moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سال میلیون یک مستند علمی تخیلی و ۶ قسمتی است که در سال ۲۰۱۷ از شبکهٔ شبکه نشنال جئوگرافیک پخش شد. این مستند دو بار نامزد دریافت جایزه امی شد.https://www.emmys.com/shows/year-million این مستند بر اساس کتاب "سال میلیون: علم در لبهٔ دور دانش" نوشتهٔ دیمین برودریک ساخته شده و داستان زندگی یک خانوادهٔ سه نفره در آینده را روایت می‌کند.
هارالد گیمپل (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل آلمان بود.
یورگن فانگانل (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل آلمان بود.
کارل-هاینتس کروگر (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل آلمان بود.
باربل کوستر (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل آلمان شرقی بود.
اسبچه هوکایدو یا دوسانکو (道産子، Dosanko) یکی از هشت تبار بومی از اسب در ژاپن است و تنها تبار در میان این هشت تبار در ژاپن است که به شدت در معرض خطر نیست.
خاستگاه اسبچه هوکایدو در جزیره هوکایدو، در شمال دور کشور است، و به ویژه در امتداد ساحل اقیانوس آرام (در شرق) جزیره یافت می‌شود. مردم هوکایدو گاه از نام مستعار «دوسانکو» که به نام این اسب اشاره دارد استفاده می‌کنند.
تصور می‌شود که دوسانکو از اسب‌هایی که از منطقه توهوکو در شمال شرقی هونشو در اواخر دوره توکوگاوا (۱۸۶۸–۱۶۰۳) به جزیره آورده شده و در آنجا رها شده‌اند، نشأت می‌گیرد. تعداد کل این نژاد از ۱۱۸۰ رأس در سال ۱۹۷۳ به تقریباً ۳۰۰۰ رأس در اوایل دهه ۱۹۹۰ رسید، اما در سال ۲۰۰۰ به ۱۹۵۰ اسب کاهش یافت.
دژ گرینتزانه کاوور ()، یک دژ در گرینتزانه کاوور، پیمونت و شمال ایتالیا است.
در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴، دژ گرینتزانه کاوور در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.CNN - UNESCO's newest World Heritage sites
اشارات به تاریخ ابتدایی دژ کمیاب است و ریشه آن را به سده سیزدهم یا حدود سال ۱۳۵۰ میلادی نسبت داده‌اند. این دژ شامل یک برج بزرگ است که تصور می‌شود قدیمی‌ترین قسمت کل ساختمان باشد. باقی بدنه دژ دارای ویژگی‌های مشابهی است و بنابراین احتمال می‌رود که در همان دوران ساخته شده باشد.
روباه سرخ اِزو (Vulpes vulpes schrencki) زیرگونه‌ای از روباه سرخ است که به‌طور گسترده در هوکایدو، ساخالین، جزایر کوریل و جزایر اطراف ژاپن پراکنده شده‌است. نام رسمی این روباه در ژاپنی، یعنی کیتاکیتسونه (北狐)، زمانی که کیوکیچی کیشیدا آنها را در ساخالین در سال ۱۹۲۴ مطالعه کرد، به این زیرگونه داده شد.
مرغ مگس شکم‌بنفش یک گونه از خانوادهٔ مگس‌مرغان است که با شکم بنفش درخشان در نر مشخص می‌شود.
مرغ مگس شکم‌بنفش در مرکز پاناما، و سپس از طریق کلمبیا تا جنوب غربی اکوادور و منتهی الیه شمال غربی پرو امتداد یافته‌است.Schulenberg, Thomas S. (2020-03-04), Billerman, Shawn M. ; Keeney, Brooke K. ; Rodewald, Paul G. ; Schulenberg, Thomas S. (eds. زیرگونه‌های مختلف زیستگاه‌های متفاوتی در این محدوده دارند. هیچ‌کدام از آن‌ها مهاجرت فصلی را تجربه نمی‌کنند. این گونه در زیراشکوب جنگل‌های خزان‌کننده نمناک، لبه‌های جنگلی و جنگل‌های رشد مجدد وجود دارد.
مرغ مگس سینه‌بنفش یک گونه از مگس‌مرغان است که گستره جهانی وسیعی دارد و در سطح جهانی مورد تهدید نیست. در ونزوئلا و مجاور کلمبیا یافت می‌شود. BirdLife International (2016). ""Sternoclyta cyanopectus"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2016: e.T22687753A93167642. doi:. Retrieved 13 November 2021. این گونه در سردۀ "Sternoclyta" تک‌نماد است.
تپه‌های پروسکو در کونلیانو و والدوبیادنه گروهی از تپه‌ها هستند که در استان ترویزو در ونتو قرار دارند که برای تولید شراب شناخته شده‌اند.
در سال ۲۰۱۹ این تپه‌ها به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شدند. پس از اینکه در سال ۲۰۱۸ پیشنهاد ثبت تپه‌ها به عنوان میراث رد شد، در چهل و سومین اجلاس یونسکو که در باکو در جمهوری آذربایجان برگزار شد، این تپه‌ها به پنجاه و پنجمین سایت ایتالیایی و هشتمین سایت در منطقه ونتو تبدیل شدند.
تپه‌های پروسکو در شمال شرقی ایتالیا، در استان ترویزو (ونتو)، در جهت شرق به غرب، از ویتوریو ونه‌تو تا والدوبیادنه امتداد دارند.
منطقه مرکزی، یعنی منطقه‌ای که به عنوان میراث جهانی شناخته شده، مورد حفاظت و حفاظت است و دارای وسعت ۹۱۹۷٬۴۵ هکتار است و شامل مناطق تپه‌ای است که در محدوده شهرداری‌های والدوبیادنه، ویدور، میانه، فارا دی سولیگو، پیوه دی سولیگو، فولینا، دیچیزون دی ولمرینو، رفرونتولو، سن پیترو دی فلتو، روینه لاگو و ویتوریو ونه‌تو قرار دارد.
مگس‌مرغ تاج‌بنفش یک گونه مگس‌مرغ با جثه متوسط، 10 سانتی‌متر طول و وزن تقریباً 5 گرم است.
زیستگاه زادآوری در بوته‌های خشک جنوب شرق آریزونا در ایالات متحده تا جنوب غربی مکزیک (جزایر آسمان مادرئن) است و معمولاً یک گونه کوهستانی است. در خارج از محدوده زادآوری خود، گاهی اوقات از جنوبی‌ترین نقطه کالیفرنیا به جنوب غرب تگزاس منحرف می‌شود. ماده در یک مکان محافظت‌شده در یک درختچه یا درخت آشیانه می‌سازد. ماده‌ها دو تخم سفید می‌گذارند. این مگس‌مرغ تا حدی مهاجر است و در طول زمستان از شمالی‌ترین مناطق عقب نشینی می‌کند.
این پرندگان از شهد گل‌ها و درختان گلدار با استفاده از زبان بلند قابل گسترشتغذیه می‌کنند یا حشرات را در پرواز شکار می‌کنند.
نسیم دگرگونی: آینده دموکراسی در ایران کتابی نوشته رضا پهلوی شاهزاده ایرانی، و ولیعهد پیشین ایران است. این کتاب به آینده ایران اختصاص و اشاره دارد. رضا پهلوی در کتاب خود از اصول آزادی، دموکراسی و حقوق بشر برای هموطنان خود دفاع می‌کند.Joel C. Rosenberg "Inside the Revolution: How the Followers of Jihad, Jefferson, and Jesus Are Battling to Dominate the Middle East and Transform the World" 1414363982
- 2007 40. Johnson and Dale, "How to Reinvigorate U.S. Public Diplomacy," 4. 41. Pahlavi clearly spells out his political objectives in his book, Winds of Change: The Future of Democracy in Iran (Washington: Regnery Publishing, 2002). 42. این کتاب در سال ۲۰۰۲ توسط انتشارات رگنری به زبان انگلیسی و سپس به فارسی منتشر شد.
هیو دین (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد. او بیشتر برای بازی کردن نقش مامور امنیتی هنک در مجموعه تلویزیونی "اداره" شناخته شده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جوگیر"، "لذت سواری" و "ساقدوش‌ها" اشاره کرد.
آریساکا یک فیلم اکشن، دلهره‌آور و وسترن محصول سال ۲۰۲۱ سینمای فیلیپین به کارگردانی میخائیل رد است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو ۲۰۲۱ نمایش داده شد، جایی که کارگردان آن نامزد جایزه بزرگ توکیو شد.
داستان پلیس زنی است که برای فرار از کسانی که او را اسیر کرده بودند، باید مسیر راهپیمایی مرگ باتاآن را دوباره برگردد. راهپیمایی مرگ باتاآن انتقال اجباری اسرای جنگی توسط ارتش سلطنتی ژاپن بود. این راهپیمایی پس از ۳ ماه از شکست قوای متفقین در نبرد باتاآن در فیلیپین در طی جنگ جهانی دوم آغاز شد.
فیلم‌برداری اصلی این فیلم در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۰ انجام شد.
در ابتدا هم قرار بود این فیلم در سال ۲۰۲۱ در فیلیپین منتشر شود. این فیلم در نوامبر ۲۰۲۲ در آمریکای شمالی اکران خواهد شد.
الیزابت کر از هالیوود ریپورتر نوشت: «یکی دیگر از زیر ژانرهای انتقام‌جویی دخترانه، اما خوب».
فرهنگ لغت جغرافیای یونان و روم از سری فرهنگ لغت‌های کلاسیک بود که توسط محقق انگلیسی ویلیام اسمیت (۱۸۹۳–۱۸۱۳) ویرایش شد و اولین بار در سال ۱۸۵۴ منتشر شد و آخرین بار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
همان‌طور که اسمیت در مقدمه اعلام کرد: «فرهنگ لغت جغرافیا … عمدتاً برای نشان دادن نویسندگان یونانی و رومی طراحی شده‌است، و دانش آموز کوشا را قادر می‌سازد تا آنها را به سودمندترین روش بخواند.»
این کتاب به توضیحات ادامه می‌دهد: فرهنگ لغت در دو جلد بزرگ، پوشش دقیقی از همه کشورها، مناطق، شهرک‌ها، شهرها و ویژگی‌های جغرافیایی مهمی که در ادبیات یونانی و لاتین وجود دارد، بدون فراموش کردن مواردی که صرفاً در کتاب مقدس ذکر شده‌است، ارائه می‌کند. با این حال به درستی بیان می‌کند که «یونانی و رومی» تا حدی به خاطر یکنواختی، اما عمدتاً برای نشان دادن هدف اصلی کار حفظ شده‌است.
آرا مالیکیان (؛ زادهٔ در بیروت، لبنان) یک نوازنده ویولن نوازنده ویولون ارمنی‌تبار اهل اسپانیا است. او همچنین دارای ملیت اسپانیایی است
آرا مالیکیان تحصیل ویولن را از سنین پایین نزد پدرش آغاز کرد. او اولین کنسرت خود را در سن ۱۲ سالگی برگزار کرد و در ۱۴ سالگی برای تحصیل در دانشگاه موسیقی، نمایش و رسانه هانوفر در هانوفر آلمان دعوت شد. او در ۱۵ سالگی جوانترین دانش آموزی بود که در این مدرسه پذیرفته شد. بعداً تحصیلات خود را در مدرسه موسیقی و درام گیلدهال لندن ادامه داد و همزمان از اساتید روجیرو ریچی، ایوری گیتلیس، هرمان کربرز و اعضای گروه کوارتت آلبان برگ درس گرفت.
او به موسیقی‌های فرهنگ‌های دیگر مانند فرهنگ‌های خاورمیانه (عربی و یهودی)، اروپای مرکزی (کولی و کلزمر)، آرژانتین (تانگو) و اسپانیا (فلامنکو) علاقه نشان داده و با نوارنده‌هایی از سرتاسر جهان همکاری می‌کند.
دایره قطعاتی که مورد توجه مالیکیان قرار گرفته بسیار وسیع است، از رپرتوار وسیعی که شامل اکثر قطعات مهم نوشته شده برای ویولن است (کنسرتو با ارکستر، سونات و قطعاتی با پیانو و موسیقی مجلسی) گرفته تا قطعاتی از آهنگسازان مدرن مانند فرانکو داناتونی، مالکوم لیپکین، لوسیانو شایلی، لادیسلاو کوپکوویچ، لوریس چکناوریان، لارنس رومن و یرواند یرناکیان. مالیکیان همچنین رسیتال‌هایی را برای ویولن سولو با برنامه‌هایی که شامل چرخه‌های کامل «۲۴ کاپریس» پاگانینی، «۶ سونات» از یوژن یسائه و «سونات‌ها و پارتیت‌ها» از سباستیان باخ می‌شود، می‌نوازد.
او در مسابقات متعددی شناخته شده‌است که از جمله آنها می‌توان به جوایز اول مسابقات بین‌المللی «فلیکس مندلسون» (۱۹۸۷، برلین، آلمان) و «پابلو ساراساته» (۱۹۹۵، پامپلونا، اسپانیا) و جوایز دیگری مانند جوایز مسابقات «نیکولو پاگانینی» (جنوا، ایتالیا)، «زینو فرانچسکتی» (مارسی، فرانسه)، «رودولفو لیپیزر» (گوریزیا، ایتالیا)، «جونس موزیکالس» (بلگراد، یوگسلاوی)، «رامو» (لمانز، فرانسیا)، «انجمن بین‌المللی هنرمندان» (نیویورک، ایالات متحده آمریکا)، و «مسابقه بین‌المللی موسیقی ژاپن» اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۳ «جایزه ایثار و دستاورد هنری» را از وزارت فرهنگ آلمان دریافت کرد.
او در بیش از ۴۰ کشور نوازندگی کرده‌است: ایالات متحده آمریکا نیویورک (کارنگی هال)؛ پاریس، فرانسه (Salle Pleyel); Viene، ایتالیا (Musikverein); تورنتو، کانادا (مرکز فورد)؛ مادرید، اسپانیا (Auditorio Nacional و Teatro Real)؛ ونیز، ایتالیا؛ لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا؛ تایپه، تایوان؛ هنگ کنگ، چین؛ کوالالامپور، مالزی؛ کوبا؛ بارسلونا و بیلبائو، اسپانیا؛ و ….
او همچنین در جشنواره‌های آسپن، کلرادو آمریکا کولمار و پرادس، فرانسه؛ شلسویگ هلشتاین و براونشوایگ، آلمان؛ سن سباستین و سگویا، اسپانیا؛ برگن، نروژ؛ فردن و متلاخ، آلمان؛ پراگ، جمهوری چک، کلمبیا و برزیل شرکت کرده‌است.
مالیکیان به عنوان تکنواز توسط ارکسترهای زیر دعوت شده‌است: ارکستر سمفونیک توکیو، ارکستر سمفونیک بامبرگ، ارکستر مجلسی زوریخ، ارکستر مجلسی لندن، ارکستر مجلسی ژنو، Orquesta Sinfónica de Madrid , Sinfónica de Portugal ( Mosgen, Tübin Orchestra of Chamber) Virtuosi، بلگراد فیلارمونیک، ارکستر مجلسی تولوز، ارمنستان ارکستر فیلارمونیک و جامعه ارکستر مادرید، تحت هدایت کارگردانانی مهم به عنوان Mariss JANSONS، پیتر MAAG، خسوس لوپز-Cobos، ولادیمیر Spivakov، میگل آنخل گومز مارتینز، لوئیس آنتونیو گارسیا ناوارو، واسیلی سینایسکی، ادموند دی استوتز، گودنی امیلسون، خوان خوزه منا و جوآن فالتا.
آرا در مادرید زندگی می‌کند، جایی که در برای اجرای قطعه "Le Boeuf sur le Toit" اثر D. Milhaud، در نسخه ای که برای ویولن و ارکستر، به سرپرستی Gómez Martínez تنظیم شده بود، استاد کنسرت Orquesta Sinfónica de Madrid (ارکستر مقیم اپرای سلطنتی مادرید) بود. همچنین در «کنسرتو برای ویولن و ارکستر در مینور» آرام خاچاتوریان به رهبری ژسوس لوپز کوبوس نیز کنسرت مایستری را بر عهده داشت.
او از سال ۱۹۹۵ به صورت دو نفره با پیانیست سروج کراجیان ارمنی الاصل، نوازندگی کرده‌است که با او چرخه کامل سونات‌های رابرت شومان (هانسلر) و آلبوم «مینیاتورها» (مالکرافون)، و گلچین نفیسی از موسیقی ویولن و پیانو نوشته آهنگسازان ارمنی را ضبط کرده‌است. او همچنین دیسک‌های متعددی را برای شرکت‌های ضبط موسیقی مانند BMG, Auvidis, Trittico Classics و Elite Music ضبط کرده، از جمله " چهار فصل " ویوالدی که بیش از ۸۰۰۰۰ نسخه از آن به نفع یونیسف فروخته شده‌است.
آرا مالیکیان با خوزه لوئیس مونتون همکاری نزدیکی دارد، و با فیروز خواننده لبنانی، خواکین کورتس و بلن مایا رقصندگان فلامنکو، گروه نوئوو تانگو و هوراسیو ایکاستو پیانیست جاز کار کرده‌است. آرا در زمینه موسیقی فیلم هم فعالیت‌هایی داشته‌است، از جمله همکاری با آلبرتو ایگلسیاس برای ساخت موسیقی متن فیلم "Hable Con Ella"، فیلمی از آلمودوار، یا پاسکال گینگه در "Otro Barrio" از سالوادور گارسیا روئیز.
آرا مالیکیان آلبوم‌های Manantial و De la felicidad را با همراهی خوزه لوئیس مونتون گیتاریست فلامنکو منتشر کرده‌است. این سی دی توسط آکادمی موسیقی اسپانیا برای بهترین سی دی موسیقی جدید سال نامزد شد. او همچنین با وارنر مالیکیان یک سی دی دوگانه را با برخی از مهم‌ترین آثار پاگانینی ضبط کرده‌است، از جمله آلبوم "24 Caprices for Violin Solo" وی همچنین آلبومی با چند آهنگ از ساراسات با همراهی سروج کرادجیان پیانیست ارمنی، "شش سونات" برای ویولن توسط Ysaÿe و "Sonatas and Partitas" از JS Bach نیز ضبط کرد.
آرا مالکیان دو بار نامزد بهترین اجرای کلاسیک در جوایز موسیقی ۲۰۰۷ در اسپانیا شد که توسط آکادمی اسپانیا برای ضبط آهنگ Poema Concertante توسط خاویر مونسالواتژ به همراه ارکستر سمفونیک کاستیا و لئون اعطا شد. و همچنین برای قطعه‌ای با Joan Valent, Suso Sáiz و Marc Blanes.
هونوکا و آزیتا یک گروه موسیقی یوکللی در هاوایی، ایالات متحده هستند که بخاطر انگشتان سریع، ترتیبات منحصر به فرد و موزیک‌های ارجینال خود محبوب هستند. هونوکا کاتایاما (متولد ۱۹۹۸) و آزیتا گنجالی (متولد ۲۰۰۰) شاگردان جودی کامیساتو (در حال حاضر مدیر آنها) بودند، و در استودیو Ukulele Hale در هونولولو با هم آشنا شدند. در سال ۲۰۱۳، آنها با هم وارد مسابقه محلی بین‌المللی یوکللی شدند. آنها مقام اول را در بخش خود کسب کردند و به عنوان MVP (با ارزش‌ترین بازیکن) مسابقه انتخاب شدند. پس از مسابقه، آنها برای افتتاحیه جشنواره موسیقی محبوب در اوکیناوا، ژاپن دعوت شدند و به‌طور منظم در کافه هارد راک در هونولولو اجرا می‌کردند.
در سپتامبر ۲۰۱۷ آنها در هشتمین جشنواره برنج در هونولولو اجرا کردند.
در جشنواره بین‌المللی یوکلله لس آنجلس ۲۰۱۷، هونوکا و آزیتا مربیان کارگاه ویولنیست‌های مبتدی بودند.
صفحه فیس بوک خطوط هوایی هاوایی هونوکا و آزیتا را در حال اجرای اولین آهنگ خود «آتش جزیره» نشان داد و آنها را یکی از محبوب‌ترین گروه‌های هاوایی نامید.
در پنجم دسامبر ۲۰۱۷، آنها در ایستگاه تلویزیونی KITV "در اخبار جزیره" ظاهر شدند و مسابقه یوکللی را که در فوریه ۲۰۱۸ برگزار می‌شد، تبلیغ کردند.
در چهار ژانویه ۲۰۱۹، آنها ویدیویی را منتشر کردند که در آن اعلام کرد آزیتا حرفه پزشکی را دنبال خواهد کرد و هونوکا به عنوان یک هنرمند انفرادی ادامه خواهد داد.
کاپلا سانسه‌وِرو () با نامِ کامل کاپلا سانسه‌وِرو دِ سانگری یا پیه‌تاتلا یک نمازخانه و کلیسای کوچک در شهر ناپل ایتالیا است که در خیابان فرانچسکو دِ سانکتیس واقع شده‌است. علت شهرت این کلیسا، آثار روکوکو از برخی هنرمندان برجسته و پیشگام ایتالیایی در قرن ۱۸ میلادی است.
این کلیسا در سال ۱۵۹۰ میلادی ساخته شده‌است و در آن تندیس‌های مشهوری در هنرمندان بزرگ ایتالیا وجود دارد. این کلیسا یک نمایشگاه کالبدشناسی هم دارد که در آن نمونه‌های قدیمی از پلاستینه کردن دیده می‌شود.
آنتونیو کورادینی (؛ ۱۹ اکتبر ۱۶۸۸ – ) مجسمه‌ساز روکوکوی اهل ایتالیا بود.
وی زادهٔ شهر ونیز بود و بیشتر عمر خود را برای اجرای قراردادهای هنری‌اش، در سفر گذارند و در درسدن، پراگ، سن پترزبورگ فعالیت داشت. کورادینی حدود یک دهه ساکن شهر وین بود و در آنجا مجسمه‌ساز سلطنتی کارل ششم، امپراتور مقدس روم بود.
برناردو اسکیافینو (؛ ۱۶۷۸ – ) مجسمه‌ساز ایتالیایی دوران باروک بود که در شهر زادگاهش جنوآ فعالیت داشت. گفته می‌شود او در اثر مالیخولیا (اختلال افسردگی عمده) به‌دنبال مرگ دوست صمیمی‌اش درگذشت. از شاگردان مشهور او می‌توان به فرانچسکو کوئیرولو اشاره کرد.
توبی مگوایر بازیگر و تهیه‌کننده آمریکایی است. او برای بازی در نقش پیتر پارکر / مرد عنکبوتی در سه‌گانه "مرد عنکبوتی" که توسط سام ریمی کارگردانی شده بود شهرت بین‌المللی به دست آورد. او در سال ۲۰۰۳ برای بازی در "مرد عنکبوتی" نامزد دریافت جایزه ساترن برای بهترین بازیگر مرد شد، اما وی به رابین ویلیامز برای بازی در فیلم عکس "یک ساعته" باخت و در سال ۲۰۰۵ "برای بازی در مرد عنکبوتی ۲" این جایزه را دریافت کرد. او همچنین برای بازی در "فیلم‌های برادران"، "گتسبی بزرگ"، "سی بیسکویت" و قوانین خانه سایدر "شناخته شده‌است". او همچنین در فیلم‌های "گربه‌ها و سگ‌ها" و "بچه رئیس" صداپیشگی کرده‌است.
تِرِمونا () یکی از بخش‌های سوئیس در بخش ماندریزیو در کانتون تیچینو سوئیس بود. این بخش در ۵ آوریل ۲۰۰۹ با چند بخش دیگر ادغام شد و امروزه جزئی از ماندریزیو است.
جوزپه روسکونی (؛ زادهٔ ۱۶۸۸ - درگذشت ۱۷۵۸) مجسمه‌ساز اهل سوئیس بود.
اطلاعات زیادی از جزئیات زندگی او در دست نیست. او از شاگردان مجمسه‌ساز ایتالیایی-سوئیسی کامیلو روسکونی بود که به‌طور ناگهانی درگذشت و جوزپه روسکونی کارگاه و القاب رسمی او را به ارث برد با آنکه گویا برادرزادهٔ او نبود.
وی سازندهٔ تندیس یادمان به‌خاک‌سپاری پاپ کلمنت دوازدهم در باسیلیکای سنت جان لاتران است. وی همچنین سُفالینه‌ای از کامیلو دللیس ساخته‌است که در موزهٔ ملی پلاتسوی ونیز نگهداری می‌شود.
از شاگردان مشهور او می‌توان به فرانچسکو کوئیرولو اشاره کرد.
نیروی دریایی امارات متحده عربی، یک نیروی دریایی با حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر پرسنل، متعلق به کشور امارات متحده عربی است. این نیرو ۱۲ شناور گشتی ساحلی مجهز و هشت قایق موشک‌انداز دارد. امارات متحده عربی یک گروه کوچک مجزا به اندازه یک گردان موسوم به تفنگداران دریایی امارات، مجهز به نفربرهای زرهی بی‌ام‌پی-۳ نیز در اختیار دارد.
یک شرکت کشتی‌سازی سوئدی، چهار کشتی ۲۴ متری دوزیست و یک کشتی ۲۵ متری تدارکات سریع برای نیروی دریایی امارات (تحویل سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵) ساخته‌است. سه کشتی دیگر نیز توسط این شرکت، برای نیروی دریایی امارات در حال ساخت است.
خاستگاه نیروی دریایی امارات متحده عربی با نیروی دفاعی ابوظبی (ADDF) آغاز شد که در سال ۱۹۶۷ یک ناوگان دریایی تأسیس کرد. وظایف آن ناوگان اولیه شامل حفاظت از تأسیسات دریایی نفت و گاز امارات بود. با تشکیل کشور امارات متحده عربی در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ و اتحاد نیروهای مسلح این کشور در ۶ مه ۱۹۷۶، نیروی دریایی امارات نیز تأسیس شد.
جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰–۱۹۸۸) و به‌ویژه با آغاز جنگ نفتکش‌ها در ۱۹۸۶ و با حمله ۲۵ نوامبر ۱۹۸۶ به سکوهای نفتی دریایی ابوالبخوش ابوظبی توسط نیروی هوایی ایران به اوج خود رسید. این حوادث منجر به توسعهٔ بیشتر تجهیزات و دارایی‌های نیروی دریایی امارات در این دوره شد.
این نیرو در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ شاهد گسترش بیشتر بود. در سال ۲۰۰۱، گارد ساحلی امارات متحده عربی که از سال ۱۹۷۶ تحت کنترل وزارت کشور امارات بود، به کنترل نیروی دریایی منتقل شد. این تغییر احتمالاً در پاسخ به افزایش نگرانی‌ها در مورد احتمال حملات تروریستی به زیرساخت‌های حیاتی در سواحل امارات و جزایر آن بود. تغییر دیگر در ساختار نیروی دریایی در دهه ۲۰۰۰، گسترش قابلیت آبی‌خاکی آن و تشکیل تفنگداران دریایی امارات متحده عربی (که متعاقباً با گارد ریاست جمهوری امارات ادغام شد) بود.
نیروی دریایی امارات از سال ۲۰۱۵ و در پی جنگ داخلی یمن، در آن منطقه عملیات می‌کند.
جوزپه سانمارتینو (؛ ۱۷۲۰ – ) مجسمه‌ساز اهل ایتالیا بود.
اثر مشهور او تندیس "مسیح در لفافه" (مسیح زیر ملحفهٔ توری) نام دارد که از جنس سنگ مرمر است و در کاپلا سانسه‌ورو در ناپل قرار دارد. وی همچنین تندیس یادمان اینفانت فیلیپ و چندین تابلوی ولادت نیز ساخته‌است.
آرتمیا سالینا یا میگوی آب شورhttps://ewikifa.top/wiki/Brine_shrimp (نام علمی: "Artemia" "salina") یک گونه از آرتمیا و از سخت‌پوستان آبزی است. سالینا بومی دریاچه‌های آب شور، برکه‌ها و آب‌های موقت (نه دریاها) در منطقه مدیترانه در جنوب اروپا، آناتولی و شمال آفریقا است.
آرتمیا سالینا دارای سه چشم و ۱۱ جفت پا است و می‌تواند تا حدود رشد کند. خون آن حاوی مادهٔ هموگلوبین است که در مهره‌داران نیز یافت می‌شود. نرها دارای شاخک‌های دوم هستند که به‌طور قابل‌توجهی بزرگ شده و به‌عنوان اندام‌های گیره‌ای در جفت‌گیری استفاده می‌شود.
نرها دو اندام تناسلی دارند. قبل از جفت‌گیری، نر، ماده را با اندام گیره خود می‌بندد، و در موقعیت پشتی قرار می‌گیرد. نر و ماده ممکن است چند روز در همین وضعیت، در کنار هم شنا کنند. در این حالت، حرکات ضمائم شنای جفت به صورت هماهنگ انجام می‌شود. ماده‌ها می‌توانند با جفت‌گیری یا از طریق بکرزایی تخم تولید کنند. در این گونه، دو نوع تخم وجود دارد: تخم‌های با پوسته نازک که نوزادان فوراً از تخم بیرون می‌آیند و تخم‌های با پوسته ضخیم که می‌توانند در حالت خفتگی باقی بمانند. این کیست‌ها می‌توانند چندین سال باقی بمانند و زمانی که در آب شور قرار گرفتند، از تخم بیرون آیند. تخم‌های پوسته‌ضخیم، زمانی تولید می‌شوند که آب بدن جانور در حال خشک شدن است، غذا کمیاب است و غلظت نمک در حال افزایش است. اگر ماده بمیرد، تخم‌ها بیشتر رشد می‌کنند. تخم‌ها به‌شکل لاروهایی موسوم به ناپلیوس که حدود ۰٫۵ میلی‌متر هستند، از تخم خارج می‌شوند. آن‌ها یک چشم ساده دارند که فقط حضور و جهت نور را حس می‌کند. ناپلیوس‌ها به سمت نور شنا می‌کنند اما بالغ‌ها از آن دور می‌شوند. بعداً دو چشم توانمندتر رشد می‌کنند اما چشم اولیه نیز باقی می‌ماند و در نتیجه، موجودات سه‌چشمی به وجود می‌آیند.
در طبیعت، آن‌ها در دریاچه‌های نمک زندگی می‌کنند. آن‌ها تقریباً هرگز در دریای آزاد یافت نمی‌شوند، به احتمال زیاد به دلیل کمبود غذا و عدم توانایی دفاع از خود. با این حال، "آرتمیاها" در آب‌های داخلی کالیفرنیا، که به دریا متصل است، مشاهده شده‌است. برخلاف اکثر آبزیان، "آرتمیا" وارونه شنا می‌کند.
"آرتمیا" می‌تواند در آبی زندگی کند که محتوای نمک آن بسیار بیشتر یا بسیار کمتر از آب دریا است و مقادیر نمکی تا ۵۰٪ را تحمل می‌کنند که تقریباً یک محلول اشباع است و می‌تواند چندین روز در محلول‌های بسیار متفاوت از آب دریا مانند پتاسیم پرمنگنات یا نقره نیترات زنده بماند، در حالی که ید برای آن‌ها مضر است. رنگ این حیوان به غلظت نمک بستگی دارد و غلظت‌های بالاتر، به آن‌ها ظاهر کمی قرمز می‌دهد. در آب شیرین، "آرتمیا سالینا" پس از حدود یک ساعت می‌میرد. این جانور عمدتاً از جلبک‌های سبز تغذیه می‌کند.Science & Technology : brine shrimp "on Encyclopædia Britannica"
انعطاف‌پذیری این موجودات، آن‌ها را به نمونه‌های آزمایشی ایدئال در آزمایش‌ها تبدیل کرده و "آرتمیا" یکی از موجودات استاندارد برای آزمایش سمیت مواد شیمیایی از جمله غربالگری برای فعالیت آفت‌کش‌ها است. از این جانور، در تغذیهٔ ماهیان آکواریومی نیز استفاده می‌شود.
"آرتمیا سالینا" نخستین بار توسط کارل لینه در سال ۱۷۵۸ و بر اساس گزارش یک آلمانی به نام شلوسر در لیمینگتون انگلستان ثبت شد. آن جمعیت، اکنون منقرض شده‌است، اما نمونه‌های جمع‌آوری شده در آن‌جا، همچنان در موزه‌های جانورشناسی نگهداری می‌شوند.
تشدیدگر سرامیکی یک قطعه الکترونیکی متشکل از تکه‌ای از مواد سرامیکی پیزوالکتریک با دو یا چند الکترود فلزی متصل‌شده‌است. هنگامی که در یک مدار نوسان‌ساز الکترونیکی متصل می‌شود، ارتعاشات مکانیکی تشدیدگر در قطعه یک سیگنال نوسانی با بسامد خاص ایجاد می‌کند. مانند کریستال کوارتز مشابه، آنها در نوسان‌سازها برای اهدافی مانند تولید سیگنال ساعت مورد استفاده برای کنترل زمان‌بندی در رایانه‌ها و سایر دستگاه‌های منطقی دیجیتال، یا تولید سیگنال حامل در فرستنده‌ها و گیرنده‌های رادیویی آنالوگ استفاده می‌شوند.
تشدیدگرهای سرامیکی از سرامیک‌های پیزوالکتریک با پایداری بالا، به‌طور کلی سرب زیرکونات تیتانات (PZT) ساخته شده‌اند که به عنوان یک تشدیدگر مکانیکی عمل می‌کند. در حین کار، ارتعاشات مکانیکی به دلیل پیزوالکتریکی مواد، ولتاژ نوسانی را در الکترودهای متصل القا می‌کنند. ضخامت زیرلایه سرامیکی فرکانس رزونانس قطعه را تعیین می‌کند.
بسته تشدیدگر سرامیکی معمولی دارای دو یا سه اتصال است. قطعات دوپایه معمولاً خود تشدیدگرها هستند، در حالی که قطعات سه و گاهی چهارپایه فیلتر هستند که اغلب در رادیوهای پخش AM و FM و همچنین بسیاری از کاربردهای RF استفاده می‌شوند.Quartz resonators and filters آنها هم در انواع نصب-سطحی و هم تمام-سوراخ با تعدادی ردپایه مختلف وجود دارند. نوسان در دوپایه (اتصال‌ها) صورت می‌گیرد. پایه سوم (در صورت وجود؛ معمولاً پایه مرکزی) به زمین متصل است.ZTT Series DatasheetAWSCR Series Datasheet
تشدیدگرهای سرامیکی می‌توانند به عنوان منبع سیگنال ساعت برای مدارهای دیجیتالی مانند ریزپردازنده‌ها که دقت فرکانس آن حیاتی نیست استفاده شود.PIC12F675 Data sheet کوارتز دارای تلرانس فرکانس ۰٫۰۰۱٪ است، در حالی که PZT دارای تلرانس ۰٫۵٪ است.
آنها در مدارهای زمان‌بندی برای طیف گسترده‌ای از کاربردها مانند تلویزیون‌ها، VCRها، دستگاه‌های الکترونیکی خودرو، تلفن، دستگاه‌های کپی، دوربین‌ها، سینت سایزرهای صوتی، تجهیزات مخابراتی، کنترل از راه دور و اسباب بازی‌ها استفاده می‌شوند. تشدیدگر سرامیکی به دلیل هزینه کم و اندازه کوچکتر، اغلب به جای کریستال‌های کوارتز به عنوان ساعت مرجع یا سیگنال ژنراتور در مدارهای الکترونیکی استفاده می‌شود.
Q پایین‌تر و محدوده فرکانس بالاتر قابل دستیابی می‌تواند در استفاده از TCXOs، نوسان‌سازهای کریستالی جبران‌شدهٔ-دمایی مفید باشد. فرکانس نوسان‌سازی را می‌توان در محدوده وسیع‌تری نسبت به کریستال با Q-بالا «کشید». این امکان طیف وسیع تری از تنظیمات را فراهم می‌کند، که ممکن است در دستگاه‌هایی که در دماهای شدید (به ویژه پایین) کار می‌کنند، که در آن وابستگی دما به فرکانس خود کریستال می‌تواند آن را از محدوده قابل کشش برای فرکانس مورد نظر خارج کند، حیاتی باشد.
تشدیدگرهای سرامیکی شبیه فیلترهای سرامیکی هستند. فیلترهای سرامیکی اغلب در طبقه IF گیرنده‌های سوپرهتروداین استفاده می‌شوند. فیلترهای سرامیکی در ابتدا به عنوان فیلترهای بسیار کم هزینه برای گیرنده‌های رادیویی پخش‌همگانی، هر دو مجموعه موج متوسط با IFهای معمولی ۴۵۵ کیلوهرتز و مجموعه‌های پخش‌همگانی FM با طبقه IF در حدود ۱۰٫۷ مگاهرتز استفاده می‌شدند. با این حال، از آنجایی که عملکرد آنها به‌طور قابل توجهی بهبود یافته‌است، آنها در بسیاری از کاربردهای RF دیگر نیز استفاده می‌شوند.Quartz resonators and filters
نبرد پانورموس در سال ۲۵۰ پیش از میلاد در سیسیل در خلال نخستین جنگ پونیک بین ارتش رومی به رهبری لوسیوس کیسیلیوس متلوس و نیروی کارتاژنی به رهبری هاسدروبال درگرفت. نیروهای رومی متشکل از دو لژیون که از شهر پانورموس دفاع می‌کردند، ارتش بسیار بزرگتر کارتاژینی متشکل از ۳۰۰۰۰ مرد و بین ۶۰ تا ۱۴۲ فیل جنگی را شکست دادند. جنگ در سال ۲۶۴ قبل از میلاد آغاز شده بود و کارتاژ کنترل بسیاری از سیسیل را در دست داشت، جایی که بیشتر نبردها در آنجا رخ داد. در سال‌های ۲۵۶–۲۵۵ قبل از میلاد، رومی‌ها تلاش کردند تا به شهر کارتاژ در شمال آفریقا حمله کنند، اما شکست سنگینی از ارتش کارتاژینی که دارای سواره نظام و فیل بودند متحمل شدند. هنگامی که کانون جنگ به سیسیل بازگشت، رومی‌ها شهر بزرگ و مهم پانورموس را در سال ۲۵۴ قبل از میلاد تصرف کردند. پس از آن، از ترس فیل‌های جنگی که کارتاژنی‌ها به سیسیل فرستاده بودند، از جنگ اجتناب کردند. در اواخر تابستان ۲۵۰ قبل از میلاد، هاسدروبال ارتش خود را برای ویران کردن محصولات کشاورزی شهرهای متحدان روم رهبری کرد. رومی‌ها به پانورموس عقب‌نشینی کردند و هاسدروبال به استحکامات شهر یورش آورد. هنگامی که به پانورموس رسید، متلوس برای مبارزه با فیل‌ها به نیزه‌های حاصل از خاکبرداری‌های حفر شده در نزدیکی دیوارها روی آورد. در زیر شلیک نیزه‌ها، فیل‌ها وحشت کردند و از طریق پیاده‌نظام کارتاژینی گریختند. سپس پیاده‌نظام سنگین رومی، جناح چپ کارتاژینی را مورد یورش قرار داد. فیل‌ها غنیمت گرفته شدند و بعداً در سیرک ماکسیموس سلاخی شدند. این آخرین نبرد زمینی مهم جنگ بود که نه سال بعد با پیروزی رومیان به پایان رسید.
در علوم کامپیوتر، زبان انتقال ثبات (RTL) نوعی کد هدف، یا نوعی نمایش واسطه (IR)، است که به دلیل استفاده در کامپایلر بسیار نزدیک به زبان اسمبلی می‌باشد. از این زبان جهت توصیف جریان داده‌ها در مرحله انتقال ثبات معماری کامپیوتری استفاده می‌شود. مقالات دانشگاهی و کتاب‌های درسی اغلب از نسخه‌ای از RTL، که مشابه یک زبان اسمبلیِ فارق از نوع معماری کامپیوتر است، استفاده می‌کنند. از نام RTL جهت نمایش واسطه‌ای خاص در چندین کامپایلر، از جمله مجموعه کامپایلرهای گنو (GCC)، زفیر (Zephyr)، و پروژه‌های کامپایلر اروپایی CerCo و CompCert استفاده می‌شود.
ایده پشت زبان انتقال ثبات برای نخستین بار در "طراحی و کاربرد یک بهینه‌ساز چشمی با قابلیت هدف‌گیری مجدد" شرح داده شد.Davidson and Fraser; "The Design and Application of a Retargetable Peephole Optimizer"; ToPLaS v2(2) 191-202 (April 1980)
در مجموعه کامپایلرهای گنو، زبان انتقال ثبات از بازنمایی گیمپل (GIMPLE) تولید شده، توسط گذرگاه‌های میانی مختلف در GCC تغییر یافته و سپس به زبان اسمبلی تبدیل می‌شود.
زبان انتقال ثبات GCC معمولاً به شکلی نوشته می‌شود که مشابه با یک عبارت نمادین در زبان لیسپ (Lisp) است:
این عبارت با عوارض جانبی بیان می‌کند که: "محتوای ثبات ۱۳۸ را با محتویات ثبات ۱۳۹ جمع و نتیجه را در ثبات ۱۴۰ ذخیره کن". واژه codice_1 حالت دسترسی برای هر ثبات را مشخص می‌کند. در مثال ذکر شده، "codice_2" یا "حالت codice_1" برقرار است؛ یعنی "دسترسی به ثبات تحت عنوان عدد صحیح ۳۲ بیتی".
دنبالهٔ RTL تولید شده تا حدودی به ویژگی‌های پردازنده‌ای که GCC برای آن کد تولید می‌کند، بستگی دارد. با این حال، معنای RTL کمابیش مستقل از مقصد است: معمولاً خواندن و درک یک قطعه از RTL بدون دانستن اینکه برای چه پردازنده‌ای تولید شده‌است امکان‌پذیر می‌باشد. به‌طور مشابه، معنای RTL معمولاً به زبان سطح بالای منشأ برنامه بستگی ندارد.
زبان انتقال ثبات سیستمی برای بیان نمادین دنباله‌های ریزعملیات بین ثبات‌های یک ماژول دیجیتال است. این زبان ابزاری مناسب برای توصیف مختصر و دقیق سازماندهی داخلی کامپیوترهای دیجیتال می‌باشد. همچنین، می‌توان از آن برای تسهیل فرایند طراحی سیستم‌های دیجیتال استفاده نمود.
جهت نمایش ثبات‌های یک کامپیوتر از حروف همراه با اعداد استفاده می‌شود؛ برای مثال R1، PC یا AR. برای نشان دادن بخشی از بیت‌های یک ثبات از پرانتز استفاده می‌کنیم؛ برای مثال، R1(0-7) بیانگر بیت‌های ۰ تا ۷ ثبات R1 می‌باشد.
برای انتقال اطلاعات از نماد فلش ← و برای نشان دادن همزمانی چند ریزعمل از نماد ویرگول استفاده می‌شود.
اورپابیلساگ فرمانروای نخستین دودمان اول اور در قرن ۲۶ پیش از میلاد بود. او در فهرست پادشاهان سومری دیده نمی‌شود، اما از روی قطعه کتیبه‌ای که در اور پیدا شده‌است، با عنوان «Ur-Pabilsag، پادشاه اور» شناخته شده‌است. گفته شده‌است که آرامگاه او در گورستان سلطنتی در اور (گور PG 779) است. او ممکن است در حدود ۲۵۵۰ قبل از میلاد درگذشته باشد. همچنین گفته شده‌است که اورپابیلساگ پسر پادشاه آ-ایمدوگود A-Imdugud، شناخته شده از قبر PG ۱۲۳۶، که بزرگترین و احتمالاً قدیمی‌ترین بنای مقبره در قبرستان پادشاهی در اور است، بود. مقبره اورپابیلساگ (گور PG ۷۷۹) عموماً به عنوان دومین مکان قدیمی در نظر گرفته می‌شود و احتمالاً معاصر با قبر PG ۷۷۷ است که تصور می‌شود مقبره ملکه او باشد. مسکلامدوگ (قبر PG 755 یا احتمالاً PG ۷۸۹) پسر او بوده‌است. چندین اثر از مقبره PG ۷۷۹ در گورستان سلطنتی در اور، مانند پرچم اور و پلاک‌های صدفی تزئین شده، شناخته کشف شده‌است.
پل فلیکس لازارسفلد ؛ (۱۳ فوریه ۱۹۰۱۳۰ اوت ۱۹۷۶) جامعه‌شناس اتریشی - آمریکایی، مؤسس دفتر پژوهش‌های اجتماعی کاربردی دانشگاه کلمبیا و تأثرگذار بر تکنیک‌ها و سازماندهی پژوهش‌های اجتماعی بود. یکی از همکارانش پس از مرگش در مورد او گفت: «وی یک جامعه‌شناس آمریکایی نبود بلکه او تعیین کرد جامعه‌شناسی آمریکایی چیست». لازارسفلد گفت هدفش «تولید پل لازارسفلدها» بود. دو دستاورد اصلی که او با آنها مرتبط است را می‌توان در دو لنز تحلیلی تشریح کرد:موسسات پژوهشی، روش‌شناسی و همچنین خود محتوای پژوهشی وی. او یکی از بنیانگذاران جامعه‌شناسی تجربی سده بیستم بود.جرابیک، هاینک. پل لازارسفلد - بنیانگذار جامعه‌شناسی تجربی مدرن: زندگینامه پژوهشی، مجله بین‌المللی پژوهش‌های افکار عمومی صص ۱۳:۲۲۹–۲۴۴ (۲۰۰۱)
لازارسفلد از پدر و مادری یهودی در وین زاده شد: مادرش «درمانگر آدلری»، «سوفی لازارسفلد» (۲۴ سپتامبر ۱۹۷۶–۲۶ می ۱۸۸۱) و پدرش رابرت یوزف (۱۹ اکتبر ۱۸۷۲–۱۹۳۹) وکیل بود. او در مدارس وین تحصیل کرد و سرانجام در رشته ریاضی دکترا دریافت نمود (رساله دکترایش به جنبه‌های ریاضی نظریه گرانشی اینشتین می‌پردازد). در دهه ۱۹۲۰، او در محافل فیلسوفان «حلقه وین»، از جمله اتو نویرات و رودلف کارناپ رفت و آمد داشت و به عنوان یک "سوسیالیست فعال" فعالیت می‌کرد. او با تخصص خود در ریاضیات و روش‌های کمّی به جامعه‌شناسی آمد و در چندین مطالعه کمّی شرکت کرد، از جمله در ۱۹۳۰–۱۹۳۱ طرحی اجرا کرد که احتمالاً اولین نظرسنجی علمی شنوندگان رادیو بود. در سال ۱۹۲۶ با جامعه‌شناس، «ماری جاهدا» ازدواج کرد. آنها به همراه هانس زایزل مطالعه کلاسیکی در مورد تأثیر اجتماعی بیکاری بر یک جامعه کوچک نوشتند: "بیکارهای مارینتال" (۱۹۳۲، ویرایش انگلیسی ۱۹۷۱). او در سال ۱۹۳۴ از ماری طلاق گرفت و با همکارش «هرتا هرتزوگ» ازدواج کرد ولی در سال ۱۹۴۵ از او هم طلاق گرفت.
مطالعه «بیکارهای مارینتال» توجه بنیاد راکفلر را به خود جلب کرد و منجر به پرداخت کمک هزینه سفر دو ساله به ایالات متحده شد.
لازارسفلد به آمریکا سفر کرد و از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ در اداره امداد اضطراری فدرال کار کرد. به مرور تماس برقرار ساخت و از معدود دانشگاه‌هایی بازدید کرد که برنامه‌های مرتبط با پژوهش‌های تجربی علوم اجتماعی داشتند. در همین زمان لازارسفلد با دو نفر ملاقات کرد: با لوتر فرای در دانشگاه روچستر که منجر به الهام گرفتن از پژوهش‌های انجام شده در «نفوذ شخصی» گردید که حدود بیست سال بعد نوشته شد و با رابرت اس. لیند که مطالعه «میدل تاون» را نوشته بود. لیند نقش اصلی را در کمک به لازارسفلد برای مهاجرت به ایالات متحده ایفا کرد. او را برای ریاست مرکز نیوآرک و دفتر پژوهش‌های رادیویی پرینستون پیشنهاد و توصیه کرد. لازارسفلد با یک شرکت غیرانتفاعی روان‌شناسی تماس گرفت که به ارائه تکنیک‌های روان‌شناسی کاربردی و تجاری اختصاص داشت و تعدادی پروژه را پیشنهاد کرد ولی به سبب نداشتن ارزش تجاری کافی یا مشارکت بیش از حد رد شدند. او همچنین به جان جنکینز، روان‌شناس کاربردی در دانشگاه کورنل خواست تا مقدمه‌ای بر آماری که لازارسفلد برای دانش‌آموزانش در وین نوشته بود («با ارقام بگو») بنویسد. در نهایت، او پژوهش در مورد ایده‌های ارائه شده در کتاب پرخواننده «هنر پرسیدن چرا» (۱۹۵۳) را دنبال کرد که مفهوم لازارسفلد از «تحلیل عقل» را توضیح می‌داد.
در پایان دوره کمک هزینه تحصیلی در سال ۱۹۳۵، چون بازگشت به وین به سبب جو سیاسی خوشایند نبود، لازارسفلد تصمیم گرفت در آمریکا بماند تا
شاید بتواند از مدیر کار امداد دانشجویی اداره ملی جوانان که دفتر مرکزی آن در دانشگاه نیوآرک است (اکنون پردیس نیوآرک دانشگاه راتگرز) منصبی بگیرد. یک سال بعد، او مؤسسه‌ای را در نیوآرک در راستای مرکز پژوهشی وین خود، تأسیس و در حوزه نظرسنجی فعال کرد که لازارسفلد احساس می‌کرد مهم‌ترین فعالیت او بود. لازارسفلد مؤسسه خود را پل مهمی بین مدل‌های پژوهشی اروپایی و آمریکایی می‌دانست و مایل بود آینده مؤسسه را مقدم بر حرفه شخصی خود قرار دهد. به عنوان مثال، برای اینکه مرکز نیوآرک کارکنان بیشتری داشته باشد، لازارسفلد با نام مستعار کار می‌کرد. مرکز نیوآرک به وضوح در ایجاد علاقه به مطالعات تجربی و لازارسفلد به عنوان مدیر پژوهش‌ها موفق بود. پژوهش‌های انجام شده در مرکز بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۷ (شامل پژوهش برای کتاب میررا کوماروفسکی "مرد بیکار و خانواده اش") نشان داد که پژوهش‌های تجربی می‌تواند برای کسب و کار و دانشگاه مفید و خوشایند باشد. تحت پژوهش‌های اداری، همان‌طور که او چارچوب خود را نامید، یک ستاد بزرگ و متخصص در یک مرکز پژوهشی کار می‌کرد و مجموعه‌ای از روش‌های پژوهشی علمی - اجتماعی را به کار می‌برد: بررسی بازار انبوه، تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها، کار گروهی متمرکز، حل مسایل خاص برای مشتریان خاص و غیره… بودجه نه تنها از دانشگاه بلکه از سوی مشتریان تجاری تأمین می‌شد که قراردادهای طرح‌های پژوهی را منعقد می‌کردند. این امر باعث انجام مطالعاتی مانند دو گزارش طولانی برای صنایع لبنی در مورد عوامل مؤثر بر مصرف شیر شد و پرسشنامه‌ای که به مردم اجازه می‌دهد ارزیابی کنند آیا بیش از حد خرید می‌کنند یا خیر (برای مجله کاسموپولیتن).
زمانی که لازارسفلد در نیوآرک بود، به ریاست دفتر پرینستون طرح پژوهش‌های رادیویی منصوب شد که بعدها به کلمبیا منتقل شد. در سال ۱۹۳۷، او برای اولین بار تلاش کرد تا طرح را به نیوآرک منتقل کند و زمانی که این درخواست رد شد، وقت خود را بین طرح و مؤسسه خود در نیوآرک تقسیم کرد. و می‌ترسید (به درستی، شاید) مؤسسه بدون مدیریت او شکست بخورد. در طرح، لازارسفلد اهدافی را گسترش داد که دستیاران، هدلی کانتریل و فرانک استانتون در نظر گرفته بودند و در شماره ویژه "مجله روان‌شناسی کاربردی" در فوریه ۱۹۳۹، ویرایش شده توسط لازارسفلد، او برخی از پژوهش‌های متنوعی که طرح در آن انجام شده بود را با هم گره زد. لازارسفلد احساس کرد این انتشار ضروری است زیرا هیچ نظریه مرکزی قابل مشاهده نبود: «ما پچ‌پچ‌های را می‌شنیدیم مبنی بر اینکه افراد مهم می‌پرسند آیا می‌دانیم چه کار می‌کنیم یا نه» (لازارسفلد، ۱۹۶۹) ولی در بهار ۱۹۳۹، مدیران بنیاد راکفلر هنوز متقاعد نشده بودند و پیش از تمدید بودجه، "به شواهد محکم‌تری برای موفقیت نیاز داشتند." نتیجه «رادیو و صفحه چاپی» بود. این دو نشریه کمک زیادی به تحکیم و تعریف حوزه ارتباطات کردند.
بعد از درگیری با کانتریل که ممکن است ماهیت مالی داشته باشد، طرح پژوهشی رادیویی به دانشگاه کلمبیا منتقل و به اداره پژوهش‌های اجتماعی واگذار شد. در کلمبیا، جهت پژوهش به رأی‌گیری متمایل گردید و یافته‌های این مطالعه در نوامبر ۱۹۴۰ با عنوان «انتخاب مردم» منتشر شد، کتابی که تأثیر بسیاری بر ماهیت پژوهش‌های سیاسی داشت.
در طول دهه ۱۹۴۰، ارتباطات جمعی خود را به عنوان یک حوزه در جای خود تثبیت کرد. علاقه لازارسفلد به عناصر متقاعدکننده رسانه‌های جمعی در طول جنگ جهانی دوم به موضوعی بسیار مهم تبدیل شد و این منجر به افزایش توجه و بودجه برای پژوهش‌های ارتباطی گردیدد. در دهه ۱۹۵۰، نگرانی‌های فزاینده‌ای در مورد قدرت رسانه‌های جمعی وجود داشت و لازارسفلد با الیهو کاتز کتاب "نفوذ شخصی" را منتشر کرد که نظریه جریان دومرحله‌ای ارتباط، رهبری نظر و جامعه به عنوان فیلترهایی برای رسانه‌های جمعی را مطرح کرد. او همراه با رابرت کی. مرتن ایده کژکارکرد رسانه‌ای را با توجه به نقش‌های کارکردی آن در جامعه بررسی کرد که به انتشار کتاب "ارتباطات جمعی، سلیقه مردمی، و کنش اجتماعی سازمان‌یافته" ختم شد.
سهم او در «جریان دومرحله‌ای ارتباط» از رسانه‌ها گرفته تا رهبران افکار و سپس دیگران، پژوهش‌های او در مورد ویژگی‌های رهبران عقیده، انتشار نوآوری‌های پزشکی، استفاده و رضایت شنوندگان از سریال‌های روزانه رادیویی و غیره. پژوهش‌های او منجر به ازدواج بین «ارتباطات میان‌فردی» و «ارتباطات جمعی» گردید. در سال ۱۹۵۶ او به عنوان همکار انجمن آماری آمریکا انتخاب شد.مشاهده/جستجوی اعضا ASA; ، accessed July 23, 2016.
کمک‌های فراوان لازارسفلد به روش جامعه‌شناسی، عنوان «بنیان‌گذار جامعه‌شناسی تجربی مدرن» را برای او به ارمغان آورده‌است.جرابیک، هاینک: "پل لازارسفلد - بنیانگذار جامعه‌شناسی تجربی مدرن: زندگی‌نامه پژوهشی" مجله بین‌المللی پژوهش‌های افکار عمومی ۱۳:۲۲۹–۲۴۴ (۲۰۰۱) لازارسفلد در بررسی آماری تحلیل، پانل پیشرفت‌های بسیاری کرد: روش‌ها، تحلیل ساختار نهفته و تحلیل زمینه‌ای. او همچنین یکی از بنیان‌گذاران جامعه‌شناسی ریاضی به‌شمار می‌رود. بسیاری از ایده‌های او چنان تأثیرگذار بوده‌اند که اکنون بدیهی تلقی می‌شوند. او همچنین به‌خاطر توسعه مدل جریان ارتباطی دومرحله‌ای مشهور است.
لازارسفلد همچنین با آموزش بسیاری از جامعه‌شناسان جوان، کمک چشمگیری کرد. یکی از زندگی‌نامه‌نویسان لازارسفلد، پل نورات، می‌نویسد "ده‌ها کتاب و صدها مقاله از شاگردان و شاگردان شاگردانش وجود دارد که همه آنها هنوز از روح کار این مرد دمیده می‌شود."یکی از شاگردان موفق لازارسفلد بارنی گلاسر مبلغ نظریه پایه (GT) استنادشده‌ترین روش جهان برای تجزیه و تحلیل داده‌های کیفی بود. تشکل‌های شاخص و ریاضیات کیفی موضوعاتی بودند که توسط لازارسفلد تدریس می‌شد و بر اساس گفته گلاسر مؤلفه‌های مهم روش GT هستند. جیمز ساموئل کلمن، مشارکت‌کننده مهم در نظریه‌های اجتماعی آموزش و پرورش و رئیس انجمن جامعه‌شناسی آمریکا، نیز دانشجوی لازارسفلد در دانشگاه کلمبیا بود.
مهم‌ترین مشارکت پل لازارسفلد، به باور خودش نیز، نسخه بتای مؤسسه پژوهشی بود که در محیط دانشگاهی مستقر شد. او برای ایجاد مؤسسه در خارج از کشور به وین سفر کرد. سپس اقدام به ایجاد دو شعبه در ایالات متحده کرد که مهم‌ترین آنها با دفتر پژوهش‌های اجتماعی کاربردی در دانشگاه کلمبیا بود. معتبرترین دوره این دفتر زمانی بود که لازارسفلد مدیر، معاون و همچنین پژوهشگر فعال آن بود. در این زمان بود. که این دفتر توانست تقریباً یک میلیون دلار را جذب و توزیع کند و مطالعات مختلفی را انجام دهد. این مهم‌ترین کمک او بود زیرا توانست یک طرح تجاری برای تولید دانش از منظری غیرانتفاعی و در عین حال بدون بدهی ایجاد کند. مهم بود زیرا مدلی شد که در دانشگاه‌های دیگر تکرار شد. اجرای پژوهش‌ها را مقرون به صرفه و سازمان‌یافته ساخت.
یکی دیگر از کمک‌های مهم پل لازارسفلد، پیشرفت در پژوهش‌های اثرات رسانه‌ای بود که او توانست آن را به ثمر برساند. به گفته اورت راجرز، "مهم‌ترین مشارکت‌های روش‌شناختی لازارسفلد، تحلیلگر برنامه لازارسفلد - استنتون و مصاحبه گروهی متمرکز" بود. تحلیلگر برنامه لازارسفلد - استنتون، یا به قول او «آنی کوچولو»، دستگاهی را در اختیار مخاطبان قرار می‌داد که یک دکمه قرمز و یک دکمه سبز داشت. هنگامی که یک مخاطب آزمایشی محتوای واسطه‌ای را مشاهده می‌کرد، می‌توانست فوراً از طریق این دو دکمه ارتباط برقرار کند و اعلان کند آنچه را مشاهده می‌کند دوست‌داشتنی هست یا نیست. دومین روش پژوهشی که در کنار «آنی کوچولو» مورد استفاده قرار گرفت، «مصاحبه گروهی متمرکز» بود.
پس از استفاده از ابزار و مشاهده مصنوع، شرکت‌کنندگان در پژوهش پرسشنامه‌ای را پر و سپس در مورد محتوا بحث می‌کردند. این ابزار یک مزیت بود زیرا به محتوای پخش اجازه می‌داد بازنگری و از نظر اثربخشی رتبه‌بندی شود. همچنین برای اندازه‌گیری واقعی تحلیل مخاطب و دریافت پیام از طریق یک کانال واسطه، مفید بود. این ابزارها داده‌های کمی و کیفی را تولید کردند.
مشارکت‌های او در اندازه‌گیری شامل روش‌های نوآورانه نظرسنجی مانند بررسی «پانل طولی» است که در مطالعه سال ۱۹۴۰ خود در ایری، اوهایو استفاده کرد. او در تجزیه و تحلیل داده‌ها با تکنیک‌های مختلفی مانند جداول احتمالی ۲×۲، تحلیل‌های فرکانس، نمودارهای پراکندگی و روش‌های ترکیبی مانند گروه‌های تمرکز مشارکت داشت.
پل لازارسفلد مدتی رئیس انجمن جامعه‌شناسی آمریکا (ASA) (۱۹۹۲) و انجمن آمریکایی برای پژوهش‌های افکار عمومی بود. او مدارک افتخاری را از بسیاری از دانشگاه‌ها از جمله دانشگاه شیکاگو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه وین و دانشگاه سوربن دریافت کرد. مرکز پژوهش‌های اجتماعی دانشگاه کلمبیا به نام او، تغییر نام داده‌است. جایزه پیشرفت شغلی بخش «روش‌شناسی انجمن جامعه‌شناسی آمریکا» نیز به افتخار او نامگذاری شده‌است. همان‌طور که برترین جایزه نظریه انجمن ارزیابی آمریکا است.
اگرچه دفتر پژوهش‌ها کار بزرگی بود ولی بدون نقص نبود. لازارسفلد تأکید داشت یک مؤسسه پژوهشی می‌تواند به صورت سازمان‌یافته باشد ولی واقعاً مدیریت و رهبری، موفقیت آن را مشخص می‌کند. لازارسفلد نزدیک به دو دهه موفق بود. با این حال، همکاران درون این نظام خاص می‌توانند روش‌ها و شگردهای مؤسسه را دستکاری و در نتیجه برنامه را از مسیر خارج کنند. یکی دیگر از پیامدهای منفی نوع مدیریت لازارسفلد این بود که روش سازمان بر اساس ترجیحات وی تعیین می‌شد. در این مورد اجازه نمی‌داد از آمار استفاده شود و مجموعه یافته‌ها قابل تکرار و تعمیم نیستند.
بخش عمده‌ای از پژوهش‌های لازارسفلد به فرایند تصمیم‌گیری فردی و نحوه تأثیرگذاری آن توسط رسانه‌های جمعی مربوط می‌شود. مطالعه مارینتال یک استثنا بود و نسبت به «جامعه» تعصب داشت ولی در تمام مطالعات انجام شده در محلات پس از مارینتال (به عنوان مثال، سندوسکی، المیرا و دکاتور)، به وضوح «فرد» واحد تحلیل بود. در حالی که لازارسفلد دستور کار پژوهشی خود را تنها رویکرد برای پژوهش‌های ارتباطی نمی‌دانست ولی دیگران از هزینه‌های «مدیریت» او بر پژوهش‌های تجربی انتقاد می‌کردند که با بودجه تجاری و نظامی پرداخت می‌شد.
پیشرفت پژوهش‌های اداری، سندی مؤثر برای منتقدان فراهم ساخت. تئودور آدورنو که زیر نظر لازارسفلد در طرح رادیویی کار کرده بود، به نمایندگی سنت فکریی - نکتب فرانکفورت - رسید که با تعهد لازارسفلد به تجربه‌گرایی و تمایل به همکاری با صنعت در تضاد بود. به همین ترتیب، تمرکز لازارسفلد بر کشف تجربی به جای (به قول سی. رایت میلز "بینش جامعه‌شناختی") نظریه کلان یکی از انگیزه‌هایی بود که رابرت کی. مرتن را به توسعه سوق داد. چیزی که او آن را "نظریه برد متوسط" نامید.
از نظر نقاط ضعف، به "افراد" می‌نگریست و ساختار اجتماعی بزرگتر و روابط قدرت درون آن را نادیده می‌گرفت. او بیشتر در حوزه پژوهش‌های اداری کار می‌کرد.
وی بررسی‌های بسیاری انجام داد ولی تمایلی به تعمیم یافته‌های خود به گروه بزرگتری نداشت. اگرچه در مطالعه سال ۱۹۴۰ اثرات شناختی قدرتمندی را یافت که توسط رسانه‌ها تولید شده بود ولی ترجیح داد از فرضیه حداقل اثرات پشتیبانی کند.
در پایان، او فکر می‌کرد ایده‌هایش در مورد پژوهش‌های تجربی به اندازه‌ای که او امیدوار بود مورد استقبال قرار نگرفت. لازارسفلد در یکی از آخرین مقالات منتشر شده خود، "پژوهش‌های ارتباطی و کاربردهای آن: یک پس‌اسکریپت" (۱۹۷۶)، ابراز تاسف کرد که موج ضد پژوهش‌های تجربی برگشته است و در حالی که تعداد فزاینده‌ای از نویسندگان نیاز [به ایجاد "کاربرد" را ابراز کردند. موضوع تحقیق]، مسلماً موضوع مورد تقاضای عمومی در میان جامعه‌شناسان نبود.»
لازارسفلد به سبب توانایی در ایجاد همکاری‌های سازنده با طیف وسیعی از متفکران مورد توجه قرار گرفت. یکی از مشهورترین همکارانش، رابرت کی. مرتن بود. مرتن و لازارسفلد هر دو عضو جدید هیئت علمی در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه کلمبیا بودند که در سال ۱۹۴۱ استخدام شده بودند. مرتن به عنوان یک نظریه‌پرداز نوپا ولی لازارسفیلد یک متخصص روش‌شناسی در نظر گرفته می‌شد. ظاهراً آنان تماس چندانی با هم نداشتند تا اینکه مرتن و همسرش عصر شنبه ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱ برای شام به آپارتمان لازارسفلد در منهتن آمدند. به محض ورود، لازارسفلد به مرتن گفت دفتر آمار و ارقام جدید دولت ایالات متحده از او خواسته‌است تا یک برنامه رادیویی را ارزیابی کند؛ بنابراین "مرتن با لازارسفلد به استودیوی رادیو رفتند و همسران خود را در آپارتمان لازارسفلد شام نخورده تنها گذاشتند. ازارسفلد از تحلیلگر مشهور «برنامه استانتون لازارسفلد» برای ضبط پاسخ‌های شنوندگان استفاده می‌کرد و در مصاحبه‌های بعدی که آنها انجام دادند، مرتن در حصول اطمینان از پاسخ صحیح به پرسش‌ها نقش داشت." باور بر این بود که این شروع "مصاحبه گروهی متمرکز" یا چیزی است که ما اکنون به عنوان گروه کانونی می‌شناسیم. همچنین آغاز یک همکاری غنی و تأثیرگذار در زمینه مطالعات ارتباطات بود.
مقاله‌ای که لازارسفلد و مرتن بیشتر به خاطر آن شناخته شده‌اند، "«ارتباطات جمعی، سلیقه مردمی و کنش اجتماعی سازمان‌یافته»" (۱۹۴۸) آنهاست.
این مقاله که به‌طور گسترده گلچین گردیده، به عنوان متنی متعارف در مطالعات رسانه‌ای پیشنهاد شده‌است.سیمونسون و ویمن: "تحقیقات انتقادی در کلمبیا". لازارسفلد و مرتن به دنبال درک علاقه فزاینده عمومی به مسایل "رسانه‌های ارتباط جمعی" بودند.لازارسفلد و مرتن (۱۹۴۸) "ارتباطات جمعی، سلیقه مردمی، و کنش اجتماعی سازمان‌یافته" پس از بررسی انتقادی رویکردهای رایج و مسئله‌ساز در رسانه‌های جمعی با توجه به اینکه "حضور محض این رسانه‌ها ممکن است جامعه ما را آن قدر که تصور می‌شود تحت تأثیر قرار ندهد" آنها از طریق سه جنبه از آنچه به عنوان مسئله می‌بینند، کار خود را انجام می‌دهند. آن‌ها سه «کارکرد اجتماعی» را برجسته می‌کنند که سایه‌ای طولانی تا امروز انداخته‌است:
بقیه مقاله لازارسفلد و مرتن ساختار مالکیت و کارکرد رسانه‌های جمعی خاص ایالات متحده را مورد بحث قرار می‌دهد، به‌ویژه این واقعیت که در مورد مجلات، روزنامه‌ها و رادیو، تبلیغات از شرکت حمایت می‌کند: «تجارت بزرگ تولید و توزیع رسانه‌های جمعی را تأمین مالی می‌کند [...] کسی که پول می‌دهد عموماً آهنگ می‌گوید». آنها به مشکلات متعاقب سازگاری اجتماعی اشاره می‌کنند و تأثیر آن را بر ذائقه عمومی در نظر می‌گیرند (جنجالی که تا کنون بی وقفه ادامه دارد). بخش پایانی مقاله به موضوعی می‌پردازد که در دوره پس از جنگ جهانی دوم برجسته بود یعنی تبلیغات برای اهداف اجتماعی. در اینجا آنها سه شرط را برای مؤثر جلوه دادن چنین تبلیغاتی پیشنهاد می‌کنند که عبارتند از:
پل فلیکس لازارسفلد در ۷۵ سالگی در ۳۰ اوت ۱۹۷۶ و مادرش، سوفی در ۹۵ سالگی در ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۶ (۲۴ روز پس از پسرش) درگذشت. پل با «ماری جاهدا» صاحب یک دختر به نام «لوته فرانزیسکا» (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۰) شد که بعدها با نام «لوته بیلین»، استاد مدیریت در مؤسسه فناوری ماساچوست شد. پل با همسر سوم خود، «پاتریشیا کندال»، صاحب یک پسر به نام «رابرت کندال لازارسفلد» (زاده ۱۵ آوریل ۱۹۵۶) شد که استاد ریاضیات در دانشگاه استونی بروک است و کتاب «اثبات در هندسه جبری» (اسپرینگر) را در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد.
ابوعبدالله البریدی () () برجسته‌ترین سیاستمدار از خاندان آل بریدی بود، وی از مقامات مالیاتی عراقبود و از ثروت هنگفتی که از مالیات کشاورزی بدست می‌آمد برای افزایش دادن قدرت سیاسی خود و تسلط بر خلافت عباسی در دهه‌های ۹۳۰ و ۹۴۰ بهره برد.
رقابتی میان ابوعبدالله و دو تن از فرماندهان نظامیِ خلافت، یعنی ابن رائق و بجکم و ایضاً حمدانیان از موصل و آل بویه از فارس، و امام عمان از عمان بر سر کنترل بغداد و خلیفه درگرفته بود که در این میان ابوعبدالله موفق شد دو بار بغداد، پایتخت خلافت را اشغال کند، اما هرگز نتوانست آن را برای مدت طولانی نگه دارد. او در زمان‌های مختلف بر خوزستان و واسط و بصره حکومت می‌کرد؛ وی همچنین چهار بار به عنوان وزیر خلیفه عباسی منصوب شد. در نهایت، جنگ مداوم با دشمنان متعدد، منابع مالی آل بریدی را تمام کرد و ابوعبدالله در سال ۹۴۳ از کوچکترین برادرش، ابویوسف، وام خواست ولی ابویوسف از این کار امتناع کرد. ابوعبدالله نیز در پاسخ وی را ترور کرد. ابوعبدالله در ژوئن ۹۴۴ درگذشت و پسرش ابوالقاسم که تا زمانی که آل بویه در سال ۹۴۷ آن را فتح کردند، به عنوان فرماندار بصره بر سر کار بود.
پرواز شماره ۲۰۲ پان امریکن یک پرواز پان امریکن از بوئنوس آیرس به مقصد نیویورک بود که در آن ۴۱ مسافر و ۹ خدمه حضور داشتند، در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۵۲ در برزیل دچار سانحه شد و ۵۰ نفر جان باختند.
جو تیپت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "میر اهل ایست‌تاون" اشاره کرد.
حمزه سردادور (۱۲۷۵/۱۲۷۶ تبریز - بهمن ۱۳۴۹) مترجم، نویسندهٔ رمان‌های و پاورقی‌های تاریخی که از نام مستعار ح. س. علیمردان نیز استفاده کرده‌است.
در مدرسهٔ روسی اقبال تحصیل کرد. به خاطر احاطه به زبان روسی، در ۱۳۰۶ش به استخدام بانک استقراضی روس درآمد. مترجم بانک استقراضی و سفارت شوروی شد.
فعالیت مطبوعاتی‌اش را از ۱۲۹۸ش در روزنامهٔ رعد آغاز کرد. سردادور را از نظر زبان داستانی و تخیل زیاد، رقیب حسین‌قلی مستعان می‌دانستند. مستعان در تهران‌مصور قلم می‌زد و سردادور در اطلاعات هفتگی داستان‌های تاریخی پرشوری می‌نوشت. داستان‌های تاریخی او سرشار از هیجان و حوادث متنوع بود. او به‌دنبال تاریخ مستند یا شخصیت‌های واقعی نبود، بلکه قهرمانانش را از آدم‌های گمنام انتخاب می‌کرد که تلاش‌هایشان باعث پیروزی سلاطین و کشور می‌شد. سردادور نثری روان و بی‌تکلف داشت و اصول داستان را به خوبی می‌دانست؛ کیفیت ادبی آثار او در مقایسه با همکارانش، این را به خوبی نشان می‌داد. داستان‌های او سرشار از عشق، توطئه، صحنه‌های عاشقانه و رمانتیک بود. کیمیاگران که آن را در پاورقی اطلاعات هفتگی به‌چاپ می‌رساند.
چندین رمان تاریخی نوشت. حوادث داستان‌های او، گرچه از تخیلات وسیع او مایه می‌گرفت، طبیعی به‌نظر می‌رسید.
جان داگلاس تامپسون (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "میراث بورن"، "مایکل کلایتون"، "یک سال بسیار خشن"، "گرگ‌ها" و "میر اهل ایست‌تاون اشاره کرد.
جیمز مک‌اردل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ماری یکم اسکاتلند"، "آمونیت" و "میر اهل ایست‌تاون" اشاره کرد.
نیل هاف () بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق وارد شد"، "مادری"، "قلمرو طلوع ماه"، "پدر بزرگ"، "مظنون"، "پایان هالیوودی"، "مایکل کلایتون"، "چوپان خوب"، "میانبر میک"، "هتل بزرگ بوداپست"، "تک‌همسری"، "افشاگر"، "اسپلیت"، "نابغه"، "جنون" و "میر اهل ایست‌تاون" اشاره کرد.
نانسی اوپل (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، بازیگر تئاتر، و بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است.
باربارا کوک (; – ) بازیگر، خوانندگی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مرکز کندی شده‌است.
دنی دیلون (؛ زادهٔ ) کمدین، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تب شب یک شنبه"، "یونایتد ۹۳ (فیلم)"، "خیال باطل، و "کبود" اشاره کرد.
دیوید یزبک (؛ ) نویسنده، موسیقی‌دان، آهنگساز، ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لوری برکنر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پل کیتینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل بریتانیا است.
۱۵ سال و نیم فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی فرانسیس دسجانت و توماس سوریاکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنیل اوتوی، ژولیت لامبلی، فرانسیس دامینز، لیونل آبلانسکی، ژولی فریه، فرانسوا برلئان، لوسی لوکاس، آلن شابا و الی سیمون ایفای نقش کرده‌اند.
عقاب طلای آمریکایی یک سکه رسمی شمش طلا در ایالات متحده است. تحت قانون سکه شمش طلا در سال ۱۹۸۵ مجاز شد، اولین بار توسط ضرابخانه ایالات متحده در سال ۱۹۸۶ ضرب شد؛ زیرا اصطلاح " عقاب " همچنین نام رسمی ایالات متحده برای سکه‌های طلای ده دلاری قبل از ۱۹۳۳ می‌باشد، وزن سکه شمش معمولاً هنگام توصیف به عقاب طلای آمریکایی گفته می‌شود (مثلاً "۱/۲ اونس عقاب طلای آمریکایی") و این به منظور جلوگیری از سردرگمی است. این امر به ویژه در مورد عقاب طلایی آمریکایی ۱/۴ اونس که دارای ارزش اسمی مشخص ده دلار است صادق است.
ترکیب آلیاژ عیار ۲۲ سکه‌های عقاب طلا برابر است با ترکیب آلیاژ عیار ۲۴ سکه بوفالو طلای که کاملاً از طلای مرغوب ۰٫۹۹۹۹ ضرب شده‌است و بنابراین وزن کمتری دارد (۱ اونس تروی یا ۳۱٫۱۰۳۵ گرم ناخالص).
پرسئوس جکسون ملقب به پرسی جکسون یک شخصیت خیالی است که به عنوان شخصیت اصلی و راوی داستان سری کتاب های پرسی جکسون و المپ نشینان اثر ریک ریوردان شناخته می‌شود.
او همچنین یکی از هفت قهرمان اصلی سری کتاب‌های قهرمانان المپ است که در همه کتاب‌ها به جز قهرمان گمشده حضور دارد و در سری مجازات آپولو نیز ظاهر می‌شود و همین او را به یکی از معدود شخصیت‌هایی تبدیل می‌کند که در هر سه سری وقایع نگاری اردوگاه دورگه‌ها حضور دارد. او همچنین راوی و قهرمان داستان‌های کراس اور یونانی-رومی/مصری ریوردان است که بخشی از مجموعه نیمه خدایان و جادوگران محسوب می‌شود و همچنین راوی داستان‌های پرسی جکسون و خدایان یونان و پرسی جکسون و قهرمانان یونان بوده‌است.