moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اکسید پالادیم(II) با فرمول شیمیایی PdO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۳۹۷۴ است. که جرم مولی آن ۱۲۲٫۴۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، سیاه
مایل به سبز است.
سولفات پرازئودیمیم با فرمول شیمیایی ۵۷۰٫۰۰۳۱ g/mol یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن پودر سیاه و مایل به سبز می‌باشد.
اکسید پرازئودیمیم(III) با فرمول شیمیایی PrO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۲۹٫۸۱۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سبز است.
کلرید پرازئودیمیم (III) با فرمول شیمیایی PrCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۷٫۲۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری هگزاگونال سفید است.
برمید پلاتین(IV) با فرمول شیمیایی PtBr یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۵۱۴٫۷ g/mol می‌باشد.
هگزافلوئورید پلاتین با فرمول شیمیایی PtF یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۳۰۹٫۰۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سیاه و مایل به قهوه‌ای است.
تترافلوئورید پلوتونیم با فرمول شیمیایی PuF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۲۰ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای قرمز تیره است.
روبیدیوم اکسید با فرمول شیمیایی RbO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۶٫۹۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مونوکلینیک قهوه‌ای و مایل به قرمز است.
روبیدیوم کلرید با فرمول شیمیایی RbCl یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۶۸۳ است. که جرم مولی آن ۱۲۰٫۹۲۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است.
روبیدیوم هیدرید با فرمول شیمیایی RbH یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۸۶٫۴۷۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
برموپنتاکربونیل‌رنیوم(I) با فرمول شیمیایی Re(CO)Br یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۰۶٫۱۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مکعبی سفید است.
رنیوم دی‌بورید با فرمول شیمیایی ReB یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۰۷٫۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بی‌رنگ است.
رنیوم هپتافلوئورید با فرمول شیمیایی ReF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۱۹٫۱۹۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سیاه است.
پنتاکربونیل‌هیدریدورنیوم با فرمول شیمیایی ReH(CO) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۲۷٫۲۶۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد زرد است.
رنیوم تری‌اکسید با فرمول شیمیایی ReO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۴٫۲۰۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
اکسوتری‌کلروبیس(تری‌فنیل‌فسفین)رنیوم(V) با فرمول شیمیایی ReOCl(PPh) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۸۳۳٫۱۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای قرمز است.
کلرید رودیم (III) با فرمول شیمیایی RhCl یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۹۲۰۷۴۷ است. که جرم مولی آن ۲۰۹٫۲۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، میکروکریستال‌های زرد است.
فلوئورید رودیم(VI) با فرمول شیمیایی RhF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۶٫۸۹۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، قرمز تیرهٔ جامد است.
اکسید روتنیوم(IV) با فرمول شیمیایی RuO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۳۳٫۰۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سیاه است.
دی‌سولفور دی‌فلورید با فرمول شیمیایی SF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۲۳۳۲۳ است. که جرم مولی آن ۱۰۲٫۱۲۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سیاه و آبی است.
دی‌سولفور دی‌نیترید با فرمول شیمیایی SN یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۴۱۲۱۳ است. که جرم مولی آن ۹۲٫۱۴۴۴ g/mol می‌باشد.
آنتیموان سولفات با فرمول شیمیایی Sb(SO) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۰۱۰ است. که جرم مولی آن ۵۳۱٫۷۰۷۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی‌رنگ است.
آنتیموان تری‌برمید با فرمول شیمیایی SbBr یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۶۱۵ است؛ که جرم مولی آن ۳۶۱٫۴۷۲ g/mol می‌باشد.
آنتیموان تری‌کلرید با فرمول شیمیایی SbCl یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۸۱۴ است. که جرم مولی آن ۲۲۸٫۱۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی‌رنگ است.
آنتیموان تری‌فلوئورید با فرمول شیمیایی SbF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۵۵۴ است. که جرم مولی آن ۱۷۸٫۷۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
سولفور تتراکلرید با فرمول شیمیایی SCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۳٫۸۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای خاکستری روشن است.
سلنیوم مونوکلرید با فرمول شیمیایی SeCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۸٫۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
سلنیوم تتراکلرید با فرمول شیمیایی SeCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۰٫۷۷۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع روغنی قرمز و قهوه‌ای است.
سلنیوم تترافلورید با فرمول شیمیایی SeF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۲۳۳۱۱ است. که جرم مولی آن ۱۵۴٫۹۵۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد و سفید است.
سلنیوم دی‌اکسید با فرمول شیمیایی SeO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۰۰۷ است. که جرم مولی آن ۱۱۰٫۹۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ماده، پودر صورتی کم رنگ میباشد.
سلنیم اکسی‌برمید با فرمول شیمیایی SeOBr یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۲۲۴۲ است. که جرم مولی آن ۲۵۴٫۷۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد زرد or red است.
سولفور دی‌فلورید با فرمول شیمیایی SF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۹۶۰۵ است. که جرم مولی آن ۷۰٫۰۶۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد و قرمز است.
نیترید سیلیسیم یک ترکیب شیمیایی از عناصر سیلیکون و نیتروژن است‌.
مواد با حرارت دادن سیلیکون پودر شده بین سال 1300 و 1400 درجه سانتیگراد در محیط ازت تهیه می‌شود و 1400 درجه سانتیگراد در محیط ازت:
<chem>3 Si + 2 N2 -> Si3N4</chem>
وزن نمونه سیلیکون به‌دلیل ترکیب شیمیایی سیلیسیم و ازت به تدریج افزایش می‌یابد. بدون کاتالیزور آهن، واکنش پس از چند ساعت کامل می‌شود، در‌حالی‌که هیچ افزایش وزن بیشتری به‌دلیل جذب نیتروژن (در هر گرم سیلیسیم) مشاهده نمی‌شود. علاوه بر سیلیکون نیترید‌، چندین مرحله دیگر نیترید سیلیکون (با فرمول های شیمیایی مربوط به درجات مختلف نیتریداسیون / حالت اکسیداسیون Si) در ادبیات گزارش شده است‌، به عنوان مثال، مونونیترید disilicon گاز ( ) مونونیترید سیلیکون (SiN)، و سسکوینیترید سیلیکون ( ) که هر کدام از مراحل فاز استوکیومتری هستند. همانند سایر مواد نسوز، محصولات بدست آمده در این سنتزهای دمای بالا به شرایط واکنش (به عنوان مثال زمان، دما و مواد اولیه از جمله واکنش دهنده‌ها و مواد ظرف) و همچنین نحوه تصفیه بستگی دارد. با این حال، از آن زمان وجود سسکوینیترید زیر سوال رفته است.
همچنین می‌توان آن را از طریق راه دییمید تهیه کرد:
کاهش کاربوترمال دی اکسید سیلیسیم در جو نیتروژن در 1400–1450 درجه سانتی‌گراد نیز مورد بررسی قرار گرفته است:
<chem>3 SiO2 + 6 C + 2 N2 -> Si3N4 + 6 CO
نیتراسیون پودر سیلیسیم در دهه 1950 و به دنبال "کشف مجدد" نیترید سیلیکون ایجاد شد و اولین روش در مقیاس بزرگ برای تولید پودر بود. با این حال، استفاده از سیلیکون خام با خلوص کم باعث آلودگی نیترید سیلیسیم توسط سیلیکات ها و آهن می‌شود. تجزیه دییمید منجر به نیترید سیلیکون آمورف می‌شود که نیاز به بازپخت بیشتر در زیر ازت در 1400-1500درجه سانتی‌گراد دارد برای تبدیل آن به پودر کریستالی؛ این اکنون دومین مسیر مهم برای تولید تجاری است. کاهش کاربوترمال اولین روش مورد استفاده برای تولید نیترید سیلیکون بود و اکنون به عنوان مقرون به‌صرفه‌ترین مسیر صنعتی برای خلوص پودر نیترید سیلیکون در نظر گرفته شده است.
فیلم‌های نیترید سیلیکونی درجه الکترونی با استفاده از رسوب بخار شیمیایی (CVD) یا یکی از انواع آن مانند رسوب بخار شیمیایی تقویت شده با پلاسما (PECVD) تشکیل می‌شود:
در دمای 750-850 درجه سانتی‌گراد
برای نشست لایه‌های نیترید سیلیکون روی لایه‌های نیمه رسانا (معمولاً سیلیکون)، از دو روش استفاده می‌کنند:
ثابت های شبکه‌ای نیترید سیلیکون و سیلیکون متفاوت است. بنابراین، تنش یا استرس می‌تواند بسته به فرآیند رسوب رخ دهد. به خصوص هنگام استفاده از فناوری PECVD این تنش می‌تواند با استفاده از پارامترهای تنظیم رسوب کاهش یابد.
نانوسیم های نیترید سیلیکون را می‌توانند با استفاده از روش سل-ژل و با استفاده از احیا کربوترمال و به دنبال آن نیتراسیون ژل سیلیکا، که حاوی ذرات کربن فوق العاده ریز است، تولید شوند. ذرات را می‌توان با تجزیه دکستروز در محدوده دما 1200-1350 درجه سانتیگراد تولید کرد  واکنش‌های احتمالی سنتز عبارتند از:
تولید نیترید سیلیکون به عنوان یک ماده حجیم دشوار است - نمی‌توان آن را بیش از 1850 درجه سانتی‌گراد گرم کرد ، که بسیار پایین‌تر از نقطه ذوب آن است، به‌دلیل جدا شدن سیلیکون از نیتروژن. بنابراین، استفاده از تکنیک‌
های متداول پرس ایزواستاتیک گرم مشکل ساز ‌خواهد بود. اتصال پودرهای نیترید سیلیکون را می‌توان در دماهای پایین از طریق افزودن مواد اضافی (کمک ذوب یا "چسب") که معمولاً درجه‌ای از ذوب فاز مایع را القا می‌کند، به دست آورد. یک جایگزین بهتر استفاده از پخت پلاسما جرقه‌ای است که در آن حرارت به سرعت با عبور پالس‌های جریان الکتریکی از پودر فشرده شده انتقال داده می‌شود. فشرده‌سازی نیترید سیلیسیم چگال توسط این تکنیک‌ها در دمای 1500-1700 سانتی‌گراد به‌دست آمده‌است. Peng, p. 38
سه ساختار کریستالوگرافی نیترید سیلیکون وجود دارند که به عنوان فازهای α ، β و γ تعیین می‌شوند. فازهای α و β رایج‌ترین اشکال سیلیکون نیترید هستند، و می‌تواند تحت شرایط فشار عادی تولید شوند. فاز γ فقط در فشار و درجه حرارت‌های بالا می‌تواند سنتز شود و دارای سختی 35GPa است.
سیلیکون نیترادهای آلفا و بتا به ترتیب دارای ساختارهای سه ضلعی ( نماد پیرسون hP28 ، گروه فضایی P31c ، شماره 159) و شش ضلعی (hP14 ، P6 ، شماره 173) هستند که با استفاده از چهاروجهی گوشه‌ای ساخته می‌شوند. آن‌ها را می‌توان به ترتیب متشکل از لایه‌های اتم سیلیسیم و نیتروژن در توالی ABAB ... یا ABCDABCD ... در سیلیکون نیترید‌های آلفا و بتا مشخص کرد. لایه AB در فازهای α و β یکسان است و لایه CD در فاز α با یک صفحه c-glide به AB مرتبط می‌شود. چهاروجهی در آلفا و بتا به گونه‌ای به هم متصل می‌شوند که تونل‌ها تشکیل می‌شوند، به‌طور موازی با محور c سلول واحد حرکت داده می‌شوند. با توجه به صفحه c-glide که AB را به CD مرتبط می‌کند، ساختار α به جای تونل حاوی حفره است. ساختار مکعبی گاما اغلب در ادبیات به عنوان اصلاح c به عنوان اصلاح مکعب نیترید بور (c-BN) تعیین می‌شود. ساختاری از نوع اسپینل دارد که در آن دو اتم سیلیکون شش اتم نیتروژن را بصورت هشت ضلعی هماهنگ می‌کنند و یک اتم سیلیسیم چهار اتم نیتروژن را به‌صورت چهار طرفه هماهنگ می‌کند. Peng, pp. 1-3
توالی انباشته شدن طولانی‌تر باعث می‌شود که فاز α دارای سختی بیشتری نسبت به فاز β باشد. با این حال، فاز α در مقایسه با فاز β از نظر شیمیایی ناپایدار است. در دماهای بالا وقتی فاز مایع وجود دارد، فاز α همیشه به فاز β تبدیل می شود. بنابراین، سیلیکون نیترید بتا عمده‌ترین شکل مورد استفاده در سرامیک سیلیکون نیترید است.
علاوه بر چندشکلی‌های کریستالی نیترید سیلیکون، ممکن است مواد آمورف شیشه‌ای به عنوان محصولات پیرولیز پلیمرهای پیش سرامیک تشکیل شود که اغلب حاوی مقادیر مختلفی از کربن باقیمانده هستند (از این رو به طور مناسب تری به عنوان کربنیتریدهای سیلیسیم در نظر گرفته می شوند). به طور خاص‌، پلی کربوسیلازان را می‌توان به راحتی بر روی تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه در اثر تجزیه و تحلیل مواد شیمیایی، به یک شکل آمورف از ماده بر پایه سیلیکون کربنیترید تبدیل کرد.
به طور کلی، مسئله اصلی در مورد کاربردهای نیترید سیلیکون عملکرد فنی نبوده بلکه هزینه آن بوده است. با کاهش هزینه‌ها، تعداد برنامه‌های تولید در حال شتاب گرفتن است.
یکی از عمده‌ترین کاربردهای نیترید سیلیسیم پخته شده در صنعت اتومبیل به عنوان ماده‌ای برای قطعات موتور است. این موارد، در موتورهای دیزلی ، پلاگین های برقی برای راه اندازی سریعتر شامل می‌شوند. اتاق‌های پیش احتراق (اتاق های چرخشی) برای انتشار کمتر، راه اندازی سریع‌تر و سر و صدای کمتر. توربوشارژر برای کاهش تاخیر موتور و انتشار آن. در موتورهای احتراق جرقه ای، از نیترید سیلیسیم برای لنت‌های بازویی راکر برای سایش کمتر، توربین‌های شارژر توربو برای اینرسی کمتر و تأخیر کمتر موتور و در دریچه های کنترل گازهای خروجی برای افزایش شتاب استفاده می شود. به عنوان نمونه‌هایی از سطح تولید، تخمین زده می‌شود که سالانه بیش از 300000 توربوشارژ سیلیکون نیترید متخلخل ساخته می‌شود.
یاتاقان‌های نیترید سیلیکون هر دو یاطاقان سرامیکی کامل و یاطاقان ترکیبی سرامیکی با توپی در سرامیک و مسابقات در فولاد هستند. سرامیک های نیترید سیلیکون در مقایسه با سایر سرامیک‌ها مقاومت در برابر ضربه خوبی دارند. بنابراین، بلبرینگ‌های ساخته شده از سرامیک نیترید سیلیکون در بلبرینگ های عملکردی استفاده می‌شود. یک نمونه نماینده استفاده از یاتاقان‌های نیترید سیلیکون در موتورهای اصلی شاتل فضایی ناسا است.
از آنجا که یاتاقان‌های توپی نیترید سیلیکون از فلز سخت ترند، این باعث می‌شود تماس با مسیر یاتاقان کاهش یابد. این منجر به 80٪ اصطکاک کمتر، 3 تا 10 برابر طول عمر بیشتر، 80٪ سرعت بالاتر، 60٪ وزن کمتر، توانایی کار با گرسنگی روانکاری، مقاومت در برابر خوردگی بالاتر و درجه حرارت بالاتر عملکرد، در مقایسه با یاطاقان‌های فلزی سنتی است. توپ‌های نیترید سیلیکون 79٪ کمتر از توپ‌های کاربید تنگستن هستند. بلبرینگ‌های سیلیکونی نیترید را می‌توان در بلبرینگ‌های پیشرفته خودرو، یاتاقان های صنعتی، توربین های بادی، اتومبیلرانی، دوچرخه، تخته غلتک و اسکیت بورد یافت. بلبرینگ‌های نیترید سیلیکون به ویژه در کاربردهایی که استفاده از فلزات در آن‌ها از خوردگی، میدان‌های الکتریکی یا مغناطیسی منع شده است بسیار مفید است. به عنوان مثال، در جریان سنج‌های جزر و مدی، که حمله آب دریا مشکلی ایجاد می‌کند، یا در جستجوگران میدان الکتریکی.
Si N اولین بار در سال 1972 به عنوان یك تحمل برتر نشان داده شد اما به دلیل چالش‌های مرتبط با كاهش هزینه تا سال 1990 به تولید نرسید. از سال 1990، با افزایش حجم تولید، هزینه به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. اگرچه سیلیکون نیترید یاتاقان هنوز 2-5 برابر بهترین یاتاقان‌های فولادی گران ترند، عملکرد و عمر برتر آن‌ها تصویب سریع را توجیه می کند. حدود 15-20 میلیون سیلیکون نیترید در سال 1996 در ایالات متحده توپ تحمل برای ابزار و ماشین آلات و بسیاری از کاربردهای دیگر تولید شد. رشد سالانه 40٪ تخمین زده می‌شود‌، اما اگر بلبرینگ‌های سرامیکی برای کاربردهای مصرف کننده مانند اسکیت در خط و درایو دیسک رایانه انتخاب شوند، می‌تواند حتی بیشتر باشد.
از مدت‌ها قبل در کاربردهای با درجه حرارت بالا از نیترید سیلیسیم استفاده می‌شود. به طور خاص‌، این ماده به عنوان یکی از معدود مواد سرامیکی یکپارچه شناخته شده است که قادر به زنده ماندن در برابر شوک حرارتی شدید و شیب‌های حرارتی تولید شده در موتورهای موشکی هیدروژن / اکسیژن است. دانشمندان ناسا برای نشان دادن این قابلیت در یک پیکربندی پیچیده، از فناوری پیشرفته نمونه‌سازی سریع برای ساخت یک جزmber محفظه احتراق / نازل (thruster) احتراق قطعه یک اینچ استفاده کردند. راننده با موتور هیدروژن / اکسیژن داغ آزمایش شد و از پنج چرخه از جمله یک چرخه 5 دقیقه ای تا 1320 زنده ماند. C درجه حرارت ماده
در سال 2010 نیترید سیلیکون به عنوان ماده اصلی در رانشگرهای کاوشگر فضایی JAXA Akatsuki استفاده شد . Orbit Control Maneuver Result of the Venus Climate Orbiter 'AKATSUKI'. JAXA (2010-07-06)
از نیترید سیلیکون برای "میکرو شاتر" های ساخته شده برای طیف سنج مادون قرمز نزدیک تلسکوپ فضایی جیمز وب استفاده شد . به گفته ناسا: "دمای کار برودتی است بنابراین دستگاه باید بتواند در دمای بسیار سرد کار کند. چالش دیگر تولید کرکره‌هایی بود که بتوانند: بدون خستگی به طور مکرر باز و بسته شوند. باز کردن به صورت جداگانه و به اندازه کافی باز می‌شود تا بتواند نیازهای علمی ابزار را برآورده کند. نیترید سیلیکون به دلیل مقاومت بالا و مقاومت در برابر خستگی برای استفاده در میکروشکن‌ها انتخاب شد. " این سیستم میکروشاتر به دستگاه اجازه می دهد تا حداکثر 100 جرم آسمانی را به طور همزمان مشاهده و تجزیه و تحلیل کند. James Webb Space Telescope / Goddard Space Flight Center > Innovations > Microshutters / Nasa (2020-06-25).
نیترید سیلیکون کاربردهای ارتوپدی زیادی دارد. این ماده همچنین جایگزینی برای PEEK (پلی اتر اتر كتون) و تیتانیوم است كه برای دستگاه‌های همجوشی نخاعی استفاده می‌شود. این سطح هیدروفیلیک، ریز مخلوط نیترید سیلیکون است که در مقایسه با PEEK و تیتانیوم به مقاومت، دوام و قابلیت اطمینان مواد کمک می‌کند.
کارهای اخیر بر روی نیترید سیلیکون نشان داده است که ترکیبات خاصی از این ماده دارای خواص ضد باکتریایی ، خواص ضد قارچی ، McEntire, B., Bock, R., & Bal, B.S. U.S Application. No. 20200079651. 2020. و خواص ضد ویروسی است.
اولین کاربرد عمده سیلیکون نیترید ابزار ساینده و برش بود . به دلیل سختی، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر سایش، از نیترید سیلیکون فله، یکپارچه به عنوان ماده‌ای برای برش ابزار استفاده می شود. به خصوص برای ماشینکاری با سرعت بالا چدن توصیه می‌شود. سختی گرم‌، مقاومت در برابر شکست و مقاومت در برابر شوک حرارتی به این معنی است که نیترید سیلیکون متخلخل می‌تواند آلیاژهای پایه چدن، فولاد سخت و نیکل را با سرعت سطح تا 25 برابر سریع‌تر از آن‌هایی که با مواد معمولی مانند کاربید تنگستن به‌دست می آورند، برش دهد. استفاده از سیلیکون نیترید ابزار برش تأثیر چشمگیری بر میزان تولید دارد. به عنوان مثال‌، تراش صورت چدن خاکستری با درج‌های نیترید سیلیکون، سرعت برش را دو برابر افزایش می‌دهد، عمر ابزار را از یک قسمت به شش قسمت در هر لبه افزایش می‌دهد، و در مقایسه با ابزارهای سنتی کاربید تنگستن، متوسط هزینه درج‌ها را 50 درصد کاهش می‌دهد.
نیترید سیلیکون اغلب به عنوان عایق و سد شیمیایی در ساخت مدارهای مجتمع ، برای جداسازی الکتریکی ساختارهای مختلف یا به عنوان ماسک اچ در میکروماشین فله استفاده می شود. به عنوان یک لایه انفعال برای ریز تراشه‌ها، از دی اکسید سیلیکون برتر است، زیرا به طور قابل توجهی مانع انتشار در برابر مولکول‌های آب و یون‌های سدیم، دو منبع اصلی خوردگی و بی ثباتی در میکروالکترونیک است. همچنین به عنوان دی الکتریک بین لایه‌های پلی سیلیکون در خازن ها در تراشه‌های آنالوگ استفاده می‌شود.
نیترید سیلیکون رسوب شده توسط LPCVD حاوی حداکثر 8 درصد هیدروژن است. همچنین تنش کششی شدیدی را تجربه می‌کند که ممکن است باعث ضخامت فیلم‌های ضخیم تر از 200 شود نانومتر با این حال، مقاومت و مقاومت دی الکتریک بالاتری نسبت به بسیاری از عایق‌های معمول در تولید میکرو (10 16 Ω· سانتی متر و 10 به ترتیب MV / cm).
نه تنها نیترید سیلیسیم، بلکه ترکیبات مختلف سه تایی سیلیکون، نیتروژن و هیدروژن (SiN H ) از لایه‌های عایق استفاده می‌شود. آن‌ها با استفاده از واکنش‌های زیر پلاسما رسوب می‌کنند:
این فیلم‌های SiNH دارای تنش کششی بسیار کمتری هستند، اما خصوصیات الکتریکی بدتری دارند (مقاومت 10 6 تا 10 15) Ω · سانتی متر و قدرت دی الکتریک 1 تا 5 MV / سانتی‌متر) این فیلم‌های سیلیکونی همچنین در شرایط خاص فیزیکی در برابر دمای بالا از نظر حرارتی پایدار هستند. نیترید سیلیکون همچنین به عنوان یکی از لایه‌های درام عکس در فرایند xerographic استفاده می‌شود. نیترید سیلیسیم همچنین به عنوان منبع اشتعال برای وسایل گازسوز خانگی استفاده می‌شود. Levinson, L. M. "et al." (17 April 2001) "Ignition system for a gas appliance" به دلیل خواص الاستیک خوب، نیترید سیلیکون، همراه با اکسید سیلیکون و سیلیکون، محبوب‌ترین ماده برای کنسول ها است - عناصر سنجش میکروسکوپ های نیروی اتمی .
اولین آماده‌سازی در سال 1857 توسط هنری اتین ساینت-کلر دویل و فردریش وهلر گزارش شد . در روش آن‌ها، سیلیکون در یک بوته حلقوی شده درون یک بوته بسته‌بندی شده دیگر با کربن گرم می‌شد تا از نفوذ اکسیژن به بطری داخلی کاسته شود. آن‌ها محصولی را گزارش دادند که به آن نیترید سیلیکون می‌گفتند اما بدون تعیین ترکیب شیمیایی آن. پاول شوتزنبرگر ابتدا محصولی را با ترکیب تترانیترید‌، سیلیکون نیترید، در سال 1879 که با حرارت دادن سیلیکون با براسک (خمیری که با مخلوط کردن زغال چوب، ذغال سنگ یا کک با خاک رس تهیه می شود و سپس برای چیدن بوته‌ها استفاده می‌شود) در کوره بلند به‌دست آمد. در سال 1910، لودویگ ویس و تئودور انگلاردت سیلیسیم را تحت نیتروژن خالص گرم کردند تا تولید شود E. Friederich و L. Sittig Si N در سال 1925 از طریق کاهش کاربوترمال تحت نیتروژن، یعنی با گرم کردن سیلیس، کربن و نیتروژن در 1250-1300 درجه سانتی‌گراد تولید کردند.
نیترید سیلیکون قبل از اینکه در کاربردهای تجاری استفاده شود، برای دهه‌ها فقط یک کنجکاوی شیمیایی بود. از سال 1948 تا 1952، شرکت Carborundum، نیاگارا فالز، نیویورک، چندین اختراع ثبت شده در زمینه تولید و استفاده از نیترید سیلیکون را درخواست کرد. تا سال 1958 نیترید سیلیکون Haynes ( Union Carbide ) برای تولید لوله‌های ترموکوپل، نازل موشک و قایق و بوته‌های ذوب فلزات در تولید تجاری قرار داشت. کار انگلیس در مورد نیترید سیلیکون، که در سال 1953 آغاز شد، با هدف بخش‌هایی با دمای بالا از توربین‌های گازی انجام شد و منجر به تولید نیترید سیلیکون متصل به واکنش و نیترید سیلیکون پرس گرم شد. در سال 1971، آژانس پروژه تحقیقات پیشرفته وزارت دفاع ایالات متحده 17 دلار آمریکاقرارداد دو میلیون تومانی با فورد و وستینگهاوس برای دو توربین گازی سرامیکی قرار داد .
حتی اگر خواص نیترید سیلیکون کاملاً شناخته شده بود، وقوع طبیعی آن فقط در دهه 1990 به عنوان اجزا ریز کشف شد (حدود 2 μm × 0.5 اندازه μm) در شهاب سنگ ها . این ماده معدنی به دلیل پیشگام طیف سنجی جرمی ، آلفرد OC Nier ، نیریت نام‌گذاری شد. این ماده معدنی ممکن است قبلاً، فقط به طور انحصاری در شهاب سنگ‌ها، توسط زمین شناسان شوروی کشف شده باشد.
کلرید ساماریم(II) با فرمول شیمیایی SmCl یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۳۹۳۹۵۳ است. که جرم مولی آن ۲۲۱٫۲۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر خاکستری بی‌بو است.
یدید ساماریم (II) با فرمول شیمیایی SmI یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۴۱۶۸۹ است. که جرم مولی آن ۴۰۴٫۱۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای قهوه‌ای است.
برمید قلع(IV) با فرمول شیمیایی SnBr یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۳۸٫۳۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، سبز جامد است.
کلرید قلع (IV) با فرمول شیمیایی SnCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 260.50 (anhydrous) 350.60 (pentahydrate) g/mol می‌باشد.
فلوئورید قلع(II) با فرمول شیمیایی SnF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۶٫۶۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب جامد پودری است.
تترافلوئورید قلع با فرمول شیمیایی SnF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۹۴٫۷۰۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
یدید قلع(II) با فرمول شیمیایی SnI یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۷۲٫۵۱۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
یدید قلع (IV) با فرمول شیمیایی SnI یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۶۲۶٫۳۲۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد نارنجی و قرمز است.
اکسید قلع(II) با فرمول شیمیایی SnO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۳۴٫۷۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد نارنجی و قرمز است.
زمانی که اکسید قلع در تولید شیشه مصرف شود، کاملاً در آن نفوذ کرده و با مواد شیمیایی موجود در شیشه واکنش می‌دهد تا آن را از حالت شفاف به مات تغییر دهد. محصول بدست آمده با نام شیشهٔ شیری نیز شناخته می‌شود و دارای کاربرد در محیط‌های مسکونی و تجاری است. استفاده از آن برای تولید لعاب سفید رنگ جهت پوشش دهی ظروف چینی هم مرسوم است.
دی‌اکسید قلع با فرمول شیمیایی SnO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۰٫۷۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر قرمز یا سیاه است.
سولفید قلع(II) با فرمول شیمیایی SnS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۰٫۷۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر به رنگ قهوه ای تیره است.
تلورید قلع با فرمول شیمیایی SnTe یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۶٫۳۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد قهوه‌ای تیره است.
نیترات استرانسیم با فرمول شیمیایی Sr(NO) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۱٫۶۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مکعبی خاکستری است. همچنین در اثر قرار گرفتن در شعله رنگ قرمز را به شعله میدهد که مربوط به استرانسیوم موجود در آن است.
کلرید استرانسیم با فرمول شیمیایی SrCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۸٫۵۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، دانهٔ سفید است.
اکسید استرانسیم با فرمول شیمیایی SrO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۰۳٫۶۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
سولفات استرانسیم با فرمول شیمیایی SrSO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۳٫۶۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مکعبی بی‌رنگ است.
آب تریتیومی یا آب زبَرسنگین با فرمول شیمیایی TO or ۳HO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۴۷۵۲ است؛ که جرم مولی آن ۲۲٫۰۳۱۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری راست‌لوزی سفید است.
کلرید تانتال (V) با فرمول شیمیایی TaCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۵۸٫۲۱ g/mol می‌باشد.
تربیم(III, IV) اکسید با فرمول شیمیایی TbO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۷۴۷٫۶۹۷۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مونوکلینیک سفید است.
سیلیسید تربیم با فرمول شیمیایی TbSi یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۵٫۰۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، قهوه‌ای تیره جامد است.
تترابرمید تلوریم با فرمول شیمیایی TeBr یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۲۳۱۱ است. که جرم مولی آن ۴۴۷٫۲۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر خاکستری است.
دی‌اکسید تلوریم با فرمول شیمیایی TeO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۶۳۸ است. که جرم مولی آن ۱۵۹٫۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد و نارنجی است.
تری‌اکسید تلوریم با فرمول شیمیایی TeO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۳۴۸۱ است. که جرم مولی آن ۱۷۵٫۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
دی‌اکسید توریم با فرمول شیمیایی ThO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۴٫۰۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد و نارنجی است. دی اکسید توریم بالاترین نقطه ذوب (۳۳۹۰ درجه سانتیگراد) را در میان اکسیدها دارد.
اکسید تیتانیم(III) با فرمول شیمیایی TiO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۴۳٫۷۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بنفش تیره، جامد و بی بو است.
کلرید تیتانیم (III) با فرمول شیمیایی TiCl یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۶۴۶ است. که جرم مولی آن ۱۵۴٫۲۲۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بی بو بنفش سیاه است.
TiCl3 از اجزاء اصلی کاتالیزور زیگلر-ناتا است که در تولید صنعتی پلی اتیلن کاربرد دارد.https://doi.org/10.1002%2F14356007.a21_487
تیتانیوم هیدرید با فرمول شیمیایی TiH یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۹۷۰۹۴ است. که جرم مولی آن ۴۹٫۸۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بنفش و قرمز است. تیتانیوم هیدرید جزو خانواده ترکیبات غیر آلی بوده و در زمرهء مواد غیر استوکیومتری قرار می‌گیرد. این ترکیب به صورت پودری در رنگ‌های خاکستری/سیاه در بازار یافت می‌شود. از کاربردهای این ترکیب می توان به موارد زیر اشاره کرد:
برای تولید تیتانیوم هیدرید غیر‌استوکیومتری، تیتانیوم را با گاز هیدروژن در فشار 1 اتمسفر در دمای بین 300-500 درجه سانتی‌گراد واکنش می‌دهند. این واکنش سریع انجام می‌شود و به دلیل جذب هیدروژن گرماده است و موجب تغییر رنگ اسفنج تیتانیوم می‌شود. محصول این واکنش پودری است که ترکیبی برابر TiH دارد.برای تولید تیتانیوم هیدرید در مقیاس آزمایشگاهی می‌توان پودر تیتانیوم را در معرض حرارت گاز هیدروژن با دمای 700 درجه سانتی گراد قرار داد. واکنش آن به صورت زیر خواهد بود:
<chem>Ti + H2 -> TiH2</chem>
سایر روش های تولید تیتانیوم هیدرید:
، در برابر تاثیرات آب و هوا خنثی است ولی با اسیدهای قوی مثل هیدروفلوئوریک اسید و سولفوریک اسید داغ واکنش داده و در آن‌‌‌ها حل می شود. از طرفی این ماده در برابر عامل اکسنده به سرعت واکنش می‌دهد، به همین دلیل از تیتانیوم هیدرید در کاربردهای آتش بازی استفاده می شود.
تیتانیوم هیدرید به عنوان الکترود منفی در باتری های لیتیم-یون توسط الکترولیت <chem>LiBH4</chem> استفاده می شود. از ویژگی‌های مهم تیتانیوم هیدرید خواص الکتروشیمیایی مطلوب آن در فرایند الکترولیزی نسبت به سایر مواد است.
اسفنج فلز تیتانیوم که اغلب تیتانیوم خالص است، شکل پذیری بالایی دارد که این امر موجب دشواری فرایند تولید پودر می شود. یکی از راه حل‌های رایج استفاده از فرایند هیدروژن‌دهی-هیدروژن‌زدایی است.‌ نفوذ عامدانه هیدروژن به اسفنج تیتانیوم منجر به تشکیل تیتانیوم هیدرید می شود. از آنجایی که تیتانیوم هیدرید یک فاز سخت و شکننده است؛‍‌‌منجر به سهولت تولید پودر توسط آسیاب کردن آن اسفنج تیتانیومی می شود. بعد از تولید پودر مطلوب، آن را هیدروژن زدایی کرده تا مجدداً تیتانیوم خالص حاصل شود. از پودر تیتانیوم هیدرید می‌توان برای تولید پودرهای آلیاژی اسفاده کرد. برای این کار پودر تیتانیوم هیدرید را با پودر فلز آلومینیوم مخلوط می‌کنند تا یک پودر یکنواخت حاصل شود. در نهایت این ترکیب به مرحله ی تف‌جوشی و متالورژی پودر، برای تولید محصولات فشرده می‌رود.
آلیاژهای تیتانیوم به‌طور گسترده ­ای در محیط­ های دارای هیدروژن و تحت شرایطی که در آن کوپل­ های گالوانیک یا باردهی کاتدی موجب می­ شود هیدروژن روی سطح فلز احیا شود به کار می­ روند. در بیشتر موارد، این آلیاژها مقاومتی عالی در برابر آسیب نشان می­ دهند. هیدروژن بوسیله منابع زیادی از جمله بخار آب، اسیدهای به کار رفته برای اسیدشویی و هیدروکربن­ ها تامین می­ شود. مقدار جذب عمدتا به فیلم اکسید تیتانیوم روی سطح فلز بستگی دارد به‌طوری­که یک فیلم بدون شکستگی چسبیده به سطح می­ تواند به‌طور محسوسی جذب هیدروژن را کند نماید. جذب هیدروژن و تشکیل تیتانیوم هیدرید موجب تاثیرات مخربی بر تیتانیوم و آلیاژهای آن می شود. این اثر با تردی هیدروژنی شناخته می شود و همچنین نگرانی اصلی در سازه‌هایی است که توسط تیتانیوم یا آلیاژهای آن ساخته شده اند. از نمونه های این سازه ها می توان به راکتورهای هسته ای اشاره کرد.
تردی هیدروژنی موجب کاهش شکل‌پذیری و شدن سطح فلز تیتانیوم می شود. میزان تاثیر هیدروژن به شدت وابسته به ترکیب آلیاژ و ریزساختار آن است. بنابراین فرایندهای پیشینی که برای تولید محصول تیتانیومی صورت گرفته، بر میزان اثر هیدروژن تاثیر می‌گذارد. تیتانیوم تجاری یا CP (درصد خلوص کمتر از %99.55)، مستعدتر از تیتانیوم خالص آلفا در برابر اثر تردی هیدروژنی است. مقدار هیدروژن لازم برای ایجاد رفتار انتقال از نرمی به تردی در تیتانیوم خالص بسیار کمتر از نیمی از مقدار لازم در تیتانیوم خالص است. حضور هیدروژن حتی به مقدار بسیار اندک(ppm 30-40)، موجب شکل گیری محلول جامد هیدروژن در تیتانیوم شده و به دنبال آن منجر به کاهش شکل پذیری قطعه متأثر از تردی هیدروژنی می شود.تردی جدی در گریدهای تجاری در حضور یک تنش پسماند بالا یا یک افزایش ­دهنده تنش و دمای بالا می­ تواند رخ دهد. این شرایط موجب مهاجرت هیدروژن به افزایش­ دهنده تنش شده منجر به تمرکز موضعی بیشتر هیدروژن و رسوب هیدریدها می­ شود که می­ تواند منجر به گسیختگی گردد. مواردی از تشکیل موضعی هیدریدها در محیط ­هایی که تیتانیوم به‌طور متفاوتی عملکرد خوبی داشته است وجود داشته است. بررسی ­ها از چنین مواردی نشان می­ دهد که تشکیل هیدرید نتیجه ناخالصی­ های موجود در فلز (به ویژه مقدار آهن) و مقدار آلودگی سطحی وارد شده در حین تولید است.
یک پیوند مستحکم بین آلودگی آهن سطح و تشکیل هیدریدهای تیتانیوم وجود دارد. تشکیل شدید هیدرید در هیدروژن خشک گازی با فشار بالا در اطراف ذرات آهن موجود روی سطح ملاحظه شده است. جوشکاری تیتانیوم و آلیاژهای آن منجر به تشکیل ذرات هیدرید در ترکیب می شود. به همین دلیل برای جوشکاری آلیاژهای تیتانیوم از گاز محافظ به منظور حداقل سازی میزان تشکیل هیدرید، استفاده می شود.
لایه ی اکسیدی تیتانیوم که در شرایط عادی غیرفعال یا passive است؛ شامل ترکیبی از اکسیدهای مختلف است. این اکسیدها شامل (Ti(IV) , Ti(III), Ti(II هستند. این لایه‌ی اکسیدی موجب محافظت از فلز در برابر نفوذ هیدروژن می شود. لازم است ذکر شود برای محافظت بهتر، از روش های آندش برای ضخیم سازی این لایه‌ی حفاظتی استفاده می شود. آندایز کردن در محلول سولفات آمونیوم 10 درصد آلودگی سطحی را از بین برده و منجر به ضخیم ­شدن فیلم اکسید می­ شود. در مصارف شیمیایی که دما به گونه ­ای است که می­ تواند به درون فیلم اکسیدی محافظ نفوذ کند، اگر فیلم اکسیدی محافظ تخریب شود تردی شدیدی می­ تواند رخ دهد. برای نمونه، در اسیدهای به شدت احیاکننده که فیلم اکسید تیتانیوم ناپایدار است هیدرید می­ تواند به سرعت تشکیل شود. انباشت هیدروژن نیز تحت شرایط با سرعت بالا که فیلم محافظ به همان سرعتی که تشکیل می­ شود ساییده می­ شود ملاحظه شده است.
تیتانیوم نیترید که گاهی tinite نیز خوانده می‌شود یک ماده سرامیکی با سختی فوق‌العاده بالاست که معمولاً به عنوان پوشش آلیاژهای تیتانیوم، فولاد، کاربید و اجزای آلومینیومی برای بهبود خواص سطح ماده زیرین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تیتانیوم نیترید به صورت یک پوشش نازک، برای سختکاری ابزارهای برشی، برای کاربردهای تزئیناتی (به دلیل ظاهر طلایی زیبای آن) و به عنوان یک پوشش غیر سمی برای ایمپلنت‌ها یا درون‌کاشت‌های پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ضخامت این پوشش در اغلب موارد کمتر از ۵ میکرومتر است.
عدد سختی ویکرز تیتانیوم نیترید در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۱۰۰، مدول الاستیسیته آن ۲۵۱ گیگاپاسکال، ضریب انبساط گرمایی آن 9.35x10-6 k-1 و دمای تبدیل ابررسانای آن ۵٫۶ کلوین است.
تیتانیوم نیترید در دمای ۸۰۰ درجه سلسیوس در اتمسفر معمولی اکسید می‌شود. در دمای ۲۰ درجه سلسیوس به صورت شیمیایی پایدار است. این ماده در دماهای کرایوژنیک خاصیت ابررسانایی پیدا می‌کند و دمای بحرانی آن برای کریستال تکی برابر ۶ کلوین می‌باشد. با سرد کردن لایه نازکی از این ماده تا نزدیک صفر مطلق، مقاومت به‌طور ناگهانی با ضریب ۱۰۰۰۰۰ افزایش می‌باید که اینکار باعث تولید اولین شناخته شده گردید.
یکی از کاربردهای شناخته‌شده تیتانیوم نیترید جهت پوشش‌دهی مته‌های دریل و تیغچه‌های فرزکاری برای حفظ لبه‌های تیز و جلوگیری از خوردگی است. این پوشش معمولاً باعث افزایش ۲ تا ۱۰ برابری عمر ابزار می‌شود.
شناخته شده‌ترین روش اجرای پوشش تیتانیوم نیترید استفاده از فرایند انباشت بخار فیزیکی (PVD) و انباشت بخار شیمیایی (CVD) است. در هر دو روش تیتانیوم تصعید شده و در یک محیط خلاء و با انرژی بالا با نیتروژن واکنش داده می‌شود.
برای پوشش دهی TiN بر روی سطح نمونه‌ها بعد از آماده‌سازی و صیقلی نمودن سطح نمونه‌ها، آنها را درون محفظه دستگاه PACVD قرار می‌دهند. با اعمال خلاء درون محفظه گازهای اضافی از درون منبع حذف می‌شود. سپس گازهای نیتروژن، هیدروژن و آرگون با مقدار معین وارد محفظه شده و با اعمال اختلاف پتانسیلی در حدود ۶۰۰ ولت، بر روی سطح نمونه‌ها پلاسما تشکیل می‌شود. در این شرایط این گازها به صورت یونیزه درآمده و به سطح نمونه که کاتد می‌باشد برخورد می‌کنند. در اثر برخورد این ذرات با سطح نمونه، هم آلودگی‌های سطح نمونه‌ها با استفاده از روش کندو پاش از بین رفته و هم دمای نمونه افزایش می‌یابد تا نمونه به دمای مورد نظر برسد. بعد از رسیدن نمونه به دمای انجام واکنش به مدت یک ساعت همین گازها به درون محفظه وارد می‌شوند تا سطح نمونه در اثر برخورد یون‌های نیتروژن، نیتروژن‌دهی شود. با اتمام فرایند نیتروژن‌دهی مقدار گازهای نیتروژن و هیدروژن در ترکیب گاز کم شده و به جای آن گاز تیتانیوم تتراکلرید (TiCl) که تأمین کننده تیتانیم مورد نیاز می‌باشد به درون محفظه وارد می‌شود. این گاز درون پلاسما یونیزه شده و با یون‌های نیتروژن درون محفظه واکنش می‌دهد و بر روی سطح نمونه رسوب می‌کند. با مجتمع شدن این ذرات سطح نمونه از ماده TiN پوشیده شده و لایه مورد نظر ایجاد می‌شود.
تیتانیوم دی‌سولفید با فرمول شیمیایی TiS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۱۱٫۹۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، روکشی از رنگ طلایی است.
تیتانیوم دی‌سیلیسید با فرمول شیمیایی TiSi یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۰۴٫۰۳۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
کربنات تالیم(I) با فرمول شیمیایی TlCO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۳۰۳۱ است. که جرم مولی آن ۴۶۸٫۷۷۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری راست‌لوزی سیاه است.
سولفید تالیم(I) با فرمول شیمیایی TlS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۴۰٫۸۳۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید بی‌بو است.
سولفات تالیم (I) با فرمول شیمیایی TlSO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۸۳۳ است. که جرم مولی آن ۵۰۴٫۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سفید است.
کلرید تالیم(I) با فرمول شیمیایی TlCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۹٫۸۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر منشوری سفید یا متراکم است.
اورانیوم نیترید با فرمول شیمیایی UN یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۵۱۸٫۰۷۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سفید بی‌بو است.
اورانیوم تترافلورید با فرمول شیمیایی UF یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن ۳۱۴٫۰۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد است.
اورانیوم دی‌اکسید با فرمول شیمیایی UO یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن ۲۷۰٫۰۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد سبز است.
اورانیل استات با فرمول شیمیایی UO(CHCOO) (anhydrous)UO(CHCOO)·2HO (dihydrate) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۴۲۴٫۱۴۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد رنگ است.
اورانیل نیترات با فرمول شیمیایی UO(NO) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۹۴٫۰۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد است.
تری‌اکسید اورانیم با فرمول شیمیایی UO یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۲۸۶٫۲۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد و سبز است.
وانادوسن با فرمول شیمیایی V(CH) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۱٫۱۲۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر نارنجی و زرد است.
کلرید بنزالکونیوم ( BZK ، BKC ، BAK ، BAC ) ، که به کلرید آلکیلید متیل بنزیلاممونیوم ( ADBAC ) و با نام تجاری Zephiran نیز شناخته می شود، یک نوع سورفکتانت کاتیونی است. این ماده یک نمک آلی است که به عنوان یک ترکیب آمونیوم چهارتایی طبقه بندی می شود. ADBAC ها سه دسته اصلی استفاده دارند: به عنوان ماده زیست کش ، سورفاکتانت کاتیونی و عامل انتقال فاز Maximilian Lackner, Josef Peter Guggenbichler "Antimicrobial Surfaces" Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH, Weinheim, 2013. . ADBAC مخلوطی از کلریدهای آلکیل بنزیل دی متیل آمونیوم است که در آن گروه آلکیل دارای زنجیره های طولی متفاوت آلکیل با تعداد زوج است.
بسته به میزان خلوص، کلرید بنزالکونیوم از بی رنگ تا زرد کمرنگ (ناخالص) دیده می شود. کلرید بنزالکونیوم به راحتی در اتانول و استون حل می شود. انحلال در آب به کندی صورت میگیرد. محلول های آبی باید خنثی تا کمی قلیایی باشند. محلول ها بعد از تکان دادن کف می کنند. محلول های غلیظ دارای طعم تلخ و بوی ضعیف مانند بادام هستند.
کنسانتره های استاندارد به صورت محلول های 50٪ و 80٪ وزنی بر وزن (w/w) تولید می شوند و با نام های تجاری مانند BC50 ، BC80 ، BAC50 ، BAC80 و غیره به فروش می رسند. محلول 50٪ کاملاً آبکی است، در حالی که محلول های غلیظ تر برای جلوگیری از افزایش گرانروی یا تشکیل ژل در شرایط دمای پایین نیاز به ترکیب اصلاح کننده های رئولوژی دارند (مثل الکل ها ، پلی اتیلن گلیکول ها و غیره) .
کلرید بنزالکونیوم دارای خواص سورفاکتانتی است، باعث حل شدن فاز لیپیدی لایه نازک (فیلم) اشک در چشم می شود و به افزایش نفوذ دارو در آن کمک می کند، و به همین دلیل آن را به یک مفید تبدیل می کند، اما با ایحاد خطر آسیب به سطح چشم.
کلرید بنزالکونیوم یک رکن اصلی در تجزیه و تحلیل انتقال فاز است که در کابردهایی مثل دارو یک فناوری مهم در سنتز ترکیبات آلی به حساب می آید.
کلرید بنزالکونیوم یک ماده فعال در بسیاری از محصولات مصرفی به خصوص برای فعالیت ضد میکروبی است:
کلرید بنزالکونیوم در بسیاری از فرایندها و محصولات غیر مصرفی در ضد عفونی جراحی و به عنوان یک ماده فعال استفاده می شود. لیست جامع کاربردهای این ماده شامل کاربردهای صنعتی نیز می شود. یک مزیت کلرید بنزالکونیوم ، به غیر از ضد عفونی کننده های مبتنی بر اتانول یا ضد عفونی کننده پراکسید هیدروژن، آن است که هنگام استفاده بر روی پوست آسیب دیده، احساس سوزش ایجاد نمی‌کند. با این حال ، تماس طولانی مدت یا مکرر پوستی ممکن است باعث درماتیت شود.
در طی بیماری همه گیر COVID-19 ، هر از گاهی کمبود پاک کننده دست حاوی اتانول یا ایزوپروپانول (عنوان مواد فعال) وجود دارد. FDA اعلام کرده است که کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک گزینه مناسب برای استفاده در فرمول مالش دست پرسنل مراقبت های بهداشتی، واجد شرایط است. با این حال، با اشاره به قانون CDC، سازمان FDA بیان کرده است که جایگزین پیشنهادی برای اتانول یا ایزوپروپانول به عنوان عناصر فعال ندارد. و می افزاید که "شواهد موجود نشان می دهد که کلرید بنزالکونیوم نسبت به به دو الکل اشاره شده در بالا، قابل اعتماد کمتری در برابر باکتری ها و ویروس ها نسبت دارد"
کلرید بنزالکونیوم یک ماده نگهدارنده است که اغلب در قطره های چشم استفاده می شود. غلظتهای معمول از 0.004٪ تا 0.01٪ است. غلظت قوی تر می تواند باعث ایجاد سوزش بشود و باعث آسیب غیر قابل برگشت به اندوتلیوم قرنیه شود .
در محاورات پزشکی، اجتناب از استفاده از محلول های کلرید بنزالکونیوم در حالی که لنزهای تماسی در چشم قرار دارند به کرات بیان شده است. M Akers, "Consideration in selecting antimicrobial preservative agents for parenteral product development", Pharmaceutical Technology, May, p. 36 (1984).
در روسیه و چین از کلرید بنزالکونیوم به عنوان ماده پیشگیری از بارداری استفاده می شود. قرص ها از طریق واژن وارد می شوند یا ژل استفاده می شود و در نتیجه باعث پیشگیری از بارداری به روش اسپرم کش می شود . این روش ناامن نیست و می تواند باعث تحریک محیطی شود.
اگرچه از نظر تاریخی کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده نگهدارنده در داروهای چشم پزشکی وجود داشته است، اما سمی بودن آن برای چشم و خاصیت تحریک کننده آن و همچنین با توجه به تقاضای مصرف کننده ها، شرکت های دارویی را بر آن داشته است که تولید داروهای بدون مواد نگهدارنده را افزایش دهند یا مواد نگهدارنده دیگری را جایگزین کلرید بنزالکونیوم کنند که آسیب کمتری دارند.
علی رغم شواهد قابل توجهی که نشان میدهد این ماده می تواند بر حرکت مژگانی ، پاکسازی موکوسیلیاری، بافت شناسی مخاط بینی، عملکرد نوتروفیل انسان و واکنش لکوسیت ها به التهاب موضعی تأثیر منفی بگذارد، بسیاری از فرمولاسیون های استنشاقی و اسپری بینی که به صورت انبوه به بازار عرضه شده اند حاوی کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده نگهدارنده هستند . اگرچه برخی از مطالعات هیچ ارتباطی بین استفاده از کلرید بنزالکونیوم در غلظت های زیر 1/0٪ در اسپری های بینی و رینیت ناشی از دارو پیدا نکرده اند ، برخی دیگر توصیه کرده اند که از کلرید بنزالکونیوم در اسپری های بینی اجتناب شود . در ایالات متحده ، داروهای استروئیدی بینی که فاقد کلرید بنزالکونیوم هستند شامل استنشاقی های آئروسل بودزونید ، تریامسینولون استونید ، دگزامتازون و بکوناز و ونسناز می شوند .
کلرید بنزالکونیوم در غلظت های معمول باعث تحریک بافت های گوش میانی می شود. مسمیوم شدن گوش داخلی گزارش شده است.
تماس شغلی با کلرید بنزالکونیوم با ایجاد آسم ارتباط دارد. در سال 2011 ، یک کارآزمایی بالینی بزرگ که به منظور ارزیابی اثر ضد عفونی کننده دست بر اساس مواد مختلف فعال در جلوگیری از انتقال ویروس در بین دانش آموزان طراحی شده بود ، به دلیل رعایت نکات ایمنی ، ضد عفونی کننده های مبتنی بر کلرید بنزالکونیوم را حذف کرد.
کلرید بنزالکونیوم از دهه 1940 به عنوان یک نگهدارنده دارویی و ضد میکروبی معمولی مورد استفاده قرار گرفته است. در حالی که مطالعات اولیه خواص خورنده و تحریک کننده کلرید بنزالکونیوم را تأیید می کردند، اما تحقیقات در مورد اثرات سو و بیماری های مرتبط با کلرید بنزالکونیوم فقط در طول 30 سال گذشته در جراید ظاهر شده است.
RTECS داده های سم شناسی حاد زیر را فهرست کرده است:
کلرید بنزالکونیوم باعث تحرک پوست انسان و تحریک شدید چشم می شود . این مشکوک به ایجاد مسمومیت تنفسی ، مسمومیت دستگاه گوارش، مسموم کننده سیستم ایمنی و مسمومیت عصبی است .
فرمولاسیون کلرید بنزالکونیوم برای استفاده توسط مصرف کننده ها، به صورت محلول های رقیق است. محلول های غلیظ برای انسان سمی هستند، در صورت مصرف داخلی و در حجم کافی باعث خوردگی / تحریک پوست و مخاط می شوند و باعث مرگ می شوند. 0.1 درصد حداکثر غلظت کلرید بنزالکونیوم است که باعث تحریک اولیه روی پوست سالم (دست نخورده) نمی‌شود یا به عنوان یک ماده حساس کننده عمل نمی‌کند .
گزارش‌هایی که در سایت EWG منتشر شده است ، میزان سلامت استفاده از این ترکیب را 5 اعلام نموده است و آن را یک ماده ی آلرژیک برای برخی افراد به حساب می آورد. دلیلی بر سرطانزا بودن این ترکیب یافت نشده است.
گزارش ها در رابطه با مسمومیت با کلرید بنزالکونیوم زیاد است . یک مطالعه موردی در سال 2014 که به جزئیات بلعنده کشنده حداکثر 8.1 اونس (240 میلی لیتر) کلرید 10٪ بنزالکونیوم در یک مرد 78 ساله پرداخته، شامل خلاصه ای از گزارش ها موردی است که در حال حاضر از مصرف کلرید بنزالکونیوم منتشر شده است. در حالی که اکثر موارد ناشی از اشتباه در برآورد محتوای ظروف بود، یک مورد رقت نادرست داروخانه از کلرید بنزالکونیوم را دلیل مسمومیت دو نوزاد ذکر می کند . در سال 2018 یک پرستار ژاپنی ه دلیل مسمومیت تقریباً 20 بیمار در بیمارستانی در یوکوهاما با تزریق کلرید بنزالکونیوم در کیسه های قطره ای داخل وریدی دستگیر شد .
مسمومیت حیوانات خانگی اهلی با کلرید بنزالکونیوم در اثر تماس مستقیم با سطوح تمیز شده با مواد ضد عفونی کننده حاوی (کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده فعال) گزارش شده است
بیشترین فعالیت زیست کشی، با مشتقات C12 دودسیل و C14 میریستیل آلکیل همراه است. تصور می شود مکانیسم عملکرد باکتری کش / میکروب کش به دلیل بر هم خوردن فعل و انفعالات بین مولکولی باشد. این می تواند باعث تجزیه لایه های دو گانه لیپیدی غشای سلولی شود، که کنترل نفوذ پذیری سلولی را به خطر می اندازد و باعث نشت محتوای سلولی می شود. سایر کمپلکس های زیست مولکولی درون سلول باکتریایی نیز می توانند تجزیه شوند. به ویژه آنزیم هایی که طیف گسترده ای از فعالیت های سلولی تنفسی و متابولیکی را به خوبی کنترل می کنند در معرض غیرفعال شدن هستند. فعل و انفعالات بین مولکولی بحرانی و ساختارهای سه گانه در چنین سیستم های بیوشیمیایی بسیار خاصی می تواند به راحتی توسط سورفاکتانت های کاتیونی مختل شود.
محلول های کلرید بنزالکونیوم عوامل زیست کش سریع و با مدت زمان عمل متوسط هستند. این محلول ها در برابر باکتریها و برخی ویروس ها، قارچ ها و پروتوزوئاها فعال هستند. اسپورهای باکتریایی در برابر این محلول ها مقاوم در نظر گرفته می شوند. محلول ها با توجه به غلظت آنها باکتریواستاتیک یا باکتری کش هستند. باکتری های گرم مثبت به طور کلی حساس تر از باکتری های گرم منفی هستند . فعالیت آن در لحظه درمان به غلظت سورفاکتانت و همچنین به غلظت باکتری (تلقیح) بستگی دارد. فعالیت تا حد زیادی تحت تأثیر PH قرار نمی‌گیرد ، اما در دماهای بالاتر و مدت زمان طولانی مواجهه، به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.
در یک مطالعه در سال 1998 با استفاده از پروتکل FDA، یک ضد عفونی کننده غیر الکلی با کلرید بنزالکونیوم به عنوان ماده فعال از استانداردهای عملکرد FDA برخوردار بود. در حالی که Purell ، یک ضد عفونی کننده محبوب بر پایه الکل ، این کار را نکرد. این مطالعه که توسط توسعه دهنده، تولید کننده و بازاریاب برجسته داروهای ضد میکروبی موضعی مبتنی بر ترکیبات آمونیوم کواترنر انجام شده و گزارش شده است، نشان داد که ضد عفونی کننده پایه کلرید بنزالکونیوم خود پس از استفاده مکرر ، عملکرد بهتری نسبت به ضد عفونی کننده دست مبتنی بر الکل دارد .
پیشرفت در کیفیت و اثربخشی کلرید بنزالکونیوم در ضد عفونی کننده های دست غیر الکلی نگرانی CDC را در مورد باکتری های گرم منفی برطرف کرده است، اگر محصولات موثر در برابر گرم منفی ، به ویژه متالیو-بتا-لاکتاماز دهلی نو و 1 سایر باکتریهای مقاوم به آنتی بیوتیک.
<section data-mw-cx-source="Google" id="cxTargetSection42" rel="cx:Section">
تخریب کلرید بنزالکونیوم به دنبال مراحل زدودن متوالی ، دی آلکیلاسیون و دمتیلاسیون تولید بنزیل کلراید ، آلکیل دی متیل آمین ، دی متیل آمین ، آلکان با زنجیره بلند و آمونیاک انجام می شود. س از آن محصولات میانی، اصلی، و جزئی می توانند به CO، HO، NH، و Cl– شکسته شود. اولین مرحله برای تجزیه بیولوژیکی BAC شکافت یا تقسیم زنجیره آلکیل از نیتروژن چهارگانه است؛ همانطور که در نمودار نشان داده شده است. این کار با حذف هیدروژن از زنجیره آلکیل با استفاده از یک رادیکال هیدروکسیل انجام می شود و به یک رادیکال کربن محور تبدیل می شود. این نتایج در بنزیل دی متیل آمین به عنوان اولین واسطه و دودکانال به عنوان محصول اصلی است.
از این مرحله له بعد می توان بنزیل دی متیل آمین را با استفاده از به اسید بنزوئیک اکسید کرد. گروه تری متیل آمین موجود در دی متیل بنزیلامین را می توان شکافت و بنزیلی تشکیل داد که می تواند بعداً به اسید بنزوئیک اکسید تبدیل شود. بنزوئیک اسید برای تبدیل شدن به اسید P-hydroxybenzoic به هیدروکسیلی (اضافه کردن یک گروه هیدروکسیل) نیاز دارد. سپس به دنبال debenzylation، می توان Benzyldimethylamine را با demethylation به آمونیاک تبدیل کرد. با این کار هر دو گروه متیل حذف می شوند و گروه بنزیل با استفاده از هیدروژنه کردن حذف می شود. نمودار نشان دهنده مسیرهای پیشنهادی تخریب زیستی BAC برای هر دو منطقه آبگریز و آب دوست از سورفاکتانت است. از آنجا که کلرید استئارآلکونیوم نوعی BAC است، فرایند تجزیه بیولوژیکی نیز باید به همان روش انجام شود.
</section><section data-mw-cx-source="Google" id="cxTargetSection43" rel="cx:Section">
کلرید بنزالکونیوم به عنوان یک ماده فعال ضد عفونی کننده رده III توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) طبقه بندی می شود. زمانی که "داده های موجود برای طبقه بندی ایمن و موثر کافی نیستند و آزمایشات بیشتری لازم است"، مواد تشکیل دهنده در گروه III طبقه بندی می شوند. قانونگذاری کلرید بنزالکونیوم در قانون نهایی FDA 2019 در مورد ایمنی و اثربخشی مواد ضدعفونی کننده مصرف کننده به تعویق افتاد.
در سپتامبر 2016 ، FDA ممنوعیت نوزده ماده تشکیل دهنده صابون های ضد باکتری مصرف کننده را به دلیل کمبود شواهد در مورد ایمنی و اثربخشی اعلام کرد. ممنوعیت استفاده از سه ماده اضافی، از جمله کلرید بنزالکونیوم ، به منظور انجام مطالعات در حال انجام به تعویق افتاد.
فلوئورید وانادیم(III) با فرمول شیمیایی VF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۶۲۳۰ است. که جرم مولی آن ۱۰۷٫۹۳۶۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد یا سفید بی‌بو است.
فلوئورید وانادیم(V) با فرمول شیمیایی VF یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۴۵٫۹۳۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سبز و خاکستری است.
نیترید وانادیم با فرمول شیمیایی VN یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۶۴٫۹۴۸۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی‌رنگ است.
اکسید وانادیم(IV) یا وانادیم دی‌اکسید با فرمول شیمیایی VO یک ترکیب شیمیایی است؛ که جرم مولی آن ۸۲٫۹۴ گرم بر مول می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی تیره است. دمای انتقال فاز VO بسیار نزدیک به دمای اتاق (~ ۶۶ درجه سلسیوس) است. مقاومت الکتریکی، تیرگی و غیره می‌تواند چندین نظم را تغییر دهد. به دلیل این خصوصیات، می‌توان از آن در پوشش‌های سطح، ساخت سنسورها، و تصویربرداری استفاده کرد. کاربردهای بالقوه شامل استفاده در دستگاه‌های حافظه، سوئیچ‌های تغییر فاز، سیستم‌های ارتباطی هوافضا و محاسبات نورومورفیک است.
وانادیل سولفات با فرمول شیمیایی VOSO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۶۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی است.
بسیار محلول در آب است. چگالی آن از آب بیشتر بوده و در صورت تماس با بدن می‌تواند موجب ایجاد حساسیت برای پوست ، چشم و غشاء مخاطی شود. در صورت بلعیده شدن ، استنشاق و جذب پوستی می‌تواند سمی باشد.
تنگستن دی‌کلرید دی‌اکسید با فرمول شیمیایی WOCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۸۶٫۷۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد به رنگ آبی است.
تری‌اکسیدتنگستن با فرمول شیمیایی WO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۳۱٫۸۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای زرد است.
تنگستن دی‌سیلیسید با فرمول شیمیایی WSi یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۰٫۰۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر زرد است.
تری‌اکسیدِ زنون با فرمول شیمیایی XeO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۷۹٫۲۸۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری چهارگوشه آبی و خاکستری است.این مولکول شکل هرمی دارد.
مولکول این ترکیب درمیدان الکتریکی جهت‌گیری می‌کند(قطبی می‌باشد).
تتراکسیدِ زنون با فرمول شیمیایی XeO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۹۵٫۲۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد بی‌رنگ است.
در زیر 36- درجه سانتیگراد پایدار است، اما بالاتر از این دما به طور انفجاری تجزیه می شوند.
تتروکسید زنون در آب حل می شود و اسید پرکسنیک و در قلیاها برای تشکیل نمک های پرکسنات حل می شود :
ترکیبات زنون
اکسید ایتریم (III) با فرمول شیمیایی YO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۵٫۸۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد در دمای زیر −۳۶°C است.
ایتریم(III) سولفید با فرمول شیمیایی YS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۴٫۰۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
آرسنید ایتریم(III) با فرمول شیمیایی YAs یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۶۳٫۸۲۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری مکعبی زرد است.
اکسید ایتربیم (III) با فرمول شیمیایی YbO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۹۴٫۰۸ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، دستگاه بلوری مکعبی است.
ایتربیم باریم مس اکسید با فرمول شیمیایی YBaCuO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۶۶۶٫۱۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سیاه است.
برمید ایتربیم(III) با فرمول شیمیایی YbBr یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۳۷۰۸ است. که جرم مولی آن ۴۱۲٫۷۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سیاه است.
کلرید ایتربیم(III) با فرمول شیمیایی YbCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۹٫۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
کلرید ایتریم(III) با فرمول شیمیایی YCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۹۵٫۲۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
آنتیمونید ایتریم(III) با فرمول شیمیایی YSb یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۰٫۶۶۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
هیدروکسید روی با فرمول شیمیایی Zn(OH) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۹۹٫۴۲۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، دستگاه بلوری مکعبی است.
پیروفسفات روی با فرمول شیمیایی ZnPO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۶۴۱ است. که جرم مولی آن ۳۰۴٫۷۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
فلورید روی با فرمول شیمیایی ZnF یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۵۵۱ است. که جرم مولی آن ۱۰۳٫۴۰۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است.
آنتیمونید روی با فرمول شیمیایی ZnSb یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۸۷٫۱۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، سوزنی سفید است.
هیدروکسید زیرکونیم(IV) با فرمول شیمیایی Zr(OH) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۴۴۶۵ است. که جرم مولی آن ۱۵۹٫۲۵۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای دستگاه بلوری راست‌لوزی سفید و نقره‌ای است.
سولفات زیرکونیم(IV) با فرمول شیمیایی Zr(SO) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۲۱۳۷۸۵ است. که جرم مولی آن ۲۸۵٫۳۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، سفید است.