moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیامک‌هایی که در طول بیست روز پس از انتخابات برای مشترکان تهرانی ارسال نشده‌بود، پس از وصل‌شدن سامانهٔ پیامک به‌دست آن‌ها می‌رسید و در موارد بسیاری، به‌جای یک‌بار، چندبار می‌رسید. این موضوع را روزنامهٔ سرمایه در مقاله‌ای با عنوان درآمدزایی جدید مخابرات پس از آزادسازی پیامک موردتوجّه قرار داده و در ادامه می‌نویسد: «از طرفی با برقراری مجدد این سرویس یک پیامک چندین بار به دست مخاطب می‌رسید در حالی که آنها تنها یک بار آن را ارسال کرده بودند و اگر این را به حساب عدم وجود اختلال فنی در سیستم بدانیم یک درآمدزایی جدید برای جبران ۲۱ روز قطعی این شبکه‌است. به عبارتی دریافت چندین باره و تکراری یک پیام چنین شبهه‌ای را ایجاد می‌کند که شرکت‌های خدمات دهنده پیام کوتاه به انجام چنین عمل و ارسال هر پیام کوتاه هزینه‌ای چند برابر هزینه معمول را از کابران تلفن همراه دریافت می‌کنند.»روزنامه سرمایه درآمدزایی جدید مخابرات پس از آزاد سازی پیامک ۱۳ تیر ۱۳۸۸
این در حالی است که داوود زارعیان در روز ۱۴ تیر اعلام کرد «اگر پیامک به علّت اشکالات فنّی، چندبار ارسال شود، فقط هزینهٔ یک پیام از مشترک دریافت خواهد شد.» وی ارسال چندبارهٔ پیامک‌ها برای جبران هزینه‌ها را رد کرد و گفت: «شبکه به‌صورت خودکار این کار را انجام می‌دهد.» اما وصل شدن مجدد پیامک دیری نپایید و از ساعت ۱۴ روز دوشنبه ۱۵ تیرماه دوباره قطع شد.
در حالی که شبکهٔ پیامک کشور پس از قطعی حدوداً ۲۰ روزهٔ خود، تنها ۵ روز وصل بود، باز هم در عصر روز ۱۵ تیر در کل کشور قطع شد. برپایهٔ برخی گمانه‌ها این موضوع با در پیش بودن سالروز ۱۸ تیر در ارتباط بود. در حالی که سرویس‌هایی چون SMS، GPRS، MMS قطع بودند، ۱۱۸ تهران نیز از سرویس‌دهی خارج شد.
این سامانه در نهایت در بامداد پنج‌شنبه، ۱ مرداد ۱۳۸۸ پس از ۴۰ روز قطعی و اختلال، مجدداً به راه افتاد.
هادی غفاری (زادهٔ ۴ تیر ۱۳۲۹) عضو شورای مرکزی مجمع «نیروهای خط امام» و رئیس مؤسسهٔ الهادی است. غفاری نماینده سه دوره اول مجلس شورای اسلامی بود و در انتخابات مجلس چهارم، پنجم و هفتم رد صلاحیت شد. وی فرزند حسین غفاری است.
هادی غفاری در دوران انقلاب با گروه‌های مختلف دانشجویی اعم از سیاسی و غیرسیاسی از جمله نهضت آزادی، سازمان مجاهدین خلق، فدائیان اسلام و حتی گروه‌های کمونیستی مراوده داشت و بعضاً در مناظره‌های درون گروهی شرکت می‌کرد. هادی غفاری نیز به همراه پدرش زندانی بود و در دادگاه نظامی تبرئه شد. وی مدتی نیز در لبنان سپری کرد و به مبارزات چریکی را فرا گرفت.
وی ۴۰ روز با علی شریعتی در یک بند بود. وی در این مورد گفت: من بعد از امام و پدرم ایشان را قبول دارم. آدم روشنفکر و بسیار متدینی بود. نمازش را هم اول وقت می‌خواند. فردی متدین و متعبد بود؛ ولی اهل خنگوله‌بازی هم نبود. واقعاً او به سفر حج نرفته بود؛ بلکه پرواز کرده بود. مرگ دکتر مشکوک است. همین‌طور مرگ مصطفی خمینی.
عباس میلانی دربارهٔ غفاری می‌نویسد: این شخص به خاطر تندروی و فحاشی‌ها و لفاظی‌های به ظاهر انقلابی اش، و شایعه دلبستگی به خشونت، دختران جوان و خانه‌های تجملی، بدنام شده بود.
در مورد نقش وی در سرکوب تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ چنین گزارش شده‌است:
هادی غفاری که همه نگاه‌ها به او بود با صدای از شدت فریاد گرفته و خشدار جمع را مخاطب گرفت. «لیبرال‌ها، جوجه کمونیست‌ها، کراواتی‌ها، وکلای محترم، پروفسورهای گرام، خانم‌های…» و بعد… خارجی‌ها را مخاطب گرفت و گفت «خبرش را ببرید به دنیا بگین، این انقلاب پشتش به امام زمان است، حق دارید به حرف ما بخندید اما اگر خنده تمسخرتان رگ غیرت بچه مسلمان را جنباند رگ‌های گردنتان را می‌جویم. امتحانش ساده است و خرجی جز یک گردن ناقابل ندارد.»
سپس ادامه داد «... این‌جا کربلاست کرب و بلاست شما که حریف‌تان یک زهرا خانم است با همان چادر به کمر بسته صد تا دکتر و وکیل و مهندس تان را حریف است اما اگر لازم شد همه‌مان هستیم.»
«امروز روز آخر است، آخر الزمان است، دیگر حوصله‌مان را سر بردید. امام فرمودند حجت بر ما تمام شد. یادتان باشد بچه‌ها یک ساعت، آره یک ساعت، از جبهه مرخصی بگیرن بیایند ب[...]شن آب همه تون را برده…»...
در جلسه دوم محاکمه هویدا، بعد از خواندن رای توسط خلخالی، هنگامی که هویدا و مأمورین در حال خروج به سمت حیاط بودند، یکی از همراهان هویدا با استفاده از کلت، دو گلوله به او شلیک کرد.Milani, Abbas. “HOVEYDA, AMIR-ABBAS” In Encyclopædia Iranica, Vol. XII, Fasc. 5, pp. 543-550
«برخی می‌گویند که خلخالی به هویدا تیراندازی کرد، درحالی که بقیه فردی به نام غفاری را عامل این کار اعلام می‌کنند.»Milani, Abbas. “Amir-Abbas Hoveyda”. In Eminent Persians: The Men and Women who Made Modern Iran, 1941-1979. Syracuse University Press, 2008,p. 204
ابراهیم یزدی، داستان را این‌گونه روایت می‌کند: «زمانی که محاکمه مرحوم هویدا در زندان قصر شروع شد ومی خواست بگوید در دوران ۱۴ ساله زمامداری نخست‌وزیری شاه چه اتفاقاتی افتاد و خاطرات خود را بیان کند، پس از این که جلسه دادگاه تنفس داده می‌شود و هویدا به راهرو می‌آید، یکی از آقایان روحانی که آنجا بوده و من مایل نیستم اسم ببرم، در راهرو با هفت تیر کمری خود هویدا را می‌کشد و زمانی به خلخالی خبر می‌دهند که کار از کار گذشته بوده‌است. هویدا را می‌برند روی صندلی می‌نشانند و عکس می‌گیرند و حکم اعدامش را قرائت می‌کنند و سپس او را اعدام می‌کنند؛ ولی در واقع او را قبل از صدور حکم اعدام، کشته بودند.»
هادی غفاری در پاسخ به یک دانشجو در دانشگاه شیراز و همچنین در گفتگو با حسین دهباشیگفتگوی جنجالی حسین دهباشی با هادی غفاری در برنامه تاریخ آنلاین گفت که هویدا توسط وی کشته نشده و این دروغ است و این مسئله را تکذیب کرد.
اصغر رخ‌صفت، رئیس وقت زندان قصر در این باره می‌گوید: در آن دوره آقای هادی غفاری بدون آنکه مسئولیتی داشته باشد، به زندان قصر رفت و آمد داشت؛ متهم می‌برد و می‌آورد. اسلحه می‌برد و می‌آورد. در روز دادگاه هویدا که او را به حیاط پشت زندان برده بودند و هادی غفاری با یک تیر هویدا را پیش از اعلان حکم کشته بود، یادم است وقتی صدای تیر در یک‌وقت غیر متناسب آمد، بسیار ترسیدم. وقتی سمت صدای تیر رفتم، فهمیدم آقای غفاری هویدا را کشته‌است!
بگفته ابوالفضل حکیمی، نماینده مردمی حاضر در دادگاه هویدا: مدتی که گذشت، تنفس دادند و هویدا را از در پشتی دادگاه خارج کردند. من به دنبال ایشان رفتم. هویدا را از پله‌ها پایین برده بودند. آن بخش از ساختمان زندان قصر یک حیاط کوچک بود که در انتهایش دو اتاق شبیه سلول انفرادی وجود داشت. ناگهان از سمت سلول‌ها صدای گلوله آمد. لحظاتی بعد آقای خلخالی و آقای غفاری از آن اتاق خارج شدند. آقای غفاری یک کلت کمری در دست داشت و خلخالی با سرزنش به او می‌گفت: «دستت چرا می‌لرزید؟» فهمیدم هویدا را کشته‌اند.
هادی غفاری علی‌رغم تأکید بر بی گناهی خود در مسئله اعدام هویدا در گفت و گویی تأکید کرده‌است: «جامعه تشنه مجازات سران شاه بود. مردم می‌خواستند خلخالی را بزنند که چرا زودتر هویدا را اعدام نمی‌کند، نمی‌گویم هویدا شخصاً خودش دزدی زیادی کرده و برای شخص خودش چیزی تلنبار کرده‌است، اما به واقع مسئول بخش‌هایی بود که در آن فساد می‌شد و چهره‌هایی همچون پرویز ثابتی با انتخاب وی منصوب می‌شدند».
محسن مجتهد شبستری، در گفتگویی با خبرگزاری استانی آناج خاطره‌ای را از درگیری‌های فیزیکی اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی که خود عضو آن بوده نقل کرده که بخشی از آن به ضرب‌وشتم علی‌اکبر معین‌فر، وزیر نفت در دولت مهندس مهدی بازرگان، توسط سیدعلی اکبر قره باغی اختصاص دارد که به اشتباه هادی غفاری پنداشته شده‌است.
آن زمان ملی-مذهبی ها در مجلس بودند. صباغیان که از اطرافیان مهندس بازرگان بود، سخنرانی قبل از دستور داشت؛ در سخنرانی خود از نظام انتقاد کرد. آقای [غفاری] قره‌باغی [سیدعلی اکبر]، از جای خود برخاست و پیش رفت و گفت این حرف‌ها را نزنید این‌ها حرف‌های دل‌خواه آمریکاست. اما او حرف‌هایش را ادامه داد و آقای قره‌باغی هم جلوتر رفت و یقه‌اش را گرفت تا از پشت تریبون کنارش بکشد. به یاد دارم وزیر نفت وقت، که فرد چاق و چله‌ای بود نزدیک‌تر نشسته بود؛ آمد و دست به عمامهٔ آقای قره‌باغی برد. اما نه عمامه بر زمین افتاد و نه عبای او پاره شد…
علی‌اکبر معین‌فر در گفتگویی موضوع را این‌گونه شرح داده بود:
هادی غفاری در سخنانی در دانشگاه شیراز با رد نقش خود در ضرب‌وشتم صباغیان و معین‌فر در مجلس اول شورای اسلامی گفت: «به فرض محال که من این کار را کرده باشم به شما می‌گویم غلط کردم.»
وی در گفتگو با حسین دهباشی گفت آن فرد نه من بلکه سیدعلی اکبر غفاری قره باغی نماینده ارومیه بوده و همه جا تصور می‌شود من بوده‌ام که درست نیست. واقعاً درست نیست. اصلاً او سید است و عمامه سیاه دارد. عکسها هم نشان می‌دهد و به دروغ به من نسبت داده شده‌است.
رفسنجانی در خاطراتش نوشته‌است:
ظهر به مجلس برگشتم. معلوم شد درجلسه علنی بر سر انتخاب نماینده مجلس در شورای سرپرستی صدا و سیما، درگیری به وجود آمده و آقای محمد یزدی و آقای هادی غفاری درگیر شده‌اند.
هادی غفاری که در حمله به تظاهرات اعتراضی مجاهدین در ارتباط با دستگیری محمدرضا سعادتی در بهار ۱۳۵۸ فعال بود، و در رویدادهای مشابه نیز شخصاً فرماندهی گروه‌های موسوم به حزب‌الله را در حمله به متینگ‌ها و راهپیمایی‌های گروه‌های سیاسی به عهده داشت، در اردیبهشت ۱۳۵۹ و ماجرای موسوم به «انقلاب فرهنگی»، و حمله هواداران جمهوری اسلامی به دانشگاه رشت، هم دخیل بود.
در جریان حوادث پس از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ مأموران به اتهام احتکار برنج انبار مسجد الهادی که وی امامت جماعت آن را بر عهده دارد را جستجو کردند و سه قبضه تفنگ و دو قبضه سلاح کمری پیدا کردند و کیهان از بازداشت غفاری خبر داد اما هادی غفاری جریان بازداشت خود را تکذیب و تلفنی به حسین شریعتمداری و روزنامه کیهان که خبر دستگیری وی را انتشار داده بود اعتراض کرد که چرا خبر غیرواقعی منتشر کردید. وی برنج‌ها را متعلق به یکی از کسبه محل دانست که انبار مسجد را اجاره کرده‌است. همچنین گفت بخشی از انبار مدت‌ها پیش در اختیار پایگاه بسیج بوده و پس از تخلیه کسی از باقی ماندن سلاح‌ها خبر نداشته‌است.رجا نیوز
وی در مورد بنی‌صدر گفت: وی دو ویژگی داشت یکی اینکه به‌شدت خودمحور بود. من معتقد نیستم وی در جنگ خیانت کرد. اگر هم با سپاه و ارتش مخالفت می‌کرد به خاطر این بود که می‌خواست پیروزی در جنگ را به نام خود تمام کند. بنی‌صدر کتابی نوشته‌است به نام کیش شخصیت به قول آقای جلال‌الدین فارسی، انگار مقابل آینه نشسته و این کتاب را نگاشته‌است. ایشان کیش شخصیت داشت و خود را همه‌کاره مملکت می‌دانست.
هادی غفاری ۳ بار توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شد و او را فاقد صلاحیت شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی تشخیص دادند.
در تیر ماه ۱۳۸۸، در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری هادی غفاری سخت به عملکرد خامنه‌ای معترض بود و در یک سخنرانی با حضور مهدی کروبی، خامنه‌ای را بی‌تدبیر و بی سواد اعلام کرد و او را مسئول بی‌حیثیتی روحانیت دانست.https://www.youtube.com/watch?v=xOQBUNF21xY]، .
او هم چنین پس از حبس خانگی موسوی و کروبی خواستار رفع حبس خانگی موسوی و کروبی شد.
غفاری در مراسمی خطاب به کروبی می‌گوید: جناب آقای کروبی، من مسئول حرفهای خودم هستم. از همین‌جا هم حاضر هستم هر سلولی بروم. من بدنم با سلول آشناست.
حَرَم، به محدوده‌‌ی پیرامونی مکان‌های مقدسی گفته می‌‌شود که به دلیل انتساب به یکی از مقدسات اسلام از حرمتی خاص برخوردار‌ند و با آن همچون دیگر مکان‌ها رفتار نمی‌شود. مهم‌ترین حرم مسلمانان، حرم مکه است که خانه خدا در آن قرار دارد. در رتبه بعد، حرم مدینه است که خانه و مدفن پیامبر اسلام را در برمی‌گیرد و در کنار حرم مکی، حرمین شریفین خوانده می‌‌شود.
در معنایی توسعه‌یافته، حرم برای مدفن ائمه و حتی امامزادگان و اولیاء هم به کار برده شده و از تعابیری چون حرم علوی، حرم رضوی و یا حرم عبدالعظیم حسنی استفاده شده است. حرم در عرف عامه شیعیان امامیه، به مسجد یا محوطه‌ای زیارتی اطلاق می‌شود که بر گرداگرد مدفن ساخته شده است.
بنابر نظر مشهور فقهای شیعه، از احکام اختصاصی حرم مکی، حرم نبوی، مسجد کوفه و حائر حسینی، جواز و حتی استحباب کامل خواندن نماز مسافر در این اماکن است.
مسلمانان معتقدند که حرم‌های افراد نام برده‌شده در اسلام دارای قداست هستند. و حتی زیارت آن‌ها دارای فواید زیادی برای زیارت‌کنندگان است. برای نمونه به این حدیث توجه کنید:
از امام ششم شیعه :(هر که می‌خواهد در جوار پیامبرش و جوار علی و فاطمه باشد، زیارت حسین را رها نکند.)
در آداب زیارت احرام الهی مستحبات و واجبات زیادی آورده شده است.ازجمله واجبات پاک بودن بدن و لباس و همچنین جُنُب نبودن زیارت کننده و محرم است و ازجمله مستحبات نیز میتوان به داشتن وضو سلام دادن ماقبل از ورود و... اشاره کرد.
«حرم» واژه‌ای با ریشهٔ عربی است که واژه‌هایی چون «حریم» با آن از یک ریشه هستند.
حرم، از ریشه حرم (به معنای ممنوع بودن) است، گاهی به اهل منزل یا منزل که آن‌ها را از تعرض دیگران حفظ می‌کند حرم می‌گویند.
پادشاهی جهانی دیگر (OWK) یک مرکز تجاری بزرگ و تجاری بی‌دی‌اس‌ام و فمدام، استراحتگاه و یک ریزکشور بود که در سال ۱۹۹۶ با استفاده از ساختمان‌ها و محوطه‌های یک کاخ سده شانزدهمی در شهرداری تشرنا در ناحیه ژدار ناد سازاوو، جمهوری چک، افتتاح شد. اگرچه توسط هیچ کشور دیگری به رسمیت شناخته نشده‌است، اما ارز، گذرنامه، نیروی پلیس، دادگاه‌ها، پرچم ایالتی و سرود دولتی خود را حفظ کرده‌است.
پادشاهی جهانی دیگر رسماً در ۱ ژوئن ۱۹۹۶ تأسیس شد و پس از دو سال ساخت و ساز با هزینه ۲ میلیون پوند، تا بهار ۱۹۹۷ به روی بازدیدکنندگان باز شد.
این یک محیط سلطه‌گری و سلطه‌پذیری به اندازه و یکنواختی فراهم کرد که در هیچ مرکز دیگری در جهان موجود نیست.
این زمین و ساختمان در سال ۲۰۰۸ با قیمت درخواستی هشت میلیون یورو برای فروش عرضه شد. مشخصات فروش نشان می‌دهد که این ملک برای استفاده به عنوان هتل، رستوران، اقامتگاه یا آسایشگاه مناسب است. هنوز برای فروش بود. پادشاهی جهان دیگر هنوز مالک این ساختمان است و رویدادهای منظم را در ملک سازماندهی می‌کند. در ۲۴ مه ۲۰۱۶، ملکه پاتریشیا یکم امپراتوری Womania را ایجاد کرد و یک جمع‌آوری کمک مالی برای به دست آوردن زمینی که به عنوان مقر سازمان عمل می‌کرد، آغاز کرد. هدف امپراتوری Womania ایجاد یک جامعه بی‌دی‌اس‌ام مادرسالاری جدید شبیه به آنچه OWK بود است.
پادشاهی جهان دیگر خود را به عنوان یک مادرسالاری، جایی که زنان در آن حکومت می‌کردند، طراحی کرد. همچنین دارای مضامین قوی بی‌دی‌اس‌ام و مادرسالاری بود. هدف پیشین این ایالت این بود که «تا آنجایی که ممکن است موجودات مذکر را تحت حاکمیت نامحدود زنان برتر قرار دهیم.» OWK همیشه خود را به عنوان یک ایالت معرفی می‌کرد. با این حال، این یک شرکت خصوصی و انتفاعی بود که هیچ کسب‌وکاری با هیچ دولت مستقل رسمی نداشت.
پادشاهی دیگر جهان ظاهراً توسط ملکه پاتریشیا یکم اداره می‌شد، پادشاهی مطلقه که تاج‌گذاری او در ۳۰ و ۳۱ می ۱۹۹۷ انجام شد. او توانست قوانین و دیگر مسائل حقوقی را اصلاح کند. نقش‌های دیگر او شامل «مدیر عالی» («نظارت بر کلیه فعالیت‌های منطقه و دفتر مدیریت عالی»)، «مدیر عالی خزانه‌داری» (مسائل مالی) و دربار ملکه و نگهبان ملکه بود.
زیر ملکه یک سری طبقات مختلف وجود داشت. نخستین آنها «بانوان والا» یا «بانوان شهروندان» بودند که اشراف پادشاهی را تشکیل می‌دهند. برای شهروندی، یک زن باید معیارهای خاصی را رعایت می‌کرد. اینها بودند:
کلاس بعدی رعایا ملکه بود. اینها مردانی بودند که از قوانین دیگر پادشاهی جهان پیروی می‌کردند، از ملکه اطاعت می‌کردند و مالیات او را می‌پردازند، اما از برخی حقوق مانند «آزادی در سفر، داشتن دارایی و معامله با چنین اموالی، داشتن فرزند، تغییر شغل، شرکت و اظهار نظر» برخوردار بودند. پایین‌ترین طبقه طبقه «برده» بود. این دسته از مردانی بودند که تمام حقوق خود را از دست داده بودند، دارایی ملکه یا بانوان عالی بودند و «در سطح یک حیوان مزرعه معمولی» به حساب می‌آمدند.
این سایت مساحت داشت، با چندین ساختمان، و یک مسیر بیضی شکل به طول ، دریاچه کوچک و چمنزار. ساختمان اصلی کاخ ملکه بود که محل سکونت ملکه بود و شامل تالار ضیافت، کتابخانه، اتاق تاج و تخت، اتاق شکنجه، مدرسه، ورزشگاه و زندان زیرزمین وسیع بود، که سلول‌های آن را می‌توان رزرو کرد. اقامتگاه اضافی برای بازدیدکنندگان در لانگ هاوس، از جمله اتاق‌های کنتس الیزابت باتوری، با دو اتاق شکنجه ارائه شده‌است. این ساختمان همچنین شامل یک استخر شنا، میخانه، رستوران و کلوپ شبانه وندا بود. امکانات بیرونی با یک سالن سوارکاری سرپوشیده از خاک اره و اصطبل تکمیل شد.
عقل اول اصطلاحی است در فلسفهٔ اسلامی و نخستین چیزی که از ذات خداوند صادر شده‌است. عقل اول در اصطلاح فیلسوفان اشراقی نور اول و نور اقرب نامیده می‌شود.لغتنامهٔ دهخدا، ذیل مدخل عقل
فارابی در السیاسة المدنیة، تعداد عقول را برابر تعداد افلاک آسمانی شمرده و آن‌ها را بر ملائکه تطبیق داده‌است. وی در آراء اهل المدینة الفاضلة نیز ده عقل برمی‌شمرد. در این‌کتاب می‌نویسد: «از اول [تعالی] وجود دوم [عقل اول] فیضان می‌یابد و این دوم همچنین جوهری است دربست غیر جسمانی و نه در ماده‌است.»معلمی: ۱۳۸۵، صص ۹۰–۹۱
اولین تجلی از وجود اول، عقل اول است که قادر به تعقل در خود و خالق‌اش است. از عقل اول نیز عقل دوم فیضان می‌یابد و از وجود او آسمان اول لازم می‌آید.معلمی: ۱۳۸۵، ص ۹۱
مطابق قاعدهٔ «از واحد، جز واحد صادر نمی‌شودالواحد لایُصَدرُ عنه الا الواحد»، مخلوق بلاواسطهٔ این عالم «عقل اول» در اصطلاح فیلسوفان و «وجود منبسط و عام» در اصطلاح عارفان است. این وجود اول، هستی‌بخش موجودات دیگر خواهد بود. در اعتقاد عارفان و بیش‌تر فیلسوفان، صادر اول و وجود منبسط، همان روح پیامبر اسلام است. در حدیثی از پیامبر اسلام نقل شده که اولین چیزی که خداوند خلق کرد، نور من بود.«اول من خلق الله نوری»، به نقل از قدردان قراملکی: ۱۳۸۱
هورتِن هو ۹ که بعدا گوتا گو ۲۲۹ نامیده شد، پیش‌نمونه‌ای از یک جنگنده-بمب‌افکن دو موتوره تک‌سرنشین بود که اواخر جنگ جهانی دوم توسط برادران هورتن در آلمان طراحی و سه فروند از آن شد. این هواگرد نخستین بال‌دیس مجهز به موتور جت در جهان بود.
برادران هورتن، والتر و رایمار، بر این عقیده بودند که بالدیس کارآمدترین شکل یک هواگرد سنگین‌تر از هواست. آن‌ها کار خود را اوایل دهه ۱۹۳۰ با بادپرها آغاز کردند. این دو سال ۱۹۳۶ وارد "لوفت‌وافه" شدند و از سال ۱۹۴۲ به مطالعه بر بال‌دیس‌های مجهز به موتور جت پرداختند. نخستین گام مهم در این جهت با طراحی هورتن ها ۷ با دو موتور هل‌دهنده در سال ۱۹۴۳ به عنوان هواگرد آموزشی برای خلبانان "لوفت‌‎وافه"، برداشته شد. این اقدامات در همکاری رسمی با وزارت هوانوردی رایش نبود.
با این حال برادران هورتن ارتباطات سیاسی خوبی داشتند. طرح نسخه نهایی از جنگنده جت با عنوان هو ۹ در گوتینگن آماده شد. رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت‌وافه" این طرح را از نظر گذراند و دستور به ساخت فوری آن داد. بدین ترتیب گروه کوچک طراحی دو پیش‌نمونه از آن تکمیل کردند. هو ۹ فاو-۱، نخستین پیش‌نمونه می‌بایست به عنوان بادپر پرواز می‌کرد؛ سپس به‌گونه‌ای اصلاح شد که دو موتور جت ب‌ام‌و ۰۰۳آ بر آن نصب شود. کارآزمایی‌ها به صورت یدک‌کشی ماه اوت سال ۱۹۴۴ در ارانینبرگ آغاز شد که نشان از هدایت‌پذیری بسیار خوب هواگرد داشت. با این حال فاو-۱ مدتی بعد در اثر خطای خلبان در جمع نکردن تیرک کشش هنگام فرود از بین رفت.
هو ۹ متشکل از یک بخش مرکزی و صفحات اطراف بود. بخش مرکزی ضخامت کافی برای جای دادن خلبان، موتورها، تسلیحات، ارابه فرود سه‌چرخه و تقریبا همه سوخت، در خود را داشت. ساخت این بخش با چارچوبی از لوله‌های فولادی خوش‌خورده و پوششی از تخته سه‌لایی بود؛ جز نزدیک موتور که پوشش آلومینیمی داشت. بال‌های پس‌خمیده باریک بیرونی هواگرد تمام‌چوبی و بخش‌هایی از آن‌ها از چوب مرکب قالب‌گیری‌شده بود. سازندگان به سازه تنش ۷جی دادند تا تاب چرخشی تا شعاع کمتر از هر هواگرد دیگری داشته باشد.
وزارت هوانوردی با تایید قابلیت‌های هو ۹ همان ماه مه سال ۱۹۴۴ دستور به سپرده شدن تولید آن به شرکت گوتار واگون‌فابریک داد. عنوان جدید گو ۲۲۹ بر این هواگرد نهاده شد. جز فاو-۱ و فاو-۲، سفارش تولید هفت پیش‌نمونه دیگر و بیست فروند از مدل جنگنده صادر گشت. در این تولیدات طول بال می‌بایست ۱۶.۷۵ متر، موتور یومو ۰۰۴ب و تسلیحات چهار توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری ام‌کا ۱۰۳ یا ۱۰۸ می‌بود و خلبان صندلی‌پران ساده می‌داشت.
گو ۲۲۹ فاو-۲ پرواز آزمایشی خود را از ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ در ارانینبرگ آغاز کرد. این هواگرد می‌توانست در مسافتی کمتر از ۴۵۰ متر از زمین برخیزد. تا میانه ماه مارس ارابه فرود جمع‌شونده شد تا حداکثر سرعت ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. به هر صورت این هواگرد نیز در اثر از کار افتادن ناگهانی یکی از موتورها سقوط کرد. برنامه توسعه بیش از این پیشرفتی نداشت. شرکت گوتا در فریدریشرودا فاو-۳ را تقریبا تکمیل کرده بود و بخش زیادی از کار چندین فروند دیگر از هواگردهای گو ۲۲۹ انجام گرفته بود که جنگ جهانی دوم به پایان رسید.
"گوتا گو ۲۲۹آ-۰":
خانوانه (xānevāne) یکی از روستاهای شهرستان فومن است که در بخش سردار جنگل و دهستان سردار جنگل فومن واقع شده‌است.
نام خانوانه که در نگارش‌های جدید به اشتباه به صورت خانه وانه نوشته می‌شود از ترکیب دو واژهٔ خان+وانه تشکیل شده‌است. "خان" به ملاکان و صاحبان قصبه‌ها در قدیم گفته می‌شد و "وانه" واژه‌ای قدیمی است که به صورت "بانه" در زبان فارسی امروزی نیز به کار می‌رود و به معنی محل سکونت می‌باشد. به علت آب و هوای خوب و موقعیت جغرافیایی این منطقه در دوران قدیم خان‌ها و ملاکان برای گذراندن اوقات فراغت و تفریح به این روستا می‌آمدند. آن‌ها در این محل برای خود "وانه"‌هایی درست می‌کردند تا زمان حضورشان در این ناحیه در آن جا اقامت کنند.
این روستا از جنوب به شهر ماکلوان، از شمال به روستای زیده، از غرب به روستای میان رز و از شرق به روستاهای کوچیچال و کلرم منتهی می‌شود.
اهالی روستا به زبان تالشی صحبت می‌کنند. دین اهالی این روستا اسلام و مذهبشان شیعه اثنی عشری است. شغل اصلی اهالی کشاورزی است.
مسجد ولی عصر خانوانه؛
مدرسه ابتدائی مصطفی خمینی خانوانه
خانه وانه در ویکی‌پدیا گیلکی
ژن سی‌دی‌ایکس۱ (به انگلیسی Cdx1 gene) یکی از انواع ژنهای سی‌دی‌ایکس است که سنتز پروتئین سی‌دی‌ایکس۱ را از طریق ساخته شدن آران‌ای مربوطه برعهده دارد.
برای فعال شدن ژن سی‌دی‌ایکس۱ پروتئین لف۱ شرکت دارد. پروتئین سی‌دی‌ایکس۱ نیز در بخش راه‌انداز ژن سی‌دی‌ایکس۱ حضور دارد. پروتئین لف۱ با پروتئین سی‌دی‌ایکس۱ برهم‌کنش فیزیکی دارند.
سیاست تواب‌سازی در زندان‌های دهه شصت جمهوری اسلامی ایران اجرا می‌شد و طی فرایندی زندانیان سیاسی در هم شکسته توسط بازجویان و مقامات زندان تـَوّاب می‌شدند. این زندانیان علی‌رغم ندامت و اعلام انزجار از گذشته مبارزاتی خود، در زندان نگاه داشته می‌شدند و از وجودشان در جهت پیشبرد اهداف حکومت در حوزه‌های مختلف استفاده می‌شد.
به جز توبه مذهبی و اسلام آوردن، تواب‌سازی شامل وادارکردن زندانی به نفی هویت گذشته‌اش و انجام اعمالی علیه هم‌رزمان سابقش می‌شد؛ مثلاً گاه توابین باید در انجام شکنجه یا اعدام هم‌کیشان سابقشان شرکت می‌کردند. این عمل فراتر از هویت‌زدایی و فرهنگ‌زدایی (شستشوی مغزی) پیش می‌رفت.
توابین، به دلیل آنکه در ارتباط با فعالیت‌های سیاسی، در زندان بودند، در بیرون به عنوان «زندانی سیاسی» شناخته می‌شدند، اما در واقعیت امر، آنها به بخش مهمی از دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی در زندان‌ها تبدیل شده و در حقیقت، «مزدوران بی‌مزد و مواجب» بودند.
در دهه شصت، در زندان‌ها از شکنجه‌های روحی و فیزیکی در فرایند تواب‌سازی استفاده می‌شد و تواب‌شدگان برای اثبات در نفی گذشته سیاسی‌شان و وفاداری به جمهوری اسلامی، در اقرارهای تلویزیونی یا در سخنرانی در داخل زندان برای هم‌رزمان سابق و هم‌بندانشان یا با نوشتن مطالبی در مطبوعات در نفی عقاید گذشته‌شان، یا با دادن شعار برای اعدام هم‌بندانشان به ابراز پشیمانی و ندامت از عقاید و فعالیت‌های سیاسی گذشته خود می‌پرداختند.
توابین، در زندان فعالانه به امر سرکوب سایر زندانیان سیاسی و همکاری با زندانبانان و دادستانی می‌پرداختند، به عنوان نمونه در شکنجه یا شلاق زدن، در جوخه اعدام و زدن تیرخلاص، شرکت در بازجویی، جاسوسی و گزارش رد کردن از اعمال دیگر زندانیان (هم مخفیانه و هم علنی)، رفتن به گشت خیابانی به همراه پاسدارها برای شکار مبارزان بیرون از زندان، انتشار نشریه در زندان و در شکستن اهتمام دیگر زندانیان از آنان استفاده می‌شد. این امر موجب افزایش فضای رعب و وحشت در زندان، شکستن فضای مبارزاتی در زندان و بی‌اعتمادی زندانیها به یکدیگر نیز می‌شد."تواب، پدیده‌ای نوظهور در زندان!" ص ۱ تا ۳۰ - اشرف دهقانی
بر اساس تحقیقات یرواند آبراهامیان، «بیش‌تر بازجویان از میان طلاب و روحانیون جوان که در حوزه‌ها تعلیم اسلامی دیده یا هنوز می‌دیدند انتخاب می‌شدند.» در این دوره اسدالله لاجوردی (۱۳۱۴–۱۳۷۷) که دادستان انقلاب و رئیس زندان اوین بود، در اشاره به همین سیاست، زندان‌های جمهوری اسلامی را «دانشگاه‌های انسان‌سازی» نامیده بود.
بنابر شهادت برخی زندانیان سیاسی، حسن شایانفر و حسین شریعتمداری در سال‌های ۶۳ و ۶۴ در زندان اوین و زندان قزل‌حصار به تواب‌سازی و گرفتن اقرارهای تلویزیونی از زندانیان سیاسی اشتغال داشتند.«برادر حسن»، مردی برای همه فصل‌های سرکوب، "رادیو فردا"
شعارهای تظاهرات‌های پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران مجموعه شعارهایی است که طی پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ و در جریان اعتراضات، توسط مردم داده شد.
با اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ که به انتخاب مجدد محمود احمدی‌نژاد منجر شد، ایرانیان در سراسر جهان بنا بر این پندار که در انتخابات «تقلب» صورت گرفته و حاکمیت بنای تصحیح این تقلب را ندارد، دست به راهپیمایی زدند. در این تظاهرات‌ها عموماً شعارهای افراد حول فاصله گرفتن از اصول مردم‌سالاری و نزدیک شدن به دیکتاتوری بود.
در روز ۱۳ آبان و در پی تظاهرات مخالفین دولت شعارهای بسیاری علیه علی خامنه‌ای شنیده شد. این حجم از شعارها ضد رهبری جمهوری اسلامی تا آن زمان بی‌سابقه بود. تحلیلگران علت این شعارها را حمایت شدید رهبری از دولت محمود احمدی‌نژاد می‌دانند.
پرکاربردترین شعارها در طی این تجمعات این‌ها بود:
Retrieved on 2009-06-30.
ما همه مجید هستیمعفو بین‌الملل خواهان آزادی مجید توکلی شد
در تظاهرات‌ عاشورا، تظاهرات کنندگان پیام‌های سیاسی خود را با پیام‌های مذهبی این ماه بهم آمیختند و رهبر جمهوری اسلامی را با یزید مقایسه نمودند.
در پی قیام تونس و مصر در دی و بهمن ۱۳۸۹ و کناره‌گیری زین‌العابدین بن علی و حسنی مبارک از قدرت، برخی شعارهای تظاهرکنندگان در راهپیمایی ۲۵ بهمن متأثر از این وقایع بود.
سر دادن شعار الله اکبر بر روی بام‌ها در شب هنگام که در انقلاب ۵۷ نیز صورت گرفت یکی از روش‌های مبارزاتی مسالمت‌آمیزی بود که میرحسین موسوی در بیانه‌های خود بر روی آن تأکید داشت و از سوی مردم خصوصاً در تهران پیگیری می‌شود. این روش که کمترین هزینه را برای معترضان و بیشترین دستاورد تبلیغاتی را دارد همچنان در تهران ادامه دارد و با شعار «مرگ بر دیکتاتور» همراه است. این شعار در سال‌های اخیر از سوی تندروهای اسلامی و برخی گروه‌های تروریستی استفاده می‌شد اما این بار از سوی هواداران اصلاحات در ایران استفاده گردید.
برت استفان در مصاحبه با روزنامه وال استریت ژورنال می‌گوید:
در حالیکه الله اکبر شبانه در دوره پهلوی با واکنش تندی مواجه نشد، جمهوری اسلامی به گفته سازمان دیده بان حقوق بشر با حمله به منازل مردم شکستن درب‌ها و ضرب و شتم مردم به سر دادن ندای الله اکبر پاسخ گفت. به گفته این سازمان نیروهای بسیج به محلاتی همچون یوسف آباد، سعادت آباد، ونک، شهرک غرب، فرمانیه و نیاوران حمله برده باشکستن در خانه‌ها به زور وارد خانه مردم می‌شوند، لوازم شخصی آنان را درهم می‌شکنند، ساکنان را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند و اتومبیل‌هایی را که در خیابان‌ها پارک شده خرد می‌کنند.
به گفته مسیح علی‌نژاد ادعای اینکه همسایگان از افرادی که الله اکبر گفته‌اند شکایت کرده و تهدید به برخورد قضایی از دیگر روش‌هایی است که علیه تکبیرهای شبانه به کار رفته‌است.
ده‌ها تن از نیروهای بسیج در حالیکه به سلاح‌های سرد و گرم مجهز بودند به بهانهٔ تکبیر گفتن شبانهٔ مردم، به برج سبحان واقع در بلوار کاوه تهران حمله برده و ضمن ضرب و شتم شدید مردم، به اموال آنان نیز آسیب رساندند. کمیتهٔ تشکیل شده توسط نمایندگان مجلس برای بررسی این موضوع نیز پس از دیدار با فرماندهٔ بسیج بر اساس توصیه‌های انجام شده به کار خود پایان داد.
در جریان اعتراضات پس از انتخابات نام مجتبی خامنه‌ای در میان معترضان به عنوان صحنه گردان آنچه که تقلب و کودتا می‌نامیدند مطرح گردید. در انتخابات قبل در سال ۱۳۸۴ نیز مهدی کروبی در نامه‌ای به علی خامنه‌ای پسر وی را به حمایت از احمدی‌نژاد متهم کرده بود. برخی رسانه‌ها، خصوصاً روزنامه گاردین در چند مصاحبه و مقاله مدعی شدند که خامنه‌ای متمایل به رهبر شدن مجتبی است و کنترل بسیج را نیز عملاً به وی سپرده‌است. یک سیاست‌مدار بلندپایه به گاردین گفته‌است که مجتبی ضمن دست داشتن در انتخابات ۲۲ خرداد از طریق بسیج اعتراضات پس از کودتا را سرکوب کرده‌است. در پی این مطالب، شعار «مجتبی بمیری، رهبری رو نبینی» یا «مجتبی بمیری، رهبری رو نگیری» در اعتراضات روز ۵ شنبه ۱۸ تیر ۱۳۸۸ در تهران، از سوی معترضان بیان شد.
شعارهای مردم علیه فرزند خامنه‌ای در رسانه‌های بین‌المللی نیز بازتاب داشت.Thousands rally in Tehran with bitter new cry - World AP - MiamiHerald.com
«مرگ بر روسیه» و «مرگ بر چین» به ویژه در نماز جمعه ۲۶ تیر از اصلی‌ترین شعارهای نمازگزاران معترض بود. استفاده از شعارهای ضد روسی دیگری همچون «روسیه حیا کن کشورمو رها کن» و «مرگ بر پوتین» و نیز آتش زدن پرچم روسیه توسط معترضان از شدت گرفتن احساسات ضدروسی در میان معترضان به انتخابات خبر می‌داد. معترضان پس از شنیدن شعارهای سنتی «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر انگلیس» و «مرگ بر اسرائیل» از شعارگویان رسمی و طرفداران حکومت با شعار «مرگ بر روسیه» به آنان پاسخ می‌دادند. روسیه یکی از اولین کشورهایی بود که پیروزی احمدی‌نژاد را تبریک گفت و احمدی‌نژاد بلافاصله پس از انتخابات سفری به مسکو داشت. معترضان حتی معتقدند که روس‌ها مستقیماً در سرکوب معترضان نقش دارد. شایعاتی وجود دارد که نیروهای ویژه روسیه در متفرق‌سازی تظاهرات دست دارند و مشاورین روس در دولت ایران خدمت می‌کنند. در فیس‌بوک هم گروهی به نام "مخالفین مأمورین روسی در ایران" ایجاد شده‌است. یکی از اطلاعیه‌های بعد از انتخابات مهدی کروبی هم به این موضوع اشاره کرده‌بود:
الکسی مالاشنکو کارشناس "مرکز کارنگی مسکو" در این مورد گفته‌است: «روسیه اشتباه کرد که بلافاصله از احمدی‌نژاد حمایت کرد. سخنرانی روز جمعه رفسنجانی نشان می‌دهد که او و طرفداران وی هنوز بهیچ وجه نباخته‌اند.» وی معتقد است اگر خط مشی مسکو ملاحظه‌کارانه باشد، شعارهای ضد روسی تکرار نخواهند شد. شیرین ادیبانی نیز معتقد است: این اعتراضات، نه علیه روسیه بلکه علیه روابط بسیار گرم بین دولت‌های ایران و روسیه هستند.روسیه، دشمن خلق ایران خبرگزاری روسیهشعار «مرگ بر روسیه!» به «مرگ بر دیکتاتور!» اضافه شد خبرگزاری روسیهآیت‌الله هاشمی مبارزه برای رهبری را آغاز کرد خبرگزاری روسیهFor Iran’s Opposition, ‘Death to Russia’ Is the New ‘Death to America’ رابرت مک‌کی، نیویورک تایمز
الهه کولایی کارشناس مسائل روسیه به سابقه حمایت حاکمان مستبد روسیه از جریان‌های اقتدارگر و تمرکزگرا در ایران و حوادثی چون به توپ بستن مجلس توسط کلنل لیاخوف اشاره می‌کند و معتقد است نزدیکی روزافزون ایران به کشورهایی همچون چین و روسیه خاطره روندی را که در گذشته به استبداد صغیر و رویدادهای مشابه انجامید، در حافظه تاریخی ایرانیان زنده می‌کند و معترضان را به سمت محکوم کردن سیاست‌های روسیه سوق می‌دهد."چرایی «مرگ بر روسیه» در گفتگو با الهه کولایی؛ مردم خاطره خوبی از روس‌ها ندارند "، ویژه‌نامه روزنامه اعتماد، ص ۴، ۱۰ مرداد ۱۳۸۸
حافظه تاریخی ایرانیان کمتر به یاد می‌آورد که روسیه (و شوروی) آماج ناسزاهای مرگ‌آلود یا آتش کشیدن پرچم قرار گرفته باشد.تفاوت «مرگ بر روسیه» با شعارهای ضداستکباری فرارو هرچند پس از انقلاب ۵۷ و جنگ شوروی در افغانستان شعار مرگ بر شوروی نیز گهگاه از سوی اسلام‌گرایان شنیده می‌شد و تعدادی از دانشجویان مسلمان راست‌گرا از جمله احمدی‌نژاد برنامه‌ای برای تسخیر سفارت شوروی داشتند.
معترضان دولت چین را هم با شعار «مرگ بر چین» به بهانه کشتار مسلمانان اویغور مورد عتاب قرار داده‌اند. چین نیز همچون روسیه جزو کشورهای حامی سیاست‌های محمود احمدی‌نژاد به‌شمار می‌رود و کالاهای چینی بازار ایران را تصرف کرده‌است.
مسجد قبا مسجدی است که در خیابان شریعتی تهران و در نزدیکی حسینیه ارشاد قرار دارد. این مسجد در سالهای دهه پنجاه توسط سید محسن هزاوه ای همدانی بنیانگذاری شد. محمد مفتح از اولین امامان جماعت این مسجد بود.
این مسجد هم چنین در ۷ تیر ۱۳۸۸ شاهد برگزاری اجتماع معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری دهم به دعوت میرحسین موسوی بود که در نهایت با دخالت نیروهای انتظامی و بسیج به خشونت کشیده‌شد.
کوین جیمز (زاده ۲۶ آوریل ۱۹۶۵) کمدین آمریکایی است که ابتدا به خاطر نقش "داگ هفرنان" ("Doug Heffernan") در سریالهای تلویزیونی سلطان محله کوئین (مربوط به محله کوینز در نیویورک) و همه ریموند را دوست دارند از شبکه سی‌بی‌اس به شهرت رسید.
کوین جیمز یکی از نقشهای اصلی در فیلم هیچ را نیز داشته‌است. وی در سال ۲۰۱۰ در فیلم بزرگ شدن‌ها (به انگلیسی: grown ups) و همچنین مجری گری مراسم جوایز انتخابی کودکان شبکه نیکولدئون را برعهده داشته‌است که ۲۷ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد. در سال ۲۰۲۰ نیز سینمایی becky رو هم بازی کرده‌است.
کوین جیمز با کوین جورج نیپفینگ متولد شد. مادرش، ژانت، خانه‌داری بود که گاهی در دفتر ماساژوری کار می‌کرد. پدرش، جوزف والنتین نیپفینگ، مالک شرکت بیمه بود. کوین دارای دو برادر خواهر است است. گری ولنتاین که مانند او کمدین است. خواهرش لزلی برای جیمز کار می‌کند و به او در انجام کارهای خیریه کمک می‌کند.
جیمز دبیرستان را سال ۱۹۸۳ تمام کرده و یکی از هم تیمی‌هایش در ورزش کشتی، مایک فولی، کشتی‌گیر سرشناس بوده‌است. او به دانشگاهی در نیویورک رفت اما هرگز فارغ‌التحصیل نشد.
جیمز استدآپ کمدی یا کمدی صحنه را سال ۱۹۸۹ شروع کرد که در کلابی در منهتن بود. او در برنامه‌های زیاد در تلویزیون از جمله سری برنامه‌های نمایش آخر شب با افراد مختلف، حضور یافت و محبوبیت زیادی را کسب کرد.
در این بین حتی در یک تبلیغ از یک شرکت ایتالیایی شرکت کرد.
رفاقتش با ری رومانو باعث شد تا پایش به برنامه همه ریماند را دوست دارند باز شود و از آنجا به سریال سلطلن محله کوئین راه پیدا کرد که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ ادامه داشت. کوین جیمز در نقش داگ در این سریال مأمور تحویل شرکت پستی بود که با همسرش کری (با بازی لی رمینی) ازدواج کرده. کوین جیمز برای ایفای نقشش در فصل هشتم این سریال نامزد جایزه امی در سال ۲۰۰۶ شده بود.
فیلم «هیچ»، فیلم کمدی رمانتیکی بود که کوین جیمز سال ۲۰۰۵ در کنار ویل اسمیت و اوا مندس آن را بازی کرد. در سال ۲۰۰۶ با ری رومانو، فیلم «مشبک» (به انگلیسی: grilled) را داشت و در صدا گذاری انیمشن‌های «خانهٔ هیولا» بارنی یارد «شرکت پیدا کرد. فیلم‌های» بزرگ شدن هاً و از دیگر فیلم‌هایی هستند که کوین جیمز بازی کرده‌است.
سری برنامه‌هایی با عنوان «طاووس گرد و خاکی» از سوی کوین جیمز تهیه می‌شود که برادرش گری ولنتاین در آن بازی می‌کند و از تیر ماه ۱۳۸۸ بر روی وب پخش می‌شود.
۱۹ ژوئن ۲۰۰۴ کوین جیمز با بازیگر زن، استفیانا دلاکروز، ازدواج کرد و اکنون دو دختر دارد. سی ینا ماری که ۲۰۰۵ به دنیا آمده و شی جوئل که متولد ۲۰۰۷ است و کنن والنتتین زاده ۲۰۱۱ است
نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. او از شاگردان و مریدان نجم الدین کبری و مجدالدین بغدادی بود.جامی، عبدالرحمن، نفحات الأنس، ص۴۳۷، محقق و مصحح: محمود عابدی، انتشارات اطلاعات، تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۵ش.
شَمع یا در فارسی شَماله،https://www.vajehyab.com/?q=شماله&d=en کِندیلعربی‌شده: قِندیلhttps://www.vajehyab.com/dehkhoda/قندیل-2 یا سپندار برای منبع نور و گاهی برای تولید گرما به کار می‌رود و شامل یک ریسمان یا فتیلهٔ جاسازی‌شده و یک تودهٔ جامد از سوخت (معمولاً موم) است. امروزه اکثر شمع‌ها از پارافین ساخته می‌شوند.
قبل از اختراع لامپ، شمع و چراغ‌های نفتی برای روشنایی استفاده می‌شدند. اما امروزه از شمع برای روشنایی اضطراری در هنگام قطع برق یا برای ایجاد یک محیط رمانتیک یا در مراسم مذهبی و یاد بودها نیز استفاده می‌شود (به عنوان مثال در رسوم ازدواج ایرانی، آینه و شمعدان یک عضو جدانشدنی سفرهٔ عقد و مراسم‌های بعد از آن بوده و بعدتر در خانه‌ای که زن و شوهر با هم در آن زندگی می‌کنند، به عنوان نشانه‌ای از عهدی که با هم بسته‌اند و معمولاً در جایی از دکوراسیون خانه که جلب توجه کند، تا زمان دوام عهدشان، با توجهی ویژه نگهداری می‌شود. (کارکرد نوستالژیک شمع)
شمع معطر در رایحه‌درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شمع مومی را برای اولین بار فنیقی‌ها ساختند. در قرن هجدهم شمع از روغن نهنگ ساخته می‌شد و چون روشنایی این شمع، که معروف به شمع کافوری بود، خوب و ثابت بود، بعداً «بالِن» به عنوان واحد روشنایی انتخاب شد. در سال ۱۸۲۳ شمع‌های گچی و پارافینی نیز به بازار آمد. سازندگان این دو شمع، دو مخترع فرانسوی به نام سیمونَن (Simonin) و مانژو (Manjot) بودند.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرانزلی دارای سه رشته در مقطع دکتری، پانزده رشته در مقطع کارشناسی ارشد، سی و سه رشته در مقطع کارشناسی، دوازده رشته فعال کاردانی در گروه‌های فنی و مهندسی، علوم انسانی و منابع طبیعی است. رشته‌های کارشناسی آن شامل مهندسی معماری، مهندسی عمران، مهندسی برق، مهندسی کامپیوتر، حقوق، شیلات، مهندسی مکانیک، حسابداری، مدیریت دولتی، مدیریت بازرگانی، مدیریت بیمه و ... می‌باشد. جهت مشاهده لیست کامل رشته های دایر در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر انزلی به اینجا مراجعه فرمایید.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر انزلی در اسفند ماه سال ۱۳۷۸ تأسیس و از مهرماه سال ۱۳۷۹ با پذیرش ۱۲۰ دانشجو در رشته کارشناسی مدیریت دولتی و کاردانی حسابداری آغاز به کار نموده‌است. تعداد دانشجویان این دانشگاه با احتساب دانشجویان اصلی و مهمان، جمعاً دارای حدود 3000 نفر دانشجو در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکتری است.
واحد بندر انزلی 3 ساختمان با مساحت 6114 متر مربع جهت انجام امور اداری و آموزشی، یک ساختمان پیش ساخته آموزشی با متراژ 344 متر مربع، سالن اجتماعات و مرکز رشد و آمفی تئاتر به متراژ 2150 متر مربع، سوله و آزمایشگاه به متراژ 737 مترمربع دارد.
این واحد با توجه به امتیاز کسب نموده از فروردین سال ۱۳۸۵ از واحد کوچک، به واحد متوسط ارتقا یافته و با توجه به روند سریع تغییرات، فضای آموزشی و رفاهی و جذب هیئت علمی، در آینده بسیار نزدیک به واحد بزرگ مبدل خواهد شد.
تعداد کارکنان واحد بندر انزلی ۷۰ نفر، تعداد اعضای هیئت علمی تمام وقت و نیمه وقت 81 نفر و تعداد حق‌التدریسان این واحد 50 نفر می‌باشد.
جان فرانسیس بون جووی جونیور ، خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی است.
در سال‌های اول نوجوانی همه وقتش را در کلاب‌های محلی می‌گذراند و باور داشت که یک روز ستاره راک خواهد شد. زمانی که ۱۶ ساله بود کیبوردیست دیوید برایان را در دبیرستان ملاقات کرد و هر دو ۱۰ قطعه ریتم و بلوز با نام آتلانتیک سیتی را اجرا کردند. در ۱۹۸۰ اولین آهنگش را به نام runaway ضبط کرد بعد از این آهنگ جان فهمید که اگر بخواهد با موفقیت آهنگ‌هایش سرمایه‌ای جمع کند او به نوازندگان بیشتر نیاز خواهد داشت.
این گروه بعد از عقد قرارداد با کمپانی پولی گرام نام گروه را از جان بن جووی به بن جووی تغییر دادند. در ژوئیه ۱۹۸۳ نخستین آلبوم خود را به نام ۷۸۰۰ درجه فارنهایت به دنیای موسیقی عرضه نمود که آهنگ فراری Run Away از این آلبوم به جدول ۵۰ آهنگ برتر آمریکا راه پیدا کرد. آلبوم بعدی آنها slippery when wet پرفروش‌ترین آلبوم سال ۱۹۸۷ در ایالت متحده بود، هر چند عرضه آن به دنیای موسیقی اوت ۸۶ بود.
آهنگ Always به مدت شش ماه یکی از ده آهنگ برتر بیلبورت ۱۰۰ آهنگ برتر و یکی از بهترین آهنگ‌های بون جووی شناخته شد. این آهنگ به عنوان آهنگ شماره ۴ آمریکا و شماره یک اروپا شناخته شد.
"Best Country Collaboration with Vocals" for "Who Says You Can't Go Home". شد.
در تاریخ ۲۴ ژوئن سال ۲۰۰۹ میلادی، جان بون جووی و اندی مددیان، به‌طور مشترک آهنگ معروف "با من باش" (Stand By Me) را به زبان انگلیسی و فارسی و در حمایت از اعتراضات سراسری مردم ایران اجرا کردند.بون جووی و اندی در حمایت از تظاهرکنندگان ایرانی خواندند, بی‌بی‌سی فارسی
در اجرای این ترانه، ریچی سمبورا نوازنده صاحب‌نام گیتار و از اعضای گروه هارد راک بون جووی، اندی و جان بان جووی را همراهی می‌کند.بان جووی و اندی برای ایران خواندند , رادیو فردا
تا تاریخ اوت ۲۰۰۹ میلادی، بیش از ۱۲۰ میلیون نسخه از آلبوم‌ها موسیقی قانونی جان بون جووی در سراسر جهان به فروش رفته‌است.ASCAP news, March 25, 2008.
علی‌اکبر معین‌فر (زاده ۲۲ دی ۱۳۰۶http://live110.ir/post/bMtCNwgdYW/درگذشت_معین_فر؛_اولین_وزیر_نفت_ایران تهران – درگذشته ۱۲ دی ۱۳۹۶ تهران) سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که نخستین وزیر نفت ایران پس از ایجاد این وزارتخانه جدید محسوب می‌شود. وی دانش‌آموخته مهندسی راه و ساختمان از دانشکده فنی دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد مهندسی زلزله از دانشگاه واسدا می‌باشد. او از اعضای نهضت آزادی بود.
علی اکبر معین فر در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۲۶ در آزمون ورودی دانشکده فنی دانشگاه تهران ثبت نام کرد و از سال دوم ادامه تحصیل در رشته راه و ساختمان را انتخاب کرد. در همین دوران بود، که فعالیت‌های انجمن اسلامی اندک‌اندک پایه‌گذاری گردید. نخستین فعالیت‌های وی از همین سال‌ها آغاز شد:
وی تحصیلات خود را در رشته مهندسی راه و ساختمان در دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۰ به پایان برد و در سال ۱۳۳۱ به خدمت سربازی، اعزام شد. وی از سال ۱۳۳۲ فعالیت در صنعت نفت را آغاز کرد و برای کار در پالایشگاه آبادان که ریاست آن را مرتضی‌قلی بیات بر عهده داشت، عازم آبادان شد. هنوز یک روز از ورود به آبادان نگذشته بود، که از تهران خبر کودتا علیه دولت مصدق به وی رسید.
بعدها در بانک ساختمان به عنوان مهندس ناظر مشغول کار شد. در سال ۱۳۳۸ به دنبال آشنایی و همکاری با گروه مهندسی ژاپنی که برای بررسی زلزله سال ۱۹۵۷ مازندران به ایران آمده بودند، از سوی تاچی نایتو، استاد برجسته زلزله و طراح و سازنده برج توکیو، برای دوره‌ای تحقیقاتی در رشته مهندسی زلزله به دانشگاه واسدا دعوت شد و دوره مهندسی زلزله را در سال ۱۹۶۰ به پایان رساند.
بعد از بازگشت از توکیو و به دنبال زلزله بوئین زهرا در سال ۱۳۴۱ مقدمات تهیه کد زلزله در ایران را فراهم کرد. از سال ۱۹۶۵ به عنوان عضو افتخاری «انجمن اروپایی مهندسین زلزله» به تحقیق و مطالعه در زمینه زلزله ادامه داد. مدتی نیز به‌عنوان استاد پاره‌وقت در مقطع فوق‌لیسانس، به تدریس مهندسی زلزله در دانشگاه پلی‌تکنیک پرداخت.
وی از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۱ در بانک ساختمانی و از آن زمان تا پیروزی انقلاب اسلامی، در دفتر فنی سازمان برنامه و بودجه کشور به فعالیت مشغول بود.
شاید اغراق نباشد که گفته شود موضوع مهندسی زلزله و اساساً طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله در کشور، با نام علی‌اکبر معین‌فر شروع می‌شود.وی اساساً به همین دلیل، بنا به درخواست ابوالحسن بهنیا که ریاست وقت دفتر فنی سازمان برنامه و بودجه را بعهده داشت، به آن سازمان دعوت بکار شد.
طرح تهیه تاریخچه زلزله‌های مخرب ایران که بعداً مبنای تهیه «پهنه‌بندی زلزله» ایران شد توسط وی پیشنهاد گردید، سپس با همکاری پروفسور امبریزیز، که در آن زمان در کالج امپریال دانشگاه لندن مشغول مطالعات مربوط به زلزله‌های یونان و کشورهای سواحل مدیترانه بود، انجام گردید. نتیجه این مطالعات بعداً در کتابی به نام زلزله‌های تاریخی ایران ثبت گردید. ایجاد شبکه شتاب‌نگاری کشور از خدمات بنیادی معین‌فر در زمان فعالیت در دفتر فنی سازمان برنامه و بودجه بود. تدوین آئین‌نامه زلزله ایران در دهه ۱۳۴۰ در دفتر فنی سازمان برنامه و بودجه توسط ایشان و به راهنمایی ابوالحسن بهنیا آغاز شد.
معین‌فر در سازمان برنامه و بودجه شروع‌کننده بسیاری از آئین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های فنی بود و علاوه بر استاندارد ۵۱۹ که شاید قدیمی‌ترین دستورالعمل فنی در صنعت ساختمان ایران باشد، «آئین‌نامه بتن ایران» در زمان تصدی ایشان در سازمان شروع شد و ابتدا با عناوین دستورالعمل‌های ۱–۱۸ تا ۵–۱۸ منتشر گردید. تدوین مجموعه مقررات ملی در وزارت مسکن و شهرسازی یکی دیگر از خدمات معین‌فر به‌شمار می‌رود.
خدمات معین‌فر در زمینه مطالعات مربوط به زلزله‌های ایران مورد توجه محافل فنی در سطح جهان قرار گرفت که برای ایشان افتخاراتی علمی نیز به همراه آورد. وی به مدت هشت سال عضو هیئت مدیره‌های «مؤسسه بین‌المللی زلزله» و «مؤسسه اروپائی مهندسی زلزله» در دهه ۱۹۷۰ میلادی بود و تا پیش از درگذشت، عضو مادام‌العمر جامعه مهندسی زلزله هندوستان بود. او در سال ۲۰۰۲ به دریافت لوح تقدیر از طرف مسئولین اروپایی مهندسی زلزله نائل شد که در کنفرانس بین‌المللی زلزله در مهندسی به وی اعطا گردید.
معین فر از فعالان حرکت‌های اجتماعی در جامعه مهندسین کشور نیز محسوب می‌شود. بنیان‌گذاری انجمن مهندسان محاسب کشور، فعالیت مؤثر در شورایعالی کانون فارغ التحصیلان دانشکده فنی و بالاخره فعالیت به عنوان کارشناس رسمی دادگستری در رشته راه و ساختمان از جمله خدمات وی محسوب می‌شود.
پس از شکل‌گیری شورای انقلاب، به عنوان اولین نهاد رسمی انقلابی دولت موقت، دومین نهادی بود که با اوج‌گیری انقلاب و در آستانه پیروزی آن تشکیل شد. حکم بازرگان در پانزدهم بهمن ماه ۱۳۵۷ یک هفته پیش از پیروزی انقلاب در مدرسه علوی و در حضور خبرنگاران داخلی و خارجی قرائت شد. ۲۴ بهمن ماه اولین گروه از وزیران دولت موقت معرفی شدند که معین فر در این میان نبود. چندی بعد با معرفی وزیران باقی‌مانده، کابینه بازرگان تکمیل شد و معین فر به عنوان وزیر مشاور و سرپرست سازمان برنامه و بودجه برگزیده شد. از یازدهم فروردین ۱۳۵۸ نیز محمدتقی ریاحی به وزارت دفاع رفت و از هفتم مهرماه، مصطفی چمران بر جای او نشست. در همان زمان، محمدعلی رجایی؛ وزیر آموزش و پرورش، حسن حبیبی؛ وزیر فرهنگ و یدالله سحابی؛ وزیر مشاور در امور انقلاب و عزت‌الله سحابی؛ سرپرست سازمان برنامه و بودجه شدند. بدین ترتیب، علی‌اکبر معین‌فر نیز اولین وزیر وزارتخانه تازه تأسیس نفت شد. از اصلی‌ترین چالش‌های دوران وزارت وی، بخشنامه ۶ روز کار در هفته و کار در پنجشنبه‌ها بود. این بخشنامه با اعتراض تعدادی از کارکنان وزارت نفت روبرو شد.
پس از استعفای دولت بازرگان در ۱۴ آبان ۱۳۵۸ دولت شورای انقلاب آغاز به کار کرد. بدنه اصلی این دولت، همان وزرای دولت بازرگان بود و تنها چند وزیر تغییر کرد. معین فر همچنان در این دوران وزیر نفت بود.
پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ۵ بهمن ۱۳۵۸، در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ اولین انتخابات مجلس شورای اسلامی برپا شد. نهضت آزادی تصمیم به شرکت فعال در انتخابات گرفت. از این رو، در ائتلافی با انجمن اسلامی مهندسین با همگامی آیت‌الله زنجانی و محمدتقی شریعتی لیستی را برای تهران تدارک دیدند. این لیست شامل افراد ذیل می‌شد: مهدی بازرگان، عبدالعلی بازرگان، یدالله سحابی، عزت‌الله سحابی، مصطفی چمران، حسن حبیبی، علی‌اکبر معین‌فر، ابراهیم یزدی، محمد توسلی، محمدعلی رجایی، هاشم صباغیان، جلال‌الدین آشتیانی، فتح‌الله بنی‌صدر، علی‌اصغر بهزادنیا، علی دانش‌منفرد، علی صادقی‌تهرانی، مصطفی کتیرایی و محمود مانیان هجده نام نوشته در صورت جلسه پایانی ائتلاف بودند.
معین‌فر در این انتخابات با ۱٬۴۳۹٬۳۶۰ رأی در رتبه چهارم قرار گرفت. وی در فهرست ائتلاف بزرگ، که از جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و چند گروه مذهبی دیگر تشکیل می‌شد، هم قرار گرفت و موفق به ورود به مجلس در دور اول شد. او در کنار حسن حبیبی و محمدعلی رجایی ۳ نام مشترک این دو فهرست بودند.
در روز ۳۱ خرداد ۱۳۶۰، مجلس برای طرح و تصویب برکناری ابوالحسن بنی صدر از مقام ریاست‌جمهوری به عنوان عدم کفایت سیاسی، بدون حضور شخص بنی صدر، جلسه‌ای برگزار کرد. از آرای احصاء شده، ۱۷۷ نفر موافق بودند و تنها یک رأی مخالف متعلق به علی‌اکبر معین‌فر بود که وی طی نطقی آن را آشکارا به عنوان نماینده مخالف اعلام کرد؛ وی در پایان سخنرانی خود گفت: «انا لله و انا الیه راجعون». از آن روز بنی صدر در خطر دستگیری و اعدام قرار گرفت و ناچار به مخفی شدن گردید و نهایتأ در ۶ مرداد ۱۳۶۰ به همراه مسعود رجوی از ایران به مقصد فرانسه گریخت.
در سال‌های آخر حیات، عمده فعالیت‌های سیاسی معین فر، به حضور در مراسم، مناسبت‌ها و مصاحبه‌ها، محدود شده بود. گرچه در انتخابات سال ۱۳۷۶ و مدتی پیش از برگزاری، علی اکبر معین فر برای نامزدی خود اعلام آمادگی کرد.
در سال ۱۳۸۱ کانون مهندسین فارغ‌التحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران وی را به عنوان مهندس برجسته معرفی نمود.
علی اکبر معین فر در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۶ در سن هشتاد و نه سالگی، به دلیل بیماری کلیوی در منزل شخصی‌اش در تهران درگذشت.
هاشم صباغیان (زاده ۱۵ فروردین ۱۳۱۶Profile of Hashem Sabbaghian در تهران) عضو ارشد نهضت آزادی ایران است که در دولت موقت، بعد از احمد صدر حاج‌سیدجوادی ، وی وزیر کشور شد.
مهندس هاشم صباغیان، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مهندسی راه و ساختمان از دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۰ گرفت. وی از آغاز بنیان‌گذاری نهضت آزادی، به عضویت آن درآمده و علاوه بر عضویت در شورای مرکزی آن، رئیس هیئت اجرایی و عضو دفتر سیاسی آن نیز بوده‌است.
وی هم چنین در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ مسئولیت کمیته استقبال از آیت الله خمینی در تهران را عهده‌دار بود.
هاشم صباغیان در کابینه دولت موقت ابتدا رئیس دفتر نخست‌وزیر و سپس به سمت معاونت دولت در امور انتقالی و سرانجام به وزارت کشور منصوب شد.
بوستون گلوب یک روزنامه آمریکایی مستقر در شهر بوستون در ایالت ماساچوست است. این روزنامه از زمان تأسیس آن توسط چارلز اچ تیلور در سال ۱۸۷۲؛ در بوستون، ماساچوست مستقر است. "بوستون گلوب" از سال ۱۹۹۳ (میلادی) تحت مالکیت شرکت "نیویورک تایمز" درآمد. روزنامه بوستون هرالد به‌عنوان مهم‌ترین رقیب "بوستون گلوب" به‌شمار می‌رود. شمارگان کل این روزنامه در اوت ۲۰۱۶ در حدود ۱۳۶۰۰۰ نسخه بود. در سال ۲۰۰۸ میانگین شمارگان این روزنامه از ۳۸۲٬۵۰۳ نسخه در روز به ۳۵۰٬۶۰۵ نسخه کاهش یافت. میانگین شمارگان گلوب در یکشنبه‌ها نیز با کاهش ۶٫۵ درصدی به حدود ۵۲۵٬۹۵۹ نسخه در روز رسید.
سردبیر بوستون گلوب برایان مک گراری است که در دسامبر ۲۰۱۲سکان هدایت این رسانه را به دست گرفت.
رقیب اصلی بوستون گلوب، بوستون هرالد است که تیراژ کمتری دارد و با سرعت بیشتری در حال کاهش است.
"بوستون گلوب" تا سال ۲۰۱۶ بیست و شش بار برنده جایزه پولیتزر شده‌است.
مجله "بوستون گلوب" تقریباً هر هفته روزهای یکشنبه منتشر می‌شود. از سال ۲۰۱۸، ورونیکا چائو سردبیر آن است.
در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶، "بوستون گلوب" انتشار مجله‌ای جدید به نام نیوانگلند: «"مجله خانه‌ها و باغ‌های باشکوه"» را اعلام کرد. این مجله در سایز بزرگ و شفاف شش بار در سال منتشر می‌شود.
سرمقاله منعکس کننده دیدگاه‌های روزنامه "بوستون گلوب" است. گلوب یک مؤسسه جهانی محسوب می‌شود. هیئت تحریریه، که اعضای آن در زیر ذکر شده‌است، نقش تحقیق و بررسی موضوعات را به عهده دارند و مرتباً روی محتوای سرمقاله و موضوعات جهانی تبادل نظر می‌کنند. هیئت تحریریه اغلب قبل از تصمیم نهایی با سیاستگذاران، مدافعان و دانشگاهیان مشورت می‌کنند.
رضا علیجانی (زاده ۱۳۴۱ در قزوین) روزنامه‌نگار، نویسنده، فعال سیاسی عضو شورای فعالان ملی مذهبی و سردبیر نشریه توقیف شده ایران فردا است. در سال ۱۳۸۰ سازمان گزارش‌گران بدون مرز علیجانی را، که در سال پیش از آن نیز از نامزدهای روزنامه‌نگار برگزیده سال جهان بود، به این عنوان برگزید.رضا علیجانی دفتر پژوهش‌های فرهنگی علی شریعتیبازداشت زیدآبادی، صابر، علیجانی، رحمانی و محمدرضا خاتمی خبرگزاری انتخابسرگذشت "(وبگاه رضا علیجانی)"
رضا علیجانی در یک خانواده متوسط و مذهبی در قزوین به دنیا آمد. در حالی که در طول دوران تحصیل از شاگردان ممتاز محسوب می‌شد، از سال سوم ابتدایی مطالعات غیر درسی را با عضویت در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و نیز شرکت در جلسات مذهبی (قرآن، کتاب‌خوانی و…) آغاز کرد. در اوان نوجوانی با آثار علی شریعتی آشنا شد و از آن پس تحت تأثیر آرا و افکار وی قرار گرفت. فضای فرهنگی ـ مذهبی ـ سیاسی خویشان و آشنایان نیز باعث جذب او به فعالیت‌های سیاسی شد. این فعالیت‌ها با شرکت در جلسات فکری ـ سیاسی و پخش جزوه‌ها و اعلامیه‌های سیاسی در ارتباط با برخی گروه‌های سیاسی (محلی و کشوری)، تشدید شد. همین امر باعث دستگیری و بازداشت موقت وی (همراه با دو نفر دیگر) در سال ۱۳۵۷ توسط شهربانی قم به جرم حمل یک ساک اعلامیه‌های سیاسی در آن شهر گردید.
علیجانی پس از انقلاب نیز به فعالیت فکری ـ سیاسی خود، به‌ویژه در رابطه با گروه پیشتازان (که یک گروه شهری الهام‌گرفته از افکار شریعتی و منتقد قدرت مستقر پس از انقلاب بود)، ادامه داد. همکاری وی با پیشتازان، با مشارکت در تهیه مطالب نشریات و جزوات، کلاس‌های بحث فرهنگی به‌ویژه در رابطه با آثار شریعتی، تدریس عربی و…؛ روزافزون شد و به تدریج نقش فعال‌تری در شاخه ایدئولوژی گروه مذکور ایفا کرد. وی همزمان با حوادث آغازین سال ۱۳۶۰ از قزوین خارج شد و با مراجعه مأموران کمیته برای دستگیری‌اش، از آن پس زندگی نیمه‌پنهانی خود را در تهران آغاز نمود (وی در سال ۱۳۶۲ یک بازداشت اتفاقی و کوتاه مدت را تجربه کرد). علیجانی در این دوران، به‌طور تمام‌وقت با گروه جانشین پیشتازان، یعنی موحدین انقلابی، که فعالیت گسترده‌تری داشت، در حوزه‌های مختلف (انتشاراتی و آموزشی، به ویژه شاخه ایدئولوژی جریان مزبور) همکاری داشت. پس از دستگیری گسترده فعالان این گروه در سال ۱۳۶۴، زندگی تماماً مخفی خود را آغاز کرد و همراه برخی از دوستان‌اش (مانند تقی رحمانی و…) به تداوم حرکت تشکل مزبور همت گماشت. این حرکت با دستگیری فعالان این جریان در سال ۱۳۶۵ به پایان رسید. علیجانی نیز در این برخورد دستگیر شد و پس از بازجویی در بازداشتگاه کمیته مشترک به زندان اوین فرستاده شد و پس از حدود چهار سال از زندان آزاد شد. از آن پس با انتخاب زندگی و مشی علنی، وارد مرحله جدیدی از زندگی‌اش شد. او در این دوره به همکاری، ارسال مقاله و…، در رابطه با کتاب‌های ویژه‌نامه سالگرد شریعتی (میعاد با علی) و مجلات و نشریات (هم‌چون ایران فردا، فرهنگ توسعه و…) پرداخت. وی پس از مدتی، به دعوت حسن یوسفی اشکوری، عضو سرویس نظر و اندیشه مجله ایران فردا و سپس دبیر این سرویس و آنگاه دبیر تحریریه مجله ایران فردا گردید.
علیجانی از سال ۷۶ به بعد، سردبیری مجله ایران فردا را بر عهده داشت. این مجله به تدریج از دوماهنامه به ماهنامه و دوهفته‌نامه تبدیل گردید. وی در این مدت به نگارش مقالات فکری، فرهنگی، و سیاسی در ایران فردا و دیگر نشریات ادامه داد. او در سال ۱۳۷۵، با همفکری تقی رحمانی، پیشنهاد تأسیس دفتر پژوهش‌های فرهنگی شریعتی را با حسن یوسفی اشکوری که خود نیز چنین هدفی را در نظر داشت، در میان نهاد. آنگاه وی نیز همراه با عده‌ای از روشنفکران مذهبی متأثر از شریعتی جزء مؤسسین دفتر پژوهش‌های شریعتی قرار گرفت و در پیشبرد فعالیت‌های آن مشارکت نمود. در این مدت به تشکیل کلاس‌های «شریعتی‌شناسی» در دفتر پژوهش‌ها پرداخت. (این کلاس‌ها پس از تشکیل بیش از چهل جلسه با دستگیری وی در سال ۱۳۷۹ ناتمام ماند). محصول این کلاس‌ها ۲۲ جزوه شریعتی‌شناسی بود که توسط دفتر پژوهش‌ها منتشر گردید و سپس برخی از آن‌ها به صورت کتاب چاپ شد. علیجانی در نیمه دوم دهه هفتاد یکی از فعالان مجموعه نیروهای ملی ـ مذهبی بوده‌است. وی در این مدت در فعالیت‌های مختلف این جریان در تهران، شهرستان‌ها، دانشگاه‌ها و… مشارکت داشت و در تهیه بیانیه‌های این جریان نیز ایفای نقش می‌نمود. (در اثر برخی مقالات و مصاحبه‌های رادیویی، بازماندگان باند سعید امامی در سال ۱۳۷۸، در امتداد قتل‌های زنجیره‌ای، وی را تهدید به قتل کردند). او در این مدت به همراه برخی دوستان دیگرش (هدی صابر، تقی رحمانی و…) یکی از فراکسیون‌های فعال درونی جریان ملی ـ مذهبی را تشکیل می‌دادند، که ارتباط نزدیکی با محافل دانشجویی و شهرستانی داشت. این فراکسیون علاوه بر تحلیل و فعالیت‌های سیاسی، به تحلیل و فعالیت‌های فرهنگی و تئوریک نیز اهتمام می‌ورزید. پس از دستگیری مهندس سحابی و هدی صابر، علیجانی نیز در سال ۱۳۷۹ بازداشت شد. بخش عمده‌ای از این بازداشت یک ساله به مدت شش ماه و نیم در زندان انفرادی گذشت. وی در انفرادی یک کار پژوهشی روی قرآن، تنها کتابی که همراه مفاتیح در آنجا وجود داشت، آغاز کرد. (نتیجه این پژوهش پس از آزادی از زندان به صورت کتابچه‌ای تحت عنوان «متن، اثر، سند» در سطح محدودی بین دوستان و صاحب نظران منتشر گردید).