moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۰۸ آکونچی در مصاحبه با برایان شروین درباره‌ی اجرای «بستر بذر» صحبت مفصلی کرد. ویتو در مورد عنوان اثر (بستر بذر) با عملکرد آن می‌گوید: من می‌دانستم هدف من از این کار این است که بذری را تولید کنم و می‌خواستم فضایی که در آن قرار داشتم به یک زمینه برای تولید بذر تبدیل شود. برای تولید مجبور شدم خودارضایی کنم و برای خودارضایی باید خودم را تحریک می‌کردم."Art Space Talk: Vito Acconci", "Myartspace", 17 April 2008. Retrieved 4 January 2013.
در سال ۲۰۱۰، آکونچی اثر «"آبشار بیرون و داخل» را" در مرکز بازدید کنندگان کارخانه تصفیه فاضلاب Newtown Creek در گرین پوین ، بروکلین بود ، به اتمام رساند. بخشی از این اثر در داخل بنا است و بخشی از آن در فضای باز است.
در سال ۲۰۱۳، اثر ایستگاه شماره ۱ "(اتاق مطالعه)" که در سال ۱۹۸۵ ساخته شده بود بر اثر خرابکاری آسیب دید. سپس به همراه یک نمایشگاه در موزه کالج میدلبری مجدداً نصب شد.
در سال ۲۰۱۴، آکونچی در یک ویدئوی تولید شده توسط مارک سانتوحاضر شد ودر آن در مورد چند پروژه مورد علاقه خود که هرگز به پایان نرسید، صحبت کرد؛ از جمله یک پارک اسکیت در سن خوزه و یک موزه سوزن در ایچیهارا ، ژاپن.
آکونچی در طول عمر خود در بسیاری از موسسات از جمله کالج هنر و طراحی نوا اسکوشیا، هالیفاکس موسسه هنری سان فرانسیسکو، انستیتوی هنر کالیفرنیا، مدرسه هنر شیکاگو، دانشگاه ییل، دانشگاه آیووا، موسسه پرت و دانشکده طراحی پارسونز تدریس کرد.
آکونچی در دهه دهه ۶۰ میلادی با رزماری مایر، هنرمند آمریکایی ازدواج کرده بود.Rosemary Mayer (1943–2014), ARTFORUM, https://www.artforum.com/passages/id=49386
آکونچی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۷ درگذشت. او در زمان مرگ ۷۷ سال داشت و در کنار همسرش ماریا آکونچی زندگی می‌کرد.. علت مرگ او هیچ‌وقت منتشر نشد.
گوچوجانگ، یا خمیر فلفل قرمز یک چاشنی تخمیر شده با مزه، شیرین و تند است که از پودر چیلی، برنج چسبناک، پودر "مژو" (سویا تخمیر شده)، "یوتگیروم" (پودر مالت جو) و نمک تهیه شده‌است. این شیرینی از نشاسته برنج گلوتینوس پخته شده تهیه می‌شود، که در طی فرایند تخمیر از آنزیم‌های آبکافت کشت می‌شود. به‌طور سنتی، آن را به‌طور طبیعی در طول سالها در "jangdok" ("خاک" رس) در یک سکوی سنگی بلند، به نام "jangdokdae"، در حیاط خلوت "تخمیر می" شود.
جشنواره سونگانگ گچوجانگ همه ساله در دهکده گوچوجان در استان سانچانگ در استان جئولابوک-دو برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۸، جشنواره سونگانگ گچوجانگ در ماه اکتبر برگزار شد.
اسناد قدیمی گوچوجانگ در کتاب کره ای ۱۴۳۳ "مجموعه ای از داروهای بومی کره ای یافت می‌شود". همچنین در یک دائرةالمعارف پزشکی ۱۴۴۵ به نام "Compendia از نسخه‌های پزشکی ذکر شده‌است".
فلفل‌های چیلی، که منشأ آن قاره آمریکا است، در اوایل قرن شانزدهم توسط تاجران پرتغالی به آسیای شرقی آورده شدند. اولین ذکر نام فلفل تند در کره در "مجموعه مقالات جیبونگ" ، منتشر شده در سال ۱۶۱۴ یافت می‌شود. "مدیریت مزرعه"، کتابی از حدود ۱۷۰۰، در مورد روش‌های کشت فلفل‌های چیلی بحث کرده‌است.
ترکیبات اصلی گوچوجانگ شامل پودر فلفل قرمز، پودر برنج چسبناک، پودر سویا تخمیر شده و نمک است. فلفل دلمه ای کره ای، از گونه‌های "فلفل آنوم"، تند و در عین حال شیرین است که آنها را برای تولید گوچوجانگ ایده‌آل می‌کند.
در دستور العمل‌های دیگر از برنج "لعاب دار" ("chapssal" , )، برنج دانه کوتاه معمولی ("mepssal" , )، یا جو، و دانه‌های کامل گندم، عناب، کدو تنبل و سیب زمینی شیرین نیز استفاده می‌شود. این مواد برای ایجاد تغییرات خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند. مقدار کمی شیرین کننده مانند شکر، شربت یا عسل نیز گاهی اضافه می‌شود. محصول نهایی یک خمیر تیره و مایل به قرمز است که دارای طعمی غنی و دلپذیر است.
تولید محصولات تجاری گوچوجانگ در اوایل دهه ۱۹۷۰ وارد بازار انبوه شد. اکنون اکثر کره ای‌ها گوچوجانگ را در فروشگاه‌های مواد غذایی یا بازارها خریداری می‌کنند. این ماده هنوز هم در پخت‌وپز کره ای به‌طور گسترده‌ای برای طعم دادن خورش ("jjigae") استفاده می‌شود.
واحد خوش طعم گوچوجانگ (GHU) واحدی برای اندازه‌گیری تندی (گرمای تند) گوچوجانگ است که براساس کروماتوگرافی گازی و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا غلظت کپسایسین و دی هیدروکپسایسین ساخته شده‌است.
محصولات گوچوجانگ به پنج سطح اختصاص داده شده‌است: ملایم داغ، کمی گرم، متوسط گرم، بسیار داغ و شدید.
گوچوجانگ در غذاهای مختلف استفاده می‌شود مانند "bibimbap" و "تئوکبوکی" و در سالاد، خورش، سوپ و غذاهای گوشت خوابانده می‌شود.
کارلوس کاروالیال (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتو، باشگاه فوتبال بیرامار و باشگاه ورزشی براگا اشاره کرد.
بانیپال شومون (زادهٔ ۳۰ آذر ۱۳۵۷ در تهران) هنرپیشه سینما، تلویزیون و تئاتر آشوری‌تبار ایرانی است.
بانیپال شومون مدرک مهندسی عمران دارد. او دوره بازیگری را در مدرسه سینما تئاتر کارنامه گذرانده‌است. بانیپال شومون، فعالیت حرفه‌ای خود را با انیمیشن سینمایی "آخرین داستان" به کارگردانی و نویسندگی اشکان رهگذر آغاز کرد. او در این انیمیشن، صداپیشگی نقش «روزبه» را به عهده داشت و تجربهٔ حضور در کنار ستارگانی چون پرویز پرستویی، حامد بهداد و لیلا حاتمی را کسب کرد. انیمیشن سینمایی "آخرین داستان" با برداشتی آزاد از شاهنامه به روایت قصه ضحاک ماردوش، فریدون و کاوه آهنگر می‌پردازد. بانیپال شومون بعد از صداپیشگی در این انیمیشن، در فصل اول سریال نمایش خانگی "شهرزاد" به کارگردانی حسن فتحی در نقش «رئیس آذر گل‌دره‌ای» بازی کرد. سال ۱۳۹۶، یک سال پرکار برای بانیپال شومون بود. او در ۴ فیلم سینمایی "خجالت نکش" ساخته رضا مقصودی، "جاده قدیم" به کارگردانی منیژه حکمت، "تنگه ابوقریب" به کارگردانی بهرام توکلی، "لس آنجلس-تهران" به کارگردانی تینا پاکروان، دو فیلم کوتاه "تاریکی" و "اینترنت نامحدود" و دو تئاتر "تنهایی پرهیاهو" به کارگردانی امیر کاوه آهنین جان و "لاسارو" به کارگردانی مسعود رایگان بازی کرد. در این سال دو فیلم "خجالت نکش" و "تنگه ابوقریب" با بازی او در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر اکران شدند.
بانیپال شومون لوح تقدیر ویژه برای بهترین بازیگر را برای بازی در نمایش "خانه وا ده" در دوازدهمین جشن بازیگر (سال ۱۳۹۳) از طرف انجمن بازیگران خانه تئاتر دریافت کرد. از تئاترهایی که او به عنوان بازیگر در آن‌ها حضور داشته‌است می‌توان به "دخترک شب طولانی"، "شعبده و طلسم"، "حریم ولایت"، "مسخ و سوءتفاهم"، "شماره ۹۱۹۱۳"، "کسی در خانه نیست»، "ایرلند نباید جای بدی هم باشه" و "بیضایی" به نویسندگی و کارگردانی محمد مساوات اشاره کرد. بانیپال شومون عضو ارکستر کُر فیلارمونیک ایران و عضو ارکستر فیلارمونیک آشوریان تهران به رهبری اِمیل مٓلِک است. او در اُپرای مانا و مانی اثر حسین دهلوی به رهبری علی‌رضا شفقی‌نژاد و کارگردانی محمد عاقبتی در تالار وحدت سال ۱۳۹۱ اجرا داشته‌است.
شومون نامزد کسب بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره تئاتر فجر در سال ۱۳۹۸ بوده‌است.
ماهرخ یک فیلم بلند تلویزیونی به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا حافظی است. این تله فیلم در سال توسط گروه کودک و نوجوان شبکه دوم سیما تولید شده است. ماهرخ اولین بار در بخش مسابقه بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم های کودکان و نوجوانان همدان و سپس چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد به نمایش درآمد و تاکنون نیز از شبکه های مختلف تلویزیون پخش شده است.
دختر بچه ای که حاضر به پذیرفتن نامادری نیست؛ با شخصیت های افسانه ای ماه پیشونی، سفید برفی و سیندرلا همذات پنداری می کند.
بنیاد کالوه یک بنیاد هنری در آوینیون فرانسه است که به نام اسپی کالوه نامگذاری شده‌است. در این بنیاد چندین موزه و دو کتابخانه وجود دارد. نقاشی‌ها، آیتم‌های باستان‌شناسی، سکه‌ها و مدال‌ها و مجسمه‌های قرون وسطایی و بسیاری از میراث‌های دیگر و بخش قابل توجهی از آثار هنری از لوور به آن اضافه شده‌است.
بنیاد در چندین نوبت نام خود را تغییر داده‌است. ابتدا آن را کتابخانهٔ کالوه، سپس موزهٔ کالوه و از سال ۱۹۸۵ به عنوان بنیاد کالوه نامیده شد. این بنیاد هم‌اکنون هفت موزه، دو کتابخانه و یک مجموعه مهم از سکه‌ها و مدال‌ها را مدیریت می‌کند.
فرماندهی نیروهای ارتش ایالات متحده () بزرگترین واحد فرماندهی در ارتش ایالات متحده است، که تأمین‌کننده نیروهای زمینی با توان عملیاتی، برای فرماندهی یکپارچه رزمی ایالات متحده آمریکا می‌باشد. قرارگاه مرکزی فرماندهی نیروهای ارتش ایالات متحده در پایگاه فورت‌برگ، کارولینای شمالی مستقر می‌باشد و بیش از ۷۵۰ هزار سرباز از نیروهای فعال ارتش، نیروهای ذخیره ارتش و سربازان گارد ملی را در بر می‌گیرد.
مازیار (درگذشتهٔ ۱۲ تیر ۲۱۸ خورشیدی) واپسین فرمانروای کارنوندیان، رهبر خیزش دربرار چیرگی تازیان، و از جمله چیرگی خلافت عباسی، بر ایران بود. مازیار پسر کارن دوم و از خاندان کارنوندیان، در پایانه‌های سال ۲۲۴ه‍.ق/۸۳۸ میلادی، یعنی شش سال و اندی پس از آغاز خلافت معتصم ضد عباسیان خیزش کرد. پایتخت مازیار شهریارکوه بود.
تأسیس این سلسله در طبرستان به زمان خسرو انوشیروان بازمی‌گردد که قارن پسر سوخرا در سال ۵۶۵ میلادی پایه‌ریزی کرد و سپس مقام اسپهبدی طبرستان را دریافت کرد و حکومت این ناحیه را به ارث خانوادگی خود باقی‌گذاشت. سوخرا از بزرگان خاندان کارن بود که یکی از هفت خاندان اشرافی پارس در زمان ساسانیان بشمار می‌رفتند.
به اعتقاد مجتبی مینوی مرکز اصلی خاندان کارن کوره اردشیرخوره در فارس بود. سوخرا در زمان فیروز ساسانی پدر قباد، بر ولایت سیستان حکمرانی می‌کرد. در زمانی که فیروز قصد جنگ با هپتالیان را داشت سوخرا را به جانشینی خود بر تیسفون و اردشیر که دو شهر از هفت شهر مداین و محله خاص ساسانیان بود گماشت. همینکه سوخرا متوجه شد فیروز مغلوب اخشنوار پادشاه هپتالیان شده و در راه فرار هلاک گشته خود با جمعی از سپاه خاص خویش و تعدادی دیگر از جنگجویان سواره و پیاده قصد اخشنوار کردند و در اولین برخورد این دو سپاه، سوخرا چنان ضربه‌ای به هپتالیان وارد که تاب مقاومت نیاوردند و دیوان شاهی به همراه تمام غنائم و اسرائی که ضبط کرده بودند را باز پس دادند. بدین ترتیب سوخرا به همین قدر قناعت کرد و به فارس بازگشت. او به کمک وسپوهران و بزرگان و موبدان، بلاش پسر فیروز را به پادشاهی منصوب کرد و برادرش جاماسپ را مشاور او قرار داد. با گذشت مدت کوتاهی بلاش از دنیا رفت پس سوخرا قباد را پادشاه اعلام داشت.
قباد بعد از جلوس بر تخت شاهی جایگاه اسپهبدی سوخرا را تثبیت کرد. چندی نگذشت که حسودان برای سوخرا دسیسه چیدند تا او را از چشم قباد بیاندازند. پس سوخرا از دسیسه باخبر شد و به همراه ۹ پسر خود به سمت طبرستان فرار کرد. تا اینکه در راه به علت خیانت کشته شد. اما پسرانش خود را به نزدیکی جیحون رساندند و مقیم گشتند و سپاهی برای خود فراهم آوردند. در سال ۵۶۵ میلادی که انوشیروان با ترکان در حال جنگ بود، پسران سوخرا با سپاه خود به یاری شاهنشاه رفتند؛ پس خسرو به پاداش این یاری به هریک ناحیه‌ای را برای حکومت هدیه داد. قارن که کوچکترین و جوان‌ترین پسر بود قسمتی از جبال طبرستان را اعم از نواحی ونداد اومیده کوه، آمل، لفور و پریم را انتخاب کرد و این ناحیه بنام کارن (قارن) نام گرفت و او به لقب اسپهبد طبرستان خوانده شد.
مازیار، مایزدیار، ماه‌یزدیار، یعنی کسی که از ایزد ماه به او یاری می‌رسد. کوهیار و فضل بن قارن طبری دو برادر مازیار بودند.; مازیار را منتسب به سلسله‌ای از حاکمان می‌دانند که به سبب انتساب به خاندان کارن، به قارن وند مشهور شدند. هر یک از اسپهبدان این سلسله به لقب گرشاه ممتاز بودند. رشته و نسب مازیار را بدین صورت می‌خوانند: مازیار پسر کارن دوم پسر ونداد هرمزد پسر فرخان از نواده‌های سوخرا پسر انداذ پسر کارن بزرگ پسر سوخرای بزرگ بود. همچنین به عقیدة مینوی، مورخینی که نسب او را مازیار بن قارن ابن ابوالملوک شهریار بن شروین ذکر کرده‌اند و او را به سلسلهٔ باوند پیوند داده‌اند، اشتباه کرده‌اند. خاندان قارن در قسمتی از ماد (ماه نهاوند) فرمان می‌راند و بعدها نسب نامه خود را در حماسه‌ها به کاوه آهنگر رساند. خاندان کارن از دوره پیروز یکم نیز شجره‌نامه خود را به منوچهر می‌رساندند.From Pērōz’s reign (r. 459-84) onwards, the Kārins traced their genealogy to the Kayānid king, Manučehr (Ṭabari, tr., V, p. 117)., Parvaneh Pourshariati. , “KĀRIN,” Encyclopædia Iranica, online edition
مازیار پس از حکومت بر طبرستان به فکر دستیابی به گیلان و دیلمستان و یک دست کردن حاکمیت سراسر منطقه افتاد و تا سال ۲۱۲ ق که مأمون درگذشت، به تدبیر و کاردانی خودش و به یاری نیروها و امکاناتی که مأمون در اختیارش نهاده بود بر سراسر طبرستان و گیلان و دیلمستان دست یافته و یک حاکمیت یک پارچه تشکیل داد.
طبری بر اساس متن یک نامه که مأمون به مازیار نوشته بود القاب او را در آن ذکر کرده بود، این القاب چنین نوشته‌است:
ابوالقاسم پاینده در ترجمه تاریخ طبری این متن را چنین ذکر می‌کند:
مازیار بن قارن هنگامی که جانشین پدر شد بر قسمتی از ولایات طبرستان حاکمیت یافت. بین او و اسپهبد شهریار بن شروین اختلافاتی بروز کرد و این امر سرانجام به جنگ و فرار مازیار از طبرستان به نزد مأمون منجر شد. مازیار به وساطت یکی از دوستان خود به نام سعید الحرشی به دربار مأمون پذیرفته شد و به وسیله او اسلام آورد.مأمون مازیار را محمد نامید و حکمرانی قسمتی از طبرستان و رویان را به او سپرد. پس او خود را گیلِ گیلان و اسپهبدِ اسپهبدان و پدشخوارگرشاه و محمد بن قارن و مولای امیرالمونین خواند. مدتی از اقامت مازیار در نزد خلیفه نگذشته بود که اسپهبد شهریار بن شروین درگذشت و فرزندش شاپور بن شهریار که قدرت را در دست گرفته بود، ظلم و ستم را بر مردم روا داشت. مردم طبرستان از ظلم او به مأمون شکایت بردند پس مأمون مازیار را به طبرستان فرستاد. او در زمانی کوتاه توانست پیروان زیادی جمع کند و شاپور بن شهریار را شکست دهد و اینگونه حکومت طبرستان را به‌دست گیرد.
با افزایش قدرت مازیار و کارهای خودسرانه‌اش، تعدادی از بزرگان از او رنجیدند و اقدامات او را به مأمون گزارش دادند و شکایت کردند. در نتیجه مأمون او را به بغداد خواند اما مازیار به بهانهٔ درگیری با دیلمیان از دستور مأمون سرباز زد پس تعدادی از قضات رویان و آمل را از طرف خود به دربار بغداد فرستاد تا اطاعت و فرمانبری‌اش را به خلیفه اعلام کنند. اما برخلاف تصور او، یکی از قضات داستان ستم مازیار را به یحیی بن اکثم گفت و همچنین اظهار داشت که مازیار قصد شورش بر خلیفه و اعلام استقلال دارد؛ بنابراین خلیفه نیز از این امر آگاه شد.
در سال ۲۲۳ که تئوفیل پسر میخائیل امپراتور بیزانس به زبطره هجوم آورد و جمعی از اهالی را اسیر کرد. در این زمان معتصم لشکری به فرماندهی افشین به مصاف تئوفیل فرستاد و افشین بر او غالب شد. اینگونه قدرت و تأثیر افشین در دربار روز به روز افزایش پیدا کرد. درین زمان عبدالله بن طاهر در ولایت خود حکمرانی می‌کرد. در این زمان افشین بر بابک پیروز شد و بیش از پیش در نزد خلیفه عزیز گشت طمع حکمرانی بر ولایت خراسان را کرد. در این زمان طبق گفته طبری چون افشین شنیده بود که مازیار اسپهبد طبرستان همانند او با عبدالله بن طاهر خصومت دارد پس به صورت پنهانی برای مازیار نامه فرستاد و اورا از راه برانگیختن طمع به مخالفت با عبدالله شوراند. وی فکر می‌کرد با استفاده از شورش مازیار، خلیفه حکومت خراسان را به او ارزانی خواهد داشت. پس در نامه به مازیار نوشت که در برابر عبدالله مقاومت کند. همین که افشین به موجب هدف تعقیب استقلال طبانه خود و به آرزوی آنکه شاید جای عبدالله را بگیرد پس مازیار را ضد خلیفه برانگیخت، او نیز به سرعت بدین امر گردن نهاد.زیرا وی تصور می‌کرد چون عبدالله قادر به شکست مازیار نخواهد بود و خلیفه افشین را برای انجام این مأموریت اعزام خواهد کرد آنگاه بعد از پیروزی به پاس قدردانی از خدماتش، معتصم حکومت خراسان تا ماوراءالنهر را به او خواهد داد به همین دلیل مازیار با تکیه به افشین شورش خود را نسبت به طاهریان و خلیفه در سال ۲۲۴ هجری قمری آشکار کرد. وقتی که مازیار دستگیر شد رابطه خود و افشین را افشا می‌کند و یک روز قبل از رسیدن وی به سامرا افشین دستگیر می‌شود. زمانی که مازیار کشته می‌شود دلایل کافی برای اتهام افشین که دیگر رقیب طاهریان بود، وجود داشت.
ابن ندیم می‌گوید: خرم دینان دو صنفند خرمدینان قدیم و خرمدینان جدید. خرم دینان پیشین را محمره می‌نامند؛ که البته این گفتار صحیح نیست و مؤلف در وجه تسمیه خرمدینان قدیم اشتباه کرده زیرا محمره اسمی است که عرب‌ها به خرم دینان دوره اسلامی داده‌اند.
ابومنصور بغدادی در کتاب «الفرق بین الفرق» دربارهٔ مزدکیان و بابکیان و مازیاریان می‌نویسد: گروه نخستین از اباحه مزدکیان بودند و گروه دوم خرم دینان که در دولت اسلام آشکار شدند که ایشان دو طایفه اند: بابکیان و مازیاران و هردو به محمره معروفند.در بسیار از منابع مازیار را در کنار خرمدینان دانسته‌اند و گفته‌اند سرزمین خرمدینان و پیروان این آیین تقریباً در سراسر ایران پراکنده بودند؛ و از یک سو به طبرستان و مازیار می‌رسیدند. اما هیچ مدرک قابل اتکایی وجود ندارد که ثابت کند که مازیار دین خرمی داشته‌است و حتی مدرکی دال بر ارتباط مازیار با محمره نداریم بلکه قرائن موجود او را زرتشتی معرفی کردند.محمره طایفه‌ای بودند در طبرستان که سال‌ها قبل از مازیار وجود داشتند و احتمالاً خرم دینی بودند اما یقین نداریم که به مازیار مربوط بوده‌اند یا وابستگی داشته‌اند. در جای دیگر می‌گوید از مازیار پرسیدند چرا خلع طاعت کردی؟ گفت: شما ولایت طبرستان را به من دادید پس مردم سرکشی کردند پس به حضرت اطلاع دادم و جواب آمد با ایشان بجنگید. خلیفه گفت چه کسی این جواب را داد؟ مازیار گفت: افشین.
دربارهٔ همداستانی مازیار با بابک خرمدین در تاریخ طبرستان گویند:مازیار بابک مزدکی دیگر ذمّیان مجوس را علمها دادند و حکم بر مسلمانان، تا مسجدها خراب می‌کردند و آثار اسلام را محو می‌فرمودند.
سپس در جای دیگر می‌نویسند که که مازیار خود به عبدالله بن طاهر چنین گفته‌است که من و افشین بن کاوس و بابک هرسه از دیرباز عهد و بیعت کرده‌ایم بر آنکه دولت از عرب پس بگیریم و ملک را به خاندان کسرویان نقل کنیم.
برخی از پژوهشگران مازیار را با برادر بابک اشتباه فرض می‌کنند و می‌گویند مازیار و بابک روبروی یکدیگر به دار آویخته می‌شوند در صورتی که مازیار دو سال پس از بابک به دار آویخته می‌شود. علت این اشتباه روابطی بوده‌است که مازیار با بابک داشته‌است.
در زمان مازیار اسلام در طبرستان بسط یافته بود و خود او به خواهش مأمون اسلام آورده بود اما هیچ میلی بدین دین نداشت و با آن مخالف بود مازیار در ابتدا مسجدی برای جلب رضایت خلیفه ساخت اما بعدها دستور از بین بردن هرگونه از آثار اسلام را داد. دربارهٔ مازیار نوشته‌اند که چون بر معتصم بیرون آمد همه مسلمانان را از کار بازداشت و بجایشان زرتشتیان و خرم دینان را گماشت و بر مسلمانان امیر کرد. در سال ۲۱۹ در زمانی که بابک به دست خلیفه افتاده بود مازیار ساز مخالفت با دربار بغداد را در طبرستان آغاز کرد و قصد داشت همراه بابک و افشین و تئوفیل امپراتور رم حکومت بغداد را براندازند.
مازیار در سال ۲۲۴ قمری آشکارا بر خلیفه خروج کرد و کشاورزان را واداشت تا بر صاحبان مسلمان خود بشورند و اموال آنان را به غارت ببرند و همچنین دستور داد تا مساجد طبرستان را ویران کنند و بسیاری از مسلمانان را به زندان بیاندازند.و او به مسلمانان سخت گرفت به‌صورتی که بعضی از مسلمانان در زندان‌ها جان سپردند. اقدامات وی بر ضد عربها و موالی در حیطه قدرتش به خوبی موید این مسئله است که وی به عنوان یک فرد زرتشتی احیای یک دولت مستقل (لااقل محلی) ایرانی را براساس یک تحول اجتماعی در نظر داشته‌است. همانطوری که صدسال بعد او نیز این خواسته هدف فرمانروای مازندرانی دیگر به نام مرداویج قرار گرفت.
در آستانه شورش مازیار مأمون در حال جنگ با رومیان بود و فرصتی برای برخورد با مازیار نداشت بنابراین ابواحمد قاضی رویان که از نفوذ اجتماعی زیادی داشت انجام این مأموریت را برخورد با مازیار برعهده گرفت. او بسیار از مردم طبرستان را به قتل و شورش بر مازیار تحریک کرد. اوج گرفتن فعالیت شورشیان در آمل باعث شد تا مازیار این شهر را هشت ماه در محاصره بگیرد و اطلاعات نادرست از وضع طبرستان برای خلیفه ارسال کند. مأمون نیز که خبری درست از عاملان و نمایندگان خود در مازندران نداشت، گفته‌های مازیار را درست می‌پنداشت.مازیار بعد از گشودن آمل ابواحمد قاضی رویان که مسبب عصیان مردم شده بود، کشت و خبر فتح این شهر را برای خلیفه فرستاد. اگرچه مازیار بنای سرکشی و مخالفت در طبرستان گذاشته بود ولی برای حفظ ظاهر پرداخت خراج را قطع نکرد و عصیان خود را بر خلیفه آشکار نکرد اما با به تخت نشستن معتصم وضع فرق کرد و مازیار از فرستادن خراج برای عبدالله بن طاهر سرباز زد زیرا موظف بود خراج خود را برای امیر خراسان بفرستد زیرا از نظر داخلی اداره امور آنجا بر عهده عبدالله بن طاهر بود و خلیفه بر مشرق ایران که نفوذ کمتری داشت بفرستند (۸۳۹ میلادی برابر ۲۲۴ هجری)
هدف مازیار از فرستادن خراج به معتصم از بین بردن بیعت خود با عبدالله بن طاهر بود. به گزارش طبری با آنکه معتصم دستور فرستادن خراج به طاهر داده بود اما مازیار گفته بود نزد او نمی‌فرستم و بلکه به امیرالمومنان می‌فرستم. بدین ترتیب معتصم خراج را از مازیار تحویل می‌گرفت و به عبدالله بن طاهر می‌فرستاد. این روند چندسالی طول کشید تادر آخر رابطه مازیار و عبداله بن طاهر به منازعه و نبرد کشیده شد.
معتصم شورش مازیار را نه فقط بر ضد طاهریان بلکه بر ضد خود و اسلام می‌پنداشت و عبدالله بن طاهر مأمور سرکوب کردن این شورش کردعبدالله طاهر لشکری به همراه عموی خویش، حسن بن حسین، به سمت طبرستان گسیل ساخت. عبدالله بن طاهر برای تقویت سپاه خویش حیان بن جبله را نیز با چهار هزار نیرو به قومس فرستاد و آنها مرتب با عبدالله در نیشابور مذاکره می‌کردند. خلیفه نیز سپاهی به فرماندهی محمد بن ابراهیم به کمک سپاه عبدالله فرستاد بدین صورت بسیاری از ا مناطق طبرستان به تصرف خلیفه و طاهریان درآمد. بسیاری از مردم که از اقدامات مازیار به تنگ آمده بودند به سپاه عبدالله پیوستند. با خیانت کوهیار برادر مازیار که با طاهریان در ارتباط بود توانست از طرف عبدالله بن طاهر دست خطی مبنی بر واگذاری قسمتی از طبرستان به خود دریافت کند و کوهیار باعث شد مازیار بدون هیچ نبردی به دست طاهریان اسیر شود ثروت و غنایم زیادی از مازیار به سپاهیان عبدالله رسیده بود که به نیشابور برده شد و خود مازیار به نزد معتصم فرستاد شد.
عبدالله بن طاهر به بهانه اینکه مازیار دستورهای مالیاتی سختی مقرر کرده، وی رعایا را بر ضد مالکین تحریک نمود و باعث نفاق میان مردمان شد و در آخر مازیار را مجبور به مذاکره کردند. مذاکرات و نتیجه موقتی آنها به طرق مختلف روایت شده: سرانجام به علت خودداری مازیار از تسلیم گنج‌های خویش کار به تصادم میان مازیار و یکی از عموهای عموهای عبدالله بن طاهر، و به هجوم مشترک سپاه طاهریان و خلیفه بر ضد مازیار؛ قهرمان ملی منجر گشت و مازیار به اسارت طاهریان افتاد و به سامره فرستاد شد و در آنجا (۸۴۰ میلادی-۲۲۵ هجری) در اثر ۴۵۰ ضربه تازیانه در گذشت.
بر فیل نشاندن مازیار و بردن او به نزد معتصم با جایگاه‌های فاخر و باشکوه عادتی بود که در میان خلفای بغداد رواج داشت. اینگونه مقصران بزرگ و کسانی که با خلفا دشمنی ورزیده بودند در زمان اسارت به شهر آورده می‌شدند و بر فیلی که در پایتخت آراسته و زینت شده بود می‌نشاندند و از دروازه به شهر وارد می‌کردند و در کوی و برزن می‌چرخاندند و اشعارِ ترانه مانند و تصنیف‌های کودکان کوی و برزن را بر آنان می‌خوانند و شادی کنان و هلهله‌گویان و دست و پای کوبان در پی اسیر می‌رفتند. همانگونه که بابک خرمدین را بدین صورت به سوی سامرا بردند.مازیار در آمل بر اثر خیانت برادرش «کوهیار» که فریب عوامل خلیفه را خورده بود دستگیر و به سامرا (سامره) منتقل و به معتصم تحویل داده شده که پس از شکنجه بسیار کشته شد. پیکر مازیار که زیر شکنجه جان داده بود، در سال ۲۲۵ در جایگاه معروف به کنیسه به دار آویخته شد.
بعد از مازیار طاهریان به افزایش قدرت خود در منطقه طبرستان پرداختند؛ بنابراین عبدالله بن طاهر با دفع مازیار و افشین مقام خود را نزد خلیفه تقویت کرد و بر طبرستان نفوذ یافت. مهمترین اعضای خاندان طاهری قبل از رسیدن به مناصب مهم، حکمرانی طبرستان را برعهده می‌گرفتند مانند حسین بن علی، عموی عبدالله بن طاهر و فرمانده سپاه در مقابله با مازیار که سه سال و چهار ماه در طبرستان حکمرانی کرد.
شبکه‌ی عصبی یا شبکه عصبی مصنوعی به مجموعه‌ای از یاخته‌ها (سلول‌های عصبی، نورون) می‌گویند که در یک معماری ویژه‌ای برای حل مساله‌ای خاص به هم متصل شده‌اند و هر کدام محاسبات ساده‌ای به انجام می‌رسانند. فرایندی که درون شبکه‌ی عصبی مصنوعی دنبال می‌شود به این صورت است که نورون‌ها با توجه به اتصال‌هایی که با دیگر نورون‌ها دارند، داده‌هایی را دریافت می‌کنند و به دیگر نورون‌های متصل به خود می‌دهند. همچنین اتصال‌های موجود میان نورون‌ها متغیر می‌باشند و این نوید قابلیت یادگیری در آن شبکه را به ما می‌دهد. هدف کلی شبکه‌های عصبی مصنوعی، انجام مسائل دسته‌بندی و رگرسیون می‌باشد. اما ممکن است در این بین با شبکه‌های عصبی مصنوعی مواجه شوید که وظیفه‌ی راندن خودرو، تحلیل گفتار و یا نوشتن موسیقی کلاسیک را بر عهده گرفته‌اند.
این ساختارهای پردازشی از کنار گذاشتن چند ساختار کوچک پردازشی (یاخته‌ها) پدید می‌آیند. هنگامی که از «شبکه» می‌گوییم، این برداشت را می‌سازیم که همه‌ی تکه‌های آن به هم راه دارند. ولی در شبکه‌های عصبی اینگونه نیست، و همواره یک روند «آغاز-به-پایان» دارد و گاهی هم در این راستای آغاز-به-پایان بخش‌های همراستا با هم کار می‌کنند. برای نمونه، در هر لایه، سلول‌های عصبی (یاخته‌های پردازشی) به یکدیگر کاری ندارند و گهگاه این یاخته‌ها در لایه‌های پی‌در‌پی نیز کاری به هم ندارند. از این رو، بهتر است نام این ساختمان‌ها «در فارسی» برپایه‌ی کارکرد آن‌ها که تکه‌های پردازشگر کنار هم است، ساخته شود. می‌توان این ساختارهای پردازشی را «تارهای پردازشگر»، «رشته‌های پرداشگر»، «تورهای پردازشگر» نامید. اگر بخواهیم خواننده یا شنونده از همان آغاز دریابد که این ساختمان‌ها از ساختارهای زیستی برداشت شده‌اند می‌توان از «دسته پردازشگرهای یاخته‌سان» بهره برد.
دارا بودن حداقل یک ورودی و حداقل یک خروجی از ویژگی‌های عمومی شبکه‌های عصبی مصنوعی معمول می‌باشد و داده‌های وابسته به زمان مانند موسیقی یا ویدیو و داده‌های مستقل از زمان مانند تعداد ضلع‌های چندضلعی‌ها می‌توانند به عنوان ورودی شبکه‌های عصبی مصنوعی به کار گرفته شوند
اتصالات نورون‌های زیستی به‌صورت وزنی مدل می‌شوند. وزن مثبت نشانگر یک ارتباط تحریکی است، در حالی که مقادیر منفی به معنی اتصالات بازدارنده می‌باشند. تمام ورودی‌ها با یک‌وزن تغییر یافته و جمع می‌شوند. عمل مذکور همان ترکیب خطی در ریاضیات است. سرانجام، یک تابع فعال‌سازی، دامنه خروجی را کنترل می‌کند. به عنوان مثال، محدوده قابل قبول خروجی معمولاً ممکن است بین ۰ تا ۱، یا بین ۱− و ۱ باشد.
این شبکه‌های مصنوعی ممکن است در مدل‌سازی پیش‌بینی کننده، کنترل تطبیقی و برنامه‌هایی مورد استفاده قرار گیرند که بتوان آنها را از طریق یک مجموعه داده‌ای مورد آموزش قرار داد. در شبکه‌ها، خودآموزی ناشی از تجربه می‌تواند به‌وجود آید، که آن را هم می‌توان از مجموعه اطلاعات پیچیده و به ظاهر غیر مرتبط بدست آورد.
رومی مولر (؛ زادهٔ ) دونده اهل آلمان بود.
اسپی کالوه (۲۸ نوامبر ۱۷۲۸–۲۵ ژوئیه ۱۸۱۰) پزشک و مجموعه دار فرانسوی بود.
کالوه از خانواده ای قدیمی مستقر در آوینیون به دنیا آمد و در کالج یسوعی‌های شهر تحصیل کرد. سپس در دانشگاه آوینیون، مونپلیه و پاریس رشتهٔ پزشکی را دنبال کرد. بعد از آن به آوینیون بازگشت و نخستین استاد پزشکی در دانشگاه و سرانجام پزشک ارشد بیمارستان سنت-مارت شد.
در آخرین وصیت نامه اش، مورخ ۱۰ ژانویه ۱۸۱۰، کالوه مجموعه اشیاء قابل توجه، کتابخانه و چند عکس را به شهر آوینیون اهدا کرد. این اهدا توسط حکمی مورخ ۹ آوریل ۱۸۱۱ توسط ناپلئون اول پذیرفته شد. این مجموعه در موزه کالوه در خیابان ژوزف ورنه در آوینیون قرار دارد.
اینگرید آئوزوالد (؛ زادهٔ ) دونده زن اهل آلمان بود که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
کارلا بودندورف (؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۵۳) دونده زن اهل آلمان بود.
کارآگاه کوچولو یک مجموعه تلویزیونی کودکانه ی کمدی-پلیسی-فانتزی به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا حافظی است. این مجموعه تلویزیونی رئال و عروسکی (ماسک و گریم) در سال های و در دو فصل (جمعاً قسمت دقیقه ای) ساخته شد و به جز پخش از شبکه اول سیما و شبکه جهانی جام جم، در نوامبر 1995 از شبکه آفتاب در آمریکا و کانادا به نمایش درآمد.
کارآگاه کوچولو و معاونش خرگوش باهوش با تکیه کلام "عجیبه غریبه یک معمای پیچیده" به حل معماهای پلیسی می پردازند و حامی کودکان هستند.
- جایزه بهترین کارگردانی از نخستین جشنواره تولیدات تلویزیونی مرکز فارس -
- جایزه بهترین فیلمنامه از نخستین جشنواره تولیدات تلویزیونی مرکز فارس -
- دیپلم افتخار به کارگردان مجموعه کارآگاه کوچولو در بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد -
- منتخب بخش مسابقه هفتمین جشنواره تولیدات مراکز - زیباکنار
پارک تاریخی سوکوتای ( (تلفظ) خرابه‌های سوکوتای، به معنای واقعی کلمه «طلوع خوشبختی»، سرمایه پادشاهی سوکوتای در قرن سیزدهم و چهاردهم، شمال ناحیه تایلند مرکزی در نزدیکی شهر سوکوتای، مرکز استان سوکوتای قرار دارد.
دیوارهای شهر مستطیل حدود شرقی-غربی توسط شمال - جنوب است که ۱۹۳ ویرانه در زمین را شامل می‌شود. در مرکز هر دیوار یک دروازه وجود دارد. در داخل بقایای کاخ سلطنتی و بیست و شش معبد وجود دارد که بزرگترین آنها وات ماهاتاست. این پارک توسط گروه هنری زیبای تایلند با کمک یونسکو نگهداری می‌شود که آن را به عنوان میراث جهانی ثبت کرده‌است. هر ساله، این پارک از هزاران بازدید کننده استقبال می‌کند.
پیش از قرن سیزدهم میلادی، یک سلسله پادشاهی تای در ارتفاعات شمالی از جمله نگونیانگ و هیوکام (با مرکزیت چانگ هونگ، جینگهونگ در مدرن در چین) پادشاهی تای لو وجود داشت. . سوکوتای یک مرکز تجارت و بخشی از لئو بوده که تحت سلطه امپراتوری خمر قرار داشته‌است. مهاجرت مردم تای به دره بالا رود چائو پرایا تا حدودی تدریجی بود.
مورخان مدرن بر این باورند که جدایی سوکوتای (که قبلاً به عنوان "سوخداایا" شناخته می‌شد) از امپراتوری خمر از اوایل سال ۱۱۸۰ در زمان سلطنت فو خان که حاکم سوکوتای و شهر پیرامونی سری ساچانالایی (امروز مدرن سی ساچانالایی) بود ولسوالی در استان سوکوتای)، آغاز شد. سوکوتای از استقلال قابل توجهی برخوردار بود تا اینکه دوباره در حدود سال ۱۱۸۰ توسط مونس لاو تحت سلطه خمس آباد خلون لمپون دوباره فتح شد.
فو خان بان موانگ و برادرش رام کهامهنگ پادشاهی سوکوتای را گسترش دادند. در جنوب، رامکامهانگ پادشاهی‌های سوپنابوم و سری تامانکورن (تمبرالینگا) را تسخیر کرد و از طریق تمبرالینگا، ترواده را به عنوان آیین دولتی پذیرفت.
در غرب، رامخامهاگ به مونهایکمک کرد تا خود را از سلطه پادشاهی پاگان رهایی دهند و پادشاهی را در مارتابان تأسیس کنند (آنها بعداً به باگو، میانمار نقل مکان کردند). بنابراین، مورخان تایلندی، پادشاهی مارتابان را شاخه ای از شاخوتای می‌دانستند. در عمل، سلطه سوکوتای ممکن است تا این حد گسترش نیافته باشد.
پارک تاریخی سوکوتای توسط اداره هنرهای زیبا، وزارت فرهنگ اداره می‌شود. حفاظت از منطقه برای اولین بار در ۶ ژوئن ۱۹۶۲ در روزنامه رویال اعلام شد. قانون قابل اجرا عبارت است از قانون بناهای باستانی، آثار عتیقه، اشیاء هنری و موزه‌های ملی.
معبد وات مهاتات یا Mahathat () مهمترین و چشمگیرترین معبد پارک تاریخی سوکوتای است. نام معبد به «معبد یادگار بزرگ» ترجمه شده‌است. این معبد در سالهای ۱۲۹۲ تا ۱۳۴۷ توسط Sri Indraditya، به عنوان معبد اصلی شهر و همچنین پادشاهی سوکوتای تأسیس شد. این طرح بر روی یک "ماندالا ساخته شده‌است" و نمایانگر جهان است، با یک استوپای اصلی که در سال ۱۳۴۵ ساخته شده‌است تا یادگارهای بودا را محکم تر کند، در هشت جهت توسط ستون‌های کوچکتر احاطه شده‌است. استوپا اصلی به شکل جوانه نیلوفر آبی است که مشخصه‌های هنری معماری سوکوتای است. پایه آن با ۱۶۸ مجسمه تراشیده از مریدان بودایی آراسته شده‌است. این معبد همچنین شامل یک سالن اجتماعات (ویهارا)، مانداپا، تالار تنظیم و ۲۰۰ استوپا فرعی است.
نوئن پراسات یا کاخ هیل (تایلندی: เนิน ปราสาท) بقایای کاخ سلطنتی پادشاهی سوکوتای است. نوئن پراسات در سال ۱۸۳۳ توسط مونگکات کشف شد، که به عنوان راهب، زیارت شمال سیام را انجام داده بود. این کاخ بر روی یک پایه مربع با ابعاد ۲۰۰ ۲۰۰ ۲۰۰ متر ساخته شده‌است.
در نزدیکی آن دو حوضچه کوچک بود که باستان شناسان بقایای لوله‌های مایل به زرد را پیدا کردند که احتمالاً برای تأمین آب دریاچه شهری از حوضچه‌ها استفاده شده‌است. در جنوب غربی بقایای سکوی آجری به طول ۱٫۵ متر (۴٫۹ فوت) وجود دارد که روی آن خاکستر و استخوانی یافت شده‌است.
استیل رامکامهاگ در اینجا توسط مونگکات کشف شد که یک تخته سنگ تقریباً ۱ متر x ۲٬۵۰ متر در ۱۵ سانتی‌متر بزرگ از سنگ خاکستری است که با نقاشی گلبرگهای نیلوفر آبی تزئین شده‌است. مونگکت این یافته‌ها را به بانکوک برد.
هیده روزندال (؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۴۷) دونده اهل آلمان است.
اینگرید بکر (؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۲) دونده اهل آلمان است.
کریستینه کراوزه (؛ زادهٔ ) دونده اهل آلمان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۴×۱۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ اشاره کرد.
وضعیت زنان در کره شمالی، به دلیل انزوا سیاسی کره شمالی، عدم تمایل مقامات کره شمالی به اجازه دسترسی بازرسان خارجی در این کشور و وجود گزارش‌های متناقض به‌طور کامل در خارج از کشور قابل درک نیست. موضع رسمی دولت کره شمالی این است که زنان با مردان برابر هستند.United States Department of State
کره شمالی قوانینی همچون قانون برابری جنسی، قانون کار و قانون ملی سازی صنایع اساسی را تصویب کرده‌است. اگرچه این سیستم‌های اجتماعی کاملاً موفق نبوده‌اند، اما آنها برای کمک به زنان در زندگی روزمره ادغام شده‌اند. اصلاحات انجام شده حقوق زنان در محل کار، حقوق وراثت و به اشتراک گذاری املاک و حقوق ازدواج و طلاق رایگان را فراهم می‌آورد. کره شمالی همچنین چندهمسری را غیرقانونی دانست. دولت تمام زمین‌های خصوصی را مصادره کرد و تبعیض املاک را از بین برد. امروزه، زنان کره شمالی در انواع نیروی کار شرکت می‌کنند و تعداد قابل توجهی از زنانی هستند که در جایگاه‌های بالایی قرار دارند. همچنین، امکانات زیادی برای زنان از جمله آسایشگاه، استراحتگاه و بیمارستانهای زایمان فراهم است.
نسبت زنان به مردان در مشاغل با دستمزد بالا به میزان قابل توجهی پایین‌تر از مشاغل با دستمزد پایین است. علاوه بر این، بیشتر زنان در مقام‌های عالی جامعه یا اقوام یا همسران رهبران عالی هستند. صرف نظر از اصلاحات در تلاش برای تضعیف ساختارهای اجتماعی مردسالارانه، فضای سیاسی نمونه ای از همان ساختار مردسالاری است که اصلاحات قصد انحلال آن را داشتند. این نشان می‌دهد که چگونه آرمانهای نئوکنفوسیانیسم هنوز هم نفوذ خود را در جوامع دارد و بر سیاست‌های اجتماعی و سیاسی تأثیر می‌گذارند. کره شمالی در مبارزات خود علیه کنفوسیوسیسم از چین و ویتنام پیروی نکرده‌است.Halliday, Jon. "Women in North Korea: an Interview with the Korean Democratic Women's Union Journal." Bulletin of Concerned Asian Scholars 17 (1985): 46–47. Print.
در پادشاهی چوسان، از زنان انتظار می‌رفت که وارث مرد را به دنیا بیاورند و از ادامه روند خانواده اطمینان یابند. زنان فرصت‌های کمی برای شرکت در زندگی اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی جامعه داشتند. برخی موارد استثنائی در مورد محدودیت‌های نقش زنان وجود دارد. به عنوان مثال، از شمن‌باوری زن فراخوانده شد تا با از بین بردن ارواح شیطانی، دعا برای باران در هنگام خشکسالی، یا انجام طالع‌بینی و فال‌بینی، بیماری‌ها را درمان کنند.
پایگاه اجتماعی و نقشهای زنان بعد از سال ۱۹۴۵ تغییر اساسی پیدا کرد. قبل از جنگ کره ۱۹۵۰–۱۹۵۳، رژیم کمونیستی در کره شمالی شروع به ترتیب مجدد جامعه سنتی کره برای بازتاب جامعه ایده‌آل کمونیستی کرد. رژیم کمونیستی در کره شمالی در تلاش‌های خود برای ارتقاء برابری، به زنان در جوامع خود جایگاه‌هایی با اهمیتی به آنان اعطا کرد. یک نمونه از این مثال واحدهای حدود ۲۰ تا ۳۰ خانواده بود که اغلب توسط زنان هدایت می‌شدند.Lankov, Andrei. "The real North Korea: life and politics in the failed Stalinist utopia." Oxford; Oxford University Press, 2013, p. 39. زنان همچنین هرگونه فعالیت مشکوک را به پلیس گزارش دادند و بازرسی‌های تصادفی انجام می‌دادند. این رهبران مستقیماً در آرمان کمونیستی و فرهنگ نظارت مشارکت داشتند و در کنار همتایان مرد خود در نقش‌های رهبری فعالیت می‌کردند.Lankov, Andrei. "The real North Korea: life and politics in the failed Stalinist utopia." Oxford; Oxford University Press, 2013. 40.
پس از جنگ کره، نسبت جمعیت بین این دو کره به دلیل «بمباران شدید» به شدت متفاوت بود؛ و کره شمالی ۱۲–۱۵٪ از جمعیت خود را در طول جنگ از دست داد. تقریباً نیمی از مردگان کره ای‌ها مرد بودند. کره شمالی «برای مقابله با میراث گذشته استعماری» استفاده شد. اهمیت رشد جمعیت برای توسعه کره شمالی بسیار مهم بود و فرزندآوری و افزایش جمعیت در کشور به شدن تشویق و حمایت می‌شد.Halliday, Jon. "Women in North Korea: an Interview with the Korean Democratic Women's Union Journal." Bulletin of Concerned Asian Scholars 17 (1985): 47–48. Print. بسیاری از فراری‌های کره شمالی واقع در چین ادعا می‌کنند که سقط جنین اجباری و کودک‌کشی در این کشور رایج است.
کمیته موقت مردم، قوانین مختلفی را برای ارتقاء تحولات اجتماعی، مانند قانون اصلاحات ارضی، قانون برابری جنسی، قانون کار و قانون ملی سازی صنایع اساسی تأسیس کرد.Park, Kyung Ae. "Women and Revolution in North Korea." Pacific Affairs Winter 65.4 (1992): 532. Print.
مترقی‌ترین تغییر در موقعیت سنتی زنان، قانون برابری جنسی بود که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۶ ابلاغ شد. این قانون بر حقوق برابر در همه زمینه‌ها، آزادی ازدواج و طلاق و حقوق برابر برای وراثت و به اشتراک گذاری املاک در صورت طلاق تأکید داشت. این امر به ازدواج‌های ترتیب یافته، تعدد زوجات، صیغه، خرید و فروش زنان، روسپی گری و سیستم سرگرمی حرفه ای پایان داد. "Park, Kyung Ae. "Women and Revolution in North Korea." Pacific Affairs Winter 65.4 (1992): 533. Print.
زنان در کره شمالی، دقیقاً مانند مردان، در زندگی روزمره به شدت محدود هستند: آزادی بیان، آزادی حرکت و حقوق مشابه توسط دولت کاملاً کنترل می‌شود. حتی تصمیمات شخصی مانند انتخاب مدل موی افراد آزاد نیست.http://newsfeed.time.com/2013/02/25/these-are-north-koreas-28-state-approved-hairstyles/
جزایر مالدیو گروهی از جزایر موجود در اقیانوس هند است که امروزه جمهوری مالدیو و جزیره مینیکوی را در منطقه اتحادیه لاکشادوپ هند تشکیل می‌دهد.
از لحاظ تاریخی مینیکوی در محدوده سلاطین مالدیو قرار داشت. در سال ۱۷۹۰ مینیکوی به کمپانی هند شرقی بریتانیا تسلیم شد و بدین ترتیب بخشی از قلمرو بریتانیا هند شد. در سال ۱۸۵۸، به دنبال شورش سیپوی‌ها در سال ۱۸۵۷، کنترل هند از کمپانی هند شرقی به تاج‌وتخت بریتانیا منتقل شد و یک دهه بعد ملکه ویکتوریا به عنوان ملکه اعلام شد.
جزایر مالدیو در سال ۱۸۸۷ به یک مستعمره بریتانیا تبدیل شد. در زمان تقسیم هند در سال ۱۹۴۷، مینیکوی به‌طور خودکار به اتحادیه جدید هند منتقل شد، در حالی که باقی مانده از مالدیو به عنوان یک سلطنت خودگردان تحت حمایت بریتانیا ادامه داشت، در نهایت در سال ۱۹۶۵ به استقلال کامل رسید.
از نظر زبانی، مینیکوی با بقیه گروه جزیره پیوند دارد.
زنان در مالزی بر اساس گزارش‌های دولت مالزی در مورد حق آنها برای پیشبرد، تصمیم‌گیری، بهداشت، آموزش و رفاه اجتماعی و رفع موانع قانونی حمایت می‌کنند. دولت مالزی با تأسیس وزارت وحدت ملی و توسعه اجتماعی در سال ۱۹۹۷ (که قبلاً در سال ۱۹۹۳ به عنوان دبیرخانه امور زنان یا HAWA شناخته می‌شد) این عوامل را تضمین کرده‌است که به دنبال آن تشکیل وزارت امور زنان در سال ۲۰۰۱ برای شناخت نقش و سهم زنان مالزی انجام شد.
۴۷٪ از نیروی کار در کشور مالزی را زنان در اختیار دارند.
پس از بررسی دوره ای جهانی سازمان ملل در مالزی در سال ۲۰۰۹، دولت کنوانسیون حذف همه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW) را در سال ۲۰۱۰ تصویب کرد، هرچند که دارای برخی موارد خاص است. وضعیت زنان در این کشور پیچیده و تا حدودی به مذهب آنها و محل زندگی آنها در ایالت‌ها و سرزمین‌های فدرال مالزی بستگی دارد، عواملی که بر برخی موارد قانونی تأثیر می‌گذارد. موضوع حقوق زنان در کشور منوط به اختلاف نظرهای عقیدتی بین تفسیرهای محافظه کار و لیبرال از اسلام و بین نیروهای سکولار بیشتر است.
آزار و اذیت جنسی در مالزی رایج است و از سال ۲۰۱۰ قطارهای موجود در راه‌آهن مالزی شامل اتومبیل‌های زنانه به رنگ صورتی به عنوان ابزاری برای کاهش آن است. از سال ۲۰۱۰ نیز اتوبوس‌های زنانه فقط در کوالالامپور وجود دارد. در سال ۲۰۱۱، دولت یک سرویس تاکسی فقط برای زنان در منطقه بزرگ کوالالامپور راه اندازی کرد. تاکسی‌ها راننده زن دارند و به صورت فراخوان کار می‌کنند.
مثله کردن (FGM) زنان در مالزی همانند برخی از کشورهای اسلامی انجام می‌شود و تخمین زده می‌شود بیش از ۹۰٪ از زنان خانواده‌های مسلمان این عمل را انجام دهند. دلایل ذکر شده برای این عمل شامل تعهد شرعی، بهداشت، اقدامات فرهنگی و اعتقاد به این امر است که از رابطه جنسی قبل از ازدواج جلوگیری می‌کند. با این حال، نوع مثله کردن که در این کشور اعمال می‌شود به اندازه سایر مناطق جهان مانند شمال شرقی آفریقا شدید نیست و گزارش می‌شود که فقط شامل یک برش جزئی است. FGM به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک تعهد شرعی تلقی می‌شود. در سال ۲۰۰۹، کمیته فتوا شورای ملی امور مذهبی اسلامی مالزی حکم داد که FGM برای مسلمانان واجب است، اما باید از اشکال مضر آن جلوگیری کرد.
زنان در مالزی محدودیت‌هایی در ازدواج دارند، اگرچه برخی از حقوق آنها محافظت می‌شود. طبق "قانون خانواده اسلامی"، حفظ زن توسط شوهرش ناشی از اطاعت وی است.
مالزی تجاوز زناشویی را در سال ۲۰۰۷ غیرقانونی کرد.MP Teresa Kok, Mixed reaction to marital rape reform, "Sassy MP", September 15, 2007.AP, "Malaysian jailed for marital rape," "Sydney Morning Herald", August 6, 2009.
میزان سواد در زنان (۹۰/۷ درصد) در مقایسه با مردان (۹۵/۴ درصد) -در سال ۲۰۱۰ تخمین زده شده، برای جمعیت ۱۵ ساله و بالاتر است. مالزی، در سالهای اخیر سرمایه‌گذاری در آموزش برای هر دو جنس داشته‌است؛ و در نتیجه، اکنون تعداد بیشتری از دختران در سطح دانشگاه مشغول به تحصیل هستند.
در سال ۲۰۰۶، مارینا ماهاتیر، دختر نخست‌وزیر سابق مالزی و یکی از فعالان حقوق زنان، وضعیت زنان مسلمان در مالزی را مشابه وضعیت سیاه آفریقایی‌های جنوبی تحت آپارتاید توصیف کرد.
اظهارات ماهاتیر در پاسخ به یک قانون جدید اسلامی که مردان را قادر به طلاق یا گرفتن چهار همسر می‌کند، صورت گرفت. این قانون همچنین به شوهرها اختیار بیشتری نسبت به اموال همسران خود می‌دهد. گروه‌های محافظه کار مانند مجمع حرفه ای مسلمانان در مالزی از اظهارات وی به دلیل توهین به شرع و تضعیف نقش برجسته زنان در مالزی در مقایسه با دیگر کشورهای مسلمان و / یا شرق آسیا انتقاد کردند.
از نظر تاریخی زنان در عمان از زندگی روزمره در مجامع محروم بودند. اما با پراکندگی عمانی‌ها در اوایل دهه ۱۹۰۰ و بازگشت آنها در اوایل دهه ۱۹۷۰، جمعیت معاصری از عمانی‌ها که تحت تأثیر استعماری انگلیس در زمان خود در خارج از کشور بودند، آهسته آهسته بسیاری از سنت‌های تفکیک جنسیت را به چالش کشیده‌اند. هم‌اکنون زنان مشاغل و آموزش‌های حرفه ای را دنبال می‌کنند، به آرامی از حصر خانگی به سمت حوزه عمومی حرکت می‌کنند.Skeet, Ian. Oman: Politics and Development. New York: St. Martin's, 1992. در عمان، ۱۷ اکتبر هر سال به عنوان روز زن عمانی با برنامه‌های مختلف حامیان زنان برگزار می‌شود.Women’s Day celebrations today , 17 October 2011. Retrieved 2011-10-27.
در سال ۱۹۷۰، فضای سیاسی و اجتماعی عمان با ظهور حاکم جدید، قابوس بن سعید، فرزند محافظه کار سعید بن تیمور تغییر یافت. قابوس پس از گذشت چندین دهه از رشد راکد پدر خود را در یک کودتا سرنگون کرد و بلافاصله برنامه‌های اجتماعی متعددی را آغاز کرد، راه اندازی بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مدارس و غیره از جمله این اقدامات بود. بسیاری از عمانی‌ها که برای تحصیل در خارج از کشور زندگی می‌کردند، بازگشتند تا در ساخت یک ملت جدید شرکت کنند که آنان همچنین نگرش لیبرال و آزادای کشورهای میزبان خود از جمله ایده روابط برابر جنسیت را با خود به همراه داشتند.Chatty, Dawn. "Women Working in Oman: Individual Choice and Cultural Constraints." International Journal of Middle East Studies 32.2 (2000): 241-54
آموزش مدرن قبل از سال ۱۹۴۰ برای عمانیان خارجی بود. پیش از اصلاحات انجام شده توسط سلطان قابوس، فقط سه مدرسه ابتدایی وجود داشت که ۹۰۰ پسر را پوشش می‌داد و بیشتر به تلاوت قرآن و یادگیری مهارت‌های اساسی ریاضی و نوشتن تمرکز داشتند.Al-Lamki, Salma M. "Higher Education in the Sultanate of Oman: The Challenge of Access, Equity and Privatization." Journal of Higher Education Policy and Management 24.1 (2002): 75-86. در سال ۱۹۷۰، سلطان قابوس سیاست آموزش جهانی را برای زنان و مردان وضع کرد،Al Riyami, Asya, and Mustafa Afifi. "Women Empowerment and Marital Fertility in Oman." The Journal of the Egyptian Public Health Association 78.1, 2 (2003): 55-72. حضور زنان در مدارس از ۰٪ در ۱۹۷۰ به ۴۹٪ در سال ۲۰۰۷ افزایش یافت.Aslam, Neelufer, and Srilekha Goveas. "A Role and Contributions of Women in the Sultanate of Oman." International Journal of Business and Management 6.3 (2011): 232-39 در سال‌های بعد، ۶۰۰۰۰۰ دانش آموز اعم از زن و مرد در بیش از ۱۰۰۰ مدرسه ثبت نام کردند و عمان را یک قدم به هدف «آموزش برای همه» نزدیک کرد.
از دهه ۱۹۷۰، زنان به‌طور معمول در خارج از کشور تحصیل می‌کردند تا به عمان برگردند و به «بازسازی کشور» کمک کنند. با رهبری که آرمانهای نوسازی و پیشرفت را در آغوش گرفت، زنان توانستند تقریباً در هر حرفه ای مشغول به کار شوند: بانکداری، پزشکی، مهندسی، تدریس و غیره. براساس سرشماری تحت حمایت یونیسف، ۴۰٪ از زنان فعال اقتصادی در رده‌های شغلی حرفه ای قرار داشتند.Chatty, Dawn. "Women Working in Oman: Individual Choice and Cultural Constraints." International Journal of Middle East Studies 32.2 (2000): 241-54 در سال ۲۰۰۰، ۱۷٪ نیروی کار عمان را زنان تشکیل می‌دادند.Yusuf Issan, Salha. "Preparing for the Women of the Future: Literacy and Development in the Sultanate of Oman." Hawwa (Leiden) 8.2 (2010): 120-53
جامعه و مقررات عمان به‌طور کلی مبتنی بر قانون شرع اسلامی است که به زنان و مردان حقوق و مسئولیتهای مختلفی ارائه می‌دهد. تفسیر مترقی کشور از قانون شرع بدان معنی است که زنان مجاز هستند تا حد ممکن در سیاست، جامعه و نیروی کار مشارکت کنند، اما در عین حال اجازه نمی‌دهند که از مسئولیت‌های خود در قبال خانواده‌های خود چشم پوشی کنند.
این کشور تلاش کرده‌است هماهنگی برای بهبود حقوق زنان مطابق با شرع، در عین حال مسئولیت‌های خود را در خاطر داشته باشد.
قواعد تواضع در فرهنگ اسلامی ایجاب می‌کند که زن در هر زمان و به خصوص در هنگام مسافرت دورتر از خانه، در حد متوسطی پوشش داده شود. برخی از زنان و جوامع محافظه کار تر پوشش برقع را انتخاب کرده‌اند تا از چشم مردان از خود محافظت کنند.Wikan, Unni. Behind the Veil in Arabia: Women in Oman. Baltimore: Johns Hopkins UP, 1982. بسیاری از زنان از مناطق مختلف فقط موهای خود را با روسری می‌پوشانند.
همواره در درجه اول زن به عنوان همسر و مادر دیده می‌شوند. ازدواج خوب و فرزندآوری، وضعیت اجتماعی آنها را تعیین می‌کند و به محض ازدواج زن، بیشتر تصمیمات وی توسط شوهر گرفته می‌شود.
ازدواج یک لحظه تعیین‌کننده در زندگی یک زن عمانی است و نشانگر تحول او از دختر به زن است. اگرچه سلطان قابوس در سال ۱۹۷۱، به زنان و مردان حق قانونی برای انتخاب همسر خود را در سال ۱۹۷۱ داد، اما طبق رسم پدر دختر مسئول مراسم ازدواج مناسب و تضمین شادی دخترش است. بیشتر دختران در زمان رسیدن به بلوغ ازدواج می‌کنند.
در کنار پیشرفت در سایر زمینه‌های زندگی زنان، اهمیت سلامت جنسی و آموزش بهداشت زنان اخیراً مورد توجه قرار گرفته‌است. حتی در سال ۲۰۰۴، ۱۵٪ از دختران نوجوان ۱۵ تا ۲۰ ساله متأهل بودند، که آماری بسیار بالاتر از سایر کشورها بود و منجر به جمعیت بسیار جوان و بی سواد مادران جوان می‌شد. در سال ۱۹۹۴، دولت برنامه فاصله زایمان را با استفاده از قرص‌های ضدبارداری اجرا کرد زوج‌های متأهل را به تهیه رایگان آنها در بیشتر مراکز بهداشتی ترغیب کرد.Riyami, Asya, Mustafa Afifi, and Ruth Mabry. "Women's Autonomy, Education and Employment in Oman and Their Influence on Contraceptive Use." Reproductive Health Matters 12.23 (2004): 144-54. این برنامه مؤثر بود و میزان باروری کل از ۷٫۰۵ درصد در ۱۹۹۵ به ۴٫۸ درصد در سال ۲۰۰۰ کاهش یافت.
ایالت‌های شمالی آمریکا، ایالات متحده شمالی (به انگلیسی: Northern United States) سرزمین یانکی یا شمال آمریکا، از نظر جغرافیایی، منطقه‌ای مسکونی در شمال ایالات متحده آمریکا است، که ۲۰ ایالت؛ کنتیکت، ایلینوی، ایندیانا، آیووا، کانزاس، مین، ماساچوست، میشیگان، مینه‌سوتا، نبراسکا، نیوهمپشایر، نیوجرسی، نیویورک، داکوتای شمالی، اوهایو، پنسیلوانیا، رود آیلند، داکوتای جنوبی، ورمانت و ویسکانسین را در بر می‌گیرد.
دوبرووا تارنوسکا (به لاتین: Dąbrowa Tarnowska) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا دانبرووا تارنووسکا واقع شده‌است. دوبرووا تارنوسکا ۲۳٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر پشت‌سنت‌لورینتس-پشت‌سنت‌ایمره خواهرخواندهٔ دوبرووا تارنوسکا هست.
دوبیگنویو (به لاتین: Dobiegniew) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا دوبیگنگو واقع شده‌است. دوبیگنویو ۵٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
زنان در اسرائیل به زنانی اشاره دارد که در کشور اسرائیل زاده شده‌اند یا در این کشور زندگی می‌کنند. بر اساس منشور استقلال اسرائیل، این کشور برابری کامل حقوق اجتماعی و سیاسی را برای همهٔ ساکنانش بدون توجه به دین، نژاد و جنسیت تضمین می‌کند. در سال ۲۰۱۷، اسرائیل هشتمین کشور امن جهان برای زنان بوده‌است. این کشور در رتبه بیست و چهارم کشورها بر اساس میزان اشتغال زنان در پُست‌های اجرایی قرار دارد. همچنین قانون اسرائیل تبعیض بر اساس جنسیت در اشتغال و دستمزد را ممنوع می‌کند و امکان ارائهٔ دادخواهی سنخی در آن پیشبینی شده‌است.2010 Human Rights Report: Israel and the occupied territories. U.S. Department of state. "This article incorporates public domain material from this source".
یک بررسی از IMD که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، اسرائیل را در رتبهٔ یازدهم از ۵۹ کشور توسعه یافته، برای میزان مشارکت زنان در محل کار قرار داد. دولت این کشور نیز برای بهبود وضعیت زنان در محل کار و جامعه برنامه‌های بسیاری را تصویب کرده‌است.
از زمان پیدایش منشور استقلال اسرائیل، زنان کمی در حکومت اسرائیل و خدمت کرده‌اند و در قیاس با دولت‌های غربی، مشارکت زنان در دولت اسرائیل بسیار کم است.
اسرائیل یکی از اندک کشورهایی است که خدمت سربازی اجباری برای زنان دارد. از بسیار قبل‌تر و از سال ۱۹۴۸ زنان در نیروی زمینی، هوایی و دریایی کشور خدمت می‌کردند. خدمت زنان اسرائیلی در ارتش شامل پست‌های پایین نبوده و گاهی زنان به پست‌های مهم کشوری رسیده‌اند. برای مثال در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، اورنا باربیوا به اولین ژنرال زن در ارتش تبدیل شد.
هرگونه تجاوز جنسی، از جمله تجاوز جنسی زناشویی، به عنوان یک جنایت در اسرائیل شناخته شده‌است و امکان مجازات آن تا ۱۶ سال زندان وجود دارد. دیوان عالی اسرائیل تأیید کرد که تجاوز جنسی زناشویی بنابر قانون مصوب سال ۱۹۸۰، جرم محسوب می‌شود.David Kauzlarich, Introduction to Criminology, 2008, p. 79. بر اساس قانون کشور، در صورت تجاوز به بستگان، قانون مجازات سنگین‌تری برای مجرم وجود دارد.
از سال ۲۰۰۸ میزان مرگ مادران در اسرائیل ۷ در هر ۱۰۰،۰۰۰ تولد بوده‌است که یکی از پایین‌ترین مرگ‌های حین زایمان در جهان است. زنان و مردان کشور هم دسترسی برابری به خدمات تشخیصی و درمان بیماری‌های مقاربتی داشته‌اند.
دوکلا (به لاتین: Dukla) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا دوکلا واقع شده‌است. دوکلا ۵٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۳۶ نفر جمعیت دارد.
شهر راکوشمنته خواهرخواندهٔ دوکلا هست.
دیونیسوس (به لاتین: Dionysos) یک شهرداری و شهرک در یونان است که در Dionisos Municipality واقع شده‌است.
دوموکوس (به لاتین: Domokos) یک شهرک در یونان است که در Phthiotis Prefecture واقع شده‌است.
شهر ریوفردو خواهرخواندهٔ دوموکوس هست.
دوبرودزین (به لاتین: Dobrodzień) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا دوبروجنگ واقع شده‌است. دوبرودزین ۱۹٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
راجگراد (به لاتین: Rajgród) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رایگرود واقع شده‌است. راجگراد ۳۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد.
رادوو (به لاتین: Radłów) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا رادووو (استان لهستان کوچک‌تر) واقع شده‌است. رادوو ۲٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
راسکوو (به لاتین: Raszków) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا راشکوو واقع شده‌است. راسکوو ۱٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۳۷ نفر جمعیت دارد.
راندون (به لاتین: Randogne) یک بخش‌های سوئیس و بخش و منطقه مسکونی در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده‌است. راندون ۳٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
ربکا-زدروج (به لاتین: Rabka-Zdrój) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رابکا-زدروی واقع شده‌است. ربکا-زدروج ۳۶٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد.
شهرهای موهاردت و شاتو-گونتیه خواهرخوانده‌های ربکا-زدروج هستند.
راویچ (به لاتین: Rawicz) یک شهر، اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی و گمینا در لهستان است که در گمینا راویچ واقع شده‌است. راویچ ۷٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد.
رِسکو (؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رسکو واقع شده‌است. رسکو ۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
[rɛskɔ]
روپسیسه (به لاتین: Ropczyce) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا روپچتسه واقع شده‌است. روپسیسه ۴۷٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۰۵۹ نفر جمعیت دارد.
شهر اوکسنفورت خواهرخواندهٔ روپسیسه هست.
رزیپین (به لاتین: Rzepin) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا ژپین واقع شده‌است. رزیپین ۱۱٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۶۹۷ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رودنیک ناد سانم (به لاتین: Rudnik nad Sanem) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رودنگک ناد سانم واقع شده‌است. رودنیک ناد سانم ۳۶٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۴۴ نفر جمعیت دارد.
روسیان-نیدا (به لاتین: Ruciane-Nida) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا روچیان-نگدا واقع شده‌است. روسیان-نیدا ۱۷٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۹۴ نفر جمعیت دارد.
واپی (به لهستانی: Łapy) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا واپه واقع شده‌است. لاپی ۱۲٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد.
روگوشنو (به لاتین: Rogoźno) یک شهر و گمینا در لهستان است که در Gmina Rogoźno واقع شده‌است. روگوشنو ۱۱٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریچواش (به لاتین: Rychwał) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رخواو واقع شده‌است. ریچواش ۹٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
ریدیزنا (به لاتین: Rydzyna) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رزنا واقع شده‌است. ریدیزنا ۲٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد.
ریگلیس (به لاتین: Ryglice) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا رگلیتسه واقع شده‌است. ریگلیس ۲۵٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۱۱ نفر جمعیت دارد.
زابودوو (به لاتین: Zabłudów) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا زابوودوو واقع شده‌است. زابودوو ۱۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
زاکروچیم (به لاتین: Zakroczym) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا زاکروچم واقع شده‌است. زاکروچیم ۱۹٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زاموسین (به لاتین: Szamocin) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا شاموچین واقع شده‌است. زاموسین ۴٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۶۷ نفر جمعیت دارد.
زاوییدو (به لاتین: Zawidów) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان زگوژلتس واقع شده‌است. زاوییدو ۶٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زبوشینک (به لاتین: Zbąszynek) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا زبانشنک واقع شده‌است. زبوشینک ۲٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
شهر پایتس خواهرخواندهٔ زبوشینک هست.