moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی در سال ۱۹۹۶ از ایران به مالزی و سپس استرالیا عزیمت کرده‌است. وی با فعالیت سیاسی علیه جمهوری اسلامی در قالب روحانی شیعه و اقداماتی همچون زنجیر کردن خود به پل سیدنی و چادر زدن در مقابل پارلمان نیو ساوت ولز و ادعای اینکه دولت ایران خانواده او را گروگان گرفته تا وی را بازگرداند توانست در سال ۲۰۰۱ از دولت استرالیا پناهندگی سیاسی دریافت کند. قوانین ایران تابعیت دوگانه را نمی‌پذیرد و وی پس از تحصیل تابعیت استرالیایی غیر ایرانی محسوب می‌شود.
شیخ هارون پیش از این یک بار توسط پلیس استرالیا بازداشت شده بود، چرا که پیام‌هایی حاوی کلمات تند و خشونت‌آمیز به خانوادهٔ هفت سرباز استرالیایی که در افغانستان کشته شده‌اند ارسال کرده بود. شیخ هارون در پیامی به خانوادهٔ یکی از کماندوهای کشته‌شده در افغانستان نوشته که من متاسفم از اینکه شما فرزندتان را از دست دادید ولی متأسف نیستم که قاتل شهروندان بی‌گناه اکنون مرده‌است. هارون خود این اتهام را رد کرده‌است در حالیکه نخست‌وزیر استرالیا گفته اگر صحت اتهامات وارده اثبات شود باید گفت وی مرتکب عملی شرورانه و بزدلانه شده‌است.
وی مدعی بود که در زندان‌های استرالیا با خوراندن ادرار شکنجه شده‌است.
شیخ هارون همچنین مظنون به دست داشتن در قتل همسر سابقش بوده و در رابطه با این پرونده در زمان این گروگانگیری به قید وثیقه آزاد بوده‌است.ABC
به نوشته رسانه‌های استرالیا، مقامات به شریک زندگی شیخ هارون که امیره درودیس نام دارد و ۳۴ ساله است، مظنون هستند که نولین هایسون پل، ۳۰ ساله و مادر دو فرزند را کشته‌است. خانم پل در آوریل سال گذشته در آپارتمانش در سیدنی با ضربات متعدد چاقو به قتل رسیده بود و سپس جسدش به آتش کشیده شده بود. به گزارش رسانه‌ها، او که همسر پیشین شیخ هارون بود در آن زمان بر سر حضانت فرزندان با او دعوای سخت حقوقی داشت. شیخ هارون هم متهم شده بود که در قتل خانم پل دست داشته‌است. وکیل او به رسانه‌ها گفته بود که پرونده علیه این دو مظنون بسیار ضعیف است و هر دوی آن‌ها شاهد داشته‌اند که در زمان قتل جای دیگری بوده‌اند. در زمان گروگانگیری این دو متهم با سپردن وثیقه آزاد بودند.http://www.bbc.co.uk/persian/world/2014/12/141215_l12_sydney_shaikh_haroon
چهل فقره تعرض جنسی از دیگر اتهامات اوست.ABC
شیخ هارون سال‌ها پیش خود را یک «شفادهنده» معرفی کرده و در استرالیا به «شفای» مشتریان می‌پرداخت. او متهم شده بود که در جریان جلساتی که با مشتریان داشته، در چندین مورد به آن‌ها تعرض جنسی کرده و بدن آن‌ها را به شکل نامناسبی لمس کرده‌است.
پس از پیروزی تونی ابوت در انتخابات استرالیا وی ابوت را دعوت به مناظره زنده کرده بود تا به وی ثابت کند «استرالیا به دلیل مشارکت در جنگ افغانستان مورد حمله قرار خواهد گرفت.»
در شرایطی که دولت ایران از سال ۱۳۷۹ ابتلای وی به بیماری روانی و سابقه او مبنی بر کلاهبرداری را به دولت استرالیا اعلام کرده بود وی موفق به دریافت پناهندگی سیاسی از استرالیا شد. پس از آن وی به‌طور مکرر خود را روحانی خوانده و از لباس روحانیت استفاده می‌کرد و به فعالیت سیاسی علیه جمهوری اسلامی نیز می‌پرداخت. سال ۲۰۱۱ وی با لباس روحانیت در کنفرانسی با عنوان «خیزش در جهان اسلام» شرکت کرده بود. رهبران شیعیان استرالیا ادعای آیت‌الله بودن وی را دو سال قبل تر و در سال ۲۰۰۹ شرم‌آور خوانده و تکذیب کرده بودند.
این کنفرانس توسط حزب التحریر در استرالیا برگزار گردیده بود.
در شرایطی که وی خود را به عنوان روحانی و آیت‌الله و رهبر مذهبی به رسانه‌های استرالیا معرفی و برخی رسانه‌ها نیز با وی مصاحبه می‌کردند در سال ۲۰۰۹ رهبران شیعه استرالیا ادعاهای وی را تکذیب کردند. در سال ۲۰۰۹ کمال معصومی رهبر مجلس عالی شیعیان استرالیا از پلیس این کشور خواسته بود دربارهٔ ادعاهای هارون مونس مبنی بر رهبری مذهبی بودن و آیت‌الله بودن تحقیق کند. او گفت که در استرالیا اساساً فردی با سطحی که در مذهب تشیع «آیت الله» خوانده می‌شود نداریم. شیعیان استرالیا ادعاهای وی را شرم‌آور خواندند. اما تمام این هشدارها نادیده گرفته شد.
رهبران شیعیان استرالیا به گاردین گفتند که وی در لباس روحانیت خنده‌دار بود. ما برای ۲۰ سال هیچگاه او را در محافل شیعه ندیده و نمی‌شناختیم. وی زمانی ادعای روحانیت داشت و زمانی ادعای تسلط به سحر در حالیکه سحر در اسلام حرام است.
شیخ هارون در آذرماه ۱۳۹۳ (دسامبر ۲۰۱۴)، در جریان حادثه گروگان‌گیری سیدنی ۲۰۱۴ پس از گروگانگیری چند شهروند استرالیایی در شهر سیدنی به دست پلیس کشته شد.http://www.tabnak.ir/fa/news/458512/گروگانگیر-تکفیری-که-شیخ-خودخوانده-ایرانی-بود-کشته-شد
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران این حمله را محکوم کرد و گفت توسل به شیوه‌های ضد انسانی و ایجاد رعب و وحشت به‌نام دین رحمانی اسلام تحت هیچ شرایطی توجیه‌پذیر نیست. او همچنین دربارهٔ این پناهنده ایرانی افزود: «سوابق و شرایط روحی روانی این فرد که نزدیک به دو دهه قبل به استرالیا پناهنده شده، مکرراً با مقامات استرالیا مطرح شده‌است و وضعیت وی برای مسوولان ذی‌ربط آن کشور کاملاً روشن بوده‌است.»عصر ایران
احمدی مقدم در ۲۵ آذر ۱۳۹۳ گفت: «این آدم کلاهبردار بوده و برای اینکه پناهندگی بگیرد ادعای سیاسی بودن و روحانیت کرده‌است اما همان‌طور که گفتم ما اعلام آمادگی برای همکاری با پلیس استرالیا را کرده‌ایم… نمی‌خواهیم بگوییم که استرالیا پشت این کار بوده اما به نظر می‌رسد دست‌هایی پشت پرده است و کشورهای غربی قصد دارند تا با مرتبط کردن این موضوع با ایران کم‌کاری‌های خودشان در مقابله با تروریست را به حاشیه ببرند در حالی که موضع جمهوری اسلامی در این خصوص کاملاً روشن است… اگر آن موضوع را آن زمان به درستی پیگیری کرده بودند، امروز شاید چنین اتفاقی نیز رخ نمی‌داد با این وجود ما آمادگی خود برای همکاری با پلیس استرالیا را اعلام کرده‌ایم.»
فرمانده پلیس ایران همچنین گفت: «امروز در استرالیا با توجه به این اطلاعات ادعا کرده‌اند که این گروگانگیر ایرانی است اما اثر انگشت این فرد را ما نداریم، با این وجود از طریق اینترپل به آنان اعلام کردیم که اثر انگشت را برای ما بفرستند و ما حتی آمادگی داریم که از طریق ارسال نمونه DNA و تطبیق آن با خانواده این فرد صحت موضوع را بررسی کنیم. احمدی مقدم با تأکید بر اینکه در صورت صحت موضوع این ماجرا نشان دهنده عدم همکاری در استرداد مجرمان است، گفت: عدم همکاری این مسائل را نیز در پی دارد.»
روزنامه همشهری در مقاله‌ای به قلم سید محمد مرندی استادیار دانشگاه تهران از رسانه‌های غربی به دلیل بزرگنمایی ادعای خود خوانده روحانیت وی و نادیده انگاشتن سایر اقدامات او از جمله خروج از تشیع و پناهندگی به استرالیا انتقاد کرد.
معاونت بین‌الملل حوزه علمیه قم وجود مبلغی شیعی و روحانی با نام محمدحسن منطقی و شیخ هاورن و هارون مونس را نفی کرده و این گونه شخصی را در میان روحانیون معاصر شیعه نفی کرده و او را روحانی نمی‌داند. همچنین به سبب ارتباط معاونت بین‌الملل حوزه با نهادهای شیعی بین‌المللی و از جمله استرالیا، نهادهای شیعی استرالیا نیز در تماس با معاونت بین‌الملل بر نفی روحانی بودن هاورن مونس (منطقی بروجردی) تأکید کرده‌اند.
روزنامه استرالیایی «آستریلین» در گزارشی اعلام کرد هراون مونس از اعضای مجاهدین خلق بوده‌است. هر چند در واکنش به این خبر، این سازمان هرگونه ارتباطی را با این فرد تکذیب کرد.
در دستور زبان به صفت یا قیدی که نشان‌دهندهٔ ویژگی یا کیفیت بیشتر و برتر یک شخص، چیز یا موجودیت نسبت به موردی دیگر باشد صفت برتر یا صفت تفضیلی گفته می‌شود.
در فارسی برای نشان دادن صفت برتر به واژه پسوند -تر افزوده می‌شود.
از آنجا در این گونه صفت ها کیفیت موصوف ها همسنجیده می شوند، در زبان انگلیسی این صفت ها را صفت همسنجشی می نامند که نامگذاری دقیقتری است.
به سخن دیگر این صفت نشان می دهد که موصوف در داشتن یک ویژگی، از موصوف یا موصوف‌های مورد سنجش - و نه همه موصوف‌های دایره بحث - برتر است.
برخی واژه‌ها شکل برتر متفاوتی به خود می‌گیرند مانند: خوب --> بهتر
در فارسی صفت برتر به یکی از سه شیوهٔ زیر به‌کار می‌رود:
باب افعل در عربی برابر با صفت برتر در فارسی است. اَفضَل = بهترین. اعلم = داناترین، داناتر. بنابراین در فارسی پیوستن پسوند «تَر» یا «تَرین» به این صفات عربی درست نیست و دوباره‌گویی به شمار می‌آید. مثلاً اگر به واژه «اَفضَل» پسوند «تَرین» را اضافه کنیم، معنای آن می‌شود: بهترترین.
فقط به کاربردن کلمهٔ «اولیٰتر»، به دلیل کاربرد فراوان آن از زمان سعدی تاکنون اشکالی ندارد. هرچند که بهتر است امروزه از چنین کاربردهایی دوری کنیم.
کرزوس (به انگلیسی: Croesus؛ تلفظ: kri:səs، یا: CREE-sus؛ به یونانی: Κροῖσος) (از ۵۹۵ تا حدود ۵۴۷ پیش از میلاد) پادشاه لیدیه بود.
در سال ۵۴۶ پیش از میلاد سارد پایتخت لیدی توسط کوروش فتح شد و کرزوس پادشاه لیدی شکست خورد.c. 708 Deioces founds Median Kingdom with its capital in Ecbatana. "iranicaonline.org"
سقوط کرزوس علاوه بر اینکه تأثیر عمیقی بر هلنیسم (فلسفه و تفکر یونانی) نهاد، مبدأ یا نقطهٔ ثابتی نیز برای تقویم آن‌ها فراهم نمود. در این ارتباط «ج.ای.اس. اوانس» اشاره می‌کند که: «دست‌کم تا سدهٔ پنجم، کرزوس چهره‌ای افسانه‌ای شده بود که خارج از محدودهٔ گاهشماری متعارف قرار داشت.» کرزوس به خاطر ثروت خود بسیار مشهور بود. هرودوت و پاوسانیاس (شاعر یونانی) به حفظ قربانی‌ها و هدایای وی در معبد دلف (دلفی) اشاراتی دارند.
به خاطر همین ثروت زیاد، در فرهنگ یونانی و ایرانی نام کرزوس، به نامی هم معنا یا مترادف با نام مردی ثروتمند شد. [مانند نام «قارون» که نمادِ داشتنِ ثروت زیاد معرفی گردیده و برخی او را معادل با همین کرزوس دانسته‌اند]. بدین ترتیب «ثروت کرزوس» به صورت ضرب‌المثل از عصر کلاسیک بدین سو باقی‌مانده‌است:
به عنوان نمونه در انگلیسی، اصطلاحاتی از قبیل «ثروتمند همچون کرزوس» یا «ثروتمندتر از کرزوس شدن» هنوز هم برای نشان دادن ثروت بزرگ به کار می‌رود. نخستین فرد شناخته‌شده‌ای که اصطلاح مذکور را با چنین کاربردی در زبان انگلیسی به کار گرفت شخصی به نام «جان گاورز» بود، که در سال ۱۳۹۰ میلادی در اثر خود به نامِ «آمانتیس کونفسیوس» از آن در یک قطعه شعر بهره برد.
جدای از شرح‌های شاعرانه‌ای که از کرزوس در برخی منظومه‌های شعری باقی‌مانده‌است، می‌توان از سه متن کلاسیک که در مورد وی وجود دارد نام برد:
شرح نخست، شرح‌هایی است که هرودوت در مورد لیدیه ارائه کرده‌است و مشتمل بر: گفتگوی کرزوس با سولون [تاریخ هرودوت(۱٫۲۹ -.۳۳)]، تراژدی آتیس پسر کرزوس [تاریخ هرودوت (۱٫۳۴ -.۴۵)] و سقوط کرزوس [تاریخ هرودوت (۱٫۸۵ -.۸۹)]؛ می‌باشند.
مورد بعدی، نوشته‌های گزنفون در مورد کرزوس است که آن را طی زندگینامه مدیحه سرایانه و غرق در افسانهٔ خود، از زندگی کوروش (موسوم به کوروش‌نامه) ثبت کرده‌است. (سیروپدیا، بخش: ۷٫۱)
و همچنین شرحی که کتزیاس، در ستایش کوروش نوشته‌است نیز، حاوی اشاراتی به کرزوس نیز هست.
کرزوس که در حدود سال ۵۹۵ پیش از میلاد به دنیا آمده بود، گرچه از یونانیان منطقه لونیان باج و خراج می‌ستاند، اما در مقایسه با پدرش در برابر هلنی‌ها مواضع دوستانه تری داشت. کرزوس، به‌طور سنتی در یک نقطه از سرزمین خویش به شاهزادهٔ فریژی، موسوم به آدراستوس پناه داده بود.
هرودوت می‌گوید که آدراتوس پس از اینکه به‌طور تصادفی برادر خودش را کشت، به لیدیا تبعید گردید. پادشاه کروزس از او استقبال کرد اما پس از آن، ناگهان آدراتوس به‌طور تصادفی به قتل پسر کرزوس موسوم به آتیس نیز مبادرت نمود و سپس اقدام به خودکشی نمود.
ماهیت روابط متزلزل و ناپایدار کرزوس با یونانیان به تدریج در هاله‌ای از ابهام فرومی‌رفت. واقعیت بزرگتر این بود که شهرهای لونیان در یونان، آخرین سنگر مستحکم او در برابر گسترش قدرت فزایندهٔ ایرانیان در آناتولی به‌شمار می‌آمد.
او شروع به آماده کردن سپاهی بزرگ برای جنگ با کوروش بزرگ، پادشاه ایران نمود. اما قبل از این که به آرایش سپاه علیه کوروش اقدام کند، راهش را به سمت معبد دلف کج کرد تا از غیب گوی روشن بین آنجا و غیب گوی منطقه آمفیارائوس، پرس و جو کند که آیا او باید این نبرد با کوروش را دنبال نماید یا اینکه او هم باید به دنبال اتحاد با کوروش باشد؟... غیبگو به نحو ابهام‌آمیزی جواب داد که:
«اگر کرزوس به ایرانیان حمله کند، این حملهٔ او یک شاهنشاه بزرگ را نابود خواهد ساخت!..»
این جمله به یکی از معروف‌ترین اظهارات غیبگویان معبد دلفی تبدیل شده‌است.
همچنین به کرزوس توصیه شد که این موضوع که کدام دولت یونانی، قوی‌ترین دولت این سرزمین محسوب می‌شود را دریابد و با همان دولت پیمان اتحاد ببندد. بدین ترتیب کرزوس، قبل از یورش به ایران از هرجهت احساس امنیت می‌نمود، چراکه علاوه بر اتحاد با اسپارت با آمازیس دوم)) فرعون مصر و نبونیدوس، پادشاه بابل نیز اتحادی شکل داده بود.
حملهٔ کرزوس به شاهنشاهی ایران در سال ۵۴۷ (پیش از میلاد) آغاز شد. سپاه او در حوالی رودخانه هالیس واقع در آناتولی مرکزی به ارتش مقتدر ایران برخورد و با آنان جنگید. گرچه این جنگ، جنگی بی‌نتیجه بود.
اما آنطور که در آن روزگار معمول بود، با فرارسیدن فصل زمستان، ارتش‌ها منحل شده و سپاهیان به سرزمین‌های خود بازمی‌گشتند. گرچه کرزوس طبق این رویه عمل نمود و ارتش خود را برای زمستان منحل اعلام نمود، کورش چنین نکرد و در سارد به کرزوس حمله برد و بر وی غلبه نمود؛ و بدینسان روشن شد که شاهنشاهی قدرتمندی که پیشگویان آن را در شُرُف نابودی اعلام کرده بودند، امپراتوری خود کرزوس بود.
در قصیده یا منظومه شعری «باکیلیدس»، که برای پهلوانی به نام هیرو از سیراکوس، که برنده مسابقهٔ ارابه رانی در المپیا (المپیک) سال ۴۶۸ قبل از میلاد بود، تصنیف شده، آمده‌است که: «کرزوس به اتفاق همسر و خانواده‌اش، بر توده‌ای از هیزم‌های مخصوص آتش زدن جسد مرده (در مراسم تشییع جنازه)، نهاده شد. اما قبل از اینکه شعله‌های آتش بتواند پادشاه کرزوس را بسوزاند، او از طرف آپولو (آپولون) ربوده شد و ارواح به یاری او شتافتند.»
اما گزارش هرودوت از همین واقعه، گرچه شامل آپولو می‌شود، اما بیشتر حالت «واقع بینانه» دارد: «کورش، توبه کرزوس را پذیرفت و از قربانی کردن او خودداری نمود و با خاموش کردن شعله‌های آتش نگذاشت تا کرزوس بسوزد، تا اینکه آپولو مداخله کرد.»
هرودوت در شرح وقایع لیدیه می‌نویسد که کرزوس بنا به دستور کوروش بر تودهٔ بزرگی از هیزم‌های مخصوص آتش زدن جسد مرده قرار داده شد.
کورش می‌خواست ببیند که آیا هیچ‌کدام از قدرت‌های آسمانی که گفته می‌شد حامی کرزوس هستند، برای نجات وی از سوزانده‌شدن ظاهر خواهند شد و او را زنده نگه خواهند داشت یا نه؟
آتشی حجیم و فروزان شعله‌ور شد و همان‌گونه که کورش در حال تماشای کرزوس بود، او را دید که سه مرتبه سولون را صدا می‌زند.
کوروش با دیدن این حرکت از مترجم پرسید که علت این رفتار کرزوس چیست و چرا او واژهٔ «سولون» را با لحنی آمیخته با پشیمانی و عذاب تکرار می‌کند؟!... مترجم در پاسخ به این سؤال کوروش، به وی پاسخ داد که: «سولون» قبلاً به کرزوس در مورد بی‌ثباتی و ناپایدار بودن بخت خوب‌اش هشدار داده بود. (در این مورد مراجعه کنید به: مصاحبه یا گفتگوی سولون و کرزوس در ذیل).
در این حال کورش این واقعیت را لمس نمود و متوجه شد که خود او و کرزوس، انسان‌هایی بسیار مشابه یکدیگر هستند و با چنین فکری فوراً به خادمان خویش دستور داد که با ۰بیشترین سرعتی که می‌توانند، نسبت به فرونشاندن آتش مشتعل اقدام نمایند. خدمتکاران به سرعت سعی در انجام این کار نمودند ولی شعله‌های آتش از تسلط خارج شده بودند.
بر اساس اسطوره‌ای، به نام کروزوس و دعا و استغاثهٔ او به ایزد آپولو، با اینکه آسمان صاف بود واثری از وزش باد وجود نداشت ناگهان ابرهایی تاریک جمع شدند و طوفان شدید همراه با بارش سیل‌آسای باران آغاز گردید به‌طوری‌که شعله‌های آتش به سرعت خاموش شدند.
با بروز همین واقعه کورش متقاعد شد که کرزوس مرد خوبی است و از آن پس کرزوس به عنوان مشاور کوروش به خدمت گرفته شد و بعد از آن نیز مشاور پسر کوروش از کاساندان یعنی کمبوجیه گردید.
به تازگی، مورخی به نام «استفانی وست» استدلال کرده که کرزوس تاریخی، در واقع در میان توده هیزم‌های مشتعل مخصوص آتش زدن جسد مرده‌است، و ماجرایی که او را به عنوان «مشاور دانا» در دستگاه کوروش و کمبوجیه توصیف می‌کند، کاملاً افسانه‌ای به نظر می‌رسد. نظر این مورخ بی‌شباهت به سخنان «آهیکار» نیست.
به‌طور دقیق معلوم نیست که کرزوس در چه زمانی مرده‌است، هرچند به‌طور سنتی سال ۵۴۷ قبل از میلاد، یعنی زمان فتح لیدی توسط کوروش، زمان مرگ او محسوب می‌شود. در سنگ‌نبشته‌های نبونید گفته شده که کورش «علیه کشور… لشکرکشی نمود ،... ، به قتل پادشاه آن مبادرت ورزید…، اموال او را تصاحب کرد، و این اموال را ضمیمه پادگان خود نمود…».
متأسفانه تمام آثار باقی‌مانده از نام این کشور در جمله فوق، با نشانه‌های میخی اولیه و ابتدایی درج شده‌است. طی مدت طولانی حدس زده می‌شد که صدای این علامت‌ها باید «ال» و «یو» LU باشد، به‌طوری‌که کشور مورد اشاره در این جملات لیدیا بوده و عنوان پادشاه آن که کشته شده، همان کرزوس باشد.
با این حال، ژ. کارگیلJ. Cargill نشان داده‌است که این بازسازی از علامت‌های ال و یو بر تصورات واهی و پوچ استوار بوده و بر مبنای شواهد واقعی نمی‌باشد. در عوض، ژ. اوئلسنرJ. Oelsner و همین‌طور ار. رولینگر هر دو علایم مذکور را Ú خوانده‌اند و معتقدند که ممکن است مفهوم این علامت اشاره به اورارتو باشد.
ج-اس- اوانس نیز نشان داده‌است که در شرح هرودوت از این واقعه، موارد مربوط به تاریخ و زمان بروز حوادث غیرقابل اعتماد می‌باشد. این موضوع بدان معنی است که ما از نظر تئوریک به هیچ وجه راهی برای مشخص کردن تاریخ سقوط سارد نداریم و این واقعه ممکن است حتی در زمانی پس از سقوط بابل اتفاق افتاده باشد. اوانس همچنین این سؤال را مطرح می‌کند که بعد از واقعهٔ انداختن کرزوس در منجنیقی از آتش، چه اتفاقات دیگری رخ داده‌است و نشان داده‌است که نه یونانیان و نه اهالی بابل هیچ‌کدام آنچه که واقعاً بر کرزوس گذشته‌است را نمی‌دانسته‌اند.
بخشی از مصاحبه یا گفتگوی کرزوس با سولون که توسط هرودوت گزارش شده‌است، در ذات یا طبیعت خود یک مقولهٔ فلسفی پیرامون این موضوع که: «کدام مرد خوشحال است؟» را، در بر می‌گیرد که بیشتر جنبهٔ افسانه‌ای دارد تا جنبهٔ تاریخی.
کرزوس، از امنیتی که می‌تواند بواسطهٔ ثروت و خوشبختی خویش بدست بیاورد، سؤالی می‌پرسد و با پاسخی که سولون به وی می‌دهد، احساس نومیدی می‌کند، پاسخ این است که:
سه نفر از کرزوس شادتر و خوشبخت تر هستند، اولی «تلوس»، که در جریان مبارزه برای کشور خود، جان داد، و دو نفر دیگر، یکی کلئوبیس و دیگری بیتون، دو برادری که به‌طور مسالمت‌آمیز و در آرامش کامل به هنگام خواب خویش، از دنیا رفتند، در حالیکه همان هنگام، مادرشان برای خوشبختی کامل آن‌ها دعا می‌خواند، بعد از اینکه آنان با بر دوش حمل کردن مادر خود و نشان دادن جشنواره‌ای در «اکسکارت»، سپاس و ستایشی در خور شان و مرتبهٔ مادرشان نثار او کرده بودند.
شادی و خوشبختی کرزوس، با مرگ اتفاقی پسرش که در شهر «کریتیاس» تصادفاً به قتل رسید و همین‌طور با خودکشی همسرش در جریان سقوط سارد، روند معکوسی را طی نمود و به سمت تراژدی غمباری پیش رفت؛ بنابراین مفهوم «خوشبختی یا شادی کرزوس»، آشکارا مفهومی نشات گرفته از تاریخ و مربوط به اواخر قرن چهارم (قبل از میلاد) می‌باشد که به عنوان یک مثال اخلاقگرایانه که بی‌ثباتی و زودگذری قدرت و ثروت را به ذهن متبادر می‌سازد، از قرن چهارم بدین سو مطرح بوده و ارائه شده‌است.
این داستان بعدها باز هم توسط افراد دیگری بازگو شده‌است. از جمله توسط آسونیوس در «نقاب هفت خردمند» که یک روایت شفاف از این داستان به زبان یونانی است و همین‌طور توسط تولستوی در داستان کوتاه او با عنوان «کرزوس و سرنوشت».
کنجی کویسو، دانش‌آموز کلاس یازدهم و نابغه ریاضی، قبول می‌کند تا در تابستان کمک‌دست دختر هم‌مدرسه‌ایش (همچنین عشق پنهانیش) ناتسوکی باشد. در ناگانو، محل زندگی خانواده ناتسوکی، کنجی متوجه می‌شود که خانواده ناتسوکی قصد دارند جشن تولد ۹۰ سالگی بزرگ خانواده را جشن بگیرند و کنجی باید نقش نامزد ناتسوکی را بازی کند. در این اوضاع و احوال تلاش کنجی برای حل یک معادله ریاضی باعث تصادم یک دنیای مجازی (OZ) با زمین می‌شود.
اسپارتاکوس: خاک و خون نام مجموعهٔ تلویزیونی است از شبکه استارز که از تاریخ ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۰ (میلادی) به نمایش گذاشته شد. مجموعه تلویزیونی اسپارتاکوس توجه به شخصیت تاریخی اسپارتاکوس (بازیگر: اندی وایت فیلد)، یک گلادیاتور تراکیانی که در سال‌های ۷۱ تا ۷۳ قبل از میلاد مسیح، رهبری شورش بزرگ بردگان در برابر امپراطوری روم است.
این مجموعه تلویزیونی به خاطر گرافیک خشونت‌آمیز، صحنه‌های جنسی، و صحبت‌های رکیک، برای افراد بالای ۱۸ سال رده‌بندی شده‌است. خون و شن اولین سری مجموعه سریال اسپارتاکوس است. همچنین این داستان واقعی و حقیقی است که در زمان‌های قدیم در دوران امپراطوری رم رخ داده‌است.
در ابتدای این سریال ارتش جمهوری روم به مناطق یونانی‌نشین حمله برده‌است و طی آن از برخی قبایل تراکیه‌ای (تراسی) نیرو جمع می‌کند که اسپارتاکوس یکی از آنان است، آنان می‌جنگند اما در حادثه‌ای و به سبب زیاده‌خواهی رومیان، اسپارتاکوس یک فرماندهٔ ارشد رومی را می‌کشد و از اینجاست که او به بردگی به روم برده می‌شود، در روم شخص ثروتمندی به نام باتیاتوس که برده‌های زیادی دارد او را به بردگی جهت تبدیل کردنش به یک گلادیاتور می‌خرد، او طی تمرین‌های بسیار به گلادیاتوری کم‌نظیر تبدیل می‌شود و در طی مسابقه‌ای با تئوکلدیوس که یک جنگاور بی‌نظیر بوده‌است همراه با کریکسوس به پیروزی بزرگی دست می‌یابد؛ البته کریکسوس در این مسابقه به شدت زخمی می‌شود و همین عامل اسپارتاکوس را به تنها گلادیاتور محبوب مردم روم تبدیل می‌کند، او پس از دیدن اینکه بر سر مسابقه‌ای بیهوده دوستانش باید کشته شوند تصمیم به نافرمانی از اربابش باتیاتوس و رسیدن به آزادی می‌آید و دیگر گلادیاتورها را با خود همراه می‌کند و با شورش از منزل باتیاتوس فرار می‌کند.
کشته‌شده در نبرد یا کشته‌شده در جنگ (به انگلیسی KIA مخفف killed in action) اصطلاحی است که غالباً به افرادی گفته می‌شود که در حین عملیات جنگی میان کشورها، درگیری مسلحانه میان اقوام با شلیک نیروهای دشمن کشته شده‌اند. قربانیان می‌توانند از میان نظامیان، و نیز افراد عادی حاضر در میدان جنگ باشند؛ البته از این اصطلاح بیشتر در خصوص نظامیان کشته‌شده در جنگ استفاده می‌شود.
این اصطلاح در مورد کشته‌شدگانی که در مرگ آن‌ها نیروهای دشمن نقش مستقیم نداشته‌اند به کار گرفته نمی‌شود. حوادثی مانند سوانح رانندگی در حین جنگ، سقوط هواپیما بر اثر نقص فنی، کشته‌شدن توسط آتش سلاح‌های نیروهای خودی و حوادث تروریستی غیر جنگی.
بسیاری از جوامع از کشته‌شدگان نبرد مرتبط با میهن‌شان با احترام یاد می‌کنند و برای حفظ خاطره این افراد بناهای یادبود متعددی می‌سازند.
در دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران این افراد در پارک و در اماکن سطح شهر، میدان‌ها، دانشگاه‌ها، میراث فرهنگی دفن می‌شوند.
غلام‌محمد مَیمَنگی (۱۲۵۲–۱۳۱۴) نقاش و مشروطه‌خواه افغانستانی بود.
او در میمنه زاده شد. هنگامی که هفت ساله بود پدرش عبدالباقی مینگ‌باشی به اتهام دست داشتن در اغتشاش همراه خانواده‌اش در سال ۱۳۰۱ قمری به فرمان امیر عبدالرحمن خان راهی کابل شده و در آنجا بعد از چند روز همراه تنی چند از امرای محلی ترکستان افغانستان به جرم مخالفت با امیر به دار آویخته می‌شوند. پی از کشته شدن پدرش آن‌ها به حال تبعید و تحت نظارت با فقر و فلاکت در کابل زندگی می‌کردند. وی برای رفتن به زادگاهش نامه‌ای برای امیر عبدالرحمن خان می‌نویسد و برای اینکه توجهٔ امیر را به خود جلب نماید، نقاشی پرنده‌ای را نیز کشیده و ضمیمهٔ نامه نموده نزد امیر می‌فرستد. امیر با دیدن آن رسم، از استعداد غلام محمد نوجوان حیرت‌زده شد و امر کرد تا در کوتی باغچهٔ ارگ به نقاشی بپردازد و نیز نزد جان گری کارمند سفارت انگلیس در کابل و پزشک ویژه‌اش شاگرد شود.همان
وی پس از فرا گرفتن هنر نقاشی، در مکتب حبیبیه به عنوان استاد استخدام شد و به تدریس نقاشی می‌پرداخت؛ در مکتب حبیبه وی با استادان هندی و بعضی روشنفکران مشروطه‌خواه آشنا می‌شود. این آشنایی موجب می‌شود که وی به فعالیت‌های سیاسی روی بیاورد. به این گونه، غلام محمدخان با شور و جدیت تمام وارد تشکیلات مخفی مشروطه‌خواهان به نام «جمعیت سری» شد.
در سال ۱۹۰۹ میلادی که عریضهٔ مشروطه‌خواهان را به جلال‌آباد به حضور امیر حبیب‌الله خان برد به امر امیر زندانی شد و دو سال در زندان بود. در سال ۱۹۲۱ به اروپا غرض تحصیل اعزام گردید و بعد از ختم تحصل در آلمان به افغانستان برگشت و مدیر مکتب صنایع مقرر شد.
پروفسور غلام‌محمد میمنگی در ۱۴ قوس (۱۳۱۴ هجری) به سن ۶۲ سالگی در خانهٔ شخصی‌اش در باغ نواب شهر کابل درگذشت و در حضیرهٔ عاشقان و عارفان کابل به خاک سپرده شد. در سال ۱۳۶۲ از طرف اتحادیهٔ هنرمندان افغانستان مربوطهٔ وزارت اطلاعات کشور افغانستان سازمان مشتمل از هنر خطاطی، رسامی و میناتوری بنام نگارستان غلام‌محمد میمنگی تأسیس گردید.
پلنگ‌آزاد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۲نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زاری‌محله، روستایی است از توابع بخش میان‌دورود شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۱نفر (۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ورکلا، روستایی است از توابع بخش گهرباران شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۷۸نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زیت سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱۰نفر (۴۴۶خانوار) بوده‌است. نام این روستا در دوره پهلوی به شاه‌آباد تغییر یافت و پس از انقلاب دوباره به زیت بازگردانده شد.
زیت علیا روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار دارد و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۰۸نفر (۲۴۷خانوار) بوده‌است. نام این روستا در دوره پهلوی به شاه‌آباد تغییر یافت و پس از انقلاب دوباره به زیت بازگردانده شد.
اسلام‌آباد، روستایی از توابع بخش میان‌دورود شهرستان ساری در استان مازندران ایران است.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۹۹۷نفر (۱۹۷۲خانوار) بوده‌است.
شهریار کنده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۶۵نفر (۷۹۸خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد نام مکانهای زیر است:
زیست‌محوری یا زیست‌مرکزی نام یک نظریه کیهان شناختی است.The Biocentric Universe Theory: Life Creates Time, Space, and the Cosmos Itself | Cosmology | DISCOVER Magazine این نظریه در سال ۲۰۰۷ توسط رابرت لنزا مطرح گردید.Lanza, Robert and Berman, Bob (2009). "Biocentrism: How Life and Consciousness are the Keys to Understanding the True Nature of the Universe". BenBella. .
بر طبق این دیدگاه، زیست‌شناسی و بالاخص حیات بیولوژیکی، پایه و اساس جهان هستی معرفی می‌گردد، و حیات و زندگانی است که جهان هستی را خلق می‌کند، و نه بالعکس. برطبق این نظریه، تئوری‌های کنونی علمی تا زمانی که به چشم‌پوشی از خودآگاهی و مسائل پیرامون آن ادامه می‌دهند، هرگز قادر به ارائهٔ توصیفی درست از جهان هستی نخواهند بود.
نظریه زیست‌مرکزی لانزا بر پایهٔ مفاهیم مکانیک کوانتمی استوار شده‌است.A New Theory of the Universe: an article by Robert Lanza about biocentrism building on quantum physics by putting life into the equation | The American Scholar این دیدگاه با اینکه جایگاه فیزیک کلاسیک و شیمی را واجب و لازم می‌داند، اما علم زیست‌شناسی را ارجح‌تر از باقی علوم قرار می‌دهد.
منتقدین اذعان می‌دارند که مهم‌ترین ایراد این نظریه غیرقابل بودن آزمایش آن استExclusive: Response to Robert Lanza's essay - USATODAY.com، اما لانزا معتقد است که آزمایش‌های برهمنهش کوانتمی در رد یا ادعای آن تاییدی خواهد بود.
رابرت لنزا یا رابرت لانزا متولد ۱۱ فوریه ۱۹۵۶ بوستون، زیست‌شناس برجسته آمریکایی است که در سلول‌های بنیادی شهرت جهانی دارد. او همچنین بنیانگذار نظریه زیست‌مرکزی است.
او دکترای طب از دانشگاه پنسیلوانیا داشته، و استاد دانشگاه ویک فارست و رئیس بخش علمی شرکت Advanced Cell Technologies است.
برخی او را تجلی واقعی شخصیت "ویل هانتینگ" در داستان فیلم ویل هانتینگ خوب دانسته‌اند.
لنزا تاکنون چندصد مقاله علمی به چاپ رسانیده. تاکنون ۱۸ کتاب از او منتشر شده که عبارتند از:
تِرْنی یکی از شهرهای باستانی ایتالیا و مرکز استان ترانی اومبریا در محدوده مرکزی این کشور است. این شهر در دشت نرا قرار گرفته‌است.
ترنی در ۲۹ کیلومتری جنوب اسپولتو ، ۳۶ کیلومتری شمال غرب ریتی و ۱۰۴ کیلومتری شمال رم واقع شده‌است.
ترنی از قرن نوزدهم و به‌واسطهٔ کارخانه‌های فولادسازی برپا شده در آن به سرعت رو به رشد رفته و در جنگ جهانی دوم به‌خاطر وجود همین کارخانه‌ها مورد هجوم هوایی و بمباران قرار گرفت.
ترنی به اعتقاد برخی ایتالیایی‌ها زادگاه "سن والنتین" بوده و برای همین به شهر عشاق نیز معروف است.کتاب تاریخ ترنی: فرانچسکو آنجلوتتی (بخش: سال ۱۶۴۶)
تْرِنْتو () مرکز منطقهٔ ترنتینو آلتو آدیجه و نیز مرکز استان ترنتو در شمال ایتالیا است. این شهر در درهٔ رودخانهٔ آدیجه قرار گرفته‌است.
کلاه‌قرمزی ۸۸ یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی به کارگردانی ایرج طهماسب است که در نوروز سال ۱۳۸۸ از شبکه دو صدا و سیما پخش شد.
گیل پسر گیلانشاه نوهٔ فیروز و نتیجهٔ نرسی کامگار و ندیدهٔ جاماسب پادشاه ساسانی، مشهور به گاوباره یا گاوبره، هم‌زمان با آخرین سال‌های شاهنشاهی ساسانی بر سرزمین‌های کرانه دریای کاسپین فرمان می‌راند. وی از سال ۶۴۲ میلادی (سال ۲۱ ه‍.ق) بر گیلان و رویان حاکم بود و در سال ۶۵۲ میلادی (سال ۳۱ ه‍.ق) به فرمان یزدگرد سوم به فرمانروایی طبرستان نیز منصوب شد. پس از وی، فرزندانش دابویه و پادوسبان قلمرو او را میان خود تقسیم کردند و سلسله‌های دابویگان و پادوسبانیان را بنیان نهادند.
بعد از اینکه قباد با کمک ارتشی از هپتالیان توانست دوباره به حکومت برسد، جاماسب به ارمنستان گریخت. در همان‌جا کاخی بنا کرد و متأهل شد. و صاحب دو فرزند به نام‌های بهواط (وی نیای خاقانان شروین است) و نرسی کامگار شد.
نرسی کامگار در دوران پادشاهی پسرعموی خود خسرو انوشیروان در سال ۵۳۱ به والیگری ارمنستان رسید و به مدت ۱۳ سال جنگ‌های بسیار نمود و دربند قفقاز و گیلان را به انقیاد خود درآورد. پس از وی فرزندش فیروز جانشین وی در ارمنستان گشت و به دلیل تهاجمات اقوام قفقاز به گیلان رهسپار شد و گیل‌ها را فرمانبردار خود ساخت. وی با یکی از شاهزادگان گیلان ازدواج نمود و صاحب پسری شد که آن را گیلانشاه نامیدند.
چون گیلانشاه به جای پدر نشست فرزندی آورد که نام او را گیلِ گیلانشاه نهادند. در ۶۴۲ میلادی مصادف با ۲۲ هجری گیلانشاه پسر فیروز درگذشت و پس از گیلانشاه فرزندش گیل گیلانشاه به حکومت گیلان رسید و علاوه بر گیل‌ها دیلمیان را نیز مطیع خود ساخت.
گیل گیلانشاه کلاهی از سر گاوی ساخت، سپس با گاوی که بارش روی آن بود، به سوی کاخ شاهان تبری رفت و با بزرگان طبرستان به صحبت پرداخت و به خدمت آذر ولاش، که شاه قسمت اعظمی از طبرستان بود، درآمد. در این زمان ترکان که از جنگ ایرانیان با اعراب آگاهی یافته بودند از خراسان به طبرستان تاخت می‌آوردند. آذر ولاش برای سرکوبی آنان به خراسان عزیمت نمود، گاوباره که همراه او بود اسب و سلاح خواست و به قلب لشکر ترکان زد و ایشان را منهزم ساخت و آوازه‌ شجاعتش در بین اهالی طبرستان پیچید. در این هنگام از ولاش اجازه گرفت تا خانواده و اقوامش را از دیلمستان به نزد وی آورد. ولاش رخصت این کار به او داد، گیل گیلانشاه به گیلان و دیلمان رفت و چند سال بعد در زمان پادشاهی یزدگرد سوم ساسانی با لشکری از گیل و دیلم به سوی خاک طبرستان عظیمت کرد. وقتی ولاش از موضوع آگاه شد این خبر را به گوش یزدگرد رسانید، یزدگرد هم پس از این که فهمید گیل گیلانشاه از خاندان جاماسب پسر پیروز است به ولاش نامه‌ای نوشت و گفت: «ما را با خاندان ساسانی نزاعی نیست و به تو (ولاش) دستور می‌دهیم که ولایت طبرستان را تسلیم گیل گیلانشاه بکنی.»
به این طریق ولاش سرزمین رویان را به گیل گیلانشاه تسلیم کرد، گیل گیلانشاه نیز برای تشکر از یزدگرد هدایای بسیاری به وی ارزانی داشت.
مدتی به همین صورت گذشت تا اینکه آذرولاش در سال ۶۶۶ میلادی مطابق با ۴۶هجری قمری درگذشت و مملکتش که از آمل تا گرگان ادامه داشت همگی به گیل گیلانشاه رسید.ملا شیخعلی گیلانی، به تصحیح منوچهر ستوده، "تاریخ مازندران"، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، 1352، ص 31-32
سرزمین تحت حکومت گیل گاوباره از فومن تا تمیشه امتداد داشت با این حال نواحی کوهستانی طبرستان تحت اداره باوندیان قرار داشت و از نفوذ گاوباریان خارج بود.
در سال ۳۰ هجری مصادف با ۶۵۰ میلادی مردم خراسان از کیش و آیین اسلام دوری جستند و به شورش برخاستند. خلیفه سوم، عثمان بن عفان (خلافت ۲۳ تا ۳۵ قمری) عبدالله بن عامر را از پارس به خراسان فرستاد و برای اینکه دامنه شورش به گرگان و قومس و طبرستان کشیده نشود سعید بن العاص را به گفتهٔ طبری از کوفه و دیگران را بصره به ری مأمور کرد.
در این حین قومسی‌ها و گرگانی‌ها با سعید بن العاص از در دوستی برآمده و به هر طوری بود او و همراهان او را از خود خشنود و از سرزمین خود دور ساختند. سعید بن العاص به تمیشه (کردکوی امروزی)، شهر نامی و مرزی طبرستان رسید، مردم شهر به دلگرمی و پشتیبانی برج و بارو و پناهگاه‌ها و سنگرهای خدا داده، دروازه‌های شهر را بسته و از آمدن تازیان جلوگیری کردند. سعید بن العاص برای آن‌ها سوگند یاد کرد که جان و مالشان را محترم شمرده و خون کسی را ناروا نریزد. مردم شهر و بزرگان شهر که این سوگند را از سردار نامی اسلام شنیدند دروازها را به روی سربازان تازی گشودند. سعید چون به شهر درآمد فرمان کشتار داد و چنان‌که نوشته‌اند فقط یک تن از مردم شهر تمیشه توانست از مرگ رهایی یابد.
پس از این واقعه سعید بن العاص از تمیشه به شهر نامیه (بندرگز) آمد و منتظر گیل گاوباره شد. گیل گیلانشاه در اندک روز خود را به نامیه رسانید و از هیچگونه میزبانی و پذیرایی دریغ نداشت. میان این دو سردار تجدید پیمان به میان آمد و با افزودن موادی چند (آزادی کیش اسلام در قلمرو او، تأمین جان و مال و آسایش مسلمانان و …) خشنودی نمایندگان اسلام را فراهم آورد و آنها نیز چون شورش خراسان خاموش شد و به مرام و آرزوی خود رسیده بودند از نامیه برگشته، به گرگان و از آنجا پی کار خود رفتند.
سرانجام گاوباره (گیل گیلانشاه) در ۶۸۱ میلادی درگذشت و دو فرزندش دابویه و پادوسبان بر سر حکومت نزاع کردند. سپس مرزهای پدر را دو قسمت نمودند و به این ترتیب دابویه در تبرستان و گیلان، و پادوسبان در رویان(کلار،کجور،چالوس و رستمدار) حکومت نمودند.
گویند دابویه که برادر بزرگ‌تر بود، بدخلق و عصبی بود ولی پادوسبان خوش‌رفتار و مهربان بود، بر این اساس مردم و درباریان بیشتر به سمت پادوسبان کشیده می‌شدند.
پادوسبانیان و دابویگان دو سلسله هستند که پس از مرگ گاوبره در مازندران و گیلان ظاهر شدند.
یواچ-۱ ایروکوای یک هلیکوپتر است که توسط یک موتور توربوشفت قدرت می‌گیرد و دارای دو پروانه‌است که یکی در چرخانه اصلی و دیگری در دم آن قرار دارد. این بالگرد در سال ۱۹۵۲ توسط شرکت بل هلی کاپتر و برای مواجه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا با نیازهای تخلیه پزشکی و کاربردپذیری این بالگرد طراحی شده‌است و نخستین پرواز خود را در ۲۰ اکتبر ۱۹۵۶ انجام داده‌است. در مارس ۱۹۶۰ برای تولید یواچ-۱ سفارشاتی به عمل آمد و یواچ-۱ در آن زمان نخستین بالگرد قدرت گیرنده توربینی بود که به نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا وارد می‌شد و بیش از ۱۶۰۰۰ فروند برای سراسر جهان تولید شد. نخستین عملیات جنگی این بالگرد در دوره جنگ ویتنام انجام‌شد.
نام نخستین این بالگرد اچ یو-۱ بود که در سال‌های جنگ ویتنام (از روی تلفظ HU) به آن «هیویی» می‌گفتند. در سپتامبر ۱۹۶۲ نام این بالگرد به یواچ-۱ تغییر یافت اما هنوز هم نام مشهور خود یعنی هیویی را از دست نداده‌است. تقریباً ۷۰۰۰ فروند یواچ-۱ در جنگ ویتنام حضور داشته‌اند.
موفقیت این هلیکوپتر باعث شد تا شرکت بل مدل‌های مختلفی از یواچ-۱ ایروکوای را تولید و طراحی کند. هلیکوپترهایی همچون بل-۲۰۴، بل-۲۰۵، بل-۲۱۲، بل-۲۱۴ و ای‌اچ-۱ کبرا همگی بر اساس بدنه پروازی ایروکوای ساخته شده‌اند.
از نظر ساختمان متشکل از اسیدهای آمینه آسپارتیک و آلانین و یک ترکیب آمینه حلقوی بوده و میزان شیرینی آن حدود ۲۰۰۰ برابر ساکارز می‌باشد.
از مقاومت حرارتی خوبی برخوردار است اما در برخی محلولهای اسیدی، پس از یک دوره طولانی نگهداری سبب ایجاد بدطعمی می‌گردد.
الو ترائوره بازیکن فوتبال اهل مالی است. وی دوفصل پیش در تیم تراکتورسازی تبریز بازی می‌کرد.
علیرضا میرشفیعیان، بازیکن و کاپیتان تیم تراکتورسازی تبریز در فصل ۸۹-۸۸ لیگ برتر فوتبال ایران است.
علیرضا میرشفیعیان در حال حاضر به عنوان بازیکن در تیم پیکان فعالیت می‌کند.
مجتبی ترشیز (زاده ۶ فرودین ۱۳۵۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در تیم‌های نساجی، استقلال اهواز، تراکتورسازی،بازیکنان تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز معرفی شدند مس سرچشمه، فجرسپاسی و مس کرمانمجتبی ترشیز و کریم اسلامی به مس پیوستند ورزش ۳ را دارد.
مهدی کیانی به افراد زیر اشاره دارد:
مهرداد پولادی (زاده ۷ اسفند ۱۳۶۵ در کرج) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در تیم‌های پیکان، استقلال تهران و تراکتورسازی تبریز و مس کرمان، پرسپولیس، الشحانیه و الخریطیات قطر را دارد.
کارت پایان خدمت سربازی وی در جریان جنجال کارت معافیت بازیکنان فوتبال باطل و وی از حضور در تیم ملی منع شد.تعیین وضعیت پولادی به کفاشیان سپرده شد ورزش3فدراسیون فوتبال برای پولادی ITC صادر نکرده‌استنگرانی کی‌روش از حذف پدیده ایران در جام‌جهانی پس از اتمام اردوی پرتغال تیم ملی فوتبال در مهر ۱۳۹۳، مهرداد پولادی از بازگشت به ایران به همراه سایر ملی‌پوشان خودداری کرد و به کشور قطر رفته و مسئولان باشگاه فوتبال پرسپولیس را در تنگنا قرار داد که اجازه‌نامه انتقال وی به تیم الشحانیه این کشور را صادر کنند. وی ۳ سال در این تیم فوتبال بازی می‌کرد.تلاش‌هایی برای تبدیل «سرباز فراری» به یک «قهرمان ملی» "خبرگزاری تابناک"
پولادی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶، عضو تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایران بود. حضور مستمر او در تیم ملی ایران از بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ شروع شد و سرمربی تیم ملی ایران - کارلوس کیروش - اعتقاد خاصی به وی داشت و تا قبل مصدومیت‌های پی‌درپی او از جمله اعضای ثابت تیم ملی بود. سرانجام در آستانهٔ جام جهانی ۲۰۱۴، در حالی که مصدومیت مهرداد تازه درمان شده‌بود، بار دیگر به تیم ملی ایران به سرمربی گری کارلوس کی‌روش پیوست و او در هر سه بازی مرحله گروهی تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل به‌طور ثابت حضور یافت و پس از جام جهانی ، از جمله بازیکنان تیم فوتبال ایران در جام ملت های آسیا ۲۰۱۵ بود.
باز شدن مجدد پرونده کارت جعلی معافیت
پس از حذف ایران در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ ، مهرداد پولادی به همراه تیم ملی ایران به ایران بازنگشت (وی که پیشتر و در زمانی که در تیم پرسپولیس تهران بود سعی کرده بود که با کارت معافیت جعلی از سربازی معاف شود؛) ولی با لو رفتن مجدد جنجال سربازی بازیکنان فوتبال در ایران و ماجرای سرباز گیت به جای برگشتن به ایران مستقیم به قطر رفت و مشغول به مسابقه در الشحانیه قطر شد.
کرار جاسم محمد المحمودی (۱۵ مارس ۱۹۸۷ در نجف) بازیکن فوتبال عراقی است.
نمایش تأثیرگذار برای تیم نجف در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۷، جایی که او دو گل در شش بازی به ثمر رساند، کرار جاسم محمد را به قطر آورد و در اوایل ژوئن ۲۰۰۷ با الوکره امضا کرد. در سال ۲۰۰۹، کرار برای طرف ایرانی باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز برای یک فصل امضا کرد. او در ماه مه سال ۲۰۱۱ توسط تراکتورسازی برای رفتار بی‌احترامی به داورها کنار گذاشته شد.جاسم کرار از تراکتورسازی کنار گذاشته شد | Navad[90]Sport Newspaper ::. Navad.net. Retrieved on 2011-05-03. در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۱، کرار مبنی بر یک قرارداد دو ساله به تیم فوتبال استقلال تهران پیوست. اما در ژانویه ۲۰۱۲ در اواسط ماه پس از اختلاف با هافبک و کاپیتان دوم تیم مجتبی جباری در ماه ژانویه اخراج شد. او سپس به شاهین بوشهر قرض داده شده و سپس به عجمان امارات و به‌طور قرضی به نجف نقل مکان کرد.
در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۴، کرار با امضای قراردادی دو ساله به استقلال تهران بازگشت. جاسم با موافقت دو طرف در روز ۲۹ نوامبر ۲۰۱۵ پس از مشکلات مالی طولانی مدت با باشگاه ایرانی از باشگاه خارج شد.
در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۶ با قراردادی یکساله به تراکتورسازی تبریز پیوست.
کرار سومین گلزن خارجی تاریخ تراکتور با ۱۴ گل و دومین پاسور تاریخ تراکتور با ۸ پاس گل است وی همچنین با ۷۱ بازی رسمی برای تراکتور بیشترین بازی بین بازیکنان خارجی تراکتور را داراست.
وی در سال ۲۰۰۴ و در المپیک آتن با تیم ملی عراق بسیار خوب ظاهر شد و تیم عراق عنوان چهارم این رقابت‌ها را کسب کرد. کرار در مرحله یک چهارم نهایی المپیک آتن زننده تنها گل تیمش برابر استرالیا بود که منجر به صعود عراق به مرحله نیمه نهایی و قرار گرفتن بین چهار تیم برتر المپیک آتن شد. کرار در چارچوب مسابقات مقدماتی المپیک ۲۰۰۸ سه گل برای تیم ملی کشورش به ثمر رسانید که از جمله آن‌ها می‌توان به دو گل پیروزی بخش برابر تایلند و کره شمالی اشاره کرد.
مصطفی اکرامی (۳۱ خرداد ۱۳۶۲ - تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
مهدی ثابتی (زاده ۱۲ بهمن ۱۳۵۳) دروازه‌بان سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در تیم‌های ابومسلم، راه‌آهن، تراکتورسازی، سایپا و ملوان را دارد.
مهدی ثابتی در مصاحبه‌ای، فصل ۸۸–۸۹ و حضور در تراکتورسازی را بهترین فصل دوران ورزشی اش دانسته‌است.
ثابتی بعد از اتمام دوره کلاس‌های بدنسازی فوتبال که در شهریور ماه سال ۱۳۹۶ در استان البرز برگزار شد مربی تیم لیگ برتر سیاه جامگان شد
این مقاله به تاریخ ناحیهٔ تبرستان در دوره‌های مختلف می‌پردازد.
قدمت بقایای باستانی به دست آمده از غار شوپری شهر رستمکلا در شهرستان بهشهر، به بیش از یکصدهزار سال گذشته بازمی‌گردد؛ این بقایا شامل دست‌افزاهای سنگی و فسیل استخوان‌های جانورانی است که توسط انسان‌های عصر پارینه سنگی شکار شدند. غار شوپری که در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر رستمکلا در شرق مازندران و دره مهربان رود واقع شده، از بزرگترین غارهای شناخته شده در مازندران است که بیش از ۷۵ متر طول و بیش از ۷۰۰ متر مربع مساحت دارد. غار شوپری در سال ۱۳۹۹ توسط نگارنده شناسایی و به دلیل اهمیت بالای این اثر بلافاصله فرایند تعیین عرصه و حریم آن با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، در سال ۱۴۰۰ انجام شد و با شماره ۳۳۶۹۶ در فهرست میراث‌فرهنگی کشور به ثبت رسید. کاوش باستان‌شناسی به منظور لایه‌نگاری این غار در سال‌های ۱۴۰۱ و تابستان ۱۴۰۲ با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری توسط نگارنده از سوی اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مازندران انجام شد. بقایای بسیار فراوان استخوان‌های جانوری به دست آمده که اثر قصابی با ابزارهای سنگی بر روی آنها برجای مانده، همچنین بقایایی از دوره نوسنگی با قدمت بیش از هفت هزار سال از لایه‌های سطحی غار شوپری به دست آمده که نشان از ارتباطات پیش از تاریخ ساکنان مازندران با نواحی شرقی و شمال شرقی ایران و نواحی جنوبی آسیای میانه دارد.
طبرستان از زمان ساسانیان تا دورهٔ شاه عباس یکم صفوی سرزمین مستقل به نام طبرستان بوده که شهرهای آمل، ساری، کجور و کلار در دوره‌های مختلف مرکز آن بودند. وجود شاهان و اسپهبدان شکست ناپذیر بزرگ مانند فرخان بزرگ که فاتح جنگ با ترکان و اعراب بوده‌است و حضور جنگجویان طبری در سپاه آل بویه، شاه عباس صفوی، نادرشاه افشار و آقامحمدخان قاجار، در طول تاریخ به مازندران و مردم مازندران شهرت خاصی در جنگاوری بخشیده‌است. از نکات جالب توجه در تاریخ طبرستان قیام‌های پیاپی علیه ستم‌گران و بیگانگان و سلسله‌هایی با عمر ۱۰۰۰ساله می‌باشد که چشم هر خواننده‌ای را خیره می‌کند. بزرگ‌ترین (از لحاظ مدت حکومت) سلسله جهان سلسله‌ای به نام پادوسبانیان بوده که در غرب طبرستان حکومت می‌کرده.مقالهٔ تاریخ تپورها، حسین‌زاده، هفته نامهٔ سارویه، چاپ ساری، ۱۳۸۸ه‍. ش
از آماردیان که در دنیای باستان به جنگاوری و سلحشوری شهرت داشتند، در یادداشت‌ها و منابع تاریخی به نام‌های مردان، مرد، مارد، مردوس و آمرد یاد شده‌است و سرزمین آنان را بین کادوس و تپور نشان داده‌اند. استرابون یکی از اقوام ساکن در کرانه‌های جنوب دریای کاسپین را ماردها یا آماردها معرفی می‌کند. در کتاب وندیداد، آماردها پیرو اهریمن و سرزمینشان مجاور مرغیانا (مرو امروزی) معرفی شده‌است: «سومین و بهترین سرزمین‌ها که اهورامزدا آفرید مرغیانا است که نیرومند است و وفادار به آریا. اهریمن مرگ زا بر ضد او اقوام (مردان) را به وجود آورد.»پژوهشی در آئین‌های دینی شاهان ساسانیکتاب مهاجرت آریایی‌ها به مهد کهن ایرانتاریخ طبرستان - جلد اوللسترنج، گای، ۱۳۸۳، جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی، ترجمه محمود عرفان، انتشارات علمی فرهنگی، چاپ ششم، تهران.این قوم جزو اولین اقوام باستانی ساکن در شمال ایران و یکی از اصلی ترین نیاکان مردم گیلان و مازندران محسوب شده که از رودبار تا آمل فعلی زندگی می­ کردند.علت نامگذاری گیلان مادر ایران + از مارلیک تا سیلکمحمدجواد مشکور این قوم را از اقوام پیش از آریاییان معرفی می‌نماید.قوم آرياآریان مورخ یونانی به مارد‌های زاگرس در سپاه هخامنشی اشاره کرده است. این گروه از ماردها به عنوان تیرانداز در نبرد گوگمل حضور داشتند. به گفته یحیی ذکا، در کتاب «کاروند کسروی»، آماردان یا ماردان، در زمان لشکرکشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند، و آن هنگام هنوز تپوران به آنجا نیامده بودند ولی سپس، چنان‌که از گفته‌های استرابو پیداست، در آذربایجان و ارمنستان و پارس و دیگر جاها پراکنده شده‌اند.
در پیوند با تاریخ مردم مازندرانی، باید به این نکته توجه داشت که پیشینه گذاشتن نام مازندران به روی طبرستان، پس از سرایش شاهنامه بوده‌است و در نگاشته‌های پیش از شاهنامه فردوسی، نامی از مازندران در دست نیست و تاریخ نگاران یونانی و رومی، در گزارش‌های تاریخی در عصر آشوریان، هخامنشیان، اسکندر و اشکانیان، نام آن سامان را تپوریا(TAPURIA) قید کرده‌اند. چنانچه در دوران ساسانیان آن را تپورستان خوانده‌اند و پس از یورش عرب‌ها در منابع ایرانی و عربی، به طبرستان معرب شده‌است. همچنین بسیاری از اساتید شاهنامه‌شناس در اینباره کتاب و مقالاتی ارائه کرده‌اند. مانند کتاب «پژوهشی در شاهنامه» نوشته دکتر حسین کریمان، ادیب و لغت‌شناس و مورخ معاصر و استاد دانشگاه شهید بهشتی که در باب تفاوت مازندران شاهنامه فردوسی با مازندران امروزی نوشته شده‌است.«پژوهشی در شاهنامه» دکتر حسین کریمان به کوشش علی میر انصاری 1375 ; مازندران شاهنامه ، همان مازندران فردوسی نیست سایت مازندنومه
مردمی که امروزه مازندرانی یاد می‌شوند، همان مردم طبرستان هستند. نام طبرستان معرب نام تپورستان بوده و به پیشینه یکی از اقوام سکاها و ایرانی با نام تپور (تیبارین)، در حاشیه جنوبی دریای مازندران کنونی بازمی‌گردد. قومی سکایی و ایرانی که در جغرافیای بطلمیوس و جغرافیای استرابون و همچنین در کتاب آناباسیس اسکندر نوشته آریان مورخ یونانی و گزارش کوینت کورس و در هیستوریای هرودوت از این قوم یاد شده‌است.
در کتاب ۶، فصل ۱۴، بخش ۱۲ از جغرافیای بطلمیوس(۹۰–۱۶۸ میلادی) که دربارهٔ سرزمین‌های سکاها در آسیای میانه هست، از تیره‌ای از این قوم به عنوان قومی ساکن در سرزمین‌های سکایی یاد شده‌است. بطلمیوس این دسته از تپورها را در سرزمین سکایی دانست. در شمال شرق نقشه بطلمیوسی که ارائه شده، نام قوم تپور (tapurei) دیده می‌شود. بطوریکه در همین نقشه به روشنی می‌توان دید، فاصله این تیره از تپورها (tapurei) که در سزمین سکاها ساکن هستند با سرزمین گروه دیگری از تپورها (tapuri) که در جنوب دریای مازندران سکونت دارند زیاد است. به گفته بطلمیوس به سمت شرق کوه‌های تپوری (tapuris mountains) و سرزمین سکستان (scymbi scythae) مردم تپوری (tapurei) ساکن هستند.eastward from the tapuris mountains and scymbi scythae are the tapurei. ascotancae are between and the mountains having the same name, also the scythe. the anaraei are blew the alanorsis. the ascotancae are near tapuris mountains and inhabit the region up to the imaus mountains. Ptolemy (6.14.12)
بطلمیوس(۹۰–۱۶۸ میلادی) در کتاب ۶، فصل ۲، بخش ۶ از جغرافیای خود که دربارهٔ سرزمین ماد هست، از تیره دیگری از قوم تپور یاد کرده که در شمال قومس (choromithrena) و منطقه الیماس (elymais) تا سرچشمه رود چرینداس (charindas river) (رودخانه چرینداس در شرق مازندران واقع شده‌است) در سرزمین ماد ساکن بودند. بطلمیوس می‌نویسد سرزمین قومس (choromithrena) تا پارت ادامه می‌یابد و در شمال آن الیمایس (helymais) هست، از آنجا تا سرچشمه‌های رودخانه چرینداس (charindas) مناطقی هستند که تپوری‌ها (tapuri) ساکن هستند.after which is the choromithrena region which extends even to parthia, on the north of which is helymais, from which to the source of the charindas river are the regions the tapuri inhabit. Ptolemy (6.2.6)
نواحی شرقی کشور که شامل ایران و بخش‌هایی از آسیای میانه و هندوستان بودند و از چهارده ساتراپ نشین تشکیل می‌شدند که ساتراپ تپور به انضمام سرزمین آمارد یکی از این ساتراپ‌ها بود.م. م. دیاکونوف، ترجمه کریم کشاورز، "اشکانیان، انتشارات پیام، 1351، ص 10
تیرداد اشکانی دومین پادشاه اشکانی هیرکانیا و کومس و کناره‌های جنوبی دریای مازندران که مملکت اقوام تپوری بود را به تصرف خود درآورد و پایتخت خود را به شهر سلوکی صد دروازه در ناحیه کومس انتقال داد. تیرداد اشکانی در سال ۲۲۱ پیش از میلاد در گذشت و ارشک دوم به پادشاهی رسید و قلمروی پارتیان تا سال ۲۰۹ پیش از میلاد تا همدان در ماد می‌رسید. سرزمین تپوریه در زمان ارشک دوم مورد حمله آنتیوخوس سوم قرار گرفت. آنتیوخوس سوم در عین اینکه با پایداری سختی مواجه بود به سرزمین تپوریه در البرز تاخت و هیرکانیا را نیز به تصرف خود درآورد و با ارشک دوم پیمان یگانگی بست. در این دوره پادشاهی اشکانی با وجود اینکه با فتوحات سلوکیان محدود و کوچک شده بود ولی بر پا ماند. پس از آن نیز با تاخت و تازهای دولت یونانی بلخ بار دیگر قلمرو شاهنشاهی اشکانی کوچکتر شد. پس از مرگ ارشک دوم در سال ۱۹۱ پیش از میلاد فریاپت شاه شد و دو پسر به نام‌های فرهاد و مهرداد داشت که فرزند بزرگتر فرهاد شاه شد. در این دوره آنتیوخوس سوم در جنگ با روم شکست خورده بود و در دفاع از قلمروی خود ناتوان شده بود. فرهاد اول بر آماردیان و دیگر اقوام ساکن رشته کوه‌های البرز تاخت و سرزمین تپوریه و هیرکانیا و سایر نواحی را به تصرف خود درآورد و مرز پارت را تا مغرب دربند خزر گشود و آماردیان را به شهر خاراکس (خوار) کوچ داد. پس از فرهاد قدرت به برادرش مهرداد یکم رسید. در این دوره سرزمین تپوریه مدتی تحت تسلط اوکراتید حاکم دولت یونانی بلخ درآمد ولی مهرداد یکم در سال ۱۶۰ پیش از میلاد سرزمین تپوریه را بار دیگر به تصرف خود درآورد. سرزمین تپوریه تا زمان بلاش یکم تحت سیطره اشکانیان باقی ماند ولی در زمان بلاش اول سرزمین تپوریه و دیگر نواحی جنوبی دریای مازندران مورد حمله و تاخت و تاز آلان‌ها قرار گرفت و حتی آلان‌ها از جنوب دریای مازندران و سرزمین تپوریه گذشته و به این طرف و آن طرف ارس در حال تاخت و تاز بودند ولی به نظر می‌رسد بلاش توانست کنترل سرزمین تپوریه را در دست بگیرد و بطوریکه در اواخر عهد اشکانیان خاندان گشنسب شاهان گرشاهی بر ولایت تپوریه حکم می‌راندند و حتی در دوران شاهنشاهی ساسانی قلمروی خود را تا گیلان توسعه دادند.
ریشه خاندان گشنسپداد گرشاهی به مناطق کوهستانی شرق طبرستان می‌رسد و واژه گر به مردمان طبری کوهستان شرقی طبرستان گفته می‌شد. از آنجا که این خاندان ساکن در منطقه کوهستانی مازندران بودند گرشاه لقب گرفتند.برزگر، اردشیر (۱۳۸۰). تاریخ تبرستان (جلد اول): پیش از اسلام. نشر رسانش. ص ۶۶. لقب پتشخوارگرشاه به پادشاه‌هان کوهستان طبرستان داده می‌شد.
ابتدای شاهی این سلسله در طبرستان از زمان انوشیروان خسرو اول پسر کیقباد بود که قارن پسر سوخرا را از سال ۵۶۵ میلادی و بعد رتبهٔ اسپهبدی طبرستان داد و حکومت این ناحیه را وارث به خانواده او مخصوص گردانید. لازم به ذکر است که به تخت نشستن کیوس در تبرستان را مبدأ گاهشماری تبری می‌دانند که برابر با سال ۴۸۸ میلادی می باشد. قارن و فرزندانش در کوهستان‌های شهریار کوه و کوه قارن فرمانروایی می‌کردند، به همین دلیل آن‌ها را جرشاه یا ملک‌الجبال می‌نامیدند.
طی هجوم ارتش اعراب مسلمان به ایران و سپس روی کار آمدن عباسیان و امویان، اعراب فشارهای بسیاری به طبرستان اعمال کردند تا شاید دریچه‌ای برای فتح این بلاد بیابند ولی بی‌اثر بود یکی از حکومت‌هایی که در مقابل اعراب مقاومت می‌نمود خاندان آل‌قارنوندیان بود.
این سلسله بارها با عباسیان جنگید یا به صورت گفتگو به مناظره پرداخت ولی مشکلی از طرفین حل نمی‌شد. یکی از شاهان بزرگ قارن‌وندی وندادهرمز نام دارد. وی حدود ۵۰سال تلاش کرد تا بتواند عباسیان را نرم و راضی نماید. وی، توسط مترجمی که زبان مازندرانی را به عربی ترجمه می‌کرد، با خلیفه عباسی «مأمون» ارتباط برقرار می‌کرد.
از دیگر بزرگان این خاندان مازیار است. وی جلوی گسترش اسلام در طبرستان را گرفت و با سخنانش در مقابل خلیفه رابطهٔ عباسیان را با خاندانش پایمال کرد وی هم‌زمان با بابک خرمدین در آذربایجان علیه حکومت وقت قیام کرد و یک بار دستگیر شد و به زندان فرستاده شد ولی پس از آزادی دوباره به مخالفت پرداخت و سرانجام در سال ۸۳۹ میلادی، درحالی که ۳۵۱ سال از تأسیس سلسله قارنوندیان می‌گذشت، مازیار با لشکرکشی‌های عظیم عباسیان به قتل رسید.مازیار، نبشته صادق هدایت و مجتبی مینوی
پس از مرگ گاوباره پسرانش حکومتش نصف کردند و دابویه که فرزند بزرگتر بود در سال ۶۸۱ میلادی به حکومت گیلان و جنوب طبرستان (کوهستان‌های البرز و ساری کنونی) رسید.
آل‌دابویه در زمان مهدی عباسی توسط وی برچیده شد.
این سلسله توسط پادوسبان یکم، که برادر دابویه محسوب می‌شد، هم‌زمان با آل‌دابویه تأسیس گردید و با توجه به کوچک بودنش عمر بسیاری کرد و دومین سلسله بلند جهان، پس از دودمان یاماتو در ژاپن، محسوب می‌شود. البته قلمرو این حکام فقط رویان و کجور و لاریجان ختم می‌شد.
قباد یکم سه پسر داشت، که کاووس ارشد بود، فرزند دوم ژم که از یک چشم نابینا بود و پسر سوم او خسرو نام داشت. کاووس تربیت یافتهٔ مزدکیان (دینی که در آن دوران رشد یافت) بود. قباد خصالی که شایسته پادشاهان است در خسرو جمع می‌دید؛ بنابراین فرزند کوچک خود را، بر پسر ارشد یعنی کاووس که علناً پیرو کیش مزدک بود، ترجیح داد و همین امر تبدیل و تغییر عقیده شاهنشاه را نسبت به این فرقه که در آغاز به آن گرویده بود، به‌طور وضوح آشکار می‌کند.
در سال ۵۳۱ میلادی، در هنگام مرگ پدر، کاووس فرمانروای طبرستان بود. موبدان زرتشتی از پسر کوچک‌تر قباد، انوشیروان که سخت ضدمزدکی بود، پشتیبانی کردند و سرانجام خسرو انوشیروان در سنه۵۳۱ میلادی، بر تخت شاهی نشست.
یکی از ذریّه کاووس، باو نام داشت که پسر شاپور و نوهٔ کاووس به حساب می‌آمد. وی در رکاب خسرو پرویز، چند بار به پیکار رفت و از توجه شاه برخوردار شد سپس به حکومت طبرستان و آذربایجان منصوب گشت. چون شیرویه بر تخت نشست، او را به شهر استخر تبعید کرد. وی در آتشکده آن سامان گوشه عزلت گزید تا آن که آزرمیدخت او را به سپهسالاری برگزید. اما باوْ نپذیرفت تا نوبت به یزدگرد رسید و باو، این بار به درخواست شاه نزد وی رفت. پس از شکست سپاه ایران از اعراب، باو در راه خراسان از یزدگرد اجازه گرفت که به طبرستان رود و پس از زیارت آتشکده کوسان، در گرگان به وی بپیوند. باوْ در آن جا خبر قتل یزدگرد را شنید و سر بتراشید و در آتشکده مقام گرفت.
باو چندی بعد به درخواست مردم از حملات ترکان به تنگ آمده بودند، با این شرط که «مردان ولایت و زنان به بندگی او و فرزندانش را خط دهند»ابن اسفندیار، تاریخ طبرستان بیرون آمد و با سپاه توانست مهاجمان را از آن سامان براند و دولتی محلی تأسیس کند. وی پس از پانزده سال حکومت، سرانجام در ۶۰هجری قمری برابر ۶۸۰ میلادی توسط «آذر ولاش»، که مدعی حکومت بود، کشته شد و ولاش بر جای او نشست. از باو پسری به، نام سرخاب، بجا مانده بود که مادرش از ترس دشمنان او را به دیه دزا (دزدانکنار) برد و در خانه باغبانی به صورت ناشناس ادامه زندگی داد، خسرو (یکی از سپاهیان باو) به‌طور اتفاقی آن‌ها را دید و شناخت و باخود به کولا (روستای پایین کولا در۶کیلومتری ساری کنونی) برد، مردم آن آبادی (کولا) که از دوست داران پدرش باو بودند این کودک هشت ساله را مورد حمایت قرار داده و با هماهنگی اهالی کوه قارن بر ولاش شبیخون زدند و انتقام سختی از او گرفتند.