moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برخی از منتقدان معتقدند که دخالت‌های مکرر رهبر در وظایف قوه‌های دیگر، نه فقط تغییر جایگاه قوایی خاص در ارتباط با یکدیگر، که انهدام کلی ساختار مدیریتی در جمهوری اسلامی است. برخی می‌گویند که این تغییرات باعث به وجود آمدن یک نظام حقیقی جدید است که در آن، حداقل وقتی پای تصمیم‌های کلان در میان باشد، فلسفه وجودی نهادهایی که مستقیماً زیر نظر رهبر نیستند روشن نیست. آن‌ها این پرسش را مطرح می‌کنند که «با فرض تداوم جمهوری اسلامی تا پایان مقطع رهبری خامنه‌ای، رهبر بعدی در چه شرایطی قرار می‌گیرد؟ … به عبارت دیگر، نظامی که قوای حکومتی آن به شدت تضعیف شده و به میزانی نامتعارف به شخص رهبر متکی شده، در غیاب او چه سرنوشتی خواهد یافت؟».
حسین باستانی، روزنامه‌نگار می‌گوید:
بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی ایران، «تعیین سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام» و نظارت بر حسن اجرای آن، برعهدهٔ رهبر است. باوجودی که در این اصل فقط به تعیین سیاست‌های کلی توسط رهبر آن هم در مشورت با تشخیص مصلحت نظام اشاره شده، اما به گواه بسیاری از دولتمردان ایرانی، رهبر جمهوری اسلامی در عمل تمام ساختار تصمیم‌سازی در سیاست خارجی را کاملاً متمرکز زیر نظر خود دارد و دولت‌ها در ایران مجری سیاست‌های شخص وی هستند.»
در حالی که تمام کشورهای توسعه‌یافته، «منافع ملی» را مهم‌ترین فاکتور در تعیین سیاست‌های خارجی می‌دانند، اما از نظر رهبر جمهوری اسلامی، منافع ملی تعریفی دیگری دارد. در ۲۲ خرداد ۱۳۹۶، خامنه‌ای در جمع مسئولان نظام می‌گوید:
در حالی که در سخنان علی خامنه‌ای، «منافع ملی» ظاهراً مورد توجه قرار گرفته، اما در یک نگاه عمیق، حاشیه‌ای بودن «منافع ملی» در نظر رهبر، مشخص است. به عبارت دیگر، رهبری جمهوری اسلامی موضوعی عینی و ملموس مثل «منافع ملی» که تأثیری مستقیم بر کیفیت زندگی شهروندان دارد را با مفهومی انتزاعی به نام «هویت ملی» و «هویت انقلابی» که موضوعِ مطالعات نظری است و هر جامعه‌شناسی می‌تواند تعریف متفاوتی از آن ارایه دهد را گره می‌زند.
نکتهٔ دیگر، استفادهٔ رهبر از واژهٔ «هویت انقلابی» در سخنرانی‌هایش است. اصطلاح، هویت انقلابی یا انقلابی بودن یا انقلابی‌گری، با وجود تأکید فراوان رهبر به آن، اصولاً تعریف مشخصی ندارد و فقط تکرار شعارهای نامرتبط است. واژهٔ «انقلاب» به معنای زیر و رو شدن یا پشت و رو شدن است و «انقلابی» کسی است که یا فعالانه در یک انقلاب شرکت کند، یا از آن دفاع کند. با وجود آنکه حدود ۴ دهه از وقوع انقلاب ۵۷ می‌گذرد و روزهای وقوع انقلاب، جایش را به حاکمیتِ قوانین داده‌اند؛ مفهوم انقلابی بودن یا هویت انقلابی معنا ندارد.
خامنه‌ای در ادامهٔ سخنرانی‌اش دربارهٔ «منافع ملی»، «هویت ملی» مورد نظرش را هم بر اساس سه عنصر «مسلمان بودن، انقلابی بودن و عمق تاریخی» می‌داند. جواد کوروشی، روزنامه‌نگار، می‌گوید: «[سخنان رهبر] به‌این معناست که در شاکله تفکر و نگرش رهبر جمهوری اسلامی نه تنها «منافع ملی» در تعریف کلاسیک خود جایی ندارد، بلکه متغیری است از تعریف شخصی او از «مسلمان» بودن، تعریف شخصی او از انقلاب و «انقلابی» بودن، و دانش شخصی او از تاریخ و «عمق تاریخی» … دکترین آقای خامنه‌ای به حکومت و فرماندهان ارشد سپاه اجازه داده‌است با دخالت‌های سیاسی و نظامی در کشورهای منطقه، «منافع ملی» ایران را فدای مفهومی به نام «انقلابی بودن» کنند.»
خامنه‌ای همچنین بر «دیپلماسی انقلابی» نیز تأکید می‌کند. این اصطلاح هم توسط تحلیل‌گران موهوم و بی‌معنا تعبیر شده‌است. دیپلماسی به معنای گفت‌وگو و تلاش برای رسیدن به توافق بر اساس عرف‌ها و مقررات و پیمان‌های بین‌المللی و منافع متقابل کشورها و تلاش برای پیدا کردن مخرج مشترک‌ها برای افزایش ضریب منافع و امنیت ملی است.
مجید محمدی، تحلیل‌گر سیاسی و جامعه‌شناس می‌گوید: «عبارت «دیپلماسی انقلابی» مثل شتر-گاو-پلنگ در درون خود تناقض دارد چون دیپلماسی مبنایی عقلانی (محاسبه هزینه‌ها و فواید) و قانونی دارد و انقلاب مبنایی غیر عقلانی (بی‌توجهی یا کم‌توجهی به محاسبه هزینه‌ها و فواید) و غیرقانونی یا فراقانونی. دیپلماسی برای سر و سامان دادن وضع موجود است و انقلاب برای برهم ریختن نظم موجود … دیپلماسی برای یافتن نقاط و منافع مشترک برای همکاری و پرهیز از تنش و خشونت و جنگ است. وقتی رژیمی مستقر خود را به نحوی تناقض‌آمیز و بی‌پایه «انقلابی» معرفی می‌کند و رهبر آن «رهبر انقلاب» نامیده می‌شود، طبعاً دیپلماسی به هم ریخته و ناسازگار و تبلیغاتی و ناسزاگونه آن نیز باید انقلابی نامیده شود.»
رهبر جمهوری اسلامی در انتقاد از سند یونسکو گفت: «اینجا جمهوری اسلامی ایران است و در این کشور مبنا اسلام و قرآن است. اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوب و ویرانگر و فاسد غربی بتواند اعمال نفوذ کند. در نظام جمهوری اسلامی پذیرش چنین سندی، معنا ندارد.»سند ۲۰۳۰ یونسکو توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی «کنار گذاشته شد»
رهبران نظام جمهوری اسلامی ایران یعنی خمینی و خامنه‌ای به نقض حقوق بشر در ایران، متهم هستند.
برخی از موارد نقض حقوق بشر توسط خمینی عبارتند از: دادن دستور اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷؛ و صدور دستور سرکوب مخالفان در کردستان.
برخی از موارد نقض حقوق بشر توسط خامنه‌ای عبارتند از:
و مواردی دیگر.
رضا پهلوی در پاسخ به یکی از ادعاهای خامنه‌ای گفت:
علی‌اکبر سعیدی سیرجانی (۱۳۱۰–۱۳۷۳)؛ ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعال سیاسی بود. او در زمان حکومت محمدرضا پهلوی از منتقدان او بود. سعیدی سیرجانی پس از انقلاب ۵۷ نیز به نقد جمهوری اسلامی پرداخت. به‌گفتهٔ جلال متینی، او در هر دو حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی به فقدان آزادی اعتراض می‌کرد. او با نفس انقلاب موافق بود بی‌آنکه «در زیر علم هیچ‌یک از دسته‌های سیاسی و مذهبی دوران پیش از انقلاب سینه‌ای زده باشد». سعیدی سیرجانی چند روز پس از انقلاب ۵۷ و شروع اقدامات انتقامی و مناقشه‌برانگیز انقلابیون مذهبی گفته بود: «درست گوش کنید. صدای نعلین به گوش می‌رسد، صدایی به مراتب وحشتناک‌تر از صدای چکمه».
کتاب‌های وی در دوران پس از انقلاب ۵۷ از طرف وزارت ارشاد ممیزی می‌خورد. «شیخ صنعان»، «وقایع اتفاقیه»، «یادداشت‌های صدرالدین عینی»، «سیمای دو زن»، «ضحاک مار به دوش» و «تصحیح تفسیر سورآبادی» (تفسیر قرآن اثر ابوبکر عتیق نیشاپوری در قرن پنجم) از جمله آثار وی بعد از انقلاب ۵۷ است.
از نظر جلال متینی، رمان «شیخ صنعان» (۱۳۵۷) در اصل داستانی است از عطار نیشابوری دربارهٔ پیر وارسته‌ای که به دختری جوان دل می‌بازد، اما سعیدی سیرجانی آن را به نقد قدرت و «صنعان زمان خویش» برمی‌گرداند. این نخستین اثر انتقادی سیرجانی پس از انقلاب است که در سال ۱۳۵۸ نوشته می‌شود. همچنین کتاب «سیمای دو زن» نیز اشاره به وضعیت زنان در حاکمیت تازه داشت. در کتاب «بیچاره اسفندیار» نیز، سعیدی سیرجانی از پادشاه مستبدی می‌گوید که برای «حتی یک روز بیشتر بر اریکه قدرت ماندن، فرزند برومندش را آگاهانه روانه قتلگاه ساخت تا چه رسد به دیگران».
به اعتقاد حمید علوی، روزنامه‌نگار، این نشانه رفتن قدرت، بهای سنگینی برای سعیدی سیرجانی داشت؛ هر چند که خود بارها گفته بود که حاضر است این بها را بپردازد و معتقد بود «مرگ در راه دفاع از حق، شهادت است». سیرجانی نامه‌های متعددی به برخی مسئولان حکومت جمهوری اسلامی ارسال کرد. او در این نامه‌ها به خاطر جلوگیری از چاپ کتاب‌هایش شکوه کرده بود. اما به نظر می‌رسد نامه‌هایش به خامنه‌ای، که به تازگی به جانشینی خمینی انتخاب شده بود، به دستگیری و قتل او منجر شد.
او در نامهٔ خود به خامنه‌ای، به‌خاطر سانسور و جلوگیری از چاپ و نشر آثارش زبان به انتقاد گشود و نوشت: «رفتار مأموران حکومت اسلامی در هشت سال اخیر با شخص بنده لبریز از عناد و ظلم و تبعیض بوده‌است و فرزندان و بستگانم نیز به آتش این بی عدالتی‌ها سوخته‌اند». سیرجانی یادآوری می‌کند که ناشران ایرانی در خارج از ایران حاضر به چاپ کتاب‌هایش هستند، اما او ترجیح می‌دهد آثارش در ایران چاپ شوند. او در این نامه به بی‌قانونی در نظارت وزارت ارشاد بر کتاب اعتراض کرده و خواستار آن شده بود که ضابطه‌ای مشخص حاکم شود «چرا حکومت قانون را جانشین شیوه‌های بدنام کننده و واقعاً بی‌حاصل وزارت ارشاد نمی‌کنید و نویسندگانی را که مرتکب خلافی شده‌اند به محکمه نمی‌کشید. اکنون نه جنگی در میان است که بهانه ادامه اختناق گردد و نه خطری رژیم محکم اساس اسلامی را تهدید کند که لازمه اش توسل به شیوه‌های سر کوبگرانه استبدادی باشد». سیرجانی اضافه کرده بود: «مادام که حلقوم متفکران و صاحب نظران از پنجه مخوف قانون شکنان وزارت ارشاد رهایی نیابد و حاصل عمری جان کندن اهل تحقیق از سلطه سلیقه و اغراض شخصی نرهد، یقین داشته باشید که در بر همین پاشنه می‌گردد». در مقابل این نامه، آقای خامنه‌ای پیغامی به واسطه کیومرث صابری فومنی (معروف به گل‌آقا) به او رساند که موجب شد سیرجانی نامه‌ای گزنده‌تر برای رهبر بنویسد. در این نامه با اشاره به پیغام خامنه‌ای نوشت که «قاصد را نیز شرمنده کرده بود و از هر مسلمان با تقوایی بعید می‌نمود». گویا خامنه‌ای در آن پیغام سیرجانی را «مرتد و نامعتقد به اسلام» اعلام کرده بود زیرا سیرجانی از او می‌پرسد: «جناب عالی به استناد کدامین سند و قرینه و امارت مرا مرتد قلمداد کردید و نامعتقد به اسلام». او در این نامه بار دیگر انتقادهای آتشین خود را تکرار کرد و آمادگی خود را برای «شهادت» اعلام کرد. در پایان نوشت: «آدمیزاده‌ام، آزاده‌ام و دلیلش همین نامه که در حکم فرمان آتش است و نوشیدن جام شوکران. بگذارید آیندگان بدانند که در سرزمین بلاخیز ایران هم بودند مردمی که دلیرانه از جان خود گذشتند و مردانه به استقبال مرگ رفتند».
سعیدی سیرجانی چندی بعد در ۲۳ اسفند ۱۳۷۲، خارج از منزلش توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بازداشت شد و پس از نه ماه، بدون هیچ ملاقات یا خبری از محل زندانی بودن او، در ۴ آذرماه ۱۳۷۳ و در اسارت درگذشت. با دستگیری سعیدی سیرجانی مقامات اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی ابتدا با صدور اطلاعیه‌ای وی را متهم به «نگهداری و استعمال مواد مخدر و مشروبات الکلی و نیز همجنس‌بازی و لواط» کردند؛ و پس از آن، اتهاماتی دیگری همچون جاسوسی برای دولت‌های خارجی، دریافت پول از دولت‌های اروپایی و ایالات متحده، همکاری با افسران ساواک، شرکت در کودتای نوژه و اقدام علیه امنیت ملی را به اتهامات وی افزودنند.نقره کار مسعود، بخشی از تاریخ جنبش روشنفکری ایران، جلد سوم، نشر باران صفحات 42 تا48 و همچنین 184 تا 188 همچنین627
در زمان بازداشت علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، جمع مشورتی کانون نویسندگان ایران در نامه‌ای با بیش از ۶۰ امضا به بازداشت وی توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، اعتراض و متن معروف «ما نویسنده‌ایم» را با ۱۳۴ امضا منتشر کرد. آرتور میلر متن را در اجلاس سالانه پن در پراگ قرائت کرد. متن در رسانه‌های جهانی منعکس شد و توجه جهانیان را به وضعیت دشوار نویسندگان و فرهنگ در ایران برانگیخت.
متن جدید منشور کانون که در آن بر «آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه عرصه‌ها بی هیچ حصر و استثنا»، «مخالفت با هر گونه سانسورِ اندیشه و بیان» و مخالفت «با تک صدایی بودن رسانه‌ها» تأکید شده‌است نیز در جمع مشورتی تصویب شد. ربودن فرج سرکوهی و قتل محمد مختاری، دو تن از گروه ۸ نفره ای که متن نامهٔ ۱۳۴ را تنظیم و منتشر کرده بودند، کشتن احمد میرعلائی، غفار حسینی و محمدجعفر پوینده، از اعضای فعال کانون، تلاش برای به دره انداختن اتوبوسی که ۲۱ نویسنده عضو کانون سرنشین آن بودند و بازداشت برخی اعضای کانون پاسخی بود که در آن روزگار به کانون نویسندگان داده شد که بعدها با عنوان «قتل‌های زنجیره‌ای» معروف شد.
کانون نویسندگان پس از افشای پرونده قتل‌های زنجیره‌ای موفق شد مجمع عمومی خود را یک بار در زمان ریاست جمهوری خاتمی، برگزار کند اما از آن پس تمامی نشست‌های آن تعطیل و از برگزاری مجمع عمومی آن جلوگیری شد.
هادی غفاری بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در یک سخنرانی با حضور مهدی کروبی، سیدعلی خامنه‌ای را فردی بی‌تدبیر و بی سواد اعلام کرده و وی را عامل بی حیثیتی روحانیت معرفی می‌کند. هادی غفاری در این سخنرانی خطاب به رهبری می‌گوید:
هادی غفاری اما در انتهای صحبتش به خاطره ای از شیخ کریم حائری و یک فرد دهاتی اشاره کرده و پاسخ شیخ کریم به فرد روستایی را پاسخ خودش به رفتار خامنه‌ای می‌داند و صحبت‌هایش را با همین جواب به خاتمه می‌رساند:
مهدی کروبی یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ است. کروبی بعد از اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ و پیامدهای پس از آن، از بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی به سر می‌برد. از آن زمان تاکنون نامه‌هایی در انتقاد به رهبری جمهوری اسلامی نوشته‌است.
مهدی کروبی در دی ۱۳۹۸ پس از سرنگونی هواپیمای اوکرانی توسط موشک‌های سپاه در نامه‌ای به خامنه‌ای گفت: «بدون شک هیچ‌یک از شرایط و صفات احراز مسئولیت رهبری را بر اساس قانون اساسی ندارید.» این نامه در حالی منتشر می‌شد که مهدی کروبی و میرحسین موسوی در پی اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ و پیامدهای پس از آن، از بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی به سر می‌برد. وی در این نامه گفت:
میرحسین موسوی، پنجمین و آخرین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران است که پس از همه‌پرسی بازنگری قانون اساسی (۱۳۶۸) و حذف پست نخست‌وزیری، از فعالیت‌های اجرایی کناره گرفت. او در دورهٔ اول ریاست جمهوری سید علی خامنه‌ای، به‌مدت ۴ سال نخست‌وزیر بود. این درحالی بود که علی خامنه‌ای در آغاز دورهٔ دوم ریاست جمهوری‌اش، با انتخاب وی به عنوان نخست‌وزیر مخالفت می‌کرد اما با حکم خمینی، نخست‌وزیریِ موسوی برای چهارسال دیگر تمدید شد.
در دوران رهبری سید علی خامنه‌ای، در دهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) به همراه مهدی کروبی، محسن رضایی و محمود احمدی‌نژاد، نامزد شد و پس از اعلام نتایج همراه با دیگر معترضان، نتیجهٔ انتخابات را ناشی از تقلب گسترده دانست.
به فاصلهٔ کمتر از ۱۸ ماه پس از انتخابات، در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ وی به همراه همسرش در اقدامی «غیرقانونی»اصل ۳۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.اصل ۳۴ قانون اساسی: دادخواهی حق مسلم هر فرد است و هر کس می‌تواند به منظور دادخواهی به دادگاه‌های صالح رجوع نماید. همه افراد ملت حق دارند این گونه دادگاه‌ها را در دسترس داشته باشند و هیچ‌کس را نمی‌توان از دادگاهی که به موجب قانون حق مراجعه به آن را دارد منع کرد.اصل ۳۲ قانون اساسی: هیچ‌کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می‌کند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتباً به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت بیست و چهار ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه، در اسرع وقت فراهم گردد. مختلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.اصل ۳ قانون اساسی، بند ۱۴: تأمین حقوق همه‌جانبه افراد از زن و مرد و ایجاد امنیت قضایی عادلانه برای همه و تساوی عموم در برابر قانون. در حصر خانگی قرار گرفت که تاکنون ادامه دارد. موسوی از آن زمان با انتشار چندین نامه و بیانه، از رهبر جمهوری اسلامی و نهادهای تحت امر وی انتقادات شدیدی کرده‌است.
علی مطهری نمایندهٔ سه دورهٔ مجلس شورای اسلامی و فرزند سوم مرتضی مطهری، از نظریه پردازان نظام جمهوری اسلامی ایران است. نقدهای فراوان او به عملکرد رهبری و نهادهای تحت امر او، باعث توجه ویژه رسانه‌های داخلی و خارجی به وی شده‌است. انتقادهای او از رهبر و نهادهای تحت امرش، بروز حوادث گوناگونی را برایش رقم زد. از فیلترینگ وب‌سایت شخصی تا استراق سمع از دفتر کارش، از حمله گروهی از لباس شخصی‌ها در شیراز تا رد صلاحیتش در انتخابات دورهٔ یازدهم مجلس توسط شورای نگهبان؛ به نظر خودش، همگی، نتیجهٔ انتقادهایش از رهبری و دستگاه‌های زیر نظرش بود.
مطهری در رابطه با حصر «غیرقانونی» رهبران معترض به انتخابات ۱۳۸۸ بارها از «مجموعهٔ نظام» و شخص رهبر انتقاد کرده‌است.
وی همچنین در آذر ۱۳۹۳ در همایش تبیین حماسه حسینی که توسط انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد در دانشکده ریاضی این دانشگاه برگزار شد صراحتاً اعلام کرد که نظر رهبری در مورد حصر خلاف عدالت است و اظهار داشت: رهبری از نظر خودشان می‌گویند که در مورد حصر موسوی و کروبی، عدالت را رعایت کرده و به آن‌ها لطف می‌کنند ولی از نظر من این مخالف عدالت است و نظر ایشان را قبول ندارم.علی مطهری: نظر رهبری درباره حصر خلاف عدالت است!+فایل صوتی حمله مطهری به ارگانهای نظام ، راهکار نیوز، 5آذر 1393.
حسینعلی منتظری (۱۳۰۱–۱۳۸۸) از مراجع تقلید شیعه بود. او پس از انقلاب ۵۷ به ریاست مجلس خبرگان قانون اساسی رسید و در گنجانده شدن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نقش مهمی داشت. منتظری در سال ۱۳۶۴ از سوی مجلس خبرگان رهبری به قائم‌مقامی ولی فقیه انتخاب شد اما پس اختلاف با خمینی بر سر مسایل حقوق بشری به‌ویژه کشتار زندانیان سیاسی در شهریور ۱۳۶۷، از مقام خود استعفا کرد. به دنبال آن، هواداران خمینی به خانهٔ وی حمله کردند، نام و عکس منتظری از کتب درسی و ادارات دولتی و معابر عمومی حذف شد، نام خیابان‌ها و اماکنی که به نام وی بود، عوض شد و رساله و تألیفات او جمع‌آوری شد؛ و مزاحمت نسبت به بسیاری از شاگردان و علاقه‌مندان او ادامه یافت. پس از مرگ خمینی به انتقاد از سیاست‌های حکومت ادامه داد و پس از انتقادی شدید از سید علی خامنه‌ای شش سال را در حبس خانگی به‌سر برد.
محمد موسوی خوئینی در ۷ تیر ۹۹ به سید علی خامنه‌ای نامه‌ای نوشت که در آن با اشاره به اوضاع اقتصادی و غیرقابل دوام و وخامت مشکلات مردم، عمق بی‌اعتقادی و بی‌اعتمادی مردم را نشات گرفته از مدیریت در بالاترین سطح جمهوری اسلامی دانست.
در آستانه ۲۲ خرداد ماه سال ۱۳۹۸ هجری شمسی، همزمان با سالگرد انتخابات مناقشه برانگیز ۱۳۸۸ ایران، نامه‌ای توسط ۱۴ تن از فعالان مدنی و کنشگران سیاسی داخل ایران با هدف طرح یک سری خواسته‌های سیاسی و مدنی منتشر شد. این نامه بعدها به «بیانیه ۱۴ فعال سیاسی» و «بیانیهٔ ۱۴» معروف شد. امضاکنندگان این بیانیه با طرح مشکلات اقتصادی، مدنی و سیاسی داخل ایران ضمن انتقاد از وضعیت جاری کشور در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی خواستار اعمال اصلاحات در قانون اساسی کشور، کناره‌گیری سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی از قدرت و گذار از نظام جمهوری اسلامی شدند. امضاکنندگان این سند دلایل خود برای طرح چنین مطالبه‌ای را «نقص گسترده حقوق مدنی، به‌خصوص زنان»، «ناتوانی در رهبری و اداره درست کشور» و «استبداد نظام حاکم، عدم استقلال قوا و عدم امکان برگزاری انتخابات آزاد» عنوان کردند. بیانیه مذکور «مردم ایران» را مخاطب خود قرار می‌دهد. کمال جعفری یزدی، محمد نوری‌زاد، گوهر عشقی و محمد ملکی از جمله چهره‌هایی بودند که بیانیه را امضا کردند.
به فاصله چندی پس از انتشار بیانیه فوق، ۱۴ زن ایرانی از چهره‌های کنشگر خارج کشور نیز با امضای بیانیه‌ای حمایت خود را از این ۱۴ تن اعلام داشتند. نام چهره‌هایی چون مسیح علی‌نژاد و نازنین بنیادی در بین این افراد به چشم می‌خورد.
در همین حین ۱۴ نفر از کنشگران زن داخل ایران ضمن انتشار نامه‌ای با اعلام مطالبات مدنی و سیاسی خود و اعلام حمایت از بیانیه ۱۴ تن، اعلام موجودیت نمودند.
پس از انتشار این بیانیه‌ها تعدادی از امضاکنندگان آن احضار یا توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدند. عده‌ای از امضاکنندگان نیز گزارش کردند که توسط افرادی ناشناس مورد تهدید، ضرب شتم و ارعاب قرار گرفتند.
تعدادی از احزاب سیاسی، چهره‌های سرشناس نیز در واکنش به بازداشت گسترهٔ امضاکنندگان بیانهٔ ۱۴ اقدام به اعلام حمایت از این کنشگران و بیانیهٔ آنها کردند.
از سوی دیگر طیف وسیعی از شهروندان نیز در اعتراض به بازداشت‌های گستردهٔ امضاکنندگان بیانیهٔ ۱۴، اقدام به راه‌اندازی یک پویش در فضای مجازی تحت عنوان «من نفر پانزدهم هستم» کردند و با ارسال ویدیوهایی، خود را نفر پانزدهم بیانیه معرفی کردند. افراد در این ویدیوها با بیان انتقادات خود نسبت به وضعیت مدنی، معیشتی و سیاسی حاکم بر کشور، مخالفتشان با حکومت را ابراز داشتند.
پس از انتشار نامه فوق تعدادی از امضاکنندگان در همان روزهای اول و تعدادی دیگر در ماه‌های آتی توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و زندانی شدند. محمد نوری‌زاد ۱۷ تیرماه بابت امضای این نامه به دادسرای اوین احضار شد. کمال جعفری یزدی، از دیگر امضاکنندگان بیانیه، نیز که پیشتر به حکم ۱۳ سال زندان بدوی محکوم شده بود. در همین ارتباط جمعی از افراد با مسافرت به مشهد و تجمع برابر دادگستری مشهد قصد اعتراض به حکم وی را داشتند که عموماً بازداشت شدند. در میان این بازداشت‌شدگان دست کم ۴ نفر شامل جواد لعل محمدی، هاشم خواستار، محمدحسین سپهری و محمد نوری‌زاد جزو امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفره بودند.
رضا مهرگان از امضاکنندگان بیانیه اولیه نیز خبر داد که از سوی سه فرد ناشناس با شوکر و چاقو مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفته. محمدحسین سپهری از دیگر چهره‌های امضاکننده این بیانیه اظهار کرد فردی با چاقو به منزل وی مراجعه کرده و او نیز اقدام به تماس با نیروی انتظامی کرده اما هیچ مأموری برای بررسی مسئله به منزلش اعزام نشده‌است. در برخی از رسانه‌ها نیز گزارش شد که جواد لعل‌محمدی پس از انتشار این نامه تماس‌هایی تهدیدآمیز دریافت کرده‌است. لعل محمدی در این باره با انتشار بیانیه‌ای خبر از وجود تهدیدات و سوءقصد احتمالی به جان این ۱۴ تن داد. رادیو فردا از گوهر عشقی نیز به عنوان دیگر شخصی که پیام‌های تهدیدآمیز دریافت کرده یاد کرد.
در ۱۳ بهمن ۱۳۹۸ تعدادی از امضاکنندگان بیانیه و حامیانشان به اتهام «تشکیل گروه غیرقانونی و تبلیغ علیه نظام» در مجموع به ۷۲ سال زندان، ۶ سال تبعید و ۶ سال ممنوعیت از هرگونه فعالیت محکوم شدند. این احکام مورد اعتراض محکومان قرار گرفت و درخواست تجدیدنظر کردند. در فروردین ۱۳۹۹ احکام قطعی چهار نفر از امضاکنندگان بیانهٔ ۱۴ منتشر شد. بر اساس حکم دادگاه تجدیدنظر مشهد، هاشم خواستار، محمد نوری، محمد حسین سپهری و فاطمه سپهری جمعاً به بیش از ۴۰ سال حبس تعزیری، ۴ سال تبعید و ۴ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شدند.
محمود امجد، استاد اخلاق حوزه علمیه قم در ۱۶ آذر ۱۳۹۹ ضمن اظهار تاسف از اعدام روح‌الله زم و در واکنش به این جنایت، مسئول تمام جنایت‌ها و کشته‌شدگان از سال ۸۸ را سید علی خامنه‌ای دانسته و به او توصیه کرده تا دست از این استبداد بردارد.
احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار، تحلیل‌گر سیاسی و دکترای علوم سیاسی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران است. او در سال ۱۳۷۹ به جرم تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و اقدام افسارگسیخته علیه نظام، ۱۳ ماه در زندان به سربرد.
همچنین دو روز پس از انتخابات مناقشه‌برانگیز ریاست‌جمهوری در سال ۱۳۸۸ مجدد دستگیر و این بار دادگاه او را به شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی، محکوم کرد.نسرین ستوده و گروهی از زندانیان سیاسی آزاد شدند دویچه وله- فارسی
دلیل این برخورد حکومت با وی، نگارش نامه‌ای سرگشاده، خطاب به رهبر جمهوری اسلامی بود که در این نامه دو پرسش را از وی مطرح کرده بود. یکی اینکه بر اساس کدام علت شرعی، قانونی یا عرفی پرسش از رهبری و نقد گفته‌ها و عملکرد وی ممنوع است؛ و پرسش دوم مربوط به پرونده هسته‌ای ایران بود. وی در این مورد از خامنه‌ای پرسیده بود حکومت ایران با صرف چه هزینه‌ای می‌خواهد به چرخه سوخت هسته‌ای دست پیدا کند. زیدآبادی سپس از خامنه‌ای خواسته بود تصمیم در این مورد را به مردم ایران واگذار کند.طرح دو پرسش از سیدعلی خامنه‌ای ادوار نیوز، ۱ مهر ۱۳۸۸
در ۱ فروردین ۱۳۹۹ امیر نوری، بازیگر ایرانی، ویدئویی از خود در صفحهٔ اینستاگرامش منتشر کرد که در آن یک قورباغه کاغذی را می‌پراند و می‌گفت «دارم جهش تولید می‌کنم.» سپس به شوخی افزود: «دعا کن همین هم تحریم نشه.»
اشاره وی به نام‌گذاری سالانهٔ خامنه‌ای بود که سال ۱۳۹۹ خورشیدی را سال «جهش تولید» نامیده بود، او برای سال ۱۳۹۸ هم شعار «رونق تولید» را مطرح کرده بود. این شعار درحالی مطرح شد که اقتصاد ایران با رشد منفی و تورم و بیکاری بالا روبرو بود بسیاری از منتقدان با توجه به فشار تحریم‌ها، فساد گسترده و سقوط قیمت نفت چشم‌انداز روشنی از آیندهٔ اقتصادی ایران متصور نیستند.
پس از این اقدام امیر نوری، گزارش‌هایی از بازداشت او منتشر شد که او یا منبع دیگری صراحتاً آنها را تأیید یا تکذیب نکردند. برخی از چهره‌های حزب‌اللهی و ولایی در شبکه‌های اجتماعی، درخواست برخورد قضایی با امیر نوری را کردند و برخی هشتگی را با نام «نواب صفوی زنده است» را منتشر کردند؛ که تلویحاً تهدید به قتل این بازیگر بود.
وی همچنین گفت:
او همچنین در خطاب به خامنه‌ای گفت:
سید علی خامنه‌ای در دورهٔ رهبری خود همواره دربارهٔ فواید نقد و نقدپذیری صحبت کرده‌است؛ اما منظور وی از نقدپذیری در بیشتر اوقات، اشخاصی به غیر از خودش یا نهادهای زیرمجموعه‌اش بوده‌اند. در برخی مواقع نیز رهبر جمهوری اسلامی، هیچ دستگاهی را مصون از نقد نمی‌داند و همه را پاسخگو می‌داند اما واقعیت چیز دیگریست. برای نمونه، خامنه‌ای در ۲ فروردین ۱۳۸۳ گفت:
با توجه به صحبت‌های رهبر، اما عملاً بسیاری از نهادهای زیر نظر وی، همانند قوهٔ قضاییه، سپاه پاسداران، ستاد اجرایی فرمان امام و بسیاری از نهادهای دیگر، از نقد شدن و مورد بازخواست و بررسی قرار گرفتن مصون هستند. با گذشت چندین سال، هنوز نقد و بررسی این نهادها خط قرمز است و در صورت رد شدن منتقدان و تحلیل‌گران از این خط قرمز، با برخورد شدید دستگاه‌های قضایی و امنیتی حکومت روبه‌رو می‌شوند یا توسط هواداران رهبر تحت فشار شدید قرار می‌گیرند. نکتهٔ دیگر نیز این است که رهبر جمهوری اسلامی با وجود دارا بودن اختیارات وسیع قانونی و استفاده از اختیارات فراقانونی، در پاسخ به اندک نقدهای دانشجویان در دیدارهای دانشجویی، از خود سلب مسئولیت می‌نماید.
برخی از دیدگاه‌های سید علی خامنه‌ای در باب «نقد» و «نقد پذیری» در زیر آمده‌است:
البته خود علی خامنه‌ای بعدها این مطلب را تأیید کرد.
سلیم خان قرخلو (قرقلو) از سرداران نظامی ایران در دوره افشاریان بود. سلیم خان در زمان حکومت ابراهیم شاه افشار قدرت یافت و نبردهای متعددی برای حفظ موقعیت ابراهیم شاه کرد.
سلیم خان در حوالی بروجرد با کائید کلب علی به جنگ پرداخت. در کتاب مجمل التواریخ چنین آمده است:
دو دختر و یک مرد () یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر کمدی-درام محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی و نویسندگی جیمز توباک با بازی رابرت داونی جونیور، هدر گراهام و ناتاشا گرکسون واگنر است.
دو دختر به نامهای «کارلا» و «لو» در حالی که در مکانی یکسان منتظر دوست پسرهایشان هستند، با یکدیگر آشنا می‌شوند. طولی نمی‌کشد که آنها می‌فهمند هردو شان منتظر مردی یکسان بنام «بلیک» هستند که یک بازیگر جوان است…
پل خواب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اکتای براهنی و تهیه‌کنندگی جهانگیر کوثری محصول سال ۱۳۹۳ است. این فیلم به سبک اجتماعی (درام) در فضایی ماجراجویانه و به زبان فارسی، محصول ایران می‌باشد.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. این فیلم پس از جنایت ساخته محمد علی سجادی دومین اقتباس ایرانی از رمان معروف "جنایت و مکافات" است.
شهاب در آستانه ازدواج با نامزدش است. شرایط اقتصادی و مالی او باعث می‌شود به اتفاق دوستش وارد یک معامله تجاری شود اما در کمال ناباوری پول‌های او را بالا می‌کشند. شرایط سختی بر زندگی او حاکم می‌شود. پول بهره‌ای می‌گیرد و از پرداخت اقساط آن هم عاجز می‌شود. طلبکاران او را راحت نمی‌گذارند. پدرش که دبیر مدرسه است وارد ماجرای او می‌شود. نامزدش نیز او را تحت فشار قرار می‌دهد. شهاب تحت تأثیر این فشارها دست به کار عجیبی می‌زندپل خواب در وبگاه سی‌نت.
سفارت عربستان سعودی در تهران سفارت رسمی دولت عربستان سعودی در خیابان بوستان در نیاوران، تهران است.
حمله به سفارت عربستان در تهران در شنبه ۱۲ دی ۱۳۹۴ پس از اعدام شیخ نمر، روحانی مخالف دولت عربستان صورت گرفت. وزارت کشور عربستان گفته‌است وی در میان ۴۷ نفری است که به اتهام ارتکاب جرائم تروریستی اعدام شده‌اند.
ویلم سندبرگ (۱۹۸۴–۱۸۹۷) یک تایپوگراف و نمایشگاه‌گردان و از اعضای مقاومت هلندی در طول جنگ جهانی دوم است.
کوتور واروس یا کوتور - واروش () شهری در شمال غربی کشور بوسنی و هرزگوین است.Vojnogeografski institut, Izd. (1955): Prnjavor (List karte 1:100.000, Izohipse na 20 m). Vojnogeografski institut, Beograd.Spahić M. et al. (2000): Bosna i Hercegovina (1:250.000). Izdavačko preduzeće "Sejtarija", Sarajevo.kartabihMučibabić B., Ur. (1998): Geografski atlas Bosne i Hercegovine. Geodetski zavod BiH, Sarajevo.
Book: "Nacionalni sastav stanovništva – Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.", Statistički bilten No 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.Internet – Source: "Popis po mjesnim zajednicama" – http://www.fzs.ba/Podaci/nacion%20po%20mjesnim.pdf
سینمای کبک () به تولیدات سینمایی و صنعت فیلم در استان کبک کانادا اشاره دارد. تاریخ سینما در کبک در ۲۷ ژوئن ۱۸۹۶، هنگامی که لوئیس مینر اولین فیلم پروژکتور در آمریکای شمالی را در تئاتر مونترآل افتتاح کرد، آغاز می‌شود. با این‌همه تا دهه ۱۹۶۰، سینمای واقعی کبک شکل نگرفت. از ۱۹۴۳ تاکنون، ۶۰۰ فیلم بلند به تنهایی یا با همکاری و مشارکت صنعت فیلم کبک ساخته شده است.
به علت تفاوت زبانی و فرهنگی فرانسوی‌زبانان کبک با انگلیسی‌زبانان باقی کانادا، صنعت فیلم این استان، به کلی از صنعت فیلم کانادا متمایز است. صنعت فیلم کبک، جایزه فیلم جوترا را برگزار می‌کند. به علت فراگیری زبان فرانسوی و علاقه مردم به فیلم‌های تولید شده به این زبان در کبک، به جای ترجیح فیلم‌های هالیوودی که در باقی کانادا مقبول‌اند، درآمد گیشه در این استان بسیار بالاست و اغلب، پرفروش‌ترین فیلم سال کانادا، فیلمی فرانسوی‌زبان از سینمای کبک است.
برخی از فیلم‌های مطرح این سینما در دو دهه اخیر عبارتند از: آقای لازار، جادوگر جنگ، ویران‌شده، عصر ظلمت و تهاجم بربرها که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شده است.
رنه دیوید (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۰۶ در شهرستان ژورا، فرانش-کنته، فرانسه- درگذشته ۲۶ مه ۱۹۹۰ در لو تولونه، فرانسه) استاد حقوق فرانسوی بود. کارهای او به هشت زبان مختلف ترجمه شده است. او در نیمه دوم قرن بیستم یکی از نمایندگان کلیدی رشته حقوق تطبیقی بود.
وی در ۲۳سالگی در کنکور استادیِ حقوق (Concours d'agregation) موفق شد، اما به دلیل کم‌بودن سن، به «مؤسسهٔ بین‌المللی یکنواخت کردن حقوق خصوصی» (Institut international pour l'unification du droit privé) که مرکز آن در رم است، اعزام شد. در پی آشنایی با پروفسور گوتریج، توسط وی به دانشگاه آکسفورد دعوت شد و در آنجا تا ردهٔ دکتری تحصیل کرد. وی به شوروی نیز مسافرت کرد و ضمن تحصیلِ زبان روسی، با حقوق شوروی نیز آشنا شد.
او در جنگ جهانی دوم اسیر شد، اما موفق به فرار گردید و به شهر خود، گرونوبل، بازگشت.«مجموعهٔ حقوق دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی (دانشگاه تهران)» دی ۱۳۶۹، شماره ۲۵، حسین صفایی
وی استاد دکتر سید حسین صفایی استاد برجسته حقوق مدنی و حقوق خانواده نیز بوده است.
تاریخ لهستان نتیجه مهاجرت اسلاوها به سرزمینهای کنونی لهستان در سده‌های میانی آغازین و اقامت دائمیشان در آنجاست.
در دوران پیشاتاریخ و آغاز تاریخ، یعنی از حدود ۵۰ هزار سال پیش انسان‌ها در لهستان امروزی زندگی می‌کرده‌اند و مانند مرم نواحی مجاورشان عصر سنگ و برنز و آهن را گذراندند. در دوران نوسنگی و حدود سال ۵۵۰۰ قبل از میلاد مسیح گروه‌های متعلق به فرهنگ لینربندکرامیک از نواحی اطراف رود دانوب به سمت لهستان مهاجرت کردند و در آن ساکن شدند که این تمدن با ظهور اولین جوامع کشاورزی در حدود سال‌های ۴۰۰۰ تا ۲۵۰۰ ق. م کم از میان رفت.
عصر برنز در لهستان از حدود ۲۳۰۰ ق. م و عصر آهن از حوالی ۷۰۰ قبل از میلاد در لهستان آغاز شدند. در این دوران تمدن‌هایی در لهستان شکل گرفت و اقوام سلت و ژرمن وارد خاک این سرزمین شدند که در حدود سال ۵۰۰ میلادی این اقوام طی دوره مهاجرت‌ها از خاک لهستان خارج شدند. در همین زمان بود که بالت‌ها در سواحل دریای بالتیک سکنا گزیدند و اقوام اسلاو بنا به تحقیقات باستانشناسی از حدود ۱۵۰۰ سال پیش در لهستان حضور پیدا کردند. اقوام اسلاو در قالب قبایل مختلف که به صورت کلی قبایل لهستانی خوانده می‌شوند طی سده‌های ۹ و ۱۰ میلادی در اطراف رود ویستولا، ساحل دریای بالتیک و لهستان بزرگ نخستین شکل‌های ساختار سیاسی و تشکیل کشوری به نام لهستان را به وجود آوردند.
در زمان دودمان پیاست بود که لهستان به عنوان یک کشور ایجاد شد. این دودمان که طی سده‌های ۱۰ تا ۱۴ میلادی بر لهستان حکم می‌راند به موجب اسناد با سلطنت میشکو اول آغاز می‌شود. سلطنت میشکو اول در حوالی سال ۹۶۳ میلادی آغاز می‌شود و تا مرگش در سال ۹۹۲ ادامه می‌یابد. او تحت تأثیر همسرش که یک مسیحی پرشور و شعف بود در سال ۹۶۶ به مسیحیت گروید و این اتفاق که به غسل تعمید لهستان معروف است باعث پیوستن لهستان به جوامع مسیحی غربی گشت و به‌طور نمادین آغاز ایجاد کشور لهستان دانسته می‌شود. میشکو اول با متحد کردن قبایل اسلاو غربی سنگ بنا کشور جدید را پایه‌گذاری کرد. پس از او حکمرانان بعدی به ترویج مسیحیت، تقویت کشور و پروراندن فرهنگ به خصوص ملت لهستان که جزئی از فرهنگ‌های اروپایی بود پرداختند.
پسر میشکو اول، دوک بولسواو اول (۹۹۲–۱۰۲۵ میلادی) نام داشت. او کلیسای کاتولیک در لهستان را پایه‌گذاری کرد، سرزمین‌های جدیدی را به خاک لهستان الحاق کرد و در نزدیکی روزهای انتهایی عمرش در سال ۱۰۲۵ میلادی رسماً به عنوان اولین پادشاه لهستان تاج‌گذاری نمود. او نقش مهمی در گسترش مسیحیت در سرزمین‌های شرق اروپا داشت. در سال ۱۰۰۰ میلادی اتوی سوم امپراتور روم مقدس اسقف‌نشین گینیزنا را به رسمیت شناخت که قدم مهمی در تأیید هویت مستقل کشور لهستان بود. پس از مرگ اتوی سوم، بولسواو اول جنگ طولانی را از سال ۱۰۰۲ تا ۱۰۱۸ بر علیه پادشاهی آلمان آغاز کرد.
جنگ‌های طولانی و حکمرانی پر هزینه بولسواو اول منابع کشور را به انتها کشاند و باعث سقوط سلطنت گشت تا آنکه کازیمیر اول توانست بار دیگر کشور را متحد کند. پسر او بولسواو دوم به جرم زنا توسط کلیسا تکفیر شد و به همین دلیل فرمان قتل اسقف کراکوف را صادر کرد. این عمل او شورش اشراف و نجبا لهستان را موجب گشت و در نتیجه بولسواو دوم از حکمرانی خلع و از کشور تبعید شد. اولین تاریخ‌نگاری از لهستان در دوران بولسواو سوم در سال ۱۱۱۶ میلادی نوشته شد که یکی از مهم‌ترین منابع مکتوب در مورد تاریخ ابتدایی لهستان است.
در پی وقوع حادثه گلایویتس، جنگ جهانی دوم با گلوله‌باران مواضع نیروهای لهستانی در وسترپلاته توسط نبردناو "شلسویگ-هولشتاین" و تهاجم آلمان به لهستان از روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ آغاز شد. حملات هوایی "لوفت‌وافه" علیه ورشو، ووچ، چنتستوخووا، کراکوف و پوزنان صورت گرفت. با پیشروی سریع نیروهای ورماخت در عمق خاک لهستان در نخستین "بلیتس‌کریگ" تاریخ، تا روز ۶ سپتامبر فرماندهی عالی لهستان دست از طرح پیشین برای دفاع از مرزها کشید. تا پایان هفته دوم ورشو به محاصره مهاجمان درآمد. طبق توافقات نظامی پیشین، انتظار می‌رفت لهستان برای دو هفته در برابر دشمن مقاومت کند تا متفقین غربی با نیروی زیادی مرزهای غربی آلمان را مورد حمله قرار دهند. در این موقعیت لهستانی‌ها این انتظار را عملی کردند اما متحدانشان به وعده خود پایبند نبودند. این متحدان غربی جز اعلان جنگ به آلمان در روز ۳ سپتامبر، هیچ اقدام خاص دیگری برای دفاع از لهستان صورت نداند. روز ۱۷ سپتامبر ارتش سرخ شوروی نیز بر مبنای توافق سری با آلمان، بدون اعلان قبلی، از شرق وارد خاک لهستان شد تا کار این کشور یک‌سره شود. علت این اقدام، خطاب به سفیر لهستان در مسکو، «محافظت از ساکنان بلاروس غربی و اوکراین غربی در نبود حاکمیت جمهوری لهستان» اعلام شد. البته با وجود خواست آلمان بر حمله همزمان، به نقل از نورمن دیویس، تاریخ‌دان لهستانی-بریتانیایی، شوری بر مبنای «اصل کفتار» تهاجم خود را تا زمانی که کارزار به نیمه رسیده بود، به تأخیر انداخت. در این حال لهستانی‌ها در موضع ضعف راهبردی، فنی و سیاسی قرار داشتند. درحالیکه دولت لهستان این شهر را ترک کرده بود، مدافعان ورشو تا روز ۲۷ سپتامبر به مقاومت ادامه دادند. رئیس‌جمهور و برخی فرماندهان ارشد نظامی لهستان از طریق مرز مشترک به رومانی گریختند. پیش از آن که قوای شوروی مسیر شرقی و جنوبی را قطع کند، ده‌ها هزار نفر از سربازان و غیرنظامیان لهستانی هم از مرز رومانی و مجارستان گذر کردند. آخرین یگان میدانی لهستانی روز ۵ اکتبر در کوتسک تسلیم شد. به هر صورت مبارزه لهستانی‌ها زان پس از خارج از کشور یا به صورت زیرزمینی ادامه پیدا کرد. در این نبرد تقریباً یک‌ماهه نیروهای مسلح لهستان ۶۰ هزار کشته و ۱۴۰ هزار مجروح دادند. مقدار بسیار بیشتری از غیرنظامیان نیز متحمل تلفات شدند.
بر مبنای توافقی که آلمان و شوروی در روز ۲۸ سپتامبر حاصل کردند، لهستان از خط رودهای بوگ و سان بین دو طرف تقسیم شد. هر یک «مهندسی سیاسی» خود را بر اراضی اشغالی اعمال نمودند. آلمانی‌ها بلافاصله جمعیت یهودیان را از دیگران جدا و در گتوها متمرکز کردند. تورم بیش از ۳۰۰ درصدی و کمبود مواد غذایی فشار زیادی بر مردم لهستان می‌آورد.
در اثر تنشهای سیاسی در از میانه‌های دسامبر ۱۹۸۱ تا دسامبر ۱۹۸۲ که رژیم شوروی توانست نسبتاً تنشها را کاهش دهد، در لهستان حکومت نظامی اعلام شد.
با به قدرت رسیدن میخائیل گورباچف دلیل شرایط نامناسب اقتصادی و سیاسی شوروی و بلوک شرق، وی مجبور به آغاز یک سری اصلاحات سیاسی شد که به نوبه خود سبب تغییر شرایط در لهستان نیز شد. در اثر تشدید شرایط بد اقتصادی از ۲۵ آوریل ۱۹۸۸ تا ۲۲ اوت این سال اعتصابات سراسر لهستان را فراگرفته بود. سرکوب‌های انجام شده به خصوص از جانب میلیشیای خلقی دیگر برای خاموش کردن اعتراضات کافی نبود. در ۲۶ اوت فرمانده قوای مسلح برای مذاکره با اعتصاب‌کنندگان اعلام آمادگی نمود و ۵ روز بعد با لخ والسا دیدار کرد و روز پس از آن اعتصابات پایان یافتند. سرانجام در روز ۱۸ دسامبر ۱۹۸۸ کمیته‌ای شامل یکصد نفر از رهبران جنبش و با مدیریت اتحادیه همبستگی برای انجام مذاکره با سران حکومت تشکیل شد. این کمیته به بخش‌های مختلف تقسیم شد تا هر بخش در زمینه‌ای خاص درخواست‌ها و مطالبات مردمی را مدون کنند. روز ۲۷ ژانویه ۱۹۸۹ در دیدار والسا با نمایندگان دولت، گروهی که قرار بود در مذاکرات موسوم به «میزگرد» شرکت کنند مشخص و تعیین شدند. این گروه شامل ۲۰ نفر از اتحادیه همبستگی، ۲۰ نفر از سوی حکومت، ۱۴ نفر مستقل و ۲ روحانی بود. اولین جلسه مذاکرات در ششم فوریه تشکیل شد. این مذاکرات تا پنجم آوریل به طول انجامید. بر اساس توافق طرفین اتحادیه همبستگی مجدداً حزبی قانونی قلمداد شد و اولین انتخابات نیمه آزاد در روز ۴ ژوئن ۱۹۸۹ برگزار شد. این انتخابات با پیروزی اتحادیه همبستگی به پایان رسید و راه را برای تغییرات وسیع بعدی باز نمود.
حزب‌الله عربستان یا حزب‌الله حجاز از احزاب شیعی عربستان سعودی است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تشکیل شد. این حزب ابتدا توسط عده‌ای از عربستانی‌های ساکن قم شکل گرفت و رفته‌رفته دارای تشکیلات گسترده‌ای شد و دارای چندین دفتر در ایران و خاورمیانه و اروپا است. گفته می‌شود این نهاد و گروه، که با الهام گرفتن از حزب‌الله لبنان تشکیل شده، دارای رویکردی نزدیک به رویکرد سپاه پاسداران ایران و حزب‌الله لبنان است."الحراک الشیعی فی السعودیه"، ص ۱۴۲ و ۲۸۷.
اعدامهای دوم ژانویهٔ ۲۰۱۶ میلادی اشاره به اعدام ۴۵ نفر از افراد شهروندان سعودی و یک مصری و چادی دارد در این بین ۴ شیعه نیز وجود داشت. این اعدام در سحرگاه روز دوم ژانویه با شمشیر انجام گرفت و از معروف‌ترین افرادی که در این قضیه اعدام شد شیخ نمر رهبر شیعیان عربستان بود. مسئله‌ای که اعتراض ایران و بسیاری کشورها و نهادهای بین‌المللی را بر انگیخت.
تاریخ لوکزامبورگ و زندگی در آن بر اساس شواهد باستان‌شناسانه به دوران پارینه‌سنگی بازمی‌گردد. تاریخ مکتوب آن نیز از دوران رومی‌ها موجود است.
خاندان سلطنتی لوکزامبورگ در سال ۹۶۳ میلادی به‌وسیله زیگفری تأسیس شد. شارل چهارم در سال ۱۳۵۴ میلادی لوکزامبورگ را به سطح دوک‌نشین ارتقا داد. این دوک‌نشین در ۱۴۴۳ با بورگاندی متحد شد. دژ لوکزامبورگ بر اساس معاهده اوترخت به سال ۱۷۱۳ میلادی به اتریش واگذار شد و پس از آن بر اساس صلح‌نامه کامپو فورمیو به فرانسه ملحق شد. بعد از کنگره وین در سال ۱۸۱۵ لوکزامبورگ به‌عنوان ملک شخصی به ویلیام اول، پادشاه هلند، واگذار شد.
در سال ۱۸۳۹ میلادی لوکزامبورگ استقلال یافت و بخش غربی آن به بلژیک داده شد. عهدنامه لندن در ۱۸۶۷ میلادی بی‌طرفی دائمی این دوک‌نشین را اعلام کرد. ارتش آلمان در ۱۹۱۴ و ۱۹۴۰ با نقض این بی‌طرفی آن را به اشغال درآورد.
در تاریخ ششم سپتامبر ۱۹۳۹ میلادی لوکزامبورگ به صورت رسمی، طی اعلامیه‌ای بی‌طرفی خود را اعلام کرد.Government of the Grand Duchy of Luxembourg, Luxembourg and the German Invasion: Before and After (London and New York, 1942) p. 32 در دهم می ۱۹۴۰ ارتش آلمان بی اعتنا به اعلامیه مذکور لوکوزامبورگ را به تصرف درآورد. لشکر زرهی اول، دوم و دهم پانزا حمله را ساعت ۴:۳۵ صبح آغازید و قبل از فرا رسیدن ظهر بدون مقاومت قابل ذکری لوکزامبورگ را به تصرف درآورد. داوطلبان دفاع از لوکزامبورگ ترجیح دادند در سنگرهای خود بمانند، و مقاومت پلیس لوکزامبورگ هم ناچیز بود. در کل فرایند اشغال لوکزامبورگ ۷۵ پلیس و سرباز دستگیر و ۵ پلیس زخمی شدند و یک سرباز جان باخت.Horne, Alistair, To Lose a Battle, p.258-264
جشن تولد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی عباس لاجوردی محصول سال ۱۳۹۴ است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده‌است. این فیلم در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
این فیلم داستان یک خانواده اهل سوریه را روایت می‌کند که شب جشن تولد فرزندشان به نام «رقیه» است این شب و جشن آنها مصادف می‌شود با حمله به دمشق که باعث می‌شود این خانواده شیعه به همراه همسایه اهل سنتشان از خانه به سمت محل امنی فرار کنند و مقصدشان حرم زینب کبری است، در این مسیر با دو ایرانی که برای زیارت به اتفاق خانواده آمده‌اند آشنا می‌شوند، زمانی در جنگ ایران و عراق در خرمشهر از شهرشان دفاع می‌کردند در مسیر رسیدن به حرم در بین راه به یک کلیسا پناه می‌برند و در مسیر اتفاقاتی برای این گروه رخ می‌دهد.
خانه‌ای در خیابان چهل و یکم فیلمی به کارگردانی حمیدرضا قربانی، نویسندگی آزیتا ایرایی و تهیه‌کننده سید محمود رضوی محصول سال ۱۳۹۴ است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده است. همچنین این فیلم در تاریخ ۲۲ دی ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است.
خانه‌ای در خیابان چهل و یکم، داستان دعوای دو برادر است که باعث قتل یکی از آنها می‌شود. این آغاز بحران است چون برادر قاتل می‌گریزد اما مادر، راضی‌اش می‌کند که خود را به دست قانون بسپارد. مادر این خانواده و دو عروسش که در سه طبقه یک خانه زندگی می‌کنند، سعی دارند هر کدام به تنهایی بار مشکلات پیش آمده در زندگی را به دوش بکشند و در این مسیر، ماجراهایی رخ می‌دهد که طی فیلم روایت می‌شود.ماهنامه اندیشه پویا، سال پنجم، شماره ۴۰، دی و بهمن ۱۳۹۵
نورس‌ها نام مردمانی است که در بین قرن‌های هشتم تا یازدهم میلادی به زبانی که امروزه زبان نورس باستان می‌نامیم تکلم می‌کرده‌اند. این زبان متعلق است به شاخه زبان‌های ژرمنی شمالی از زبان‌های هندواروپایی. زبان‌های ژرمنی شمالی یا زبان‌های اسکاندیناویایی زبان‌هایی از شاخه هندواروپایی و یکی از شاخه‌های زبان‌های ژرمنی هستند. این زبان‌ها عبارتند از: زبان دانمارکی، زبان سوئدی، زبان نروژی، زبان ایسلندی و زبان فاروئی. آنها افسانه های اسکاندیناوی را گسترش دادند.
نام نورسها یا نورسمن اشاره دارد به مردمان شمال و شمال شرق که به زبان نورس کهن صحبت می‌کردند و در مناطق جنوبی و مرکزی اسکاندیناوی، (سوئد، نروژ و دانمارک امروزی) زندگی می‌کردند. نورسها با مناطق مختلف اروپا روابط تجاری داشتند و قسمتهای بزرگی از بریتانیا، فرانسه و روسیه را به تسخیر خود درآورده بودند. آنها دریانوردانی بودند که با کشتی های مخصوص خود از طریق دریا به ایسلند و گرینلند رفته و ۵ قرن قبل از کریستف کلمب به کانادا و آمریکا رسیدند.http://news.nationalgeographic.com/news/2012/10/121019-viking-outpost-second-new-canada-science-sutherland/
آفتابگیر، شیدر یا لوور یک پنجره بسته یا یک حائل با تیغه‌های افقی زاویه دار جهت عبور نور و هوا می‌باشد. لیکن از تابش نور مستقیم خورشید، باران و آلودگی صوتی جلوگیری می‌کند. زاویه تیغه‌ها ممکن است قابل تنظیم یا غیرقابل تنطیم و ثابت باشند.
لوور یا دودکش در قرون وسطی به عنوان سازهٔ فانوس چوبی که در بالای سوراخ سقف آشپزخانه‌های بزرگ نصب می‌شد تا امکان تهویه برای آشپزخانه در عین حال عدم ورود برف و باران را ایجاد کند. آن‌ها در واقع جایگزین بهتری برای سازه‌های خام یک بار مصرف بودند. بعدها آن‌ها به طرح‌های پیچیده‌تر با جزئیات بیشتر از جنس سفال در آمدند بیشتر، شبیه هواکش‌های مدرن امروزی بودند؛ با تیغه‌های قایل تنظیمی که با کشیدن یک طناب باز و بسته می‌شدند.
لوورهای مدرن اغلب از جنس آلومینیومی، فلزی، چوبی، یا شیشهای ساخته می‌شوند. آن‌ها ممکن است با یک اهرم فلزی، قرقره‌ها، یا از طریق اپراتور موتوری باز یا بسته شوند.
لوورهای آلومینیومی (تولید آلیاژ ۶۰۶۳ آلومینیوم) تأثیر تشعشع نور خورشید را تا ۸۰٪ کاهش داده و باعث می‌شود تا مصرف انرژی تا ۳۰٪ کاهش یابد. آفتابگیر یا شیدر یا لوور آلومینیومی به دو دسته ثابت و متحرک تقسیم‌بندی می‌شوند.
اغلب کرکره با لوور به جای یکدیگر به اشتباه استفاده می‌شود، تفاوت کلیدی بین تعبیه لوور و کرکره در این است که لوورها دارایی موقعیت مکانی ثابت هستند اما کرکره‌ها از داخل دارای یک سیستم قابل تنظیم هستند به طوری که کرکره‌ها موازی یکدیگر و بدون برخورد با هم قابل تنظیم هستند.
لوور به ندرت به عنوان یکی از عناصر طراحی اولیه در زبان معماری مدرن استفاده می‌شود، اما نسبتاً یک دستگاه ساده فنی می‌باشد.
گرم شدن هوا و همچنین انعکاس بیش از حد نور خورشید می‌تواند سطوح براق نمای خارجی ساختمان را با شرایط نامطلوبی روبرو کند. وجود یک سایه بان و آفتابگیر در نمای خارجی ساختمان بدون اینکه دید منظره بیرونی را محدود کند می‌تواند به‌طور چشمگیری تابش مستقیم اشعه خورشید بر روی شیشه‌ها و نما را کم کند و انعکاس شدید آن را بر چشمان ناظران کاهش دهد و همزمان دست یابی به نور کافی در داخل ساختمان را ممکن سازد.
لوورها علاوه بر جلوگیری از تابش نور مستقیم خورشید، مهندسین معمار را در طراحی نمای زیبا کمک می‌کنند. این لوورها نسل جدیدی از نورگیرها هستند که در سایزهای مختلف تولید شده و می‌توان آن‌ها را به صورت‌های افقی یا عمودی نصب نمود.
بعضی از لوورهای مدرن (پنجره) به منظور بهره‌وری بهتر از روشنایی روز در محیط داخلی ساختمان‌ها استفاده می‌شوند. سیستم‌های لوورثابت از جنس آینه می‌توانید باعث محدود شدن پرتوهای نور و تغییر مسیرپرتوهای پراکنده نور شوند. چنین سیستم‌هایی ممکن است در بین دو پانل شیشه دو جداره یکپارچه تعبیه شوند.
در مراکز صنعتی مانند ریخته‌گری فولاد و نیروگاه‌های برق، استفاده از لوورها بسیار رایج است. آن‌ها برای تهویه طبیعی و کنترل درجه حرارت استفاده شده‌است.
لوورها ممکن است به عنوان یک نوع بازشو سیل که معمولاً توسط یک یا چند قسمت متحرک باشد. آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که ورود و خروج آب سیل به داخل ساختمان کنترل کنند و فشار یکسانی به دیوارها به خاطر آسیب‌های ناشی از سیل وارد شود.
لوور (هواکش) به عنوان دیوار نیمه فعال جهت کنترل حرارت در سفینه‌های فضایی نیز استفاده می‌شود. آن‌ها همچنین به عنوان لوازم جانبی برای برخی از خودرو استفاده می‌شوند.
سیستم لوور ممکن است به عنوان لنز چراغ راهنمایی رانندگی جهت جلوگیری از سیگنال‌های اشتباه چراغ راهنمایی رانندگی هوشمند نیز استفاده شود.
نمونه‌هایی از معمارانی که از لوور به عنوان عنصر تزئینی ساختمان هایشان استفاده کرده‌اند وجود دارند. یکی از مشهورترین نمونه‌های معمار مدرن آلورآلتو است که جنبه‌های زیباشناسی را در نمای ساختمانش از طریق ترکیب مختلف نوع و سایز لوورها و همچنین لوورهای ثابت و متحرکی که عمدتاً از چوب ساخته شده بودن ایجاد کرده. (به عنوان مثال، ساختمان‌های مختلف از دانشگاه تکنولوژی هلسینکی) نمونه موردی دوم اثر معمار نسل دوم مدرنیست، یوها لیبسکی می‌باشد که تحت تأثیرکار آلتو طراحی شده‌است.
این سیستم از رایج‌ترین سیستم‌های نصب لوور است. به دلیل سادگی و اقتصادی بودن و امکان نصب مستقیم بر روی سیستم‌های نمای شیشه یا ورق کامپوزیت کاربرد متداول‌تری دارد. درنصب ثابت، لوورها یا به وسیله سوراخ‌هایی که بر روی درپوش آن‌ها تعبیه شده‌است به سازه متصل می‌شوند یا توسط پایه بر روی نگه دارنده خود متصل می‌شوند.
این سیستم مختص لوورهای دوکی و لوورهایی با ساختار مشابه می‌باشد که به صورت کنترل از راه دور یا سوییچی عرضه می‌گردد.
بسیاری از کشورها در اروپا اقدام به انتشار یک آیین‌نامه جدید ساختمانی نموده‌اند. در این آیین‌نامه‌ها سعی شده‌است با کاهش مصرف انرژی از این طریق با اثر گلخانه‌ای مقابله شود. یکی از مهم‌ترین عوامل مصرف انرژی در ساختمان، سرمایش است. با بکار بردن یک سایه‌بان مناسب می‌توان نیاز به سرمایش را به شدت کاهش داد یا حتی به کلی ازبین برد. خورشید از مهم‌ترین منابع گرما و نور است. گاهی اوقات طراحی، اندازه گذاری و کنترل یک سایه‌بان، کمی پیچیده و مشکل است. لوور آلومینیومی باید طوری طراحی شود تا گرمایش حاصل از اشعه مستقیم خورشید در طیف اصول گرم را کاهش دهد و درعین حال لوور آلومینیومی در طول فصل سرما مانع برای گرمایش خورشید نشود. برای رسیدن به این هدف می‌توان از نمودار خط سیر، محاسبه دقیق زاویه اشعه خورشید و تشکیل سایه در طول سال استفاده نمود.
لوورها علاوه بر جلوگیری از تابش نورمستقیم خورشید، مهندسین معمار را در طراحی نمای زیبا کمک می‌نماید. در برخی ساختمانها یا محیط های داخلی با تکیه بر زیبایی و طرح جذاب لوور برای پوشش نما یا معماری داخلی استفاده می‌شود.
خماری فیلمی به کارگردانی داریوش غذبانی، نویسندگی فرهاد توحیدی و تهیه‌کننده منیژه حکمت محصول سال ۱۳۹۴ است.
این فیلم برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده است.
یک جوان علاقه‌مند به موسیقی است که قرار است یک روز عصر در سفارت اتریش امتحانی بدهد اما صبح روز امتحان درگیر اتفاق‌های عجیب و غریب می‌شود که موضوع امتحان خود را به کلی فراموش می‌کند.
گیتا فیلمی به کارگردانی مسعود مددی، نویسندگی میترا تیموریان و مسعود مددی و تهیه‌کننده مجید شیخ انصاری محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم در تاریخ ۱ دی ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است.
فیلم "گیتا" برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده است.
گیتا مادر متین است و به او دلبستگی زیادی دارد. او و همسرش امیر دل‌مشغولی‌های زندگی ساده خود را دارند. گیتا بعد از گذشت دو سه سال از رفتن پسرش متین به خارج از کشور هنوز به شدت دلتنگ است و دوری او را برنمی‌تابد. فارغ از همه تدابیر و دلخوشی‌های ساده آن‌ها، سرنوشت تغییرات پیچیده و غیرمنتظره‌ای برایشان رقم می‌زند. پس از حادثه‌ای که برای متین پیش می‌آید، گیتا تلاش می‌کند تا با این موضوع کنار بیاید، اما با گذر زمان متوجه واقعیت‌های جدیدی می‌شود.
کالج جنگی نیروی دریایی () کالج افسری و «خانهٔ فکر» نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا واقع در نیوپورت، رود آیلند است. این کالج رهبران را آموزش داده و از تعریف نیروی دریایی آینده، و نقش‌های و مأموریت‌های مرتبط، آمادگی رزمی پشتیبانی و شراکت‌های جهانی دریایی را تقویت می‌کند.
سنجش آلودگی در تروپوسفر () که به اختصار MOPITT نامیده می‌شود، سنجنده‌ای است که توسط ناسا بر روی ماهواره ترا نصب شده و در سال ۱۹۹۹ به مدار زمین پرتاب شد. این ابزار به منظور پایش تغییرات الگوهای آلودگی و اثرات آن در بخش زیرین جو زمین (تروپوسفر) طراحی شده است. بخش علوم فضایی آژانس فضایی کانادا سرمایه‌گذاری این پروژه را بر عهده داشته است.
کمیته سرپرستی زمین یک مؤسسه غیرانتفاعی است که مسکن قابل خرید، باغ‌های مشترک، ساختمان‌های شهری، فضاهای تجاری و دارایی‌های مشترک دیگر را از طرف یک کمیته، رشد می‌دهد و بر آن‌ها نظارت می‌کند. کمیته سرپرستی زمین نیازهای اشخاص را برای دسترسی به زمین و حفظ امنیت اجاره، با درنظرگرفتن نیاز کمیته به حفظ قابل خرید بودن، تنوع کاربری اقتصادی، و دسترسی محلی به خدمات مورد نیاز را، متعادل می‌کند.
کمیته سرپرستی زمین (CLT)مدلی منصفانه از مسکن قابل خرید است و کمیته گسترش که بیشتر در کشورهای ایالات متحده، کانادا، و بریتانیا طی ۴۰ سال گذشته رواج پیدا کرده‌است. مدل (CLT)در ایالات متحده، به وسیله رالف بورسودی و رابرت سوان ابداع شد. این مدل براساس نمونه-های پیشین کمیته‌های طراحی شدهٔ املاک اجاره‌ای، شامل جنبش گاردن سیتی دربریتانیا، کمیته-های تک مالیاتی در ایالات متحده آمریکا، روستاهای «گرامدان» در هند، و کمیته‌های «مُشاوِ» زمین‌های متعلق به صندوق ملی یهود در اسرائیل، طرح‌ریزی شده. مدل اصلی برای (CLT) در سال ۱۹۶۹ حوالی آلبانیِ جورجیا، توسط رهبران حقوق شهروندی که به دنبال راه جدیدی برای دستیابی به زمین برای کشاورزان آفریقایی-آمریکایی بودند، شکل گرفت.
براساس وب سایت "ای. اِف شوماخر سوسایتی": "سوان" از"رالف بورسودی" و از کارِ"بورسودی" با "جی. پی نارایان" و "وینوبا بِهاوی"، که هر دو از شاگردان "گاندی" بودند، الهام گرفت. "وینوباً از روستایی به روستای دیگر در مناطق روستایی هند در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ قدم می‌زد و مردم را دور هم جمع می‌کرد و از آنهایی که بیشتر از نیازشان زمین داشتند درخواست می‌کرد که قسمتی از زمین-هایشان را به برادرها و خواهرهای فقیرترشان بدهند. آغاز کار به عنوان جنبش "بودان" یا جنبش "اهدای زمین" شناخته شد، و بسیاری از رهبران هند به این جنبش ملحق شدند.
با این وجود بعضی از صاحبان جدید زمین، مأیوس شدند زیرا بدون ابزار کار، بذر برای کاشت، بدون سیستم اعتبار قابل پرداخت برای خرید تجهیزات لازم، زمین برای آن‌ها بی‌فایده بود. آن‌ها خیلی زود زمین هایشان را به زمین داران بزرگ می‌فروختند و به شهر می‌رفتند. با مشاهده این اتفاق، "وینوباً سیستم "بودان" را به سیستم "گرام دان" یا سیستم هدیهٔ روستایی تغییر داد. تمام زمین اهدا شده متعاقباًّ به وسیلهٔ خود روستا نگهداری می‌شد. روستا بعداً زمین را به کسانی که توانایی کار روی آن را داشتند اجاره می‌داد. قرارداد اجاره اگر زمین مورد استفاده قرار نمی‌گرفت لغو می‌شد. جنبش گرام دان تعدادی از کمیته‌های نگهداری زمین‌های روستایی را تشویق کرد که باعث به وجود آمدن CLTها در ایالات متحده شد.
در ایالات متحده اولین سازمانی که با عنوان کمیته سرپرستی زمین لقب گرفت، شرکت کمیته‌های نوین نامیده شد، وبا هدف کمک به کشاورزان آفریقایی-آمریکایی در مناطق جنوبی و روستایی‌نشین برای دسترسی به زمین کشاورزی وکار همراه با امنیت روی آن، شکل گرفت.
یک پیشگام در این زمینه کمیته «سِلو» در کارولینای شمالیبود، که در سال ۱۹۳۷ توسط «آرتور ارنست مورگان» تأسیس شد.
کمیته‌های نوین: «رابرت سوان» با «سلاتر کینگ»، رئیس جنبش آلبانی و خویشاوند «مارتین لوتر کینگ»، «چارلز شِرود» که یک سازمان دهندهٔ کمیته دانش جوییِ معتدل ضدخشونت بود، و اشخاصی از بقیه سازمان‌های طرفدار حقوق شهروندی در جنوب برای توسعه شرکت کمیته‌های نوین، هم کاری کرد. «سازمانی غیرانتفاعی برای نگهداری از زمین با سرپرستی همیشگی، برای استفاده دائمی کمیته‌های روستایی»
الگوی آن‌ها از سازمان کمیته‌های نوین تأثیر زیادی روی تجربیات صندوق ملی یهود(JNF)، برای در دسترس قرار دادن زمین در طول ۹۹ سال مدت اجاره برای گسترش کمیته‌های برنامه‌ریزی شده و همکاری‌های کشاورزی، داشت. JNF در سال ۱۹۰۱ برای خرید و توسعه زمین در اسرائیل برای سکونت یهودیان تأسیس شد. تا سال 2007 JNF مالک ۱۳٪ زمین‌ها در اسرائیل بود. این سازمان سابقه‌ای طولانی در اجاره زمین به اشخاص، به شرکت‌های تعاونی، و به کمیته‌های بین‌المللی مثل «کیبوتزیم» و «مشاویم»، دارد. «سوان»، «سلاتر کینگ»، «چارلز شِرود»، «فای بِنت» مدیر صندوق اجاره زمین‌های کشاورزی بین‌المللی، و چهار نفر دیگر از اهالی جنوب در سال ۱۹۶۸ به اسرائیل سفر کردند، تا بتوانند ازاجاره زمین سود بیشتری کسب کنند. آن‌ها تصمیم گرفتند که مدلی شامل اجاره‌های شخصی برای مسکن فردی و اجاره‌های تعاونی برای زمین‌های کشاورزی طراحی کنند. شرکت کمیته‌های نوین یک زمین کشاورزی ۲۰ کیلومتر مربعی نزدیک آلبانی جورجیا در سال ۱۹۷۰ خریداری کرد و طرحی برای زمین در نظر گرفت و برای ۲۰ سال روی آن کشاورزی کرد. در نهایت آن زمین از دسترس خارج آن‌ها شد، ولی الگوی کمیته‌های نوین، الهام بخش تشکیل تعداد زیادی CLT روستاییِ دیگر شد. این روند همچنین الهام بخش و شکل دهنده اولین کتاب دربارهٔ CLT شد، که در سال ۱۹۷۲ به وسیله «مؤسسه مستقل بین‌المللی» تهیه شد.