moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در این خط حرفها به هم چسبیده نیستند و سرهم‌نویسه‌ها (انواع استاندارد عبارتند از: sk, šc, št, ša) کمیاب بوده و خاستگاه ثانویه دارند. فاسی روی‌هم‌رفته ۱۶ سرهم‌نویسه را فهرست می‌کند ولی بیشتر آن‌ها در پی تلاش برای زیبانویسی (کشیدن دم حروف) ایجاد شده‌اند..
امروزه برخی از پژوهشگران بر این باورند که باید خط فارسی کنونی را که برگرفته از خط عربی است، با خط اوستایی ایرانی جایگزین نمود. از آن دسته ابراهیم پورداوود است. ایشان در بخش «دین‌دبیره» از کتاب «اوستا» چنین می‌نویسند:
چندی است که در ایران به کاستی‌های دبیرهٔ عرب برخورده و درصدد چارهٔ آن هستند. دسته‌ای طرفدار اصلاح همین دبیره (الفبا) ی کنونی هستند، دسته‌ای دیگر می‌خواهند که آن را به کناری گذاشته و دبیرهٔ لاتین را اختیار کنند. نتیجهٔ کار طرفداران اصلاح دبیرهٔ کنونی تا آن مقداری که به نظر نگارنده رسید بی‌مصرف و مضحک است. البته دبیرهٔ لاتین بسیار ساده و کامل است ولی گزینش آن از برای کشوری که همهٔ شئونات ملی خود را باخته‌است و تنها دارای یک زبان شکسته‌است صلاح نمی‌باشد.
همه کس می‌داند که به واسطهٔ دبیرهٔ عرب این همه واژگان سامی به فارسی راه یافته‌است به گونه‌ای که تنها یک سوم واژگان ما آریایی است. فردا پس از برگزیدن دبیرهٔ لاتین دسته دسته واژگان زبان‌های اروپایی به زبان ما راه خواهند یافت و صدها واژه مانند رولیسیون، کونستیسیون، پارلمان، کاندیدات، کمیسیون، بودجه و… با همان دبیرهٔ لاتین و املای درست فرانسه نوشته می‌شود: revolution , Constitution , Parlement , Candidate, Commission, budget...
با این ترتیب زبان آلودهٔ ما آلوده تر خواهد شد. همان گونه که اندیشمندان ما می‌خواهند که با تغییر دبیره به دانش و آگاهی ما بیفزایند باید پیشرفت دادن ملیت مان را نیز در نظر داشته باشند. باید به گونه‌ای عمل کنند که از درخت کهنسال ما، دوباره شاخ و بری سر زند نه آن که تیشه به ریشهٔ آن رسد. ملیت ما باید دوش به دوش هم با شیمی و فیزیک و هندسه پیشرفت کند نه آن که یکی از آن‌ها فدای دیگری گردد. یگانه راه نجات ایران زنده نمودن سنت ملی آن است. چه خوب است که ترقی خواهان ما در تغییر الفبا نیز به «دین دبیره» که به فتوای دانشمندان اروپایی خاورشناس یکی از دبیره‌های خوب به‌شمار می‌رود نظری افکنند و این الفبای ساده و آسان را که در مدت چند ساعت می‌توان یادگرفت به کلی فراموش نکنند. گذشته از آن که دین دبیره برگزیدهٔ نیاکان ماست به وسیلهٔ آن می‌توانیم خدمات شایانی به زبان و ملیت خود بنماییم و نفوذ واژگان عربی و ترکی و اروپایی در فارسی کم‌تر خواهد شد؛ همان گونه که در پارینه، دبیرهٔ عرب واژگان سامی را داخل زبان ما کرد در آینده «دین دبیره» واژگان فراموش شدهٔ (پارسی) را دوباره به یاد ما خواهد آورد و نیز به تلفظ درست واژگان فارسی که به واسطهٔ کاستی دبیرهٔ عرب دگرگون شدند موفق خواهیم شد، از آن جمله‌است نام خود میهن ما «ایران» که تا چند سدهٔ گذشته تلفظ درست آن Ēran محفوظ بود.
در کل، این خط ـ بدون احتسااحروف نه ۳در لکی انواع مختلفی ن ون ۱۶ واکه دارد. به‌طور کلی، دو نوع شیوهٔ اصلی ترانویسی برای خط اوسدیی وجود دارد: ُشیوه نوی آن از کارلُ هوفمان که از سکند» می‌بینیم ال ۱۹۹۶ میلادی است و شیوهٔ قدیمی‌تر آن از کریستین بارتولومه.
همچنین پس از آنکه از این سامانهٔ نوشتاری در نوشتن به زبان فارسی میانه (به عنوان مثال پازند)، همخوانِ 𐬮 به این فهرست برای نشان دادن واج لام /l/ که پیشتر در زبان اوستایی وجود نداشت، اضافه شد.
چهار سرهم‌نویسه رایج در دست‌نوشته‌های اوستایی:
U+200C ZERO WIDTH NON-JOINER می‌تواند برای بستن دلخواه بکار گرفته شود. برای نمونه: بسجنید (U+10B31 10B00) با (U+10B31 200C 10B00).
فاسی. (Fossey) ۱۶ سرهم‌نویسه را فهرست‌بندی کرده ولیکن بیشترشان در پی اندرکنش پایانه‌ها و دبیره‌های صدادار دیسانیده می‌شود.
اعداد و شماره‌ها را می‌توانید از "جدول الفبای اوستایی کارل فولمن" در بخش «الفبا» ببینید.
واژه‌ها و بخش نخستین ترکیبها به وسیلهٔ نقطه جدا می‌شوند. گذشته از این‌ها، نشانه‌گذاری در دست نوشته‌ها ضعیف بوده یا اصلاً وجود ندارد، و از این رو کارل فریدریش گلدنر در دهه ۱۸۸۰ یک روش نشانه‌گذاری استاندارد را برای نوشتن درست کرد. در این شیوه، که او بر اساس یافته‌های خود آن را توسعه داد، سه نقطه به شکل یک مثلث، که با توجه به اندازهٔ نقطه‌ها و نحوهٔ چینش آن‌ها (یک نقطه بالا دو نقطه پایین، یا دو نقطه بالا یک نقطه پایین) نقشش تعیین می‌شود و نقش دو نقطه، نقطه‌ویرگول، نقطهٔ پایان جمله، و پایان بخش (section) ایجاد می‌کند. دو نقطه بالا و یک نقطه پایین، با افزایش اندازهْ نقطه، نشان دهندهٔ دو نقطه، نقطه‌ویرگول، نقطهٔ پایان جمله و پایان بخش می‌باشد. یک نقطه در بالا و دو نقطه در پایین به معنای پایان جمله و پایان بخش نوشته می‌شود.
"نوشتار اصلی: اوستایی (بلوک یونیکد)"
الفبای اوستایی به یونیکد استاندارد در اکتبر ۲۰۰۹ با انتشار نسخه ۵٫۲ رونمایی شد.
مقطع‌نگاری رایانه‌ای با اشعهٔ مخروطی نوعی مقطع‌نگاری رایانه‌ای است.
منبع پرتوهای ایکس این سیستم‌ها حین تشعشع خود حرکت می‌کنند.
این سیستم‌ها بر خلاف سیستم‌های متعارف، به جای بهره بردن از پرتوهای با مقطع بادبزنی ، از پرتوهای مخروطی شکل بهره می‌برند.
از آنجایی که این سیستم‌ها از آشکارسازهای آرایه‌ای استفاده می‌کنند، به جای گرفتن تصویر به صورت برش به برش، یک حجم داده از بیمار بدست می‌آورد. در واقع تفاوت اصلی این‌گونه سیستم‌ها با روش‌های متعارف سی تی در چگونگی بازساخت (reconstruction) سیگنال است تا شکل پرتو.
اندازه این سیستم‌ها نیز از سیستم‌های متعارف کوچکتر بوده، و برخی از این‌گونه سیستم‌ها دز کمتری به بیمار می‌رسانند.Loubele M, Bogaerts R, et al. "Comparison between effective radiation dose of CBCT and MSCT scanners for dentomaxillofacial applications". Eur J Radiol. 2009 Sep;71(3):461-8. Epub 2008 Jul 18.
زاویهٔ تکان یک کمیت در فیزیک پزشکی و بویژه ام آر آی است، و با حرف آلفا (α) نشان داده می‌شود.
موقعیت نهایی بردار مغناطیسی هسته (nuclear magnetization vector) به‌دنبال اعمال پالس الکترومغناطیسی RF، به دامنهٔ میدان B و مدت دوام آن بستگی دارد. بر طبق تعریف، به زاویه‌ای که بردار مغناطیسی به‌دنبال اعمال میدان B طی می‌کند، زاویه تکان گفته می‌شود."اصول سیستمهای تصویرگر پزشکی". ترجمه دکتر منصور وفادوست. انتشارات دانشگاه امیرکبیر. ص۳۳۵
گیپوسکوا در اسپانیایی z س تلفظ می‌شود استانی در شمال اسپانیا، در بخش خودمختار باسک است.
این استان هم‌مرز با استان‌های بیسکای، آلبا، بخش خودمختار نابارا، کشور فرانسه و دریای کانتابریا است.
مرکز این استان، شهر سان سباستین است و ۶۸۲٬۹۷۷ نفر (۲۰۰۲) در آن زندگی می‌کنند که از این میان یک چهارم، ساکن شهر سان سباستین هستند.
استان گیپوسکوا ۱٬۹۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد (کوچکترین استان اسپانیا) و دارای ۸۸ دهستان است.
کافه دو فلور (به فرانسوی Café de Flore)در بلوار سن ژرمن واقع در منطقه ۶ پاریس در کشور فرانسه قرار دارد.
این کافه در سال ۱۸۸۷ در اوایل سومین جمهوری فرانسه باز شد و نامش را از مجسمه‌ای که در آن سوی بلوار قرار دارد به عاریت گرفته است. این کافه محل رفت‌وآمد روشنفکران بسیاری از جمله ژان پل سارتر و سیمون دو بوار بود. انجمن آزادی‌خواهی «آزادی عزیز» (liberte cherie)دائماً کنفرانس‌هایی را با شرکت سایر آزادیخواهان در این کافه برگزار می‌کند.
کافه دو فلور هر سال در ماه سپتامبر، پذیرای هیئت داوری جایزه ادبی فلور می‌باشد که جایزه‌ای را به نویسنده‌ای جوان برگزیده اهدا می‌نماید.ویکی‌پدیای فرانسوی
حِلّه (به معنی منزل‌گاه)، از شهرهای عراق و مرکز استان بابل است. این شهر در کنار رودخانه حله (از شاخه‌های رود فرات) و در ۹۰ کیلومتری جنوب بغداد، بر سر راه بغداد به نجف قرار دارد. در سال ۱۳۷۸ هجری شمسی این شهر حدود ۳۶۴٬۷۰۰ نفر جمعیت داشته‌است بیشتر آنها شیعه هستند.
شهر حله در قرن‌های پنجم و ششم قمری از زیباترین شهرهای عراق بود. این شهر به دست یکی از خلفای آل بویه به نام سیف الدوله اسدی در قرن پنجم هجری آباد شد.
سیف الدوله در این شهر قصرها و خانه‌های زیبا ساخت و با آباد شدن آن، تجار و علما و شعرای فراوانی به سوی آن روی آوردند و در اندک زمانی حله مرکز تمدن و فرهنگ اسلامی گشت.
حله از اوایل قرن ششم تا قرن دهم، مرکز علم و اجتهاد و مهد حوزه علمیه شیعه بود؛ و سپس حوزه شیعه به کربلا و سپس به نجف منتقل شد. گویند در یک قرن قریب به ۵۰۰ مجتهد در دیار حله می‌زیسته‌اند و این حکایت از نهایت شکوفایی علم و دانش در یک دیار می‌کند.
ابن بطوطه بازارهای حله را ستوده و حمدالله مستوفی همزمان وی گفته‌های وی را بدین شرح تکمیل نموده‌است:《آب فرات بر میان شهر می‌گذرد و غلبه شهر بر جانب غربی بود و به طرف شرقی عمارت اندک است و نخلستان بسیار دارد و بدین سبب هوایش متعفن است اکثر اوقات ارزانی باشد ارتفاعاتش مانند بغداد است. اهل آنجا شیعهٔ اثنا عشری‌اند. سفید چهره ضخیم جثه همچون اهل بغداد و چشمانی درشت و ابروانی کشیده و زیبایی سادات گونه و به زبان عربی مغیر است و در کار مذهب بغایت متعصب باشند و در آنجا مقامی ساخته‌اند و اعتقادشان آنکه مهدی که در سامره غایب شد باز از آنجا بیرون خواهد آمد.
در تاریخ پنجشنبه ۴ آذر ۱۳۹۵ خورشیدی، پس از ساعت ۱۴:۰۰ بعد از ظهر در یکی از پمپ بنزین‌های حلّه و در میان اتوبوس‌های زائران طی یک انفجار تروریستی انتحاری حدود ۵۷ نفر از زائرین ایرانی اربعین که اکثریت قریب به اتفاق آنان از اهالی استان خوزستان بودند کشته شدند. در میان آمار دیگر کشته شدگان شهروندان بحرینی، پاکستانی و افغان هم دیده می‌شود. ساعاتی پس از این انفجار گروهک و
تروریستی داعش مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت.
مستوفی کسی بوده‌است که در گذشته مسئولیّت سرپرستی امور دولتی حسابداری کشورهای اسلامی را به عهده داشته‌است. به عبارت دیگر مستوفی نقش حسابدار کل را ایفا می‌کرده‌است. خود واژهٔ مستوفی کلمه‌ای است از ریشه استیفاء. و به معنی کسی که «حق خود را به‌طور وافی و کافی بگیرد.»سرواژه مستوفی. علی‌اکبر دهخدا، لغت‌نامه دهخدا
این عنوان از زمان عباسیان به‌طور عمومی برای این سمت مورد استفاده قرار گرفت. مستوفی که در مرکز دارالحکومه بودند حساب دخل و خرج حکومت را در دست داشتند، و مستوفی‌های استان‌ها پرداخت حقوق و مستمری‌ها، و رسیدگی به امور مالی و مالیاتی استانی را انجام می‌دادند. از مستوفیان تاریخ می‌توان به مستوفی الممالک در دوره قاجار و حمدالله مستوفی، تاریخ‌نگار اشاره کرد. در دوره قاجار مستوفی شغل مستوفی موروثی بود و از پدر به پسر می‌رسید. مستوفیان قاجار از اهالی آشتیان، تفرش و گرکان بودند. در دوره قاجار لقب برخی از کسانی بود که به کار «استیفاء» یا دریافت مالیات و امور دارایی کشور یا ولایات و ایالات می‌پرداختند.
این عنوان در دورهٔ عباسیان استفادهٔ عام داشت. در دورهٔ غزنویان مستوفی الممالک به وزیر کشور پاسخگو بود و حساب درآمدها و هزینه‌های دیوان وزیر را رسیدگی‌ می‌کرد. در دوره سلجوقیان و هنگام صدارت خواجه نظام الملک طوسی، مستوفی دومین سمت مهم بود و تنها پس از وزیر اعظم قرار داشت. دیوان مستوفی در این زمان معادل دیوان زمام (دیوان کنترل مالی) بود. هر چند در این دوره اصطلاح دیوان الزمام برای دیوان استیفاء نیز بکار می‌رفته‌است که اطلاعات مستقیمی در مورد نحوه کار این نهاد در زمان سلجوقیان موجود نیست. لمبتون می‌نویسد که این دیوان به زیر شاخه‌هایی مانند «دیوان معامله و قسمت» تقسیم می‌شد که از جمله کارهای آن رسیدگی به قراردادهای جمع‌آوری مالیات و شبکه مستوفیان استان‌ها که «عامل» نیز نامیده می‌شدند و جمع‌آوری مالیات‌ها، پرداخت حقوق و مستمری‌ها بود. مستوفی که در مرکز دارالحکومه مستقر بود دارای تبحر در مدیریت اداری و مالی بود و این شخص معمولاً قدرت نفوذ زیادی در اداره امور مملکت داشت؛ مثلاً در زمان سلطان سلجوقی برکیارق، مجد الملک القمی البلاسانی قدرت پشت پرده واقعی در زمان صدارت وزیر ضعیف آن زمان، فخر الملک ابن نظام الملک بود. در موارد متعددی در این دوران مستوفی خود پا بر منصب صدارت اعظمی می‌نهاد و به عنوان وزیر شاهان سلجوقی انتخاب می‌شد.R. LEVY-[C.E. BOSWORTH]) Encycipedia of Islam, Page 753-4
در زمان خلفای فاطمی مصر، مستوفی می‌توانست، سرپرست یک دیوان مانند دیوان جیش باشد یا می‌توانست عهده‌دار سمتی پایین‌تر اما باز هم پراهمیت مانند کنترل‌کننده مالی در دستگاهی مانند اخطاعات یا تیول ارتش باشد. مستوفی‌های کارمندانی در دستگاه دولت بودند که ممکن بود بر نقشه‌برداری زمین‌ها نظارت کنند یا میزان محصول و نظایر آن را در انبارهای مانند انبار دولتی غله تخمین بزنند و محاسبه بکنند.
در دوره مغول این عنوان به سرپرستان مالی استان‌ها گفته می‌شد. حمدالله مستوفی و جد بزرگ بزرگ وی مثالی از این مستوفی‌ها بوده‌اند. در زمان تیموریان، صفویه و قاجار، مستوفی الممالک نقشی مانند وزیر کشور ایفا می‌نمود و وظیفه رسیدگی به حساب خزانه ملی را به عهده داشت و مستوفی‌های معمولی از کسانی بودند که سمت‌های پایین‌تری در دربار را در دست داشتند. در دوره صفویه سمتی تحت عنوان مستوفی خاصه وجود داشت که به امور حسابداری املاک سلطنتی می‌پرداخت. در اواخر دوره قاجار لقبی بود که به یک شخصی خاص تعلق می‌گرفت که ممکن بود آن شخص وزیر امور داخلی مملکت (سال ۱۸۹۰ میلادی) یا نخست‌وزیر (سال ۱۹۱۰ میلادی) باشد.
«پدر جدم مرحوم امین الدین نصیر مستوفی که در عهد سلاجقه مستوفی دیوان سلاطین عراق بوده …» (نزهةالقلوب)
«ناظر مهر نموده به مستوفی ارباب التحاویل سپارند.» (تذکرةالملوک چ دبیرسیاقی)
مستوفی کسی است که حساب درآمدها و هزینه‌ها را در یک ایالت (استان) نگاه می‌داشته‌است. شغل مستوفی موروثی بود و از پدر به پسر می‌رسید. در دوره قاجار لقب برخی از کسانی بود که به کار «استیفا» یا دریافت مالیات و امور دارایی کشور یا ولایات و ایالات می‌پرداختند.
محمد مصدق که خود مستوفی خراسان بود می‌نویسد: "مستوفیان کسانی بودند که طبق فرمان شاه حائز این مقام می‌شدند. این مقام به دو درجه تقسیم شده بود:
هر یک از آن‌ها معمولاً حقوقی داشت که در ایام کار و بیکاری از دولت می‌گرفت و چنانچه متصدی کاری هم بود رسوم معمول و متداول آن را از ارباب رجوع
دریافت می‌کرد. مستوفی هر ایالت و ولایت مستقل به نام محل کارش نامیده می‌شد مثلاً مستوفی آذربایجان یا کاشان و (غیره) موظف بودند که چهار وظیفه را انجام دهد:
الف) تنظیم کتابچه دستورالعمل ولات و حکام مستقل – مستوفی هر محل می‌بایست کتابچه دستورالعمل حوزه خود را تنظیم کند و در موعدی که هیچ وقت از اوایل سال تجاوز نمی‌کرد تسلیم وزیر بقایا نماید.
ب) حاشیه‌نویسی قبوض ارباب رجوع: مستوفی هر محل مکلف بود مبلغ و مقدار حقوق کسانی را که در کتابچه محل او نوشته بود در حاشیه قبض آن‌ها تصدیق کند تا بتواند از والی یا حکام محل مطالبه نمایند و در ازای این کار می‌توانست معادل دو صدم حقوق چنانچه نقد بود و دو صدم قیمت جنس چنانچه جنس بود از صاحبان حقوق دریافت نمایند.
ج) حاشیه‌نویسی فرمان: نظر به اینکه هیچ حقوق یا اضافه حقوقی داده نمی‌شد مگر اینکه قبلاً محل آن تعیین شده باشد و محل حقوق جدید یا اضافه حقوق معمولاً ثلث متوفیات بود به این طریق که هر کس فوت می‌نمود اگر وارثی داشت یک ثلث از حقوق او والاتمام آن در اختیار دولت قرار می‌گرفت که بهر کس می‌خواست میداد؛ لذا مستوفی هر محل می‌بایست حقوق متوفا را که در کتابچه او به خرج آمده بود در حاشیه فرمان تصدیق کند و در ازای این کار معادل یک چهارم حقوقی که به وراث متوفا یا یه دیگران داده می‌شد به عنوان حق‌الزحمه و فقط برای یک مرتبه بخواهد.
د) تنظیم مفاصا حساب ولات و حکام مستقل – والی هر ایالت و حاکم هر ولایت مستقیم بعد از انقضای هر سال می‌بایست حساب سنه مالی خود را به وزارت مالیه بدهد و کلیت اسناد خرج وجوهی که بر طبق کتابچه دستورالعمل و حوالجات وزیر خزانه پرداخته بودند به مستوفی محل تحویل نمایند که مفاصا حساب آنان را تنظیم کند و به این مفاصا هیئتی که وظیفه آن رسیدگی به محاسبات بود و سر رشته داری کل در راس آن قرار داشت رسیدگی می‌نمود و یکی از اعضای آن که مستوفی ضابط اسناد خرج بود اسناد خرج را می‌گرفت و در حضور سایرین باطل و آن‌ها را ضبط می‌نمود. سپس وزیر مالیه و صدر اعظم آن را مهر می‌نمودند و شاه توشیح می‌کرد."دکتر محمد مصدق: خاطرات و تالمات مصدق – ص ۳۲–۳۳
در دوران قاجار مستوفیان مبالغی تحت عنوان رسوم دریافت می‌کردند. رسوم در آغاز پنهانی بود ولی پس از چندی آشکار شد و مبلغ آن نیز تعیین شد. درآمد سالانه یک ماه مستوفی از این منابع به چندین برابر حقوق سالانه وی می‌رسیده‌است.سید حسن امین: دیوان استیفا (نظام مالیه عمومی در ایران)، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1385 نوعی از رسوم، رسوم مربوط به وظیفه نام داشت که یک رشوه خلاف قانون بود که از مراجعان و حقوق بگیران دریافت می‌شد. مستوفی الممالک برای ناصرالدین شاه روشن کرد که رسوم به معنای همان پیشکش است.ابراهیم صفایی: رهبران مشروطه دوره اول تهران ص ۵۰ نوع دیگر رسوم، رسوم خارج وظیفه نام داشت. چون اغلب برای کسانی که دریافت حقوق یا مستمری اشان به ایالت دیگری حواله شده بود و برای ایشان امکان مسافرت نبود یا می‌باید زمانی را تا انجام کارشان در ایالتی دیگر بمانند می‌توانستند به کسان معتمد شان وکالت دهند تا کار به انجام برسد. مستوفیان ایالت و ولایت که همه با هم در تماس بودند با کم کردن مبلغی نزدیک به سی یا چهل در سد از وجه اسمی هر حواله آن را برای خودشان برمی‌داشتند و بقیه آن را نقدی می‌پرداختند.دکتر محمد مصدق: خاطرات و تالمات مصدق – به کوشش ایرج افشار، ص ۳۲–۳۳
تهمت دروغ، سند سازی، ادعاهای کذب، ایجاد ترس و زور گویی به مردم و بازرگانان از موارد ممکن سوءاستفاده از مقام مستوفی بود.ممتحن الدوله شقاقی، میرزامهدی خان. خاطرات ممتحن الدوله. به کوشش حسینقلی خان شقاقی. تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۵ ص. ۲۴۲–۲۴۶ بعضی مستوفیان با دشوار کردن اداره دارایی‌های کشور کوشش می‌کردند که کسی از کارشان سر در نیاورد و هر کاری در پیشرفت اداره امور مالی کردند تنها برای پوشاندن و مخفی کردن تقلب‌ها و حساب سازی‌ها بود. هم چنین در شخصی کردن کارها که کسی دیگر از اسناد چیزی نفهمد به این ترتیب برکناری یا تعویض خود را غیرممکن می‌ساختند. دیگر اینکه از ورود غیره به شبکه مستوفیان با شدت عمل جلوگیری می‌شد. مستو فیان اول، تنها فرزندان یا نزدیکان درجه اول آنان پروانه کارآموزی نزد آنان و آگاهی از محل اسناد و مدارک مربوطه را داشتند. این مستوفیان دفترها را با خط سیاق می‌نوشتند که مردم با سواد نیز چیزی از آن نمی‌فهمیدند. دیگر اینکه مستوفیان اول همه اوراق و اسناد دولتی را از آن خود می‌دانستند و در منزل خود نگاه داری می‌کردند. روش تنظیم اسناد به ترتیبی بود که اگر هم کسی سیاق آموخته بود باز هم از آن سر درنمی‌آورد، تا حدی که در مواردی مستوفیان همکار نمی‌توانستند تقلب‌های همکار خود را پیدا کنند.افشار، ایرج. مصدق و مسائل حقوق و سیاست، تهران، نشر سخن، 1382-. تهران: سخن، ۱۳۸۲. .
پس از تصویب قانون ثبت احوال و حذف لقب از نام‌های ایرانیان برخی از خانواده‌های وابسته به مستوفیان نام خانوادگی «مستوفی» را انتخاب کردند.
صلح آوگسبورگ که توافق آوگسبورگ نیز نامیده می‌شود، پیمانی بین کارل پنجم، امپراتور مقدس روم و اتحادیه نظامی شاهزادگان لوترن موسوم به مجمع شمالکالدیک، بود که ماه آوریل سال ۱۵۵۵ میلادی در شهر آوگسبورگ به امضا رسید. این گنکره برای پایان دادن به کشمکش‌های مذهبی امپراتوری مقدس روم بر پا شد زیرا در نتیجه اصلاح دینی، اختلافاتی در این امپراتوری به وجود آمده بود.
صلح مذهبی آوگسبورگ پروتستانتیسم را بر مبنای تعریف سال ۱۵۳۰ اعتراف‌نامه آوگسبورگ، به عنوان یکی از دو مذهبی که قانوناً امکان عمل به آداب آن ممکن بود، در امپراتوری مقدس روم به رسمیت شناخت. بدین شکل اصل تسامح مذهبی بنیان نهاده شد. به هر صورت، تسامحی که طبق این صلح تعریف شد مشابه مفهوم نوینی که امروزه از آن برای هر یک از آحاد جامعه متصور است، نبود بلکه اساسا این شاهزادگان و حاکمیت‌های درون امپراتوری و نه رعایای آن‌ها، بودند که از آن منتفع گشتند. این صلح موقتا از به پا شدن جنگ داخلی در امپراتوری در نیمه دوم سده شانزدهم جلوگیری کرد. درگیری‌های نظامی علنی پس از این صلح نسبتا به ندرت در داخل امپراتوری به وقوع می‌پیوست و در صورت وقوع دایره محدودی داشت.
بر اساس یک بند ویژه که بدون اعتراض پروتستان‌ها به توافق‌نامه افزوده شد، شاهزادگان وابسته به کلیسای کاتولیک که به پروتستانتیسم گرویده بودند می‌بایست از تمامی جایگاه‌های خود کناره‌گیری می‌کردند و دستشان از عواید کلیسای کاتولیک کوتاه می‌شد تا سلطه کلیسای کاتولیک بر اراضی مختلف پیشین خود برقرار بماند.
صلح مذکور جایگاه لوترن‌ها را تضمین ساخت اما کالوینیست‌ها را نادیده گرفت. به هر صورت هنگام انعقاد صلح هیچ شاهزاده کالوینیستی در امپراتوری وجود نداشت. به پیروان کالوینیسم تا زمان صلح وستفالی حقوقی اعطا نشد. صلح حاصل‌گشته نتوانست به درستی درگیری‌های مذهبی و سیاسی را که ثبات امپراتوری را مختل می‌کرد، برطرف سازد. مسائل عدیده‌ای همچنان حل‌نشده باقی مانده بود. هر طرف مذهب خود را تنها عقیده راستین تلقی می‌کرد. کاتولیک‌ها هنوز امید خود را برای بازیابی گونه‌ای از یکپارچگی مذهبی از دست نداده بودند. در این حال پروتستان‌ها نیز در واقع اعتبار بند مربوط به پس دادن اراضی کلیسای کاتولیک را نپذیرفته بودند. تعدادی از اراضی کلیسای کاتولیک مخصوصا در شمال و شرق امپراتوری از جمله اسقف‌نشین اعظم ماگدبورگ، تدریجا سکولارسازی شدند. کاتولیک‌ها این سکولارسازی را غیر قانونی می‌دانستند و در برخی موارد و گاهی با توسل به زور، قادر به حفظ مواضع خود گشتند.
کنی جی ، نوازنده و آهنگساز نامدارِ جاز نرم آمریکاییست.بیوگرافی در وبگاه Allmusic
او در فیلم کریسمس مادرهای بد بازی کرده‌است.
کنی جی در ۵ ژوئن ۱۹۵۶ در سیاتل، واشینگتن آمریکا و در یک خانوادهٔ یهودی به‌دنیا آمد.
او نوازنده انواع مختلف ساکسیفون می‌باشد و لقبش سلطان ساکسیفون است
وی تا کنون یک‌بار و در سال ۱۹۹۳ برندهٔ جایزهٔ گرمی شده‌است.
او در سال ۱۹۹۲ با لیندی بنسون ازدواج کرد و از ازدواج‌اش دو فرزند به نام‌های مکس و نُوا دارد.بیوگرافی در وبگاه IMDB
آلبوم‌های تعطیلات
آلبوم‌های زنده
آلبوم‌های گردآوری شده
نسخه‌های نمایشی
نوازندگان ساکسوفون مرد
خیابان نوعی گذرگاه ارتباط دهنده است که معمولا عرضی بیشتر از کوچه دارد و اغلب قسمتی از بافت شهری می‌باشد که محل تردد یا عبور وسایل نقلیه یا عابرین است. در فضاهای شهری، خیابان‌ها جزء اموال عمومی شهرداری‌ها به‌شمار می‌آیند."نحوه تملک املاک و اراضی توسط شهرداریها - جدیدترین اخبار و قوانین حقوقی (علی فتحی مدرس دانشگاه؛ وکیل پایه یک دادگستری) ". 2017. Alifathilawyer.Persianblog.Ir. Accessed October 21 2017. . به ساخت خیابان‌های جدید برای شهر و روستاها، خیابان‌کشی می‌گویند.
در دو سوی خیابان‌ها معمولاً پیاده‌روهایی ساخته می‌شود که با جدول‌هایی از بخش سواره‌رو جدا می‌شوند. خط‌کشی عابر پیاده، چراغ قرمز، و جوی آب و شبکه‌های فلزی بر روی جوی‌ها از تأسیساتی است که در بسیاری از خیابان‌ها دیده می‌شود.
در سطوح زیرین بسیاری از خیابان‌ها، برخی از تأسیسات شهری قرار گرفته از قبیل لوله‌های آب‌رسانی، خطوط برق و لوله‌های فاضلاب و غیره. زمانی که این تأسیسات نیاز به ترمیم یا تعمیر داشته باشد، بخشی از آسفالت خیابان‌ها به صورت نواره‌ای در مسیر این تأسیسات برداشته می‌شود، به این بخش، نوار حفاری گفته می‌شود. تراش روکش و شیارزنی آسفالت با دستگاه‌هایی نظیر دستگاه ویرتگن انجام می‌شود. پس از انجام تعمیرات، بر روی نوار حفاری آسفالت جدیدی ریخته می‌شود و با غلتک آن را مرمت و لکه‌گیری می‌کنند.
خیابان‌ها با عرض‌های مختلف ساخته می‌شوند و گاه اندازه پهنای خیابان در نام آن خیابان بازتاب می‌یابد، مانند خیابان بیست‌متری، سی‌متری و غیره (برای نمونه خیابان سی متری جی در غرب تهران و خیابان سی متری نیروی هوایی در شرق تهران). در بخش‌هایی از بافت‌های قدیمی‌تر برخی شهرها شهرداری‌ها تصمیم به ایجاد پهنای بیشتر برای روان‌سازی تردد در خیابان می‌کنند که به این کار تَعریض خیابان می‌گویند. تعریض خیابان‌ها از طریق مقرر کردن استاندارد جدیدی برای پهنای پیاده‌روها برای ساخت‌وسازهای جدید انجام می‌شود و برای این کار عملیاتی نیز به نام عملیات تَمَلُک به منظور خرید برخی واحدهای مسکونی در مسیر تعریض توسط شهرداری صورت می‌گیرد." پورتال شهرداری منطقه دو - طرح تعریض خیابان 20 متری شهید چمران (آخماقیه) ". 2017. M2.Tabriz.Ir. Accessed October 21 2017. .
IDF ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
خط میخی سومری را بیش‌تر پژوهشگران نخستین گونهٔ خط در غرب آسیا می‌شمارند. سومریان (حدود ۳۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد) با ابداع خط میخی دوره‌ای را آغاز کردند که به عنوان آغاز خط‌نویسی شهرت دارد و همچنین نخستین مدارک نگارشی بشر که به‌صورت لوح‌های گلین برجای مانده متعلق به تمدن‌های میانرودان است.
سرزمین سومریان را همسایگانشان شنعار (Shanar) می‌خوانند در تورات چندین بار مرز و بوم شنعار یاد گردیده (سفر پیدایش باب یازدهم، فقرات ۲–۳). همچنین چندین بار در یک کتیبه از کوروش این دو قوم یاد شده‌اند. مهم‌ترین شهرهای شنعار در جنوب عراق کنونی در دهنه فرات عبارتند از:
یکی از کهن‌ترین آثار کتبی که از شنعار به دست ما رسیده متعلق است به یک سده پیش از سومین هزاره پیش از میلاد. برای مثال مسیلیم در سه هزار و یکصد سال پیش از میلاد در شهر کیش پادشاهی داشت. در سرزمین جنوبی عراق کنونی از چهار هزار سال پیش از میلاد به دستیاری سومری‌ها تمدن درخشانی به وجود آمد. کشف آثار در تل‌های شهرهای کهن به‌خوبی ثابت می‌کند که بعدها تمدن بابل و آشور از مصریها آنچنان که سابقاً فکر می‌کردند سرچشمه نگرفته بلکه سرچشمه تمدن آن‌ها از سومری‌ها بوده که تمدن آن‌ها به اقوام سامی نژاد متاخر آن دیار رسید.
نظر به زبان‌شناسی (فیلولوژی) زبان سومری‌ها آنچنانکه از آثار کتبی خود آنان به ما رسیده با هیچ‌یک از زبان‌های کهن پیوستگی ندارد نه با زبان سامی اکد که همسایه سومر بود نه از زبان غیر سامی ایلام، چنان‌که خود زبان ایلام، سرزمینی که امروزه خوزستان می‌گوییم نه سامی است نه آریایی. همچنین پیوستن نژاد سومری‌ها به نژاد مردمان آسیای صغیر و ارمنستان و قفقاز به هیچ روی پذیرفتنی نیست. با وجود ودا نامه دینی برهمنان و اوستا نامه دینی ایرانیان که هر دو از کهنترین آثار کتبی هستند، نمی‌توان سومری‌ها را شعبه‌ای از آریایی‌ها حتی هند و اروپایی دانست زیرا زبان آن‌ها هیچ پیوندی با سانسکریت و زبان اوستایی و پارسی هخامنشی ندارد.
چون سومری‌ها از حیث نژاد با هیچ‌یک از اقوامی که در تاریخ شناخته شده‌اند پیوندی ندارند و زبانشان با هیچ‌کدام از زبان‌های کهن پیوستگی ندارد می‌توان گفت آنان در سرزمین شنعار منفرد بودند و تمدن خاصی داشتند و خط خاصی برای نوشتن زبان خود بکار می‌بردند همان خطی که بعدها به دستیاری اکدی‌های سامی نژاد تغییراتی یافته و اساس خطوط میخی اقوام دیگر گردید. آنچه مسلم است این است که سرزمین شنعار در سه هزار سال پیش از میلاد مسیح در دست سومری‌ها بوده. آغاز هزاره سوم پیش از میلاد تاریخ برخاستن اکدی‌هاست. سرزمینی که آن‌ها بدست آوردند از پیرامون کویر سوریه تا نزدیکی بغداد کنونی کشیده می‌شد.
سارگون یکم نخستین فرمانروای نامی اکد است که در سال ۲۷۷۵ پ.م، لوگال زگیسی پادشاه سومر را شکست داد. اکدی‌های سامی نژاد همیشه از اقوام دیگر هم نژادشان از سوی سوریه و فلسطین و عربستان تقویت شده و نیرومندتر می‌شدند و بر نفوذ خود در خاک‌های همسایه می‌افزودند اما سومری‌ها که خویشاوندی و پیوندی با هیچ‌یک از همسایگان خود نداشتند رفته رفته از میان رخت بر بستند. البته بسیاری از دانش‌ها از جمله ستاره‌شناسی از سومر برخاست همچنین تقسیم ساعت به شصت دقیقه و تقسیم دقیقه به شصت ثانیه از یادگارهای آنهاست. اثراتی که از دین آن‌ها به بابل و آشور و از دین این دو قوم به بنی اسرائیل رسیده و در تورات بازتاب یافته شایان توجه است.در برخی تحقیقات نیز سومریان را مهاجرینی از سرزمین گیلان شمرده‌اند و تبار آن‌ها را از کاسی‌های گیلان و مازندران می‌دانند.
از زمان سارگون یکم که زمان استیلای سامی نژادان است تمدن دیرین سومر نصیب اکدیها گردیده، حتی گروهی از خداوندان سومری با نام و نشان ملی (سومری) نزد آنان پرستیده شد. دسته دسته لغات قضایی و کشوری و دینی و بازرگانی و کشاورزی سومری به زبان سامی اکدی راه یافت. البته چون یک خط از هر قسمی که باشد و از هر کجا که باشد و از هر جا و هر نژادی که به وجود آید سازشی با زبان خود قوم مخترع دارد و چون به جای دیگر انتقال یابد و وسیله نوشتن زبان قوم دیگر گردد باید کم و بیش در آن تصرفی بشود، برخی علامات که نمودار اصوات مخصوص زبانی است در زبان دیگر متروک می‌شود و برای اصوات خاص زبانی که خود به آن‌ها اختصاص دارند علاماتی خاص وضع می‌شود.
ناگزیر این تغییر و تبدیل در خطوط میخی سومری پس از انتقال به اکد روی داد. خط سومری که اساساً اشکالی بوده مانند خط هیروگلیف مصری و علامات خط چینی، پس از چندی ساده شده به صورت اشکالی مانند میخ درآمد و آن اشکال و علامات هر یک از برای سیلاب مخصوص و اندیشه‌نگاشت بکار رفت. با وجود تصرفاتی که در نوشتن زبان اکدی به این خط روی داد باز مقدار زیادی از اندیشه‌نگاشت‌های سومری در خط اکدی به جای ماند. علامات گویای سیلاب‌های زبان اکدی بوده و اندیشه‌نگاشت‌ها که نمودار یک چیز یا یک مفهوم است و نزد اکدی‌ها اشیاء یا معانی را به یاد می‌آورده‌است که به جای آن‌ها لغات اکدی تلفظ می‌کردند نظیر آنچه در پهلوی داریم که به جای کلمات آرامی (هزوارش) کلمات ایرانی به زبان می‌آوریم (یعنی علامت را آرامی می‌نویسیم ولی ایرانی می‌خوانیم یا سومری می‌نویسیم و اکدی می‌خوانیم).
از زمان سارگون یکم خط سومری به دستیاری اکدی‌ها به همه طوایف سامی نژاد و سامی زبان رسید و پس از سپری شدن روزگار اکد و به دوران رسیدن بابلیها و آشوریها که تنها با همدیگر تفاوت لهجه داشتند همین خط برای نوشتن زبان‌های سامی آنان به کار رفت. نخستین سلسله پادشاهان بابل که از سال ۲۲۲۵ در جنوب سرزمین شنعار سر کار آمدند و کشور آشور که در میان سال‌های ۱۸۰۰ و ۱۵۰۰ پیش از میلاد در شمال به قدرت رسید، یکی جانشین سومر و دیگری جانشین اکد شد. این دو کشور به نوبه خود از تمدن سومر برخوردار شدند از آن جمله خط است که به واسطه اکدی‌ها به آن‌ها رسیده بود. به ناچار با زبان‌های سامی آنان سازش پیدا کرده و با صدها علامت وسیله کتابت زبان آنان گردید.
همچنین خط میخی را ایلامی‌ها که پایتخت آنان شوش بود برای نگارش خود بکار بردند. قدمت آثار کتبی آن‌ها به عهد نارامسین پسر سارگون یکم فرمانروای اکد می‌رسد. سیلاب‌های زبان غیر سامی و غیر آریائی ایلامی‌ها مرکب است از یک حرف بی صدا و یک حرف باصدا. داریوش بزرگ کتیبه بیستون خود را به زبان‌های بابلی و ایلامی نیز نگاشته‌است. در خطوط ایلامی نو که در کتیبه بیستون و کتیبه دیگر هخامنشیان بکار رفته ۱۱۳ علامت که هر یک نمودار سیلاب مخصوصی است بکار رفته‌است.
دست کم در دو هزار سال پیش از میلاد زبان و خط بابلی در خاور میانه رواج داشت. رواج این خط منحصر به سرزمین‌های سامی نژاد و سامی زبان نبود بلکه نزد حتیت‌ها و میتانیها در شمال سوریه و آسیای کوچک نیز رواج یافت و زبان‌های غیر سامی خود را با خط میخی بابلی نوشتند. از سدهٔ نهم پیش از میلاد در کشور کلدانیان در ارمنستان خط میخی آشوری راه یافت و وسیله کتابت زبان آنان گردید. همه خطوط میخی از سومر برخاست چنان‌که الفبایی که امروزه به شکل‌های گوناگون نزد ملل جهان وجود دارد همه از الفبای فینیقی به وجود آمده‌اند. هنگامی که خط میخی در خاورمیانه رواج داشت الفبای فینیقی به دستیاری بازرگانان آرامی به سرزمین‌های آشور و بابل رسید و رفته رفته جای خط میخی را گرفت اما خط میخی در بابل تا یک سده پیش از میلاد مسیح پایداری کرد. پس از آن نیز خط میخی هخامنشی بر پایهٔ همین خطوط اختراع شد.
دبیره(خط) میخی اکدی، دبیره‌ایست گرفته شده از خط میخی سومری که اکدی‌ها برای هماهنگی با زبان خود در آن تغییراتی انجام دادند.
از زمان سارگون یکم که زمان استیلای سامی نژادان است تمدن دیرین سومر نصیب اکدی‌ها گردیده، حتی گروهی از خداوندان سومری با نام و نشان ملی (سومری) نزد آنان پرستیده شد. دسته دسته لغات قضایی و کشوری و دینی و بازرگانی و کشاورزی سومری به زبان سامی اکدی راه یافت.
البته چون یک خط از هر بخشی که باشد و از هر کجا که باشد و از هر جا و هر نژادی که به وجود آید سازشی با زبان خود قوم مخترع دارد و چون به جای دیگر انتقال یابد و وسیله نوشتن زبان قوم دیگر گردد باید کم و بیش در آن تصرفی بشود، برخی علامات که نمودار اصوات مخصوص زبانی است در زبان دیگر متروک می‌شود و برای اصوات خاص زبانی که خود به آن‌ها اختصاص دارند علاماتی خاص وضع می‌شود.
ناگزیر این تغییر و تبدیل در خطوط میخی سومری پس از انتقال به اکد روی داد. خط سومری که اساساً اشکالی بوده مانند خط هیروگلیف مصری و علامات خط چینی، پس از چندی ساده شده به صورت اشکالی مانند میخ درآمد و آن اشکال و علامات هر یک از برای سیلاب مخصوص و اندیشه‌نگاشت بکار رفت. با وجود تصرفاتی که در نوشتن زبان اکدی به این خط روی داد باز مقدار زیادی از اندیشه‌نگاشت‌های سومری در خط اکدی به جای ماند.
علامات گویای سیلاب‌های زبان اکدی بوده و اندیشه‌نگاشت‌ها که نمودار یک چیز یا یک مفهوم است و نزد اکدی‌ها اشیاء یا معانی را به یاد می‌آورده‌است که به جای آن‌ها لغات اکدی تلفظ می‌کردند نظیر آنچه در پهلوی داریم که به جای کلمات آرامی (هزوارش) کلمات ایرانی به زبان می‌آوریم (یعنی علامت را آرامی می‌نویسیم ولی ایرانی می‌خوانیم یا سومری می‌نویسیم و اکدی می‌خوانیم).
ناتانیل براندن (؛ زاده ۹ آوریل ۱۹۳۰ در برمپتون، انتاریو - درگذشته ۳ دسامبر ۲۰۱۴ میلادی در لس آنجلس، کالیفرنیا) روان‌درمانگر و نویسنده‌ای کانادایی-آمریکایی بود که شهرت زیادی به دلیل کار بر روی روانشناسی عزت نفس داشت. او در گذشته با همکاری با آین رند نقش برجسته‌ای در پیشبرد مکتب فلسفی آین رندعینی گرایی داشت.
او یکی از معروف‌ترین روانشناسانی است که در زمینه عزت نفس مطالعه کرده‌است و شش راهکار برای افزایش عزت نفس، معرفی کرده‌است:
موزهٔ ویکتوریا و آلبرت (به صورت مختصر V & A وی اِی) در لندن، انگلستان از برترین موزه‌های جهان به جهت داشتن ذخائر غنی آثار هنری و بزرگ‌ترین موزهٔ جهان از نظر هنرهای تزئینی است. این موزه که مسکن دائمی مجموعهٔ بیش از ۴٫۵ میلیون اشیاء گوناگون است، در سال ۱۸۵۲ تأسیس گردید و به نام ملکه ویکتوریا و پرنس آلبرت که در جوانی درگذشت نام‌گذاری شد. این موزه در منطقهٔ برامپتون لندن از شهرک سلطنتی کنزینگتون و چلسی واقع شده‌ است. این موزه از نهادهای عمدهٔ فرهنگی است. خدمات این موزه عبارتند از: موزهٔ تاریخ طبیعی، موزهٔ علوم و رویال آلبرت هال. "موزهٔ ویکتوریا و آلبرت" یک نهاد دولتی غیر دپارتمان است که با حمایت «وزارت فرهنگ، رسانه و ورزش» گردانیده می‌شود. مانند سایر موزه‌های ملی بریتانیا، بازدید و ورود به این موزه از سال ۲۰۰۱ به صورت رایگان بوده‌ است.
"موزهٔ ویکتوریا و آلبرت" مساحتی برابر ۵٫۱ هکتار را پوشش می‌دهد و دارای ۱۴۵ گالری‌ است. گسترهٔ مجموعه‌های آن از ۵۰۰۰ سال آثار هنری، از دوران باستان تا به امروز، از فرهنگ‌های اروپا، شمال آمریکا، آسیا و شمال آفریقا.
از آثار جمع‌آوری شده در "موزه ویکتوریا و آلبرت" می‌توان به قالی اردبیل و گنجینه آمودریا اشاره کرد.
ایوان سرگئی‌یویچ تورگنیف (زاده ۹ نوامبر ۱۸۱۸ در استان اریول، روسیه - درگذشته ۳ سپتامبر ۱۸۸۳ در بوگیوال؛ حوالی پاریس) رمان‌نویس، شاعر و نمایشنامه‌نویس روس بود که نخستین بار کشورهای غربی را با ادبیات روسی، آشنا کرد. آثار او تصویری واقع‌گرایانه و پر عطوفت از دهقانان روس و بررسی تیزبینانه‌ای از طبقه روشنفکر جامعه روسیه، که در تقلای سوق‌دادن کشور به عصری نوین بودند، ارائه می‌دهد.
"ایوان تورگنیف" Ivan Turgenev رمان‌نویس مشهور روسی در نهم نوامبر ۱۸۱۸ در «اورال» به دنیا آمد. او در یک خانواده اشرافی روس به دنیا آمد. اجدادش از شخصیت‌های معروف روس بودند. گفته شده سنگین‌ترین مغز سالم جهان متعلق به اوست که ۲۰۱۲ گرم وزن داشته‌است.
پدر وی در ارتش روس مقام سرهنگی داشت. این مرد در سال ۱۸۲۰ وقتی «ایوان» دو ساله بود زن و سه پسرش را به اروپای غربی برد و به گردش در کشورهای این منطقه پرداخت. در بازگشت به روسیه «تورگنیف» مانند دیگر مَلاک‌زادگان روس در نزد استادان و آموزگاران مجرب تعلیم و تربیت یافت. او زبان روسی را خیلی دوست می‌داشت و همیشه از این که استادان، زبان مادری‌اش را به او یاد نمی‌دادند متأسف بود، اما سرانجام از طریق یکی از دهقانان املاک پدر توانست یک کتاب روسی به دست آورد و با شوق بسیار بخواند. ایوان در شانزده سالگی به دانشگاه مسکو رفت. اما در سال ۱۸۳۵ او را به دانشگاه «سن پترزبورگ» منتقل ساختند. آنجا در رشته زبان‌شناسی به تحصیل پرداخت و در این زمان احساس کرد که می‌خواهد چیز بنویسد و به نویسندگی بپردازد. او نخست با تقلید از یکی از آثار «بایرون» شاعر بزرگ انگلیسی یک قطعه شعر خوب سرود اما استادش بدون آن که او را رسوا سازد به او گفت: «فکر می‌کنم تو می‌توانی چیزی شوی» او در این زمان تشویق شد و در روزنامه‌ها آثار شعری خود از جمله «کاج کهن» را منتشر ساخت.
در سال ۱۸۳۸ به برلین رفت چون تصور می‌کرد که تحصیل حقیقی در خارج از روسیه میسر است. وی در آنجا دو سال به فلسفه و زبان‌های قدیمی و تاریخ پرداخت. تورگنیف در این دوره سخت تحت تأثیر افکار فیلسوف آلمانی «هگل» قرار گرفت. او بدین ترتیب خود را از زیر بار افکار نژاد اسلاو خارج ساخت و به افکار غربی‌ها گروید و تا آخر عمر غربی می‌اندیشید.
وی در بازگشت به روسیه یکراست به «مسکو» رفت، چون مادرش که زن تندخو و دیکتاتوری بود در مسکو زندگی می‌کرد. تورگنیف داستان‌های زیادی دربارهٔ رفتار خشن مادرش با دهقان‌های روسی تعریف کرده‌است. او در سال ۱۸۴۳ یک داستان شعر منتشر کرد و چنان‌که در خاطراتش می‌نویسد با انتشار آن پای در اقلیم ادبیات گذاشت. «بلینسکی» نقاش بزرگ روس اولین اثر او را پسندید.
تورگنیف می‌گوید: ستایش بلینسکی بیشتر مرا دست‌پاچه کرد … من هر جا می‌رفتم تکذیب می‌کردم که من آن اثر را منتشر کرده‌ام. نخستین اثر منثور او کتابی به نام «خاطرات یک شکارچی» بود که بین سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۰ نوشته شد، وی در این کتاب از وضع بد زندگی دهقان‌های روسیه شدیداً انتقاد کرد. مقامات دولت تزاری از انتشار این کتاب رنجیدند اما بهانه‌ای برای بازداشت وی پیدا نکردند؛ ولی وقتی او در مقاله‌ای، از «گوگول» نویسندهٔ روسی تمجید کرد او را یک ماه به زندان انداختند و بعد تبعیدش کردند. او از این دوره برای مطالعه و نگارش استفاده زیادی کرد و در این زمان «آشیانه اشراف» و «پدران و پسران» را نگاشت.
او در ابتدا با لئو تولستوی و فیودور داستایفسکی رابطه دوستانه‌ای داشت، اما بعدها این رابطه به کدورت انجامید، تا حدی که در سال ۱۸۷۳ تولستوی به او پیشنهاد دوئل داد.
در سال ۱۸۴۷ داستان کوتاه خور و کالینچ، قسمت نخست از کتاب خاطرات یک شکارچی را نوشت. در سال ۱۸۶۴ در «ایالت باد» و در سال ۱۸۷۱ در پاریس مستقر شد.
تورگنیف پس از سکونت در فرانسه با نویسندگان ناتورالیست فرانسوی و موپاسان و «ژرژ ساند» مخصوصاً فلوبر آشنا شد و محفلی ادبی به اتفاق هم در رستوران «ماینی» تشکیل دادند و چون خوش‌سخن بود توانست با زحمت فراوان روسیه و ادبیات آن را به پاریس بشناساند و مردم را به آثار ادبی روس علاقه‌مند کند. وی در سال ۱۸۶۲ در «بادن بادن» آلمان خانه بزرگی خریده بود و تا سال ۱۸۷۰ در آنجا زیست و چون مدتی در فرانسه زیسته بود بسیاری از داستان‌هایش را در اصل به زبان فرانسه نوشته‌است.
او در سوم سپتامبر ۱۸۸۳ در سن شصت و پنج سالگی در فرانسه درگذشت.
این نویسندهٔ اجتماعی روسی وضع زندگی هم‌میهنان خود را که اکثریت آنان از زارعین و طبقات ملی بودند در نوشته‌های خود توصیف کرده و حقایق تلخ و واقعیات ناگوار زندگی طبقات محروم را نشان داده‌است. کتاب‌های معروف او چون «یادداشت‌های یک شکارچی»، «زمین بکر» و غیره انتقاد شدیدی از رژیم غلامی دهقانان است که در دوره تزاری معمول بود.
تورگنیف سال‌های زیادی را در غرب اروپا گذراند چرا که او به عنوان یک لیبرال از یک‌سو شاهد حکومت تزاری ارتجاعی رومانف‌ها در وطنش بود و از سوی دیگر در محافل هنری و علمی روسیه نیز روح انقلابی‌گری رادیکال را در جریان می‌دید.
مستحب در لغت به معنای دوست داشته شده و پسندیده شده استلغتنامه دهخدا و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که انجامش بر مکلَف مطلوب است و پاداش دارد ولی ترک آن عذاب ندارد. مانند: نماز شب. تعداد مستحبات بسیار زیاد است و قابل شمردن نیستISBN 964-400-157-5
در مستحب مؤکد، تأکید بر انجام فعل است، تأکیدی بیش از تأکید موجود در استحباب، و کمتر از تأکید واجب. در این گونه خواسته‌ها مکلف به خاطر سرپیچی عقاب نمی‌شود، ولی شارع او را به خاطر نادیده گرفتن تأکید او برانجام فعل، سرزنش می‌کند.فرهنگ نامه اصول فقه، مرکز اطلاعات و منابع اسلامی، جلد:۱ صفحه: ۱۵۳
مکروه در لغت به معنای ناپسند، ناخوشایند و ناگوار استلغتنامه دهخدا و در اصطلاح فقه اسلام، عملی است که ترک آن مطلوب است و پاداش دارد ولی انجامش عذاب ندارد. مانند:پوشیدن لباس سیاه در نماز یا خوردن گوشت اسب یا الاغ. تعداد مکروهات قابل احصاء نیست چه ترک هر مستحبی خود مکروه تلقی می‌گردد.ISBN 964-400-157-5
آنتیوخوس هشتم پادشاه سلوکی و پسر دیمتریوس دوم بود. او را با لقب‌های اِپیفانس(=تجلی خداوند)، کالی‌نیکوس(=فاتح درخشان)، فیلومتور(=مادردوست) و گروپوس(=کَج‌بینی) خوانده‌اند.
او به‌طور مشترک همراه کلئوپاترا تئا در بازهٔ زمانی میان مرگ آنتیوخوس هفتم و بازگشت دیمتریوس دوم بر سر کار بر تخت شاهی نشستن ولی در ۱۲۹ که دیمتریوس به انطاکیه بازگشت مادرش کلئوپاترا تئا او را کنارگذاشت و به تنهای سلطنت کرد ولی پسرش را مثل پسر بزرگترش سلوکوس پنجم نکشت.
در ۱۲۵ آنگاه که مادرش-کلئوپاترا تئا- برادر بزرگتر آنتیوخوس هشتم-سلوکوس پنجم- را کشت، آنتیوخوس به همراه مادرش باز تاج‌گذاری کرد. پس از اینکه آنتیوخوس در ۱۲۳ الکساندر دوم را شکست داد مادرش کوشید تا با بادهٔ زهرآگین او را بکشد، ولی آنتیوخوس که به شناخت و پژوهش دربارهٔ زهرها دلبستگی داشت به مادر بدگمان شد و وی را واداشت تا خود باده را سربکشد بدین سان ملکه فرمانروا کلئوپاترا تئا به وسیله زهر خود کشته شد.
آنتیوخوس هشتم با یک شاهدخت بطلمیوسی به نام تریفنا پیمان زناشویی بست، ولی در ۱۱۶ نابرادر و پسرعمویش آنتیوخوس نهم از تبعید بازگشت و جنگ خانگی آغاز شد. داستان بدین‌گونه بود که خواهر ناتنی تریفنا - کلئوپاترا - همسر آنتیوخوس نهم بود. وی را به دستور تریفنا در میان یک نمایش درام در نیایشگاه دافنه در بیرون انطاکیه کشتند، و به کین او آنتیوخوس نهم هم تریفنا را کشت. میان دو برادر جنگ درگرفت و سرانجام سوریه را این دو به دو پاره بخش‌کردند. تا اینکه در ۹۶ آنتیوخوس هشتم به دست وزیرش هراکلئون کشته‌شد.
Wikipedia contributors, "Antiochus VIII Grypus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Antiochus_VIII_Grypus&oldid=198494456 (accessed April 28, 2008).
شِرناق یکی از شهرهای کشور ترکیه است. شهر شرناق مرکز استان شرناق در جنوب خاوری آناتولی است. جمعیت این شهر عمدتاً را کردهای قبیله شیرنکسی(Şirnexî ) تشکیل می‌دهند و در سال 2021، 67662 نفر جمعیت داشته است. شرناق محل نبرد معروف شناق میان حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) و نیروهای امنیتی ترکیه بود.
تاریخدانان نام شریشا در کتیبه پادشاه آشور تیگلات پیلسر اول (1100 ق.م) که استرابون از آن به صورت ساریسا یاد کرده است را شیرناک دانسته اند.27 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. نویسندگان کُرد شرناق را باجارکُرد (Bajarkard) و پایتخت گوتی ها دانسته اند. شرناق به شهر نوح شهرت دارد.
اقتصاد آن بر پایه معدن، کشاورزی و تجارت استوار است. منبع اصلی درآمد در روستاها دامپروری است.
Turkey in holidays
آنتیوخوس نهم (مرگ ۹۶ (پیش از میلاد))پادشاه سلوکی بود. او پسر آنتیوخوس هفتم و کلئوپاترا تئا بود. در ۱۲۹ که پدرش در ایران کشته شد دیمتریوس دوم عمویش بر سر کار بازگشت. در این زمان مادرش او را به کوزیکوس در بسفر فرستاد و از این رو بدو لقب کوزیکنوس (=کوزیکوسی) دادند. در ۱۱۶ او به سوریه بازگشت و از برادر ناتنی‌اش آنتیوخوس هشتم تاج و تخت سلوکی را ادعا نمود. اینچنین سوریه میان این دو به دو پاره‌شد. در ۹۶ پیش از زایش مسیح در میدان جنگ آنتیوخوس نهم به دست پسر آنتیوخوس هشتم-سلوکوس ششم- کشته‌شد.
مسئله تعیین جنسیت یکی از مسائل معروف نظریه احتمالات است که صورت آن به شرح زیر است:
بررسی دقیق این دو سؤال (که در نگاه اول مشابه به نظر می‌رسند) ما را به پاسخ‌های متفاوتی می‌رساند.
که آنها را به ترتیب با:
نشان می‌دهیم.
این چهار حالت به دلایل زیر هم‌شانس هستند:
باید توجه کرد که ما تمام حالاتی که ممکن است در دنیای واقعی رخ دهد را در نظر نگرفتیم.
ولی احتمال بروز حوادثی نظیر آنچه در بالا آورده شد به حدی ناچیز است که تأثیر چندانی بر تحلیل ما از مسئله در دنیای واقعی نخواهد داشت.
وقتی فرزند بزرگتر پسر باشد دو حالت {GG, GB} حذف می‌شوند و حالت‌های ممکن به صورت زیر در می‌آیند:
که مجموعه آن به صورت {BG, BB} است.
از آنجایی که حالت‌ها هم‌شانس بوده و فقط در یکی از حالت‌ها دختر وجود دارد پس احتمال اینکه فرزند کوچکتر دختر باشد formula_3 است.
شاید بهتر باشد صورت سؤال را به شکل زیر درآوریم:
از چهار ترکیب اولیه، سه ترکیب با شرایط مسئله هماهنگی دارند که دو تا از آنها ترکیب مدّ نظر ما هستند. پس احتمال formula_4 است.
فضای نمونه را خانواده‌های دو فرزندی در نظر بگیرید.
معمولاً افرادی که برای اولین بار با این مسئله رو به رو می‌شوند با جواب سؤال اول موافق هستند ولی بعضاً ممکن است در اثر جواب سؤال دوم گیج شوند.
دو نکته که باید در این رابطه به آنها توجه کرد:
سؤال دوم هیچ پیش فرضی راجع به سن پسر نکرده. او ممکن است فرزند کوچکتر یا بزرگتر باشد؛ بنابراین این که مسئله را با سه حالت (دو پسر، دو دختر یا ترکیب یک پسر و یک دختر) حل کنیم این موضوع را که احتمال رخ دادن حالت آخر دو برابر بقیه‌است را پوشش نمی‌دهد.
احتمال اینکه هر دو فرزند پسر باشند formula_6 است. احتمال مشابهی نیز برای حالتی که هر دو دختر هستند وجود دارد؛ بنابراین احتمال حالت باقی مانده که ترکیبی از پسر و دختر است، formula_3 می‌شود.
که به نظر می‌رسد فقط دو حالت آخر مورد نظر ماست و بنابراین احتمال برابر با formula_3 است.
اشکال این حالت‌گیری این است که دو حالت ۱ و ۲ در واقع یک حالت هستند. نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که اگر دو برادر داشته باشیم دیگر انتخاب یکی از آنها به صورت مشخص ممکن نیست و در واقع باید بگوییم:
از این نوشتار مشخص است که دو گزینه هم‌ارز هستند؛ بنابراین یکی از آنها باید حذف شود.
Martin Gardner "The Second Scientific American Book of Mathematical Puzzles and Diversions" Simon & Schuster, 1961.
Republished by University Of Chicago Press, 1987,
کاربردهای موشک:
موشک نوعی پرتابه:
باغلاما (به ترکی: Bağlama) نام‌سازی ریشه گرفته از مردم منطقه آناتولی و آذربایجان است و در میان مردمان ترک و ترکمن‌های عراق رایج است.
این ساز در موسیقی کلاسیک عثمانی، موسیقی محلی ترکی، موسیقی ترکی قشقایی، موسیقی آذری، موسیقی آشوری، موسیقی ارمنی، و در بخش‌هایی از سوریه، عراق و کشورهای بالکان استفاده می‌شود
باغلاما و سازهای هم‌خانوادهٔ آن در آذربایجان ایران رواج دارد. نوعی باغلامای کوچک در یونان نیز رایج است گمان می‌رود باغلاما و سازهای هم‌خانوادهٔ آن محصول تغییراتی هستند که روی قوپوز صورت گرفته‌است. به هر ترتیب باغلاما و سازهای هم‌خانوادهٔ آن نقش مهمی در انتقال فرهنگ و موسیقی ترکی به عصر حاضر ایفا کرده‌اند. این ساز در کشور ترکیه یک ساز محبوب است.
در ایران گاهی به آن ساز دیوان نیز می‌گویند؛ که از واژه فارسی ساز به معنی دستگاه و ابزار آمده‌است. اگرچه ساز به یک مجموعه از سازهای زخمه‌ای اشاره دارد. این ساز در موسیقی کلاسیک عثمانی، موسیقی محلی ترکی، موسیقی آذری، موسیقی آشوری، موسیقی ارمنی، و در بخش‌هایی از سوریه، عراق و یونان کشورهای بالکان استفاده می‌شود. ابزاری شبیه باغلاما در حفاری‌های باستان‌شناسی از سومر و هیتی در آناتولی و در آثار یونان باستان یافت شده‌است.Baglama Origin , by Erol Parlake
سازیست زهی که با مضراب پلاستیکی یا سرانگشتان دست (شلپه – شرپه) نواخته می‌شود.
این ساز هفت سیم دارد که به سه گروه سه‌سیم، دوسیم و دوسیم تقسیم می‌شود. نوع دیگر این ساز با دسته بلندتر در ایران با نام دیوان شناخته می‌شود.باغلاما کاسهٔ طنینی یکپارچه به شکل تقریباً نیمه‌گلابی و دسته‌ای نسبتاً طویل دارد که دستان‌ها(پرده‌ها) روی آن بسته می‌شوند. روی دهانهٔ کاسه صفحه چوبی قرار دارد و سایر اجزای سازهای این خانواده عبارت‌اند از: وترها، سیم‌گیر، خرک، شیطانک، گوشی‌ها و مضراب.
باغلاما در انواع و اندازه‌های مختلف (مطابق با هدف مورد نظر) ساخته می‌شود.
انواع باغلاما:
چیده‌مان سیم‌ها در باغلاما از پایین به بالا «دو، دو، سه» است. کوک‌هایی که در فهرست زیر، یاد شده‌اند، از پایین به بالا گفته شده‌اند. آن دسته از سیم‌های باغلاما که سه‌تایی در کنار هم هستند، از پایین به بالا به گونه‌ای هستند که نخست در پایین، یک سیم بم‌نواز هست که کلفت‌تر از دو سیم بالاتر از خود می‌باشد. سپس دو سیم دیگر در بالای سیم بم، بسته شده‌اند. بیشتر هنگام‌ها میانهٔ زیر و بمی سیم بم در دستهٔ سه‌تایی، با دو سیم بالاتر، شش پرده یا همان یک اکتاو است.
باغلاما و سازهای هم‌خانواده آن رپرتوار گسترده‌ای دارند که مقام‌های رایج در موسیقی ترکی، ارمنی ترکیه، بسیاری از مقام‌های رایج در آذربایجان ایران، ترکیه و شمال عراق را شامل می‌شود. این سازها هم به صورت تک‌نوازی و هم در همراهی با آواز و نیز در کنار سازهای دیگر در ارکسترهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند.
عاشیق ویسل، نشات ارتاش، اردال ارزنجان، از نوازندگان بنام این ساز هستند.
کُلدپلی ، یک گروه راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۶ در لندن شکل گرفته‌است.
خواننده اصلی، گیتاریست ریتم و پیانیست کریس مارتین، گیتاریست اصلی جانی باکلند، نوازنده گیتار باس گای بریمن و درامر ویل چمپیون اولین بار در کالج دانشگاهی لندن با یکدیگر آشنا شدند و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ شروع به نواختن موسیقی کردند. ابتدا گروه خود را پکتورالز و سپس استارفیش نامیدند تا اینکه در آخر نام خود را به کلدپلی تغییر دادند. مدیر نوآوری فعلی و مدیربرنامه سابق آنها فیل هاروی عضو پنجم گروه است.
پس از تغییر نام خود به کلدپلی، گروه دو آلبوم چندآهنگه ضبط و منتشر کرد: "ایمنی" در سال ۱۹۹۸ و "اتاق آبی" در سال ۱۹۹۹.
کلدپلی با انتشار آهنگ "زرد" در سال ۲۰۰۰ به شهرت جهانی دست یافت و در همان سال آن‌ها اولین آلبوم استودیویی‌شان "چترهای نجات" را منتشر کردند که نامزد جایزه مرکوری شد. آلبوم دوم گروه، "یورش خون به سر" (۲۰۰۲)، با استقبال گسترده منتقدان و فروش تجاری موفق همراه بود. آلبوم بعدی آنها، "اکس‌اندوای"، پرفروش ترین آلبوم سال ۲۰۰۵ در سراسر جهان بود. چهارمین آلبوم استودیویی آنها، "زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش" (۲۰۰۸)، که برایان اینو آهنگسازی آن را بر عهده داشت، پرفروش ترین آلبوم سال مذکور در سراسر جهان بود و ۳ جایزه گرمی کسب کرد. در سال ۲۰۱۱، کلدپلی پنجمین آلبوم استودیویی خود را با نام "مایلو زایلوتو" منتشر کرد که در رتبه اول جداول موسیقی ۳۴ کشور قرار گرفت. این گروه از آن زمان تا به امروز هم سه آلبوم "داستان‌های ارواح" (۲۰۱۴)، "یک سر پر از رؤیا" (۲۰۱۵) و "زندگی روزمره" (۲۰۱۹) را منتشر کرده‌است.
بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از کارهای کلدپلی در سراسر جهان به فروش رفته است و این، آنها را به یکی از پرفروش ترین هنرمندان موسیقی جهان تبدیل کرده. آنها در طول زندگی حرفه‌ای خود جوایز زیادی را از جمله نه جایزه بریت، هفت جایزه ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی و از ۳۵ نامزدی در جوایز گرمی، هفت بار موفق به دریافت آن شده‌اند.
در سپتامبر ۱۹۹۶، کریس مارتین و جانی باکلند در کالج دانشگاهی لندن با هم آشنا شدند. آنان با هم یک گروه موسیقی به نام «پکتورالز»Pectoralz تشکیل دادند. بعدها، گای بریمن که همکلاسی‌شان بود نیز به آن گروه اضافه‌شد. در سال ۱۹۹۷ گروه به «ستاره دریایی»Starfish تغییر نام داد و در باشگاه‌های کوچک بخش کامدن در لندن برای خوانندگان محلی می‌نواخت.Roach, p. 19 مارتین، فیل هاروی، دوست دوران مدرسه‌اش که آن زمان دانشجوی رشته کلاسیسم در دانشگاه آکسفورد بود را هم به عنوان مدیر برنامه وارد گروه کرد.Roach, p. 22 اکنون اعضای کلدپلی او را عضو پنجم گروه خود می‌دانند. هنگامی که ویل چمپیون به عنوان نوازنده پرکاشن به گروه پیوست، کلدپلی کامل شد. چمپیون که در کودکی نواختن پیانو، گیتار، گیتار باس و فلوت را یادگرفته‌بود، با وجود نداشتن تجربه قبلی به سرعت نواختن درام را نیز یادگرفت. آنان در پایان نام کُلدپلی را برای گروه خود برگزیدند. این نام را تیم کرامپتون،Tim Crompton یک دانشجوی بومی که این نام را روی گروه خود گذاشته بود، پیشنهاد داد. در سال ۱۹۹۷، مارتین با تیم رایس-آکسلی آشنا شد. در تعطیلاتی که مارتین و رایس-آکسلی در دهکده ویرجینیا واترVirginia Water با هم می‌گذراندند، قرار گذاشتند هر کدام آهنگ‌های ساخته خود را با پیانو بزنند. مارتین که رایس-آکسلی را با استعداد دیده‌بود، از او خواست تا به عنوان نوازنده کیبورد به کلدپلی بپیوندد، اما او به دلیل آن که خود گروه کین را داشت، نپذیرفت. این مسئله باعث شد که نفرات گروه‌های کلدپلی و کین (که هر دو چهارنفره بودند) بی‌تغییر بمانند.
در سال ۱۹۹۸، کلدپلی ۵۰۰ نسخه از آلبوم تلفیقی امنیتSafety را منشر کرد. بیشتر نسخه‌های این آلبوم‌ها به دوستان و شرکت‌های ناشر موسیقی داده‌شد و تنها حدود ۵۰ نسخه برای فروش باقی ماند. کلدپلی در دسامبر همان سال با شرکت فی‌یرس پاندا قراردادی امضا کرد.
پس از آن مجموعه‌ای با ۳ آهنگ با نام برادران و خواهرانBrothers & Sisters منتشر کردند. این آهنگ‌ها تنها ظرف ۴ روز در فوریه ۱۹۹۹ ضبط شده‌بود.
در بهار ۱۹۹۹، کلدپلی پس از شرکت در آزمون، با پارلوفونParlophone قراردادی برای ۵ آلبوم بست. پس از نخستین اجرایشان در جشنواره گلستونبری، برای ضبط سومین مجموعه اثر خود با نام آن اتاق آبیThe Blue Room اقدام کردند.Roach, p. 26 در ماه اکتبر ۵۰۰۰ نسخه از آن اتاق آبی برای فروش گذاشته‌شدRoach, p. 28 و آهنگ "بزرگ‌تر قوی‌تر"Bigger Stronger از رادیو وان بی‌بی‌سی پخش شد. مراحل ضبط آن اتاق آبی بی‌نظم بود. اعضای کلدپلی برای سالم نگه‌داشتن گروه قوانینی را برای همه‌شان بین خود وضع کردند: نخست این که در کلدپلی سرانجام دموکراسی حاکم است و سود به تساوی بین‌شان تقسیم خواهد شد، مانند گروه‌های یوتو و آر.ای.ام.؛ دوم این که هر کس مواد مخدر مصرف کند از گروه اخراج خواهدشد.
"نوشتار اصلی: چترهای نجات"
آلبوم چترهای نجات اولین آلبوم گروه کلدپلی است که در 10 ژوئیه سال ۲۰۰۰ منتشر شد. قطعاتی مانند لرز، زرد، دردسر و وحشت نکن از جمله قطعاتی بودند که در این آلبوم مورد توجه قرار گرفتند. آلبوم چترهای نجات از سوی منتقدان و مردم با استقبال مواجه شد و پس از انتشار به سرعت به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های بریتانیا بدل گشت. این آلبوم در سال ۲۰۰۱ توانست جایزه بهترین آلبوم آلترناتیو گرمی را از آن خود کند. چترهای نجات در حال حاضر بیست و دومین آلبوم پرفروش بریتانیا در قرن بیست و یکم است و توانسته بیش از هشت و نیم میلیون نسخه در سرتاسر جهان به فروش‌برساند.
"نوشتار اصلی: یورش خون به سر"
پس از موفقیت آلبوم چترهای نجات کلدپلی در ماه سپتامبر ۲۰۰۱ به استودیو بازگشت تا کار بر روی آلبوم بعدی خود به نام یورش خون به سر را آغاز کند. در مجموع بیش از ۲۰ قطعه موسیقی برای این آلبوم نوشته شد که در نهایت ۱۱ قطعه به آلبوم راه پیدا کردند. قطعاتی مثل ساعت‌ها، دانشمند و در جای من از جمله قطعاتی بودند که با استقبال بسیار زیادی از سوی منتقدان و مردم مواجه شدند.
آلبوم یورش خون به سر در هفته اول پس از انتشار به صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا رفت و به هشتمین آلبوم پرفروش تاریخ بریتانیا در قرن بیست و یکم تبدیل شد. تا به امروز بیش از ۱۴ میلیون نسخه از این آلبوم در سرتاسر جهان به فروش رفته است. علاوه بر این در مراسم گرمی سال ۲۰۰۳ آلبوم یورش خون به سر توانست جایزه بهترین آلبوم آلترناتیو سال را در کنار جایزه بهترین اجرای راک برای آهنگ در جای من کسب کند. همچنین در مراسم گرمی سال ۲۰۰۴ نیز گروه کلدپلی توانست جایزه گرمی ضبط سال را برای آهنگ ساعت‌ها از آن خود کند.
در سال ۲۰۱۲ آلبوم یورش خون به سر در فهرست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون قرارگرفت.
"نوشتار اصلی: ایکس‌وایگرگ"
آلبوم X&Y در ژوئن ۲۰۰۵ وارد بازار شد، این آلبوم با ۸٫۳ میلیون نسخه فروش آنقدر اهمیت داشت که با تأخیری که در انتشار آن وجود آمد باعث شد تا قیمت سهام شرکت موزیک EMI کاهش پیداکند. ترانه اصلی این آلبوم با نام «Speed of Sound» رتبه اول را ۲۸ کشور به دست آورد و دومین ترانه سریعترین پروفروش را به دست آورد.
"نوشتار اصلی: زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش"
در ژوئن سال ۲۰۰۸ کلدپلی آلبوم "Viva La Vida" به معنی زنده باد زندگی را منتشر کرد. تبلیغات این آلبوم از مدتی قبل و با پخش ترانهٔ Violet Hill به معنی تپه‌های بنفش شروع شده بود. این آلبوم همان‌طور که از اسمش بر می‌آید رگه‌هایی از آهنگ‌های اسپانیایی یا همان هیسپنیک را دارا است و به گفت خود کریس مارتین ایده ساخت آن در توری که گروه در اسپانیا و آمریکای لاتین برگزار کرد، شکل گرفت. این آلبوم از آلبوم‌های قبلی کلدپلی که خودشان با نام سه‌گانه از آن یاد می‌کنند متفاوت‌است.
"نوشتار اصلی: مایلو زایلوتو"