moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
Moosavi-Movahedi,A.A., Chamani,J., Goto,Y. and Hakimelahi, G.H.,(2003). "Formation of the molten globule-like state of cytochrome c induced by n-alkyl sulfates at low concentrations". "Journal of biochemistry 133(1):93-102" doi:10.1093/jb/mvg008
وزن تولد اشاره به وزن بدن نوزاد در هنگام تولد دارد. میانگین وزن تولد در نوزادان اروپایی و آفریقایی ، با محدوده اسمی بین می‌باشد. به‌طور میانگین، نوزادان آسیایی‌تبار حدود وزن دارند. شیوع کم وزنی در هنگام تولد در طول زمان متغیر بوده‌است. روندهای آماری کاهش جزئی از ۷٫۹٪ (در ۱۹۷۰ میلادی) به ۶٫۸٪ (در ۱۹۸۰ میلادی) و سپس افزایش جزئی به ۸٫۳٪ (در ۲۰۰۶ میلادی) و سپس به سطوح فعلی ۸٫۲٪ (در ۲۰۱۶ میلادی) را نشان می‌دهند. شیوع کم وزنی نوزاد از سال ۲۰۱۲ میلادی تا به امروز اندکی افزایش یافته‌است.
کم وزنی نوزاد با عفونت در دوران نوزادی، مرگ و میر نوزادان و همچنین بیماری در هنگام بزرگسالی ارتباط داده شده. مطالعاتی نیز تلاش کرده‌اند تا ارتباطی بین وزن تولد و شرایط آتی در زندگی، از جمله میزان احتمال مبتلا شدن به دیابت، چاقی یا میزان احتمال فردی مصرف سیگار یا هوش را نشان دهند.
پدرام قاضی‌پور (زادهٔ ۴ تیر ۱۳۷۶ در کرمانشاه) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه ملوان بندر انزلی در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
پایپالانتوس ، یا ذره‌گل‌ها، سرده‌ای از گیاهان از تیره لوله‌ایان است. حدود ۳۰۰-۴۰۰ گونه دارد که عمدتاً بومی مناطق مدارگان آفریقا و آمریکای لاتین است و گونه‌های کمی در ژاپن و ماداگاسکار وجود دارد.Kew World Checklist of Selected Plant FamiliesGovaerts, R. (2004). World Checklist of Monocotyledons Database in ACCESS: 1-54382. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew.Trovó, M. & Takeo Sano, P. (2010). Taxonomic survey of "Paepalanthus" section "Diphyomene" (Eriocaulaceae). Phytotaxa 14: 49-55.
دانشگاه لیسه فیلیپین () که با نام اختصاری آن LPU نیز به آن اشاره می‌شود یک مؤسسه آموزش عالی خصوصی، غیر فرقه ای و مختلط است که در شهر مانیل، فیلیپین واقع شده‌است. در سال ۱۹۵۲ توسط خوزه پی لورل، که سومین رئیس‌جمهور فیلیپین بود، تأسیس شد.
LPU دارای پردیس‌های وابسته در ماکاتی، باتانگاس، لاگونا، کاویت و داوائو است.
آدریان دیگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع میانی یا دفاع چپ برای پونفرادینا بازی می‌کند.
برادران کارامازوف () فیلمی به کارگردانی پتر زلنکا است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این فیلم اقتباسی از رمان "برادران کارامازوف" فیودور داستایفسکی است که برندهٔ جایزهٔ منتقدان فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری شد و نماینده جمهوری چک برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و یکمین دوره جوایز اسکار بود که به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت.
باستیل () یکی از ایستگاه‌های خط ۱، خط ۵ و خط ۸ متروی پاریس است که در میدان باستیل واقع شده و در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۱۸ میلادی ۱۳٬۱۷۲٬۳۹۲ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده‌اند.
پاوئو شیماینسکی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه موسیقی شوپن و بعدها از شاگردان تادئوش برد بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کارناوال" اشاره نمود.
کارناوال () یک فیلم درام به کارگردانی یرژی اشتور است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
هتی گلدمن باستان‌شناس آمریکایی بود. او نخستین زن عضو هیئت علمی در موسسهٔ مطالعات پیشرفته، و یکی از نخستین باستان‌شناسان زنی بود که در یونان و خاورمیانه کاوش کرده‌اند.
هتی گلدمن در ۱۹ دسامبر ۱۸۸۱ در نیویورک به دنیا آمد. او عضوی از خانوادهٔ بانکدار گلدمن-ساکس بود. پدرش، جولیوس گلدمن، وکیل و مادرش، سارا (آدلر) گلدمن، خانه‌دار بودند.
گلدمن در سال ۱۹۰۳ از کالج برین مار فارغ‌التحصیل شد و مدرک دوگانهٔ انگلیسی و یونانی گرفت. سپس برای ادامهٔ تحصیل در باستان‌شناسی به کالج رادکلیف رفت. او نخستین زنی بود که از دانشگاه هاروارد بورسیهٔ چارلز الیوت نورتون گرفت، تا در دانشسرای آمریکایی مطالعات کلاسیک در آتن تحصیل کند. او در سال ۱۹۱۶ دکتری گرفت.
در سال ۱۹۳۶، گلدمن نخستین زنی بود که در موسسهٔ مطالعات پیشرفته به‌کار گرفته شد. او در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد.
گلدمن در سال ۱۹۵۰ به عضویت آکادمی هنر و علوم آمریکا درآمد. در سال ۱۹۶۶، موسسهٔ باستان‌شناسی آمریکا به او مدال طلای دستاوردهای برجستهٔ باستان‌شناسی را اعطا کرد.
گلدمن در ۴ مهٔ ۱۹۷۲ در پرینستون از دنیا رفت.
کارولینا خاپکو (؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۸۵) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "فرابنفش"، "تاج پادشاهان"، "عشق اول"، "دوران افتخار"، "ع چون عشق"، "هتل ۵۲"، "رنگ‌های خوشبختی" و "کارناوال" اشاره نمود.
شاتو دو ونسن () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در کنار پارک ونسن واقع شده و در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده‌است.
دریاچه کنستانس () یک فیلم درام به کارگردانی یانوش زائورسکی است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم برندهٔ پلنگ طلایی جشنواره لوکارنو شد.
پیگال () یکی از ایستگاه‌های خط ۲ و خط ۱۲ متروی پاریس است که در میدان پیگال واقع شده و در سال ۱۹۰۲ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۱۹ میلادی ۵٬۵۹۹٬۴۹۵ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده‌اند.
فهیم بایراکتارویچ (به صربستانی:Fehim Bajraktarević) در یوگسلاوی متولد شد. پس از تحصیلات مقدماتی و عالی به عنوان استاد زبان و ادبیات فارسی در انیستیتوی زبان های شرقی بلگراد مشغول به کار شد. در سال 1923 میلادی، بخشی از رباعیات خیام را ترجمه کرد و در نشریه ادبی صربستان به چاپ رساند. در 1956 میلادی اشعار عبید زاکانی را ترجمه کرد. بایراکتارویچ در کنگره بین المللی فردوسی در ایران، به عنوان نمایندۀ خاورشناسان از یوگسلاوی شرکت کرده است. از جمله آثار او در زمینه فرهنگ و ادب فارسی می توان به ترجمه "رستم و سهراب" و "تاثیر زبان های شرقی بر زبان های صربی کرواتی" و "الف لیه و لیله" (1954-1955) اشاره کرد.
فقط عاشقم باش () یک فیلم کمدی رمانتیک لهستانی است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
این فیلم برندهٔ «شیر کهربایی» جشنواره فیلم گدنیا و نامزد دریافت جایزهٔ فیلم لهستان برای «بهترین طراحی لباس» شد و پرفروش‌ترین فیلم سال در لهستان بود. تصویربرداری فیلم در سال ۲۰۰۵ در ورشو انجام شده بود.
تری‌ترپن‌ها دسته ای از ترکیبات شیمیایی هستند که از سه واحد ترپن با فرمول مولکولی CH تشکیل شده‌اند. همچنین ممکن است به عنوان ترکیباتی متشکل از شش واحد ایزوپرن در نظر گرفته شوند. حیوانات، گیاهان و قارچ‌ها همگی تری‌ترپن‌ها، از جمله اسکوالن، را بیوسنتز می‌کنند که پیش ساز همه استروئیدها است.
کایسا ([ka:isa]) یک اسطوره خیالی از سرزمین تراکیه است که به عنوان الهه شطرنج به تصویر کشیده شده است. اولین بار در دوران رنسانس توسط شاعر ایتالیایی هیرونیموس ویدا و سپس در سال ۱۷۶۳ توسط سر ویلیام جونز معرفی گردید.
قهرمان جهان گری کاسپاروف بارها از نام کایسا استفاده می کند. به ویژه در کتاب پنج جلدی خود پیشینیان بزرگ من. کاسپارف از کایسا به عنوان استعاره ای برای خوش شانسی یاد می کند: "کایسا با من بود" به ویژه در موقعیت های نامشخص، به عنوان مثال در زمان قربانی دادن در بازی‌هایش.
ایستگاه لا دفانس () یک مجموعه ایستگاهی در شهر پاریس، فرانسه است که شامل ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس، شبکه تندرو منطقه‌ای، ترانسیلین و تراموای ایل-دو-فرانس می‌باشد. این ایستگاه که در منطقه لا دفانس واقع شده در سال ۱۹۵۹ تأسیس شده‌است.
جورج پنجم () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در زیر خیابان شانزلیزه در منطقه ۸ پاریس واقع شده و در سال ۱۹۰۰ تأسیس شده‌است.
یک کلاس دارویی مجموعه ای از داروها و سایر ترکیبات است که دارای ساختارهای شیمیایی مشابه، مکانیسم اثر یکسان (یعنی اتصال به یک هدف زیستی مشابه)، شیوه عمل مرتبط بوده، و/یا برای درمان بیماری یکسان استفاده می‌شود.
پورت مایو () یکی از ایستگاه‌های خط ۱ متروی پاریس است که در منطقه ۱۶ پاریس واقع شده و در سال ۱۹۳۶ تأسیس شده‌است.
این ایستگاه در ابتدا در سال ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده بودPorte Maillot Metro Station structurae.net و تا سال ۱۹۳۹ پایانه غربی خط ۱ بود اما با گسترش خط ۱ یک ایستگاه جدید ساخته شد و ایستگاه پورت مایو در سال ۱۹۳۶ به آن منتقل شد.
خشونت در هنر، اشاره دارد به نمایش گذاشتن خشونت در فرهنگ عامه مانند تئاتر و سینما. قرن هاست که موضوع بحث و جدل‌های بسیاری بوده و از دیرباز در فرهنگ غرب، تصاویر گرافیکی مصائب مسیح و طیف وسیعی از تصاویر جنگی توسط نقاشان و گرافیست‌ها به تصویر کشیده شده‌است. تصاویر و توصیفات خشونت از نظر تاریخی از ویژگی‌های مهم ادبیات می‌باشد. مارگارت برودر استاد مطالعات فیلم در دانشگاه ایندیانا بیان می‌کند که خشونت زیبایی شناسانه با خشونت بی هدف متفاوت است و از آن به عنوان یک نوع سبک هنری استفاده می‌شود.
منتقدان به دو گروه تقسیم می‌شوند گروهی خشونت را محتوا و مضمون فیلم می‌دانند آدرین مارتین موضع چنین منتقدانی را اینطور بیان می‌کند که خشونت واقعی بسیار متفاوت است و خشونت در فیلم تنها سرگرم‌کننده، تماشایی و ساختگی است. اما در مقابل گروهی از منتقدان نمایش خشونت در فیلم را سطحی و استثمارگرانه قلمداد می‌کنند و معتقدند که این گونه فیلم‌ها با از بین بردن حساسیت بیننده نسبت به خشونت، بر پرخاشگری آنها می‌افزاید.
کوهن بیان می‌کند در فیلم پرتقال کوکی (فیلم) به نویسندگی و کارگردانی استنلی کوبریک، اتاقی که الکس قهرمان داستان در آن زنی را می‌کشد با تابلو و تصاویر خشونت جنسی احاطه شده و در میان آن قتل زن توسط الکس چیزی نیست جز خشونت زیبایی شناسانه. دوایت گارنر نویسنده نیویورک تایمز در نقد فیلم روانی آمریکایی (فیلم) محصول سال ۲۰۰۰ بیان می‌کند: یک کمدی سیاه است، ترکیبی از طنز و خشونت. خاویر مورالس فیلم ساخته کوئنتین تارانتینو را پیشگام در زیبایی سازی خشونت می‌نامد و استدلال می‌کند که استفاده فیلم از خشونت زیبایی شناسانه مانند آنچه در پرتقال کوکی دیدیم برای بیننده جذاب است و از نظر زیبایی شناختی ارزش دارد.
تاج پادشاهان () یک مجموعهٔ تلویزیونی لهستانی دربارهٔ زندگی و سلطنت کاژیمیش کبیر، یادویگای لهستان و یوگایوا است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
در ایالات متحده، هفته ملی مهندسان () همیشه هفته ای در فوریه است که تولد واقعی جورج واشینگتن، ۲۲ فوریه را در بر می‌گیرد. بیش از ۷۰ انجمن مهندسی، آموزش و فرهنگ و بیش از ۵۰ شرکت و سازمان دولتی آن را مشاهده می‌کنند. هدف از هفته ملی مهندسان جلب توجه به کمک‌های مهندسین به جامعه است. همچنین زمانی است که مهندسان بر اهمیت یادگیری ریاضی، علوم و مهارت‌های فنی تأکید کنند.
جشن هفته ملی مهندسین در سال ۱۹۵۱ توسط انجمن ملی مهندسین حرفه ای و همزمان با تولد رئیس‌جمهور جورج واشینگتن آغاز شد. رئیس‌جمهور واشینگتن به عنوان اولین مهندس کشور در نظر گرفته می‌شود، به ویژه برای کار نظرسنجی خود. قبل از شروع هفته ملی مهندسین، کالج مهندسی دانشگاه میسوری اولین هفته مهندسان جهان را در سال ۱۹۰۳، ۴۸ سال قبل از انجمن ملی مهندسین حرفه ای، با سنت پاتریک به عنوان قدیس حامی مهندسان، جشن گرفت.
نتایج جایزه مهندس فدرال سال در طول هفته اعلام می‌شود.
نشان سنت مایکل و سنت جورج ()، یک نشان جوانمردی بریتانیایی است، که نخستین بار در ۲۸ آوریل ۱۸۱۸ توسط جرج چهارم، شاهزاده ولز، زمانی که به‌عنوان شاهزاده نایب‌السلطنه پدرش؛ شاه جرج سوم فعالیت می‌کرد، اهدا شد. این نشان به افتخار دو قدیس نظامی، میکائیل و جرجیس نام‌گذاری شده است. نشان سنت مایکل و سنت جورج در اصل به کسانی اعطا می‌شد که فرماندهان یا موقعیت‌های عالی را در سرزمین‌های مدیترانه در جنگ‌های ناپلئونی به دست آورده بودند و متعاقباً بعدها به دارندگان مناصب یا موقعیت‌های مشابه در سایر قلمروهای امپراتوری بریتانیا تعمیم داده شد. از افراد ایرانی دریافت کننده این نشان می‌توان به نصیر خان سردار جنگ اشاره کرد.
شاچیر سیکریچ (به بوسنی: Šaćir Sikirić) در سال ۱۸۹۳ در شهر سارایوو در بوسنی و هرزگوین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود و دورهٔ دبیرستان را در مدرسه مذهبی به نام خانقاه گذراند و از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵، در مدرسه عالی علوم شرعیات قضایی، تحصیل کرد.
در سال ۱۹۱۵ به پیشنهاد مدیر مدرسه و رهبر مسلمانان، دولت بوسنی بورسیه تحصیلی در دورهٔ خاورشناسی در بوداپست به وی اعطا کرد و این دوره را در سال ۱۹۱۹ به پایان رساند و در سال ۱۹۲۳ با ارائه پایان‌نامه ای با عنوان «تکایا و طرق درویشی در بوسنی» به زبان مجاری به اخذ درجهٔ دکتری از دانشگاه بوداپست نایل آمد.
پس از بازگشت در مدارس گوناگون به عنوان استاد زبان‌های ترکی و عربی به کار پرداخت. در سال ۱۹۳۷، استاد دانشکده الهیات در سارایوو و در سال ۱۹۳۹ رئیس آن دانشکده شد و تا ۱۹۴۵ در آن سمت باقی ماند تا آنکه در همان سال به علت جنگ جهانی دوم، دانشکده تعطیل و او بازنشسته شد.
در سال ۱۹۵۰ استاد خاورشناسی در رشتهٔ زبان‌های عربی و فارسی دانشکدهٔ ادبیات سارایوو شد و در همان سال پس از تأسیس مؤسسهٔ خاورشناسی به عضویت دائم آن درآمد و تا پایان عمر در آن سمت باقی ماند. او سال‌های زیادی در مدرسهٔ «غازی خسرو بیگ» زبان‌های عربی، ترکی و یوگسلاوی را تدریس می‌کرد. همچنین ریاست سازمان خیریه ای به نام «مرحمت» را بر عهده داشت و سال‌ها در اتحادیهٔ علما با نام «الهدایه» در سارایوو فعالیت می‌کرد. سیکریچ در اوت ۱۹۶۶ به دعوت دولت ایران برای شرکت در اولین کنگرهٔ ایران شناسان جهان به ایران سفر کرد.
سیکریچ مقاله ای به زبان مجاری با عنوان "تکایای بوسنی و هرزگوین" نوشت که بعدها با گسترش آن به عنوان پایان نامهٔ دکتری در سال ۱۹۲۳ ار آن دفاع کرد. او در سال ۱۹۲۵ شرح حال ابوحامد غزالی را به رشته تحریر درآورد و در سال ۱۹۵۱ دستور زبان فارسی را تدوین کرد. در سال ۱۹۵۴ کتاب منتخبات ادبیات فارسی را به عنوان کتاب درسی دانشجویان رشته فارسی در کشورش تهیه و تدوین کرد.
سیکریچ در ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۶ درگذشت.
ترور سفید نام چندین دوره خشونت توده‌ای در تاریخ است که توسط گروه‌های محافظه‌کار یا ناسیونالیست علیه آنارشیست‌ها، کمونیست‌ها، سوسیالیست‌ها، لیبرال‌ها، انقلابیون یا دیگر مخالفان انجام می‌شود. گاهی اوقات با وحشت سرخ در تضاد قرار می گیرد و برعکس آن است. ممکن است اشاره داشته باشد:
انواع اعمال خشونت آمیز ضد چپ :
وحشت سفید()، به سرکوب سیاسی غیرنظامیان تایوانی تحت حکومت کومینتانگ (KMT) گفته‌می‌شود. دوره ترور سفید با حکومت نظامی در تایوان در ۱۹ مه ۱۹۴۹ آغاز شد، که با مقررات موقت ۱۹۴۸ علیه شورش کمونیستی امکان پذیر شده‌بود و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۲ با لغو ماده ۱۰۰ قانون جنایی که اجازه پیگرد قانونی فعالیت های «ضد دولتی» را می داد، به پایان رسید. مقررات موقت یک سال قبل در ۲۲ آوریل ۱۹۹۱ لغو شدند و حکومت نظامی در ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۷ لغو شده‌بود
معمولا حادثه ۲۲۸ سال ۱۹۴۷ را که در آن کی‌ام‌تی (KMT) در پاسخ به قیام مردمی حداقل ۱۸۰۰۰ غیرنظامی تایوانی را کشت و همچنین در زمان کوتاهی بسیاری از نخبگان سیاسی و فکری محلی را اعدام کرد را جزو دوره ترور سفید به حساب نمی‌آورند. این دو واقعه اغلب به دنبال هم مورد بحث قرار می گیرند، حادثه ۲۲۸ کاتالیزوری بود که کی‌ام‌تی (KMT) را برای شروع ترور سفید تحریک کرد. حکومت نظامی دو بار در جریان حادثه ۲۲۸ اعلام و لغو شد.
پس از حادثه ۲۲۸، کی‌ام‌تی در طول مراحل پایانی جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹ از سرزمین اصلی چین به تایوان عقب نشینی نمود. کی‌ام‌تی برای تحکیم حاکمیت خود در مناطق باقیمانده خود، تدابیر سرکوب سیاسی سختی را اعمال کرد که شامل وضع حکومت نظامی، اعدام مظنونان چپ یا کسانی بود که مشکوک به همدردی با کمونیست‌ها بودند. افراد دیگری که هدف قرار گرفتند عبارتند از مردم محلی تایوانی و مردم بومی که در حادثه ۲۲۸ شرکت کردند، مانند اویونگو یاتایوگانا (Uyongʉ Yata'uyungana)، و کسانی که به دلیل انتقاد از دولت متهم به مخالفت شدند.
کی‌ام‌تی دادگاه‌هایی را برای افراد مخالف دولت با اتهام آنکه آنها به دنبال براندازی دولت هستند را برگزار می‌کرد.
تظاهرات دموکراسی‌خواه در این دوره مانند حادثه کائوسیونگ به شدت سرکوب شد. کی‌ام‌تی به عنوان یک دولت تک حزبی حکومت می کرد و وجود هر حزب سیاسی دیگر به شدت غیرقانونی شد. این امر منجر به عدم وجود انتخابات رقابتی شد. نامزدهای "تانگوای" تایید نشده ای که در انتخابات پیروز شده بودند، مانند هسو هسین لیانگ، به طور جعلی استیضاح شدند و بیشتر آن‌ها مجبور به تبعید شدند. حتی چنین انتخابات محدودی با تقلب آشکار انتخاباتی، مانند آنچه در جریان حادثه ژونگلی رخ داد، خدشه دار شد.
ایدئولوژی، نظریه و الگوی حاکم بر سرکوب رژیم کی‌ام‌تی چیانگ جیه شی در سرزمین اصلی چین و متعاقباً در تایوان توسط برخی از دانشگاهیان و دانشمندان با رژیم‌های فاشیستی در جاهای دیگر مانند آلمان نازی مقایسه شده است، ارتش انقلابی ملی به شدت وابسته و الهام گرفته از مأموریت نظامی آلمان در طول همکاری چین و آلمان (۱۹۲۶-۱۹۴۱) بود تا اینکه آدولف هیتلر تصمیم گرفت در سال ۱۹۳۸ با عقب نشستن از چین با امپراتوری ژاپن همسو شود. هنگامی که چیانگ در سال ۱۹۴۹ به تایوان عقب نشینی کرد، رژیم او از ایجاد یک دموکراسی پارلمانی امتناع کرد و به گونه ای از دولت فاشیستی در تایوان ادامه داد. میراث اقتدارگرایی و فاشیسم در طول ترور سفید در تایوان تا به امروز باقی مانده است و بحث های سیاسی در مورد این موضوع همچنان در این جزیره بسیار بحث برانگیز است.
معمولا آغاز ترور سفید با اعلام حکومت نظامی در ۱۹ می ۱۹۴۹ می‌دانند. برخی منابع برای تاریخ پایان آن به لغو حکومت نظامی در ۱۵ جولای ۱۹۸۷ استناد می کنند، در حالی که برخی دیگر به لغو ماده ۱۰۰ قانون جزا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۲ استناد می کنند که آزار و اذیت مردم را با دلیل فعالیت‌های "ضد دولت" مجاز می دانست. ". حکومت نظامی تقریباً چهار دهه به طول انجامید، که در زمان لغو آن طولانی‌ترین دوره حکومت نظامی در جهان بود. در حال حاضر این دومین طولانی ترین دوره حکومت نظامی پس از ۴۸ سال حکومت نظامی سوریه است که از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۱ ادامه یافت
اکثر محاکمه ها بین دو دهه اول انجام شد زمانیکه کی‌ام‌تی می‌خواست حاکمیت خود را در جزیره تحکیم کند. اکثر کسانی که تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند توسط کومینتانگ (KMT) به عنوان "جاسوس راهزن" نامگذاری شدند () به معنی جاسوسان کمونیست، و به این ترتیب اغلب با اعدام مجازات می شوند. یک نقل قول وانگ جینگ‌وی، که اغلب به اشتباه به وانگ جیانگ نسبت داده می‌شود، زمانی گفته می‌شود که او ترجیح می‌دهد «به اشتباه ۱۰۰۰ انسان بی‌گناه را بکشد تا اجازه دهد یک کمونیست فرار کند». Barnouin, Barbara and Yu Changgen. "Zhou Enlai: A Political Life." Hong Kong: Chinese University of Hong Kong, 2006. p. 38
کی‌ام‌تی عمدتاً نخبگان فکری و اجتماعی تایوان را از ترس اینکه ممکن است در برابر حکومت کی‌ام‌تی مقاومت کنند و یا با کمونیسم همدردی کنند، زندانی کرد. برای عنوان مثال، اتحادیه فورموسان برای رهایی بخشی، گروهی برای استقلال تایوان بود که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد، را کی‌ام‌تی معتقد بود که تحت کنترل کمونیست ها است، که همین منجر به دستگیری اعضای گروه در سال ۱۹۵۰ شد. سازمان جهانی متحد فورموسان برای استقلال به دلایل مشابه تحت تعقیب قرار گرفت. با این حال، سایر محاکمات چنین استدلال روشنی نداشتند، برای مثال در سال ۱۹۶۸، زمانی که بو یانگ به دلیل انتخاب کلماتش در ترجمه کمیک استریپ ملوان زبل زندانی شد. تعداد زیادی از دیگر قربانیان ترور سفید چینی‌هایی بودند که بسیاری از آنها تخلیه خود را از چین به تایوان مدیون کی‌ام‌تی بودند.
بسیاری از قربانیان ترور سفید، مانند بو یانگ و لی آئو، برای ترویج دموکراتیک شدن تایوان و اصلاحات کومینتانگ حرکت کردند. در سال ۱۹۶۹، لی تنگ هوی، رئیس جمهور آینده، بیش از یک هفته توسط فرماندهی پادگان تایوان بازداشت و بازجویی شد، که خواستار اطلاع از «فعالیت های کمونیستی» او شده و به او گفت: «کشتن تو در این لحظه به آسانی له کردن یک مورچه تا مرگ است.» سه سال بعد از او برای پیوستن به کابینه چیانگ چینگ-کو دعوت شد.
ترس از بحث درباره ترور سفید و حادثه ۲۸ فوریه به تدریج با لغو حکومت نظامی پس از کشتار لییو در سال ۱۹۸۷ کاهش یافت، که با برپایی یک یادبود عمومی رسمی و عذرخواهی رئیس جمهور لی تنگ هوی در سال ۱۹۹۵ به اوج خود رسید. در سال ۲۰۰۸، رئیس جمهور ما یینگ-جو در مراسم یادبود ترور سفید در تایپه سخنرانی کرد. ما (Ma) از طرف دولت از قربانیان و اعضای خانواده آنها عذرخواهی کرد و ابراز امیدواری کرد که تایوان دیگر هرگز تراژدی مشابهی را تجربه نکند.
در این دوره حدود ۱۴۰۰۰۰ تایوانی تحت رفتارهای خشن زندانی شدند و بسیاری از آنها به طور غیرمستقیم جان خود را از دست دادند و یا در طی این روند دچار مشکلات سلامتی مختلفی شدند. حدود ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر به صورت مستقیم با دلیل مخالفت واقعی یا تصور مخالفت‌ آنها با دولت چیانگ کای شک کی‌ام‌تی به طور مستقیم اعدام شدند. بیشتر قربانیان ترور سفید مرد بودند، اما تعدادی از زنان نیز شکنجه و یا اعدام شدند.
از زمان لغو حکومت نظامی در سال ۱۹۸۷، دولت بنیاد یادبود حادثه ۲۲۸ را ایجاد کرده است، یک صندوق غرامت غیرنظامی که توسط کمک های مردمی برای قربانیان و خانواده های آنها حمایت می شود. با این حال، هیچگاه کمیسیون حقیقت و آشتی درستی بوجود نیامد. بسیاری از نوادگان قربانیان از قربانی بودن اعضای خانواده‌شان بی‌اطلاع هستند، در حالی که بسیاری از خانواده‌های قربانیان، به‌ویژه اهل چین، از جزئیات بدرفتاری بستگان خود در جریان شورش اطلاعی نداشتند.
کمیته ایمنی عمومی () کمیته ای از کنوانسیون ملی فرانسه بود که دولت موقت و کابینه جنگ را در دوران حکومت ترور، مرحله خشونت‌آمیز انقلاب فرانسه، تشکیل داد. این کمیته اضافه بر کمیته دفاع عمومی، که در اوایل ژانویه ۱۷۹۳ ایجاد شده‌بود، در آوریل ۱۷۹۳ توسط کنوانسیون ملی ایجاد شد. وظیفه اصلی این کمیته حفاظت از جمهوری جدید در برابر دشمنان خارجی و داخلی، مبارزه با ائتلاف اول و شورش وندیه بود. به عنوان اقدامی در زمان جنگ، اختیارات نظارتی و اداری گسترده‌ای بر نیروهای مسلح، قوه قضائیه و قوه مقننه و همچنین نهادهای اجرایی و وزرای کنوانسیون به کمیته داده شد.
با بازسازی کمیته در ماه ژوئیه، سطح دفاع ("سطح جمعی") را در برابر ائتلاف سلطنتی کشورهای اروپایی و نیروهای ضدانقلاب در فرانسه بالا برد و به این ترتیب روز به روز قدرتمندتر شد. در دسامبر ۱۷۹۳، کنوانسیون به‌طور رسمی قدرت اجرایی را به کمیته اعطا کرد. در میان اعضا، ژاکوبن ماکسیمیلیان روبسپیر رادیکال یکی از شناخته شده ترین‌ها بود، اگرچه او هیچ قدرت یا امتیاز خاصی نداشت. پس از دستگیری و اعدام جناح‌های رقیب هبرتیست‌ها و دانتونیست‌ها، سرانجام احساسات در کنوانسیون علیه روبسپیر معطوف شد که در نهایت منجر به اعدام وی در در ژوئیه ۱۷۹۴ شد. در واکنش ترمیدوری بعدی، نفوذ کمیته کاهش و در سال ۱۷۹۵ این کمیته لغو شد.
انقلاب فرانسه تحولی عظیم در جامعه ایجاد کرد که در آن شهروندان می‌خواستند عصر جدیدی از عقلانیت انتقادی، برابری طلبی و میهن‌پرستی را در میان مردان فرانسوی به وجود آورند. آرمان‌های انقلابی در سراسر فرانسه گسترش یافت و اعتقاد به دموکراسی و حکومت غیرنظامی به عنوان عصر جدید تمدن فرانسه اعلام شد. سال ۱۷۹۳ قانون اساسی جدید جمهوری را به ارمغان آورد که توسط مجلس ملی تهیه شد. قانون اساسی فرانسه در سال ۱۷۹۳ و دولت بعدی آن اصلاحات گسترده‌ای را در سیستم سیاسی و نظم اجتماعی فرانسه به ارمغان آورد. اصلاحات عمده این قانون اساسی شامل آموزش جامع، به رسمیت شناختن حقوق برای فرزندان نامشروع، لغو برده داری و بهبود حقوق زنان متأهل بود.
قانون اساسی فرانسه در سال ۱۷۹۳ ایدئولوژی حاکم بر عصر روشنگری دولت فرانسه را در این مرحله از دوره انقلابی ترسیم کرد. قانون اساسی حق مقاومت در برابر ظلم و همچنین حق آزادی شخصی را مشخص می‌کند. برابری همه مردان فرانسوی به جز ساختار جمهوری فرانسه مشروح است. قانون اساسی جدید و تغییر به یک حکومت جمهوری با محوریت مجلس ملی، فضایی را برای قدرت گرفتن یک مقام حکومتی افراطی ایجاد کرد. اعضای طبقات رایج فرانسه مانند سانز کلوتز (Sans-Culottes) به رادیکالیسم روی آوردند و الهام بخش فعالیت‌های مبارزاتی در میان مردم فرانسه شدند.
در ۵ آوریل ۱۷۹۳، فرمانده نظامی فرانسوی و وزیر سابق جنگ، ژنرال چارلز فرانسوا دوموریز به دنبال انتشار نامه ای آتشین که در آن تهدید کرده بود در صورتی که کنوانسیون ملی رهبری او را نپذیرد، ارتش خود را به شهر پاریس خواهد برد، به اتریش فرار کرد. خبر فرار او باعث نگرانی در پاریس شد، جایی که ترس از شکست قریب‌الوقوع از اتریش و متحدان آنها وجود داشت. باور عمومی بر این بود که فرانسه انقلابی در خطر فوری قرار دارد و نه تنها توسط ارتش‌های خارجی و شورش‌های اخیر در وانده، بلکه توسط عوامل خارجی که از درون برای نابودی کشور طراحی می‌کردند، تهدید می‌شد. و فرار دوموریز اعتبار بیشتری به این باور داد. در پرتو این تهدید، رهبر ژیروندین ماکسمین ایزنارد پیشنهاد ایجاد یک کمیته ۹ نفره ایمنی عمومی را داد. ایزنارد در این تلاش مورد حمایت ژرژ دانتون قرار گرفت و اعلام کرد: این کمیته دقیقاً همان چیزی است که ما می‌خواهیم، دستی برای گرفتن سلاح دادگاه انقلاب.
پس از پیشنهاد برتراند بار در ۱۸ مارس، کمیته در ۶ آوریل ۱۷۹۳ ایجاد شد. این کمیته که از نزدیک با رهبری دانتون مرتبط بود، در ابتدا به عنوان کمیته دانتون شناخته می‌شد.. دانتون کمیته را در ۳۱ مه و ۲ ژوئن ۱۷۹۳ که شاهد اخراج خشونت‌آمیز ژیروندین‌ها و تشدید جنگ در وانده بودند، هدایت کرد. هنگامی که کمیته در ۱۰ ژوئیه ۱۷۹۳ دوباره تشکیل شد، کمیته شامل دانتون نشد. با این وجود، او به حمایت از تمرکز قدرت توسط کمیته ادامه داد..
در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۳، ماکسیمیلیان روبسپیر به عضویت کمیته انتخاب شد. در این زمان، کمیته وارد مرحله قدرتمندتر و فعال‌تری می‌شد که در کنار شریک قدرتمند خود، کمیته امنیت عمومی، به یک دیکتاتوری تبدیل می‌شد. نقش کمیته امنیت عمومی شامل اداره جنگ (شامل انتصاب ژنرال‌ها)، انتصاب قضات و هیئت منصفه برای دادگاه انقلاب،. تأمین ارتش و مردم، حفظ نظم عمومی و نظارت بر بوروکراسی دولتی بود..
این کمیته همچنین مسئول تفسیر و اجرای فرامین کنوانسیون ملی و در نتیجه اجرای برخی از "سختگیرانه‌ترین" سیاست‌های ترور بود - به عنوان مثال، قانون مشکوکین در ۲۳ اوت ۱۷۹۳ تصویب شد. قانون اکثریت عمومی در ۲۹ سپتامبر ۱۷۹۳ تصویب شد. اختیارات گسترده و متمرکز کمیته توسط قانون ۱۴ فریمر (همچنین به عنوان قانون حکومت انقلابی) در ۴ دسامبر ۱۷۹۳ تدوین شد.
در ۵ دسامبر ۱۷۹۳، روزنامه‌نگار کامیل دزمولین با تأیید روبسپیر و کمیته شروع به انتشار له ویو کوردلیر ("Le Vieux Cordelier)" کرد ".." هدف این روزنامه در ابتدا علیه جناح هبرتیست افراطی انقلابی بود که مطالبات افراطی، شور ضد مذهبی و تمایل به شورش‌های ناگهانی کمیته را دچار مشکل کرد. با این حال، دزمولینز به سرعت قلم خود را بر ضد کمیته امنیت عمومی و کمیته امنیت عمومی چرخاند و سلطنت آنها را با دوران ظالمان رومی که توسط تاسیتوس شرح داده شده‌است، مقایسه کرد و دیدگاه‌های متمادی جناح دانتونیست را تشریح کرد.
در نتیجه، اگرچه هبرتیست‌ها در مارس ۱۷۹۴ دستگیر و اعدام شدند، کمیته‌ها دزمولین و دانتون را نیز دستگیر کردند. هرو دو سیشل، دوست و متحد دانتون، از کمیته امنیت عمومی اخراج شد، دستگیر شد و در کنار آنها محاکمه شد. در ۵ آوریل ۱۷۹۴، دانتونیست‌ها به گیوتین رفتند.
حذف هبرتیست‌ها و دانتونیست‌ها قدرت کمیته‌ها را برای کنترل و خاموش کردن مخالفان آشکار کرد. ایجاد یک اداره کل پلیس در مارس ۱۷۹۴- که به‌طور اسمی به کمیته ایمنی عمومی گزارش می‌داد - به افزایش قدرت کمیته امنیت عمومی کمک کرد.
قانون ۲۲ پریریال که توسط کمیته پیشنهاد شد و توسط کنوانسیون در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۴ تصویب شد، در ایجاد کنترل آهنین دادگاه انقلاب و بالاتر از آن کنوانسیون و کمیته‌های امنیت عمومی و امنیت عمومی پیش رفت. این قانون اشکال مختلفی از دشمنان عمومی را برشمرده، محکومیت آنها را ملزم می‌کرد و مراجعات قانونی در دسترس متهمان را به شدت محدود می‌کرد. مجازات تمام جرایم طبق این قانون اعدام بود. تعداد محکومان به اعدام در پاریس از آغاز تا سقوط روبسپیر در ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۴، بیش از کل اعدام‌های قبلی دادگاه انقلاب است..
با این حال، حتی با رسیدن ترور به اوج خود و همراه با آن قدرت سیاسی کمیته، اختلاف در دولت انقلابی در حال افزایش بود. اعضای کمیته امنیت عمومی از رفتار مستبدانه کمیته امنیت عمومی و به ویژه تجاوز به اداره کل پلیس به دلیل کوتاهی خود ابراز ناراحتی کردند.. بحث‌های درون کمیته امنیت عمومی به قدری شدید شده بود که جلسات خود را به اتاق خصوصی‌تر منتقل کرد تا توهم توافق را حفظ کند.. روبسپیر، یکی از حامیان پرشور فرقه وجود عالی، خود را به‌طور مکرر با اعضای کمیته ضد دینی، کولو دوربوا و بیلو-وارن، درگیر می‌دانست. علاوه بر این، غیبت‌های فزاینده روبسپیر در کمیته به دلیل بیماری (او در ژوئن ۱۹۷۴ در جلسات شرکت نکرد) این تصور را ایجاد کرد که او منزوی و دور از ارتباط است. شارلوت روبسپیر در خاطرات خود گزارش داد که روبسپیر با تعدادی از نمایندگان مأموریت به دلیل افراط و تفریط آنها درگیری داشته‌است که احتمالاً منجر به اتحاد کمیته نیز شده‌است.
هنگامی که در اواسط ژوئیه ۱۷۹۴ مشکوک شد که روبسپیر و سن ژوست در حال برنامه‌ریزی برای حمله به مخالفان سیاسی خود ژوزف فوشه، ژان-لامبرت تالین و مارک-گیوم الکسیس وادیر (دو عضو اخیر کمیته امنیت عمومی) هستند. آتش‌بس شکننده در داخل دولت منحل شد. سنت جوست و همکارش، عضو کمیته ایمنی عمومی، برتراند بار، تلاش کردند تا صلح را بین کمیته‌های امنیت عمومی و امنیت عمومی حفظ کنند. با این حال، روبسپیر در ۲۶ ژوئیه۱۷۹۴ در کنوانسیون ملی سخنرانی کرد که در آن بر نیاز به «تصفیه» کمیته‌ها و «درهم شکستن همه جناح‌ها» تأکید کرد.. در یک سخنرانی در باشگاه ژاکوبن در آن شب، او به کولو دوربوا و بیلو-وارن که اجازه چاپ و توزیع سخنرانی او در مجمع را نداده بودند، حمله کرد.
در روز بعد، ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ (یا ۹ ترمیدور طبق تقویم جمهوری‌ فرانسه)، سنت ژوست شروع به سخنرانی قبل از کنوانسیون کرد و قصد داشت کولو، هربویز و بیلارد ورنه و سایر اعضای کمیته امنیت عمومی را محکوم کند. با این حال، تقریباً بلافاصله توسط تالین و بیلو-وارن که او را به قصد «قتل کنوانسیون» متهم کردند، صحبت او را قطع کردند.. بارر، وادیه و استانیسلاس فرون به اتهامات علیه سن ژوست و روبسپیر پیوستند. کنوانسیون دستور دستگیری روبسپیر، برادرش آگوستین و سن ژوست را به همراه حامیان آنها فیلیپ لو باس و ژرژ کوتون را صادر کرد.
دوره‌ای از ناآرامی‌های مدنی شدید آغاز شد که طی آن اعضای کمیته‌های امنیت عمومی و امنیت عمومی مجبور شدند به این کنوانسیون پناه ببرند. برادران روبسپیر، سن ژوست، لو باس و کوتون خود را در هتل دو ویل غرق کردند و تلاش کردند تا شورشی را برانگیزند. در نهایت، در مواجهه با شکست و دستگیری، لوباس خودکشی کرد، در حالی که سن ژوست، کوتون، و ماکسیمیلیان و آگوستین روبسپیر در ۲۸ ژوئیه ۱۷۹۴ دستگیر و با گیوتین اعدام شدند.
دوره تحولات متعاقب آن، که واکنش ترمیدوری نامیده شد، شاهد لغو بسیاری از غیرمحبوب‌ترین قوانین دوران ترور و محدودیت کمیته‌های امنیت عمومی و ایمنی عمومی بود. کمیته‌ها بر اساس قانون اساسی سال سوم (۱۷۹۵) برچیده شدند، که نشانه آغاز دایرکتوار بود.
اثرِ موقعیتِ رشته‌ای گرایشِ فرد به یادآوری‌یِ بهترِ نخستین و آخرین فقره‌های یک رشته نسبت به مواردِ میانی‌ست. این اصطلاح توسط هرمان ابینگهاوس از طریق مطالعاتی که روی خودش انجام داد ابداع شد و به این یافته اشاره دارد که دقت یادآوری تابعی از موقعیت یک آیتم در فهرست مطالعاتی‌ست. وقتی از افراد خواسته می‌شود فهرستی از آیتم‌ها را با ترتیبِ دل‌خواه به یاد بیاورند (یادآوری آزاد)، افراد تمایل دارند تا از پایان لیست شروع به خاطرآوری کرده و موارد انتهایی را بهتر به‌یادآوری می‌کنند. (اثر تازگی - recency effect). در میان آیتم‌های اولیه‌ی فهرست، چند فقره‌ی اول بیشتر از آیتم‌های میانی (اثر برتری - primacy effect) یادآوری می شوند.Deese and Kaufman (1957) "Serial effects in recall of unorganized and sequentially organized verbal material", J Exp Psychol. 1957 Sep;54(3):180-7
بوشویاراش ( و ) یا رژهٔ بوشو جشن سالیانهٔ شش روزه‌ای در پایان فصل کارناوال‌ها است که توسط شوکاتس‌ها، گروهی از اسلاوهای جنوبی مجارستان در موهاچ برگزار می‌شود و روز پیش از چهارشنبه خاکستر به پایان می‌رسد. مشخصهٔ این جشن، بوشوها با نقاب چوبی و ردای پشمی، مبدل‌پوشی، موسیقی، بالماسکه، رژه، رقص و پایکوبی است و نمایش‌هایی چون به خشکی آمدن بوشوها از دانوب، سپردن تابوت به آب و سوزاندنش نیز انجام می‌گیرد. به‌طور سنتی، بوشوها با تماشاچیان زن و دختر شوخی و بازی دارند و رفتار مناسب با بازدیدکنندگان طبق قوانین معمول پیش نمی‌رود.
بوشویاراش از سال ۲۰۰۹ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو قرار گرفته‌است.
نقاب بوشو از چوب درخت بید حکاکی و به‌طور سنتی با خون لاشهٔ حیوان نقاشی شده و سرپوشی از پوست گوسفند دارد. پوشش بوشو عبارت است از پای‌پوش، چکمه، شلوار کتان سفید، پوست و خز گوسفند که از کمر با طناب یا زنجیر بسته و چند زنگوله به آن متصل‌شده، و کیفی آویزان از روی شانه. لوازم جانبی معمولاً عبارتند از وسیله‌ای به شکل جغجغه از چوب برای ایجاد سروصدا، گرز، شاخ چوبی بلند، تختهٔ لباسشویی، تیرک چوبی حمل آب و بوشوی نوزاد در تشت ورز خمیر.
«بوشوهای زیبا» لباس‌های ملی مختلف به تن دارند و صورت خود را می‌پوشانند.
«یانکِله‌ها» پسرانی هستند که جامهٔ ژنده پوشیده و صورت خود را با تور و جوراب می‌پوشانند و گونی پر از خاکستر و آرد (اکنون فقط تکه پارچه یا خاک اره) بر دوش حمل می‌کنند؛ آنها تماشاگران به خصوص دختران را با آن می‌زنند.
زنان با روبنده، مردان با لباس عروسی و چهره‌های مبدل‌پوش دیگر، در موهاچ «ماشکارا» نامیده می‌شوند.
در طول مراسم، بوشوها، یانکله‌ها و مبدل‌پوش‌ها مشمول قوانین اخلاقی معمول در روزهای هفته نیستند که شامل حمله به دختران و زنان و شوخی با آنان است.
به‌طور سنتی فاصلهٔ بین خاج‌شویان تا چهارشنبه خاکستر در آغاز چله روزه زمانی برای جشن و سرگرمی در فرهنگ اروپایی است. به همین ترتیب بوشویاراش به نشانهٔ پایان زمستان در ماه فوریه برای شش روز به طول می‌انجامد. زمان کارناوال توسط اولین ماه کامل پس از اعتدال بهاری تعیین می‌شود و هر سال تاریخ آن متفاوت است. جشن در روز پنجشنبه چاق با عنوان «کارناوال کوچک» آغاز می‌شود ولی بزرگ‌ترین جشن یا «کارناوال یکشنبه» به هفتمین یکشنبه قبل از روز عید پاک می‌افتد. در روز سه‌شنبه اعتراف و آخرین روز از برنامه، «جشن تدفین» برگزار می‌شود که در آن تابوت کارناوال در آتش می‌سوزد.
در میان اسلاوها و مردم ترک، چنین مراسم مشابهی وجود دارد مثل ، کورنتووانیه، ، شوراله و ؛ اگرچه ماسک بوشوها بیشترین شباهت را به به کوکری‌های بلغار دارد. شکل کنونی بوشویاراش به رسوم عامیانهٔ شوکاتس‌های بالکانی‌الاصل بازمی‌گردد که در نواحی اطراف موهاچ ساکن و در حلقه فرهنگی کروات‌های مجارستان زندگی کرده‌اند. اولین گزارش از ظهور رسوم عامیانه آنها در سال ۱۷۸۳ ذکر شده‌است. موهاچ در سال ۱۶۸۷ از تسلط ترک‌ها آزاد شد و بخش زیادی از شوکاتس‌ها تنها پس از آن، احتمالاً بین سال‌های ۱۶۸۷ و ۱۶۹۰ در مناطق خالی از سکنه اسکان داده‌شدند.
بر اساس روایاتی عامیانه در زمان تسلط ترکان عثمانی بر موهاچ شوکاتس‌ها در کنار باتلاق‌های دانوب زندگی می‌کردند. در رؤیای کسی از آنها مردی وی را توصیه می‌کند به پوشیدن ماسک‌های چوبی ترسناکِ آغشته به خون و پوست گوسفند و ساختن وسیله‌هایی با صدای بلند و عبور از دانوب در پوشش شب و ترساندن ترکان و فراری دادن آنها؛ شوکاتس‌ها نیز در شبی طوفانی چنان کردند و موفقیت‌آمیز بود. روایتی باورپذیرتر اما، رسم بوشو را به آداب و رسوم عامیانه مردمان بالکان برای پایان زمستان، دفع پلیدی‌ها، آغاز بهار و باروری مربوط می‌دارد.
شوکتسی (اسم جمع - صربی کرواتی: Šokci / Шокци، مفرد مذکر: شوکاتس، مفرد مؤنث: شوکیتسا؛ ) به اسلاوهای جنوبی‌ای گفته می‌شود که بومی مناطق تاریخی شرق کرواسی، قسمت کوچکی از جنوب غربی مجارستان و شمال صربستان و زیرگروهی از کروات‌ها هستند. شوکتسی بدون استثناء کاتولیک رومی هستند.
شوکتسی به یک گویش قدیمی اشتوکاوی، منحصر به خودشان صحبت می‌کنند. این گویش فرعی اسلاونی دارای لهجه ایکاویایی و اِکاویایی مختلط است. در برخی از روستاهای مجارستان، صدای اصلی اسلاوی حفظ شده‌است.
بسیاری از سنت‌های شوکتسی تحت تأثیر محیط زندگی در حوضه پانونی است که در آن غلات و ذرت در مزارع بزرگ اطراف روستاهای خود کشت می‌کنند. فراوانی در این مناطق از شوکتسی مردمی شاد و علاقمند به فرهنگ عامه ساخته‌است. هر روستا دارای یک جامعه فرهنگی با آهنگ‌ها و رقص‌های محلی مخصوص به خود است. یک رسم عامیانه رایج، ، شکلی طنزآمیز از آهنگ محلی توسط گروهی از مردان اجرا می‌شود؛ بچاراتس از واژهٔ بیکار به ترکی و گویش شوکتسی وارد شده و معنی مرد عزب، سرخوش و باده‌نوش دارد. آنها همچنین جشن سالانه‌ای به نام «شوکاچکو سییِلو» در یک دوره نه روزه در ماه فوریه برگزار می‌کنند که بزرگ‌ترین رویداد سنتی در منطقه در نزدیکی ژوپانیا است؛ در آن فرهنگ و سنت‌های محلی را به نمایش می‌گذارد. همچنین در نواحی اطراف موهاچ در مجارستان بوشویاراش، جشن سالیانهٔ شش روزه‌ای در پایان فصل کارناوال‌ها برگزار می‌کنند.
ویژگی مشخص فرهنگ شوکتسی، موسیقی آنها با ساز و همچنین نی‌انبان است. جشن‌های سنتی عروسی شوکتسی اغلب توجه کل روستا را به خود جلب می‌کند.
در علوم سیاسی، اصطلاحات راست رادیکال و راست پوپولیستی برای اشاره به طیفی از احزاب ناسیونالیست، جناح راست تا راست افراطی که از اواخر دهه ۱۹۷۰ در اروپا افزایش یافته‌است، استفاده می‌شود. گروه‌های راست پوپولیست دلایل مختلفی دارند که معمولاً شامل مخالفت با جهانی شدن و مهاجرت ، انتقاد از چندفرهنگی و مخالفت با اتحادیه اروپا می‌شود.
طیف ایدئولوژیک راست رادیکال از محافظه کاری ملی جناح راست و پوپولیسم راست افراطی تا پوزیشنیسم سوم راست افراطی و ایدئولوژی‌های نئوفاشیستی را شامل می‌شود.
تعدادی از عناصر راست افراطی تمایل خود را برای حکومت فاشیستی یا نئونازی در اروپا ابراز می‌کنند.
مایکل مینکنبرگ، دانشمند علوم سیاسی، تأکید کرد که راست رادیکال "پدیده ای مدرن" است و اظهار داشت که "به طور مبهمی" با جنبش‌های راستگرای پیشین مرتبط است، زیرا "در نتیجه تغییرات مدرنیزاسیون اجتماعی و فرهنگی، مرحله ای از نوسازی را در اروپای پس از جنگ پشت سر گذاشته‌است.». به این ترتیب، او معتقد بود که توصیف آن با استفاده از عباراتی مانند " فاشیسم " یا " نئوفاشیسم "، که ارتباط نزدیکی با جنبش‌های راست‌گرای اوایل قرن بیستم داشتند، رویکردی "به‌طور فزاینده منسوخ" بود.
انتخاب رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در ایالات متحده مورد تحسین راست رادیکال اروپایی قرار گرفته‌است، و پس از انتخاب وی، با ملاقات مایکل فلین ، مشاور امنیت ملی ترامپ با حزب آزادی اتریش، ارتباطات گسترش یافت، و استیو بنن، استراتژیست ارشد سابق کاخ سفید، The Movement را تأسیس کرد، شبکه ای که هدف آن پیشبرد اهداف راست رادیکال اروپایی بود. ترامپ همچنین در ابتدا اظهاراتی حمایت آمیز نسبت به نامزدی مارین لوپن در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷ فرانسه بیان کرد.
برخی احزاب راست رادیکال، مانند تجمع ملی فرانسه، آلترناتیو برای آلمان، انجمن هلندی برای دموکراسی، حزب آزادی اتریش، لیگ شمالی ایتالیا بلغارستان اتک و جوبیک مجارستانی روابطی با دولت روسیه ایجاد کرده‌اند. حزب آزادی اتریش و لیگ شمالی قراردادهای همکاری با حزب حاکم روسیه، روسیه متحد امضا کرده‌اند. روسیه همچنین به کمک به چندین حزب راست افراطی در اروپا متهم شده‌است.
بسیاری از احزاب راست رادیکال، از جمله Vlaams Belang, Attack، حزب آزادی اتریش و دموکرات‌های سوئد، به دنبال بهبود روابط با اسرائیل و حزب حاکم آن، لیکود، در تلاش برای مقابله با اتهامات یهودی‌ستیزی در داخل کشور بوده‌اند. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، این روابط را، به ویژه با اتحادیه شمال و مجارستان تحت رهبری فیدز، به منظور ایجاد حمایت بین‌المللی از سیاست‌های اسرائیل، رشد داده‌است. مدیر روابط خارجی لیکود، رای به بکس در انتخابات سراسری اسپانیا در آوریل ۲۰۱۹ را به نمایندگی از حزب خود تأیید کرد، قبل از اینکه عقب‌نشینی کرد و ادعا کرد که این فقط یک تأیید شخصی است. پسر نتانیاهو، یائیر نتانیاهو، بعداً برای ویکتور اوربان، رهبر فیدز، نایجل فاراژ رهبر حزب برگزیت، متئو سالوینی رهبر اتحادیه شمال و گیرت ویلدرز رهبر حزب آزادی هلند در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹ آرزوی موفقیت کرد.
کشورهای عربی از جمله مصر، سوریه، امارات متحده عربی و عربستان سعودی در سال‌های اخیر بر اساس نگرانی‌های مشترک نسبت به ظهور اسلام‌گرایی، روابطی با راست‌گرایان رادیکال اروپایی برقرار کرده‌اند. در گذشته، احزاب راست رادیکال نیز با عراق بعثی، جماهیری عربی لیبی و دولت مراکش روابط برقرار کرده بودند. در سال ۲۰۱۱، سیاستمداران حزب آزادی اتریش در تنظیم مذاکرات صلح مخفیانه بین سیف الاسلام قذافی لیبی و ایوب قرا از اسرائیل مشارکت داشتند.
مجاهدین خلق ایران متهم به حمایت مالی از بکس از طریق کمک‌های ارسالی از طریق شورای ملی مقاومت ایران شده‌است.
یک مطالعه انجام شده در سال ۲۰۱۵ در مورد پوپولیسم مدرن توسط کرک ای. هاوکینز از دانشگاه بریگم یانگ از کدگذاری انسانی برای ارزیابی سطح لفاظی پوپولیستی درک شده در بیانیه‌های حزبی و سخنرانی‌های سیاسی استفاده کرد. احزاب با نمرات پوپولیسم بالا عبارتند از حزب ملی بریتانیا، حزب مردم سوئیس، حزب ملی دمکراتیک آلمان، اجتماع ملی، حزب مردم، دموکراسی ملی، دموکرات‌های سوئد، حزب آزادی و انجمن برای دموکراسی، و احزاب قانون و عدالت و لهستان متحد.
رابرت فورد و متیو گودوین، دانشمندان علوم سیاسی، حزب استقلال بریتانیا را به عنوان یک راست افراطی توصیف کردند.
کارولینا پُرکاری (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نشانه‌گذاری‌شده"، "اِتِـر"، "تاج پادشاهان"، "مجرد"، "چه خوب و چه بد"، "قانون حقیقی"، "رُز"، "پدر متیو"، "طایفه"، "رنگ‌های خوشبختی"، "ماگدا ام." و "ع چون عشق" اشاره نمود.
دوروتا ناروشویچ (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۷۱) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تاج پادشاهان"، "در خوشی و سختی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "پدر متیو"، "هتل ۵۲"، "طایفه" و "پان تادئوش" اشاره نمود.
یادویگا گرین (؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۸۴) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تاج پادشاهان"، "در خیابان سپولنی"، "دوستان"، "رنگ‌های خوشبختی"، "پدر متیو"، "عشق اول"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی" و "خانه کشیش" اشاره نمود.
آندریاس گورسکی (متولد ۱۵ ژانویه ۱۹۵۵) عکاس آلمانی و استاد مدرسه هنر دوسلدورف آلمان است.
او به خاطر معماری فرمت بزرگ و عکس‌های رنگی منظره‌اش که اغلب از زاویه دید بالا استفاده می‌کنند، شهرت دارد. برخی آثار او به از بالاترین قیمت ها در بازار هنر در میان عکاسان زنده دست پیدا می‌کند. عکس "راین II" او در سال ۲۰۱۱ به قیمت ۴٫۳ میلیون دلار فروخته شد.
گورسکی با لورنتس برگس ، توماس راف و اکسل هوته در هانسالی در دوسلدورف گالری مشترکی دارد. این ساختمان، که قبلا یک ایستگاه برق بود، در سال ۲۰۰۱ توسط معماران هرتزوگ و دی مورون ، با سابقه ساخت تیت مدرن ، به یک گالری هنری و محل زندگی تبدیل شد. در سال‌های ۲۰۱۰–۲۰۱۱، معماران دوباره بر روی ساختمان کار کردند و یک گالری در زیرزمین طراحی نمودند.
بیشتر عکس‌های گورسکی در نسخه‌های شش تایی با تایید دو هنرمند ارائه می‌شوند. Sarah Thornton Bedfellows. Two artists who understand the beauty of business, "The Economist"; 20 September 2009.
از سال ۲۰۱۰، گورسکی توسط گالری گاگوسیان نمایندگی شده است. Carol Vogel (4 November 2010), New At The Galleries "The New York Times". او رکورد بالاترین قیمت پرداخت شده در حراج برای یک عکس عکاسی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ را داشت. چاپ "Rhein II" او در ۸ نوامبر ۲۰۱۱ به قیمت ۴٬۳۳۸٬۵۰۰ دلار آمریکا در کریستیز نیویورک فروخته شد Public Lot Details (November 2011) در سال ۲۰۱۳، "هیئت تجارت شیکاگو III"(۱۹۹۹-۲۰۰۹) با قیمت ۲٫۲ میلیون پوند فروخته شد که یک رکورد حراج برای آژانس عکس گورسکی بود. Scott Reyburn (27 June 2013), Bacon's Lover Triptych Fetches $17.3 Million in London, Bloomberg L.P.. Retrieved 15 March 2016.
یوآنا اوسیدا (؛ زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مایکا"، "دوران افتخار"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی"، "تاج پادشاهان"، "در خیابان سپولنی" و "صد سال خاندان وینیخ" اشاره نمود.
در زیست‌شناسی، گونه‌زایی موازی نوعی گونه‌زایی است که در آن تکامل مکرر صفات جداکننده تولیدمثلی از طریق سازوکارهای یکسان بین گونه‌های جداگانه و در عین حال نزدیک به هم که در محیط‌های مختلف زندگی می‌کنند رخ می‌دهد. این پدیده سبب ایجاد شرایطی می‌شود که در آن دودمان‌های تکامل‌یافته مستقل از دودمان نیاکان خود جداسازی تولیدمثلی ایجاد کرده‌اند، اما نه از دیگر دودمان‌های مستقل که در محیط‌های مشابه زندگی می‌کنند. برای تأیید گونه‌زایی موازی، مجموعه‌ای از سه شرط وجود دارد که باید رعایت شوند: باید استقلال تبارزایی بین جمعیت‌های جداگانه ساکن در محیط‌های مشابه وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که صفات مسئول جداسازی تولیدمثلی به‌طور جداگانه تکامل یافته‌اند. نه تنها بین جمعیت نیاکان و نسل اول باید انزوای تولیدمثلی باشد، بلکه بین جمعیت‌های نسلی که در محیط‌های غیرمشابه زندگی می‌کنند، و جمعیت‌های نسلی که در محیط‌های مشابه زندگی می‌کنند، نباید از نظر تولیدمثلی از یکدیگر جدا شوند. برای تعیین اینکه آیا انتخاب طبیعی به‌طور خاص علت گونه‌زایی موازی است یا خیر، شرط چهارم ایجاد شده‌است که شامل شناسایی و آزمایش مکانیسم سازگاری است که امکان عامل ژنتیکی مانند پلی‌پلوئیدی را از بین می‌برد.
با این حال، شناسایی و نشان دادن موارد گونه‌زایی موازی کار آسانی نیست؛ زیرا چالش‌های فراوانی به‌ویژه تجزیه و تحلیل عمیق باید در جنبه‌های متعددی مانند تبارزایی، بوم‌شناسی، فنوتیپ‌ها و به‌ویژه تشکیل مکرر جدایی تولیدمثلی بین گونه‌ها انجام شود. بر طبق مطالعات پیشین، چهار معیار متمایز برای مثال قانع‌کننده از گونه‌زایی موازی وجود دارد.
اگرچه، موارد متعددی از گونه‌زایی موازی به خوبی مشخص شده‌است، به عنوان مثال ، ماهی آبنوس،Rundle, Howard D. ; Nagel, Laura; Boughman, Janette Wenrick; Schluter, Dolph (2000-01-14). "Natural Selection and Parallel Speciation in Sympatric Sticklebacks". "Science". 287 (5451): 306–308. doi:. ISSN 0036-8075. PMID 10634785. چوبک‌سانان سهره‌ها، حلزون‌های دریایی، و ماهی‌های سیکلید، مستند شده‌است اما دربارهٔ گیاهان تنها چند مورد گزارش شده‌است. اگرچه، سازوکارها و فرآیندهای سازگاری درگیر در گونه‌زایی موازی تا حد زیادی ناشناخته هستند.
موفقیت غیرمنتظره تورا-سان () یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۷۰ به کارگردانی یامادا یوجی است. این فیلم پنجمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت اوتوکو وا تسورای یو است. «آکیکو ناگایاما» در این فیلم به عنوان «علاقه عشقی توراسان» («مدونا») با نام «میئورا» ظاهر می‌شود.
با صحنه‌ای شروع می‌شود که توراجیرو در خواب عمویش در حال مرگ از خواب بیدار می‌شود.
او پس از دیدن چنین خوابی نگران سلامتی عمویش به ایستگاه اوئنو در توکیو بازگشت و در راه خانه تمام مقدمات مراسم خاکسپاری را انجام می‌دهد. او به مایه خنده محله شیباماتا تبدیل می‌شود و در «تورا-یا» (شیرینی‌فروشی عمویش) غوغایی به پا می‌کند. ساکورا، توراجیرو را که در شرف رفتن است متوقف می‌کند، اما روز بعد برای پاتوق به چاپخانه همسایه، «آساهی» می‌رود و کار جدی را مسخره می‌کند. در آن زمان، برادر یاکوزیایی کوچکترش «نوبورو» به توکیو می‌آید و به او می‌گوید که «ماساکیچی تاتسوکا»، یاکوزا که زمانی از توراجیرو در هوکایدو مراقبت می‌کرد، در وضعیت بحرانی است. توراجیرو تصمیم می‌گیرد از ماساکیچی مراقبت کند و تمامی مراسم تشییع جنازه را به جا بیاورد تا محبت او را جبران کند، اما وقتی سعی می‌کند برای سفر به هوکایدو با نوبورو پول جمع کند، هیچ‌کس به او پول قرض نمی‌دهد. در پایان، ساکورا، که من به او مراجعه کردم، به آرامی توراجیرو را در مورد افکارش در مورد پول و کار گوشزد کرد و به او گفت که زندگی‌ای داشته باشد که پنج یا ده سال دیگر پشیمان نشود، و پول کمی که داشت به او قرض می‌دهد…
چیکو بایشو (در نقش خواهر تورا-سان ساکورا) جایزه بهترین بازیگر زن در هر دو جوایز جایزه فیلم ماینیچی و کینما جونپو برای نقش‌هایش در "خانواده تورا-سان" و "کازوکو" را دریافت کرد. یوجی یامادا و آکیرا میازاکی نیز در آن دو مراسم جایزه بهترین فیلمنامه را برای کارشان در این دو فیلم دریافت کردند.
سایت آلمانی زبان molodezhnaja به "موفقیت غیرمنتظره تورا-سان" سه ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
رناتا برگر (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۴) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هفت آرزو"، "سال‌های شیرین"، "مهمانسرا"، "ده فرمان ۹"، "تاج پادشاهان"، "در خیابان سپولنی"، "قانون حقیقی"، "در خوشی و سختی"، "طایفه"، "راز ساگال" و "داستان‌های عاشقانه" اشاره نمود.
در زیست‌شناسی، تافته گونه‌ای یا مجموعه گونه‌ای گروهی از جاندارن نزدیک به هم هستند که از نظر ریخت‌شناسی آن‌قدر شبیه به هم هستند که مرزهای بین آنها اغلب نامشخص است. اصطلاحاتی که گاهی به صورت مترادف استفاده می‌شوند اما معانی دقیق‌تری دارند، گونه‌های دیدگریز (cryptic species) برای دو یا چند گونه پنهان‌شده در زیر نام یک گونه، گونه‌های همزادی (sibling species) برای دو گونه مرموز که نزدیک‌ترین خویشاوندان یکدیگر هستند، و گله گونه‌ای (species flock) برای گروهی از گونه‌های نزدیک به هم که زندگی می‌کنند. در همان زیستگاه به عنوان رتبه‌های طبقه‌بندی غیررسمی، گروه گونه‌ای (species group)، انباشت گونه‌ای (species aggregate)، کلان‌گونه‌ (macrospecies) و ابرگونه‌ (superspecies) نیز استفاده می‌شوند.
تافته گونه‌ای در همه گروه‌های جانداران وجود دارد و با مطالعه دقیق تفاوت‌های بین گونه‌های منفرد که از جزئیات ریخت‌شناختی کوچک، آزمایش‌های جدایی تولیدمثلی یا روش‌های مبتنی بر دی‌ان‌ای، مانند تبارزایی مولکولی و بارکد دی‌ان‌ای استفاده می‌کند، شناسایی می‌شوند. وجود گونه‌های بسیار مشابه ممکن است سبب شود که تنوع گونه‌ای محلی و جهانی دست کم گرفته شود. شناسایی گونه‌های مشابه اما متمایز برای کنترل بیماری‌ها و آفات و در زیست‌شناسی حفاظت مهم است، اگرچه ترسیم خطوط جداکننده بین گونه‌ها می‌تواند ذاتاً دشوار باشد.
یک تافته گونه‌ای معمولاً به عنوان گروهی از گونه‌های نزدیک، اما متمایز در نظر گرفته می‌شود. بدیهی است که این مفهوم ارتباط تنگاتنگی با تعریف یک گونه دارد. زیست‌شناسی مدرن یک گونه را به‌عنوان «نسب فراجمعیت در حال تکامل جداگانه» می‌داند، اما اذعان دارد که معیارهای تعیین حدود گونه‌ها ممکن است به گروه مورد مطالعه بستگی داشته باشد؛ بنابراین، بسیاری از گونه‌های تعریف‌شده سنتی، تنها بر اساس شباهت‌های ریخت‌شناختی، چندین گونه مجزا هستند که معیارهای دیگر، مانند تمایز ژنتیکی یا جدایی تولیدمثلی، اعمال می‌شوند.
استفاده محدودتر این اصطلاح را به گروهی از گونه‌ها اطلاق می‌کند که دورگه‌زایی در میان آنها رخ داده یا در حال وقوع است، که سبب ایجاد شکل‌های میانی و مرزهای گونه‌ای تار می‌شود. طبقه‌بندی غیررسمی، ابرگونه، را می‌توان با پروانه کاپیتان گریزلد مثال زد، که یک ابرگونه است که بیشتر به سه زیرگونه تقسیم می‌شود.
برخی از نویسندگان این اصطلاح را برای گونه‌ای با تنوع درون‌گونه‌ای به کار می‌برند که ممکن است نشانه‌ای از گونه‌زایی در حال انجام یا اولیه باشد. نمونه‌ها گونه‌های حلقه‌ای یا گونه‌هایی با زیرگونه‌ها هستند که در آن‌ها اغلب مشخص نیست که آیا باید آنها را گونه‌های جداگانه در نظر گرفت.
چندین اصطلاح به صورت مترادف برای یک تافته گونه استفاده می‌شود، اما برخی از آنها ممکن است معنای کمی متفاوت یا محدودتر نیز داشته باشند. در کدهای نام‌گذاری جانورشناسی و باکتری‌شناسی، هیچ رتبه آرایه‌شناختی در سطح بین زیرسرده و گونه تعریف نشده‌است، اما کدهای گیاه‌شناسی چهار رتبه پایین‌تر از زیرسرده (بخش، زیربخش، سری و زیرمجموعه) را تعریف می‌کند. راه‌حل‌های طبقه‌بندی غیررسمی مختلف برای نشان دادن یک مجموعه گونه استفاده شده‌است.
جهش‌گرایی یکی از چندین جایگزین برای فرگشت توسط انتخاب طبیعی است که هم پیش و هم پس از انتشار کتاب چارلز داروین در سال ۱۸۵۹ "دربارهٔ خاستگاه گونه‌ها" وجود داشته‌است. در این تئوری، جهش منبع تازگی بود و اشکال جدید و گونه‌های جدید را به‌طور بالقوه به صورت آنی، در پرش‌های ناگهانی ایجاد می‌کرد. این به عنوان محرک تکامل در نظر گرفته شد، که تصور می‌شد با عرضه جهش‌ها محدود می‌شود.
جهش‌گرایی، همراه با دیگر جایگزین‌های داروینیسم مانند لامارکیسم و فرگشت هدفمند، توسط بیشتر زیست‌شناسان کنار گذاشته شد، زیرا آنها دریافتند که ژنتیک مندلی و انتخاب طبیعی می‌توانند به آسانی با هم کار کنند. جهش جای خود را به عنوان منبع تنوع ژنتیکی ضروری برای انتخاب طبیعی گرفت. با این حال، جهش‌گرایی به‌طور کامل از بین نرفت. در سال ۱۹۴۰، ریچارد گلداشمیت مجدداً برای گونه‌زایی تک‌مرحله‌ای توسط کلان‌جهش (macromutation) بحث کرد و جاندارانی را که به این ترتیب به‌عنوان «هیولاهای امیدوارکننده» تولید شدند، توصیف کرد که مورد تمسخر گسترده قرار گرفت. در سال ۱۹۸۷، ماساتوشی نی به‌طور بحث‌انگیز استدلال کرد که فرگشت اغلب با جهش محدود است. زیست‌شناسان مدرن مانند داگلاس جی. فوتویما به این نتیجه می‌رسند که اساساً تمام ادعاهای تکامل ناشی از جهش‌های بزرگ را می‌توان با تکامل داروینی توضیح داد.
جایگزین‌هایی برای فرگشت داروینی توسط پژوهشگرانی که زیست‌شناسی را بررسی می‌کنند برای توضیح نشانه‌های فرگشت و ارتباط گروه‌های مختلف جانداران زنده پیشنهاد شده‌اند. جایگزین‌های مورد بحث منکر این نیستند که تغییرهای تکاملی در طول زمان منشأ تنوع حیات است، و نه اینکه جانداران زنده امروزی اجداد مشترکی از گذشته‌های دور (یا اجداد، در برخی پیشنهادها) دارند. در عوض، آنها مکانیسم‌های جایگزین تغییر فرگشتی را در طول زمان پیشنهاد می‌کنند و در برابر جهش‌هایی که توسط انتخاب طبیعی به عنوان مهم‌ترین محرک تغییر تکاملی عمل می‌کنند، بحث می‌کنند.
یوستینا دوتسکا (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه کشیش"، "در خوشی و سختی"، "دختران جنگ" و "تاج پادشاهان" اشاره نمود.
اما اسلیتر (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۸۸) یک رقصنده و طراح رقص انگلیسی-آمریکایی است. او بیشتر برای حضورش در "رقص با ستاره‌ها" شناخته شده‌است.
اما اسلیتر در تم‌وورث، استافوردشایر، انگلستان بزرگ شد، جایی که او با شرکت در تولیدات متعدد در سنین پایین به مدارس محلی صحنه پیوست. او یک خواهر دوقلو به نام کلی دارد که طراح لباس و استایلیست در "Dancing with the Stars" است. اسلاتر در ۱۰ سالگی آموزش خود را در سالن رقص آغاز کرد. در آن سالها او در مسابقات متعددی در انگلستان پیروز شد. در ۱۵ سالگی، او در یک موزیک ویدیو از جورج مایکل "Round Here" تولید شده توسط Bikini Films در لندن ظاهر شد. در اواخر همان سال، اسلیتر در ویدیوی تناسب اندام "Latinasize" که در استودیوهای پاین‌وود در لندن، انگلستان فیلمبرداری شده بود، شرکت کرد. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ با ساشا فاربر، یکی از اعضای "Dancing with Stars" رابطه داشت. در دسامبر ۲۰۱۵، فاربر با انتشار پستی در حساب اینستاگرام خود تأیید کرد که او و اسلیتر دوباره با هم هستند. در ۴ اکتبر ۲۰۱۶، فاربر در طول پخش برنامه "Dancing with the Stars" از اسلیتر خواستگاری کرد. اسلیتر در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ با فاربر ازدواج کرد "و" لیندسی آرنولد، ویتنی کارسون، و جنا جانسون به عنوان ساقدوش و درک هاو در این مراسم حضور داشتند. او در دسامبر ۲۰۲۰ شهروند آمریکا شد
ایمیدازوتیازول‌ها دسته ای از ترکیبات شیمیایی حاوی یک هتروسیکل دو حلقه ای (یک سیستم آروماتیک دو حلقه‌ای) هستند که از یک حلقه ایمیدازول و یک حلقه تیازول که به هم جوش خورده‌اند، تشکیل شده‌است. این ساختار شامل سه اتم غیر کربن یا هترواتم است که عبارت‌اند از: دو اتم نیتروژن و یک اتم گوگرد. مشتقات ایمیدازوتیازول در آزمایشات "in vitro" طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های زیستی، مانند خاصیت ضد سرطانی، ضد روان‌پریشی، ضد میکروبی، ضد قارچی، و ضد کرم را نشان می‌دهند.
کریستوفر فیتزجرالد (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های دختر با احتمال زیاد، فداکاری و اتاق بخار اشاره کرد.
ویسواف وویچیک (؛ ؛ ۱ اکتبر ۱۹۴۵–۴ آوریل ۲۰۲۱) بازیگر اهل لهستان بود. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هتل زرافه و کرگدن"، "خوشنام"، "با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…"، "تاج پادشاهان"، "دوران افتخار"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "شاپرک"، "مرد مرمرین"، "صلح"، "کارناوال" و "کاتین" اشاره نمود.