moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کمال‌الدین در ساری مستقر گردید و حکومت آن شهر را به دستور پدر به عهده گرفت و در سال ۷۶۹ هجری، دستور حفر خندق و بنیاد برج و بارو را در شهر داد. همچنین کمال‌الدین با یکی از دختران کیاوشتاسف ازدواج نمود و به درخواست یکی از زنان کیاوشتاسف، او را در پارچه‌های کتانی و با احترام به خاک سپردند.
پس از فتح ساری، مرعشیان با سرزمین‌های زیر هم مرز شدند:
فیروزکوه و سوادکوه، مرعشیان را به خراسان و قومس نزدیک می‌کردند. بنابرین کمال‌الدین به سوی سوادکوه لشکرکشی نمود. مسیر این لشکرکشی از منطقهٔ لپور می‌گذشت که جایگاه خاندانی به نام کیائیان بیستون نیز بود. کمال‌الدین هدایایی به این خاندان اهدا نمود و با دختر کیاحسن کیابیستون وصلت نمود.
کیااسکندر سیاوش سوادکوه را تسلیم نمود ولی کیاجلال متمیر به مقاومت ادامه داد تا آنکه با رسیدن فصل پاییز، مرعشیان مجبور به ترک منطقه و بازگشت به ساری شدند. با رسیدن بهار، ارتشی با حمایت رضی‌الدین، حاکم آمل، به این ناحیه بازگشت ولی علی‌رغم فتح سریع فیروزکوه، کیاجلال متمیر هنوز در قلعه مقاومت می‌نمود. سید فخرالدین در پیامی، کیاجلال متمیر را دعوت به تسلیم نمود و کیاجلال نیز با فرستادن هدایایی، از وی مهلت خواست. این هملت به درازا کشید و فصل پاییز دوباره رسید. مرعشیان نیز مجبور به ترک آنجا شدند. بدین شکل، فرزندان میربزرگ در سال ۷۷۶هجری، نزد پدر رفتند و از وی کمک خواستند. در این هنگام سید علی‌کیاوی فرزند امیرکیا و از سادات ملاطی گیلان بود. میربزرگ به این خاندان ارادت داشت و آنان نیز متقابلأ از حامیان دولت مرعشی بودند. نیز به میربزرگ پناهنده شده‌بود. میربزرگ بر سر این مسئله با سیدعلی مشورت نمود و سرانجام وی گفت که شخصأ در این نبرد شرکت خواهد نمود. سپس مرعشیان از حاکمان رستمدار خواستند که به عهد خود عمل نموده و در این نبرد آنان را همراهی کنند ولی آنان پیمان‌شکنی نمودند.
سید رضی‌الدین، حاکم آمل، با بهانه قرار دادن ظلم حکام رستمدار بر درویشان و حامیان مرعشیان، از پدر و برادر خویش، دربارهٔ برخورد با پادوسبانیان کسب تکلیف نمود.مجد 1388, p. 108 سید قوام‌الدین نیز در پاسخ به این سؤال اینگونه پاسخ داد:
سرانجام در سال ۷۸۱ هجری، سید رضی‌الدین نامه‌ای به ملک عضدالدوله قباد دوم پور شاه غازی نگاشت و او را به تسلیم دعوت نمود ولیکن قباد نپذیرفت. سپس رضی‌الدین با اجازهٔ میربزرگ، یکی از برادرانش به نام سید فخرالدینسید فخرالدین در بین برادرانش از لحاظ شجاعت معروف‌تر بود و گماردنش بر رستمدار، پیش از تسخیر آن ناحیه، بیش از پیش او را تشجیع می‌نمود. ارجاع شود به: مجد ص۱۰۸ را به عنوان حاکم رستمدار معرفی نمود.
نخستین نبرد با پادوسبانیان اندکی پس از مرگ میربزرگ در میراندشتاعتمادالسلطنه در کتابش آنجا را "میراناده" نامیده رخ داد. در این نبرد نیروهای مرعشی، توانستند بر پادوسبانیان غلبه کنند، ملک قباد به کجور عقب‌نشینی نمود و رستمدار به تصرف سادات درآمد. سید رضی‌الدین و فخرالدین تا حوالی کجور قباد دوم را تعقیب نمودند و در سرزمین ناتل، به روستای واتاشان رسیده و آنجا را مرکز عملیات جنگی اعلام نمودند و رستمدار را نیز از همان‌جا کنترل می‌کردند.مجد 1388, p. 109
در بهار سال ۷۸۳ه‍ق ملک قباد دوم در صحرایی به نام لکترخواندمیر در کتابش آنجا را "لکبیران" نامیده. ارجاع شود به: خواندمیر ص۳۴۳ همچنین سنگسری آن را لکتور نوشته‌است. ارجاع شود به: سنگسری ص۱۰۲ به نیروهای مرعشی شبیخون زد و به آن‌ها ضربات سنگینی وارد ساخت. چنانچه نزدیک بود که سادات منهدم گردند. اما صبح روز بعد، در نبردی که بین دو سپاه درگرفت، ملک قباد دوم کشته شد. پس از آن رستمداریان علی‌رغم ادامهٔ مقاومتشان، شکست خوردند و قلعه‌های کجور، کلار، هرسی و آبدان توسط سادات فتح شدند. پس از آن نیز سید فخرالدین، واتاشان را به عنوان پایتخت خویش برگزید.
زمان مرگ میربزرگ در بین مورخین گوناگون است. چنانچه ملاشیخعلی گیلانی آن را ۷۸۱هجری عنوان کرده یا ظهیرالدین مرعشی، در کتاب تاریخ طبرستان و مازندران و رویان، این اتفاق را در سال ۷۸۱ یا ۷۸۲ه‍ق ذکر می‌کند ولی در همین کتاب چندبار در وقایع سال‌های ۷۸۲ و ۷۸۳ه‍ق به این موضوع اشاره شده‌است که سید رضی‌الدین و فخرالدین شرح لشکرکشی‌هایشان را به شکل فتح‌نامه برای میربزرگ می‌فرستادند. همچنین آمده‌است، فخرالدین آن‌گاه که پس از دو سال جنگ، برای بار دوم، عازم قزوین بود، خبر بیماری پدرش را شنیده و به آمل رفت؛ سنگسری با اشاره به این مطالب، تاریخ وفات میربزرگ را محرم سنهٔ ۷۸۴ می‌داند.
میربزرگ با سابقهٔ ۲۰ سال حکومت و حدود ۷۰ سال سن، به بستر بیماری افتاده بود. به گفتهٔ ظهیرالدین، وی در بارفروش‌ده به «مرض طاری» دچار شد.
گویا سید قوام‌الدین از رضی‌الدین رنجشی داشته که موجب گشته وی با پادرمیانی برادرانش به بستر پدر آید. همچنین گفته شده، رضی‌الدین در آن هنگام، از میربزرگ طلب عفو می‌نمود. پس از مرگ میربزرگ، پیروان و هوادارانش، پیکر او را از بارفروش‌ده به آمل منتقل کرده و در همان‌جا دفنش نمودند. سپس بر مقبره‌اش گنبدی ساختند که اتمام آن را در سال ۸۱۴ هجری ذکر نموده‌اند.
ساختمان اصلی بقعه میربزرگ متعلق به قرن هشتم هجری قمری است که با طرحی چهار ضلعی ساخته شده ولی ساختمان کنونی آن به قرن یازدهم هجری و دوره صفوی مربوط می‌باشد. این بقعه از نظر ویژگی‌های معماری، تزئینات، کاشی‌کاری نماها و خصوصاً سر در ورودی، اهمیت تاریخی دارد.
این بقعه صندوق چوبی نفیسی داشت که دراثر آتش‌سوزی نابود شد و تنها چهار چوب آن باقی مانده‌است. بر روی این چهارچوب تاریخ ۱۰۳۳ هجری قمری حک شده‌است. بنای فعلی بقعه در دو طبقه احداث گردیده که با توجه به کثرت اتاق‌ها و شیوهٔ معماری، به احتمال قریب به یقین به عنوان مدرسه، خانقاه، مسجد و غیره مورد استفاده قرار می‌گرفته.
جسیکا الن کورنیش (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۸۸) که بیشتر با نام هنری جسی جی شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. او قبل از خوانندگی به نوشتن ترانه برای خواننده‌های معروفی چون کریس براون و مایلی سایرس شهرت داشت. جسی ترانهٔ معروف «پارتی در آمریکا» را برای مایلی سایرس نوشته‌است.
در نوامبر ۲۰۰۹ جسی جی اولین ترانهٔ خود به نام "Do It Like a Dude" را منتشر کرد که در چارت انگلستان دوم شد. ترانهٔ بعدی جسی "برحسب قیمت" که در چارت‌های انگلیس، ایرلند و نیوزیلند اول شد و در نه کشور جزء ۱۰ ترانهٔ برتر بود.
جسی جی اولین آلبوم خود به نام "کسی که هستی" را در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد که یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۱ شد. این آلبوم در انگلستان ۶۰۰٬۰۰۰ نسخه فروش کرد. در فوریه ۲۰۱۱ جسی جی برندهٔ جایزهٔ بریت شد.
پارانشیم بافت گیاهی عموماً نرم و نسبتاً نامشخص است که فاصلهٔ میان بافت‌های دیگر را پر می‌کند.
واژه پارانشیم از ریشه یونانی "παρέγχυμα - parenkhuma" بمعنی ذات و جرم اصلی هر چیز و تنه و ماده احشایی برای شرح و توضیح جوهره و بن مایه یک ماده یا بافت، استفاده می‌گردد. این واژه نه تنها در سلولهای گیاهی، بلکه در سلول و بافت جانوری و بافت زمینه هم کاربرد فراوان دارد.
پارانشیم یک ارگان (اندام) جانوری، بخش عملگر و کارای آن به‌شمار می‌آید و نقطه مقابل استروما می‌باشد چراکه استروما ساختار یک بافت پیوندی را در یک اندام تعریف می‌کند که به عنوان بستره، پارانشیم را حمایت می‌کند.در سرطان، پارانشیم همان یاخته‌های جهش‌یافته از یک ریشه و مبدأ را شامل می‌گردد حال آنکه استروما، بافت پیوندی و سلولهای آن است که این پارانشیم را احاطه کرده‌است. در بافت شناسی پستانداران، سه لایه ساختاری برون‌پوست (اکتودرم)، درون‌پوست (اندودرم) و در میان این دو میان‌پوست (مزودرم) قرار دارد. با توجه به این سه لایه بنیادی، پارانشیم بیشتر اندامها یا از برون‌پوست (مغز و پوست از این لایه به‌وجود می‌آیند) بوده یا از درون‌پوست (ششها و کبد و اعضای گوارشی از این لایه به‌وجود می‌آیند) می‌باشند.پارانشیم تعداد کمی از اندامها مانند کلیه و قلب، از میان‌پوست تشکیل می‌گردد درحالیکه "استرومای" تمامی ارگانها از میان‌پوست به‌وجود می‌آیند.
سلولهای پارانشیمی، سلولهایی با دیواره نازک و سلولزی دارند و بسیار بزرگ هستند دارای فضای بین سلولی زیاد می‌باشند. از نوع بافت زمینه می‌باشند که تنه و جسم اصلی بیشتر ساختارهای غیر چوبی (گاهی دیواره‌های سلولی آن‌ها چوبی می‌شود) در گیاهان را شامل می‌گردد. بعضی از سلول‌های این بافت می‌توانند کلروپلاست داشته باشند و فتوسنتز انجام دهند که به آن‌ها کلرانشیم می‌گویند (مثل سلول‌های میانبرگ) بعضی دیگر از سلول‌های این بافت می‌توانند موادی را در خود ذخیره کنند مثل بافتی از سیب زمینی که نشاسته را در خود ذخیره می‌کند. بعضی از سلول‌های بافت پارانشیم می‌تواند موادی را ترشح کنند.
در ضمن این سلول‌ها دارای لان می‌باشند
وقتی گیاه زخمی است پارانشیم ها تقسیم میشوند. قدرت تقسیم میتوز بالایی دارد و در ساختار بافت آوندی ( نوعی دیگر از سامانه بافت‌های گیاه) قرار دارد ، در گیاهان دولپه دارای پیراپوست نیز میتوان پارانشیم مشاهده کرد.
نوعی دیگر از پارانشیم هوادار (آئرانشیم) در گیاهان آبزی نیز وجود دارد که فضای بین سلولی را با مولکولهای هوا پر میکنند.
سازوکار دیگر این بافت در تولید گامت ماده در گیاهان نهان‌دانه است ؛ بافت خورش و همچنین اولین یاخته آغاز کننده تقسیم میوز (دیپلوئید) نیز از این بافت می باشند.
رستم‌آباد، مرکز دهستان پشتکوه از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است.
این روستا در دهستان پشتکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۴۰۰، جمعیت آن۲۶۵۸ نفر (567خانوار) بوده‌است.
چراغ مطالعه کوچک‌تر نام فیلم پویانمایی کوتاه به کارگردانی جان لستر و محصول سال ۱۹۸۶ استودیوی فیلمسازی پیکسار است. این فیلم، دومین انیمیشن کوتاه پیکسار است. "چراغ مطالعهٔ کوچک‌تر" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه پویانمایی نیز شده‌است.
داستان دو چراغ مطالعه‌است که یکی بزرگ و دیگری کوچک است که مشغول بازی با یک توپ بادی می‌شوند…
صفحهٔ "چراغ مطالعه ی کوچک‌تر" در وبگاه پیکسار
پیش‌غذا یا پیش‌پاره یا اٌردِرو یا اشتهاآور خوراکی است که پیش از وعده اصلی سرو می‌شوند. پیش‌غذا معمولاً کوچک‌تر از وعده اصلی است و گاهی به جای قاشق و چنگال با دست خورده می‌شود.
پیش غذا دارای تنوع زیادی در کشورها و فرهنگ‌های متفاوت است.
آنتیپاستو (به ایتالیایی:Antipasto) به معنی پیش از غذا است و یک بخش اصلی از یک وعده رسمی غذای ایتالیایی محسوب می‌شود. پیش غذای سنتی ایتالیایی شامل برش‌های سرد گوشت، زیتون، گوجه فرنگی، انواع پنیر و روغن زیتون است..
چارلز مارتین هال مهندس و شیمیدان آمریکایی و ابداع‌کننده روش استخراج آلومینیم که با نام فرایند هال شناخته می‌شود. او در ۲۳ سالگی این فرایند را ابداع کرد. پیش از ابداع این روش آلومینیم به علت کمیاب بودن از طلا و نقره گران‌تر بود. وی بنیانگذار شرکت آلکوا بود.
هال از پدر و مادری به نام‌های هرمن باست هال و سوفرونیا هال در ۶ دسامبر ۱۸۶۳ در تامپسون واقع در ایالت اوهایو متولد شد. پدر او در سال ۱۸۴۷ از دانشگاه اوبرلین فارغ‌التحصیل شد و به مدت سه سال در مدرسه علوم دینی اوبرلین، جایی که او با همسر آینده خود آشنا شد به تحصیل پرداخت. آن‌ها در سال ۱۸۴۹ ازدواج کردند و ده سال آینده خود را در جامائیکا به عنوان مبلغ دینی گذراندند، جایی که آن‌ها در آن پنج فرزند اول خود را به دنیا آوردند. آن‌ها در سال ۱۸۶۰ به اوهایو بازگشتند، زمانی که وقوع جنگ داخلی موجب توقف مأموریت‌های خارجی آن‌ها شد. او یک برادر و سه خواهر داشت، که یکی از آن‌ها در نوزادی درگذشت. یکی از خواهران او شیمیدانی به نام جولیا برنرد هال (۱۸۵۹–۱۹۲۵) بود که او را در تحقیقاتش کمک می‌کرد.
هال تحصیلات خود را در خانه آغاز کرد و خواندن را در سنین کودکی توسط مادرش آموخت. در سن شش سالگی، او کتاب‌های شیمی کالج پدرش را می‌خواند. در ۸ سالگی، او وارد مدرسه دولتی شد، و به سرعت پیشرفت کرد.
خانواده او در سال ۱۸۷۳ به اوبرلین در اوهایو نقل مکان کرد. او سه سال در دبیرستان اوبرلین، و یک سال در دانشکده اوبرلین برای آماده‌سازی برای ورود به دانشگاه به سر برد. در این زمان او استعدادش را در شیمی و اختراع نشان داد، آزمایش‌هایی در آشپزخانه و انبار الوار خانه‌شان انجام داد. در سال ۱۸۸۰ در ۱۶ سالگی، وارد دانشگاه اوبرلین شد.
هال در آزمایش‌های علمی خود توسط ایده‌ها و مواد از طرف فرانک فانینگ جوت (۱۸۴۴–۱۹۲۶) تشویق شد. جوت مدرک کارشناسی خود و برخی از آموزش فارغ‌التحصیلی را از دانشگاه ییل دریافت کرده بود. از سال ۱۸۸۳ تا سال ۱۸۸۵، او تحقیقات در زمینه شیمی را در دانشگاه گوتینگن در گوتینگن در لاور ساکسونی، آلمان انجام داد. او در آنجا با فریدریش وهلر ملاقات کرد و نمونه‌ای از فلز آلومینیوم را به دست آورد. پس از بازگشت به ایالات متحده، او به مدت یک سال به عنوان دستیار والکات گیبس در دانشگاه هاروارد به سر برد، و سپس بیش از چهار سال به عنوان استاد شیمی در دانشگاه امپریال توکیو در ژاپن مشغول به کار بود. در سال ۱۸۹۰، او استاد شیمی و کانی‌شناسی در دانشگاه اوبرلین شد. خانه جوت در اوبرلین به عنوان مرکز یادبود اوبرلین قرار گرفت. این مرکز نمایشگاه کالایی به نام آلومینیوم به عنوان همبستگی اوبرلین است، که شامل ایجاد مجدد آزمایش‌های انبار هیزم هال در سال ۱۸۸۶ است. خانه هال نیز در اوبرلین حفظ شده‌است، هر چند انبار هیزم مدت‌ها پیش تخریب شد. در دوره دوم زندگی خود، هال با علاقه زاید الوصفی، در سخنرانی‌های جوت در مورد آلومینیوم حضور داشت، در این زمان بود که جوت نمونه از آلومینیوم را که از وهلر گرفته بود نمایش داد، و گفت، " اگر کسی بتواند یک روش برای تولید آلومینیوم در مقیاس تجاری ارائه دهد، نه تنها او یک نیکوکار جهانی است، همچنین قادر خواهد بود آینده درخشانی برای خود ایجاد کند. "
هال آزمایش‌های اولیه خود را برای پیدا کردن این روش در سال ۱۸۸۱ انجام داد، اما تلاش او برای تولید آلومینیوم از گداختن خاک آلومینیوم با کربن در تماس با زغال و کلرات پتاسیم ناموفق بود. در کنار این تلاش او برای بهبود روش الکترولیتی که قبلاً به عنوان روش ارزان تری برای تولید کلرید آلومینیوم انجام می‌شد نیز ناموفق بود. در سال‌های پایانی، او اقدام به برق کافت فلوراید آلومینیوم کرد، اما قادر به تولید آلومینیوم در کاتد نشد.
در سال ۱۸۸۴، پس از راه‌اندازی کوره درون‌سوز زغال سنگی در کارگاه ریختگری پشت خانه خود، او دوباره سعی برای پیدا کردن یک کاتالیزور کرد که اجازه می‌دهد آلومینیوم با کربن در دمای بالا احیا شود: "من با مخلوط کردن آلومینا و کربن با نمکهای باریم و یخسنگ و کربنات سدیم، امیدوار به دست آوردن یک واکنش با واکنش دو برابر که نتیجه نهایی آن تولید آلومینیوم خواهد بود بودم. من به یاد دارم به دست آوردن سدیم فلزی و تلاش برای تولید یخ سنگ، نتایج بسیار ضعیفی داشت. من مقداری آلومینیوم سولفید تولید کردم اما آن را بسیار نومید کننده به عنوان یک منبع از جنس آلومینیوم تا آن زمان دیدم. "
او مجبور بود بیشتر دستگاه‌هایش را خود بسازد و مواد شیمیایی را خود آماده کند، او در این کار توسط خواهر بزرگترش جولیا برنرد هال دستیاری می‌شد. اختراع بنیادین او شامل عبور جریان الکتریکی از درون محلول الکترولیتی آلومینیوم حل شده در یخسنگ بود، که موجب تشکیل رسوب از جنس آلومینیوم می‌شد. در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۸۶، هال اولین اختراع خود را به ثبت رساند. این فرایند همچنین در همان زمان توسط فرانسوی پل هرولت کشف شد، و این فرایند به عنوان روش هال - هرولت شناخته شد.
پس از عدم موفقیت در پیدا کردن پشتوانه مالی در میهنش، هال به پیتسبورگ رفت و در آنجا موفق شد با فلزکار مشهور آلفرد ایی. هانت آشنا شود. آن‌ها شرکت تولید پیتسبورگ را که اولین شرکتی بود که در مقیاس بزرگ نیروگاه‌های تولید آلومینیوم را باز کرد تأسیس کردند. این شرکت تولید آلومینیوم سپس به یک شرکت آلمینیوم آمریکایی و سپس به شرکت آلکوا تبدیل شد. هال از سهامداران عمده بود، و سپس در نتیجه آن ثروتمند شد.
فرایند هال - هرولت در نهایت در کاهش ۲۰۰ برابری قیمت آلومینیوم شد و آن را برای بسیاری از کاربردهای عملی مقرون به صرفه کرد. در سال ۱۹۰۰، تولید سالانه به حدود ۸ هزار تن رسید. امروزه، آلومینیوم بیش از دیگر فلزات غیر آهنی آلیاژی تولید می‌شود.
هجی آمریکایی آلومینیوم (که با هجی بریتانیایی آن متفاوت است) توسط هال ایجاد شد. با توجه به گفته دانشگاه اوبرلین، او آن را در یک اعلانیه که فرایند پالایش آلومینیوم خود را به اطلاع عموم می‌رساند به اشتباه هجی کرد. این فرایند انقلابی بود که شهرت زیادی برای این فلز ارمغان آورد، که آمریکایی‌ها آلومینیوم را با یک "i" بیشتر می نویسیند. در انگلستان و کشورهای دیگر انگلیسی زبان از املای انگلیسی استفاده می‌شود اما املای آن در تقریباً تمام زبان‌های دیگر مشابه املای آمریکایی است.
هال تحقیق را در بقیه عمر خود ادامه داد و ۲۲ اختراع دیگر که بیشتر در تولید آلومینیوم است در ایالات متحده ثبت کرد. او در دانشگاه اوبرلین جزو هیئت امنا بود. تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۴ در دیتونا ایالت فلوریدا معاون رئیس‌جمهور در امور تولید آلومینیوم یا آلکوا بود. او مجرد و بدون فرزند درگذشت و در گورستان وست وود در اوبرلین به خاک سپرده شد. هال اکثر ثروت خود را به موسسات خیریه بخشید. ایجاد مؤسسه هاروارد - ینچینگ، که پایه و اساس پیشبرد آموزش عالی در آسیا در زمینه علوم انسانی و اجتماعی از کمک هی اوست.
هال در نهایت یکی از حامیان برجسته‌ترین دانشگاه اوبرلین شد. دانشجویان دوستدار او مجسمه آلمینیومی هال را به سبب وزن کم آن ساختند. به دلیل وزن سبک آن، مجسمه هال برای تغییرات مکرر محل آن اغلب به دلیل شوخی‌های دانشجویی شناخته شده‌است. امروزه مجسمه هال به یک تخته سنگ بزرگ گرانیتی تثبیت شده‌است تا به‌طور دائم در طبقه دوم مرکز علوم جدید اوبرلین، که در آن دانشجویان برای تزئین مجسمه هال با مظاهر مناسب در روزهای تعطیل و مناسبت‌های دیگر تزئین می‌کنند قرار بگیرد.
هال در سال ۱۹۱۱ موفق به کسب مدال پرکین، بهترین جایزه در علوم مواد شیمیایی صنعتی آمریکا شد.
مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای ملی انتقالی لیبی است و به عنوان رئیس دولت لیبی پس از جنگ داخلی لیبی در سال ۲۰۱۱ شناخته می‌شود.
عبدالجلیل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ وزیر دادگستری در حکومت معمر قذافی بود. او به گفته برخی رسانه‌ها دارای مواضعی علیه نقض حقوق بشر در لیبی بوده اما از دید برخی دیگر او نیز در موارد نقض حقوق بشر دست داشته. برای مثال در مورد صدور حکم اعدام برای پرستاران بلغاری در پرونده شیوع ایدز در لیبی که بعدها تبدیل به حبس ابد و آزادی آنها شد. در طول جنگ داخلی لیبی عبدالجلیل به عنوان رهبر مخالفان قذافی در بنغازی شروع به فعالیت نمود و در نهایت موفق به تشکیل حکومت در طرابلس شد.
خاویر فلیپه ریکاردو پرز دکوئیار د لا گوئرا (زاده در لیما – درگذشته در لیما) دیپلمات اهل پرو و نخستین دبیرکل سازمان ملل متحد از آمریکای لاتین از ۱ ژانویه ۱۹۸۲ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ بود.
پرز‌ دکوئیار، دانش‌آموخته رشته حقوق از دانشگاه کاتولیک لیما بود. او کار خود را از سال ۱۹۴۰ در وزارت امور خارجه پرو آغاز کرد و از سال ۱۹۴۴ در سفارتخانه‌های پرو در سراسر اروپا و آمریکای لاتین کار کرد.
پرز‌ دکوئیار در نخستین نشست رسمی مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۶ به عنوان عضو نخستین هیات دیپلماتیک پرو در سازمان ملل متحد حضور داشت. او در جایگاه ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تصمیم‌گیری‌های مهم و همچنین به عنوان نماینده ویژه این سازمان در میانجی‌گری صلح بین یونان و ترکیه در ۱۹۷۴ پس از تجاوز نظامی ترکیه به قبرس نقش داشت.
دکوئیار در طول جنگ عراق علیه ایران تلاش زیادی برای کاهش تنش میان دو کشور و هم چنین نقش مهمی در اجرای قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت و برقراری آتش‌بس ۱۹۸۸ ایفا نمود. وی در دسامبر ۱۹۹۱ با ارائه گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل متحد، آشکارا از عراق به عنوان آغازکننده جنگ ایران و عراق نام برد.
پرز‌ دکوئیار مدیریت تلاش‌های بین‌المللی برای حل برخی از بحرانی‌ترین سال‌های جنگ سرد بین ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (مانند خروج نیروهای شوروی از افغانستان) را به‌عهده داشت. او در درپایان دوره دوم دبیر کلی‌ سازمان ملل در سال ۱۹۹۱ در پایان دادن به درگیری در صحرای غربی، جنگ داخلی السالوادور، جنگ داخلی کلمبیا، و انقلاب نیکاراگوئه نقش داشت.
پس از پرز‌ دکوئیار، پطرس غالی به دبیرکلی سازمان ملل رسید.
خاویر پرز دکوئیار در انتخابات ریاست‌جمهوری پرو در سال ۱۹۹۵ شرکت کرد اما نتیجه را به رقیب خود آلبرتو فوجیموری واگذار کرد. پس از استعفای آلبرتو فوجیموری در سال ۲۰۰۰ و در میانه رسوایی‌های مالی، خاویر پرز مدت کوتاهی در جایگاه وزیر امور خارجه پرو و نخست‌وزیر پرو به دولت موقت کمک کرد تا انتخاباتی آزاد برگزار کند.
وی در سال ۲۰۰۴ سفیر پرو در فرانسه شد.
خاویر پرز دکوئیار ۴ مارس ۲۰۲۰، در سن ۱۰۰ سالگی در لیما درگذشت.
آخرین تعطیلات (به انگلیسی : Last Holiday) یک فیلم هالیوودی ساخته شده در سال ۲۰۰۶ به کارگردانی وین وانگ است.
این فیلم بازسازی فیلمی با همین نام در سال ۱۹۵۰ است. البته در نسخه پیشین نقش اصلی را یک مرد ایفا کرده‌است.
جورجیا برد یک کارمند بخش آشپزی فروشگاه‌های زنجیره ای "کارگن" در نیو اورلاند است. او بسیار خجالتی و فروتن است و به آشپزی علاقه فراوانی دارد.
او رویاها و آرزوهایش از یک زندگی بهتر را در یک دفتر به نام "شاید ها" (Possibilities) می‌نویسد.
یک روز نزدیک به کریسمس که و یکی از کارمندان کمپانی (سین ویلیامز) در حال گفتگوی عاشقانه بودند ناگهان سر جورجیا به کابینت می خورد او را به مرکز درمانی می‌برند.
پزشک از او یک سی تی اسکن سر می‌گیرد و به او می‌گوید که یک تومور مغزی بدخیم دارد. او نمی‌تواند از پس هزینه‌های عمل بربیاید و بیمه درمانی او هم پولی برای این کار پرداخت نمی‌کند.
جورجیا خود را با حقیقت روبه رو می‌کند که او بیش از دو هفته دیگر زنده نخواهد ماند.
بنابراین تصمیم می‌گیرد که در این دو هفته پایانی زندگی اش خوش بگذراند. و او کارش را ترک می‌کند و برگ‌های اوراق قرضه‌اش را تبدیل به پول می‌کند و به یک هتل ۷ ستاره ویژهٔ میلیونرها به نام گرند هتا پاپ در یک پیست زمستانی گران قیمت در شمال جمهوری چک می‌رود.
او در هتل اتاقی را که پیش از او رئیس‌جمهور در او اقامت می‌کرد، را گرفت و برای دو هفته زندگی به سبک میلیونرها را آغاز کرد.
در طول این دو هفته رویدادهای فراوانی برای جورجیانا رخ می‌دهد و او با حقایقی که هرگز در طول عمرش درک نکرده بود آشنا می‌شود. او در این مددت می فهمد که بهترین خوش گذرانی گذراندن اوقات با کسانی است که دوستشان داریم نه پول خرج کردن افراطی!!
سین ویلیامز از ماجرای تومور مغزی جورجیانا باخبر شده و خود را با نخستین پرواز به جمهوری چک می‌رساند. او پیش از آمدنش خبر بسیار مهمی را شنیده که می‌تواند زندگی جورجیانا را ...
با وجود فیلم نامه مناسب و موضوع بسیار جالب فیلم و ساخت آخرین تعطیلات ۲ میلیون دلار زیان برای سرمایه‌گذارانش به ارمغان آورد و در بازار گیشه چندان موفق نبود.
برای ساخت این فیلم ۴۵ میلیون دلار هزینه شد و فروش آن کم و بیش ۴۳ میلیون دلار برآورد شد.
در دیدگاه کارشناسان سینما نیز بازیگر نقش جورجیانا (نامزد دریافت جایزه اسکار) بهترین بازی اش را در این فیلم ارائه نکرده‌است.
این فیلم به زبان پارسی هم دوبله و پخش شده‌است.
ادوارد گودریچ آچسون (تاریخ ۹ مارس ۱۸۵۶ -- ۶ ژوئیه ۱۹۳۱) شیمیدان آمریکایی است.Book sources - Wikipedia, the free encyclopedia درپنسیلوانیا، واشینگتن زاده شده، او مخترع سیلیسیم کاربید،Edward Goodrich Acheson - Inventor of Carborundum [۲] و تولیدکننده گرافیت است.
او در تاریخ ۱۲ سپتامبر سال ۱۸۸۰ در پارک منلو در نیوجرسی توسط توماس ادیسون به کار گرفته شد. او در آنجا کربن رسانا را ساخت که در لامپ‌های رشته‌ای به کار می‌رود.
راجر آدامز (زاده ۲ ژانویه ۱۸۸۹ - درگذشته ۶ ژوئیه ۱۹۷۱) شیمیدان آمریکایی و رئیس بخش شیمی در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین از ۱۹۲۶–۱۹۵۴ بود.
آدامز در در خانوده‌ای مرفه در جنوب بوستون زاده شد. خانواده او در سال ۱۹۰۰ به کمبریج نقل مکان کردند.
در سال ۱۹۰۵ وارد دانشگاه هارواد شد و در سال ۱۹۰۹ در رشته شیمی فارغ‌التحصیل شد.
ملوین الیس کالوین (زاده ۸ آوریل ۱۹۱۱ - درگذشته ۸ ژانویه ۱۹۹۷)Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society - Wikipedia, the free encyclopedia شیمیدان آمریکایی است که برای کشف چرخه کالوین به همراه اندرو بنسون و جیمز باسشام به شهرت رسید.
برای این کشف جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۶۱ به او اعطا شد.
او بیشتر از پنج دهه فعالیت حرفه‌ای اش را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاه منچستر گذراند.
والاس هیوم کاروترز (زاده ۲۷ آوریل ۱۸۹۶–۲۹ آوریل، ۱۹۳۷) شیمیدان و مخترع آمریکایی است. او برای اختراع نایلون به شهرت رسید.Book sources - Wikipedia, the free encyclopedia
او در شب ۲۸ آوریل، ۱۹۳۷ در هتل فیلادلفیا با سیانور خودکشی کرد.Book sources - Wikipedia, the free encyclopedia
اسباب بازی فلزی یا اسباب بازی حلبی نام فیلم پویانمایی کوتاه به کارگردانی جان لستر و محصول سال ۱۹۸۸ استودیوی فیلمسازی پیکسار است. این فیلم، چهارمین انیمیشن کوتاه پیکسار است. این فیلم، موفق به دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه پویانمایی و جوایز متعدد دیگر نیز شده‌است.
این فیلم داستان یک اسباب‌بازی آهنگ‌زن است که به‌تازگی برای یک نوزاد گرفته شده …
صفحهٔ "چراغ مطالعه کوچک‌تر" در وبگاه پیکسار
هارولد کلایتون یوری (زاده ۲۹ آوریل ۱۸۹۳ - درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۸۱) شیمی‌فیزیکدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۴ جایزه نوبل شیمی به او داده شد.
او پیشگام کار بر روی ایزوتوپ هاست و نقش قابل توجهی در توسعه بمب اتم داشت. بخشی از شهرت او به خاطر آزمایش میلر-یوری و نمایش امکان تولید ماده آلی از ملکول‌های ساده‌تر است.
پرگار یکی از برنامه‌های تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی است که به شکل میزگرد تهیه می‌شود و از اردیبهشت ۱۳۸۹ در حال پخش است. سردبیری و اجرای این برنامه را داریوش کریمی بر عهده دارد. این برنامه پیش از این معمولاً چهار مهمان داشت که در دو بخش کارشناس و پرسشگر با هم به بحث می‌پرداختند؛ بدین صورت که در پنل اول، دو صاحب‌نظر دربارهٔ موضوع برنامه صحبت می‌کنند و اغلب با هم اختلاف‌نظرهایی دارند. در پنل دوم، دو مخاطب پرسش‌هایی از این دو صاحب‌نظر می‌پرسند؛
اما مدتی است که بخش پنل دوم حذف شده و تمام اشخاص مدعی صاحب‌نظر آن بحث می‌باشند.
این برنامه دوشنبه‌ها ساعت ۲۴ (پس از خبر) و بازپخش آن جمعه‌ها ساعت ۱۶ و شنبه‌ها ساعت ۲۱ پخش می‌شود. نسخهٔ پادکست این برنامه نیز روی تارنمای بی‌بی‌سی فارسی قرار دارد.
جایزه نوبل فیزیک هر ساله توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد به دانشمندان در زمینه‌های مختلف فیزیک تعلق می‌گیرد. این یکی از پنج جایزهٔ نوبل است که در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل برای مشارکتهای برجسته در زمینه‌های فیزیک، شیمی، ادبیات، اقتصاد٬ صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود.
این جایزه توسط بنیاد نوبل اداره می‌شود و توسط یک کمیته که متشکل از پنج عضو منتخب آکادمی علوم سلطنتی سوئد هستند به برندگان اعطا می‌شود.
اولین جایزهٔ نوبل فیزیک در سال ۱۹۰۱ به ویلهلم کنراد رونتگن از آلمان اهدا شد. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزهٔ نقدی است که در طول سال‌های مختلف مقدار آن متفاوت بوده‌است.
در سال ۱۹۰۱، مقدار جایزهٔ رونتگن، ۱۵۰٬۷۸۲ کرون بود که در دسامبر ۲۰۰۷ برابر با ۷٬۷۳۱٬۰۰۴ کرون است. در سال ۲۰۰۸، این جایزه به ماکوتو کوبایاشی و شیهید ماسکاوا که مقدار آن ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرون سوئد (اندکی بیش از € ۱ میلیون، یا ۱٫۴ میلیون دلار آمریکا) بود اهدا شد.
این جایزه سالانه در استکهلم در تاریخ ۱۰ دسامبر برابر با سالگرد درگذشت آلفرد نوبل به برندگان اهدا می‌شود.
جان باردین تا به حال دو بار در سال ۱۹۵۶ و ۱۹۷۲ برندهٔ این جایزه شده‌است. همچنین ماری کوری در فیزیک سال ۱۹۰۳ و شیمی در سال ۱۹۱۱ برندهٔ جایزهٔ نوبل شده‌است. ویلیام لورنس براگ جوان‌ترین برندهٔ این جایزه است؛ او این جایزه را در سال ۱۹۱۵ در ۲۵سالگی به‌دست‌آورد.
ماری کوری، ماریا ژئوپرت مایر (سال ۱۹۶۳) و دانا استریکلند (سال ۲۰۱۸) تنها زنانی هستند که برنده این جایزه شده‌اند.
از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۶ این جایزه به ۲۰۳ نفر اهدا شده‌است. جایزهٔ نوبل فیزیک در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۳۱، ۱۹۳۴، ۱۹۴۰، و ۱۹۴۲ به هیچ‌کس اعطا نشد.
۱۹۰۱–۱۹۲۰ ·
۱۹۲۱–۱۹۴۰ ·
۱۹۴۱–۱۹۶۰ ·
۱۹۶۱–۱۹۸۰ ·
۱۹۸۱–۲۰۰۰ ·
۲۰۰۱–۲۰۲۰ ·
۲۰۲۱–۲۰۳۰
ژرژ گورویچ ( و و ؛ (۲۰ اکتبر ۱۸۹۴، نووروسیسک –۱۲ دسامبر ۱۹۶۵، پاریس) جامعه‌شناس و حقوقدان فرانسوی روسی الاصل بود. او یکی از جامعه‌شناسان برجسته زمان خود، متخصص جامعه‌شناسی معرفت و جامعه‌شناسی حقوق بود. او در سال ۱۹۴۴ مجله را تأسیس کرد.
گورویچ و همسر الجزایریش که مدافع استعمارزدایی و خواهان استقلال الجزایر بود، در ۲۲ ژوئن ۱۹۶۲ قربانی حمله تروریستی گروه ملی‌گرای راست افراطی، سازمان ارتش سری (O.A.S) واقع شدند که مخالف استقلال الجزایر از فرانسه بودند.2007. ژرژ گورویچ: تغییر اجتماعی. دایرةالمعارف جامعه‌شناسی بلک‌ول، ویرایش شده توسط جورج ریتزر. منبع 1، مشاهده شده در 11 مارس 2012. آپارتمان آنها با بمب ویران شد و آنها مدتی در منزل مارک شاگال بلاروسی (۶ ژوئیه ۱۸۸۷–۲۸ مارس ۱۹۸۵) نقاش فرانسوی - روسی ساکن شدند.
ژرژ گورویچ در دانشگاه پاریس کرسی جامعه‌شناسی داشت.
گورویچ شخصیت مهمی در توسعه جامعه‌شناسی حقوق است. مانند سایر جامعه‌شناسان حقوقی، او اصرار داشت که قانون صرفاً قواعد یا تصمیماتی نیست که توسط نهادهای دولتی مانند قوه مقننه، دادگاه‌ها و پلیس تولید، تفسیر و اجرا می‌شود. گروه‌ها و جوامع از انواع مختلف، چه به‌طور رسمی ساختار یافته باشند و چه غیررسمی، مقرراتی را برای خود و دیگران ایجاد می‌کنند که به درستی می‌تواند از منظر جامعه‌شناختی قانون در نظر گرفته شود. با این حال، کثرت‌گرایی حقوقی گورویچ بسیار دقیق‌تر و رادیکال‌تر از بسیاری از جامعه‌شناسان حقوقی است و انواع بسیار متنوعی از قوانین را در انواع مختلف اجتماعی - یا تعامل اجتماعی - می‌بیند که او در نوشته‌هایش متمایز می‌کند. وی ضرورت تأکید بر واقعیت و اهمیت حقوق اجتماعی و حقوق اجتماعی را در تقابل با آن چیزی می‌دید که قانون فردی می‌نامید. منشور حقوق اجتماعی او که در پایان جنگ جهانی دوم تهیه شد، تلاشی برای بیان طرحی از چارچوب قانونی حقوق اجتماعی برای دنیای پس از جنگ بود که در آن ایده حقوق بشر به تازگی قدرتمند شده بود.
جامعه‌شناس و ایدئولوگ انقلاب ۱۹۷۹ یا انقلاب ۱۳۵۷ ایران علی شریعتی (۲ آذر ۱۳۱۲-۲۹ خرداد ۱۳۵۶) در دهه ۱۹۶۰ در دوران تحصیل خود در دانشگاه سوربن فرانسه زیر نظر ژرژ گورویچ تحصیل کرد.
تیم دوچرخه‌سواری پتروشیمی تبریز یک تیم دوچرخه‌سواری کونتیننتال ایرانی است که با مربی‌گری رامین دادگر و عظیم عبدل‌نژاد ممقانی و حمایت مالی شرکت پتروشیمی تبریز فعالیت می‌کند. پتروشیمی تبریز، مقام نخست تمام رده‌های تیمی و انفرادی تورهای آسیایی ۲۰۰۷-۲۰۰۸، ۲۰۰۸-۲۰۰۹ و ۲۰۰۹-۲۰۱۰ را به دست آورده‌است.
تیم پتروشیمی، در سال ۲۰۰۲ به عنوان یک تیم باشگاهی، در کشور ایران و در شهر تبریز تأسیس شد. این تیم، کار خود را با شرکت در تورهای منطقه‌ای، لیگ‌های داخلی و تورهای بین‌المللی همچون تور ترکیه و تورهای پرلیس، جلاجا و لانکاوی مالزی آغاز کرد. پس از چهار سال و در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸، نام پتروشیمی تبریز در لیست تیم‌های کونتیننتال اتحادیه بین‌المللی دوچرخه‌سواری ثبت شد. این تیم، فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ را با استفاده از دوچرخه‌سواران بومی خود آغاز کرد و اگرچه این نخستین باری بود که به عنوان یک تیم کونتیننتال در مسابقات شرکت می‌کرد؛ اما با کسب ۹۰۹٫۶۴ امتیاز در ۵ تور خارجی و ۲ تور داخلی بین‌المللی مقام نخست تورهای آسیایی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ را به دست آورد. در آن فصل، ۳ رتبهٔ اول انفرادی نیز به رکاب‌زنان تیم پتروشیمی تبریز اختصاص یافت.
این تیم، در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹ با استخدام یک رکاب‌زن قزاقستانی و چند دوچرخه‌سوار بومی، جایگاه نخست خود را حفظ کرد. آن‌ها در این فصل با شرکت در ۵ تور خارجی و ۲ تور داخلی بین‌المللی و کسب ۱۰۱۵ امتیاز، با اختلاف تقریباً دو برابری با تیم دوم، در رتبه نخست جای گرفتند. رکاب‌زنان پتروشیمی تبریز، در رده‌بندی انفرادی نیز ۳ رتبهٔ اول را تصاحب کردند.
علاوه بر تیم حرفه ای، تیمی متشکل از کارکنان این شرکت نیز با رویکرد MTB فعالیت می‌کنند.
داسو سیستمز یک شرکت فرانسوی و از تولیدکنندگان پیشتاز جهان، در عرصهٔ نرم‌افزارهای مدل‌سازی و شبیه‌سازی سه‌بعدی و مدیریت چرخه‌حیات محصول است. این شرکت در سال ۲۰۱۰ میلادی بالغ بر ۹٬۰۰۰ نفر کارمند و ۱۳۰٬۰۰۰ مشتری در ۸۰ کشور جهان داشته‌است و از این راه حدود ۲۲۰ میلیون یورو سود خالص کسب کرده‌است.
از محصولات معروف این شرکت می‌توان به کتیا، سالیدورکس و آباکوس اشاره کرد. دو نرم‌افزار سالیدورکس و کتیا در شاخهٔ طراحی و ساخت به‌کمک کامپیوتر (cad/cam) و نرم‌افزار آباکوس در شاخهٔ تحلیل توسط کامپیوتر (CAE) قرار دارند. این شرکت در سال ۲۰۰۸ مالکیت نرم‌افزار آباکوس را خرید.
نرم افزارهای
انوویا : مدیریت چرخه عمر محصول
دلمیا : طراحی کارخانجات و خطوط تولید
geovia : زمین شناسی و معدن
سیمولیا : تحلیل به کمک رایانه
biovia : مهندسی مواد و شیمی و زیست شناسی و بیوتکنولوژی
از جمله محصولات دیگر این شرکت هستند.
کف پا سطح کفی بخش زیرین پا گفته می‌شود. این بخش از بدن برای دویدن، جهیدن و پریدن بسیار اهمیت دارد. برای تندرستی، هر فرد به‌طور متوسط باید چهار ساعت روی پای خود بایستد و در روز بین ۸ هزار تا ۱۰ هزار گام بردارد.
انسان‌های در بسیاری از نقاط جهان، به‌ویژه مناطق سردتر برای محافظت از کف پا در برابر اثرات ناخوشایند و زیان‌مند محیط در حین جابجایی، از کفش بهره می‌گیرند. حساسیت کف پا گاه آن را هدف لمس حسی، قلقلک دادن یا تحریک جنسی قرار می‌دهد.Rossi, William A. (1993). The Sex Life of the Foot and Shoe. Kreiger Publishing. ISBN 9780894645730.
ضرب و شتم کف برهنه پاهای فرد (با شلاق یا فلک کردن) به عنوان روشی سنتی برای تنبیه بدنی و شکنجه افراد استفاده شده است.
در تایلند، عربستان سعودی و برخی کشورهای مسلمان نشستن به طرزی که کف پا قابل مشاهده باشد یا به فرد دیگر اشاره کند، توهین‌آمیز تلقی می‌شود.Lumsden, Gay; Lumsden, Donald; Weithoff, Carolyn (2009). Communicating in Groups and Teams: Sharing Leadership. Wadsworth Publishing. p. 223. ISBN 978-0-495-57046-2. Retrieved June 14, 2011.
پا ساختار پیچیده‌ای از ۲۶ استخوان و ۳۳ مفصل لایه‌لایه با یک شبکه درهم‌پیچیده از ۱۲۶ ماهیچه، رباط و عصب دارد. استخوان‌های کف پا (متاتارس) دسته‌های از استخوان‌ها و در هر پا پنج عدد هستند. استخوان‌های کف پا قبل از انگشتان پا قرار دارند.
در پا، جلوتر از استخوان‌های مچ پا، پنج استخوان بلند قرار دارند که به آن‌ها کف‌پایی می‌گویند. جلوتر از استخوان‌های کف پا، انگشتان پا قرار دارند که هر کدام از آن‌ها سه بند دارد (به جز شست پا که دو بند دارد). کف‌پایی‌ها به همراه انگشتان پا، پیش‌پا را تشکیل می‌دهند.
مفاصل بین استخوان‌های مچ پا و کف پا بین سه استخوان میخی و استخوان تاسی با سر پنج استخوان کف پا می‌باشند و از نوع مسطح است و حرکت خطی بسیار جزئی دارد. بین استخوان‌های کف پا (۵ استخوان)، مفصل از نوع مسطح است و حرکت خطی دارد. مفاصل بین استخوان‌های کف پا و بند اول انگشتان از نوع لقمه ای هستند و حول دو محور حرکت دارند.
قوس‌ها یا کمان‌های کف پا عبارتند از ساختمان‌های استخوانی‌رباطی که در کف پا قرار دارند. انواع کمان‌های کف پا عبارتند از قوس طولی داخلی، قوس طولی خارجی و قوس عرضی.
ماهیچه‌هایی که موجب حرکات مفاصل پا می‌شوند دو دسته‌اند. یکی آن‌ها که در ناحیه ساق قرار دارند و زردپی‌ها آن‌ها از مچ پا عبور کرده و به استخوان‌های پا متصل شده و موجب حرکت آن‌ها می‌شوند. این دسته را ماهیچه‌های بیرونی می‌نامند. دسته دیگر ماهیچه‌های درونی هستند که در داخل خود پا، در کف یا پشت آن قرار دارند.
ماهیچه‌های بیرونی پا از ساق پا شروع می‌شوند مانند ماهیچه درشت‌نئی پسین، ماهیچه دراز خم‌کننده انگشتان پا، ماهیچه دراز خم‌کننده شست پا و ماهیچه نازک‌نئی بلند. ماهیچه‌های درونی پا در دو گروه پشت و کف پایی قرار دارند. نمونه عضلات پشت پایی ماهیچه کوتاه بازکننده انگشتان پا و ماهیچه کوتاه بازکننده شست پا هستند. عضلات کف پایی در چهار لایه قرار دارند مانند ماهیچه کوتاه خم‌کننده انگشتان پا.
دلفینیان یا دلفین‌های اقیانوسی یکی از تیره‌های عضو جانوران آب‌باز هستند. این پستانداران دریایی وابسته نزدیکی به نهنگ‌ها و گرازماهی‌ها دارند. آن‌ها در سراسر زمین، و بیشتر در دریاهای کم‌عمق فلات قاره، یافت می‌شوند. همان گونه که از نامشان بر می‌آید این دلفین‌ها، بر خلاف روددلفین‌واران، بیشتر در آب‌های آزاد اقیانوس‌ها و دریاها زندگی می‌کنند؛ با اینکه بعضی از آن‌ها، از جمله دلفین نهنگی پوزه‌کوتاه، در مناطق کرانه‌ای و نزدیک به مصب رودخانه‌ها یافت می‌شوند.
شش تا از بزرگترین اعضای دلفینیان (به ترتیب نهنگ قاتل، نهنگ‌های خلبان، نهنگ کله‌خربزه‌ای، نهنگ قاتل کوتوله و نهنگ دندان‌کلفت) به دلیل جثه بزرگشان به جای آنکه دلفین نامیده شوند، با نام نهنگ خوانده می‌شوند.
در میان آب‌بازان، دلفین‌سانان بیشترین گوناگونی را دارند. جثه آن‌ها از ۱٫۲ متر و ۴۰ کیلوگرم وزن (دلفین جنوب آفریقا)، تا ۹ متر طول و ۱۰ تن وزن (نهنگ قاتل) تغییر می‌کند. بیشتر آن‌ها میان ۵۰ تا ۲۰۰ کیلوگرم وزن دارند. آن‌ها به گونه معمول دارای باله‌ای پشتی انحنادار و دهانی منقارگونه در جلوی سر هستند. رنگ بدن و الگوهای رنگ‌آمیزی در آن‌ها بسیار متنوع است.
بیشتر دلفین‌ها از ماهی به عنوان منبع اصلی غذا تغذیه می‌کنند و گاه به شکار ماهی مرکب و سخت‌پوستان کوچک نیز می‌پردازند؛ با این حال بعضی انواع در شکار ماهی مرکب مهارت دارند یا در مورد نهنگ قاتل، این جانور به پستانداران دریایی نیز حمله می‌کند. با این همه، همگی این جانوران گوشت‌خوار هستند. آن‌ها به گونه معمول دارای ۱۰۰ تا ۲۰۰ دندان در دهان هستند، با این حال بعضی از انواع تعداد دندان‌های به مراتب کمتری دارند.
دلفین‌ها در دسته‌های بزرگ حرکت می‌کنند که گاه تا هزاران عضو نیز دارند. هر دسته در محدوده‌ای از چندین تا صدها کیلومتر مربع زندگی می‌کند. بعضی دسته‌ها دارای اعضایی با وابستگی نه چندان زیاد هستند که گاه به گاه گروه را ترک می‌کنند یا به آن می‌پیوندند. با این حال بعضی دیگر انواع دارای گروه‌هایی بسیار مستحکم مادرنهاد یا رهبری‌شونده توسط یک نر غالب هستند. دلفین‌ها با تولید صدا با هم ارتباط برقرار می‌کنند و نیز به تولید سوت‌های کم‌بسامد یا تپ‌های با بسامد بالای ۲۲۰-۸۰ کیلوهرتز به منظور موقعیت‌یابی صوتی می‌پردازند. دوره بارداری در این جانوران ۱۰ تا ۱۲ ماه است و ماده در هر بار تنها یک فرزند به دنیا می‌آورد.
یونیلیور شرکت بریتانیایی-هلندی است، که مالک شمار بسیاری از نام‌های تجاری بین‌المللی در زمینهٔ مواد غذایی، نوشیدنی‌ها، محصولات مراقبت‌های شخصی، مواد شوینده و لوازم آرایشی بهداشتی می‌باشد.
شرکت یونیلیور از سال ۲۰۱۱ پس از شرکت‌های پروکتر اند گمبل و نستله سومین تولیدکننده کالاهای مصرفی جهان محسوب می‌شود، همچنین از سال ۲۰۰۹ تاکنون پس از پروکتر اند گمبل و لورئال در رتبه سوم از ، قرار دارد. این شرکت هم‌اکنون به‌عنوان بزرگترین تولیدکنندهٔ بستنی در جهان شناخته می‌شود.
این شرکت دارای بیش از ۴۰۰ برند و نشان تجاری است. از نام‌های تجاری متعلق به یونیلیور، می‌توان به: لیپتون، کنور، لوکس، سانسیلک، داو، رکسونا، پرسیل، لایفبوی، کنور، کورنتو، لاکمی، وازلین و اکسی اشاره کرد.
یونیلیور در سال ۱۹۳۰ از ادغام شرکت بریتانیایی برادران لیور (تأسیس: ۱۸۸۵) و شرکت هلندی مارگارین یونی (تأسیس: ۱۹۲۷) تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن قرار دارد و دفتر عملیاتی آن در شهر روتردام مستقر می‌باشد.
بخشی از سهام شرکت یونیلیور در بازارهای بورس نیویورک، بورس لندن و بورس یورونکست آمستردام مبادله می‌شود. در ماه دسامبر ۲۰۱۱ با ارزش بازار سرمایه ۲۷ میلیارد پوند، در فهرست اولیه بازار بورس لندن، رتبه ۱۸ را به خود اختصاص داد.
در سال ۱۹۳۰ از ادغام دو شرکت مارگارین یونی و لیور برادرز شرکتی تشکیل شد که ترکیبی از دو نام را برخود داشت و بنام یونیلیور نامگذاری گردید.
شرکت اولی هلندی و در کار تولید روغن نخل و شرکت دومی انگلیسی و تولیدکنندهٔ صابون بود. نخست، هدف آن‌ها از ادغام دو شرکت، کاهش هزینه‌های مالیاتی و استفاده از منافع تولیدی و بازار مشترک بود، اما این مشارکت به تولد یکی از بزرگترین شرکت‌های چندملیتی در امر بهداشتی، آرایشی و غذایی انجامید.
شرکت هلندی مارگارین‌سازی فراتر از مرزهای کشورش صاحب نام بود، زیرا در سال ۱۹۱۷ از بهم پیوستن چندین شرکت کوچک روغن خوراکی پای به میدانی بزرگتر گذاشته بود.Jules Marechal, "Travail forcé pour l’huile de palme de Lord Leverhulme L’Histoire du Congo 1910–1945". Part III. Editions Paula Bellings. pp.348–368.
شرکت انگلیسی برادران لیور نیز از سال ۱۸۸۵ تأسیس شده بود که در سال ۱۹۱۷ شبکه‌ای از تولید مواد غذایی و کنسروجات را، در کنار تولید انبوهی از صابون‌ها را، در اختیار داشت و یونیلیور که تجربیات و بازار و سرمایه هر دو شرکت را یکجا جمع کرده بود، به سرعت تا ۴۰ شرکت اروپایی و آمریکای لاتین گسترش یافت و دامنه گسترده‌ای از کالاهای مصرفی را عرضه کرد.Congo, David van Reybrouck
در دهه ۱۹۴۰ شرکت یونیلیور به دو شرکت اصلی تفکیک شد، که دفتر مرکزی اولی بنام یونیلیور پی‌ال‌سی، در لندن مستقر گردید و دومی بنام یونیلیور ان.وی در رتردام، هلند مرکزیت یافت، اما هر دو شرکت دارای شخصیت حقوقی به هم پیوسته و سهامداران و مدیران مشترک می‌باشند، بگونه‌ای که ضمن هدفمندی و جهت‌گیری یکسان، هر کدام به بازار و محصولات متمایزی نیز وابستگی دارند و هر یک حوزه‌ای از اروپا و نقاط دیگر جهان را پوشش می‌دهند.
محصولات یونیلیور در سه گروه عمده تقسیم می‌شوند، که هر یک از این سه بخش، خود نیز به چند قسمت تفکیک می‌گردندUnilever R&D Locations , Unilever, viewed 19 december 2013:
شرکت یونی لیور برای تغییر سازماندهی مالی و جلوگیری از پراکندگی اسامی محصولات خود و کاهش هزینه‌های تبلیغاتی و ایجاد تمرکز در توجهات مشتریان، تعداد مارک‌های شناخته شده خود را از ۱٫۶۰۰ برند، به ۴۰۰ نام معروف، در سال ۲۰۰۰ کاهش داد. این اقدام منجر به دسته‌بندی محصولات مطابق با خواست و سلیقه مشتریان جزء و تولید و توزیع برندهای جهانی، مطابق با نیازهای بومی و محلی گردید.
برندهای اصلی شرکت یونیلیور عبارتند از:
اومو، ویسک، سرف، اولترا سرف، ریم و ادیانت
پونز، داو و لوکس
منتادنت، سیگنال، کلوز آپ و ژانگهوا
شامپوها و ژل مو:
سلکتیو، سالن، سان‌سیلک، اورگانیز و تیموتی
وازلین و پاندز
اکس، شور و ایمپالس
کلوین کلاین، فابرجه و برت میسون کروتی
رقیب‌های اصلی شرکت یونیلیور در بازار بین‌المللی، شرکت‌های نستله و پروکتر اند گمبل می‌باشد. این شرکت در بازارهای منطقه‌ای نیز رقبای بسیاری دارد، که برای نمونه می‌توان به شرکت‌های: بایرسدورف، دانون، هنکل، مارس اینکورپوریتد، پپسی‌کو و رکیت بنکیزر اشاره نمود.
نشان کنونی شرکت یونیلیور، در سال ۲۰۰۴ توسط یکی از بزرگترین بنگاه‌های ساخت برند و توسط وولف اولینز طراحی شد. این نشان، از ۲۴ آیکون مختلف، به صورت طرح‌های موجی‌شکل تشکیل شده، که در قالب یک حرف لاتین یو (U) با رنگ آبی تشکیل می‌شود.
این آیکون‌ها، هر یک نمایانگر لوگوی شرکت‌های تابعه، زیرمجموعه و فرعی هستند، که متعلق به شرکت یونیلیور می‌باشند.
سیریاتل یک شرکت خصوصی ارتباطات راه دور در کشور سوریه است که در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط رامی مخلوف پسردایی بشار اسد تأسیس شد. سیریاتل بیش از ۵۵درصد بازار ارتباطات سوریه را در اختیار دارد و ۹۹درصد مناطق مسکونی سوریه تحت پوشش این شرکت هستند. سیریاتل در سال در سال ۲۰۰۸ میلادی سرویس اینترنت پهن‌باند خود به نام "سرف" را راه‌اندازی کرد.
شرکت غذایی دُل شرکت محصولات کشاورزی آمریکایی و چندملیتی است، که در سال ۱۸۵۱ توسط جیمز دول تأسیس شد و هم‌اکنون دفتر مرکزی آن در شهر وست لیک ویلج، کالیفرنیا قرار دارد.
این شرکت بزرگ‌ترین تولیدکننده میوه و سبزیجات در جهان است. شرکت دًل بیش از ۷۵٬۸۰۰ کارگر دائمی و فصلی دارد، که بیش از ۳۰۰ محصول را در ۹۰ کشور جهان تولید می‌کنند. از این محصولات می‌توان به موز، آناناس، انگور، توت‌فرنگی و بسیاری دیگر از میوه‌های تازه، یخ‌زده و آب‌میوه‌ها اشاره نمود.
در سال ۲۰۱۰، این شرکت درآمد سالیانه ۶،۸ میلیارد دلار را کسب کرد. در سال ۲۰۱۱ شرکت چیکیتا و دُل دو شرکت برتر تولیدکننده موز در آمریکا بودند.
نام‌های تجاری بین‌المللی چیکیتا یک شرکت تولیدکننده و توزیع‌کننده موز و سایر محصولات غذایی تحت نام‌های تجاری فرعی مختلف است که مجموعاً بنام چیکیتا شناخته می‌شوند. دفتر مرکزی این شرکت در سینسیناتی در ایالت اوهایو قرار دارد.
یونایتد فروت در گواتمالا مزارع وسیع موز داشت. رئیس‌جمهور این کشور، خاکوبو آربنز تلاش کرد بر سر مالیات، زمین و دستمزد کارگران در برابر شرکتهای امریکایی (به ویژه تولید میوه موز) بایستد.
کودتای ۱۹۵۴ گواتمالا در ژوئن ۱۹۵۴ که با موافقت دوایت آیزنهاور رییس‌جمهور ایالات متحده‌ی امریکا، به رهبری آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) رخ داد، موجب خلع قدرت آربنز شد. بودجه این عملیات حدود ۳ میلیون دلار بود که بیشتر آن برای جنگ روانی و عملکرد سیاسی بود تا رد پای امریکا را کم‌رنگ کنند. در یادداشتی که از آلن دالس رئیس سیا به رییس‌جمهور آیزنهاور باقی مانده است، آمده که تمام تلاش ما این است که «بیشتر بر تأثیرات روانی وابسته باشیم نه قدرت نظامی واقعی».
پس از پیروزی کودتا، رئیس‌جمهوری جدید گواتمالا مطابق با خواسته‌ها و سلیقه‌ی امریکا بر سر کار آمد. آربنز را نیز به فرودگاه بردند، لباس‌های‌اش را درآوردند و وی را در برابر دوربین‌ها به مکزیک تبعید کردند.
آربنز دهه‌های بعد در مکزیک، سوییس و فرانسه زندگی کرد. پس از او جنگ‌های داخلی گواتمالا شروع شد و ۳۶ سال ادامه پیدا کرد. اخراج آربنز و اغتشاش ناشی از آن باعث شد تا شرکت کشاورزی یونایتد فروت (که بعدها به چیکیتا تغییر نام پیدا کرد) در رأس قدرت باقی بماند. این امر باعث عرضهٔ زیاد موز، و پاسخ دهی به تقاضای مازاد آن شد، و قیمت را برای مصرف‌کننده‌ی امریکایی در حد تنها اندکی بیش‌تر از صفر حفظ کرد.
جایزهٔ نوبل شیمی هر ساله توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد به دانشمندان در زمینه‌های مختلف شیمی تعلق می‌گیرد. این یکی از پنج جایزهٔ نوبل است که در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل برای مشارکت‌های برجسته در زمینه‌های فیزیک، شیمی، ادبیات، صلح، اقتصاد، و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود.
اولین جایزهٔ نوبل در شیمی در سال ۱۹۰۱ به یاکوبوس هنریکوس وانت‌هوف از هلند اهدا شد. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه‌ای نقدی است که در طول سال‌های مختلف مقدار آن متفاوت بوده‌است.
مقدار جایزهٔ یاکوبوس هنریکوس وانت‌هوف، ۱۵۰۷۸۲ کرون بود که در دسامبر ۲۰۰۷ برابر با ۷٬۷۳۱٬۰۰۴ کرون است.
در سال ۲۰۰۸، این جایزه به اسامو شیمومورا، مارتین کلایف و راجر تسین که مقدار آن ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرون سوئد (اندکی بیش از ۱ میلیون یورو، یا ۱٬۴ میلیون دلار) بود اهدا شد.
این جایزه سالانه در استکهلم در تاریخ ۱۰ دسامبر برابر با سالگرد مرگ نوبل به برندگان اهدا می‌شود.
تاکنون این جایزه ۲۵ بار به افرادی اهدا شده‌است که در زمینه شیمی آلی مشارکت داشته‌اند که بیش از هر زمینه‌ای در شیمی است.
دو برندهٔ جایزهٔ نوبل شیمی ریچارد کوهن (۱۹۳۸) و آدولف فریدریش بوتنانت (۱۹۳۹) از آلمان تنها افرادی بوده‌اند که موفق به دریافت جایزه خود توسط دولتشان نشده‌اند.
فردریک سانگر (سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۸۰) و کارل شارپلس (سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۲۲) تنها افرادی هستند که دوبار موفق به دریافت این جایزه شده‌اند. همچنین، از میان افرادی که موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شده‌اند دو نفر موفق به کسب یک جایزه نوبل دیگر در زمینه‌ای متفاوت شده‌اند که آن دو نفر ماری کوری (فیزیک در سال ۱۹۰۳، شیمی در سال ۱۹۱۱) و لینوس کارل پاولینگ (شیمی در سال ۱۹۵۴، صلح در سال ۱۹۶۲)بوده‌اند.
ماری کوری (۱۹۱۱)، ایرن ژولیو کوری (۱۹۳۵)، دوروتی هاجکین (۱۹۶۴)، عادا یونات (۲۰۰۹) و فرانسیس آرنولد (۲۰۱۸) پنج زنی بوده‌اند که موفق به دریافت نوبل شیمی شده‌اند. از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۲ این جایزه به ۱۶۲ اهدا شده‌است. جایزهٔ نوبل شیمی در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۱۷، ۱۹۱۹٬۱۹۲۴، ۱۹۳۳، ۱۹۴۰، ۱۹۴۱، و ۱۹۴۲ به هیچ فردی اعطا نشد.
۱۹۰۱–۱۹۲۵ ·
۱۹۲۶–۱۹۵۰ ·
۱۹۵۱–۱۹۷۵ ·
۱۹۷۶–۲۰۰۰ ·
۲۰۰۱–۲۰۲۵
۱۹۰۱–۱۹۲۵ ۱۹۲۶–۱۹۵۰ ۱۹۵۱–۱۹۷۵ ۱۹۷۶–۲۰۰۰ ۲۰۰۱–۲۰۲۵
جایزهٔ نوبل در ادبیات را آکادمی سلطنتی علوم سوئد هرساله برای مشارکت‌های برجسته در زمینهٔ ادبیات به نویسندگان آثار ادبی اهدا می‌کند. این جایزه، یکی از شش جایزهٔ نوبل است که از سال ۱۸۹۵، بنا به خواستهٔ آلفرد نوبل اهدا می‌شود. جایزهٔ نوبل افزون بر ادبیات، در زمینه‌های فیزیک، شیمی، اقتصاد، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود. این جایزه توسط بنیاد نوبل اداره می‌شود و آن را یک کمیتهٔ متشکل از پنج عضو منتخب آکادمی علوم سلطنتی سوئد به برندگان اعطا می‌کند. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزهٔ نقدی است که مبلغ آن در هر سال متفاوت است.
نخستین جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۰۱ به سولی پرودوم از فرانسه اهدا شد. مقدار این جایزه ۱۵۰٬۷۸۲ کرون سوئد بود که در ژانویه ۲۰۱۸ برابر با ۸٬۸۲۳٬۶۳۷٫۷۸ کرون برآورد شد. از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۱ مقدار جایزه به ۱۰ میلیون کرون افزایش یافت. سال ۲۰۰۸ جایزه ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرونی به ژان ماری گوستاو لوکلزیو رسید که ارزش آن معادل ۱٫۴ میلیون دلار آمریکا یا اندکی بیش از ۱ میلیون یورو بود. این مقدار از سال ۲۰۱۲ به هشت میلیون کرون کاهش پیدا کرده‌است. این جایزه سالانه در استکهلم در تاریخ ۱۰ دسامبر برابر با سالگرد مرگ نوبل به برندگان اهدا می‌شود.
از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۹ این جایزه به ۱۱۶ نفر تعلق گرفته‌است.
در سال ۱۹۵۸ بوریس پاسترناک ابتدا جایزه را پذیرفت اما سپس تحت فشار کشور خود (اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) از پذیرفتن آن سر باز زد. ژان پل سارتر نیز در سال ۱۹۶۴ از قبول جایزه نوبل خودداری کرد زیرا هیچ‌یک از افتخارات رسمی را نپذیرفته بود.
مدال نوبل ادبیات توسط مجسمه‌ساز و قلم زن سوئدی اریک لیندبرگ طراحی شد که مرد جوانی را زیر درخت غار در حالی نشان می‌دهد که یک آهنگ از ماس، الههٔ شعر و موسیقی، مسحورانه گوش می‌دهد و می‌نویسد. زیگموند فروید عصب‌شناس اتریشی، پس از ۱۲ بار کاندید شدن در نوبل پزشکی و عدم موفقیت در دریافت آن، در سال ۱۹۳۶ توسط رومن رولان برنده نوبل ادبیات در سال ۱۹۱۵ کاندید دریافت نوبل ادبیات شد.
تاکنون ۱۴ زن موفق به کسب جایزه نوبل ادبیات شده‌اند که به جز در زمینهٔ صلح از سایر زمینه‌های جایزهٔ نوبل بیشتر بوده‌است. سلما لاگرلوف (برنده جایزه در سال ۱۹۰۹) اولین زنی بود که موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.
این جایزه در سال‌های (۱۹۰۴، ۱۹۱۷، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴) تنها به دو نفر اهدا شده‌است.
در سال‌های (۱۹۱۴، ۱۹۱۸، ۱۹۳۵، ۱۹۴۰–۱۹۴۳ و ۲۰۱۸) این جایزه به هیچ‌کس اهدا نشد. طبق اساسنامه بنیاد نوبل هرگاه هیچ‌یک از آثار مورد نظر اهمیت لازم را نداشتند، مبلغ جایزه باید برای سال آیندهٔ آن ذخیره شود. اگر در سال بعد نیز نتوانستند به اثری شایسته را بیابند مبلغ جایزه به بودجه محدود بنیاد نوبل اضافه می‌شود. در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم کمترین جایزه نوبل اهدا شد.
جوانترین برندهٔ جایزه نوبل ادبیات رودیارد کیپلینگ (برندهٔ جایزه در سال ۱۹۰۷) است که در هنگام دریافت جایزه ۴۲ سال داشت. پیرترین دریافت‌کنندهٔ این جایزه نیز دوریس لسینگ (برندهٔ جایزه در سال ۲۰۰۷) است که در هنگام دریافت جایزه ۸۸ سال سن داشت.
تنها کسی که پس از مرگش موفق به دریافت جایزه نوبل شده‌است اریک آکسل کارلفلدت است. طبق اساسنامهٔ بنیاد نوبل هیچ‌کس نمی‌تواند جایزه نوبل را پس از مرگش دریافت کند اما کارلفلدت پس از اعلام خبر برنده شدنش درگذشت. شش نفر از هفت برندهٔ سوئدی جایزهٔ نوبل ادبیات، سابقه عضویت در آکادمی سلطنتی سوئد را داشتند.
فرانسه با دریافت ۱۶ جایزهٔ نوبل ادبیات بیشترین سهم را در نوبل ادبیات دارد. ایالات متحده آمریکا با ۱۲ و بریتانیا با ۱۱ جایزه بعد از فرانسه بیشترین برنده را دارند. ۳۰ برنده نوبل ادبیات دارای آثاری به زبان انگلیسی هستند.
رابیندرانات تاگور، ساموئل بکت و جوزف برودسکی علاوه بر زبان انگلیسی به ترتیب آثارشان را به زبان بنگالی، زبان فرانسوی و زبان روسی منتشر می‌کردند. آثار منثور با ۷۶ جایزه بیشترین سهم را در میان ژانرها دارد. پس از نثر، شعر با ۳۳ جایزه، نمایشنامه با ۱۴ جایزه، فلسفه و تاریخ‌نویسی هر کدام با ۳ جایزه قرار دارند. در حالی که اکثر مردم فکر می‌کردند وینستون چرچیل برای نوبل صلح کاندید می‌شود او برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او بیست و یک بار برای نوبل ادبیات و دو بار برای نوبل صلح کاندید شد بود.
هفت برنده نوبل ادبیات توسط برندگان پیشین این جایزه کاندید شده بودند. ورنر فون هایدنشتام برنده نوبل در سال ۱۹۱۶ با کاندید کردن سه برنده، کارل اشپیتلر در سال ۱۹۱۷ و ۱۹۱۹، آنری برگسون در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۱، فرانس امیل سیلانپا در سال ۱۹۳۴ رکورد دار است. هر چند آنری برگسون در سال ۱۹۲۷ و فرانس امیل سیلانپا در سال ۱۹۳۹ (سال‌هایی که توسط او هایدنشتام کاندید نشده بودند) موفق به اخذ جایزه شدند. ابوالقاسم اعتصام‌زاده در سال ۱۹۴۴ از ایران نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شده بود که موفق به دریافت آن نشد.
۱۱۶ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۹، از کشورهای زیر بوده‌اند:
یکی از جوایز با عنوان بدون تابعیت طبقه‌بندی شده‌است. (ایوان بونین، ۱۹۳۳)
۱۱۶ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۹ را می‌توانید بر اساس تفکیک جنسیت ببینید:
با اینکه جایزهٔ نوبل ادبیات به خاطر فعالیت نویسندگان طی عمرشان داده می‌شود، اما نه نفر تا به حال توانسته‌اند به خاطر اثر به خصوصی این جایزه را دریافت کنند:
الف. اطلاعاتی که در ستون کشور ذکر شده‌است با توجه به nobelprize.org، وبگاه رسمی بنیاد نوبل می‌باشد. این اطلاعات ممکن است لزوماً محل تولد یا محل اقامت فرد دریافت کنندهٔ جایزه را بازتاب نکند.
دریاچه‌شناسی یا آبگیرشناسی یا لیمنولوژی ، دانش مطالعه آب‌های داخلی است. آب‌های داخلی شامل انواع آبگیرها است ازجمله دریاچه، برکه، رودخانه، چشمه و تالاب و به‌طور کل هر گونه پهنه آبی به‌جز دریاها و اقیانوس‌ها.
آبگیرشناسی به عنوان شاخه‌ای از علوم محیط زیست و بوم‌شناسی به شمار رفته و جنبه‌های زیستی، شیمیایی، فیزیکی و زمین‌شناختی بوم‌سازگان آبی اعم از شیرین یا شور، ساکن یا روان، طبیعی یا ساخته انسان را مطالعه می‌کند.Lymnology/Wiki eng.
آبگیرشناسی دریاچه‌ها را بر مبنای شاخص غذایی طبقه‌بندی می‌کند.
جایزهٔ یادبود نوبل اقتصاد هر ساله توسط بانک مرکزی سوئد به محققان در زمینه اقتصاد اعطاء می‌شود. این جایزه در کنار دیگر جوایز نوبل قرار دارد که بنابر وصیت‌نامه آلفرد نوبل به مشارکت‌های برجسته در رشته‌های شیمی، فیزیک، ادبیات، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی تعلق می‌گیرند. برخلاف سایر جوایز نوبل، جایزهٔ نوبل اقتصاد توسط بنیاد نوبل اعطا نمی‌شود و به همین خاطر جزء جوایز رسمی نوبل محسوب نمی‌شود. با این حال روند اعطای جایزه مشابه جوایزی است که بنیاد نوبل اعطا می‌کند و تحت نظارت این بنیاد انجام می‌شود. برندهٔ جایزه توسط یک کمیته که متشکل از پنج عضو منتخب فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد هستند انتخاب می‌شود.
جایزهٔ یادبود نوبل در اقتصاد در سال ۱۹۶۸ پایه‌گذاری شد
و برای نخستین بار در سال ۱۹۶۹ به یان تینبرگن از هلند و راگنار فریش از نروژ اهداء شد. این جایزه در مراسمی سالانهٔ در استکهلم و در روز ۱۰ دسامبر، همزمان با سالمرگ آلفرد نوبل، به برندگان اهداء می‌شود. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه‌ای نقدی است که در طول سال‌های مختلف مقدار آن متفاوت بوده‌است. در سال ۱۹۶۹، مقدار جایزه یان تینبرگن و راگنار فریش جمعاً ۳۷۵٬۰۰۰ کرون بود که ارزش آن در دسامبر ۲۰۰۷ برابر با ۲٬۸۷۱٬۰۴۱ کرون است.
کتاب‌های پنگوئن یک مؤسسه نشر کتاب است که در سال ۱۹۳۵ توسط سِر اَلِن لِین و کریشنا مِنُن در انگلستان تأسیس شد. انتشارات پنگوئن بخاطر کیفیت بالا، صحافی ارزان و فروش بالا در فروشگاه‌های خیابانی ارزان قیمت، انقلابی در صنعت نشر ایجاد کرد. بعدتر گروه پنگوئن بنیان‌گذاری شد.
تابوت‌دانبرابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم . یکی از انواع نگه‌دارنده‌های جسد است که معمولاً از جنس سنگ ساخته می‌شود و گاه در سطح بیرونی یا درونی آن تزئینات ویژه‌ای نیز حکّاکی می‌شود.
تابوت‌دان‌ها بیشتر برای نگه‌داری پیکرهای افراد بسیار مهم به‌ویژه برای پاپ‌ها و فرعون‌ها ساخته و استفاده می‌شد. در مصر باستان، مومیایی‌های افراد مهم را با یک یا چند تابوت چوبی در تابوت‌دان قرار می‌دادند. یکی از مهم‌ترین تابوت‌دان‌های تاریخی تابوت‌دان‌ اسکندر است.
تابوت‌دان‌های باستانی در آغاز به صورت مکعب ساخته می‌شد، امّا بعدها شکلِ بدن انسان به آن‌ها داده شد.
قیس بن سعد بن عباده خَزرَجی از انصار صحابهٔ محمد پیامبر اسلام و فرزند سعد بن عباده رهبر و بزرگ قبیلهٔ خزرج بود.
قیس در بسیاری از جنگ‌های دوران محمد بن عبدالله و علی بن ابی طالب و حسن بن علی شرکت داشت و از جمله در فتح مکه از فرماندهان سپاه اسلام به شمار می‌رفت. وی در دوران خلافت علی بن ابی‌طالب مدتی به حکومت مصر و سپس به حکومت آذربایجان منصوب شد. او در هر سه جنگ جمل، نهروان و صفین حضور داشت و در جریان درگیری حسن بن علی و معاویه بن ابی‌سفیان از فرماندهان سپاه حسن بن علی بود. قیس در سال ۳۸ هجری در جنگ نهروان فرمانده صحابه سپاه علی بن ابی طالب که ۸۰۰ نفر از یاران و صحابه محمد پیامبر اسلام بود. قیس به سال ۶۰ (قمری) در هفتاد و سه سالگی درگذشت.ابن عبدالبر، الاستیعاب، ۲، ۵۹۵