moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از خروج UNOSOM II در مارس ۱۹۹۵، درگیری‌های نظامی بین جناح‌های محلی، عموماً شدیدتر و محلی‌تر شد. ابتکارات صلح و آشتی محلی که بین سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ در بخش جنوب مرکزی کشور انجام شده بود نیز عموماً تأثیر مثبتی داشت.Interpeace, 'The search for peace: A history of mediation in Somalia since 1988,' Interpeace, May 2009, 13–14.
عیدید متعاقباً در ۱۵ ژوئن ۱۹۹۵ خود را رئیس‌جمهور سومالی اعلام کرد. با این حال، اعلامیه وی به رسمیت شناخته نشد زیرا رقیب او علی مهدی محمد قبلاً در کنفرانسی در جیبوتی به عنوان رئیس‌جمهور موقت انتخاب شده بود و جامعه بین‌المللی آن را به رسمیت می‌شناخت.Djibouti Conference .
در نتیجه، جناح عیدید به تلاش خود برای اعمال هژمونی بر جنوب ادامه داد. در سپتامبر ۱۹۹۵، نیروهای شبه نظامی وفادار به او به شهر بایدوآ حمله و آن را اشغال کردند. نیروهای عیدید از سپتامبر ۱۹۹۵ تا حداقل ژانویه ۱۹۹۶ کنترل بایدوا را حفظ کردند، در حالی که شبه نظامیان محلی ارتش مقاومت رهانوین به درگیری با نیروهای وی در اطراف شهر ادامه دادند.S/1996/42, 26, 27, 28, 29
نبردها در نیمه آخر سال ۱۹۹۵ در جنوب کیسمایو و دره جوبا و همچنین جنوب غربی و مرکزی سومالی ادامه یافت. با این حال، علی‌رغم این مناقشات، مناطق جدو و شبل میانه و بخش‌های شمال غربی کشور نسبتاً آرام باقی ماندند. تعدادی از ادارات منطقه ای و ولسوالی که در چند سال گذشته به صورت محلی ایجاد شده بودند به فعالیت خود در این مناطق ادامه دادند.S/1996/42, 26, 27, 28, 29 در سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۵، جناح‌هایی که برای قدرت در منطقه تازه اعلام شده سومالی لند رقابت می‌کردند، شامل جبهه متحد سومالی، جبهه دموکراتیک سومالی، جنبش ملی سومالی و حزب متحد سومالی بودند.Air Command and Staff College, Combatant Commands Informational Series: Central Command: Somalia: Fielded Forces, drawing on the International Institute for Strategic Studies, "Military Balance 1994-95."
در مارس ۱۹۹۶، علی مهدی به عنوان رئیس کنگره متحد سومالی/ اتحاد نجات سومالی (USC/SSA) مستقر در شمال موگادیشو انتخاب شد. در بخش جنوبی شهر، نیروهای عیدید برای کنترل بندر مرکا و همچنین مناطق استراتژیک در موگادیشو با نیروهای عثمان آتو جنگیدند. نبرد در مرکا سرانجام پس از مداخله بزرگان پایان یافت، اما در موگادیشو ادامه یافت. در اوت ۱۹۹۶، عیدید بر اثر جراحات وارده در جریان نبرد در منطقه مدینه جان باخت.Report of the Secretary-General on the Situation in Somalia, S/1997/135, February 17, 1997, paragraphs 6,7, and 9.
در سال ۱۹۹۸، یک کنفرانس قانون اساسی داخلی در شهر گاروه در شمال شرقی کشور طی یک دوره سه‌ماهه برگزار شد. نخبگان سیاسی منطقه، بزرگان سنتی ("ایسیم")، اعضای جامعه تجاری، روشنفکران و دیگر نمایندگان جامعه مدنی در آن حضور داشتند. ایالت پونتلند سومالی نیز متعاقباً تأسیس شد.Somalia: Puntland's Experience in Peace-building and State-building
در سال ۱۹۹۹، ادعا شد که اریتره از نیروهای اتحاد ملی سومالی به رهبری حسین فرح عیدید، پسر محمد عیدید حمایت می‌کند. فرزند عیدید این ادعاها را رد کرد و گفت که ملس زناوی، نخست‌وزیر اتیوپی از وی خواسته‌است که بین اتیوپی و اریتره در درگیری جداگانه آنها میانجیگری کند. با این حال، مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک به طور جداگانه گزارش داد که خود حسین عیدید حمایت اریتره و اوگاندا را تأیید کرده‌است.Strategic Survey 1999-2000, 264. نیروهای عیدید هدور و بیدوا را اشغال کردند. با این حال، آنها توسط ارتش مقاومت رهانوین در ژوئن ۱۹۹۹ بیرون رانده شدند. تا پایان سال، ارتش مقاومت رهانوین کنترل استان‌های خلیج و باکول را به دست گرفت. رهبر RRA، حسن محمد نور شاتیگاود، متعاقباً اداره منطقه ایالت جنوب غربی سومالی را دست گرفت.Society, Security, Sovereignty and the State in Somalia: From Statelessness to Statelessness?
در سال ۲۰۰۰، علی مهدی در کنفرانس دیگری در جیبوتی شرکت کرد. او در انتخابات مجدد در آنجا به عبدالقاسم سالاد حسن، وزیر کشور سابق بار، شکست خورد.
نزاع بر سر پوزیتیویسم یک نزاع معروف سیاسی-فلسفی بین خردگرایی انتقادی (کارل پوپر، هانس آلبرت) و مکتب فرانکفورت (تئودور آدورنو، یورگن هابرماس) در ۱۹۶۱، دربارهٔ متدولوژی علوم اجتماعی است. این نزاع از بحث گسترده‌ای درون جامعه‌شناسی آلمان از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۹ نشأت گرفت. لفظ نزاع بر سر پوزیتیویسم خود مجادله‌برانگیز است زیرا حامیان مکتب فرانکفورت خردگرایان منطقی را متهم به پوزیتیویست بودن و می‌کردند و آن‌ها خود را مخالف پوزیتیویسم می‌دانستند. در سطح سیاسی، این نزاع بین حامیان «چپگرای» مکتب فرانکفورت حامی انقلاب، و خردگرایان انتقادی متهم به «بورژوا» بودن حامی اصلاح به عنوان روش برتر تغییر جامعه بود.
هانس آلبرت () (زاده ۸ فوریه ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳) یک فیلسوف آلمانی بود. او متولد کلن بود و در هایدلبرگ زندگی می‌کرد.
حوزه‌های پژوهشی او علوم اجتمالی و مطالعات عمومی روش‌ها هستند. او در شمارِ عقل گرایان انتقادی (critical rationalist) بود، و توجه ویژه‌ای به اکتشاف عقل گرایانه دارد. او از منتقدین شدید سنت هرمنوتیک قاره‌ای نشأت گرفته از مارتین هایدگر و هانس-گئورگ گادامر بود.
هانس آلبرت در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
پاوِربال () یک بازی بخت‌آزمایی آمریکایی است که در ۴۴ ایالت، واشینگتن، دی.سی., پورتوریکو و جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا عرضه می‌شود. یک انجمن لاتاری چندایالتی، که یک سازمان ناسودبر متشکل از توافق بین بخت آزمایی‌های آمریکاست آن را سازمان دهی می‌کند.
هفت دلاور فیلمی آمریکایی در ژانر وسترن و اکشن به کارگردانی آنتوان فوکوآ و نویسندگی نیک پیزولاتو و ریچارد ونک است که به عنوان نسخه بازخلق‌شدهٔ فیلمی به همین نام محصول سال ۱۹۶۰ به‌شمار می‌رود که خود آن نیز نسخه بازخلق‌شده فیلم ژاپنی "هفت سامورایی" در سال ۱۹۵۴ به حساب می‌آید. در این فیلم بازیگرانی همچون دنزل واشینگتن، کریس پرت، ایثن هاک، هیلی بنت، مت بامر، وینسنت دن آفریو، لی بیونگ هون، و پیتر سارسگارد ایفای نقش می‌کنند.
نخستین نمایش این اثر در ۸ سپتامبر ۲۰۱۶ در طی جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو بود و در نهایت توسط کلمبیا پیکچرز در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶ در ایالات متحده اکران شد. "هفت دلاور" ۱۶۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۹۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده‌است.
شهر رز کریک در محاصره کارخانه داری بی‌رحم به نام برتولما بوگو قرار گرفته است. اهالی شهر برای محافظت از خود، هفت مزدور را به رهبری سم چیزم اجیر می‌کنند. این هفت نفر خود را آماده مواجه‌ای خشونت‌آمیز می‌کنند اما پس از ملاقات مردم شهر، روحیه آنها به کلی تغییر می‌کند و برای چیزی بیش‌تر از پول آماده جنگ می‌شوند…
تصویربرداری اصلی این فیلم ۹۲ روز، از ۱۸ می تا ۱۸ اوت ۲۰۱۵، در بتن‌روژ، لوئیزیانا به طول انجامید.
فروشنده فیلمی درام محصول ۲۰۱۶ به نویسندگی و کارگردانی اصغر فرهادی است. در این فیلم شهاب حسینی و ترانه علیدوستی ایفای نقش می‌کنند. این هفتمین فیلم بلند فرهادی است که ابتدا "برسد به دست آهو" نام داشت اما در اواسط فیلم‌برداری نامش تغییر کرد و با عنوان "فروشنده" اکران شد. در مراسم اختتامیه جشنواره کن، جایزه بهترین فیلم‌نامه به اصغر فرهادی اهدا و شهاب حسینی هم برندهٔ جایزه بهترین بازیگر مرد شد. "فروشنده" به عنوان نماینده ایران در اسکار ۲۰۱۷ به آکادمی اسکار معرفی شد و سرانجام در تاریخ نهم اسفند ماه سال ۱۳۹۵، موفق شد جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را به دست آورد.
رعنا و عماد زن و شوهری جوان هستند که در حال اجرای تئاتری بر اساس نمایشنامه مرگ فروشنده نوشته آرتور میلر می‌باشند. آن‌ها به علت نشست زمین مجبور می‌شوند به اجبار خانه خود را ترک کنند و به اصرار یکی از دوستانشان به نام بابک به خانه‌ای اسباب‌کشی می‌کنند که پیش‌تر زنی بدکاره به نام «آهو» در آن ساکن بوده‌است. ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود ولی وقایع بعدی به بحرانی غیرقابل کنترل ختم می‌شود.
به نوشتهٔ پایگاه اینترنتی-سینمائی سینماژورنال، داستانِ فیلم با دو داستان سینمایی دیگر یعنی فیلم "مستأجر" اثر رومن پولانسکی و فیلمنامهٔ "حقایق دربارهٔ لیلا دختر ادریس" اثر بهرام بیضایی همانند است.نظرات کاملاً متفاوت درباره “فروشنده” فرهادی که شباهت عمیق به “حقایق درباره لیلا دختر ادریس” بیضایی دارد شهلا لاهیجی فیلم "فروشنده" و سازنده‌اش را به خاطر تأثیرپذیری از کار بیضایی و نیز به خاطر جایزهٔ اسکارش ستوده‌است. فرهادی این تأثیرها را ناخودآگاه دانسته‌است.
اصغر فرهادی که قرار بود پروژهٔ جدید خود را در اسپانیا آغاز کند و تا شروع پیش تولید فیلم، یک‌سال زمان داشت که تصمیم به ساخت فیلم "فروشنده" در ایران گرفت. فرهادی پروانه ساخت این فیلم را در ۱۸ مهرماه ۱۳۹۴ از سازمان سینمایی دریافت کرد. نام پیشین این فیلم «برسد به دست آهو» بود که به علت این‌که نام «فروشنده» تناسب بیشتری با داستان نهایی فیلم داشت، تغییر نام پیدا کرد. درگذشت یدالله نجفی، صدابردار با سابقهٔ فیلم، باعث ایجاد وقفه‌ای یک هفته‌ای در فیلمبرداری شد و سرانجام فیلمبرداری فیلم "فروشنده"، به کارگردانی اصغر فرهادی ۷ اسفند به پایان رسید.فیلمبرداری فروشنده به پایان رسید,
"فروشنده" روی‌هم‌رفته آرای مثبت فراوانی را از داوران سینمایی به خود اختصاص داد و از استقبال عمومی خوبی نیز برخوردار شد. فیلم در سایت راتن تومیتوز با استناد بر ۱۹۶ نقد نمره ۹۶٪ را دریافت کرده‌است و در سایت متاکریتیک نیز با توجه به ۳۶ رأی امتیاز ۸۵٪ را گرفته‌است.
"فروشنده" در اروپا و آمریکا با نام "فروشنده" (The Salesman) و در فرانسه با نام "مشتری" (Le Client) عرضه شد. دلیل این تغییر نام در فرانسه، ساخت فیلمی به اسم" فروشنده" در این کشور است.خلاصه داستان «فروشنده» اصغر فرهادی
نمایش عمومی تازه‌ترین ساختهٔ اصغر فرهادی از ساعت ۶:۴۵ دقیقه صبح روز چهارشنبه دهم شهریور ماه آغاز شد. "فروشنده" تنها در سه روز حدود یک میلیارد تومان فروش داشت. این فیلم روز چهارشنبه در نخستین روز اکرانش ۲۵۰ میلیون تومان فروش رفت و رکوردی جدید در سینمای ایران ثبت شد؛ در نهایت فروشنده در روز ۲۳ آبان سال ۹۵ در آخرین هفته اکرانش در ایران، با شکستن رکورد فیلم محمد رسول‌الله مجید مجیدی پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران شد.رکورد شکنی عجیب فروشنده در سینمای ایرانباشکوه‌ترین سال سینمای ایران رقم می‌خورد - زلزله «فروشنده» در سینما
البته این رکورد مدتی بعد به دست فیلم گشت ۲ شکسته شد. همچنین فیلم فروشنده سومین فیلم پرفروش غیرکمدی تاریخ سینمای ایران است.
فیلم فروشنده از تاریخ ۲۰ دی ماه در شبکه نمایش خانگی منتشر شده‌است.
دونالد ترامپ در اولین روزهای حضور خود در کاخ سفید قانونی را وضع کرد که طی آن مردم هفت کشور از جمله ایران اجازه ورود به خاک آمریکا را ندارند. ترانه علیدوستی بلافاصله به این خبر واکنش نشان داد و در اینستاگرام و توئیتر خود نوشت که حتی اگر این قانون شامل حال هنرمندان نشود او برای شرکت در مراسم اسکار به آمریکا نخواهد رفت. این نوشته ترانه با واکنش‌های بسیاری در داخل و خارج از کشور رو به رو شد. آکادمی اسکار هم در بیانیه‌ای این کار ترامپ را محکوم و از ترانه علیدوستی و اصغر فرهادی دفاع کرد. اصغر فرهادی نیز با انتشار متنی اعتراض و انزجار خود را از این قانون اعلام کرد و گفت که حتی در صورت اجازه در کنار دیگر عوامل فروشنده در مراسم اسکار شرکت نخواهد کرد. در ششم اسفند ماه ۱۳۹۵ اصغر فرهادی، انوشه انصاری، اولین زن گردشگر فضایی و فیروز نادری، مسئول اجرایی عملیات سفر به مریخ را به عنوان نمایندگانش برای حضور در مراسم اسکار معرفی کرد.اصغر فرهادی نمایندگانش را در اسکار معرفی کرد/باشگاه خبرنگاران
صادق خان شهردار وقت لندن در حمایت از اقدام اصغر فرهادی مبنی بر عدم شرکت در مراسم اسکار به دلیل اعتراض به قانون مهاجرتی دونالد ترامپ، اعلام نمود تصمیم دارد فیلم فروشنده را در یکی از میدان‌های لندن برای عموم به‌طور رایگان به نمایش بگذارد. این کار با حمایت‌های بازیگرانی همچون کیرا نایتلی انجام شد. صادق خان که پیشتر از مردم خواسته بود برای تماشای این فیلم بیایند، نمایش فیلم اصغر فرهادی را یک «افتخار» عنوان کرد. صادق خان گفت: «می‌خواهم دنیا بداند که ما در کنار اصغر فرهادی، کارگردان ایرانی، و تمام آن‌هایی که به خاطر نژادشان مورد تبعیض قرار گرفته‌اند، ایستاده‌ایم.» این فیلم در عصر روز یکشنبه ۲۶ فوریه ۲۰۱۷ میلادی (یک شب قبل از برگزاری مراسم اسکار) در میدان ترافالگار لندن برای عموم نمایش داده شد و حدود ۱۰ هزار نفر آن را تماشا کردند. پیام اصغر فرهادی نیز در میان جمعیتی که برای تماشای فیلم او به میدان ترافالگار لندن آمده بودند، پخش شد. او در این پیام از حمایت مردم تشکر کرد. پیش از او مایک لی کارگردان بریتانیایی، در میدان ترافالگار گفت: «فیلم جدایی نادر از سیمین یکی از بهترین فیلم‌هایی بود که دیده‌ام و فیلم فروشنده هم فیلم بسیار خوبی است اما قصد ندارم قبل از نمایش، داستان آن را لو بدهم.» همچنین شهردار لندن خود نیز برای تماشای فیلم فروشنده در میدان حاضر شد.
همچنین دیمین شزل فیلمنامه‌نویس و کارگردانی آمریکایی در حالی که بخاطر فیلم رکورد شکنش لالا لند جایزهٔ بهترین کارگردان را در مراسم اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا دریافت کرد که ضمن حمایت از اصغر فرهادی، اقدامات اخیر رئیس‌جمهور آمریکا را مورد انتقاد قرار داد.http://www.khabaronline.ir/detail/632913/culture/cinema او در این مراسم ضمن تقدیر از اصغر فرهادی و ابراز تاسف از غیبت او در مراسم جوایز آکادمی اسکارhttp://www.hollywoodreporter.com/lists/dga-awards-2017-winners-list-full-966475 گفت: «اصغر فرهادی از کشوری می‌آید که دولت ما گفتگو با آن را منع کرده‌است اما سینما یک زبان جهانی است و فیلم ابزار قدرتمندی است چون می‌تواند با همه صحبت کند. حذف فیلمسازان، یک حرکت ضد هنری است.»http://www.isna.ir/news/95111712041/تمجید-کارگردان-لالا-لند-از-تصمیم-اصغر-فرهادی
ایونینگ استاندارد نوشت: هزاران معترض به احکام ضد مهاجرتی دونالد ترامپ به تماشای فیلم سینمایی فروشنده، نامزد دریافت بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان اسکار ۲۰۱۷ در میدان ترافالگار نشستند. روزنامه مترو نیز در گزارشی روز دوشنبه عنوان کرد: پس از آنکه اصغر فرهادی اعلام کرد که در اعتراض به فرمان ضد مهاجرتی ترامپ در مراسم اسکار شرکت نمی‌کند، «صادق خان» شهردار لندن نیز اعلام کرد که فیلم فروشنده را اکران خواهد کرد.رسانه‌های انگلیسی: فیلم فروشنده نماد اعتراض به سیاست‌های ضد مهاجرتی ترامپ شد
در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار جایزهٔ بهترین فیلم خارجی زبان به فروشنده تعلق گرفت. فروشنده برای تصاحب این جایزه با رقبایی همچون تونی اردمن و زیر شن در رقابت بود. این دومین جایزهٔ اسکار سینمای ایران و اصغر فرهادی است و فرهادی توانست نام خود را در کنار اینگمار برگمن و فدریکو فلینی و کارلوس سائورا به عنوان چهارمین کسی که موفق شده دو بار این جایزه را ببرد ثبت کند.
انوشه انصاری از طرف اصغر فرهادی به روی صحنه رفت و بعد از گرفتن جایزهٔ از دستان شارلیز ترون از جانب اصغر فرهادی، نامه‌ای خواند:
«افتخار بزرگی است که برای دومین بار این جایزهٔ با ارزش را دریافت می‌کنم. از اعضای آکادمی متشکرم و همین‌طور دیگر کاندیدهای این رشته. متاسفم که امشب در کنار شما نیستم. من به احترام مردم کشورم و شش کشور دیگر که با قانونی غیرانسانی منع ورود مهاجران مورد بی‌احترامی واقع شدند به آمریکا نیامدم. تقسیم‌بندی جهان به ما و دشمنان ما توسط سیاستمداران افراطی باعث ترس می‌شود؛ ترسی که توجیهی است دروغین برای خشونت‌ها و جنگ‌ها؛ جنگ‌هایی که مانع بزرگی بوده‌اند برای رسیدن به دموکراسی و رعایت حقوق بشر در کشورهایی که مورد تهاجم واقع شده‌اند. سینماگران می‌توانند با چرخش دوربین‌هایشان به مشترکات انسانی، کلیشه‌هایی که از ملیت‌ها و ادیان مختلف ساخته شده‌است را بشکنند و زمینهٔ همدلی و به دنبال آن همبستگی مردمان جهان را فراهم کنند. همدلی چیزی است که ما امروز بیشتر از هر زمان به آن نیازمندیم.»
گاگا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بانک داری تعاونی بانک داری تجاری و خرده فروشی سازمان یافته برمبنای تعاون است. موسسات بانک‌داری تعاون در بیشتر بخش‌های جهان حساب پس‌انداز باز کرده و پول قرض می‌دهند.
بانکداری تعاونی، همان‌طور که در اینجا بحث شد، شامل بانک‌داری خرده فروشی اتحادیه‌های اعتباری، بانک‌های پس‌انداز متقابل، ایجاد اجتماعات و مشارکت‌ها، و نیز سرویس‌های بانک‌داری تجاری فراهم شده توسط سازمان‌های متقابل (مثل فدراسیون‌های تعاونی) در تجارت‌های مشارکتی ست.
اتحادیه‌های اعتباری هدف بالا بردن صرفه جویی، ارائه اعتبار با نرخ‌های منطقی، و ارائه سایر خدماتی مالی را به اعضا شان دارند. اعضا ان معمولاً ملزم به تسهیم تعهد مشترک، مثل محل خاص، کارفرما، مذهب یا حرفه هستند، یا اتحادیه‌های اعتباری معمولاً به‌طور کلی به وسیلهٔ پس‌اندازهای اعضا سرمایه‌گذاری می‌شوند و از استقراض بیرونی اجتناب می‌کنند. آن‌ها معمولاً (هرچند نه منحصراً) فرم کوچکتری از مؤسسه بانک داری مشارکتی هستند. در برخی کشورها آن‌ها به ارائه تنها وام‌های شخصی تأمین نشده محدود می‌شوند، درحالیکه در سایر کشورها آن‌ها می‌توانند رهن‌ها و وام‌های تجاری به کشاورزان بدهند.
موسسات بزرگتر اغلب بانک‌های تعاونی نامیده می‌شوند. برخی فدراسیون‌های شدید یکپارچه‌ای از اتحادیه‌های اعتباری هستند، هرچند اعضا اتحادیه‌های اعتباری ممکن است در تمام نه اصل اکید شورای جهانی اتحادیه‌های اعتباری(WOCCU) اشتراک نداشته باشند.
مثل اتحادیه‌های اعتباری، مالکان بانک‌های تعاونی مشتریان شان هستند و اصل مشارکت یک شخص، یک رأی را دنبال می‌کنند. با این وجود، برخلاف اتحادیه‌های اعتباری بانک‌های مشارکتی اغلب تحت مقررات بانکداری و مشارکتی مدون می‌شوند. آن‌ها خدماتی مثل پس‌انداز و وام را به افراد غیر عضو و نیز به اعضا می‌دهند، و برخی در بازارهای کل فروشی برای تعهدات، پول و حتی دارایی‌های خالص شرکت می‌کنند. بیشتر بانک‌های مشارکتی در بازارهای سهام دولتی دادوستد می‌کنند، با نتیجه‌ای که بواسطه بخش‌های غیر عضو تا حدی مالک هستند. کنترل عضو با این سهام خارجی کم می‌شود، پس آن‌ها به عنوان اتحادیه‌های نیمه مشارکتی محسوب می‌شوند.
سیستم‌های بانک داری مشارکتی معمولاً یکپارچه‌تر از سیستم‌های اتحادیه اعتباری هستند. شعبه‌های محلی بانک‌های مشارکتی هیئت مدیره هیئت مدیره‌های خودشان را انتخاب می‌کنند و عملیات خودشان را مدیریت می‌کنند، اما بیشتر تصمیمات استراتژیک نیازمند تأیید دفتر مرکزی ست. اتحادیه‌های اعتباری معمولاً تصمیم‌گیری استراتژیک در سطح محلی باقی می‌مانند، هرچند آن‌ها وظایف دفتر-بانک را به اشتراک می‌گذارند، مثل دسترسی به سیستم پرداخت‌های جهانی، از طریق هم پیمانی.
برخی بانک‌های تعاونی برا ی عدول از اصول تعاونی مورد انتقاد هستند. اصول ۲–۴"بیانیه‌ای در مورد هویت مشارکتی" را می‌توان برای الزام این مسله تفسیر کرد که اعضا باید کنترل سیستم‌های نظارت و سرمایه مشارکت‌های شان را به دست گیرند. بانک مشارکتی که سرمایه را در بازارهای سهام دولتی بالا می‌برد دسته دوم سهام دارانی را ایجاد می‌کند که با اعضا برای کنترل رقابت می‌کنند. در برخی شرایط، اعضا ممکن است کنترل را از دست بدهند. این به‌طور مؤثر یعنی بانک مشارکت را متوقف می‌کند. پذیرش پس‌اندازها از افراد غیر عضو نیز ممکن است به کاهش کنترل عضو بینجامد.
بانک‌های خاصی که وام‌های بلند مدت می‌دهند بانک‌های توسعه زمین، به‌طور مختصرLDB نامیده می‌شوند. تاریخچه LDB کاملاً قدیمی ست. اولی LDB در جانگ در پنجاب در سال ۱۹۲۰ شروع به کار کرد. این بانک نیز برمبنای مشارکت بود. هدف اصلی LDBها ارتقاء توسعه زمین، کشاورزی و افزایش تولید کشاورزی ست. LDBها سرمایه‌گذاری بلندمدت برای اعضا مستقیماً از طریق شعبه‌های‌شان فراهم می‌کنند.http://agritech.tnau.ac.in/banking/crbank_land_dvpt_bank.html
تعاونی‌های مسکن در بریتانیا، ایرلند و چند کشور جمهوری وجود دارد. آن‌ها مشابه با اتحادیه‌های اعتباری در سازمان هستند، هرچند کمتر تعهد مشترک را اعمال می‌کنند. با این وجود، به جای تبلیغ صرفه جویی و دادن وام‌های تجاری و غیر تأمینی، هدف شان دادن رهن‌های خانه به اعضا است. وام گیرندگان و پس‌انداز کنندگان اعضا جامعه هستند، تنظیم سیاست و انتصاب مدیران برمبنای یک عضو، یک رأی است. تعاونی‌های مسکن اغلب سایر خدمات بانک داری خرده فروشی را ارائه می‌کنند مثل حساب‌های جاری، کارت‌های اعتباری و وام‌های شخصی. در بریتانیا، مقررات بیش از نیمی از وام شان را جهت سرمایه‌گذاری از طریق بدهی به افراد غیر عضو مجاز می‌داند، به جوامع اجازه می‌دهد تا به تعهد کل فروشی و بازارهای پولی برای سرمایه‌گذاری رهن‌ها دسترسی داشته باشند. بزرگترین تعاونی مسکن جهان تعاونی مسکن ملی بریتانیا است.
بانک‌های پس‌انداز دوجانبه و پس‌انداز دوجانبه و انجمن‌های وام در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ بسیار رایج بودند، اما در اواخر قرن ۲۰ ام تعداد و سهام بازار این بانک‌ها کاهش یافت، به لحاظ جهانی کم‌اهمیت تر از بانک‌های مشارکتی، تعاونی‌های مسکن و اتحادیه‌های اعتباری شدند.
بانک‌های پس‌انداز امانی مشابه با سایر بانک‌های پس‌انداز هستند، اما مشارکتی نمی‌باشند چون بواسطه متولیان، نه پس‌انداز کنندگان کنترل می‌شود
مهم‌ترین انجمن‌های بین‌المللی بانک‌های مشارکتی انجمن بانک داری مشارکتی بین‌المللی مبتنی بر پاریس(ICBA) هستند که موسسات عضو از سراسر جهان دارند، انجمن بانک‌های مشارکتی اروپا در بروکسل و گروه بانک داری یونیک در بروکسل.
در کانادا، بانک داری مشارکتی به وسیلهٔ اتحادیه‌های اعتباری ارائه می‌شود. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۲، ۳۵۷ اتحادیه اعتباری با اتحادیه اعتباری مرکزی کانادا تلفیق شدند. آن‌ها در ۱۷۶۱ شعبه در کشور با ۵٫۳میلیون عضو و ۱۴۹٫۷میلیارد دارایی فعالیت می‌کردند.
جنبش مردمی کایسا توسط آلفونس دژردن در کبک، کانادا که پیشتاز اتحادیه‌های اعتباری بود آغاز شد. دژردن اولین اتحادیه اعتباری را در آمریکای شمالی در ۱۹۰۰ از خانه‌اش در لویس، کبک افتتاح کرد، آغاز جنبش دژردن را مشخص می‌کرد. او علاقه‌مند به محافظت مالی از مردم کارگر بود.
تعاونی‌های مسکن بریتانیا در موسسات بانک داری و پس‌انداز چند منظوره با مالکیت «یک عضو، یک رای» توسعه یافت و می‌توان به عنوان فرمی از مشارکت مالی دانست (هرچند بیشترشان در بانک‌های شخصی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ جدا شدند). گروه مشارکت بریتانیا شامل بیمه کننده، بیمه مشارکتی و بانک مشارکتی ست هردو برای ارتقاء سرمایه‌گذاری اخلاقی می‌باشند.
سیستم‌های مهم بانک داری مشارکتی قاره‌ای شامل کردیت اگریکل، کردیت موتوئل، بانک پوپولر و کاسی دپارنی در فرانسه، روبوبانک در هلند و بانک BVR/DZ در المان، بانک پاپولار،UBI و دی میلنو در ایتالیا، کوپ بانک در سوییس، و سیستم رافیسین در چند کشور در اروپای شرقی و مرکزی هستند. بانک‌های مشارکتی که اعضا انجمن اروپایی بانک‌های مشارکتی هستند ۱۳۰ میلیون مشتری ،۴ تریلیون یورو دارایی و ۱۷٪ پس‌انداز اروپا را دارند. کنفدراسیون بین‌المللی بانک‌های مشارکتی(CIBP) قدیمی‌ترین انجمن بانک‌های مشارکتی در سطح بین‌المللی ست.
در اسکاندیناوی، تمایز واضحی بین بانک‌های پس‌انداز متقابل (سپاربانک) و اتحادیه‌های واقعاً اعتباری (اندلز بانک) وجود دارد.
اتحادیه‌های اعتباری در ایالات متحده ۹۶٫۳میلیون عضو در سال ۲۰۱۳ و ۱٫۰۶تریلیون دارایی داشت.
بانک‌های مشارکتی نقشی مهم در اقتصاد هند دارند، به ویژه در مناطق روستایی. در نواحی شهری، عمدتاً به کارگران شغل ازادو صنعت کوچک خدمت می‌کنند. آن‌ها تحت قانون تعاونی‌های مشارکتی ۱۹۱۲ ثبت می‌شوند. آن‌ها به وسیلهٔ بانک ذخیره هند تحت قانون مقررات بانک داری ۱۹۴۹ و قوانین بانک داری ۱۹۶۵ تنظیم می‌شوند. انویا ساکاری در سال ۱۸۸۹ در استان بارودار اولین اتحادیه اعتبار مشارکتی معروف در هند تأسیس شد.
اوفک ابتکار عمل مشارکتی سرمایه‌گذاری شده در اواسط ۲۰۱۲ است که معطوف به تأسیس اولین بانک مشارکتی در اسرائیل بود.
شرکت بانک مرکزی مشارکتی(CCB) در سال ۱۹۳۷ تحت حقوق جوامع مشارکتی تثبیت شد و قواعد هدف اصلی ارائه بانک داری و سایر خدمات کمکی به جوامع عضو را دارد که هسته اجتماع کشاورزی قبرس را شکل می‌دهند. چندین سال بانک نیاز به توسعه و تنوع فعالیت‌های خود را شاهد بوده‌است و هم‌اکنون در موقعیتی برای ارائه دامنه کامل خدمات ارائه شده توسط بانک‌های جامع روستایی ست. تأسیس بانک رویداد نقطه تحولی در توسعه جنبش مشارکتی بود و در ریشه کنی رباخواری رایج و بهره‌کشی از کشاورزان ابزاری اثبات شده‌است. پیشرفت ان سریع و موفقیت اش فراتر از انتظار پیشتازان جنبش مشارکتی بوده‌است. در اواسط ۲۰۱۳، سیستم بانک داری مشارکتی قبرس بازسازی مهمی را اعلام کرد که لیستی از ۱۸ شرکت با ادغام ۹۳ بانک مشارکتی موجود ایجاد می‌شوند.
اعتبار خرد و سرمایه‌گذاری خرد پدیده جدید تر اعتبار خرد و سرمایه‌گذاری خرد اغلب مبتنی بر مدل مشارکتی ست. این‌ها بر استقراض کم تجاری متمرکز هستند. در سال ۲۰۰۶، محمد یونس پایه‌گذار بانک المانی در بنگلادش جایزه صلح نوبل را برای ایده‌هایش راجع به توسعه و تداوم مفهوم اعتبار خرد برد.
اتحادیه اعتباری مشارکت مالی با مالکیت اعضا، کنترل دموکراتیک توسط اعضا ان، و برای هدف ارتقاء صرفه جویی، دادن اعتبار در نرخ‌های رقابتی و ارائه سایر خدمات مالی به اعضایش است. بیشتر اتحادیه‌های اعتباری نیز خدمات معطوف به حمایت از توسعه اجتماعی یا پیشرفت بین‌المللی پایدار را در سطح ملی ارائه می‌کنند.
سیستم‌های جهانی، اتحادیه اعتباری به‌طور قابل توجهی برحسب کل دارایی‌های سیستم و میانگین اندازه دارایی مؤسسه متفاوت هستند، از عملیات داوطلبانه با چند عضو در موسسات با دارایی‌های چند بیلیون دلاری تا صدها هزار عضو است. اتحادیه‌های اعتباری همراستای سایر سازمان‌های مشارکتی یا متقابل کار می‌کنند که در بانک داری مشارکتی مثل تعاونی‌های مسکن کار می‌کنند.http://www.cdcu.coop/about-us/what-is-a-cdcu/
اتحادیه‌های اعتباری با بانک‌ها وسایر موسسات مالی متفاوت هستند از این بابت که کسانی که حساب‌هایی در اتحادیه اعتباری دارند اعضا و مالکان هستند، و هیئت مدیره را در سیستم یک شخص یک رأی صرفنظر از حجم سرمایه‌گذاری شان انتخاب می‌کنند، با مأموریتی برای "جامعه محور بودن "و "خدمت به مردم، نه سود".
اتحادیه‌های اعتباری خدمات مالی مشابه با بانک‌ها را ارائه می‌کنند، اما اغلب از واژگان تخصصی متفاوت استفاده می‌کنند؛ خدمات مشترک شامل حساب‌های مشترک (حساب‌های پس‌انداز)، تسهیم حساب‌های درفت (حساب‌های چک)، کارت‌های اعتباری، مجوزهای کوتاه مدت (مجوزهای پس‌انداز) و بانک داری انلاین.
معمولاً، تنها عضوی از اتحادیه اعتباری ممکن است پولی را پس‌انداز کرده یا وام بگیرد. نظرسنجی‌ها از اعضا در بانک‌ها و اتحادیه‌های اعتباری به‌طور سازگار میزان رضایت مندی بالاتر مشتری با کیفیت سرویس در اتحادیه اعتباری را نشان داده‌است. اتحادیه‌های اعتباری از قدیم مدعی ارائه خدمات برتر به اعضا و تعهد به کمک به اعضا در بهبود شرایط مالی بوده‌اند. در مقوله شمول مالی اتحادیه‌های اعتباری ارائه دامنه وسیع تر وام و ذخیره تولیدات را با هزینه بسیار ارزان‌تر به اعضا نسبت به بیشتر موسسات سرمایه‌گذاری خرد ادعا می‌کنند.http://www.emeraldinsight.com/doi/abs/10.1108/02652320110695468
در بافت اتحادیه اعتباری،"نه برای سود" همان سازمان خیریه "غیر انتفاعی" یا سازمان مشابه است. اتحادیه‌های اعتباری "غیر انتفاعی" هستند چون هدف شان خدمت به اعضا شان به جای به حداکثر رساندن سود هاست. اما برخلاف خیریه‌ها و امثال ان، اتحادیه‌های اعتباری صرفاً بر خیریه‌ها متکی نیستند، و موسسات مالی هستند باید آنچه که در شرایط اقتصادی، سود کم (یعنی شرایط حسابداری بدون سود،"مازاد") است را برای حفظ موجودیت اعمال کنند. طبق شورای جهانی اتحادیه‌های اعتباری(WOCCU)عواید اتحادیه اعتباری (از وام‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها) باید از مخارج عملیاتی و سود سهام (سود پرداخت شده در پس‌اندازها) به منظور حفظ سرمایه و قدرت پرداخت دین فراتر رود.
اف. دبلیو رافسین، پایه‌گذار WOCCU در سال ۱۸۷۰ نوشت که اتحادیه‌های اعتباری "طبق یاده بند قانون مشارکت‌های المان، طبق قانون مشترک تجارت "تجار" تعریف می‌شوند. از این رو آن‌ها نوعی کسب و کار تجاری را تشکیل می‌دهند که مالکان اعضا اتحادیه‌های اعتباری هستند".
در ایالات متحده، اتحادیه‌های اعتباری تحت قانون اتحادیه اعتبار کشور تحت عنوان ۵۰۱–۱۴ معاف از مالیات هستند. اتحادیه‌های اعتباری فدرال مطابق با قانون اتحادیه اعتبار فدرال سازمان دهی و اجرا می‌شوند که نهادهای دولتی ایالات متحده محسوب می‌شوند؛ آن‌ها تحت بخش ۵۰۱–۱ معاف از مالیات هستند.
براساس داده‌های حاصل از انجمن جهانی د اواخر ۲۰۱۰، ۵۲۹۴۵ اتحادیه اعتباری در صد کشور در سراسر جهان وجود داشت. مجموعاً آن‌ها به ۱۸۸ میلیون عضو خدمت کرده و بردارایی ۱٫۵ تریلیون دلار آمریکا نظارت می‌کردند. انجمن جهانی داده‌های حاصل از بانک‌های مشارکتی را وارد نمی‌کند، برای مثال برخی کشورها عموماً به عنوان پیشتازان اتحادیه اعتباری مشاهده می‌شوند مثل المان، فرانسه، هلند و ایتالیا همیشه در داده‌های شان گنجانده می‌شوند. انجمن اروپایی بانک‌های مشارکتی ۳۸ میلیون عض را در چهار کشور در اواخر ۲۰۱۰ اعلام کردند.
کشورهایی با بیشترین فعالیت اتحادیه اعتباری بسیار متنوع هستند. طبق گزارش انجمن جهانی، کشورهایی با بالاترین تعداد اعضا اتحادیه اعتباری ایالات متحده(۹۲ میلیون)، هند(۲۰ میلیون)، کانادا(۱۱ میلیون)، کره جنوبی(۵٫۶ میلیون)، کنیا و برزیل(۳٫۹میلیون)، تایلند(۳٫۶ میلیون)، استرالیا ۳٫۴ میلیون، ایرلند (۳ میلیون) و مکزیک(۲٫۶ میلیون) بودند.
کشورهایی با بالاترین درصد عضوهای اتحادیه اعتباری در جمعیت فعال اقتصادی ایرلند، باربادوس، اس تی. لوسیا، بلیز، گرندا، ترینداد و توباگو و جاماییکا، کانادا، انتیگا و باربودا و ایالات متحده بودند. چندین کشور آمریکای لاتین و آفریقا نیز نرخ عضویت اتحادیه اعتباری بالا داشتند، مثل استرالیا. میانگین درصد برای تمام کشورها در گزارش ۷٫۵٪ بود.
اتحادیه‌های اعتباری در لهستان در سال ۱۹۹۲ راه‌اندازی شد؛ در سال ۲۰۱۲ ،۲۰۰۰ شعبه اتحادیه اعتباری با ۲٫۲ میلیون عضو وجود داشت.Diekmann, Frank J. (July 2, 2012). "Poland's CUs: From Zero To Mature In Just 20 Yrs". Credit Union Journal. pp. 1, 22.
تاریخچه اتحادیه اعتباری مدرن از ۱۸۵۲ است، وقتی فرانس هرمن شولز ۰دلیچ یادگیری از دو پروژه آزمایشی را تلفیق کرد، یکی در الینبرگ و دیگری در دلیزچ در پادشاهی ساکسنی در آنچه عموماً به اولین اتحادیه اعتباری در جهان شناخته می‌شود. او قصد داشت تا سیستم اتحادیه اعتباری بسیار موفقی را توسعه بخشد. در سال ۱۸۶۴ فردریک ویلهم رافسین اولین اتحادیه اعتباری روستایی در هدسدرف (هم‌اکنون بخشی از نیووید) در المان را تأسیس کرد. در زمان مرگ رافسین در سال ۱۸۸۸، اتحادیه‌های اعتباری به ایتالیا، فرانسه و هلند، انگلستان، اتریش و سایر کشورها کشیده شده بود.
اولین اتحادیه اعتباری در آمریکای شمالی، کاسی پوپلاری دی لویس در کوبک ک انادا کار خود را در ۲۳ ژانویه ۱۹۰۱ با پس‌انداز ۱۰ سنت شروع کرد. پایه‌گذار الفونز دسیردینز، گزارشگری در پارلمان کانادا مأموریت خود را در سال ۱۸۹۷ آغاز کرد وقتی که از منترلراموخت، کسی که دادگاه برای او حکم پرداخت تقریباً ۵۰۰۰ دلار سود وام ۱۵۰ دلاری را از قرض دهنده صادر کرده بود. با گسترش وسیع در اروپا، دیساردنیز مدل یگانه مبتنی بر ناحیه را برای کوبک ایجاد کرد.
در ایالات متحده، اتحادیه اعتباری بانک اس تی. ماری منچستر، نیوهامسفایر اولین اتحادیه اعتباری بود. با کمک پرسنل دیسجارد، اس تی ماری توسط مهاجران فرانسوی زبان در منچستر از کوبک در ۲۴ نوامبر ۱۹۸۰ تأسیس شد. موزه اتحادیه اعتباری آمریکا هم‌اکنون موقعیت اصلی اتحادیه اعتباری بانک اس تی ماری را گرفته‌است. در نوامبر ۱۹۱۰ اتحادیه صنعتی و آموزشی زنان اتحادیه اعتبار صنعتی را راه‌اندازی کرد، با الگوگیری از اتحادیه‌های اعتباری دیجاریس این اولین اتحادیه اعتباری اجتماعی غیرانتفاعی برای خدمت به تمام مردم در ناحیه بزرگتر بستون بود. قدیمی‌ترین اتحادیه اعتباری ملی در آمریکا در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد. اتحادیه اعتباری اس تی ماری به ساکنان جمهوری ماساچوست خدمت می‌کند.
بعداز تبلیغ کلیسا کاتولیک در دهه ۱۹۴۰ در کمک به فقرا در آمریکای لاتین، اتحادیه‌های اعتباری به سرعت در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به ویژه در بلوی، کاستاریکا، جمهوری دومنیکن، هندوراس و پرو گسترش یافتند. کنفدراسیون منطقه‌ای اتحادیه اعتبار آمریکای لاتین (COLAC) شکل گرفت و با سرمایه‌گذاری اتحادیه‌های اعتباری بانک توسعه درون آمریکا در منطاقی به سرعت در کل دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ رشد کرد. در سال ۱۹۸۸ اتحادیه‌های اعتباری COLAC نماینده ۴ میلیون عضو در ۱۷ کشور با صورت وام نیم بیلیون دلار آمریکا بودند. با این وجود، از اواخر دهه ۱۹۷۰ به بعد بیشتر اتحادیه‌های اعتباری آمریکای لاتین با مشکل تورم، عضویت راکد و مسائل جدی بازپرداخت وام مواجه شدند. در دهه ۱۹۸۰ اژانس‌های کم‌کننده مثل USAID سعی کردند تا اتحادیه‌های اعتبار آمریکای لاتین را با مساعدت فنی و متمرکز سازی تلاش‌های اتحادیه اعتباری بربسیج کردن پس‌اندازها از جمعیت محلی احیا کنند. در سال ۱۹۸۷ بحران مالی منطقه‌ای در اتحادیه‌های اعتباری ایجاد شد. نرخ‌های بالای عدم پرداخت بدهی و نکول‌های قابل توجه باعث بروز مسائل نقدینگی برای بیشتر اتحادیه‌های اعتباری در منطقه شد.Bernd Balkenhol (1999). Credit Unions and the Poverty Challenge. Upper Saddle River, New Jersey 07458: International Labour Organization. pp. 45–47. .
اتحادیه‌های اعتباری مازاد کافی را برای پوشش مخارج ایجاد می‌کنند، در غیر اینصورت، مثل بیشتر تجارت‌های دیگر آن‌ها نمی‌توانند به کار خود ادامه دهند. آن‌ها محجور می‌شوند و دست از موجودیت برمی‌دارند؛ تأثیرگذاری بر آن‌ها با وجوه پس‌انداز شده بین حوزه‌های قضائی متفاوت است.
عوامل متعددی اتحادیه‌های اعتباری را در خطر شکست قرار می‌دهند. آن‌ها ممکن است اجازه نداشته باشند پول کافی به مردمی را بدهند که مایل به دریافت وام و قادر به بازپرداخت ان هستند که بعلت قوانین شان در مورد وام دهی ست. وقتی بدهکاران دچار مشکل می‌شوند، اغلب بدهی‌هایی مثل وام‌های روزمزدی را با نرخ‌های سود بالا در ابتدا می‌پردازند، که اتحادیه‌های اعتباری در اولویت آخر قرار می‌گیرد؛ و در برخی موارد دادگاه‌ها بعد از صدور حکم علیه بدهکاران، با مدارا به آن‌ها اجازه می‌دهند تا بدهی‌های شان را با پرداخت‌های بسیار کم بپردازند، گاهی اوقات بدون سود، در بلند مدت.
اتحادیه‌های اعتباری سرویس را تنها برای مشتریان واحد ارائه می‌کنند. اتحادیه‌های اعتباری شرکتی (همچنین موسوم به اتحادیه‌های اعتبار مرکزی در کانادا) سرویس را برای اتحادیه‌های اعتباری با حمایت عملیاتی، کارهای تسویه وجوه و تحویل محصول و خدمت ارائه می‌کنند.
اتحادیه‌های اعتباری اغلب مشارکت‌ها را بین خودشان شکل می‌دهند تا خدماتی را به اعضا ارائه کنند. سازمان سرویس اتحادیه اعتباری(CUSO) عموماً یارانه انتفاعی یک یا چند اتحادیه اعتباری شکل گرفته برای این منظور است. برای مثال، خدمات مالی CO-OP، بزرگترین اتحادیه اعتباری با مالکیت شبکه درون بانکی در آمریکا شبکه ATM و خدمات مشترک به اتحادیه‌های اعتباری ارائه می‌کند. سایر نمونه‌های مشارکت‌ها بین اتحادیه‌های اعتباری شامل خدمات مشاوره اعتباری و نیز خدمات سرمایه‌گذاری و بیمه است.
لیگ‌های اتحادیه اعتباری کشور می‌توانند با سازمان‌های خارجی برای ارتقاء ابتکار عمل‌ها برای اتحادیه‌های اعتباری یا مشتریان مشارکت کنند. برای مثال، لیگ اتحادیه اعتباری هند از ابتکار عمل موسوم به «مشتعل کردن» حمایت می‌کند که برای ترغیب ابتکار عمل در صنعت اتحادیه اعتباری، با مؤسسه تحقیق فیلنس بکار می‌رود.
WCCU هم انجمن تجاری برای اتحادیه‌های اعتباری در جهان و هم آژانس توسعه است. مأموریت WOCCU کمک به اعضا و عضوهای بالقوه در سازمان دهی، توسعه، بهبود و یکپارچه سازی اتحادیه‌های اعتباری و سازمان‌های مرتبط به عنوان ابزارهای مؤثر برای توسعه اجتماعی و اقتصادی کل مردم است.
در ایالات متحده، اتحادیه‌های اعتباری فدرال از طریق سازمان ملی اتحادیه اعتباری (NCUA)مشخص و نظارت می‌شود، که بیمه عمر مشابه با حالتی را فراهم می‌کند که مشارکت بیمه عمر فدرال (FDIC)بیمه عمر را برای بانک‌ها ارائه می‌کنند. اتحادیه‌های اعتباری کشور توسط آژانس مقررات مالی کشور نظارت می‌شود اما ملزم به دریافت بیمه عمر نیستند. بعلت مسائل شکست‌های بانکی در گذشته، هیچ کشوری بیمه عمر را ارائه نمی‌کند و به این ترتیب دو منبع اولیه برای بیمه عمر وجود دارد، NCUA و بیمه مشترک امریکا(ASI)، بیمه‌کننده خصوصی در اوهایو.
در کانادا، برای ذخائر اتحادیه اعتباری در انتاریو، در سپرده‌های واجد شرایط شرکت بیمه عمر ۱۰۰۰۰۰ دلار پس‌انداز را باید پوشش دهید.
بحران انرژی سال ۱۹۷۹ یا دومین بحران نفتی در ایالات متحده آمریکا در نتیجه کاهش تولید نفت پس از وقوع انقلاب اسلامی ایران رخ داد. به رغم این که منابع نفت جهانی تنها حدود ۴٪ کاهش یافت، وحشت گسترده باعث شد قیمت نفت بسیار بالاتر برود. قیمت نفت خام به ۳۹٫۵۰ دلار در هر بشکه طی ۱۲ ماه افزایش یافت و صف‌های طولانی یکبار دیگر در پمپ بنزین‌ها ظاهر شد، همانند بحران نفتی سال ۱۹۷۳ سیاست جهانی و توازن قدرت بار دیگر تحت تأثیر قرار گرفت و اوپک تأثیر خود را از دست داد. در ۱۹۸۰، به دنبال جنگ ایران و عراق، تولید نفت در ایران تقریباً متوقف شد و تولید نفت عراق بسیار کاهش یافت. پس از ۱۹۸۰، قیمت‌های نفت آغاز به نزول بیست ساله کرد و در نهایت در سال‌های دهه ۹۰ تا ۶۰٪ دچار افت قیمت شد. صادرکنندگان نفت مثل مکزیک، نیجریه، و ونزوئلا تولید را گسترش دادند؛ اتحاد جماهیر شوروی تبدیل به تولیدکننده برتر جهان شد و نفت دریای شمال و آلاسکا به سمت بازار سرازیر شد.http://www.nacs50.com/decades/70s/ بحران اقتصادی سال‌های دهه ۸۰ آمریکا باعث شد که قیمت نفت تا میانه‌های دهه ۸۰ به شرایط پیش از بحران برنگردد.
در بحبوحه اعتراضات انبوه، محمدرضا پهلوی در اوایل ۱۹۷۹ ایران را برای همیشه ترک کرد و روح‌الله خمینی بسیار زود رهبر جدید ایران شد. اعتراضات شدیداً بخش نفتی ایران را دچار آشفتگی کرد، به نحوی که تولید به شدت کم شد و صادرات معلق ماند. در نوامبر ۱۹۷۸، اعتصاب ۳۷۰۰۰ کارگر در پالایشگاه‌های ملی نفت ایران در ابتدا تولید را از ۶ میلیون بشکه در هر روز و سپس به حدود ۱٫۵ میلیون بشکه رساند. در نهایت کارگران خارجی (ازجمله کارگران ماهر نفتی) از کشور خارج شدند.http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,946149,00.html
افزایش در قیمت نفت به نفع سایر اعضا اپک بود. وقتی کارشناسان نفت تحت دولت جدید ایران سپس کار خود را از سر گرفتند، قیمت‌ها بالا رفت. عربستان سعودی و سایر کشورهای عضو اپک تحت ریاست دکتر مانا الطیبی تولید را برای جبران کاهش افزایش داد، و ضرر کلی در تولید حدود ۴ درصد بود.
اپک از حفظ موقعیت برجسته خود بازماند، و در سال ۱۹۸۱ تولید بواسطه موقعیت سایر کشورها کم شد. بعلاوه، کشورهای عضو در بین خودشان دو دسته شدند. عربستان سعودی «تولیدکننده نوسانی» سعی کرد تا سهم بازار را به دست گیرد، تولید را افزایش داد و باعث فشار نزولی بر قیمت‌ها شد، این کار تسهیلات پرهزینه تولید نفت را کم سود یا حتی بی سود کرد.Oil Squeeze". Time. 1979-02-05. Archived from the original on 7 March 2008. Retrieved 27 January 2008.
بحران نفتی تأثیرات مختلطی در ایالات متحده داشت، چون برخی بخش‌ها مناطق تولیدکننده نفت بودند و برخی بخش‌ها مناطق مصرف‌کننده نفت بودند. ریچارد نیکسون کنترل‌های قیمت را بر نفت داخلی وضع کرد. کنترل گازوئیل لغو شد اما کنترل بر نفت داخلی آمریکا باقی ماند.
دولت جیمی کارتر مقررات زدایی مرحله‌ای قیمت‌های نفت را در ۵ آوریل ۱۹۷۹ آغاز کرد وقتی که میانگین قیمت نفت خام ۲۵٫۸۵ دلار آمریکا در هر بشکه بود. با آغاز انقلاب ایران، قیمت نفت خام به ۳۹٫۵۰ دلار در هر بشکه تا ۱۲ سال بعد افزایش یافت (بالاترین قیمت واقعی نفت تا ۷ مارس ۲۰۰۸).
مقررات زدایی کنترل‌های قیمت نفت داخلی به آمریکا اجازه داد تا خروجی خود را از میدان‌های بزرگ خلیج پرودهو افزایش دهد، درحالیکه واردات به شدت کاهش یافت؛ و هرچند ارتباط مستقیمی نداشت، فاجعه نزدیک در جزیره تری م ایل در ۲۸ مارس ۱۹۷۹ نیز پریشانی را در مورد سیاست و قابلیت دسترسی انرژی بالا برد.
به علت خاطرات کمبود نفت در ۱۹۷۳، خودرو سازان بسیار زود خرید وحشت‌انگیزی را آغاز کردند، و خطوط طولانی صف در پمپ بنزین‌ها ظاهر شد و آن‌ها شش سال پیش در طول بحران نفتی ۱۹۷۳ کار خود را آغاز کردند.
از آنجایی که میانگین مصرف خودرو بین دو تا سه لیتر بنزین کاهش یافت (حدود ۰٫۵–۰٫۸ بشکه)، برآورد می‌شد که امریکایی‌ها بیش از ۱۵۰ هزار بشکه نفت را در خطوط طولانی پمپ بنزین هدر می‌دادند.
در طول این دوره، بیشتر مردم معتقد بودند شرکت‌های نفتی به‌طور ساختگی کمبود نفت را ایجاد کردند تا قیمت‌ها را بالا ببرند، نه اینکه عواملی فراتر از کنترل انسان یا کنترل قیمت خود آمریکا در کار باشد. حجم نفت فروخته شده در ایالات متحده در ۱۹۷۹ تنها ۳٫۵ درصد کمتر از رکورد ثبت‌شده برای فروش نفت سال پیش بود.
نظرسنجی تلفنی از ۱۶۰۰ آمریکایی توسط مطبوعات مرتبط و اخبار ان‌بی‌سی نیوز که در می ۱۹۷۹ منتشر شد نشان داد که فقط ۳۷ درصد امریکایی‌ها کمبود انرژی را واقعی می‌دانستند، ۹ درصد مطمئن نبودند، و ۵۴ درصد کمبود انرژی را شوخی فریب‌آمیز می‌دانستند.
بیشتر سیاست‌مداران سهمیه‌بندی بنزین را پیشنهاد دادند؛ یکی از طرفداران هری هافس، حاکم مریلند بود که سهمیه‌بندی زوج-فرد را پیشنهاد داد (تنها افرادی با مجوز شماره‌گذاری شده فرد می‌توانست در روز فرد بنزین بخرد)، همچنان که در طول بحران نفتی ۱۹۷۳ استفاده می‌شد. چندین ایالت- در واقع سهمیه بندی زوج-فرد بنزین را اجرا کردند ازجمله کالیفرنیا، پنسیلوانیا، نیویورک، نیوجرسی، تگزاس. کوپن‌ها برای سهمیه‌بندی گازوئیل چاپ شد اما هرگز در طول بحران ۱۹۷۹ استفاده نشد.
در ۱۵ ژوئیه، رئیس‌جمهور کارتر طرح‌هایش را برای کاهش واردات نفت و بهبود راندمان انرژی در سخنرانی «بحران اعتماد» مطرح کرد (گاهی به عنوان سخنرانی «ناراحتی» شناخته می‌شود). اغلب گفته می‌شود که در طول این سخنرانی، کارتر ژاکت پوشید (در واقع او پیراهن آبی پوشید) و شهروندان را ترغیب کرد تا بیشترین تلاش‌شان را برای کاهش مصرف انرژی به کار بندند. او از پیش‌پنل‌های اب گرم خورشیدی را در سقف کاخ سفید نصب کرد و اجاق گاز هیزمی را در محل‌های زندگی. با این وجود، پنل‌ها در ۱۹۸۶ که برای نگهداری سقف در طول دولت جانشین وی رونالد ریگان اعلام می‌شد، برداشته شدند.
سخنرانی کارتر بحران نفتی را «معادل اخلاقی جنگ» استدلال می‌کرد. منتقدان آن زمان و منتقدان کنونی استدلال کردند طرح‌های پیشنهادی وی شرایط را بدتر کرد، نه بهتر. چند ماه بعد در ژانویه ۱۹۸۰ کارتر، اصول کارتر را صادر کرد که اعلام می‌کرد هر نوع تداخلی با منافع نفت آمریکا در خلیج فارس حمله به منافع حیاتی ایالات متحده محسوب می‌شود.
به علاوه، به عنوان بخشی از این تلاش‌های اجرایی در مقررات زدایی، کارتر حذف کنترل‌های قیمت را پیشنهاد داد که توسط دولت ریچارد نیکسون پیش‌تر در بحران ۱۹۷۳ وضع شده بود. کاتر با برداشتن کنترل‌های قیمت در چند فاز توافق کرد؛ آن‌ها نهایتاً تحت دولت ریگان در سال ۱۹۸۱ این قانون را برداشتند. کارتر گفته بود مالیات بالایی بر شرکت‌های نفتی وضع می‌کند. درحالیکه قیمت تنظیم شده نفت داخلی ۶ دلار در هر بشکه باقی ماند، قیمت بازار ۳۰ دلار بود."Rationing Coupons Shredded". New York Times. 1984-06-02. Retrieved 27 January 2008.
در سال ۱۹۸۰، دولت آمریکا شرکت سوخت‌های ترکیبی را برای تولید سوخت جایگزین با سوخت‌های فسیلی وارد شده تأسیس کرد.
وقتی قیمت نفت خام وست تگزاز اینترمدیت ۲۵۰ درصد بین ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰ افزایش یافت، حوزه‌های تولیدکننده نفت تگزاس، اکلاهاما، کلرادو، وایومینگ و آلاسکا رونق اقتصادی و ریزش جمعیت را تجربه کردند.
همزمان، سه خودروسازی بزرگ آمریکا (فورد، کریسلر، جنرال موتورز) در حال بازار یابی خودروهای کامل کوچک شده مثل شورلت کاپرایس، فورد ال تی دی کراون ویکتوریا و دوگت اس تی بودند. رایس که الزامات تصویب شده ۱۹۷۸ اقتصاد سوخت CAFE را محقق ساخت. واکنش دیترویت به محبوبیت روبه رشد کمپکت‌های وارد شده مثل تویوتا کرلا و فولکس واگن، استیشن شورلت، و فرد فاریمت بود؛ شرکت فورد، فورد پینتو را جایگزین فورد اسکرت وکریسلر کرد، در شرف ورشکستگی دگ اریس کا را معرفی کرد. جنرال موتورز از واکنش‌های بازار به استیشن ناخرسند بود و شورلت کرسیکا و شورلت برتا را در سال ۱۹۸۷ معرفی کرد که فروش بهتری داشت. جنرال موتورز شورلت منزا را نیز جایگزین کرد، ۱۹۸۲ شورلت کاوالیر را معرفی کرد که استقبال بهتری داشت. فورد رد بازار مشابه فرمنت را تجربه کرد، و خودرو چهار چرخ فورد تمپو را در سال ۱۹۸۴ معرفی کرد. چکر موتور که بخاطر مارتن نمادین برای ناوگان تاکسی رانی معروف بود، دست از تولید خود در سال ۱۹۸۲ برداشت. موتورز آمریکا، آخرین تولیدکننده مستقل خارجی وارد فعالیت اقتصادی مشترک با رنو شد که خودروهای بازار انبوه خود را در راستای خط تولید باقی‌مانده AMC به فروش رسند که فروش شان از زمان سود دهی بخش جیپ کاهش یافته بود، به ویژه با معرفی ماشین اسپورت ایکس جی که به از بین رفتن شرکت انجامید و پریشانی‌های مالی با مشارکت رنو به سلطنت ان پایان داد- که رنو مالکیت 100% AMC را در سال ۱۹۸۲ تا اواخر ۱۹۸۶ به دست گرفت وقتی که آن‌ها سهامAMC را به شرکت کریسلر فروختند- سپس آن‌ها AMC را در اواخر ۱۹۸۷ جذب کردند که بخش جیپ هم‌اکنون بخشی از کریسلر است (خودروهای کنونی FCA).
دیترویت برای افزایش ناگهانی در قیمت‌های سوخت، وبرندهای وارد شده خوب آماده نبود (اولاً علامت‌های آسیایی که به‌طور انبوه بازار یابی می‌شدند و هزینه ساخت کمتری در مقایسه با برندهای انگلیسی والمان غربی داشتند-افازیش ارزش دچت مارک و پوند انگلیسی به تحولی در افزایش تولیدکنندگان ژاپنی منتج شد که محصول خود را از ژاپن با هزینه کمتر صادر می‌کردند) دران زمان به‌طور گسترده در آمریکا موجود بود و پایه مشتری سلطنتی را توسعه داده بود- سه خودرو ساز بزرگ ژاپنی رقابت‌های تبلیغاتی شان را آغاز کردند (هوندا باًما ان را ساده می‌کنیم، تاگلین و داتسن با شعار"ما پیش می‌بریم" و تویوتا با "اوه چه احساسی ")مشتریان سنتی سه خودرو ساز بزرگ را ربودند. یک سال پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، سازندگان ژاپنی با سرکوب تولید دیترویت به نخستین تولیدکننده در جهان تبدیل شدند. صادرکنندگان ژاپن پس از سلطه بر بازار تولیدکنندگان اروپایی را کنار زدند-برخی اعلام ورشکستگی کردند یا از بازار آمریکا خارج شدند، به ویژه در سایه بازار خاکستری خودروها یا ناتوانی خودرو در تحقق الزامات DOT(از الزامات تشعشع تا نور خودرو). بیشتر برندهای وارداتی از تکنولوژی‌های ذخیره سوخت مثل تزریق سوخت یا موتورهای چند دریچه‌ای نسبت به استفاده رایج از کاربراتورها بهره‌مند می‌شدند. همچنین، برندهای وارداتی از اصول اخلاقی تجارت نواورانه‌شان استفاده می‌کردند مثل سیستم صورت اموال درست به موقع اما دولت آمریکا شرایطی را وضع کرد که برندهای ژاپنی (سپس به کره جنوبی و اروپا نیز تعمیم یافت) آغاز به برونسپاری عملیات شان با افتتاح واحدهای صنعتی مونتاژ در ایالات متحده (بویژه آمریکا جنوبی که خودروسازان داخلی شرایط مساعدی با اتحادیه‌های کارگری از ایالت‌های راست بلت نداشتند)، کانادا و مکزیک کنند تا خودروها و کامیون‌های سبک شان را در آنجا بسازند. برندهای وارداتی نیز با قوانین محلی تألیف شد که خودرو وارداتی باید درصدی از اجزاء خودرو ساخته شده از آمریکا، کانادا یا مکزیک را (پیش از تأسیس نَفتا) داشته باشد و قانون برچسب زنی خودرو آمریکایی ۱۹۹۴ که درصدی از بخش‌های خودرو چاپ شده در استیکر خودرو فروخته شده از طریق دلال را الزامی می‌کرد. این شرایط واردات خودرو سازان ژاپنی را ترغیب به واردات حجم محدودی از خودروها کرد اما مطابق با وضع محدودیت‌های صادرات داوطلبانه ۱۹۸۱ دولت آمریکا، خودروسازان علامت‌های تجملی مربوطه را تثبیت کردند اما با کسب اجازه از سازندگان اصلی شان (هوندا، تویوتا، نیسان). بخش کادیلات جنرال موتورز واحد صنعتی نیروی V8-6-4 (نمونه اولیه مدیریت سوخت فعال روز-مدرن یا جابجایی متغیر) را آزمایش کرد که یک شکست در بازار بود. با این حال، اقتصاد کلی سوخت افزایش یافت که یک عامل منتهی به اشباع متعاقب نفت دهه ۱۹۸۰ بود.
علی عبدالله‌ زاده (زادهٔ ۱۴ دی ۱۳۷۱ در آبادان) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
علی عبدالله زاده در اینستاگرام
مدیسون «مدی» نیکول زیگلر (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۲) رقصنده، مدل و هنرپیشه آمریکایی است. او بیشتر برای نقش داشتن در برنامهٔ تلویزیونی واقع‌نما لایف‌تایم با عنوان "دنس مامز"، و همچنین ایفای نقش در موزیک ویدئوهای خواننده استرالیایی سیا فارلر، شامل «چلچراغ»، «قلب کشسان»، «دختران بزرگ می‌گریند» و «حال ارزون» شناخته شده است که در مجموع بیش از ۴ میلیارد بازدیدکننده در وبگاه یوتیوب به خود اختصاص داد. او در اولین فیلم سینمایی خود با عنوان "کتاب هنری" در سال ۲۰۱۷ ایفای نقش نمود. همچنین در سال ۲۰۱۶ در انیمیشن بالرین به عنوان صداپیشه ایفای نقش کرد. او در سال ۲۰۲۱ در فیلم موسیقی به عنوان بازیگر ایفای نقش کرد و جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر نقش مکمل زن‌ را با بازی در این فیلم برد.
"مدی زیگلر" فرزند کورت زیگلر و ملیسا گیسونی زیگلر، ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۲ در پیتسبرگ، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او نژادی لهستانی، آلمانی و ایتالیایی دارد و برای دو روز اول زندگی خود، تیلور نام گرفت. پدر و مادرش در سال ۲۰۱۱ از یکدیگر جدا شدند، و مادرش در سال ۲۰۱۳ با گِرگ گیسونی، معاون رئیس خدمات هسته‌ای و مدیر پروژه انرژی مرکزی وستینگهاوس ازدواج نمود. او رقص‌هایی نظیر باله، تپ، لیریکال، آکرو، جاز و مدرن را تعلیم دیده است. "مدی زیگلر" خواهری کوچکتر از خود با نام مکنزی (زادهٔ ۴ ژوئن ۲۰۰۴) دارد که در کنار او در برنامه تلویزیونی واقع‌نما "دنس مامز" ظاهر شده است و همچنین دو برادر ناتنی به نام‌های رایان و تیلر دارد. مدی زیگلر تا سال ۲۰۱۳ به مدرسه ابتدایی می‌رفت اما بعد از آن مدرسه را ترک کرد و تحصیل خود را به صورت مدرسه در منزل ادامه داد. صفحه اینستاگرام وی ۱۴ میلیون دنبال کننده دارد و در آن عکس‌ها و فعالیت‌های خود را به اشتراک می‌گذارد.
در ادامه اطلاعاتی در مورد مدیریت شبکه آمده است.
روش‌های جانبی اندکی برای مدیریت شبکه و وسایل شبکه وجود دارند. برخی از آنها عبارتند از پروتکل آسان مدیریت شبکه، واسط خط فرمان و کوربا.
برخی از روش‌های رسمی نیز موجود است که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
رساننده خدمات اینترنتی (ISP) از فناوری ای که به نام بازرسی ژرف بسته‌ها شناخته می‌شود برای کنترل ازدحام استفاده می‌کند.
پایش شبکه یکی از زیر مجموعه‌های فرایند مدیریت شبکه است که به طور مداوم به منظور نظارت بر اجزا شبکه، سرعت شبکه و امنیت شبکه صورت می‌گیرد و در صورت بروز مشکل مدیران شبکه را(از طریق رایانامه، پیامک یا سایر سامانه‌های هشداردهنده) آگاه می‌کند.
بویشگر به برنامه‌ای رایانه‌ای یا قطعه‌ای سخت‌افزاری گفته می‌شود که می‌تواند به رهگیری و ضبط جریان اطلاعات در یک شبکه یا بخشی از یک شبکهٔ رایانه‌ای بپردازد.
بدون تماشاگر () عبارتی است که در برخی ورزش‌ها و بویژه فوتبال، به موقعیت‌هایی گفته می‌شود که تماشاگران، اجازه حضور و تماشای یک مسابقه را ندارند. دلایل این کار می‌تواند شامل تنبیه یک تیم، مسائل ایمنی ورزشگاه‌ها یا جلوگیری از درگیری احتمالی طرفداران دو تیم باشد. بازی‌های بدون تماشاچی در بندهای ۷، ۱۲ و ۲۴ «آئین‌نامهٔ انضباطی فیفا» پیش‌بینی شده است.
پس از آنکه طرفداران باشگاه فوتبال وستهام یونایتد در بازی رفت مقابل کاستیا آشوب و بلوا بپا کردند، فیفا مقرر داشت تا بازی برگشت در ورزشگاه بولین گراوند و بدون تماشاگر برگزار شود.
بدنبال یاغی‌گریِ طرفداران باشگاه فوتبال استون ویلا در مقابل تیم اندرلشت در بازی رفت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا، فیفا دستور داد تا بازی برگشت بدون تماشاچی در سپتامبر ۱۹۸۲ در ورزشگاه ویلا پارک برگزار شود. این بازی در ساعت ۲:۳۰ یک ظهر چهارشنبه برگزار شد.
با کشته شدن یک افسر پلیس در جریان یاغی‌گری تماشاچیان در یکی از بازی‌های سری آ، مابین دو تیم کاتانیا و پالرمو در ۲ فوریه ۲۰۰۷ میلادی، فدراسیون فوتبال ایتالیا کلیهٔ بازی‌ها را به حالت تعلیق درآورد. با آنکه بعدها، این بازی‌ها از سرگرفته شد، اما بسیاری از تیم‌ها وادار شدند تا زمان ارتقاءِ مسائل امنیتی و ایمنی باشگاه‌هایشان، بازی‌ها را بدون تماشاچی برگزار کنند.
باشگاه فوتبال یوونتوس مجبور شد تا یک بازی خانگی را بدون تماشاچی برگزار کند. دلیلش آن بود که طرفداران این تیم به «ماریو بالوتلی»، مهاجم تیم اینتر میلان توهین‌های نژادپرستانه کردند. این بازی در آوریل ۲۰۰۹ انجام شد و نتیجه‌اش ۱–۱ بود.
در جریان بازی دو تیم دینامو بخارست و اسلوان لیبرتس در لیگ اروپا، طرفدارانِ دینامو بخارست در دقیقهٔ ۸۸ بازی واردِ زمین شده و به تیم مقابل حمله کردند. به همین سبب، باشگاه فوتبال دینامو بخارست وادار شد تا دو بازیِ خانگیِ بعدی‌اش در لیگ اروپا را بدون تماشاچی برگزار کند.
مجید جوانمرد (زاده ۱۳۳۳ در اهواز) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
یاور تورنگ (زاده ۹ شهریور ۱۳۳۷ در آبادان) تدوین‌گر اهل ایران است.
مدال طلای جامعه بین‌المللی حرفه‌ای در اپتیک و فوتونیک کاربردی یا به اختصار مدال طلای SPIE، بالاترین افتخار جامعه بین‌المللی حرفه‌ای در اپتیک و فوتونیک کاربردی است و به عنوان یکی از برجسته‌ترین جوایز در زمینهٔ فوتونیک و مهندسی اپتیک و لیزر مرتبط با علوم کاربردی است. این جایزه به صورت سالانه از سال ۱۹۷۷ میلادی اهدا می‌شود و علاوه بر مدال مبلغ ۱۰۰۰۰ دلار آمریکا به عنوان جایزه به فرد برنده اهدا می‌شود.
این فهرست کامل نیست
«برای من فرقی نمی‌کند» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، «کیت کارادین» است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد و در فیلم سینمایی «نشویل» بکار رفت.
برخی به اشتباه فکر می‌کردند که خواننده این ترانه جیم کروچی است؛ چرا که تُنِ صدا و نحوهٔ اجرای و حتی گیتارنوازی این دو هنرمند شبیه به هم بود؛ اما جیم کروچی یک سال قبل از انتشار «نشویل» درگذشته بود.
این ترانه در سال ۱۹۷۶ میلادی، برندهٔ جایزه اسکار بهترین ترانه و همچنین برندهٔ جایزه گلدن گلوب «بهترین ترانهٔ فیلم» شد.
«برای من فرقی نمی‌کند» در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رتبه ۱۷ را به دست آورد و یک هفته در صدرِ «جدول ترانه‌های معاصر بزرگسالان» باقی ماند. بعدها هنرمندان دیگری این ترانه را بازخوانی کردند.
ترانه در فهرست ۱۰۰ ترانهٔ برتر سینمای آمریکا که سال ۲۰۰۴ از سوی بنیاد فیلم آمریکا منتشر شد، در رتبهٔ ۸۱ قرار گرفت.
کارتل مدئین شبکه سازمان یافته تأمین‌کننده و قاچاق مواد مخدر (شامل به کوکایین ، هروئین و غیره) ریشه دار در شهر مدئین کلمبیا بود. این کارتل مواد مخدر در تمام طول دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی در کلمبیا، بولیوی، پرو، هندوراس، ایالات متحده آمریکا و همچنین کانادا و اروپا فعالیت داشته‌است. این کارتل توسط برادران اوچوا وازکز به نام‌های خورخه لوییس، خوآن دیوید و فابیو به همراهی پابلو اسکوبار و خوزه گونزالو رودریگز گاچا تأسیس و اداره می‌شد. در سال ۱۹۹۳ با تلاش‌های بسیار زیاد گروه لوس په پس، دولت کلمبیا با همکاری کارتل کالی، گروه‌های شبه نظامی راست و دولت ایالات متحده، کارتل مدئین متلاشی و اعضای آن زندانی یا ترور شدند.
در اوج فعالیت‌های این کارتل، هر هفته چندین تن کوکائین به کشورهای مختلف دنیا قاچاق می‌شد. همچنین در مقطع زمانی کارتل مدئین در حدود ۸۴ تا ۹۰ درصد کوکائین آمریکا و ۸۰٪ کوکائین دنیا را تأمین می‌کرد.
«برو به یکی بگو که باور کنه» () نام ترانه‌ای است که در سال ۱۹۱۸ میلادی و در دوران جنگ جهانی اول منتشر شد. اشعار ترانه را «هارولد آتریج» نوشته؛ آهنگ آن‌را «ژان شوارتز» و «آل جولسون» ساخته‌اند و توسط آل جولسون اجرا شده است.
بر اساس تخمین‌های کنونی از میزانِ فروش، این ترانه در روزگار خود، رتبهٔ دوم «۱۰۰ ترانه برتر ایالات متحده آمریکا» را بدست آورده است.
شعر ترانه، اشاره‌ای است به ضرب‌المثل انگلیسی «"برو به یکی بگو که باور کنه"» و در آن «ویلهلم دوم» (قیصر آلمان و پادشاه پروس) به‌طور مستقیم مورد خطاب قرار گرفته است.
رؤیاهای دم صبح مستند بلند سینمایی است به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مهرداد اسکویی که در سال ۲۰۱۶ ساخته شده‌است. این فیلم در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر و شصت و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلیناله آلمان در بخش مسابقه (رده سنی ۱۴+) برگزیده شده‌است و مهرداد اسکویی در جشنواره ترو فالس آمریکا با بردن جایزه ترو ویژن به عنوان برترین مستندساز سال ۲۰۱۶ در جهان برگزیده شد.
این فیلم از جشنواره‌های مهمی چون شصت و ششمین جشنواره فیلم برلین، جشنواره True & False (بخش True vision), نوزدهمین جشنواره فیلم مستند Full Frame, سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر و نهمین جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت و کشورهایی چون: مولداوی، لهستان، پرتغال، آلمان و آمریکا جوایز معتبری را به خود اختصاص داده‌است. عفو بین‌الملل جایزه سال ۲۰۱۶ خود در چارچوب برلیناله را به این مستند دربارهٔ دختران ساکن کانون اصلاح و تربیت شهر زیبای تهران اهدا کرد. همچنین این فیلم در فهرست نشریه معتبر ویلج ویس آمریکا از بین ۲۵ فیلم برتر سال ۲۰۱۷ در جهان، رتبه هفتم را از آن خود کرد.https://isna.ir/news/96101005086/رویای-دم-صبح-در-رتبه-ی-هفتم-جهانی-یک-نشریه-معتبر در عین حال فیلم مستند سینمایی «رویاهای دم صبح» از سوی وب سایت سینمایی متاکریتیک با امتیاز ۸۵ از ۱۰۰، در رتبه سی‌ونهم برترین فیلم سال ۲۰۱۷ در جهان قرار گرفت.https://isna.ir/news/96100603147/فروشنده-در-جمع-برترین-های-سال-۲۰۱۷ این فیلم تا کنون ۳۳ جایزه ملی و بین‌المللی دریافت کرده‌است.