moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نتایج بیش از یک سده پژوهش‌های انسان‌شناسی بر روی خانواده‌ها، و روابط فامیلی در میان فرهنگ‌های گوناگون در طول زمان هیچ‌گونه پشتیبانی از این دیدگاه به دست نمی‌دهد که یک جامعه فقط نیازمند ازدواج به صورت یک نهاد دگرجنس‌گرایانه است. پژوهش‌های انسان‌شناسی نشان می‌دهد که انواع بسیاری از خانواده‌ها منجمله روابط همجنس‌گرایانه می‌توانند بر جامعه پایدار و انسانی بشری مشارکت داشته باشند.The results of more than a century of anthropological research on households, kinship relationships, and families, across cultures and through time, provide no support whatsoever for the view that either civilization or viable social orders depend upon marriage as an exclusively heterosexual institution. Rather, anthropological research supports the conclusion that a vast array of family types, including families built upon same-sex partnerships, can contribute to stable and humane societies
آکادمی پزشکی اطفال آمریکا در سال ۲۰۰۶ در ژورنال پدیاتریکس اعلام کرد:
مدارک فراوانی موجود است که کودکانی که توسط والدین با جنسیت یکسان بزرگ می‌شوند به همان خوبی کودکانی هستند که از والدین دگرجنس‌گرا بزرگ شده‌است. بیش از ۲۵ سال پژوهش مستندشده نشان می‌دهد که هیچ‌گونه رابطه‌ای بین گرایش جنسی والدین و هرگونه خصوصیت احساسی، روانی، و رفتاری کودک وجود ندارد. این داده‌ها نشان می‌دهد که هیچ‌گونه خطری برای کودکان وجود ندارد که یک یا بیشتر سرپرستان همجنس‌گرا داشته‌باشد. افراد بالغ وظیفه‌شناس و پرورش‌دهنده، چه مرد باشند چه زن، همجنس‌گرا یا دگرجنس‌گرا، می‌توانند سرپرستان عالی باشند. حقوق، مزایا و حفاظت‌های یک ازدواج مدنی می‌تواند این خانواده‌ها را بیش از پیش تقویت کند.There is ample evidence to show that children raised by same-gender parents fare as well as those raised by heterosexual parents. More than 25 years of research have documented that there is no relationship between parents' sexual orientation and any measure of a child's emotional, psychosocial, and behavioral adjustment. These data have demonstrated no risk to children as a result of growing up in a family with 1 or more gay parents. Conscientious and nurturing adults, whether they are men or women, heterosexual or homosexual, can be excellent parents. The rights, benefits, and protections of civil marriage can further strengthen these families.
کالج سلطنتی روانکاوان (انگلیس) اعلام کرده‌است:
افراد همجنس‌گرای زن، مرد یا دوجنس‌گرا اعضای با ارزش جامعه هستند و باید اینگونه در نظر گرفتند شوند و باید حقوق و مسئولیت‌های برابر با بقیه شهروندان داشته‌باشد. این شامل ... حقوق و مسئولیت‌های یک همخانگی مدنی است... lesbian, gay and bisexual people are and should be regarded as valued members of society who have exactly similar rights and responsibilities as all other citizens. This includes ... the rights and responsibilities involved in a civil partnership ...
میدان مرجان یکی از میدان‌های نفتی عربستان سعودی می‌باشد که در آبهای خلیج فارس قرار دارد. مرجان در ۲۶۰ کیلومتری شمال شرقی ظهران و ۹۰ کیلومتری میدان سفانیه قرار دارد. این میدان همچنین در مجاورت میدان فروزان ایران قرار دارد. این میدان دارای ۳ آزمایشگاه جداسازی گاز از نفت به نامهای مرجان ۱، مرجان ۲ و مرجان ۳ می‌باشد، که هرکدام برنامه فعالیتی متفاوتی با بقیه دارد. میزان نفت قابل استخراج از این میدان ۱۰ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.
این میدان در سال ۱۹۶۷ کشف شد. در سال ۲۰۰۶ ۱۰۵ نفر کارگر در حال فعالیت در این میدان بوده‌اند.
در حال حاضر حق برداشت نفت از این میدان متعلق به شرکت آرامکو می‌باشد."HighBeam Research" Contracts let for Marjan oil field development
لوبک، شهر بندری در شمال آلمان، با جمعیت ۲۱۰٬۰۰۰ نفر (سال ۲۰۰۸) دومین شهر بزرگ در ایالت اشلسویگ-هولشتاین، و از بنادر عمدهٔ آلمان در کنار دریای بالتیک است. لوبک چند قرن پایتخت اتحادیه هانزا بوده و به خاطر بناهای آجری گوتیک خود در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
موافقت‌نامه سایکس-پیکو یا موافقت‌نامه آسیای صغیر توافقی سری میان بریتانیا و فرانسه بود که در روز نهم ماه مه ۱۹۱۶ در خلال جنگ جهانی اول و با رضایت روسیه برای تقسیم امپراتوری عثمانی منعقد شد.مناطق مرکزی و نفت خیز ایران نیز در آن قرارداد استعماری موازنه شده بود و روسیه تزاری پذیرفت که انگلستان فراتر از محدوده قرارداد ۱۹۰۷، کنترل مناطق مرکزی ایران و حوزه‌های نفت خیز خوزستان و بین‌النهرین را هم در دست بگیرد، اما هدف اصلی تجزیه امپراتوری عثمانی بود و قرار و مدار سرّی سایکس-پیکو را باید از همین زاویه نگریست.
این توافق‌نامه به تقسیم سوریه، عراق، لبنان و فلسطین میان فرانسه و بریتانیا منجر شد. این مناطق قبل از آن تحت کنترل ترک‌های عثمانی بودند.در آغاز، انگلستان با همکاری روسیه و فرانسه جنگ دریائی بزرگی را علیه نیروهای عثمانی ترتیب داد اما با مقاومت آنان روبرو شد و به نتیجه دلخواه نرسیدند. البته کمی جلوتر، ایتالیایی‌ها، توانسته بودند طرابلس (لیبی فعلی) را از عثمانی‌ها بگیرند. این توافق‌نامه نامش را از سر مارک سایکس بریتانیایی و فرانسوا ژرژ پیکو از فرانسه گرفته‌است. مذاکرات اولیه این توافقنامه بین ۲۳ نوامبر ۱۹۱۵ تا ۳ ژانویه ۱۹۱۶ یعنی پیش از شکست امپراتوری عثمانی انجام پذیرفت و پیش شرط این توافق، شکست امپراتوری عثمانی در جنگ بود.Martin Sicker (2001). "The Middle East in the Twentieth Century". Greenwood Publishing Group. p. 26. ISBN <bdi>978-0275968939</bdi>. Retrieved July 4, 2016 – via Google Books."Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2009-03-27. Retrieved 2009-05-08.
براساس این توافق قرار بود استان‌های خارج از شبه جزیره عربستان به مناطق تحت کنترل و نفوذ انگلیس و فرانسه تقسیم شود.Peter Mansfield, "British Empire" magazine, Time-Life Books, no 75, p. 2078 براین اساس قرار بود کنترل مناطقی که امروزه جنوب اسرائیل، فلسطین، اردن، جنوب عراق به اضافه منطقه کوچکی شامل بندر حیفا و عکا برای ایجاد دسترسی به دریا مدیترانه به انگلیس واگذار شودAlexander Mikaberidze (22 July 2011). "Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia [2 volumes]: A Historical Encyclopedia". ABC-CLIO. pp. 861–. ISBN 978-1-59884-337-8"Sykes-Picot Agreement - World War I Document Archive". "wwi.lib.byu.edu". Archived from the original on 2009-04-26. Retrieved 2009-09-23.Eugene Rogan, The Fall of the Ottomans, p.286 و فرانسه کنترل جنوب شرقی ترکیه امروزی و بخش‌های شمالی عراق و سوریه و لبنان را به دست بگیرد.Alexander Mikaberidze (22 July 2011). "Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia [2 volumes]: A Historical Encyclopedia". ABC-CLIO. pp. 861–. ISBN <bdi>978-1-59884-337-8</bdi>. تفاهمنامه از طرفی براساس سازنوف-پالئولوگ قرار بود مناطق ارمنی‌نشین در شرق ترکیه امروزی و استانبول و تنگه بسفور نیز به امپراتوری روسیه واگذار گردد. در این بین براساس توافقنامه سنت ژان دو موریین نیز قرار بود آناتولی جنوبی تحت کنترل ایتالیا باشد. منطقه محدودی در فلسطین نیز قرار بود به صورت مشترک و تحت کنترل بین‌المللی باقی بماند.
ابتدا این تفاهم نامه در ۱۹۱۸ پس از شکست امپراتوری عثمانی، به عنوان چهارچوب اصلی توافق بین کشورهای اروپایی برای مدیریت و تقسیم اراضی اشغالی در خاورمیانه ملاک عمل قرار گرفت؛ ولی پس از پایان جنگ فرانسوی‌ها فلسطین و موصل را به انگلیسی‌ها واگذار کردند. در ۱۹۲۰ در کنفرانس سن ریمو احکام قیمومیت سرزمین‌های اشغالی براساس همین تفاهمنامه امضا شد. قیمومیت انگلستان بر فلسطین تا ۱۹۴۸ ادامه داشت و این موضوع برای سایر کشورهای جدید التاسیس سوریه، عراق، لبنان تا ۱۹۴۶(پس از جنگ جهانی دوم) ادامه داشت. در مورد مناطق باقی مانده از آناتولی که در پیمان ۱۹۲۰ مشخص شده بود تا جنگ‌های استقلال ترکیه یعنی بین بازه زمانی ۱۹۱۹ لغایت ۱۹۲۳ این پروسه طول کشید و کشور جدید ترکیه تعیین حدود شد.
بسیاری این تفاهمنامه را نقطه عطفی در روابط جهان غرب با عرب‌ها، ترک‌ها و کُردها می‌دانند. براساس این تفاهم قرار بود عرب‌ها یک سرزمین ملی بزرگ با محوریت سوریه کنونی داشته باشند و در مقابل امپراتوری عثمانی از حمایت انگلستان برخوردار باشندHawes, Director James (21 October 2003). "Lawrence of Arabia: The Battle for the Arab World". PBS Home Video
Interview with Kemal Abu Jaber, former Foreign Minister of Jordan.. مشابه همین توافق در مورد کُردها نیز مطرح شده بود ولی در نهایت با مشکلاتی که برای انجام این تعهدات رخ داد عملاً این توافق باعث و ریشه بی‌اعتمادی عرب‌ها و کُردها نسبت به انگلستان شد و به نقل از روزنامه گاردین در ۲۶ نوامبر ۱۹۱۷ «انگلیسی‌ها خجالت زده شدند، عرب‌ها ناامید شدند و ترکها خوشحال».Castles Made of Sand: A Century of Anglo-American Espionage and Intervention Google Books"Syria and Lebanon are often in the news". Archived from the original on 2016-03-02. Retrieved 2016-02-19.Peter Mansfield, "The British Empire" magazine, no. 75, Time-Life Books, 1973 [1] بسیاری بر این باورند که ریشه بسیاری از درگیری‌های امروز در منطقه از همین پیمان نشات گرفته‌است.Middle East still rocking from first world war pacts made 100 years ago Archived 2017-01-26 at the Wayback Machine Published in The Guardian, December 30, 2015"The war within". "The Economist". 2016-05-14. Archived from the original on 2017-09-15. Retrieved 2017-09-15.
در توافقنامه ۱۸ مارس ۱۹۱۵ در استانبول؛ پس از شروع نبرد گالیپولی، وزیر امورخارجه امپراتوری روسیه، سرگئی سازنوف به سفیران دولت‌های فرانسه و انگلستان نامه‌ای نوشت و ادعا مالکیت بر استانبول و تنگه داردانل را مطرح کرد. پس از یک سلسله مکاتبات و تماس‌های دیپلماتیک انگلستان و فرانسه با این ادعا موافقت کردند با این پیش شرط که انگلستان حوزه نفوذ خود را در ایران افزایش دهد و سوریه کنونی، فلسطین و کیلیکیه تحت قیمومیت فرانسه قرار گیرد.Hurewitz 1979, pp. 16–21. همچنین همه طرفین توافق کردند در مورد اماکن مقدس بعداً تصمیم گرفته شود. این توافق به دلیل وقوع انقلاب اکتبر در روسیه هرگز عملی نشد و در عمل توافقنامه سایکس-پیکو به مرحله اجرا درآمد.
در معاهده لندن با ایتالیا نیز که در ۲۶ آوریل ۱۹۱۵ منعقد شد؛ توافق شد که اگر فرانسه، انگلستان و روسیه امپراتوری عثمانی را شکست دهند به پاس همراهی ایتالیا در جنگ، استان آنتالیا به قیمومیت ایتالیا درآید.
همزمان با مذاکرات سایکس و پیکو؛ گفتگوهای موازی با حسین بن علی شریف مکه و سرهنگ سر هنری مک هاهن، کمیسر ارشد انگلستان در مصر در جریان بود. این ارتباطات به شکل ۱۰ نامه از ژوئیه ۱۹۱۵ تا مارس ۱۹۱۶ انجام شد.Kedouri 2014, p. 3. در این موافقت‌نامه انگلستان تعهد کرده بود در قبال ساماندهی شورش عرب‌ها در امپراتوری عثمانی، استقلال عرب‌ها را پس از پایان جنگ به رسمیت بشناسد.Huneidi 2001, p. 65.Kattan 2009, p. 101. محدوده این سرزمین عربی از شمال به عرض ۳۷ درجه شمالی محدود بود که از مرسین و آدانا شروع می‌شد و به ترتیب بیره‌جک، شانلی‌اورفه، ماردین، میدیات، جزیره ابن عمر، عمادیه و در ادامه تا مرز ایران و در جنوب تا بندر بصره خلیج فارس می‌رسید و تمام سرزمین‌های جنوبی خلیج فارس و دریای عمان، بجز عدن، را دربرمی‌گرفت. این مرز در سمت غربی از دریای سرخ تا دریای مدیترانه، بجز مناطقی در غرب سوریه متشکل از دمشق، حمص، حما، حلب، را شامل می‌شد.
مک ماهون در تاریخ ۱۴ دسامبر، پیرو نامه‌ی ۱ ژانویه ۱۹۱۵ حسین بن علی، نامه‌ای با این مضمون برای وزارت امور خارجه ارسال می‌کند:
"توجه شود که در حال حاضر ارتباط بین دولت فرانسه و عرب‌ها مقبول بوده و عدم توجه به ارتباطات مبهم در آینده معقول نخواهد بود. من پیش‌تر نیز توجه دولت علیاحضرت را به این موضوع جلب کرده ام که انزجار عمیق بین عرب‌ها و فرانسه می‌تواند منبع مشکلات بسیاری در آینده برای ما باشد. اگر شرایط فعلی را به اطلاع آنها نرسانیم، متهم به تحریک یا تشویق مخالفت با فرانسوی‌ها خواهیم شد. چیزی که همین الان هم عرب‌ها در خصوص آن تهدید می‌کنند و مطمئناً در آینده آن را انجام خواهند داد."
بر اساس این پیام گری دستور داد که فرانسوی‌ها از تعهدات انجام شده با عرب‌ها مطلع شوند ولی کامبون این موضوع را جدی نگرفت. 2016, p. 103–104
در ۲۱ اکتبر ۱۹۲۱، گری با کامبون ملاقات کرد و به فرانسوی‌ها پیشنهاد داد که در مورد آینده خاورمیانه تصمیم مشترکی اخذ نمایند و گفت که انگلستان مایل است که کشور مستقل عربی با مرکزیت سوریه کنونی ایجاد شود. در این مرحله گری با مخالفت‌های از سمت فرانسوی‌ها و حسین بن علی روبرو شد. ماحصل آن که در خصوص منطقه شمال غربی سوریه هیچ فرمول دقیق مشخص نشد و تعیین دقیق حدود به درخواست آینده موکول شد به شکلی که مک ماهون گفت «اگر به اطلاعات دقیق تر از این نیاز است می‌توانید آن را شما بدهید»A Line in the Sand, James Barr,Simon and Schuster,2011 Ch.2
اولیه جلسه رسمی بین دو کشور به سرپرستی سر آرتور نیکولسون با فرانسوا ژرژ پیکو در ۲۳ نوامبر ۱۹۱۵ برگزار شد. پیکو به نیکولسون گفت که فرانسه مدعی قیمومیت از کوه توروس در کنار دریا کیلیکیه است تا کوه‌های شرق توروس از آنجا تا دیاربکر، موصل و کربلا است. از سمت دیروروز نیز در امتداد فرات تا مرز مصر را انتظار دارد. درخصوص موصل و بغداد نیز به شکل ائتلافی عمل شود. 2016, p. 84.
در جلسه دوم - مورخ ۲۱ دسامبر ۱۹۱۵ پیکو با اضافه شدن شهرهای حلب، حما، حمص، دمشق به قلمرو عرب‌ها موافقت کرد که جزو سرزمین عربی باشند و توسط عرب‌ها کنترل شوند. با وجود عقب‌نشینی فرانسوی‌ها، انگلیسی‌ها خواهان آن شدند که لبنان نیز به این مجموعه اضافه شود که جلسه به بن‌بست کشیده شد.Lieshout 2016, p. 94Official outcome of the negotiations of 21 December 1915; Minutes of the second negotiation meeting on 21 December 1915
در سه شنبه ۲۸ دسامبر مارک سایکس به کیلتون خبر داد مذاکرات با پیکو را شروع کرده‌است. در طی دوره شش روزه تقریباً هر روز سایکس و پیکو به صورت خصوصی با هم جلسه داشتند. ازاین مذاکرات هیچ سندی به جا نمانده‌است. 2018, p. 78-80. 1992, p. 106
در دوشنبه ۳ ژانویه ۱۹۱۶ آنها به توافق می‌رسند و یک تفاهم‌نامه مشترک که بعداً به نامه تفاهم سایکس-پیکو معروف می‌شود را منتشر می‌کنند. آنها توافق کردند که دو منطقه اصلی مورد اختلاف را یعنی ولایت موصل را با رودخانه زاب کوچک به دو قسمت تقسیم کنند و بخش شمالی یعنی موصل و اربیل به فرانسوی‌ها و بخش جنوبی یعنی کرکوک و سلیمانیه به انگلیس‌ها داده می‌شود. در مورد منطقه دوم یعنی فلسطین قرار بر این می‌شود به صورت ائتلافی اداره شود. در خصوص مکّه قرار شد با هماهنگی روسیه و سایر متحدین تصمیم‌گیری شود. 2018, p. 77-79.Sykes and Picot (1916). "Arab Question; " – via Wikisource.
این تفاهم‌نامه برای طی مراحل اداری به وزارت امور خارجه ارسال شد.In 12 January 1916, a memorandum commenting on a draft of the agreement, William Reginald Hall, British Director of Naval Intelligence criticised the proposed agreement on the basis that "the Jews have a strong material, and a very strong political, interest in the future of the country" and that "in the Brown area the question of Zionism, and also of British control of all Palestine railways, in the interest of Egypt, have to be considered" در تاریخ ۱۶ ژانویه سایکس به وزارت خارجه گفت که طبق گفته پیکو، او فکر می‌کند می‌تواند موافقت پاریس را بگیرد. در تاریخ ۲۱ ژانویه یک جلسه داخلی توسط نیکلسون برگزار شد و پس از این جلسه پیش نویس نهایی توافق در ۲ فوریه به کابینه انگلستان تقدیم شد. کمیسیون جنگ آن را در تاریخ سوم و چهارم بررسی نمود و چمبرلین، لرد کیچینر و سایرین تصمیم گرفتند که:
«آقای پیکو باید به اطلاع دولت خود برساند شرط همکاری و انجام این توافق آن است که فرانسه همکاری عرب‌ها را تضمین نماید و با تعهد مربوط به شهرهای حمص، حما، دمشق و حلب مخالفتی ندارد ولی از آنجا که حدود به سمت شرق گسترش یافته‌است و برمنافع روسیه تأثیر می‌گذارد، بسیار ضروری است که قبل از هر چیزی، رضایت روسیه بدست آید.»
پیکو موارد را اطلاع داد و کامبون پنج روز بعد به نیکولسون اطلاع داد که دولت فرانسه با پیشنهادهای مربوط به مسئله عرب‌ها موافقت نموده‌است. 2016, p. 100–102
بعداً در فوریه و مارس، سایکس و پیکو به عنوان نمایندگان انگلستان و فرانسه برای مذاکره با سازنوف روس وارد عمل شدند.
سرانجام، روسیه نیز در ۲۶ آوریل ۱۹۱۶ با شرایط نهایی پل کامبون سفیر فرانسه در لندن و ادوارد گری وزیر امورخارجه موافقت کرد و توافقنامه با یازده نامه زیر به تصویب رسید.
در ۱۹ آوریل در سنت ژان دو موریان توافق اولیه بین نخست وزیران بریتانیا و فرانسه (دیوید لوید و جورج الکساندر ریبوت) و نخست‌وزیر و وزیر امورخارجه ایتالیا (پائولو بوسلی و سیدنی سونینو) برای حل و فصل مواضع ایتالیا در امپراتوری عثمانی منعقد شد که به شکل خاص در بند ۹ پیمان لندن آورده شده‌است. 1979, p. 94. متحدین لازم بود که به روشی کاهش نیروهای روسیه تزاری در منطقه قفقاز را حتی با وجود امکان استفاده از نیروهای جمهوری دمکراتیک ارمنستان به شکل پوشش دهند.C.J. Lowe, and M.L. Dockrill, "The Mirage of Power: British Foreign Policy 1914-22" (vol 2 1972) pp 223-27 ایتالیا نیز می‌دانست منطقه‌ای که براساس این توافق به آنها واگذار شده‌است، منطقه‌ای است که امپراتوری عثمانی به سادگی آنجا را واگذار نخواهد کرد ولی نخست‌وزیر انگلیس فرمول مبهمی را پیشنهاد داد که در صورتی که پس از خاتمه جنگ مناطق مورد نظر به شکل واقعی به کنترل ایتالیا در نیاید، به شکلی تقسیم اراضی را تعدیل خواهد کرد. 2016, p. 205.
این توافق‌نامه توسط دیپلمات‌های کشورها طی ماه‌های بعد تکمیل و تدقیق شد و در بین ۱۸ تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۷ به امضاء متحدین رسید. روسیه در این توافق‌نامه به دلیل درگیری‌ها داخلی نماینده‌ای نداشت و بعدها انگستان از همین دلیل به عنوان عدم رضایت روس‌ها از این توافق در کنفرانس ۱۹۱۹ پاریس استفاده کرد و آن را فاقد اعتبار لازم دانست که باعث نارضایتی شدید ایتالیایی‌ها شد.Helmreich, p.131: "Given these facts, plus the circumstances surrounding the fall of the Russian government and its withdrawal from the war in late 1917 and early 1918, it is easy to understand why Sonnino was so incensed, particularly at the British, for their invocation of the Russian consent clause as a means of invalidating the St. Jean agreement at the Peace Conference in 1919."
وریت توضیح می‌دهد که چگونه اختلافات با امپراتوری عثمانی بر سر مرزهای شرقی مصر در سال ۱۹۰۶ با تعریف حدود جدید در خط رفح-عقبه خاتمه یافت؛ ولی مجدد به دلیل ترس حمله به مصر و اهمیت استراتژیک آن به فلسطین و محور عکا-درعا تغییر کرد. 1970, p. 50.Bernard Lewis (15 April 2011). "Islam in History: Ideas, People, and Events in the Middle East". Open Court. pp. 161–162. ISBN <bdi>978-0-8126-9757-5</bdi>.
شرایط فلسطین در بین اعضا مختلف دولت بریتانیا موضوع بحث و جدل زیادی بود. لرد کیچنر که به ریاست ستاد جنگ رسید، خود سر کنسول بریتانیا در مصر بود. در ۲۸ دسامبر ۱۹۱۴ اسوالد فیتز جرالد نامه‌ای به رونالد استورس به دبیر شرقی وزارت امورخارجه در قاهره نوشت و گفت «انضمام بخشی از فلسطین به مصر تحت قیمومیت ما (منجمله شهر بیت‌المقدس) می‌تواند راه کار نهایی باشد…(با این کار) نفوذ یهودیان در فلسطین کمتر به چشم خواهد آمد و حساسیت کمتری در جهان مسیحیت را ایجاد خواهد کرد».Geoffrey Lewis (31 May 2009). "Balfour and Weizmann: The Zionist, the Zealot and the Emergence of Israel". A&C Black. p. 96. ISBN <bdi>978-1-84725-040-7</bdi>. <q>P.R.O. 30/57/45, the Kitchener Papers</q><q>, Storrs to Fitzgerald, 28 December 1914</q>
پس از توافق استانبول، فرانسوی‌ها با هدف دست یابی به خواسته‌های خود به انگلیسی‌ها بیشتر نزدیک شدند و در ۸ آوریل ۱۹۱۵ کمیته د بونسن را تشکیل دادند تا مواضع انگلیسی‌ها را ارزیابی کنند.Gordon Martel (15 April 2008). "A Companion to International History 1900 - 2001". John Wiley & Sons. pp. 132–. ISBN <bdi>978-0-470-76629-3</bdi>. و در گزارش ژوئن ۱۹۱۵ هیچ اشاره‌ای به مسئله صهیونیسم نکردند و پذیرفتند که فلسطین در حوزه نفوذ انگلستان قرار گیرد ولی اماکن مقدس بیت‌المقدس برای همه در دسترس باشد.Rose, N.A. (2013). "The Gentile Zionists: A Study in Anglo-Zionist Diplomacy 1929-1939". Routledge. p. 264. ISBN <bdi>9781135158651</bdi>. 1979, pp. 27. در اوایل ژوئن، مارک سایکس به دستور ستاد جنگ به منطقه اعزام شد تا در خاورمیانه با مقامات انگلیسی تبادل نظر و گفتگو کند. وی به آتن، گالیپولی، صوفیه، قاهره، عدن، مجدد به قاهره و سپس به هند رفت و در سپتامبر به بصره برگشت و بار دیگر در ماه نوامبر به قاهره رفت (جایی که وی مکاتبات مک ماهون و حسین بن علی را تأیید کرد) و در برگشت به انگلستان در تاریخ ۱۶ دسامبر گزارش خودش را تقدیم ستاد جنگ کرد.Michael D. Berdine (30 March 2018). "Redrawing the Middle East: Sir Mark Sykes, Imperialism and the Sykes-Picot Agreement". Bloomsbury Publishing. pp. 26–. ISBN <bdi>978-1-78673-406-8</bdi>.
آنگی استاد حقوق در افتتاحیه سمپوزیوم سایکس-پیکو در سال ۲۰۱۶ گفت که بخش عظم این توافق‌نامه با اهداف تجاری و اقتصادی و دسترسی به بنادر و ایجاد راه‌آهن تنظیم شده‌است.Antony T. Anghie (2016). "Introduction". Oxford Public International Law.
لووی در مورد بخش‌های ۴ تا ۸ این توافق‌نامه نکات مشابه ای را مورد اشاره قرار داد که عملکرد انگلستان و فرانسه در برخورد با سرزمین‌های باقی مانده از امپراتوری عثمانی به شکل است که چیدمان لازم برای مذاکرات جنگ بعدی را فراهم می‌کند.Karen Loevy (2017). "Railways, Ports and Irrigation:The Sykes-Picot Agreement's Forgotten Regional Moment (draft)" (PDF). NYU School of Law. درست در زمانی که خالدی در حال مذاکره با انگلستان و فرانسه برای تأسیس راه‌آهن بغداد-حمص بود یعنی ۱۹۱۳–۱۹۱۴، در مناطق دیگری در حال مذاکره با آلمان‌ها برای احداث راه‌آهن بود.Khalidi, Rashid I (1988). "The Economic Partition of the Arab Provinces of the Ottoman Empire before the First World War". "Review (Fernand Braudel Center)". 11 (2): 251–264. JSTOR 40241095.
گیبسون در پایان‌نامه دکتری خود به این اشاره دارد که انگلستان برای دستیابی به میدان نفتی چگونه در خصوص توافقات تصمیم گرفته‌است و ولایت موصل را به عنوان بزرگترین میدان نفتی بالقوه مد نظر قرار داده‌است.Gibson, Martin William (2012). "British Strategy and Oil, 1914-1923" (PhD). Glasgow Theses Service. pp. 45–46. Retrieved 25 April 2019.
در ۱۸ فوریه ۱۹۱۶ حسین بن علی با ادعای تأمین ۱۰۰۰۰ نفر برای شروع شورش عرب‌ها در مقابل امپراتوری عثمانی از انگلستان طلب ۵۰ هزار پوند طلا به همراه اسلحه و مهمات و تدارکات کرد؛ که با تأیید مک ماهون در ۱۰ مارس ۱۹۱۶ با این درخواست موافقت می‌شود و طی ده مکاتبه و نامه‌نگاری در آوریل و مه بحث‌ها آغاز شد که طی آن سایکس به شایستگی جلسه‌های هماهنگی با پیکو و عرب‌ها را برای رسیدن به توافق مطلوب طرفین را مدیریت کرد. در همین زمان تدارکات لازمه برای شروع شورش یا قیام مورد بررسی قرار گرفت و سرانجام در اواخر ماه آوریل به مک ماهون اطلاع داده شد که عرب‌ها نباید از توافق سایکس-پیکو خبردار شوند. 2016, p. 108–112Isaiah Friedman, "Palestine, a Twice-promised Land?: The British, the Arabs & Zionism, 1915–1920" (Transaction Publishers 2000), ISBN 1-56000391-
آغاز رسمی شورش اعراب در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۶ در مکه به وسیله حسین بن علی اعلام شد؛ هرچند فرزندان وی - علی و فیصل - قبلاً عملیات را در ۵ ژوئن در مدینه شروع کرده بودند."The Arab Movements in World War I", Eliezer Tauber, Routledge, 2014 ISBN 978-1-135-19978-4 pp. 80–81 اتفاقات آینده باعث شد که قاهره بگویدArab Bulletin No 52, 31 May 1917, Hejaz, A Year of Revolt, p.249(احتمالاً منظور مأموران انگلیسی در قاهره است) «در اوایل جون نه ما و نه آنها آمادگی کافی نداشتیم و به دلیل کمبود امکانات می‌توانست باعث از بین رفتن اطمینان از پیروزی‌های اولیه گردند»
سرهنگ ادوارد برموند در سپتامبر ۱۹۱۶ به عنوان فرستاده نظامی ویژه فرانسه به منطقه اعزام شد و به گفته قاهره، هدف اصلی وی آن بود که شورش عرب‌ها را کنترل کند تا تبدیل به تهدیدی برای منافع فرانسه در سوریه نگردد. این اخبار در لندن منعکس نشد چرا که همکاری کلی دو دولت بسیار مهم بود و قاهره هم از آن آگاه بود. به اوینگات در اواخر نوامبر اطلاع داده شد که «به نظر می‌رسید لازم است به زیر دستان خود تأکید کنید که لازم است که با فرانسویان همکاری بیشتری داشته باشند و دولت اعلیحضرت مشکوک به طرح‌های نهانی در حجاز نیستند.» 2016, p. 234–5.
با نزدیک شدن به ۱۹۱۶ دولت اسکویت به دلیل فشارهای جنگ و انتقادهای داخلی در ۶ دسامبر او جای خود را به دیوید لوید جروج داد که پس از مرگ نابهنگام لرد کیچنر به رئیس ستاد جنگ در ماه جون رسیده بود. لوید جورج نابودی امپراتوری عثمانی را به یکی از اهداف اصلی جنگ درآورده بود و دو روز پس از تصدی مقام جدید، به روبرتسون گفت که می‌خواهد یک پیروزی بزرگ، ترجیحاً تسخیر اورشلیم را برای تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی مردم بدست آورد.Woodfin, E. (2012). "Camp and Combat on the Sinai and Palestine Front: The Experience of the British Empire Soldier, 1916-18". Springer. ISBN <bdi>978-1137264800</bdi>. از این رو در حاشیه شرقی سینا در عریش در ۱۵ مایلی مرزهای فلسطین عثمانی جبهه جدیدی را ایجاد کرد که منجر به تسخیر رفاع و ورود نیروهای انگلیس به مرزهای امپراتوری عثمانی شد.
لوید جورج کابینه جنگی جدیدی را تشکیل داد که در ابتدا شامل لردز کورزون و میلنر، قانون بونار، آرتور هندرسون و خودش بود. هنکی دبیر کابینه و سایکس، اورمسبی-گور و آمری به عنوان دستیار منشی شد. اگرچه آرتور بالفور جایگزین گری به عنوان وزیر امور خارجه شد، اما حذف وی از کابینه جنگ نفوذ وی در سیاست خارجی را تضعیف کرد."The erosion of Foreign Office influence in the making of foreign policy, 1916–1918", Roberta M.Warman, "The Historical Journal", CUP, Vol. 15, No. 1, Mar. 1972, pp. 133–159 فرانسوی‌ها، پیکو را به عنوان کمیسر عالی انتخاب کردند و سریعاً به سوریه و فلسطین فرستادند. بریتانیا نیز سایکس را به عنوان مدیر سیاسی به مصر فرستاد. در ۳ آوریل ۱۹۱۷ سایکس یا لوید جورج، کورزون و هنکی جلسه ای داشتند و قرار شد که سیاست کلی بر این اساس باشد که فرانسوی‌ها برای حذف فلسطین تحت قیمومیت انگلستان تحت فشار قرار دهند. ابتدا سایکس در اوایل ماه مه و سپس پیکو و سایکس در ماه مه به حجاز رفتند تا با فیصل و حسین بن علی گفتگو کنند. در این توافق قرار شد بغداد به عنوان بخشی از کشور عربی باشد که موجب رضایت حسین بن علی گردید. گزارش‌های بعدی نشان می‌دهد که ظاهراً او از ماهیت اصلی شرایط توافق‌نامه سایکس–پیکو اطلاع دقیقی نداشته یا میزان اطلاع وی مورد تردید است. 2016, p. 165.
با ورود ایتالیا به جنگ، در آوریل ۱۹۱۷ بین انگلستان و ایتالیا توافق همکاری سنت ژان دو مورین منعقد شد. در این کنفرانس لوید جورج در مورد سرنوشت فلسطین مواضع خودش را مطرح کرد که با برخورد سرد ایتالیایی‌ها و فرانسوی‌ها مواجه شد. در ۲۵ آوریل به این تفاهم رسیدند که در آینده لازم است توافق سایکس-پیکو مجدداً بازنگری شود و در حال در این زمینه اقدامی نباید انجام شود. 2016, p. 281.
پیرو جلسات بین سایکس و حسین بن علی؛ او به لندن اطلاع داد که «بهتر است هر چه زودتر جلو اقدامات نظامی فرانسوی‌ها در حجاز گرفته شود» و سپس به لرد برتی دستور داده شد که همین موضوع را از فرانسوی‌ها بخواهد که روابط سیاسی متفقین در حجاز قابل پیش‌بینی نبوده و ممکن است روابط آینده بین فرانسه و عرب‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. ویلیام ار مسبی-گور پس از پاسخ فرانسه به این موضوع در ۳۱ مه ۱۹۱۷ نوشت:
به نظر می‌رسد تاییدیه ای که دولت انگلستان به ملک حسین قبل از شروع شورش‌ها توسط سر هنری مک ماهون داده‌است این شائبه را ایجاد که تعهدات ما به ملک حسین به عنوان رئیس کل ملت است یا خیر. این تفکر با قصد فرانسه در خصوص سوریه و بین‌النهرین فوقانی و تونس در تضاد است. حمایت ما از ملک حسین و سایر رهبران عرب می‌تواند به معنی تأیید حکومت عرب‌ها بر سرزمین‌های عربی و سوریه تعبیر گردد. به نظر لازم به نظر می‌رسد ملک حسین را در جریان توافق ما با دولت فرانسه قرار دهیم و برایش شفاف کنیم که فرد دیگری باید حاکم دمشق به عنوان یک کشور دیگر عربی باشد.UK National Archives CAB/24/143, Eastern Report, No. XVIII, May 31, 1917در ماه اوت مجدد نارضایتی انگلیسی‌ها از توافق‌نامه سایکس–پیکو باعث شد که متمم «توافق‌نامه آسیا صغیر» را برای فرانسوی‌ها ارسال کند و بگوید «خوب شد-اگر نتوانند فعالیت‌های نظامی خود را با سیاست‌هایشان هماهنگ کنند، لازم است سیاست‌هایشان را بازنگری کنند». پس از بحث و گفتگو زیاد مجدد سایکس و پیکو مجبور شدند مکملی برای توافق‌نامه اولیه تدوین کنند که «وضعیت آینده حجاز و عربستان» را نیز پوشش دهد. این پیشنویس تا پایان ماه سپتامبر تهیه شد 1999, p. 423. ولی تا پایان سال به تأیید دولت فرانسه نرسید. 2016, p. 422.
در همین شرایط اعلامیه بالفور در ۲ نوامبر صادر شد و انگلیسی‌ها در ۹ دسامبر وارد اورشلیم شدند.
بعد از انقلاب بلشویکی در روسیه، آنها از توافق‌نامه خارج شدند و نسخه‌ای از توافق‌نامه سایکس–پیکو به همراه تمام ضمائمش را منتشر کردند و کلیه مستندات را در ۲۳ نوامبر ۱۹۱۷ درروزنامه ایزوستیا و پراودا چاپ کردند. پس از آن، روزنامه گاردین در ۲۶ نوامبر آن را چاپ کرد."Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2009-03-27. Retrieved 2009-05-08.p.9. این موضوع باعث سرافکندگی متفقین و افزایش بی‌اعتمادی اعراب شد. صهیونیست‌ها پیشتر یعنی در آوریل همان سال از مفاد توافق‌نامه از طریق دولت انگلستان اطلاع داشتند. 2016, p. 207. رئیس‌جمهوری ایالات متحده وودرو ویلسون تمام توافق‌های مخفیانه بین متفقین را رد کرد و ایده دیپلماسی باز و تعیین سرنوشت ملت‌ها را مطرح کرد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۱۷ لئون تروتسکی با ارسال یادداشتی به سفرا خارجی در پتروگراد خواستار پیشنهاد برای آتش‌بس و صلح دموکراتیک بدون الحاق سرزمینی و غرامت، براساس اصل استقلال ملل و حق تعیین سرنوشتشان شد."Proceedings of the Brest-Litovsk Peace Conference: the peace negotiations between Russia and the Central Powers 21 November, 1917-3 March, 1918, Page 8". Government Print Office Washington. 1918. مذاکرات صلح با دول محور یعنی آلمان، اتریش-مجارستان و ترکیه یک ماه بعد در برست - لیتوفسک آغاز شد. نماینده دول محور کنت چرنین بود ودر ۲۵ دسامبر اعلام کرد مسئله حاکمیت گروه‌های ملی فاقد استقلال ایالتی موضوع داخلی است و هر کشور باید به صورت مستقل اقدام به حل و فصل آن کند و حق اقلیت‌ها باید در تعیین سرنوشت آنها باید لحاظ گردد."Proceedings of the Brest-Litovsk Peace Conference: the peace negotiations between Russia and the Central Powers 21 November, 1917-3 March, 1918, Page 40". Government Print Office Washington. 1918.
لوید جورج نیز در تاریخ ۵ ژانویه در خصوص اهداف جنگ سخنرانی انجام داد که درآن به حق تعیین سرنوشت و رضایت دولتها و همچنین معاهدات پنهانی و شرایط جدید در مورد آنها اشاره کرد. سه روز بعد ویلسون طرحی ارائه داد که بخش‌های از ترکیه عثمانی باید به حاکمیت جدید و مطمئنی سپرده شود ولی در مورد ملت‌های دیگر تحت حکومت امپراتوری عثمانی باید امکان امنیت و فرصت توسعه خودمختاری را داد.
در ۲۳ دسامبر ۱۹۱۷ سایکس و نماینده دولت فرانسه اعلامیه عمومی صادر کردند که کنگره مرکزی سوریه را به عنوان دولت غیر ترک به رسمیت می‌شناسند. سایکس همچنین گفت عدم استقلال حجاز جلو استقلال واقعی و مؤثر سوریه را خواهد گرفت. این بیانیه به دلیل ابهاماتش در مورد آینده سوریه و بین‌النهرین چندان مورد رضایت عرب‌ها و متفقین نبود و از طرفی جایگاه ملک حسین در حجاز را کاهش داد."Foreign Relations of the United States, 1918" Archived 2017-10-07 at the Wayback Machine. Supplement 1, The World War Volume I, Part I: The continuation and conclusion of the war—participation of the United States, p. 243
عدم موفقیت پروژه طراحی شده در توافق‌نامه سایکس–پیکو و ملحقاتش و توضیحات سایکس، اعتبار وی را در مورد خاورمیانه تضعیف کرد. مشاور امور عرب‌ها و فلسطین در وزارت امورخارجه در خصوص این توافق‌نامه در ۱۶ فوریه گفت:"توافق‌نامه ۱۹۱۶ انگلیس و فرانسه در مورد آسیای صغیر باید مجدد بازنگری شود" و سپس در ۳ مارس با ارسال نامه‌ای به کلینتون گفت مقرارت مشخص شده در مورد مناطق قرمز و آبی که در توافق‌نامه آمده‌است با گفته‌هایی که وزیر سه ماه پیش مطرح کرده‌اند مغایرت دارد".
در ۲۸ مارس ۱۹۱۸ کمیته جدیدی به ریاست کورزون برای رسیدگی به موضوع تشکیل شد.
در ماه مه، کلیتون به بالفور گفت که پیکو در پاسخ به پیشنهاد توافق جدید موافقت نموده که با توجه به شرایط جدید تغییراتی درتوافق انجام شود و توافق نیاز به تجدید نظر قابل توجهی است؛ ولی در هر حال باید توجه داشت اصول می‌بایست براساس همان توافق مورد بازنگری قرارگیرد. در تاریخ ۱۶ ژوئن انگلیسی‌ها اولین اعلامیه پیشبرد اصل خودمختاری را صادر کردند.Paris, Timothy J. (2003). "Britain, the Hashemites, and Arab Rule, 1920-1925: the Sherifian solution". London: Frank Cass. p. 50. ISBN <bdi>978-0-7146-5451-5</bdi>.
در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۸ با حمایت شورشیان عرب دمشق و برخی از رهبران مذهبی و اشراف مکه ملک حسین پادشاهی عرب‌ها را اعلام نمود.Jordan: Living in the Crossfire, Alan George, Zed Books, 2005, ISBN 1-84277-471-9, page 6 نیروهای نظامی عرب‌ها و بریتانیایی در ۱ اکتبر ۱۹۱۸ وارد دمشق شدند و در ۳ اکتبر علی ریدا الریکابی به عنوان فرمانده نظامی منطقه منصوب شد.William E. Watson (2003). "Tricolor and Crescent: France and the Islamic World". Greenwood Publishing Group. pp. 53–. ISBN <bdi>978-0-275-97470-1</bdi>.Eliezer Tauber (5 March 2014). "The Arab Movements in World War I". Routledge. pp. 240–. ISBN <bdi>978-1-135-19978-4</bdi>. فیصل در ۴ اکتبر وارد دمشق شد و ریکبی را به نخست‌وزیری سوریه منصوب نمود.
در ۵ اکتبر، با اجازه ژنرال آلنبی، فیصل تشکیل دولت مشروطه و مستقل عربی را در منطقه اعلام نمود. دراین اعلامیه فیصل اعلام کردZeine N. Zeine. "Struggle for Arab Independence: Western Diplomacy and the Rise and Fall of Faisal's Kingdom in Syria" p.34. Caravan Books. Delmar, New York. 1977. که در دولت عربی جدید همه عرب‌ها فارغ از مذهبشان از برابری و مساوات برخوردارند.Ali A. Allawi (11 March 2014). "Faisal I of Iraq". Yale University Press. pp. 154–. ISBN <bdi>978-0-300-19936-9</bdi>.
در نوامبر ۱۹۱۸ بریتانیا و فرانسه طی بیانیه ای حمایت خود را از ایجاد دولتها و ادارات ملی در سوریه و بین‌النهرین اعلام کردند؛ و عملاً توافق‌نامه سایکس–پیکو را لغو کردند. جورج کورزون همچنین پیاده‌سازی توافق مربوط به عدم مداخله در امور اقلیت‌های مارونی، مسیحیان ارتودکس و دروزی@12@ها و مسلمانان ولایت بیروت مطابق توافق‌های ژوئن ۱۸۶۱ و سپتامبر ۱۸۶۴ را مطرح کرد و همچنین عنوان کرد که برخی از حقوق اضافی که در سوریه امروزی و ترکیه مطابق توافق‌نامه سایکس–پیکو به فرانسه واگذار گردیده‌است با پیمان جدید ناسازگاری دارد.CAB 27/24, E.C. 41 War Cabinet Eastern Committee Minutes, December 5, 1918
در ۳۰ اکتبر امپراتوری عثمانی آتش‌بس مادروس را امضاء کرد و در ۲ نوامبر بریتانیایی‌ها ولایت موصل را اشغال کردند که منجر به اختلاف اراضی موسوم به مسئله موصل شد.V.H. Rothwell: "Mesopotamia in British War Aims", in: The Historical Journal, Vol. 13, No. 2 (1970), pp. 273-294. Page 291.
در سفارت فرانسه در لندن، روز یکشنبه اول دسامبر دیوید لوید جورج و کلمنسو جلسه خصوصی و غیر رسمی برگزار کردند در خصوص حقوق فرانسه در ولایت موصل و مناطق جنوبی زاب کوچک و فلسطین که طبق توافق‌نامه سایکس–پیکو اعطا شده بود. با وجود این که لوید جورج و دیگران ادعا کردند هیچ امتیازی ندادند ولی قرار شد در ازاء حمایت از ادعا فرانسه در سوریه این مناطق به انگلیس واگذار شود و حتی براساس گفته‌های های‌یان روتگی و جیمز بار قرار شد اگر در موصل نفت استخراج شود، سهمی نیز به فرانسه داده شود.Ian Rutledge (1 June 2015). "Enemy on the Euphrates: The Battle for Iraq, 1914 - 1921". Saqi. pp. 128–. ISBN 978-0-86356-767-4Ian Rutledge (1 June 2015). "Enemy on the Euphrates: The Battle for Iraq, 1914 - 1921". Saqi. pp. 313–. ISBN <bdi>978-0-86356-767-4</bdi>.James Barr (27 October 2011). "A Line in the Sand: Britain, France and the struggle that shaped the Middle East". Simon and Schuster. pp. 83–. ISBN <bdi>978-1-84983-903-7</bdi>.
کمیسیون مشرق در بازه زمانی نوامبر و دسامبر ۹ بار جهت پیشنویس قطعنامه تشکیل جلسه داد.Goldstein, Erik (1987). "British Peace Aims and the Eastern Question: The Political Intelligence Department and the Eastern Committee, 1918". "Middle Eastern Studies". 23 (4): 419–436. در ۲۱ اکتبر، ستاد جنگ از اسمیتس خواست که خلاصه و نتیجه را تهیه کند و او از ارل ریچاردز خواست که "یاداشت P" را برای نمایندگان کنفرانس صلح آماده کند.Dockrill; Steiner (2010). "The Foreign Office at the Paris Peace Conference in 1919". "The International History Review". 2 (1): 58.Prott, Volker (2016). "The Politics of Self-Determination:Remaking Territories and National Identities in Europe, 1917–1923". Oxford University Press. p. 35. نتیجه آن گزارش ۴ صفحه شد که موارد لغو شده در توافق‌نامه سایکس–پیکو را در بر می‌گرفت و هم از ادعا تشکیل دولت عربی به مرکزیت دمشق (مطابق توافق مک ماهون و ملک حسین) حمایت می‌نمود."Peace conference: memoranda respecting Syria, Arabia and Palestine, P.50, Syria". British Library. Archived from the original on 2017-05-31. Retrieved 6 August 2017
در کنفرانس صلح که به شکل رسمی در ۱۸ ژانویه شروع شد، گروه بزرگ چهار (که در ابتدا به نام «شورای ده نفر» نامیده می‌شود متشکل از دو نماینده از هر یک از کشورهای فرانسه، بریتانیا، ایالات متحده، ایتالیا و ژاپن) در ۳۰ ژانویه به توافق رسیدند. بعداً قرار شد که سیستم قیمومیت (در سه سطح متفاوت) در قابل ۲۲ ماده تشکیل شود که «چهار بزرگ» تصمیم بگیرند کدام جوامع در چه سطحی و به چه شکلی تحت قیمومیت شان قرار بگیرند.
در ۲۰ مارس ۱۹۱۹ که اجلاس «چهار بزرگ» در پاریس با حضور وودرو ویلسون، ژرژ کلمنسو، ویتوریو امانوئل اورلاندو و همچنین لوید جورج و آرتور بالفور"The Council of Four: minutes of meetings March 20 to May 24, 1919" Archived 2009-10-04 at the Wayback Machine, p. 1 آغاز شد اولین موضوعی که مطرح شد سرنوشت ترکیه و سوریه بود.
اعلامیه بریتانیا و فرانسه که قرائت شد، پیکون اعلام کرد که این نشان دهنده اختلاف دیدگاه تو دو دولت در مورد عرب‌ها است و لوید جورج جواب داد که این توافق ارجح تر از توافقهای قبلی است."The Council of Four: minutes of meetings March 20 to May 24, 1919" Archived 2017-08-07 at the Wayback Machine, p. 3 پیکون به توافق‌نامه ۱۵ فوریه که بین کلمنسو و لوید جورج حاصل شده بود اشاره کرد و توافقی حاصل نشد.
در مباحثات بعدی، فرانسه ادعای خود را در مورد سوریه مطرح کرد و انگلستان نیز در تلاش بود که دو زون A,B را از آن مستثنا کند که با توجه به هماهنگی‌های پیشین فرانسه به‌طور ضمنی با آن موافق بود."FRUS: Papers relating to the foreign relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919: The Council of Four: minutes of meetings March 20 to May 24, 1919". "digicoll.library.wisc.edu". Archived from the original on 2011-06-04. Retrieved 2009-04-17.
ویلسون (ایالات متحده آمریکا) که از نیات فرانسه و بریتانیا اطلاع نداشت، تصور کرد که مسئله مربوط به صلح جهانی است و پیشنهاد داد که انتخاب به مردم منطقه واگذار شود و بحث با توافق نهایی ویلسون برای تهیه پیش نویس شرایط به پایان رسید."FRUS: Papers relating to the foreign relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919: The Council of Four: minutes of meetings March 20 to May 24, 1919". "digicoll.library.wisc.edu". Archived from the original on 2017-08-07. Retrieved 2017-08-07.
در ۲۱ آوریل فیصل به شرق برگشت و قبل از عزیمت، در ۱۷ آوریل کلمنسو پیشنویس نامه ای را ارسال کرد که در آن قید شده بود که دولت فرانسه از حق سوریه برای استقلال در به شکل فدراتیو مطابق سنن و خواست مردم حمایت می‌کند و فیصل هم پذیرفت که فرانسه به عنوان مشاور برای ایجاد نظم و تحقق پیشرفت مورد نیاز سوریه در منطقه حضور داشته باشد.
کنگره ملی سوریه در ماه مه ۱۹۱۹ اولین جلسه خود را برای بررسی آینده سوریه بزرگ را تشکیل داد و نتیجه را در ۲ ژوئیه به کمیسیون کینگ-کراون (که به‌طور رسمی به عنوان کمیسیون متفقین در مورد موافقت نامه‌های امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۱۹ تأسیس شده بود) اطلاع داد."Resolutions of the General Syrian Congress". "Documenting Modern World History". July 2, 1919. Archived from the original on 2017-08-08. Retrieved August 8, 2017. <q>... resolved to submit the following as defining the aspirations of the people who have chosen us to place them before the American section of the Inter-Allied Commission.</q>
در ۲۸ ژوئن پیمان صلح آلمان امضاء شد و ویلسون و لویدجورج از پاریس رفتند و عملاً مسئله ترکیه و سوریه از اولویت خارج شد."FRUS: Papers relating to the foreign relations of the United States, The Paris Peace Conference, 1919: The Council of Heads of Delegations: minutes of meetings July 1 to August 28, 1919". "digicoll.library.wisc.edu". Archived from the original on 2017-08-08. Retrieved 2017-08-08. در ۱۵ سپتامبر یادداشتی وجود دارد که ظاهراً در این بازه زمانی انگلیسی‌ها نیروهای خود را از به فلسطین و جنوب بین‌النهرین منتقل کرده‌اند و شهرهای دمشق، حمص، حما و حلب را تخلیه کرده‌است."Notes of a Meeting of the Heads of Delegations of the Five Great Powers, Paris, 15 September, 1919". Archived from the original on 2017-08-09. Retrieved August 8, 2017 در ۲۳ سپتامبر لوید جورج به فیصل تفهیم کرد که او در خصوص سرزمین‌های عربی مربوط به ملک حسین مسئولیت دارد و سوریه و سرزمین‌هایی که تحت کنترل فیصل با فرانسه است.
با هماهنگی‌های انجام شده بین فیصل و فرانسه درنهایت در ۸ مارس ۱۹۲۰ کشور مستقل سوریه شامل سوریه، فلسطین و شمال بین‌النهرین اعلام موجودیت کرد. در آوریل همان سال در کنفرانس سن ریمو ناحیه A شامل عراق کنونی و فلسطین از کشور جدید التاسیس جدا و به قیمومیت انگلستان درآمد.
در نوامبر ۱۹۱۴ انگلیسی‌های شهر بصره را تصرف کردند. این عمل برای حفاظت از منافع انگلستان در هند و همچنین دسترسی به نفت انجام شد. همچنین انگلیسی‌ها نگران ایجاد راه‌آهن برلین-بغداد بودند. اگر چه هیچ وقت این خط آهن ایجاد نشد.
در دوران جنگ در ۱۱ مارس به همین خاطر تا بغداد پیشروی کردند و سپس در ۲ نوامبر وارد موصل شدند. پس از پایان جنگ به دلیل شورش‌های متعدد عراقی‌ها علیه انگلستان و هم چنین شورش کُردها در شمال عراق عملاً در سال ۱۹۲۱ انگلستان مجبور شد فیصل را حاکم کشور جدید عراق کند.
در توافق‌نامه سایکس–پیکو بخشی از کردستان شمالی و بخش قابل توجهی از ولایت موصل از جمله خود شهر موصل به عنوان منطقه B به فرانسه داده شده بود؛ و قرار بود روسیه بیتلیس و وان را در شمال کردستان به دست بگیرد. باومن می‌گوید در ترکیه حدود ۲٫۵ میلیون کُرد، عمدتاً در مناطق کوهستانی زندگی می‌کردند.Bowman, Isaiah (1921). "The New World: Problems in Political Geography". New York: World Book Company. p. 445.
شریف پاشا که ادعا نمایندگی مردم کُرد را در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ را داشت و به کمیسیون کینگ-کراون توصیه کرد سرزمین مابین ارمنستان از شمال و بین‌النهرین درجنوب به عنوان سرزمین کُردها شناخته شود. روسها پس از انقلاب بلشویکی از توسعه طلبی و ادعاها اراضی مورد نظر خود گذشتند و پس از کنفرانس سن ریمو تا حدود یک سال طرح برگذاری رفراندوم و تشکیل منطقه کردستان مطرح بود ولی با شروع جنگ استقلال ترکیه که منجر به پیمان معاهده لوزان شد، مسئله کشور کُردها کلا منتفی شد و به دست فراموشی سپرده شد. نتیجه نهایی آن که کُردها به همراه همسایگان آشوری خود در قلمرو کشورهای عراق، ترکیه، ایران و سوریه پراکنده شدند.
بسیاری از منابع ادعا می‌کنند که توافق‌نامه سایکس–پیکو با مکاتبات اولیه ملک حسین و مک ماهون در ۱۹۱۵–۱۹۱۶ از همان ابتدا مغایر بود و انتشار آن در نوامبر ۱۹۱۷ باعث شد سر هنری مک ماهون استعفاء دهد.See CAB 24/271, Cabinet Paper 203(37) از همان ابتدا مشخص بود که احتمال این که بریتانیا و فرانسه بتواند یک کشور عربی واحد را تشکیل بدهند متصور نبوده‌است و در هیچ‌کدام از مکاتبات اشاره ای به فلسطین نشده‌است در حالی که حیفا و عکا در کنترل بریتانیا بود و از آنها نام برده می‌شد.Yapp, Malcolm (1987). "The Making of the Modern Near East 1792–1923". Harlow, England: Longman. p. 281–2. ISBN <bdi>978-0-582-49380-3</bdi>.
پس از صد سال از توافق سایکس-پیکو رسانه هاSuch coverage includes Osman, T. (2013) "Why border lines drawn with a ruler in WW1 still rock the Middle East Archived 2018-08-02 at the Wayback Machine"; Wright, R. (2016) "How the curse of Sykes-Picot still haunts the Middle East" Archived 2016-10-19 at the Wayback Machine; and Anderson, S. (2016) "Fractured lands: How the Arab world came apart Archived 2017-03-07 at the Wayback Machine" و محافل دانشگاهیSee, for example, academic conferences hosted by York St. John University Archived 2016-11-07 at the Wayback Machine, the Jerusalem Center for Public Affairs Archived 2016-11-07 at the Wayback Machine, and symposium by the American Society of International Law Archived 2016-11-07 at the Wayback Machine. توجه خاصی به این معاهده نمودند و تأثیرات بلند مدت آن را ارزیابی کردند. از این توافق‌نامه غالباً به عنوان عاملی برای ایجاد مرزهای مصنوعی در خاورمیانه یاد می‌شود که به ویژگی‌های قومی و فرقه ای هیچ توجه ای نداشته‌است و باعث درگیری‌های بی پایان در منطقه شده‌است.Ibrahim, S.E. "Islam and prospects for democracy in the Middle East" (PDF). Center for Strategic and International Studies. Archived from the original (PDF) on June 14, 2010. Retrieved November 6, 2016.
یکی از ادعاهای دولت اسلامی عراق و شام (داعش) این بود که آنچه را که این توافق‌نامه باعث گردیده‌است را خنثی کندMark Tran; Matthew Weaver (2014-06-30). "Isis announces Islamic caliphate in area straddling Iraq and Syria". "www.theguardian.com". The Guardian. Archived from the original on 2014-07-01. Retrieved 2019-01-03."Watch this English-speaking ISIS fighter explain how a 98-year-old colonial map created today's conflict". "LA Daily News". 2014-02-07. Archived from the original on 2014-07-14. Retrieved 2014-07-03.David L. Phillips. "Extremists in Iraq need a history lesson". "CNBC". Archived from the original on 2015-03-22. Retrieved 2017-09-15. در یک ویدئویی از یک جهادی داعش وجود دارد هشدار داده که با پایان دادن به توافق‌نامه سایکس–پیکو این اولین مرزی نیست که ما از بین خواهیم برد و مرزهای دیگر را نیز حذف خواهیم کرد. رهبر داعش، ابوبکر البغدادی در سخنرانی ژوئیه ۲۰۱۴ در مسجد بزرگ النوری در موصل قسم یاد کرد که این پیشرفت مبارک متوقف نخواهد شد تا زمانی که ما آخرین میخ را به تابوت توطئه سایکس-پیکو ضربه بزنیم.Wright, Robin (April 30, 2016). "How the Curse of Sykes-Picot Still Haunts the Middle East". "The New Yorker". Archived from the original on 2017-11-12. Retrieved 2017-11-05."First Appearance of ISIS leader Abu Bakr Al Baghdadi"
. "YouTube.com". 17 November 2014. Retrieved 23 August 2017.
قرارداد سایکس-پیکو که به موافقت امپراتوری روسیه هم رسیده بود شامل مواد زیر بود:
ترسیم مرزهای کشورهای عرب شمال آفریقا در شرح وظایف سایکس و پیکو نبود، اما آن منطقه هم به دو حوزه نفوذ مجزا تقسیم شده بود. مصر تحت نفوذ بریتانیا بود و فرانسه بر مغرب (متشکل از تونس، الجزایر و مراکش) مسلط بود.با شکست تزارها در روسیه، لنین و تروتسکی از آن سازش پنهانی پرده برداشتند و متن کامل موافقت‌نامه سایکس ـ پیکو در تاریخ ۲۳ نوامبر ۱۹۱۷ در روزنامه‌های ایزوستیا و پراودا منتشر شد. سه روز بعد هم روزنامه منچستر گاردین بازتکثیر نمود. ماده پنجم قرارداد با فروپاشی روسیه تزاری عملاً منحل شد.
بعد از اینکه وعده استقلال بعد از جنگ جهانی اول محقق نشد، و قدرت‌های استعماری در دهه‌های ۱۹۲۰، ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به اعمال نفوذ شدید بر جهان عرب ادامه دادند، محور سیاست در جهان عرب (شمال آفریقا و شرق دریای مدیترانه) تدریجاً از ایجاد نظام‌های حکومتی مشروطه لیبرال (نظیر آنچه مصر، سوریه و عراق در دهه‌های نخست قرن بیستم تجربه کردند) به‌سوی ملی‌گرایی تغییر جهت داد.
هدف این نوع ملی‌گرایی بیرون راندن استعمارگران و نظام‌های حاکم متکی به آنان بود. این یکی از عوامل اصلی رشد حکومت‌های نظامی است که از دهه ۱۹۵۰ تا قیام‌های عربی سال ۲۰۱۱ بر بسیاری از کشورهای عربی حاکم بودند. خطوط مستقیمی که سایکس و پیکو ترسیم کردند در نیمه اول قرن بیستم برای بریتانیا و فرانسه بسیار مفید بودند، اما تأثیرشان در مردم منطقه کاملاً متفاوت بود.
سکس شاپ فروشگاه‌هایی هستند که وسایل جنسی همچون سکس توی، لباس‌های محرک جنسی، لباس‌های زیر و وسائل سکس امن همچون کاندوم و همچنین از قرن ۲۱ به بعد، فیلم‌ها و مجلات پورن می‌فروشند. برخی از سکس شاپ‌ها ممکن است دارای اتاق‌هایی برای نمایش فیلم پورن و نمایش استریپ باشند.
در بسیاری از موارد سکس شاپ‌ها تحت لوای قانون قرار گرفته‌اند و به عنوان مثال اجازهٔ ورود به افراد زیر ۱۸ سال و در برخی مناطق زیر ۲۱ سال را نمی‌دهند. در بعضی از مناطق و کشورها و همچنین در بسیاری از کشورهای اسلامی سکس شاپ‌ها غیرقانونی هستند.
تعداد زیادی سکس شاپ آنلاین در اینترنت وجود دارد که انواع وسایل جنسی و فیلم‌ها را می‌فروشند، این نوع فروشگاه‌های اینترنتی به مراتب بیشتر مورد توجه مشتریان قرار می‌گیرند چرا که به راحتی می‌توانند از خانهٔ خود محصول مورد نظر خود را سفارش دهند.
سکس شاپ در استرالیا از دهه ۱۹۶۰، ابتدا در مناطق شهری سیدنی، به ویژه کینگز کراس، فعالیت کردند. ویبراتورهای باتری دار تولید انبوه در دهه ۱۹۷۰ و ورود ویدیوهای دارای رتبه X در دهه ۱۹۸۰. محبوبیت پورنوگرافی اینترنتی در دهه ۲۰۰۰ منجر به کاهش فروش فروشگاه‌های جنسی، بسته شدن برخی فروشگاه‌ها و تنوع به کالاهای غیرمرتبط با جنسیت بزرگسالان شد.
فروشگاه‌های جنسی در استرالیا توسط قوانین ایالتی تنظیم می‌شوند و تحت کنترل‌های برنامه‌ریزی محلی هستند. در حالی که قوانین بین ایالت‌ها متفاوت است، دارندگان مجوز باید از شرایط سخت گیرانه ای پیروی کنند که معمولاً فضاها باید حداقل ۲۰۰ متر از مدارس و کلیساها فاصله داشته باشند. معمولاً لازم است که پنجره‌ها خاموش شوند و پذیرش به بالای ۱۸ سال محدود شود، و جرایم توسط پلیس تحت پیگرد قانونی تحت بخش 578E قانون جرایم است.
در ایالت نیو ساوت ولز (NSW) فروشگاه‌های جنسی نمی‌توانند در سطح خیابان تجارت کنند و باید در سطح زمین یا در زیر زمین تجارت کنند. مجوز ساخت محدود توسط شوراهای محلی اعطا شد. با این وجود، تا سال ۲۰۱۳ تعدادی از فروشگاه‌های لباس زیر زنانه NSW شروع به فروش کتاب‌ها و اسباب‌بازی‌های بزرگسالان در مراکز خرید بدون دریافت مجوز کردند.
اولین فروشگاه جنسی چین در سال ۱۹۹۳ در پکن افتتاح شد و تا سال ۲۰۱۳ بیش از ۲۰۰۰ فروشگاه جنسی در شهر وجود داشت. بیشتر محصولات آنها در چین ساخته می‌شد.
اولین فروشگاه جنسی در آمریکای شمالی The Garden نام داشت. در اکتبر ۱۹۷۱ توسط ایور سارجنت در خیابان کرسنت در مرکز شهر مونترال، کبک افتتاح شد. باغ مفاهیم مورد استفاده توسط Beate Uhse در آلمان و Ann Summers در بریتانیا را ترکیب کرد. افتتاح این فروشگاه صف طولانی خریداران را به خود جلب کرد. پالم بیچ پست اظهار داشت: «همانند بحث مرغ یا تخم مرغ، هیچ کس واقعاً مطمئن نیست که اولین بار آمده‌است - بوتیک جنسی یا به اصطلاح انقلاب جنسی».
هیچ قانون خاصی برای استفاده یا خرید اسباب بازی‌های جنسی در هر سنی خاص وجود ندارد، اما قوانینی وجود دارد که خرید پورنوگرافی را محدود می‌کند. اگر چه سن رضایت در کانادا ۱۶ سال است، سن بالای ۱۸ سال برای خرید یا مشاهده پورنوگرافی لازم است. اکثر فروشگاه‌های جنسی ویدیوهای بزرگسالان را می‌فروشند، به این معنی که بیشتر اسباب‌بازی‌های جنسی فقط برای بزرگسالان فروخته می‌شوند.
اولین فروشگاه جنسی در ایتالیا در سال ۱۹۷۲ در میلان توسط آنجلا ماسیا و همسرش ارکوله ساباتینی افتتاح شد.[نیازمند منبع] این اولین فروشگاه جنسی «رسمی» بود. از آن زمان، فروشگاه‌های جنسی بیشتری، عمدتاً در رم، باز شده‌اند. در سال ۲۰۱۸، شهر پیستویا در توسکانی، افتتاح فروشگاه‌های جنسی جدید در مرکز تاریخ شهر را ممنوع کرد.
در ژاپن، فروشگاه‌های جنسی حاوی مجلات هنتا، ویدئوهای بزرگسالان و دی‌وی‌دی هستند.
اولین فروشگاه‌های جنسی در هلند در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط کارآفرینانی مانند Beate Uhse و Lasse Braun افتتاح شد. اولین فروشگاه اینترنتی سکس با هدف مسلمانان جهان به نام ال اسیرا در سال ۲۰۱۰ در هلند افتتاح شد. این وب سایت در چهار روز اول فعالیت ۷۰۰۰۰ بازدید داشت.
فروشگاه‌های جنسی در سنگاپور بسیار نادر هستند. تعداد کمی تا سال ۲۰۰۵ باز شده بودند، اما در حال حاضر تنها حدود ۱–۲ وجود دارد. این مغازه‌ها عمدتاً لباس زیر زنانه و اسباب بازی‌های جنسی مختلف می‌فروشند. اجناس آنها از ویترین فروشگاه قابل مشاهده است.
پس از حمایت نلسون ماندلا از قانون ضد تبعیض که اسباب بازی‌های جنسی را قانونی می‌کرد، «دنیای بزرگسالان» در سال ۱۹۹۴ به عنوان اولین فروشگاه جنسی آفریقای جنوبی تأسیس شد. دنیای بزرگسالان در مجموع ۵۲ مغازه در آفریقای جنوبی و ۱۵ مغازه در استرالیا راه اندازی شد. بسیاری از جوامع مسیحی مذهبی معتقد بودند که استفاده از این مراکز سبک زندگی بزرگسالان منجر به نرخ بالاتر جرم و جنایت می‌شود و تلاش کردند تا تظاهرات گسترده‌ای را در افتتاحیه آنها سازماندهی کنند تا مجبور به تعطیلی دنیای بزرگسالان شوند.
در ژوئیه ۱۹۹۸، دنیای بزرگسالان بزرگ‌ترین فروشگاه سبک زندگی بزرگسالان خود را در پارو، کیپ تاون افتتاح کرد که نام آن را «انبار جهانی بزرگسالان» گذاشتند. کریستی لیک، ستاره فیلم بزرگسالان، در افتتاحیه مغازه شرکت کرد، جایی که راهپیمایی اعتراضی بیش از ۵۰۰ نفر باعث توقف ترافیک شد. طی چند روز آینده، معترضان پلاکاردهایی در دست داشتند که بر روی آن نوشته شده بود: «مردان واقعی به پورنوگرافی نیاز ندارند» و «از مردم ما در برابر پورنوگرافی ممنوعه محافظت کنید». هنگامی که مغازه افتتاح شد، مشخص شد که ۷۰ درصد از مشتریان را زنان تشکیل می‌دهند که مایلند دربارهٔ محصولات سبک زندگی بزرگسالان اطلاعات بیشتری کسب کنند.
همان‌طور که دنیای بزرگسالان محبوب تر شد، تمرکز بر توسعه مغازه‌های بزرگسالان در استرالیا صورت گرفت.
یک فروشگاه جنسی در بدفورد با پنجره‌های سیاه‌شده. نشان دادن اجناس در ویترین برای فروشگاه‌های جنسی در بریتانیا غیرقانونی است.
تقریباً همه فروشگاه‌های دارای مجوز بزرگسالان در بریتانیا، طبق قانون نمایش‌های نامناسب ۱۹۸۱، از داشتن اجناس خود در ویترین مغازه‌ها منع شده‌اند، که به این معنی است که اغلب جلوی مغازه‌ها تخته‌شده یا با پوستر پوشانده می‌شوند. یک علامت هشدار باید به وضوح در ورودی فروشگاه نشان داده شود، و هیچ گونه کالای جنسی (مثلاً پورنوگرافی یا اسباب بازی‌های جنسی) نباید از خیابان قابل مشاهده باشد. با این حال، لباس زیر زنانه، پوشش‌های غیر توهین آمیز از مواد بزرگسالان، و غیره ممکن است بسته به شرایط مجوز مقامات محلی نشان داده شود. قانون ضبط ویدیو در سال ۱۹۸۴ طبقه‌بندی با رتبه R18 را برای ویدیوهایی که فقط در فروشگاه‌های جنسی دارای مجوز در دسترس هستند، معرفی کرد. هیچ مشتری نمی‌تواند زیر ۱۸ سال باشد.