moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۱۰، شرکت آبجوسازی سیرا نوادا با صومعه نیو کلروو شریک شد و صومعه در سال ۲۰۱۱ شروع به تولید آبجوهای سبک درمانی کرد. صومعه هنوز توسط انجمن بین‌المللی تراپیست تأیید نشده‌است، در نتیجه صومعه آبجو رسمی تراپیست را تولید نمی‌کند.
این کارخانه آبجوسازی در سال ۲۰۱۱ حدود ۴۵۰ نفر را در استخدام دارد
در ژانویه ۲۰۱۲، سیرا نوادا اعلام کرد که دومین کارخانه آبجوسازی را با یک رستوران متصل در میلز ریور، کارولینای شمالی خواهد ساخت. ساختمان دارای گواهینامه استاندارد پیشرو در طراحی محیطی و انرژی در اوایل سال ۲۰۱۴ در یک مسیر جنگلی در مجاورت فرودگاه منطقه ای اشویل افتتاح شد و از درختان قطع شده به عنوان چوب هم در ساختمان و هم برای مخازن آب باران که توالت‌ها را تخلیه می‌کنند، استفاده کرد.
ناوگان ماهیگیری مجموعه‌ای از کشتی‌های ماهیگیری تجاری است. این اصطلاح ممکن است برای همه کشتی‌هایی که بیرون از یک بندر خاص فعالیت می‌کنند، همه کشتی‌هایی که در نوع خاصی از ماهیگیری مشغولند (مانند "ناوگان ماهیگیری ماهی تن")، یا همه کشتی‌های ماهیگیری یک کشور یا منطقه استفاده شود.
اگرچه کشتی‌های ماهیگیری به‌طور رسمی سازمان‌دهی نشده‌اند که گویی یک ناوگان دریایی هستند، اما اغلب محدودیت‌های زمان و آب‌وهوا به گونه‌ای است که همه آنها باید با هم ترک کنند یا برگردند، بنابراین، حداقل در ظاهر یک بدنه سازمان‌یافته را ایجاد می‌کند (برخی کشورها مانند اتحاد جماهیر شوروی پیشین، ناوگان ماهیگیری خود را تا حدی در امتداد خطوط دریایی سازماندهی کرده بود و از کشتی‌ها برای جمع‌آوری اطلاعات دریایی نیز استفاده کرده بود)."Moscow's South Pacific Fishing Fleet Is Much More Than It Seems " - Kim, Byung Ki; The Heritage Foundation, "Asian Studies Backgrounder" No. 80 September 6, 1988.
ماهیگیرانی که نوع خاصی از کشتی‌ها یا در یک بندر خاص را اداره می‌کنند اغلب به یک انجمن محلی وابستگی دارند که اطلاعات را منتشر می‌کند و ممکن است برای هماهنگ‌کردن فعالیت‌ها مانند بهترین روش برای جلوگیری از صید بی‌رویه در مناطق خاص استفاده شود.
کرمنچوگ-کنستانتینوفسکویه (به لاتین: Kremenchug-Konstantinovskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در کاباردینو-بالکاریا واقع شده‌است. کرمنچوگ-کنستانتینوفسکویه ۱٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد.
پرینت سه بعدی چند ماده‌ای روش تولید افزودنی است که در آن از چند ماده به صورت همزمان برای ساخت یک شی استفاده می‌شود. شبیه به تولید مواد افزودنی منفرد، می‌توان آن را از طریق روش‌هایی مانند FFF، SLA و Inkjet (جت کردن مواد) پرینت سه بعدی محقق کرد. با گسترش فضای طراحی به ماده‌های مختلف، امکان ایجاد اشیا به کمک پرینت سه بعدی با رنگ‌های متنوع یا با خاصیت‌های مواد مختلف مانند کشش یا حلالیت ایجاد می‌شود. نخستین پرینتر سه بعدی چند متری Fab@Home در سال ۲۰۰۶ در دسترس عموم قرار گرفت. این مفهوم به سرعت در صنعت استفاده شد و بعداز آن توسط تعداد زیادی از پرینترهای سه بعدی چند متری مصرف‌کننده استفاده شد.
ساخت فیلامنت ذوب شده (که همچنین از آن به عنوان مدل‌سازی رسوب ذوب شده - FDM یاد می‌شود) فرایند اکستروژن مداوم یک خط از مواد ترموپلاستیک برای شکل‌دادن یک مدل سه بعدی را شرح می‌دهد. فرایند FFF انواع مواد از مواد زیست تخریب پذیر مانند PLA تا PETG، ABS و همچنین مواد مهندسی مانند PEEK را پشتیبانی می‌کند. این فناوری افزون بر این امکان، استفاده از مواد انعطاف‌پذیر همچون TPU را فراهم می‌کند. دو راه حل ممکن برای تحقق یک پرینتر سه بعدی FFF چند ماده ای عبارتند از:
طراحی تک نازل، مواد مختلف را قبل یا در منطقه ذوب سر چاپ مخلوط می‌کند به طوری که مواد از طریق همان نازل اکسترود می‌شوند. به عنوان مثال: رشته‌های مختلف را می‌توان پیش از ورود به محفظه ذوب، برش زد و مجدداً به یک رشته از یک رشته مخلوط وصل کرد. اینگونه تکنیکی در پالت موزاییک پیاده‌سازی شده‌است. مثالی دیگر، ارتقاء چندماده‌ای توسط Prusa3d است که در بالای یک پرینتر ماده نصب شده‌است تا قابلیت‌های چند ماده‌ای را اضافه کند. از یک سیستم اکستروژن روکش سیم با یک محور اضافه برای برش و انتخاب مواد استفاده می‌کند. برای جلوگیری از ناخالصی‌های درون جسم، یک محفظه ذوب ترکیبی باید قبل از استفاده از یک ماده جدید از مواد قبلی پاک بشود. بسته به اجرا، مقدار مواد زائد تولید شده در طول فرایند پرینت ممکن است قابل توجه باشد. در برخی از پیاده‌سازی‌ها، ممکن است از مواد قبلی به عنوان پرکننده برای جلوگیری از هدر رفت استفاده شود یا همزمان برای چاپ یک جسم متفاوت که رنگ در آن اهمیتی ندارد.
طراحی چند نازلی دارای یک نازل مجزا برای هر ماده می‌باشد. نازل می‌تواند روی همان سر چاپ یا روی سرهای چاپ مستقل نصب شود. برای این روش، نازل‌های مختلف باید دقیقاً به همان ارتفاع نسبت به سطح چاپ کالیبره شوند تا از تداخل یک نازل غیرفعال با شی چاپ شده جلوگیری کنند. طراحی به این صورت در مقایسه با طراحی یک نازل که از مواد قبلی به عنوان پرکننده یا برای چاپ یک شی دیگر استفاده نمی‌کند، مقدار مواد زائد را در طول فرایند چاپ به‌طور چشم‌گیری کاهش می‌دهد.
ستریولیتوگرافی فرایند انجماد لایه لایه یک فوتوپلیمر با لیزر برای تشکیل یک جسم سه بعدی می‌باشد. برای به انجام رساندن چاپ‌های چند ماده‌ای به کمک این فناوری، می‌توان از چند مخزن برای فتوپلیمرهای مختلف استفاده کرد. مشکل اصلی این روش، حذف موادی است که هنوز پلیمریزه نشده‌اند، زیرا ممکن است که چاپ حاوی حفراتی باشد که با مواد قدیمی تر پر شده‌اند، که باید قبل از استفاده از مواد بعدی خالی شوند. رزین‌های فوتوپلیمر مورد استفاده برای SLA ممکن است خواص فیزیکی بسیار متفاوتی داشته باشند، به‌طور کلی شکننده‌تر می‌باشند و دارای دمای انحراف حرارتی کمتری هستند. رزین‌های استاندارد SLA در رنگ‌ها و تاری‌های مختلف عرضه می‌شوند. علاوه بر مواد درجه مهندسی همانند رزین‌های ABS مانند یا رزین‌های PP مانند، مواد بیومتریالی وجود دارد که برای کاربردهای پزشکی و رزین‌های منعطف مورد استفاده قرار می‌گیرند.
فرایند پرتاب مواد، که معمولاً از آن به عنوان پرینت سه بعدی جوهرافشان یاد می‌شود، شبیه به روش چاپ جوهرافشان دو بعدی می‌باشد. سر چاپ متشکل از چندین نازل کوچک است که در صورت نیاز، قطرات فوتوپلیمر به بیرون پرتاب می‌شوند. هر نازل می‌تواند مواد متفاوتی را خارج کند که امکان ایجاد قطعات چندماده‌ای را فراهم می‌کند. سپس قطرات مواد سریعاً با استفاده از منبع نور ماوراء بنفش که روی سر چاپ نصب شده‌است، خشک می‌شوند. برخلاف فرایند چاپ FFF، یک لایه با حرکت هد چاپ در طول یک مسیر از پیش محاسبه شده تشکیل نمی‌شود، بلکه با اسکن لایه خط به خط تشکیل می‌شود. به عنوان مثال Statasys J750 امکان چاپ تمام رنگی را فراهم می‌کند. موادی که توسط فرایند چاپ جت مواد پشتیبانی می‌شوند شبیه به مواد فرایند SLA هستند و به همین خاطر خواص مشابهی دارند. به‌علاوه، پیشرفت‌هایی در زمینه جهش مواد فلزات با تعلیق نانوذرات فلزی در یک سیال صورت گرفته‌است. بعد از حذف مواد نگهدارنده، لازم است تا جسم چاپ شده سینتر شود تا یک قطعه فلزی نهایی ایجاد شود.
یک پرینتر سه بعدی بایندر جتینگ از ذرات یک پودر ریزدانه استفاده می‌کند که با استفاده از یک بایندر با هم ذوب می‌شوند تا یک جسم سه بعدی را شکل دهند. در اصل متشکل از دو محفظه مجزا می‌باشد: یکی به عنوان مخزن مواد پودری و دیگری به عنوان محفظه چاپ عمل می‌کند. برای ساختن یک لایه از یک جسم، یک تیغه مواد را از مخزن خارج می‌کند و آن را روی سطح چاپ پخش می‌کند تا لایه ای نازک از پودر ایجاد شود. سپس یک سر چاپی مشابه آنچه در پرینترجوهرافشان دو بعدی یافت می‌شود، بایندر را روی لایه اعمال می‌کند تا جامد شود و آن را به لایه قبلی وصل کند. اگرچه جت بایندر امکان پشتیبانی از چند ماده را نمی‌دهد، پرینترهایی وجود دارند که دارای یک سر چاپ دوم برای اعمال رنگدانه بر روی لایه بعد از بایندر هستند تا امکان چاپ تمام رنگی را فراهم کنند.
طراحی یک جسم سه بعدی نخستین گام در گردش کار پرینت سه بعدی می‌باشد. این فرایند طراحی می‌تواند توسط نرم‌افزار پشتیبانی گردد. چنین نرم‌افزار CAD ای قادر به ایجاد، مدیریت و دستکاری شکل‌های هندسی سه بعدی مختلف می‌باشد و در عین حال از طریق یک رابط کاربری گرافیکی به کاربر بازخورد می‌دهد. در حال حاضر اکثر برنامه‌های CAD از حاشیه‌نویسی یک شکل هندسی با یک ماده پشتیبانی می‌کنند. پس از آن ترکیب هندسه‌های مختلف یک شی مادی چندگانه را شکل می‌دهد. هرچند که تمام فرمت‌های فایل از حاشیه‌نویسی مواد همراه با هندسه شی پشتیبانی نمی‌کنند.
Slicing فرایند تقسیم یک مدل سه بعدی به لایه‌هایی برای تبدیل به دنباله ای از دستورالعمل‌های G-Code می‌باشد. این دستورالعمل‌ها را می‌توان توسط یک پرینتر سه بعدی پردازش کرد تا مدل مربوطه را به صورت پایین به بالا، از بالا به پایین یا حتی از چپ به راست تولید کند. قبل از تولید دستورالعمل‌ها، می‌شود ساختارهای پشتیبانی را برای متصل کردن بخش‌های آویزان مدل به سطح چاپ یا سایر بخش‌های مدل افزود. ساختارهای پشتیبانی می‌بایست در مرحله بعد از پردازش، پس از تمام شدن چاپ حذف گردنند.
فرایند برش برای پرینت‌های چندماده‌ای بسته به سخت‌افزار مورد استفاده متفاوت می‌باشد. برای ماشین‌هایی بر پایه FFF، یابد دستورالعمل‌هایی برای تغییر مواد اضافه گردد. این موضوع چالش‌های محاسباتی زیادی از جمله مدیریت همزمان دو سر چاپ بدون تداخل آن‌ها با یکدیگر یا پاک کردن محفظه ذوب از مواد قبلی را به همراه دارد. برای چاپ‌های چندماده‌ای مبتنی بر SLA، نرم‌افزار برش باید درجات آزادی اضافی ناشی از امکان جابجایی چاپ از یک سینی رزین به سینی بعدی را کنترل کند. روش برش برای پرینترهای جت مواد شامل تولید تصاویر بیت مپ متعددی است که وکسل‌های شی را نشان می‌دهد.
اجسام پرینت سه بعدی شده امکان دارد قبل از استفاده به عنوان نمونه اولیه یا محصول نهایی نیازمند به پس پردازش باشند. اینگونه مراحل پس پردازش ممکن است شامل سنباده زنی سطح جسم برای صاف‌تر کردن آن یا رنگ‌آمیزی آن برای مطابقت با رنگ‌های طرح باشد. بسته به روش پرینت و هندسه اجسام، ممکن است لازم باشد که ساختارهای پشتیبانی حذف شوند. استفاده از پرینت سه بعدی چندماده‌ای باعث کاهش میزان پس‌پردازش مورد نیاز برای نتیجه مشابه می‌شوند، چراکه رنگ‌ها می‌توانند مستقیماً چاپ شوند. به علاوه، می‌توان از مواد محلول در آب برای چاپ ساختارهای نگهدارنده استفاده کرد، زیرا حذف آنها فقط شامل قرار دادن جسم در حمام آب است.
روند صعودی چاپ سه بعدی مواد غذایی از سفارشی سازی شکل، رنگ، طعم، بافت و تغذیه وعده‌های غذایی مختلف پشتیبانی می‌کند. چاپ سه بعدی چندماده‌ای امکان استفاده از چندین ماده مانند کره بادام زمینی، ژله یا خمیر را در فرایند چاپ فراهم می‌سازد که برای تولید بیشتر غذاها ضروری است.
فناوری پرینت سه بعدی چندماده‌ای معمولاً در تولید پروتزهای پرینت سه بعدی استفاده می‌شود. این فناوری، استفاده از مواد مختلف مانند TPU نرم در نقاط تماس با بدنه و مواد فیبرکربن سفت برای بدنه پروتز را امکان‌پذیر می‌کند؛ بنابراین، پروتز را می‌توان به گونه‌ای تنظیم کرد که مطابق با نیازها و خواسته‌های مختلف فرد باشد.
از دیگر موارد استفاده پزشکی، تولید ساختارهای بافت مصنوعی می‌باشد. این تحقیق بر ایجاد بافتی که از نظر احساس، کشش و ساختار، بافت انسان را تقلید می‌کند تمرکز دارد. اینگونه بافت‌های مصنوعی می‌توانند توسط جراحان برای آموزش و یادگیری مدل‌های واقعی مورد استفاده قرار گیرند که در غیر این صورت دستیابی به آن سخت یا پرهزینه خواهد بود.
تمرکز تحقیقات جاری روی سیستم‌های تحویل دارو با چاپ سه بعدی برای استقرار مؤثر دارو یا واکسن می‌باشد. با استفاده از پرینت چندماده‌ای، ساختارهای زیست سازگاری ایجاد می‌کنند که می‌توانند با بدن انسان در سطح سلولی تعامل داشته باشند.
قابلیت جابه‌جایی بین مواد مختلف برای کنترل خواص فیزیکی یک جسم چاپ شده سه بعدی ضروری است. علاوه بر اینکه می‌تواند مقاومت یک جسم را توسط ریزساختارها دستکاری کند، کاربر می‌تواند بین مواد سخت‌تر یا نرم‌تر در فرایند چاپ جابه‌جا شود تا بر استحکام جسم تأثیر بگذارد. از ترکیب مواد سخت و نرم نیز برای ساخت ساختار بیومیمتیک با خاصیت‌های مطلوب استفاده می‌شود. استفاده از موادی با رنگ یا کشسانی متفاوت می‌تواند بر ظاهر و هپتیک جسم به وجود آمده تأثیر بگذارد. به علاوه، امکان‌پذیر است که با انتخاب ماده مناسب برای سازه‌های نگهدارنده یا بدنه بیرونی قطعه، میزان پس پردازش مورد نیاز را کاهش داد.
چاپ سه بعدی چندماده‌ای به طراحان امکان می‌دهد تا به سرعت نمونه‌های اولیه خود را تولید و آزمایش کنند. استفاده از چندین ماده در یک قسمت، به طراح این توانایی را می‌دهد تا نمونه‌های اولیه کاربردی و جذاب بصری ایجاد کند. به عنوان یک مثال از اینکه چگونه پرینت سه بعدی می‌تواند در فرایند طراحی گنجانده شود، می‌توان به طراحی خودرو اشاره کرد. در آنجا، باید سریعاً یک نمونه اولیه آزمایش و تأیید شود تا طرح برای تولید تأیید شود. کاهش مراحل پس پردازش ناشی از فناوری پرینت سه بعدی چندماده‌ای منجر به زمان ساخت کوتاه‌تر می‌شود. افزون بر آن، پرینت سه بعدی چندماده‌ای تعداد قطعات نمونه‌های اولیه تولید شده را در مقایسه با روش‌های ساخت سنتی مانند فرزکاری یا قالب‌گیری کاهش می‌دهد، چراکه دیگر نیازی به مونتاژ چندین قسمت با مواد مختلف نمی‌باشد.
در کشاورزی، بازده محصول یا عملکرد محصول اندازه‌گیری مقدار محصول کشت‌شده یا محصولی مانند پشم، گوشت یا شیر تولید شده در واحد سطح زمین است. نسبت بذر (seed ratio) روش دیگری برای محاسبه بازده است.
نوآوری‌هایی مانند استفاده از کود، ایجاد ابزارهای کشاورزی بهتر، روش‌های جدید کشاورزی و بهبود ارقام کشاورزی، باعث بهبود بازدهی شده‌اند. هرچه بازدهی و استفاده فشرده‌تر از زمین‌های کشاورزی بیشتر باشد، بهره‌وری و سودآوری مزرعه بیشتر می‌شود. این امر رفاه خانواده‌های کشاورز را افزایش می‌دهد. محصولات مازاد فراتر از نیازهای کشاورزی معیشتی را می‌توان فروخت یا مبادله کرد. هرچه کشاورز بتواند غلات یا علوفه بیشتری تولید کند، جانوران بارکش بیشتری مانند اسب و گاو می‌توانند برای کار و تولید کود حمایت و مهار شوند. افزایش بازده محصول همچنین به این معنی است که دست‌های کمتری در مزرعه مورد نیاز است و آنها را برای صنعت و تجارت آزاد می‌کند. این به نوبه خود سبب شکل‌گیری و رشد شهرها شد که سپس به افزایش تقاضا برای مواد غذایی یا دیگر محصولات کشاورزی تبدیل شد.
واحدهایی که امروزه معمولاً بازده محصول را اندازه‌گیری می‌کنند، کیلوگرم در هکتار یا بوشل در هکتار است.
سه مرد سوارکار () یک فیلم صامت وسترن به کارگردانی جان فورد است که در سال ۱۹۱۸ منتشر شد. این فیلم را امروزه یک فیلم گمشده می‌دانند.
فولکس‌واگن تایگون یک کراس‌اوور کامپکت کوچک (سگمنت بی) است که توسط خودروساز آلمانی فولکس‌واگن از سال ۲۰۲۱ تولید می‌شود. تایگون که در هند تولید شده و برای بازارهای هند و مکزیک ساخته شده‌است، بر اساس فولکس‌واگن تی-کراس ساخته شده‌است.
ریشه‌های نام تایگون را می‌توان در سال ۲۰۱۲ یافت؛ زمانی که فولکس‌واگن از یک خودروی مفهومی کراس‌اوور با ابعادی کوچک‌تر و نامرتبط به این خودرو با همین نام رونمایی کرد. این خودرو بر اساس خودروی شهری آپ ساخته شده بود و قرار بود در سال ۲۰۱۶ برای بازارهای اروپا، برزیل و هند به تولید انبوه برسد. با این حال، پروژه تایگون مبتنی بر آپ در نهایت لغو شد.
نسخه اولیه تایگون مبتنی بر تی-کراس در اتو اکسپو در فوریه ۲۰۲۰ به نمایش درآمد و در آن زمان اعلام شد که فروش این خودرو در اواسط سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده‌است. تایگون بر اساس مدل محور دراز تی-کراس و با چندین تفاوت نسبت به آن ساخته شده‌است؛ به عنوان مثال، دماغه آن شبیه به تی-کراس بازار چین است و ستون C آن نیز نیز کمی تغییر یافته‌است. فولکس‌واگن اعلام کرد این خودرو بر روی پلت‌فرم MQB A0 IN گروه فولکس‌واگن ساخته شده‌است که به بازار هند اختصاص دارد. این پلت‌فرم در اشکودا کوشاک که در مارس ۲۰۲۱ عرضه شد نیز به‌کار رفته‌است.
درصد داخلی‌سازی قطعات این خودرو تا ۹۵ درصد گزارش شده‌است.
نسخه تولیدی تایگون در ۳۱ مارس ۲۰۲۱ معرفی شد. این خودرو عمدتاً برای بازار هند و تحت طرح ایندیا ۲٫۰ گروه فولکس‌واگن ساخته شده‌است. تنها تغییرات مشهود ایجاد شده در خودرو نسبت به مدل پیش تولید، کوچک شدن ابعاد رینگ و لاستیک از ۱۹ اینچ به ۱۷ اینچ است. این خودرو با دو موتور بنزینی در دسترس است. این موتورها شامل موتور ۱٫۰ لیتری سه سیلندر TSI با قدرت و موتور ۱٫۵ لیتری چهار سیلندر TSI با قدرت می‌شوند. موتور ۱٫۰ لیتری با جعبه‌دنده‌های ۶ سرعته دستی و ۶ سرعته مبدل گشتاور اتوماتیک در دسترس است، در حالی که موتور ۱٫۵ لیتری TSI با جعبه‌دنده‌های ۶ سرعته دستی و ۷ سرعته دوکلاچه در دسترس است. فروش تایگون در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد.
فولکس‌واگن تایگون با نام فولکس‌واگن تی-کراس از هند به اندونزی صادر می‌شود. فروش این خودرو در اندونزی در فوریه ۲۰۲۲ آغاز شد. این خودرو در بازار اندونزی توسط وارد کننده/توزیع کننده محلی اندونزیایی فولکس‌واگن، PT Garuda Mataram Motor توزیع می‌شود. علاوه بر این، از سال ۲۰۲۲، این مدل با نام تایگون از هند به مکزیک صادر می‌شود.
فولکس‌واگن تایگون در هند با مشخصات ایمنی استاندارد دو کیسه هوای جلو، لنگرهای ایزوفیکس مورد تأیید i-Size، کنترل پایداری الکترونیکی و کمربند ایمنی سه نقطه‌ای برای همه صندلی‌ها به فروش می‌رسد. تریم‌های بالاتر علاوه بر این به کیسه‌های هوای جانبی و پرده‌ای و نشانگر فشار باد لاستیک‌ها مجهز شده‌اند. نسخه‌های فرمان چپ تایگون (که با نام تی-کراس به مکزیک صادر می‌شود) مجهز به فناوری‌های کمکی ایمنی مانند ترمز اضطراری خودکار هستند که در هند موجود نیستند. این مدل‌ها همچنین کیسه‌های هوای جانبی را به‌عنوان استاندارد به‌جای آپشن در دسترس دارند.
در اکتبر ۲۰۲۲ تایگون به‌طور مستقل توسط برنامه ارزیابی خودروهای جدید جهانی (گلوبال ان‌سی‌ای‌پی) با هزینه فولکس‌واگن آزمایش تصادف شد و پنج ستاره ایمنی برای محافظت از سرنشینان بزرگسال و کودک کسب کرد. این خودرو با این امتیازات بدل به اولین خودرویی شد که این کار را تحت پروتکل‌های ارزیابی جدید این سازمان انجام داده‌است. در تست افست جلویی، حفاظت از تمام نواحی بدن به جز درشت نی چپ راننده خوب یا قابل قبول بود. در کنار، تست‌های سد متحرک و تیرک، حفاظت از قفسه سینه راننده ضعیف و حفاظت از شکم راننده در تست تیر کناری قابل قبول ارزیابی شد. تایگون می‌تواند حداقل الزامات قانونی اروپا را برای کنترل پایداری الکترونیکی و حفاظت از عابر پیاده را پاس کند.
این فولکس‌واگن تایگون که با تایگون ۲۰۲۱ مرتبط نیست، به عنوان یک کراس‌اوور مفهومی نزدیک به تولید معرفی شد. این خودرو با هدف قرار دادن اروپا، برزیل و هند به عنوان بازارهای اصلی خود، پتانسیل جایگزینی هاچ‌بک کراس‌فاکس و قرار گرفتن در زیر شاسی‌بلند کراس‌اوور کامپکت تیگوان را داشت و بدل به رقیب مینی اس‌یووی‌هایی نظیر نیسان جوک، مینی کانتری من و سوزوکی اس‌ایکس۴ می‌شد.
نمونه اولیه تایگون در نمایشگاه بین‌المللی خودرو سائوپائولو در سال ۲۰۱۲ رونمایی شد. تایگون قرار بود توسط گروه فولکس‌واگن برای مدل سال ۲۰۱۶ روانه بازار شود،Volkswagen reveals Taigun concept -- Autoweek (Retrieved 2012-10-22) اما این طرح لغو شد. این خودرو برخلاف روند بازار بسیار کوچک در نظر گرفته شد و در عوض جای خود را به فولکس‌واگن تی-کراس که فروش آن در سال ۲۰۱۸ آغاز شد داد.
مردی انگشت‌نما () یک فیلم صامت وسترن به کارگردانی جان فورد است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد. این فیلم را امروزه یک فیلم گمشده می‌دانند.
به زیبایی تو (; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی سولی، چوی مین هو و لی هیون-وو است. این مجموعه از ۱۵ اوت تا ۴ اکتبر ۲۰۱۲، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.
سوئیجینگ (به انگلیسی: Swaging) یکی از انواع فرآیندهای آهنگری است که در طی آن قطعه در میان یک قالب چند تکه قرار می‌گیرد و تکه‌های قالب همزمان با چرخش به دور قطعه ضرباتی در جهت شعاعی به آن وارد می‌کنند تا یک تغییر شکل پلاستیک در این راستا ایجاد کنند. سوئیجینگ معمولاً بر روی انتهای قطعاتی همچون میله‌ها و لوله‌ها اعمال می‌شود تا یک سطح شیبدار یا یک نوک تیز ایجاد کنند. قطعات تولید شده به کمک فرایند سوئیجینگ در صنایعی همچون صنایع اتوموبیل‌سازی، صنایع فضایی و صنایع نظامی کاربرد دارد.
آهنگری چرخشی (به انگلیسی: Rotational Forging) فرآیندی است که به کمک آن می‌توان قطعاتی مشابه با قطعات بدست آمده از فرایند سوئیجیگ تولید کرد. تفاوت این دو فرایند آن است که در فرایند آهنگری چرخشی برخلاف سوئیجینگ قالب‌ها حرکت دورانی نداشته و قطعه به دور خود چرخانده می‌شود.
قالب‌های دستگاه سوئیجینگ به‌طور معمول از جنس فولاد سختکاری شده ساخته می‌شوند. این قالب‌های دارای یک سوراخ استوانه‌ای و در ادامه آن یک دیواره مخروطی شکل هستند که وظیفه ایجاد سطح شیبدار بر روی قطعه را بر عهده دارد. قالب‌ها در این فرایند می‌توانند از دو الی شش قسمت متفاوت تشکیل شده باشند. با حرکت اسپیندل دستگاه به واسطه نیروی گریز از مرکز تکه‌های قالب از یکدیگر فاصله می‌گیرند. از طرفی قالب‌ها در مسیر خود به بلوک‌های استوانه‌ای برخورد می‌کنند که به کمک یک قفس صلب مهار شده‌اند. این برخورد منجر به نزدیک شدن قالب‌ها به یکدیگر می‌شود. با چرخش سریع اسپیندل فرایند دور و نزدیک شدن قطعات قالب متناوباً تکرار شده که منجر به وارد شدن ۱۰۰۰ الی ۳۰۰۰ ضربه در دقیقه بر روی قطعه می‌گردد.
برای شکل‌دهی به قطعه به کمک این دستگاه کافی است اوپراتور قطعه را در حالی که اسپیندل دستگاه در حال چرخش است به آرامی وارد حفره موجود میان دو قالب کند. با قرار گرفتن قطعه در میان تکه‌های قالب، با توجه به به حرکت چرخشی و نوسانی قالب‌ها، ضرباتی در زوایای متفاوت بر روی سطح قطعه وارد می‌گردد که منجر به کاهش قطر و افزایش طول قطعه می‌گردد.
فرایند سوئیجینگ برای تولید قطعات با حفره داخلی نیز قابل استفاده است. بدین منظور یک ماندرل داخل یک لوله جدار ضخیم قرار می‌گیرد و لوله فلزی توسط تکه‌های قالب بر روی اطراف ماندرل فشرده می‌شود. بدین صورت قطر داخلی و خارجی قطعه به صورت همزمان تغییر کرده و به مقدار مورد نظر در قطعه نهایی نزدیک می‌شود. با استفاده از ماندرل می‌توان شکل‌های متفاوتی همانند دندانه‌های چرخدنده و خم‌هایی با پروفیل خاص را در داخل قطعات ایجاد کرد.
مزایای فرایند سوئیجینگ عبارتند از:
معایب فرایند سوئیجینگ عبارتند از:
فرایند سوئیجیگ بر روی گستره وسیعی از قطعات با جنس‌های متفاوت قابل اعمال است. برخی از فلزات و آلیاژهایی که شکل‌دهی آن‌ها با فرایند سوئیجینگ متداول است عبارتند از:
موارد استفاده فرایند سوئیجینگ برای شکل‌دهی به قطعاتی که از فلزات و آلیاژهایی که در ادامه ذکر شدند، نسبت به آلیاژهایی که پیشتر بیان شد محدودتر است:
هنگام انتخاب سوئیجینگ به عنوان فرایند ساخت یک قطعه باید به برخی از ملاحظات طراحی، اقتصادی و کیفی توجه داشت که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره شده‌است:
ملاحظات طراحی
ملاحضات اقتصادی
ملاحظات کیفی
در صنایع تولید مهمات یکی از روش‌های ساخت گلوله، استفاده از فرایند سوئیجینگ در دمای اتاق می‌باشد. در این فرایند لوله فلزی داخل قالبی که شکل گلوله را تعیین می‌کند قرار گرفته و با ضربات متناوب قالب بر روی لوله، فلز تشکیل‌دهنده آن لوله در جهت شعاعی فشرده شده و گلوله ایجاد می‌گردد. ریخته‌گری روش متداول دیگری است که برای تولید گلوله مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش فلز مذاب به داخل قالب ریخته شده و مذاب شکل قالب را به خود گرفته و منجمد می‌گردد. در حین فرایند انجماد، فلز منقبض شده به همین علت قالب‌های ریخته‌گری را معمولاً کمی بزرگتر از سایز نهایی گلوله می‌سازند تا قطعه پس از انقباض به سایز مطلوب برسد. این درصورتی است که گلوله‌های تولید شده توسط فرایند سوئیجینگ در دمای محیط تولید می‌شوند و به همین دلیل دارای دقت ابعادی بسیار بالایی هستند. همچنین عیوب متداول ریختگری مانند حفرات در این گلوله‌ها یافت نمی‌شود.
دختر دوست‌داشتنی من () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۴ با بازی رین، کریستال جانگ، کیم میونگ سو و چا یه ریون است. این مجموعه از ۱۷ سپتامبر تا ۶ نوامبر ۲۰۱۴، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت پخش شد.Krystal "I cannot believe I'm going to be in the same drama with Rain" (in Korean) Osen.mt.co.kr (August 4, 2014). Retrieved on August 4, 2014.
حجم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۰۱ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۰۸ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۰۶ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۰۵ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۲۲ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۰۷ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۲۱ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۳۵۱ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
احمد جمیل (; – ) شاعر آذربایجانی، عضو اتحادیه نویسندگان آذربایجان (۱۹۳۹) و دریافت کننده جایزه دولتی آذربایجان شوروی (۱۹۸۰) بود.
احمد جمیل در ۲۰ اکتبر سال ۱۹۱۳ در شهر ایروان فرمانداری ایروان متولد شد. همگامی که هنوز دانش آموز پایه هفتم متوسطه بود، اولین شعرش به اسم «قفقاز زیبا» در سال ۱۹۲۸ در مجله «گنجه طلا» به انتشار رسید. وی در شعبه «انجمن نویسندگان پرولتری آذربایجان» در شهر گنجه فعالانه شرکت می‌کرد. اشعار وی هر از چند گاهی در روزنامه‌ها و مجلاتی نظیر «گنجه طلا»، «فقزای داغستان»، «بلشویک جوان»، «حمله» و «انقلاب و فرهنگ» منتشر می‌شد. سپس به ادامه تحصیل در دانشکده ادبیات دانشگاه تربیت مدرس آذربایجان (۱۹۳۰–۱۹۳۳) پرداخت.
احمد جمیل در میان سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۶ و ۱۹۳۶–۱۹۴۰ به ترتیب در روستای زگم شهرستان شمکور و شهر گنجه به شغل آموزگاری مشغول بود. از ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰، در کنار اینکه به عنوان مشاور در بخش شعر اتحادیه نویسندگان آذربایجان شوروی فعالیت داشت، همچنین به منزله کارمند ادبی و دبیر مسئول «روزنامه ادبیات» اشتغال یافت. سپس به عنوان دبیر مسئول اتحادیه یاد شده انتخاب شد و بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ مسئولیت این سمت را به عهده داشت.
در جریان جنگ جهانی دوم، احمد جمیل در دفاتر تحریریه روزنامه‌هایی مثل «ضربه نبرد»، «حمله» و «به سمت جلو برای وطن» که اخبار مربوط به خط مقدم جهبه‌های قفقاز شمالی و شبه‌جزیره کریمه را پوشش می‌دادند، کار می‌کرد. در سال‌های متعاقب دبیر اجرایی هیئت بعداً دبیر اجرایی هیئت مدیره اتحادیه نویسندگان (۱۹۴۴–۱۹۴۷) و عضو هیئت مدیره انتخاب شد. وی به مدت طولانی عضو هیئت تحریریه جریده «روزنامه ادبیات»، و مجلات «آذربایجان» و «اولدوز» (ستاره) بود.
علاوه بر این، احمد جمیل برای مدت‌ها به عنوان ویراستار در انتشارات «آذرنشر» (۱۹۵۳–۱۹۵۵)، مشاور در وزارت فرهنگ آذربایجان (۱۹۵۶–۱۹۵۹)، سردبیر در مجله «آذربایجان» (۱۹۵۹–۱۹۶۰)، سردبیر در آذرنشر (۱۹۶۲–۱۹۶۳)، ویرایشگر در انتشارات «گنجلیک» (۱۹۶۴–۱۹۶۷)، سردبیر در مجله «اولدوز» (۱۹۷۳–۱۹۷۷) فعالیت کرد.
در پاس خدمات خود، احمد جمیل دو بار نشان پرچم سرخ کار و عنوان‌های افتخار توسط هیئت رئیسیه شورای عالی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی اخذ کرده بود.
احمد جمیل در روز ۲۴ سپتامبر سال ۱۹۷۷ در شهر باکو درگذشت.
فریدریش گوگنبرگر (۶ مارس ۱۹۱۵ – ۱۳ مه ۱۹۸۸) نظامی بلندپایه آلمان بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" و پس از آن در بوندس‌مارینه خدمت کرد. او با فرماندهی چند او-بوت، در طول خدمتش ۱۷ کشتی دشمن را غرق نمود.
فریدریش گوگنبرگر ماه سپتامبر سال ۱۹۳۴ به عنوان افسر دانشجو به رایشس‌مارینه، نیروی دریایی آلمان پیوست. مدتی کوتاهی پس از آغاز جنگ جهانی دوم، ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ با درجه ناوبان یکم به شاخه او-بوت منتقل شد. پس از گذراندن دوره آموزشی، به عنوان افسر دیده‌بان در او-۲۸ قرار گرفت. با نشان دادن مهارت در این جایگاه، ماه نوامبر سال ۱۹۴۰ به ناوگان آموزشی او-بوت فرستاده شد تا دوره فرماندهی را ببیند.
ماه فوریه سال ۱۹۴۱ فرماندهی او-۸۱ از نوع ۷سی به او سپرده شد. در نخستین گشت رزمی خود روز ۲۱ ژوئن از کیل راهی دریا گشت تا مختصرا در آب‌های شمالی گردشی بکند. پس از یک هفته به تروندهایم در ساحل مرکزی نروژ رفت. از آن‌جا گشت دوم خود شروع کرد و روز ۷ اوت به کیرکنس در شمال نروژ رسید. یک هفته بعد به نروندهایم بازگشت. هیچ اتفاق خاصی در این گشتزنی‌های کوتاه نیفتاد.
روز ۱۷ اوت مسیر پایگاه جدید ناوگان یکم او-بوت در برست در غرب فرانسه در کرانه اقیانوس اطلس را در پیش گرفت. در راه یک کاروان متفقین را رهگیری کرد و توانست دو کشتی تجاری آن با مجموع تناژ ۹۰۰۰ تن را غرق کند. پس از سه هفته راهپیمایی روز ۱۹ سپتامبر به مقصد رسید. همان ماه به درجه ناوسروانی ترفیع یافت. پس از یک گشت بی‌نتیجه دیگر، دستور گرفت او-بوت خود را به مدیترانه منتقل نماید.
با آغاز حرکت از روز ۴ نوامبر، شب ۱۱ نوامبر از تنگه جبل‌الطارق عبور کرد. مدت کوتاهی پس از ورود به مدیترانه، به سمت گروهی از کشتی‌های جنگی بریتانیایی که توسط هواگردهای ایتالیایی شناسایی شده بودند، هدایت شد. روز ۱۳ نوامبر با این نیروی دشمن مواجه گشت که در حال حرکت به سمت غرب بود. با شلیک اژدر ناو هواپیمابر "آرک رویال" را مورد اصابت قرار داد. با وجود تلاش برای حفظ آن، این شناور روز بعد غرق شد. به هر صورت تنها یک نفر در حادثه جان باخت و مابقی خدمه نجات داده شدند. به جهت این موفقیت بزرگ گوگنبرگر روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین گشت. در نهایت پس از ۳۶ روز از آغاز حرکت از برست، وارد پایگاه دریایی لا اسپتزیا در ایتالیا شد.
گوگنبرگر شش گشت رزمی دیگر در مدیترانه به انجام رساند. گشت پنج هفته‌ای از ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ ثمره‌ای نداشت اما در گشت بعدی از روز ۶ آوریل توانست شش کشتی تجاری را غرق کند. گشت بعدی از روز ۵ مه از سالامیس در یونان هم بی‌ثمر بود. گشت متعاقب غرق شدن یک کشتی تجاری دیگر را به کارنامه او افزود. او-۸۱ روز ۵ اکتبر لا اسپتزیا را برای یازدهمین گشت رزمی خود ترک کرد و موفق شد دو کشتی تجاری دشمن را غرق کند. گشت رزمی بعدی گوگنبرگر از لا اسپتزیا آغاز شد و پس از چهار هفته بدون نتیجه در پولا در شمال شرقی دریای آدریاتیک به پایان رسید.
روز ۸ ژانویه سال ۱۹۴۳ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه گوگنبرگر افزوده شد. مدت کوتاهی او-۸۴۷ از نوع ۹دی-۲ را فرماندهی کرد و سپس به ستاد دریابد کارل دونیتس در فرماندهی کل او-بوت‌ها پیوست. ماه مه سال ۱۹۴۳ فرماندهی او-۵۱۳ از نوع ۹سی/۴۰ به او سپرده شد. با این او-بوت لوریان را روز ۱۸ مه برای نخستین گشت رزمی ترک کرد و تا نزدیکی سواحل برزیل در اقیانوس اطلس جنوبی پیش رفت. روز ۲۱ ژوئن "ونتسیا"، کشتی سوئدی را غرق کرد و چهار روز بعد به "ایگل"، کشتی آمریکایی آسیب زد. روز ۱ ژوئیه "توتویا"، کشتی برزیلی و دو روز بعد "اِلیهو بی. واشبورن"، کشتی آمریکایی غرق شد. روز ۱۶ ژوئیه "ریچارد کزوِل"، کشتی آمریکایی نیز در شمار قربانیان گوگنبرگر قرار گرفت.
در این زمان دیگر بخت از گوگنبرگر روی برگرداند. او-بوت او روز ۱۹ ژوئیه بر روی سطح توسط یک هواگرد آمریکایی شناسایی و غرق شد. گوگنبرگر که به شدت زخمی شده بود، به همراه شش بازمانده دیگر سوار قایق نجات شدند. ناو آمریکایی "بارنِگات" روز بعد آن‌ها را از آب گرفت. پس از یک دوره طولانی درمانی در بیمارستان، ماه ژانویه سال ۱۹۴۴ به یک اردوگاه اسیران جنگی در آریزونا فرستاده شد. روز ۲۳ دسامبر سال ۱۹۴۳ با ۲۴ تن دیگر از هم‌قطارانش از اردوگاه گریخت اما روز ۶ ژانویه سال ۱۹۴۵ در فاصله تنها ۷ کیلومتری از مرز مکزیک مجددا دستگیر شد. به هر صورت، ماه اوت سال ۱۹۴۶ از بند رها و به آلمان بازگشت.
پس از جنگ در باز سازی نیروی دریایی آلمان سهیم بود و در آن به درجه دریاداری رسید. مدتی از مقامات ارشد ستاد دریایی ناتو در شمال اروپا بود تا این که ماه اکتبر سال ۱۹۷۲ بازنشسته شد. دریادار فریدریش گوگنبرگر در نهایت روز ۱۳ مه سال ۱۹۸۸ در اثر یک حادثه جان باخت. جسد او دو سال بعد در جنگلی کشف شد.
رئوف بابایف (; – ) خواننده آذربایجانی در گونه تنور و دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان در سال ۲۰۰۶ بود.
رئوف بابایف ۳۰ دسامبر سال ۱۹۳۷ در شهر لنیناکان (گیومری کنونی) زاده شد. پس از پایان تحصیلات دوره متوسطه در باکو، در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ در مدرسه موسیقی آصف زینالی تحصیل کرد و در سال‌های ۱۹۵۷ الی ۱۹۶۲ به ادامه تحصیل در مقطع عالی موسیقی در رشته سازهای کوبه ای در کنسرواتوار دولتی عزیر حاجی‌بیف آذربایجان پرداخت.
رئوف بابایف فعالیت‌های خود را در سال ۱۹۵۷ به عنوان نوازنده در تئاتر درام ملی آکادمی دولت آذربایجان آغاز کرده در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ در ارکستر دولتی سمفونیک آذربایجان خواننده تک‌خوان بود و در سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ به عنوان تک نواز در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان کار کرد. در سال ۱۹۶۵ نیز مسیر فعالیت‌های هنری خود را در ارکستر فیلارمونیک داغستان استمرار بخشید.
رئوف بابایف از سال ۱۹۶۵ با گروه موسیقی پاپ «قایا» فعالیت‌های هنری خود را گره زد تا اینکه در سال ۱۹۶۸ آوازخوان گروه پاپ «قایا» در فیلارمونیک دولتی آذربایجان روی صحنه می‌رفت. در سال‌های ۱۹۸۷–۲۰۰۱، وی به عنوان تک‌خوان به ترتیب در گروه دولتی موسیقی «قایا» و در ارکستر پاپ- سمفونیک دولتی «قایا» که زیر نظر اداره فرهنگ شهر باکو فعالیت می‌کرد، مشغول به ادامه کار هنری خود بود. از سال ۲۰۰۱ سکان هدایت و مدیریت هنری ارکستر دولتی «قایا» و از سال ۲۰۰۳ گروه موسیقی «بری باخ» (به فارسی: به این سمت نگاه کن)، یک زیرمجموعه گروه دولتی «قایا» را به دست گرفت. از سال ۲۰۰۷ نیز مدیریت هنری گروه دولتی موسیقی " «قایا»، از زیرمجموعه‌های وزارت فرهنگ آذربایجان را عهده دار شد.
رئوف بابایف یکی از بنیان‌گذاران گروه آوازی - نوازندگی «قایا» بود که یکی از پرآوازه‌ترین گروه‌های موسیقی پاپ آذربایجانی در دهه‌های ۶۰ و ۸۰ قرن گذشته میلادی به‌شمار می‌رفت. این هنرمند با موفقیت در تعدادی از جشنواره‌های جاز اجرا کرده و عناوین برنده مسابقات بین‌المللی موسیقی پاپ و جاز را به دست آورد.
رئوف بابایف در روز ۲۷ مارس سال ۲۰۲۰ در باکو درگذشته و در پارک مفاخر دوم باکو تدفین شد.
عاشیق آلی (; – ) یکی از نمایندگان نغمه‌سرایی عاشیق آذربایجان قرن نوزدهم بود.
عاشیق آلی در سال ۱۸۰۱ در روستای «ماکنیس» به دنیا آمد. وی از عنفوان کودکی به موسیقی عاشیق علاقه شدیدی از خود نشان می‌داد و در سنین ۱۵–۱۶ سالگی فعالیت‌های حرفه‌ای خود در این گونه هنری را آغاز کرد و پس از گذشت مدتی کوتاه به یکی از چهره‌های مطرح تبدیل شد.
عاشیق آلی شاگردهای متعددی داشت. مشهورترین آنها عاشیق علی‌عسگر، یکی از نمایندگان سرشناس نغمه‌سرای ترانه‌های محلی و عاشیق عارف آذربایجانی قرن نوزدهم است. عاشیق آلی در ژانرهایی چون «گرایلی»، «قوشما»، «تجنس»، «دیوانی» و مخمس به شعرسرایی پرداخته‌است. تمام اشعار وی هنوز به صورت مجموعه‌ای منتشر نشده‌است، اما تک تک اشعارش به طبع رسیده‌است.
عاشیق آلی در سال ۱۹۱۱ در همان روستای محل تولدش درگذشت.
در تاریخ ۲۸ فوریه سال ۲۰۱۱ کنسرتی به مناسبت دویست و دهمین سالگرد تولد عاشیق آلی در سالن کنسرت حیدر علی‌اف که به‌طور مشترک توسط وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری آذربایجان و اتحادیه عاشیق‌های آذربایجان تشکیل شده بود، برگزار شد.
لحیم کاری موج یک فرآیند لحیم‌کاری حجمی است که برای ساخت بردهای مدار چاپی استفاده می شود. تخته مدار از روی ظرفی از لحیم مذاب عبور داده می‌شود که در آن یک پمپ لحیم‌کاری را بالا می‌آورد که شبیه یک موج ایستاده است. با تماس برد مدار با این موج، قطعات به برد لحیم می‌شوند. لحیم‌کاری موج هم برای مجموعه‌های مدار چاپی فناوری تمام-سوراخ و هم برای نصب-سطحی استفاده می شود. در مورد دوم، قطعات قبل از عبور از موج لحیم مذاب، به‌وسیله‌ی تجهیزات برداشت و گذاشت بر روی سطح یک برد مدار چاپی (PCB) چسبانده می‌شوند. لحیم‌کاری موج معمولاً در لحیم‌کاری قطعات تمام-سوراخ استفاده می‌شود.
از آنجایی که اجزای تمام-سوراخ تا حد زیادی با قطعات نصب-سطحی جایگزین شده‌اند، لحیم‌کاری موج با روش‌های لحیم‌کاری جریانی در بسیاری از کاربردهای الکترونیکی در مقیاس بزرگ جایگزین شده است. با این حال، هنوز لحیم‌کاری موج قابل توجهی وجود دارد که در آن فناوری نصب روی سطح (SMT) مناسب نیست (به عنوان مثال، دستگاه های توان بالا و کانکتورهای با تعداد پین بالا)، یا در جایی که فناوری تمام-سوراخ ساده غالب است (بعضی از لوازم اصلی ).
انواع مختلفی از دستگاه‌های لحیم‌کاری موج وجود دارد. با این حال، اجزای اصلی و اصول این ماشین‌ها، یکسان و مشابه است. تجهیزات اساسی مورد استفاده در طول فرآیند، یک نوار نقاله می‌باشد که PCB را در نقاط مختلف به حرکت در می‌آورد، یک تشت لحیم‌کاری که در فرآیند لحیم‌کاری استفاده می‌شود، یک پمپ که موج واقعی را تولید می‌کند، افشانه برای روغن لحیم و پد پیش‌گرمایشی است. لحیم‌کاری معمولاً مخلوطی از فلزات می‌باشد. یک لحیم‌کاری سربی معمولی از ۵۰% قلع، ۴۹.۵% سرب و ۰.۵% آنتیموان تشکیل شده است. دستورالعمل محدودیت مواد خطرناک (RoHS) منجر به انتقال مداوم از لحیم‌کاری سرب «سنتی» در تولید مدرن به نفع جایگزین‌های بدون سرب شده است. هر دو آلیاژ قلع-نقره-مس و قلع-مس-نیکل معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند، با یک آلیاژ رایج (SN100C) شامل ۹۹.۲۵٪ قلع، ۰.۷٪ مس، ۰.۰۵٪ نیکل و <۰.۰۱٪ ژرمانیوم.
روغن لحیم در فرآیند لحیم‌کاری موج یک هدف اولیه و ثانویه دارد. هدف اصلی، تمیز کردن اجزایی است که قرار است لحیم شوند، به خصوص تمیز کردن هر لایه اکسیدی که ممکن است تشکیل شده باشد. دو دسته روغن لحیم وجود دارد، خورنده و غیرخورنده. روغن لحیم غیرخورنده نیاز به تمیز کردن اولیه دارد و وقتی که اسیدیته پایین مورد نیاز است، استفاده می‌شود. روغن لحیم خورنده سریع است و نیاز به تمیز کردن اولیه کمی دارد، ولی اسیدیته بالاتری دارد. Todd p. 396
پیش گرم کردن به سرعت بخشیدن فرآیند لحیم‌کاری و جلوگیری از شوک حرارتی کمک می کند.
برخی از انواع روغن لحیم، به نام روغن لحیم "بدون نیاز به تمیز کردن"، نیازی به تمیز کردن ندارند. بقایای آن‌ها پس از فرآیند لحیم‌کاری، بی‌خطر است. به طور معمول روغن‌های لحیم که نیاز به تمیز کردن ندارند، به‌خصوص به شرایط فرآیند حساس هستند، که ممکن است آن‌ها را در برخی از کاربردها نامطلوب کند. با این حال، انواع دیگر روغن لحیم نیاز به مرحله تمیز کردن دارند، که در آن PCB با حلال ها و/یا آب خالص یا دیونیزه شسته می شود تا بقایای روغن لحیم حذف شود.
کیفیت به دمای مناسب موقع گرم کردن و سطوحی که به درستی بر روی آنها عملیات سطحی شده اند، بستگی دارد.
برای ایجاد لحیم از ترکیبات مختلفی از قلع، سرب و سایر فلزات استفاده می‌شود. ترکیب‌های استفاده شده به خواص مورد نظر بستگی دارد. محبوب‌ترین ترکیب‌ها آلیاژهای SAC (قلع(Sn)/نقره(Ag)/مس(Cu)) برای فرآیندهای بدون سرب و Sn63Pb37 (Sn63A) است که یک آلیاژ یوتکتیک تشکیل شده از ۶۳% قلع و ۳۷% سرب است. این ترکیب دومی که به آن اشاره شد، قوی است، محدوده ذوب پایینی دارد، و به سرعت ذوب می‌شود و تنظیم می شود (یعنی هیچ محدوده پلاستیکی بین حالت جامد و مذاب مانند آلیاژ ۶۰% قلع / ۴۰% آلیاژ سرب قدیمی‌تر وجود ندارد). ترکیبات قلع بالاتر به لحیم‌کاری مقاومت در برابر خوردگی بالاتری می دهد، اما نقطه ذوب را افزایش می‌دهد و بالاتر می‌برد. ترکیب رایج و معمول دیگر، ۱۱% قلع، ۳۷% سرب، ۴۲% بیسموت و ۱۰% کادمیوم است. این ترکیب نقطه ذوب پایینی دارد و برای لحیم‌کاری قطعات حساس به حرارت مفید است. الزامات زیست‌محیطی و عملکرد نیز در انتخاب آلیاژ نقش دارند. محدودیت‌های متداول شامل محدودیت‌های سرب (Pb)، برای زمانی که انطباق با RoHS مورد نیاز است و محدودیت‌های قلع خالص (Sn)، برای زمانی که قابلیت اطمینان طولانی‌مدت، یک نگرانی است. Todd p. 395
مهم و کلیدی است که PCBها با سرعت معقول و مناسبی خنک شوند. اگر آن‌ها خیلی سریع و با سرعت زیاد خنک شوند، PCB ممکن است منحرف شود و لحیم‌کاری به خطر بیافتد. از طرف دیگر، اگر به PCB اجازه داده شود، خیلی آهسته و با سرعت کم خنک شود، PCB ممکن است شکننده شود و برخی از قطعات ممکن است در اثر حرارت آسیب ببینند. PCB باید با یک اسپری آب خوب یا هوا، خنک شود تا میزان آسیب به برد، کاهش پیدا کند. Todd, Robert H.; Allen, Dell K.(1994). Manufacturing Processes Reference Guide. New York: Industrial Press Inc.
پروفیل حرارتی عمل اندازه‌گیری چندین نقطه بر روی یک برد مدار برای تعیین گذر حرارتی است که طی فرآیند لحیم‌کاری انجام می شود. در صنعت تولید الکترونیک، SPC (کنترل فرآیند آماری) کمک می‌کند که اگر فرآیند تحت کنترل باشد، با توجه به پارامترهای بازسازی که به‌وسیله فناوری لحیم‌کاری تعریف شده است و الزامات اجزا، اندازه‌گیری شود. محصولاتی مانند Solderstar WaveShuttle و بهینه‌ساز تجهیزات ویژه‌ای ساخته شده اند که از فرآیند عبور داده می شوند و می توانند مشخصات دما را به‌همراه زمان تماس، موازی بودن امواج و ارتفاع موج اندازه گیری کنند. این تجهیزات همراه با نرم‌افزار تجزیه و تحلیل به مهندس تولید اجازه می‌دهد تا فرآیند لحیم‌کاری موج را ایجاد کند و سپس کنترل کند.
ارتفاع موج لحیم‌کاری یک پارامتر کلیدی است که باید هنگام تنظیم فرآیند لحیم‌کاری موج مورد ارزیابی قرار گیرد. زمان تماس بین موج لحیم‌کاری و مجموعه در حال لحیم‌کاری معمولاً بین 2 تا 4 ثانیه تنظیم می‌شود. این زمان تماس با دو پارامتر سرعت نوار نقاله و ارتفاع موج روی دستگاه کنترل می‌شود که تغییر در هر یک از این پارامترها باعث تغییر زمان تماس می‌شود. ارتفاع موج معمولاً با افزایش یا کاهش سرعت پمپ در دستگاه کنترل می‌شود. تغییرات را می‌توان با استفاده از یک صفحه شیشه‌ای سکوریت شده ارزیابی و بررسی کرد، در صورت نیاز به ضبط دقیق‌تر، وسایلی که به صورت دیجیتالی زمان تماس، ارتفاع و سرعت را ثبت می‌کنند. همچنین، برخی از دستگاه‌های لحیم‌کاری موجی می‌توانند به اپراتور بین یک موج آرام هموار یا یک موج کمی فشار بالا یا موج «رقصنده» انتخاب کنند.
کوی واتسون جونیور (؛ – ) بازیگر خردسال، عکاس خبری و تصویربردار تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود که در دوران سینمای صامت در بیش از ۶۰ فیلم بازی کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نمایش مردم"، "تاکسی ۱۳"، "دکمه‌ها" و "نمایش" اشاره نمود.
فرانک ویتسون (؛ – ) هنرمند وودویل و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "علامت قابیل"، "۳ سکه طلا" و "نقاب سرنوشت" اشاره کرد.
بیوک اِکسِل (؛ ) نام رایج خودروهای ساب کامپکتی است که توسط شرکت شانگهای جنرال موتورز تحت نشان تجاری بیوک جنرال موتورز به فروش می‌رسد. این خودرو در چین به‌عنوان یک خودروی کامپکت طبقه‌بندی می‌شود، اما طبق استانداردهای بین‌المللی، یک خودروی ساب‌کامپکت است.
بیوک اکسل اصلی بر اساس دوو لاستی توسعه‌یافته در کره جنوبی توسط دوو موتورز طراحی و ساخته شده‌است. در حالی که این خودرو در ابتدا با نام تجاری دوو در سراسر جهان فروخته می‌شد، در سال ۲۰۰۴ جنرال موتورز تمامی محصولات دوو در اروپا را به نام شورولت تغییر نام داد.
شانگهای جی‌ام یک خودروی جدید به نام بیوک اکسل جی‌تی را به موازات اکسل مبتنی بر لاستی، در چین معرفی کرد که در زبان چینی «یینگ لانگ»Ying Lang نام داشت. این خودرو بر اساس پلتفرم جهانی خودروهای کامپکت جنرال موتورز «دلتا ۲» ساخته شده‌است که در روسلزهایم در مرکز توسعه فنی بین‌المللی اوپل (ITDC) توسعه یافته‌است. شورولت کروز نیز بر اساس همین پلتفرم ساخته شده‌است.
در اوت ۲۰۱۶، بیوک تصمیم گرفت تولید اکسل را با وجود فروش قوی و فروش ۲٫۶۸ میلیون دستگاه طی ۱۳ سال، متوقف کند. با استناد به قیمت پایین این خودرو با وجود حرکت این نشان تجاری به سمت بازار خودروهای گران‌قیمت به‌عنوان دلیل اصلی توقف تولید این مدل، هیچ جانشین مستقیمی برای آن وجود نخواهد داشت؛ زیرا شورلت و وولینگ بازار خودروهای پایین‌رده که با خروج اکسل از این بازار، جا برای محصولات دیگر دارد را تغذیه می‌کنند.
نسل نخست این خودرو در قالب سدان یا استیشن و اکسل اچ‌آروی (هاچ‌بک) در دسترس بود و گونه‌ای تغییریافته از دوو لاستی محسوب می‌شد. مدل‌های اچ‌آروی و استیشن از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ تولید شدند؛ در حالی که تولید محلی مدل سدان در شانگهای از آوریل ۲۰۰۳ تا اوت ۲۰۱۶ ادامه داشت.
نسل دوم بیوک اکسل بر اساس پروژهٔ لغوشدهٔ اوپل کورسا اف (جی۲جی۰)، که به‌دلیل فروش اوپل به گروه پی‌اس‌ای لغو شده بود، در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸ در بازار چین عرضه شد. نسل دوم بیوک اکسل که بر اساس پلتفرم جدید جی‌ئی‌ام ساخته شده‌است، از یک موتور ۱٫۳ لیتری جدید ۳ سیلندر خطی انژکتوری با قدرت و گشتاور نیرو می‌گیرد. گزینه‌هانی انتخابی برای جعبه‌دندهٔ این نسل شامل ۶ سرعتهٔ دستی و سی‌وی‌تی می‌شود.
مدل غیرتصادفی دو مایع (به انگلیسی: Non-random two-liquid model) یک نوع ضریب فعالیت است که ضرایب فعالیت (به انگلیسی: Activity Factor) یک ترکیب را به کسرهای ‍مولی (به انگلیسی: Mole Fractions) آن در فاز مایع مرتبط می کند. این مدل اغلب در مهندسی شیمی برای محاسبه تعادل فاز استفاده می شود. مفهوم این مدل براساس فرضیه ویلسون می باشد که بیان می دارد غلظت موضعی اطراف یک مولکول با غلظت کل ماده متفاوت می باشد. این موضوع به علت تفاوت انرژی برهم کنش (به انگلیسی: Interaction Energy) مولکول مرکزی با مولکول های هم نوع و غیرهم نوع خودش می باشد. این اختلاف انرژی منجر به یک فرایند غیرتصادفی در سطح مولکولی های موضعی می گردد. مدل دو مایع غیرتصادفی مربوط به مدل های به اصطلاح ترکیب محلی می باشد. مدل های دیگر از این نوع، مدل یونیکواک، مدل یونیفاک و مدل ویلسون می باشد. این مدل ها از لحاظ ترمودینامیکی برای یک مدل تک سیال برای یک مخلوط واقعی برقرار نیستند، زیرا همانطور که فلمر در سال 1976 نشان دادMcDermott (Fluid Phase Equilibrium 1(1977)33) and Flemr (Coll. Czech. Chem.Comm., 41 (1976) 3347)، این فرضیه که ترکیب محلی اطراف یک مولکول از ترکیب محلی اطراف مولکول دیگر مستقل باشد درست نیست. درحالی که اگر از یک مدل فرضی دو مایع استفاده شود، شرایط برقرار خواهد بود. Hu, Y.; Azevedo, E.G.; Prausnitz, J.M. (1983). "The molecular basis for local compositions in liquid mixture models". Fluid Phase Equilibria. 13: 351–360.
رنون و پراسنیتز (1968) به دنبال ویلسون (1964) تحقیقات خود را با تئوری ترکیبات موضعیRenon, Henri; Prausnitz, J. M. (1968). "Local compositions in thermodynamic excess functions for liquid mixtures". AIChE Journal. 14 (1): 135–144. . آغاز کردند اما به جای استفاده از رابطه حجمی فلوری-هیوگینز از رابطه دیگری استفاده کردند که به شرح زیر است.
سپس انرژی آزاد گیبس اضافی با یک پارامتر جدید غیرتصادفی formula_2 تعیین می شود.
بر خلاف معادله ویلسون، این معادله می تواند مخلوط های تا حدی قابل امتزاج را پیش بینی کند. با این حال، بسط Wohl برای formula_4 مناسب‌تر است تا formula_5 و داده‌های تجربی همیشه به اندازه کافی برای به دست آوردن سه مقدار مناسب نیستند. به این ترتیب تلاش‌های بعدی برای گسترش معادله ویلسون به امتزاج پذیری جزئی (یا گسترش نظریه شبه‌شیمیایی گوگنهایم برای مخلوط‌های غیر تصادفی به مولکول‌های با اندازه‌های مختلف ویلسون) در نهایت باعث پیدایش نوع دیگری از مدل غیرتصادفی تحت عنوان یونیکواک گردید.
برای یک مخلوط دوگانه از توابع زیر استفاده می شودReid R. C., Prausnitz J. M., Poling B. E., The Properties of Gases & Liquids, 4th Edition, McGraw-Hill, 1988:
مقادیر formula_7 و formula_8 به شرح زیر است:
در اینجا formula_10 و formula_11 پارامترهای برهم کنش بی بعد هستند که با پارامترهای <chem>\Delta g_{12}</chem> و <chem>\Delta g_{21}</chem> ارتباط دارند.
دراینجا منظور از R ثابت جهانی گاز و T دمای مطلق است. formula_13 انرژی بین سطوح مولکولی i و j است. به همین ترتیب formula_14 برابر انرژی تبخیر می باشد. دراینجا formula_13 و formula_16 باهم برابر هستند اما <chem>\Delta g_{ij}</chem> لزوما با <chem>\Delta g_{ji}</chem> برابر نیست.
formula_17 و formula_18 پارامترهای غیرتصادفی می باشند و معمولاً با هم برابر هستند. در مایعات که توزیع محلی در اطراف مولکول مرکزی تصادفی است، پارامتر formula_17 مساوی صفر می باشد. دراین حالت معادله فعالیت مارگولز (به انگلیسی: Margules activity model) استخراج می شود.
در کاربرد، مقدار formula_17 برابر 0.2، 0.3 یا 0.48 قرار داده می شود. مقدار دوم اغلب برای سیستم های آبی استفاده می شود. مقادیر بالا نشان دهنده ساختار منظم ناشی از پیوندهای هیدروژنی است. با این حال، در توصیف تعادل مایع-مایع، پارامتر غیرتصادفی روی 0.2 تنظیم شده است تا از توصیف نادرست مایع-مایع جلوگیری شود. در برخی حالتها با تنظیم formula_22Effective Local Compositions in Phase Equilibrium Correlations, J. M. Marina, D. P. Tassios Ind. Eng. Chem. Process Des. Dev., 1973, 12 (1), pp 67–71 توصیف بهتری برای تعادل فاز به دست می آید. با این حال این راه حل ریاضی از دیدگاه فیزیکی غیرممکن است. زیرا هیچ سیستمی نمی تواند تصادفی تر از تصادفی (formula_23) باشد. به طور کلی مدل غیرتصادفی دو مایه به دلیل پارامترهای غیرتصادفی اضافی، انعطاف پذیری بیشتری را در توصیف تعادل فاز نسبت به سایر مدل ها ارائه می دهد. با این حال، در عمل این انعطاف‌پذیری کاهش می‌یابد تا از توصیف تعادل اشتباه خارج از محدوده داده‌های رگرسیون جلوگیری شود.
ضرایب فعالیت محدود کننده (به انگلیسی: Limiting Activity Coefficients) که به عنوان ضرایب فعالیت در فرایند رقیق شدن نامحدود شناخته می شود، به صورت زیر محاسبه می شود"A Property Methods and Calculations" (PDF). Rowan University:
عبارت بالا نشان می دهد که در formula_23 ضرایب محدودکننده برابر هستند. این وضعیت برای مولکول هایی با اندازه یکسان، اما با قطبیت های متفاوت رخ می دهد. همچنین نشان می دهد، از آنجایی که سه پارامتر در دسترس است، مجموعه های متعددی از راه حل ها امکان پذیر است.
معادلات عمومی ضریب محدودکننده برای جزء i از مخلوطی شامل n جزء به شرح زیر است:
شکل های متنوعی برای نوشتن توابع formula_30 و formula_31 وجود دارد که در این قسمت عمومی ترین شکل توابع آورده شده است.
برای توصیف تعادل فاز در یک رژیم دمایی بزرگ، به عنوان مثال. بزرگتر از 50کلوین، پارامتر برهمکنش باید وابسته به دما باشد. به طور کلی از دو فرمت استفاده می شود.
در اینجا اصطلاحات لگاریتمی و خطی عمدتاً در توصیف تعادل مایع-مایع استفاده می شود.
پارامترهای مدل غیرتصادفی برروی ضرایب فعالیتی که از داده‌های تعادل فاز به‌طور تجربی تعیین شده (بخار-مایع، مایع-مایع، جامد-مایع) و همچنین از گرمای اختلاط به دست آمده است، برازش می‌شوند. منبع داده های تجربی اغلب بانک های داده واقعی مانند بانک داده دورتموند (به انگلیسی: Dortmund Data Bank) هستند. گزینه های دیگر کار آزمایشی مستقیم و ضرایب فعالیت پیش بینی شده با یونیفاک و مدل های مشابه است. قابل توجه این است که برای یک مخلوط مایع ممکن است چندین مجموعه پارامتر مدل غیرتصادفی وجود داشته باشد. این پارامترها بستگی به نوع تعادل فاز دارد (به عنوان مثال: جامد-مایع، مایع-مایع و بخار-مایع ). در مورد توصیف تعادل بخار-مایع، لازم است بدانیم که کدام فشار بخار اشباع از اجزای خالص استفاده شده است و آیا فاز گاز به عنوان یک گاز ایده آل یا واقعی در نظر گرفته شده است یا خیر. مقادیر دقیق فشار بخار اشباع شده در تعیین یا توصیف یک آزئوتروپ مهم است. ضرایب فوگاسیته گاز عمدتاً روی واحد تنظیم می‌شوند (فرض گاز ایده‌آل)، اما برای تعادل بخار-مایع در فشارهای بالا (یعنی بیش از 10بار) یک معادله حالت برای محاسبه ضریب فوگاسیته گاز برای توصیف گاز واقعی مورد نیاز است.
تعیین پارامترهای مدل غیرتصادفی از داده‌های تعادل مایع-مایع (به انگلیسی: LLE) پیچیده‌تر از رگرسیون پارامتر از داده‌های تعادل بخار-مایع (به انگلیسی: VLE)است زیرا شامل حل معادلات هم‌فعالیتی است که بسیار غیرخطی هستند.Marcilla, A.; Serrano, M.D.; Reyes-Labarta, J.A.; Olaya, M.M. (2012). "Checking Liquid-Liquid Critical Point Conditions and their Application in Ternary Systems". Industrial & Engineering Chemistry Research. 51 (13): 5098–5102. Marcilla, A.; Reyes-Labarta, J.A.; Serrano, M.D.; Olaya, M.M. (2011). . The Open Thermodynamics Journal. 5: 48–62Reyes-Labarta, J.A.; Olaya, M.M.; Velasco, R.; Serrano, M.D.; Marcilla, A. (2009). "Correlation of the Liquid-Liquid Equilibrium Data for Specific Ternary Systems with One or Two Partially Miscible Binary Subsystems". Fluid Phase Equilibria. 278 (1–2): 9–14. علاوه بر این، پارامترهای به‌دست‌آمده از LLE ممکن است (به دلیل عدم آگاهی از مقادیر فعالیت مؤلفه‌ها در رگرسیون داده‌ها) همیشه نشان‌دهنده فعالیت واقعی مؤلفه‌ها نباشد. به همین دلیل لازم است سازگاری پارامترهای به‌دست‌آمده در کل طیف ترکیبات (شامل زیرسیستم‌های باینری، خطوط دروغ تجربی و محاسبه‌شده، ماتریس هسین و غیره) تأیید شود.Li, Z.; Smith, K. H.; Mumford, K. A.; Wang, Y.; Stevens, G. W., Regression of NRTL parameters from ternary liquid–liquid equilibria using particle swarm optimization and discussions. Fluid Phase Equilib. 2015, 398, 36-45.Marcilla, Antonio; Reyes-Labarta, Juan A.; Olaya, M.Mar (2017). "Should we trust all the published LLE correlation parameters in phase equilibria? Necessity of their Assessment Prior to Publication". Fluid Phase Equilibria. 433: 243–252. . hdl:10045/66521Reyes-Labarta, Juan A.; Olaya, Maria del Mar; Marcilla, Antonio (2015-11-27). "Graphical User Interface (GUI) for the analysis of Gibbs Energy surfaces, including LL tie-lines and Hessian matrix". University of Alicante.
چهار بیماری بزرگ ژاپن اشاره به گروهی از بیماری‌های ساخته دست بشر دارد که همگی در اثر آلودگی محیطی ناشی از حمل نادرست زباله‌های صنعتی توسط شرکت‌های ژاپنی ایجاد شدند. اولین مورد مشاهده این دسته از بیماری‌ها در سال ۱۹۱۲ و سه مورد دیگر، در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مشاهده شدند.
استفاده از عدد چهار اشاره به تعداد این رویدادها و بیماری‌ها دارد که از مشهورترین آنها، می‌توان به بیماری میناماتا و بیماری نیگاتا میناماتا اشاره کرد. تمامی این چهار مورد، نوعی بیماری در اثر آلودگی محیطی بودند که اولین بار در کشور ژاپن مشاهده شدند.
با توجه به طرح دعوی قضایی، نامورسازی و سایر اقدامات علیه شرکت‌های مسئول آلودگی و همچنین ایجاد آژانس محیط زیست ژاپن در سال ۱۹۷۱، افزایش آگاهی عمومی و تغییر در شیوه‌های صنعتی، میزان بروز این نوع بیماری‌ها پس از دهه ۱۹۷۰ به سرعت کاهش یافت.
بیماری ایتای-ایتای اولین بار در سال ۱۹۱۲ در استان تویاما ژاپن رخ داد. اصطلاح ایتای-ایتای توسط مردم محلی برای دردهای شدید ستون فقرات مفاصل به‌کار برده شد. نام این بیماری «ایتای-ایتای» داده شد زیرا این عبارتی بود که افراد مبتلا اغلب فریاد می‌زدند.
علت بیماری ایتای-ایتای مسمومیت با کادمیوم در آب آشامیدنی حوضه رود جینزو تعیین شد. منبع کادمیوم و ایجاد مسمومیت در آب از شرکت معدن میتسویی شروع شد. معدن میتسویی در سال ۱۹۱۰ شروع به تخلیه کادمیوم به داخل رود جینزو کرد. فلز کادمیوم رودخانه را مسموم کرد و در نتیجه، منبع آب مردم محلی را مسموم کرد. در نهایت، باعث شد هر فردی که آن آب را می‌نوشید یا غذایی می‌خورد که با آب آلوده به کادمیم رشد کرده‌است، مانند برنج، علائم بیماری ایتای-ایتای را نشان می‌داد.
اولین علائم بیماری ایتای-ایتای درد ستون فقرات و پا بود. با این حال، با پیشرفت بیماری، علائم جدیدتری گزارش شدند. این علائم عبارتند از:
اکثر افراد مبتلا به بیماری ایتای-ایتای در رختخواب محصور بودند زیرا راه رفتن باعث شکستگی استخوان و درد شدید می‌شد. ساکنان مناطق اطراف که از این بیماری آسیب دیده بودند در سال ۱۹۶۸ علیه شرکت معدن میتسویی شکایت کردند. شرکت میتسویی اعتراف کرد که بیماری ایتای-ایتای ناشی از تخلیه کادمیم آنها به رود جینزو است. میتسویی موظف شد هزینه‌های بازیابی زمین را بپردازد و به این معنی بود که ساکنان منطقه باید اطمینان حاصل می‌کردند که زمین مسموم شده به حالت امن و قابل کشت باز خواهد گشت.
اولین مورد بیماری میناماتا در استان کوماموتو و در سال ۱۹۵۶ گزارش شد. پس از یک بررسی گسترده، بیماری میناماتا به عنوان یک مسمومیت با فلزات سنگین، به ویژه مسمومیت با متیل جیوه شناخته شد که از طریق خوردن ماهی‌های آلوده به متیل جیوه از خلیج میناماتا منتقل می‌شود. متیل جیوه درون ماهی آلوده به سیستم عصبی مرکزی بیمار آسیب دیده حمله کرده و باعث بروز علائم مختلفی می‌شد.
اکثر بیماران مبتلا به میناماتا ترکیبی از علائم را نشان می‌دادند.
منبع این بیماری در منطقه خلیج میناماتا و علت آن، تخلیه متیل جیوه توسط شرکت چیسو به خلیج میناماتا بود. متیل جیوه، یک محصول جانبی در ساخت محصولات این شرکت بود؛ به همین علت، متیل جیوه به عنوان ضایعات شیمیایی به خلیج میناماتا ریخته می‌شد. در نهایت، شرکت چیسو موظف شد که به کلیه بیماران مبتلا به میناماتا غرامت پرداخت کند.