moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پرواز شماره ۷۰۷ کیش ایر قرار بود در ساعت ۹ صبح روز سه‌شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۷۴ از فرودگاه مهرآباد در تهران به مقصد جزیره کیش انجام گیرد اما هواپیما در حین سفر ربوده شد و سرانجام در یک پایگاه نظامی در خاک اسرائیل فرود آمد. هواپیماربا، یکی از مهمانداران هواپیمای ربوده‌شده، مردی ۳۶ ساله به نام «رضا جابری» و تبعه ایران بود. هواپیمای ربوده شده از نوع بوئینگ ۷۰۷، متعلق به هواپیمایی ساها و در اجاره کیش ایر بوده‌است. با وجود نبود رابطه دیپلماتیک میان ایران و اسرائیل و این که رباینده هواپیما ظاهراً هیچگونه هدف سیاسی از کار خود نداشته‌است، ماجرا به سرعت رنگ سیاست به خود گرفت.
هواپیماربا قصد داشت هواپیما را به اروپا ببرد، اما هواپیما سوخت کافی برای پرواز تا این مقصدها را نداشت. هواپیماربا درخواست نشستن هواپیما در فرودگاه ظهران در عربستان سعودی را کرد اما این درخواست از سوی عربستان رد شد. سپس هواپیما درخواست فرود در اردن را کرد، اما اردن نیز اجازه فرود به هواپیما نداد و ملک حسین (پادشاه وقت اردن) به اسحاق رابین (نخست‌وزیر وقت اسرائیل) دربارهٔ این هواپیما پیام هشداری فرستاد. سرانجام هواپیماربا تصمیم گرفت تا هواپیما را در فرودگاه بین‌المللی بن گوریون در تل‌آویو بنشاند اما دولت اسرائیل اجازه فرود به هواپیما را نداد. در حالی که سوخت هواپیما در حال اتمام بود (و طبیعتاً هواپیما سقوط می‌کرد)، هواپیما با همراهی یک هواپیمای جنگنده اسرائیلی به سمت یک پایگاه هوایی نیروی هوایی اسرائیل در نزدیکی ایلات، هدایت و نشانده شد.
رباینده، که خودش مهماندار هواپیما بود، پس از پیاده شدن از هواپیما، محاصره شد و بدون درگیری تسلیم گشت. او از اسرائیل درخواست پناهندگی سیاسی کرد، البته او در ابتدا قصد داشت پناهنده ایالات متحده آمریکا شود. رباینده پس از فرود هواپیما دستگیر شد و به مدت ۱۵ روز در بازداشت به سر برد. رضا جابری در دادگاه به خاطر ۴ اتهام خود، یعنی دزدی هوایی، هواپیماربایی، حمل غیرقانونی اسلحه گرم و ورود غیرقانونی به خاک اسرائیل به ۸ سال زندان محکوم شد.
هاآرتص در سال ۲۰۰۶ او را "ریدا گراری" نامید و نوشت که دولت کانادا در سال ۱۹۹۸ به او پناهندگی داده‌است.
جابری پس از ۱۲ سال از گذشت حادثه، شهروند اسرائیل شد و در سال ۲۰۰۷ از اسلام به یهودیت گروید. او در مصاحبه‌ای با یک روزنامه اسرائیلی گفت: «با وجود این که مشکلات بسیاری به خاطر گرفتن شهروندی اسرائیل تحمل کردم، شما خیلی صمیمانه با من برخورد کردید. من به شما احساس دِین می‌کنم و به خاطر همین تصمیم گرفتم که تغییر دین دهم».
مسافران این هواپیما دو روز در خاک اسرائیل نگه داشته شدند. نوروز علی آقائی، مهندس پرواز ۷۰۷ کیش ایر که در دوران جنگ ایران و عراق، سابقه ۹۵ ماه خدمت را نیز داشت بعدها مدعی شد که در این مدت نیروهای اسرائیلی تلاش داشتند که مسافران را تشویق به پناهندگی کنند اما هیچ‌کدام از آنها نپذیرفتند و همه خواهان بازگشت به خاک ایران بودند از این رو پس از ۳۰ ساعت توقف در خاک اسرائیل به ایران بازگردانده شدند.
در سال ۱۳۸۱، فیلم زندانی ۷۰۷ به کارگردانی حبیب‌الله بهمنی از روی این ماجرا ساخته شد. این فیلم دوبله شد و در ۲۷ فروردین ۱۳۸۲ اکران شد. در فیلم رضا جابری (با بازی ابوالفضل پورعرب) به همراه همسرش زهره (با بازی آنا نعمتی) که هر دو از خدمه هواپیما هستند، برای انتقام برادر جان‌باخته خود به نام «عبد» و مادر درگذشته‌اش یک هواپیما را می‌رباید و به اسرائیل می‌برد. فیلم‌نامه و مسائل فنی این فیلم با انتقادهایی روبرو شد.
به گزارش روزنامه اسرائیلی هاآرتص، در سال ۱۳۸۵ وبگاه خبری «فردا نیوز» طی خبری اعلام کرده که وزارت اطلاعات یک جاسوس موساد را در مرز ایران و ترکیه دستگیر کرده‌است. این وبگاه اعلام کرده که این جاسوس ۱۴ سال قبل (از سال ۱۳۸۵)، یک هواپیمای ایرانی را ربوده و به اسرائیل برده‌است. فردانیوز همچنین نوشت که «اسرائیل به این جاسوس پناهندگی داده و او را برای جاسوسی مأمور کرده‌است».
هاآرتص در ادامه می‌نویسد که این اتفاق در ۱۴ سال قبل نیفتاده، بلکه ۱۱ سال قبل افتاده و فردانیوز ضمن این که مشخص نکرده که این فرد در هنگام ورود به ایران دستگیر شده یا در هنگام خروج، در ادامه نیز هیچ خبری در این باره منتشر نکرده‌است.
مارماهی فیلمی ژاپنی محصول سال ۱۹۹۷، به کارگردانی شوهئی ایمامورا و با بازی کوجی یاکوشو، میسا شیمیزو، میتسوکو بایشو و آکیرا اموتو است. این فیلم اقتباس آزادی است از رمانی به نام "مشروط" On Parole نوشتهٔ نویسندهٔ مشهور، آکیرا یوشیمورا و ترکیب آن با عناصری از فیلم ۱۹۶۶ همین کارگردان، "هرزه‌نگارها". The Pornographers. "مارماهی" نخل طلای جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ را به طور مشترک با فیلم "طعم گیلاس" ساخته عباس کیارستمی به دست آورد.
تاکورا یاماشیتا (کوجی یاکوشو) نامه‌ای بدون امضا دریافت می‌کند و به توصیهٔ نامه یک شب زودتر از معمول به خانه می‌رود و زنش را با مرد دیگری در بستر می‌بیند. او همسرش را می‌کشد و خود را به پلیس تسلیم می‌کند. بعد از آزادی از زندان یک سلمانی باز می‌کند. او کیکو هاتوری (میسا شیمیزو) را که خودکشی کرده نجات می‌دهد و بعد از آن کیکو در مغازهٔ سلمانی او مشغول به کار می‌شود. کیکو به تاکورو دل می‌بندد اما تاکورو توجهی به او ندارد و تمام محبتش معطوف به حیوان خانگی اش است: یک مارماهی.
آلتیوم یک شرکت نرم‌افزاری در اصل استرالیایی است که نرم‌افزارهای تحت رایانهٔ طراحی الکترونیکی را برای مهندسان تولید می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۸۵ میلادی بنا نهاده شده و دارای مراکزی در سیدنی و ادارات فروشی در آمریکا، اروپا، ژاپن و چین است، همچنین نمایندگان فروشی در اکثر بازارهای اصلی دارد. تا سال ۲۰۰۱ این شرکت با نام پروتل شناخته می‌شد.
این نرم‌افزار برای مهندسان الکترونیک یکی از مهم‌ترین و محبوب‌ترین‌ها می‌باشد. از موارد استفاده آن که بین ۹۰ درصد مهندسان الکترونیک مشترک می‌باشد، استفاده از بخش طراحی شماتیک Schematic و مدارچاپی Pcb هست.
البته کارایی این نرم‌افزار به همین دو قسمت محدود نیست و بخش تحلیل، آنالیز، FPGA و… نیز وجود دارد.
تاریخچه Altium به سال ۱۹۸۵ با تأسیس شرکت Protel Systems Pty Ltd توسط طراح الکترونیک نیکلاس مارتین بازمی‌گردد. او در دهه ۱۹۸۰ در دانشگاه تاسمانی مشغول به کار بود. او فرصتی را برای بهینه‌سازی طراحی محصولات الکترونیکی با تلفیق تکنیک‌های طراحی الکترونیک با پلتفرم رایانه شخصی دید. این شرکت اولین محصول خود را در سال ۱۹۸۵ عرضه کرد، یک ابزار طراحی و چیدمان برد مدار چاپی مبتنی بر DOS (PCB) Protel PCB از سال ۱۹۸۶ توسط HST Technology Pty Ltd به بازار عرضه شد.
در اکتبر ۱۹۸۶ شرکت ACCEL Technologies مستقر در سن دیگو، مسئولیت بازاریابی و پشتیبانی برنامه PCB را برای ایالات متحده، کانادا و مکزیک تحت نام تانگو PCB به دست آورد. در سال ۱۹۸۷، Protel ویرایشگر نمودار مدار Protel Schematic را برای DOS راه اندازی کرد. این امر توسط Autotrax و Easytrax در سال ۱۹۸۸ دنبال شد.
در دهه ۱۹۹۰، این شرکت شروع به توسعه یک سیستم طراحی الکترونیکی یکپارچه کرد، که از یک مدل داده واحد برای نگهداری تمام داده‌های طراحی مورد نیاز برای ایجاد یک محصول استفاده می‌کند. فرآیندهای توسعه نرم‌افزار FPGA, PCB با یک نمای پروژه و مدل داده مشترک متحد شدند. سپس می‌توان از انواع ابزارهای ویرایش برای دسترسی و دستکاری طرح استفاده کرد، که قسمت‌هایی مانند طرح و طراحی تابلو، تصویربرداری شماتیک، مسیریابی (EDA)، تست، تجزیه و تحلیل و طراحی FPGA را پوشش می‌دهد.
در سال ۱۹۹۱، Protel Advanced Schematic/PCB 1.0 را برای ویندوز منتشر کرد. اولین سیستم طراحی PCB مبتنی بر ویندوز در جهان. همچنین شروع به خرید شرکت‌های مختلف با فناوری‌های مورد نیاز برای ایجاد یک راه‌حل طراحی الکترونیکی یکپارچه کرد.
منوچهر فرید (متولد ۱۳۱۶ در تهران) هنرپیشه ایرانی مقیم استرالیا است.
منوچهر فرید زاده ۱۳۱۶ در تهران است. فعالیت‌های تئاتری را از اوایل دهه ۳۰ خورشیدی آغاز کرده و از هم‌نسلان پرویز فنی‌زاده، جمشید مشایخی، پرویز صیاد، محمدعلی کشاورز، علی نصیریان و داود رشیدی است. فرید پس از تجربه‌های مختلف تئاتری از اجراهای صحنه‌ای گرفته تا نمایش‌های زنده تلویزیونی، به خصوص همکاری‌های متعدد با حمید سمندریان، از اوایل دهه ۴۰ همانند تعدادی دیگر از همدوره‌ای‌هایش پا به سینما گذاشت. «خشت و آیینه» ساخته ابراهیم گلستان اولین تجربه سینمایی منوچهر فرید است و او تا پیش از ترک همیشگی ایران در سال ۱۳۵۸، در طول ۱۴ سال در ۱۴ فیلم سینمایی بازی می‌کند. منوچهر فرید به دلیل تعلق به دیانت بهایی عملا پس از انقلاب اسلامی ممنوع الکار شد و منبع درآمدی نداشت پس در سال ۱۳۵۸ ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد و بعد از ۵ سال برای همیشه به استرالیا رفت. او به گفته خودش در هنگام خروج از ایران، عهد کرد تا کار هنری را کنار بگذارد و تا امروز به عهدی که با خود بسته وفادار بوده‌است.
ژوزف نیسه‌فور نیپس (زاده ۷ مارس ۱۷۶۵ – درگذشته ۵ ژوئیه ۱۸۳۳) مخترع فرانسوی که بیشتر به عنوان مخترع عکاسی شناخته شده و یکی از پیشگامان در این زمینه می‌باشد. نخستین عکس ثبت شده توسط او عکسبرداری شده و سهم بسزایی در پیشرفت تاریخ عکاسی داشته‌است.
ژوزف نیپس در شهر شلون سور سئون شهرستان سئونه لوآر در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. پدر او وکیل ثروتمندی بود و همین باعث شد که در انقلاب فرانسه (۱۷۹۹–۱۷۸۹) تمام خانواده مجبور به فرار شوند. زمانی که نیپس در ارتش جمهوری فرانسه افسر بود قسمتی از وقت خود را در خانه شالون سور سائون و قسمتی را در خانهٔ فامیلی گرا در سائون-اِ-لوآر برای ادامهٔ تحقیقاتش همراه برادرش کلود می‌گذراند. او محققی همیشه بیدار بود و توانست اختراعات زیادی را در همان دوران انجام دهد. در سال ۱۸۱۶ در تاریک‌خانه تصویری بر روی کاغذ اندود به کلرور نقره و اسید نیتریک گذاشت ولی رنگ‌ها وارونه بود. نیپس در آن زمان موفق به ساخت نگاتیو امروزی شد که از روی آن می‌توان چندین کپی پوزیتیف بدست آورد. او مأیوس شد زیرا می‌خواست مستقیماً تصویری مثبت بدست بیاورد، علاوه بر آن هنوز نتوانسته بود آن را تثبیت کند. اما در هر صورت گام بزرگی برداشته شده بود زیرا برای اولین بار تصویری در تاریک‌خانه بر روی صفحه‌های حساس ایجاد شده بود. نیپس مواد را تغییر داد سنگ، شیشه و فلزات مختلف و صفحات حساس و محلولهای شیمیایی را عوض نمود. سرانجام در سال ۱۸۲۲ گراورهای نیمه شفافی تهیه کرد که بر روی صفحه قلعی پوشیده از ورقه نازکی از محلول قیر، در نفت سفید ساخته می‌شد. پس از دو الی سه ساعت قرار گرفتن در نور، کلیشه را با مخلوطی از روغن لاواند و نفت سفید شست‌وشو می‌داد. نفت سفید باعث شسته شدن محلول قیر از پشت خطوط سیاه می‌شد. نیپس صفحه‌ای بدست آورده بود که تیزآب در آن تأثیر می‌کرد و بدین طریق اولین مخترع عکس در جهان شد.
او گراورهایی روی صفحه مسی به دست آورد. کار او بدین طریق بود که قشر نازکی از آسفالت شیمیایی را که در اسانس اسطوخدوس حل کرده بود بر روی صفحه فلزی می‌مالید، سپس صفحه مزبور را به وسیله یک حلال قوی می‌شست. طبق خاصیت آسفالت شیمیایی آن قسمت‌هایی که نور به آن می‌رسید سفید و غیرقابل حل می‌شد و بقیه محلول بود. «نیپس» گراورهای خود را روی صفحه مسی می‌ساخت و قبلاً محلولی که از «بیتوم» گرفته بود، روی صفحه مسی می‌مالید.
ژوزف نیسه‌فورنیپس با برادرش کلود (کلود وقتی نیپس ۶۴ سال سن داشت پس از اختراع حرکت دائمی در حال دیوانگی مرد) ماشین پی‌رئولوفور را اختراع کرد، ماشینی که کشتی را به کار می‌انداخت. اختراع دیگر نیپس و برادرش که همواره در تمام تحقیقات و اختراعات در کنار هم بودند ماشین جدید هیدرولیکی بود که جانشین ماشین مارلی شد. همچنین آنها از ایستاتیس ماده رنگینی که می‌توانست به جای نیل بکار رود استخراج کردند.
ژوزف نیسه‌فورنیپس در ۵ ژوئیه ۱۸۳۳ در اثر سکته درگذشت، وی در هنگام مرگ وضعیت مالی خوبی نداشت به‌طوری که هزینه مزار وی در قبرستان سنت لپ د وارنس توسط شهرداری پرداخت شد.
یوهان پالیسا (زادروز۶ دسامبر، ۱۸۴۸-درگذشته ۲ مه، ۱۹۲۵) ستاره‌شناس اتریشی زادهٔ شهر اوپاوا در جمهوری چک است.
او کاشف نیرومندی در زمینهٔ سیارک‌ها بود و میان سال‌های ۱۸۷۴ (میلادی) تا ۱۹۲۳ میلادی ۱۲۲ سیارک را کشف کرد که نخستین آن سیارک ۱۳۶ و آخرین آن سیارک ۱۰۷۳ بود. برخی از اکتشافات قابل توجه او عبارتند از: سیارک ۱۵۳، سیارک ۲۱۶، سیارک ۲۴۳، ۲۵۳ ماتیلده، سیارک ۳۲۴ و سیارک ۷۱۹.
سیارک پلیسانا و دهانهٔ پلیسا در ماه به افتخار وی نامگذاری شده‌اند.
سیارک‌های کشف‌شده توسط یوهان پالیسا مشتمل بر ۱۲۲ عدد است که شامل موارد زیر می‌باشد:
ولادیمیر گریگوریویچ شوخوف مهندس ،معمار و دانشمند روس بود. وی به خاطر ابداع روش‌های نوین در آنالیز سازه‌ها شهرت یافت.
شوخوف در ۱۸۷۶ از دانشکده صنعتی سلطنتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. همان سال پیشنهاد تدریس در آن دانشکده را رد کرد زیرا علاقه اصلی او مهندسی و کار بر روی اختراعاتش بود. کمی بعد به فیلادلفیا رفت تا در نمایشگاه جهانی کار کند. در ۱۸۷۷ به روسیه بازگشت و بر روی طرح راه‌آهن ورشو–وین کار کرد. از آنجایی که آن کار روالی عادی داشت و امکان استفاده از خلاقیت در آن وجود نداشت، ولادیمیر شوخوف را ناامید ساخت و او در ۲۴ سالگی تصمیم گرفت در دانشکده پزشکی نظامی ثبت‌نام کند.
سازمان بستر آب‌های بین‌المللی یک سازمان مستقل بین‌الدولی است که بر اساس کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها و موافقتنامه ۱۹۹۴ معروف به موافقت‌نامه نیویورک مربوط به اجرای بخش یازدهم عهدنامهٔ حقوق دریاها ایجاد شد. در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴ اولین اجلاس مربوط به تشکیل سازمان بین‌المللی اعماق دریاها در جامائیکا برگزار شد. سازمان که مقر آن در کینگستون، جامائیکا قرار دارد از نمایندگان کشورهای عضو عهدنامه حقوق دریاها تشکیل شده‌است. سازمان فعالیت کشورها را در این منطقه سازمان‌دهی، کنترل و هدایت می‌کند و مخصوصاً در زمینهٔ مدیریت منابع منطقه و توزیع منافع حاصله بین کشورها دارای اختیارات و وظایف ویژه‌ای است. سازمان تا فوریه ۲۰۱۶ تعداد ۱۶۷ عضو دارد و بر اصل برابری حاکمیت کشورهای عضو پایه‌گذاری شده‌است.
سازمان ناظر بر کلیهٔ فعالیت‌هایی است که در منطقه صورت می‌گیرد و اعمال کنندهٔ تمامی حقوقی است که بشریت به‌طور کلی از تمامی منابع منطقه برخوردار هستند. وظیفهٔ اصلی سازمان، مدیریت منابع منطقه به خصوص معادن آن است. سازمان وظیفهٔ حفاظت از محیط زیست دریایی در برابر هر گونه فعالیت‌های مخرب به هنگام بهره‌برداری یا اکتشاف از معادن منطقه را، نیز بر عهده دارد. از دیگر وظایف مهم سازمان اتخاذ تدابیر مناسب به منظور حفاظت از زیست بشری و محیط دریایی منطقه، کنترل فعالیت‌ها، صدور مجوزهای لازم و توزیع منصفانهٔ امتیازات اقتصادی ناشی کاوش و بهره‌برداری منابع منطقه است. سازمان هم‌چنین، مسئولیت تشویق کشورهای عضو عهدنامهٔ حقوق دریاها به انجام تحقیقات علمی دریایی در منطقه و تجزیه و تحلیل و انتشار این تحقیقات را بر عهده دارد. هزینه‌های سازمان بستر آب‌های بین‌المللی موقتاً از محل بودجهٔ سازمان ملل متحد تأمین می‌شود.
سازمان دارای ۴ رکن اصلی است.
مجمع عالی‌ترین و فراگیرترین رکن سازمان است و کلیهٔ اعضا در آن نماینده دارند. سایر ارکان سازمان در برابر مجمع مسئول و پاسخگو هستند.
اولین شورای سازمان در دومین جلسه مجمع، در مارس ۱۹۹۶ انتخاب گردید. شورا رکن اجرایی سازمان است و از ۳۶ عضو سازمان که توسط مجمع با توجه به معیار توزیع منصفانهٔ جغرافیایی برای مدت ۴ سال انتخاب می‌شوند، تشکیل شده‌است. توزیع منصفانه بدین ترتیب است که ۴ کشور از واردکنندگان و مصرف‌کنندگان مواد کانی منطقه، ۴ کشور از صادرکنندگان مواد کانی و منابع استخراج شده از منطقه، ۴ کشور از سرمایه‌گذاران بزرگ در منطقه، ۶ کشور در حال توسعه و معرف منافع خاص در منطقه و ۱۸ کشور به منظور اطمینان‌سازی در خصوص این‌که توزیع منصفانه جغرافیایی کاملاً رعایت گردیده، عضو شورا می‌باشند. شورا برای ایجاد تطابق با عهدنامه حقوق دریاها و سیاست‌های مجمع تدابیر خاصی را اتخاذ می‌کند. کمسیون برنامه‌ریزی اقتصادی و کمسیون حقوقی و فنی از ارکان وابسته به شورا هستند. شورا کنترل و نظارت بر تمامی فعالیت‌های صورت گرفتهٔ دولت‌ها به منظور اکتشاف و بهره‌برداری از منابع منطقه را، بر عهده دارد و بر اساس این سیستم مادامی که یک قرارداد میان سازمان و بهره‌بردار صورت نگرفته‌است انجام عملیات کاوش امکان‌پذیر نیست. وظیفهٔ شورا تنظیم مفاد این قراردادها، تصویب ارکان قراداد و نظارت بر اجرای مفاد آن و استاندارسازی ارکان قراداد با ساز و کارهای محیطی است. شورا هم چنین نقش گسترده‌ای در تمامی جنبه‌های وظایف سازمان ایفا می‌کند. به عنوان مثال، افرادی را برای تصدی پست دبیرکلی سازمان پیشنهاد می‌کند، در خصوص بودجهٔ تصویب شده توسط مجمع توصیه‌هایی ارائه می‌دهد یا در آن تجدیدنظر می‌کند. هم‌چنین مجمع را در اتخاذ هر نوع سیاست کمک می‌کند.
کمیتهٔ مالی بر اساس نص صریح بخش ۱۱ موافقت‌نامه ۱۹۹۴ برای پوشش عملیات مالی و مدیریت منابع مالی سازمان ایجاد گردید. کمیته مالی متشکل از ۱۵ عضو اصلی سازمان است که بر اساس توزیع عادلانه جغرافیایی از سوی مجمع برای یک دورهٔ ۵ ساله انتخاب می‌شوند.
دبیرخانه سازمان مرکب از دبیرکل و کارمندان لازم برای اجرای وظایف مربوط این رکن است. دبیرکل از طریق دبیرخانه بر اجرای سیاست‌ها و ارتباطات بیرونی مقام نظارت می‌کند. دبیرکل که از جانب مجمع انتخاب می‌شود، عالی‌ترین مقام اداری سازمان است و به همین جهت از حق شرکت در کلیه جلسات دیگر ارکان مقام، برخوردار است.
مسجد جامع نائین با الگوبرداری از مسجد پیامبر در مدینه ساخته شده‌است این مسجد دارای یک معماری فوق العاده مهندسی شده و منار ۲۸ متری دارد . حیاط بزرگی در میان دارد و پیرامون آن را شبستان‌های ستوندار گرفته‌است. دهانه میانی روبه قبله و دهانه روبروی آن که ورودی مسجد است پهن‌تر و گشادتر از دهانه‌های دیگر است. مسجد جامع نائین دارای شبستان ستوندار است و بخشی از آن از مسجدهای بومسلمی گرفته شده‌است. مسجد نائین به شیوه خراسانی ساخته شده‌است، در زمان آل بویه و آل کاکویه بخش‌هایی به آن افزوده شد. بخش شبستان جنوبی قدیمی‌ترین قسمت آن بود که در شیوه معماری رازی دگرگون شد. نما مقداری از در شیوهٔ رازی ساخته شد ولی خصوصیات شیوه خراسانی را دارا ست. این تغییرات شامل تغییر طاق مازه دار به تیزه دار است و این مسجد اولین مسجدی است که در آن طاق مازه داز به تیزه دار تبدیل شد. نیم طیقه دوم شبستان جنوبی که بخش زنانه مسجد است در قرن هشتم به آن افزوده شده‌است. نیم طاق‌ها و و ستون‌های شبستان از شیوه رازی هستند، روی ستون‌ها گچبری زیبا کار شده‌است و آمیزه‌ای از چهره‌نگاری یافت می‌شود. در مسجد جامع نائین دو نوع کتیبه وجود دارد که یکی از آنه گچبری است و دومی با رنگ روی گچ ترسیم شده‌است. کتیبه‌هایی که با رنگ ترسیم شده متعلق به قرن پنجم هجری و به خط کوفی و کلاً بر روی سر در ورودی مسجد از داخل می‌باشد.بررسی کتیبه‌های تاریخی مجموعه نطنز و مسجد جامع نائین، عبدالله قوچانی، مجله اثر ۲۶٫۲۷
. تاریخچه و شیوه‌های معماری در ایران، هوشنگ رسولی، نشر پشوتن، ۱۳۸۶
. سبک شناسی معماری ایرانی، دکتر محمد کریم پیرنیا، نشر سروش، ۱۳۸۶
مریم مجد (زاده ۱۳۶۵ در تهران) عکاس مطبوعاتی، روزنامه‌نگار و خبرنگار ورزش زنان است.BBC فارسی - ایران - آلمان خواهان آزادی فوری مریم مجد شد
او خبرنگار تخصصی ورزش زنان است که سابقه همکاری با مجله زنان، خبرگزاری ایسنا و روزنامه ورزشی تماشا را در کارنامه فعالیت مطبوعاتی خود دارد.
وی قرار بود روز ۲۷ خرداد ۱۳۹۰ برای پوشش خبری رقابت‌های جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ به آلمان سفر کند اما مأموران وزارت اطلاعات به خانه پدری مریم مجد مراجعه کرده و پس از بازرسی خانه و اتاق مریم، این عکاس تخصصی ورزش زنان را بازداشت کرده و با خود بردند.
پگاه آهنگرانی، نیز قبل از سفرش به آلمان برای تهیه گزارش دربارهٔ بازی‌های جام جهانی فوتبال زنان برای دویچه وله به همراه مریم مجد دستگیر شد.
مریم مجد قبل از انجام این سفر بازداشت و مستقیماً به سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
وی تصمیم داشت با همکاری پترا لندرز، بازیکن سابق تیم ملی زنان آلمان، کتابی دربارهٔ زنان فوتبالیست در جهان تهیه کند.
خانواده مجد دربارهٔ وضعیت او در تیر ماه ۱۳۹۰ گفتند: "او در زندان از درد شدید کلیه و ناراحتی گوارشی شکایت کرده‌است و می‌گوید نمی‌دانم به چه علتی مرا بازداشت کرده‌اند؟" وی در دوران محکومیت خود از ملاقات و مرخصی محروم بوده‌است. او در ۲۶ تیر ماه ۱۳۹۰، با صدور قرار وثیقه از زندان آزاد شد.gooya news :: politics : مریم مجد آزاد شد، دانشجونیوز
گیامی روستایی است در بخش رضویه و جنوب شرقی شهر مشهد، استان خراسان رضوی.
این روستا در دهستان آبروان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۵۳ نفر (۹۳ خانوار) بوده‌است.
رسول بداقی (زادهٔ کوهدشت)، فعال حقوق بشر، فعال صنفی معلمان و از زندانیان سیاسی است و در زندان به سر می‌برد.
رسول بداقی متولد کوهدشت استان لرستان و دارای تحصیلات کارشناسی در رشتهٔ مدیریت آموزشی است.
او نزدیک به ۳۰ سال سابقهٔ کار در آموزش و پرورش به عنوان دبیر دبیرستان به وِیژه در اسلام شهر را داشته‌است، که پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، از آموزش و پرورش اخراج و حقوق معلمی او قطع شد. از دیگر سوابق او عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و عضویت هیئت مدیرهٔ کانون صنفی معلمان ایران است.
بداقی در دهم شهریور ماه ۱۳۸۸ پس از احضار به اداره آموزش و پرورش اسلامشهر بازداشت و بعدتر در دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «تبانی و تجمع به قصد برهم زدن امنیت ملی» به ۶ سال حبس تعزیری و پنج سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شد.
او ابتدا به بند ۴ زندان گوهردشت کرج و بند ۲۰۹ زندان اوین و زندان گوهردشت کرج و سپس به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد و در مدت دوران محکومیت خود اجازه مرخصی نیافت.
او چندین بار اعتصاب غذا کرده‌است و به دلیل انتشار نامه‌ای از درون زندان در خصوص اعتصاب غذای خود به سلول انفرادی بند ۱ زندان رجایی‌شهر منتقل شده‌است.
بنابر اعلام کانون صنفی معلمان ایران، بداقی در روز ۹ اردیبهشت از زندان اوین آزاد شد.رسول بداقی، عضو ارشد کانون صنفی معلمان آزاد شد "دویچه‌وله فارسی"
مدرسه و مسجد معیّرالممالک در جنوب شرقی باغ معیّرالممالک ساخته شده‌است. بعدها بخشی از باغ‌های معیّرالممالک با طرح توسعهٔ تهران تقسیم و به مردم فروخته شد، بدین سبب اطراف مدرسه در سه جهت شرق، جنوب، شمال مسکونی گردید. یکی از عوامل برپا ماندن اماکن در طول دهه‌ها و سده‌ها، درآمد موقوفاتی به آن اختصاص می‌دادند. مدرسهٔ معیّر نیز از این قاعده مستثنی نبوده‌است. در ضلع جنوبی آن تعدادی مغازه و یک دستگاه حمام در فاصلهٔ تقریبی 250 متری شرق آن ساخته، وقف مسجد گردید. بعدها در جریان توسعهٔ پاسدارخانه، املاک معیّر نیزتبدیل به بازارچه شد و درآمد حاصله وقف مدرسه گردید. در گوشهٔ جنوب غربی مدرسه آب‌انباری ایجاد گردیده بود که به منظور خنک کردن آب آن دو بادگیر در بالای عمارت تعبیه شده بود و نیاز آب آشامیدنی محل را تأمین می نمود، آب مورد نیاز حمام و اطراف آن از قنات سنگلج که دارای سه سنگ آب بود، تأمین می‌شد. وجود مجموعه آب‌انبار، مغازه‌ها و حمام خود نقش مؤثری در توسعه بعدی محله ایفا نموده، به زودی در اطراف مدرسه، بازارچه‌ها و مرکز کسب و کار چندی پدید آمد بطوری‌که محله رونقی بیش از پیش پیدا نمود، بنابراین، بافتی پدیدار شد که جلوه‌ای از پیوند ناگسستنی سکونت، کار و عبادت است.مسجد و مدرسه معیّرالممالک ضمن اینکه یانگر شیوه معماری غنی و رایج زمان خود است، یادآور ذهنیت‌های مردم و خاطرات پیشینیان است.اعتمادالسلطنه،محمدحسین خان:الماثر الاآثار دارالطباه خاصه دولتی
در اراضی واقع در محلهٔ سنگلج تهران خانه‌هایی وجود داشت که متعلق به ((معیّرالممالک)) بود، در سال 1284 ه.ق معیّرالممالک شروع به احداث بناهای عمومی در این محله کرد. ازجمله بناهای احداث شده توسط ایشان مسجد و مدرسه و آب‌انبار می‌باشد، که در اراضی فوق در باغ معییرالممالک بنا نهاده شده‌است که فعلاًبه صورت مجموعه فرهنگی مذهبی پابرجاست. موقعیت بنا به دلیل نزدیک بودن به بازار بزازها و ارتباط گدرهای مجاور به میدان محدیه و بازار نو دارای اهمیت ویژه ایست.
باگذر از کوچه‌های تنگ اطراف مسجد و مشاهدهٔ بلندی دیوارهای آن این احساس به بیننده دست می‌دهد که در مقابل حصارهای بلند یک قلعه قرار گرفته‌است.زمینی با وسعت 5000 متر مربع جایگاه مسجدی است که بدون حالت دعوت کنندگی، با سکون و وقار، گویی سعی دارد خود را از دید غیر محارم پنهان دارد. عموماً مساجد به گونه‌ای هستند که از دور گنبد و منارهٔ خود را نشان می‌دهند و در رابطه با بافت اطراف خود برجسته تر و دعوت‌کننده به نظر می آیند، ولی با پی بردن به فلسفهٔ وجودی این مسجد، باوری عمیق از روحیه و شخصیت این مسجد در گذشته در ما به وجود می‌آید. مسجد در قلب محله و برای استفادهٔ ساکنین محله بنا شده‌است. ورودی جنوبی مسجد به نسبت موقعیت قرارگیری در کنار مغازه‌ها و مجاورت با کوچه‌ای عریض دارای اهمیت بیشتری نسبت به ورودی غربی است. شاید همین آمیختگی با بافت و محل کار و زندگی آن را بی نیاز اط تبلیغ کرده‌است و تواضع آن موجب امتزاج و دلنشینی بیشتر شده‌است.ذکاء یحیی، تاریخچه ساختمان‌های ارگ سلطنتی تهران، انتشارات انجمن ملی،1349
به‌طور کلی ساختمان را به سه بخش باز و نیمه باز و بسته تفکیک می‌کنیم:
عرصه‌های عملکردی از سه بخش مذهبی، آموزشی و معیشتی تشکیل شده‌است. فضاهای ارتباطی و پشتیبانی نیز برای تأمین نیازهای جنبی و برقراری روابط میان عرصه‌ها در حد ضرورت پیش‌بینی گردیده است. سه طرف زمین در شمال، شرق، غرب کوچه‌های فرعی است، ضلع جنوبی آن گذر عمومی و پرترددتر نسبت به سایر کوچه‌ها می‌باشد.برای انتخاب ورودی ارجحیت با جهت مقابل قبله است یعنی جبهه شمالی است، ولی در اینجا به لحاظ توجه به شارع عام مردم، ورودی اصلی از جبهه جنوبی و راستای قبله انتخای گردیده است. و از زاویه جنوب شرقی زمین و نزدیکترین محل به حیاط است. ورودی جنوبی عمود بر گذر در نظر گرفته شده‌است.پس از برقراری سردر و پیش ورودی با یک چرخش مناسب به طرف شرق دالان به موازات ضلع شرق امتداد پیدا کرده‌است، پس از طی طریق در حدود ده متر و رسیدن به امتداد ضلع جنوبی حیاط با یک زاویه نود درجه به زرف غرب، به حیاط می‌رسد.با این شیوهٔ طراحی، محرمیت و خلوت درون و بریدن از سر و صدای بازارچه و حصول آرامش و سکوت در فضای روحانی مسجد و مدرسه تا حدی تأمین شده‌است، و اینکه بعد از عبور از فضای نسبیتأ تاریک و بدون نور دالان ملاحظهٔ روشنی حیاط، جذابیت اثر را بیشتر می‌کند. استفاده از تضاد نوری از ترفندهای جالب معمارانه است که برای پویایی و تحرک فضا بکاربرده شده‌است.ورودی دوم از کوپهٔ فرعی سمت غرب انتخاب شده‌است،این ورودی بیشتر برای استفادهٔ اهالی از آب‌انبار که در جنوب غرب بناست، همچنین برای تفکیک ورودی‌های خانم‌ها و آقایان در ایام عزاداری و غیره پیش‌بینی شده‌است.حیاط مجموعه به شکل یک مستطیل کامل است که در مرکز زمین مسجد قرار داده شده‌است بطوری‌که ابعاد باقی‌مانده در طرفین آن تا ابعاد بیرونی زمین، با کاربری‌های مستقر در اطراف آن و همچنین با جهت و جایگاهی ارزشی آن‌ها متناسب و هماهنگ هستند.در ضلع جنوبی حیاط شبستان اصلی و گنبدخانه و درقسمت شرق و غرب حجره‌ها و در سمت شمالی حیاط شبستان زمستانی یا مدرس قرار دارد.معماری دوره ناصری،اسماعیا ضرغامی،فصلنامه اثر، شماره 40و41
گنبد در معماری مساجد بیانگر نقطه عطفی در خط آسمان ساختمان یا بناهای مجاور آن است،فرم انحنا دار آن مانند گنبد نیلی رنگ آسمان است،گنبد در مساجد تمثیلی از آسمان در زمین است. گنبد مسجد معیّرالممالک گنبدی زیباست که سادگی جلوهٔ آجری آن بیش از هرچیز جلب توجه می‌کند،هیچ تزدیتی در این گنبد دیده نمی‌شود. گنبد از نوع دوپوش گسسته است. نوع قوس خود آن شبدری تند است، که در عهد صفویه بیشتر عمومیت داشته‌است. این نوع گنبد به دلیل ارتفاع زیاد نسبت به دهانهٔ قوس، نیروها را عمودتر به پائین انتقال می‌دهد، چون شانهٔ قوس عمودی تر است.
دو مناره ی آجری نیز در مقابل گنبد و بالای ایوان قرار دارند، از نطر ضتهری نسبتاً حجیم و سنگین به نظر می رسند،مناره‌ها از دو قسمت مجزا تشکیل شده‌اند.که قسمت پائینی آن‌ها به شکل مکعب مستطیل و قسمت بالایی مناره‌ها هشت پر نیم استوانه‌ای ست. حدفاصل قسمت مکعبی و استوانه‌ای یک صفحه تخت قرار داده شده است، که بطرز ماهرانه‌ای با استفاده از چند رج آجرکاری بیرون زده، تبدیل دو مقطع انجام گرفته‌است.ادامه مناره‌ها بطرف پائین، به خط تراز قوس ایوان و سه طاق نمای کم عرض می رسد، این حرکت عمودی سه طاق نما، نه تنها امتداد قائم مناره‌ها را تشدید می‌کند بلکه نمای ظاهری را به سه قسمت تقسیم نموده‌است.مناره‌ها دیگر به صورت مجزا و تحکیلی دیده نمی‌شوند. این شیوه ی طراحی ، یعنی تضاد توافق یافته ،که یکی از اصول زیبایی سمبولیک است.
ارتفاع و وسعت زیاد شبستان‌ها یادآور عروج انسان بسوی ملکوت است، در این‌جا مقیاس انسانی رعایت شده‌است و حرکت عمودی حاصل از ارتفاع گنبدخانه تا حدی تعدیل گردیده‌است. شبستان دارای یک پلان مربع شکل است، محراب در ضلع جنوبی شبستان واقع شده‌است، عمق این محراب در حدود نیم متر است که به وسیلهٔ زاق نمایی به شکل پنج اُهفت پوشیده شده‌است. جرزهای بسیار قطوری فضای گنبدخانه را از دو شبستان کناری جدا می‌کند که در حال حاضر با اندود گچ پوشیده شده‌است. نورگیری برای فضای گنبدخانه از طریق پنجره‌هایی در ساقه گنبد صورت می‌گیرد، که نمونه‌های بسیاری از این روش نورگیری در مساجد جدید یا قدیم ایران دیده می‌شود. شبستان دیگری نیز در جبهه شمالی مسجد قرار گرفته‌است که از آن به عنوان فضای مدرسه (کلاس درس طلاب) یاد می‌شده‌است. فضای داخلی آن، چون قسمت‌های دیگر آن، خالی از هرگونه تزئینات یا نازک کاری است. تزئینات داخل آن همان آرایش ساده و زیبای آجرها ست. داخل این شبستان محرابی است که بالای آن یک برج ساعت قرار دارد، این برج ساعت در گذشته عملکرد بادگیر نیز داشته‌است. پوشش این شبستان به صورت گنبدی است.
سه قسمت شرق،غرب و جنوب صحن به رواق‌های ستون داری منتهی می‌شوند که ارتباط فضای باز صحن با فضایبسته حجره‌ها به واسطه رواق‌ها تأمین می‌گردد. در ضمن راه ارتباطی تمامی حجرات با همدیگر و همچنین با سایر بخش‌های مدرسه نیز از طریق این رواق‌ها می‌باشد. اصولاًرواق سایه گاهی خنک و مطبوع در اوقات گرم سال است و در زمستان نیز زیر آن مصون از برف باران می‌باشد. مهم‌تر اینکه،ایجاد سلسله مراتب و عرصه بندی مناسب در جهت رسیدن از فضای باز حیاط (عمومی) به فضای بسته حجره‌ها ؟(خصوصی) از طریق رواق‌ها (نیمه خصوصی)، که به صورت نیمه باز هستند،بسیار کارآمد عینیت پیدا کرده‌است.رواق جلوی حجره‌ها محرمیت لازم را تاحد ضرورت ایجاد و حریم ساکنین آن را تعیین می‌کند.این رواق‌ها دارای یک ردیف ستون سنگی است که در فواصل منظم در ابتدای آم واقع شده‌است، این ستون‌های سنگی دارای ساقه‌ای ساده و مخروطی شکل هستند، که به وسیلهٔ یک سرستونی، که در مقطع ذوزنقه‌ای است، به رواق متصل شده‌است.ساقهٔ ستون روی یک حلقهٔ سنگی استوار است.
حجره‌های مدرسه در ضلع شرقی و غربی حیاط، انتهای رواق‌ها قرار دارند. هر حجره از طریق دو پنجره، که به‌طور متقارن در دو طرف در ورودی تعبیه شده‌است، نور می‌گیرند. البته از دو پنجرهٔ دیگر که که یکی در حدفاصل طاق حجره و رواق و دیگری توسط پنجره‌ای که در دیوار پسین (پستو) حجره قرار داشته بود، روشنایی بداخل می آمد، اما در حال حاضر هردوی آن‌ها مسدود شده‌است. پوشش سقف حجره‌ها به صورت چهرطاقی است، با این توضیح که دو قوس آن متناسب با عرض حجره و دو قوس دیگر به عرض دو سوم نصف دهانه قوس بزرگتر است، بنابراین فضای مستطیل شکل حجره از چهار تویزه با قوس پنج اُهفت و سه طاق تشکیل شده‌است.فضای داخلی حجره‌ها به وسیلهٔ یک دیوار بخ دو بخش تقسیم شده‌است، در جداره‌های فضای پیشین در مابین تویزه‌ها، رف و طاقچه برای گذاشتن لوازم طلاب در نظر گرفته شده‌است.
تزئیناتی که در بناهای مذهبی هم عصر مسجد معیّرالممالک موجود است، در اینجا اثری نیست، سازندگان این مسجد برای جلوه‌های کاذب دعوت‌کننده و تزئینات ظاهری اصراری نداشتند، با اینکه قصد تزئین این مسجد را داشته‌اند. اما حالا به هر دلیلی ناتمام رها شده‌است، تنها چیزی که انجا می‌توان به عنوان تزئینات یاد نمود و شاید هم به دلیل چند عملکردی بودن بنا از تزئینات خاص یک عملکرد خودداری شده‌است. مقدار بسیار جزئی کاشیکاری در کابندی‌های زیر قوس آهیانه مسجد است، که آن هم نسبت به دیگر ابنیه مشابه، چه از نظر کمیت یا چه از لحاظ کیفیت و شیوه اجرا و رنگ بندی قابل توجه نیست. در واقع تزئین دیوارها، مناره‌ها، گنبد و طاق همان ردیف منظم آجرها ست.
مسجد شوشتر از مساجد قدیمی ایران زمین است.
مساجد اولیه بناهای بسیار ساده بودند، در محوطه‌ای مربع و مستطیل شکل و رو به قبله،با دیوارهای خشتی ساخته می شدند(مانند مساجد مدینه،کوفه،بصره).در ایران از مساجد و بناهای اولیه اسلام نمونه‌های زیادی به جا نمانده،ولی طبق تحقیقات باستان‌شناسی و تاریخی مساجد شوشتر و فهرج از قدیمی‌ترین نمونه‌های مساجد در ایران دوره اسلامی به‌شمار می روند.
شوشتر در سال ۱۷ هجری به تصرف عمر بن الخطاب خلیفه دوم پس از پیامبر اسلام درآمد. وقتی عرب‌ها غرب ایران را تصرف کردند، مرکز فرماندهی خود در نزدیکی شوشتر قرار دادند، شوشتر در همان اوایل جزو قلمرو آن‌ها بود و به همین دلیل مسجد شوشتر جزو "اولین مساجد" ساخته شده در ایران به‌شمار می‌رود. برای تاریخگذاری مسجد شوشتر مناره نمی‌تواند برای تاریخ ساخت این مسجد گواه باشد چون از تاریخ ۶۵۶ میلادی ساختن مناره در کنار مساجد معمول بوده‌است. یکی از قدیمی‌ترین سکه‌هایی که در دوران اسلامی ضرب شده و از سبک ضرب سکه‌های (بیزانس) تقلید شده‌است، وجود این سکه در این مسجد سبب شد که ساختمان مسجد جامع شوشتر را قدیمی‌ترین بنای مذهبی ایران بدانیم و به حدود اواخر قرن اول هجری نسبت دهیم.مساجد ستوندار ساده اوایل دوره اسلامس،باربارا فینستر ، مترجم فرامرز نجد سمیعی.رمان گیرشمن،شوش ،۱۹۴۸.
مسجد شوشتر "اولین مسجدی" است که بعد از حمله اعراب به ایران، ساخته شده‌است. اهمیت مسجد کهن شوشتر نه تنها به خاطر قدمت آن است،بلکه این مسجد جزء مساجد ستوندار اولیه بوده،و قابل مقایسه با مساجد ستوندار اولیه در کوفه و سیراف و نیز مسجد تاریخانه دامغان، که از روش‌های قبل از اسلام ایران الهام یافته‌اند است.مسجد شوشتر 55.65 متر طول و 45.25 متر عرض داشت و دیوارهای آن از خشت خام بود، و فقط پی ریزی آنه از آجرهای 7*30*30 سانتیمتر ساخته شده بود. از طرف خارج دیوار این مسجد به فاصله‌های 7.60 متر جرزهایی از خشت خام قرار داده شده بود تا استحکام بیشتری به دیوار بدهد. "ورودی" با چهار پله از دیوار شمالی بود که 1.40 متر از کف صحن مسجد پائین تر بود. به مرور زمان با بالا آمدن خاک، در قرن 7 که مسجد شوشتر کاملاً متروکه بود برای ورود به آن از طرف کوچه پله‌ای وجود نداشت. ورودی مسجد شوشتر روی محور بنا نیست و کمی در طرف راست آن قرار گرفته‌است. قسمت شمال غرب مسجد روبه مکه بود و تالاری با 4 ردیف از 9 ستون آجری برپا کرده بودند. در سه طرف دیگر مسجد یک رواق با 2 ردیف ستون وجود داشته. مجموع ستون‌های این مسجد به عدد 74 می رسید و در بالای آن طاق‌ها و گنبدها قرار داده شده بودند. درباره ارتفاع ستون‌ها اطلاعات دقیقی در دست نیست چون آجرهای ستون‌ها برای مصارف ساختمان‌های جدید بکار رفته بود.قوس‌هایی که در بالای این ستون‌ها قرار گرفته بود با گچ بری‌ها تزئین شده بود و کتیبه‌هایی از سوره قرآن به خط کوفی بوده‌است. سه نوع کتیبه ی دیگر در ضلع شرقی بدست آمده‌است. این مسجد فقط یک مناره داشت که در گوشه شرقی برپا شده بود و فقط پایه آن باقی مانده‌است. نمای مسجد را ستون‌های توکار در طرح اصلی چهارگوشه هستند همراه با احتمالاً تنها راهروی واقع در وسط تأکید می‌کنند.در گوشه ی شرقی حیاط بقایای ساخته‌ای به شکل بقعه با طرحی مربع یافت می‌شود که احتمالاً بر چاه آبی سایه می افکنده است.تقسیم دیوار احاطه‌کننده با برج‌های گوشه‌ای و میانی، به نظر میرسد که مربوط به منطقه،یعنی معماری مقدس بین النهرین است.مساجد ایران از ابتدای دوران اسلامی ، دکتر عیسی بهنامwww.noormags.ir
کنگرهٔ جهانی معماران مدرن (سیام) (به فرانسوی: Congrès internationaux d'architecture moderne (CIAM)) و (به انگلیسی:International Congresses of Modern Architecture)برای حمایت حرفهٔ معماری تشکیل شده‌‌است. هدف از تشکیل آن تعیین حقوق معماری معاصر در مقابل دشمنانی که به بواسطهٔ مؤسسات رسمی حق انتخاب داشتند؛ ولی کنگرهٔ سیام بزرگترین ضربه را به مدرنیسم زد.
سه عامل تأسیس این کنگره:
1) کوشش و ابتکار الن دوماندرو (قبلاٍ خانهٔ هنرمندان را تأسیس کرد)
2) رسوایی حاصل از مسابقات انتخاب بهترین طرح برای ساختمان مجمع ملل در ژنو بود.
3) برای تعریف کمال مطلوب حرفهٔ معماری با هدف اینکه معماران در کشور های دیگر نیز بتوانند با کمک هم از کار خود دفاع کنند.
برای سهولت مقایسهٔ نقشه‌ها مصوب شد که نقشه‌ها با یک مقیاس و یک شیوه در کنگرهٔ سیام ارائه شوند. کار سیام با با بحث دربارهٔ ساختن خانه‌های ارزان قیمت (۱۹۳۹) که در آن زمان خارج از عرصهٔ معماری تصور می‌شد آغاز شدو سپس با بحث دربارهٔ نحوهٔ استفادهٔ منطقی از زمین _شهرسازی مرکز ثقل مباحث سیام شد. نخستین مطالعه دربارهٔ وضعیت شهرها با در نظر گرفتن چهار اصل:زندگی، کار، تفریح و عبور و مرور به سال ۱۹۳۴ صورت گرفت و بعد به سال ۱۹۵۱ سیما وچگونگی بوجود آمدن مراکز شهر مورد تحقیق و مباحثه قرار گرفت و بین سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۷ شهر به عنوان محیطی برای زندگی طبیعی آدمیان مورد مطالعه واقع شد.فضا، زمان و معماری، زیگفرید گیدیون، مترجم منوچهر مزینی، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۴
"کنگرهٔ دوم": خانه‌های ارزان قیمت. "کنگرهٔ سوم": استفادهٔ منطقی از زمین برای ساختمان‌ها. "کنگرهٔ چهارم" : که منجر به تصویب منشور آتن شد. طی آن سه نقشه با توجه به علائم و قراردادهای جهانی تهیه شد. ۱- نقشه‌ای که قسمت‌های مختلف شهر (نواحی مسکونی، صنعتی، پارک و گردشگاه…) را با استفاده از علائم اختصاری مصور دارد. ۲- نقشه‌ای که خیابان‌ها و کوچه‌های شهر را نشان دهد. ۳- نقشه‌ای که رابطهٔ شهر و ایالتی که شهر در آن واقع است را نشان دهد. با هدف درک مسائل مختلف شهرها و مقایسهٔ آن‌ها با یکدیگر. وسیله‌ای برای مقایسهٔ شهرهای بزرگ و کوچک بود. وسیله‌ای که تا آن زمان وجود نداشت و از این رو مطالعهٔ شهر به آسانی میسر نبود. در منشور آتن با مطالعه و تجزیه و تحلیل شهرها در قیاس با هم، اعضای کنگره توانستند اساس شهرسازی معاصر را پی ریزی کنند و آن را به صورت قطعنامه‌ای به رشتهٔ تحریر در بیاورند. کنگره چهارم طولانی‌ترین و مهیج‌ترین کنگره بود. بعدها خوزه لوئی سر نتایج کنگرهٔ چهارم در کتابی با عنوان <آیا شهرهای ما باقی خواهند ماند.> منتشر شد. "کنگرهٔ پنجم": محل سکونت و محل تفریح. انتشار کتاب <مسکن و تفریح>توسط لوکوربوزیه. "کنگرهٔ ششم":بعد از ده سال وقفه بعلت جنگ جهانی، تشکیل شد. کتاب <ده سال معمار نو> توسط (فراری – هردوی) از مباحث کنگره منتشر شد. "کنگرهٔ هفتم":زیبایی در معماری مورد بحث قرار گرفت . موجب به وجود آمدن مباحث شدید دربارهٔ هنر و فرد عامی شد."کنگرهٔ هشتم": قلب شهر. در منشور اتن چهار مبحث مورد بررسی قرار گرفته کافی نبود، برای درک تمام خصوصیات شهر مباحث باید فراتر بروند. دربارهٔ شکل و چگونگی به وجود آمدن مرکز شهر بحث کردند. نکتهٔ قابل توجه در آن تأکید بر حق پیاده روندگان بود که اکنون از نکات مورد توجه در شهرسازی است. در این باره کتاب <قلب شهر> توسط (جی تیرو بهت، خوزه لوئی سر،ن.جر) به نشر رسید."کنگرهٔ نهم" : محیط طبیعی انسان. محیطی است که به نحو احسن مناسب احتیاجات آنی و آتی انسان می‌باشد. محیط زندگی ورای خانه مورد توجه قرار گرفت و رابطهٔ فرد و اجتماع مورد توجه قرار گرفت. کنگرهٔ دهم : وسیله‌ای به وجود آورد تا فرد تماشای بی‌طرفانهٔ جهان را کنار بگذارد و خود در زندگی اجتماعی سهم مؤثری بعهده گیرد.
سیام یک نهضت پیشرو بود و نهضت‌های پیشرو عمری کوتاه دارند. بانیان نهضت چون خود به طرح پروژه‌های بزرگ مشغول بودند و برنامهٔ سنگین داشتند تصمیم گرفتند کار را به گروه معماران جوان واگذار کنند؛ ولی آرا و عقاید گوناگون و متفاوت نتوانست منشور را به وجود بیاورد. رهبران قدیمی پیشنهاد استعفا دادند و نام سیام را منسوخ کنند و مؤسسه نو پایه‌ریزی کنند که مخالفت شد.
سیام مجمعی بود که تلاش می‌کرد "اساسی مشترک" برای کارهای خود پی ریزی کند؛ ولی بزرگترین اشتباه سیام این بود که با همان قاعده‌های معماری اروپا و آمریکا بواسطهٔ جنس نگاه معمارانه‌ شان بود را در بقیهٔ دنیا و شرق پیاده کردند که با آن منطقه سازگاری نداشت و درک نکردند چه محتوایی بر شهر حاکم است.فضا، زمان و معماری، زیگفرید گیدیون، مترجم منوچهر مزینی، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۴.هنر در گدز زمان، هلن گاردنر، ترجمه محمد تقی فرامرزی، نشر آگه، ۱۳۷۸
هم اکنون طبق آخرین آمار افغانستان دارای بیش از دو میلیون کاربر اینترنت می‌باشد. برای اولین بار افغانستان دامینaf. را در سال ۲۰۰۳ گرفت. مرکز شبکه اطلاعات افغانستان به انگلیسی ((Afghanistan Network Information Center (AFGNIC) مدیریت سراسری اینترنت را به عهده دارد. دولت کنونی اینترنت را عنوان یک منبع مهم رشد و توسعه برای کشور به رسمیت می‌شناسد، و اعتقاد دارد که فناوری اطلاعات و ارتباطات می‌تواند فرصت‌هایی خوبی را برای تمام قشرهای جامعه ایجاد کند. در نوامبر سال ۲۰۰۶، وزارت ارتباطات قراردادی را با یک شرکت‌های چینی برای ایجاد یک شبکه کابل فیبر نوری در سراسر کشور امضا کرد.Communications in Afghanistan
تا سال ۲۰۱۲، ادارات دولتی در افغانستان به اینترنت متصل شده بودند و برنامهٔ «حکومت الکترونیک» نیز با هدف تأمین امنیت شبکه در این ادارات شروع به کار کرده بود.
در سال ۲۰۱۰ دولت افغانستان اقدام به بستن کافه‌های اینترنتی کرد که محتوای غیراخلاقی در دسترس کاربران قرار می‌دادند.
دولت افغانستان در زمان‌های مختلف اقدام به فیلترینگ اینترنت کرده‌است. از جمله، وب‌گاه یوتیوب در افغانستان در پاسخ به منتشر شدن یک فیلم توهین‌آمیز به پیامبر اسلام فیلتر شد که بعداً در سال ۲۰۱۳ از فیلتر خارج شد.
اکثر کاربران اینترنتی در افغانستان از اینترنت سیم کارت استفاده می کنند. هر چند شرکت هایی به منظور تهیه و توزیع اینترنت در کلان شهرهای افغانستان وجود دارند ولی اکثر کاربران اینترنت در افغانستان از اینترنت سیم کارتهای روشن، سلام، ام تی ان، اتصالات و افغان بی سیم استفاده می کنند.
برای اینترنت در کشور افغانستان نرخ مشخصی وجود ندارد و شرکت‌های ارائه‌دهنده نظر به بسته‌ها و کیفیت آن‌ها نرخ‌هایی را وضع می‌کنند.
افغانستان از جمله کشورهایی است که نرخ اینترنت در آن خیلی بالا است و کیفیت آن کم که بارها کاربران اینترنت در شبکه‌های مجازی با هشتک‌هایی همچون #اترا_کجاست و #قیمت_اینترنت_را_کاهش_دهید به این موضوع واکنش جمعی نشان داده‌اند.
افغانستان دارای دامین af. می‌باشد.
در سال ۱۸۴۶ مجادلهٔ بین دو سبک نئوکلاسیسیسم و نئو گوتیک به اوج شدت خود رسیده بود؛ که به پیروزی هیچ‌کدام از این دسته‌ها منجر نشد و از آن زمان به بعد اکثر معماران نه تنها از سبک کلاسیک و گوتیک استفاده کردند بلکه سبک‌های رمانتیک، بیزانس، مصری، عربی و رنسانس را هم بکار گرفتند. از این طریق بود که مکتبی که با نام اکلکتیزم مشهور است به وجود آمد. مکتبی که هستهٔ آن در مکتب‌های نئوکلاسیک و رمانتیک نهفته‌است. شناخت بهتر سبک‌ها و بناهای کشورهای متفاوت، رواج مکتب اکلکتیزم را تسریع کرد.
از نظر فلاسفه هریک از این مکتب‌ها دنبالهٔ مکتب پیشین بوده، دارای ارزشی متساوی هستند و جمع کثیری از آنان تئوری‌هایی بر این پایه وجود آورده‌اند. هگل سعی می‌کند سلسله مراتب سبک‌های متفاوت را به صورت یک گفتمان و دیالکتیک حل کند. وی این مکتب‌ها را سلسله‌ای از تز، آنتی‌تز و سنتز می‌داند و چون مکتب اکلکتیزم را نتیجهٔ برخورد سبک‌های متفاوت می‌داند، آن را توصیه می‌کرد؛ ولی در عمل از اکلکتیزم به صورت ناخوشایندی استفاده شد.تاریخ معماری مدرن،
که از همان ابتدا نویسندگان روشنفکر و پیشرو به مخالفت با آن پرداختند، از مخالفان گوتیه می‌گوید: اگر قرار است فلسفهٔ اکلکتیزم درست باشد من هم بی میل نیستم دزدی کنم که این خود فلسفهٔ اکلکتیک است. از طرف دیگر نیز تعداد زیادی از افراد به صراحت از اکلکتیزم دفاع می‌کردند. اروی می‌گوید: هنر هرگز تا این حد آزاد نبوده‌است، زیرا که ناچار نیست که از قیودی که مد روز به وجود می‌آورد تبعیت کند. این برای زمان ما افتخاری ست که از تمام سبک‌ها، بهر نحو و عنوان، استقبال می‌کند؛ زیرا با بالا رفتن سطح آموزش هنری، مردم بهتر می‌توانند ارزش سبک‌های مختلف را درک کنند.
"پیروان مکتب اکلکتیزم" (مثل گارنیه) بر این نظر بودند که باید از مدل‌های گذشته آزادانه استفاده کرد. با احیای مجدد مدل‌های گذشته مخالفت داشتند؛ ولی در عمل آنه هرگز استفادهٔ صحیح از این سبک‌ها نکردند، یعنی به خلق ترکیب‌های تازه راضی نشدند و خود را در چهارچوب اصلاحات فرهنگی مکتب اکلکتیزم محدود کردند. درک این مسئله که چطور یک معمار تحصیل کرده مرتباً از شاخی به شاخی می‌پرد و بدنبال تجربه در سبک‌های مختلف است، تا حدی مشکل است. معماران نمایندهٔ فرهنگ از هم گسیختهٔ زمان هستند. فرهنگی که پیوند خود را با گذشته از دست داده و درهای خود را بسوی تجربیات نا متجانس و تازه‌ای گشود، بدون اینکه قادر باشد از این میان راه مشخص و معینی را انتخاب کند.تاریخ معماری مدرن
نام رسیونالیست به کسانی که از تناقضات موجود در اکلکتیزم ناراحت بودند داده شد. آن‌ها بر این عقیده بودند که باید عمق مطلب را در ورای ظواهر فرمال جستجو کرد و انتخاب روش باید مستدل به حقایق خارجی بود، ضمن اینکه از طریق عینی قابل لمس است.
از زمان انقلاب ۱۸۴۸ یعنی وقتی که هنر، علم و سیاست، بیش از پیش به یکدیگر مربوط شدند، اختلافات بین اکلکتیزم و رسیونالیست‌ها به اوج خود رسید. در سال ۱۸۵۲ رسیونالیست‌ها به رهبری (ویولت لودوک) با نوشتن مقالاتی علیه (اکلکتیزم)، تأکید می‌کند که معماری باید بر پایهٔ عملکرد، راه حل‌ها و خواص مصالح ساختمانی مستقر شود، و تمام انتقادات وارد بر اکلکتیزم را به آکادمی (مدرسهٔ هنرهای زیبا گراندپری) نسبت داد. هنگامی که تکنیک‌های ساختمان به‌سرعت رو به تکامل می‌رفت، فرهنگ هنری موروثی وارد بحران نهایی خود می‌شود. مکتب اکلکتیست سعی می‌کند که به استخوان بندی ساخت مهندسان، متانت و تشخص بدهد، بدون اینکه خود به اصلی قابل قبول دست یافته باشد. در سال ۱۸۷۶ مقرراتی برای آموزش آکادمیک تدوین شد در حالی که جنبه‌های قدیمی آموزش را تأیید می‌کرد بعضی از نظریات سیستماتیک رسونالیست‌ها را در موارد درسی در آن گنجاند. در برنامهٔ جدید از سبک‌ها به به عنوان وسیله‌ای فرعی صحبت شده‌است که هیچ‌کدام بر دیگری مزیتی ندارد، و آنچه معماران را از مهندسین متمایز می‌دارد آزادی در انتخاب فرم‌های مختلف است، که آن هم به‌نوبه خود امری ست فردی و تنها به طبقه معمار مربوط نمی‌شود زیرا بیشتر به احساس بستگی دارد تا به منطق. در این ایام اکلکتیزم دیگر به عنوان یک سبک بی‌ثبات تعبیر نمی‌شود و هدفش آن است که آگاهانه خود را از قید هر نوع مقررات رها ساخته، با چشمی بی طرفانه به مسائل بپردازد. هنرمندان پیشقدم جنبش مدرن با تکیه بر اصول آزادی فردی و اهمیت تخیل، بیانی نوین و مستقل از مدل‌های تاریخی خلق می‌کنندکه با موفقیت در مقابل سبک‌های کهن عرض اندام می‌نمایند.تاریخ معماری مدرن، هنر در گذر زمان
باغ مصلای نائین که تاریخ سنگ مزارش به ۹۵۳ هجری (۱۵۴۷ میلادی) بازمی‌گردد، باغی آرامگاهی است که به دستور شاه قاجار برای ارج گذاری و یادبود، بر مزار پیشینیان خاندان‌های پیرزاده و پیرنیا ساخته شده‌ است. باغ مصلای به مصافت ۱۸٬۰۰۰ متر مربع می‌باشد که امارت اصلی اش، گنبدخانه ای است، که در میان آن سه سنگ مزار در کنارهم، پیام‌ رسان مجموعه‌ای از احوال و سرگذشت مربوط به سه نفر از بزرگمردان خاندان‌های پیرزاده و پیرنیا می‌باشد.
در سال ۱۲۴۹ هجری با رسیدن خبر درگذشت عباس میرزا نایب السلطنه به فتحعلی شاه قاجار، شاهزاده محمد میرزا توسط شاه از کرمان به تهران احضار میگردد که در هنگام عزیمت به تهران در نایین به اتفاق لشکر و همراهان در مزرعه باغ حاجی معروف نائین به عشق آباد جهت استراحت توقف می‌نمایند. آنجا با پیرمردی که همان حاج محمدحسن نائینی بوده برخورد می‌نمایند و پیر نائین آن‌ها را به خانه دعوت نموده. پس از گفتگو، پادشاهی محمد میرزا را پیش‌بینی می‌نماید که در بازگشت شاهزاده به تهران پیش‌بینی پیر نایین به اجرا درمیآید و فتحعلی شاه؛ محمد میرزا را به ولیعهدی انتخاب و پس از یکسال با فوت فتحعلی شاه قاجار، در سال ۱۲۵۰ هجری قمری، بر سریر سلطنت ایران قرار می‌گردد.
محمد میرزا «محمد شاه،» چون به مسند ملک قرار گرفت به یاد پیر نایین افتاد و پس از اطلاع از فوت پیر به میرزا کاظم نظام‌الملک، حاکم یزد، دستور ساختن بقعه مصلی نائین را، که از سال ۱۲۵۰–۱۲۶۵ قمری (۱۸۳۵–۱۸۴۹ میلادی) به طول انجانید، بر مزار پیر و ایجاد باغی بر گِرد آن صادر کرد.https://www.aparat.com/v/4F6q8/
در میان ساختمان گنبد فیروزه ای باغ، سنگِ نوشته شمالی، بیانگر احوال پیر عبدالوهاب (پیر نائین) که پدر جد پیرزاده نائینی از صوفیان روشنفکر و جهانگرد دوره قاجاریه بوده رواست، در کنار دو سنگ نوشته میانی مربوط است به احوال ابوالحسن خان پیرنیا (معاضدالسلطنه) از رجالیون دوران قاجاریه و از نواده گان پیر نائین، و سنگ نوشته جنوبی، احوال حسین پیرنیا از دیگر رجالیون دوره‌های قاجاریه و پهلوی، و از نواده گان دیگر پیرنیا می‌باشد.https://www.tasvirezendegi.com/naein-garden-mosalla/
باغ مصلا در میان چهار خیابان قدیمی شهر نائین امروزی، عرصه‌ای فرهنگی با جلوه‌های شهری موزون و آرامشبخش است که در حاشیه بافت قدیم شهر جا دارد.باغ مصلا باغ دارای دو دروازه ورودی است: یکی از دیوار شمالی در راستای سر دروازه جا دارد که ورودی اصلی محسوب می‌شده‌است. ورودی دیگر دروازه جنوبی است که بر محور شمالی جنوبی باغ و در راستای دروازه شمالی قرار گرفته‌است. راستای خیابان با محور ورودی اصلی و محور تقارن گذرها مطابقت دارد و از وسط ساختمان می‌گذرد. دو ردیف درخت پسته در دو طرف گذرهای کناری و میانی باغ کاشته شده و درختان کاج در باغ به صورت پراکنده کاشته شده‌اند. آبیاری باغچه‌ها و درختان باغ از طریق جوی‌های خاکی انجام می‌شود. جوی‌هایی که از پای درختان کناری دوطرف گذرهای اصلی باغ می‌گذرند. آبگیر و آبنمایی در سطح باغ وجود ندارد، ولی گذربندی فضای باغ از نظام هندسی معمول باغ‌های ایران استفاده کرده‌است.
بنای اصلی (گنبدی) باغ در قسمت شمالی و در جهت رو به قبله باغ احداث شده‌است. محل اصلی تختگاه در باغ بر بالای محور تقارن قرار گرفته‌است. ایوان، شاهنشین و سرابستان در این جایگاه قرار دارند که غالباً با چشم‌انداز‌هایی زبیا از باغچه‌هایی با گل‌های رنگین و ردیف درختان کنار جوی‌های دو سمتِ گذر محوری باغ، آب مورد نیاز شرب مردم را از باران که در آب انبارها «آب انبار مصلا» جمع می‌شوند، در کنار باغ واقع است که به صورت یک فضای عمومی خود را نمایان کرده‌است. پیش از آنکه باغ مصلا با این نام شناخته شود، با نام «باغ حاجی» خوانده می‌شد، چون از قناتی با همین نام آبیاری می‌شد. فضای بسته مجموعه «باغ مصلا» و فضای باز آب انبارش، در میان چهار خیابان شهر نائین که به میدانچه‌ای می‌رسد، نمایان می‌باشد.
این مجموعه از همجواری دو بخش مستطیل شکل تشکیل شده، که هریک با نمایی متمایز، شاخصی در میان دیگر عرصه‌های شهری است. مستطیل شرقی در میان دیواری حصارمانند و بلند جای دارد که اطراف باغ کشیده شده‌است و چهار برج در چهار گوشه آن برپا است. از خیابان شمالی، گنبد فیروزه ای رنگ باغ مشخص است. در بخش غربی باغ بنای آب انباری بزرگ در زیرزمین احداث شده‌است با مشخصه "بادگیر بلند هشت وجهی" که در میان فضای باز پا برجاست. سمت شرقی آب انبار مسلط به دیوار کنگره‌دار باغ است، در میان حصار دو بادگیر دیگر آب انبار است که با بنایی که راه پله دسترسی به پاشیر آب انبار است، ارتباط دارد که از درون باغ دسترسی به پاشیر آب انبار راه فراهم می‌کند.
باغ مصلا نائین، در آبان ۱۳۶۵، با شماره ثبت ۱۷۱۹، به عنوان یکی از آثار ملی ایران، به ثبت رسیده‌است.
گنبدی فیروزه ای رنگ و بلند بر بلندی بخش میانی ساختمان باغ قرار دارد که بر بخش میانی آن، تالار چایپا شکل پابرجا است. هشت درب ورودی مشبک یکسان، دسترسی باغ را به تالار گنبد پوش آسان می‌کند. در هر جداره از بنای هشت وجهی دو در ورودی و روزنه‌ای وسیع در اطراف آن وجود دارد که این معنای تمثیلی است از باز کردن هشت در باغ بهشت بر این عمارت.باغ ایرانی،
نقشه عمارت نقشه هندسی ساده هشت و نیم هشت است که اضلاع بلندتر آن با محور قبلی در یک جهت قرار گرفته و بر همین اساس چهار ضلع کوتاهتر در جهات فرعی قرار گرفته‌اند. هرکدام از اضلاع کوتاهتر ایوانی رو به باغ دارد که بین دو در ورودی جا گرفته‌اند. راستای دو ورودی در دو جهت عمود برهم اصلی است.
ایوان‌های ساختمان مانند تالار انتظاری هستند برای ورود به ساختمان. هریک از ورودی‌ها به دالانی راه پیدا می‌کنند که دو به دو، در نزدیکی فضای گنبد خانه یکی شده‌است و به ورودی‌های اصلی گنبد خانه دسترسی دارد. جهت همه ورودی‌های گنبدخانه، در جهات فرعی ست که هندسه آن تابع فضای هشت و نیم هشت گنبد خانه است.
جُل‌وزغ یا جلبک دریایی به جلبکهایی بزرگ و قابل دید دریا گفته می‌شود. پیدازادان جزو جلبک‌های دریای به‌شمار نمی‌آیند. برای اشاره به پیدازادگان که گروه‌های محدود و کمتری را شامل می‌شوند، از واژهٔ علف دریایی استفاده می‌شود. جلبک‌های میکروسکوپی دیگری که در دریا زندگی می‌کنند مانند پلانکتونها نیز جزو جلبک‌هایی دریایی نیستند.
جلبک‌های دریایی سبز رنگ در نقاط کم عمق دریا یافت می‌شوند و نوع قهوه‌ای آن در مناطق پرعمق دریا نیز قادر به زندگی است. از جلبک دریایی برای صنایع خوراکی، کود و دیگر صنایع استفاده می‌شود.
جایزهٔ رابرت میلیکان از سال ۱۹۶۲ توسط انجمن آمریکایی مدرسان فیزیک به افرادی که در آموزش فیزیک ابتکارهای قابل توجه و نوآوری‌هایی داشته‌اند اهدا می‌شود.دریافت‌کننده به جلسه تابستانی انجمن دعوت می‌شود و مدال میلیکان و جایزه ی مالی و گواهی نامه ی جایزه را به همراه هزینه‌های سفر به جلسه دریافت می‌کند.
روغن‌پزی عمیق یکی از روش‌های پخت‌وپز است. در این روش موادغذایی در روغن داغ و فراوان، با درجهٔ حرارت بیش از ۱۰۰ درجه پخته می‌شوند. تفاوتی که این روش با آب‌پز کردن دارد، اینست که نقطه جوش روغن بیش از ۱۰۰ درجه است و مواد به سرعت پخته می‌شوند. به پخت مواد در روغنی که درجهٔ حرارت آن کمتر از ۱۰۰ درجه است، روغن پزی عمیق گفته نمی‌شود.
احسان عبده تبریزی زاده (۷ مرداد ۱۳۵۷) فعال دانشجویی و زندانی سیاسی ایرانی است.
عبده تبریزی که در رشته علوم سیاسی دانشگاه دورهام انگلستان و در مقطع دکترا مشغول به تحصیل بود، در سال ۱۳۸۹ هنگام بازگشت از انگلستان به ایران، در فرودگاه بین‌المللی امام بازداشت و به اتهام توهین به رهبری و به اتهام اجتماع و تبانی (از طریق حضور در تظاهرات اعتراضی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم مقابل سفارت ایران در لندن)، در دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی مقیسه به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد.BBC فارسی - ایران - احسان عبده تبریزی به هفت سال حبس تعزیری محکوم شدسرخط خبرها - خبرهای کوتاه از ایران و جهان - © 2012تمام حقوق این وب‌سایت بر اساس قانون کپی‌رایت برای رادیو فردا محفوظ استاحسان عبده تبریزی، دانشجوی دانشگاه دورهام انگلستان او در بند ۳۵۰ زندان اوین در اعتراض به حکم محکومیتش چندین بار دست به اعتصاب غذا زده است.جنبش راه سبز - بازگشت احسان عبده تبریزی، دانشجوی دکترا به زندان اویندادگاه انقلاب حکم پنج سال زندان احسان عبده تبریزی را تأیید کردمرخصی احسان عبده تبریزی دانشجوی زندانی |. : سحام نیوز:دانشگاه دورهام نیز با نوشتن نامه‌ای خطاب به علی خامنه‌ای خواستار آزادی احسان عبده تبریزی شد.BBC فارسی - ایران - نامه دانشگاه دورهام به آیت‌الله خامنه‌ای در مورد احسان عبده تبریزی
پدر او، حسین عبده تبریزی، یکی از منتقدان سیاست‌های اقتصادی دولت احمدی‌نژاد در روزنامه سرمایه و دبیر اسبق بورس تهران بوده است. وی با نقدهای اقتصادی در روزنامه سرمایه واکنش‌های دولت را برانگیخته بود.جنبش راه سبز - برگزاری آخرین جلسه دادگاه احسان عبده تبریزی و مخالفت با آزادی ویجنبش راه سبز - دومین جلسه دادگاه احسان عبده تبریزی هفته آینده برگزار می‌شودBBC فارسی - ایران - گفت‌وگو با حسین عبده تبریزی، پدر احسان عبده تبریزی، درباره اتهامات پسرش و حکم صادره
روزنامه سرمایه
جوشیدن به پدیده تبخیر سریع مایع جوشیدن گویند و هنگامی است که مایع به نقطه جوش خود برسد.
این پدیده گوناگونی کاربری گسترده‌ای از خوراک تا صنایع بزرگ دارد.
آب‌پز کردن یکی از روش‌های پخت‌وپز است. در این روش موادغذایی در آب جوش پخته می‌شوند. این روش با آب‌پزی ملایم تفاوت زیادی دارد. هدف در این روش تنها استفاده از حرارت آب جهت پخت مواد است ممکن است گاهی کمی نمک هم به آب جوش اضافه شود اما به استثنای نمک مواد مزه‌دهندهٔ دیگری به آب جوش افزوده نمی‌شود. درجهٔ جوش آب ۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد و ۲۱۲ درجهٔ فارنهایت است. مواد غذایی بعد از جوش آمدن آب به آن افزوده می‌شوند و معمولاً پس از پختن مواد آب به دور انداخته می‌شود ولی در مورد برخی از مواد غذایی مانند برخی از غلات ممکن است آب بعد از پختن غله نوشیده شود. نکته‌ای که لازم است مورد توجه قرار بگیرد اینست به علت حل شدن مواد مغذی مختلف در آب مانند ویتامین‌ها، مواد نباید بیش از حد آب پخته شوند.
تبخیر در فصل مشترک جامد – مایع را جوشش می‌گویند. این فرایند وقتی روی می‌دهد که دمای سطح از دمای اشباع متناظر با فشار مایع بیشتر شود. گرما از سطح جامد به مایع منتقل می‌شود، و قانون سرمایش نیوتن به صورت زیر می‌باشد: