moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۳۴. «پرتوی از فروغ دانش حضرت رضا علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۲ و ۷۳، پاییز و زمستان ۱۳۸۰.
۳۵. «عزت در قرآن مجید»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۴ و ۷۵، بهار و تابستان ۱۳۸۱.
۳۶. «تجلی عزت و شجاعت در گفتار امام حسین علیه السلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۶ و ۷۷، پاییز و زمستان ۱۳۸۱.
۳۷. «یادمان روزهای خدا»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۸، بهار ۱۳۸۲.
۳۸. «نوید آمدن مصلح آخرالزمان»، فصلنامه مشکوة، شماره ۷۹، تابستان ۱۳۸۲.
۳۹. «بازیگردانی واجها و فرایندهای آوایی: ویژگیهای گویشی در متون تفسیری»، محمد مراد ایرانی، محمد مهدی رکنی، فصلنامه تخصصی زبان و ادبیات، سال سی و ششم، شماره ۳ (پیاپی ۱۴۲)، پاییز ۱۳۸۲، صص ۱۷–۴۰.
۴۰. «زیارت آل یاسین و توضیح کلمات کلیدی آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۷، تابستان ۱۳۸۴.
۴۱. «سیمای معنوی شهید سید حسن مدرس (ره)»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۸، پاییز ۱۳۸۴.
۴۲. «سفر عالم آل محمد صلی الله علیه و اله به خراسان و دستاوردهای آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۸۹، زمستان ۱۳۸۴.
۴۳. «پیامبر رحمت، کانون وحدت»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۰، بهار ۱۳۸۵.
۴۴. «صبر، پایداری در برابر دشواری‌ها»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۱، تابستان ۱۳۸۵.
۴۵. «دین خالص و نمودهای اجتماعی آن»، فصلنامه مشکوة، شماره۹۵، تابستان ۱۳۸۶.
۴۶. «اتحاد در پرتو آموزه‌های قرآن و حدیث»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۶ و ۹۷، پاییز و زمستان ۱۳۸۶.
۴۷. «نو شدن جهان و نوآوری انسان»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۸، بهار ۱۳۸۷.
۴۸. «گواهی قرآن بر کلام‌الله بودن آن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۹۹، تابستان ۱۳۸۷.
۴۹. «دولت دیدار یار»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۳، پاییز ۱۳۸۸.
۵۰. «مقایسه تمثیلی در قرآن»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۴، پاییز ۱۳۸۸.
۵۱. «کرامات (امکان وقوع، آسیب‌شناسی)»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۶، بهار ۱۳۸۹.
۵۲. «جستاری دربارهٔ جهاد در اسلام»، فصلنامه مشکوة، شماره ۱۰۸، پاییز ۱۳۸۹.
زنبورخوار اروپایی یا زنبورخوار معمولی با نام علمی "Merops apiaster" پرنده‌ای از خانوادهٔ زنبورخواران است که در جنوب اروپا و بخش‌هایی از شمال آفریقا و غرب آسیا زاد و ولد می‌کند. این پرنده مهاجر بوده و زمستان‌ها به مناطق گرمسیری آفریقا، هندوستان و سری لانکا کوچ می‌کند.
زنبورخوار معمولی نیز همچون دیگر زنبورخواران دارای قامتی بلند و باریک با پرهایی رنگارنگ است. پرهای ناحیهٔ بالای بدن به رنگ‌های زرد و قهوه‌ای، بال‌ها سبزرنگ و دم و پرهای ناحیهٔ شکم سبز مایل به آبی است. پرهای ناحیهٔ گلو به رنگ زرد درخشان بوده و منقار دراز و خمیدهٔ پرنده سیاهرنگ است. همچنین دم پرنده دارای دو شاهپر بسیار دراز در وسط آن است که در پرندگان نابالغ دیده نمی‌شود. هر دو پرندهٔ نر و ماده از نظر ظاهری به یکدیگر شبیه بوده و طول بدنشان به ۲۷ تا ۲۹ سانتی‌متر می‌رسد.
همانگونه که از نام پرنده بر می‌آید زنبورخوار معمولی از حشرات به ویژه زنبور، زنبور بی‌عسل و زنبور سرخ که آن‌ها را در حین پرواز شکار می‌کند تغذیه می‌نماید. این پرنده پیش از خوردن شکارش نیش آن را با کوبیدن چندبارهٔ حشره به یک سطح سخت جدا ساخته و سپس آن را می‌خورد. زنبورخوار معمولی در طول روز در حدود ۲۵۰ زنبور میتواند بخورد.مرغ زنبور خوار پس از خوردن زنبور شیره ی بدن زنبور را گرفته و باقیمانده را قی میکند و تعدادی را هم کامل میخورد.
زنبورخوار معمولی پرنده‌ای اجتماعی است و لانهٔ خود را در کنار دیگر زنبورخواران در سواحل شنی به ویژه در نزدیکی رودخانه‌ها و معمولاً در آغاز ماه مه می‌سازد. آن‌ها یک تونل نسبتاً طولانی را در داخل زمین حفر کرده و تقریباً در اوایل ژوئن بین ۵ تا ۸ تخم کروی‌شکل سفیدرنگ در آن می‌گذارند. پس از آن هر دو پرندهٔ نر و ماده به مراقبت از تخم‌ها پرداخته و جوجه‌ها در حدود ۳ هفتهٔ بعد سر از تخم درمی‌آورند.
استفانی کی پانابیکر (زاده ۲ می ۱۹۹۰) بازیگر تلویزیون و سینمای آمریکا و خواهر کوچکتر دانیل پانابیکر است.
او برای اولین بار زمانی که تنها ۱۲ سال داشت در فیلم تساوی به ایفای نقش پرداخت و با این نقش وارد دنیای هنر شد. او در فیلم پرندگان کوچک بازی کرده‌است.
محمّدسعید حنایی کاشانی (زادهٔ ۱۳۳۸) عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی و مترجم متون فلسفی است. وی کتاب‌هایی چون «فلسفه اروپایی در عصر نو»، «علم هرمنوتیک» و «تفکر در قرون وسطا» را به فارسی برگردانده‌است.
بونویل شهری در واریک کانتی، ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است. این شهر مرکز بخشداری واریک کانتی است.
بونویل در سال ۱۸۱۸ تأسیس شده و بر اساس نام خانوادگی راتلیف بون، دومین فرماندار ایندیانا، نام گذاری شده‌است.
بونویل در موقعیت قرار گرفته‌است. این شهر مساحتی در حدود ۷.۷ کیلومتر مربع دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۶،۲۴۶ نفر اعلام شد.
دربی منچستر به بازی دو باشگاه فوتبال منچستر سیتی و منچستریونایتد گفته می‌شود. یونایتد در ورزشگاه اولدترافورد بازی می‌کند و سیتی در ورزشگاه اتحاد، این دو ورزشگاه تقریباً ۴ مایل (۶٫۵ کیلومتر) فاصله دارند. شهر منچستر پرافتخارترین شهر در فوتبال انگلستان بعد از پایتخت است به طوری که منچستر یونایتد و منچستر سیتی روی هم ۹۴ جام کسب کرده‌اند. منچستر یونایتد با ۶۷ جام پرافتخارترین تیم انگلستان و منچستر سیتی با ۲۸ جام پنجمین تیم پرافتخار انگلستان می‌باشد.
"آمار دقیق در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳ بروزرسانی شده‌است."
بونویل ممکن است به یکی از مقاله‌های زیر اشاره کند:
شیخ محمدحسین برازجانی معروف به مجاهد، (زاده: ۱۲۴۹ - درگذشت: ۱۳۱۹) فرزند نجفعلی متولد برازجان از روحانیون مبارز جنوب در جنگ جهانی اول بود.
اجداد وی از روحانیون شیعه مهاجر از بحرین می‌باشند. وی در نجف تحصیل کرد. با تصرف بوشهر در جنگ جهانی اول به سال ۱۳۳۳ قمری مردم جنوب به رهبری رئیسعلی دلواری به نبرد با نیروهای انگلیس پرداختند. در همین زمان، آیت الله محمدتقی شیرازی در نجف برضد متفقین اعلام جهاد کرد و برازجانی بر همین اساس، به یاری رئیسعلی دلواری شتافت. دامنهٔ این قیام تا شیراز گسترش یافت و برازجان مرکز تجمع آزادیخواهان شد. وی با علی کازرونی، غضنفرالسلطنه برازجانی (ضابط برازجان)، اخگر (دکتر ژاندارمری) برای کمک به نبرد جنوب، در برازجان شورایی تشکیل دادند که در آن پس از خواندن نامه‌های مجاهدان و مخالفان، رهنمودهای لازم را می‌دادند و از خان‌های منطقه می‌خواستند تا رئیسعلی را در جنگ یاری دهند. نخستین کسی که به درخواست آنها پاسخ مثبت داد، شیخ حسین خان چاهکوتاهی بود. کاکس، وابستهٔ نظامی انگلیس در بوشهر، طی نامه‌ای از او بازخواست کرد، اما شیخ با استناد به فتوای علمای نجف، به کاکس پاسخ داد و رئیسعلی نیز در تأیید آن، نامه‌ای مفصل و ستایش‌آمیز برایش فرستاد. در اثنای جنگ جنوب، رئیس علی دلواری کشته شد.
مبارزهٔ جنوب همچنان ادامه یافت تا آنکه انگلیسی‌ها در (۱۳۳۵. ق - ۱۹۱۷. م) بر برازجان مسلط شدند. وی پس از پیروزی متفقین مدتی متواری بود. پس از پایان جنگ، به زادگاه خود بازگشت.
شیخ محمدحسین در اواخر عمر در تهران زیست و در این شهر درگذشت و در امامزاده عبدالله به خاک سپرده شد.
هفت رنگ یک فیلم سینمایی انیمیشن در ژانر فانتزی کودکانه به نویسندگی حمیدرضا حافظی و به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مازیار محمدی نژاد ساختهٔ سال ۱۳۸۴ است.
حیوانات جنگل در ناز و نعمت زندگی می‌کنند اما قدر نعمتهای خود را نمی‌دانند. آنها آرزو می‌کنند رنگ های دیگری داشته باشند. اما دراثر یک اتفاق مرموز همه رنگهای خود را از دست می‌دهند و خاکستری می‌شوند. سالها بعد پروانه ای متولد می‌شود که پیش از این در داستانها گفته شده تنها کسی است که می‌تواند رنگها را به جنگل خاکستری بازگرداند. پروانه قهرمان سفر پر ماجرایی را آغاز می‌کند.
باد صبا می‌آید یا باد صبا نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری که با همکاری جلال ذوالفنون اجرا شد.
این آلبوم در اوایل دههٔ ۶۰ منتشر شده است.
سیاهک می‌تواند به موارد زیر مربوط شود:
سیاهک بیماری ناشی از قارچ‌های راستهٔ اوستیلاگی‌نالِس (Ustilaginales) است که در اندام‌های گیاه گَرد سیاه تولید می‌کند.
عامل این بیماری بیشتر قارچ‌های سیاهکی (Ustilaginomycetes) هستند. این بیماری سیاهک از نظر اقتصادی می‌تواند مهم تلقی شود چرا که خسارت و ضرر زیادی به محصولات غذایی و گیاهان زینتی وارد می‌آورد.
راسته Ustilaginales شامل قارچ‌های بیمارگر گیاهی است که اغلب به‌عنوان قارچ‌های سیاهک شناخته می‌شوند. این نام به گرد سیاه توده تلیوسپور برمی‌گردد که به صورت دوده روی گیاهان بیمار دیده می‌شند. همه انواع این قارچ‌ها به عنوان عامل ایجاد بیماری، روی اندام زندهٔ گیاه فعالیت دارند و مراحل ورت غیربیمارگر می‌باشند.
حدود ۱۲۰۰ گونه از قارچهای سیاهک وجود دارد که در ۵۰ جنس طبقه‌بندی می‌شوند. این قارچ‌ها به حدود ۴۰۰۰ گونه گیاه نهان‌دانه در بیشتر از ۷۵ خانواده حمله می‌نمایند و علامت بیماری ایجاد می‌کنند. هرچند برخی قارچ‌های سیاهک به مناطق کوچک جغرافیایی محدود می‌شوند ولی تعداد زیادی در هر جا که میزبان رشد نماید دیده می‌شوند.
گونه‌ای که اغلب در همه جا پیدا می‌شود Ustilago maydis است که سیاهک معمولی ذرت را به وجود می‌آورد. گونه U. avenae سیاهک آشکار یولاف و گونه Urocystis magica که سیاهک پیاز و گونه‌های Tilletia بیماریهای سیاهک پنهان را در انواع غلات ایجاد می‌کنند.
سیاهک نام روستایی از توابع شهرستان حاجی آباد هرمزگان است که در فاصله ۱۵۰ کیلومتری از شهر بندرعباس و ۴۰ کیلومتری از شهر حاجی‌آباد واقع شده‌است. حدوداً دارای ۱۰۰ خانوار جمعیت بوده و بیشتر اهالی به باغداری اشتغال دارند. تقریباً ۹۰ درصد اهالی شهرت "دهقانی سیاهکی" دارند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت روستا ۱۰۴ خانوار بوده‌است: کل جمعیت ۳۶۱ نفر که ۲۲۷ آنان نفر باسواد و ۱۰۴ نفر بی‌سواد بوده‌اند.
جمعیت مردان ۱۵۷ نفر بوده که ۹۸ نفر باسواد و ۴۴ نفر بی‌سواد بوده‌اند.
جمعیت زنان ۲۰۴ نفر بوده ۱۲۹ باسواد و نفر ۶۰ نفر بی‌سواد بوده‌اند.
محله‌های مختلف روستای سیاهک عبارتند از:
سیاهک دارای هفت چشمه‌است:
در سیاهک اغلب مردم به کشاورزی مشغولند و محصولاتی از جمله خرما، نارنگی، پرتغال و... را کشت می‌کنند.
بزرگترین کوه در سیاهک بُنَه نام دارد، در حالی که کوه‌های کوچکتر دیگری نظیر کَلات، سی صبا، اِشکن، زرد، بند اَنگِر... در اطراف سیاهک وجود دارند.
مناطق دیدنی روستایی سیاهک:
محمدامین سراجی اقدم، (زاده: ۱۳۱۳ ش. /۱۹۳۴م. مهاباد- درگذشت: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۰، ۲۹ مه ۲۰۱۰ استکهلم) نویسنده و مترجم کرد ایرانی. سراجی از دوران نوجوانی در دهه (۱۳۳۰ ش/۱۹۵۰ م) به عضویت سازمان جوانان حزب دمکرات کردستان درآمد. وی در دوران دانشجویی در دانشگاه تهران یکی از فعالان جنبش دانشجویی بود. پس از کشف فعالیت‌های وی و برای فرار از بازداشت توسط ساواک به کردستان ایران و از آنجا به کردستان عراق فرار کرد. سراجی سازمانده اصلی گروهی از حزب دموکرات کردستان بود که در کردستان ایران در دهه ۶۰ میلادی (سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۶۸)، ۱۸ ماه علیه حکومت شاه، مسلحانه جنگیدند. سراجی در کردستان عراق دست به ترجمه مانیفست کمونیست برای اولین بار به زبان کردی زد که در کردستان عراق چاپ شد.مانیفستی پارتی کمونیست، کارل مارکس، مه حمد امین سه راجی، سلیمانیه، ۱۹۷۱
پس از انقلاب ایران سراجی عضو گروه مذاکره‌کننده با دولت ایران (پیرامون خودمختاری کردستان) بود. در این ملاقات ریاست هیئت نمایندگی کردها را قاسملو به عهده داشت و در آن غنی بلوریان و محمد امین سراجی اعضای دفتر سیاسی حزب عضویت داشتند. هیئت نمایندگی به دنبال ملاقات با خمینی، با مهندس مهدی بازرگان نیز ملاقات کرد و در مورد مسایل جاری مملکت به ویژه خودمختاری کردستان اطلاعیه‌ای منتشر کرد.روزنامه کیهان شماره ۱۴ فروردین ۱۳۵۸ مصاحبه مطبوعاتی مهندس مهدی بازرگان.روزنامه کیهان شماره روز ۱۵ فروردین ۵۸ مذاکره دولت با هیئت نما یندگی حزب دموکرات کردستان ایران در مورد مسایل جاری مملکت و خودمختاری کردستان
محمدامین سراجی تا سال ۱۹۸۰ عضو دفتر سیاسی و یکی از رهبران حزب دمکرات کردستان بود؛ محمد امین سراجی چهار ماه پس از برگزاری کنگره چهار حزب دمکرات کردستان ایران همراه با شمار دیگری از اعضای این حزب ازجمله غنی بلوریان انشعاب کردند و طی بیانیه ای تاسیس حزب دمکرت کردستان ایران - پیروان کنگره چهار را تشکیل دادند.فەهد گردەوانی، بۆ یادی نووسەر و سیاسەتمەدار حەمەدەمین سیراجی محمد امین سراجی به همراه علی گلاویژ (عضو حزب توده) نقشی محوری را در نوشته بیانیه انشعاب پیروان کنگره چهار ایفا کردند.غنی بلوریان: برگ سبز (ئاله‌کوک)، کتاب خاطرات غنی بلوریان محمدامین سراجی چند ماه پس از انشعاب به همراه شمار دیگری از پیروان کنگره چهار به عضویت حزب توده ایران در آمد و در کنفرانس ملی این حزب در دهه ۸۰ میلادی به عضویت کمیته مرکزی حزب توده در آمد.بدرود رفیق سراجی
محمدامین سراجی در اوایل دههٔ هفتاد میلادی مانیفست کمونیست را به زبان کردی ترجمه کرد. از وی آثار قلمی بسیاری برجای مانده که در روزنامه‌های کردستان: ارگان مرکزی حزب دمکرات کردستان، تیشک (ارگان تئوریک کمیتهٔ انقلابی)، مجله دنیا، روزنامه مردم، کردستان (ارگان مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران ـ پیروان کنگرهٔ چهارم) و مجله صلح و سوسیالیزم به زبان‌های کردی و فارسی بر جای مانده است.
کلتکس رکوردز یک شرکت پخش موسیقی مستقر در لس‌آنجلس آمریکا است. این شرکت بیشتر در زمینهٔ موسیقی ایرانی-آمریکایی فعالیت دارد و یکی از اولین شرکت‌های پخش موسیقی ایجاد شده در آمریکا بعد از انقلاب اسلامی است.
مجتبی راعی (زادهٔ ۱۳ اسفند ۱۳۳۶ در اصفهان) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ایرانی است.
وی در سال‌های ۱۳۷۹، ۱۳۸۲ و ۱۳۹۲و ۱۳۹۴ عضو هیئت داوران جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقه سینمای ایران بوده‌است.
مجتبی راعی در سال ۱۳۳۶ در شهر اصفهان به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی را آن‌جا گذراند. او سپس وارد دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر شد و در رشته کارگردانی سینما فارغ‌التحصیل شد.
او هم‌اکنون ساکن تهران است و به فیلمنامه‌نویسی، کارگردانی و تدریس سینما مشغول است.
کارگردانhttp://www.sourehcinema.com/People/People.aspx?Id=138111270004
ستیریزین که با نام تجاری Zyrtec نیز فروخته می‌شود، یک آنتی هیستامین نسل دوم است که برای درمان رینیت آلرژیک (تب یونجه)، درماتیت و کهیر استفاده می‌شود. ستیریزین به صورت خوراکی مصرف می‌شود. اثرات ستیریزین عموماً در عرض یک ساعت شروع شده و برای تقریباً یک روز ادامه می‌یابد. درجه فایده آن مشابه سایر آنتی هیستامین‌ها مانند دیفن هیدرامین است.
عوارض جانبی شایع شامل خواب آلودگی، خشکی دهان، سردرد و درد شکم است. برخلاف باور عموم ستیریزین تاحدی باعث خواب آلودگی می‌شود ولی به مراتب کمتر از آنتی هیستامین‌های نسل اول. استفاده در بارداری بی خطر به نظر می‌رسد، اما مصرف آن در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. این دارو با مسدود کردن گیرنده‌های اچ-۱ هیستامین، عمدتاً در خارج از مغز، عمل می‌کند. ستیریزین با داروهای آرام بخش تداخل دارد.
در سال ۱۹۸۱ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۷ مورد استفاده قرار گرفت. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۱۱ میلیون نسخه، شصت و هفتمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.
رده درمانی: آنتی هیستامین اختصاصی
کاربرد اصلی آن در درمان آلرژی و خارش است. برای درمان رینیت آلرژیک به ویژه تب یونجه و بیماری‌های آلرژیک پوستی از قبیل کهیر و آنژیوادم نیز مصرف می‌شود. ستیریزین خواص آرامبخشی ضعیفی نیز دارد.
اندیکاسیون اولیه ستیریزین برای تب یونجه و سایر حساسیت‌ها است. از آنجایی که علائم خارش و قرمزی در این شرایط ناشی از اثر هیستامین بر گیرنده H است، مسدود کردن آن گیرنده‌ها به‌طور موقت آن علائم را تسکین می‌دهد.
ستیریزین همچنین معمولاً برای درمان کهیر حاد و در موارد خاص، مزمن، تجویز می‌شود که مؤثرتر از هر آنتی هیستامین نسل دوم دیگری است.
ستیریزین بدون نسخه در ایالات متحده به شکل قرص‌های ۵ و ۱۰ میلی‌گرمی موجود است. مقدار ۲۰ میلی‌گرم فقط با نسخه در دسترس است. همچنین به صورت شربت ۱ میلی‌گرم در میلی لیتر برای مصرف خوراکی با نسخه در دسترس است. در انگلستان، حداکثر ۳۰ قرص ۱۰ میلی‌گرمی در لیست فروش عمومی (داروها) قرار دارد و می‌توان آن را بدون نسخه و بدون نظارت داروساز خریداری کرد. این دارو می‌تواند به شکل قرص، کپسول یا شربت باشد.
ستیریزین با مهار اختصاصی گیرنده‌های H (نوع یک گیرنده‌های هیستامین) عمل می‌کند. فرق آن با آنتی هیستامینهای قدیمیتر مثل کلرفنیرامین آن است که چون از سد خونی مغزی نمی‌گذرد، اثر تسکینی کمتری بر سیستم عصبی مرکزی دارد و خواب آلودگی آن کمتر است.
این دارو نیز مانند سایر داروها می‌تواند عوارض جانبی به همراه داشته باشد. شما ممکن است یک یا چند مورد از این عوارض را تجربه کنید یا هیچ‌کدام از عوارض در شما مشاهده نشود. معمولاً عوارض جانبی گزارش شده ستیریزین شامل سردرد (۱۶٪)، خشکی دهان (۵٫۷٪)، خواب آلودگی (۵–۲۰٪) و خستگی (۵٫۶٪) است، در حالی که عوارض جانبی جدی تر اما نادر گزارش شده شامل نارسایی قلب، تاکی کاردی و اِدِم می‌باشد. قطع مصرف ستیریزین پس از استفاده طولانی مدت (معمولاً استفاده بیش از شش ماه) ممکن است منجر به خارش عمومی شود.
رایج‌ترین عوارض احتمالی مصرف مصرف ستیریزین (cetirizine) عبارتند از:
اما ستیریزین عوارض جانبی تخصصی دیگری نیز دارد:
ستیریزین به عنوان یک آنتاگونیست بسیار انتخابی گیرنده H هیستامین عمل می‌کند. مقادیر K برای گیرنده H تقریباً ۶ نانومولار برای ستیریزین، ۳ نانومتر برای لووستیریزین و ۱۰۰ نانومتر برای دکستروستیریزین است که نشان می‌دهد انانتیومر چپی، شکل فعال اصلی است. ستیریزین دارای ۶۰۰ برابر یا بیشتر گزینش پذیری برای گیرنده H نسبت به طیف گسترده‌ای از جایگاه‌های دیگر، از جمله استیل کولین موسکارینی، سروتونین، دوپامین، و گیرنده‌های α-آدرنرژیک، در میان بسیاری دیگر است. این دارو ۲۰٫۰۰۰ برابر یا بیشتر گزینش گیرنده H را نسبت به پنج گیرنده استیل کولین موسکارینی نشان می‌دهد و از این رو اثرات آنتی کولینرژیک را نشان نمی‌دهد. مهار ناچیز کانال hERG را نشان می‌دهد (IC50 > 30 میکرومولار) و هیچ سمیت قلبی با ستیریزین در دوزهای حداکثر ۶۰ میلی‌گرم در روز، (شش برابر دوز توصیه شده طبیعی و بالاترین دوز ستیریزین در افراد سالم) مشاهده نشده‌است.
ستیریزین تنها اندکی از سد خونی مغزی عبور می‌کند و به همین دلیل، در مقایسه با بسیاری از آنتی هیستامین‌های دیگر، کمترین آرام‌بخشی را ایجاد می‌کند. یک مطالعه برش‌نگاری با گسیل پوزیترون|توموگرافی (برش نگاری) گسیل پوزیترون (PET) نشان داد که اشغال مغزی گیرنده H برای ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین ۱۲٫۶٪، برای ۲۰ میلی‌گرم ستیریزین ۲۵٫۲٪ و برای ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسیزین ۶۷٫۶٪ است. (دوز ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین از نظر اثر آنتی هیستامین محیطی برابر با دوز ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسیزین است) مطالعات PET با آنتی هیستامین‌ها نشان داده‌است که اشغال گیرنده H مغز بیش از ۵۰٪ با شیوع بالای خواب آلودگی و زوال شناختی مرتبط است، در حالی که اشغال گیرنده H مغز کمتر از ۲۰٪ غیر آرامبخش در نظر گرفته می‌شود. بر این اساس، اشغال گیرنده H به خوبی با خواب آلودگی ذهنی برای ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسی زین ارتباط داشت، اما هیچ ارتباطی برای ۱۰ یا ۲۰ میلی‌گرم ستیریزین وجود نداشت. به این ترتیب، نفوذ مغز و اشغال گیرنده H مغز توسط ستیریزین وابسته به دوز است و بر این اساس، در حالی که ستیریزین در دوزهای ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم غیر آرام‌بخش یا آرام‌بخش خفیف گزارش شده‌است، در مطالعات دیگر گزارش شده‌است که دوز بالاتر ۲۰ میلی‌گرم باعث خواب آلودگی قابل توجهی می‌شود.
ستیریزین همچنین خواص ضد التهابی مستقل از گیرنده‌های H نشان می‌دهد. این اثر از طریق سرکوب مسیر NF-kB، و با تنظیم آزادسازی سیتوکین‌ها و کموکاین‌ها، و در نتیجه تنظیم جذب سلول‌های التهابی نشان داده می‌شود. مشخص شده‌است که کموتاکسی، ائوزینوفیل و آزادسازی LTB4 را مهار می‌کند. در دوز ۲۰ میلی‌گرم، «بون و همکاران» نشان داد که بیان VCAM-1 را در بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک مهار می‌کند.
ستیریزین پس از مصرف خوراکی به صورت قرص یا شربت به سرعت و به‌طور گسترده جذب می‌شود. فراهمی زیستی خوراکی ستیریزین حداقل ۷۰ درصد و لووستیریزین حداقل ۸۵ درصد است. Tmax ستیریزین بدون توجه به فرمولاسیون تقریباً ۱ ساعت است. فارماکوکینتیک ستیریزین با دوز در محدوده ۵ تا ۶۰ میلی‌گرم به صورت خطی افزایش می‌یابد. Cmax آن پس از یک دوز واحد، ۲۵۷ نانوگرم در میلی لیتر برای ۱۰ میلی‌گرم و ۵۸۰ نانوگرم در میلی لیتر برای ۲۰ میلی‌گرم است. غذا هیچ تأثیری بر فراهمی زیستی ستیریزین ندارد، اما مشخص شده‌است که Tmax را ۱٫۷ ساعت به تأخیر می‌اندازد؛ (یعنی Cmax تقریباً ۲٫۷ ساعت می‌شود) و Cmax را تا ۲۳٪ کاهش می‌دهد. یافته‌های مشابهی برای لووستیریزین که همراه با یک وعده غذایی پرچرب تجویز شده بود گزارش شد، که Tmax آن ۱٫۲۵ ساعت به تعویق افتاد و Cmax آن تا حدود ۳۶ درصد کاهش یافت. سطوح ستیریزین در حالت پایدار در عرض ۳ روز رخ می‌دهد و با تجویز مزمن دارو تجمع نمی‌یابد. پس از تجویز روزانه ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین به مدت ۱۰ روز، میانگین Cmax 311 نانوگرم در میلی لیتر بود.
مشخص شده‌است که میانگین اتصال ستیریزین به پروتئین پلاسما ۹۳ تا ۹۶ درصد در محدوده ۲۵ تا ۱۰۰۰ نانوگرم در میلی لیتر مستقل از غلظت است. اتصال ۸۸ تا ۹۶ درصدی به پروتئین پلاسما نیز در چندین مطالعه گزارش شده‌است. این دارو با میل ترکیبی بالا به آلبومین متصل می‌شود، در حالی که گلیکوپروتئین آلفا۱ و لیپوپروتئین‌ها نقش بسیار کمتری در اتصال به پروتئین کل پلاسما دارند. کسر آزاد یا متصل نشده لووستیریزین ۸ درصد گزارش شده‌است. حجم واقعی توزیع ستیریزین ناشناخته است اما ۰٫۳ تا ۰٫۴۵ کیلوگرم بر لیتر تخمین زده می‌شود. ستیریزین به آرامی و ضعیف از سد خونی مغزی عبور می‌کند، که عمدتاً به دلیل خواص شیمیایی آن است، اما تا حدودی به دلیل فعالیت آن به عنوان یک سوبسترای P-گلیکوپروتئین است.
ستیریزین متابولیسم گسترده‌ای را متحمل نمی‌شود. به ویژه توسط سیستم سیتوکروم P450 متابولیزه نمی‌شود. به همین دلیل، با داروهایی که آنزیم‌های سیتوکروم P450 را مهار یا القا می‌کنند، مانند تئوفیلین، اریترومایسین، کلاریترومایسین، سایمتیدین یا الکل، تداخل قابل‌توجهی ندارد. در حالی که ستیریزین تحت متابولیسم یا متابولیسم گسترده‌ای توسط آنزیم سیتوکروم P450 قرار نمی‌گیرد، متابولیسم آن توسط روش‌های دیگری انجام می‌شود که مسیرهای متابولیکی آن شامل اکسیداسیون و کونژوگاسیون است. رادیواکتیویته پلاسما که به ستیریزین تغییر نیافته نسبت داده می‌شود بیش از ۹۰ درصد در ۲ ساعت، ۸۰ درصد در ۱۰ ساعت و ۷۰ درصد در ۲۴ ساعت است که نشان دهنده متابولیسم محدود و کند است. آنزیم‌های مسئول تبدیل ستیریزین شناسایی نشده‌اند.
ستیریزین تقریباً ۷۰ تا ۸۵ درصد از طریق ادرار و ۱۰ تا ۱۳ درصد از طریق مدفوع دفع می‌شود. حدود ۵۰ یا ۶۰ درصد ستیریزین دفع شده در ادرار بدون تغییر است. از طریق یک مکانیسم انتقال فعال از طریق ادرار دفع می‌شود. نیمه عمر حذف ستیریزین بین ۶٫۵ تا ۱۰ ساعت در بزرگسالان سالم است که میانگین آن در مطالعات تقریباً ۸٫۳ ساعت است. مدت اثر آن حداقل ۲۴ ساعت است. نیمه عمر حذف ستیریزین در افراد مسن به ۱۲ ساعت، در نارسایی کبد تا ۱۴ ساعت و در نارسایی کلیوی تا ۲۰ ساعت افزایش می‌یابد.
ستیریزین حاوی استریوایزومرهای L و D است. از نظر شیمیایی، لووستیریزین L-انانتیومر فعال ستیریزین است. این دارو یکی از اعضای گروه آنتی هیستامین‌های دی فنیل متیل پیپرازین است. آنالوگ‌ها شامل سیکلیزین و هیدروکسی زین هستند.
۱-(۴-کلروفنیل متیل)-پیپرازین با متیل (۲-کلرواتوکسی)-استات در حضور کربنات سدیم و حلال زایلن آلکیله می‌شود تا محصول جایگزین Sn2 در بازده ۲۸ درصد تولید شود. صابون سازی استر استات با رفلاکس کردن با هیدروکسید پتاسیم در اتانول مطلق انجام می‌شود تا بازده ۵۶ درصدی میانی نمک پتاسیم حاصل شود. سپس با هیدروکلراید آبی هیدرولیز شده و استخراج می‌شود تا ۸۱٪ محصول کربوکسیلیک اسید را به دست آورد.
ستیریزین که قبلاً در بسیاری از کشورها فقط با نسخه تجویز می‌شد، اکنون بدون نسخه در بیشتر کشورها در دسترس است.Cetirizine: Clinical Review, FDA
https://www.fda.gov/media/105988/download در برخی کشورها، این دارو تنها در بسته‌های حاوی هفت یا ده دوز ۱۰ میلی‌گرمی بدون نسخه موجود است.
مانند بسیاری از داروهای آنتی هیستامین دیگر، ستیریزین معمولاً در ترکیب با سودوافدرین، یک ضد احتقان، تجویز می‌شود. این ترکیبات اغلب با استفاده از نام تجاری مشابه ستیریزین با پسوند "D" (مانند Zyrtec-D، Virlix-D و غیره) به بازار عرضه می‌شوند.
قبل از تجویز این دارو توسط پزشک، در صورتی که داروی دیگری مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. ستیریزین ممکن است با سایر داروهای آنتی هیستامین یا داروهای سرماخوردگی، مسکن، فشارخون، ضد افسردگی، ضد اضطراب، داروهای خواب‌آور و … تداخل داشته باشد.
برخی از داروهایی که با ستیریزین تداخل دارند عبارتند از:
این دارو معمولاً در دوران حاملگی خطری برای جنین ندارد و مصرف ستیریزین در دوران بارداری مانعی ندارد ولی توجه داشته باشید که در موقع تجویز پزشک، حامله بودن خود را به پزشک اطلاع دهید.
سالبوتامول () که با نام آلبوترول (albuterol) نیز شناخته می‌شود، دارویی از دسته است.
اشکال دارویی: افشانه، قرص و شربت
سالبوتامول یک مقلد سمپاتیکی با اثر مستقیم است که فعالیت تحریکی بتا-آدرنوسپتور و فعالیت انتخابی نسبت به گیرنده‌های بتا-۲ دارد (یک آگونیست بتا۲می‌باشد). هنگامی که به صورت استنشاقی تجویز گردد موجب شل شدن عضلات صاف جدار برونش‌ها شده به عنوان یک گشادکننده برونش عمل می‌کند. بروز عملکرد بعد از ۱ تا ۲ دقیقه میباشد
مهمترین داروهایی که با سالبوتامول تداخل دارند شامل موارد زیر است که میتواند موجب کاهش یا افزایش تاثیر سالبوتامول و افزایش عوارض ناخواسته میشود:
مهمترین تداخل دارویی سالبوتامول با دیگوکسین است که موجب افزایش مسمومیت دارویی و ظهور آریتمی های قلبی میشود.
شایع‌ترین علایم گزارش شده سردرد، سرگیجه، افزایش فشارخون، افزایش ضربان قلب، اضطراب، هیجان پذیری، مشکلات خواب، لرزش خفیف دست‌ها، گرگرفتگی، تغییر اشتها، استفراغ، ناراحتی معده، کرامپ‌های عضلانی، خشکی دهان و سوزش حلق است.
سلژیلین
رده درمانی: مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI)
اشکال دارویی: قرص و پچ پوستی
سلژیلین به عنوان L- deprenyl شناخته می شود و با نام های تجاری Eldepryl و Emsam نیز فروخته می شود ، دارویی است که در درمان بیماری پارکینسون و اختلال افسردگی اساسی استفاده می شود.
سلژیلین جهت کنترل بیماری پارکینسون به تنهایی و یا همراه با دیگر داروهای ضد پارکینسون مورد استفاده قرار می‌گیرد، Selegiline oral label. Updated Dec 31, 2008.سلژیلین در فرم قرص خود برای درمان علائم بیماری پارکینسون استفاده می شود . Selegiline oral label. Updated December 31, 2008 این دارو اغلب به عنوان مکمل دارویی مانند لوودوپا ( L -DOPA) استفاده می شود ، اگرچه از آن به عنوان تک درمانی هم استفاده شده است. دلیل اصلی افزودن سلژیلین به لوودوپا کاهش دوز مورد نیاز لوودوپا و در نتیجه کاهش عوارض حرکتی لوودوپا است. سلژیلین زمان شروع لوودوپا را بین حدود 11-18 ماه به تاخیر می اندازد. برخی شواهد نشان می دهد که سلژلین به عنوان محافظ عصبی عمل می کند و سرعت پیشرفت بیماری را کاهش می دهد ، اگرچه این مورد بحث است. Selegiline همچنین به عنوان یک درمان کمکی برای زوال عقل در بیماری آلزایمر ، خارج از برچسب استفاده شده است.
فرم پچ ترنس‌درمال این دارو جهت درمان افسردگی اساسی توسط آژانس غذا و دارو آمریکا تأیید شده‌است.Emsam label Last revised Sept 2014. Index page at FDAسلژلین همچنین از طریق یک پچ ترانس درمال به عنوان درمانی برای اختلال افسردگی اساسی استفاده می شود . Emsam label Last revised Sept 2014. Index page at FDA تجویز سلژلین ترانس درمال متابولیسم عبور اول کبدی را دور می زند. با این کار از مهار فعالیت MAO-A در دستگاه گوارش و کبد و در نتیجه افزایش سطح خونی تیرامین ناشی از غذا و اثرات سو احتمالی جلوگیری می شود ، در حالی که مقدار کافی سلژیلین برای اثر ضد افسردگی به مغز می رسد.
سلژیلین در اختلال بیش فعالی و کمبود توجه (ADHD) استفاده شده است.
سلژیلین می‌تواند به عنوان یک مکمل در کنار داروهای ضدروانپرشی، برای درمان علائم منفی اسکیزوفرنی اثربخش باشد.البته به علت احتمال تشدید علایم سایکوز و عوارض جانبی با احتیاط مصرف شود.
سلژیلین برای تمام مصارف انسانی و انواع مختلف آن ، نوع C بارداری است : مطالعات انجام شده روی حیوانات آزمایشگاهی باردار اثرات نامطلوبی بر روی جنین نشان داده است اما هنوز مطالعات کافی در مورد انسان وجود ندارد. Selegiline oral label. Updated December 31, 2008 Emsam label Last revised Sept 2014. Index page at FDA
سلژیلین با مهار آنزیم مونو آمین اکسیداز در مغز موجب مهار تجزیه دوپامین، سروتونین، نور اپی نفرین و سایر مونوآمین‌ها می‌شود. مهارکننده‌های مونوآمینو اکسیداز که در درمان پارکینسون بکار می‌روند مانند سلژیلین برای MAO-B اختصاصی هستند که برای ۸۰٪ فعالیت MAO در گانگلیون پایه محسوب می‌شود هرچند در دوزهای بالاتر MAO-A را نیز مهار می‌کنند. در دوزهای بالینی معمول که برای بیماری پارکینسون استفاده می‌شود، سلژیلین یک مهارکننده انتخابی و برگشت ناپذیر مونوآمین اکسیداز B (MAO-B) است و باعث افزایش سطح دوپامین در مغز می‌شود. در دوزهای بیشتر (بیش از ۲۰ میلی گرم در روز)، اختصاصیت خود را برای MAO-B از دست می‌دهد و همچنین باعث مهار MAO-A می‌شود ، که باعث افزایش سطح سروتونین و نوراپی نفرین در مغز می‌شود. یکی از متابولیت‌های سلژیلین انانتیومر چپ‌گرد مت‌آمفتامین است و ممکن است تست اعتیاد به شیشه را مثبت کاذب نشان دهد.
از عوارض جانبی فرم قرص همراه با لوودوپا می‌توان به ترتیب کاهش فرکانس، حالت تهوع، توهم، گیجی، افسردگی، از دست دادن تعادل، بی‌خوابی، افزایش حرکات غیرارادی، تحریک پذیری، ضربان قلب آهسته یا نامنظم، هذیان، فشار خون جدید، آنژین صدری و سنکوپ. Selegiline oral label. Updated December 31, 2008 بیشتر عوارض جانبی به دلیل سیگنالینگ دوپامین بالا است و می‌تواند با کاهش دوز لوودوپا برطرف شود. عوارض جانبی اصلی فرم پچ برای افسردگی شامل واکنش در محل استفاده، بی خوابی، اسهال و گلودرد است. Emsam label Last revised Sept 2014. Index page at FDA سلژیلین در مورد احتمال افزایش خطر خودکشی، به ویژه برای جوانان همانند سایر داروهای ضد افسردگی از سال ۲۰۰۷ تاکنون هشدار جعبه سیاه دارد.
این داروها اصولاً به علت خطر تداخل با سایر داروها و غذاها مانند پنیر پرعارضه‌اند، هرچند بروز چنین عوارضی در دوز مشخص (کم‌تر از ۱۰ میلی‌گرم و یا فرم پچ ترنس درمال) از سلژیلین نادر است ولی با افزایش دوز دارو، سلژیلین مانند تمام مهارکننده‌های آنزیم مونو آمین اکسیداز با غذاهای حاوی تیرامین مانند پنیر، کالباس، سوسیس، کنسرو ماهی، لوبیا، انگور، موز، نوشابه‌های حاوی کولا، کاکائو و آبجو تداخل خواهد داشت.
سلژیلین با اکثر داروهای سروتونرژیک مانند داروهای مهارکننده اختصاصی سروتونین، ضد افسردگی‌های سه‌حلقه‌ای و دکسترومتورفان (داروهای ضدسرفه)، ترامادول و متادون تداخل دارد و ممکن است منجر به بروز سندرم سروتونین شود. سلژیلین در ترکیب با داروی ضد درد پتیدین توصیه نمی‌شود، زیرا می‌تواند منجر به عوارض جانبی شدید شود. چندین مخدر مصنوعی دیگر مانند ترامادول و متادون و همچنین تریپتان‌های مختلف، به دلیل وجود سندرم سروتونین منع مصرف دارند.
سرگیجه، خشکی دهان، دردهای عضلانی، تهوع واستفراغ، درد قفسه سینه، بی‌خوابی.
اِژیرین یا اگیرین (Aegirine) یا آکمیت (acmite)، عضوی از کلینوپیروکسن گروه اینوسیلیکات‌ها است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از NaFeSiO6 که در آن یون آهن به شکل +3 Fe حضور دارد.
این کانی معمولاً در سنگ‌های آتشفشانی آلکالی مانند پگماتیت، کربناتیت و نفلین تشکیل می‌شود. همچنین در سنگ‌های دگرگونی شیست، گنیس و شیست آبی نیز ایجاد می‌شود.
اژیرین به گروهی شامل حدود ۲۰ کانی سیلیکاته، موسوم به پیروکسن‌ها، تعلق دارد. بلورهای سوزنی‌شکل، این کانی را از سایر کانی‌های این گروه متمایز می‌سازد.
این کانی تقریباً کمیاب است و می‌توان آن را در نروژ، انگلستان، گرینلند، نیجریه، آمریکا، کانادا پیدا کرد.
پیروکسن‌ها همچون اژیرین ممکن است به هر دو صورت سازندهای اصلی و فرعی در طیف گسترده‌ای از سنگ‌های آذرین و دگرگونه یافت می‌شوند. افزون بر این، آن‌ها در سنگ‌های ماه و شهاب‌سنگ‌های سنگی فراوان هستند. غالبا اژیرین درون سنگ‌های آذرین سرشار از سدیم نظیر گرانیت و سیانیت حضور دارد.
منابع اصلی آن در: کانادا، گرینلند، کنیا، نیجریه، نروژ، روسیه، اسکاتلند، آرکانزاس و مونتانا (آمریکا) اژیرین به رنگ سبز برای نخستین بار در نروژ کشف شد و نامش برگرفته از اگیر (Ægir) ایزد دریا، به باور اسکاندیناوی‌های کهن است. آن یک پیروکسن و یکی از ۲۰ کانی سیلیکاته‌ای است، که ویژگی‌های فیزیکی، نوری و شیمیایی مشابهی دارند. مهمترین پیروکسن‌ها اوژیت، دیوپسید، ژادئیت و اسپودومن هستند.
همچون سایر پیروکسن‌ها، تاریک‌تر شدن رنگ اژیرین به خاطر داشتن آهن بیشتر در آن است؛ بنابراین رنگ آن سبز تیره تا قهوه ای یا نزدیک به سیاه در تغییر است. مهم‌ترین روش برای تشخیص اژیرین از سایر اعضاء این گروه؛ شکل خارجی بلورین آن است. اکثر بلورهای پیروکسن منشورهایی با برش عرضی مربع هستند و به صورت دانه‌های بی‌نظم پیدا می‌شوند. از سوی دیگر، منشورهای اژیرین غالباً به صورت بلورهای سوزنی بلند و دانه‌های مجزا یا تجمع‌های شعاعی بوجود می‌آید. همچنین بیشتر بلورهای اژیرین ماکل دار هستند. بدین معنی که، آنها در یک یا چند سطح با یک یا چند بلور کنار خود مشترک‌اند.
بنای حوزه علمیه گلشن مربوط به دوره تیموریان است و در نیشابور، خیابان امام خمینی (پهلوی سابق) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۱/۱۰/۱۰ با شمارهٔ ثبت ۶۷۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه گلشن یکی از مدارس قدیمی نیشابور است که از حوزه‌های علمیه نیشابور و خراسان به حساب می‌آمده‌است. مجموعه مدرسه تاریخی گلشن نیشابور بنایی مربوط به دوره تیموریان که در فهرست آثار تاریخی ایران نیز به ثبت رسیده در سال ۱۳۸۹ دو بار در معرض تخریب کامل قرار گرفت.
مدرسه تاریخی گلشن تنها مدرسه تاریخی باقیمانده در شهر نیشابور متعلق به دوره تیموری در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری و طراحی این مدرسه، بخش‌های مختلفی از هنرها را در خود گنجانده است. در پیکره آن معماری دوران تیموری، صفویه و پهلوی استفاده شده است. مدرسه گلشن از دو ایوان اصلی و حجره‌های متعدد تشکیل شده و در ۱۰ دی ماه ۱۳۸۱ به شماره ۶۷۴۲ در ردیف آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. هیئت امنای مدرسه نیز مطابق تعهدنامه شماره ۱۳۶۵ مورخ ۳ اسفند ۱۳۸۵ متعهد شده‌اند که همواره با سازمان میراث فرهنگی در تعمیر و بهسازی آن هماهنگ باشند.
زنبورخوار ماداگاسکار با که به آن زنبورخوار زیتونی نیز گفته می‌شود پرنده‌ای است از راستهٔ سبزقباسانان و خانوادهٔ زنبورخواران. این پرنده که در سال ۱۷۶۶ میلادی توسط کارل لینه شناسایی شد بومی آفریقا بوده و در کشورهای آفریقای جنوبی، آنگولا، اتیوپی، اوگاندا، بوروندی، بوتسوانا، تانزانیا، جمهوری دموکراتیک کنگو، رواندا، زامبیا، زیمبابوه، سودان، سومالی، کومور، کنیا، ماداگاسکار، مالاوی، مایوت موزامبیک و نامیبیا یافت می‌شود.
جمعیت جهانی این پرنده اندازه‌گیری نشده‌است اما بنا بر گزارش‌ها دارای گستردگی فراوانی است و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست (IUCN) آن را در فهرست گونه‌های با کمترین نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.
نیروی زمینی بریتانیا بخشی از نیروهای مسلح بریتانیا است. نیروی زمینی بریتانیا برای چند سده بازوی نظامی و مسئول محافظت از مجموعه قلمروها، مستعمرات، متعلقات و مناطق تحت حکمرانی انگلستان، بریتانیا و امپرتوری بریتانیا بوده‌است.
نیروی زمینی بریتانیا در جنگ‌های مشهوری هم‌چون جنگ‌های ناپلئونی، جنگ کریمه، جنگ استقلال آمریکا، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم شرکت داشته‌است.
از یگان‌های نیروی زمینی بریتانیا می‌توان از گاردهای وِلش ، گاردهای استکاتز ، هنگ سلطنتی تفنگ‌داران گورخا و سپاه سلطنتی مهندسان نام برد.Thatcher family prepares to say goodbye: Late PM's grandchildren fly in from the US after daybreak funeral rehearsal goes off to a T, The Daily Mail
سرا د کلسرولا یا به اختصار کلسرولا رشته کوهی بین رودخانه بسوس و لیوبرگات است و بخشی از ناحیه ساحلی کاتالان محسوب می‌شود. این رشته کوه بارسلون را از والس جدا می کند و بلندترین کوه آن تیبیدابو با ارتفاع ۵۱۲ متر است.
زنبورخوار دُم‌آبی با نام علمی "Merops philippinus" پرنده‌ایست مهاجر از راستهٔ سبزقباسانان و خانوادهٔ زنبورخواران که در آسیای جنوب شرقی زاد و ولد می‌کند. این پرنده در سال ۱۷۶۶ میلادی توسط کارل لینه شناسایی شد و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست آنرا به دلیل گسترده‌بودن جمعیتش در فهرست گونه‌های با کمترین نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.
زنبورخوار دم‌آبی همچون دیگر زنبورخواران دارای قامتی باریک و کشیده‌است و پرهای رنگارنگی دارد. بیشتر پرهای پرنده به رنگ سبز است و در صورت نوارچشمی‌ای سیاهرنگ با کمی پرهای آبی در زیر آن دارد. نوک پرنده سیاه است و پرهای ناحیهٔ گلو زرد و قهوه‌ای است. دم پرنده آبی رنگ است و دو شاهپر دراز در میان آن دارد. طول پرنده به ۲۳ تا ۲۶ سانتی‌متر می‌رسد و هر دو پرندهٔ نر و ماده از نظر ظاهری به یکدیگر شبیهند.
همچنین آوای زنبورخوار دم‌آبی شبیه صدای زنبورخوار معمولی است.
این پرنده بومی بنگلادش، کامبوج، چین، هنگ کنگ، هندوستان، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، نپال، پاکستان، پاپوا گینه نو، فیلیپین، سنگاپور، سری لانکا، تایلند، تیمور شرقی و ویتنام بوده و در فضاهای بازی همچون کشتزارها، پارک‌ها یا برنجزارها و بیشتر در کنار مناطق پرآب دیده می‌شود.
غذای اصلی زنبورخوار دم‌ابی را حشرات به‌ویژه زنبور، زنبور بی‌عسل و زنبور قرمز تشکیل می‌دهد. او شکارش را در هوا گرفته و سپس آنرا آنقدر به یک جا می‌کوبد تا کشته شده و پوشش خارجیش باز شود.
زنبورخوار معمولی پرنده‌ای اجتماعی است و لانهٔ خود را در کنار دیگر زنبورخواران در سواحل شنی یا نواحی مسطح می‌سازد. آنها یک تونل نسبتاً طولانی را در داخل زمین حفر کرده و بین ۵ تا ۷ تخم کروی‌شکل سفیدرنگ در آن می‌گذارند. پس از آن هر دو پرندهٔ نر و ماده به مراقبت از تخم‌ها می‌پردازند.
زنبورخوار گلوخرمایی (Blue-cheeked bee-eater، با نام علمی "Merops Persicus") که در انگلیسی به آن زنبورخوار گونه‌آبی نیز گفته می‌شود پرنده‌ای از راستهٔ سبزقباسانان و تیرهٔ زنبورخواران است. زیستگاه این پرنده گستره‌ای از شمال آفریقا و خاورمیانه از شرق ترکیه تا قزاقستان و ایران وهندوستان را شامل می‌شود. این پرنده مهاجر بوده و زمستان‌ها را در مناطق گرمسیری آفریقا سپری می‌کند اما جمعیت‌هایی نیز از زنبورخوارهای گلوخرمایی هستند که تمام سال را در یک منطقهٔ جغرافیایی در قارهٔ آفریقا موسوم به ساحل می‌گذرانند و در همان‌جا نیز به زادوولد می‌پردازند.
زنبورخوار گلوخرمایی نیز مانند دیگر زنبورخواران دارای پرهایی رنگارنگ و جثه‌ای باریک و کشیده‌است. این پرنده کمی بزرگتر از زنبورخوار معمولی بوده و طولش به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد. بیشتر پرهای پرنده سبزرنگ است و در ناحیهٔ صورت نوار چشمی‌ای سیاه و گونه‌هایی آبی رنگ دارد. گلوی پرنده زرد و قهوه‌ای است و منقار آن سیاه است. سطح زیرین بال‌ها تقریباً خرمایی است و دو شاهپر بلند وسط دم تقریباً ۷ سانتی‌متر دیگر به طول پرنده می‌افزاید.
غذای اصلی زنبورخوار گلوخرمایی را حشرات به ویژه زنبور معمولی، زنبور بی‌عسل و زنبور قرمز تشکیل می‌دهد با این حال گمان می‌رود که سنجاقک بخش بیشتری از شکارهای این گونه از زنبورخوارها را تشکیل دهد. سیم‌های تلفن درصورت وجود بهترین کمین‌گاه برای زنبورخوار گلوخرمایی برای حمله و گرفتن شکارش است.
این پرنده در مناطق نیمه گرمسیری و نیمه بیابانی که دارای تعداد کمی درخت مانند آکاسیا باشد زندگی می‌کند و زمستان‌ها را در علفزارها و زمین‌های جنگلی باز می‌گذراند. در ایران نیز این پرنده در شمال کشور به تعداد زیاد یافت می‌شود و در تابستان‌ها می‌توان آن‌ها را در جزایر قلمرو استان هرمزگان همچون جزیره فرور دید.
زنبورخوار گلوخرمایی معمولاً به‌صورت تکی یا در کلونی‌های کم‌جمعیت که بیش از ۱۰ پرنده را شامل نمی‌شود به آشیان‌سازی می‌پردازد. همچنین این پرنده ممکن است مبادرت به لانه‌سازی در کلونی‌های زنبورخوارهای معمولی نماید. او آشیانه‌اش را در سواحل ماسه‌ای، دیواره‌های خاکی، صخره‌های کوتاه یا سواحل دریای مازندران با حفر تونلی دراز به طول ۱ تا ۳ متر می‌سازد و بین ۴ تا ۸ (معمولاً ۶ یا ۷) تخم سفید کروی‌شکل در آن می‌گذارد. هر دو پرندهٔ نر و ماده به مراقبت از تخم‌ها می‌پردازند ما پرندهٔ ماده شب‌ها به تنهایی بر روی تخم‌ها می‌نشیند. جوجه‌ها در فاصلهٔ ۲۳ تا ۲۶ روز از زمان تخم‌گذاری بیرون می‌آیند.
نیروهای مسلح بریتانیا رسماً نیروهای مسلح اعلی‌حضرت که به نیروهای مسلح تاج هم شناخته می‌شوند، از لحاظ قانونی «نیروهای مسلح تاج و تخت سلطنت» هستند. هم‌اکنون فرماندهی کل قوا بر عهده چارلز سوم، پادشاه بریتانیا است. وزارت دفاع بریتانیا، مسئولیت اداره نیروهای مسلح بریتانیا را برعهده دارد. کنترل نیروهای مسلح نیز بر عهده ستاد مشترک نیروهای مسلح بریتانیا است که هم‌اکنون توسط ژنرال دیوید ریچاردرئیس نیروهای مسلح بریتانیا: «القاعده را نمی‌توان شکست داد»، بی‌بی‌سی فارسی اداره می‌شود.
نیروهای نظامی اسپانیا شامل نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی و بخش‌های کوچکتر چون گارد سلطنتی، گارد شهری و واحد فوق العاده ارتش یک نیروی نظامی پیشرفته است که وظیفه پشتیبانی و حفاظت از تمام کشور و حاکمیت را دارد. نیروی نظامی اسپانیا از اعضای فعال ناتو نیز می‌باشد.
چارچوب مدل اسکرام یک چارچوب تکرارپذیر و افزایشی برای کنترل پروژه (مدیریت نرم‌افزار) است که معمولاً در زیر شاخه مدل فرایند تولید نرم‌افزار چابک و سریع است؛ و یک نوع مدل تولید نرم‌افزار در مهندسی نرم‌افزار به شمار می‌آید.
اسکرام یک چارچوب یا فرایند؟ مسئله این است، دراین موضوع کاملاً بین متخصصان اسکرام دوگانگی وجود دارد. اشخاصی مانند کن شوئبر (مبدع اسکرام) دائماً از لفظ چارچوب (framework) استفاده می‌کنند و تأکید می‌نمایند که همه باید این مورد را قبول داشته باشند ولی بعضی دیگر از متخصصان از لفظ فرایند یا متدولوژی برای اسکرام استفاده می‌کنند.
این روش در سال ۱۹۸۶ توسط هیروتاکا تاکوچی و ایکوجیرو نوناکا به عنوان یک خط مشی جدید برای تولید نرم‌افزارهای تجاری که باید قابلیت سرعت در تولید و انعطاف‌پذیری را داشته باشند، عرضه گردید.
اسم اسکرام از یک نوع بازی در فوتبال راگبی آمده است.
اسکرام (Scrum) یک متدولوژی افزایشی (Incremental) برای مدیریت پروژه‌های نرم‌افزاری است و از رده متدولوژی‌های Agile محسوب می‌شود. این متدولوژی اولین بار در ژاپن اختراع شد و بعدها در سال ۱۹۹۱ توسط Stahl و Degrace توسعه داده شد. در سال ۱۹۹۵ این متدولوژی توسط Ken Schwober و Jeff Stherland به عنوان یک متدولوژی رسمی برای تولید نرم‌افزار بکار گرفته شد.
با اینکه روش اسکرام در واقع یک روش برای کل فرایند تولید نرم‌افزار در پروژه‌ها به شمار می‌رود اما اختصاصاً برای کنترل پروژه نرم‌افزار استفاده می‌گردد، همچنین امکان استفاده از این روش در نگهداری و پشتیبانی نرم‌افزار به عنوان برنامه و خط مشی عمومی وجود دارد.
اسکرام دربردارنده مجموعه‌ای از روش (Practice)ها و نقش‌های از قبل تعریف شده‌است اما سه ویژگی است که پایه‌های وجودی اسکرام هستند:
۱- شفافیت و روشنی Transparency: یعنی اینکه تمام جنبه‌های مختلف فرایند که بر خروجی آن اثر می‌گذارد بایستی برای آنهایی که فرایند را کنترل می‌کنند مشهود و قابل دید باشد. نه فقط این جنبه‌ها باید شفاف باشد بلکه بایستی مشخص و معلوم هم باشند یعنی اگر کسی که فرایند را ممیزی می‌کند تشخیص دهد که چه چیزی انجام شده، این باید مطابق با تعریف انجام شده Done از دید تمام افراد درگیر در پروژه باشد. اگر توافقی بین همه طرف‌های درگیر در پروژه بر سر معانی و مفاهیم نباشد، مشهود بودن اینکه یک قابلیت یا ویژگی انجام شده یا خیر، دیگر محلی از اعراب ندارند.
۲- ممیزی و وارسی Inspection: جنبه‌های مختلف فرایند تولید نرم‌افزار باید دائماً وارسی و چک شوند که انحرافات فرایند قابل تشخیص باشد.
۳- انطباق Adaptation: اگر بازرس تشخیص داد که یک یا چند جنبه از فرایند خارج از حدود قابل قبول است و باعث غیرقابل پذیرش شدن محصول تولیدی می‌شود، باید فرایند یا آنچه که فرایند بر روی آن انجام می‌شود را تنظیم و تعدیل کند. این کار باید در سریعترین زمان ممکنه انجام شود تا از انحرافات بیشتر جلوگیری شود.
نقش‌های عمده در اسکرام عبارتند از:
تعریف هر نوع نقش یا سمت به جز سه نقش گفته شده در اسکرام ممنوع است. به عنوان مثال اعضای تیم نمی‌توانند سمت‌های متفاوتی داشته باشند.
مثل تمام متدولوژی‌های Incremental و Iterative در اسکرام نیز دوره‌های زمانی یا iteration داریم که در طی آن‌ها محصول نهایی پروژه بتدریج تکمیل می‌شود. این دوره‌های زمانی را در اسکرام اصطلاحاً sprint نامیده می‌شوند.
در طی یک Sprint که معمولاً یک دوره دو تا چهار هفته است (طول دوره را تیم مشخص می‌کند) اعضاء یک محصول بالقوه قابل ارائه و قابل استفاده را تدریجاً تولید می‌کنند.
اصطلاح Product Backlog به بانک اطلاعاتی نیازمندهای عملیاتی و غیر عملیاتی کل یک پروژه گفته می‌شود و در حقیقت مجموعه‌ای اولویت بندی شده از نیازمندی‌های سطح بالای سیستمی است که در نهایت بایستی تحویل داده شود.
مواردی از Product Backlog که در طی یک sprint بایستی انجام شود در طول جلسه طراحی اسپرینت یا Sprint Planning Meeting مشخص می‌شود. در طول این جلسه، Product Owner اعضاء تیم را دربارهٔ مواردی از Product Backlog آگاه می‌کند. سپس اعضاء تیم مشخص می‌کنند که چه مقدار از موارد مشخص شده توسط Product Owner را می‌توانند در این sprint انجام دهند و چه میزان از آن را در sprintهای بعدی.
مواردی از Product Backlog که قرار است در یک Sprint انجام شود را اصطلاحاْ Sprint Backlog می‌نامند. مفاد Sprint Backlog در واقع توافقی است بین اعضاء تیم و Product Owner که بعد از تصویب شدن مفاد یک sprint، هیچکس نمی‌تواند آن را در طول sprint تغییر دهد. در طول دوره، نیازمندی‌های لحاظ شده در Sprint Backlog از Product Backlog حذف می‌شوند. اما امکان دارد به دلایلی که در ادامه می‌آید این نیازمندی‌های دوباره به Product Backlog برگردد.
مانند تمام متدولوژی‌های iterative توسعه نرم‌افزار در اسکرام نیز Time Boxed است، به این معنی که sprint بایستی دقیقاً سروقت تمام شود و اگر نیازمندی‌های اشاره شده در Sprint Backlog به هر علتی تکمیل نشده باشند آن‌ها را کنار گذاشته و دوباره وارد Product Backlog می‌کنند.
بعد از خاتمه یک sprint، اعضاء تیم طی جلسه‌ای با حضور Product Owner و سایر ذینفعان پروژه، نشان می‌دهند که چکار کرده‌اند و چطور از نسخه جاری نرم‌افزار می‌شود استفاده کرد.
در ساده‌ترین روش معمولاً از نرم‌افزارهای صفحه گسترده (Spread Sheet) همچون LibreOffice Calc یا Microsoft Excel برای ساختن و نگهداری Product Backlog و Sprint Backlog استفاده می‌شود، اما می‌توان از طیف وسیعی از ابزارهای نرم‌افزاری که برای استفاده در تیمهای Agile نوشته شده‌اندفهرست ابزارهای نرم‌افزاری متن باز برای اسکرام نیز استفاده کرد.
زید در سال نهم هجری به همراه گروهی بزرگ از قبیله طیء به یثرب آمد و خود و قبیله اش مسلمان شدند.
زید در جنگ‌های رده همراه با خالد بن ولید بود و در این جنگ کشته شد و از نگاه مسلمانان شهید شمرده می شود.
کشک و بادمجان نام یک خوراک ایرانی خوشمزه است که از کشک، بادمجان و چند افزودنی دیگر تشکیل شده‌است. این غذا معمولاً همراه با نان خورده می‌شود.گاهی بعضی از افراد این غذا را حتی بدون نان هم مصرف میکنند. این غذا از ارزش غذایی زیادای برخوردار است.
نوعی آبگوشت هم با کشک بادمجان درست می شود.
بادمجان را پوست گرفته و نمک می‌پاشیم و بعد از یک ساعت که تلخی آن گرفته شد با آب سرد شده می‌شوییم و می‌گذاریم تا آب آن برود.
بادمجان را در روغن روی آتش ملایم سرخ می‌کنیم. بادمجان را از تابه خارج کرده و پیاز را در روغن باقی‌مانده تفت می‌دهیم. سپس سیر را کمی تفت می‌دهیم. زردچوبه را اضافه کرده و نعناع خشک را هم در آن تفت می‌دهیم. بعد از سرخ شدن نعناع، بادمجان را به تابه برمی‌گردانند و کمی آب می‌ریزند و در تابه را گذاشته و نیم ساعت روی آتش ملایم می‌گذارند تا نرم شود. همچنین می‌توانیم آن را بکوبیم تا یکنواخت شود. سپس کمی گردوی خرد شده به آن اضافه می‌کنیم و با گردو و کشک و پیازداغ و سیرداغ آن را تزئین می‌کنیم.
فیلیپو برونلسکی (؛ ؛ ؛ ۱۳۷۷ – ۱۵ آوریل ۱۴۴۶) که با نام پیپو هم شناخته می‌شود، معمار و مهندس مشهور ایتالیایی نیمهٔ نخست سده پانزدهم میلادی است.
فیلیپو برونِلِسکی که آموزش زرگری دیده بود و در فنون کار با فلزات (پیکره‌های نقره در محراب سان جاکوپو در کلیسای جامع پیستویا) و خراطی (شمایل تصلیب عیسی در بازیلیکای سانتا ماریا نووِلا در فلورانس) مهارت داشت، در نتیجهٔ چند سفر به رم به «رسالت» واقعی خود برای معماری پی برد.
نخستین و مهمترین این سفرها در سال ۱۴۰۲ و با همراهی دوناتِلّو انجام گرفت. برونِلِسکی که از سردمداران زندگی فرهنگی فلورانس بود، از سال ۱۴۰۹ کار خود در ساخت کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره را آغاز کرد و در ۱۴۱۸ شروع به ساخت گنبد عظیم کلیسا کرد که بنا بر معیارهای فنی و زیباشناختی کاملاً جدیدی طراحی شده بود.
این پژوهشگر ریاضیات کاربردی آغازگر دورهٔ پرسپکتیو «علمی» بود که به منظور درک و ساخت منطقی فضاهای سنجیده به کار گرفته می‌شد؛ با برونلسکی بود که اومانیسم در هنر پدید آمد. ساختمانهایی که او در فلورانس ساخت و تبدیل به مایهٔ الهام بسیاری معماران پس از او شد، نشانگر مجموعهٔ گسترده‌ای از سبکهای گوناگون است، از بازیلیکاهای شکوهمند گرفته تا نیایشگاه‌های کوچک پلان مرکزی، از کاخهای خصوصی تا بیمارستانها، از آرایشهای شهری تا طراحی های نظامی و مکانیکی. هرآنچه به دست او انجام می‌شد، همواره احساسی از ضرباهنگی سنجیده و شگفت‌آور به بیننده القا می‌کرد، به گونه‌ای که هر جزء از ساختار، رابطهٔ خیره‌کننده‌ای با تناسبهای کل آن داشت
کلیسای جامع فلورانس یا کلیسای سانتا ماریا دلفیوره توسط آرنولفو دی کامبیو در سال ۱۲۹۶ طراحی شد و در سال ۱۳۵۷ م توسط فرانچسکو تالنتی مورد بازنگری قرار گرفت و سرانجام طرح نهایی و گنبد آن توسط برونلسکی طراحی و اجرا شد. طرح کلیسا باسیلیکایی است و فضای داخلی آن با این که بسیار عظیم است تنها چهار دهانه تاق دارد. ساماندهی این بنا از معماری و سازه برج های ناقوس در توسکانا اقتباس شده است. این برج به شکل مکعب مستطیل و در هفت طبقه طراحی شده است و پنجره های آن با بالا رفتن طبقات فزونی می یابند.پس از مرگ جوتو (سازنده برج ناقوس) وقتی سازندگان طبقات بالایی برج را می ساختند متوجه سستی دیوارهای طبقه اول شدند. لذا تصمیم گرفتند ضخامت دیوارها را دو برابر کنند. با ضخیم تر نمودن دیوارهای پایینی، طرح اولیه جوتو نیز دچار تغییراتی شد.
نکته­‌ی جالب در مورد برونلسکی این بود که او در پی تدوین سبک و شیوه­‌ی نوینی در هنر و معماری برآمد و به‌راستی توانست در این کار موفق شود. از قرن 15 تا نزدیک قرن 20 میلادی معماران غربی (اروپا و آمریکا) باتوجه‌به اصول سبک او بناهای خود را می‌­ساختند. کافی است تا به مناطق مختلف در اقصی‌نقاط آمریکا و به اخص اروپا سفر کنید تا شواهد زنده‌­ی پیروی از فرم­‌های کلاسیک برونلسکی در ساخت ستون­‌های و طاق‌­ها را ببینید.
این روند تا قرن 20 ادامه داشت و در عصر معاصر بود که تعدادی از معماران شیوه­‌ی برونلسکی را تغییر و یا به چالش کشیدند و تغییراتی در آن پدید آوردند. البته که این منش نیز از همان سنتی پیروی می­‌کرد که برونلسکی نیز بر اساس آن عمل کرد، یعنی به چالش طلبیدن سبک قدیم و تغییر آن؛ اما نباید ناگفته گذاشت که با تمام این تغییرات هنوز رد پای فنون و سبک برونلسکی را می‌توان در اجزای مختلفی مثل گچ­‌بری قاب پنجره­‌ها، ابزارسازی، تناسبات اجزای ساختمان و غیره، مشاهده کرد. او در پی پایه­‌ریزی معماری مدرن بود و باید گفت که بدون شکی به این مهم دست‌یافت.
Francesca Prina, Elena Demartini. 1000 Years of World Architecture. Thames & Hudson, 2005. p.۳۹۰
محمدقاسم اخوی‌یان (زادهٔ ۱۳۰۵ نیشابور، درگذشت ۲۱ دی ۱۳۹۸ نیشابور) از هنرمندان ایرانی در هنرهای تجسمی و استاد پیش‌کسوت معماری سنتی خراسان بود. اخویان جز معدود استادان تیشه‌داری در ایران به‌شمار می‌رفت.
مشهورترین اثر او ستون‌های یادبود دروازه‌های نیشابور در نزدیکی آرامگاه عمر خیام در شهر نیشابور است. از آثار دیگر او می‌توان به ورودی شمالی باغ ملی نیشابور و سردر دبیرستان عمر خیام اشاره نمود.
او در خلال برگزاری کنگره جهانی عطار از دو اثر خود به نام «هفت شهر عشق» و «سیمرغ» رونمایی کرد. بیشتر بناها و آرامگاه‌های مهم امروزین نیشابور توسط وی بازسازی شده‌اند. محمدقاسم اخوی‌یان در رشته‌های آجرتراشی، قلم‌زنی، آسیاب‌سازی، گنبدسازی، مرمت، آهنگری و پنجره‌سازی فعال بوده‌است. پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور وی برای اولین‌بار طرح استفاده از طرح‌های آثار مکشوفه از نیشابور قدیم را بر روی آجر مطرح و اجرا کرد. تکنیک ویژه او فی‌البداهه کار کردن در هنرهای سنتی بدون پیش‌فرضی در ذهن و بعد از یک تمرکز خاص، آنچه در خیال داشت را به ظهور می‌رساند.
او در ۲۱ دی ۱۳۹۸ در نیشابور درگذشت و در آرامگاه مشاهیر نیشابور به خاک سپرده شد.
کله‌جوش یا کاله‌جوش یکی از خوراکی‌های ایرانی است. از نام‌های دیگر آن می‌توان به «کشک کله‌جوش»، (کشکو) «اشکنه کل‌جوش»، «قتقو»، «دفکلی»، و «دوغ‌گرم»، «اشکنه قروت» اشاره کرد.
این غذا در گذشته از غذاهای مرسوم در میان ایرانی ها بوده اما به مرور زمان کمتر از آن در خانواده مدرن ایرانی پخته می شود.
دربارهٔ ریشهٔ دقیق و تاریخچهٔ غذای کله‌جوش کمتر اطلاعاتی موجود است و مبتنی بر فرضیات و گفته‌های محلی می‌باشد.
یک فرضیه این است که هنگام پخت کالجوش در مرحله آخر دوغ، ماست یا کشک با کمی آب افزوده می‌شود و مرتب هم زده می‌شود و در اولین قل باید خاموش شود، وگرنه بریده بریده می‌شود؛ بنابراین نام آن کال(نرسیده)+جوش(جوشیده) است در مقابل غذاهای دیگر که کامل جوشیده می‌شود.
این غذا به عنوان یک غذای سنتی و منحصر به فرد در غرب ایران، به خصوص شهرستان اصفهان و کرمانشاه، شناخته شده‌است. اما دربارهٔ کسی که اولین بار کله‌جوش را پخت یا اینکه چه زمانی این غذا ابداع شده‌است، مشخصات محدودیت دارد و نمی‌توان یک پاسخ قطعی و دقیق در این زمینه ارائه کرد.
ولی در کل می‌توان به انواع نوع آن پخت می‌شود اشاره کرد.
روغن را در دیگچه روی آتش ملایم داغ می‌کنند و پیاز را تفت می‌دهند و مغزگردو، نعنا و زردچوبه را اضافه می‌کنند و کمی هم می‌زنند. بعد از اینکه خوب تفت داده شد کشک کاملاً سابیده شده به‌همراه آب لازم اضافه می‌کنند و خوب آن را هم می‌زنند. قبل از اینکه کشک جوش بخورد یا با اولین قل خوردن غذا را از روی گاز برمی‌دارند. بسته به سلیقه می‌توان ادویه‌های دیگری مانند شیرین بیان هم اضافه کرد نکته مهم اینکه کشک نباید جوش بخورد و قل بزند وگرنه خراب می‌شود.
به همین دلیل به آن کل جوش می‌گویند یعنی قبل از جوش.
کاله‌جوش را با نان خرد کرده و نعنا و ریحان و پیاز سفید سر سفره می‌گذارند؛ و یک بشقاب بادنجان سرخ کرده سفرهٔ کاله‌جوش را کامل می‌کند.
در برخی مناطق از دوغ به جای کشک و همین‌طور گاهی آرد به همراه گردو استفاده می‌شود.
دریابندری، نجف، با همکاری فهیمه راستکار، "کتاب مستطاب آشپزی، از سیر تا پیاز"، تهران: نشر کارنامه، تابستان ۱۳۸۴، جلد اول، ص ۹۸۰.
دُنبُلی نام یکی از اتحادیه‌های ایلی ایران است که در نواحی خوی و سلماس در استان آذربایجان غربی سکنی داشته‌اند. دنبلیان ابتدا در نزدیکی موصل اقامت داشتند و سپس به آذربایجان و نواحی دیگر ایران کوچیدند. اُمرای دنبلی خود را از نوادگان برمکیان می‌دانستند. اسلاف امرای دنبلی از نقباء و مرشدین متصوفه محسوب می‌شدند و مقابر آنان زیارتگاه‌های عمومی بوده‌است، از جمله امیر یحیی دنبلی که در شمار مشایخ سلسله بکتاشیه بوده. نیز عده‌ای از محدثین شیعه مانند محمد بن وهبان دنبلی از این طایفه بوده‌اند. شاخه‌هایی از امرای دنبلی تا برآمدن صفویان در دیاربکر و برخی مناطق آذربایجان حکومت مستقل داشتند.
«دنبلی» ترکیب کلمهٔ دنبل و یای نسب است و «دنبل» نام کوهی در منطقهٔ دیاربکر.
ایل دنبلی که امرای دنبلی از بین آنها بوده‌اند، یکی از اتحادیه‌های ایلی ایران محسوب می‌شود که از نظر تباری برخی منابع این ایل را از ایلات کُرد دانسته‌اند که در نواحی خوی و سلماس سکنی داشته‌ و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند.https://iranicaonline.org/articles/donboli-1
شرف‌خان بدلیسی در شرفنامه (نخستین منبعی به طور مستقل به شرح تاریخ و جغرافیای قوم کرد پرداخته) چنین آورده‌است:«عشایر دنبلی از ولایت بُختی آمده در مابین اکراد ایشان را دنبلی‌بُخت می‌خوانند.» منابع متاخر نسب امرای دنبلی را به برمکیان متصل می‌سازند. این دو فرضیه را نمی‌توان مغایر هم دانست، اما برای پذیرش انتساب دنبلیان به برامکه به مستندات و مدارک قوی‌تری نیاز است.هادیان، کوروش. "جایگاه و کارکرد خاندان دُنبُلی در تاریخ ایران". فصلنامه پژوهش‌های تاریخی. سال اول، شماره ۳، پاییز ۱۳۸۸.