moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
روبر حسین دارای نشان افسر، شوالیه و کوماندوی لژیون دونور، نشان ملی لیاقت، نشان افتخار مولیر، مدال شهر پاریس و نشان لیاقت فرهنگ فرانسه بود.
روبر حسین سه بار ازدواج کرده‌است. بار نخست با مارینا ولادی، بار دوم با کرولین اِلیاچِف و بار سوم با کاندیس پاتو. وی از سال ۲۰۰۰ مدیر تئاتر مارینی بود.
تاسمانی نام جزیره و ایالتی در جنوب شرق استرالیا است.
تاسمانی در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی قارهٔ اقیانوسیه جای گرفته است و تنگهٔ باس این دو تودهٔ خشکی را از هم جدا می‌کند.
مرکز آن شهر هوبارت است.
شمار مردمانش ۵۰۹,۹۶۵ نفر و گستره‌اش ۶۸٫۳۳۲ کیلومتر مربع "(۲۶٫۳۸۳ مایل مساحت)" می‌باشد.
طی بخش عمده‌ای از صد هزار سال گذشته تاسمانی به خاک اصلی استرالیا چسبیده بود، به همین خاطر احتمالاً پس از رسیدن انسان‌ها به استرالیا دیری نگذشته‌است که آدمیان به تاسمانی نیز رسیده‌اند. در پی بالا رفتن سطح دریاها، تاسمانی حدود ۱۰ هزار سال پیش از خاک اصلی جدا شده‌است. نخستین ساکنان بومی استرالیا در حدود ۶۰ هزار سال پیش به استرالیا رسیدند. بومیان تاسمانی بزرگ جثه بودند و از نظر ظاهری به سیاه‌پوستان آفریقا می‌ماندند. قد مردان بین ۱٬۶۳ تا ۱٬۷۰ متر بود و گاه تا دو متر نیز می‌رسید. باستانی‌ترین نقاط باستان‌شناختی تاسمانی عبارتند از غار وارین (Warreen) با ۳۴٫۷۹۰ قدمت و غار پارمرپار میتانیر (Parmerpar Meethaneer) که بین ۴۴٫۲۰۰ و ۳۴ هزار سال دیرینگی دارد.Robson, L. L. (1983). A History of Tasmania. Volume I. Van Diemen's Land From the Earliest Times to 1855. Melbourne: Oxford University Press. .
با ورود اروپائیان به این سرزمین، جنگی طولانی و خونین میان آن‌ها در گرفت و همگی نابود شدند. مهاجران اروپائی نه تنها با ساکنان بومی منطقه با زبان داغ اسلحه سخن گفتند، بلکه میان آن‌ها بیماری‌هایی شیوع دادند تا به‌طور کامل ۲۰۰ بومی باقیمانده در منطقه را نیز نابود نمایند. http://listverse.com/2015/03/10/10-people-who-were-the-last-of-their-kind/
تاسمانی را "ایالت طبیعی (Natural State)" و "جزیره بازیابی جوانی (Island of Rejuvenation)" می‌خوانند که به محیط طبیعی فراوان و تقریباً دست‌نخورده‌اش بازمی‌گردد.
۴۰٪ از زمین‌های تاسمانی رسماً حفاظت‌شده، پارک ملی و میراث جهانی است.
ابراهیم منصفی ( ۱۶ آذر ۱۳۲۴ - ۱ تیر ۱۳۷۶)، شاعر، موسیقی دان، نویسنده و هنرمند هرمزگانی بود. او در پنجاه و یک سالگی در بندرعباس با خودکشی به زندگی اش پایان داد. نخستین آلبوم ترانه‌هایش، ده سال پس از مرگش منتشر شده است.
در هرمزگان منصفی را با عنوان نیمای هرمزگان می‌شناسند. منصفی و چند تن از هم‌دوره‌های خود جزو اولین نفراتی بودند که به سرودن شعر نو نیمایی و آزاد در این منطقهٔ جنوبی روی آوردند. او که در شعرهای آزاد خود پیرو بلامنازع احمد شاملو است با تأثیرپذیری از اقلیم و جغرافیای بومی منطقه گاهی به شعر خود تمایزی قابل تشخیص داده‌است.
او سه بار ازدواج کرد که حاصل دو ازدواج او جدایی زودهنگام بود و در ازدواج سوم صاحب سه دختر و یک پسر به نام بنیامین شد که مرگ بنیامین کوچک در پنج سالگی او را دچار اندوه و مصیبت بی پایانی کرد. به نقل از دوست ۱۵ ساله‌اش: " منصفی قوی بود، اما هروئین قوی تر!"
ابراهیم در سال ۱۳۲۴ در بندرعباس متولد شد. پدرش مینابی و مادرش اهل صحرای باغ لار بود که پس از تولد ابراهیم زندگی پایداری نداشتند. منصفی درباره تولد خود می‌گوید «زادهٔ عشق زنی بود به مردی که آوازش او را سحر کرده بود.» پس از جدایی آن دو از هم "ابراهیم" دوران کودکی و نوجوانی‌اش را با پدربزرگ و مادربزرگ پدری خود در معبد هندوهای بندرعباس، بت گورون گذراند.
او سه بار ازدواج کرد که حاصل دو ازدواج او جدایی زودهنگام بود و در ازدواج سوم صاحب سه دختر و یک پسر به نام بنیامین شد که مرگ بنیامین کوچک در پنج سالگی او را دچار اندوه و مصیبت بی‌پایانی کرد. او که در دوره‌ای از عمر خود به شغل معلمی مشغول بوده‌است به واسطهٔ فراز و فرودهایی که در مسیر زندگی‌اش قرار گرفت این شغل را از دست داد و دههٔ پایانی عمر خود را با مصائب و دشواری‌های فراوانی گذراند.
منصفی در شب اول تیرماه ۱۳۷۶ در سن پنجاه و دو سالگی در بندرعباس با خودکشی از دنیا رفت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
این شاعر دوره‌ی تحصیل خود را در بندرعباس گذراند. هم‌زمان با تحصیل او در دبیرستان بود که نخستین جرقه‌های علاقه او به هنر و ادبیات شکل گرفت. در این دوره او که خواندن را پس از حضور در تعزیه‌خوانی‌های ماه محرم تجربه کرده بود، جذب گروه‌های تئاتر دانش‌آموزی شد. میل زیاد او به سرودن، او را به چاپ اولین مجموعه شعرش ترغیب کرد. مجموعه‌ای که او با کمک تعدادی از دوستانش با نام «مروارید ساحل» در شمارگان اندک به چاپ رساند. او بعدها از تعجیل در چاپ این مجموعه اظهار پشیمانی کرد.
در سال ۱۳۴۷ برای نخستین‌بار مجلاتی مانند خوشه و فرودسی شعرهای آزاد او را منتشر کردند.
حضور در سه فیلم کوتاه سینمای آزاد آن سال‌ها به کارگردانی حسن بنی‌هاشمی به عنوان بازیگر و دریافت جایزهٔ اول سینمای آزاد برای فیلم "نهنگ"فیلم نهنگ ساخت حسن بنی‌هاشمی در بندرعباس ۱۳۵۲، با بازی ابراهیم منصفی، علی حبیب‌زاده، حسین پیل‌افکن، احمد نقوی و … است. "نهنگ" بر اساس قصه‌ای از "سید شرف‌الدین حسینی" به نام «روزی که بُمُن با درد خویش آشنا شد» ساخته شده‌است. فیلم برندهٔ چهار مجسمهٔ طلا از فستیوال فیلم‌های کوتاه "سینمای آزاد" و "فرهنگ و هنر" و "اتحادیه تلویزیون‌های آسیا و اقیانوسیه A.B.U" گردید. که نویسندهٔ آن نیز خود منصفی بود به شهرت او افزود.
او همچنین در زمینه سرودن و موسیقی نیز فعالیت می‌کرد. "منصفی" با موسیقی ملت‌های مختلف آشنایی داشت و توانست ترانه‌های ماندگاری به گویشهای محلی بندرعباسی، بستکی و مینابی خلق کند. "منصفی" با سرودن ترانه‌های بومی و اجرای ساده چند آکورد گیتار، به مضامینی چون عشق، رنج و آزادی پرداخت و تأثیر قابل توجهی بر نسلهای پس از خود گذاشت. امروز هنرمندان بسیاری آثار او را بازخوانی می‌کنند.
با توجه به برخی کارهای قدیمی ابراهیم منصفی که ردی از آن‌ها روی نوار و صفحه باقی مانده، و با مقایسهٔ این آثار با ترانه‌های دورهٔ پختگی، می‌توان نتیجه گرفت که او هم مثل اکثر هنرمندان خارج از تهران، کار خود را با تکیه به موسیقی محلی آغاز کرد اما به جای استفاده از سازهای محلی از گیتار استفاده کرد و گویش محلی را در اشعارش نگه داشت. منصفی زندگی سراسر پرفراز و نشیب داشته و این در شعر او نیز تأثیر عمیقی به جای گذاشت. اون گویش‌های محلی در راستای بیان احساسات و فکرهای فردی به کار می‌برد و نه صرفاً معرفی سنت‌های محلی.
از ابراهیم منصفی بیش از ۸۰ ترانه باقی مانده است که از دهه ۱۳۴۰ تا یک سال پیش از مرگ او، توسط دوستان و علاقمندانش و تعدادی پیش از انقلاب در رادیو و تلویزیون ملی ایران ضبط شده‌اند و بسیاری از آن‌ها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند.
ترانه لبخند، یکی از مشهورترین آهنگ‌های ابراهیم منصفی است.
آلبوم "ترانه‌های رامی" ۱۰ سال پس از مرگ رامی توسط نشر ماه‌ریز منتشر شد. خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرا خود رامی است و در کنار او حسام‌الدین نقوی، مسعود پاکدامن و علی علوی گیتار نواخته‌اند.
افراد زیادی در سال‌های اخیر به بازخوانی آثار منصفی روی آوردند. از جمله این افراد می‌توان به سهیل نفیسی اشاره کرد که نقطه عطف زندگی خود را آشنایی‌اش با این شاعر می‌داند و کنسرت‌هایی را در گرامی‌داشت او برگزار کرده. از جمله افراد دیگر می‌توان به رضا صادقی، ماکان اشگواری، داماهی، مهدی ساکی از گروه کماکان و محسن نامجو را نام برد.
زهرا (زیبا) کاظمی (۱۹۴۸ (میلادی) – ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۳) خبرنگار کانادایی - ایرانی تبار بود که در مسافرتی به قصد تهیه گزارش در ایران، هنگام ناآرامی‌ها و اعتراضات دانشجویی، به جرم عکس‌برداری حین تجمع برخی از خانواده‌های زندانیان در مقابل زندان اوین، بازداشت و در زندان درگذشت. او به اصرار سعید مرتضوی دادستان وقت تهران بازداشت شد، این بازداشت برخلاف نظر وزارت اطلاعات که وی را جاسوس نمی‌دانست انجام شده بود.
پرونده وی پس از گذشت سال‌ها در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به سرانجامی نرسید و تنها متهم پرونده نیز که یکی از کارمندان رده پایین وزارت اطلاعات بود، تبرئه شد.
زهرا کاظمی در سال ۱۹۴۸م در شیراز زاده شد. در دو سالگی پدرش را از دست داد. از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۲ در مدرسه عالی سینما و تلویزیون در تهران تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۷۴ برای تحصیل در رشته ادبیات و سینما به دانشگاه پاریس رفت. در سال ۱۹۸۵ دکترای خود را در رشته هنر و ادبیات از دانشگاه پاریس دریافت می‌کند.وب سایت رسمی زیبا کاظمی در سال ۱۹۹۳ همراه پسرش، استفان هاشمی، به کبک کانادا مهاجرت کرد. وی با نشریاتی مانند رکتو، ورسو، گازت دو فم و گلوب اند میل؛ چاپ کانادا و نیز همکاری داشته‌است. در سال ۲۰۰۳ زهرا کاظمی در جریان یک مسافرت به عنوان خبرنگار در ایران دستگیر و در هنگام بازجویی به قتل رسید.
پس از بازگشت از عراق در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۸۲ همراه با گذرنامه ایرانی و معرفی‌نامه‌ای از سوی مؤسسه عکس انگلیسی به اداره کل مطبوعات و رسانه‌های خارجی مراجعه می‌کند و درخواست تهیه عکس از زندگی روزانه مردم عادی در شهر تهران، دانشجویان و چند دانشگاه تهران و نیز کوی دانشگاه می‌کند. در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۸۲ معرفی‌نامه‌ای از سوی اداره کل مذکور خطاب به نیروهای انتظامی صادر می‌شود. در این معرفی‌نامه که رونوشت آن برای معاونت ذی‌ربط در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (ناجا) ارسال می‌شود از نیروهای انتظامی درخواست می‌شود تا همکاری‌های لازم را طبق ضوابط و مقررات با نامبرده از تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۸۲ تا ۷ تیر ۱۳۸۲ به عمل آورند. این معرفی نامه در تاریخ ۲ تیر ۱۳۸۲ از سوی اداره کل مطبوعات و رسانه‌های خارجی به خانم کاظمی تحویل می‌شود. وی عصر همان روز برای تهیه عکس و گزارش از خانواده‌های دانشجویان زندانی در برابر زندان اوین حضور می‌یابد و در ساعت ۱۷:۴۰ دقیقه از سوی دادستانی بازداشت می‌شود.
در جریان ناآرامی‌ها و اعتراضات دانشجویی در خرداد ماه ۱۳۸۲ که منجر به دستگیری بسیاری از دانشجویان و ناراضیان دیگر در تهران شد، خانواده‌های آنان در ۲ تیر ۱۳۸۲ تجمع اعتراض‌آمیزی را در مقابل زندان اوین تشکیل دادند. "زهرا کاظمی" در این روز برای تهیه گزارش و تصویر، در این تجمع حاضر شده و اقدام به عکس‌برداری از تجمع در اطراف زندان کرد و مقابل زندان بازداشت شد.
به ادعای دادستان عمومی و انقلاب تهران، "زهرا کاظمی" متهم به عکس‌برداری از اماکن و مناطق ممنوعه و ارسال آن برای سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه بوده است.
او در حالی که مدت ۱۸ روز در بازداشت به سر می‌برد، در ۲۰ تیر به دلایلی که مورد دعاوی زیادی بوده است، فوت می‌کند. مقامات دادستانی دلیل مرگ را غش و برخورد سر زهرا کاظمی با زمین و نهایتاً ضربه مغزی ذکر کردند. وزیر اطلاعات وقت در مصاحبه‌ای اعلام کرد که اگر کاظمی به موقع به بیمارستان منتقل می‌شد نجات پیدا می‌کرد.
مرگ زهرا کاظمی با تأیید مقامات دادستانی در ۲۵ تیر اعلام می‌شود. در پی این اتفاق دولت کانادا با دلیل این که "زهرا کاظمی" دارای تابعیت کانادایی بوده است، دولت و مقامات قضایی ایران را تحت فشار قرار می‌دهد تا گزارش و تحقیقی جامع از این حادثه فراهم کنند.
کمیته بررسی و تحقیق مجلس ششم در مورد قتل زهرا کاظمی در گزارش خود قاضی مرتضوی را به عنوان متهم ردیف اول این پرونده معرفی کرده و حتی برخی از نمایندگان خواستار برکناری او شدند.
محسن آرمین نماینده مجلس ششم و عضو این کمیته ویژه از تریبون مجلس گفت: «مرتضوی پس از دو روز بازجویی از زهرا کاظمی به دلیل نامعلومی این خبرنگار را به نیروی انتظامی تحویل داده که پس از آن زهرا کاظمی به بازجویان نیروی انتظامی گفته بود که او را به هنگام بازجویی در دادستانی از ناحیه سر مورد ضرب و جرح قرار داده‌اند. من می‌دانم قاضی مرتضوی در سطحی نیست که بتواند بدون پشتوانه دست به چنین اقداماتی بزند، اما این اعمال خودسرانه و غیر مسئولانه در صورت سکوت و مسامحه قطعاً در این حد باقی نخواهد ماند.»BBC فارسی - ایران - کشمکش‌های قاضی جنجالی با سه دوره مجلس ایران
سید محمد خاتمی نیز ۴ نفر از وزیران (وزیر دادگستری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر کشور و وزیر اطلاعات) را مأمور رسیدگی و بررسی این پرونده کرده و خواستار ارائه گزارشی از این ماجرا شد. این اقدام در اثر فشار دولت کانادا صورت گرفته بود، اما ابعاد مهمی از ماجرا را روشن کرد. در گزارش هیئت ویژه رئیس‌جمهور آمده بود:
همچنین بر اساس این گزارش، "زهرا کاظمی" ۲۱ ساعت اول در اختیار دادسرا و زندان، ۲۶ ساعت در اختیار ناجا، ۴ ساعت در اختیار دادسرا و ۲۶ ساعت در اختیار وزارت اطلاعات قرار داشته‌است و ضرب دیدگی جمجمه (۵ تیر ۱۳۸۲ یا حداکثر ۲۴ ساعت قبل از آن) نیز در زمانی صورت گرفت که زهرا کاظمی در اختیار وزارت اطلاعات قرار داشته‌است.
محمدحسین خوشوقت فرزند ارشد آیت الله عزیزالله خوشوقت که در آن زمان معاونت مطبوعات خارجی وزارت ارشاد را داشت حاضر به همکاری با مرتضوی برای جاسوس خواندن زهرا کاظمی نشد. وی در مصاحبه ای با پروژه تاریخ شفاهی ایران در سال ۱۳۹۷ گفت که بر اساس گزارش هیئت ویژه رئیس‌جمهور (سید محمد خاتمی) کاظمی بر اساس سیلی یک مأمور سرش به جدول برخورد می‌کند و دچار ترک می‌شود که به کما رفتن و درگذشت وی انجامید. وی دربارهٔ نقش مرتضوی در این پرونده گفت:
یک سال پس از آن قوه قضائیه محمدرضا اقدم احمدی، ۴۲ ساله و کارمند وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران را تحت عنوان «قتل شبه عمد» زهرا کاظمی محکوم کرد اما او خود را از اتهامات مبری دانست و با اعتراض وی به رأی دادگاه و نقض حکم در مرجع تجدیدنظر، در نهایت وی به دلیل «فقدان مدرک برای اثبات اتهامات» تبرئه شد.سایت BBC
علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت محمد خاتمی در مصاحبه با روزنامه ایران، به تاریخ یکشنبه 6 اسفند 1396، گفت که زهرا کاظمی برای مقاومت برای تحویل اشیای خود به مامور، از طرف مامور اطلاعات نیروی انتظامی مورد ضرب و جرح قرار می گیرد و سرش به جدول خیابان اصابت می کند که منجر به خونریزی مغزی او می گردد. یونسی همچنین می گوید که اگر زهرا کاظمی را به موقع به بیمارستان می رساندند، او زنده می ماند.دویچه وله فارسی: وزیر اطلاعات سابق جزئيات قتل زهرا کاظمی را فاش کرد
علی‌اکبر شهنازی (۲۳ اردیبهشت ۱۲۷۶ – ۲۶ اسفند ۱۳۶۳) موسیقی‌دان ایرانی و نوازندهٔ سرشناس تار بود.
شهنازی در تهران، خیابان عین‌الدوله کوچه نصیر حضور در خاندان هنر به دنیا آمد. چون در روز عید قربان به دنیا آمد، به وی حاجی علی‌اکبرخان یا حاجی مطلق می‌گفتند. خالقی، "سرگذشت موسیقی ایران"، 327.
علی‌اکبر فراهانی پدربزرگش، آقا حسینقلی فراهانی پدرش و میرزا عبدالله فراهانی عمویش بود. پسرعموی پدرش آقا غلامحسین فراهانی از نوازندگان تار و استاد پدرش بود. پسرعمویش استاد احمد عبادی نوازندهٔ سه‌تار، دو برادر کوچک‌تر او محمدحسن و عبدالحسین شهنازی نوازندگان تار و همسران خواهرانش، باقرخان رامشگر نوازنده کمانچه و رضاخان نوازنده تار بودند. تحصیلات خود را در مدرسه‌های سن‌لوئی، اشراف و سعادت به پایان برد.
علی‌اکبر شهنازی آموزش تار را از هشت‌سالگی نزد پدرش آغاز کرد و در مدت شش سال ردیف موسیقی ایرانی را از پدرش آموخت؛ و مدتی از محضر درویش‌خان بهره برد.
اولین صفحه‌اش را با جناب دماوندی در سن ۱۴ سالگی در بیات ترک و افشاری در تهران ضبط کرد.
پس از درگذشت پدر در سال ۱۲۹۴، او در سن ۱۸ سالگی جانشین پدرش شد و آموزش شاگردان پدرش را به‌عهده گرفت. در سال‌های دههٔ ۱۳۰۰ معروفترین نوازندهٔ تار در تمام محافل هنری بود.
در اواسط ۱۳۰۵ به دعوت کمپانی هیز ماسترز ویس صفحاتی از او با آواز اقبال ضبط گردید.
در سال ۱۳۰۸ هنرستان موسیقی شهنازی را تأسیس نمود.
با تأسیس رادیو در برنامه‌های هفتگی موسیقی رادیو به همراه ادیب خوانساری، روح بخش و… نوازندگی می‌نمود. در سال ۱۳۳۴ در هنرستان آزاد موسیقی به آموزش مشغول شد.
در سال ۱۳۴۱ ردیف آقا حسینقلی و در سال ۱۳۵۶ ردیف دوره عالی را ضبط کرد.
علی‌اکبر شهنازی به‌جز تار، با سازهای دیگری از جمله سه‌تار و پیانو نیز آشنایی داشت.
از تصانیفی که ساخته می‌توان به تصنیف ای نوع بشر، به اصفهان رو، سرود جوانان وطن، تصنیف چهارگاه، (زد لشکر گل) اشاره کرد. شهنازی با شاعرانی چون ملک الشعرا بهار، وحید دستگردی، امیر جاهد و حسین مسرور همکاری کرده و خوانندگانی نظیر اقبال‌السلطان، حسین علی خان نکیسا، رضاقلی‌میرزا ظلی، حسین طاهرزاده، قمر و ادیب خوانساری آثارش را اجرا کرده‌اند.
همچنین یکی از قطعات باقی‌مانده در دستگاه شور با تار حاج علی اکبر خان شهنازی با شعری از شاعر بزرگ ایران سعدی شیرازی و با آواز حسینعلی خان نکیسا است که می‌گوید: یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم. این آواز ” شور” با چنان مهارتی اجرا شده‌است که یکی از شاهکارهای آواز در موسیقی ایرانی به‌شمار می‌رود.گزارش ایسنا
وی در ۲۶ اسفند ۱۳۶۳ در ۸۷ سالگی در بیمارستان شرکت نفت درگذشت و آرامگاه وی در امامزاده عبدالله ری قرار دارد.
شرکت هواپیمایی آریا یکی از شرکت‌های متعلق به بخش خصوصی در ایران بود که مرکز فعالیت‌های این شرکت در تهران جای داشت. مجوز پروازی این شرکت پس از حادثهٔ سقوط پرواز شماره ۱۵۲۵ آریا در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ لغو شد.
آریا در سال ۱۳۷۹ خورشیدی توسط دو تن از خلبانان صنعت هواپیمایی ایران، خلبان اصغر عبدالله پور و خلبان مهدی دادپی (وی در جریان سانحه هواپیمای ایلیوشین آریا در فرودگاه مشهد کشته شد) افتتاح شد. مهدی دادپی از خلبانان شکاری نیروی هوایی در طول جنگ ایران و عراق و همچنین فرماندهٔ پایگاه هوایی مهرآباد بود. وی پس از بازنشستگی از ارتش اقدام به تأسیس این شرکت کرد.
آریا پروازهای خود را با بهره‌گیری از هواپیماهای استیجاری یاک ۴۰ و توپولف ۱۵۴ آغاز نمود.
در سال ۱۳۸۲ این شرکت موفق به خرید دو فروندفوکر ۵۰ شد و پروازهای خود را در مسیر کیش و بندرعباس به دوبی به صورت منظم برقرار نمود.
ناوگان آریا شامل هواپیماهای زیر می‌باشد:
در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ حدود ساعت ۱۸ و ۱۰ دقیقه بعدازظهر هواپیمای مسافری ایلیوشین شرکت هواپیمایی آریا با شماره پرواز ۱۵۲۵ که از تهران عازم مشهد بود هنگام فرود در باند فرودگاه مشهد دچار سانحه شد. هواپیما هنگام فرود در باند فرودگاه منحرف شده و به دیواره برخورد کرده‌است. از ۱۵۳ نفر مسافر هواپیمای سانحه دیده حدود ۳۰ نفر مجروح و ۱۶ نفر کشته شدند. ازمیان کشته شدگان خدمه و کادر پرواز ۹ نفر کادر کادر پروازی با تابیعت کشور قزاقستان بوده و ۴ نفر دیگر خدمه ایرانی هستند. رئیس هیئت مدیره شرکت هواپیمایی آریا (امیر سرتیپ خلبان مهدی دادپی) نیز جزو کشته شدگان سانحه هوایی مشهد است.
همچنین در این پرواز ۲ نفر از خدمه پرواز ایرانی هواپیمایی آریا هم کشته شدند:
دوربینهای تاکتیکال به دوربینهایی گفته می‌شود که برای مصارف نظامی و پلیسی طراحی شده‌اند و براین اساس دارای خواص و ویژگیهای خاص خود هستند. این دوربینها به دو نوع عمدهٔ "دو چشمی" و "قابل نصب برروی تفنگ" تقسیم می‌شوند.
هر یک از این دو نوع دوربین، برمبنای مورد مصرف، ویژگیهای خاص خود را دارد؛ ولی برخی از این ویژگیها در هر دو نوع مشترک است.
امروزه تجهیزات خاصی به این دوربینها اضافه شده که باعث کارایی بیشتر آنها می‌شود. از جمله این تجهیزات می‌توان "فاصله‌یاب لیزری"، "قطب‌نمای مغناطیسی" یا "دیجیتالی" قابل مشاهده در چشمی و قابلیت دید در شب را ذکر کرد.
مانند دوربینهای دوچشمی، تجهیزاتی نیز جهت این نوع دوربینها ارائه شده‌است. برای نمونه می‌توان به "فاصله‌یاب لیزری"، قابلیت دید در شب و "رددات(Red Dot)" جهت هدف گیری دقیق تر و سریعتر اشاره کرد.
مهم‌ترین کاربرد دوربینهای تاکتیکال بعد از بزرگنمایی، امکان "تخمین مسافت" است. این کار به‌وسیله بعلاوه و شبکه‌هایی که در این دوربینها نصب شده‌است انجام می‌شود. در طول سالها بعلاوه‌های زیادی در این دوربینها به کار رفته‌است؛ ولی بعلاوه Mil-Dot متداولترین بعلاوه است. این بعلاوه در سال ۱۹۷۰ توسط نیروی دریایی آمریکا ارائه گردید.
بعلاوه مدل "Bryant" ساخت "Schmidt & Bender" نیز یکی از بعلاوه‌های رایج است. این بعلاوه توسط شخصی به نام "Robert Bryant" که سالها عضو تیم "SWAT" بود طراحی شده‌است. این شبکه بعلاوه بسیارکامل است و جهت تخمین مسافت نیاز به محاسبات زیادی ندارد.
از آنجا که Mil-Dot رایج‌ترین بعلاوه مورد استفاده در دوربینهای تاکتیکال است؛ لذا در اینجا به روش تخمین مسافت با این بعلاوه می‌پردازیم.
خطوط بعلاوه‌های Mil-Dot به واحدهای کوچک‌تری تقسیم‌بندی شده‌اند. معمولاً تعداد این تقسیمات ۱۰ واحد می‌باشد. به هر واحد یک درجه یا میل گفته می‌شود.
برای تخمین مسافت بعلاوه را روی هدف مورد نظر قرار داده و تعداد میلهایی که کل هدف را پوشش می‌دهد می‌شماریم. سپس قد واقعی هدف را بر تعداد میلها تقسیم کرده و حاصل رادر ۱۰۰۰ ضرب می‌کنیم. فاصله تا هدف بدست می‌آید.
اگر فاصله تا هدف را L، قد واقعی هدف را X و تعداد میلهای پوشش دهنده هدف را M بنامیم؛ رابطه زیر برقرار است:
در این رابطه M بدون واحد است؛ بنابراین هر واحدی که برای X در نظر بگیرید، فاصله نیز با همان واحد بدست می‌آید.
با دوربین مجهز به بعلاوه Mil-Dot به یک سرباز نگاه می‌کنیم. این شخص در ۲/۵ میل از بعلاوه قرار گرفته‌است. قد سرباز را می‌توان به‌طور متوسط "۱۷۰سانتیمتر" در نظر گرفت؛ بنابراین:
یعنی فاصله تا هدف "۶۸۰۰۰ سانتیمتر" یا "۶۸۰ متر" است.
۱-ماهنامه جنگ‌افزار / شماره ۱۶ / دوربین‌های پلیسی نظامی.
۲-ماهنامه جنگ‌افزار / شماره ۱۷ / تخمین مسافت در دوربین‌های نظامی یا تاکتیکال.
ریچارد بروس "دیک" چِیْنی (زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۴۱ در لینکلن، نبراسکا)، سیاست‌مدار آمریکایی، و چهل و ششمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از سال ۲۰۰۱ تا ژانویه ۲۰۰۹ در این کشور بود.
چینی که متولد لینکلن، نبراسکا، است بیشتر در سامنر، نبراسکا، و کسپر، وایومینگ بزرگ شد.Cheney: The Untold Story of America's Most Powerful and Controversial Vice President, p. 11 او در دانشگاه ییل و سپس در دانشگاه وایومینگ، تحصیل کرد و بی‌ای و فوق لیسانس علوم سیاسی را از دومی دریافت کرد. او در دولت فورد از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید شد. در ۱۹۷۸، از حوزه انتخابیه کلی وایومینگ به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد و تا ۱۹۸۹ نماینده بود. او در دوران ریاست جمهوری جورج بوش پدر، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا شد و تا ۱۹۹۳ در این سمت بود. در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون او از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل ارشد اجرایی هالیبرتون بود.
دیک چنی در کتاب جدیدی با عنوان «»Exceptional: Why the World Needs a Powerful America که گفته می‌شود در نگارش آن «لیز چنی» (دختر دیک چنی) همکاری نموده، ضمن تأیید مجدد برنامه شکنجه زندانیان در دولت بوش پسر، باراک اوباما را رئیس‌جمهوری ضعیف نامیده‌است.
در سال ۲۰۱۸ فیلم سینمایی معاون به اکران درآمد که در آن کریستین بیل نقش دیک چینی و امی آدامز نقش لین چینی را ایفا نموده‌است. این فیلم به‌طور اجمالی زندگی دیک چینی و نحوه ورود او به دنیای سیاست و آشناییش با دونالد رامسفلد و همچنین ورود وی به کابینه جرج بوش پسر را روایت کرده‌است.
فیلیپ نوآره (۱ اکتبر ۱۹۳۰ در لیل – ۲۳ نوامبر ۲۰۰۶ در پاریس) بازیگر تئاتر و هنرپیشه فرانسوی بود.
برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم Nuovo cinema Paradiso
ویلیام هنری گیتس سوم (؛ زادهٔ در سیاتل) برنامه‌نویس، کارآفرین، بازرگان، سرمایه‌دار، نیکوکار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است که در سال ۱۹۷۵ با مشارکت پل آلن شرکت مایکروسافت را بنیان گذاشت. وی تا دسامبر ۲۰۲۲ با تخمین دارایی خالص ۱۰۷ میلیارد دلار به‌عنوان پنجمین فرد ثروتمند جهان شناخته شد.
گیتس از آغاز بنیان‌گذاری مایکروسافت تا سال ۲۰۰۰ برای مدت ۲۵ سال به‌عنوان مدیرعامل مایکروسافت کار کرد و تا سال ۲۰۱۴ در مجموع ۳۹ سال، ریاست هیئت مدیره مایکروسافت را برعهده داشت. او در مارس ۲۰۲۰ از هیئت مدیرهٔ این شرکت کناره‌گیری کرد. گیتس کماکان با در اختیار داشتن ۱٫۳٪ از سهام این شرکت، سهام‌دار عمدهٔ مایکروسافت است.https://www.zdnet.com/article/bill-gates-stake-in-microsoft-is-now-just-1-3-percent/
بیل گیتس در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۵ در سیاتل زاده شد و در کنار دو خواهرش در سیاتل، واشینگتن بزرگ شد. گیتس در خانواده‌ای به دنیا آمد که از تاریخی غنی در تجارت و سیاست و خدمات اجتماعی سرشار بود. پدرش ویلیام هنری گیتس دوم، وکیل دادگستری و یکی از سرشناسان شهر سیاتل، واشینگتن بود و مادر او آموزگار مدرسه و یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ یونایتد وی اینترنشنال بود که در امور خیریه نیز فعالیت داشت.
گیتس در مدرسهٔ لیک ساید تحصیل کرد. سپس به علاقه خود به نرم‌افزار پی برد و برنامه‌نویسی را در سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. در همین‌جا هستهٔ اولیهٔ مایکروسافت شکل گرفت. در بهار ۱۹۶۸ (میلادی) مدرسه تصمیم گرفت که دانش آموزان را با پدیده‌ای تازه که به تازگی در جهان شکل گرفته‌بود یعنی رایانه آشنا کند. رایانه‌ها هنوز بزرگ‌تر و گران‌تر از آن بودند که مدرسه بتواند خریداری کند. به همین منظور مدرسه صندوقی را برپا کرد و اعلام کرد که برای اجارهٔ یک سال رایانه PDP-10 ساخت شرکت DEC کمک کنید. پول زیادی بیشتر از هزینهٔ اجاره یک سال جمع‌شد. اما مدرسه، جذابیت این غول الکترونیکی را برای شاگردان دست کم گرفته بود. این شاگردان، بیل گیتس، پل آلن که دو سال از گیتس بزرگ‌تر بود و چند نفر دیگر از دوستان بودند که همگی از برنامه‌نویسان ارشد مایکروسافت شدند.
در سال ۱۹۷۳ گیتس وارد دانشگاه هاروارد شد و در آنجا با استیو بالمر آشنا شد. در هاروارد گیتس نسخه‌ای از زبان برنامه‌نویسی بیسیک را برای نخستین میکروکامپیوتر نوشت. در سال دوم، دانشگاه را رها کرد تا همه انرژی خود را صرف مایکروسافت کند. شرکتی که او در سال ۱۹۷۵ با دوست دوران کودکی خود پل آلن آغاز کرده‌بود بر این باور استوار بود که رایانه به وسیله‌ای ارزشمند بر روی هر میزی و در هر خانه‌ای تبدیل خواهد شد. آن‌ها به ساخت نرم‌افزار برای رایانه‌های خانگی پرداختند. افق دید گیتس برای محاسبات شخصی، محور موفقیت‌های شرکت مایکروسافت شد.
با مدیریت بیل گیتس، مأموریت او برای گسترش نرم‌افزار و آسان‌تر شدن، همچنین کم هزینه‌تر و دلپذیر شدن آن برای استفاده‌کنندگان رایانه به پیشرفت خود ادامه داد. مدیران مایکروسافت همواره به اهداف بلند مدت می‌اندیشیدند و در پی آن، در سال ۲۰۰۵ نزدیک به ۶٫۲ میلیارد دلار برای تحقیق و توسعه، سرمایه‌گذاری کردند. در سال ۱۹۹۹ گیتس کتاب "Business @ the Speed of Thought" را نوشت. این کتاب نشان می‌دهد رایانه چگونه می‌تواند در تجارت و کسب‌وکار مشکلات کاربران را حل کند. این کتاب به ۲۵ زبان ترجمه شده و در بیش از ۶۰ کشور موجود است. این کتاب در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌ها در روزنامهٔ نیویورک تایمز، یواس‌ای تودی، وال‌استریت جورنال، و فروشگاه اینترنتی آمازون قرار گرفت. کتاب پیشین گیتس به نام "The Road Ahead" که در سال ۱۹۹۵ منتشر شده بود برای ۷ هفته پیاپی حائز جایگاه نخست در نیویورک تایمز شد.
گیتس در سال ۲۰۰۰ پس از ۲۵ سال، از مدیرعاملی مایکروسافت کناره‌گیری کرد و جای خود را به استیو بالمر داد ولی همچنان به‌عنوان مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیره این شرکت، به فعالیت خود ادامه داد. وی از سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۱۴ ریاست هیئت مدیره مایکروسافت را برعهده داشت و پس از ۳۹ سال، با کناره‌گیری گیتس، جان دبلیو. تامسون به جای وی منصوب شد.
بیل گیتس در ۱ ژانویه ۱۹۹۴ میلادی با ملیندا فرنچ از کارمندان مایکروسافت ازدواج کرد. بیل گیتس و ملیندا در ۱۹۸۷ (میلادی) و پس از آن که ملیندا به عنوان مدیر تولید به مایکروسافت پیوست با هم آشنا شدند. ملیندا اهل دالاس در ایالت تگزاس است. بیل گیتس برای بررسی باید و نباید ازدواج با ملیندا خوبی‌ها و بدی‌های رابطه‌شان را فهرست کرده و روی تخته نوشتند و با هم گفتگو کردند. آنها در جزیره لانائی در هاوایی با هم ازدواج کردند و برای اینکه کسی بدون دعوت به مراسم عروسی آنها نیاید همه هلی کوپترهای موجود در منطقه را اجاره کرده بودند. این زوج دارای سه فرزند به نام‌های جنیفر کاترین گیتس (۱۹۹۶ میلادی)، روری جان گیتس (۱۹۹۹ میلادی)، و فوب ادل گیتس (۲۰۰۲ میلادی) هستند. آنها در مه ۲۰۲۱ میلادی پس از ۲۷ سال زندگی مشترک از یکدیگر جدا شدند.
خانه بیل گیتس یکی از مدرن‌ترین و گران‌ترین خانه‌های جهان بوده که در کنار تپه است و منظره‌ای رو به دریاچه واشینگتن در مدینا واقع در واشینگتن دارد. بر پایه برآورد مجموع ارزش خانه و زمین آن برابر ۱۲۵ میلیون دلار ارزش دارد و مالیات آن نزدیک به ۱ میلیون دلار در سال است. همچنین در بین دارایی‌های بیل گیتس، مجموعه‌ای از نوشته‌های لئوناردو داوینچی موجود است که او در سال ۲۰۰۴ به مبلغ ۳۰٫۸ میلیون دلار در یک حراجی خریده‌است.
آدرس ایمیل بیل گیتس به‌طور گسترده‌ای در جهان پخش شده و نزدیک به ۴ میلیون ایمیل در سال ۲۰۰۴ دریافت کرده‌است که بیشتر آن‌ها هَرزنامه هستند. به گفته او در بین ایمیل‌های دریافتی، شمار زیادی مربوط به پیشنهادهایی برای پولدار شدن است که اگر آزاردهنده نباشند دستکم خنده‌دار است.
بیل گیتس نسبت به وجود داشتن خدا ندانم‌گرا است اما رهنمودهای مذهبی مسیحیت را از نظر اخلاقی ستایش می‌کند و فعالیت‌های بنیاد خیریه خود را مدیون حضور در کلیسا می‌داند. او این را بیشتر نوعی باور اخلاقی می‌داند تا باور مذهبی.
دربارهٔ باور مذهبی بیل گیتس، طی سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ از وی دربارهٔ عقاید دینی پرسیده شد و او دربارهٔ وجود داشتن خدا اظهار ندانم‌گرایی کرد. اما دربارهٔ رهنمودهای دینی در گفتگوی نخست با پی‌بی‌اس در سال ۱۹۹۵ گفت که به‌طور مرتب به کلیسا نمی‌رود اما رهنمودهای مذهبی مسیحیت را کاملاً تأیید می‌کند. در گفتگوی ۱۳ ژانویه ۱۹۹۶ روی جلد مجله تایم از وی پرسیده شد که «آیا به چیزی به نام آفریدگار باور دارید؟» و در پاسخ چهره وی مبهم و «"ناگویا"» شد دست به سینه شد کمی مکث کرد و پاسخ داد: «من هیچ گواه و شاهدی برای این موضوع ندارم» و در ادامه گفت: «در زمینه اختصاص منابع زمانی، مذهب خیلی مؤثر نیست. کارهای بیشتری هستند که می‌توانم صبح‌های یکشنبه انجام دهم.»
نهایتاً بیل گیتس در گفتگوی سال ۲۰۱۴ با رولینگ استون در پاسخ به این پرسش که «آیا به خدا باور دارید؟» گفت:
او به این پرسش که «شما یک کارشناس فناوری هستید اما بیشتر کار شما با بنیاد (خیریه) هم‌اکنون یک جنبه اخلاقی دارد. آیا شما اینطور فکر می‌کنید که ارزش دین و مذهب طی سال‌ها تغییر کرده‌است؟» پاسخ داد:
گیتس همه منافع حاصل از دو کتاب خود را به موسسات غیرانتفاعی اختصاص داده که از استفاده از فناوری در آموزش و افزایش مهارت‌ها پشیبانی می‌کنند. بشردوستی در نزد گیتس از اهمیت بالایی برخوردار است. او و همسرش ملیندا بنیاد خیریه‌ای را با سرمایه ۲۸٫۸ میلیارد دلار بنیان گذاشتند تا کمک‌های بشردوستانه را در زمینه‌های بهداشت جهانی و آموزش، پشیبانی کنند. با این امید که در سده بیست و یکم میلادی همه مردم جهان به آموزش و بهداشت دسترسی داشته باشند. این بنیاد، مبلغ ۳٫۶ میلیارد دلار به بهداشت جهانی، و ۲ میلیارد دلار به توسعه آموزش در مناطقی که سطح درآمد مردم پایین است اهدا کرده‌است که در آمریکا و کانادا به صورت اهداء رایانه و دسترسی به اینترنت برای همگان در کتابخانه‌های عمومی بوده‌است.
گیتس در اکتبر ۲۰۱۶ در گفتگو با برنامه «امروز صبح» تلویزیون آی‌تی‌وی (ITV) اعلام کرد که نمی‌خواهد ثروت خود را برای سه فرزندش به ارث بگذارد و ثروت او پس از مرگش در راه خیریه به ارث گذاشته خواهد شد.
در پایان سال مالی ۲۰۰۵ شرکت مایکروسافت درآمدی برابر ۳۹٫۷۹ میلیارد دلار و نزدیک به ۶۱ هزار نفر کارمند در بیشتر از ۱۰۲ کشور جهان داشت. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ شرکت مایکروسافت اعلام کرد که در ژوئیه ۲۰۰۸ بیل گیتس از کار روزمره شرکت به منظور صرف زمان بیشتر در کار سلامت جهانی و آموزش در بنیاد بیل و ملیندا گیتس کنار خواهد رفت. پس از ژوئیه ۲۰۰۸ بیل دوباره به‌عنوان مدیر شرکت مایکروسافت و مشاور پروژه‌های توسعه کلیدی مایکروسافت باز خواهد گشت. دو سال فرصت لازم برای جابجایی، تضمینی بر جابجایی آرام و با برنامه‌ای در وظایف روزانه بیل گیتس خواهد بود. در ژوئن ۲۰۰۶ ری اوزی در جایگاه پیشین گیتس به‌عنوان مدیر طراح نرم‌افزار برگزیده و در کنار گیتس به کار در زمینه معماری تکنیکی و مسئول محصولات حذف شده پرداخت. کرگ موندی به‌عنوان مدیر پژوهش و مسئول برنامه‌ریزی در شرکت مایکروسافت برگزیده شد و در کنار بیل گیتس کار می‌کند.
بر پایه رده‌بندی انجام شده توسط مجله فوربز در اوت ۲۰۱۸ بیل گیتس با دارایی خالص ۹۵٫۱ میلیارد دلار، پس از جف بیزوس (مؤسس آمازون) دومین فرد ثروتمند جهان به‌شمار می‌رفت. نخستین بار در سال ۱۹۹۴ در جایگاه نخست از فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفت و برای ۱۵ سال پیاپی در صدر این فهرست قرار داشت. سپس در سال ۲۰۱۰ بازرگان مکزیکی، کارلوس اسلیم جای او را گرفت.BBC News | Business | Buffett becomes world's richest در سال ۲۰۱۴ پس از ۴ سال که گیتس جایگاه دوم را به خود اختصاص می‌داد درحالی‌که به تازگی از ریاست هیئت مدیره مایکروسافت کناره‌گیری کرده بود بار دیگر از سوی مجله اقتصادی فوربز به‌عنوان ثروتمندترین فرد جهان برگزیده شد. در مجموع، ثروت خانواده گیتس پس از خانواده والتون، وارثان شرکت وال‌مارت و فرزندان بنیان‌گذارش، سام والتون، در جایگاه دوم قرار دارد.
بیل گیتس در سال ۲۰۱۰ اعلام کرد می‌خواهد از فهرست ثروتمندان جهان خارج شود و دارایی خود را به جامعه بازگرداند. او این گفته‌ها را بار دیگر در ژوئیه ۲۰۲۲ تکرار کرد و گفت برای عمل به حرف خود ۲۰ میلیارد دلار به صندوق خیریه خود اهدا خواهد کرد. اما از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ دارایی خالص او بیش از دو برابر شده‌است.
در سال ۲۰۲۰ مستندی بر مبنای تئوری توطئه و به نام دستبرد ساخته شد. این مستند با تکیه به نمونه‌ها و حقایق قابل قبول شروع می‌شود و در پایان به بیننده می‌گوید که ویروس کرونا بخشی از برنامه گلوبالیست‌ها برای قتل‌عام و گذار به ابرانسان است.
دستبرد با انتساب خلق ویروس کرونا به انستیتو پاستور فرانسه، حمل آن به شهر ووهان چین، مسئله ازدیاد جهانی جمعیت، بحران‌های ساختاری دولت‌های معاصر، پول‌های مجازی و… پازلی را می‌چیند که سرانجامش باور به این تئوری توطئه می‌رسد که «قدرتمندان پنهان جهان»، «دست‌های پشت پرده»، «شرکت‌های داروسازی فراملی با همکاری سیلیکون‌ولی» بیل گیتس، بنیاد راکفلر، و با تئوری‌های یووال نوح هراری، درصدد از بین بردن بخش بزرگی از جمعیت فرودستان جهان و برقراری حکمرانی غیر دموکراتیک خود هستند.
ما همیشه دربارهٔ اتفاقاتی که در دو سال آینده رخ خواهد داد اغراق می‌کنیم اما آنچه که در ۱۰ سال آینده رخ خواهد داد را خیلی کم تخمین می‌زنیم. هرگز اجازه ندهید که رکود و سکون به سراغتان بیاید.http://www.amazon.com/Road-Ahead-Completely-Up-Date/dp/0140260404/computerworld-20
گیتس در ۵ آوریل ۲۰۲۱ گفت: «اگر اقدامات حفظ فاصله فیزیکی به درستی انجام گیرد شمار کشته شدگان ویروس کرونا در ایالات متحده می‌تواند بسیار کمتر از برآوردهای اخیر از سوی مقامات ارشد بهداشت باشد». وی گفت: «اگر انجام آزمایش را تثبیت کنیم و هر ۵۰ ایالت را درگیر کنیم زیر میزان برآوردهای مقامات بهداشت قرار خواهیم گرفت. مطمئناً ما هزینه اقتصادی هنگفتی را پرداخت خواهیم کرد». وی تصریح کرد: «این منطقی است که بگوییم تا زمانی که واکسنی نداریم اوضاع به حالت عادی برنمی‌گردد.»Bill Gates Says Virus Death Toll May Not Reach Experts’ Worst Case
نازنین نظام شهیدی (۱ اسفند ۱۳۳۳–۲۸ دی ۱۳۸۳) شاعر معاصر ایرانی بود. او عضو هیئت داوران جایزه شعر امروز ایران - کارنامه، بود. نازنین نظام شهیدی با انتشار مجموعه شعر "بر سه شنبه برف می‌بارد" به شاعر سه‌شنبه‌ها معروف شد.
نازنین نظام شهیدی در یک اسفند سال ۱۳۳۳ خورشیدی در تهران متولد شد. خانواده او نیز اهل ادبیات و شاعری بود. مادرش ویسه حبیب‌الهی خود شاعر و مشوق فرزندش در جدی گرفتن کار ادبی بود. نظام شهیدی تحت تأثیر مادرش شاعری را در نوجوانی آغاز کرد و در همان دوران به عنوان گوینده به رادیو تلویزیون مشهد رفت. تحصیلاتش را در رشته زبان و ادبیات عرب تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران به پایان برد.
پس از انقلاب نازنین نظام شهیدی به صورت حرفه‌ای به شعر می‌پرداخت و اشعار خود را در مجلات ادبی تهران منتشر می‌کرد. وی نخستین کتاب خود را با عنوان "ماه را دوباره روشن کن" در دهه شصت خورشیدی به چاپ رساند. نظام شهیدی با انتشار سومین کار خود "بر سه‌شنبه برف می‌بارد" به شهرت فراوانی رسید.
در شعرهای او استعاره، زبان‌ورزی نمادین و فضاهای چندگانه استعاری نقش ویژه‌ای داشت و زبان او در شعر مستقل و تحت تأثیر شاعر دیگری نبود.
وی در ۲۸ دی ماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی در سن پنجاه سالگی، ساعاتی بعد از شرکت در مراسم جایزه شعر کارنامه، در منزل نگار اسکندرفر بر اثر لغزش پا و اصابت سرش به میز درگذشت. جسد وی به مشهد منتقل و بنا به وصیت در کنار مادرش در بهشت جواد الائمه (خواجه اباصلت) به خاک سپرده شد.خبرگزاری بی‌بی‌سی
جیمز وات (زاده ۱۹ ژانویه ۱۷۳۶ – درگذشته ۲۵ اوت ۱۸۱۹)، فیزیک‌دان و دانشمند مشهور اسکاتلندی بود. او را پدر انقلاب صنعتی می‌خوانند.
جیمز وات با کامل کردن دیگ بخار، خدمت بزرگی به فیزیک و مکانیک کرد. اختراع چگال‌گر بخار از سوی او به صرفه‌جویی زیادی در سوخت و گسترش استفاده از نیروی بخار انجامید.
به‌افتخار او، واحد توان در اس‌آی، "وات" نامیده‌ می‌شود. هر وات، یک ژول بر ثانیه است. از دیگر واحدهای توان، اسب بخار است که تقریباً معادل ۷۴۶ وات می باشد.
جیمز وات، ۱۷۳۶ در گریناک اسکاتلند زاده‌شد. از کودکی، کم‌بنیه و ظریف بود. برای همین، او را به مدرسه نفرستادند و پدر و مادرش در خانه به تربیت او پرداختند.
جیمز وات، تخیل قوی داشت و کم‌کم به امور فنی و مهندسی علاقه‌مند شد. او به ستاره‌شناسی، همچون ریاضیات علاقه داشت و ساعت‌ها دراز می‌کشید و به ستاره‌ها نگاه می‌کرد.
او از خواندن و آموختن لذت می‌برد. اما زمانی فرا رسید که باید به‌سبب تنگ‌دستی و برای گذران زندگی، کار می‌کرد. بنابراین در مغازه‌ای شروع به کار کرد. صبح‌ها باید چند ساعت پیش‌از بازشدن مغازه برمی‌خاست و کارش را آغاز می‌کرد، که بر سلامتی‌اش اثر بد گذاشت.
یکی از استادان دانشگاه که از مهارت او در امور فنی باخبر شده‌بود، اتاقی در دانشگاه به او داد تا بتواند آن‌جا به کارهایش ادامه دهد. ۱۷۶۴، او موتوری را در دانشگاه تعمیر کرد و چند ماه، شبانه‌روزی انواع نیروی بخار را آزمود. سرانجام اصول موتور بخار به ذهنش راه یافت.
در این راه، مشکلات زیادی برایش پیش‌آمد و اتاقش را در دانشگاه از دست داد. اگر کمک‌ همسرش، مارگارت میلو، نبود، او دست از کار می‌کشید. جیمز پس از گشودن کارگاهش در دانشگاه، با مارگارت ازدواج کرده‌بود.
جان روباک، یکی از دوستانش، پذیرفت که شریک جیمز شود و بدهی‌هایش را بپردازد و اختراعش را به‌ثبت برساند. جیمز با شادی رهسپار لندن شد. اما کارمندان اداره ثبت اختراعات، بی‌اعتنایی کردند، که سبب ناراحتی جیمز شد. از طرفی روباک هم مقروض شده بود و دیگر نمی‌توانست به جیمز کمک کند. درین گیرودار، کارخانه‌دار ثروتمندی به‌نام متیو بولتون از راه جان روباک از اختراعات جیمز آگاه شد و پذیرفت که با جیمز کار کند. این نقطه عطفی در زندگی جیمز بود و موفق شد موتور بخارش را، ۱۷۶۹ بسازد.
آن هنگام، شهرتش افزایش یافت و موفقیت بزرگی نصیبش شد. از موتور او، که نتیجه تلاش‌هایش بود، در صنعت و کارخانه‌ها استفاده شد. اختراع جیمز وات، نقطه عطفی در انقلاب صنعتی در اروپا بود و راه را برای تولید انبوه کالا، حمل‌ونقل و مصرف بیشتر باز کرد.
جیمز وات، ۱۸۱۹، در ۸۳ سالگی درگذشت.
نخستین ماشین بخار را ۱۶۹۰، دُنی پاپَن (Denis Papin)، فیزیک‌دان فرانسوی اختراع کرد. بیشترِ ماشین کوچکی که پاپن ساخته‌بود را سیلندرها و پیستون‌ها تشکیل می‌دادند. آب در سیلندرها، بخار شده، موجب بالا رفتن پیستون‌ها می‌شد. با بالا رفتن پیستون‌ها، هوای قسمت بالایی سیلندرها فشرده‌می‌شد. اگر بخار آب زیر پیستون‌ها ناگهان سرد شده و به آب تبدیل می‌شد، هوای فشرده قسمت بالایی سیلندرها، پیستون‌ها را با قدرت به پایین می‌راند و این حرکت پیستون‌ها می‌توانست چرخی را به حرکت درآورد.
جیمز وات موتور بخار را اختراع نکرد و حتی از تکان‌خوردن درِ کتری در حال جوشیدن برای این کار الهام نگرفت، بلکه او نخستین موتور بخار تجاری را با توسعه و بهبود موتور بخار توماس نیوکامن ساخت و موتور ساخته‌شدۀ او بعدها مشهور شد.
نخستین موتور قابل استفاده را ۱۷۱۲، نیوکامن ساخت که برای تخلیه آب معادن و بالا بردن آب برای چرخاندن چرخ‌های آبی، مؤثر و مقرون‌به‌صرفه بود.
محمد حسین مشایخ فریدنی دیپلمات و مترجم و پژوهش‌گر ایرانی در دوران پهلوی بوده‌است.
محمدحسین مشایخی فرزند شیخ محمدباقر در سال ۱۳۳۳ قمری در تهران متولد شد. تحصیلات حوزوی و دانشگاهی را در تهران گذرانید و سالها در مقام رایزن فرهنگی و سفیر ایران در چند کشور به گسترش زبان فارسی پرداخت. او دانشوری بود که گسترهٔ اطلاعات و آگاهی‌های ژرف از فرهنگ اسلام و زبان و ادبیات را با فروتنی علمی عجین کرده بود. وی در ۱۳ آذرماه ۱۳۶۹، به هنگام سفری پژوهشی دربارهٔ جادهٔ ابریشم در نزدیکی شهر بمبئی درگذشت.میرمحمدی، "جغرافیای تاریخی فریدن".
از آثار وی می‌توان «نوای شاعر فردا»، «نظرات سیاسی در نهج البلاغه» و ترجمه «اغانی» را نام برد. او برای ترجمه کتاب "برگزیده الاغانی "برگزیدهٔ هشتمین دورهٔ کتاب سال ایران شد.
جلال عَبدُه، (۱۲۸۸ بروجرد – ۱۳۷۵ تهران) قاضی، قانونگذار و دیپلمات دوره پهلوی بود که در مجامع بین‌المللی شهرت یافت.
او از جانب سازمان ملل متحد مدتی حکمران گینه بیسائو غربی بود.
پدرش شیخ محمد عبدهحزین بروجردی، حسین. تذکره حزین: دورنمایی از شهرستان بروجرد. (بی جا): مجمع متوسلین به آل محمد (ص)، 1380. ص 492 سالها رئیس دادگاه انتظامی قضات و مدرس مدرسه معقول و منقول بود و درتدوین قانون مدنی ایران نقش داشت. خودش نیز در سوئیس درس خواند و دکترای حقوق گرفت.
نام جلال عبده پس از شهریور ۱۳۲۰ بر سر زبان‌ها افتاد زمانی که در مقام دادستان دیوان کیفر گروهی از مسئولان امنیتی دوران رضاشاه، همچون پزشک احمدی و سرپاس مختاری را به جرم قتل آیت‌الله مدرس، محمد فرخی‌یزدی و نصرت‌الدوله فیروزمیرزا به محاکمه کشید.
عبده با این شهرت، در سال ۱۳۲۲ در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی شرکت کرد و به عنوان نماینده تهران به مجلس راه یافت. در دوره بعد (پانزدهم) نیز کرسی نمایندگی را حفظ کرد. سپس از وزارت دادگستری به وزارت امورخارجه منتقل شد و کرسی سفارت ایران در هند را از آن خود کرد.
جلال عبده سپس به جای علیقلی اردلان سمت نمایندگی دائم ایران را در سازمان ملل به عهده گرفت. در این سمت در کنفرانس باندونگ به عنوان رئیس هیئت ایرانی شرکت کرد.دبیری، محمدرضا: دیپلماسی ایرانی: وزیر خارجه‌ای که پایش را در وزارت خارجه نگذاشت! ، بازدید: سپتامبر ۲۰۱۱. و از جانب سازمان ملل به مأموریت‌هایی در کشورهای کامرون و گینه نو فرستاده شد. دکتر جلال عبده از جانب سازمان ملل مدتی حکمران گینه نو غربی غربی بود.
جلال عبده مدت کوتاهی مقام وزارت امورخارجه را به‌دست‌آورد، ولی به دلیل دخالت شاه استعفاء داد. در سالهای پایانی عمر، مدیرعامل کانون بانک‌ها و رئیس جمعیت ایرانی طرفدار ملل متحد بود. او خاطرات سیاسی‌اش را در کتابی با عنوان "چهل سال در صحنه قضائی، سیاسی، دیپلماسی ایران و جهان" به رشته تحریر درآورده که به کوشش مجید تفرشی در مؤسسه خدمات فرهنگی رسا منتشر شده‌است.
جلال عبده برادر علی عبده، مشت‌زن و بنیانگذار باشگاه پرسپولیس و بولینگ عبده بود.
نیلی ، سایه‌ای از آبی است که بین لاجوردی و آبی آسمانی تیره‌تر قرار دارد.
«آبی نیلی» نام یک رنگدانه است. این رنگدانه در اواخر قرن هجدهم کشف شد و در قرن نوزدهم به عنوان آبی نیلی شناخته شد.
نخستین استفاده ثبت‌شده از "نیلی" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۵۹۰ بود. این کلمه از کلمه لاتین "caeruleus" مشتق شده‌است، «آبی تیره، آبی، یا آبی-سبز»، که به نوبه خود احتمالاً از "caerulum"، کوچک‌تر از "caelum"، «بهشت، آسمان» گرفته شده‌است.
رشته‌کوه قفقاز، کوهستانی میان دریای سیاه و دریای خزر می‌باشد که در منطقه قفقاز قرار دارد. این رشته‌کوه از دو قسمت قفقاز بزرگ و قفقاز کوچک تشکیل شده‌است.
این رشته‌کوه در کشورهای روسیه، گرجستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه گسترده شده‌است.
شرکت هواپیمایی کاسپین، یکی از شرکت‌های هواپیمایی خصوصی ایرانی ست که در سال ۱۳۷۱ تأسیس شد. قطب اصلی این شرکت کلانشهر تهران است و اکنون با ۱۱ فروند هواپیما در حال فعالیت است که متعلق به این شرکت است.
شرکت هواپیمائی کاسپین به عنوان یکی از اولین شرکت‌های هواپیمائی خصوصی در صنعت حمل و نقل هوائی در سال ۱۳۷۱ با همت جمعی از اعضای این صنعت تأسیس گردید و لوگو این شرکت هواپیمایی به همت آقای کیوان حقیقی که طراحی لوگو هواپیمایی ماهان نیز به عهده ایشان بود، قبل از تأسیس این شرکت در سال ۱۳۶۸ طراحی گردید.
شرکت هواپیمایی کاسپین هم‌اکنون دارای ۱۱ فروند هواپیما می‌باشد که شامل هواپیماهای زیر است:
در ابتدای آغاز فعالیت این شرکت دارای ۴ فروند یاک-۴۲ بود. همچنین این شرکت دارای ۵ فروند توپولف تو-۱۵۴ بود که یک فروند آن در سانحه از بین رفت و ۴ فروند دیگر آن به دلیل خارج شدن این هواپیما از بخش مسافربری در ایران در اواخر سال ۱۳۸۹ از ناوگان این شرکت خارج شدند. در بهمن ۱۳۹۸ نیز یک فروند ام‌دی-۸۰ این شرکت به دلیل سانحه خروج از باند و غیرقابل استفاده بودن، برای همیشه از ناوگان خارج شد.
در ظهر روز چهارشنبه ۸۸/۴/۲۴ یک فروند هواپیمای مسافربری از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ متعلق به شرکت هواپیمایی کاسپین که عازم ارمنستان بود دقایقی پس از بلند شدن از فرودگاه امام خمینی تهران در ۱۰ کیلومتری جنوب قزوین بین منطقه فارسیان و جنت آباد در بخش مرکزی قزوین سقوط کرد که منجر به کشته شدن تمامی ۱۶۹ سرنشین (مسافر و خدمه) این هواپیما شد (ر.ک. پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین).ویکی‌پدیا فارسی توپولوف تی یو-۱۵۴
در ۷ بهمن سال ۱۳۹۸ یک فروند هواپیمای مسافربری بوئینگ MD متعلق به شرکت هواپیمایی کاسپین که از مبدا فرودگاه مهرآباد تهران به مقصد فرودگاه ماهشهر درحال حرکت بود پس از فرود در فرودگاه ماهشهر به دلیل نقص فنی از باند فرودگاه خارج شد.هیچ آسیبی به ۱۳۵ مسافر وارد نشد و خلبان پرواز پس از این حادثه تعلیق شد.
لوآندا بزرگ‌ترین شهر و پایتخت جمهوری آنگولا در آفریقا است.
شهر لوآندا بر کرانه اقیانوس اطلس واقع شده و بندر اصلی آنگولا بشمار می‌آید.
جمعیت لوآندا ۲٬۸۲۵٬۳۱۱ نفر است که با احتساب حومه، جمعیت آن به ۵٬۲۷۸٬۸۰۰ نفر هم می‌رسد (برآورد سال ۲۰۱۳ سازمان ملل).
شهر لوآندا همچنین مرکز استان لوآندا است.
نام آن در زبان‌های اروپایی Luanda نوشته می‌شود و صورت قدیمی‌تر آن Loanda بوده‌است.
شهر لوآندا به دو قسمت بایکسا (شهر قدیم) و سیدادا آلتا (بخش جدید) تقسیم می‌شود.
مردم این شهر بیشتر از قبایل آفریقایی از جمله اویمبوندو، کیمبوندو و باکونگو هستند.
زبان رسمی و رایج در لوآندا زبان پرتغالی است ولی بسیاری از زبان‌های بومی بانتو تبار هم صحبت می‌شوند.
بنیادگذار این شهر پائولو دیاس نوائیس پرتغالی در سال ۱۵۷۵ بود. وی این شهر را سائو پائولو دلوآندا ("São Paulo de Luanda") نامید.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶.
کَفش یا موزه (رایج در فارسی افغانستان) پاافزاری است برای محافظت و راحتی پای انسان به هنگام انجام کارهای گوناگون.
پای انسان دارای استخوان‌های بیشتری نسبت به هر اندام دیگری از بدن است و در برابر خطرهای محیطی همچون سنگ‌های تیز و تغییر دما آسیب‌پذیر است که کفش در برابر این آسیب‌ها از پا محافظت می‌کند. طراحی کفش‌ها در طول زمان تغییرات بسیاری پیدا کرده، که ظاهر آن در اصل با کارکرد آن بستگی داشته‌است. کفش‌های امروزی در سبک، پیچیدگی و هزینه تفاوت گسترده‌ای دارند. فرم کفش‌های نخستین به عملکرد آنان گره خورده بود، اما با گذشت زمان کفش‌ها نیز به کالاهای مد تبدیل شدند. برخی از کفش‌ها نیز به عنوان تجهیزات ایمنی استفاده می‌شوند، مانند چکمه‌هایی که در کارگاه‌های صنعتی پوشیده می‌شوند. امروزه در طراحی کفش‌ها، زیبایی و کاربرد آن در نظر گرفته می‌شود. مد به طرح کفش اثر بسیاری دارد و چکمه‌های بلند زنانه، پاشنه‌بلندهای زنانه، کفش‌های اسپرت پسرانه، کفش‌های ورزشی مانند فوتبال نمونه‌هایی از اثر مد بر کفش هستند. کفش‌های امروزی از نظر سبک، پیچیدگی و هزینه بسیار گوناگون هستند. کفش‌های مد روز ساخته شده توسط طراحان معروف ممکن است از مواد گران قیمت ساخته شده باشند، از روند ساخت و فروش پیچیده‌ای استفاده کنند و با مبالغ زیادی به فروش برسند.
کفش واژه‌ای پارسی است که در پارسی میانه نیز به همین شکل «کفش» بوده‌است. به سازنده و تعمیرکنندهٔ کفش، کفش‌گر یا کَفّاش گفته می‌شود. کفاش به قیاس کلمه‌های عربی ساخته شده‌است و در منابع کهن‌تر فارسی نظیر شاهنامه "کفش‌گر" به کار رفته‌است.
برخی از گونه‌های کفش‌های تاریخی به این شرح است:
کفش‌ها را می‌توان به روش‌های گوناگونی دسته‌بندی کرد. برای نمونه، از دید ظاهر و روش محکم شدن کفش روی پا می‌توان کفش‌ها را به انواع بندی، سگک دار و بی بند تقسیم کرد. همچنین جنس کفش می‌تواند از چرم یا مواد دیگر باشد و به همین روی، می‌توان کفش‌های چرمی، پلاستیکی، کتانی، چوبی و مانند آن را متمایز کرد. از نظر جنسیت و سن و سال نیز می‌توان کفش‌ها را به گروه‌هایی مانند مردانه، زنانه و اسپورت (هر دو جنس)، بچه گانه (دخترانه و پسرانه) تقسیم کرد. از نظر کاربرد نیز کفش‌های معمولی، ورزشی، صنعتی و مانند آن قابل تشخیص هستند.
طیف گسترده‌ای از کفش‌ها، برای استفاده روزمره و عمومی یا رسمی افراد مختلف ساخته می‌شوند. این کفش‌ها اغلب دارای زیره‌ای ضخیم و رویه‌ای نرم‌تر از جنس چرم یا مصنوعات مشابه چرم هستند. ممکن است رویه کفش کاملاً پوشیده یا نیمه پوشیده و دارای منفذ باشد به گونه‌ای که پاها از درون کفش دیده شود. انواع کفش‌های معمولی عبارتند از:
این دسته کفش‌ها به گونه‌ای ساخته می‌شوند که امکان فعالیت‌های بدنی و انجام ورزش‌های گوناگون را فراهم می‌کنند.
چکمه یا بوت (همچنین پوتین یا موزه) پای‌افزاری است که معمولاً هم پا و هم قوزک پا را می‌پوشاند. برخی چکمه‌ها تا زانو و گاه تا بالای ران را هم می‌پوشانند. چکمه‌ها هم به دلیل کارکردشان و هم به دلایل استایل و مد پوشیده شده‌اند.
پاشنه چکمه‌ها نیز معمولاً به گونه‌ای ساخته می‌شود که از بقیه کف چکمه قابل تشخیص باشد. چکمه‌ها در آغاز برای استخدام اسب سواران و سپاهیان درست شده بود ولی امروزه چکمه‌ها برای زیبایی و مد به ویژه برای بانوان ساخته می‌شود. چکمه‌ها برای برخی افراد به معیار جذابیت تبدیل شده‌اند. همچنین به یک پوشاک استاندارد در صحنه‌های BDSM (که در آن چکمه‌های زنانه چرمی، لاتکس و پی‌وی‌سی مورد علاقه است) و پوشاک مد در موزیک ویدیوها تبدیل شده‌است. چکمه‌های چرمی تا زانو یا ران توسط برخی از رقصندگان و مدل‌های پور‌نوگرافی و بازیگران زن استفاده شده‌است. چکمه‌ها بخشی جدانشدنی از مد و پوشاک مدرن بوده‌اند.
برندهایی در زمینه طراحی و تولید کفش ورزشی هستند که از سرشناس‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کفش‌های قدیمی برای نمونه در ایران در انواع چاروق، گیوه، نعلین، اروسی یا اُرسی، سگکی، صندل، دمپایی، قُندره و دهان‌دولچه‌ای ساخته می‌شد.شهری، جعفر، همان. به نوعی پاشنهٔ کفش که با چرم و میشَن (چرم بز) و مانند آن ساخته بشود «نعلَکی» می‌گویند.
کفش‌ها دارای بخش‌های گوناگونی هستند از جمله:
نیوزویک (Newsweek) هفته‌نامه‌ای است که توسط مؤسسه واشینگتن پست در شهر نیویورک ایالات متحده از سال ۱۹۳۳ تا پایان سال ۲۰۰۰، به صورت چاپی و پس از آن به‌صورت آنلاین منتشر می‌شود. نیوزویک، پس از مجله تایمز، دومین هفته‌نامه آمریکایی است که قدمت آن به هشتاد سال می‌رسد.
متوسط شمارگان آن بیش از ۴ میلیون نسخه است که تنها در ایالات متحده ۳٬۱۶۰٬۰۰۰ نسخه در هفته به چاپ می‌رسد. این نشریه ویرایش‌های گوناگونی به زبان‌های ژاپنی، کره‌ای، لهستانی، روسی، اسپانیایی و عربی دارد.
شعبهٔ مرکزی نشریه در نیویورک بوده و دارای ۱۷ شعبه در آمریکا و جهان است. ۹ شعبه آمریکا عبارت‌اند از: نیویورک، لس‌آنجلس، شیکاگو، دالاس، میامی، واشینگتن، دیترویت، بوستون و سان‌فرانسیسکو. شعبات نیوزویک در دیگر کشورها عبارت‌اند از: پکن، کیپ‌تاون، اورشلیم، لندن، مکزیکو سیتی، مسکو، پاریس و توکیو.
نیوزویک به وسیلهٔ توماس جی سی مارتین در ۱۷ فوریه ۱۹۳۳، پایه‌گذاری شد.
در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲، روی جلد این هفته‌نامه، تصویری سیاه و سفید از ساختمانی در منهتن نیویورک که محل تهیه نسخه‌های چاپی این مجله بود چاپ شد که سه کلمه «آخرین نسخه چاپی» که با برچسب توییتری به صورت last print issue# بر روی این جلد دیده می‌شد به نقل مکان این مجله به دنیای دیجیتال و عدم انتشار نسخه چاپی آن پس از ۸۰ سال، اشاره داشت. در سال ۲۰۱۴، این مجله دوباره به چاپ نسخه کاغذی پرداخت و آن را در کنار انتشار آنلاین ادامه داد. https://www.nytimes.com/2014/03/08/business/media/newsweek-returns-to-print-and-sets-off-a-bitcoin-storm.html
دیگوری (به زبان آسی:دیگورون) یکی از دو گویش اصلی زبان آسی است که توسط دیگوری‌ها صحبت می‌شود. گویش اصلی دیگر ایرونی (به زبان آسی: ایروناو) است. آن گویشی که بیشتر جنبه ادبی دارد گویش ایرون است.
آسی زبانی ایرانی است که در قفقاز صحبت می‌شود. اختلاف میان دو گویش اصلی آسی چنان است که برخی آن‌ها را دو زبان جدا می‌دانند از جمله فرهنگ دیگوری به روسی جدید تألیف فِدار تاکازوف آن را زبان دیگوری می‌نامد و نه گویش.
گُجَرات (به گجراتی: ગુજરાત) ایالتی در غرب هندوستان است.
مساحت آن ۱۹۶٬۰۲۴ کیلومترمربع طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۵۰٬۶۷۱٬۰۱۷ نفر بوده‌است.
گجرات صنعتی‌ترین منطقه در کشور بزرگ هند محسوب می‌شود: ۱۹٫۸ درصد کل تولیدات صنعتی هند از این ایالت است. همچنین ۱۰ درصد محصولات معدنی، ۲۰ درصد صادرات، ۲۵ درصد تولید منسوجات، ۴۰ درصد تولیدات دارویی، ۴۷ درصد تولیدات پتروشیمی از این ایالت است.
گجرات با ۱۶۷۰ کیلومتر مربع طولانی‌ترین ساحل این کشور را دارد. گجرات از سوی شمال غربی به کشور پاکستان و از شمال شرقی به ایالت راجستان، از سوی شرق به مادیا پرادش و از جنوب به مهاراشترا محدود می‌شود. دریای عرب ساحل غربی این ایالت را تشکیل می‌دهد.
مرکز ایالت گجرات شهر گاندی‌نگر است. این شهر با طرح و برنامه‌ریزی شهری ساخته‌شده‌است. مرکز پیشین ایالات یعنی احمدآباد که هنوز مرکز تجاری گجرات بشمار می‌آید نزدیک به گاندی‌نگر است. گجرات یکی از مراکز مهم زرتشتیان یا پارسیان هند است.
از مهم‌ترین مراکز سیاسی این ایالت «حزب کارگران لکجرات» است. این حزب توسط حسین گداری تأسیس شده که خود از لک‌های هند (زرتشتیان هند) بود. عمده طرفداران این حزب را کارگران تهی دست، روستایی‌ها و مهاجرین آفریقایی تشکیل می‌دهند.
ایالات گجرات دارای ۲۵ شهرستان است.
کارل فریدریش گاوس ؛ ؛ ؛ (۳۰ آوریل ۱۷۷۷ – ۲۳ فوریه ۱۸۵۵) ریاضیدان، ستاره‌شناس و فیزیک‌دان آلمانی بود. به دلیل تحقیقات و دستاوردهای بی‌مانند و بی‌شمار گاوس، به او لقب «شاهزادهٔ ریاضی‌دانان» را داده‌اند. گاوس در شاخه‌های مختلف ریاضی تأثیرات عمیقی گذاشته‌است و او را از تأثیرگذارترین ریاضیدانان تاریخ می‌دانند.Dunnington, G. Waldo. (May 1927). Also available at Retrieved 23 February 2014. Comprehensive biographical article.
گرچه گاوس شاهزاده ریاضیدانان نامیده شده‌است، اجداد او از شاهی و شاهزادگی بسیار فاصله داشتند. از پدر و مادری فقیر در خانه‌ای حقیر در شهر براون‌شوایگ در آلمان در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۷۷۷ تولد یافت. به گفته خود گاوس، مادرش روز دقیق تولدش را به خاطر نداشت. او فقط می‌دانست که چهارشنبه هشت روز قبل از عید پاک بوده‌است.
پدربزرگ پدری او دهقان فقیری بود که در سال ۱۷۴۰ در شهر براونشوایگ مستقر گردید و در این شهر با شغل باغبانی زندگی را به سختی می‌گذراند. دومین نفر از سه پسر او به نام گرهارت دیدریش که در سال ۱۷۴۴ متولد شد، پدر گاوس بود. غیر از این افتخار بزرگ زندگی گرهارت، که گاهی باغبان، زمانی محافظ قلعه شهر و زمانی آجرپز بود، بدون هیچ واقعه قابل ملاحظه‌ای سپری شد.
چهره‌ای که از پدر گاوس حفظ شده‌است مردی درستکار است که راستی و شرافت در او به درجه وسواس رسیده بود. اندامی سنگین داشت و سختگیری او نسبت به گاوس گاهی تا درجه وحشی‌گری پیش می‌رفت و کلام او نیز به قدر دستش سخت و سنگین بود. درستی و استقامت او موجب تسهیل کار وی در امر معاش گردید، لیکن این سهولت هرگز تا مرحله آسایش نرسید.
نبوغ گاوس از دوران کودکی آشکار شد. گفته می‌شود که هوش سرشار او زمانی آشکار شد که در سه سالگی اشتباهی که پدرش در محاسبهٔ دارایی‌ها کرده بود را در ذهنش تصحیح کرد. داستان دیگری که دربارهٔ هوش بسیار او گفته می‌شود آن است که آموزگارش، در دبستان، برای سرگرم کردن شاگردان به آنان گفت اعداد بین ۱ تا ۱۰۰ را با هم جمع کنند؛"Gauss, Carl Friedrich (1777–1855)." (2014). In The Hutchinson Dictionary of scientific biography. Abington, United Kingdom: Helicon. گاوس خردسال پاسخ درست را تنها در چند ثانیه با به‌کارگیری یک بینش ریاضیاتی چشمگیر به دست آورد.Waltershausen, Wolfgang Sartorius von (1856). Gauss zum Gedächtniss. p. 12 https://archive.org/details/bub_gb_h_Q5AAAAcAAJ. رهیافتی که او به کار بست چنین بود: او دانست که با جمع کردن دو به دو عبارت‌ها از دو سر فهرست شماره‌ها، پاسخ هر یک از این جمع‌ها برابر خواهد شد:
۱۰۰+۱=۱۰۱؛ ۹۹+۲=۱۰۱، ۹۸+۳=۱۰۱، ...
برای جمع کل هم خواهیم داشت:
۵۰×۱۰۱=۵۰۵۰