moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
انکی پس از نبرد بلژیک، حکومت نظامی بلژیک مجموعه ای از قوانین ضدیهودی را در اکتبر ۱۹۴۰ به تصویب رساند. کمیته دبیران کل از همان آغاز با تصویب این قوانین مخالفت کرد و حکومت نظامی نیز تمایل چندانی به تصویب معیارهای سخت‌گیرانه بیشتر نشان نمی‌داد. در آوریل ۱۹۴۱، همدستان فلاندی بدون دستور مشخص از سوی مقامات آلمانی اقدام به تخریب دو کنیسه یهودی در آنتورپ و سوزاندن خانه ربی شهر در جریان پوگروم آنتورپ کردند. آلمانی‌ها نیز اقدام به برپایی "جودنرات"ی با عنوان «سازمان یهودیان بلژیک» (به فرانسوی: "Association des Juifs en Belgique") در کشور کردند که همه یهودیان به ناچار می‌بایست عضو آن می‌شدند. به عنوان بخشی از راه حل نهایی، تعقیب یهودیان از ۱۹۴۲ به بعد افزایش پیدا کرد. از مه ۱۹۴۲، یهودیان ناچار به پوشیدن نشان زرد بر لباس خود در انظار همگانی شدند. با کمک فهرست‌هایی که «سازمان یهودیان بلژیک» از یهودیان ساکن کشور تهیه کرده بود، آلمانی‌ها اقدام به اخراج یهودیان به اردوگاه‌های کار اجباری در لهستان کردند. یهودیان نخست می‌بایست به اردوگاه انتقالی مشلان منتقل می‌شدند، سپس از آنجا با قطارهایی به اردوگاه‌های کار اجباری، و اغلب اردوگاه آشوویتس، فرستاده می‌شدند. میان اوت ۱۹۴۲ تا ژوئیه ۱۹۴۴، نزدیک ۲۵٬۰۰۰ یهودی و ۳۵۰ کولی از بلژیک اخراج شدند و بیش از ۲۴٬۰۰۰ تن از ایشان پیش از آزادسازی اردوگاه‌ها توسط نیروهای متفق کشته شدند.
از ۱۹۴۲ به بعد، مخالفت مردم محلی در بلژیک با بدرفتاری با یهودیان افزایش پیدا کرد. بیش از ۴۰ درصد یهودیان بلژیک به صورت پنهانی و در پناه مردم زندگی می‌کردند؛ بسیاری از ایشان توسط مردم نایهودی به ویژه روحانیون کاتولیک و راهبه‌ها محافظت می‌شدند. عده ای دیگر نیز توسط گروه‌های مقاومت سازمان‌یافته از جمله کمیته دفاع از یهودیان (به فرانسوی: "Comité de Défense des Juifs") کمک دریافت می‌کردند. بسیاری از این یهودیان به گروه‌های مقاومت پیوستند. در آوریل ۱۹۴۳، اعضای کمیته دفاع از یهودیان به یکی از قطارهای حامل یهودیان که به سوی آشوویتس می‌رفت حمله کردند و توانستند مسافران آن را نجات دهند.
در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰، حکومت نظامی آلمان برای نخستین بار قوانینی ضدیهودی را به تصویب رساند. این قانون‌های جدید که همانند قوانین نورنبرگ آلمان – که خود در ۱۹۳۵ به تصویب رسیدند – بودند همزمان با قوانین مشابهی در هلند و در فرانسه به تصویب رسیدند. قانون‌های ۲۸ اکتبر یهودیان را از کار کردن در شغل‌های تخصصی همچون شغل‌های دولتی و پزشکی منع می‌کردند و ایشان می‌بایست اطلاعات خود را به ثبت شهرداری‌های محلی می‌رساندند. در همان روز، حکومت آلمانی تعریفی از آنچه «یهودی» عنوان می‌کرد ارائه داد. مغازه‌ها و بنگاه‌های یهودی می‌بایست با نشانی بر روی شیشه‌های خود، خود را به عنوان یهودی به دیگران می‌شناساندند. تا ژوئن ۱۹۴۰، فهرستی از بنگاه‌های تجاری یهودی در لیژ تهیه شده بود.
در ۱۹۴۰، دولت آلمان اقدام به برچیدن بنگاه‌های تجاری یهودی کرد. بعضی از این بنگاه‌ها در جریان آریایی‌سازی به آلمانی‌ها سپرده شدند. نزدیک به
۶٬۳۰۰ کار و بار یهودی پیش از ۱۹۴۲ برچیده و ۶۰۰ عدد از آن‌ها آریایی‌سازی شدند. همچنین، نزدیک به ۶۰۰ میلیون فرانک بلژیکی در جریان اشغال این دارایی‌ها به دست آمد که از تخمین‌های اولیه بسیار کمتر بود.
در کل، میان ۲۶ اکتبر ۱۹۴۰ تا سپتامبر ۱۹۴۲، ۱۷ فرمان ضدیهودی توسط حکومت نظامی آلمانی صادر شدند.
«سازمان یهودیان بلژیک» یا به شکل مخفف "AJB" نام "جودنرات"ی شکل‌یافته توسط آلمانی‌ها برای اداره امور جمعیت یهودی بلژیک بود که از ۱۹۴۱ آغاز به کار کرد. سازمان توسط یهودیان اداره می‌شد و نقش «گتوی سازمانی» را داشت برای اینکه آلمانی‌ها با تنها یک نماینده از سوی یهودیان سر و کار داشته باشند. AJB نقش مهمی در ثبت یهودیان در بلژیک داشت. در کل، ۴۳ هزار یهودی توسط این سازمان ثبت شدند. این عدد تنها نیمی از کل جمعیت یهودی بود و نمایانگر عدم اعتماد جامعه یهودی به این سازمان، اما همین تخمین توسط اوبراشتورمبانفورر آدولف آیشمان به عنوان عدد کل یهودیان ساکن بلژیک در کنفرانس وانزه در ژانویه ۱۹۴۲ ارائه شد.
در جریان اخراج‌ها، نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ یهودی به خاطر وابستگیشان به AJB دستگیر شدند. سازمان که به شکل نزدیک توسط "SiPo-SD" (برگرفته از زیخرهایتس‌پولیتزی و اس دی به معنای «پلیس امنیت و پلیس اطلاعات») دیده‌بانی می‌شد همچنین مسئول اداره اردوگاه انتقالی در مشلن بود. AJB همچنین نقش مهمی در قانع کردن یهودیان به تحویل دادن اختیاری خود برای تبعید و اخراج داشت، اما اینکه آیا آن یهودیان می‌دانستند که چه سرنوشتی در انتظارشان است یا نه مورد بحث است. از ۱۹۴۲ و پس از قتل یکی از رهبران AJB توسط نیروهای مقاومت، اعتماد به سازمان به شدت پایین آمد.
پس از پایان جنگ، رهبران AJB به دادگاه فرستاده شدند و از جرم دست داشتن در هولوکاست تبرئه شدند.
در ۱۴ آوریل ۱۹۴۱ و پس از پخش فیلم تبلیغاتی آلمانی "Der Ewige Jude"، شبه‌نظامیان فلاندی از "Volksverwering", VNV، و اس‌اس ژرمنی اقدام به راه‌اندازی پوگرومی در شهر آنتورپ کردند. این گروه‌های خشمگین که مسلح به میله‌های آهنی بودند به دو کنیسه در شهر حمله کردند، آن‌ها را به آتش کشیدند، و طومارهای تورات آن‌ها را به خیابان‌ها ریختند. آن‌ها سپس به خانه مارکوس روتنبرگ، ربی اعظم شهر، حمله کردند. در طی این حمله‌ها پلیس و نیروهای آتش‌نشانی خبر شده بودند، اما به دستور مقامات آلمانی دخالتی در اوضاع نکردند.
همانند دیگر مناطق اروپای اشغالی، پوشیدن نشان زرد برای یهودیان از ۲۷ مه ۱۹۴۲ اجباری شد. نسخه بلژیکی این نشان بر روی خود حرف لاتین "J" (برآمده از "Juif" در فرانسوی و "Jood" در هلندی به معنای «یهودی») در مرکز یک ستاره یهود داشت. یهودیان می‌بایست این نشان را همواره بر روی پوشش بیرونی خود در انظار عمومی می‌پوشاندند و عدم پوشیدن آن می‌توانست مجازات‌های سختی را در پی داشته باشد. این اجبار با خود واکنش منفی گسترده مردم در بلژیک را به همراه داشت. مقام‌های بلژیکی در بروکسل و لیژ اما در عین آگاهی از خطرات ناشی از اقدامشان، حاضر به پخش نشان‌های زرد نشدند تا بتوانند زمان کافی برای یهودیان بخرند و آن‌ها را در پنهان شدن یاری کنند.
مقامات نظامی آلمانی در آنتورپ تلاش کردند تا پوشیدن اجباری نشان زرد را اعمال کنند، اما این سیاست هنگامی که شهروندان غیریهودی علیه آن اعتراض و خود اقدام به پوشیدن دست‌بندهای نشان زرد کردند با شکست مواجه شد.
از اوت ۱۹۴۲، آلمانی‌ها اقدام به اخراج یهودیان با کمک فریب ایشان توسط "Arbeitseinsatz" («استخدام برای کار» در کارخانه‌های آلمانی) کردند. نزدیک به نیمی از یهودیان به شکل اختیاری خود را در اختیار مقامات گذاشتند؛ اما بعدها آلمانی‌ها به شکل فزاینده از نیروی پلیس برای یافتن یهودیان و به صف کردن ایشان بهره گرفتند.
نخستین کاروان حامل یهودیان بدون تابعیت بلژیک را در ۴ اوت ۱۹۴۲ به مقصد آشوویتس ترک کرد و در اندکی زمانی تعداد بیشتری کاروان راهی شدند. این قطارها به مقصد اردوگاه‌های پاکسازی در شرق اروپا حرکت می‌کردند. میان اکتبر ۱۹۴۲ و ژانویه ۱۹۴۳، اخراج‌ها به شکل موقت متوقف شدند؛ تا آن هنگام ۱۶٬۶۰۰ نفر با ۱۷ کاروان راهی اردوگاه‌ها شده بودند. در پی مداخله ملکه الیزابت بلژیک همگی اخراج‌شدگان در دور نخست شهروندان غیربلژیکی بودند. در ۱۹۴۳، آلمانی‌ها اقدام به اخراج دوباره کردند. تا آن هنگام ۲٬۲۵۰ یهودی بلژیکی به عنوان کارگران اجباری برای کار در دیوار آتلانتیک در شمال فرانسه به بیرون از بلژیک فرستاده شده بودند.
در سپتامبر، نیروهای DSK یا «واحد محافظت از پول» به خانه‌ها هجوم بردند و دارایی‌های باارزش کسانی را که آماده رفتن به اردوگاه‌های انتقالی می‌شدند ضبط کردند. در همان ماه، یهودیان بلژیکی برای نخستین بار هدف اخراج و تبعید قرار گرفتند. نفرات DSK به کمک خبرچینانی که هر یک میان ۱۰۰ تا ۲۰۰ فرانک بلژیکی دریافت می‌کردند اقدام به شناسایی یهودیان می‌کردند. پس از جنگ، فلیکس لوتربورن همدست در دادگاه خود اقرار کرد که ۸۰ درصد دستگیری‌ها در آنتورپ با کمک خبرچینان صورت گرفتند.
درصد یهودیانی که اخراج شدند بسته به موقعیتشان متفاوت بود. در آنتورپ، این میزان با ۶۷ درصد اخراج بالا به‌شمار می‌رفت؛ برخلاف بروکسل با ۳۷ درصد، لیژ با ۳۵ درصد، و شارلوا با ۴۲ درصد. مقصد اصلی کاروان‌ها آشوویتس در دولت عمومی لهستان اشغالی بود. گروه‌های کوچکتری به اردوگاه مرگ بوخن‌والد و اردوگاه کار اجباری راونسبروک و اردوگاه کار اجباری ویتل در فرانسه فرستاده شدند.
در کل، ۲۵٬۴۳۷ یهودی از بلژیک اخراج شدند. تنها ۱٬۲۰۷ تن از ایشان از جنگ جان سالم به در بردند. در میان کسانی که اخراج و کشته شدند می‌توان از نقاش سورئالیست فلیکس نوسباوم نام برد.
زلزله بزرگ گنروکو زلزله‌ای بود که به وقت محلی ۰۲:۰۰ در ۳۱ دسامبر سال ۱۷۰۳ در دوره ادو در ژاپن رخ داد.
لوریس جیتسی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تئودورا، ملکه زرخرید"، "شنل"، "چرخ‌وفلک ناپل"، "پیراهن سیاه"، "سرنوشت"، "نامزدشده"، "ده فرمان"، "عقاب سیاه"، "پسر عقاب سیاه"، "شیر یا خط" و "ناپلئون" اشاره کرد.
سرجو تدسکو (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و خوانندهٔ تنور اپرا اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "فرشته سپید" اشاره کرد.
فرشته سپید () یک فیلم درام ایتالیایی است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد.
فرشته سپید () یک فیلم ملودرام ایتالیایی به کارگردانی رافائلو ماتاراتسو است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
موتور حاجی فقیر روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور حاجی مجید روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور حاجی نصیر روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور حافظ عطاالله روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور حلیم روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور خان محمد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور خان محمد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور خدابخش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور خداداد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور خداداد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور خلیل روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
فرشته سپید () یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی ویلیام دیترله است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
موتور رحمان شه‌بخش روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
فرشته سپید () یک فیلم درام ترکیه‌ای به کارگردانی ماهسون قرمزی‌گل است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
موتور رسول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرشته سپید () یک فیلم مهیج بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پیتر فرث، دان هندرسون و مارک استیونز اشاره کرد.
یک قاتل سریالی نزد یک نویسندهٔ داستان‌های جنایی می‌رود و از او می‌خواهد داستان‌ها و وقایعی را که به او می‌گوید در قالب یک کتاب بنویسد…
نینو ترتسو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رم"، "کافه اکسپرس"، "دخترک سرباز در مانورهای بزرگ نظامی"، "مددکار اجتماعی آتشین‌مزاج"، "فارفالون" و "سینما پارادیزو" اشاره کرد.
پائولو دِ ویتا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پدر ماتئو"، "اتاق پسر"، "بهترین دوران جوانی"، "قرعه‌کشی"، "یادداشت‌های عشق"، "بر جدید"، "چه روز زیبایی"، "گمنام"، "تقدیم به رم با عشق" و "ازدواج‌ها" اشاره کرد.
موتور رسول روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
حادثه کوبه یا حادثه بیزن یک بحران دیپلماسی بین امپراتوری ژاپن و چندین قدرت غربی بود، که ناشی از درگیری در ۴ فوریه ۱۸۶۸ بین سربازان ولایت بیزن و ملوانان خارجی بود. این حادثه تبدیل شد به اولین چالش عمده امور بین‌الملل برای دولت نوپای میجی.
شهرک خارجی‌نشین کوبه یک شهرک خارجی نشین بود که در فاصله ۳ و نیم کیلومتری از بندر کوبه امروزه در چوئو-کو، کوبه، کوبه (شهر) در ژاپن قرار داشت. این شهرک پس از قراردادهای آنسی از اول ژانویه ۱۸۶۸ تا ۱۶ ژوئیه ۱۸۹۹ وجود داشت.
موتور رضا گمشادزهی روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
موتور شاه محمد اختر روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۳ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
موتور ابراهیم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور شریف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور شریف روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور شه دوست روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور عبدالحمید روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور عبدالرحمن روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
موتور عبدالرحمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور عزیزالله روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
موتور علیم روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۱ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
آریسوگاوا نو میا یک شاخه از دودمان یاماتو در ژاپن که این خاندان کدر صورت از بین رفتن خط اصلی، تا سال ۱۹۴۷ واجد شرایط رسیدن به تخت پادشاهی ژاپن بودند.
محمد علیپور دراباد (متولد ۱۳۴۱ در مراغه) از مدیران ورزشی در ایران است. وی مدیرعامل سابق باشگاه فوتبال تراکتور است. از او به‌عنوان یکی از موفق‌ترین مدیران ارشد وزارت نفت یاد می‌شود که سوابق مدیریتی مختلفی در این زمینه از سال ۱۳۶۴ تا کنون داشته‌است. علاوه بر این وی همواره در هر سمتی برای ورزش اهمیت ویژه‌ای قائل بوده به‌طوری‌که قریب ۱۰ سال رئیس سازمان فوتبال و رئیس هیئت فوتبال شرکت ملی نفت ایران و عضویت در هیئت‌مدیره باشگاه نفت تهران را در کارنامهٔ خود جای‌داده‌است.
علیپور را می‌توان به‌نوعی تأثیرگذارترین فرد در شکل‌گیری تیم قدرتمند نفت تهران دانست. در سایهٔ تلاش‌های این مدیر ورزشی بود که تیم نفت تهران توانست در آن زمان به افتخارات زیادی از جمله مهم‌ترین آن‌ها قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایران ۹۶–۱۳۹۵، نایب قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳، صعود به یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۹۴–۹۵ و چندین دوره قرار گرفتن در آستانهٔ فتح لیگ برتر خلیج فارس و قهرمانی در این مسابقات، دست یابد.
همچنین از سوابق علیپور علاوه بر مدیریت نفت تهران می‌توان به عضویت در هیئت‌مدیره باشگاه پرسپولیس در زمان ریاست محلوجی اشاره نمود که مسئولیت‌های مهم نفتی در دهه ۸۰ و ۹۰ در بخشهای مختلف وزارت نفت و مدیرعاملی شرکت نفت دفتر ترکیه و همکاری با دفتر نفت سوریه باعث شد تا نتواند تمام وقت در ورزش فعالیت کند.
علیپور را می‌توان مدیری فوتبالی دانست که خود نیز از فوتبالیست‌هایی است که در رشته‌های دیگر مثل دو و میدانی نیز تبحر داشته‌است. از خصوصیات بارز این مدیر باسابقه می‌توان به اعتقاد فراوان این فرد به بازیکنان مستعد و جوان اشاره نمود همان‌گونه که نسل طلایی کنونی فوتبال کشور مدیون اعتماد این مدیر کار بلد به جوانان مستعد آن زمان می‌باشد جایی که بازیکنان بزرگی نظیر علیرضا بیرانوند،مرتضی پورعلی‌گنجی، وریا غفوری، محمد دانشگر ، مهدی شیری، آرش رضاوند و … به فوتبال معرفی شدند.وی پس از گلزنی در جریان مسابقه سایپا تهران و باشگاه فوتبال بانک ملی تهران در لیگ آزادگان ۷۹–۱۳۷۸ شورت ورزشی اش را از پا خارج می کند که منجر به و محرومیت وی می شود.
خم‌شده فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی شان ماتیاس است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوتر بلوتو، کلایو اوون، برایان وبر، ایان مک‌کلن، میک جگر، نیکولای کاستر-والدو، جود لا، پل بتانی و ریچل وایس ایفای نقش کرده‌اند.
مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹ هفدهمین مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان بود که توسط Telewizja Polska (تی‌وی‌پی) و اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی (EBU) برگزار شد. مسابقه در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹، در ورزشگاه Gliwice Arena در گلیویتسه، لهستان برگزار شد. این اولین باری بود که لهستان میزبان این مسابقه و همچنین اولین رویداد یوروویژن بود که از زمان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۳ در این کشور برگزار می‌شود.
آبسه برودی () یک نوع موضعی از عفونت استخوانی تحت حاد می‌باشد که عمدتاً در متافیز استخوان‌های بلند اندام تحتانی در افراد جوان بالغ دیده می‌شود. در واقع این آبسه می‌تواند سال‌ها ادامه یابد و در نهایت با ایجاد یک مسیر برای درناژ به سطح پوست خود را به صورت یک عفونت استخوان مزمن واضح نشان دهد. شایع‌ترین مکان ایجاد آن بخش‌های دورتر درشت‌نی می‌باشد.
به وجود آمدن این آبسه به دنبال این فرایند است که عفونت استخوان حاد ممکن است به دنبال دفاع بدن توسط یک لایه از بافت فیبروز و گرانولاسیون احاطه گردد و کاملاً محصور و محدود گردد و به این ترتیب تبدیل به یک عفونت تحت حاد گردد که موضعی و بدون علامت چندانی است و ممکن است سال‌ها به طول بینجامد تا علامت‌دار گردد.
علت باکتریولوژی که بیشتر این آبسه‌ها استافیلوکوکوس اورئوس می‌باشد.
نام این آبسه برگرفته از نام بنجامین کولینز برودی می‌باشد که در سال ۱۸۳۰ این ضایعه را یک حالت التهابی مزمن بدون علت مشخص معرفی کرد و سپس بعدها مشخص شد که علت ایجاد این ضایعه عفونت است.
این آبسه در رادیولوژی به صورت یک ضایعه لیتیک یا شفاف (رادیولوسنت) که بیضی شکل یا گرد است و معمولاً بزرگتر از یک سانت می‌باشد و دارای حاشیه سختاک می‌باشد، دیده می‌شود. سی‌تی اسکن بهترین روش تشخیص آبسه برودی است.
جهت درمان در اکثریت موارد جراحی لازم است و با انجام کوتاژ حفره و سپس درمان آنتی‌بیوتیک ادامه می‌یابد اگر حفره خیلی بزرگ باشد باید محل خالی آن را با استخوان‌های اسفنجی پر نمود.
کائو چینگ-یی (انگلیسی:Kao Ching-yi) یک تکواندو کار تایوانی است.
در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۹۹ در ادمونتون، او پس از غلبه بر لورنس راس در نیمه نهایی، و دومینیک بوشارت در بازی نهایی، در کلاس سنگین‌وزن صاحب مدال طلا شد. وی در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۱۹۹۸ یک مدال نقره، و در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ یک مدال برنز دریافت کرد.
دوداس فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی دیلیپ روی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سومیترا چاترجی، سومیترا موکرجی، سوپریا دوی و اوتام کومار ایفای نقش کرده‌اند.
همت فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی ایشوار نیواس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویوک اوبروی، دیا میرزا، آتول کولکارنی، گویند نامدو، موکش ریشی، سوشانت سینگ، شبا آکاشدپ، یاشپال شارما و یانا گوپتا ایفای نقش کرده‌اند.
ارتش مردگان (به انگلیسی: Army of the Dead) یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی جوزف کنتگیاکومو، معروف به جوزف کنتی است. محور اصلی این فیلم یک استاد دانشگاه و دانشجویانش در یک مسابقه سرگرم‌کننده در صحرا هستند و آنها قربانی یک نفرین باستانی می‌شوند. در این فیلم راس کلی، استفانی مارکی، میگوئل مارتینز، مایک هتفیلد، ویک باودر، جوسلین تاکر و آدری اندرسون بازی می‌کنند.
این فیلم زمانی آغاز می‌شود که چهار قرن پیش، فرانسیسکو واسکس د کورونادو هزار نفر را برای یافتن شهر افسانه‌ای از دست رفته طلا، ال‌دورادو، می‌روند و ناپدید می‌شوند.Horrorpedia, 2 October 2017 - Army of the Dead – USA, 2008Rotten Tomatoes - Army of the dead (2008)
این فیلم در ۴ مارس ۲۰۰۸ از طریق دی‌وی‌دی منتشر شد.
تمام انرژی تو بده یا تمام توانت رو به کار بگیر فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی سارات کاتاریا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیوشمان کورانا، بومی پدنکار، کومار سانو و شبا چادها ایفای نقش کرده‌اند.
دی جی یا دوودا جاگانادهام فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی هریش شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلو آرجون، پوجا هگده، رائو رامش، سوباراجو، چاندرا موهان و مورالی شارما ایفای نقش کرده‌اند.
تهل (به لاتین: Təhlə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گران‌بوی واقع شده است. تهل ۳۹۹ نفر جمعیت دارد.
الگیز کریموف (به ) (زاده ۵ ژانویه ۱۹۷۱، شهرستان بردع، جمهوری آذربایجان - درگذشت ۱۲ مارس ۱۹۹۲، ناخیجوانیک، شهرستان خوجالی، جمهوری آذربایجان) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان و یکی از سربازان کشته‌شده در جنگ قره‌باغ بود.
الگیز کریموف در ۵ ژانویه ۱۹۷۱ در شهرستان بردع در جمهوری آذربایجان زاده شد. وی در سال ۱۹۸۷ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و برای خدمت سربازی فراخوانده شد. هنگامی که الگیز خدمت سربازی خود را به پایان برد و به بردع بازگشت، داوطلبانه به خط مقدم بازگشت. او در سال ۱۹۹۱ به گردان‌های دفاع شخصی اعزام شد.
الگیز کریموف در جنگ قره‌باغ در نبردهای پیرامون آسکران حضور داشت و پس از چندین درگیری، او در روستاهای پیرامون آسکران محبوبیت زیادی پیدا کرد. الگیز کریموف که در همه نبردهای خود اشتیاق زیادی داشت. او در ۱۲ مارس ۱۹۹۲ برای نجات سربازان ارتش جمهوری آذربایجان به روستای ناخیجوانیک شهرستان خوجالی آمد. پس از یک نبرد سخت که نزدیک یک ساعت به طول انجامید، محاصره ارامنه آغاز شد و سربازان آزاد شدند. الگیز کریموف در این نبرد کشته شد.
وی پس از مرگ با حکم ریاست جمهوری شماره ۸۳۳ به‌تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۹۲ به عنوان "قهرمان ملی جمهوری آذربایجان" شناخته شد. وی در شهرستان بردع به خاک سپرده شد.
تهل یا تهله ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اومودال‌لار (به لاتین: Umudallar یا Umudalılar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. اومودال‌لار ۹۶ نفر جمعیت دارد.
سویان (به لاتین: Seviyan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است.
اوغور بی‌لی (به لاتین: Uğurbəyli، تا ۷ فوریه ۱۹۹۱ تازه‌کند Təzəkənd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. اوغور بی‌لی ۱۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
گل‌اغلولار (به لاتین: Güloğlular) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. پری‌اغلولار ۹۴۱ نفر جمعیت دارد.
کورپوسیندیران (به لاتین: Körpüsındıran) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. کورپوسیندیران ۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
کوجو هیساتادا ; – ) کانپاکو، کوگه در اواخر دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا در ژاپن بود.
زبان یوچی زبان مردمان یوچی است که در ایالت اکلاهما می‌زیند. نیاکان این مردمان در اصل در جنوب سرقی آمریکا می‌زیستند و بعد در سدهٔ نوزدهم مجبور به کوچ شدند. از آنجا که ارتباط این زبان با دیگر خانواده‌های زبانی مشخص نشده، زبانی تک‌خانواده قلمداد می‌شود.
Wikipedia contributors, "Yuchi language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuchi_language&oldid=972454215 (accessed October 2, 2020).
گذرنامه جعلی به پاسپورت (یا سایر مجوزهای مسافرتی) ساخته شده به شکل متقلبانه گفته می‌شود. گذرنامه‌های تقلبی شکل‌های مختلفی دارند. آن‌ها ممکن است رونوشت یک پاسپورت اصل باشند یا یک پاسپورت اصل که تغییراتی به شکل غیرقانونی در آن اعمال شده است. پاسپورتی که یک نهاد دارای صلاحیت صادر کرده اما اطلاعات غلط در آن وجود دارد هم گاهی پاسپورت تقلبی نامیده می‌شود.
تهیه و استفاده از گذرنامه‌های جعلی دلایل متنوعی دارد. آن‌ها می‌توانند برای خروج از کشور، سرقت هویت دیگران، تغییر سن، مهاجرت غیرقانونی و جرایم سازمان‌یافته استفاده شوند.
یکی از روش‌هایی که برای مهاجرت غیرقانونی وجود دارد، استفاده از پاسپورت های جعلی یا مشابهتی است. در این روش متقاضی با مراجعه به قاچاق‌برهایی که از طریق غیرقانونی متقاضیان را از مرز و یا گیت فرودگاه خارج می‌کنند، پاسپورت شباهتی دریافت می‌کند.
در این روش از پاسپورت‌های دزدیده‌شده در خارج از ایران استفاده می‌کنند. معمولاً پاسپورتی که ازنظر شباهت ظاهری، اطلاعات زیست‌سنجی(بیومتریک) و سایر ویژگی‌ها بیشتر به شخص متقاضی است نزدیک است برای هر شخص انتخاب می‌شود.
باشگاه فوتبال سنت پولتن () یک باشگاه فوتبال در زانکت پولتن، اتریش است.SKN St Pölten – News, Squad, Results & Fixtures – Soccerway
این باشگاه که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده سابقه یک نایب قهرمانی در جام حذفی فوتبال اتریش را در کارنامه داد.این تیم در فصل ۲۱-۲۰۲۰ به لیگ دوم فوتبال اتریش سقوط کرد.
رضا اسدی هم در فصل سقوط این تیم از بوندس لیگا اتریش به لیگ دوم اتریش ، عضو این تیم بوده است.
ایکه‌کامی هونمون-جی یک معبد نیچیرن-شو در جنوب توکیو است. دیدار مابین سایگو تاکاموری و کاتسو کایشو در ماه چهارم سال ۱۸۶۸ در مورد تسلیم قلعه ادو در این معبد انجام شد. برادر کوچکتر تاکاموری سایگو جودو بنای یادبود این دیدار را در پارک معبد ساخت و برجا مانده است.
ریتوا هاننِله لائوری (، زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۲ در تامپره، فنلاند) بازیگر زن فنلاندی است که به خاطر بازی در چندین سریال کمدی مشهور است. تمرکز شغلی و هنری او، بازیگری در تئاتر است.
نام شناسنامه‌ای او هنگام تولد "هاننِله مارک‌کولا" بود، پدرش "آروی مارک‌کولا"، سرهنگ و مادرش "اِینه مارک‌کولا"، مغازه‌دار بودند. وی در سال ۱۹۷۶ با هاننو لائوریِ بازیگر ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد، سامی (۱۹۷۷) و تُمی (۱۹۷۹).Suomen teatterit ja teatterintekijät 1983, p. 256 این زوج در سال ۱۹۹۴ از هم جدا شدند. او در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ با Teemu Rinne ازدواج کرد و مدت کوتاهی با او زندگی کرد.
اوت‌رایدرز () یک بازی ویدئویی رو به انتشار در سبک تیراندازی سوم شخص است که توسط پیپل کن فلای توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اسکوئر انیکس منتشر خواهد شد. این بازی در سال ۲۰۲۱ برای پلت‌فرم‌های مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، اکس‌باکس سری ایکس/اس و گوگل استادیا منتشر خواهد شد.
وحید کشتکار عضو تیم ملی شنای نابینایان و کم بینایان از سال 1383 الی 1393 می باشد. وی در طول این مدت توانست 4 بار در آسیا رکورد شکنی نماید. کشتکار به عنوان نماینده شنای ایران، در مسابقات آسیافسپیک مالزی 2006، مسابقات جهانی IBSA برزیل 2007، مسابقات برلین کاپ 2010، مسابقات جهانی ipc هلند 2010، مسابقات پاراآسیابی گوانگجو 2010، مسابقات جهانی IBSA ترکیه 2011 و مسابقات پاراآسیایی اینچئون 2014 به رقابت پرداخته و در طی این مسابقات به بیش از 15 مدال ارزشمند دست یافت.
در حال حاضر نیز وحید کشتکار به عنوان مسئول کمیته مسابقات انجمن شنای نابینایان و کم بینایان کشور در حال فعالیت می باشد.
وی از ۸ سالگی ورزش شنا را در زیر نظر عموی خود، عباسعلی کشتکار در شیراز شروع کرد. سایر مربیان این شناگر نیز عبارتند از محمدکاظم مداحی فر، مجید فرزانفر، محمد مرسانی، مجید اسدپور، اصغر کرمی، حمید شریفیان، حشایار حضرتی، محسن سمیع زاده و ... نام برد. اما بدون شک دلیل اصلی موفقیت های وحید کشتکار مرهون هدایت و پشتیبانی عباسعلی کشتکار می باشد. کشتکار در سن 18 سالگی و با تشدید عارضه بینایی با فدراسیون ورزش های نابینایان و کم بینایان آشنا و در اولین حضور خود در مسابقات قهرمانی کشور توانست نظر تمامی کارشناسان و مربیان را به خود جلب کند. در خلال رقابت های بازی های پاراآسیایی گوتنگجو، گوینده رادیو ورزش از کشتکار به عنوان مارک اسپیتز شنای ایران یاد کرد و این لقب تا پایان عمر قهرمانی این شناگر بر روی او باقی ماند.
در مسابقات جهانی IPC هلند 2010، کشتکار موفق شد رکورد آسیا در ماده 400 متر آزاد را شکسته و به نام خود ثبت کند.
کشتکار در بازی‌های پاراآسیایی 2010 گوانگجو چین موفق شد برای بار دوم ضمن شکستن رکورد آسیا در ماده 400 متر آزاد، مدال طلای این ماده را دریافت نماید.
در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۱۴ کشتکار برای بار سوم ضمن شکستن رکورد آسیا در ماده 400 متر آزاد، مدال طلای این رشته را بر گردن انداخت.
چهارمین رکورد شکنی کشتکار در آسیا نیز مربوط می شود به ماده 200 متر مختلط انفرادی که در مسابقات پاراآسیایی گوانگجو صورت پذیرفت.
در پنجمین دوره رقابت‌های شنای نابینایان و کم‌بینایان جهان، کشتکار موفق شد در فینال ماده یک صد متر قورباغه کلاس S12 برای اولین بار در تاریخ شنای ایران به فینال مسابقات قهرمانی جهان راه پیدا کند. اما به دلیل عدم رویارویی این ورزشکار با نماینده اسرائیل در ماده 100 متر آزاد، از این رقابت محروم گردید.
وحید کشتکار ۱۵ مدال آسیایی و جهانی دارد.
2مدال نفره و 3 مدال برنز در مسابقات آسیا فسپیک مالزی 2006
1مدال نقره و 2 مدال برنز در مسابقات برلین کاپ 2010
1 مدال طلا، 2 نقره و 2 برنز در بازی های پاراآسیایی گوانگجو 2010
1مدال طلا و 1 مدال نقره در بازی های پاراآسیایی اینچئون 2014
ورزشکار برتر استان فارس در ویژه برنامه قهرمان قهرمانان 1386
جوان برتر استان فارس در سال های 1387 و 1389
ورزشکار اخلاق استان فارس در سال 1388
دریافت عنوان ورزشکار جوانمرد در سال 1389 از اداره کل تربیت بدنی استان فارس
تئاترِ شهر تورکو () تئاتری در شهر تورکوی فنلاند است و در سال ۱۹۶۴، هنگامی که "Turun Teatteri" و Turun Työväen Teatteri ادغام شدند، تأسیس شد. این تئاتر تا سال ۲۰۱۴ قدیمی‌ترین سالن تئاترِ کاملاً متعلق به شهرداری در فنلاند بود که در این سال به یک شرکت سهامی متعلق به شهر تورکو تبدیل شد.teat
آلفا-سیکلودکسترین یک هگزاساکارید و از مشتقات گلوکز است. این ترکیب با β- (بتا) و γ- (گاما) سیکلودکسترین شباهت دارد. این ترکیبات به ترتیب حاوی هفت و هشت واحد گلوکز است. همه سیکلودکسترین ها جامدات سفید و محلول در آب با حداقل سمیت هستند. سیکلودکسترین ها تمایل دارند که مولکول های دیگر را در فضای داخلی شبه استوانه ای خود به دام بیندازند. این رفتار در محصور و سپس آزاد کردن مولکول ها منجر به کاربرد این ترکیب در پزشکی می شود.
امره تتیکل (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۸۵) بازیگر و نویسنده و مدرس تئاتر در شهر تکیرداغ کشور ترکیه است. وی بیشتر به خاطر بازی در نقش "برک" در فیلم "بایستید" (به ترکی "Ayakta Kal") و "شاهین" در مجموعه تلویزیونی "رز سیاه" (به ترکی "Karagül") در ترکیه شناخته شده است.
این هنرمند در سال ۱۹۸۵ میلادی در شهر تکیرداغ ترکیه به دنیا آمد و بزرگ شد. امره تتیکل که در دوران تحصیلات متوسطه و دبیرستان کاملاً علاقه‎مند به بازیگری بود، در گروه های تئاتر و تئاتر آماتور شهر شهر تکیرداغ شرکت کرد. تتیکل برای تحصیلات دانشگاهی تکیرداغ را ترک کرد و در استانبول اقامت گزید. سال ها بعد وی از دانشگاه نیوپورت کالیفرنیا در مدیریت بازرگانی انگلیسی فارغ التحصیل شد.
در سال ۲۰۰۸ او با سلچوک اولورگوین ملاقات کرد. انواع دوره های تئاتر "اولورگوین" و "آیکوت اورای" را گذراند و تئاتر های مختلفی با هم بازی کردند که سبب حرفه ای شدن او گردید. وی تحصیلات بازیگری خود را در مرکز هنری بهاریه، هنرستان هنر نمایشی نیویورک، آکادمی فیلم نیویورک و مدرسه درام ادامه داد.
وی در سالهای دانشجویی در تبلیغات تلویزیونی و اینترنتی شرکت می کرد. در سال ۲۰۰۸ وی شخصیت "مورفی مک ماهون" را در مجموعه تلویزیونی "توقف مسافر" (به ترکی: Dur Yolcu) به تصویر کشید و برای اولین بار در یک سریال تلویزیونی ظاهر شد.
او در اولین فیلم اصلی خود، به نام "بایستید" (به ترکی: Ayakta Kal) که در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ اکران شد، نقش "برک" (به ترکی: Berk) را به عنوان نقش اول این فیلم بازی کرد. پس از چند فیلم تبلیغاتی، فیلم و سریال تلویزیونی، با بازی در نقش "شاهین" در سریال تلویزیونی "رز سیاه (به ترکی: Karagül) مورد استقبال مخاطبان ترک قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۵ وی نقش "انگین" (به ترکی: Engin) در سریال "آخرین خروج" (به ترکی: Son Çıkış) را احیا نمود. او همچنین شخصیت "تئومن" (به ترکی:Teoman) را در مجموعه تلویزیونی "اسمش را شما بگذارید" (به ترکی: Adını Sen Koy) در سال ۲۰۱۹ به تصویر کشید.
او به عنوان معلم تئاتر در بسیاری از کالج ها و مؤسسه های آموزش خصوصی بازیگری در شهرهای تکیرداغ و استانبول کار کرده و دانشجویان را برای آموزش هنرستان تعلیم داده است. در حال حاضر امره تتیکل علاوه بر فعالیت در عرصه بازیگری، در فیلمنامه نویسی و برگذاری دوره های آموزشی تئاتر برای سنین مختلف نیز فعالیت دارد.
وی در سال ۲۰۱۵ اولین رمان خود را با عنوان "عشق تنها پناهگاه" (به ترکی: Yalnız Aşka Sığınmak) منتشر نمود که پس از مدت کوتاهی در جایگاه ۱۶ از ۲۰ رمان برتر ترکیه قرار گرفت.
در نوروز سال ۱۳۹۸ خورشیدی امره تتیکل در مجموعه تلویزیونی هفت شهر عشق که یک فیلم مسابقه ای با حضور بازیگران سینما و تلویزیون ایرانی و خارجی و با هدف نشان دادن علاقه ها و آشنایی با فرهنگ کشورهای دیگر دنیا بود شرکت نمود. همچنین در همان سال او با حضور در فصل نهم برنامه شام ایرانی با کارگردانی سعید ابوطالب به ایفای نقش و همکاری در این مجموعه پرداخته است. وی در این برنامه با سامان گوران، نیما شاهرخ شاهی و پوریا پورسرخ هم بازی بود.
«جایزهٔ داستان واقعی» اولین جایزهٔ جهانی خبرنگاری محسوب می‌شود. این جایزه از سال ۲۰۱۹ در سوئیس پایه‌گذاری شد. جوایز از طرف یک بنیاد مستقل اعطا شده و گزارش‌هایی را از ۱۲ زبان مختلف مقایسه و آن‌هایی را تقدیر می‌کند که از لحاظ پی‌گیری و تحقیق مصرانه، کیفیت روزنامه‌نگاری و اهمیت اجتماعی برجسته باشند. ۵۰ نفر عضو هیئت داوران از ۲۹ کشور مختلف وظیفهٔ انتخاب ۴۲ متن برتر سال و برنده را از میان آن‌ها برعهده دارند. هیئت داوران بخش فارسی این جشنواره «محمد قائد، امیرحسن چهلتن و سرگه بارسقیان» هستند. حسن همایون،علیرضا غلامی، فاطمه کریمخان، طاهره رحیمی روزنامه‌نگاران ایرانی راه‌یافته به مرحله نهایی این رقابت هستند و گزارش‌های آن‌ها مورد تقدیر قرار گرفته‌است.
اولین جایزه روزنامه‌نگاری با محوریت جهانی هدف آن است که الگویی برای انگیزه دادن به روزنامه‌نگاران در سراسر جهان و تقویت آنها در کارشان ایجاد کند. در قرن بیست و یکم، نقش روزنامه‌نگاری به عنوان یک نهاد مهم و ضروری برای دموکراسی به‌طور مداوم و در همه جا مورد آزمایش قرار می‌گیرد: آزادی مطبوعات محدود است، رسانه‌ها از نظر سیاسی کنترل می‌شوند، از نظر اقتصادی ابزار می‌شوند و از نظر دیجیتالی تقسیم می‌شوند. قیمت این امر زیاد است: در بسیاری از جاها از دست دادن نمایش متکثر و مستقل از وقایع یا تحولات در رسانه‌ها بر شکل‌گیری نظر آزاد و انتقادی تأثیر می‌گذارد. این امر گزارشگران شجاع را در همه جوامع و کشورها از اهمیت بیشتری برخوردار می‌کند. برای آن‌هاست که جایزه داستان واقعی ایجاد شد. هدف جایزه داستان واقعی این است که صدای خبرنگاران را فراتر از مرزهای کشور خود شناخته و با این کار تنوع دیدگاه‌های ارائه شده در رسانه‌ها را افزایش دهد. جایزه داستان واقعی توسط یک بنیاد مستقل اعطا می‌شود و از خبرنگاران نویسنده به ۱۲ زبان که از نظر عمق تحقیق، کیفیت روزنامه‌نگاری و ارتباط اجتماعی خود متمایز شده‌اند، تقدیر می‌کند. پنجاه عضو هیئت داوران از ۲۹ کشور ۴۲ متن برتر سال را انتخاب می‌کنند و سپس یک برنده را برمی‌گزینند. برندهٔ نهایی ۳۰ هزار فرانک سوئیس به عنوان جایزه دریافت خواهد کرد.
جایزه داستان واقعی برای همه روزنامه‌نگاران در هر نقطه از جهان که گزارش کتبی تولید می‌کنند، آزاد است. آثار را می‌توان به ۱۲ زبان ارسال کرد: انگلیسی، فارسی، عربی، چینی، فرانسوی، آلمانی، هندی، ایتالیایی، ژاپنی، پرتغالی، روسی و اسپانیایی. آثار نوشته شده به زبان‌های دیگر را هم می‌توان در دو دسته ارسال کرد؛ اروپا، جهان جایزه داستان واقعی به نوعی گزارش اهدا می‌شود که این خصوصیات را نشان دهد: روایتی داستانی از وقایع واقعی، تحقیق عمیق دربارهٔ مکان، تحقیق دقیق دربارهٔ حقایق و غنای زبانی. هیئت داوری جنبه‌های زیر را در گزارش‌ها ارزیابی می‌کند: تحقیق (عمق، زمان، شرایط خاص کشور)؛ کیفیت (کاردستی، راستی، ظرافت روایی)؛ تأثیر (ارتباط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی)
جایزه داستان واقعی بر اساس یک ایده و به ابتکار مجله Reportagen ایجاد شده‌است. جایزه داستان واقعی توسط بنیاد داستان واقعی و با همکاری نزدیک با جشنواره بین‌المللی گزارشگری برن سازماندهی و اجرا می‌شود.
۴۲ خبرنگار انتخاب‌شده، به مراسم جایزه داستان واقعی در شهر برن (سوئیس) دعوت خواهند شد. مجموع جوایز ۱۷۷ هزار فرانک سوئیس است که به این شرح تقسیم می‌شود: ۴۲ نامزد هر کدام ۳ هزار فرانک دریافت می‌کنند. این مبلغ شخصاً در مراسم اهدای جایزه True Story اهدا خواهد شد. سپس هیئت منصفه اصلی سه متن برتر را از میان ۴۲ نامزد انتخاب خواهد کرد که به شرح زیر پاداش می‌گیرند:
نخستین جایزه دوره داستان سال ۲۰۱۹ برگزار شد. در این دوره جایز نخست رقابت به خبرنگار روسی، شورا برتین تعلق گرفت. جوایز دوم و سوم به مارک آراکس (ایالات متحده) و Du Qiang (چین) تعلق گرفت. از ایران نیز چهار خبرنگار با گزارش هایی ه بازتاب دهنده سانسور در ایران است
نامزد دریافت این جایزه شده بودند. علیرضا غلامی و همایون با گزارشی با عنوان کاسبان سانسور به روایت بازار سیاه کتاب ایران پرداختند، آن گزارش در مجله تجربه منتشر شد.همچنین فاطمه کریمخان گزارشی با موضوع قصاص نوشت در خبرگزاری ایسنا منتشر کرد. طاهره رحیمی هم گزارشی دربارهٔ فیلتر تلگرام در ایران در نشریه صدای پارسی منتشر کرده بود،
بر اساس اعلام بنیاد جایزه داستان واقعی، ۱۱۷۹ گزارش از ۱۰۱ کشور برای کسب جایزه True Story Award 2020/21 به این بنیاد ارسال شده‌است.
اسامی نامزدهایی که به مراسم اهدای جوایز دعوت خواهند شد، ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱ (۲۲ دی ۱۳۹۹) اعلام می‌شود. مراسم اهدای جوایز ۴ تا ۶ ژوئن ۲۰۲۱ (۱۴ تا ۱۶ خرداد ۱۴۰۰) در شهر برن سوئیس برگزار می‌شود.
دلار آمریکا در کنار اینکه واحد پول ملی کشور آمریکا است، به عنوان یک واحد پولی استاندارد در بازار جهانی برای انواع کالاها نظیر طلا یا نفت نیز مورد استفاده کشورهای مختلف قرار می‌گیرد؛ حتی برخی از شرکت‌های غیرآمریکایی نظیر ایرباس نیز کلیه قیمت‌های خود را در واحد پولی دلار آمریکا ارائه می‌کنند.
دلار آمریکا مهم‌ترین ارز ذخیره‌ای جهان است. در کنار اینکه بسیار از بانک‌های مرکزی و نهادهار دیگر آن را بکار می‌برند، بسیاری به‌طور شخصی نیز دلار آمریکا را عمدتاً به شکل اسکناس‌های صد دلاری ذخیره می‌کنند.
دو اقتصاددان به نام‌های پل ساموئلسون و میلتون فریدمن این دیدگاه را مطرح کردند که درخواست‌های خارجی برای دلار به آمریکا امکان مدیریت تراز تجاری‌اش را بدون اینکه ارزش پولی از بین برود یا جریان تجارت تغییر کند، می‌دهد. البته ساموئلسون در سال ۲۰۰۵ مدعی شد این اقدامات در یک آینده نامشخص می‌تواند باعث ایجاد موجی علیه دلار آمریکا شود که پیامدهای عظیمی روی اقتصاد جهان خواهد داشت.
دلار آمریکا در کنار یورو یک ارز ذخیره‌ای بسیار مهم در جهان است. یورو وضعیت خود را عمدتاً از مارک آلمان به ارث برده‌است و از زمانی که معرفی شد توانست قدرتمندتر شود. علی‌رغم اینکه دلار طی مدتی از یورو کم‌ارزش‌تر شده بود اما این واحدپولی با اختلاف بزرگی همچنان مهم‌ترین ارز ذخیره‌ای جهان قلمداد می‌شود.
آلن گرینسپن، رئیس سابق بانک مرکزی آمریکا در سال ۲۰۰۷ مدعی شد یورو می‌تواند روزی جای دلار آمریکا به عنوان مهم‌ترین ارز ذخیره‌ای جهان را بگیرد.
سیکلوبیس(پاراکوات-پی-فنیلن) (مشتق شده از پاراکوات) متعلق به دسته سیکلوفان‌ها بوده و از واحدهای آروماتیک متصل شده توسط پل متیلن تشکیل شده‌اند. این ماده می‌تواند یک مولکول مهمان کوچک را در خود جای دهد و نقش مهمی در شیمی میزبان–مهمان و شیمی فراذره‌ای دارد.
سینمای چاد به صنعت فیلم‌سازی در این کشور اشاره دارد. صنعتی که اگرچه خرد است اما روند رو به رشد دارد. چاد تا سال ۱۹۶۰ جزیی از قلمروهای فرادریایی فرانسه بود. به نظر می‌رسد اولین فیلمی که در این سرزمین ساخته شد "ریشه‌هایی از بهشت" ساخته جان هیوستون محصول ۱۹۵۸ باشد.
پس از استقلال و در دهه ۶۰ ادوارد سیلی مستندهای کوتاه و بلندی دربارهٔ مردمان بومی و اوضاع و احوال اجتماعی در چاد ساخت که در چندین سینما نمایش داده می‌شد. در دهه ۶۰ در اِنجامِنا ۵ سالن سینما وجود داشت که در بین آن‌ها سینما نورماندی مشهورترین بود. در همین دهه در شهرهایی مانند ساره، موندو و آبشی نیز حداقل یک سالن نمایش فیلم ساخته شده بود.
در دهه ۷۰ و ۸۰ به دلیل شروع جنگ‌های داخلی و مداخلات نظامی خارجی، فیلم و سینما به‌طور کلی در این کشور تعطیل شد. در ۱۹۹۰ پس از سرنگونی حکومت حسین حبری دیکتاتور چاد توسط ادریس دبی اوضاع کشور تا حدودی تثبیت شد و امکان توسعه یک صنعت فیلم نوپا را فراهم کرد.
مهمترین سینماگران حال حاضر سینمای چاد محمد صالح هارون، عیسی سرژ کوئلو و آبکار چنه ماسار هستند که عمدتاً در اواخر دهه ۹۰ از بدنه سینمای چاد ظهور کردند. محمد صالح هارون در جشنواره‌هایی از جمله جشنواره فیلم و تلویزیون پان آفریقا واگادوگو، جشنواره فیلم ونیز و جشنواره کن حضور داشته‌است. "آبونا" (۲۰۰۲)، "مردی که جیغ می‌کشد" (۲۰۱۰) و "یک فصل در فرانسه" (۲۰۱۷) از مهمترین فیلم‌های وی به‌شمار می‌آیند.
چاد تاکنون ۲ فیلم به عنوان نماینده سینمای این کشور در جایزه اسکار معرفی کرده‌است که هردو فیلم با کارگردانی محمد صالح هارون بوده‌است. "آبونا" در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۳ و "گری‌گری" در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۱۴ به عنوان نماینده سینمای چاد به آکادمی اسکار معرفی شده بودند. یوسف جااورو بازیگر سینمای چاد در عمده فیلم‌های محمد صالح هارون حضور داشته‌است.
در سال ۲۰۱۱ رسماً اعلام شد که دولت چاد پس بازسازی سینمای قدیمی نورماندی در انجامنا به بازگشایی آن خواهد پرداخت. در حال حاضر سینما نورماندی تنها سینمای فعال در چاد است.
پیشوند آزا-(Aza-) در شیمی آلی برای اشاره به نام ترکیبات آلی استفاده می شود که در آن اتم کربن با اتم نیتروژن جایگزین می شود. اصطلاح "دآزا-"(deaza-) زمانی است که نیتروژن از بین می رود و معمولاً یک اتم کربن در جای آن قرار می گیرد.
Wikipedia contributors, "Aza-," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Aza-&oldid=888704779 (accessed October 2, 2020).
سیمپرویر، که با نام تجاری Olysio فروخته می‌شود، دارویی است که در ترکیب با سایر داروها برای درمان هپاتیت سی استفاده می‌شود. این دارو به طور خاص برای ژنوتیپ ۱ و ۴ هپاتیت سی استفاده می‌شود. داروهایی که همراه با این دارو استفاده می‌شود شامل sofosbuvir یا ریباویرین و peginterferon-alfa است. نرخ درمان در حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد است. ممکن است در کسانی که اچ‌آی‌وی/ایدز دارند نیز استفاده شود. این دارو به صورت خوراکی یک بار در روز و به طور معمول ۱۲ هفته مصرف می‌شود.
«دوتا» () یک مجموعه از بازی ویدئویی است که توسط شرکت ولو در پلت‌فرم‌های مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، لینوکس، اندروید، و آی‌اواس منتشر شده‌است. اولین سری از این مجموعه با نام دفاع از باستانیان در سال ۲۰۰۳ و نسخه دوم به نام دوتا آندر لرد در سال ۲۰۲۰ میلادی منتشر شدند.
سینمای کامرون شامل فیلم‌سازی به زبان فرانسوی و زبان انگلیسی است. صنعت فیلم در این کشور گاهی کالیوود نامیده می‌شود. پیشینه تولید فیلم در این سرزمین به سال ۱۹۱۹ بر می‌گردد زمانی که این کشور کامرون فرانسه نامیده می‌شد.
در سال ۱۹۶۰، کامرون به کشوری مستقل تبدیل گردید و اولین فیلمی که بعد از استقلال در کامرون فیلمبرداری شد "شماره دو" به کارگردانی دیا موکوری در سال ۱۹۶۲ بود که تا سال ۱۹۶۶ اکران نشد.
ترزه سیتا بلا و ژان پیر دیکونگو پیپا اولین تهیه‌کنندگان فیلم کامرونی بودند. از دیگر نام‌های سینمای اولیه کامرون می‌توان به آلفونس بنی و دانیل کاموا اشاره کرد. کاموا با فیلم "دختر ما" (۱۹۸۱) در جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد. همچنین در پنجاه و سومین دوره جوایز اسکار به عنوان نماینده سینمای کامرون معرفی گردید.
قبل از سال ۱۹۷۳، تقریباً ۱۵ فیلم کوتاه و بلند با پشتیبانی مالی از وزارت تعاون فرانسه و پشتیبانی فنی از مراکز فرهنگی فرانسه تولید شد. در سال ۱۹۷۲، حدود ۳۲ سالن سینما سراسر کامرون وجود داشت که توسط دولت وقت کامرون حمایت می‌شد. اما در دهه‌های بعد عمدتاً تعطیل و متروکه شدند. در شهرهای بزرگتر مانند یائونده و دووالا نیز سینماها متعاقباً تعطیل شدند و در عوض فیلم‌ها در سینماهای سیار نمایش داده می‌شوند.
جشنواره بین‌المللی فیلم کامرون برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ برگزار شد. این جشنواره با هدف کمک به توسعه صنعت فیلم محلی و ایجاد یک فرصت رشد در صنعت فیلم، تسهیل دسترسی به سرمایه گذاران، تجهیزات و کسب مهارت فنی از طریق درگیر شدن کارشناسان خارجی برگزار می‌شود. به همین منظور جشنواره یکسری کارگاه آموزشی برای بالا بردن استانداردهای صنعت فیلمسازی محلی برگزار می‌کند.
ژان پیر بکولو با فیلم "آنهایی که خون می‌ریزند"(۲۰۰۵) که در جشنواره فیلم و تلویزیون پان آفریقا واگادوگو برنده چندین جایزه شد و فلورانس آییسی با فیلم "خواهرخوانده" (۲۰۰۵) از بدنه جدید سینماگران حال حاضر کامرون محسوب می‌شوند.
در یک دهه اخیر سینمای کامرون با حمایت سینمای نیجریه تولید مشترک در صنعت سینما را آغاز کردند. "مردی برای آخر هفته" (۲۰۱۷) ساخته آشیل بریس و "خیانت در امانت" (۲۰۱۷) ساخته نکانای نکوایی از جمله این آثار است.
هاننو یوهانی لائوری (زادهٔ ۹ مارس ۱۹۴۵) بازیگر فنلاندی است. لائوری در تئاتر ملی فنلاند و تئاتر شهرهای ییواسکولا، تورکو و هلسینکی به عنوان بازیگر شاغل بوده‌است. لائوری از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ استاد بازیگری و مدیر گروه بازیگریِ دانشکدهٔ علوم انسانیِ دانشگاه تامپره بود. او علاوه بر نقشهای مهم تئاتری از جمله «کالیگولا» اثر آلبر کامو در ۱۹۸۰ و «هرتا و اُلاوی» اثر یوها واککوری در ۲۰۰۳، در فیلمهای Jussi Pussi (۱۹۷۰)، Meiltähän tämä käy (۱۹۷۳)، Jäniksen vuosi (۱۹۷۷)، Hei kliffaa hei (۱۹۸۵)، Pedon merkki (۱۹۸۲)، Jäähyväiset presidentille (۱۹۸۷)، ja Isältä pojalle (۱۹۹۶) بازی کرده‌است. او دو بار تا کنون برندهٔ جایزهٔ یوسی شده‌است بار نخست برای فیلم Pedon merkki vuonna (۱۹۸۲) و بار دوم برای فیلم Jäähyväiset presidentille vuonna (۱۹۸۸).
او در سال ۲۰۲۰، زندگینامهٔ خود را با نام «زندگی دیگر» به چاپ رساند.https://www.is.fi/viihde/art-2000006602101.html
ژوآو لینس کانسانسائو ویسکونت سینیمبو (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و دیپلمات اهل برزیل بود. وی از ۵ ژانویه ۱۸۷۸ تا ۲۸ مارس ۱۸۸۰ نخست‌وزیر این کشور بود.http://rulers.org/rulb2.html
ژوآو لینس کانسانسائو ویسکونت سینیمبو در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۶، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
تئاتر شهر یووَسکولَه () تئاتری است که در مرکز شهر یووسکوله واقع است و در سال ۱۹۶۱ تاسیس شده است. این تئاتر در تماشاخانه‌ای مستقر است که آلوار آلتو آن را طراحی کرده است.
تئاتر که دو دهه قبل تاسیس شده بود ، در سال 1982 به محل فعلی خود نقل مکان کرد. بنای کنونی به دلیل طراحی توسط معمار فنلاندی آلوار آلتو قابل توجه است.
این تئاتر شامل دو مرحله است: سالن اصلی 551 تماشاگر دارد ، استودیوی کوچکتر یک ج. 100. [1] سالانه تقریباً 60،000 نفر برای دیدن حدود 250 نمایش از تئاتر بازدید می کنند. [1] ارکستر سمفونیک Jyväskylä Sinfonia از تئاتر به عنوان مکان اصلی اجرای خود استفاده می کند.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jyväskylän_kaupunginteatteri». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فنلاندی، بازبینی‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۲۰.
ژیرولامو فرسکوبالدی (؛ همچنین گروولامو، ژیرولیمو، و گرونیمو آلیساندرو؛ زاده سپتامبر ۱۵۸۳Sources are in dispute about the interpretation of Frescobaldi's birth and baptism records; 9 September has long appeared in references as his baptism date (which would mean he was born no later than that date, and probably a day or two earlier), but more recent research suggests a birth date of 13 September or 15 September may be more accurate. مرگ ۱ مارس ۱۶۴۳) نوازنده و آهنگساز اهل دوشی فرارا در شمال ایتالیا بود. او یکی از مهمترین آهنگسازان سازهای شستی‌دار در اواخر دوره رنسانس و اوایل دوره باروک بود. فرسکوبالدی که از کودکی استعداد شگرفی در آهنگسازی داشت زیر نظر لوززاسکو لوززاسشی در فرارا موسیقی را فراگرفت و آهنگسازان بسیاری از جمله آسکانیو مایونه، جیوانی ماریا تراباجی و کلودیو مرولو بر او تأثیر گذاشتند. فراسکوبالدی از ۲۱ ژوئیه ۱۶۰۸ تا ۱۶۲۸ و مجدداً از سال ۱۶۳۴ تا زمان مرگش ارگ‌نواز اصلی کلیسای سن پیترو که مرکز اصلی سازمان موسیقی ایتالیا به نام کاپلا گیولیا بود، بود.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".47, 54, 79. 81.
مجموعه‌های چاپی فرسکوبالدی شامل برخی از تأثیرگذارترین آهنگ‌های سده هفدهم است. آثار او بر روی یوهان یاکوب فروبرگر، یوهان سباستین باخ، هنری پورسل و تعداد بیشماری از آهنگسازان بزرگ دیگر تأثیر گذاشت.
فرسکوبالدی در فرارا به دنیا آمد. پدرش فیلیپو زمین‌دار بود و احتمالاً ارگ‌نوازی هم می‌کرد، چراکه هم ژیرولامو و هم برادر ناتنی‌اش، سزاره، ارگ‌نواز شدند.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".3. فراسکوبالدی زیر نظر "لوززاسکو لوززاسشی" که آهنگساز برجسته مادریگال و ارگ‌نواز دربار دوک آلفونسو دوم بود، موسیقی را فراگرفت. اگرچه آهنگ‌های ارگ لوززاسشی امروزه نسبتاً ناشناخته است (چرا که بخش بزرگی از آن از بین رفته‌است)، روایت‌های معاصر نشان می‌دهد که او آهنگساز و "نوازنده" با استعدادی بوده‌است و جزو معدود افرادی بوده که می‌توانسته برای ساز "آرکیچیمبالو" نیکولای ویچنتینو آهنسگازی و اجرای کند "."Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 7, 10. روایت‌های معاصر، فراسکوبالدی را بچه‌ای توصیف می‌کنند که «شالودهٔ شهرهای مختلف ایتالیا» بوده. او به سرعت به عنوان یک نوازنده حمایت اشراف مهم ایتالیا را به دست آورد. آهنگسازانی که در این دوره از فرارا بازدید کرده‌اند شامل استادان بسیار مهمی همچون کلودیو مرولا، مونته‌وردی، جان دولند، اورلانده دو لاسو و کارلو جزوالدو بوده‌اند.
در اوایل دهه بیستم زندگی فراسکوبالدی، او به رم نقل مکان می‌کند. طبق گزارش‌ها، فرسکوبالدی در سال ۱۶۰۴ در آن شهر بوده‌است، اما حضور وی فقط در سال ۱۶۰۷ است که تأیید می‌شود. وی از ژانویه تا ماه مه همان سال، ارگ‌نواز کلیسا در سانتا ماریا در تراستاوره بوده‌است.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 16, 20. او همچنین توسط گوییدو بنتیوگلیو، اسقف اعظم رودس استخدام شد و وی را در سفری به فلاندر جایی که بنتویوگلیو به عنوان "سفیر" کار می‌کرد، همراهی کرد. این تنها سفر فرسکوبالدی به خارج از ایتالیا بود.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 28. این آهنگساز بر اساس پیشگفتار فرسکوبالدی در نخستین کتابش، یعنی نسخه ۱۶۰۸ «مجالس»، از آنتورپ، جایی که نوازندگان محلی، تحت تأثیر موسیقی او، او را ترغیب کردند که حداقل بخشی از موسیقی‌اش را منتشر کند، نیز بازدید کرد. فرسکوبالدی در ۲۱ ژوئیه ۱۶۰۸ در حالی که در خارج از کشور بود، به عنوان جانشین ارکول پاسکوینی به عنوان ارگ‌نواز باسیلای سنت پیتر در رم انتخاب شد.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 31. با این وجود، فرسکوبالدی در تابستان در فلاندرز ماند و تا ۲۹ اکتبر به رم بازنگشت.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".31, 33. وی در تاریخ ۳۱ اکتبر وظایف خود را به عهده گرفت و هر چند جسته‌گریخته، تا زمان مرگ، این سمت را عهده‌دار شد.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".33, 47. او پس از اقامت در رم در سال ۱۶۰۸ به مؤسسه موسیقی Enzo Bentivoglio پیوست.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".30, 40, 41, 43. رسوایی مربوط به رقابت بین بنتی‌وگلیو و خانواده مدیچی سرانجام او را مجبور به ترک موقعیت خود کرد.
فرسکوبالدی، پس از یان پیترزون سوئیلینک، اولین آهنگساز بزرگ سنت باستانی فرانسوی-هلندی-ایتالیایی بود که تصمیم گرفت تمرکز خود را بر روی موسیقی‌سازی بگذارد.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies". 8. فرسکوبالدی طیف وسیعی از احساسات را به اعماق موسیقی دستگاهی آورد.Silbiger, Alexander, ed. Frescobaldi Studies. 2. موسیقی صفحه کلیدی مهمترین جایگاه را در کارنامه فرسکوبالدی دارد.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".5. وی در زمان حیات خود هشت مجموعه از آن را منتشر کرد که تعداد زیادی تحت نظارت وی تجدید چاپ شدند و سایر قطعات یا پس از مرگ منتشر شدند یا به صورت دست‌نویس منتقل شدند.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 274-89. مجموعه وی از گروه‌سازها شامل کانزونا، "Il Primo Libro delle Canzoni"، در سال ۱۶۲۸ و در دو نسخه در رم منتشر شدند و در نسخه ونیز ۱۶۳۴ نیز اصلاح اساسی شد. از بین چهل قطعه موجود در این مجموعه، ده قطعه جایگزین شدند و همگی تا درجات مختلف مورد تجدید نظر واقع شدند که شانزده قطعه از آنها تجدید نظر اساسی بودند. این ویرایش گسترده نشانگر علاقه مستمر فرسکوبالدی به کمال‌گرایی قطعات او و مجموعه‌های وی است.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies". 7.
قانون‌های آهنگسازی فرسکوبالدی با انتشار نت‌های او در سال ۱۶۱۵ کلید خورد.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".4. یکی از این نت‌ها که در سال ۱۶۱۵ منتشر شد "Ricercari, et canzone" بود.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".3. دومین نت او در سال ۱۶۱۵ به نام "Toccate e partite بود" که سبک صفحه کلیدی رسا (expressive) را ایجاد کرد. فرسکوبالدی از قوانین مرسوم برای آهنگسازی پیروی نکرد ودر عوض اطمینان حاصل کرد که هیچ‌کدام از دو اثر ساختار مشابهی نداشته باشند.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies". 3.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".64.
جریان بعدی موسیقی فرسکوبالدی، دامنه هنری آنها را فراتر از موسیقی صفحه کلیدی که قبلاً روی آن تمرکز کرده بود، گسترش داد.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".4. چهار نت پسین فرسکوبالدی پس از سال ۱۶۲۷ برای گروه‌های ساز و آوازی در سبک موسیقی غیردینی و دینی ساخته شدند.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies". 6. مجموعه سی اثر مقدس ۱۶۲۷ و چهل کانزونا گروه ۱۶۲۸ از نظر ساختاری مخالف یکدیگر هستند. با این حال، هر دو به سبک سنتی تری نوشته شده‌اند که آنها را برای استفاده در کلیسا مناسب می‌کند.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".6. "Arie musicali"، که در سال ۱۶۳۰ منتشر شد، احتمالاً زودتر از زمانی که فرسکوبالدی در رم بود، ساخته شده‌است.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".6.
در سال ۱۶۳۵، فرسکوبالدی "Fiori musical را" منتشر کرد. این گروه از آثار جزو تنها آثار وی است که به موسیقی کلیسایی اختصاص دارد و آخرین مجموعه او است که شامل قطعات کاملاً جدید است.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies". 6. "Fiori" انواع مختلفی از سبک‌ها را در محدوده موسیقی دینی آزمایش می‌کند.Silbiger, Alexander, ed. "Frescobaldi Studies".6.
منتقدان معاصر، فرسکوبالدی را به عنوان یکی از بزرگترین موسیقی‌دانان موسیقی صفحه کلیدی در زمان خود معرفی می‌کنند. حتی منتقدانی که کارهای آوازی فرسکوبالدی را تأیید نمی‌کردند، بر این عقیده بودند که وی هم در نواختن و هم در ساختن موسیقی صفحه کلیدی نابغه بود.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi".93. موسیقی فرسکوبالدی تأثیر مستقیم خود را تا دهه ۱۶۶۰ از دست نداد و آثار وی بیش از یک قرن پس از مرگ وی بر پیشرفت موسیقی صفحه کلیدی تأثیرگذار بود. برناردو پاسکوینی، ژیرالامو فرسکوبالدی را تا درجه مرجع موسیقی بالا می‌دانست.Hammond, Frederick. "Girolamo Frescobaldi". 93-95.
شاگردان فرسکوبالدی شامل تعداد زیادی از آهنگسازان ایتالیایی بودند که مهمترین آنها یوهان یاکوب فروبرگر آلمانی بود که بین سالهای ۱۶۳۷ – ۴۱ نزد وی موسیقی را یادگرفت. آثار فروبرگر نه تنها تحت تأثیر فرسکوبالدی، بلکه تحت تأثیر میکلآنژلو رسی نیز بود. او به یکی از تأثیرگذارترین آهنگسازان سده هفدهم تبدیل شد و مانند فرسکوبالدی، آثار او هنوز در سده هجدهم مورد مطالعه قرار می‌گرفت. کارهای فرسکوبالدی توسط بسیاری از آهنگسازان بزرگ خارج از ایتالیا شناخته شد و آنها را تحت تأثیر قرار داد که از جمله آنها هنری پورسل، یوهان پاخلبل، و یوهان سباستین باخ هستند.
باخ برای مالکیت تعدادی از آثار فرسکوبالدی شناخته می‌شود که از جمله آنها یک نسخه دستنویس از موزیکال "Fiori" (ونیز، ۱۶۳۵) اثر فرسکوبالدی است که وی آن را به تاریخ ۱۷۱۴ امضا کرده و در همان سال در وایمار اجرا کرده‌است. تأثیر فرسکوبالدی بر باخ در مقدمه‌های سرودی اولیه او برای ارگ مشهود است.
تصویر فراسکوبالدی در بالای فیلم "اکنون مرا می‌بینی" دیده می‌شود.
سینمای آفریقای غربی یا سینمای غرب آفریقا به بدنه سینمایی، تاریخ سینما و تولید فیلم‌های مستقل یا مشترک در این منطقه اشاره دارد. سینمای این منطقه شامل کشورهای بنین، بورکینافاسو، سنگال، غنا، کیپ ورد، لیبریا، نیجر و نیجریه است. سینمای آفریقای غربی بخشی از سینمای آفریقا محسوب می‌شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی‌زبان، به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد، اطلاق می‌شود.