moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میرزا حبیب‌اللّه انصاری ملقّب به مشیرالملک وزیراعظم و با کفایت ظل السّلطان، مسئول امور ایالت تحت حکومت ظل السّلطان بود. ظل السّلطان پس از چندی از نفوذ و قدرت گرفتن او نگران شد و چشم به اموال و املاک او خانه مشیرالملک انصاری داشت. مشیرالملک در ماجرای تحریم تنباکو به طرفداری ازعلمای مخالف قرارداد رژی برخاست که باعث خشم بیشتر ظل السّلطان شد. ظل السّلطان مشیر را در سال ۱۳۰۹ق از وزارت برکنار کرد اعلام اصفهان نویسنده : مهدوی، مصلح الدین جلد : ۲ صفحه : ۴۳۴ رجایی، عبدالمهدی، تاریخ اجتماعی اصفهان در عصر ظل السّلطان، ص۱۴۲–۱۴۳ ظل السلطان جهت دستیابی به مشیر نقشه ای چید و خود را به بیماری زد و در منزل بستری شد. خبر بیماری او پخش شد و مهدیقلی میرزا مأمور شد که مشیر را متقاعد کند که به عیادت شاهزاده برود. در مجلس عیادت، چند نفر حضور داشتند: میرزا علی خان مستوفی خزانه، میرزا محمد خان امین الدوله، حاج میرزا محمد حسن شیخ الاسلام و میرزا حبیب‌الله مشیر الملک. ظل السلطان در اندرون بود و ابراهیم خلیل خان دستور چای و قهوه داد و انرا نزد مشیر گذاشتند (چون او از وضع پذیرائی شاهزاده و کیفیت قهوه آگاه بود از خوردن عملاً اجتناب کرد). مشیر، فنجان قهوه را نزد جناب شیخ الاسلام گذاشت. دومین فنجان قهوه را آوردند، مشیر ان را نزد میرزا علی خان مستوفی خزانه گذارد. سومین فنجان را به امین الدوله تعارف کرد بالاخره چهارمین فنجان را خود به اجبار نوشید. پس از سه روز هر ۴ نفر مردند و جنازه آنان را از خانه‌هایشان بیرون آوردند جابری انصاری، محمد حسن، تاریخ اصفهان و ری، وقایع ۱۳۰۹، صص۳۱۵ مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان صص ۱۳۹–۱۴۰
هنر فیگوراتیو به آن دسته از آثار هنرهای تجسمی، غالباً نقاشی و تندیس گفته می‌شود که در آن نمودی از دنیای واقعی وجود داشته باشد. این اصطلاح عموماً در مقابل هنر انتزاعی به‌کار می‌رود.هنر فیگوراتیو ، واژه‌نامهٔ وبگاه موزهٔ تِیت. بازدید در ۱ نوامبر ۲۰۱۰.
نمونه‌هایی از هنر فیگوراتیو
حیدری نعمتی نام «دو فرقهٔ غوغا» بوده‌است که از زمان صفویه تا دهه‌های اخیر در اکثر شهرهای ایران حضور داشته و با هم درگیری داشته‌اند. در اصطلاح، جنگهای حیدری نعمتی به درگیری‌هایی در جوامع مدنی گفته می‌شود که منشأ منطقیِ درستی ندارد و سرچشمه گرفته از تعصبات عوام است.
پیروان دسته نعمتی نشأت گرفته از صوفی مشهور و شاعر کرمانی، سید شاه نعمت‌اللّه ولی (وفات ۳۱ یا ۱۴۳۰ م) بودند و پیروان دسته حیدریه یا میرحیدری مریدان سلطان قطب‌الدین حیدر تونی، (وفات ۱۴۶۲ م) بودند. شاگردان هر دو شیخ بسیار زود پیروانی از ساکنان تبریز پایتخت نخست صفویان، به‌دست آوردند. تضاد و تخالف آن‌ها (حیدری و نعمتی) احتمالاً در مناقشهٔ فرقه‌ای سنت و تشیع ریشه دارد. با وجود آن‌که تبریز و دیگر شهرها با حاکمیت صفویان شیعه شدند؛ افول و زوال دستهٔ حیدریه حتی پیش از برآمدن صفویان و خروج نعمت‌اللهیه به هند، در دورهٔ شاه عباس رخ داد. اما درگیری شهری و ازدیاد آن با پافشاری بر نزاع و ادامه یافتن (نزاع) با انگیزهٔ نام نهادن مخاصمات بر دستهٔ خودشان ادامه یافت. از اواخر قرن هجدهم میلادی فرقه صوفیه نعمت‌اللهی، دوباره به ایران راه یافت که در آن زمان منطقهٔ شهری نعمتی به‌طور کلی پدیدهٔ نامانوسی بود.
حیدری و نعمتی، یا به‌عبارت دیگر، امیرحیدری و نعمت اللهیه، به مخاصمات دو طرفهٔ میان بخش‌های شهری در عصر صفوی و پس از آن در ایران گفته می‌شود. از اواخر سدهٔ ۹ه‍/۱۵م تا دهه‌های اخیر، شماری از شهرها و قصبات ایران بر اساس تقسیم محله‌های مجاور به دو گروه لحاظ می‌شده‌اند که یکی به‌عنوان حیدری‌خانه و دیگری به‌عنوان نعمتی‌خانه شناخته می‌شد. ساکنان هر محله به طرف مقابل تحقیر و اهانت‌شان را ابراز می‌داشتند و به‌طور دوره‌ای با هم برخورد و جنگ‌های عمومی داشتند. ریشهٔ نام آن‌ها و دلایل تخالف و خصومت‌شان عموماً برای اعضای این گروه‌ها شناخته‌شده نبود. محل قرارگرفتن و ترکیب حیدری‌خانه و نعمتی‌خانه به هم بی‌ارتباط بود، به‌گونه‌ای که در برخی مناطق تا بیرون حومهٔ شهر امتداد می‌یافت. همچنین عضویت در این گروه‌ها با وابستگی‌های فرقه‌ای، سیاسی و اجتماعی‌شان متناظر نبود.
در اوایل سال ۱۵۷۱ م سیاحی ایتالیایی گزارش نمود که ۹ محلهٔ تبریز (پایتخت صفویان تا سال ۱۵۵۱) میان نعمتی‌ها و حیدری‌ها بخش شده‌است که پنج محله به نعمتی‌ها و چهار محله به حیدریان تعلق دارد، او علاوه بر این می‌افزاید که این عداوت بیش از سیصد سال است که پا بر جا بوده‌است. سر ژان شاردن، در سدهٔ بعد، این وضعیت در تبریز را تأیید می‌کند و بیان می‌دارد که فرقه‌های مذکور «کُل ایران» را به بخش‌هایی تقسیم کرده‌اند. «شهر اصفهان به دو محله، یکی به نام جوپارهٔ نعمت‌اللهی که رو به شرق است و دیگری به نام دارودستهٔ حیدری‌ها که رو به سوی غرب دارد، تقسیم شده‌است… این دو سکونتگاه … در واقع دو جناح (فرقه) هستند که حد و حدود و مرز شهر را تشکیل می‌دهند». در تعطیلات عمومی یکی از طرفین برای حفظ برتری خود به دیگری حمله می‌کند و در روزهای عادی کشتی‌گیران و لوطی‌های جوان هر دسته، برای دستهٔ دیگر، رجزخوانی می‌کردند. گاهی‌اوقات درگیری‌های تمام‌عیاری با بیش از صد جنگنده در میدان اصلی یا دیگر بخش‌ها رخ می‌داد. شرکت‌کننده‌ها عموماً از طبقات پایین‌دست بودند و با سنگ و چوب درگیر می‌شدند که معمولاً شامل کشته‌های کم و مجروحان بسیار بود. این گروه‌بندی دست‌کم تا پایان دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در روستاهای جلگهٔ رودشت، در شرق اصفهان، به قوت خود باقی بود. شایان ذکر این‌که ملاکان و متنفذین این نواحی از این درگیری‌ها و مخاصمات برای بهبودی در دست‌یابی به آب یا برای بسط اقتدارشان بهره می‌بردند.
ژان باتیست تاورنیه که در قرن هفدهم می‌نوشت، این نکته را می‌افزاید که در مراسم آیینی در اصفهان هر دو گروه شرط‌های سنگینی روی گاو، خرس‌طعمه، خروس‌بازی و دیگر سرگرمی‌های عامه‌پسند می‌بستند. منجم شاه عباس نزاعی را ثبت کرده‌است که در سال (۱۵۴۹ م/۱۰۰۳ ه‍) میان حیدری‌ها و نعمت‌اللهی‌ها بنا بر دستور همایونی در میدان سعادت قزوین به وقوع پیوسته‌است، قزوین از سال ۱۵۵۵ تا ۱۵۸۸ پایتخت صفویه بود. درگیری مذکور به پیروزی دستهٔ «میرحیدری» انجامید و نزاع دومی هم در مکانی مقدس شکل گرفت. از دیگر موارد نزاع که شاه عباس در تحریک آن‌ها نقش داشت به درگیری‌هایی می‌توان اشاره کرد که پیترو دلاواله گزارش کرده‌است و برای انبساط خاطر و حظ شاه عباس بوده‌است.شاردن اظهار می‌کند هنگامی که شاه در اصفهان حضور نداشت، کلانتر شهر هیچ تلاشی برای جلوگیری از نزاع حیدری و نعمتی نمی‌کرد، به سبب این که منفعت درگاه او در نزاع آنان بود. درموارد دیگر، ناظران به اقدامات خونین- و گاه بیهوده- توجه داده‌اند که توسط مقامات محلی و نظامی شاه برای سرکوب درگیری‌های خودسرانه و خارج از کنترل حیدری-نعمتی‌ها صورت می‌گرفته‌است. علاوه بر این، حتی نزاعی اخیر در سال ۱۹۷۵ در اردکان فارس صورت پذیرفت.
در شوشتر، در دوره قاجار محله‌های شرقی شهر به نام حیدرخانه و محله‌های غربی شهر به نام نعمت‌خانه شناخته می‌شد و بین این دو منطقه درگیری و خصومت وجود داشت. این خصومتها و رقابت‌ها در مراسم مذهبی و به‌خصوص تاسوعا و عاشورا به اوج می‌رسید. در حیدرخانه خان از خاندان مرعشی و در نعمت‌خانه خان از خاندان کلانتر سکونت داشتند.
با وجود چنین پدیدهٔ خشن و غیرقابل اجتنابی، حتی انشعابات حیدری-نعمتی نزد فرادستانی قابل مشاهده بود که محله‌ها یا در دیگر سکونت‌گاه‌های فرقه‌ای زندگی می‌کردند. هنگامی که شاهزادهٔ قاجاری، مسعود میرزا ظل السلطان، که به‌تازگی در سال ۱۸۸۲ م به حکومت اصفهان منصوب شده بود، از تاریخ دسته‌بندی‌ها برحسب تقسیم شهر آگاهی یافت، با افتخار بیان داشت که سرور شما حیدری است و از آن‌جا که من یک حیدری هستم بگذارید نعمتی‌ها، به جهنم بروند. دشمنی و مخاصمه نیز می‌توانست در راستای مقاصد جدی‌تر سیاسی یا حزبی بهره‌برداری شود. در دزفول مقارن با نیمهٔ دوم قرن (۱۹ م)، نزد لوطی‌های طرف مقابل، آشوب و شورش حیدری و نعمتی پذیرفته شده‌بود که توسط قدرت‌های منطقه‌ای رقیب در بیرون از شهر تحریک می‌شد- در این بین شیخ خزعل از نعمتی‌ها جانبداری می‌کرد و خان‌های بختیاری هم در طرف حیدری‌ها بودند. در اردبیل هم مقارن با انقلاب مشروطه‌خواهی (۱۹۰۶ م) دو شورای انقلابی منطقه‌ای و رقیب راه‌اندازی شد و از آن‌جایی که رئیس شورای انقلابی یا انجمن راه‌اندازی شده، توسط شورای انقلابی و استانی در تبریز برگزیده می‌شد و آن هم متعلق به رستهٔ حیدری بود؛ دو طرف [حیدریان و نعمتیان] در نهایت در ائتلافی قبیله‌ای در خارج از شهر، در مقابل هم سنگربندی کرده و به روی هم آتش گشودند.
گروه نعمتی سرچشمه گرفته از پیروان شاه نعمت‌الله ولی، صوفی و شاعری سرشناس در کرمان بوده‌است. بسیاری از ناظران، اشاره کرده‌اند که منازعات حیدری و نعمتی، به‌طور منظم، دوره‌ای، اتفاقی، آیینی و نیز با ویژگی‌هایی مضحک رخ می‌داده‌است. در شیراز مقارن با ابتدای قرن ۱۹ م پنج محله از دوازده محله حیدری و پنج محله نعمتی بودند. (محلهٔ کلیمیان و ارامنه خارج از این تقسیمات بودند) جنگ تن به تن سه یا چهار بار در سال برگزار می‌شد. طبق گفتهٔ وابستهٔ سفارت انگلیس، یک بار در هفته در روز جمعه ساکنان این دو بخش (حیدریه و نعمتیه) به زمینی باز در بیرون از حصارهای شهر می‌رفتند و آغاز به درگیری و نزاع با سنگ و تسمه [قلاب سنگ]، می‌کردند. البته این عمل به‌ندرت به جنگ کامل با شمشیر و خنجر منجر می‌شد. خشونت و درگیری در طول تعطیلات ویژهٔ مذهبی و گردهمایی‌ها هم دور از ذهن نبود. در مراسمات ویژه‌ای که در میانهٔ قرن ۱۹ م به‌طور سالیانه در روز عید قربان در اصفهان برگزار می‌شد (مرسوم از دورهٔ صفوی) دو دسته نقش عمده‌ای ایفا می‌کردند. در این مراسمات مچه‌داران که آن‌ها بدن حیوان را تقسیم می‌کردند سه سهم از آن را به حیدری‌ها و سه سهم از آن را به نعمتی‌ها می‌دادند. درطول مراسم، هر دسته با همراهان خود از شهرستان‌های دور و روستاها که تعدادشان بیش از یک هزار نفر بود، رژه می‌رفتند. دسته‌ها که به‌طور جداگانه از محله‌های خود متشکل شده بودند، همه در میدان اصلی به هم می‌پیوستند و هنگامی که در حال رژه بودند، به رغم حضور نیروهای کلانتر، سراسر زمین کنار رودخانه [زاینده رود] را به زمین کشتار تبدیل کردند. با وجود نگهبانان و نیروهای اضافی، همیشه امکان درگیری و نزاع هنگام مواجههٔ دسته‌ها در تقاطع و نیز هنگام تقسیم گوشت قربانی وجود داشت، همچنین هر ساله سی تا چهل نفر زخمی و سه یا چهار نفر نیز کشته می‌شدند.
در تعطیلات اصلی شیعیان، یعنی در دهم محرم (عاشورا)، احساسات به واسطهٔ عزاداران عمومیت می‌یافت و رقابت بین دو دسته در صحنهٔ دسته‌بندی فراگیر می‌شد و نیز بسیار مشاهده شده‌است که آتش منازعه‌های خونین میان حیدری- نعمتی‌ها، به‌ویژه از جانب لوطی‌ها، نوچه‌ها و جوانان محله‌های رقیب، برافروخته شده‌است. منازعات حیدری و نعمتی، با وجود خونریزی‌های متناوب میان آن‌ها، از مرزهای خاصی تجاوز نمی‌کرد. فسایی به‌طور خاص تأکید می‌کند که تلفات در هنگام درگیری‌های دوره‌ای و دو طرفه منجر به تلافی‌جویی مستقیم نمی‌شد؛ بنابراین این مخاصمات، عملاً نزاع نبودند، بلکه مکانیسمی بود که به انتقام دوره‌ای و توهین‌های گذشته ارتباط داشت. هر درگیری میان حیدری‌ها و نعمتی‌ها می‌تواند به‌عنوان رویدادی هم‌زمان و گسسته لحاظ گردد، بدون توسل به توهین اجدادی برای انتقام یا بدون توسل به ایدهٔ چشم در برابر چشم. توصیف میزان درگیری‌ها در دوران متأخر سطح اندک خشونت شخصی، جایگزینی آسیب بدنی و واقعی به جای توهین‌های تشریفاتی و کار اجباری یا کودتای حساب‌شده را نشان می‌دهد. سرجان مالکوم، مشاهدات خود از ایام محرم را چنین بیان می‌کند: «آن‌ها هرچقدر هم طرف مقابل [دستهٔ رقیب] بواسطهٔ خانه‌هایشان آن‌ها را تحت فشار قراردهند، خانه‌هایشان را غارت و چپاول نمی‌کنند، اما بواسطهٔ پیروزی نماد و نشانه‌ای به صورت تبر بر هر دری می‌گذارند».
افراد درگیر در محله‌های رقیب (در نزاع و تعطیلات) بر حفظ استقلال محلات تأکید داشتند. در نُهم محرم (تاسوعا)، شماری از مردان از محله‌های رقیب در اردکان یزد، در مراسم پارسازنی با یک خر و خورجین و یک جفت سنج به جمع‌آوری اعانه و غذا و پول برای روز بعد اقدام می‌کردند که اگر هر دو طرف یکدیگر را در سرحدات (محله‌ها) می‌دیدند، جنگ و درگیری اجتناب‌ناپذیر می‌نمود. هر دسته از دیدن دیگر دسته در حیاط مرکزی حسینیه از روی کلک و حقه، به عنوان نقشه‌ای که در محوطه به آن پای‌بند بودند، به آن‌ها ابراز احترام می‌نمودند و با در آغوش گرفتن و بوسیدن به آن‌ها خوش‌آمد می‌گفتند. میان خانواده‌های حیدری و نعمتی، ازدواج هرگز منعقد نمی‌شد و برخی از حیدری‌ها اعتقاد به نجس‌بودن نعمتی‌ها داشتند و به حمام محلهٔ یکدیگر نمی‌رفتند. نسبت دادن خصوصیات زشت در جهت هیولا نشان دادن مخالفان رایج بود. نعمتی‌ها اعتقاد داشتند که پسری حیدری را این گونه می‌توان شناخت که در هنگام ادرار کردن می‌ایستند و چند قدم حرکت می‌کنند و سپس به‌طور غیرارادی، به جای اول برمی‌گردند و این کار را ادامه می‌دهند.
چندین سیاح اروپایی، نشانی از منشأ دودستگی گزارش داده‌اند که ریشه در دو رقیبی داشت که حاکمان دنیوی بودند. تاورنیه، شاردن و نیز دیگران، شباهت‌هایی را برای این منازعات با درگیری‌های قرون وسطایی ایتالیا، مثل گلف‌ها و گیبلن‌ها در فلورانس و کاستلانی‌ها و نیکولوتی‌ها در ونیز لحاظ کرده‌اند. بدفهمی‌های آن‌ها از وجه تسمیه‌ای ناشی می‌شود که به القاب درویشان مربوط است (سلطان، میر، شاه)؛ به‌طور خاص در ایران و هند در قرون میانه، پیروان عرفا و درویشان اغلب عناوین حاکمان دنیوی را به آنان داده می‌دادند. نه‌تنها نویسندگان اروپایی که حتی نویسندگان ایرانی ادعا کرده‌اند که شهر می‌بایست به دلخواه و حکم پادشاهان تقسیم می‌گردید (روش همیشگی شاه عباس). کروسینسکی همچنین اضافه می‌کند که شاه عباس سعی در بنیان نهادن دو دسته‌بندی در شهر قندهار پس از فتح آن‌جا نمود، اما این فرمان رخ نداد چرا که
(گورکانیان هند) قندهار را فتح کرده بودند.
مرکز اسلامی واشینگتن از مساجد مهم آمریکا است و در شهر واشینگتن دی سی قرار دارد.
این مرکز در سال ۱۹۵۰ (میلادی) ساخته شد. آیزنهاور، رئیس جمهور وقت آمریکا در مراسم افتتاح رسمی آن در ۱۹۵۷ سخنرانی ایراد کرد.Dwight D. Eisenhower: Remarks at Ceremonies Opening the Islamic Center
معمار آن ماریو روسی ایتالیایی بود، و بر اساس معماری مساجد سنتی مصر و عثمانی بنا گردیده.
محمدرضا پهلوی فرش‌های این مسجد را هدیه و تأمین نمود.ص۱۰
مرکز فرهنگی اسلامی نیویورک از مساجد مهم آمریکا است و در شهر نیویورک قرار دارد.
این مرکز در سال ۱۹۸۷ (میلادی) شروع به ساختن گردید و در مراسم عید فطر سال ۱۹۹۱ رسماً افتتاح گردید.For New York Muslims, a Soaring Dome Is Ready - NYTimes.com کشور کویت و شاه حسین مراکش اکثر بودجهٔ ساخت ۱۷ میلیون دلاری آن را تقبل کردند.ARCHITECTURE - ARCHITECTURE - A New Mosque for Manhattan, for the 21st Century - NYTimes.com
معمار آن شرکت مشهور اسکیدمور، اوینگز و مریل بود، و بر اساس تلفیق شیوه‌های نوین معماری با معماری مساجد سنتی عثمانی بنا گردیده.Mosques in the United States of America and Canada
همایندگرایی، پدیدارباوری، یا شبه پدیدارگرایی در فلسفه ذهن، نظریه‌ای است که می‌گوید پدیده‌های ذهنی (احساسات و ترس باورها و …) در فرد صرفاً نتیجه و اثر بعدی یا ثانوی (پی‌پدیدار) فرایندهای مادی در مغز و نظام عصبی است یا هر دوی آنها نتیجهٔ یک عامل مشترک هستند؛ یعنی مثلاً وقتی ضربان قلب تند می‌زند و حس ترس می‌آید برای مثال ممکن است ناشی از ترشحات بایوشیمیایی مغز و سیستم عصبی (مثلا آدرنالین) باشد و نه تجربهٔ ترس.
شبه پدیدارگرایی دیدگاهی در فلسفه ذهن است که برخی یا همه حالات ذهنی شبه پدیدارند یعنی تبعی و سایه وار هستند. شبه پدیدارگرایی منکر هرگونه تأثیر ذهن بر بدن است اما علیت بدن را به ذهن می‌پذیرد. برخی از تقریرهای شبه پدیدارانگاری همه حالات ذهنی را از لحاظ علّی عقیم می‌دانند و برخی تنها بعضی از حالات ذهنی را فاقد تأثیر علّی می‌دانند مانند کیفیات ذهنی.
چرکدانه یا پوستول (pustule) تاول کوچک چرکدار یا تجمع چرکى قابل رؤيت در داخل یا زیر پوست را می‌نامند. چرکدانه کمی برجسته تر از سطح پوست بوده حاوی مایع اغلب روشنی است که در آن سلولهای مرده و تجمعی از نوتروفیلها وجود دارد.
نوعی جوش دردناک بوده، برجستگی‌های پر از چرک سفید یا زرد رنگ، با پایه قرمز رنگ هستند.
این ضایعه در بیماریهای پوستی مختلفی دیده می‌شود مانند تبخال، آکنه ولگاریس، سیفلیس، آکنه روزاسه و کهیر. پوسچول یکی از نشانه های فارنژیت ناشی از ایدز است ولی باید همراه آن فارنژیت تب دار و نمای پرایمری اینفکشن (کمون 3تا 5هفته)و هایپرمی فارنکس و اولسرمخاطی و میالژی وآرترالژی و راش بدون خارش ماکولوپاپولر و لتارژی و لنفادنوپاتی نیز موجود باشد تا با قطعیت در باره ایدز فرد نظر بدهیم .
مراقبت پیشگیرانه پزشکی (به انگلیسی: Preventive healthcare) به معنی آموزش نکات بهداشتی، درمانی و اطلاع‌رسانی در مورد بیماری‌ها به مردم به منظور جلوگیری از بروز بیماری‌ها (سطح اول)، کاهش پیامدهای شدیدتر بیماری (سطح دوم) و جلوگیری از بروز نقص عضو حاصله یا آسیب‌های روانی حاصل از این پیامدها (سطح سوم) می‌باشد. به عبارتی بهتر، روشن‌تر و دقیق تر می‌توان اینگونه بیان کرد که پیشگیری دارای سه سطح اصلی (پیشگیری اولیه، ثانویه و ثالثیه) و یک سطح جانبی (ییشگیری مقدماتی یا نخستین) است. این سطوح پیشگیری تنها جهت جلوگیری از ابتلا بیماری‌های واگیردار یا بیماری‌های مزمن کاربرد ندارند بلکه مربوط به تمامی موارد مربوط به سلامت مردم (طبق تعریف WHO (سازمان بهداشت جهانی) از این واژه) از جمله مسائل اجتماعی، روانی و … می‌باشد که ابتلا به بیماری‌ها یکی از این موارد است. پیشگیری پزشکی علاوه بر پزشکی در مطالعات و علم اپیدمیولوژی کاربرد فراوان دارد.
در پیشگیری اولیه تلاش بر آن است که از ابتلا به یک بیماری در یک جامعهٔ مشخص جلوگیری شود که مهم‌ترین کار در رسیدن به این هدف آموزش بهداشت است. پیشگیری دارویی و واکسیناسیون نیز در این سطح از پیشگیری قرار دارد.
در پیشگیری دومین یا ثانویه زمانی که فرد به بیماری مبتلا شده و پیشگیری اولیه پاسخ نداده‌است یا انجام نشده‌است انجام می‌شود و تلاش بر آن است تا از شدت یافتن یک بیماری، اپیدمی شدن آن، یا به جای گذاشتن اثری بر روی بیمار جلوگیری شود. در واقع درمان اولیه (درمان دارویی که سطح دوم پیشگیری دارویی محسوب می‌شود) جهت جلوگیری از بروز یا شدت یافتن عفونت حاصل از یک بیماری با عامل عفونی است.
در پیشگیری سومین یا ثالثیه زمانی که دو سطح پیشگیری قبلی مؤثر نبوده یا به‌طور صحیح و مؤثری انجام نشده‌است انجام می‌شود و تلاش بر آن است تا از عوارض یا بازماندن آثار غیرقابل جبران بر فرد می‌باشد که توانبخشی‌ها در این دسته از سطوح پیشگیری قرار می‌گیرد.
در پیشگیری مقدماتی یا نخستین پا فراتر از این موارد گذاشته می‌شود و این سطح قبل از سطوح دیگر در مواردی اجرا می‌شود. در پیشگیری مقدماتی هدف آن است که از عملکرد عوامل خطر زا برای افراد جامعه جلوگیری شود. به این معنا که سطحی از پیشگیری عملی شود که نیاز به دیگر سطوح را کاهش دهد.
پیشگیری دارویی یا پروفیلاکسی به معنی مصرف دارو برای جلوگیری از بیماری می‌باشد. پروفیلاکسی اصولاً وقتی صورت می‌گیرد که احتمال قابل توجه انتقال بیماری به فرد سالم وجود دارد.
مانند تجویز مفلوکین به افرادی که به مناطق بومی به ویژه مناطق آلوده پلاسمودیوم فالسیپاروم مقاوم، مسافرت می‌کنند.
یا پروفیلاکسی از ایدز در فردی که با سرنگ آلوده تماس داشته‌است.
همین‌طور تجویز آنتی‌بیوتیک در افراد مبتلا به مشکلات دریچه ای قلب هنگام اعمال دندانپزشکی جهت اجتناب از آندوکاردیت عفونی.
مثال دیگر، تجویز کرومولین سدیم یا ندوکرومیل سدیم -به ویژه در فصل پاییز- در پروفیلاکسی رینیت آلرژیک است.
برای مثال اگر مسئلهٔ مربوط به سلامت افراد جامعه کمبود ید باشد و بیماری حاصل از آن گواتر سطوح پیشگیری به شرح زیر خواهد بود:
سطح اولیه: مصرف غذاهای دارای ید کافی برای بدن که شامل غذاهای دریایی می‌شود یا در صورت عدم دسترسی مادی یا جغرافیایی به غذاهای دریایی، مکمل‌های ید دار توسط مراکز بهداشتی عرضه می‌شود.
سطح دومین: به دلیل عدم توزیع مکمل‌های ید دار و عدم دسترسی افراد به ید بیماری گواتر در جامعه ای افزایش میزان شیوع داشته‌است؛ و درمان آن توسط پزشکان یا شبکه‌های بهداشت در مراحل اولیهٔ بیماری جهت جلوگیری از وخامت بیماری توسط مکمل‌های ید دار یا داروهای کنترل کنندهٔ فعالیت غدهٔ تیروئید انجام می‌شود.
سطح سومین: به دلیل دسترسی افراد جامعه به پزشکان یا عدم درمان و پیشگیری اولیهٔ صحیح از ابتلا به این بیماری وضع بیماری وخیم شده‌است و جهت جلوگیری از عوارض جبران ناپذیر ویا مرگ اقدام تخصصی پزشکان متخصص انجام می‌شود.
سطح مقدماتی پیشگیری: به نمک طعام مردم، ید افزوده شود.
به عنوان مثال دیگر اگه مسئلهٔ مربوط به سلامت افراد جامعه سوانح رانندگی منجر به شکستگی‌ها یا قطع عضو باشد سطوح پیشگیری به شرح زیر خواهد بود:
سطح اولیه: رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و داشتن توجه کافی یه اتفاقات و داشتن سرعت مطمئنه جهت داشتن عکس‌العمل مناسب در مواقع نیاز و برای جلوگیری از عدم رعایت موارد فوق حضور پلیس راهنمایی و رانندگی در مناطق با ریسک وقوع حادثهٔ بالاتر.
سطح دومین: به دلیل عدم توجه رانندگان به موارد پیشگیری اولیه پلیس افراد خاطی را جریمه کند یا در صورت بروز حادثه افرادی دچار شکستگی‌ها و آسیب‌های شدیدی شده‌اند. در این سطح پیشگیری به درمان شکستگی و جلوگیری از بروز مواردی چون آمبولی می‌باشد.
سطح سومین: در این سطح از پیشگیری به بازتوانی و توانبخشی افراد حادثه دیده و همچنین تلاش برای جلوگیری قطع عضو پرداخته می‌شود؛ که از بازماندن جای جراحات جلوگیری شود ویا فرد بتواند مجدد توان حرکتی خود را بازیابد و تلاش بر آن است که فرد حد امکان عضو آسیب دیده را حفظ کند.
پیشگیری مقدماتی: نهادینه کردن رعایت قوانین در کودکان ویا ساخت وسایل نقلیه ای که در صورت نبستن کمربند ایمنی روشن نشوند و بیشتر از سرعت مجاز در مسیرها حرکت نکنند.
مزایای اقتصادی
افزایش کیفیت زندگی
افزایش امید به زندگی
واکسیناسیون کودکان، ترک سیگار، استفاده پیشگیرانه روزانه از آسپرین، و غربالگری سرطان سینه و کولورکتال بیشترین پتانسیل را برای جلوگیری از مرگ زودرس دارد.
افزایش سلامت جامعه
با آگاهی رسانی در مورد مواد مخدر و مراقبت‌های پیشگیرانه جنسی، انتخاب‌های سبک زندگی مثبت هم برای فرد طول زندگی و هم برای جامعه سلامتی را به همراه می‌آورد.
نابرابری‌های بهداشتی و موانع دسترسی به مراقبت
کمبود درآمد و آموزش، موانع زبانی، تحصیلات فرد، ناآگاهی افراد برای انجام پیشگیری تا زمانی که بیماری آنها به حالت‌های مزمن و جدی نرسد و فقدان بیمه درمانی از عوامل مهم در عدم دریافت مراقبت‌های پیشگیرانه است.
فقدان در دسترس بودن خدمات بهداشتی و ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی در منطقه، فاصله فیزیکی زیاد بین خانه و امکانات خدمات بهداشتی، هزینه‌های حمل و نقل بالا، هزینه‌های بالای درمان، و هنجارهای اجتماعی و انگ نسبت به دسترسی به خدمات بهداشتی خاص نیز از سایر علل است
حدود ۶ تا ۸ ساعت در روز کاری برای یک پزشک مورد نیاز است تا به‌طور کامل توصیه‌های مراقبت‌های پیشگیرانه گروه ویژه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده را برای بیماران خود برآورده کند. رشد مداوم در تقاضاهای رقابتی در مدیریت نیازهای حاد، مزمن و پیشگیرانه و جمعیت سالخورده با افزایش بیماری‌های همراه، ارائه خدمات پیشگیرانه توصیه شده بدون حمایت، را برای پزشک تقریباً غیرممکن می‌کند.
مسائل اخلاقی و قانونی
فروافتادگی یا پرولاپس افتادگی عضو یا بخشی از بدن از محل طبیعی خود بر اثر ضعف بافتهای نگهدارنده را گویند.
این ضایعه در نواحی مختلفی دیده می‌شود مانند پرولاپس دریچه میترال، پرولاپس رحم و پرولاپس رکتوم.
افتادگی دریچه میترال
ری ولت بازی ماشین‌های اسباب بازی کنترل از راه دور است که در سال ۱۹۹۹ توسط شرکت اکلیم اینترتیمنت عرضه شد. به دنبال آن نسخه‌های دیگر این بازی سازگار با پلی استیشن، رایانهٔ خانگی، نینتندو ۶۴، سگا دریم‌کست و همچنین نسخهٔ تناقصی برای پلی استیشن ۲ ساخته شد. شرکت تولیدکنندهٔ بازی قصد داشت نسخه‌ای سازگار با ایکس‌باکس تولید کند که این کار با شکست روبرو شد.
این بازی دارای ۲۸ خودرو و ۱۴ زمین مسابقه که خود شامل زمینهایی برای حرکات نمایشی است، می‌باشد. در این بازی خودروها از روی نوع سوخت آن‌ها به سه دستهٔ الکتریکی، درونسوز (سوخت فسیلی) و سوخت ویژه تقسیم می‌شوند. در این بازی، بازیکن باید با خودروی خود در زمین‌های بازی که به صورت پیست هستند عبور، و در رقابت با دیگر خودروها مقام بهتری کسب کند.
برای رقابت در هر مرحله به خودروهایی با سطح کیفی خاصی نیاز است. از نظر کیفی خودروها به پنج دسته تازه‌کار(Rookie)، آماتور(Amateur)، پیشرفته(Advabced)، نیمه حرفه ای(Semi-Pro) و حرفه ای(Pro) تقسیم می‌شوند.
تقسیم‌بندی مشابهی نیز برای زمین‌های بازی به صورت آسان(Easy)، عادی(Medium)، سخت(Hard) و بشدت سخت(Extreme) وجود دارد. قفل زمین‌های سختتر و خودروهای پیشرفته تر با پیروزی در قسمت جام(Tournoment) باز می‌شود.
در نسخهٔ کنسول این بازی شما در بخش مسابقهٔ ساده (Single Race) از بخش تک کاربره (Single Player) می‌توانید با ۱ تا ۳ رقیب و در نسخهٔ رایانهٔ خانگی می‌توانید ۱ تا ۱۱ رقیب بازی کنید.
در هنگام مسابقه شما با رد شدن از زیر نمادهای رعد و برق، می‌توانید سلاح‌هایی برای مقابله با رقبا بدست آورید. این سلاح‌ها عبارتنداز:
موشک، گوی فلزی، روغن، کیسه آب، برق، باتری، ستاره، تله انفجاری، تله خود انفجاری.
علارقم گذشت سال‌ها این بازی همچنان دارای محبوبیت است و خودروها و مسیرهای بسیاری طراحی و در سایت http://www.revoltrace.net جهت استفاده دوستداران این بازی قرار داده می‌شود.
این بازی دارای بخشی به نام Track Editor است که شما با استفاده از این بخش می‌توانید زمین مسابقه دلخواه خود را بسازید.
خلیج ونزوئلا خلیجی است واقع در شمال کشور ونزوئلا و متصل به دریای کارائیب که ۵۴ کیلومتر مربع مساحت دارد و در بخش جنوبی به دریاچه ماراکیبیو متصل است. این خلیج همچنین در کلمبیا ساحل کوتاهی دارد.
این خلیج در شمال آمریکای جنوبی قرار دارد. مناقشه‌ای بین ونزوئلا و کلمبیا بر سر این خلیج وجود دارد که علی‌رغم وجود کمیسیون دو جانبه مدتهاست که حل و فصل نشده‌است. عامل اصلی این اختلافات وجود نفت خام در زیر سطح این خلیج می‌باشد.
دریای ایرلند (که با نام‌های دریای مان و دریای مانکس نیز شناخته می‌شود) دریایی است واقع در میان بریتانیا و ایرلند که این دو جزیره را از هم جدا می‌کند. بزرگ‌ترین جزیره در این دریا جزیره من نام دارد.
این دریا از لحاظ اقتصادی و بازرگانی منطقه مهمی به‌شمار می‌رود. ترابری، ماهیگیری و تولید نیرو به واسطه نیروی باد یا نیروگاه‌های هسته‌ای از این جمله فعالیت‌ها هستند. آمد و شد سالانه بین دو جزیره بریتانیا و ایرلند که از طریق این دریا صورت می‌گیرد در حدود ۱۲ میلیون نفر مسافر و ۱۷ میلیون تن کالا برآورد می‌شود.
تَکَلُّف‌گراییبرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. (یا شیوه‌گرایی یا مَنِریسم) که گاهی به عنوان «رنسانس پسین» نیز شناخته می‌شود، سبکی است که در هنر و ادبیات اروپا رایج شد که در سال‌های آخر رنسانس ایتالیایی در حدود سال ۱۵۲۰ ظهور کرد، در حدود سال ۱۵۳۰ گسترش یافت و تا پایان قرن شانزدهم در ایتالیا، زمانی که سبک باروک عمدتاً پابرجا بود، ادامه یافت. منریسم شمالی تا اوایل قرن هفدهم ادامه یافت.Freedberg 1971, 483. منریسم به تدریج، به کاربستِ تصنعی، افراطی و تظاهرآمیز شگردهای هر سبک هنری گفته می‌شد. شگردهای نقاشان تکلف‌گرا چون درازنمایی پیکرها، حرکتهای پر پیچ‌وتاب، اختلاف تناسب‌ها و مقیاس‌ها، رنگ‌های ناملایم، شلوغی وعدم تقارن ترکیب‌بندی با منطق زیبایی‌شناسی رنسانس تعارض داشته و به همین سبب هنرمندان سده هفدهم به دستاوردهای تکلف‌گرایان با تحقیر نگریستند و آن را مردود دانستند. اما سده بیستم نه فقط این قضاوت را نپذیرفت بلکه دوران تکلف‌گرایی را سرآغاز آگاهی هنرمند غربی از شخصیت، قدرت، تخیل و مهارت فنی خویش دانست.
البته دلالت خاص تکلف‌گرایی، به نقاشی، پیکرسازی و معماری ایتالیایی در فاصله زمانی میان اوج دوره رنسانس و باروک محدود می‌شود. همچنین این اصطلاح را برای توصیف برخی گرایش‌های مهم هنری اروپایی پس از مرگ رافائل (۱۵۲۰) تا پایان سده شانزدهم به کار می‌برند.
نقاشی تکلف‌گرایی از آثار متأخر میکل‌آنژ سرچشمه گرفت. بسیاری از هنرمندان نسل بعد از او در ترکیب بندیِ نااستوار، کژنمایی‌های بیانگر و حالت‌های عاطفی پیکرهای دیوارنگاره "داوری واپسین"، سرمشقی برای تفسیری جدید و شخصی از اصول طبیعت‌گرایی یافتند.
تینتورتو، ال گرکو، پارمیجانینو، رُسو فیورنتینو، پونتورمو، وازاری، برونتسینو، چلینی، بُلونیا، وُلترا و براداران تسوکاری از نقاشان وابسته به این جنبش هستند.پاکباز، رویین، دائرةالمعارف هنر، انتشارات فرهنگ معاصر، چاپ دوم، تهران ۱۳۷۹، ص ۵۴۳،
تکلف‌گرایی رویکردهای مختلفی را در بر می‌گیرد که تحت تأثیر آرمان‌های هماهنگ، مرتبط با هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی، رافائل، وازاری و میکل آنژ (در اوایل دوران کاریش)، واکنش نشان می‌دهند. در جایی که هنر رنسانس عالی بر تناسب، تعادل و زیبایی ایدئال تأکید می‌کند، تکلف‌گرایی با مبالغه در چنین ویژگی‌هایی اغلب منجر به ترکیب‌هایی می‌شود که نامتقارن یا به‌طور غیرطبیعی ظریف هستند.Gombrich 1995, . این سبک هنری برخلاف سبک ناتورالیسم یا طبیعت‌گرایانه به دلیل ویژگی‌های مصنوعی خود مورد توجه است و برخلاف تعادل و وضوح مورد توجه در نقاشی‌های رنسانس اولیه به تنش و بی‌ثباتی ترکیب‌بندی اهمیت می‌دهد. تکلف‌گرایی در ادبیات و موسیقی به دلیل سبک بسیار شکوفا و پیچیدگی فکری آن شایان توجه است.Art and Illusion, E. H. Gombrich,
تعریف منریسم یا تکلف‌گرایی و مراحل آن همچنان موضوع بحث مورخان هنر است. به عنوان مثال، برخی از محققان این برچسب را به برخی از اشکال اولیه ادبیات مدرن (به ویژه شعر) و موسیقی قرن ۱۶ و ۱۷ به کار برده‌اند. این اصطلاح همچنین برای اشاره به برخی از نقاشان گوتیک متأخر که از حدود ۱۵۰۰ تا ۱۵۳۰ در شمال اروپا کار می‌کردند، به‌ویژه تکلف‌گرایان آنتورپ - گروهی که با جنبش ایتالیایی ارتباطی نداشتند، به کار می‌رود. تکلف‌گرایی به قیاس در عصر نقره‌ای ادبیات لاتین نیز اعمال شده‌است.
دواین مایکل کارتر جونیور (متولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۲) معروف به لیل وین رپر امریکایی است.
در زمان کودکی لیل وین وارد کمپانی جوان Cash Money شد. در سال ۱۹۹۷ همزمان با BG او نیز به گروه Hot Boys پیوست که رپرهایی همچون Juvenila ,B.G و Turk را در بر داشت.
آلبوم Get It How U Live شگفتی ساز بود و در آن سال لیل وین با آلبوم Guerrilla Warfare توانست با گروه Hot Boys به موفقیت بزرگی برسد که در سال ۱۹۹۹ اتفاق افتاد.او همچنین در سال ۱۹۹۹ اولین آلبومِ خود با نام Tha Block Is Hot با فروش بیش از ۲ میلیون نسخه راهی بازار کرد. اگر چه دو آلبوم بعدی او Lights Out در سال 2000 و 500 Degreez در سال 2002 زیاد موفق نبودند ولی در سال 2004 با آلبوم The Carter با همراهی go DJ توانست به شهرت بالایی دست یابد.در سال ۲۰۰۵ آلبوم Tha Carter II را تهیه کرد و در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ چندین آلبوم میکس را روانه بازار کرد و همچنین در چند آهنگ معروف با حضور خوانندگان بزرگ رپ و R&B شرکت کرد.
آلبوم Carter III را در سال ۲۰۰۸ روانه بازار کردکه در هفته اول در امریکا ۱٫۵ میلیون نسخه فروش کرد در این آلبوم خوانندگان دیگری نیز دعوت شدند مثل Lollipop و جایزه گرامی برای بهترین آلبوم رپ را بردند.
لیل وین در سال ۲۰۱۰ آلبوم راک خود با نام Rebirth یا «تولد دوباره» را تهیه کرد که انتقاداتی را در پی داشت.او از موفق‌ترین رپرهای ۲۰۰۸ است که از نه سالگی شروع به رپ کردن و فری استایل کردن کرد تا توانست در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی رو به‌دست آورد.
سریال تلویزیونی ده فرمان اثر فیلمساز لهستانی کریشتوف کیشلوفسکی مجموعه‌ای تلویزیونی‌ست که در سال ۱۹۸۹ به نمایش عمومی درآمد. کیشلوفسکی فیلمنامهٔ این مجموعه را با مشارکت کشیشتف پیسیویچ به نگارش درآورد. این مجموعه شامل ۱۰ قسمت یک ساعته ملهم از ده فرمان موسی است. هر قسمت از مجموعه موقعیت شخصیت‌هایی در لهستان امروزی را در مواجهه با یک یا چند موضوع اخلاقی یا معنوی مورد کاوش قرار می‌دهد و به بازتاب آن فرامین موسی در زندگی روزمره می‌پردازد.
داستان‌ها الزاماً دینی نیستند و مذهب نقش مهمی در داستان پردازی ایفا نکرده‌است. یافتن ارتباط میان نام‌های فرامین و موضوع اپیزودها بسیار مشکل بوده و گاهی نمی‌توان منطق حاکم بر نام‌گذاری فیلم و فرمان‌های حضرت موسی را یافت.
گرچه هر قسمت از مجموعه داستان مستقلی دارد، بیشتر آن‌ها در یک مجموعه آپارتمانی در ورشو می‌گذرد و بعضی شخصیت‌های قسمت‌های مختلف با یکدیگر آشنایند. در هر داستان، اشاراتی هرچند کوتاه به سایر قسمت‌ها شده‌است و دقیق شدن در داستان این رازها و ارتباطات را آشکار می‌کند. گرچه الزامی به درک این روابط برای بیننده وجود ندارد و تنها بازی نویسنده با هوش خواننده است.
این فیلم، هفتمین فیلم برتر دنیا از منظر سینمای معناگرا ست.
به گفتهٔ کیشلوفسکی در مقدمهٔ کتاب، نگارش فیلم‌نامه‌ها با همفکری پیسیویچ، یک‌سال به طول انجامیده. او می‌گوید: "نگارش فیلم‌نامه یک‌سال به طول انجامید، آن‌ها را یکی پس از دیگری نوشتیم. شب‌های زیادی را در کنار یکدیگر در آشپزخانهٔ منزل پیسیویچ در اتاق کوچک پر از دود سیگار من گذراندیم. ساختن فیلم‌ها یک سال و دو ماه طول کشید؛ ولی از آن زمان مدت زیادی می‌گذرد. حالا فقط فیلم‌ها باقی‌مانده‌اند، که بیشتر از حد تصور ما با استقبال روبرو شده‌اند، گرچه واقعاً دلیل این استقبال را نمی‌دانیم!".
بیان خاص کیشلوفسکی از این سریال جلب توجه می‌کند:
«با شروع این کار دیگر از پیرامون آدم‌ها دل کندم و آمدم به درون آدم‌ها.».
ایدهٔ ده فرمان در زمانهٔ جدید زمانی در ذهن پیسیویچ شکل گرفت که او اثری هنری مربوط به قرن پانزدهم را دید که ده فرمان را در محیط آن زمان به تصویر کشیده بود. کیشلوفسکی چالش فلسفی این ایده را پسندید و نیز تصمیم گرفت که از این مجموعه برای نشان دادن پیچیدگی‌های جامعهٔ لهستان استفاده کند. او در این مجموعه تعمداً از موضوعات سیاسی که در فیلم‌های پیشینش به آن می‌پرداخت دوری می‌کند.
کیشلوفسکی و پیسویچ فیلمنامه‌نویسان مجموعه بودند و قرار بود ده کارگردان مختلف این ده قسمت را بسازند، اما کیشلوفسکی سرانجام خود تمام قسمت‌ها را کارگردانی کرد و تنها مدیران فیلمبرداری متفاوت بودند.
ده قسمت این مجموعه تنها با عدد نامگذاری شده‌اند. طبق مقدمه‌ای که راجر ایبرت بر مجموعهٔ دی.وی. دی‌های این مجموعه نوشته‌است، کیشلوفسکی گفته بوده که فیلم‌ها دقیقاً بر فرمان‌ها منطبق نیستند و خودش نیز هرگز نام فرمان‌ها را بر آن‌ها نگذاشت.
گرچه درونمایهٔ فیلم‌ها را می‌توان به گونه‌های متفاوتی تفسیر کرد، با این وجود هر فیلم محتوای ادبی متفاوتی دارد:
در ترجمهٔ فارسی فیلم‌نامه نام قسمت‌های دوم، هشتم و نهم این مجموعه به اشتباه "خدایان دیگر را عبادت منما"، "نام خدای خود را باطل مبر" و "بر همسایهٔ خود شهادت دروغ مده" ذکر شده‌است.
من خدا هستم، پروردگار تو. هیچ‌کس را جز من خدای خود مدان
حکایت، داستان پدر (کریشتف) و پسری‌ست که زمان را کنار هم، آنگونه که انتظارش را داری می‌گذرانند. پسرک (پاول)، باهوش است و عینک از چشمانش جدا نمی‌شود. از آن قشر کودکانی که کنجکاوی شیرینی دارند. پدر برنامه‌نویس است و با کامپیوترهای ذغالی آن زمان، به گذران زندگی مشغول است. داستان فرعی دلدادگی پسرک و دختر همسایه به نظر روتین و معمولی می‌آید. عمهٔ مذهبی پسرک، پدر گریزان از دین و پاول ماجراجو روزمرگی‌های از جنس زندگی اروپای شرقی دارند. گذر زمان و تقاضای پسرک برای پاتیناژ بر روی یخ‌های رودخانه، زندگی آن‌ها را از روال طبیعی خود خارج می‌کند. برنامهٔ کامپیوتری که پدر نوشته و قطر یخ رودخانه را مناسب پاتیناژ می‌داند، اجازهٔ این پاتیناژ را به پاول می‌دهد، غافل از آنکه…
نام خدای خود را به باطل مبر
کیشلوفسکی در اپیزود هشتم، از زبان یکی از شخصیت‌های داستان، به زیبایی خلاصه‌ای از بخش دوم را به زبان آورده که خلاصهٔ کیشلوفسکی در این بخش، عیناً نقل شود:
"داستان خاصی نیست. مردی داره از سرطان می‌میره. اون فقط داره می‌میره، این مرد تحت معالجهٔ یه دکتر درجه یکه که، همینش مهمه، به خدا عقیده داره. این دکتر با بیمارش توی یه بلوک آپارتمانی زندگی می‌کنه، زن این مرد شروع می‌کنه به کلافه کردن دکتر تا بگه شانس زنده موندن شوهرش چقدره. دکتر نه می‌تونه و نه می‌خواد که این رو بهش بگه. دکتر با آدم‌های زیادی برخورد کرده که به رغم اینکه به علوم پزشکی شانسی براشون قائل نبوده، ولی زنده موندن. زن خیلی سماجت می‌کنه. معلوم می‌شه که دلیل خاصی داره که می‌خواد بدونه سرنوشت شوهرش چی می‌شه. اون از یه مرد دیگه حامله شده. شوهرش از این موضوع خبر نداره. چون قبلاً زنش بچه دار نمی‌شده.
زن بچهٔ متولد نشده رو به اندازهٔ شوهرش دوست داره. اگه شوهر زنده بمونه، زن احساس می‌کنه از لحاظ اخلاقی مجبوره که سقط جنین کنه. اگه بمیره، می‌تونه بچه رو به دنیا بیاره. همهٔ این‌ها رو به دکتر می‌گه و سرنوشت بچه رو به دست دکتر می‌سپره. اگه به زن بگه شوهرش زنده می‌مونه، در این صورت حکم مرگ بچه رو امضا کرده. اگه به زن بگه که شوهرش می‌میره، در این صورت بچه زنده می‌مونه. این کلیت داستانه."
روز سبت را یاد کن
داستان، بیانی ساده از گذران کریسمسی تلخ و شیرین برای پدر خانواده (یانوش) است. یانوش به همراه خانواده به مراسم عشای ربانی می‌رود و شبی خوش را در کنار فرزندان و همسر خود می‌گذراند تا آنجا که دوست سابقش (اوا) را در مراسم می‌بیند. معشوقه‌ای که گذشتهٔ یانوش و او برای خواننده مبهوم است… اوا به بهانهٔ گم شدن همسرش از یانوش کمک می‌خواهد و یانوش با بهانه‌های واهی خانه را ترک کرده و در شب کریسمس را با معشوقهٔ سابقش می‌گذراند. ارتباطات و دیالوگ‌های این دو به مرور گوشه‌های از گذشتهٔ مبهم این دو را آشکار می‌کند.
یانوش شبی را بی‌آنکه بداند در اسارت عشق پایان ناپذیر اوا سر می‌کند…
پدر و مادر خود را احترام نما
داستان به نظر می‌آید که ادامهٔ اپیزود دوم باشد. گرچه عدم اطلاع از این موضوع به روند داستان لطمه نمی‌زند.
آنکا دخترکی‌ست که با خواندن نامهٔ مادر خود پی به حقایقی از گذشته خود می‌برد. حقایقی که از رازی سخن می‌گویند که میان او و پدرش فاصله می‌اندازند. آنکا دریافته‌است که میان او و پدرش فاصله‌های بسیار بوده و خود را ماحصل هم‌خوابگی مادر و مرد دیگری می‌داند. روند داستان بر دیالوگ‌های قهر و آشتی آنکا و پدرش گره خورده و معشوق آنکا نیز در این میان، همراه نامطمئنی برای روزهای سخت آنکاست…
قتل مکن / فیلمی کوتاه درباره کشتن:
این اپیزود از داستان، بعدها به صورت فیلمی مجزا با نام «فیلمی کوتاه دربارهٔ کشتن» به نمایش درآمد.
ماجرا، حکایت یک‌روز از زندگی مردی‌ست که فشارهای زندگی و حقایق تلخی که با آن‌ها روبروست، سبب انجام قتل‌هایی می‌گردد… این قتل‌ها از پیچیدگی خاصی برخوردار نیستند و در حقیقت نیاز به رمزگشایی برای یافتن قاتل وجود ندارد، زیرا داستان از زاویهٔ دید جوانک قاتل (یاچک) بیان شده و این بار با تلخی زندگی مردی روبرو هستیم که جبر زمانه او را بدین راه انداخته‌است.
زنا مکن / فیلمی کوتاه درباره عشق:
این بخش از فیلم نیز، به همراه اضافاتی نسبت به نسخهٔ تلویزیونی، بعدها به صورت مجزا به اکران عموم درآمد. داستان کوتاه دربارهٔ عشق، روایت عشق سادهٔ نوجوانی (تومک) ست که دلباختهٔ زن همسایه (ماگدا) شده‌است. پسرک هرشب از تلسکوپی درون خانه‌شان، به تماشای عشق‌بازی‌های ماگدا و دوستانش می‌نشیند و به مرور به احساسی که در خود برانگیخته شده‌است پی می‌برد. کار و زندگی خود را بر هدف دست‌یابی به ماگدا تعطیل می‌کند و شب و روز را در فکر ماگدا می‌گذراند. نقطهٔ اوج داستان به بخش‌هایی از فیلم بازمی‌گردد که تومک با درمیان گذاشتن عشقش با ماگدا، به خانهٔ وی رفته و بساط عشق‌بازی این زن سی ساله و جوان نوزده‌ساله فراهم می‌شود، وی نا توان از برقراری رابطه می‌گریزد. ماگدا که از این رفتار دچار تحول می‌شود و عشق را ورای سکس می‌یابد به جستجوی تومک می‌رود و …
دزدی مکن
ماجرای فیلم، به زندگی دختری جوان بازمی‌گردد. در نگاه اول نمی‌توان به مشکلات زندگی دختری جوان (مایکا)، خواهر شش‌ساله‌اش (آنیا) و مادرش (اوا) پی برد. مایکا روابط روحی عجیبی با آنیا دارد و پی بردن به عمق این رابطه برای خواننده مشکل به نظر می‌رسد. مایکا در پس صحنهٔ نمایش خیمه‌شب بازی، خواهرش آنیا را می‌دزدد و با او از بطن مشکلات درون خانواده گریخته و اسیر مشکلات جدیدی می‌شود.
به مرور متوجه این موضوع خواهیم شد که رابطهٔ مایکا و آنیا فراتر از دو خواهر است و در حقیقت این دو مادر و دختری هستند که فاصلهٔ سنی ۱۶ ساله‌ای با هم دارند و سکانس‌های بعدی ما را به جریانات عشق سابق مایکا و مشکلات روحی او آشنا می‌سازد. در ادامه می‌توان قضاوت را به عهدهٔ مخاطب گذاشت که در این داستان، مایکا یا اوا را دزد می‌داند…
بر همسایهٔ خود شهادت دروغ مده
زوفیا نویسندهٔ کتابی‌ست که در کالج ورشو به تدریس می‌پردازد. زوفیا یک روز عادی با مترجم کتاب‌هایش در آمریکا (الزبیتا) روبرو می‌شود. نتیجهٔ این برخورد که در ابتدا ساده به نظر می‌رسد، بیان زوایای پنهان گذشتهٔ الزبیتا و زوفیاست. حقایقی که به ماجرای یهودیان و جریانات جنگ جهانی بازمی‌گردد و این دو را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک می‌کند…
هنر بیان این حقایق در سر کلاس درس و به بهانهٔ داستان پردازی دانشجویان بسیار زیبا بیان شده‌است. در میان این داستان پردازی‌ها، نقل قولی از زبان یکی از دانشجویان بیان می‌شود و داستان اپیزود دوم با زیرکی بازخوانی می‌شود و این موضوع هوشمندی نویسنده به گره زدن اپیزودها با یکدیگر را نشان می‌دهد.
به زن همسایه‌ات طمع مورز
این قسمت، به بیان مشکلات پزشکی متخصص (رومن) می‌پردازد. در ابتدا به مشکلات بیماران یک پزشک شباهت دارند اما سکانس‌های بعدی ما را با مشکلات همسرش (هانکا) نیز آگاه کرده و ما را با عشق جدید هانکا و رابطهٔ مشکوک او و مردی دیگر آشنا می‌سازد. افکار گره‌خوردهٔ رومن به هنگام مراجعت بیماران و یادآوری روابط مشکوک همسرش، وی را از روال عادی زندگی‌اش خارج می‌سازد. این بخش از داستان به بی‌اعتمادی و خیانت زن و همسری می‌پردازد که به مرور ادامهٔ اینگونهٔ رابطه‌شان را ناممکن می‌یابند…
به اموال همسایهٔ خود طمع مورز
آرتور و یرژی پسران پدری هستند که چند روزی‌ست با خبر مرگ پدرشان روبرو شده‌اند. فاصلهٔ بعید احساسی پسران و پدر، آن دو از احوالات پدر بی‌خبر گذاشته‌است. مرگ پدر آن دو را به شناخت بهتر زندگی پدر رهنمون ساخته و عواطف پدری و فرزندی را غالب بر فضای داستان می‌کند.
یافتن دفترچهٔ تمبرهای پدر که از ارزشش بی‌خبرند و آگاهی یافتن از میراث فرهنگی که پدر برایشان به جای گذاشته روند زندگی این دو برادر را از حال طبیعی خارج می‌کند. گویی تاکنون هیچ از پدر نمی‌دانسته‌اند و به واکاوی گذشتهٔ مبهم پدر و جریانات جمع‌آوری کلکسیون تمبرهای پدر می‌پردازند…
کیشلوفسکی قسمت پنجم و ششم این مجموعه را با همان هنرپیشه‌ها و تغییر اندکی در داستان به دو فیلم سینمایی فیلمی کوتاه درباره کشتن و فیلمی کوتاه درباره عشق تبدیل کرد.
این کتاب در ۴۴۶ صفحه توسط نشر ماه‌ریز به چاپ رسیده‌است. سابق بر این، کتاب در ۱۰ جلد کوتاه نیز توسط همین انتشارات به چاپ رسیده بود.
بی میل برای صحبت کردن پیرامون کارهای برخی فیلمسازان بزرگ هستم زیرا غالباً می‌بایست آن کارها را کوچک و مختصر کنم. اما در کتاب این فیلم‌نامه اثر کیشلوفسکی با مشارکت کریستف پیسیویچ، می‌توان به سادگی مشاهده نمود که آن دو بسیار توانا در دراماتیزه کردن نظر خود هستند. بدین طریق آن‌ها در این داستان توانسته‌اند این قدرت را به شنونده دهند تا آنچه در ذهنشان می‌گذرد را کشف کنند. آن دو با مهارت خیره‌کنندهٔ خویش به گونه‌ای عمل کرده‌اند که هرگز نخواهی دریافت که چگونه نظراتشان پشت هم می‌آیند و متبحرانه قلبت را به اشغال خویش درمی‌آورند.
ده فرمان در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
جیْسن کِیْ که بیشتر با نام جِیْ کِیْ شناخته می‌شود خواننده، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز انگلیسی است. او بیشتر به عنوان عضو اصلی گروه خودش با نام جَمیراکُوای شهرت دارد.
۱۵۹ هفته حضور در جدول پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های بریتانیا، ۲۳۲ هفته حضور در جدول پرفروش‌ترین آلبوم‌های بریتانیا، فروش بیش از بیست میلیون نسخه آلبوم در سطح جهانی، برگزاری ۵ تور بزرگ در ۳۸ کشور و دریافت جوایز معتبر صنعت موسیقی مانند ام‌تی‌وی اواردز، گرمی و آیور نوولو حاصل همکاری او با جمیراکوای مابین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ بوده‌است.
جیسن کِی زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۶۹ در استرتفورد منچستر است. مادر جیسن کارن کِی خوانندهٔ سبک جَز بود که بیشتر در نایت کلابها برنامه اجرا می‌کرد و در دههٔ ۷۰ میلادی اجرای یک برنامه تلویزیونی را هم بر عهده داشت و پدرش لوئیس سیلوریا موسیقیدان اهل کشور پرتغال بود. او دوران کودکی و نوجوانی‌اش را نزد مادر و ناپدری‌اش-جیمز رویال- گذراند و اولین بار در سال ۲۰۰۳ با پدر واقعی‌اش ملاقات کرد.
جیسن در ۱۵ سالگی خانهٔ پدری را ترک کرد و تا مدتی بی‌خانمان بود. در آن دوره به خاطر ارتکاب تعدادی جرم کوچک، مشکلات قانونی برای‌اش ایجاد شد. مدتی بعد و طی حادثه‌ای که نزدیک بود به مرگ‌اش منجر شود، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به‌خاطر جرمی که مرتکب نشده بود بازداشت شد. در پی این اتفاق جیسن تصمیم گرفت به خانه بازگردد و پس از آن بود که به شکل جدی به موسیقی روی‌آورد.
جیسن در سال ۱۹۹۲ به همراه تابی اسمیت(کیبورد)، استوارت زندر(باس)، نیک ون گلدر(درامز) و والیس بوچانان(دیجریدو) جَمیراکُوای را بنیان گذاشتند. آن‌ها جزو اولین گروه‌هایی هستند که از ترکیب عناصر موسیقی الکترونیک، فانک، سول و هیپ‌هاپ با جَز در شکل گیری اسید جَز نقش مهمی ایفا کردند. اولین آلبوم جَمیراکُوای با نام "Emergency on Planet Earth" که در سال ۱۹۹۳ روانهٔ بازار شد از نمونه‌های اولیه و جزو آلبوم‌های کلیدی اسید جَز به‌شمار می‌آید.
یان وان آیک یا یوهانس دی آیک، نقاش فلاندری، یکی از بهترین نقاشان سده ۱۵ (میلادی) در شمال اروپا بود. برداشت اشتباهی در سده ۱۶ (میلادی) وجود داشت که یان وان ایک را مبدع رنگ روغن معرفی می‌کرد. در صورتی که رنگ روغن به عنوان روشی برای تندیس‌های چوبی و اشیا دیگر از خیلی پیش‌تر وجود داشته و تئوفلیس به‌طور آشکار دستور نقاشی‌های پایه روغنی را در رساله خود در ۱۱۲۵ (میلادی) ارائه داده است.
البته این درست است که برادران وان آیک جزء نخستین نقاشان هلند بودند که از رنگ روغن در صفحات چوبی نقاشی استفاده می‌کردند؛ و همچنین به جلوه‌های چشمگیر تازه‌ای برای لعاب دادن، تکنیک خیس روی خیس، و تکنیک‌های دیگر دست یافتند؛ بنابراین به دلیل تسلط بر این تکنیک، به‌طور سنتی لقب پدر نقاشی با رنگ روغن را به او می‌دهند.
یان وان آیک بیشتر به عنوان برادر و هم طراز هوبرت وان آیک شناخته می‌شود. با این تصور که هر دوی آن‌ها از شهر مازک واقع در هلند (آن هنگام) به دنیا آمده‌اند.
البته نام دیگری که در این میان به عنوان مبدع رنگ‌های بیس روغنی از او یاد می‌شود استاد شهر فلمال هنرمند برجستهٔ سرزمین فلاندر، است که در سدهٔ ۱۵ میلادی با ابداع رنگ روغن فصلی نو در تجسم عمیق در فضا و پیوستگی سایه روشن‌ها در نقاشی گشود.
تاریخ دقیق تولد وان آیک مشخص نیست؛ تنها می‌دانیم ۱۳۹۵ یا کمی زودتر زاده شده‌است. نخستین نوشته‌ای که در مورد او وجود دارد از دربار یوهان سوم، دوک باواریا در لاهه هلند است. در این نوشتار اشاره شده که وان آیک بین سال‌های ۱۴۲۲ تا ۱۴۲۴ خدمتکار دربار به عنوان نقاش بوده‌است که البته دو همکار دیگر، او را یاری می‌رساندند. بر اساس همین نوشتار است که تاریخ تولد وی ۱۳۹۵ میلادی حدس زده شده‌است. نقاشی‌های مینیاتور در کتاب تورین میلان آئورز تنها آثار بر جای مانده از وی از همین دوران است. البته بیشتر این آثار در یک آتش‌سوزی در سال ۱۹۰۴ (میلادی) از بین رفت و تنها عکس‌هایی از آن‌ها باقی مانده‌است.
در پی مرگ دوک باواریا (بایرن) در ۱۴۲۵ وان آیک به خدمت فیلیپ سوم، دوک بورگوندی درآمد. او یک سال در لیل اقامت گزید و بعد به بروخه کوچ کرد و تا زمان مرگش در ۱۴۴۱ در آنجا زندگی کرد. در سده ۲۰ (میلادی) اسنادی منتشر شد که نشان گر فعالیت‌های او در دربار فیلیپ هستند.
یان ون آیک علاوه بر آثارش در دادگاه، نقاشی‌هایی برای مشتری‌های خصوصی تهیه می‌کرد. برجسته‌ترین آن‌ها "ستایش بره" است که برای یودوک ویت و همسرش الیزابت بورلوت نقاشی شده‌است. نقاشی این اثر حدوداً پیش از ۱۴۲۶ آغاز شده و دستکم تا حدود ۱۴۳۱ کامل شده، این تصویر چند تخته‌ای، پیروزی نهایی واقعیت در شمال را بازنمایی می‌کند که از آثار سرشناس رنسانس اولیه در ایتالیا متمایز بوده‌است. این اثر در مکان اصلیش در کلیسای سنت باوو در خنت (گنت) بلژیک نگهداری می‌شود. قاب تزیینی محجرمذبح خنت، مراسم بشارت تولد مسیح و پیکره‌های هیجان‌زدهٔ قدیس یحیی تعمید دهنده و قدیس یحیی انجیل‌نویس را نشان می‌دهد. هنر رنگ‌آمیزی بی‌مانند یان وان آیک در تابلوی مریم عذرا با کشیش وان در پال که در سال ۱۴۳۶ آفریده شد آشکارا دیده می‌شود. انتشار رنگ درخشان، دقیقاً مُهر شده‌است تا شکل‌ها با همه جزئیاتشان آشکارا از یکدیگر قابل تشخیص باشند.
اثر پرترهٔ آرنولفینی مربوط به جیووانی دی نیکولا آرنولفینی و همسرش است، گرچه به عنوان سند ازدواجشان تلقی نمی‌شود. برعکس آنچه اغلب پنداشته می‌شود همسر او باردار نیست بلکه شکم برآمده نمادی خوش یمن و به نشانه جاودانگی نسل خانواده است.
آرنولفینی عضوی از یک خانوادهٔ تاجر اهل لوکای بروخه بود. زوج در فضای داخلی مجهزی نشان داده شده‌اند. وان آیک با امضایی آراسته نوشته «یان وان آیک این‌جا بود ۱۴۳۴». تشابه با گرافیتی مدرن در اینجا تصادفی نیست. وان آیک بیشتر آثارش را با شوخ‌طبعی امضا می‌کرد. آینه، دو نفر را در چارچوب در منعکس می‌کند. امکان دارد یکی از آن‌ها خود وان آیک باشد. آرنولفینی دست راستش را شاید به نشانهٔ سلام کردن به طرف آن‌ها بلند کرده‌است.
در این تابلو خبری از قدیسان نیست ولی فضای معنویت بر صحنه حاکم است. تقریباً هر شیئی که در تابلو مجسم شده، به گونه‌ای، نمادی از تقدس ازدواج است.
وان آیک شدیداً به تأثیر نور علاقه داشت و رنگ روغن اجازهٔ ظریف تصویر کردن را به او می‌داد.
در مرکز تصویر گوسفندی وجود دارد که توسط ۱۴ فرشته احاطه شده‌است و در جلو آن‌ها آبی که سرچشمه زندگی است به رودخانه کوچکی می‌ریزد. از سمت بالا کبوتری در حال تقدیس «بره» است که در واقع همان روح‌القدس می‌باشد. به‌طور کلی ۴ گروه از مردمان در چهارگوشه تصویر جمع شده‌اند. در گوشه پایین سمت چپ فیلسوف‌ها و نویسنده‌های کافر پیش از مسیح و نیز پیامبران یهودی هستند که البته در بین ۴ گروه فقط بعضی از افراد این گروه زانو زده‌اند در حالی که کتاب مقدس را در دست گرفته‌اند. از جزئیات لباس‌های این گروه می‌توان فهمید که از قسمت‌های مختلف دنیا آمده‌اند.
در گوشه پایین سمت راست پرهیزکاران مسیحی هستند که در پیشاپیش آن‌ها پاپ ایستاده‌است. در بالا هر دو سمت تصویر شهدای مسیحیت دیده می‌شود با این تفاوت که مردان در سمت چپ تابلو و زنان در سمت راست تابلو هستند. مردان مشخصا با لباس‌های مقدس ترسیم شده‌اند و زنان با شاخه‌ای از نخل خرما که نشانهٔ شهادت است ترسیم شده‌اند.نمادپردازی نیز همانند رنگ، در سراسر تابلو گسترده و مهار شده‌است، و این لار نیز دور کامل حکایت هبوط و نجات آدم را مجسم می‌سازد. دسته تای تخت مریم عذرا و سرستون‌های روایتی شبه ستون‌های پشت او اشاره‌ای به پیش‌بینی بازگشت مسیح در عهد عتیق هستند.
به‌طور خلاصه، در مورد جزئیات قاب دور نقاشی اصلی باید بگوییم در بالا و وسط، عیسی همانند پادشاهان نشسته‌است و در کنار او یحیی تعمید دهنده و مریم باکره دیده می‌شود. پس از آن فرشته‌هایی در حال نواختن موسیقی دیده می‌شوند و سپس آدم و حوا به صورت برهنه دیده می‌شوند درحالی که حوا سیب پرآوازه خود را به دست گرفته‌است.
در مدونای لوکا تلألو ملایم نور، همه چیز را از پوشش فوقانی بام گرفته تا پرتو درخشان جواهر فرشته، نورانی می‌کند. این حضور درخشان جدا از درخشندگیش نوری معنوی هم هست که جانشین خدایی است که هر آنچه را آفریده دوست می‌دارد.
نمادگرایی حتی عمیق‌تر است: قسمت بالا کلیسا تاریک است و تک پنجره، خدا را به تصویر می‌کشد. اما در پایین ۳ پنجرهٔ روشن که ما را به یاد تثلیث می‌اندازد وجود دارد و این که چگونه مسیح نور جهان است. این نور مقدس از همه جا می‌تابد.
آثار دیگر وان آیک شامل دو تختهٔ یادبود، مریم عذرا با صدراعظم رولین در موزه لوور و مریم عذرا با کشیش وان در موپال بروخه، موزه گرونینگ و در کنار دیگر آثار دینی بشارت نگارخانه ملی هنر آمریکا قرار دارد. شماری پرترهٔ فراموش نشدنی از همسرش مارگارتا بروخه موزهٔ گرونینگ و پرتره‌ای که احتمال می‌رود خودنگارهٔ خودش باشد، پرترهٔ مرد که به اشتباه پرترهٔ مرد با عمامهٔ قرمز لقب داده می‌شود. در حالی که مرد دستار به سر دارد. بر سر بقیهٔ آثار اختلاف وجود دارد و احتمال می‌رود که به دست دستیاران یا دنبال‌کنندگانش کشیده شده باشند.
تابلوهای وان آیک از چنان رسمیت سنگینی برخوردارند که هرگونه حرکت و عمل در آن‌ها مقید می‌شود. برای نمونه، گروه‌بندی‌های متقارن وی از سکوت و رسمیت نمادین مراسم قداس برخوردارند. هر شخص و شیئی در جای مشخصی واقع شده و چنان‌که شایستهٔ این مراسم مقدس باشد تزئین شده‌است. در سنت دیرینهٔ تذهیب‌کاری و نسخه‌های خطی، پذیرفته شده بود که کتاب مقدس باید ارزشی برابر کلمات خود داشته باشد؛ یان وان آیک که خود یک مینیاتورساز و تذهیب‌کار بود به گونه‌ای غریزی، یک سبک غنی تزئینی برای اعلام پیام خوش‌بینانهٔ خویش، دائر بر نجات انسان ابداع کرد.
وان آیک، موضوعات و پرتره‌هایی دینی نقاشی می‌کرد که در بی‌نظیر بودن تکنیکی و پیچیدگی ذهنی و غنی بودن نمادگردایی، بی‌همتایند.
به‌طور قطع نقاشی‌های تخته‌ای رابرت کمپین هنرمند اهل تورنه که اخیراً اهمیت او در تاریخ هنر فلاندر ثابت شده، در شکل‌گیری هنر وان ایک تأثیر داشته؛ و به نظر می‌رسد که از طریق هنر کمپین رئالیسم بی‌پروا، نمادگردایی مبدل، و احتمالاً تکنیک روغنی درخشان (که به عنوان مشخصهٔ ویژهٔ خودش به کار می‌رود) را فرا گرفته‌است.
ماهنامۀ طنز و کاریکاتور از جمله مجلات و نشریات طنز ایران است که از آذرماه ۱۳۶۹ به‌ طور منظم منتشر می‌شود. مدیرمسئول و سردبیر این مجله جواد علیزاده، کاریکاتوریست و کارتونیست پیشکسوت و بین‌المللی ایران است.
مجلۀ طنز و کاریکاتور از معدود نشریاتی است که بدون درآمد از آگهی طی سه دهه انتشار مستمر خود تنها به اتکاء فروش نسخه‌های خود کسب درآمد کرده است.
طنز و کاریکاتور از آغاز بدون آگهی تبلیغاتی چاپ می‌شده‌است یا میزان این آگهی‌ها حداقل بوده‌است. به همین خاطر درآمد آن تنها از طریق فروش نشریه‌ می باشد. طنز و کاریکاتور بیش از اینکه نشریه طنز باشد، نشریه کاریکاتور است. با این وجود ستون‌های طنز خوبی نظیر ستون ابداعی طنز چهار بعدی (شوخی با فرضیه نسبیت اینشتین و فرمول E=mc2) و ستون‌هایی چون: درک کاریکاتور، یادداشت‌های یومیه شوت السلطنه، بی‌معنی نویسی، حرف و کاریکاتور، حرفهای بی حساب و چت رومهای طنزی سینمای، طنزی ورزشی و طنزی فیزیکی و... نیز در این نشریه دیده می‌شود که مخاطبان خاص خود را دارند.
یکی از همین جوانها یکی از ستون‌های مجله طنز و کاریکاتور است که طی چند سال انتشار خود توانست مخاطب بسیاری را جذب نماید. محور داستان‌ها جوانی بود که حوادث متداول و بعضاً غیرعادی اجتماعی برایش اتفاق می‌افتاد.
طنز و کاریکاتور همچنین مباحث ورزشی و بخصوص فوتبال را از نگاه طنز پوشش می‌دهد. این بیشتر به علاقه شخصی جواد علیزاده بر می‌گردد. جواد علیزاده در دوران سربازی با وجود این که کف پایش صاف بود و از رژه و آموزش نظامی معاف بود اما به خاطر فوتبال بازی کردن حاضر شد از معافیتش چشم بپوشد و رژه برود تا در عوض عصرها در ساعات فراغت از آموزش نظامی، بتواند در پادگان، فوتبال گل کوچک بازی کند و ار این طریق فضای خشک محیط پادگان و خدمت سربازیش را تحمل کند و این در حالی بود که خیلی‌ها که اندام و پاهای سالمی داشتند خود را به بیماری و معلولیت و درد پا می‌زدند تا از رژه رفتن، معاف شوند!
طنز و کاریکاتور دارای دو نماد است:
افرادی که تا کنون با این نشریه همکاری داشته‌اند عبارتند از:
تویو ایتو (زاده ۱۹۴۱) معمار مشهور کره‌ای‌تبار ژاپنی است. او در معماری خود به جنبهٔ مفاهیم نظری توجه بسیار دارد. ایتو دانش آموخته دانشگاه توکیو است.
برخی مهمترین اثر او را "کتابخانه مدیاتک" در شهر سندای دانسته‌اند.
رئال ساراگوسا اس‌ای‌دی (به اسپانیایی: .Real Zaragoza, S.A.D)، باشگاه فوتبالی است که در شهر ساراگوسا از ایالت آراگون کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در ۱۸ مارس ۱۹۳۲ تأسیس شده‌است، در فصل ۰۹–۲۰۰۸ لیگ دسته دوم باشگاه‌های اسپانیا، موسوم به سگوندا دیویژن، با قرار گرفتن در ردهٔ دوم، موفق به صعود به لالیگا شد. ورزشگاه خانگی باشگاه نیز لا روماردا است که ۳۳٬۶۰۸ نفر گنجایش دارد.
از مهم‌ترین افتخارات باشگاه، می‌توان به کسب ۶ عنوان کوپا دل ری و یک عنوان سوپرکاپ اسپانیا و نیز یک قهرمانی در جام برندگان اروپا در سال ۱۹۹۵ اشاره کرد.
از بازیکنان بزرگ این تیم می توان به مارسلینو مارتینز اشاره کرد که با ۱۱ سال بازی در این تیم اسطوره ی رئال ساراگوسا به شمار می آید و همچنین مارتینز،گل قهرمانی اسپانیا در یورو۱۹۶۴ را به ثمر رساند.
رئال کلاب دیپورتیوو مایورکا - اس‌ای‌دی (به اسپانیایی: Real Club
Deportivo Mallorca, S.A.D)، باشگاه فوتبالی است که در پالما د مایورکا واقع در کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در ۵ مارس ۱۹۱۶ تأسیس شده‌است، هم‌اکنون در لالیگا قرار دارد و در این چند ساله توانسته است در این لیگ بماند و به لیگ دسته ی پایین تر سقوط نکند. آن‌ها با پیراهن قرمزرنگ به همراه شورت و جوراب سیاه‌رنگ به میدان می‌روند. ورزشگاه خانگی تیم، ورزشگاه سون مویکس است که ۲۳٬۱۴۲ نفر گنجایش دارد.