moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
چیتا، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۴٬۷۸۲نفر بوده‌است.
چیرو، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۶۸٬۲۱۶ نفر بوده‌است.
تاکاهاما، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۴۳٬۴۶۷نفر بوده‌است.
ایواکورا، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۴۸٬۰۴۲نفر بوده‌است.
تویوآکه، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۶۹٬۱۲۴نفر بوده‌است.
نیسشین، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۰٬۹۲۱نفر بوده‌است.
تاهارا، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۶۶٬۶۹۸نفر بوده‌است.
آیسای، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۶۵٬۴۸۱نفر بوده‌است.
کیوسو، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۵۶٬۶۳۵نفر بوده‌است.
شینشیرو، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۵۱٬۳۲۶ نفر بوده‌است.
کیتاناگویا، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۰٬۱۱۲ نفر بوده‌است.
یاتومی، آیچی از شهرهای استان آیچی ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۴۳٬۱۴۵ نفر بوده‌است.
نوپو سرنام نیروی ویژه پاسداران ولایت، و در برخی منابع نیروهای ویژه پاد وحشت یکی از واحدهای زیرمجموعه یگان ویژه فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که در گذشته توسط نوهد ولی امروزه استادانی از خود یگان به نیروهای جدید آموزش می‌دهند و برای رهایی گروگان، خنثی‌سازی عملیات تروریستی و سرکوب اعتراضات استفاده می‌شود.«نوپو»؛ سرزمین ناشناخته ناجا/مهارت «هدف‌گیری و شلیک در ۳ ثانیه» و تسلط به «تمام گویش‌ها» "خبرگزاری تسنیم"واحد زنان یگان ویژه پلیس تشکیل می‌شود "خبرگزاری فرارو"
رایج‌ترین باور نادرست در مورد نوپو، تلقی آن به عنوان «یگان ویژه فرماندهی انتظامی ایران» می‌باشد. این در حالی است که واحد نوپو، یکی از زیرمجموعه‌های آن محسوب می‌شود. نیروهای ویژه پلیس، در چهار یگان موسی بن جعفر، خمینی، امام حسین و امیرالمؤمنین سازماندهی شده‌اند که نوپو، زیرمجموعه آخری محسوب می‌شود.افسانه و واقعیت در مورد عملیات 'نوپو' در ایران بی‌بی‌سی فارسی
مأموریت واحد نوپو، در رهایی گروگان و مقابله با عملیات‌های تروریستی خلاصه می‌شود و مأموران این واحد برای آمادگی هرچه بیشتر، آموزش‌های ویژه‌ای شامل فراگیری دوره‌های ویژه چترریزی، تیراندازی، پرش از ساختمان، تکواندو ،کاراته ،جودو، راپل، غواصی، سکان داری، پرواز با پاراگلایدر، پاراموتور و همچنین دوره‌هایی موسوم به آبی و خاکی را پشت سر می‌گذارند.«نوپو»؛ سرزمین ناشناخته ناجا/مهارت «هدف‌گیری و شلیک در ۳ ثانیه» و تسلط به «تمام گویش‌ها» خبرگزاری تسنیم
فیلم رهایی به معرفی کامل نوپو می‌پردازد.
لباس فرم نیروهای این واحد تماماً مشکی است که به گفته فرمانده آن به دلیل ایجاد رعب و وحشت برابر اهدافشان بدین گونه انتخاب شده‌است.
در منابع موجود دو نام برای این واحد استفاده شده‌است. در سال ۱۳۹۱ که حسن کریمی عهده‌دار فرماندهی این نیروها شد نام این واحد را "نیروهای ویژه پاسدار ولایت" برشمرد، حال آنکه تا قبل آن نوپو مخفف "نیروهای ویژه پادوحشت" قلمداد می‌شد. وی در توجیه این عمل گفت که در اصطلاحات بین‌المللی برای این نیروها نام پادوحشت کاربرد دارد اما ما آنرا به پاسدار ولایت تغییر دادیم.
پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، مأموریت‌های رهایی گروگان و ضدتروریستی در اختیار تیپ ۶۵ نوهد قرار داشت و تشکیل آن نیز به زمان قبل از انقلاب بازمی‌گردد که ۳۳ نفر از افراد تیپ ۶۵ توسط کارشناسان خارجی، انتخاب شدند و تحت آموزش قرار گرفتند اما پس از وقوع انقلاب اسلامی ایران، این نیاز در نیروی انتظامی دیده شد تا نیروهای ویژه‌ای (نوپو) با هدف انجام «مأموریت‌های رهایی گروگان و ضدتروریست» آموزش دیده شوند. نوپو در سال ۷۴ به شکل منسجم‌تری درآمد و در سال ۷۶ وظیفه مقابله با تیم‌های تروریستی به این واحد سپرده شد که کمیته بازنشستگان تیپ ۶۵ نوهد نیز در آموزش این نیروها، کمک بسیاری در ابتدای امر داشتند و ادامه این راه توسط خود نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران طی شد.
حسن کریمی فرمانده پیشین واحد نوپو در این خصوص گفت که این نیروها را در برخورد با اعتراضات دانشجویی سال ۷۸ و اعتراضات سال ۸۸ نقش اصلی را بازی کردند. وی همچنین از ایجاد واحد ویژه «ضد اغتشاش زنان» در این یگان خبر داد و گفت که وظیفه‌اش برخورد با اعتراضات زنان است، وی اعمالی چون کار اطلاعاتی، بازجویی و تخلیه محل تجمع اعتراضات اجتماعی بانوان را شرح وظایف این واحد برشمرد.
الدر اسکورولز IV: آبلیویئن ، یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که دارای یک دنیای آزاد می‌باشد و توسط بتسدا گیم استودیوز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ بتزدا سافت‌ورکز و ۲کی گیمز، یکی از شرکت‌های تابعه تیک-تو اینتراکتیو منتشر شده‌است. آبلیویئن ابتدا در مارس ۲۰۰۶ برای مایکروسافت ویندوز و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شد. اما نسخه پلی‌استیشن ۳ آن یک سال بعد، در مارس ۲۰۰۷، در آمریکای شمالی و آوریل ۲۰۰۷ در اروپا و استرالیا توزیع گردید. این چهارمین قسمت از مجموعه بازی‌های اکشن نقش‌آفرینی "الدر اسکورولز" است که دنبالهٔ "" و پیش از "" محسوب می‌شود. بعد از انتشار چندین محتوای کوچک، دو بسته الحاقی با نام‌های "" و "" برای خرید توزیع شد. نسخه سالیانه بازی نیز که شامل بسته‌های الحاقی "جزایر لرزان" و "شوالیه‌های خدایان" می‌شد، در سپتامبر ۲۰۰۷ برای مایکروسافت ویندوز، ایکس‌باکس ۳۶۰، و پلی‌استیشن ۳ منتشر شد.
به محض انتشار، "آبلیویئن" با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و یک موفقیت تجاری محسوب می‌شد و برندهٔ چندین جایزه شد. این بازی برای داشتن گرافیک خیره کننده، دنیای بازی گسترده، و داشتن شخصیت غیرقابل‌بازی مبتنی بر زمان‌بندی مورد تحسین قرار گرفت، و به عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی تمام دوران به‌شمار می‌رود.
"آبلیویئن" یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی اکشن است که شامل روند بازی بی‌انتها می‌باشد. بازیکن قادر به انجام مأموریت‌های جانبی، تعامل با شخصیت‌های غیرقابل‌بازی، از بین بردن هیولاها، ارتقاء شخصیت و سفر به هر نقطه‌ای از ایالت سیرودیل در هر زمانی است. بازی در قاره تامریل و در ایالت سیرودیل اتفاق افتاده و از نوع دنیای آزاد است. این بازی از قوانین نسل سوم نقش آفرینی پیروی می‌کند. بازیکن می‌تواند تا حد دلخواه داستان اصلی را به تاخیر انداخته، ماجراهای جانبی را دنبال کند و المان‌های زندگی مجازی می‌تواند این تأخیر را افزایش دهد. مأموریت‌های جانبی بسیار متنوع بوده و گاهی از داستان اصلی جذاب‌تر می‌باشند. ماموریت‌های گروه‌ها از مهم‌ترین مأموریت‌های جانبی می‌باشند که از داستان مستقل و قوی بهره‌مند هستند. بازی هرگز به پایان نمی‌رسد و بازیکن می‌تواند پس از به پایان رساندن مأموریت‌های اصلی، به بازی خود ادامه دهد.
بازی با به هوش آمدن بازیکن در زندان امپراتوری آغاز می‌شود. امپراتور یوریل سپتیم وارد سلول بازیکن شده و او را می‌شناسد. با خروج امپراتور و محافظانش از راه مخفی داخل سلول، بازیکن آزاد می‌شود. امپراتور به بازیکن اعتماد کرده و گردنبند خود را به او می‌دهد تا آن را به دست وارثش برساند. امپراتور می‌گوید راهبی به نام جفری را بیابد و گردنبد را به او واگذار کند. بعد از آن کشته می‌شود. بعد از یافتن جفری او در می‌یابد امپراتور پسری به نام مارتین دارد که او نیز یک راهب است و در شهری به نام کوواچ کار می‌کند. بازیکن از زندان فرار کرده و آزاد است خواسته امپراتور را اجرا کند یا به دنبال داستان خود برود.
گویش آبادانی که به آن لهجهٔ آبادانی نیز می‌گویند یکی از لهجه‌های زبان فارسی است. این شیوهٔ سخن گفتن فارسی به‌دنبال آغاز فعالیت‌های نفتی در آبادان و مهاجرت اقوام ایرانی و غیر ایرانی (مانند انگلیسی‌ها، هندی‌ها و رانگونی‌ها) در دهه نخست قرن بیستم میلادی شکل گرفت. بنا به گزارش یرواند آبراهامیان بیشتر سکنه اصلی آبادان از مناطق صنعتی شمال خوزستان و استان‌های بوشهر و فارس و چهارمحال بختیاری بودند. تقریباً از تمامی مناطق ایران در آبادان هیئت یا مسجد و حسینیه یافت می‌شود که این نشان دهندهٔ وسعت برخورد اقوام با یکدیگر است که از آنجا که عمدهٔ مهاجران از استان های دیگر به آبادان مهاجرت کرده بودند لهجهٔ آبادانی که آهنگی نزدیک به لهجهٔ بوشهری و سبک بیانی شبیه به لهجه‌های شیرازی و کازرونی دارد را بتوان ترکیبی از لهجه‌ها و گویش‌های مردم مناطق یادشده دانست ونیز تأثیر کلمات بیگانه در لهجهٔ محاوره‌ای مردم آبادان اندکی بیشتر از مردم سایر مناطق است.چهاربخش يا سکتور زبانی، در گويش آبادان دخالت داشته اند: اول، زبان عربی که زبان مبنا يا«پايه» در این گويش است. دوم، زبان فارسی و لهجه های وابسته به آن. پس از شکل گيری شهر آبادان، قوميت های متعددی ازمردم جهت کار و درآمد به اين شهر سرازير شدند. مهمترين آنها بوشهري ها، لرها،بختیاری ها،کردها و بلوچ ها بودند.سوم، زبان هندی و لهجه های وابسته بدان است. مانند لهجه اردو«زبان فعلی مردم پاکستان» و لهجه بنگالی «زبان فعلی مردم بنگلادش»... همانگونه که می دانيد بنگلادش و پاکستان سابقا جزيی از خاک کشورهند بودند. چهارم، زبان انگليسی و«لهجه» های وابسته به آن.
این لهجه که با فارسی محاوره‌ای معیار تفاوت چندانی ندارد بیشتر مبتنی بر کسره گرایی است و آوای حروف نیست چه در کلمه چه در ترکیب ممکن است بر حسب آوای پیشین یا پسین خود تغییر کند. مثلاً:
نشانه جمع در لهجهٔ آبادانی به صورت «آ» بیان می‌شود.
نشانهٔ مفعولی ((را)) در لهجهٔ خوزستانی، مانند گویش‌های لری جنوبی، دشتستانی و سایر لهجه‌های جنوبی پارسی به صورت زیر (e) بیان می‌شود و نیز که نشانه اضافه و وصف که در فارسی زیر (کسره) است در این گویش بیشتر حذف می‌شود که این اتفاق در لهجه شیرازی هم می‌افتد. حرف میانجی بین واک‌ها و نشانهٔ مفعولی که در لهجه خوزستانی، مثل دشتستانی، بیشتر گویش‌های جنوبی و شمالی لری، لهجه‌های جنوبی پارسی، کسره‌است آوای (n) می‌باشد. چند نمونه:
در لهجهٔ بوشهری آبادانی بجز کسره دادن به فتحه‌ها و تبعیت آوایی دارای تخفیف آواها نیز هست و بسیاری از کلمات به صورت کامل ادا نمی‌شوند و در بسیاری از موارد حروف پایانی یا مصوت‌های میانی از کلمه حذف می‌شوند. نمونه: *از: a *این: i (همچنین لهجه شیرازی) *چیزها: ci (همچنین لهجه شیرازی)
شناسه‌ها در لهجهٔ خوزستانی تقریباً همانند فارسی معیار است اما برای اول شخص از آوای ضمیر (؟ضمه) در شناسه‌های گذشته و مضارع استفاده می‌شود ضمن اینکه سوم شخص مفرد اگر شناسه اش پس از مصوت بیاید به (ن) تبدیل می‌شود (مشابه لهجه کازرونی که البته در آن گویش ـَن کلاً نقش است و ـَند را ایفا می‌کند).
کابرد ضمیرها و جای بکار بردن آن‌ها با گویش معیار فارسی یکسان است.
از آنجا که شهر آبادان تا پیش از ملی شدن صنعت نفت تحت کنترل و نفوذ انگلیسی‌ها بود واژه‌های بسیاری از زبان انگلیسی به آن وارد شده‌است که در میان مردم رواج دارد. همچنین وجود کارکنان صنایع نفت و پتروشیمی در خوزستان که از کشورهای گوناگونی آمده بودند باعث اضافه شدن واژه‌هایی از زبان‌های دیگر به دایرهٔ واژگانی مردم خوزستان شد. بیشتر این واژه‌ها از شکل اصلی خود خارج شده و با لهجهٔ سخن گفتن مردم جنوب بومی شده‌اند. نیز شماری از واژه‌ها از زبان هندی‌ های مشغول بکار در شرکت نفت وارد زبان مردم خوزستان شده‌است. نمونه:
کوچه : لِین (گرفته شده از lane)
دیرک برق : تِیل (گرفته شده از tile)
مسعود روغنی زنجانی (زادهٔ ۱۳۳۲) سیاستمدار ایرانی و عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی است که معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور در دولت میرحسین موسوی و اکبر هاشمی رفسنجانی بوده‌است.
آکیتا از شهرهای استان آکیتای ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸، ۳۲۹٬۲۸۷ نفر بوده‌است.
این شهر در نزدیکی مهم‌ترین میدان‌های نفتی ژاپن قرار دارد.
شهر آکیتا در دوران ادو بنیاد شد و از آن زمان چهار دوره تاریخی ادو، میجی، شووا و هیسی را به خود دیده‌است.
سکونتگاهی به نام کاخ‌شهر کوبوتا که در سال ۱۶۰۴ میلادی ساخته شد بعدها هسته مرکزی شهر آکیتا را تشکیل داد.
اوداته، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۰٬۵۸۷ نفر بوده‌است.
کازونو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۵٬۵۴۳ نفر بوده‌است.
دایسن، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۹۱٬۱۴۳ نفر بوده‌است.
کاتاگامی، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۵٬۴۶۰ نفر بوده‌است.
کیتاآکیتا، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۸٬۵۴۳ نفر بوده‌است.
اوگا، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۴٬۱۹۴ نفر بوده‌است.
یوریهونجو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۷٬۵۲۵ نفر بوده‌است.
یوزاوا، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۵۳٬۵۸۸ نفر بوده‌است.
سمبوکو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۰٬۸۸۵ نفر بوده‌است.
یوکوته، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۱۰۱٬۲۳۴ نفر بوده‌است.
نیکاهو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۲۸٬۴۲۲ نفر بوده‌است.
نوشیرو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۶۱٬۲۹۵ نفر بوده‌است.
هاچینوهه، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ برابر با ۲۴۱٬۶۱۳ نفر بوده‌است.
کوروایشی، آئوموری از شهرهای Aomori Prefecture Japan است که در January 1 ۲۰۰۸ جمعیت آن ۳۵۱۸۷ نفر بوده‌است.
میساوا، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۴۲٬۵۳۵ نفر بوده‌است.
موتسو، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۶۲٬۲۲۰ نفر بوده‌است.
توادا، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۶۶٬۸۳۴ نفر بوده‌است.
تسوگارو، آئوموری از شهرهای Aomori Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۳۸٬۹۱۹ نفر بوده‌است.
گوشوگاوارا، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۶۰٬۷۸۸ نفر بوده‌است.
آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن ۳۰۵٬۸۸۴ نفر بوده‌است.
Wikipedia contributors, "List of cities in Japan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_cities_in_Japan&oldid=299751761 (accessed July ۱، ۲۰۰۹).
هیراکاوا، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۳۴٬۶۳۸ نفر بوده‌است.
هیروساکی، آئوموری از شهرهای استان آئوموری ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۸۵٬۸۶۵ نفر بوده‌است.
چوشی، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ در حدود ۷۲٬۳۴۸ نفر بوده‌است.
ایچیکاوا، چیبا از شهرهای استان چیبا در ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۴۷۰٬۱۴۹ نفر بوده‌است.
فوناباشی از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۵۸۶٬۷۶۲ نفر بوده‌است.
فوناباشی به خاطر قرار گرفتن بر چهارراه مسیر چیبا (千葉街道، "چیباکایدو") و مسیر ناریتا (成田街道، "ناریتاکایدو") در روزگار دودمان ادو (۱۶۰۰-۱۸۶۸) به عنوان یک دهکده ماهیگیری با رونق روبه‌رو شد.
با ساخت راه آهن کرانه خاوری خلیج در سال ۱۸۹۴، از اهمیت فوناباشی به عنوان مرکز ارتباطی کاسته‌شد. اما در آغاز سده بیستم با استقرار یک پادگان ارتشی در نزدیکی شهر، این شهر پیشرفت کرد و پس از ساخت دو خط تازه راه آهن به سمت توکیو، فوناباشی به عنوان یکی از شهرهای اقماری توکیو درآمد.
با ادغام دهکده ماهیگیری کاتسوشیکا (葛飾) در فوناباشی، این شهر در سال ۱۹۳۷ به‌طور رسمی عنوان شهر دریافت کرد.Wikipedia-bijdragers, "Funabashi (Chiba)," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed december 14, 2009).
Wikipedia contributors, "List of cities in Japan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 1, ۲۰۰۹).
تاته‌یاما، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ برابر با ۴۹٬۹۸۷ نفر بوده‌است.
کیسارازو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۲۳٬۷۴۳ نفر بوده‌است.
ماتسودو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۴۷۷٬۶۰۳ نفر (برآورد ۱ ژانویه ۲۰۰۸) بوده‌است.
نودا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه سال ۲۰۰۸ برابر با ۱۵۳٬۴۲۲نفر بوده‌است.
موبارا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۹۳٬۰۳۲ نفر بوده‌است.
ناریتا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۲۴٬۷۷۳ نفر بوده‌است.
ساکورا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۷۱٬۴۷۲ نفر بوده‌است.
توگانه، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۶۱٬۵۹۱ نفر بوده‌است.
نارشینو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۵۹٬۷۵۸ نفر بوده‌است.
کاشیوا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۳۸۹٬۰۳۶نفر بوده‌است.
کاتوسورا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ جمعیت آن ۲۱٬۴۱۳ نفر بوده‌است.
ایچیهارا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۲۷۹٬۵۹۱ نفر بوده‌است.
ناگاریاما، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸، ۱۵۶٬۶۸۶ نفر بوده‌است.
یاشیو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۸۴٬۶۵۵ نفر بوده‌است.
آبیکو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۱۳۳٬۵۳۳نفر بوده‌است.
کاماگایا، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۱۰۴٬۵۶۴نفر بوده‌است.
کیمیتسو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۸۹٬۳۵۰نفر بوده‌است.
فوتسو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۴۸٬۹۷۳نفر بوده‌است.
نیروگاه فوتسو، دومین نیروگاه گازی بزرگ دنیا در این شهر قرار دارد.
اورایاسو، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۱۵۹٬۳۱۲نفر بوده‌است.
یوتسوکایدو، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۸۵٬۷۳۸نفر بوده‌است.
سودگائورا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۵۹٬۴۴۳نفر بوده‌است.
یاچیماتا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۷۵٬۳۶۹ نفر بوده‌است.
اینزای، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۶۰٬۲۸۰نفر بوده‌است.
شیروی، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۵۷٬۱۵۱نفر بوده‌است.
تومیساتو، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۵۱٬۵۹۰نفر بوده‌است.
کاموگاوا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۵٬۷۹۲نفر بوده‌است.
آساهی، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۶۹٬۹۷۱ نفر بوده‌است.
ایسومی، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۴۱٬۶۰۵نفر بوده‌است.
سوسا، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۴۱٬۳۶۱نفر بوده‌است.
مینامیبوسو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۴۳٬۵۵۳نفر بوده‌است.
کاتوری، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۸۵٬۱۹۳ نفر بوده‌است.
سان‌مو، چیبا از شهرهای استان چیبا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸۵۷٬۸۰۶ نفر بوده‌است.
جرثقیل دروازه‌ای یا گنتری کرین سازه جرثقیلی می‌باشد که ویژه تخلیه و بارگیری کانتینر بر روی شناور است. این جرثقیل‌ها می‌توانند از جرثقیل‌های دروازه‌ای عظیم که قادر به بلند کردن برخی از سنگین‌ترین بارهای جهان هستند تا جرثقیل‌های فروشگاهی کوچک که برای کارهایی مانند بلند کردن موتورهای خودرو از وسایل نقلیه استفاده می‌شوند، متغیر باشند. اصطلاحات جرثقیل دروازه‌ای و جرثقیل سقفی (یا جرثقیل پل) اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، زیرا هر دو نوع بسیاری از کارها را به جای یکدیگر انجام می‌دهند. این دستگاه انواع مختلفی دارد که معروفترین آن zpmc است که در ایران نیز از آن استفاده می‌کنند. برای نمونه ۱۸ دستگاه از این جرثقیل در بندر شهید رجایی موجود است، که شرکت تایدواتر خاورمیانه از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند.
نوع دیگر گنتری کرین در صنعت پل‌سازی کاربرد دارد که به صورت خرپای جلو رونده و نصب قطعات پیش‌ساخته بین دهانه‌های پل کاربرد دارد و این نوع دستگاه برای اولین بار در ایران در سال ۱۳۹۱ در پروژه بزرگراه طبقاتی صدر مورد استفاده قرار گرفت.
جرثقیل های دروازه‌ای کانتینری سازه‌های با شکوه و چند طبقه‌ای هستند که در بیشتر درگاه‌های کانتینری به کار می‌روند و برای بارگیری کانتینرهای بین وجهی در کشتی‌های کانتینری و خارج از آن استفاده می‌شوند. آنها در امتداد دو ریل (کنار آب و کنار زمین) که بر اساس اندازه جرثقیل مورد استفاده فاصله دارند، کار می‌کنند.
سیستم حرکت جانبی:
سیستم حرکت جانبی از دو مجموعه از ده چرخ ریل معمولی به وجود آمده است. حرکت جانبی توسط یک کابین در امتداد چرخ کنار زمین کنترل می‌شود. در طول هر حرکت جانبی، چراغ‌ها و آژیرها برای اطمینان از ایمنی خدمه در مجاورت جرثقیل کار می‌کنند. چرخ‌ها در پایین قاب سیستم مهاربندی عمودی نصب می‌شوند.
قاب و مهاربندهای عمودی:
یک سیستم ساختاری طراحی شده از تیرها که برای پشتیبانی از بوم، کابین، ماشین آلات عملیاتی و محموله در حال بلند شدن، مونتاژ شده است. آنها علائمی را نشان می‌دهند که محدودیت‌ها، الزامات و شناسه ها را توصیف می‌کنند.
بوم (بازو):
ابعاد و اندازه بوم به حدی بزرگ است که از فاصله بسیار زیاد نیز به راحتی قابل تشخیص است. جرثقیل با استفاده بوم یا بازو کار جابجایی بار به صورت افقی و عمودی را انجام می دهد. هر چه بازوی جرثقیل بزرگ تر باشد، این امکان وجود دارد که بار به نقطه ای دورتر از پایه جرثقیل فرستاده شود.
قلاب:
دستگاهی که به صورت عمودی بار را بالا و پایین می‌برد و همچنین به صورت افقی در طول بوم حرکت می‌کند. به جرثقیل‌های کانتینری، قلابی وصل می‌شود تا بتواند طول کانتینر را پوشش دهد و در حین حرکت آن را به طور ایمن در جای خود قفل کند.
کابین عملیاتی:
محفظه‌ای با کفپوش شیشه‌ای است که با استفاده از آن، محموله در حال جابه‌جایی توسط اپراتور مشاهده می‌شود. آسانسورهایی که در امتداد اعضای قاب عمودی قرار دارند برای بالا و پایین بردن خدمه از کابین استفاده می‌شوند.
تجهیزات نگهداری:
برای نگهداری تجهیزات به صورت ثابت در توقف موقتی عملیات، یک پین فولادی در بازوی جرثقیل مربوطه از هر مجموعه چرخ، به سمت پین نگهداری فرو می‌رود. این تنظیم برای جلوگیری از حرکت جانبی روی ریل طراحی شده است. در طوفان‌ها و شرایط اضطراری دیگر، تنظیمات بسته‌سازی استفاده می‌شود. این تنظیمات از حرکت طولی روی ریل و همچنین از لغزش جرثقیل به دلیل سرعت بالای باد جلوگیری می‌کند.
جرثقیل‌های دروازه‌ای کانتینری اغلب به صورت جفت یا گروهی از جرثقیل‌ها، به منظور به حداقل رساندن زمان مورد نیاز برای بارگیری و تخلیه کشتی‌ها استفاده می‌شوند. همانطور که اندازه و عرض کشتی های کانتینری در طول قرن بیستم افزایش یافته است، کارکرد جرثقیل‌های دروازه‌ای کانتینری برای بارگیری و تخلیه موثر کشتی‌ها و به حداکثر رساندن سودآوری و به حداقل رساندن کار کردن در بندر، فردی‌تر شده است. برای مثال، سیستم‌هایی به وجود آمده‌اند که در آن اسکله‌های اختصاصی ساخته می‌شوند که هر بار یک کشتی را به وسیله جرثقیل‌های دروازه‌ای کانتینری در هر دو طرف کشتی، در خود جای می‌دهند. این موضوع باعث دو برابر شدن فضا کاری و همچنین تسریع انجام فرایند می‌شود.
اولین جرثقیل دروازه ای کانتینری کنار اسکله در سال 1959 توسط شرکت توسعه یافت.
جرثقیل دروازه‌ای کامل (جایی که بار در زیر سازه دروازه‌ای باقی می‌ماند و به وسیله یک تیر حمایت می شود.) برای بلند کردن اجسام عظیم مانند موتور کشتی‌ها مناسب می‌باشد، زیرا کل سازه می‌تواند در برابر گشتاور ایجاد شده توسط بار مقاومت کند و نیاز به وزنه‌ای برای برقراری تعادل نمی‌باشد. این نوع جرثقیل‌ها اغلب در کارخانه‌های کشتی‌سازی یافت می‌شوند؛ جایی که از آنها برای جابجایی اجزای کشتی بزرگ با هم، برای ساخت و ساز استفاده می‌شود. آن‌ها از یک سیستم پیچیده از کابل‌ها و اتصالات برای تحمل بارهای عظیمی که توسط جرثقیل‌های دروازه‌ای کامل متحمل می‌شوند، استفاده می‌کنند.
برخی از جرثقیل‌های دروازه‌ای کامل، سامسون و جالوت و تایسون هستند. دو جرثقیل دروازه ای کامل هستند که در کشتی‌سازی هارلند و ولف در بلفاست قرار دارند . دهانه آنها 140 متر (460 فوت) است و می‌توانند بارهای تا 840 تن (830 تن بلند ؛ 930 تن کوتاه ) را تا ارتفاع 70 متر (230 فوت) بلند کنند. در سال 2008، قوی ترین جرثقیل دروازه‌ای جهان، ، که می تواند 20000 تن (19700 تن بلند؛ 22000 تن کوتاه) را بلند کند، در یانتای چین در کارخانه کشتی سازی نصب شد. در سال 2012، یک جرثقیل با ظرفیت 22000 تن (21700 تن بلند، 24300 تن کوتاه) با ظرفیت " برای ساخت در شهر کیدانگ چین برنامه‌ریزی شده بود و در سال 2014 به پایان رسید.
جرثقیل‌های دروازه‌ای کوچک‌تری نیز در دسترس هستند که روی تایرهای لاستیکی حرکت می‌کنند تا بتوانند بخشی از مسیر را طی کنند. جرثقیل‌های دروازه‌ای لاستیکی برای جابه‌جایی کانتینرها از اسکله‌ها در بسیاری از قسمت‌های محوطه کاری ضروری می‌باشند. برای این کار آن‌ها در اندازه‌های بزرگ، همانطور که در تصویر سمت چپ نشان داده شده است، وجود دارند که برای جابجایی در مسیرهای مختلف راه آهن، جاده یا انبار کردن کانتینرها استفاده می‌شوند. آن‌ها همچنین قادر به بلند کردن کانتینرها با بار کامل تا ارتفاعات بزرگ هستند. سیستم‌های جرثقیل دروازه‌ای قابل حمل، مانند جرثقیل‌های دروازه‌ای لاستیکی، در ترمینال‌ها و پورت‌ها، محدود به اندازه و متکی به حداکثر کردن فضای عمودی و عدم نیاز به حمل کانتینرها در فواصل طولانی، تقاضای زیادی دارند و دلیل آن سرعت نسبتاً آهسته و در عین حال دسترسی بالای جرثقیل‌های دروازه‌ای لاستیکی در مقایسه با سایر اشکال تجهیزات ترمینال کانتینری است.
جرثقیل دروازه‌ای قابل حمل برای بلند کردن و حمل اقلام کوچکتر، معمولا کمتر از 10 تن (9.8 تن بلند، 11 تن کوتاه) استفاده می شود. آن‌ها به طور گسترده در صنایع تهویه مطبوع، جابه‌جایی ماشین آلات و تاسیسات هنرهای زیبا استفاده می‌شوند. برخی از جرثقیل‌های دروازه‌ای قابل حمل به یک مسیر محصور مجهز هستند. بیشتر جرثقیل‌های دروازه‌ای قابل حمل در هنگام بارگیری، ثابت و در صورت تخلیه، متحرک هستند. جرثقیل دروازه‌ای قابل حمل را می توان با یک بالابر سیمی یا یک بالابر زنجیری با ظرفیت کمتر تجهیز کرد.
ایزو ۶۳۹ (ISO 639) مجموعه‌ای از استانداردهای بین‌المللی است که کدهای کوتاه برای زبان‌ها را فهرست می‌کند.
این نام، همچنین نام استاندارد اولیه‌ای است (با عنوان ISO 639/R) که در سال ۱۹۶۷ تأیید و در سال ۲۰۰۲ کنار گذاشته شد.
در این استاندار زبان فارسی fas یا per است
سر تیموتی جان برنرز-لی
(زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۵۵ در لندن) دانشمند بریتانیایی علوم رایانه است که بیشتر برای اختراعش، وب جهان گستر شناخته می‌شود. او محقق علوم کامپیوتر در دانشگاه آکسفورد و پروفسور مؤسسه فناوری ماساچوست است. در ۱۲ مارس ۱۹۸۸، او یک سیستم مدیریت اطلاعات را پیشنهاد کرد. سپس در اوسط نوامبر، اولین ارتباط موفق میان کاربر پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP) و سرور را از طریق اینترنت اجرایی کرد.Tim Berners Lee's own reference. The exact date is unknown.
برنرز-لی ریاست ائتلاف وب جهان‌گستر را بر عهده دارد که بر تداوم توسعه وب نظارت می‌کند. او (به همراه رزماری لیث؛ همسر آینده‌اش) بنیاد وب جهان‌گستر را پایه‌گذاری کرد. او محقق ارشد و رئیس هیئت مؤسس ۳کام در آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی مؤسسه فناوری ماساچوست (CSAIL) است. او مدیر تحقیقات نوآور علوم وب و عضو هیئت مشورتی مرکز هوش جمعی موسسه‌ فناوری ماساچوست است. در سال ۲۰۱۱، او به عنوان یکی از اعضای هیئت امنای بنیاد فورد معرفی شد. او بنیانگذار و رئیس موسسه اپن دیتا و در حال حاضر مشاور شبکه اجتماعی می‌وی است.
در سال ۲۰۰۴، برنرز لی به دلیل کارهای پیشگامانه‌اش، نشان شوالیه را از سوی ملکه الیزابت دوم دریافت کرد.
او اولین مرورگر وب و سرور وب را ابداع و پیاده‌سازی کرد و به توسعه فزاینده وب پس از آن کمک کرد. او در حال حاضر کنسرسیوم وب جهان‌گستر را مدیریت می‌کند که ابزارها و استانداردهایی را برای ارتقای پتانسیل وب توسعه می‌دهد. در آوریل ۲۰۰۹، او به عنوان دستیار خارجی آکادمی ملی علوم انتخاب شد.
او در فهرست ۱۰۰ شخصیت برجسته قرن بیستم مجله تایم قرار گرفت و جوایز متعددی برای اختراعش دریافت کرده‌است. در مراسم افتتاحیه المپیک تابستانی ۲۰۱۲، از او به عنوان «مخترع وب جهانی» تقدیر شد؛ در این مراسم، او در حالی که با یک کامپیوتر قدیمی نکست کار می‌کرد، توییت کرد: «این برای همه است» که این پیام با کمک چراغ‌های ال‌ای‌دی متصل به صندلی‌های تماشاگران، روی سکوها ظاهر شد. او جایزه تورینگ ۲۰۱۶ را برای «اختراع وب جهانی، اولین مرورگر وب و پروتکل‌ها و الگوریتم‌های اساسی که به وب اجازه مقیاس‌پذیری می‌دهد» دریافت کرد.
سر تیموتی جان برنرز-ل فارغ‌التحصیل دانشگاه آکسفورد و مخترع وب جهان‌گستر است، یک ابتکار فرا رسانه‌ای تحت اینترنت برای به اشتراک‌گذاری جهانی اطلاعات در شبکهٔ سرن (CERN)، لابراتوار فیزیک هسته‌ای اروپا، در ۱۹۸۹. در ۲۵ دسامبر ۱۹۹۰ به کمک رابرت کی‌لیو و یک دانشجوی جوان در سرن، او اولین ارتباط موفقیت‌آمیز بین یک میزبان و کاربر پروتکل انتقال ابرمتن از طریق اینترنت را برقرار کرد. مشخصاتی که او از URI, HTTP و HTML استخراج کرده بود، به عنوان فناوری وب منتشر شد.
او مدیر کنسرسیوم وب جهان‌گستر است. همچنین او مدیر بنیاد وب جهان‌گستر می‌باشد که در سال ۲۰۰۹ برای سرمایه‌گذاری و تلاش برای هماهنگی بیشتر برای استفاده از مزایای بالقوه وب برای بشر راه‌اندازی شده‌است.
از سال ۲۰۰۴ میلادی وی در دانشکده برق و علوم کامپیوتر دانشگاه ساوتهمپتون انگلستان بر روی پروژهٔ جدیدش وب معنایی کار می‌کند.
در ۲۰۰۷ او همراه با آلبرت هافمن در رتبه اول در لیست صد نفره بزرگترین نوابغ زنده تلگراف آورده شد.
در ۴ آوریل ۲۰۱۷، انجمن ماشین‌های حسابگر لی را به عنوان دریافت‌کننده سال ۲۰۱۶ جایزه تورینگ معرفی کرد.
به گفتهٔ تیم برنرز-لی، وب هم مانند بیشتر انسان‌ها پس از ۲۰ سالگی به مرحله اصلی شکوفایی خود رسیده‌است. او به روزنامه استاندارد چاپ اتریش گفته‌است که ما هنوز در سطح باقی مانده‌ایم و از تمام توانایی‌های وب استفاده نمی‌کنیم. خالق وب همزمان همگان را فرا خوانده تا از توانایی‌ها، خلاقیت و دانش خود برای گسترش امکانات اینترنت استفاده کنند.بیست‌وپنج سالگی سه دبلیوی انقلابی
به اعتقاد تیم برنرز لی، اینترنت منعکس‌کننده بشریت است با تمام زشتی‌ها و زیبایی‌هایش و اهمیت آن آنقدر زیاد است که باید یکی از موارد حقوق بشر به حساب آید.گفتگو با مخترع اینترنت در ۲۵ سالگی وب جهانی
گویش بوشهری مجموعه‌ای از گویش‌های فارسی جنوب ایران هستندhttp://www.ethnologue.com/show_country.asp?name=ir که تقریباً در سرتاسر استان بوشهر و بخش‌هایی از مناطق غربی استان فارس مانند بخش‌هایی از شهرستان لامرد، کنارتخته، خشت و مناطق جنوب شرق خوزستان مانند ماهشهر ، هندیجان و آبادان رایج است.
این لهجه‌ها شباهت‌های زیادی با گویش بندرعباس، و نیز زبان های لری (بختیاری و بویراحمدی) و لهجه کازرونی دارد. این لهجه‌ها عبارتند از لهجه بوشهری مرکزی (رایج فقط در شهرستان بوشهر)، تراکمه‌ای (لامرد کنونی)، آبدانی (مربوط به منطقهٔ آبدان)، کنگانی، جمی، تنگستانی، دشتی،و آبادانی-ماهشهری-هندیجانی است. لهجه‌ها در روستاها بیشتر از شهرها متنوع هستند..
در گویش بوشهری، استفاده ازعبارت های انگلیسی رایج است علتش هم حضور تقریباً ۱۸۰ ساله انگلیسی ها از ۱۷۶۳م در این منطقه بوده است. برای مثال بوشهری‌ها در توصیف چیزی می‌گویند "نه خوبه" (not good) یا نِخِشِه (not delicious)؛ یعنی ابتدا از not و سپس صفت استفاده می‌کنند.
گویش در استان بوشهر به دو بخش تقسیم شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود. گویش جنوبی شامل گویش شهرستانهای تنگستان، دشتی، کنگان، عسلویه، جم و دیر می‌باشد. خود شهر بوشهر هم گویشی مخصوص و همسو با گویش تنگستان دارد..http://gardeshgariiran.ir/گویش-محلی-بوشهری/
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گویش استان بوشهر را این چنین ذکر می کند؛گویش موجود در استان بوشهر در یک تقسیم بندی کلان به سه ناحیه جغرافیایی تقسیم می شود. در شمال استان و حد فاصل مناطقی مثل لیراوی، گناوه و دشتستان، زبان و گویش رایج لُری یا لهجه ی بعضاً محلی است. در ناحیه ی دشتی و بخش هایی از تنگستان زبان و گویش آمیخته ای از پهلوی جنوبی و لُری است. از حد فاصل دشتی تا انتهای شرقی استان اغلب به نوعی گویش عربی محلی آمیخته به فارسی و بعضاً به فارسی سخن می گویند. البته در ناحیه جم به فارسی سلیس دری تکلم می‌شود. گویش فارسی رایج در شبه جزیره ی بوشهر ساختار خاصی دارد که آمیخته ای از پهلوی جنوبی و فارسی دری با وام گیری پاره ای واژگان و اصطلاحات عربی و برخی واژگان اروپایی، بخصوص انگلیسی است.
و مردم شهرستان های گناوه و دیلمو دشتستان که به زبان لری جنوبی سخن می گویند.دانشنامه ایرانیکا وجود زبان لری در شمال بوشهر را تایید می کندخبرگزاری جمهوری اسلامی ایران گویش شمال استان بوشهر را لری ذکر می کند.
گویش بوشهری در شهرستان بوشهر، گویش دشتی یا دشتیاتی در منطقهٔ دشتی شهرستان دشتی و دیر، گویش تنگستانی یا تنگسیری در بخش ساحلی تنگستان است. گویش دشتستانی لهجه مردم دشتستان و شمال غربی استان (گناوه و دیلم) است که با گویش لری بختیاری آمیخته‌است. گویش دیری - بردستانی و آبدانی بعلاوه دشتیاتی هم در شهرستان دیر است و دارای قدمت منحصر بفرد است. گویش دیری به فارسی فصیح نزدیک است؛ و گویش کنگانی و جمی هم در منتهای جنوبی استان بوشهر است که (بخصوص لهجه جمی) به فارسی فصیح و معیار نزدیکترند.
از نظر صرفی و دستوری با فارسی معیار چندان تفاوتی ندارد. نشانهٔ تعریف در برخی لهجه‌ها در اسامی پسوند (ku) و در صفات پسوند (u) می‌باشد. برای نمونه:
نشانهٔ جمع در گویش بوشهری (آ) و در لهجه‌های شمالی (ال) می‌باشد.
کتاب‌ها: کتابا - کتابل
برای استمرار در افعال بجای استفاده از داشتن از پیشوندهای (hasey) یا (hey) استفاده می‌شود. استفاده از هی در افغانستان نیز مرسوم است و هاسی در کازرون نیز بکار می‌رود. در مناطق شمالی استان هاسی به ایسی تبدیل می‌گردد.
شهر بوشهری کلمه هاسی به کار نمی‌برد اما روستاهای اطراف بله و تفاوت این لهجه‌ها با فاصله گرفتن از بوشهر بیشتر می‌شود و بوشهر مرکز آن‌ها نیست.
داشت می‌رفت:بوشهری:داش می‌رفت (فارسی معیار)
برای منفی کردن مانند فارسی معیار از نه استفاده می‌شود که در افعال ترکیبی یا اسنادی این نشانه منفی ساز پیش از مسند قرار می‌گیرد:
من بلد نیستم:
به جای نمی دونم می‌گویند نمی‌فَهمُم
حرف میانجی عموماً صامت (ن) است که در در افعال اسنادی برای سوم شخص نیز کاربرد دارد؛ مثلاً برای مفهوم (هوا گرم است) آنچه را که در تهران می‌گویند (havâ garm'e) یا در اصفهان می‌گویند (heva garmes) در بوشهر می‌گویند (havâ garmen). این حالت در لهجهٔ کازرونی و گویش‌های بندری نیز وجود دارد.
در گویش بوشهری، گویش دشتستانی و گویشهای شبیه و اطراف حالت التزامی شرط محقق نشده همتای «بروم» در زمان حال، در زمان گذشته به صورت «برفتم» و با پیشوند «بِ» (be) به کار می‌رود. در لهجه تهرانی بیشتر از پیشوند «می» و ساخت ماضی استمراری استفاده می‌شود:
این لهجه‌ها و گویش‌ها مانند هرگویش دیگری دارای خزینهٔ واژگان خاص خود می‌باشد. در برخی موارد لهجه‌های مختلف این استان واژگان با مصادر و اصطلاحات خاص خود را دارند. به ویژه در منطقه‌ای مانند استان بوشهر که بواسطهٔ زندگی ساحلی و تجارت و دریانوردی و حضور اقوام مهاجر گوناگون کلمات متعددی را از زبانهای دیگر نیز قرض گرفته‌است. در بسیاری از گویش‌های آن کلمات پارسی میانه دیده می‌شوند؛ مثلاً تهل (تلخ) یا پهل (پل) یا اشناو (شنا). برای نمونه:
•شنو (sheno) :حمام كردن
•چيل (chil) :دهان
•فچ (fetch) : گشاد
•مين (moo) : مو
داود سلیمانی سیاست‌مدار اصلاح‌طلب ایرانی است. وی عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت، عضو انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها و استاد دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران است. سلیمانی نماینده مردم تهران در مجلس ششم شورای اسلامی (عضو کمیسیون فرهنگی مجلس) و معاون دانشجویی دانشگاه تهران در دوره اصلاحات (زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی) بود.دکتر داوود سلیمانی معاون وقت دانشجویی دانشگاه تهران: ۱۸ تیر تنها برخورد با یک دانشگاه نبود بلکه تسویه حسابی بود با آزادی رسانه‌ها و دانشگاه‌ها و دانشجویان سراسر کشور - نوروز
وی در سال ۱۳۷۸ و در زمان حملهٔ لباس‌شخصی‌ها به کوی دانشگاه تهران نقش مؤثری در افشای جنایت‌های لباس‌شخصی‌ها و عوامل سرکوبگر نیروی انتظامی در حمله به کوی دانشگاه داشت.
سلیمانی از نمایندگان مجلس ششم بود که برای شرکت درانتخابات مجلس هفتم توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.چه کسانی پس از اعلام نتایج انتخابات بازداشت شده اند؟ - بی بی سی
وی از اولین سال ریاست جمهوری احمدی نژاد بارها و بارها به صراحت از عملکرد دولت انتقاد کرد.
او در جریان انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران قائم مقام ستاد انتخاباتی استان تهران میرحسین موسوی بود. ۴ روز پس از انتخابات در صبح روز ۲۶ خرداد ۱۳۸۸ بازداشت شد. در ۳ اسفند ۱۳۸۸ در دادگاه غیرعلنی به اتهام‌های «نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی، تبانی و اجتماع و تبلیغ علیه نظام» محاکمه و در ۶ فروردین ۱۳۸۹ به اشد مجازات یعنی ۶ سال حبس تعزیری و ۱۰ سال محرومیت از فعالیت‌های حزبی و مطبوعاتی محکوم گردید. او در نامه‌ای که در خرداد ۱۳۸۹ به سید علی خامنه‌ای رهبر ایران نوشته مدعی شده که «در بازجویی‌ها تحت شرایط شدید روحی و روانی، ضرب، شتم، فحاشی، اهانت و … قرار گرفته .. و توسط یک گروه از بازجویان تحت شرایط غیرمعمول و در فشار برای نوشتن اقاریر کذب قرار گرفته‌ام که نام برخی از آن‌ها را می‌دانم و به دلیل اینکه عملاً در آنجا جز خدا شاهدی نداشته‌ام هیچگونه ادعایی ندارم.»سلیمانی: با ضرب و شتم و فحاشی بازجویی شده‌ام سحام‌نیوز، ۲۳ خرداد ۱۳۸۹
هُدی رضازاده صابر (زادهٔ ۲۴ اسفندزندگی‌نامه در سایت در فیروزه‌ای ۱۳۳۷ – درگذشتهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۹۰) پژوهشگر، روزنامه‌نگار، فعّال ملی مذهبی، زندانی سیاسی و از گردانندگان مجله توقیف شده «ایران فردا» بود.http://www.hodasaber.com/index.php/biography/par-gereftan
وی در ۱۲ خرداد ۱۳۹۰ در حالی‌که در اوین زندانی بود در اعتراض به مرگ مشکوک هاله سحابی در مراسم تشییع جنازه پدرش عزت‌الله سحابی، اعتصاب غذای خود را آغاز کرد و در ۲۱ خرداد، پس از انتقال از زندان به بیمارستان مدرس بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.Jailed hunger striker dies: Iran opposition AFB, 12 June 2011 منابع نزدیک به مخالفان حکومت ایران، علت مرگ هدی صابر را ضرب و شتم از سوی مأموران امنیتی زندان اوین، عنوان کردند.https://www.radiozamaneh.com/50121
هدی صابر نخستین تجربهٔ اشتغال و پژوهش خود را با استخدام در صدا و سیما آغاز کرد. او در اواخر سال ۵۸ در گروه اقتصاد سیما، به پژوهشگری و نویسندگی مشغول شد و شماری از کارهای وی به برنامه‌های سیما تبدیل شده‌است. تهیه‌کنندگان و کارگردانان بخش اقتصاد صدا و سیما بسیار علاقمند به همکاری با او بودند. از همان زمان‌ها بود که فعالیت‌های سیاسی وی آغاز شد.http://www.hodasaber.com/index.php/others-ideas/interviews/214-yadname-firoozesaber
هدی صابر در سال‌های آغازین انقلاب و در دورهٔ دانشجویی با فریده جمشیدی ازدواج کرد. به گفته همسرش او فردی مذهبی بود و برایش مهم بود که همسر و فرزندانشان هم به مذهب مقید باشند. او به ساده زیستی فرزندانش تأکید می‌کردhttp://www.hodasaber.com/index.php/others-ideas/interviews/215-yadname-faride-jamshidi
هدی صابر با مهندس سحابی و دکتر ستاری‌فر در سازمان برنامه و بودجه همکاری داشته و پژوهش‌هایی برای شرکت نفت داشته‌است. او پژوهشی در مورد تاریخ داشته که حاصلش کتاب روزشمار انقلاب بود. پژوهش‌هایی هم در مورد ورزش بود.
اما به تدریج گرایش سیاسی و فکری اش سبب شد که محدودیت‌های شغلی زیادی برای وی در صداوسیما ایجاد گردد. پروژه‌های وزینی در نوع خود از جمله تحولات صنعت نفت در ایران، توسعه اقتصادی درغرب، روندهای اقتصادی در کشورهای در حال توسعه، تحلیل برنامه‌های عمرانی، بودجه و مطالعات فرهنگی و اقتصادی زیادی انجام داد.
او از سال ۷۶ یا ۷۷ به بعدبا مؤسسه عالی پژوهش که متعلق به سازمان تأمین اجتماعی بود، همکاری می‌کرد که شبیری نژاد مسئول آنجا بود. او در اوایل انقلاب معاون سازمان برنامه بود؛ یعنی زمانیکه مهندس سحابی رئیس سازمان برنامه بودند. او هم‌زمان در یک شرکت خصوصی که به اتفاق چند نفر از دوستان تأسیس کرده بود و در حوزه کارآفرینی و توانمندسازی و مطالعات اقتصادی اجتماعی کار می‌کرد. او پروژه‌ای در حوزه توانمند سازی ۲۵۰ جوان در خرمشهر و آبادان را انجام داد. او یک پروژه‌ای هم در زمینه نهادهای خیریه‌ای در ایران انجام داد که بسیار تمایل داشت که نتایج آن را تبدیل به کتابی کند که در زمان حیاتش موفق به انجام آن نشد.
در سال ۱۳۷۹، ۵ بازرس از از شعبه ۲۶، در بازرسی خود از منزل هدی صابر تمامی کتاب‌های و جزوات تحقیقاتی و پژوهشی هدی صابر همراه آلبوم عکس خانوادگی را از منزل صابر خارج کردند. پس از بازگرداندن آلبوم عکس پس از ۲۴ ساعت، عکس‌ها را ناقص تحویل دادند. هدی صابر ۸ بهمن ۱۳۷۹ دستگیر شد و پس از پایان محاکمه‌اش در روزهای ۱۴ و ۱۵ اسفند، در ۲۱ اسفند ۱۳۸۰ با سپردن ۱۳۰ میلیون تومان وثیقه آزاد شد. در سال ۱۳۸۰، فیروزه صابر، خواهر هدی صابر که بخاطر برادرش به دادگاه احضار شده بود به علت اینکه حاضر به همکاری با قاضی دادگاه نشده بود، با قرار بازداشت موقت به بازداشتگاه انتقال یافت. هدی در زندان ۵۹ بود که ملی مذهبی‌ها و نهضت‌آزادی‌ها آنجا بودند. در آن زمان فشار روی هدی خیلی زیاد بود و خانواده ۲ ماه از او کاملاً بی‌اطلاع بود.
وقتی که دختر وی وارد دانشگاه شد، آقا هدی را به دادگاه انقلاب احضار کردند. هر دو فرزند وی از ماجرای دستگیری ضربه بزرگی خورند و نصیحت مادر به آن‌ها این بود که سیاسی نباشند. «چون بچه‌ها می‌دیدند مرتباً یا می‌رویم دادگاه انقلاب یا می‌رفتیم اوین برای ملاقات بالاخره روی بچه‌ها خیلی فشار آمد.»
هدی صابر، در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۲، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران (در پشت درهای بسته) به ده سال زندان و ده سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد.
او، تقی رحمانی و رضا علیجانی که تقاضای تجدید نظر کرده بودند تا برگزاری دادگاه تجدید نظر آزاد شدند اما مجدداً در ۲۵ خرداد همان سال آن‌ها بدون ارائه هیچ دلیل قانونی و بدون دسترسی به وکیل خود بازداشت شدند و سه ماه در انفرادی به سر بردند.
نیروهای امنیتی، ناآرامی‌های رخ داده در دانشگاه‌ها در خرداد ۱۳۸۲ ـ که آن زمان در اعتراض به طرح موسوم به خصوصی کردن دانشگاه‌ها فضای ملتهبی را تجربه می‌کردند ـ را به هدی صابر و برخی همراهان وی نسبت داده و به همین بهانه و تحت عنوان اتهامی راه‌اندازی تشکل غیرقانونی و اقدام علیه امنیت ملی، اقدام به بازداشت ایشان کردند. ۲۳ مهر غلامحسین الهام سخنگوی قوه قضاییه ایران بدون اینکه مشخص کند دادگاه آن‌ها کی و کجا برگزار شده‌است اعلام کرد که این سه روزنامه‌نگار «محکومیت حبس خودرا در زندان آغاز کرده‌اند».
۱۲ اردیبهشت سال بعد(۱۳۸۳)به رضا علیجانی اطلاع داده شد دادگاه تجدید نظر پرونده آن‌ها بدون حضور خود متهمان و وکلایشان، برگزار شده‌است. هدی صابر به پنج سال و نیم زندان محکوم شده بود. او در سلول انفرادی بدون هواخوری مناسب در بند ۳۲۵ زندان اوین که متعلق به سپاه پاسداران است نگهداری می‌شد.
هدی صابر در نامه‌ای به رئیس‌جمهوری و رئیس قوه قضائیه نوشت «صبح روز شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۸۲ در نزدیکی منزل مسکونی در برابر دیدگاه متحیر عابران محل، توسط یک تیم عملیاتی پنج نفره محاصره و دستگیر شدم»، اما دو روز پس از بازداشت «با یک فرم به اصطلاح تفهیم اتهام برای امضا روبرو شدم که تصریح می‌کرد که در صحنه اغتشاش دانشگاه حاضر و در همان صحنه دستگیر شده‌ام.» صابر در این نامه نوشت تا حدود ۱۵۰ روز بعد از بازداشت نه بازپرسی شدم و نه کیفرخواست به من ارائه شد. این سه زندانی ملی مذهبی گفتند بدون حکم در زندان اند و دستور آزادی مشروط آن‌ها نیز سه ماه است اجرا نشده‌است.
فریده جمشیدی، همسر او در کنار خانواده‌های زندانیان سیاسی دیگر، نوروز ۱۳۸۳ در کنار زندان اوین سفره هفت سین پهن کردند. صبح روز سه شنبه ۸۴/۳/۱۰ جمعی از نیروهای ملی - مذهبی و اعضای نهضت آزادی ایران در محل حوزه ریاست قوه قضاییه تحصن کردند و با ارائه نامه‌ای به دفتر آیت‌الله هاشمی شاهرودی خواستار آزادی سه زندانی ملی‌مذهبی و سایر زندانیان سیاسی شدند. این تحصن با قول مساعد نماینده قوه قضاییه پایان یافت.
سرانجام در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری نهم در سال ۱۳۸۴ هدی صابر به همراه شماری دیگری از زندانیان سیاسی از حبس دوساله آزاد شد و دوران نوینی در زندگی سیاسی و فکری خود را آغاز کرد. چندی بعد، در آذر ۱۳۸۴ جلسه رسیدگی به اتهامات هدی صابر، رضا علیجانی و تقی رحمانی پشت درهای بسته به صورت غیرعلنی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. محمد شریف وکالت آقای صابر و متهمان دیگر را بر عهده داشت. در مرداد ۱۳۸۵ شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران حکم محکومیت هشت ماه حبس تعزیری تقی رحمانی و هدی صابر به اتهام معاونت درتشکیل یک ان جی او ی غیرقانونی را تأیید کرد. عبدالفتاح سلطانی وکیل آن‌ها اعلام کرد «اتهام معاونت در تشکیل یک نگو غیرقانونی در حالی به موکلانم واردشده‌است که این نگو به ثبت قانونی رسیده‌است. دادگاه تجدیدنظر با تغییر عنوان اتهامی، محکومیت موکلانم را تأیید کرده‌است.» او گفت این در حالی است که این دادگاه تجدیدنظر، هنوز دربارهٔ پرونده قدیمی تر بازداشت سال ۷۹ موکلانش تصمیم‌گیری نکرده‌است.
هدی صابر پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) نیز توسط دو مأمور دستگیر شد و به مکان نامعلومی منتقل شد. این دستگیری چندان به درازا نینجامید و بیشتر جنبه هشدار و ایجاد محدودیت داشت. اما حدود یک سال بعد و در میانهٔ تابستان در حالی که به فعالیت شغلی خود در طرح کارآفرینی برای مناطق حاشیه‌نشین شهر زاهدان مشغول بود و همزمان به فعالیت‌های فکری خود نظیر برپایی کلاس‌های قرآن (باب بگشا) در حسینیه ارشاد ادامه می‌داد، با تماس‌های تهدیدآمیز مبنی بر لزوم معرفی برای سپری کردن دورهٔ زندانی که حدود ۷ سال از زمان صدور حکم آن (در سال ۱۳۸۲) گذشته و مشمول مرور زمان شده، مواجه و چند روز بعد در تاریخ ۱ مرداد دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. از این دوره، آخرین فراز زندگی فکری و مبارزاتی اش آغاز گردید. هدی صابر در زندان نیز از فعالیت و حرکت بازنایستاد و اقدام به برگزاری کلاس تاریخ و اقتصاد برای هم‌بندیان علاقمند خود کرد.
با مرگ هاله سحابی در جریان تشییع جنازه مرحوم مهندس سحابی در روز ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ هدی صابر به همراه امیرخسرو دلیرثانی با صدور بیانیه‌ای از زندان اعتصاب غذای اعتراضی آغاز کردند:
«به نام جان جهان؛ فعال و ناظر یگانه؛ کوته فاصله‌ای پس از وداع مهندس عزت‌الله سحابی سرمایه متبلور و گران‌سنگ مبارزات دراز دامنه سیاسی – اجتماعی ایران، خبر پر زدن هاله سحابی و چگونگی جان باختنش، تکان‌مان داد. ما دو عضو خانواده فکری – سیاسی ملی – مذهبی در اعتراض به فاجعه روز چهارشنبه ۱۱ خرداد ماه ۹۰ و تهاجم منجر به مرگ فرزند اول سحابی بزرگ که مادر صفت و خواهر گونه در خدمت مردمان و آسیب‌دیدگان وقایع دو سال اخیر میهن بود، از گاه غروب پنجشنبه ۱۲ خرداد ماه در بند ۳۵۰ زندان اوین بدون طرح هیچ گونه مطالبه و خواسته شخصی، دست به اعتصاب غذای تر می‌زنیم و با آب و چای و قند و نمک، سر می‌کنیم. این اقدام مبتنی است بر تصمیمی مستقل و ما دیگر هم‌بندیان را به مشارکت در این اقدام دعوت نکرده و به اقدام‌های مشابه نیز فرا نمی‌خوانیم. شاید این اقدام ما به سهم خود در شرایط وانفسای وطن مصدق – سحابی، مانع از تکرار این بیدادگری‌ها علیه انسان‌های بی‌دفاع شود. با سلام به دو عزیز از دست رفته و با احترام به مردم ایران و هم‌بندیان. امیرخسرو دلیرثانی - هدی صابر»
هدی صابر در ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ به دلیل ایست قلبی ناشی از اعتصاب غذا و سهل انگاری مسئولین زندان برای انتقال وی در بیمارستان مدرس تهران در گذشت. خانواده وی تا روز ۲۲ خرداد از درگذشت وی بی‌خبر بودند. هم چنین ۶۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین نیز با امضای شهادت نامه‌ای، علت مرگ هدی صابر را ضرب و شتم از سوی مأموران امنیتی زندان اعلام کردند. نیروهای امنیتی در اطراف بیمارستان مدرس حضور یافتند و پیکر وی توسط آمبولانس به پزشکی قانونی انتقال یافت. فریده جمشیدی همسر هدی صابر، اعلام کرد نیروهای قضایی و امنیتی را «مسئول» مرگ همسرش می‌داند.
آرش علایی پزشکی که هدی صابر را در زندان زیر نظر داشت گفته‌است که «اعتصاب غذا عاملی برای رخ دادن سکته بود. مرحوم صابر، ورزشکار و سالم بود. او هیچگونه مشکلی نداشت که بتوان گفت باعث سکته شده‌است. متأسفانه در زمانی که مرحوم صابر نیاز به اقدامات اورژانسی پیدا کرد ایشان را به بیمارستان اعزام نکردند و دچار سکته وسیع قلبی شد.»
با گذشت حدود هشت سال از مرگ هدی صابر، دستگاه قضایی همچنان از رسیدگی جدی به این پرونده و مشخص کردن عاملان مقصر در مرگ هدی صابر خودداری کرده‌است.
مراسم تشییع وی صبح ۲۳ خرداد در بهشت زهرا برگزار شد. به نوشته وبگاه جرس «مقامات مسئول قضایی خبر انتقال به بیمارستان و درگذشت هدی صابر را به خانواده اش نیز اطلاع نداده بودند و پس از آن نیز از تحویل پیکر آن به خانواده، امتناع ورزیدند.» تشییع جنازه هدی صابر در قطعه ۱۰۰ بهشت زهرا، تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار شد.
مراسم سوم هدی صابر در مسجد اعظم قلهک با حضور گسترده مردم با وجود جو امنیتی شدید برگزار شد.
بیش از دو هزار نفر در این مراسم حضور داشتند، اما در عین حال حدود ۲۰۰ نیروی امنیتی خیابان‌های اطراف را در کنترل خود گرفته بودند و حدود ۵۰ نیروی لباس شخصی در داخل مسجد در بین جمعیت پراکنده بودند. ت
در بخش بانوان هم پلیس‌های زن کنترل این قسمت را بر عهده داشتند. فیروزه صابر خواهر هدی صابر جلوی در مسجد مهمان‌ها را مشایعت می‌کرد. نیروهای امنیتی از برگزارکنندگان تعهد گرفتند که سخنی از «مرگ» یا «زندان» در این مراسم به میان نیاید. حسین شاه‌حسینی عضو شورای مرکزی جبهه ملی، نیز در این مراسم سخنرانی کرد. نیروهای امنیتی، بسیج و لباس شخصیها در محدوده خیابان یخچال و مسجد اعظم قلهک به وفور دیده می‌شدند و داخل مسجد نیز این نیروها با چندین دوربین از شرکت‌کنندگان در مراسم ترحیم هدی صابر فیلم می‌گرفتند. در میان مراسم یکی از حاضران خواستار فرستادن صلوات برای سلامتی زندانیان سیاسی شد که مأموران امنیتی او را دستگیر کردند.
در این مراسم از چهره‌های شاخصی که حضور داشتند علاوه بر فعالان ملی مذهبی، احمد منتظری و سعید منتظری (فرزندان حسینعلی منتظری)، محمد نوری زاد، محمدرضا خاتمی، سعید لیلاز، فرشاد مؤمنی، حبیب‌الله پیمان، هاشم آقاجری، محسن امین‌زاده، عبدالله نوری، هاشم صباغیان، تقی رحمانی، عباس کوشا، سعید حجاریان، محسن بیات (فرزند آیت الله اسدالله بیات زنجانی)، محمد توسلی، محسن آرمین، مرتضی الویری، خسرو سیف، خانواده آیت الله محمود طالقانی، خانواده دکتر علی شریعتی، اعضای جبهه مشارکت ایران اسلامی، نهضت آزادی ایران و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را می‌توان نام برد. هم چنین زندانیان بند ۳۵۰ زندان اوین نیز مراسمی برای بزرگداشت هدی صابر برگزار کردند.تحول سبزاخلال نیروهای امنیتی در مراسم یادبود هدی صابر - © 2011تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ استBBC فارسی - ایران - مراسم ختم هدی صابر 'با حضور نیروهای امنیتی' برگزار شد
هدی صابر دارای یک فیلم بلند به نام «مصدق از نگاهی دیگر» می‌باشد، این فیلم شامل مصاحبه با «نزدیکانِ محمد مصدق» یکی از نخست وزیران دوران پهلوی، و ذکر خاطرات این افراد است.http://www.bbc.com/persian/arts-44892234
هشت فرازی که هدی صابر قصد بحث و فحص پیرامون آن را داشت، عبارت بودند از هشت خیزش تحول‌خواهی معاصر ایرانیان:
«تنباکو؛ ← خیز هدفدارِ موفق / بی چشم‌انداز - ناپیگیر
مشروطه؛ ← انقلاب در بینش و مطالبه / بی دستاورد ماندگار
جنگل؛ ← مقاومت تاریخی منطقه‌ای / بی سرایت
نهضت ملی؛ ← انقلاب در وضع موجود / بی حفاظت
۴۲–۳۹؛ ← اعتراض بی‌برنامه – بی‌چشم‌انداز
۵۰–۴۰؛ ← جسارت و اجتهاد تاریخی/ بی پیچیدگی دورانی-ناتمام
انقلاب؛ ← تعیین تکلیف تاریخی / بی مدارا – بی برنامه جایگزینی
اصلاحات؛ ←نو مطالبه‌جوئی / نخبه‌گرایی – بی‌توده‌ای» (منبع: اسلاید جمع‌بندی مباحث هشت‌فراز، هزار نیاز)
در پی اعلام نتایج دهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری ایران و اعلام پیروزی دوبارهٔ محمود احمدی‌نژاد، تظاهرات و راهپیمایی‌های کم سابقه‌ای در خیابان‌ها و میدان‌های تهران و همچنین شهرهای دیگر ایران، توسط معترضان به نحوهٔ شمارش آرا و حامیان میرحسین موسوی، رقیب اصلی احمدی‌نژاد در انتخابات، در ماه‌های خرداد و تیر ۱۳۸۸ به راه افتاد که بزرگ‌ترین راهپیمایی‌های اعتراضی در تاریخ ۳۰ سال جمهوری اسلامی ایران بود.
در جریان سرکوب معترضان توسط نیروهای پلیس و شبه‌نظامیان بسیج و سپاه پاسداران، به ویژه در روزهای ۲۵ و ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، تعدادی از معترضین و عابرین کشته و مجروح شدند.
هیچ آمار رسمی در مورد تعداد کشته‌شدگان این حوادث از سوی دولت ایران منتشر نشده‌است. اما «کمیته پیگیری امور آسیب‌دیدگان حوادث پس از انتخابات» که توسط میرحسین موسوی و مهدی کروبی تشکیل شده در شهریور ماه ۱۳۸۸، فهرستی شامل نام ۷۲ تن از کسانی که در خشونت‌های پس از انتخابات کشته شدند را به مجلس شورای اسلامی ارائه کرد. شمار زیادی از این افراد به وسیله گلوله کشته شده و شمار قابل توجهی نیز بر اثر ضرب و شتم و از جمله اصابت باتون جان خود را از دست داده‌اند و از این تعداد هفت نفر در حمله نیروهای امنیتی به کوی دانشگاه تهران از شامگاه روز ۲۴ خرداد تا بامداد ۲۵ خرداد جان باختند. مرگ عده‌ای نیز بر اثر ضرب و جرح، شکنجه شدید و بدرفتاری زندانبانان با آنان در بازداشتگاه‌هایی از جمله بازداشتگاه کهریزک بوده‌است.
روزنامه گاردین چهل روز پس از انتخابات از کشته شدن حداقل ۸۰ نفر از معترضان در جریان ناآرامی‌های ایران خبر داد. هرچند نهادهای حقوق بشری و معترضان کشته‌شدگان را بیش از این و بالغ بر صدها نفر می‌دانند. تعداد ۷۸ نفر از جانباختگان شناسایی شده‌اند.لیست جان باختگان شناسایی شده به ۷۸ نفر رسید
در پی انتشار اخبار کشته شدن ده‌ها نفر در جریان اعتراضات، هواداران دولت مدعی شدند بسیاری از این کشته‌شدگان جزو نیروهای بسیج بوده‌اند. سیدعلی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در اولین نماز جمعه بعد از انتخابات مدعی شد نیروهای بسیج توسط معترضان ترور شدند؛ وی گفت:«الان همین چند نفری که در این قضایا کشته شدند؛ از مردم عادی، از بسیج، جواب اینها را کی بناست بدهد؟... [اینکه] در خیابان از شلوغی استفاده کنند، بسیج را ترور کنند، عضو نیروی انتظامی را ترور کنند.»
مجتبی ذوالنور، جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران، علت اعلام نشدن نام این افراد را محافظت از جان خانواده‌های آنان دانست.
وبگاه پرچم از رسانه‌های هوادار دولت احمدی‌نژاد تعداد کشته‌شدگان را ۳۶ نفر اعلام کرده که بیش از ۷۰ درصد آن‌ها و خانواده‌شان از موافقان نظام و نیروهای بسیج یا مردم عادی و رهگذر بوده و بقیه در هنگام تهاجم و اغتشاش آفرینی کشته شده‌اند. این سایت اسامی ۳۳ نفر را اعلام کرده و سه نفر دیگر را مجهول الهویه دانسته. سه نفر نیز در بازداشتگاه کهریزک کشته شده‌اند: محسن روح الامینی، امیر جوادی‌فر و محمد کامرانی.اسامی و آمار دقیق کشته شدگان حوادث اخیر پرچم
سرتیپ عبدالله عراقی، فرمانده سپاه تهران بزرگ تعداد کشتگان را ۲۴ نفر اعلام کرده که ۱۲ نفر آنان بسیجی بوده‌اند.عامل قتل مردم کنار مسجد لولاگر و پایگاه بسیج آینده‌نیوز، ۱۲ مهر ۱۳۸۸
حسین صفار هرندی وزیر ارشاد دولت نهم تعداد کشته شدگان را نزدیک به ۴۰ نفر اعلام می‌کند که ۱۰ نفر بسیجی بودند و ۲۰ نفر دیگر مردم مظلومی که گرفتار حادثه‌سازی فتنه‌انگیزان شدند و ۱۰ نفر باقی‌مانده نیز معلوم نشده به دست چه کسانی کشته شده‌اند.شهدای گمنام بسیجی در میان این ۳۳ نفر هستند؟ آینده‌نیوز، ۲۸ مهر ۱۳۸۸ ولی تاکنون این مسولین افرادی را که بنا بر اظهاراتشان از بسیج کشته شده‌اند را معرفی نکردند. این در حالی است که رسانه‌های نزدیک به دولت اسامی چند نفر از کشته‌شدگان این حوادث را به عنوان بسیجی معرفی نمود. اما رسانه‌های اصلاح‌طلب انتساب این افراد به بسیج را تکذیب نمودند.
یک سال پس از حوادث بعد از انتخابات هوادارن دولت، تجمعی در مهدیه تهران به مناسبت «بزرگداشت شهدای فتنه» برگزار کردند که کاظم صدیقی در آن «شهدای پس از انتخابات» را «مظلوم‌ترین شهدای دوران انقلاب تاکنون» دانست.
در اعتراضات سراسری ۱۳۸۸ خورشیدی، شماری از ایرانیان، کشته شدند.
خانواده یکی از مفقودین به خبرنگار نوروز سایت جبهه مشارکت گفته «وی را به سردخانه‌ای در جنوب غربی تهران که مخصوص نگهداری میوه و محصولات لبنی بوده‌است برده‌اند و آلبومی دراختیارش گذاشته‌اند که تصویر صدها کشته در آن بوده‌است تا جنازه فرزندش را از بین آن‌ها پیدا کند. به گفته وی دیدن تصاویر کشته شده‌ها نزدیک به نیم ساعت به طول انجامیده‌است. وی افزود در زمان خروج از این سردخانه پیکر صدها شهید را دیده‌است که در آنجا روی هم گذاشته شده بودند.»