moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در نهایت روز ۳۰ ژوئن لویو به تصرف نیروهای گروه ارتش جنوب درآمد و نیروهای شوروی شروع به عقب‌نشینی به سمت استحکامات مرز سال ۱۹۳۹ با لهستان موسوم به خط دفاعی استالین کردند. با این حال با فشار نیروهای زرهی گروه ارتش جنوب برای گشودن راهی در بین مواضع دشمن، با تزلزل خط دفاعی قوای ارتش سرخ، این گروه ارتش ۱۰ ژوئیه موفق شد با شکستن خط دفاعی دشمن راه کی‌یف را در پیش بگیرد. به هر صورت گروه ارتش جنوب در مرحله نخست عملیات بارباروسا موفقیت کمتری در دستیابی به هدف کلی انهدام بیشتر نیروهای مسلح شوروی در غرب رود دنیپر، نسبت به دو گروه ارتش دیگر ورماخت کسب کرد.
حضور نیروهای ارتش سرخ در مرداب‌های پریپیات و اراضی شرق آن در جناح شمالی گروه ارتش جنوب، در سه‌ماهه آغازین خطری جدی نسبت به عملیات‌های این گروه ارتش بود. پس از پایان نبرد کی‌یف، گروه ارتش جنوب فضای بازتری جهت ادامه عملیات پیش روی خود داشت اما وضعیت ضعیف تدارکاتی آن پس از گذر از رود دنیپر تشدید شد. در این زمان گروه زرهی ۱ با سرعت مورد انتظار پیشروی می‌نکرد. به هر حال زاپوروژه روز ۱ اکتبر به تصرف درآمد. ارتش یازدهم و گروه زرهی ۱ توانستند مقداری زیادی از نیروهای دشمن را در نزدیکی بردیانسک به محاصره بیندازند و راه خود را به سمت ماریوپول باز کنند. در پی بارندگی شدید، فرا رسیدن سرمای هوا و ضدحملات رو به افزایش دشمن، روز ۱ اکتبر فرماندهی عالی دستور به تمرکز گروه ارتش جنوب بر ناحیه دونتس با اهمیت اقتصادی در جناح جنوبی داد. بدین ترتیب خارکوف در جناح شمالی بعدا تصرف می‌شد. پس از دستیابی به خط سومی-لوزووا، تنها حدود ده روز بعد شرایط بد راه‌ها و فرسودگی کلی نیروها سبب توقف کامل جناح شمالی گروه ارتش شد. گروه زرهی ۱ در جناح جنوبی تا روز ۱۱ اکتبر خود را به رود میوس رساند اما از ۱۴ اکتبر به شکل مشابهی هوای سرد و بارش باران امکان ادامه پیشروی را از آن گرفت.
نیروهای شوروی اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ در خط مقدمی فراخ از دو طرف شهر ایزیوم یورشی علیه گروه ارتش جنوب صورت دادند که موجب رخنه آن‌ها در خطوط آلمانی‌ها و پیشروی بدون درگیری آن‌ها شد. این مسئله مسیر پولتاوا و دنیپروپتروفسک و تمامی جناح جنوبی ارتش ششم را باز کرد و پل‌هایی را که شریان‌های حیات ارتش‌های یکم زرهی و هفدهم به حساب می‌آمد، در خطر قرار داد. به هر صورت، با عدم بهره‌گیری ارتش سرخ از این شرایط، گروه ارتش جنوب فرصت یافت مواضع خود در جناحین این رخنه را تقویت کند.
در سال ۱۹۴۲ و طی عملیات آبی در قفقاز و جنوب روسیه، گروه ارتش جنوب به دو قسمت گروه ارتش آ و گروه ارتش بی تقسیم گشت.
گروه ارتش دن و باقی مانده گروه ارتش ب در فوریه ۱۹۴۳ با هم ترکیب گشتند تا دوباره گروه ارتش جنوب را به وجود آورند. ارتش ششم نیز که در نبرد استالینگراد به شدت آسیب دیده بود، بازسازی گشت و در مارس ۱۹۴۳ به گروه ارتش جنوب پیوست. در ۴ آوریل ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب با عنوان گروه ارتش شمال اوکراین دوباره سازماندهی گشت و تا ۲۸ سپتامبر با همین نام وجود داشت.
در سپتامبر ۱۹۴۴ گروه ارتش جنوب اوکراین نام خود را به گروه ارتش جنوب تغییر داد. در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در اروپا باقی مانده نیروهای گروه ارتش جنوب که در حال عملیات در اتریش و چکسلواکی بودند، نام خود را به گروه ارتش اوستمارک تغییر دادند. این گروه از آخرین یگان‌های بزرگ آلمان بود که تسلیم متفقین گشت.
جیسون وینر به (انگلیسی: Jason Winer متولد ۷ دسامبر ۱۹۷۲ در بالتیمور) یک کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و کمدین اهل آمریکا است.
واسال مهتر (Tenant-in-chief یا vassal-in-chief) در سلسله مراتب فئودالیسم در اروپا به واسالی گفته می‌شود که زمین‌های خود را مستقیم از شاه دریافت کرده‌است.
نام‌های دیگر مستأجر ارشد "captal" یا بارون بود، اگرچه اصطلاح بارون در معنا تکامل یافت. به عنوان مثال، اصطلاح "بارون" در یک گزارش تحقیقی در مورد سال ۱۱۶۶ به بازگشت کلیه مستاجران در انگلیس، استفاده شد. در آن زمان این کلمه به معنای "بارون های پادشاه" یا "مردان پادشاه" بود، زیرا بارون هنوز می توانست معنای وسیع‌تری داشته باشد. در اصل، به عنوان مثال در کتاب روز رستاخیز (۱۰۸۶) تعداد کمی از افراد قدرتمند وجود دارد. مستاجر ارشد انگلیسی در زمان پادشاه نورمن همگی نجیب زادگانی بودند که مستقیماً با شاه در ارتباط بودند.Customers who viewed A Dictionary of Medieval Terms and Phrases also viewed
جرمی ترنر (به انگلیسی: Jeremy Turner زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۷۵) یک آهنگساز آمریکایی و چند ساز است که در کالیفرنیا ساکن است.
شرکت انتشارات ترنر
زائولزی که در لهستانی زائولژه و در آلمانی اولزا گبیت نامیده می‌گردد ناحیه‌ای است متعلق به جمهوری چک که در دوره میان دو جنگ جهانی جمهوری دوم لهستان و جمهوری اول چکسلواکی بر سر آن اختلاف داشتند. نام این منطقه به معنی سرزمین‌های فراتر از رود اولزا است. این ناحیه در سال ۱۹۲۰ میلادی و پس از تقسیم ناحیه تشینسکه سوسکو میان لهستان و چکسلواکی ایجاد شد و قسمت شرقی بخش در کنترل چکسلواکی محسوب می‌گشت. این تقسیم‌بندی هیچ‌یک از طرفین را راضی نکرد و درگیری‌ها بر سر آن ادامه داشت تا آنکه در اکتبر ۱۹۳۸ و پس از توافقنامه مونیخ لهستان این ناحیه را به اشغال خویش درآورد. پس از تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ این ناحیه تا سال ۱۹۴۵ در اشغال آلمان نازی بود و بعد از پایان جنگ مرزها به حالت سال ۱۹۲۰ بازگشت.
به صورت تاریخی مردمان لهستانی غالب ساکنین این ناحیه بودند. در طول حکمرانی اتریشی‌ها تشینسکه سوسکو به سه بخش تقسیم گشت که سه ناحیه از آن لهستانی نشین و یک بخش باقی مانده چک نشین بودند. در قرن ۱۹ میلادی جمعیتی آلمانی‌ها رو به افزایش رفت که بعدها در پایان قرن از تعداد ایشان کاسته شد. در قرن بیستم و بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۸ سیاست‌های یکسان‌سازی جمعیت و مهاجرت چک‌ها آن‌ها را به اکثریت و لهستانی‌ها را به اقلیت تبدیل کرد که هنوز هم اینگونه است. تا پیش از جنگ جهانی دوم جمعیت قابل توجهی از یهودیان نیز در این منطقه زندگی می‌کردند که تقریباً تمامی آن‌ها در طول سلطه نازی‌ها کشته شدند.
امروزه علاوه بر سه گروه قومی لهستانی، آلمانی و چک یک گروه دیگر که خود را سیلزیایی می‌خوانند نیز در این قسمت وجود دارند. عمده طرفداران این گروه اخیر را پروتستان‌هایی تشکیل می‌دهند که در بخش شرقی تشینسکه سوسکو (بخش در کنترل لهستان) زندگی می‌کنند و در خود بخش زائولزی طرفداران چندانی ندارد.
حمید قنبری (۴ شهریور ۱۳۵۳ در تهران) نوازنده، محقق، مؤلف، آهنگساز، مدرس سازهای کوبه‌ای ایرانی دارای درجه ۲ هنری است.
حمید قنبری از سال ۱۳۷۳ یادگیری ساز تنبک را نزد بهمن رجبی آغاز کرد. وی سپس در رشتهٔ موسیقی از دانشگاه سوره مدرک کارشناسی دریافت کرد.
قنبری با گروه‌های آفتاب، مهر پویا، آفاق، آوا، باران، سور و مهتاب همکاری کرده‌است. وی در کنار هنرمندانی نظیر محمدرضا شجریان و گروه شهناز، حسین علیزاده، علیرضا قربانی، سالار عقیلی محمد معتمدی وحید تاج فرهاد فخرالدینی و حسین علیشاپور به نوازندگی پرداخته‌است.
قنبری در چندین جشنوارهٔ موسیقی بین‌المللی اجرا داشته‌است از جمله: جشنوارهٔ Lute در عمان، جشنوارهٔ Case de Cultura در اسپانیا، جشنوارهٔ روز جهانی موسیقی Les Arts Renaissanse در فرانسه، اولین جشنوارهٔ موسیقی کلاسیک ایران (که در سال ۱۳۹۵ در تالار رودکی برگزار شد)، جشنوارهٔ بین‌المللی موسیقی در هند، و جشنوارهٔ Tamburi Mundi در آلمان.
وی پایه‌گذار و سرپرست گروهی به نام «کلون زمان» است که از سال ۱۳۹۴ فعالیتش را با محوریت ریتم آغاز کرده‌است؛ دیگر اعضای این گروه عبارتند از ستار خطابی، حسام عظیمی و میلاد قریشی. از این گروه در سال ۱۳۹۵ آلبومی با عنوان «در دام ریتم» منتشر شد که در همان سال در بخش آهنگسازی موسیقی ایرانی بی‌کلام نامزد جایزه باربد شد.
سایر فعالیت‌های هنری او عبارتند از تدریس در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، تدریس خصوصی‌سازهای کوبه‌ای، و پژوهش در زمینهٔ موسیقیhttps://wesscholar.wesleyan.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1202&context=etd_mas_theses که منجر به تألیف دو کتاب شده‌است: کتاب آموزشی "ضرب آوا، خنیاگری دوازده تصنیف قدیمی" که در سال ۱۳۹۴ با مقدمه‌ای از محمدرضا شجریان منتشر شد و کتاب "تنبک نوازی به روایت امیرناصر افتتاح."
روح‌سوار با نام اصلی جانی بلیز یک شخصیت خیالی و ضدقهرمان/ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. او دومین شخصیت مارول به‌شمار می‌رود که از نام روح‌سوار پس از کارتر اسلید (قهرمان کمیک‌های ژانر وسترن که بعداً با نام فنتوم رایدر شناخته شد) و پیش از دنیل کچ، آلخاندرا جونز و رابی رایز استفاده کرده است. داستان این شخصیت از وقتی شروع می شود که بدلکار موتورسیکلت جانی بلیز پس از عقد قراردادی با مفیستو، برای نجات پدرزن خود، به روح انتقام زاراثوس متصل می‌شود. جانی با قدرت‌های فوق طبیعی‌اش، به عنوان "روح‌سوار" به دنبال انتقام است.
این شخصیت در اقتباس‌های مختلف رسانه‌ای، مانند فیلم‌های بلند، سریال‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی نیز بوده است. جانی بلیز توسط بازیگر نیکلاس کیج در فیلم "روح‌سوار" در سال ۲۰۰۷ و دنباله آن در سال ۲۰۱۱ با نام "" به تصویر کشیده شد.
نسخه جانی بلیز از روح‌سوار در فهرست شخصیت های هیولای مارول کامیکس در سال ۲۰۱۵ در رتبه ۵ قرار گرفت.
پدال یا رکاب یکی از قطعه‌های دوچرخه است که با فشار پنجهٔ پای دوچرخه‌سوار به آن، چرخ حرکت می‌کند. پدال با ایجاد ارتباط بین پای دوچرخه‌سوار و طبق قامه، باعث چرخش توپی تنه، حرکت زنجیر و چرخش چرخ‌های دوچرخه می‌شود. پدال دوچرخه معمولاً یک محور دارد که به انتهای اهرم پدال (قامه) وصل شده‌است و بدنه‌ای که کفش دوچرخه سوار روی آن قرار می‌گیرد.
پدال‌های معمولی فقط فشار به سمت پایین پای دوچرخه‌سوار را به چرخ‌ها انتقال می‌دهند. نوعی پدال حرفه‌ای به نام پنجه رکاب قفل‌شو که به کفش دوچرخه‌سوار قفل می‌شود این امکان را ایجاد کرده که دوچرخه سوار در زمان بالا آوردن پایش هم برای حرکت دوچرخه، نیروی پیشرانه تولید کند.
الکسی کیتایف (روسی: Алексей Юрьевич Китаев؛ متولد ۲۶ اوت ۱۹۶۳) استاد فیزیک روسی - آمریکایی در مؤسسه فناوری کالیفرنیا و عضو دائم مؤسسه فیزیک نظری کاولی است. وی بیشتر به علت معرفی الگوریتم فاز کوانتومی و مفهوم رایانه کوانتومی توپولوژیکی برای پژوهشهایش در مؤسسه فیزیک نظری لانداو شناخته شده‌است.
کیتایف در روسیه تحصیل کرد و موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه فیزیک و فناوری مسکو در سال ۱۹۸۶ و دکتری از مؤسسه فیزیک نظری لانداو (۱۹۸۹) شد. او قبلاً به عنوان محقق (۲۰۰۲–۱۹۹۱) در تحقیقات مایکروسافت، همکار تحقیقاتی (۱۹۸۹–۱۹۹۸) در انستیتوی لانداو و استاد در دانشگاه کلتک خدمت کرده است.
وادیم لووویچ برزینسکی (۱۵ ژوئیه ۱۹۳۵ در کیف - ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ در مسکو) یک فیزیکدان کشور شوروی بود. وی در شهر کیف متولد شد و در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه ایالتی مسکو فارغ‌التحصیل گردید و سپس در شهر مسکو و در موسسه فیزیک نظری لاندو مشغول ب کار شد.
وی به دلیل نقشی که در شناسایی نقص‌های توپولوژیکی‌ای که در فاز دمای پایین سیستمهای دو بعدی با تقارن پیوسته وجود دارد، مشهور است.V. L. Berezinskii, Destruction of long-range order in one-dimensional and two-dimensional systems having a continuous symmetry group I, Classical systems. Sov. Phys. JETP, 32, 493 (1971)V. L. Berezinskii, Destruction of long-range order in one-dimensional and two-dimensional systems possessing a continuous symmetry group II, Quantum systems, Sov. Phys. JETP 34, 610 (1972).
مجموعهٔ تحقیقات او منجر به کشف گذار برژینسکی-کوسترلیتز-تاولس شد که برای آن جان م. کوسترلیتز و دیوید جی تاولس در سال ۲۰۱۶ جایزه نوبل را دریافت کردند. وی همچنین رهیافتی برای توصیف رفتار الکترون‌ها در سیستم‌های نامنظم یک بعدی ارایه کرد که برای اولین بار اثباتی سازگار برای جایگزیدگی الکترونها در یک بعد را به دست می‌دهد.V. L. Berezinskii, Kinetics of a quantum particle in a one-dimensional random potential, Sov. Phys. JETP 38, 620 (1974) او اولین کسی است که ابررسانایی با گاف منفی را نیز پیش‌بینی کرد.V. L. Berezinskii, New model of the anisotropic phase of superfluid
He³, JETP Lett. 20, 287 (1974)
"مرا به یاد بیاور" جایزه اسکار بهترین ترانه را برد (با این پیروزی ، آهنگساز رابرت لوپز به اولین کسی که دوبار ای جی او تی «کسی که امی، گرمی، اسکار و تونی را برنده شده» را برنده شده تبدیل می شود). این ترانه همچنین برنده جایزه فیلم انجمن منتقدان پخش فیلم برای بهترین ترانه شد و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی و جایزه گرمی برای بهترین ترانه نوشته شده برای رسانه تصویری شد.
بازی تمام شد (به انگلیسی: Game Over) فیلمی در سبک تریلر روان‌شناختی محصول هند به کارگردانی اشوین سراوان در سال ۲۰۱۹ است.
تمام یا دوام نسخه ایرانی بازی تلویزیونی دیل اور نو دیل بود. پخش این برنامه تلویزیونی در ۱۶ ژانویه سال ۲۰۱۲ از شبکه فارسی۱ با مجری‌گری سینا ولی‌الله آغاز شد.Sina Valiollah's info on Facebook
در این برنامه ۲۰ کیف دربردارنده مبالغ ۱ تا ۲۰۰۰۰ دلار آمریکا قرار داشت.
این برنامه در دبی ساخته‌شد.
امانوئل ا راشبا (متولد ۳۰ اکتبر ۱۹۲۷، کیف) یک فیزیکدان نظری‌کار شوروی - آمریکایی با اصلیت یهودی است که در اوکراین، روسیه و ایالات متحده کار می‌کرد.
وی برای پژوهشهای خود در شاخهٔ فیزیک ماده چگال و اسپینترونیک، به ویژه اثر اسپین-مدار راشبا، و همچنین برای پیش‌بینی تشدید دو قطبی الکتریکی اسپبنها (EDSR),E. I. Rashba, Properties of semiconductors with a loop of extrema, I. Cyclotron and combined resonances in a perpendicular field, Sov. Phys. Solid State 2, 1109 (1960). شناخته می‌شود.
تشدید دو قطبی الکتریکی اسپبنها به‌طور گسترده‌ای مورد بررسی قرار گرفته‌اندE. I. Rashba and V. I. Sheka, Electric-Dipole Spin Resonances, in: "Landau Level Spectroscopy" (North Holland, Amsterdam) 1991, p.  131-206; https://arxiv.org/abs/1812.01721 و به یک ابزار اسنتاندارد برای عملکرد اسپین الکترون در ساختارهای نانو، و گذار فاز در سیستم‌های جفت شدهٔ اسپین-مدار با تغییر توپولوژی سطح فرمی،I. I. Boiko and E. I. Rashba, Sov. Phys. Solid State 2, 1692 (1960), تبدیل شد. موضوع اصلی اسپینترونیک کارکرد تمام الکتریکی اسپین‌های الکترونی است و EDSR اولین پدیده ای بود که در این زمینه پیش‌بینی و تجربی مشاهده شد.
راشبا متولد کیف، اوکراین، یکی از بازماندگان از حمله نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم بود که با خانواده خود به کازان فرار کرد و در آنجا تحصیل فیزیک را در دانشگاه کازان شروع کرد. پدر او یوسف راشبا یک وکیل برجسته دفاعی و یک بشردوست با تحصیلات عالیه بود. مادرش روزالیا معلم انگلیسی بود.E. I. Rashba, "Looking back." Journal of Superconductivity 16, 599-623 (2003) وی پس از بازگشت به کیف از دانشکده فیزیک دانشگاه کیف در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. استادان وی الکساندر داویدوف، سلیمان پکار و کریل تولپیگو بودند. فارغ‌التحصیلی راشبا مصادف با سالهای آخر سلطنت استالین بود که در اثر شوونیسم افراطی ملی سالهای سخت و تاریکی بود. در نتیجه، وی مجبور شد در طی ۵ سال بعدی شغلش را ۵ بار تغییر دهد.
در سال ۱۹۹۱ راشبا به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا به عنوان محقق در دانشگاه یوتا (۱۹۹۲–۱۹۹۹)، SUNY در بوفالو (۲۰۰۱–۲۰۰۴) و دانشگاه هاروارد (۲۰۰۴–۲۰۱۵) مشغول به کار شد. وی همچنین با انستیتوی فناوری ماساچوست (MIT، ۲۰۰۰–۲۰۰۴) همکاری می‌کرد، و به عنوان استاد وابسته در کالج دارتموث (۲۰۰۰–۲۰۰۳) و به عنوان استاد رادرفورد در دانشگاه لوفبورو (۲۰۰۷–۲۰۱۰) خدمت کرد. در طی این مدت راشبا عمدتاً بر روی اسپینترونیک و فیزیک سیستمهای نانو مشغول به کار بود.
پس از بیماری عصبی شدید راشبا (۱۹۹۷) کارهای تحقیقاتی وی توسط همسرش ارنا و دخترش گردآوری و چاپ شد.
حدود ۱۵ سال راشبا به عنوان عضو هیئت تحریریه مجلات JETP Letters و مجله Luminescence فعالیت داشت.
راشبا یکی از اعضای انجمن فیزیکی آمریکا بود.
کارزار لکه‌دار کردن یا تاکتیک لکه‌دار کردن یا به صورت خلاصه لکه‌دار کردن، تلاشی است که برای نابودی یا زیر سؤال بردن آبروی یک شخص که با ایجاد پروپاگاندای منفی صورت می‌گیرد. کارزارهای لکه‌دار کردن می‌توانند علیه اشخاص یا گروه‌ها باشند.
اهداف این نوع کارزارها معمولاً اشخاص معروف، سیاست‌مداران، نامزدهای انتخاباتی، فعالان و همسران سابق هستند. این واژه هم‌چنین ممکن است برای فضای متفاوتی مانند محیط کار نیز به کار رود.Jay C. Thomas, Michel Hersen (2002) Handbook of Mental Health in the Workplace
عبارت کارزار لکه‌دار کردن در حدود ۱۹۳۶ میلادی همه‌گیر شد.
یک کارزار لکه‌دار کردن تلاشی برنامه‌ریزی شده و عامدانه برای کم‌کردن یا نابودی آبرو، اعتبار و شخصیت شخص یا گروه خاصی هستند. مانند کارزارهای منفی، اکثر کارزارهای لکه‌دار کردن سیاستمداران، مقامات دولتی، نامزدهای انتخاباتی و سایر اشخاص نامدار را هدف قرار می‌دهند. هرچند ممکن است اشخاص غیرنامدار یا گروه‌های شناخته نشده نیز در محیط‌هایی مانند شرکت‌ها، موسسات آموزشی، سیستم قانونی و سایر گروه‌های رسمی هدف این نوع کارزارها قرار گیرند.
تاکتیک‌های لکه‌دار کردن معمولاً با بحث و گفتمان‌های عادی تفاوت زیادی دارند. چرا که یک کارزار لکه‌دار کردن، تلاشی ساده و هدفدار برای از بین بردن آبرو و اعتبار یک شخص است.
اغلب این کارزارها، از حملات شخصی به شکل‌های مختلف مانند ایجاد اختلال در کار، افزودن دروغ به حقایقی که در مورد آن شخص یا گروه صادق است یا حتی دروغ‌های محض ساخته می‌شوند. این نوع کارزارها معمولاً توسط مجلات زرد پخش می‌شوند.
لازم است ذکر شود که حتی وقتی حقایقی در مورد کارزارهای لکه‌دار کردن فاش می‌شود، باز این کارزارها تاثیرگذار هستند. چرا که پیش از روشن شدن حقایق، آبرو و اعتبار هدف این کارزارها از بین رفته‌است.William Safire. (May 3, 1987). "On Language; Vamping Till Ready". "The New York Times".
جزر و مد کم به (انگلیسی:"Low Tide") یک فیلم درام محصول آمریکا به کارگردانی کوین مکمولین در سال ۲۰۱۹ است.
اِی۲۴ یک شرکت سرگرمی مستقل آمریکایی است که در تولید فیلم و تلویزیون و همچنین توزیع فیلم تخصص دارد و در شهر نیویورک مستقر است.
ای۲۴ در سال ۲۰۱۲ توسط دنیل کتز، دیوید فنکل و جان هاجز تأسیس شد. پیش از ای۲۴، همه قبل از ترک پست فعلی خود به‌طور گسترده در زمینهٔ فیلم و تولید کار کرده بودند تا شرکتی را که در اصل ای۲۴ فیلمز بود، که در پخش فیلم تخصص داشت، تأسیس کنند. این شرکت در سال ۲۰۱۳ با "نگاهی اجمالی به ذهن چارلز سوان سوم" شروع به کار کرد و رشد آن با انتشار "تعطیلات بهاری" در اواخر همان سال آغاز شد. آنها پس از دریافت حقوق ایالات متحده برای "اکس ماکینا" و "اتاق"، و حقوق جهانی "جادوگر" در سراسر جهان شناخته شدند، که از آن زمان به‌طور قابل توجهی رشد کردند. آنها در اواخر سال ۲۰۱۳ با دایرک‌تی‌وی و آمازون پرایم قراردادهایی امضا کردند که تعدادی فیلم از طریق آنها توزیع شد و نام آن در سال ۲۰۱۶ به ای۲۴ کوتاه شد.
از سال ۲۰۱۹، فیلم‌های این شرکت در مجموع ۲۵ نامزدی جایزه اسکار را دریافت کرده‌اند. در سال ۲۰۱۶، فیلم‌های توزیع‌شده توسط ای۲۴ برنده جوایز اسکار بهترین بازیگر زن (بری لارسون در "اتاق")، بهترین فیلم مستند ("امی") و بهترین جلوه‌های بصری ("اکس ماکینا") شدند. در سال ۲۰۱۷، "مهتاب" برنده جایزه اسکار بهترین فیلم (اولین جایزه برای این شرکت)، بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (ماهرشالا علی) شد. در سال ۲۰۲۱، ای۲۴ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن (یوه جونگ یون در "میناری") شد و اولین بازیگر زن کره‌ای بود که برنده اسکار شد.
بخش تلویزیونی ای۲۴ "نمایش کارمایکل"، "آقای کورمن"، "رامی" و "سرخوشی" را در میان دیگر آثار تولید کرده است.
اولین فیلم ای۲۴، "نگاهی به درون ذهن چارلز سوان سوم"، در ۸ فوریه ۲۰۱۳ اکران شد. در همان سال، این شرکت با شرکت دایرکت‌تی‌وی و آمازون پرایم وارد قراردادهای توزیع چند ساله شد. در سال ۲۰۱۶، سه فیلم توزیع‌شده توسط ای۲۴ در سال قبل هفت نامزدی جایزه اسکار را دریافت کردند: "ایمی" برای بهترین فیلم مستند بلند، "اکس ماکینا" برای بهترین جلوه‌های بصری برنده شد و بری لارسون برای بازی در "اتاق" جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۶، ای۲۴ به یک استودیوی تولید تبدیل شد و به‌طور کامل برای اولین فیلم بلند خود، "مهتاب"، در مشارکت با پلن بی انترتینمنت، سرمایه‌گذاری کرد. این فیلم با تحسین منتقدان اکران شد و سه جایزهٔ اسکار را از هشت نامزدی از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم کرد.
در سال ۲۰۱۸، این استودیو فیلم "موروثی" از آری استر را تأمین مالی و منتشر کرد که با ۸۱ میلیون دلار به پرفروش‌ترین فیلمش در گیشه تبدیل شد. در همان سال، ای۲۴ "کلاس هشتم" را تولید کرد، داستانی به نویسندگی و کارگردانی بو برنهام که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و با فیلم "لیدی برد" از گرتا گرویگ به عنوان پر امتیازترین فیلم ای۲۴ در راتن تومیتوز با ۹۹٪ رتبهٔ تأیید رسید. این استودیو بعداً شراکت چند ساله خود را با اپل تی‌وی پلاس و شبکه‌های شوتایم برای انتشار دیجیتالی برخی از فیلم‌های آینده خود اعلام کرد. در سال ۲۰۲۱، "میناری" از ای۲۴ رکورد شش نامزدی جایزه اسکار را به دست آورد. فیلم "بره" ۲۰۲۱ اولین فیلم توزیع‌شده‌ای۲۴ بود که به عنوان ورودی رسمی یک کشور برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد. در سال ۲۰۲۲، "همه‌چیز همه‌جا به یکباره" با فروش ۵۰ میلیون دلاری در ایالات متحده به پرفروش‌ترین فیلم داخلی این استودیو تبدیل شد.
در فرانسه دوره قرون وسطی، آریره بان ()، به افرادی گفته می‌شد که به سن جنگیدن و برداشتن سلاح رسیده بودند و در شرایط خاص و با اعلان پادشاه، به خدمت سپاه درمی‌آمدند. این نیروها با توجه به تعداد آن و در قیاس با نیروهای نظامی فئودالی، از تجهیزات و مهارت‌های نظامی کمتری برخوردار بودند.
داویت چیراکجیان (؛ زاده – درگذشته ۱۹۰۷) نقاش برجسته ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
در ۲۱ مارس ۱۸۳۹ در کنستانتینوپل به دنیا آمد د. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال هنرهای زیبا شده‌است. وی در ۱۹۰۷ در سن ۶۸ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
جایزه دموکراسی و حقوق بشر در آسیا () از سال ۲۰۰۶ بنیاد تایوان برای دموکراسی اهدای جایزه دموکراسی و حقوق بشر در آسیا به افراد و سازمان‌ها را بنیاد نهاد. این جایزه
به اشخاص یا سازمان‌هایی اهدا می‌شود که از طریق فعالیت‌های صلح آمیز در توسعه دموکراسی و حقوق بشر در آسیا سهم عمده‌ای ایفا کنند. در ماه دسامبر هرسال این جایزه طی یک مراسم ویژه در تایپه به افراد یا سازمان‌ها اهدا می‌شود.
کاراپت داویتیان (؛ ؛ زادهٔ ۱۹۵۳) موسیقی‌دان، نوازنده ارمنی‌تبار اهل مقدونیه شمالی است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تا کنون فعالیت می‌کند. داویتیان عضو گروه موسیقی راک می‌باشد. وی به عنوان یکی از کارکشته ترین و معتبرترین نوازنده درام درحال حاضر در مقدونیه شمالی شناخته می‌شود.
در ۱۹۵۳ در اسکوپیه به دنیا آمد
سسیلیا فریره (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فیزیک یا شیمی" اشاره کرد.
استر آسبو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سرقت پول" اشاره کرد.
ایسابل اُرداس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "دردسر قریب‌الوقوع" و "همه مردها مثل هم هستند" اشاره نمود.
پیلار بلاسْـکِـس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است.
وی بیشتر در سینمای اسپانیا و وسترن اسپاگتی فعال بود و مابین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۷ میلادی، حدود ۵۰ فیلم سینمایی و تلویزیونی بازی کرد. از فیلم‌های او می‌توان به "پس از کلاس" اشاره کرد.
پائولا باسْـکِـس (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون، مدل، هنرپیشه و روزنامه‌نگار اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "پل" اشاره نمود.
پل () یک برنامهٔ تلویزیونی واقع‌نما اسپانیایی است که در آن، عده‌ای از شرکت‌کنندگان در قالب یک تیم می‌بایست تلاش کنند تا پلی بسازند.
فصل اول این برنامه در سال ۲۰۱۷ میلادی در پاتاگونیای آرژانتین و فصل دوم در ویتنام ساخته شده و از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸، تمامی قسمت‌های به‌صورت «ویدئو هنگام درخواست» در دسترس است.
نیکول مونیوز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "دفاینس"، "روزی روزگاری"، "یک داستان سیندرلایی دیگر"، "پری دندان"، "مترسک"، "چهار شگفت‌انگیز"، "مارمادوک"، "سخت‌افزار" و "آخرین میمزی" اشاره کرد.
قیام ورشو هنگامی رخ داد که دیگر مشخص بود آلمان نازی در حال باختن جنگ جهانی دوم است اما نتیجه این قیام مرگ ۲۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی، نابودی شهر ورشو و تسلیم نیروهای لهستانی بود. این سزای سنگین باعث ایجاد نظرات متفاوتی دربارهٔ این قیام گشته‌است. گروهی به این اعتقادند که این قیام یک عمل غیر ضروری بود و پاره‌ای دیگر معتقدند که قیام در لهستان یک اتفاق غیرقابل پیشگیری و حتی ضروری بود تا تعهد ملت لهستان به آرمان‌های متفقین را نشان دهد. هرچند که استالین بعدها این قیام را یک اتفاق جانیانه و احمقانه توصیف کرد اما دو روز پیش از آغاز قیام این رادیو مسکو بود که اهالی ورشو را به قیام علیه اشغالگران نازی فرا می‌خواند.
برای داشتن فهمی درست از قیام ورشو باید در ابتدا شرایطی که منتج به قیام شد را از نظر گذراند. کاوش در این حوزه اما امری آسان نیست زیرا که هنوز هم اطلاعاتی از این قیام در آرشیوهای بریتانیا و روسیه مخفی مانده‌اند.
از همان اوان تشکیل ارتش میهنی برنامه‌ریزی برای یک قیام ملی علیه اشغالگران آغاز گشته بود. طرح‌های اولیه را دولت در تبعید لهستان در سال ۱۹۴۲ تهیه کرده بود که به موجب آن در هنگام تهاجم متفقین به غرب اروپا، آلمان برا حفاظت از خود مجبور است قسمت قابل توجهی از نیروهایش را از جبهه شرق به غرب منتقل نماید و در همین مرحله لهستانی‌ها باید با انجام عملیاتی جلوی انتقال را بگیرند تا بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها بتوانند اروپا را آزاد کنند.
در سال ۱۹۴۳ مشخص شد که تهاجم در غرب به زودی انجام نخواهد گشت و احتمالاً ارتش سرخ پیش از آغاز تهاجم در غرب به مرزهای پیش از جنگ لهستان و شوروی خواهد رسید. در فوریه ۱۹۴۳ ژنرال استفان رووتسکی اصلاحاتی را در طرح انجام داد که به موجب طرح جدید قیام در سه مرحله آغاز می‌گشت. در مرحله اول پیش از رسیدن ارتش شوروی به شرق لهستان قیام در مراکز شرقی مقاومت مانند لووف و ویلنیوس آغاز می‌گشت و در مرحله دوم قیام در کمربند میان خط کرزن و رود ویستولا شعله‌ور می‌گشت تا در مرحله بعد تمام لهستان به پا خیزد.
روابط لهستان و شوروی در ۲۵ آوریل ۱۹۴۴ و با آشکار شدن کشتار کاتین به شدت متشنج گشت و مسلم بود که از این پس از نظر لهستانی‌ها ارتش سرخ نه به عنوان نیروهای آزادی‌بخش که تنها به عنوان «متحد متحدین ما» شناخته خواهد شد. دولت در تبعید لهستان در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۳ دستوری را صادر کرد که به موجب آن اگر تا پیش از رسیدن ارتش شوروی رابطه میان دو کشور دوباره برقرار نگردد نیروهای زیر زمینی باید به فعالیت مخفی خود ادامه بدهند و منتظر دستورهای بعدی بمانند. در داخل لهستان اما فرماندهان ارتش میهنی رویه دیگری را در پیش گرفته و نسخه نهایی عملیات تندباد را در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۳ آماده نمودند.
برای لهستانی‌ها واضح بود که ارتش سرخ خاک این کشور را آزاد کرد و شوروی دولت در تبعید لهستان را به رسمیت نمی‌شناخت. از این رو طرح قیام به مثابه یک بیانیه سیاسی طراحی گشت تا ضمن عملیاتی مستقیم علیه اشغالگران نازی، نفوذ دولت در تبعید را در خاک لهستان اشغالی نشان دهد؛ زیرا این نگرانی وجود داشت که پس از پایان جنگ متفقین دیگر نیز مشروعیت دولت در تبعید مستقر در لندن را رد نمایند.
در ابتدای ورود ارتش شوروی به خاک لهستان نیروهای ارتش میهنی عملیات‌های مشترک و موفقی را با آن‌ها برای آزادی شهرها و نواحی مختلف انجام دادند اما در بیشتر موارد پس از پایان درگیری افسران لهستانی و مقام‌های محلی توسط ان‌کاوه‌ده و به گولاگها فرستاده می‌شدند و نیروهای عادی نیز مختار بودند یا به واحدهای ارتش سرخ بپیوندند یا به سرنوشت افسران خود دچار شوند.
به هر رو و به علت پیشروی سریع نیروهای شوروی راه حلی را نمی‌دیدند تا همچنان با ارتش سرخ همکاری نمایند. دولت در تبعید لهستان بارها از اس‌اوای و وزارت امور خارجه بریتانیا خواسته بود تا مأمورانی مانند آنچه برای دیگر جنبش‌های مقاومت در سرتاسر کشورهای اروپایی فرستاده‌اند را به لهستان ارسال کنند اما تقاضا آن‌ها تا دسامبر ۱۹۴۴ اجابت نشد.
قرائت رسمی تبلیغات شوروی می‌گفت که جنبش زیرزمینی لهستان در انفعال است و دردسر خاصی را برای نیروهای آلمانی ایجاد نمی‌نماید. در ژوئیه ۱۹۴۴ و با نزدیک شدن نیروهای ارتش سرخ به ورشو رادیو مسکو از لهستانی‌ها می‌خواست تا با قیام علیه اشغالگران آلمانی راه ارتباطی میان نیروهای آلمان در شرق و غرب رود ویستولا را قطع کنند. در ۲۹ ژوئیه اولین واحدهای زرهی شوروی به حومه ورشو رسیدند.
سیل گزارش‌های اخیر از نواحی شرقی لهستان دربارهٔ خلع سلاح، محاکمه و اعدام مبارزان لهستانی توسط شوروی، فرماندهی عالی ارتش میهنی را در ۲۱ ژوئیه قانع نمود تا گستره عملیات تندباد را تا خود ورشو گسترش دهد و تاریخ قیام ۱ اوت تعیین شد.
آلمانی‌ها قصد داشتند تا حد ممکن از ورشو دفاع کنند زیرا هم بر روحیه سربازانشان تأثیر مهمی داشت و هم به واسطه موقعیتش نقش مهمی در حمل و نقل‌های ارتش آلمان ایفا می‌کرد. از همین رو در انتها ژوئیه شهر به عنوان ورشو دژ معرفی گشت اما کودتای ۲۰ ژوئیه و ترور ناموفق آدولف هیتلر باعث شد بیشتر واحدهای آلمانی از شهر عقب‌نشینی کنند. ارتش میهنی لهستان این کاهش محسوس نیروهای آلمانی را نشانه‌ای از اضمحلال و نزدیکی سقوط رایش سوم می‌دید و موقعیت را برای قیام مناسب‌تر می‌دید.
در ۲۷ ژوئیه هانس فرانک که رئیس دولت عمومی لهستان بود فرمان بسیج ۱۰۰٬۰۰۰ مرد لهستانی میان ۱۷ تا ۶۵ سال را صادر کرد. این افراد قرار بود برای ساخت استحکامات جهت دفاع از شهر استفاده شوند اما ارتش میهنی این را حرکتی جهت از بین بردن توان خود می‌دید و از مردم خواست تا این فرمان را نادیده بگیرند و ژنرال تادئوس کوموروسکی در ترس از عملیات انتقامجویانه آلمانی‌ها فرمان بسیج عمومی نیروهای ارتش میهنی در ورشو را صادر کرد.
پاسکال هاتون (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مدل اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روزی روزگاری"، "اسمالویل"، "چهار شگفت‌انگیز"، "آشوب"، "لوک افغان" و "" اشاره کرد.
سارا لیند (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "قتل جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل"، "اردوگاه آموزشی"، "ولف لیک"، "منطقه مرده"، "غیب‌گو"، "اسمالویل"، "تاثیرات شخصی"، "آنچه بالا می‌رود" و "فارگو" اشاره نمود.
تاسیا تِـلِـس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "۱۰۰ نفر" و "تجارت پوست" و همچین در قسمت ششم از فصل ۵ سریال فراز از زندان اشاره کرد.
نبرد چانگشا (از ۱۷ سپتامبر ۱۹۳۹ تا ۶ اکتبر ۱۹۳۹) نخستین تلاش ژاپن برای گرفتن چانگشا، پایتخت استانی هونان در جریان جنگ دوم چین و ژاپن بود. این نبرد در محدودهٔ زمانی جنگ جهانی دوم جای گرفت.
یکی از دلایلی که ژاپن اصرار به یورش به چانگشا داشت، امضای پیمان مولوتوف–ریبنتروپ میان همپیمانش، آلمان با دشمنش شوروی و شکست آنها از شوروی در نبرد خالخین گل بود. آنها چنین می‌اندیشیدند که با یورش به چین می‌توانند روحیهٔ خود را ترمیم کنند.Van De Ven, Hans J. , "War and Nationalism in China, 1925–1945", pg. 237.
نیروهای ارتش امپراتوری ژاپن که اخیراً مکان‌های استراتژیک مهمی را در استان جیانگشی تصرف کردند، حملات خود را به چانگشا به طور جدی در 17 سپتامبر آغاز کردند. لشکر 101 ژاپن و لشکر 106 شروع به حرکت به سمت غرب به سمت چانگشا در استان هنان کردند. در همین حال، لشکر سوم ، لشکر ششم، لشکر سیزدهم (به فرماندهی ژنرال تاناکا شیزوایچی) و لشکر سی و سوم به شمال استان هونان حمله کردند تا فشار بیشتری بر چانگشا وارد کنند. با این حال، ژاپنی ها بیش از حد به سمت غرب کشیده شدند و توسط نیروهای چینی از جنوب و شمال مورد حمله قرار گرفتند و مجبور به عقب نشینی به سمت شرق کردند.
در 19 سپتامبر، نیروهای ژاپنی اقدام به حمله به مواضع دفاعی چین در امتداد رودخانه یانگ تسه کیانگ با گاز سمی در مقیاس وسیع کردند نبردهای سنگین پس از آن ادامه یافت و چینی ها به منظور حواس پرتی ژاپنی ها به سمت جنوب عقب نشینی کردند در حالی که گردان های پشتیبانی برای محاصره گازانبری به شرق و غرب رسیدند. در 29 سپتامبر، نیروهای پیشتاز لشکر 6 ژاپن به حومه چانگشا رسیدند. با این حال، به دلیل تلفات سنگینی که متحمل شده بودند،(بیش از 40000 نفر)، و همچنین احتمال قطع خطوط تدارکات، نیروهای ژاپنی مجبور به عقب نشینی شدند. فرمانده یو ژو در تعقیب ژاپنی‌هایی که در حال عقب نشینی بودند، دستور یک ضدحمله عمومی را در 3 اکتبر صادر کرد.
در 5 اکتبر، سربازان چینی یک هواپیمای ژاپنی تحت فرماندهی ژنرال اوکامورا یاسوجی را سرنگون کردند،و در 6 اکتبر، رسماً تمام نیروهای ژاپنی در چانگشا نابود شدند. دو روز بعد، باقیمانده های ارتش ژاپن به سمت شمال گریختند.
در 10 اکتبر، نیروهای چینی به طور کامل قلمروهای سابق خود را در شمال استان هونان، جنوب استان هوبی و شمال استان جیانگشی بازپس گرفتند.
چانگشا نخستین شهر بزرگ چین بود که توانست با موفقیت نیروهای ژاپنی را بیرون براند و مانع از آن شد که ژاپن در جنوب چین نفوذ کند.
گورگن میکائیلی آلمشاه (؛ ۲۲ مه ۱۹۰۷ – درگذشته ) رهبر (موسیقی)، و آهنگ‌ساز ارمنی‌تبار بودMize, John Townsend Hinton (1951). The International who is who in Music. Who is Who in Music, p. 13. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
در ۲۲ مه ۱۹۰۷ در پاردیزاک به دنیا آمد و از صومعه ارمنی جزیره سن لازار فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ در سن ۴۰ سالگی در دیترویت، میشیگان بر اثر سکته قلبی درگذشت.
نیشان یائوبیان (; ؛) یک معمار و استاد دانشگاه برجسته ارمنی‌تبار است.
یائوبیان از «» در ناحیه Karaköy استانبول فارغ‌التحصیل شد؛ پس از یادگیری معماری در دانشگاه فنی استانبول تحصیلات خویش را در دانشگاه میشیگان ادامه داد. پس از بازگشت به استانبول به عنوان استاد و مدرس در :دانشگاه یدی تپه در استانبول مشغول به تدریس شد. وی همراه با گونتگین آیدوغان و هوسپ سافاراوغلو، بیمارستان SSK در بی‌اوغلو را طراحی نمود. یکی از مهمترین پروژه‌های وی ساختمان دولت محلی سقاریه بود که در سال ۱۹۵۶ تکمیل شد. وی در کنار معمارانی همچون آوئیرینوس آندونیادیس (یونانی)، هاروتیون وارپورجییان (ارمنی) و انیس کورتان به فعالیت پرداخته است.
مرگویر پاردیسپانیان ( یا باربیسپانیانBarbishanian sur "TCM.com" – درگذشته ۱۹۶۹) مهندس صدا ارمنی-فرانسوی بود.
در ۳ نوامبر ۱۸۹۷ در سمورنا در ولایت آیدین، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد و در دسامبر ۱۹۲۹ به تابعیت فرانسه درآمد؛ و از فارغ‌التحصیل شد. وی به عنوان سر اپراتور در سینمای فرانسه به فعالیت پرداخت. وی در ۱۹۶۹ در سن ۷۲ سالگی در فرانسه درگذشتMerguir Bardisbanian sur "Geneanet.org".
اِلا بلنتاین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نبرد با طبیعت ۲ "،"آن در گرین گیبلز(رویای سبز)"، "حکومت"، "انفجار"، "نجات امید"، "اسیر" و "راز میلتون'[آن در گرین گیبلز (ستاره های خوب)][آن در گرین گیبلز(آتش و شبنم)] و [تاریک و شرور] و راز [مرگبار کلارا] اشاره کرد
او اهل کانادا است ولی در آمریکا زندگی میکند و بازیگری را نیز در آمریکا آغاز کرد
شاید بشود گفت این بازیگر خارق العاده که از کودکی وارد عرصه بازیگری شد با بازی کردن نقش آنشرلی به شهرت رسید
او چهره زیبایی دارد و با استعداد خارق العاده اش در بازیگری مطمئنا در سال های آینده شاهد پیشرفت چشمگیر او خواهیم بود
آرمینا خان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل پاکستانی-کانادایی است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی یکی از مشهورترین بازیگران سینمای پاکستان است و برندهٔ جوایزی همچون جایزه لوکس استایل و جایزه نگار شده‌است.
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ مدیریت ارشد کسب‌وکار (MBA) در دانشگاه منچستر است و از تبار پشتون‌ها و پنجابی‌هاست.“And then there was Armeena”. Dawn. 26 July 2015.
مری والش (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کمدین، کُنشگر مدنی و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
وی تباری ایرلندی دارد و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ تئاتر در دانشگاه رایرسون است.
او که مبتلا به دژنراسیون وابسته‌به‌سن ماکولا بوده، اینک سخنگوی سازمان ملی نابینایان کانادا است. مری والش به‌واسطهٔ فعالیت‌های مدنی‌اش از دو دانشگاه ترنتTrentu.ca و دانشگاه مک‌گیل دکترای افتخاری دریافت داشت و تا کنون ۱۸ مرتبه برندهٔ جایزه جمینای شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "هیولای کمد" اشاره نمود.
مارتیروس گاووگجیان (؛ زاده – درگذشته ) معمار، پژوهشگر، ارمنی‌شناس، تاریخ‌نگار و باستان‌شناسی ارمنی که کتاب‌های متعددی دربارهٔ تاریخ ارمنستان باستان نوشته‌است. وی به خاطر شاهکار خویش دربارهٔ پیشاتاریخ ارمنستان تحت عنوان «Armenia, Subartu And Sumer» که درسال ۱۹۸۷ به زبان انگلیسی و ارمنی منتشر شده‌است. شناخته شده‌است. وی بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
در ۸ اوت ۱۹۰۸ در نیغده به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۴ در رشته مهندسی معماری از دانشگاه آمریکایی بیروت فارغ‌التحصیل شد. وی ۸ اوت ۱۹۸۸ در در سن سالگی در مونترال درگذشت.
کارو زاکاریان (؛ ; – درگذشته ) رهبر (موسیقی)، و آهنگ‌ساز ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی بین سال‌های تا میلادی فعالیت می‌کرد.
در ۱۵ دسامبر ۱۸۹۵ در وان به دنیا آمد وی بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ در رشته تئوری موسیقی در کنسرواتوار سن پترزبورگ و تحصیل نمود. از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۹ مربی و رهبر گروه کر خانه هنرهای ارمنی در تفلیس بود. در سال ۱۹۲۹ زاکاریان به ایروان نقل مکان نمود. از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۳ وی رهبر گروه کر رادیو ایروان و از سال ۱۹۴۹ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. زاکاریان همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده‌است. وی در ۱۱ مهٔ ۱۹۶۷ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
تاتول تیگرانی آلتونیان (؛ – درگذشته ) رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود.
در در آدانا به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۴ از کنسرواتوار سنت پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، و نشان لنین شده‌است. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۷۳ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت و در کنار همسرش، اولگا آلتونیان، در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
سارگیس اوردیان (؛ زاده – درگذشته ۲۰۰۳) نقاش اهل ارمنستان-اوکراین بود.
در ۲۰ دسامبر ۱۹۱۸ در روستای آیگدزور، شهرستان شامشادیان (اکنون بخشی از استان تاووش) ارمنستان به دنیا آمد. اودیان با آرئوهات گریگوریان ازدواج نمود و صاحب دو فرزند به نام‌های رافیک و آناهیت شد. اودیان ارمنستان را به مقصد مولداوی ترک نمود جایی که سال‌ها وی در آنجا زندگی نمود پیش از این که در اودسا، اوکراین سکونت گزیند. در شهر اودسا وی تحت عنوان نقاش تنها «"the Lonely Painter"» شناخته می‌شد. اوردیان در ۲۰۰۳ در سن ۸۵ سالگی درگذشت و اودسا به خاک سپرده شد. امروزه تعداد کمی از آثار وی باقی مانده‌است؛ و تعدادی از آنها در مجموعه‌های خصوصی در ارمنستان نگهداری می‌شوند.
آرمناک آرتسرونی (؛ زاده ۱۹۰۱ – درگذشته ۱۹۶۳) عکاس ارمنی بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
در اوت ۱۹۰۱ در ارزروم به دنیا آمد. در سال ۱۹۰۷ وی همراه با پدرش اسکندریه رفت. در مدرسه به طراحی علاقه‌مند شد. زیر نظر نادر، عکاس مستقر در اسکندریه شروع به کارآموزی نمود. وی در سال ۱۹۲۵ به عنوان دستیار زولا، عکاس و چهره‌نگاری سرشناس یهودی-اتریشی در استودیواش در ارضا الشریف نزدیکی خیابان میدان مصطفی کمال به قاهره رفت. زولا، آرتسرونی را برای آموختن رنگ‌آمیزی عکس‌های سیاه و سفید بعلاوه تکنینک قلم بادی و کاربری زغال و گچ فرنگی به اتریش فرستاد. پس از مرگ زولا در سال ۱۹۳۰، آرتسرونی استودیوی خویش را با نام استودیو آرماند در میدان مصطفی کمال افتتاح نمود. وی در عکاسی پرتره تخصص داشت و عکس‌هایی از سیاستمداران، ستارگان فیلم، رقاصان مشهور کاباره و همچنین اعضای خانواده سلطنتی گرفت. انقلاب ۱۹۵۲ مانع کار او نشد و او به عکس گرفتن از افراد مشهور، به ویژه جمال عبدالناصر و سران کشورهای خارجی که از مصر دیدن می‌کردند، ادامه داد. وی در ۱۹۶۳ در سن ۶۲ سالگی در قاهره درگذشت.
آرا میهرانی سارگسیان (؛ زاده – درگذشته ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود.
سارگسیان در ۷ آوریل ۱۹۰۲ در روستای ارمنی‌نشین ماکری (Մաքրի) در نزدیکی کنستانتینوپل به دنیا آمد وی مدرسه محلی ارمنی را به اتمام رسانید سپس در مدرسه هنری کنستانتینوپل زیر نظر مجسمه‌ساز سرشناس یرواند ووسکان آموزش دید. در سال ۱۹۲۰ به آتن، یونان و دیرتر به رم و وین نقل مکان نمود جایی که وی تا سال ۱۹۲۵ آموزش مجسمه‌سازی دید. وی در سال ۱۹۲۵ به جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان نقل مکان نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی(۱۹۶۳)، مدال دفاع از قفقاز شده‌است. سارگسیان در ۱۳ ژوئن ۱۹۶۹ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
هوسپ آزناوور (؛ زاده ۱۸۵۴ – درگذشته ژوئن ۱۹۳۵) معمار ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی به خاطر طرح‌های ساختمانی در استانبول ترکیه شناخته شده‌است.
در سال ۱۸۵۴ در لندن به دنیا آمد در سال ۱۸۶۷ خانواده آزناوور به استانبول نقل مکان نمود. آزناوور تحصیلات خویش را در آکادمی هنرهای زیبای رم به اتمام رساند. وی در زندگی روزمره جامعه ارمنی حضور فعالانه داشت. در سال ۱۹۲۱، وی یکی از اعضای بنیانگذار حزب رامگاوار، یکی از سه حزب بزرگ سیاسی ارمنی، بود. وی پس از نسل‌کشی ارمنی‌ها از استانبول گریخت و در اواخر ژوئن ۱۹۳۵ در سن ۸۱ سالگی در قاهره، امپراتوری عثمانی درگذشت.
راشل کیامی خوانندهٔ لبنایی است. او یک فینالیست در مسابقات رقابتی "رادیو ویرجین لبنان" Virgin Radio Lebanon در فصل گروه‌های موسیقی بود.آمازون پینترست Discover ideas about Local Artists
میهران آزاریان (; زاده ۱۸۷۶ – درگذشته ۱۹۵۲) معمار ارمنی که به خاطر طراحی و ساخت کوتاه‌اسکله بویوک آدا و احتمالاً برج ساعت ازمیر شناخته شده است.
در ۱۸۷۶ به دنیا آمد. میهران آزارایان از Sanayi-i Nefise Mekteb-i Âlisi فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۹۳۵ به استانبول بازگشت و به عنوان معمار مشغول به کار شد. آزاریان در ۱۹۵۲ در سن ۷۶ سالگی در استانبول درگذشت.
ادوارد اوتوجیان (; – درگذشته ) معمار ارمنی‌تبار اهل فرانسه Besner, Jacques (2002-11-16) The Sustainable Usage of the Underground Space in Metropolitan Area "OVI UMontreal", retrieved February 18, 2012 و خالق مفهوم شهرگرایی زیرزمینی در دهه ۱۹۳۰ می باشدAurèle Parrriaux et al. - Projet Deep City: ressources du sous-sol et développement durable ... 2010 - - Page 24 "Ils ont été largement animés par les travaux, véritablement fondateurs, de l'architecte et urbaniste Édouard Utudjian. Ils ont conduit, à la création, en 1933, du Groupe d'Études du Centre Urbain Souterrain (GECUS). Il a eu pour but de ...".
در ۱۲ نوامبر ۱۹۰۵ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل شد. در سال 1937 اوتوجیان کمیته بین‌المللی دائمی فناوری‌ها و برنامه‌ریزی زیرزمینی «International Permanent Committee of Underground Technologies and Planning» را برای ترویج استفاده از فضای زیرزمینی را بنیانگذاری نمود. وی کتاب های «Architecture et urbanisme souterrain» (1966) و «L'urbanisme souterrain» را تالیف نموده است. .Espace souterrain "Subsurface.Org" retrieved February 9, 2010 Duffaut, Pierre(2006-11-07) Underground City-Planning A French born Concept for Sustainable Cities of Tomorrow "AITES.Org" retrieved February 9, 2010 وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. وی در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۷۵ در سن ۶۹ سالگی در پاریس درگذشت.
گری پان هامل (متولد ۱۹۵۴) مشاور مدیران آمریکایی است. او بنیانگذار Strategos، یک شرکت مشاوره بین‌المللی مدیریت مستقر در شیکاگو است.
هامل فارغ‌التحصیل دانشگاه اندروز (۱۹۷۵) و دانشکده تجارت راس در دانشگاه میشیگان (۱۹۹۰.) است.
وی استاد مهمان تجارت بین‌المللی در دانشگاه میشیگان (دکترا ۱۹۹۰) و در دانشکده بازرگانی هاروارد بوده‌است. او استاد مهمان مدیریت استراتژیک در دانشکده بازرگانی لندن است.
گری هامل بنیان‌گذار (همراه با پروفسور CK Prahalad) مفهوم صلاحیت‌های اصلی است. او همچنین مدیر مؤسسه Woodside، یک بنیاد تحقیقاتی غیرانتفاعی مستقر در Woodside، کالیفرنیا است. او بنیانگذار شرکت مشاوره Strategos بود و تا سال ۲۰۰۳ به عنوان رئیس آنجا فعالیت داشت. شرکت UTEK شرکت فوق را در سال ۲۰۰۸ در یک معامله بورسی به دست آورد. در سال 2012 Strategos. با یک استراتژی نوآورانه بار دیگر منتقل گردید.
وال استریت ژورنال گری هامل را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین متفکران تجارت جهان بدست آورد، و مجله Forbes او را «متخصص برجسته جهان در استراتژی تجارت» نامید. در سال ۲۰۱۳، دیگر نام وی در نسخه به روز شده در لیست وال استریت ژورنال وجود نداشت.
وی همچنین عضو شورای نوآوری Reliance است که توسط Reliance Industries Limited در هند تشکیل شده‌است..
لوون گئورگیان (؛ زاده – درگذشته ) نقاشی، معمار، نویسنده و کنشگر سیاسی اهل ارمنستان بود. وی در امپراتوری عثمانی، بلغارستان و ایتالیا فعالیت نموده‌است.
وی از والینی به نام‌های هوهانس گئورگیان و پراپیون یرمیان در ۲۶ آوریل ۱۸۷۱ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی در ابتدا در ترابوزان تحصیل نمود و تحصیلات تکمیلی را در سال ۱۸۸۸ در کالج ارمنیان ونیز مخیتاریست انجام داد. در سال ۱۸۹۶، کوتاه‌مدتی پس از بازگشت به کنستانتینوپل وی موفق شد از کشتار حمیدیه که توسط سلطان عبدالحمید دوم اجرا می شد فرار کند و در بلغارستان پناه برد. وی در ۲ سپتامبر ۱۹۵۰ در سن ۷۹ سالگی در آزولو درگذشت.
عمر برکان الغلا (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۹) بازیگر، مدل، عکاس، شاعر، سفیر سامسونگ، و کار آفرین اهل عراق است. او در سال ۲۰۱۳ از جشنواره جنادریه در عربستان سعودی به علت «زیبایی و جذابیت خاص و بیش از اندازه» به دستور پلیس مذهبی آن کشور اخراج شد. او در سال ۲۰۱۳ به عنوان بیشترین شخصیت جستجو شده در رسانه‌های اجتماعی و جزو جنجالی‌ترین چهره‌های عرب شناخته شده‌است.
عمر برکان الغلا در ۲۳ سپتامبر ۱۹۸۹ در بغدادپایتخت عراق در خانواده ای با اصالت عرب و مسلمان سنی مذهب به دنیا آمد. در سال ۲۰۱۳ پس از آنکه گزارش شد که وی به علت «بسیار خوش تیپ بودن» از عربستان اخراج شده، مشهور شد. این حادثه در طول جشنواره فرهنگی جندریه در ریاض رخ داد که در آن الغلا به علاوه دو مدل مرد دیگر روی یک غرفه تبلیغاتی کار می‌کردند. الغلا در مصاحبه ای در ژانویه سال ۲۰۱۵ گفت که در این جشنواره، برخی از دختران او را از برخی کارهای مدلینگ که او انجام داده بود، شناختند و آنها برای گرفتن امضا و عکس جمع شده بودند و پس از آن جمعیت پیرامون آنها زیاد شد. الغلا گفت که «پلیس دینی آن را دوست نداشت» و «آنها آمدند و مودبانه از من خواستند که جشنواره را ترک کنم.» به گفته یک افسر پلیس، «اعضای کمیسیون ارتقاء فضیلت و پیشگیری از رذیله‌ها از این نگران بودند که بازدید کنندگان زن عاشق آنها شوند.» بعداً، نمایندگان امارات متحده عربی بیانیه‌ای صادر کردند که در آن توضیح می‌داد که هرگز از برکان و دو مدل دیگر خواسته نشده‌است که کشور را ترک کنند، فقط ترک جشنواره از آنها خواسته شده بود که این هیچ ارتباطی با «بسیار خوش تیپ بودن» ندارد و مربوط به حضور غیرمنتظره در موضع مردان، اتفاقی که باعث برهم زدن عرف آن کشور مبنی بر عدم رابطه با مردانی که از خانواده آنها نیستند، شد. آنها همچنین اعلام کردند که الغلا در این مراسم رقصهای «نامتعارف» داشته‌است.
این واقعه پس از انتشار عکس‌هایی از الغلا از طریق رسانه‌های اجتماعی به یکی از همه‌گیرترین داستان‌های اینترنتی تبدیل شد و از وی دعوت شد تا در برنامه‌های مختلف تلویزیونی مصاحبه کند و بر جلد مجله‌های مختلف ظاهر شود، که مطبوعات بین‌المللی او را به عنوان "خوش تیپ‌ترین مرد عرب جهان "یا "خوش تیپ‌ترین مرد جهان " ارائه می‌کردند. صفحه فیسبوک وی پس از وقوع خبر اخراج وی به بیش از یک میلیون میلیون دنبال کننده رسید. در نتیجه، الغلا به یک تور رفت که وی را به مکزیک، شیلی و اکوادور در آمریکای لاتین برد. او تاکنون بخاطر این حادثه، به کشورهای زیادی نظیر شیلی، اکوادور، مکزیک، برزیل، هند، بریتانیا، آمریکا، کانادا، تایلند، هنگ کنگ و فرانسه سفر کرده‌است. او در حال حاضر در شهر دبی، امارات متحده عربی زندگی می‌کند.
الغلا زادهٔ بغداد، عراق است اما در دبی، امارات متحده عربی بزرگ شده‌است. او دانش آموز مدرسه دولتی ابو عبیده آهجارا در دبی بود و همچنین دانشجوی مؤسسه بین‌المللی مدیریت هتل‌ها دانشکده‌های اجرایی بود، جایی که در رشته مدیریت هتل تحصیل کرد. وی از سال ۲۰۱۵ با یاسمین عویضه ازدواج کرد که از او یک پسر به نام دیاب دارد. وی شاعر هنرپیشه عکاس کار آفرین مدلینگ و سفیر سامسونگ در آمریکای لاتین است در مقطعی پس از بدست آوردن شهرت در سال ۲۰۱۳، وی به ونکوور کانادا نقل مکان کرد.
اما در حال حاضر در شهر دبی امارات متحده عربی زندگی می‌کند.
آیزاک مارکوویچ خالات نیکوف (؛ ؛ متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۱۹) یک فیزیکدان متولد اتحاد جماهیر شوروی است که به دلیل نقش خود در توسعه حدس BKL در نسبیت عام شناخته شده‌است.
خلاتاتنیکوف در خانواده ای یهودی در دنیپروپتروسک متولد شد.
او در سال ۱۹۴۱ از دانشگاه ایالتی دنیپروپتروسک با مدرک کارشناسی فیزیک فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۹۴۴ عضو حزب کمونیست بود.
وی دکترای خود را در سال ۱۹۵۲ به دست آورد. همسر وی والنتینا دختر قهرمان انقلابی نیکولای شاچورس بود.
بخش عمده ای از تحقیقات خلاتنیکوف در همکاری با یا الهام گرفته از لو لاندو شکل گرفت، و از جمله آن می‌توان یه "نظریه" ی "لانداو-خلاتنیکوف" برای ابرشارگی اشاره کرد.
در سال ۱۹۷۰ وی با الهام از مدل mixmaster که توسط چارلز دبلیو مینسر معرفی شده بود، و سپس در دانشگاه پرینستون در همکاری با ولادیمیر آ. بلینسکی و اوگنی میخایلوویچ لیفشیتز پروده شد، حدس بی کی ال (BKL) را معرفی نمود.
این حدس به عنوان یکی از برجسته‌ترین مسایل باز و کامل حل نشده در نظریه کلاسیکی گرانش مطرح است.
خلاتنیکوف از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۲ موسسه فیزیک نظری لانداو را در مسکو مدیریت و سرپرستی می‌کرد. وی در سال ۱۹۸۴ در آکادمی علوم شوروی انتخاب شد. در طول فعالیت علمی خود، او موفق به دریافت جوایز لانداو و الکساندر فون هومبولت شد و همچنین وی عضو خارجی انجمن سلطنتی لندن است.
وی توسط جورج نیکولف در "تئوری همه چیز" به تصویر کشیده شده‌است.
کاوازوئه شوجی ؛ زاده درگذشته ۲۲ مارس ۲۰۱۸) یک تاریخ‌نگار مشهور ژاپن و استاد دانشگاه کیوشو اهل ژاپن بود. تحقیقات تاریخی وی بیشتر در مورد تاریخ قرون وسطی ژاپن، جنگ گنکو و همچنین نیچیرن بود.
گرتل و هانسل یک فیلم در ژانر ترسناک فراطبیعی به کارگردانی آز پرکینز و محصول سال ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا است. فیلم‌نامه این فیلم توسط راب هیز بر اساس فولکلور آلمانی به همین نام به رشته تحریر درآمده است. سوفیا لیلیس و سم لیکی در نقش‌های اصلی، و جسیکا دیگو و آلیس کریج از دیگر ستارگان فیلم هستند. فیلم داستان گرتل و هانسل را دنبال می‌کند که برای یافتن کار و خوراک به منظور کمک به والدین فقیرشان وارد جنگلی تاریک می‌شوند، اما به طور اتفاقی درگیر نقشه شیطانی جادوگری می‌شوند. این دومین فیلم لایو اکشن پس از "" (۲۰۱۳)، بر اساس این فولکلور و همچنین دومین عنوانی است که از این فولکلور در ساخت یک فیلم ترسناک استفاده کرده است.
این فیلم در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰، توسط یونایتد آرتیستس به نمایش درآمد.
داستان یک دختر جوان به‌نام گرتل را دنبال کند که تلاش می‌کند تا هانسل، برادر کوچکش را در یک جنگل تاریک هدایت کند. گرتل زمانی‌که در جستجوی غذا و کار است، یک کلبه مرموز در جنگل پیدا می‌کند که صاحب این کلبه یک جادوگر شیطانی است که از هویت آن خبر ندارند و ...
عبدالله فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی عباس خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، سنجای خان، زینت امان، دنی دنزونگپا، سانجیو کومار، فریده جلال، اوم پراکاش، باب کریستو، قادرخان، هلن و نظیر حسین ایفای نقش کرده‌اند.
موگاکو سوگن (; – ) بهکشو ذن در قرن سیزدهم بود. وی از دودمان سونگ به ژاپن مهاجرت کرده بود.
او مشاور قدرتمندترین فرماندار روز ژاپن، شیکّن هشتم هوجو توکیمونه بود. او معبد ذن انگاکو-جی را در کاماکورا، کاناگاوا تأسیس کرد. این معبد یکی از پنج معبد مهم ذن در ژاپن است.
موگاکو سوگن در سال ۱۲۲۶ در جنوب سونگ (در زمان سلسله سونگ؛ ۱۲۲۷–۱۱۲۷) متولد شد و در ۱۱ سالگی راهب شد. وی هنگامی که فقط ۱۳ سال داشت به عنوان راهب به معبد Ching-tz'u-ssu وارد شد. پس از آن تحت تعلیمات آیین ذن قرار گرفت. به منظور ادامه تحصیل در ذن، وی با بسیاری از استادان مختلف ملاقات کرد. در سال ۱۲۷۹، هوجو توکیمونه، هشتمین شیکّن در شوگون سالاری کاماکورا از وی دعوت کرد که ذن را در ژاپن گسترش دهد. وی بعد از ورود به ژاپن ابتدا با پشتیبانی و حمایت توکیمونه در معبد کنچو-جی در کاماکورا زندگی می‌کرد. در سال ۱۲۸۲، هنگامی که هوجو توکیمونه معبد انگاکو-جی را در کاماکورا بنا کرد، وی از سوگن دعوت کرد که راهب بنیانگذار این معبد شود. دو سال بعد، سوگن به معبد کنچو-جی بازگشت و در آنجا درگذشت. او تأثیر معنوی زیادی بر رهبران و مبارزان کاماکورا گذاشت.
انگاکو-جی () یک معبد متعلق به آیین ذن است که در قرن سیزدهم توسط هوجو توکیمونه و موگاکو سوگن در کاماکورا، کاناگاوا تأسیس شده است.
کنچو-جی یک معبد متعلق به فرقه رینزایذن در کاماکورا، کاناگاوا در استان کاناگاوا است.
بوستون بزرگ (به انگلیسی: Greater Boston) یک منطقه کلان‌شهری در ایالات متحده آمریکا است که عمدتاً در ماساچوست واقع شده‌است. بوستون بزرگ ۴٬۷۳۲٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد و شامل شهر بوستون و مناطق حومه آن می‌گردد. این منطقهٔ کلانشهری علاوه بر ایالت ماساچوست، در رودآیلند و نیوهمپشایر نیز گسترش یافته‌است.
شاهزاده‌نشین هات ریور، که اغلب با نام پیشین خود، استان هات ریور شناخته می‌شود، ریزکشوری تاییدنشده در استرالیا است. شاهزاده‌نشین در ۲۱ آوریل ۱۹۷۰ با ادعای یک کشور مستقل تاسیس شد. این قلمرو در ۵۱۷ کیلومتری (۳۵۴ مایلی) شمال شهر پرت، در نزدیکی شهرک نورتهمپون ایالت استرالیای غربی واقع شده‌است. مساحت ۷۵ کیلومتر مربعی (۲۹ مایل مربع) این سرزمین، آن را از چندین کشور مستقل پهناورتر کرده‌است. شاهزاده‌نشین هات ریور توسط حکومت استرالیا یا دیگر ملل به عنوان یک کشور به رسمیت شناخته نمی‌شود;این شاهزاده نشین در اگوست ۲۰۲۰ (مهر ۱۳۹۹) منحل شد.
در اینجا فهرستی از ۵۰ کلان‌شهر پرجمعیت قاره آمریکا گرد آوری شده است.
دشنی مراد (؛ زادهٔ ) یک خواننده، ترانه سرا، مجری تلویزیون، فعال حقوق بشر و فعال محیط زیست اهل اقلیم کردستان عراق است کە به شکیرای کردستان معروف شده‌است.
وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اینلند امپایر (به انگلیسی: Inland Empire) یک منطقه کلان‌شهری در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده‌است. اینلند امپایر ۴٬۲۲۴٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد و شامل شهرهای دو شهرستان ریورساید و سن برناردینو می‌گردد.
نام اینلند امپایر اولین بار در روزنامه‌ای در ریورساید در آوریل ۱۹۱۴ به‌کار گرفته شد.Wagner, Rob Leicester. "Sleeping Giant: An illustrated history of Southern California's Inland Empire". Stephen's Press, LLC, 2005. . این نام به دلیل ساحلی نبودن و فاصله این منطقه از اقیانوس آرام بر روی منطقه گذاشته شده‌است.
فرماندهی عالی روسیه () شامل فرماندهی کل نیروهای مسلح امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. استاوکا در برگیرنده پرسنل اداری و ستادهای عمومی نیروهای مسلح ارتش امپراتوری روسیه در اواخر قرن نوزدهم بود که متعاقباً به نیروهای اتحاد جماهیر شوروی منتقل شد. در ادبیات غربی بعضی وقت‌ها با حروف لاتین بزرگ (STAVKA) نوشته می‌شود، که غلط است، زیرا یک کلمه اختصاری نیست، بنابر این (Stavka) با حروف کوچک نوشته می‌شود و شامل اعضای پرسنل خود، و محل دفتر مرکزی است (معنی اصلی آن از واژه قدیمی روسی ставка، به معنی "چادر") گرفته شده‌است.
فرماندهی عالی ارتش روسیه درابتدای جنگ جهانی اول با نیکولاس نیکولاویچ دوک بزرگ بود، دوک دستوراً زیر نظر تزار قرار داشت. پسر بزرگ تزار در آخرین دقایق اوت ۱۹۱۴ نیکلای یکم (روسیه) شد و در ابتدای جنگ هیچ نقشی در تدوین برنامه‌های نظامی نداشت. نیکولای یانوشکویچ رئیس ستاد بود. در تابستان ۱۹۱۵ خود تزار به همراهی میخائیل آلکسیف فرماندهی پرسنل نظامی را برعهده گرفت. در بین سالهای ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ مقر استاوکا در موگیلف بود و نیکلاس دوم (تزار) برای مدت طولانی فرماندهی کل را برعهده داشت.
Stavka به چندین بخش تقسیم شد:
استاوکا ابتدا در براناویچی تأسیس شد. در اوت ۱۹۱۵، با پیشروی آلمان، استاوکا به موگیلف جابجا شد.