moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با وابستگی به خدمات پستی ایالات متحده، سرویس فیلاتلیس بی‌نای‌بی‌ریث در انتشار یک سری از تمبرهای روز اول مربوط به کارآفرینان برجسته یهودی، خیرین، سرگرمی‌ها و سازمان‌های مختلف یهودی در سراسر کشور مشارکت داشت.
بی‌نای‌بی‌ریث از سال ۱۸۶۵، زمانی که به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین آن زمان کمک کرد، به حوادث بلایای طبیعی و انسانی پاسخ داد. بی‌نای‌بی‌ریث بعداً سرمایه جمع‌آوری کرد و آنها را بین افراد آسیب‌دیده از آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ ، سیل گالوستون، تگزاس، سیل ۱۹۰۰ و زلزله بزرگ سانفرانسیسکو در سال ۱۹۰۶ توزیع کرد.
در سال‌های اخیر، صندوق امداد بلایای بی‌نای‌بی‌ریث به زلزله‌های سال ۲۰۱۰ در هائیتی و شیلی، سونامی ژاپن در سال 2011 و طوفان‌های متعدد و سیل‌های متعاقب آن که در سال ۲۰۱۱ شش ایالت را در جنوب و غرب‌میانه درگیر کرد، پاسخ داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین پس از آتش‌سوزی‌هایی که در کوه کارمل در شمال اسرائیل به وقوع پیوست، صندوق کمک به بلایای طبیعی را افتتاح نموده و صندوق دیگری را برای کمک به قربانیان بدترین خشکسالی در شرق آفریقا در بیش از ۵۰ سال گذشته تأسیس نمود.
بیشتر پولی که بی‌نای‌بی‌ریث برای امدادرسانی در بلایای طبیعی جمع‌آوری می‌کند، برای بازسازی طولانی‌مدت هزینه شده‌است و صرف تأمین نیازهایی فراتر از آنچه امدادگران اولیه ارائه می‌دهند، می‌گردد. پس از طوفان کاترینا در منطقه ساحلی خلیج آمریکا در سال ۲۰۰۵، بی‌نای‌بی‌ریث بیش از ۱ میلیون دلار جمع‌آوری نمود و این پول را بین پروژه‌های مختلف در یک بازه زمانی پنج ساله توزیع کرد. این پروژه‌ها شامل بازسازی خانه‌ها، عبادتگاه‌ها و بازسازی پارک‌ها بود.
بی‌نای‌بی‌ریث در هائیتی، ۲۵۰۰۰۰ دلار برای کفش، دارو، لوازم بهداشتی و سایر نیازها بلافاصله پس از زلزله ژانویه ۲۰۱۰ که این جزیره را لرزاند جمع‌آوری کرد. سال بعد از فاجعه، بی‌نای‌بی‌ریث و IsraAID "Haiti Grows" را آغاز نمودند، برنامه‌ای که کشاورزان را در یک دوره شش‌ماهه به صورت نظری و عملی آموزش می‌داد. کشاورزان تکنیک‌های کشاورزی جدیدی را آموختند که به آنها امکان می‌داد تنوع و تعداد محصولاتی را که می‌توانستند تولید کنند و همچنین عملکرد آن محصولات را افزایش دهند.
پس از طوفان سندی در پاییز ۲۰۱۲، شبکه حرفه‌ای جوان بی‌نای‌بی‌ریث در نیویورک بلافاصله شروع به کمک در پاک‌سازی کرد. اعضا به Rockaways رفتند و در طول چند روز به حذف آوار و شن و ماسه از ساختمان‌ها، استخراج دیوارهای خشک و عایق کپک‌زده و بیرون کشیدن مبلمان و وسایل آسیب دیده از آب از خانه‌های منطقه کمک کردند. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین چندین جمع‌آوری کمک مالی برای پروژه‌های بازسازی آینده برگزار و برنامه‌ریزی کرده‌است.
صندوق امداد بلایای طبیعی بی‌نای‌بی‌ریث با همکاری با IsraAid، یک سازمان بشردوستانه صهیونیستی که سازمان‌های اسرائیلی و یهودی را گرد هم می‌آورد تا واکنش‌های هماهنگ بشردوستانه را در پی بحران‌های بشری ایجاد کنند، به بازماندگان سیل ۲۰۱۸ در ژاپن کمک مالی اختصاص داد.
صندوق امداد فاجعه بی‌نای‌بی‌ریث همچنین به دو فاجعه داخلی، یکی در کالیفرنیا و دیگری در هاوایی، در پاییز ۲۰۱۸ کمک کرد. آتش‌سوزی‌های جنگلی در تابستان و پاییز آن سال، جوامع جنوب کالیفرنیا را درنوردید، و بی‌نای‌بی‌ریث با کمک به تأمین هزینه‌های غذا، قبوض آب و برق و تجهیزات پزشکی برای مرکز Idyllwild به بازیابی پس از فاجعه بسیار کمک نمود. به‌طور معمول، مرکز HELP یک فروشگاه خیریه و صرفه‌جویی است که به افراد و خانواده‌های نیازمند در هزینه‌های غذا، آب و برق، مسکن و سایر نیازهای اولیه کمک می‌کند. پس از آتش‌سوزی‌های جنگلی، این مرکز برای کمک به قربانیان آتش‌سوزی فعالیت نمود. در هاوایی، بی‌نای‌بی‌ریث پس از فوران آتشفشان Kilauea و آسیب ناشی از طوفان گرمسیری به کنیسه Ahava 'Aina کمک کرد.
در ماه مه ۲۰۱۹، مرکز خدمات ارشد بی‌نای‌بی‌ریث (CSS) جلسه سالانه آموزشی مدیران و هماهنگ‌کنندگان خدمات بی‌نای‌بی‌ریث را در پورتوریکو برگزار کرد، که هنوز در حال بهبود وضعیت آسیب‌های ناشی از طوفان ماریا در سال ۲۰۱۷ است. در جلسه‌ای که در پورتوریکو برگزار گردید، تیم CSS تمایل داشت هم در بهبود کوتاه‌مدت پورتوریکو، با داوطلب شدن برای یک روز خدمت در کنار سازمان‌های غیرانتفاعی محلی در طول سفر، و هم در بهبود اقتصادی بلندمدت آن، با بهبود وضعیت تجارت کمک کند.
بی‌نای‌بی‌ریث در تأسیس سازمان ملل متحد در سانفرانسیسکو نقش کلیدی داشت و از آن زمان تاکنون وضعیت فعالی در این سازمان جهانی داشته‌است. در سال ۱۹۴۷، به این سازمان مقام سازمان غیردولتی (NGO) اعطا شد و برای سال‌ها، تنها سازمان یهودی با نمایندگی تمام‌وقت در سازمان ملل بود. این سازمان نقشی پیشرو در لغو قطعنامه سال ۱۹۷۵ سازمان ملل متحد، که صهیونیسم را با نژادپرستی یک‌سان می‌دانست، ایفا کرده‌است.
نقش NGO B'nai B'rith به سازمان ملل متحد و آژانس‌های آن محدود نمی‌شود. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین به‌طور گسترده با مقامات وزارت خارجه، کنگره و دولت‌های خارجی برای حمایت از تلاش‌های سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) برای مبارزه با یهودی‌ستیزی کار کرده‌است. این سازمان با عضویت در بیش از ۲۰ کشور آمریکای لاتین، اولین گروه یهودی بود که در سازمان کشورهای آمریکایی (OAS)، که در آن از دموکراسی و حقوق بشر در سراسر منطقه دفاع می‌کرد، به آن مقام «جامعه مدنی» اعطا شد. نقش بی‌نای‌بی‌ریث در آمریکای لاتین به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد و با هجوم پناهندگان یهودی از اروپای نازی به آمریکای لاتین به‌طور قابل توجهی افزایش یافت.
بی‌نای‌بی‌ریث علاوه بر فعالیت‌های حمایتی خود، برنامه خدمات اجتماعی را در سراسر آمریکای لاتین حفظ می‌کند. بی‌نای‌بی‌ریث در سال ۲۰۰۲، با همکاری بنیاد برادری، بسته‌ای به ارزش بیش از ۳۱ میلیون دلار شامل دارو، کتاب و لوازم مورد نیاز را در آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه و ونزوئلا پس از فاجعه اقتصادی‌ای که بخش عمده‌ای از آمریکای لاتین را تحت تأثیر قرار داد، توزیع کرد. این برنامه تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۰۰ میلیون دلار دارو و لوازم توزیع کرده بود.
در دهه ۱۹۲۰، اعضای بی‌نای‌بی‌ریث در اروپا به ۱۷۵۰۰ نفر افزایش یافت - تقریباً نیمی از اعضای ایالات متحده - و در دهه بعد، تشکیل یک لژ در شانگهای (شماره ۱۱۰۲) نشان دهنده ورود این سازمان به خاور دور بود. لژ شانگهای در سال ۱۹۳۴ پلی کلینیک بنیاد بی‌نای‌بی‌ریث را تأسیس کرد که بعداً به بیمارستان یهودی شانگهای تغییر نام داد. این توسعه در ابعاد بین‌المللی قرار بود با ظهور نازیسم به پایان برسد. در آغاز دوره نازی‌ها، شش مرکز بی‌نای‌بی‌ریث در اروپا وجود داشت. سرانجام، نازی‌ها تقریباً تمام اموال بی‌نای‌بی‌ریث را در اروپا تصرف کردند.
B'nai B'rith Europe در سال ۱۹۴۸ مجدداً تأسیس شد. اعضای لژهای بازل و زوریخ و نمایندگان لژهای فرانسه و هلند که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند در جلسه افتتاحیه شرکت کردند. در سال ۲۰۰۰، منطقه جدید اروپایی بی‌نای‌بی‌ریث با منطقه بریتانیا ادغام شد تا به یک بی‌نای‌بی‌ریث اروپایی با مشارکت فعال در تمام نهادهای اتحادیه اروپا تبدیل شود. تا سال ۲۰۰۵ بی‌نای‌بی‌ریث اروپا شامل لژهایی در بیش از ۲۰ کشور از جمله اروپای شرقی و کشورهای کمونیستی سابق بود.
در سال ۱۹۴۳، در پاسخ به آنچه که بعداً به عنوان هولوکاست شناخته شد، هنری مونسکی، مدیر بی‌نای‌بی‌ریث، کنفرانسی را در پیتسبورگ با دعوت از همه سازمان‌های بزرگ یهودی تشکیل داد تا «یک مبنای مشترک برای ارائه پرونده دادخواهی یهودیان در برابر ملل متمدن جهان بیابد.» در طول چهار سال بعد، مذاکرات، نظامی را ایجاد کرد که جان افراد زیادی را نجات داد، به بازسازی زندگی یهودیان اروپایی پس از جنگ کمک نمود و به تحریک افکار عمومی برای حمایت از طرح تقسیم سازمان ملل متحد برای فلسطین در سال ۱۹۴۷، که تقسیم فلسطین به یک کشور یهودی و یک کشور عربی را مطرح نمود، کمک کرد.
درست قبل از ایجاد کشور اسرائیل، رئیس‌جمهور هری اس. ترومن، با مقاومت در برابر فشار سازمان‌های مختلف، از ملاقات با رهبران یهودی امتناع کرد. فرانک گلدمن، رئیس بی‌نای‌بی‌ریث و ادی جاکوبسون، یکی از اعضای بی‌نای‌بی‌ریث، دوست دیرینه و شریک تجاری رئیس‌جمهور، را متقاعد نمودند که از ترومن درخواست مساعدت نماید. یاکوبسون ترومن را متقاعد کرد که به‌طور مخفیانه با رهبر صهیونیست هایم وایزمن در دیداری که گفته می‌شود منجر به برگرداندن حمایت کاخ سفید به نفع تجزیه و در نهایت به رسمیت شناختن واقعی دولت اسرائیل شده‌است، ملاقات نماید.
علاوه بر تأسیس لژ اورشلیم در سال ۱۸۸۸، کمک به زندگی در اسرائیل تمرکز اصلی این سازمان بوده‌است. از جمله مهم‌ترین کمک‌های لژ اورشلیم، اولین کتابخانه عمومی رایگان شهر، میدراش آبربانل بود.
در سال ۱۹۵۹، بی‌نای‌بی‌ریث اولین سازمان بزرگ یهودی آمریکایی بود که در اسرائیل گردهمایی برگزار نمود. تنها شش هفته پس از امضای قرارداد کمپ دیوید بین اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۸، بی‌نای‌بی‌ریث اولین گروه یهودی بود که به دعوت رئیس‌جمهور انور سادات از مصر بازدید کرد.
در سال ۱۹۸۰، تقریباً همه کشورها سفارت‌خانه‌های خود را در واکنش به تصویب قانون اورشلیم توسط کنست مبنی بر گسترش حاکمیت اسرائیل بر کل شهر، خارج کردند. در این زمان، سازمان بی‌نای‌بی‌ریث با ایجاد مرکز جهانی بی‌نای‌بی‌ریث در اورشلیم واکنش نشان داد تا به عنوان «مقر حضور دائمی و رسمی بی‌نای‌بی‌ریث در اورشلیم» عمل کند.
مدال طلای ریاست‌جمهوری توسط بی‌نای‌بی‌ریث هر چند سال یک بار به منظور احترام به تعهد دریافت‌کننده به یهودیان و کشور اسرائیل اعطا می‌شود. دیوید بن گوریون، جان اف کندی، جورج اچ دبلیو بوش، استفن هارپر و گلدا مایر از جمله دریافت‌کنندگان این جایزه هستند. مدال طلا به صدراعظم سابق اتریش فرانتس ورانیتزکی،oe1.ORF.at / News oe1.ORF.at / Bnai B'rith-Medaille für Altkanzler Vranitzky نخست‌وزیر استرالیا جان هوارد،B'nai B'rith Australia / NZ B'nai B'rith Award Ceremony Honors Australian Prime Minister John Howard صدراعظم سابق آلمان ویلی برانت و روسای جمهور سابق ایالات متحده، هری اس ترومن،
جرالد آر. فورد و دوایت دی. آیزنهاور نیز داده شده‌است. در سال ۱۹۶۹، ادوین پالمر "EP" Hoyt، به عنوان سردبیر و ناشر دنور پست به مدت ۲۵ سال، جایزه مرد سال بی‌نای‌بی‌ریث را به دلیل فعالیت‌های بشردوستانه خستگی‌ناپذیرش علیه تعصب در دفاع از یهودیان دریافت کرد.
جایزه کتاب بی‌نای‌بی‌ریث در سال ۱۹۷۰ بنیان گذاشته شد. اولین دریافت کنندهٔ این جایزه رونالد سندرز برای کارش به "نام یهودیان مرکز شهر بود"."Issac Babel and Ronald Sanders to Be Honored for Literary Contributions", February 20, 1970
جوایز دیگر عبارتند از «جایزه میراث یهودی» و «جایزه برای مشارکت برجسته در روابط با مردم یهود».
جسیکا آندراد (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رز نامایونس (؛ زادهٔ ) کاراته‌کا، تکواندوکار و ورزشکار حرفه‌ای هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی دارای کمربند مشکی کاراته و تکواندو، همچنین کمربند قهوه‌ای جوجیتسو برزیلی می‌باشد. او پیش‌تر برای ۲ دوره در فاصله سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، همچنین از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ قهرمان دسته کاه‌وزن سازمان یواف‌سی بود.
مکس هالووی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
داستین پویریه (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او هم‌اکنون در دسته سبک‌وزن سازمان یواف‌سی مبارزه می‌کند.
لیوتو ماچیدا (؛ زادهٔ ) ریکیشی و کاراته‌کا اهل برزیل است.
اسرائیل آدسانیا (؛ زادهٔ ) بوکسور و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی نیجریه‌تبار اهل نیوزیلند است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. آدسانیا هم‌اکنون قهرمان دسته میان‌وزن در سازمان یواف‌سی می‌باشد.
یوآنا یندژیچیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی بازنشسته اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تا ۲۰۲۲ مشغول فعالیت در این رشته بود. او پیش‌تر قهرمان دسته کاه‌وزن سازمان یواف‌سی بود.
ویتور بلفورت (؛ زادهٔ ) بوکسور، جودوکار، و کاراته‌کا اهل برزیل است.
جولیانا پنیا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کارلا اسپارزا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ژانگ ویلی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل چین است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. ویلی پیش‌تر کمربند قهرمانی دسته کاه‌وزن سازمان یواف‌سی را در اختیار داشت.
چارلز اولیویرا (; ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت است. اولیویرا پیش‌تر کمربند قهرمانی دسته سبک‌وزن سازمان یواف‌سی را در اختیار داشت.
چارلز اولیویرا در خانواده‌ای فقیر در مناطق زاغه‌نشین ویسنته دو کاروالیو در شهر توریستی گواروجا، واقع در سائوپائولوی برزیل به دنیا آمد. چارلز مثل تمام برزیلی‌ها دوست داشت فوتبالیست شود و رؤیای تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه‌ای را در سر داشت، اما در ۷ سالگی احساس بیماری کرد، دردهایی طولانی حس می‌کرد و در راه رفتن مشکل داشت و حتی بعضی اوقات نمی‌توانست پاهایش را حرکت دهد. تشخیص داده شد که او تب روماتیسمی و سوفل قلبی (صداهای غیرمعمول قلب) دارد که این موضوع درد شدیدی در قسمت مچ پای او ایجاد می‌کرد.
پزشک به خانواده‌اش گفت که ممکن است فلج شود. علی‌رغم همهٔ این مشکلات، اولیویرا توسط همسایه‌ای به نام «پائولو» با جوجیتسوی برزیلی آشنا شد، در حالی که خانواده‌اش درآمد بسیار کمی داشتند اما خوشبختانه مربی یک باشگاه جوجیتسو، کلاس‌هایی را به‌عنوان بخشی از یک برنامه اجتماعی به صورت رایگان برای بچه‌هایی که توانایی پرداخت شهریه باشگاه را نداشتند ارائه می‌کرد. خانواده او با جمع‌آوری و فروش ضایعات خیابانی و مقواهای دور ریخته شده به آموزش او کمک کردند. «پائولو»، مردی که چارلز را با جوجیتسو آشنا کرد، بعداً به اتهام تیراندازی در ویسنته دو کاروالیو زمانی که چارلز ۱۴ ساله بود دستگیر شد.
چارلز اولیویرا در سن ۱۲ سالگی تمرین در جیوجیتسو برزیلی را زیر نظر راجر کوئیلو آغاز کرد و کمربند سفید جوجیتسو را در سال ۲۰۰۳ به دست آورد. او کمربند مشکی خود در جوجیتسوی برزیلی را زیر نظر اریکسون کاردوسو و خورخه «ماکاکو» پاتینو در سال ۲۰۱۰ دریافت کرد.
نام مستعار چاراز اولیویرا "do Bronx" است که به معنای کلمه "از برانکس" است. "Bronx" یک اصطلاح عامیانه بود که برای زاغه‌نشین‌ها و محله‌های فقیرنشین استفاده می‌شد. او در مصاحبه ای فاش کرد: "برانکس به این دلیل است که یک زاغه‌نشین هستم، do هم یعنی حومه، دوبرانکس یعنی جایی که من از آنجا آمده‌ام. "Do Bronx" عملاً زمانی به وجود آمد که برای شرکت در یک مبارزه آماتور رفتم و به من گفتند: دوبرانکس! اما من فقط چارلز اولیویرا بودم. وقتی برای مسابقات قهرمانی جوجیتسو می‌رفتیم همیشه به ما اشاره می‌کردند و با تمسخر می‌گفتند «زاغه‌نشین‌ها را نگاه کنید!».
سبک مبارزه او بیشتر مبتنی بر گرپلینگ است هرچند در استرایکینگ یا مبارزهٔ سرِ پا هم متبحر است و قدرت ناک‌اوت حریف را هم دارد. نقطه ضعف او دریافت پانچ‌های زیاد در طول مبارزه است که خیلی‌ها این موضوع را به چشمان ضعیف چارلز ربط می‌دهند. او با شروع مبارزه با ریتم و تمپوی بالا به سمت حریف حمله‌ور می‌شود و کاملاً هجومی مبارزه می‌کند که این موضوع هم طبیعتاً می‌تواند ریسک آسیب دیدن و دریافت ضربه را افزایش دهد.
خیابان‌های پُشتی (به ترکی استانبولی : Arka Sokaklar) یک مجموعه تلویزیونی ساخت ترکیه در ژانر پلیسی، اکشن، درام، کمدی و جنایی به کارگردانی اورهان اوعوز است که پخش آن از ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۶ از کانال د با تهیه کنندگی شرکت ارلر فیلم آغاز شد. خیابان های پشتی که به مدت ۱۶ سال (۱۶ فصل) بدون وقفه پخش می شود، از نظر سال پخش، تعداد فصل و تعداد قسمت، طولانی ترین سریال هفتگی تاریخ تلویزیون ترکیه است.
در این سریال زندگی خانوادگی افسران پلیس که در یک تیم ویژه در شعبه امنیت عمومی اداره پلیس استانبول کار می کنند و ماجراهای آنها در خیابان های استانبول روایت می شود. این تیم به طور مداوم در طول مأموریت خود با داستان های مختلف و متنوع انسانی مواجه می شود. این رئیس پلیس استانبول، بابا رضا است که با تجربه و پدر بودن سال‌های حرفه‌ای خود، به این داستان‌ها نزدیک می‌شود، داستان‌هایی که هر از گاهی باعث می شوند ما لبخند بزنیم و گاهی قلب را آزار می‌دهند و سایر اعضای جوان تیم را راهنمایی می‌کنند.
فضای داخلی ترجیح داده شده برای فیلمبرداری سریال های تلویزیونی عموماً اداره پلیس استانبول در خیابان وطن، واقع در منطقه فاتح استانبول است. مناطق ترجیحی برای عکسبرداری در فضای باز مناطقی مانند بی اوغلو و شیشلی در سمت اروپایی هستند. مناطق کادیکوی و بیکوز در سمت آناتولی قرار دارند.
اُود رَیتان (نروژی: Odd Reitan)، زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۱م، در تروندهایم، یک سرمایه‌دار و بازرگان نروژی است.وی یکی از ثروتمندترین و مشهورترین افراد در نروژ است. شهرت وی بیشتر بر اساس فروشگاههای زنجیره ای رِما ۱۰۰۰ است که وی در سال ۱۹۷۲م، بنیان گذاشته‌است. این سری فروشگاه‌ها تحت مدیریت شرکت سهامی ریتان قرار دارد که تحت مالکیت اُود رَیتان و ۳ فرزند اوست.https://snl.no/Odd_Reitan
اُود رَیتان، متولد و بزرگ شدهٔ تروندهایم است. در سال ۱۹۴۸م، ۳ سال پیش از تولد وی، پدرش یک فروشگاه کالای روزانه در تروندهایم، تأسیس کرد. به این ترتیب اُود، خیلی زود با اصول و قوانین بازار و مدیریت بازرگانی آشنا شد.https://nbl.snl.no/Odd_Reitan وی فارغ‌التحصیل مدرسه سابق بازرگانی نروژ است که در سال ۲۰۰۰م، در مدرسه عالی بازرگانی نروژ بی‌آی، ادغام شد.اُود رَیتان، در سال ۱۹۷۲م، پس از اتمام تحصیلات، وارد فعالیت تجاری در صنف کالای روزانه شد؛ و در سال ۱۹۷۹م، فروشگاه‌های زنجیرهای رما ۱۰۰۰، را پایه‌گذاری کرد. شرکت ریتان یک شرکت سهامی خاص است که تحت مالکیت خانواده ریتان یعنی ۳ پسر وی قرار دارد. شرکت اصلی خود از ۳ شرکت جزء تشکیل شده که هر یک در یک حوزه مستقل تجاری فعال است.https://snl.no/Reitan_-_konsern این ۳ شرکت عبارتند از: شرکت تجاری ریتان، شرکت دارایی ریتان؛ و شرکت املاک ریتان.
از طریق شرکت تجاری ریتان، مالکین شرکت، یک سری فعالیتهای تجاری، ازجمله فروشگاه‌های زنجیره ای رما ۱۰۰۰ و Uno X در نروژ و دانمارک، یک خبرگزاری در سوئد، شرکت ۷-ایلون در اسکاندیناوی و چند شرکت دیگر را اداره می‌کنند. در سال ۲۰۲۱ میلادی، ثروت اُود رَیتان، بالغ بر ۵۱ میلیارد کرون نروژ، برآورد شد؛ و با این حساب او یکی از ثروتمندترین اهالی نروژ است.https://snl.no/Odd_Reitan
ابررایانه ملی سیمرغ یک ابررایانه است که به‌واسطهٔ همکاری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات (پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات) و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری با جمعی از اساتید و دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در سال ۱۴۰۰ به بهره‌برداری رسیده‌است. نام سیمرغ برگفته از نام پرنده اساطیری در ایران باستان است.
ابررایانه ملی سیمرغ به عنوان قدرتمندترین ابررایانه ایران با حمایت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات (پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات) و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و توسط متخصصان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در سال ۱۴۰۰ به بهره‌برداری رسید. توسعه سیمرغ بیش از یک سال طول کشید و بیشتر آن در داخل ایران تولید شده، اما حداقل بخشی از سخت افزار آن وارد شده است. حدود ۱۰۰ میلیارد تومان (حدود 4.5 میلیون دلار) برای طراحی این ابررایانه هزینه شده‌است. زیرساخت ابررایانه در فضایی به مساحت تقریبی ۲۵۰ مترمربع با قابلیت گسترش به ۴۰۰ مترمربع ساخته شده‌است. این ابررایانه با ظرفیت ۴۲ رک (قابل گسترش به ظرفیت ۸۴ رک) بر مبنای سطح سوم استاندارد TIA-942 ساخته شده و می‌تواند از توان پردازشی ۵ پتافلاپس (قابل گسترش به ۱۰ پتافلاپس در فاز بعدی) پشتیبانی کند. همچنین دفتر ارائه خدمات جدید برای استفاده از خدمات این ابررایانه به مساحت تقریبی ۱۸۰ مترمربع در برج فناوری ۲ دانشگاه صنعتی امیرکبیر احداث شده‌است.
برق مصرفی سرورها در این ابررایانه از دو مسیر کامل مستقل به صورت افزونه از دو پست برق متفاوت تأمین می‌شود. افزونگی برق مصرفی، خنک‌سازی و مپارد دیگر در کل زیرساخت ابررایانه برای دسترس‌پذیری بالا رعایت شده‌است.
به گفته آذری جهرمی ابررایانه بعدی ایران که مراحل ساخت آن شروع شده ۱۰۰ برابر این ابررایانه قدرت دارد. نام این ابررایانه از مریم میرزاخانی ریاضی‌دان زن ایرانی گرفته شده‌است.
این ابررایانه در مجموع دارای حدود ۱۸۰ سرور پردازشی قدرتمند است که از آخرین نسل از پردازنده‌های Intel Xeon Scalable و AMD EPYC بهره می‌برند.
همچنین این ابررایانه دارای بیش از ۱ پتابایت ظرفیت ذخیره‌سازی است که تقریباً نیمی از این ظرفیت با استفاده از فناوری ذخیره‌سازی نرم‌افزار محور (SDS) و دیسک‌های NVMe و Intel Optane ایجاد شده‌است که آخرین فناوری‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در حوزه پردازش‌های فوق سریع بوده و تا ۳ برابر سریع‌تر از SSDهای تجاری هستند.
در بخش پردازنده‌های گرافیکی، ابررایانه دارای پردازنده‌های گرافیکی RTX3090، V100S و A100 است. پردازنده‌های گرافیکی A100 با ۴۰ گیگابایت حافظه که آخرین نسل از پردازنده‌های گرافیکی هستند، در کاربردهای پردازش فوق سریع، هوش مصنوعی و کلان داده مورد استفاده بوده و بسیار قدرتمند هستند. زیرساخت شبکه بین سرورها در این ابررایانه پهنای باند ۲۰۰ گیگابیتی اختصاصی با تأخیر حدود ۳۰۰ نانوثانیه بین هر دو سرور و بین هر سرور و بستر ذخیره‌سازی ایجاد کرده که در کاربردهای فوق سریع (HPC) و کلان داده که نیاز به کلاستر شدن مجموعه‌ای از سرورها را دارند بسیار مفید و ضروری است.
از ابررایانه سیمرغ می‌توان در هوش مصنوعی، تحلیل کلان داده‌ها، اینترنت اشیا، تصویرسازی، بازسازی و پویا نمایی، شبیه سازی علمی، هواشناسی، تحلیل داده‌های ژنتیک و دیگر کاربرد‌های علمی که به توان پردازشی بسیار زیاد نیاز دارند استفاده کرد. به گفته خبرگزاری ایرنا مراکز پژوهشی دانشگاه‌ها و مراکز دولتی و خصوصی و شرکت‌های دانش‌بنیان جامعه هدف این ابررایانه هستند. احمد معتمدی، رئیس دانشگاه امیرکبیر، در اینباره گفت: این ابررایانه علاوه بر خدمات رسانی به دولت، در نظر دارد تا زیرساخت قابل اعتمادی را برای شرکت هایی با تمرکز بر شرکت های خصوصی فراهم کند.
آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز ( یا APL) یک مرکز تحقیقاتی غیرانتفاعی وابسته به دانشگاه (UARC) در شهرستان هاوارد، مریلند است. این یک مرکز تحقیقاتی وابسته به دانشگاه جان هاپکینز است که ۷۲۰۰ نفر (۲۰۲۰) را در استخدام خود دارد. این آزمایشگاه به عنوان یک منبع فنی برای وزارت دفاع، ناسا و دیگر سازمان‌های دولتی عمل می‌کند. APL سیستم‌ها و فن‌آوری‌های متعددی را در زمینه‌های دفاع هوایی و موشکی، جنگ‌های دریایی سطحی و زیردریایی، امنیت رایانه و علوم فضایی و ساخت فضاپیما توسعه داده‌است. در حالی که APL خدمات تحقیقاتی و مهندسی را به دولت ارائه می‌دهد، یک پیمانکار دفاعی سنتی نیست، زیرا یک UARC و بخشی از دانشگاه جانز هاپکینز است. APL خود یک بخش تحقیق و توسعه علمی و مهندسی است، تا یک بخش دانشگاهی از جانز هاپکینز.
دانشکدهٔ فناوری وایتینگ هاپکینز برنامه‌های فارغ‌التحصیلی پاره وقت را برای کارکنان آزمایشگاه از طریق برنامه مهندسی برای حرفه‌ای‌ها ارائه می‌دهد. دوره‌ها در هفت مکان در منطقه شهری بالتیمور-واشینگتن، از جمله مرکز آموزش APL تدریس می‌شوند.
پیامد () یک فیلم درام اسپانیایی به کارگردانی خوان پینساس است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این فیلم در بیست و هفتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد و سی و یکمین فیلم جنبش دگما ۹۵ محسوب می‌شود.
لیز کارموش (؛ زادهٔ ) نظامی، کاراته‌کا و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی دارای یک خواهر و برادر و پدرش در نیروی هوایی مشغول بوده است.
خوان پینساس (؛ ۲۶ نوامبر ۱۹۵۵) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان اهل اسپانیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پیامد" اشاره نمود.
نمادشناسی قدیس یا نمادشناسی قدیسان (به انگلیسی: Saint Symbolism) نمادشناسی یا سمبولیسم قدیسان مسیحی از همان آغاز دین به کار رفته است. گفته می‌شود که هر قدیس زندگی مثال زدنی داشته است و از نمادهایی برای بیان این داستان‌ها در طول تاریخ کلیسا استفاده شده است. تعدادی از قدیسین مسیحی به طور سنتی با یک نماد یا نقش نمادین (تمثال) مرتبط با زندگی آن‌ها که یک ویژگی یا نشان نامیده می‌شود، نشان داده می‌شوند تا آنها را شناسایی کنند. پژوهش در این موارد بخشی از شمایل‌نگاری در تاریخ هنر را تشکیل می‌دهند. آن‌ها به ویژه برای اینکه افراد بی‌سواد بتوانند صحنه‌ای را تجسم کنند و به هر یک از قدیسین شخصیتی در هنر ببخشند، استفاده می‌شوند. آن‌ نمادها اغلب در دست قدیس حمل می‌شوند.
این ویژگی‌های نمادها اغلب با زمان یا جغرافیا متفاوت است، به ویژه بین مسیحیت شرقی و غرب. تصاویر ارتدکس اغلب حاوی کتیبه‌هایی با نام قدیسان بودند، بنابراین مجموعۀ خصوصیات شرقی به طور کلی کوچکتر از غربی است. بسیاری از برجسته‌ترین قدیسان، مانند سنت پیتر و سنت جان اوانجلیست را نیز می‌توان با تیپ چهرۀ متمایز تشخیص داد. برخی از صفات عام است مانند کف دست شهید. استفاده از یک نماد در یک اثر هنری که یک قدیس را به تصویر می‌کشد، به مردم، داستان آن‌ها را یادآوری می‌کند.
کوروش ابوطالب امام (۱۳۳۳–۱۳۸۸)، عکاس ایرانی بود.
کوروش ابوطالب امام در خانواده ای خوزستانی در تهران به دنیا آمد. کار عکاسی را از ده سالگی در کنار پدرش آغاز کرد و پس از اتمام دوره دبیرستان وارد مدرسه عالی ساختمان شد و در رشته معماری داخلی ادامه تحصیل داد و در کنار آن به نقاشی پرداخت. سپس به گرافیک روی آورد، اما بعداً رشته عکاسی را انتخاب کرد.
کوروش امام عکس‌های زیادی از رویدادهای جنگ میان ایران و عراق گرفته ‌است و در ایران به عنوان یکی از عکاسان جنگ شهرت داشت. او در سال‌های اخیر به دلیل بیماری ام اس قادر به حرکت نبود اما با وجود بیماری همچنان به فعالیت‌های هنری اش ادامه می‌داد. چندی پیش او مجموعه ای از عکس‌های مشهور دوران جنگ میان ایران و عراق را انتخاب کرد و در حالی که سال‌ها از پایان جنگ گذشته بود، از آن مکان‌ها و از همان زاویه عکس گرفت و این عکس‌ها را در کنار هم در کتابی دو جلدی با عنوان «رویشی در سپیده» منتشر کرد.
او همچنین نمایشگاهی از مجموعه عکس‌هایی که از ژازه تباتبایی، نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی که در کنار مجسمه‌های فلزی اش انداخته بود را در نمایشگاهی در تهران به نمایش گذاشت.
کوروش (ابوطالب) امام ۱۸ اسفند ۱۳۸۸ در بیمارستان «نفت» درگذشت.
واحدهای بازگشتی دروازه‌ای (GRUs) یک مکانیسم دروازه‌ای در شبکه‌های عصبی بازگشتی هستند که در سال ۲۰۱۴ توسط کیونگ‌هیون چو و همکارانش ایجاد شدند. واحد بازگشتی دروازه‌ای مانند یک حافظه طولانی کوتاه مدت (LSTM) با یک دروازه فراموشی کار می‌کند، اما پارامترهای کمتری نسبت به LSTM دارد، زیرا فاقد دروازه خروجی است. عملکرد GRU در برخی از وظایف مانند مدل‌سازی موسیقی چندصدایی، مدل‌سازی سیگنال گفتار و پردازش زبان طبیعی مشابه عملکرد LSTM است. GRUها عملکرد بهتری در مجموعه داده‌های کوچکتر و داده‌های کم‌بسامد دارند.
تغییرات مختلفی در واحد دروازه کامل وجود دارد، با استفاده از حالت مخفی قبلی و بایاس در ترکیب‌های مختلف، و یک شکل ساده به نام واحد حداقل دروازه‌ای.
اپراتور formula_1 محصول هادامارد را در زیر نشان می‌دهد.
در ابتدا، برای formula_2 ، بردار خروجی عبارت است از formula_3 .
از سایر توابع فعال‌سازی نیز می‌توان استفاده کرد مشروط بر اینکه formula_15 .
با تغییر formula_8 و formula_9 می‌توان شکلهای دیگری از مدل را ایجاد کرد:
واحد حداقل دروازه‌ای مشابه واحد تمام دروازه‌ای است، به جز اینکه بردار به روز رسانی و ریست در یک دروازه فراموشی ادغام شده‌است.
واحد تکراری تطبیقی محتوا یا Content Adaptive Recurrent Unit (CARU) گونه‌ای از GRU است که در سال ۲۰۲۰ توسط کاهو چان و همکاران وی ایجاد شد. CARU شامل گیت به روز رسانی مانند GRU است، اما به جای گیت ریست، یک گیت تطبیقی با محتوا معرفی می‌کند. CARU برای کاهش مشکل وابستگی طولانی مدت مدل‌های RNN طراحی شده‌است. CARU پارامترهای کمتری نسبت به GRU دارد و در مسائل پردازش زبانهای طبیعی عملکردش تنها قدری بهتر از GRU است.
در معادلات زیر، متغیرهای حروف کوچک نشان دهنده بردارها و formula_29 پارامترهای مدل را نشان می‌دهد که لایه‌های خطی هستند که از وزن‌ها و بایاس‌ها تشکیل شده‌اند. در ابتدا، برای formula_30 ، CARU مستقیماً بردارد formula_31 را برمی‌گرداند؛ برای formula_32 خروجی‌ها عبارتند از:
در اینجا اپراتور formula_1 نشان دهنده ضرب هادامارد است، و formula_35 و formula_36 به ترتیب نشان‌دهنده تابع سیگموئید و هذلولی است.
جنگ سنتونژه یک درگیری فئودالی بود که بین سالهای ۱۲۴۲ و ۱۲۴۳ روی داد. هیو دهم لوسیانان با حمایت ریموند هفتم از تولوز و هنری سوم انگلستان با نیروهای کاپتی حامی برادر لوئی نهم فرانسه، آلفونس، کنت پواتیه مخالفت کرد.
دومی امیدوار بود که دارایی‌های از دست رفته در دوران سلطنت پدرش را بازپس گیرد. سنتونژه، منطقه اطراف سنت، شرانت-ماریتیم در مرکز غربی فرانسه است و جایی است که بیشتر درگیریها در آن رخ داده‌است.
این درگیری به این دلیل به وجود آمد که دست‌نشاندگان لوئی در پوآتیه از اینکه برادرش آلفونس به عنوان کنت پوآتیه منصوب شده بود، ناراضی بودند و ترجیح دادند این عنوان به برادر پادشاه انگلیس، یعنی ریچارد، نخستین ارل کورنوال برسد. در مقابل، فرانسوی‌ها قاطعانه نیروهای انگلیسی و شورشی را در نبرد تیلبورگ شکست داده و در محاصره سنتونژه به مبارزه پایان دادند. لوئی بیشتر تولوزیان را سرکوب کرد تا تسلیم شوند. او گوین را به عنوان یک حرکت نجیبانه و به دنبال صلح بیشتر به هنری بازگرداند تا بتواند به جنگ صلیبی برود. این نبرد آخرین درگیری بزرگ بین انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها تا زمان جنگ انگلیس و فرانسه ۱۲۹۴–۱۳۰۳ بود.
جنگ پایان امیدهای هنری برای بازگرداندن امپراتوری آنژوین از دست رفته در زمان پدرش پادشاه جان یکم را اعلام کرد و بذرهای دومین نبرد بارون‌ها را در انگلستان به دلیل اتلاف بودجه و نارضایتی فزاینده در میان بارون‌ها نسبت به شاه، به خاطر آنچه از دیدگاه آنها شیوه‌های ظالمانه او بود (با نادیده گرفتن منشور کبیر)، و برای بی‌کفایتی او در جنگ را پاشید.
منشأ این قسمت از زمینه جنگ صدساله، که بین فرانسه و انگلیس رخ داد، در شورش بارون پوآتیه، هیو دهم، لرد لوسیانان بود. منشأ این درگیری از مصادره اراضی جان، پادشاه انگلستان در فرانسه، به ویژه در پوآتیه، توسط پادشاه فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه سرچشمه گرفت. اگرچه ریچارد، ارل کورنوال، دومین پسر جان و برادر بزرگ هنری سوم، پس از مرگ جان، جانشینش در پواتیه به‌شمار می‌رفت، اما این فقط اسمی بود. لوئی هشتم، پادشاه فرانسه، پسر فیلیپ آگوستوس، در عوض این عنوان را به دومین پسر بزرگ خود، آلفونس دو پواتیه، منتقل کرده بود. آلفونس تا سن ۱۸ سالگی اجازه نداشت که سلطنت خود را تصاحب کند، که در سال ۱۲۴۰ انجام داد. در ژوئن ۱۲۴۱، لوئی نهم پادشاه فرانسه و پسر لوئی هشتم، دادگاه عمومی در سامور در آنژو برگزار کرد و اعلام کرد که برادرش، آلفونس، پس از رسیدن به سن، آماده بود تا این عنوان را در اختیار بگیرد در آن مناسبت، آلفونس ادای احترام اربابان استان را دریافت کرد، که حتی توسط قدرتمندترین آنها، هیو دهم لوسیانان، اعطا شد.
هیو دارای چندین سرزمین در پوآتیه بود، از جمله قلعه خانوادگی‌اش در لوسیانان، قلعه مونترال بونین و مهمتر از همه، کنت‌نشین لامارشه. لوزینیان سنت طولانی خودمختاری در قلب آکیتن، دور از پایتخت‌های متوالی پادشاهی‌های فرانسه و انگلستان داشت؛ بنابراین، لوسیانان‌ها پذیرای اقتدار کاپتی در منطقه نبودند. ایزابلای انگولیم، مادر هنری و ریچارد، و اکنون همسر هیو، به‌ویژه از اینکه پسرش رسماً عنوانی را که اسماً داشت دریافت نکرده بود، ناامید بود.هیو، همراه با تعدادی دیگر از اربابان پوآتیه، نمی‌توانست از دست دادن خودمختاری خود را در مقابل قدرت و نفوذ خانواده سلطنتی کاپتی که به‌طور فزاینده‌ای در حال رشد بود، بپذیرد، و به این ترتیب اشراف پوآتیه کنفدراسیونی را علیه خاندان کاپتی تشکیل دادند. نقطه شروع درگیری در زمان کریسمس در سال ۱۲۴۱ بود، زمانی که هیو دهم، بدون شک به تحریک ایزابل، با امتناع از وفاداری، به کنت جدید پواتیه در کاخ خود توهین کرد. ریموند هفتم، کنت تولوز نیز در پی جبران معاهده پاریس در سال ۱۲۲۹ (که به جنگ صلیبی کاتاری پایان داد)، که تحت شرایط آن بیشتر سرزمین‌های خود را از دست داده بود، نیز به بارون‌های شورشی پیوست، اما برای مدتی در جنگ شرکت نکرد.
بلافاصله خاندان کاپتی واکنش نشان دادند. در ۵ ژانویه ۱۲۴۲، کنت آلفونس از پواتیه، اشراف پوآتیه را در چینون برای عید پاک فرا خواند. اربابان وفادار و دیگرانی که وفاداری کمتری داشتند، اما دشمنان لوسیانان بودند، به درخواست پاسخ دادند. اگرچه مادرش بلانش کاستیا پیش از این با قیام‌های بارونی مقابله کرده بود و از سال ۱۲۲۶ به امور سلطنتی با عنوان "baillistre" (محافظ وارث در قوانین فئودالی) ادامه داد، لوئی نهم تصمیم گرفت به کمک او برود. او به همراه برادرش و به زور کنترل کنت‌نشین لا مارش را به دست گرفت. در آوریل، لوئی نیرویی را در Chinon جمع‌آوری کرد که برخی از معاصران آن را حدود ۵۰۰۰۰ نفر تخمین زدند.برآوردهای مدرن لوئی را در راس حدود ۲۵۰۰۰ سرباز شامل ۱۰۰۰ ارابه، ۴۰۰۰ شوالیه و ۲۰۰۰۰ سرباز، گروهبان و تیراندازان قرار می‌دهد.در ۹ می، او به قلعه مونترویل-بنین، قلعه لوسیانان لشکرکشی کرد. پس از تصرف انبوهی از قلعه‌های شورشی، او به سمت ساینتس حرکت کرد. در ۲۰ می، هنری و ریچارد از پورتسموث به رویان رفته و به اشراف شورشی فرانسوی پیوسته و ارتشی را تشکیل دادند که احتمالاً حدود ۳۰۰۰۰ نفر بود.تخمین‌های مدرن هنری را در راس ارتشی قرار می‌دهد که از نظر اندازه شبیه به ارتش لوئی، اما از نظر ترکیب متفاوت است. ۱۶۰۰ شوالیه، ۲۰۰۰۰ یا بیشتر سرباز و گروهبان و ۷۰۰ تیرانداز. در ترکیب با نیروهای شورشی، تعداد کل افراد از سربازان فرانکو-پویتوین بیشتر بود. دو پادشاه نامه‌هایی را رد و بدل کردند، اما آنها چیزی را حل نکردند. هنری قصد داشت قلمروی امپراتوری آنژوین پیشینیان خود را به دست آورد، بر این اساس که عنوان کنت پوآتیه هنوز به برادرش، ریچارد تعلق داشت. این اولین جنگی نبود که هنری در فرانسه به راه انداخته بود، زیرا قبلاً در سال ۱۲۳۰ لشکرکشی به فرانسه را رهبری کرده بود.اکثریت قریب به اتفاق جنگ‌ها و درگیری‌ها در قرون وسطی شامل محاصره قلعه‌ها، تصرف شهرها، درگیری‌های کوچک و یورش‌ها بود و همیشه شامل یک نبرد در مقیاس بزرگ نبود. با این حال، هنری متقاعد شده بود که هیو حمایت لازم را برای معکوس کردن نتایج ضعیف جنگ گذشته ارائه خواهد کرد. در حالی که فتح نواحی پایین پوآتیه را تکمیل می‌کرد، در ۱۶ ژوئیه به لوئی نهم اعلان جنگ داد. در ۲۰ ژوئیه، ارتش فرانسه به تالبورگ رسید، جایی که درگیری اجتناب ناپذیر رخ داد.
هنری تا اواسط ژوئیه به سمت تونای چارنت پیشروی کرد و لوئی به سنت جان آنگلی، درست در شمال تیلبورگ نقل مکان کرد، جایی که ارتش‌ها قصد داشتند به آن برسند. پلی بر روی رودخانه شرانت، واقع در کمون تیلبورگ بود. هنری و هیو ارتش خود را در نزدیکی دهکده Saint-James در ساحل غربی رودخانه مستقر کردند و در میدان همسایه اردو زدند، در حالی که لوئی در قلعه مستحکم جفری لانکن، ارباب تیلبورگ استقبال شد. هنری تصمیم گرفت یک گارد پیشرو برای محافظت از ساحل چپ پل تیلبورگ بفرستد، حرکتی که منجر به برخورد شدید با تعدادی از نیروهای فرانسوی در ۲۱ یا ۲۲ ژوئیه شد. لوئی تصمیم گرفت این درگیری را دنبال کند و با کل ارتش فرانسه یک حمله کامل را آغاز کرد.حملات تهاجمی فرانسوی‌ها تا آخر آن روز ادامه داشت و پادشاه انگلیس به همراه بارون‌های شورشی به جنوب به شهر سنت، شرانت-ماریتیم گریخت. یک جنگ سنگین و طولانی در شمال سنت، شرانت-ماریتیم رخ داد، اما انگلیسی‌ها به شکلی قطعی شکست خوردند. لوئی مردان نسبتاً کمتری را نسبت به ارتش انگلیس از دست داد، اما مجبور شد با اپیدمی اسهال خونی روبرو شود که ارتش او را ویران کرد. این امر لوئی و افرادش را مجبور کرد تا اوت به پاریس بازگردند.
در ۲۲ یا ۲۳ ژوئیه ارتش فرانسه شهر سنت، شرانت-ماریتیم را محاصره کرد.
هنری متوجه شد که هیو آنقدر که قبلاً ادعا می‌کرد از حمایت برخوردار نیست و به بوردو عقب‌نشینی کرد. اندکی بعد، شهروندان کلید شهر را به لوئی تحویل دادند.
هیو با درک اینکه پس از محاصره سنت، شرانت-ماریتیم در موقعیت ناامیدکننده‌ای قرار داشت، در ۲۴ ژوئیه تسلیم لوئی شد. حل و فصل شورش فئودالی برای هیو ویرانگر بود. قلعه‌های پوآتیه او توسط آلفونس مصادره، مسلح شده و فروخته شد. او بیشتر خود را تحقیر کرد و با گریه نزد لوئی آمد و با همسر و سه پسرش در برابر او زانو زد و طلب بخشش کرد. دخترش ایزابل لوسیانان در سال ۱۲۵۰ با دشمنش جفری رانکن ازدواج کرد که قلعه او را با جهیزیه بازسازی کرد.
تنها در هنگام عقب‌نشینی نیروهای انگلیسی و شورشی بود که ریموند تولوز مبارزات خود را علیه پادشاه آغاز کرد. او توانست در ماه اوت شهرهای ناربون و آلبی را تصرف کند متأسفانه برای ریموند، راجر چهارم، کنت فوکس و دست‌نشانده ریموند، سرسختانه در برابر تلاش‌های جنگی او با جنگیدن خود با ریموند و تسلیم شدن فقط به پادشاه مقاومت کردند. این به لوئی فرصت داد تا ارتشی را سازماندهی کند و آن را به دو قسمت تقسیم کند تا شهرهای تسخیر شده را پس بگیرد. در ۳۰ نوامبر، جنگ با پادشاه به پایان رسید. جنگ با راجر تا ژانویه ۱۲۴۳ ادامه یافت و با شکست دیگری برای ریموند به پایان رسید. ریموند تحت انقیاد مجبور شد دو شهری را که تصرف کرده بود رها کند و در ازای عفو پادشاه در مونترگیس قول داد با کاتار بدعت مبارزه کند.
هنری در آخرین تلاش ناامیدانه برای جلوگیری از تصرف کامل زمین‌های خود در آکیتن و گاسکونی محاصره‌ای را در شهر بندری لا روشل از طریق دریا ترتیب داد تا تمرکز نیروهای فرانسوی را از راهپیمایی بیشتر به سمت جنوب منحرف کند. محاصره تا حد زیادی ناموفق بود، زیرا نتیجه جنگ از قبل مشخص شده بود. هنری بیشتر به دنبال متحدان جدید بود. در ژانویه ۱۲۴۳، هنری نامه‌ای به فردریک دوم، امپراتور مقدس روم فرستاد، که قبلاً از او درخواست اتحاد کرده بود و پایان امیدهای خود را برای پس گرفتن اموالش در فرانسه و اتحاد اعلام کرد. در ۱۲ مارس، هنری مجبور شد از لوئی درخواست آتش‌بس پنج ساله کند. .
آتش‌بس در ۱ اوت در پنس امضا شد. در ۴ دسامبر ۱۲۵۹ در میان تهدید دومین نبرد بارون‌ها در انگلستان، صلح در پاریس منعقد شد. در ابتدا، هنری حاضر نشد از حقوق قلمروی اجدادش در فرانسه چشم پوشی کند، با این حال، لوئی گوئین را به هنری بازگرداند، زیرا فکر می‌کرد که این حرکت نجیب او به مدت طولانی صلح و ماندگارتر با انگلیس را تضمین می‌کند، زیرا او بیشتر به این موضوع فکر می‌کرد. در سال ۱۲۴۸ به جنگ صلیبی هفتم ادامه داد. با امضای این معاهده، لوئی و هنری به درگیری صد ساله بین دودمان کاپتی و دودمان پلانتاژنه در مورد زمین‌هایی که هنری دوم به ارث برده بود و توسط فیلیپ آگوستوس فرانسه فتح شد، پایان دادند. با این متن، هنری سوم از ادعاهای خود در مورد نورماندی، آنژو، تورن، مین و پوآتیه چشم پوشی کرد. در عوض لوئی نهم مبلغ لازم را برای نگهداری ۵۰۰ شوالیه به مدت دو سال به اضافه درآمد Agenais و قلمروهای او در اسقف‌های لیموژ، کئور و پریگو به او داد. در ۱۰ فوریه ۱۲۵۹، این معاهده برای اولین بار توسط ریچارد کورنوال تصویب شد. در ۱۷ فوریه، در وست مینستر توسط دادستان‌ها به نام پادشاه، و تا ۴ دسامبر، سیمون دو مونتفورد، ششمین ارل لستر و النور انگلستان، به تصویب رسید. سرانجام هنری در ۴ دسامبر وارد فرانسه شد تا به لوئی ادای احترام کند و بدین ترتیب به‌طور نمادین به رقابت پایان داد.پس از آن، دوستی غیرمنتظره و پر جنب و جوشی بین دو پادشاه به وجود آمد تا جایی که مدتی بعد، لوئی فیلی را که سلطان مصر به او داده بود، به هنری پیشنهاد کرد: او نیز به عنوان رئیس فئودال هنری، یک منشور را تصویب کرد که مقررات آکسفورد را لغو کرد، و خود را به عنوان حامی قاطع حقوق سلطنتی در انگلستان اعلام کرد.
داگلاس ابت مکگرگور (Douglas Abbott Macgregor، زاده ۴ ژانویه ۱۹۵۳) سرهنگ بازنشسته نیروی زمینی ایالات متحده و مقام دولتی و نویسنده، مشاور و مفسر تلویزیونی است.Gal Perl Finkel, Win the close fight, جروزالم پست، March 21, 2017.
در سال ۲۰۲۰، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، مکگرگور را به عنوان سفیر در آلمان پیشنهاد کرد، اما سنا جلوی این نامزدی را گرفت. در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، سخنگوی پنتاگون اعلام کرد که مکگرگور برای کار به عنوان مشاور ارشد سرپرست وزارت دفاع استخدام شده‌است، پستی که او کمتر از سه ماه در آن بود.
مک گرگور در مدرسه چارتری پن در فیلادلفیا و در مؤسسه نظامی ویرجینیا تحصیل کرد. او فارغ‌التحصیل آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت با مدرک لیسانس مهندسی عمومی در سال ۱۹۷۶ است. او دکترای خود را از دانشگاه ویرجینیا در رشته روابط بین‌الملل در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد.
مکگرگور «افسر عملیات اسکادران» بود که عملاً نبرد ۷۳ ایستینگ را در طول جنگ خلیج فارس هدایت کرد. مکگرگور در مواجهه با گارد جمهوری عراق، گروهی متشکل از ۱۹ تانک، ۲۶ وسیله نقلیه جنگی بردلی و ۴ خمپاره‌بر M1064 را از میان طوفان شن به ایستینگ ۷۳ در حدود ساعت ۱۶:۱۸ روز ۲۶ فوریه ۱۹۹۱ رهبری کرد. ایالات متحده در یک بازه ۲۳ دقیقه ای نبرد تلفاتی نداشت و حدوداً ۷۰ وسیله نقلیه زرهی عراقی را نابود کرد. مک گرگور در جلوی آرایش جنگی در مرکز قرار داشت و ایگل تروپ در سمت راست و گوست تروپ در سمت چپ قرار داشتند. مک گرگور ایگل تروپ را به عنوان حمله اصلی تعیین کرد و خود را در سمت چپ ایگل تروپ قرار داد. پیشاهنگان ایگل تروپ متعاقباً تانک مکگرگور را از میان یک میدان مین دنبال کردند که در جریان آن خدمه مکگرگور دو تانک دشمن را منهدم کردند. به گفته یکی از افسران مافوق، از آنجایی که مکگرگور در سمت جلوی نبرد درگیر تیراندازی بود، «تا زمانی که نبرد عملاً به پایان نرسیده بود، درخواست پشتیبانی توپخانه نکرد و گزارش رویدادها را به مافوق‌ها نداد.» خطراتی که او متعهد شد «اگر رزم به جای باریک می‌کشید، ممکن بود بابت آنها مورد انتقاد قرار گیرد».
به گفته روزنامه‌نگار تامس ای. ریکس، مکگرگور از متفکران برتر نیروی زمینی در زمینه نوآوری بود. او با انتشار کتاب "شکستن فالانژ"، که برای اصلاحات رادیکال استدلال می‌کرد، «در داخل ارتش برجسته شد». "شکستن" "فالانژ" از آن نظر که یک نویسنده نظامی فعال در حال به چالش کشیدن وضعیت موجود با پیشنهادهای اصلاحی دقیق برای سازماندهی مجدد نیروهای زمینی ارتش ایالات متحده بود، نادر بود.Paul Greenberg, "A Tale of Two Colonels", "Jewish World Review", 5 May 1999. Greenberg compares the fate of Colonel DeGaulle and his book to Macgregor's noting it was the first by a serving Army officer to question the status quo since Billy Mitchell's work on air power. رئیس نیروی زمینی، ژنرال ایالات متحده، دنیس ریمر، می‌خواست نیروی زمینی را اصلاح کند و عملاً "شکستن فالانژ" را تأیید کرد و نسخه‌هایی از آن را به ژنرال‌ها داد. با این حال، اصلاح ارتش ایالات متحده طبق این کتاب با مقاومت «هیئت مدیره» "دوفاکتوی" نیروی زمینی— سایر ژنرال‌های چهار ستاره نیروی زمینی— مواجه شد و ریمر برای این موضوع فشار نیاورد. "شکستن فالانژ" مدافع این بود که «ارتش خود را به تیم‌های تسلیحات ترکیبی سازمان‌یافته، بسیار متحرک، مستقل و ترکیبی که به طرز خارق‌العاده‌ای شبیه کارگروه‌های هوایی زمینی سپاه تفنگداران دریایی هستند، بازسازی کند». مقاله او به نام «تفکراتی در مورد طراحی نیرو در دوران کاهش بودجه دفاعی» در "ژورنال مرکز دادو (مجله" «ژورنال هنر عملیاتی ارتش اسرائیل») منتشر شد.
بسیاری از همکاران مکگرگور فکر می‌کردند که تفکر غیر متعارف او ممکن است به شانس او برای ارتقاء آسیب رسانده باشد. در حالی که یکی از مقامات NTC نیروی زمینی او را «بهترین جنگنده ای که ارتش دارد» می‌خواند، همکاران مکگرگور نگران بودند که «نیروی زمینی دارد نشان می‌دهد که ژنرال‌هایی را که در بازی‌های بوروکراتیک مهارت دارند به ژنرال‌هایی که می‌توانند در میدان جنگ خلاقانه فکر کنند ترجیح می‌دهد.» مکگرگور نیز بی‌پروا و از نظر برخی متکبر دیده می‌شد. علیرغم نمایش برتر مکگرگور پس از جنگ خلیج فارس در NTC، کار او در نیروی زمینی به حاشیه رفت. تابستان ۱۹۹۷ سومین باری بود که نیروی زمینی از قرار دادن او در فرماندهی یک تیپ رزمی امتناع کرد، که یک «حکم مرگ مجازی برای حرفه ارتشی او بود، که او را رای باقیمانده خدمتش به مشاغل ستادی به عنوان یک سرهنگ تنزل داد.»
مکگرگور طراح ارشد ژنرال وسلی کلارک، فرمانده نظامی ناتو، برای حمله به یوگسلاوی بود.
مک گرگور نیروی زمینی را در ژوئن ۲۰۰۴ ترک کرد.
مک‌گرگور معاون رئیس Burke-Macgregor, LLC، یک شرکت مشاوره مستقر در رستون، ویرجینیا،Douglas Macgregor, PhD, Colonel (ret) US Army, Executive Vice President Accessed 15 August 2010. است و او به عنوان مفسر مهمان در تلویزیون و رادیو ظاهر می‌شود. مکگرگور از سال ۲۰۱۷ مهمان دائمی برنامه تاکر کارلسون فاکس نیوز بوده‌است. زمانی که جان بولتون در سال ۲۰۱۹ از کاخ سفید برکنار شد، مکگرگور یکی از پنج نامزد نهایی بود که برای انتخاب به عنوان مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور ترامپ در نظر گرفته شده بود.
در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۰، کاخ سفید قصد دونالد ترامپ را برای معرفی مکگرگور به عنوان سفیر ایالات متحده در آلمان اعلام کرد. پس از اعلام این خبر، تاریخچه اظهارات جنجالی مک گرگور مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. او اظهار کرده‌است که مهاجران مسلمان (که از آنها به عنوان «مهاجمان مسلمان» یاد کرده) «با هدف تبدیل اروپا به یک کشور اسلامی» به اروپا می‌آیند. مک گرگور استدلال کرده‌است که مفهوم آلمانی "Vergangenheitsbewältigung"، که برای مقابله با گذشته آلمان نازی و جنایات آن در طول جنگ جهانی دوم استفاده می‌شود، یک «ذهنیت بیمار» است. مک گرگور همچنین اعلام کرده‌است که حکومت نظامی باید در مرز آمریکا و مکزیک برقرار شود و برای اعدام غیرقانونی افرادی که از مبادی ورودی غیررسمی از مرز عبور می‌کنند، استدلال می‌کند. مک گرگور همچنین در حمایت از این که اسرائیل مرزهای قابل دفاع داشته باشد، الحاق بلندی‌های جولان و تصمیم به انتقال سفارت آمریکا به اورشلیم اظهاراتی داشته‌است. در ستونی در "واشینگتن پست" از او به عنوان «یک دیوانه نژادپرست طرفدار روسیه، ضد مرکل، ضد مسلمانان و ضد مکزیک» توصیف شد. نامزدی او در کمیته روابط خارجی سنا متوقف شد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۱، نامزدی وی بر اساس قانون XXXI، بند ۶ سنای ایالات متحده به رئیس‌جمهور بازگردانده شد.
در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۰، سخنگوی پنتاگون اعلام کرد که مک گرگور برای خدمت به عنوان مشاور ارشد سرپرست جدید وزیر دفاع کریستوفر میلر، استخدام شده‌است که تا ژانویه ۲۰۲۱ در این سمت باقی ماند.
در سال ۲۰۱۴، پس از اینکه روسیه کریمه را ضمیمه کرد و درگیر درگیری با اوکراین بر سر بخش‌های شرقی آن شد، مک‌گرگور در شبکه دولتی روسیه آرتی ظاهر شد و خواستار الحاق دونباس شد و گفت ساکنان این منطقه «در واقع روس هستند. نه اوکراینی، و در عین حال، شما اوکراینی‌هایی در غرب و شمال دارید که روس نیستند."
پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، مکگرگور در سه برنامه فاکس نیوز ظاهر شد تا از اقدامات روسیه حمایت کند. تلویزیون دولتی روسیه گزیده‌هایی از حضور مک‌گرگور را پخش کرد که شامل توصیف ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین به‌عنوان یک «عروسک خیمه شب بازی» بود، مبنی بر اینکه نیروهای روسیه در روزهای اولیه تهاجم «بیش از حد ملایم» بودند و ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه دارد توسط توسط ایالات متحده و ناتو «اهریمن نمایی» می‌شود. " مکگرگور گفت که او معتقد است باید به روسیه اجازه داده شود تا هر قسمت از اوکراین را که می‌خواهد تصرف کند. جنیفر گریفین، خبرنگار کهنه کار پنتاگون فاکس نیوز، پس از یکی از حضورهای مکگرگور، اظهارات او را «مماشات» توصیف کرد و گفت که او «توجیه گر» پوتین است. پس از اظهارات گریفین، تاکر کارلسون - که در دو شب متوالی میزبان مکگرگور بود - گفت: "برخلاف بسیاری از به اصطلاح گزارشگرانی که در تلویزیون می‌بینید، او مخفیانه به عنوان مأمور برای لوید آستین در پنتاگون عمل نمی‌کند. نه، داگ مکگرگور مرد صادقی است.» تری گودی، یکی دیگر از مجریان فاکس نیوز که با مک گرگور مصاحبه کرد، گفت که دیدگاه او تحیرآور و ناامیدکننده بود. لیز چنی نماینده ایالات متحده در مورد مکگرگور گفت: «این جناح پوتین حزب جمهوری‌خواه است.»
فِرگانگِنْهایْتْسْبِوِلْتیگونگA compound of "die Vergangenheit" "the past" and "Bewältigung" "the overcoming of problems", often used in psychological contexts for coming to terms with repressed and incriminating mental injuries and guilt. (Vergangenheitsbewältigung ; ، "مبارزه برای غلبه بر [چیزهای منفی] گذشته" یا "از پس گذشته برآمدن")Collins German-English Dictionary: Vergangenheitsbewältigung یک اصطلاح آلمانی است که فرآیندهایی را توصیف می‌کند که از اواخر قرن ۲۰، در مطالعه ادبیات، جامعه و فرهنگ پس از سال ۱۹۴۵ آلمان کلیدی شده‌است..
فرهنگ لغت آلمانی دودن "فرگانگنهایتسبولتیگونگ" را به عنوان "مناظره عمومی در یک کشور در مورد یک دوره مشکل دار از تاریخ اخیر آن - در آلمان به طور مشخص در مورد ناسیونال سوسیالیسم " تعریف می‌کند"Auseinandersetzung einer Nation mit einem problematischen Abschnitt ihrer jüngeren Geschichte, in Deutschland besonders mit dem Nationalsozialismus" - که در آن «مشکل دار» به رویدادهای تروماتیکی اشاره می‌کند که به سوالات حساسی دربارهٔ مسئولیت دسته جمعی دامن می‌زند. در آلمان، و در اصل، این اصطلاح به شرمساری و اغلب پشیمانی از همدستی آلمانی‌ها در جنایات جنگی ورماخت، هولوکاست، و رویدادهای مربوط به اوایل و اواسط قرن بیستم، از جمله جنگ جهانی دوم اشاره دارد. به این معنا، این کلمه می‌تواند به فرایند روانی نازی زدایی اشاره داشته باشد. با الحاق جمهوری دموکراتیک آلمان سابق به جمهوری فدرال فعلی آلمان در اتحاد مجدد سال ۱۹۹۰ و سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، "فرگانگنهایتسبولتیگونگ" همچنین می‌تواند به کنار آمدن با افراط و تفریط و نقض حقوق بشر مرتبط با آندولت تک حزبی سابق اشاره کند.
وقتی شب به درازا می‌کشد () یا هراس و تشنج در کلبه () یک فیلم درام نروژی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و نخستین فیلم نروژی بر پایهٔ اصول جنبش دگما ۹۵ است.
کاری سیمونسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل نروژ است. هرمان کاپلن فیلسوف نروژی فرزند اوست. وی از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲ در تئاتر نوین اسلو و از سال ۱۹۷۴ به بعد در تئاتر ملی اسلو فعالیت داشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "وقتی شب به درازا می‌کشد" و "ابردین" اشاره کرد.
سواین شافنبرگ (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل نروژ بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "وقتی شب به درازا می‌کشد" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره کرد.
بیارته یالملاند (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و کارگردان اهل نروژ است.
مُنا یوهانه هول (؛ زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۶۰) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل نروژ است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "وقتی شب به درازا می‌کشد" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره نمود.
نوتروی () یک جزیره و یکی از شهرداری‌های سابق نروژ که در استان وستفولد اوگ تلمارک واقع شده‌است. نوتری بزرگترین جزیره در استان وستفولد نروژ است.https://snl.no/Tj%C3%B8meBertelsen, Hans Kristian (1998). "Bli kjent med Vestfold / Become acquainted with Vestfold". Stavanger Offset AS. Page 191. . تپهٔ ۱۰۰ متری این جزیره از سال ۱۸۹۷ میلادی مورد استفادهٔ نیروهای مسلح نروژ بوده‌است.
چشتی هولمن (؛ – ) بازیگر اهل نروژ بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آپرداگ"، "یک مرد تا حدی مهربان"، "کمربند شکارچی"، "دنیای سوفی" و "کلروکس، آمونیوم و قهوه" اشاره کرد.
چشتی دوویگن (؛ – ) بازیگر اهل نروژ بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "داگلاس" اشاره کرد.
چشتی توپه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل نروژ و نمایندهٔ حزب سنتر پارتی است. وی از سال ۲۰۰۹ نمایندهٔ مردم منطقهٔ هوردالاند در مجلس و از سال ۲۰۲۱، وزیر کودکان و خانواده در دولت نروژ بوده‌است.
چشتی آنسداتر اسکوئمسوُلد (؛ زادهٔ ) مؤلف، رمان‌نویس، شاعر و نویسنده اهل نروژ است. کتاب‌های او به بیش از بیست زبان مختلف دنیا ترجمه شده‌است.Skomsvold, Kjersti Annesdatter, Aschehoug Agency.
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ریاضیات و کامپیوتر در دانشگاه اسلو و دانشگاه علم و فناوری نروژ است.
وی بابت نگارش رمان «"هر چه تندتر گام بردارم، کوچکتر هستم"» برندهٔ جایزه ادبی تاریای وسوس شد و نامش در فهرست نامردان دریافت جایزه ایمپک دوبلین قرار گرفت.
رایدار سورنسن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل نروژ است.
در خانه برای کریسمس () یک فیلم کمدی-درام نروژی به کارگردانی بنت هامر است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
این فیلم بر پایهٔ مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه از نویسنده نروژی «لِـوی هنریکسن» تحت عنوان «"تنها هدایای دلپذیر زیر درخت کریسمس"» ساخته شده‌است. این قصه‌ها، که گاهی اوقات موضوع‌شان با یکدیگر تلاقی دارند، همگی در شهر کوچک خیالی «اسکوگلی» طی چند ساعت در شب کریسمس رخ می‌دهند.
طوطی نوک‌کلفت یک طوطی با جثه متوسط بومی مکزیک است که در گذشته در جنوب غرب ایالات متحده بود. موقعیت آن در تبارزایی طوطی‌ها موضوع بحث همیشگی است. گاهی از آن به عنوان مکائو نوک‌کلفت یا کونور نوک‌کلفت یاد می‌شود. در مکزیک، به‌طور محلی به آن "گواکامایا" ("ماکائو") یا "cotorra serrana" ("طوطی کوهستانی") می‌گویند. این طوطی در سطح بین‌المللی در اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت به عنوان «در خطر انقراض» طبقه‌بندی شده‌است،BirdLife International (2017). ""Rhynchopsitta pachyrhyncha"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2017: e.T22685766A110475642. doi:. Retrieved 13 November 2021. کاهش طوطی نوک‌کلفت در میان بحث‌های مدیریت حیات وحش بوده‌است. در سال ۲۰۱۸، جمعیت وحشی تخمین زده شده آن در مکزیک ۱۷۰۰ نفر بود.
طوطی گوش‌زرد یک طوطی در خطر انقراض مناطق استوایی در آمریکای جنوبی است و در رشته کوه‌های آند کلمبیا یافت می‌شود. تصور می‌شد که این گونه تا آوریل ۱۹۹۹ منقرض شده باشد، تا زمانی که گروهی از محققان با حمایت ABC و Fundación Loro Parque، در مجموع ۸۱ فرد را در آند کلمبیا کشف کردند."Yellow-Eared Parrot", American Bird Conservancy, https://abcbirds.org/bird/yellow-eared-parrot/. در حال حاضر به عنوان آسیب‌پذیر در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) ثبت شده‌است. روند جمعیت فعلی آن تا حدی به دلیل اقدامات حفاظتی انجام‌شده برای حفاظت از جمعیت‌های موجود این گونه در حال افزایش است. ارتباط نزدیکی با "نخل موم (Ceroxylon" sp.) دارد.
طوطی تاج‌آبی، کونور تاج‌آبی، یا کونور دم‌تیز یک طوطی سبزرنگ کوچک با سر آبی و نوک کم‌رنگ و بومی بخش‌های وسیعی از آمریکای جنوبی، از شرق کلمبیا در شمال تا شمال آرژانتین در جنوب گستره این گونه است. در زیستگاه‌های ساوانا مانند، جنگل‌ها و حاشیه‌های جنگلی زندگی می‌کنند، اما از جنگل‌های نمناک متراکم مانند آمازون پرهیز می‌کنند.
این گونه به‌طور رسمی توسط AOU و پرنده‌نگران طوطی نامیده می‌شود، اگرچه معمولاً در پرورش پرندگان به آن کونور می‌گویند.
"acuticaudatus" تنها گونه از سردهٔ تک‌نماد "Thectocercus" است.Remsen, Jr. , J.V. ; Schirtzinger, E.E. ; Ferraroni, Anna; Silveira, Luís Fábio; & Wright, Timothy F. (24 April 2013).
طوطی تاج‌آبی دارای پنج زیرگونه است.
طوطی طلایی یا کونور طلایی،Zipcode Zoo URL accessed January 24, 2007. ("Guaruba guarouba)،" یک طوطی نوگرمسیری زرد طلایی با اندازه متوسط است که بومی حوضه آمازون در شمال برزیل است.
پرهای آن بیشتر زرد روشن است، از این رو نام رایج آن است، اما دارای رنگ‌های سبز نیز می‌باشد.Golden Palms - Golden Conure URL accessed January 26, 2007. در جنگل‌های بارانی خشک‌تر و مرتفع‌تر در آمازون برزیل زندگی می‌کند و با جنگل‌زدایی و سیل و همچنین به دام انداختن غیرقانونی افراد وحشی برای تجارت حیوانات خانگی تهدید می‌شود.Honolulu Zoo URL accessed January 24, 2007. در پیوست I سایتس (CITES) فهرست شده‌است.