moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تل براک شهری باستانی در سوریه بود. بقایای آن تلی را در ناحیهٔ خابور شمالی در نزدیکی روستای تل براک در استان حسکه تشکیل می‌دهد. نام اصلی شهر نامشخص است. در نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم پیش از میلاد، این شهر با نام نقر و پس از آن با نام نور شناخته می‌شد.
تل براک در هزارهٔ هفتم پیش از میلاد، به صورت سکونتگاهی کوچک بنیان‌گذاری شد و در هزارهٔ چهارم به یکی از بزرگترین شهرهای جزیره تبدیل شد. در آغاز هزارهٔ سوم پیش از میلاد با پایان دورهٔ اوروک از وسعت شهر کاسته شد؛ ولی دوباره در حدود ۲۶۰۰ پ. م؛ که با نام نقر شناخته می‌شد، گسترش یافت و پایتخت یک پادشاهی منطقه‌ای بود که بر درهٔ رود خابور حکومت می‌کرد. نقر در حدود ۲۳۰۰ پ.م. نابود شد و تحت حکومت اکدیان درآمد. سپس مدتی به عنوان دولت‌شهر هوری استقلال داشت. نقر در سدهٔ ۱۹ پ.م. دوباره رونق یافت و تحت حکومت دولت‌های منطقه‌ای گوناگون قرار گرفت. در حدود ۱۵۰۰ پ.م. مرکز میتانی بود و در حدود ۱۳۰۰ پ.م. توسط آشوریان نابود شد. پس از آن، دیگر هرگز اهمیت سابق خود را بازنیافت و به عنوان یک سکونتگاه کوچک باقی ماند تا این که در میانهٔ دورهٔ عباسی از سوابق ناپدید شد.
مردم گوناگونی از جمله حلفیان، سامیان و هوریان در شهر سکونت داشتند. تل براک از نخستین دوره‌های خود یک مرکز مذهبی بود. معبد مشهور آن در هلال حاصل‌خیز منحصربه‌فرد بود و خدای اصلی آن، بلت-نقر، در تمامی منطقهٔ خابور مورد احترام بود که شهر را به مکانی زیارتی تبدیل می‌کرد. فرهنگ تل براک توسط تمدن‌های گوناگونی که در آن ساکن بودند، تعریف می‌شد. این شهر، مرکز تجارت میان آناتولی، شام و جنوب میان‌رودان بود. تل براک نخست توسط ماکس مالوان در ۱۹۳۷ حفاری شد و پس از آن به صورت منظم از ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۱ (که کار به دلیل جنگ داخلی سوریه متوقف شد) کاوش می‌شد.
تل براک نام کنونی تل است. در شرق تپه، یک دریاچهٔ خشک با نام خاتونیه قرار دارد. براک ممکن است تغییریافتهٔ نام باستانی شهر که اکنون نامشخص است، باشد.
در نخستین دوره سکونتگاه کوچکی ایجاد شد که به فرهنگ نیاحلفی حدود ۶۵۰۰ پ.م. بازمی‌گشت. تاریخ اشیای بسیاری از جمله کوزه‌های حلفی به آن دوره بازمی‌گردد. در ۵۰۰۰ پ.م. فرهنگ عبید شمالی حاکم شد و بسیاری از اشیای عبیدی در تل براک یافت شد. با حفاری و کاوش سطحی تل براک و پیرامون آن، سکوی آجری بزرگی متعلق به پایان دورهٔ عبید از خاک خارج شد و نشان داد که تل براک مدت کمی پیش از شهرهای شناخته‌شده‌تر جنوب میان‌رودان از جمله اوروک به عنوان مرکزی شهری توسعه یافته بود.
فرهنگ اولیهٔ عبید در جنوب میان‌رودان در دورهٔ اوروک تکامل یافت. مردم جنوبی دورهٔ اوروک از ابزارهای نظامی و اقتصادی برای توسعهٔ تمدن خود بهره می‌بردند. در شمال میان‌رودان، دورهٔ پسا عبید در اواخر عصر مس‌سنگی (هزارهٔ چهارم پیش از میلاد) تعیین شده که در آن، گسترش تل براک (که نام اصلی آن مشخص نیست) آغاز شد.
در دورهٔ براک E دیوارهای شهر ساخته شدند و توسعهٔ تل براک منجر به شکل‌گیری یک شهر کوچک شد. در اواخر هزارهٔ پنجم پ.م. مساحت تل براک به حدود ۵۵ هکتار رسید. در بخشی از تل، بقایای ساختمانی عظیم با دیوارهای به ضخامت دو متر و آستانهٔ بازالتی آشکار شد. در جلوی ساختمان، خیابانی با سنگ‌فرش سفالی به سوی ورودی شمالی شهر کشف شد.
گسترش شهر در دورهٔ F ادامه یافت و به مساحت ۱۳۰ هکتار رسید. چهار گور دسته‌جمعی در پیرامون تل کشف شد که قدمت آن‌ها به ۳۸۰۰ تا ۳۶۰۰ پ.م. بازمی‌گشت. این گورها می‌توانند نشان دهند که فرایند شهری‌شدن همراه با تنش اجتماعی داخلی و افزایشی در سازمان‌دهی جنگ بوده‌است. معبد چشم در نیمهٔ نخست دورهٔ F بنا شد. این نام به دلیل کشف هزاران مجسمهٔ کوچک بت چشم گچی در آن انتخاب شد.
در نیمهٔ دوم دورهٔ F تعامل با جنوب میان‌رودان افزایش یافت و یک مستعمرهٔ اوروکی در شهر بنا شد. با پایان فرهنگ اوروک در حدود ۳۰۰۰ پ.م. مستعمرهٔ اوروکی تل براک متروک و توسط ساکنان آن با خاک یکسان شد. سپس در دوره‌های H و J، از تل براک کاسته شد و به تپه محدود شد. شواهدی دربارهٔ تعامل با جنوب در دورهٔ H وجود دارد که وجود موادی مشابه آنچه در دورهٔ جمدت نصر در جنوب ساخته می‌شد را نشان می‌دهد. شهر در دورهٔ نینوت ۵ به صورت سکونتگاهی کوچک با معبدی کوچک باقی ماند.
در حدود ۲۶۰۰ پ.م. ساختمان حکومتی بزرگی ساخته شد و دوباره شهر به خارج از تل گسترش یافت. گفته می‌شود که تمدن کیش، شهر را احیا کردند و نقر نامیده شد. این نام احتمالاً ریشهٔ سامی دارد و به معنای محل کشت است. یکی از ساختمان‌های مهم هم‌عصر پادشاهی، یک ساختمان اداری یا معبد بیضی‌شکل است. دیوارهٔ خارجی این ساختمان، منحنی است و یادآور معبد بیضی خفاجه در مرکز میان‌رودان است. به جز دیوار، مقایسهٔ دو بنا از لحاظ معماری مشکل است؛ زیرا دو بنا پلان متفاوتی دارند.
کهن‌ترین منابعی که از نقر یاد می‌کنند، مربوط به ماری و لوح‌های کشف شده در نبده هستند. البته مهم‌ترین منبع دربارهٔ نقر، بایگانی ابلا است. بسیاری از متن‌ها حاکم نقر را تنها با استفاده از عنوان او «ان» و بدون ذکر نام ثبت کرده‌اند. البته متن ماری نام شاه آمار-آن را ثبت کرده‌است که ممکن است همان مارا-ایل شاه نقر باشد که در متون ابلا یاد شده‌است. به این ترتیب، مارا-ایل تنها شاه شناخته‌شده به نام، پیش از دورهٔ اکدی نقر است. او اندکی بیش از یک نسل پیش از تخریب پادشاهی حکومت کرد و به احتمال زیاد، «ان» ثبت شده در سایر متون از جمله متن نبده است.
نقر در بیشترین وسعت خود، بیشتر نیمهٔ جنوب غربی حوضهٔ خابور را تصرف کرده‌بود و از لحاظ سیاسی و دیپلماتیک هم‌ارز دولت‌های ابلا و ماری بود. پادشاهی شامل چندین شهر تابع از جمله هزنه و مهم‌تر از همه، نبده بود. نبده دولت‌شهری بود که ضمیمهٔ نقر شده‌بود و مرکز یک استان بود. نقر روابط دیپلماتیک گسترده‌ای با ابلا داشت که هم درگیری و هم اتحاد را شامل می‌شد. متنی از ابلا از پیروزی پادشاه ابلا بر نقر یاد می‌کند. البته چند سال بعد، پیمانی میان دو دولت بسته شد و با وصلت میان تگریش-دامو شاهزاده خانم ابلا و اولتوم-هوهو شاهزادهٔ نقر (فرزند حاکم نقر) روابط گسترش یافت.
در سال هفتم وزارت ایبریوم در ابلا، نقر از ماری شکست خورد که باعث مسدود شدن مسیرهای تجاری میان ابلا و جنوب میان‌رودان از طریق میان‌رودان علیا شد. پس از مدتی، ایسار-دامو شاه ابلا اتحادی با نقر و کیش علیه ماری برقرار کرد و در نبردی در نزدیکی ترقه، ماری را شکست داد. پس از آن، اتحاد به شورشیان شهر آرمی که تابع ابلا بود، حمله کردند. حدوداً سه سال پس از نبرد ترقه، ابلا نابود شد و مدت کوتاهی پس از آن، نقر نیز در حدود ۲۳۰۰ پ.م. از میان رفت. بخش‌های بزرگی از شهر سوزانده شدند که به ماری یا سارگن نسبت داده شد.
نقر، پس از نابودی، توسط اکدیان بازسازی شد تا مرکزی برای مدیریت استانی شکل دهند. شهر شامل تل و یک شهر کوچکتر در لبهٔ جنوبی تپه بود. در دوره‌های ابتدایی اکد، دو ساختمان عمومی در شهر ساخته شد. یک ساختمان، شامل معبد بود و با توجه به این که نزدیک دروازهٔ شمالی شهر بود، احتمالاً به عنوان کاروانسرا به کار می‌رفت. نخستین حاکمان اکد مشغول درگیری‌های داخلی بودند و در زمانی پیش از حکومت نارام-سین، تل براک به صورت موقت توسط اکدیان متروک شد. ممکن است دلیل آن، پدیده‌ای زیست‌محیطی باشد که منجر به بیابان‌زایی منطقه شده‌است.
نابودی پادشاهی نقر خلأ قدرتی در خابور علیا ایجاد کرد. هوریان که پیشتر در اورکش تمرکز کرده‌بودند، از فرصت بهره بردند و کنترل ناحیه را همزمان با سال‌های آخر حکومت سارگن به دست گرفتند. هوریان تل براک را با نام نَوَر می‌شناختند و پادشاهان اورکش، عنوان شاه اورکش و نور را برای خود برگزیدند. این عنوان نخستین بار در مهر آتال-شن گواهی شد.
بهره‌گیری از این عنوان در دورهٔ حکومت توپکیش و تیش-آتال، جانشینان آتال-شن که تنها بر اورکش حکومت می‌کردند نیز تداوم یافت. اکدیان در دورهٔ نارام-سین سلطهٔ خود بر نقر را تثبیت کردند. مهم‌ترین ساختمان اکدی شهر، کاخ نارام-سین خوانده می‌شد که بخش‌هایی از آن بر معبد چشم بنا شده‌بود. البته این کاخ بیشتر شبیه یک بارو بود؛ زیرا مکانی مسکونی نبود، بلکه انباری مستحکم برای ذخیره کردن مالیاتِ جمع‌آوری‌شده بود. کاخ در دورهٔ حکومت نارام-سین، احتمالاً با حملهٔ لولوبیان به آتش کشیده‌شد. شهر نیز در پایان دورهٔ اکدی در حدود ۲۱۳۹ پ.م. احتمالاً توسط گوتیان سوزانده‌شد.
پس از دورهٔ اکدی، دورهٔ N بود که طی آن، نقر مرکز یک دودمان مستقل هوری بود و شاهد آن، کشف مهری بود که نام تالپوس-آتیلی شاه نقر ثبت شده‌بود. این شاه، همزمان با حکومت شار-کالی-شاری پسر نارام-سین یا اندکی پس از آن، حکومت می‌کرد. این نظر که تل براک زیر سلطهٔ سلسلهٔ سوم اور بود، رد شده‌است و شواهدی برای بازسازی کاخ نارام-سین توسط هوریان وجود دارد که توسط ماکس مالوان اشتباهاً به اورنامو از اور نسبت داده‌شد. در دورهٔ N بزرگی شهر کاهش یافت، ساختمان‌های عمومی متروک شدند و شهر کوچکتر تخلیه شد.
در دورهٔ P بخشی از نقر که نزدیک خط‌الرأس شمالی تل بود، تراکم جمعیت بالایی داشت. شهر تحت حکومت ماری قرار گرفت و مکان پیروزی تعیین‌کنندهٔ یاندوم-لیم بر شمشی -اداد یکم آشور بود. در سدهٔ ۱۸ پ.م. نقر اهمیت خود را از دست داد و تحت حکومت کاهات درآمد. پس از دورهٔ بابلی قدیم، نام نقر ناپدید شد، هرچند که شهر با نام نور زیر سلطهٔ میتانی به حیات خود ادامه می‌داد.
در دورهٔ Q، تل براک شهر تجاری مهمی در دولت میتانی بود. در حدود ۱۵۰۰ پ.م. کاخی دوطبقه و معبدی اتاق‌دار در بخش شمالی تل ساخته‌شدند. البته بقیهٔ تل مسکونی نبود و شهر کوچکتری در شمال گسترش یافته‌بود که اکنون به دلیل کشاورزی نوین کاملاً از میان رفته‌است. دو سند رسمی میتانی از این شهر که میان سال‌های ۱۳۰۰ و ۱۲۷۵ پ.م. در دو موج نابود شد، بازیابی شدند. این نامه‌ها مربوط به شاهان آشوری اددنراری یکم و جانشینش شلمانصر یکم بودند.
شواهد اندکی از سکونت در تل پس از نابودی شهر میتانی، وجود دارد. البته در دوره‌های آشوری روستاهای کوچکی در نزدیکی تل وجود داشتند. بقایای سکونتگاه هلنی در تل اقماری نزدیکی در شمال غربی تل اصلی کشف شد. در حفاری‌ها هیچ سرامیکی از دوره‌های اشکانی-رومی یا ساسانی-بیزانسی کشف نشده‌است، ولی سفال‌هایی در این دوره‌ها قابل ذکر هستند. در میانهٔ هزارهٔ نخست میلادی، ساختمان مستحکمی در شمال شرقی تل ساخته شد که برپایهٔ معماری آن، به عصر ژوستینیان (سدهٔ ششم) نسبت داده‌شد. آخرین دورهٔ سکونت محوطه، اوایل دوران خلافت عباسی بود که ترعه‌ای برای تأمین آب شهر از رود جغجغ ساخته‌شد.
حلفیان مردم بومی شمال سوریه در دورهٔ نوسنگی بودند. در اوایل و میانهٔ دورهٔ اوروک شمالی، تماس با جنوب میان‌رودان افزایش یافت و در اواخر دورهٔ اوروک، مردم جنوبی به تل براک رفتند و یک جامعه تشکیل دادند که منجر به ایجاد اجتماعی آمیخته از فرهنگ‌های گوناگون شد. جامعهٔ اوروکی در پایان هزارهٔ چهارم تل براک را ترک کردند و جمعیت آن بسیار کاهش یافت. جمعیت پیش از اکدیان، سامی بودند و به گویش سامی شرقی از زبان ابلایی (که در ابلا و ماری به کار می‌رفت) سخن می‌گفتند. گویش نقری به گویش ماری نزدیک‌تر از گویش ابلایی است.
هیچ نام هوری در دورهٔ پیش از اکدیان ثبت نشده‌است. در دورهٔ اکدی، هر دو گونهٔ نام هوری و سامی ثبت شده‌اند؛ زیرا به نظر می‌رسد که هوریان از فرصت خلأ قدرت ناشی از نابودی پادشاهی پیش از اکدیان برای مهاجرت و توسعه در منطقه بهره گرفته‌اند. تل براک دوران پسااکدی، عنصر هوری قدرتمند و حاکمان دارای نام هوری داشت، هرچند قبایل عموری نیز در منطقه زندگی می‌کردند. شماری از قبایل عموری بنو یمینه در دورهٔ حکومت زیمری-لیم ماری در پیرامون تل براک ساکن شدند و هر گروه از زبان خود (زبان‌های هوری و عموری) استفاده می‌کرد. تل براک مرکز امپراتوری هوری-میتانی بود که زبان رسمی آن هوری بود. البته زبان بین‌المللی منطقه، اکدی بود که شاهد آن، لوح‌های دوره‌های میتانی و پسااکدی کشف شده در تل براک هستند که به زبان اکدی نوشته شده‌اند.
یافته‌های معبد چشم نشان می‌دهد که تل براک یکی از نخستین زادگاه‌های مذهب سازمان‌یافته در شمال میان‌رودان است. مشخص نیست که معبد چشم به چه خدایی اختصاص یافته‌بود و به نظر می‌رسد که مجسمه‌های چشم بذل نذری به خدای ناشناخته بوده‌است. میشل مسلین چنین فرض کرد که معبد، مرکز اینانای سومری یا ایشتار سامی بود و مجسمه‌های چشم، نمایندهٔ الههٔ همه‌چیزبین بودند.
در عصر پادشاهی پیش از اکد، هزنه مرکز زیارتی برای نقر بود. معبد چشم به عنوان زیارتگاهی کوچک باقی ماند و الهه بلت-نقر خدای اعلای پادشاهی شد. معبد بلت-نقر شناسایی نشده‌است، ولی ممکن است زیر کاخ میتانی باشد. کورا (خدای ابلایی) نیز در نقر تکریم می‌شد. و شواهدی مبنی بر بازدید حاکمان از معبد داجون (خدای سامی) در توتول وجود دارد. در دوران اکدی، معبد به شاکان (خدای سومری) حامی حیوانات اختصاص داشت. تل براک مرکز مذهبی هوری مهمی بود و معبد بلت-نقر اهمیت فرقه‌ای خود را در تمامی منطقه تا اوایل هزارهٔ دوم پیش از میلاد حفظ کرد.
شمال میان‌رودان در دورهٔ نوسنگی متأخر (۴۰۰۰ تا ۳۵۰۰ پ.م.) مستقل از جنوب تکامل یافت. شاخصهٔ این دوره، تأکید بر محیط‌های مقدس بود که در تل براک، مهم‌ترین آن‌ها معبد چشم بود. این ساختمان دارای پوشش چوبی بود و اتاق اصلی آن با قطعات چوب پوشانده شده‌بود. هم‌چنین نخستین نمای نیم‌ستون شناخته شده را داشت.
در اواخر اوروک شمالی و به‌ویژه پس از ۳۲۰۰ پ.م.، شمال میان‌رودان کاملاً زیر سلطهٔ فرهنگ اوروک جنوبی بود که معماری و ادارهٔ تل براک را تحت تأثیر قرار داد. حضور اوروک صلح‌آمیز بود و نام آن نخستین بار در زمینهٔ یک جشن یاد شده‌بود. در آن دوره، معاملات تجاری به طور سنتی در جشن‌ها امضا می‌شدند. حفاری‌ها نشان دادند که برگزاری جشن، یک عادت محلی مهم بوده‌است.
پادشاهی پیش از اکد به خاطر آکروبات‌هایش که در ابلا مورد تقاضا بودند و هنرمندان ابلایی را آموزش می‌دادند، مشهور بود. پادشاهی سبک حجاری محلی خود را داشت که «سبک براک» خوانده شد. این سبک، متفاوت با گونه‌های مهرزنی جنوبی بود و اشکال دایره‌ای نرم و لبه‌های تیز را به کار می‌گرفت. مدیریت اکدی تأثیر اندکی بر سنت‌های مدیریتی و سبک مهرزنی محلی داشت. هوریان از سبک اکدی در مهرهای خود بهره بردند. هم‌چنین مهرهای ایلامی کشف شد که نشان دهندهٔ تعامل با غرب فلات ایران بود. تل براک دانش زیادی در زمینهٔ فرهنگ میتانی فراهم کرد. در این فرهنگ، روش‌های پیچیده‌ای برای تولید شیشه مورد استفاده قرار می‌گرفت که نتیجهٔ آن، شیشه‌های چندرنگ و شکل‌های تزئینی بود.
نخستین شهر، ویژگی‌های مراکز شهری بزرگ مانند ساختمان‌های عظیم را داشت و به نظر می‌رسد که توسط انجمنی خویشاوند محور به سرپرستی ریش‌سفیدان اداره می‌شد. پادشاهی پیش اکدی نامتمرکز بود و ادارهٔ مرکز استانی نبده، در کنار نمایندهٔ شاه، به دست شورای ریش‌سفیدان بود. حاکمان نقری باید برای اثبات سلطهٔ سیاسی خود به طور منظم در کشور سفر می‌کردند. در اوایل دورهٔ اکدی، نقر به دست مسئولان محلی اداره می‌شد. البته پس از رویداد زیست‌محیطی فرضی پیش از ساخت کاخ نارام-سین، سلطهٔ مرکزی شدیدتر شد و شمار مسئولان اکدی افزایش یافت. نقر پس از دورهٔ اکدی یک پادشاهی دولت‌شهری بود که در اوایل هزارهٔ دوم پ.م. به تدریج اهمیت سیاسی خود را از دست داد.
تل براک در طول تاریخ خود مرکز تجاری مهمی بود. این شهر، در دورهٔ مس‌سنگی انبار تجارت ابسیدین بود؛ زیرا بر روی رود گذرنده میان آناتولی، شام و جنوب میان‌رودان قرار داشت. در حومهٔ آن، شهرها و روستاهایی قرار داشتند، ولی پیرامون شهر تا سه کیلومتر خالی بود. شاید دلیل آن کشت فشرده در نزدیکی شهر برای حفظ جمعیت آن بوده‌است. در شهر اشیای مختلفی از جمله جام‌های ابسیدین و مرمر سفید، سفال، ابزار چخماقی و تزئینات پوستی ساخته می‌شد.
تجارت نیز یکی از فعالیت‌های مهم اقتصادی در پادشاهی پیش از اکد بود و شریک‌های عمدهٔ آن، کیش و ابلا بودند. شیشه و پشم در پادشاهی تولید می‌شدند و نقر شهرتی در زمینهٔ تولید مثل و تجارت کونگا (از پیوند خر و گورخر آسیایی) داشت. تل براک در دورهٔ اکدی به عنوان مرکز مهم تجاری باقی ماند و یکی از شهرهای تجاری اصلی میتانی بود. شواهدی از قراردادهای تجاری میتانی برای کالاهای مصری، هیتی و میسنی وجود دارد.
ماکس مالوان (شوهر آگاتا کریستی) در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ میلادی تل براک را حفاری کرد. معبد چشم نخستین بنایی بود که از خاک خارج شد و چند شیء دست‌ساز به دست آمده در نخستین حفاری، از جمله سر تل براک، در مجموعهٔ موزهٔ بریتانیا محفوظ هستند.
تیمی از مؤسسهٔ باستان‌شناسی دانشگاه لندن به رهبری دیوید و جوان اوتس در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۳ در ۱۴ فصل در تل فعالیت کردند. پس از ۱۹۹۳ حفاری توسط شماری از مدیران با هدایت اصلی دیوید اوتس (تا ۲۰۰۴) و جوان اوتس انجام شد. بسیاری از یافته‌های حفاری تل براک در موزهٔ دیر الزور به نمایش درآمده‌اند. آخرین فصل حفاری در بهار ۲۰۱۱ انجام شد، ولی به دلیل جنگ داخلی سوریه، فعالیت متوقف شد.
به گفتهٔ مسئولان سوریه، اردوگاه باستان‌شناسان و ابزارهای موجود در آن غارت شد. محوطه بارها میان گروه‌های گوناگون به‌ویژه یگان‌های مدافع خلق کرد و داعش دست‌به‌دست شد. در بهار ۲۰۱۵، تل براک پس از درگیری سبک با داعش، توسط نیروهای کرد تصرف شد.
خاتیا بونیاتیشْویلی (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۸۷ در باتومی) نوازندهٔ پیانو اهل گرجستان است. او تابعیتِ کشورِ فرانسه را نیز دارد.
خاتیا بونیاتیشْویلی در ۲۱ ژوئن ۱۹۸۷ در باتومی گرجستان به دنیا آمد. آموختن پیانو را از سه‌سالگی نزد مادرش آغاز کرد و شش‌ساله بود که به همراه ارکستر مجلسی در تفلیس برای اجرا به روی صحنه رفت. او پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسهٔ مرکزیِ موسیقی در تفلیس در سال ۲۰۰۴ وارد کنسرواتوار ملی همان شهر شد. او از ده‌سالگی تا کنون کنسرت‌هایی را در اوکراین، ارمنستان، اسرائیل، و ایالات متحدهٔ آمریکا اجرا کرده‌است.
بونیاتیشْویلی تابعیت کشور فرانسه را نیز دارد.
بونیاتیشْویلی تاکنون موفق به دریافت جوایز متعدد شده‌است؛ ازجمله:
هَنا کَسبانی کُورانی (۱ فوریه ۱۸۷۰ -؟ فوریه ۱۸۹۸) بانوی نویسنده و ادیب لبنانی بود. «التمدّن الحدیث وتأثیره فی الشرق» و «فارس و حماره» و «زقاق المقلاة» از آثار اوست. او به زبان‌های عربی و انگلیسی می‌نوشت و پیش از ورود به ۲۹ سالگی‌اش درگذشت.
در (۱ فوریه ۱۸۷۰ در کفرشیما در استان جبل لبنان به‌دنیا آمد. خانواده‌اش از کودکی به آموزش و پرورش علمی او همت گماشتند. او را در مدرسه «المرسلین الأمریکان» در زادگاهش ثبت نام نمودند. مدرسه‌اش که دستور زبان‌های عربی و انگلیسی و علوم طبیعی را به شکل نوین درس می‌داد. هنا کسبانی در اوایل سال ۱۸۹۲م به آمریکا به عنوان نمایندهٔ انجمن زنان سوریه برای حضور در کنفرانس علمی زنان در نمایشگاه شیکاگو سفر کرد. در آن همایش به عضویت انجمن سلطنتی زنان در برلین برگزیده شد.
به جز پویایی‌ها در امور زنان، کسبانی به ادبیات و رمان نیز روی آورد. برخی از آثارش که به عربی بود، نشر یافته‌است؛ اما آثار انگلیسی او کمتر مورد توجه بوده‌است. «فارس و حماره» و «زقاق المقلاة» از آثار داستانی اوست. درس‌گفتار او در کنفرانس علمی زنان نیز چاپ شده‌است.
هِند نَوفَل (۱۸۹۲ - ۱۹۵۷) بانوی روزنامه‌نگار لبنانی بود که برای برپایی مجلهٔ "الفتاة" در ۲۰ نوامبر ۱۸۹۲ شهرت فراگیر یافت.
نخست مجله‌ای برای زنان عرب بود. در حاشیه به مسائل سیاسی و دینی می‌پرداخت و از حقوق زنان و روشنگری دربارهٔ آن دفاع می‌کرد.
وجیهه انصاری (۱۲۴۱ - ۱۳۳۲) (نسب: وجیهه بنت علی بن یحیی صعیدی انصاری) بانوی محدث مصری بود.
سگ-سوسیسی () یک فیلم کمدی-درام آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی تاد سولوندز است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
یاسمین سیراوندی (یا به‌طور سنتّی:یاسمنیهٔ سیرواندیه) (? - ۱۱۰۹م) بانوی مفسر، محدث و واعظ مسلمان ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود. صلاح‌الدین صفدی در اثرش "عنوان النصر فی أعیان العصر" از او نام برده، «زنی موعظه‌گر با حُسنِ سیرت و علم و فضیلت» و او را ستوده است: «او سوره‌های قرآن را تفسیر می‌کرد»؛ صفدی ذکر کرده که یاسمین به حجاز رفت و پس از حج عزلت گزید و در سال ۵۰۲ قمری درگذشت.
افشین رامین (۱۳۴۰ در کرمانشاه -) آهنگساز، نوازنده تنبور و سه‌تار، ترانه‌سرا و مدرس موسیقی کُرد اهل ایران است.
افشین رامین در تیرماه سال ۱۳۴۰ شمسی در شهر کرمانشاه متولد شد. افشین، مقدمات موسیقی را در سن دوازده سالگی نزد دایی خود، کیخسرو پورناظری، مؤسس و سرپرست گروه شمس و مدیر خانه تنبور شمس، آموخت و پس از کسب مهارت‌ها و تجارب در سال ۱۳۶۴ به عضویت این گروه درآمد.مرکز موسیقی و سرود صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران: "بیوگرافی افشین رامین"؛ بازدید در ۱۲ آذر ۱۳۹۸.
وی از سال ۶۷ به مدت سه سال کلاس‌های استاد خود کیخسرو پورناظری را در اداره امور هنری ارشاد اسلامی کرمانشاه اداره کرد و به تدریس تئوری موسیقی، سه تار و تنبور پرداخت.
او در سال ۷۴ جذب سازمان صدا و سیما شد و به عنوان نوازنده و آهنگساز با مرکز موسیقی و سرود رسانه ملی همکای خود را آغاز نمود سپس در سال ۱۳۸۰ به استخدام رسمی این سازمان درآمد و پس از مدتی عنوان کارشناس موسیقی مقامی و محلی را کسب کرد. وی اکنون به عنوان مدیر آرشیو مرکز موسیقی و سرود سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مشغول به کار است.مرکز موسیقی و سرود صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران: "بیوگرافی افشین رامین"؛ بازدید در ۱۲ آذر ۱۳۹۸.
وی در کنسرت‌ها و فستیوال‌های متعددی که توسط شهرام ناظری به همراه گروه شمس در کشورهای فرانسه، آلمان، اسپانیا، بلژیک و نیز اولین تور کنسرت‌هایش که در چندین دانشگاه آمریکا برگزار شد، به عنوان نوازنده سه تار، تنبور و دف همکاری داشته‌است.
از آثار وی ضمن ساخت و تولید قطعات بی شمار در زمینه موسیقی تنبور و سنتی برای رسانه ملی می‌توان از آلبوم دل‌آرا (آلبوم)، اثر مشترک وی با تهمورس پورناظری و خوانندگی حسام‌الدین سراج نام برد که قطعه دل‌آرا از همین مجموعه بعدها به عنوان یکی از آثار برگزیده یکصد اثر فاخر تاریخ موسیقی پس از انقلاب شناخته شد.مرکز موسیقی و سرود صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران: "بیوگرافی افشین رامین"؛ بازدید در ۱۲ آذر ۱۳۹۸.
اپامینونداس (مرگ ۳۶۲ (پیش از میلاد)) جنگ‌سالار و دولتمرد سدهٔ چهارم پیش از میلاد اهل تبای بود. او دولتشهر تبای را از انقیاد اسپارت بیرون کشید و جایگاه ارزنده‌ای برای آن در سیاست یونان باستان فراهم‌آورد. او اسپارتیان را شکست داد و گروهی از یونانیان را از سارات ایشان آزاد ساخت، نقشهٔ سیاسی یونان را به هم ریخت، اتحادهای گذشته را از هم گسست و پیوندهایی نو برپا ساخت و بر کار ساخت شهرها نظارت نمود. اپامینونداس در زمینهٔ نظامی‌گری و تاکتیک‌های جنگی و نوآوری‌هایش فرد اثرگذاری بود. با این حال اقدامات اپامینونداس پس از مرگش دیری نپایید، چرا که تنها بیست و هفت سال پس از مرگش اسکندر بر تبای دست‌یازید. گویی کوشش‌های او تنها را برای توسعه مقدونیه هموار کرده‌بود.
سیسرون وی را "نخستین مرد یونان" خوانده‌است. میشل دو مونتنی وی را "یکی از سه شایسته‌ترین و عالی‌ترین مردانی که تاکنون زیسته‌اند" می‌داند. با این همه شخصیت اپامینونداس در دورهٔ معاصر تا حدودی ناشناخته مانده‌است.
Wikipedia contributors, "Epaminondas," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Epaminondas&oldid=741929240 (accessed September 30, 2016).
زوسیا مامت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده آمریکایی است که در مجموعه‌های تلویزیونی مد من، ایالات متحده تارا و وظایف والدین حضور داشته است.
مامیت در رندولف، ورمونت به دنیا آمد. او دختر نمایشنامه‌نویس، مقاله‌نویس، فیلمنامه‌نویس و کارگردان فیلم، دیوید مامیت و هنرپیشه، لیندسی کروس است. پدربزرگ مادری او نویسنده، راسل کراوس و پدر پدریزرگ مادری او آموزگار، جان ارسکین است. او یک خواهر با نام ویلا دارد که خواننده است. همچنین یک خواهر ناتنی با نام کلارا که او نیز هنرپیشه و کارگردان است و یک برادر ناتنی با نام نوآ دارد. او خود را یهودی می داند (پدر او یهودی و مادر او بودایی است). او تا ۵ سالگی در نیو انگلند زندگی می‌کرد و در ۵ سالگی به همراه مادر و ویلا به پسیفیک پلسیدس، کالیفرنیا مهاجرت کردند. پس از اتمام دبیرستان، مامیت تصمیم گرفت که به جای رفتن به دانشگاه، به دنبال بازیگری برود.
در حال حاضر او با هنرپیشه، اوان جانیکیت ازدواج کرده است.
مجید محسنی عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌ پنجم مسابقات قهرمانی آسیا بود.
مسعود میرسعیدی عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره پنجم مسابقات قهرمانی آسیا بود.
تورینگ دونفره ۱۰۰۰متر- مسعود میرسعیدی و عباس توکلی- مدال برنز
عباس توکلی عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره پنجم مسابقات قهرمانی آسیا(قایقرانی- آبهای آرام) بود.
حبیبه شعبونی ژن‌شناس، استاد ژنتیک پزشکی در دانشگاه تونس است. او در وراثت، بیماری‌های ژنتیکی، ژنتیک پزشکی و بیماری مادرزادی تخصص دارد و در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه علمی ویژه قاره آفریقا برای زنان یونسکو شد.
محسن میلاد عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌های ششم الی یازدهم مسابقات قهرمانی آسیا و اولین مدال آور جمهوری اسلامی ایران در بازهای آسیایی بود.
تورینگ دونفره۵۰۰ متر- محسن میلاد و علیرضا سهرابیان - مدال نقره
کایاک دونفره ۲۰۰متر- محسن میلاد و علیرضا محمدی- مدال نقره
کایاک چهارنفره ۲۰۰متر- علیرضا محمدی، محسن میلاد، نادر هدایتی و حسین فتحعلی زاده- مدال نقره
کایاک دونفره ۵۰۰متر بزرگسالان- محسن میلاد و بابک ثمری- مدال برنز
کایاک دونفره ۵۰۰متر بزرگسالان- محسن میلاد و بابک ثمری - مدال طلا
کایاک دونفره ۵۰۰متر بزرگسالان- محسن میلاد و بابک ثمری - مدال برنز
علیرضا سهرابیان مقدم عضو تیم ملی قایقرانی ایران در دوره‌های ششم و هفتم مسابقات قهرمانی آسیا بود.
متولد اول خرداد ۱۳۵۰ در شهرستان بندر انزلی استان گیلان
تورینگ دونفره۵۰۰ متر- علیرضا سهرابیان و حسین فتح علیزاده- مدال نقره
عنوان سوم +۹۰ (به همراه تیم دانشگاه آزاد اسلامی)
عنوان چهارم
فرحناز امیرشقاقی عضو تیم ملی قایقرانی زنان ایران در دوره‌های هفتم الی نهم مسابقات قهرمانی آسیا بود.
تورینگ دونفره ۱۰۰۰متر- فرحناز امیرشقاقی و فاطمه بی باک- مدال برنز
تورینگ یکنفره ۵۰۰ متر- فرحناز امیرشقاقی- مدال برنز
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متر- فرحناز امیرشقاقی-مدال برنز
تورینگ دونفره۵۰۰ متر- فرحناز امیرشقاقی و فاطمه بی باک- مدال نقره
تورینگ یکنفره ۱۰۰۰متربزرگسالان- فرحناز امیرشقاقی- مدال طلا
تورینگ یکنفره ۵۰۰متربزرگسالان- فرحناز امیرشقاقی- مدال طلا
تورینگ دونفره ۵۰۰متربزرگسالان- فرحناز امیرشقاقی و فاطمه بی باک- مدال نقره
عزة المیلاء (- ۷۳۳م) بانوی نوازنده و خوانندهٔ اهل مدینه بود. او را زیبارو و خوش‌اندام وصف کرده‌اند و از آنجا که "الملاء" (جامه‌ای که از دو تکه به‌هم دوخته باشند. دامن، جامه‌ای که به دور ران‌ها پیچند و آنرا بپوشانند) می‌پوشید، به "المیلاء" شهرت یافت. ابن سریج از شاگردان او بود. دربارهٔ مهارت او در خوانندگی و عودنوازی داستان‌های بسیاری نقل کرده‌اند.
فاطمه عالیه (همچنین شهرت‌یافته به فاطمه عالیه توپوز) (۱۸۶۲- ۱۹۳۲م) مترجم، روزنامه‌نگار، ادیب و نویسندهٔ تُرک بود.
امره مور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در پست وینگر یا مهاجم، به‌طور قرضی در تیم فاتح کاراگومروک ترکیه بازی می‌کند. او عضو تیم ملی فوتبال ترکیه است.
او متولد و بزرگ شده در حومه کپنهاگ است، پدر او اهل ترکیه و مادرش اهل مقدونیه است.Borussia Dortmund sign Emre Mor as Turkish teenager snubs LiverpoolBorussia Dortmund sign Emre Mor for £5m... but who is the talented Turkish teenager?
منچستر بای د سی () فیلمی آمریکایی در ژانر درام روان‌شناختی به کارگردانی کنت لونرگان است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. کیسی افلک، میشل ویلیامز، کایل چندلر و لوکاس هجز از بازیگران فیلم هستند. این فیلم به مضامین افسردگی، احساس گناه، سوگ، مسئولیت، خانواده‌های ناکارآمد و اختلال اضطراب پس از سانحه می‌پردازد. داستان آن دربارهٔ مردی افسرده و داغدار است که به‌طور غیرمنتظره مسئول مرگ سه فرزندش بود و پس از مرگ برادرش باید از برادرزادهٔ نوجوانش مراقبت کند.
"منچستر بای د سی" در مارس و آوریل ۲۰۱۵ در شهرک به همین نام در ماساچوست و دیگر شهرهای این ایالت مانند بورلی، اسکس، گلوکستر، سوامسکات، لینن، میدلتون، توکسبری و سیلم فیلم‌برداری شد. این فیلم در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶ در جشنوارهٔ فیلم ساندنس به نمایش درآمد و برای عرضه از طریق آمازون استودیوز انتخاب شد. انتشار محدود آن در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ و انتشار گسترده در ۱۶ دسامبر همان سال آغاز شد. این فیلم در گیشه ۷۹ میلیون دلار فروش کرد در حالی که بودجه ساختش ۹ میلیون دلار بوده‌است.
"منچستر بای د سی" با تحسین منتقدان مواجه شد و یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۶ به‌شمار می‌رود. هیئت ملی بازبینی فیلم این فیلم را بهترین فیلم ۲۰۱۶ معرفی کرد. نقش‌آفرینی افلک، ویلیامز و هجز و همچنین فیلم‌نامه و کارگردانی لونرگان با ستایش منتقدان همراه بود. "منچستر بای د سی" جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد برای افلک و جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی را برنده شد و علاوه بر این نامزد دریافت جوایز اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (ویلیامز)، و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (هجز) بود. همچنین نامزد دریافت پنج جایزهٔ گلدن گلوب شد که افلک جایزهٔ بهترین بازیگر مرد درام را کسب کرد.
لی چندلر سرایدار جوانی است که زندگی یکنواختی دارد و وقایع زندگیش به اتفاقات تلخی مثل اخراج از محل کار بخاطر توهین کردن به مستأجر محل کارش یا دعوا با غریبه‌ها در بار خلاصه می‌شود. یک روز صبح به لی تلفن می‌شود و او می‌فهمد برادرش که برای مدت‌ها از او دور بوده به علت سکته قلبی در بیمارستان بستری است. لی به طرف بیمارستان حرکت می‌کند اما دیر می‌رسد و تنها موفق به دیدن جنازه برادرش می‌شود. سپس او برای خبر دادن به برادرزاده اش که در شهر منچستر در ماساچوست زندگی می‌کند راهی این شهر کوچک می‌شود که اطرافش را سراسر دریا گرفته‌است. رابطه او با برادرزاده اش پاتریک ابتدا چندان جدی نیست اما به مرور زمان حکم نوعی قیم را برای او پیدا می‌کند و خاطرات خود را دربارهٔ دلیل رفتنش از منچستر و تلاشش برای دوری جستن از گذشته را نقل می‌کند…
کنت لونرگان از فیلم‌نامه نویسان و کارگردانان معتبر هالیوود است که کارنامه پرباری دارد. لونرگان نویسنده "دارودسته نیویورکی‌ها" بود که برایش نامزدی اسکار را در پی داشت. لونرگان اولین قدمش برای کارگردانی را با ساختن فیلم "می‌توانی روی من حساب کنی" برداشت که با واکنش خوب منتقدان همراه بود و نامزد دو جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم‌نامه شد. بعد از فیلم "مارگریت" لونرگان کار بر روی سومین فیلمش را شروع کرد. ایده کلی فیلم‌نامه توسط مت دیمون و جان کرایزیسکی به لونرگان داده شد. در واقع اصلاً از ابتدا قرار بود دیمون نقش اصلی فیلم را بر عهده داشته باشد اما طولانی شدن زمان فیلمبرداری فیلم "مریخی" باعث شد در نهایت کیسی افلک جایگزین او شود و مت دیمون صرفاً یکی از تهیه‌کنندگان فیلم باقی بماند.
نام «منچستر» در عنوان فیلم اشاره به شهر معروف منچستر در انگلیس ندارد. داستان در شهر منچستر-بای-د-سی در ایالت ماساچوست آمریکا اتفاق می‌افتد. در منابع تاریخی ذکر شده‌است که در کرانه شمالی ماساچوست شهری به اسم Manchester-by-the Sea وجود دارد که پیش تر «منچستر» نام داشت اما در سال ۱۹۸۹ به واسطه حکم ایالتی جنجالی و عدم اشتباه گرفتن با شهر اصلی منچستر نامش به منچستر بای د سی یا «منچستر کنار دریا» تغییر کرد. علت این نام هم نزدیک بودن این شهر به آب دریا بوده‌است. فیلمبرداری فیلم در مارس ۲۰۱۵ در همین شهر آغاز شد.
محمد بن موسی قُدسی شهرت‌یافته به شرف‌الدین، کاتب قُدسی (؟ -۱۳۱۲م) کاتب و شاعر عربی فلسطینی بود.
ابوعبدالله، محمد بن عمر مکّی شهرت‌یافته در مصر به ابن مُرَحَّل و در شام به ابن وکیل (۱۲۶۷م - ۱۳۱۷م) فقیه، دانشمند علوم عقلی، پزشک، ادیب و شاعر مصری بود.
کاسویا تاکه‌نوری (۱۵۶۲–۱۶۰۷ میلادی) یک سامورایی در دوره آزوچی–مومویاما بود که به خاندان تویوتومی خدمت می‌کرد.
واکیساکا یاسوهارو (۱۵۵۴ – ۲۶ سپتامبر، ۱۶۲۶) یک سامورایی در دوره آزوچی–مومویاما بود که به خاندان تویوتومی خدمت می‌کرد.
هفت نیزه‌دار شیزوگاتاکه به هفت محافظ تویوتومی هیده‌یوشی در نبرد شیزوگاتاکه در سال ۱۵۸۳ گفته می‌شود.
این هفت نفر سامورایی عبارتند از:
قلعه یوشیدا یک قلعه ژاپنی است که در تویوهاشی، آیچی، جنوب شرقی استان آیچی در ژاپن واقع شده است.
قلعه کوفو یا پارک قلعه میزورا () یک قلعه تاریخی است که در کوفو، یاماناشی در ژاپن واقع شده است.
قلعه ماتسویاما () قلعه‌ای است که شهر ماتسویاما، اهیمه در استان اهیمه واقع شده است.
محاصره اولسان () به دو تلاش ناموفق نیروهای کره (کشور) و جمهوری خلق چین جهت تسخیر قلعه ژاپنی اولسان در طی تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) گفته می‌شود.
هفت شو ؛ به هفت فرمانده ارشد سامورایی در خدمت تویوتومی هیده‌یوشی گفته می‌شود که پس از مرگ او قصد کشتن ایشیدا میتسوناری را داشتند.
این هفت نفر عبارت بودند از:
گازرگاه (رخت‌شوی‌خانه) به اتاقی گفته می‌شود که جهت شست‌وشوی لباس از آن استفاده می‌شود. در خانه‌های امروزی معمولاً این اتاق با وسایلی همچون ماشین لباس‌شویی و رخت‌خشک‌کن و یک دستشویی بزرگ جهت شستن دستها و لباسهایی مانند پلیور که نیاز به شست‌وشو با دست دارند پر شده‌است. این اتاق معمولاً در خانه‌هایی که قدیمی هستند در زیرزمین قرار گرفته‌است اما در بسیاری از خانه‌های امروزی می‌توان آن را نزدیک به اتاق‌های خواب یافت. یکی دیگر از جاهای معمول برای این مکان نزدیک به گاراژ است.http://www.wisegeek.com/what-is-a-utility-room.htm
رخت شوی خانه‌ها می‌توانند دارای کابینت و میزهایی جهت تا کردن لباس‌ها نیز باشند.
این محل نباید درون آشپزخانه قرار گیرد.
قلعه ساوایاما یک قلعه ژاپنی است که در شهر هیکونه، استان شیگا، ژاپن قرار دارد.
این قلعه در ولایت اومی یکی از پایگاه‌های مهم خاندان آزای در دوره سنگوکو بود. این قلعه سپس به اختیار ایشیدا میتسوناری درآمد.
عبدلی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
رمضانی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
ملکه هیپولیتا یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "هیپولیتا" توسط نویسنده ویلیام مولتن مارستون و طراح هری جورج پیتر بر اساس هیپولیتا، ملکهٔ آمازون‌ها در اساطیر یونانی خلق شده است، که برای اولین بار در شمارهٔ ۸ مجموعه کمیک «"آل استار کمیکس"» (دسامبر ۱۹۴۱) حضور پیدا کرد. او مادر زن شگفت‌انگیز و دانا تروی، و ملکهٔ آمازون‌ها در جزیره تمیسکیرا محسوب می‌شود.
اولین حضور سینمایی این شخصیت در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی در فیلم "زن شگفت‌انگیز" (۲۰۱۷)، با نقش‌آفرینی کانی نیلسن بازیگر دانمارکی بود. او سپس در فیلم‌های "لیگ عدالت" (۲۰۱۷)، "زن شگفت‌انگیز ۱۹۸۴" (۲۰۲۰) و لیگ عدالت زک اسنایدر این نقش را تکرار کرد.
در سیاست در ایالات متحده آمریکا و انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده یک ایالت خاکستری (همچنین با نام‌های ایالت بنفش در مقابل ایالت‌های قرمز و ایالت‌های آبی و همچنین ایالت محل رقابت ) یک ایالت آمریکا است که هیچ‌کدام از دو حزب اصلی و نامزدهای آنان پشتیبانی قاطع در آن ایالت ندارد تا بتواند به آرای مجمع گزینندگان آن ایالت اتکا کند. این ایالت‌ها به شدت مورد توجه کمپین‌های انتخاباتی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا هستند چرا که بردن این ایالت‌ها باعث بردن آنان در انتخابات می‌شود.
این ایالت‌ها معمولاً فلوریدا، اوهایو، نوادا، کلرادو، و کارولینای شمالی هستند.
نیمه‌شب ماندگار فیلمی است محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی دیوید ولوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون بن استیلر، ماریا بلو، اوون ویلسون، الیزابت هارلی، پیتر گرین، شریل لاد، جانین گاروفالو، لوردس بندیکتو، فرد ویلارد، کانی نیلسن، لیز ترس و ساندرا اوه ایفای نقش کرده‌اند.
شهر اخگر یک فیلم فانتزی علمی–تخیلی آمریکایی به کارگردانی جیل کنان و نویسندگی کارولین تامپسون است که اقتباسی از رمانی به همین نام در سال ۲۰۰۳ و اثر جین دوپرا محسوب می‌شود. در این فیلم بازیگرانی همچون سیرشا رونان، هری ترداوی، بیل مری، مکنایز کروک، مارتین لاندو، توبی جونز و تیم رابینز ایفای نقش می‌کنند. "شهر اخگر" توسط استودیوی فاکس قرن بیستم در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸، تنها دو ماه پس از انتشار آخرین کتاب در این مجموعه رمان اکران شد. فیلم نقدهای مختلفی از منتقدین دریافت نمود و در فروش گیشه موفق نبود.
اسکی‌واره یا اسکی‎‌فضایی، یا الیپتیکال () دستگاه ثابت تمرینی که با آن پله‌نوردی یا پیاده‌روی یا دو را بدون فشار بیش‌ازحد به مفاصل شبیه‌سازی می‌کنند، از این رو خطر آسیب ناشی از ضربات را کاهش می‌دهد. به همین دلیل افراد آسیب دیده نیز می‌توانند از الیپتیکال برای تناسب اندام استفاده کنند.
دستگاه‌های اسکی واره در دهه ی نود میلادی به بازار آمدند.
اکالیپتوس پرشاخه نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس و درختی چندساقه‌ای به ارتفاع حداکثر ۸ متر است. پوست تنهٔ صاف و در بخش زیرین با پوست جداشده از تنه دارد، برگ‌های سبز و خاکستری یا آبی و خاکستری سرنیزه‌ای یا تخم‌مرغی پهن یا به شکل قلب و گل‌هایی زرد کم‌رنگ به طول ۲ سانتی‌متر دارد.
اکالیپتوس کامالدول نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس، درختی به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ متر با پوست ساقهٔ صاف و خاکستری است که به‌صورت لایه‌های نازک از تنه جدا می‌شود و می‌ریزد، با برگ‌های سرنیزه‌ای باریک و گل‌هایی به طول ۰/۵ تا ۱/۵ سانتی‌متر و در دسته‌های ۴ تا ۸ تایی در گل‌آذین چتری و میوهٔ تقریباً کروی به شکل پوشینه است.
این درخت در شمال ایران در اوایل مرداد شکوفه می‌دهد و گل‌های آن لیمویی‌رنگ است و بذر آن در اوایل زمستان می‌رسد. در خوزستان هم کاشته می‌شود. از این درخت صمغی به نام کینوی استرالیا گرفته می‌شود. در صنعت چوب به‌ویژه در ایران مناسب است.
اکالیپتوس نیلی نام یک گونه از سرده اکالیپتوس، درختی به ارتفاع بیش از ۶۰ متر است که در رویشگاه‌های طبیعی و با شاخه‌های جوان و برگ‌های سفید نقره‌ای است.
برگ‌های جوان آن متقابل به طول ۷/۵ تا ۱۵ سانتی‌متر و به عرض ۳ تا ۶ سانتی‌متر و قلبی‌ـ تخم‌مرغی‌اند و برگ‌های مسن آن متناوب و باریک و سبز تیرهٔ براق و سرنیزه‌ای آویخته‌اند و دُم‌برگ‌های بلند به طول ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر و به عرض ۲/۵ تا ۳/۵ سانتی‌متر دارند، گل‌ها محوری به تعداد ۱ تا ۳ و نزدیک به هم و بی‌دُمگل‌اند.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
مرحله نخست از بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در قاره آسیا از تاریخ ۱۲ تا ۲۳ مارس ۲۰۱۵ برگزار شد.
۱۲ تیم حاضر در رتبه بندی ۳۵ تا ۴۶ تیم‌های برتر قاره آسیا در ۲ گروه ۶ تیمی به صورت رفت و برگشت باهم بازی کردند. شش تیم برتر از ۲ گروه به مرحله دوم بازیهای مقدماتی راه یافتند.
مراسم قرعه کشی برای گروه بندی تیم‌های حاضر در مرحله نخست در روز ۱۰ فوریه ۲۰۱۵ در ساعت ۱۵:۳۰ به وقت مالزی در مرکز ای اف سی در شهر کوالا لامپور برگزار شد.
سید بندی تیم‌ها بر اساس آخرین رده‌بندی تیم‌های آسیایی تا ماه ژانویه ۲۰۱۵ انجام شد. و ۱۲ تیم به شرح زیر انتخاب شدند:
هر دسته شامل یک تیم از گلدان A و یک تیم از گلدان B می‌باشد که تیم‌های حاضر در گلدان A به عنوان میزبان اولین بازی خواهند بود.
تیم ملی فوتبال هند درمجموع بانتیجه ۲-۰ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
تیم ملی فوتبال یمن درمجموع بانتیجه ۱-۳ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
تیم ملی فوتبال تیمور شرقی درمجموع بانتیجه ۱-۵ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
تیم ملی فوتبال کامبوج درمجموع بانتیجه ۱-۴ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
تیم ملی فوتبال تایوان درمجموع بانتیجه ۱-۲ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
تیم ملی فوتبال بوتان درمجموع بانتیجه ۱-۳ برنده شد و به مرحله دوم صعود کرد.
برای ۱۲ بازی برگزار شده ۲۴ گل به ثمر رسیده است که میانگین گل برای هر بازی محاسبه می‌شود.
شبکه گسترده کم مصرف یک نوع شبکه گسترده مخابرات بی‌سیم است که به منظور ارتباطات طولانی مدت با نرخ انتقال داده کم برای استفاده در بستر اینترنت چیزها طراحی شده‌است. سرعت انتقال داده هر کانال در این نوع شبکه در محدوده ۰٫۳ کیلوبیت بر ثانیه تا ۵۰ کیلوبیت بر ثانیه است.
یک شبکه گسترده کم مصرف ممکن است برای ایجاد یک حسگر شبکه بی‌سیم استفاده شود.
یوزف کوشتالک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود.
وی سابقه ۴۳ بازی برای تیم ملی فوتبال چکسلواکی را در کارنامه دارد.
رادولف کرچیل (؛ – ) یک بازیکن فوتبال و سرمربی اهل چکسلواکی بود.
وی سابقه ۲۰ بازی برای تیم ملی فوتبال چکسلواکی را در کارنامه دارد.
اوج‌کامش دردناک یا ارگاسم دردناک () سندرم فیزیکی با علامت احساس درد یا سوزش در میزراه یا میاندوراه در حین انزال یا پس از آن است. علل عبارتند از عفونت‌های مرتبط با اورتریت، پروستاتیت، اپیدیدیمیت، و همچنین استفاده از داروهای ضد افسردگی است.
فرانتیشک پلانیچکا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
وی سابقه ۷۳ بازی برای تیم ملی فوتبال چکسلواکی را در کارنامه دارد.
آنتونین پوچ (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد.
وی سابقه ۶۰ بازی برای تیم ملی فوتبال چکسلواکی را در کارنامه دارد.
هند غربی یکی از مناطق زیرمجموعهٔ قارهٔ آمریکای شمالی است که توسط اقیانوس اطلس شمالی و دریای کارائیب احاطه شده‌است. هند غربی شامل ۱۳ کشور جزیره‌ای مستقل، ۱۸ قلمروی وابسته و سرزمین‌های دیگر است که در سه مجمع‌الجزایر عظیم به نام‌های آنتیل بزرگ، آنتیل کوچک و مجمع‌الجزایر لوکایی جای گرفته‌اند.
منطقهٔ هند غربی شامل تمام جزایر واقع در آنتیل، به‌علاوهٔ باهاما و جزایر تورکس و کایکوس است که در اقیانوس اطلس شمالی قرار دارند. امروزه به جای عبارت هند غربی بیشتر از عبارت کارائیب استفاده می‌شود، البته کارائیب ممکن است شامل برخی کشورهای واقع در آمریکای مرکزی یا آمریکای جنوبی که خط ساحلی دریای کارائیب دارند هم باشد مثل کشورهای بلیز، گویان، سورینام، گویان فرانسه، و همچنین کشورهای جزیره‌ای ترینیداد و توباگو و برمودا که این دو از نظر جغرافیایی با سه مجمع‌الجزیرهٔ اصلی متفاوتند اما به جهت فرهنگی تشابه دارند.
در سال ۱۴۹۲، کریستف کلمب به عنوان اولین فرد اروپایی، رسیدن خود به این جزایر را ثبت و ضبط کرد. مورخان بر این باورند که او اول از همه قدم بر سرزمین باهاما گذاشت. پس از نخستین سفرهای اکتشافی کریستف کلمب به این منطقه از قارهٔ آمریکا، اروپایی‌ها به این منطقه نام «هند غربی» را دادند تا آن را هم از هند اصلی (یعنی هندوستان) متمایز کنند و هم از هند شرقی (یعنی جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا).
در اواخر قرن شانزدهم میلادی، تاجران فرانسوی، انگلیسی و هلندی عملیات خود در دریای کارائیب را شروع کردند و به مناطق کشتیرانی و ساحلی متعلق به اسپانیا و پرتغال حمله کردند. آنها اغلب در مناطق دور از تسلط اسپانیایی‌ها، پناه می‌گرفتند و کشتی‌های خود را تجهیز می‌نمودند از جمله جزایر آنتیل کوچک، ساحل شمال آمریکای جنوبی شامل دهانه اورینوکو Orinoco و سواحل اقیانوس اطلس در آمریکای مرکزی. در آنتیل آنها موفق به ایجاد یک پایگاه استعماری با نام سنت کیتس در سال ۱۶۲۴ و باربادوس در ۱۶۲۶ کردند. زمان انقلاب قند در اواسط قرن هفدهم، هزاران نفر از بردگان آفریقایی به کار در مزارع و کارخانه‌ها مجبور شدند. این بردگان آفریقایی با بومیان منطقه آمیخته شدند.
هند شرقی اسپانیا () نام مجموعه‌ای از مستعمرات اسپانیا در حوزه آسیا بین سالهای ۱۵۶۵ تا ۱۸۹۹ میلادی بود. این مستعمرات شامل فیلیپین، جزایر ماریانا، جزایر کارولین (عنوان جدید: Philippine Islands) و به‌طور خلاصه فرمسا و بخش‌هایی از جزیره ملوک بوده. سیبو اولین شهری بود که حکومت در آنها تشکیل شد و بعدها این دولت از سیبو به مانیل منتقل شد.
اپادشاه اسپانیا به‌طور سنتی خود را "پادشاه هند شرقی و هند غربی " ("") می‌نامید. پس از استقلال مکزیک، جزایر هند شرقی به‌طور مستقیم از مادرید اداره می‌شدند.
اسپانیایی شرق هند به دست می‌آمد به عنوان تعریف شده:
اسپانیایی چند نام برای این منطقه استفاده می‌کردند که در حال حاضر از آنها استفاده نمی‌شود. گران Moluca (بزرگ Molluccas) برای جزیره میندانائو و نووا Castilla (جدید کاستیا) برای Luzon از نمونه‌های این اسامی است.
در نتیجه جنگ آمریکا و اسپانیا در سال ۱۸۹۸، ایالات متحده آمریکا فیلیپین و گوام اسپانیا را اشغال کرد، در حالی که اسپانیا جزایر کوچکتر دیگر را در معاهده آلمان و اسپانیا ۱۸۹۹ فروخت. با تصویب معاهده واشینگتن در سال ۱۹۰۱، چند جزیره باقی مانده به ایالات متحده واگذار شد.
احمد بن علی مناوی شهرت‌یافته به نصیرالدین حَمّامی (؟ - ۱۳۱۲م) شاعر عامیانه‌سرای مصری بود.از شاعرانی بود که واژگان عامیانه در شعرش راه یافت، در جناس به نیکویی رسید، و موشّحاتی نیز سرود.
یوزف سیلنی (؛ – ) یک بازیکن فوتبال، و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵ اشاره کرد.
وی ۲۸ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی در کارنامه دارد.
عمر بن مسعود کِنانی حلبی (- ۱۱۳۱م) شاعر مدح‌سرای شامی بود. بیشتر شعرش وصف و غزل، مدایح و موشحات است. در حما ساکن بود و امیر آنجا منصور و فرزندش افضل را مدح نمود.
آدولف شیمپرسکی (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانیک استراوا، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد.
وی سابقه ۱۰ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی را دارد.
محمد بن دانیال (۱۲۳۸م - ۱۳۱۰م) چشم‌پزشک، ادیب و شاعر برجستهٔ عراقی در دورهٔ مملوکی بود که بییشتر در مصر زیست. در زمان سلطنت «ملک ظاهر بیبرس بندقداری» به مصر کوچید. شهرت او در ادبیات تمثیلی (با توصیف امروزی به تئاتر) به سه اثرش (باب) است: «طیف خیال»، «عجیب و غریب» و «یتیم‌شده و یتیم‌گم‌کرده»؛ این سه اثر او را را نمایشنامه می‌نامند، چرا برای نمایش و اجرای تمثیلی سروده شده است.
ییژی سوبوتکا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی اهل جمهوری چک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسلاویا پراگ و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد.
وی سابقه ۲۸ بازی برای تیم ملی فوتبال چکسلواکی در کارنامه دارد.
ابوالعبّاس، احمد بن عبدالملک عَزازی شهرت‌یافته به شهاب‌الدین عزازی (۱۲۳۵م - ۱۳۱۰م) بازرگان، ادیب و شاعر شامی بود.
فرانتیشک سووبودا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
وی سابقه ۴۳ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی را دارد.
زبان عربی در ایران پیشینه‌ای کهن در ادبیات فارسی و دستور زبان فارسی داشته و دارد و آغاز آن همپایهٔ رشد و گسترش رسمیِ زبان فارسی دری بوده‌است. عربی همچنین از زبان‌های رایج در ایران است. اصل شانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز به بایستگی آموزش زبان عربی پس از دورهٔ ابتدایی تا پایان دورهٔ متوسطه در همهٔ رشته‌های تحصیلی نظری، اشاره دارد. جز این موارد، زبان عربی هم در ایران، برای زبان فارسی نیز مهم است؛ بنا به دیدگاه داریوش آشوری، «فارسی و عربی چه به عنوانِ دو زبانِ همسایه چه به عنوانِ دو زبان در قلمروِ یک فرهنگِ دینی می‌بایست با یکدیگر رابطه و داد-و-ستد داشته باشند، چنان‌که داشته‌اند، و می‌بایست بسیاری از واژه‌ها را از یکدیگر بگیرند، چنان‌که گرفته‌اند.» همچنین زبان عربی در ایران می‌تواند بخشی از روابط ایران و جهان عرب باشد.
از میان زبان‌های سامی که از خانوادهٔ آفروآسیایی هستند، زبان عربی بیشترین گویشور را در ایران دارد اما درصد اندکی از این گویشوران، آن را به عنوان زبان مادری استفاده می‌کنند. اهمیت اصلی زبان عربی در ایران، از دیدگاه تاریخی و مذهبی است. به دنبال فتح ایران توسط مسلمانان، زبان عربی در عمل اثر فراوانی بر فارسی گذاشت. از آن زمان به بعد، فارسی بخش قابل توجهی از کل واژه‌های عربی را پذیرفت و ساختارهای دستوری را از زبان عربی باستان و در برخی موارد، از عربی محاوره وام گرفت. در زمان حکومت پادشاهی پیشین، تلاش شد تا عناصر زبان عربی از زبان فارسی حذف شود، اما این کوشش با موفقیت اندکی روبرو شد و به دنبال انقلاب ۱۳۵۷، کاملاً متوقف شد. از آن زمان به بعد، مطالعهٔ زبان عربی کلاسیک، در مدرسه‌های ایرانی مورد تأکید قرار گرفته و زبان عربی همچنان غالب گفتمان دینی (اسلامی ایران) است.
در سده‌های میانه و دوران طلایی اسلام، زبان عربی به عنوان زبان اول جهان اسلام شناخته می‌شد. در واقع، عربی زبان میانجی/مشترک همهٔ مسلمانان به‌شمار می‌رفت که توانست میراث علمی و فلسفی یونان، ایران باستان و هند و دیگر جای‌ها را در خود بیاورد و آن را به شیوهٔ خود تکمیل کند. «هرکه این زبان را می‌آموخت می‌توانست بر تمامیِ آن میراث دست یابد و خود نیز چه بسا با نوشتنِ کتاب به آن زبان چیزی بر آن بیفزاید». اهمیت دینی زبان عربی، نیز از دلایل اهمیت زبان عربی در ایران است. گفته‌ای از ابومنصور نیشابوری در دیباچهٔ "فقه اللغه و سر العربیه" به این اهمیت اشاره دارد:
بسیاری از ادیبان ایرانی فارسی‌زبان، اگر می‌توانستند، به زبان عربی اثر می‌آفریدند؛ یا در میانِ آثارشان از زبان عربی سود می‌جستند (مانند جلال‌الدین مولوی در مثنوی).http://www.ical.ir/index.php?option=com_k2&view=item&id=15754:امثال-و-اشعار-عربی-در-مثنوی-معنوی&Itemid=8&tmpl=component&print=1ابوریحان بیرونی در دیباجهٔ "کتاب الصیدنه"، زبان عربی را برتر از زبانِ خود (زبان خوارزمی) برای متون علمی بیان کرده‌است.
بنا به دیدگاه آذرتاش آذرنوش، زبان عربی در پیوستگی خود با ایران، نقشی دوگانه داشته؛ «در آغاز زبان فارسی توانست انبوهی واژه لازم در زمینه دین و علوم گوناگون را دریافت کند. حتی علوم غربی هم از زبان یونانی به عربی ترجمه و بعد وارد زبان فارسی می‌شد. زبان فارسی طی چند قرن توانست از گنجینه زبان عربی در این زمینه استفاده کند و به زبان فارسی هم غنا ببخشد.» سپس، وام‌گیری زبانی از عربی است که تا پیش از تندروی نویسندگان دوران صفوی و قاجاری در آن، «هیچ خللی در زبان فارسی وارد نشد».
در ایران تا پایانِ سدهٔ چهاردم هجریِ قمری نویسندگانی بوده‌اند که در زمینهٔ عرفان و الاهیّات و تفسیر به این زبان کتاب نوشته‌اند «و چه بسا هنوز نیز می‌نویسند.» از حمید عنایت (۱۹۳۲–۱۹۸۲) به‌عنوان نخستین کسی نام می‌برند که دربارهٔ «بایستگی پیوستگی فکری-فرهنگی ایران با جهان عرب» و «آشنایی با دگرگونی‌های علمی-شناختی آنان» سخن گفته و نوشته‌است.http://nosos.net/العلاقات-الثقافية-بين-إيران-والعالم-ا/ دربارهٔ او گفته‌اند که «به زبان عربی نیز می‌خواند و پس از آنکه یک سال در دانشگاه خرطوم (سودان) تدریس کرد عربی حرف زدن را نیز آموخت.»http://www.ibna.ir/fa/doc/report/203776/حمید-عنایت-پیشگام-جريان-شناسی-انديشه-سياسي-ایران
آذرتاش آذرنوش پژوهشگر و دانشگاهی برجستهٔ ایرانی در زبان و ادبیات عربی نوین است. او نخستین ایرانی است که دکترای زبان عربی گرفت.
ناصر فکوهی در ۲۴ آبان ۱۳۹۳ / ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴ بیان داشت که «اکثریت نخبگان ما زبان فارسی را بسیار اندک می‌شناسند و آن‌هایی که بسیار خود را دلبند به زبان فارسی نشان می‌دهند، بیشتر تصورشان از زبان، نوعی دیدگاه شووینیستی سره نویسی است که یادگار دوران پهلوی اول است، یا شاهنامه‌خوانی و … که البته هر کدام ارزش خودشان را دارند، همان‌طور که شعر و ادبیات و اسطوره‌شناسی نیز بسیار با ارزش هستند اما ما آن‌ها را در کژ کارکردهایشان به کار می‌بریم.» و «این امر همان اندازه ابلهانه است که مثلاً یک فرانسوی، زبان یونانی یا لاتین را تحقیر کند. تحقیر عربی، یعنی تحقیر بیش از هزار سال تاریخ ایران.»
شیوهٔ آموزش رسمی زبان عربی، همواره بحث‌برانگیز بوده‌است. چندگانگی میان آموزش زبان نوین استاندارد عربی، زبان کلاسیک عربی (قرآنی) و گویش‌های عربی در ایران هست. از آنجا که برنامه و سیاست رسمی از آموزش عربی در ایران، یادگیری و آشنایی با متون دینی اسلامی است، گرایش‌ها به زبان کلاسیک عربی (قرآنی) بیشتر است و زبان نوین استاندارد عربی در مدرسه‌ها آموزش داده نمی‌شود، حال اینکه این زبان، کاربرد رسمی در کشورهای عربی دارد.
زبان نوین استاندارد عربی یا گویش‌های عربی پرکاربرد در ایران، از سوی آموزشگاه‌های خصوصی یا دیگر نهادهای فرهنگی وابسته به کشورهای عربی در ایران، آموزش داده می‌شود.
بیش از دو میلیون نسخهٔ خطی عربی در ایران نگهداری می‌شود. سالانه در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، بسیاری از ناشران کشورهای عربی به‌ویژه از کویت، مصر، لبنان، عراق و سوریه شرکت دارند و آثار چاپ شدهٔ خود را عرضه می‌کنند.
آنتونین وودیچکا (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود.
وی سابقه ۱۸ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی ار دارد.
لادیسلاو ژنیشک (؛ – ) یک بازیکن فوتبال، و مربی اهل چکسلواکی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال ویکتوریا ژیژکوف اشاره کرد.
وی سابقه ۲۲ بازی در تیم ملی فوتبال چکسلواکی را دارد.
کارل پترو (؛ ۲۴ ژانویه ۱۸۹۱ – ۱۹۴۹) یک مربی فوتبال اهل جمهوری چک بود.
وی سرمربی تیم ملی فوتبال چکسلواکی در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده و به مقام نایب قهرمانی این مسابقات دست یافته است.
بالنگو نام یک سرده از تیره نعنائیان شامل گیاهان علفی یک‌ساله یا چندساله با ساقه‌های بی‌کرک یا کرکدار است.
گل‌آذین آن سنبله‌مانند است و برگ‌هایی با دندانه‌های منتهی به خار در حاشیه دارد. کاسهٔ گل آن دارای پنج دندانه با دندانه‌های ضخیم و برجسته و لبهٔ زبرین جام گل دارای دو شیار طولی است، دارای چهار پرچم با میله‌های ریش‌دار در قاعده و فندقچهٔ مستطیلی سه‌وجهی و با زایدهٔ غشایی در انتها.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
دانه ی بالنگو در درمان درد های ناشی از عفونت به کار میرود. به طور مثال جهت درمان دندان درد این دانه را بعد از تفت دادن و آسیاب کردن روی دندان قرار میدهند.
بالنگوی شهری نام یک گونه از سرده بالنگو به شکل گیاه علفی یک‌ساله با گل‌های بنفش مایل به آبی و گاه با لبهٔ زیرین سفید یا آبی کم‌رنگ است.
گونه‌ای بالنگو است به شکل گیاه علفی یک‌ساله با برگ‌های قاعده‌ای تخم‌مرغی و برگ‌های ساقه‌ای مستطیلی‌ـ سرنیزه‌ای یا مستطیلی‌ـ تخم‌مرغی و باریک در قاعده و برگک‌هایی با دندانه‌های منتهی به خار بلند و گل‌های بنفش مایل به آبی و گاه با لبهٔ زیرین سفید یا آبی کم‌رنگ به طول ۱۱ تا ۲۲ میلی‌متر و فندقچه به طول ۴ تا ۵ میلی‌متر و مستطیلی‌ـ سه‌وجهی و در انتها دارای حاشیهٔ غشایی.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
رقیه بصری (۱۳۲۵- ۱۴۰۶) (نسب: رقیه بنت یحیی بن عبدالسلام بصری) بانوی محدث عراقی بود در سدهٔ هشتم هجری بود. از شمس‌الدین ذهبی، ابن سید الناس و دیگران بزرگان روزگارش اجازهٔ نقل روایت گرفت. بسیار به علم حدیث پرداخت و پیشوایان علم حدیث معاصرش از او سماع حدیث داشته‌اند. در ۸۰۹ق درگذشت و در قبرستان بقیع دفن شد. سخاوی در "الضوء اللامع" و ذهبی در "ذیول تذکرة الحفاظ" دربارهٔ او نوشته‌اند.
حافظه بنت محمد سعید (؟ - ۱۹۲۷) بانوی خوشنویس عراقی بود. نزد سفیان الوهبی شاگردی نمود. در خط‌های نسخ و ثلث سرآمد شد.
حبیبه مَقدَسیّه (۱۲۵۶ - ۱۳۳۲م) (نسب کامل: ام‌محمد حبیبه بنت ابی‌بکر عبدالرحمان بن محمد بن ابراهیم) بانوی محدث فلسطینی بود. شمس‌الدین ذهبی از شاگردان او در علم حدیث بوده و از او نام برده است.
مرگ جمال عبدالناصر مرگی مشکوک و ناگهانی بود که مردم جهان عرب را بُهت‌زده کرد و باور اینکه او به مرگ طبیعی مرده باشد برای بسیاری سخت بود. در تشیع جنازه ناصر حدود پنج میلیون نفر شرکت کردند.
جمال عبدالناصر دومین رئیس‌جمهور مصر از ۱۹۵۶میلادی تا هنگام مرگ بود. رئیس‌جمهور انقلابی مصر در سال‌های ۱۹۷۰–۱۹۵۶، شخصیت شناخته شده حرکت به سمت مدرنیسم و ترویج حق تعیین سرنوشت و عدم وابستگی و گسترش اندیشه عدم تعهد در آفریقا بوده‌است.
سیاست‌های ملی‌گرایانه ناصر که منجر به ملی شدن کانال سوئز و همچنین مبارزه با توسعه‌طلبی اسرائیل بود، او را تبدیل به چهره‌ای قابل‌اتکا در میان اعراب و ملل آفریقایی کرد. چنان‌که ناصریسم به هواداری از اندیشه‌های سیاسی وی در میان ملل عرب و آفریقایی در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ اشاره دارد.
پس از پایان نشست در ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۰، ناصر از سکته قلبی رنج برد. سریع به منزلش منتقل شد تا پزشکان وی را معاینه کنند. ناصر پس از چند ساعت حدود ساعت ۱۹ درگذشت. هیکل، سادات، و همسر عبد الناصر در بستر مرگ او حضور داشتند. به گفته دکترش، الصاوی حبیبی، دلیل احتمالی مرگ ناصر گرفتگی رگ‌ها، الدوالی و اوت بلند مدت دیابت بوده‌است. همچنین ناصر زیاد سیگار می‌کشیده‌است و افزون بر آن سابقه بیماری قلبی در خانواده‌اش وجود داشت که منجر به مرگ دو تن از برادرانش در ده پنجاه قرن ۲۰ میلادی به همان حالت شد. با وجود آن اوضاع سلامتی ناصر برای مردم، قبل از وفاتش مشخص نبود.
در سال ۲۰۱۰ ادعای هدی با تأیید ضمنی محمدحسنین هیکل شخصیت فرهنگی معروف جهان عرب و مصر و دوست صمیمی و شاهد مرگ ناصر همراه شد. هیکل در سپتامبر ۲۰۱۰ در برنامه تجربه زندگی (تجربه حیاة) در تلویزیون الجزیره در این مورد گفت:
با این حال او تأکید کرد که در حال حاضر هیچ‌کس نمی‌تواند ثابت کند که انور سادات در قهوه جمال عبدالناصر زهر ریخته بود و در هتل نیل هیلتون هم هیچ نوع زهری پیدا نشد. این مرگ مشکوک همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. هیکل همچنین مدعی شد که سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، اسرائیل، فرانسه و بریتانیا و همچنین پادشاه ایران و پادشاه عربستان سعودی بارها برای قتل عبدالناصر توطئه کرده بودند.
رهبر نظامی فلسطینی، عاطف ابوبکر در مصاحبه با العربیه گفت که رئیس‌جمهور هنگام بازدید از خرطوم و افتتاح نمایشگاه انقلاب فلسطین در روز ۲ ژانویه ۱۹۷۰ مسموم شد و صبری البنا و جعفر النمیری در پشته‌پرده مسموم کردن عبدالناصر قرار داردند.