moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ماهیچه برای آنکه به حالت انقباض درآید احتیاج به انرژی دارد. منبع اصلی انرژی ماهیچه آدنوزین تری فسفات است که به مقدار کمی در ماهیچه وجود دارد ولی به مقدار زیادی انرژی ،آزاد می‌کند. کراتین فسفات(CP) منبع انرژی دیگری است که در سلول‌های ماهیچه‌ای ذخیره می‌شود. اگر مقدار آدنوزین تری فسفاتِ موجود در سلول بیش از اندازه لازم باشد انرژی اضافی صرف تولیدکراتین فسفات می‌شود و در نتیجه مقدار بیشتری از انرژی ذخیره خواهد شد. به مجرد ذخیره آدنوزین تری فسفات در ماهیچه کراتین فسفات موجود به سرعت و سهولت به تولید آدنوزین تری فسفات منجر می‌شود و در نتیجه کراتین فسفات باعث ثابت ماندن مقدار آدنوزین تری فسفات ماهیچه می‌شود.
انرژی حاصل از کراتین فسفات و آدنوزین تری فسفات برای مدت کوتاهی(در حد چند دقیقه) انرژی لازم برای انقباض عضلانی را تأمین می‌کنند. بنابراین در فعالیت‌های شدید بدنی که بیش از چند دقیقه طول می‌کشد باید منبع دیگری از انرژی وجود داشته باشد. این انرژی از تجزیه گلیگوژن (پلیمری از زیرواحد های گلوکز) حاصل می‌شود و چون این واکنش در مجاورت اکسیژن قرار می‌گیرد آن را هوازی یا (با اکسیژن) می‌گویند.
اگر اکسیژن به اندازه کافی برای این واکنش‌های شیمیایی وجود نداشته باشد در ماهیچه اسیدلاکتیک تولید می‌شود. قسمت اعظم این اسیدلاکتیک مجدداً به گلوکز و گلیگوژن تبدیل می‌شود و مقداری از آن در ماهیچه بر جای می‌ماند.
در ورزشهای سخت و طولانی و مخصوصاً افرادی که از آمادگی جسمانی کمی برخوردارند خستگی و درد شدید ماهیچه‌ها بعد از ورزش مربوط به اسیدلاکتیک باقی‌مانده در ماهیچه ‌است،پس میزان خستگی با مقدار اسیدلاکتیک موجود در ماهیچه رابطه مستقیم دارد.
تولید انرژی در بدن به ۳ طریق انجام می‌گیرد که ۲ طریق آن‌ها برای تولیدآدنوزین تری فسفات نیاز به اکسیژن ندارند (بی هوازی) و در سومین طریقه وجود اکسیژن کاملاً ضروری است که به آن (هوازی) گویند:
در ورزشهایی چون: پرتاب نیزه، پرتاب دیسک، دو ۱۰۰ متر و شیرجه یا فعالیت‌هایی که زمان اجرای آن بسیار کم است (حدود ۱۰ ثانیه) و با حداکثر شدت و سرعت انجام می‌شوند انرژی مورد نیاز را از این سیستم تأمین می‌کنند. آدنوزین تری فسفات وکراتین فسفات موجود در ماهیچه به صورت ذخیره وجود دارند و به هنگام فعالیت انرژی مورد نیاز را تهیه می‌کنند. در این سیستم برای تأمین انرژی احتیاجی به حضور اکسیژن نیست (بی هوازی)
در ورزشهایی که زمان اجرای آن‌ها بین ۱ تا ۳ دقیقه طول می‌کشد انرژی مورد نیازشان را از این طریق تأمین می‌کنند مثل دوهای ۴۰۰ و۸۰۰ متر وکشتی.
هنگام اجرای این فعالیت‌ها اکسیژن به قدر کافی در ماهیچه موجود نیست از اینرو گلوکز موجود در ماهیچه به اسیدلاکتیک و آدنوزین تری فسفات تبدیل می‌شود. در حقیقت در این سیستم گلوکز عامل اصلی تأمین‌کننده انرژی ماهیچه‌است.
اغلب موجودات زنده‌ برای ادامه زندگی و فعالیت احتیاج به اکسیژن دارند. بعد از چند دقیقه که اکسیژن به بدن نرسد، نه آدنوزین تری فسفات در بدن ساخته می‌شود و نه انرژی وجود دارد و در نتیجه زندگی پایان می‌یابد. در ورزشهایی که بیش از ۳ دقیقه طول می‌کشد ماهیچه‌ها انرژی مورد نیاز را از تجزیه مواد غذایی در مقابل اکسیژن بدست می‌آورند. در دوهای ماراتن، کوهنوردی و… آدنوزین تری فسفات مورد نیاز ماهیچه‌ها از این طریق تأمین می‌گردد.
پروتئین‌ها، گلیگوژن و چربیها از جمله مواد غذایی هستند که در این سیستم مورد استفاده قرار می‌گیرد و بیشترین مقدار تولید آدنوزین تری فسفات را نیز دارد.
همان‌طور که گفته شد برای اینکه بدن از حالت استراحت به حالت فعالیت درآید واکنش‌های متعددی در ماهیچه صورت می‌گیرد تا انرژی لازم کسب شود.
همچنین برگشت بدن از حالت فعالیت به حالت استراحت نیز بسیار مهم است که آن را برگشت به حالت اولیه یا تجدید قوا (Recovery) گویند. ذخیره اکسیژن بدن هنگام فعالیت‌های شدید به مصرف سوخت و ساز بدن می‌رسد؛ در نتیجه هنگام استراحت مقدار اکسیژنی که از ذخیره بدن گرفته شده‌است باید دوباره به بدن بازگردد و اسیدلاکتیک جمع شده در ماهیچه‌ها نیز باید از سلول‌های ماهیچه‌ای خارج شود که البته هر دو نیز هوازی هستند.
انرژی از دست رفته بدن را وام اکسیژن (Oxygen Debt) گویند.
مقدار وام اکسیژن برابر است با مقدار اکسیژن مورد نیاز در هنگام فعالیت؛ اگر نوع فعالیت شخص ملایم، طولانی و یکنواخت باشد بدن می‌تواند انرژی مورد نیاز را از هوا بگیرد و وام اکسیژن به وجود نمی‌آید والی اگر فعالیت شخص شدید باشد به‌طوری‌که او مجبور باشد با کمبود انرژی به فعالیت خود ادامه دهد مبتلا به وام اکسیژن می‌شود.
مدت زمانی که طول می‌کشد تا بدن به حالت اول برگردد بستگی به مدت زمان و شدت فعالیت ورزشی و همچنین آمادگی جسمانی فرد دارد؛ بعد از فعالیت‌ها در ۲ یا ۳ دقیقه اول مصرف اکسیژن به شدت پایین می‌آید اما از این شدت به تدریج کاسته می‌شود تا به حالت یکنواخت برسد.
اگر شخص بعد از فعالیت ورزشی خود، به جای استراحت، کار ساده‌ای مثل راه رفتن یا دویدن آرام (سرد کردن) را انجام دهد اسیدلاکتیک موجود در بدن زودتر از بین می‌رود (در این مورد در فصل علم تمرین به‌طور کامل توضیح داده شده‌است)
دستگاه گردش خون از رگها و قلب تشکیل شده که خون تیره و روشن در آن‌ها جریان دارد. قلب به صورت تلمبه‌ای قوی خون روشن را از راه سرخرگ آئورت و خون تیره را از طریق سرخرگ ششی به اندام های بدن و شش ها می‌فرستد و از طرفی سیاهرگهای اجوف فوقانی و تحتانی خون تیره را از بدن به قلب برمی‌گردانند. به استثنای سیاهرگ ششی که خون روشن را از ششها به قلب برمی‌گرداند.
سلول ‌های بدن پیوسته در حال فعالیت اند و برای ادامه حیات و فعالیت خود موادی را می‌سوزانند و مواد دیگری را دفع می‌کنند دستگاه گردش خون عهده‌دار رساندن مواد سوختنی به سلول‌ها و خارج کردن مواد زائد است.
قلب از چهار حفره تشکیل شده‌است. دو حفره در طرف راست و دو حفره در طرف چپ. دو حفره بالایی را دهلیز و دو حفره پایینی را بطن می‌گویند. بطن باعث به حرکت درآمدن خون در بدن می‌شود و اگر بطن از انقباض بیفتد خون از گردش خواهد ایستاد.
شکل قلب شبیه مخروطی است که قاعده آن در بالا و نوک آن در پایین در انتهای بطن‌ها است. در موقع ضربان دو دهلیز با هم منقبض می‌شوند و بعد از مدت نسبتاً کوتاهی دو بطن منقبض می‌شوند بعد از این انقباض توقف بیشتر و طولانی تری وجود دارد که به منزلة استراحت قلب است.
مدت انقباض بطن‌ها در افراد بالغ 0.3 ثانیه و مدت انبساط آن‌ها 0.5 ثانیه طول می‌کشد روی هم رفته یک دوره کامل قلبی 0.8 ثانیه طول می‌کشد بنابراین در هر دقیقه تقریباً 75 دورة قلبی صورت می‌گیرد و این رقم را تعداد ضربان قلب گویند.
همان‌طور که می‌دانید در حدود 8 درصد وزن بدن را خون تشکیل می‌دهد یعنی یک شخص معمولی با وزن در حدود 70 کیلوگرم دارای 5 تا 6 لیتر خون است قسمت اعظم خون را گلبول‌های قرمز تشکیل می‌دهند. کمبود اکسیژن معمولاً موجب افزایش گلبولهای قرمز خون می‌شود به همین دلیل است که در ارتفاعات زیاد ورزشکاران استقامتی قادر نیستند رکوردهای جهانی از خود به جا بگذارند چون در مکان‌های مرتفع فشار نسبی اکسیژن در هوای تنفسی کم است و شخص ورزشکار قادر نیست به راحتی اکسیژن مورد نیاز را در هنگام ورزش از هوا کسب کند لذا این امر در کارایی او اثر نامطلوب می‌گذارد.
طبق تعاریف کتاب‌های فیزیولوژی، تنفس عبارت است از جذب اکسیژن و دفع انیدریدکربنیک به وسیله سلول زنده، خواه این سلول حیوانی باشد، خواه نباتی.
عمل تنفس طی ۲ مرحله متمایز انجام می‌شود:
تنفس خارجی: که عبارت است از حرکت هوا به داخل ریه‌ها، انتقال اکسیژن از ریه‌ها به خون و انتقال انیدریدکربنیک از خون به ریه‌ها.
تنفس سلولی یا داخلی: که شامل جذب اکسیژن و تولید انیدریدکربنیک توسط سلول‌ها می‌شود.
انقباض حجاب حاجز یا دیافراگم و پایین آمدن در محوطه شکم باعث بزرگ شدن قفسه سینه از بالا به پایین می‌شود. هم‌زمان با این عمل ماهیچه‌ها شکم به‌تدریج شل می‌شود و با انقباض ماهیچه‌ها بین دنده‌ای، دنده‌ها به بالا کشیده می‌شود و استخوان جناغ را به جلو می‌راند این عمل قفسه سینه را از جلو به عقب می‌برد و از طرفین بزرگ می‌کند؛ با بزرگ شدن حجم قفسه سینه فشار موجود در ریه‌ها از فشار جو کاهش می‌یابد و باعث حرکت هوا به داخل ریه‌ها می‌شوند این عمل آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا فشار هوا در ریه‌ها با فشار جو برابر گردد.
کلیه اعمال بالا را دم گویند.
اما عمل بازدم در حالت استراحت نتیجه شل شدن ماهیچه‌ها دمی و بازگشت ریه‌ها به حالت قبل صورت می‌گیرد با بالا رفتن ماهیچه دیافراگم و بازگشت حجم قفسه سینه به حالت استراحت، فشار هوا در ریه‌ها از جو بیشتر می‌شود و آن قدر هوا از ریه‌ها خارج می‌شود تا فشار ریه‌ها دوباره با فشار جو برابر گردد، عمل بازدم در حالت ورزش کاملاً تغییر کرده و از یک حرکت پاسیو (غیرفعال) به یک حرکت اکتیو (فعال) تبدیل می‌شود.
حجم هوایی که با هر بار حرکت به داخل ریه‌ها جریان می‌یابد را حجم جاری می‌نامند و مقدار آن بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی لیتر است و تهویه ریوی عبارت است از حجم جاری ضرب در تعداد حرکات تنفسی در دقیقه که معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ بار در حالت استراحت است.
در هنگام ورزش تعداد حرکات تنفسی افزایش پیدا می‌کند و عمیق‌تر می‌شود تا جایی که در فعالیت‌های شدید ورزشی ماهیچه‌ها دمی و بازدمی فعال می‌شوند و تهویه ریوی تا حدود ۱۰۰ لیتر در دقیقه افزایش می‌یابد. حداکثر تهویه ریوی ممکن است به ۱۵۰ لیتر در دقیقه هم برسد ولی افزایش تهویه ریوی اگر از ۱۰۰ لیتر در دقیقه بیشتر شود به افزایش جذب اکسیژن کمکی نمی‌کند زیرا به نظر می‌رسد که انتقال اکسیژن بیش از این مقدار به بافتها، توسط ماهیچه‌ها قلب و ماهیچه‌ها تنفس محدود می‌شود.
الف:فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی، جک اج ویلمور - دیوید ال کاستیل ترجمه دکتر ضیا معینی- دکتر فرهاد رحماني نيا - رجبی- آقا علی‌نژاد -سلامی پنج استاد. جلد 2
ب:فیزویولوژی ورزشی فاکس و ماتیوس ترجمه دکتر خالدان. جلد 2
پ:فيزيولوژي در تمرينات ورزشي دكتر محمد رسول بياتيفيتنس.
ت:بیولوژی فعالیت‌های بدنی ادینگتون ترجمه دکتر نیکبخت. جلد 1
ج:فیزویولوژی کچ ترجمه دکتر خالدان. جلد 1
ح:دكتر رنجی، علی، علم پرورش اندام، انتشارات پردیس، ۱۳۸۴.
نوح یکم سامانی (نوح بن نصر) معروف به امیر حمید و دارای کنیه ابومحمد (۳۴۳ – ۳۳۱ ه‍.ق) از پادشاهان سامانی بود.
نوح بن نصر در سال ۳۳۱ ه‍.ق به جای پدر در بخارا فرمانروای فرارود شد. روزگار فرمانروایی پرآشوبی داشت تا بدان‌جا که چند گاهی از تاج و تخت جدا شد اما دوباره مقام خویش را به دست آورد.
نوح همراه وشمگیر بن زیار بر گرگان چیره شد و در سال ۳۳۳ ه‍.ق به ری و اصفهان لشکر کشید.
از رویدادهای مهم دورهٔ او مخالفت ابوعلی احمد چغانی فرماندهٔ لشکر اوست که مرو و بخارا را در سال ۳۳۵ ه‍.ق فتح کرد و وزیر نوح، ابوالفضل محمد بن احمد سلمی مروزی ملقب به «حاکم جلیل» و «شمس‌الائمه» را کشت ولی پس از مدتی با نوح صلح کرد، اما چون در نبرد با بوییان کاری از پیش نبرد و با رکن‌الدوله صلح کرد از این‌رو نوح او را از خراسان عزل کرد ولی ابوعلی به کمک رکن‌الدوله منشور حکومت خراسان را از مطیع عباسی دریافت کرد و در سال ۳۴۳ نوح در بخارا درگذشت.پژوهشکدهٔ باقرالعلوم (به بهره‌گیری از منابع قدیمی. بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹. وی به ابوالفضل بن احمد بن حمویه در جنگ آمل امان‌نامه داد.
منصور یکم سامانی (ابوصالح منصور بن نوح) معروف به امیر سدید (۳۶۵ – ۳۵۰ ه‍. ق) از پادشاهان سامانی بود.
منصور یکم، جانشین عبدالملک، در طی سلطنت پانزده ساله‌اش٬به سنّت پیشینیان خود به پشتیبانی و پروردن دانشوران و شاعران و مفسران همت گماشت. به فرمان این امیر، که به تفسیر راغب بود، ابوعلی محمّد بن عبدالله، از سال ۳۵۲ هجری به ترجمه تاریخ الامم و الملوک طبری مبادرت کرد. وی، در ضمن ترجمه، مطالبی را از اصل عربی حذف کرد و از کتب و منابع مطالبی نیز بر آن افزود. از
این رو، این کتاب از صورت ترجمه بیرون آمد و رنگ و شکل تألیف به خود گرفت و به تاریخ بلعمی نام‌ور گشت.
هم‌زمان با همان تاریخی که تاریخ طبری به فارسی برگردانده شد، به امر منصور یکم، گروهی از دانشوران اقدام به ترجمه جامع البیان فی التفسیرالقرآن به زبان پارسی کردند. از وجوه اهمیّت این کتاب، یکی عظمت آن و دیگری اشتمال آن است بر مقدار فراوانی» از واژگان و مفردات فارسی که در برابر ترجمه مفردات و ترکیبات قرآن آورده شده‌است.مدرسی، فاطمه: نقش سامانیان در احیای فرهنگ و ادب پارسی. در: نامه فرهنگستان. ۲/۴ ص۹۸.
نوح دوم سامانی (نوح بن منصور) معروف به امیر رضی (۳۸۷ – ۳۶۵ ه‍. ق) از پادشاهان سامانی بود.
در دورهٔ نوح ترجمه به اوج خود رسید و به‌دستور او السواد الاعظم به پارسی و پندنامه بزرگمهر به عربی برگردان شد.
نوح دوم سامانی، دقیقی، بزرگ‌ترین شاعر پایان دوران سامانی، را به دربار خواند و از وی خواست، حماسه ایران پیش از اسلام و آداب و رسوم باستانی را، که فقط در تصانیف قوّالان و قصه‌گویان باقی مانده بود، به رشته نظم درآورد. دقیقی، ضمن استفاده از شاهنامه ابومنصوری و مسعودی، حماسه‌سرایی خود را آغاز کرد، اما هنوز بیش از هزار بیت در شرح سلطنت گشتاسب و ظهور زرتشت نسروده بود که به نوشته شاهنامه «به دست یکی بنده بر کشته شد». فرمان نوح و کوشش دقیقی اما یکی از پایه‌های شکل گرفتن شاهنامه فردوسی در آینده را بنیاد نهاد.مدرسی، فاطمه: نقش سامانیان در احیای فرهنگ و ادب پارسی. در: نامه فرهنگستان. ۲/۴ ص۹۸.
نوح دوم در ۱۴ رجب ۳۸۷ قمری درگذشت و منصور دوم، جانشین او شد.
نصر یکم سامانی (درگذشتهٔ اوت ۸۹۲ میلادی) بنیان‌گذار و از امیران سلسلهٔ سامانی بود. پدر او احمد، پدربزرگش اسد و نیای او سامان‌خدا بود.
اصل وی از خراسان است، از خاندان ایرانی معروفی که نسبش به ساسانیان می‌رسد. نیای وی سامان در خدمت ابومسلم خراسانی بود و پس از سامان پسرش اسد جانشین او شد و در عهد خلافت هارون‌الرشید درگذشت. اسد چهار پسر داشت به نام‌های احمد و نوح و یحیی و الیاس. احمد به حکومت فرغانه رسید و نوح بر سمرقند و یحیی بر چاچ و اشروسنه و الیاس بر هرات امارت یافتند. احمد خوش‌رفتارترین برادران بود و چون به سال ۲۵۰ در فرغانه درگذشت، هفت پسر از او باقی ماند که از آن جمله نصر به جانشینی پدر فرمانروای سمرقند و چاچ و فرغانه شد و خلیفهٔ عباسی المعتمد بالله امارت او را بر ماوراءالنهر به سال ۲۶۱ تأیید کرد. بخارا و غزنه هم به قلمرو او افزوده گشت. وی در سال ۲۷۹ ه‍.ق درگذشت و برادرش اسماعیل سامانی جانشین وی گشت. نصر پادشاهی بخرد و متدین و ادیب و شاعر بود.
نام دو تن از امیران سامانی می‌باشد:
شاهین پسر روشن از سرداران سپاهیان یعقوب لیث صفاری پادشاه ایران بود.
در جریان درگیری‌های یعقوب لیث با صالح بن نصر، سرکردهٔ عیاران در سیستان، یعقوب لیث در آغاز ذیحجه ۲۴۹ ه.ق. /اواخر ژانویه ۸۶۴ م. به شهر بُست بازگشت و صالح به رخج عقب نشست. پس از آن دو سپاه ازنو در هم افتادند و صالح شکست خورده با گروه اندکی گریخت. شاهین پسر روشن با گروهی از سواران صفاری تا پل والشتان صالح را دنبال کردند.
شاهین و سوارانش موفق شدند صالح بن نصر و افرادش را به اسارت بگیرند. ایشان همه آن‌ها را به سیستان آوردند.
امیرحسین صدیق (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۵۱ در نیشابور) بازیگر ایرانی تلویزیون، سینما و تئاتر است. او در سال ۱۳۷۳ با بازی در نقش آقای پدر زی زی گولو به شهرت رسید.
مهر ۱۳۵۸ امیرحسین صدیق پدرش علی صدیق را زمانی که ۷ سال داشت، در یک تصادف رانندگی از دست داد. او در کودکی به عضویت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درآمد و عضو کلاس‌های تئاتر آن مجموعه شد. صدیق در سال ۱۳۷۳ با بازی در نقش آقای پدر زی زی گولو به کارگردانی مرضیه برومند به شهرت رسید.
او در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ اجرای برنامهٔ تلویزیونی کتاب‌باز را بر عهده داشت.
بر اساس تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، مهرماه سال ۱۳۹۷ امیرحسین صدیق به همراه ستاره اسکندری از بازیگران سرشناس ایرانی پس از آزادی پوریا نوری، عکاس بازداشتی واقعه گلستان هفتم به دیدن او رفتند که این دیدار موجب انتقادات تند رسانه‌های حکومتی چون روزنامه کیهان، روزنامه جوان و خبرگزاری فارس از این دو بازیگر سینما و تلویزیون شد.
نوروز ۱۳۹۸ که صدیق و همسرش مهمان برنامه تحویل سال نو در شبکه پنج بودند، او از تشریح نحوهٔ کشته شدن نیروهای مدافع حرم در جنگ داخلی سوریه در ساعات تحویل سال جدید انتقاد کرد. در بخشی از برنامه که حضور یک نیروی نظامی از تیپ فاطمیون با صدیق و همسرش هم‌زمان شده بود، آن شخص به بیان خاطراتی از مخاطرات خود در سوریه پرداخت و امیرحسین صدیق نسبت به صحبت‌های او دربارهٔ «نحوه مُردن» مدافعان حرم در جنگ سوریه انتقاد کرد و گفت که صحبت از قتل و خشونت در شب‌های منتهی به سال نو و عید نوروز جایز نیست و باید از خوبی‌ها حرف زد.
۲۰ اسفندماه ۱۳۹۹ شبکه پنج صداوسیما جمهوری اسلامی اعلام کرد ویژه برنامه نوروزی‌اش با میزبانی و مجری‌گری امیرحسین صدیق و همسرش باران خوش‌اندام از ۲۶ اسفندماه تا ۱۳ فروردین ماه ۱۴۰۰ به صورت زنده روی آنتن شبکه پنج سیما می‌رود.
این خبر با واکنش تند رسانه‌های حکومتی جمهوری اسلامی همراه شد. خبرگزاری فارس، روزنامه جوان و خبرگزاری تسنیم با انتشار سرمقاله و یادداشت با یادآوری دیدار او با پوریا نوری، عکاس سینما بازداشت شده در اعتراضات پس از آزادی و انتقاد صدیق از حضور نیروهای نظامی و شبه نظامی جمهوری اسلامی در جنگ سوریه، به عملکرد صداوسیما در انتخاب صدیق برای اجرای برنامه نوروزی اعتراض کردند.
۲۶ اسفند نهایتاً خبر لغو پخش این ویژه برنامه نوروزی با اجرای صدیق منتشر و علت آن فعالیت‌های سیاسی صدیق و دیدارش با محکومان امنیتی عنوان شد.
خبرگزاری تسنیم مدعی شد بسیاری مطالبه داشتند شبکه پنج سیما از حضور و اجرای امیرحسین صدیق و همسرش در ویژه برنامه نوروزی «نوروزترین نوروز» جلوگیری کند.
رضا صادقی، خواننده یک روز پس از کنار گذاشته شدن صدیق از اجرای برنامه در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۹۹ مجری این ویژه برنامه شد.
چذابه نام منطقه‌ای در ۱۷ کیلومتری شمال غربی شهر بستانموقعیت جغرافیای مرز چذابه و در ۱۱۰ کیلومتری شمال غرب اهواز در استان خوزستان است.آبرسانی به چذابه...www.irna.ir تنگه چزابه بین تپه‌های ماسه‌ای و تالاب هویزه قرار گرفته و در کنار مرز ایران و عراق جای دارد.
این تنگه که از دید رزمی بسیار استراتژیک می‌باشد. جاده‌ای چذابه را به فکه و جاده‌ای دیگر این منطقه را به العماره در عراق می‌پیوندد.
این تنگه از دید رزمی بسیار استراتژیک می‌باشد. در روند جنگ ایران و عراق، تنگه چزابه یکی از پنج محور تازش عراق به ایران بود. ارتش عراق پس از سه روز درگیری در نوار مرزی در تاریخ ۳ مهر ۱۳۵۹ از تنگه چزابه عبور کرده و به طرف تپه‌های الله اکبر و بستان پیشروی کردند. این منطقه در تصرف نیروهای عراقی قرار داشت تا اینکه در تاریخ ۸ آذر ۱۳۶۰ در جریان عملیات طریق‌القدس نیروهای ایرانی این نقطه را بازپس گرفتند. ۲۵ روز پس از پایان این نبرد و در آستانه عملیات فتح‌المبین، نیروهای عراقی با هدف تصرف مجدد شهر بستان و به تأخیر انداختن عملیات فتح‌المبین، حملۀ سنگینی را در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۶۰ به مواضع نیروهای ایرانی در تنگ چزابه و تپه‌های رملی نبعه در شمال این تنگه آغاز کردند. در این عملیات ۱۰ روزه ارتش عراق که "عملیات تنگه چزابه" نام داشت صدام حسین رئیس‌جمهور عراق شخصاً در منطقه (پاسگاه فرماندهی عملیات در منطقۀ شیب) حضور یافت و هدایت عملیات را به‌عهده گرفت. این عملیات که تا ۲۷ بهمن ادامه داشت یکی از خونین‌ترین صحنه‌های جنگ ایران و عراق بود. نیروهای ایرانی در این تنگه سه خاکریز به‌منظور عمق دادن به پدافند ایجاد نموده بودند که در﻿ خاکریز اول که از دو خاکریز دیگر کوتاه‌تر بود عناصر سپاه پاسداران که می‌توان گفت نقش﻿ نیروی تأمین را داشتند، مستقر شده و خاکریزهای دوم و سوم را گردان۱۲۵ مکانیزه تیپ۲ لشگر۱۶ اشغال﻿ نموده بود که نیروی اصلی پدافندی را تشکیل می‌داد. عراقی‌ها برخلاف تبلیغات گسترده‌ای که‌ درباره این عملیات به‌راه انداخته بودند و حتی ادعای تصرف مجدد بستان را مطرح می‌کردند، تنها توانستند با آتش سنگین توپخانه، رخنه کوچکی به عمق ۳۰۰ متر در مواضع نیروهای ایرانی ایجاد کرده و نخستین خاکریز نیروهای ایرانی را تصرف نمایند. و این نهایت پیشروی آنها بود. مقاومت گردان ۱۲۵ پیاده مکانیزه لشکر ۱۶ زرهی قزوین به فرماندهی سرهنگ غلامرضا مخبری و عناصری از نیروهای سپاه و بسیج به فرماندهی ولی‌الله چراغچی (محور نبعه) و حسن علیمردانی (محور تنگه چزابه) در مقابل دوازده گردان کماندویی عراق، باعث شد نیروهای عراقی بدون هیچ دستاورد قابل توجهی دست از حملات خود بردارند.
۴ روز بعد در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۰ نیروهای سپاه پاسداران به فرماندهی حسن باقری به‌منظور بازپس گرفتن خاکریز از دست دادۀ خود در تنگ چزابه و سه تپه رملی نبعه، تک محدودی را با شرکت چهار گردان از نیروهای خود و تیپ ۱ پیاده لشگر۷۷ به ‌نام عملیات "مولای متقیان" یا جنگ چزابه از منطقه رملی شمال تنگه (تپه نبعه) به اجرا درآورده و با یورش به نیروهای عراقی ضمن بازپس گرفتن نقاط از دست رفته، آنان را از تنگه دور کردند.
درخصوص چگونگی نام‌گذاری این منطقه می‌توان گفت شبه صحرا بودن این منطقه باعث به‌وجود آمدن سراب‌هایی برای بیننده می‌شود و این موضوع باعث ظن و گمان غلط برای بیننده می‌شود. مردم این منطقه نیز با مشاهده این سراب‌ها، این سرزمین را به «چذابه» که به معنی دروغگو با صیغه مبالغه است نام‌گذاری کرده‌اند.چذابه، چزابه یا جذابه www.iqna.ir
دهلاویه روستایی است در شمال غربی سوسنگرد در استان خوزستان.
در روند جنگ ایران و عراق و پس از پدافندی ده روزه در ۲۴ مهر۱۳۵۹، کشور عراق بر این روستا مسلط شد. از آن پس این منطقه صحنه نبرد ستاد جنگ‌های نامنظم بود. سرانجام در ۲۷ شهریور۱۳۶۰، ایران در عملیات شهید مدنی این منطقه را عراق بازپس‌گرفت.
مصطفی چمران، وزیر دفاع و نماینده مجلس شورای اسلامی در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ در این منطقه بر اثر اصابت خمپاره کشته شد و سالها پس از این واقعه، یادمانی نیز برای وی در این منطقه ساخته‌شده‌است که در سال ۱۳۸۴ پیکر رزمنده‌ای گمنام در مرکزی آن به خاک سپرده شد.
فکه، منطقه‌ای بیابانی در شمال غربی خوزستان و جنوب شرقی استان ایلام است.
فکه به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود. بخش جنوبی آن جزو استان خوزستان و شهرستان دشت آزادگان محسوب می‌شود، بخش شمالی آن جزو استان ایلام و از توابع شهرستان دهلران است.
منطقهٔ فکه، سرزمین شن‌های روان است که در بخش جنوبی آن، شن‌های روان بیشتر است به گونه‌ای که حرکت کردن بر روی آن بسیار سخت و طاقت‌فرساست. خاک فکه شمالی سخت‌تر است و در بخش‌هایی از آن خاک‌های رس و خاک‌های قابل کشت وجود دارد. بارندگی در فکه بسیار کم است، به گونه‌ای که اکثر مناطق آن خشک و بی‌آب و علف است، در منطقهٔ فکه جنوبی، تعداد روستاها به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد و تنها عده‌ای از عشایر در آن زندگی می‌کنند. در منطقهٔ فکه شمالی به علت وجود رودخانه دویرج و باران‌های فصلی؛ روستاهای معدودی وجود دارد و منطقه قابل تحمل‌تری است.
فکه یکی از محورهای اصلی حملهٔ ارتش بعثی عراق به محور شمال خوزستان بود. لشکر ۱ مکانیزه عراق از این محور به سمت شوش وارد عمل شد. اما مقاومت تیپ ۳۷ زرهی شیراز و همین‌طور سپاه پاسداران موجب شد عراقی‌ها به سختی و با تأخیر از فکه عبور کنند. ارتش عراق با عبور از محور فکه توانست خود را تا کنار رودخانهٔ کرخه نزدیک جادهٔ اهواز-اندیمشک برساند. پس از عملیات فتح‌المبین ـکه به آزادسازی بخش اعظمی از منطقهٔ غرب شوش انجامیدـ منطقهٔ فکه هم‌چنان در اشغال نیروهای عراقی باقی ماند. در ۱۷/۱۱/۶۱ عملیات والفجر مقدماتی در جنوب فکه انجام شد و رزمندگان ایرانی توانستند با شکستن خطوط پی‌درپی ارتش عراق به عمق مواضع آن نفوذ کنند، اما بر اثر مقاومت شدید عراقی‌ها، رزمندگان ایرانی به مواضع قبلی بازگشتند. در ۱۰/۲/۶۵ ارتش عراق به فکه حمله کرد و بیش از ۷ کیلومتر پیش‌روی نمود. تعداد زیادی از نیروهای ایرانی به علت لو رفتن عملیات و تجهیزات فراوان دشمن و میدان‌ها مین بسیار در منطقه کشته و مجروح شدند، عده‌ای عقب‌نشینی کردند، اما عدهٔ زیادی در این سرزمین جاماندند. برخی بر اثر تشنگی در بیابان سوزان فکه کشته‌شدند و عده‌ای هم به طرزی فجیع توسط نیروهای بعثی کشته‌شدند حتی عراقی‌ها برخی از مجروحین را زنده‌به‌گور کردند. این سرزمین علاوه‌بر آن‌که محل کشته شدن تعداد قابل توجهی از رزمندگان ایرانی است، شاهد کشته شدن سه فرماندهٔ بزرگ جنگ «حسن باقری، مجید بقایی و ابراهیم هادی» نیز بود. فکه تا آخر جنگ در دست نیروهای عراقی باقی ماند و برخی پیکرها هم‌چنان در میدان‌های مین باقی ماندند. سید مرتضی آوینی کارگردان و مستند ساز حوزه دفاع مقدس نیز حین ساخت مستند شهری در آسمان در اثر برخورد مین در این منطقه کشته شد.
مایکروسافت پاورپوینت یک برنامه ارائه حاضر در همه جا توسعه یافته برای سیستم‌عامل‌های مایکروسافت ویندوز و Mac OS می‌باشد. در بسیاری از موارد به همراه کسب و کار برای آموزش و پرورش استفاده می‌شود، از جمله متداول‌ترین شکل‌های قانع‌سازی برای استفاده از تکنولوژی است. از مزیت‌ها و برتری‌های این نرم‌افزار به دیگر نرم‌افزارهای گروه آفیس شرکت مایکروسافت ابزار اصلاح خودکار غلط‌های املایی می‌باشد.
به‌طور کلی هر برنامهٔ رایانه‌ای که بتوان با آن متن و تصویر و فیلم و مانند آن را بر روی پرده نمایش داد را پاورپوینت یا پرده‌نگاربرابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی. می‌نامند.
پاورپوینت در ابتدا توسط کمپانی «فورثاوت»Forethought و با نام اولیه «پرزنتر»Presenter و برای سیستم عامل مکینتاش در سال ۱۹۸۷ طراحی شد. در اوت همان سال، مایکروسافت فورثاوت را با قیمت ۱۴ میلیون دلار خریداری کرد و به این ترتیب پاورپوینت تبدیل به بخش گرافیکی مایکروسافت شد.
این نرم‌افزار به‌طور رسمی در ۲۲ می ۱۹۹۰ و مصادف با تاریخ انتشار ویندوز ۳٫۰ انتشار یافت و تاکنون نسخه‌های فراوانی از آن برای سیستم عامل‌های ویندوز و مکینتاش منتشر شده‌است که جدیدترین آن‌ها نسخه ۱۶٫۰ است که همراه با آفیس ۲۰۱۶ به بازار جهانی راه یافت.
پاورپوینت نرم‌افزاریست که هم‌اکنون ۹۵ درصد سهم نرم‌افزارهای ارائه کنفرانس در بازار جهانی را داراست؛ همچنین قابل توجه است که بیش از یک میلیارد نسخه از آن بر روی رایانه‌های جهان نصب شده و تخمین زده می‌شود که در جهان در هر ثانیه ۳۵۰ بار مورد استفاده قرار می‌گیرد.
وقتی می‌خواهیم عکس متحرکی در پاورپوینت بگذاریم باید ابتدا عکس را دانلود کنیم و بعد در پاورپوینت روی ریبون یا سربرگ INSERT کلیک می‌کنیم سپس روی کلمه PICTURES کلیک کرده تصویر متحرک را گرفته و وارد صفحه می‌کنیم.
با کلیک بر روی زبانه Animations، مجموعه ای از افکت‌های انیمیشنی در اختیار کاربر قرار می‌گیرد. با کلیک بر روی یک شی در اسلاید (مانند تصویر، متن، شکل و…) و سپس کلیک بر روی یکی از انیمیشن‌ها، آن شی انیمیشن می‌گیرد (مثلاً انیمیشن به وجود آمدن یا انیمیشن حرکت، تغییر رنگ و…). همچنین امکان دادن چند نوع انیمیشن به یک شی نیز وجود دارد. از پاورپوینت ۲۰۱۰ زبانه انیمیشن شکل تازه ای به خود گرفت و انیمیشن‌های جدیدی افزوده شد.
به‌طور کلی انیمیشن‌هایی که می‌توان روی تصاویر، متن‌ها و… ایجاد کرد به ۴ دسته تقسیم می‌شوند. انیمیشن‌های ورود (Entrance Effects)، انیمیشن‌های تأکید (Emphasis Effects)، انیمیشن‌های خروج (Exit Effects) و انیمیشن‌های پویشگر (Motion paths Effects).
انیمیشن‌های ورود برای به وجود آمدن یک شی کاربرد دارند. انیمیشن‌های تأکید کارهایی مانند تغییر رنگ، اندازه، چرخش و… را روی شی انجام می‌دهند. انیمیشن‌های خروج سبب محو شدن و از بین رفتن شی می‌شوند. انیمیشن‌های پویشگر، سبب می‌شوند شی به شیوه‌های مختلف حرکت کند. مانند حرکت روی شعاع یک دایره، حرکت روی محیط شکل‌های مختلف مانند قلب، رعدوبرق و…. انیمیشن‌های پویشگر بیشتر برای شکل‌ها کاربرد دارند و کاربرد زیادی برای متن ندارند. قالب آماده پاورپوینت که توسط وب سایت‌های خدماتی آماده می‌شود ممکن است دارای این انیمیشن‌ها باشند.
زمان‌بندی‌های مختلفی نیز برای اجرای انیمیشن‌ها وجود دارد. برای مثال انیمیشن‌ها همراه هم اجرا شوند (With previous)، بعد از هم اجرا شوند (After previous) یا با کلیک اجرا شوند (On click). انیمیشن‌ها مانند ترنزیشن‌ها (جلوه حرکت اسلایدها) می‌توانند افکت‌های صوتی نیز همراه خود داشته باشند.
در کل می‌توان با این امکانات انیمیشن‌های ساده ای طراحی کرد. برای مثال خود شرکت مایکروسافت در نسخه ۲۰۱۰ پاورپوینت، انیمیشن کوتاهی طراحی شده با همین نسخه پاورپوینت قرار داده که موضوعش قوانین یک ارائه (کنفرانس) است.
ترنزیشن‌ها افکت‌هایی هستند که هنگام تغییر اسلاید پخش می‌شوند؛ مثلاً اسلایدها می‌توانند هنگام تغییر، مانند صفحات یک کتاب ورق بخورند یا هنگام تغییر اسلاید، اسلایدی که از آن رد می‌شویم مانند کاغذی مچاله شود یا
کچل کفترباز عنوان داستانی است نوشتهٔ صمد بهرنگی به سال ۱۳۴۵. این داستان در سال ۱۳۴۶ انتشار یافت.
کچل کفتر باز ماجرای پسر جوان کچلی است که به همراه ننهٔ پیرش، یک بز و تعدادی کفتر زندگی می‌کند و وضعیت مالی خوبی هم ندارند.
در این داستان به ماجرا کچل و عشق دختر پادشاه به او پرداخته می‌شود و می‌توان قصه را منتقد شرایط اقتصادی جامعه و اختلاف طبقاتی و نگاهی به شرایط دشوار زندگی دهقانان در نظام ارباب رعیتی دانست. بهرنگی کچل کفترباز بر اساس افسانه‌ای آذری نوشته‌است.
در ابتدای داستان، بهرنگی در مقدمه‌ای با عنوان "چند کلمه" خطاب به بچه‌های مخاطب داستان می‌نویسد:
به نوشتهٔ میرعلی حسن‌زاده و عبدالملکی قنبری، مهدی اخوان ثالث در آغاز شعر "قصهٔ شهر سنگستان"، تلمیحی به کبوترهای کتاب کچل کفترباز دارد. در هر دو روایت کفترهای روی درخت، مردی گرفتار و به بن‌بست رسیده را که زیر درخت آرمیده‌است، به شیوهٔ هم گفتمانی راهنمایی می‌کنند و به او راهکار نشان می‌دهند.
روزی از روزگاری پسر جوانی با ننه پیرش زندگی می‌کرد.
جوان در پشت بام خانه شان چند کفتر داشت که روزش را با آنها می‌گذراند.
ننهٔ پیرش هم در خانه بیکار نبود و بافتندگی می‌کرد.
روبروی خانه آنها یک قصر با شکوهی بود که در آن قصر یک دختر زیبا بود عاشق کچل قصه ما بود کچل هم آن دختر را دوست داشت اما پدر آن دختر راضی به ازدواج دخترش با کچل نمی‌شد.
هروقت کچل کفتر بازی می‌کرد دختر به پشت پنجره می‌آمد و کچل را نگاه می‌کرد.
پدر دختر وقتی از این قضیه با خبر شد به وزیر خود دستور داد تا تمام کفترهایش را بکشد.
وزیر به دستور پادشاه عمل کرد کرد و تمام کفتر هارا کشت.
کچل چندین شب از غصه کفترهایش خوابش نمی برو تا اینکه یک شب در خواب ندا به او گفت که بلندترین برگ درخت را بکن و به همراه کمی چوب به بزت بده و شیر بز را بگیر و به سر کفترهای مرده ات بمال
کچل دستور را انجام داد و کفترهایش زنده شدند.
از همه بهتر اینکه کفترهایش می‌توانستند حرف بزنند.
کفترها رفتند و برای کچل کُلاهی آوردند.
کچل وقتی کلاه را روی سرش می‌گذاشت ناپدید می‌شد.
و با کمک آن کلاه به خانه ثروتمندان می‌رفت و شکم خود و مادرش را سیر می‌کرد.
او برای اینکه پادشاه نبیند دارد کفتر بازی می‌کند هنگام کفتر بازی کلاه را روی سرش می‌گذاشت و نا پدید می‌شد.
یک روز که دختر در خانه نشسته بود و افسوس می‌خورد که دیگر نمی‌تواند کچل را ببیند کچل به صورت پنهانی به اتاق دختر رفت و رازش را به او گفت.
پادشاه که می‌دید کفترها خودشان حرکت می‌کنند با وزیر خود صحبت کرد و به خانه کچل حمله کردند.
دختر به سرعت پیش پدرش رفت و راز کچل را به پدرش گفت پدر کمی بعد از کمی فکر درخواست ازدواج کچل را قبول کرد.
از آن به بعد دختر در خانه کچل پیش ننه اش به خوبی و خوشی زندگی کردند.
در سال ۱۳۶۰ ایرج کریمی نمایش و فیلمی بر اساس "کچل کفترباز" ساخت و این کار اولین اثر او محسوب می‌شد.
در سال ۱۳۹۹ نیز نمایشی عروسکی بر اساس آن به‌روی صحنه رفت.‏
زندگی، جنگ و دیگر هیچ () گزارشی از سفر اوریانا فالاچی به ویتنام و مکزیک است.
اوریانا فالاچی موفق به دریافت جایزه بانکارلا ۱۹۷۰ برای این کتاب شد.
اوریانا فالاچی این کتاب را در پاسخ به خواهر کوچکش الیزابیتا که پرسیده‌بود: «زندگی یعنی چه؟» نوشت. او پاسخ این پرسش را در نبردها، زدوخوردها، وحشی‌گری‌ها و مرگ در ویتنام و نیز هنگامی که در «میدان سه فرهنگ» مکزیک و هم‌زمان با گشایش المپیک زخمی ژرف برداشت، جستجو کرده‌است. دیده‌های فالاچی ابعاد دیگری نیز دارد که ویژهٔ خود اوست؛ وی همه مشکلاتی را که گریبان‌گیر بشر است می‌بیند و مطرح می‌کند. زندگی، جنگ و دیگر هیچ برداشت ویژه‌ای دارد، هم بدبین است و هم خوش‌بین، نمایاننده زندگی امروز ماست و بس خشن.
ایادی امرالله (مخفف: ایادی یا ایادی امر، جمع: ایادیان یا ایادیان امر یا ایادیان امرالله) در دیانت بهائی به گروهی از بهائیان گفته می‌شود که توسط بهاءالله، عبدالبهاء، و شوقی افندی، برای انتشار تعالیم بهائی و حفظ همبستگی جامعهٔ آن منصوب شده بودند. مجموع تعداد ایادیان در طول تاریخ امر بهائی ۵۰ نفر بوده‌است. بهاءالله چهار نفر را در زمان زندگیشان به عنوان ایادی امرالله تعیین نمود، عبدالبهاء نیز چهار نفر را بعد از درگذشتشان به عنوان ایادی امرالله اعلام نمود، و بعد از او شوقی افندی چهل و دو نفر را طی سی و شش سال به این مقام منصوب نمود. عبدالبهاء نقش این افراد را به‌طور رسمی تعریف کرد و وظایف آن‌ها را مورد تشریح و تأکید قرار داد و در وصیت‌نامهٔ خود مرقوم کرد که وظیفهٔ انتخاب و هدایت ایادیان امرالله آینده بر عهدهٔ جانشین او شوقی افندی است. شوقی افندی چند هفته قبل از درگذشتش با انتصاب آخرین گروه ایادیان در نامه‌ای به بهائیان جهان، هیئت ایادیان امرالله را «حارسان اعظم» این آیین معرفی نمود. این هیئت پس از درگذشت شوقی افندی تا انتخاب بیت‌العدل اعظم وظیفهٔ سرپرستی و مرجعیت بهائیان جهان را به مدت شش سال بر عهده داشتند. بر خلاف سایر ادیان، در آیین بهائی به «افراد» مرجعیت داده نشده‌است، و تصمیم‌گیری به صورت گروهی در شوراهای بهائی که به صورت آزاد، با رأی مخفی، و بدون تبلیغات، انتخاب می‌گردند، انجام می‌شود که در رأس آن بیت‌العدل اعظم قرار دارد. پیش‌بینی ادارهٔ موقت امور توسط ایادیان امرالله تا تشکیل بیت‌العدل اعظم در کتاب اقدس آمده‌است. پس از تشکیل بیت‌العدل اعظم در اردیبهشت ۱۳۴۲ شمسی (۱۹۶۳ میلادی) وظایف هیئت ایادیان امرالله از طریق هیئت‌های جدیدی به اسم مشاورین قاره‌ای و سپس به وسیلهٔ دارالتبلیغ بین‌المللی که با عضویت چند مشاور، و جمیع ایادیانِ امرالله که عضو دائم آن بودند دنبال شد.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317 آخرین ایادی امرالله در سال ۱۳۸۶ شمسی درگذشت.
در دیانت بهائی تعیین افرادی با عنوان ایادیان امرالله در زمان بهاءالله شروع شد؛ پس از وی جانشین او، عبدالبهاء که به عنوان «مرکز عهد و میثاق» وی شناخته می‌شود، در یکی از کتاب‌های خود به نام «تذکرةالوفا» از چند تن از بهائیان با عنوان ایادی امرالله نام برد. عبدالبهاء، نحوهٔ انتصاب و وظایف هیئت ایادیان را در وصیت‌نامه‌اش (الواح وصایا) تشریح نمود و وظیفهٔ تعیین ایادی امرالله را به ولی امرالله موکول کرد.A Basic Baha'i Dictionary: pp. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317 شوقی افندی، جانشین عبدالبهاء، در زمان حیات خود افرادی را به سِمت ایادی امرالله منصوب داشت. وی در زمان جانشینی و هدایت جامعه تدریجاً چهل و دو نفر را در نقاط مختلف جهان به عنوان ایادی امرالله تعیین کرد. به این ترتیب تعداد افرادی که به عنوان ایادیان امرالله تعیین شدند در مجموع پنجاه نفر است. ۴ نفر را بهاءالله، ۴ نفر را عبدالبهاء و ۴۲ نفر را شوقی افندی به این عنوان منصوب کردند. بعد از درگذشت شوقی افندی (ولی امرالله) تا زمان تشکیل بیت‌العدل اعظم، یعنی از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۲ شمسی، ایادیان امرالله بر اساس راهنمایی‌های شوقی افندی که در آخرین پیام خود ۱۰ مهر ۱۳۳۶ (۲ اکتبر ۱۹۵۷) چند هفته قبل از درگذشت ناگهانی خود به بهائیان جهان داده بودShoghi Effendi, Messages to the Baha'i World - 1950-1957, p. 127 به صورت گروهی مدیریت جامعهٔ بهائی را بر عهده گرفتند و وظایف خود را در حفظ و صیانت جامعهٔ بهائی و تشویق و ترغیب بهائیان برای تکمیل اهداف نقشهٔ ده‌سالهٔ شوقی افندی که منجر به انتخاب بیت‌العدل اعظم می‌شد اجرا نمودند.یادداشتهایی بر کتاب اقدس، مرکز جهانی بهائی ۱۹۹۲، صفحه م ۲۳۰ متن کتاب http://reference.bahai.org/fa/t/b/KA/index.htmlHatcher, S. William and Martin, J. Douglass (1986) Baha’i Faith -- the emerging global religion, pg. 70 Harper & Row ISBN 0-06-312078-X در این مدتِ شش سال، فقط بیست و هفت نفر از ایادیان امرالله در قید حیات بودند. آنان تا پایان عمرشان با مشورت‌های دوجانبهMinistry of the Custodians 1957 - 1963 pg. xxi (Preface by Hand of the Cause, Ruhiyyeh Khanum) ISBN 0-85398-350-X با بیت‌العدل اعظم به فعالیت‌های خود ادامه دادند. آخرین ایادی امرالله (علی‌محمد ورقا) در سال ۱۳۸۶ شمسی درگذشت.
بهاءالله چهار نفر را بین سال‌های ۱۲۶۳ و ۱۲۶۸ شمسی به مقام ایادی امرالله برگزید: میرزا علی‌محمد خراسانی (ابن اصدق)، حاجی ملا علی‌اکبر شهمیرزادی (حاجی آخوند)، میرزا محمدتقی (ابن ابهر) و میرزا حسن ادیب (ادیب العلماء).A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317 این چهار ایادی یکی از راه‌های ارتباطی بین بهاءالله و بهائیان ایران بودند و بعد از درگذشت بهاءالله نقشی اساسی در حمایت از جانشینی عبدالبهاء و حفظ وحدت بهائیان ایفا نمودند. آن‌ها در سال ۱۲۷۸ شمسی به دستور عبدالبهاء اولین محفل روحانی بهائی را در تهران تشکیل دادند.Smith, Peter (2000). A Concise Encyclopedia of the Bahá'í Faith. Oxford, UK: One World Publications. p. 175. ISBN 1-85168-184-1.
عبدالبهاء فرزند ارشد بهاءالله و جانشین منصوب او، در دورهٔ جانشینی خود چهار نفر ایادی را که به‌طور مستمر به فعالیت‌های خود در پیروی از عبدالبهاء ادامه می‌دادند هدایت کرد. آن‌ها در محافظت آیین بهائی در مقابله با حملات پشتیبانان محمدعلی، برادر کوچک‌تر و ناتنی عبدالبهاء، که اختیارات او را به‌عنوان جانشین منتخب بهاءالله به چالش می‌کشیدند، نقش برجسته‌ای داشتند. عبدالبهاء در کتاب تذکرةالوفا به چهار نفر از بهائیان که در طول زندگانی خود به انجام وظایف انتشار تعالیم بهائی و آموزش مرام و اخلاق با ازخودگذشتگی مشغول بودند، به عنوان ایادی امرالله نام برده‌است. این افراد عبارت‌اند از آقا محمد قائنی (نبیل اکبر)، آقا میرزا علی‌محمد ورقا که با پسرش روح‌الله زندگی خود را در راه دیانت بهائی از دست دادند، محمد رضای یزدی، و ملا صادق مقدس خراسانی که در بین بهائیان به اسم‌الله الاصدق هم معروف است.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317
عبدالبهاء در الواح وصایا که وصیت‌نامهٔ او است، به تشریح شیوهٔ انتصاب و وظایف هیئت ایادیان امرالله پرداخت. طبق این سند ایادی امرالله باید توسط جانشین عبدالبهاء یعنی شوقی افندی منصوب شوند. در این سند همچنین عبدالبهاء وظایف این افراد را در قالب دو وظیفهَٖٔ عمدهٔ محافظت جامعهٔ بهائی از اختلاف و تفرقه و انتشار تعالیم این آیین مشخص نمود که مواردی چون ترغیب به یادگیری و آموزش، تشویق و رهبری اخلاقی را نیز شامل می‌شد.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317Hatcher, S. William and Martin, J. Douglass (1986) Baha’i Faith -- the emerging global religion, pg. 148 Harper & Row ISBN 0-06-312078-X
شوقی افندی در دورهٔ ۱۳۳۰–۱۳۳۶ (۱۹۵۱–۱۹۵۷ میلادی) به تشریح جزئیات ساختار و وظایف هیئت ایادیان پرداخت. او نقش رابط بین شوقی افندی در مقام مرجع آیین بهائی و ایادیان قاره‌ای را به هیئت ایادیان ساکن مرکز جهانی بهائی (حیفا، اسرائیل) محول نمود و به تمام ایادیان امرالله در سراسر جهان مسئولیت برقرار ساختن ارتباط با محافل روحانی ملی را به منظور کمک به آن‌ها برای دستیابی به اهداف نقشهٔ ده‌ساله محول کرد؛ اختیار تصمیم‌گیری در مورد تعیین نواحی مسئولیت اعضای هیئت‌های معاونت و همچنین مسائل ثانویه در مورد توسعهٔ فعالیت‌های آنان و نحوهٔ همکاری با محافل روحانی ملی را به ایادی امرالله در هر قاره واگذار نمود و پنج صندوق بهائی قاره‌ای که فقط پیروان این آیین حق کمک به آن‌ها را در هر قاره‌ای داشتند در قاره‌های آفریقا، آمریکا، آسیا، اقیانوسیه و اروپا به منظور آسان کردن اجرای وظایف این هیئت‌ها تأسیس نمود.Shoghi Effendi, Messages to the Baha'i World: 1952–1957 pp. 290-291
شوقی افندی اگرچه در پیروی از مندرجات وصیتنامهٔ عبدالبهاء، همچنان وظایف ایادی امرالله را در قالب دو وظیفهٔ عمدهٔ انتشار آیین بهائی و محافظت از وحدت آیین بهائی تعریف می‌کرد، ولی در پنج سال اول مدیریت خود، وظایفی که به ایادیان محول می‌کرد همگی راجع به انتشار آیین بهائی بود.Shoghi Effendi, Messages to the Bahá’í World: 1950-1957, p. 2 او در سال ۱۳۳۲ شمسی (۱۹۵۳ میلادی) از نقشه‌ای جامع - به نام نقشهٔ ده‌ساله - برای گسترش آیین بهائی در سراسر دنیا رونمایی کرد که اهدافی چون چهار برابر کردن تعداد محافل ملی و منطقه‌ای بهائی در دنیا (از ۱۲ کشور به ۴۸ کشور) و تشکیل بیت‌العدل اعظم، بالاترین نهاد تصمیم‌گیری در آیین بهائی را دنبال می‌کرد. شوقی افندی ایادیان امرالله را پیشاهنگان این نقشه نامیدShoghi Effendi, Messages to the Bahá’í World: 1950-1957, p. 153 او در همان سال از پنج ایادی امرالله خواست که به نمایندگی از او در چهار کنفرانس بین قاره‌ای که به منظور آغاز به کار نقشه تشکیل می‌شد شرکت کنند. بعد از شروع نقشه با تشکیل هر محفل ملی یا محفل منطقه‌ای جدیدی (شانزده محفل ملی و منطقه‌ای جدید تا اکتبر ۱۳۳۶ تشکیل شد) شوقی افندی یکی از ایادیان را به نمایندگی از خود برای حضور در جلسهٔ تشکیل آن محفل اعزام داشت.Shoghi Effendi, Messages to the Bahá’í World: 1950-1957, p. 44 وی همچنین از ایادیان خواست تا برای تسهیل وظیفهٔ انتشار آیین بهائی، برای هر قاره هیئتی نه نفره تحت عنوان «هیئت معاونت» تشکیل دهند. هیئت‌های معاونت به عنوان نمایندگان و دستیاران ایادیان با محافل ملی قارهٔ خود همکاری می‌کردند. او همچنین برای کمک به ایادیان و هیئت‌های معاونت آن‌ها برای هر قاره، صندوقی تأسیس کرد و سرپرستی آن را به یکی از ایادیان سپرد.Shoghi Effendi, Messages to the Bahá’í World: 1950-1957, p. 44 در طول نقشهٔ ده‌ساله اعضای هیئت‌های معاونت به‌صورت منظم و سازمان‌یافته به جوامع بهائی سر می‌زدند و آنها را در اجرای اهداف نقشهٔ ده‌ساله راهنمایی و تشویق می‌کردند و ایادیان امرالله به محافل ملی مشاوره می‌دادند.A Basic Baha'i Dictionary: pp. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317
عبدالبهاء در مورد وظیفه حفظ وحدت جامعه بهائی در الواح وصایا از بهائیان و ایادیان امرالله می‌خواهد که با پیروی از ولی امرالله که برای اداره و هدایت جامعه بهائی منصوب شده و بعد از عبدالبهاء مرجع آیین بهائی است، وحدت جامعه را حفظ نمایند و از تفرقه و اختلاف جلوگیری کنند. در همین راستا ایادیان امرالله همواره تلاش در جهت حفظ یکپارچگی و انسجام جامعه بهائی داشتند و از هرگونه تفرقه و اختلاف درون این جامعه جلوگیری می‌کردند.Hatcher, S. William and Martin, J. Douglass (1986) Baha’i Faith -- the emerging global religion, pg. 148 Harper & Row ISBN 0-06-312078-XSmith, Peter (1987) Babi & Baha'i Religions pg. 127 Cambridge University Press ISBN 0-521-30128-9 با راهنمایی شوقی افندی چند سال بعد از تأسیس «هیئت‌های معاونت» برای انتشار آیین بهائی «هیئت‌های معاونت» برای حفظ وحدت جامعه نیز تشکیل شد که ایادیان امرالله را در راستای ایفای این وظیفه یاری می‌نمودند.Smith, Peter (1987) Babi & Baha'i Religions pg. 127 Cambridge University Press ISBN 0-521-30128-9
شوقی افندی وظیفهٔ همکاری و مشاوره با محافل ملی بهائی را برای ایادیان در دو زمینهٔ محافظت جامعه از تفرقه و اختلاف و انتشار آیین بهائی تعیین نمود. محافل ملی هیئت‌های نه نفره‌ای هستند که با رأی بهائیان انتخاب می‌شوند و امور جامعهٔ بهائی را در سطح ملی مدیریت می‌کنند. برای تحقق این همکاری شوقی افندی از ایادیان امرالله خواست که در قاره‌های مختلف دستیارانی برای خود با عنوان «هیئت معاونت» انتخاب کنند. ایادیان دو هیئت تأسیس کردند. اولین گروه برای انتشار آموزه‌های آیین بهائی در سال ۱۳۳۲ شمسی شکل گرفت و گروه دوم سه سال بعد برای حفظ وحدت این آیین در سال ۱۳۳۶ شمسی تأسیس شد.Smith, Peter (1987) Babi & Baha'i Religions pg. 127 Cambridge University Press ISBN 0-521-30128-9
بیشتر ایادیان امرالله، علاوه بر وظایف دیگرشان در زمینهٔ تشویق به یادگیری و آموزش از طریق پژوهش، نوشتن و تولید محتوا برای رسانه‌های جمعی که همگی معمولاً با مسافرت‌های بین‌المللی همراه بود فعالیت می‌کردند. تعدادی از ایادیان امرالله که قبل از انتصاب، نویسندگان برجسته‌ای بودند به خدمات خود از طریق نویسندگی ادامه دادند.
بهائیان معتقدند ایادیان امرالله به واسطهٔ نقشی که با روح فداکاری و فروتنی در مسیر حفظ وحدت و انتشار آیین بهائی ایفا نمودند به این مقام منصوب شدند. عبدالبهاء در متنی در وصف ایادیان می‌گوید آنان کسانی هستند که به نشر و ترویج دیانت بهائی پرداختند، از غیر خدا گسستند و در دنیا با پارسایی زیستند و در دل‌های بندگان الهی آتش محبت خداوند را شعله‌ور ساختند. او همچنین آنان را افرادی توصیف می‌کند که آثار پاکی و معنویت ایشان در قلوب مردم اثر کرده و دل‌های آنان را به حُسن اخلاق، نیت و عدالت مجذوب می‌کند.Hatcher, S. William and Martin, J. Douglass (1986) Baha’i Faith -- the emerging global religion, pg. 148 Harper & Row ISBN 0-06-312078-X با این حال ایادیان امرالله را نباید با طبقهٔ روحانیون اشتباه گرفت چرا که بهاءالله این طبقه را در آیین بهائی منسوخ کرده و ادارهٔ امور جامعه‌های محلی، ملی و بین‌المللی بهائی را به بهائیان در شوراهای انتخابی و انتصابی داده که با مشورت بر اساس اصولی که در آثار بهاءالله و عبدالبهاء آموزش می‌شوند تصمیم‌گیری می‌کنند.Adib Taherzadeh, Child of the Covenant, p. 327, George Ronald Oxford ISBN 0-85398-439-5
شوقی افندی چند هفته پیش از درگذشت‌اش پیامی به جهان بهائی ارسال داشت که ایادیان امرالله را در آن با عنوان «حارسان اعظم جامعهٔ جنینی امر بهاءالله» معرفی کرد. با استناد به این پیام آنان تا تشکیل بیت‌العدل اعظم مدیریت موقت جامعهٔ جهانی بهائی را به مدت ۵ سال (از سال ۱۳۳۶ شمسی تا سال ۱۳۴۲ شمسی) بر عهده گرفتند و به ایفای وظایف خود برای پیشرفت آیین بهائی و انجام اوامر شوقی افندی در غیاب او ادامه دادند.Smith, Peter (1987) Babi & Baha'i Religions pg. 129 Cambridge University Press ISBN 0-521-30128-9 پیش‌بینی ادارهٔ موقت امور توسط ایادیان امرالله تا تشکیل بیت‌العدل اعظم در کتاب اقدس آمده‌است.Saiedi, Nader (2000). Logos and Civilization – Spirit, History, and Order in the Writings of Bahá'u'lláh. USA: University Press of Maryland and Association for Baha'i Studies. pp. 276–277. ISBN 188305360 سه عامل به هم پیوسته مشکلی را که جهان بهائی با درگذشت ناگهانی شوقی افندی با آن روبه‌رو شده بود حل نمود: (۱) از اظهاراتی که شوقی افندی بیان کرده بود واضح بود که وی در این فکر بوده که شرایط انتخاب بیت‌العدل اعظم پس از انجام موفقیت‌آمیز اهداف نقشهٔ ده‌ساله آماده خواهد شد. (۲) جامعهٔ بهائی راهنمایی‌های اساسی لازم خود را از نقشهٔ دقیق شوقی افندی که شامل جزئیات مورد نظرش بوده دریافت می‌کند. (۳) و نهایت این‌که شوقی افندی در یکی از پیام‌های اخیر خود به جهان بهائی، ایادیان امرالله را با عنوان «حارسان اعظم نظم جنینی جهانی بهاءالله» نامیده و از آنان خواسته بود که از نزدیک با محفل‌های روحانی ملی کشورهای مختلف همکاری نزدیک داشته باشند تا اهداف نقشه به خوبی پیش رود و آیین بهائی اتحاد خود را حفظ کند.Hatcher and Martin] Hatcher, S. William and Martin, J. Douglass (1986) Baha’i Faith -- the emerging global religion, pg. 70, Publisher: Harper & Row ISBN 0-06-312078-X
پس از درگذشت شوقی افندی از بیست و هفت نفر ایادیانِ در قید حیات بیست و شش ایادی امر در حیفا جمع شدند. آن‌ها پس از برداشتن مهروموم از گاوصندوق و میز کار او، وصیت‌نامه یا سندی که حامل اطلاعاتی راجع به جانشین وی باشد نیافتند. آن‌ها در تاریخ ۴ آذر ۱۳۳۶ در پایان اولین جلسهٔ عمومی ایادیان با ارسال پیامی به بهائیان در سراسر جهان آنان را از وضعیت موجود مطلع ساختند.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 128 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9 در این پیام آمده‌است که شوقی افندی وصیت‌نامه‌ای از خود به‌جای نگذاشته‌است، و جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است. او طبق آثار بهائی گزینه‌ای برای این مقام نداشته‌است. حال که مؤسسات اداری بهائی به خوبی تأسیس شده و نقشهٔ پیشرفت آیین بهائی برقرار است ایادیان امرالله که به‌وسیلهٔ شوقی افندی با عنوان «حارسان اعظم جامعهٔ جنینی امر بهاءالله» معرفی شده بودند ۹ نفر را از میان خود با شیوه‌ای از رأی‌گیری که فردی از رأی دیگران اطلاع نداشت انتخاب کردند که تا تشکیل بیت‌العدل اعظم به‌صورت موقت به سرپرستی امور جامعهٔ جهانی بهائی بپردازد. این گروه ۹ نفری که با عنوان «هیئت ایادیان مستقر در مرکز جهانی بهائی (حیفا، اسرائیل)» شناخته می‌شوند. پس از درگذشت شوقی افندی (۱۳۳۶ شمسی) تا انتخاب بیت‌العدل اعظم (۱۳۴۲ شمسی) بالاترین مرجع جهان بهائی محسوب می‌شدند.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 128 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9
اعضای این گروه عبارت بودند از. ۱- روحیه ربانی، ۲- میسن ریمی، ۳- امیلیا کالینز، ۴- لِروی آیوآس (Leroy Ioas), ۵- علی‌اکبر فروتن، ۶- جلال خاضع، ۷- ابوالقاسم فیضی، ۸- پال هنی (Paul Haney) ۹- حسن بالیوزی.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 129 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9 تمام ایادیان امرالله، بیانیهٔ رسمیِ مربوط به عدم وجود جانشین شوقی افندی و ایجاد هیئت ۹ نفری ایادیان امرالله مقیم مرکز جهانی بهائی (حیفا، اسرائیل) برای مدیریت موقت جامعه را امضاء کردند. ایادیان مقیم ارض اقدس اولین نامهٔ رسمی خود را به محفل‌های روحانی ملی در تاریخ ۲ دسامبر ۱۹۵۷ ارسال داشتند.Ministry of the Custodians 1957 - 1963 pp. 40 - 41 ISBN 0-85398-350-X پس از آن تمام محافل روحانی ملی و منطقه‌ای موجود در قاره‌های مختلف، مرجعیت آنان را به رسمیت شناختند. این هیئت با مشورت بین خود و سایر ایادیان در قاره‌های مختلف و از طریق رأی‌گیری تصمیم‌گیری می‌کردند. علاوه بر وظایف اولیه‌ای چون حفظ وحدت و انتشار آیین بهائی، در غیاب شوقی افندی مسئولیت‌هایی مانند حفظ و توسعهٔ اماکن بهائی و متعلقات آن‌ها در مرکز جهانی بهائی در اسرائیل؛ مکاتبه با محافل منطقه‌ای و ملی و راهنمایی و همکاری با آنان و تکمیل اهداف نقشهٔ ده‌ساله به وظایف ایادیان امرالله افزوده شد. تعداد اعضای هیئت ایادیان امرالله مقیم مرکز جهانی بهائی همیشه ۹ نفر بود و اگر عضوی درمی‌گذشت یا به دلایلی نمی‌توانست در جلسه شرکت کند با فرد دیگری جایگزین می‌شد.A Basic Baha'i Dictionary: pp. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 128 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9
پس از گردهمایی دوم، مجمع ایادی در مهرماه ۱۳۳۷ شمسی به بهائیان جهان اطلاع دادند که وقت آن رسیده که در پایان نقشهٔ ده‌ساله، که جشن صدمین سال اعلان عمومی رسالت بهاءالله در بغداد بود، بیت‌العدل اعظم در دورهٔ رضوان ۱۳۴۲ انتخاب شود.Smith, Peter the Babi & Baha'i Religions, pg. 130 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9
در سومین گردهمایی خود مجمع ایادی در سال ۱۳۳۸ شمسی قرار گذاشتند که تعداد محافل روحانی ملی تا سال‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۴۱ شمسی باید به ۳۳ برسد تا بنیان وسیعی از نمایندگان بهائیان جهان برای انتخاب بیت‌العدل اعظم به‌وجود آید. در همان زمان اعلان شد که در رضوان ۱۳۳۹ تمام محافل روحانی ملی و منطقه‌ای موجود، آراء خود را برای انتخاب ۹ نفر اعضاء جدید شورای بین‌المللی بهائی از طریق پست به مرکز جهانی ارسال دارند. همهٔ بهائیان جهان که بالای ۲۱ سال بودند، به استثنای ایادیان، واجد شرایط انتخاب شدن بودند. این شورا پیش‌درآمدی برای انتخابات بیت‌العدل در دو سال آینده بود و تحت هدایت هیئت ایادی مقیم مرکز جهانی بهائی (حیفا، اسرائیل) انجام وظیفه می‌کرد. برنامهٔ انتخاب شورای انتخابی بین‌المللی بهائی در سال ۱۳۳۹ شمسی (۱۹۶۱ میلادی) بدون وقفه انجام شد.Smith, Peter the Babi & Baha'i Religions, pg. 130 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9 در دوران کوتاه سرپرستی ایادیان امرالله، تعداد مراکز بهائی در سراسر جهان از نزدیک به ۴۱۰۰ مرکز به ۱۱۰۰۰ مرکز رسید. تعداد محافل روحانی ملی از ۲۶ به ۵۶ رسید و همچنین موفق شدند نقشه‌های شوقی افندی را برای ساختمان مشرق‌الاذکارهای کامپالا در اوگاندا، سیدنی در استرالیا، و فرانکفورت در آلمان را تکمیل کنند. همچنین در زمستان ۱۹۶۱ (۱۳۳۹ شمسی) ساختمان دارالآثار که تزئینات درونی آن زیر نظر ایادیان تکمیل شده بود به روی زائران مرکز جهانی بهائی باز شد.Ministry of the Custodians 1957 - 1963 Baha;i World Center ISBN 0-85398-350-X
در پایان نقشهٔ ده‌ساله ایادیان امرالله که تعدادشان به ۲۶ نفر می‌رسید اعضای ۵۶ محفل روحانی ملی را به جلسهٔ شور بین‌المللی دعوت کردند تا ۹ نفر اعضای بیت‌العدل اعظم را انتخاب کنند.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 131 Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9 ایادیان امرالله عضویت خود را در بیت‌العدل اعظم ممنوع اعلام کردند و از رأی‌دهندگان خواستند به آن‌ها رای ندهند.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317 پس از انتخابات سالانهٔ این محافل در کشورهای خود، حدود ۳۰۰ نفر از آنان در اولین جلسهٔ شور بین‌المللی بهائی در حیفا جمع شدند و اعضای بیت‌العدل را انتخاب کردند. با اِتمام انتخابات بیت‌العدل اعظم، شرکت‌کنندگان و اعضای اولین بیت‌العدل اعظم و بهائیان دیگر برای شرکت در جشن صدمین سال اعلان عمومی دعوت بهاءالله راهی لندن شدند. ۷۰۰۰ بهائی از پیشینه‌های نژادی و دینی مختلف در این جشن شرکت کردند.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 132 Cambridge University Press 1987, ISBN 0-521-30128-9
پس از انتخاب بیت‌العدل، دوران مدیریت هیئت ایادیان امرالله به پایان رسید.A Basic Baha'i Dictionary: pgs. 95 – 97, General Editor - Wendi Momen George Ronald, Oxford, ISBN 0-85398317 تمامی ایادیان و «هیئت ایادی مقیم مرکز جهانی بهائی (حیفا، اسرائیل)» به وظایف محولهٔ دیگر خود تا پایان حیات ادامه دادند. در پیام ۷ مه ۱۹۶۳ به بهائیان جهان، بیت‌العدل اعظم با تأکید بر مراتب سپاس خود که در کنگرهٔ جهانی بهائی در لندن به ایادیان تقدیم نموده بود آن‌ها را به‌عنوان علمداران و مشاوران مجرب نقشهٔ جدید (۹ ساله) معرفی کرد.Messages from the Universal House of Justice, 1963 -1968: p. 51 the Third Epoch of the Formative Age (Wilmette: Baha’i Publishing Trust, 1996),
در این میان میسن ریمی در جلسهٔ سوم مجمع ایادیان امرالله، مسئلهٔ جانشینی شوقی افندی و نیاز به یک ولی امر جدید را مطرح کرد که با عدم تأیید سایر ایادیان مواجه شد.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 131, Cambridge University Press 1987 ISBN 0-521-30128-9 زیرا هیچ وصیت‌نامه یا یادداشتی مبنی بر این‌که شوقی افندی او را به عنوان جانشین خود انتخاب کرده باشد وجود نداشت.Smith, Peter (2008). An Introduction to the Baha'i Faith p. 69 Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5. ریمی خود در سال ۱۳۳۶ شمسی به همراه سایر ایادیان امرالله بیانیه‌ای رسمی به امضا رسانده بود که شوقی افندی جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است.Smith, Peter (2008). An Introduction to the Baha'i Faith p. 69 Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5. پس از جلسهٔ مجمع ایادی او گوشهٔ عزلت گرفت و در سال ۱۳۴۰ ادعا کرد که دومین ولی امر و جانشین شوقی افندی است و بهائیان جهان را به اطاعت از خود دعوت نمود.Peter Smith, the Babi & Baha'i Religions, pg. 131 Cambridge University Press 1987, ISBN 0-521-30128-9 با ادامهٔ اصرار ریمی بر ادعای خود، وی در سال ۱۳۴۰ توسط هیئت ایادیان امرالله از سِمَت ایادی امر عزل و از جامعهٔ بهائی طرد شد. ریمی تنها موفق به جلب تعداد کمی طرفدار برای خود شد و همان‌طور که خود بعدها اظهار کرد تقریباً تمام جامعهٔ بهائی ادعای او را نپذیرفتند.Smith, Peter (2008). An Introduction to the Baha'i Faith. p. 69 Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-86251-5. برگزاری انتخابات و تشکیل بیت‌العدل اعظم در سال ۱۳۴۲ شمسی با شادی و شعف بهائیان همراه شد و ریمی و طرفدارانش به‌سرعت اهمیت خود را برای بهائیان از دست دادند.Smith, Peter (2008). An Introduction to the Baha'i Faith. Cambridge: Cambridge University Press. p. 69. ISBN 0-521-86251-5.