moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وظیفه کمیسیون تضمین بی‌طرفی سیستم پلیس با جلوگیری از فشارهای سیاسی و اطمینان از حفظ دموکراسی در اداره پلیس است.
روابط ایرلند و اسرائیل روابط خارجی میان دو کشور ایرلند و اسرائیل است.
از ۲۵ ژانویه ۱۹۹۶، ایرلند در تل آویو و اسرائیل در دوبلین سفارت دارند. سفیر اسرائیل در ایرلند اوفیر کاریو و سفیر ایرلند در اسرائیل کایل او'سولیوان است. هر دو کشور عضو کامل اتحادیه مدیترانه هستند.
ایرلند تنها اسرائیل را دوژور در سال ۱۹۶۳ به رسمیت شناخت، و هر دو کشور روابط دیپلماتیک در سال ۱۹۷۵ را آغاز کردند، زمانی که سفیر ایرلند در سوئیس نیز به اسرائیل معتبر شناخته شد. پیش از آن ایرلند به دلیل نقض ادعاهای اسرائیل در قطعنامه‌های سازمان ملل از برقراری روابط خودداری کرده بود. در سال ۱۹۸۱، ایرلند حمله اسرائیل به رآکتور هسته ای عراق محکوم کرد. ایرلند تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۳ اجازه راه اندازی سفارت اسرائیل را نداد. دو هفته پیش از آن، ایرلند به یاسر عرفات رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین اجازه دیدار و افتتاح هیئت را داده بود.
روابط تجاری میان اسرائیل و ایرلند به اوایل تشکیل دولت اسرائیل برمی گردد. در سال ۱۹۸۸، صادرات اسرائیل به ایرلند ۲۳٫۵ میلیون دلار ارزیابی شده‌است و صادرات ایرلند به اسرائیل ۳۲٫۸ میلیون دلار ارزیابی شده‌است. در سال ۲۰۱۰ میزان واردات اسرائیل از ایرلند به ۵۲۰ میلیون دلار و صادرات به ایرلند ۸۱ میلیون دلار بود.
صادرات اسرائیل به ایرلند شامل ماشین آلات و وسایل الکترونیکی، لاستیک و پلاستیک، مواد شیمیایی، منسوجات، تجهیزات نوری / پزشکی، سنگهای قیمتی و میوه و سبزیجات است. صادرات ایرلند به اسرائیل شامل ماشین آلات و وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، منسوجات، مواد غذایی، نوشیدنی‌ها و تجهیزات نوری / پزشکی است. توافق‌نامه دو جانبه در مورد مالیات مضاعف در سال ۱۹۹۵ امضا همکاری اقتصادی را تسهیل کرده‌است.
طبق "روزنامه هاآرتس"، ایرلند محبوب‌ترین مقصد مسافران تعطیلات اسرائیلی در سال ۲۰۰۰ بود. در سال ۲۰۰۴، تعداد اکثر شهروندان ایرلندی برای شرکت در بازی مقدماتی ایرلند و اسرائیل در جام جهانی از اسرائیل دیدن کردند.
ایرلند سالانه ۱۰ میلیون یورو کمک دو جانبه و چند جانبه به مردم و سازمانهای فلسطین از جمله ۳٫۵ میلیون یورو از طریق اونروا ارائه می‌دهد.
در ۵ ژوئن ۲۰۱۰، کشتی کمک بشردوستانه "راشل کوری که" از ایرلند به غزه می‌رفت، توسط نیروی دریایی اسرائیل رهگیری و ضبط شد. این امر باعث ایجاد تنش سیاسی میان ایرلند و اسرائیل شد.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱، ایرلند نماینده فلسطین در ایرلند را به سفارت کامل ارتقا داد، که منجر به احضار سفیر ایرلند در اسرائیل شد. اسرائیل اعلام کرد که از این تصمیم «پشیمان است» و به دلیل سیاست مغرضانه دولت ایرلند در مورد درگیری‌ها طی سالها تعجب نکرد.
در اکتبر ۲۰۱۴، مجلس اعلای ایرلند از دولت خواست که رسماً به دولت فلسطین رسمیت ببخشد و اقدامات فعالی را برای پیشبرد راه حل مناسب دو کشور برای منازعات اسرائیل و فلسطین انجام دهد.
سی‌جی ئی‌ان‌ام (، به صورت کامل: CJ Entertainment aNd Merchandising؛ سی‌جی سرگرمی و فروش کالا) یک شرکت سرگرمی و خرده‌فروشی کره جنوبی است که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد.
پادگذار جنسیت یا معکوس‌کردن گذار جنسیتی، توقف یا معکوس‌کردن شناسایی شخص، به عنوان تراجنسیتی یا تغییردهنده‌ی جنسیت، از طرق اجتماعی، حقوقی، یا پزشکی است. برخی از افراد به‌طور موقت اقدام به تغییر کار می‌کنند.
"مقاومت (Desistance)" اصطلاحی مرتبط است که برای توصیف توقف هویت تراجنسیتی یا آشفتگی جنسیتی استفاده می‌شود و از شیوع بالاتری برخوردار است.
تحقیقات مستقیم و رسمی در مورد پادگذار جنسیتی وجود ندارد. علاقه حرفه‌ای به این پدیده با مجادله روبرو شده‌است.
"گذار" (Transition) فرآیندی است که فرد تراجنسیتی برای مطابقت با احساس درونی هویت جنسیتی خود، بیان جنسیت یا خصوصیات جنسیتی خود را تغییر می‌دهد.; گذار معمولاً شامل تغییرات اجتماعی (مانند لباس، نام شخصی و ضمایر)، تغییرات قانونی (مانند نام قانونی و جنسیت قانونی) و تغییرات پزشکی-جسمی (مانند درمان جایگزینی هورمون و جراحی تغییر جنسیت) است.
"پادگذار" (گاهی اوقات "بازگذار" نامیده می‌شود) روند متوقف کردن یا معکوس کردن یک شناسایی تراجنسی یا گذار جنسیت است. پیشوندِ پاد به معنای ضد است و پادگذار را از منظر واژگانی متضاد با گذار می‌کند.https://fa.m.wiktionary.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D8%AF
همانند گذار، پادگذاری نیز تک‌جانبه نیست. روش‌های پادگذاری می‌توانند در افراد بسیار متفاوت باشد و می‌توانند تغییراتی در بیان جنسیت، هویت اجتماعی، اسناد هویت قانونی و آناتومی فرد ایجاد کنند.; ; ; "مقاومت" اصطلاحی عمومی برای هرگونه توقف است،; و معمولاً به‌طور خاص برای توقف هویت تراجنسیتی یا آشفتگی جنسیتی به کار می‌رود.; ; کسانی که اقدام به پادگذاری می‌کنند به عنوان "پادگذاران(detransitioners)" شناخته می‌شوند.; ; پادگذاری معمولاً با "پشیمانی از گذار" همراه است، اما پشیمانی و پادگذاری همیشه با هم همزمان نیستند.
دستورالعمل‌های قانونی، پزشکی، و روانشناسانه ای در موضوعات معکوس کردن گذار جنسیت وجود ندارد. استانداردهای مراقبت سلامت انجمن حرفه ای سلامت تراجنسیتی جهان حرفی از معکوس کردن جنسیت به میان نیاورده،*
"در حال حاضر دستورالعمل یا منابع حرفه ای برای ارائه کنندگان خدمات بهداشتی که با بیمارانی مواجه می‌شوند که نسبت به گذار جنسیت ابراز پشیمانی می‌کنند و/یا خواهان معکوس کردن آن می‌شوند وجود ندارد." گرچه ۳۷ جراح این انجمن نسبت به گنجانده شدن دستورالعمل‌های معکوس کردن گذار ابراز علاقه کرده‌اند،"88% از پاسخ دهندگان احساس می‌کنند که استاندارد 8 باید فصلی در مورد توقف گذار داشته باشد" و رئیس سابق این انجمن و رئیس تیم بازنگری استانداردهای مراقبت آن توقف گذار را از موضوعاتی فهرست کرده که دوست دارد در نسخه هشتم گنجانده شود."Miscellaneous suggestions ... detransition."
برخی پژوهشگران احساس می‌کنند که جو سانسوری پیرامون مطالعه این پدیده وجود دارد.; ; ; ; معکوس کنندگان گذار می‌گویند مورد آزار قرار گرفته‌اند،"'The complexity of our viewpoint is pretty inconvenient to people on all sides of the political spectrum,' Carey says in the film. For her, detransitioning has resulted in the most harassment she has ever faced in her life." "This has ignited a contentious debate both in and outside the trans community, with various sides accusing each other of bigotry, harassment, censorship, and damaging the fight for trans rights. It's such a fraught issue that many people I interviewed requested anonymity. (All the names of detransitioners have been changed.) Others refused to speak on the record, afraid of the potential fallout." و این که به عنوانی تهدیدی سیاسی علیه حقوق تراجنسیتی‌ها با آن‌ها رفتار شده.""[T]he trans community does our best to pretend that retransitioning never happens ... trans people who have retransitioned are often treated as outcasts, as aberrations or as an embarrassment to our community's goals. They are assumed to be failures, traitors to the cause of trans liberation." مطالعه ای در سال ۲۰۲۱ با شرکت معکوس کنندگان گذار دریافت بسیاری از آن‌ها احساس کردند حمایت جامعه ال جی بی تی + و دوستان را از دست داده‌اند.
النا کویریچی (به انگلیسی: Elena Quirici؛ متولد ۱۶ فوریه ۱۹۹۴) کاراته‌کای اهل سوئیس است. او در مسابقات کاراته قهرمانی جهان یک مدال برنز بدست آورد و در مسابقات قهرمانی کاراته اروپا صاحب چهار مدال، از جمله دو مدال طلا، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان شد.
او در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ که در وروتسواف، لهستان برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان رقابت کرد اما برنده مدال نشد.
در مسابقات کاراته قهرمانی اروپا ۲۰۱۸ که در نووی ساد، صربستان برگزار شد، او هم در کومیته تیمی و هم در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان به مدال طلا دست یافت.
در سال ۲۰۱۹، وی در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۹ که در مینسک، بلاروس برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان یکی از مدال‌های برنز را به دست آورد.چهار سال قبل، او در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ که در باکو، جمهوری آذربایجان برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم زنان موفق به کسب مدال نشد.
در مارس ۲۰۲۰، او قرار بود به عنوان نماینده سوئیس در کاراته در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو، ژاپن ظاهر شود. اما این موضوع در مارس ۲۰۲۱ پس از بازنگری فدراسیون جهانی کاراته در سیستم انتخابی المپیک تغییر کرد.
سلا و گروه اسپیدز یک فیلم سینمایی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به نویسندگی و کارگردانی تایاریشا پو، در اولین کارگردانی بلند خود، با بازی لاوی سیمون، سلست اوکانر، جارل جروم، جینا تورس و جسی ویلیامز است.
اولین نمایش این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹ بود. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰، توسط آمازون استودیوز منتشر شد.
سلا یک دانشجوی ارشد در مدرسه شبانه‌روزی پنسیلوانیا است، جایی که او رهبری جناحی از دانش آموزان به نام اسپیدز را می‌کند که به دانش آموزان دیگر مواد مخدر می‌فروشند. این مدرسه چهار جناح دیگر دارد اما برخلاف بقیه، سلا کسی را ندارد که بتواند در هنگام فارغ‌التحصیلی جایگزین او شود.
ملت تراکتور () شرکت خودروسازی پاکستانی است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
کیوموبایل () شرکت مخابرات پاکستانی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
جی. دی. سیرل () شرکت داروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد.
ام‌نت (، سرواژه‌ی Music Network) یک شبکه تلویزیون پولی موسیقی با مالکیت سی‌جی ئی اند ام یکی از زیرمجموعه‌های سی‌جی ئی‌ان‌ام، بخشی از گروه سی‌جی است.
خان سمنت () شرکت مصالح ساختمانی پاکستانی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
اتوک () شرکت پالایش نفت پاکستانی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
بانک عسکری () شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
بانک پنجاب () شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
بانک فیصل () شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
هابکو () شرکت برق پاکستانی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
بانک میزان () شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
الغازی تراکتور () شرکت خودروسازی پاکستانی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
اطلس هوندا () شرکت خودروسازی پاکستانی است، که در سال ۱۹۶۲ توسط شرکت هوندا تأسیس شد.
سنتز مالونیک استر یک واکنش شیمیایی است که در آن دی‌اتیل مالونات یا استر دیگری از مالونیک اسید در موقعیت کربن آلفا (مستقیماً مجاور) به دو گروه کربونیل آلکیله می‌شود و سپس به یک استیک اسید استخلافی تبدیل می‌شود. اشکال عمده سنتز مالونیک استر این است که مرحله آلکیله شدن همچنین می‌تواند ساختارهای دی‌آلکیله تولید کند. این امر جداسازی محصولات را دشوار و بازده کمتری را به همراه دارد.Malonic Ester Synthesis – Alkylation of Enolates
فوجی فاندیشن (
گروه اطلس () شرکت خوشه‌ای پاکستانی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
حافظ سوهان حلوا (
سنتز استواستیک استر یک واکنش شیمیایی است که در آن اتیل استواستات در موقعیت کربن آلفا به دو گروه کربونیل آلکیله شده و سپس به یک کتون یا به طور خاص یک استون آلفا-استخلافی تبدیل می شود. این واکنش شباهت بسیاری به سنتز مالونیک استر دارد.
روفوس name="introduction post"> نرم‌افزار رایگان و متن باز است که برای فرمت کردن یواس‌بی و ساخت یواس‌بی‌های قابل بوت استفاده شود.
در ابتدا Rufus به عنوان جایگزینی منبع باز مدرن برای ابزار «USB HP Disk Storage Format Tool for Windows» طراحی شده بود. که در درجه اول برای ایجاد درایوهای فلش یواس‌بی قابل بوت «DOS» استفاده می‌شد.
Rufus از انواع پرونده‌های «.iso» قابل بوت پشتیبانی می‌کند، از جمله توزیع‌های مختلف لینوکس و فایل‌های «.iso» نصب ویندوز، و همچنین فایل‌های تصویری دیسک خام (از جمله پرونده‌های فشرده). در صورت نیاز، یک بوت لودر مانند SYSLINUX یا GRUB را روی درایو فلش نصب می‌کند تا آن را بوت کند. همچنین امکان نصب MS-DOS یا FreeDOS بر روی درایو فلش و همچنین ایجاد رسانه بوت Windows To Go را فراهم می‌کند. این از درایوهای فلش قالب بندی به عنوان سیستم فایل FAT، FAT32، NTFS , exFAT , UDF یا ReFS پشتیبانی می‌کند.
روفوس همچنین می‌تواند برای محاسبه هش‌های MD5، SHA-1 و SHA-256 از تصویر انتخاب شده در حال حاضر استفاده شود.
هنگام راه‌اندازی Rufus تحت ویندوز ۷، نباید هیچ اتصال اینترنتی روی رایانه وجود داشته باشد.
Rufus قادر به بارگیری تصاویر ISO DVD از نصب‌کنندگان ویندوز ۱۰ قبل از نسخه فعلی در سایت بارگیری مایکروسافت است. برای انجام این کار، رایانه شخصی باید قبل از راه‌اندازی Rufus به اینترنت متصل باشد و Rufus باید حداقل تحت ویندوز ۸٫۱ اجرا شود
حروف‌ریزی (Type casting) روش ریختن حروف فلزی منفرد است که به عنوان حروف سربی شناخته می‌شود و با ریختن فلز مذاب در قالب‌های برنجی به نام ماتریس انجام می‌شود.
در سال ۱۸۰۵ هنری دیدوت از پاریس، فرانسه یک دستگاه ریخته‌گری حروف (نویسه) را ثبت کرد.https://books.google.co.uk/books?id=gxTjAAAAMAAJ&q=Henri+Didot+Type+Casting+1805&dq=Henri+Didot+Type+Casting+1805&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj5zsnS6qnnAhUNHMAKHTtaCOEQ6AEIKTAA
دیوید بروس در سال ۱۸۳۸ اولین ماشین ریخته‌گری حروف (نویسه) خودکار را اختراع کرد، اما این ماشین‌های Monotype و Linotype بودند که برای اولین بار به سرعت روند کار را تسریع کردند.
در سال ۱۸۸۷، تولبرت لانستون دستگاه حروفچینی مکانیکی Monotype را اختراع کرد. این یک سیستم ریخته‌گری حروف بود که نویسه‌های منفرد تولید می‌کرد که در آن از یک حالت ماتریس برای نگهداری تمام ماتریس‌های فونت استفاده می‌شد. روشی که تا حدودی یادآور ریخته‌گری نوع دستی بود، هر بار که یک کاراکتر ریخته می‌شد، مکانیسم انتخاب نوع ماتریس را طوری قرار می‌داد که ماتریس صحیح روی قالب قرار می‌گرفت، فلز داغ تزریق می‌شد، حرف سربی برداشته و فرایند تکرار می‌شد. تا کار تمام شود.
گرچه رویکرد Linotype (1886) و Intertype (1914) در حروفچینی مکانیکی، سطر ریخته شده تولید می‌کرد یعنی به جای حروف و نویسه‌های منفرد، سطر کامل را ارائه می‌کرد، اما با این وجود از ماتریس‌های برنز جداگانه در محفظه بالای دستگاه استفاده می‌شد، که در هر ضربه به صفحه کلید، در کنار هم مونتاژ شده، به ریخته‌گری منتقل و سطر یکپارچه ریخته شده و سپس توزیع مجدد ماتریس‌ها به محل اولیه با استفاده از یک مکانیزم کلید زنجیره‌ای V شکل هوشمند انجام می‌شد.
سیستم حروفچینی عنوان یا تیتر لودلو Ludlow مشابه است، از این جهت که آن هم فرایند ریخته‌گری سطری است، اگرچه تمام عملیات حروفچینی (مونتاژ ماتریس و توزیع بعدی) توسط یک حروفچین به صورت دستی اجرا می‌شود.
فن‌آوری‌های بعدی حروفچینی از تصویر کوچک حروف به عنوان نگاتیو عکاسی یا نسخه دیجیتالی استفاده کردند.
حروفچینی فلزی داغ در اواخر قرن نوزدهم به عنوان روشی از ریخته‌گری متداول ارتقا یافت. این روش نوین چندین مزیت داشت: موجب کاهش کار شد ، زیرا نیازی به جابجایی دستی در موقعیت‌های مختلف نداشت و هر ریخته‌گری نوع جدیدی را برای هر چاپ ایجاد می‌کرد. در مورد لاینو تایپ ، هر خط به‌عنوان یک بلوک پیوسته با استحکام ریخته می‌شد (از این جهت لاینوتایپ می‌گویند) که برای چاپ سریع روزنامه مفید بود.
گرچه رویکرد (1886)Linotype و Intertype (1914) در حروفچینی مکانیکی، سطر ریخته شده تولید می‌کرد یعنی به جای حروف و نویسه‌های منفرد، سطر کامل را ارائه می‌کرد، اما با این وجود از ماتریس‌های برنز جداگانه در محفظه بالای دستگاه استفاده می‌شد، که در هر ضربه به صفحه کلید، در کنار هم مونتاژ شده، به ریخته‌گری منتقل و سطر یکپارچه ریخته شده و سپس توزیع مجدد ماتریس‌ها به محل اولیه با استفاده از یک مکانیزم کلید زنجیره‌ای V شکل هوشمند انجام می‌شد.
ریخته‌گری حروف فلزی کارآمد، برترین اختراع گوتنبرگ بود. چاپ چوبی Woodblock Printing از قرن‌ها پیش در چین شناخته شده‌بود و لورنس جانزون کوستر و دیگر چاپگرهای هلندی حروف متحرک را قبل از گوتنبرگ توسعه داده‌بودند. این نوآوری در ریخته‌گری حروف (نویسه‌ها) بود که باعث موفقیت گوتنبرگ در چاپ تجاری شد. اگرچه استفاده از ماتریس روش رایجی بود که قبل از او شناخته شده بود، اما یوهانس گوتنبرگ استفاده از آن روش را با یک قالب دستی که به راحتی قابل تنظیم بود تطبیق داد، و این امکان را فراهم آورد که به راحتی و با دقت چندین نمونه یکسان از هر حرف (نویسه) را ایجاد کند.
محصول نهایی حروف‌ریزی دستی، حروفی (نویسه‌هایی) برای چاپ (:چاپ مسطح چاپ حروفی) بود، و روند کار با نصب یک ماتریس با نقش یک گلیف خاص در پایین قالب دستی، شروع می‌شد که برای پهنای بدنه تنظیم شده و برای آماده‌سازی قفل می‌شد. آلیاژ فلزی مذاب با دقت در یک حفره عمودی سمت راست در بالای قالب ریخته می‌شد. پس از آن ریخته‌گر (حروف‌ریز) حرکت سریعی به قالب می‌دهد تا از جریان فلز مذاب به هر گوشه ماتریس کمک کند. در عمل کشف شد که گلیف‌های مختلف برای درست ریخته شدن نیاز به لرزش‌های مختلف دارند. با خنک شدن و جامد شدن فلز ریخته‌شده، قالب باز و حرف (نویسه) سربی آن برداشته می‌شود، سپس قالب آماده می‌شود تا برای ریخته‌گری حرف (نویسه) بعدی آماده شود.
حروف ریخته‌گری دستی، حاصل فرآیندی طولانی بود، اما توانست نتایج عالی و دقیق بدست دهد.
دو رویکرد مختلف برای مکانیزه کردن حروفچینی به طور مستقل در اواخر قرن 19 توسعه یافتند. اول، که به عنوان سیستم ریخته گری ترکیب مونوتایپ شناخته می شود، متن ها را با استفاده از نوارهای کاغذی سوراخ دار تولید می‌کند، همه حروف به صورت مجزا ریخته می شوند. این ماشین‌ها می‌توانستند متن‌هایی را نیز در «ترکیب بزرگ» تا 24 نقطه تولید کنند.
سوپر کستر، ماشین دیگری که به وسیله مونوتایپ تولید می‌شود، از نظر عملکرد مشابه دستگاه تامپسون، بث، محوری و سایر دستگاه‌ها بود، اما برای تولید یک نوع (شامل اندازه‌های بزرگتر) برای تنظیم دستی طراحی شده بود.
رویکرد دیگر این بود که خط های کامل را به صورت یک حلزون درآورد، که غالبا شامل یک خط کامل از متن است.
از این سیستم حداقل پنج سازنده وجود داشت:
لاینوتایپ و ماشین‌های مشابه اینترتایپ با نوارکاغذی و اتوماسیون الکترونیکی نزدیک به اتمام چرخه عمر خود عرضه شدند، که به سرویس‌های سیم خبری این امکان را می‌داد تا خبرهای فوری را به دفترهای روزنامه برای تنظیم سریع در نسخه‌های آخر ارسال کنند.
حالی که بقیه ماشین‌ها توسط صفحه کلید کار می‌کردند، در تایپوگراف لودلو ماتریس‌های هر خط در یک چوب با دست جمع می‌شدند. این دستگاه قادر به نمایش اندازه‌های بدنه ای بود که بقیه سیستم‌های ترکیب مکانیکی نمی‌توانستند آنرا تولید کنند. به این ترتیب می‌توان عنوان‌هایی را برای کامل کردن متن تولیدی در سایر ماشین‌ها ایجاد کرد. همچنین از همان آلیاژ ماشین‌های لاینوتایپ استفاده می‌کرد، بنابراین یک مکمل سودمند برای آرایش صفحه برای روزنامه‌ها بود، زیرا پس از تکمیل، می‌توان تمام فلز را بدون جداسازی یا بازتوزیع نوع از سرفصل‌ها مجدداً ذوب کرد.
موفقیت این ماشین ها در زمینه های گوناگون بود. دستگاه ریخته‌گری مونوتایپ برای کتاب‌هایی که نیاز به قابلیت اصلاحات و ویرایش‌های دستی داشت، دارای محبوبیت بیشتری بود، درحالی که سیستم‌های ریخته‌گری راب در تولید روزنامه‌ها که سرعت تولید و «آماده‌سازی» برای چاپ ضروری بود، موفقیت داشتند.
یکی دیگر از فرق های اساسی و اصلی بین دستگاه مونوتایپ و دستگاه‌های تولید "فلزخام" این است که یک ماشین مونوتایپ با کمترین ماتریس می‌تواند کار کند. هر کاراکتر به یک ماتریس نیاز دارد. پخش‌کننده‌های خط نمی‌توانند اینگونه کار کنند و این سیستم‌ ها به مخزن‌های خیلی بزرگ ماتریس نیاز دارند تا بتوانند یک خط کامل از متن را با تکرارهای معمول کاراکتر تنظیم کنند. در واقع، مخزن‌های اسمی 90 کانال یک پخش کننده خط، دارای 91 کانال است که دو کانال اول به حرف کوچک «e» اختصاص داده شده است، و این ماتریس‌ها به طور متناوب از کانال 0 یا 1 برای خطوط متناوب از نوع بازیگران انتخاب می‌شوند.
علاوه بر این، مونوتایپ باید از یک نوار کاغذ پانچ استفاده کند، و "چارچوب خواندن" همیشه به سمت عقب (راست به چپ) برای دستیابی به تراز است، زیرا تراز قابلیت ذاتی دستگاه نیست (اما، "فلاش چپ" یک قابلیت ذاتی است). در حالی که لاینوتایپ احتمال دارد از نوار کاغذ پانچ شده استفاده کند، اگرچه این گزینه به ندرت در خارج از روزنامه‌های روزانه استفاده می شود، و چه از نوار استفاده شود یا نه، "چارچوب خواندن" همیشه به جلو (از چپ به راست) است، با تراز که یک قابلیت ماشین است (و "تراز سمت راست"، "مرکز" و "تراز چپ" ممکن است به راحتی به صورت دستی یا به طور خودکار با استفاده از یک پیوست "کوئادر" قابل استفاده باشد).
ماشین لاینوتایپ (Linotype machine)، یک ماشین ریخته‌گیری خط است که در صنعت چاپ به‌کار می‌رفت و به‌دست اوتمار مرگنتالر، مهندس مهاجر آلمانی در آمریکا در سال ۱۸۸۴ اختراع شد. لینوتایپ از اواخر سده نوزدهم تا دهه‌های ۶۰ و ۷۰ در قرن بیستم به عنوان استاندارد روزنامه‌ها، مجلات و پوسترها به‌کار می‌رفت تا اینکه چاپ افست و تایپ کامپیوتری جایگزین ماشین لاینوتایپ شد. نام آن از اینرو گرفته شده که تمام یک خط حروف فلزی را با آن می‌توان در یک لحظه ساخت این روش را پیشرفت بسیار مهم در صنعت چاپ و حروف‌چینی می‌دانند. اپراتور این ماشین، متن موردنظر را با یک صفحه کلیدی که تعدادی کاراکتر دارد و جزئی از ماشین است تایپ می‌کند و ماشین، ماتریس‌ها که قالب‌های حروف اند، را پشت هم چیده و با ریختن سرب بر روی آن‌ها کل خط موردنظر را ریخته‌گری می‌کرد. این ماشین سرعت بسیار بالایی و سهولت انجام کار بیشتری نسبت فرآیند سابق داشت.
این ماشین، انقلابی در صنعت چاپ و به‌تبع‌ آن در صنعت روزنامه پدید آورد و باعث‌شد که اپراتورهای کم‌تری بتوانند تعداد بیش‌تری صفحه در روز تایپ کنند.
ویژگی کلیدی و مهم لاینوتایپ استفاده از قالب‌هایی است که در مراحل گوناگون عملکرد دستگاه در جریان هستند. یک نوع نوار فاصله (یک گُوه کشویی دارای دو قسمت ویژه) و دیگری ماتریس حروف ساخته شده از جنس برنج است. ماتریس‌ها در یک یا چند مخزن در بالای دستگاه اندوخته می‌شوند (که امکان انتخاب فونت‌ها را در اختیار اپراتور قرار می‌دهد؛ این فونت‌ها را هم می‌توان با سایر مخزن‌های اضافی به دلخواه تبدیل کرد) در حالی که نوارهای فاصله در جعبه‌ای نزدیک‌تر به صفحه کلید ذخیره می‌شوند.
زمانی‌که یکی از کلیدها فشرده می شود، ماتریس از آنچه به عنوان " مونتاژ کننده جلو" شناخته می شود، رد می‌شود و از کنار یک چرخ تقویت شده با فیبر دوار (معروف به چرخ ستاره) و به "بالابر مونتاژ" می گذرد که همان هدف چوب حروفچین دستی را انجام می دهد. زمانیکه دکمه فاصله نزدیک صفحه کلید فشار داده می شود، یکی از نوارهای فاصله از جعبه خارج می شود و تقریباً مستقیم وارد بالابرنده مونتاژ می شود. بالابرنده مونتاژ کننده (یا به طور معمول تر"مونتاژ کننده") برای اندازه های متعدد خط قابل تنظیم است.
هنگامی که خط به طول درست خود نزدیک شد، اپراتور با یک زنگ یا شاخص دیگری از این مورد باخبر می‌شود. اگر خط "سست" یا خیلی کوتاه باشد، "فضای سفید" زیادی برای قلم‌های نوار فاصله وجود دارد تا خط را پر کنند، و احتمال دارد ماتریس ها به طرفین بچرخند یا موقع آماده شدن دستگاه برای انجام دادن عملیات در مقابل همدیگر قرار نگیرند. عملیات ریخته‌گری اگر خط "سست" یا خیلی طولانی و بلند باشد، بالابری که ماتریس‌ها و نوارهای فاصله را حمل می کند به صورت درست در مقابل شکاف قالب قرار نمی‌گیرد. هر دو ماشین لاینوتایپ و اینترتایپ دارای دو امنیت مهم هستند که در زمان عملیات ریخته‌گری کار می‌کنند - "پمپ توقف" که روی خطوط شل وارد می‌شود و "گیره خودکار (اتوماتیک)" که روی خطوط تنگ وارد می‌شود. هر دو سناریو، اگر با این ویژگی‌های ایمنی متوقف نشوند، معمولاً منجر به "پرتاب" حروف فلزی مذاب می‌شوند که در این اتفاق و فرآیند ماتریس‌ها و بالابر در فلز پوشش داده می‌شوند. نه تنها تمیز کردن بعد از این اتفاق زمان‌بر است، بلکه معمولاً یک خط سفت به اندازه کافی پایین نمی آید که با شکاف های روی قالب جفت شود و در نتیجه به ماتریس ها آسیب می رساند. بنابراین، برای یک اپراتور (یا ماشینکاری که از ماشین مراقبت می کند) بسیار ضعیف تلقی می شود که اجازه دهد این اتفاق بیفتد.
هنگامی که خط به اندازه صحیح مونتاژ می شود، اپراتور به اهرم نیرو وارد میکند که بالابر مونتاژکننده را به کانال انتقال بالا می برد و گردش ریخته‌گری خودکار را شروع می‌کند. مجرای انتقال، ماتریس‌ها را به خارج از مونتاژکننده و به اولین بالابر انتقال می‌دهد. سپس اولین بالابر به محلی در جلوی قالب پایین می‌آید، و اگر تا زمانی که دستگاه، فرآیند تراز کردن ماتریس‌ها را آغاز می‌کند، به طور کامل پایین نیامده باشد (اغلب توسط یک خط تنگ به‌وجود می‌آید)، اولین سیستم امنیتی یعنی گیره اتوماتیک، دستگاه را قبل از اینکه گیره‌های نگهدارنده روی ماتریس‌ها توسط قالب کوبیده شوند، خاموش می‌کند. هنگامی که ماتریس ها در موقعیت مناسب قرار گرفتند، دو عملکرد به ترتیب اجرا می‌شوند : ماتریس‌ها به صورت عمودی و روبه‌رو تراز می شوند، در حالی که یک میله از پایین به سمت بالا حرکت می‌کند تا به بازو های متحرک روی نوارهای فاصله نیرویی به سمت بالا وارد کند و درنتیجه باعث شود بازوها خط را به سمت بالا پر کنند. اگر نوار تراز یک چرخه کامل را انجام داده باشد و خط هنوز به صورت کامل تراز و تنظیم نشده باشد، مورد امنیتی دوم یعنی پمپ توقف، اجازه نمیدهد پیستون در دیگ فلزی پایین بیاید. نوارهای فاصله یکی از ویژگی‌های مهم و حائز اهمیت این دستگاه بود که با تنظیم و توزیع یکسان فضای سفید بین هر کلمه، تراز خودکار هر خط را مهیا می کرد. از آنجایی که متن مورد نظر متناسب بود و از نظر عرض پایدار نبود، حل این مشکل ترازی به صورت مکانیکی بسیار مهم بود. بعضی از مدل‌های بعدی خصوصیاتی داشتند که این امکان را می‌داد خط‌ها با هم‌ترازی به چپ، راست یا وسط کشیده شوند. اپراتورهایی که از مدل‌های قبلی استفاده می‌کنند، با ماتریس‌های «خالی» ویژه در چهار اندازه به صورت دستی مقدار مناسب فضای خالی را فراتر از محدوده نوارهای فاصله ایجاد می‌کنند.
در حالی که ماتریس ها هم‌راستا شده اند و نوارهای فاصله روی اندازه صحیح تنظیم شده‌اند، دستگاه سپس به کمک نیروی زیادی خط را قفل می‌کند و پیستون نوشته فلزی مذاب را به فضای ایجاد شده توسط حفره قالب و خط مونتاژ شده تزریق می‌کند. سپس دستگاه صفحه قالب(حامل مارپیچ تازه ریخته شده)، دیگ فلزی و اولین بالابر را جدا می‌کند. بعد از آن دیسک قالب می‌چرخد تا خط را در موقعیت خارج شدن نمایش دهد. در این فرآیند عبور از کنار چاقویی می‌گذرد که پایه تکه فلز خام را به ارتفاع متن تنظیم و مرتب می‌کند (0.918 اینچ در ماشین‌های آمریکایی). سپس فلز خام از طریق یک جفت چاقوی قابل تنظیم قبل از اینکه به سمت "نمونه ستونی و صفحه‌بندی نشده مطالب" از خطوط تمام شده در کنار اپراتور بلغزد، تا اندازه بدنه مناسب تنظیم می‌شود. بسته به مدل دستگاه، دیسک قالب می تواند چهار قالب (استاندارد)، شش یا دو قالب داشته باشد که به اپراتور امکان انتخاب طول خط و اندازه بدنه را می دهد.
همانطور که دیسک قالب در حال چرخش است، بالابر اول به طور همزمان به موقعیت بالایی خود حرکت میکند و نوار های فاصله و ماتریس ها را به صورت عمودی در راستای آماده سازی برای انتقال دوم قرار می دهد . ماتریس ها دارای یک سری دندانه در یک بریدگی V شکل در بالا هستند، و با تکمیل فرآیند انتقال، روی میله بالابر دوم که ماتریس ها را توسط این بریدگی های V شکل حمل می کند، می لغزند. نوارهای فاصله چنین بریدگی‌هایی ندارند، آن ها در کانال انتقال دوم قرار دارند و توسط دو اهرم جمع می‌شوند و به داخل جعبه نوار فاصله فرستاده می‌شوند. در حالی که نوارهای فاصله در جعبه خود هل داده می شوند، بالابر دوم به سمت فرآیند توزیع که در بالای دستگاه قرار دارد، به سمت بالا حرکت می‌کند، آن ها وظیفه دارند که قالب ها را به مکان های مناسب خود در مجله باز گردانند. در قسمت فوقانی دستگاه، یک اهرم (جابجا کننده ) به سمت چپ تغییر مکان می‌دهند تا در مخنصاتی قرار گیرد که ورودی ماتریس ها را از سمت آسانسور دوم به جعبه توزیع کننده وارد کند. این فرآیند ماتریس ها را در طول فاصله های دقیق تغذیه می کند به گونه‌ای که بین سه پیچ چرخان جابجا می‌شود. هر ماتریس در امتداد یک نوار که بریدگی هایی دارد، بین سه پیچ حمل می شود تا زمانی که بریدگی های روی میله و ماتریس با هم، هم‌خوانی داشته باشند، بعد از آن ماتریس در کانال مناسب خود در مخزن قرار می‌گیرد.
برای اپراتورهای آموزش‌دیده مایه افتخار بود که می‌توانستند یک خط را معلق کنند - چرا که به اینصورت اپراتور می‌توانست خط بعدی را درحالی که یک خط در کانال تحویل نگه داشته شده بود و دستگاه خط قبلی را ریخته گری میکرد، بنویسد.دیگ فلزی با انداختن شمش‌های کوچک حروف چاپ فلزی توسط اپراتور در هر چند خط، و همچنین توسط تغذیه‌کننده های مکانیکی که حاوی شمش‌های بزرگ حروف چاپی فلزی بودند(و اغلب دو «قالب ریخته‌گری» را در یک زمان حمل می‌کردند تا به نوبت مصرف شود) پر نگه داشته میشد. این تغذیه‌کننده ها با روش‌های مختلفی (با بادامک، بالابر یا تعویض‌کننده و توزیع‌کننده) فعال می‌شوند، اما نتیجه نهایی یکسان است - شمش‌ها کم‌کم به داخل دیگ وارد می‌شوند و آن را تا سطح لازم پر نگه می‌دارند.
گاهی اوقات، نمونه ستونی چاپ نشده فلز خام به میز ترکیب منتقل می‌شود تا به قالب موردنظر تبدیل شود، و پس از اتمام پرس و حذف تکه فلزات خام از قالب، آنها را برای ذوب مجدد در شمش های جدید در جعبه جهنمی(محفظه ای به شدت داغ) قرار می‌دهند . در فواصل زمانی، سرب دوباره ذوب می شود و فلز اکسید شده (تفاله یا کف روی سطح فلزات مذاب) از بین می‌رود. در بخشی از این فرآیند، «فلز اضافه» به شکل شمش‌های کوچک افزوده می‌شود تا آن بخش از فلزات آلیاژی که در اثر تشکیل تفاله از بین رفته است (با اکسید شدن فلز در دیگ دستگاه یا در مرحله ذوب مجدد) دوباره پر شود. . حروف چاپ فلز در قالب های شمش ریخته می شوند - قالب های کوچک برای تغذیه دستی دیگ های فلزی یا قالب های بزرگتر برای تغذیه کننده‌های فلزی . (در مورد دوم، باید به انتهای "دهانه" توجه ویژه ای شود زیرا باید وزن کل شمش را تحمل کند. خرابی اغلب منجر به ریختن آن در دیگ و پاشیدن فلز مذاب در همه جا می‌شود. )
شرکت اینترتایپ که غالباً توسط منافع روزنامه رایدر تأمین می‌شد، ( حدود 1914) یک نسخه سازگار از ماشین لاینوتایپ را هنگامی که ثبت اختراعات تمام شد توسعه داد و بسیار محبوب شد. این اتفاق منجر به یک مبارزه قانونی طولانی مدت توسط شرکت Mergenthaler Linotype (که در نهایت شکست خورد) شد.
روش‌های مختلف و متفاوتی برای تغذیه ماشین‌های لاینوتایپ/اینترتایپ استفاده شد که رایج‌ترین آنها موتور کوچک اسب بخار است و سیمی برای جریان متناوب تک فاز 60 هرتز در نهایت به ارائه پیش‌فرض تبدیل می‌شود. برای پاسخگویی به نیازهای مشتریان، موتورهایی نیز ساخته شدند تا ازمدارهای جریان مستقیم، مدارهای متناوب 25 هرتز AC یا 50 هرتز تغذیه شوند. همچنین موتورهای سیم پیچی‌شده برای مدارهای مختلف چند فاز (دو فاز، سه فاز، وای، دلتا ) نیز در اختیار مشتریان قرار گرفت. در موارد اندکی که برق در دسترس نبود، می‌توان دستگاه را توسط یک تسمه متصل به شفت خط به حرکت درآورد.
در ابتدا، دیگ فلزی با گاز (چه طبیعی و چه « مصنوعی ») گرم می‌شد، اما پس از گذشت مدتی یک دیگ برقی ساخته شد که به یک گزینه استاندارد تبدیل شد. ماشین‌آلات کنترلی نیز همانند موتورها برای گرم‌کننده‌های دیگ فلزی در انواع ولتاژها و در نسخه‌های جریان مستقیم یا جریان متناوب تولید می‌شدند. برای مکان‌هایی که به گاز یا برق دسترسی ندارند، دیگ‌های گازسوز می‌توانند با لوازم مشعل مجهز شوند تا بتوان از نفت سفید یا سایر سوخت‌های « گاز سفید از آن‌ها استفاده کرد.
بنابراین، یک دستگاه لاینوتایپ(یا اینترتایپ) می‌تواند بدون درنظر گرفتن منابع برق موجود (در حد معقول)، تقریباً در هر دفتر روزنامه، چه در یک محل کوهستانی دورافتاده و چه در دفتر مرکز شهر در یک کلانشهر نصب شود و از آن استفاده کنند.
یک راه حل خطی دستی معروف به تایپوگراف لودلو نیز موفق شد زیرا می‌توانست اندازه های نوع نمایشگر را که بقیه سیستم‌های ترکیب‌کننده مکانیکی قادر به تولید آنها نبودند انتخاب کند.
لودلو از یک میز فلزی بسیار سنگین با یک صفحه صاف به اندازه کمر و یک شکاف فرورفته تشکیل شده بود که یک "چوب" در آن قرار گرفته بود. زیر آن یک دیگ فلزی مذاب و یک پیستون قرار داشت. از چوب برای نوشتن خطوط شامل حروف دستی استفاده می‌شد، غالبا سرفصل‌های 18 نقطه یا بزرگتر با 72 نقطه در دسترس است، اما دستگاه می‌توانست حرف را از 4pt تا 600pt بدون تغییر از طریق ماتریس برنجی که در دو طرف لودلو ذخیره شده بود، در قالب پخش کند. این موارد «جعبه‌های چوبی بخش‌بندی شده که برای نگهداری انواع متحرک مورد استفاده در چاپ لترپرس استفاده می‌شوند » سنتی نبودند که برای تنظیم بدنه حروف مورد استفاده قرارمی‌گرفتند، بلکه قالب‌های فلزی یا چوبی با چیدمان حروف الفبای راحت تربودند، که هر کدام شامل فونت مشخصی در اندازه و سبک مخصوصی مانند پررنگ، ایتالیک یا فشرده میشد. قفسه‌های فلزی با کشوهای شیبدار برای دسترسی ساده و آسان به ماتریس ها ساخته شده بودند.
پس از اینکه یک خط از نوشته در قطعه مونتاژ شد، یک فلز مسدود کننده مخصوص برای نشان کردن انتهای آن وارد شد. سپس چوب از سمت قالب به سمت شکاف روی میز که در قسمت پایین قرار گرفته است، می‌رود. یک گیره برای محکم نگه داشتن چوب به صورت ایمن قفل و لودلو فعال می‌شود. پیستون با نیروی قابل توجهی به داخل محفظه داخل می‌شود و فلز مذاب را با سرعت زیاد به داخل قالب تزریق می‌کند تا اطمینان حاصل شود که قالب قبل از سرد شدن(جامد شدن) فلز پر بشود. اگر قطعه به صورت صحیح پر و یا محکم نصب نمی‌شد، و حتی بلوک انتهایی ویژه فراموش می‌شد، یک "فروپاشی" وحشتناک اتفاق میفتاد که اغلب انگشتان اپراتور را در سرب مذاب می پوشاند و آشفتگی و سوختگی ایجاد می کرد که باید از سطوح لودلو تمیز شود. اپراتورها تشویق شدند که چکمه های سنگین با پنجه های فولادی بپوشند و به سرعت یکی را در بیاورند. همچنین غیرمعمول نبود که برخی از نوع فلزات بدون توجه به ارتفاع، به سقف کشیده شوند. همانند ماشین‌های لاینوتایپ/اینترتایپ و لودلو اغلب با تغذیه کننده‌های فلزی مجهز می‌شدند تا دیگ را تا حد مطلوب پر نگه دارند.
لودلو در اواخر عمر خود به عنوان یک حروفچین معمولی پشتیبان ، اغلب توسط "Super Surfacer" به یک صفحه مسطح طراحی شده خاص می‌پیوندد که سطح حروف چاپی تازه ریخته‌گری شده را صاف می‌کند و اطمینان می‌دهد که عالی و بدون نقص است. فلز خام لودلو فقط حروفی بود که بر روی ستون مرکزی به عرض حدود 12 نقطه قرار داشت (از انتهای آن به شکل T است). برای مستحکم‌تر شدن باید توسط فلزات خام الرود در دو طرف تقویت می‌شد. تعداد فلزات خام در بالا و پایین ستون مرکزی می تواند فضای سفید بالا و پایین حروف چاپی را تنظیم کند و آن را به یک سیستم بسیار انعطاف پذیر برای حرف‌های بزرگ تبدیل کند.
الرود دستگاهی است که برای ریخته‌گری قواعد و فاصله‌گذاری مواد با عرض مشخص استفاده می‌شد. این فرآیند به طور گسترده و معمول در طرح‌بندی صفحه و فاصله خطوط، یعنی تنظیم فضای سفید بین پاراگراف‌ها و هر ناحیه دیگری در صورت نیاز به فضای سفید کوچک استفاده می‌شد. محدوده زیادی از فضای سفید توسط بلوک های چوبی یا فلزی ایجاد شده است. نواحی کوچکتر با بلوک های مربع یا مستطیل در اندازه نقاط مختلف به نام چهارگوش پر می شد.
همه این ماشین‌های ریخته‌گری خطی از آلیاژهای مختلفی در نزدیکی نقطه یوتکتیک استفاده می‌کردند که معمولاً از نزدیک به 4٪ قلع و 12٪ آنتیموان تشکیل شده بود و توازن آن سرب بود. این آلیاژها به گونه ای تناسب داشتند که حروف چاپی فلز در کمترین نقطه انجماد با به عبارتی بیشترین سرعت ممکن جامد شوند.
سیستم مونوتایپ مسیر متفاوتی را در حروفچینی فلزات داغ، با قابلیت قالب‌ریزی ترکیبی برای ریختن حروف شل با استفاده از دستگاه ریخته‌گری خودکار با نوار کاغذی در پیش گرفت. نوار کاغذی ابتدا روی صفحه کلید تولید می‌شود و سپس برای ریخته‌گری حروف استفاده می‌شود، نوار را می‌توان برای ریخته‌گری‌ و نسخه‌های بعدی ذخیره و استفاده کرد. این یک سیستم محبوب برای چاپ کتاب و... بود. متن به طور کامل تراز شده، با تمام فاصله‌ها دقیقاً با عرض یکسان در هر خط تولید شد. اصلاحات و کارهای پیچیده را می‌توان پس از اینکه قسمت زیادی از متن توسط ماشین تنظیم شد، با دست انجام داد. Super Caster و Orphan Annie برای ریختن فونت‌هایی از حروف چاپی سست برای تنظیم دست و همچنین فاصله مواد و ضوابط طرح‌دار مورد استفاده قرار گرفتند.
این نوع بیشتر از آلیاژ (8-10٪ قلع، 15-20٪ آنتیموان) که کمی سخت تر از آلیاژهای ریخته‌گری خط بود، ساخته می شد. اما به سختی حروف چاپی ریخته گری که برای تنظیم دستی حروف سست استفاده می شد، نبود. این سیستم امکان چاپ مناسب یا تبدیل به کلیشه‌ها را برای چاپ‌های طولانی‌تر فراهم کرد. اما این ماشین‌ها می‌توانستند در صورت نیاز حروفی را با تمام آلیاژهای ممکن تولید کنند.
حروف استفاده شده، مانند فلزات خام چرخاننده خطی، زمانی که دیگر قابل استفاده نبود، دوباره ذوب شد. هر بار ذوب باعث از دست دادن مقداری قلع و آنتیموان از طریق اکسیداسیون می شد. این ضرر نیاز به نظارت و جبران داشت.شرکت مونوتایپ با فروش انواع دیجیتالی حروفچینی فلزات از ورشکستگی نجات پیدا کرد.
در اواخر زمان استفاده، ترکیب فلز داغ در روزنامه ها و مطبوعات کاربرد داشت و به وسیله آن زنده نگه داشته شد. هر صفحه در هنگام تنظیم، توسط یک میز نورد با سطح فولادی با کیفیت سطحی بالا به یک دستگاه پرس دستی که در آنجا جوهر کاری اتجام می‌شد، منتقل می‌شد. سپس از این صفحه عکس گرفته و به نگاتیو تبدیل می‌شد.
کاغذ سیاه قبل از عکسبرداری از هر کدام از عکس‌های نهایی به کاربرده شده تا تصاویر واضحی در نگاتیو ایجاد شود. فیلتر های صفحه‌ای که به‌طور جداگانه ساخته شده‌اند به این پنجره‌های شفاف روی نگاتیو چسبانده می‌شوند. پس از این فرآیند، می‌توان از این نگاتیو اصلاح‌شده برای نمایش صفحه چاپ حساس به نور استفاده کرد. با استفاده این روش و با سرمایه گذاری زیاد روی حروفچینی فلزات داغ می توان این فناوری را با روش جدیدتر در طول یک دوره گذار تطبیق داد.
یکی دیگر از مکانیسم‌های هم افزایی و انتقال، استفاده از نوارهای کاغذی تهیه شده برای سیستم های TTS (لاینوتایپ) و نوارهای مونوتایپ به صورت مستقیم توسط سیستم حروفچینی عکس بود.
این نوارها می‌توانند توسط بسیاری از سیستم‌های تنظیم نوری، خوانده و پردازش شوند. این اجازه می دهد تا از استفاده واقعی از فلز اجتناب شود و در عین حال بخشی از ارزش و سرمایه‌گذاری در "تایپ‌بندی" و جنبه ارتباطی فلز داغ حفظ شود. چنین سیستم‌هایی به طور گسترده در سال‌های بعدی فلز داغ مورد استفاده قرار گرفتند و سیستم‌های حروفچینی نوری استاندارد TTS را در کنار سیستم‌های مشابه برای اکثر دوره‌های حروفچینی نوری پشتیبانی و توسعه دادند.
پل گریکو (؛ زادهٔ) شیمی‌دان آلی اهل ایالات متحده است. عمده شهرت وی به دلیل مطالعه بر روی Grieco elimination و تراکم سه‌جزئی گریکو در شیمی آلی است.
تراکم سه‌جزئی گریکو یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که از طریق واکنش چندجزئی آلدهید، آنیلین و یک آلکن غنی از الکترون، ترکیبات هتروسیکل شش عضوی حاوی نیتروژن تولید می‌کند. این واکنش توسط تری‌فلورواستیک اسید یا اسیدهای لوئیس مانند تری‌فلورومتان‌سولفونات ایتربیم (Yb(OTf)) کاتالیز می‌شود. این واکنش به افتخار پل گریکو نامگذاری شده‌است، که اولین بار آن را در سال ۱۹۸۵ گزارش کرد.Larsen, S. D.; Grieco, P. A., J. Am. Chem. Soc. 1985, 107, 1768.Greico, P. A.; Bahsas, A. Tetrahedron Lett. 1988, 29, 5855.
آوینی (به فرانسوی: Aougny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Ville-en-Tardenois واقع شده‌است. آوینی ۷٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آپاش (به فرانسوی: Apach) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Sierck-les-Bains واقع شده‌است. آپاش ۳٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اعوز (به فرانسوی: Aouze) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Châtenois واقع شده‌است. اعوز ۱۱٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آپیلی (به فرانسوی: Appilly) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در اوآز واقع شده‌است. آپیلی ۴٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آپوینی (به فرانسوی: Appoigny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Auxerre-Nord واقع شده‌است. آپوینی ۲۲٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
درخش قلاب یا درخش هوک یا درخش (که در انگلیس به آن «بازخوان» می‌گویند) دکمه‌زدن روی تلفن است که به سرعت قطع‌کردن تلفن و سپس برداشتن مجدد (چرخه سریع قلاب-قطع/قلاب-وصل/قلاب-قطع) را تشبیه می‌کند. در ابتدایی‌ترین سطح، استفاده از این فقط تماس فعلی را قطع می‌کند و یک بوق آزاد برای تماس جدید را آغاز می‌کند. با این حال، در خطوط تلفن با سرویس‌های ویژه، این عمل برای سیگنال‌دهی تبادل تلفن برای انجام کاری استفاده می‌شود. استفاده متداول از درخش قلاب برای اقدامات خاص، سوئیچ تماس تلفنی دیگر با سرویس انتظار مکالمه است. کاربرد دیگر نشان دادن درخواست برای کنفرانس صوتی است، به عنوان مثال، یک کاربر ممکن است از روشی مانند روش زیر برای شروع تماس سه-طرفه استفاده کند:
در تلفن‌های عمومی، این عملکرد معمولاً با یک دکمه با عنوان «تماس پیگیری» ارائه می‌شود که عمدتاً برای درخواست یک بوق آزاد دیگر پس از اتمام تماس استفاده می‌شود. این امکان را می‌دهد که اعتبار باقیمانده در تماس دیگری استفاده شود زیرا تلفن‌های عمومی معمولاً تغییرات را برنمی‌گردانند. با تلفن‌های عمومی که این دکمه را ندارند، درخش‌کردن و قلاب-قطع کردن سریع گوشی نیز همان عملکرد را انجام می‌دهد.
اپاتو (به فرانسوی: Apatou) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در Canton of Maripasoula واقع شده‌است. اپاتو ۲٬۰۲۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آگورا کورپوریشن () شرکت رسانه‌ای لهستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
یوروکش () شرکت خرده‌فروشی لهستانی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
ارجیس () شرکت صنایع شیمیایی لهستانی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
شلیم یکی از خدایان کنعان باستان بود. نام او در کتیبه‌های اوگاریتی یافت شده در سوریه دیده می‌شود.Golan, 2003, p. 82. "The name of the Canaanite deity of the setting sun Salim, or Salem, [...] The names [of Sahar and Salim] are rendered in modern scholarly texts as Shakhar and Shalim [...]" به گفته ویلیام آلبرایت، شلیم خدای غروب و برادرش شحر، خدای سحر بوده‌است.Albright, 1990,p. 187; cf. the Akkadian word for sunset, "šalām šamši". هر دوی اینان پسر ال هستند. "لغتنامه خدایان و شیاطین کتاب مقدس" شلیم را ستاره غروب و شحر را ستاره صبح می‌داند. نام شلیم از ریشه سامی ش ل م است و در اسامی چون اورشلیم و سلیمان (شلومو) باقی مانده‌است.
اینیا () شرکت برق لهستانی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
کانتون اومبقیو ان بوژه (به فرانسوی: Canton d'Ambérieu-en-Bugey) یک منطقهٔ مسکونی در فرانسه است که در ان (اوورنی-رون-آلپ) واقع شده‌است.
تقسیم ایرلند (، ) فرایندی بود که طی آن دولت پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند ایرلند را به دو بدنه سیاسی خودمختار ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی تقسیم کرد. این کار در ۳ مه ۱۹۲۱ طی قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند تصویب شد. این قانون برای باقی ماندن هر دو سرزمین در پادشاهی بریتانیا در نظر گرفته شده بود و مقررات احتمالی اتحاد دوباره آن‌ها را شامل می‌شد. ایرلند شمالی کوچک‌تر با دولتی قدرت‌سپاری‌شده تشکیل شد و بخشی از بریتانیا باقی ماند. در عوض ایرلند جنوبی بزرگتر که توسط بیشتر شهروندانش به رسمیت شناخته نمی‌شد، به صورت خودخوانده اعلام ایجاد جمهوری ایرلند را کرد. به دنبال پیمان انگلیس و ایرلند، قلمرو ایرلند جنوبی، پادشاهی بریتانیا را ترک کرد و به دولت آزاد ایرلند تبدیل شد که امروزه به نام جمهوری ایرلند شناخته می‌شود.
منبع دی (D از حرف اول Deuteronomist گرفته شده‌است) یا منبع دی‌تی‌آر (Dtr) در مطالعات شکل‌گیری تورات به معانی مختلفی به کار می‌رود که از این قرار است:See, e.g. ,
اغلب تاریخ‌پژوهان اتفاق نظر دارند که چهار کتاب اول تورات (پیدایش، خروج، لاویان و اعداد) و کتاب پنجم (تثنیه) به صورت مستقل از یکدیگر شکل گرفته‌اند و چهار کتاب اول تورات را با استفاده از منبع پی و منبع جی نوشته‌اند. کتب تواریخ نیز منبع متفاوتی داشته‌اند. بیشتر تاریخ‌پژوهان دوره اسارت یهودیان در بابل را زمان شکل‌گیری منبع دی یا حداقل بخش‌هایی از آن می‌دانند.
مرز افغانستان و ازبکستان طول دارد و از نقطه مرزی سه‌گانه با ترکمنستان به سه نقطه مرزی سه‌گانه با تاجیکستان در امتداد رودخانه آمو دریا می‌رود. این مرز کوتاه‌ترین مرز خارجی ازبکستان است.
کل مرز از محل تلاقی رودخانه آمو دریا، از نقطه سه‌گانه ترکمن در غرب تا نقطه سه‌گانه تاجیکستان در شرق، پیروی می‌کند. این مرز از طرف ازبکستان با یک خط جاده و راه‌آهن موازی می‌شود و یک نقطه عبور بزرگ در شرق شهر ترمذ ازبکستان وجود دارد.
ازبکستان سدی در امتداد مرز ساخته‌است که متشکل از یک حصار سیم خاردار و یک حصار سیم خاردار دوم، بلندتر و ۳۸۰ ولت برقی، مین‌های زمینی و گشتی از سربازان ازبکی مسلح است.
این مرز از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی و افغانستان که به شکل عمده ای در جریان رقابت‌های بریتانیا و روسیه در قرن نوزدهم در آسیای میانه شناخته شده به عنوان بازی بزرگ درست شده بود، به ارث رسیده‌است. با فتوحات امپراتوری روسیه در خانات خیوه و امارت بخارا و سلطه بریتانیا بر راج بریتانیا، دو قدرت توافق کردند که افغانستان را به عنوان یک کشور حائل مستقل بین خود ترک کنند.
در سال ۱۸۷۳ بریتانیا و روسیه در مورد تنظیم مرزها توافق کردند، با آمودریا که از مجاورت روستای خواجه سالار به دریاچه زورکو به سمت شرق می‌رود و دالان واخان در افغانستان باقی می‌ماند. قسمت غربی مرز (یعنی قسمت عمده مرز مدرن افغانستان و ترکمنستان) قرار بود بعداً توسط کمیسیون مرزی تعیین شود.
در سال ۱۹۷۹ نیروهای شوروی ارتش چهلم از طریق جسرهایی از مرز ترمز به عنوان بخشی از حمله شوروی به افغانستان، در مسیر مزارشریف و کابل عبور کردند. آنها بعداً پل دوستی را ساختند که به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۲ افتتاح شد، اما اهمیت استراتژیک آن باعث شد که هدف شورشیان مجاهدین شود. ارتش شوروی در سال ۱۹۸۹ از طریق این پل افغانستان را ترک کرد.
این پل از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ به دلیل ترس ازبک‌ها از یورش طالبان بسته شده بود، و پیش از بازشدن دوباره آن، برای کمک پس از سقوط در سال ۲۰۰۱، باری دیگر باز شد. از سال ۲۰۱۸ این تنها گذرگاه ثابت میان ازبکستان و افغانستان است.
ایرلند جنوبی (، ) بخش بزرگ‌تر و جنوبی ایرلند بود که در هنگام تقسیم ایرلند توسط قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند ایجاد شد. این سرزمین شامل ۲۶ شهرستان از ۳۲ شهرستان یا حدود پنج‌ششم مساحت جزیره می‌شد، درحالی که شش شهرستان باقی‌مانده ایرلند شمالی را شکل می‌دادند. ایرلند جنوبی شهرستان دانیگول را نیز که بزرگ‌ترین شهرستان اولستر و شمالی‌ترین شهرستان کل جزیره نیز بود، در بر می‌گرفت.
جمهوری ایرلند (، یا ) یک دولت انقلابی بود که در ژانویه ۱۹۱۹ از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند اعلام استقلال کرد. این جمهوری کل جزیره ایرلند را قلمرو خود می‌دانست اما در سال ۱۹۲۰ حکومت آن عملاً فقط بر ۲۱ شهرستان از ۳۲ شهرستان ایرلند بودM.E. Collins, "Ireland", p. 252. و نیروهای دولتی انگلیس حضور خود را در بیشتر مناطق شمال-شرقی و همچنین کورک، دوبلین و سایر شهرهای بزرگ حفظ کرده بودند. این جمهوری در مناطق روستایی دارای قدرت بود و از طریق نیروهای نظامی خود می‌توانست بر جمعیت مناطق شهری که مستقیماً آن‌ها را کنترل نمی‌کرد، تأثیر بگذارد.
کوین آسانو (؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۶۳) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رابرت برلند (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۶۱) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیسون موریس (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۶۷) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تراویس استیونز (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده‌است.
پیمان ۱۹۲۱ انگلیس و ایرلند (، ) که رسماً به نام مواد توافق‌نامه برای پیمان میان بریتانیا و ایرلند شناخته می‌شود، قراردادی میان پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و نمایندگان جمهوری ایرلند بود که باعث پایان جنگ استقلال ایرلند شد. این پیمان بنیان‌گذاری دولت آزاد ایرلند را طی یک سال به عنوان یک قلمرو خودگردان در «جامعه ملل امپراتوری بریتانیا» (همانند وضعیت کانادا) فراهم می‌کرد. این پیمان همچنین جدایی ایرلند شمالی را که توسط قانون ۱۹۲۰ دولت ایرلند ایجاد شده بود، امکان‌پذیر کرد.
آلن کواگ (; – ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای و جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ام‌رست () شرکت کافی‌شاپ‌های زنجیره‌ای اسپانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
پی‌کی‌پی کارگو () شرکت ترابری ریلی لهستانی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
جیمی پدرو (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا و ۵ مدال برنز شده‌است.
بلوبرتیم () شرکت بازی ویدئویی لهستانی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
گروه آویا سلوشنز () شرکت هوانوردی قبرسی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
پولاوی () شرکت صنایع شیمیایی لهستانی است، که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شد.
مایک اسوین (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
منیکا پولسکا () شرکت فلزات لهستانی است، که در سال ۱۷۶۶ تأسیس شد.
ام‌بنک () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
بیت استودیو ۱۱ () شرکت بازی ویدئویی لهستانی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
اسکای اروپا () شرکت هواپیمایی اسلواک است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
ادوارد لیدی (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۹) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
کولیان هلدینگ () شرکت صنایع غذایی لهستانی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
گالانز () شرکت لوازم خانگی چینی است، که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد.
جیم برگمن (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۱) جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دیرت دویل () شرکت لوازم خانگی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۵ تأسیس شد.
الاینس لاندری سیستمز () شرکت لوازم خانگی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
شرکت کربی () شرکت لوازم خانگی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد.
تراژدی انسان () نمایشنامه‌ای نوشتهٔ ایمره ماداچ و اثری برجسته در ادبیات مجارستان است. این اثر ابتدا در ۱۸۶۱ منتشر شد و اگرچه برای خواندن در نظر گرفته شده‌بود، اما اولین اجرای آن در تئاتر ملی بوداپست در ۱۸۸۳ نمایشی موفقیت‌آمیز بود و امروزه نیز به صحنه می‌رود. بسیاری از سطور نمایشنامه در مجارستان به نقل قول رایج تبدیل شده‌اند.
"تراژدی انسان" درامی با شباهت نزدیک به "فاوست" گوته و "تراژدی قابیل" بایرون در ۱۵ پرده به گذشته و آیندهٔ بشر می‌پردازد. شخصیت‌های اصلی آن، آدم و حوا، در طول نمایش در کسوت شخصیت‌های مشهور تاریخی ظاهر می‌شوند. آنها سرنوشت غم‌انگیز بشریت را در مبارزه دائمی با لوسیفر بازی می‌کنند. مبارزه آنها، گرچه لزوماً پیروز نیست، اما وسیلهٔ رستگاری آنان است.
آدم و حوا پس از اخراج از باغ عدن، به خواب می‌روند. آدم تحول تاریخ را به خواب می‌بیند و ناامید می‌شود. آدم و حوا و لوسیفر نقش‌های مختلفی را در دوره‌هایی از تاریخ چون روم باستان، جنگ‌های صلیبی، پراگِ زمان کپلر، پاریسِ انقلابی بر عهده می‌گیرند؛ سرانجام، در یک دوره فاجعه زیست‌محیطی تقریباً کل جهان نابود می‌شود. پس از بیدار شدن از خواب آدم به تنزل بشر در آینده واقف می‌شود و تصمیم به خودکشی می‌گیرد، اما در می‌یابد که حوا باردار است و به خدا و آینده ایمان می‌آورد.
کان‌ایر () شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
غار کرمانچی در روستای کرمانچی در شهرستان ایرانشهر قرار دارد. این غار فاقد چشمه و منابع آبی است و زیستگاه انواع خفاش محسوب می‌شود. در انتهای غار روزنه کوچکی وجود دارد که عبور از آن غیرممکن است.
غار کرمانچی در ارتفاعات شمال غرب بزمان، در محور دره آهو و یک کیلومتری روستای کرمانچی و ۱۰۲۸ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. غار به صورت زیر زمینی بوده و ورودی آن شیب تندی دارد. طول آن ۱۰۰ متر می‌باشد دارای دو دهنه است که بعد از ۴۰ متر مسافت در قسمت کف غار به یک دهنه تبدیل می‌شود.
این غار زیستگاه جمعیت قابل توجهی از انواع خفاش است که دارای ارزش علمی و تحقیقی می‌باشد. علاوه بر غار کرمانچی، غار گربودار و غار هودیان در حاشیه منطقه شکار ممنوع بزمان هستند.
تاریخ جمهوری چین () پس از دودمان چینگ در سال ۱۹۱۲ آغاز می‌شود، زمانی که تشکیل جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) به عنوان جمهوری مشروطه به ۲۰۰۰ سال حکومت امپراتوری در چین خاتمه داد.
آویا ای‌ام () شرکت هوانوردی لیتوانیایی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
داینو () شرکت خرده‌فروشی لهستانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
سی‌یک () شرکت صنایع شیمیایی لهستانی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد.
گروپا آزوتی () شرکت صنایع شیمیایی لهستانی است، که در سال ۱۹۳۷ توسط ایگناتسی موچیتسکی تأسیس شد.
انرجا () شرکت برق لهستانی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
بانک بی‌پی‌اچ () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
واول () شرکت صنایع غذایی لهستانی است، که در سال ۱۸۹۸ تأسیس شد.
گتین هلدینگ () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
بانک هندلوی () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۸۷۰ تأسیس شد.
بلندتک () شرکت لوازم خانگی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد.
بانک میلنیوم () شرکت خدمات مالی و بانکداری لهستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
جوایز برگزیده ۲۰ ام‌نت () مهمترین نمایش جوایز موسیقی است که هر ساله در کره جنوبی برپا می‌شود، و توسط سی‌جی ئی اند ام از طریق شبکه ام‌نت برگزار می‌شود.
گاهشماری جنگ اقیانوس آرام یا گاهشماری ژاپن در جنگ جهانی دوم
۷ دسامبر (به وقت آمریکا و ۸ دسامبر به وقت ژاپن) ۱۹۴۱ - آغاز حمله به پرل هاربر، ژاپن به پایگاه هوایی آمریکایی پرل هاربر در هاوایی حمله کرد.
آغاز لشکرکشی فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱)
آغاز جزیره ویک
آغاز گوام
آغاز نبرد بورنئو (۴۲-۱۹۴۱)
آغاز تهاجم ژاپن به مالایا
آغاز نبرد هنگ کنگ
آغاز لشکرکشی هند شرقی هلند
آغاز حمله ژاپن به تایلند
۸ دسامبر ۱۹۴۱ - ایالات متحده و بریتانیا به ژاپن اعلان جنگ دادند.
۹ دسامبر ۱۹۴۱ - دولت ملی جمهوری چین، رسماً به ژاپن اعلان جنگ کرد، اگرچه از زمان حادثه پل مارکو پولو در ۷ ژوئیه ۱۹۳۷ یک حالت جنگی واقعی بین دو کشور وجود داشته‌است. چین همچنین به آلمان نازی و ایتالیا اعلام جنگ کرد. استرالیا و آفریقای جنوبی رسماً به ژاپن اعلام جنگ کردند. اتحاد جماهیر شوروی که به شدت مشغول نبردی عظیم با نیروهای محور در غرب بود به مفاد پیمان عدم تخاصم خود با ژاپن پایبند ماند.
۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها و غرق رزم‌ناوهای پرنس ولز و رپولس.
۱۶ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها به بورنئوی بریتانیا در طی نبرد بورنئو (۴۲-۱۹۴۱).
۱۸ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله و پیاده شدن ژاپنی‌ها در جزیره هنگ کنگ.
۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها به جزیره لوزون در فیلیپین.
۲۳ دسامبر ۱۹۴۱ - ژنرال داگلاس مک آرتور شروع به عقب‌نشینی از مانیل به باتاآن کرد.ژاپنی‌ها جزیره ویک را تسخیر کردند.ژاپنی‌ها در ساراواک (بورنئوی بریتانیا قبلی و مالزی کنونی) پیاده شدند.بمباران یانگون (برمه یا میانمار کنونی) توسط ژاپن
۲۵ دسامبر ۱۹۴۱ - تسلیم انگلیس در اثر محاصره هنگ کنگ.
۲۸ دسامبر ۱۹۴۱ - پیاده شدن نیروهای ژاپنی در سوماترا (اندونزی کنونی).
۲ ژانویه ۱۹۴۲ - مانیل و پایگاه هوایی نیول سنگلی پوینت در فیلیپین توسط ژاپنی‌ها تسخیر شدند.
۷ ژانویه ۱۹۴۲ - آغاز حمله به باتاآن توسط ژاپنی‌ها در فیلیپین.نیروهای ژاپنی کوالالامپور (پایتخت مالزی کنونی)، شبه‌جزیره مالایا را تصرف کردند.
۱۱ ژانویه ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به هند شرقی هلند (کشور اندونزی کنونی) و بورنئوی هلند.
۱۶ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها پیشروی خود را به سمت برمه آغاز کردند.
۱۸ ژانویه ۱۹۴۲ - توافق‌نامه نظامی آلمان، ژاپن و ایتالیا در برلین امضا شد.
۱۹ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها بورنئوی بریتانیا (بورنئوی شمالی) را تصرف کردند.نیروهای ژاپنی تعداد زیادی از نیروهای انگلیسی را در شمال سنگاپور اسیر کردند.
۲۳ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها در نبرد رابائول (۱۹۴۲) در نبرد با استرالیا پیروز شدند.تایلند به ایالات متحده و بریتانیا اعلام جنگ کرد.نیروهای ژاپنی به جزایر سلیمان حمله کردند.
۳۰/۳۱ ژانویه - انگلیس‌ها به سنگاپور عقب‌نشینی کردند.سپس محاصره سنگاپور توسط ژاپن آغاز شد.آخرین نیروهای سازمان یافته متفقین، شبه‌جزیره مالایا را ترک کردند و به نبرد ۵۴ روزه نبرد مالایا پایان دادند.
۲ فوریه ۱۹۴۲ - ژنرال جوزف استیلول، چیانگ کای‌شک را به عنوان رئیس ستاد و فرمانده کل نیروهای متفقین در چین منصوب کرد.حمله ژاپنی‌ها به جاوه (اندونزی کنونی) در هند شرقی هلند به خصوص در سورابایا.
۸/۹ فوریه - حمله ژاپنی‌ها به سنگاپور کشور مشترک‌المنافع با بریتانیا.
۱۴ فوریه ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به سوماترا (اندونزی) در هند شرقی هلند.
۱۵ فوریه ۱۹۴۲ - تسلیم انگلیس در نبرد سنگاپور.
۱۹ فوریه ۱۹۴۲ - بزرگترین حمله هوایی ژاپن از زمان پرل هاربر علیه داروین (استرالیا) در قلمرو شمالی استرالیا رخ داد.