moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
gNewSense، در مقابل، هیچ بسته‌ای ارائه نمی‌دهد که به استفاده از نرم‌افزار غیر آزاد، سفت افزار، برنامه‌های افزودنی، افزونه‌ها یا پلاگین‌های غیر آزاد بستگی داشته باشد همچنین آن‌ها را پیشنهاد هم نمی‌دهد و همچنین پروژه gNewSense دسترسی به نرم‌افزار مالکیتی را برای هر دلیلی فراهم نمی‌کند، چرا که این را لغو تعهد به توسعه جنبش نرم‌افزار آزاد می‌داند. همانند دبیان، سیاست‌های gNewSense اجازه نمی‌دهد شامل مستنداتی شود که تحت پروانه مستندات آزاد گنو با بخش‌های غیرمجاز مجوز دارند، انتشار یابند. که این شامل بسیاری از کتابچه‌ها و مستندات منتشر شده توسط پروژه گنو است.
در حالی که gNewSense در ابتدا از اوبونتو (که در اصل یک شاخه دبیان بود) به عنوان یک نتیجه از فعالیت پیشین پائول اومالی بر روی اوبونتو بود، توزیع gNewSense 3.0، دبیان را به عنوان پایه برای توزیع نرم‌افزار خود دنبال کرده‌است. بخشی از این به این دلیل است که پروژه دبیان به دقت نرم‌افزار آزاد را در توزیع رسمی اش از نرم‌افزار مالکیتی که دسترسی به آن را با حسن نیت ارائه می‌دهد، تفکیک می‌کند. در واقع، بسیاری از بسته‌ها، از جمله بسته‌های مخصوص Debian (مانند Iceweasel و Icedove)که به gNewSense منتقل شده، به سادگی اصلاح می‌شوند به گونه ای که آن‌ها دیگر چنین دسترسی با حسن نیتی را به گزینه‌های نرم‌افزاری غیر آزاد موجود ارائه نمی‌دهند.
از آنجا که مخازن gNewSense تنها شامل نرم‌افزار آزاد است، پشتیبانی از سخت‌افزار که نیاز به سفت افزار دارد و برای آن هیچ سفت افزار آزادی وجود ندارد (مانند برخی از کارت‌های شبکه‌های بی‌سیم) در دسترس نیست.http://distrowatch.com/weekly.php?issue=20130826#feature
تا ۱ مه ۲۰۰۸، گرافیک 3D(گرافیک سه‌بعدی رایانه‌ای) و پشتیبانی برنامه به‌دلیل مسائل صدور مجوزی با Mesa 3D داشت نیز حذف شده‌است پس از ۱۳ ژانویه ۲۰۰۹، این مسائل حل شد و پشتیبانی 3D از استاندارد ۲٫۲ شروع شد.http://www.fsf.org/blogs/licensing/2009-01-xorg-glx
جسی اسمیت از DistroWatch در بررسی gNewSense 3.0 در ماه اوت ۲۰۱۳ اشاره کرد که بسیاری از برنامه‌های موجود، از جمله OpenOffice.org 3، کرنل لینوکس ۲٫۶٫۳۲ لینوکس دبیان (بر اساس ابزار لینوکس لیبر)، Iceweasel 3.5 و گنوم ۲٫۳۰ کاملاً منقضی شده بودند. اسمیت این بررسی را با کلمات زیر به پایان رساند:
ریچارد استالمن (مؤسس و رهبر بنیاد نرم‌افزار آزاد) از تاریخ ژانویهٔ ۲۰۱۰ تا حداقل آوریل ۲۰۱۴ از گنوسنس استفاده می‌کرد، سپس او به توزیع تریسکل مهاجرت کرد.
Serdar Yegulalp توزیع gNewSense را در InfoWorld بررسی کرد.https://www.infoworld.com/article/3067280/open-source-tools/free-as-can-be-gnewsense-is-true-gnu-linux.html او گفت:
پایه gNewSense توزیع Debian است که پیشتر شامل حباب‌های دودویی مالکیتی و نرم‌افزارهای غیر آزاد است، که دسترسی به آن‌ها را از طریق مخازن فراهم می‌کند.
اما gNewSense فراتر می‌رود: چرا که حتی دسترسی به چنین نرم‌افزارهایی را در مخازن خود مقدور نمی‌سازد. مستندات آن نیز شامل مواردی است که سازگار با مجوز مستندات آزاد گنو است.
در یک پست در شبکه شبکه جهانی gNewSense 3.1 در فوریه ۲۰۱۴، برین لاندوکا این توزیع لینوکس با کلمات زیر را بررسی کرد:
در حقیقت، نصب و راه اندازی gNewSense - به لطف بخش بزرگی از استفاده از نسخه‌های قدیمی تر و سبک‌تر از نرم‌افزارهای رایج - فوق‌العاده سریع و به طرز شگفت‌انگیزی غیر مالیاتی برای سخت‌افزار شما است. کل سیستم، زمانی که بدون نرم‌افزارهای اضافی وارد سیستم می‌شود، از حدود ۱۰۵ مگابایت RAM استفاده می‌کند؛ بنابراین این توزیع کوچک جسور خیلی خوب بر روی سخت‌افزارهای نسبتاً ضعیف کار خواهد کرد.
رود پَنج رودی است در آسیای مرکزی که در مرز میان تاجیکستان و افغانستان روان است و ریزشگاه آن رود آمودریا است.http://www.loghatnaameh.com/dehkhodaworddetail-8aae578378d74ac7bb734ce336646451-fa.html سرچشمهٔ رود پنج رودهای پامیر و آب واخان هستند که یکی از دریاچهٔ زارکول در استان بدخشان و دیگری از کوهسار واخان در سرزمین افغانستان آب می‌گیرند. از سراسر رود پنج، مرز افغانستان و تاجیکستان می‌گذرد که دو کشور اصلی آبگیر آن هستند.
درازای این رود ۹۲۱ کیلومتر، پهنای حوضهٔ آبخیز آن ۱۱۴ هزار کیلومتر مربع، میانگین آبده آن ۱٬۰۰۰ متر مکعب بر ثانیه است. آب این رود برای آبیاری مصرف می‌شود. از درهٔ رود پنج، بزرگراه دوشنبه به خاروغ و کولاب به قلعهٔ خمب می‌گذرند.
کهن‌ترین نام تاریخی رود پنج خروآب بوده‌است که جغرافیانگاران دوران اسلامی آن را خرناب و جریاب نوشته‌اند و سرچشمهٔ آمودریا دانسته و سرچشمهٔ آن را وخاب خوانده‌اند که از وخان آید. چنانچه مؤلف گمنام «حدود العالم» در فصل «سخن اندر رودها» می‌گوید: «و دیگر رودی است او را "خرناب" خوانند، از مغرب کوه قَسَک برود و میان بدخشان و پارغررودی است در ناحیه فرخار تاجیکستان که هم‌اکنون آن را قزل‌سو خوانند اندر جیحون افتد و این خرناب از جیحون مِهتَر است و لکن همه به جیحون بازخوانند از بهر آن که جیحون از رهی دورتر رود»."حدود العالم من المشرق الی المغرب"، نوشته‌شده در سال ۳۷۲ هجری قمری. ویرایش دکتر منوچهر ستوده. — تهران: انتشارات کتاب‌خانهٔ طهوری، ۱۳۶۲. ص. ۴۰
واژه‌های خرناب و جریاب تحریفی هستند از واژهٔ خَروآب که آن را به گونهٔ خرباب نیز نوشته‌اند. واژهٔ «خَرو» در گویش‌های دروازی و بدخشانی زبان فارسی تاجیکی وام‌واژه‌ای است از زبان‌ فارسی و معنی آن «چشمه، چشمه‌سار و رود کوهی» است. این واژه و گونه‌های دیگر آن «شَرو»، «شارو»، «شار»، هم‌اکنون نیز در جاینام‌های «موجی‌خَرو»، «سَبزی‌خَرو»، «اوش‌خَرو»، «خَروُندا»، «هیداشار»، «ویس‌خَرو»، «ویش‌خَرو»، «پشی‌خَرو»، «ویش‌خَروَک»، «پاش‌خَرو»، «راخَرو»، «تِیخَرو»، «راشارو»، «هیداشَرو»، «ساخ‌چَرو»، «میذن‌شار»، «پَشار»، «تیشار»، «دیشار»، «ابخَرو» و «شِتخَرو» در تاجیکستان زنده است.امید جیهانی. ویکی‌پدیای تاجیکی
یک بوس کوچولو فیلمی سینمایی به کارگردانی بهمن فرمان آرا محصول سال ۱۳۸۴ است.
یک نویسنده پس از سال‌های طولانی به ایران برمی‌گردد و به خانه دوست دیگرش که او هم نویسنده است، می‌رود. آنها سفری را به چند شهر ایران آغاز می‌کنند...یک بوس کوچولو در وبگاه سوره
این فیلم به شرح سفر و در نهایت مرگ دو شخصیت به نام‌های اسماعیل شبلی و محمد رضا سعدی می‌پردازد که به باور منتقدین اشاراتی به دو نویسنده و هنرمند معاصر اسماعیل فصیح و ابراهیم گلستان دارد.صافاریان، روبرت. "سیاه و سفید؛ نقدی بر فیلم یک بوس کوچولو"، روزنامهٔ شرق، ۱۰ دی ۱۳۸۴
بهمن فرمان آرا، نویسنده و کارگردان فیلم، ارتباط مستقیم بین شخصیت‌های این فیلم و شخصیت‌های واقعی را رد کرده‌است؛ ولی همچنین گفته‌است: «قصد ندارم بگویم این نشانه‌ها در فیلم من تصادفی و اتفاقی است، اما قرار هم نبوده که دربارهٔ ابراهیم گلستان فیلم بسازم... در بعضی نوشته‌ها می‌خوانم که می‌گویند ابراهیم گلستان به صراحت حرف‌هایش را زده، اما فرمان آرا شهامت نداشته مستقیم و با نشانی دقیق به شخصیت گلستان بپردازد. این‌ها احترام و ادب من را به بی شهامتی تعبیر کردند.»"گزارش کامل نشست نقد و بررسی «یک بوس کوچولو» در فرهنگسرای نیاوران" ، وب‌گاه سینمای ما، ۱۶ دی ۱۳۸۴
امید طبیب‌زاده در مقدمه کتاب «جشن‌نامه ابوالحسن نجفی» می‌نویسد:طبیب‌زاده، امید (۱۳۹۰) «جشن‌نامهٔ ابوالحسن نجفی»، تهران: انتشارات نیلوفر، ص ۱۶ و ۱۷
گلوگاه جمعیت یا گلوگاه ژنتیک واقعه‌ای فرگشتی است که در آن درصد چشمگیری از افراد جمعیت از میان می‌روند یا به دلایلی توان ادامه زاد و ولد از آن‌ها سلب می‌شود. از آن‌جا که رانش ژنتیکی با بزرگی یک جمعیت نسبت معکوس دارد، گلوگاه جمعیت سبب افزایش رانش ژنتیکی می‌گردد. چنین کاهشی در پراکندگی جمعیت می‌تواند منجر به افزایش یکدستی ژنتیکی شود. اگر گلوگاه جمعیت شدید باشد، به دلیل محدودیت شمار جفت‌های در دسترس، تعداد جفت‌گیری میان اعضای نزدیک خانواده (درون‌آمیزی)inbreeding بیشتر می‌شود.
در ابتدای قرن بیستم، بیزون‌های اروپایی در معرض انقراض قرار گرفتند. جانورانی که باقی مانده‌اند همگی فرزندان ۱۲ بیزون باقی‌مانده از آن دوران هستند و از این رو تنوع ژنتیکی بسیار محدودی دارند. بر اساس مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر گردید این مشکل ممکن است روی توان زاد و ولد حیوانات نر گروه اثرگذار باشد.مقاله‌ای دیگر در سال ۲۰۰۲ میلادی نشان داد که ژنوم پاندای غول پیکر، شواهدی از وقوع یک گلوگاه جمعیت بروی این پستانداران در حدود ۴۳۰۰۰ سال قبل دارد.گلوگاه جمعیت را می‌توان در میان نژادهای اصیل جانورانی اهلی مانند سگ و گربه (مانند گربه اصیل ایرانی) مشاهده کرد. پرورش‌دهندگان، چنین جانوران برگزیده‌ای را به دلیل زیبایی و رفتار مطلوبشان مجبور به جفت‌گیری با اعضای نزدیک خانواده آن‌ها می‌کنند. این کار سبب محدود گشتن استخر ژنی این جانوران می‌گردد.
Wikipedia contributors, "Population bottleneck," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Population_bottleneck&oldid=360958241 (accessed May 9, 2010).
خانهٔ ادریسی‌ها مشهورترین رمان غزاله علیزاده است که در سال ۱۳۷۰ در دو جلد به چاپ رسید.
داستان رمان دربارهٔ شهری است به نام عشق آباد و گروهی به قدرت رسیده که وارد شهر شده‌اند تا حق ستم دیدگان را از ثروتمندان بگیرند و آنها را از خانه هاشان بیرون کنند، و به دیگر بیان آنان را به سزای کارهای ناشایستشان برسانند. همه ماجرا در خانه بزرگ و کهنه‌ای می‌گذرد. ادریسی‌ها ساکنان نخستین خانه هستند: مادربزرگ یا خانم ادریسی‌ها یا زلیخا، لقا (دختر میانسال خانم ادریسی‌ها که سال‌های زندگانی اش را به تنهایی و به دور از مردها به سر برده‌است)، وهاب (نوه پسری خانم ادریسی‌ها که درسش را در خارج از کشور گذرانده‌است و پس از سفر در جستجوی رحیلا بازگشته‌است). هر سه خود را در خانه و خاطرات خیلی دورشان زندانی کرده‌اند. هرگز خانه را ترک نکرده‌اند و به گفته وهاب آنچه سبب شده هرگز خانه را ترک نکنند و به جمع دیگران نروند، «خو گرفتن، ناچاری و تن آسایی بوده‌است». و یاور باغبان و مستخدم پیر خانه.
خانه ادریسی‌ها اندوه بار است و پر از رخدادهای شگفت‌آور و باورنکردنی. زن‌های این خانواده همواره تسلیم خودخواهی مردان شده‌اند (مردسالاری). مادربزرگ وقتی خیلی جوان است به آقای ادریسی‌ها شوهر داده می‌شود، در حالی که دلبسته جوانکی عاشق و آشوبگر بوده به نام قباد، که برای آزادی و دادخواهی از مردم مبارزه می‌کرده‌است. سال‌ها گذشته و قباد رفته به دنبال هدفش و مادربزرگ مانده و ازدواج کرده و اکنون قباد با یک پای سالم، کنار گذاشته شده از سوی آتشخانه‌ای که خود به وجودش آورده، با سکوت و حسرت به گذشته از دست رفته خود، به زندگی ادامه می‌دهد. خانم ادریسی‌ها با تولد فرزند سومش رحیلا جوانی از سر می‌گیرد.
رحیلا دختری زیباست که مانند دیگر زن‌های خانه ادریسی‌ها به ناچار تن به ازدواج با موید (مردی بی‌لیاقت) می‌دهد؛ و از سوی دیگر، وهاب از کودکی با مادربزرگ زندگی می‌کرده چون پدر از مسافرت به تفلیس تنها به خانه بازمی‌گردد. وهاب همیشه مادر خود را مقصر می‌داند، چون او را ترک کرده و به گمان خود به دنبال خوش گذرانی رفته‌است. رحیلا در جوانی می‌میرد و اتاقش همچنان دست نخورده با تمام لباس‌ها و عطرهایش باقی می‌ماند. وهاب از کودکی دلبسته و شاید عاشق عمه اش است و روزهای زندگی اش را با مرور خاطراتشان و نگاه و برخورد رحیلا با او سپری می‌کند، به دیگر بیان، دلبسته یک عشق خیالی است که با آمدن رکسانا این عشق خیالی جایش را به عشق راستین می‌دهد.
لقا به سبب نداشتن چهره زیبا و دلبستگی مادر خانم ادریسی‌ها همه زندگی را در تنهایی سپری می‌کند. تنها هنر او در نواختن پیانو بر همگان آشکار می‌شود تا آنکه شوکت دیگر توانایی‌های او را بیدار می‌کند. به گفته وهاب هنگامی که پیانو می‌نوازد این احساس در او زنده می‌شود که جوان شده و با شور بسیار می‌نوازد ولی در پایان همان لقای همیشگی می‌شود.
زندگی این چهار تن با همه کسالت باری اش با آمدن شوکت نماینده آتشخانه مرکزی از جریان عادی اش خارج می‌شود. قهرمان شوکت زن تنومندی که همیشه زرد می‌پوشد و چون خورشید می‌درخشد، همه ویژگی‌های زنانه را رد می‌کند. بسیار بدزبان و خشن است هرچند دلی مهربان و عدالت خواه دارد. این مهربانی برای برزو است که شوکت را مانند مادر دوست دارد. قهرمان شوکت و افرادش و خانواده خانه ادریسی‌ها روزهای نخست هیچ‌کدام این دگرگونی را پذیرا نیستند. کم‌کم مادربزرگ و پس ار او لقا و وهاب از اینکه آن دو چنان زود همه چیز خود را از دست داده‌اند، شگفت زده می‌شوند. همراهان شوکت آدم‌های رنج کشیده‌ای هستند که در زندگی گذشته‌شان همواره با بیدادگری دست به گریبان بوده‌اند و برای دادخواهی گرد هم آمده‌اند. با کمک ایشان قباد و دیگران توانسته‌اند نهضت را به نظام تبدیل کنند، اما این نهضت هم مثل تمام نهضت‌های دیگر که به قدرت می‌رسند، به فساد کشیده می‌شود.
برزو جوانک دانشجوی تندرویی که همیشه به شوکت و آتشخانه حق می‌دهد، کم‌کم درک می‌کند که آتشخانه هم رو به فساد می‌رود. پس به شوکت می‌گوید: «داروهای دولتی را می‌برند توی بازار سیاه. بوی داروها توی بیمارستان دیگر خوشایند نیست. یک جورهایی آزارم می‌دهد.» پس از همه چیز می‌گذرد و در کنار شوکت باقی می‌ماند، برای دادخواهی، نه برای رویارویی با دادخواهان.
رخساره زنی است که هنوز دلش به یاد خانه اربابی و سخن‌های ارباب خوش است و حسرت آن روزها را می‌خورد. کوکب زنی که مردش او را همیشه می‌زند و باز هم هنوز عاشق اوست. پسرش یوسف جوانکی کتاب خوان و عاشق‌پیشه شعر می‌گوید و شیفته شوهر رکساناست و شاید هم شیفته رکسانا. تیمور. کاوه. حدادیان شهردار پیشین که می‌اندیشد برای حکومت داری باید چون شیر بی باک بود و مانند روباه حیله گر و قدرتمندان باید بی رحم باشند و تنها حکومتی که پابرجا می‌ماند، حکومتی است که زیردستان خود را خرد کند. او به فرمان برداری بی چون و چرا باور دارد. برخلاف او، شوکت می‌گوید مردم درک می‌کنند و نیاز به پوزه بند ندارند.
یونس خوش چهره نیست ولی به گفته لقا «استحکامی ایزدی در چشمانش هست. جادوگر شاعر، وقتی به زاویه تاریک زندگی تک تک افراد نور می‌تاباند تازه حقایق زندگی همه و چطور به وجود آمدن حس دادخواهی هرکس آشکار می‌شود».
قباد همان جوانک عاشق که عاشق‌تر از آن عاشق کمک به مردم و دادخواهی است و حالا حسرت روزهای از دست رفته را می‌خورد. حسرت می‌خورد کاش کنار مادربزرگ باقی می‌ماند و باهم زندگی می‌کردند. مادربزرگ همیشه از او گلایه دارد و می‌گوید قباد زندگی کرد، چون در کنارش همیشه خطر بود؛ ولی من سال‌های زیاد زندگی ام را انتظار کشیدم. اکنون قباد نمی‌خواهد مترسک سر جالیز دیگران باشد، می‌خواهد زندگی خودش را داشته باشد. می‌گوید: «به مردم محبت کردم و هیچ چیزی از آنها دریافت نکردم، و تنها چیزی که طی این پنجاه سال درک کردم این بود که آنها جلاد غاصب می‌خواهند...» و باز هم به خاطر این مردم این بار جانش را در ازای این سال‌ها می‌گذارد.
رکسانا که در آخر جلد یک وارد داستان می‌شود، زن جوانی است بسیار شبیه رحیلا. نقش او این بار نه تنها به خانم ادریسی‌ها بلکه به همه آنان زندگی دوباره می‌بخشد. او همه رازهای خانه ادریسی‌ها را می‌داند، چون رعنا آموزگارش بوده‌است، و مهم‌ترین چیزی که از او آموخته حس آزادی خواهی است. رکسانا که به گفته خودش شخصیت حقیقی خود را در پس شخصیت‌های ساخته دست دیگران از دست داده، اکنون دیگر خسته است از این همه تکرار، تکلیف و دلبستگی به دیگران.
صاحبان خانه چهار نفر هستند که در کاخ و باغی به دور از هیاهوی شهر زندگی می‌کنند.
تازه‌واردان، در کل هفده نفر هستند (به‌جز کودکان و صاحبان خانه).
کوریجان روستایی ازتوابع بخش مرکزی شهرستان کبودراهنگ در استان همدان ایران است. با جمعیتی بالغ بر ۳۵۷۸ نفر که از این تعداد ۱۸۹۰ نفر را مردان و ۱۶۸۸ را زنان تشکیل می‌دهند. آثار و بناهای تاریخی مهم شامل مسجد جامع، تپه‌های تاریخی و پل کوریجان است.1 اهالی این روستا مسلمان شیعه مذهب بوده و به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند.
از مفاخر این روستا می‌توان به آقای #فتحعلی_حسینی فرماندار اسبق شهرستان رزن و نیز آقای #حسنعلی_طاهری مدیرکل اداری مالی استانداری همدان اشاره کرد.
کوریجان از قدیم به صورت کوُروجان مسموع هنوز هم بزبان محلی همان کوُروجان صرف می‌گردد که اصطلاحی بسیار کهن حتی هرودوت نیز این واژه را به‌شکل اورتو کوریبانتییا همان سکایان تیز خئود OrtoKoribant به صحراگردان اسکیت‌های‌اشکودا لقب داده‌است یعنی به صحراگردانی که کلاهی نوک تیز و بلند بر سر می‌گذاشتند. این جماعت در پایان قرن ششم و آغاز قرن پنجم پیش میلاد در حدود قلمرو امپراتوری ماد باقی ماندند.
اسکلت‌های دوقلوی انسانی مکشوف از ناحیه کوریجان علاوه بر نشان از آیین کهن صحراگردان که محتملا کنار مرد زن هم باید زنده‌بگور شود را عیان می‌نماید حاکی از عقاید غیره زرتشتی بودن نیز هست.سایت یادگار ۳۲۰۰ سالهٔ تپهٔ باستانی کوریجان
مهم‌ترین محصولات زراعی و باغی کوریجان عبارتند از: جو، چغندر قند، خربزه، خیار، سیب زمینی، پیاز، گندم، گوجه‌فرنگی، نخود، هندوانه، هویج، یونجه، اسپرس، انگور آبی، زردآلو، قیسی، سیب، گیلاس و آلبالو.
این روستا از روستاهای تاریخی شهرستان کبودراهنگ بوده و در چند موضوع در منطقه شاخص می‌باشد:
وبلاگ دیار تاریخی کوریجان
نگرشی به جغرافیای شهرستان کبودراهنگ تألیف جمشید چایانی
دانشگاه علوم پزشکی قزوین دانشگاهی وابسته به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در شهر قزوین است.
دانشکده علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۶۳ از طریق مشارکت مردمی و هیئت امنای منتخب بنای دانشگاه پی ریزی شد. این دانشکده در سال ۱۳۶۴ اولین قدم آموزشی خود را با پذیرش ۷۵ نفر دانشجو در رشته پزشکی از طریق آزمون سراسری برداشت. دانشکده علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۷۰ به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی قزوین ارتقا یافت.
خَلُّخ، قَرلُغ یا قَرلُق نام شاخه‌ای از مردم ترک‌تبار آسیای میانه بوده‌است. قلمرو اصلی ترکان قَرلُق در جنوب مملکت اویغورها واقع بوده و تمام حوزه سفلای رود تاریم را شامل می‌شده‌است.تاریخ مغول، عباس اقبال آشتیانی، چاپ نهم ۱۳۸۸، ص ۸
خَلُّخ نام پایتخت توران در روزگار ارجاسپ بوده‌است. در داستان گشتاسپ با ارجاسپ چندین بار از این شهر یاد شده‌است.شاهنامهٔ فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، دفتر پنجم، داستان گشتاسپ با ارجاسپ، بیت ۲۳۳
روز اول اردیبهشت ماه، روز آغاز نگارش کتاب "گلستان،" توسط مرکز سعدی‌شناسی ایران، روز سعدی نامیده شده است. این رسم از سال ۱۳۸۱ برقرار بوده ولی در اول اردیبهشت ۱۳۸۹ و در اجلاس شاعران جهان در شیراز، نخستین روز اردیبهشت ماه از سوی نهادهای فرهنگی داخلی و خارجی به عنوان روز سعدی نامگذاری شد.آتی نیوز: اول اردیبهشت روز سعدی نامگذاری شد
آئینه‌ها عنوان اولین فیلم مستند کوتاه کامران شیردل، ساخته‌شده در سال ۱۳۴۳ خورشیدی است. شیردل این فیلم سیاه‌وسفید را به‌عنوان پایان‌نامهٔ تحصیلی خود ساخت.
ترئونین یکی از آلفا آمینو اسیدها با فرمول شیمیایی HOCCH(NH)CH(OH)CH است. از خانوادهٔ آمینو اسیدهای ضروری با پیوند قطبی است. کدون‌های آن عبارت‌اند از:
ACU , ACA , ACC و ACG.
ترئونین به همراه سرین و تیروزین یکی از سه اسید آمینهٔ دارای خاصیت پروتئینی در گروه الکل‌ها است.
در ریاضیات، یک سریِ متناظر با یک دنباله مانند formula_1، از مجموع جزئی تمامی اعضای دنبالهٔ formula_1 به دست می‌آید.
سری‌ها به دو صورت formula_3 یا formula_4 نمایش داده می‌شوند.
بررسی سری‌ها بخش بزرگی از حسابان را تشکیل می‌دهد. به علاوه، سری‌ها در رشته‌های بسیاری از ریاضیات از جمله ترکیبیات استفاده می‌شوند. سری‌ها کاربرد بسیاری در رشته‌هایی چون علوم رایانه، فیزیک و مالی دارند.
برای دنباله‌های متناهی با طول formula_5، این مقدار برابر formula_6 تعریف می‌شود.
برای دنباله‌های نامتناهی، این مقدار به کمک حد مجموع جزئی تعریف می‌شود:
اگر چنین حدی وجود داشته باشد، سری، همگرا نامیده می‌شود و در غیر این صورت واگرا.
سری‌های حسابی مجموع جزئی یک تصاعد حسابی است و به صورت زیر نوشته می‌شود:
سری‌های هندسی مجموع اعضای یک تصاعد هندسی است و به صورت زیر نوشته می‌شود:
قضیه: یک سری هندسی همگرا ست اگر و تنها اگر formula_10.
سری هارمونیک یا همساز به صورت زیر نوشته می‌شود:
این سری از مثال‌های معروفی ست که دنبالهٔ آن همگرا ست ولی سری واگرا ست.
این سری‌ها تعمیمی از سری همساز هستند: formula_12
این سری‌ها تنها در صورتی همگرا هستند که formula_13 باشد.
این سری‌ها، به عنوان تابعی از formula_14 به «تابع زتای ریمان» معروف اند و به صورت formula_15 نمایش داده می‌شوند.
سری formula_16 یک سری واگرا ست که دنبالهٔ آن نیز واگرا ست.
اشتباهی که در این محاسبات وجود دارد این است که فرض شده مقدار سری وجود دارد که فرض نادرستی ست. این مقدار وجود ندارد و سری واگرا ست.
این مسأله از پارادوکس‌های زنون بوده و به شرح زیر است:
هیچ دونده‌ای نمی‌تواند به انتهای مسیر خود برسد زیرا قبل از رسیدن به انتهای مسیر، باید نصف مسیر باقی‌مانده را طی کند.
اگر طول مسیر را واحد در نظر بگیریم، این مسأله معادل این است که هر چه قدر شروع به جمع کردن سری formula_20 کنیم، به مقدار دقیق ۱ نمی‌رسیم.
به عبارت دیگر در دنبالهٔ مجموع جزئی formula_21 هیچ عضو آن برابر ۱ نیست.
این ادّعا غلط است زیرا مقدار سری برابر حد مجموع جزئی ست.
اگر formula_1 همواره مثبت یا همواره منفی باشد:
اگر formula_25، در آن صورت سری formula_26 را «تلسکوپی» می‌نامیم.
قضیه: سری تلسکوپی تنها در صورتی همگرا ست که formula_27 همگرا باشد و در آن صورت: formula_28
برای دنبالهٔ formula_1، سری متناوب آن به صورت formula_30 است.
اگر formula_1 دنبالهٔ مثبت و نزولی با حد صفر باشد، سری متناوب آن همگرا ست.
اگر سری formula_4 همگرا باشد، باید formula_44 باشد.
اگر formula_45 یا formula_46 وجود نداشته باشد، سری formula_4 باید واگرا باشد.
این آزمون‌ها تنها در صورتی کاربرد دارند که جملات دنباله‌ها همواره مثبت یا همواره منفی باشند
دو آزمون بالا معادل یکدیگر هستند و به مفهوم دیگری مرتبط اند: نماد O بزرگ و تحلیل مجانبی.
تعریف: اگر formula_57، می‌نویسیم formula_67 (یا formula_68) و می‌خوانیم formula_1 و formula_27 «به صورت مجانبی برابر» اند.
تعریف: اگر formula_71، می‌نویسیم formula_72 و می‌خوانیم formula_27 دنبالهٔ formula_1 را «به صورت مجانبی محدود» می‌کند (یا formula_1 از اردر formula_27 است).
طبق تعریف، اگر دو دنباله یکدیگر را به صورت مجانبی محدود کنند، آن دو به صورت مجانبی با یکدیگر برابر اند.
اگر تابع formula_86 همواره مثبت باشد و formula_87 و formula_88، در این صورت دنباله‌های formula_89 و formula_90 یا هر دو همگرا هستند یا هر دو واگرا.
کوشی کشف کرد که ممکن است با تغییر آرایش یک سری، مقدار آن تغییر کند. به عنوان مثال سری
امّا اگر آرایش این سری را به طوری تغییر دهیم که پس از هر دو مثبت، یک منفی ظاهر شود، به مقدار دیگری می‌رسیم:
دقّت کنید که در هر دو سری، هر تقسیم فرد به صورت مثبت و یک بار و هر تقسیم زوج نیز به صورت منفی و یک بار ظاهر می‌شود؛ پس سری دوم به درستی آرایشی از سری اوّل است.
قضیه: هر گونه آرایشی از یک سری مطلقاً همگرا مقدار یکسانی دارد.
همچنین ریمان اثبات کرد که برای هر سری همگرا که مطلقاً همگرا نباشد می‌توان آرایشی معرّفی کرد که در آن مقدار سری تغییر کند.
هر سری به صورت formula_101 را یک سری توانی به مرکز formula_34 می‌نامیم. در نتیجه هر سری به صورت formula_103 را یک سری توانی به مرکز ۰.
سری تیلور یک نوع سری توانی ست.
جشن‌های آتش یک رشته از جشن‌های آریایی از اقوام هندوایرانی و هند و اروپایی است و منظور از جشن‌های آتش جشن‌هایی است که با افروختن آتش جهت سور و سرور و شادمانی آغاز و اعلام می‌شد. میان رومیان و یونانیان و بعضی از ملل دیگر اروپایی نظایرش با جشن‌های آتش ایرانی هنوز باقی است.
نلسون در کتابی که از جشن‌های یونانیان باستان نوشته، شرحی از مراسم و آداب این جشن‌ها را یاد کرده‌است که در جشن آتش پایکوبی می‌کردند و باده می‌نوشیدند و قربانی کرده و در آتش می‌افکندند. توماس هاید نیز در کتاب تحقیق دربارهٔ دین‌های ایرانی، دربارهٔ جشن‌های آتش و همانندی آن با جشن‌های آتشی که در اروپا شایع بوده، تحقیقاتی کرده و جشن سده را با جشن شب دوازدهم در انگلستان مقایسه کرده‌است. در این جشن مردم در بلندی کوه‌ها و بام‌ها آتش افروخته و پایان شدت سرما و نزدیکی بهار را جشن می‌گرفتند و جشن همراه با شادی و پایکوبی فراوان بود. این جشن نمونه جشن‌های آتش همراه با آداب و رسومی بود که در مقایسهٔ اقوال کسانی چون ابوریحان بیرونی و زکریای قزوینی و خلف تبریزی را به یاد می‌آورد که بعضی حیوانات را از ددان و زهر داران در آتش می‌سوزاندند.
در غالب این جشن‌های آتش که در میان اقوام و ملل اروپا شایع بود تصاویری از دیوان و عناصر شر و فساد را نقاشی یا تندیس کرده و در آتش می‌افکندند بدین کنایت و تمثیل که نیروی اهریمنی و شیطانی بکاهد و نابود شود. در یونان باستان قربانی می‌کردند و قسمت‌هایی از قربانی را در آتش می‌سوزاندند. بر سر تیر و نیزه کهنه‌های آغشته به نفت و غیرو مایعات سوختنی بسته و در آسمان رها می‌کردند.
کریستن سن در کتاب «نخستین انسان و نخستین شهریار» در روایات داستانی ایرانی بسیاری از این داستان‌ها را در تطبیق و شواهد ارائه داده‌است. رقص و شادی بر گرد آتش مراسم همگانی و اشتراکی اصل شادمانی و سرور همراه با باده نوشی، پشته‌های بزرگ هیمه و آتش در بلندی‌ها آتش‌بازی و راندن جانوران موذی در آتش از موارد اشتراک این جشن‌ها بوده‌است.
ابوریحان بیرونی به رسمی اشاره می‌کند که برای ما تا اندازه‌ای شگفت است «سده آبان روز است از بهمن ماه و آن روز دهم بود و اندر شبش که میان روز دهم است و میان روز یازدهم آتش‌ها زنند و و برگرد آن شراب خورند و لهو و شادی کنند و نیز گروهی از آن بگذرند تا به سوزانیدن جانوران بپردازند.» گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۳۵۳ تا ص ۳۵۴
از جمله جشن‌های آتش که هنوز در ایران باقی‌مانده جشن چهارشنبه سوری و جشن سده است. از جشن‌های آتش که فراموش شده، باید از جشن آذرگان در نهم ماه آذر و جشن شهریورگان در روز چهارم ماه شهریور نام برد.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۱۴۵
اردیبهشتگان یا گلستان‌جشن از جملهٔ جشن‌های آتش است. روز سوم از هر ماه به نام اردیبهشت می‌باشد و سوم ماه اردیبهشت جشن اردیبهشت‌گان برگزار می‌شد.خلف تبریزی آورده که در این روز نیک است به معبد و آتشکده رفتن و از پادشاهان حاجت خود خواستن و به جنگ و کارزار شدن.رضی، ص ۳۷۳
شهریور امشاسپند ایزد نماد شهریاری آرمانی و نیز نگاهبان فلزات است که ششمین ماه سال و چهارمین روز ماه را به نامش نام‌گذاری کرده‌اند. بدین ترتیب در ایران باستان در روز چهارم شهریور ماه جشن موسوم به شهریورگان برگزار می‌شد. این جشن آذرجشن هم نامیده شده و جزء جشن‌های آتش است. مردم در خانه آتش می‌افروختند و پس از ستایش و نیایش برای صرف خوراکی گرد هم می‌آمدند.جشن‌های ایرانیان، ص ۷۱
نهمین روز ماه آذر به سبب توافق دو نام طبق رسم جشن گرفته می‌شد. این جشن موسوم به آذرگان نیز از زمرهٔ جشن‌های آتش شمرده می‌شود و به همین دلیل بیرونی گفته‌است زرتشت به پیروان خود فرمود که در این روز به زیارت آتشکدهها بروند و قربانی کنند و در امور عالم به مشاوره بپردازند امروزه این جشن که در تقویم کنونی در سوم آذرماه واقع‌است، همانند بسیاری از جشن‌های دیگر جنبهٔ ملی خود را از دست داده و تنها زرتشتیان هنوز با رفتن به آتشکده و خواندن نیایش آن را گرامی می‌دارند.جشن‌های ایرانیان، ص ۷۸
گویند چون صد روز از زمستان بزرگ سپری می‌شد ایرانیان جشن سده را برپا می‌کردند چون بر آن بودند که اوج و شدت سرما سپری شده و این پدیدهٔ نابسامانی و سکون که از کردار اهریمن است، توان و نیرویش رو به زوال و کاستی است. این جشن را آبان روز از بهمن ماه برابر با دهمین روز از بهمن ماه برگزار می‌کردند به شب هنگام و در این وقت درست سد روز از زمستان بزرگ می‌گذشت. در جشنی بزرگ آتش را که جلوگاه و رمز و کنایت از اهورامزدا است، می‌افروزند تا نیروهای اهریمنی ضعیف و نابود شوند.
یکی از مشخصات و ویژگی‌های جشن سده تعاون و همکاری مردم است. این جشنی است، همگانی در گذشته مرسوم بوده که گردآوری هیزم و خار و خاشاک برای جشن فریضه‌ای دینی است و کرداری است که ثواب دارد. مردم در این جشن بعضی حیوانات را از ددان و زهرداران در آتش می‌سوزاندند.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۳۴۳
در تقویم و روزشماری ایرانیان شنبه و چهارشنبه یا آدینه وجود نداشته‌است. اساس تقسیم آنان در روز شماری بر آن پایه نبود که ماه را به چهار هفته با نام‌های کنونی روزها بخش کنند، لاجرم در شب چهارشنبه (چهارشنبه شب)آخر سال تحقیقاً چنین جشنی برگزار نمی‌شده‌است. روز شماری کنونی بر اثر ورود اعراب به ایران باب شد. جشن سوری یک عادت و رسم قدیمی بوده که در پایان سال اجرا می‌شده‌است و آنچه مسلم است، چهارشنبه نبوده‌است. علت جشن و آتش‌افروزی در ایام آخر سال مربوط می‌شود به جشن فروردگان که فروهرها یا ارواح مردگان به مدت ده شبانه روز از جایگاه اصلی خود در آسمان به شهر و دیار و خان‌ومان فرودآمده و میان بازماندگان زندگی می‌کنند. یکی از واجبات و سنت‌های معمول آتش افروختن بر سربام‌ها و در کوی و برزن بوده‌است. علتی که برای آن ذکر می‌کنند، اینست که ارواح را راهنما باشد تا در روشنی و فروغ آن به خانه‌های خود درآیند.گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۱۵۰
مکیال‌المکارم ) کتابی است که سید محمدتقی موسوی اصفهانی معروف به فقیه احمدآبادی به عربی نوشت و ترجمه شده و چندین بار تجدید چاپ شده‌است.https://ketabejamkaran.ir/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%85%da%a9%db%8c%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d9%85%da%a9%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%86%d8%a7%d9%be-13-%d8%a7%d9%85-%d8%b1%d8%b3%db%8c%d8%af/http://www.yjc.ir/fa/news/4240646/كتابي-كه-به-دستور-امام-زمانعج-تاليف-شد-دانلود
این کتاب که به صورت فرهنگ تألیف شده دارای بخش‌های مختلفی است؛ و به ترتیب الفبا موضوعات را بیان می‌کند.
این کتاب هشت بخش دارد:
در بخشی از این کتاب به قلم مؤلف آمده است:
بهترین امور در زمان غیبت آن حضرت: انتظار فرج آن بزرگوار و دعا کردن برای تعجیل فرج او و اهتمام به آنچه مایه خشنودی آن جناب و مقرّب شدن در آستان او است.
خود سید محمدتقی موسوی اصفهانی در این مورد می‌نویسد:
«به فکر افتادم کتاب جداگانه ای در این باره بنگارم که آن فواید را دربر گیرد، و به سبک جالبی آن را به رشته تحریر درآورم؛ ولی حوادث زمان و رویدادهای دوران و ناراحتی‌های پی در پی، مانع از انجام این کار می‌شد. تا این که کسی را در خواب دیدم که با قلم و سخن نتوان او را توصیف نمود، یعنی مولا و حبیب دلِ شکسته ام و امامی که در انتظارش هستیم. او را در خواب دیدم که با بیانی روح‌انگیز چنین فرمود:
این کتاب را بنویس و عربی هم بنویس و نام او را بگذار: مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم
"همچون تشنه ای از خواب بیدار و در پی اطاعت امرش شدم، ولی توفیق یاری ام نکرد، تا این که در سال گذشته(۱۳۳۰ ه‍. ق) به مکّه معظّمه سفر کردم، و چون آنجا را وبا گرفت، با خداوند - عزّوجلّ - عهد بستم که هرگاه مرا از مهلکه نجات دهد و بازگشتم را به سوی وطن آسان گرداند، تألیف این کتاب را شروع نمایم. پس خداوند بر من منت نهاد و مرا به سلامت به وطن بازگرداند. همچنان که همیشه مواهب و الطافش شامل حال من بوده است، پس به تألیف اقدام نمودم.»پایگاه حوزه ۱
قبر وی در کنار پدرش در آرامگاهی اختصاصی در جوار تخت فولاد اصفهان می‌باشد.
مجله حوزه در مصاحبه ای با سید مرتضی موحد ابطحی (داماد او) نیز حکایت‌هایی در این مورد ذکر کرده‌است.مجله حوزه شماره ۵۸، ۱۳۷۲
پایگاه حوزه ۱
پایگاه حوزه ۲
تعبیر خواب فرایند اختصاص و معنا دهی به رؤیاهایی که در خواب دیده می‌شود است، اگرچه با برخی از اشکال روان درمانی همراه است، اما هیچ شواهد قابل اعتمادی وجود ندارد که درک یا تعبیر خواب تأثیر مثبت بر سلامت روان فرد داشته باشد.
در بسیاری از جوامع باستانی، مانند مصر و یونان، خواب دیدن یک ارتباط فراطبیعی یا وسیله ای برای مداخله الهی قلمداد می‌شد، که پیام آنها توسط افرادی با این قدرت‌های معنوی مرتبط قابل تفسیر بود. در دوران مدرن، مکاتب مختلف روان‌شناسی و عصب‌شناسی نظریه‌هایی را در مورد معنی و هدف رؤیاها ارائه داده‌اند. بر اساس مطالعه ای که در این کشورها انجام شده، به نظر می‌رسد در حال حاضر اکثر افراد محتوای خواب را طبق روانکاوی فرویدی در ایالات متحده، هند و کره جنوبی تفسیر می‌کنند.Dream interpretation. (2014, March 20). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 13:56, March 29, 2014, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dream_interpretation&oldid=600469897
به نظر می‌رسد مردم اعتقاد دارند که رؤیاها به ویژه معنی دار هستند: آنها بیشتر از اینکه به افکار بیدار شبیه باشند، به رؤیاها معنی می‌دهند. به عنوان مثال، مردم گزارش می‌کنند که اگر خواب شب گذشته هواپیما سقوط کند، احتمال اینکه مسافرتی را که برنامه‌ریزی کرده بودند و با پرواز هواپیما بود را لغو کنند، پیش از اینکه وزارت امنیت داخلی یک هشدار فدرال صادر کند.
با این حال، مردم به همه رؤیاها اهمیت یکسانی نمی‌دهند. به نظر می‌رسد افراد هنگام تعبیر خواب خود از استدلال با انگیزه استفاده می‌کنند. آنها به احتمال زیاد رویاهایی را که اعتقادات و خواسته‌های بیداری آنها را تأیید می‌کنند و معنادارتر از رویاهایی که با اعتقادات و خواسته‌های بیداری آنها مغایرت دارد، می‌بینند.
مقاله ای در سال ۲۰۰۹ توسط کری موروجج و مایکل نورتون در مجله روان‌شناسی شخصیت و اجتماعی نشان داد که بیشتر مردم معتقدند که «رویاهای آنها حقایق پنهان معناداری را آشکار می‌کند». در یک مطالعه که در ایالات متحده، کره جنوبی و هند انجام شد، آنها دریافتند که ۷۴٪ از هندی‌ها، ۶۵٪ از کره جنوبی و ۵۶٪ از آمریکایی‌ها معتقدند که محتوای رؤیایی آنها بینش معنی داری در مورد عقاید و خواسته‌های ناخودآگاه آنها فراهم می‌کند. این دیدگاه فرویدی در مورد خواب دیدن بیش از تئوری‌های رویاپردازی که محتوای رؤیا را به تلفیق حافظه، حل مسئله یا فعالیت تصادفی مغز نسبت می‌دهند، تأیید شد. به نظر می‌رسد این باور مردم را به سمت اهمیت دادن به محتوای رؤیا نسبت به محتوای فکری مشابهی که در هنگام بیداری اتفاق می‌افتد، سوق می‌دهد. در یک مطالعه در این مقاله، آمریکایی‌ها بیشتر گزارش دادند که اگر خواب سقوط هواپیمای خود را ببینند، پرواز خود را از دست می‌دهند تا اینکه تصور کنند هواپیمای آنها شب قبل از پرواز سقوط می‌کند (در حالی که بیدار است)، و احتمال اینکه اگر خواب خوابیدن هواپیمای خود را قبل از پرواز ببینند، انگار که در مسیری که قصد داشتند طی آن سقوط کنند، پرواز خود را از دست بدهند. همه مطالب رؤیایی به یک اندازه مهم تلقی نمی‌شدند. هنگامی که محتوای رؤیاها مطابق با اعتقادات و خواسته‌های آنها در هنگام بیداری باشد، شرکت کنندگان در مطالعات خود بیشتر معنادار را درک می‌کنند. افراد به عنوان مثال رؤیای مثبت در مورد یک دوست معنادار بودند تا خواب مثبت درمورد شخصی که دوستش نداشتند و خواب منفی راجع به شخصی که دوستش نداشتند معنادار بودند تا خواب منفی در مورد یک شخص. آنها دوست داشتند
در روان‌شناسی تحلیلی شیوه‌های تعبیر خواب برگرفته از روشی است که زیگموند فروید بنیان‌گذار مکتب روان‌کاوی در اثر مهم خود «تعبیر خواب» (۱۹۰۰) ارائه داده‌است. فروید در این کتاب تئوری خود را در مورد کارکردهای خواب تشریح کرده‌است. بخش عمده‌ای از کتاب به شرح رویاهای شخصی خود فروید، نزدیکان و آشنایان و بیماران می‌پردازد. از نظر وی معنای هر خوابی در مورد تحقق یکی از آرزوهای و خواسته‌های انسان است. آرامشی که در خواب به شخص خفته عارضه شده به وی اجازه بیان خواسته‌های سرکوب‌شدهٔ خود را می‌دهد. البته تعارض‌هایی که در ارضای خواسته‌ها و تحقق آنها وجود دارد ممکن است آن را تبدیل به یک رؤیای ناخوشایند سازد.Dream interpretation. (n.d.). International Dictionary of Psychoanalysis. Retrieved March 29, 2014, from Answers.com Web site: http://www.answers.com/topic/dream-interpretation
فروید چهار قاعده را در رؤیاها شناسایی کرده‌است؛ اول عامل "تراکم" که به معنی فشرده‌سازی و خلاصه‌کردن خواسته‌هاست. دوم عامل "تغییر مکان" یا انتقال و جابجایی که بر اساس آن بار عاطفی و احساسی از هدف اصلی به یک هدف غیرواقعی منتقل می‌شود. عامل سوم "ویژگی نمایشی" رویاست که مفاهیم انتزاعی و مجرد ذهنی را به صورت تصاویر درمی‌آورد. چهارمین عامل نیز خاصیت "کنایه‌آفرینی و تمثیل‌سازی" خواب است. پلکان، خندق، خیابان، خانه، اتاق، اتومبیل، آشپزخانه، زردچوبه، دندان، املت، بادنجان، بادکنک، دست‌ها و پاها و همه و همه نماد و رمزی هستند که می‌توان آنها را کشف کرده و به کمک آن راز خواب را گشود.زیگموند فروید، تعبیر خواب و بیماری‌های روانی، ایرج پور باقر، انتشارات آسیا، ۱۳۴۱، صص ۱۴–۱۲
از دیدگاه اسلام اصل علم تعبیر خواب یک علم الهی بوده و از هر کسی ساخته نیست، بلکه اولیای تراز اول می‌توانند خواب‌های ما را دقیق تعبیر کنند البته یک سری قوانین و مقرراتی وجود دارد و علمایی هم که در سطح متوسط هستند، می‌توانند نشانه‌هایی را نیز احتمال بدهند. احتمال رؤیای صادقانه در نزدیکی اذان صبح بیشتر است، اما این‌طور نیست که کسی اول شب بخوابد و رؤیای صادقانه نبیند.
یک گراف لایه بندی شده گراف همبندی است که راس‌های آن به مجموعه‌های L۰ تا Ln تقسیم بندی شده‌است .هر یال وزن صحیح نا منفی دارد و فقط رأس‌های لایه‌های پی در پی را به هم متصل میکند. عرض گراف برابر ماکسیموم تعداد رأس‌های هر لایه هست.
در زیر الگوریتم‌هایی برای لایه بندی کردن یک گراف توضیح داده شده.
اولین الگوریتم برای برای نمایش رابطه‌های وابسته در یک شبکه مناسب می‌باشد
از بین بردن همه دورهای جهت دار با برگرداندن جهت بعضی از یال ها
تقسیم بندی کردن رأس‌ها به تعدادی لایه
در هر لایه از رأس‌ها آن‌ها را به صورت خطی مرتب کنید
الگوریتم زیر از الگوریتم بالا نتیجه گرفته شده‌است.
در هر لایه رأس‌ها را به دو گروه تقسیم می‌کنیم
در هر گروه در هر لایه رأس‌ها را به صورت خطی مرتب می‌کنیم
این الگوریتم قدم سوم را شرح می‌دهد
for visual understanding of hierarchical system
structures’، IEEE Transaction on Systems،
Man، and Cybernetics 11(2)، 109–125.
لالِش ، یا لالش نورانی زیارتگاهی در استان دهوک و در ۶۰ کیلومتری شمال غربی شهر موصل در شمال عراق است که زیارتگاه اصلی ایزدیان می‌باشد.
شیخ عَدی (به کردی: شیخ ئادی)، بنیادگذار آیین یزیدی در سال ۱۱۶۰ میلادی در لالش از دنیا رفت و از آن جهت که آرامگاه وی در لالش واقع شده، هر یزیدی در صورت توانایی‌اش باید در زندگی دست کم یک‌بار به زیارت این آرامگاه برود.
یزیدیانی که در پیرامون لالش زندگی می‌کنند هر سال بهار برای انجام آیینی ویژه گرد هم می‌آیند.
یزیدیان بر این باورند که جهان در لالش زاده شده‌است.
در این عید که در تابستان از ۱۱ ژوئیه آغاز می‌شود یزیدیان ۴۰ روز را روزه می‌گیرند. باور ایشان بر آنست که شیخ عدی در این ۴۰ روز آموزه‌هایی پنهانی را به پیروانش می‌آموزد. به گفته یزیدیان، خدا در آغاز سال نو (سر سال) که نخستین چهارشنبه ماه آوریل است با ایزدیان دیدار می‌کند و خبرهای سال آینده را به آن‌ها بازگو کرده و با پیروانش تسویه حساب‌های سالانه را انجام می‌دهد.Jemal Nebez: The Kurdish Language From Oral Tradition to Written Language, London: 2005. ص ۱۱. بازدید: مه ۲۰۱۰. (ترجمهٔ فارسی).
به باور ایزدیان، کوهی که لالش بر آن واقع شده نخستین اقامتگاه خدا بوده‌است و خدا پس از آن به مدت سه هزار سال در یک کشتی بر روی دریاها می‌گشت.همان.
آرامگاه شیخ عدی در سدهٔ ۱۳ میلادی ساخته شده‌است و در سمت راست ورودی آن تندیس یک مار سیاه که بر دیوار چسبیده دیده می‌شود. بر روی سنگ گور شیخ عدی چنین نوشته شده‌است:
در لالش دو چشمه وجود دارد که در باور یزیدیان «مقدس» است. یکی از این چشمه‌ها که در درون ساختمان آرامگاه شیخ عدی واقع شده زمزم نام دارد که برای رسیدن به آن باید از دالانی سنگی گذشت. تنها یزیدیان حق ورود به دالان این چشمه را دارند.
به جز آرامگاه شیخ عدی، ساختمان‌های زیارتی دیگری نیز در لالش قرار دارند که زیارتخانه‌های منسوب به دیگر پیرهای مقدس یزیدیان هستند. به باور زائران این پیرها توانایی شفای بیماری دارند.
در میانهٔ ده لالش یادبودی مخروطی‌شکل قرار داده شده که نشانگر آسمان و زمین است. قبه گرد بالای این یادبود نماد خورشید است و در درون این مخروط هفت لایه دیده می‌شود.
از دیگر آیین‌های لالش می‌توان به سماع ایواری (رقص عصرانه) و غسل تعمید در چشمه سفید و قربانی کردن گاو اشاره کرد.
Edmonds, C. J. 1967. A Pilgrimage to Lalish. By C. J. Edmonds. [With a map.].
درخت گسترده یک درخت جستجوی دودویی خود متوازن است؛ که قابلیت اصلی آن تسهیل فرایند دسترسی به اطلاعاتی است که جدیداً به آن‌ها مراجعه کرده‌ایم. این درخت اعمال اصلی مانند درج و جستجو و حذف را درformula_1انجام می‌دهد. برای بسیاری از دنباله‌های غیر تصادفی، این درخت بهتر از سایر درخت‌های جستجو عمل می‌کند. درخت اسپلی توسط دانیل اسلیتور و رابرت تارجان در سال ۱۹۸۵ ابداع شد.
در این درخت همهٔ عملیات معمول در درخت جستجوی دودویی با عمل پایه گسترش ترکیب می‌شوند. به این معنی که برای یک عنصر خاص درخت را باز می‌آراید تا عنصر در ریشهٔ درخت قرار بگیرد. یک راه انجام این کار این است که ابتدا یک جستجو برای یافتن عنصر مورد نظر انجام دهیم و سپس آن را به بالای درخت برسانیم.
هنگامی که یک گره "x" مورد دسترسی قرار می‌گیرد، ساختار درختی گسترده روی آن انجام می‌شود تا آن را در ریشه قرار دهد. برای این مقصود یک توالی از مرحله‌های گسترش به‌انجام می‌رسد که هر مرحله این حرکت را بیش‌تر پیش می‌برد؛ و "x" را به ریشه نزدیکتر می‌کند. با انجام عملیات گسترش در گره مورد نظر بعد از هر دسترسی، گره‌ای که اخیراً مورد دسترسی قرار گرفته در نزدیکی ریشه درخت نگه داشته می‌شود و تقریباً متعادل باقی می‌ماند.
هر مرحله به سه عامل بستگی دارد:
سه مرحله گسترش عبارتند از:
این مرحله هنگامی انجام می‌گیرد که "p" ریشه باشد. درخت بر روی لبه بین "x" و "p" می‌چرخد. این مرحله برای متوازن کردن درخت به‌وجود آمده‌است و تنها به عنوان آخرین مرحله، زمانی که "x" دارای عمق فرد در آغاز عملیات است، اجرا می‌شود.
این مرحله هنگامی اجرا می‌شود که "p" ریشه نباشد و "x" فرزند راست و "p" فرزند چپ باشد (یا بر عکس). درخت ابتدا روی لبه بین "x" ,"p" دوران می‌کند و سپس روی لبه بین "x" و پدر جدیدش "g" دوران می‌کند.
این مرحله وقتی اجرا می‌شود که "p" ریشه نباشد و هر دوی "x" و "p" فرزندان راست یا چپ باشند. درخت ابتدا روی لبه اتصال "p" با پدرش "g"، و سپس روی لبه اتصال "x" با "p" دوران می‌کند. مراحل زیگ‌-زیگ تنها چیزی است که ساختارهای درختی درهم را از روش معرفی شده از سوی آلن و مونرو متمایز می‌سازند.
برای درج گره x به درخت اسپلی، ما ابتدا آن را مانند درخت دودویی جستجوی نرمال درج می‌کنیم. سپس با الگوریتم اسپلی گره جدید را به بالای درخت می‌آوریم.
برای حذف گره x، از همان روش درخت دودویی جستجو استفاده می‌کنیم. اگر x دو بچه داشت، ما مقدار آن را با راست‌ترین گرهٔ زیر درخت چپ آن یا چپ‌ترین گرهٔ زیر درخت راست آن جایگزین می‌کنیم. سپس آن گره را حذف می‌کنیم. در این روش پاک کردن، به حذف گره با ۰ یا ۱ بچه کاهش می‌یابد. پس از حذف، پدر گرهٔ حذف شده را به بالای درخت می‌آوریم.
در برنامهٔ زیر ایده ساختن درخت اسپلی، به زبان C است:
X گره‌ای است که عملیات اسپلی روی آن اجرا می‌شود و root ریشه درخت است.
void splay (struct node *x, struct node *root
<link rel="mw:PageProp/Category" href="./رده:مهندسی_نرم‌افزار" />
بدرالزمان قریب گرکانی (۱ شهریور ۱۳۰۸ – ۷ مرداد ۱۳۹۹) زبان‌شناس ایرانی است. او تنها زن از اعضای پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، چهره ماندگار و مشاور رئیس این فرهنگستان بود.* اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی
بدرالزمان قریب گرگانی ۱ شهریور ۱۳۰۸ در تهران، ایران به دنیا آمد. او اصالتاً اهل روستای گرکان، شهرستان آشتیان، استان مرکزی و از نوادگان شمس‌العلما قریب گرکانی بود.
بدرالزمان قریب تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر با گرفتن دیپلم علوم طبیعی به پایان برد. پس از آن از ادامه تحصیل در آن رشته طبیعی بازماند. تا اینکه فرصتی پیش آمد و به ادبیات فارسی علاقه‌مند شد. او در ۱۳۳۳ در آزمون ورودی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران پذیرفته شد. بدرالزمان قریب در سال ۱۳۳۶ مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی گرفت و یک سال بعد برای تحصیل در زبان‌های باستانی ایران با گرفتن بورس تحصیلی از دانشگاه پنسیلوانیا به ایالات متحده آمریکا رفت. او از گروه زبان‌شناسی و خاورشناسی دانشگاه پنسیلوانیا مدرک کارشناسی ارشد گرفت و برای یک سال نیز در دانشگاه میشیگان مشغول به تحصیل آواشناسی شد. در این مدت علاوه بر زبان سانسکریت، زبان‌شناسی هند و اروپایی را نیز آموخت. قریب در سال ۱۳۴۰ (خورشیدی) با استفاده از بورس تحصیلی شاگردان اول، به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی وارد شد و با راهنمایی والتر هنینگ به پژوهش پرداخت و پایان‌نامه دکترای خود را با عنوان "تحلیل ساختاری فعل در زبان سُغدی" نوشت.
بدرالزمان قریب پس از بازگشت به ایران پس از یک سال در دانشگاه شیراز با رتبه استادیاری به مدت چهار سال و نیم به آموزش زبان فارسی باستان، زبان پهلوی، و تاریخ زبان فارسی پرداخت. پس از آن، بار دیگر با دریافت فرصت مطالعاتی به آمریکا رفت و همزمان با پژوهش، مدتی را به عنوان استاد مدعو در دانشگاه یوتا زبان فارسی درس داد و یک ترم نیز به عنوان پژوهشگر در دانشگاه هاروارد پژوهش کرد و بار دیگر به دانشگاه شیراز بازگشت.
بدرالزمان قریب در سال ۱۳۵۰ (خورشیدی) به دانشگاه تهران منتقل شد
بدرالزمان قریب در سال ۱۳۷۷ (خورشیدی) به عنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و در سال ۱۳۷۸ (خورشیدی) به سمت سرپرست گروه گویش‌شناسی این فرهنگستان انتخاب شد. او در سال ۱۳۸۳ (خورشیدی) نیز مدیریت گروه زبان‌های ایرانی فرهنگستان را به‌عهده گرفت. بدرالزمان قریب تنها عضو پیوستهٔ زنِ فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود.
بدرالزمان قریب بیش از دو دهه عضو شورای علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بود.
بدرالزمان قریب در همایش دوم، جزء چهره‌های ماندگار (۱۳۸۱) ایران شناخته شد. دو کتاب "زبان‌های خاموش" (۱۳۶۵) و "فرهنگ زبان سُغدی" (۱۳۷۴) از آثار بدرالزمان قریب به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزیده شده‌اند.
بدرالزمان قریب برنده جایزه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی (۱۳۷۷) بود.
در دی ۱۳۸۷، هفدهمین قالیچه ابریشم جایزه ادبی تاریخی بنیاد موقوفات محمود افشار به بدرالزمان قریب اهدا شد.
کتاب «جشن‌نامه بدرالزمان قریب» به کوشش زهره زرشناس و ویدا نداف با مقالاتی از کسانی چون ژاله آموزگار، ابوالقاسم اسماعیل‌پور، ایرج افشار، و منوچهر ستوده، از سوی نشر طهوری برای بزرگداشت کارهای بدرالزمان قریب منتشر شده‌است.
بدرالزمان قریب علاقه ویژه‌ای به محمد مصدق داشت. او قصیده‌ای برای محمد مصدق سرود و توسط عبدالکریم قریب، به محمد مصدق رساند. مصدق هم عکسی را با ذکر من و تاریخ و امضا برای بدرالزمان قریب فرستاد.
فیلم مستند زندگی و آثار بدرالزمان قریب، "با زبان خاموش" نام دارد.
بدرالزمان قریب، صبح ۷ مرداد ۱۳۹۹، در ۹۰ سالگی درگذشت. به گفته مدیر روابط عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی «گویا» او بر اثر ابتلا به کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ درگذشته است.
مونزون یکی از شهرهای کوچک بخش خودمختار آراگون در اسپانیا است. جمعیت این شهر بالغ بر ۱۷٬۰۵۰ نفر است.
میِندسیژتس پودلاسکی یکی از شهرهای استان لوبلین در لهستان است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۱۷٬۱۶۲ نفر بوده‌است. مساحت آن نیز ۲۰٫۰۳ کیلومتر مربع است.
شیرین علم‌هولی آتشگاه (۱۳ خرداد ۱۳۶۰ – ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹) یک زندانی سیاسی بود. وی پس از گذراندن یک سال و نه ماه حبس در زندان اوین تهران در ۲۸ آذر ۱۳۸۸ به اتهام محاربه و ارتباط با گروه پژاک توسط ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم و در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ بدون اطلاع خانواده و وکلایش در زندان اوین اعدام شد.
شیرین علم هولی در ۱۳ خرداد ۱۳۶۰ در روستای دیم قشلاق در حوالی ماکو در یک خانواده کرد متولد شد.
خلیل بهرامیان، وکیل شیرین دربارهٔ او گفته‌است:
من تنها توانستم دو مرتبه شیرین را ببینم. این دختر زمان دستگیری سواد نداشت و تنها کردی حرف می‌زد. به من گفت در زندان تا کلاس پنجم درس خوانده و فارسی را هم یادگرفته است. قول داد تا دانشگاه به درس ادامه دهد. می‌خواست رشته حقوق بخواند.
اتهام شیرین علم‌هولی عضویت در پژاک و کار گذاشتن بمب در پارکینگ قرارگاه سپاه در غرب تهران بود، اما پس از انفجار به کسی آسیبی نرسید. وکیل شیرین اتهام محاربه را برای موکلش قبول داشت اما به حکم اعدام اعتراض کرده و معتقد بود دادگاه می‌توانست حکم تبعید صادر کند.
شیرین علم‌هولی در تاریخ ششم خرداد ۱۳۸۷ در تهران توسط سپاه پاسداران بازداشت شد و پس از تحمل ۲۱ روز حبس و شکنجه در محلی نامعلوم به زندان اوین منتقل شد. او در نامه‌ای که از زندان به دست خانواده‌اش رساند، شرح کامل آنچه در طول سه ماه بر او رفت را توصیف کرده بود. شیرین در طول دوران بازجویی بارها تحت فشارهای جسمی و روانی شدید قرار گرفته و در آخرین نامه خود خطاب به بازجوهایش نوشته، آنچه در طول سه ماه اول بازداشت بر او گذشته‌است، کابوس شب‌هایش شده و عوارض جسمی و روانی ناشی از آن همچنان او را آزار می‌دهد.
شیرین علم‌هولی در آخرین نامه خود نوشته‌بود، در حالی بازجویی و پس از آن به دادگاه برده شده که حتی زبان فارسی را به خوبی نمی‌دانسته‌است.
در اسفند ۱۳۸۸ دوهزار و صد نفر از فعالان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای خواستار لغو حکم اعدام شیرین علم‌هولی، زندانی ۲۸ ساله کرد شدند. اما او بر اساس حکم شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، در تاریخ ۲۸ آذر محکوم به اعدام شد.
او در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ در زندان اوین به‌همراه علی حیدریان، فرهاد وکیلی، فرزاد کمانگر و مهدی اسلامیان اعدام شد. دیوان عالی کشور هیچ رأیی مبنی بر تأیید حکم اعدام او به خانواده یا وکلایش ابلاغ نکرد و حتی برخلاف آیین‌نامه اجرایی زندان‌ها، وی را بدون اطلاع خانواده و وکلایش اعدام کردند.
او روز جمعه ۱۷ اردیبهشت طی آخرین تماسی که با خانواده خود داشت، هیچ خبری مبنی بر ابلاغ حکم اعدام از طرف دیوان عالی کشور به آن‌ها نداده بود.
انتشار خبر اعدام شیرین علم‌هولی و چهار مرد دیگر، واکنش‌هایی در داخل و خارج از ایران به همراه داشت.
جسد شیرین و بقیه اعدام شدگان پس از اعدام به خانواده‌ها تحویل داده نشد و تحویل آن‌ها به تصمیم‌گیری شورای عالی امنیت ملی موکول شد.
در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ کانون مدافعان حقوق بشر، در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه ایرادهایی به روند محاکمه و اعدام شیرین و چهار اعدامی دیگر گرفتند که از قرار زیر است:
مادر و خواهر شیرین که ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ در شهرستان ماکو در منزل مادر شیرین دستگیر شده بودند، با قید وثیقه آزاد شدند. برادر و پدر شیرین نیز در تهران تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار گرفتند و تلاش‌های آن‌ها برای تحویل پیکر فرزندشان بی‌نتیجه ماند.
فهرست شهرهای کشور لهستان:
در جدول زیر مرکز بخش‌ها پررنگ شده‌اند.
آرنو تاوش (متولد ۱۱ فوریه، ۱۹۵۱ در سالزبورگ، اتریش) یک دانشمند علوم سیاسی اتریشی و یکی از بنیانگذاران نظام جهانی کمّی و پژوهش‌های توسعه در اروپاست. پژوهش‌های او بر روی نظریه نظام‌های جهانی، مطالعات توسعه و نظریه وابستگی، مطالعات اروپا در چهارچوب روابط هسته-پیرامون و مطالعات کمّی صلح متمرکز شده‌است.به وب‌سایت تاوش مراجعه کنید , . برای جستجوی این وب‌سایت نام محقق را وارد کنید.
دکتر تاوش از فعالان جنبش الهیات آزادی و گفتگوی جهانی میان ادیان دنیاست. او در مطالعات آثار کمی جهانی‌سازی بر روی نظام‌های اجتماعی شرکت دارد. او همچنین یکی از ارائه‌دهندگان فعال مقالات به نشریات اتریش مانند "Das Jüdische Echo" است. او یکی از اعضای شورای سردبیریCentro Argentino de Estudios Internacionales در بوئنوس آیرس، Entelequia. Revista Interdisciplinar در دانشگاه کادیز در اسپانیا، European Research Studies Journal در آتن، سالنامه «History & Mathematics» و Journal of Globalization Studies، هر دو به سردبیری استادان آندری کاراطایف و لئونید گرینین () در مسکو است.
دکتر تاوش در سال ۱۹۷۸ ازدواج کرده و دارای ۳ فرزند دختر است.
تاوش دکتری خود را در رشته علوم سیاسی در سال ۱۹۷۶ از دانشگاه سالزبورگ و (استادی) خود را از دانشگاه اینزبروک دریافت کرد. ریاست کمیسیون habilitation او را آنتون پلینکا (Anton Pelinka) بر عهده داشت؛ داوران خارجی شامل اولریک آلبرشت (Ulrich Albrecht) و وینفرد رُهریش (Winfried Röhrich) بودند. همچنین نظرات خارجی به نفع او ابراز شد که در این میان کارل دویچ () از دانشگاه هارواد یکی از نظر دهندگان بود.در اتریش، کمیسیون‌های habilitation عمومی هستند و تمامی اطلاعاتی در اینجا ارائه می‌شود قابل بازیابی هستند. مراجعه کنید به http://info.uibk.ac.at/c/c4/c402/per/index.html
در حال حاضر، او استاد الحاقی ("Universitaetsdozent") رشته علوم سیاسی در دانشگاه اینزبروک است. همچنین او در گذشته دانشیار مدعو دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه هاوایی در مانوا و محقق میهمان مؤسسه بین‌المللی پژوهش‌های مقایسه‌ای اجتماعی، مرکز علوم، برلین غربی (اکنون: WZB - مرکز پژوهش‌های علوم اجتماعی برلین) بود.
او از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ به عنوان دیپلمات اتریشی در خارج از کشور خدمت کرده است. او مقام وابسته کار و مهاجرت را داشت و سپس به مقام کنسول کار و مهاجرت رسید.نام تاوش از سال ۱۹۹۲ در تقویم رسمی اتریش Amtskalender of the Republic of Austria, Manz Verlag, Vienna ثبت شده‌است.
تا پاییز ۲۰۰۹، او نویسنده، نویسنده مشترک یا ویراستار ۱۵ کتاب به زبان انگلیسی و ۶ کتاب به زبان آلمانی و بیش از ۲۰۰ مقاله پژوهشی و غیرفنی چاپ شده و الکترونیک و کارهای منتشره شده گوناگون دیگر به ۶ زبان در ۲۶ کشور دنیا، شامل کتاب‌هایی برای Dutch University Press، نیویورک و بوده‌است. همچنین کارهای او بر روی وبگاه‌های رایگان داوری-همکاران (peer-reviewed) شامل بایگانی نظام‌های جهانی (World Systems Archive) در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید، شبکه جهانی توسعه () در دانشگاه ساسکس، شبکه پژوهش‌های علوم اجتماعی () در نیویورک و در در دانشگاه کنتیکت قابل دسترسی هستند.
متأثر ولی نامتقاعد از تعالیم ابتدایی در اقتصاد نئوکلاسیک (فریدریش فون هایک)، به سرعت او به مطالعات کمّی اقتصاد سیاسی و علوم سیاسی کمّی روی آورد، الهام خاص بازدریافت شده از پروفسور کورت روتشیلد (Kurt Rothschild).
پس از پایان دوره دکتری در دانشگاه سالزبورگ، در پاییز ۱۹۷۷ او سمت دانشیاری علوم سیاسی در دانشگاه اینزبروک را کسب کرد.
از میانه دهه ۷۰ میلادی به بعد، تاوش همراه با اوتمار هول (Otmar Höll) و کونیبرت رافر () پیشگامان نظام جهانی و مطالعات وابستگی در اتریش بوده‌اند. در انتهای دهه ۷۰ میلادی، پژوهشگرانی همچون ولکر بورنشیر (Volker Bornschier) و دیتر زنگاس () مرتباً شروع به ارجاع به کارهای کمّی او کردند. اولین کار کاملاً شناخته شده او در سطح بین‌المللی مقاله‌ای بود که به همکاری اوتمار هول در سال ۱۹۸۰ دربارهٔ اتریش و حاشیه اروپا نگاشت.
تأثیرگذارترین کتاب او Socio-Liberal Theory of World Development (۱۹۹۳) (نظریه سوسیال لیبرال توسعه جهانی) است که ارتباط میان-مللی برنامه‌های اصلاحات سوسیال لیبرال اجرا شده توسط سوسیال دموکراتهای اروپا در دهه ۲۰ میلادی را به‌صورت کمّی مورد بررسی قرار می‌دهد. در سال ۱۹۹۸، اتحادیه کالج‌ها و کتابخانه‌های پژوهشی آمریکا (the US-Association of College and Research Libraries) اثر اصلی تاوش «Towards a Socio-Liberal Theory of World Development» (به سوی یک نظریه سوسیال لیبرال توسعه جهانی) را به‌عنوان یکی از «کتاب‌های برجسته دانشگاهی» («Outstanding Academic Books») در دوره ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ برگزید.۱۹۹۸. برگزیده کتاب‌های برتر علمی ACRL، ۱۹۹۲–۱۹۹۷ (برگزیده کتاب‌های برتر علمی ربکا آن بارتلت ACRL ،۱۹۹۲–۱۹۹۷. این متن شامل بیش از ۳۰۰۰ عنوان بررسی برگزیده در ۵ سال گذشته توسط CHOICE برای جایزه کتاب‌های برتر علمی است. مرجعی برای تمامی کتاب‌داران و اساتیدی که در امر جمع‌آوری فعالیت دارند. در: «Towards a Socio-Liberal Theory of World Development")
این کتاب بر اساس مطالعات سیاست-سنجی الگوهای توسعه در سراسر جهان در دهه ۶۰ میلادی نگاشته شده‌است.
در دهه ۸۰ میلادی و اوایل دهه ۹۰ میلادی، تاوش همکاری نزدیکی با اقتصاددان سیاسی فقید استرالیایی تِد ویلرایت، پژوهشگر توسعه و صلح سوئدی بیورن هتنه(Björn Hettne)، پژوهشگر توسعه لهستانی زبیگنیو بابلِوسکی (Zbigniew Bablewski) و پژوهشگر توسعه و صلح و سیاستمدار فنلاندی کیمو کیل‌یونن () در چهارچوب گروه کاری اتحادیه اروپایی مؤسسات آموزشی و پژوهشی توسعه (EADI) بر روی نظریه توسعه داشت. یکی از نتایج این تلاش‌ها مطالعات دانشگاه سازمان ملل متحد (۱۹۸۹) است.به برنامه‌های مرتبط کنفرانس European Association of Development Research and Training Institutes مراجعه کنید.
در زمینه پژوهش‌های صلح و توسعه، او یکی از اولین نویسندگانی بود که ارزیابی‌های تردیدی پروستریکا و روند انتقالی را ارائه داد. تردمیل روسیه (Russlands Tretmühle) او بازمقاوم‌سازی رژیم روسیه را پیش‌بینی کرد. بررسی‌ها و مراجع دربارهٔ کارهایش توسط Hans-Heinrich Nolte را در صفحات ملاحظه کنید. ۱۹۸۹, ۱۷۳: ۱۳۴–۱۳۶; ۱۹۹۰, ۳۲, ۱۸۳: ۷۵۹–۷۶۸; ۱۹۹۲; ۳۴, ۳: ۴۷۸–۴۷۹(مرجع‌های مختلف به کتابهای «Jenseits der Weltgesellschaftstheorien» (فراتر از نظریه‌های جامعه جهانی) و «تردمیل روسیه»)