moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شهر ویلزدروف در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویلشتر در ایالت اشلسویگ-هل‌اشتاین در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویلتن در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویندیش‌اشنباخ در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویندزباخ در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وینزن در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وینتربرگ در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده است.
شهر ویپرفورث در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویرگس در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویسن در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتن در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
ویتنبرگ شهری در شمال ایالت زاکسن-آنهالت در کشور آلمان واقع شده‌است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است و رود البه از نزدیکی این شهر می‌گذرد.
شهر ویتنبورگ در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتیشناو در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتینگن در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتلیش در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتموند در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویت‌اشتوک/دوسه در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویتسن‌هاوزن در ایالت هسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولدگک در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولفاخ در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولفنبوتل در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولفهاگن در ایالت هسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولفرامز-اشنباخ در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولفراتزهاوزن در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
ولفسبورگ شهری در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان است.
این شهر به واقع بودن دفتر مرکزی و کارخانه اصلی فولکس واگن در آن مشهور است.
شهر ولف‌اشتاین در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولگاست در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وولکن‌اشتاین در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ولمیراشتت در ایالت زاکسن-آنهالت در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ورمس در جنوب شرقی ایالت راینلاند-فالتس در کشور آلمان در ساحل رودخانهٔ راین واقع شده‌است. ورمز که توسط اقوام سلت بنا نهاده شده در آلمان بر سر تصاحب عنوان قدیمی‌ترین شهر آلمان با شهرهای آوگسبورگ، تری‌یر وکمپتن ایم آلتگاو رقابت می‌کند. ورمز همچنین نمایندهٔ آلمان در کارگروه قدیمی‌ترین شهرهای اروپا می‌باشد.
شهر ورمس یکی از شهر هاییست که نامش در اشعار حماسی باستانی آلمانی برده شده از این رو ورمس یکی چند شهریست که لقب «نیبلونگنشتات» یا «شهر نیبلونگن» را دارد. این شهر همچنین یک «لوترشتات» نیز هست. این عنوان به شهری اطلاق می‌شود که مارتین لوتر، رفورمر مشهور آلمانی در آن‌ها زندگی کرد و رفورم گستردهٔ خود را آغاز نموده. همچنین کلیسای جامع شهر ورمس که نماد این شهر نیز هست یکی از سه کلیسای جامع اصلی امپراتوری مقدس روم می‌باشد که در سبک رمانسک ساخته شده. این کلیسا یکی از سه کلیساییست که قیصرهای آلمان در آن‌ها تاجگذاری می‌نموده. ورمس همچنین یکی از مراکز فرهنگی یهودیان اشکنازی در آلمان بود.
شهر ووراشتات در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وورث آم ماین در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وورث آن در راین در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ورت آن در دناو در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وریتسن در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وولفرات در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وونزیدل در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وونستورف در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وورسلن در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وورتسباخ در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر وورتسن در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ووسترو در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر ویک آوف فور در ایالت اشلسویگ-هل‌اشتاین در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسارنتین آن در زال‌زی در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسهدنیک در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسیل آم ماین در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسایتس در ایالت زاکسن-آنهالت در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسل آن در همرزباخ در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسل در ویزنتال در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسل در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر سربست در ایالت زاکسن-آنهالت در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسِون در ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسیگنبرگ در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسیزار در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسیندورف در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسیتا شهری در جنوب شرقی ایالت زاکسن که در مرز لهستان و چک قرار دارد. جمعیت این شهر ۲۸٬۶۳۸ نفر است.
شهر تسوبلیتز در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسوربیرگ در ایالت زاکسن-آنهالت در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر چوپا در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است. این شهر به خاطر صنعت ساخت موتورسیکلت آن یعنی دو شرکت MZ و DKW مشهور است.
شهر تسوپلیش در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسوایبروکن در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسویکا در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسوینگنبرگ در ایالت هسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهر تسونیتز در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
move دستوری در سیستم عامل داس و خط فرمان ویندوز است که با استفاده از آن می‌توان یک یا چند پرونده یا پوشه را منتقل کرد یا نام آنها را عوض نمود. در هنگام استفاده از این دستور، پروندهٔ مبدا حذف می‌شود و نام پرونده یا پوشهٔ جدید می‌تواند هم‌زمان تغییر یابد.
C:\>move /Y C:\Mynotes.txt C:\textfiles\Myoldnotes.txt
دستور بالا فایل متنی Mynotes.txt را که در ریشهٔ درایو C قرار دارد، به پوشهٔ textfiles (که باید از قبل موجود باشد) انتقال داده و نام آن را به Myoldnotes.txt تغییر می‌دهد. در صورت وجود پرونده‌ای با این نام، بدون تائید خواستن از کاربر آن را رونویسی می‌کند.
باشگاه فوتبال شاندونگ تایشان یک باشگاه فوتبال در شهر جینان در کشور چین می‌باشد که در سوپر لیگ فوتبال چین بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۸۸ تأسیس شده‌است شاندونگ با ۳ قهرمانی در سوپرلیگ فوتبال چین و ۱ قهرمانی درلیگ ملی چین با ۴ قهرمانی سومین تیم پرافتخارچین است. همچنین این تیم با ۵ قهرمانی در جام حذفی فوتبال چین رکوردار است و سابقه ۱ قهرمانی در سوپرجام چین را هم داردویکی‌پدیای انگلیسی
ای‌اف‌سی
سی‌ای‌اف
کونمبول
ماگننتیوس (درگذشتهٔ ۳۵۳) با نام کامل فلاویوس ماگنوس ماگننتیوس فرماندهٔ سپاه و غاصب امپراتوری روم از ۳۵۰ تا ۳۵۳ بود.
ماگننتیوس در ساماروبریوا از پدری بریتانیایی و مادری فرانکی زاده شد. او با یوستینا ازدواج کرد که پس از مرگ ماگننتیوس به همسری والنتینیان، امپراتور روم درآمد. ماگننتیوس فرماندهٔ لژیون‌های یوویانی و هرکولیانی بود و زمانی با دخالت کنستانس، امپراتور روم از خطر قتل به دست سربازانش در طی شورشی نظامی نجات یافت. با این حال او در شب ۱۸ ژانویه ۳۵۰ و طی جشنی در آگوستودونوم خود را امپراتور خواند و علیه کنستانس شورید. کنستانس به هلنا در پیرنه گریخت و در معبدی پناه جست، اما آدم‌کشانی که ماگننتیوس به دنبال او فرستاده بود او را از داخل معبد بیرون کشیده و به قتل رساندند. مرگ کنستانس در اواخر فوریهٔ ۳۵۰ اتفاق افتاد.
ماگننتیوس پس از کشتن کنستانس، به تصرف قلمرو او پرداخت و دیری نپایید که ایتالیا، گل، آفریقا و اسپانیا را تا نیمهٔ دوم فوریهٔ ۳۵۰ دراختیار خود گرفت. او همچنین برخی از نجیب‌زادگانی را که کنستانس به مقام فرمانداری رسانده بود را کشت.
خبر مرگ کنستانس در اواخر زمستان ۳۵۰ به برادرش کنستانتیوس دوم که درگیر نبرد با ایرانیان در مرزهای شرقی بود رسید و او تردید داشت که آیا به نبردش ادامه دهد یا برای سرکوب ماگننتیوس راهی شود. در این میان کنستانتینا، خواهر کنستانتیوس که از شورش ماگننتیوس وحشت داشت، فرمانده وترانیو را ترغیب نمود تا مقام سزاری را بپذیرد و او در ۱ مارس ۳۵۰ از سوی سربازانش در ایلیریکوم امپراتور خوانده شد. کنستانتیوس دوم با به رسمیت شناختن وترانیو نیم‌تاجی را برایش فرستاد و به سپاهیانش در منطقهٔ مرزی پانونیا فرمان داد تا او را حمایت نمایند.
John Vanderspoel. "Themistius and the imperial court: oratory, civic duty, and Paideia from Constantius to Theodosius". University of Michigan Press, 1995, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰).
اما در همان زمان ماگننتیوس به مذاکره با رقیبانش پرداخت و پیمان‌نامه‌ای بین او و وترانیو امضا شد.
Joan Mervyn Hussey. "The Cambridge medieval history, Volume 2". CUP Archive, 1967. Google Books, (بازبینی به تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۱۰).
ماگننتیوس در زمستان ۳۵۰-۳۵۱، ماگنوس دسنتیوس که احتمالاً برادرش بود را به مقام سزاری خود منصوب و به پاسداری از خطوط مرزی راین و گل گمارد. در مقابل کنستانتیوس نیز گالوس را در ۱۵ مارس ۳۵۱ به سزاری خود رساند تا با فرستادن او به مرزهای شرقی، خودش بتواند به مقابله با ماگننتیوس بپردازد.
ماگننتیوس با کاستن از استحکامات مرزی گل، خود را آمادهٔ نبرد با کنستاتیوس ساخت و از ژرمنها درخواست یاری نمود. او علی‌رغم آنکه می‌توانست قوای امپراتور را در نزدیکی آدرانا در همان زمان به دام بیندازد اما نبرد سرنوشت‌ساز بین امپراتور و غاصب امپراتوری در سپتامبر ۳۵۱ و در نبرد مورسا رقم خورد. ماگننتیوس در این نبرد متحمل شکست سنگینی شد و بسیاری از لشکریان خود را از دست داد. او به شمال ایتالیا گریخت تا نیروهای خود را بازسازی کند. در این بین برخی فعالیت‌های دیپلماتیک نیز رقم خورد که نتیجه‌ای در بر نداشت. چندی بعد نیروهای کنستانتیوس بخشی از قلمرو ماگننتیوس در ایتالیا را به تصرف خود درآوردند. پس این بار ماگننتیوس به گل فرار کرد تا در میان مردمش پنهان گردد. او همچنین به منظور منحرف کردن توجه امپراتور از خود، یکی از خدمتکارانش را به انتاکیه فرستاد تا گالوس را به قتل برساند که ناموفق بود.
کنستانتیوس تا ۳ زوئیه ۳۵۳ در مدیولانوم (میلان امروزی) باقی‌ماند و سپس در اواخر تابستان آن سال به سوی گل روانه شد. او در نزدیکی کوه‌های کوتیان آلپ در منطقهٔ مون سِلوسی بار دیگر ماگننتیوس را شکست داد و غاصب تاج و تخت با اندک نیروهای باقی‌مانده‌اش به لوگدونوم گریخت. اما سربازان که اینک دریافته بودند امیدی به بازگشت دوبارهٔ ماگننتیوس به قدرت نیست تصمیم به تحویل دادن او به کنستانتیوس گرفتند. هنگامی که ماگننتیوس دریافت دیگر راه فراری ندارد تصمیم به قتل مادر و تمامی اعضای خانواده‌اش که همراهش بودند را گرفت و خود نیز در ۱۰ یا ۱۱ اوت ۳۵۳ خودکشی کرد. سزار دسانتیوس نیز که برای کمک به ماگننتیوس حرک کرده بود در ۱۸ اوت همان سال و پس از دریافت خبر مرگ ماگننتیوس خود را حلق‌آویز نمود.
کشورهای انگلیسی‌زبان کشورهایی هستند که زبان انگلیسی پرکاربردترین زبان بین مردمانشان یا زبان رسمی اول کشورشان است.
برخی از کشورهای انگلیسی‌زبان عبارتند از:
خیابان خیام، خیابانی در منطقه ۱۲ شهرداری تهران است. این خیابان شمالی-جنوبی از شمال به خیابان امام خمینی و از جنوب به خیابان شوش منتهی می‌شود. چهارراه گلوبندک در تقاطع این خیابان با خیابان پانزده خرداد و میدان محمدیه در تقاطع این خیابان با خیابان مولوی واقع شده‌اند. ورودی بازارهای دروازه نو، عباس‌آباد (مزینی) و پاچنار در این خیابان هستند. همچنین خط ۱ متروی تهران از این خیابان می‌گذرد و ایستگاه‌های متروی امام خمینی، پانزده خرداد، خیام، میدان محمدیه و شوش در این خیابان واقع شده‌اند.
در دوره قاجار این خیابان خیابان جلیل‌الملک، خیابان جلیلی و خیابان جلیل‌آباد خوانده می‌شد و در دورهٔ رضاشاه در جریان نام‌گذاری خیابان‌ها به نام شاعران ایرانی به خیام تغییر نام داد.
ورزشگاه استانی شاندونگ (به چینی: 山东省体育场) ورزشگاه چند منظوره مرکز ورزشی استان شاندونگ.این ورزشگاه در استان شاندونگ شهر جینان، چین واقع شده.
شهر نیکایا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۹۴٬۶۰۸بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کالاماریا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۹۳٬۵۸۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر گلیفادا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۹۲٬۷۸۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آخرنس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۸۶٬۰۳۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ولس در استان تسالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۸۵٬۳۹۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
این شهر بندری در ۳۲۶ کیلومتری شمال آتن و ۲۱۵ کیلومتری جنوب تسالونیکی(Thessaloniki) قرار دارد.
اقتصاد این شهر بر پایه تولیدات،تجارت،خدمات و گردش گری میباشد.این شهر همچنین محل استقرار دانشگاه تسالی(Thessaly )است و امکاناتی برای برگزاری کنفرانس ها،نمایشگاه ها و رخدادهای بزرگ فرهنگی،ورزشی و علمی را به علاقه‌مندان این حوزه پیشنهاد میکند.ولس(Volos) در میزبانی بازی های المپیک ۲۰۰۴ شرکت کرد و از آن به بعد میزبانی چند رخداد ورزشی دیگر را نیز بر عهده گرفته است.
ولس از تاریخ ۲۷ ژوئیه تا ۵ اوت ۲۰۱۳ میزبان هفتمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک خواهد بود.
شهر ایلیو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۸۱٬۹۹۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کراتسینی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۷٬۸۰۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئااسمیرنی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۶٬۱۳۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کالاندری در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۵٬۴۱۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ماروسی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۳٬۶۴۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر زگرافو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۳٬۴۷۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر اگالئو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۷۱٬۳۹۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آژیوس دیمیتریوس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۹٬۶۹۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کوریدالوس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۹٬۶۱۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر اووزموس در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۹٬۵۹۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئایونیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۸٬۷۷۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
پالایو فالیرو یک منطقهٔ ساحلی مرفه‌نشین در جنوب شهر آتن، پایتخت یونان است. این منطقه دارای جمعیتی بالغ بر ۶۷٬۰۰۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
خط ۳ تراموای آتن () از این منطقه عبور می‌کند.
شهر آیه باراسکوی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۲٬۶۹۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ویروناس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۶۲٬۲۶۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کاوالا در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۹٬۵۱۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر گالاتسی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۸٬۸۳۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر رُدُسبه تلفظ یونانی رُدُس (Ρόδος)، به تلفظ ترکی رُدُس (Rodos)، به تلفظ انگلیسی رُدْزْ (Rhodes)، به تلفظ فرانسوی رُد (Rhodes) در استان اژه جنوبی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۸٬۱۹۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر خانیا در استان کرت در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۵٬۱۴۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر خالکیس در استان یونان مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۴٬۹۸۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر است.
شهر پتروپولیس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۴٬۹۳۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کاترینی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۴٬۷۳۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر تریکالا در استان تسالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۰٬۳۴۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر زانتی در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۹٬۸۵۶بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر لامیا در استان یونان مرکزی در کشور یونان واقع شده است و دارای جمعیت ۴۷٬۶۴۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر عمدتاً ترک‌نشین کموتینی در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۴۶٬۸۴۷بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کیفیسیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۶٬۶۹۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر سیگز در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۶٬۶۷۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ورویا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۵٬۳۴۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهرت دارد که نام این شهر توسط اسطوره خالق آن، برس (همچنین فِرز) یا از نام دختر پادشاه برویا که گمان می‌رفت پسر مقدونیه است، گرفته شده است. وریا در زمان پادشاهان سلسله ارگاد (که مشهورترین عضو آن اسکندر کبیر بود) از رونق زیادی برخوردار بود که آن را دومین شهر مهم خود پس از پلا ساختند. این شهر در دوره هلنیستی، در دوران سلطنت سلسله آنتیگونید به اوج شکوه و نفوذ خود رسید. در طول این مدت، وریا مقر مشترک از مقدونی ها (کوینون مقدونی ها) شد، دوران سکه خود را ضرب کرد و بازی های ورزشی به نام «الکساندریا» را به افتخار اسکندر مقدونی برگزار کرد. ورزشکار از سراسر یونان در آنها رقابت می کنند. Λούκιος ή Όνος 34.15-17
وریا در 168 ق.م تسلیم روم شد. در طول امپراتوری روم، وریا به عبادتگاه رومیان تبدیل شد. دیوکلتیان این شهر بزرگ و پرجمعیت را یکی از دو پایتخت استان رومی مقدونیه، که در مدنی اسقف‌نشین مقدونیه نامیده می‌شود، قرار داد. در داخل شهر یک سکونتگاه یهودی وجود داشت که در آن پولس رسول، (یونانی) hellasportal.gr، lng = el & contentid = 201 & catid = 287 & cattypeid = 101 & menu2 = 161 & menu3 = 285 & menu4 = 286 & htab = 1 & قابل مشاهده = 1 موعظه پولس رسول در وریا ، مشاهده شده در 1 ژوئن 2008. پس از ترک تسالونیکی، و همراهش سیلاس برای جوامع یهودی و یونانی شهر در 50/51 یا 54/55 بعد از میلاد. کتاب مقدس سوابق:
شهر کائیداری در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۵٬۲۶۹بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آگرینیو در استان یونان غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۴٬۰۸۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر استاوروپولی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۴٬۰۱۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آلیموس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۱٬۷۸۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پولیخنی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۱٬۷۳۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آبلوکیپی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۱٬۲۰۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کوزانی در استان مقدونیه غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۷٬۱۳۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آسپروپیرگوس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۵٬۸۱۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آیی انارگیری در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۴٬۱۴۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آرییروپولی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۳٬۹۸۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کاردیتسا در استان تسالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۳٬۱۵۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
جزیره خیوس در استان اژه شمالی در کشور یونان واقع شده‌است.
شهر نئایونیا در استان تسالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۲٬۶۰۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ویرلیسیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۲٬۵۸۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آییا واروارا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۳۱٬۵۴۰بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر خلارگوس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۱٬۲۰۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر وولا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۱٬۰۰۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر رتیمنون در استان کرت در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۰٬۹۵۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پتولمائیدا در استان مقدونیه غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۰٬۷۵۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئاپولی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۰٬۱۰۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر متامورفوسی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۹٬۹۸۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آنو لیوسیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۹٬۶۶۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر موتیلِنه در استان اژه شمالی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۸٬۸۹۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر یانیتسا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۸٬۶۱۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر الوزیس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۷٬۶۷۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر سالامین در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۷٬۶۰۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پراما در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۶٬۵۶۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
کورفو یا کرکیرا (Kérkyra) نام جزیره‌ای در استان جزایر ایونی یونان است که از جمله جزایر کوچک اقماری آن، حاشیه مرز شمال غربی یونان را تشکیل می‌دهد. مساحت این جزیره ۱۶۳٫۴۴ کیلومتر مربع است و جمعیت ساکنان آن در سال ۲۰۲۱ بالغ بر 99,847بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر بوده‌است. این جزیره بخشی از واحد منطقه ای کورفو است و توسط سه شهرداری با جزایر Othonoi, Ereikoussa و Mathraki اداره می‌شود. مهم‌ترین شهر این جزیره، شهر کورفو (با جمعیت ۳۲۰۹۵) می‌باشد. دانشگاه یونیان در کورفو قرار دارد.
در سال ۲۰۰۷، شهر قدیمی کورفو به دنبال توصیه ایکوموس به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد. اجلاس اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۴ در کورفو برگزار شد. این جزیره یک مقصد گردشگری محبوب است.Duncan Garwood, Mediterranean Europe, 2009Russell King, John Connell, Small worlds, global lives: islands and migration, 1999
منافع اقتصادی، تجارت محلی و جزیره‌ای بودن پایگاه دریایی آن موجب می‌شد کورفو در طول تاریخ به صورت پی‌درپی بین قدرت‌های دریایی از جمله امپراتوری بریتانیا که به دنبال باز کردن راه خود شرق بودند، دست به دست شود.
شهر کیساریانی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۶٬۰۰۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آرگوس در استان پلپونز در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۵٬۵۲۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کاماترون در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۵٬۴۳۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر الفریو-کویلو در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۵٬۰۹۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر مگارا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده‌است و دارای ۲۴٬۵۷۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر جمعیت می‌باشد.
شهر ملیسیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۴٬۰۰۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پیلا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۳٬۸۶۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر مسکاتو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۳٬۷۱۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئافیلادلفیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۲۳٬۳۸۹بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر دفنی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۳٬۳۱۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آرتمیسا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۲٬۸۲۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پیرگوس در استان یونان غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۱٬۸۱۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کیلکیس در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۱٬۰۲۴بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
لیوادیا
شهر لیوادیا در استان یونان مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۰٬۹۸۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پفکی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۲۰٬۹۶۸بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر اژیون در استان یونان غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۰٬۴۳۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آمالادا در استان یونان غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۰٬۲۶۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
جزیرهٔ واژندره یا ایستانکوی (املای لاتین: Kos)، از جزایر یونان در دریای اژه در نزدیکی جنوب‌غربی ساحل آسیای صغیر و در نزدیکی شهر بودروم ترکیه است.
شهر خیوس در این جزیره و در استان اژه جنوبی در کشور یونان واقع شده‌است و دارای جمعیت ۱۹٬۹۵۶بر پایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر است.
شهر نائوسا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۹٬۸۷۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر الینیکو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۸٬۸۲۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر یرگاس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۸٬۳۲۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پیرِئوس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷۰٬۷۱۵ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کروپی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷٬۸۴۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پروزا در استان ایپیروس در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷٬۷۹۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پرآ در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷٬۶۱۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ارئوکسترو در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷٬۰۲۹ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئا اریترایا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۹۵۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر اریستیادا در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۷۴۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ترمی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۳۳۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کالیویا توریکو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۱۹۳ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پالینی در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۱۱۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر منمنی در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۶٬۱۱۶ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آیوس یوانیس ارنتیس در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۵٬۴۹۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر فلورینا در استان مقدونیه غربی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۵٬۲۵۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر نئا ماکری در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۵٬۱۰۸ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پآنیا در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۵٬۰۱۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر هِراکلیون در استان کرت، در کشور یونان واقع شده‌است که دارای جمعیت ۱۴۰٬۳۵۷ بر پایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر کالیته‌آ در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۰۶٬۷۵۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر تریپولی در استان پلپونز در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۲۷٬۱۰۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر تبای یا تِبس در استان یونان مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۳۶٬۴۷۷ بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۱ نفر می‌باشد.
تبای بزرگ‌ترین شهر در منطقه باستانی بویوتیا بود و رهبری اتحاد بویوتی را برعهده داشت. شهر تبای نقش مهمی در اسطوره‌های یونانی بازی می‌کند به طوری که صحنه داستان‌های کادموس، ادیپ، دیونیسوس، و دیگر آثار ادبی کهن تبای بوده‌است.
تبای در دوران باستان رقیب اصلی آتن بود و شهر تبای در سال ۴۸۰ پیش از میلاد و در زمان حمله خشایارشا به جبهه ایران پیوست.
شهر سرس در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۵۶٬۶۹۴ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر پانوراما در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۷٬۶۷۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ایراکلیو در استان آتیک در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۷٬۵۴۰ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر ادسا در استان مقدونیه مرکزی در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۸٬۸۷۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر دراما در استان مقدونیه شرقی و تراکیه در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۴۵٬۱۳۱ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
شهر آرتا در استان ایپیروس در کشور یونان واقع شده است که دارای جمعیت ۱۹٬۵۸۲ بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۷ نفر می‌باشد.
ورزشگاه مرکزی پَختَه‌کار (که به‌معنای پنبه‌کار است)، یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر تاشکند، ازبکستان می‌باشد.
امروزه بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین دارای امکانات ورزشی دیگری هم است. ورزشگاه گنجایش ۳۵،۰۰۰ نفر را دارا است. این ورزشگاه در زمان اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۵۶ ساخته شده، و بازسازی ورزشگاه در سال ۱۹۹۶ انجام گردید.
فهرست شهرهای آروبا
این صفحه فهرستی از شهرهای باهاما است. در جدول زیر نام شهرها، مختصات جغرافیایی، جمعیت آنها براساس سرشماری سال ۱۹۹۰، برآورد جمعیت در سال ۲۰۰۹ و نام جزایر باهاما بیان شده است.
دانشگاه کارل (دانشگاه چارلز) در پراگ، قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین دانشگاه جمهوری چک است که در سال ۱۳۴۸ میلادی پایه‌گذاری شد. آلبرت اینشتین مدتی در این دانشگاه فعالیت می‌کرد.ویکی‌پدیای انگلیسی
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه کارل در رده ۲۹۱ دنیا قرار گرفته‌است.همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۵۰۰–۴۰۱ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده‌های دانشگاه کارل شامل:
سفارت ارمنستان در جمهوری چک و دانشگاه کارل توافق‌نامه ای را در مورد افتتاح کرسی ارمنی تحت گروه مطالعات اروپای شرقی دانشکده هنر دانشگاه کارل امضا کرده‌اند. با توجه به توافق‌نامه امضاء شده بین دولت جمهوری ارمنستان و دولت جمهوری چک در مورد همکاری در زمینه‌های فرهنگ، آموزش، علوم، جوانان و ورزش در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰ و براساس سنت راه اندازی برنامه ارمنولوژی در دانشگاه کارل در پراگ، سفارت ارمنستان در جمهوری چک و دانشگاه کارل، به منظور تقویت بیشتر آموزش زبان، تاریخ، ادبیات، فلسفه و فرهنگ ارمنی، توافق کردند کرسی ارمنی تحت گروه مطالعات اروپای شرقی دانشکده هنر دانشگاه کارل را افتتاح کنند. آشوت هواکیمیان سفیر ارمنستان در چک و میشال پولمانی رئیس دانشکده هنر دانشگاه کارل این توافق‌نامه را امضا کرده‌اند.
در سال ۱۳۸۹، رشته ایران‌شناسی در این دانشگاه دایر شد.رشته ایران‌شناسی در دانشگاه چارلز دایر شد
در طول تاریخ به ویژه در تاریخ ماقبل تاریخ و اوایل تاریخ، قلعه‌ها نقش مهمی در استحکامات ایران داشته‌اند. معمولاً توسط مسئولان در مسیرها یا شهرهای مهم نگهداری می‌شدند و بیشتر آنها در ارتفاعات بدون نشان با شیب‌های تند یا صخره ای قرار داشتند. چنین مکانهایی همیشه به عنوان یک دفاع طبیعی در برابر دشمنان عمل کرده و منظره ای پانوراما از سرزمینهای اطراف را ارائه می‌دهند، بنابراین می‌توان از شهرها و سرزمینهای اطراف دفاع کرد. بیشتر قلعه‌های ایران دارای چشمه یا چاه بودند، به جز مواردی که قبلاً توسط آب احاطه شده بودند.
جامعه‌شناسی ادبیات(Sociology of literature) یکی از رشته‌های زیر شاخه جامعه‌شناسی است که به بررسی تولید اجتماعی ادبیات و پیامدهای اجتماعی آن می‌پردازد.
جامعه‌شناسی ادبیات به عنوان یکی از شاخه‌های تخصصی جامعه‌شناسی در اواخر قرن ۱۹ شکل گرفت و در قرن ۲۰ با اندیشه‌ها و آثار جرج لوکاچ به نقطه عطف خود رسید. متفکرانی چون اریش کوهلر، لوسین گلدمن و میخائیل باختین هر یک به نوبه خود در شکل‌گیری و شکوفایی این رشته سهم بسزایی داشته‌اند.
جامعه‌شناسی ادبیات به عنوان یک دانش میان رشته‌ای از یک طرف، نقطه اوج علوم ادبی است که به زبان‌شناسی و فلسفه مرتبط می‌شود و از طرفی دیگر با علوم اجتماعی و تاریخ ارتباطی تنگاتنگ دارد و ریشه آن را باید در فلسفه کلاسیک آلمان جست، چرا که بسیاری از اصول و مبانی این رشته با توجه به عقاید فلسفی کانت، هگل، مارکس و فریدریش شیلر شکل گرفته‌است.
جامعه‌شناسی دین از حوزه‌های جامعه‌شناسی است که به بررسی نقش دین در جامعه می‌پردازد.
چگونه می‌توانیم در دنیایی بدون خدا زندگی کنیم؟ این پرسش از سده هجدهم به بعد، هنگامی که متفکّران اجتماعی و علمای دینی تصور کردند نفوذ دین به شدت رو به زوال می‌رود، در فرهنگ غرب طنین افکند. نزدیک به پایان سده نوزدهم، فریدریش نیچه اعلام داشت که «خدا مرده!». به ادعای نیچه از این پس، باید بدون اصول راهنمای ثابت اخلاقی زندگی کنیم. زندگی در دنیایی بدون خدا به معنای آن است که ارزش‌های خودمان را خلق کنیم و به آنچه نیچه «تنهایی وجود» می‌نامید، عادت کنیم. ولی روشن نیست آن‌طور که نیچه تصوّر می‌کرد نفوذ دین تا مرحله‌ای تنزل کرده باشد که به کلی محو گردد (گیدنز، ۱۳۷۶: ۴۹۵).
رویکردهای جامعه‌شناختی نسبت به دین هنوز شدیداً تحت تأثیر اندیشه‌های سه نظریه‌پرداز کلاسیک جامعه‌شناسی یعنی مارکس، دورکیم و وبر است. هیچ‌یک از این سه جامعه‌شناس خود مذهبی نبودند و همگی فکر می‌کردند که اهمیت دین در دوران امروزی کاهش خواهد یافت. آن‌ها بر این باور بودند که مذهب اساساً یک توهم است، زیرا طرفداران مذاهب مختلف ممکن است به‌طور کلی در مورد اعتبار اعتقاداتی که دارند، متقاعد شده باشند، اما اصل گوناگونی مذاهب و ارتباط آشکارشان با انواع مختلف جامعه، این اعتبار را زیر سؤال می‌برد (گیدنز، ۱۳۷۶: ۵۰۲).
کارل مارکس با وجود این که در این زمینه تأثیر بسیاری بر جای گذاشته ولی گویا هرگز مذهب را به تفصیل مطالعه نکرده‌است. اندیشه‌های او اکثراً از نوشته‌های مؤلفان علوم الهی و فلسفی اوایل قرن نوزدهم سرچشمه می‌گرفت. یکی از این مؤلفان لودویگ فویرباخ بود که کتاب معروفی به نام جوهر مسیحیت نوشت؛ بنابر نظر فویرباخ، "«دین عبارت است از عقاید و ارزش‌هایی که به وسیله انسان‌ها در تکامل فرهنگیشان به وجود آمده ولی به اشتباه به نیروهای الهی یا خدایان نسبت داده شده‌است. از آنجا که انسان‌ها تاریخ خود را کاملاً درک نمی‌کنند، معمولاً ارزش‌ها و هنجارهایی که به‌طور اجتماعی ایجاد شده‌اند را به اعمال خدایان نسبت می‌دهند.›" بدینسان داستان ده فرمان که توسط خداوند به موسی داده شده تفسیر اسطوره‌ای سرچشمه‌های احکام اخلاقی است که حاکم بر زندگانی مؤمنان یهودی و مسیحی است.
فویر باخ می‌گوید مادام که ما ماهیت نمادهای دینی ای را که خودمان ایجاد کرده‌ایم درک نمی‌کنیم، محکوم هستیم که اسیر نیروهای تاریخ که توانایی کنترل آن‌ها را نداریم باشیم. فویر باخ اصطلاح بیگانگی را برای اشاره به وجود آوردن خدایان یا نیروهای الهی متمایز از انسان‌ها به کار می‌برد. ارزش‌ها و عقایدی که به وسیلهٔ انسان‌ها به وجود آمده‌اند ناشی از موجودات بیگانه یا جداگانه یعنی نیروهای دینی و خدایان پنداشته می‌شوند در حالی که اثرات بیگانگی در گذشته منفی بوده‌اند بنابراین درک دین به عنوان بیگانگی، به گفته فویر باخ، نوید امیدهای فراوانی را برای آینده می‌دهد. به محض اینکه انسان‌ها دریابند که ارزشهایی که به مذهب نسبت داده شده در واقع ارزش‌های خود آنهاست، آن ارزش‌ها به جای اینکه به زندگی پس از مرگ در جهان دیگر موکول گردند، در این جهان قابل تحقق می‌شوند. قدرت‌هایی را که بنابر باورهای مسیحیت تنها خداوند داراست خود انسان‌ها می‌توانند داشته باشند. مسیحیان معتقدند در حالی که خداوند قادر مطلق و مهربان مطلق است، انسان‌ها خود غیر کامل و ناقص هستند اما، فویر باخ معتقد بود توانایی بالقوه محبت و خوبی، و قدرت کنترل زندگی خودمان، در نهادهای اجتماعی انسانی وجود دارند؛ و به محض اینکه ما ماهیت حقیقی آن‌ها را درک کنیم، می‌توانند تحقق یابند.
مارکس این نظر را می‌پذیرد که دین نشان دهنده از خود بیگانگی انسان است. اغلب تصور شده‌است که مارکس دین را رد می‌کرد، اما این به هیچ وجه حقیقت ندارد. او می‌نویسد دین قلب یک دنیای بی قلب است. پناهگاهی در برابر خشونت واقعیتهای روزانه. از نظر مارکس، دین به صورت سنتی آن ناپدید خواهد شد، و باید بشود، اما این از آن روست که ارزش‌های مثبتی که در دین تجسم یافته می‌تواند به صورت آرمان‌های راهنمای بهبود سرنوشت بشریت در این جهان درآید، نه به این علت که خود آرمان‌ها و ارزش‌ها اشتباه هستند. ما نباید از خدایانی که خودمان آفریده‌ایم بترسیم، و باید از بخشیدن ارزشهایی به آن‌ها که خودمان می‌توانیم تحقق دهیم خودداری کنیم.
مارکس در عبارت مشهوری اعلام کرد که دین تریاک خلق بوده‌است. دین سعادت و پاداش‌ها را به زندگی پس از مرگ موکول می‌کند و پذیرش تسلیم طلبانه شرایط موجود را در این زندگی می‌آموزد بدین سان با وعده آنچه در جهان دیگر خواهد آمد توجه از نابرابری‌ها و بی عدالتی‌ها در این جهان منحرف می‌شود. دین دارای یک عنصر نیرومند ایدئولوژیکی است: اعتقادات و ارزش‌های دینی غالباً نابرابری‌های ثروت و قدرت را توجیه می‌کنند. برای مثال، این آموزش که فروتنان وارثان زمین خواهند بود بیانگر نگرش‌های افتادگی و عدم مقاومت در برابر ستم است (گیدنز، ۱۳۷۶: ۵۰۲).
برخلاف مارکس، امیل دورکیم بخش قابل ملاحظه‌ای از مطالعات خود را به بررسی دین اختصاص داده و به ویژه توجه خود را به دین در جوامع کوچک سنتی معطوف کرد. اثر دورکیم به نام صور بنیانی حیات دینی، که نخستین بار در سال ۱۹۱۲ منتشر گردید، شاید پرنفوذترین مطالعه در جامعه‌شناسی دین باشد. دورکیم دین را اساساً با نابرابری‌های اجتماعی یا قدرت مرتبط نمی‌سازد، بلکه آن را به طبیعت کلی نهادهای جامعه مربوط می‌کند. او مطالعه خود را بر مبنای بررسی توتم آیینی آن گونه که در جوامع بومی استرالیا معمول است قرار می‌دهد، و استدلال می‌کند که توتم آیینی نمایانگر دین در ابتدایی‌ترین یا ساده‌ترین شکل آن است و عنوان کتاب او از اینجا گرفته شده‌است.
توتم، در اصل حیوان یا گیاهی بود که اهمیت نمادین خاصی برای یک گروه داشت. توتم چیزی مقدس است، که با حرمت بدان نگریسته می‌شود و با شعایر گوناگونی احاطه گردیده‌است. دورکیم دین را برحسب تمایز میان چیزهای مقدس و چیزهای نامقدس تعریف می‌کند. او معتقد است که چیزهای مقدس و نمادها جدا از جنبه‌های عادی هستی و قلمرو چیزهای نامقدس، در نظرگرفته می‌شوند. خوردن حیوان یا گیاه توتمی، جز در مواقع تشریفاتی خاصی، معمولاً ممنوع گردیده‌است و این اعتقاد وجود دارد که توتم به عنوان چیزی مقدس واجد صفات الهی است که آن را از حیوانات دیگر که می‌توان شکار کرد، یا گیاهانی که می‌توان گردآوری و مصرف کرد، کاملاً جدا می‌کند.
چرا توتم مقدس است؟ به نظر دورکیم به این علت که توتم نماد خود گروه است، نمایندهٔ ارزش‌هایی است که برای گروه یا اجتماع اهمیت اساسی دارند. حرمتی که مردم برای توتم در نظر می‌گیرند در واقع ناشی از احترامی است که برای ارزش‌های اجتماعی اساسی قایل هستند. در دین موضوع پرستش در واقع خود جامعه است.
دورکیم قویا این واقعیت را مورد تأکید قرار می‌دهد که ادیان هرگز فقط یک موضوع اعتقادی نیستند. همهٔ ادیان متضمن اعمال تشریفاتی و شعایر منظمی هستند که در آن گروهی از مؤمنان گرد هم می‌آیند. در مراسم تشریفاتی جمعی، حس هم‌بستگی گروهی تأیید و تقویت می‌شود. تشریفات افراد را از امور مربوط به زندگی اجتماعی نامقدس دور کرده به قلمرویی متعالی وارد می‌کند که در آن اعضای گروه خود را در ارتباط با نیروهای عالی‌تر احساس می‌کنند. این نیروهای عالی‌تر، که به توتم‌ها یا تأثیرات الهی یا خدایان نسبت داده می‌شوند، در حقیقت بیان نفوذ و تأثیر جمع بر فرد است.
تشریفات و شعایر، از نظر دورکیم، برای پیوند دادن اعضای گروه ضروری است. از این روست که آن‌ها نه تنها در وضعیت‌های عادی پرستش، بلکه در بحران‌های گوناگون زندگی که در آن تغییرات و گذرهای عمدهٔ اجتماعی تجربه می‌شوند، مانند تولد، ازدواج یا مرگ نیز، یافت می‌شوند. عملاً در همهٔ جوامع، آیین‌های شعایری و تشریفاتی در این‌گونه گردهم‌آیی‌ها برگزار می‌گردند. دورکیم استدلال می‌کند که تشریفات جمعی در زمانی که مردم مجبور به سازگار شدن با تغییرات عمده در زندگی‌شان هستند هم‌بستگی گروهی را مجدداً تأیید می‌کند. شعایر تدفین نشان می‌دهد که ارزش‌های گروه پس از درگذشت افراد به خصوص زنده می‌ماند، و بنابراین وسیله‌ای برای مردم داغ‌دیده فراهم می‌کند که با شرایط تغییر یافته‌شان سازگار شوند. سوگواری بیان خود به خودی اندوه نیست، یا دست کم فقط برای آن‌ها که شخصاً از مرگ متأثر شده‌اند چنین نیست. سوگواری وظیفه‌ای است که توسط گروه تحمیل می‌شود.
دورکیم می‌گوید در فرهنگ‌های کوچک سنتی تقریباً همهٔ جنبه‌های زندگی تحت نفوذ دین است. تشریفات دینی، هم اندیشه‌ها و مقولات فکری جدید را به‌وجود می‌آورند و هم ارزش‌های موجود را مورد تأیید مجدد قرار می‌دهند. دین تنها یک رشته احساسات و اعمال نیست، بلکه در واقع نحوهٔ اندیشیدن افراد را در فرهنگ‌های سنتی مشروط می‌کند. حتی اساسی‌ترین مقولات فکری از جمله تصور زمان و مکان نخستین بر حسب مقولات مذهبی تعریف شدند. برای مثال، مفهوم زمان، در آغاز از شمارش فواصل موجود بین انجام دادن مراسم دینی پدید آمد.
دورکیم معتقد است که با توسعهٔ جوامع امروزین، نفوذ مذهب رو به زوال می‌گذارد. تفکر علمی بیش از پیش جای‌گزین تبیین مذهبی می‌شود، ولی اعمال تشریفاتی و شعایر تنها بخش کوچکی از زندگی افراد را اشغال می‌کنند. دورکیم با مارکس هم‌عقیده است که دین سنتی یعنی دینی که متضمن نیروهای الهی یا خدایان است، در آستانهٔ ناپدید شدن است. دورکیم می‌نویسد خدایان قدیمی مرده‌اند. با وجود این او می‌گوید که به مفهومی، دین به شکل تغییریافته ممکن است ادامه یابد. حتی جوامع امروزین انسجام خود را مدیون شعایری هستند که ارزش‌های آن‌ها را مورد تأیید مجدد قرار می‌دهد، بنابراین می‌توان انتظار داشت اعمال تشریفاتی جدیدی پدید آیند که جانشین مراسم تشریفاتی قدیمی‌شوند. در بارهٔ این که این اعمال تشریفاتی چه ممکن است باشد نظر دورکیم مبهم است. اما به نظر می‌رسد که او بزرگ‌داشت ارزش‌های انسان‌دوستانه و سیاسی مانند آزادی، برابری و همکاری اجتماعی را در نظر دارد.
می‌توان استدلال کرد که اکثر دولت‌های صنعتی در واقع ادیان مدنی را ترویج کرده‌اند. در بریتانیا، نمادهایی مانند پرچم، سرودهایی مانند سرزمین امید و سرافرازی و شعایری مانند مراسم تاج‌گذاری، همه در جهت تثبیت و تأکید مجدد راه و رسم زندگی بریتانیایی عمل می‌کنند. این نمادها با نهادهای دینی سنتی، مانند کلیسای انگلستان پیوند دارند. برعکس، شوروی، بر اساس اندیشه‌های مارکس، آشکارا با دین سنتی مخالف است. با وجود این، مارکس، انگلس و لنین خود به نمادهای قدرتمندی در یک دین مدنی تبدیل شده‌اند که توسط دولت حمایت می‌شود. جشن‌های روز اول ماه مه که هر ساله در میدان سرخ مسکو برگزار می‌شود، و شعایر دیگر، تعهد نسبت به آرمان‌های انقلاب روسیه را تقویت می‌کند.
این که آیا در این زمینه‌ها نیز می‌توان از دین سخن گفت قابل بحث است، این نمادها و شیوه‌های عمل در کنار ادیان سنتی وجود دارند. با وجود این به سختی می‌توان انکار کرد که نمادها و شعایر مدنی از مکانیسم‌های اجتماعی همانند با آنچه در شکل‌های سنتی دین یافت می‌شود، بهره می‌جویند.
دورکیم استدلال‌های خود را بر مبنای تعداد اندکی از نمونه‌ها قرار می‌دهد، اگر چه ادعا می‌کند که اندیشه‌هایش بر مذهب به‌طور کلی تطبیق می‌کنند. درمقابل، ماکس وبر به مطالعه وسیعی دربارهٔ ادیان سراسر جهان پرداخت. هیچ دانشمندی پیش از او، یا تاکنون، به کاری با چنین دامنه وسیع دست نزده‌است. بیشتر توجه وبر بر آنچه آن را ادیان جهانی نامیده‌است متمرکز بود. ادیانی که تعداد زیادی از مؤمنان را به خود جلب کرده‌اند و به‌طور قطعی بر مسیر تاریخ جهانی تأثیرگذارده‌اند. او مطالعات مفصلی دربارهٔ آیین‌های هندو، بودا، تائو و دین کهن یهود انجام داد؛ و در کتاب اخلاق پروتستان و روح سرمایه‌داری (۱۹۷۶، که نخستین بار در ۵–۱۹۰۴ منتشر گردید) و کتاب‌ها و مقالات دیگرش به‌طور گسترده دربارهٔ تأثیر مسیحیت برتاریخ غرب نوشت. اما نتوانست مطالعه خود راکه دربارهٔ اسلام طرح‌ریزی کرده بود به پایان برساند.
نوشته‌های وبر دربارهٔ دین با نوشته‌های دورکیم از نظر توجه به ارتباط میان دین و دگرگونی اجتماعی (چیزی که دورکیم چندان توجهی به آن نکرد) فرق دارند. آن‌ها در نقطه مقابل آثار مارکس هستند، زیرا وبر استدلال می‌کند که دین لزوماً نیرویی محافظه کار نیست، برعکس، جنبش‌های الهام گرفته از دین اغلب دگرگونی‌های اجماعی چشمگیری به وجود آورده‌اند. بدین سان آیین پروتستان به ویژه پیوریتنیسم منبع شیوه نگرش سرمایه دارانه موجود در غرب امروزی بود. نخستین کارآفرینان اکثراً از پیروان کالون بودند. انگیزه آن‌ها برای موفقیت، که به شروع توسعه اقتصادی در غرب کمک کرد، در اصل از میل خدمت به خداوند سرچشمه می‌گرفت. موفقیت مادی برای آن‌ها نشانه‌ای از لطف الهی بود.
وبر تحقیق خود را دربارهٔ ادیان جهان به عنوان یک طرح واحد در نظر می‌گرفت. بحث او دربارهٔ تأثیر آیین پروتستان بر توسعه غرب جزئی از کوششی جامع برای درک تأثیر مذهب بر زندگی اجتماعی و اقتصادی و فرهنگ‌های مختلف است. وبر با تحلیل ادیان شرقی نتیجه می‌گیرد که آن‌ها موانع غیرقابل عبوری در برابر توسعه سرمایه‌داری صنعتی، آن گونه که در غرب رخ داد، فراهم کردند. این نه از آن روست که تمدن‌های غیر غربی عقب مانده‌اند. آن‌ها صرفاً ارزشهایی متفاوت با آنچه را که در اروپا مسلط گردید پذیرفته‌اند.
وبر یادآور می‌شود که در چین و هند قدیم در دوره‌های معینی توسعه قابل توجه تجارت، صنعت و شهرنشینی وجود داشت، اما در این جوامع الگوهای اساسی دگرگونی اجتماعی که در ظهور سرمایه‌داری صنعتی در غرب دخالت داشت به وجود نیامد و دین عامل عمده‌ای در جلوگیری از این دگرگونی بود. برای مثال، آیین هندو چیزی است که وبر آن را دین آن جهانی می‌نامد این بدان معناست که عالی‌ترین ارزش‌های آن «بر گریز از رنجهای دنیای مادی به سوی سطح عالی تری از هستی معنوی» تأکید می‌کند. احساسات مذهبی و انگیزش‌های برخاسته از آیین کنفوسیوس نیز مانع کوشش برای توسعه اقتصادی به مفهومی که در غرب درک می‌شود، گردیده و به جای اینکه تسلط جدی بر جهان را تشویق کند هماهنگی با آن را مورد تأکید قرار می‌دهد اگر چه چین زمانی دراز قدرتمندترین و از نظر فرهنگی توسعه یافته‌ترین تمدن در جهان بود
، ارزش‌های مسلط دینی آن همچون عاملی بازدارنده در برابر تعهد شدید نسبت به توسعه اقتصادی به خاطر خود آن عمل می‌کردند.
وبر مسیحیت را به مثابه یک دین رستگاری در نظر می‌گیرد، که متضمن این عقیده است که انسان‌ها اگر اعتقادات دینی را بپذیرند و از اصول اخلاقی آن پیروی کنند می‌توانند رستگار شوند. مفاهیم گناه و نجات یافتن از گناهکاری به مرحمت خداوند در اینجا دارای اهمیت هستند این مفاهیم نوعی تنش و پویایی عاطفی ایجاد می‌کنند که اساساً در ادیان شرقی وجود ندارد. ادیان رستگاری یک جنبه انقلابی دارند. در حالی که ادیان شرق یک نگرش انفعالی نسبت به نظم موجود در درون مؤمن پرورش می‌دهند. مسیحیت متضمن مبارزه‌ای دایمی علیه گناه است؛ و از این روی می‌تواند علیه وضع موجود شورش برانگیزد. رهبران دینی مانند عیسی ظهور می‌کنند که اصول عقاید موجود را از نو به شیوه ای تفسیر می‌کنند که ساخت قدرت موجود را به رویارویی فرا می‌خواند.
نقش دین از نظر جامعه‌شناسان و فیلسوفان اجتماعی:
ا) امیل دورکیم جامعه‌شناس فرانسوی:
ب) کارل مارکس جامعه‌شناس و اقتصاددان آلمانی:
پ) ماکس وبر جامعه‌شناس آلمانی:
ت) الکسی دو توکویل فیلسوف فرانسوی:
ث) رابرت نیزبت جامعه‌شناس آمریکایی:
ج) لودویگ فویرباخ فیلسوف آلمانی:
ح) جورج زیمل جامعه‌شناس آلمانی:
چ) توماس لاکمن جامعه‌شناس آلمانی
خ) رابرت کی. مرتن جامعه‌شناس امریکایی
ادسا ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
سایه چشم یکی از لوازم آرایشی است که کاربرد آن بر روی پلک‌ها و زیر ابروها می‌باشد. سایه برای زیبایی و داشتن نگاه جذاب استفاده می‌شود. همچنین عمق و ابعاد چشم را جلوه می‌دهد و مکمل رنگ چشم است و دارای رنگ‌های گوناگون می‌باشد. این ماده آرایشی بیشتر توسط زن‌ها و گاهی توسط مردها استفاده می‌گردد.
سایه چشم ها متناسب با کارایی که با آنها دارید به دو دسته تقسیم می شوند. دسته اول سایه چشم تکی و دسته دوم سایه چشم های پالتی هستند.
سیاوش جمادی (متولد بهمن ۱۳۳۰ در تهران)، نویسنده و مترجم آثار فلسفی و ادبی است.
اکتینولیت (Actinolite) با فرمول شیمیایی Ca(Mg,Fe)SiO(OH) به فراوانی در: اتریش، چکسلواکی، ایتالیا و… یافت می‌شود. ترد است و نامحلول در اسیدها و ساختار بلوری آن تک‌شیب است. از کانی‌های مشابه آن می‌توان آکمیت، تورمالین و اپیدوت را نام برد؛ تفاوت این کانی با کانی‌های مشابهش در سختی و واکنش‌های شیمیایی آن است.
دستور زبان فارسی یا دستور زبان پارسی دستور زبان زبان فارسی است که گویش‌های آن در ایران، افغانستان، ازبکستان (در سمرقند، بخارا و ولایت سرخان‌دریا) و تاجیکستان رایج هستند. دستور زبان فارسی با دستور زبان‌های دیگر زبان‌های هندواروپایی همانندی دارد. این زبان در دوره میانه بسیاری از ویژگی‌های دستوری پیچیده خود را، از جمله جنس دستوری، از دست داد و امروزه فارسی نو از اندک زبان‌های هندواروپایی بدون ساختار جنسی به‌شمار می‌رود.
میرزا حبیب اصفهانی، آموزگار زبان فارسی در استانبول، نخستین فارسی‌زبانی است که کوشید دستور زبان فارسی را تدوین کند. «دستور سخن» (استانبول ۱۲۸۹)، «دبستان فارسی» (استانبول ۱۳۰۸)، "خلاصه رهنمای فارسی" (استانبول ۱۳۰۹) و "رهبر فارسی" (استانبول ۱۳۱۰) کتاب‌هایی است که میرزا حبیب برای آموزش دستور زبان فارسی تألیف کرده‌است.عشوری، ص ۲۱
ترتیب واژگان در جمله در فارسی معیار به صورت نهاد-مفعول-فعل است. با توجه به اینکه فارسی زبانی ضمیرانداز است، در جملاتی که ضمیر حذف شده‌است، تشخیص نهاد تا پایان جمله مشخص نیست:
جمله‌واره هسته مقدم بر جمله‌واره وابسته است و میان این دو معمولاً "که" قرار می‌گیرد.
در فارسی نوشتاری در آغاز جمله جزء پرسشی "آیا" برای پرسیدن پرسش‌های بله و خیر پدیدار می‌شود. پیراینده‌های دستوری، همانند صفت‌ها، معمولاً همراه با ساختار اضافه پس از اسم‌ها می‌آیند، اما گهگاهی نیز مقدم بر اسم‌ها می‌آیند. فارسی یکی از اندک زبان‌هایی با ترتیب نهاد-مفعول-فعل است که از حرف اضافه استفاده می‌کند. تنها نشانگر حالت دستوری در زبان نوشتاری "را" ("رو" یا "و" در زبان گفتاری) است که پس از مفعول مستقیم می‌آید.
ترتیب جملات در فارسی معمولاً به صورت نهاد-عبارت اضافی-مفعول-فعل است. اگر مفعول مشخص باشد، ترتیب به صورت (نهاد) (مفعول + "را") (عبارت اضافی) فعل می‌آید. با این وجود ترتیب واژگان در فارسی نسبتاً آزاد است، که بدان قلب نحوی می‌گویند، زیرا بخش‌های جمله عموماً مبهم هستند و حروف اضافه و نشانگر مفعول (را) کمک می‌کنند تا نقش عبارت اسمی تعیین شود. انعطاف‌پذیری فارسی برای جابه‌جا اجزا به آن این امکان را داده‌است که از توانایی بالایی در نظم‌پردازی و قافیه‌بندی برخوردار باشد.
در زبان رسمی و معیار، هیچ حرف تعریفی (همانند "the" در انگلیسی یا "ال" در عربی) وجود ندارد و معرفه بودن یک اسم بیشتر با نبود نشانه‌های نکره ("یک" یا "ی") مشخص می‌شود. با این حال در زبان گفتاری، پسوندهای "-ـه"، "-ـَه" یا "-ـو" به عنوان حرف تعریف استفاده می‌شوند. "-ـه" جدیدتر است و بیشتر در مناطق شهری استفاده می‌شود؛ "-ـَه" قدیمی‌تر و در مناطق روستایی و "-ـو" نیز بیشتر در گویش‌های جنوبی ایران استفاده می‌شود.
برای اسم‌های جمع، نشانه جمع "ها" هم به عنوان نشانه جمع و هم به عنوان حرف تعریف عمل می‌کند.
نشانه نکره هم در فارسی معیار و هم در فارسی گفتاری "یک" است که گاه به "یه" خلاصه می‌شود.
اسم‌ها و ضمیرهای فارسی دارای جنس دستوری نیستند. وام‌واژگان عربی که دارای نشانه مؤنث "ة" هستند در فارسی ـه/-ه نوشته و به واژگان بدون جنسی تبدیل می‌شوند. بسیاری از وام‌واژگان عربی شکل جمع مؤنث "-ات" را حفظ می‌کنند، اما صفت‌های توصیفی آن‌ها هیچ جنسیتی ندارند. صفت‌های عربی نیز جنسیتشان را در فارسی از دست داده‌اند.
جمع فارسی: (ان، گان، ها)
همه اسم‌ها در فارسی با پسوند "-ها" جمع می‌شوند که پس از اسم می‌آیند و شکل آن را تغییر نمی‌دهند. شکل‌های جمع پس از اعداد یا صفت‌های "زیاد" یا "بسیاری" پدیدار نمی‌شوند. "-ها" زمانی استفاده می‌شود که اسم معرفه باشد و پیش از آن عدد نباشد.
در زبان گفتاری، وقتی اسم‌ها و ضمیرها با همخوان پایان می‌یابند،"ها" به "ا" کاهش می‌یابد.
در زبان ادبی، برای جمع اسم‌های جاندار از "-ان" (یا "-گان"، "-یان" و "-وان") نیز استفاده می‌شود، ولی "-ها" در زبان گفتاری رایج‌تر است.
اسم‌هایی که از عربی وام گرفته شده‌اند، معمولاً دارای یک شکل ویژه جمع هستند و با "-ات" یا به صورت شکسته (مکسر) می‌آیند؛ مثلاً کتاب/کتب. اسم‌های عربی نیز می‌توانند نشانه‌های جمع فارسی را بپذیرند. پرکاربردترین شکل جمع بستگی به خود واژه دارد.
در فارسی دو حالت دستوری وجود دارد: نهادی (یا فاعلی) و مفعولی (یا رایی). حالت نهادی بدون علامت است اما پس از حالت مفعولی "را" می‌آید. سایر حالت‌های غیرفعلی با حرف اضافه مشخص می‌شوند.
فعل شکل جمع نهاد بی‌جان می‌تواند به صورت مفرد بیاید، به ویژه در زبان گفتاری: "کتاب‌ها اونجاست".
فارسی یک زبان ضمیرانداز است و در آن جمله‌های بدون نهاد هم‌معنی دارند و بنابراین استفاده از ضمیرهای شخصی اختیاری است. ضمیرها همواره یک شکل دارند مگر اینکه مفعول شوند و به آن‌ها "را" افزوده شود. شکل مفعولی ضمیر اول شخص مفرد من را "می‌تواند به "مرا" کوتاه شود یا به صورت گفتاری "منو" تلفظ شود.
فارسی از این نظر که ضمیر دوم شخص جمع (شما) به عنوان شکل احترامی یک مخاطب استفاده می‌شود، به فرانسوی شبیه است. "تو" در فارسی در میان دوستان صمیمی استفاده می‌شود. با این حال، فارسی با زبان‌های شمال هند همچون هندوستانی از این نظر شباهت دارد که ضمیر سوم شخص جمع (ایشان) برای احترام برای اشاره به یک نفر استفاده می‌شود؛ به ویژه در حضور او:Obolensky et al. (1963), p.87.
ضمیرهای مالکیت فارسی برای بیان مالکیت استفاده می‌شوند. این ضمیرها به شرح زیرند:
وقتی اسم با واکه پایان می‌یابد، پیش از ضمیر پیوسته یک "ی" برای آسانی تلفظ افزوده می‌شود. با این حال در گویش‌های محاوره‌ای ایرانی رایج است که اگر واژه با "ها" جمع بسته شود، ضمیر "ـَ/ـِ" خود را از دست می‌دهد؛ برای نمونه ماشین‌هایم، ماشین‌هام تلفظ می‌شود. حتی در محاوره برای راحتی تلفظ "ه" نیز می‌افتد و ماشینام تلفظ می‌شود. گاه، "ها" به صورت پیوسته نوشته می‌شود: ماشینها.
راه دیگری برای بیان مالکیت استفاده از ضمیر یا اسم با نقش‌نمای اضافه است. اگرچه در سوم شخص این به معنای تغییر شخص است. این‌ها همچنین هرگز نمی‌توانند به عنوان نشانه مالکیت یا مفعول مستقیم در جمله‌ای استفاده شوند که در آن فاعل همان فعل هم وجود داشته باشد.
ضمیرهای مفعولی همانند ضمیرهای فاعلی هستند (که پس از آن‌ها حرف اضافه "را" می‌آید)، اما مفعول‌ها همچنین می‌توانند با نشانگرهای مالکیت که در بالا توضیح داده شد، نشان داده شوند که به جای اسم به فعل متصل می‌شوند و نیاز به حرف اضافه را از بین می‌برند. برای نمونه.
ضمیرهای اشاره در فارسی "این" و "آن" هستند که شکل جمع آن‌ها به ترتیب "این‌ها" و "آن‌ها" برای اسم‌های بی‌جان و جاندار و "اینان" و "آنان" برای اسم‌های جاندار است. توجه داشته باشید که آن و آن‌ها به عنوان ضمیرهای سوم شخص نیز کاربرد دارند.