moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
استفاده از خدمات پیام کوتاه در بین مردم جهان از محبوبیت زیادی برخوردار است. به عقیدهٔ بسیاری از مردم، استفاده از این خدمات به دلیل «ارزان بودن» به سرعت فراگیر شده‌است. در حال حاضر ۸۳ درصد از کاربران انگلیسی و ۷۹ درصد از کاربران آلمانی تلفن همراه از سرویس پیام کوتاه استفاده می‌کنند. همچنین پیش‌بینی شده‌است که تعداد پیام‌های ارسالی تا سال ۲۰۱۲ به ۳٫۷ تریلیون برسد. با توجه به محبوبیت پیامک در ایران، استفاده از نمایندگی پنل اِس‌اِم‌اِس یکی از روش‌های سودآور کسب درآمد اینترنتی محسوب می‌شود.
دو گروه زیر با خرید نمایندگی پنل اِس‌اِم‌اِس می‌توانند سریع‌تر به سوددهی برسند.
استفاده از خدمات پیام کوتاه در ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۸۱ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. از این سال به بعد استفاده از پیام کوتاه به‌تدریج در بین کاربران ایرانی تلفن همراه فراگیر شد. در سال ۱۳۸۵، ۸ میلیارد پیام کوتاه در ایران مبادله شد. در این سال روزانه ۲۰ میلیون پیام کوتاه توسط کاربران تلفن همراه رد و بدل می‌گردید که این رقم در روزهای خاص و اعیاد مختلف بیشتر می‌شود. امروزه ارسال پیامک جزئی از زندگی و یکی از سریع‌ترین روش‌های ارتباط انسان‌ها با یکدیگر شده‌است.
از امکانات پیام کوتاه با واسطهٔ نرم‌افزارهای تحت وب و اینترنتی، سوءاستفاده‌های زیادی انجام می‌پذیرد و با ارسال پیامک‌های فله در تعداد زیاد اسباب مزاحمت برای دیگران و تجاوز به حقوق آنان به عمل می‌آید.
به همین دلیل وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تلاش خود را به کار گرفته‌است تا جلوی این نوع از مزاحمت‌ها را بگیرد و در همین راستا نیز مشترکان می‌توانند با استفاده از کدهای دستوری ارائه شده توسط سازمان رگولاتوری پیامک‌های تبلیغاتی خود را مسدود کنند، که این کار نقش به‌سزایی در کم شدن مزاحمت‌ها دارد.
ارسال و دریافت پیام کوتاه از طریق تلفن ثابت، یکی از سرویس‌های ارزش افزوده‌ای است که در کشورهای توسعه‌یافته مورد استفادهٔ گستردهٔ مشترکان قرار می‌گیرد و به عنوان یک سرویس متداول در مخابرات جهان توانسته‌است جایگاه خود را با تدوین استانداردها و قوانین مشخص ارتقاء بخشد. اکنون ارسال پیامک از طریق تلفن ثابت در ایران، تنها با پیش‌شمارهٔ ۰۲۱ و ۰۲۶ قابل انجام است.
فرامرز ویسی (زادهٔ ۱۳۳۴ در کرمانشاه - درگذشتهٔ ۱۵ بهمن ۱۳۸۵ در تهران) نویسنده، منتقد ادبی، شاعر و مترجم ایرانی بود.درباره فرامرز ویسی در سایت خبرگزاری فارسدرباره فرامرز ویسی در سایت روزنامه دنیای اقتصاد، ۱۳۸۵درباره فرامرز ویسی در سایت خبرگزاری ایبنا، ۱۳۸۶سایت خبرگزاری مهر، ۱۳۸۵ عمده شهرت وی بابت ترجمه‌هایی است که از آثار آنتونیو تابوکی انجام داده‌است.
فرامرز ویسی در سال ۱۳۳۴ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. او در زمینه ترجمه از زبان فرانسه فعالیت می‌کرد و ترجمه‌هایش از آثار آنتونیو تابوکی بود. از آن جمله می‌توان به ترجمه " سستو"،" شبانه هندی"،" دیالوگ‌های اتمام " و" خط افق " اشاره کرد. از دیگر ترجمه‌های او " دلتنگی " نوشته آلبرتو موراویا، " زمانی که من یک اثر هنری بودم " از اریک امانوئل اشمیت، " تغییر" اثر میشل بوتور و مجموعه ای از مقالات موریس بلانشو است. او اشعار شاعران معاصر فرانسوی را به فارسی ترجمه کرد و به معرفی آنان و همچنین ترجمه رمان و نمایشنامه به نقد فیلم نیز پرداخت. نقدهای ویسی از اوایل دهه هفتاد در روزنامه‌ها و نشریات مختلف از جمله مجله فیلم، گزارش فیلم، سینمای نو، ایران جمعه، ابرار، ماهنامه معیار و هفته نامه شهروند کرمانشاه منتشر شد.سایت خبرگزاری مهر، ۱۳۸۵
رمان فرامرز ویسی:
علت درگذشت فرامرز ویسی بیماری سرطان بود.
آنتونیو تابوکی (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ – درگذشته ۲۵ مارس ۲۰۱۲) از نویسندگان ایتالیایی بود. وی استاد زبان و ادبیات پرتغالی در دانشگاه سی ینای شهر فلورانس و مترجم آثار فرناندو پسوآ به ایتالیایی بوده‌است.
آنتونیو تابوکی در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ میادی در شهر پیزا در شمال ایتالیا به دنیا آمد.
او در پاریس با اشعار فرناندو پسوا، شاعر و نویسنده تأثیرگذار پرتغالی آشنا شد.
پس از آن بود که به پرتغال و ادبیات این کشور علاقه‌مند شد و بسیاری از آثار پسوا را به زبان ایتالیایی ترجمه کرد.
آنتونیو تابوکی از منتقدان سرسخت سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر سابق ایتالیا بود و از هیچ فرصتی برای انتقاد کردن از او پرهیز نکرد.
برخی از کارهای او به فیلم برگردانده شده‌اند. او همچنین از مؤسسان پارلمان بین‌المللی نویسندگان به‌شمار می‌رود.
پیش از بازنشستگی او استاد زبان پرتغالی در دانشگاه سیه‌نا ایتالیا بود.
شخصیت‌های کتاب‌های او آدم‌های مهمی نیستند و معمولاً از بطن جامعه هستند، آدم‌هایی با ظاهر معمولی و درد و رنج‌های زندگی روزمره.
کتاب‌های او در مذمت فاشیسم و حکومت راستگرایان است و خود او هم در سخنان خود بارها گفته که هر جامعه ای برای رسیدن به دموکراسی، باید هشیار و گوش به زنگ باشد.
کتاب در دوران راجر دوم پادشاه سیسیل نوشته و به او تقدیم شده‌است.
کتاب شامل هفت اقلیم می‌باشد که در آن دوران معروف بوده‌اند.
نویسنده از اقلیم اول چنین می‌نویسد: این اقلیم از سمت مغرب و از جهت غربی دریایی که به بحرالظلمات معروف است آغاز می‌شود. بحرالظلمات که از ماورای آن کسی آگاهی ندارد، (مردم آن زمان به دلیل راه‌نیافتن و نرسیدن به پشت این اقیانوس، اعتقاد داشتند که در پشت آن هیچ‌گونه زندگانی وجود ندارد بنابراین آن را بحرالظلمات نامگذاری کردند که همان اقیانوس اطلس است).
کتاب به چندین زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده‌است. نسخه اصلی کتاب به دست‌خط ادریسی در موزهٔ ملی هامبورگ است.
بخشی از این کتاب در سال ١٣٨٨ خورشیدی توسط بنیاد ایران شناسی، زیر نظر حسن حبیبی و با ترجمهٔ عالی استاد عبدالمحمد آیتی و تحشیه و تعلیق امیرهوشنگ انوری با عنوان "ایران در کتاب نزهةالمشتاق" به فارسی منتشر شده‌است.http://91.98.46.102:8081/mostanadat/entesharat.aspx
خراسان روزنامه‌ای فارسی‌زبان است که دو دفتر مرکزی در مشهد و تهران دارد. پوشش خبری آن، گسترهٔ کشور ایران است و رویکردی ویژه به شرق (استان‌های خراسان، سیستان و بلوچستان) دارد. در رتبه‌بندی روزنامه‌های ایران بر پایه عملکردشان در بازهٔ نیمه دوم ۱۳۹۴ توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ خراسان با ۸۰٬۲۲ امتیاز، رتبهٔ چهارم را داشت.
خراسان قدیمی‌ترین روزنامهٔ محلی در حال انتشار ایران است و پس از روزنامه‌های اطلاعات، کیهان و آلیک، چهارمین روزنامه کهن سراسری در ایران است، همچنین این روزنامه پرتیراژترین نشریه شرق کشور و بعد از همشهری و جام‌جم، سومین روزنامه پرتیراژ در سراسر کشور به‌شمار می‌رود. رویکرد اصلی روزنامه «فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، خبری» است و به گفتهٔ خودش به هیچ‌یک از جناح‌های سیاسی وابسته نیست. امتیاز روزنامه خراسان پس از انقلاب مدتی در دست بنیاد شهید بود. ولی در حال حاضر صاحب امتیاز آن "مؤسسه فرهنگی و هنری خراسان" است.
همچنین این موسسه دارای هفته‌نامه، ماهنامه، فصلنامه، گاهنامه و ویژه‌نامه‌های موضوعی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و ورزشی، دفتر پژوهش، مرکز آموزش تخصصی رسانه، انتشارات، توزیع و اشتراک، بانک آرشیو الکترونیک و همچنین رسانه الکترونیک آخرین خبر به عنوان یکی از پربازدیدکننده ترین اپلیکشن‌های  فارسی و شهر چاپ مجهز و پیشرفته از دیگر محصولات و تجهیزات آن است.
نخستین شماره روزنامه خراسان، در ۲۵ صفر سال ۱۳۲۷ ق (۲۷ اسفند ۱۲۸۷ ش) با مدیریت سیدحسین اردبیلی در مشهد منتشر شد.
شهرستان دهاقان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان به مرکزیت شهر دهاقان است.شهرستان (Shahrestan)، دومین سطح مناطق اداری در ایران است. نام قدیم آن، سمیرم سفلی بوده‌است.
شهرستان دهاقان در جنوب غربی استان اصفهان قرار گرفته و از شمال به شهرستان مبارکه، از جنوب به شهرستان سمیرم، از شرق به شهرستان شهرضا و از غرب به شهرستان بروجن (استان چهارمحال و بختیاری) محدود شده و در میانه محور بروجن-شهرضا واقع شده‌است.
شهرستان دهاقان دارای ۱ بخش، ۳ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال ۱۳۹۵، این شهرستان دارای ۲ مرکز شهری (دهاقان و گلشن)، یک بخش (مرکزی)، ۳ دهستان (قمبوان، موسی‌آباد و همگین) و ۶۳ آبادی که ۲۳ آبادی دارای سکنه و ۴۰ آبادی خالی از سکنه هستند می‌باشد.
شهرها : دهاقان ، گلشن
جمعیت شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ حدود ۳۵۰۰۰ نفر، که ۲۱۰۰۰ نفر شهری، ۱۴۰۰۰ نفر روستایی و عشایر مهاجر می‌باشد. طبق سرشماری جمعیت سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان دهاقان ۳۴۵۱۱ نفر بوده و معادل ۰/۶۷ درصد از جمعیت استان است و از این نظر بیستمین شهرستان استان می‌باشد. زنان تعداد ۱۷۵۷۱ نفر و مردان تعداد ۱۶۹۴۰ نفر از جمعیت کل شهرستان را تشکیل می‌دهند که در قالب تعداد ۱۱۱۱۸ خانوار توزیع پیدا کرده‌اند. جمعیت شهری شهرستان به تعداد ۲۲۸۵۲ نفر (۰/۶۸ درصد جمعیت شهری استان) و جمعیت روستایی آن به تعداد ۱۰۷۷۱ نفر (۳۲/۰ درصد جمعیت روستایی استان) می‌باشد. این شهرستان در سال ۱۳۹۸، ۴۱۸ متولد ثبت شده داشته‌است (۲۹۷ نفر از متولدین مربوط به نقاط شهری بوده‌اند) که از این تعداد ۲۱۸ نوزاد با جنسیت مذکر و تعداد ۲۰۰ نوزاد با جنسیت مؤنث بوده‌است. همچنین در این سال ۲۳۷ مورد فوتی به ثبت رسیده‌است. با توجه به نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ جمعیت شهرستان با متوسط نرخ رشد سالانه ۱/۳۷ از ۳۵۱۸۴ نفر در سال ۱۳۸۵ به ۳۴۸۴۴ نفر در سال ۱۳۹۰ و با متوسط نرخ رشد سالانه ۰/۱۹- در سال ۱۳۹۵ به ۳۴۵۱۱ نفر کاهش یافته‌است. طی دوره ۱۳۹۵–۱۳۹۰ شهرستان دهاقان جزء کمترینهای نرخ رشد سالانه جمعیت در استان است.
براساس آخرین تقسیمات کشوری در سال ۱۳۹۵، شهرستان دهاقان با وسعت حدود ۱۴۲۶ کیلومترمربع، ۱/۳۳ درصد از مساحت استان را شامل می‌شود و از نظر وسعت شانزدهمین شهرستان استان اصفهان است. براساس آمارهای موجود میزان تراکم جمعیت شهرستان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۵ نفر در هرکیلومتر مربع بوده‌است که این رقم در سال ۱۳۹۰ به ۲۴ و در سال ۱۳۹۵ نیز به ۲۴ نفر رسیده‌است که طی این دوره همواره از نرخ تراکم جمعیت استان در سالهای ۱۳۸5 (43)، ۱۳۹0 (46) و ۱۳۹5 (48) کمتر می‌باشد. از نظر میزان تراکم جمعیت، شهرستان دهاقان در سال ۱۳۹۵ رتبه هفدهم را در استان در اختیار داشته‌است.
این شهرستان دارای ۱۲۰۰۰۰ هکتار اراضی ملی و غالباً ییلاقی بوده و همچنین دارای ۲۰۰۰۰ هکتار سطح اراضی قابل کشت می‌باشد. مساحت جنگل‌های دست‌کاشت شهرستان در سال ۱۳۹۸، ۵۹۰ هکتار (۰/۱۷ درصد استان) و مساحت فضاهای سبز آن ۹۶۱ هکتار (۳/۳۷ درصد استان) بوده‌است. ۲۰۶/۶۳ کیلومتر مربع از سطح شهرستان دارای پوشش گیاهی متوسط تا نسبتاً خوب است که تیپ‌های غالب آن Astragalus-Cousinia, Astragalus-Scariola, Astragalus - Daphnae و Bromus tomentosa - Artemisia می‌باشد. ۴۴۰/۴۵ کیلومتر مربع از مرتع شهرستان، پوشش گیاهی فقیر و ۳۸۹/۰۸ کیلومتر مربع آن پوشش گیاهی بسیارفقیر دارد که تیپ‌های غالب آن Scariola-Euphorbia, Stachys-Euphorbia و Gundelia-Cousnia است و بیشتر نیمهٔ شرقی شهرستان را در برمی‌گیرد. به لحاظ ترسیب کربن آلی خاک نیز به‌طور کلی این منطقه در رده ضعیف و نسبتاً خوب قرار می‌گیرد.
حدّ نصاب فنی و اقتصادی اراضی كشاورزیحدّ نصاب فنی و اقتصادی اراضي كشاورزی (زراعي و باغي) موضوع ماده (1) قانون جلوگيري از خرد شدن اراضي كشاورزی و ايجاد قطعات مناسب فنی، اقتصادی - مصوب ۱۳۸۵ - مساحتی از اراضی مذكور است كه به عنوان يك واحد توليدی و با توجه به شرايط اقليمي، الگوی كشت منطقه، ضوابط مكانيزاسيون، كميت و كيفيت منابع آب و خاك، بهره ‏وری مناسب از عوامل توليد، داراي توجيه فني و اقتصادی می‌‏باشد (همان). به تشخیص وزارت جهاد کشاورزی در این شهرستان برای کاربری زراعی آبی 5 هکتار، زراعی دیم ۱۵ هکتار، باغی و نهالستان آبی 2/5 هکتار و دیم آن 10 هکتار است.
در وبسایت SoilGrids، بر اساس ‏‫، عمدهٔ خاکهای واقع در این منطقه و حتی اطراف در گروه قرار می‌گیرند و ارتفاعات دارای خاک گروه می‌باشند.
زبان اکثر مردم دهاقان فارسی و بخشی ترکی قشقایی می‌باشد. فارس‌زبانان اصیل منطقه دارای لهجه‌ای نزدیک به لهجه بروجنی و متمایل به لهجه اصفهانی هستند.
زیرحوضهٔ لنجانات که بخشی از حوضهٔ آبریز رودخانهٔ زاینده‌رود می‌باشد از چند آبخوان آبرفتی تشکیل شده که بزرگترین آبخوان آبرفتی آن به وسعت ۱۱۸۹ کیلومتر مربع در محدودهٔ شهرستان دهاقان قرار دارد. شهرستان دهاقان دارای چهار حوزهٔ آبخیز همگین، قمیشلو، آستانه و قمبوان (رودخانه فصلی شور دهاقان) بوده که حوزه آبخیز آستانه به عنوان حوزه نمونه استانی مورد توجه کارشناسان مربوطه می‌باشد.دفتر نمایندگی حفاظت محیط زیست شهرستان دهاقان. (1399). گزارش وضعیت زیست‌محیطی شهرستان دهاقان (سال 1399). در اطلس سیمای حوزه‌های آبخیز کشور، تمامی مناطق شهرستان به جز گوشه جنوب شرقی، در ردۀ شدت سیل‌خیزی متوسط قرار دارد. بخشهایی از روستاهای شمال شهرستان نیز در زمره پهنه خفیف از پهنه‌بندی خطر سیل است.
گسل فعال دهاقان با سرعت حدود 4 میلیمتر درسال، در حال حرکت می‌باشد. گسل معکوس دهاقان با امتداد شمال غرب-جنوب شرق و شیب به سمت جنوب باختر دارای مؤلفه حرکت راست‌بر است.
شهرستان دهاقان دارای ۱۳ معدن ثبتی است که ۱۱ واحد آن از نوع «مصالح ساختمانی» با مادهٔ معدنی «سنگ آهک لاشه» می‌باشد که به جز یک واحد آن که با ظرفیت استخراج سالیانهٔ ۶۰۰۰۰ تن از ۱۱۰۰۰۰۰ تن میزان ذخیرهٔ قطعی به تهیهٔ شن می‌پردازد ده واحد بهره‌برداری دیگر مجموعاً برایشان ۲۲۸۶۸۰۰۰/۶۶ تن ذخیرهٔ قطعی تخمین زده شده و در نظر گرفته شده که مجازند سالانه ۷۴۵۰۰۰ تن آنرا به استخراج برسانند. همچنین دو واحد بهره‌برداری معدنی دیگر از نوع «کانی غیرفلزی» با مواد معدنی استخراجی «دولومیت» و «شیل» در این شهرستان وجود دارند که به ترتیب ۲۰۰۰۰۰۰ و ۳۰۰۰۰۰۰ تن ذخیرهٔ قطعی برای آنها برآورد گشته و نیز به ترتیب ۶۰۰۰۰ تن و ۱۰۰۰۰۰ تن ظرفیت استخراج سالانه دارند.</ref
منطقه شکار ممنوع دشتک از جمله مناطقی در جنوب غربی استان اصفهان می‌باشد که 70 درصد گونه‌های گیاهی استان اصفهان در آن یافت می‌شود. گونه‌های شاخص جانوری عبارت از کبک معمولی، کبک دری، قوچ ومیش، کل و بز، گرگ، روباه، کفتار، شغال، پرندگان شکاری و گونه‌های شاخص گیاهی عبارت از لاله واژگون، گل اروانه، گیاه آنغوزه، گون کتیرا، لاله کوهی، سریش وحشی، قیاق، کده، جاز و انجیر وحشی می‌باشند. همچنین حدود 50% اراضی مرتعی جنوب شهرستان دهاقان محدوده ممنوعه فعالیت‌های معدنی می‌باشد. بخش وسیعی از این محدوده با مساحت 70000 هکتار در منطقه‌ی شکار ممنوع دشتک دهاقان واقع شده است.
این شهرستان به لحاظ سطح‌بندی توسعه‌ی شهرستان‌های استان اصفهان، محروم.
این شهرستان به لحاظ سطح‌بندی توسعه‌ی شهرستان‌های استان اصفهان، محروم یا کمتر برخوردار و با پایین‌ترین سطح از سرمایه‌ی اجتماعی تشخیص داده شده بود. در سال 1388 طرح توسعه و عمران ناحیه جنوب استان اصفهان شامل شهرستان‌های شهرضا، دهاقان و مبارکه بررسی و به تصویب رسید ولی اجرایی نشد. اکنون، در پیش‌نویس سند راهبردی و اجرایی آمایش استان اصفهان مصوب کمیته تخصصی شورای عالی آمایش، وظایف تخصصی «ارائه‌ی خدمات آموزشی عالی دوره‌های کاردانی، کارشناسی و تحصیلات تکمیلی» در سطح منطقه‌ای و «صنایع تبدیلی، غذایی و آشامیدنی (تکمیل زنجیره تولید محصولات کشاورزی)» و «فعالیت‌های معدنی شامل استخراج و استحصال کانی‌های غیرفلزی»، «تولید سیب درختی» در سطح ملی و «تولید محصولات گلخانه (گل‌های شاخه‌بریده، گلدانی و فصلی، سبزی و صیفی، قارچ و نشاء)» در سطح بین‌المللی برای شهرستان دهاقان که در منطقه‌ی چهار برنامه‌ریزی استان قرار دارد در نظر گرفته شده است. همچنین در این سند، این شهرستان تنها قلمروی دارای اولویت توسعه و استقرار صنایع تجهیزات گلخانه و از قلمروهای اولویت‌دار برای توسعه و استقرار صنایع فرآوری و تولید قطعات نسوز، گردشگری طبیعی (کوهستان) و گردشگری فرهنگی (مردم‌نگارانه و رویدادمحور) تشخیص داده شده است.
دکتر نو اولین فیلم از سری فیلم‌های جیمز باند به کارگردانی ترنس یانگ محصول ۱۹۶۲ انگلستان است که در آن شان کانری، جک لرد، جوزف وایزمن و اورزولا اندرس بازی کرده‌اند.
جان استرانگویز ، رئیس ایستگاه MI6 قبل از غارت خانه‌اش در جامائيكا ،به همراه منشی خود توسط سه قاتل به قتل می‌رسد. وقتی خبر مرگ استرانگ‌ویز به م ، رئیس MI6 می‌رسد، جیمز باند افسر اطلاعاتی را مأمور می‌کند تا این موضوع را بررسی کند و مشخص کند که آیا این موضوع به همکاری استرانگ‌ویز با سیا در پرونده‌ای مربوط به اختلال در پرتاب موشک از کیپ کاناورال مربوط می‌شود یا خیر. با پارازیت رادیویی. وقتی باند به جامائیکا می رسد، مردی با او برخورد می کند که ادعا می کند راننده ای است که برای جمع آوری او فرستاده شده است، اما در واقع یک مامور دشمن است که برای کشتن او فرستاده شده است. باند میزها را به سمت مامور می چرخاند، اما قبل از اینکه بتواند از او بازجویی کند، مامور با گاز گرفتن سیگاری که حاوی سیانور است، خود را می کشد . پس از بازدید از خانه استرانگ ویز، باند با قایق‌کاری که استرنگ‌ویز با او آشنا بود، روبرو می‌شود. قایق‌نشین به نام کوارل فاش می‌کند که به سیا کمک می‌کند و باند را به مامور آنها فلیکس لیتر معرفی می‌کند که او نیز در حال تحقیق درباره مرگ استرانگ‌ویز است.
باند از فلیکس می‌آموزد که سیا سیگنال پارازیت رادیویی را به جامائیکا (که تا سال 1962 مستعمره بریتانیا بود ) ردیابی کرد و استرانگ‌ویز به تعیین منشأ دقیق آن کمک می‌کرد. کشمکش نشان می‌دهد که قبل از مرگ استرانگ‌ویز، این زوج نمونه‌های معدنی را از جزیره‌ای به نام Crab Key جمع‌آوری کرده‌اند، جایی که مردم ممنوع هستند. پس از یافتن رسیدی از یک زمین شناس محلی، پروفسور RJ Dent، باند از او در مورد نمونه ها و کلید خرچنگ پرس و جو می کند، اما وقتی ادعا می کند که نمونه ها به طور عادی بررسی شده اند، به پاسخ های او مشکوک می شود. پس از جلسه، دنت به خرچنگ کی سفر می کند تا با صاحب منزوی آن که برای او کار می کند ملاقات کند تا او را از دیدار باند مطلع کند. دنت تحت دستورات دقیق تلاش می کند تا باند را با رتیل بکشد. با این حال، باند عنکبوت را می کشد و تله ای برای دنت می گذارد. وقتی زمین‌شناس می‌رسد، باند او را زیر اسلحه نگه می‌دارد و فاش می‌کند که معتقد است از دنت خواسته شده قبل از کشتن او ، نمونه‌های استرانگ‌ویز را بررسی کند تا ببیند آیا آنها رادیواکتیو هستند یا خیر.
پس از بررسی قایق کوارل با یک شمارنده گایگر ، باند متوجه می‌شود که استرنگ‌ویز باید مشکوک بوده باشد که پارازیت رادیویی از Crab Key می‌آید، و بنابراین کوارل را متقاعد می‌کند که او را به آنجا ببرد. روز بعد، پس از رسیدن، باند با هانی رایدر ، غواص پوسته، ملاقات می کند. هنگامی که نگهبانان مسلح وارد یک قایق می شوند، باند و کوارل رایدر را با خود می برند و به باتلاق می گریزند. هنگام شب، گروه با مخزن شعله ای که به شکل یک اژدها ظاهر شده است، مواجه می شوندبرای جلوگیری از مردم محلی، که Quarrel را می کشد. باند و رایدر دستگیر می شوند و به یک پایگاه مخفی منتقل می شوند و در آنجا به دلیل آلودگی باتلاق به رادیواکتیویته، به سرعت در معرض آلودگی قرار می گیرند. پس از هدایت به محله های خصوصی که برای آنها ساخته شده است، آنها را با قهوه مصرف شده بیهوش می کنند.
پس از بیدار شدن، این جفت با صاحب پایگاه، دکتر جولیوس نو، برای صرف شام همراهی می شوند: یک دانشمند جنایی چینی-آلمانی که به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات، دست های فلزی مصنوعی دارد. باند متوجه می شود که نو عضو سابق یک سازمان جنایی چینی تانگ بوده است ، تا اینکه 10 میلیون دلار طلا دزدید و اکنون برای سازمان مخفی SPECTER (مجری ویژه ضد اطلاعات، تروریسم، انتقام و اخاذی) کار می کند. پارازیت رادیویی که توسط No انجام می شود برای مختل کردن پروژه مرکوری برنامه ریزی شده استپرتاب فضایی در کیپ کاناورال با استفاده از یک پرتو رادیویی، که به گفته او نمایشی از قدرت SPECTRE خواهد بود. وقتی باند از پیوستن به SPECTRE امتناع می کند، نو رایدر را برده و باند را کتک زده و زندانی کرده است. با این حال، باند موفق می شود از طریق یک دریچه هوا از سلول خود فرار کند و قبل از نفوذ به مرکز کنترل پایگاه، خود را به عنوان یک کارگر مبدل می کند.
باند متوجه می‌شود که پرتوی رادیویی که برای مختل کردن پرتاب آماده می‌شود، توسط یک راکتور استخر هسته‌ای تغذیه می‌شود و با شروع پرتاب، آن را بیش از حد بارگذاری می‌کند. دکتر هیچ تلاشی برای متوقف کردن او نمی کند، اما در استخر راکتور می افتد و تا حد مرگ می جوشد. با تخلیه پرسنل پایگاه، باند رایدر را قبل از اینکه آن دو با قایق از جزیره فرار کنند، لحظاتی قبل از تخریب پایگاه آزاد می کند. فلیکس بعد از تمام شدن سوخت قایق آنها در دریا می یابد و آنها را با یک کشتی نیروی دریایی سلطنتی به مکان امنی می کشاند . با این حال، همانطور که رایدر مشتاقانه او را می بوسد، باند سیم بکسل را رها می کند تا او را در آغوش بگیرد.
مراوه تپه یک اندیس غیرفلزی است که در استان گلستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، کلسیت است.سنگ میزبان این اندیس سنگ آهک است و دیرینگی آن به دوران پالئوژن می‌رسد.
او یکی از سه جغرافی‌دان بزرگ عرب در آن عصر بود. آن دوی دیگر مقدسی بشاری و ابن الحائک بودند و ادریسی برتر و برجسته‌ترین آنان بود.
شریف ادریسی در سال ۱۱۰۰ میلادی در شهر سبته از توابع کشور اسپانیا زاده گردید. به خاطر آنکه به خاندان ادارسه بنیانگذار دولت ادریسیان مغرب نسبت داشت، شریف نامیده می‌شد. وی در شهر قرطبه (کوردوبا) در اسپانیا تحصیلات خود را به پایان رسانده است. از نوجوانی اشتیاق به سفر و جهانگردی داشت، سرانجام به سفر رفت و تقریباً از بیشتر شهرهای موجود آن زمان دیدن نمود تا اینکه سرانجام به جزیرهٔ سیسیل رسید و به دربار پادشاه آن یعنی راجر دوم رفت.
ادریسی ثمرهٔ جهانگردی خود در سیسیل را در کتابی به نام نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق گرد آورد و تقدیم پادشاه سیسیل نمود. کتاب مورد پسند پادشاه قرار گرفت، شاه از ادریسی درخواست کرد که نقشه‌ای نیز بر پایهٔ مناطق که در کتاب آورده‌است بسازد و ضمیمهٔ کتاب نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق سازد. ادریسی نیز به دستور شاه عمل می‌کند و نقشهٔ مورد نظر پادشاه را از نقره‌هایی که پادشاه در اختیارش قرار می‌دهد، می‌سازد که به نقشهٔ ادریسی معروف است.
کتاب نزهة المشتاق فی اختراق الآفاق در اروپا به «کتاب راجر» مشهور است.
ادریسی در سال ۱۱۶۶ میلادی در سیسیل درگذشت.
وی در دوران جوانی و در سدهٔ ششم هجری سفرهای طولانی خود را آغاز نمود. وی به نقاط گوناگونی از جمله سرچشمه‌های رود نیل یعنی دریاچه‌هایی در مرکز آفریقا رفته است. این دریاچه‌ها همان دریاچه‌هایی هستند که کسانی در سدهٔ نوزدهم مانند ریچارد برتون جغرافی‌دان و کاشف انگلیسی آن‌ها را به نام‌های دریاچه ویکتوریا ٬ تانگانیکا و نیاسا نامگذاری کردند.
ادریسی نقل می‌کند که از لیشبونه (لیسبون) به مراکش سفر نموده است و قسطنطنیه را مشاهده نموده است. سپس از جنوب فرانسه با کشتی به انگلستان رفته است. وی در اقیانوس اطلس بر روی جزر و مد دریا مطالعه نموده و اشاره می‌کند که در ۱۳ تا ۱۵ ماه قمری بر اثر جاذبهٔ ماه جزومدهای بزرگی در آنجا رخ می‌دهد.
در سال ۵۱۰ ه‍.ق به سمت آسیای صغیر سفر کرده‌است و از دریای مدیترانه به سمت مراکش بازگشته است. سومین و مشهورترین سفر وی، سفرش به دریاچه‌های آفریقا بوده‌است. پس از این سفر به علت آنکه پادشاه سیسیل به جغرافیا علاقه‌مند بوده‌است و ادریسی نیز در این زمینه در مدیترانه مشهور گشته بود، در نتیجه شاه سیسیل وی را به دربارش دعوت می‌کند و ادریسی نیز از آفریقا به سمت سیسیل حرکت می‌نماید و در بندر پالرمو پیاده می‌شود.
هنگامی که وی در سیسیل بود، به علت آنکه بنادر سیسل پر رفت‌وآمد بودند، وی توانست اطلاعات زیادی از افرادی که از آنجا عبور می‌کردند، دربارهٔ سرزمین‌هایشان بدست بیاورد. همچنین به خاطر موقعیتی که وی در دربار یک پادشاه مسیحی داشت می‌توانست اطلاعاتی دربارهٔ دیگر کشورهای مسیحی آن روزگار مانند فرانسه و آلمان و انگلستان و حتی شبه‌جزیرهٔ اسکاندیناوی بدست بیاورد که تا آن زمان هیچ جغرافی‌دان مسلمانی به آن اطلاعات دست پیدا نکرده بود.
سه گنبدان ساری به بناها و مکان‌هایی در ایران که حالت سه گنبد را داشته باشند سه گنبدان گویند. در ایران چندین مکان با وجه تسمیه سه گنبدان وجود دارد. مهم‌ترین سه گنبدان در ساری است و قبر فریدون شاه اساطیری ایران و سه فرزند او سلم تور و ایرج می‌باشد
گنبد مشتاقیه که به سه گنبدان نیز شهرت دارد، از آثار دوران قاجار در شهر کرمان است.
استخر، قلعه شکسته، اشکنون (اشکنوان) سه کوه مجاور یکدیگرند نزدیک استخر (فارس) و از هرجای جلگه مرودشت و ابرج و رامجرد آن‌ها را می‌توان دید.
بیتی از شاهنامه
مجموعه سه گنبدان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، روستاه بوآی علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مربوط به امامزاده زید و رحمان است. این امامزادگان از نوادگان جعفر صادق به‌شمار می‌روند. بقعه آنان که به سه گنبدان نیز شهرت دارد، در جنوب غربی روستای پلنگ آباد (بخش رحمانیه) در ۲۴ کیلومتری شرق اشتهارد، در کنار جاده کرج _اشتهارد واقع گردیده‌است. بنای بقعه مرکب از سر در ورودی و ساختمان اصلی است. بنای امامزاده متعلق به قرون ۷ و ۸ هجری است که از نظر معماری دارای وی‍ژگی خاصی بوده، و یکی از بناهای شاخص مذهبی در منطقه محسوب می‌شود.
این بنا دارای سه گنبدخانه و متعلق به سه دوره تاریخی است، بطوری‌که گنبد شرقی متعلق به دوره ایلخانی، گنبد غربی متعلق به دوره تیموری و گنبد شمالی در زمان صفویه به بنا الحاق شده‌است.
بقعه زید و رحمان به شماره ۷۵۵ در فهرست آثار تاریخی سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت رسیده‌است.
اصغر پارسا (۱۲۹۴ یا ۱۲۹۸– ۱۶ بهمن ۱۳۸۵) سخنگوی فراکسیون جبههٔ ملی در مجلس هفدهم و مدتی نیز بعد از انقلاب ۵۷ سخنگوی جبههٔ ملی ایران بود.اصغر پارسا
او دوران کودکی خود را در استان آذربایجان و شهر خوی گذراند. پس از چند سال زندگی در تبریز در سال ۱۳۱۳ به مدرسه‌ای در تهران رفت. پس از پایان دبیرستان، به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران رفت و مشغول به تحصیل در رشتهٔ علوم سیاسی شد. وی در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در این رشته به پایان رساند.
اصغر پارسا پس از پایان تحصیلات، دوران خدمت خود را در وزارت امور خارجه آغاز کرد و به عنوان قائم مقام دفتر عهدنامه‌ها در زمان وزارت حسین علا فعالیت می‌کرد.
او برای ارسال دادخواست ایران به دادگاه لاهه در مورد اختلاف‌های نفتی ایران و انگلستان با علی شایگان همکاری کرد.
در سال ۱۳۲۳ و در حین جنگ جهانی دوم به عنوان دبیر دوم نخستین سفارت‌خانهٔ ایران در جمهوری خلق چین، به این کشور رفت.
وی در اسفند ۱۳۲۷ با پروین قدیمی، دختر جواد قدیمی مستشار سفارت ایران، ازدواج کرد.
در آغاز جنبش ملی‌سازی صنعت نفت در ایران و انتخاب دکتر محمد مصدق به عنوان نخست‌وزیر، اصغر پارسا از فعالیت‌های خود در وزارت امور خارجه استعفا داد تا خود را برای انتخابات مجلس آماده کند. او در یکی از آزادترین انتخابات‌های برگزار شده تا آن زمان به عنوان نمایندهٔ زادگاه خود، شهرستان خوی، انتخاب شد و با اینکه بسیار جوان بود به عنوان سخنگوی فراکسیون جبههٔ ملی، که از طرفداران مصدق به‌شمار می‌آمدند، انتخاب شد.
او نیز پس از تحریک‌های طرفداران شاه با دیگر اعضای فراکسیون تصمیم به استعفا از نمایندگی مجلس شورا گرفت. اصغر پارسا در جریان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در شهرستان خوی دستگیر و به تهران فرستاده شد.
پس از آزادی ملی‌گرایان از زندان شاه، برخی از طرفداران دکتر مصدق که از کار خود استعفا داده بودند یا اخراج شده بودند، تصمیم به تأسیس شرکت نوکار گرفتند. رئیس این شرکت احمد زنگنه یکی از وزیران دکتر محمد مصدق بود. اصغر پارسا در کنار افرادی مانند علی اصغر بشیرفرهمند، و سیف‌الله معظمی اعضای هیئت مدیرهٔ این شرکت بودند.
او در نهضت مقاومت ملی شرکتی فعال داشت یک از کارهای برجسته پارسا همکاری تهیه و نشر ارگان نهضت مقاومت «راه مصدق» بود.
در سال ۱۳۳۹ با انتقادهای مردم از وضع سیاسی و اقتصادی ایران، طرفداران دکتر محمد مصدق دوباره فعالیت‌های خود را آغاز کردند. آن‌ها در آن زمان سازمانی با عنوان جبههٔ ملی دوم تشکیل دادند. اصغر پارسا از اعضای هیئت مؤسس جبهه ملی دوم و منتخب کنگره جبهه ملی برای شورای مرکزی بود.
ایشان جز اعضای منتخب شورای برای تدوین در تدوین منشور جبههٔ ملی بودند و تا پایان زمان فعالیت شورای مرکزی جبهه ملی دوم به عنوان عضو شورای مرکزی جبهه ملی دوم فعالیت داشتند.
یکی دیگر از افرادی که در اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ دوباره به جبهه ملی پیوست اصغر پارسا بود او شرط اصلی خود را برای حضور دوباره در جبهه ملی کناره‌گیری جبهه ملی از حکومت و برگشتن به خط مشی جبهه ملی یعنی جدایی دین از حکومت اعلام نمود.
اصغر پارسا در این مورد چنین می‌گوید:
هیئت رهبری اولیه جبهه ملی منتخب شورای مرکزی عبارت بودند از :دکتر کریم سنجابی، ادیب برومند، اصغر پارسا، دکتر غلامحسین صدیقی و دکتر یوسف جلالی موسوی و اصغر پارسا نیز در سمت سخنگوی جبهه ملی ایران انتخاب می‌گردد.زندگی‌نامه ادیب برومند - تاریخ شفاهی جبهه ملی ایران در این دوره هم اصغر پارسا یکی از اعضای شورای مرکزی جبهه ملی به‌شمار می‌آمد. او از اعضای هیئت رهبری اولیه جبهه ملی منتخب شورای مرکزی بود و به همراه: دکتر کریم سنجابی، ادیب برومند، دکتر غلامحسین صدیقی و دکتر یوسف جلالی موسوی مسوولیت اداره جبهه ملی را بر عهده داشت. همچنین اصغر پارسا سخنگوی جبهه ملی ایران نیز محسوب می‌گردید و در آن دوران مدیر مسئول «پیام جبههٔ ملی»، ارگان جبههٔ ملی ایران بود. پارسا در اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نیز نامزد جبههٔ ملی از تهران بود که انتخاب نشد.
پس از صدور «فتوای ارتداد جبهه ملی» توسط روح‌الله خمینی، اصغر پارسا نزدیک به یک سال و نیم مخفیانه زندگی می‌کرد تا سرانجام در سال اواسط ۱۳۶۱ دستگیر شد و از آنجا که کسی از دستگیری او اطلاع نداشت، مدت ۲ سال را بدون ملاقات با دوستان و بستگانش در زندان بسر برد و خانواده او خبری از این موضوع نداشتند.پارسا ۱۹۳
در سال‌های پایانی عمر روی نوشتن زندگی‌نامه‌اش کار کرد که به کوشش و ویراستاری فرزندش علی پارسا در سال ۱۳۸۸ در نشر نی منتشر شد. این کتاب خاطرات از کودکی تا دستگیری در سال ۱۳۶۲ را در بر می‌گیرید. خاطرات مربوط به دستگیری و دوران زندان اجازهٔ انتشار پیدا نکرد. علی پارسا در مقدمۀ کتاب می‌نویسد:
«اگر چه اینک که به انتشار این خاطرات مبادرت می‌شود هنوز از متن کامل نمی‌توان سخن گفت، چراکه بخشی از خاطرات ایشان که مربوط به سال‌های بعد از انقلاب و دوران زندان می‌شد، امکان انتشار ندارد، ولی به هر حال در ارزش آن به‌عنوان ورقی بر دیگر اوراق تاریخ این سرزمین تردید نیست».پارسا، علی ۹
کاوه زاهدی (متولد ۲۹ آوریل ۱۹۶۰ در واشینگتن دی‌سی) هنرپیشه و کارگردان ایرانی‌تبار آمریکایی است.
فیلم "من یک معتاد به سکس هستم" از ساخته‌های اوست، و به جز کارهای خودش، در فیلم "زندگی بیداری" ساختهٔ ریچارد لینک‌لیتر بازی کرده است.
زاهدی پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ فلسفه از دانشگاه ییل، به سوئیس رفت تا با ژان لوک گدار همکاری کند، ولی پس از آن که گدار حاضر به ملاقات با او نشد (زاهدی ساعت ۳ صبح تلفنی به او پیشنهاد همکاری داده بود)، سرخورده به ایالات متحده آمریکا بازگشت و به تدریس تصویرسازی به بچه‌های مبتلا به بیماری اوتیسم پرداخت. کمی بعد زاهدی کارش را رها کرد و به پاریس رفت تا بودجهٔ ساخت فیلمی در مورد آرتور رمبو را تهیه کند. او در این کار هم هیچ موفقیتی کسب نکرد و خیلی زود به آمریکا برگشت و سعی کرد بدون پول و با یک دوربین سوپر ۸ فیلمش را بسازد. نتیجه فضاحت‌بار بود و او تصمیم گرفت فیلم‌سازی را برای همیشه کنار بگذارد و به ساخت کولاژ پرداخت.
ولی پس از چند ماه دوباره شوق فیلم‌سازی در وجودش بالا گرفت و یک بار دیگر به فرانسه رفت با این هدف که فیلمی دربارهٔ زندگی ادوارد مای‌بریج عکاس انگلیسی برای تلویزیون فرانسه بسازد، ولی باز هم شکست خورد. پس از آن دو سال صرف ساخت یک نماهنگ تجربی برای آهنگی از گروه "تاکینگ هدز" کرد، که مورد پذیرش رهبر گروه قرار نگرفت.
پس از این شکست، کاوه زاهدی یک بار دیگر از دولت فرانسه برای ساخت فیلمی در مورد یک شاعر فرانسوی مهجور تقاضای بودجه کرد و این بار با تقاضایش موافقت شد. ساخت این فیلم دو سال طول کشید و در نهایت کمیتهٔ مسئول پس از دیدن نتیجهٔ کار، رأی به قطع بودجهٔ فیلم دادند. زاهدی با اطمینان از این که مورد پسند جامعهٔ سینمایی فرانسه نیست، به مدرسهٔ فیلم‌سازی دانشگاه یو سی ال ای در لوس آنجلس رفت تا شاید فیلم‌های گیشه‌پسندتری بسازد.
او در دانشگاه با گرِگ وتکینز آشنا شد و آن دو به اتفاق فیلمی با نام "کمی خشک" ساختند که شرح ماجرای عشق نافرجام زاهدی به یک دانشجوی هنر در یو سی ال ای با بازی اشخاص در نقش خودشان بود. فیلم در جشنوارهٔ ساندنس به نمایش درآمد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. دو کانال تلویزیونی فیلم را پخش کردند.
فیلم بعدی کاوه زاهدی، "دیگر از لاس وگاس بدم نمی‌آید" تلاشی برای اثبات وجود خدا در یک سفر جاده‌ای به اتفاق پدر ایرانی کاوه و برادر ناتنی نوجوانش بود، به این ترتیب که می‌گفت اگر خدا وجود دارد باید اوضاع را طوری پیش ببرد که فیلم به سرانجام برسد. کاوه پدر و برادرش را متقاعد کرد در حین فیلم‌برداری قرص اکستاسی بخورند و با این کار دشمنی اکثر منتقدان را به جان خرید. فیلم در گیشه هم موفقیتی به دست نیاورد، هرچند جایزهٔ منتقدان جشنوارهٔ فیلم روتردام را برد و پیروانی پیدا کرد.
زاهدی در ویدئوی "خدا توی جلدم رفته بود" (۲۰۰۰) ماجرای مصرف کردن قارچ‌های توهم‌زا را ثبت می‌کند. چنبن صحنه‌ای، و همچنین صحنه‌ای در مورد مصرف قرص اکستاسی در فیلم من یک معتاد به سکس هستم نیز وجود دارد.
فیلم بعدی، "در وان حمام دنیا"، دفترچهٔ خاطرات ویدئویی یک سالهٔ فیلم‌ساز بود، به این ترتیب که از اول ژانویهٔ سال ۱۹۹۹ تا روز پایان سال، هر روز یک دقیقه فیلم گرفت و بعد آن را مونتاژ کرد و زمانش را به ۹۰ دقیقه رساند. این فیلم روی دی‌وی‌دی منتشر شد.
یک هفته پس از ماجرای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، زاهدی همراه با جی روزنبلات رویدادی به نام «Underground Zero: پاسخ فیلم‌سازان مستقل به ۹/۱۱» ترتیب دادند، که در آن فیلم‌سازان تجربی و مستندساز مختلف فیلم‌های کوتاهی در مورد وقایع ۱۱ سپتامبر و تأثیر آنها بر دنیای اطرافشان ارائه دادند. این مجموعه در سال ۲۰۰۲ پخش شد.
جدیدترین فیلم کاوه زاهدی، "من یک معتاد به سکس هستم"، نتیجهٔ تلاش پانزده سالهٔ کارگردان و روایت درگیری کارگردان با اعتیاد به روسپیان و تأثیرات آن بر ازدواج و روابط عاطفی اوست. پس از آن که فیلم در جشنوارهٔ ساندنس پذیرفته نشد، زاهدی خود در پی توزیع آن برآمد، ولی پس از این که برندهٔ جایزهٔ "گُتهام" شد، شرکت آی اف سی توزیع آن را به عهده گرفت.
زاهدی در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو فیلم‌سازی تدریس می‌کند.
همه‌گیری یا اِپیدِمی یا اِپیدِمیک بروز بیش از حد یک بیماری یا عارضه در جمعیتی معین را گویند.
اپیدمی (از ریشهٔ یونانی ἐπί epi) شیوع سریع بیماری عفونی به تعداد زیادی از افراد در یک جمعیت خاص در یک دورهٔ زمانی کوتاه، معمولاً دو هفته یا کمتر است. به عنوان مثال، در عفونت‌های مننگوکوک، میزان ابتلا در بیش از ۱۵ مورد در ۱۰۰٬۰۰۰ نفر طی مدت دو هفتهٔ متوالی یک بیماری همه‌گیر محسوب می‌شود.
اپیدمی به هر بیماری قابل انتقال یا غیرقابل انتقال یا هر چیزی که سلامتی انسان و حیوانات را به خطر بیندازد، چنانچه موارد ابتلای آن بیش از حد انتظار باشد، گفته می‌شود. به عنوان مثال چون بیماری آبله به‌طور کلّی در دنیا ریشه‌کن شده اگر یک مورد بیمار مبتلا به آبله مشاهده گردد می‌گویند که اپیدمی آبله رخ داده‌است
یک مثال مناسب برای اپیدمی می‌تواند همه‌گیری کرونا ویروس یا کووید_۱۹ باشد
بیماری‌های عفونی عموماً توسط عوامل مختلفی از جمله تغییر در محیط زیست جمعیت میزبان (به عنوان مثال افزایش استرس یا افزایش تراکم گونه‌های ناقل)، تغییر ژنتیکی در مخزن پاتوژن یا معرفی پاتوژن در حال ظهور به جمعیت میزبان (با حرکت پاتوژن یا میزبان). به‌طور کلی، یک بیماری همه گیر هنگامی اتفاق می‌افتد که ایمنی میزبان از پاتوژن مستقر یا پاتوژن جدید تازه ظهور ناگهان در زیر آنچه که در تعادل اندمی یافت می‌شود کاهش می‌یابد و آستانه انتقال از آن فراتر می‌رود."epidemic". "The Encyclopedia of Ecology and Environmental Management", Blackwell Science. Oxford: Blackwell Publishers, 1998. Credo Reference. Web. 17 September 2012.
همه‌گیری ممکن است به یک مکان محدود شود. با این وجود، اگر به سایر کشورها یا قاره‌ها سرایت کند و تعداد قابل توجهی از مردم را تحت تأثیر قرار دهد، ممکن است این بیماری دنیاگیر نامیده می‌شود. اعلام یک بیماری همه گیر معمولاً نیاز به درک درستی از میزان ابتدای بروز دارد. بیماری‌های همه گیر بیماری‌های خاص، مانند آنفولانزا، با افزایش مشخص شده در بروز بالاتر از این پایه تعریف شده‌است. چند مورد از یک بیماری بسیار نادر ممکن است به عنوان بیماری همه‌گیر طبقه‌بندی شود، در حالی که بسیاری از موارد یک بیماری شایع (مانند سرماخوردگی) چنین نیست.
فخرعظمی ارغون (فخر عادل خلعتبری) (۱۲۷۷–۱۳۴۵) روزنامه‌نگار و از شاعران صاحب‌نام ایران و مادر سیمین بهبهانی بود.
فخرعظمی از زنان پیشرو جنبش زنان ایران و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن نسوان وطن‌خواه عضویت داشت (۱۳۰۴–۱۳۰۸). از سال ۱۳۱۱ سردبیر روزنامه آینده ایران بود و در سال ۱۳۱۴ مجله بانوان را منتشر کرد. او همچنین در زمان رضاشاه عضو فعال کانون بانوان و از شهریور ۱۳۲۰ از اعضای حزب دموکرات ایران بود.بنفشه حجازی، تذکره اندرونیالیز ساناساریان، جنبش حقوق زنان در ایران
او در تأسیس مدارس دخترانه نیز نقشی چشمگیر داشت و خود زبان فرانسه تدریس می‌کرد و آموزگار رسمی آموزش و پرورش بود. سال‌ها در دبیرستان‌های ناموس، دارالمعلمات و نوباوگان تهران تدریس نمود تا اینکه در سال ۱۳۳۷ بازنشسته شد و برای سرپرستی فرزندانش به آمریکا رفت.بنفشه حجازی، تذکره اندرونی
فخرعظمی در سال ۱۲۷۷ ه‍.ش (۱۳۱۶ ه‍.ق) به دنیا آمد. پدرش مرتضی قلی خان ارغون ملقب به مکرم السلطان از خاندان خلعتبری بود و مادرش قمرخانم معروف به عظمت السلطنهبنفشه حجازی، تذکره اندرونی فرزند میرزا محمد خان امیرتومان فرزند فتحعلی خان امین الملک (ایشیک آغاسی باشی دربار فتحعلی شاه قاجار و بیگلربیگی آذربایجان) فرزند امیر هدایت‌الله خان فومنی (حکمران نامدار و مقتدر گیلان در دوره زندیه و قاجاریه) بود.
فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتب‌خانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت و گواهینامه پایان تحصیلات مدرسه ژاندارک و مدرسه آمریکایی را هم اخذ نمود. او موسیقی سنتی ایرانی را هم نزد یک بانوی کلیمی به نام خانم جان مشاق فراگرفت.بنفشه حجازی، تذکره اندرونی
او در سال ۱۳۰۳ ه‍.ش با عباس خلیلی (مدیر روزنامه اقدام) ازدواج کرد. سرآغاز این آشنایی یک غزل انقلابی با مطلع زیر بود که فخرعظمی برای روزنامه فرستاده بود:بنفشه حجازی، تذکره اندرونی
فخرعظمی از عباس خلیلی دارای یک دختر به نام «سیمین» شد که با نام سیمین بهبهانی نامبردار گردیده‌است ولی این ازدواج در سال ۱۳۱۰ به جدایی انجامید.بنفشه حجازی، تذکره اندرونی
فخرعظمی ارغون چندی بعد با عادل خلعتبری (مدیر روزنامه آینده ایران) ازدواج کرد و نام خود را به خواسته همسرش به «فخر عادل» تغییر داد و از همسر دوم خود صاحب سه فرزندبنفشه حجازی، تذکره اندرونی به نام‌های عادل نژاد (غوغا) و عادل دخت (ترانه) و عادل فر (سهراب) شد.
فخرعظمی ارغون در سال ۱۳۴۵ در سن ۶۸ سالگی بدرود حیات گفت و مطابق وصیتش در گورستان ابن‌بابویه در جوار شیخ صدوق به خاک سپرده شد.
صد و پنجاه شعر از او (غزل، رباعی، قصیده و ترجیع‌بند) که در نشریات آن زمان چاپ شده بود موجود است.بنفشه حجازی، تذکره اندرونی
در زمانی که استخدام زنان در پست‌های اداری معمول نبود و هیچ زنی به فکر اشتغال در ادارات و پست‌های اداری و دولتی نبود، فخرعظمی ارغون نخستین زن شاغل بود که در سال ۱۳۱۶ شمسی با سمت معاونت تعلیمات نسوان در وزارت فرهنگ و معارف وقت استخدام شد و در مدت یک سال فعالیت خود، تعدادی از زنان را برای همکاری در این حوزه انتخاب کرد. البته او به علت علاقه‌ای که به تدریس داشت از این کار دولتی استعفا داد و دوباره به شغل معلمی روی آورد و به مدت سه سال در دبیرستان پسرانه پهلوی زبان عربی تدریس کرد.
در سال ۱۳۰۳، فخرعظمی و گروهی از زنان روشنفکر مانند نورالهدی منگنه، محترم اسکندری، ملوک اسکندری و فخرآفاق پارسا هسته مرکزی «انجمن نسوان وطنخواه» را تأسیس کردند. هدف از این کار به دست آوردن حقوق برابر با مردان و امکان آموزش و پرورش دختران بود. در همین ایام انجمن توانست تعدادی از زنان با سواد را که مشتاق خدمت بودند به خدمت و عضویت بگیرد و هر کدام در انجمن مسئولیتی به عهده گرفتند.
در آن زمان سه یا چهار مدرسه دخترانه در تهران بیشتر نبود و ارغون در دو مدرسه دخترانه «ناموس» و «دارالمعلمات» زبان فرانسوی درس می‌داد و اوقات فراغتش را به خدمت رایگان در انجمن اختصاص داد.
علاوه بر سوادآموزی، آموزش نقاشی، گلدوزی، آشپزی، خیاطی و سایر کارهای هنری، کمک به زنان بی‌سرپرست، تهیه جهیزیه برای دختران نیازمند، دادن وام به افراد مستمند از دیگر فعالیت‌های انجمن بود. بعد از تعطیل شدن انجمن نسوان وطنخواه، فخر همراه با صدیقه دولت‌آبادی، هاجر تربیت، فخرآفاق پارسا، فاطمه سیاح، مه‌کامه محصص، بدرالملوک بامداد، همکاری خود را با کانون بانوان ادامه داد.
فخرعظمی سالها مدیریت مدرسه بزرگسالان را به عهده داشت و با وجود مشکلات فراوان و هزینه‌های سنگین مدرسه هرگز راضی نمی‌شد مدرسه را تعطیل کند. او حتی با فروختن وسایلی که از خانه پدری برایش به ارث مانده بود تلاش می‌کرد مدرسه را حفظ کند.
دختر وی سیمین بهبهانی می‌گوید:
فخرعظمی ارغون علاوه بر این کار در هر ماه یک تئائر هم در این مدرسه راه‌اندازی می‌کرد. بازیگران تئاتر خود خانم‌ها بودند و نمایشنامه را هم خودشان می‌نوشتند.
فخری مدتی هم مسئولیت سردبیری روزنامه «آینده ایران» را داشت. او بعد از سالها تدریس در مدارس تهران، در سال ۱۳۳۷ بازنشسته شد و برای سرپرستی فرزندانش به آمریکا رفت.
فخرعظمی هنر موسیقی را از دایی‌اش ارفع‌الملک به ارث برده بود. او هم شعر می‌گفت و هم تار می‌نواخت. فخرعظمی ابتدا نزد خانم جان مشاق، ضمن آموزش تار هفت دستگاه موسیقی را فراگرفت سپس به پیشنهاد ارفع‌الملک نزد عبدالله دوامی معروف به عبدالله خان دودانگه رفت.
عبدالله خان دودانگه هفته‌ای یک روز می‌آمد و در اتاق مجاور که به اتاق دیگر راه داشت می‌نشست و گوشه‌ها و تصنیف‌ها را می‌خواند و فخر در اتاق خود همه را با تار می‌نواخت و اگر اشتباه می‌کرد، استاد از اتاق مجاور اشتباه او را یادآور می‌شد و به این ترتیب پس از مدتی با موسیقی آن‌چنان درآمیخت که در روزگار انزوا و تنهایی پناهگاه روحی و مونس تنهایی‌اش شد.
فخرعظمی در سال ۱۲۹۶، در حالی که ۱۹سال بیشتر نداشت تصنیف زیر را سرود و عبدالله دوامی در دستگاه سه‌گاه روی آن آهنگ ساخت.
فخر بیشتر متناسب با شرایط اجتماعی روز شعر می‌نوشت و یادآور سروده‌هایش شاعران انقلاب مشروطه بودند که شور و هیجان زیادی در آن وجود داشت.
وینگ چون (به انگلیسی: "Wing Chun") یک فیلم سینمایی هنگ کنگی در ژانردرام، اکشن و فیلم رزمی محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی یوئن وو-پینگ با بازی میشل یئو و دانی ین است.
اصطکاک نیروی مقاومتی است که در برابر حرکت اجسام از سطح به وجود می‌آید. این نیرو فقط در خلاف جهت حرکت است و با حرکت اجسام مخالفت می‌کند. برای ایجاد مالش در اجسام باید نیرویی بزرگ‌تر از نیروی اصطکاک در جهت حرکت اعمال کرد. (نیروی اصطکاک همیشه بر حرکت مخالفت نمی‌کند)
اگر نیروی اصطکاک نباشد ماشین نمی‌تواند ترمز کند و راه رفتن روی زمین-حرکت دوچرخه و… غیرممکن است.
تعریف دیگر:نیرویی است که مانع حرکات جسم یا اگر جسم در حال حرکت است آن را مانع حرکت می‌کند. انواع:ایستایی، جنبشی
هرگاه به جسمی که بر یک سطح افقی در حالت سکون است نیروی افقی وارد شود و جسم حرکت نکند و در حال سکون باقی بماند، نشانگر آن است که برآیند نیروهای وارده بر آن صفر است. پس نیرویی به اندازه نیروی وارده، بر جسم وارد می‌شود که نیروی F را خنثی می‌کند. این نیرو، نیروی اصطکاک ایستایی نامیده می‌شود و از برهم‌کنش بین دو سطحی که نسبت به هم ساکن هستند و با هم در تماس‌اند به‌وجود می‌آید.
اگر نیروی F را بزرگ‌تر کنیم به‌طوری که جسم در آستانه حرکت قرار گیرد، در این حالت نیروی اصطکاک در آستانه حرکت نامیده می‌شود که برابر با بیشینه نیروی اصطکاک ایستایی است.
نیروی در آستانه حرکت در یک نقطه اتفاق می‌افتد که مشخصه‌ای برای محاسبه ضریب اصطکاک ایستایی می‌باشد، چنانچه نیروی اعمالی به جسم بیشتر از حد آستانه حرکت شود ضریب اصطکاک جنبشی درگیر خواهد شد که مقدار آن از مقدار ایستایی کمتر است همچنین شتاب جسم در آستانهٔ حرکت صفر می‌باشد.
با حرکت جسم جامد بر سطح جسم جامدی دیگر، نیرویی موازی سطح تماس به هریک از دو جسم از طرف جسم دیگر، وارد می‌شود که نیروی اصطکاک جنبشی نام دارد. نیروی اصطکاک جنبشی از برهم‌کنش بین دو سطحی که نسبت به هم متحرک می‌باشند و با هم تماس دارند به وجود می‌آید. جهت نیروی اصطکاک جنبشی در خلاف جهت حرکت جسم است.
تقسیم‌بندی دیگری هم وجود دارد:
هرگاه بین دو جسم ماده سومی مانند روغن، آب و.. وجود نداشته باشد، اصطکاک به‌وجود آمده را اصطکاکِ خشک می‌نامند.
اصطکاک میان دو جسم که بین آنها سیال عاملی وجود دارد.
در خصوص نحوهٔ عملکرد نیروی اصطکاک در برخی منابع این گونه بیان شده‌است که علت وجود نیروی اصطکاک بین دو سطح در حال تماس جوش سرد است.
برخی مواقع اصطکاک بین اجسام می‌تواند به باردار شدن آن‌ها بینجامد (مثل مالش پارچه به شیشه یا مالشی که بین ابرها.
ضریب اصطکاک (COF) عبارت است از مقدار نیروی عمودی بخش بر نیروی اصطکاک. طبق نظریه کولن ضریب اصطکاک هر ماده ثابت است. با این وجود آزمایش‌های انجام شده نشان می‌دهد ضریب اصطکاک به عواملی از جمله فشار تماس، سرعت لغزش، دما، تعداد چرخه‌های بارگذاری (number of cyclic reversals)، و غیره بستگی دارد.Oden, J.T. and Martins, J.A.C. (1985), "Models and computational methods for dynamic friction phenomena", Computer Methods in Applied Mechanics and Engineering, 52, 527-634.
من یک معتاد به سکس هستم فیلمی ساخته و نوشتهٔ کاوه زاهدی کارگردان مستقل آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ است. فیلم با مایه‌های کمیک و به روشی نیمه مستند، اعتیاد کارگردان (که در فیلم نقش خودش را ایفا می‌کند) به سکس و تأثیر آن بر زندگی و روابط عاطفی و کار فیلم‌سازی او در دهه‌های دوم و سوم عمرش بیان می‌کند.
زاهدی در این فیلم با صداقت و با استفاده از تکنیک‌های فیلم مستند (صدای راوی، تصویرسازی کامپیوتری، ...) الگوهای زندگی یک معتاد ـ دلیل‌تراشی، تصمیم به ترک، شکستن قول ـ را به تصویر می‌کشد. گنجاندن جزئیاتی در مورد ساخت فیلم از قبیل زندگی بعضی بازیگران، و قسمت‌هایی از فیلم‌های خانگی زاهدی از زنانی که با آنها رابطه داشته، سبب باورپذیرتر شدن فیلم می‌شود.
ساخت فیلم "من یک معتاد به سکس هستم" به دلیل مشکلات مالی و تولید پانزده سال طول کشید و اولین بار در جشنواره فیلم بین‌المللی روتردام پخش شد و پس از آن توسط شرکت «آی اف سی فیلمز» توزیع شد. زمان پخش فیلم ۹۸ دقیقه است و در بعضی کشورها به دلیل داشتن صحنه‌های سکس برای کودکان نامناسب تشخیص داده شده است.
نام تبرائیان را بر گروههای مسلح گشتی بودند که پس از بتخت نشستن شاه اسماعیل صفوی و تأسیس دولت صفویه از جانب شاه مأمور گشتند که در کوچه‌ها و رهگذرها گشت بزنند، علی و جانشینان او را بستایند و از خلفای قبل از علی تبرا کنند.
این گروههای مسلح یکی از اقدامات شاه اسماعیل صفوی برای اجبار به تغییر مذهب مردم از سنی به شیعه بودند.
این گروهها در زمان شاه شاه اسماعیل اول و شاه طهماسب فعال بودند و این کار را حرفه خود ساخته بودند تا اینکه شاه اسماعیل دوم با آنان روی موافق نشان نداد.
معذالک این رسم در دوران زندیه و قاجاریه تا دوران ناصرالدین شاه نیز بطور غیر رسمی ادامه یافت و از اسباب عمده نفاق بین شیعه و سنی بود.
شاه اسماعیل دوم سومین شاه صفوی، نسبت به تبرا و تبراییان که از شیعیان متعصب بودند، روش قاطعی را در پیش گرفت. او فرمان داد رسم تبرا در کوچه‌ها و محله‌ها از میان برداشته شود. شاه اسماعیل دوم درباره آنان گفته بود: «مرا با طبقه تبرایی که لعن را سرمایه معاش ساخته‌اند صفایی نیست.»
اسکندر چهارم (به یونانی: Αλέξανδρος IV)، پسر اسکندر پسر فیلیپ مقدونی، فاتح مشهور بود و مادر او رُکسانه (روشنک) نام داشت. پس از مرگ اسکندر دو تن را به پادشاهی برداشتند: نخست آریده فیلیپ برادر اسکندر و دیگر اسکندر چهارم، این دو همواره تحت سلطهٔ سرداران بزرگ بودند.
اسکندر چهارم پسر اسکندر سوم (مقدونی) و همسر وی رکسانا (سغدی) بود. او نوه فیلیپ دوم مقدونی بود. از آنجا که رکسانا هنگام فوت اسکندر بزرگ در ۱۱ ژوئن ۳۲۳ قبل از میلاد باردار بود و جنسیت نوزاد مشخص نبود، در ارتش مقدونیه اختلاف نظرهایی در مورد ترتیب جانشینی وجود داشت. در حالی که پیاده‌نظام از برادر ناتنی اسکندر بزرگ، فیلیپ سوم حمایت می‌کرد، سردار سواران پردیکاس، فرمانده اسب سواران نخبه، آنها را ترغیب کرد به امید اینکه فرزند رکسانا پسر باشد و بدین ترتیب جناح‌ها مصالحه کردند که پردیکاس موقتاً بر امپراتوری حکمرانی کند، اما فقط به عنوان شخصیتی بدون قدرت واقعی، اگر کودک پسر بود، پس او پادشاه می‌شد. سرانجام اسکندر چهارم در اوت سال ۳۲۳ قبل از میلاد متولد شد.
پس از یک دوره سخت‌گیری و اختلافات شدید، ناکامی نظامی در مصر و شورش در ارتش، پردیکاس توسط افسران ارشد خود در ماه مه یا ژوئن ۳۲۱ یا ۳۲۰ پیش از میلاد ترور شد، و پس از آن آنتیپاتر نایب‌السلطنهٔ سرتاسر امپراتوری اسکندر شد. او رکسانا و دو پادشاه را با خود به مقدونیه آورد و تظاهر به امپراتوری اسکندر را کنار گذاشت و استانهای سابق در مصر و آسیا را تحت کنترل ساتراپ‌ها درآورد. هنگامی که آنتی پاتر در سال ۳۱۹ پیش از میلاد درگذشت فرزندش کاساندر جانشین وی شد و بر تخت نشست.
اوری‌دیس زن اَرّیده فیلیپ در مقدونیه مورد احتراماتی بود که نسبت به مقام نیابت سلطنت مرعی داشتند؛ بنابراین همین که شنید که المپیاس در تدارک است که به مقدونیه درآید، فرستاده‌ای نزد کاساندر فرستاد و از او کمک طلبید و مقدونیهای فعال را با هدایا و مواعید به‌طرف خود جلب کرد، ولی پولیس پرخون لشکری جمع کرده المپیاس را با اسکندر پسر اسکندر به مقدونیه آورد و نزدیک بود جدالی بین لشکر پولیس پرخون و سپاه اَرّیده فیلیپ درگیرد که مقدونیهای اَرّیده به اخترام نام اسکندر دست از جنگ کشیده و او را گرفته به پولیس پرخون تسلیم داشتند. اما اوری‌دیس فرار کرده به آمفی‌پولیس رفت و در آنجا توقیف شد. در نتیجهٔ این وضع المپیاس به تخت نشست ولی نتوانست این اقبال را با اعتدال و میانه‌روی تلقی و تحمل کند. المپیاس آگاه گردید که کاساندر با لشکری نیرومند به مقدونیه می‌رود، آریستونوئوس را سردار قشون پادشاهی کرده به او دستور داد راه بر کاساندر ببندد و خود، اسکندر پسر اسکندر را با مادر او رُکسانه برداشته به پیدنا که شهری بود در مقدونیه رفت، اشخاص دیگر هم از خانوادهٔ سلطنت و اقربای آنان و درباریان بسیار که وجودشان بکار جنگ نمی‌آمد، با المپیاس حرکت کردند. کاساندر موفق شد المپیاس را نابود کند و سپس خواست تخت و تاج مقدونیه را تصاحب کند و برای اینکه قرابتی با خانوادهٔ سلطنت بیابد، تِسّالونیک دختر فیلیپ دوم و خواهر اسکندر را گرفت. بعد در جلگهٔ پاِّلن شهری بنا کرد موسوم به کاساندریا، که در مقدونیه از حیث جمعیت و خوبی اراضی و غیره اول شهر گردید. پس از آن کاساندر، که از دیرگاه به قصد نابود کردن اسکندر پسر اسکندر و مادر او رکسانه بود، خواست خیال خود را اجرا کند ولی قب لازم دید قدری تأمل کرده ببیند کشته شدن المپیاس چه اثری در مردم می‌کند و نیز کارهای آن‌تی‌گون در آسیا به کجا می‌کشد؛ بنابراین مقتضی دید که عجالتاً اسکندر پسر اسکندر را که طفلی بود با مادرش در جایی مطمئن نگاه دارد تا موقع قتل هر دو برسد. با این مقصود او شهر آمفی‌پولیس را انتخاب کرده حاکم آنرا گلوسیاس نامی از دوستان خود قرار داد. هم درین وقت اطفالی را که با اسکندر تربیت می‌شدند، از دور او پراکند و دستور داد با او چنان رفتار کنند که با طفل شخصی از سواد مردم می‌کنند. آنتی‌گون مجلسی در آسیای صغیر تشکیل داد و کاساندر را مقصر دانست، از اینکه المپیاس را کشته، با اسکندر پسر رکسانه بسیار بدرفتاری می‌کند و تسالونیک را مجبور کرده زن او شود تا تاج و تخت مقدونیه را بدست آرد، اُلنتیان بدترین دشمنان مقدونیه را در شهری که ساخته (مقصود شهر کاساندریاست) جا داده و شهر تِب را که مقدونیها خراب کرده بودند، از نو بنا می‌کند. این مجلس که مرکب از سربازان و مسافرین خارجه بود، فرمان صادر کرد که اگر کاساندر شهرهایی را که بنا می‌کند خراب نکند و اسکندر پسر رکسانه را به مقدونی‌ها ندهد و مطیع آن‌تی‌گون که نایب‌السلطنه‌است، نگردد، دشمن وطن است و همهٔ یونانی‌ها از هر ساخلو خارجی آزادند و استقلال کامل دارند (۲۱۵ ق. م). این فرمان در همه جا انتشار یافت و مقصود آن‌تی‌گون این بود که در یونان طرفداران بسیار پیدا کند و در آسیای علیا همه را به اشتباه اندازد که او بر ضد اسکندر پسر اسکندر نیست، زیرا ولایات عقیده داشتند که آن‌تی‌گون می‌خواهد او را از سلطنت خلع کند، پس از کشمکشهای بسیار کاساندر و بطلمیوس و لیزیماک در ۳۱۱ ق.م. عهد صلحی با آن‌تی‌گون منعقد کردند و پس از آنویکی‌پدیا انگلیسی
کاساندر چون دید که اسکندر پسر اسکندر، بزرگ شده و در مقدونیه گفتگو از این است که او را از محبس بیرون آورده بر تخت بنشانند، از عاقبت این کار ترسید و نابودی خود را در آن دید؛ بنابراین به گلوسیاس رئیس زندان نوشت که سر رکسانه و اسکندر را ببرد و تن آنها را پنهان دارد و چنان کند که اثری از این دو قتل نماند. این امر اجرا شد و اسکندر چهارم و مادرش رُکسانه زهر داده شدند. کاساندر و لیزیماک و بطلمیوس و آن‌تی‌گون از این واقعه خشنود شدند، زیرا آنها همواره نگران بودند که مبادا اسکندر بزرگ شده بر تخت نشیند و پادشاهی پدر را از آنها بخواهد. از این زمان افراد مذکور امیدوار شدند که بر ممالکی که در تصرف آنان بود، بی‌منازع سلطنت خواهند کرد.
فیلیپ سوم آریده فرزند فیلیپ دوم مقدونی و لاریسا، یکی از شاهان مقدونیه پس از اسکندر بود که میان سال‌های ۳۵۹ تا ٣١٧ پیش از میلاد می‌زیسته‌است.
فیلیپ دوم مقدونیه (به یونانی:Φίλιππος Β΄ ὁ Μακεδών؛ ۳۸۲ پ.م. – اکتبر ۳۳۶ پ. م) معروف به فیلیپ مقدونی، پدر اسکندر بزرگ و پادشاه مقدونیهٔ باستان از ۳۵۹ تا ۳۳۶ قبل از میلاد بود. وی ارتش مقدونیه را به ارتشی پیشرفته و نظام‌مند مبدل کرد و با شکست متعدد رقیبان و شورشیان علیه خود، یونانیان را ذیل اتحادیهٔ هلنی متحد کرد و نیز رهبر آن و فرماندهٔ کل قوای یونان و مقدونیه شد. او نقشهٔ هجوم به امپراتوری پارس و آزاد کردن شهرهای آسیای صغیر را طرح‌ریزی نمود و لشکری ده‌هزار نفری را به همراه ژنرال خود، پارمنیون راهی کرد؛ اما فیلیپ به طرزی ناگهانی در سال ۳۳۶ پیش از میلاد و در تئاتری در ورجینا ترور شد و میراثش را به فرزند ارشد خود، اسکندر سوم مقدونیه سپرد.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
آتنی‌ها از ترقی مقدونیه بیمناک شدند و در صدد برآمدند که از بزرگ شدن این مملکت جلوگیری کنند. دموستن، ناطق معروف، آتنی‌ها را ملامت می‌کرد و می‌گفت: وظیفهٔ آنهاست حمایت یونان را به عهده بگیرند و در جنگ مقدس که در سال ۳۵۶ پیش از میلاد بر سر ادارهٔ معبد دلف (معبد آپولن، خدای آفتاب) درگرفت و فوسیدیها آن معبد را تصرف کردند. فیلیپ فوسیدی‌ها را در شورای نمایندگان شهرهای یونان محاکمه کرد و از حمایت قانون محروم ساخت و خود عضو مجلس شورای دول یونانی گردید و حق دو رأی به او داده شد. در این وقت نقشهٔ فرماندهی کل یونان را در سر می‌پروراند. سرانجام در ۳۳۸ پیش از میلاد فیلیپ در صدد برآمد که مخالفت آتن را در هم شکند و با این مقصود شهر الاته را تصرف و در آنجا لشکری جمع کرد و از راه شبه‌جزیرهٔ آتیک ناگهان به آتن تاختند. بزرگان آتن شیپور اضطراب را نواختند و مردم روز بعد در محل نمایشگاه جمع شدند. دموستن مردم را پند داد که خود را نبازند و با کمک به مردم «به‌اُسی» از پیشروی فیلیپ بسوی آتن جلوگیری کنند، ولی سرانجام آتنی‌ها شکست خوردند.
در سال ۳۳۶ پیش از میلاد فیلیپ تدارکات جنگ را برای حمله به ایران کامل کرد و سرداران خود آتالوس و پارمنیون را به ایران روانه کرد. اینها مأمور بودند که شهرهای یونانی آسیای صغیر را از اطاعت ایران خارج کنند. فیلیپ برای حمله به ایران و گرفتن رأی خدایان شخصی را به معبد دلفی فرستاده بود تا از پی‌تی در این باب سؤالی کند و چون جواب مبهم پی‌تی را به نفع خود تعبیر کرده و دلیل رضایت خدایان دانسته بود، ضیافت‌هایی به‌پا کرد و مسابقهٔ موسیقی ترتیب داد. پس از این ضیافت‌ها در نمایشگاه یا تئاتر یونان بازیهایی آغاز می‌شد و در این بازیها صورت خدایان دوازده‌گانه را آورده بودند و سیزدهمین آنها فیلیپ را مانند خدایی برتخت‌نشسته نشان می‌داد. هنگام ورود او به تئاتر شخصی بنام پاوسانیاس قمه‌ای در تن او فروکرد و فیلیپ درگذشت.
آوازه نیرومند شدن مقدونیه و پیشرفت‌های فیلیپ در اطراف مقدونیه، در آسیا پیچید و چنان‌که از نطق‌های دموستن دیده می‌شود، آتن از ایران بر ضد مقدونیه کمک طلبید. دربار ایران در ابتدا پاسخ داد، که آتن همواره به مصر کمک می‌کرد، ولی بعد که اخبار مقدونیه مایه نگرانی دربار ایران شد، باگواس خواجه خطر را حس کرد و مراقب احوال مقدونیه گردید.
گفتگوی بزرگ شدن پادشاه مقدونی تا آسیا منتشر شد و شاه پارسی‌ها از قوت فیلیپ ظنین گشته به تمام حاکمان ساتراپی‌های کناره‌ای نوشت که با همه قوا به اهالی پرنت کمک کنند (پادشاه مقدونی با اینها در جنگ بود) و ساتراپ‌ها پس از رایزنی با یکدیگر عده‌ای از سپاهیان اجیر، پول بسیار، آذوقه، جنگ‌افزار و همه نوع مهمات برای اهالی پرنت فرستادند.