moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نیروی گرانشی: بر اساس قانون جهانی گرانش، نیرویی که دو ذره به جرم هایformula_21 و formula_22 و به فاصله r از هم به یکدیگر وارد می کنند، نیروی جاذبه‌ای است که در امتداد خط واصل دو ذره اثر می کند. این نیرو با حاصلضرب جرم دو ذره نسبت مستقیم و با مربع فاصله بین دو ذره نسبت معکوس دارد. نیروی گرانشی برخلاف نیروی الکتریکی که آن نیز نیروی عکس مجذوری است، فقط یک نیروی جاذبه است. در این رابطه G ثابت جهانی گرانش بوده و مقدار آن برای تمام زوج ذرات یکسان است. نیروهای گرانشی به طور نسبی خیلی ضعیف هستند. نیروی جاذبه موجود بین اجسام یک نیروی بنیادی است. این نیرو را به اختصار نیروی گرانشی نیز می‌گویند.
نیروی اصطکاک: اگر جسمی به جرم m را در روی یک میز افقی دراز، حرکت دهیم، سرانجام متوقف می‌شود. این گفته به این معنی است که جسم هنگام حرکت تحت اثر شتاب میانگین a که جهتش در خلاف جهت حرکت است قرار می‌گیرد. هرگاه جسم در یک چارچوب لخت شتاب بگیرد همواره نیرویی مطابق قانون دوم نیوتن به حرکت آن وابسته می‌کنیم، نیرویی که در اینجا شتاب a را در خلاف جهت حرکت جسم ایجاد کرده و موجب توقف جسم می‌گردد، نیروی اصطکاک گویند.
نیروی جانب مرکز: اگر حرکت دایروی یک ذره را از دید ناظری که در روی زمین ثابت است، بررسی کنیم در اینصورت این ناظر مشاهده می‌کند که ذره تحت تاثیر یک نیرویی که در امتداد شعاع حرکت دایروی و بطرف داخل بر آن وارد می‌شود، قرار دارد. این نیرو را نیروی جانب مرکز گویند که با جرم ذره و مجذور سرعت آن نسبت مستقیم و با شعاع مسیر حرکت دایره ای نسبت عکس دارد و از رابطه F=mu2/R محاسبه می‌گردد.
نیروی لخت: معمولاً در حرکت اجسام، چارچوبهای مرجع که برای بررسی این حرکتها در نظر می‌گیریم، لَخت هستند. اگر چنانچه به جای چارچوب لخت از یک چارچوب نالخت استفاده کنیم، در اینصورت باید از نیروهای غیرنیونی یا نیروهای لختی استفاده کنیم. بر خلاف نیروهای نیوتنی، این نیروها را نمی‌توان به یک جسم مشخص در محیط ذره مورد نظر وابسته دانست. همچنین اگر ذره را از یک چارچوب مرجع لخت مشاهده کنیم، نیروهای لختی ناپدید می‌شوند. پس در واقع این نیروها را نوعی نیروی مجازی می‌توان در نظر گرفت که در انتقال از یک چارچوب لخت به یک چارچوب نالخت ظاهر می‌شوند.
نیروی گریز از مرکز: از جمله نیروهای لختی می‌توان نیروی گریز از مرکز را نام برد. اگر حرکت دایروی یک ذره را از دید ناظری که روی یک صفحه چرخان در یک چارچوب مرجع نالخت که به همراه ذره می‌چرخد بررسی کنیم، در اینصورت این ناظر ذره را ساکن می‌بینید. اما اگر این ذره را اندکی در امتداد شعاع دایره به طرف مرکز دایره بکشد، احساس می‌کند که ذره دوباره به عقب بر می‌گردد. و لذا از نظر این ناظر ذره تحت تاثیر یک نیرویی که در راستای شعاع و بطرف خارج است، قرار می‌گیرد. این نیرو را نیروی گریز از مرکز گویند.
نیروی هوک یا نیروی فنری: زمانی که یک جسم جامدی (مانند یک فنر) تغییر شکل پیدا می‌کند، به شرط اینکه تغییر شکل بیش از حد زیاد نباشد، جسم با نیرویی متناسب با مقدار تغییر شکل در آن مقاومت می‌کند که این نیرو را نیروی کشسانی فنر می‌گویند.
نیروی پیش ران موشک: در دستگاههای با جرم متغیر (که در آن جرم به نوعی تغییر می کند) آهنگ انتقال تکانه به داخل (یا خارج) دستگاه، توسط جرمی که از دستگاه خارج ( یا به آن داخل) می شود، را به صورت نیرویی تعبیر می‌کند که جرم خارج شده از (یا وارد شده به) دستگاه روی آن اعمال می کند. در حرکت موشک، این نیرو را نیروی پیش ران موشک می گویند و هدف طراحان موشک این است که تا حد امکان این نیرو را بزرگتر کنند.
نیروی مغناطیسی: دو بار الکتریکی را در نظر می‌گیریم. اگر این بارها متحرک باشند، به عبارت دیگر اگر بارها به ترتیب با سرعت های در حال حرکت یکنواخت باشند، علاوه بر نیروی الکتریکی، نیروی دیگری نیز به یکدیگر وارد می کنند که این نیرو را نیروی مغناطیسی گویند. این نیرو نیز مانند نیروی الکتریکی یک نیروی عکس مجذور فاصله است. با این تفاوت که این نیرو با سرعت بارها نیز نسبت مستقیم دارد.
نیروهای الکترومغناطیسی: این نیروها که به نیروهای لورنتس نیز معروف هستند، دارای قدرت متوسط می باشند. نیروی الکترومغناطیسی ترکیب دو نیروی الکتریکی و مغناطیسی است. رابطه این نیرو به صورت است که در آن q بار الکتریکی ذره، E میدان الکتریکی، V سرعت ذره باردار و B میدان مغناطیسی است.
نیروهای هسته‌ای: این نیروها در واپاشی بتای هسته‌ها و در برهمکنش بسیاری از ذرات بنیادی دخالت دارند. این نیرو از نیروهای حاصل از برهمکنش های الکترومغناطیسی خیلی ضعیف‌تر هستند. از این رو برهمکنش واپاشی بتایی را برهمکنش ضعیف می گویند. پیش بینی می شود که عامل این برهمکنش، میدان نیرویی است که نه هسته ای، نه الکترومغناطیسی و نه گرانشی است. بنابراین به عنوان یکی از نیروهای بنیادی فیزیک محسوب می شوند.
نیروهای هسته‌ای نوع دیگری از نیروها هستند که در فضای هسته وجود دارند. این نیروها دارای برد کوتاه بوده و در مقایسه با سایر نیروها بسیار قوی هستند. مفهوم کوتاه برد به این معنی است که به عنوان مثال در ساختمان اتم، نیروهای الکتریکی بین الکترونها و هسته وجود دارد.
آن دسته از نیروهایی که اعمال آن‌ها تنها در صورت وجود تماس امکان‌پذیر است و همیشه بر یک سطح عمل می‌نمایند. گاهی این نیروها به صورت نیروهای خطی (عمل‌کننده بر خط) یا نیروهای نقطه‌ای (عمل‌کننده بر نقطه) مدل می‌شوند.
در واقع نیروی تماسی در طبیعت وجود خارجی ندارد و نیروهای موجود در طبیعت همه از نوع نیروهای میدانی هستند.
مثال ها:
مقاومت هوا
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ اکتبر ۲۰۰۶
لئون باتیستا آلبرتی نقاش، هنرمند، معمار، شاعر، فیلسوف، زبان‌شناس و نویسنده ایتالیایی بود. او بنیانگذار گمنام عصر رنسانس بود و در قید حیات او را مرد رنسانس می‌نامیدند اما امروز کمتر کسی او را به عنوان فردی می‌شناسد که مجموع مردمان جهان حتی اگر مجبور هستند و بودند نمی‌توانستند و نمی‌توانند پروژه‌های وی را عملی کنند.
آلبرتی نقاش و هنرمند و معمار بزرگی بود اما شهرت وی بیشتر بواسطهٔ آثار ادبی از جمله به خاطر نظریاتش دربارهٔ هنر وچهار کتابی که در بارهٔ زندگی در فلورانس نگاشته و آن را (دربارهٔ خانواده) نام نهاده‌است. آلبرتی معمار معروف دورهٔ رنسانس بود. معمار را به عنوان انسان اندیشمند در مقابل معمار قرون وسطی که به مثال صنعتگر بود تعریف می‌کند. او سه کتاب مشهور "در باب نقاشی"، "در باب مجسمه‌سازی" و "در باب هنر ساختن" که به ترتیب در آنها به ارائه نظریاتش در مورد نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری می‌پردازد.https://moscsp.ru/fa/leon-battista-alberti-biografiya-kratko-uchenie-o-cheloveke-leona-battista.html او در یکی از کتب مهم خود به نام "ده کتاب در باب معماری" می‌نویسد «معمار صنعتگر نیست صنعتگری تنها وسیله‌ای در دستان معمار است معمار کسی است که فکر و انرژی خود را به کار می‌گیرد تا شکل‌هایی را خلق‌کند که در ساختمان به دست استاد کار ساخته شود»
آلبرتی این کتاب را در واقع به عنوان جایگزینی برای کتاب ویتروویس، یعنی "در باب هنر ساختن" نوشته و در چارچوبی تقریباً مشابه همین کتاب به ارائه نظراتش می‌پردازد.آلبرتی، لئون باتیستا و دیگران، ۱۳۹۹، نظریه‌های زیبایی‌شناسی، گردآوری و ویرایش مارک فاستر گیج، ترجمه احسان حنیف، تهران: فکرنو، ص ۷۵. این کتاب به عنوان مهمترین کتاب نظری معماری در دوره رنسانس همچون کتاب ویتروویوس در ده دفتر تدوین شده‌است و به نام‌های دیگری چون "ده کتاب در باب معماری" و "در باب هنر ساختن در ده کتاب" هم شناخته می‌شود.
آلبرتی در اینجا موضع زیبایی شناسانه خود در مورد معماری را ارائه می‌دهد که باید به شکل قطعی آن را موضعی فرمالیستی در چارچوب دو مفهوم «تناسبات مناسب» و «خط بندی» (صفات ظاهری) دانست.
به باور او تنها دنیای قابل رؤیت برای هنرمند اهمیت دارد.پاکباز، رویین، ۱۳۸۱. در جستجوی زبان نو، تهران:نگاه، ۳۲. لئون باتیستا آلبرتی در کتابی با عنوان «در باب نقاشی» قواعد پرسپکتیو را شرح داد، به این صورت که تسطیح خطوط خارجی اجسام موجود در فضا بر روی یک صفحه تصویر، به کمک مخروط دیدی انجام می‌شود که از چشم آغاز شده و تا جسم روی صفحه امتداد می‌یابد، به‌علاوه نامبرده روشی برای محاسبه میزان کوچکنمایی جسم در پرسپکتیو نیز داشت. گفته شده که این کتاب، اولین رساله علمی در زمینه پرسپکتیو می‌باشد.
لئون باتیستا آلبرتی، معمار و نقاش فلورانسی، همچنین نخستین هنرمندی بود که رساله‌های در باب طراحی و نقاشی نوشت. ازجمله ایده نقاشی پوست‌کنده از توصیه‌های اوست.
او همچنین داستان کوتاه، نمایشنامه و آثار دیگری به زبان‌های لاتین و ایتالیایی نوشته‌است. آلبرتی همه چیز می‌خواند و بدین معنی در همهٔ زمینه‌ها، از حقوق و ریاضیات و فیزیک گرفته تا مهارت‌هایی همچون سوارکاری و انواع ورزش و موسیقی استادی می‌کرد.
می‌گویند آلبرتی که خود را یک معمار نمی‌دانست، در عین حال نزد خودش موسیقی می‌آموخت چندین سال به کار حقوق مدنی اشتغال داشت در بیست و چهار سالگی به فیزیک و ریاضیات روی‌آورد.
داوید عزریئلی معمار یهودی‌الاصل و برج‌ساز مشهور اسرائیلی-کانادایی بود. وی بنیان‌گذار شرکت املاک عزریئلی گروپ است.
داوید عزرائلی در تاریخ ۱۰ می ۱۹۲۲ میلادی، در کشور لهستان به دنیا آمد. در آغاز جنگ جهانی دوم و به‌همراه خانواده‌اش به اسرائیل که آنزمان با نام «فلسطین تحت قیومیت بریتانیا» نامیده می‌شد، کوچ کرد.
وی از فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی اسرائیل - تخنیون در رشتهٔ معماری است. وی به عنوان عضوی از نیروهای دفاعی اسرائیل در جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸) که در اسرائیل به «جنگ استقلال» مشهور است، جنگید. نهایتاً در سال ۱۹۵۸ میلادی به شهر مونترآل در کشور کانادا مهاجرت کرد.
وی در سال ۱۹۸۴ میلادی، بالاترین نشان کشور کانادا را با نام «رتبه کانادا» دریافت کرد. وی همچنین در سال ۱۹۹۹ میلادی، بالاترین نشان ایالت کبک کانادا را با نام «رتبه ملی کبک» کسب کرد.
وی سازنده و آرشیتکت برخی از مراکز خرید مدرن و برج‌های مشهور اسرائیل است. از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مرکز خرید اورشلیم در ملحه یا برج‌های عزریئلی در شهر تل‌آویو اشاره کرد.
کمربند سیارک‌ها یا کمربند اصلی یا کمربند اصلی سیارک‌ها؛ (نام‌هایی که برای متمایز کردن این گروه از دیگر گروه‌های سیارکی سامانه مانند سیارک‌های نزدیک به زمین و تروجان‌ها به کار رفته)، یک قرص پیرا-ستاره‌ای و منطقه‌ای در منظومه خورشیدی است که حدوداً در میان مدارهای بهرام (مریخ) و هرمز (مشتری) واقع شده‌است. در این منطقه تعداد بسیار زیادی اجرام فضایی با شکل‌های نامنظم قرار گرفته‌اند که سیارک یا ریزسیاره نامیده می‌شوند. در حدود نیمی از جرم "کمربند سیارک‌ها" در چهار سیارک بزرگ آن؛ سرس، وستا، پالاس، و هایجیا جمع شده‌است. قطر این سیارک‌ها بیش از ۴۰۰ کیلومتر است اما قطر سرس که تنها سیارهٔ کوتولهٔ "کمربند سیارک‌ها" به‌شمار می‌آید در حدود ۹۵۰ کیلومتر است. جرم "کمربند سیارک‌ها" روی‌هم‌رفته ۴ درصد جرم ماه (لازم است ذکر شود که کرهٔ زمین تقریباً هشتاد برابر کرهٔ ماه جرم دارد)، یا ۲۲ درصد سیارهٔ کوتولهٔ پلوتو، یا دو برابر جرم ماهِ پلوتو شارون است که ۱۲۰۰ کیلومتر قطر دارد.
تا سال۱۹۸۲ جمع سیارکان کشف شده به ۲۷۳۶ عدد رسیده بود. با این وجود کشف سیارک‌های کوچک همواره با مشکلاتی روبرو بود اندازه جرم‌های کوچک‌تر متغیر است و این مقدار نهایتاً تا اندازهٔ یک ذرهٔ گرد و غبار کاهش می‌یابد. مواد تشکیل دهنده این کمربند نازک به گونه‌ای توزیع شده‌اند که تاکنون فضاپیماهای بدون سرنشین متعددی بدون حادثه از آن عبور کرده‌اند. با این حال ممکن است برخورد، بین سیارک‌های بزرگ‌تر در آنجا اتفاق بیفتد، و از این برخوردها یک خانواده سیارک؛ که اعضای آن دارای ویژگی‌های مداری و ترکیبات مشابه هستند تشکیل شود. در "کمربند سیارک‌ها" سیارک‌ها را می‌توان به صورت مجزا از روی طیف‌های آن‌ها شناسایی و طبقه‌بندی کرد، با قراردادن آن‌ها در یکی از سه گروه اصلی: کربن (نوع C)، سیلیکات (نوع S)، و غنی از فلز (نوع M).
سیارکان از نظر شکل گوناگونند برخی بیضی و گروهی نیز شکل‌های نامنظمی دارند.
در سال ۱۷۷۲ یوهان الرت بوده فرضیه‌ای ارائه کرد که نسبت فاصلهٔ سیارات به خورشید را بیان می‌کرد قانون بوده نشان می‌داد که باید سیاره‌ای بین مریخ و مشتری وجود داشته باشد.
از سوی دیگر، در پاورقی ناشناسی بر ترجمهٔ ۱۷۶۶ ستاره‌شناس یوهان دانیل تیتیوس از ویتنبرگ از تفکر او در نیچر «"Contemplation de la Nature"»، در الگویی ظاهراً به خصوصیات طرح (جایگاه) سیاره‌ها اشاره کرده‌است؛ اگر یک دنباله عددی از صفر آغاز شود، و این دنباله پس از آن شامل ۳، ۶، ۱۲، ۲۴، ۴۸، و غیره باشد، به گونه‌ای که؛ در هر مرحله دو برابر شود، و ۴ به آن افزوده شده و تقسیم بر ۱۰ شود، این یک تقریب قابل ملاحظه و نزدیکی به طول شعاع مدار سیاره‌های شناخته شده در واحد نجومیِ اندازه‌گیری شده و شناخته شده را ارائه می‌دهد. این الگو، که در حال حاضر به عنوان قانون تیتیوس-بوده شناخته شده، پیش‌بینی کرد که؛ نیم‌قطر بزرگ مدار شش سیارهٔ شناخته شدهٔ آن زمان؛ (عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری و زحل)، در بین مدارهای مریخ و مشتری برای یک سیاره «فاصله» وجود دارد. تیتیوس در پاورقی خود نوشته‌است: «آیا باید خداوند معمار این فضا را خالی رها کرده باشد؟ به هیچ‌وجه.» در ۱۷۶۸، ستاره‌شناس یوهان الرت بوده با اشاره به «رابطه تیتیوس» در «"Kenntniss DES gestirnten Himmels"»: (راهنمای دانش آسمان پرستاره) توجه کرد اما تا چند نسخهٔ بعدی به نام تیتیوس اشاره نکرد. آن رابطه «قانون بوده» شناخته می‌شود. هنگامی که ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۱ اورانوس کشف کرد، مدار این سیاره تقریباً کاملاً، از قانون بوده پیروی می‌کرد. ستاره شناسان برجسته به این نتیجه رسیده بودند که یک سیاره بین مدار مریخ و مشتری وجود دارد.
با همین انگیزه بود که در سال ۱۸۰۰ تلسکوپ‌های فراوانی روانه آسمان شدند و در سال ۱۸۰۱ سرس کشف گردید به دنبال آن پالاس، جونو، و وستا هم کشف شدند.
سمفونی شماره ۹ در رِ مینور، اپوس ۱۲۵، آخرین سمفونی تکمیل‌شدهٔ لودویگ فان بتهوون است، اما تِم‌ها و نغمه‌های موسیقایی آن سال‌ها قبل از تصنیف، در ذهن او شکل گرفته بود. این اثر نخستین بار در ۷ مه ۱۸۲۴ در وین اجرا شد. از سمفونی نهم گاهی به‌عنوان بهترین اثر بتهوون و یکی از بهترین‌های دوران قواعد مشترک یاد می‌کنند.
حتی برخی به‌طور مطلق، این سمفونی را «عظیم‌ترین و بهترین» قطعهٔ موسیقی در دنیای غرب می‌دانند.
در دههٔ ۲۰۱۰، یکی از بیشترین سمفونی‌های اجرا شده در جهان بود."Lansing Symphony Orchestra to perform joyful Beethoven’s 9th" by Ken Glickman, "Lansing State Journal", 2 November 2016"Beethoven's Ninth: 'Ode to Joy'" , Great Falls Symphony, 2017/18 announcement
این سمفونی از اولین سمفونی‌هایی است که در آن از صدای انسان استفاده شده‌است.Bonds, Mark Evan, "Symphony: II. The 19th century", "The New Grove Dictionary of Music and Musicians, Second Edition" (London: Macmillan, 2001), 29 vols. , 24:837. اشعار استفاده‌شده در موومان آخرِ این سمفونی (به نام «کورال» یا «کُرال»)، توسط چهار تک‌خوان (سولیست) و گروه کر خوانده می‌شود. اشعار سمفونی از شعر "سرود شادی (چکامهٔ شادی)" سرودهٔ فریدریش شیلر (۱۷۵۹–۱۸۰۵)، شاعر، نمایش‌نامه‌نویس، و فیلسوف آلمانی، اقتباس شده‌است.
نسخهٔ دست‌نویس اصلیِ سمفونی ۹ بتهوون، که در کتابخانهٔ دولتیِ برلین نگهداری می‌شود، در سال ۲۰۰۱، در حافظهٔ جهانی یونسکو ثبت شد.Memory of the World (2001) – Ludwig van Beethoven: Symphony No 9, D minor, Op. 125
سفارش ساختِ سمفونی از سوی «انجمن فیلارمونیک لندن» در سال ۱۸۱۷ داده شد.Solomon, Maynard. Beethoven. New York: Schirmer Books, 1997, p. 251. تصنیف این اثر بین سال‌های ۱۸۲۲ و ۱۸۲۴ پایان یافت.Breitkopf Urtext, Beethoven: Symphonie Nr. 9 d-moll, op. 125, pbl. : Hauschild, Peter, p. VIII
هر قسمت از تاریخچهٔ سمفونی نهم، بیانگر بخشی از زندگی بتهوون است. سرود شادی قبل از سمفونی شماره ۱ مورد نظر وی بود و از سال ۱۷۹۳ طرح‌هایی برای یک منظومهٔ کُرال تهیه کرده بود. موومان اول در سال ۱۸۱۲ ساخته شد. تم اسکرتسو در سال ۱۸۱۵ تصنیف شد و به همین خاطر بتهوون سالها در فکر ساخت سمفونی نهم بدون بخش آوازی بود. بتهوون تا یک سال قبل از اتمام اثر، قصد داشت آن را با موسیقی سازی به پایان برساند، اما در سال ۱۸۲۳ هنگامی که طرحِ قطعهٔ میسا سولمنیس را آماده می‌کرد، تصمیم گرفت فینال سمفونی را با آواز به پایان برساند و بار دیگر سرود شادی مورد توجه وی قرار گرفت. بتهوون پس از اولین اجرا نیز قصد داشت فینال سمفونی را تغییر دهد و با موسیقی سازی به پایان برساند. یادداشت‌هایی که از بتهوون به جای مانده نشان می‌دهد که وی به طرح‌های مختلفی برای ورود آواز در موومان‌های دیگر پرداخته‌است و نمی‌توانست تصمیم بگیرد که کجا نوازندگان ارکستر را رها کند و به آواز بپردازد. وی در این مورد می‌گوید:
افکار بتهوون با صدای ساز سازگارتر بود و ورود آواز را با تأخیر شروع می‌کرد. در فینال سمفونی نیز تم اصلی «سرود شادی» به ارکستر واگذار شده‌است و قبل از اینکه گروه کر «سرود شادی» را بخواند، این وظیفه را ابتدا به ارکستر داده‌است.
بتهوون تلاش و زحمت بسیاری برای ساخت تِمِ «سرود شادی» کشید و در نهایت سمفونی نهم آماده شد، اما وقتی که قصد داشت آن را به اجرا بگذارد، دو سال از سفارش کار توسط «انجمن فیلارمونیک لندن» و پرداخت مبلغ ۵۰ لیره بابت نسخهٔ دست‌نویس گذشته بود. بتهوون به علت فقر شدید و جبران خسارت‌های مالی، تصمیم گرفت سمفونی نهم را نزد خود حفظ کند و به جای آن سمفونی دیگری برای انجمن بسازد. وی مصمم بود تا آخرین لحظهٔ عمرش تعهد خود را به انجمن به سرانجام برساند و طی نامه‌ای تصمیم خود را به اطلاع انجمن رساند که در حال ساخت سمفونی دهم است و به جای سمفونی نهم به لندن خواهد فرستاد. اما طرح‌هایی که بتهوون برای سمفونی دهم تهیه کرده بود، به سرانجام نرسید و در نهایتِ فقر و تنگدستی درگذشت. سمفونی نهم در سخت‌ترین روزهای زندگی بتهوون ساخته شد و هنگام تصنیف این اثر، قادر به شنیدن نبود و در ناشنوایی کامل به‌سر می‌برد.
با آنکه بتهوون اغلب کارهای بزرگ خود را در وین اجرا می‌کرد، اما بلافاصله بعد از اتمام این سمفونی، تصمیم به اجرای آن در برلین گرفت، زیرا فکر می‌کرد که سلیقهٔ موسیقی در وین تحت تسلط آهنگسازان ایتالیایی مانند جواکینو روسینی است. دوستان و اطرافیان بتهوون که از اشراف وین بودند، با این امر مخالفت کردند و طی نامه‌ای از وی خواستند در وین بماند. محتوای ستایش‌برانگیز و محترمانهٔ نامه، نشان از جایگاه والای هنری، روحی و اخلاقی بتهوون نزد طبقه اشراف آلمان داشت. متن این نامه، بتهوون را به شدت تحت تأثیر قرار داد و تصمیم گرفت از مسافرت چشم‌پوشی کند و برخلاف میل باطنی‌اش، این سمفونی را در ۷ مهٔ ۱۸۲۴ در سالن «تئاترِ کِرْنْتْنِرتور» وین برای اولین بار به اجرا درآورد.Sachs, Harvey (2010), "The Ninth: Beethoven and the World in 1824", Faber
این اولین حضور بتهوون در سالن اجرای موسیقی خود او از ۱۲ سال پیش تا آن زمان بود، که در آن، شخصیت‌ها و موسیقی‌دانان برجستهٔ وین نیز گرد هم آمده بودند.Levy, David Benjamin. "Beethoven: The Ninth Symphony". Yale University Press 2003 از لحاظ بزرگی ارکستر، این سمفونی در میان آثار بتهوون به بیشترین تعداد نوازندگان نیاز داشت.Levy, David Benjamin. "Beethoven: The Ninth Symphony". Yale University Press 2003. با آنکه فهرست جامعی از تعداد نوازندگان این سمفونی در دست نیست، اما اکثر نوازندگان آماتور ولی توانمندِ وین، در اجرای این سمفونی مشارکت کردند.Kelly, Thomas Forrest (2000). "First Nights: Five Musical Premiers" (Chapter 3). Yale University Press, 2001. گرچه این اجرا به‌طور رسمی توسط مایکل اوملاوف (کاپل‌مایستر تئاتر) انجام شد، ولی بتهوون رهبری را با وی سهیم شد. به همین دلیل اوملاوف به خوانندگان و نوازندگان دستور داد که به‌طور کامل، شنوایی بتهوون را نادیده بگیرند. در حین اجرا و همچنین پس از اتمام سمفونی، بتهوون به دلیل ناشنوایی متوجهٔ تشویق ایستاده و بی‌امان حضار در پشت سرش نشد.
این اجرا با موفقیت و پیروزی همراه با آشوب بود، زیرا با آمدن بتهوون بر روی صحنه، تماشاگران با تشویق ایستاده پنج بار برای او کف زدند و این در حالی بود که طبق تشریفات رسمی در اتریش، برای ورود خاندان سلطنتی سه بار کف می‌زدند. این امر موجب دخالت پلیس شد و جمعیت را کنترل کردند. سمفونی با ذوق و شوق عظیمی روبرو شد. بسیاری از شنوندگان اشک می‌ریختند، خودِ بتهوون در پایان کنسرت، از شدت هیجان بیهوش شد و او را به منزل دوستش آنتون شیندلر منتقل کردند.
قسمت سوپرانو و آلتو توسط دو خوانندهٔ مشهور و جوان هنریته زونتاگ و کارولینه اونگر خوانده شد. هنریته زونتاگ، سوپرانوی آلمانی (۱۸۰۶–۱۸۵۴)، هجده‌ساله بود که پیشنهاد مشارکت در اولین اجرای سمفونی نهم را دریافت کرد.Elson, Louis, Chief Editor. "University Musical Encyclopedia of Vocal Music". University Society, New York, 1912Life of Henriette Sontag, Countess de Rossi. (Various Authors) Stringer & Townsend, publishers. New York, 1852. همچنین کارولینه اونگر، کنترآلتوی ۲۰ ساله از اهالی وین در سال ۱۸۲۱ با حضور در اپرایی از روسینی، ستایشی انتقادآمیز بدست آورده بود و پس از اجرای بتهوون، در شهرهای ایتالیا و پاریس به شهرت رسید و آهنگسازانی چون گائتانو دونیزتی و وینچنتزو بلینی، نقش‌هایی به‌طور خاص برای صدای او نوشتند.Kennedy, Michael and Bourne, Joyce (1996). "The Concise Oxford Dictionary of Music". Oxford University Press, 2007. همچنین آنتون هایزینگر و یوزف سیپلت به ترتیب قطعات تنور و باس/باریتون را خواندند.
اولین نسخهٔ آلمانی این اثر توسط «انتشارات شات» در سال ۱۸۲۶ به چاپ رسید و نسخهٔ انتشارات برایتکپف و هرتل به تاریخ ۱۸۶۴، توسط ارکسترها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۹۷، «انتشارات بیریناتر» نسخه‌ای از جاناتان دل مار (ویراستار موسیقی و رهبر ارکستر انگلیسی) منتشر کرد. به گفته «دل مار»، این نسخه نزدیک به ۳۰۰۰ اشتباه در نسخه «انتشارات برایتکومپف» را تصحیح کرده‌است که برخی از آنها «قابل توجه» بودند. اما دیوید بنجامین لِوی (موسیقی‌شناس و بتهوون‌شناس آمریکایی) با انتقاد از این نسخه،
اظهار می‌دارد که گفتن این امر می‌تواند سنت‌های «کاملاً نادرست» ایجاد کند. همچنین در سال ۲۰۰۵، «انتشارات برایتکومپف» نسخهٔ جدیدی از پیتر هاوشیلد (ویراستار موسیقی) منتشر کرد.
این اثر دارای بزرگترین پارتیتور از بین سمفونی‌های بتهوون است، در اولین اجرا، بتهوون با اختصاص دو نوازندهٔ دیگر در هر بخش بادی، به تقویت ارکستر پرداخت. حداکثر سازهای لازم برای اجرای این سمفونی عبارتند از:Alexander Wheelock Thayer. "Thayer's Life of Beethoven." Revised and edited by Elliott Forbes. (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1973), p. 905.
سمفونی در چهار موومان است که ساختار آن به شرح زیر است:
موومان اول در فرم سونات، و بدون تکرارِ «اکسپوزیسیون» (گشایش) است.
موومان با پنجم درست و پیانیسیمو آغاز می‌شود. حرکت پیوسته و ترمولوی ارکستر زهی، زمینه را برای ورودِ «تم اول» در میزان ۱۷ آماده می‌کند.
این مقدمه که با «پنجم درست» در حال ظهور است، شبیه صدای ارکستری است که در حال تنظیم کوک است.
در برگشت یا بازگشایی، که تم‌های اصلی و ملودیک را تکرار می‌کند، در میزان ۳۰۱ مجدداً به «تم اول» بر می‌گردد، اما این بار به جای «ر مینور»، در ر ماژور و فورتیسیمو اجرا می‌شود. موومان با یک کدای طولانی که تقریباً یک چهارم موومان را در بر می‌گیرد، به پایان می‌رسد، همان‌طور که بتهوون سمفونی شماره ۳ و شماره ۵ را بدین صورت به پایان رساند.
موومان اول به عقیدهٔ واگنر: «مبارزه روح انسان را با غم و اندوه بیان می کند».
یک اجرای معمولی از این قطعه حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشد.
موومان دوم یک اسکرتسو و تریو است و مانند موومان اول در «ر مینور» است، با شباهت زیادی که به تم اصلیِ موومان اول دارد. بتهوون برخلاف الگوی موسیقی کلاسیک، موومان اسکرتسو را قبل از موومان آهسته قرار می‌دهد (در سمفونی‌ها معمولاً موومان آهسته قبل از اسکرتسو قرار می‌گیرند).Jackson 1999, 26; Stein 1979, 106 این اولین بار بود که وی این کار را در یک سمفونی انجام می‌داد، گر چه در بعضی از کارهای قبلی خود مانند: «کوارتت زهی اپوس ۱۸ شماره ۵» و «سونات شماره ۲۹ پیانو» نیز صورت گرفته بود. الگویی نیز از «سونات شماره ۲۹» در این اثر یافت می‌شود که بتهوون چند سال قبل از آن نوشته بود. در طولِ قطعه، بتهوون ریتم سه‌ضربی را مشخص کرده است اما شاید به دلیل سرعت زیاد و «تاکید» روی نت در هر چهار ضربه، این‌طور به نظر می‌رسد که میزان چهارضربی است. (پیش از آن بتهوون به دلیل عدم پایبندی به فرم استانداردِ کلاسیک برای آهنگسازی، مورد انتقاد قرار گرفته بود). فرمِ «اسکرتسو»، در میزان سه‌ضربی است اما بتهوون با اینکه این قطعه را در میزان سه‌ضربی نوشته بود ولی آن را به گونه‌ای ساخت که چهارضربی به نظر برسد.
در حالی که پایبندی به «اسکرتسو» از یک جنبش رقص و دارای طراحی استانداردِ سه‌بخشیِ ترکیبی (اسکرتسو-تریو-اسکرتسو) یا (منوئه-تریو-منوئه) و دارای ساختاری پیچیده است، این موومان در فرم کاملِ سونات است. اکسپوزیسیون (گشایش) با یک فوگ در «ر مینور» با تم زیر شروع می‌شود:
برای تم دوم، به گام غیر معمول دو ماژور مدولاسیون می‌شود، سپس بخش «ری‌اکسپوزیسیون» (بازگشایش) قبل از بسط و گسترشِ بخش دوم، به صورت کوتاه تکرار می‌شود. جایی که بتهوون ایده‌های دیگری را کشف می‌کند. «بازگشایش» مضامینِ ملودیکِ «تم اول» را بسط و گسترش می‌دهد، همچنین دارای تیمپانی سولو است. با بسط و گسترش یک بخشِ جدید که منجر به تکرار «اکسپوزیسیون» می‌شود، بخش اسکرتسو با یک کودا به نتیجه می‌رسد.
بخش متضاد (تریو) در ر ماژور، با ترومبون آغاز می‌شود و دارای زمانی مضاعف است. به دنبال تریو، دومین بخش از اسکرتسو، بدون تکرار اجرا می‌شود و سپس در یک تکرارِ کوتاه از «تریو»، موومان با یک «کودای» ناگهانی به پایان می‌رسد.
موومان دوم دارای تم کوتاهی است که در سراسر قطعه بسط و گسترش می‌یابد. این قسمت با اینکه اسکرتسو است ولی بتهوون تنها به ذکر تمپوی آن اکتفا کرده‌است. این موومان دارای روح شاد و مستانه است و به رقص‌های روسی شباهت دارد.
مدت زمان موومان حدود ۱۲ دقیقه است، اما با توجه به وجودِ دو تکرار (که اغلب حذف می‌شوند)، ممکن است متفاوت باشد.
موومان سوم یک ششم کوچک دورتر از گام اصلی سمفونی، و در سی بمل ماژور است. موومان، حرکتی آهسته و شاعرانه دارد و در فرم واریاسیون مضاعف است. هر یک از این واریاسیون‌ها به تدریج، تغییرات ملودیک و ریتمیک را ارایه می‌دهند. اولین واریاسیون (شبیه تم) در میزان ، دومین در است. واریاسیون‌ها در یک پاساژ از هم جدا می‌شوند: ابتدا در ر ماژور، دوم در سل ماژور، سوم در می بمل ماژور، چهارم در فا دیز ماژور و پنجم در سی ماژور است. واریاسیونِ فینال، دوبار قطع می‌شود که در آن صدای بلند و فانفار، با ارکستر کامل، توسط ویولن‌اول‌ها و در اکتاوها پاسخ داده می‌شود. اجرای یک سولوی درخشان نیز به نوازندهٔ چهارمِ هورن واگذار شده‌است.
این موومان بیانگر عشق، امید و احساس انسان است. در این موومان لحظاتی از غم و اندوه شنیده می‌شود اما هر چقدر به پایانِ قطعه نزدیکتر می‌شود نواهای غمگین دورتر می‌شوند.
یک اجرا از این قطعه، حدود ۱۶ دقیقه طول می‌کشد.
موومان چهارم یا فینالِ کُرال، بر اساس «سرود شادی» در فرم تم و واریاسیون است. ملودی «سرود شادی» بدین شرح است:
موومان چهارم یک موسیقی آوازی است و در ابتدا از موسیقی سازی شروع شده و تم‌های اصلی موومان‌های قبلی در فواصلِ این قطعه به گوش می‌رسد. سپس تم «سرود شادی» توسط ویلنسل و کنترباس معرفی می‌شود. در شروعِ آواز، ارکستر سکوت کرده و صدای خوانندهٔ باریتون به‌عنوان تک‌خوان شروع می‌شود که آوازگونه با متنی از بتهوون می‌خواند:
پس از آن «سرود شادی» به وسیلۀ گروه کر خوانده می‌شود. در ادامه ارکستر با همراهی سازهای فلوت پیکولو، فاگوت، طبل و سنج، مارش با شکوهی را اجرا می‌کنند. پس از آن آواز مجدداً شروع شده و سپس «سرود شادی» تکرار می‌شود. در انتها با شور و هیجانِ ارکستر و آواز، سمفونی به پایان می‌رسد.
زمان اجرای موومان حدود ۲۴ دقیقه است که طولانی‌ترین موومان سمفونی است و حتی طولانی‌تر از برخی سمفونی‌های کاملِ دوره کلاسیک است. نیکلاس کوک (موسیقی‌دان و نویسنده انگلیسی) توضیح می‌دهد که فرم آن توسط موسیقی‌دانان مورد اختلاف قرار گرفته‌است:
در راستای اظهارات «کوک»، چارلز روزن (پیانیست و نویسنده آمریکایی) موومان چهارم را به عنوان یک سمفونی، درونِ سمفونی می‌داند که بدون سکوت در بین موومان‌ها اجرا می‌شود.Rosen, Charles. "The Classical Style: Haydn, Mozart, Beethoven". p. 440. New York: Norton, 1997. این «سمفونی داخلی» از همان الگوی کلی مانند سمفونی نهم به‌عنوان یک کل، پیروی می‌کند:
این موومان دارای وحدت موضوعی است که در آن هر بخش بر اساس تم اصلی یا تمِ (Seid umschlungen) یا ترکیبی از این دو بنا شده‌است. موومان همچنین می‌تواند به عنوان مجموعه‌ای از واریاسیون‌ها، و همزمان به عنوان یک فرم سونات کنسرتو، که دارای اکسپوزیسیون (گشایش) دوبل است، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
متنِ انگلیسی «"سرود شادی"» ترجمه شده از آلمانی و بدون تکرار (با دو ترجمۀ فارسی)، که از شاعر آلمانی فریدریش شیلر گرفته شده‌است، با مقدمه‌ای اضافی که به‌طور خاص توسط بتهوون (در متن به صورت "ایتالیک") نوشته شده‌است. پارتیتور، شامل تکرارهای زیادی از شعر است که در این متن گنجانده نشده است، برای مشاهدۀ لیبرتوی کامل، از جمله همۀ تکرارها، به ویکی‌نبشته آلمانی مراجعه کنید:, German Wikisource
تقریباً اکثر منتقدان موسیقی درجهان، سمفونی نهم را یکی از بزرگترین آثار بتهوون و از بهترین آثار موسیقی تا‌کنون می‌دانند.
با این حال فینالِ سمفونی مخالفانی نیز دارد، منتقدین اولیه و سرسختِ موسیقی، پنهان و غیرمستقیم، فینالِ سمفونی را به عنوان محصولی از یک آهنگسازِ ناشنوا و پیر، رد کردند.
جوزپه وردی سه موومان اول را تحسین کرد، اما از ساختار اشتباه و نوشتارِ بد برای آوازها در آخرین موومان، ابراز تاسف کرد.Letter of April 1878 in "Giuseppe Verdi: Autobiografia delle Lettere", Aldo Oberdorfer ed., Milano, 1941, p. 325.
«مجله موسیقی بی‌بی‌سی» در یک تحقیقات گسترده از ۱۵۱ موسیقیدان و رهبر ارکستر در سراسر جهان، برای انتخاب ده سمفونی برترِ تاریخ موسیقی، سمفونی شماره ۳ و سمفونی نهم اثر بتهوون، به ترتیب مقام اول و دوم را کسب کردند.
در اطلاعات تاریخیِ اجراهای رهبران ارکستر، به‌ویژه رهبر ارکستر انگلیسی راجر نورینگتون، از معیارهای پیشنهادی بتهوون برای تمپو استفاده کرده‌اند. بنجامین زندر رهبر ارکستر انگلیسی، برای پیروی ازعلائم مترونوم بتهوون، هم به صورت کتبی، هم در اجراهای ارکستر فیلارمونیک بوستون و ارکستر فیلارمونیای لندن، پرونده‌ای ساخته‌است."Concert: Beethoven 9th, Benjamin Zander and the Boston Philharmonic at Carnegie Hall" by Bernhard Holland, "The New York Times", 11 October 1983Recording of the Beethoven 9th with Benjamin Zander, Dominique Labelle, D'Anna Fortunato, Brad Cresswell, David Arnold, the Boston Philharmonic Orchestra, and Chorus Pro Musica مترونومِ بتهوون هنوز هم وجود دارد و مورد بررسی و آزمایش دقیق قرار گرفت،Gunther Schuller, "The Compleat Conductor" اما علایم اصلی که برای دقت آن اهمیت دارد، از بین رفته‌است و بسیاری از موسیقی‌دانان علامت‌های مترونمِ «بنجامین زندر» را غیرقابل قبول می‌دانند.Sture Forsén, Harry B. Gray, L. K. Olof Lindgren, and Shirley B. Gray. October 2013. "Was Something Wrong with Beethoven’s Metronome?", "Notices of the American Mathematical Society" 60(9):1146–53.
تعدادی از رهبران ارکستر در ارکستراسیون سمفونی تغییراتی ایجاد کرده‌اند. به‌خصوص ریشارد واگنر، که بسیاری از پاساژها در بادی‌های چوبی را دوبل کرد، اصلاحاتی که توسط گوستاو مالر تمدید شد،Raymond Holden, "The iconic symphony: performing Beethoven's Ninth Wagner's Way" "The Musical Times", Winter 2011 کسی که در سمفونی نهم تجدید نظر کرد تا آن را مانند آنچه که او معتقد بود بتهوون اگر می‌خواست اجرای سمفونی به یک ارکستر مدرن داده شود، اینگونه تبدیل می‌شد.Bauer-Lechner, Natalie: "Erinnerungen an Gustav Mahler", p. 131. E.P. Tal & Co. Verlag, 1923
واگنر در اجرای درسدن در سال ۱۸۶۴، اولین کسی بود که گروه کر و «خوانندگان سلو» را در پشت ارکستر قرار داد و از آن زمان استاندارد شد. رهبران قبلی آنها را بین ارکستر و مخاطب قرار می‌دادند.
علامت بتهوون در فینال، مبنی بر اینکه فاگوت‌ها در میزان‌های ۱۱۵ تا ۱۶۴ در باس دوبله شوند، در بخش نوازندگان از انتشارات «انتشارات برایتکومپف و هرتل» وجود ندارد، گرچه در پارتیتور اصلی وجود دارد.Del Mar, Jonathan (1981) "Orchestral Variations: Confusion and Error in the Orchestral Repertoire" London: Eulenburg Books, p. 43
نخستین اجرای سمفونی در بریتانیا به تاریخ ۲۱ مارس ۱۸۲۵، توسط اعضای انجمن فیلارمونیک لندن، در «اتاق‌های آرگایل» به رهبری سِر جورج اسمارت و بخش گروه کر به زبان ایتالیایی سروده شد. اولین اجرای آمریکایی در ۲۰ مه ۱۸۴۶ توسط فیلارمونیِ تازه تأسیسِ نیویورک در «قلعهٔ گاردن» (در تلاش برای جمع‌آوری بودجهٔ یک سالن کنسرت جدید) ارائه شد که توسط جورج لودر انگلیسی‌تبار و با گروه کر انجام شد، بخشی از کُرال برای اولین بار به انگلیسی ترجمه شد.
ریشارد واگنر در طول فعالیت‌های خود بارها سمفونی نهم را اجرا کرد. آخرین اجرای او در سال ۱۸۷۲ در یک کنسرت، برای نشان‌دادن سنگ بنای تالار اپرای بایرویت برگزار شد. بعداً واگنر مقاله‌ای را با عنوان «"تفسیر سمفونی نهم بتهوون"» منتشر کرد و تغییراتی که در «ارکستراسیون» آن برای اجرای ۱۸۷۲ اعمال کرده بود، شرح داد.
گروه کر فیلارمونیک لندن در ۱۵ مه ۱۹۴۷، با اجرای سمفونی نهم و نوازندگان ارکستر فیلارمونیک لندن به رهبری ویکتور دِ ساباتا در رویال آلبرت هال لندن آغاز به کار کرد. ویلهلم فورت‌ونگلر در سال ۱۹۵۱ با رهبری ارکستر، جشنواره بایرویت را با اجرای سمفونی نهم دوباره گشودند، (پس از آنکه متفقین جشنواره را پس از جنگ جهانی دوم، به‌طور موقت به حالت تعلیق درآورده بودند).
در سال ۱۹۶۴، رهبر ارکستر آمریکایی لئونارد برنستاین، اولین ضبط خود از سه ضبط سمفونی نهم را به همراه ارکستر فیلارمونیک نیویورک، سولیست‌های آواز و گروه کر مدرسه جولیارد برای کمپانی «مستروُرکس کلمبیا» انجام داد که بعداً دوباره روی لوح فشرده منتشر شد. وی در سال ۱۹۷۹، دومین اثر ضبط شده را با ارکستر فیلارمونیک وین و گروه کر اپرای ملی وین برای کمپانی دویچه گرامافون به سرانجام رساند.http://www.leonardbernstein.com/disc_other.php?disc_other_php=&disc_other.php=&page=8
برنستاین نسخه‌ای دیگر از سمفونی نهم را در سالن «کنزرتهاوس»، در شرق برلین انجام داد که از کلمهٔ «آزادی» به جای «شادی» استفاده شد تا سقوط دیوار برلین را در کریسمس ۱۹۸۹ جشن بگیرند. این کنسرت توسط یک ارکستر و گروه کر که از ملیت‌های مختلفی متشکل از هر دو آلمان، اعضایی از گروه کر و ارکستر سمفونیک لندن، گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو باواریا، اعضای ارکستر تئاتر کیروف، فیلارمونیک نیویورک، ارکستر پاریس و نوازندگانی از اتحاد جماهیر شوروی با سولیست‌هایی چون جون آندرسون، اجرا شده‌است.
گئورگ شولتی در دو نوبت سمفونی شماره ۹ را با گروه کر و «ارکستر سمفونیک شیکاگو» ضبط کرد، بار اول در سال ۱۹۷۲ و بار دوم در سال ۱۹۸۶ تهیه شد، در هر دو اجرا مارگارت هیلیس رهبری گروه کر را به عهده داشت، ضبط دوم برندهٔ جایزهٔ گرمی در سال ۱۹۸۷، برای بهترین اجرای ارکسترال شد.
این سمفونی در سال ۲۰۱۸، با «ارکستر جهانی صلح یونسکو» و «گروه کر جوان بی‌بی‌سی پرامز» به رهبری گئورگ شولتی، با عنوان «جنگ و صلح» برای بزرگداشت یکصدمین سالِ پایانِ جنگ جهانی اول، در رویال آلبرت هال به اجرا درآمد.
تلاش‌های مختلفی برای ضبط سمفونی نهم به منظور نزدیک‌شدن با سازهایی که معاصران بتهوون شنیده‌اند، وجود دارد:
طولانی‌ترین ضبطِ سمفونی نهم در سال ۱۹۸۱، به مدت ۷۹ دقیقه، توسط ارکستر فیلارمونیک وین به رهبری کارل بوم با خوانندگی سولیست‌هایی چون جسی نورمن و پلاسیدو دومینگو، اجرا شده‌است.Beethoven: Symphony No. 9, Karl Böhm conducting the Vienna Philharmonic; Jessye Norman, Plácido Domingo, Brigitte Fassbaender, Walter Berry (1981)
در سال ۱۳۸۴، اولین اجرای سمفونی نهم پس از انقلاب اسلامی، به مدت پنج شب توسط گروه کر و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری علی رهبری در تالار وحدت به اجرا درآمد. تک‌خوانی این اثر را پری زنگنه، شقایق الله‌یاری، گیتی خسروی، میرهادی قضات و خسرو محصوری به عهده داشتند. دومین اجرا در سال ۱۳۹۴ مجدداً در تالار وحدت به مدت دو شب با هدایت علی رهبری اجرا شد. سومین اجرا در سال ۱۳۹۷، به رهبری شهرداد روحانی به مناسبت دویست و پنجاهمین سال تولد بتهوون با همکاری مشترک «گروه کر ارکستر سمفونیک تهران» به رهبری رازمیک اوهانیان و گروه کر شهر تهران به رهبری مهدی قاسمی با تک‌خوانی گلاره وزیری‌زاده، آزاده رضایی، محمدرضا قره‌تپه و هادی قضات، در تالار وحدت به مدت یک شب اجرا شد.
بسیاری از آهنگسازان دوره رمانتیک و بعد از آن تحت تأثیر سمفونی نهم قرار گرفتند. ریشارد واگنر ۲۲ سال بعد از اولین اجرا، تفسیری بر روی سمفونی نهم بر اساس «سرود شادی» (به خاطر اهمیت این سرود در فینالِ سمفونی) و نمایشنامهٔ فاوست اثر گوته نوشت که بهترین شرح از شناختِ این سمفونی قلمداد شد.
تم اصلی در فینالِ سمفونی شماره ۱ در دو مینور اثرِ یوهانس برامس با موضوعِ «سرود شادی»، با آخرین موومان سمفونی نهم بتهوون مرتبط است. هنگامی که این موضوع با برامس در میان گذاشته شد، وی متقابلاً پاسخ می‌دهد که «هر آدم ساده‌لوحی می‌تواند این را تشخیص دهد». در بعضی مواقع از سمفونی اول برامس و سمفونی نهم بتهوون، یکجا ستایش می‌شد و سمفونی برامس را به عنوان «دهمین سمفونی بتهوون» تحسین می‌کردند.Symphony No. 1 in C minor, Op. 68. The Kennedy Center, 2006
سمفونی نهم روی فرم‌هایی تأثیر گذاشت که آنتون بروکنر برای موومان‌ها و سمفونی‌های خود به کار برد. «سمفونی شماره ۳» او در همان گام ر مینور مانند سمفونی نهم بتهوون است و از تم‌های آن ایده‌های قابل توجهی گرفته‌است. موومان آهسته و عظیم سمفونی شماره ۷ بروکنر، طبق معمول، همان فرم (A-B-A-B-A) را به مانند سومین موومان سمفونی بتهوون در نظر می‌گیرد و از برخی تصویرسازی‌های آن استفاده می‌کند.
آنتونین دورژاک در نت‌های آغازین موومان سومِ سمفونی شماره ۹ با حرکت چهارم به پایین و ضربه‌های تیمپانی، به اسکرتسوی سمفونی نهم ادای احترام می‌کند.Steinberg, Michael. "The Symphony: a listeners guide". p. 153. Oxford University Press, 1995.
به همین ترتیب بلا بارتوک در چهار قطعهٔ ارکسترال، اپوس ۱۲، در ابتدای موومان دوم، موتیفی از اسکرتسوی سمفونی نهم اقتباس می‌کند.
یک افسانه این است که یک لوح فشرده‌ای به عمد ساخته شد تا بتواند ۷۴ دقیقه زمانِ اجرای نهمین سمفونی بتهوون را در خود جای دهد. کیس ایمینک، مهندس ارشد فیلیپس که «سی‌دی» را تهیه کرده بود، یادآوری می‌کند که جنگ تجاری بین شرکای توسعهٔ سونی و فیلیپس، سرانجام منجر به حل و فصل موضوع در قالب یک «سی‌دی» به قطرِ دایرهٔ ۱۲ سانتی‌متری شد. اجرای سمفونی نهم به رهبری ویلهلم فورت‌ونگلر در سال ۱۹۵۱، به عنوان بهانه‌ای مناسب توسط فیلیپس برای تغییر اعلام شد، و در جشن ۲۵ سالگی فیلیپس خبر آن را اعلام و نسخهٔ ۷۴ دقیقه‌ای از سمفونی را ارایه کرد."Philips celebrates 25th anniversary of the Compact Disc"
اسلاوی ژیژک فیلسوف و روان‌کاو اسلوونیایی در فیلم مستندِ «راهنمای انحراف به ایدئولوژی»، به استفاده از «سرود شادی» توسط نازیسم، بلشویسم، انقلاب فرهنگی چین، تیم‌های المپیک آلمان شرقی و غربی، رودزیای جنوبی، آبیمائل گوسمان (رهبر چریک‌های راه درخشان)، شورای اروپا و اتحادیه اروپا اشاره می‌کند.
نخست‌وزیر زیمبابوه آن را به‌عنوان سرود ملی کشورش انتخاب کرد. واتیکان از این سمفونی دفاع کرد، و بالاخره "سرود شادی"، از موومان چهارم این سمفونی، به‌عنوان سرود رسمی اتحادیهٔ اروپا انتخاب شد."Rhodesia picks Ode to Joy", "The Vancouver Sun", 30 August 1974
در سال ۱۹۰۷، کشیش هنری ون دایک، با اقامت در کالج ویلیامز سرود «شاد، شاد، شما را می‌پرستیم» را نوشت.Rev. Corey F. O'Brien, "November 9, 2008 sermon " at North Prospect Union United Church of Christ in Medford. این سرود معمولاً در کلیساهای انگلیسی زبان با ملودی «سرود شادی» از سمفونی نهم خوانده می‌شود.
جنبش کارگری آلمان، سُنتِ اجرای نهمین سمفونی در شب سال نو را در سال ۱۹۱۸ آغاز کرد. اجرا را از ساعت ۱۱:۰۰ شروع کردند تا فینالِ سمفونی، در ابتدای سال جدید شنیده شود. این سنت در دوره آلمان نازی نیز ادامه یافت و پس از جنگ نیز در آلمان شرقی مشاهده شد."Beethovens 9. Sinfonie – Musik für alle Zwecke – Die Neunte und Europa: "Die Marseillaise der Menschheit" , by Niels Kaiser, hr2, 26 January
سمفونی نهم به‌طور سنتی در پایان هر سال در سراسر ژاپن اجرا می‌شود. به عنوان مثال، در دسامبر ۲۰۰۹، ۵۵ اجرا از این سمفونی توسط ارکسترها و گروه‌های مختلف در ژاپن برگزار شد.Brasor, Philip, "Japan makes Beethoven's Ninth No. 1 for the holidays", "The Japan Times", 24 December 2010, p. 20, retrieved on 24 December 2010; Uranaka, Taiga, "Beethoven concert to fete students' wartime sendoff", "The Japan Times", 1 December 1999, retrieved on 24 December 2010.
این سمفونی یکی از آثاری است که در تاریخ سیاست از آن استفاده شده‌است و در میان هر دسته و هر نوع ایدئولوژی، طرفداران بسیاری دارد. فریدریش انگلس می‌گوید: و اتو فون بیسمارک اعتقاد داشت که: به گفتهٔ پاول فون هیندنبورگ: در زمان جنگ جهانی دوم آلمانی‌ها هر جا را اشغال می‌کردند، این سمفونی را می‌نواختند. این سمفونی برای سالگرد تولد آدولف هیتلر نیز نواخته شد.
بتهوون در این سمفونیِ باکلام، از اشعار جاودانه و بشردوستانهٔ یوهان فریدریش فون شیلر استفاده کرده‌است، که این اشعار به‌نوعی بازگویی مضمون شعر بلندِ سعدی، «بنی‌آدم اعضای یکدیگرند» است.
نت‌ها، نسخه‌های خطی و متن
دیگر موارد
اوشیدا (کوه خواجه)، تنها عارضه طبیعی در دشت سیستان است که در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون واقع شده است. این تپه در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی شهر محمدآباد مرکز شهرستان هامون قرار دارد.
اوشیدا در زبان پارسی میانه به معنی ابدی است. این کوه ذوزنقه‌ای شکل که نزد سه دین اسلام، مسیحیت و زرتشت مقدس است، از سنگ‌های بازالت سیاه رنگ تشکیل شده و با ارتفاع ۶۰۹ متر از سطح دریا، مانند جزیره‌ای در میان دریاچه هامون قرار دارد.
نقش معروف (اسوا _ استیکا) از جمله نقش‌های دیوارهای بنای کوه خواجه شهرستان هامون است. از عجایب کوه خواجه می توان به وجود آن در وسط بیابان بدون اینکه کوهی در کنارش باشد اشاره کرد.
در اطراف این کوه تعداد زیادی آثارباستانی از دوران ساسانیان، اشکانیان و بقایای اماکن اسلامی و معبد بودایی باقی‌مانده‌است که شامل آثار باستانی کوه خواجه (کوه رستم)، مجموعه ی کاخها، قلعه کهک کهزاد، قلعه چهل دختر، قلعه سرسنگ، آرامگاه خواجه غلطان، ساختمان پیر گندم بریان، خانه شیطان، بناهای منفرد آرامگاهی و قبور اسلامی است و یکی از اثار تاریخی مهم دین زرتشت و آتشکده های است.
ادعا می‌شود قبر رستم دستان در بالای این کوه واقع شده است زیرا در محوطه بیرونی دژ آثار قبرهای اشکانی فراوانی وجود دارد. https://www.tasnimnews.com/fa/news/1395/12/18/1348997/دژی-که-هر-ایرانی-باید-ببیند-بنایی-که-معماران-از-آن-هراس-دارند-تصاویر
آثار تاریخی پیش از اسلام محوطهٔ تاریخی کوه خواجه شامل مجموعه ی کاخها، قلعه کهک کهزاد و قلعه چهل دختر می‌باشد. ارنست هرتسفلد در سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۲۹ میلادی با بررسی این مجموعه عنوان تخت جمشید خشتی را برای مجموعهٔ کاخها برگزید.
اوشیدا کوه (خواجه ) در دهستان کوه خواجه بخش تیمورآباد شهرستان هامون در ۳۰ کیلومتری غرب شهر محمدآباد، مرکز شهرستان هامون و در ۹ کیلومتری شهر علی‌اکبر قرار دارد برای رسیدن به اوشیدا کوه بایستی در جاده ی اصلی محمدآباد – زاهدان قرار بگیرید. در همان ابتدای جاده تابلوی راهنما راه را نشان می دهد. این جاده ابتدا به روستای سرسنگ و سپس به روستای ده لطف الله می رسد. فاصله ی روستای لطف الله تا اوشیدا کوه چیزی حدود سه کیلومتر است.
شرکت هانا باربِرا پروداکشنز یک شرکت تولید انیمیشن است که در سال ۱۹۴۴ توسط سازندگان تام و جری و کارمندان سابق مترو گلدوین مایر انیمیشن یعنی ویلیام هانا و جوزف باربرا تأسیس شد.Hanna, William and Ito, Tom (1999). "A Cast of Friends". New York: Da Capo Press. 0306-80917-6. Pg. 81–83
از معروفترین تولیدات این استودیو می توان ماجراهای هاکلبری هاوند، ماجراهای یوگی خرسه، عصر حجر، تاپ کت، جتسون ها، جانی کوئست، مسابقات دیوانه وار، اسکوبی دو کجایی و اسمورف ها را نام برد که خیلی از آن ها در صدا و سیما پخش شده است. همچنین این شرکت ۸ جایزه امی برنده شده و یک ستاره هم در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دارد.
در سال ۱۹۶۶ شرکتی به نام تافت برادکستینگ این استودیو را خریداری کرد. در دهه ۱۹۸۰ که سودآوری کارتون ها کاهش یافته بود، ثروت هانا باربرا کم شد. در سال ۱۹۹۱، ترنر برادکستینگ سیستم آن را از تافت برادکستینگ خریداری کرد و از کارتون ها و فرنچایز های آن برای پخش در شبکهٔ کارتون نت‌ورک استفاده کرد. ترنر برادکستیگ بعداً در سال ۱۹۹۶ با تایم وارنر (وارنر مدیا کنونی) ادغام شد.
پس از مرگ ویلیام هانا (بنیان گذار هانا باربرا) در سال ۲۰۰۱، هانا باربرا جذب برادران وارنر انیمیشن شد. از زمان تعطیلی استودیو، برادران وارنر مشغول ساخت کارتون ها و برنامه هایی هستند که بر اساس تولیدات کلاسیک هانا باربرا است و حتی لوگوی این شرکت در برخی پویانمایی های خاص نمایش داده می شود.
ویلیام دِبنی «بیل» هانا، اهل ملروسِ نیومکزیکو و جوزف رولاند «جو» باربرا، که یک نیویورکی با اصالت ایتالیایی بود، برای اولین بار در استودیو مترو گلدوین مایر (ام‌جی‌ام) در سال ۱۹۳۷ ملاقات کردند. هنگام کار در بخش انیمیشن ام‌جی‌ام با وجود اینکه هر دو از اوایل دهه ۱۹۳۰ در استودیوهای دیگر کار کرده بودند اما این مشارکت تا شش دهه دیگر تثبیت شد. اولین کارتون آن‌ها با هم که نامزد جایزه اسکار شد، ""گربه بیرون می شود"" نام داشت با گربه ای به نام جاسپر و موشی بی نام، در سال ۱۹۴۰ منتشر شد و به عنوان اولین پیش زمینه ای برای ساخت تام و جری به وجود آمد.
هانا ۲۰ سال به عنوان کارگردان فیلم های کوتاه فعالیت می کرد، در حالی که باربرا مشغول نوشتن داستان ها و پیش تولید بود. هفت کارتون بین سالهای ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۳ موفق به دریافت ۷ جایزه اسکار برای بهترین پویانمایی کوتاه شد و ۱۲ فیلم دیگر نامزد جایزه شدند؛ هر چند که آقای فرد کوئیمبی با این که در این زمینه خیلی فعالیت نداشت جایزه را برد. دیگر پروژه های ساخته شده در مترو گلدوین مایر شامل صحنه هایی در فیلم لنگرها را بکشید و هنگام خیس شدن خطرناک است که تام و جری در آن ها حضور داشتند، گالوپین گالس، غاز به جنوب می رود، افسر پوچ، سگ های جنگی و صلح در زمین که پس از جنگ جهانی دوم با نام اراده خوب برای مردان بازسازی شد.
با بازنشستگی کوئیمبی هانا و باربرا ترفیع گرفتند و به تهیه کنندگان استودیوی انیمیشن مترو گلدوین مایر رسیدند و بخش انیمیشن را گسترده تر کردند. اما با ظهور تلویزیون، ام‌جی‌ام تصمیم گرفت بخش کارتونی خود را تعطیل کند تا تمرکزش را بیش تر بر روی تلویزیون بگذارد. هانا و باربرا در حالی که به آینده خود فکر می کردند، شروع به تولید تبلیغات تلویزیونی انیمیشنی کردند.
آن ها سال پیش این اتفاق، ایدهٔ یک سگ و گربه و ماجراهای آن ها را پیشنهاد کردند. اما آن ها نتوانستند ام‌جی‌ام که رئیسشان بود را متقاعد کنند و در نتیجه با جرج سیدنی، که قبلاً با آن ها کار کرده بود، تصمیم به ساخت یک شرکت مستقل به کمک اسکرین جمز که متعلق به کلمبیا پیکچرز بود، گرفتند. با با پرتاب سکه مشخص شد که هانا در نامگذاری استودیوی جدید اولویت دارد. هری کوهن، رئیس کلمبیا پیکچرز، ۱۸ درصد مالکیت شرکت جدید که مؤسسه های اِچ-بی (H-B Enterprises) نام داشت را در اختیار داشت.
اسکرین جمز به عنوان توزیع کننده استودیوی جدید انتخاب شد و کار های مربوط به خرید و فروش حقوق شخصیت ها در اختیار او بود. شرکت کارتونی این دو نفر در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۵۷، یک سال پس از تعطیلی استودیوی انیمیشن ام‌جی‌ام، رسماً برای تجارت در دفاتر اجاره ای در استودیوهای کلینگ (استودیوهای چارلی چاپلین سابق) افتتاح شد. سیدنی، چند نفر از اسکرین جمز عضو هیئت مدیره بودند و افرادی هم از استودیوی ام‌جی‌ام به پیش آن ها آمده بودند.
مؤسسه های اِچ-بی اولین استودیوی بزرگ انیمیشن سازی بود که منحصرا برای تلویزیون برنامه تهیه می کرد. همچنین اولین نمایش تلویزیونی آن ها با عنوان "ماجراهای راف و ردی" ۱۴ دسامبر ۱۹۷۵ در شبکهٔ ان‌بی‌سی نمایش داده شد. "ماجراهای هاکلبری هاوند" در ۲۹ سپتامبر ۱۹۵۸ در سندیکا به نمایش درآمد. به علاوه هانا باربرا در مجموعه ای جدید از کارتون هایش هاکلبری هاند، پیکسی و دیکسی و آقای جینکس و یوگی خرسه را معرفی کرد و اولین مجموعه انیمیشنی بود که برنده جایزه امی شد.
در سال ۱۹۵۹، مؤسسه های اِچ-بی مجدداً به نام شرکت هانا باربرا پروداکشنز (Hanna-Barbera Productions, Inc.) تغییر نام داد و از آن پس به آرامی در تولید انیمیشن تلویزیونی پیشرو شد. همچنین "ماجراهای کوئیک درا مک‌گرا" و تنها مجموعه کوتاه آن به نام "لولی دِ لوپ" در همان سال ادامه یافت. در اوت ۱۹۶۰، این شرکت به ساختمان ۳۵۰۱ بلوار کاهونگا غربی که حتی پنجره هم نداشت نقل مکان کرد "Variety," July 20, 1960, pg. 20 و بخاطر کوچکی ساختمان بسیاری از کارمندان در خانه مشغول کار بودند.
عصر حجر براساس فیلمی به نام ماه عسلی ها برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ در شبکهٔ ای‌بی‌سی پخش شد. این سریال در یک عصر تخیلی از انسان های غارنشین و دایناسورها ساخته شد. این نمایش به مدت شش فصل اجرا شد و تبدیل به طولانی ترین نمایش پویانمایی آمریکایی در آن زمان (تا زمان شکست سیمپسون ها در ۱۹۹۷) شد. در ابتدا نظرات متفاوتی از منتقدان دریافت کرد، اما شهرت آن بالاخره بهبود یافت و اکنون به عنوان یک فیلم کلاسیک در نظر گرفته می شود.
در سال ۱۹۶۳، دفترمرکزی هانا باربارا به ۳۴۰۰ بلوار کاهونگا غربی منتقل شد. طراحی فوق مدرن آن شامل مشبک نمای بیرونی، خندق، چشمه ها و برجی شبیه به خانهٔ جتسون ها بود بود. در سال ۱۹۶۴، برنامه های جدیدتری مثل "نمایش گوریل ماژیلا"، "نمایش پیتر پوتاموس" و جانی کوئست آمدند. "مورچه اتم، سنجاب مخفی" و "سنباد جونیور و کمربند جادویی اش" در سال ۱۹۶۵ پخش شدند. مشارکت هانا باربرا و اسکرین جمز تا سال ۱۹۶۵ ادامه یافت تا اینکه هانا باربرا فروش استودیوی خود را به تافت برادکستینگ اعلام کردند.Rogers, Lawrence H. (2000). "History of U. S. Television: A Personal Reminiscence". Bloomington. IN. USA: AuthorHouse. pg. 444-447
خرید هانا باربرا توسط تافت به دلیل شکایت برخی از خانواده هری کان (رئیس کلمبیا پیکچرز) که احساس می کردند سهم ۱۸ درصدیشان به اندازه ارزشش فروخته نمی شود، یک سال به تاخیر افتاد.Shostak, Stu (November 3, 2011). "Interview with Jerry Eisenberg, Scott Shaw!, and Earl Kress". "Stu's Show". Retrieved March 18, 2013. Jerry Eisenberg, Scott Shaw!, and Earl Kress were all former employees of Hanna-Barbera over the years, and relate the history of the studio to host Stu Shostak در سال ۱۹۶۶، با پخش جدید برنامه های هانا باربرا، سرانجام دعوا حل و فصل شد و هانا باربرا به قیمت ۱۲ میلیون توسط تافت برادکستیگ خریداری شد. تافت برنامه های هانا باربرا را از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ توزیع کرد.
هانا باربرا با این که هنوز به کارش ادامه می داد اما مجوز توزیع مربوط به کارتون هایی که قبلا توسط هانا باربرا ساخته شده بود، به همراه نام تجاری در اختیار اسکرین جمز بود. تعدادی سریال کارتونی مانند بچه های فضایی، نمایش کارتونی ابوت و کاستلو، بردمن و نگهبانان کهکشان، هرکولیودس، چهار شگفت انگیز، موبی دیک و مایتی مایتور و سامسون و گولایت در سال ۱۹۶۷ توسط هانا باربرا ساخته شد.
در سال ۱۹۶۸ پس از موفقیت مسابقات دیوانه وار، تکه های موز، ماجراهای گالیور، ماجراهای تازه هاکلبری فین، خطرات پنه لوپه پیت استاپ و داستاردلی و ماتلی در ماشین‌های پرنده‌شان به وجود آمدند. همچنین این استودیو دارای یک برچسب ضبط موسیقی به نام "هانا باربرا رکوردز" بود که سرپرستی آن به عهدهٔ دنی هاتون بود و توزیع آن توسط کلمبیا رکوردز صورت می گرفت؛ البته قبل از این برچسب از برچسب کولپیکس رکوردز استفاده می شد.
در سال ۱۹۶۹ نویسندگان روبی و اسپیرز اسکوبی دو کجایی! که ترکیبی از فیلم های "من عاشق یک راز هستم" و "عاشقان زیاد دوبی گیلیس" و ژانر معمایی، ماجراجویی و کمدی داشت را برای شبکهٔ سی‌بی‌اس آماده کردند.Laurence Marcus & Stephen R. Hulce (October 2000). "Scooby-Doo, Where Are You ". "Television Heaven". Retrieved on June 9, 2006.Shostak, Stu (February 5, 2012). "Interview with Joe Ruby and Ken Spears". "Stu's Show." Retrieved March 18, 2013. داستان اسکوبی دو شامل چهار نوجوان می شد که به کمک یک سگ معما ها را کشف و حل می کنند. پس از موفقیت این سریال، مجموعه ها و اسپین‌آف های زیادی مانند "فیلم های جدید اسکوبی دو"، "نمایش اسکوبی دو" و "اسکوبی دو و اِسکِرَپی دو" به علاوه تعدادی فیلم دیگر در دهه ۱۹۹۰ پخش شدند.
پس از آن هانا باربرا که دیگر به عنوان "جنرال موتورزِ صنعت انیمیشن" شناخته می شد براساس الگوی اسکوبی سریال های بیش تری درباره نوجوانان کاشف به همراه یک سگ تولید کرد.
"نمایش شو پیبلز و بم بم" در سال ۱۹۷۱ شخصیت های عصر حجر را به تلویزیون برگرداند و باعث ساخت سریال هایی مخصوص درباره عصر حجر با نام های ساعت کمدی عصر حجر و نمایش جدید فرد و بارنی شد. همچنین سریال های جدیدی درباره هاکلبری هاوند و یوگی خرسه با نام های دارودسته یوگی، لاف-ا-لمپیکس، مسابقه فضایی یوگی، کهکشان گوگولی ساخته شد در حالی که سریالی با نام نمایش تام و جری تولید می شد.
روبی و اسپیرز زمانی که به عنوان ریاست شبکهٔ ای‌بی‌سی منصوب شدند با هانا باربرا وارد یک قرار داد شدند و قرارداد تا قبل از ساخت شرکت مستقل رابی-اسپیرز با فیلم‌ویز پابرجا بود. در سال ۱۹۷۹ تافت برادکستینگ، شرکتی به نام مؤسسه های ورلدویژن را خریداری کرد تا توزیع کنندهٔ هانا باربرا باشد. این اتفاق در دهه ها ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ افتاد تا این که ورلدویژن به شرکتی به نام شرکت سولو پروداکشنز تبدیل شد.Shostak, Stu (12-20-2006). "Interview with Mark Evanier". "Stu's Show." Retrieved June 17, 2014.
هانا باربرا به رهبری مارک لِوُی، در سال ۱۹۷۹، مدتها قبل از سایر استودیوهای انیمیشن، توسعه سیستم کامپیوتری جوهر و رنگ را آغاز کرد. این فرایند به دور زدن بسیاری از کارهای وقت گیر نقاشی و عکاسی از سل کمک کرد و در یک سوم برنامه های هانا باربرا از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۶ اجرا شد. همچنین قسمت های جدید ابردوستان، اسکوبی دو و اسکرپی دو، فونز و دارودستهٔ روز های شادی، ریچی ریچ و نمایش کمدی عصر حجر پخش شدند.
تافت شرکت رابی-اسپیرز را از فیلم‌ویز خریداری کرد (که بعداً با اوریون پیکچرز ادغام شد) ، و آن را به استودیوی خواهری برای هانا باربرا تبدیل کرد. در حالی که هانا باربرا به تولید سریال های تلویزیونی صبح شنبه، می پرداخت اما بر دیگر بازار های سریال تلویزیونی مسلط نبود و محبوبیت محصولات آن در بین کودکان از ۸۰٪ به ۲۰٪ کاهش یافت.Shostak, Stu (01-16-2013). ""Program 305" (TV animation producers JOE RUBY and KEN SPEARS return to discuss the formation of their own company and creating such series as "Fangface", "Rickety Rocket", "Goldie Gold" and many others. Also - animation writer MARK EVANIER talks about working on "Thundarr" and "Plastic Man" for the team.)". "Stu's Show". Retrieved 03-18-2013.
اسمورف ها، اقتباسی از کمیک های پیر کاللیفورد (معروف به پیو) بود که داستان آن براساس چند موجود آبی کوچک بخ رهبری بابا اسمورف بود. این سریال در ۹ فصل در شبکه ان‌بی‌سی پخش شد و تبدیل به طولانی ترین آن زمان شد.
پس از اعتصاب انیمیشن در سال ۱۹۸۲، ساخت بیشتر نمایش های هانا باربرا به استودیوهای خارجی مثل استودیوهای ونگ فیلم پروداکشنز، مستر بیگ کارتونز، توئی انیمیشن و فیل-کارتونز در استرالیا و آسیا تا آخر وجود هانا باربرا سپرده شد. اسرار جدید اسکوبی دو، سرزمین دریایی، چالش گو بات ها، پلنگ صورتی و پسران، ، ، ۱۳ روح اسکوبی دو، شکار گنج یوگی، گلتار و لنس طلایی و پاو پاوز و قسمت هایی از خانواده جتسون ها هم از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵ پخش شدند.
تافت برادکستینگ که مشلات مالی اش بر هانا باربرا تأثیر می گذاشت، توسط گروه مالی آمریکایی خریداری شد و آن به بعد به نام "گریت آمریکن برادکستینگ" (Great American Broadcasting) تغییر نام داد.