moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در میان کوی‌های چهارگانه در اصفهان می‌توان از کوی گبرآباد که جایگاه زندگی گروهی از دین‌داران کهن ایرانی است، یاد کرد. زرتشتیان از دیرباز در پیشرفت و شهری‌گریِ (:تمدن) این مرزوبوم پُرکار بوده‌اند.دلشادپور، فرناز. «زرتشتیان در روزگار صفویه». "هفته‌نامهٔ امرداد"، شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۱، سال سیزدهم، شمارهٔ ۲۹۰، ص ۶. در آغاز سدهٔ ۱۸ میلادی، شمار زرتشتیان ایران، نزدیک به یک میلیون تن بوده‌است. آن‌ها در کنار یهودیان و مسیحیان در همهٔ روزگار صفوی — مگر در بخشی از روزگار شاه عباس اول که سیاست دینی ویژه‌ای را دنبال می‌کرد — در آزار و رنج بوده‌اند. در زمان شاه عباس، شمار بسیاری از زرتشتیان از همه سوی ایران به دهی به نام گبرآباد کوچ داده شدند.اوشیدری، جهانگیر. "تاریخ پهلوی و زرتشتیان"، سازمان ملی اسناد ایران، ۱۳۸۰، ص ۲۲۸.
اگرچه جایگاه زندگانی آن‌ها در زمان شاه عباس دوم به توپ بسته شد. برپایهٔ گزارش‌های برخی از نمایندگان بازرگانی انگلیس و هلند و پاره‌ای از گروه‌های دینیِ اقلیت در زمان شاه عباس دوم روزهای ناخوشایندی داشتند. خلیفه سلطان و محمدبیک دو وزیر شاه عباس دوم بر دگراندیشان سخت می‌گرفتند. خلیفه سلطان در سال ۱۰۵۵ مهی (:قمری) در فرمانی همگانی، کارکردهای اقلیت را کم کرد. برای نمونه، ارمنیان را از خرید و فروش پوست خز در میدان نقش‌جهان بازداشت. سپس به یهودیان و زرتشتیان فشار آورد تا مسلمان شوند و نیز با اقلیت هندوها (در جنوب شرق ایران) برهمین گونه رفتار کرد. اگرچه این فرمان، پس از چندی به فراموشی سپرده شد و روند زندگی پیروان ادیان دیگر به روالِ پیش از آن برگشت.نظری‌هاشمی، محمد. "شرایط زندگی اقلیت‌های مذهبی اصفهان در زمان شاه عباس دوم"، مجموعه مقالات همایش اصفهان و صفویه، ۶ و ۷ اسفند ۱۳۸۰، ص ۳۸۵–۳۹۵.
در زمان شاه سلطان حسین، روش‌های فشار و آزار اقلیت‌ها بیشتر شد و زرتشتیان را مانند پیروان دیگر ادیانی که دست از کیش خود برنمی‌داشتند، به پرداخت مال و بسته شدن خراجی بر شغل‌هایشان واداشتند، همچنین در کارهای بازرگانی می‌بایست ۱۰ درصد بهای آمد و رفت کالا را می‌پرداختند که برای دیگران، تراز آن ۵ درصد بود. آزار زرتشتیان در زمان شاه سلطان حسین تا اندازه‌ای پیش رفت که شاه، فرمان به مسلمان شدن آن‌ها داد و نیز دستور داد که به جای آتشکده در کوی گبرآباد، مسجدی بسازند. بدین روی زرتشتیان، آتش سپندینهٔ خود را به کرمان بردند تا آن هنگام که در روند دست‌اندازی محمود افغان بر کرمان در سال ۱۷۱۹ میلادی و با توجه به سیاست تساهل مذهبی او، از فشار آزار زرتشتیان کاسته شد.میراحمدی، مریم. "دین و مذهب در عصر صفوی"، تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۳. ص ۱۰۰تا۱۰۱. خانه کتاب
از این زمان، پیروان زرتشتی با شتاب فراوانی به سوی کشور هندوستان رهسپار شدند. پس از روزگار صفوی، شمار آن‌ها با شدت عجیبی رو به کاهش رفت به گونه‌ای که در زمان فتحعلی شاه قاجار ۵۰ هزار تن و در زمان محمد شاه ۳۰ هزار تن و در سال ۱۲۸۵ خورشیدی شمارشان به ۶۹۰۰ تن رسید.
بسیاری از گردشگران و نویسندگان فرنگی و ایرانی، گزیده‌ای از زندگی زرتشتیان اصفهان را در نوشتارهای خود آورده‌اند. برای نمونه، دن گارسیا، جهانگرد اسپانیایی که از سوی فیلیپ سوم به دربار شاه عباس آمد دربارهٔ گبرها می‌نویسد: «… آن‌ها از مردمان نخستین و کهن ایران‌اند که همچون دیگر گبرهای بخش‌های آسیا چندین سده زیر فرمان فرمانروایان خودکامهٔ عرب، عثمانی و تاتار بوده‌اند. هنگامی‌که آوازه و شکوه آنان به دورترین بخش‌های جهان رسیده بود، داشته‌های نیک و ارجمند آن‌ها چون هنرهای رزمی، ادبی و هنری را تیره‌های گت‌ها، ولاندها، فرانک‌ها و لمباردها از آن خود کردند و بدین گونه دگرگونی‌هایی در آیین، ادب و شیوهٔ زندگانی مردم ایتالیا، فرانسه و اسپانیا پدید آمد. این گزند بر سر همهٔ مردم ایران آمد! همهٔ کسانی که به ایران می‌روند از خود می‌پرسند که آیا امروز ایرانیان هرگز از آن شکوه و آبادانی‌ای که گذشتگانِ ما از آن‌ها به یاد دارند، برخوردارند؟»دن‌گارسی، ادسیلوفیگوئروآ، "سفرنامه"، برگردان: غلامرضا سمیعی، تهران: ۱۳۶۳، ص ۲۰۴ و ٢٠٧.
جملی کارری ایتالیایی که در روزگار شاه سلیمان صفوی به ایران آمد نیز دراین‌باره می‌نویسد: «… گبرها بیش‌تر کشاورزند و یکتاپرست، آتش را ارجمند می‌دارند ولی درخور پرستش نمی‌دانند. برخی می‌گویند نسبشان نیز به شاهان ایران باستان می‌رسد… لباس آن‌ها با دیگر مردم اصفهان تا اندازه‌ای همانند است. لباس زن‌ها پیراهن و شلوار دراز، و دامنی همانند دامن زن‌های ایتالیایی است. کفش‌های آن‌ها نیز همانندی با کفش‌های دیگر مردم دارد. با پارچه‌ای کتانی یا ابریشمین، سر گیس‌های خود را می‌بندند و پارچهٔ بزرگ‌تری روی سر خود می‌اندازند…»اشراقی، فیروز. "اصفهان از دید سیاحان خارجی"، اصفهان: انتشارات آتروپات، ۱۳۷۸، ص ۲۷۹–۲۸۱. ISBN X-9-92283-964. خانه کتاب
آبراهام جکسن ۱۸۶۲ میلادی می‌نویسد: «… با راهنمایی سرپرست انگلیسی بانک شاهی اصفهان، نشانی بازرگان گبران را که نام کهن وهومن جمشید داشت به‌دست آوردم و به دیدار او رفتم. مردی بود درشت اندام، که بیش از یک متر و هشتاد سانتی‌متر درازا داشت و جامه‌ای نزدیک به زرد، که ویژهٔ گبران است به‌تن داشت. چهرهٔ آن گرد و پُر بود و آن را خوب تراشیده بود؛ مگر سبیلِ سیاه‌رنگش. چهرهٔ او مرا به یاد پیکره‌های روزگار هخامنشی و ساسانی در بیستون و تاق‌بستان می‌انداخت. رفتار و کردار او ستایش‌آمیز و آمیخته با بزرگ‌منشی بود.»جکسون، آبراهام والنتاین ویلیامز (Abraham Valentine Williams Jackson)، برگردان: امیری، منوچهر و بدره‌ای، فریدون. "سفرنامه جکسن، ایران درگذشته وحال" ("Persia, Past and present")، چاپ دوم. تهران: نشر خوارزمی، ۱۳۵۷، ص ۲۹۷. خانه کتاب
تاورنیه می‌نویسد: «شمار زرتشتیان کرمان ۱۰ هزار تن و همین شمار نیز در اصفهان زندگی می‌کنند و کار آن‌ها بیشتر بازرگانی، به ویژه بازرگانی پشم است و بیشتر با هندوستان در پیوند هستند. هندوها و زرتشتیان ازآن‌رو که به بالندگی اقتصاد کشور کمک می‌کردند و نیز در پی گسترانیدن اندیشه‌های دینی خود نبودند، از سوی دولت صفوی بازخواست نمی‌شدند.»تاورنیه، ژان باتیست. برگردان: نوری، ابوتراب. "سفرنامه تاورنیه" ("Voyages in Perse")، کتابفروشی تأیید اصفهان، ۱۳۶۶، ص ۴۵۴.
شورش محمود افغان که به نوعی تبلور خستگی از سختگیری مذهبی صفویان بود، زرتشتیان را نیز به سوی خود کشاند تا با همراهی هم به پایتخت یورش برند. زرتشتیان در سپاه محمود نقش پررنگی داشتند و تشکیل دهندهٔ یک چهارم سپاه او بودند. یکی از این زرتشتیان به نام نصرالله خان به سپهسالاری نیروهای محمود هم رسید. قلعه گز اصفهان که چندین بار محمود از گشایش آن بازمانده بود سرانجام به دست نیروهای زرتشتی سپاه محمود فتح شد.
نیروی گرانش اندازه‌گیری شتاب سقوط اجسام بر اثر وزن است و نام بردن این موضوع به عنوان نیرو درست نیست. "g" (با حروف کوچک) یک شتاب است و با یک شتاب سنج اندازه‌گیری می‌شود. از آنجایی که چنین نیرویی به عنوان وزن درک شده‌است، هر نیروی گرانشی به عنوان "وزن هر واحد جرم" (مترادف آن وزن مخصوص) توصیف می‌شود. شتاب گرانش به عنوان نیروی چندگانه شبه وزن برای هر واحد جرم جسم عمل می‌کند، و دلیل شتاب اجسام در رابطه با سقوط آزاد می‌باشد.
این شتاب به‌وجود آمده .توسط یک جسم، با توجه به جمع برداری نیروهای غیر گرانشی، سبب حرکت آزادانه جسم می‌شود. شتابی که توسط نیروی جاذبه تولید نمی‌شود شتاب صحیح نامیده و تنها نیرویی است که در واحد نیروی گرانش اندازه‌گیری می‌شود. آنها باعث ایجاد تنش و کرنش در اجسام می‌شوند. به دلیل این کرنش‌ها ، نیروی گرانش بزرگ ، می‌تواند مخرب باشد.
اگر چه شتاب گرانش مضربی از ثابت جهانی گرانش است، ولی تنها جاذبه، آن را تولید نمی‌کند. شتاب گرانشی استاندارد در سطح زمین به‌طور غیر مستقیم نیروی گرانش را تولید می‌کند و به عنوان یک نتیجه از مقاومت در برابر نیروهای مکانیکی می‌باشد. یک نیروی گرانش، برای یک جسم نشسته بر روی سطح زمین، توسط نیروی مکانیکی در جهت رو به بالا از جانب زمین اعمال می‌شود و مانع از سقوط آزاد جسم می‌شود. نیروی به سمت بالا توسط زمین نشان می‌دهد که یک شیء چه در حالت ایستادن در سطح زمین و چه در زمانی که مسیر سقوط آزاد شیء را به سمت مرکز زمین دنبال کنید، شتابی برابر حالت سقوط آزاد دارد.
اشیایی که در یک "مسیر حرکتی"، در حال سقوط آزاد هستند، هیچ نیروی گرانشی را احساس نمی‌کنند. حالت «نیروی گرانش صفر» در داخل یک آسانسور در حالت سقوط آزاد به سمت مرکز زمین (در خلأ) یا در شرایط داخل یک فضا پیمای در مدار زمین وجود دارد. این موارد نمونه‌هایی از هماهنگی شتاب (تغییر در سرعت) بدون احساس وزن هستند. تجربه نیروی گرانش صفر (zero-g)، مترادف با شرایط بی وزنی می‌باشد.
در صورت عدم وجود میدان‌های گرانشی، یا در جهت عمود به آنها، شتاب صحیح و هماهنگ یکسانند و هرگونه شتاب هماهنگ باید به وسیله شتاب مربوط به نیروی گرانش، تولید شود. یک مثال در این مورد یک موشک در خلأ می‌باشد که با یک تغییر سرعت ساده توسط موتور، نیروی گرانشی را روی موشک و مسافران ایجاد می‌کند.
† هدایت گر ۴۰ درجه افقی
حوض/ حوضخانه، آبگیری مصنوعی و گاه طبیعی، مسقف یا روباز، کاربردی یا تزیینی در جاهای گوناگون. آبِ آن از نهرها، چاه و باران، به منظور آشامیدن، آبیاری، غسل، وضو و تأمین می‌شود. حوض (جمع آن: حِیاض، احواض) واژهای عربی است که در ترکی (کانار) و اردو (فیروزالدین) نیز رایج است. در فارسی، علاوه بر حوض، واژه استخر برای حوض‌های بزرگ، و حوضچه و حوضک برای حوض‌های کوچک رایج است.
حوض‌ها بیشتر در امتداد طولی بنا ساخته می‌شوند و بناها را با شیب زمین هماهنگ می‌کنند تا آب به راحتی در حوض‌ها جای گیرد، مانند کاخ‌های چهلستون و هشت بهشت در اصفهان. در ساخت حوض تراز بودن این سازه اهمیت ویژه دارد و بدین منظور تمهیدات خاصی در نظر گرفته می‌شود. معمولاً به دلیل عمق کاذبی که استخرهای تیره القا می‌کنند، کف این استخرها را کاشی نمی‌کردند تا تیرگی آب و انعکاس آن، عمق آب را بیش از آنچه هست بنمایاند.
مصالح ساخت حوض مانند دیگر قسمت‌های بنا بود، اما برای نگهداری و آب‌بندی، از مصالح مقاوم و غیرقابل نفوذ مانند قیر طبیعی به عنوان ملات در بین آجرها، خمیر آهک و خاکستر چوب و تپاله گوسفند و خاکستر و از ساروج نیز، به دلیل مقاومت در برابر سرما و خنک نگهداشتن آب، اغلب به عنوان ملات داخلی پوشش حوض‌ها استفاده می‌شد. امروزه سیمان جای ساروج را گرفته و استفاده از سنگ‌های پاکتراش، مثل گذشته، برای جداره‌های حوض‌ها معمول است. حوض‌های پیش‌ساخته و مصنوعی نیز درخور اشاره‌اند.
حوضها بسته به سلیقه و نیاز و فضا، به شکل‌های گوناگون ساخته شده است. متداول‌ترین آن‌ها چهارگوش، مستطیل با تناسب طلایی، لوزی و دایره بوده، اما شش، هشت، نه، دوازده (بیشتر در استخرهای بزرگ) و شانزده گوشه، و در دوره قاجار صلیبی و بیضی نیز وجود داشته‌است. از اشکال منحصر به فرد حوض، حوضچه ماهی شکل متعلق به کاخ القصبه در مالقه (مالاگا) است.
حوض‌ها گاه با روش‌ها و ابزار گوناگون تزیین می‌شوند. مثلاً برخی حوض‌ها در عمارت‌های هند در قرن یازدهم با گره بندی و پرچین کاری تزیین می‌شدند. استفاده از ستون‌های پیرامون حوض یا پوشاندن کف و دیواره حوض با کاشی‌های رنگی، از دیگر روشهاست.
مهمترین عنصر تزیینی حوض‌ها فواره‌ها بوده‌اند. به مجموعه حوض و فواره گاه آب نما می‌گفتند.
، که در ساخت آن‌ها از مواد گوناگونی مانند مس، سرب، سنگ، برنج و سفال استفاده می‌شد. حوض‌های باغ شالیمار لاهور ۱۴۴ فواره داشتند و فواره‌های پوشیده از کاشی فیروزهای حوض باغ فین نمونه چشمگیری از فواره است. از جمله دستگاه‌های مکانیکی خودکاری که جزری در کتاب الجامع بینالعلم و العمل النافع فی صناعة الحیل از آن‌ها سخن گفته، شش فواره است که در فاصله‌های زمانی مشخص، به‌طور خودکار، تغییر شکل می‌دادند. فواره‌ها افزون بر جلوه بصری، به سبب صدای فروریختن آب بر سطح حوض، نوعی تأثیر موسیقایی نیز پدید می‌آوردن
حوضخانه بنایی مستقل و گاه پیوسته با کل بنا، با مرکزیت حوض و در مسیر حرکت آب قنات‌ها که بر تقاطع دو محور اصلی حیاط مرکزی، در فضایی پایینتر از حیاط ساخته می‌شد و در روزهای گرم تابستان، فضایی خنک فراهم می‌کرد. جبهه رو به حیاط حوضخانه همواره باز بود. دو تا چهار اتاق در اطراف حوض ساخته می‌شد که با درهای چوبی به حوضخانه متصل می‌گردید. کف اتاق‌ها حدود یک متر از سطح فضای داخلی یا حوض بلندتر بود. جریان آب از یک طرف به حوضخانه وارد و ضمن عبور از آن از طرف دیگر خارج می‌شد. نور حوضخانه از پنجره‌ها و گاه روزنه‌های سقف تأمین می‌شد. برخی حوضخانه‌های بزرگ در تابستان به استخر عمومی تبدیل می‌شد، مانند حوضخانه محله دروازه آران در کاشان متعلق به قرن یازدهم. حوضخانه‌ها معمولاً به نام صاحبان آن خوانده می‌شدند و نشان مهمی برای محله و گاه تشخص و تمول مالک بنا بودند. گاهی وضوخانه‌های مساجد به صورت حوضخانه‌های زنانه و مردانه بوده‌است، مانند مساجد جامع قزوین و سمنان
با توسعه فنّاوری و پدید آمدن وسایل خنکسازی و خشک شدن قنات‌ها و مانند آن، حوضخانه‌ها رونق خود را از دست دادند.
۱. حوضخانه باغ دلگشای شیراز
۲. کاخ‌های هشت بهشت اصفهان
۳. صاحب قرانیه تهران
۴. اشرف مازندران
۵. باغ مزار کاشمر
۶. باغ دولت‌آباد یزد
حوض دارای مفاهیم نمادین نیز هست، چنان که استیرلن حوض مرکزی بناهایی چون مسجد امام اصفهان را منعکس‌کننده تصویر گنبد آسمان و پیونددهنده فضای زمینی و آسمانی دانسته و ریچاردز نیز حوض مرمرین مرتفع وسط باغ تاجمحل را نماد حوض کوثر دانسته است.
واژه حوض نیز گاه معانی خاص و نمادینی داشته‌است. از جمله حوض آب یا حوض ماهی برای برج حوت و آسمان، حوض کوثر برای حوض بهشت، و حوض کرسی برای آتش زیرکرسی
کاوش‌های باستانشناسی نمونه‌های بسیاری از کاربرد حوض را نشان می‌دهد، از جمله در خانه‌های مکشوفه از تپه یحیی در کرمان، متعلق به هزاره پنجم قبل از میلاد؛ در حیاط معبد سومری در خِفاجه در بین‌النهرین، متعلق به هزاره چهارم پیش از میلاد؛ و در آثار معماری ایلامی مکشوفه از هفت تپه خوزستان، متعلق به هزاره دوم پیش از میلاد. یکی از کهن‌ترین طرح‌های فرش، نقش «حوضی» یا «ترنج» است که قدیمی‌ترین نمونه آن در پازیریک کشف شده‌است.
حوض‌ها در مراسم مذهبی و آداب تطهیر کاربرد داشته‌اند. برای نمونه در نقش برجسته کورانگون، در فَهلیان فارس، نقش حوضی برای تعمید زائران دیده می‌شود. در ورودی معابد مهری (مهرابه‌ها)، حوضچه‌های تعبیه می شده که جایگاه شستشوی پا بوده‌است و به آن «پادیاو/ پادیاب» می‌گفتند. پادیاو ایرانی (همچون تپه میل ورامین) چهار دیواری کوچکی بوده که جوی آب یا برکهای (حوضی) در میان داشته‌است.
با شروع دوره اسلامی و توجه بیشتر به طهارت و پاکی و نیز تزیین بناها، حوض با کاربردها و تزیینات متنوع از عناصر مهم معماری اسلامی گردید، گرچه در همه بناهای دینی ساخته نمی‌شد که علت آن اوضاع اقلیمی و ویژگی‌های بنا بوده‌است.
در مساجد، اغلب، حوض‌هایی که برای وضو گرفتن بنا می‌شوند، به گونه‌ای هستند که هم‌زمان نمازگزاران بسیاری بتوانند وضو بگیرند. این حوض‌ها گاه در صحن (مثل مسجد سلطان احمد یا سلطان سلیم) و گاه در فضای داخلی (مثل مسجدجامع بورسه) قرار دارند. فقها درباره اندازه حوض با توجه به اندازه آب کثیر و قلیل و احکام آن دو، نظر داده‌اند.
ساخت حوض (به ویژه فواره دار) نخست در مساجد، سپس در کاخها و باغها رواج یافت.
به نظر می‌رسد در مساجد، احداث حوضی متناسب با ابعاد جلوخانها الگویی رایج بوده‌است. این حوض‌ها در وسط جلوخان و روبه رو و در امتداد محور تقارن پیش طاق ورودی و جلوخان قرار می‌گرفت.
مسجد امام (نام سابق آن: مسجدشاه) و مسجد شیخ لطف اللّه اصفهان، مسجد جامع یزد و امام (مسجد سلطانی یا مسجدشاه) تهران از نمونه‌های آن هستند. نمونه رعایت تناسب اندازه‌های حوض و بنا، مسجد امام اصفهان است که عمق ایوان شمالی، شرقی و غربی، با عرضِ حوضِ مرکزی مساوی است و قطر گنبدها با عرض و طول حوض مرکزی متناسب‌اند.
۱. حوض مرمری مسجدجامع دمشق
۲. حوض مسجدجامع ابنطولون
۳. حوض سنگی مسقف مسجدجامع سامرا
در کاخها غالباً در جشن‌ها، در کنار حوض‌ها و استخرها چراغانی می‌شد تا از انعکاس نور چراغها در آب، جلوههای بصری چشمگیری پدید آید.
۱. حوض گنبددار کاخ خربةالمفجر
۲. حوض‌های مدینةالزهراء از دوره اموی
در مدینةالزهراء، گنبد تالار پذیرایی زرین (مجلس الذهبی) بر فراز حوض مرمرین سبزی بنا شده بود و در برابر این تالار، کوشکی گنبددار با حوضی از جیوه قرار داشت. تلألؤ ناشی از حرکت نور در این حوض، از جمله شگفتیهای این کاخ بوده‌است.
۳.کاخ جوسق الخاقانی
۴.قصر بلکوارا در سامرا از دوره عباسی است.
۵.کاخ خُمارَوَیه در قاهره، متعلق به دوره طولونی نیز حوضی از جیوه به مساحت پنجاه ذراع با ستونهای نقرهای وجود داشت.
۶. در کاخ الحمراء، حوض‌ها و فوارههای متعدد موجب اتصال بصری فضاهای باز و بسته به یکدیگرند.
۷. در کاخ جهاز محل آب به روش پیچیدهای از دریاچه بالا می‌آمد و سپس در آبراههها، حوض‌ها و فوارههای دو طبقه جریان می‌یافت.
۸. در کاخ عالیقاپو نیز به شیوه مکانیکی آب به بالا منتقل و به حوض بزرگ وسط ایوان اصلی ریخته می‌شد.
در باغها حوض‌ها بیشتر برای تقسیم و نگهداری آب کاربرد داشتهاند.
در بسیاری از باغهای ایرانی آب از یک جهت وارد می‌شد و ضمن ریختن در یک حوضِ مقسّم، در سه جهت جاری می‌شد، اما گردش آب را در چهار جهت تداعی می‌کرد.
۱. باغ مسجد پیامبر در مدینه
۲. باغهای کوفه
۳.باغ دولت‌آباد سمرقند
۴. حوض نیلوفری در باغهای برهانپور
۵.باغ شالیمار
۶.چهارباغ تاج محل دو محور طولی و عرضی دارد که در مرکزشان حوض آبی قرار دارد.
۷. در باغ فین کاشان از نمادهای عددی در تقسیم باغ به چهار قسمت، به وسیله جویها و حوض‌ها، استفاده شده‌است که به چهار رودخانه زندگی،
چهارگوشه زمین و مانند آن اشاره دارد. چرخه آب‌رسانی در این باغ همواره مورد توجه بوده‌است. منبع اصلی آب این باغ، چشمه سلیمانیه است که آب استخر بزرگ، حوضخانه (چشمه) زنانه و مردانه، حوض جوش (که آب آن از زیر تأمین می‌شود) و حوض دراز (دوازده فواره) را تأمین می‌کند.
در خانه‌های سنّتی ایران، حوض برای کاستن گرما و تأمین رطوبت هوا، وضو ساختن، شستشو و ذخیره آب و آبیاری ساخته می‌شد. در حیاطهای بزرگ معمولاً حوض‌ها جلوی اتاقِ اُرسی یا پنجدری بود. غالباً حوض را در یکی از محورهای اصلی فضای خانه می‌ساختند، به‌طوری‌که طول حوض در امتداد طول خانه قرار گیرد. در یزد بر سر راه بادهایی که از طریق بادگیرها به محیط خانه وارد می‌شد، حوضچه‌های کوچکی قرار می‌دادند که هم هوا را خنک می‌کرد و هم در گوشه و کنار آن از موادغذایی نگهداری می‌شد. همچنین در حوض‌ها از حیواناتی چون ماهی و برخی مرغان آبی نگهداری می‌کردند. در خانه‌های مصر در قرن سوم، ساخت حوض‌هایی علاوه بر حیاط در ایوانها مرسوم بوده‌است.
در حمامها انواع حوض، با نامهای متعدد، وجود داشت. از جمله خزینه‌ها و چاله حوض که خزینه آب سرد بزرگ و عمیقی بود که همانند استخر امروزی، برای شنا و آب تنی از آن استفاده می‌شد. نمونهای از آن در حمام فین کاشان موجود است. دستکها حوضچه‌های کوچکی در گرمخانه‌های خصوصی بودند و معمولاً حجم آن‌ها کمتر از کُر نبود.
در طراحی شهرهای اسلامی، حوض به عنوان محل ذخیره آب اهمیت بسزایی داشت و ساخت آن در میدانها و مکانهای مهم معمول بود. ازجمله، در وسط میدان شهر بخارا حوضی به نام «لعابی حوض» وجود داشته و در دو سوی سی وسه پل اصفهان، در وسط خیابان چهار باغ و در میدان نقش جهان حوض‌های متنوعی ساخته شده‌است. بازارها نیز با حوض‌هایی در چهارسوق هایشان تزیین (مانند بازار وکیل) و بدین سبب نامگذاری می‌شدند، مانند بازار سرحوض آقا در شیراز. در کنار برخی سقاخانه‌ها نیز حوض‌های بزرگی وجود داشته‌است.
از حوض در مدارس، خانقاهها، بیمارستانها، تکایا، کاروانسراها و رباطها، در کنار چاهها در روستاها، به عنوان مخزنی بزرگ برای نوشیدنیها در مراسم شاهانه و برای عرقگیری گیاهان و تولید ریسمان کتان، نیز استفاده می شده‌است. حوض گاه محلی برای اجرای نمایش روحوضی بوده‌است.کتاب بازشناسی نقش آب در حیاط خانه‌های سنتی ایران«آب در معماری ایرانی»، در مجموعه مقاله‌های نخستین همایش بینالمللی انسان و آبکتاب زبانشناسی عناصر و فضاهای شهریکتاب آشنایی با معماری اسلامی ایرانکتاب سبک‌شناسی معماری ایرانیhttp://www.encyclopaediaislamica.com
ویلند می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
برخلاف دوره بین دوجنگ جهانی که مشخصه بارز سبکی اش اهداف و وسایط در آثارمعماری بود، درمعماری دهه‌های اخیرتنوع فزاینده‌ای دیده می‌شود. گویی کل صحنه معماری در حال انفجار است وپاره‌های کثیر و پراکنده این انفجار را غالباً «آشوب بصری» خوانده‌اند. اگربا نظمی هم مواجه بشویم، بیشتر متشکل است ازتکرار یکنواخت عناصر ناپرداخته.
این گوناگونی تازه، اندکی پس از جنگ جهانی دوم رخ داد. برخی از نمایندگان جنبش مدرن تصمیم گرفتندکه معماری کارکرد مداررا نظام مندترکنند. ازهمه آنان مؤثرتر میس فان درروهه بودکه دربناهایی که درآمریکا ساخت، پرداخت پرشور وپرمعنای ساختمان اسکلتی را دنبال کردرفتار او با این عناصر تاحدود زیادی چنان بود که بناهای غیر واقعی کارکردمداری اولیه را قدری عینی تر کرد.
در این سبک مسئله هویت فضایی دوباره اولویت یافته شد. «روح مکان» فحوای معماری کثرت مدار را تشکیل می‌داد، امانه چون حالتی منفک ومنعزل، بلکه بقول لویی کان، چون «عالمی درعالم دیگر»
در سال ۱۹۵۰ لوکوربوزیه سرانجام فرصت یافت که نظریه‌هایش دربارهٔ طرح‌ریزی شهری را عملی سازد. این هنگامی بود که از او خواستند مدیریت توسعه شهر چندیگره، مرکز ایالت پنجاب هندوستان را برعهده گیرد. اگرچه پیش تر متیو نوویکی طرح کلی برای آن درانداخته بود، لوکوربوزیه موفق شد آن را طبق قاعده‌های بنیادی خود تغییر دهد.
مسئله اصلی این بود که چگونه فضای درونی شهری ای بیافریند بی آنکه اندیشه کلی فضای گشوده را وانهد. معماران گوناگونی در طی دودهه اخیر به این مسئله پرداختند و اکنون راه حلی بدست آمده‌است. این راه حل کلاً متشکل است از تصور ساختار شهر به منزله چند الگوی رشد آزاد.
تناقض موجود درسیرتحول معماری این است که اندیشه «ازمیان بردن جعبه» رایت به این قاعده کارکردمدارانه بدل شد که باید سازه فنی را از عناصر کارکردی تعریف‌کننده فضا جدا کرد، این نیز خود موجب تمایل دوباره به تصور بناها درقالب جعبه‌های ساده باشد. درحالی که نوع تازه جعبه حاوی پلانی آزاد است.
پرشورترین مطالعه دربارهٔ جعبه مدرن را میس فان درروهه انجام داد. او هدف خود را چنین تعریف کرد: «اهدافی که بناها قرار است برآورند پیوسته درتغییر است، لیکن ماتوان آن را نداریم که بناها را ویران کنیم؛ بنابراین شعار سالیوان، یعنی «صورت از کارکرد پیروی می‌کند» را واژگون می‌کنیم وفضای عملی و اقتصادی می‌سازیم وکارکردها را در آن می‌شناسیم»
درمهم‌ترین تجارب دهه ۱۹۵۰ امکانات سازه‌ای و حجمی بتن مسلح را به منزله مبدأ کار اختیار کردند. لوکوربوزیه در اونیته دابیتاسیون درمارسی(۱۹۴۷–۱۹۵۲)ازبتن زمخت استفاده کرده تا به بنا حضورکالبدی ای کلی ببخشد.
کاربرد خیال‌انگیز بتن مسلح وجه شاخص آثار پی یر لوئیجی نروی(۱۸۹۱–۱۹۷۹)است. بناهای نروی کاملاً ساختار محور و مبین این شعار میس فان درروهه است: «هرجا فناوری به‌غایت تحقق خود می‌رسد، به معماری تعالی می‌بخشد»
در سال ۱۹۵۳که پروژه لوکوربوزیه برای کلیسای زیارتی نوتردام دوئو دررونشان منتشر شد، بیشتر طرفداران جنبش مدرن را بهت زده کرد. ناگهان همه صورتهای ممنوع دوباره آشکار شد:حجم مجسمه وار، سوراخ دردیوار، منحنی معناداروفضای داخلی غارگونه. اما آنان کلیسارا پس از اتمام در سال ۱۹۵۵ دیدند، نگرانیهایشان را ازیاد بردند و دریافتند معماری مدرن بعد تازه‌ای یافته‌است.
چنان‌که ازنام نوتردام دئو (به معنای حضرت مریم رفیع) پیداست، این کلیسا در مکانی مرتفع فرار گرفته‌است.
درفیلارمونی برلین اثرهانس شارون(۱۹۷۲–۱۹۸۳)، معمارموضوع پدید آموردن فضای معنادار را نیز دریافته‌است. این بنا در سال ۱۹۶۳ پایان یافت، اما اندیشه بنیادی آن در سال۱۹۵۶ با ورود شارون به مسابقه‌ای مطرح گردیدکه در ان طرح او برنده شد.
فیلارمونی اصولاً «ظرف موسیقی است» وشبیه به ساز بزرگی است که دیوارهای بیرونی اش به پوسته تارک جعبه صوت می‌ماندشاروندر توضیح طرح خود نوشت «موسیقی در مرکز:همین اندیشه ساده استکه تالار موسیقی ارکسترفیلارمونی برلین را تعریف کرده‌استکل بنا را باید درنسبت باهمین اندیشه دانست»
ظهور لوئی کان(۱۹۰۱–۱۹۷۴)یکی از شگفت‌ترین پدیده‌ها در معماری مدرن است. کان در همه نسل معماران (جوانتر) این باور رازنده کرد که معماری هنر است، هنری که با آن ارزش‌های گوهری وجود را بیان کرد. تلاش کان آغازگر دوره‌ای جدید در معماری کثرت مدار بود. درآثار او نیات اصلی معماری مدرن گرد آمده و انسجام یافته و ترکیبی واحد به دست آمده‌است. از قول کان به این جمله می‌توان اشاره نمود که «هرکسی را با رنگ راه راه کنند که گور خر نمی‌شود»
از کارهای وی می‌توان به مرکز تحقیقات پزشکی ریچاردز گریزی بزنیم.
صورت منطقی و طبیعی ای که برای این بنا انتخاب شد مجموعه‌ای از فضاهای اصلی نسبتاً کوچک بود همراه با عناصر مجزا برای ورود و خروج هوا. طرح نهایی متشکله ایست از سه برج آزمایشگاهی با طبقاتی کاملاً آزاد و گشوده، برج خدماتی مسدودتر و یک سری برجک باریک حاوی پلکان و هواکش.
مجموعه این برج‌ها، شباهتی خاص با شهرهای قرون وسطا دارد و در همان حال الگوی رشد اساساً تازه‌ای را عرضه می‌کند. هر برج آزمایشگاهی اسکلتی اصلی از بتن پیش ریخته دارد، با هشت ستون در پیرامون که در نقاط یکْ سوم و دوْسوم در هر ضلع قرار دارند. خرپاهای دوگانه‌ای که از نظر سازه‌ای پرداخت شده‌است به این نظام، ظاهری قوی و مقر می‌بخشد.
کنج‌ها شکست دارد و با صفحاتی از آجر و شیشه آن‌ها را پر کرده‌اند. به ویژه ورودی ای که در جهت مورب قرار گرفته‌است. در آنجا سازه خود به سایبانی پیش آمده بدل گردیده‌است. برجک‌های آجری در میان ستون‌ها و کاملاً جدا از سازه اصلی قرار دارند. این برجک‌ها از برج‌های اصلی بلندتر است و در نتیجه نمی‌گذارد مجموعه، توده‌ای فشرده به نظر آید.
نمونه‌هایی که شرح دادیم گواه این نظر ماست که معماری جدید کثرت مدار در حال تحول است. معماری کثرت مدار طراحی نمی‌شود، بلکه پدید می‌آید و بیشتر نوعی روش است تاسبک معماری! با این حال، هرمکان محصول نیروهای چندی است:نیروهای طبیعی، اجتماعی و تاریخی، پس همچنان که معماری کثرت مدار نو است کهن نیز شمرده می‌شود. به آینده می‌نگرد، اما درگذشته ریشه دارد، و حال آن مقام انسان را در فضا و زمان روشن‌تر می‌سازد.
۱-هوکر، کریستف. تاریخ معماری. انتشارات لوتوس، ۲۰۰۰. شابک ۹۶۴-۹۳۳۰۲-۲-۴.
2-Illustrated Dictionary of Architecture. 2nd Ed. Ernest Burdern. 2002. pp.۱۲۱
۳-معماری معاصر غرب دکتر قبادی
۴-شولتس، کریستیان نوربرگ. ۱۳۸۹. معنادرمعماری غرب. نشر متن، تهران.
دبیان گنو/هِرد یکی از توزیع‌های سیستم‌عامل گنو است که از ریزهسته گنو هرد استفاده می‌کند و توسط پروژه دبیان توسعه داده می‌شود. دبیان گنو/هرد از سال ۱۹۹۸ در حال توسعه می‌باشد و در مه ۲۰۱۳ بعد از سازگار کردن ۷۸ درصد از بسته‌های نرم‌افزاری دبیان گنو/لینوکس با گنو/هرد به صورت رسمی منتشر شد. اگرچه هرد به صورت مداوم در حال توسعه است ولی هنوز برای استفادهٔ روزمره مناسب نیست. عمدهٔ کاربران دبیان از دبیان به همراه هسته لینوکس (دبیان گنو/لینوکس) استفاده می‌کنند.
چهار بزرگ (بانک)، اصطلاحی است، که برای چهار بانک بزرگ کشورها، استفاده می‌شود. در صنعت بانکداری در سطح بین‌المللی نیز تعریفی از چهار بانک بزرگ وجود دارد، که ترکیب فعلی آن در حال حاضر، به صورت زیر است:
چهار بانک بزرگ منطقه استرالیا نیوزلند بفرم زیر است:
چهار بانک بزرگ در جمهوری خلق چین:
چهار بانک بزرگ در سوئد:
چهار بانک بزرگ در بریتانیا:
چهار بانک بزرگ در ایالات متحده آمریکا:
فهرست کلیساهای ارمنی در جمهوری آذربایجان، از سده ۴ (میلادی) تا سده ۱۹ (میلادی).
در سال ۱۹۰۰م ساخته شده و می‌توانسته ۱۵۰۰ نفر را در خود جای دهد ولی در سال ۱۹۳۰م بعد از قتل‌عام ارمنی‌های باکو تخریب شد و به جای آن هنرستان هنرهای زیبا ساخته شده است. مهندس معمار این کلیسا آقای "هوانس کاچازونی" نخست وزیر اولین جمهوری ارمنستان بوده است.
در سال ۱۷۹۹م در یکی از قدیمیترین محله‌های باکو ساخته شده بود، ولی این کلیسا در سال ۲۰۱۰م به طور کامل تخریب شده است.
در سال ۱۸۸۷م مناره کلیسا ساخته شده و در سال ۱۹۰۳م به طور کامل ساخت کلیسا به اتمام رسید.
صلیب کلیسا برداشته شده و حال کلیسا به عنوان کتابخانه از آن استفاده می‌شود.
این کلیسا در سال ۱۶۳۳م ساخته شده و یک بار در سال ۱۸۶۰م تعمیر و بازسازی شده است.
در حال حاضر به عنوان باشگاه موسیقی از آن استفاده می‌شود. دولت جمهوری آذربایجان، دیوارهای کلیسا را از داخل و خارج رنگ آمیزی کرده (دیوارهای کلیسا سفید رنگ بوده است) و تمامی نمادهای مسیحی و کتیبه‌های به زبان ارمنی که نشان دهنده کلیسا و مکان مقدسی است را از بین برده است.
این کلیسا متعلق به قرن هجدهم بوده و به طور کامل تخریب شده است.
کلیسا در سال ۱۸۶۹م ساخته شده است. در سال ۱۹۸۸ بعد از قتل‌عام ارمنی‌های گنجه،نمادهای مسیحی این کلیسا از بین برده شده و وهابیون از آن استفاده می‌کنند.
این کلیسا متعلق به قرن هفدهم بوده و به طور کامل تخریب شده است.
این کلیسا متعلق به قرن هجدهم بوده و به عنوان موزه از آن استفاده می‌شود.
کلیساهای ارمنی در "گاردمانک" که از توابع شهرستان "کارهات" (شهرستان داش‌کسن) می‌باشد و در ۳۶کیلومتری شمال غرب شهر گنجه واقع شده است.
این کلیسا در روستای "پیپ" (نام روستا از یک راهبه ای به نام پپرونیا گرفته شده است)، در سال ۱۸۴۷م ساخته شده است.
این کلیسا متعلق به قرن هفدهم بوده و توسط راهبه‌ای به نام پپرونیا مقدس ساخته شده است.
متعلق به قرن هفدهم بوده و در حال حاضر توسط روستائیان (تُرک و کُرد) به عنوان انبار غله از آن استفاده می‌شود.
این کلیسا در سال ۱۶۶۷م ساخته شده و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن دوازدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن چهارم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن نهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن هجدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن هفدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن پنجم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است.
متعلق به قرن نوزدهم میلادی می‌باشد.
این کلیسا از سال ۱۸۶۳ تا ۱۸۶۶ ساخته شده است.
طی هفتاد سال تسلط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و اعمال سیاست‌های ارمنی‌زدایی از منطقهٔ نخجوان شمار زیادی از ارمنیان این ناحیه به اجبار از نخجوان کوچ کردند و متعاقب این مهاجرت آثار به جای مانده از آنان نیز به دست حکومت محلی تخریب شد.
حد نهایت این نابودسازی فرهنگی در منطقهٔ جلفا اتفاق افتاد. در کنارهٔ رود ارس و در نزدیکی خط مرزی ایران، حدود سه هزار چلیپاسنگ (سنگ صلیب) مربوط به سده‌های نهم تا شانزدهم میلادی قرار داشت که آثاری منحصر به فرد محسوب می‌شدند. در ۱۹۹۸م جمهوری آذربایجان با کمک ماشین‌آلات سنگین پس از خرد کردن این چلیپاسنگ‌ها شروع به حمل آنها کرده و با قطار به داخل رود ارس ریختند و سپس، در محل این آثار با ارزش تاریخی میدان تیر بنا کردند.
سورو (수로) یا سورئونگ (수릉, 首陵) بنیانگذار دودمان پادشاهی گیم گوان گایا بوده‌است. تولد وی افسانه و سال آن نامعلوم و در سال ۱۹۹ میلادی از دنیا رفت. او بیشتر به کیم سورو معروف بود و یکی از پادشاهان مشهور کره ای بوده که احترام خاصی نزد کره ای‌ها دارد. King Kim Suro at Britannica Korea
بر اساس کتاب سامگوک یوسا (نوشته گاراکگوک گی) سورو یکی از شش پادشاهی است که از داخل تخم مرغی به دنیا آمده‌است. او از تبار آسمان بوده و داخل جعبه‌ای زرین و طلایی با لباس قرمز رنگی دیده شد. سورو از اولین پادشاهانی است که از تخم مرغ به دنیاآمده اند. به غیر از سورو می‌توان از پادشاه جومونگ بنیانگذار دودمان گوگوریو نام برد که توسط یوهوا به دنیا آمد. King Kim Suro at Encyclopedia of Korean Culture
او فرمانروای ۶ ایالت اصلی گیوم گوان گایا بود و بر کشتیرانی و استفاده از دریا مصممم بود.
همسر سورو، هئو هوانگ اوک شاهدختی از شهر ایودیا در هند باستان بوده‌است. او با سورو همراه با یک قایق خود را به گایا رساندند. آن‌ها در کل ۱۰ پسر و ۲ دختر داشتند. Heo Hwang-ok, Busan Ilbo, 2009-01-31. Retrieved 2010-07-10.
امپراتوری شیلا در سال ۷۷ میلادی با ارتشی بسیار بزرگ به رهبری سوک تالهائه چهارمین پادشاه این کشور به گیوم گوان گایا حمله کرد اما پادشاه سورو جلوی حملهٔ او را گرفت.
او در سال ۱۹۹ میلادی احتمالاً در سن ۱۵۸ سالگی از دنیا رفت. همسرش هئو هوانگ اوک ۱۰ سال پیش از مرگ سورو در سال ۱۸۹ میلادی درگذشت. Tomb of King Suro at Doosan Encyclopedia Tomb of King Suro at Encyclopedia of Korean Culture پادشاه سورو و همسرش در شهر مدرن گیم‌هائه دفن شده‌اند. Kim of Suro clan , Korean surname info
در سال ۲۰۱۰ میلادی، بنگاه پخش مونهوا یک درام تاریخی با عنوان کیم سورو، امپراتور آهن را تولید که با استقبال زیادی روبرو شد. جی سانگ بازیگر کره ای، نقس سورو را در این درام بازی کرد.
معماری دوره پهلوی در نگرش به باستانگرایی خود به دو دوره ساسانیان و هخامنشیان توجه بیشتری دارد، در نگاه معماری عناصری که مورد بهره‌برداری یا تقلید قرار گرفتند به دو گونه بود. عناصر مشخص معماری در بنا نظیر ستونها، سرستونها، پایه ستونها، پنجره‌ها، پلکان، ورودیها، قوسها و دهانه‌ها. دومین عناصر تزیینی نظیر نقوش برجستهٔ حجاریها، مجسمه‌ها، کنگرهٔ بام و … در دوره پهلوی اول هنرمندان معماری ایرانی و غربی که سازنده بناهای دولتی و آموزشی و صنعتی بودند، برای اولین بار با نوعی انتخاب تاریخی روبرو شدند. آنان باید متوجه می‌شدند که از چه دوره و چگونه و به چه مقدار انتخاب کنند. معماران اگر چه متأثر از فضای سیاسی باستان گرایی بودند، توانستند با تعدد بناهای ساخته شده فضای معماری باستانگرایی را تنوع بخشند. نمونه این بناها کاخ شهربانی دربند، بانک ملی، مدرسهٔ فیروز بهرام و ساختمان فرش می‌باشد.
همزمان شدن دهه دوم حکومت پهلوی اول با روی کارآمدن و اقتدار حزب نازی در آلمان و ارتباط نزدیک و بی‌سابقه ایران و آلمان و پیامد آن انجام فعالیت‌های عمرانی و ساختمانی توسط متخصصین آلمانی خود به خود رویه نظامی را در ساخت بناهای این دوره دو چندان نمود. این تأثیرات بر روی نمای ساختمان بود که به گونه‌های ملموس هیبت و شکل نظامی به خود می‌گرفت.
مکتب معماری مدرن به وسیله دانش آموختگان ایرانی از فرنگ برگشته که در سال‌های آخر دوره پهلوی اول به ایران بازگشتند به ارمغان آورده شد. از آن رو که نهضت مدرنیسم در معماری همچون دیگر مکاتب نخست در دانشگاه‌ها مورد توجه و آموزش قرار گرفت. آثار مطرح و به جا مانده از مکتب معماری مدرن را در نخستین سال‌های پیدایش آن در ایران به‌طور عمده باید در تهران و در ساختمان‌های غالباً عمومی و غیردولتی مشاهده کرد. برخی از این آثار به ویژه در خیابان شاه رضا (انقلاب) از میدان فردوسی تا میدان انقلاب هنوز پابرجا هستند.
ایران هنگامی که به دوره صنعتی رسید که غرب دوران اوج صنعتی را می‌گذرانید. ایران این مسیر را بعد از جنگ جهانی اول شروع کرد. حقیقت این است که معماری صنعتی ایجاد شده به شیوه صنعتی و شکلی از معماری مدرن است که در بیشتر کشورها و از جمله ایران به شکل نارسای معماری صنعتی گفته می‌شود. از این رو بناهای مورد نظر آن دسته از بناها و عمدتاً کارخانه‌ها هستند که با انقلاب صنعتی نیمه دوم قرن هیجدهم به وجود آمده و توسعه یافتند؛ امادر ایران در دوره رضاشاه تأسیس سلسله وار کارخانه‌های بزرگ صنعتی در بافت کهنه و سنتی شهرها و پیش از آنکه شهرهای ایران زمینه توسعه صنعتی نظیر اروپا داشته باشند، معماری خاصی ایجاد کردند که باید شروع معماری صنعتی ایران را از این تاریخ دانست. این سال‌ها از نظر تاریخی یکی از دوره‌های مهم تاریخی ایران است. سال‌های ۱۳۱۱ به بعد اوج درخواست برای کارخانه‌های گوناگون است کارخانه‌های نساجی، پشم ریسی، نخ ریسی، چرم سازی، قندسازی، چای و … تا قبل از شهریور ۲۰ کارخانه‌های بزرگ نساجی و نیز منسوجات شیمیایی تأسیس شد. بیشتر این کارخانه‌ها از آلمان وارد می‌شد و طرح‌ریزی ساختمان‌های صنعتی طبعاً توسط کارشناسان خارجی صورت گرفت. فضای کارخانه‌ها در مجموع شدیداً تحت تأثیر عملکرد آن هستند. پیش از آنکه معمار بتواند در طرح فضای داخلی کارخانه‌های صنعتی دخیل باشند، این کارکرد کارخانه هاست که طراحی فضای داخلی را به معمار دیکته می‌کند؛ بنابراین بیان ساختمانی و عظمت صنعتی کارخانه بر بیان هنری آن برتری دارد. حضور سنگین و مقتدرانه بناهای صنعتی علاوه بر اینکه توانست آن نمایش عظمت را به صورت فیزیکی بیان کند، چنانچه به شکل ذاتی در ابعاد بناها نهفته بود. در قالب توسعه و تحول نیز توانست عملاً جدایی خود را از ساختار و شکل سنتی معماری گذشتگان که نمادهای آن بناهای عظیم مساجد با گنبدها و مناره‌ها بودند جدا سازد. معماری صنعتی در دوره پهلوی اول از آن رو قابل اهمیت است که با حضور وسیع و نمادین خود در شهرهای مختلف چهره و اندازه جدید از بناها و فضای شهر به وجود آورد.
سالهای ۱۳۰۰ش با روی کار آمدن رضاخان نشان داد که آهنگ تغییرات و تحولات در زمینه شهرسازی به گونه‌های غیرمنتظره شتاب گرفته‌است. ساختار قدرت در دوره پهلوی اول بهره همه‌جانبه از اهرمهای مناسب و جدیدی بود که توانست جامعه را بیشتر به شکل روانی، زیر اقتدار خود درآورد. این اقتدار در همه زمینه‌ها اتفاق افتاد که جامعترین، مؤثرترین و قویترین آن‌ها شکل جدید شهر بود.
این تغییر با روی کارآمدن رضاخان شروع شد. رضاشاه با اتکا به بیگانگان خصوصیات یک دولت واحد و تمرکزگرا را متکی بر انگیزه آرمانگرایانهٔ باستانگرایی به وجود آورد. این تمرکزگرایی در شهرسازی چهره خود را به روشنی نشان داد. سرو سامان دهی با الگوی خطوط راست که میراث قرن ۱۹ بود، مدل خوبی برای این کار شد، خیابانهای اصلی و فرعی دامنه شهر را از هم مشخص می‌کردند. نتیجه این کار ایجاد یک شهر گشاد با یک هسته مرکزی بود که بیانگر نظام متمرکز و واحد بود.
هر چند که رضاشاه در دوران ۲۰ ساله خود به فرنگ نرفت؛ ولی حضور و کثرت کارشناسان و مستشاران خارجی در تمام زمینه‌های اداری، نظامی و اقتصادی، تجارب شهرسازی و معماری اروپا را با قدرت هرچه تمام تر در ایران گسترش داد. تعداد محدودی از معماران و مهندسان ایرانی نیز در اروپا به خصوص در اتریش و آلمان درس خوانده بودند، معماری آن دوره اروپا را در ایران اشاعه دادند.
به نظر می‌رسد، ساختار قدرت جدید در این سو به موفقیتی شایان توجه دست یافت و با ارائه یک معماری برونگرایی شهری به سرعت فرهنگ برونگرایی را پیاده کرد. حکومت با استفاده از شهرسازی نوخواسته و در یک کمیت فراوان و در واقع با ارائه مصداقهای شهرسازی توانست برونگرایی، برگرفتن حجاب، نمایش بینقاب و عرض اندام را تعریف کند و دیوارهای کج و معوج و ناهنجار گذشته زمینه مناسبی را برای جانشینی ساختمانهایی که با عظمت و پرجلوه تعریف می‌شدند، فراهم سازد. خیابانهای عریض و کوچه‌های صاف همچونان که خود را در معرض نمایش می‌گذاشت به معماری گذشته فرصت عرض اندام داد.
در این دوره پنجره‌ها یکی پس از دیگری به روی کوچه‌ها و خیابانهای جدیدالاحداث گشوده می‌شوند. دیوارهای حیاطها کوتاهتر و شکیلتر می‌شوند. خیابانهای پهن و کوچه‌های نوخاسته، میدان دید کافی در اختیار بینندگان رهگذر می‌گذارند و صاحبان بناها ناگزیرند به حکم ضرورت و آبرو در عرضه آنچه که به نمایش می‌گذارند سلیقه بیشتری به خرج بدهند و سلیقه دیگران را نیز در نظر بگیرند.
رضاشاه در کارهای خود با آگاهی تمام به دو اصل مهم و انکارناپذیر توجه داشت او از یک طرف به خاطر پاسداری از هویت ملی متوجه سنتهای کهنسال معماری ایران بود و از طرف دیگر ناگریز از پذیرفتن شیوه‌های معماری اروپایی و تکنیک مدرن این معماری بود که می‌توانست جوابگوی نیازهای جدید ایران باشد. رضاشاه خوب می‌دانست نه معماری سنتی ایران برآورنده نیازهای عصر اوست و نه معماری اروپا بدون‌آمیزش با معماری سنتی ایران می‌تواند به شکل اروپایی خود زیبنده ایرانی باشد. رضاشاه با آگاهی و پشتکار زیاد، ایران را به یک کارگاه بزرگ ساختمانی مبدل ساخته بود و شخصاً به بیشتر کارهای ساختمانی نظارت می‌کرد. او همواره از کارگاه‌های ساختمانی دیدن می‌کرد و برای پیشرفت شایسته کارها دستورهای لازم را صادر می‌کرد و نفوذ معنوی او در انجام شایسته کارهای ساختمانی و بناهای اصیل ایرانی آن قدر بود که حتی کارخانه‌های شخصی که روز به روز بر تعدادشان افزوده می‌شد مهر معماری جدید رضاشاهی را بر پیشانی داشتند.
در دوره پهلوی اول شدیدترین تغییرات در حوزه پلان بنا صورت گرفت. به دلیل حضور سریع و بدون وقفه عملکردهای جدید در معماری پلانها عیناً و بدون تطبیق محلی و فرهنگی وارد حوزه معماری ایران شد. رشد این گونه نقشه‌ها بیشتر در فضاهای آموزشی نظیر مدارس و دانشگاه‌ها و حوزه اداری و حکومتی نظیر وزارتخانه‌ها، شهربانی، پست و بانک‌ها صورت پذیرفت. در این دوره بناها بعضاً توانست عناصر گذشته معماری را به خود بگیرد؛ ولی داخل بنا نتوانست روابط فضایی پیشین را در خود جای دهد. در این میان پله‌ها و راهروها از اهمیتی بالا در تنظیم روابط و عملکرد فضاهای داخلی برخوردار شدند. ساختمان، بسته به عملکرد و مقیاس به دو یا چند هال تقسیم شدند که راهروهای طویل و یکنواخت با اتاقهای فراوان در طرفین از ویژگی‌های اصلی آن شد. این ویژگی را در معماری دوره پهلوی اول در فضای کارخانه تا کاخ مشاهده کرد.
از آنجایی که اندیشه تمرکزگرا سنت شکن، تجددطلب و مدرن و دارای اسلوب نظامی در دوره بیست ساله ظهور کرد. ساختار دولت نیز به گونه‌ای شد که چنین تفکری را به اجرا درآورد: ۱ـ بالاتر قرار گرفتن ساختمان از سطح زمین و نیز نمایش آشکار در وسط و محل ورودی ساختمان تقریباً در تمامی بناهای این دوره مشاهده می‌شود. آمدن بنا از سطح زمین بر سیما و شکوه آن تأکید می‌کند. ۲ـ ورودیهای بلند و ستونهای مرتفع و کشیده. در بناها اگر چه از یک نگاه به معماری دوره قدرتگرایی آلمان و آغاز قرن بیستم و از نگاه دیگر به عظمت و قدرت باستانگرایانه ایران کهن نظر دارد، هرچه باشد در پی اقتدار و عظمت است. ۳ـ نمای بناهای دوره رضاشاهی بیشترین استفاده را از نشانه‌ها و عناصر خطی - عمودی برده‌است. ستونها و پنجره‌ها بیشترین نقش را در این کاربرد داشتهاند تا بتواند بر ایجاد حس ابهت و شکوه بنا بیفزاید. به خلاف این حرکت عمودی خود بناها در جهت افقی کشیده شدهاند و به صورتی سنگین و حجیم بر زمین نشستهاند.
استفاده از آجر در بناها به دلیل سرعت و سهولت باعث گردید که تزئینات بیشتر یادآور نسبی از نقوش دوران پیش از صفویه است. معماری در این دوره در استفاده به جا از تزئینات هرچند ساده و مختصر هنوز نگاه به گذشته دارد. اتفاق تازه در این دوره رویکرد به عناصر حجمی و مجسمهسازی است که باز نگاه دوگانه باستانی و غربی به خوبی قابل تشخیص است. استفاده از نقوش «فروهر» و «لوتوس» و ستونها به خوبی در این دوره ممتاز است.
خیابان به عنوان مکانی برای آمد و شد و داد و ستد، کسب و کار و نیز گردش شد که هویت و موجودیت خود را در ایران به‌طور عمده در دوره ۲۰ ساله به دست آورد و در این زمان بود که معماری خیابان که متأثر از نوعی برونگرایی در معماری بود به شهرسازی تبدیل شد و بدنه خیابانها شامل بناهایی با ردیف دکانها و مغازه‌ها در کنار پیاده‌روها و در طبقات شکل گرفت و شروع به رشد کرد به دستور رضاشاه چهره «لالهزار» دگرگون شد. طاقنماهای دو طرف خیابان تخریب و جای آن را ساختمان‌های دو طبقه گرفت و مالکان دو طرف خیابان موظف شدند که حداقل نمای دو طبقه را بسازند و مانند یک ساختمان کامل در آن درب و پنجره تعبیه کنند.
معماران این دوره به سه گروه تقسیم می‌شوند: معماران سنتی که مهمترینشان «جعفرخان کاشی» است. سردر باغ ملی تهران، کاخ سبز سعدآباد، کاخ مرمر و ایوان شرقی مدرسه سپهسالار از آثار او است. حسین لرزاده: از آثار او سر در بانک شاهی (بانک تجارت کنونی)، سردر مدرسه دارالفنون، آرامگاه فردوسی از دیگر استادان به نام این دوره «حاج حسین بهشتی» سازنده ساختمان پست در شهربانی استاد «حسین میدانی» معمار وزارت جنگ استاد «حاج علی علیزاده» معروف به «افندی» سازنده ساختمان ثبت احوال و «استاد یحیی سازنده» مدرسه البرز.
معماران برجسته که کارهای برجستهای را در این دوره انجام دادن می‌توان از آندره گدار معمار و باستان‌شناس فرانسوی نام برد، از آثار او می‌توان به ساختمان‌های دانشکده‌های دانشگاه تهران طراحی و ساخت موزه ایران باستان طراح آرامگاه فردوسی در توس و ساختمان کتابخانه ملی مقبره حافظ و سعدی نام برد.
«نیکلای مارکوف» معمار روسی که تنوع و تعداد کارهای او در تهران قابل توجه است. از آثار او عمارت «بلدیه» در میدان توپخانه، زندان قصر، ساختمان البرز، دانشسرای عالی و همکاری در ساخت دانشگاه تهران است.
از اولین و مهم‌ترین این گروه باید از «وارطان هوانسیان» نام برد. او دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبای پاریس است. از آثار او می‌توان «قصر شاه» در سعدآباد، «هنرستان دخترانه شمسایی» تکمیل «عمارت کلوپ افسران وزارت جنگ» و «مهمانخانه بزرگ دربند» را نام برد.
«کریم طاهرزاده بهزاد»، وی در ترکیه به تحصیل پرداخت. معروفترین کارهای او بنای آرامگاه فردوسی، بیمارستان شاهرضا و مدرسه شاهرضا در مشهد و ایستگاه راه‌آهن تهران و دیگر بناهای راه‌آهن.
محسن فروغی، پسر محمدعلی فروغی در «مدرسه عالی بوزار» فرانسه تحصیل کرد. او با تأسیس اداره ساختمان بانک ملی تقریباً تمام ساختمان‌های آن زمان بانک ملی را طراحی کرد. «دانشکده حقوق و ادبیات» دانشگاه تهران، مجموعه بزرگ «کاخ دارایی» و ساختمان «تعاون بانک می» از کارهای اوست.
گردش دارایی‌ها، به مقدار فروشی که به ازای هر یک واحد پول، از ارزش دارایی‌ها حاصل می‌شود، اطلاق می‌گردد و میزان آن، از طریق تقسیم فروش خالص، به کل دارایی‌ها محاسبه می‌شود.
گردش دارایی‌، راندمان شرکت در استفاده از دارایی‌ها، در جهت فروش یا کسب درآمد را اندازه‌گیری می‌کند، همچنین استراتژی قیمت گذاری شرکت را نیز نشان می‌دهد. شرکت‌ها با حاشیه سود کم، تمایل دارند گردش دارایی‌های بالایی داشته باشند، در حالی که شرکت‌ها با حاشیه سود بالا، معمولاً گردش دارایی‌های کمی دارند.Market Maker Definition
!! (دو علامت تعجب، یک نماد یونی کد U +203C) ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
علیرضا نابدل (ناب دِل) متخلص به اوختای (۱۳۲۳، تبریز – ۱۳۵۰، تهران) شاعر معاصر ترک‌زبان ایرانی، فعال فرهنگی و از اعضای هسته اولیه سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود.
علیرضا نابدل در سال ۱۳۲۳ در خانواده ای فرهیخته در تبریز متولد شد. پدرش رئیس اداره ثبت و مادرش آشنا به زبان و ادبیات فرانسه بود. او بعد از اتمام دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه، برای ادامه تحصیل در رشته قضایی به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران وارد شد. قبل از آنکه تحصیلاتش را به پایان برساند، دانشگاه را ترک گفت و با محمل معلمی برای رفتن به میان توده‌ها راهی «خوی» شد. از اواخر سال ۱۳۴۴ با صمد بهرنگی، بهروز دهقانی، کاظم سعادتی و عبدالمناف فلکی تبریزی، در ارتباط نزدیک قرار گرفت و با اینان در تهیه ضمیمه آدینه روزنامه مهد آزادی تبریز همکاری می‌کرد.فرج سرکوهی، یاس و داس، 1381، نشر باران، استکهلم در سال‌های ۴۷ – ۴۶ ضرورت مبارزه مسلحانه مورد توجه نابدل و رفقای نزدیکش قرار گرفت. در این دوره او و رفقای دیگرش گروهی را که بعداً به «شاخه تبریز» سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران معروف شد، تشکیل دادند. او در تنظیم و پخش اولین اعلامیه‌های سازمان (۱۴ اعلامیه‌ای که در رابطه با آغاز جنبش مسلحانه، واقعه سیاهکل و اولین عملیات چریکی در شهر منتشر شد) شرکت داشت. هنگامی که نابدل و جواد سلاحی برای نصب اعلامیه رفته بودند، مأموران کلانتری متوجه ماجرا می‌شوند و در درگیری مسلحانه، جواد آخرین تیر را به خودش می‌زند و کشته می‌شود. علیرضا نابدل که با موتور می‌خواهد فرار کند، در گودالی می‌افتد و درحالی که تیر خورده بوده‌است، دستگیر می‌شود. امید ایران‌مهر در سایت «تاریخ ایرانی» این بازداشت را آغاز یک پایان نامیده‌است. بعد از انتقال به بیمارستان شهربانی او را به زیر شکنجه کشیدند. در مدت بازجویی‌ها همواره از هر فرصتی برای خودکشی استفاده می‌کرد. یک بار زمانی که تازه زخم‌هایش را بخیه زده بودند، به محض اینکه به هوش آمد، با چنگ بخیه‌ها را شکافت؛ و بار دیگر هنگامی که در طبقه سوم بیمارستان شهربانی بستری بود، با استفاده از یک فرصت کوتاه خود را با سر از پنجره اتاق به بیرون پرتاب کرد. نگهبان که سراسیمه خود را به او رسانده بود، تنها توانست گوشه لباسش را بگیرد، ولی نتوانست مانع سقوط او شود. نابدل سقوط کرد، شکمش شکافته شد و دست راستش شکست، اما هنوز زنده بود. در چنین حالتی، دست برد و روده‌هایش را از شکاف شکمش بیرون کشید تا پاره کند و به حیات خویش خاتمه دهد. اما فرصت این کار دست نداد، چه مأموران رسیدند و مانع این کار شدند. نابدل همراه با هشت تن دیگر از همرزمان خویش در ۲۲ اسفند ماه ۱۳۵۰ اعدام شد.
شعر نابدل در مورد موسیقی عاشیقی و رسالت توده‌ای عاشیقی‌ها یکی از معروفترین کارهای اوست. معروفیت این سروده تا حدی است که رادیو تلویزیون دولتی ایران نیز روی آن آهنگ ساخته‌است. چند بیت از آن را می‌آوریم.
گردش موجودی کالا، در حسابداری نسبتی است، که نشان می‌دهد موجودی کالا و مواد شرکت، در یک بازه مشخص، (مانند یک سال مالی) چند بار بفروش رسیده و جایگزین شده‌است.Market Maker Definition
گردش موجودی کالا معمولاً به صورت زیر محاسبه می‌شود:
بهتر است گردش موجودی کالا با میانگین صنعت مقایسه شود؛ گردش موجودی کالا پایین دلالت بر فروش ضعیف و افزایش موجودی کالا دارد و نسبت گردش موجودی کالا بالا، دلالت بر توان بالای فروش شرکت خواهد داشت. موجودی کالای بالا ناخوشایند است، زیرا نشان از سرمایه‌گذاری با نرخ بازده صفر دارد.
ساختار سرمایه، در دانش مالی، به روشی که شرکت از طریق آن سرمایه‌گذاری می‌کند، ساختار سرمایه گفته می‌شود. یک شرکت می‌تواند در سهام عادی یا ممتاز، از طریق درآمد کسب شده (که در شرکت حفظ شده‌است) یا از طریق دریافت بدهی، سرمایه‌گذاری کند؛ بعضی اوقات یک شرکت از ترکیب این ساختارها بمنظور سرمایه‌گذاری استفاده می‌کند.Balana, Cynthia D. and Lawrence de Guzman. (December 5, 2010). It's official: Philippines bests India as No. 1 in BPO . "The Philippine Daily Inquirer".http://www.gmanetwork.com/news/story/63053/economy/companies/philippines-still-top-bpo-destination-consulting-firm
هنگام تحلیل ساختار سرمایه نسبت بدهی‌های کوتاه مدت و بلند مدت در نظر گرفته می‌شود و در اینگونه مباحث هنگامی که به ساختار سرمایه اشاره می‌شود، معمولاً به نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام اشاره دارد، که بیان‌کننده میزان ریسک پذیری یک شرکت می‌باشد.Fischer, L.M. 2001. "From vertical to Virtual; How Nortel’s Supplier Alliances Extend the enterprise [online]." Strategy+Business, Available from http://www.strategy-business.com/press/16635507/11153 [Accessed 5 February 2008] معمولاً شرکت‌ها اغلب از طریق دریافت بدهی، سرمایه‌گذاری می‌کنند، که این روش همواره ریسک اعتباری زیادی را نیز برای این شرکت‌ها، در بر خواهد داشت.Weerakkody, Vishanth, Currie, L. Wendy and Ekanayake, Yamaya. 2003. "Re-engineering business processes through application service providers - challenges, issues and complexities." Business Process Management Journal Vol. 9 No. 6: 776-794
پنتک، شرکت مخابراتی کره‌ای است، که در زمینه تولید تلفن‌های همراه فعالیت می‌کند و هم‌اکنون پس از شرکت سامسونگ و ال‌جی ، سومین تولیدکننده دستگاه‌های موبایل در کره جنوبی است.
شرکت پنتک در سال ۱۹۹۱ توسط بیونگ-یئوپ پارک راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در ایالات متحده آمریکا، ژاپن، جمهوری خلق چین و اروپا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد. فعالیت اصلی شرکت پنتک در بازار ایالات متحده تولید تلفن همراه برای دو اپراتور بزرگ این کشور؛ ای‌تی اند تی موبیلیتی و ورایزن وایرلس به‌شمار می‌آید.
مزد ترس نام یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی حمید تمجیدی است که در سال ۱۳۷۱ تولید و از شبکه دو پخش گردید. بعدها در سال ۱۳۷۴، قسمت دوم این مجموعه تلویزیونی تحت عنوان «بازی با مرگ» نیز ساخته و پخش شد.
سروان «ناصر محمدی» (با بازی عبدالرضا اکبری) یکی از کارآگاهان اداره آگاهی است که با همسرش و دخترشان زندگی می‌کند. او طی مأموریتی، مسئولِ پیگیری قتلِ یک نوازندهٔ ارکستر سمفونیک می‌شود که جسد سوخته‌اش را در محل تخلیهٔ زباله پیدا کرده‌اند. وی در طول بررسی‌های خود، به محل ارکستر سمفونیک هم سر می‌زند و در آنجا با برادر مقتول آشنا می‌شود. یک شب، کارآگاه محمدی هنگام تماشای یک برنامه تلویزیونی، مصاحبه‌ای با یک محکوم به اعدام را می‌بیند و نکاتی نظرش را جلب می‌کند. او با تهیه‌کننده آن برنامه تلویزیونی تماس می‌گیرد و سرانجام به سرنخ‌های جدیدی می‌رسد…فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
بازیگران این مجموعهٔ تلویزیونی عبارتند از:
شورای سرمایه‌گذاری ابوظبی شرکت سرمایه‌گذاری و صندوق ذخیره ارزیاماراتی است، که در سال ۲۰۰۷ پس از تفکیک شدن از سازمان سرمایه‌گذاری ابوظبی تأسیس شد.
شورای سرمایه‌گذاری ابوظبی در حال حاضر در زمینه مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری، مبادلات سهام اختصاصی، سهام شرکت‌ها، اوراق بهادار و اوراق درآمد ثابت،
توسعه املاک و مستغلات و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های شهری، فعالیت می‌کند.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابوظبی قرار دارد. خلیفه بن زاید آل نهیان، ریاست هیئت مدیره این شورا را در اختیار دارد.
شاخص اس‌اندپی تی‌اس‌اکس ۶۰ یک شاخص بازار سهام از بازار بورس تورنتو می‌باشد، که از ۶۰ شرکت برتر که سهام آن‌ها در بورس تورنتو دادوستد می‌شود، تشکیل شده‌است. فهرست شرکت‌های این شاخص توسط کمیته شاخص اس اند پی کانادا، که زیر نظر استاندارد اند پورز فعالیت می‌کند، منتشر می‌گردد.
فهرست زیر متعلق به ۳۱ مارس ۲۰۱۴ می‌باشد.
آدام کادِمون یا آدم قادِمون یک اصطلاح مذهبی در کابالاست که به معنی آدم اصلی می‌باشد. بر اساس دیدگاه کابالا آدام کادمون یا آدم بالا آدمی است که در اولین مرحله از پنج مرحله اولی پیدایش تولید شد و از آدم اولیه (آدم پایین) یا آدمی که بعد از هبوط و گناه میوه ممنوعه تولید شد متفاوت است. حوزه آدام کادمون حوزه سفیروت کتر می‌باشد.
در کابالا آدام کادمون یا آدم اصلی با آدام هاریشون (آدم اولیه) که معمولاً با عنوان «آدم» شناخته می‌شود متفاوت است. آدام کادمون در حوزه میل اولیه خالق به تولید و در سفیروت کتر می‌باشد. از آدام کادمون چهار دنیای دیگر اتزیلوت، بریا، یتزیرا و آسیا ایجاد می‌شوند. آدام کادمون معمولاً از این چهاردنیا متفاوت فرض می‌شود و این چهاردنیا با چهار حرف نام خدا ی ه و ه مرتبط هستند. آدام کادمون تنها مرتبط با نوک حرف یود است.
ساختار آدام کادمون در واقع نشاندهنده هدف اصلی خلقت و سفیروت صفات الهی است. آدام هاریشون در اثر حبوط و سقوط در اثر گناه اصلی دارای این صفات نیست. آدام کادمون در دنیایی است که دارای محدودیتهای سفیروتها نیست.
در زوهر نوشته شده‌است: «فرم انسان دارای تصویر هر آنچه بالا (در بهشت) و در پایین (در زمین) است می‌باشد. از این رو مقدس قدیمی (خدا) آن را برای فرم خود انتخاب کرد»
در زوهر مرد بهشتی دارای صفات الهی و تمامی ده سفیروت است.
در نوشته‌های ایزاک لوریا در مورد آدام کادمون گفته شده‌است که آدام کادمون مانند یک واسطه بین عین سوف و سفیروتها است. بر اساس نظر لوریا عین سوف کاملاً غیرقابل فهم است و تنها آدام کادمون دارای صفات عین سوف می‌باشد.
اولین استفاده از لغت مرد اصلی یا مرد بهشتی توسط فیلون اسکندرانی بود. او اعتقاد داشت که مرد بهشتی دارای فساد مرد زمینی نیست و از مواد متفاوتی ساخته شده‌است. مرد بهشتی یا آدام کادمون دارای تمامی صفات لوگوس (کلمه) است و نه مرد و نه زن است ولیکن مرد زمینی دارای ویژگیهای زمینی است. بر اساس نظر فیلون اسکندرانی در کتاب پیدایش در آیات ۱:۲۷ و ۲:۷ در مورد تولید دو مرد متفاوت اولین در بهشت و دومین در زمین صحبت می‌شود. او اعتقاد داشت که مرد بهشتی نه مرد و نه زن، بلکه بیناجنس است.
رابطه بین دو آیه ذکر شده در بالا توسط فریسیان نیز مورد بررسی قرار گرفت. آنها اعتقاد داشت که آدم اصلی یا آدام کادمون دوجنسه (مرد-زن) آفریده شده بود. آنها اعتقاد داشت که جدا شدن دو جنسیت بعداً توسط عمل ثانویه بر روی بدن آدم اصلی ایجاد شد.
ربی عقیبا در تلمود در مورد این مسئله صحبت کرده‌است.http://www.jewishencyclopedia.com/articles/761-adam-kadmon
پولس که یکی از شاگردان گملائیل بود نیز اعتقادات مشابه فریسیان داشت. بر اساس نظر او دو آدم وجود دارد اولین در دنیای روح و دومی در دنیای ماده. آدم زمینی در انتهای خلقت تولید شد و به وسیله قوانین زمین مانند مرگ محدود است. آدم اصلی یک ایده روحانی است و دارای محدودیتهای ماده نیست. پولس اعتقاد داشت که لوگوس که از قبل وجود داشته‌است به صورت عیسی مسیح ظاهر شده‌است.
خاله سارا نام یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی فرامرز باصری است که در سال ۱۳۷۱ تولید و از شبکه ۱ پخش گردید.
«سارا» یک پزشک جوان است که در کودکی و بر اثر حادثه‌ای، از خانواده خود جدا افتاده و آن‌ها را گم کرده‌است. وی پس از فارغ‌التحصیلی، به منظور یافتن آنها، تقاضا می‌کند محل خدمت پزشکی‌اش را در برازان و گل‌کلات تعیین کنند. سارا در گل‌کلات موفق می‌شود خواهرش را بیابد اما برادر ناتنی‌اش «صفدر» برایش مشکلاتی به وجود می‌آورد. سارا همه تلاش خود را به کار می‌بندد تا به روستاییان محروم یاری رساند و سرانجام...فرهنگ سریال‌های تلویزیونی ایران از آغاز تا امروز؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۲۴۵، ۱۵ آذر ۱۳۷۸
ژاپن پست، شرکت پست دولتی ژاپنی بود، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ فعالیت می‌کرد.
شرکت ژاپن پست بیش از ۲۵۶ هزار نفر را در استخدام خود داشت و مالک شبکه‌ای از ۲۴٫۷۰۰ دفتر خدمات پستی در ژاپن بود. این شرکت در سال ۲۰۰۷ در پی اجرای فرایند خصوصی‌سازی، منحل شد و از دارایی‌های آن، شرکت ژاپن پست هولدینگز تأسیس گردید.