moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جاسازی قلم یک موضوع بحث برانگیز است زیرا اجازه می دهد فونت های دارای حق چاپ، بدون در نظر گرفتن قانین مربوطه و آزادانه توزیع شوند. تنها با قرار دادن کاراکترهای مورد نیاز برای مشاهده سند (زیر "مجموعه" سازی) می توان به بخشی از این اعترضات پاسخ داد. این کار اضافه کردن کاراکترهای استفاده نشده به سند را محدود می کند.
به دلیل احتمال نقض حق نسخه برداری، مایکروسافت اینترنت اکسپلورر فقط فونت های جاسازی شده ای را مجاز می داند که شامل حفاظت های مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) باشد.
هرگز بهت قول باغ گل رز را نداده بودم یک فیلم درام و فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۷۷ که نامزد جایزه اسکار نیز شد فیلمنامه بر اساس رمانی به همین نام اثر جوآن گرینبرگ در سال ۱۹۶۴ ساخته شده‌است. مل گیبسون اولین فیلم خود را در نقشی کوچک و نامشخص به عنوان یک بازیکن بیسبال انجام داد.
این فیلم یکی از گران‌ترین فیلم‌های ساخته شده از نیو وورد پیکچرز بود.Ed. J. Philip di Franco, "The Movie World of Roger Corman", Chelsea House Publishers, 1979 p 227Author can't shed legacy of 1964 novel 'Rose Garden' , "Colorado Springs Gazette", October 15, 2007.
کارلو بونومی (؛ – ) صداپیشه و کمدین اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد. شهرت او به‌واسطهٔ صداپیشگی انیمیشن‌های آقای خط و پینگو است. وی همچنین صداپیشهٔ ایتالیایی میکی ماوس و فرد فلینتستون بود. آخرین صداپیشگی او پیش از بازنشستگی، در بازی استراتژی هم‌زمان "هاگ" بود.
فرد گودوینس (؛ ۲۶ فوریه ۱۸۹۱ – آوریل ۱۹۲۳) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ممنوع"، "خانه‌به‌دوش"، "فرار مینی‌بوسی"، "شانگهای"، "پلیس"، "شبی در نمایش"، "بانک، و "یک شب گردش" اشاره کرد.
آلیو آن آلکورن (؛ – ) هنرمند رقص، مدل و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سانی ساید" و "شبح اپرا" اشاره کرد.
لویال آندروود (؛ ۶ اوت ۱۸۹۳ – ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۶) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کنت"، "زندگی سگی"، "دوش‌فنگ"، "سانی‌ساید"، "خوشی یک روز"، "روز پرداخت حقوق"، "زائر"، "روشنی‌های صحنه"، "مهاجر" و "پروفسور" اشاره کرد.
بیب لاندن (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شیفته بالون" ، "همه‌فن‌حریف"، "ماه نو"، "ساعت"، "گودال مار"، "ژان دارک"، "به غرب برو"، "بیداری"، "خوشی یک روز"، "همسر ما"، "شلوار بلند" و "وصله ناجور مهمانی آخر هفته" اشاره کرد.
تام مری (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جویندگان طلا" و "زائر" اشاره کرد.
کوردیلرا بلانکا () نام رشته‌کوهی در پرو است که بخشی از کوه‌های آند به‌شمار می‌رود. این رشته‌کوه به طول ۲۰۰ کیلومتر با راستای شمال‌غربی در محدوده عرض جغرافیایی '۸°۰۸ تا '۵۸°۹ جنوبی و طول جغرافیایی '۷۷°۰۰ تا '۵۲°۷۷ غربی قرار دارد و دارای چندین قله بالای ۶٬۰۰۰ متر و ۷۲۲ یخچال طبیعی است. اوآسکاران که با ارتفاع ۶٬۷۶۸ متر، بلندترین قله پرو است، در این رشته‌کوه جای دارد.
کوردیلرا بلانکا در زبان اسپانیایی به‌معنای "رشته‌کوه سفید" است. این رشته‌کوه در منطقه انکاش واقع شده و به موازات دره سانتا ریور و در غرب آن قرار دارد. پارک ملی هاسکاران که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شده، تقریباً کل محدوده کوردیلرا بلانکا را در بر می‌گیرد.
ذوب برف‌های کوردیلرا بلانکا، بخشی از نیاز شمال پرو را در تمام طول سال تأمین می‌کند، در حالی که ۵ درصد از برق پرو از یک نیروگاه برق آبی واقع در دره سانتا ریور تأمین می‌شود. مساحت پوشش دائمی یخ بین دهه ۱۹۷۰ و ۲۰۰۶ به حدود یک سوم کاهش یافته‌است.
خوزه پادیّـا (؛ – ) آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "والنسیا" و "روشنایی‌های شهر" اشاره نمود.
یک فضای تابع در ریاضیات، یک مجموعه تابع بین دو مجموعه ثابت است. معمولاً دامنه و/یا هم‌دامنه ساختاری اضافی دارد که از فضای تابعی به ارث برده می‌شود. برای مثال، مجموعه توابع از هر مجموعه به یک فضای برداری دارای ساختار فضای برداری است که توسط جمع و ضرب نرده‌ای نقطه‌گون معین می‌شود. در سناریوهای دیگر، فضای تابعی ممکن است ساختارهای توپولوژیکی یا متریکی را به ارث ببرد، از این رو نام فضای تابعی دارد.
فرض کنید یک فضای برداری روی میدان باشد و فرض کنید یک مجموعه باشد. می‌توان به توابع → ساختار یک فضای برداری روی را داد که در آن عمل‌ها به صورت نقطه‌گون تعریف شده‌اند، یعنی، برای هر , : → ، هر در و هر در ، تعریف می‌کنیم
وقتیکه دامنه ساختار اضافی دارد، می‌توان در عوض زیرمجموعه (یا زیرفضا) همه چنین توابعی را در نظر بگیریم که ساختار را نگهداری می‌کند. برای مثال، اگر یک فضای برداری روی هم باشد، مجموعه نگاشت‌های خطی → یک فضای برداری روی می‌سازند که عمل‌های نقطه‌ای دارند (معمولا به صورت <bdi>Hom(,</bdi>) نشان داده می‌شوند. یکی از چنین فضاهایی است: مجموعه تابعی‌های خطی → که در آن جمع و ضرب نرده‌ای به صورت نقطه‌گون تعریف شده‌اند.
فضاهای تابعی در زمینه‌های متعددی از ریاضیات پدیدار شده‌اند:
آنالیز تابعی حول و حوش فنون مناسب برای همراهی فضاهای برداری مثل فضاهای برداری توپولوژیکی با ایده‌هایی است که به فضاهای نرم‌دار متنهای بعد اعمال می‌شود، می‌باشد. در اینجا از خط حقیقی به عنوان دامنه نمونه استفاده می‌کنیم، اما فضاهای زیر روی زیرمجموعه‌های باز مناسب formula_3 موجوداند:
اگر یک عنصر از فضای تابع formula_4 از همه توابع پیوسته‌ای باشد که روی بازه بسته تعریف شده‌اند، نرم formula_5 که روی formula_4 تعریف شده‌است، همان مقدار قدرمطلق حداکثری برای است،
که یا "نرم زبرینه" ('sup norm') نامیده می‌شود.
"ژرف‌نگری (")، تأمل، نیک نگریستن، درنگ، اندیشه، نگرش، آن که به صورت جدی و دقیق می‌اندیشد. آن که عادت به فعالیت فکری پی گیر و جدی دارد.
نیک نگری (تأمل) به معنی استعمال فکر است، بر خلاف تدبّر که به معنی دل دادن به چیزی از طریق نگریستن در عواقب آن است.
تأمّل به این معنی، مترادف نظر و فکر و مقابل عمل و کوشش عملی است. و نیز تأمل به معنی فرورفتن فکر در موضوع خود است به نحوی که از اشیاء دیگر غفلت کند و حتی احوال خود نفس را فراموش کند.
در اصطلاح صوفیان، تأمل (التأمل: پیوستن به خداوند از طریق اشراق وجدانی) از درجات عالی معرفت است، به نحوی که در این مرحله از معرفت، دل از اندیشه اشیاء محسوس خالی می‌شود تا اینکه به مرحله آگاهی مستقیم از امر الهی و اتحاد با خدا، می‌رسد.
فرق تأمل و تفکر این است که تفکر عبارت است از تصرف ذهن در معنی اشیاء برای شناخت علل و اسباب و گنجایش و نتایج آنها، در حالی که تأمل عبارت است از تفکر توأم با عبرت گرفتن.
و نیز نیک نگری به معنی تفکر عمیق و شدید و طولانی در موضوعی معین است، به منظور شناخت جنبه‌های گوناگون آن. تأمل به این معنی مترادف تفحص و تحقیق عمیق است.
تأمل به این معنی در مورد استغراق فکر در موضوعات دینی نیز به کار می‌رود، چنان‌که در نماز، عقل متوجه خدا می‌شود تا نعمت‌ها و احسان او را سپاس گوید.
خداوند مشاهده را یکی از مهم‌ترین ابزارهای تحصیل علم و رسیدن به هدایت و کمال معرفی کرده، مسیر تحصیل علم را مبنای دست یافتن به مسیر ارتقای مشاهده قرارداده است.
بررسی مسیر تحصیل علم نشان می‌دهد که تفکر، مؤثرترین عامل در ارتقای سطح مشاهده از مرتبه حسی به مراتب بالاتر است.
تفکر که اساسی‌ترین کارکرد عقل محسوب می‌شود، واسطه بیرون و درون آدمی بوده و چنانچه با غرض غایت نگری با موضوعی مواجه
شود، می‌تواند با قدرت بینایی خود امکان مشاهده موضوعات را در ابعاد و مراتب مختلف و درک معانی و مفاهیم مجرد فراهم آورد.
تجزیه و تحلیل تفکر نشان می‌دهد که در ساختار آن و در راستای تحصیل علم، حداقل سه مواجهه صورت می‌گیرد:
مواجهه با نیاز و غرض، مواجهه با موضوع بیرونی، مواجهه با مشاهدات و علوم قبلی و انطباق آنها با مشاهدات جدید.جمیل صلیبا- منوچهر صانعی دره بیدی، "فرهنگ فلسفی"، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ه‍. شرابطه تفکر هنرمند با حسن بینی و ارتقای کارآمدی او در فرایند خلق اثر بر مبنای جهان بینی اسلامی، فرهنگ مظفر، احمد امین پور، احمدرضا اخوت، مهناز احتشامی، دوفصلنامه علمی- پژوهشی مطالعات تطبیقی هنر، سال ششم، شماره دوازدهم، پاییز و زمستان ۱۳۹۵فرهنگ لاروس (عربی- فارسی) جلد اول، تألیف دکتر خلیل جُرّ، ترجمهٔ دکتر سید حمید طبیبیان – تهران: امیرکبیر 1387
بالجی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
بزکور یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
نام‌لی‌کیشلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
ییلدریم‌لار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
جاموزلوک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
آند حاره‌ای () بخش شمالی از سه زیربخش اقلیمی کوه‌های آند است. آند خشک و آند مرطوب دو زیربخش اقلیمی دیگر را تشکیل می‌دهند. آند حاره‌ای پهنه‌ای به مساحت ۱٬۵۴۲٬۶۴۴ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد.
آند حاره‌ای در آمریکای جنوبی در مسیر رشته‌کوه‌های آند و به‌طور عمده در پنج کشور ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور، پرو و بولیوی قرار دارد. مساحت اراضی این منطقه در ابتدا ۱٬۲۵۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع بود ولی به ۳۱۴٬۵۰۰ کیلومتر مربع کاهش یافته و بدین‌ترتیب ۲۵ درصد از مساحت اولیه آن باقی مانده‌است. به دلیل وسعت زیاد این منطقه، چشم‌اندازهای آن متنوع است و منجر به زیستگاه‌های متنوع و توانایی تأمین منابع مورد نیاز برای بسیاری از گونه‌ها شده‌است. چشم‌اندازهای متنوع این منطقه شامل کوه‌های پوشیده از برف تا ژرف‌دره‌ها و دره‌ها می‌شود. پوشش گیاهی منطقه با تغییر ارتفاع متغیر بوده و شامل جنگل‌های بارانی حاره‌ای در ارتفاع ۵۰۰ تا ۱٬۵۰۰ متری، جنگل‌های ابری در ارتفاع ۸۰۰ تا ۳٬۵۰۰ متری و بلندترین ارتفاعات بین ۳٬۰۰۰ تا ۴٬۸۰۰ متری تا پهنه‌های برفی شامل علفزارها است. بیشترین تنوع جنگل‌های ابری در پرو و بولیوی، پهنه‌ای به مساحت ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را می‌پوشاند. جنگل‌های خشک و درخت‌زارها نیز در آند حاره‌ای یافت می‌شود. این محدوده همچنین محل قرارگیری عمیق‌ترین تنگه پرو در ۳۲۲۳ متری و دریاچه تیتیکاکا است که با ارتفاع ۳۸۱۰ متر، مرتفع‌ترین پهنه آبی قابل کشتیرانی به‌شمار می‌رود.
چاتین یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
ججه‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
جومالی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
دوه‌دامی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
دورحسن‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
رشادیه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
گوک‌کایا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
گوک‌لر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
اوغوزلار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
اوزان‌جیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
پیرلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
پینارباشی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
کومبت یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
کاراپینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اورتاکوی (آق‌سرای) واقع شده‌است.
اقلیم موسمی قاره‌ای () که به‌نام اقلیم منچوری (Dw) نیز شناخته می‌شود، زیردسته‌ای از اقلیم قاره‌ای است. این اقلیم، نوعی اقلیم موسمی با بازه حرارتی زیاد است که عمدتاً در شرق آسیا، شبه‌جزیره کره و منچوری دیده می‌شود. فصل خشک این اقلیم در زمستان روی می‌دهد ("Dw" سرواژه "Dry Winter" به‌معنای "زمستان خشک" است).
فردا فیلمی موزیکال محصول سال ۱۹۷۰ و به کارگردانی وال گست است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیویا نیوتن-جان، بنی توماس، ویک کوپر، کارل چمبرز، روی دوتریس، مارگارت نولان، دیوید لاج، دایان کین و شکیرا کین ایفای نقش کرده‌اند.
یک مادر برای کریسمس فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی جرج تی. میلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیویا نیوتن-جان، جولیت سورسی، داگ شیهان، دوریس رابرتس، اوبری موریس، کامرون آرگانزیانو و جیم پوداک ایفای نقش کرده‌اند.
سامانه اتوبوس تندرو در اصفهان از سال ۱۳۹۳ کلید خورد. خط اول شمال شرق شهر را به جنوب غرب شهر متصل می‌کند. خط دوم این سامانه نیز از شمال غرب شهر اصفهان به جنوب شرق شهر اصفهان می‌رسد. خط سوم این سامانه نیز که از سال ۱۳۹۶ افتتاح شد شرق اصفهان را به غرب آن متصل می‌کند. خط چهارم این سامانه در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ افتتاح شد و مسیر غرب به شرق را ساماندهی می‌کند. در خطوط BRT شهر اصفهان از جداکننده مسیر اتوبوس در خیابان‌ها استفاده شده‌است. به گفته معاون شهرداری اصفهان اتوبوس‌های تندرو شهری روزانه حدود ۳۰۰ هزار نفر را جابه‌جا می‌کنند. معاون شهرداری اصفهان نیز می‌گوید تعداد خطوط بی آر تی از ۴ به ۱۲ خط افزایش خواهد یافت. مسیر شمال به جنوب شهر اصفهان به دلیل ترافیک زیاد، کم عرض بودن خیابان‌ها و برخورد با مکان‌های تاریخی از اتوبوس تندرو استفاده نشده اما به دلیل شلوغی و ترافیک سنگین این مسیر از حمل و نقل آن با خط ۱ مترو میسر است. استفاده از تمامی خطوط اتوبوس تندرو اصفهان با اصفهان کارت امکان‌پذیر است.
خطوط سامانه اتوبوس تندرو اصفهان به شرح زیر است:
خط ۱ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه قدس (طوقچی) به پل یزد آباد (زندان مرکزی اصفهان) می‌رود. این خط در سال ۱۳۹۳ افتتاح شد و زیرگذر نام دارد. ایستگاه‌های مهم آن عبارتند از: قدس (طوقچی) - میدان احمدآباد - میدان بزرگمهر - گلستان شهدا - میدان آزادی (دروازه شیراز) - سه راه سیمین - قائمیه - شفق - پل یزد آباد (زندان مرکزی اصفهان). این خط دارای ۲۱ کیلومتر طول مسیر و ۲۸ ایستگاه می‌باشد. سرفاصله حرکت اتوبوس ها در این خط ۳ دقیقه یک بار می باشد . همه ایستگاه ها دارای باجه الکترونیکی برای شارژ اصفهان کارت از طریق کارت بانکی میباشند . ایستگاه های مذکور دارای باجه های حضوری جهت شارژ اصفهان کارت میباشند.
خط ۲ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه آبشار تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) ادامه دارد. این خط در سال ۱۳۹۴ افتتاح شد و رو گذر نام دارد و مسیر آن از میدان بزرگمهر تا میدان قدس با خط ۱ مشترک است. این خط در ابتدا از میدان قدس (طوقچی) تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) بود و به مرور زمان طول مسیر آن توسعه یافت. ایستگاه‌های مهم آن عبارتند از: پایانه آبشار - میدان بزرگمهر - میدان احمدآباد - چهارراه قدس (طوقچی) - پل ۲۵ آبان - میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران). این خط دارای ۱۲ کیلومتر طول مسیر و ۱۹ ایستگاه می‌باشد. سرفاصله زمانی حرکت اتوبوس ها در این خط هر ۵ دقیقه یکبار میباشد . تقریبا در اکثر ایستگاه ها باجه های الکترونیکی شارژ اصفهان کارت از طریق کارت بانکی وجود دارد و فقط در ایستگاه های مذکور باجه های حضوری جهت شارژ کارت وجود دارد .
خط ۳ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه ارغوانیه تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) ادامه دارد. این خط در سال ۱۳۹۶ افتتاح شد. این خط در ابتدا از پایانه ارغوانیه تا میدان امام علی بود و به مرور زمان طول مسیر آن تا میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران) توسعه یافت. این خط با عبور از خیابان‌های جی، ولیعصر، عبدالرزاق و تختی شرق اصفهان را به شمال غربی متصل می‌کند و با عبور از محله خوراسگان و بافت‌های تاریخی از جمله مسجد جامع و میدان امام علی و مسجد سید بسیار اهمیت دارد. ایستگاه‌های مهم آن عبارتند از: میدان ارغوانیه - سه راه همدانیان - میدان احمدآباد - میدان امام علی (ع) - چهارراه تختی - مسجد سید - میدان جمهوری اسلامی (دروازه تهران). این خط دارای ۱۵ کیلومتر طول مسیر و ۳۰ ایستگاه می‌باشد. سرفاصله حرکت زمانی اتوبوس ها در این خط ۱۰ دقیقه یکبار میباشد . در تعدادی از ایستگاه دستگاه های الکترونیکی جهت شارژ اصفهان کارت وجود دارد اما فقط در ایستگاه های مذکور باجه های حضوری شارژ اصفهان کارت وجود دارد .
ایستگاه‌های این خط عبارتند از:
خط ۴ اتوبوس تندرو شهری اصفهان از پایانه جی تا سه راه درچه ادامه دارد. این خط در سال ۱۴۰۱ افتتاح شد. ایستگاه‌های مهم آن عبارتند از: پایانه جی - خیابان هشت بهشت - میدان امام حسین (دروازه دولت) - خیابان شمس‌آبادی - خیابان شیخ بهایی - بلوار آتشگاه - سه راه درچه. این خط دارای ۱۸ کیلومتر طول مسیر و ۲۳ ایستگاه می‌باشد. این خط با خطوط ۲ تندرو (چهارراه هشت بهشت) و ۳ تندرو (سه راه همدانیان) و خط ۱ مترو (میدان امام حسین) و ۲ مترو (خلجا) نیز تلاقی دارد. سرفاصله حرکت اتوبوس ها در این مسیر هر ۱۰ دقیقه یکبار میباشد . در این خط بر خلاف خطوط دیگر اتوبوس تندرو اصفهان پرداخت کرایه از طریق اصفهان کارت در داخل اتوبوس انجام میگیرد و همچنین پرداخت نقدی کرایه باید به راننده اتوبوس داده شود .
در اغلب ایستگاه های خط ۱ ، ۲ و ۳ این سامانه مامورینی از شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان برای نظارت و کنترل بر ایستگاه ها و پرداخت کرایه توسط مسافران ایستاده اند . دستگاه های هوشمندی در ایستگاه ها وجود دارد که با نزدیک کردن اصفهان کارت به آنها مبلغ مصوب از کارت کسر گردیده و فرد مجاز به استفاده از اتوبوس هایی که در آن ایستگاه توقف میکنند باشد . در صورتی که فرد بخواهد مسیر خود را از خط ۱ به ۲ یا بالعکس تغییر دهد نیاز به زدن مجدد کارت ندارد .
هرگاه اصفهان کارت فرد مبلغ کافی برای استفاده از اتوبوس های تندرو را نداشته باشد میتواند از طریق دستگاه های الکترونیکی یا باجه های حضوری در ایستگاه های مذکور اقدام به شارژ نمودن مجدد کارت خود بکند .
هم اکنون در خط ۴ این سامانه دستگاه های هوشمند درون اتوبوس وجود دارد و فرد برای پرداخت کرایه در اتوبوس باید اقدام نماید نه در ایستگاه .
در صورتی که فرد اصفهان کارت نداشته باشد میتواند با پرداخت مبلغ 4000 تومان به صورت نقد به مامور ایستگاه یا راننده اتوبوس از این سامانه استفاده بکند .
دختری که ماه را نوشید () کتابی برای کودکان در سال ۲۰۱۶ نوشته کلی بارن است. این کتاب می‌گوید که چگونه لونا، پس از بزرگ شدن توسط جادوگری به نام زان، باید بفهمد که چگونه با قدرت‌های جادویی که به‌طور تصادفی به او داده شده‌است، رفتار کند. او باید قبل از اینکه خیلی دیر شود، قدرت‌های خود را کنترل کند. این کتاب برنده مدال نیوبری ۲۰۱۷ شد. اندکی قبل از انتشار، یک داستان کوتاه پیش‌درآمد از طریق انترتیمنت ویکلی به صورت آنلاین منتشر شد.
مردم شهر هر سال کوچک‌ترین نوزاد را در جنگل رها می‌کنند تا «هدیه ای» برای جادوگر بدی که از آن می‌ترسند. با این حال، جادوگر زان، که مردم شهر معتقدند منشأ همه بدی‌ها است، بچه‌های کوچک را می‌گیرد و به شهر دیگری می‌دهد، جایی که مردم این کودکان را مانند خودشان بزرگ می‌کنند. در حالی که زان همین کار را با یک دختر بچه دیگر انجام می‌دهد، به‌طور تصادفی به این موجود کوچک به جای نور ستاره ای که در واقع به آنها غذا می‌دهد، به مهتاب غذا می‌دهد. اکنون این نوزاد جادویی است و بنابراین برای افراد عادی خطرناک است. زان نام کودک را لونا می‌گذارد و تصمیم می‌گیرد او را با اژدهای کوچک فیریان و هیولای مرداب گلرک بزرگ کند. معلوم می‌شود که زان به‌طور مادرزادی جادوگر نیست، بلکه روزی او به عنوان یک یتیم توسط شعبده باز پیدا شد و با آنها بزرگ شد. آنها آزمایش‌هایی روی او انجام دادند و او را جادویی کردند. یکی از جادوگران، زوسیموس، کسی بود که بیش از همه از او مراقبت می‌کرد و پدر و مربی او شد. زان که مدتها برای پدر و مادرش اندوهگین شده بود، یادگرفت که غم خود را از جادوگری پنهان کند که غم و اندوه او و در نتیجه انرژی او را از او گرفته بود. زان زوسیموس تنها جادوگر آن زمان است که هنوز زنده است، همراه با گلرک، که به اندازه خود دنیا پیر است، و فیرین، که مادرش مرده‌است.
سال‌ها می‌گذرد و زان راهی برای مهر و موم کردن جادوی دردسرساز لونا پیدا می‌کند، اما با هزینه ای گزاف: لونا نمی‌تواند کلمه «جادو» را بشنود، هر زمان که آن را می‌شنود از هوش می‌رود، و جادوی مهر و موم شده اش، زمانی که در لونا منفجر می‌شود. تولد ۱۳ سالگی زان مال او خواهد بود و به این ترتیب جادوگر نیز بمیرد. در همین حال، پسری به نام آنتان از این واقعیت که شهرش همیشه نوزادان را قربانی جادوگر بد می‌کند، با تماشای ناامیدی مادر لونا که به دلیل از دست دادن دختر بچه اش دیوانه شده بود، به شدت ناراحت است. او یکی از اعضای شورای بزرگان هم هست، اما از آنجایی که بعد از این ضربه، دیگر هیچ وقت مراسم قربانی کردن نوزاد را انجام نمی‌دهد، این مقام را از دست می‌دهد. آنتین یک روز تصمیم می‌گیرد به دیدن زن دیوانه که اکنون در یک سلول حبس شده و همچنین جادویی است، برود. در این بازدید، پرندگان کاغذی جادویی او به آنتان حمله می‌کنند. او را زخمی کرد آنتان دوباره زخم عمیقی دارد. او شغلی را به عنوان نجار آغاز می‌کند و به زودی دوباره با دختری به نام اتین ملاقات می‌کند که همیشه علاقه عمیقی به او داشت. اتین تنها کسی است که به زخم‌هایش اهمیت نمی‌دهد و به زودی با هم ازدواج می‌کنند.
زان هر سال ضعیف تر و ضعیف تر می‌شود و سیزدهمین سالگرد تولد لونا نزدیک می‌شود. لونا می‌تواند با یک کلاغ ارتباط برقرار کند و گلرک، فیریان و مادر بزرگش زان را بسیار دوست دارد. لونا و زان هر چند وقت یک‌بار به شهر سفر می‌کنند تا به مردم نگاه کنند، اما یک بار هم به شهری که نوزادان در آن رها شده‌اند، سفر نمی‌کنند. یک بار، زمانی که زان نوزاد دیگری را نجات می‌دهد، آنتان، که صفوف را دنبال کرده‌است، او را می‌بیند، اما وقتی او به شورای بزرگتر در مورد جادوگر می‌گوید، آنها او را باور نمی‌کنند. ایگناتیا، رهبر خواهران، که اتین زمانی بخشی از آنها بود، در عین حال همیشه به زن دیوانه ای که غم و اندوه او را زنده نگه می‌دارد، یواشکی می‌رود. ایگناتیا در درون خود جادو دارد. آنتان و اتین صاحب فرزندی می‌شوند که قرار است قربانی شود، اما هر دو نمی‌توانند پسر بچه خود را از دست بدهند و به این ترتیب آنتان تصمیم می‌گیرد به جنگل برود و جادوگر را بکشد. ایگناتیا، پس از مکالمه با عموی آنتان، او را دنبال می‌کند تا آنتان را بکشد، به طوری که وقتی مردم شهر برمی گردند، نتواند چیزی به آن‌ها بگوید. شورای بزرگان به مردم غمگین و داغدار شهر نیاز دارند که سؤال نپرسند و سکوت کنند. زن دیوانه با تبدیل شدن به یک سوسک شاهد گفتگوی بین عضو شورا، گرلند و ایگناتیا است.
زان در راه به دست آوردن نوزاد رها شده که تبدیل به پرنده شده‌است، آنتان را ملاقات می‌کند که به‌طور تصادفی او را زخمی می‌کند و بنابراین مجبور می‌شود با او سفر کند. لونا که از طریق نامه ای راز مادربزرگش را در مهر و موم کردن جادویش کشف می‌کند، با کلاغش زان را تعقیب می‌کند. گلرک و فیریان نیز آنها را دنبال می‌کنند. فیرین، که همیشه برای اژدها خیلی کوچک بود، به‌طور غیرمنتظره ای شروع به رشد می‌کند. لونا با وجود داشتن نقشه در جنگل گم می‌شود. نقشه جنگل نقشه ای است که خودش نقاشی کرده‌است و جمله «او اینجاست، او اینجاست، او اینجاست» دارد، همان جمله ای که زن دیوانه همیشه زمزمه می‌کند. در حالی که آنتان و زان، ایگناتیا، لونا و کلاغش، و گلرک و فیریان و زن دیوانه، که از سلولش در روز خروج آنتین فرار کرده‌است، در جنگل هستند تا در نهایت ابر غم را ملاقات کنند شهر، بر ذهنیت مردم تأثیر می‌گذارد، شروع به محو شدن می‌کند، مردم را از غم و اندوهشان پاک می‌کند، آنها را وادار می‌کند که سؤال کنند و شروع به دیدن رویاهای فرزندان قربانی خود کنند که فکر می‌کردند مرده‌اند. اتین، که زمانی یکی از اعضای خواهران بود و از ایگناتیا متنفر بود، که به نوبه خود از او متنفر بود، با کمک خواهرانی که دوستان او هستند، شورشی را آغاز می‌کند. اعضای شورا با آن مخالفت می‌کنند و گرلند را می‌فرستند تا با اتین صحبت کند. با این حال، او را رد می‌کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می‌کند. فرستادن گرلند برای صحبت با اتین. با این حال، او را رد می‌کند.
در حالی که لونا به زودی با ایگناتیا ملاقات می‌کند و با کمک پرندگان کاغذی زن دیوانه که به نظر می‌رسد او را می‌شناسند، به سختی از پیرزن خطرناک فرار می‌کند، زان متوجه می‌شود که چرا مردم شهر کوچک‌ترین نوزادان خود را رها می‌کنند و احساس گناه می‌کنند. ناتوانی در دیدن ابر غم و زیر سؤال بردن بیشتر رها شدن نوزادان. زن دیوانه که پرندگان کاغذی اش او را به خانه گلرک، فیریان، زان و لونا برده‌اند، کفش‌های جادویی را کشف می‌کند که توانایی دویدن بسیار پهن و سریع را دارند. ایگناتیا به زودی با زن دیوانه نیز آشنا می‌شود و از آنجایی که کفش‌ها در واقع زمانی متعلق به ایگناتیا بودند، سعی می‌کند آنها را پس بگیرد. زن دیوانه فرار می‌کند و به زودی لونا آنتان و زان را ملاقات می‌کند. آنتان سعی می‌کند به او حمله کند، اما لونا می‌تواند او را متوقف کند، و در آن زمان است که او واقعاً جادویی بودن او را کشف می‌کند. زان به خود واقعی خود تبدیل می‌شود و زن دیوانه و همچنین ایگناتیا به زودی همه آنها را ملاقات می‌کنند. مشخص می‌شود که ایگناتیا برای زنده ماندن به غم و اندوه مردم نیاز دارد، بنابراین، هنگامی که آتشفشان فوران کرد، به جادوگران و جادوگران دیگر کمک نکرد و غم زان را خورد. او سپس تصمیم گرفت که رهبر غیررسمی شهر شود، جایی که قرن‌ها در آنجا باقی مانده‌است، و شایعات جادوگر بد را در جنگل پخش می‌کند، بنابراین در غم و اندوه مردم با از دست دادن کوچک‌ترین فرزندانشان زنده می‌ماند. در همین حال، گلرک به فیریان کوچولو می‌گوید که چرا او برای یک اژدها کوچک است و دلیل آن این است که در حالی که مادرش قرن‌ها پیش در فوران آتشفشان مرده بود، او خیلی به او نزدیک بود. فیریان از ایگناتیا، که اکنون بزرگتر شده‌است، و آنچه ایگناتیا قرن‌ها پیش انجام داده‌است، همان‌طور که گلرک به او می‌گوید، می‌فهمد. آنتان برای فهمیدن اینکه ایگناتیا عامل واقعی این همه رنج است، زخمی می‌شود و زن دیوانه از اتهامات زان به ایگناتیا حمایت می‌کند. مشخص شد که جادوگر زان غم خود را از ایگناتیا پنهان کرده بود. با این حال، خود ایگناتیا نیز از چیزی غمگین بود و این باعث شد که قلب او سخت‌تر شود، بنابراین برای زنده ماندن به غم دیگران نیاز داشت. فیریان با عصبانیت سعی می‌کند ایگناتیا را به خاطر مسئول مرگ مادرش بکشد، اما لونا، گلرک و زان مانع او می‌شوند. سپس، پس از گذشت این همه قرن، آتشفشان دوباره فوران می‌کند و نشان می‌دهد که جادوگران، جادوگران و اژدهاها آتشفشان را مهر و موم کردند، درست مانند زان که در تمام این سال‌ها پیش جادوی لونا را مهر و موم کرد. این بار، به جای مهر و موم کردن، اجازه دادند فوران کند و با ساختن حباب‌هایی که از شهر و مردم در برابر آسیب‌های زیاد محافظت می‌کند، از شهرها محافظت می‌کنند. بالاخره اگر این، گرلند در زندان به سر می‌برد، در حالی که ایگناتیا و زان در بیمارستان بستری هستند، زیرا هر دوی آنها در حال مرگ هستند. لونا از مردم شهر نام مادرش را می‌پرسد و نام زن دیوانه مشخص می‌شود که آدارا است. مشخص نیست که آیا زان در پایان مرده‌است یا خیر، زیرا گلرک، که همیشه زان را دوست داشت، که همیشه او را در عوض دوست داشت، با او به باتلاق سفر می‌کند. لونا و فیریان برای زان غصه می‌خورند و آنتین و اتین که لونا و آدارا را در کنارشان می‌مانند، از دیگر مردم شهر حمایت می‌کنند. لونا با فیریان به تمام شهرهای دیگر سفر می‌کند و داستان جادوگری را که بچه‌های رها شده را نجات می‌دهد و داستان مردم ستمدیده ای را برای آنها تعریف می‌کند که مجبور شده‌اند هرگز کارهای شورای بزرگان و ایگناتیا را زیر سؤال نبرند. داستان با کشف شعری از گلرک به پایان می‌رسد که لونا هنگام رفتن به باتلاق برای او سروده بود.
این کتاب مورد نقد مثبت قرار گرفت. "کامان سنز مدیا" به آن ۵ ستاره و A+ برای ارزش آموزشی داده‌است، پیام مثبت و الگوهای نقش آن را «یک انتخاب عالی برای دوستداران فانتزی درجه متوسط» نامیده‌است. دیانا واگمن که برای نیویورک تایمز می‌نویسد، همچنین از این کتاب به دلیل توانایی آن در ارائه درس‌ها به شیوه ای جذاب تعریف می‌کند. این کتاب برنده مدال نیوبری در سال ۲۰۱۷ شد که باعث تعجب بارن هیل شد که فکر نمی‌کرد کسی از آن خوشش بیاید.
ستاره آکباش (به ترکی، استانبولی: Sitare Akbaş) زاده ۶ اکتبر ۱۹۹۸ در استانبول، بازیگر اهل کشور ترکیه است. او بیشتر برای بازی در این سریال شناخته می‌شود:تو در خانه‌ام را بزن.
ستاره آکباش در ۶ اکتبر ۱۹۸۸ در استانبول به دنیا آمد. او از گروه تئاتر کنسرواتوار دولتی دانشگاه استانبول فارغ‌التحصیل شد. او اولین گام خود را در سال ۲۰۰۴ با شخصیت «عایشه» که در سریال تلویزیونی بعد پنجم در تلویزیون سامانیولو به تصویر کشیده بود، برداشت. شناخت واقعی او با شخصیت «زینو» در مجموعه تلویزیونی ایستگاه آکاسیا آغاز شد که در سال ۲۰۰۸ از کانال د پخش شد. او اولین قدم سینمایی خود را در سال ۱۳۸۸ با بازی شخصیت «دلال» در فیلم انجیر چکیردگی برداشت. آکباش با شخصیت "«فیگن ییلدیریم (فیفی)»" که در سریال تلویزیونی تو در خانه‌ام را بزن که پخش آن از شبکه فاکس (ترکیه) در سال ۲۰۲۰ آغاز شد، پس از نوشتن نامش در چندین پروژه، به تلویزیون بازگشت. او در سال ۲۰۲۱ در سریال رامو در شبکه شو تی‌وی قرار گرفت و نقش شخصیت "«دلبر»" را بازی کرد.
نادین پترا کاتارینا شاه معروف به نادین شاه (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۸۶) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان بریتانیایی است.
نادین شاه در شهری ساحلی به نام ویت‌برن در منطقه تاینساید جنوبی واقع در شمال شرق بریتانیا، از مادری انگلیسی و نروژی‌تبار اهل ساوت شیلدز و پدری پاکستانی به دنیا آمد. او در ۱۷ سالگی به لندن نقل مکان کرد تا کار خود را به عنوان خواننده جاز آغاز کند. مدت کوتاهی پس از اقامت در لندن، او با ایمی واینهاوس دوست صمیمی شد.
آلبوم اول او که "Love Your Dum and Mad" نام داشت و با همکاری بن هیلیر تولید شده بود، تا حد زیادی الهام‌گرفته و تحت تاثیر مرگ تراژیک دو مرد جوان بود. نادین شاه در این باره گفته است: «در مدتی که آهنگ‌های این آلبوم نوشته می‌شدند، دو دوست بسیار نزدیک من دست به خودکشی زدند». نادین شاه از هنرمندانی است که مجدانه درباره انگ‌های اجتماعی که به افراد مبتلا به بیماری‌های روانی زده می‌شود صحبت می‌کند.
نادین شاه و بن هیلیر، دومین آلبوم خود با عنوان "Fast Food" را در آوریل ۲۰۱۵ منتشر کردند. نادین شاه همچنین در دو ترانه از آلبوم "Shedding Skin" اثر گوست‌پوئت که در مارس ۲۰۱۵ منتشر شد، به عنوان خواننده مهمان شرکت داشت.
در فوریه ۲۰۱۶، هیلیر و نادین شاه برای تئاتر کارتر را بگیرید موسیقی متن نوشتند که شامل برخی قطعات اصیل و بازآفرینی برخی قطعات گروه انیمالز بود.
آلبوم سوم نادین شاه با نام "Holiday Destination" در اوت ۲۰۱۷ منتش شد. تهیه‌کننده این آلبوم هیلیر بود که در بند اجرای زنده نادین شاه درامز هم می‌نوازد. این آلبوم در سال ۲۰۱۸ نامزد دریافت جایزه مرکوری شد.چهارمین آلبوم استودیویی نادین شاه با نام "Kitchen Sink" در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد و مورد استقبال و تحسین منتقدان قرار گرفت.
نادین شاه را با زنان هنرمند دیگری مانند پی‌جی هاروی و سوزی اند د بنشیز مقایسه کرده‌اند و او به خاطر صدای بم و نمایشی‌اش مورد توجه خاص قرار گرفته است.
نادین شاه در مصاحبه‌ای با جان فریمن تاکید کرد که سلامت روانی اهمیت بسیار زیادی برای او دارد. او خود را مسلمان می‌داند و درباره فعالیتش در حوزه موسیقی گفته است که اگر فعالیت هنری من «باعث شود هر زن جوان مسلمانی گیتاری به دست بگیرد و آهنگی بنوازد، بسیار هم عالی است». شاه از اندومتریوز رنج می برد.
او با فیلمسازی به نام متیو کامینز ازدواج کرده و در رامس‌گیت واقع در منطقه کنت زندگی می‌کند.
در نوامبر ۲۰۱۹ در آستانه انتخابات سراسری بریتانیا، نادین شاه و ۳۴ موسیقی‌دان دیگر، نامه‌ای در حمایت از جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر، امضا کردند و خواستار پایان ریاضت اقتصادی شدند. در سال ۲۰۲۰، نادین شاه از رهبر جدید حزب کارگر، کی‌یر استارمر، حمایت کرد.
"پدیدار دوم‏ (")، دوم پدیدار یا پدیدار دوم، پدیداری است که تابع پدیدار دیگری باشد. به این معنی که وجود و عدم آن، در وجود و عدم پدیدار اصلی (اولی) بی تأثیر است.
قول به اینکه پدیدارهای ادراکی تابع چگونگی سلسله اعصاب است، یعنی پدیدارهای ادراکی ناشی از سلسله اعصاب، اما بی اثر در آن است. نسبت این حالات به وضع فیزیولوژیکی اعصاب مثل نسبت سایه جسم به جسم است یا نسبت نور به چراغ. چنان‌که نور برخاسته از شمع اتومبیل در حرکت اتومبیل بی اثر است و سایه شیء متحرک در حرکت آن بی اثر است، به همین طریق پدیدارهای شعوری در حرکت و فعل انسان اثر ندارد، زیرا شعور پدیده زائدی است و مغز، فکر را تولید می‌کند، چنان‌که کبد صفرا را تولید می‌کند.
نظریهٔ اصالت پدیدار ثانویه (Epiphenomenalism) بر این نکته تأکید دارد که: اگر چه رخدادهای ذهنی، توسط رخدادهای فیزیکی ایجاد می‌شوند ولی خودشان مسبب هیچ رخداد دیگری نیستند. رخدادهای ذهنی به لحاظ علّی بی‌اثر و عقیم‌اند و در شبکهٔ ارتباط‌های علّی صرفاً معلول به شمار می‌آیند و هرگز در نقش علت ظاهر نمی‌شوند.
تمایزی که به‌طور سنتی میان دو مفهوم «فیزیکی» و «ذهنی» لحاظ می‌شود، به فهم بهتر موضع اصالت پدیدار ثانوی کمک خواهد کرد.تحلیل و نقد تبیین دکارتی لاک دربارهٔ این باور و ارائهٔ تبیینی بدیل مبتنی بر آموزهٔ ویتگنشتاین متأخر «هر فردی در آگاهی از خودش خطا ناپذیر است» مهدی سلیمانی خورموجی، محمد کاظم علمی سولا، حکمت و فلسفه، سال دهم شماره چهارم زمستان 1393جمیل صلیبا - منوچهر صانعی دره بیدی، "فرهنگ فلسفی"، انتشارات حکمت - تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۶ ه‍. ش
کاپیتان فرانسیس لایت (۲۱ اکتبر ۱۷۹۴–۱۷۴۰)، سیاح بریتانیایی و بنیانگذار مستعمرهٔ امپراطوری بریتانیا در پنانگ (بخشی از مالزی کنونی)، و مرکز آن شهر جرج تاون، در سال ۱۷۸۶ بود. لایت و شریک مادام العمر زندگیش، مارتین روزلز، والدین ویلیام لایت، بنیانگذار شهر آدلاید در استرالیای جنوبی بودند.
لایت در دهکده دالینقو، ناحیه سوفولک بریتانیا در تاریخ ۱۵ دسامبر ۱۷۴۰ غسل تعمید داده شد. مادرش دارای عنوان مری لایت بود. توسط یکی از خویشاوندان، نجیب‌زاده ویلیام نگوس انتخاب شد و در سال ۱۷۴۷ وارد مدرسه وود بریج شد. محققان ابتدا بر این باور بودند که لایت فرزند نامشروع ویلیام نگوس است، ولی بر طبیق گفته، نویسنده نوئل فرانسیس لایت پوردون، ششمین نتیجه (پسر نوه) فرانسیس لایت، نگوس هزینه مراقبت از او و ایفای نقش سرپرستی در تمام دوران تحصیل وی را دریافت نموده‌است.
یاکوب ینسن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلوئه بریفولیا (Aloe brevifolia)، آلوئه برگ کوتاه، گونه ای از گیاهان گلدار از خانواده Asphodelaceae است. این یک گیاه ساکولنت همیشه سبز سبز آبی کوچک و کوچک است که بومی کیپ غربی آفریقای جنوبی است. این گیاه که به عنوان آسیب‌پذیر در فهرست قرمز جهانی IUCN ذکر شده‌است، در زیستگاه طبیعی خود در معرض تهدید است، اما همچنین به عنوان یک گیاه زینتی در صخره‌ها و باغ‌های بیابانی در سراسر جهان محبوبیت زیادی دارد. از آنجایی که به گرمای زمستانی نیاز دارد، در مناطق معتدل زیر شیشه یا به عنوان گیاه آپارتمانی کشت می‌شود.
مجموعه هنری نوردراین-وستفالن یک مجموعه هنری ایالت فدرال آلمان نوردراین-وستفالن، در دوسلدورف است. این مؤسسه سه مکان مختلف نمایشگاهی دارد: K20 در گرب‌پلتس، K21 در خانه املاک و خانهٔ اشملا. این مجموعه هنری در سال ۱۹۶۱ توسط دولت ایالتی نوردراین-وستفالن به عنوان یک بنیاد تحت قانون خصوصی با هدف نمایش مجموعه هنری و گسترش آن از طریق خریدهای جدید تأسیس شد.
مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در طول تاریخ ۵۰ ساله خود، به عنوان موزه هنر قرن بیستم، شهرتی بین‌المللی به دست آورده‌است. از آن موقع تا به حال، مدتی است که طیف زمانی مجموعه - که از طریق خرید آثار پاول کله آغاز شد - گسترش یافته‌است. ساختمان در گرب‌پلتس (K20)، با نمای مشخصه گرانیت سیاه و سفید آن، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. ساختمان توسعه یافته در سال ۲۰۱۰ تکمیل گردید.
مجموعه دائمی هنری نوردراین-وستفالن با آثار اصلی پابلو پیکاسو، آنری ماتیس، و پیت موندریان، در میان دیگران، و همچنین مجموعه ای گسترده از حدود ۱۰۰ طراحی و نقاشی از پاول کله، چشم‌اندازی منحصر به فرد از مدرنیسم کلاسیک را ارائه می‌دهد. مجموعه آثار هنری آمریکای پس از جنگ شامل آثار جکسون پولاک و فرانک استلا و هنرمندان رابرت راشنبرگ، جسپر جانز و اندی وارهول است. از دیگر نکات برجسته این مجموعه می‌توان به آثار یوزف بویس، گرهارد ریشتر، تونی کرگ، امیل شوماخر، سارا موریس، کاترینا فریچ، نام جون پایک، ولف ووستل و ایمی کنبل اشاره کرد.
"خانه املاک (K21)" که در بهار سال ۲۰۰۲ به عنوان یک مکان اضافی برای مجموعه هنری در کنار حوض قیصر قرار داشت، افتتاح شد، ساختمانی که قبلاً به عنوان مقر پارلمان نوردراین-وستفالن عمل می‌کرد. در میان نکات برجسته، تعدادی اتاق هنرمند و تأسیسات بزرگ وجود دارد که تمرکز ویژه این بخش از مجموعه است.
"خانهٔ اشملا"، در منطقه تاریخی دوسلدورف، در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک مکان تمرین نمایش و محل سخنرانی به مجموعه هنری پیوست. هنگامی که برای اولین بار در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد، این بنای دیدنی محافظت شده توسط معمار هلندی آلدو وان آیک، خانه گالری آلفرد اشملا بود و اولین ساختمانی بود که در جمهوری فدرال آلمان به‌طور صریح به عنوان یک گالری هنری ساخته شد. از بهار ۲۰۱۱، خانهٔ اشملا نیز دوباره برای نمایشگاه‌ها استفاده می‌شود.
مجموعه هنری نوردراین-وستفالن، به عنوان یک مؤسسه با سه مکان، بیش از ۱۰۰۰۰ متر مربع (۱۱۰۰۰۰ فوت مربع) مساحت نمایشگاه در اختیار دارد.
اداره آموزش و پرورش با برنامه‌های همراه و پروژه‌های ویژه خود تلاش می‌کند تا آثاری که در مجموعه منطقه‌ای نگهداری می‌شوند را برای بازدیدکنندگان در هر سنی در دسترس قرار دهد. برای این منظور تعدادی استودیو، یک کارگاه رسانه ای و یک «آزمایشگاه» که در گالری‌های نمایشگاه ادغام شده‌است، در دسترس قرار داده‌است.
تاریخچه مجموعه هنری نوردراین-وستفالن در سال ۱۹۶۰ با خرید ۸۸ اثر از پاول کله از مجموعه تولیدکننده فولاد پیتسبورگ جی. دیوید تامپسون آغاز می‌شود. این خرید که توسط فروشنده هنری بازل ارنست بیلر انجام شد و توسط اولین نمایش دولتی آن زمان فرانتس مایر نظارت شد، هسته این مجموعه را تشکیل می‌دهد. این مجموعه در سال ۱۹۶۱ تحت عنوان «بنیاد مجموعه هنری نوردراین-وستفالن» تأسیس شد. ورنر اشمالنباخ بین سال ۱۹۶۲ و بازنشستگی در سال ۱۹۹۰، به عنوان اولین مدیر مجموعه تازه تأسیس خدمت کرد. او مجموعه‌ای با کیفیت فوق‌العاده از آثار هنری کلاسیک مدرنیستی را گردآوری کرد و بدین ترتیب تنها مجموعه منطقه‌ای تخصصی در آلمان در زمینه هنر نوگرا را ایجاد نمود. در ابتدا، این مجموعه در کاخ جاگرهوف نگهداری می‌شد. بلافاصله پس از افتتاح، محدودیت‌های فضا باعث شد که طرح‌هایی برای یک ساختمان جدید کلید بخورد. در سال ۱۹۷۵ مسابقه ای برای طراحی آن اعلام گردید. پیشنهاد برنده توسط دفتر معماری دانمارکی "Dissing + Weitling" ارائه شد. این ساختمان - که در تاریخ معماری در گذار از مدرنیسم پساجنگ به پست‌مدرنیسم قرار دارد - در ۱۴ مارس ۱۹۸۶ با حضور رئیس‌جمهور وقت آلمان، ریشارد فون وایتسکر افتتاح شد و از آن زمان به عنوان نماد شهر عمل کرده‌است. این ساختمان با نمای منحنی از سنگ سیاه طبیعی صیقلی، ویژگی خاصی را به گرب‌پلتس می‌بخشد. این میدان دقیقاً روبروی گالری هنر دوسلدورف قرار دارد و ساختمان آن همچنین به عنوان دفتر مرکزی انجمن هنری راینلند و وستفالن عمل می‌کند.
در سال ۱۹۹۰، آرمین زوایت، رئیس سابق گالری شهر در لنباخهاوس واقع شده در مونیخ، جانشین اشمالنباخ شد. در حالی که اشمالنباخ دارایی‌های موزه را تا حد زیادی با افزودن شاهکارهای نقاشی گسترش داده بود، اما مجسمه‌ها، تأسیسات و عکس‌های معاصر در درجه اول از سال ۱۹۹۰ با تلاش جانشین او وارد مجموعه شدند. در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹، ماریون آکرمن - مدیر سابق موزه هنر اشتوتگارت - مدیریت هنری مجموعه هنری نوردراین-وستفالن را بر عهده گرفت. او رویکردی پویا به مجموعه در پیش گرفته‌است و به دنبال ارتباط بیشتر هنر معاصر و مدرن کلاسیک با یکدیگر است. آکرمن به همراه هاگن لیپه وایسنفلد که در ۱ نوامبر ۲۰۰۸ به عنوان مدیر امور مالی و بازرگانی به تیم ملحق شد، ریاست بنیاد را بر عهده دارد.
در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مجموعه هنری خانهٔ سابق گالری اشملا را، واقع در "Mutter-Ey-Straße 3" در دوسلدورف-آلتشتات، به عنوان مکانی برای نمایشگاه‌ها، بحث‌ها و سایر فعالیت‌ها افتتاح کرد.
K20 در گرب‌پلتس پس از بیش از دو سال بسته ماندن در طول بازسازی‌های جامع و ساخت یک ساختمان، فعالیت خود را به‌عنوان مکان نمایشگاه در ژوئیه ۲۰۱۰ از سر گرفت. اکنون برای مجموعه و برای نمایشگاه‌های موقت، مساحت زیادی در دسترس است. اولین هنرمندانی که در آنجا آثار خود را به نمایش گذاشتند: تصویرگر بلژیکی، کریس مارتین و مجسمه‌ساز آلمانی، مایکل سیل استورفر بودند که برای دو گالری ساختمان جدید، یعنی گالری "Klee Halle" و "Konrad und Gabriele Henkel" که روی هم تقریباً ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند، تأسیسات قابل دسترس ایجاد کردند.
تنها در دو هفته اول پس از بازگشایی، نزدیک به ۶۰۰۰۰ بازدیدکننده از ورود رایگان به مجموعه هنری استفاده کردند. این موزه در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ از ۱۰۰۰۰۰ بازدیدکننده خود استقبال نمود. نقاشی دیواری موزاییکی هنرمند آمریکایی سارا موریس، «هورنت» که در مقیاس بزرگ از کاشی‌های رنگارنگ و آثار تشکیل شده‌است، به حضور عمومی جدید و تأکیدی تر مجموعه هنری - که اکنون می‌تواند مجموعه‌های هنری این ایالت فدرال را جامع تر از همیشه به نمایش بگذارد - کمک می‌کند.
ساختمانی که مجموعه هنری KK20 در گرب‌پلتس را در خود جای داده‌است، با نمای متمایز خود از گرانیت بورنهولم سیاه، در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. دفتر معماری کپنهاگ "Dissing+Weitling"، با کار بر اساس شیوه آرنه یاکوبسن، ساختمانی را ایجاد کرد که دارای جزئیات معمول زمان خود است و کیفیت آثار هنری نمایش داده شده را در پیش زمینه قرار می‌دهد.
قسمت ورودی به سمت "Grabbe Halle" در همان سطح باز می‌شود، بلندترین فضای گالری ساختمان، که دارای سقف‌های ۱۴ متری است. این سالن که برای نمایشگاه‌های موقت استفاده می‌شود، ۶۰۰ متر مربع و فاقد ستون‌های نگهدارنده است.
از لابی، سه راه پله تک پله که یکی پشت پله بعدی چیده شده‌اند، دسترسی به دو طبقه بالایی را فراهم می‌کنند. مانند گالری‌های طبقه دوم، سالن بزرگ در طبقه اول از نور طبیعی بالایی برخوردار است.
سنگ بنای توسعه در سال ۲۰۰۸ گذاشته شد و ساختمان جدید در ژوئیه ۲۰۱۰ افتتاح گردید. ساختمان جدید که توسط همان دفتر معماری انجام شده‌است، اصطلاح معماری ساختار اصلی را تداوم می‌بخشد. در طول دوره دو ساله تعطیلی، ساختمان اصلی به‌طور کامل بازسازی شد و مطابق با استانداردهای فنی فعلی بود.
در حال حاضر در دو سالن نمایشگاهی جدید ساختمان الحاقی - هر دو بدون ستون‌های نگهدارنده - در مجموع ۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارند. "Klee Halle" در سمت راست سرسرا ساختمان قدیمی قرار دارد و عمدتاً برای نمایشگاه‌های موقت استفاده می‌شود. با فضای خالی ۶٫۴ متری، سالن به‌طور مصنوعی توسط بیش از ۵۰۰ نورافکن روشن می‌شود. یک راه پله باریک در عقب، سطح طبقه همکف را به سالن فوقانی جدید متصل می‌کند. کل سطح نمایشگاه مجموعه هنری KK20 در گرب‌پلتس اکنون بیش از ۵۰۰۰ متر مربع است.
در ۱۸ آوریل ۲۰۰۲، ساختمان موزه معروف به "Ständehaus am Kaiserteich" (خانهٔ املاک در حوض قیصر) با حضور یوهانس راو رئیس‌جمهور وقت آلمان افتتاح شد و به دومین ستون اصلی مجموعه هنری برای هنر مدرن و معاصر تبدیل شد.
بین سال‌های ۱۸۷۶ و ۱۸۸۰، استاندهاوس در دوسلدورف به سبک تاریخ‌گرایانه معماری احیای رنسانس توسط معمار جولیوس راشدورف ساخته شد. پارلمان ایالت فدرال نوردراین-وستفالن بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۸ در آنجا تشکیل جلسه می‌داد.
در اطراف میدان عمومی مرکزی ساختمان - که به شکل یک میدان بزرگ است - چهار شاخه شامل گذرگاه‌های طاقدار پیوسته‌است. تبدیل سه ساله این ساختمان به سبک تاریخی توسط معماران "Kiessler+Partner" مونیخ انجام شد. آنها یک ساختمان موزه مدرن با سقف گنبدی لعابدار چشمگیر به شکل طاق صومعه ای دراز، متشکل از ۱۹۱۹ ورق شیشه ایجاد کردند که ظاهر زیبایی شناختی ساختمان را شکل می‌دهد.
در حالی که نمای بیرونی حفظ شده‌است، تقریباً تمام وسایل اصلی از داخل خارج شده‌است. پلکان تاریخی حفظ شد و اکنون به گالری‌های سه طبقه بالایی منتهی می‌شود. گالری‌های نمایشگاهی انعطاف‌پذیر در سطح زیرزمین، همراه با اتاق‌های فوقانی، مجموعاً ۵۳۰۰ متر مربع از سطح نمایشگاه را تشکیل می‌دهند.
خانهٔ اشملا توسط معمار هلندی آلدو وان آیک (۱۹۱۸–۱۹۹۹)، یکی از نمایندگان کلیدی معماری ساختارگرا ساخته شد. این بنا در سال ۱۹۷۱ افتتاح گردید و اکنون تحت حفاظت از بناهای تاریخی قرار دارد. اولین ساختمان این بنا در جمهوری آلمان فدرال بود که به‌طور خاص به عنوان یک گالری هنری خصوصی ساخته شد. این ساختمان پنج طبقه که از سنگ پومیک خاکستری ساخته شده‌است، با تعامل داخلی و خارجی، فضاهای مسکونی خصوصی و نمایشگاه عمومی آن مشخص می‌شود. ایالت فدرال نوردراین-وستفالن، این ساختمان را پس از تخلیه توسط گالری، خریداری نمود.
این مجموعه مجموعه ای منحصر به فرد از آثار قرن ۲۰ و ۲۱ را در بر می‌گیرد. در میان نقاط برجسته می‌توان به نقاشی‌های اکسپرسیونیست‌های آلمانی، پابلو پیکاسو، واسیلی کاندینسکی و جکسون پولاک و چیدمان‌هایی از یوزف بویس و نام جون پایک اشاره کرد. در کنار این آثار که مدت‌هاست به جایگاهی نمادین دست یافته‌اند، نمونه‌های برجسته دیگری از مدرنیسم کلاسیک، هنر آمریکایی پس از سال ۱۹۴۵، به همراه آثار اصلی اینستالیشن، عکس‌ها و قطعات فیلم و ویدئو از هنرمندان معاصر وجود دارد. منتقدان از این مجموعه - که تک تک آثار آن به دلیل کیفیت برجسته شان قابل توجه است - به عنوان «گالری ملی مخفی» یاد کرده‌اند.
تمرکز این مجموعه مدرنیسم کلاسیک است. از نظر سبک، آثار مربوط به قبل از ۱۹۴۵ از فوویسم، اکسپرسیونیسم، پیتورا متافیسیکا و کوبیسم تا آثار اعضای گروه سوارکار آبی و همچنین دادائیسم و سوررئالیسم را شامل می‌شود. این مجموعه همچنین شامل ۱۰۰ اثر از پاول کله است. در سال ۱۹۶۰، ایالت فدرال نوردراین-وستفالن ۶ میلیون مارک آلمانی را برای خرید ۸۸ نقاشی، طراحی و مطالعات رنگی روی کاغذ توسط کله در نظر گرفت - مجموعه ای که هسته Kمجموعه هنری نوردراین-وستفالن را تشکیل می‌داد. اگرچه در آن زمان برچسب قیمت بالا به نظر می‌رسید، اما از منظر امروزی یک معامله نادر به نظر می‌رسد. این آثار از یک مجموعه خصوصی آمریکایی در پیتسبورگ آمده‌است.
در میان گروه‌هایی از آثار هنرمندان منفرد، مجموعه‌ای از ۱۲ اثر پابلو پیکاسو وجود دارد که تقریباً تمام مراحل خلاقیت اصلی کار او را در بر می‌گیرد. کوبیسم با آثاری به سبک پابلو پیکاسو، فرنان لژه، خوان گریس، ژرژ براک و دیگران، کانون مهم این مجموعه را تشکیل می‌دهد.
یاکوب ینسن ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) یک طراح صنعتی اهل دانمارک بود که بیشتر به خاطر کارش با بنگ و اولافسن شناخته شد. ینسن بسیاری از محصولات مصرفی پرطرفدار با کیفیت بالا را طراحی کرد و یک سبک مینیمالیسم کاربردی را توسعه داد که بخش برجسته‌ای از جنبش مدرن دانمارکی را تشکیل داد. در سال ۱۹۵۸ میلادی او "استودیو طراحی یاکوب ینسن" را تأسیس کرد. ینسن برای برندهای دیگر از جمله آلکاتل، کرک، بوفرم، جنرال الکتریک، اینترنشنال گیفت کورپوریشن، جو-جو، لابوفا، رودنستاک، روستی (روستی میپل) و استنتوفون طراحی شده‌ است. آثار او در موزۀ هنر مدرن (ام‌اُ‌ام‌ای) در شهر نیویورک به نمایش درآمده و جوایز طراحی متعددی را دریافت کرده‌ است.
سایوز (، به معنی «اتحاد»، و با شاخص جی‌آرای‌یو 11A511) نام خانواده‌ای از موشک‌های ماهواره‌بر روسی و شوروی است که توسط OKB-1 توسعه یافته و توسط مرکز فضایی راکت پروگرس در سامارا، روسیه ساخته شده‌است. سایوز با بیش از ۱۹۰۰ پرواز از زمان آغاز به کار خود در سال ۱۹۶۶، تا سال ۲۰۲۱ پرمصرف‌ترین ماهواره‌بر در جهان است.
برای نزدیک به یک دهه، از آخرین پرواز شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱ تا اولین مأموریت موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس در سال ۲۰۲۰، موشک‌های سایوز تنها وسیله پرتابی بودند که قادر و مورد تأیید برای انتقال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی بودند.
ماهواره‌بر سایوز به عنوان پرتابگر برای فضاپیمای خدمه‌دار سایوز به عنوان بخشی از برنامه فضایی سایوز، و همچنین برای پرتاب فضاپیمای تدارکاتی بدون سرنشین پروگرس به ایستگاه فضایی بین‌المللی و برای پرتاب‌های تجاری که توسط Starsem و Arianespace به بازار عرضه شده و اداره می‌شوند، استفاده می‌شود. همه موشک‌های سایوز از پیشرانه RP-1 (سوختی شبیه به سوخت جت) و اکسیژن مایع (LOX) استفاده می‌کنند، به استثنای Soyuz-U2 که از سینتین، گونه‌ای از RP-1، همراه با LOX استفاده می‌کرد. خانواده سایوز زیر مجموعه‌ای از خانواده موشک‌های R-7 است.
پرتابگر سایوز در سال ۱۹۶۶ معرفی شد که برگرفته از پرتابگر وستوک بود که خود بر اساس موشک بالستیک قاره‌پیمای 8K74 یا R-7a ساخته شد. این موشک در ابتدا یک راکت سه مرحله‌ای با مرحله بالایی بلاک ۱ بود. چهار پرتاب آزمایشی اول همه با شکست مواجه شدند، اما در نهایت موفق شدند.The Great Soviet Cosmonaut Conspiracy - Soyuz Conspiracy - Timeline بعدها نوع دیگری از موشک تحت عنوان مولنیا از آن ساخته شد که با افزودن مرحله چهارم تولید شد و به آن اجازه داد تا به مدار بسیار بیضی شکل مولنیا برسد. گونه بعدی سایوز-یو بود.
تولید پرتابگرهای سایوز در اوایل دهه ۱۹۸۰ به اوج ۶۰ دستگاه در سال رسید. این پرتابگر فضایی با بیش از ۱۷۰۰ بار پرواز، بسیار بیشتر از هر موشک دیگری به فضا پرتاب شده‌است. با وجود قدمت بالا، شاید به لطف سادگی طراحی آن، این خانواده راکت به دلیل هزینه کم و قابلیت اطمینان بالا قابل توجه بوده‌است.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، برنامه‌هایی برای بازطراحی گونه ای پرتابگر سایوز با یک استیج بالایی فرگات طراحی شد. موتور فرگات توسط NPO Lavochkin از ماژول پیشرانه کاوشگرهای بین سیاره‌ای فوبوس ساخته شد. اگرچه این طرح توسط Roscosmos و وزارت دفاع روسیه در سال ۱۹۹۳ تأیید شد و «روس» را به عنوان روسی سازی و مدرن سازی سایوز معرفی کرد و بعداً به سایوز-۲ تغییر نام داد، کمبود بودجه مانع اجرای این طرح شد. شکل‌گیری شرکت Starsem در ژوئیه ۱۹۹۶ بودجه جدیدی را برای ایجاد یک نوع کمتر جاه طلبانه، با نام Soyuz-Fregat یا Soyuz-U/Fregat فراهم کرد. این طرح شامل یک Soyuz-U کمی اصلاح شده همراه با مرحله فوقانی فرگات، با ظرفیت حمل بار تا ۱۳۵۰ کیلوگرم تا مدار انتقالی زمین‌ایستا است.
مونتاژ این موشک به صورت افقی در ساختمان مونتاژ و آزمایش، انجام می‌شود. موشک مونتاژ شده در حالت افقی به محل پرتاب منتقل شده و سپس برپا می‌شود. این روش با روش مونتاژ عمودی که به عنوان مثال در Saturn V استفاده می‌شود، متفاوت است و یکی از ویژگی‌هایی است که آماده‌سازی سایوز برای پرتاب را ارزان‌تر می‌کند. مونتاژ یک موشک با موقعیت افقی نسبتاً ساده است زیرا همه ماژول‌ها به راحتی قابل دسترسی هستند. مونتاژ موشک در موقعیت عمودی نیاز به یک آشیانه بلند ضد باد دارد که در زمان طراحی موشک، به دلیل اقتصاد شکست خورده اتحاد جماهیر شوروی، از نظر مالی امکان‌پذیر نبود.
کل موشک توسط مکانیسم‌های باربر روی بوسترهای اتصال-تسمه‌ای که به هسته مرکزی متصل می‌شوند، بر روی سیستم پرتاب معلق می‌شود. هسته مرکزی روی قسمت‌های دماغه بوسترهای اتصال-تسمه‌ای قرار دارد. این طرح شبیه شرایط پرواز است که در آن بوسترهای اتصال-تسمه‌ای، هسته مرکزی را به جلو می‌برند. مفهوم تعلیق موشک یکی از چیزهای جدیدی بود که با R-7/Soyuz معرفی شد.
از آنجایی که سکوی پرتاب حذف شده‌است، قسمت پایینی موشک پایین آمده‌است. خرپاهای سیستم پرتاب بار باد را تحمل می‌کنند. مقاومت در برابر باد شدید یکی از ویژگی‌های مهم سیستم پرتاب است، زیرا استپ قزاقستان، جایی که سایت پرتاب بایکونور در آن قرار دارد، با طوفان‌های باد شناخته می‌شود.
موتورها بوسیله مشعل‌های پایروتکنیک الکتریکی، که بر روی birch pole نصب شده‌اند، مشتعل می‌شوند که در حدود ۲۰ ثانیه، قبل از ورود اجزای سوخت به محفظه احتراق، مشتعل می‌شوند. این سلسله عملیات به دلیل سادگی به ندرت دچار مشکل می‌شود. در حین پرتاب، بوم‌های پشتیبانی حرکت موشک را دنبال می‌کنند. پس از بیرون آمدن سرهای پشتیبان از شکاف تکیه گاه ویژه در بخش‌های دماغه اتصال تسمه‌ای، بوم‌ها و خرپاها از بدنه موشک جدا می‌شوند و روی محورهای پشتیبانی می‌چرخند و راه را برای بلند شدن موشک آزاد می‌کنند. در طول پرتاب، موشک و تأسیسات پرتاب یک سیستم پویای واحد را تشکیل می‌دهند.
هنگامی که موتورهای بوسترهای اتصال-تسمه‌ای متوقف می‌شوند، بوسترها بدون ایجاد ضربه سقوط می‌کنند و از آن جدا می‌شوند. اگر آسمان صاف باشد، ناظران زمینی می‌توانند صلیب کورولف () را ببینند که توسط بوسترهای در حال سقوط تشکیل شده‌است.
رسوایی را می‌توان به‌طور گسترده به عنوان واکنش‌های اجتماعی شدید مانند خشم، عصبانیت یا تعجب تعریف کرد، زمانی که اتهامات یا شایعات به دلایلی در مورد شخص یا افرادی که تصور می‌شود به نحوی از قانونی تخطی کرده‌اند پخش می‌شود یا ظاهر می‌شود. این واکنش‌ها معمولاً پر سر و صدا هستند و ممکن است متناقض باشند و اغلب تأثیرات منفی بر وضعیت و اعتبار شخص یا سازمان‌های درگیر دارند. رسوایی‌ها ممکن است سیاسی، جنسی، اخلاقی، ادبی یا هنری در نظر گرفته شوند اما اغلب از قلمرویی به قلمروی دیگر سرایت می‌کنند. اساس یک رسوایی ممکن است واقعی یا نادرست یا ترکیبی از هر دو باشد. در دوران معاصر، افشای یک وضعیت رسوایی اغلب توسط رسانه‌های جمعی انجام می‌شود.
رسانه‌های معاصر این ظرفیت را دارند که اطلاعات پیرامون یک رسوایی را بیش از قرون گذشته گسترش دهند. برخی از رسوایی‌ها توسط افشاگرانی (سوت‌زنانی) که اطلاعات خلافکاری‌ها را در می‌میابند فاش می‌شوند، نظیر ویلیام مارک فلت در زمان رسوایی واترگیت در دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده. چنین افشاگرانی ممکن است توسط قوانینی که برای به دست آوردن اطلاعات تخلفات و اقدامات مضر برای مؤسسات آنها استفاده می‌شود، محافظت شوند.
یک رسوایی سیاسی زمانی رخ می‌دهد که فساد سیاسی یا سایر رفتارهای نادرست آشکار شود. سیاستمداران یا مقامات دولتی متهم به دست داشتن در اعمال غیرقانونی و فسادآور یا غیراخلاقی هستند. یک رسوایی سیاسی می‌تواند شامل زیر پا گذاشتن قوانین یا قوانین اخلاقی کشور باشد و ممکن است انواع دیگر رسوایی‌ها را دربرگیرد.
از زمان توسعه چاپ، رسانه‌ها قدرت بیشتری در افشای رسوایی‌ها داشته‌اند و از زمان ظهور رسانه‌های جمعی، این قدرت افزایش یافته‌است. رسانه‌ها همچنین ظرفیت حمایت ویا مخالفت با سازمان‌ها و بی‌ثبات کردن آن‌ها را دارند و از این طریق خود در رسوایی‌ها و همچنین گزارش‌های منتشر شده از آنها درگیر می‌شوند.
پس از رسوایی واترگیت در ایالات متحده، سایر کشورهای انگلیسی زبان پسوند «گیت» را به عاریت گرفته و آن را به رسوایی‌های خود اضافه کردند.Trahair, R.C.S "From Aristotelian to Reaganomics: A Dictionary of Eponyms With Biographies in the Social Sciences." Santa Barbara, Calif. : Greenwood Publishing Group, 1994. Smith, Ronald D. and Richter, William Lee. "Fascinating People and Astounding Events From American History." Santa Barbara, Calif. : ABC-CLIO, 1993. Lull, James and Hinerman, Stephen. "Media Scandals: Morality and Desire in the Popular Culture Marketplace." New York: Columbia University Press, 1997. Hamilton, Dagmar S. "The Nixon Impeachment and the Abuse of Presidential Power," In "Watergate and Afterward: The Legacy of Richard M. Nixon." Leon Friedman and William F. Levantrosser, eds. Santa Barbara, Calif. : Greenwood Publishing Group, 1992.
رسوایی‌های روزنامه‌نگاری مربوط به حوادث یا اقدامات پرمخاطب است، خواه به صورت هدفمند یا تصادفی انجام شود. این می‌تواند در تضاد با اصول اخلاقی رایج و استانداردهای روزنامه‌نگاری باشد. همچنین می‌تواند مأموریت «ایده‌آل» روزنامه‌نگاری را نقض کند: انتشار «رویدادها و موضوعات خبری به‌طور دقیق و منصفانه».
رسوایی جنسی رسوایی است که شامل ادعاها یا اطلاعاتی در مورد فعالیت‌های جنسی احتمالاً غیراخلاقی است که علنی می‌شود. رسوایی‌های جنسی اغلب با روابط جنسی ستارگان سینما، سیاستمداران، ورزشکاران مشهور و دیگران در انظار عمومی مرتبط است و عمدتاً به دلیل برجسته بودن شخص درگیر، تصورات ریاکاری از سوی آنها، یا غیر هنجاری یا غیرعادی بودن به رسوایی تبدیل می‌شود. یک رسوایی جنسی ممکن است بر اساس واقعیت، محصول ادعاهای نادرست یا ترکیبی از هر دو باشد.
آکادمی تاریک (به انگلیسی: dark academia) یک سبک در زیبایی شناختی و خرده فرهنگ است که به آموزش عالی، نوشتن / شعر، هنرها و معماری کلاسیک و لباس‌های یونانی و گوتیک مربوط می‌شود.