moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
by Richard Goering 2006"Testing LCD Source Driver IC with Built-on-Scribe-Line Test Circuitry" (abstract)"Design for Manufacturability And Statistical Design: A Constructive Approach",
by Michael Orshansky, Sani Nassif, Duane Boning 2007.
p. 84
رهایم کن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فن آرت یا فن‌آرت () اثر هنری‌ای است که توسط هواداران یک اثر از ادبیات داستانی و برگرفته از یک سری شخصیت یا جنبهٔ دیگری از آن اثر خلق شده‌است.
کارت کاوند یا کارت پروب یک رابط بین یک سامانه آزمایش الکترونیکی و یک ویفر نیم‌رسانا است. معمولاً کارت کاوند به صورت مکانیکی به یک کاونده لنگرانداخته می‌شود و به صورت الکتریکی به یک آزمایشگر متصل می‌شود. هدف آن فراهم کردن یک مسیر الکتریکی بین سامانه آزمون و مدارهای روی ویفر است، در نتیجه امکان آزمایش و اعتبارسنجی مدارها در سطح ویفر، معمولاً قبل از بُرش و بسته‌بندی آنها فراهم می‌شود. معمولاً از یک برد مدار چاپی (PCB) و نوعی از دِرایه‌های تماسی، معمولاً فلزی، اما احتمالاً از مواد دیگر نیز تشکیل شده‌است.
موضع چین در واکنش‌های جهانی به حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ توسط چندین مفسر به بی‌طرفی توصیف شده‌است.
در ۲۵ فوریه، چین از شرکت در رای‌گیری شورای امنیت سازمان ملل در محکومیت تهاجم خودداری کرد.
در ۱ مارس، وزرای خارجه اوکراین و چین، دمیترو کولبا و وانگ یی نخستین تماس تلفنی خود را پس از آغاز تهاجم انجام دادند. رسانه‌های چینی گزارش دادند که وانگ به کوله‌با گفت که از خطری که غیرنظامیان را تهدید می‌کند «بسیار نگران» است و نیاز است «تا از تشدید درگیری تا جای ممکن جلوگیری شود.» کوله‌با گفته‌است که اوکراین «منتظر این است که چین نقش پادرمیان را در دستیابی به آتش‌بس ایفا کند.»
در ۲ مارس، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز مقاله ای منتشر کرد که در آن مدعی شد که به دولت چین از پیش در مورد تهاجم هشدار داده شده و چین از دولت روسیه خواسته‌است تا آن را تا پس از بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ به تعویق بیندازد. دولت چین این اتهامات را رد کرد و اعلام کرد که هدف از «این نوع لفاظی‌ها منحرف کردن توجه‌ها و سرزنش دیگران است که کاملاً نفرت انگیز است.»
در ۹ مارس، شی جین پینگ، رهبر چین، دیداری ویدئویی با امانوئل مکرون ، رئیس‌جمهور فرانسه و اولاف شولز، صدراعظم آلمان برگزار کرد و در آن اظهار داشت که چین «از دیدن شعله‌های آتش دوباره جنگ در اروپا ناراحت است» و از سه کشور خواست تا مذاکرات صلح روسیه و اوکراین را ترویج کنند.
در ۱۵ مارس، سفیر چین در ایالات متحده، "کین گانگ " مقاله ای در واشینگتن پست نوشت که "درگیری بین روسیه و اوکراین هیچ سودی برای چین ندارد"، "حاکمیت و تمامیت ارضی همه کشورها، از جمله اوکراین، باید رعایت شود. با حفظ احترام، نگرانی‌های امنیتی مشروع همه کشورها باید جدی گرفته شود، و اینکه «تهدید علیه نهادها و شرکت‌های چینی، همان‌طور که از سوی برخی مقامات آمریکایی بیان می‌شود، غیرقابل قبول است».https://www.washingtonpost.com/opinions/2022/03/15/china-ambassador-us-where-we-stand-in-ukraine/
در ۱۸ مارس، شی جین پینگ، رهبر چین و جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، یک دیدار ویدئویی دو ساعته برگزار کردند که در موضوع کانونی آن درگیری در اوکراین بود. کاخ سفید آمریکا پس از این تماس به مطبوعات گفت که بایدن به شی در مورد «عواقب ارائه پشتیبانی پولی چین از روسیه» هشدار داده‌است.
از اوایل ماه مارس، روزنامه‌نگار تلویزیون فونیکس، لو یوگوانگ، تنها خبرنگار خارجی بود که در خط مقدم نیروهای روسیه حضور داشت.
تلویزیون مرکزی دولتی چین در خبرهای ظهر روز ۵ آوریل در راستای ادعای طرف روسی مبنی بر جعلی بودن کشتار در بوچا با عنوان «وزیر خارجه روسیه: افشای دروغ‌های پرونده بوچا» این موضوع را گزارش کرد.
در ۲۶ فوریه، پنج مورخ چینی نامه‌ای سرگشاده در مخالفت با تهاجم امضا کردند و بیان کردند که «فاجعه‌های بزرگ در تاریخ بیشتر با درگیری‌های محلی آغاز می‌شوند.» اما این نامه پس از سه ساعت توسط سانسورچیان چینی از اینترنت حذف شد.
در ۵ مارس، هو وی، نایب رئیس مرکز تحقیقات سیاست عمومی دفتر مشاوران شورای ایالتی، مقاله ای نوشت که در آن استدلال کرد که "چین باید به گونه ای انعطاف‌پذیر پاسخ دهد و انتخاب‌های راهبردی مطابق با منافع بلندمدت خود داشته باشد.
در ۲۵ فوریه، سفارت چین در اوکراین به شهروندان چینی توصیه کرد که اوکراین را ترک کنند. در ۷ مارس، دولت چین اعلام کرد که اکثر شهروندان چینی را از اوکراین خارج کرده‌است.
جوزف توریگیان از دانشگاه آمریکن موضع دولت چین در مورد تهاجم را یک «اقدام متعادل کننده» توصیف کرد و اظهار داشت که «هر دو کشور دیدگاه‌های منفی مشابهی در مورد نقش آمریکا در اروپا و آسیا دارند» اما چین تمایلی برای به خطر انداخت منافه خود در حمایت از روسیه ندارد، خصوصاً که چین «در تلاش برای حفظ شهرت خود به عنوان یک کشور مسئول است.» رایان هاس از مؤسسه بروکینگز استدلال کرده‌است که «بدون روسیه، چین به تنهایی با غرب متخاصمی که مصمم به ممانعت از ظهور چین به عنوان یک ابر قدرت است مقابله خواهد کرد»، اما این دو کشور «منافع کاملاً همسویی ندارند.» چین چیزهای خیلی بیشتر از روسیه برای از دست دادن دارد. چین خود را کشوری در حال رشد می‌بیند. روسیه اساساً در حال مبارزه با جزر و مد خسران است.»
چندین تحلیل‌گر نقش بالقوه چین را به عنوان میانجی کلیدی در مناقشه پیش‌بینی کرده‌اند. اریک دوشن از دانشگاه لاوال استدلال می‌کند که «ابهام راهبردی از سوی چین می‌تواند تأثیر مفیدی داشته باشد و به باز کردن گره کمک کند» و مخالفت کشورهای ناتو با میانجی‌گری چین «یک اشتباه جدی» است. . زنو لئونی از کینگز کالج لندن استدلال کرد که «اگر چین طرف‌های درگیر را برای صلح جدید رهبری کند، این یک پیروزی بزرگ دیپلماتیک و روابط عمومی برای پکن خواهد بود، زیرا دولت چین «می‌تواند خود را به‌عنوان یک قدرت بزرگ و مسئول معرفی کند.
ریچارد کسول (Richard Caswell) (زادهٔ ۳ اوت ۱۷۲۹ – درگذشتهٔ ۱۰ نوامبر ۱۷۸۹)، سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود که از ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۰ و از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۷ به عنوان نخستین و پنجمین فرماندار ایالت کارولینای شمالی خدمت کرد. وی همچنین به عنوان یکی از افسران شبه‌نظامی در جبهه جنوبی جنگ انقلاب آمریکا خدمت نمود. وی از امضاءکنندگان اساسنامه قاره‌ای بود و از اینرو یکی از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده محسوب می‌گردد.
کسول در ۳ اوت ۱۷۲۹ در شهرستان هارفورد (بالتیمور امروزی)، مریلند زاده شد؛ او یکی از یازده فرزند ریچارد و کریستیان (نام تولد: دالام) کسول بود. خانواده کسول در ۱۷۴۵ میلادی به نیو برن، کارولینای شمالی نقل مکان نمودند. او در ۱۷۵۰ میلادی به سمت معاون نقشه‌بردار این استان گماشته شد. زمانی که کسول عضو مجلس قانون‌گذاری کارولینای شمالی بود، سمتی که وی برای ۱۷ سال در آن خدمت کرد، او لایحهٔ را معرفی کرد که بر اساس آن «شهرک کینگستون» تأسیس شد (این شهر در نتیجه جنگ انقلاب آمریکا به شهر «کینستن» تغییر نام داده شد). وی یک وکیل، زارع، سفته‌باز زمین، دباغ و استاد اعظم (گرند مستر) موفق در کارولینای شمالی بود.Francois X. Martin "A Funeral Oration of the Most Worshipful and Honorable Major-General Richard Caswell" (1791). Freemason's Magazine, Or General and Complete Library, Volume 5.
کسول، در جریان جنبش تنظیم‌کنندگان، با تنظیم‌کنندگان در الامانس جنگید (۱۷۷۱ میلاد) و تصور می‌شود که در این جنگ وی جناح راست نیروهای فرماندار تریون را فرماندهی می‌کرد.
کسول در کنگره‌های قاره‌ای ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵ میلادی از کارولینای شمالی نمایندگی کرد. زمانی که شبه‌نظامیان ناحیه نیو برن در ۴ مه ۱۷۷۶ تأسیس شد، کسول برای فرماندهی داوطلبان جنگی (minuteman) این منطقه انتصاب یافت. در همین سمت خود، او نیروهای کنگره استانی را در نبرد مورز کریک بریج (۱۷۷۶ میلادی) رهبری کرد. مدت کوتاهی پس از آن، کنگره استانی گردان‌های داوطلبان را منحل نموده و آنها را عضو شبه‌نظامی ساخت. در ۱۷۸۰ میلادی، وی به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان و نیروهای ایالتی گماشته شد. در نبرد کامدن کورت هاوس در ۱۷۸۰ میلادی، پس از اینکه شبه‌نظامیان ویرجینیا از هم پاشیده و دچار وحشت شدند، نیروهای وی فرار نمود و او را در معرض حمله بدون دفاع گذاشتند، چیزی که باعث شد تا نیروهای قاره‌ای که در عقب وی بودند با شکست مواجه شوند.
پس از شکست در کامدن کورت هاوس، کسول با یک بیماری ناشناخته به خانه بازگشت. در همین جریان، مجلس عمومی کارولینای شمالی ویلیام اسمالوود از مریلند را به فرماندهی شبه‌نظامیان کارولینای شمالی گماشتند، بدون اینکه او را در جریان قرار دهند، از اینرو وی در ۲۱ اکتبر ۱۷۸۰ از سمت خود استعفا داد. زمانی که اسمالوود در ژانویه ۱۷۸۱ به مریلند بازگشت، مجلس عمومی بار دیگر کسول را به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان گماشتند و این بار وی تا پایان جنگ انقلاب آمریکا در این سمت خود باقی ماند.
کسول رئیس آن دوره از کنگره استانی کارولینای شمالی بود که قانون اساسی کارولینای شمالی را در ۱۷۷۶ میلادی نوشت. با تعطیل شدن کنگره، این کنگره وی را به عنان سرپرست فرماندار انتخاب کرد. وی به تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۷۷۷ به عنوان فرماندار سوگند وفاداری یاد کرد. مجلس قانون‌گذاری ایالتی («مجلس عمومی»)، تحت قانون اساسی جدید، وی را در آوریل ۱۷۷۷ دوباره به عنوان نخستین فرماندار این ایالت انتخاب کردند. کسول در ۱۷۸۰ میلادی از سمت خود کنار رفت، چون بر اساس قانون اساسی ایالت یک شخص می‌توانست تنها برای سه دوره یک-ساله شبه‌نظامیان را فرماندهی کند.
کسول زمانی که عضو مجلس سنای کارولینای شمالی بود، در فاصله میان دو دوره فرمانداری خود به عنوان سر حسابدار کارولینای شمالی خدمت کرد. کسول همچنین به عنوان یکی از نمایندگان کارولینای شمالی برای کنوانسیون ۱۷۸۷ قانون اساسی ایالات متحده انتخاب شد، اما وی در این کنوانسیون اشتراک نکرد. کسول در زمان مرگ خود در ۱۷۸۹ میلادی، یک بار دیگر به مجلس عمومی کارولینای شمالی برگشت و این بار به عنوان رئیس مجلس سنا خدمت کرد.
کسول با مری مکیلوین، دختر جیمز و الینور مکیلوین، ازدواج کرد. آنها سه فرزند داشتند، از جمله یک دختر که پس از تولد در ۱۷۵۳ میلادی وفات کرد، ویلیام کسول متولد ۱۷۵۴ و یک دختر دیگر که در ۱۷۵۷ میلادی در دوران نوزادی وفات نمود. مری کسول بر اثر اختلاط زایمان درگذشت. خانواده وی در خانه روستایی خود به‌نام رید هاوس زندگی می‌کردند، جای که پارک یادبود ریچارد کسول در کینستن، کارولینای مشالی در آن واقع شده‌است.
پس از مرگ مری، کسول در ۲۰ ژوئن ۱۷۵۸ با سارا هریتج (۱۷۴۰ – ۱۷۹۴ میلادی) ازدواج کرد. سارا دختر ویلیام هریتج و سوسانا مور بود. آنها هشت فرزند داشتند: ریچارد کسول متولد ۱۷۵۹، سارا کسول متولد ۱۷۶۲، وینستون کسول متولد ۱۷۶۴، آنا کسول متولد ۱۷۶۶، دالام کسول متولد ۱۷۶۹، جان کسول متولد ۱۷۷۲، سوسانا کسول متولد ۱۷۷۵ و کریستیان کسول متولد ۱۷۷۹.
پسر کسول، ریچارد سرهنگِ، هنگ دابز و نایب سرهنگ هنگ دوم کارولینای شمالی در جریان جنگ انقلاب آمریکا بود. او در ۱۷۸۴ میلادی در دریا ناپدید شد. ویلیام، پسر وی از ازدواج اولش، نیز سرهنگ هنگ دابز و سرتیپ و فرمانده ناحیه نیو برن در جریان جنگ بود.
کسول به تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۷۸۹ در فایتویل، کارولینای شمالی وفات کرد. طبق رسم خانوادگی، جسد وی به کینستن آورده شد تا در گورستان خانوادگی کسول، در نزدیکی جای که امروزه محل یادبود و موزه قرار دارد، به خاک سپرده شود.Holloman, Charles R. 1979.Caswell, Richard. NCpedia.
از جمله دست‌آوردهای بی‌شمار کسول، یکی این بود که وی پیشنهاد نمود تا از وجوه بازپرداختی که برای خدمت به تاج و تخت بریتانیا در جریان جنگ فرانسه و هندی‌ها به‌دست آمده‌است برای ساختن یک مدرسه رایگان در هر شهرستان استفاده گردد. «خطابه وی به مجلس عمومی» در این رابطه در ۱۷۶۰ میلادی، برای سال‌های متمادی از سوی سایر سیاستمداران برای طرفداری از آموزش و پرورش عامه مورد استفاده قرار می‌گرد، وی همچنین طرح نخستین قانون اساسی کارولینای شمالی را در ۱۷۷۶ میلادی نوشت.Holloman, Charles R. 1979.Caswell, Richard. NCpedia. شهرستان کسول، کارولینای شمالی و قلعه کسول پس از وی نام‌گذاری شده‌اند. محل یادبود و موزه ریچارد کسول در کینستن، در نزدیکی مکانی که ممکن است او به خاک سپرده شده باشد، تأسیس شده‌است.
سالاد اسنژانکا یا سالاد سفید برفی ("") یک سالاد سنتی بلغاری است که از ماست چکیده، خیار، سیر، نمک، معمولاً روغن پخت و پز، شوید، فلفل دلمه ای، گردو و جعفری تهیه می‌شود. گاهی اوقات به آن "سالاد شیر" (млечна салата, "mlechna salata") یا "سالاد خشک" تاراتور (сух таратор салата, "suh tarator salata") می‌گویند.
سالاد اسنژانکا (سفید برفی) نام خود را از شخصیت افسانه ای سفید برفی گرفته‌است. دلیل نامگذاری این سالاد، رنگ سفید غالب سالاد است.
سرزمین رؤیاها ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سرزمین رؤیایی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریچارد استاکتون (Richard Stockton) (۱ اکتبر ۱۷۳۰–۲۸ فوریه ۱۷۸۱)، از بنیان‌گذاران آمریکا، وکیل، حقوقدان و امضاءکنندهٔ اعلامیه استقلال آمریکا بود.
استاکتون فرزند جان استاکتون (۱۷۰۱–۱۷۵۸)، یک زمین‌دار ثروتمند بود که زمینی را هبه کرد و کمک کرد که دانشگاه پرینستون کنونی (که در آن وقت از آن به کالج نیوجرسی یاد می‌شد که واقع در نیوآرک بود) به پرنستون نیوجرسی منتقل شود. استاکتون در خانواده استاکتون که اکنون به نام مورفین یاد می‌شود در ستونی بروک در همسایگی پرنستون به‌دنیا آمد. وی در آکادمی سامویل فاینلی واقع ناتینگهام که بعداً به آکادمی ویست ناتینگهام تغیر یافت و کالج نیوجرسی واقع نیویورک پذیرفته شد و در سال ۱۷۴۸ فارغ گردید. حقوق را نزد دیوید اوگدن اهل نیویورک که در آن زمان رئیس حرفه حقوق در ایالت بود، فراگرفت.
استاکتون در سال ۱۷۵۴ در کانون وکلا پذیرفته شد و در اندک زمانی به مقام بالایی رسید. در سال ۱۷۶۳ دیپلم گروهبان در رشته حقوق را که بلندترین درجه حقوق در آن زمان بود، به‌دست‌آورد. او دوست دیرینه جورج واشینگتن بود. خانم وی انیس بودینوت شاعر و خواهر الیاس بودینوت سیاستمدار نیوجرسی بود. فامیل استاکتون دارای شش فرزند بودند. ریچارد استاکتون، پسر ایشان یک حقوقدان شهیر و رهبر برجستهٔ فدرالیست شد. الیاس بودینوت با هانا استاکتون (۱۸۰۸–۱۷۳۶) خواهر استاکتون ازدواج کرد.
استاکتون در اوایل تمایل چندانی به سیاست نشان نداد. او یک باری نوشت «مردم در کُل نا سپاس اند و تا زمانی که متقاعد شوم که با نا دیده گرفتن امور خویش خدمت پسندیده‌ای برای خدا و بشر انجام می‌دهم، به مردم خدمت نخواهم کرد». با این وجود، استاکتون نقش فعالی را به عنوان متولی کالج نیوجرسی ایفاء کرد.
ستاکتون به مدت ۲۶ سال در کالجی که بعداً به‌نام دانشگاه پرنستون معروف شد، به عنوان متولی خدمت کرد. در سال‌های ۱۷۶۶ و ۱۷۶۷ به مقصد بازدید از انگلند، اسکاتلند و ایرلند وکالت خود را ترک کرد. شهرت وی پیشاپیش وی بود و توسط سیاست مداران برجستهٔ پادشاهی مورد استقال قرار گرفت. استاکتون این افتخار را داشت که شخصاً درخواست متولیان کالج نیوجرسی مبنی بر لغو قانون تمبر (قانونی که مالیات مستقیم بالای مستعمرات انگلیس در آمریکا وضع کرد)، را به پادشاه جورج سوم ارائه نماید و درخواست وی مورد پذیرش شاه قرار گرفت. اشخاص بر جستهٔ چون مارکز راکینگهام که با وی یک هفته در کشورش سپری کرد، در مورد وضعیت امور آمریکا با او مشورت نمودند. استاکتون با ادموند بورک، ارل چتام و بسیاری دیگر از عضای برجستهٔ پارلمان که روابط دوستانه با مستعمرات آمریکایی داشتند، ملاقات کرد.
در اسکاتلند تلاش‌های شخصی وی منتج به پذیرش ریاست کالج توسط کشیش جان وایترسپون گردید. همسر وایترسپون مخالف پذیرش این سمت از سوی شوهرش بود، اما مخالفت‌های او توسط داماد آینده‌اش، بنجامین روش که دانشجوی رشته پزشکی در ادینبورو بود برطرف گردید. این یک واقعه فوق‌العاده مهم در تاریخ آموزش عالی در آمریکا بود. استاکتون در یکی از شب‌ها در ادنبورگ مورد حمله یک دزد قرار گرفت و با یک شمشیر کوچک به‌طور ماهرانه‌ای از خود دفاع کرد، طوری که دزد غافلگیر شده، زخمی شد و فرار کرد.
در ماه اوت سال ۱۷۶۷ استاکتون به آمریکا برگشت. استاکتون در سال ۱۷۶۸ زمانی که در چوکی شورای استانی نیوجرسی ارتقا یافت برای اولین بار طعم خدمات دولتی خویش را چشید و در سال ۱۷۷۴ در دادگاه عالی استان نیوجرسی تعیین گردید. در سال ۱۷۶۸ به کانون فیلسوفان آمریکایی انتخاب شد.Bell, Whitfield J. , and Charles Greifenstein, Jr. Patriot-Improvers: Biographical Sketches of Members of the American Philosophical Society. 3 vols. Philadelphia: American Philosophical Society, 1997, 3:487–494.
وی در نخست در قبال آشوب‌ها میان مستعمرات آمریکایی و بریتانیای کبیر موضع میانه اتخاذ نمود. در سال ۱۷۷۴ «طرح خود مختاری برای آمریکا مستقل از پارلمان با رعایت حق تاج‌گذاری» را پیش‌نویس کرده و به لارد دارتموت فرستاد. این رویکرد مشترک‌المنافع برای شاه قابل پذیرش نبود. زمانی‌که در سال ۱۷۷۵ پارلمان تصمیم به افزایش عواید مستعمرات گرفت، استاکتون به مستعمرات اعلام کرد که «هریک از آنها باید یک یا دو نفر از جمله زیرک‌ترین اعضای خود را به مجلس روان نموده و به آنها اختیار ورود به مجلس عوام را بدهند، آنها تا زمانی که خود را در مجلس حفظ می‌توانند در آنجا باشند، در غیر آن پول‌های ما به هدف فریب و کلاه‌برداری گرفته می‌شود.»
استاکتون در سال ۱۷۷۶ به کنگره دوم قاره‌ای انتخاب شد و نقش فعالی را در آن ایفا نمود. در ماه اوت همان سال زمانی‌که برای دولت‌های ایالتی کشور جدید انتخابات برگزار شد، در اولین دور رأی‌گیری استاکتون و ویلیام لیونگستون تعداد مساوی آرای را برای احراز پُست فرمانداری ایالت نیوجرسی به‌دست آرودند. هرچند بعداً لیونگستون با اخذ یک رأی برنده انتخابات شد، استاکتون به اتفاق آراء به عنوان رئیس دادگاه عالی ایالت نیوجرسی انتخاب گردید، اما برای اینکه در کنگره بماند این سمت را رد کرد. استاکتون نخستین فردی از ایالت نیوجرسی بود که اعلامیه استقلال را امضاء کرد.
استاکتون همراه با جورج کلایمر همکار امضاءکننده خود، از طرف کنگره در یک سفر طاقت فرسای دوماهه به منظور کمک به ارتش استقلال طلب آمریکا در جنگ انقلاب آمریکا به فورت تیکوندیروگا درنیویورک فرستاده شده بود. در برگشت به پرنستون، ۳۰ مایل به طرف شرق به خانه یکی از دوستانش به اسم جان کوونهون رفت تا خانواده‌اش را به یک مکان امن منتقل نماید. در همان‌جا به تاریخ ۳۰ نوامبر سال ۱۷۷۶، او و کوونهون در نیمه‌های شب توسط هواداران دولت انگلیس از بسترهای شان بیرون کشیده شده و دستگیر شدند، از اموال و دارایی‌های خویش محروم شده و به طرف شهر پیرت آمبی سوق داده شده و به بریتانیایی‌ها تحویل داده شدند.Sanderson, Biography of the signers of the Declaration of Independence, p. 195, 1831. ref> در روزی که استاکتون دستگیر شد، سرتیپ ویلیام هاو اعلامیه‌ای نوشته بود که در آن امن نامه و عفو کامل و رایگان را برای افرادی که متمایل به اطاعت صلح‌آمیز از شاه بودند، ارائه کرده بود. همان‌طوری که بسیاری‌ها مورد عفو قرار گرفتند، استاکتون هم در نهایت مورد عفو قرار گفت، ولی در نخست به آهن کشیده شد و به عنوان یک بزه کار با وی رفتار صورت گرفت.The Howe Brothers and the American Revolution; Ira D. Gruber; W.S. Norton and Company, Inc. ; 1972 p. 195: "British officers and rebels agreed the proclamation of November 30 had been a failure. Most of the 4,836 colonists who took advantage of the proclamation had done so before Trenton while British troops were enjoying their greatest success; "at no time", however, "had a leading rebel sought pardon"." (emphasis in the original) Jan 18, 21, 22, 29, Feb 7, 1777, Tatum, ed. , Jour. of Serle, 176–77, 178–79, 180, 186: John Shuttleworth to (Walter Spencer) Stanhope, June 29, (i.e. , Jan. 29), 1777, Sterling, Annals of a Yorkshire House, II, 21: Henry Laurens to John Laurens, Feb. 3, 1777, C.O.5/40; the Howes to Germain, March 25, 1777, and (enclosed therein) declarations subscribed as a result of the proclamation of Nov. 30, 1777, C.O. 5/177.
وی بعداً به زندان پرووست در نیویورک انتقال داده شد و در آنجا عمداً در گرسنگی نگاه داشته شد و در معرض هوای سرد یخ بسته قرار گرفت.Sanderson, Biography of the Signers of the Declaration of Independence, 1823, pp. 156, 195. بعد از نزدیک به پنج هفته برخورد وحشیانه، استاکتون به قید آزادی مشروط از زندان رها شد و سلامتی وی خراب شد. در جریان حبس، موروین، ملکت وی در پرنستون توسط سرتیپ چارلس کارن والیز تصرف گردید. ویلیام استرایکر تاریخ‌نگار آمریکایی آن «مورون، خانه عزیزم نوشته بود. خانه ریچارد استاکتون از کتابخانه و اسباب و اثاثیه‌اش عاری ساخته شد».Stryker, William S. , The Battles of Trenton and Princeton, Houghton, Mifflin and Company, Cambridge. 1898, p. 18 برخورد استاکتون در زندان‌های نیویورک، کنگره قاره‌ای را وادار به تصویب قطعنامه‌ای ساخت که در آن به سرتیپ جورج واشینگتن دستور تحقیق درمورد وضعیت را می‌داد؛ کمی بعد تر از تصویب این قطعنامه، در ۱۳ ژوئن سال ۱۷۷۷ استاکتون به قید آزادی مشروط رها شد. پیام‌های دیگری در بایگانی ملی ایالات متحده آمریکا وجود دارد که نشان می‌دهد که جورج واشینگتن عندالموقع با سرتیپ هاو در رابطه با مبادله یا آزادی استاکتون و دیگران تماس برقرار نموده‌است.
سالاد زیتون یک سالاد یا جیاردینیرا است که از زیتون سبز، زیتون سیاه، روغن زیتون، کرفس، گل کلم، هویج، فلفل شیرین، پیاز، کبر، جعفری، فلفل، پونه کوهی، سیر، سرکه، گیاهان و ادویه جات تهیه می‌شود. از آن برای تهیه ساندویچ مافلتا در نیواورلئان و اطراف آن استفاده می‌شود. سالاد زیتون همچنین به عنوان یک غذای جانبی برای سایر غذاهای سیسیلی و غذاهای مدیترانه ای استفاده می‌شود.Olive salad Muffoletta این به صورت تجاری برای رستوران‌ها و در خرده فروشی‌ها در Boscoli Family, Rouses, Gambinos, Dorignacs , Franks، و Aunt Sally تولید می‌شود.
تست برچسبی یا تست وصله‌ای یا پَچ‌تست (به انگلیسی: Patch Test) یک روش تشخیصی پزشکی است که برای تعیین مواد عامل التهاب آلرژیک پوست بیمار، انجام می‌شود. تست برچسبی همچنین به شناسایی موادی که ممکن است باعث ایجاد واکنش آلرژیک تأخیری در بیمار شوند کمک می‌کند و ممکن است آلرژن‌هایی را که با آزمایش خون یا تست حساسیت پوستی شناسایی نشده‌اند، شناسایی کند. در این تست، برای ایجاد یک واکنش آلرژیک موضعی در ناحیهٔ کوچکی از پشت بیمار، مواد شیمیایی رقیق‌شده‌ای چسبانده می‌شود.
مواد شیمیایی موجود در کیت‌های تست برچسبی، شامل حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد از عوامل ایجاد اگزمای آلرژیک تماسی هستند و شامل مواد شیمیایی موجود در فلزات ("به‌عنوان مثال"، نیکل)، لاستیک، چرم، فرمالدهید، لانولین، ترکیبات معطر، لوازم آرایشی، رنگ مو، داروها، اقلام دارویی، غذا، نوشیدنی، مواد نگهدارنده و سایر افزودنی‌های غذایی هستند. به‌طور کلی، ۲ تا ۴ روز طول می‌کشد تا پاسخ در تست برچسبی ایجاد شود. تست برچسبی، فقط القای درماتیت تماسی در یک ناحیهٔ کوچک از پوست است.
مدت‌زمان مراجعهٔ اولیه و چسباندن وصله‌ها، حدود نیم ساعت طول می‌کشد، اما بسیاری از اوقات، زمان کلی پروسه، طولانی‌تر است زیرا پزشک یا کارشناس مربوطه، تاریخچهٔ گسترده‌ای از بیمار می‌گیرد. مقادیر بسیار کمی از ۲۵ تا ۱۵۰ ماده (آلرژن)، در محفظه‌های پلاستیکی مربعی یا آلومینیومی گِرد به قسمت بالایی پشت بیمار، متصل می‌شود. این محفظه‌ها با نوار چسب مخصوص ضدحساسیت در جای خود، چسبانده می‌شوند. در نوبت دوم، معمولاً ۴۸ ساعت بعد، وصله‌ها برداشته می‌شوند. گاهی نیز در این مرحله، وصله‌های اضافی چسبانده می‌شوند. پشت بیمار، با یک ماژیک سیاه و سفید غیرقابل حذف یا نشانگر مناسب دیگری برای شناسایی محل‌ها و نقاط آزمایش، مشخص شده و مشاهدهٔ اولیه انجام می‌شود. این علائم باید در نوبت سوم، معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد (۷۲ تا ۹۶ ساعت پس از آغاز تست) قابل مشاهده باشند. در برخی موارد، خواندن تست، ممکن است نیاز به ۷ روز داشته باشد، به‌ویژه اگر یک سری فلز خاص، مورد آزمایش باشند.
متخصص پوست یا متخصص آلرژی در نوبت‌های دوم و سوم (معمولاً ۴۸ و ۷۲ یا ۹۶ ساعت) فرم مربوط به تست را تکمیل می‌کند. نتیجهٔ بررسی، معمولاً به‌شکل زیر، ثبت می‌شود:
برخی از آلرژن‌های عمدتاً مهم عبارت‌اند از:
نیکل(II) سولفات (۱۹٫۰٪)، عصارهٔ گیاه "Myroxylon pereirae" (۱۱٫۹٪)، ترکیب معطر نوع ۱ (۱۱٫۵٪)، کواترنیوم-۱۵ (۱۰٫۳٪)، نئومایسین (۱۰٫۰٪)، باسیتراسین. (۹٫۲٪)، فرمالدئید (۹٫۰٪)، کبالت کلرید (۸٫۴٪)، متیل دیبرومگلوتارونیتریل / فنوکسی اتانول (۵٫۸٪)، پارا-فنیلین دی‌آمین (۵٫۰٪)، پتاسیم دی‌کرومات (۴٫۸٪)، مخلوط کربا (۳٫۹٪)، تیورام (۳٫۹٪)، دی‌آزولیدینیل اوره (۳٫۷٪)، و ۲-برومو-۲-نیتروپروپان-۱٬۳-دیول (۳٫۴٪).Zug KA, Warshaw EM, Fowler JF Jr, Maibach HI, Belsito DL, Pratt MD, Sasseville D, Storrs FJ, Taylor JS, Mathias CG, Deleo VA, Rietschel RL, Marks J. Patch-test results of the North American Contact Dermatitis Group 2005–2006. Dermatitis. 2009 May–Jun;20(3):149-60.
شایع‌ترین آلرژن ثبت‌شده در بسیاری از مطالعات تحقیقاتی در سراسر جهان، نیکل است. آلرژی به نیکل در زنان جوان شایع‌تر است و به‌ویژه با سوراخ کردن گوش یا ترکیبات حاوی نیکل موجود در ساعت، کمربند، زیپ یا جواهرات، همراه است.Zug KA, Warshaw EM, Fowler JF Jr, Maibach HI, Belsito DL, Pratt MD, Sasseville D, Storrs FJ, Taylor JS, Mathias CG, Deleo VA, Rietschel RL, Marks J. Patch-test results of the North American Contact Dermatitis Group 2005–2006. Dermatitis. 2009 May–Jun;20(3):149-60.
متخصصین پوست ممکن است بیمار مشکوک به آلرژی غذایی را برای تست برچسبی، ارجاع دهند. غذاهایی که با آزمایش خون یا آزمایش حساسیت پوستی شناسایی می‌شوند، ممکن است با غذاهایی که با تست برچسبی شناسایی شده‌اند همپوشانی داشته یا نداشته باشند.
رابرت هانتر موریس (Robert Hunter Morris) (زادهٔ حدود ۱۷۰۰- درگذشتهٔ ۲۷ ژانویه ۱۷۶۴)، شخصیت برجستهٔ حکومتی در پنسیلوانیای استعماری بود که به عنوان فرماندار پنسیلوانیا و رئیس دادگاه عالی نیوجرسی، خدمت کرد.
موریس در ۱۷۰۰ در ترنتون، نیوجرسی به‌دنیا آمد. او دومین پسر لوئیس موریس و ایزابل (نام تولد: گراهام) موریس بود و به نام دوست پدرش، فرماندار آینده سرزمین استعماری، رابرت هانتر نام‌گذاری شد. برادر بزرگ‌ترش لوئیس موریس جونیور بود که به عنوان عضو و رئیس مجلس عمومی نیویورک خدمت کرد. پدرش شخصیتی برجسته در زندگی عمومی بود و خدمات مختلفی از جمله ریاست دادگستری نیویورک و هشتمین فرماندار نیوجرسی استعماری، انجام داده‌است.
پدر و مادربزرگ پدری او سارا (با فامیلی پل) موریس و ریچارد موریس بودند که پدربزرگش اصالتاً از مونموت‌شر، ولز بود. پدربزرگ و مادربزرگ او موریسانیا را در ۱۶۷۰ از ساموئل ادسال خریدند و از باربادوس به آنجا نقل مکان کردند. مادر او دختر بزرگ جیمز گراهام بود که به عنوان اولین رئیس مجمع عمومی نیویورک و اولین ضبط‌کننده شهر نیویورک، (افسر شهرداری نیویورک) خدمت کرد. گراهام که در میدلودین، اسکاتلند به‌دنیا آمده بود، نوه جیمز گراهام، اولین دوک مونتروز بود.
او در آن زمان، آنچه را به عنوان «آموزش لیبرال» توصیف می‌شد، دریافت کرد و آموزش‌های بیشتر را از پدرش در زمینه سیاست آموخت.
هنگامی که پدرش در ۱۷۳۸ به عنوان فرماندار نیوجرسی انتخاب شد، نام پسرش در فهرست اعضای شورای او نمایان شد. کمتر از یک سال بعد، فرماندار موریس، رابرت را به عنوان رئیس دادگاه عالی استان منصوب کرد. مأموریت او قرار بود «در حین رفتار خوب همیشگی» اجرا شود که با مأموریت دادگاه قبلی، رابرت لتیس هوپر که دورهٔ او برای اجرای «خوشایند سلطنتی» تعیین شده بود، متفاوت بود. دورهٔ او با افزایش وقت-شناسی و کارایی، بارز شد. در ۱۷۴۴ در طول دوره خود، به عضویت مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب شد.Bell, Whitfield J. , and Charles Greifenstein, Jr. Patriot-Improvers: Biographical Sketches of Members of the American Philosophical Society. 3 vols. Philadelphia: American Philosophical Society, 1997, 1:94–100. پس از یک سفر طولانی به انگلستان در۱۷۴۹، او در ۱۷۵۴ معاون فرماندار پنسیلوانیا شد و در ۱۷۵۵ پس از بازگشت، به عضویت انجمن سلطنتی درآمد.
او از ۱۷۵۴ تا ۱۷۵۶ در طول جنگ فرانسویان و سرخپوستان، به عنوان معاون فرماندار خدمت کرد. (از فرمانداران اولیه پنسیلوانیا به عنوان «معاون فرماندار» یاد می‌شد، زیرا توماس پن که در انگلستان زندگی می‌کرد، «فرماندار» رسمی و همچنین یکی از مالکان این استان به همراه برادرش ریچارد پن بود). او اغلب با مجمع بر سر پیشنهادهایی مبنی بر تزریق پول کاغذی برای تأمین بودجه جنگ درگیر می‌شد. در بهار ۱۷۵۶، موریس مهمانی‌های داوطلبانهٔ اسکالپینگ را اعلام کرد. به گفته جیمز همیلتون، مشاور موریس؛ مهمانی‌های اسکالپینگ، «تنها راه پاکسازی مرز ما از وحشی‌ها» بود. او عموی لوئیس موریس، نمایندهٔ کنگره از نیویورک بود.
در نیمه دوم ۱۷۵۵، رقابت میان مالکان مستعمره پنسیلوانیا (خانواده پن) و مجلس پنسیلوانیا به دوئل میان موریس و بنجامین فرانکلین تبدیل شد. موضوع اصلی اختلاف، امتناع قاطعانه پن‌ها از اعمال هرگونه مالیات بر زمین‌های خود، حتی برای دفاع از استان در پنسیلوانیا بود. در طول تابستان و پاییز ۱۷۵۵، در حالی که مرزها می‌سوخت و شهرک نشینان برای نجات جان خود از حملات سرخ‌پوستانِ دوست فرانسه، فرار می‌کردند، مالکان و مجلس در بن‌بست قانون‌گذاری قرارگرفتند. موریس از مالکان دفاع کرد و فرانکلین برای مردم پنسیلوانیا سخنرانی کرد.
در اواخر ژوئیه ۱۷۵۵، پس از شکست سرلشکر ادوارد برادوک توسط سربازان فرانسوی و بومیان آمریکا در نزدیکی فورت دوکسن در غرب پنسیلوانیا، مجمع اجازه داد، ۵۰ هزار پوند برای دفاع از استان هزینه شود. برای جمع‌آوری این پول، مجلس مالیات بر دارایی را تصویب کرد که بر تمام اموال غیرمنقول و شخصی در استان اعمال می‌شد. موریس لایحهٔ مالیاتی را با پیشنهادهایی برای اصلاح، رد کرد که املاک اختصاصی را معاف می‌کرد.
فرانکلین پیش‌نویس پاسخ مجمع را آماده کرد که اصل کلام این بود که مالیات بر املاک اختصاصی، همراه با تمام املاک دیگر در استان، «کاملاً منصفانه و عادلانه» بود. در نهایت، موریس اعتراف کرد که شرایط کمیسیون او را از پذیرش هرگونه اقدام بر دارایی‌های اختصاصی که منجر به پرداخت مالیات می‌شد، منع می‌کرد. این امر فرانکلین را بر آن داشت تا موریس را دور بزند و خود مذاکره با مالکان را به عهده بگیرد که منجر به انتقال فرانکلین به لندن در ۱۷۵۷ شد برای اینکه مجمع، در اختلاف با مالکان، بحث کند.Brands, H. W. (2000)"The First American: The Life and Times of Benjamin Franklin" First Anchor Books Edition, March 2002. .
در سال ۱۷۵۶، موریس از مأموریت خود به عنوان رئیس دادگستری استعفا داد (که پذیرفته نشد) و سفر طولانی دیگری به انگلستان انجام داد. ویلیام آینزلی در زمان غیبت او به عنوان رئیس دادگاه منصوب شد. وقتی موریس در ۱۷۶۰ برگشت، ادعا کرد که هنوز رئیس دادگاه است، به این دلیل که استعفا او هرگز به‌طور رسمی پذیرفته نشده‌است. از آن جاییکه آینزلی مُرده بود و موریس بهترین فرد موجود برای پُر کردن این سمت بود، او مجدد برگزیده شد و تا زمان مرگ خود در ۱۷۶۴ در این سمت خدمت کرد.
موریس با الیزابت استاگدل (۱۶۷۳–۱۷۵۲) ازدواج کرد. آن‌ها باهم والدین فرزندان زیر بودند:
موریس در ۲۷ ژانویه ۱۷۶۴ در شروزبری، نیوجرسی فوت کرد.
سریت (Cerite) یک گروه معدنی سیلیکات پیچیده حاوی سریم، به فرمول است.http://rruff.geo.arizona.edu/doclib/hom/ceritece.pdf Handbook of Mineralogy محتوای سریم و لانتانیم با گونه‌های غنی از Ce (سریت-(سه)) و گونه‌های غنی La (سریت-(لا)) متفاوت است.http://www.mindat.org/min-931.html Mindat Cerite-(Ce)http://www.mindat.org/min-26408.html Mindat Cerite-(La) تجزیه و تحلیل یک نمونه از کربناتیت ماونتین پس، کالیفرنیا ۳۵٫۰۵٪ و ۳۰٫۰۴ درصد را نشان داد.
سریت برای اولین بار در سال ۱۸۰۳ در باستنس در وستمانلاند سوئد توصیف شد.http://webmineral.com/data/Cerite-(Ce).shtml Webmineral (Ce) گونه غنی از لانتانوم، سریت-(لا) برای اولین بار برای یک رخداد در توده خیبینا، شبه‌جزیره کولا روسیه در سال 2002http://webmineral.com/data/Cerite-(La).shtml Webmineral (La) توصیف شد.
آواز قو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یورمن کامپوزانو (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در پست هافبک برای بوکا جونیورز بازی می‌کند.
در سن ۱۵ سالگی، کامپوزانو با شخصیتی قوی و برخلاف آنچه خانواده اش می‌خواستند، شهر زادگاهش تامالامک را ترک کرد. او برای جست و جوی فرصت‌ها به شهر بوگوتا آمد. او توانست در یک مرغ‌فروشی در شهر بوسا شغلی پیدا کند، شهری که در آن اولین مسابقات فوتبال آماتور خود را در آنجا انجام داد و پنجاه هزار پزو (۱۵ دلار) برای بازی‌های انجام شده به دست آورد.
او اولین قدم‌های خود را برای رسیدن به فوتبال حرفه ای در باشگاه مدرسه فوتبال چورتا میلوس برداشت. سپس معلمی از لا اکیداد به او پیشنهاد بازی در «تیم پایه» آن باشگاه را داد. بعداً به بوئنوس آیرس، آرژانتین سفر کرد تا در بانفیلد تمرین کند و در آنجا او را از نظر روحی و جسمی آماده کردند. از آنجا به کلمبیا بازگشت تا با دپورتیوو پریرا ملحق شود، جایی که تنها با یک تمرین توسط مربی هرنان لیسی به تیم حرفه ای ملحق شد.
او به عنوان یک حرفه ای در ۱۵ آوریل ۲۰۱۵ در روز چهارم مسابقات جام کلمبیا اولین بازی خود را آغاز کرد. علیرغم اینکه اولین بازی او در یک باشگاه حرفه ای بود، او ۶۵ دقیقه مقابل اتلتیکو هویلا در استادیوم گیرمو پلازاس آلسید بازی کرد، جایی که آنها ۳ بر ۱ شکست خوردند.
در فصل بعد، او اولین گل خود را در ۲ اوت ۲۰۱۶ در برابر باشگاه فوتبال اتلتیکو در پیروزی ۷–۲ در لیگ سری بی به ثمر رساند.
پس از نشان دادن سطح خوبی از خود در دپورتیوو پریرا، مربی میگوئل آنخل روسو با او تماس گرفت تا برای میلوناریوس بازی کند. با این حال، به نظر می‌رسید که اتلتیکو ناسیونال پیشنهاد خود را افزایش بخشد، بنابراین یورمن تصمیم گرفت با آنها قرارداد امضا کند.
در ژانویه ۲۰۱۸، او به عنوان بازیکن جدید به اتلتیکو ناسیونال در لیگ سری آ پیوست. کامپوزانو اولین بازی خود را برای اتلتیکو ناسیونال در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ مقابل میلوناریوس در بازی رفت لیگ‌برتر کلمبیا ۲۰۱۸ انجام داد.
در اوایل ژانویه ۲۰۱۹، یورمن کامپوزانو با بوکا جونیورز قرارداد امضا کرد. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹، او اولین بازی خارج از خانه خود را در برابر نیوولز اولد بویز در لیگ‌برتر ۱۹–۲۰۱۸ انجام داد، و در دقیقه ۵۹ به عنوان بازیکن تعویضی به جای ویلمار باریوس وارد بازی شد، در بازی که با نتیجه تساوی ۱–۱ به پایان رسید.
در مارس ۲۰۲۰ او با پیروزی در لیگ‌برتر ۲۰–۲۰۱۹ با شکست ریور پلاته در مرحله نهایی، عنوان جدیدی را به دست آورد.
کامپوزانو در ۲۹ اوت ۲۰۱۸ به تیم ملی فوتبال کلمبیا دعوت شد. او اولین بازی خود را در برابر ونزوئلا در ۸ سپتامبر ۲۰۱۸ انجام داد.
ساموئل هانتینگتون (Samuel Huntington) (زادهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۷۳۱ [۵ ژوئیه ۱۷۳۱ به سبک تقویم قدیمی] – درگذشتهٔ ۵ ژانویه ۱۷۹۶)، از بنیان‌گذاران ایالات متحده، حقوق‌دان، دولتمرد و میهن‌پرست کنتیکتی در انقلاب آمریکا بود. او به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ قاره‌ای، اعلامیه استقلال و اصول کنفدراسیون را امضاء کرد. او همچنین به عنوان رئیس کنگرهٔ قاره‌ای از ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۱، رئیس کنگرهٔ تشکیل شده در ایالات متحده در ۱۷۸۱، رئیس دادگاه عالی کنتیکت از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۵ و هجدهمین فرماندار کنتیکت از ۱۷۸۶ تا زمان مرگش خدمت کرد. او اولین فرماندار ایالات متحده بود که در زمان استقرار در مقامش، درگذشت.
هانتینگتون در ۱۶ ژوئیه ۱۷۳۱ از ناتانیل و مهتابل هانتینگتون در ویندهام، مستعمرهٔ کنتیکت به‌دنیا آمد (محل تولد او امروزه در اسکاتلند، کنتیکت است که در ۱۸۵۷ از ویندهام جدا شد). خانهٔ او امروزه در در مسیر ۱۴ کنتیکت (یکی از چندین مسیر فرعی از شرق کنتیکت به رود آیلند است) قابل دسترس است. او چهارمین فرزند از ده فرزند و بزرگ‌ترین پسر خانواده بود. وی تحصیلات محدودی در مدارس معمولی داشت، سپس به خودآموزی پرداخت. در ۱۶ سالگی شاگرد یک بشکه‌سازی شد، اما همچنان به پدرش در مزرعه کمک می‌کرد. تحصیلات او از کتابخانهٔ کشیش ابنزر دیووشن و کتاب‌های قرض گرفته شده از وکلای محلی، به دست آمده بود.
در ۱۷۵۴ هانتینگتون در کانون وکلا پذیرفته شد و به نورویچ، کنتیکت نقل مکان کرد تا شغل وکالت را آغاز کند. او در ۱۷۶۱ با مارتا دیووشن (دختر کشیش دیووشن) ازدواج کرد. آن‌ها تا زمان مرگ مارتا در ۱۷۹۴ با هم زندگی کردند؛ آن‌ها هیچ فرزندی به دنیا نی‌آوردند، اما زمانی که برادر ساموئل (کشیش جوزف هانتینگتون) درگذشت، پسر و دختر او را به فرزندی پذیرفتند. آن‌ها ساموئل اچ هانتینگتون و فرانسیس را مانند فرزندان خود بزرگ کردند. ساموئل هانتینگتون هیچگاه برده نداشت.
هانتینگتون پس از خدمتی کوتاه به عنوان یک منتخب، حرفه سیاسی خود را زمانی که نوریچ او را به عنوان یکی از نمایندگان خود به مجلس پایین کنتیکت فرستاد، به‌طور جدی در ۱۷۶۴ آغاز کرد و تا ۱۷۷۴ خدمت کرد. در ۱۷۷۵، او برای مجلس بالا در شورای فرمانداری انتخاب شد و تا ۱۷۸۴ در آنجا خدمت کرد.Gilbert M. Cuthbertson. "Huntington, Samuel", "American National Biography Online", February 2000. او علاوه بر خدمت در مجلس قانون‌گذاری، در ۱۷۶۸، به عنوان وکیل پادشاه برای کنتیکت و در ۱۷۷۳ در دادگاه عالی مستعمره منصوب شد که در آن زمان به عنوان دادگاه عالی خطاها شناخته می‌شد. او از ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۷ رئیس دادگاه عالی بود.
هانتینگتون یکی از منتقدان صریح مصوبه‌های تحمل‌ناپذیر پارلمان بریتانیا بود. در نتیجه مجمع، او را در اکتبر ۱۷۷۵، به عنوان یکی از نمایندگانش در دومین کنگرهٔ قاره‌ای، انتخاب کرد. در ژانویهٔ ۱۷۷۶ او با راجر شرمن و الیور ولکات به عنوان هیئت کنتیکت در فیلادلفیا در جای خود نشستند. او به اعلامیه استقلال و اساس‌نامه کنفدراسیون رأی داد و آن را امضاء کرد. وی در سال‌های ۱۷۷۶، ۱۷۷۸–۱۷۸۱ و ۱۷۸۳ در کنگره خدمت کرد. او در زمان حضور در کنگره از حمله آبله رنج می‌برد.
هرچند هانتینگتون به خاطر یادگیری گسترده یا سخنرانی درخشانش معروف نبود، اما سخت کوشی مداوم و آرامش بی‌پایان در رفتارش باعث شد، احترام نمایندگان همکارش را به‌دست بیاورد. در نتیجه، زمانی که جان جی برای وزارت به اسپانیا رفت، هانتینگتون به عنوان جانشینش در سمت رئیس کنگرهٔ قاره‌ای در ۲۸ سپتامبر ۱۷۷۹ انتخاب شد که یکی از دلایلی است که گاهی اوقات او را اولین رئیس در نظر می‌گیرند. رئیس کنگره یک مقام بیشتر تشریفاتی و بدون قدرت و اختیار واقعی بود، اما این دفتر به هانتینگتون نیاز داشت تا مکاتبات زیادی را انجام دهد و اسناد رسمی را امضاء کند. او زمان خود را به عنوان رئیس برای ترغیب استان‌ها و مجالس قانون‌گذاری آن‌ها به حمایت از وضع مالیات به منظور تأمین پول مورد نیاز و تدارکات برای مردان، به مبارزه در جنگ انقلابی صرف کرد. اساس‌نامه کنفدراسیون در دوره او تصویب شد.
هانتینگتون تا ۹ ژوئیه ۱۷۸۱، زمانی که بیماری‌اش او را مجبور به استعفا و بازگشت به کنتیکت کرد، در سمت رئیس کنگره باقی‌ماند. در ۱۷۸۲، کنتیکت دوباره او را به عنوان نماینده معرفی کرد، اما سلامتی و وظایف قضایی او را از پذیرش آن، معذور داشت. او به عنوان نماینده، برای جلسه ۱۷۸۳ به کنگره بازگشت تا تجسم انقلاب را در معاهدهٔ پاریس مشاهده کند. در همان سال او به عنوان عضوی از انجمن فلسفه آمریکا انتخاب شد.
او در ۱۷۸۵ عمارت خود را در نزدیکی نورویچتاون گرین در خیابان ۳۴ شهرک شرقی امروزی و دفتر مرکزی فعلی خدمات خانواده واحد وجامعه، بنا کرد. در ۱۷۸۵، او به عنوان نایب فرماندار کنتیکت انتخاب شد و به همراه فرماندار متیو گریسولد، خدمت کرد. در ۱۷۸۶ فرماندار شد. وی در زمان تصدی نایب فرمانداری خود، در دادگاه عالی نیز باقی‌ماند اما پس از انتخاب به سمت فرماندار، این سمت را خالی کرد.
در سمت فرماندار در سال اول، با تکرار تلاش‌هایی که در کنگره کرده بود، با میانجی‌گری در پیمان هارتفورد، ادعای زمین‌های غرب میان نیویورک و ماساچوست را حل و فصل کرد. در ۱۷۸۷، او با حمایت از فرمان شمال‌غربی، حل و فصل ملی این مسائل را تکمیل کرد. در ۱۷۸۸، او ریاست مجمع کنتیکت را برعهده داشت که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده فراخوانده شده بود. در سال‌های بعد او شاهد انتقال کنتیکت به یکی از استان‌های ایالات متحده بود. او مسئله پایتخت دائمی استان را در هارتفورد حل کرد و بر ساخت مجلس استان نظارت داشت.
هانتینگتون در ۵ ژانویه ۱۷۹۶ در حالی که در خانه‌اش در نورویچ مشغول به کار بود، فوت کرد. آرامگاه او که در ۲۰۰۳ به‌طور گسترده بازسازی شد، در گورستان قدیمی نورویچتاون در پشت عمارت او قرار دارد. بقایای جسد ساموئل و همسرش مارتا در طول پروژه، از خاک بیرون آورده شد و سپس در یک مراسم رسمی در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۳، مجدد به خاک سپرده شد.
حومهٔ هانتینگتون، کنتیکت، در ۱۷۸۹ به افتخار او نام‌گذاری شد، اما بعدها زمانی که حومه با شلتون ادغام شد و در ۱۹۱۹ شهری را تشکیل داد، به شلتون تغییر نام داد. او همنام شهرستان هانتینگتون، ایندیانا است. هانتینگتون میلز یک شهر کوچک در شمال شرقی پنسیلوانیا است که نام‌گذاری خود را به افتخار ساموئل هانتینگتون انجام داده‌است.
خانه‌ای که ساموئل در آن متولد و توسط پدرش، ناتانیل در حدود ۱۷۳۲ ساخته شد، هنوز پابرجاست. اکنون این منطقه در محدوده شهر اسکاتلند، کنتیکت قرار دارد. در ۱۹۹۴، خانه و برخی از زمین‌ها با مسئولیت تاریخی محلی، خریداری شد. محل تولد ساموئل هانتینگتون یک مکان تاریخی ملی است.
برادرزاده و پسر خواندهٔ او ساموئل اچ. هانتینگتون به منطقهٔ استان اوهایو نقل مکان کردند، ساموئل اچ. هانتینگتون در گشایش اوهایو نقش داشت و بعدها سومین فرماندار اوهایو شد.
چون، هانتینگتون در زمان تصویب اصول کنفدراسیون، رئیس کنگرهٔ قاره‌ای بود. برخی از زندگی‌نامه‌نویسان غیرمتعارف و گروه‌های مدنی در کنتیکت ادعا می‌کنند که هانتینگتون در واقع اولین رئیس‌جمهور ایالات متحده بوده‌است.
زدی به هدف! () یک مجموعه تلویزیونی پخش واقعیت آمریکایی است که در ۹ مارس ۲۰۱۸ در نتفلیکس پخش شد. این سریال یک مسابقه بیک آف به سبک تلویزیون واقع‌نما است، که در آن سه شیرینی پز آماتور برای ساختن کیک‌ها و شیرینی‌های پیچیده به منظور برنده شدن یک جایزه نقدی ۱۰۰۰۰ دلاری و یک جایزه «گل کاشتی!» با یکدیگر رقابت می‌کنند.
دانشگاه ویرجینیای جنوبی (SVU) یک کالج هنرهای آزاد خصوصی در بوئناویستا، ویرجینیا است. این دانشگاه، اگرچه به‌طور رسمی به دین و باور خاصی وابستگی ندارد، اما ارزش‌های کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (کلیسای LDS) را بازگو می‌کند. این دانشگاه در سال 1867 به عنوان مدرسه‌ای برای دختران تأسیس شد و اکنون یک مؤسسه خصوصی با دوره چهار ساله و به صورت مختلط است. طبقه‌بندی کارنگی آن را به عنوان یک کالج بسیار کوچک فقط در مقطع کارشناسی با تمرکز بر هنر و علوم پایه طبقه‌بندی می‌کند.
دانشگاه ویرجینیای جنوبی به صورت منطقه ای توسط انجمن کالج‌ها و مدارس جنوبی تأیید شده‌است.
این مدرسه در سال 1867 به عنوان یک موسسه غیرانتفاعی در دوران پس از جنگ داخلی ویرجینیا توسط آلیس اسکات چندرر تأسیس شد. او مدرسه خانه دختران را در بولینگ گرین، ویرجینیا [5] تاسیس کرد که بعدها به دبیرستان دختران بولینگ گرین تغییر نام داد.
دانشگاه ویرجینیای جنوبی (SVU) توسط انجمن دانشگاه‌ها و مدارس جنوبی (SACS) مورد تأیید قرار گرفته‌است. SVU هفده رشته اصلی و هجده رشته فرعی مختلف ارائه می‌دهد.
کالج جدید فلوریدا یک کالج عمومی هنرهای آزاد در ساراسوتا، فلوریدا است. این دانشگاه در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک مؤسسه خصوصی به نام کالج جدید تأسیس شد، چندین سال در دانشگاه فلوریدا جنوبی ادغام بود ولی در سال ۲۰۰۱ به یک کالج خودمختار تبدیل شد. این کالج یازدهمین مدرسه مستقل سیستم دانشگاه ایالتی فلوریدا است.
ساموئل جوردن کابل (Samuel Jordan Cabell) (زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۷۵۶ – درگذشتهٔ ۴ اوت ۱۸۱۸)، افسر نظامی در جریان جنگ انقلاب آمریکا، مزرعه‌دار و سیاستمدار اهل ویرجینیا بود که (از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۳ میلادی) در مجلس ایالتی ویرجینیا قبل از انقلاب، در کنوانسیون ۱۷۸۸ تصویب قانون اساسی ویرجینیا به عنوان یک ضد-فدرالیست و (از ۱۷۹۵ – ۱۸۰۳ میلادی) به عنوان دموکرات-جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود.
کابل در مکانی که در آن زمان به‌نام شهرستان البمارل نامیده می‌شد در مستعمره ویرجینیا زاده شد و فرزند مزرعه‌دار معروف ویلیام کابل و همسر وی بود. پدربزرگ وی که نیز ویلیام کابل نام داشت از وارمنیستر، انگلستان به دنیای جدید مهاجرت کرده بود و احتمالاً زمانی که در نیروی دریایی سلطنتی به عنوان جراح (هرچند وی هیچ مدرک پزشکی نداشت، مدارس پزشکی در آن عصر ساخته شده بودند) خدمت می‌کرد، مستعمره ویرجینیا را دیده بود. علاوه بر پیش بردن پیشه پزشکی خود، پدربزرگ وی در شهرستان هنریکو به عنوان معاون کلانتر کار کرد، پس از آن اندکی به قسمت بالای رود جیمز در شهرستان گوچلند رفته و به عنوان پزشک قانونی این شهرستان خدمت نمود، در این زمان وی مزرعه‌های را ساخت و از برده در آن استفاده کرد، وی همچنین به حرکت خود به سمت غرب ویرجینیا ادامه داد تا اینکه در نهایت در مزرعه‌ای وفات کرد که آنرا به کوچکترین پسر خود به ارث گذاشت (عموی این کابل) و بالاخره شهرستان نلسون از این مزرعه توسعه پیدا کرد. مجلس عمومی ویرجینیا شهرستان در ۱۸۴۴ میلادی و زمانی که پدر و پدربزرگ وی در قید حیات بودند، شهرستان گوچلند را تقسیم نموده و شهرستان البمارل را از آن تشکیل داد، این مجلس در دوران کودکی و جوانی وی همچنین شهرستان گوچلند را به چندین شهرستان کوچکتر تقسیم کرد. کابل جوان آموزش‌های لازم که مطابق طبقه اجتماعی وی بود را به‌طور خصوصی در خانه دریافت نمود و پس از آن به پایتخت پیشین مستعمره در ویلیامزبرگ فرستاده شد تا تحصیلات عالی خود را در کالج ویلیام و مری به اتمام برساند.
جنگ انقلاب آمریکا آموزش وی را مختلف نمودن، چون کالج ویلیام و مری در جریان اکثر دوران جنگ بسته بود و نیروها محیط کالج را اشغال نموده بودند. پدر وی ویلیام کابل با کالج و به‌طور کل با ویلیامز برگ در جریان خدمت خود در مجلس ایالتی ویرجینیا آشنا بود، چون بار اول از شهرستان البمارل نمایندگی می‌کرد و بعداً از شهرستان آمرست هنگام تأسیس آن در ۱۷۶۰ میلادی. کابل‌های بزرگتر از میهن‌دوستان طرفداری نموده و با حاکمیت سلطنتی مخالف شدند، چیزی که لرد دنمور را مجبور کرد تا مجلس قانون‌گذاری را بسته نماید، پس از آن با آغاز جنگ انقلاب آمریکا ویلیام کابل از شهرستان آمرست در چهار کنوانسیون از پنج کنوانسیون ویرجینیا نمایندگی کرد. ساموئل کابل و برادر کوچکش ویلیام کابل جونیور در ۱۷۷۵ میلادی به ارتش قاره‌ای پیوستند. خانواده کابل یک گروهان از مردان مسلح را استخدام نموده و عموی آنها نیکولاس کابل از مزرعه «یونیون هیلز» سرهنگ آنها بود. با این حال، نیکولاس پس از آن به عنوان عضو یک کمیسیون گماشته شد تا ادعاهای مختلف در «شهرستان‌های جنوبی» ویرجینیا را حل و فصل نماید (شهرستان‌های پیتسیلوانیا، آگستا، باتتورت و بدفورد). از اینرو، داوطلبان شهرستان آمرست در ۱۷۷۶ میلادی این ساموئل کابل را به عنوان سروان خود انتخاب نمودند و مقامات دولتی این واحد را به هنگ ششم ویرجینیا تحت رهبری سرهنگ چارلز لوئیس از شهرستان البمارل توظیف نمود، گروهی که همراه با داوطلبان شهرستان هانوفر تحت رهبری سرهنگ ساموئل مریدیت و پاتریک هنری به سوی جزیره جیواین پیشروی نمودند تا یک مقدار باروت که قبلاً توسط لرد دنمور مصادره شده بود را به‌دست آورند. سروان کابل در نبرد ساراتوگا در ۱۷۷۷ میلادی شرکت نموده و به درجه نظامی سرگرد ترفیع نمود. وی در ۱۷۷۸–۱۷۷۹ میلادی در ارتش جورج واشینگتن خدمت نموده و به درجه نظامی نایب‌سرهنگ ترفیع داده شد. با این حال، سرهنگ کابل در محاصره چارلستون در ۱۲ مه ۱۷۸۰ توسط نیروهای بریتانیایی اسیر شده و تا پایان جنگ در منطقه هادوکز پاینت نگه داشته می‌شد تا اینکه درنهایت در ۲۱ اوت ۱۷۸۱ به خانه بازگشت.Jim Presgraves, Amherst County Families and History (1995), pp. 22-23
پس از پایان جنگ، کابل با استفاده از برده‌ها، همانند پدر خود، به کار مزرعه‌داری می‌پرداخت و همچنین از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۲ میلادی (بعضی اوقات همراه با پدر خود) به عنوان عضو مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد. رأی‌دهندگان شهرستان آمرست در ۱۷۸۸ میلادی کابل و پدرش را انتخاب کردند تا از آنها در کنوانسیون ویرجینیا برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده نمایندگی نمایند، جاییکه هر دو کابل (و پاتریک هنری) بر علیه قانون اساسی پیشنهادشده ایالات متحده رأی دادند، حال آنکه کنوانسیون به‌صورت کل این قانون اساسی را تصویب کرد. پس از آن، ساموئل کابل انتی-فدرالیست همکار خود و کهنه‌سرباز ارتش قاره‌ای جیمز مونرو را متقاعد نماید تا در مقابل جیمز مدیسون برای کسب سمت نماینده کنگره ایالات متحده از شهرستان گسترده که از شهرستان آمرست در جنوب غرب ویرجینیا تا شهرستان اسپوت‌سیلوانیا در شمال‌شرق را دربر می‌گرفت، به رقابت بپردازد و در نتیجه تجربه سیاسی رئیس‌جمهوری آینده را افزایش داد.Richard Labunski, James Madison and the Struggle for the Bill of Rights (Oxford University Press, 2006) p. 144 همزمان، ماتیو کلی از بستگان سناتور آینده ایالات متحده هنری کلی در انتخابات ۱۸۰۲ میلادی در کرسی کنگره کابل انتخاب گردید و همچنین پسر عموی وی، ویلیام اچ کابل کرسی برادر کوچکتر کابل در مجلس نمایندگان ویرجینیا را تصاحب کرد و حرفه‌ای را آغاز نمود که شامل خدمت به عنوان فرماندار ویرجینیا و رئیس دادگاه بود، اداره‌ای که بعدها به دادگاه عالی ویرجینیا موسوم گردید.
ساموئل کابل در ۱۸۱۸ میلادی در خانه خود به‌نام سولجرز جای، در ویرجینیا در شهرستان نلسون درگذشت. بیشتر مدارک خانوادگی آنها در کتابخانه دانشگاه ویرجینیا نگهداری می‌شود.
کیک‌های عروسی شگفت‌انگیز () یک مجموعه تلویزیونی واقعی آمریکایی در تلویزیون وی تی‌وی است که در ۷ سپتامبر ۲۰۰۸ عرضه شد. این مجموعه چندین شیرینی پز از سراسر کشور را دنبال می‌کند که کیک‌های عروسی با هنرهای خوراکی با کیفیت بالا می‌سازند.
سیدجعفر از واعظان شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سیدفخرالدین فخرالسادات از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
کیک‌های تک خال () یک برنامه تلویزیون واقع‌نما است که از شبکه فود نت‌ورک پخش می‌شود. این نمایش بر روی عملیات روزانه کیک فروشی سفارشی داف گلدمن، Charm City Cakes، در بالتیمور، مریلند متمرکز بود. از جمله مالکیت کسب و کار کوچک، کار با فروشندگان مختلف، مزه مزه کردن با مشتریان، ساخت کیک، و ارائه محصولات خود.
حبیب‌الله قوام‌دیوان از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
پانوس کوسماتوس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس است. وی برای "آنسوی رنگین‌کمان سیاه" و "مندی" شناخته شده‌است.
ست رید (Seth Read) (زادهٔ ۶ مارس ۱۷۴۶ - درگذشتهٔ ۱۹ مارس ۱۷۹۷)، در آکس‌بریج، شهرستان ووستر ماساچوست متولد شد و در ایری، شهرستان ایری پنسیلوانیا، در سن ۵۱ سالگی با نام «ست رید» از دنیا رفت.
او پسر ستوان جان رید و لوسی رید بود. جان رید درجه نظامی خود را با خدمت نظامی در جنگ فرانسویان و سرخپوستان دریافت کرده بود. برادران و خواهران ست رید عبارت بودند از: سارا، متولد ۲۴ اکتبر ۱۷۲۹، (ازدواج با جوزایا آدارنز در ۲۷ دسامبر ۱۷۵۰)؛ جوزف، متولد ۶ مارس ۱۷۳۲؛ پیتر، متولد ۱۳ نوامبر ۱۷۳۵؛ جان، متولد ژوئن ۱۷۴۳؛ ست، متولد ۶ مارس ۱۷۴۶؛ جوزایا، متولد ۲۳ ژوئیه ۱۷۵۳. ستوان جان رید در ۱۸ ژانویه ۱۷۷۱ در آکس‌بریج درگذشت.
ست رید در آکس‌بریجِ تازه تأسیس که شهری مرزی، مستعمره‌نشین و با اهالی کشاورز بود، بزرگ شد. او دوست داشت یک مالک زمین، شبه‌نظامی و کشاورز شود. در یکی از منابع ذکر شده که او به عنوان یک فعالیت می‌کرد.
رید در سال ۱۷۶۸ با هانا هاروود، (متولد ۱۷۴۷) ازدواج کرد. پسر آنها، چارلز جان رید، در ۲۳ دسامبر ۱۷۷۱ به‌دنیا آمد. پسر ست و هانا، روفس، در سال ۱۷۷۵ به‌دنیا آمد. ست و هانا هفت فرزند به نام‌های جیمز منینگ، چارلز جان، سوفیا، روفس ست، سالی آدامز، هنری جوزف، جورج واشینگتن و مری (پولی) رید داشتند. ست رید همچنین از سال ۱۷۷۷ الی ۱۷۷۸ کارمند شهرداری آکس‌بریج بود. شیث و برادرش جوزف در هر جلسه‌ای که در آن ناحیه پیرامون آمادگی برای انقلاب برگزار می‌شد، شرکت می‌کردند. نام آنها در صورت جلسه شهر که در اوایل ۱۷۷۴ به منظور آمادگی جهت جنگ انقلابی برگزار شده بود، ذکر شده‌است. این دو برادر همچنین در کمیته مکاتبات فعال بودند.
سرهنگ دوم ست رید در جنگ انقلابی مأمور بود، در «هشدار» نبرد لکسینگتون و کنکورد خدمت کرد و فرمانداری هنگی از نیروها را در نبرد بانکر هیل، هنگ ۲۶ ماساچوست، تحت فرمانداری سرهنگ جان پترسون در ۱۷ ژوئن ۱۷۷۵ برعهده داشت. او تا اوت ۱۷۷۶ در عملیات تهاجم به کانادا (۱۷۷۵) در هنگ ۱۵ ماساچوست حضور داشت، اما در ژانویه ۱۷۷۷ پس از اینکه هنگ پانزدهم تسلیم آبله و گرسنگی شد، وی به دلیل بیماری خدمت نظامی خود را ترک کرد. در ژوئن ۱۷۷۵ ژنرال جورج واشینگتن هنگامی که عازم بوستون بود تا فرمانداری ارتش قاره‌ای را بر عهده بگیرد، در می‌خانه‌ای که متعلق به سرهنگ ست رید بود، توقف کرد. گفته می‌شود دو سال بعد، ست رید طی یک رأی کتبی از سوی شهرداری آکس‌بریج برای انجام وظایفی خاص در ارتباط با امنیت عمومی در شهر منصوب می‌شود. شهرداری با رای کتبی ست رید را انتخاب کرد تا وی مدارک احتمالی دال بر رفتار خصمانه هر یک از ساکنان این شهر نسبت به این کشور یا هر یک از ایالات متحده که توسط مالکان آزاد و سایر ساکنان شهر مذکور مورد اتهام باشد را ارائه دهد یا ثابت کند که اقامت این افراد در این ایالت برای صلح و امنیت عمومی خطرناک است. به عبارت دیگر، سرهنگ رید مأمور شد تا با افراد خائن، فتنه‌گر یا مشکوک به خیانت در شهر برخورد کند. از قضا، حداقل یک منبع ادعا می‌کند که پگی شیپن، بیوه بندیکت آرنولد، ۵۹ سال بعد در همین‌جا درگذشت. یک سال بعد، شهر آکس‌بریج رای داد تا نیروها و منابع خود را به ارتش قاره‌ای ارسال کند. سوابق شهر ووستر ماساچوست نشان می‌دهد که سرهنگ رید در سال ۱۷۸۰ به مجلس سنای ماساچوست راه یافته‌است. رید همچنین در سال ۱۷۷۹ به عنوان یکی از اعضای کنوانسیون قانون اساسی فعالیت داشت.
پس از جنگ، در سوابق اولیه شهرستان ووستر و شهر آکس‌بریج ارجاعاتی به ست رید وجود دارد. او همچنان در حیات سیاسی منطقه فعال بود. سرهنگ ست رید از سال ۱۷۸۴ الی ۱۷۸۶ در دادگاه عمومی ماساچوست یا مجلس قانون‌گذار ایالتی خدمت کرد.Marvin, p. 425, 436 در مارس ۱۷۸۶، ست رید از محکمه عمومی ماساچوست، هم مجلس نمایندگان و هم سنا، تقاضای امتیازی برای ضرب سکه‌های مس و نقره کرد و با درخواستش «موافقت شد» (مس ماساچوست). طبق گزارش خزانه‌داری ایالات متحده، سرهنگ رید اهل آکس‌بریج ماساچوست، موجب شد تا شعار «وحدت در عین کثرت» بر روی سکه‌های ایالات متحده حک شود. این عبارت بر روی تمامی سکه‌های ضرب‌شده در ایالات متحده درج می‌شود. اکنون عبارت «وحدت در عین کثرت» به عنوان سرلوحه سنتی ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود. خزانه‌داری ایالات متحده برای نخستین بار در سال ۱۷۸۹ تشکیل شد. اولین پول رسمی و چاپی ایالات متحده با شعار «وحدت در عین کثرت» در سال ۱۷۹۵ و احتمالاً در اوایل سال ۱۷۹۱ در دسترس قرار گرفت. نخستین کاربرد شعار «وحدت در عین کثرت» بر روی سکه‌های ایالات متحده مربوط به سکه‌های مسی است که در سال ۱۷۸۶ در نیوبورگ نیویورک ضرب شد. کتابی که به این چاپ‌های اولیه اشاره می‌کند، استفاده از شعار «وحدت در عین کثرت» بر روی سکه‌های ایالات متحده را نیز به سرهنگ رید از آکس‌بریج ماساچوست نسبت می‌دهد. در سکه‌های امروزی ایالات متحده، این عبارت در پشت سکه درج شده‌است، (نگاه کنید به کادر رهنمای سکه یک سنتی در زیر که در آن کتیبه "E Pluribus Unum " در بالای یادبود لینکلن قرار دارد). در یادداشت‌های مربوط به نخستین سفر رئیس‌جمهور جورج واشینگتن به نیوانگلند در سال ۱۷۸۹ آمده‌است که رئیس‌جمهور قصد داشته‌است، هنگام عبور از آکس‌بریج با دوستش سرهنگ رید دیدار کند. اما طبق گزارش‌ها، سرهنگ رید در آن تاریخ خارج از شهر بوده تا خانواده‌اش را به ژنو در نیویورک برساند. گزارش شده‌است که سرهنگ رید یک زمین‌دار برجسته در آکس‌بریج بوده‌است. یکی دیگر از نشانه‌های تمایز ست رید در آکس‌بریج اولیه، این استناد است. در زندگی‌نامه ست رید و فرزندانش، ضمن اشاره به خانه کاپرون در آکس‌بریج، آمده‌است که «این خانه توسط سرهنگ ست رید که زمانی مالک بیشتر املاک و مستغلات این دهکده بود، ساخته شد». این زندگی‌نامه شرح می‌دهد که سرهنگ ست رید و برادرش سرهنگ جوزف رید مالک نیمی از اراضی شهر آکس‌بریج و در شهر نورثبریج بودند. خانه این دو در فاصله یک و نیم مایلی از یک‌دیگر در دو سوی شهر آکس‌بریج قرار داشت. اما در طول جنگ، طالع ثروت آنها به شدت دگرگون شد و این دو مرد ماجراجو و کارآفرین نسبتاً فقیر شدند.
ست رید در زمستان ۱۷۹۰، همسرش هانا و خانواده‌شان را به ژنو در شهرستان انتاریوی نیویورک برد. پس از پایان جنگ، او از ماساچوست به شهرستان انتاریو نقل مکان کرد و در نتیجه تجارت با سرخ‌پوستان، مالک زمینی به وسعت هجده مایل شد. این در سال ۱۷۸۷، زمانی که هانا به همراه خانواده در آکس‌بریج اقامت داشت، رخ داد. او سرانجام این ملک را فروخت و همسر و دو پسرش (جیمز منینگ و چارلز جان) را به ایری کنونی آورد. آنها در ۱۷ ژوئن ۱۷۹۵ به ایری رسیدند. منطقه مسکونی ژنو هنوز دائمی نبود و حملاتی از سوی سرخ‌پوستان صورت می‌گرفت.