان دروری بولینگ و الیزابت مریویدر، صاحبان کشت کلان «کیپاکس»، بود و تئودوریک جوان پس از مادرش این کشت کلان را به ارث برده و مدیریت کرد.
نیاکان او سال‌ها قبل در ویرجینیا ساکن شده بودند، به رهبران مدنی آن منطقه مبدل شده (از این‌رو برخی اوقات از آنها به عنوان نخستین خانواده‌های ویرجینیا یادآوری می‌گردد) و با به‌کارگیری بردگان در کشت‌های کلان به شکوفایی و موفقیت رسیده بودند. همانند پدرش که در جریان جنگ انقلاب آمریکا در دوره اولیه سنای ویرجینیا خدمت نموده و از شهرستان پرنس جورج و شهرستان‌های همجوار، شهرستان جزیره وایت و شهرستان سری نمایندگی می‌کرد، او نیز پس از تئودور بلند اهل وست‌آور نام‌گذاری شده بود، کسی که در ۱۶۶۰ میلادی به عنوان رئیس مجلس ایالتی ویرجینیا خدمت نموده و همزمان از شهرستان چارلز سیتی (حالا شهرستان هنریکو) از ۱۶۶۱ میلادی تا زمان مرگش احتمالاً در ۱۶۷۲ میلادی، نمایندگی کرد. پدربزرگ وی ریچارد راندولف با الیزابت راندولف، دختر ویلیام راندولف از جزیره ترکیه، ازدواج نمود. عموی وی ریچارد بلند، پسر دایی پدرش پیتون راندولف و خویشاوندان نزدیک آنها توماس جفرسون، از جمله افرادی بودند که پیش از وی در مجلس‌های قانون‌گذاری ایالتی و همچنین کنگره انتخاب شده بودند.
پس کسب آموزش در خانه توسط معلوم خصوصی طبق روال معمول در میان طبقه وی، او در سن ۱۱ سالگی برای تحصیلات به بریتانیای کبیر فرستاده شد و یک پسر برده به‌نام تام به عنوان خادم، وی را همراهی می‌کرد.Frances Earle Lutz, The Prince George-Hopewell Story (William Byrd Press 1957) p. 73 بلند در نخست در یورک‌شر آموزش دید. بعداً به اسکاتلند رفت تا در دانشگاه ادینبرا در رشته پزشکی آموزش ببیند و در ۱۷۶۳ میلادی به عنوان پزشک از این دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید.
بلند به ویرجینیا بازگشت و حرفه پزشکی خود را آغاز کرد، او همچنین با پیروی از رسم خانوادگی خود در سیاست و مزرعه‌داری با به‌کارگیری برده، دخیل شد. وی در ۱۷۶۸ میلادی با مارتا دینجرفیلد ازدواج نموده و احتمالاً در آن زمان کیپاکس ساکن شد. (والدین وی به کاوسونز نقل مکان کرده بود) از اینرو بلند یک مزرعه‌دار و برده‌دار بزرگ شد. بلند در اواخر دهه ۱۷۶۰ میلادی حرفه پزشکی را ترک نموده و به «مزرعه‌داری و سیاست ادامه داد». او قبل از آغاز جنگ در امور سیاسی دخیل شده و به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج خدمت کرد.
با نزدیک شدن انقلاب، بلند بر مبنای نظریات ویگ خود با شورشی‌ها هم‌سو شد. او یا پدرش تحت نام مستعار «کاسیوس» مقاله‌های در ویرجینیا گزیتی منتشر کرده و از لرد دنمور نقد نمودند، وی همچنین در ۱۷۷۵ میلادی به «کمیته اطلاعات» محلی ملحق شده و در یافتن محل تسلیحات و جنگ‌افزار برای آرمان میهن‌دوستی کمک کرد.Lutz, pp. 77, 83 در ژوئن ۱۷۷۶، بلند مأموریتی را به عنوان سروان در سواره نظام ویرجینیا پذیرفت.Lutz p. 84 او به سرعت به درجه نظامی سرهنگ ترفیع نموده و نخستین سواره نظام سبک قاره‌ای را فرماندهی نمود، گروه نظامی که اغلب در گزارش‌ها و مکاتبات انقلاب از آن به عنوان «اسب ویرجینیای بلند» یاد می‌شود. (به مقالات و مکاتبات بلند میان وی و جورج واشینگتن مراجعه نمایید). هنگام خدمت به عنوان سرهنگ، بلند مستقیماً به جورج واشینگتن گزارش می‌داد. او در ۱۷۷۹ میلادی از خدمت فعال در سواره نظام به دلیل وضعیت سلامتی نامساعد کنار رفت، وضعیتی که از دوران جوانی با آن دست و پنجه نرم می‌کرد.
بلند با مشاهداتی که در براندی‌وین انجام داده بود، موقعیت صحیح ارتش‌های اصلی لرد کورن‌والیس و هاو را به ژنرال واشینگتن فراهم نمود؛ بلند دو گزارش مجزا نوشت و سرهنگ جیمز راس از پنسیلوانیای هشتم یک گزارش دیگر نوشته و در مورد تحرکات نیروهای بریتانیای گزارش داد. گزارش این دو مرد با گزارش سرهنگ هازن سازگاری داشت. با این وجود، گزارش‌های آنها غلط تعبیر شد تا اینکه تقریباً خیلی دیر شده بود. بدون اطلاعات صحیح بلند، راس و هازن، بدترین پیامد ممکن بود بر ارتش واشینگتن در براندی‌وین فرود آید.
برخی از گزارش‌های بعدی می‌گویند که اسب ویرجینیای بلند پس از این رویداد به وظایف دیده‌وری موظف گردیدند. در زندگی‌نامه ۱۹۲۲ وی از جان راندولف، مورخ ویلیام کابیل بروس پیشنهاد نمود که رویداد براندی‌وین واشینگتن را ترغیب کرد تا از سواره نظام خود برای مأموریت دیده‌وری استفاده کند تا اینکه آنها در آرایش جنگی در خط مقدم قرار گیرند، چیزی که در براندی‌وین اتفاق افتاده بود. با این حال، مشکلات دیده‌وری منتج به خطاهای براندی‌وین شده بود.
زمانی که بلند در ۱۷۷۹ میلادی برای بازیابی سلامت خود به ویرجینیا بازگشته بود، بنا بر درخواست ژنرال واشینگتن، او همچنین به عنوان رئیس زندانی که افسران بریتانیایی زندانی بودند، در شارلوتزویل خدمت کرد. او همچنین در این زمان مشغول تأمین اسب‌های با کیفیت به افسران و سواره نظام واشینگتن هم از اصطبل خود و هم از اصطبل‌های دیگران بود. به عنوان شرکت‌کننده در اجتماع اولیه اسب‌سواری در آمریکا، بلند مالک یک اصطبل بزرگ بود و از طریق دوستان و بستگان به سایر اسب‌ها نیز دسترسی داشت. بلند حدود ده سال قبل از آغاز جنگ در دهه ۱۷۶۰ میلادی به‌خاطر همان مشکلات سلامتی از حرفه پزشکی خود بازنشسته شده بود و در نهایت به او اجازه داده شد تا در اواخر ۱۷۷۹ میلادی به‌خاطر همان مشکلات پزشکی از خدمت نظامی نیز بازنشسته شود. با این حال، او دوباره در ۱۷۸۵ میلادی مأموریتی را از سوی فرماندار پاتریک هنری به عنوان معاون شهرستان پرنس جورج که مسئولیت‌های نظامی نیز داشت، پذیرفت.Lutz p. 98
حرفه سیاسی بلند قبل از انقلاب آغاز شده بود و این زمانی بود که او به عنوان منشی شهرستان پرنس جورج شروع به خود نمود و همچنین روابط بسیار عالی با مجلس ایالتی ویرجینیا داشت. به عنوان مزرعه‌دار، او همانند پدر و پدربزرگ خود به کشت تنباکو، نیل و گندم می‌پرداخت.
متعاقب جنگ، بلند به کار خود به عنوان منشی شهرستان ادامه داد و از طریق این سمت خود با مجلس عمومی ویرجینیا در تماس بود، جاییکه پدر وی به عنوان نماینده مجلس سنا و ادموند بلند به عنوان نماینده در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت می‌کرد. در ۱۷۸۰ میلادی، مجلس عمومی ویرجینیا بلند را به عنوان نمایند ویرجینیا در کنگره قاره‌ای انتخاب نمود، او تا ۱۷۸۳ میلادی در این کنگره به خدمت پرداخته و در راستای ایجاد حکومت جدید ایالات متحده همکاری کرد.
پس از اینکه پدر وی به شهرستان آملیا نقل مکان کرد، بلند مسئولیت شهرستان کاوسونز را بر عهده گرفت (ظاهراً در حوالی سال‌های ۱۷۸۳–۱۷۸۴ میلادی، پس از بازگشت او از کنگره قاره‌ای به ویرجینیا و مرگ پدرش). پس از آن بلند کیپاکس را به عنوان یک کشت-باز مدیریت کرد. در ۱۷۸۶ میلادی، بلند رد مجلس ویرجینیا انتخاب گردیده و تا ۱۷۸۸ میلادی در آنجا خدمت کرد.Cynthia Miller Leonard, The Virginia General Assembly 1619-1978 (Richmond: Virginia State Library 1978) pp. 162, 166, 170, 174
در ۱۷۸۸ میلادی، رأی‌دهندگان شهرستان پرنس جورج بلند و روفین را به عنوان نماینده خود در کنوانسیون ویرجینیا انتخاب نمودند، کنوانسیونی که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده فراخوانده شده بود.Leonard p. 174 بلند بر علیه تصویب رأی داد، چون او معتقد بود که این قانون اساسی به یک حکومت مرکزی قدرت بیش از حد تفویض می‌کند.Lutz p. 100
پس از نافذ شدن قانون اساسی، مجلس قانون‌گذاری ویرجینیا بلند را به نخستین کنگره ایالات متحده انتخاب نمودند، (او در این انتخابات هیچ رقیبی نداشت). او از ۴ مارس ۱۷۸۹ تا هنگام مرگ خود به عمر ۴۹ سالگی در ۱۷۹۰ میلادی، در مجلس نمایندگان خدمت کرد. او هنگام شرکت در جلسه کنگره در شهر نیویورک درگذشت و ویلیام بی گلیس به عنوان جایگزین وی انتخاب گردید. بلند نخستین عضو مجلس نمایندگان بود که در جریان شغلش وفات کرد. ویلیام برانچ گلیس مدت باقی‌مانده دوره وی را تکمیل کرد.
بلند در نخست در محوطه کلیسای ترینیتی نیویورک در منهتن جنوبی به خاک سپرده شده بود. (کلیسای ترینیتی در اواخر قرن بیستم میلادی به عنوان یک مکان ملی تاریخی تعیین شد). در ۱۸۲۸ میلادی، جسد وی از آنجا انتقال داده شده و مجدداً در گورستان کنگره‌ای در واشینگتن دی‌سی. به خاک سپرده شد.
همسر وی مارتا بلند پس از مرگ او در قید حیات بود و دو بار دیگر ازدواج کرد. همسر وی یک زن مستقل بود و با اجراء کردن قراردادهای ازدواج برای کنترل زمین‌های خود، املاک بلند را مدیریت می‌کرد.
بلند ۲ آکر زمین را در بلندفورت هیل در نزدیکی کلیسا به ارث گذاشت تا مدرسه‌ای برای آموزش جوانان ساخته شود و اصرار نموده بود تا این مدرسه در جریان ۱۵ سال پس از مرگ وی ساخته شود، اما ارثیه وی منقضی گردید چون هیچ مدرسه‌ای ساخته نشد.Frances Earle Lutz, pp. 104, 107
اگرچه ساختمان‌های مزرعه کیپاکس مدت‌ها قبل از بین رفته و شهر هوپ‌ول در محل آن تأسیس شده‌است، اخیراً این منطقه توسط انجمن نیکداشت باستان‌شناسی خریداری گردیده و حفاری‌های باستان‌شناختی در حال انجام شدن است.
یک چشم ساده (simple eye) (که گاهی چاله رنگدانه (pigment pit) نامیده می‌شود) ، به شکلی از چشم یا آرایش اپتیکی متشکل از یک عدسی و بدون شبکیه مفصل در اکثر مهره‌داران اشاره دارد. از این نظر "چشم ساده" از " چشم مرکب " چند عدسی متمایز است و لزوماً به معنای معمول کلمه ساده نیست.
اولگیت (Olgite) یک سری کانی فسفاتی رنگ سبز آبی کمیاب است که بلورهای منشوری میکروسکوپی را تشکیل می‌دهد که ساختاری سه‌گوشه دارند. فرمول شیمیایی آن .Olgite on Mindat است.
اولگیت به عنوان یک نام معدنی در سال ۲۰۰۸ توسط انجمن بین‌المللی کانی‌شناسی بی‌اعتبار شد و اکنون نام سری باریو-اولگیت و استرونتیو-اولگیت (کانی فرضی) است.Olgite on Webmin این ماده معدنی به افتخار کانی‌شناس روسی اولگا انیسیمونه-وروبیووا (۱۹۰۲–۱۹۷۴) نام‌گذاری شد.
۵۰اِس (50S) زیرواحد بزرگ‌تر ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوتها، یعنی باکتریها و آرکی‌ها است. این بخش از ریبوزوم، محل مهار آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند ماکرولیدها، کلرامفنیکل، کلیندامایسین و پلورموتیلین‌ها است که خود شامل آران‌ای ریبوزومی ۵اِس و آران‌ای ریبوزومی ۲۳اِس است. علی‌رغم داشتن نرخ ته‌نشینی یکسان، ریبوزوم‌های باستانی باکتریایی و آرکی‌ها می‌توانند کاملاً متفاوت باشند.
۵۰اِس که تقریباً معادل زیرواحد ریبوزومی ۶۰اِس در سلول‌های یوکاریوتی است، زیرواحد بزرگ‌تر از ریبوزوم ۷۰اِس پروکاریوت‌ها است. زیرواحد ۵۰اِس اساساً از پروتئین تشکیل شده‌است اما همچنین حاوی آران‌ای تک‌رشته‌ای است که به‌عنوان آران‌ای ریبوزومی (rRNA) شناخته می‌شود. rRNA ساختار ثانویه و سوم را برای حفظ ساختار و انجام عملکردهای کاتالیزوری ریبوزوم تشکیل می‌دهد.
بلورنگاری پرتوی ایکس، نقشه‌های چگالی الکترونی را به‌دست آورده‌است. زیرواحد ریبوزومی بزرگ (۵۰اِس) تقریباً دو برابر زیرواحد ریبوزومی کوچک (۵۰اِس)، جرم دارد.
توماس برایان مارتین (Thomas Bryan Martin) (۱۷۳۱–۱۷۹۸)، مأمور زمین، قاضی، قانون‌گذار و کارگزار انگلیسی آمریکایی قرن هجدهم در مستعمره (و بعدها ایالت ایالات متحده) ویرجینیا و در ویرجینیای غربی امروزی بود.
مارتین در ۱۷۳۱ در کنت متولد شد و نوهٔ توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) از طریق مادرش، فرانسیس فیرفکس مارتین بود. مارتین در محیطی محقر در انگلستان بزرگ شد و در ۱۷۵۱ به ویرجینیا نقل مکان کرد تا به عمویش، توماس فیرفکس، ششمین لرد فیرفکس کامرون (معروف به لرد فیرفکس)، در اداره مالکیت نورسرن نک پراپرتری که تا ۵ میلیون جریب (۲۰ هزار کیلومتر مربع) را شامل می‌شد، کمک کند. مارتین با عمویش در املاک مرزی گرین‌وی کورت در شهرستان کلارک کنونی، ویرجینیا اقامت داشت. او به دلیل ذات پر انرژی و وفادارش محبت‌های لرد فیرفکس را به دست آورد و به دلیل نفوذ فزاینده مارتین، لرد فیرفکس، پایگاه عملیاتی مالکیت را در ۱۷۶۲ به گرین‌وی کورت منتقل کرد و مارتین را مباشر و نمایندهٔ زمین کرد.
مارتین نقش فعالی در امور سیاسی و مدنی در حوزه مالکیت داشت. او به عنوان عضوی عادی در هیئت امنا برای کلیسای انگلیکن فردریک خدمت کرد و پس از ایجاد شهرستان همپشایر در ۱۷۵۴، به عنوان اولین قاضی این شهرستان ریاست کرد و سپس به عنوان ستوان شهرستان منصوب شد. او بعدها از ۱۷۵۶ تا ۱۷۵۸ نمایندهٔ شهرستان همپشایر در مجلس بورجزس بود و همراه با جورج واشینگتن خدمت کرد و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۶۱ نمایندهٔ شهرستان فردریک بود. مارتین به عنوان معتمد شهرهای مرزی وینچستر، استفنزبورگ (شهر استفنز امروزی) و باث (برکلی اسپرینگز امروزی) منصوب شد. همچنین وی به عنوان سرهنگ شبه‌نظامیان شهرستان فردریک منصوب شد. هرچند که مارتین در وضعیت سلامتی خوبی نبود اما شهرک نشینان برای استفاده از منابع قابل توجه خود در پاسخ به حملات بومیان آمریکا، به او اعتماد داشتند. پس از شروع جنگ انقلابی آمریکا، مارتین انتصاب مجددش توسط فرماندار پاتریک هنری به عنوان قاضی کمیسیون صلح شهرستان فردریک را رد کرد. پس از آن، مارتین به‌طور کامل از خدمات دولتی کناره‌گیری کرد و بازنشسته شد و به گرین‌وی کورت بازگشت.
او در طول جنگ از جایگاه پایینی برخوردار بود. اما با عمویش لرد فیرفکس علی‌رغم اینکه تنها اشرافی مقیم مستعمرات آمریکا بود با احترام و ملاحظه رفتار می‌شد. پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، برادر مارتین، کشیش دنی مارتین فیرفکس، مالکیت نورس نک را به ارث برد و مارتین مالک گرین‌وی کورت شد. او خانم کرافورد، خانه‌دار عمویش را به عنوان معشوقه خود گرفت و در ۱۷۹۸ در تجرد درگذشت. مارتین ملک خود در گرین‌وی کورت و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاور آن را به خانه‌دار خود، بتسی پاورز واگذار کرد. برادر مارتین، دنی فیرفکس، نتوانست مالکیت املاک را به درستی حفظ کند و زمین‌های باقی‌مانده را در ۱۷۹۷ انتقال داد، بنابراین منافع خانواده‌های فیرفکس و مارتین در املاک، قبل از انحلال رسمی آن در ۱۸۰۶، پایان یافت. شهر مارتینزبورگ، ویرجینیای غربی، توسط دوستش آدام استفن برای مارتین نام‌گذاری شد.
توماس برایان مارتین در ۱۷۳۱ در کنت، انگلستان متولد شد. او پسر دنی مارتین (۱۶۹۵–۱۷۶۲) از سالت مانور و همسرش فرانسیس فیرفکس مارتین (۱۷۰۳–۱۷۹۱) بود. پدر و مادرش در لوز، کنت ازدواج کردند. مادر مارتین، دختر توماس فیرفکس، پنجمین لرد فیرفکس کامرون (۱۶۵۷–۱۷۱۰) و همسرش کاترین کولپپر فیرفکس بود.
پس از مرگ لرد فیرفکس در ۱۷۸۱، مارتین، خانم کرافورد، خانه‌دار عمویش را به عنوان معشوقه انتخاب کرد و از او صاحب یک دختر شد. خانم کرافورد چند سال تا زمان مرگش، معشوقه مارتین باقی‌ماند. دخترشان با کاپیتان بریتانیایی فرانسیس گلدارت ازدواج کرد. اما او بلافاصله پس از ازدواج، بدون مشکل خاصی درگذشت. مارتین به گلدارت، هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین‌وی کورت و تعدادی برده داد. مارتین، خانه‌دار، بتسی پاورز را پس از مرگ دخترش، در گرین‌وی کورت استخدام کرد. مارتین در ۱۷۹۸ و در تجرد درگذشت. وصیت‌نامه او به تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۷۹۴ در ۱ اکتبر ۱۷۹۸ تأیید شد. در آن وصیت‌نامه، او ملک خود در گرین‌وی کورت و ۱۰۰۰ جریب (۴ کیلومتر مربع) مجاورش را به خانه‌دارش بتسی پاورز وقف کرد. پاورز همچنین «همه خانه‌های موجود در آن، وسایل خانه (به جز بشقاب و ساعت)، نیمی از اسب‌های موجود، گاو، گوسفند و گراز و ده برده به انتخاب خودش» را به ارث برد. خواهران زندهٔ مارتین؛ فرانسیس، سیبیلا و آنا سوزانا مارتین «همهٔ پول‌ها و باقی‌ماندهٔ اموال شخصی» را که به پاورز وصیت نشده بود، دریافت کردند. هر یک از مجریان وصیت‌نامهٔ مارتین، ده گینه‌ای (برده) دریافت کردند. مارتین وصیت کرده بود؛ باقی‌ماندهٔ دارایی خود و هزار جریب (۴ کیلومتر مربع) از گرین‌وی کورت را، در صورتی که پاورز پیش از مرگش فوت کرده باشد، توسط مجریان وصیتش؛ گابریل جونز، رابرت مکی و جان شرمن وودکاک، به قطعاتی تقسیم شده و فروخته شوند و سود حاصل از آن به خواهران مارتین داده شود. پاورز همچنین یک ارابه، افسار و ۱۶۰ جریب (۰٫۶۵ کیلومتر مربع) در شهرستان استافورد در نزدیکی فالموث دریافت کرد. پس از فوت مارتین، پاورز با دبلیو کارناگی ازدواج کرد.
با ادامه دادخواهی در ویرجینیا، برادر مارتین، دنی فیرفکس، نمی‌خواست برای پایان دادن به اقدامات مصادره، به آنجا برود. درعوض، او با جیمز مارکام مارشال که در زمستان ۱۷۹۳ از انگلستان دیدن کرد و نماینده ائتلاف خانواده مارشال بود که می‌خواستند لیدز مانور و ساس برانچ را بخرند، اما بودجه نداشتند، مذاکره کرد. پس از اینکه جان مارشال بر سر معامله مذاکره کرد و مجمع عمومی ویرجینیا قانون را تصویب کرد، گروه مارشال تأمین مالی موقت را تضمین کرد، بنابراین در ۳۰ اوت ۱۷۹۷، مارتین عنوان را انتقال داد به: «همه و هر یک از آن بخش‌ها، قطعات و قطعات زمین که بخشی از مالکیت نورس نک ویرجینیا هستند، با تمام حقوق و منافع مفید از هر ماهیتی که باشد».
سپس گروه مارشال علاقه خود را به زمین‌های توسعه نیافته در مناطق مشترک‌المنافع ویرجینیا منتقل کرد. این سند انتقال به علاقهٔ خانواده‌های فیرفکس و مارتین به مالکیت پایان داد. در ۱۷۹۹، مجمع عمومی ویرجینیا مارشال را به عنوان دارندهٔ سند قانونی مالکیت‌های باقی‌مانده فیرفکس مجاز دانست. با این حال، ائتلاف مارشال، پرداخت نهایی خود را تا ۱۸۰۶ تکمیل نکرد، زمانی که مالکیت نورس نک به‌طور رسمی منحل شد و ویرجینیا دوباره مالک قانونی زمین‌های توسعه نیافته شد.
کندال گرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
الکس پرز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جان موراگا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
رناتو سوبرال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل برزیل است. وی بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
آرتم لوبوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل روسیه است. وی بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
فرانکی ادگار (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جیمز تامپسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل بریتانیا است.
کیوشی تامورا (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است.
شان استریکلند (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اونس سنت پری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جو سوتو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
توماس هاچینسون (Thomas Hutchinson) (زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ – درگذشتهٔ ۳ ژوئن ۱۷۸۰)، تاجر، مورخ و سیاستمدار برجستهٔ وفادارمانده در استان خلیج ماساچوست در سال‌های قبل از انقلاب آمریکا بود. از او به عنوان «مهم‌ترین شخصیت طرفدار وفادار در ماساچوست پیش از انقلاب» یاد شده‌است.p. cii او یک تاجر و سیاستمدار موفق بود و سال‌ها در سطوح عالی دولت ماساچوست فعال بود و از ۱۷۵۸ تا ۱۷۷۴ به عنوان معاون فرماندار و سپس فرماندار خدمت کرد. او یک شخصیت قطبی سیاسی بود که توسط جان آدامز و ساموئل آدامز به عنوان طرفدار مالیات‌های منفور بریتانیا شناخته شد، علی‌رغم مخالفت اولیه او با قوانین مالیاتی پارلمان که معطوف به مستعمرات بود. لرد نورث (نخست‌وزیر بریتانیا در آن زمان) او را به دلیل نقش مهمش در تنش‌هایی که منجر به وقوع جنگ انقلابی آمریکا شد، سرزنش کرد.Bailyn, p. 5
عمارت هاچینسون در بوستون در ۱۷۶۵ در جریان اعتراضات علیه قانون تمبر غارت شد و به مجموعه اشیاء او در مورد تاریخ اولیه ماساچوست آسیب دید. به عنوان سرپرست فرمانداری در ۱۷۷۰، او خود را در معرض حمله اوباش پس از کشتار بوستون قرار داد، پس از آن، او دستور خروج نیروها از بوستون به قلعه ویلیام را صادر کرد. نامه‌های فراخوان او برای مختصر کردن حقوق مستعمرات در ۱۷۷۳ منتشر شد که باعث بیزاری بیش از او در مستعمره شد. ژنرال توماس گیج در مه ۱۷۷۴ به عنوان فرماندار، جایگزین او شد و او به انگلستان تبعید شد و در آنجا به دولت در مورد روش برخورد با مستعمره‌نشینان، مشاوره داد.
هاچینسون علاقه عمیقی به تاریخ استعمار داشت و اسناد تاریخی زیادی را جمع‌آوری کرده بود. او یک کتاب سه جلدی به نام تاریخ خلیج ماساچوست نوشت که آخرین جلد آن که پس از مرگش منتشر شد، دورهٔ او را پوشش می‌داد. برنارد بیلین مورخ، دربارهٔ هاچینسون نوشت: «اگر یک نفر در آمریکا بود که ممکن بود اقداماتش نتیجه [اعتراضات و اختلافات قبل از جنگ انقلابی آمریکا] را تغییر دهد، او بود».Duffy, p. 2 محققان از کار هاچینسون برای نشان دادن به حاشیه رانده شدن و سرنوشت غم‌انگیز بسیاری از وفادارانی که به دلیل وابستگی‌شان به ساختار قدیمی امپراتوری در زمانی که دولت ملت مدرن در حال ظهور بود، استفاده می‌کنند. هاچینسون نمونهٔ مشکلاتی است که توسط وفاداران تجربه شده‌است که به دلیل ایدئولوژی او و وفاداری دوگانه او به آمریکا و بریتانیا، فلج شده بود. او عشق خود به ماساچوست را فدای وفاداری خود به بریتانیای کبیر کرد، کشوری که آخرین سال‌های زندگی خود را در تبعید ناخوشایند آنجا گذراند.Cheng, Eileen, "On the Margins," "Early American Studies" (2013) 11#1 pp. 98–116
توماس هاچینسون در ۹ سپتامبر ۱۷۱۱ در نورث اند بوستون، به عنوان چهارمین فرزند از دوازده فرزند توماس و سارا فاستر هاچینسون به دنیا آمد.Hosmer, p. 1 او از مهاجران اولیه نیوانگلند، از جمله آن هاچینسون و پسرش ادوارد هاچینسون و والدینش که هر دو از خانواده‌های تجار مرفه بودند، بود. پدرش مشغول به تجارت بازرگانی خانوادگی و فعال در محافل سیاسی، نظامی و خیریه بود و در شورای استانی خدمت می‌کرد.Bailyn, pp. 9–10 برادر کوچک‌تر او فاستر هاچینسون بود.
توماس جوان در دوازده سالگی وارد کالج هاروارد شد و در ۱۷۲۷ فارغ‌التحصیل شد.Hosmer, p. 2 پدرش او را زود با دنیای تجارت آشنا کرد و در کسب و کار، زیرکی خوبی از خود نشان داد. بر اساس خلاصهٔ زندگی‌نامهٔ دوران کودکی او، هاچینسون در زمانی که ۲۱ ساله شد، یک هدیه کوچک از پدرش به نام «پنج قینتال (واحد وزن، حدود ۱۰۰ گرم) ماهی» را به ۴۰۰ تا ۵۰۰ پوند تبدیل کرد.Bailyn, p. 12 در ۱۷۳۲، زمانی که فرماندار جاناتان بلچر را در سفری دریایی به خلیج کاسکو برای مذاکره با آبناکی مِین که در آن زمان بخشی از ماساچوست بود، همراهی می‌کرد، خود را در معرض آشنایی با سیاست قرار داد. این سفر با یک کشتی انجام شد که هاچینسون مالک بخشی از آن بود. در ۱۷۳۴، با مارگارت سنفورد، نوهٔ دختری فرماندار رودآیلند، پلگ سانفورد، ازدواج کرد.Bailyn, pp. 12, 30Mrs. Hutchinson was also descended from Rhode Island governor William Coddington.
به دلیل نقش مرکزی او به عنوان نقطه کانونی اصلی برای مخالفت با حکومت سلطنتی، شهرت هاچینسون در آمریکا به‌طور کلی بسیار ضعیف شد. اغلب از او به عنوان خائن به زادگاهش، ماساچوست و عامل آزادی یاد می‌شد. جان آدامز در ارزیابی خود دربارهٔ او بسیار تند و خشن بود. او را «بخیل» خواند و او را «درباری» توصیف کرد که دستکاری در سطوح بالاتر قدرت را برای رسیدن به اهدافش انجام می‌داد.Bailyn, p. 2 وی همچنین مورد انتقاد شخصیت‌های سیاسی بریتانیا قرار گرفته بود: توماس پاونال پس از تبعید هاچینسون نیز همچنان با او مخالفت می‌کرد، فرانسیس برنارد برخی از اقدامات او را تأیید نکرد و لرد نورث باور داشت که انتشار نامه‌های او باعث شروع جنگ بود.Bailyn, p. 3
با این حال، زندگی‌نامه‌نویسان قرن بیستم، شهرت او را احیا کرده‌اند و به دنبال توضیح این هستند که چگونه و چرا او از این طریق تخریب شده‌است.Walmsley, pp. xiii–xv در دهه‌های اخیر، مورخان معمولاً هاچینسون را به عنوان شخصیتی غم‌انگیز ترسیم کرده‌اند که در شکاف میان حاکمانش در لندن و مردمش در ماساچوست گیر افتاده بود. به عنوان مثال، باربارا تاچمن، هاچینسون را به عنوان شخصیتی «بدبخت» و «شخصی غم‌انگیز» نشان می‌دهد. محقق بریتانیایی دیوید کنت فیلدهاوس می‌گوید که تراژدی او به این دلیل پدید آمد که او «قربانی برخورد دو ایدئولوژیِ کهنه و ایستای خودش در مخالفت با ایدئولوژیِ معاصر و پویایش شد».Cited in کارل ال. بکر، مورخ برجسته آمریکایی می‌نویسد: «هیچ چیز، او [هاچینسون] را بیش از این خوشحال نمی‌کرد که با شایستگی و حسن نیت به پادشاه نیوانگلند، رهایی خود را از ولایت‌گرایی نشان می‌داد. به‌طور کلی عصبانیت او از آمریکا و به‌طور خاص بوستون، عصبانیت پدری مغرور و متصرف با فرزندی محبوب اما سرکش بود که نمی‌تواند در مقام‌های بالا برای او اعتبار در نظر بگیرد». بیلین در طول سال‌ها، تفسیر خود را تغییر داده‌است. در دههٔ ۱۹۷۰ او هاچینسون را به عنوان یک عملگرای گیج می‌دید. در ۲۰۰۴ او هاچینسون را به عنوان یک متفکر پیشامدرن به تصویر کشید که در زمانی که ایده‌های روشنگری به لطف متفکرانی مانند آدام اسمیت و تام پین در حال گسترش بود، در یک ذهنیت قدیمی گیر افتاده بود.Duffy p 10
بقایای املاک ییلاقی هاچینسون در میلتون حفظ شده‌است. قطعهٔ اصلی، قطعه زمینی که به عنوان مزرعهٔ فرماندار هاچینسون شناخته می‌شود، متعلق به متولیان رزرویشنز (یک سازمان غیرانتفاعی حفاظت از اماکن تاریخی که به حفظ مکان‌های طبیعی و تاریخی ماساچوست اختصاص دارد) است و در فهرست ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده‌است و برای عموم آزاد است و ملک نزدیک ملک‌هاها است که در ۱۷۷۱ برای هاچینسون ساخته شده بود. ها ها نیز در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده‌است و هر دو ملک بخشی از منطقه تاریخی میلتون هیل هستند. بوستون که دارای بناهای شاخصی بود که به نام خانواده هاچینسون نام‌گذاری شده بود، پس از عزیمت او تلاش کرد تا نام آن‌ها را تغییر دهد.Walmsley, p. xiii
آناتومی یک رسوایی () سریال تلویزیونی بریتانیایی با ژانر آنتولوژی و درام است، که در سال ۲۰۲۲ تولید شد.
ملیسا جیمز گیبسون () نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
سارا وان (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) نویسنده، رمان‌نویس و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است.
اس. جی. کلارکسون (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی، مدیر اجرایی تولید و کارگردان فیلم اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جفری استریتفیلد (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فرشته" و "مأموران مخفی" اشاره کرد.
ریچارد مک‌کیب (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ناتینگ هیل"، "دوشس"، "بورجیا"، "اقناع"، "ونیتی فیر"، ""، "پیکی بلایندرز"، "سیندرلا"، "خداحافظ کریستوفر رابین"، "دوک"، "۱۹۱۷" و بهترین مردان اشاره کرد.
روزالی کریگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مگی استید (؛ زادهٔ ) بازیگر و کمدین اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شمعون مجوسی" و "یک قول" اشاره کرد.
توماس جانسون (Thomas Johnson) (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۷۳۲ – درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۱۸۱۹)، وکیل، سیاستمدار، وطن‌پرست قرن هجدهم آمریکا بود. او نمایندهٔ اولین کنگرهٔ قاره‌ای در ۱۷۷۴ بود، جاییکه انجمن قاره‌ای را امضاء کرد. او فرماندهٔ شبه‌نظامیان مریلند در ۱۷۷۶ بود و به عنوان اولین فرماندار (غیر استعماری) مریلند در ۱۷۷۷ انتخاب شد. جانسون در طی زندگی حرفه‌ای خود، دوستی شخصی و سیاسی با جورج واشینگتن داشت که در اوت ۱۷۹۱ او را به سمت قاضی دادگاه عالی منصوب کرد. وی برای مدت کوتاهی خدمت کرد و در ژانویه ۱۷۹۳ به دلیل مسائل سلامتی خود استعفا داد.
توماس جانسون در ۴ نوامبر ۱۷۳۲ در شهرستان کالورت، مریلند، در خانوادهٔ توماس و دورکاس سدویک جانسون، متولد شد. پدربزرگ وی که او هم توماس نام داشت، وکیلی در لندن بود که پیش از سال ۱۷۰۰ به مریلند مهاجرت کرده بود. توماس جوان‌تر، چهارمین فرزند از ده فرزندی بود که بعضی از آن‌ها بعدها خانواده‌های بزرگی برای خودشان داشتند. (لوئیزا جانسون، دختر برادرش جاشوا، با جان کوئینسی آدامز ازدواج کرد).
توماس، خواهران و برادرانش در خانه درس خواندند. به عنوان یک جوان، او جذب قانون شد و آن را با یک شرکت تأسیس شده مطالعه کرد و در ۱۷۵۳ در کانون وکلای مریلند پذیرفته شد. در ۱۷۶۰، او کار خود را به شهرستان فردریک منتقل کرد و در ۱۷۶۱ برای اولین بار برای عضویت مجمع استانی مریلند انتخاب شد. در ۱۶ فوریه ۱۷۶۶، جانسون با آن جنینگز، دختر قاضی‌ای که زیر نظر او کارآموزی کرده بود، ازدواج کرد. آن‌ها هشت فرزند داشتند که یکی از آن‌ها در دوران نوزادی و دیگری در سن بلوغ، فوت کردند.Delaplaine, Edward S. (1927). "The Life of Thomas Johnson: Member of the Continental Congress, First Governor of Maryland, and Associate Justice of the United States Supreme Court". Westminster, Maryland, US: Willow Bend Books: 492.
در ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵، مجمع مریلند او را به عنوان یک نماینده به کنگرهٔ قاره‌ای فرستاد. در کنگره، جانسون با کسانی که طرفدار جدایی و استقلال از بریتانیا بودند، متحد شد. در نوامبر ۱۷۷۵، کنگره کمیته‌ای برای مکاتبات [مخفی] تشکیل داد که دنبال حمایت‌های خارجی برای جنگ بود. توماس جانسون به همراهی بنجامین فرانکلین و بنجامین هریسون پنجم، به کمیته معرفی شدند.
وقتی اعلامیه استقلال ایالات متحده امضاء شده بود، جانسون به مریلند بازگشت و به کار خود در مجلس استان ادامه داد. او در ۱۷۷۵ پیش نویس اعلامیهٔ حقوقی را که توسط مجمع مریلند تصویب شد و بعدها در اولین بخش از اولین قانون اساسی ایالت گنجانده شد، تهیه کرد که در ۱۷۷۶ توسط مجمع قانون اساسی استان در آناپولیس، برای مریلند به تصویب رسید. او همچنین با درجهٔ سرتیپی در میان شبه‌نظامیان مریلند خدمت کرد. توماس جانسون و برادرانش با ساخت مهمات و به احتمال با ساخت توپ، از انقلاب آمریکا حمایت کردند. کارخانهٔ سابق آن‌ها، کاتوکتین فرنیس، اکنون بخشی از یک پارک دولتی در نزدیکی کمپ دیوید، در شمال فردریک، مریلند است. در زمستان ۱۷۷۷، جانسون تدارکات را به قرارگاه ارتش قاره‌ای در دره فورج، تحویل داد.
پیش‌تر از آن در ۱۷۷۷، مجلس استانی، جانسون را به عنوان اولین فرماندار استان جدید انتخاب کرد. او تا ۱۷۷۹ در این سمت خدمت کرد. در دهه ۱۷۸۰ چندین مقام قضایی در مریلند داشت و علاوه بر آن در ۱۷۸۰، ۱۷۸۶ و ۱۷۸۷، در مجلس خدمت کرد. وی لایحه‌ای را از طریق مجمع مریلند برای ارائهٔ مأموران برای ملاقات با مأموران ویرجینیا به اجرا گذاشت تا «... چارچوب سخاوتمندانه و عادلانه‌ای را در مورد رودخانه [پوتوماک] تنظیم کنند که ممکن بود برای دو ایالت، سودمند باشد و گزارش آن را به مجمع عمومی، ارائه دهند». هرچند که جانسون مأمور نبود اما کنفرانس (جلسه‌ای از نمایندگان ویرجینیا و مریلند) موافقت کرد که حوزه قضایی و کشتی‌رانی را در مرز مشترک دو ایالت در رودخانه پوتوماک، تنظیم و حل و فصل کند. روند آن‌ها به عنوان جایگزین کنوانسیون قانون اساسی ۱۷۸۷ عمل کرد. جانسون در ۱۷۸۸ در مجمع مریلند شرکت کرد و با موفقیت، آنان را وادار کرد تا قانون اساسی ایالات متحده را تصویب کند.John Clifford, Mount Vernon Conference Compact of 1785 (1786 Md. Laws c. 1)
در سپتامبر ۱۷۸۹، رئیس‌جمهور جورج واشینگتن، جانسون را به عنوان اولین قاضی فدرال برای ناحیهٔ مریلند معرفی کرد، اما او این انتصاب را نپذیرفت. در ۱۷۹۰ و ۱۷۹۱، جانسون قاضی ارشد دادگاه عمومی مریلند بود. در ژانویه ۱۷۹۱، رئیس‌جمهور واشینگتن، جانسون را به همراه دیوید استوارت و دانیل کارول در کمیسیونی منصوب کرد که پایتخت فدرال را مطابق با قانون اقامت ۱۷۹۰ تعیین می‌کرد. در سپتامبر ۱۷۹۱، مأموران، شهر فدرال را «شهر واشینگتن» و منطقه فدرال را «سرزمین کلمبیا» نامیدند.Crew, Harvey W., Webb, William Bensing, Wooldridge, John (1892), "Centennial History of the City of Washington, D.C.", United Brethren Publishing House, Dayton, Ohio , Chapter IV. "Permanent Capital Site Selected", pp. 87–88, 101 "in" Google Books
در ۵ اوت ۱۷۹۱، جانسون یک انتصاب تعطیلات (انتصابی است که توسط رئیس‌جمهور در زمانی که مجلس سنای ایالات متحده در تعطیلات است، انجام می‌شود) از رئیس‌جمهور واشینگتن، برای سمت قاضی دادگاه عالی ایالات متحده، برای صندلی خالی شدهٔ جان راتلج دریافت کرد و در ۱۹ سپتامبر ۱۷۹۱ سوگند (در ایالات متحده، قضات فدرال ملزم به ادای دو سوگند هستند)، یاد کرد. به‌طور رسمی در ۳۱ اکتبر ۱۷۹۱ برای این سمت نامزد شد و انتصاب او توسط سنای ایالات متحده در ۷ نوامبر ۱۷۹۱ تأیید شد. در ۱۷۹۲، جانسون نویسندهٔ اولین نظر کتبی دربارهٔ دادگاه جورجیا علیه بریلزفورد بود. او در دادگاه خدمت کرد تا اینکه در ۱۶ ژانویه ۱۷۹۳ به دلیل شرایط نامناسب سلامتیش، استعفا داد.
جانسون برای سال‌ها از شرایط نامناسب سلامتیش رنج می‌برد؛ همان‌طور که توماس جفرسون به او توصیه کرده بود، آن را در رد پیشنهاد رئیس‌جمهور، واشینگتن در ۱۷۹۵ برای نامزدیش در پُست وزیر امور خارجه، ذکر کرد. او موفق شد دوستش جورج واشینگتن را در یک مراسم یادبود تولد در ۲۲ فوریه ۱۸۰۰، ستایش کند. رئیس‌جمهور، جان آدامز در ۲۸ فوریه ۱۸۰۱، جانسون را به عنوان قاضی ارشد منطقه کلمبیا منصوب کرد؛ او برای این پُست تأیید شد، اما این انتصاب را نپذیرفت.
دخترش آن، در ۱۷۸۸ با جان کالین گراهام ازدواج کرد. جانسون در سال‌های آخر عمرش، در خانهٔ آن‌ها که در فردریک، مریلند ساخته بودند، زندگی می‌کرد. این خانه که رز هیل مانور نام دارد، امروزه به یک پارک در شهرستان تبدیل شده و بازدید از آن برای عموم آزاد است. دبیرستان فرماندار توماس جانسون، در نیمی از رز هیل مانور قرار گرفته‌است. او در ۲۶ اکتبر ۱۸۱۹ در رز هیل فوت کرد. در ابتدا در حیاط کلیسای آل سنتس به خاک سپرده شد. بقایای جسد او برداشته شد و مجدد در قبرستان کوه الیوت در فردریک به خاک سپرده شد. Supreme Court Historical Society at Internet Archive.See also
جانسون یکی از اولین سرمایه‌گذاران در شرکت ا لینوی-واباش بود که در ایلینویز، زمین‌های وسیعی را به‌طور مستقیم از چندین قبیله سرخ‌پوست، به دست آورده بودند. کمی پس از مرگ او در ۱۸۱۹، پسرش جاشوا جانسون و نوه‌اش توماس گراهام از ویلیام ام اینتاش در پرونده مهم دادگاه عالی به نام جانسون علیه ام اینتاش، شکایت کردند. این پرونده، یکی از مهم‌ترین تصمیمات مربوط به مالکیت در تاریخ آمریکا باقی مانده‌است و مشخص کرد که فقط دولت فدرال می‌تواند زمین‌های سرخ‌پوستان را به دست بیاورد، در نتیجه، نوادگان جانسون نتوانستند، مالکیت خوبی بر آن املاک داشته باشند.
سایر مدارسی که به نام توماس جانسون نام‌گذاری شده‌اند عبارت از: مدرسه راهنمایی فرماندار توماس جانسون در فردریکِ مریلند، مدرسه راهنمایی توماس جانسون در لانهامِ مریلند و مدرسه ابتدایی توماس جانسون در بالتیمورِ مریلند. در ۱۹۷۸ پل فرماندار توماس جانسون برای جلوگیری از ترافیک، باز شد. این پل از رودخانه پاتسنت عبور می‌کند و ارتباط کالورت را به شهرستان‌های سنت مری برقرار می‌کند. از آنجاییکه جانسون یک برده‌دار بود، نام‌گذاری مدارس به نام او، بحث‌برانگیز شد.
کنستانتین فیلم () شرکت فیلم‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۹۱۵ توسط والدفرید بارتل و پربن فیلیپسن تأسیس شد.
پربن فیلیپسن (; – ) تهیه‌کننده فیلم و کارآفرین اهل دانمارک بود، که در سال ۱۹۴۵ شرکت کنستانتین فیلم را تأسیس کرد.
نظریه گله خودخواه ، بیان می‌کند که افراد در یک جمعیت تلاش می‌کنند تا خطر شکار خود را با قرار دادن سایر همنوعان بین خود و شکارچیان کاهش دهند. یک عنصر کلیدی در این نظریه، «حوزه خطر» است، ناحیه‌ای از زمین که در آن، هر نقطه به یک فرد خاص نزدیک‌تر از هر فرد دیگری است. چنین رفتار ضدشکارچی ناگزیر منجر به تجمع می‌شود. این نظریه توسط دبلیو دی همیلتون در سال ۱۹۷۱ برای توضیح رفتار گروهی جانوران مختلف ارائه شد. این فرضیه عمومی را که تکامل چنین رفتار اجتماعی مبتنی بر منافع متقابل برای جمعیت است، در تضاد قرار داد.
توماس من رندولف (Thomas Mann Randolph) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۷۶۸ – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئن ۱۸۲۸)، مزرعه‌دار، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل ویرجینیا بود. او به عنوان عضو مجمع عمومی ویرجینیا، نماینده در کنگره ایالات متحده و همچنین به عنوان بیست و یکمین فرماندار ویرجینیا از سال ۱۸۱۹ الی ۱۸۲۲ خدمت کرد. او با مارتا جفرسون، بزرگ‌ترین دختر توماس جفرسون، سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده ازدواج کرد. آنها یازده فرزند داشتند که دوران کودکی را به سلامتی طی کردند. رندولف در بزرگ‌سالی دچار اعتیاد به الکل شد و مدتی قبل از مرگش، از همسرش جدا شد.
توماس من رندولف در ۱ اکتبر ۱۷۶۸ در تاکاهو در مستعمره ویرجینیا به‌دنیا آمد. توماس اولین پسر توماس من رندولف پدر و آنه کری رندولف دختر آرچیبالد کری بود. خواهرهایش او عبارت بودند از: مری رندولف، نویسنده کتاب «کدبانوی ویرجینا»؛ آنه کری («نانسی») رندولف، همسر گاورنر موریس و خواهر کوچکترش، ویرجینیا رندولف کری، نویسنده «نوشته‌هایی پیرامون شخصیت زن».
ویلیام رندولف، مهاجری اهل جزیره ترکیه، از اجداد وی بود. اجداد پدرش ریچارد رندولف (پدربزرگ آنه کری) و توماس رندولف اهل تاکاهو بودند. رندولف‌ها جزو اولین خانواده‌های ویرجینیا بودند. رندولف از سوی مادرش یکی از نوادگان پوکاهانتس بود.
همان‌طور که در میان بسیاری از خانواده‌های کشاورز رایج بود، رندولف تحصیلات اولیه خود را نزد مادر و معلمان خصوصی سپری کرد. او از سال ۱۷۸۵ الی ۱۷۸۸ در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ ویرجینیا و دانشگاه ادینبورگ اسکاتلند تحصیل کرد. اگرچه او فارغ‌التحصیل نشد، اما همچنان تحصیلاتش را به صورت خودآموز ادامه داد و به یک گیاه‌شناس برجسته تبدیل شد. در سال ۱۷۹۴، رندولف به عضویت انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد. توماس من رندولف پدر، زمینی را در وارینا برای رندولف خریداری کرد که او نیز آن را به مزرعه‌ای سودآور تبدیل کرد.
در ۲۳ فوریه ۱۷۹۰، رندولف با مارتا جفرسون، دختر توماس جفرسون و همسرش مارتا ویلز اسکلتون جفرسون ازدواج کرد. خانواده‌های جفرسون و رندولف اجداد مشترک داشتند؛ آنها نوه‌های برادرانشان بودند. توماس جفرسون از فرزندان برادرزاده رندولف بود. پدر رندولف بخشی از دوران کودکی‌اش را با جفرسون در تاکاهو گذرانده بود. آنها در شهرستان آلبمارل زمین‌هایی کنار یکدیگر داشتند. توماس و مارتا رندولف اغلب در مانتیسلو می‌ماندند و هنگامی که توماس جفرسون حضور نداشت، تجارت شان را مدیریت می‌کرد. به پیشنهاد پدرهمسرش، رندولف فرمانده شبه‌نظامیان ویرجینیا و قاضی حل اختلاف محلی شد. این مردان علایق و دیدگاه‌های مشترکی داشتند.
رندولف‌ها دوازده فرزند داشتند:
مارتا و توماس رندولف از نوامبر ۱۷۹۷ تا تابستان ۱۷۹۹ در بلمونت زندگی کردند. بلمونت متعلق به جان هاروی پدر بود که دوست جفرسون و پدراندر توماس من رندولف پدر بود که گابریلا هاروی را به عنوان همسر دوم خود انتخاب کرده بود. آنها تصمیم گرفته بودند تا سکونت‌گاه اصلی‌شان در شهرستان آلبمارل باشد و در عین حال املاک وارینا را هم حفظ کنند. در ژانویه ۱۸۰۰، خانواده رندولف‌ها به سمت ادج هیل (نزدیک شادول) نقل مکان کردند. پس از بازنشستگی پدرش، مارتا و فرزندانشان از سال شامل دوره‌ای که رندولف فرماندار بود، در مانتیسلو زندگی می‌کردند.