moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجتبی پورمحسن (زاده ۶ اردیبهشت ۱۳۵۸) نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار تحقیقی، مترجم، منتقد ادبی و فعال سیاسی ایرانی است. از کتاب‌های او یکی "ما و غرب" است که مجموعه گفتگوهایی با متفکران سده چهارده است، مثل صادق زیباکلام، محمد قائد، فریبرز رئیس دانا و بیست چهره دیگر. رمان بهار ۶۳ پورمحسن برنده جایزه کتاب سال نویسندگان و منتقدان مطبوعات ایران چاپ شده در سال ۱۳۸۸ شد.برگزیدگان کتاب سال نویسندگان و منتقدان مطبوعات معرفی شدند ایسنا این رمان بارها تجدید چاپ شده‌است. او اکنون در شبکه ایران اینترنشنال به عنوان روزنامه‌نگار تحقیقی، فعالیت می‌کند.
مجتبی پورمحسن روز دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ در رشت دستگیر شد. مأموران امنیتی او را به زندان لاکان رشت منتقل کردند.رادیو زمانه، ۲۹ خرداد ۱۳۸۸
اصغر آراسته (۱۳۳۲ در قصر شیرین - شهریور ۱۳۶۷ در کرج)، معلم و فعال سیاسی مارکسیست، عضو سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و مسئول تشکیلات این سازمان در قصر شیرین بود که در جریان اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ توسط جمهوری اسلامی اعدام شد.پایگاه اینترنتی بنیاد عبدالرحمان برومند؛ یک سرگذشت: اصغر آراسته؛ بازدید در ۵ اکتبر ۲۰۱۴.
اصغر آراسته در سال ۱۳۳۲ در قصرشیرین در استان کرمانشاه به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات متوسطه آموزگار روستاهای قصرشیرین شد. وی در انقلاب بهمن از پیشروان مبارزه علیه حکومت محمدرضا پهلوی در منطقهٔ غرب استان کرمانشاه بود.
وی که عضو سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود، پس از انشعاب این سازمان، فعالیت خود را در سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در ستاد این سازمان در قصر شیرین ادامه داد. آراسته همچنین به همراه چند معلم چپ‌گرای دیگر "کانون معلمان قصرشیرین" را بنیان گذارد. وی در سال ۱۳۵۸ دستگیر و در پادگان سرپل ذهاب تحت شکنجه قرار گرفته و به اعدام محکوم شد، اما حکم اعدام او توسط صادق خلخالی با اعتراضات گستردهٔ مردم لغو شد.
در جریان شورش در کردستان ایران در سال ۱۹۷۹، آراسته مسئولیت جمع‌آوری کمک‌های مردم قصرشیرین برای مردم کُرد در شهرهای جنگ‌زده را برعهده داشت. آراسته پس از تخریب شهر قصر شیرین در شهریور سال ۱۳۵۹ در روزهای آغازین جنگ ایران و عراق به همراه دیگر ساکنان این شهر، به شهر کرمانشاه آمد و تلاش کرد با حفظ ارتباطش با سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در این شهر به فعالیت سیاسی بپردازد.
آراسته به سبب وضعیت منطقهٔ کرمانشاه در سال‌های جنگ، در سال ۶۲ راهی تهران شد و در کارخانه‌های اطراف تهران و کرج مشغول به کارگری شد. در سال ۶۵ در حالی که برای مدتی به کرمانشاه بازگشته بود، دستگیر و دو سال زندان را در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه و زندان گوهردشت کرج گذراند. وی سرانجام در شهریور ۱۳۶۷ در جریان اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ در زندان گوهردشت کرج اعدام شد.پایگاه اینترنتی کارآنلاین: لیست جانباختگان سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) در کشتار سال ١٣٦٧(فاجعه ملی)؛ بازدید در ۵ اکتبر ۲۰۱۴.پایگاه اینترنتی بیداران؛ خاوران مجازی: اصغر آراسته؛ بازدید در ۵ اکتبر ۲۰۱۴.
فرهنگ آفریقا توسط یک نظام کاملاً یکپارچه از ارزش‌های اجتماعی مشخص می‌شود، از طریق فرایندهای تاریخی اطلاع داده می‌شود که از سازمان اجتماعی خود پشتیبانی می‌کند. جالبترین ویژگی فرهنگ آفریقایی ماهیت تقریباً یکدست از یک شبه- زبان آفریقائی است، که عناصر غیر کلامی برقراری ارتباط آن برای تغییر مفهوم و انتقال احساس بکار می‌روند. همچون اروپایی‌های جنوبی، آفریقایی‌ها بیشتر حراف، گرم و متعهد می‌باشند. این شبه- زبان آفریقایی در مجموعه‌ای از روابط تاریخی و باورهای معنوی باستانی ریشه دارد که در نسل، زبان، سیاست در حال شکوفائی، و نیز تراژدی‌های توامان برده داری و استعمار آفریقا جای گرفته‌اند.
گویشهای شبه زبانشناختی آفریقایی‌ها، و تنفسهای اجتماعی بنیادی به سادگی قابل تشخیص بوده و در یک فلسفه باستانی قوی و عمیقاً جا افتاده ریشه دوانده که حتی در مواجهه با جابجایی‌های گسترده اجتماعی و جغرافیای سیاسی حاصل از تغییر نمودار جمعیتی نیز مستلزم تداوم و تعالی آن‌ها است.
فرهنگ نوین آفریقایی از طریق پاسخهای پیچیده به امپریالیسم عربی و امپریالیسم اروپایی بروز می‌یابد. در شروع اواخر دهه ۱۹۹۰، آفریقایی‌ها به‌طور فزاینده‌ای می‌خواستند هویت خود را مجدداً اظهار نمیند. خصوصاً در شمال آفریقا خودداری از پذیرش برچسب عربی یا اروپایی منجر به بک نوع سرریز تقاضاها برای پاسداشت زبانها و فرهنگ بومی آمازیغ در مراکش، مصر، الجزایر و تونس منجر شد. پیدایش (باور) همه- آفریقائی گرائی از زمان افول آپارتاید، سبب افزایش تقاضاها برای حسی احیا شده از هویت آفریقایی گردید. در جنوب آفریقا، روشنفکران جوامع مقیم از اعقاب اروپایی به‌طور فزاینده‌ای به خاطر دلایل فرهنگی تا علل جغرافیایی یا نژادی هویت آفریقایی پیدا کردند. معروف است که برخی افراد، مراسم مذهبی انجام می‌دادند تا عضو جوامع زولو یا سایر شوند.
شباهتاهای میان فرهنگهای گروه‌های مختلف نژادی و ملی به آفریقا جلوه‌ای از همپوشانی فرهنگها بخشید. در واقع طبیعت فرهنگ آفریقایی شامل سلسله‌ای از عناصر مرتبط معنوی می‌شود. جایی که خطوط شکاف فرهنگی قرار می‌گیرند، آن‌ها به سرعت به عناصر ستبر تر و انگیزه سازتری تمایل می‌یابند که معنوی گرایی آفریقایی را نشان می‌دهد. اما، خطوط شکاف فرهنگی، بین آن دسته از آفریقایی‌هایی بارز است که به سبکهای زنگی غربی یا باختری شبیه شده‌اند و نیز آفریقایی‌هایی که اصول اخلاقی و سنتی قدیم آفریقا را رعایت نموده یا به آن عمل می‌کنند.
بیشتر فرهنگ سنتی آفریقا در نتیجه سال‌ها غفلت و سرکوب در اثر رژیمهای استعماری و نو استعماری نابود شده‌است. اکنون یک نوعی قیام در انجام کوششهایی برای کشف مجدد و بخشیدن مجدد شهامت به فرهنگ سنتی آفریقا تحت جنبشهایی صورت گرفته همچون رنسانس آفریقایی به رهبری تابو مبکی، تمرکزگرایی آفریقایی به رهبری گروه قدرتمندی از فرهیختگان از جمله مولفی آسانته و نیز تشخیص فزاینده‌ای از معنویگرائی سنتی از طریق جرم زدایی از وودوو (در غرب آفریقا) و دیگر اشکال معنویت. در سال‌های اخیر فرهنگ سنتی آفریقا با فقر روستایی و کشاورزی برای معاش مترادف شده‌است.
فرهنگ مدنی در آفریقا، که هم‌اکنون با ارزش‌های غربی همراه شده، تضاد بزرگی با فرهنگ سنتی مدنی آفریقا دارد که زمانی غنی بود و بر اساس استانداردهای نوین غربی دلخواه بوده‌است. شهرهای آفریقایی همچون لوآنگو، مبانزا کنگو، تیمبوکتو، تیبس مصر| تیبس، مروئه و دیگرشهرها به عنوان پررونق‌ترین مراکز شهری و صنعتی، پاکیزه، با طرحی مناسب، و پر از دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها، و معابد محسوب شده بودند. این تصویر از زندگی سنتی شهری در آفریقا تضاد عمیقی با شهرهای اروپائی داشت که آلوده، شلوغ و به هم ریخته بودند... ویژگیهایی که تا حدود زیادی حفظ شده‌اند.
اصلی و با دوامترین خط شکاف فرهنگی در آفریقا، جدایی بین روستا گرایی| روستا گرایان و کشاورزی| کشاورزان است. این فاصله هرگز مبتنی بر رقابت اقتصادی نیست و نبوده‌است، اما تا حدودی بر مبنای سیاست استعماری نژادگرایی است که روستاگرایان به عنوان یک نسل متفاوت که از کشاورزان پدید آمده‌اند می‌داند، و یک شکل از آپارتاید را بین دو فرهنگ در آغاز دهه ۱۸۸۰ اعمال نموده که تا دهه ۱۹۶۰ ادامه می‌یابد. اگرچه قدرتهای استعماری اروپا به‌طور گسترده‌ای صنعتی شدند، بسیاری از مدیران و فلاسفه‌ای که نوشته‌های آن‌ها وجود استعمار را منطقی قلمداد می‌کرد، سیاستهای شبه علمی به نژادی و نژادپرستانه را بر روی آفریقایی‌ها طی آزمایشهای مهندسی انحرافی اجتماعی انجام دادند.
بیشتر دسته‌بندی مجدد نژاد پرستانه در آفریقایی‌ها جهت تناسب یافتن با الگوهای اروپایی،
متناقض و ناهمگرا بوده‌است. اما، به دلیل مشروعیت بخشی به آن‌ها و قوانینی که از این سیاستها وضع شده که دارای پشتوانه نیروی پلیس، اثبات علمی و قدرت اقتصادی بوده، آفریقایی‌ها یا با ایستادن در برابر قوانین جدید، واکنش نشان دادند، یا آن‌ها را به نفع (ایده) همه- آفریقائی گرایی رد کردند. تمامی اعضای جوامع وافراد آفریقایی از طریق هیئتهای استعماری به نژادی مورد سنجش قرار گرفتند و هویتها و اصالت نژادی آن‌ها بر اساس دانشی نامعلوم مجدداً تعیین گردید. مدارس کلاً مشابه اروپائی‌ها در برخی جنبه‌های فیزیکی یا فرهنگی به تدریس پرداختند که نسبت به دیگر آفریقایی‌ها برتری داشت و شایسته امتیازات بیشتری بود. این مسئله از سوی دیگر اروپائیانی موجب خصومت شد- سوسیالیستها و کمونیستها- که آفریقایی‌ها را بر طبق گروه‌های مبهم می‌شناختند که بر مبنای معیارهای اروپایی الگوسازی شده بود.
ساده‌ترین راه برای تقسیم آفریقایی‌ها در راستای خطوط اقتصادی بود. روستا گرایان، کشاورزان، شکارچیان و آفریقایی‌های غربزده، همه به وضوح فرهنگهای قابل تشخیصی را تشکیل می‌دادند که هر کدام نقش متفاوت و از شکل افتاده‌ای را در سیاست نوین آفریقا ایفا می‌نمود. آفریقائی‌های غربزده، خصوصاً نوبی‌های سنگالی و سودانی از مراکز شهری چون داکار و خارطوم، به عنوان توده‌ای از ارتشهای استعماری علیه آفریقاییهای روستایی استفاده می‌شدند. روستاگرایان با ضبط همده فروشی سرزمینهای چرا به نفع امور کشاورزی به گروه‌های تندرو (افراطی) تبدیل می‌شدند. کشاورزان به خاطر زمین و آب با روستاگرایان پس از اقدامات سنتی سهم دهی در اثر سیاستهای استعماری از بین رفت، درگیر شدند.
علاوه بر این، حجم فزاینده‌ای از انسان‌شناسی نظری و دانش نژادی، باورهای کاذبی را راجع به برتری و حقارت آفریقایی‌ها با سوابق فرهنگی و اقتصادی متفاوت ایجاد نمود. اکثریت گسترده‌ای از طبقه فرهیخته در آفریقا از بیگانگان بودند و خواهان ارائه بازنمایی‌هایی غیر بومی و برون سرزمینی از آفریقا بودند. اعمال احکام و سیاستهای دولت موجب تولید آثاری شد که تعصبات استعمارگران اروپایی را مورد تأیید قرار می‌داد.
هنر و معماری آفریقا بیانگرتنوع فرهنگهای آفریقایی می‌باشند. قدیمی‌ترین نمونه‌های موجودهنری در آفریقا مهره‌های ۷۵هزار ساله‌ای می‌باشند که از صدفهای « ناساریوس» ساخته شده و در غار بلومبوس کشف شده‌اند. هرم کبیر گیزا در مصر بلندترین سازه معماری جهان برای مدت ۴هزار سال تا زمان ساخت برج ایفل بود. مجموعه اتیوپیایی کلیساهای یکپارچه در لالیبلا درکلیسای سن جرج نمونه‌ای از آن است، به عنوان یکی از عجایب دیگر مهندسی می‌باشد.
موسیقی آفریقا یکی از پویاترین اشکال هنری است. مصر طی مدتی طولانی کانون فرهنگی جهان عرب بوده‌است، در حالی که تجدید خاطره نواختهای مناطق پایین صحرا به ویژه در غرب آفریقا، از طریق تجارت برده اطلسی به رقص سامبا، آهنگ‌های بلوز، جاز، رگا، موسیقی رپ، و بزن و بکوب نوین منتقل شد. موسیقی نوین این قاره شامل آوازخوانیهای گروهی پیچیده از آفریقای جنوبی و نواختهای رقص از موسیقی رقص سوکوس می‌شود که بیشتر در آن موسیقی جمهوری دموکراتیک کنگو رایج بوده‌است. تحقیقات اخیر عبارت‌اند از پیدایش موسیقی هیپ- هاپ آفریقایی به ویژه شکلی از نوع درآمیخته سنگالی آن با امبلاکس، و کوایتو، که یک گونه موسیقی خانگی در آفریقای جنوبی می‌باشد. موسیقی آفریکاآن نیز که در جنوب آفریقا وجود دارد، وجودی مطابق با سلیقه شخصی دارد که عمدتاً با موسیقی سنتی (موسیقی بوئر) ترکیب می‌شود، در حالی که جوامع جدیدتر مهاجر موسیقی خانگی خود را به این قاره عرضه می‌کنند.
سنتهای بومی موسیقی و رقص آفریقا از طریق سنتهای شفاهی حفظ می‌شوند و آن‌ها از سبکهای موسیقی و رقص آفریقای شمالی و جنوبی متمایز می‌شوند. اثرات عربها در موسیقی و رقص آفریقای شمالی و نیز اثرات غربی در اثر استعمار در آفریقای جنوبی، مشهود می‌باشند.
بسیاری از زبانهای آفریقائی زبانهای طنین دار هستند که در آن سطح نواخت (صدا) معنی سخن را تعیین می‌کند. این مسئله همچنین در ملودی‌ها و نواختهای موسیقی آفریقایی یافت می‌شود. گروهی از ابزار موسیقی که در آن‌ها استفاده می‌شوند عبارت‌اند از طبل‌ها (بیشتر از همه استفاده می‌شود)، ابزار زنگی، کمان موسیقی، عود، نیلبک، و سرنا.
رقصهای آفریقایی حالت مهمی از برقراری ارتباط هستند و رقاصان در آن از اداهای ظاهری، نقاب‌ها، لباس‌های مرسوم، نقاشی روی بدن و تعدادی از ابزار دیداری استفاده می‌کنند. با شهرنشینی و نوین سازی، رقص و موسیقی جدید آفریقایی آثاری را از خود عرضه می‌کند که مشابه چندی از فرهنگهای دیگر است.
آفریقا، قاره‌ای است که ۶۲ کشور را در بر می‌گیرد و بیشترین خشکی‌های نیمکره جنوبی را در خود جای داده‌است. آفریقا به وسیله دریای مدیترانه از اروپا جدا شده و از منتهی‌الیه بخش شمال شرقی خود به آسیا می‌پیوندد. کانال سوئز این ارتباط آفریقا و آسیا را قطع کرده‌است. مساحت آفریقا با احتساب جزایر هم‌جوار ۳۰٬۳۶۸٬۶۰۹ کیلومترمربع است.دریسدال آلاسدیر و جرالد اچ. بلیک(۱۹۸۵) «خاور میانه و شمال آفریقاً، نشر دانشگاه آکسفورد آمریکا. شابک ۰-۵۰۳۵۳۸-۱۹-۰.
همچنین، به لحاظ جغرافیای سیاسی، شبه جزیره سینا در شرق کانال سوئز اغلب به عنوان بخشی از آفریقا محسوب می‌شود.http://www.nationalgeographic.com/xpeditions/atlas/index.html?Parent=africa&Rootmap=&Mode=d]) از شمالی‌ترین نقطه آفریقا رأس الابیض در تونس ('۲۱ ° ۳۷ شمالی) تا جنوبی‌ترین نقطه، تنگه آگولهاس در آفریقای جنوبی ("۱۵ '۵۱ °۳۴ جنوبی) یک فاصله تقریبی ۸۰۰۰ کیلومتری وجود دارد؛Levin Evans (۱۹۲۴)» آفریقاً نشر کلاردندن. از کیپ ورد، «۲۲'۳۳°۱۷غربی، در غربی‌ترین نقطه تا راس هافون در سومالی،»۵۲'۲۷°۵۱شرقی، در شرقیترین نقطه، تقریباً ۷۴۰۰ کیلومتر فاصله‌است.(۱۹۹۸) «فرهنگ لغت جغرافیایی میریام وبستر (فهرست)». میریام وبستر صفحات ۱۱–۱۰. شابک ۰-۵۴۶-۸۷۷۷۹-۰.
خط ساحلی آفریقا فقط ۲۶هزار کیلومتر طول دارد در حالی‌که قاره اروپا با مساحتی در حدود یک‌سوم آفریقا حدود ۳۲ هزار کیلومتر خط ساحلی دارد و این به دلیل عدم وجود دندانه‌های عمیق در سواحل آفریقا است.
بزرگ‌ترین کشور آفریقا الجزایر و کوچک‌ترین کشور آن سیشل بوده که یک مجمع الجزایر در خارج از ساحل شرقی آن می‌باشد.بن هورا. (۲۰۰۲) «' دائرة المعارف کینگ فیشر'» , Kingfisher Publications. p. ۱۱. . کوچک‌ترین کشور ناحیه خشکی آن گامبیا است.
آب و هوای آفریقا از حاره‌ای تا فراشمالگان در بالاترین قلل آن در نوسان است. در ناحیه شمالی آن عمدتاً بیابان یا مناطق بایر وجود دارد، در حالی که مناطق مرکزی یا جنوبی شامل دشت‌های گرم (استوایی) و نواحی جنگلی بارانی بسیار متراکم می‌باشد. در میان این دو نوعی همگرایی در الگوهای گیاهی همچون ساحل و استپ غالب است.
آفریقا احتمالاً از این جهت که بزرگ‌ترین ترکیب از بالاترین تراکم و «دامنه آزادی» را برای جمعیت‌های جانوران وحشی و تقابل آن‌ها به وجود آورده به خود می‌بالد، ضمن آن که جمعیتهای وحشی از جانوران بزرگ گوشتخوار نظیر شیرها، کفتارها، و چیتاها و نیز گیاه خوارانی همچون گاو وحشی، گوزن، فیل‌ها، شترها، و زرافه‌ها به‌طور آزادانه بر روی دشت‌های عمدتاً وسیع بدون مالک شخصی پراکنده‌اند، و علاوه بر جانوران جنگلی (از جمله مارها و پستانداران بزرگ اولیه) و زندگی آبی (مثلاً سوسمارها و دوزیستان) در آن وجود دارند.
کشورهای موجود در این جدول برطبق شمای زمینی سازمان ملل، شمایی برای زیر بخش‌های نواحی جغرافیایی دسته‌بندی می‌شوند.
یحیی رحیمی(۱۳۶۰–۱۳۱۸)، معلم مارکسیست و عضو سازمان چریکهای فدایی خلق ایران بود که در سال ۱۳۶۰ در زندان اوین اعدام شد. وی به سبب اعتصاب غذای طولانی اش در سال ۱۳۵۷ به همراه عباس سماکار شناخته شده‌است.
یحیی رحیمی در سال ۱۳۱۸ در کرمانشاه متولد شد. وی در سال ۵۰ در رابطه با ارتباطش با سازمان چریکهای فدایی خلق ایران دستگیر و در زندان اوین زیر شکنجه‌های ساواک قرار گرفت. وی پس از مدتی آزاد و بار دیگر در سال ۵۲ دستگیرشده و مدت ۲ سال را در سلولهای انفرادی گذراند. مقاومت وی در کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و تحمل قریب به ۳ ماه «جیره شلاق» –هر بار ۵۰ ضربه– در میان زندانیان سیاسی زبانزد است.سماکار، عباس. "من یک شورشی هستم". تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۷
عباس سماکار در کتاب «من یک شورشی هستم» وی را اینگونه توصیف می‌کند:
سماکار می‌نویسد:
از دیگر خاطرات نقل شده از وی دفاع وی از دو زندانی سیاسی که ناراحتی روانی داشتند – یکی دانشجوی دارو سازی و دیگری معلم – در مقابل پلیس در سال ۱۳۵۵ است. وی در اجرای مراسم اول ماه مه و گرامیداشت روز [سیاهکل] در زندان نقش فعالی داشت.
وی در سال ۱۳۵۷ به همراه عباس سماکار در زندان دیزل آباد کرمانشاه دست به اعتصاب غذایی طولانی مدت زدند. آن‌ها پس از ۸۰ روز اعتصاب غذای تر، مدت ۶ روز نیز به اعتصاب غذای خشک دست زدند و دو بار رگ دستهایشان را زدند و سر انجام به خواسته‌هایشان ازجمله انتقال به زندان تهران دست یافتند.سماکار، عباس. "من یک شورشی هستم". تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۹
وی در سال ۱۳۵۷ در انقلاب بهمن از زندان آزاد شد. پس از انقلاب نیز به فعالیت‌هایش با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران ادامه داد. پس از مدتی در خرداد سال ۶۰ دستگیر و ۲۱ تیر ۱۳۶۰ در زندان اوین تیرباران شد.
عبداله نوری، متولد کرمانشاه، یکی از ۱۱ معلم انقلابی بود که در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ به اتهام هواداری از سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران در زندان دیزل آباد کرمانشاه اعدام شدند.
عدد وحش مفهومی برگرفته از کتاب مکاشفه یوحنا در عهد جدید، یکی از کتب مقدس مسیحیان می‌باشد.مکاشفهٔ یوحنا ۱۸:۱۳ در اکثر نسخ موجود این عدد ۶۶۶ ذکر شده و در ترجمه‌های نوین کتاب مقدس بازتاب پیدا کرده‌است. البته شک‌هایی در مورد صحت ۶۶۶ وجود دارد چون قدیمی‌ترین نسخه موجود از کتاب مکاشفه یوحنا، پاپیروس ۱۱۵ از قرن سوم میلادی، عدد ۶۱۶ را به کار می‌برد. Retrieved on 2006-06-23. برخی از دانشوران بر این عقیده هستند که عدد ۶۶۶ کد مربوط به نرون (Nero)، امپراتور روم، است. ]}} Retrieved on 2006-08-07. "Note: website requires subscription.The New Jerome Biblical Commentary. Ed. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, and Roland E. Murphy. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1990. 1009 Retrieved on 2006-06-06. بقیه آن را عدد ۶۱۶ که کدی برای امپراتور رومی کالیگولا (Caligula) در نظر می‌گیرند.
دربارهٔ ریشه‌شناسی واژه آفریقا نظرهای گوناگونی آمده‌است. برخی آن را از واژه فنیقی آفِر به معنی گرد و غبار دانسته‌اند،Venter & Neuland, "NEPAD and the African Renaissance" (2005), p. 16 برخی از نام تیرهٔ آفریدی ساکن شمال آفریقا در پیرامون کارتاژ و برخی از واژه یونانی اَفریکه (aphrike) به معنی بی سرما و همیشه گرم یاد می‌کنند.
"آفری" نام یکی از مردمانی بوده که در آفریقای شمالی نزدیک مرکز ایالتی کارتاژ ساکن بوده‌اند. پسوند رومی «ca –» بیانگر «کشور یا سرزمین» است.Consultos.com ریشه‌شناسی
آفریقای باستانی رمی در غرب مصر واقع شده، در حالی که کلمه «آسیا» برای اشاره به سرزمین آناتولی و نواحی شرق آن بکار رفته‌است. خط مشخصی از طریق بطلمیوس جغرافیادان (۱۶۵–۸۵م) بین این دو قاره کشیده شده که اسکندر را در کنار خط صفر طول جغرافیایی نشان می‌دهد، کانال سوئز و دریای سیاه را به عنوان مرز بین آسیا و آفریقا می‌سازد. زمانی که اروپایی‌ها خواستند پهنه واقعی این قاره را درک کنند، ایده «آفریقا» را بر اساس دانش خود تشریح نمودند.
ابوالحسن نجفی در "غلط ننویسیم" می‌نویسد: «[اِفریقا] از قدیم به کسر اول تلفظ می‌شده‌است و نه با «الف» ممدود و به صورت "آفریقا". امروزه هم صحیح‌تر آن است که به صورت "اِفریقا" خوانده و نوشته شود.»
در مقابل، علی‌اشرف صادقی و زهرا زندی‌مقدم در "«فرهنگ املایی خط فارسی»" املای "آفریقا" را به "اِفریقا" «مرجح» می‌دانند.صادقی، علی‌اشرف، و زهرا زندی‌مقدم. "فرهنگ املایی خط فارسی بر اساس دستور خط فارسی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی"، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی (نشر آثار)، ۱۳۸۵، صفحهٔ ۳۸. شابک ۹۶۴‐۷۵۳۱‐۴۹‐۴.
زبان‌های آفریقا به خانواده زبانی بزرگ پرشماری تقسیم می‌شوند:
علاوه بر این، در آفریقا چندین خانواده کوچک دیگر؛ زبان تک‌خانواده و همچنین کریول‌ها و زبان‌های دسته‌بندی‌نشده وجود دارد. آفریقا همچنین دارای زبان‌های اشاره متنوعی است که بسیاری از آن‌ها تک‌خانواده هستند.
بر اساس بیشتر برآوردها، آفریقا شامل ۱۲۵۰ تا ۲۱۰۰ زبان است، برخی این رقم را تا بیش از سه‌هزار تخمین زده‌اند. نیجریه به تنهایی بیش از ۵۰۰ زبان دارد (مطابق اتنولوگ) و یکی از متمرکزترین تنوع‌های زبانی در جهان در این کشور واقع شده‌است. آفریقا عمده‌ترین قاره چندزبانه در جهان است؛ و افراد بسیاری را می‌توان یافت که نه تنها به زبان‌های مختلف آفریقایی، بلکه یک یا دو زبان اروپایی نیز به روانی تکلم می‌نمایند. با این حال، یکی از تفاوت‌های قابل توجه بین آفریقا و سایر مناطق زبانی یکنواختی نسبی آن است. به استثنای چند مورد، همه زبان‌های آفریقا در چهار دسته اصلی جمع شده‌اند.Blench, Roger. 2017. African language isolates. In "Language Isolates", edited by Lyle Campbell, pp. 176-206. Routledge.
در پی استعمار، تقریباً تمام کشورهای آفریقایی زبان‌های رسمی را بکار گرفتند که در خارج از این قاره ریشه داشت، اما این روزها کشورهای متعددی از زبان‌های گوناگون با ریشه بومی (همچون سواحلی) به عنوان زبان رسمی استفاده می‌نمایند. در شماری از کشورها، انگلیسی و فرانسوی برای برقراری ارتباطات در حوزه عمومی همچون دولت، بازرگانی، آموزش و رسانه‌ها استفاده می‌کنند. عربی، پرتغالی، آفریکانس (با ریشه هلندی) و مالاگاسی نمونه‌های دیگری از زبان‌های اصولاً غیرآفریقایی هستند که امروزه توسط میلیون‌ها آفریقایی در هر دو حوزه عمومی و خصوصی بکار می‌روند.
حدود ۱۰۰ زبان در آفریقا به‌طور گسترده برای ارتباط میان‌قومی استفاده می‌شوند. در این قاره زبان‌های عربی، سومالیایی، بربری، امهری، اورومو، ایگبو، سواحلی، هوسه، ماندینگ، فولانی و یوروبایی توسط ده‌ها میلیون نفر تکلم می‌شوند. دوازده زنجیره گویشی (که ممکن است تا صد گونه زبانی باشند) توسط ۷۵ درصد و ۱۵ تا توسط ۸۵ درصد از آفریقایی‌ها به عنوان زبان نخست یا دوم تکلم می‌شوند. اگرچه بسیاری از زبان‌های متوسط در رادیو، روزنامه‌ها و آموزش در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار می‌گیرند و برخی از زبان‌های بزرگ زبان ملی محسوب می‌شوند، فقط شمار کمی در سطح ملی رسمی هستند. اتحادیه آفریقا سال ۲۰۰۶ را «سال زبان‌های آفریقایی» اعلام کرده‌است.African Union Summit 2006 Khartoum, Sudan. SARPN.
بیشتر زبان‌های رایج در آفریقا به یکی از سه خانواده زبانی بزرگ آفروآسیایی، نیلوصحرایی و نیجر-کنگو تعلق دارند.
زبان‌های آفروآسیایی در سرتاسر شمال آفریقا، شاخ آفریقا، آسیای غربی و بخش‌هایی از ساحل صحرا تکلم می‌شوند. حدود ۳۷۵ زبان آفروآسیایی توسط بیش از ۴۰۰ میلیون نفر تکلم می‌شوند. زیرگروه‌های اصلی آفروآسیایی بربری، چادی، کوشی، اوموتی، مصری و سامی هستند. گسترده‌ترین شاخه خانواده، سامی، (شامل عربی، امهری و عبری) تنها شاخه خانواده است که بیرون از آفریقا نیز گویش می‌شود.
پرسخنگوترین زبان‌ها شامل عربی (سامی)، سومالیایی (کوشی)، بربری (بربری)، هوسه (چادی)، امهری (سامی) و اورومو (کوشی) هستند. از بین خانواده‌های زبانی دنیا که باقی مانده‌اند، آفروآسیایی با وجود زبان‌های اکدی (بین‌النهرین) و مصری باستان دارای طولانی‌ترین تاریخ مکتوب است.
زبان‌های نیلوصحرایی شامل صد زبان متمایز هستند. این خانواده پیشنهادی شامل زبان‌هایی از نیل تا شمال تانزانیا، نیجریه و جمهوری دموکراتیک کنگو و در امتداد میانه رودخانه نیجر می‌شود. ارتباط ژنتیکی بین این زبان‌ها به‌طور قطعی اثبات نشده‌است، و در میان زبان‌شناسان، حمایت از آن کم است.Lyle Campbell & Mauricio J. Mixco, "A Glossary of Historical Linguistics" (2007, University of Utah Press)P.H. Matthews, "Oxford Concise Dictionary of Linguistics" (2007, 2nd edition, Oxford)
از شناخته‌شده‌ترین زبان‌های نیلوصحرایی زبان کانوری است. زبان‌های این خانواده نواخت‌بر هستند.
زبان‌های نیجر-کنگو بزرگترین خانواده زبانی را در غرب آفریقا و از نظر شمار زبان‌ها شاید در جهان تشکیل می‌دهند. یکی از ویژگیهای بارز آن یک سامانه ماهرانه سطح اسمی است. بیشتر زبان‌های این خانواده همچون یوروبایی، ایگبو، اکانی و اوه‌ای نواخت‌بر هستند. یکی از شاخه‌های بزرگ این خانواده بانتو است که در مناطق گسترده‌ای تکلم می‌شود.
زبان مالاگاسی به خانواده زبان‌های آسترونزیایی تعلق دارد و غربی‌ترین زبان خانواده به‌شمار می‌رود. این زبان، زبان ملی و یکی از زبان‌های رسمی ماداگاسکار است و یکی از گویش‌های آن در مایوت نیز تکلم می‌شود. مالاگاسی با بیش از ۲۰ میلیون سخنگو، یکی از پرسخنگوترین زبان‌های آسترونزیایی است.
اجداد قوم مالاگاسی حدود ۱۵۰۰ سال پیش از جنوب شرق آسیا، به ویژه جزیره بورنئو، به ماداگاسکار مهاجرت کردند. ریشه نحوه ورود آن‌ها به ماداگاسکار همچنان یک راز است، با این حال آسترونزیایی‌ها به فرهنگ دریانوردی معروف هستند.
آفریکانس یک زبان هندواروپایی است که از هلندی محاوره‌ای هلند جنوبی ریشه گرفتهK. Pithouse, C. Mitchell, R. Moletsane, Making Connections: Self-Study & Social Action, p.91Herkomst en groei van het Afrikaans - G.G. Kloeke (1950) که بیشتر توسط مهاجران هلندی در آفریقای جنوبی امروزی تکلم می‌شود. بیشتر آفریکانس‌زبانان در آفریقای جنوبی ساکنند. در نامیبیا این زبان یک زبان میانجی و در بوتسوانا و زیمبابوه زبان اقلیت حدود ۱۰ هزار نفر است. در کل ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر به این زبان تکلم می‌کنند.
از دوران استعمار زبان‌های هندواروپایی همچون آفریکانس، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، پرتغالی و اسپانیایی در بسیاری از کشورها دارای وضعیت رسمی بوده و به‌طور گسترده‌ای تکلم می‌شوند (بیشتر به صورت زبان میانجی). آلمانی نیز مدتی در مستعمرات آلمان از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی اول (که بریتانیا مستعمرات آلمان را اشغال کرد) در آفریقا رسمی بود. با این حال آلمانی هنوز هم در نامیبیا در میان سفیدپوستان تکلم می‌شود. اگرچه وضعیت رسمی خود را در دهه ۱۹۹۰ از دست داد، اما به عنوان یک زبان ملی مطرح شده‌است. زبان‌های هندی همچون گجراتی توسط مهاجران جنوب آسیایی گویش می‌شوند. در دوره‌های تاریخی پیشین، زبان‌های دیگر هندواروپایی را می‌توان در مناطق مختلف قاره یافت، مانند پارسی باستان و یونانی در مصر، لاتین و وندالی در شمال آفریقا و فارسی نوین در شاخ آفریقا.
در آفریقا خانواده‌های مختلف دیگری نیز وجود دارد که تعلق آن‌ها به یکی از خانواده‌های بالا اثبات نشده‌است. آن‌ها شامل:
علاوه بر زبان‌های استعماری پیشین انگلیسی، فرانسوی، پرتغالی و اسپانیایی، زبان‌های زیر در سطح ملی آفریقا رسمی هستند:
حمید مؤمنی (۱۳۲۱ بیدسرخ کرمانشاه – ۱۳۵۴ در تهران) نویسنده، شاعر، و نظریه‌پرداز سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود.
وی در سال ۱۳۲۱ در روستای بیدسرخ در ۵ کیلومتری شهر صحنه در استان کرمانشاه متولد شد.
حمید مؤمنی یکی از تئوریسین‌های سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود. عده‌ای تغییر مشی سازمان چریک‌های فدایی را به دلیل پیروی سازمان از نظرات تئوریک وی می‌دانند. حمید مؤمنی در سال ۱۳۵۴ در حمله ساواک کشته شد.
از وی همچنین اشعار و داستان‌هایی در دست است که با تخلص «م. بیدسرخی» به رشتهٔ تحریر درآمده‌اند.
فی (بزرگ Φ، کوچک φ یا )، [] بیست و یکمین حرف الفبای یونانی است. در یونانی مدرن تلفظ ف دارد، اما در یونانی قدیم تلفظ []، داشت. حرف هم‌ردیف آن در سیرلیک اف است.
حالت کوچک آن، formula_1 (یا formula_2) به عنوان نماد در موارد زیر به کار می‌رود:
به ویژه:
حالت بزرگ آن در موارد زیر به کار می‌رود:
خی (بزرگ Χ، کوچکχ; Khi)۲۲مین حرف الفبای یونانی است،
در دستگاه شمارش یونانی مقدار ۶۰۰ را دارد.
سیسوها آن را خای خطاب می‌کنند.
در شیمی خی به عنوان جزء مولی در یک محلول به کار می‌رود.
در ریاضیات از خی به عنوان نمایش مجموعه تهی به کار می‌رود.
آفریقای جنوبی دارای تعدادی از قدیمی‌ترین آثار باستانی قارهٔ آفریقا است. فسیل های بسیاری در غارهای استرک‌فونتاین، کرومدرای و ماکاپانگات وجود دارند که نشان می‌دهند که آسترالوپتیکاین از سه میلیون سال پیش در آنجا حضور داشته‌اند همچنین نمونه‌های گوناگونی از انسان که شامل همو هابیلیس همو ارکتوس و انسان مدرن یعنی همو ساپینس می‌شود در آن جا یافت شده‌است. انسان‌های متکلم به زبان بانتو، چوپانان و کشاورزان در عصر آهن جنوب دریای لیمپوپو را در قرن ۴ یا ۵ دوره گسترش بانتو با جابجا کردن خمیتهای اصیل و متکلمین سان به آفریقای جنوبی مدرن امروزی تبدیل کردند. آن‌ها به آرامی به سمت جنوب حرکت کردند و انسان‌های اولیه عصر آهن در استان کوازولوناتال بودند که جنوبی‌ترین گروه، مردم شوسا بودند که زبانشان دارای ویژگی‌هایی از زبان ابتدایی خویی و سانی بود و سرزمینشان به کیپ شرقی واقع در استان کیپ شرقی امروزی می‌رسید. این جوامع عصر آهن به هنگام مهاجرت جایگزین قبایل شکارچی شدند.
تاریخ مکتوب آفریقای جنوبی با شرح دریانوردان اروپایی که از راه‌های بازرگانی هند شرقی می‌گذشتند شروع می‌شود. اولین دریانورد اروپایی که موفق شد از این آبراه گذر کند، کاشف پرتقالی بارتلومیو دیاس در سال ۱۴۸۸ بود. او هنگام بازگشت به لیسبون مکانی را که کشف کرده بود Cabo das Tormentas دماغهٔ توفان‌ها نامید، اما هنری دریانورد، که حامی مالی دیاس بود، نام آن را به دماغهٔ امید نیک Cabo da Boa Esperança، که اشاره‌ای به راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود، تغییر داد.
تعدادی سانحهٔ دریایی در ساحل آفریقای جنوبی رخ داد علاوه بر نوشته‌های دریانوردان ابتدایی، شرح‌های نجات یافتگان سوانح دریایی اولین شرح‌های کتبی تاریخ این کشور هستند. دو قرن بعد از سال ۱۴۸۸ به بعد تعدادی از گروه‌های ماهیگیری که شامل ملاحان پرتغالی می‌شدند، در ساحل ساکن شدند ولی شرح کتبی از آن‌ها باقی نمانده‌است. در سال ۱۶۵۳، جان ون ریسبک به نمایندگی کمپانی هند شرقی هلند محلی برای تهیه خواربار در دماغهٔ امید نیک تأسیس کرد. در سده‌های ۱۷ و ۱۸ این جمعیت هلندی به آرامی بیشتر شد و سرانجام ساکنین هلندی مردم شوسا واقع در منطقهٔ رودخانهٔ ماهی را دیدند و پس از آن جنگ‌هایی به نام جنگهای مرزی کیپ به دلیل تصاحب زمین و دام شکل گرفت.
برای رفع کمبود نیروی کار کیپ از اندونزی، ماداگاسکار و هند بردگانی آورده شدند. علاوه بر این، رهبران دردسرسازی که اغلب از اشراف بودند از مستعمره‌های هلند به آفریقا تبعید شدند. این گروه از بردگان سرانجام جمعیتی را تشکیل دادند که اکنون به عنوان مالایی‌های کیپ شناخته می‌شوند. آن‌ها از سوی استعمارگران اروپایی اغلب دارای مقام اجتماعی بهتری محسوب شده‌اند و همچنین صاحب زمین نیز شدند و با توسعهٔ آپارتاید زمین‌های خود را از دست دادند. مساجد کیپ مالاین‌ها در محدوده ۶ بخشیده شدند و اکنون یادگار خرابی‌هایی هستند که در اطراف آن‌ها اتفاق افتاد.
بسیاری از نوادگان این برده‌ها که اغلب با ساکنین هلندی ازدواج کردند بعدها با بازماندگان خوی‌خوی به عنوان رنگین پوستان کیپ در یک رده قرار گرفتند. با ادغام بیشتر در بین جمعیت رنگین پوستان کیپ و مردم شوسا و دیگر مردم آفریقای جنوبی حال آن‌ها حدود ۵۰ درصد از کیپ غربی را دربرگرفته‌اند.
پادشاهی بریتانیای کبیر گیپ گودهپ را برای بستن راه بر روی هند و استرالیا در سال ۱۷۹۷ فتح نمود. کمپانی هند شرقی هلند ورشکسته شد و بریتانیا مستعمره کیپ را در سال ۱۸۰۵ به خود اضافه کرد. بریتانیا جنگ‌های مرزی علیه شوسا را ادامه داد و مرز شرقی را از طریق قلعه‌هایی که در طول رودخانه ماهی ساخته بود و استحکام بخشیدن آن از طریق حمایت از اسکان بریتانیایی‌ها بیشتر به سمت شرق کشانید. به دلیل فشار جوامعی که خواستار لغو برده‌داری بودند مجلس بریتانیا تجارت جهانی برده خود را در سال ۱۸۰۶ و سپس بردهداری را در تمامی مستعمره‌های خود در سال ۱۸۳۳ لغو کرد.
کشف الماس در سال ۱۸۶۷ و طلا در سال ۱۸۸۶ مشوق رشد اقتصادی و مهاجرت و منجر به تضعیف وضعیت اهالی آن کشور شد. بوئرها با موفقیت در مقابل دست‌درازی‌های بریتانیا در طول جنگ اول بوئر مقاومت کردند (۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱) و از تاکتیک‌هایی استفاده کردند که مناسب با شرایط محلی بود. مثلاً بوئرها لباس‌های خاکی می‌پوشیدند که همرنگ با زمین بود در حالی‌که بریتانیایی‌ها یونیفرم‌های رنگ قرمز روشن می‌پوشیدند که آن‌ها را هدف‌های آسانی برای تیراندازان ماهر بوئری می‌ساخت. بریتانیا با تعداد نفرات بیشتر و بدون لباس‌های قرمز دوباره به جنگ برگشتند و در جنگ دوم بوئر (۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲) شرکت کردند. تلاش بوئرها برای اتحاد با آلمانی‌های آفریقای جنوب غربی بهانه‌ای دیگر دست بریتانیایی‌ها داد تا کنترل جمهوری بوئر را به دست گیرند.
اردوگاه‌های کار اجباری بریتانیا.
بوئرها به شدت مقاومت کردند ولی عاقبت بریتانیا نیروهای آن‌ها را شکست داد و از تعداد نفرات بیشتر خود و کمک‌های خارجی و اردوگاه‌های کار اجباری و همچنین تاکتیک جنجال‌برانگیز زمین سوخته استفاده کرد. قرارداد ورنیگینگ حاکمیت مطلق بریتانیا بر جماهیر آفریقای جنوبی را تصریح کرد و دولت بریتانیا موافقت کرد تا بدهی سه میلیون پوندی دولت‌های آفریقایی را به که به دلیل جنگ تحمیل شده بود را بپردازد. یکی از مفاد اصلی این قرار داد که جنگ را به اتمام می‌رساند این بود که سیاهان بجز در مستعمرهٔ کیپ حق رای ندارند.
بعد از چهار سال مذاکره اتحادیهٔ آفریقای جنوبی از مستعمره کیپ و استان کوازولوناتال و همچنین جمهوری‌های منطقه آرنج فری و ترانسوال در ۳۱ می‌سال ۱۹۱۰ دقیقاً ۸ سال پس از پایان جنگ دوم بوئر تشکیل شد. این اتحادیه نوعی حکومت سلطنتی بود. در سال ۱۹۳۴ حزب آفریقای جنوبی و حزب ملی آفریقای جنوبی برای تشکیل حزب متحد آفریقای جنوبی و به دنبال آشتی بین آفریقایی‌ها و سفید پوستان انگلیسی‌زبان ادغام شدند؛ ولی اتحادیه به دلیل ورود به جنگ جهانی دوم به عنوان متحد انگلیس از هم پاشید. حرکتی که حزب ملی به شدت مخالف آن بود.
در سال ۱۹۴۸ حزب ملی آفریقای جنوبی از طریق رای‌گیری به قدرت رسید و شروع به انجام یک سری قوانین مبنی بر جداسازی نژادی که به نام آپارتاید شناخته می‌شود، کرد. جای تعجبی نیست که این تبعیض در مورد ثروت به دست آمده از صنعتی‌سازی سریع دهه‌های ۵۰، ۶۰و ۷۰ نیز به کار رفت. در حالی که اقلیت سفید پوستان از بالاترین استاندارد زندگی قارهٔ آفریقا که برابر سطح زندگی در کشورهای غربی جهان اول بود برخوردار گشته بود اکثریت سیاه‌پوستان از لحاظ هرگونه استانداردی همچون درآمد، تحصیل و طول عمر مورد تبعیض قرار داشت به‌طوری‌که یک سیاه‌پوست، هندی یا رنگین‌پوست آفریقای جنوبی به مانند مردم دیگر کشورهای آفریقایی همچون غنا و تانزانیا بود.
آپارتاید روز به روز باعث جنجال بیشتر شد و منجر به تحریم‌های خارجی و شورش و سرکوب‌های داخلی شد. مدت مدیدی از سرکوب شدید توسط دولت و مقاومت، اعتصاب، راهپیمایی، اعتراض و خرابکاری توسط احزاب ضد آپارتاید مخصوصاً کنگره ملی آفریقا (ANC) ادامه یافت. در سال ۱۹۹۰ دولت حزب ملی اولین گام برای مذاکره کناره‌گیری از قدرت را با لغو ممنوعیت کنگرهٔ ملی آفریقا و دیگر موسسات سیاسی چپ‌گرا برداشت و نلسون ماندلا را بعد از ۲۷ سال آزاد کرد. قوانین آپارتاید به تدریج از کتاب‌های قانون حذف شدند و اولین انتخابات چند نژادی در سال ۱۹۹۴ برگزار شد. ANC با اکثریت آراء پیروز انتخابات شد و از آن زمان تاکنون قدرت را در دست داشته‌است.
میلیون‌ها نفر از مردم آفریقای جنوبی که اکثراً سیاهپوستند همچنان در فقر زندگی می‌کنند. بسیاری این امر را میراث رژیم گذشته می‌دانند و همچنین بسیاری این فقر را ناشی از ناکامی دولت اخیر در مقابله با موضوعات اجتماعی می‌دانند و دیگر عوامل از جمله قوانین مالی و پولی دولت اخیر برای تضمین تقسیم ثروت و رشد اقتصادی را نیز مقصر می‌دانند. به هر حال سیاست مسکن ANC در شرایط زندگی بسیاری از طریق تغییر جهت هزینه‌های مالی و پیشرفت سیستم جمع‌آوری مالیات بهبود حاصل کرده‌است.
پسی (Psi) (یونانی: پسی، انگلیسی: سای) (بزرگ Ψ، کوچک ψ) ۲۳اُمین حرف الفبای یونانی است و در دستگاه شمارش یونانی مقدار ۷۰۰ را دارد. در یونانی، با اینکه این حرف صامت است می‌تواند در اول کلمه بیاید مانند «ψάρι» [psári (=ماهی)].
حرف سای برای نمایش تابع موج در مکانیک کوانتم، معادله شرودینگر و نشان‌گذاری برا-کت به کار می‌رود: formula_1.
سای به عنوان نماد تابع چندگاما به کار می‌رود، به طوری که
که در آن (formula_3 تابع گاما است.
حرف سای در موارد زیر نیز به کار می‌رود:
آفریقای جنوبی در جنوبی‌ترین قسمت قاره آفریقا قرار دارد و دارای خط ساحلی طویلی است که ۲٬۵۰۰ کیلومتر (۱٬۵۵۰ مایل) طول دارد و با مرز دو اقیانوس اطلس و هند ساحل مشترک دارد. مساحت این کشور ۴۷۰٬۹۷۹ مایل مربع یا ۱٬۲۱۹٬۹۱۲ کیلومتر مربع است. این کشور بیست و پنجمین کشور بزرگ دنیا (بعد از مالی) و از لحاظ مساحت با کلمبیا برابر است. نجسوتی در دراکنزبرگ با ۳٬۴۰۸ مایل ارتفاع بلندترین نقطهٔ آفریقای جنوبی است.
آفریقای جنوبی دارای آب و هوای متنوعی است و دارای صحرای خشک مشرف به نامیبیا تا آب و هوای مطبوع نیمه‌استوایش نزدیک مرز موزامبیک است. همچنین دارای پرتگاه کوهستانی به سمت فلات داخلی و فلات مرتفع است اگر چه آفریقای جنوبی نیمه‌خشک محسوب می‌شود ولی تنوع آب و هوایی جالبی به مانند تنوع موقعیت طبیعی خود دارد.
در داخل آفریقای جنوبی فلات کارو که به شکل بوته‌زاری با تراکم جمعیت کم و منطقه‌ای کوهستانی بزرگ است، وجود دارد که به سمت شمال غرب در کنار صحرای کالاهاری خشک‌تر است؛ ولی خط ساحلی شرقی پرآب و دارای آب و هوایی مطبوع و شبیه به مناطق استوایی است. منتهی‌الیه جنوب غرب آب و هوایی مدیترانه‌ای با زمستان‌های مرطوب و گرم و تابستان‌هایی خشک دارد. این منطقه به خاطر شرابش مشهور است و در آن به‌طور ادواری باد می‌وزد. سختی باد گردش به دور کیپ آرزوی خوب را برای ملاحان رنج‌آور می‌ساخت و باعث سوانح دریایی می‌شد. در سمت شرق ساحل جنوبی کشور باران در طول سال به‌طور یکسان می‌بارد و منطقه‌ای سرسبز را پدیدآورده‌ است. این منطقه را به نام راه باغ می‌شناسند.
منطقه آزاد نارنجی به علت عدم گستردگی منطقه شرقی فلات مرتفع در شمال به مانند منطقه غربی در شمال چندان صاف و مسطح نیست. در شمال رودخانه وال منطقه فلات مرتفع بهتر آبیاری می‌شود و دچار گرمای شدید نیمه استوایی نمی‌شود. ژوهانسبورگ در مرکز فلاتی مرتفع با ارتفاع ۱٬۷۴۰ متری قرار دارد و سالانه شاهد ۷۶۰ میلی‌متر باران است (۳۰ اینج). زمستان در این منطقه سرد است اگر چه برف به ندرت در آنجا می‌بارد.
در شمال ژوهانسبورگ فلات پست می‌شود. فلات پست دارای دمای بالاتر بوده و فلات بوته زار سنتی آفریقای جنوبی است. کوه‌های مرتفع دراکنزبرگ که پرتگاه شرقی‌های فلات را تشکیل می‌دهند امکان کمی برای اسکی کردن در زمستان را فراهم می‌کنند. خیلی از مردم فکر می‌کنند که سردترین مکان در آفریقای جنوبی سرزمین جنوبی در کوه‌های راگولد در غرب است جایی که در آن دمای نیمه زمستان به ۱۵ درجه سلسیوس (۵ درجه فارنهایت) می‌رسد. در واقع سردترین مکان بوفلز فاشین است که در بخش ملتنو از بوفلزفونتین دماغه شرقی قرار دارد و در این منطقه دمای ۶/۱۸ درجه سلسیوس نیز ثبت شده‌است: در عمق قسمت‌های داخلی دارای بیشترین دما است: دمای ۷/۵۱ درجه سیلیسیوس (۱۲۵ درجه فارنهایت) در سال ۱۹۴۸ در کیپ شمالی کالاهاری نزدیک به اوپینگتون به ثبت رسیده‌است.آفریقای جنوبی: جغرافیای آفریقای جنوبی اطلاعات
آفریقای جنوبی همچنین یک مستعمره دارد با نام مجمع الجزایر شاهزاده ادوارد واقع در زیر قطب جنوب که شامل جزیره ماریون (۲۹۰ کیلومتر مربع و ۱۱۲ مایل مربع) و جزیره شاهزاده ادوارد (۴۵ کیلومترمربع و ۳/۱۷ مایل مربع) است. (نباید آن را با جزیره کانادایی شاهزاده ادوارد اشتباه گرفت)
آفریقای جنوبی بیش از ۲۰۰۰۰ گیاه مختلف یا ۱۰ درصد از انواع گیاهان زمین را داراست که تنوع زیستی آن را غنی تر می‌کنند.
غالبترین زیست‌محیط علفزار مخصوصاً در فلات مرتفع است جایی که انواع علفها، بوته‌های کوچک و درختان اقاقیا که اکثراً توسط شترها خورده شده‌اند یا سفید شده‌اند غالب پوشش گیاهی را شکل می‌دهند.
گیاهان بعلت میزان بارندگی کم به سمت شمال غربی کمتر یافت می‌شوند. گونه‌های مختلفی از گیاهان گوشتدار ذخیره‌کننده آب بمانند شبیار و فرفیون در مناطق بسیار گرم و خشک ناماقوالند وجود دارند. علف‌ها و دشت‌ها به آرامی به دشت‌های بوته‌زار در شمال شرقی کشور که جمعیت فشرده کمتری دارند تبدیل می‌شوند. تعداد زیادی درخت بائوباب و دیگر انواع درختان در نزدیکی انتهای شمالی پارک ملی کروگر وجود دارند.راهنمای سفر آنلاین آفریقای جنوبی : گیاهان و نباتات در آفریقای جنوبی
زیست توده فینبوس یکی از شش استان گیاهی / پادشاهی گیاهی در منطقه‌ای کوچک در کیپ غربی واقع شده و شامل بیش از ۹۰۰۰ نوع گیاه است و از لحاظ تنوع زیستی گیاهی غنی‌ترین منطقه‌است. اکثر گیاهان همیشه سبز و برگ سخت به شکل سوزن و بمانند گیاهان استخوانی شکل هستند. دیگر گیاه ویژه آفریقای جنوبی گونه پروته آ از گیاهان گل‌ده است. ۱۳۰ گونه مختلف از پروته آ در آفریقای جنوبی یافت می‌شود.
در حالیکه آفریقای جنوبی دارای گیاهان گل‌ده بسیاری است اما این کشور جنگل‌های اندکی دارد. تنها ۱ درصد آفریقای جنوبی را جنگل پوشانده‌است که اختصاصاً به جلگه ساحلی مرطوبی در کنار اقیانوس هند در کوآزولوناتال محدود می‌شود. همچنین تعداد کمی جنگل که آتش هرگز به آن‌ها نمی‌رسد و معروف به جنگل‌های مانتن هستند نیز وجود دارند. کاشتن گونه‌های درختی وارداتی مخصوصاً گونه‌های خارجی اوکالیپتوس و کاج مرسوم است. این کشور مناطق طبیعی زیاد و الگوهای پیشرفت نامنظم شهری از دست داده‌است. آفریقای جنوبی یکی از کشورهایی است که به بدترین شکل بعلت هجوم گونه‌های خارجی همچون بلک واتل، پرت جکسون (هاکا) لانتانا و جاکاراندرا صدمه دیده‌است و این گونه‌ها تهدیدی برای تنوع زیستی محلی و منابع آبی محدود بوده‌اند. اولین جنگ معتدلی که ساکنان اروپایی از آن استفاده کردند بطرز فجیعی مورد سوء استفاده قرار گرفت و تنها تعداد معدودی از گیاهان در آن باقی ماندند. اخیراً درختان چوب سخت مانند چوب زرد واقعی «پودو کارپوس لاتیفولیوس» استینک وود «اوکوتی بولاتا و بلک آیرون وود آفریقای جنوبی» اولئا لاریفولیا تحت مراقبت دولتی هستند.
پستانداران زیادی در زیست‌گاه‌های فلات بوته‌زار زندگی می‌کنند که شامل شیر، پلنگ، کرگدن سفید، گاو وحشی آفریقایی آبی، کودو، آهوی آفریقایی، کفتار، اسب آبی و زرافه هستند. گستره وسیعی از زیست‌گاه‌ فلات بوته‌زار در شمال شرقی وجود دارد که شامل پارک ملی کروگر و منطقه حفاظت شده مالامالا و در شمال در واتربرگ بای سفیر است.
استخوان ران یا فمور/فیمر بلندترین اندام در بدن انسان و در عین حال حجیم‌ترین و قوی‌ترین استخوان نیز هست. این استخوان، اولین استخوان اندام تحتانی بوده که در انتهای فوقانی خود در لگن خاصره قرار می‌گیرد و مفصل ران را به وجود می‌آورد.
این استخوان از بالا در ناحیه حفره حقه‌ای (استابولوم) با استخوان لگن و از انتها در ناحیهٔ زانو با استخوان درشت‌نی ساق پا و به‌وسیلهٔ رباط‌ها با نازک‌نی ساق پا و با کشکک مفصل می‌شود.
انتهای بالایی استخوان ران شامل سر، گردن، برجستگی بزرگ و برجستگی کوچک است و گردن استخوان سر را به تنه وصل می‌کند، طول گردن در ران حدود پنج سانتی‌متر است که با زاویه حدود ۱۲۵ درجه نسبت به تنه قرار گرفته‌است. برجستگی استخوان ران در سطح خارجی انتهای فوقانی استخوان قرار دارد و زیر پوست قابل لمس است. برجستگی کوچک نیز در زیر گردن در سطح خلفی داخلی قرار دارد. در سطح خلفی تنه، خط خشن قرار دارد که بسیار ضخیم و مشخص است.
استخوان ران درازترین و قوی‌ترین استخوان بدن است. استخوان ران انسان به‌طور میانگین ۴۸ سانتیمتر درازا و ۲٫۳۴ سانتیمتر قطر دارد و می‌تواند تا ۳۰ برابر وزن یک انسان بالغ را تحمل کند.The Longest Human Bone بازدید: نوامبر ۲۰۰۸. انتهای تحتانی این استخوان با استخوان درشت نی، مفصل زانو را تشکیل می‌دهد. انتهای فوقانی آن یک قسمت محدب به نام سر دارد. زیر سر، یک قسمت باریک به طول پنج سانتی‌متر به نام گردن قرار دارد. در انتهای فوقانی در قسمتت خارجی یک برجستگی مشخص و چهار گوش به نام برآمدگی بزرگ قرار دارد. یک برآمدگی کوچک‌تر مخروطی شکل نیز در قسمت تحتانی – خلفی گردن به نام برآمدگی کوچک قرار دارد. سطح قدامی تنه صاف است در حالی که سطح خلفی این استخوان زبر است و دارای یک خط به برآمده به نام خط خشن است.
در قسمت قدامی (جلو) انتهای تحتانی استخوان ران یک سطح مفصلی جهت قرارگیری کشک زانو وجود دارد. در انتهای تحتانی استخوان ران همچنین دو قسمت برجستگی و مجزا به نام لقمه (کندیل) قرار دارند، که محل مفصل شدن ران با استخوان درشت‌نی هستند. لقمه‌ها با توجه به داخلی و خارجی بودن آن‌ها را نام‌گذاری می‌کنند.
سر استخوان ران به شکل گرد و مدور بوده و حالت کروی دارد و به توسط قسمتی از استخوان به نام گردن استخوان ران به قسمت‌های پایینتر می‌چسبد. زاویه بین گردن و تنه استخوان ران مهم بوده و در بعضی بیماری‌ها تغییر می‌کند. این زاویه به‌طور طبیعی در حدود ۱۲۵ درجه است. شکستگی گردن استخوان ران که اعلب در سنین بالا به دنبال پوکی استخوان دیده می‌شود اغلب نیاز به جراحی دارد.
در پایین‌تر از سر استخوان ران دو برجستگی دیگر به نام‌های برآمدگی (تروکانتر) بزرگ و برآمدگی کوچک قرار دارند. این دو برجستگی محل اتصالات عضلات قوی اطراف مفصل ران هستند. در انتهای دیستال استخوان لُقمه‌های داخلی و خارجی را داریم که در ناحیه زانو قرار دارند.
این استخوان در پایین دارای ۲ رویه مفصلی به نام‌های لقمه و ۲ عدد رولقمه (اپی‌کندیل) و تکمهٔ ادداکتور و ۲ عدد بالالقمه‌های (سوپراکندیلارهای) داخلی و خارجی می‌باشد.
از لحاظ رده‌بندی سازمان ملل آفریقای جنوبی کشوری با درآمد متوسط همراه با منابع غنی و توسعه یافته از نظر مالی، قانونی، ارتباطات، انرژی و بخش‌های حمل و نقل است و دارای بازار سهام (بورس اوراق بهادار JSE) است که بین ۱۰ بازار سهام بزرگ دنیا قرار دارد و همچنین زیر ساختهایی مدرن برای حمایت از تقسیم مؤثر کالا بین مراکز شهری در تمامی منطقه دارد. تولید ناخالص داخلی که اصلاحیه اصطلاح برابری قدرت خرید است این کشور را در بین ۵۰ کشور ثروتمند دنیا قرار می‌دهد. آفریقای جنوبی از بسیاری جنبه‌ها کشوری پیشرفته‌است اما این توسعه حول چهار منطقه اتفاق افتاده‌است. کیپ تاون، بندر الیزابت، دوربان و پروتوریا – ژوهانسبورگ به غیر از این چهار منطقه در بقیه جاها پیشرفت کم بوده و فقط علی‌رغم استراتژی‌های دولت همچنان پابرجاست اما مناطق توسعه نیافته اصلی در حال پیشرفت سریع هستند. این مناطق شامل: خلیج موسل به خلیج پلتن برگ، منطقه رستنبرگ، نلزپروت، بلوئم فونتین، ساحل جنوبی کیپ، ساحل شمالی KZU در بین مناطق دیگر می‌شود. فاصله بسیار درآمدها و اقتصاد دوگانه باعث شده تا این کشور در حال توسعه محسوب شود. عدم تساوی درآمدها در آفریقای جنوبی چنان زیاد است که از این نظر در بالاترین رده‌های جهانی قرار می‌گیرد. میزان رشد پیامد آن در ده سال اخیر به کاهش بیکاری منجر شده‌است، با این حال اقتصاد آن‌ها راه درازی را در پیش دارد و مشکلات اقتصادی بزرگی هنوز باقی‌مانده‌اند. دیگر مشکلات شامل، خلافکاری؛ فساد و ایدز هستند. در ابتدا سال ۲۰۰۰ رئیس‌جمهور تابوامیکی قسم خورد که رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری خارجی را با رفع قوانین محدودکننده کار افزایش دهد و به خصوص سرعت بیشتری ببخشد و هزینه‌های غیرضروری دولتی را کاهش دهد. اما سیاست‌های وی از سوی حزب کارگر این کشور مورد مخالفت قرار گرفت. بنابر محاسبات آفریقای جنوبی ۳۰درصد از تولید ناخالص داخلی کل قاره را در دست دارد. همچنین این کشور بزرگ‌ترین تولیدکننده و مصرف‌کننده انرژی قاره نیز است.
این کشور با راند که بزرگ‌ترین پول رایج بازار تجارت و در حال توسعه‌است به جمع ۱۵ کشور برتر دارای پول رایج دنیا پیوسته‌است ─مجمع دائم (CLS) که در آن معاملات تجاری سریعاً بسته می‌شوند و ریسک معامله در مناطق زمانی را کاهش می‌دهند. راند آفریقای جنوبی (ZAR) بهترین پول رایج در مقابل دلار آمریکا بین سالهای ۲۰۰۲تا ۲۰۰۵ طبق جدول امتیاز پولهای رسمی بلومبرگ بوده‌است. بی‌ثباتی راند آفریقای جنوبی برفعالیت‌های اقتصادی اثر گذاشته که همراه با سقوط سریع سال ۲۰۰۱ بود که باعث تنزل تاریخی ۸۵/۱۳ راند نسبت به دلار آمریکا شد که باعث بیم از تورم شد و باعث شد تا بانک پشتوانه نرخ بهره‌ها را افزایش دهد. راند از آن موقع وضعیت بهتری یافته و با نرخ ۹۹/۵ تا ژانویه ۲۰۰۶ در مقابل دلار آمریکا مبادله شده و اقدام بانک پشتوانه نیز باعث مهار تورم شده‌است. قدرت راند باعث وارد آمدن فشار به صادر کنندگان شده و آن‌ها از دولت خواسته‌اند تا در نرخ ارز برای کمک به متعادل کردن نرخ راند دخالت کند و همچنین بسیاری از صادرکنندگان نیز کارکنان خود را اخراج کرده‌اند.
۵/۲۱ درصد از جمعیت جوان بنابر محاسبات انجام شده در سال ۲۰۰۳ دچار ایدز هستند
دولت اخیر بعد از مدتها تأخیر منابع مالی زیادی برای مبارزه با این اپیدمی اختصاص داده‌است اخیراً تحقیقی در مجله آفریقایی ایدز به چاپ رسیده که کار توماس رل والیوشیسانا است و نشان می‌دهد که سطح این بیماری در حال کاهش است و از ۲/۴ درصد به ۷/۱ درصد برای افراد ۴۹–۱۵ ساله رسیده و مرگ ومیرآن در سال ۲۰۰۸ به ۴۸۷۳۲۰ نفر می‌رسد. در سال ۲۰۰۰ ،تابو امبکی، رئیس‌جمهور وقت، اهمیت ابتلا به ایدز را زیر سؤال برد و به طرز جنجال‌برانگیزی فقر را عامل اصلی آن دانست.بی‌بی‌سی نیوز : بحث سگها در میزگرد ایدز
در سال ۲۰۰۱ دولت گروهی از دانشمندان را که شامل تعدادی از مخالفین ایدز بودند (کسانی که تفکر رایج در مورد ایدز را زیر سؤال می‌بردند) را برای دادن گزارش مأمور کرد. بعد از گزارش آن‌ها دولت اعلام کرد که سیاست خود را همچنان بر این فرضیه بنا می‌نهد که عامل ایدز HIV استنیوز: نزاع در آفریقای جنوبی در مورد ایدز
منازعات در این مورد فروکش نکرده و سازمانهایی بمانند مبارزه عملیاتی و درمانی همچنان دولت را بخاطر واکنش کند در مقابل این اپیدمی به چالش‌های سیاسی و قانونی می‌کشانند.
پناهندگان از کشورهای فقیرتر همراه با مهاجران DRC، موزامبیک، زیمبابوه، مالاوی و بسیاری دیگر که نماینده بخش‌های بزرگی از بخش غیررسمی هستند به میزان بسیار بالایی وجود دارند. با میزان بالای بیکاری در کشورهای جنوب آفریقا بیگانه هراسی ترسی رایج در آنجا است و متولدین آْفریقای جنوبی احساس نفرت از مهاجرانی دارند که به نظر می‌رسد موقعیتهای شغلی آن‌ها را به خطر می‌اندازند ترسی که به دلیل اقدام کارفرمایان آفریقای جنوبی در استخدام مهاجران به دلیل حقوق کمتر نسبت به شهروندان آفریقای جنوبی قابل توصیه‌است. این اتفاق مخصوصاً در صنایع ساخت وساز، جهانگردی کشاورزی و خدمات عمومی افتاده‌است.
مهاجرین غیرقانونی همچنین به شدت مشغول تجارت غیررسمی هستند.
به هر حال بسیاری از مهاجرین در شرایط نامطلوبی به سر می‌برند و سیاست مهاجرت این کشور از سال ۱۹۹۴ به بعد سختگیرانه شده‌است.http://www.queensu.ca/samp/sampresources/samppublications/policyseries/policy20.htm
دانشگاه کوئینز: بهره علمی:مهاجرین ماهر و سیاست مهاجرت در آفریقای جنوبی بعد از آپارتاید[
آفریقای جنوبی بخش کشاورزی عظیمی دارد و صادرکننده خالص محصولات کشاورزی است تقریباً هزار تعاونی کشاورزی و مشاغل کشاورزی در سراسر کشور وجود دارد و صادرات کشاورزی ۸ درصد از صادرات کل این کشور در ۵ سال اخیر را تشکیل داده‌است. صنعت کشاورزی حدود ۱۰ از میزان بیکاری رسمی می‌کاهد که نسبت به دیگر مناطق قاره عدد بزرگی نیست و همچنین برای کارگران موقت کار فراهم می‌کند و ۶/۲ درصد از تولید ناخالص داخلی ملت را تشکیل می‌دهد.دیده بان حقوق بشر ۲۰۰۱ حمایت نابرابر: پاسخ دولت به جرم سنگین در مورد زمین‌های کشاورزی آفریقای جنوبی http://www.hrw.org/reports/2001/safrica2/
به هرحال به دلیل خشکی زمین تنها ۵/۱۳ درصد آن می‌تواند برای تولید محصول استفاده شود و تنها ۳ درصد آن کاملاً حاصلخیز محسوب می‌شود.Mohamed, Najma. ۲۰۰۰. " سرزمین در حال سبز شدن و اصلاحات کشاورزی : موردی برای کشاورزی پایدار ". در برسر دوراهی : زمین و اصلاحات کشاورزی در آفریقای جنوبی در قرن ۲۱. Ed. Cousins, Ben. Bellville, School of Government, University of the Western Cape.
اگرچه بخش بازرگانی کشاورزی نسبتاً خوب توسعه یافته مردم در بعضی مناطق روستایی هنوز با پول ناچیز کشاورزی امرار معاش می‌کنند.این کشور هشتمین کشور بزرگ تولیدکننده شراب و یازدهمین تولیدکننده بزرگ تخم آفتابگردان جهان است. این کشور صادرکننده خالص محصولات کشاورزی وغذایی است که بزرگ‌ترین صادرات آن‌ها شکر، انگور، مرکبات، نکتار، شراب و میوه‌های درختان برگ ریز است.
بزرگ‌ترین تولید محلی آن‌ها ذرت ( بلال ) است که طبق میلیون تن از آن مصرف می‌شود. دام زمین‌های کشاورزی این کشور نیز معروفند و۸۵ درصد گوشت مصرفی در داخل کشور تولید می‌شود. صنعت شیر شامل ۴۳۰۰ تولیدکننده شیر است و باعث امرار معاش ۴۰هزار نفر دیگر نیز می‌شود.
در سال‌های اخیر بخش کشاورزی اصلاحات مختلفی را انجام داده که بعضی از آن‌ها جنجالی بوده‌اند بمانند اصلاحات ارضی و حذف نظامات دولتی از بازار محصولات کشاورزی. اصلاحات ارضی از سوی هر دو گروه کشاورزان و کارگان بدون زمین مورد انتقاد قرار گرفته‌است. گروه دوم اعتراض دارند که سرعت تغییر زیاد نبوده و گروه اول ادعای رفتار نژاد پرستانه کرده و اظهار نگرانی کرده‌است که موقعیتی مشابه با سیاست اصلاحات ارضی رابرت موگابی فصل دروی تلخ آفریقای جنوبی
را به وجود می‌آورد، هراس و ترسی که حتی توسط اظهارات فومزیل ام لامبوان جی کوکا آشکارتر می‌شود.بی بی سی نیوز : انتظار طولانی آفریقای جنوبی برای زمینبی بی سی نیوز : SA از تصاحب زمین «عبرت می‌گیرد». این بخش همچنان درگیر مشکلاتی همچون رقابت افزایش یافته خارجی و جرم است که دوچالش عمده این صنعت هستند. جرم علیه جامعه کشاورزی روستایی شاهد حملات و آزارهای بسیاری بوده و بمانند قتلهای کشاورزی در سال ۲۰۰۰ دچار مشکل شده‌است و این منجر به فرار بسیاری از کشاورزان تجاری به حومه شهر برای نگهداری از جوامع محدود شهری و موارد پیشنهادی توسط ملت‌های دیگر شده‌است. دولت متهم به اختصاص ندادن وقت و بودجه کافی برای مقابله با این مشکل شده‌است در جاییکه مخالف با دیگر اشکال جرائم سنگین است یا متهم به بی لیاقتی و بی کفایتی شده‌است.Farms of fear - Times Online
موضوع دیگری که بر کشاورزی آفریقای جنوبی تأثیر گذاشته صدمات محیطی است که به دلیل استفاده نادرست از زمین و تغییرات آب و هوایی کره زمین به وجود آمده‌است آفریقای جنوبی بطرز عجیبی متأثر از تغییرات آب و هوایی است و منجر به کاهش آب‌های روی زمین آن شده‌است. بعضی پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که ذخایر آب روی زمین تا سال ۲۰۷۰ در بخش‌هایی از کیپ غربی تا ۶۰ درصد کاهش می‌یابند.
برای جلوگیری از صدمات ناشی از سوء مدیریت زمین دولت برنامه‌ای پیشنهاد کرده‌است. که پیشرفت مداوم و استفاده از منابع طبیعی را ارتقا می‌بخشد.
سودوموناس آئروژینوزا یک باکتریِِِ باسیلِ گرم منفی است که بیشتر در پیرامون ما یافت می‌شود. این موجود زنده در خاک، آب و دیگر پیرامون‌های نمناک یافت می‌شود.
سودوموناس آئروژینوزا یک بیماریزای فرصت طلب است. این باکتری از سیستم ایمنی ناتوان کسان سوء بهره‌گیری کرده و در آن‌ها عفونت و سموم مضر برای بافت‌ها ایجاد می‌کند.
سودوموناس آئروژینوزا سبب عفونت‌های مجاری ادراری، سیستم تنفسی، التهاب و آماس پوست، عفونت‌های بافتهای نرم، باکتریمی (وجود باکتری در خون) عفونت‌های استخوان و مفاصل، عفونت‌های معده و روده‌ای و عفونت‌های سیستمیک گوناگون به ویژه در بیماران با سوختگی‌های شدید، بیماران دچار به سرطان و ایدز که سیستم ایمنی آن‌ها سرکوب شده‌است، می‌نماید.
این باکتری ویژه افرادی است که دچار به سیستیک فیبروزیس هستند و منبع مشترک عفونت شش‌ها در این کسان است.
سودوموناس آئروژینوزا به شدت با بیماران سرطانی و سوختگی و کسانیکه سیستم ایمنی آن‌ها سرکوب شده‌است ارتباط دارد.
اصولاً این باکتری یک پاتوژن بیمارستانی است و به طور شایع در محیط های مرطوب بیمارستانی یافت می شود. این باکتری می تواند در افراد نرمال کلونیزه شود و در این حالت به عنوان ساپروفیت عمل می کند. این باکتری در افراد مبتلا به ناهنجاری سیستم دفاعی سبب ایجاد بیماری می شود. این ارگانسیم بیشتر از راه میوه‌ها، گیاهان و سبزی‌ها، عیادت کنندگان و بیمارانی که از دیگر بخش‌ها منتقل می‌شوند وارد پیرامون بیمارستان می‌شود. گسترش وانتشار از بیماری به بیمار دیگر بدست دست‌های پرسنل بیمارستان، همچنین تماس مستقیم بیمار با منابع آلوده مانند خوردن آب و خوراک آلوده رخ می‌دهد.
تشخیص عفونت سودوموناس آئروژینوزا با جداسازی و تشخیص آزمایشگاهی روی می‌دهد. این باکتری هوازی اجباری است و به خوبی روی بیشتر محیط کشت های آزمایشگاهی رشد می‌کند. این باکتری را میتوان روی آگار خونی و آگار آبی
ائوزین متیل تیونین جدا کرد و کلنی های ایجاد شده صاف و گرد هستند. شناسایی این باکتری بر پایه مورفولوژی گرم، بدون اسپور، تاژک دار، کاتالاز مثبت ،متحرک، ناتوانی در تخمیر لاکتوز (یک واکنش اکسیداز مثبت)، بوی میوه (با مزه انگور)، و توانایی رشد در دمای ۴۲ درجه سانتیگراد شناسایی می‌شود. ویژگی فلوئورسانس زیر نور فرابنفش نیز در تشخیص فوری کلنی‌های سودوموناس آئروژینوزا کارساز بوده و در تشخیص وجود آن در زخم‌ها کمک می‌کند.
کشت های تهیه شده از نمونه های بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس (CF)، اغلب به دلیل تولید بیش از حد آلژینات (یک اگزو پلی ساکارید) کلنی های موکوئیدی تشکیل می دهند. در بیماران CF به نظر می رسد که اگزو پلی ساکارید تولید شده، بستری را برای اورگانیسم فراهم می کند که در بیوفیلم زندگی کند.
سودوموناس آئروژینوزا بیشتر در برابر آنتی‌بیوتیک‌های معمول پایداری می‌کند، ولی برخی گونه‌های به جنتامایسین، توبرامایسین، کولیسیتین، نورفوکساسین، سیپروفلوکساسین و آمیکاسین پاسخ می‌دهد .
جنتا مایسین و کربینیسیلین بیشتر برای درمان آلودگیهای شدید کاربرد دارند. بهترین آنتی بیوتیکی که طبق مطالعات باکتریولوژیک انجام شده می‌توانیم برای درمان عفونت‌های سودوموناسی، بخصوص در مواقع بحرانی معرفی کنیم، ایمی پنم است. چندین نوع واکسن هم مورد آزمایش قرار گرفته‌اند ولی هیچ‌یک برای بهره‌گیری همگانی، به گونه رایج در دسترس نیستند.