moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یک شبکه عصبی مصنوعی که به عنوان «به اندازه نیمی از مغز موش» بزرگ و پیچیده توصیف شده‌است، در سال ۲۰۰۷ در یک ابر رایانه Blue توسط تیم تحقیقاتی دانشگاه نوادا اجرا شد. هریک ثانیه از زمان شبیه‌سازی، ده ثانیه از زمان کامپیوتر طول کشید. محققان ادعا کردند که محرکات عصبی «سازگار با بیولوژیک» را مشاهده می‌کنند که در درون قشر مجازی جریان می‌یابند. با این حال، شبیه‌سازی فاقد ساختارهایی است که در مغز موش واقعی دیده می‌شود که در پی آن محققان قصد دارند دقت مدل‌های نورون و سیناپس را بهبود ببخشند.
مغز آبی پروژه‌ای است که در ماه مه ۲۰۰۵ توسط IBM و آزمایشگاه فناوری فدرال سوئیس در لوزان آغاز به کار کرد. هدف از این پروژه ایجاد شبیه‌سازی رایانه‌ای از ستون قشر پستانداران تا سطح مولکولی بود. این پروژه از یک ابر رایانه مبتنی بر طرح ژن‌های آبی IBM برای شبیه‌سازی رفتار الکتریکی نورون‌ها بر اساس اتصال سیناپسی و نفوذپذیری یون آنها استفاده می‌کند. این پروژه درنظر دارد تا درنهایت بینشهایی مربوط به شناخت انسان و اختلالات روانپزشکی مختلف ناشی از نورون‌های ناقص مانند اوتیسم را آشکار سازد و چگونگی اثرعوامل دارویی بر رفتار شبکه را کشف کند.
پروژه مغز انسان یک برنامه تحقیقی ۱۰ ساله است که منابع ان توسط اتحادیه اروپا تأمین می‌شود. این کار در سال ۲۰۱۳ آغاز شد و حدود ۵۰۰ دانشمند در سراسر اروپا را استخدام کرد.
این پروژه شامل ۶ بستر می‌باشد:
بستر شبیه‌سازی مغز وسیله‌ای برای ابزارهای قابل دسترسی به اینترنت است که امکان انجام تحقیقاتی را که در آزمایشگاه امکان‌پذیر نمی‌باشند، میسر می‌کند. آنها در حال اعمال تکنیک‌های مغز آبی در مناطق دیگر مغز مانند مخچه، هیپوکامپ و گانگلیون پایه هستند.
مدل‌های مغز به عنوان نرم‌افزار متن باز () منتشر شده‌اند و در سایت‌هایی مانند در دسترس هستند. اینها شامل کرم الگانس، مگس میوه و مدل‌های مغز انسان الیسیا و اسپان که مبتنی برمعماری نرم‌افزار ، بزرگترین مدل عملکردی مغز در جهان، می‌باشند. نمایشگاه پروژه پروژه آبی نشان می‌دهد که چگونه می‌توان مدل‌ها و داده‌های این پروژه را به و (مدل‌های شبکه عصبی پایتون) تبدیل کرد.
محافظت در برابر سرریز بافر (به انگلیسی: Buffer overflow protection) یکی از شیوه‌های است که در زمان توسعه نرم‌افزار برای افزایش امنیت برنامه قابل اجرا با شناسایی سرریز شدن بافر در متغیرهای اختصاص شده از پشته استفاده می‌شود. این تکنیک از رفتارهای نادرست برنامه و آسیب پذیری‌های امنیتی جدی جلوگیری می‌کند. سرریز بافر پشته زمانی اتفاق می‌افتد که یک برنامه، اطلاعاتی را در آدرسی از حافظه (معمولاً بافر با طول ثابت)، خارج از ساختمان داده مورد نظر می‌نویسد. اشکال سرریز بافر پشته زمانی اتفاق می‌افتد که یک برنامه حجم داده‌ای بیشتر از حجم بافر اختصاص داده شده را در حافظه می‌نویسد. نتیجه این عمل خراب شدن و آسیب دیدن اطلاعات مجاور آن بافر در پشته است و در صورتی که این سرریز به‌طور ناخواسته و بر اساس یک اشتباه به وجود آمده باشد، اغلب باعث می‌شود که برنامه کرش کند، به صورت نادرست رفتار کند یا به منجر به مشکلات امنیتی شود.
به طور معمول، محافظت در برابر سرریز شدن، سازمان داده‌های اختصاص داده شده از پشته را تغییر می‌دهد. به عنوان مثال یک مقدار canary به پشته اضافه می‌کند که در زمان سرریز شدن بافر پشته خراب می‌شود که نشان دهنده این است که حافظه دچار سرریز شدن شده است. با اعتبار سنجی مقدار canary، اجرای برنامه تحت تاثیر خاتمه پیدا می‌کند و از اجرای رفتارهای نادرست و همچنین در دست گرفتن کنترل برنامه توسط مهاجم جلوگیری می‌کند. شیوه‌های دیگر محافظت در برابر سرریز بافر شامل و "برچسب گذاری" می‌شود.
سرریز بافر در پشته به دلیل داشتن آدرس بازگشت توابع باعث به هم خوردن مسیر اجرای برنامه می‌شود در حالی که در سرریز بافر هیپ این اتفاق کم رنگ تر است. با این حال روش‌های پیاده سازی مشابه برای محافظت در برابر سرریز شدن بافر در هیپ وجود دارد.
چندین پیاده سازی از محافظت در برابر سرریز بافر شامل مجموعه کامپایلر گنو، LLVM، مایکروسافت ویژوال استودیو و سایر کامپایلرها وجود دارد.
سرریز بافر پشته زمانی اتفاق می‌افتد که یک برنامه، اطلاعاتی را در آدرسی از حافظه (معمولاً بافر با طول ثابت)، خارج از ساختمان داده مورد نظر می‌نویسد. اشکال سرریز بافر پشته زمانی اتفاق می‌افتد که یک برنامه حجم داده ای بیشتر از حجم بافر اختصاص داده شده را در حافظه می‌نویسد. نتیجه این عمل خراب شدن و آسیب دیدن اطلاعات مجاور آن بافر در پشته است و در صورتی که این سرریز به‌طور ناخواسته و بر اساس یک اشتباه به وجود آمده باشد، اغلب باعث می‌شود که برنامه کرش کند یا به صورت نادرست رفتار کند. این نوع سرریز، بخشی از دسته بزرگتری از باگ‌های برنامه‌نویسی به نام سرریز بافر است. سرریز بافر در پشته به دلیل داشتن آدرس بازگشت توابع باعث به هم خوردن مسیر اجرای برنامه می‌شود در حالی که در سرریز بافر هیپ این اتفاق کم رنگ تر است.
سرریز بافر پشته می‌تواند منجر به حملات پشته شود. اگر برنامه آسیب دیده با سطح دسترسی خاصی در حال اجرا باشد یا داده‌های ورودی خود را از شبکه‌های نامطمئن دریافت کند (به عنوان مثال یک وب سرور عمومی)، این اشکال یک آسیب پذیری امنیتی بالقوه است که به مهاجم اجازه می‌دهد کدهای قابل اجرا را به برنامه تزریق کند و کنترل روند برنامه را به دست بگیرد. این یکی از قدیمی‌ترین و مطمئن‌ترین روش‌ها برای مهاجمین برای دستیابی دسترسی غیرمجاز به کامپیوتر است.
به طور معمول، محافظت در برابر سرریز بافر، ساختار داده‌های فراخوانی تابع در قاب پشته را برای افزودن مقدار canary تغیر می‌دهد. زمانی که این مقدار تخریب شود نشان دهنده این است که حافظه دچار سرریز بافر شده است و باعث جلوگیری از حملات سرریز بافر می‌شود. تاثیر این شیوه‌ها بر عملکرد برنامه ناچیر است.
محافظت از پشته به روش smashing قادر به حفاظت در برابر حملات خاصی نیست. برای مثال، این روش نمی‌تواند در برابر سرریز بافر در هیپ حفاظت کند. هیچ روش کاربردی برای تغییر طرح داده در یک ساختار وجود ندارد، انتظار می‌رود ساختارها بین ماژول‌ها، به ویژه در کتابخانه‌های مشترک یکسان باشند. محافظت از داده‎ها در ساختار به روش مقدار canary پس از بافر شدن غیرممکن است. بنابراین، برنامه‌نویسان باید در سازماندهی متغیرها و ساختار آن‌ها دقت کافی را داشته باشند.
مقدار canary بین بافر و کنترل داده در پشته برای رصد کردن سرریز پشته قرار می‌گیرد. در زمان سرریز بافر، معمولاً اولین داده‌ای که خراب می‌شود مقدار canary است. پس از خرابی مقدار canary هشدار سرریز بافر منتشر می‌شود و سپس می‌توان این خطا را مدیریت کرد. به عنوان مثال می‌توان داده‌های خراب شده را اعتبار زدایی کرد. مقدار canary نباید با مقدار سینتیل اشتباه گرفته شود.
سه نوع مقدار canary وجود دارد. خاتمه دهنده، تصادفی، تصادفی XOR. نسخه فعلی StackGuard از هر سه نوع پشتیبانی می‌کند در حالی که ProPolice صرفاً از نوع خاتمه دهنده و تصادفی پشتیبانی می‌کند.
canaryهای خاتمه‌دهنده از این مشاهدات استفاده می‌کنند که بیشتر حملات سرریز بافر براساس عملیات‌های خاص رشته‌ای هستند که در خاتمه‌دهنده‌های رشته‌ها هستند. واکنش این مشاهده این است که canaryها از خاتمه‌دهنده‌های تهی، CR، LF و -1 ایجاد شده است. در نتیجه، مهاجم باید قبل از آدرس بازگشت یک مقدار تهی بنویسد تا از تغییر canary جلوگیری کند. این کار از وقوع حملات با تابع codice_1 و سایر روش‌هایی که به محض کپی کردن، یک کاراکتر تهی برمی‌گردانند جلوگیری می‌کند، در حالی که نتیجه نامطلوب این است که canary شناخته می‌شود. حتی با این محافظت، مهاجم می‌تواند مقدار canary را با مقدار دلخواه خود جایگزین کند و کنترل داده‌ها را با مقادیر ناسازگار در دست بگیرد.
این مقدار بصورت تصادفی تولید می‌شود تا مقدار آن از دید مهاجمین مخفی بماند. معمولاً، خواندن این مقدار بصورت منطقی امکان پذیر نیست. این مقدار امن را صرفاً کسانی می‌دانند که (مثلاً کد حفاظت در برابر سرریز بافر) نیاز است.
به طور نرمال، canary تصادفی در ابتدای شروع برنامه تولید می‌شود و در یک متغیر سراسری ذخیره می‌شود. این متغیر معمولاً توسط داده‌های بدون نقشه پر شده است، بنابراین تلاش برای خواندن آن از حافظه RAM سخت خواهد شد. این مقدار ممکن است هنوز قابل خواندن باشد، اگر مهاجم بتواند این مقدار را بخواند، می‌تواند برنامه در حال اجرا از پشته بخواند.
XOR canary تصادفی، canaryهای تصادفی هستند که با همه یا بخشی از داده‌های کنترلی XOR شده‌اند. در این روش، زمانی که مقدار canary یا داده‌های کنترلی تغییر می‌کنند، مقدار canary اشتباه می‌شود.
XOR canaryهای تصادفی، آسیب پذیری مشابه canary تصادفی را بجز "خواندن از پشته" دارند. در این روش خواندن از پشته کمی سخت‌تر و پیچیده‌تر شده است. مهاجم برای خنثی سازی محافظت باید مقدار canary، الگوریتم و داده‌های کنترلی را برای بدست آوردن canary اصلی داشته باشد.
اگرچه این canaryها از داده‌های کنترلی در برابر تغییر توسط اشاره‌گرها محافظت می‌کند، آن‌ها از بقیه داده‌ها یا خود اشاره‌گرها محافظت نمی‌کنند. بخصوص اشاره‌گرهای توابع در اینجا مشکل ایجاد می‌کنند، آن‌ها می‌توانند سرریز شوند و در زمان فراخوانی shellCode اجرا کنند.
بررسی مرزها یک شیوه مبتنی بر کامپایلر است که اطلاعات مرزها را در زمان اجرا برای هر بلوک اختصاص داده شده از حافظه اضافه می‌کند و همه اشاره‌گرها در مقابل آن‌ها در زمان اجرا بررسی می‌کند. برای C و C++ بررسی مرزها می‌تواند در زمان محاسبات یا ارجاع مجدد انجام شود.
پیاده‌سازی این روش به دو روش زیر انجام می‌شود.
برچسب زدن یک روش مبتنی بر کامپایلر یا سخت افزار (نیازمند معماری برچسب خورده) برای برچسب زدن نوع یک قطعه از داده در حافظه است که معمولاً برای بررسی نوع آن استفاده می‌شود. با علامت گذاری ناحیه مشخصی از حافظه به عنوان غیرقابل اجرا، بطور موثر از ذخیره کد قابل اجرا در حافظه جلوگیری می‌کند. همچنین ناحیه‌ای از حافظه را میتوان به عنوان غیر تخصیص یافته علامت گذاری کرد و از سرریز بافر جلوگیری نمود.
از جنبه تاریخی، از برچسب زدن برای پیاده سازی زبان‌های برنامه نویسی سطح بالا استفاده شده است. با پشتیبانی مناسب از سمت سیستم عامل‌ها، از برچسب‌ها برای شناسایی سرریز بافر نیز استفاده می‌شود. نمونه آن ویژگی سخت افزاری NX bit است که توسط پردازندههای Intel ، AMD و ARM پشتیبانی می‌شود.
محافظت از پشته بصورت smashing برای اولین بار توسط StackGuard در سال 1997 پیاده سازی و در سال 1998 توسط سمپوزیوم امنیتی USENIX منتشر شد. StackGuard یک سری وصله برای اینتل x86 که پس زمینه GCC 2.7 بود معرفی کرد. StackGuard برای توزیع لینوکس Immunix از سال 1998 تا 2003 نگهداری شد و با پیاده‌سازی‌های canary خاتمه‌دهنده، تصادفی و XOR تصادفی توسعه یافت. StackGuard در سال 2003 پیشنهاد اضافه شدن به GCC نسخه 3.x را مطرح کرد، اما این هرگز محقق نشد.
از سال 2001 تا 2005، IBM وصله‌هایی برای GCC به منظور محافظت از پشته بصورت smashing توسعه داد و آن را به نام ProPolice معرفی کرد. ProPolice ایده StackGuard را با قرار دادن بافرها بعد از اشاره‌گرهای محلی و پارامترهای توابع در فریم پشته بهبود داد. این کار به اجتناب از خرابی اشاره‌گرها و جلوگیری از دسترسی به حافظه کمک می‌کند.
مشکلات رد هات مشکلاتی را در ProPolice شناسایی کردند و در سال 2005 این شیوه را برای گنجاندن در GCC 4.1 بازنویسی کردند. در این بازنویسی پرچم‌های زیر معرفی شدند.
در سال 2012 مهندسان گوگل پرچم -fstack-protector-strong را برای حفظ تعادل بین امنیت و کارایی برنامه پیاده‌سازی کردند. این پرچم از آسیب پذیری‌های توابع بیشتری نسبت به پرچم -fstack-protector محافظت می‌کند (ولی نه همه توابع) و کارایی بیشتری نسبت به پرچم -fstack-protector-all دارد. این پرچم از GCC نسخه 4.9 در دسترس است.
تمامی بسته‌های فدورا از نسخه 5 با پرچم -fstack-protector و از نسخه 20 با پرچم -fstack-protector-strong کامپایل شده است. بیشتر بسته‌ها در اوبونتو از نسخه 6.10 با پرچم -fstack-protector کامپایل شده‌اند. همه بسته‌های آرچ لینوکس از سال 2011 با پرچم -fstack-protector و از سال 2014 با پرچم -fstack-protector-strong کامپایل شده‌اند. محافظت از پشته فقط برای بعضی از بسته‌های Debian استفاده می‌شود. محافظت از پشته در برخی از سیستم عامل‌های خاص از جمله OpenBSD ،Gentoo Gentoo و DragonFly BSD استاندارد است.
StackGuard و ProPolice نمی‌توانند در برابر سرریز بافر در ساختارهای اختصاص یافته خودکار که درون اشاره‌گرهای توابع سرریز می‌شوند، محافظت کنند. در ProPolice ترتیب تخصیص ساختارها قبل از اشاره‌گرهای توابع مجدداً تنظیم می‌شوند. روش‌های جداگانه برای محافظت از اشاره گر در PointGuard و Microsoft Windows موجود است.
مجموعه کامپایلرهای مایکروسافت محافظت از سرریز بافر را از سال 2003 در خط فرمان، سوئیچ پیاده سازی نمود. این سوئیچ از نسخه منتشر شده در سال 2005 بصورت پیشفرض فعال است. برای غیرفعال کردن آن می‌توان از استفاده کرد.
محافظت در برابر سرریز شدن پشته توسط پرچم کامپایلر codice_2 فعال می‌شود.
زبان C از سه تشخیص دهنده سرریز بافر زیر پشتیبانی می‌کند:
این سیستم‎ها دارای تفاوت‌هایی در عملکرد، سربار حافظه و کلاس تشخیص باگ هستند. محافظت از پشته در برخی از سیستم عامل‌های خاص از جمله OpenBSD استاندارد است.
کامپایلرهای C و C++ اینتل از محافظت از پشته به روش smashing شبیه گزینه‌های مشابه ارائه شده توسط GCC و مایکروسافت ویژوال استدیو پشتیبانی می‌کند.
"Fail-Safe C یک کامپایلر ANSI C حافظه-امن متن باز است که بررسی مرزها را بر اساس نشانگرهای fat و دسترسی شی گرا به حافظه انجام می‌دهد."
StackShost یک روش ساده برای برای ثبت نشست پنجره/پر کردن روال‌ها است که باعث می‌شود بهره‌برداری از سرریز بافر سخت‌تر شود. این روش از یک ویژگی منحصر به فرد در معماری Sun Microsystems SPARC برای تشخیص تغییرات اشاره‌گرهای بازگشت استفاده می‌کند. بدین ترتیب در این روش نیاز به تغییر سورس برنامه نیست و این محافظ بصورت خودکار تمام برنامه را محافظت می‌کند. تاثیر این روش بر کارایی برنامه ناچیز و در حدود یک درصد می‌باشد. این روش پس از بهینه سازی و رفع اشکالات در OpenBSD / SPARC ادغام شد.
تخصیص بافر معمولی برای معماری‌های x86 و سایر معماری‌های مشابه در سرریز بافر نشان داده شده است. در اینجا ما فرایند تغییر یافته را به صورتی که به StackGuard مربوط می‌شود را نشان خواهیم داد.
زمانی که یک تابع فراخوانی می‌شود، یک فریم شته ایجاد می‌شود. یک فریم پشته از انتهای حافظه تا ابتدا آن ساخته شده است. هر فریم پشته در بالای پشته قرار داده می‌شود که نزدیکترین به ابتدا حافظه است. بنابراین، اجرای قطعه آخر از داده‌ها در یک فریم پشته، داده‌های قبلی که قبلاً وارد فریم پشته شدند را تغییر می‌دهد و اجرای انتها یک فریم پشته داده‌ها در فریم پشته قبلی قرار می‌دهد. یک فریم پشته معمولی ممکن است به شکل زیر باشد:
به طور خلاصه، مدیریت ضعیف متغیرهای d و c، مانند فراخوانی strcpy در بدون تعیین مرز بالا، می‌تواند به مهاجمین اجازه دهد برنامه را با مقادیر منتسب شده در c و d بطور مستقیم کنترل کند. هدف از محافظت در برابر سرریز بافر، شناسایی این مشکلات با کمترین هزینه می‌باشد. این کار با حذف مقادیر مضر غیر ضروری یا افزودن canary بعد از بافر انجام می‌شود.
محافظت در برابر سرریز بافر در کامپایلر پیاده سازی می‌شود. به این ترتیب، برای محافظت می‌توان ساختار داده را در فریم پشته تغییر داد. این کار دقیقاً همان چیزی است که در سیستم‌هایی مانند ProPolice انجام می‌شود. برای امن کردن تابع بالا، ترتیب زیر بصورت خودکار تنظیم می‌شود: آرایه c و d در ابتدا فریم پشته قرار می‌گیرند که در نتیجه اعداد صحیح a و b قبل از آن‌ها در حافظه قرار می‌گیرند. بنابراین فریم پشته به شکل زیر می‌شود.
حفاظت از سرریز بافر به عنوان تغییری در کامپایلر اجرا می‌شود. به این ترتیب ، برای محافظت می‌توان ساختار داده را در قاب پشته تغییر داد. این دقیقاً در سیستم‌هایی مانند "ProPolice رخ می‌دهد" . متغیرهای خودکار تابع بالا را بخواهند صفحاتی دوباره مرتب با خیال راحت تر است: آرایه‌ها و برای اولین بار در قاب پشته اختصاص داده، که مکان صحیح و اشاره گر عدد صحیح قبل از آنها در حافظه است. بنابراین قاب پشته می‌شود
روش canary قبل از هر اختصاص پویای بافر و بعد از هر جداسازی پویای بافر یکسری دستورالعمل سربار اضافه می‌کند. سربار تولید شده در این روش قابل توجه نیست. تا زمانی که این مقدار تغییر نکند برنامه کار می‌کند. اگر مهاجم بداند canary وجود دارد، مقدار آن چیست و موقعیت آن کجاست، می‌تواند مقدار آن را بدون تغییر نگه دارد. معمولاً این کار دشوار است.
موقعیت قرارگیری مقدار canary در پیاده‌سازی مشخص می‌شود، اما همیشه بین بافر و داده‌های محافظت‌شده قرار دارد. موقعیت و طول‌های متفاوت دارای مزایایی نیز هستند.
کپی برابر اصل با نام اولیهٔ برابر با اصل، یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۳ به نویسندگی و کارگردانی و تهیه‌کنندگی سیدجلال الدین دری و احسان نیلی است که در آبان ۱۳۹۳ از شبکه یک تلویزیون و در سال ۱۳۹۶ از شبکه آی‌فیلم پخش شد. این مجموعه در ۱۴ قسمت ۴۰ دقیقه‌ای تولید شده‌است.
«مسعود یاوری» جاعل حرفه‌ایی است که به قصد انتقام‌گیری از یک سردفتر (آقای گوهری) به جعل اسناد مشغول می‌شود. «یاوری» نسبت فامیلی دوری با «گوهری» دارد و از آنجا که در گذشته قصد کلاهبرداری از این دفتر را داشته و موفق نشده، تصمیم به انتقام می‌گیرد. به همین دلیل با طرح نقشه‌ای، کارآموزی را وارد دفتر می‌کند تا بتواند از این طریق انتقام بگیرد و…
بیل هایدن (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۳) دیپلمات و سیاستمدار اهل استرالیا بود. وی از ۱۶ فوریه ۱۹۸۹ تا ۱۶ فوریه ۱۹۹۶ فرماندار کل استرالیا بود.
بیل هایدن در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۹۰ سالگی در کوئینزلند درگذشت.
ماهواره پروتون مدلی از ماهواره‌های رصد زمین و متعلق به شوروی بود. حداکثر جرم این کلاس از ماهواره‌ها حدود ۱۷ تن بود. چهار ماهواره پروتون بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸ به مدار زمین پرتاب شد و هدف از ارسال آن‌ها بررسی ذرات دارای انرژی‌های زیاد و فوق‌العاده زیاد بود.
درد خیالی یا درد فانتوم (به انگلیسی: ) احساسی است یک شخص در رابطه با اندام یا عضوی که به‌طور فیزیکی جزئی از بدن نیست، تجربه می‌کند. از دست دادن اندام می‌تواند یا نتیجهٔ قطع‌شدن عضو یا نقص خدادادی اندام باشد. با این وجود، احساس اندام خیالی می‌تواند به دنبال جدا شدگی عصبی یا آسیب نخاعی نیز رخ دهد.
بیشتر احساساتی خیالی که ثبت شده‌اند بعد از قطع شدن یک بازو یا یک پا بوده‌اند، اما ممکن است به دنبال از بین بردن پستان، دندان یا اندام داخلی نیز رخ دهد. درد اندام خیالی، احساس کردن دردی است که در اندام غایب یا بخشی از اندام رخ می‌دهد. احساس درد در افراد متفاوت است.
احساس اندام خیالی هر پدیده حسی (به جز درد) است که در یک اندام غایب یا بخشی از اندام احساس می‌شود. بر اساس شناخته‌ها، حداقل ۸۰٪ از افراد قطع عضو شده در زمانی از دوران زندگی شان احساس خیالی را تجربه می‌کنند. بعضی از این افراد سطحی از این درد خیالی را تجربه می‌کنند و این حس را در اندام از دست رفته تا آخر عمر احساس می‌کنند.تاکنون درمان قطعی برای درد اندام فانتوم یافت نشده‌است و روش‌های درمانی استفاده شده بهبود قابل توجهی از خود نشان نداده‌اند.
اصطلاح اندام خیالی نخستین بار توسط متخصص اعصاب و روان آمریکایی در سال ۱۸۷۱ ابداع شد. میچل توضیح داد «هزاران اندام روحی (اشاره به اندام خیالی) وجود دارند که سربازان خوب را اذیت می‌کنند وهر از گاهی آنها را عذاب می‌دهند». اگر چه اولین بار، در سال ۱۵۵۱، جراح نظامی فرانسه، آمبرویز پاره، اولین مستندات مربوط به درد اندام خیالی با گزارش اینکه «بیمارانی هستند که مدت طولانی پس از قطع عضو، می‌گویند که آنها هنوز هم در قسمت قطع عضو احساس درد می‌کنند» ثبت کرد.
درد خیالی شامل احساساتی از درد است که در قسمتی از بدن که قطع عضو شده یا به نوعی از بین رفته حس می‌شود.
علائم آن عبارتند از: اوج درد در چند روز اول قطع عضو. یا به صورت مقطعی می‌باشد و گاهی اوقات درد وجود دارد و گاهی اوقات وجود ندارد یا اینکه به صورت مداوم وجود دارد. اغلب دورترین بخش از اندام قطع شده را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد، مانند نوک پای یک ران قطع شده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است با توصیفاتی نظیر تیر کشیدن، احساس چاقو خوردن، خسته کننده، فشار آور یا سوزناک توصیف شود. گاهی اوقات احساس می‌شود که اندام خیالی در حالت ناخوشایند و دردناکی قرار دارد. ممکن است با فشار به قسمت باقی مانده از آن اندام یا فشارهای روحی این درد تشدید شود.
انواع مختلفی از این احساسات وجود دارند که ممکن است حس شوند:
همهٔ اساس عصبی و مکانیزم‌های درد اندام خیالی از نظریه‌ها و مشاهدات تجربی گرفته شده‌است. شناخت کمی دربارهٔ مکانیزم واقعی ایجاد درد خیالی وجود دارد، و بسیاری از نظریه‌ها همپوشانی دارند. در گذشته تصور می‌شد که دردهای خیالی، ناشی از نوروماهای واقع در مکان قطع عضو هستند. نوروماهای آسیب زا، یا آسیب‌های عصبی غیر توموری، غالباً ناشی از جراحی‌ها و ناشی از رشد غیرطبیعی فیبرهای عصبی آسیب دیده‌است. اگرچه نوروماهای قطع شده به دردهای خیالی کمک می‌کنند، اما این تنها علت نیست. این امر به این دلیل است که بیماران مبتلا به نقص عضو مادرزادی می‌توانند گاهی اوقات، هرچند به ندرت، دردهای خیالی را تجربه کنند. این نشان می‌دهد که بازنمایی مرکزی اندام، عامل این احساسات دردناک است. در حال حاضر، تئوری‌ها بر اساس مسیرهای عصبی تغییر یافته و سازماندهی مجدد قشری است.
نوروماهایی که در انتهای عصب مجروح در محل بریده شده ایجاد می‌شوند، قادر به تولید غیرطبیعی پتانسیل عمل هستند و در گذشته تصور می‌شد که علت اصلی دردهای اندام خیالی است. اگرچه نوروماها می‌توانند در بروز دردهای خیالی نقش داشته باشند، اما حتی با استفاده از داروهای مسدود کننده هدایت در دستگاه عصبی پیرامونی، درد کاملاً از بین نمی‌رود. تحریک فیزیکی نوروما می‌تواند فعالیت را افزایش دهد، در نتیجه باعث افزایش درد خیالی می‌شود، اما درد همچنان بعد از اینکه نوروماها ایجاد پتانسیل عمل را متوقف کردند نیز ادامه پیدا می‌کند. به نظر می‌رسد دستگاه عصبی پیرامونی نهایتاً در حد ماژوله کردن روی درد اثر می‌گذارد.
علاوه بر مکانیزم‌های مربوط به دستگاه عصبی پیرامونی، مکانیسم‌های ستون فقرات نقش تأثیرگذاری در دردهای خیالی دارند. آسیب عصب پیرامونی می‌تواند منجر به تخریب فیبرهای C در (به انگلیسی: Dorsal Horn) نخاع شود و در نتیجهٔ آن فیبرهای A ممکن است در همان لایه شاخه خاتمه یابند. اگر این اتفاق بیفتد، ورودی فیبر A را می‌توان به عنوان محرک‌های مضر گزارش کرد. ماده P، درگیر در انتقال سیگنال‌های درد، معمولاً توسط الیاف Aδ و C بیان می‌شود، اما بعد از آسیب اعصاب دستگاه عصبی پیرامونی، ماده P توسط الیاف Aβ بیان می‌شود. این منجر به فشار بیش از حد نخاع می‌شود، که معمولاً فقط در صورت وجود محرکهای مضر ایجاد می‌شود. از آنجا که بیماران مبتلا به آسیب کامل نخاع، درد خیالی را تجربه کرده‌اند، باید یک مکانیزم مرکزی اساسی وجود داشته باشد که مسئول ایجاد دردهای خیالی باشد.
در شرایط عادی، مدار ژنتیکی تعیین شده در مغز تا حد زیادی در طول زندگی پایدار می‌ماند. تا حدود ۳۰ سال پیش تصور می‌شد که هیچ مدار عصبی جدیدی در مغز پستانداران بالغ ایجاد نمی‌شود. به تازگی، مطالعات F_MRI در افراد قطع عضو شده نشان داده‌است که تقریباً همه بیماران جابجایی قشر حرکتی (به انگلیسی: ) را تجربه کرده‌اند. بیشتر جابجایی قشر حرکتی به شکل جابجایی رو به پایین (از روی مدل ) از بخش مربوط به دست به بخش مربوط به صورت و مخصوصاً ناحیه لب‌ها بوده‌است. گاهی اوقات این جابجایی رو به پایین نبوده و به صورت جانبی حرکت کرده و به بخش همان طرف وجود دارد. در بیماران مبتلا به درد اندام خیالی، جابجایی بخش‌های حسی و حرکتی به اندازه ای بزرگ بود که باعث شد حتی با جابجایی لب‌ها بخش‌های مغزی مربوط به دست به سمت لب جابجا شوند. همچنین مشاهده شده‌است که ارتباط بسیار قوی و مستقیمی بین مقدار دردی که فرد حس می‌کند و مقداری که بخش‌های مربوط به دست‌ها در (به انگلیسی: ) و حرکتی به سمت لب جابجا شده‌اند وجود دارد. علاوه بر این مشاهده شده که پس از افزایش میزان درد در افرادی که دچار قطع عضو در اندام بالایی (به انگلیسی: ) بودند میزان جابجایی نواحی مغزی مربوط به صورت نیز در این افراد بیشتر بوده‌است. چندین تئوری وجود دارد که سعی در توضیح چگونگی برداشت قشر در قطع عضو شدگان دارند، اما هیچ‌یک از آنها تا حد زیادی پشتیبانی نشده‌اند.
تئوری ماتریس عصبی بیان می‌کند که یک شبکه گسترده وجود دارد که تالاموس را به قشر مغز (به انگلیسی: ) و قشر مغز را به دستگاه کناره ای (به انگلیسی: ) متصل می‌کند. این تئوری از محدوده جسم خارج می‌شود و مفاهیمی مانند هوشیاری آگاهانه شخص از خودش را وارد بحث می‌کند. این نظریه بیان می‌کند که هوشیاری آگاهانه و درک خود در مغز از طریق الگوهایی ساخته می‌شوند که ورودی‌های این الگوها می‌توانند با ادراکات مختلف تغییر کنند. این شبکه به صورت ژنتیکی و از پیش تعیین شده‌است و در طول عمر یک نفر به وسیلهٔ اطلاعات حسی مختلف تغییر می‌کند و یک امضای عصبی برای آن شخص می‌سازند. این امضای عصبی مربوط به بخش‌های مختلف بدن است که مشخص می‌کند که این عضو چگونه درک می‌شود. سیستم‌های ورودی به امضای عصبی به‌طور کلی شامل ۳ بخش هستند، سیستم حسی، سیستم کناره ای و ThalamoCortical. این تئوری سعی در بررسی فعالیت‌هایی دارد که با درد مرتبط هستند و در نهایت به احساس درد خیالی منتهی می‌شوند. ممکن است این اتفاق که حتی بعد از قطع عضو هم امضای عصبی اعضای مختلف بدن از بین نمی‌رود دلیل احساس خیالی و درد خیالی باشد. درد خیالی ممکن است به دلیل تغییر غیرعادی ماتریس عصبی به یک حالت دیگر که از قبل وجود داشته‌است ایجاد شود.
عدهٔ زیادی مخالف این تئوری هستند. چرا که این تئوری در توجیه دلیل اینکه چرا رهایی از احساس خیالی باعث رهایی از درد خیالی نمی‌شود ناتوان است. همچنین این تئوری مشخص نمی‌کند که چطور ممکن است در یک لحظه درد برای همیشه در بیمار از بین برود یا این که چرا برخی از افراد اصلاً این درد را تجربه نمی‌کنند. علاوه بر این یک ضعف دیگر که این تئوری دارد این است که تمام زوایای این درد را به خوبی بررسی نمی‌کند و همچنین آزمایش کردن این تئوری از نظر تجربی کاری بسیار دشوار مخصوصاً در حالاتی که احساس خیالی وجود دارد و نه درد خیالی.
روش‌های متنوعی برای درمان «درد خیالی» استفاده شده‌است. دکترها از تجویز دارو برای کاهش درد استفاده می‌کنند. مشخص شده برخی داروهای ضد افسردگی یا ضد صرع در کاهش درد خیالی مؤثر بوده‌اند. روش‌های فیزیکی معمول مانند ماساژ آرام، تحریک الکتریکی و درمان با گرما و سرما (به انگلیسی: hot and cold therapy) هم برای درمان استفاده شده‌اند که نتایج متغیری دربرداشته‌اند.
تحقیقات در جهت یافتن روش‌های درمان درد خیالی به‌طور فعالانه ادامه دارد. بیشتر روش‌های درمانی، مکانیسم‌های اصلی درد خیالی را درنظر نمی‌گیرند، بنابراین بی اثر هستند. اگرچه تعدادی روش درمانی وجود دارد که درد را در برخی از بیماران کاهش داده، اما معمولاً میزان موفقیت این درمان‌ها کمتر از ۳۰٪ است. توجه به این نکته مهم است که این میزان موفقیت از اثر دارونما تجاوز نمی‌کند. همچنین باید این موضوع را درنظر گرفت که از آن جا که میزان تغییر شکل قشر متناسب با درد خیالی است، هرگونه آشفتگی در مناطق قطع شده ممکن است درک درد را افزایش دهد.
درمان با جعبه آینه (به انگلیسی: mirror box) با القای حس لامسه و جفت کردن مسیر حرکتی بین اندام خیالی و اندام واقعی باعث ایجاد توهمات حرکتی و لمس در اندام خیالی می‌شود. بسیاری از بیماران در نتیجه گرفتگی اندام خیالی درد بسیاری تجربه می‌کنند و از آن جایی که اندام‌های خیالی تحت کنترل داوطلبانه نیستند بی‌حسی غیرممکن می‌شود. این نظریه پیشنهاد می‌کند که اندام خیالی احساس فلج کند زیرا هیچ بازخوردی از اندام خیالی به مغز وجود ندارد تا در غیر این صورت به آن اطلاع دهد. Vilayanur S. Ramachandran معتقد است اگر مغز بازخورد تصویری حاصل از حرکت کردن دریافت کند، اندام خیالی از حالت فلج خارج خواهد شد.
اگرچه آینه درمانی در بعضی از مواقع مؤثر واقع شده اما هنوز نظریه ای در مورد چگونگی عملکرد آن پذیرفته نشده. با توجه به مقاله ای در سال ۲۰۱۷ که طیف گسترده‌ای از مطالعات مربوط به آینه درمانی را بررسی کرده: شواهد تحقیق نمایانگر کاهش درد مزمن پس از یک دوره درمان چهار هفته‌ای با آینه درمانی می‌باشد.
این روش موانع مصرف و اثرات جانبی کمی در پی دارد. مکانیسم عملکرد آینه درمانی هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده‌است، اما این روش می‌تواند با ادغام اطلاعات حسی و حرکتی در مغز بیمار و کامل کردن تصویر ذهنی او از بدنش، از درد بیمار بکاهد. شواهد بالینی اثر بخشی آینه درمانی بسیار دلگرم کننده است اما هنوز با قاطعیت نمی‌توان دربارهٔ آن سخن گفت. با این وجود، این روش، درمانی ارزان، بی‌خطر و آسان برای بیمار است.Mirror therapy: A potential intervention for pain management, Wittkopf,Johnson,2017 Nov;63(11):
تحقیقات کمی قبل از سال ۲۰۰۹ در مورد آینه درمانی منتشر شده و بیشتر تحقیقات از آن زمان تا کنون با کیفیت کم انجام شده. طبق یک بررسی در سال ۲۰۱۸ از میان ۱۱۵ نشریه که در بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ درمورد استفاده از آینه درمانی برای درمان درد خیالی منتشر شده‌اند، تنها ۱۵ مطالعه نتایج علمی قابل اتکا دارند. داوران، از این ۱۵ مطالعه نتیجه گرفتند: به نظر می‌رسد آینه درمانی در تسکین درد خیالی، کاهش شدت و مدت زمان درد روزانه مؤثر است. این یک درمان ساده، معتبر و ارزان برای درد خیالی است.
تکنیک‌های دارویی اغلب همراه با سایر گزینه‌های درمانی ادامه می‌یابد. دوز داروهای مورد نیاز در مورد درد معمولاً در هنگام ترکیب با سایر روشها کاهش می‌یابد، اما به ندرت کاملاً قطع می‌شود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مانند آمی تری پتیلین و مسدود کننده‌های کانال سدیم، به‌طور عمده کاربامازپین، اغلب برای تسکین دردهای مزمن استفاده می‌شوند، و اخیراً در تلاش برای کاهش دردهای خیالی استفاده شده‌است. تسکین درد نیز ممکن است با استفاده از مواد مخدر، کتامین، کلسیتونین و لیدوکائین حاصل شود.
تحریک عمق مغز یک روش جراحی است که برای کاهش درد خیالی بیماران استفاده می‌شود. قبل از جراحی، بیماران تحت تکنیک‌های تصویربرداری عملکردی مغز مانند اسکن PET و MRI عملکردی قرار می‌گیرند تا بتوانند مسیر مناسبی از منشأ درد را مشخص کنند. سپس جراحی تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، زیرا به بازخورد بیمار در طول عمل نیاز است. در مطالعه انجام شده توسط Bittar et al و همکارانش، یک الکترود با فرکانس رادیویی (به انگلیسی: radiofrequency electrode)با چهار نقطه تماس روی مغز قرار گرفت. هنگامی که الکترود در محل قرار گرفت، مکان تماس با توجه به جایی که بیمار بیشترین تسکین را از درد احساس می‌کرد کمی تغییر کرد. پس از مشخص شدن محل تسکین حداکثر، الکترود کاشته شد و به جمجمه ایمن شد. بعد از عمل جراحی اولیه، یک عمل جراحی ثانویه تحت بیهوشی عمومی انجام شد. برای تحریک الکترود، یک مولد پالس زیر جلدی درون یک محفظه در زیر ترقوه گذاشته شد. مشخص شد که هر سه بیمار مورد مطالعه، از تحریک عمیق مغز، کاهش درد رضایت بخش داشتند. درد کاملاً از بین نرفته بود، اما شدت آن بیش از ۵۰٪ کاهش یافته بود و مولفه سوزش کاملاً از بین رفته بود.
درد اندام خیالی و احساس اندام خیالی با یکدیگر در ارتباط هستند، اما باید از یکدیگر متمایز شوند. در حالی که احساسات اندام خیالی توسط افرادی که دچار نقص مادرزادی اندام و آسیب نخاعی و قطع عضو هستند، وجود دارد. درد اندام خیالی تقریباً منحصراً در نتیجه قطع عضو رخ می‌دهد. تقریباً ۹۰–۹۸٪ از بیماران بلافاصله پس از قطع عضو گزارش داده‌اند که احساس خیالی دارند. تقریباً ۷۵٪ از افراد به محض از بین رفتن بیهوشی، درد خیالی و احساس خیالی را تجربه می‌کنند و ۲۵٪ باقی مانده از بیماران آن را در طی چند روز یا چند هفته تجربه می‌کنند. از بین کسانی که احساسات بدون درد را تجربه می‌کنند، افراد زیادی احساسات دردناک را نیز تجربه کرده‌اند.
طبق مشاهدات سن و جنسیت روی ظهور یا مدت زمان درد خیالی تأثیر خاصی ندارند. اگر چه این موضوع به‌طور کامل و دقیق بررسی نشده، یک تحقیق در مورد قطع عضو روی اندام پایینی نشان داد که با کاهش طول جای زخم (محلی که بعد از قطع عضو باقی می‌ماند) درد متعادل یا شدید بیشتر مشاهده شده‌است.
رائول کیویلو (؛ زادهٔ ) کماندار اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده‌است.
ماتی وایکیرو (؛ زادهٔ ) کماندار اهل استونی است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
آریاباتا اولین ماهواره هند بود،"Aryabhata" in "The New Encyclopædia Britannica". Chicago: Encyclopædia Britannica Inc., 15th edn., 1992, Vol. 1, p. 611. که نام آن برگرفته از نام ستاره‌شناس هندی آریابهاتا بود. این ماهواره در ۱۹ آوریل ۱۹۷۵ از سایت پرتاب کاپوستین یار در استان آستراخان در روسیه پرتاب شد. ماهواره آریاباتا توسط سازمان پژوهش‌های فضایی هند ساخته شد.
کارل اوله (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
نسیما، نام آلبومی موسیقی از علیرضا افتخاری است که در زمستان ۱۳۷۹ منتشر شده‌است. دیگر عوامل این آلبوم عبارتند از فضل‌الله توکل آهنگساز مجموعه، بهنام صبوحی تنظیم کننده مجموعه و تهمورس پورناظری که تدوین آلبوم بر عهده وی بوده‌است.
این آلبوم ساخته فضل‌الله توکل بود که برپایه گام‌ها و دستگاه‌های موسیقی سنتی و با رنگ بوی مدرن و امروزی تنظیم شد. ناگفته نماند که آلبوم نسیمای علیرضا افتخاری با استقبال فراوانی روبروشد استقبال فراوان از آلبوم نسیما، پاسخ محکمی به انتقادات منتقدان بود.
روزنامه جام‌جم درباره این اثر گفته‌است :
هاین هلده (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده‌است.
میخائیل کالسته (؛ زادهٔ ) قایقران کانو و اسکی‌باز اسکی صحرانوردی اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
ارم لوند (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
اولاف لویگا (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرده‌است.
ذرات پر انرژی خورشیدی (SEP) یا ، ذراتی پر انرژی هستند که از سوی خورشید می‌آیند. این ذرات نخستین بار در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ مشاهده شدند. آن‌ها از پروتون‌ها، الکترون‌ها و یون‌های HZE (پرانرژی) از چند ده کیلو ولت تا بسیاری از (گیگا الکترون‌ولت GeV تشکیل شده‌اند (سریعترین ذرات می‌توانند با سرعت نور نزدیک شوند، مانند یک "رویداد سطح زمین"). آن‌ها از اهمیت و ویژگی خاصی برخوردار هستند زیرا می‌توانند زندگی را در فضای بیرونی (به خصوص ذرات بالاتر از ۴۰ مگا ولت) به خطر اندازند.
"ذرات پر انرژی خورشیدی" می‌توانند یا از یک سایت شراره خورشیدی یا توسط امواج شوک مرتبط با بیرون زدگی جرم تاج خورشیدی منشأ شوند. با این حال، تنها حدود ۱٪ از CMEها رویدادهای SEP قوی ایجاد می‌کنند.
SEPها همچنین به این دلیل که نمونه خوبی از مواد خورشیدی را ارائه می‌دهند مورد توجه هستند. با وجود همجوشی هسته‌ای در هسته، بیشتر مواد خورشیدی نمایندهٔ موادی هستند که منظومه شمسی را تشکیل داده‌اند. دانشمندان با بررسی ترکیب ایزوتوپی SEP می‌توانند به‌طور غیرمستقیم مواد تشکیل دهندهٔ منظومهٔ شمسی را بسنجند.
دو مکانیسم اصلی برای شتاب ممکن است: شتاب انتشار شوک (DSA، نمونه‌ای از شتاب مرتبه دوم فرمی)، یا مکانیسم رانش شوک. SEPها می‌توانند با انرژی ده‌ها مگا ولت در فاصله ۵–۱۰ شعاع خورشیدی (۵٪ فاصله خورشید و زمین) تسریع شوند و در موارد شدید می‌توانند در چند دقیقه به زمین برسند. این باعث می‌شود پیش‌بینی کردن، هشدار و آمادگی در برابر وقایع SEP بسیار چالش‌برانگیز باشد.
رصدخانه انیشتین اولین تلسکوپ تصویربرداری به‌طور کامل با اشعه ایکس و دومین تلسکوپ رصدخانه نجومی انرژی بالای ناسا بود. نام این تلسکوپ قبل از پرتاب HEAO B گذاشته شد اما نام آن پس از موفقیت در قرارگیری در مدار، به احترام آلبرت اینشتین، به اینشتین تغییر کرد.
روسات (که مخفف عبارت Röntgensatellit، زیرا اشعه ایکس در زبان آلمانی، به افتخار کاشف آن ویلهلم رنتگن، Röntgenstrahlen نامیده میٰ‌شود) یک تلسکوپ پرتوی ایکس ماهواره‌ای متعلق به مرکز هوافضای آلمان بود که دارای بخش‌های ساخته شده توسط آلمان غربی، انگلستان و ایالات متحده بود. این تلسکوپ در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۹۰ و با یک موشک دلتا ۲ از دماغه کاناورال ، طی ماموریتی که در ابتدا ۱۸ ماهه و حداکثر ۵ ساله، درنظر گرفته شده بود، به مدار زمین پرتاب شد. روسات در نهایت به‌مدت بیش از ۸ سال فعالیت داشت و سرانجام در ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ به کار آن خاتمه داده شد.
ولو می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
پیتر مورک (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
الکساندر کاسک (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرده‌است.
لئونهارد کوک (; – ۱۹۴۴) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شرکت کرده‌است.
نقشهٔ روح: ۷ – سفر ، چهارمین آلبوم استودیویی ژاپنی و درکل هشتمین آلبوم گروه موسیقی کره‌ای بی‌تی‌اس است که در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ منتشر شد. این اولین آلبوم ژاپنی کامل گروه پس از آلبوم "" است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شده‌بود. آلبوم شامل نسخهٔ ژاپنی قطعاتی از آلبوم‌های "" (۲۰۱۸)، "" (۲۰۱۹) و "" (۲۰۲۰)، به‌همراه چهار ترانهٔ جدید است.
فهرست ترانه‌ها برگرفته از تیدال و ملون است.
یک مسیر یاب بی‌سیم وسیله‌ای است که مسیریابی و روتر و هم چنین دسترسی بی‌سیم نقطه دسترسی بی‌سیم را ارایه می‌دهد. این وسیله دسترسی به اینترنت یا شبکه‌های کامپیوتر خصوصی را مهیا می‌کند. بسته به شرکت تولیدکننده و مدل می‌تواند در شبکه داخلی بی‌سیم ،wireless-only LAN، یا ترکیب شبکه بی‌سیم و باسیم استفاده شود.
روترهای بی سیم معمولاً دارای یک یا چند کنترل‌کننده رابط شبکه ای هستند که از درگاه‌های سریع اترنت یا گیگابیت اترنت پشتیبانی می‌کنند که در SoC اصلی ادغام شده‌اند. یک سوییچ اترنت همانطورکه در IEEE 802.1Q توضیح داده شده‌است می‌تواند چندین پورت را به یکدیگر وصل کند. بعضی از روترها (مسیر یاب‌ها) تجمیع ارتباط را از طریق دو یا چند پورت که برای بهبود توان و افزایش ظرفیت استفاده می‌شوند را پیاده‌سازی می‌کنند.
همه مسیریاب‌های بی سیم از یک یا چند کنترل‌کننده رابط شبکه بی‌سیم پشتیبانی می‌کنند. اینها همچنین ممکن است در SoC اصلی ادغام شده یا ممکن است تراشه‌های جداگانه ای در برد مدار چاپی باشند. همچنین می‌توانند کارت مجزا متصل به یک MiniPCI یا [MiniPCIe#PCI Express Mini Card|MiniPCIe] باشد. برخی از روترهای بی سیم دو بانده، فرکانس‌های ۲٫۴ گیگاهرتز و ۵ گیگاهرتز را به‌طور همزمان پشتیبانی می‌کنند.کنترل‌کننده‌های بی سیم از بخشی از خانواده استاندارد آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ پشتیبانی می‌کنند و بسیاری از روترهای بی سیم دو باند دارای سرعت انتقال داده از ۳۰۰ مگابیت در ثانیه (برای باند ۲٫۴ گیگاهرتز) و ۴۵۰ مگابیت در ثانیه (برای باند ۵ گیگاهرتز) زا سرویس می‌دهند.What Is WiFi? بعضی از مسیر یاب‌های بی سیم چندین جریان انتقال را مهیا می‌کردند که به ما اجزا انتقال اطلاعات با سرعت‌های مختلف را می‌دهد.
بعضی از روترهای وایرلس دارای پورت usb هستند. این کار باعث می‌شود که بتوان پرینتر یا دسکتاپ یا موبایل یا هارد اِکسترنال را برای استفاده به عنوان منابع اشتراکی در شبکه متصل کرد. پورت usb می‌تواند برای اتصال از طریق شبکه‌ها موبایلD-Link® Mobile Broadband Wireless Router (DIR-412) را جدا از اتصال دستگاه به xDSL یا مودم سیمی مهیا کند. یک رابط usb شبکه موبایل می‌تواند با اتصال به مسیر یاب بیسیم اینترنت خود را از طریقه شبکه بی سیم به اشتراک بگذارد. بعضی از مودم‌ها یکی از اشتراک گذاریهای یکپارچه مودم خط اشتراک دیجیتال یا مودم DOCSIS یا مودم فرگشت بلندمدت یا مودم فیبر نوری را ارائه می‌دهند.
دکمه کلون Wi-Fi پیکربندی Wi-Fi را ساده می‌کند و یک شبکه خانگی یکپارچه و یکپارچه ایجاد می‌کند،Super Range Extension را فعال می‌کند. یعنی می‌تواند به‌طور خودکار SSID و پسورد شما را کپی کند.300Mbps AV500 WiFi Powerline Extender Starter Kit
رایج‌ترین سیستم عامل تعبیه شده در این دستگاه‌ها لینوکس است. میزان استفاده از VxWorks بسیار کم است. دستگاه‌ها بر روی یک رابط کاربری وب توسط یکی از نرم‌افزارهای وب سرور سبک تنظیم شده‌اند. این امکان برای کامپیوتر وجود دارد که یک سیستم عامل را با نرم‌افزار مناسب اجرا کند که بتواند مانند یک مسیریاب بی سیم عمل کند. این‌ها معمولاً به عنوان SoftAP معرفی شده‌اند.
در سال 2003 Linksys میلادی مجبور شد کد سفت‌افزار WRT54G (پر فروش‌ترین مسیر یاب در تاریخ) خود رامتن باز کند. زیرا مردم متوجه استفاده شرکت از LKML لینوکس وپروانه عمومی همگانی گنو شدند. در سال ۲۰۰۸ نیز از کمپانی cisco توسط بینان گذاران نرم‌افزارهای رایگان به دلیل مشکل مشابه Linksys شکایت شد. از آن موقع پروژه‌هایی متن باز بر این پایه بنیان‌گذاری شدند. مانند OpenWrt, DD-WRT و Tomato.
در ۲۰۱۶ تولیدکنندگان مختلف، سیستم عامل خود را برای جلوگیری از نصب‌های سفارشی پس از صدور حکم FCC تغییر دادند. با این حال، برخی از شرکت‌ها قصد دارند به‌طور رسمی از سیستم عامل‌های اوپن سورس پشتیبانی کنند مانند Linksys و Asus.
مارکو آلبرت (؛ زادهٔ ) ورزشکار سه‌گانه اهل استونی بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده‌است.
وی یکی از بازیکنان تیم ملی فوتبال اتریش است و از زمان اولین حضورش در سال ۲۰۰۹، ۱۷ بار برای این کشور به میدان رفته است.
پهلوان فوتبال حرفه ای را در سال ۱۹۹۸ و با WS Ottakring آغاز کرد و در سال ۲۰۰۰ به صورت قرضی به فرست ویینا پیوست. پس از دو سال برای مدت کوتاهی بازگشت و به صورت قرضی به راپید وین منتقل شد. پس از دو فصل حضور موفق در راپید وین، این باشگاه اقدام به خرید وی از باشگاه اصلی کرد. Wahnsinn Yasin! Pehlivans Schuss ins Glück
عملکرد خوب او باعث شد که در ژانویه ۲۰۰۹، به تیم اصلی راپید وین راه یابد. پهلوان نخستین بازی خود برای این باشگاه را در ۲۲ فوریه ۲۰۰۹ و در مقابل ردبول زالتسبورگ انجام داد. او نخستین گل خود را در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۰۹ به Kapfenberger SV زد.
وی در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۱۱ قراردادی پنج ساله با غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه حاضر در سوپر لیگ فوتبال ترکیه، امضا کرد.
در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۳، او قراردادی سه ساله با بورسااسپور امضا نمود.
پهلوان در ۲۲ اوت ۲۰۱۵، قراردادی ۱ ساله را با ردبول زالتسبورگ به امضا رساند.
او برای نخستین بار در زمستان ۲۰۰۸/۲۰۰۹ به تمرینات اتریش فراخوانده شد ولی اولین بازی خود را برابر تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ انجام داد. او همچنین یک بازی ملی برای تیم ملی زیر ۲۰ سال اتریش مقابل آلمان و در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸ انجام داده است. پهلوان در سال ۲۰۰۹ به دعوت دیدی کنستانتینی، دو بازی برای تیم ملی اتریش انجام داد.
پهلوان در خانواده ای از مهاجران اهل ترکیه به دنیا آمد. او دارای تابعیت ترکیه است.
در امنیت کامپیوتر، کانال پنهان نوعی از حمله است که این قابلیت را ایجاد می‌کند که فرایندهایی که اجازه انتقال اطلاعات را در سیاست‌های امنیتی کامپیوتر ندارند، به انتقال اطلاعات محرمانه اهداف مورد حمله بپردازند. این اصطلاح، که در سال ۱۹۷۳ توسط لمپسون بیان شده‌است، به عنوان کانال‌هایی که برای انتقال اطلاعات در نظر گرفته نشده‌است، مانند تأثیر برنامه سرویس بر روی بار سیستم تعریف شده‌است، تا آن را از کانال‌های قانونی که مورد توجه کنترل‌های دسترسی واحد امنیت کامپیوتر COMPUSEC قرار دارند متمایز جلوه دهد.Lampson, B.W. , A Note on the Confinement Problem. Communications of the ACM, Oct.1973.16(10):p. 613-615.
کانال پنهان به این دلیل با این نام خوانده می‌شود که، از مکانیزم‌های کنترل دسترسی سیستم امنیتی کامپیوتر پنهان است و از مکانیزم‌های قانونی انتقال داده در سیستم استفاده نمی‌کند پس در نتیجه توسط سیستم امنیتی کامپیوتر که زیرمجموعه سیستم امنیتی سیستم عامل است شناسایی و کنترل نمی‌شود. نصب کانال پنهان در سیستم‌های واقعی بسیار سخت است و غالباً به وسیله رصد کارایی سیستم قابل تشخیص است. علاوه بر این کانال‌های پنهان نرخ سیگنال-به-نویز پایینی دارند و نرخ داده ان‌ها کم است (در حد چند بیت بر ثانیه). همچنین می‌توان آن‌ها را با درصد بالایی از اطمینان به وسیله ایجاد کردن مکانیزم‌های خوب تجزیه و تحلیل کانال‌های پنهان به صورت دستی حذف کرد.
کانال‌های پنهان متفاوت هستند با نوعی از حمله که در سیستم‌های شبه ایمن، با استفاده از طرح‌هایی مثل استگانوگرافی یا حتی با طرح‌هایی با پیچیدگی کمتر برای پنهان کردن اهداف و اطلاعات ممنوع را در داخل اطلاعات قانونی پنهان کرده و حمله می‌کند. دستکاری کانال‌های قانونی توسط حمله‌هایی مثل استراگانوفی به‌طور خاص نوعی از حملات کانال پنهان نمی‌باشد.
کانال‌های پنهان می‌توانند از طریق سیستم عامل امن نفوذ کند و برای کنترل، نیاز به اقدامات ویژه ای دارد، آنالیز کانال پنهان تنها روش اثبات شده برای کنترل کانالهای پنهان می‌باشد. در مقابل سیستم عامل‌های امن می‌توانند به راحتی جلوی سوء استفاده از کانال‌های قانونی را بگیرند، بنابراین تمییز دادن و تشخیص این دو حائض اهمیت است. تحلیل کانال‌های قانونی برای اهداف مخفی به نادرستی اغلب به عنوان تنها اقدام متقابل موفق در برابر دستکاری کانال قانونی ارائه می‌شود. در اوایل سال ۱۹۷۲ نشان داده شد این حجم از تحلیل غیر عملی است،Computer Security Technology Planning Study (James P. Anderson, 1972) بدون آگاهی از این موضوع، برخی گمراه شده‌اند که معتقدند، تجزیه و تحلیل ریسک این کانال‌های قانونی را مدیریت می‌کند.
معیارهای ارزیابی امنیت کامپیوتر مورد اعتماد TCSEC مجموعه ای از معیارهایی می‌باشد که اکنون منسوخ شده‌است، و توسط مرکز ملی امنیت رایانه ایجاد شده‌است، آژانسی که توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده مدیریت می‌شود.
تعریف لمپسون از کانال پنهان که درTCSEC آمدهNCSC-TG-030, Covert Channel Analysis of Trusted Systems (Light Pink Book), 1993 from the United States Department of Defense (DoD) Rainbow Series publications. به‌طور خاص اشاره می‌کند به راه‌های انتقال اطلاعات از یک طبقه‌بندی بالاتر به طبقه‌بندی پایین‌تر. در یک محیط پردازش مشترک ایزوله کردن یک پردازش از تأثیری که پردازشی دیگر می‌تواند در یک محیط عملیاتی داشته باشد کار دشواری می‌باشد، یک کانال پنهان توسط فرایند فرستنده ایجاد می‌شود که برخی شرایط (مانند فضای آزاد، در دسترس بودن برخی از خدمات، زمان انتظار برای اجرا) را ایجاد می‌کند و می‌تواند با یک فرایند دریافت تشخیص داده شود.
TCSEC دو نوع کانال‌های مخفی را تعریف می‌کند:
TCSEC که به عنوان کتاب نارنجی نیز شناخته می‌شود5200.28-STD, Trusted Computer System Evaluation Criteria (Orange Book), 1985 Archived 2006-10-02 at the Wayback Machine from the DoD Rainbow Series publications. , نیازمند تحلیل کانال‌های پنهان ذخیره‌سازی است که به عنوان سیستم b2 طبقه‌بندی شوند و تحلیل کانال‌های زمان پنهان یک الزام برای کلاس b3 می‌باشد.
استفاده از تأخیر بین بسته‌های ارسالی از روی شبکه‌های کامپیوتری اولین بار توسط Girling برای ارتباط مخفی بررسی شد.GIRLING, GRAY (February 1987). "Covert Channels in LAN's". IEEE Transactions on Software Engineering (2): 292–296. doi:10.1109/tse.1987.233153. ProQuest 195596753.
این کار بسیاری از کارهای دیگر را به منظور ایجاد یا شناسایی یک ارتباط مخفی و تحلیل محدودیت‌های بنیادی چنین سناریوهایی با انگیزه مواجه کرده‌است.
چیزهای معمولی مانند وجود یک فایل یا زمان مورد استفاده برای محاسبه، می‌تواند رسانه ای باشد که از طریق آن یک کانال پنهان ارتباط برقرار می‌کند. پیدا کردن کانال‌های پنهان آسان نیست زیرا این رسانه‌ها زیاد هستند و مکرراً استفاده می‌شوند.
دو روش نسبتاً قدیمی به عنوان استانداردهایی برای یافتن کانال‌های پنهان بالقوه باقی مانده‌اند. یکی با تجزیه و تحلیل منابع سیستم و دیگری در سطح منبع کد کار می‌کند.
احتمال وجود کانال‌های پنهان را نمی‌توان به‌طور کامل از بین برد، اگرچه می‌تواند به‌طور قابل توجهی با طراحی و تحلیل دقیق این احتمال را کاهش داد.
تشخیص یک کانال پنهان که از ویژگی‌های رسانه ارتباطی کانالهای قانونی که هرگز توسط کاربران قانونی کنترل یا بررسی نمی‌شوند، استفاده می‌کند می‌تواند دشوارتر شود. برای مثال، یک فایل را می‌توان با یک برنامه در یک الگوی خاص و زمان‌دار که می‌تواند توسط یک برنامه دیگر تشخیص داده شود، باز و بسته شود، و الگو می‌تواند به صورت یک رشته از بیت‌ها تفسیر شود، که یک کانال مخفی تشکیل می‌دهد. از آنجا که بعید است که کاربران قانونی الگوهای باز و بسته شدن فایل را بررسی کنند، این نوع کانال مخفی می‌تواند برای دوره‌های طولانی شناسایی نشده باقی بماند.
یک مورد مشابه دیگر، پورت ناکینگ است. در ارتباطات معمول زمان درخواست‌ها بی‌ربط و بی مراقب است. پورت ناکینگ این امر را قابل توجه می‌کند.
هندل و استندفورد تحقیقاتی را ارایه دادند که در آن به بررسی کانال‌های پنهان در طراحی عمومی پروتکل‌های ارتباطی شبکه پرداختند.Hiding data in the OSI network model Archived 2014-10-18 at the Wayback Machine, Theodore G. Handel and Maxwell T. Sandford II (2005) آن‌ها از مدل OSI به عنوان پایه‌ای برای توسعه آن‌ها استفاده می‌کنند که در آن عناصر سیستم دارای پتانسیل برای پنهان کردن داده‌ها هستند. رویکرد اتخاذ شده مزایایی نسبت به این موارد دارد، چرا که استانداردهای متفاوت با محیط‌های خاص شبکه یا معماری شبکه، در نظر گرفته می‌شوند.
هدف مطالعه آن‌ها ارائه طرح‌های قطعی نیست. در عوض، آن‌ها اصول اولیه برای پنهان کردن داده در هر یک از هفت لایه OSI را تعیین می‌کنند. علاوه بر پیشنهاد استفاده از فیلدهای رزرو شده پروتکل‌ها (که به راحتی قابل‌تشخیص هستند) در لایه‌های شبکه بالاتر، آن‌ها امکان کانال‌های زمان‌بندی شامل بکار بری CSMA/CD در لایه فیزیکی را پیشنهاد می‌کنند.
کار آن‌ها نشان می‌دهد که کانال مخفی دارای شایستگی‌هایی است مثل:
تحلیل کانال‌های پنهان آن‌ها، مسائلی همچون قابلیت همکاری این تکنیک‌های نهان کاوی با سایر نودهای شبکه، برآورد ظرفیت کانال پنهان، تأثیر داده‌های پنهان بر شبکه بر حسب پیچیدگی و سازگاری را در نظر نمی‌گیرد. به علاوه، تعمیم این روش‌ها نمی‌تواند به‌طور کامل در عمل توجیه شود چون مدل OSI در سیستم‌های عملکردی به خودی خود وجود ندارد.
همان‌طور که گرلینگ ابتدا کانال‌های مخفی را در یک محیط شبکه بررسی می‌کند، کار او بر شبکه‌های محلی ای (lan) متمرکز است که در آن سه کانال پنهان (دو کانال ذخیره‌سازی و یک کانال زمان‌بندی) به صورت آشکار شناسایی می‌شود. این نشان‌دهنده مثال‌های واقعی از امکانات پهنای باند برای کانال‌های پنهان ساده در شبکه‌های محلی می‌باشد. برای یک محیط خاص LAN، مؤلف، مفهوم وایرتپر را معرفی می‌کند که فعالیت‌های یک فرستنده خاص را روی LAN نظارت می‌کند. در اینجا وایرتپر و فرستنده بخش‌های برقراری ارتباط پنهانی هستند.
مطابق با گیرلینگ، اطلاعات مخفی می‌تواند از طریق هر یک از روش‌های زیر منتقل شود:
با توجه به سناریو اطلاعات مخفی از طریق یک استراتژی" when-is-sent" انتقال داده می‌شود و بنابراین به عنوان کانال پنهان زمان‌بندی شناخته می‌شود. زمان انتقال یک بلوک داده به صورت تابعی از زمان پردازش نرم‌افزار، سرعت شبکه، اندازه بلوک شبکه و سربار پروتکل محاسبه می‌شود. با فرض اینکه یک بلوک از اندازه‌های مختلف به شبکه LAN منتقل‌شده، سربار نرم‌افزاری به‌طور متوسط محاسبه می‌شود و ارزیابی زمان جدید برای تخمین پهنای باند (ظرفیت) کانال‌های پنهان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با تمرکز بر روی IP و TCP از مجموعه پروتکل TCP / IP، یک مقاله منتشر شده توسط کریگ رولند، تکنیک‌های کدگذاری و کدگشایی مناسب را با استفاده از حوزه شناسایی IP، فیلدهای شماره دنباله تأیید و شماره اولیه TCP حل می‌کند.Covert Channels in the TCP/IP Protocol Suite Archived 2012-10-23 at the Wayback Machine, 1996 Paper by Craig Rowland on covert channels in the TCP/IP protocol with proof of concept code. این روش‌ها در یک کاربرد ساده نوشته شده‌اند برای سیستم‌های لینوکس که در ورژن ۲٫۰ اجرا می‌شوند.
رولاند اثبات مفهوم، و همچنین تکنیک‌های رمزگذاری و رمزگشایی عملی را برای بهره‌برداری از کانال‌های مخفی با استفاده از مجموعه پروتکل tcp / ip ارایه می‌دهد. این روش‌ها با در نظر گرفتن مکانیسم‌های امنیتی مثل ترجمه آدرس شبکه فایروال مورد تحلیل قرار می‌گیرند. با این حال، غیرقابل تشخیص بودن این تکنیک‌های ارتباطی مخفی سوال‌برانگیز است. به عنوان مثال، موردی که در آن فیلد شماره دنباله هدر tcp دستکاری می‌شود، طرح رمزگذاری به گونه‌ای اتخاذ می‌شود که هر بار که همان الفبا به صورت مخفیانه منتقل می‌شود و با همان شماره دنباله کدگذاری می‌شود.
علاوه بر این، کاربردهای فیلد شماره دنباله و نیز فیلد تاییدیه را نمی‌توان با کدگذاری اسکی الفبای زبان انگلیسی به صورت خاص پیشنهاد کرد. از آنجا که هر دو فیلد زمان دریافت اطلاعات مربوط به بسته خاص شبکه را در نظر می‌گیرند.
پس از آن، چندین نویسنده در دانشگاه کارهای بیشتری را روی کانال‌های مخفی در مجموعه پروتکل tcp / ip منتشر کردند. از جمله مجموعه‌ای از اقدامات متقابل از روش‌های آماری گرفته تا یادگیری ماشین. تحقیقات روی کانال‌های مخفی شبکه با نهان نگاری شبکه همپوشانی دارند که بعداً ظهور کرد.
لوئی پالمر (تاریخ تولد ۱۹۸۵) یک درامر و نوازنده انگلیسی است.
پالمر با آموختن طبل زدن از پدرش، شروع به بازی درام‌های ۵ ساله کرد. پالمر در ارکسترهای جاز مدرسه درام بازی کرد و از زیلجیان ۱۷ سالگی تأییدیه دریافت کرد. وی در برنامه‌های مختلف کلینیک طبل با استیو وایت، درامر سابق شورای سبک اجرائی داشت.
در سال ۲۰۰۱، پالمر برای تحصیل درام در کالج موسیقی برکلی به بوستون نقل مکان کرد. او با توماس لانگ، دیو وکل، پیتر ارسکین و ویرگیل دوناتی تحصیل کرده‌است. پس از بازگشت به انگلستان، وی در سال ۲۰۱۳ برای بازی با مایک استرن گیتاریست جاز آمریکایی به ایالات متحده بازگشت.
در سال ۲۰۱۴ با نکسون رنجل ساکسوفونیست با میچل فورمن، رندی برکر و باب جیمز آهنگی را ضبط کرد. پالمر در حال حاضر در لس آنجلس ساکن است و علاوه بر کار ضبط و تور، مدرسه طبل آنلاین خود را اداره می‌کند.
در سال ۲۰۱۸ او برای اولین بار در میاد فورمن، لوئیس کونته، براندون فیلدز و ژانک گویزدالا، در گروه سیب زمینی پخته شده به عنوان رهبر گروه حضور داشت.
شب بخیر کوچولو یکی از معروف‌ترین برنامه‌های رادیویی ویژهٔ کودکان در ایران است که از رادیو ایران پخش می‌شود.
«شب بخیر کوچولو» تیرماه سال ۶۹ برای اولین بار پخش و ماندگار شد. ساعد باقری، طراح این برنامه بود.
ساعد باقری در سال ۶۸ و پس از مدتی فعالیت در برنامه‌های پژوهشی، مدیر گروه کودک و نوجوان رادیو شد.
باقری در خصوص ایده ساخت این برنامه می‌گوید: «آن زمان رادیو سه برنامه کودک و نوجوان داشت. برنامه ساعت ۷ و نیم صبح که مخصوص مدرسه رفتن بچه‌ها بود، برنامه ساعت ۱۰ صبح که برنامه خردسالان بود و یک برنامه نوجوان که عصر و بعد از پایان مدارس پخش می‌شد. گروه کودک ساعتی را پیشنهاد کرد که شب در اختیار این گروه قرار بگیرد؛ یعنی ساعت یک ربع به ۹ تا ۹ شب.» آنچه ابتدا برای این برنامه پیشنهاد شده بود بخش‌های مختلف داشت. از بازی تا چیستان؛ اما باقری پیشنهاد دیگری داشت و درخواست کرد به دلیل ساعت خواب کودکان این برنامه فقط قصه باشد و لالایی: «من گفتم برنامه ای می‌خواهم که ساختش ساده باشد. یک قصه که بچسبد به لالایی. چیستان و بازی آن ساعت ذهن بچه‌ها را درگیر می‌کند و نمی‌گذارد بخوابند در صورتی که آن ساعت، ساعت خواب بچه هاست. مدیر آن زمان رادیو استقبال کرد و گفت این درخواست پدر و مادرهاست و بالاخره پیشنهاد تصویب شد.» بلافاصله پس از تصویب پیشنهاد سفارش شعر لالایی و قصه‌ها آغاز شد.
برای تیتراژ این برنامه به «مصطفی رحماندوست» سفارش شعر داده شد. وی با توجه به زمان پخش برنامه، هفت یا هشت قطعه شعر سرود و به شورای موسیقی رادیو تحویل داد که ۲ قطعه شعرِ لالایی انتخاب و در نهایت شعر لالایی گنجشک لالا انتخاب شد.
برای قصه گویی از چند نفر مانند کسانی که قبلا در کانون پرورش فکری بودند و قصه می گفتند تست گرفتند. در تست اولیه حدود 10 نفر برگزیده شدند. آن زمان کمیته تخصصی کودک و نوجوان وجود نداشت تا تشخیص دهند چه کسی صدا و لحنش برای قصه گویی مناسب است.
حدود 10 کودک هم از مهدکودک به استودیو آوردند تا قصه ها را گوش کنند. نفر سومی که تست داد مریم نشیبا بود. تا شروع کرد به قصه گفتن، همان اوایل، یکی از بچه ها روی صندلی چرت زد و قصه که به میانه رسید، چشمان همه آنها سنگین شده بود.
ساعد باقری در خصوص انتخاب مریم نشیبا می‌گوید: «توان بالای قصه گویی و صدای بسیار زیبا و ارتباطی که با کودکان برقرار می کرد باعث شد با فاصله بسیار از بقیه نفر اول باشد و ما او را انتخاب کردیم.»
از جمله نویسندگانی که با این برنامه همکاری داشتند : چیستا یثربی، صفیه افکاری، رویا ولی زاده، افشین علا، مرجان کشاورزی آزاد، مهشید تهرانی، زهرا خراسانی.
کشتی قهرمانی آسیا ۲۰۰۸ بیست و یکمین دوره از رقابت‌های قهرمانی آسیا می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۳ مارس ۲۰۰۸ در ججو، کره جنوبی برگزار گردید.
۲۱۰ شرکت‌کننده از ۱۸ کشور در این رویداد شرکت کردند.