moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
به گفتهٔ شورای صنفی دانشجویان دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، سیف در جلسه‌ای نامهٔ اعتراضی را سراسر تهمت و دروغ و بی‌‌انصافی و «مرض‌‌های یک مشت عقده‌‌ای» خوانده است. او همچنین در مصاحبه با خبرگزاری تسنیم، ادعا کرد «پیگیری‌های بعضی از همکاران ما نشان داد که تعداد زیادی از امضاهای آن نامه [نامه اعلام خطر] اساسا وجود خارجی ندارد و اصل نامه هم ریشه دانشگاهی و دانشجویی ندارد.» او در همین مصاحبه گفت: «بنده اعتقاد ندارم که مسائلی که اخیرا در رسانه‌های بیگانه و بعضاً در برخی سایت‌های حامی آن‌ها در داخل منتشر می‌شود، انتقادات سازنده و مشفقانه باشد؛ چراکه اگر چنین بود، رسانه‌های معاند برای طرح آن‌ها سر و دست نمی‌شکستند... آن‌ها اهداف دیگری دارند و برای رسیدن به اهدافشان به بنده‌ای که معلم ادبیاتم و به اقتضای عمری که در این راه صرف کرده‌ام، از لطافت و ظرافت آن تاثیرپذیرفته‌ام، انگ ایجاد رعب و وحشت هم می‌زنند.» سیف در این مصاحبه اتهامات واردشده مبنی بر تخلف در آزمون دکتری رشتهٔ زبان‌های باستانی و عزل و نصب مدیران گروه‌ها را نیز رد کرد.
سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، نیز در پاسخ به اعتراضات در نشست خبری خود گفت: «برخی تلاش می کنند با هجمه و فشار افکار عمومی نسبت به تعیین و انتصاب افراد در دانشکده ها مدیریت را تحت فشار قرار دهند. ما اگر می خواستیم با اینگونه فشارها مدیریت کنیم باید منتظر باشیم و ببینیم رسانه ها کدام افراد را برای مدیریت دانشکده ها و مراکز معرفی می کنند.» او همچنین در مصاحبه با ایسنا گفت: «بخشی از مسائل و مشکلات مطرح شده، هیاهوی رسانه‌ای است. به طور قطع، افرادی در ورای مسائل مطرح شده، قرار دارند. اگرچه تعدادشان مشخص نیست اما با بهره‌گرفتن از روش‌های غیراخلاقی به این موضوع ورود کرده‌اند. افرادی که در ارتباط با این موضوع هستند، شناسایی نشده‌اند. به همین دلیل، گزارشی درباره خاطیان به ریاست دانشگاه ارائه نشده که به تخلفات آنها ورود کنیم. تمام اقدامات انجام شده غیراخلاقی است و در خور دانشگاه تهران نیست.»
احمدرضا قائم‌مقامی، مدیر وقت بخش تخصصی زبان‌های باستانی و ایران‌شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، در جلسهٔ پرسش و پاسخ دانشجویی مورخ ۲۳ خردادماه ۱۴۰۱، انتقادات تندی را به عملکرد عبدالرضا سیف وارد کرد. او مدعی شد از حضور او و دیگر استادان این بخش تخصصی در مصاحبهٔ دکتری رشتهٔ زبان‌های باستانی ممانعت به عمل آمده و سؤالات آزمون کتبی کنکور این رشته نیز یک روز پیش از برگزاری کنکور از گاوصندوق خارج و با سؤالات دیگری جایگزین شدند. او بر اساس این دعاوی کنکور دکتری این رشته را «مخدوش» و «به‌کلی متقلبانه» خواند. از دیگر مسائل مطرح‌شده توسط قائم‌مقامی، حذف مقالات منتشرشده در یکی از مجلات دانشکده از سایت آن مجله به دستور سیف و دخالت‌های معاون اجرایی سیف، موسی دیباج، در امور مرتبط با جذب اساتید در بخش تخصصی زبان‌های باستانی و ایران‌شناسی بوده است. سیف ادعای جابجایی سؤالات را در مصاحبه با تسنیم «سطحی و عامیانه و غیر قابل وقوع و کذب» خواند و دربارهٔ ممانعت از حضور استادان این بخش تخصصی در مصاحبهٔ آزمون دکتری نیز ادعا کرد مقررات اجازهٔ حضور اساتید این بخش در مصاحبهٔ دکتری را نمی‌داده و «بنابراین به ناچار برای مصاحبه شفاهی دکتری در این رشته از استادان بازنشسته و مدعو دعوت شد.»
داریوش رحمانیان، دانشیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی، نیز در مصاحبه با روزنامهٔ هم‌میهن، خاطره‌ای از حضور سیف در جلسهٔ شورای گروه تاریخ نقل کرد. به گفتهٔ او سیف به درخواست خودش و برخلاف رویهٔ مرسوم در یکی از جلسات شورای گروه تاریخ حضور یافت و «حدود ۵۰-۴۰ دقیقه تهدید و هشدار و انتقادهای تند فرمودند و حتی برخی تهمت‌‌ها به برخی روساء و مدیران پیشین دانشکده زدند که مثلا سوءاستفاده کردند، بدون این‌‌که اسم کسی آورده شود و حتی حضور داشته باشند.» طبق روایت رحمانیان، سیف پس از مطرح کردن انتقادات خود می‌خواسته از جلسه خارج شود که موجب درگیری سیف و اعضای گروه تاریخ می‌شود. به گفتهٔ رحمانیان پس از این درگیری‌ها سیف تهدید کرده که مدیر گروه تاریخ را عزل و مجلهٔ گروه تاریخ را تعطیل می‌کند.
پس از انتشار نامه «اعلام خطر نسبت به وضعیت دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران» خبرگزاری فارس، نامه‌ای را با عنوان «خط تخریب و هجمه به استادان، مدیران و دانشجویان ارزشی و جهادی؛ راهبرد حزب منحله مشارکت و عوامل فتنه ۸۸ در دانشگاه» به همراه ۹۵۰ امضا منتشر کرد که به نامه اعتراضی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان پاسخ می‌داد. این نامه منتقدان سیف را «اذناب ورشکسته فتنه ۸۸ و حزب منحله مشارکت در دانشگاه» می‌خواند که «با هدف انتقام از جبهه انقلاب اسلامی و شکستن صفوف مرصوص سربازان ولایت و رهبری، و در جهت تحریک دانشجویان عزیز و دور کردن آنان از فضای علم و پژوهش و کُند کردن حرکت و پیشرفت علمی کشور که از مولفه‌های اصلی اقتدار ملی است، تخریب سازمان­‌یافته و ترور شخصیت استادان و دانشجویان متعهد و انقلابی را پی گرفته‌­اند.»
در ساعات ابتدایی انتشار این جوابیه عدهٔ زیادی از افرادی که نامشان در فهرست ۹۵۰ نفری امضاکنندگان قرار گرفته بود، از این اتفاق اظهار بی‌اطلاعی کردند. سایه اقتصادی‌نیا، ویراستار و منتقد ادبی، مرتضی روحانی راوری، چهرهٔ فرهنگی اصولگرا و مدیر نشر ترجمان، و محمد راغب، استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه شهید بهشتی، از جملهٔ این افراد بودند. بنا بر گزارش روزنامهٔ هم‌میهن، بسیاری از دانشجویان و دانش‌آموختگان دانشکدهٔ ادبیات نیز اعلام کردند اسامی‌ای که ورودی آن‌ها در فهرست امضاکنندگان قرار گرفته را نمی‌شناسند و بنابراین بسیاری از اسامی فهرست‌شده اساساً وجود خارجی ندارند. همچنین بنا بر گزارش این روزنامه، در فهرست منتشرشده زمان ورود اسامی نیز درج شده بوده و نشان می‌داده که اکثر اسامی با فواصل زمانی بسیار کوتاه وارد شده‌اند که نشان از جعلی بودن آن‌ها دارد. از دیگر اتفاقات خبرساز وجود اسامی «ساسان حیدری یافته» (ساسی مانکن) و «ابراهیم حامدی» (ابی) در میان فهرست امضاکنندگان بود.
در پاسخ به این وقایع، مشاور رسانه‌ای عبدالرضا سیف، در گفتگو با خبرگزاری فارس مدعی شد «درج برخی اسامی افراد معلوم‌الحال و اسامی جعلی در نامه دانشجویان دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دلیل آنلاین و الکترونیکی بودن فرایند امضای آن، از سوی بعضی فرصت‌طلبان صورت گرفته که مراتب از طریق پلیس فتا پیگیری خواهد شد.»
در تیرماه سال ۱۴۰۱ به دستور سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، محمود بی‌جن‌خان، زبان‌شناس ایرانی و عضو گروه زبان‌شناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، از ریاست مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی برکنار و حمیرا زمردی، عضو گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، با او جایگزین شد. به گفته مقیمی، این جابجایی پس از آن صورت گرفت که او مسئولیت بررسی عملکرد بی‌جن‌خان را به سیف سپرده بود. سیف چند هفته پیش از این جابجایی گفته بود این مؤسسه «مربوط به دانشکده ادبیات است» و رئیسش باید از گروه زبان و ادبیات فارسی باشد و نه گروه زبان‌شناسی. بنا بر گزارش روزنامهٔ هم‌میهن، «بسیاری با توجه به سابقۀ همکاری‌های نزدیک و همفکری‌های زمردی با سیف... این انتصاب را در نتیجۀ مشاورۀ ایشان دانستند.» ریاست زمردی بر این مؤسسه در همان ماه‌های اول با حواشی بسیاری همراه بود که منجر به قطع همکاری مؤلفان لغت‌نامهٔ بزرگ فارسی با این مؤسسه شد. سیف نیز در کنار مقیمی و زمردی از کسانی بود که ادعا کرد «درباره قطع همکاری استادان پیشکسوت با موسسه لغتنامه دهخدا هم جوسازی صورت گرفته است. نامه انصراف از همکاری استادان با موسسه لغتنامه دهخدا هم از جوسازی‌ها و شایعه‌پراکنی‌های چند فرد خاص بوده است و اساساً هیچ استعفایی تقدیم ریاست این سازمان نشده است.» پس از این اظهارات، مؤلفان لغت‌نامهٔ بزرگ فارسی در نامه‌ای به وزیر علوم که توسط وبگاه مؤسسهٔ میراث مکتوب منتشر شد، بر قطع موقت همکاری خود با مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا تأکید کردند.
پس از برگزاری مراسم معارفه حمیرا زمردی، محمود بی‌جن‌خان، رئیس پیشین مؤسسه، در نامه‌ای سرگشاده به برخی اظهارات رئیس دانشگاه تهران پاسخ داد. این نامهٔ سرگشاده حاوی انتقادات تندی به عبدالرضا سیف نیز بود. او در پاسخ به ادعای مقیمی مبنی بر محول کردن مسئولیت بررسی عملکرد او در مؤسسه، نوشت: «ایشان چه بررسی‌­ای انجام داده و چه کاستی‌­هایی گزارش کرده­؟ آیا نباید بنده به عنوان رئیس مؤسسه از این بررسی و کاستی‌­ها مطلع شوم و پاسخ آنها را بدهم تا جناب­عالی بتوانید تصمیم درست بگیرید. اگر ایشان صلاحیت بررسی دارند، بنده که در هر دو حوزۀ فرهنگ‌­نویسی و آزفا سال‌هاست کار می‌­کنم، کتاب، طرح کاربردی، مقالۀ ملی و بین‌­المللی دارم و رشته‌­ام مرتبط با موضوع است، صلاحیت انجام این بررسی و کاستی‌­ها را ندارم؟... بنده اولی به این بررسی هستم یا سیف؟ خواهشمند است دستور فرمایید یکی از کارشناسان دانشگاه کارنامک علمی بنده و سیف و حتی سایر همکارانی را که در حوزه­‌های تخصصی موسسه فعالیت دارند، در پایگاه­‌های علم‌­سنجی داخلی و خارجی جستجو کنند تا واقعیت بر جناب­عالی آشکار شود.» او همچنین نوشت یکی از دلایل عدم حضور او در مراسم تودیع و معارفه، «مشاجرۀ سیف با بنده جلوی ساختمان دانشکده در ملأ عام، هفتۀ قبل ­از برکناری من و اهانت به یکی از کارمندان صدیق، درست­کار، فداکار، عالم و بسیار محترم مؤسسه و دانشگاه، خانم اکرم سلطانی، و همچنین اهانت به بنده با الفاظ تند و زشت» بوده است.
به گفتهٔ کانال تلگرامی «شوراهای صنفی دانشجویان کشور» در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ دانشجویان ایران پیرو کشته‌شدن مهسا امینی، در روز ۲۳ مهرماه ۱۴۰۱، تعدادی از دانشجویان دانشگاه تهران حین خروج از دانشگاه توسط حراست دانشگاه به اتاقکی کشانده شدند و توسط مأموران حراست و افرادی که خود را مأمور وزارت اطلاعات معرفی کرده‌اند، مورد ضرب‌وشتم با شوکر قرار گرفته‌اند. در ادامه، این دانشجویان به تالاری منتقل می‌شوند و از آن‌ها در حضور سیدمحمد مقیمی، رئیس دانشگاه تهران، و عبدالرضا سیف تعهداتی اخذ می‌شود.
در آذر سال ۱۴۰۱، حسین مصباحیان، عضو هیئت علمی گروه فلسفهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، با ارجاع به اخراج خود از دانشگاه در سال‌های پیشین اعلام کرد: «اخراج شدم ولی اعتراض کردم و برگشتم؛ فرایندی که هفت سال طول کشید نُه سال از این شانزده سال را به صورت حق التدریس و بدون قرارداد استخدامی در گروههای فلسفه تاریخ و ایرانشناسی خدمت کردم و باز هم ادامه دادم. اینک اما که بار دیگر، و این بار همراه با پیگیری مصرانه ریاست فعلی دانشکده ادبیات در از کار انداختن هر سه پرونده تمدید، تبدیل و تغییر وضعیت، فاقد قرارداد استخدامی و در عمل اخراج شده به حساب می آیم، اندازه اجحاف را از اندازه تحمل خود بیشتر میبینم و ضمن اعلام انصراف از پیگیریهای بی حاصل حقوقی و قانونی، آن هم در شرایطی که حقوق مهمتر مردم به رسمیت شناخته نمی شود کناره گیری ناگزیر خود از ادامه کار در دانشگاه را اعلام میدارم.» در واکنش به این نامه جمع زیادی از اساتید دانشگاه حمایت خود از مصباحیان را حمایت کردند.
در تیرماه سال ۱۴۰۲ صوتی از عبدالرضا سیف در جلسهٔ اساتید دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی منتشر شد که در آن سه بار از لفظ «رقاص» برای توهین به دانشجویان دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران استفاده می‌کرد. او در این صوت ضریب پرداختی دانشگاه به دانشکدهٔ ادبیات و دانشکدگان هنرهای زیبا به ازای هر دانشجو را مقایسه می‌کند و می‌گوید: «یک زمانی دانشکده ادبیات ضریبش یک بود و هنرهای رقاص بیکار یک و نیم بود. رقاص‌ها یک و نیم شده بودند و ادبیاتی‌های بیچاره یک بودند. درستش کردیم. اینها رقاص بودند.»
در واکنش به این سخنان جمعی از استادان دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران در بیانیه‌ای سخنان سیف را محکوم کردند و بیان کردند که «اظهار نظرهایی از جنس صحبت‌های توهین‌آمیز آقای سیف، نتیجه‌ای جز ایجاد التهاب، تشویش و بازخوردهای منفی در فضای دانشگاه نخواهد داشت.»
سالم الاحمدی (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه‌گام اهل عربستان سعودی بود.
حمدان البیشی (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
حامد البیشی (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
هانا دیگز اَتکینز (Hannah Diggs Atkins) (۱ نوامبر ۱۹۲۳ – ۱۷ ژوئن ۲۰۱۰)، از اعضای مجلس نمایندگان اکلاهما طی سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰ بود و نخستین زن آمریکایی-آفریقایی محسوب می‌شد که موفق شده بود به این مجلس راه یابد. وی پس از آن، به‌طور همزمان به عنوان دبیر ایالت اکلاهما و مدیر واحد خدمات اجتماعی این ایالت انتخاب شد، از این رو تا سال ۱۹۹۱ و زمان بازنشستگیش، عالی‌رتبه‌ترین زن در دولت ایالتی اکلاهما قلمداد می‌شد. Special Collections and University Archives. Oklahoma State University. 10-14-09
هانا دیگز در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۲۳ در شهر وینستون‌سَلِم واقع در کارولینای شمالی از پدر و مادری به نام جیمز و مابل (کندی) دیگز متولد شد. هانا پنجمین فرزند از مجموع شش فرزند خانواده بود. او و خواهرانش همگی مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد داشتند. برادرش، ادوارد اُ. دیگز، نخستین آمریکایی آفریقایی‌تباری بود که در سال ۱۹۶۱ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی شد. هانا نیز از میان خواهرانش اولین دختری بود که ازدواج کرد و تنها کسی بود که صاحب فرزند شد.
وی در مدارس دولتی مخصوص رنگین‌پوستان در وینستون‌سلم درس خواند و در سن ۱۵ سالگی به عنوان دانش‌آموز ممتاز از دبیرستان اتکینز فارغ‌التحصیل شد. هانا در سال ۱۹۴۳ مدرک کارشناسی زبان فرانسه و کارشناسی زیست‌شناسی خود را از کالج سنت آگوستین شهر رالی در کارولینای شمالی دریافت کرد. همچنین در سال ۱۹۴۹ در رشته علوم کتابداری از دانشگاه شیکاگو مدرک کارشناسی گرفت. او در دانشکده حقوق دانشگاه شهر اوکلاهما تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ و درست زمانی که ۶۶ ساله بود، موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت دولتی از دانشگاه اکلاهما شد.
هانا در سال ۱۹۴۳ و درست دو روز پیش از اخذ مدرک کارشناسی در رشته علوم کتابداری از کالج سنت آگوستین با چارلز ان. اتکینز که پزشک بود، ازدواج کرد. این زوج صاحب سه فرزند به نام‌های ادموند ارل، چارلز ناتانائیل و والری آن شدند.
اتکینز در سال ۱۹۴۹ کتابدار بخش مرجع دانشگاه فیسک در نشویل شد. این زوج در سال ۱۹۵۰ به وینستون‌سلم بازگشتند و در آنجا او مسئولیت کتابخانه مدرسه ابتدایی کیمبرلی را برعهده گرفت. وی در رابطه با آغاز کار خود به عنوان کتابدار چنین می‌گوید: «شغل من کتابداری بود. هنوز هم شیفته کتاب هستم. هنوز هم کلی کتاب جمع می‌کنم. وقتی به اینجا آمدم، ناچار هزاران جلد از کتاب‌هایم را به دیگران اهدا کردم. ما از کودکی با کتاب بزرگ شدیم، هر وقت پدرم برای عقد قرارداد به جایی می‌رفت یا از کارولینای جنوبی یا هر جای دیگری برمی‌گشت همیشه به جای آبنبات و خوراکی برای ما کتاب می‌آورد.»History Interview with Hannah Atkins" Women of the Oklahoma Legislature Oral History Project (June 22, 2007) p. 10.
خانواده اتکینز در ۱۹۵۳ عازم غرب ایالت اکلاهما شدند. هانا اتکینز تا سال ۱۹۵۶ کتابدار یکی از کتابخانه‌های عمومی اکلاهما بود. در ۱۹۶۲ کتابدار بخش مرجع کتابخانه ایالتی اکلاهما شد. پس از یک سال، ارتقای شغلی یافت و به عنوان کتابدار ارشد بخش کتب عمومی و حقوقی به کارش ادامه داد. او همچنین در دانشگاه اکلاهما به تدریس حقوق و کتابداری پرداخت. در سال ۱۹۸۹، هانا مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت دولتی از دانشگاه اکلاهما دریافت کرد.
اتکینز به عنوان یک کتابدار همواره با سانسور و نژادپرستی مخالفت می‌ورزید. چنانچه در یادداشت پشت جلد کتاب «اخراج دوشیزه روث براون» نیز به این نکته اشاره شده‌است.Book cover of "The Dismissal of Miss Ruth Brown: Civil Rights, Censorship, and the American Library" by Louise S. Robbins.
اتکینز را بیشتر به عنوان نخستین زن آفریقایی‌تباری حاضر در مجلس نمایندگان اکلاهما می‌شناسند. او از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰ نمایندگی منطقه شصت و هفتم را عهده‌دار بود. اتکینز طی دوران خدمتش لوایح مهمی را تدوین نمود و در جهت تحقق خدمات درمانی، رفاه کودکان، بهبود سلامت روان، حقوق زنان و حقوق مدنی مبارزه کرد. وی رئیس کمیته بهداشت روانی و عمومی بود. به علاوه در کمیته تخصیص بودجه، کمیسیون آموزش و هیئت استانداردهای حرفه‌ای و آموزش عالی نیز فعالیت داشت.
در سال ۱۹۸۰، اتکینز از سوی رئیس‌جمهور جیمی کارتر در سی و پنجمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد. او یکی از اعضای کمیته سوم بود که عمدتاً به مسائل سیاسی و اجتماعی می‌پرداخت. وی پس از اتمام مأموریتش در سازمان ملل متحد به اکلاهما بازگشت. اتکینز در فاصله میان سپتامبر تا دسامبر ۱۹۸۲، در مقام مشاور در خدمت کمیسیون شرکت‌های خدماتی اکلاهما بود. فرماندار هنری بلمون در ژانویه ۱۹۸۳ او را به عنوان معاون واحد خدمات اجتماعی انتخاب کرد. رسیدگی به امور سالمندان نیز بخشی از وظایفش بود. وی تا سپتامبر ۱۹۸۷ این مسئولیت را بر عهده داشت. در ژانویه ۱۹۸۷ به عنوان مدیر خدمات اجتماعی در دولت ایالتی انتخاب شد. سپتامبر بعد، دبیری ایالت را نیز به وظایف خود افزود و در هر دو سمت در دولت ایالتی مشغول خدمت شد. علاوه بر وظایف مرسوم دبیر، او نظارت بر واحد بهداشت روان، اداره اصلاحات، هیئت عفو، آزادی مشروط و سایر هیئت‌ها، شوراها و کمیته‌های مرتبط با آنها را نیز بر عهده داشت. وی تا سال ۱۹۹۱ و زمان بازنشستگیش، در میان زنان، عالی‌ترین مقام را در دولت ایالتی اکلاهما دارا بود.
هانا اتکینز در طول دوران خدمتش جوایز و افتخارات بیشماری را از آن خود کرد که جایزه زن سال تتا سیگما پی (۱۹۶۸)، جایزه عموم مردم (۱۹۷۵) و جایزه روز هانا اتکینز در دانشگاه اکلاهما (۱۹۷۸) از جمله آنها بود. نام او در سال ۱۹۸۲ در تالار مشاهیر زنان اکلاهما و در سال ۱۹۸۳ در تالار مشاهیر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار اکلاهما به ثبت رسید. به علاوه در سال ۲۰۰۰ نامش وارد تالار مشاهیر اکلاهما شد.Oklahoma Hall of Fame: Hannah Diggs Atkinson اتکینز یکی از اعضای انجمن زنان آلفا کاپا آلفا و سازمان The Links بود.
در سال ۱۹۹۰، دانشگاه ایالتی اکلاهما به افتخار او یک کرسی وقفی با نام کرسی موقوفه هانا اتکینز در حوزه خدمات اجتماعی راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۹۸ دکترای افتخاری دانشگاه اکلاهما و در سال ۲۰۰۰ دکترای افتخاری دانشگاه ایالتی به او اهدا شد. با ورود به قرن بیست‌ویک، اتکینز به عنوان عضوی از انجمن گرامیداشت بمباران اکلاهما همچنان به خدمت به جامعه ادامه داد. در حال حاضر یادداشت‌های او در دانشگاه ایالتی اکلاهما نگهداری می‌شود.
یحیی حبیب (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
سلطان الحبشی (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر وزنه اهل عربستان سعودی است.
محمد شاوین (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل عربستان سعودی است.
محمد الصالحی (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل عربستان سعودی است.
جمال الصفار (؛ زادهٔ ) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی بود.
اوه ونوس من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی سو جی سوب و شین مین آ است. این مجموعه از ۱۶ نوامبر ۲۰۱۵ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۶، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت.
اسماعیل الصبیانی (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۸۹) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
حسین السبع (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش طول اهل عربستان سعودی بود.
مخلد العتیبی (؛ زادهٔ ) دونده دو استقامت اهل عربستان سعودی است.
فردا با تو () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی شین مین آ و لی جه هون است. این مجموعه از ۳ فوریه تا ۲۵ مارس ۲۰۱۷ روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۰:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت روی آنتن رفت.
این مجموعه داستان یو سو-جون (لی جه هون)، که مدیر عامل یک شرکت املاک است و توانایی سفر در زمان از طریق مترو را دارد، و همسرش سون ما-رین (شین مین آ) را بازگو می‌کند که یک عکاس آماتور است.
دانشکده طب ایرانی یکی از دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران است.https://yjc.news/fa/amp/news/5403405 افتتاح-دانشکده-طب-سنتی-دانشگاه-ایران/
"کلشا (")، درد، فشار یا ترسهای پنج‌گانه که همراه با تولد انسان هستند.هاتا یوگا پرادیپیکا، سواتماراما، ترجمه: آناندا جیوتی؛ سوریا ناندا
پاتانجلی پس از تجزیه و تحلیل ساخت روانی انسان به این نتیجه می‌رسد که منشأ و منبع تموجات ذهنی که پنج قسم فعالیت دارد، عبارت است از نادانی (avidya)، احساس انیت (asmita)، شهوت (raga)، تنفر و حالت بیزاری (dvesa) و دلبستگی به حیات (abhinivesa) این پنج منشأ تموجات ذهنی ایجاد رنج و مشقت می‌کند (Kleśa) و اصولاً میوه‌های رنج آلود و زهر آلود می‌پروراند که دمی از گزند آنان آسایش نداریم.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد دوم، تألیف داریوش شایگان
خودگرایی (اگوییسم egoism) انفرادی است، ولی بر عکس او، ایشوار از بدبختی‌های ناشی از جهالت، اگوییسم، اعمال خیر و شر، وابستگی‌ها، حرص و علاقهٔ مفرط به زند گی تأثیر پذیری ندارد، هر پنج کلشا (klesha)، و اعمال خیر و شرّی که از آنها صادر می‌شود، و ثمرات شان در قالب خوشبختی و بدبختی و تأثیرات متقابلی که اینها در حافظه باقی می‌گذارند، و رنجی که حافظه از این تأثیر برمی‌دارد، هیچ‌کدام در ایشوار اثر ندارند.D E V A T M A S H A K T I سوامی ویشنو تیرثا ماهاراج، ترجمه، حسین مریدی
"هیرانیاگاربها (")، بدن لطیف کیهانی، زهدان طلایی.هاتا یوگا پرادیپیکا، سواتماراما، ترجمه: آناندا جیوتی؛ سوریا ناندا
بنا به رساله‌های براهمانا، مانو (Manu) در آغاز آب‌ها را آفرید، و روی آن دانه ای افشاند و دانه مبدل به بیضه ای زرین شد (hiraṇya garbha) و مانو به صورت برهمن در آن ظاهر گردید. و چون این هستهٔ جهان‌شناسی جامع جمیع امکانات آفرینش بوده، بی‌دلیل نیست که این تمثیل جهان‌شناسی به برهمن مربوط شده باشد، چه برهمن در آغاز اصل آفریننده و هستی بخش حیات بوده‌است.ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد اول، تألیف داریوش شایگان
هیرانیاگاربها که به معنی رحم طلایی است به پرانای کلی (universal) همه فراگیر گفته می‌شود. شانکاراچاریا (shankarāchārya) در اظهاراتی که دربارهٔ برهما سوتراها بندهای (۱۳و۴و۲) نموده‌است، می‌گوید: پرانای الهی را که به صورت کلی و فردی، به عنوان هیرانیاگاربها گسترده‌است، به نام ویبهو(vibhoo) بیان می‌شود، یعنی همه فرا گیر است، و این پرانای فردی موجودات زنده نیست، بلکه آنها انو (anu)، یعنی اتمیک (atomic) می‌باشند.D E V A T M A S H A K T I سوامی ویشنو تیرثا ماهاراج، ترجمه، حسین مریدی
ریبونوکلئاز ۳ (RNase III یا RNase C) (BRENDA 3.1.26.3) نوعی ریبونوکلئاز است که آران‌ای دورشته‌ای (dsRNA) را تشخیص می‌دهد و آن را به‌طور هدفمند و در مکان‌های خاصی می‌شکند تا آن‌ها را به آران‌ای‌های بالغ تبدیل کند. این آنزیم‌ها گروهی از اندوریبونوکلئازها هستند که با دامنهٔ ریبونوکلئاز خود مشخص می‌شوند. آن‌ها ترکیباتی در سلول هستند که در همه‌جا حاضر هستند و در مسیرهایی مانند سنتز پیش‌ساز آران‌ای، خاموش کردن آن و مکانیسم خودتنظیمی "pnp" نقش اساسی دارند.
اَبَرخانوادهٔ ریبونوکلئاز ۳ به چهار کلاس شناخته‌شده تقسیم می‌شود: ۱، ۲، ۳ و ۴. هر کلاس با ساختار دامنهٔ خود تعریف می‌شود.Liang Y-H, Lavoie M, Comeau M-A, Elela SA, Ji X. Structure of a Eukaryotic RNase III Post-Cleavage Complex Reveals a Double- Ruler Mechanism for Substrate Selection. Molecular cell. 2014;54(3):431-444. doi:10.1016/j.molcel.2014.03.006.
هارولد رو بنت استوردیوانت بارتل (Harold Roe Bennett Sturdyvant Bartle) (زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۹ می ۱۹۷۴)، بازرگان، نوع‌دوست، مدیر اجرایی و سخنران عمومی اهل ایالات متحده بود که برای دو دوره به عنوان شهردار کانزاس‌سیتی، میزوری خدمت کرد. پس از اینکه بارتل تیم فوتبال دالاس تگزان در لیگ فوتبال آمریکایی را در ۱۹۶۲ میلادی به کانزاس‌سیتی کشاند، مالک این باشگاه لمار هانت، نام این تیم را به افتخار کنیه بارتل که «ارشد» ("د چیف") بود، به تیم کانزاس سیتی چیفس تغییر داد.
بارتل در ریچموند، ویرجینیا بدنیا آمد و تنها فرزند ساموئل دون بارتل، مهاجر انگلیسی و کشیش و «ادا ما رو» اهل شمال ایلینوی بود."NCAB"; The Bartles were married on November 24, 1897 in Chana, Illinois. Taylor, 18. خانواده بارتل یک خانواده موسیقی دوست بود، از اینرو هارولد زمانی که تنها سیزده سال سن داشت در کلیسای پدر خود پیانو و ارگ می‌نواخت. در همان سال وی همچنین تلاش نمود تا وارد ارتش شود، اما پدرش مدرک سن وی را فراهم نموده و وی را از ارتش اخراج کرد.Taylor, 20. Bartle also developed a fine baritone singing voice. (27)
بارتل از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰ میلادی در آکادمی نظامی فورک یونیون آموزش دید، جاییکه پدر وی مضمون تاریخ و علوم نظامی تدریس می‌کرد. هنگام حضور در این آکادمی، رو (تأکید می‌کرد تا به این نام شناخته شود) به قهرمان مناظره‌کننده مبدل شد.Taylor, 23-27; Monroe بارتل در ۱۹۲۰ میلادی در دانشگاه چتانوگا پذیرفته شده و توانایی خود به عنوان یک ورزشکار طبیعی را به اثبات رساند، اما برای مدت زمان زیادی از سینه‌پهلو رنج برد.Monroe, 45; Taylor, 27-29. از اینرو وی دوباره به نزد خانواده‌اش که در آن زمان در لبنان، کنتاکی ساکن بودند برگشته و در ۱۹۲۱ میلادی مدرک حقوق خود از کالج حقوق همیلتون، مدرسه حقوق آنلاین مستقر در شیکاگو، کسب کرد."Cosmopolitan Magazine" (April 1915), 31; Taylor, 28-29.
بارتل در لبنان با مارگارت آن کارولین جارویس آشنا شده و آنها در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ در سنت جوزف، میزوری، جاییکه پدرش به عنوان کشیش گماشته شده بود ازدواج کردند.Taylor, 44. خانواده بارتل یک فرزند داشتند، مارگارت رو «جیمی» بارتل تیلور.Taylor, 48. She was born on Thanksgiving, November 27, 1924. بارتل با داشتن ۶ فوت ۴ اینچ قد، قبل از ازدواج بیش از ۲۰۰ پوند وزن داشت و به وزن گرفتن ادامه داد تا اینکه وزن وی در مقطعی به حدود ۳۷۵ پوند رسید.Monroe, 45-46; Taylor, 25, 45; Eby; Spence, 18. Bartle insisted on waffles every morning "swimming in butter and syrup", and he enjoyed dinners of meat (no chicken or eggs), potatoes, gravy, salad, bread, and dessert. His wife unsuccessfully tried to persuade him that he did not also need four or five slices of buttered bread with these meals.
بارتل در ۱۹۲۰ میلادی (قبل از اینکه مدرک آنلاین خود را به اتمام برساند) اجازه فعالیت به عنوان وکیل دادگستری را در کنتاکی دریافت نموده و در یک بنگاه واقع در لبنان به کار آغاز کرد؛ وی همچنین از ۱۹۲۰ – ۱۹۲۲ میلادی به عنوان دادستان در لبنان کار کرد.Taylor, 41. با این همه، بارتل در حوزه‌های سازماندهی و تبلیغات ماهر بود و نمی‌خواست تا کل زندگی خود را در بخش حقوق بگذراند. بارتل مسئولیت سرپرستی از یک نیروهای پیشاهنگی پسران در لبنان را بر عهده داشت و وی در ۱۹۲۳–۲۴ میلادی سمتی را به عنوان مدیر اجرائی شورای شایان سازمان پیشاهنگی پسران آمریکا در کسپر، وایومینگ پذیرفت که وظایف وی شمال نظارت از کل ایالت می‌شد.Taylor, 41; "NCAB". وی از ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۸ میلادی سمت مشابهی در سنت جوزف، میزوری داشتAccording to an undocumented story published in "Scouting" magazine several years after Bartle's death, when Bartle recruited a Roman Catholic commissioner in St. Joseph, a Ku Klux Klan mob demanded he be fired. Bartle is said to have replied, "If three or more of you will step right up here onto the porch, I'll whup you immediately." The Klan never bothered him again. Monroe, 46. و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۵ میلادی وی مدیر اجرائی پیشاهنگی در منطقه کانزاس‌سیتی این شورا بود."NCAB". The Boy Scouts eventually awarded Bartle the organization's Silver Buffalo, Silver Antelope and Silver Beaver Awards.
بارتل یک برنامه افتخاری کمپینی تحت نام قبیله میکوسی (Tribe of Mic-O-Say)، را در ۱۹۲۵ میلادی در اجانسی، میزوری در کمپ برینتون ایجاد نمود. وی برنامه قبیله میکوسی را به یک کمپ پسران پیشاهنگی در اوسکیئولا، میزوری آورد. این کمپ که در آن زمان به کمپ اوسکیئولا یاد می‌گردید، بعدتر به افتخار وی به اچ. رو بارتل اسکاوت ریزرویشن تغییر نام داده شد.Taylor, 52-53. چیزی که رو در رابطه با این برنامه‌ها الهام می‌بخشید، سالهایی بود که وی در وایومینگ گذرانده بود.According to his daughter, Bartle acquired his nickname "The Chief" when the Arapaho chief Lone Bear made him a blood brother and gave Bartle his own name. Taylor, 46.
هنگام خدمت به عنوان مدیر اجرایی پیشاهنگی، بارتل در کارهای بازرگانی سودآور نیز دخیل شده و تصمیم‌های سرمایه‌گذاری زیرکانه اتخاذ کرد. وی همچنین در هیئت مدیره چندین شرکت سهامی و بانک خدمت کرد، از جمله بزرگترین بازرگان مستقل مشروبات الکلی در میزوری.Spence, 18. طبق گفته دختر وی، زمانی که دوست پدرش رئیس‌جمهوری هری ترومن از وی درخواست نمود تا رئیس منطقه‌ای اداره ثبات اقتصادی شود، بارتل مجبور شد از عضویت ۵۷ هیئت مدیره استعفا دهد تا از بروز تضاد منافع ممکنه جلوگیری نماید.Taylor, 137. Spence gives the number of boards as 17. (80)
به عنوان یک سخنران عمومی، وی همواره در سازمان‌های سیاسی، برادری، آموزشی، مذهبی، مدنی، تجاری و خدماتی سخنرانی می‌کرد. (او صدای غنی و پرقدرت داشت و باری در شهر نیس، فرانسه باعث ترکیدن سیستم بلندگو شد)Spence, 18. Bartle's response was, "That's all right, I'm wired for sound myself." When speaking to the Rotary Club in Phoenix, the Optimists in the next room complained he was drowning out their speaker through closed doors. Bartle replied, "Open the doors, and I'll talk to both clubs at once." زمانی که وی وارد انتخابات شهرداری شد، او سالانه حدود ۲۰۰ سخنرانی ایراد می‌کرد و از سخنرانی خود حدود ۱٬۰۰۰ دلار فیس دریافت می‌کرد."Time" (April 11, 1955). یکی از مسئولین باشگاه خدمات به حدی مبهوت سخندانی و شوخ‌طبعی بارتل شده بود که اعلام نمود، بارتل «یکی از پویاترین سخنرانی‌های را که انسان در تاریخ شنیده‌است» را ایراد نمود. یک گزارشگر اندکی شکاک اضافه نمود که، با این وجود «آنچه که او گفت… ثبت نشده بود».Spence, 80.
پولی را که بارتل از طریق سرمایه‌گذاری در سکتور خصوصی بدست می‌آورد برای تأمین هزینه مالی خدمات عمومی خود به مصرف می‌رساند، چیزی که به وی این امکان را فراهم می‌نمود تا هزینه مالی سازمانهای که در آنها سهم داشت را تأمین نماید.Worley, 31; NCAB; Taylor, 137-38. به عنوان مثال، وی برای مدت ۳۰ سال حقوقی را که از پیشاهنگی پسران دریافت می‌کرد به مؤسسه عمومی خود اهدا می‌نمود. به گفته خود وی، سه نوع بارتل وجود داشت، «بارتلی که پول کسب می‌کرد، بارتلی که بخشش می‌کرد و بارتلی که رایگان کار می‌کرد».Eby.
بارتل ظاهراً مصمم بود تا در حد امکان در مؤسسات خیریه بیشتری اشتراک نماید. وی عضویت سی هیئت و کمیسیون نوع‌دوستانه را پذیرفت و همزمان به‌طور غیرحضوری در امور اجرائی تمامی آنها شرکت می‌کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، وی به عنوان مدیر ارشد سازمان پدران جنگ آمریکا (American War Dads) که یک سازمان متمرکز بر رفاه سربازان بود، خدمت کرد.Spence, 80; Taylor, 134-35; W. F. McDermott, "They Call Themselves War Dads", "Rotarian" (September 1943), 37. پس از جنگ، بارتل از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۲ میلادی به عنوان رئیس کالج میزوری والی، مدرسهٔ کوچک مختلط منتسب به کلیسای پرسبیترین کمبرلند، خدمت کرد."NCAB".
زمانی که وی به عنوان رئیس این کالج خدمت می‌کرد، وی سازمان نوع‌دوستانهٔ بنام بنیاد انسانی آمریکا، حالا معروف به ائتلاف رهبری غیرانتفاعی است، را در ۱۹۴۸ میلادی در کالج میزوری والی بنیانگذاری نموده و ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به این بنیاد اهدا نمود. این برنامه که حالا در سطح کشور در هفتاد و پنج کالج و دانشگاه فعالیت دارد، دانشجویان را برای رهبری سازمان‌های غیرانتفاعی خدمات عمومی مانند پیشاهنگی پسران، باشگاه دختران آتش (Camp Fire Girls) و انجمن زنان جوان مسیحی (YWCA) آماده می‌سازد."NCAB"; Spence, 19.
بارتل از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۶ میلادی به عنوان رئیس ملی سازمان برادری آلفا فی اومگا خدمت کرد.Alpha Phi Omega Pledge Manual p. 42 . Bartle followed the founder, Frank Reed Horton, as head of the group. The National President was styled "Supreme Grand Master" until 1934. زمانی که وی تصدی این سازمان را برعهده گرفت، آلفا فی اومگا تنها ۱۸ شعبه داشت، اما زمانی که وی از ریاست کنار رفت تعداد شعبه‌های این سازمان به ۱۰۹ شعبه گسترش یافته بود. گفته می‌شد که بارتل به‌طور شخصی هزینه مالی این سازمان نوبال را تأمین کرد.Eby. Alpha Phi Omega twice recognized Bartle (the only person to be so honored) as Fall Pledge Class Namesake for 1946 and 1962, presented him with its National Distinguished Service Award in 1958, and named the H. Roe Bartle Chapter Award in his honor.
بارتل از ۱۹۲۹ میلادی تا هنگام مرگ خود یکی از اعضای راسخ کلیسای مرکزی پرسبیترین در کانزاس‌سیتی بود، اما وی اغلب نمی‌توانست شخصاً در کلیسا حضور یافت، چون معمولاً در جاهای دیگری مشغول وعظ می‌بود.Central Presbyterian Church (اگر گاهی از بارتل خواسته می‌شد تا بجای کشیشی که مریض است به کلیسا بیاید، او تنها به زمان لباس پوشیدن و رسیدن به کلیسا نیاز داشت. او می‌توانست در جریان راه خطابه وعظ را آماده سازد)Taylor, 68-69, 136. بارتل از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ میلادی به عنوان عضو شورای عمومی کلیسای پرسبیترین و از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس عمومی خدمت کرد. وی همچنین یکی از اعضای بنیان‌گذار کنفرانس ملی مسیحیان و یهودیان بود.
ایوار لیکه (; – )http://www.ub.ntnu.no/formidl/hist/privark/p004/lykke_i_p004.pdf Universitetsbiblioteket i Trondheim (Biography of Lykke, Ivar in Norwegian language. Retrieved Nov.20, 2008) سیاست‌مدار اهل نروژ بود.Stortingets presidentskap وی از ۵ مارس ۱۹۲۶ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۲۸ نخست‌وزیر این کشور بود.
ایوار لیکه در ۴ دسامبر ۱۹۴۹، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
لوک دانیل هاردینگ (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۶۸) یک روزنامه‌نگار بریتانیایی است که خبرنگار خارجی گاردین است. کتاب دولت مافیایی او در سال ۲۰۱۱ به تجربه او در روسیه و نظام سیاسی در دوران ولادیمیر پوتین می‌پردازد که او آن را یک دولت مافیایی توصیف می‌کند.Luke Harding (23 September 2011). "Enemy of the state", "The Guardian".
آراِن‌اِی کوچک (Small RNA) مولکول‌های آران‌ای هستند که طول آن‌ها کمتر از ۲۰۰ نوکلئوتید است و معمولاً غیر کدکننده هستند. خاموش کردن آران‌ای اغلب تابعی از این مولکول‌ها است. رایج‌ترین و مطالعه‌شده‌ترین مثال، تداخل آران‌ای (RNAi) است که در آن ریزآران‌ای درون‌زا (miRNA) یا آران‌ای کوچک مداخله‌گر مشتق‌شده از بیرون (siRNA) باعث تخریب آران‌ای پیام‌رسان مکمل می‌شود. کلاس‌های دیگری از آران‌ای کوچک شناسایی شده‌اند، از جمله آران‌ای تعامل‌کننده با پی‌وی (piRNA) و زیرگونه‌های آن. آران‌ای کوچک «به تنهایی قادر به القای RNAi نیست و برای انجام این وظیفه باید هستهٔ کمپلکس آران‌ای-پروتئین به‌نام کمپلکس خاموش‌کنندهٔ ناشی از آران‌ای (RISC) را به‌ویژه با پروتئین آرگونات» تشکیل دهد.
آران‌ای‌های کوچک، با استفاده از طیف وسیعی از تکنیک‌ها، از جمله مستقیماً به‌وسیلهٔ توالی‌یابی ریزآران‌ای در چندین پلت‌فرم توالی‌یابی، یا به‌طور غیرمستقیم از طریق توالی‌یابی و تجزیه و تحلیل ژنوم، شناسایی یا توالی‌یابی شده‌اند. شناسایی ریزآران‌ای‌ها در تشخیص بیماری‌هایی مانند سرطان سینه مورد ارزیابی قرار گرفته‌است. بیان ریزآران‌ای سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی (PBMC) به‌عنوان یک نشانگر زیستی بالقوه برای اختلالات عصبی مختلف مانند بیماری پارکینسون و ام‌اس مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
انواع آران‌ای‌های کوچک عبارت‌اند از:
هری اِدسون براون (Harry Edson Browne) (۱۷ ژوئن ۱۹۳۳–۱ مارس ۲۰۰۶)، نویسنده، سیاستمدار و مشاور سرمایه‌گذاری آمریکایی بود. وی نامزد حزب لیبرترین در انتخابات‌های ریاست‌جمهوری ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ بود. براون ۱۲ کتاب را به رشتهٔ تألیف درآورده بود که مجموعاً بیش از ۲ میلیون نسخه از آن به فروش رسیده است.
براون در ۵ ماه مه سال ۱۹۵۳ به خدمت در نیروهای زمینی ایالات متحده درآمد. براون به‌هدف تحصیل در رشتهٔ رمزنگاری به مرکز آموزشی سپاه سیگنال جنوب‌غربی در کمپ سن لوئیس اوبیسپو ایالت کالیفرنیا رفت. در ۴ ماه اکتبر سال ۱۹۵۳، به بیکینی آتول (جزیره مرجانی بیکینی) واقع در جزایر مارشال محل آزمایش‌های بمب هیدروژنی عملیات قلعه ۱۹۵۴ اعزام شد.
براون در سال ۱۹۵۵ به هدف پایان دورهٔ مأموریت نظامی خود به انوتاک اعزام شد و بعد از ختم مأموریت در آنجا به نیروهای ذخیره ارتش به پایگاه ارتش در فورت هوآچوکا واقع آریزونا منتقل شد. در ۲۸ ماه فوریه سال ۱۹۶۱ از نیروهای مسلح ترخیص افتخاری دریافت کرد و در ۱ ژوئیه سال ۱۹۶۱ از نیروهای ذخیره ارتش ترخیص شد.
براون در دههٔ ۱۹۶۰ به عنوان مدیر اجرایی تبلیغات و فروش مصروف به کار بود. بعدها زندگی خود را وقف جنبش «آمریکایی گرایی» کرد. براون به این باور بود که روزنامه‌های آمریکایی با کمال میل مطالب معرفی کننده سبک زندگی آمریکایی را می‌خرند؛ از همین‌رو، در سال ۱۹۶۱ مالکیت بنگاه انتشاراتی ویژگی‌های سبک زندگی آمریکایی، یک سازمان ویژه روزنامه را به عهده گرفت و به عنوان سردبیر طرحی را به‌منظور تبدیل خدمات از برنامهٔ یارانه‌ای به خدمات سودآور آغاز کرد. این سازمان در رقابت با تمامی سندیکاهای شناخته شده، ویژگی‌های «آمریکایی‌گرایی» را به فروش رسانید. سبک زندگی آمریکایی، ستون روزنامهٔ براون در بیش از ۲۰۰ روزنامه در سراسر آمریکا به چاپ رسید.
براون در تابستان سال ۱۹۶۲ به‌عنوان مدیر تبلیغات ماهنامهٔ پیشرفت آمریکا بسوی آزادی اقتصادی کمیتهٔ اصلاحیهٔ آزادی، معرفی شد. در ماه اکتبر دستیار سردبیر و در ماه نوامبر سردبیر این روزنامه شد. در بهار سال بعدی مجله مذکور به مجلهٔ آزدی تغییر نام یافت و بروان الی ماه فوریه سال ۱۹۶۴ تا زمان تغییر توجه کامل به بنگاه انتشاراتی ویژگی‌های سبک زندگی آمریکایی، به عنوان سردبیر در آن روزنامه به کار خود ادامه داد.
براون در دههٔ ۱۹۶۰ دوره‌های آموزشی مانند: اقتصاد آزادی، ابزارهای موفقیت، ابزار بازار، اقتصاد موفقیت و هنر «زندگی سودآور» را نیز تدریس کرد. براون در بیشترین سال‌های عمر خود مشاور سرمایه‌گذاری بود و راهبرد سرمایه‌گذاری به اصطلاح «سبد سرمایه‌گذاری دائمی» را تدوین کرد که چهار نوع شرایط اقتصادی قابل تطبیق بر دورهٔ سرمایه‌گذاری مشخص و طبقات سرمایه مناسب که هم سود حاصل از این شرایط و هم یک تعداد معیارهای حفاظتی را در صورت به اجراء درآمدن آنها به همراه دارد، شناسایی می‌نماید.
براون نخستین کتاب خود را تحت عنوان چگونه می‌توانید از کاهش ارزش پول در آینده سود ببرید در سال ۱۹۷۰ منتشر کرد. براون دومین کتاب خود را تحت عنوان چگونه آزادی را در دنیای غیر آزاد یافتم در سال ۱۹۷۳ منتشر کرد. شما می‌توانید از یک بحران پولی سود ببرید، سومین کتاب براون بود. براون به نوشتن و نشر کتاب‌ها منجمله کتاب مالیش تحت عنوان سرمایه‌گذاری شکست ناپذیر: امنیت مالی دائمی در ۳۰ دقیقه چاپ سال ۲۰۰۱، ادامه داد. بر اساس اطلاعات مندرج وبسایت براون، وی مشاور صندوق سبد سرمایه‌گذاری دائمی بود که از بعضی راهکارهای سرمایه‌گذاری که در کتابش تحت عنوان سرمایه‌گذاری شکست ناپذیر تشریح کرده، استفاده می‌کرد. براون کتاب‌های دیگری را نیز تألیف کرد و در مورد زندگی فعالانه به سبک زندگی لیبرالی، توضیحات ارائه کرد. کتاب وی تحت عنوان چگونه آزادی را در دنیای غیر آزاد یافتم، در مورد نحوهٔ تطبیق مفاهیم لیبرترین به هر جنبهٔ زندگی افراد، توضیحات مفصلی ارائه کرده‌است. «"هنر زندگی سودآور"»، مجموعه سخنرانی‌های براون منتشرهٔ ۱۹۶۰، در یک آلبوم ۲۰ سی دی تحت عنوان «"بر دنیای خود حکومت کنید"»، منتشر شد.
براون در انتخابات‌های سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰، نامزد حزب لیبرترین ایالات متحده بود. در انتخابات سال ۱۹۹۶، به تعداد ۴۸۵٬۷۹۸ یا ۰٫۵ درصد آرا و در انتخابات سال ۲۰۰۰، به تعداد ۳۸۴٬۵۱۶ یا ۰٫۴ آرا از آن خود کرد.
کمپین‌های وی در هردو انتخابات واجد شرایط دریافت وجوه همسان (تأمین مالی از طریق مشارکت عمومی و خیریه) بود اما براساس برنامه کمپین خود آن را قبول نکرد. خودداری براون از پذیرش وجوه همسان، سبب شد که از طرف اعضای حزب لیبرترین و مخالفین وجوه همسان تشویق شود، اما همچنان سبب شد که در معرض رسانه‌های «جریان اصلی» قرار گیرد. براون گفت باید به آنچه که در سخنرانی‌های آزادی‌خواهانه خود بیان کرده‌است، صادق باشد و «این خیلی‌ها برایم غیرمناسب است که بعد از محکوم کردن جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها به‌خاطر انجام این کار، درگیر جمع‌آوری پول شوم». حزب لیبرترین در جریان هردو انتخابات، در تمامی پنجاه ایالت و حوزهٔ انتخابیهٔ کلمبیا در رای‌گیری حضور داشت. اما با این وجود در رای‌گیری انتخابات سال ۲۰۰۰ آریزونا حضور نداشت، چنان‌چه حزب لیبرترین آریزونا، ال. نیل اسمیت، را در اعتراض علیه براون به جایگزین وی کرد.
ادعاهای تخطی توسط یکی از کارمندان کمیتهٔ ملی حزب لیبرترین در جریان کمپین انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۱۹۹۶ براون، در جریان دور دوم کاندیداتوری وی در سال ۲۰۰۰، بالا گرفت. براون به اتهامات پیرامون این جنجال پاسخ داد.
براون پس از انتخابات سال ۲۰۰۰ به کار خود به‌منظور افزایش محبوبیت اهداف حزب لیبرترین ادامه داد. براون افزون بر نوشتن و حضور در مجالس عمومی از طرف بنیاد داون‌سایز DC (سازمانی که براون مشترکاً با دیگران آن را تأسیس کرد و به مدت یک و نیم سال رئیس سیاست عمومی آن بود)، میزبان دو برنامه شبکه رادویی هفته‌وار بود که یکی در شنبه‌ها نشر می‌شد و به موضوعات سیاسی می‌پرداخت که براون آن را «مکالمه حزب لیبرترین» (زیرا که شنوندگان تشویق می‌شدند که در این برنامه تماس بگیرند) نامید و برنامه دیگر در یک‌شنبه‌ها بنام «نمایش پول» که به موضوعات مالی می‌پرداخت. هردوی این برنامه‌های رادیویی شبکه ارتباطاتی جنسیس بود. براون با شبکه خبری بازار آزاد نیز کار کرد که در بسیاری از ایام سال ۲۰۰۵ رئیس و تحلیلگر ارشد سیاسی این شبکه بود. براون از طریق شبکهٔ خبری بازار آزاد برنامه تلویزیونی اینترنتی شخصی خود را داشت که این هفته در حزب لیبرترین یاد می‌شد که ۲۵ برنامهٔ آن منتشر شد.
عبدالمجید بن عبدالعزیز آل سعود (؛ ۱۹۴۲ –۵ مه ۲۰۰۷) سیاستمدار اهل عربستان سعودی بود. وی حاکم استان تبوک، استان مدینه و منطقه مکه بوده است.
هری دولان بویوین (Harry Dolan Boivin) (۷ فوریه ۱۹۰۴–۱۵ مارس ۱۹۹۹)، حقوقدان و سیاستمدار آمریکایی بود. وی چهار دوره از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۴۲عضو مجلس نمایندگان اورگن بود. همچنین از سال ۱۹۵۵ الی سال ۱۹۷۲ عضو مجلس سنای اورگن بود. در جریان اجلاس تقنینه سال ۱۹۳۷ سمت ریاست مجلس نمایندگان را به‌عهده داشت و در جریان اجلاسیه‌های سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۵، رئیس مجلس سنای ایالت اورگن بود. بویوین به‌خاطر خبرگی و مهارت در رویه‌های پارلمانی و توانایی ایجاد ائتلاف در داخل مجلس قانون‌گذاری به «روباه» مشهور بود. تقریباً برای یک دهه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، بویوین و گروه کوچکی از دموکراتان محافظه‌کار محدوده روستایی به جمهوری‌خواهان پیوستند تا کنترل مجلس سنای ایالت را بدست گیرند.
بویوین پسر نیلی بویوین، در ۷ فوریه سال ۱۹۰۴ در شهر اشنلد ایالت اورگن بدنیا آمد. خانواده وی در سال ۱۹۰۶ به کلمته فالز ایالت اورگن نقل مکان نمود. بویوین مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه سانتا کالرا بدست آورد و سپس به تحصیلات خود در رشتهٔ حقوق در این دانشگاه ادامه داد.Swensen, Julie, "Onetime legislative leader Boivin dies" , "Mail Tribune, Medford", Oregon, 17 March 1999.Baker, Nina and Osker Spicer, "The Fox of legislative fame, Harry Boivin, dies at age 95", "The Oregonian", Portland, Oregon, 18 March 1999.
بویوین در سال ۱۹۲۳، در شرکت حقوقی کلمته فالز تحت رهبری کلود مک‌کالوک شریک شد. پس از انتصاب مک‌کالوک به دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده در دههٔ ۱۹۳۰، بویوین یک‌نفره به وکالت ادامه داد. بویوین در سال ۱۹۳۴ با وایوان مک‌کاولی ازدواج کرد. آن‌ها جمعاً دو فرزند داشتند."Boivin, Uerlings, DiIaconi, P.C." , "www.riverbasinlaw.com", Klamath Falls, Oregon, 4 September 2011.
بویوین که یک دموکرات بود در سال ۱۹۳۵ به نمایندگی از شهرستان کلمته فالز در مجلس نمایندگان ایالت اورگن انتخاب شد. در سال ۱۹۳۷ مجدداً در این مجلس انتخاب شد. در آن زمان ۳۳ ساله بود.Sadler, Russell, "The Fox leave big political legacy", "The Register-Guard", Eugene, Oregon, 21 March 1999, p. 3F. زمانی‌که همتایانش در مجلس نمایندگان وی را رئیس مجلس انتخاب نمودند، وی جوان‌ترین رئیس مجلس در تاریخ اورگن بود. وی دو دورهٔ دیگر هم به‌عنوان نماینده ایالتی در مجلس خدمت کرد و تا سال ۱۹۴۲ کرسی خود را حفظ کرد."In memoriam: Former state Representative and state Senator Harry Dolan Boivin, 1904-1999" , Senate Concurrent Resolution 13, 70th Oregon Legislative Assembly, Regular Session, Salem, Oregon, 1999.
بویوین در جریان جنگ دوم جهانی در اداره دادستانی ایالات متحده در شهر پورتلند ایالت اورگن کار کرد. پس از جنگ وکالت خود را در کلمته فالز از سر گرفت. بویوین پیشگام تفکر ایجاد مؤسسهٔ فناوری اورگن در کلمته فالز بود که در سال ۱۹۴۷ افتتاح شد.Silling, Ed, "Oregon Institute of Technology", "Oregon Encyclopedia", Portland State University, Portland Oregon, 5 September 2011.
بویوین در سال ۱۹۵۵ به مجلس سنای اورگن انتخاب شد. وی مدت ۱۸ سال بعدی را در مجلس سنا خدمت کرد و آخرین دورهٔ خود را در سال ۱۹۷۲ به پایان رساند. در جریان دوران تصدی در مجلس سنا، دو مرتبه در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۵ از طرف همکارانش رئیس مجلس سنا انتخاب شد.
در سال ۱۹۵۷، مجلس سنای ایالتی اورگن به صورت برابر با ۱۵ سناتور از هر حزب، بین جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها تقسیم شد. در نتیجه تالار برای ۱۱ روز نتوانست رئیس مجلس را انتخاب نماید. در ۲۸۸ رای‌گیری، ۱۵ سناتور دموکرات به رهبر خود، والتر جی. پیرسون، رای دادند. جمهوری‌خواهان نیز به‌عنوان یک بلوک رای دادند و ۱۵ رای خود را بین رهبر خود، وارن سی. گیل و سه دموکرات محافظه‌کار که جمهوری‌خواهان تمایل به پذیرش آن‌ها به‌عنوان رئیس مجلس داشتند، رد و بدل کردند. بویوین یکی از سه دموکرات مورد علاقهٔ جمهوری‌خواهان بود اما وی همراه با همکاران حزبی خود رای داد. با این وجود، در رای‌گیری دویست و هشتاد و نهم، بویوین صف خود را از دموکرات‌های همکار خود جدا کرد و به‌جای پیرسون، به بوید آر. اورهولس رای داد. تمامی مجلس سنا، اعم از جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها از رهبری بویوین پیروی کردند. در نتیجه اورهولس به اتفاق آرا رئیس مجلس سنا انتخاب شد و نخستین دموکراتی بود که در ۷۹ سال این سمت را به‌عهده گرفت. اورهولس یک دموکرات میانه‌رو از اورگن شرقی بود اما هیچ‌کس او را رئیس نمی‌دانست، زیرا وی به تازگی به‌عنوان رئیس مجلس انتخاب شد و صرف ۱۱ روز در مجلس سنا خدمت کرد.Harvey, Paula W. , Senate deadlock Ends, Overhulse New Leader, "Herald and News", Klamath Falls, Oregon, January 25, 1957, p. 1."Madras Man Elected president of Senate", "Bend Bulletin", Bend, Oregon, January 25, 1957, p. 1."Solons Go to Work After Electing Demo President", Albany Democrat-Herald, Albany, Oregon, January 25, 1957, p. 1.Olson, James D. , "Overhulse Win Chair", "Daily Capital Journal", Salem, Oregon, January 25, 1957, p. 1.
در مدت تقریباً یک دهه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، بویوین و گروه کوچکی از دموکرات‌های محافظه‌کار به‌منظور کنترل مجلس سنا با اقلیت جمهوری‌خواه همراه شدند. در جریان این دوره، چندین دموکرات محافظه‌کار به همکاری سناتورهای جمهوری‌خواه، رئیس مجلس انتخاب شدند. سپس رئیس مجلس سنا، سایر اعضای گروه محافظه‌کار دموکرات را برای ریاست کمیته‌های کلیدی منصوب کرد و بقیه ریاست‌های کمیته را به جمهوری‌خواهان داد. این سازوکار سبب شد که بویوین نفوذ زیادی در مجلس سنا پیدا نماید."Harry Boivin, He Believed in Coalitions", "The Register-Guard", Eugene, Oregon, 19 May 1999, p. 16A.
بویوین در سال ۱۹۶۴ به انتقال مؤسسهٔ فناوری اورگن به ساختمان جدید مشرف به دریاچهٔ کلمته بالا کمک کرد. وی همچنین تام مک‌کال، فرماندار جمهوری‌خواه را به انتقال مقر فرماندهی گارد ملی هوایی اورگن از پورتلند به کلمته فالز، تشویق کرد. پس از این‌که نیروهای هوایی ایالات متحده تصمیم به بستن پایگاه هوایی ملی کینگزلی فیلد گرفت، بویوین با نیروهای مک‌کال و نمایندگان اورگن در کنگره ایالات متحده همراه شد تا مانع بستن این پایگاه شود."Boivin named to head off field closure", "The Bulletin", Bend, Oregon, 28 January 1971, p. 2.
بویوین در سال ۱۹۷۱ در تصویب اصلاحیهٔ بیست و ششم قانون اساسی که سن رای‌دهی ملی را به ۱۸ سال پائین آورد، نقش مهمی بازی کرد. این کار زمانی صورت گرفت که فرماندار مک‌کال بیرون از ایالت بود و جان دی. برنس، رئیس مجلس سنا، سرپرست فرماندار بود. زمانی‌که برنس سرپرست فرماندار بود، بویوین موقتاً ریاست مجلس سنا را به‌عهده داشت. بویوین و برنس هردو جمهوری‌خواه محافظه‌کار بودند که به‌منظور کنترل مجلس سنا با اقلیت جمهوری‌خواه متحده شده بودند. با این وجود در رابطه با اصلاحیهٔ بیست و ششم، برنس لایحهٔ تصویب شده کمیته را حفظ کرده بود در حالی‌که بویوین خواهان معرفی آن برای رای‌گیری در مجلس عمومی سنا بود. زمانی‌که برنس سرپرست فرمانداری شد، بویوین از سمت خود به‌عنوان رئیس جلسه استفاده کرد و دو عضو جدید را در کمیتهٔ بررسی اصلاحیه منصوب کرد. هردو عضو جدید از اصلاحیه حمایت کردند و به کمک آن‌ها قطعنامه در کمیته تصویب شد.Willis, Henny, "18-year-old vote bill goes back to panel", "The Register-Guard", Eugene, Oregon, 29 May 1971, p. 14B.Willis, Henny, "Rap of Gavel Ends Three-day Paralysis of Oregon Senate", "The Register-Guard", Eugene, Oregon, 3 June 1971, p. C1.
برنس پس از برگشت به مجلس سنا، اجازه رای دهی به این لایحه را نداد. این کار باعث شد که ۱۴ سناتور دموکرات از مجلس خارج شود و در نتیجه مجلس بدون نصاب ماند. برنس به پلیس ایالتی اورگن دستور داد که سناتورهای غایب را پیدا نموده و دوباره به عمارت کنگره بیاورد. در جریان سه روز آینده، مذاکرات از طریق تلفن منجر به توافقی شده که بر مبنای آن مجلس سنا اجازه داد تا اصلاحیه به رای‌گیری گذاشته شود. مجلس سنای ایالتی اورگن در ۱ ژوئیه سال ۱۹۷۱ این اصلاحیه را تصویب کرد و این کار تا حد زیادی به لطف مانور جابجایی کمیتهٔ بویوین انجام شد.
بر اثر انجام چنین مانور پارلمانی بود که بویوین لقب «روباه» را کسب کرد. پس از بازنشستگی بویوین از مجلس قانون‌گذرای، روزنامهٔ اورگن ژورنال گفت: «هری بویوین استاد معامله‌گری یا زد و بند است». این مقاله همچنین نوشته بود که بویوین به لقب خود می‌بالد، زیرا این لقب بیانگر توانایی وی در انجام کارها است.
هنری بونیلا (Henry Bonilla) (متولد ۲ ژانویه ۱۹۵۴)، عضو پیشین کنگره است که نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم کنگره تگزاس در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. بونیلا در تلاش خود برای انتخاب مجدد در دور دوم انتخابات ویژه که در ۱۲ دسامبر سال ۲۰۰۶ برگزار شده بود، توسط سایرو رودریگز، عضو دموکرات پیشین کنگره شکست خورد. دوره خدمت وی در کنگره در ۳ ژانویه سال ۲۰۰۷ همزمان با آغاز رسمی کنگره یک‌صد و دهم، به پایان رسید.
بونیلا پسر آنیتا آرلانو و اِنریکه ای. بونیلا، در شهر سن آنتونیو متولد شد.1 "Henry Bonilla," "Rootsweb.com". در جوانی در برنامهٔ آموزشی استعدادیابی که حمایت علمی و فعالیت‌های آگاهی‌دهی کالج را برای دانشجویان فراهم می‌نماید، شرکت کرد. در سال ۱۹۷۲ از دبیرستان سن آنتونیو جنوبی فارغ شد و در سال ۱۹۷۶ مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ روزنامه‌نگاری از دانشگاه تگزاس در آستین، بدست آورد. پیش از این‌که وارد سیاست شود، مجری خبرهای تلویزیونی در شبکه تلویزیونی KENS-TV وابسته به شبکه س.بی. اس (CBS) سن آنتونیو بود. دبوره کناپ (متولد ۱ دسامبر ۱۹۵۴)، خانم سابق وی به‌عنوان گویندهٔ خبر در این شبکه به کار خود ادامه می‌دهد. بونیلا پس از آن با شرلی وایت شیلبی (متولد سال ۱۹۵۹) ازدواج کرد.
بونیلا در ماه مارس سال ۱۹۹۲ برندهٔ نامزدی حزب جمهوری‌خواه حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم برای کرسی مجلس نمایندگان ایالات متحده شد.map حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم از زمان تشکیلش در سال ۱۹۶۷، یک حوزهٔ دموکرات بود، اما بونیلا، آلبرت جی. بوستامانته، نمایندهٔ آن زمان چهار دوره‌ای را، به بی‌توجهی با نیازمندی‌های موکلینش، دخالت در رسوایی بانکی مجلس با نوشتن ۳۰ «چک بدون احتساب» در بانک مجلس و سفرهای تفریحی بیش از حد و سؤال برانگیز به خارج از کشور، متهم ساخت.
بونیلا یک همکاری ناخواسته از مجلس قانون‌گذاری ایالتی بدست آورد، چنانچه بر مبنای آن منطقهٔ به شدت جمهوری‌خواه سن آنتونیو غربی مربوط حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم باقی‌ماند، در حالی‌که حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و هشتم را از قسمت اعظم قلمرو حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم جدا ساخت. علیرغم هزینه بیش از حد ۷۵۸٬۴۵۳ دلار در برابر ۵۹۴٬۰۳۲ دلار و زندگی در منطقهٔ که همان سال تحت اداره بل کلینتون بود، بونیلا با تفاوت ۲۱ امتیازی ۵۹ در برابر ۳۸ درصد پیروز انتخابات شد که بزرگترین تفاوت شکست برای یک نمایندهٔ آن زمان در آن سال بود.
بونیلا در ماه مارس سال ۱۹۹۹، به‌عنوان یگانه شهروند تگزاس، توسط فرماندار جروج دبلیو بوش در کمیتهٔ اکتشافی ریاست‌جمهوری معرفی شد. بونیلا گاهی اوقات از بوش در برنامه‌های خبری ملی نمایندگی می‌کرد وهم‌چنان به‌عنوان سخنگوی جانشین عمل می‌کرد. گرچه حوزهٔ انتخابیه بیست و سوم تمایل کمی به حزب دموکرات داشت اما بولینا سابقهٔ رای خیلی‌ها محافظه‌کارانه را ایجاد کرده بود. بولینا تا حدود زیادی به دلیل محبوبیتش در سن آنتونیو، الی سال ۲۰۰۲ زمانی‌که هنری کولر دموکرات، وزیر خارجه اسبق تگزاس، با تفاوت دو امتیاز از کنار زدن وی فاصله داشت، به کدام چالش واقعی مواجه نشده بود.
بونیلا اعلام کرد که در صورت نامزدی کی بیلی هاچیسون، همکار جمهوری‌خواه اش، برای سمت فرمانداری در انتخابات سال ۲۰۰۶ علیه ریک پری فرماندار آن زمان جمهوری‌خواه، وی احتمالاً در انتخابات سال ۲۰۰۶ برای کسب کرسی کی بیلی هاچیسون، در مجلس سنا کاندید نماید. اما هاچیسون تصمیم گرفت برای یک دورهٔ دیگر در مجلس سنا کاندید شود.
بونیلا پس از به‌عهده‌گیری مسئولیت صندوق مستقل سیاسی بنام آرمان آمریکایی PAC در سال ۱۹۹۹، تصریح کرد که مأموریت این صندوق «ارائه کمک مالی فراوان و مستقیم برای کاندیدهای درجه نخست اقلیت جمهوری‌خواه (GOP) است». با وجود این اعلام، بین سال ۱۹۹۹ و اخیر سال ۲۰۰۳، صرف ۴۸٬۷۵۰ دلار (یا ۸٫۹ درصد) از مجموع ۵۴۷٬۰۰۰ دلاری که در صندوق PAC جمع‌آوری شده بود، به قدرت‌خواهان اقلیت پرداخت شده، در حالی‌که بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به سازمان‌ها یا انجمن‌های حزبی حزب جمهوری‌خواه در نظر گرفته شده‌است.
بونیلا در دفاع از سابقه کار خود در PAC در کمک به کاندیدهای اقلیت گفت: «ما بهترین کاری را که می‌توانستیم انجام دادیم». در کل به تعداد ۲۷ از قدرت‌خواهان اقلیت که بیشترین شان آمریکایی‌های اسپانیایی‌تبار بودند پول دریافت کردند که آن‌هم کمک هزینه‌های اندک بود. اما بونیلا گفت که پیدا کردن «کاندیدهای اقلیت خوب و نیرومند که بودجه را بر رویشان مصرف کنیم» یک کار دشوار است. در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۳، خزانه دار صندوق PAC به حیف و میل ۱۱۹٬۰۲۱ دلار بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳، اعتراف کرد و به ۱۵ ماه زندان محکوم به مجازات شد. حیف و میل این پول‌ها تقریباً الی چهارسال پس از انجام آن، علنی نشده بود. بونیلا در یک مصاحبه در سال ۲۰۰۴ گفت که «این قضیه سابقهٔ بدی در قضاوت من است».
بونیلا در سال ۲۰۰۴ برای یک رقابت مجدد در مقابل کولر آمادگی می‌گرفت، اما در سال ۲۰۰۳ حوزه‌بندی جنجالی مجدد اواسط دههٔ توسط مجلس قانون‌گذاری ایالت تگزاس و نتایج تلاش‌های تام دیلی، رهبر اکثریت مجلس نمایندگان ایالات متحده، قسمت اعظم لاردو را که از زمان تشکیل آن بخش اصلی حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم را تشکیل می‌داد، به حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و هشتم انتقال داد. در عوض این مناطق، چندین منطقهٔ حومهٔ شهری به شدت جمهوری‌خواه سن آنتونیو که قبلاً مربوط حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و یکم بودند برای بونیلا رسید، تمامی این مناطق به استثنای یکی آن پیروزی بونیلا را در دوره هفتم تضمین می‌کردند. در این میان کولر وارد رقابت انتخابات مقدماتی سال ۲۰۰۴ شد و در برابر سایرو رودریگز، نمایندهٔ دموکرات آن زمان حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و هشتم به پیروزی رسید و سپس برندهٔ انتخابات عمومی شد.
بونیلا از صندوق آرمان آمریکایی PAC خود به اقدامات حوزه‌بندی مجدد پول کمک کرد.
به زودی پس از انتخابات سال ۲۰۰۴، بونیلا با طرح پیشنهادی تغییر قواعد شکلی که بر مبنای آن رهبران مجلس می‌توانستند علیرغم متهم شدن توسط هیئت قضائی ایالتی، سمت‌های رهبری خود را حفظ نمایند، مورد انتقاد قرار گرفت.
بر اساس این طرح پیشنهادی، تام دیلی می‌توانست علیرغم اتهام وارده توسط ادارهٔ دادستانی ناحیه‌ای شهرستان ترایس مبنی بر نقض احتمالی {قوانین} مالی کمپین انتخاباتی، در سمت خود به عنوان رهبر اکثریت باقی بماند. بسیاری از موکلین به این نظر بودند که بونیلا ترسیم مجدد جانبدارانهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و سوم توسط دیلی را علناً با لطف سیاسی جبران می‌نماید.