moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حس تحت نظر دولت بودن، کنجکاوی شمار زیادی از شهروندان را برمی‌انگیزد. نظارت گسترده، در بسیاری از کتاب‌ها، فیلم‌ها، و رسانه‌های دیگر، ترسیم شده‌است. پیشرفت‌های فناوری در یک سده گذشته باعث کنترل اجتماعی احتمالی از طریق اینترنت و پیدایش شرایط سرمایه‌داری متاخر شده‌است. بسیاری از کارگردان‌ها و نویسندگان، شیفته داستان‌های بالقوه‌ای هستند که می‌توانند از دل نظارت گسترده، بیرون بیایند. شاید هم نمادین‌ترین نمونه آن، رمان ۱۹۸۴ جرج اورول در سال ۱۹۴۹ (میلادی) باشد که در آن یک ویران‌شهر دولت نظارتی را ترسیم می‌کند.
نمونه کارهایی که بر نظارت گسترده، تمرکز می‌کنند:
بازیافته یا اسپارتان یک فیلم اکشن محصول مشترک آمریکا و آلمان به کارگردانی دیوید ممت با بازی وال کیلمر، درک لوک، تیا تکسادا، اد اونیل تیا تکسادا، ویلیام اچ میسی، و کریستن بل همراه می‌باشد. این فیلم در ایالات متحده و کانادا در ۶تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۰۴ منتشر شد.
جوان یکی از اعضای رده بالای دولت ربوده شده است و مامور «اسکات» به دلیل روشهای غیرمامول و خشن اما نتیجه بخش خود، به تیم سرویس مخفی منتقل می‌شود تا در پرونده‌ی پیدا کردنش کمک کند و ...
پرترهٔ یک بانو یا پرترهٔ یک زن () یک نقاشی رنگ روغن روی پنل چوب بلوط در اندازهٔ کوچک است که در حدود سال ۱۴۶۰ میلادی توسط نقاش هلندی روخیر فان در ویدن کشیده شده‌است. این نقاشی از شکل‌های هندسی‌ای تشکیل شده که حجاب زن، خطوط گردن، چهره و بازوهای او را تشکیل می‌دهند و با کاهش روشنایی، چهره و روسری او را به نمایش می‌کشند. تضاد زندهٔ میان تاریکی و روشنایی، زیبایی و ظرافت گوتیک این مدل را به‌نحوی تقریباً غیرطبیعی افزایش می‌دهد.
فان در ویدن تا پایان عمر خود مشغول انجام پرتره‌نگاری محول‌شده به او بود. ویدن به‌طور گسترده‌ای توسط نقاشان نسل بعد به‌دلیل تعبیرهای نافذ در شخصیت‌هایش تحسین شده‌است. در این اثر، تواضع و رفتار محافظه‌کارانهٔ بانو در ساختار بدنی او، چشم‌هایی با زاویهٔ پایین و انگشتانی قلاب‌شده مشخص می‌شود. وی قدبلند و باریک است و با توجه به ایده‌آل‌های گوتیک، قدبلند رسم شده‌است. شانه‌هایی باریک، موهایی به‌سفتی بسته‌شده، پیشانی بلند و چارچوب ایجادشده با روسری، نشانه‌های بلندی قامت او هستند. هرچند که نام سوژه ثبت نشده و ویدن اثر را نام‌گذاری نکرده، این نقاشی تنها پرتره از یک زن است که فان در ویدن آن را امضا کرده‌است.
با وجود عدم‌پایبندی فان در ویدن به اصول آرمان‌گرایی، او به‌طور کلی در طراحی سوژه‌هایش اغراق می‌کند. او مدل‌هایش را بسیار خوش‌لباس و با چهره‌هایی اغلب گرد تصویر کرده‌است. ویدن سبک زیبایی‌شناسی مخصوص به خود را داشته و پرتره‌هایش از زنان اغلب شباهت قابل‌توجهی با یکدیگر دارند.
از زمان اهدای نقاشی در سال ۱۹۳۷ میلادی تا کنون، این اثر در نگارخانهٔ ملی هنر واقع در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. "پرترهٔ یک بانو" سی‌وچهارمین اثر در کاتالوگ رزونهٔ ویدن است. از این اثر به‌عنوان «مشهور میان تمامی پرتره‌های زنان در تمام مکاتب» یاد شده‌است.
زن، که احتمالاً در پایان دورهٔ نوجوانی یا اوایل بیست‌سالگی خود است، در حالت نیم‌رخ و سه‌چهارم تصویر شده و بر پس‌زمینه‌ای دوبعدی به رنگ آبی-سبز قرار گرفته‌است. پس‌زمینه تخت بوده و فاقد جزئیات معمول در آثار مذهبی فان در ویدن است. ویدن همانند نقاش هم‌دوره‌اش یان وان آیک در هنگام کار روی پرتره‌ها، از پس‌زمینهٔ تیره استفاده کرده تا توجه اثر روی سوژه متمرکز باشد. تا پیش از دورهٔ فعالیت هانس مملینگ، یکی از شاگردان ویدن، هیچ‌یک از نقاشان هلندی دست به تصویر کردن پرتره‌ها روی پس‌زمینه‌ای از محیط‌های خارجی یا مناظر نزده‌بودند. در این اثر، پس‌زمینهٔ تخت به بیننده اجازه می‌دهد تا روی چهره و متانت زن تمرکز کند.
زن، لباسی زیبا و کوتاه به رنگ مشکی با نوارهایی تیره از جنس خز در بخش گردن و مچ پوشیده‌است. لباس‌های او از سبک بورگوندی است که در آن زمان مد بوده که بلندی قامت و باریکی اندام را، که ایده‌آل‌های زیبایی‌شناسی گوتیک هستند، پررنگ‌تر می‌کند. لباس او با کمربندی سرخ‌رنگ زیر سینه‌هایش محکم شده‌است. هنین گاومیشی زن با پوششی بزرگ و شفاف تزیین شده که بر شانه‌هایش افتاده و تا بازوی او ادامه دارد. توجه فان در ویدن به ساختار پوشش و طراحی باجزئیات سنجاق‌های تثبیت‌کنندهٔ پوشش زن، از عناصر معمول در آثار اوست.
حجاب زن شکل الماس داشته و با جلیقه‌ای روشن در زیر لباس او هماهنگی دارد. گرچه زن اندکی زاویه‌دار تصویر شده، موقعیت او به‌وسیلهٔ خطوط درهم‌رفتهٔ بازوان، چاک سینه و حجاب، در وسط نقاشی قرار گرفته‌است. سر زن اندکی روشن است و باعث شده تا اختلاف نور شدیدی بین سر و پوست او وجود نداشته باشد. او چهره‌ای باریک و بلند و ابروها و پلک‌هایی برداشته‌شده دارد و حد فاصل موها و پیشانی‌اش، برای بلندترشدن پیشانی، خالی از مو است. موهای او به‌سفتی پشت سرش و در یک پوشش بسته شده و مقدار باقی‌مانده هم بالای گوش‌هایش قرار گرفته‌است. روسری بلند و حد فاصل دقیق و واضح میان موها و چهرهٔ زن، صورت بلند او را برجسته‌تر ساخته و ظاهری حجارانه به آن داده‌اند.با توجه به گفته‌های یک مورخ هنری به‌نام نوبرت شنیدر، گوش چپ زن به‌نحوی غیرطبیعی بلند بوده و بیش از موازی بودن نسبت به بینی، با چشم‌های او موازی است. این جایگاه خاص احتمالاً ترفندی هنرمندانه برای ادامه‌یافتن خط مورب بخش داخلی سمت راست حجاب زن است. در قرن پانزدهم میلادی، حجاب‌ها معمولاً با هدف تواضع و پنهان‌سازی هوس و شهوت موجود در گوشت و پوست برهنهٔ بدن انسان پوشیده می‌شدند؛ اما در این اثر، حجاب اثر معکوس دارد؛ چرا که چهرهٔ زن با روسری پوشانده شده تا توجه بیننده به زیبایی او جلب شود.
دست‌های زن، مشابه وضعیت دعا، محکم در یکدیگر زنجیر شده‌است. دست‌ها پایین‌ترین قسمت نقاشی‌اند و به همین دلیل، چنین به‌نظر می‌رسد که روی قاب تابلو قرار گرفته باشند. فان در ویدن دست‌ها را در ناحیهٔ کوچکی از نقاشی تصویر کرده و به‌نظر می‌رسد که او برای جلوگیری از جلب‌توجه و نگه‌داشتن تمرکز بیننده روی چهرهٔ زن، این اقدام را انجام داده‌است. از آنجا که فان در ویدن اغلب جایگاه اجتماعی مدل‌هایش را با تصویرسازی چهره و دست‌های آنان نشان می‌دهد، انگشتان باریک و بلند زن با جزئیات بسیار ریزی تصویر شده‌اند. آستین لباس زن از مچ او فراتر رفته و انگشتان او در چند لایه درون هم فرورفته‌اند. تصویرسازی پیچیدهٔ این بخش، پرجزئیات‌ترین بخش نقاشی است و شکل هرم‌مانند بخش بالایی نقاشی را تکرار می‌کند.Campbell, 15
چشمان زن با تواضع به‌سمت پایین خیره شده و در تضاد با پوشش غیرمعمول او هستند. پرهیزکاری موجود در او به‌وسیلهٔ نقش‌مایه‌هایی معمول در آثار فان در ویدن، به تصویر کشیده شده‌است. چشمان و بینی کشیده‌اند و لب پایینی او با استفاده از اختلاف غلظت رنگ و روشنایی، بزرگتر تصویر شده‌است. بعضی از خطوط عمودی اطراف این بخش‌ها، توجه بیشتری به خود جلب می‌کنند. مردمک چشم زن بزرگ شده و ابروهای او اندکی بالاتر از حد معمول قرار گرفته‌است. افزون بر این، خطوط چهرهٔ او اندکی غیرطبیعی و انتزاعی و خارج از قید و بند معمول در فضای طراحی‌های انسانی قرن پانزدهم میلادی طراحی شده‌اند.Campbell, 28 روش‌شناسی او توسط یک مورخ هنری به نام اروین پانوفسکی، چنین توصیف شده‌است: «روخیر روی بعضی ویژگی‌های برجسته—از زاویهٔ چهره‌خوانی و روان‌شناسی—متمرکز است که بیشتر با خط تصویر می‌شوند».Kemperdick, 22 پیشانی بلند او و دهان باجزئیاتش نشانه‌ای از طبیعت خردمندانه، زاهدانه و پرشور اوست و نمادی از «کشمکشی حل‌نشده در شخصیت او» به‌شمار می‌رود.Walker, 126 پانوفسکی به نوعی «تحریک‌پذیری سوزاننده» هم اشاره کرده‌است.: "In the superficially similar but considerably later "Portrait of a Young Lady" in the National Gallery of Washington, the hands are analogously placed but the intertwisted fingers reveal a smouldering excitability which, even more severely repressed, lives in her veiled, downcast eyes and full, sensuous lips."
با وجود ناشناس‌بودن سوژه، برخی مورخان احتمال‌هایی دربارهٔ هویت او ارائه داده‌اند. بر پایهٔ شباهت‌های چهره، ویلهلم استین در اوایل قرن بیستم میلادی او را ماری د والنگین، دختر نامشروع فیلیپ سوم، دانست.Monro and Monro, 620 با این وجود، این ادعا مورد مناقشه بوده و در سطح گسترده پذیرفته نشده‌است. با توجه به دست‌های زن، که به نظر می‌رسد با هدف استراحت روی قاب پایینی نقاشی قرار دارند، نظر عمدهٔ مورخان هنری بر مستقل بودن این اثر و مذهبی نبودن آن است. ممکن است این نقاشی جفتی برای نقاشی دیگری از همسر او باشد؛ اما پرترهٔ دیگری که سبک مشابه "پرترهٔ یک بانو" داشته باشد یافت نشده‌است.
فان در ویدن در پرتره‌ها از عرف رایج نقاشان هم‌دوره‌اش، یان وان آیک و رابرت کمپین، پیروی می‌کند. در اوایل تا اواسط قرن پانزدهم میلادی، این سه هنرمند از نخستین اعضای نسل نقاش‌های «رنسانس شمالی» بودند. این سه نفر نخستین افراد اهل اروپای شمالی هستند که اعضای طبقهٔ متوسط و بالا را به‌جای وضعیتی آرمانی، در وضعی طبیعی تصویر می‌کنند. در هنر اولیهٔ هلندی، پرترهٔ روحانیون و اشراف در حالتی برتر و برجسته کشیده می‌شد. در آثاری همچون "پرترهٔ مردی با یک عمامه" (۱۴۳۳)، یان وان آیک این سنت را شکسته و از زاویهٔ سه‌چهارم‌چهره نقاشی کرده‌است. این سبک بعدتر تبدیل به استانداردی در هنر هلندی شد. در "پرترهٔ یک بانو"، فان در ویدن از شیوهٔ مشابهی بهره برده که اجازهٔ توصیف بهتر شکل سر و ویژگی‌های چهرهٔ سوژه را به او داده‌است. زن در نمای نیم‌رخ تصویر شده که درهم‌بردن دست‌ها دور کمر را ممکن کرده‌است.
با وجود آزادی عمل موجود در این آثار، پرتره‌های فان در ویدن از زنان مفهوم و ساختار به‌شدت مشابهی دارند. این آثار با پرتره‌های کمپین از زنان هم شباهت زیادی دارند. بیشتر این نقاشی‌ها سه‌چهارم‌رخ و نیم‌تنه هستند. این دو معمولاً مدل‌هایشان را بر پس‌زمینه‌ای تیره تصویر می‌کنند که بی‌جزئیات و در تمام آثار، یکسان است. با وجود شهرت این پرتره‌ها به‌دلیل حس ترحم موجود در آن‌ها، ویژگی‌های چهرهٔ زنان به‌شدت مشابه یکدیگر است. این موضوع نشان می‌دهد که با وجود عدم پایبندی فان در ویدن به سنت آرمان‌انگارانهٔ موجود، او برای راضی‌کردن مدل‌هایش از شیوه‌هایی برای نشان‌دادن معیارهای زیبایی معاصر در پرتره‌ها استفاده کرده‌است. بیشتر پرتره‌های فان در ویدن سفارش‌هایی از سمت افراد مشهور بودند؛ او تنها پنج نقاشی (از جمله "پرترهٔ یک بانو") کشید که شخص سفارش‌دهنده، در آن‌ها حضور نداشت.Campbell, 14 مشخص شده که در "پرترهٔ فیلیپ دا کروی با باکره و نوزاد" (دههٔ ۱۴۶۰ م) اثر فان در ویدن، او با پنهان‌کردن بینی بزرگ و آویختگی فک پایینی این نجیب‌زادهٔ جوان اهل فلاندر، او را زیباتر نشان داده‌است. نوربرت شنیدر ضمن ارتباط این گرایش فان در ویدن با پرترهٔ واشینگتن، می‌نویسد: «فان آیک طبیعت را خام، همان‌گونه که بوده، به تصویر می‌کشد، روخیر با کمک یک قلم واقعیت فیزیکی را بهتر کرده و طبیعت و ذات انسانی را متمدن و خالص می‌کند». در مقایسه با یک نقاشی کارگاهی به‌شدت مشابه که در نگارخانهٔ ملی لندن نگهداری می‌شود، این اثر کیفیت بسیار بالاتری دارد. نقاشی موجود در لندن نرم‌تر و گردتر است و در مقایسه با اثر نهایی، جوان‌تر بوده و ویژگی‌های اختصاصی کمتری دارد. از لحاظ فنی، لطافت موجود در نقاشی لندن کمتر از اثر موجود در واشینگتن دی.سی. است. با این وجود، هر دو اثر از لباس و حالت چهرهٔ مشابهی بهره می‌برند.
فان در ویدن بیش از تمرکز روی بازخورد احساسی و زیبایی‌شناسی خودِ پرتره، روی کلیّت نقاشی متمرکز بود. لورن کمپبل، مورخ هنری و نمایشگاه‌گردان، دلیل شهرت این پرتره را بیش از زیبایی تصویر، «سادگی زیبای الگویی که [مدل] ایجاد کرده‌است» می‌داند. با وجود عدم پایبندی فان در ویدن به آرمان‌گرایی، او سبک زیبایی‌شناسی خود را دارد و از این سبک در پرتره‌ها و تصاویر مذهبی‌اش استفاده کرده‌است.Campbell, 16 زیبایی‌شناسی فان در ویدن شامل حس صمیمیت اندوهگینی است که به تمام پرتره‌های او حالتی غالب و برتر بخشیده‌است. علی‌رغم طبیعی‌تر بودن آثار ویدن از آثار مربوط به هنرمندان قدیمی‌تر، رویکرد فردگرایانهٔ او نسبت به پارسایی سوژه‌هایش اغلب به کنارگذاشتن قوانین مقیاس‌بندی منجر شده‌است.
جان واکر، مدیر پیشین نگارخانهٔ ملی هنر، نقاشی را نامأنوس خوانده؛ اما باور دارد که با وجود زشتی ویژگی‌های فردی مدل، «به‌طرز غریبه‌ای زیبا» است. تا زمان تکمیل اثر، فان در ویدن از لحاظ شهرت از وان آیک هم فراتر رفته بود و این نقاشی بیش از تلخی فیزیکی، دچار تلخی معنوی است. ویدن به استفاده از تلخی معنوی در آثارش مشهور است.
با وجود عدم نام‌گذاری اثر توسط فان در ویدن و عدم ثبت نام مدل در بایگانی‌های باقی‌مانده از آن دوره، سبک پوشش زن باعث شده تا این اثر در ردیف آخرین کارهای دورهٔ شغلی ویدن قرار بگیرد. احتمال تعلق اثر به حدود ۱۴۶۰ میلادی، بر اساس پوشش مد روز زن و ترتیب تکامل سبک نقاشی فان در ویدن ارائه شده‌است.Campbell, 102 با این وجود، احتمال اتمام این نقاشی پس از این تاریخ هم وجود دارد.
"پرترهٔ یک بانو" بر تخته‌ای از چوب بلوط کشیده شده که عمودی برش خورده و از هر طرف تخته فاصلهٔ معینی دارد. پنل با گسو آماده شده و سپس نقاشی با استفاده از یک رنگ روی آن کشیده شده‌است. لعاب رنگین روغنی پس از آن اضافه شده و امکان ایجاد رنگ‌بندی درجه‌بندی‌شدهٔ لطیف و شفاف را فراهم کرده‌است. بازتاب‌نگاری فروسرخ نشان می‌دهد که فان در ویدن پیش از آغاز کار، طرح اثر را روی تابلو نکشیده و نشانی از دیگر روش‌های رسم اولیه هم وجود ندارد. بازتاب‌نگاری نشان می‌دهد که بانو پیش از اعمال تغییرات در حین پیشرفت اثر، لاغرتر بوده و قامت بلندتری داشته‌است. پس‌زمینه‌ای ضخیم زیر بخشی از کمربند قرار گرفته و نشان می‌دهد که نیم‌تنهٔ ابتدایی عریض‌تر بوده‌است. این تغییرات در تصویربرداری با پرتو ایکس هم مشخص هستند. تابلو در وضعیت نسبتاً خوبی قرار دارد و چندین بار تمیز شده که آخرین آن در سال ۱۹۸۰ بوده‌است. بخش‌هایی از حجاب، روسری و آستین لباس رنگ خود را از دست داده و گوش زن دچار ساییدگی شده‌است.
منشأ نقاشی مشخص نیست و احتمال عدم اشارهٔ اسناد اولیه به این اثر هم وجود دارد. یکی از شاهزاده‌های اهل وورلیتس، آنهالت، احتمالاً لیوپولد فردریچ فرانز (مرگ در ۱۸۱۷)، در اوایل قرن نوزدهم میلادی مالک نقاشی بوده‌است. به‌نظر می‌رسد که پس از آن نقاشی به لیوپولد چهارم (مرگ در ۱۸۷۱) رسیده باشد. در سال ۱۹۰۲، نقاشی برای نمایش به نمایشگاهی واقع در هتل د گوورنمنت پراوینسیال واقع در بروخه فرستاده شده‌است. تا سال ۱۹۲۶، اثر به یک دوک آنهالت تعلق داشته و پس از آن به دووین برادرز فروخته شده‌است. این گروه معاملهٔ هنری سپس آن را در همان سال به اندرو دابلیو. ملون فروختند. سال بعد از آن، اثر برای نمایش در نمایشگاهی مربوط به آثار متعلق به فلامان و بلژیک در قرن ششم به آکادمی سلطنتی هنر واقع در لندن فرستاده شد. ملون در سال ۱۹۳۲ آن را به مؤسسهٔ آموزشی و صندوق خیریهٔ خود بخشید. "پرترهٔ یک بانو" در سال ۱۹۳۷ به نگارخانه ملی هنر اهدا شد. از این اثر به‌عنوان «مشهور میان تمامی پرتره‌های زنان در تمام مکاتب» یاد شده‌است.
یورک، "انیما" را پس از یک دوره افسردگی و اضطراب نوشت. یورک با الهام از موزیسین موسیقی الکترونیک، استیون الیسون (فلایینگ لوتوس) و با همکاری تهیه کنندهٔ قدیمی تیم خود، نایجل گادرک، "اینما" را از طریق اجرای زنده و کار استودیویی گسترش و توسعه داد. یورک آهنگ‌های ناتمام آلبوم "Sprawling" از "گادرک" را ارسال می‌کرد و گادرک آهنگ‌ها را به نمونه‌ها و حلقه‌های کوتاه‌تر ویرایش می‌کرد که یورک آنها را نوشته بود. آنها چندین آهنگ "ا"نیما"" را از جمله قطعه "خبری نیست" را در تورهای آلبوم ""جعبه مدرن فردا"" اجرا کردند. ""همخوانی بامدادی"" نام یکی از آهنگ‌های قدیمی گروه ریدیوهد بود که در طول سال ۲۰۰۸ اجرا شد و بعدها به عنوان نام شرکتی که توسط گروه تشکیل شده بود، استفاده شد. درامر ریدیوهد، فیلیپ سلوی، در ساخت قطعه «گره‌های ناممکن» همکاری کرد و جوئی وارونکر، درامر اتمز فور پیس، در پایان قطعه «تبر» ظاهر شد.
"انیما" شامل موسیقی الکترونیک با «لایه‌های الکترونیکی تداخل آوایی و تحلیل نویزها (سروصدا) همراه است». یورک گفت که تم اهنگها شامل اضطراب و دیستوپیا (ویران شهر) هستند: «به دلایلی فکر کردم این کار قطعاً راه خیلی خوبی برای ابراز خلاقانهٔ اضطراب در یک محیط ویران شهری است.» عنوان "انیما،" اشاره به مفاهیم روان درمانی کارل گوستاو یونگ از آنیما و آنیموس دارد که از «وسواسی» که یورک نسبت به رؤیاها دارد نشات گرفته شده‌است.
"انیما" در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹ "به صورت" فایل دانلود و رسانه جاری منتشر شد، که در ۱۹ ژولای ۲۰۱۹ به دنبال آن، سی‌دی و نسخه‌های وینیل منتشر خواهد شد. انتشار آلبوم‌ها توسط یک تور آمریکای شمالی پشتیبانی می‌شود.
قبل از اعلام انتشار آن، "انیما" با یک کمپین بازاریابی ویروس وار ارتقا یافت. در ماه ژوئن ۲۰۱۹، پوسترهای تبلیغاتی از آلبوم و «انیما تکنولوژی» در شهرهای سراسر جهان دیده می‌شد. "انیما تکنولوژی" شرکتی است که ادعا می‌کرد رویاهای از دست رفته را با یک «دوربین رؤیایی» بازیابی می‌کند. تماس با شماره تبلیغ شده منجر به یک پیام شد و به این نتیجه رسید که انیما تکنولوژی پس از فعالیت‌های غیرقانونی «دستگیر» شد که به دنبال آن بخشی از آهنگ «خبری نیست» ساخته شد. پس از آن تصاویری از نقاط لندن به چشم می‌خورد.
یورک خبر انتشار این آلبوم را در رسانه‌های اجتماعی در تاریخ ۲۰ ژوئن اعلام کرد. این آلبوم همچنین به همراه یک فیلم ۱۵ دقیقه‌ای با عنوان "انیما"، به کارگردانی پل توماس آندرسون، که در برخی از سینماهای آیمکس نشان داده شده‌است و در نتفلیکس منتشر شد.
تمام اشعار توسط تام یورک نوشته شده‌است؛ تمام موسیقی‌ها توسط یورک و نایجل گادرک ساخته شده‌اند.
در پردازش سیگنال، فیلتر غیرخطی، فیلتری است که خروجی آن تابعی خطی از ورودی اش نیست؛ یعنی اگر سیگنال‌های خروجی فیلتر برای دو سیگنال ورودی "r" و "s" به‌طور جداگانه، سیگنال‌های "R" و "S باشد،"خروجی زمانی‌که ورودی یک ترکیب خطی α"R" + β "است، همیشه αR + βS نمی‌شود."
فیلترهای حوزه پیوسته و فیلترهای حوزه گسسته، هر دو ممکن است غیر خطی باشند. یک مثال ساده از اولی (حوزه پیوسته) یک دستگاه الکتریکی می‌تواند باشد که ولتاژ خروجی آن در هر لحظه (R(t"،" مجذوری از ولتاژ ورودی(r(t است؛ یا یک ورودی محصور شده به یک محدوده ثابت ["a" , "b"] است، یعنی
((((R(t)=max("a" , min("b", (r(t یک مثال مهم از دومی (حوزه گسسته) فیلتر میانه است؛ به طوری که هر نمونه خروجی "R" میانهای از سه نمونه آخر ورودی "r" ، "r" ، "r" است. همانند فیلترهای خطی، فیلترهای غیرخطی ممکن است باشند یا خیر.
فیلترهای غیرخطی کاربردهای فراوانی دارند؛ به خصوص در رفع نوع خاصی از که افزایشی نیستند. به عنوان مثال، فیلتر میانه به‌طور گسترده‌ای برای حذف نویز اسپایک استفاده می‌شود که تنها درصد کمی از نمونه‌ها را احتمالاً به میزان بسیار زیاد تحت تأثیر قرار می‌دهد. در واقع، تمام گیرنده‌های رادیو از فیلترهای غیرخطی برای تبدیل سیگنال‌های کیلو تا گیگاهرتز به محدوده فرکانس‌های صوتی استفاده می‌کنند؛ و تمام پردازش سیگنال دیجیتال به فیلترهای غیرخطی (مبدل سیگنال‌های آنالوگ به دیجیتال) بستگی دارد تاسیگنال‌های آنالوگ را به اعداد دودویی تبدیل کند.
با این حال، استفاده و طراحی فیلترهای غیرخطی نسبت به نوع خطی به‌طور قابل ملاحظه ای دشوارتر است، زیرا قدرتمندترین ابزارهای ریاضی تحلیل سیگنال (مانند پاسخ ضربه و پاسخ فرکانسی) بر روی آنها قابل استفاده نیست؛ بنابراین، به عنوان مثال، فیلترهای خطی اغلب برای حذف صدا و اعوجاجی که توسط فرایندهای غیرخطی ایجاد شده‌است، به کار می‌روند؛ صرفاً به این دلیل که طراحی و ساخت فیلتر غیرخطی مناسب، دشوار خواهد بود.
از موارد فوق، می‌توانیم بفهمیم که فیلترهای غیرخطی در مقایسه با فیلترهای خطی رفتار کاملاً متفاوتی دارند. مهم‌ترین مشخصه این است که برای فیلترهای غیرخطی، خروجی فیلتر یا پاسخ فیلتر از اصولی که قبلاً ذکر شده‌است، مخصوصاً مقیاس پذیری و تغییرناپذیری با انتقال تبعیت نمی‌کند. علاوه بر این، یک فیلتر غیرخطی می‌تواند نتایجی را ایجاد کند که در یک روش غیر شهودی تغییر کند.
به‌طور خلاصه، یک فیلتر غیرخطی فیلتری است که خروجی‌اش تابعی خطی از ورودی آن نیست. یعنی اگر سیگنال‌های خروجی فیلتر برای دو سیگنال ورودی r و s به‌طور جداگانه R و S باشد، اما خروجی زمانی که ورودی یک ترکیب خطی a * r + b * s است، همیشه a * R + b * Sنمی‌شود.
چند اصل سیستم خطی را تعریف می‌کند. تعریف اصلی خطی بودن این است که خروجی باید یک تابع خطی از ورودی‌ها باشد، یعنی
برای هر مقادیر اسکالر formula_2 و formula_3. این یک ویژگی اساسی طراحی سیستم خطی است و به عنوان برهم‌نهی شناخته می‌شود؛ بنابراین اگر این معادله معتبر نباشد، سیستم غیرخطی خوانده می‌شود. به عبارت دیگر وقتی سیستم خطی باشد، اصل برهم‌نهی می‌تواند به کار رود. دلیل این که تکنیک‌های تجزیه و تحلیل سیستم خطی به خوبی توسعه یافته‌است، همین حقیقت مهم است.
سیگنال‌ها اغلب هنگام ارسال یا پردازش دچار خرابی می‌شوند؛ و یک هدف مداوم در طراحی فیلتر، بازسازی سیگنال اولیه است، فرایندی که معمولاً «رفع نویز» نامیده می‌شود. ساده‌ترین نوع تخریب، نویز افزایشی است؛ زمانی که سیگنال مطلوب "S" به سیگنال ناخواسته "N" که هیچ ارتباط شناخته شده‌ای با "S" ندارد، اضافه می‌شود. اگر نویز "N" دارای یک توصیف آماری ساده باشد، مانند نویز گاوسی، آن‌گاه یک فیلتر کالمن "N را" کاهش خواهد داد و "S را" به مقدار مجاز قضیه شانون بازمی‌گرداند. به‌طور خاص، اگر "S" و "N" در دامنه فرکانس همپوشانی نداشته باشند، می‌توانند به‌طور کامل توسط فیلترهای میان گذر خطی جدا شوند.
از سوی دیگر، برای تقریباً هر شکل دیگری از نویز، برای بازیابی حداکثر سیگنال، نوعی فیلتر غیر خطی مورد نیاز خواهد بود. برای نویز ضربی (که به جای افزودن به سیگنال، در آن ضرب می‌شود)، برای مثال، شاید کافی باشد ورودی را به یک مقیاس لگاریتمی تبدیل، یک فیلترخطی را اعمال و سپس نتیجه را به مقیاس خطی تبدیل کند. در این مثال، مراحل اول و سوم خطی نیستند.
همچنین زمانی که برخی ویژگی‌های غیرخطی سیگنال مهم‌تر از محتویات کلی اطلاعات هستند، فیلترهای غیرخطی ممکن است سودمند باشند. برای مثال، در پردازش تصویر دیجیتال، ممکن است بخواهید وضوح لبه‌های ضد نوراشیا در عکس‌ها یا اتصال خطوط در طرح‌های اسکن‌شده را حفظ کنید. فیلتر رفع نویز خطی معمولاً این ویژگی‌ها را محو می‌کند؛ فیلتر غیرخطی ممکن است نتایج رضایت‌بخش بیشتری ارائه دهد. (حتی اگر تصویر تار در معنی اطلاعات نظری درست‌تر باشد).
بسیاری از فیلترهای رفع نویز غیرخطی در حوزه زمان کار می‌کنند. آنها معمولاً سیگنال دیجیتال ورودی را درون یک پنجره محدود در اطراف هر نمونه بررسی می‌کنند و از یک مدل استنتاج آماری (تلویحی یا صریح) استفاده می‌کنند تا محتمل‌ترین مقدار برای سیگنال اصلی در آن نقطه را تخمین بزنند. طراحی چنین فیلترهایی به عنوان مشکل فیلتر کردن برای یک فرایند تصادفی در نظریه تخمین و نظریه کنترل شناخته شده‌است.
نمونه‌هایی از فیلترهای غیرخطی عبارتند از:
فیلتر غیرخطی هم‌چنین موقعیتی قاطع در کار پردازش تصویر را در اختیار دارد. در نوعی خط لوله برای پردازش تصویر در زمان واقعی، معمول است که شامل تعداد زیادی فیلتر غیرخطی برای فرم دادن، شکل‌دهی، آشکارسازی و دستکاری اطلاعات تصویر شود. علاوه بر این، هر یک از این انواع فیلتر را می‌توان به عنوان یک روش تحت شرایط خاص و روش دیگری تحت یک مجموعه متفاوت از شرایط با استفاده از تولید قانون فیلتر انطباقی، به کار برد. اهداف از رفع نویز تا خلاصه‌سازی مشخصه‌ها متفاوت است. فیلتر کردن داده‌های تصویر یک فرایند استاندارد است که تقریباً در تمام سیستم‌های پردازش تصویر مورد استفاده قرار می‌گیرد. فیلترهای غیرخطی بیشترین فرم به کار گرفته شده در ساخت فیلتر هستند. به عنوان مثال، اگر یک تصویر حاوی مقدار کمی نویز اما با مقدار نسبتاً زیاد باشد، آن‌گاه یک فیلتر میانه ممکن است مناسب‌تر باشد.
مشکل فیلترینگ غیرخطی بهینه در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ توسط روسلان استراتونوویچRuslan L. Stratonovich (1959), "Optimum nonlinear systems which bring about a separation of a signal with constant parameters from noise". Radiofizika, volume 2,issue 6, pages 892–901.Ruslan L. Stratonovich (1959). "On the theory of optimal non-linear filtering of random functions". Theory of Probability and Its Applications, volume 4, pages 223–225.Ruslan L. Stratonovich (1960), "Application of the Markov processes theory to optimal filtering". Radio Engineering and Electronic Physics, volume 5, issue 11, pages 1–19.Ruslan L. Stratonovich (1960), "Conditional Markov Processes". Theory of Probability and Its Applications, volume 5, pages 156–178. و هارولد جی کوشنر حل شد.Kushner, Harold. (1967), Nonlinear filtering: The exact dynamical equations satisfied by the conditional mode. IEEE Transactions on Automatic Control, volume 12, issue 3, pages 262–267
راه حل کوشنر-استراتونوییچ یک معادله دیفرانسیل تقسیم‌بندی تصادفی است. در سال ۱۹۶۹ موشه زاکای پویایی ساده‌ای را برای قانون شرطی نابهنجار فیلتر معرفی کرد که به عنوان معادله زاکای شناخته می‌شود.Moshe Zakai (1969), On the optimal filtering of diffusion processes. Zeitung Wahrsch. , volume 11, pages 230–243. موری چلیت مورل و دومینیو میشلChaleyat-Maurel, Mireille and Dominique Michel (1984), Des resultats de non existence de filtre de dimension finie. Stochastics, volume 13, issue 1+2, pages 83–102. اثبات کرده‌اند که این راه حل به‌طور کلی در ابعادی بی‌نهایت است و به همین ترتیب نیازمند تقریب‌های بعدی محدود است. این ممکن است مانند فیلتر کلمن تعمیم یافته مبتنی بر روش‌های اکتشافی باشد یا فیلترهای تراکم فرضی که توسط پیتر میبکPeter S. Maybeck (1979), "Stochastic models, estimation, and control." Volume 141, Series Mathematics in Science and Engineering, Academic Press توصیف شدند، یا فیلترهای تصویر که توسط دامیانو بریگو، برنارد هانزون و فرانسوا گلندDamiano Brigo, Bernard Hanzon, and François LeGland (1998) A Differential Geometric approach to nonlinear filtering: the Projection Filter, IEEE Transactions on Automatic Control, volume 43, issue 2, pages 247–252. معرفی شدند. بعضی از زیرمجموعه‌های آنها نشان می‌دهد که با فیلترهای تراکم فرضی مطابقت دارد.Damiano Brigo, Bernard Hanzon, and François LeGland (1999), "Approximate Nonlinear Filtering by Projection on Exponential Manifolds of Densities", Bernoulli, volume 5, issue 3, pages 495–534
فیلترهای انتقال انرژی یک نوع از فیلترهای پویا غیرخطی است که می‌توانند برای انتقال انرژی به شیوه‌ای طراحی شده مورد استفاده قرار گیرند.Billings S.A. "Nonlinear System Identification: NARMAX Methods in the Time, Frequency, and Spatio-Temporal Domains". Wiley, 2013 انرژی می‌تواند به باندهای فرکانس بالاتر یا پایین‌تر حرکت کند، بر روی یک محدوده طراحی شده منتشر یا متمرکز شود. بسیاری از طراحی‌های فیلتر انتقال انرژی امکان‌پذیر است، و این‌ها درجه آزادی بیشتری را در طراحی فیلتر فراهم می‌کند که فقط با استفاده از طراحی‌های خطی امکان‌پذیر نیست.
لی هان سیانگ (؛ – ) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل چین بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "عشق جاودانه"، "نیلوفر آبی زرین" و "ملکه بیوه پادشاه" اشاره نمود.
سازمان اروپایی موسسات عالی حسابرسی موسوم به یوروسای () یکی از هفت سازمان منطقه‌ای اینتوسای می‌باشد.
در حال حاضر سازمان اروپایی موسسات عالی دارای ۵۰ عضو است، شامل ۴۹ موسسات حسابرسی عالی کشورها و دادگاه حسابرسی اروپا.
ایده تشکیل سازمان اروپایی موسسات عالی حسابرسی بر پایه اینتوسای به سال ۱۹۵۳ بر می‌گردد. اولین قدم‌های مؤثر در راستای ایجاد یوروسای در سال ۱۹۷۴ و در خلال برگزاری کنگره هشتم اینتوسای که در مادرید برگزار شد، برداشته شد.
بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۹، موسسات عالی حسابرسی ایتالیا و اسپانیا، با توجه به تشکیل کمیته تماس سران موسسات عالی حسابرسی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا، راه را برای آماده کردن پیش نویس مقررات مربوط به سازمان یوروسای باز نمودند.
در ژوئن ۱۹۸۹ در خلال برگزاری سیزدهمین کنگره اینتوسای در برلین، کشورها «بیانیه برلین» را تصویب کردند، این بیانیه توافق برای ایجاد سازمان اروپایی موسسات عالی را نیز درمی‌گرفت.
در نوامبر ۱۹۹۰، کنگره یوروسای در مادرید، پایتخت کشور اسپانیا برگزار شد. در این گردهمایی اقدامات زیر صورت پذیرفت:
همچنین در سال ۲۰۱۵، بیست و پنجمین سالگرد تأسیس سازمان اروپایی موسسات عالی حسابرسی در مادرید جشن گرفته شد.
در ژوئن ۲۰۱۵ و در حین برگزاری کنگره یوروسای در کشور اکوادور، یک فیلم و نمایشگاه عکس از یوروسای تهیه شده بود که مهم‌ترین لحظات تاریخ این سازمان را در معرض نمایش قرار می‌داد.
مهم‌ترین اهداف یوروسای بدین شرح است:
پنج زبان رسمی بدین شرح در یوروسای وجود دارد:
زبان‌های رسمی سازمان یوروسای به گونه ای است که پراکندگی جغرافیایی تمامی اعضا و زبان‌هایشان را در نظر بگیرد.
یوروسای دارای سه قسمت در ساختار مربوط به خود است:
بر اساس اساسنامه سازمان، کنگره مهمترین رکن سازمان و متشکل از تمامی اعضا است، جلسات آن نیز هر سه سال یکبار تشکیل می‌شود. تا کنون، کنگره‌های زیر برگزار شده‌است:
بر اساس اساسنامه سازمان، هیئت مدیره یوروسای از هشت عضو تشکیل شده‌است: شامل چهار عضو ثابت که سران برگزار کننده جلسات مجمع و برگزار کننده بعدی مجمع و چهار عضو نیز توسط اعضای مجمع عمومی برای مدت شش سال انتخاب می‌شوند.
دبیرخانه و مقر دائمی این سازمان در مادرید اسپانیا قرار دارد.
در کنفرانس هشتم یوروسای در لیسبون، اعضا برنامه استراتژیک یوروسای بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ را به تصویب رساندند. این طرح بعنوان اولین برنامه استراتژیک، مأموریت، دیدگاه‌ها و اصول سازمان را اینگونه تعریف می‌کند:
یوروسای سازمان موسسات عالی حسابرسی در قاره اروپا است. اعضای آن به منظور تقویت حسابرسی بخش عمومی در منطقه بایکدیگر کار و تعامل می‌کنند و از این طریق به تحقق اهداف اینتوسای کمک می‌کنند.
یوروسای تحقق اهداف مربوط به حکمرانی خوب که توسط بانک جهانی تعریف شد را دنبال می‌کند، اهدافی از قبیل، پاسخگویی، شفافیت و صداقت است.
استقلال، وحدت، اعتبار، همکاری، نوآوری، پایداری، احترام به محیط زیست و…
ظرفیت سازی: ایجاد ظرفیت در موسسات حسابرسی، به معنی توسعه مهارت‌ها، دانش، ساختارها و روش‌های کار است که یک سازمان را موثرتر می‌کند و براساس نقاط قوت ضعف‌های موجود طراحی می‌شود. یوروسای متعهد به تسهیل توسعه صلاحیت‌های قوی، مستقل و حرفه ای است.
استانداردهای حرفه ای: با هدف حرفه ای انجام شدن وظایف مربوط به موسسات حسابرسی کشورها بر اساس چارچوب جدیدی از استانداردهای بین‌المللی. اینتوسایدر حال توسعهٔ مجموعه ای از چنین استانداردهایی است. یوروسای نیز دسترسی اعضا به چنین استاندارهایی را تسهیل می‌کند.
اشتراک گذاری و تبادل دانش و تجربیات: یوروسای قصد دارد با هدف تقویت حسابرسی در بخش عمومی، پاسخگویی، حکمرانی خوب و شفافیت در بین اعضا، اشتراک دانش، اطلاعات و تجربیات بین اعضای آن و شرکای خارجی را ترویج دهد.
حکومت داری و ارتباطات: برای انجام مأموریت مؤثر و افزایش ظرفیت‌ها یوروسای برنامه مدیریتی زیادی را دربردارد.
ریاست یوروسای و هیئت مدیرهٔ آن اکنون بر عهدهٔ رئیس دیوان محاسبات ترکیه یعنی آقای سید احمد باش است.
رئیس سازمان اروپایی حسابرسی عالی از کشوری انتخاب می‌شود که آخرین کنگرهٔ یوروسای را برگزار کرده‌است.
دبیرکل، رئیس مؤسسه حسابرسی عالی اسپانیا است که دفتر مرکزی دبیرخانه نیز در آن کشور قرار دارد،
اکنون این سمت بر عهدهٔ خانم ماریا خوزه د لا فوئنته ی د لا کال، است.
عشق ازلی () یک فیلم موزیکال هنگ کنگی است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به چن ین-ین اشاره کرد.
دوشیزه آمریکا یا میس آمریکا () یک مسابقهٔ سالانه است که تمام زنان آمریکایی بین سنین ۱۷ تا ۲۵ ساله می‌توانند در آن شرکت کنند. این مسابقه در سال ۱۹۲۱ با عنوان «نمایش زیباها در لباس شنا» آغاز شد، ولی اکنون شرکت‌کنندگان بر اساس استعدادهای اجرایی و مصاحبه‌ها گزینش و داوری می‌شوند. برندهٔ هر سال به عنوان دوشیزهٔ آمریکا تاج «دوشیزهٔ آمریکا» را بر سر می‌گذارد و سال آینده را به سفر به نقاط مختلف آمریکا می‌گذراند تا در مورد «سکوی علایق خود» (که غالباً مبتنی بر نیکوکاری و خیر عامه است) را تبلیغ کند و در نهایت تاج را بر سر برندهٔ بعدی می‌گذارد.
پارک چاویانگ (朝阳公园) پارکی در محوطهٔ کاخ شاهزادهٔ سابق در ناحیه چاویانگ پکن است. ساخت این پارک در ۱۹۸۴ آغاز شد. این پارک با ۲٫۸ کیلومتر طول و ۱٫۵ کیلومتر عرض بزرگترین پارک پکن است. مساحت کل آن ۲۸۸٫۷ هکتار است که ۶۸٫۲ هکتار آن آب است و بقیه به فضای سبز اختصاص دارد.
لی لی-هوا (؛ – ) هنرپیشه اهل تایوان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هفت مبارز کوچک دلیر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره و جوایز فیلم اسب طلایی شده‌است.
صوفیا حیات (؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۷۴) بازیگر و مدل سابق، و چهرهٔ تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
هیرا پنا () یک فیلم در ژانر شهوانی به کارگردانی دو آناند است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به زینت امان و راکهی گولزار اشاره کرد.
قربانی () یک فیلم اکشن هندی به کارگردانی فیروز خان است که در سال ۱۹۸۰ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به فیروز خان، وینود کانا، زینت امان، امجد خان، شاکتی کاپور، آریونا ایرانی، آمریش پوری و قادرخان اشاره کرد.
بتی لو تی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل هنگ کنگ بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشق ازلی" اشاره کرد.
رابطه مبتذل () یک فیلم بالیوودی در ژانر شهوانی به کارگردانی وینود پنده است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شبانه اعظمی، پروین بابی، و نینا گوپتا اشاره کرد.
آیوی لینگ پو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل هنگ کنگ است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشق ازلی"، "راپسودی برنج"، "۱۴ زن سلحشور"، "پری دریایی" و "ملکه بیوه پادشاه" اشاره کرد.
اویانگ شا-فی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل چین بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "عشق ازلی"، "ملکه بیوه پادشاه"، "همه خانواده من"، "مشت اژدها"، "۱۴ زن سلحشور" و "پری دریایی" اشاره نمود.
انیما می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
تنیس روی میز قهرمانی جوانان اروپا () از سال ۱۹۵۵ برای نوجوانان زیر ۱۵ سال و جوانان زیر ۱۸ سال اروپا برگزار می‌شود. مسابقات در ابتدا فقط برای جوانان زیر ۱۸ سال برگزار می‌شد و رقابت‌های نوجوانان زیر ۱۵ سال از سال ۱۹۶۶ اضافه شده‌است. این رقابت‌ها در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ برگزار نشده‌است.
کائو پائو-شو (؛ ۱۹۳۲ – ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۰) یک هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل هنگ کنگ بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "عشق ازلی" اشاره نمود.
آزار بزرگ یا آزار دیوکلتیانی () آخرین و خشونت‌بارترین دورهٔ آزار و اذیت مسیحیان در امپراتوری روم بود. در ۳۰۳ میلادی امپراتورهای روم دیوکلتیان، ماکسیمیان، گالریوس و کنستانتیوس کلوروس مجموعه‌ای از فرمان‌ها را صادر کردند که حقوق مسیحیان را لغو می‌کرد و مسیحیان را وادار می‌ساخت به آیین‌های دینی سنتی روی بیاورند. این آزارها در سرزمین‌های مختلف امپراتوری شکل‌های مختلفی به خود می‌گرفت. در گال روم و بریتانیای روم این آزارها خفیف بودند و در استان‌های شرقی بسیار شدید. امپراتور گالریوس برخی از این آزارها را با فرمان سردیکا در ۳۱۱ میلادی متوقف کرد ولی فرمان میلان از سوی امپراتورها کنستانتین بزرگ و لیسینیوس در سال ۳۱۳ میلادی به عنوان پایان رسمی آزار بزرگ شناخته می‌شود.
آزار بزرگ مسیحیان، که همزمان با اعدام پیروان آیین مانوی نیز بود، نتوانست از گسترش مسیحیت جلوگیری کند و تا ۳۲۴ میلادی مسیحیت مذهب رسمی امپراتوری شده بود.
امپراتوری روم وسعت خود را با زور به دست آورد. اما برای کنترل چنین امپراتوری وسیعی، نیاز به جلب همکاری مردم تابع خود داشت. این کار را به طرق مختلف انجام داد. روم به جای مجازات کشورهای تسخیر شده، اغلب با آنها به عنوان متحد رفتار می‌کرد و آنها را تشویق می‌کرد تا در شکوه و ثروت ساختن امپراتوری شرکت کنند. امپراتوری روم به مردمان کمتر پیشرفته تر از روم در گال روم، بریتانیای روم و اسپانیا، تمدنی پیشرفته با زبان نوشتاری (لاتین)، سیستم حقوقی و شهرهایی با مدیریت خوب ارائه کرد. مردم بخش شرقی امپراتوری - یونان، آسیای صغیر، خاورمیانه و مصر - قبلاً عمیقاً تحت تأثیر تمدن یونان قرار گرفته بودند. روم این تمدن را به رسمیت شناخت و به آن احترام گذاشت.
مذهب در روم باستان شامل بسیاری از خدایان اصلی و فرعی بود که در راس آنها خدای آسمان، ژوپیتر قرار داشت. در باور رومیان، نوعی قرارداد بین مردم و خدایانشان وجود داشت. در ازای انجام مراسم مذهبی، خدایان، مورد نیاز رومیان، سعادت، سلامتی و موفقیت نظامی را تضمین می‌کردند. مانند رومیان، تقریباً همه مردمان تسخیر شده چندخداپرست بودند. آنها خدایان خود را می‌پرستیدند که فکر می‌کردند از آنها محافظت می‌کند. از آنجایی که آنها معتقد بودند که مردمان دیگر خدایان خود را دارند، شرکت در جشنواره‌های بزرگداشت خدایان رومی را نسبتاً آسان می‌یافتند و موضوع صرفاً احترام به رومیان بود. در عوض، رومیان معابدی ساختند و برای خدایان مردمان تسخیر شده قربانی کردند. با گذشت زمان، خدایان مردمان دیگر در میان رومیان محبوبیت زیادی پیدا کردند. رومی‌ها در واقع خدایان یونان را با خدایان خود یکی می‌دانستند. برای مثال، ژوپیتر و زئوس به عنوان یک خدا در نظر گرفته می‌شدند. هنگامی که خدایان یونانی-رومی نیازهای آنها را برآورده نکردند، بسیاری از رومی‌ها از شرق به فرقه‌های اسرارآمیز پیوستند. آیین ایزیس، الهه مصری، در آغاز قرن اول امپراتوری را فرا گرفت. آیین میترا، خدای خورشید ایرانی، برای سربازان محبوبیت خاصی پیدا کرد (و برای امپراتوری مفید بود زیرا شجاعت را آرمانی می‌کرد).
رومی‌ها به‌طور کلی این فرقه‌ها را تحمل می‌کردند، اما استثناهایی هم وجود داشت. جمعیتی که دیونیسوس، خدای یونانی مرتبط با شراب و مستی را جشن می‌گرفتند، چنان غیرقابل کنترل و یاغی شدند که روم برای مدتی این فرقه را سرکوب کرد. اما در عرض چند سال، روم تسلیم شد و اجازه داد تا زمانی که بیش از پنج نفر در هر زمان عبادت نکنند. هنگامی که کاهنی از آیین ایزیس یک زن بیگناه رومی را اغوا کرد، امپراتور روم تیبریوس (۴۲ پیش از میلاد – ۳۷ پس از میلاد) دستور داد معبد ویران شود و کشیشان آن را اعدام کنند. اما امپراتور بعدی یک بار دیگر این فرقه را مجاز کرد.
ادیانی که روم با آنها بیشترین مشکل را داشت، یکتاپرستی بود - یهودیت و مسیحیت. از آنجا که این ادیان معتقد بودند که فقط یک خدا وجود دارد، آنها پرستش خدایان دیگر را ممنوع کردند. اعضای آنها از ارائه پیشکش به خدایان رومی یا شرکت در جشن‌های مذهبی رومی خودداری می‌کردند که روم آن را نشان دادن وفاداری می‌دانست.
در سال ۶۳ قبل از میلاد، رومیان یهودیه، سرزمین یهودیان را فتح کردند. روم بلافاصله متوجه شد که مشکلی دارد زیرا یهودیان از ادای احترام به خدایان رومی خودداری می‌کردند. روم تسلیم شد و یهودیان را از این الزام معاف کرد. روم این کار را تا حدی به این دلیل انجام داد که یهودیان چندین سال قبل به ژنرال رومی ژولیوس سزار کمک کرده بودند تا در نبرد مهمی پیروز شود. به زودی روم یهودیت را به عنوان یک دین قانونی به رسمیت شناخت و به یهودیان اجازه داد تا آزادانه عبادت کنند.
اما روم به یهودیان بدگمان می‌نگریست و آنها را در موارد متعدد مورد آزار و اذیت قرار می‌داد. یکی از جدی‌ترین درگیری‌ها بین روم و یهودیان در یهودیه (استان روم) در سال ۶۶ پس از میلاد زمانی که نرون امپراتور بود آغاز شد. فرماندار رومی تصمیم گرفت مقدار زیادی پول از خزانه معبد بزرگ اورشلیم را مصادره کند. او مدعی شد که مالیات‌های بدهکار امپراتور را جمع‌آوری می‌کند. شورش درگرفت که سربازان رومی بی‌رحمانه آن را سرکوب کردند. این به نوبه خود باعث خشم یک گروه ملی‌گرا از انقلابیون یهودی به نام زیلوت‌ها شد که رومی‌ها را در اورشلیم قتل‌عام کردند و به سربازان رومی در سایر نقاط استان روم حمله کردند.
نرون سه لژیون را برای سرکوب شورش فرستاد. تا تابستان سال ۶۸، روم کنترل خود را بر بیشتر استان بازگرداند. دو سال بعد ۷۰ میلادی، رومیان اورشلیم را پس گرفتند و معبد دوم اورشلیم، مرکز دین یهود را ویران کردند. جنگ برای چند سال دیگر ادامه یافت تا اینکه قلعه زیلوت در ماسادا سقوط کرد.
در پی این شورش، روم سعی کرد با بیرون راندن یهودیان به نقاط مختلف امپراتوری، از قیام‌های بیشتر جلوگیری کند. اما یهودیان در دو شورش ناموفق دیگر قیام کردند. اولین مورد در سالهای ۱۱۵–۱۱۶ در چندین شهر خاورمیانه رخ داد. دومی در اورشلیم در سال ۱۳۱ زمانی که امپراتور هادریان اعلام کرد که زیارتگاهی برای ژوپیتر در محل معبد بزرگ ویران شده خواهد ساخت. رومیان پس از درهم شکستن این چالش‌ها برای قدرت خود، یهودیان را در سراسر امپراتوری پراکنده کردند. اما یهودیت یک دین قانونی باقی ماند.
روم دلایل خوبی برای تحمل دین یهود داشت. اولاً، این یک دین جا افتاده و با سابقه طولانی بود. مهم‌تر از همه، روم می‌خواست مردم یهودیه را از شورش بازدارد. هیچ‌یک از این دلایل در مورد مسیحیت صدق نمی‌کرد. این شاخه جدید دین یهود در ابتدا در میان مردم یهود حمایت چندانی نداشت. در واقع، اگر روم آن را سرکوب می‌کرد، بسیاری از یهودیان خوشحال می‌شدند. در حدود سال ۳۰ میلادی پونتیوس پیلاطس از سوی امپراتور تیبریوس (حکومت ۱۴ تا ۳۷ میلادی) برای حکومت بر یهودیه منصوب شده بود. در همین زمان قیافا یکی از بانفوذترین مردان اورشلیم بود. او قبلاً ۱۸ سال به عنوان کاهن اعظم معبد در منصبش مانده بود (اکثر کاهنان اعظم فقط ۴ سال این منصب را در اختیار داشتند)، و اتحادی قوی با قدرت اشغالگر روم ایجاد کرده بود. داستان محاکمه و به صلیب کشیدن عیسی از زمانی شروع می‌شود که عیسی یاغی سوار بر الاغی به اورشلیم وارد می‌شود و عمداً عملاً همان پیشگویی که کتاب مقدس عبری دربارهٔ آمدن مسیح تصویر شده بود را انجام می‌دهد. عیسی روز بعد به معبد بزرگ یهود و به صرافان به دلیل آلوده کردن مکان مقدس حمله می‌کند. رهبران تشکیلات یهودی متوجه می‌شوند که او قدرت آنها را تهدید می‌کند، و همچنین رومی‌ها، که می‌ترسند عیسی کاریزمای رهبری یک قیام چریکی علیه روم امپراتوری را داشته باشد، او را تحت نظر می‌گیرند. عیسی در باغ جتسیمانی توسط قیافا دستگیر می‌شود و سپس توسط فرماندار رومی محاکمه می‌شود.‏
هنگامی که فرماندار روم در یهودیه برای اولین بار در حدود سال ۳۰ پس از میلاد، امپراتور روم را از وجود مسیحیت در یهودیه روم آگاه کرد، امپراتور تیبریوس (حکومت ۱۴ تا ۳۷ میلادی) هیچ کاری برای جلوگیری از آن انجام نداد. امپراتور تیبریوس که فکر می‌کرد این فرقه ممکن است دین همیشه آزاردهنده یهودیان را تضعیف کند، از سنا خواست که ایمان مسیحی را قانونی کند و مسیح را خدای رومی معرفی کند. اما سنای روم نپذیرفت. در عوض، مسیحیت را به عنوان یک «خرافات غیرقانونی»، جرمی تحت قوانین روم اعلام کرد. اگرچه مسیحیت اکنون رسماً غیرقانونی بود، تیبریوس همچنان امیدوار بود که این فرقه مذهبی جدید به هدف او برای آرام کردن امپراتوری کمک کند. در نتیجه، به مقامات رومی دستور داد که در دین جدید دخالت نکنند، سیاستی که حدود ۳۰ سال تا زمان نرون ادامه داشت.
در شب ۱۸ ژوئیه سال ۶۴ پس از میلاد، آتش‌سوزی در منطقه سیرکوس ماکسیموس، عرصه بزرگ در شهر رم برای مسابقات ارابه سواری و بازی آغاز شد. آتش به سرعت گسترش یافت و به مدت شش روز بخش اعظم شهر از جمله کاخ امپراتور نرون را دربر گرفت. بلافاصله شایعه ای منتشر شد مبنی بر اینکه خود نرون باعث شده‌است که با ایجاد یک آتش بزرگ فضای خالی برای ساختن یک قصر جدید خالی شود. او تقریباً به‌طور قطع مسئولیت این آتش‌سوزی را بر عهده نداشت. با این وجود، مردم رم او را گناهکار می‌دانستند. نرون از ترس اینکه اوباش رومی به او حمله کنند، به دنبال پیدا کردن مسئول برای وقوع این آتش‌سوزی گشت. او به یک اقلیت کوچک مذهبی غیرمحبوب یعنی مسیحیان اشاره کرد.
مسیحیان هدف آسانی برای قربانی شدن بودند. مردم عادی روم شایعات مربوط به مسیحیان را باور می‌کردند. برخی فکر می‌کردند که مسیحیان آدمخواری می‌کنند زیرا مراسم عشای ربانی از ایمانداران می‌خواست که به‌طور نمادین گوشت و خون مسیح را بخورند. برخی دیگر معتقد بودند که مسیحیان محارم را به این دلیل انجام می‌دهند که محبت به برادران و خواهران خود را موعظه می‌کنند. بسیاری بر این باور بودند که مسیحیان از انسانیت متنفرند زیرا اسرار خود را حفظ می‌کردند و از زندگی عادی اجتماعی کناره می‌گرفتند. بسیاری از مشرکان می‌ترسیدند که خدایان خشمگین شوند و مردم روم را مجازات کنند زیرا مسیحیان از شرکت در مراسم مذهبی قدیمی خودداری می‌کردند. این ترس‌ها و شایعات به نرون کمک کرد تا افکار عمومی را به سمت سرزنش مسیحیان به جای او برای آتش بزرگ سوق دهد. آزارهای اولیه به صورت پراکنده، ناشی از شرایط محلی و وابسته به نگرش فرماندار بود. علت اساسی آزار و شکنجه، پرستش نکردن خدایان توسط مسیحیان بود همان خدایانی که اعتقاد بر این بود که لطف آنها باعث موفقیت امپراتوری شده‌است.‏
از آنجایی که دین مسیحیت هنوز غیرقانونی بود، دستور دستگیری، محاکمه و اعدام دسته جمعی آسان بود. شهدای مسیحی متحمل مرگ‌های وحشتناکی شدند. برای سال‌های متمادی، مسیحیان با این ابهام زندگی می‌کردند که هر لحظه ممکن است آزار و شکنجه دیگری رخ دهد. در سال ۱۱۰، امپراتور تراژان تلاش کرد تا بین اقلیت رو به رشد مسیحی و مشرکان رومی که خواستار نابودی فرقه مذهبی غیرقانونی بودند، به سازش برسد. اگرچه تراژان اجازه دستگیری مسیحیان را صادر کرد، اما جستجوی عمومی برای جستجوی آنها را ممنوع کرد و به مقامات رومی دستور داد که فعالانه در اجتماعات مسیحی دخالت نکنند. برای بیش از ۱۰۰ سال، مسیحیان دین خود را آشکارا و با اندک مانعی از سوی مقامات رومی در هر نقطه از امپراتوری موعظه کردند و عمل کردند. سیستم جاده‌های عالی رم به مسیحیان کمک کرد تا انجیل را در سراسر امپراتوری گسترش دهند. و گشودگی مسیحیان به مردم از همه گروه‌ها و طبقات به آنها کمک کرد تا نوکیشان زیادی پیدا کنند اما در سال ۲۵۰ امپراتور دسیوس (دقیانوس) تلاش کرد تا دین پیگنیسم روم را احیا کند و مسیحیان را مورد آزار و اذیت قرار دهد.
در سال ۲۹۷، امپراتور دیوکلتیان آخرین آزار و شکنجه وحشتناک مسیحی را آغاز کرد. دیوکلتیان در زمان بحران به قدرت رسیده بود. قیمت کالاها به سرعت در حال افزایش بود، قبایل آلمانی بخش غربی امپراتوری را تهدید می‌کردند و امپراتوری ایران در شرق حمله می‌کرد. دیوکلتیان با جسارت حرکت کرد. او کنترل قیمت را تعیین کرد. او حجم ارتش را دو برابر کرد. برای اداره آسانتر امپراتوری، او آن را به دو بخش تقسیم کرد: شرق یونانی زبان و غرب به زبان لاتین.
دیوکلتیان که به وفاداری مسیحیان به دولت روم مشکوک بود، شروع به آزار و اذیت آنها کرد. او از همه سربازان مسیحی خواست که از ارتش روم استعفا دهند. او تجمع برای عبادت مسیحی را ممنوع کرد و دستور داد کلیساها و نوشته‌های مقدس را تخریب کنند. اعضای مسیحی دولت شکنجه و اعدام شدند. فرمان‌های دیگری نیز به دنبال داشت که قیام‌های مسیحی در بخش‌های شرقی امپراتوری رخ داد، جایی که مسیحیت قوی‌ترین بود. اسقف‌ها و کشیشان دستگیر، شکنجه و به شهادت رسیدند. در سال ۳۰۴، روم فرمان داد که همه مسیحیان برای خدایان پاگان قربانی کنند یا با مرگ روبرو شوند.
پس از بازنشستگی دیوکلتیان در سال ۳۰۵، جنگ داخلی برای تعیین جانشین او درگرفت. تقریباً یک دهه ادامه داشت. با این حال، آزار مسیحیان ادامه یافت. گالریوس، جانشین منتخب دیوکلتیان، از مسیحیان متنفر بود و جنگی برای نابودی آنها در امپراتوری شرقی ترتیب داد. جمعیت در عرصه‌های رومی فریاد می‌زدند: "بگذارید مسیحیان نباشند!" گالریوس وقتی دید که تلاش‌های او برای از بین بردن دین مسیحیت ناکام مانده‌است، ناامید شد.
گالریوس که بر اثر سرطانی که به معنای واقعی کلمه بدنش را پوسیده بود، مرد، آزار و شکنجه را در سال ۳۱۱ به حالت تعلیق درآورد. سپس از مسیحیان درخواست کرد که برای سلامتی او دعا کنند. کنستانتین بزرگ که برای کنترل امپراتوری غرب می‌جنگید، این تصور را داشت که اگر زیر علامت صلیب بجنگد، در یک نبرد مهم پیروز خواهد شد. او خواست که سپر سربازانش را با صلیب علامت گذاری کنند و آنها را به جنگ فرستاد. هنگامی که آنها پیروز شدند، کنستانتین از حامیان جدی مسیحیت شد. کنستانتین به عنوان امپراتور جدید از جنگ داخلی بیرون آمد. در سال ۳۱۳، او اعلام کرد که هر فردی آزاد است «در پیروی از دینی که خود انتخاب می‌کند.» در زمان کنستانتین، مسیحیت به دین غالب تبدیل شد. در سال ۳۹۵، امپراتور تئودوسیوس یکم مسیحیت را به عنوان دین دولتی جدید روم معرفی کرد. مسیحیان که مدتها در حالت تدافعی بودند، به حمله به پیگن‌ها روی آوردند. آنها معابد را بستند و قربانی کردن برای خدایان رومی پاگان را ممنوع کردند. آنها حتی برخی از جشن‌های پاگان را به جشن‌های مسیحی تبدیل کردند. به عنوان مثال، کلیسا روز تولد خدای خورشید را در ۲۵ دسامبر به جشن میلاد مسیح تغییر دادند.‏
تلگراف، دیلی تلگراف، تلگراف یکشنبه و سایر نام‌های مختلف، اسامی روزنامه‌های تلگراف هستند. عناوین روزنامه‌ها در کشورهای مختلف عبارتند از:
در معماری روم باستان، تبلینوم ( از "تبولا" به معنای تخته یا تابلو) اتاقی بود که معمولاً در یک ضلع آتریوم و مقابل ورودی قرار می‌گرفت و به باز می‌شد. دیوارهای تبلینوم با تصاویر فرسکو و سردیس‌های اعضای خانواده روی ستون‌های کوچک در دو طرف اتاق تزئین می‌شدند.
در خانهٔ رومی تبلینوم نقش دفتر کاری را داشت و پدرسالار خانواده در آن‌جا کسب‌وکار خود را اداره می‌کرد و با مشتریانش ملاقات می‌نمود.
خانه جولیا فلیکس () عبارتی است که به محوطه یا ویلایی بزرگ در ویا دلابوندانزا در شهر رومی پمپئی گفته می‌شود. این مکان خانهٔ مسکونی جولیا فلیکس‌ نامی بوده‌است که بخشی از آن به آپارتمان‌هایی کوچک تبدیل شده بودند که تحت نظارت خود او اجاره داده می‌شدند. این آپارتمان‌ها پس از زلزلهٔ بزرگ‌ سال ۶۲ میلادی به‌شدت مورد نیاز بوده‌اند. این زلزله پیش‌درآمدی بر فوران آتش‌فشان وزو در ۷۹ میلادی بود که شهر پمپئی را نابود کرد.
باستان‌شناسان در ۱۷۵۵ این خانه را کاوش کردند و امروزه می‌توان از آن در موقعیت اصلی‌اش در پمپئی بازدید کرد.
حاشیه چین‌دار روبانی از جنس پارچه یا توری است که از یک طرف جمع شده یا تا زده می‌شود و به پوشاک، رختخواب، یا اشیاء پارچه‌ای دیگر متصل می‌شود.
حاشیه‌های چین‌دار در قرن پانزدهم با یقه‌های بندی پیراهن‌های کامل (شمیز) پدید آمدند و در قرن پانزدهم به شکل جدا از لباس اصلی دوخته شدند.
شان مری ویلیامز (متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۶۴) یک روزنامه‌نگار و هماهنگ‌کننده است. بیشترین معروفیت شیان ویلیامز به دلیل کار در شبکه بی‌بی‌سی است.
اولکس فرنگی گونه‌ای از گیاهان گلدار از تیره باقلاییان، بومی جزایر بریتانیا و اروپای غربی است.
این گیاه تا ارتفاع ۲ الی ۳ متری رشد می‌کند و درختچه‌ای همیشه‌سبز است. رنگ ساقه‌های جوان، با جوانه‌ها و برگ‌هایی که به صورت خارهای سبزی درآمده‌اند، سبز است. نهال‌های جوان در چند ماه اول برگ‌هایی معمولی تولید می‌کنند، این برگ‌های سه‌گانه شبیه برگ یک شبدر کوچک هستند.
رنان آگوستو لودی دوس سانتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که به صورت قرضی برای باشگاه ناتینگام فارست بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اتلتیکو پارانائنزه و اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
لودی متولد سائو پائولو است. او در سال ۲۰۱۲ به جمع جوانان اتلتیکو پارانائنزه پیوست. او اولین بازی خود در سری آ را در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ آغاز کرد که بازی با نتیجه ۱–۰ مقابل گرمیو به اتمام رسید. پس از آن که لودی نماینده زیر ۲۳ سال در کامپوناتو پارانانس بود و اولین گل بزرگسالان خود را در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ در بازی ۵–۰ خانگی مارینگا به ثمر رساند. سه روز بعد، او قرارداد خود را تا مارس ۲۰۲۱ تمدید کرد. لودی تحت هدایت مربی جدید تیاگو نونز به یک بازیکن فیکس تبدیل شد و قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۲ در ۱۰ اوت ۲۰۱۸ تمدید کرد.
در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹، اتلتیکو مادرید در لالیگا برای انتقال لودی به توافق رسید. این قرارداد در ۷ ژوئیه ۲۰۱۹ امضا شد و لودی با این باشگاه قراردادی شش ساله امضا کرد.
لودی در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹ اولین بازی خود را برای تیم ملی برزیل انجام داد و جایگزین الکس ساندرو در تساوی ۱–۱ با سنگال شد.
سیارهٔ ۵۱ پویانمایی سه‌بعدی کمدی و علمی-تخیلی است که توسط جورج بلانکو کارگردانی و جو استیلمن نویسندهٔ آن است. صداپیشه‌های آن دواین جانسون، جسیکا بیل، جاستین لانگ، گری اولدمن، شان ویلیام اسکات و جان کلیز هستند. این پویانمایی توسط شرکت‌های اسپانیایی، بریتانیایی و آمریکایی به‌صورت مشترک و استودیوی پویانمایی ایلیون در مادرید و هندمید فیلمز تهیه شده‌است این فیلم ابتدا برای توزیع در ایالات متحدهٔ آمریکا توسط نیولاین سینما در نظر گرفته شده بود اما بعداً پیش از تکمیل به سونی پیکچرز فروخته شد.
این پویانمایی با نام ابتدایی "سیارهٔ یک"*"Planet One Poster" from "TrailerAddict", 12 December 2007. با بودجهٔ ۷۰ میلیون دلاری تکمیل شد که در سال ۲۰۱۰، گران‌ترین فیلم تولید شده در اسپانیا بود. "سیارهٔ ۵۱" در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹ توسط تری‌استار پیکچرز منتشر شد.
این فیلم در ۳٬۰۳۵ سینما اکران شد و در روز نخست اکران ۳٫۲ و در هفتهٔ نخست ۱۲٫۶ میلیون دلار فروش داشت. در کل فروش آن در سراسر جهان ۱۰۵ میلیون دلار بود.
آلبوم موسیقی متن فیلم توسط گروه دکا لیبل در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹ (به‌صورت دیجیتال) و ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ (به‌صورت سی‌دی) منتشر شد.
انتخاب وابسته به فراوانی یک فرایند فرگشتی است که در آن شایستگی یک فنوتیپ وابسته به فراوانی آن نسبت به سایر فنوتیپ‌ها در یک جمعیت داده شده‌است.ویکی‌پدیا انگلیسی
انتخاب وابسته به فراوانی معمولاً نتیجه تعاملات بین گونه ای (شکار، زندگی انگلی، یا رقابت) یا بین ژنوتیپ‌های درون گونه ای (معمولاً رقابتی یا همزیستی) و به خصوص غالباً در رابطه با سازگاری‌های ضد شکارچی مورد بحث قرار گرفته‌است. انتخاب وابسته به فراوانی می‌تواند منجر به چند شکلی بودن شود، به همین منظور تعادل چند گونه ای نیاز به برهم کنش‌های بین گونه ای در رقابت دارد. (به عنوان مثال جایی که پارامترهای αij در معادلات رقابتی لوتکا-ولترا (Lotka-Volterra) زیر صفر هستند.)
نخستین اظهار نظر در مورد انتخاب وابسته به فراوانی به نظر می‌رسد توسط ادوارد باگنال پولتن (Edward Bagnall Poulton) در سال ۱۸۸۴ بیان شده‌است، شکارچیان در راه توانستند چند ریختی رنگی را در طعمه‌های خود حفظ کنند.Poulton, E. B. 1884. Notes upon, or suggested by, the colours, markings and protective attitudes of certain lepidopterous larvae and pupae, and of a phytophagous hymenopterous larva. Transactions of the Entomological Society of London 1884: 27–60.
شاید شناخته شده‌ترین اظهار نظر مدرن امروزی این اصل، مقاله بریان کلارک (Bryan Clarke) در سال ۱۹۶۲ در مورد انتخاب آپاستاتیک (مترادف وابسته به فراوانی منفی) است.Clarke, B. 1962. Balanced polymorphism and the diversity of sympatric species. Pp. 47-70 in D. Nichols ed. Taxonomy and Geography. Systematics Association, Oxford. کلارک در مورد حملات شکارچی به حلزون‌های چند ریختی بریتانیایی، با اشاره به کار کلاسیک لوک تینبرگن (Luuk Tinbergen) به جستجوی تصاویر به عنوان حمایت از شکارچیان از قبیل پرندگان و تمایل به متمرکز شدن بر روی اشکال متداول گونه‌های مطبوع داشت.Tinbergen, L. 1960. The natural control of insects in pinewoods. I. Factors influencing the intensity of predation in songbirds. Archs.Neerl.Zool. 13:265-343. بعدها کلارک استدلال کرد که انتخاب تعادلی وابسته به فراوانی می‌تواند در مخالفت با نظریه خنثی تکامل مولکولی، چند شکلی بودن مولکولی را توضیح دهد. (اغلب در نبود هتروزیس)
مثال دیگر، آلل‌های خود ناسازگاری گیاهی است. هنگامی که دو گیاه آلل ناسازگار مشابه خود را به اشتراک می‌گذارند، در نتیجه قادر به آمیزش نیستند؛ بنابراین یک گیاه با یک آلل جدید (و به همین دلیل کمیاب) موفقیت بیشتری در آمیزش دارد و آلل آن به سرعت از طریق جمعیت گسترش می‌یابد.https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fevo.2018.00010/full
در پاتوژن‌های انسانی از قبیل ویروس آنفلوآنزا، هنگامی که یک سویه خاص همه گیر می‌شود، اکثر افراد یک پاسخ ایمنی به آن سویه ایجاد می‌کنند. کم پیش می‌آید که سویه جدید آنفلوآنزا بتواند به سرعت در هر فرد گسترش یابد و در نتیجه باعث تکامل مستمر سویه‌های ویروسی شود.
کمپلکس اصلی بافت سازگاری (MHC) در شناسایی آنتی‌ژن‌ها و سلول‌های خارجی دخیل است. انتخاب وابسته به فراوانی ممکن است درجه بالایی از چند ریختی را در MHC شرح دهد.
در اکولوژی رفتاری، انتخاب وابسته به فراوانی منفی اغلب استراتژی‌های رفتاری چند گانه را درون یک گونه حفظ می‌کند. مثال کلاسیک آن، مدل هوک داو (Howk-Dove) از برهم کنش‌های میان افراد یک جمعیت است.