moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
"زمانی برای مردن نیست" اولین بار در جدول تک آهنگ های ایرلند و نمودار تک آهنگ بریتانیا ظاهر شد. این اولین آهنگ شماره یک آیلیش در انگلستان شد و او را به اولین هنرمندی متولد قرن ٢١ تبدیل کرد که در بالای جدول قرار گرفت. بعلاوه ، این آهنگ اولین تم جیمز باند توسط یک هنرمند زن بود که در بالای جدول بریتانیا قرار گرفت ، و همچنین تنها دومین تم جیمز باند بود که در بالای آن جدول قرار دارد. در ایالات متحده ، "هیچ وقت برای مردن" اولین نمایش را به خود اختصاص داد و در جایگاه ١٦ در بیلبورد تک آهنگ داغ قرار گرفت.
این آهنگ در شصت و سومین دوره جوایز سالانه گرمی نامزد دریافت جایزه گرمی بهترین آهنگ نوشته شده برای رسانه های تصویری است.
گذرنامه سرخ () یک فیلم درام به کارگردانی گویدو برینیونه است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
میراندا بونانسئا (; – ) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گذرنامه سرخ"، "زن نابینای سورنتو" و "سه آرزو" اشاره نمود.
جان گاسپاره ناپولیتانو (؛ – ) یک روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و نویسنده اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گذرنامه سرخ" اشاره نمود.
جوزپه فاتیگاتی (؛ ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۶ – ۹ سپتامبر ۱۹۷۵) یک تدوین‌گر، تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گذرنامه سرخ"، "فولاد"، "فانوس شیطان" و "میخانه سرخ" اشاره نمود.
لورنتسا ایندووینا (؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۶۶) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آتش‌بس"، "بیت و قطعات، "" و "شورشی" اشاره کرد.
ماریا گراتسیا فرانچا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "برنج تلخ"، ""، "میلیدی و تفنگدارها"، "تبهکاران" و "صدای سکوت" اشاره کرد.
فیل ردموند (؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۴۹) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است.
حشمت‌الله دولتشاهی ملقب به حشمت‌السلطان (۱۲۸۳ در کرمانشاه - ۱۳۵۹ ) نویسنده، فیلسوف متأله و پژوهشگر دینی اهل ایران بود. دولتشاهی از نخستین نواندیشان دینی در ایران بود و نظریه‌پرداز مکتب وحدت نوین جهانی به شمار می‌آمد. دولتشاهی در آثارش نگرشی نوین به دین، علم و متافیزیک عرضه کرد و کوشید تا میان دین و علم مدرن پیوند نوینی برقرار کند."کانون‌های فرهنگی مبارزه با بهائیت از ردیه‌نویسی تا مناظره"، نوشتۀ فتاح غلامی، نوشته‌شده در روزنامۀ جام جم، چهارشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۳، شماره ۴۱۱۸؛ بازدید در ۲۸ بهمن ۱۳۹۸.
حشمت‌الله دولتشاهی در سال ۱۲۸۳ در کرمانشاه در خانواده‌ای از خاندان دولتشاهی قاجار به دنیا آمد. پدرش محمدصادق میرزا نام داشت و از نوادگان محمدعلی‌میرزا دولتشاه بود. او در تأسیس «انجمن تبلیغات اسلامی نور دانش» مشارکت داشت که بعداً به «وحدت نوین اسلامی» و سپس «مکتب وحدت نوین جهانی» تغییر نام داد.سلطانی، ۱۳۸۱، ص ۴۳. حشمت‌الله دولتشاهی نظریه‌پرداز اصلی و نویسندهٔ مهم‌ترین کتاب‌های «مکتب وحدت نوین جهانی» و به همین دلیل از او با نام «رهنمون» یاد می‌شود.وحدت نوین جهانی: "تاریخچۀ مکتب وحدت نوین جهانی"؛ بازدید در ۲۸ بهمن ۱۳۹۸. دولتشاهی به همراه عطاالله شهاب‌پور و علی‌اشرف کشاورز اعضای بنیانگذار این انجمن‌ها به شمار می‌آیند."کانون‌های فرهنگی مبارزه با بهائیت از ردیه‌نویسی تا مناظره"، نوشتۀ فتاح غلامی، نوشته‌شده در روزنامۀ جام جم، چهارشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۳، شماره ۴۱۱۸؛ بازدید در ۲۸ بهمن ۱۳۹۸. او از سال ۱۳۵۲ کلاس‌های «مکتب روحی و تطهیر اخلاقی» را در مرکز تبلیغ و انجلای این انجمن در مکان تالار دیدار وحدتیان در میدان هفت حوض نارمک برگزار می‌کرد.وحدت نوین جهانی: "تاریخچۀ مکتب وحدت نوین جهانی"؛ بازدید در ۲۸ بهمن ۱۳۹۸.
حشمت‌الله دولتشاهی تلاش می‌کرد تا با بیانی ساده و استفاده از مثال و آوردن استدلالات ساده به ارائهٔبرداشتی عرفانی از دین بپردازد که با علوم مدرن سازگار باشد. این ایراد بر او وارد شده که آثار وی به دلیل تکیهٔ بسیار بر تمثیل، از استدلال عقلانی و فلسفی دور شده‌است. دولتشاهی نگرشی وحدت وجودی دارد. به باور او موجودات همگی تجلیات نور خداوند هستند و این جهان انعکاسی از نور خداست. در این نگرش هیچ چیز و هیچ کس به تنهایی خدا نیست، بلکه منظور از خدا همه‌چیز و همه‌کس است. او تحت تأثیر سهروردی معتقد است که روح فی‌نفسه کامل بوده و نیازی به تکامل ندارد، و درواقع این جسم است که می‌باید تکامل بیابد، اما جسم وسیله و ابزاری برای روح است. روح همچون یک شعور و درواقع قدرت و انرژی خدا است.مروتی، محمدامین، نظری به آراء حشمت‌السلطان، ۱۳۹۲.
دولتشاهی از قالب مثالی یا پریسپری یاد می‌کند که واسط میان روح و بدن است. روح انسان همچون عاملی الهی بدن را همچون یک ماشین به حرکت وامی‌دارد، اما بدون قالب مثالی یا پریسپری میان این دو امر رابطه‌ای وجود ندارد. پریسپری نوعی جسم رقیق متشکل از هوا و اتم است و خواب دیدن از وجود چنین چیزی خبر می‌دهد. او سعی می‌کند از ایده‌چای علمی برای توضیح چنین ساحتی استفاده کند و حتی قائل به کسب توانایی‌هایی برای ورود به شناخت چنین ساحتی بوده‌است،اما همزمان معتقد بوده که سالک نباید به کسب چنین قدرتی اصالت داده و از هدف خود یعنی کسب کمال دور شود.مروتی، محمدامین، نظری به آراء حشمت‌السلطان، ۱۳۹۲.
دولتشاهی به جبر باور داشت،اما معتقد بود که تقدیر از طریق تدبیرهای ظاهراً مختارانه متحقق می‌شود. انسان به دلیل بی‌خبری از تقدیر به دنبال تدبیر می‌رود و این بی‌جبری لازمهٔ کوشش بشر برای زندگی است. او معتقد بود که باور به تقدیر الهی و هماهنگ شدن با آن امری‌است که با عشق به خدا اتفاق می‌افتد و سبب شادمانی در انسان می‌گردد و البته خود عشق نیز ناشی از اختیار انسان نیست. عشق نیروی محرکهٔ عالم و آدم است و جبری عاشقانه در روابط انسان‌ها با هم و با جهان وجود دارد. به باور دولتشاهی آگاهی از عملکرد هستی همچون یک کل هماهنگ و منسجم سبب رضایت از جهان شده و انجام وظیفه همچون سلولی از این نظم کلان سبب رستگاری می‌شود.مروتی، محمدامین، نظری به آراء حشمت‌السلطان، ۱۳۹۲.
به باور دولتشاهی خوب و بد مسائلی قراردادی هستند و واقعیت ندارند. بهشت و جهنم هم فقط تمثیل‌اند و بزرگترین عذاب در همین دنیا و به‌صورت عذاب وجدان گناهکاران صورت می‌گیرد. شیطان امری درونی و در حقیقت نفس اماره است و می‌توان آن را به راه آورده و مهار کرد.مروتی، محمدامین، نظری به آراء حشمت‌السلطان، ۱۳۹۲.
فرشید یوسفی در کتاب «باغ هزار گل» حشمت‌الله دولتشاهی را «دارای قریحۀ شعری» معرفی کرده و به اشعاری اشاره کرده که او در لابه‌لای آثارش در قالب‌های غزل، قصیده و مثنوی در بحرهای مختلف مندرج ساخته‌است. او تأکید می‌کند که دولتشاهی «مدعی شاعری» نبوده‌است. یوسفی به یکی از اشعار او اشاره کرده‌است.یوسفی، ۱۳۷۰، ص ۲۱۱-۲۱۰.
لوئیزا ریولی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جین ایر"، "خشخاش هم گلی است" و "حقوق" اشاره کرد.
لایلا روکو (؛ – ) با نام اصلی ماریا لوئیزا روکو، یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سفر به ایتالیا"، "شوهران جوان، و "آنا" اشاره کرد.
ماریا پیا کازیلیو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اسمش را آندره‌آ می‌گذاریم"، "اومبرتو دی"، "آخرین داوری"، "ایستگاه آخر"، "نان، عشق و رؤیاها" و "چرخ‌وفلک ناپل" اشاره کرد.
ماریا فیوره (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بیا درباره زن‌ها حرف بزنیم"، "دو شاهی امید" و "چرخ‌وفلک ناپل" اشاره کرد.
ماری‌آنجلا جوردانو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سفر کاپیتان فراکاسا"، "دوشیزه‌ای برای شاهزاده"، "جانگو حرام‌زاده"، "مالابیمبا – بدکاره بدخواه"، "عروسک شیطان"، "جالو در ونیز" و "دختر شیطان" اشاره کرد.
ماتیلده د آنجلیس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از جمله فیلم‌های او می‌توان به "جایزه" و "در امتداد رودخانه به سمت درخت‌ها" اشاره کرد.
جایزه () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی آلساندرو گازمن است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
مرچدس برینیونه (؛ ۱۸ مه ۱۸۸۵ – ۲۴ ژوئن ۱۹۶۷) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هملت"، "شاهزاده سیندرلا"، "نرون" و "ترانه عشق" اشاره کرد.
میکلا بلمونته (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
او خواهر کوچک ماریا دنیس بود و موفقیت خوبی در دوران فاشیسم ایتالیایی به دست آورد و نقش‌های اصلی را در فیلم‌های آن دوران از جمله یکی از فیلم‌های روبرتو روسلینی ایفا نمود.Bondanella p.153 به دنبال سرنگونی رژیم بنیتو موسولینی در سال ۱۹۴۳، او نیز از حرفهٔ بازیگری کناره‌گیری کرد.
میلی (؛ – ) با نام اصلی کارلا مینیونه، هنرپیشه و خواننده اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دنباله‌رو"، "سه چهره ترس"، "فقط تو را دوست دارم" و "سه احمق خوش‌شانس" اشاره کرد.
میراندا مارتینو (؛ زادهٔ ) یک خواننده و هنرپیشه اهل ایتالیا است.
نخستین حضور حرفه‌ای او به عنوان خواننده در سال ۱۹۵۹ میلادی در جشنواره موسیقی سانرمو بود. او در سال ۱۹۶۳ با آلبوم موسیقی «ناپولی» که حاوی ۱۲ ترانهٔ ناپلی بود، به موفقیت چشمگیری نائل شد. تنظیم‌کنندهٔ آهنگ‌های این آلبوم موسیقی انیو موریکونه بود.
ناتاشا هووی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
او در بیروت از پدری آمریکایی و مادری هلندی زاده شد و در سن ۷ سالگی به همراه خانواده به ایتالیا آمد و هنرپیشگی را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به "هم‌کلاسی‌ها" اشاره کرد.
نیکول گریمائودو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "این خانه هتل نیست"، "باریا"، "جنایت‌های غیرحرفه‌ای"، "تو می‌خندی"، "زیبایی زنان"، "دردسرسازان"، "صبح بخیر پدر"، ""، "فردیناند و کارولینا" و "عشق گمشده" اشاره کرد.
آغوش و بوسه () یک فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی پائولو ویردزی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پائولا تیتسیانا کروچانی و فرانچسکو پائولانتونی اشاره کرد.
پائولا تیتسیانا کروچانی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر، کمدین و نمایشنامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌های او می‌توان به "صبح بخیر پدر"، "مأموران آتش‌نشانی"، "بال‌های زندگی" و "آغوش و بوسه" اشاره کرد که برای فیلم اخیر، نامزد دریافت جایزهٔ روبان نقره‌ای برای «بهترین بازگیر نقش مکمل زن» در سال ۱۹۹۹ گردید.
پاتریتسیا وبلی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به "سالن کیتی"، "پلی متل"، "مجلس‌گردان خون‌آشام است"، "سنبله، ثور، جدی"، "کلاس مختلط" و "مالابیمبا – بدکاره بدخواه" اشاره کرد.
پینا گالینی (؛ – ) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روزهای عاشقی"، "چهار قدم در ابرها"، "میهمان یک‌شبه"، "مانون لسکو" و "کاراواجو" اشاره کرد.
روسانا مارتینی (؛ – ) یک هنرپیشه و مدل اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سرسخت و مقتدر"، "ال گرکو" و "هیجان" اشاره کرد.
سیلوانا یاکینو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جولیتای ارواح"، "فابیولا"، "به من نگو!"، "شاهزاده سیندرلا"، "فرشته سپید" و "سواره‌نظام" اشاره کرد.
سیلویا کوهن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مرا به خاطر بسپار، عشق من" و "روسینی! روسینی!" اشاره کرد.
ترزا ساپونانجلو (؛ زادهٔ ۱۹۷۳ میلادی) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لوئیزا سانفلیچه"، "سیاه و سفید" و "مارماهی" اشاره کرد.
سطح خدمت یا سطوح خدمت ، یا به‌طور مخفف LOS، مفهومی در مدیریت دارایی و به ویژه مدیریت دارایی زیرساخت است که به کیفیت یک سرویس معین اشاره دارد. تعیین و اندازه‌گیری سطح خدمات یک فعالیت اساسی در تدوین پلان مدیریت دارایی زیرساخت‌ها است. سطح خدمت ممکن است به عملکرد فیزیکی دارایی‌ها ارتباط داده شود یا از طریق انتظارات و رضایت مشتری تعریف گردد. مورد دوم بیشتر خدمات-محور است تا دارایی-محور. به عنوان مثال، هنگام اندازه‌گیری سطح خدمت یک جاده، می‌توان آن را با یک شاخص عملکرد فیزیکی مانند شاخص وضعیت روسازی یا PCI اندازه گرفت، یا این کار را با یک معیار مربوط به رضایت مشتری، مانند تعداد شکایات در هر ماه، انجام داد. یا در مورد سطح سرویس ترافیک، می‌توان آن را با هندسه جاده یا زمان سفر وسایل نقلیه اندازه‌گیری کرد، که دومی نشان دهنده کیفیت جریان ترافیک است؛ بنابراین، سطح خدمات می‌تواند دارای چندین جنبه باشد: رضایت مشتری، الزامات محیطی و الزامات قانونی.
سطح خدمت می‌تواند فنی یا استراتژیک (یا سطح خدمت مشتری) تلقی شود. سطح خدمت فنی منعکس کننده دیدگاه ارائه دهنده خدمت است، در حالی که سطح خدمت استراتژیک نشان دهنده دیدگاه مشتری یا کاربر است. به عنوان مثال در مورد زیرساخت فاضلاب، یک شهرداری (به عنوان ارائه دهنده خدمات) می‌تواند تعداد ریزترَک‌ها را در یک لوله فاضلاب اندازه‌گیری کند (برای اطمینان از کیفیت خدمات)، اما دغدغه اصلی کاربر در دسترس بودن و قابلیت اطمینان سیستم فاضلاب است، نه لزوماً جنبه‌های فنی زیرساخت‌های فیزیکی یعنی لوله‌ها. به عبارت ساده، مادامی که کاربر بتواند سیفون توالت را بکشد و از آن استفاده کند، ممکن است اصلاً در مورد زوال زیرساختی که زیر زمین است دغدغه‌ای نداشته باشد.
سطح خدمت فعلی به سطح خدماتی گفته می‌شود که هم‌اکنون توسط ارائه دهنده خدمات در حال ارائه است. سطوح خدمت مورد انتظار یا مطلوب سطحی از خدمت است که ارائه دهنده (و مشتری) می‌خواهند به آن برسند یا آن را رضایت بخش می‌دانند. به عنوان مثال فرض کنید که در یک شهرداری میانگین شاخص وضعیت روسازی جاده‌ها ۷۵ و میانگین زمان سفر از نقطه آ تا نقطه ب ۵۵ دقیقه است. شهرداری این اطلاعات را پس از اندازه‌گیری سطح خدمت کنونی برای جاده‌ها جمع کرده‌است و می‌خواهد که این LOS را برای دستیابی به سطح خدمات مطلوب بهبود بخشد. با فرض اینکه LOS مورد نظر آنها برای جاده‌ها یک PCI متوسط ۸۰ و میانگین زمان سفر ۵۰ دقیقه از نقطه آ تا ب باشد، آنها باید با ارتقاء سطح خدمات فعلی، به سمت این هدف حرکت کنند.
هیت نامبر یا عدد گرمایی یک عدد شناسایی است که بر روی سطح فولاد پس از خارج شدن از پاتیل و نورد شدن در یک کارخانه فولاد حک می‌شود.
استانداردهای صنعتی سازنده‌ها را الزام می‌کنند که متریال‌های ساخته شده، در کارخانه سازنده آزمایش گردد و نتایج این آزمایش‌ها در گزارش‌هایی به خریدار ارائه شود. این گزارش‌ها تحت عنوان‌هایی از قبیل Mill Sheet (برگه نورد)، Mill Certificate (گواهینامه نورد) یا Mill Test Certificate (گواهینامه تست نورد) ارائه می‌گردند. تنها راه شناسایی اینکه یک گواهینامه متعلق به یک ورق فولادی (یا لوله) است، تطبیق «هیت نامبر» آن است. همان‌طور که از LOT Number برای شناسایی تولید یک محصول برای جنبه‌های کنترل کیفی استفاده می‌شود، از Heat Number برای شناسایی و ردیابی فولادها استفاده می‌شود.
واخوشتی خانِ گرجی‌تبار، برادر اوتارخان ملقب به ذوالفقارخان و گرجاسی بیگ ملقب به منصورخان بود. او ابتدا مقامی نظامی در تشکیلات صفویان داشت، که مدتی به عنوان ششپر قورچی و مدتی نیز به عنوان یوزباشی در ساختار نظامی صفویان خدمت کرده بود. وی که ابتدا لقب سلطان داشت، در ربیع‌الاول سال ۱۰۴۲(هـ. ق)، طی فرمانی از سوی شاه صفی، به عنوان حاکم شوشتر در جنوب غربی امپراتوری ایران منصوب گردید و به مدت سی و هفت سال با موفقیت در آنجا حکومت کرد. واخوشتی خان که مورد اعتماد شاه صفی بود، مردی آبادگر و سازنده بود که در راه آب‌رسانی، ساختن آبادی و روستاها، همچنین رسیدگی به احیاء زمین و رونق زراعت و کشاورزی بسیار تلاش کرد. وی در راه آسایش مردم زحمات زیادی کشید و در جمع‌آوری مالیات دیوانی، بسیار موفق ظاهر شد. صاحب تذکره شوشتر در خصوص عملکرد واخوشتی خان می‌نویسد: «در زمان حکومتِ واخوشتی‌خان، مردم شوشتر بسیار خوشبخت بودند و روزگار به فراغت می‌گذراندند به‌طوری که همه کس در حال تحصیل معرفت و کمال بود». واخوشتی خان پنج پسر و چندین نواده داشت که بیشتر از یک قرن در مناطقی از قبیل شوشتر و دزفول، کهگیلویه، استرآباد، قندهار، فارس و … حکومت کردند. واخوشتی خان که شخصیتی منحصر به فرد داشت حتی غلامانش از قبیل طهماسب‌آقا، بهمن‌آقا، جمشیدآقا، بهبودآقا، گرگین‌آقا و هرمزآقا نیز هریک در حد ذات خود امیری عظیم‌الشأن بودند و اولاد و احفاد بعضی از آنها تا سال تألیف تذکره شوشتر همچنان در شوشتر زندگی می‌کردند. در حال حاضر نوادگان واخوشتی خان در دزفول که نام خانوادگی آنان به این شرح است: قزلباش، قزلباشان، بیجن زاده، هلاکوئی، چنگیزی، طهماسبی، مُنتَقِم، بِهجَتی، اردشیری، صالح‌بیگی، ابوالفتح‌بیگی، سلیمانی‌فر، ظلّی، آرضابَک، نیرمی، نصرتی، بهرامی و عموزادگان (وابسته به شرح کتاب نسب‌نامه) قسمتی از جمعیت گرجیانِ استان خوزستان در جنوب غربی کشور ایران (شوشتر ودزفول) را تشکیل می‌دهند.
واخوشتی خان اصالتاً از خانواده گرجی‌تبار باراتاشویلی – اوربلیشویلی بود که در سطح محلی با نام اوربلیانی نیز شناخته می‌شدند. خاندان وی(باراتاشویلی) در زُمرهٔ خانواده‌های تاوادی محسوب می‌گردید که طبقه‌ای از نجبای تحت فرمان مستقیم پادشاهان و اسقف‌ها بودند و تمام مقامات کلیدی دربار مرکزی و همه اختیارات نظام درباری را در دست داشتند. آنها از خانواده‌هائی بودند که موفق به تشکیل حکومت‌های نیمه مستقل در پادشاهی کارتیل نیز گردیدند. خاندان واخوشتی خان (باراتاشویلی) در حقیقت بین قرن‌های پانزدهم تا هجدهم میلادی قدرتمندترین دودمان تاوادی گرجستان محسوب می‌گردیدند.
پراکسیس به معنی جد و جهد طبیعی یا نفسانی‌ای است که منتهی به حصول نتیجه گردد. پراکسیس را به معنی کیفیت وجود نیز به کار برده‌اند و در این مورد از آن به ملکه یا عادت تعبیر می‌کنند. سارتر گوید: عمل کاشف وجود است، و موضوع بحث ما عمل (پراکسیس) است، از این جهت که سازنده تاریخ و مؤثر در آن است. لفظ Apraxie در اصطلاح روان‌شناسان به معنی کسی است که با وجود تندرستی، قادر به انجام اعمال عادی نباشد.جمیل صلیبا-منوچهر صانعی دره بیدی، "فرهنگ فلسفی"، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ص ۱۹۳
برنشتاین توجه به پراکسیس و عمل را عنصر مشترک در مکاتب فلسفی مهم معاصر معرفی می‌کند.حسامی فر، عبدالرزاق؛ "کاوشی در ریشه‌های تقابل فلسفه تحلیلی و فلسفه قاره ای"، مجله: ذهن» زمستان ۱۳۹۰ - شماره ۴۸، صفحه ۱۳۱ تا ۱۵۴ معنای پراکسیس (praxis) در آثار ارسطو فعالیتی است که تنها در جامعه انسانی، واقعیت یافتنی است یعنی در جایی که زبان فراگرفته شده و بکاربسته می‌شود.شاهرخ حقیقی، درآمدی بر نظریه انتقادی یورگن هابرماس
عشق معمولی () فیلمی در ژانر درام و رمانتیک است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
یکی از چند خاندان بزرگ تاوادی در گرجستان که موفق به ایجاد دولت‌های نیمه مستقل در پادشاهی کارتلی شد، باراتاشویلی‌ها بودند. آنها از میانه سده پانزدهم تا هجدهم میلادی[قرن نهم تا سیزدهم هـ. ق] قدرت‌مندترین تاوادی‌ها در منطقه کارتلی محسوب می‌شدند. قلمرو باراتاشویلی‌ها در گرجستان، سابراتینو یا سومخیت ـ سابراتینو خوانده می‌شد که در منابع ایرانی برات ایلی (آلی) نوشته شده و آن ناحیه‌ای بود حاصلخیز، واقع در مسیری که مستقیماً راهی از آن از فلات ایران به تفلیس می‌گذشت.
بنیان‌گذار این دودمان، «باراتاکاچیبائیدزه» شخصیتی برجسته در سیاست گرجستان در آغاز سده پانزدهم میلادی (قرن نهم هـ. ق) به حساب می‌آمد. اولاد او که در منطقه کارتلی جنوبی در شرق گرجستان بر سه ناحیه اَلگِتی،کُتسیا و مَشاوِری فرمانروائی می‌کردند، به پشتوانه املاک موروثی خود، نه تنها مناصب مهمی چون فرماندهی سپاه سومخیت ـ سابراتینو که معروف به لشکر پیش قراول بود را در دربار پادشاه کارتلی در اختیار داشتند، بلکه در سراسر سده‌های هفدهم و هجدهم میلادی (یازدهم تا سیزدهم هـ.ق) صاحب چندین منصب اعطائی دیگر از قبیل خزانه‌داری‌کل، دیوان‌بیگی‌گری، و فرماندهی جنگ در دربار کارتلی بودند.
از آنجا که این خاندان به لحاظ جایگاه اجتماعی از دودمان‌های توانمند گرجستان محسوب می‌گردید، برخی از شاخه‌های آن در نهایت توانستند نقش خود را به عنوان رهبر آریستوکرات (اشرافی)، تا ضمیمه شدن امیرنشین‌های گرجستان توسط روس‌ها حفظ نمایند. در همین راستا می‌توان به این موضوع توجه داشت که درمعاهده گرجیوسک فی‌مابین روسیه و گرجستان در سال ۱۷۳۸ میلادی (۱۱۵۰–۱۱۵۱هـ. ق)، نام خاندان اوربلیانی (شاخه‌ای از باراتاشویلی‌ها) با بیست و هشت خانواده ازنوری در فهرست اشراف‌زادگان گرجی نوشته شده‌است.
در مورد شاخص‌های تعیین جایگاه تاریخی و اجتماعی باراتاشویلی‌ها می‌توان به چند مورد اشاره کرد. به عنوان نمونه در حوزه فرهنگ از این دودمان، افراد سرشناسی در زمینه تاریخ و فرهنگ گرجستان ظهور کردند، از جمله سولخان‌سبا اوربلیانی که برای ارتقای میراث فرهنگی گرجیان و رشد هویت ملی آن سامان تلاش فراوانی کرد، یا نیکولوز باراتاشویلی که از شعرای برجسته گرجی محسوب می‌گردد.
همچنین از نظر تاریخی چون هریک از خاندان‌های گرجی آرامگاه‌های مخصوص به خود را داشتند، لذا کلیسای پیتارتی که در سده دوازدهم میلادی بنا شده بود به عنوان آرامگاه خانوادگی شاخه‌ای از این خانواده به نام اوربلیشویلی تعیین گردید، ضمن اینکه بنایی دیگر به نام قلعه بیرتویسی نیز، در مقطعی تحت اختیار این دودمان بود.
خانواده‌های دزفولی با نام خانوادگی قزلباش، قزلباشان، هلاکوئی، چنگیزی، طهماسبی، مُنتَقِم، بِهجَتی، اردشیری، صالح‌بیگی، ابوالفتح‌بیگی، بیجن زاده،سلیمانی‌فر، ظلّی، آرضابَک، نیرمی، نصرتی، بهرامی و عموزادگان وابسته آنها به شرح کتاب نسب‌نامه، بازماندگان خاندان گرجی‌تبار باراتاشویلی در ایران هستند که از گرجیان استان خوزستان در جنوب غربی ایران محسوب می‌گردند.
تاوادی‌ها طبقه‌ای از نجبای تحت فرمان مستقیم پادشاهان و اسقف‌ها در گرجستان بودند که تمام مقامات کلیدی دربار مرکزی و همه اختیارات نظام درباری را در دست داشتند. آن‌ها تعدادی از خانواده‌هایی بودند که موفق به تشکیل حکومت‌های نیمه مستقل در پادشاهی کارتیل می‌گردیدند.
در پی فضیلت کتابی دربارهٔ فلسفه اخلاق اثر السدیر مک‌اینتایر است. مک‌اینتایر در این کتاب به نقدِ جدیِ گفتمان اخلاقی مدرن می‌پردازد و آن را غیرعقلانی می‌داند. وی ادعا می‌کند که صورت‌های سنتی‌ترِ گفتمان اخلاقی خصوصاً اخلاق ارسطویی وضعیت بهتری دارد.
این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ منتشر شد و از آن زمان تاکنون دو ویراست دیگر هم از آن چاپ شده‌است. ویراست دوم که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد، دارای مطالبِ بیشتری است که به منتقدان چاپ اول پاسخ می‌دهد. ویراست سوم که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، حاوی نوشته‌ای جدید با عنوان «"در پی فضیلت" پس از ربع قرن» است.
مردی به نام اسب فیلمی محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی الیوت سیلورستاین است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریچارد هریس، جودیت اندرسون، جین گاسکون، مانو توپو، کرینا تسپی، داب تیلور، جیمز گامون، ویلیام جردن، آیرن آیز کودی ایفای نقش کرده‌اند.
«خدا یک دی‌جی است» ترانه‌ای از گروه انگلیسی فیتلس است که در اوت ۱۹۹۸ به عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم یکشنبه ۸ شامگاه منتشر شد. این تک‌آهنگ در انگلستان به جایگاه ششم جدول‌های فروش رسید و در سپتامبر ۱۹۹۸ برای یک هفته شمارهٔ ۱ جدول بیلبورد دنس کلاب بود.Rock on the Net - Faithless
«خدا یک دی‌جی است» را مَکسی جَز، رولو، سیستر بلیس و جیمی کاتو نوشته‌اند. فیتلس برای این ترانه و آهنگهای دیگر آلبوم "یکشنبه ۸ شامگاه" برندهٔ جایزهٔ بریت «بهترین عملکرد بریتانیایی» در سال ۱۹۹۹ شد. مجلهٔ بیلبورد در اوایل سال ۱۹۹۹ در مقاله‌ای نوشت که بسیاری از دست‌اندرکاران موسیقی دنس بر این باورند که «خدا یک دی‌جی است» باید نامزد دریافت جایزهٔ گرمی «بهترین ضبط سال» ۱۹۹۸ می‌شد."Billboard", 23 January 1999, Vol. 111 Issue 4, p34, Accessed through EBBSCO Publishing, 20 May 1999
این ترانه در سال ۲۰۰۵ و پس از انتشار آلبوم "فیتلس برای همیشه" دوباره وارد جدول پرفروش‌ترین‌های انگلستان شد و به جایگاه شصت و ششم رسید.
مدال افتخار: هوابرد یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص دربارهٔ جنگ جهانی دوم است که توسط کمپانی "دنجر کلوز گیمز" (EA Los Angeles) در اوت ۲۰۰۷ برای گوشی‌های تلفن همراه، در سپتامبر ۲۰۰۷ برای ویندوز و ایکس‌باکس ۳۶۰ و در نوامبر ۲۰۰۷ برای کنسول پلی استیشن ۳ در سراسر جهان منتشر شد. این عنوان یازدهمین بازی از مجموعه مدال افتخار است که این بار در ساخت آن از موتور آنریل ۳ استفاده شده‌است. در بخش تک‌نفره، گیمر در نقش یک چترباز پیاده‌نظام لشکر ۸۲ هوابرد ارتش آمریکا قرار دارد که در طی ۶ مأموریت بزرگ در اروپا و در طی جنگ جهانی دوم با نیروهای دشمن مقابله می‌کند.
برخلاف نسخه‌های پیشین این سری که همگی دارای گیم‌پلی خطی بودند، این بازی دارای گیم‌پلی آزادانه و غیرخطی بیشتری می‌باشد و گیمر می‌تواند در هر نقطه از نقشه بازی که فرود می‌آید، به انتخاب ماموریت‌ها پرداخته و آزادانه آن‌ها را انتخاب نماید. نسخه پی‌سی و پلی‌استیشن ۳ این بازی نسبت به نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰، از طرف منتقدان بیشتر مورد ستایش قرار گرفت. این بازی قرار بود برای کنسول پلی‌استیشن ۲ نیز ساخته شود که بعد از مدتی کنسل گردید، البته نسخه‌ای از سری مدال افتخار با عنوان برای دو کنسول پلی‌استیشن ۲ و نینتندو وی جایگزین این عنوان گردید.
در هر دو حالت بازی (تک‌نفره و چندنفره) گیمر به سه دسته مهم از اسلحه‌ها برای استفاده در مبارزات دسترسی دارد، اسلحه‌های اصلی (تفنگ‌های جایگزین)، مسلسل‌های دستی و اسلحه‌های تمام خودکار، همچنین شاتگان و اسلحه‌های ضد تانک و نارنجک نیز در بازی قابل دسترسی و استفاده هستند. روش سنتی گیم‌پلی این مجموعه با روش‌های نوین سنگر گرفتن، خم کردن سر در هنگام سنگر گرفتن و شلیک به دشمنان و همچنین مبارزات تن به تن، تکمیل شده‌است. مانند بازی‌های قبلی قهرمان بازی دارای یک نوار سلامتی است که به چهار قسمت کوچکتر تقسیم شده و با هربار صدمه خوردن، از مقدار آن‌ها کم می‌شود. اگر گیمر مدتی ضربه یا تیر نخورد، یکی از قسمت‌های چهارگانه نوار سلامتی خودبخود ترمیم می‌شود، اما برای ترمیم بقیه نوار سلامتی گیمر باید جعبه‌های کمک‌های اولیه را در طول بازی پیدا و استفاده نماید. نوار وضعیت موجود در صفحه نمایش بازی (HUD) نشانگر اسلحه در حال استفاده، مقدار فشنگ‌ها و نارنجک باقیمانده و یک قطب‌نما جهت مشخص نمودن موقعیت دشمنان و هم‌تیمی‌ها می‌باشد.
این بازی به گیمر اجازه می‌دهد در هنگام فرود در میدان نبرد، محل فرود خود را آزادانه انتخاب نماید. با نزدیک شدن به زمین، دشمنان می‌توانند شروع به تیراندازی به سوی شما کرده و در این حالت گیمر می‌تواند با کنترل سرعت فرود، حتی بر روی دشمنان فرود آمده و آن‌ها را زمینگیر نماید.
در بخش اصلی کمپین تک‌نفره این بازی، گیمر در نقش یک چترباز بخش هوابرد آمریکا است که در کنار دیگر سربازان باید در شش مأموریت بزرگ در طول بازی، ایفای نقش نماید. این ماموریت‌ها هرکدام شامل تکمیل کردن کارهای خاصی است که با پیشروی گیمر در مپ بازی، برای او آشکار شده و بر روی قطب‌نمای کنار صفحه نمایش، مشخص می‌گردد. گیمر در طول بازی قادر به حمل یک اسلحه اصلی و یک اسلحه فرعی می‌باشد که می‌تواند در ابتدای هر مأموریت از میان لیست اسلحه‌های آزاد شده، آن‌ها را انتخاب نماید. اسلحه‌های جدیدتر در طول هر مأموریت از بازی توسط گیمر می‌توانند آزاد شوند (با به دست آوردن آن‌ها از نقاط مختلف مپ بازی). مانند بازی‌های نقش‌آفرینی، هر اسلحه در این بازی قابلیت کسب «تجربه» (Experience point) را دارا می‌باشد که در صورت رسیدن به حد نصاب، اسلحه مورد نظر ارتقا پیدا کرده و قابلیت‌های جدیدی برای آن در دسترس قرار می‌گیرد. این پوینت‌ها با کشتن دشمنان به دست می‌آید و گیمر می‌تواند با شلیک به سر دشمنان یا کشتن آن‌ها از راه نزدیک «پوینت» بیشتری کسب نموده و آپگرید اسلحه را تسریع نماید. ضمن اینکه هر اسلحه فقط سه بار قابلیت آپگرید شدن را دارد.
هر مرحله از بازی به دو بخش مهم تقسیم گردیده. در بخش اول که حالتی غیرخطی دارد، گیمر می‌تواند آزادانه انتخاب کند که کدام عملیات را ابتدا انجام دهد و هیچ اجباری برای انجام عملیات‌ها توسط بازی به گیمر انجام نمی‌شود. اگر در این بین گیمر کشته شود، مجدداً به صورت چترباز احیا شده و بر روی مپ بازی فرود می‌آید که می‌تواند ادامه بازی را آزادانه، دنبال نماید. با تکمیل هر عملیات، گیم‌پلی بیشتر حالت خطی به خود می‌گیرد و در نهایت منطقه جدیدی از مپ برای او آزاد خواهد شد که شامل یک مأموریت جدید و البته کاملاً خطی است و در این هنگام در صورت مردن، دیگر خبری از فرود با چتر نخواهد بود و گیمر باید از چک‌پوینت قبلی بازی را شروع نماید.
در بخش مولتی‌پلیر این بازی، گیمر می‌تواند در نقش نیروهای متفقین یا متحدین قرار گرفته و در شش نقشه به صورت گروهی با دیگر گیمرها بازی نماید. این نقشه‌ها نسبت به نقشه‌های موجود در بخش کمپین تک‌نفره ابعاد کوچکتری دارند و گیمر در ابتدای بازی با توجه به انتخاب خود، اسلحه‌های مربوط به آن نیرو را دریافت می‌کند (برای مثال نیروهای متفقین برای اسلحه‌های رده مسلسل دستی، تامسن و نیروهای متحدین ام‌پی ۴۰ را خواهند گرفت) و در صورتی که گیمر در طول بازی بمیرد، قبل از احیا شدن می‌تواند نوع اسلحه خود را تغییر دهد. این بخش دارای سه حالت مختلف است (Airborne Objective, Airborne Team Deathmatch و Team Deatchmatch). مانند بخش تک نفره گیمرها توانایی آپگرید نمودن اسلحه‌های خود را در طول بازی دارند، که البته این آپگرید با توجه به رنکینگ گیمرها توسط موتور بازی در سرورهای میزبان، متعادل و بهینه‌سازی می‌شود تا شاهد اختلاف شدید بین قدرت اسلحه‌ها و در نتیجه نامتعادل شدن روند بازی نباشیم.
داستان این بازی در مورد فردی به نام "بوید تراورز" (Boyd Travers) می‌باشد که در سال ۱۹۴۳ میلادی و در جریان عملیات هاسکی در ایتالیا، عضو نیروهای چترباز لشکر هشتاد و دوم هوابرد ایالات متحده آمریکا است که در دهکده آدانتی (Adanti) در سیسیل ایتالیا فرود آمده و در کنار دیگر سربازان ارتش آمریکا، وظیفه خنثی سازی آشیانه‌های ضدهوایی‌های نیروهای متحدین را عهده‌دار شده، سپس در داخل خاک ایتالیا و در جریان عملیات آوالانچ در نزدیکی ناپل مشارکت می‌کند.
یک سال بعد در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۴۴ او به عنوان بخشی از نیروهای لشکر هشتاد و دوم در عملیات نپتون (پیاده‌سازی نیروهای متفقین در نرماندی) به دیگر نیروهای آمریکایی کمک کرده و چند ماه بعد در عملیات مارکت گاردن در هلند حضور پیدا می‌کند. پس از ناکامی عملیات مارکت گاردن، "تراورز" به لشکر هفدهم هوابرد منتقل شده و در عملیات وارسیتی در یکی از انبارهای شهر اسن آلمان فرود آمده تا ذخایر باقیمانده مهمات و تانک‌های آلمانی را نابود کند که با نابودی ترن مسلح حامل مهمات، موفق به انجام عملیات می‌شود. در نهایت در عملیاتی خرابکارانه اقدام به نابودی برج ضد هوایی واقع در اسن آلمان می‌کند که هواپیماهای جنگی نیروهای متفقین نتوانسته بودند آن را نابود کنند و به این وسیله کمک شایانی به ورود جنگ جهانی دوم به فاز پایانی خود در اروپا می‌نماید.
ساخت این بازی از اواخر سال ۲۰۰۴ و هنگامی آغاز شد که سازندگان تصمیم گرفتند یک عنوان در خور نام "مدال افتخار" تولید نمایند. ایده بازی از نگاه چترباز مستلزم وجود قابلیت حرکت آزادانه گیمر در محیط بازی بود، و این دقیقاً مخالف با گیم‌پلی بازی‌های قبلی در مورد جنگ جهانی دوم بود که گیمر مجبور بود از یک نقطه خاص بازی را شروع و در یک مسیر کاملاً خطی آن را به پایان برساند.
طراح ارشد این بازی "رکس دیکسون" (Rex Dickson) و تهیه‌کننده آن "پاتریک گیلمور" (Patrick Gilmore) بودند که قبلاً سابقه مشارکت در ساخت بازی را داشتند. تیم سازنده برای ساخت وقایع تاریخی مربوط به جنگ جهانی دوم و اطمینان از صحت آن‌ها (از جمله موارد ریز دیگری مانند اسلحه‌های استفاده شده) از حضور یک مشاور تاریخی بهره برد. تمام صداهای استفاده شده در این بازی دقیقاً از روی ادوات، ماشین‌آلات و اسلحه‌های به کار رفته در آن دوران ضبط گردیدند.
در ابتدا قرار بود در این بازی از وجود یک سرباز پیشرو با نام Eddie LaPointe استفاده شود که قبل از "تراورز" مسیرهای مأموریتی را با تم مخفی‌کاری طی می‌نمود که این ایده با مخالفت کمپانی الکترونیک آرتز مواجه شد و از سازندگان خواست تمرکز خود را برای ساخت گیم‌پلی به صورت اکشن و نبردهای عظیم و بزرگ برای شخصیت اصلی داستان (Travers) بگذارند. کمپانی الکترونیک آرتز تفاهم‌نامه‌ای را با شرکت خودروسازی جیپ امضا نمود تا امکان استفاده از وسایل نقلیه ساخت این شرکت را در بازی داشته باشد، که البته در نسخه نهایی بازی، به دلیل کم بودن وسعت محیط نبردها و عدم امکان استفاده از وسایل نقلیه در آن‌ها، این قابلیت از بازی حذف گردید.
این بازی از موتور کاملاً ویرایش شده آنریل ۳ استفاده می‌کند. ساخت هسته اولیه بازی با موتور "رندرویر" (RenderWare) که به تازگی توسط الکترونیک آرتز در اختیار گرفته شده بود، آغاز شد، اما در اوایل سال ۲۰۰۶ تصمیم بر این گرفته شد تا موتور آنریل ۳ برای ساخت بازی جایگزین شود. این انجین که به ویژه برای استفاده از دایرکت اکس ۹ و ۱۰ بر روی پی‌سی، ایکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ طراحی شده بود، بسیاری از ویژگی‌ها و تکنیک‌های مدرن مورد نیاز این بازی نظیر سایه‌های پویا، رندرینگ سطح بالای پویا (HDR rendering) و نوردهی پیشرفته برای هر پیکسل (per-pixel lighting) را به راحتی پشتیبانی می‌کرد.
به دلیل ماهیت گیم‌پلی غیرخطی این بازی، سازندگان مجبور بودند برای دقت در عملکرد مناسب رفتار دشمنان و یاران خودی با یکدیگر و محیط بازی، در فرایند تکمیل هوش مصنوعی سربازان خودی و دشمن، تغییرات وسیع و جدی نسبت به بازی‌های قبلی سبک شوتر اول شخص ایجاد نمایند. نحوه تعامل هوش مصنوعی (شخصیت‌های داخل بازی) که توسط کامپیوتر هدایت می‌شدند، نسبت به محیط و موقعیت قرارگیری‌اشان کاملاً غیرخطی و متفاوت بود. برای مثال در بسیاری از موقعیت‌ها سربازان دشمن عوارض طبیعی یا غیرطبیعی محیط خود را شناخته و بهترین تصمیم را می‌گیرند (سنگر گرفتن در پشت دیوار، کانال یا حتی چهارچوب درب). در بسیاری از مواقع دشمنان در برخورد با قهرمان بازی، اسلحه خود را با توجه به اسلحه‌ای که گیمر در اختیار دارد، انتخاب می‌کنند یا اگر در شرایط متفاوتی با گیمر روبرو شوند، تصمیمات متفاوتی می‌گیرند (اگر گیمر تنها باشد، سعی می‌کنند به او حمله کرده و او را از پا درآورند، ولی اگر گیمر با تعدادی از یاران خود باشد، آنگاه سرباز دشمن با سنگر گرفتن یا حتی عقب‌نشینی سعی در حفظ جان خود می‌کند).
موسیقی متن اصلی مدال افتخار: هوابرد در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ منتشر شد. این محصول شامل تمام تراک‌های موسیقی داخل بازی بود که توسط آهنگساز برنده جایزه اسکار مایکل جاکینو ساخته شده بود، به اضافه تعدادی از قطعات ساخته شده برای بازی‌های قبلی سری "مدال افتخار" که همگی در این محصول وجود داشتند.
بخش اول این موسیقی که در تابستان ۲۰۰۶ و برای تیزر تبلیغاتی نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ (E3) تهیه شد، توسط یک ارکستر متشکل از ۷۵ نوازنده و به رهبری "مارشال بوئن" (Marshall Bowen) ساخته شد. هشت ماه بعد "مایکل جاکینو" درگیر کار بر روی دو پروژه سینمایی (سریال لاست و انیمیشن راتاتویی) بود، به همین دلیل تصمیم گرفت بخشی از موسیقی این بازی را ظرف مدت یک روز ضبط کرده و مابقی کار را موکول نماید به تابستان که پروژه ساخت بازی به اندازه کافی پیشرفت کرده باشد.
در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۶ "مایکل جاکینو" با همکاری استودیو سمفونی هالیوود بخش اول موسیقی بازی را در استیج ضبط صدای Eastwood در کمپانی برادران وارنر ضبط نمود. و در نهایت چهار ماه بعد در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۷، بخش پایانی موسیقی بازی ساخته و ضبط گردید.
برطبق نمراتی که در سایت متاکریتیک ثبت گردیده، نسخه‌های پی‌سی و پلی‌استیشن ۳ این بازی بازخورد مثبت‌تری از منتقدان دریافت نمود، در حالیکه نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰ بیشتر نمرات معمولی را از منتقدین دریافت کرد.
سایت گیم‌اسپات در مورد هر سه نسخه بازی نقدهای کاملا متوسطی ارائه کرده و اظهار داشت: «بخش کمپین تک‌نفره بازی تا دو مرحله پایانی، چنگی به دل نمی‌زند. اما ترکیب بخش مولتی پلیر و دو مرحله پایانی بخش تک‌نفره، این بازی را ارزشمند می‌کند.» سایت آی‌جی‌ان مقدار کمی بیشتر به این بازی نظر مثبت داشت و اعلام کرد: «اگرچه بازی "مدال افتخار: هوابرد" بازی کاملی نیست، اما بدون شک بهترین بازی در این مجموعه می‌باشد که تاکنون منتشر شده است.» سایت "پرس استارت آنلاین" (Press Start Online) نیز در مورد این بازی اظهار داشت: «بازی "مدال افتخار: هوابرد" فقط یک بازی خوب نیست، بلکه عنوانی است که با ارائه تخیلات و نوآوری‌های جدید که در این سبک از بازی‌ها بسیار کمیاب بودند، توانست بدرخشد.» بسیاری از منتقدین از موسیقی بازی اظهار رضایت کرده و آن را نقطه مثبت این بازی نامیدند، این در حالی است که سایت آی‌جی‌ان موسیقی این بازی را نقطه درخشانی می نامد که خاطرات خوب و کلاسیک بازی "مدال افتخار: حمله متفقین" را در یادها زنده می‌کند.
سلاح عریان دو و یک‌دوم: بوی ترس یا سلاح عریان ۲ فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی دیوید زاکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون لسلی نیلسن، پریسیلا پریسلی، جرج کندی، او.جی. سیمپسون، روبرت گولت، ریچارد گریفیتس، جکلین بروکس، تیم اکونر، پیتر مارک ریچمن ایفای نقش کرده‌اند.
ایستگاه متروی کیان‌شهر یکی از ایستگاه‌های خط ۶ متروی تهران است که در در منطقه ۱۵ تهران در محله کیان‌شهر واقع شده‌است.
این ایستگاه در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۹۸ به صورت غیررسمی تأسیس شده‌است و دارای بیش از ۱۰ هزار مترمربع زیربنا و ۱۴۰ متر سکو می‌باشد و با هزینه ۱۵۰۰ میلیارد ریال ساخته شده‌است.فعالیت متروی کیانشهر از امروز ایسنا
سلاح عریان : آخرین اهانت یا سلاح عریان ۳ فیلم کمدی جنایی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی پیتر سگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون لسلی نیلسن، پریسیلا پریسلی، جرج کندی، او.جی. سیمپسون، فرد وارد، کاتلین فریمن، آنا نیکول اسمیت، الن گرین، جیمز ارل جونز، المپیا دوکاکیس، راکل ولچ، جو گریفاسی، بیل اروین، ویرد ال یانکوویچ، ونا وایت، پیا زادورا، مری لو رتون ایفای نقش کرده‌اند.
رساله سمرقندیه رساله‌ای است فشرده و مختصر، مشتمل بر نامه‌های شیخ احمد جام که غالباً در پاسخ پرسش هایی که از جانب یاران، معتقدان، و مریدان وی از اطراف به خصوص از ناحیه ساکنان شهر سمرقند برای او فرستاده شده‌است، و وجه تسمیه رساله به « سمرقندیه » به این خاطر بوده‌است.
عزت‌الله خان اردلان ملقب به عزالملک نماینده سنندج در دومین دوره مجلس شورای ملی و معاون دکتر مصدق در زمان تصدی وزارت مالیه بود.
عزت‌الله خان از خاندان اردلان سنندج بود. هنگامی که نماینده مجلس بود برای اینکه نمایندگان نتوانند مجلس را ترک کنند و به وزارت و دیگر جایگاه‌های دولتی برسند، به مجلس پیشنهاد داد که اگر نماینده ای استعفا دهد، تا پایان دوره نمایندگی نتواند به استخدام دولت درآید. اما این پیشنهاد مخالف اصل ۳۶ قانون اساسی و اصول آزادی طبیعی تشخیص داده و رد شد.
در سال ۱۲۹۶ خورشیدی همراه با آزادیخواهان مخالف انگلیس که از تهران مهاجرت کرده بودند، عزالملک در دولتی شرکت جست که به ریاست نظام‌السلطنه مافی در کرمانشاه تشکیل شد. او در این دولت خزانه دار بود. هنگامی که دکتر مصدق در دولت قوام‌السلطنه وزیر مالیه شد او را در چهاردهم آذر ۱۳۰۰ به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. با پایان کار کابینه قوام‌السلطنه در اواخر دی ۱۳۰۰ دکتر مصدق از وزارت مالیه کنار رفت و عزالملک تا ۲۷ خرداد ۱۳۰۱ این وزارتخانه را سرپرستی کرد.
عزالملک عضو حزب اجتماعیون عامیون (سوسیال دموکرات) و همچنین فراماسون و عضو لژ بیداری ایرانیان بود. پس از شهریور ۱۳۲۰ بر پایه دوستی با سلیمان‌میرزا اسکندری در جلسه تأسیس حزب توده شرکت کرد که در خانه سلیمان میرزا برگزار شد اما تا پایان جلسه نماند و پس از آن هم هیچوقت به حزب توده رفت و آمد نکرد.
از عزالملک اردلان کتاب خاطراتی بر جای مانده‌است.
برنارد رجینستر فیلسوف آمریکایی و استاد فلسفه در دانشگاه براون است. وی به دلیل تخصصش در زمینه فلسفه فریدریش نیچه مشهور است. رجینستر از دریافت‌کنندگان بورسیه لورنس اس. راکفلر است.
The Affirmation of Life: Nietzsche on Overcoming Nihilism, Harvard University Press, 2006
پتروچوری روستایی در جنوب غربی جزیره لاکدمونی ، و در کنار دریای یونان قرار دارد . پتروچوری یکی از نبردگاه‌های یونانی‌ها در برابر عثمانی‌ها در سال ۱۸۲۵ برای استقلال یونان بود . پتروچوری روستایی توریستی به حساب می‌آید پلاژ پتروچوری یک ساحل برهنگی در یونان شناخته می‌شود .
روز سفید در ۱۴ مارس در کشورهای ژاپن، تایوان، کره جنوبی، ویتنام، هنگ‌کنگ، سنگاپور، تایلند، میانمار، کامبوج و چین جشن گرفته می‌شود.
در عید روز سفید دخترها به پسرها و زن‌ها به مردها به نشانه عشق و محبت، احترام یا ضرورت اجتماعی هدیه شکلاتی می‌دهند. همچنین پسرانی که در روز ولنتاین از دخترها شکلات گیری‌شوکو (義理チョコ) یا هونمی‌شوکو (本命チョコ) گرفته‌اند باید در عوضش به دختر هدیه بدهند.
روز سفید در سال ۱۹۷۸ در ژاپن جشن گرفته شد. اتحادیه ملی شیرینی‌پزان در این روز در پاسخ به روز ولنتاین از مردان خواست به زنانی که در روز ولنتاین هدیه‌داده‌اند، هدیه بدهند.
آبینه گرجی متولد و متوفی قرن یازدهم هجری است. وی نیای قسمتی از جمعیت گرجیان دزفول در استان خوزستان در جنوب غربی کشور ایران است که اعقابش در دزفول را باید به دو گروه تقسیم کرد.
گروه اول:
در زمان صفویه ابتدا شخصی به نام آبینه از گرجستان به ایران تبعید گردید و سپس پسران وی نیز هر یک به شهری در ایران تبعید شدند. روایت شده که او شش پسر داشته اما برخی دیگر اولاد او را سه پسر دانسته‌اند، ولی آنچه در همه این روایات مشترک است این است که یکی از این پسرها به شیراز، یکی به اصفهان و یکی به دزفول تبعید گردیده‌اند. نام آن پسر از آبینه که به دزفول تبعید گردیده در منابع فارسی و روایات محلی، پرویز آقای گرجی دزفولی است. اعقاب وی از خانواده‌های بسیار خوشنام و صاحب قدرت در دزفول عصر قاجار بوده‌اند.
گروه دوم:
آنان مهندسین پُل‌ساز و ساختمان‌ساز گرجی بودند که از شیراز به دزفول مهاجرت کرده و در آن شهر ساکن شدند. این گروه از خانواده که خود از متنفذین دزفول محسوب می‌گردیدند، سرانجام با همه سرشناس‌ترین خانواده‌های خوانین خوشنام دزفول وصلت نموده و از صاحبان قدرت در دزفول عصر قاجار گردیدند.
به‌طور کلی خانواده‌های دزفولیِ خسرو زاده(صمدی خسروی)، پرویزیان، پرویزی، اسحاق‌زاده، رشیدی، رشیدیان، صوفی‌زاده، علی‌نژاد، گرجی، جوادی، طاهری، حسینی، فردآقائی، گرجستانی، شریفی، ابوالقاسمی، آقاخانی و سایر عموزادگان نسبی آنها در دزفول و اهواز از اعقاب آبینه گرجی می‌باشند که قسمتی از جمعیت گرجیان خوزستان را تشکیل می‌دهند.
توهم‌زا به دسته بزرگی از سایکواکتیو‌های طبیعی و آزمایشگاهی گفته می‌شود که بیشتر باعت توهم، هذیان، دگرگونی در ادراک و احساسات می‌شوند.
سه دسته بزرگ توهم‌زاها، روان‌گردان‌ها و منفک کننده‌ها و هذیان‌آورها هستند.
برای شناخت مواد توهم‌زا معیار هایی توسط استاد بازنشسته پزشکی، روانپزشکی و داروشناسی آمریکایی، لئو ای. هالیستر (Leo E. Hollister) ایجاد شده است که به شرح زیر است:
بر حسب شرایط البته تمام مواد از این شرایط پیروی نمی‌کنند و حتی ممکن است یک دارو اثرات متفاوتی روی یک فرد ثابت داشته باشد.
موزه سینمای میانمار (انگلیسی: Myanmar Motion Picture Museum) یک موزه فیلم و تصاویر متحرک است که به تاریخ سینمای برمه مرتبط و در یانگون پایتخت این کشور مستقر می‌باشد. بخشی از این ساختمان همان سازه قدیمی دفتر ملی تولید فیلم برمه (Myanmar Motion Picture Organisation (MMPO است. این موزه در ۷ بخش در نوامبر ۱۹۹۸ برای نمایش تلاش‌های کارگردانان، بازیگران و تهیه‌کنندگان تاریخ سینمای این کشور تأسیس شد.
۴ بخش اصلی این موزه به تاریخ ۱۰۰ ساله سینمای برمه قدیم و میانمار جدید اختصاص دارد: دوران ۲۵ ساله نقره‌ای: ۱۹۲۰–۱۹۴۵، دوران ۲۵ ساله طلایی: ۱۹۴۶–۱۹۷۰، دوران ۲۵ ساله الماس: ۱۹۷۱–۱۹۹۵، دوران ۲۵ ساله یاقوتی: ۱۹۹۶–۲۰۲۰
۳ بخش دیگر موزه بخش لوازم فنی تاریخی و دوربین‌ها، بخش تجهیزات گریم و بخش دست‌آوردها و موفقیت‌ها است.
سوارکاری یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۷ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد.
این مسابقات در ۳ بخش درساژ، اونتینگ و پرش در ۶ رویداد انجام شد.
دره نور (به لاتین: Darai Nur) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی دره‌نور واقع شده‌است. دره نور ۲٬۱۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خاندخل (به لاتین: Khandkhel) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی سیدکرم واقع شده‌است. خاندخل ۲٬۵۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمی کلای (به لاتین: Ẕāmi Kalay) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت زابل واقع شده‌است. زمی کلای ۱٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
ولار (به لاتین: Volar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده‌است.
خاش (به لاتین: Khash) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی خاش‌رود واقع شده‌است. خاش ۵۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جبل سراج (به لاتین: Jabal Saraj) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی جبل‌سراج واقع شده‌است. جبل سراج ۱٬۵۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شمشیربازی یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۱ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد.
این مسابقات در ۲ بخش مردان و زنان در ۱۲ رویداد انجام شد.
چاپل آلرتون (به انگلیسی: Chapel Allerton) یک حومه شهر در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است. چاپل آلرتون ۲۳٬۵۳۶ نفر جمعیت دارد.
کنینگزبی (به انگلیسی: Coningsby) یک شهرک و محله مدنی در بریتانیا است که در لیندسی شرقی واقع شده‌است. کنینگزبی ۱۴٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد.
کاکفیلد (به انگلیسی: Cuckfield) یک روستا، شهرک و محله مدنی در بریتانیا است که در Mid Sussex واقع شده‌است. کاکفیلد ۴٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد.
گوان (به انگلیسی: Govan) یک محله در بریتانیا است که در گلاسگو واقع شده‌است. گوان ۱٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد.
دیبروک (به انگلیسی: Daybrook) یک حومه شهر در بریتانیا است که در گدلینگ واقع شده‌است. دیبروک ۴٬۹۹۷ نفر جمعیت دارد.
برامهال (به انگلیسی: Bramhall) یک شهرک در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل استکپورت واقع شده‌است. برامهال ۱۵٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
لانگبریج (به انگلیسی: Longbridge) یک محله در بریتانیا است که در بیرمنگام واقع شده‌است. لانگبریج ۲۵٬۴۱۰ نفر جمعیت دارد.
ویلیتون (به انگلیسی: Williton) یک محله مدنی و شهرک در بریتانیا است که در سامرست وست و تاونتون واقع شده‌است. ویلیتون ۲٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد.
ثور: رگناروک فیلمی آمریکایی در ژانر ابرقهرمانی است که بر پایهٔ شخصیت خیالی ثور از شرکت مارول کامیکس و به تهیه‌کنندگی مارول استودیوز ساخته شده و توسط استودیو سینمایی والت دیزنی توزیع شده‌است. این فیلم که تایکا وایتیتی کارگردانی آن را بر عهده داشته و اریک پیرسون به همراه کریگ کایل و کریستوفر یوست نویسندگان آن بوده‌اند، دنباله‌ای بر فیلم‌های "ثور" (۲۰۱۱) و "" (۲۰۱۳) محسوب می‌شود و هم‌چنین هفدهمین فیلم در دنیای سینمایی مارول به‌شمار می‌رود. در این فیلم بازیگرانی همچون کریس همسورث، تام هیدلستون، کیت بلانشت، ادریس البا، جف گلدبلوم، تسا تامپسون، کارل اربن، مارک رافلو و آنتونی هاپکینز ایفای نقش می‌کنند. در "ثور: رگنوراک"، ثور بایستی از سیارهٔ ساکار فرار کند تا آزگارد را از دست هلا نجات دهد.
ساخت قسمت سوم "ثور" در ژانویهٔ ۲۰۱۴ تأیید شد و یاست و کایل شروع به نوشتن فیلم‌نامهٔ آن کردند. بازگشت همسورث و هیدلستون در اکتبر همان سال اعلام شد. یک سال بعد و پس از آن که آلن تیلور تصمیم گرفت تا برای کارگردانی این فیلم بازنگردد، تایکا وایتیتی به عنوان کارگردان این فیلم منصوب شد. هم‌چنین روفالو برای تکرار نقش بروس بنر / هالک به این فیلم پیوست. در مهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد که بلانشت در نقش هلا بازی خواهد کرد و در ژوئیه ۲۰۱۶ و بعد از شروع فیلمبرداری، مشارکت پیرسون در نوشتن فیلم‌نامهٔ این فیلم اعلام شد. فیلم‌برداری این فیلم در بریزبن و سیدنی صورت گرفت؛ قسمت‌هایی از فیلم هم در اوکسنفورد فیلم‌برداری شد و نهایتاً در اکتبر ۲۰۱۶، فیلم‌برداری آن به پایان رسید.
مراسم افتتاحیهٔ ثور: راگناروک" در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷ در لس آنجلس برگزار شد و در ۳ نوامبر ۲۰۱۷ به صورت آی‌مکس و سه‌بعدی در ایالات متحده اکران گردید. فیلم‌های عموماً با نقدهای مثبتی مواجه شد و بسیاری از منتقدین آن را بهترین فیلم سه‌گانهٔ ثور نامیدند و کارگردانی وایتیتی را در کنار نمایش بازیگران، صحنه‌های اکشن، موسیقی و شوخی‌های فیلم تحسین کردند. این فیلم با فروش ۸۵۴ میلیون دلاری به نهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۷ تبدیل شد.
دنباله فیلم، تحت عنوان "" در سال ۲۰۲۲ اکران شد.
دو سال پس از ، ثور به دنبال سنگ‌های ابدیت است و توسط سرتر در موسپل‌هایم زندانی شده‌است. سرتر به اطلاع ثور می‌رساند که پدرش اودین دیگر در آزگارد نیست و پادشاهی او به زودی در آخرالزمانی موعود (راگناروک) نابود می‌شود. ثور موفق می‌شود تا سرتر را شکست بدهد و تاج پادشاهی او را در اختیار می‌گیرد و تصور می‌کند که از وقوع راگناروک جلوگیری کرده‌است.
ثور به آزگارد بازمی‌گردد و می‌بیند که برادرش لوکی خودش را جای پدرشان جا زده و حکمرانی می‌کند. او لوکی را مجبور می‌کند تا به دنبال پدرشان بروند. بر روی سیارهٔ زمین به کمک استیون استرنج، پدرشان را در نروژ می‌یابند. اودین به آن‌ها توضیح می‌دهد وی در حال مرگ است و پس از او، قدرتش به دخترش (خواهر بزرگ‌تر ثور) یعنی هلا می‌رسد. هلا پیش از این یکی از یاران اودین بوده و وی را برای تصرف ۹ سرزمینش همراهی کرده‌است. اما بعدها زیاده‌خواهی و خشونت بیش از حد او باعث می‌شود که اودین وی را از مقام خودش خلع کند و نام او را نیز از تاریخ محو نماید. بعد اودین می‌میرد و هلا از بند آزاد می‌شود. او در اولین حرکتش چکش ثور یعنی میولنیر را نابود می‌کند. زمانی که ثور و لوکی می‌خواهند از طریق پل بیافراست فرار کنند، او از جلویشان را می‌گیرد و در فضا رهایشان می‌کند تا بمیرند. هلا به آزگارد بازمی‌گردد و ارتش آزگارد را نابود می‌کند. همچنین ارتشش را که به او وفادار بوده‌اند، زنده می‌کند و اسکرنج را به عنوان جلادش برمی‌گزیند.
ثور بر روی سیاره‌ای به نام ساکار فرود می‌آید و توسط یک برده‌دار به نام اسکرپر ۱۴۲ دستگیر و به عنوان گلادیاتور برای مبارزه در میدان فروخته می‌شود. ثور متوجه می‌شود که اسکرپر ۱۴۲ از اعضای گروه والکیری (گارد پادشاهی سابق اودین) است که تصور می‌شد همهٔ اعضای آن در مقابله با هلا کشته شده‌اند. ثور در میدان مبارزه حاضر می‌شود و متوجه می‌شود هالک در برابر او است. با استفاده از نیرویش و استفاده از رعد هالک را شکست می‌دهد؛ اما با دخالت استاد بزرگ، هالک پیروز می‌شود. ثور در حالی که همچنان در بند است سعی می‌کند تا هالک و والکیری را راضی کند تا جلوی نابودی آزگارد را بگیرند؛ اما آن‌ها موافق نیستند. مدتی بعد موفق می‌شود تا فرار کند و فضاپیمایی که هالک را به آن سیاره آورده، پیدا می‌کند. هالک به دنبال ثور می‌رود و با گوش دادن به صدای ناتاشا رومانوف (بیوه سیاه)، دوباره به دکتر بروس بنر تبدیل می‌شود و متوجه می‌شود که از زمان نبرد سوکوویا تا آن زمان هالک بوده‌است.
استاد بزرگ به ۱۴۲ و لوکی دستور می‌دهد تا ثور را پیدا کنند، اما از این کار سرباز می‌زنند. با یادآوری مرگ والکیری‌ها به دست هلا، ۱۴۲ تصمیم می‌گیرد تا به ثور کمک کند. لوکی برای جا نماندن به ثور و ۱۴۲ کمک می‌کند و یکی از فضاپیماهای پادشاه را می‌دزدد؛ اما در نهایت به ثور خیانت می‌کند. با این حال ثور این حرکت او را پیش‌بینی کرده و شکستش می‌دهد و او را بر روی سارکار جا می‌گذارد. سپس ثور به همراه ۱۴۲ و هالک از طریق کرم‌چاله‌ای به آزگارد می‌روند؛ جایی که هلا در حال مبارزه با مردم و یاران هایمدال است. ثور به همراه دوستانش برای کمک به آزگارد می‌رسند و مردم آزگارد را سوار فضاپیما می‌کنند. ثور در حال مبارزه با هلا متوجه می‌شود که نمی‌تواند او را شکست دهد و با به یاد آوردن سخنان اودین، متوجه می‌شود که تنها راگناروک می‌تواند هلا را شکست دهد؛ بنابراین زمانی که هلا حواسش نیست، با استفاده از تاج سرتر، سرتر دوباره متولد می‌شود و با رقم زدن راگناروک، آزگارد را به همراه هلا نابود می‌کند.
ثور به همراه دیگر افراد سوار فضاپیما می‌شود و به سمت زمین می‌گریزد. در سکانس‌های میان تیتراژ دیده می‌شود که فضاپیمای آن‌ها توسط فضاپیمای تانوس متوقف می‌شود. در سکانس‌های پس از تیتراژ، استاد بزرگ دیده می‌شود که توسط شورشیان محاصره شده‌است.
کرکستال (به انگلیسی: Kirkstall) یک حومه شهر در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است. کرکستال ۲۰٬۶۷۳ نفر جمعیت دارد.
خانلیق جواد (به لاتین: Khanlykh-Dzhevat) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ایمیشلی واقع شده است.
هوربری (به انگلیسی: Horbury) یک روستا و شهرک در بریتانیا است که در سیتی ویکفیلد واقع شده‌است. هوربری ۱۰٬۰۰۲ نفر جمعیت دارد.
حاجی مصطفی‌لی (به ترکی آذربایجانی: Hacımustafalı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ایمیشلی و در دهستان جعفرلی واقع شده است. حاجی مصطفی‌لی ۸۸ نفر جمعیت دارد.
سرودهای گریگوریان نوعی موسیقی یک‌صدایی بودند که در کلیسای کاتولیک و بر اساس روش ساده‌خوانی که در موسیقی غرب رایج بود و معمولاً به زبان لاتین (و گاهی به زبان یونانی) خوانده می‌شدند. رواج سرودهای گریگوریان در سدهٔ ۸ و ۱۰ میلادی و در غرب و مرکز اروپا رخ داد. اگر چه افسانه‌ها اختراع این سرودها را به گریگوری یکم نسبت می‌دهند اما محققین بر این باورند که این سرودها در دورهٔ دودمان کارولنژی و با ترکیب سرودهای یونانی و سرودهای گالیکان شکل گرفتند.
سرودهای گریگوری ابتدا در چهار مُد و بعدتر در هشت مد و نهایتاً در ۱۲ مد دسته‌بندی می‌شدند. این سرودها از ساختاری مشخص تبعیت می‌کردند که بر اساس مد گریگوری بود و در آن از فرودهای مشخص و الگوهای تکرارشونده استفاده می‌شد. گام این سرودها حاصل ترکیب دو دانگ بود و معمولاً گستره‌ای به اندازهٔ شش نت داشت که به آن هگزاکورد گفته می‌شود. نت‌نویسی این سرودها با کمک نئوم‌ها انجام می‌شد که نت‌نویسی پنج‌خطی امروزی حاصل تکامل آن‌هاست. به تدریج این سرودها از حاصل تک‌صدایی محض خارج شدند و در آن یک خواننده با بقیهٔ خوانندگان ایجاد هارمونی می‌کرد که این منشأ اولیهٔ موسیقی چندصدایی در غرب بود.
عرب بازارلی (به لاتین: Arabbazarly) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است.
پلسال (به انگلیسی: Pelsall) یک شهرک در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل والسال واقع شده‌است. پلسال ۱۱٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
ویکتوریا (به انگلیسی: Victoria) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در نیوپورت واقع شده‌است. ویکتوریا ۷٬۴۶۴ نفر جمعیت دارد.
موسولد (به انگلیسی: Mouswald) یک شهرک در اسکاتلند است که در دامفریس و گالووی واقع شده‌است. موسولد ۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
کدیسهد (به انگلیسی: Cadishead) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. کدیسهد ۱۰٬۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
لیدییت (به انگلیسی: Lydiate) یک محله مدنی و حومه شهر در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل سفتون واقع شده‌است. لیدییت ۶٬۳۰۸ نفر جمعیت دارد.
مولزی (به انگلیسی: Molesey) یک شهرک در بریتانیا است که در المبریج واقع شده‌است. مولزی ۵٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
ارلستاون (به انگلیسی: Earlestown) یک شهرک در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل سنت هلنز واقع شده‌است. ارلستاون ۱۰٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
آردویک (به انگلیسی: Ardwick) یک شهرک در بریتانیا است که در منجستر واقع شده‌است. آردویک ۱۹٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
ملاکند (به ترکی آذربایجانی: Mollakənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است. ملاکند ۳۰۰۰ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629
هورفیلد (به انگلیسی: Horfield) یک حومه شهر در بریتانیا است که در بریستول واقع شده‌است. هورفیلد ۱۲٬۸۲۶ نفر جمعیت دارد.
گدینگ (به انگلیسی: Gedding) یک روستا، شهرک و محله مدنی در بریتانیا است که در مید سافک واقع شده‌است. گدینگ ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
کوشام (به انگلیسی: Cosham) یک حومه شهر در بریتانیا است که در پورتسموث واقع شده‌است. کوشام ۱۳٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
گورتون (به انگلیسی: Gorton) یک محله در بریتانیا است که در منچستر واقع شده‌است. گورتون ۳۶٬۰۵۵ نفر جمعیت دارد.
خلسه (به ترکی آذربایجانی: Xəlsə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است. خلسه ۶۲۸ نفر جمعیت دارد.Azərbaycan Respublikası Əhalisinin Siyahıyaalınması. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Statistika Komitəsi. Bakı-2010. Səh.629