moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قایق هوایی توسط نیروی باد حاصل از پروانه به جلو رانده می‌شود، و باد شدیدی در پشت پروانه که در انتهای قایق قرار دارد تولید می‌کند. سرعت آن‌ها به‌طور متوسط است هدایت آن‌ها از طریق یک تیغه پشت پروانه است که عمل فرمان با تغییر مکان ستون هوا به سمت چپ یا راست انجام می‌شود، کاپیتان از طریق سکانی که در سمت چپ او قرار دارد موقعیت قایق را کنترل می‌کند. فرمان و کنترل کلی تابعی از جریان آب، باد، عمق آب و نیروی محرکه است. قایق‌های هوایی در مقایسه با قایق‌های موتوری بسیار سریعتر هستند: قایق‌های تفریحی تجاری معمولاً با سرعتی در حدود معادل ۵۶ کیلومتر بر ساعت و قایق‌های هوایی اصلاح شده می‌توانند با سرعت معادل ۲۱۷ کیلومتر در ساعت حرکت کنند.
توقف و جهت‌گیری معکوس به مهارت بالای گرداننده بستگی دارد، زیرا قایق‌های هوایی ترمز ندارد. آن‌ها دنده عقب ندارند، مگر اینکه به یک موتور دارای دور معکوس مجهز باشند.
گرداننده و مسافران، به‌طور معمول در صندلی‌های مرتفع قرار می‌گیرند که امکان دیدن فرای پوشش گیاهی باتلاق را فراهم می‌کند. دید از بالا به گرداننده و مسافران اجازه می‌دهد اجسام شناور، برآمدگی‌ها و سایر موانع و جانوران را در مسیر قایق ببینند.
در ایالات متحده، یک قایق هوایی معمولی با کیفیت خوب بین ۳۳٫۰۰۰ دلارThe source cited states the price of an airboat as $25,000 to $40,000 in 2004, which is equal to between $33,000 and $53,000 in 2018 dollars. تا ۷۰٫۰۰۰ دلار قیمت دارد. با این حال، در یک کشور در حال توسعه مانند عراق، یک قایق هوایی با قیمت ۲٫۵ میلیون دینار عراقی یا ۱۴۱۴ دلار خریداری می‌شود. علی‌رغم هزینه بالای آن‌ها، قایق‌های هوایی که معمولاً در امور غیرنظامیان و در آژانس‌های جهانگردی قرار می‌گیرند: در دسامبر ۲۰۱۷ در فلوریدای آمریکا ۱۲٫۱۶۴ دستگاه، که ۱٫۰۲۵ دستگاه از آن‌ها تجاری بودند. قایق‌های هوایی به‌طور گسترده در سایر مناطق ساحلی خلیج‌ها، به ویژه لوئیزیانا مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما می‌توان آن‌ها را در رودخانه‌ها، باتلاق‌ها و مناطق یخی در سراسر جهان، از نبراسکا تا سیبری یافت.
نخستین قایق هوایی در سال ۱۹۰۵ در نوا اسکوشیا، کانادا توسط الکساندر گراهام بل اختراع شد. قدیمی‌ترین قایق‌های هوایی بجا مانده مربوط به سال ۱۹۱۵ است، این قایق‌های هوایی نیروی زمینی بریتانیا در جنگ جهانی اول بین‌المللی بین‌النهرین است. شایان ذکر است، قایق‌های هوایی تا دهه ۱۹۳۰ مورد استفاده گسترده عمومی نبودند.
نخستین اجداد این قایق، وسایل نقلیه دارای آب برای آزمایش موتورهای هواپیما بودند. نخستین قایق هوایی، "جوجه اردک زشت بود"، یک وسیله نقلیه آزمایش پروانه هواپیما است که در سال ۱۹۰۵ در نوا اسکوشیا، کانادا توسط تیمی به سرپرستی الکساندر گراهام بل ساخته شد. "زشت جوجه اردک" یک ادم بددهن و ماجراجو قایق گونه رو با یک "پروانه هوایی" به یک موتور هواگردی آب سرد با وزن قلاب کشتی شبیه‌ساز قایق مانند قادر به دستیابی به سرعت سریعتر از ۴ مایل در ساعت (۳٫۵ گره) نبود، هرچند "چرخش سریع پیشران" باعث شد دکتر بل این باور را داشته باشد که این کشتی می‌توانست از نظر نظری حداکثر سرعت داشته باشد " سی یا چهل مایل در ساعت، "قابل مقایسه با برخی از کشتی‌های هوایی مدرن، اگر کشیدن به‌طور کامل از بین برود. پیشگام هواپیمایی هوانوردی برزیل سانتوس دوومنت برای آزمایش یک موتور هواگرد در سال ۱۹۰۷ یک کشتی بومادران مشابه ساخت، که وی آن را یک هیدروفیلی نامید.
به‌کارگیری نخستین قایق‌های هوایی، سال ۱۹۱۵ میلادی می‌باشد. ارتش انگلیس در کمپین بین‌النهرین جنگ جهانی اول از قایق‌های هوایی استفاده کرد که آن‌ها را لامبرت گلایدرهای آبی "Hydro-Glisseurs" ,Lambert refers to their manufacturer, the "De Lambert" company of France, and "Hydro-Glisseur" means "airboat" in French. می‌نامیدند. آن‌ها کوچک، با کف مسطح مانند آیرونکلاد با بدنه چوبی بودند که توسط یکی از تولیدکنندگان هواپیماهای بزرگ که اجازه رسیدن به سرعت تا را دریافت نمود. آن‌ها نخستین بار برای شناسایی رودخانه دجله استفاده شدند. نخستین قایق هوایی، HG 1 "Ariel" با استفاده از موتور و پروانه یک فروند هواپیمای خراب شده نیروی هوایی سلطنتی استرالیا فارمن ام اف ۷ ساخته شد و توسط راج بریتانیا در اختیار نیروهای بین‌النهرین قرار گرفت.
پس از جنگ، از قایق‌های هوایی لامبرت در آب‌های کم‌عمق رودخانه یانگ تسه بالایی، در رودخانه هوانگپو و جاهای دیگر استفاده شد. این قایق‌های هوایی مانند همتایان نظامی خود در فرانسه تولید و در شانگهای مونتاژ می‌شدند. آن‌ها آبخور (شناور) داشتند که تنها هفت اینچ بود و می‌توانستند تا سرعت بروند، از قایق‌های هوایی لامبرت همچنین در رودخانه میسوری بالایی و در باتلاق‌های فلوریدا ایورگلاد استفاده می‌شد.
فارمن ایرکرافت، شرکتی که موتورهای ویژۀ کشتی‌های نظامی دابلیو دابلیو ای را ساخته‌است، در دهه ۱۹۲۰ تولید قایق‌های هوایی غیرنظامی را آغاز کرد. این قایق‌های هوایی را برای استفاده به عنوان تاکسی دریایی و کشتی‌های باری سبک یا قایق‌های گشت زنی برای دولت‌های استعماری فرانسه به بازار عرضه کرد. آن قایق‌های هوایی بسته به مدل ۲۵۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ فرانک فروخته می‌شدند، قیمتی که برای خریداران بالقوه بسیار متفاوت بود. این شرکت در اواخر دهه ۱۹۲۰ تولید قایق را متوقف نمود.
کشتی‌های هوایی اولیه اروپا با همتایان مدرن خود تفاوت چشمگیری داشتند. در مقایسه با قایق‌های هوایی امروزی، قایق‌های هوایی اولیه اروپا بزرگتر بودند، آن‌ها فاقد یک قفس محافظ در اطراف پروانه بودند. تفاوت دیگر در سامانۀ ناوبری آن‌ها است که در کشتی‌های هوایی قدیمی سکان در آب توسط کنترل فرمان با کنترلی شبیه پدال گاز است دقیقاً مانندخودرو اما در نسل جدید و مدرن از یک سکان هوایی بیرون آب و جلو پروانه با کنترل جوی استیک عمل می‌نماید.
در سال ۱۹۲۰ گلن کورتیس با ساختن یک گونه قایق هوایی برای استفاده در شکار با تیر در جنگل‌های پشتی فلوریدا معروف شد. این میلیونر که سپس به توسعه شهرهای هیلاله و میامی پرداخت، استعدادهای خود را در زمینه‌های ترابری هوایی و طراحی برای تسهیل سرگرمی خود ترکیب کرد و نتیجه پایانی یک قایق اسکوتری بود، با ۶ سرنشین، با کابین نیروی محرکه آن توسط موتور هواگرد و ملخ آن تأمین می‌شد که با سرعت ۵۰ مایل در ساعت در تالاب‌ها حرکت می‌کرد.
با گذشت سال‌ها، طراحی استاندارد از طریق آزمایش و خطا تکامل یافته‌است: اکنون استاندارد برای یک قایق کف صاف، مسطح با موتور نصب شده در عقب قایق، راننده در یک موقعیت مرتفع قرار می‌گیرد و یک قفس برای محافظت از پروانه در مقابل برخورد اجسام با پروانه است.
تولیدکنندگان قایق‌های هوایی معمولاً مشاغل خانوادگی کوچکی هستند و کار مونتاژ و ساخت این قایق‌ها را انجام می‌دهند. بیشتر قایق‌های هوایی در ایالات متحده ساخته می‌شوند، اگرچه در روسیه،McLeavy, Roy, (1982). "Jane's Surface Skimmers", pp 65–67, London, England: Jane's Publishing Company Limited. ایتالیا، فنلاند،Torsti tietää, Helsingin Sanomat, 28.3.2010 s. D 7 ژاپن، استرالیا، و جاهای دیگر نیز کارگاه‌هایی وجود دارد. پیش از سال ۱۹۵۰، بیشتر قایق‌های هوایی در فرانسه توسط شرکت‌ها و اشخاصی چون فارمن، دی لامرت و رنه کوزینت ساخته می‌شدند.
بدنه قایق‌های هوایی مدرن و تجاری از جنس آلومینیوم یا فایبرگلاس ساخته می‌شوند. انتخاب مواد با توجه به گونۀ مکانی که قایق در آن به کار خواهد رفت تعیین می‌شود. قایق‌های هوایی برای استفاده در سطوح یخ زده دارای پوسته‌های آلومینیومی با روکش محکم‌تری هستند، در حالی که آن‌هایی که برای استفاده در باتلاق‌ها در نظر گرفته شده‌اند دارای پوسته‌های فایبرگلاس سبک‌تر هستند. قایق‌های مورد استفاده در گردشگری بسیار بزرگتر بوده و ۱۸ مسافر یا بیشتر را در خود جای دهند.
در این گونه قایق‌ها از دو گونه موتور هواگرد و دیگری خودرو استفاده می‌شود که گونه هواپیمایی آن با هوا خنک شده و گونه خودرویی آن که معمولاً مدل V8 و گونه ۴ یا ۶ سیلندر میاشند هستند که از ۵۰ تا بیش از ۶۰۰ اسب بخار قدرت دارند. موتورهای خودرو به دلیل قطعات یدکی که به‌راحتی در دسترس هستند و گونه بنزین معمولی ارزان‌تر هستند. از آنجا که یک موتور هواگرد، ۴- یا ۶ سیلندر (O4 یا O6) دارای قطعات متحرک کمتری نسبت به موتور استاندارد خودرو است استهلاک کمتر و تعمیر آن راحت‌تر است و وزن آن نیز کمتر است. با این وجود نباید از نظر دور داشت برای تعمیر موتورهای خودرو می‌توان از مکانیک‌های معمولی استفاده نمود و نیازی به پرسنل تعمیراتی تخصصی مانند موتورهای هواپیما ندارد.
اگرچه موتور نیز صدای خودش را دارد اما بیشتر صدای تولید شده توسط یک قایق هوایی از پروانه آن است، در طرح‌های جدید قایق هوایی به لطف صدا خفه کن و پروانه‌های فیبر کربن چند تیغه به‌طور چشمگیری کم صداتر هستند.
بیش از ۷۵ تصادف با قایق هوایی بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷ در فلوریدا رخ داده‌است، که منجر به هفت کشته و ۱۰۲ زخمی شدید شد. بیشترین کشته (پنج مورد از هفت) مرگ بر اثر غرق شدن بوده‌است و ۹۰ درصد از مصدومان فاقد جلیقه نجات بودند، حتی اگر تنها ۳۰ درصد آن‌ها شنا را بلد بودند. نداشتن کمربند ایمنی یکی دیگر از پیش‌بینی‌های مهم آسیب در یک تصادف است. شایعترین صدمات وارده در حوادث قایق هوایی، بریدگی شدید، کبودی و شکستگی است. البته صدمات شدید غیر معمول نیست و ۱۰ درصد از مصدومین دچار صدمات گردن و پشت و نیازمند جراحی و دارو درمانی طولانی مدت درد و ۱۰ درصد دیگر دچار صدمات مغزی بودند.
براساس تجزیه و تحلیل سال ۲۰۱۷ توسط "میامی نیو تایمز"، ۶۴ درصد حوادث قایق هوایی تقصیر گردانندگان بوده و به دلایل زیر است:
موتور و پروانه یک قایق هوایی در یک قفس فلزی محافظ محصور شده‌اند که از برخورد اجسام مانند شاخه‌های درختان، پوشاک، ظروف نوشیدنی، مسافر یا جانوران وحشی در تماس با پروانه گردبادی جلوگیری می‌کند، که می‌تواند باعث آسیب دیدگی شود و به گرداننده و مسافر یا خسارت ویرانگر به کشتی منجر گردد. قفس‌های ایمنی همیشه به‌طور کامل کار نمی‌کنند، مثلاً شماری از افراد انگشتان دست خود را از دست داده‌اند و شاخه‌های درختی که وارد قفس‌های ایمنی می‌شوند پروانه‌های قایق هوایی را خراب کرده و گردانندگان و مسافران را مجروح نموده‌اند.
در سال‌های گذشته، قایق‌های هوایی برای سیل، آب‌های کم عمق و عملیات نجات بر روی یخ ضروری بوده‌اند. در نتیجه، آن‌ها برای مصارف ایمنی عمومی محبوبیت بسیاری پیدا کرده‌اند.
در جریان سیل نیواورلئان به دنبال طوفان کاترینا، ۲۹ اوت ۲۰۰۵، قایق‌های هوایی از سراسر ایالات متحده هزاران قربانی سیل را نجات دادند. سی قایق هوایی توسط داوطلبان غیرنظامی، بیش از ۱۱۰۰ بیمار و ۴۰۰۰ کارکنان پزشکی و اعضای خانواده آن‌ها را از چهار بیمارستان در مرکز شهر نیواورلئان در کمتر از ۳۶ ساعت تخلیه کردند.
از قایق‌های هوایی توسط نظامیان مختلف و گشت‌های مرزی در سراسر جهان و همچنین گارد ساحلی ایالات متحده استفاده می‌شود. علاوه بر استفاده از قایق‌های هوایی توسط ارتش انگلیس در کمپین بین‌النهرین WWI و توسط اتحاد جماهیر شوروی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم استفاده شد، قایق هوایی توسط ارتش ایالات متحده و نیروهای امنیتی عراق در جنگ‌های ویتنام و عراق استفاده شده‌اند.
از قایق‌های هوایی در تگزاس و عراق نیز برای گشت مرزی استفاده می‌شود. قایق‌های هوایی مورد استفاده در عراق توسط شرکت‌های آمریکایی تهیه و در عراق توسط پیمانکاران غیرنظامی آمریکایی مونتاژ شده‌است و آن‌ها توسط نیروهای آمریکایی و عراقی برای گشت زنی در رودخانه‌های دجله و فرات، باتلاق‌های جنوب شرقی عراق و آبراه اروندرود استفاده می‌شوند. دو مورد آخر شامل بخش‌هایی از مرز ایران و عراق است.
در سال ۲۰۱۳ وزارت نفت عراق ۲۰ فروند قایق هوایی را برای ترابری پرسنل، گشت‌زنی، حمل بارهای سبک در رودخانه‌ها و باتلاق‌های عراق خریداری کرد.
دیوید تی. دلینگر (؛ ۲۲ اوت ۱۹۱۵–۲۵ مه ۲۰۰۴) یک صلح طلب رادیکال آمریکایی و کنشگر برای تغییرات اجتماعی بدون خشونت بود. او به عنوان یکی از اعضای شیکاگو هفت، که در سال ۱۹۶۸ مورد محاکمه قرار گرفتند، به اوج توجه رسید.
دلینگر در یک خانواده ثروتمند در ویکفیلد، ماساچوست متولد شد. وی فرزند ماریا فیسکه و ریموند پنینگتون دلینگر بود که فارغ‌التحصیل دانشگاه ییل، وکیل دادگستری و جمهوری‌خواه برجسته و دوست کالوین کولیج بود. مادربزرگ مادری او، آلیس برد فیسکه، در دختران انقلاب آمریکا فعالیت داشت.
آنتاگونیست دوپامین، که با عنوان آنتی‌دوپامینرژیک و آنتاگونیست گیرنده دوپامین (DRA) نیز شناخته می‌شود، دسته ای از داروها هستند که گیرنده‌های دوپامین را با آنتاگونیست گیرنده مسدود می‌کنند. بیشتر داروهای ضدروان‌پریشی آنتاگونیست دوپامین هستند و به همین ترتیب در درمان اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و Stimulant psychosis کاربرد دارند. برخی آنتاگونیست‌های دوپامین دارای خاصیت ضد تهوع هستند که در درمان حالت تهوع و استفراغ استفاده می‌شوند.
پنجاه و سه ایستگاه توکایدو چاپ هوایدو (۱۸۳۳–۱۸۳۴)، یک سری چوب‌تراشی اوکی‌یوئه است که توسط هیروشیگه بعد از اولین سفر وی در طی جادهٔ توکایدو در سال ۱۸۳۲ خلق شده‌است. جادهٔ توکایدو پایتخت شوگون یعنی ادو را به مقر امپراتور ژاپن در کیوتو متصل می‌کرد و شریان اصلی سفر و حمل و نقل در ژاپن قدیم بود. همچنین مهمترین جاده از پنج راه (گوکایدو) که جاده‌های اصلی ژاپن بودند به‌شمار می‌آمد - جهت تقویت بیشتر کنترل دولت مرکزی شوگون بر کل کشور این پنج جاده اصلی ژاپن در دوره ادو ایجاد شد یا توسعه پیدا کرد.
در سال ۱۸۳۲، هیروشیگه طول جادهٔ توکایدو را از ادو به کیوتو طی کرد، به عنوان بخشی از یک هیئت رسمی که اسبهایی را که قرار بود به دربار امپراتوری در کیوتو اهدا شوند، را منتقل می‌کرد. اسبها هدیه ای نمادین از شوگون بود که هر ساله به جهت رسمیت شناختن مقام الهی امپراتور اهدا می‌شدند.
مناظر این سفر تأثیر عمیقی بر هنرمند گذاشت و وی در طول سفر و همچنین بازگشت از همان مسیر به ادو، طرح‌های متعددی را خلق کرد. وی پس از ورود به خانه، بلافاصله کار بر روی اولین چاپ‌های پنجاه و سه ایستگاه توکایدو را آغاز کرد. سرانجام، او ۵۵ نسخه چاپی در کل مجموعه تولید کرد: یکی برای هر ایستگاه، به علاوه یک قطعه برای نقاط شروع و پایان جاده.
اولین چاپ در این مجموعه توسط انتشارات هوایدو و سنکاکودو به‌طور مشترک منتشر شد. چوب‌تراشی‌های این سبک معمولاً بین ۱۲ تا ۱۶ سکه مسی به فروش می‌رسد که تقریباً با قیمت یک جفت صندل نی یا یک کاسه سوپ می‌شد یکسان بود. موفقیت پنجاه و سه ایستگاه توکایدو، هیروشیگه را به عنوان برجسته‌ترین و موفق‌ترین چاپگر عصر توکوگاوا تثبیت کرد.
هیروشیگه این مجموعه را با شصت و نه ایستگاه کایسو کایدو با همکاری کیسای ایسن ادامه داد و هر یک از ایستگاه‌های پست ناکاسندو را مستند کرد.
شصت و نه ایستگاه کایسو کایدو یک سری اوکی‌یوئه است که توسط هیروشیگه و کیسای ایسن خلق شده‌است.
کیسای ایسن ; ۱۷۹۰ – ۲۰ اوت ۱۸۴۸) هنرمند اوکی‌یوئه، در نیمه دوم دوره ادو اهل ژاپن بود که در بیجین-گا (تصاویر زنان زیبا) تخصص داشت. بهترین آثار وی، از جمله اوکوبی-ئه ("تصاویر بزرگ سر")، شاهکارهای دوره بونسی (۱۸۱۸–۱۸۱۸) در نظر گرفته می‌شوند. او همچنین به ایکدا ایسن معروف بود، و با نام ایپیتسوآن می‌نوشت. شصت و نه ایستگاه کایسو کایدو از آثاری است که این هنرمند همراه با هیروشیگه خلق کرده‌است.
کیسای ایسن در ادو در خاندان ایکدا، پسر یک سامورایی دون پایه و مشهور به سبب خوش‌نویسی ژاپنی متولد شد و مادرش را در سن 6 سالگی از دست داد. وی نزد کانو هاکّیسای که از او نام کیسای را گرفت، شاگردی کرد و پس از مرگ پدرش زیر نظر کیکوگاوا ایزان تحصیل کرد. کارهای اولیه او تأثیر مربی خود را نشان می‌دهد، اما به زودی سبک خاص خود را توسعه داد.
او تعدادی سوریمونو (چاپ‌هایی که به صورت خصوصی ساخته می‌شد)، چاپ‌های وابسته به عشق شهوانی (شونگا) و مناظر از جمله شصت و نه ایستگاه کایسو کایدو تهیه کرد که توسط وی شروع و توسط هیروشیگه تکمیل شد. کیسای ایسن بیشتر بخاطر بیجین-گا (تصاویر زنان زیبا) مشهور است که سوژه‌ها را دنیایی‌تر از آنچه توسط هنرمندان پیشین به تصویر کشیده شده‌است نشان می‌دهد و لطافت و ظرافت آنها را با احساساتی کمتر مورد توجه قرار می‌دهد. او بسیاری از پرتره‌هایی را ارائه داد که مدهای آن زمان را به تصویر می‌کشد.
وی علاوه بر هنرمندی اوکی‌یوئه، نویسنده نیز بود و زندگینامه چهل و هفت رونین و چندین کتاب، از جمله ادامه مقاله تاریخچه اوکی‌یوئه را تهیه کرد. کتابی که زندگی هنرمندان اوکی‌یوئه را به ثبت رسانده‌است. ضمیمه وی به "یادداشت‌های یک پیرمرد بی‌نام" معروف است. او خود را به عنوان کسی که در مشروبات الکلی غرق شده توصیف می‌کند و ادعا می‌کند که در دهه ۱۸۳۰ صاحب یک فاحشه خانه در «نزو» بوده که سوخته‌است.
هشت نمای اومی نماهای دیدنی و سنتی ولایت اومی هستند که اکنون استان شیگا در ژاپن است.
سی‌وشش نما از کوه فوجی عنوان دو سری چاپ نقش چوبی خلق شده توسط هنرمند هیروشیگه در رشته هنری اوکی‌یوئه است که در آن کوه فوجی در فصل‌ها و موقعیت‌های گوناگون آب و هوایی و از مکان‌ها و فواصل مختلف به تصویر کشیده شده‌است.
هیروشیگه دوم ; – نقاش، و هنرمند و طراح اوکی‌یوئه اهل ژاپن بود. وی پس از مرگ استاد خود هیروشیگه هیروشیگه در سال ۱۸۵۸، که پدر همسرش نیز بود، نام هیروشیگه دوم را به ارث برد. در سال ۱۸۶۵ وی پس از پایان یافتن این ازدواج از ادو به یوکوهاما نقل مکان کرد و شروع به استفاده از نام کیسای ریشّو کرد. کارهای او آنقدر به استادش شباهت دارد که اغلب محققان را گیج کرده‌است.
عبود جومبه (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل تانزانیا بود. وی از ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴ دومین رئیس‌جمهور زنگبار بود.
عبود جومبه در ۱۴ اوت ۲۰۱۶، در سن ۹۶ سالگی در دارالسلام درگذشت.
هوش مصنوعی نمادین اصطلاحی است که به مجموعه‌ای از تمام روش‌ها در تحقیقات هوش مصنوعی گفته می‌شود که بر اساس نمایش‌های نمادین سطح بالا (قابل خواندن برای انسان) و همچنین منطق و جستجو استوار است. هوش مصنوعی نمادین، الگوی غالب تحقیقات هوش مصنوعی در دهه ۱۹۵۰ تا اواخر ۱۹۸۰ بود.
این رویکرد بر این فرض استوار است که بسیاری از جنبه‌های هوش را می‌توان با دستکاری نمادها به دست آورد، فرضیه‌ای که با عنوان «» در دهه ۱۹۶۰ توسط آلن نیوول و هربرت الکساندر سایمون تعریف شده‌است.
یکی از شکل‌های محبوب هوش مصنوعی نمادین، سیستم‌های خبره است که از یک شبکه برای استفاده می‌کند. قوانین تولید و نمادها در یک رابطه‌ای شبیه گزاره اگر-آنگاه به هم متصل می‌شوند. سیستم خبره برای استنتاج، قوانین را پردازش می‌کند تا مشخص کند به چه اطلاعات اضافی نیاز دارد، یعنی با نمادهای قابل خواندن برای انسان، چه سوالاتی بپرسد.
مخالفان رویکرد نمادین شامل متخصصین رباتیک، مانند رادنی بروکس می‌شود که قصد دارند ربات‌های خودمختار را بدون استفاده از نمایش نمادین (یا فقط با حداقل نمایش) بسازند و همچنین محققان هوش محاسباتی که از تکنیک‌هایی مانند شبکه‌های عصبی و بهینه‌سازی برای حل مشکلات در یادگیری ماشین و مهندسی کنترل استفاده می‌کنند.
هوش مصنوعی نمادین برای تولید هوش جامع و مانند انسان در ماشین در نظر گرفته شده بود، در حالیکه بیشتر تحقیقات مدرن معطوف به زیرمشکلات خاصی هستند. تحقیقات در مورد هوش جامع اکنون در زیرشاخه هوش جامع مصنوعی مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
ماشین‌ها در ابتدا برای فرموله کردن خروجی‌ها بر اساس ورودی‌هایی که با نمادها نشان داده می‌شدند، طراحی شدند. نمادها هنگامی استفاده می‌شوند که ورودی مشخص و قطعی باشد. اما وقتی عدم قطعیت وجود داشته باشد، مانند پیش‌بینی‌ها، نمایش با استفاده از شبکه‌های عصبی مصنوعی انجام می‌شود. اخیراً تلاش‌هایی برای ادغام رویکردهای هوش مصنوعی نمادین و پیوندگرا تحت عنوان محاسبات عصبی-نمادین صورت گرفته‌است. همان‌طور که لسلی والینت و بسیاری دیگر بحث کرده‌اند،Artur S. d'Avila Garcez, Tarek R. Besold, Luc De Raedt, Peter Földiák, Pascal Hitzler, Thomas Icard, Kai-Uwe Kühnberger, Luís C. Lamb, Risto Miikkulainen, Daniel L. Silver: Neural-Symbolic Learning and Reasoning: Contributions and Challenges. AAAI Spring Symposia 2015, Stanford, AAAI Press. ساخت مؤثر مدل‌های شناختی محاسباتی غنی، ترکیبی از مدل‌های یادگیری ماشین و استدلال نمادین را می‌طلبد.
هوش مصنوعی نمادین می‌تواند به عنوان یک جهان کوچک در نظر گرفته شود، مانند جهان بلوک‌ها. جهان کوچک، دنیای واقعی را در حافظه کامپیوتر نشان می‌دهد. این مورد با لیست‌های حاوی نمادها توصیف می‌شود و عامل هوشمند از اپراتورها برای بردن سیستم به یک حالت جدید استفاده می‌کند. سیستم تولید قوانین، نرم‌افزاری است که برای عامل هوشمند حرکت بعدی را در فضای حالت جستجو می‌کند. نمادهایی که برای نمایش جهان هستند، با ادراک حسی پایه‌گذاری می‌شوند. در مقابل، شبکه‌های عصبی است که سیستم کلی آن با روش‌های ابتکاری کار می‌کند و از دانش خاص-دامنه برای بهبود جستجوی فضای حالت استفاده می‌شود.
هوش مصنوعی نمادین توسط هوبرت درایفوس رد شد، زیرا آن فقط قادر به حل است و ساخت سیستم‌های پیچیده‌تر یا توسعه ایده برای نرم‌افزارهای مفید ممکن نیست. همین استدلال در بیان شد که را در دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد.
فصل ۷۶–۱۹۷۵، از مسابقات فوتبال جام برندگان جام اروپا، با برتری ۴ بر ۲ اندرلشت مقابل وستهام یونایتد در فینال این رقابت‌ها و در ورزشگاه کینگ بودوئن به پایان رسید.
تینا میشل تانریکولو (انگلیسی: Tina Michelle Tanrıkulu؛ نام زمان تولد: مورگان، متولد ۱۰ اوت ۱۹۸۲) مربی استرالیایی تکواندو و تکواندوکار بازنشسته بین‌المللی است.Official site of the 2008 Australian Olympic Team: Tina Morgan (2008). Retrieved on 21 April 2010.Australian Olympic Committee: Tina Tanrikulu (nee Morgan) ("c." 2009). Retrieved on 21 April 2010. او نماینده استرالیا در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ بود که در المپیک ۲۰۰۸ پنجم شد. در سال ۲۰۰۶، مورگان اولین تکواندوکار استرالیایی شد که توانست عنوان قهرمانی جام جهانی را از آن خود کند. او در سال ۲۰۱۱ به عنوان مربی در باشگاه تکواندوی ترکیه آنکاراگوچو آغاز به کار کرد.
رئیس مجلس سنا جمهوری لهستان () مقامی است که ریاست سنای لهستان را به عهده دارد. او سومین مقام بلندپایه لهستان پس از رئیس‌جمهور و رئیس مجلس نمایندگان است.
نگین آلتونی (زادهٔ ۱۱ اسفند ۱۳۷۹) کاراته‌کای کُرد اهل ایران است که در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۸ موفق به کسب مدال برنز کاراته در وزن ۵۹+ کیلوگرم دختران شد.نگین آلتونی پنجمین سهمیه المپیک جوانان را گرفتآلتونی مدال برنز المپیک جوانان را بدست آورد.
نگین آلتونی ۱۱ اسفند ۱۳۷۹ در شهر ایلام به دنیا آمد و زیر نظر استادش خانم بتول دارابی از سن ۱۲ سالگی در باشگاه مقداد کاراته را آغاز نمود. از سال ۱۳۹۳ هم در اردوهای تیم‌های ملی پایهٔ کاراته ایران حضور داشت و در سن ۱۶ سالگی به عضویت تیم ملی جوانان درآمد.آلتونی به مسابقات آسیایی 2018 کاراته اعزام می‌شود.برنامه "مجله ورزش‌های رزمی" سه شنبه ۲۸ اسفند، میزبان نگین آلتونی، قهرمان رده جوانان کاراته بود.
وی در حال حاضر دانشجوی رشته مهندسی نفت در مقطع لیسانس در دانشگاه آزاد شهر کرج می‌باشد.
دُوْمَةُالْجَنْدَل، یکی از غزوات محمد است که در سال پنجم ه.ق صورت گرفته‌است. در این غزوه که علت‌های مختلفی برایش گزارش شده‌است، محمد به همراه گروهی از مسلمانان مدینه، به سمت منطقه دومة الجندل در نواحی شام در حرکت شدند و بدون درگیری و پس از چند روز، به مدینه بازگشتند. سال بعد، جمعی از اهالی منطقه به دعوت عبدالرحمن بن عوف، به اسلام گرویدند.
جغرافی‌دانان، واحه‌ای را به نام دومة الجندل در وادی سِرحان در مشرق اردن گزارش کرده‌اند که از جزیرة العرب تا شام امتداد داشته‌است. این منطقه از سرحدات شام بوده‌است و تا دمشق، ده میل (پنج شب راه) و تا مدینه شانزده تا سیزده شب راه بوده‌است. امروزه روستایی در منطقه زراعی جوف (۴۵۰ کیلومتری شمال تَیماء) است.
در علت این درگیری و غزوه در بین منابع اختلافاتی گزارش شده‌است. بنابر یک روایت، پس از رسیدن گزارشی به محمد مبنی بر جمع شدن گروهی از اعراب (از قبایل قضاعه و غسان) در منطقه دومة الجندل، برای بازرگانان آن منطقه ایجاد دردسر کرده و قصد حمله به مدینه را دارند. از این رو محمد دستور اعزام سپاهی را به سمت این منطقه صادر کرد. برخی منابع نیز از ظلم فرمانروای وقت دومة الجندل (که فردی مسیحی بود) به مسافران و بازرگانان مدینه یاد کرده‌اند که سبب عکس العمل محمد شد.
اکثر مورخان زمان واقعه را پنجم ه.ق دانستند. بر این اساس محمد در تاریخ ۲۴ یا ۲۵ ربیع‌الاول سال پنجم هجری قمری، سِباع‌بن عُرْفُطَه غِفاری را جانشین خود در مدینه کرد و به راهنمایی فردی به نام مذکور از قبیله بنی عذره و همراهی هزار مرد؛ از بیراهه و به سرعت خود را به دومة الجندل رساند. به گفته ابن اسحاق، پس از رسیدن پیامبر به منطقه، بدون بروز درگیری، سپاه اسلام به مدینه بازگشت. اما ابن سعد از تصرف گله و دام آن منطقه توسط پیامبر خبر داده‌است. با رسیدن خبر حرکت پیامبر اسلام به منطقه، اهالی دومة الجندل به طرف مغرب گریختند. هدف محمد از این اقدام، جبران خسارتهای انسانی وارد آمده بر تاجران بود. این حرکت محمد، همچنین سبب تضعیف سیاسی، اقتصادی و روحی جبهه مقابل خود شد. در این سفر، یکی از اهال دومة الجندل که به اسارت درآمده بود، مسلمان شد. سپاه اسلام به تاریخ ده روز مانده از ماه ربیع الآخر به مدینه وارد شد.
در شعبان سال ششم هجری، محمد، عبدالرحمان بن عوف را به فرماندهی گروهی به منطقه دومة الجندل فرستاد تا اهالی منطقه را به اسلام دعوت کند. در این دعوت پس از اسلام آوردن اصبغ بن عمرو کلبی (سرکرده مسیحی های منطقه)، گروه زیادی از اهال به اسلام گرویدند.
زیرواحد آلفای پروتئین Gi () یک پروتئین است که به خانوادهٔ جی‌پروتئین هتروتریمریک تعلق دارد که با نام‌های خانوادهٔ G (G/G) یا خانوادهٔ G نیز شناخته می‌شود. وظیفهٔ کلی پروتئین‌های G فعال کردنِ مسیرهای ترارسانی پیام در پاسخ به تحریکِ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی (GPCRs) است. گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی یک سامانهٔ سه‌تایی مشتکل بر «گیرنده-انتقال‌دهنده-عمل‌گر» هستند.
چهار گروه از زیرواحدهای آلفا در این خانوادهٔ پروتئینی (G) کشف شده‌است:
Gα توسط ژن GNAI1 کُدگذاری می‌شود.
Gα توسط ژن GNAI2 کُدگذاری می‌شود.
Gα توسط ژن GNAI3 کُدگذاری می‌شود.
Gα توسط ژن GNAO1 کُدگذاری می‌شود.
Gα توسط ژن GNAZ کُدگذاری می‌شود.
ترانسدوسین/Gα توسط ژن GNAT1 کُدگذاری می‌شود.
ترانسدوسین 2/Gα توسط ژن GNAT2 کُدگذاری می‌شود.
گاستدوسین/Gα توسط ژن GNAT3 کُدگذاری می‌شود.
زیرواحد آلفای پروتئین Gs () یک زیرواحد پروتئینی است که به خانوادهٔ جی‌پروتئین هتروتریمریک Gs تعلق دارد و از طریق تحریک آدنیلات سیکلاز مسیرهای پیام‌رسانی وابسته به آدنیلات سیکلاز را فعال می‌کند. مولکول Gα یک آنزیم جی‌تی‌پی‌آز است و در نقش یک پروتئین سیگنال‌دهندهٔ سلولی ظاهر می‌شود.
وظیفهٔ کلی پروتئین‌های G فعال کردنِ مسیرهای ترارسانی پیام در پاسخ به تحریکِ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی (GPCRs) است. گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی یک سامانهٔ سه‌تایی مشتکل بر «گیرنده-انتقال‌دهنده-عمل‌گر» هستند. نتیجهٔ نهایی تعاملات شیمیایی حاصل‌شده با این پروتئین تولید پروتئین کیناز آ است که اثرات سلولی خاصی دارد.
فیل شپارد، که به آن L'egs-istential Quandary یا فیل غیرممکن نیز می‌گویند، یک خطای دید از نوع شیء غیرممکن و بر اساس آشفتگی شکل و زمینه است. همان‌طور که خالق آن راجر شپارد توضیح می‌دهد: فیل… به گروهی از اشیا تعلق دارد که واقعاً غیرممکن است، زیرا خود شی به‌طور سراسری نمی‌تواند از قسمت غیر شیء یا پس زمینه جدا شود. قسمتهایی از جسم (در این حالت پاهای فیل) به زمینه تبدیل می‌شود و بالعکس.
شپرد برای اولین بار این پارادوکس دیداری را در کتاب "Mind Sights 1990" (صفحه ۷۹) با نام "L'egs-istential Quandary" منتشر کرد." این اولین مدخل در فصل او در مورد «نشدنی‌های شکل و زمینه ای» است. نقاشی قلم و جوهر او براساس رویایی است که در سال ۱۹۷۴ دیده‌است و بر روی پیش‌طرحی که بعد از بیدار شدن کشیده‌است کشیده شده‌است.
آلیزاپرید (لیتیکان، پلیتیکان، سوپران، ورگنتان) یک آنتاگونیست دوپامین با اثرات پروکنتیک و ضد استفراغ است که در درمان تهوع و استفراغ از جمله تهوع و استفراغ بعد عمل جراحی استفاده می‌شود. از نظر ساختاری با متوکلوپرامید و سایر بنزامیدها شباهت دارد.
فصل ۷۷–۱۹۷۶، از مسابقات فوتبال جام برندگان جام اروپا، با برتری ۲ بر ۰ هامبورگ مقابل اندرلشت در فینال این رقابت‌ها و در ورزشگاه المپیک آمستردام به پایان رسید.
زیرواحد Gq آلفا () یک زیرواحد پروتئینی است که به خانوادهٔ جی‌پروتئین هتروتریمریک Gs تعلق دارد. این خانواده با نام‌های خانوادهٔ G (G/G) یا خانوادهٔ G هم شناخته می‌شود. به زیرواحدهای آن نیز گاهی G alpha, G یا Gα می‌گویند. پروتئین‌های G با گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی جفت می‌شوند و آنزیم‌های «فسفولیپاز سی بتا» (PLC-β) را فعال می‌کنند. این آنزیم فسفاتیدیل‌اینوزیتول (۴٬۵) بیس‌فسفات را می‌شکند و به دو مولکول دی‌اسیل گلیسرول (DAG) و اینوزیتول تری‌فسفات (IP3) مبدل می‌کند. اینوزیتول تری‌فسفات یک پیغام‌بر ثانویه است و موجب رهاسازی کلسیم ذخیره‌شده در سلول می‌شود. دی‌اسیل گلیسرول نیز یک پیام‌بر ثانویه است که موجب فعال شدنِ پروتئین کیناز سی می‌شود.
وظیفهٔ کلی پروتئین‌های G فعال کردنِ مسیرهای ترارسانی پیام در پاسخ به تحریکِ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی (GPCRs) است. گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی یک سامانهٔ سه‌تایی مشتکل بر «گیرنده-انتقال‌دهنده-عمل‌گر» هستند.
در انسان چهار پروتئین متمایز در خانوادهٔ G آلفا وجود دارد::
فصل ۷۸–۱۹۷۷، از مسابقات فوتبال جام برندگان جام اروپا، با برتری ۴ بر ۰ اندرلشت مقابل آستریا وین در فینال این رقابت‌ها و در ورزشگاه پارک دو پرنس به پایان رسید.
پرچم شطرنجی (به انگلیسی: Checkered Flag) یک فیلم تلویزیونی به کارگردانی جان گلن و مایکل لوین محصول سال ۱۹۹۰ است.
در جوشکاری قوس الکتریکی با سیم تو پودری مصرفی (به انگلیسی: Flux-cored arc welding, FCAW) یا به‌طور خلاصه FCAhttps://en.wikipedia.org/wiki/Flux-cored_arc_welding یک قوس بین الکترود لوله‌ای هسته گدازآور پیوسته و استخر جوش برقرار می‌شود. در داخل غلاف فلزی الکترود یک ترکیب از مصالح است که جریان گدازآور و پودر فلزات است. مواد سیال در داخل الکترود شاید همان عملی را انجام می‌دهد که الکترود SMAW در بیرون انجام می‌دهد و نهایتاً یک سرباره زیادی را روی جوش ایجاد می‌نماید.
FCAW ممکن است اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک اجرا شود، اگرچه بیشتر FCAW به صورت نیمه اتوماتیک انجام می‌شود. در جوشکاری نیمه‌اتوماتیک جوشکار تفنگ جوش در دست داشته و سرعت جوشکاری را کنترل می‌نماید، در حالی که در جوشکاری اتوماتیک، این عملیات توسط ماشین کنترل می‌شود. با SMAW، فرایند جوشکاری دستی، جوشکار باید طول قوس (فاصله بین الکترود و قطعه کار) را حفظ نماید، در حالیکه الکترود را در داخل حوضچه ذوب فروکرده و در امتداد اتصال پیش می‌راند. در جوشکاری اتوماتیک و نیمه‌اتوماتیک، نیازی نیست که اپراتور الکترود را در حوضچه ذوب خورانده یا فاصله طول قوس را رعایت کند. پودر طول قوس را حفظ می‌نماید، و سیم الکترود را به قوس می‌رساند. در جوشکاری اتوماتیک، مکانیزم الکترود را در طول اتصال به پیش می‌راند.
هر دو مدل جوشکاری FCAW در سال ۱۹۵۰ توسعه داده شد و در سال ۱۹۶۰ وارد بازار گردید.
FCAW اولین بار در اوایل دهه 1950 به عنوان جایگزینی برای جوشکاری قوس فلزی محافظ (SMAW) توسعه یافت. مزیت FCAW نسبت به SMAW این است که استفاده از الکترودهای استیک مورد استفاده در SMAW غیرضروری است. این به FCAW کمک کرد تا از بسیاری از محدودیت های مرتبط با SMAW عبور کند.
این روش یکی از فرآیندهای جوشکاری لیست شده مورد تائید در AWS D1.1 است. هچنین WPS مورد استفاده در این فرآیند از پیش تائید شده هستند.
این فرایند به اندازه مناسبی اپراتور پسند است و در مواقعی استفاده می‌شود که گاز حفاظ در حالت بدون مشکلات جوی قرار گرفته و بی مشکل باشد.
نمی توان از آن در محیطی که باد می‌وزد استفاده کرد زیرا از دست دادن گاز محافظ جریان هوا باعث ایجاد تخلخل در جوش می شود.
این نوع جوشکاری FCAW در درجه اول برای جوشکاری فولادهای سازه ای تولید شده است.
از آنجا که هم از الکترود شار هسته ای و هم از گاز محافظ خارجی استفاده می شود ، می توان گفت ترکیبی از جوشکاری قوسی با گاز محافظ (GMAW) و جوشکاری قوس هسته شار (FCAW) است.
بیشترین گازهای محافظ استفاده شده ، مخلوط دی اکسید کربن مستقیم یا دی اکسید کربن آرگون است.
متداول ترین ترکیب مورد استفاده 75% گاز آرگون (Ar) و 25% گاز کربن دی اکسید (CO2) است.
این سبک خاص FCAW برای جوشکاری فلزات ضخیم و خارج از موقعیت ترجیح داده می شود.
سرباره ایجاد شده توسط شار نیز به راحتی پاک می شود.
در دستگاه جوش الکترودهای زیرپودری خود حفاظ به گاز حفاظ خارجی نیاز ندارند. تمام سیستم حفاظ در نتیجه مواد جریان موجود در هسته الکترود لوله‌ای است.
این امر توسط هسته شار در الکترود مصرفی لوله ای امکان پذیر است. با این حال ، این هسته حاوی فراتر از شار است.
همچنین حاوی مواد مختلفی است که در معرض دمای بالای جوشکاری ، یک گاز محافظ برای محافظت از قوس تولید می کند.
این نوع FCAW از آنجا که قابل حمل است و به طور کلی نفوذ خوبی در فلز پایه دارد جذاب است و همچنین مناسب در هنگام وزیدن باد است.
برخی از معایب این است که این فرآیند می تواند دود مضر و بیش از اندازه ایجاد کند. (باعث می شود که سخت تر محل جوشکاری را جوشکار بتواند مشاهده کند)
مانند تمام فرآیندهای جوشکاری ، الکترود مناسب نیز باید انتخاب شود تا خصوصیات مکانیکی مورد نیاز را بدست آورد.
مهارت اپراتور عامل اصلی است زیرا دستکاری نامناسب الکترود یا راه اندازی بد ماشین می تواند باعث تخلخل شود.
تجهیزات مورد نیاز FCAW نیازمند یک منبع برق با یک خوراننده سیم جوش، یک تفنگ و سیستم کابل و یک درپوش کاری و گیره و یک سیم انتقال برق که از منبع برق به خوراننده سیم جوش وصل می‌شود. برای هسته جریان با گاز محافظ، برخی از مقررات گاز محافظ و اندازه گیری جریان همراه با لوله‌ها نیاز است. FCAW عموما در یک ولتاژ ثابت خوب عمل می‌کند. تغذیه کننده سیم جوش به صورت مکانیکی الکترود را از طریق تفنگ  می‌کشد. همزمان، تغذیه کننده سیم الکترود را تحویل، گاز محافظ شروع به جریان می‌کند، و منبع تغذیه برق انرژی را برقرار می‌نماید. در این حالت الکترود در تمامی حالات گرم است.
فلز پر کننده FCAW همواره تخت است، با یک فلز در اطراف جریان داخلی است. قطر همچنین الکترودی از ۰٫۰۴۵ تا ۳۲/۳ اینچ برای سازه‌های فلزی است. الکترودهای قطر کوچک برای موقعیت‌های غیر افقی استفاده می‌شود.American Welding Society. 1972. AWS D1.1, Structural Welding Code, 1st ed. American Welding Society
گیرنده آدنوزین A1 () یکی از اعضای گیرنده آدنوزین از خانوادهٔ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی است که لیگاند درون‌زاد آن، مولکول آدنوزین است.
این گیرنده با مهار کردنِ اعصاب کولینرژیک در پیشامغز قاعده‌ای در بهبود خواب نقش دارد. این گیرنده همچنین در ماهیچه‌های صاف رگ‌ها در سرتاسر سیستم عروقی یافت می‌شود.
در علوم کامپیوتر، یک حلقه‌ی نرمال (که بعضاً حلقه‌ی خوش‌رفتار نامیده می‌شود)، حلقه‌ای است که در آن متغیر حلقه از 0 (یا هر ثابت) شروع می شود و تا زمان تحقق شرط خروج، در هر تکرار یک افزایش می یابد. حلقه‌های نرمال‌شده برای نظریه کامپایلر ، تجزیه و تحلیل وابستگی حلقه بسیار مهم هستند زیرا تجزیه و تحلیل وابستگی داده ها را ساده می کنند .
یک حلقه‌ی خوش‌رفتار معمولاً به شکل زیر است:
for ( i = 0; i <MAX; i++ )
از آنجا که این افزایش یک‌واحدی و ثابت است، به راحتی می‌توان دید که اگر هر دوی "a" و "b" از MAX بزرگتر باشند ، این حلقه هرگز به حافظه خارج از محدوده اختصاص یافته دسترسی نخواهد داشت.
یک حلقه غیرنرمال ممکن است در اندیس‌های مختلفی شروع شود ، با مقادیر غیرواحد افزایش یابد و تعریف شرایط خروج آن پیچیده باشد. بهینه‌سازی ، بردارسازی و حتی پیمودن (تریس‌کردن) چنین حلقه هایی دشوار است، به خصوص اگر در هر قسمت از شرایط حلقه توابعی اجرا شوند.
یک مثال ساده از حلقه‌های غیرنرمال، حلقه‌ی زیر است، که از ابتدا (صفر) شروع نمی‌شود و بعد هر دور بیش از یک افزایش می‌یابد:
// Example 1
for ( i = 7; i <MAX; i+=3 )
یک مثال پیچیده‌تر ، با یک شرط خروج اضافی:
// Example 2
for ( i = 7; i <MAX || i> MIN; i+=3 )
حلقه‌ها همچنین می‌توانند رفتار غیرقابل‌پیش‌بینی در طول زمان اجرا داشته باشند. مانند زمانی که که شرایط خروج به مقدار داده‌های اصلاح‌شده بستگی دارد:
// Example 3
for ( i = 7; i <MAX && a[i]; i+=3 )
یا حتی محاسبات پویا با استفاده از فراخوانی تابع‌ها:
// Example 4
for ( i = start(); i <max(); i+=increment() )
حلقه‌های معکوس نیز بسیار ساده هستند و می‌توان آن‌ها را به راحتی نرمال کرد:
// Example 5
for ( i = MAX; i> 0; i-- )
اگر حلقه‌ی غیرنرمال رفتار پویایی نداشته باشد، تبدیل آن به یک حلقه‌ی نرمال معمولاً بسیار آسان است. به عنوان مثال ، اولین مثال (مثال 1) بالا را می توان به راحتی مانند زیر نرمال کرد:
// Example 1 -> normalized
for ( i = 0; i <(MAX-7)/3; i++ )
در حالی که مثال سوم می‌تواند تا حدی نرمال شود تا بتواند برخی موازی‌سازی‌ها را امکان‌پذیر کند، اما با این وجود ندانستن تعداد دقیق دفعاتی که حلقه اجرا می‌شود (عمر حلقه)، این کار را سخت‌تر می‌کند.
شروع از عدد 7 چندان مشکلی ندارد، به شرطی که این افزایش منظم باشد؛ ترجیحاً یک. وقتی چندین جمله در داخل حلقه از ایندکس استفاده می‌کنند ، ممکن است تعدادی متغیره موقت خصوصی برای مقابله با مراحل تکرار مختلف و سرعت‌های متفاوت هر دور حلقه ایجاد شوند.
نرمال‌سازی حلقه‌ی معکوس (مثال 5) نیز آسان است:
// Example 5 -> normalized
توجه داشته باشید که دسترسی هنوز برعکس است. در این حالت، منطقی نیست که آن را به حالت برعکس رها کنید (زیرا هیچ وابستگی به داده وجود ندارد)، اما در صورت وجود وابستگی، باید احتیاط کرد تا جهت دسترسی نیز برگردد، زیرا این امر می‌تواند ترتیب مقداردهی‌ها را مختل کند.
مثال 4 (که در بالا آمده است) پیش‌بینی هرچیزی از آن حلقه را غیرممکن می‌کند. تا زمانی که خود توابع بدیهی (ثابت) نباشند، راهی وجود ندارد که بدانید حلقه از کجا شروع می‌شود ، متوقف می‌شود و بعد از هر دور اندیس چه‌مقدار افزایش می‌یابد. موازی‌سازی این حلقه‌ها نه تنها سخت است، بلکه عمل‌کرد افتضاحی نیز دارد.
در هر تکرار، حلقه دو تابع (حداکثر () و افزایش ()) را ارزیابی می‌کند. حتی اگر توابع inline باشند، شرایط بسیار پیچیده می‌شود که ارزش بهینه‌سازی را ندارد. برنامه‌نویس باید بیشتر مراقب باشد تا این حلقه‌ها را به جز در موارد کاملاً ضروری ایجاد نکند.
یکی دیگر از خطرهای این حلقه‌ها، زمانی‌ست که ارزیابی به داده‌های اصلاح‌شده بستگی داشته باشد. به عنوان مثال، یکی از خطاهای معمول هنگام استفاده از اشاره‌گرها (iterator)، این است که مواردی از لیست را هنگام تغییر در لیست حذف کنید، یا برای خروج از حلقه به اندازه‌هایی وابسته باشید که دیگر صحیح نیستند.
عقاب آهنی ۳ (به انگلیسی: Aces: Iron Eagle III) یک فیلم سینمایی آمریکایی اکشن و نظامی به کارگردانی جان گلن، تهیه کنندگی رون ساموئلز و نویسندگی کوین آلین ایلدر است. این سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های عقاب آهنی است و اولین و تنها ورودی این مجموعه است که توسط سیدنی جی. فیوری کارگردانی نمی‌شود. لوئیس گوست، جونیور، ریچل مک‌لیش (اولین بازیگری)، پل فریمن، سونی چیبا، هورست بوخهولتس، کریستوفر کازنووه، میچل رایان و جی.ئی. فریمن از بازیگران این فیلم هستند.
این فیلم توسط منتقدان تحقیر شد و ۲٫۵ میلیون دلارOrriss 2018, p. 180. از بودجه ۱۳٫۵ میلیون دلاری درآمد کسب کرد. پس از آن دنباله ای در سال ۱۹۹۵ پخش شد با عنوان "عقاب آهنی در حمله" که صورت فیلم ویدئویی منتشر شد.Cox, Jack. "A new Hollywood aviation thriller features flying by EAA members.""Sport Aviation", September 1991.Beck 2019, p. 10."Original print information: 'Aces: Iron Eagle III'." "TCM". Retrieved: May 21, 2019.
گیرندهٔ آدنوزین A2A () نوعی گیرنده آدنوزین است که در انسان توسط ژن «"ADORA2A"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین یکی از اعضای خانوادهٔ گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی (GPCR) است که ۷ مارپیچ آلفا تراغشایی دارند. این پروتئین وظیفه‌اش را با فعال کردنِ آدنیلات سیکلاز و تحریک ساختِ آدنوزین مونوفسفات حلقه‌ای انجام می‌دهد و به میزان فراوانی در عقده‌های قاعده‌ای، دستگاه گردش خون، لنفوسیت‌های تی و پلاکت‌ها یافت می‌شود و یکی از اهداف مولکولیِ اصلیِ کافئین است که آنتاگونیست رقابتی آن محسوب می‌شود.
گیرنده A به همراه گیرندهٔ A در تنظیم نیازهای اکسیژنی عضلهٔ قلب و افزایش دادن جریان خون سرخرگ‌های کرونری از طریق گشاد کردن آنها نقش دارند. علاوه بر اینها، گیرنده A می‌تواند موجب سرکوب سیستم ایمنی شده و بافت‌های بدن را در برابر التهاب محافظت کند.
گیرنده A در مغز هم بیان می‌شود و در آنجا نقش مهمی در تنظیم آزادسازی دوپامین و گلوتامات ایفا می‌کنند و به همین سبب ممکن است از اهداف درمانی بالقوه برای بی‌خوابی، درد، اختلال افسردگی عمده و بیماری پارکینسون باشد.
چندین لیگاند انتخابی برای گیرنده A ساخته شده‌است
با این وجود، با ساخت لیگاندهای اختصاصی برای گیرنده A در سال‌های اخیر، مصارف دیگری از آنها مورد توجه واقع شده‌است، به گونه‌ای که امروزه تمرکز پژوهشی فراوانی بر روی استفادهٔ احتمالی از آنتاگونیست‌های A در درمان بیماری پارکینسون وجود دارد.
فهرست زیر به انواع کلاه‌ها اشاره دارد:
پالوداریوم واژه صحیح اکوسیستم طبیعی هست که در کشورهای مختلف برای جنگل‌های طبیعی که در باکس‌های شیشه ای اجرا می‌شود نهاده شده‌است.
پالوداریوم‌ها دارای گزینه‌های طبیعی هستند که از جمله می‌توان به گیاهان طبیعی، خزه‌های جنگلی، آبشار، مه، برکه اشاره کرد.
با چیدمان سنگ‌ها و چوب‌های طبیعی که در اکواریوم‌های گیاهی مورد استفاده هستند صخره‌هایی را به عنوان پس زمینه ایجاد می‌کنند و با چیدمان گیاهان و تجهیزات با اصول و روش‌های خاص، جنگل بکر و زیبایی را ایجاد می‌کنند.
۱۵مین دوره جوایز سالانه جوان هالیوود در روز پنجشنبه ۱ اوت ۲۰۱۳ در لس آنجلس کالیفرنیا برگزار شد.
کارلو گوالاندری (؛ ۲۴ دسامبر ۱۸۹۵ – ۱۱ آوریل ۱۹۷۲) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "فانوس شیطان" و "آخرین روزهای پمپئی" اشاره کرد.
سرازیری بزرگ () یکی از ویژگی جغرافیایی در جنوب آفریقا است. در این نواحی، از فلات مرکزی‌جنوبی آفریقای جنوبی زمین با شیب تندی به سمت اقیانوس‌هایی که از سه طرف جنوب آفریقا را احاطه کرده‌اند پستی می‌گیرد.
در حالی که سرازیری بزرگ عمدتاً در مرزهای کشور آفریقای جنوبی قرار دارد، در شرق به سمت شمال امتداد می‌یابد و مرز بین موزامبیک و زیمبابوه را تشکیل می‌دهد، و سپس در آن سوی دره رودخانه زامبزی ادامه می‌یابد و سراشیب موچینگا در شرق زامبیا را تشکیل می‌دهد. سرازیری بزرگ در غرب، در جهت شمالی به نامیبیا و آنگولا امتداد دارد.
فانوس شیطان () یک فیلم درام به کارگردانی کارلو کامپوگالیانی است که در سال ۱۰۳۱ منتشر شد.
ادریس عبدالوکیل (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل تانزانیا بود. وی از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ چهارمین رئیس‌جمهور زنگبار بود.
ادریس عبدالوکیل در ۱۵ مارس ۲۰۰۰، در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
نامیبیا با ۸۲۴٬۲۹۲ کیلومتر مربع مساحت، سی و چهارمین کشور بزرگ جهان است. پس از مغولستان، نامیبیا دومین کشور یا کمترین تراکم جمعیت در جهان است (۲٫۷ نفر در هر کیلومتر مربع).
اراضی نامیبیا به‌طور کلی از پنج منطقه جغرافیایی تشکیل شده‌است، هر یک با شرایط خاص جوی و پوشش گیاهی ویژه: فلات مرکزی، بیابان نامیب، سرازیری بزرگ، بوشفلد و بیابان کالاهاری.
فلات مرکزی از شمال به جنوب امتداد دارد، از شمال غربی با ساحل اسکلت، از جنوب غربی با بیابان نامیب و دشت‌های ساحلی آن، از جنوب با رود اورنج و از شرق با کویر کالاهاری همسایه است. بلندترین نقطه در نامیبیا، کونیگ‌استاین (سنگ شاه) با ارتفاع ۲،۶۰۶ متر در فلات مرکزی قرار دارد.
در زمین‌های گسترده و صاف فلات مرکزی اکثریت جمعیت و فعالیت اقتصادی نامیبیا جای گرفته است. ویندهوک، پایتخت کشور، و همچنین بیشتر زمین‌های قابل کشت در اینجا واقع شده‌است. اگرچه اراضی قابل کشت تنها ۱٪ از نامیبیا را تشکیل می‌دهد، تقریباً نیمی از جمعیت در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. دمای تابستان در این منطقه می‌تواند به ۴۰ درجه سانتی‌گراد برسد و در عین حال، یخبندان هم در زمستان معمول است.
بیابان نامیب گستره وسیعی از سنگریزه‌های بسیار خشک، شن بدون رطوبت، دشت‌ها و تپه‌های شنی است که در امتداد کل خط ساحلی امتداد دارد و عرض آن بین یک‌صد تا صدها کیلومتر متفاوت است. مناطق درون نامیب شامل ساحل اسکلت و کائوکوفلد در شمال و «دریای شن» نامیب در امتداد ساحل مرکزی است.
شن و ماسه‌های تشکیل دهنده «دریای شن» نتیجه فرایندهای فرسایشی است که در دره رودخانه اورنج و مناطق جنوب‌تر از آن اتفاق می‌افتد. آب‌های پر از شن و ماسه، بار معلق خود را به داخل اقیانوس اطلس می‌اندازند و سپس جریان‌های رو به خشکی آن‌ها را در امتداد ساحل رسوب می‌دهند. بادهای بیش‌وز از سمت جنوب غربی سپس شن و ماسه را به صورت تپه‌های شنی عظیم در یک دریای وسیع شنی، جابه‌جا و انباشته می‌کنند.
در بسیاری از مناطق کویر نامیب، به جز برخی گلسنگ‌ها و برخی از گیاهانی که در بسترهای خشک رودخانه به آب‌های زیرزمینی دسترسی دارند، پوشش گیاهی کمی وجود دارد.
حمله آبان ۱۳۹۹ دانشگاه کابل یک حمله مسلحانه بود که در تاریخ «۱۲ آبان ۱۳۹۹» در دانشگاه کابل انجام شد.مهاجمان ساعت ۱۲ به وقت کابل وارد دانشگاه شده و درگیری‌ها تا ۶ ساعت ادامه پیدا کرده‌است. شاخهٔ خراسان دولت اسلامی (داعش) مسئولیت این حمله را پذیرفته‌است.
بنابر وزارت صحت افغانستان تعداد کشته‌های این حمله ۱۲ گزارش شده‌اند که «همه کشته شدگان این حمله غیرنظامی و اکثریت‌شان دانشجویان دانشگاه کابل هستند».
امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرده‌است "تنها ۱۵ نفر از زخمیان رویداد دیروز در شفاخانه باقی مانده‌اند. از جمله این زخمی‌ها وضعیت دونفر وخیم توصیف شده‌است.
این حمله با واکنش‌هایی در افغانستان رو به رو شد. دولت افغانستان روز سه شنبه ۱۴ عقرب را عزای ملی اعلام کرد و پرچم این کشور در نمایندگی سیاسی آن در سراسر جهان به صورت نیمه برافراشته درآمد. همچنین قربانیان این حادثه در کابل و ولایت‌های دیگر طی مراسمی به خاک سپرده شدند.
کارلو اسپوزیتو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خانم پرستار در تیمارستان نظامی"، "تئودورا، ملکه زرخرید"، "تاجر ونیزی"، "پاریس همیشه پاریس است"، "همسر زیبای میلر"، "معلم مدرسه در خانه"، "آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند"، "دادرس ناحیه"، "خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود"، "دختر دبیرستانی در کلاس رفوزه‌ها"، "چگونه معلم‌تان را از راه بدر کنید" و "عشاق لاتین" اشاره کرد.
عشق و حال مجانی یک پویانمایی موزیکال فانتزی والت دیزنی است که در ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۷ توسط رادیو پیکچرز پخش شد. این فیلم نهمین فیلم انیمیشن والت دیزنی و چهارمین فیلم بسته‌ای استودیو در دهه ۱۹۴۰ برای پس‌انداز پول در دوران جنگ جهانی دوم است. از فیلم‌های بسته‌ای اواخر دهه ۱۹۴۰ دیزنی که کمک مالی شایانی به این شرکت کردند می‌توان به به "سیندرلا" (۱۹۵۰) و پس از آن "آلیس در سرزمین عجایب" (۱۹۵۱) و "پیتر پن" (۱۹۵۳) اشاره کرد.
این فیلم دارای دو داستان است که اولی در مورد خرسی به نام "بانگو" است که از سیرک فرار کرده و دومی بازگویی داستان جک و لوبیای سحرآمیز با حضور میکی‌ماوس، دانلد و گوفی است که با چند لوبیای سحرآمیز، قلعه ویلی گنده را در آسمان پیدا می‌کنند. آخرین گویندگی والت دیزنی برای میکی‌ماوس در "میکی و لوبیای سحرآمیز" انجام شد زیرا او بسیار درگیر پروژه‌های دیگر بود.
یک خرس سیرک به نام بانگو آرزوی زندگی آزاد را در سر می‌پروراند و دوست دارد که در جنگل زندگی کند. او در سیرک بدنیا آمده‌است و تمام عمر خود را در سیرک گذرانده اما بیرون از صحنه نمایش با او به خوبی رفتار نمی‌شود. یک روز که او را با قطار به محل بعدی نمایش می‌برند او از قطار فرار می‌کند و…
«میکی»، «دونالد» و «گوفی» در جایی زندگی می‌کنند که همه چیزش را از دست داده‌است. تنها غذایی که آنها دارند یک قرص نان است و حتی «دونالد» نقشه قتل تنها گاوشان را می‌کشد. به همین دلیل «میکی» تصمی می‌گیرد گاو را با چند لوبیای سحرآمیز عوض کند و…
بومیان آلاسکا مردم بومی آلاسکا، ایالات متحده هستند و شامل: ایلوپیات، یوپیک، آلوت، ایاک، تلینگیت، هایدا، تسیمشیان و تعدادی از فرهنگ‌های شمال آتهاباسکان هستند. آنها اغلب توسط زبان‌هایی که صحبت می‌کنند، تعریف می‌شوند. بسیاری از بومیان آلاسکا در نهادهای قبیله ای بومی آلاسکا که به نوبه خود به ۱۳ شرکت منطقه ای بومی آلاسکا تعلق دارند، به رسمیت شناخته شده‌اند که ادعاهای مالی و زمینی را اداره می‌کنند.
نیاکان بومیان آلاسکا هزاران سال پیش، حداقل در دو موج متفاوت، به این منطقه مهاجرت کردند. برخی از مهاجرانی که در موج سوم مهاجرت کردند، در سراسر قسمت شمالی آمریکای شمالی ساکن شدند. آنها هرگز به مناطق جنوبی مهاجرت نکردند. به همین دلیل، مطالعات ژنتیکی نشان می‌دهد که آنها ارتباط نزدیکی با مردم بومی آمریکای جنوبی ندارند.
اجداد بومیان آلاسکا در سرتاسر قطب شمال فرهنگ‌های مختلف بومی و پیچیده‌ای را بنا نهادند که به مرور زمان جانشین یکدیگر شده‌اند. آنها روشهای پیچیده‌ای برای مقابله با شرایط آب و هوایی و محیط زیست و فرهنگهای ریشه در آن ایجاد کردند.
کمیسیون بومیان آلاسکا تخمین می‌زند که حدود ۸۶۰۰۰ بومی آلاسکا در سال ۱۹۹۰ در آلاسکا زندگی می‌کنند و ۱۷۰۰۰ نفر دیگر در خارج از آلاسکا زندگی می‌کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ توسط وزارت کار و توسعه نیروی کار در آلاسکا بیش از ۱۲۰٬۰۰۰ نفر بومی آلاسکا را در آلاسکا تثبیت کرد. در حالی که اکثر بومیان آلاسکا در روستاهای کوچک یا مراکز منطقه ای دورافتاده مانند نوم، دیلینگهام و بیتل زندگی می‌کنند، درصد ساکنین آنها در مناطق شهری رو به افزایش است. در سال ۲۰۱۰، ۴۴ درصد در مناطق شهری زندگی می‌کردند، در حالی که در سرشماری سال ۲۰۰۰ این میزان ۳۸ درصد بود. از سال ۲۰۱۸، بومی‌ها ۱۵٫۴٪ از جمعیت کل آلاسکایی‌ها را تشکیل می‌دهند.
تاریخ مدرن بومیان آلاسکا با ورود اروپایی‌ها آغاز می‌شود. چیز غیر معمول برای آمریکای شمالی این بود که روس‌ها در قرن هجدهم از سیبری آمدند، اولین کسانی بودند که تماس گرفتند. تاجران انگلیسی و آمریکایی عموماً تا قرن نوزدهم به این منطقه نرسیدند و در بعضی موارد مبلغین تا قرن بیستم فعالیت نداشتند.Taylor, Alan (2001) "American Colonies: The Settling of North America" Penguin Books, New York p.452
با رسیدن از سیبری توسط کشتی در اواسط قرن هجدهم، روس‌ها تجارت خود را با بومیان آلاسکا آغاز کردند. شهرک سازی‌های جدید در اطراف پست‌های تجاری توسط روس‌ها از جمله مبلغان ارتدکس روسیه آغاز شد.
دلایل ژئوپلیتیک دولت تزاریست را بر آن داشت تا به قلمرو بومی در آلاسکا کنونی گسترش یابد، ارتدکس روسیه را گسترش داده و منابع طبیعی این سرزمین را در مسیر خود مصرف کند.
در سال ۱۹۷۱، با حمایت رهبران بومی آلاسکا مانند امیل نوتی، ویلی هنسلی و بایرون مالوت، کنگره ایالات متحده قانون تسویه ادعاهای بومی آلاسکا (ANCSA) را تصویب کرد که ادعاهای زمینی و مالی زمین‌ها و منابع بومیان آلاسکا را تسویه می‌کرد. به آمریکایی-اروپایی باخته بود."Aleut History", The Aleut Corporation
جمع‌آوری غذای معیشتی همچنان برای بسیاری از بومیان آلاسکا یک فعالیت اقتصادی و فرهنگی مهم است. در یوتگیاگویک، آلاسکا در سال ۲۰۰۵، بیش از ۹۱ درصد از خانواده‌های اینیوپیات که با آنها مصاحبه شد مشخص شد که هنوز در اقتصاد معیشتی محلی مشارکت داشتند، در مقایسه با آن که تقریباً ۳۳ درصد از خانواده‌های غیر اینیوپیات که از منابع وحشی حاصل از شکار، ماهیگیری یا جمع‌آوری استفاده می‌کردند.
جوانی جاویدان مفهوم جاودانگی جسمی انسان و عاری از پیری است. منظور از جاودانگی، جوانی ای است که معمولاً به جای سن خاصی از طول عمر انسان و در تضاد با پیری است. جوانی جاودان در افسانه ها رایج است ، و یک موضوع محبوب در داستان است.
جوانی ابدی از ویژگیهای ساکنان بهشت ​​در ادیان ابراهیمی است.
هندوها بر این باورند که ریشی های ودایی و پس از ودایی به جاودانگی رسیده اند، که این بدین معنی است که توانایی تغییر سن بدن یا حتی شکل آن به میل خود است. اینها برخی از سیدهاهای یوگا است. گفته می شود مارکاندیا همیشه در سن 16 سالگی باقی می ماند.
تفاوت بین زندگی ابدی و به طور دقیق تر جوانی ابدی، موضوعی مکرر در اساطیر یونان و روم است. افسانه درخواست نعمت جاودانگی از یک خدا، اما فراموش کردن درخواست جوانی ابدی در داستان تیتونوس ظاهر می شود. در مورد سیبیل کومائی یک موضوع مشابه در اوید یافت می شود.
در اساطیر نورس، ایدون به عنوان نگهدارنده سیب های زرین خدایان توصیف شده است که به آنها جوانی ابدی در ادای منثورقرن سیزدهم می دهد.
DNA یک فرد در روند پیری نقش دارد. پیری حتی قبل از تولد آغاز می گردد، به محض اینکه سلول ها می میرند و باید جایگزین شوند. در انتهای هر کروموزوم توالی های تکراری DNA، تلومر وجود دارد که تلومرها مانند یک سپر، کروموزم را از ایجاد پیوستگی‌های نابجا و غیر صحیح و تخریب به‌وسیله آنزیم‌های اگزونوکلئاز سلول محافظت می‌نماید و چندین نقش اساسی دارد. یکی از این نقش ها تنظیم تقسیم سلولی با اجازه دادن به هر تقسیم سلولی برای حذف مقدار کمی کد ژنتیکی است. مقدار حذف شده بسته به نوع سلول تکثیر شده متفاوت می باشد. تخریب تدریجی تلومرها تقسیم سلول را به 40 تا 60 برابر محدود می کند، که به آن حد هایفلیک نیز می گویند. پس از رسیدن به این حد، سلولهای بیشتری از بین می روند که در یک بازه زمانی قابل جایگزینی هستند. بنابراین، بلافاصله پس از رسیدن به این حد، ارگانیسم می میرد. اهمیت تلومرها اکنون به وضوح مشهود است: با افزایش طول تلومرها، عمر نیز طولانی می شود.
این ایده که بدن انسان می تواند در سنین پیری به وضعیت جوانی ترمیم شود، در طی چند سال گذشته مورد توجه تجاری زیادی قرار گرفته است. از جمله توسط شرکت هایی مانند موسسه تحقیقاتی انسان دیرپا، کالیکو و سلامت بهشتی. علاوه بر این شرکت های بزرگتر، بسیاری از شرکت های نوپا در حال حاضر در حال توسعه روش های درمانی برای مقابله با "مشکل پیری" با استفاده از درمان هستند.   در سال 2015 کلاس جدیدی از داروهای سنولیتیک (در حال حاضر در مرحله پیشرفت بالینی) اعلام شده است که به طور خاص برای مقابله با علل بیولوژیکی اساسی ضعف ایجاد شده است.
"از دست دادن جوانی" یا روند پیری مسئول افزایش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری ها از جمله سرطان، پارکینسون، آلزایمر و دیگر بیماری ها در افراد است. در نتیجه در سالهای اخیر، بسیاری از افراد با ارزش خالص سرمایه، مقدار زیادی از پول خود را در جهت ابتکار عمل به سمت تحقیقات علمی در مورد روند پیری یا روشهای درمانی برای کند کردن یا معکوس کردن روند پیری، اهدا کرده اند.  از جمله این افراد می توان به جف بزوس، ری کورزویل، پیتر تیل،  اوبری د گری، لری الیسون، سرگئی برین، دیمیتری ایتسکوف، پل گالن،  و مارک زاکربرگ اشاره نمود.
معدن موسیقی یک پویانمایی بسته‌ای موزیکال است که توسط والت دیزنی تولید و توسط رادیو پیکچرز در ۲۰ آوریل ۱۹۴۶ پخش شد. این فیلم هشتمین انیمیشن والت دیزنی است.
در جریان جنگ جهانی دوم بیشتر فعالیت‌های والت دیزنی در رابطه با جنگ بود و بقیه کارهایشان نیز برای تمرینات و تبلیغات ارتش استفاده می‌شد. در نتیجه استودیو از ایده‌ها و طرح‌های نیمه تمام مملو بود و به همین دلیل والت دیزنی برای زنده نگاه داشتن استودیو و آینده انیمیشن چندین فیلم مختلف آماده کرد که یکی از آن‌ها معدن موسیقی بود. این فیلم انیمیشن متشکل از چندین بخش مختلف است، مانند مارتین و کوی، نهر آبی، داستان گربه‌ها و داستان پیتر و گرگ که نوشته نویسنده بزرگ روسیه سرگئی پروکفیف می‌باشد و دربارهٔ پسری روسی به نام پیتر می‌باشد که به همراه دوستان حیوان خود به شکار گرگ می‌رود. این انیمیشن برای اولین بار در جشنواره فیلم کن ۱۹۴۶ به نمایش درآمد و برنده چندین جایزه بین‌المللی شد.
خوردن، رفتاری است که موجودات زنده، معمولاً حیوانات، برای سیر شدن انجام می‌دهند. در واژه‌شناسی اغلب با پسوند-vore, -vory یا vorous- می‌آید که از کلمه لاتین "vorare" می‌آید که به معنی «خوردن» است.
پلی‌فاژی توانایی جانور در خوردن غذاهای گوناگون است، در حالی که مونوفاژی عدم تحمل هر ماده غذایی به جز یک نوع خاص است. (به گونه‌های عمومی و تخصصی مراجعه کنید).
دیگر طبقه‌بندی‌ها به جانورانی اشاره می‌کند که تنها یک غذای خاص مصرف می‌کنند. مانند:
خوردن چیزهای غیرزنده یا فاسد:
همچنین چندین رفتار نامعمول تغذیه‌ای، عادی، فرصت‌طلبانه یا آسیب‌شناختی وجود دارد، مانند:
یک تغذیه‌کننده فرصت‌طلب، خود را از طریق منابع غذایی مختلف سیر کرده و حفظ می‌نماید، زیرا این گونه از نظر رفتاری به اندازه کافی انعطاف‌پذیر می‌باشد.
سلمین عمور (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل تانزانیا است. وی از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ پنجمین رئیس‌جمهور زنگبار بود.
رائول بریکار (؛ – ) مهندس و همچنین ریاضی‌دان فرانسوی بود. وی بیشتر برای کارهایش در هندسه، به ویژه هندسه تشریحی و توصیفی و هم‌نهشتی قیچی، و سینماتیک، به ویژه رابط‌های مکانیکی شناخته شده است.
سباستین واسیلیادیس (؛ زاده ۴ اکتبر ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال حرفه‌ای یونانی-آلمانی که به عنوان هافبک برای باشگاه فوتبال پادربورن بازی می‌کند.