moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده بود می‌توان به باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال لادا-تولیاتی، و باشگاه فوتبال ماشوک-کی‌ام‌وی پیتیگورسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال روسیه و اوکراین بازی کرده بود.
الکسی پارشچیکوف (؛ – ) نویسنده، و شاعر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الکسی بوریسوفسکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
الکسی پچروف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
الکسی خیژنیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری اهل اوکراین است.
الکسی فدینا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
الکسی کولوکولتسف (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری است.
الکسی گای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
الکسی ویرچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
الکسی ویشنیتسکی (؛ زادهٔ ) وزنه بردار اهل اوکراین است.
الکسیس کوچان (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اوکراین است.
المپیا دوبروولسکا (; – ) بازیگر، کارگردان نمایش اهل اوکراین بود.
المدار کارامانف (; – ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الن بائوف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، مجری، تهیه‌کننده موسیقی، کارگردان موزیک ویدئو، و مجری تلویزیون اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
النا فومینا-کلوتز (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
النا کرییونوسوا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
النا کواشا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
النا لاپونوا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
النا ورونکینا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
الوسبیوس ماندیچفسکی (; – ) آهنگساز، و آرشیویست اهل رومانی بود.
الیاش گالاجدا (؛ – ) نویسنده، شاعر، ترجمه اهل اسلواکی بود.
الیزاوتا ایانچوک (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
الیس بردنیک (؛ ۲۷ نوامبر ۱۹۲۶ – ) بازیگر، مقاله‌نویس، و دگراندیش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
الینا انتوپینا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
الینا ایاگوپوا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
الینا بخنو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
الینا پچیلیکا (؛ – ) مردم‌شناس، نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل امپراتوری روسیه بود.
الینا دمیننکو (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل اوکراین است.
الینا دیاچنکو (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
الینا گروسو (؛ زادهٔ ) خواننده اهل اوکراین است.
الینا لاورنیوک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اوکراین است.
الینا لیماروا-فلینک (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
الینا ماروچک (؛ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ 2 مدال طلا شده‌است.
الیونا سوتنیکووا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
الینا خارچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
امانوئل وال (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اسرائیل است.
امورزی متلینسکی (؛ ۱۸۱۴ – ۲۹ ژوئیه ۱۸۷۰) انسان‌شناس، و شاعر اهل امپراتوری روسیه بود.
اینا ژوانتسکایا (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل اوکراین است.
انا استتنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است.
انا الخویک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
انا بیگریانا (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس، شاعر، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، مترجم، و نویسنده اهل اوکراین است.
انا دودوگوپولیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
انا کلاشنیکووا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
انا مارکوویچ (؛ زادهٔ ) مربی تیم تنیس، و تنیس‌باز اهل اوکراین است.
انا ماکاروا (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل روسیه است.
انا میرگورودسکایا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری، و ژیمناست اهل اوکراین است.
انا هنتر (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
انتون استاروفسکی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اوکراین است.
انتون موسینکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
انتونیو لوکیچ (؛ زادهٔ ۱۹۹۲) کارگردان فیلم، و کارگردان تلویزیونی اهل اوکراین است.
اندری اننکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال ایسکرا اسمولنسک، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال ایرتیش پاولودار، باشگاه فوتبال سوکول ساراتوف، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال الیستا اشاره کرد.
اندری اوملچنکو (; – ) موسیقی‌دان، و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
اندری بندارنکو (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل اوکراین است.
اندری بودانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
اندری بوریشوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری پولین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال نورنبرگ، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری پیلیاوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیتار اورشلیم، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
اندری تروسوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
اندری تلسنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
اندری خلپس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
اندری خومین (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین و ترکمنستان بازی کرده‌است.
اندری درینسکی (; – ) شناگر اهل اوکراین بود.
اندری دمچوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری اهل اوکراین است.
اندری دیاچکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
اندری دیکان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال احمد گروزنی، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، و باشگاه فوتبال کراسنودار اشاره کرد.
اندری ژولدک (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش اهل اوکراین است.
اندری ساوونتس (؛ زادهٔ ) مترجم، و شاعر اهل اوکراین است.
اندری سیروواچنکو (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اوکراین است.
اندری سینیچکین (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
اندری شاپووالوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
اندری کاوون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اندری کوتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
اندری لفچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است.
اندری لیوبسکا (؛ زادهٔ ) prose writer، شاعر، جستار، ترجمه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اندری مالیش (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
اندری مالیشکو (؛ ۱۴ نوامبر ۱۹۱۲ – ) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی، و مترجم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان لنین، و نشان پرچم سرخ شده‌است.
اندری میخیلیچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناستیک اهل اوکراین است.
اندری میروننکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است.
اندری وسیلیتچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژمچوژینا-سوچی و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری یودین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو، و باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار اشاره کرد.
انهلینا کالینینا (؛ زادهٔ ) تنیس‌باز اهل اوکراین است.
انی پالیان (؛ زادهٔ) ورزشکار اهل اوکراین است.
اوا نیمان (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم اهل اوکراین است.
اوجنیا ولاسوا (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اوستاپ اسلایوینسکی (؛ زادهٔ ) شاعر، جستار، نقد ادبی، ترجمه اهل اوکراین است.
کیم مین کیو (؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در برنامهٔ ورایتی "صحنهٔ جرم فصل ۳" به عنوان دستیار کارآگاه حضور پیدا کرد. او به خاطر بازی در مجموعه‌های تلویزیونی "" (۲۰۱۹)، "فروشگاه ست بیول" (۲۰۲۰)، "گل برفی" (۲۰۲۰)، "یک خواستگاری کاری" (۲۰۲۲) و "آیدل بهشتی" (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
کیم حرفهٔ خود را در سال ۲۰۱۳ با ایفای یک نقش کوچک در درام شبکهٔ ام‌نت به نام "مونستار" آغاز کرد و نقش‌های قابل توجهی در مجموعه‌های تلویزیونی "سیگنال" (۲۰۱۶)، "چون این اولین زندگیمه" (۲۰۱۷)، "پسر ثروتمند" (۲۰۱۸) و "عطر" (۲۰۱۹) داشته‌است و در برنامهٔ ورایتی "صحنهٔ جرم فصل ۳" به عنوان دستیار کارآگاه حضور پیدا کرده‌است.
کیم به خاطر بازی در مجموعهٔ تلویزیونی تاریخی "" (۲۰۱۹–۲۰) به رسمیت شناخته شد جایی که نقش لی کیونگ، پادشاه چوسان را بازی کرد.
در سال ۲۰۲۰، کیم در درام شبکهٔ اس‌بی‌اس به نام "فروشگاه ست بیول" در نقش کانگ جی‌ووک بازی کرد.
در سال ۲۰۲۱، کیم در مجموعهٔ "من با یک آنتی‌فن ازدواج کردم" بازی کرد که در آوریل از ناور تی‌وی پخش شد. مدتی بعد او در مجموعهٔ تلویزیونی شبکهٔ جی‌تی‌بی‌سی به نام "گل برفی" در نقش جو گیوک-چان – یک مأمور اهل کره شمالی بازی کرد.
در ژوئیه ۲۰۲۱، تأیید شد که کیم در درام شبکهٔ اس‌بی‌اس به نام "یک خواستگاری کاری" حضور خواهد داشت که از فوریه ۲۰۲۲ پخش شد.
کیم در فوریه ۲۰۲۳ با Companion Company قرارداد امضا کرد. در همان سال او در مجموعه تلویزیونی شبکه تی‌وی‌ان به نام "آیدل بهشتی" ایفای نقش کرد.
اوستاپ نیژانکیفسکی (؛ january 24, 1863 – may 22, 1919) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و سیاستمدار بود.
اوکسانا پاسلاس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
اوکسانا دمیتریوا (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اوکسانا دواچ‌الیوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال اهل اوکراین است.
اوکسانا سریکووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است.
کشتی مهمات، نوعی کشتی کمکی است که به‌طور خاص برای حمل مهمات، معمولاً برای کشتی‌ها و هواپیماهای نیروهای دریایی، پیکربندی شده‌است. سیستم‌های جابجایی محموله کشتی‌های مهمات، که با ایمنی فوق‌العاده بالایی طراحی شده‌اند، شامل بالابرهای مهمات با قفل‌های هوایی بین عرشه‌ها و مکانیسم‌هایی برای پر کردن تمام محفظه‌ها با آب دریا در مواقع اضطراری است. این کشتی‌ها همچنین در هنگام لزوم، مهمات را از یک ایستگاه مستقر در ساحل به ایستگاه یا پایگاهی دیگر حمل می‌کنند.
کشتی‌های مهمات در نیروی دریایی ایالات متحده، اغلب با نام آتشفشان‌های مختلف، نام‌گذاری می‌شوند.Dictionary of American Fighting Ships (DANFS), Naval Vessel Register, Ammunition Ships.
در طول جنگ جهانی دوم، کشتی‌های مهمات نیروی دریایی ایالات متحده با تغییر کاربری از کشتی‌های تجاری، به‌ویژه کشتی‌های تجاری از نوع C2 ساخته می‌شدند. کشتی‌های مهمات نیروی دریایی آمریکا، خود مسلح بودند و برخی از آن‌ها با ایجاد انفجارهایی مهیب در طول جنگ جهانی دوم، منهدم شدند. کشتی در ۱۰ نوامبر ۱۹۴۴ در جزایر آدمیرالتی منفجر شد و کشتی لیبرتی ، در ۲۸ دسامبر ۱۹۴۴ با یک حمله کامی‌کازه در نزدیکی فیلیپین مورد اصابت قرار گرفت و انفجار آن، توسط یک عکاس آماتور در یک کشتی مجاور، فیلم‌برداری و ثبت شد. کشتی‌های , و نیز توسط حمله‌های هواپیماهای کامی‌کازه در اوکیناوا مورد اصابت قرار گرفته و غرق شدند.US Navy, Armed Guard Service
کشتی‌های مهمات معاصر ایالات متحده از کلاس Kilauea، به‌طور ویژه برای مأموریت خود طراحی شده‌است که شامل حمل محموله‌های خشک و سرد نیز می‌شود. این کشتی‌ها غیرمسلح هستند و توسط خدمهٔ غیرنظامی هدایت می‌شوند. این کشتی‌ها در حال جایگزینی با کشتی‌های حمل بار خشک کلاس لوئیس و کلارک هستند.
متلاشی شدن کل بدن، تخریب فوری کل بدن به شکلی که به هیچ عنوان امکان زنده ماندن وجود نداشته باشد.
تعبیر اینگونه مواره به شکل "منفجر شده"، "متلاشی شده"، تبدیل به "غبار یا پودر" در فرهنگ مدرن، یا "آب شدن" در ادبیات قدیمی تر اشاره شده‌است. متلاشی شدن کل بدن ممکن است در اثر قرار گرفتن در داخل یا در مجاورت یک انفجار قوی ایجاد شود. متلاشی شدن کامل بدن شدیدترین نوع آسیب بر اثر انفجار است. همچنین ممکن است در اثر سقوط با سرعت حد، ایجاد شود.
متلاشی شدن کامل بدن همیشه برای انسان و حیوانات کشنده است، زیرا مغز (اگر به‌طور کامل از بین نرود) از اکسیژن محروم است، در حالی که سایر اندام‌ها (اگر کاملاً از بین نروند) از عملکردهای غیرارادی که برای عملکرد بدن لازم است محروم هستند.
بقایای انسانی معمولاً ناقص و در ابتدا غیرقابل شناسایی است علت آن از هم گسیختگی کامل بدن ممکن است به عنوان «تکه تکه شدن اعضا» نامیده می‌شود.
نوایست (; ; کوتاه شدهٔ New Establish Style Tempo) یک گروه پسرانهٔ کره‌ای است که توسط پلدیس انترتینمنت ایجاد شده و مدیریت می‌شود. این گروه در حال حاضر پنج عضو دارد: جی‌آر، آرون، بک‌هو، مین‌هیون و رن. این گروه در ۱۵ ماری ۲۰۱۲ با تک‌آهنگ «فِیس» فعالیت خود را آغاز کرد.
کانگ دونگ-هو (؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۵) که بیشتر با نام هنری بک‌هو () شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌سرا و بازیگر اهل کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۲ به عنوان وکالیست اصلی گروه پسرانهٔ کره‌ای نوایست فعالیت خود را آغاز کرد. او همچنین به خاطر شرکت در برنامهٔ سال ۲۰۱۷، "پرودوس ۱۰۱ فصل ۲" نیز شناخته می‌شود.
بک‌هو در سال ۲۰۱۰ پس از شناسایی توسط توسط پلدیس انترتینمنت، کارآموز این کمپانی شد. او پس از حضور در موزیک ویدئوی تک‌آهنگ «پلی یور لاو» از گروه افتر اسکول شناخته شد. در سال ۲۰۱۱، بک‌هو و همگروهی او جی‌آر در تاک شوی شبکهٔ کی‌بی‌اس به نام "سلام مشاور" حضور پیدا کردند و این دو نفر توسط کاهی از گروه افتر اسکول، به عنوان دو تن اعضای گروه نوایست آشکار شدند.
قبل از آغاز فعالیت، بک‌هو به عنوان عضوی از پلدیس بویز ظاهر شد. او بک‌آپ دنسر آهنگ «واندر بوی» برای گروه افتر اسکول بلو بود و در انتشار کریسمس پلدیس انترتینمت به نام «نامهٔ عاشقانه» حضور پیدا کرد.
جنگجوی سایه‌ها ۲ (به انگلیسی: Shadow Warrior 2) یک بازی ویدئویی به سبک تیراندازی اول شخص است که توسط فلائینگ وایلد هاگ توسعه یافته و به‌وسیلهٔ دیوولور دیجیتال منتشر شده‌است. این بازی دنباله‌ای بر "جنگجوی سایه‌ها" در سال ۲۰۱۳ است، که نسخهٔ اصلی آن در سال ۱۹۹۷ راه‌اندازی مجدد شد. این بازی برای مایکروسافت ویندوز در اکتبر ۲۰۱۶، برای پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در مه ۲۰۱۷، و اکس‌باکس گیم‌پس در دسامبر ۲۰۱۸ و دنباله آن، "جنگجوی سایه‌ها ۳"، در ۶ ژوئیه ۲۰۲۰ منتشر شد.
"جنگجوی سایه ۲" را می‌توان در حالت تک‌نفره یا در حالت جدید ۴ نفره بازی کرد. در حالت گروهی، هر بازیکن روایت را به عنوان لا وَنگ تجربه می‌کند، اما بازیکنان دیگر را به عنوان نینجاهای ناشناس مختلف می‌بیند.
محیط‌های سطح بازتر و غیر خطی تر از عنوان قبلی هستند. توانایی‌های جدید پیمایش، مانند تراورس از کوه و پرش مضاعف برای امکان کاوش بیشتر نیز به بازی اضافه شده‌اند. ساختار مأموریت در "جنگجوی سایه ۲" نسبت به نسخه قبلی خود محدودیت کمتری دارد و بازیکنان اکنون می‌توانند ماموریت‌های قبلی را برای درگیر شدن مجدد با دشمنان گذشته به منظور ارتقاء مهارت‌های وَنگ بازبینی کنند. این بازی دارای یک منطقه هاب است که در آن بازیکن می‌تواند کوئست‌ها را بدست آورد و قبل از شروع یک مأموریت، توانایی‌های خود را ارتقا دهد. هر مأموریت، به جز رویدادهای داستانی خاص، دارای یک طراحی سطحی و محتوای تصادفی است که شامل طرح‌بندی نقشه‌های تصادفی، موقعیت‌های دشمن، زمین، ساختمان‌ها و شرایط آب و هوایی است. این بازی از یک سیستم آسیب رویه ای استفاده می‌کند که به بازیکنان اجازه می‌دهد تا اندام‌ها و اعضای بدن دشمن را بریده و منفجر کنند.
کیم جونگ-هیون (؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۹۵) که بیشتر با نام جونگ‌هیون یا نام هنری جی‌آر () شناخته می‌شود، خواننده، رپر، بازیگر اهل کره جنوبی و لیدر گروه پسرانهٔ کره‌ای نوایست است. او همچنین به خاطر شرکت در برنامهٔ "پرودوس ۱۰۱ فصل ۲" شناخته می‌شود.
آرون کواک (؛ زادهٔ ۲۱ مه ۱۹۹۳) که با نام هنری آرون () شناخته می‌شود، خواننده، رپر و سابقاً مجری رادیویی کره-آمریکایی ساکن کره جنوبی است و توسط پلدیس انترتینمنت مدیریت می‌شود. او در سال ۲۰۱۲ به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره‌ای نوایست فعالیت خود را آغاز کرد.
دو بونگ سون قدرتمند () یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی پارک بو یونگ به عنوان نقش اصلی زن با توانایی فراانسانی در کنار پارک هیونگ شیک و جی سو است. این مجموعه از ۲۴ فوریه تا ۱۵ آوریل ۲۰۱۷، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
این مجموعه یک موفقیت تجاری بود و تبدیل به یکی از پربیننده‌ترین درام‌های کره‌ای در تاریخ تلویزیون کابلی شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس و دیزنی پلاس در کشورهای منتخب قابل دسترسی است.
این مجموعه به نویسندگی بک می-کیونگ است که قبلاً "اون-دونگ عزیز" را نوشته‌است و به کارگردانی لی هیونگ-مین است که پیش از این "خانم بداخلاق و نام جونگ-گی" را کارگردانی کرده بود. فیلم‌برداری در اکتبر ۲۰۱۶ آغاز شد و در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ به پایان رسید.
این مجموعه همکاری دوباره پارک هیونگ-شیک و یو جه-میونگ که پیش از این در درام شبکهٔ کی‌بی‌اس۲ به نام "" همبازی بوده‌اند.
پری وزنه‌برداری کیم بوک‌جو () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۶–۲۰۱۷ با بازی لی سونگ-کیونگ به عنوان نقش اصلی در کنار نام جو هیوک است. "پری وزنه‌برداری کیم بوک‌جو" در ژانر سن بلوغ و ورزشی است و از زندگی برندهٔ مدال طلای المپیک، جانگ می-ران، الهام گرفته‌است. این مجموعه از ۱۶ نوامبر ۲۰۱۶ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد.
این مجموعه به نویسندگی یانگ هی-سونگ، نویسندهٔ اثرهای کمدی رمانتیک "اوه روح من" و "پادشاه دبیرستان" و به کارگردانی پی‌دی اوه هیون-جونگ، کارگردان "هفتمین عامل غیرنظامی" است. اولین جلسهٔ فیلم‌نامه خوانی در اوت ۲۰۱۶ در ایستگاه پخش ام‌بی‌سی در سانگام-دونگ، سئول، کره جنوبی انجام شد.
جوامع اوکراینی دور از وطن یا دیاسپورای اوکراینی (به انگلیسی: Ukrainian Diaspora) متشکل از اوکراینی‌ها و نوادگانشان است که در خارج از اوکراین در سراسر جهان زندگی می‌کنند، به ویژه کسانی که نوعی ارتباط، حتی اگر زودگذر، با سرزمین اجداد خود حفظ می‌کنند و احساس هویت ملی اوکراینی خود را در جامعهٔ محلی خود حفظ می‌کنند. جمعیت اوکراینی دور از وطن در مناطق متعددی در سراسر جهان از جمله سایر کشورهای پساشوروی، اروپای مرکزی و قاره آمریکا یافت می‌شوند.
جمعیت اوکراینی دور از وطن در بسیاری از کشورهای جهان یافت می‌شوند. به ویژه در سایر کشورهای استقلال یافتهٔ پس از فروپاشی شوروی (بلاروس، قزاقستان، مولداوی و روسیه)، اروپای مرکزی (جمهوری چک، آلمان و لهستان)، و آمریکای شمالی (کانادا و ایالات متحدهٔ آمریکا) و آمریکای جنوبی (آرژانتین و برزیل) متمرکز شده‌اند.
پس از شکستی که اتحاد اوکراینی-سوئدی به رهبری ایوان مازپا (Ivan Mazepa) در جنگ پلتاوا در سال ۱۷۰۹ میلادی متحمل شد، برخی از مهاجران سیاسی، عمدتاً کازاک‌ها، در ترکیه و در اروپای غربی ساکن شدند.
در سال ۱۷۷۵ میلادی، پس از سقوط زاپوروژیان سیچ (Zaporozhian Sich) به امپراتوری روسیه، برخی دیگر از کازاک‌ها به دوبروجا در امپراتوری عثمانی (اکنون در رومانی) مهاجرت کردند، در حالی که برخی دیگر در مناطق ولگا و اورال امپراتوری روسیه ساکن شدند.
در نیمهٔ دوم قرن هجدهم، اوکراینی‌های منطقهٔ فراسوی کارپات، شهرک‌های کشاورزی را در پادشاهی مجارستان، عمدتاً در مناطق باچکا (Bačka) و سیرمیا (Syrmia) تشکیل دادند. هر دو اکنون در منطقهٔ وویوودینا جمهوری صربستان واقع شده‌اند.
با گذشت زمان، سکونتگاه‌های اوکراینی در پایتخت‌های اصلی اروپا از جمله وین، بوداپست، رم و ورشو پدید آمدند.
در سال ۱۸۸۰ میلادی، جمعیت دور از وطن اوکراینی تقریباً ۱/۲ میلیون نفر را تشکیل می‌داد که تقریباً ۴/۶٪ از کل اوکراینی‌ها را تشکیل می‌داد و به شرح زیر توزیع شد:
در ربع آخر قرن نوزدهم به دلیل توزیع مجدد مالکیت اراضی، مهاجرت گستردهٔ اوکراینی‌ها از اتریش-مجارستان به قارهٔ آمریکا و از امپراتوری روسیه به اورال و آسیا (سیبری و قزاقستان) رخ داد.
جنبش ثانویهٔ مهاجرت تحت نظارت دولت اتریش-مجارستان متشکل از ۱۰/۰۰۰ اوکراینی از گالیسیا به بوسنی بود.
علاوه بر این، به دلیل تحریک روسیه، ۱۵۰۰۰ اوکراینی گالیسیا و بوکوفینا را ترک کردند و در روسیه ساکن شدند. بیشتر این مهاجران بعداً بازگشتند.
سرانجام در امپراتوری روسیه، برخی از اوکراینی‌های نواحی خه‌اوم و پودلاسکی و همچنین بیشتر یهودیان به قارهٔ آمریکا مهاجرت کردند.
برخی از کسانی که وطن خود را ترک کردند، بازگشتند. به عنوان مثال، از ۳۹۳/۰۰۰ اوکراینی که به ایالات متحدهٔ آمریکا مهاجرت کردند، ۷۰/۰۰۰ نفر بازگشتند.
بیشتر مهاجران به ایالات متحدهٔ آمریکا در صنایع ساختمانی و معدنی کار می‌کردند. بسیاری از آنها به‌طور موقت در ایالات متحدهٔ آمریکا کار می‌کردند تا حواله دریافت کنند.
در دههٔ ۱۸۹۰ میلادی، مهاجران کشاورزی اوکراین ابتدا به برزیل و آرژانتین مهاجرت کردند. با این حال، نوشته‌های استاد گالیسیایی و ملی‌گرا، دکتر جوزف اولسکیو در هدایت مجدد آن جریان به کانادا تأثیرگذار بود. او از یک سکونتگاه بلوکی اوکراینی که قبلاً توسط ایوان پیلیپیو (Iwan Pylypiw) تأسیس شده بود، بازدید کرد و با مقامات مهاجرت کانادا ملاقات کرد. دو جزوهٔ او دربارهٔ این موضوع، ایالات متحدهٔ آمریکا را به عنوان مکانی برای کار مزدی تمجید می‌کردند، اما بیان می‌کردند که کانادا بهترین مکان برای مهاجران کشاورزی برای به دست آوردن زمین رایگان است. در مقابل، او به شدت از رفتار با مهاجران اوکراینی در آمریکای جنوبی انتقاد می‌کرد. پس از نوشته‌های او، گسترش آهستهٔ اوکراینی‌ها به کانادا به شدت افزایش یافت.
قبل از شروع جنگ جهانی اول، تقریباً ۵۰۰/۰۰۰ اوکراینی به قارهٔ آمریکا مهاجرت کردند. این امر را می‌توان بر اساس فراوانی در کشورها به صورت زیر تقسیم کرد:
در سال ۱۹۱۴ میلادی، جامعهٔ اوکراینی دور از وطن در قارهٔ آمریکا حدود ۷۰۰/۰۰۰ تا ۷۵۰/۰۰۰ نفر بود که به شرح زیر است:
بیشتر مهاجران به قارهٔ آمریکا متعلق به کلیسای کاتولیک یونان بودند. این امر منجر به ایجاد اسقف‌های یونانی کاتولیک در کانادا و ایالات متحده آمریکا شد. نیاز به همبستگی منجر به ایجاد تشکیلات مذهبی، سیاسی و اجتماعی اوکراینی شد. این تشکیلات جدیدِ اوکراینی، پیوندهایی با میهن داشتند که به این واسطه از آنجا کتاب‌ها، رسانه‌ها، کشیشان، شخصیت‌های فرهنگی و ایده‌های جدید وارد شدند. علاوه بر این، نفوذ محلی، و همچنین نفوذ سرزمین مادری، منجر به روند یک بیداری مجدد ملی شد. در برخی مواقع، دیاسپورا (جامعهٔ دور از وطن) در این بیداری مجدد از زمان خود جلوتر بود.
مهاجران از مناطق فراسوی کارپات و لمکو تشکیلات خود را ایجاد کردند و سلسله مراتب کلیسای کاتولیک یونانی جداگانهٔ خود را داشتند (کلیسای کاتولیک روتنی). این مهاجران اغلب روسین‌ها یا روتنی‌ها در نظر گرفته می‌شوند و برخی آنها را متمایز از سایر اوکراینی‌ها می‌دانند؛ با این حال در آرژانتین و برزیل، مهاجران از مناطق فراسوی کارپات و لمکو خود را اوکراینی معرفی می‌کردند.
اکثریت دیاسپورای (جامعهٔ دور از وطن) اوکراینی در قارهٔ آمریکا بر آزادی کشور و کسب استقلال تمرکز داشتند؛ بنابراین، در طول جنگ جهانی اول و مبارزه برای آزادی در اوکراین (۱۹۲۰–۱۹۱۹ میلادی)، دیاسپورای اوکراینی در ایالات متحده آمریکا و کانادا فعالانه به دنبال جلب حمایت دولت‌ها از آرمان خود بودند. نکتهٔ جالب نقش روتنی‌ها برای متقاعد کردن دولت ایالات متحدهٔ آمریکا در مورد گنجاندن منطقهٔ فراسوی کارپات به جمهوری چکسلواکی در سال ۱۹۱۹ میلادی است؛ دیاسپورای اوکراین نمایندگانی را به کنفرانس صلح پاریس فرستاد.
از سوی دیگر، دیاسپورای اوکراینی در امپراتوری روسیه، و به ویژه در آسیا، عمدتاً کشاورزی بود. پس از سال ۱۸۶۰ میلادی، دیاسپورا عمدتاً در مناطق ولگا و اورال قرار داشت، در حالی که در ربع آخر آن قرن، به دلیل کمبود فضا برای اسکان، دیاسپورا به سیبری غربی، ترکستان، خاور دور و حتی در منطقهٔ زلنی کلین (اوکراین سبز) گسترش یافت. در سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷ میلادی، ۱/۵۶۰/۰۰۰ اوکراینی به شرح زیر تقسیم شدند:
در دهه‌های بعدی، مهاجرت اوکراینی‌ها به آسیا افزایش یافت (تقریباً ۱/۵ میلیون اوکراینی مهاجرت کردند)، به طوری که در سال ۱۹۱۴ میلادی تقریباً ۲ میلیون اوکراینی در بخش آسیایی امپراتوری روسیه وجود داشت. در تمام امپراتوری روسیه، جمعیت دور از وطن اوکراینی بالغ بر ۳/۴ میلیون نفر بود. اکثر این جمعیت به دلیل عدم آگاهی ملی و نزدیکی با جمعیت محلیِ روسیه به ویژه در زمینهٔ مذهبی جذب شده بودند.
بر خلاف مهاجران اتریش-مجارستان، مهاجران اوکراینی در امپراتوری روسیه نه تشکیلات خود را ایجاد کردند و نه تعاملات زیادی با سرزمین خود داشتند. تنها، انقلاب ۱۹۱۷ میلادی اجازهٔ ایجاد تشکیلات اوکراینی را داد که با تولد دوبارهٔ ملی و سیاسی در اوکراین مرتبط بود.
جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه منجر به اولین مهاجرت گسترده سیاسی شد که با القای اعضایی با پیشینه‌های سیاسی، علمی و فرهنگی، جوامع موجود اوکراینی را تقویت کرد. علاوه بر این، برخی از این مهاجران جدید جوامع اوکراینی را در اروپای غربی و مرکزی تشکیل دادند. بدین ترتیب جوامع جدیدی در چکسلواکی، آلمان، لهستان، فرانسه، بلژیک، اتریش، رومانی و یوگسلاوی ایجاد شدند. بزرگترین آنها در پراگ بود که یکی از مراکز فرهنگ و زندگی سیاسی اوکراینی (پس از لویو و کراکوف) به حساب می‌آمد.
این گروه از مهاجران سازمان‌ها و جنبش‌های مختلفی را در ارتباط با گروه‌های مربوطه در نبرد برای استقلال ایجاد کردند. چند دانشگاه اوکراین تأسیس شد. علاوه بر این، بسیاری از این سازمان‌ها با دولت تبعیدی اوکراین، جمهوری خلق اوکراین مرتبط بودند.
در طول دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، جامعهٔ دور از وطنِ جدید ارتباط خود را با اوکراین شوروی حفظ کرد. جنبش شوروی دوستی ظاهر شد که در آن مخالفان سابق بلشویک‌ها شروع به استدلال کردند که اوکراینی‌ها باید از اوکراین شوروی حمایت کنند. برخی استدلال می‌کردند که باید این کار را انجام دهند زیرا جمهوری‌های شوروی رهبران انقلاب بین‌المللی بودند، در حالی که برخی دیگر ادعا کردند که سیاست‌های اجتماعی و ملی بلشویک‌ها به نفع اوکراین است. این جنبش شامل میخائیل گروشوسکی، ولدیمیر ویننیچنکو و یوهن پتروشویچ بود. بسیاری از مهاجران، به عنوان مثال میخائیل گروشوسکی، بازگشتند و به بلشویک‌ها کمک کردند تا سیاست اوکراینی کردن خود را اجرا کنند. با این حال، کنار گذاشتن اوکراینی‌سازی، بازگشت به جمع‌سازی و قحطی خودساختهٔ ۱۹۳۳–۱۹۳۲ میلادی به این گرایش پایان داد. بسیاری از پیوندها، به استثنای برخی از سازمان‌های شوروی دوست در کانادا و ایالات متحدهٔ آمریکا، شکسته شدند.
از سوی دیگر، جامعهٔ دور از وطن کانادایی و آمریکایی با جامعهٔ اوکراینی در گالیسیا و منطقهٔ فراسوی کارپات ارتباط برقرار کردند.
مهاجرت سیاسی در اواسط دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به دلیل بازگشت به وطن و کاهش دانشجویانی که در دانشگاه‌های اوکراین تحصیل می‌کردند کاهش یافت.
در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۲۰ میلادی، اوکراینی‌ها، غرب اوکراین را ترک کردند تا در قارهٔ آمریکا و اروپای غربی ساکن شوند. اکثر مهاجران در آرژانتین، برزیل، اروگوئه، پاراگوئه، فرانسه، بریتانیا و بلژیک مستقر شدند. بحران اقتصادی اوایل دههٔ ۱۹۳۰ میلادی بیشتر رویهٔ مهاجرت را متوقف کرد. بعداً میزان مهاجرت بالا گرفت. تعداد مهاجران را می‌توان به صورت تقریبی در نظر گرفت:
علاوه بر این، بسیاری از اوکراینی‌ها به دلیل عوامل سیاسی و اقتصادی، عمدتاً تجمیع‌سازی و قحطیِ سال ۱۹۲۰ میلادی، جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین را ترک کردند و در آسیا ساکن شدند.
دیاسپورای اوکراین، خارج از اتحاد جماهیر شوروی، حدوداً میان ۱/۷ تا ۱/۸ میلیون نفر بود که بر اساس مکان به شرح زیر تقسیم می‌شد:
بر اساس سرشماری شوروی در سال ۱۹۲۶ میلادی، ۳/۴۵۰/۰۰۰ اوکراینی در خارج از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین زندگی می‌کردند که به شرح زیر تقسیم می‌شوند:
در سیبری اکثریت قریب به اتفاق اوکراینی‌ها در منطقهٔ آسیای مرکزی و در زلنی کلین (اوکراین سبز) زندگی می‌کردند. در ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۳ میلادی، حدود ۴/۵ میلیون اوکراینی (بزرگتر از ارقام رسمی) در اتحاد جماهیر شوروی خارج از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین وجود داشت؛ در حالی که در آمریکا ۱/۲–۱/۱ میلیون اوکراینی وجود داشت.
دیاسپورای اوکراینی در سال ۱۹۳۱ میلادی، را می‌توان به شرح زیر شمارش کرد:
جمعیت اوکراینی دور از وطن در سال ۱۹۳۱ میلادی
در جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین، ۲۵/۳۰۰/۲۷۸ اوکراینی وجود داشت.
گو هه یونگ مورخ تازه‌کار () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با ایفای نقش شین سه-کیونگ در نقش گو هه-ریونگ یک بانوی مورخ آزادمنش و چا اون-وو، شاهزاده‌ای که به‌طور مخفیانه به عنوان یک رمان‌نویس فعالیت می‌کند، است. این مجموعه از ۱۷ ژوئیه تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد و همچنین در سطح بین‌المللی از نتفلیکس منتشر شد.
در انتشار نتفلیکس، سه شخصیت زیر در تیتراژ ابتدایی هر قسمت مطرح می‌شوند:
با توجه به تیتراژ مجموعه، بیش از دویست بازیگر در این مجموعه نقش داشته‌اند. در پایان هر قسمت، در ابتدا مجموعه‌ای از ۳۴ بازیگر ثابت و پس از آن بازیگران مختص آن قسمت نمایش داده می‌شود. علاوه بر این، زیرنویس‌های کره‌ای تعبیه شده در انتشار نتفلیکس، هر جمله را به شخصیت مربوط به آن نسبت می‌دهد.
کل بودجهٔ ۱۳ میلیارد وونی این مجموعه توسط نتفلیکس تأمین شد.
موزه کارخانه آرگو که در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ از کارخانه‌های فعال تولید نوشیدنی در ایران بود و از اولین کارخانه‌های صنعتی در ایران است. "کارخانه آرگو" به‌عنوان موزه‌ هنرهای معاصر و مرکز فرهنگی، در کارخانه‌ی تولید نوشیدنی سابق در مرکز شهر تهران؛ یکی از فضاهای بنیاد پژمان محسوب می‌شود. این کارخانه با معماری ویژه‌ در مرکز شهر، تقریبا ساختمانی مخروبه محسوب می‌شد و به مدت چهل سال متروکه ماند.
"شرکت آرگو" (A.R.G.O) در سال ۱۳۰۹ به عنوان شرکت نوشیدنی آبجو الکلی در ایران تاسیس شد و محصولات خود را با نام آرگو عرضه کرد. اولین "کارخانه آرگو" پایین تر از میدان فردوسی در خیابان کوشک (تقوی کنونی) ساخته شد. دومین کارخانه آرگو نیز در دهه ۳۰ شمسی در مهرآباد جنوبی بنا شد و جایگزین کارخانه تعطیل شده آرگو در فردوسی شد.
در اواسط دوره‌ی پهلوی با افزایش جمعیت تهران، تقسیم باغ‌ها و تراکم بیشتر بافت مسکونی باعث افزایش همسایگان آرگو شد، همسایه‌هایی که با ارسال شکواییه و امضای طومار نسبت به بوی نامطبوع حاصل از تخمیر و تولید الکل و آلودگی هوا شکایت می‌کردند.
در پی بالا گرفتن این شکایات، در سال ۱۳۳۲ محمد مصدق قانونی برای خروج کارخانه‌های رسومات از داخل شهر را به تصویب رساند. تا پنج سال بعد همه کارخانه‌های مشروب‌سازی تهران تعطیل و به خارج از شهر در آن زمان (مهرآباد جنوبی) منتقل شدند و کارخانه آرگو به مغازه آرگو تبدیل شد.
بنیاد پژمان در سال ۱۳۹۵ با هدف برای ایجاد فضای نمایشی و مرکز فرهنگی خود، "کارخانه آرگو" را با تاکید بر حفظ اصالت این بنا و احترام ویژه برای بافت قدیمی تهران خریداری کرد. بعد از اجرای سه نمایشگاه، نوسازی بنا زیر نظر معمار احمدرضا شریکر (ASA North) و با چالش‌های اقتصادی آن زمان در سال ۱۳۹۹ به پایان رسید. "کارخانه آرگو" بهمن ۱۳۹۹ با نمایشگاه انفرادی از نازگل انصاری‌نیا به صورت عمومی بازگشایی شد. فضای کارخانه بازسازی شده از ۴۶۰ متر مکعب به ۱۸۶۰ متر مکعب گسترش پیدا کرد. فضای فعلی "کارخانه آرگو" شامل حیاط، ۵ گالری، سینماتک. کافه، فروشگاه هنری، اتاق آرشیو، کتابخاته، دفتر خصوصی و دفتر موسسه است.
"کارخانه آرگو" به دلیل طراحی خاص، مورد توجه بسیاری قرار گرفت و موفق به دریافت جوایز بزرگ معماری در سطح جهانی شود.
این بنا، در سال 2022، به همراه دو پروژه‌ی ایرانی دیگر از میان ۴۶۳ اثر ارسالی از ۱۶ کشور در فهرست نامزدهای نهایی جایزه معماری آقاخان قرار گرفت و از این فهرست شش پروژه به عنوان برندگان نهایی انتخاب شدند که کارخانه آرگو، با طراحی مجدد احمدرضا شریکر (ASA North)، در میان این برندگان قرار داشت. جایزه‌ معماری آقاخان، در دوره‌های سه ساله اهدا می‌شود و هدف آن شناسایی و پاداش به مفاهیمی است که در معماری، با توجه به رویکردهایی در زمینه‌ی طراحی معاصر، مسکن اجتماعی، توسعه و بهبود، مرمت، استفاده مجدد و حفاظت از منطقه، و همچنین طراحی چشم انداز و بهبود محیط زیست، می‌توانند پاسخگوی نیازهای جوامع مسلمان باشند.
کارخانه آرگو همچنین موفق به دریافت جایزه‌ی معماری دزین در سال ۲۰۲۲ شد که توسط وبسایت دزین، یکی از تأثیرگذارترین وبسایت‌های معماری و طراحی جهان سازماندهی شده است. این جایزه سالانه بهترین معماری، دکوراسیون داخلی و طراحی در سطح جهان و همچنین استودیوها و معماران و طراحان منحصر به فرد را معرفی می‌کند و معیاری برای شناخت طراحی‌های برتر بین‌المللی و تحسین معماران و طراحان در سراسر دنیا است. این جوایز شامل سه بخش معماری، فضای داخلی و طراحی می‌شوند که در هر کدام از بخش‌ها ۱۴ دسته وجود دارد. در نهایت از هر بخش برنده‌ی نهایی انتخاب می‌شود و از سه اثر ویژه‌ی جایزه‌ی معماری دزین تجلیل خواهد شد.
در پنجمین دوره از این جوایز، کارخانه آرگو، در بخش بناهای فرهنگی در میان اسامی پروژه‌های انتخابی در مرحله‌ی نهایی یا لیست کوتاه این رقابت بین‌المللی حضور داشت که توانست برنده‌ی نهایی دو بخش، پروژه‌ی معماری منتخب سال و ساختمان فرهنگی سال شود.
مهران فیض امام‌دوست (زادهٔ ۲ آذر ۱۳۸۰) بازیکن والیبال اهل ایران است که برای باشگاه والیبال پیکان بازی می‌کند. وی سابقه عضویت در تیم ملی والیبال ایران و تیم ملی والیبال جوانان ایران را دارد.
پست تخصصی مهران فیض امام دوست در تیم ملی ایران، مدافع است. او در مسابقات والیبال قهرمانی زیر ۱۹ سال پسران جهان به همراه تیم ملی والیبال جوانان ایران به مقام قهرمانی جهان رسید. همچنین فیض امام دوست در مسابقات زیر ۲۱ سال جهان که با قهرمانی ایران به پایان رسید عضویت داشت.
شرکت خرده‌فروشی پاندا () شرکت خرده‌فروشی عربستانی است، که در سال ۱۹۷۸ توسط بندر طلعت حموه تأسیس شد.
پترومین () شرکت نفت عربستانی است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
سعودیا کارگو () شرکت هواپیمایی عربستانی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
شاورمر () شرکت صنایع غذایی عربستانی است، که در سال ۱۹۹۹ توسط عبدالمحسن الربیعه تأسیس شد.
تسالی فودز () شرکت صنایع غذایی عربستانی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
رستوران کودو () شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۳۱۶ شعبه در کشورهای عربی خلیج فارس، عربستان سعودی و بحرین می‌باشد.
هرفی () شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۱ توسط احمد السعید تأسیس شد.
الطازج () شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای عربستانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
البیک () شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای عربستانی است، که در سال ۱۹۷۴ توسط شکور ابوغزاله تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۱۲۰ شعبه رستوران در خاورمیانه می‌باشد.
اوه روح من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی پارک بو-یونگ، جو جونگ-سوک، لیم جو-هوان و کیم سول-گی است. این مجموعه از ۳ ژوئیه تا ۲۲ اوت ۲۰۱۵، جمعه و شنبه‌ها ساعت ۲۰:۳۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
نما کمیکال () شرکت صنایع پتروشیمی عربستانی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
الدریس پترولیوم () شرکت نفت و گاز عربستانی است، که در سال ۱۹۶۲ توسط محمد سعد الدریس تأسیس شد.
ویلیام مینت استاویلی (; – ) فرد نظامی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
نوول سالمون (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
جولیان اسوالد (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
چارلز اوگل، بارونت دوم (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
چارلز ادموند نوجنت (; ۱۷۵۹ – ۷ ژانویه ۱۸۴۴) فرد نظامی اهل بریتانیا بود.
جرارد نوئل (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
مایکل لو فانو (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
توماس میتلند، یازدهمین ارل لادردیل (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
آرتور فنشاو (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان گنجینه مقدس شده‌است.
جورج کریسی (; – ) فرد نظامی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا، نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
جورج کالاگان (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
مایکل پاتریک پولاک (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
ویلیام می (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
هنری لیچ (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
چارلز ادوارد لمب (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان دنبرو شده‌است.
جان دونالد کلی (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۸۷۱ – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده‌است.
جیمز هاوکینز-ویتشد (؛ ۱۷۶۲ – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
گراهام هموند، بارونت دوم (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جیمز الکساندر گوردون (؛ ۶ اکتبر ۱۷۸۲ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام هال گیج (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
پایگاه دریایی () پایگاه نیروی دریایی یا بندر نظامی، پایگاهی نظامی است، که کشتی‌های جنگی و شناورهای نیروی دریایی، در زمانی که مأموریتی در دریا ندارند، یا نیاز به ذخیره‌سازی مجدد دارند و یا جهت انجام عملیات تعمیر و نگهداری، در آنجا پهلو می‌گیرند. برخی از پایگاه‌های دریایی همچنین جایگاه موقت هواپیماهایی می‌باشند، که از متعلقات کشتی‌ها بشمار می‌آیند.
کیم سو-هیون (؛ زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۷۵)، بازیگر تئاتر موزیکال اهل کره جنوبی است. او از کالج موسیقی دانشگاه ملی سئول فارغ‌التحصیل شده‌است و در چندین اوپرا حضور پیدا کرده‌است، قبل از اینکه به‌طور رسمی بازیگری خود را در سال ۲۰۰۱ در "شبح اپرا" آغاز کند. او بلافاصله در تئاتر موزیکال به شهرت رسید و از آن زمان در تولیدات استیج‌های تئاتر موزیکال کره جنوبی مانند "جکیل و هاید"، "بانوی زیبای من"، "سه تفنگدار"، "الیزابت" و "ماری آنتوانت" حضور پیدا کرده‌است.
کوهومادا (به لاتین: Kohomada) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
والتر اولمان (۲۹ نوامبر ۱۹۱۰–۱۸ ژانویه ۱۹۸۳) یک محقق اتریشی- یهودی بود که در دهه ۱۹۳۰ اتریش را ترک کرد به بریتانیا مهاجرت کرد. او یک مرجع شناخته شده در اندیشه سیاسی قرون وسطی و به ویژه نظریه قانون است و در این زمینه‌ها آثار پرباری را منتشر کرد.
واسیلی اگوروویچ تایروف (یا واسیل؛ ۱۸۵۹–۱۹۳۸) یک شریک‌کار و دانشمند شوروی و ارمنی بود. او و پسر عمویش نرسس تایران پس از تحصیل در رشته شراب سازی در فرانسه، اولین کارخانه تولید براندی را در ارمنستان افتتاح کردند. تایروف مجله "بولتن شراب سازی" را در اودسا، اوکراین در سال ۱۸۹۲ تأسیس کرد مؤسسه انگور و شراب سازی تایروف. این اولین مؤسسه علمی شراب سازی در اودسا بود. بنای یادبودی به افتخار او در اودسا برای جشن تولد ۱۸۵ سالگی او برپا شد.
آبیاتگراسو () ایستگاهی در خط ۲ متروی میلان است. این ایستگاه یکی از دو پایانه جنوبی این خط است. این ایستگاه در ۱۷ مارس ۲۰۰۵ افتتاح شد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۸ شصت و یکمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۸ بین آ.اس. رم (مدافع عنوان قهرمانی) و اینتر میلان در ورزشگاه المپیک رم برگزارشد. درنهایت این آ.اس. رم بود که برای نهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
این اولین بار از سال ۱۹۸۰ بود که فینال جام حذفی به‌صورت تک‌بازی و در زمین بی‌طرف برگزار شد.
برایان بنر یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در داستان‌های مصور انتشارات مارول کامیکس است. این شخصیت را بیل مانتلو برای اولین بار در "هالک شگفت‌انگیز" شماره ۲ام (۱۹۸۲) خلق کرد.
برایان پدرش را یک هیولا می‌دانست و معتقد بود که او یک «ژن هیولا» را از او به ارث برده‌است، و از ترس اینکه [بنر] دیگری به دنیا بیاورد، هرگز فرزندی نخواهد داشت. در بزرگسالی، برایان با زنی به نام ربکا ازدواج کرد، دکترای خود را در فیزیک گرفت و در لوس آلاموس، نیومکزیکو، شغلی پیدا کرد که برای دولت ایالات متحده در پروژه‌ای برای توسعه روش پاکی برای ایجاد انرژی هسته‌ای کار می‌کرد. استرس شغلی او در نهایت باعث شد برایان به یک مرد معتاد الکل تبدیل شود و او اغلب اطرافیانش را سرزنش می‌کرد. یک روز در حالی که برایان در محل کار مست بود، به‌طور تصادفی درحالی که مشغول راه‌اندازی ماشین آلات محل کارش بود باعث انفجاری شد که به قیمت از دست دادن کارش تمام شد. برایان علیرغم عهدش برای بچه دار نشدن، ربکا را باردار کرد که تنها فرزندشان رابرت بروس بنر را به دنیا آورد.
برایان معتقد بود که بروس هم «ژن هیولا» و هم نقص ژنتیکی را به دلیل تصادف در لوس آلاموس به ارث برده‌است، بنابراین او را کاملاً نادیده گرفت و سعی کرد ربکا را از او دور نگه دارد. او غالباً بروس را تحت مراقبت پرستار بی‌توجهی می‌سپرد. وقتی بروس یک صبح از خواب بیدار شد و هدیه‌ای را که از مادرش گرفته بود، باز کرد دید که یک مدل پیچیده‌است و با وجود سن کمش آن مونتاژ را به راحتی باز کرد. این امر برایان را متقاعد کرد که فرضیات او در مورد بروس درست است.
او بروس را کتک زد و بعد از اینکه ربکا به کمک پسرش آمد، ربکا را نیز کتک زد. پس از تحمل چندین سال آزار برایان، ربکا سعی کرد با بروس از دست او فرار کند. برایان متوجه شد که همسر و پسرش در حال فرار هستند. و سر ربکا را به سنگ کوبید و او را در مقابل چشمان پسر کوچکشان کشت. برایان موفق شد بروس را از شهادت علیه خود در دادگاه برای قتل ربکا بازدارد و گفت که اگر این کار را انجام دهد، به جهنم خواهد رفت. بروس که ترسیده بود شهادت داد که پدرش هرگز با او یا ربکا بدرفتاری نکرده‌است، و مادرش سعی کرد بدون دلیل فرار کند. برایان به دلیل کمبود شواهد از محکومیت فرار کرد. اما بلافاصله در حالت مستی دوباره دستگیر شد، سپس به یک مؤسسه روانپزشکی رفت. در همین حال، بروس تحت مراقبت عمه خود سوزان، که اکنون به عنوان خانم دریک شناخته می‌شود، قرار گرفت.
پس از ۱۵ سال حبس، برایان، که اعتقاد بر این است که آمادگی بازگشتن به جامعه را دارد. تحت مراقبت بروس به جامعه بر می‌گردد. و او به صورت مشروط آزاد می‌شود. زندگی با بروس باعث شد که توهمات برایان دوباره شروع شود و در سالگرد مرگ ربکا، برایان و بروس در یک شب طوفانی بر سر قبر ربکا با هم درگیر شدند. در حین مبارزه، بروس به‌طور تصادفی برایان را با کوبیدن سر او به سنگ قبر ربکا کشت. بروس خاطرات زندگی برایان با او و مرگش را سرکوب کرد، و خود را به این باور رساند که او بی گناه است.
روح برایان پس از مرگ صاحبش، هالک را تحت تعقیب قرار داد و اغلب به نظر می‌رسید که به او طعنه می‌زند و بیان می‌کند که رفتار بروس بهتر از رفتار خودش نیست. یکی از داستان‌های برجسته نشان می‌دهد که جمجمه قرمز از فناوری دستکاری ذهن استفاده می‌کند تا هالک، هالک جاگرنات (برایان بنر) را به‌عنوان پدرش ببیند و از او برای حمله به قهرمانان دیگر استفاده کند، اما این نقشه شکست خورد زمانی که جوگرنات تلاش‌های هالک را ستایش کرد (چیزی که برایان واقعی هرگز انجام نداده بود)."The Incredible Hulk" vol. 2 #404
هنگامی که بروس بنر و هالک پس از وقایع بازگشت قهرمانان با هم ترکیب شدند، بروس خود را در جهنم پیدا کرد. جایی که با چندین دشمن سابق از جمله پدرش برایان ملاقات کرد. بروس توسط برایان، لیدر و مستریو وحشتزده شد. او سرانجام در مقابل پدرش ایستاد و به او حمله و خفه کرد و سپس با تصور همسرش، بتی راس به زمین بازگردانده شد. پس از مواجهه با پدرش، آزار و اذیت بروس توسط برایان متوقف شد. وقتی بروس از بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک رنج می‌برد، آقای شگفت‌انگیز برای درمان او (بر اساس درمانی ایجاد شده توسط لیدر)، جسد برایان بنر را نبش قبر کرد تا مقداری از دی ان ای او را جمع‌آوری کند.
با نمونه‌های به‌دست‌آمده، آقای شگفت‌انگیز موفق شد هالک را معالجه کند و به مرد مورچه‌ای دستور داد تا نمونه‌های ژن برایان را در دی ان ای خود بنر وارد کند، با جهش انرژی که پس از بازگشت هالک به شکل انسان آزاد می‌شد. دی‌ان‌ای سالم وارد سیستم بدنی بروس بنر شد. بروس متعاقباً به زیارت قبر پدرش رفت و از سردرگمی خود دربارهٔ احساساتش نسبت به پدرش ابراز تاسف کرد و به این واقعیت اشاره کرد که اکنون با وجود مشکلات قدیمی با او، زندگی خود را مدیون آن مرد است.
در «انتقام‌جویان: ابتکار»، قهرمان تروما، که قدرت تبدیل شدن به بدترین وحشت رقیب را دارد، از پوشش برایان بنر در برابر هالک در طول جنگ جهانی استفاده کرد. بروس تلویحاً گفته‌است که کشتن پدرش در واقع یک تصادف نبوده و نشان می‌دهد که بعید است که او مرتکب چنین «اشتباهی» به‌طور غیرمستقیم در شکل انسانی محدودتر خود شود."The Incredible Hulk" vol. 2 #603. Marvel Comics. حافظه برایان همچنین باعث شد که بروس، مبارزه خود را با پسرش اسکار متوقف می‌کند.
وقتی برایان دوباره سعی کرد ربکا را بکشد، هالک در نهایت در کنار اسکار با او مبارزه کرد. برایان از خشم هالک نسبت به او تغذیه کرد و قوی تر شد. هالک در عوض بر احساسات مثبت الهام گرفته از بقیه متحدانش تمرکز کرد"The Incredible Hulk" vol. 2 #620. Marvel Comics. و در نهایت برایان بنر را شکست داد.
برایان بنر به نوعی روحی که ساسکواچ نام دارد را در اختیار داشت و به دنیای زنده‌ها بازگشت و پس از فهمیدن اینکه پدرش پشت این موضوع است و دلیل اینکه چرا جیلبیت (عضو جوخه شورش) کنترل قدرت خود را از دست داد، نقشه برایان را از بین برد و انرژی گاما را از ساسکواچ تخلیه کرد تا او را به سمت والتر لانکوفسکی برگرداند.
این کار به قیمت به دام انداختن برایان بنر در بدن هالک انجام شد و فاش شد که روح برایان بنر توسط موجودی به نام «یکی از همه» آموزش داده می‌شد. مرد جاذب با نام مستعار سگ قرمز مقداری از انرژی گامای هالک را جذب کرد تا برایان بنر را وارد بدن هالک کند."The Immortal Hulk" #9. Marvel Comics.
برایان بنر دارای هوش شگفت‌انگیزی است. هنگامی که برایان بنر در طول داستان جنگ هرج و مرج زنده شد، او توانایی تبدیل شدن به ترکیبی از گولت هالک (نسخه جهش یافته برایان بنر) و مایسترو را به دست آورد. در حالی که در این حالت، برایان بنر نسبت به بروس از قدرت کمتری برخوردار بود و او را به عنوان موجودی قدرتمند می‌دانست. در شکل ارواح، برایان بنر می‌تواند موجوداتی با قدرت گاما خلق کند.
ویکی‌پدیا انگلیسی https://en.m.wikipedia.org/wiki/Brian_Banner
Bill Mantlo (w), Mike Mignola (p), Gerry[2] Talaoc (i). "Monster" The Incredible Hulk v2, #312 (), Marvel comic
آفوری سنترو () ایستگاهی در خط ۳ مترو میلان است که در ۲۶ مارس ۲۰۱۱، بیست و یک سال پس از افتتاح ایستگاه اصلی خط افتتاح شد. این یکی از چهار ایستگاه در خط ۳ این شهر است که در سال ۲۰۱۱ به روی عموم باز شد.
آفوری اف‌ان () ایستگاهی در خط ۳ مترو میلان، در ایتالیا است که در ۲۶ مارس ۲۰۱۱، بیست و یک سال پس از افتتاح ایستگاه اصلی خط افتتاح شد. این یکی از چهار ایستگاه در خط ۳ این شهر است که در سال ۲۰۱۱ به روی عموم باز شد.
آمندولا () ایستگاهی در خط ۱ متروی میلان در میلان ایتالیا است. ایستگاه زیرزمینی در ۱ نوامبر ۱۹۶۴ به عنوان بخشی از خط متروی میلان، بین محله سستو مارلی و لوتو افتتاح شد.
بلگرانو (به انگلیسی: Belgrano) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش گوایمالن در استان مندوزا واقع شده‌است.
این محله از شمال با خیابان Capilla de Nieve و خیابان Virgen de las Nieves در جنوب با خیابان گودوی کروز و خیابان بلگرانو، در شرق با خیابان لیبرتاد و خیابان ویکتوریا و در غرب با خیابان میتر محدود می‌شود. مساحت محله بلگرانو ۴٫۵۸ کیلومتر مربع است.
آساگو میلانوفیوری فروم () ایستگاهی در خط ۲ متروی میلان، در حومه جنوبی آساگو است. این خط جنوبی ترین ایستگاه شبکه متروی میلان است.
آساگو میلانوفیوری نورد () ایستگاهی در خط ۲ متروی میلان، در حومه جنوبی منطقه آساگو است. این خط در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد.
باند نر () ایستگاهی در خط ۱ متروی میلان در میلان ایتالیا است. ایستگاه زیرزمینی است و در محله پیزا گیوونی واقع شده است. این ایستگاه در سال ۱۹۷۵ افتتاح شده است.
سورین لئوپولد اُبست (به انگلیسی: Seweryn Obst) (زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۸۴۷ میلادی – درگذشتهٔ ۲ ژانویه ۱۹۱۷ میلادی) نقاش، تصویرگر و قوم‌نگار لهستانی بود.
سورین اُبست در برزو نیژنی، نیژنی بریزیو کنونی []، کوسیو رایون، اوکراین به دنیا آمد.
سورین اُبست در چندین مدرسهٔ محلی در سراسر گالیسیا و وولینیا تحصیل کرد، سپس در سال ۱۸۶۴ میلادی برای تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا در وین رفت و در آنجا با کارل فون بلاس (Karl von Blaas) و ادوارد فون انگرث (Eduard von Engerth) تحصیل کرد. او همچنین از کریستین روبن (Christian Ruben) درس خصوصی گرفت. در سال ۱۸۷۴ میلادی او به خانه بازگشت و پرتره‌های نقاشی زندگی خود را برای خانواده‌های اصیل، از جمله بوهوسویچ‌های بوکوفینا و زادوروویچ‌های تولوماچ رایون ساخت.
او از کودکی به منطقه هوتسول علاقه داشت و چندین سال در آنجا ساکن بود و همچنین در ورخوینا و یارمچا زندگی می‌کرد. او نه تنها صحنه‌هایی از زندگی هوتسول‌ها را نقاشی کرد، بلکه داستان‌ها و اشیاء عامیانه را جمع‌آوری کرد و مطالعات قوم‌نگاری انجام داد. او با برخی از آنچه دید، دو آلبوم از طرح‌های نقوش تزئینی از فلزکاری، کنده‌کاری، بافندگی و گل‌دوزی خلق کرد. این آلبوم‌ها به موزۀ دزیدوشیکی (Dzieduszycki Museum) []، در لوو (Lwów) ارائه شد.
او در سال ۱۸۸۳ میلادی به لوو (اکنون لویو، اوکراین، سپس به‌طور رسمی به لمبرگ) نقل مکان کرد و برای کتاب‌های متعددی در مورد هنرها و صنایع‌دستی دهقانان تصویرسازی کرد. برخی از آنها توسط ولودیمیر شوخویچ (Wołodymyr Szuchewycz) در مطالعات قابل توجه خود دربارهٔ هوتسول‌ها استفاده شد. تا سال ۱۸۹۸ میلادی کارگاهی داشت که در آن نقاشی نیز تدریس می‌کرد. او آثارش را در سراسر منطقه و لندن به نمایش گذاشت. پس از سال ۱۹۱۰ میلادی، او در خانهٔ سالمندان برای هنرمندان، زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۱۲ میلادی یک مراسم مروری بر آثار اُبست برگزار شد.
نهایتاً او در ۲ ژانویهٔ سال ۱۹۱۷ میلادی در لمبرگ درگذشت؛ او را در گورستان لیچاکف در مقبرهٔ خانوادهٔ ریدلف به خاک سپردند.
بیکوکا () ایستگاهی در خط ۵ متروی میلان است. این ایستگاه در سال ۲۰۱۳ افتتاح شد.
بینگامی () ایستگاه پایانه شمالی خط ۵ مترو میلان است. این ایستگاه در سال ۲۰۱۳ افتتاح شد.
یک بازی بر پایه بلاک چین (همچنین به عنوان یک بازی NFT یا یک بازی رمزنگاری شناخته می‌شود) به بازی ویدیویی گفته می‌شود که شامل عناصری از فناوری‌های بلاک چین مبتنی بر رمزنگاری (encryption) باشد. عنصر بلاک‌چین در این بازی‌ها اغلب مبتنی بر استفاده از ارزهای دیجیتال یا توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) است که شرکت‌کنندگان در بازی می‌توانند آن‌ها را بخرند، بفروشند یا با سایر بازیکنان معامله کنند، به‌طوری‌که ناشر بازی ممکن است به عنوان نوعی درآمدزایی، از هر تراکنش هزینه‌ای را به صورت عددی یا درصدی دریافت می‌کند. در برخی موارد، بازیکنان بازی‌های بلاک چین به اندازه‌ای درآمد کسب کرده‌اند که بتوانند هزینه‌های زندگی را بپردازند، بنابراین این بازی‌ها به دسته‌ای از بازی‌های ویدئویی تحت عنوان بازی برای کسب درآمد نیز شناخته می‌شوند. در حالی که بازی‌های بلاک چین از سال ۲۰۱۷ در دسترس هستند، بازی‌های بلاک چین تنها در سال ۲۰۲۱ توجه صنعت بازی‌های ویدیویی را به خود جلب کرده‌اند، به طوری که چندین ناشر AAA قصد قوی برای کشف پتانسیل خود و همچنین انتقاد بازیکنان، توسعه‌دهندگان و شرکت‌های داخلی موجود در صنعت بازی را ابراز کرده‌اند.
فناوری بلاک چین، مانند ارزهای دیجیتال و NFT، به عنوان راه‌های کسب درآمد اضافی برای بازی‌های ویدیویی در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری از بازی‌های سرویس زنده، گزینه‌های سفارشی‌سازی درون بازی را ارائه می‌کنند، مانند پوسته شخصیت یا سایر آیتم‌های درون بازی، که بازیکنان می‌توانند آن‌ها را کسب کنند و با استفاده از ارز درون بازی با دیگر بازیکنان معامله کنند. برخی از بازی‌ها همچنین امکان داد و ستد اقلام مجازی را با استفاده از ارزهای واقعی فراهم می‌کنند، اما این ممکن است در برخی از کشورهایی که بازی‌های ویدیویی شبیه قمار هستند غیرقانونی باشد و منجر به مشکلات بازار سیاه مانند معامله آیتم‌های مجازی داخل بازی شده‌است، و بنابراین ناشران معمولاً از اجازه دادن به بازیکنان برای کسب درآمد واقعی از بازی‌ها اجتناب می‌کنند. بازی‌های بلاک چین معمولاً به بازیکنان اجازه می‌دهند تا این آیتم‌های درون بازی را با ارزهای رمزنگاری شده مبادله کنند، که سپس می‌توان آن‌ها را با پول مبادله کرد، تا به این شکل از مشکلات مرتبط با بازارهای سیاه به دلیل مسئولیت‌پذیری بلاک چین جلوگیری شود.
اولین بازی شناخته شده‌ای که از فناوری‌های بلاک چین استفاده کرد، کریپتوکیتیز بود که توسط Axiom Zen در نوامبر ۲۰۱۷ برای رایانه‌های شخصی راه اندازی شد، به اینصورت که بازیکن NFTها را با ارز دیجیتال آتریوم خریداری می‌کرد، هر NFT متشکل از یک حیوان خانگی مجازی بود که بازیکن می‌توانست با سایر حیوانات مجازی اقدام به نسل‌کشی کند تا فرزندانی با آن ایجاد کند که از ترکیب صفات آنها به عنوان NFTهای جدید بهره ببرد. این بازی در دسامبر ۲۰۱۷ زمانی که یک حیوان خانگی مجازی بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا فروخته شد، خبرساز شد. "CryptoKitties" همچنین باعث شد تا مشکلات مقیاس‌پذیری بازی‌های برپایهٔ آتریوم را نشان داد، به اینصورت که در مدت کوتاهی پس از راه‌اندازی، تراکم قابل‌توجهی را در شبکه آتریوم ایجاد نمود و تقریباً %۳۰ از کل تراکنش‌های آتریوم در آن زمان برای بازی انجام شد و تراکنش‌های بازیکن را به تأخیر انداخت. Axiom Zen نگران بود که آتریوم پس از راه‌اندازی نسخه موبایلی بازی، به ویژه با هجوم کاربران چینی، با مشکلات بیشتری روبرو شود. نمونه اولیه دیگر "The Sandbox" است که توسط آنیموکو برندز در سال ۲۰۲۱ راه اندازی شد. در بازی پشتیبانی شده توسط بلاک چین، بازیکنان می‌توانند آیتم‌های درون بازی را با استفاده از جعبه ابزار بازی بسازند و سپس آن‌هایی را که از یک ارز دیجیتال مخصوص بازی استفاده می‌کنند به دیگران بفروشند تا در مناظر مجازی خود نمایش دهند. "Axie Infinity" که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، نمونه‌ای از یک بازی «بازی برای کسب درآمد» است، که در آن بازی بازیکنان را تشویق می‌کند تا NFTها موجود در بازی را خریداری کنند و آنها را از طریق فعالیت‌های خود در بازی بهبود ببخشند و سپس این NFTها توسط ناشر به سایر بازیکنان فروخته می‌شود و به بازیکنان توسعه دهنده پاداش داده می‌شود. در فیلیپین که این بازی بیشترین محبوبیت را داشت، برخی از بازیکنان توانستند با بازی و مشارکت در ساختار مالی بازی، به اندازه‌ای کسب درآمد کنند که بتوانند هزینه‌های زندگی خود را توسط این کار بپردازند.