moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مولوی حبیب الرحمن عضو و منشی "کمیسیون امور دینی، فرهنگی، معارف، تحصیلات عالی و تحقیقات علمی" و معصومه شاداب عضو "کمیسیون اقتصاد ملی، مالی و بودجه و محاسبات عمومی (انکشاف دهات، زراعت و مالداری، انجیوهای داخلی و خارجی، تفتیش عمومی، مبارزه علیه مواد مخدر و مسکرات)" مشرانوجرگه می‌باشند.
محمدحسین بن خَلَف تبریزی یا برهان خَلَف تبریزی متخلص به برهان مؤلف فرهنگ لغت "برهان قاطع"، تألیف ۱۰۶۲ قمری (۱۰۳۰ هـ. ش/ ۱۶۵۱ م) است. از زندگی او اطلاعی در دست نیست جز اینکه در سدهٔ یازدهم قمری در هند می‌زیست و "برهان قاطع" را به نام سلطان عبدالله قطب‌شاه در حیدرآباد، دکن تألیف کرد.
محمدحسین بن خلف تبریزی، متخلص به «برهان»، صاحب فرهنگ لغت «برهان قاطع» است که در ۱۰۶۲ق/۱۶۵۲م نوشته شده‌است. او در عهد خود، جامع فنون بود و شعر نیز می‌سرود[۱].
دانسته‌های ما دربارهٔ او بسیار اندک است. همین‌قدر می‌دانیم که او اصلاً تبریزی بوده و چون دیگر ارباب فضل و ادب در آن عصر، به هند رفته‌است. او در حیدرآباد دکن اقامت گزید و همنشین کسانی مانند شیخ شمس‌الدین محمد عاملی، مشهور به ابن خاتون (د ۱۰۵۹ق) بود و حواشی جامع عباسی را به خواهش همو استخراج و مدون ساخت. برهان تبریزی همچنین مدتی را در خدمت سلطان عبدالله قطب‌شاه بن قطب‌شاه (حکومت ۱۰۳۶–۱۰۸۳ق/۱۶۲۷–۱۶۷۲م)، از پادشاهان سلسله قطب‌شاهی هند گذراند و فرهنگ خود را به او هدیه کرد[۲].
از برهان تبریزی، علاوه بر این کتاب، دو ماده تاریخ هم باقی مانده‌است: یکی دربارهٔ تجدید بنای قصر «ندی محل» در ۱۰۵۰ق/۱۶۴۰م و دیگری در فتح «اودگیر» در ۱۰۵۳ق/۱۶۴۳م[۳].
سال‌ها پیش از تألیف برهان قاطع، گسترش زبان فارسی در منطقه و انتشار دیوان شاعران بزرگ در دربار سلاطین هند مانند اکبر، جهان‌گیر و شاه‌جهان، سبب شده بود که تمایلی عمومی نسبت به درک ظرایف و دقایق آثار این شاعران پدید آید؛ بدین‌سبب، ادیبان و لغت‌شناسان به نگارش و تدوین فرهنگ‌های فارسی روی آوردند و بدین‌ترتیب، دو دوره فرهنگ‌نویسی شکل گرفت: دوره نخست که تا سده ۱۱ق، ادامه یافت، دوره جمع‌آوری لغات است و دوره دوم که از سده ۱۱ق، آغاز می‌شود، دوره‌ای است که در آن لغات مورد نقد و تحقیق نیز قرار گرفت. برهان قاطع، متعلق به دوره نخست است.[۴].
منابع مقاله
میرانصاری، علی، «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی و همکاران (چاپ دوم)، تهران، ۱۳۷۷.
دبیرسیاقی، سید محمد، «دانشنامه جهان اسلام»، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، چاپ اول، تهران، ۱۳۷۷.
برای دیدن دیگر کاربرد‌ها:
جین رزنتال (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۶) تهیه‌کننده فیلم آمریکایی است. او در سال ۲۰۰۲ با همکاری رابرت دنیرو، جشنواره فیلم ترایبکا را در واکنش به رویداد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به برج‌های مرکز تجارت جهانی و به منظور همدردی با بازماندگان واقعه در محله ترایبکا منهتن، بنیان گذاشت.
او در دانشگاه‌های براون و نیویورک تحصیل کرد. رزنتال در اوایل زندگی حرفه‌ای خود در حالی که در شبکه سی‌بی‌اس در لس آنجلس کار می‌کرد، در ساخت و تولید بیش از ۷۰ فیلم برای تلویزیون مشارکت داشت.
رزنتال همسر کریگ هاتکوف سرمایه‌دار آمریکایی است. او دو فرزند دارد و هم‌اکنون به همراه خانواده‌اش در نیویورک زندگی می‌کند.
فیل دریایی که در چین به نام دوگانگ شناخته می‌شود یک پستاندار دریایی بزرگ است که همراه با سه گونه از گاو دریایی، تنها گونه‌های زنده از راستهٔ گاودریایی‌سانان بودند.Marsh, H. "et al." (2002). Dugong: status reports and action plans for countries and territories. IUCN. فیل دریایی همچنین، پس از انقراض گاو دریایی استلر در قرن ۱۸، تنها گونهٔ زنده از خانوادهٔ دریافیلان بود. فیل دریایی عمر درازی دارد و قدیمی‌ترین نمونه ثبت شده به سن ۷۳ سالگی رسیده‌است. آن‌ها به‌طور طبیعی شکارچی هستند و شکارچیان طبیعی کمی دارند، اگرچه حیواناتی مانند تمساح، نهنگ قاتل و کوسه تهدیدی برای بچه‌های فیل دریایی به‌شمار می‌آیند. همچنین دیده شده‌است که فیل دریایی در اثر نیش لقمه‌ماهی کشته شده‌است.
فیل‌های دریایی در طول تاریخ اهداف آسانی برای شکارچیان بوده‌اند که آن‌ها را برای گوشت، روغن، پوست و استخوان‌هایشان می‌کشتند. صنعت رو به رشد بوم‌گردی با محور بازدید از فیل‌های دریایی در برخی کشورها سود اقتصادی داشته‌است.
تعداد زیادی از عفونت‌ها و بیماری‌های انگلی فیل‌های دریایی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. پاتوژن‌های شناسایی شده شامل کرم‌ها، کریپتوزپوریدیوم، انواع مختلف عفونت‌های باکتریایی و سایر انگل‌های ناشناس هستند. تصور می‌شود ۳۰ درصد از مرگ و میر فیل‌های دریایی در کوئینزلند استرالیا از سال ۱۹۹۶ به دلیل بیماری باشد.
فیل دریایی در امتداد سواحل دریای سرخ، اقیانوس هند و غرب اقیانوس آرام یافت می‌شود. می‌توان آن‌ها را در امتداد سواحل آفریقا از مصر تا موزامبیک و ماداگاسکار یافت. در خلیج فارس، و سواحل آسیا از پاکستان تا سری‌لانکا، و از اوکیناوا ژاپن به سمت جنوب از اندونزی و فیلیپین تا ملانزی و دیواره مرجانی بسیار رایج است. در سال ۲۰۰۲ در سواحل جنوبی خلیج فارس، جمعیت بزرگی از فیل‌های دریایی شامل ۵٬۸۰۰ تا ۷٬۳۰۰ فرد از آن‌ها زندگی می‌کردند که تعداد آن‌ها در حال کاهش است.Brownell Jr. , R.L. , Kasuya, T. & Marsh, H. 2019. Dugong dugon (Nansei subpopulation). The IUCN Red List of Threatened Species 2019: e.T157011948A157011982. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2019-3.RLTS.T157011948A157011982.en. Accessed on 25 August 2022.
فیل‌های دریایی به‌طور متوسط ۲٫۵ تا ۴ متر طول دارند.Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5 وزن آن‌ها ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم است. فیل دریایی پوزه‌ای رو به پایین، دمی پهن و چنگال‌دار، شبیه به دلفین، و بدنی اژدر مانند دارد که کناره‌های آن در جلو تخت و صاف شده‌است. نر این جاندار دارای یک جفت عاج کوچک است. پاهای جلویی به باله تبدیل شده‌است. سوراخ‌های بالای بینی آن می‌تواند با استفاده از دریچه‌هایی بسته شود.
فیل دریایی گیاه‌خوار است. برگ و ریشه گیاهان آبزی را می‌خورد. گاهی بی‌مهرگان را نیز می‌خورد. این حیوان روزها بیدار است اما در مناطق پرآشوب دریایی شب‌ها هم فعال است. برای غذا خوردن تا عمق دوازده متری شیرجه می‌زند اما می‌توانند تا عمق حداکثر ۳۹ متر شیرجه بزنند. فیل دریایی معمولاً حدود یک دقیقه در زیر آب می‌ماند، اما می‌تواند تا هشت دقیقه هم در زیر آب بماند.
بچه‌های فیل‌های دریایی پس از یک دوره بارداری ۱۳ تا ۱۴ ماهه در مکانی کم‌عمق در کنار ساحل به دنیا می‌آیند و هنگام زایش ۱۲۰ سانتی‌متر طول و ۳۵ کیلوگرم وزن دارند. مادر با فشار دادن نوزاد به سینه به او شیر می‌دهد. بچه‌ها بعد از هجده ماهگی از شیر گرفته می‌شوند. بچه‌ها تا زمانی که بچه‌های بعدی به دنیا بیایند با مادر می‌مانند.
فیل‌های دریایی به صورت گروهی در یک زیستگاه ثابت چهار تا یازده کیلومتر مربعی زندگی می‌کنند. اگرچه فیل‌های دریایی حیواناتی اجتماعی هستند، اما به دلیل ناتوانی بسترهای علف‌های دریایی برای نگهداری از جمعیت‌های بزرگ، معمولاً منفرد یا به صورت جفت یافت می‌شوند. گرد هم آمدن صدها فیل دریایی گاهی اتفاق می‌افتد، اما فقط برای مدت کوتاهی دوام می‌آورد. از آنجایی که فیل‌های دریایی خجالتی هستند و به انسان نزدیک نمی‌شوند، اطلاعات کمی در مورد رفتار آن‌ها وجود دارد.
فیل‌های دریایی می‌توانند شش دقیقه بدون نفس کشیدن زنده بمانند (اگرچه حدود دو دقیقه و نیم معمول‌تر است). آن‌ها روی دم خود می‌ایستند تا بتوانند با سرشان بالای آب نفس بکشند.
آن‌ها بیشتر عمر خود را در عمق کمتر از ۱۰ متر سپری می‌کنند. ارتباط بین افراد از طریق صدای جیر جیر، سوت، صدای پارس‌مانند و سایر صداهایی است که در زیر آب طنین‌انداز می‌شوند. صداهای مختلف با دامنه‌ها و بسامدهای مختلف شنیده شده‌است که دلالت بر اهداف متفاوتی دارد. ارتباط بصری به دلیل بینایی ضعیف محدود است و عمدتاً برای فعالیت‌هایی مانند جفت‌جویی استفاده می‌شود.
مادران و بچه‌ها تقریباً در تماس فیزیکی دائمی هستند و بچه‌ها برای اطمینان خاطر، دست دراز کرده و با باله‌های خود به مادرشان دست می‌زنند. فیل‌های دریایی نیمه‌کوچ‌گرد هستند و اغلب مسافت‌های طولانی را در جستجوی غذا طی می‌کنند، اما تمام عمر خود را در محدوده خاصی می‌مانند. تعداد زیادی اغلب با هم از یک منطقه به منطقه دیگر حرکت می‌کنند. تصور می‌شود که این حرکات ناشی از تغییرات در دسترس بودن علف‌های دریایی است. حافظه آنها این امکان را به آن‌ها می‌دهد که پس از سفرهای طولانی به نقاط خاصی برگردند. حرکت روزانه تحت تأثیر جزر و مد است. در مناطقی که دامنه جزر و مد زیاد است، فیل‌های دریایی با جزر و مد حرکت می‌کنند تا به مناطق تغذیه کم عمق‌تر دسترسی پیدا کنند.
در غار تامبون در ایپوه مالزی، یک نقاشی دیواری ۵۰۰۰ ساله از فیل دریایی وجود دارد که ظاهراً توسط مردمان دوران نوسنگی کشیده شده‌است. فیل‌های دریایی در فرهنگ عامه آسیای جنوب شرقی، به ویژه آسترونزی حضور دارند.
داستان‌های زیادی در مورد فیل‌های دریایی وجود دارد. از داستان‌های رایج در ماداگاسکار، جزایر قُمُر و گینه نو این است که خدایان برای مجازات برخی افراد آن‌ها را به فیل دریایی تبدیل کرده‌اند و در برخی موارد هم به خاطر نجات دادن آن‌ها از غرق شدن. همچنین گمان می‌رود که رویارو شدن این حیوانات و ملوانان اساس داستان‌هایی در مورد سیرن‌ها و پری‌های دریایی باشد.
باور رایجی که در فیلیپین، مالزی، اندونزی و تایلند یافت می‌شود بر این اساس که فیل‌های دریایی در اصل انسان یا نیمه‌انسان (معمولاً زن) بوده‌اند و وقتی قصابی می‌شوند یا در ساحل به گِل می‌نشینند، گریه می‌کنند. به همین دلیل، اگر یک فیل دریایی در فیلیپین، برخی از بخش‌های صباح (مالزی)، و شمال سولاوسی و جزایر سوندا کوچک (اندونزی) کشته شود یا به‌طور تصادفی در تور ماهیگیری بمیرد، شگون بد تلقی می‌شود.
فیل‌های دریایی عمدتاً به‌طور سنتی برای غذا در این مناطق شکار نمی‌شوند و تا حدود دهه ۱۹۷۰ به وفور باقی ماندند. برعکس، «اشک فیل دریایی» در سایر نقاط اندونزی، سنگاپور، مالزی، برونئی، تایلند، ویتنام و کامبوج به عنوان داروی تقویت غریزه جنسی در نظر گرفته می‌شوند. گوشت فیل دریایی نیز به عنوان خوراکی ویژه در نظر گرفته می‌شود و همچنین اعتقاد بر این است که دارای خواص تقویت‌کننده جنسی است. فیل‌های دریایی در این مناطق بسیار شکار می‌شوند، در برخی از نقاط تا نزدیک به نقطه انقراض.
در پالائو، فیل‌های دریایی به‌طور سنتی با نیزه‌های سنگین از درون قایق‌ها شکار می‌شدند. اگرچه این غیرقانونی است و مخالفت گسترده‌ای با کشتن فیل‌های دریایی وجود دارد، شکار غیرقانونی همچنان مشکل بزرگی است. فیل‌های دریایی همچنین به‌طور گسترده در پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، وانواتو و کالدونیای جدید شکار می‌شوند و گوشت و زیورآلات ساخته شده از استخوان و عاج آن‌ها در جشن‌ها و آیین‌های سنتی بسیار ارزشمند است. با این حال، شکار فیل دریایی در برخی از مناطق وانواتو تابو در نظر گرفته می‌شود. گوشت و روغن فیل دریایی به‌طور سنتی از با ارزش‌ترین غذاهای بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس بوده‌است.
مارک آلن هاپس (زاده ۱۵ مارس ۱۹۷۲) نوازنده آمریکایی، تهیه‌کننده و مجری‌های تلویزیونی است. او بیس‌نواز گروه است و یکی از دو خواننده اصلی بلینک-۱۸۲ است، و همچنین به عنوان نوازنده باس و خواننده از گروه راک جایگزین ۴۴. او یکی از بنیانگذاران از هر دو بند است. همانطور که از اواخر سال، هاپس آلبوم برای گروه‌های مانند ادم سفیه و احمق خلبان جدید در بر داشت.
سالتییو ، مرکز ایالت کواویلا در کشور مکزیک است. جمعیت این شهر ۷۲۵٬۰۹۵ نفر است.
این شهر سرزمین ساراپه (پتو مکزیکی)، نان عرق صبر زرد مکزیکی است. در حال حاضر این شهر یک شهر جهانی به حساب می‌آید، و یکی از کمیاب‌ترین شهرها در مکزیک است که جاده‌های پایدار با راه دوچرخه سواری و راه‌های تفریحی دارد که حتی گاهی برخی از راه‌های مهم شهر برای تفریح سالم شهروندان بسته می‌شوند.
سالتییو توسط استعمارگران اسپانیایی در سال ۱۵۷۷ میلادی (۹۵۵ خورشیدی تأسیس شد، این شهر قدیمی‌ترین بنای شهری بعد از پیروزی اسپانیاییها در شمال مکزیک است. چهارده سال بعد در سال ۱۵۹۱ میلادی اسپانیاییهای مهاجر برایی کشاورزی شهرک جدیدی به نام «سن استبان د نووا تلاکسکالا» (San Esteban de Nueva Tlaxcala) در نزدیکی این شهر بنا کردند. این شهر در دوران استعمار اسپانیا مرکز تجارت شمال کشور با پایتخت مکزیکو سیتی بود.
در سال ۱۸۲۴ میلادی (۱۲۰۲ خورشیدی)، سالتییو پایتخت ایالت کواویلا و تخاس بود، که شامل منطقه ای است که امروزه تگزاس نام دارد و به دست دولت آمریکا گردانده می‌شود.
با اطمینان کامل منشأ نام این شهر مشخص نیست، و چندین نسخه وجود دارد. یکی از آن‌ها حاکی از آن است که نام این شهر از یک واژه چیچیمکا می‌آید که با ویرایش با ادای سخن اسپانیاییها و با زبان اسپانیایی برگردان آن «زمین بلند و پر از آب است.» یکی دیگر از نسخها، که شاید درست‌تر باشد، آن را مربوط به یک آبشار کوچک می‌کنند که چشمه ای که این آبشار از آن آغاز می‌شود درست بالای این آبشار کوچک است، که سایت اصلی شهر در پای آن بنا نهاده شد. از همین چشمه قناتی ساخته شد که با بکارگیری از نیروی جاذبه، آب را به مردم این شهر می‌رساند. احتمالاً پس از این بود که کم‌کم این چشمه و آبشارکوچک ناپدید شدند.
برگردان نام سالتییو را به فارسی می‌شود پرش کوچک گفت. Salto - سالتو (پرش) illo -اییو (در زبان اسپانیایی به هر واژه که «اییو» یا «ایتو» اضافه شهر برای کوچک نشان دادن آن می‌باشد. در فارسی این کار با «اک» انجام می‌شود - پسر / پسرک)
این شهر در واقع یک شهر مسکونی و تجاری به حساب می‌آید، بخش بزرگی از جمعیت این شهر در کارخانه‌های صنعتی مشغول به کار هستند. این شهر به عنوان یکی از مناطق صنعتی کشور به حساب می‌آید که یکی از بزرگ‌ترین خوشه‌های خودرو سازی در این شهر از سال ۱۹۷۰ متمرکز شده‌است. از شرکتهای خودرو سازی که در این شهر هستند می‌شود از شرکت جنرال موتورز، گروه فیات، کرایسلر، دایملر و جان دیر نام برد.
در سال ۱۹۸۹ میلادی، در مرکز تاریخی شهر سالتییو، هیئت حمایت و حفاظت از میراث فرهنگی ساخته شد از این پس مرکز شهر با بازسازی ساختمان‌های تاریخی به یک شهر زیبا تبدیل شد.
سالتییو در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۰۷ نخستین شهر در مکزیک بود که ازدواج همجنس را به رسمیت شناخت.
شهر سالتییو ۱۲ شهر خواهرخوانده دارد.
انارده یا همان اناده به گویش محلی، روستایی است از روستاهای استان قزوین.
این روستا در جنوب شهر معلم کلایه از روستاهای منطقه الموت می‌باشد.
محصولات کشاورزی آن عبارتند از:
سیب، گیلاس، گلابی، گندم، انگور.
نقاط دیدنی انارده:
منطقه حاصلخیز جیردشت، رانه کوله، تخت سنگ عظیم و عجیب اسکول به ضمه الف مانند اردو.
آب و هوای انارده در فصل بهار نسبتاً خنک و دارای طراوت خاصی می‌باشد. در تابستان هوا گرم و در فصل پائیز و زمستان هوا کاملاً سرد و خنک می‌باشد.
از مناطق همجوار انارده، روستاهای شمس کلایه، اسطلبر، باغدشت و شهر معلم کلایه را می‌توان نام برد.
قبل از تبدیل معلم کلایه به شهر در تقسیمات کشوری، مردم منطقه، چهار روستای همجوار معلم کلایه در غرب، اسطلبر در شرق، شمس کلایه در شمال و انارده در جنوب را به واژه چهارنایه (در گویش محلی) یا همان چهار ناحیه می‌شناختند.
یکی از دیدنی‌های روستای اناده الموت به زبان محلی اسکول نام دارد. اسکول سنگ بزرگی است که در بالاترین قسمت آن به وسیله دست تغییر یافته‌است و احتمالاً در گذشته برای دیده‌بانی یا اطلاع‌رسانی استفاده می‌شده‌است. در قسمت زیرین آن غاری کوچک قرار دارد که برای نگهداری حیوانات استفاده می‌شود. امروزه علاقه مندان به سنگ نوردی (از مسیرهای سخت) و بازدیدکنندگان معمولی از قسمت‌های آسان می‌توانند به بالای آن صعود بکنند.
از بازیهای بومی این روستا در روز ۱۳ بدر می‌توان به بازی تپ کش اشاره کرد که تمامی اهالی روستا در کنار آرامستان روستابازی می‌کنند که شبیه بازی بیس بال می‌باشد و در پایان بازی با همت خانمهای روستا آش رشته پخته و در بین همه اهالی پخش می‌شود.
رانه کوله در انتهای جنوب غرب جیردشت جشمه‌ای است که از دل سنک‌ها می‌جوشد و در مسیر خود مقدار زیادی درختان بید وحشی و تمشک را سیراب کرده و منشأ رودخانه جیروخانه به‌شمار می‌آید. جیروخانه در گذشته در تمام ایام سال به روستای باغ دشت می‌رسید و به شاهرود متصل می‌شد. اما امروزه به دلیل کشت برنج در فصل تابستان این رود قطع می‌شود.
از دیگر دیدنی‌های روستای اناده دو چشمه در قسمت شرقی آن هستند که به چشمه بالایی و چشمه پایینی معروف هستند. این دو چشمه در ترکیب بایکدیگر آب زراعی برای جیردشت یا مجموعه باغ‌هایی که در قسمت جنوبی روستا قرار دارند را فراهم می‌آورند.
تپه نسامه کش در قسمت جنوب غرب روستای اناده یکی از جاذبه‌های دیدنی دیگر روستای اناده محسوب می‌گردد که در قسمت غربی آن گیاه‌های کمرگل روییده‌است که صبح‌های تابستان افراد زیادی برای چیدن این گیاه وحشی به آنجا مراجعه می‌کنند.
از دیگر دیدنی‌های اناده می‌توان به آسمان گره (پر از درختان کری یا زالزالک است)، پلیان دشت، دستشویی سنگی خانه مش خیرالله، امامزاده تله و انارهای وحشی نزدیک اسکول اشاره کرد.
غواصی اسکوبا (SCUBA) نوعی از غواصی در زیر آب است که در آن، غواص با استفاده از مجموعه‌ای از وسایل که امکان تنفس در زیر آب را فراهم می‌آورد به تنفس در زیر آب و غواصی می‌پردازد. اسکوبا مخفف self-contained underwater breathing apparatus به معنی «دستگاه خودکفای تنفس زیر آب» است.
بر خلاف غواصی اولیه، که بر حبس نفس یا تنفس هوای پمپ شده از سطح تکیه می‌کرد، سیلندر غواصی اسکوبا با گاز تنفسی (معمولاً هوای فشرده) پر شده‌است و اجازه می‌دهد تا غواص آزادی بیشتری در حرکت زیر آب در مقایسه با هوای تغذیه شده از سطح داشته باشد. همچنین در مقایسه با دیگر تکنیک‌های غواصی مانند حبس نفس و غواصی آزاد بسیار آسان‌تر است. نسبت به هدف از غواصی، معمولاً حرکت غواص در زیر آب توسط باله‌های شنا که به پا متصل شده‌است انجام می‌پذیرد اما از نیروهای محرکه دیگر نیز مانند وسایل نقلیه زیر آب یا کشیدن غواص از سطح نیز استفاده می‌شود.
اولین مجموعه موفقیت‌آمیز دستگاه تنفس زیر آب مدار باز توسط امیل گوگنان و ژاک ایو کوستو، که در آن گاز فشرده (معمولاً هوا) ذخیره و پس از استنشاق بازدم غواص در آب تخلیه می‌شد ساخته و توسعه یافت.
با این حال، رگلاتورهای غواصی امروزی ریشه در استرالیا و دستان تد الدرد که اولین رگولاتور دهانی معروف به بالن یا نهنگ دندان دار را ساخت دارد.
این رگولاتور که به عنوان یک اختراع ثبت شد، دارای طراحی مانند رگلاتورهای امروزی با دو شلنگ ارائه دهنده هوای تنفسی و شیر تقاضا که هوای تنفسی را فقط به هنگام دم و مکش تنفسی به غواص ارائه می‌نمود بود.
اصطلاح «اسکوبا» (مخفف کلمات self-contained underwater breathing apparatus) به وجود آمده در دوران جنگ جهانی دوم است که در اصل در ایالات متحده توسط دکتر کریستین لامبرسین به مردان غورباقه‌ای که با سیستم تنفس زیر آبی به جنگ در زیر آب می‌پرداختند گفته شده‌است.
امروزه کلمه «اسکوبا» به عنوان یک واژه در دنیای «غواصی» پذیرفته شده‌است و اشاره به «دستگاه غواصی» یا نمودهای کلی از تجهیزات غواصی دارد.
غواصی ممکن است به دلایل گوناگونی انجام شود، شخصی یا حرفه‌ای. اکثر مردم غواصی را از طریق غواصی تفریحی شروع می‌کنند که صرفاً برای لذت بردن انجام می‌شود و دارای تعداد زیادی از رشته‌های فنی متمایز برای افزایش بهره‌وری زیر آب است. مانند غواصی در غار، غواصی در کشتی‌های غرق شده و غواصی در آب‌های یخ زده.
غواصان ممکن است به انجام وظایف حرفه‌ای زیر آب نیز بپردازند. بسیاری از غواصان صنعتی برای انجام کارهای تجاری استخدام شده و به انجام وظایف مربوط و به کار در آب‌های عمیق، از جمله مهندسی عمران و وظایفی دیگر ماننداکتشاف نفت، جوشکاری زیر آب یا ساخت و نگهداری از سازه‌های دریایی بپردازند.
بسیاری از دیگر غواصان نیز برای انجام وظایفی در رابطه با فعالیت‌های دریایی دیگر مانند غواصان نیروی دریایی یا تعمیر و بازرسی قایق‌ها و کشتی‌ها و نجات کشتی‌های غرق شده مشغول می‌شوند.
تعداد بسیاری از غواصان نیز به کارهای تمام وقت یا پاره وقت در جوامع غواصی تفریحی به عنوان مربی، دستیارمربی، دایومستر یا راهنماهای غواصی می‌پردازند. اختلاف نظرهائی در میان است که به پرسنل غواصی تفریحی «حرفه‌ای» نمی‌گویند. [نیازمند منبع] و توسط دیگران به سخره گرفته شده‌اند.[نیازمند منبع]
اما معنای لغوی واژه حرفه‌ای به معنای آنست که شخص از آن شغل یا حرفه درآمدی کسب نماید که در بسیاری از موارد درآمد کسب شده در غواصی‌های تفریحی که بخشی از صنعت گردشگری را به خود اختصاص داده‌است، بسیار بیشتر از غواصی‌های صنعتی بوده و خطرهای تهدیدکننده آن نیز به مراتب کمتر از غواصی‌های صنعتی می‌نماید.
همچنین در بسیاری از حوزه‌های قضایی غواص حرفه‌ای اشاره خاص به غواصی دارد که مسئولیت سلامت و امنیت مشتریان، آموزش غواصان تفریحی، رهبری غواصی را برای کسب درآمد انجام داده و توسط قوانین ملی کشورها به رسمیت شناخته شده‌است.
زمینه‌های تخصصی دیگر از غواصی نیز شامل غواصی نظامی یا انجام وظایف نظامی در غالب مردان قورباغه‌ای تعریف می‌گردند. برخی از این وظایف می‌تواند شامل نقش آفرینی در مبارزه مستقیم، نفوذ به پشت خطوط دشمن، قرار دادن مین‌های دریائی یا استفاده از اژدرهای سرنشین دار برای پرتاب بمب‌های زیر آبی یا انجام عملیات مهندسی گردد.
در عملیات‌های غیرنظامی، بسیاری از نیروهای پلیس نیز برای انجام جستجو و بازیابی یا نجات و کمک به تشخیص جرم و جنایت که ممکن است در آب اتفاق افتاده‌است باشد. در برخی از موارد نیز ممکن است غواصان از اعضای تیم نجات آتش‌نشانی یا خدمات پیراپزشکی یا واحد نجات غریق باشند، و ممکن است به عنوان غواصی خدمات عمومی طبقه‌بندی شوند.
در نهایت، غواصان حرفه‌ای درگیر در عملیاتهای گوناگون زیر آبی مانند عکاسی یا فیلمبرداری زیر آب که مجموعه‌ای از مستندهای دنیای زیر آب یا غواصی علمی از جمله زیست‌شناسی دریایی، زمین‌شناسی، آب‌شناسی، اقیانوس‌شناسی و باستان‌شناسی زیر آب وجود دارد که همه آن‌ها حرفه‌ای محسوب می‌گردند.
آب به‌طور معمول حاوی اکسیژن حل شده‌است که از آن ماهی‌ها و دیگر جانوران آبزی تمامی اکسیژن مورد نیاز خود را با جریان آبی که از آبشش‌ها عبور می‌کند استخراج می‌نمایند. انسان فاقد آبشش بوده و از همین رو بدون کمک دستگاه‌های خارجی قابلیت باقی‌ماندن در زیر اب را ندارد.
اگر چه امکان پر کردن مصنوعی ریه‌ها با یک مایع (تنفس مایع) برای برخی از موارد امکان‌پذیر است اما اندازه و پیچیدگی تجهیزات آن اجازه نمی‌دهد تا کاربرد عمومی داشته باشد و فقط برای کاربردهای پزشکی با تکنولوژی کنونی است.
آزمایشگران در غواصی‌های اولیه به سرعت کشف کردند که تأمین هوا از سطح و تنفس آن در زیر آب به راحتی امکان‌پذیر نیست. زیرا علاوه بر فشار طبیعی اتمسفر، فشار آب نیز بر روی قفسه سینه و ریه‌های غواص یک اتمسفر (۱۴٫۷ پوند بر اینچ مربع) برای هر ۳۳ فوت (۱۰ متر) عمق افزوده می‌گردد؛ بنابراین فشار هوای تنفسی باید تقریباً با فشار محیط اطراف یکی بوده تا ریه‌ها بتوانند به استنشاق هوا بپردازند. به‌طور کلی تنفس از طریق یک لوله که سه فوت آن زیر آب است دشوار یا غیرقابل انجام می‌شود.
اما امروزه با ارائه گاز تنفسی با فشار محیط اطراف توسط رگلاتورهای مدرن، غواص می‌تواند به‌طور طبیعی و عملاً بدون زحمت و بدون در نظر گرفتن عمق به تنفس طبیعی خود ادامه دهد.
شایع‌ترین مجموعه تجهیزات غواصی، اسکوبای «تک شلنگ» مدار باز با رگلاتور ۲ مرحله‌ای و یک سیلندر گاز تنفسی تحت فشار است که مرحله اول آن بر روی سیلندر ثابت شده و مرحله دوم آن در دهان غواص قرار می‌گیرد.
به این ترتیب تفاوت بین رگلاتور اصلی طراحی شده توسط امیل گگنان و ژاک کوستو در ۱۹۴۲ " که به "رگلاتور شلنگ دوقلو" شناخته شده‌است آن است که در آن فشار سیلندر در فشار محیط در یک مرحله و در رگلاتورهای نوین در دو یا سه مرحله کاهش یافته که این سیستم دارای مزایای قابل توجهی و بیش از سیستم اصلی است.
در «شلنگ‌های تک» دو مرحله طراحی شده‌است، مرحله اول رگولاتور فشار سیلندر را که در حدود ۲۰۰ بار (3000 PSI) می‌باشد به فشار متوسط که حدود ۱۰ بار (145 PSI) بالاتر از فشار محیط است کاهش می‌دهد. در مرحله دوم که از طریق یک شلنگ فشار کم به مرحله متصل است، گاز تنفسی با فشار محیط به دهان و ریه‌های غواص ارائه می‌شود.
گازهای بازدم غواص نیز به‌طور مستقیم به محیط اطراف تخلیه می‌گردد. مرحله اول به‌طور معمول دارای حداقل یک خروجی گاز پر فشار متصل به سیلندر است که فشارسنج غواص یا حسگر کامپیوترهای غواصی به منظور نشان دادن میزان هوای موجود در سیلند به آن متصل می‌شود.
دوباره تنفسگرهای مدار بسته (CCR) و نیمه مدار بسته (SCR) بر خلاف مجموعه‌های مدار باز، گازهای بازدم غواص را پردازش مجدد نموده و برای استفاده مجدد از هر نفس، دی‌اکسید کربن آن را حذف و با اکسیژن جایگزین نموده تا بازدم توسط غواص استفاده گردد.
دوباره تنفسگرها حباب‌های بسیار کم یا هیچ گاز را در آب آزاد نمی‌کنند و غواص در هر ساعت به دلیل بازیافت هوای تنفسی خود، هوای کمتری را مصرف می‌نماید. این مزیت برای پژوهشها، موارد نظامی، عکاسی زیر آب و برنامه‌های کاربردی دیگر مورد استفاده فراوانی دارد.
اولین دوباره تنفسگرهای مدرن با سیستم الکترونیکی، نوع MK 19 اس ترون بود که توسط رالف اوستراوت توسعه یافت [نیازمند منبع] دوباره تنفسگرها بسیار پیچیده‌تر و گران‌قیمت تر از اسکوبای مدار باز هستند، و نیاز به آموزش‌های ویژه و نگهداری‌های خاص برای استفاده ایمن می‌باشند.
در یک سیستم دوباره تنفسگر مدار بسته فشار نسبی اکسیژن به صورت مستمر کنترل می‌شود، بنابراین می‌توان آن را به حداکثر میزان بی‌خطر کاهش داد یا فشار نسبی گاز بی‌اثری مانند هلیم را در مدار تنفسی افزایش داد.
بارگذاری گازی بی‌اثر مانند هلیم جذب نیتروژن را توسط بافت‌های بدن غواص کاهش داده و از تهدیدهای بیماری تراکم زدائی می‌کاهد. این امر مستلزم نظارت مستمر بر فشار واقعی و نیز فشار نسبی و نظارت بر حداکثر زمان مجاز برای اثربخشی واقعی و پردازش دقیق آن از سوی کامپیوتر غواصی است.
در آزمون‌های میدانی و در مقایسه با سیستم‌های غواصی دیگر ابتلا به بیماری تراکم زدائی در غواصانی که طولانی‌تر در زیر آب باقی می‌ماند با استفاده از سیستم‌های دوباره تنفسگر بسیار کاهش یافته‌است. همچنین دوباره تنفسگرها می‌توانند دارای یک جریان ثابت از مخلوط نایتروکس در مدار تنفسی گردند که بنابراین محاسبه میزان فشار نسبی اکسیژن و مدت زمان مجاز قرار گرفتن در معرض آن در طول غوص می‌بایست تحت کنترل و نظارت غواص قرار گیرد.
از آنجا که دوباره تنفسگرها حباب‌های بسیار کمی از خود پس می‌دهند برای زندگی موجودات مزاحمتی ایجاد نشده و استفاده از آن برای عکاسی در زیر آب، و برای کارهای پنهانی بسیار مفید است.
در برخی از مخلوط‌های تنفسی غواصی، نسبت به هوای معمولی اتمسفر (۲۱ ٪ اکسیژن، نیتروژن ۷۸ ٪، ۱ ٪ گازهای کمیاب) را می‌توان تغییر داد که استفاده درست از آن‌ها را غواص باید آموزش دیده باشد.
شایع‌ترین مخلوط مورد استفاده نایتروکس است که به عنوان هوای غنی شده نیز شناخته می‌شود. هوای غنی شده تنفسی اغلب با ۳۲ ٪ یا ۳۶ ٪ اکسیژن ترکیب شده‌است و در نتیجه نیتروژن کمتری در اثر استنشاق این گاز جذب بدن غواص می‌گردد. در این صورت بیماری تراکم زدائی کاهش یافته و مدت زمان باقی‌ماندن در عمق را برای غواص افزایش می‌دهد.
یکی از اشتباهات رایج دربارهٔ نایتروکس این است که تنفس نایتروکس می‌تواند حالت بی‌حسی و خواب آلودگی یا بیماری نیتروژن نارکوسیس را کاهش دهد، اما تحقیقات نشان داده‌است که تنفس نایتروکس هیچ اثری بر این بیماری ندارد.
دیگر مخلوط‌های گازی متعددی نیز در حال استفاده می‌باشند و استفاده از همه آن‌ها نیاز به آموزش‌های تخصصی برای استفاده ایمن دارد. افزایش سطح اکسیژن در نایتروکس کمک به کاهش خطر ابتلا به بیماری تراکم زدائی نموده ولی با این حال از حداکثر عمق عملیاتی می‌کاهد زیرا افزایش فشار نسبی اکسیژن می‌تواند منجر به ابتلا به بیماری مسمومیت با اکسیژن گردد.
برای جایگزینی نیتروژن از رقیق‌کننده‌های دیگری نیز می‌توان استفاده کرد، معمولاً هلیم، که حاصل آن با هوای تنفسی تری میکس نامیده می‌شود بهترین انتخاب است و هنگامی که هلیم به‌طور کامل جایگزین نیتروژن گردد به آن مخلوط هلیوکس می‌گویند.
در غواصی فنی استفاده از تری میکس یا هلیوکس بسیار رایج است و ممکن است مخلوط‌های تنفسی مختلف برای مراحل مختلف غواصی استفاده شود.
استفاده از مخلوط‌های گازی مختلف ممکن است برای افزایش زمان باقی‌ماندن در عمق یا کاهش اثرهای گازهای دیگر یا کاهش زمان تراکم زدائی باشد.
آب دارای ضریب شکست بیشتری از هوا است که آن را مشابه قرنیه چشم می‌کند. نوری را که از آب وارد قرنیه می‌شود در تمام جهت‌ها شکسته و باعث عدم تمرکز چشم می‌گردد.
ماسک غواصی این مشکل را با ایجاد فضای هوا در مقابل چشمان غواص برطرف می‌نماید.
انکسار ایجاد شده در نور توسط آب نیز منجر به بزرگنمائی اشیاء می‌گردد و به نظر می‌رسد در حدود ۳۴ درصد اشیاء بزرگتر و ۲۵ ٪ نزدیکتر از آنی که در واقع هستند گردیده‌اند.
بنابر همین خاصیت، غواصانی که نیاز به لنزهای اصلاحی برای دیدن واضح در خارج از آب دارند ممکن است در زیر آب با پوشیدن ماسک نیازی به لنزهای خود نداشته باشند. اما برخی از ماسک‌ها قابلیت نصب لنزهای سفارشی را دارند.
تکاوران و مردان غورباقه‌ای که نگران آشکار شدن و اعلام موضع خود به دلیل بازتاب نور از سطح شیشه ماسک غواصی خود می‌باشند، به جای ماسک از لنزهای تماسی ویژه‌ای برای دیدن در زیر آب استفاده می‌کنند.
فشار هوای درون ماسک باید برای غواصی با فشار بیرونی ماسک یا آب‌های اطراف برابر گردد. عینک شنا برای غواصی مناسب نیست زیرا آن‌ها تنها چشم‌ها را پوشش داده و در نتیجه اجازه یکسان‌سازی فشار درون و بیرون را به غواص نمی‌دهد. عدم برابرسازی فشار درون ماسک ممکن است منجر به باراتروما بر چشم‌ها و صورت گردد.
آب طیف قرمز نور را جذب و به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد، به همین ترتیب بر رنگ زرد و سبز تأثیر داشته و کمترین تأثیر جذب را بر رنگ آبی دارد.
برای غواصی با خیال راحت، غواصان باید شناوری خود را در آب کنترل نمایند. برای تنظیم شناوری، تجهیزاتی مانند وسیله کنترل شناوری سیستم‌های توزین غواصی، لباس غواصی (لباس‌های مرطوب، خشک یا نیمه خشک، که بسته به درجه حرارت آب استفاده می‌شود) را می‌توان مورد استفاده قرار داد. برای قرار گرفتن در عمقی ثابت غواص باید شناوری خنثی داشته باشد. این حالت مصرف گاز تنفسی را به حداقل می‌رساند.
فشار رو به پایین بر غواص برابر با وزن غواص و تجهیزات او منهای وزن و حجم مایعی است که او و تجهیزات او جابجا کرده‌است. در صورتی که نتیجه منفی باشد شناوری مثبت است و چنانچه نتیجه مثبت باشد غواص شناوری منفی دارد. شناور بودن هر جسم در آب نیز توسط چگالی آب تحت تأثیر قرار می‌گیرد. چگالی آب شیرین حدود ۳ ٪ کمتر از آب شور است؛ بنابراین، غواصان که در آب شیرین شناوری (مثلاً یک دریاچه آب شیرین) شناوری خنثی دارند ممکن است در هنگام غواصی در آب‌های شور (مناطق استوایی) شناوری مثبت داشته باشند.
لباس‌های غواصی از مواد قابل تراکمی ساخته شده‌است که حجم بدن را به هنگام پائین رفتن کاهش می‌دهد و دوباره به هنگام بال آمدن به حالت اولیه بازمی‌گردد و باعث ایجاد تغییراتی در شناوری می‌شود. غواصی در محیط‌های مختلف نیز نیاز به تنظیم مقدار وزن برای دستیابی به خاصیت شناوری خنثی دارد.
یک غواص می‌تواند هوا را به درون لباس‌های خشک تزریق نموده و به مقابله با فشار و اثر فشرده سازی آن بپردازد. در این حالت شناوری افزایش یافته و برای جبران شناوری نیاز به داشتن وزنه‌های بیشتری خواهد داشت. همچنین غواصان در غواصی با اسکوبای مدار باز، می‌توانند با تغییر در حجم ریه به تنظیم شناوری بپردازند.
غواصی در زیر آب با حرکت همراه است. برای این کار ابزاری نیاز است تا تحرک را بهبود بخشد. غواصان در زیر آب حرکت خود را توسط باله‌های غواصی و گاهی وسایل نقلیه پیشرانشی افزایش می‌دهند.
غواصان نمی‌توانند در زیر آب صحبت کنند مگر دارای ماسک تمام صورت مجهز به رادیو باشند. اما غواصان می‌توانند ارتباط خود را با استفاده از علامت‌های دست برقرار سازند.
با توجه به بررسی‌های آماری سال ۱۹۷۰ آمریکایی شمالی، رانندگی با خودرو می‌تواند (در معیارهای مبتنی بر نفر به ساعت) ۹۶ بار خطرناک تر از غواصی باشد.
با توجه به مطالعه ژاپن در سال ۲۰۰۰، هر ساعت غواصی تفریحی می‌تواند ۳۶ تا ۶۲ بار ریسک کمتری از رانندگی با خودرو داشته باشد.
تفاوت بزرگ بین خطرهای ناشی از رانندگی و غواصی این است که غواصان کمتر در معرض خطر از غواصان دیگر نسبت به رانندگان از رانندگان دیگر دارند.
غواصان باید از صدمات ناشی از تغییرات فشاری اجتناب کنند. وزن آب بالاسر غواص باعث افزایش فشار به نسبت افزایش عمق می‌گردد.
این تغییرات فشاری همراه با عمق، مواد قابل تراکم و فضاهای پر گاز بدن را که تمایل به تغییر حجم دارند فشرده کرده که می‌تواند باغث صدمه و آسیبهائی گردد که آسیب‌های فشار یا باراتوروما نامیده می‌شوند که می‌تواند کاملاً دردناک باشد و حتی در مواردی به‌طور جدی کشنده محسوب گردند. ای آسیب‌ها در موارد شدید باعث پارگی ریه یا پرده گوش یا حتی صدمه به سینوس‌ها می‌شوند.
برای جلوگیری از باراتوروما، غواص باید فشار را در تمام فضاهای هوای بدن خود با فشار آب اطراف به هنگام تغییر عمق یکسان سازد. برابرسازی فشار درونی و بیرونی گوش میانی و سینوس با استفاده از تکنیک‌های مختلفی انجام پذیرفته که به آن برداشت فشار یا یکسانسازی گوش می‌گویند.
فشار درون ماسک‌های غواصی را می‌توان به هنگام پائین رفتن و با دمیدن دوره‌ای از طریق بینی در آن یکسان‌سازی نمود. در طی بالا آمدن به‌طور خودکار با نشت هوای بیش از حد از دور لبه‌ها یکسان‌سازی امکان می‌پذیرد.
در صورت پوشیدن درای سوت نیز غواص باید فشار هوای درون آن را با فشار بیرون یکسان سازد. در غیر این صورت دچار اسیبهائی خواهد گردید.
اگر چه خطراتی در غواصی وجود دارد، اما غواصان می‌تواند از طریق انتخاب و استفاده مناسب از تجهیزات آن را کاهش دهند. در این رابطه باید مهارت‌های لازم را با آموزش‌های مختلف به دست آورد.
قرار گرفتن طولانی مدت در معرض گازهای تنفسی غیر متابولیک مانند نیتروژن یا هلیم (که در این زمینه به عنوان گازهای بی‌اثر به آن اشاره شده‌است) در فشار بالا می‌توانند آن گاز را در خون حل و با جریان خون به آلوئول انتقال داده و از طریق مویرگ‌ها به سایر بافت‌های بدن منتقل گرداند و در نتیجه آن گاز را در بافت‌های بدن ذخیره کند. این فرایند اشباع نام دارد که دارای اثری بسیار آهسته بر غواص است.
با این حال هنگامی که فشار در طول بالا آمدن کاهش می‌یابد، مقدار از گازهای بی‌اثر محلول می‌تواند از بافت‌ها دفع شده و کاهش یابد. در نتیجه کاهش فشار گازهای بی‌اثر در ریه‌ها در طول بالا آمدن، گاز حل شده از ریه‌ها و توسط بازدم دفع می‌گردد. این فرایند توسط قانون هنری به خوبی توصیف گردیده‌است.
تا زمانی که این روند به صورت تدریجی و آهسته باشد، همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت. مشکل زمانی ناشی می‌شود که فشار با سرعت بیشتری کاهش یافته و مکانیسم دفع ناگهانی انجام پذیرد در این هنگام، حباب‌ها ممکن است در بافت‌ها رشد یافته و باعث آسیب‌های فشاری یا مسدود کردن رگ‌های خونی کوچک، بستن جریان خون و در نتیجه ایجاد بیماری تراکم زدائی گردد.
بیماری تراکم زدائی باید در اسرع وقت درمان گردد. درمان قطعی این بیماری معمولاً با فشارگذاری دوباره در محفظه فشار گذاری و با اکسیژن درمانی همراه است.
نیتروژن نارکوسیس یا حالت بی‌حسی و خواب آلودگی نیتروژن نیز از دیگر بیماری‌های شایع است که مکانیسم آن بسیار شبیه به اکسید نیتروژن، یا «گاز خنده» است که به عنوان گاز بیهوشی استفاده می‌گردد و می‌تواند توانائی قضاوت را مختل و غواصی را در حالتی بسیار خطرناک قرار دهد.
نیتروژن می‌تواند در اعماق شدید باعث واکنشی توهم زا شود. ژاک ایو کوستو معروف آن را به عنوان «خلسه عمیق» می‌شناخت. حالت بی‌حسی و خواب آلودگی نیتروژن به سرعت رخ داده و به‌طور معمول در طی بالا آمدن ناپدید می‌شود. این بیماری در غواصان مختلف می‌تواند در عمق و شرایط مختلف متفاوت باشد. با این حال، غواصی با تری میکس یا هلیوکس به‌طور قابل توجهی اثر بی‌حسی و خواب آلودگی گاز را بی‌اثر می‌کند.
بی حالی زمانی شروع می‌شود که غواص در عمق ۶۶ فوتی (۲۰ متری) یا بیشتر است. در این عمق، حالت بی‌حسی و خواب آلودگی خود را آشکار نموده و به صورت سرگیجه خفیف بروز می‌نماید. افزایش اثرات آن با افزایش عمق ایجاد می‌شود و تقریباً تمامی غواصان متوجه اثرهای آن در عمق ۱۳۲ فوتی (۴۰ متری) می‌گردند. در این عمق، ممکن است غواصان احساس سرخوشی، اضطراب، از دست دادن هماهنگی و عدم تمرکز گردند.
مسمومیت اکسیژن زمانی اتفاق می‌افتد که فشار نسبی اکسیژن (PPO2) در بدن بیش از فشار نسبی مجاز آن می‌گردد و در موارد شدید بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد و باعث تشنج شده که می‌تواند در نتیجه غرق شدن غواص گردد. مسمومیت اکسیژن قابل پیشگیری است و نباید اجازه داد تا فشار نسبی اکسیژن از ۱٫۴ بار فراتر رود.
آب خاصیت هدایت حرارتی ۲۵ بار بهتر از هوا را دارد که غواص می‌تواند به هیپوترمی منجر شود. این عارضه قضاوت را مختل و زبردستی را از بین می‌برد که می‌تواند مرگبار باشد. برای پیش‌گیری از دست دادن دمای بدن، باید از پوشش‌های معمول استفاده نمود.
لباس غواصی جلوگیری از جراحت‌های پوستی به هنگام غواص توسط اشیاء تیز یا زبر در زیر آب به کار می‌روند، حیوانات دریایی، مرجان‌ها یا بقایای فلزی که معمولاً در کشتی‌های غرق شده یافت می‌شود می‌توانند بسیار آسیب زننده باشند.
تکنیک‌های گوناگونی برای افزایش زمان غواصی و طولانی‌تر نمودن مدت آن وجود دارد:
غواصی فنی—برای غواصی عمیق‌تر از ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) با استفاده از گازهای مخلوط یا ورود به محیط‌های سرپوشیده مانند (غارها یا کشتی‌های غرق شده)
غواصی تغذیه از سطح—با استفاده از گازهای تنفسی عرضه شده از سطح آب.
غواصی اشباع—استفاده طولانی مدت از زیستگاه‌های تحت فشار زیر آب و برداشت فشار تدریجی در طی چند روز در محفظه برداشت فشار.
آموزش غواصی تفریحی و دریافت گواهینامه آن متمرکز در یک سازمان یا مختص به نهاد خاصی نیست. با این حال، تعداد زیادی از سازمان‌های آموزش غواصی در سراسر جهان وجود دارد که غواصان و مربیان غواصی را آموزش داده و برای آن‌ها گواهینامه غواصی صادر می‌کنند.
دیگر نهادهای آموزش دهنده غواصی در جهان عبارتند از:
موسسه آموزشی padi
یکی از پرطرفدارترین سیستم‌های آموزشی
[./https://www.tdisdi.com/ انجمن متخصصان غواصی tdisdi]
غواصی تکنیکال، غواصی تفریحی، غواصی نجات یک مجموعه کامل از آموزش‌های تخصصی غواصی
ای سی یو سی ACUC گواهینامه زیر آب آمریکا کانادا (که قبلاً کانون شوراهای زیر آب کانادا بود) -- در سال ۱۹۶۹ در کانادا تأسیس و در سال ۱۹۸۴ گسترش یافت.
باشگاه زیر آبی بریتانیا BSAC—مستقر در انگلستان، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شده‌است و بزرگترین باشگاه غواصی در جهان است.
کنفدراسیون جهانی فعالیت‌های زیر آبی CMAS که به دست کاپیتان ژاک ایو کوستو در ۱۹۵۹ تأسیس گردید.
انجمن ملی مربیان زیر آب NAUI—مستقر در ایالات متحده
ویکی‌پدیای انگلیسی http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Scuba_diving&oldid=470474623
آموزش غواصی در کیش
مجلس نمایندگان مردم یا ولسی جرگه ()، مجلس سفلا از دو مجلس شورای ملی افغانستان، در کنار مشرانو جرگه (مجلس بزرگان) بود.
پیشینهٔ مجلس نمایندگان به دورهٔ نادرخان و به سال ۱۳۱۰ ه‍.ش می‌رسد. از آن زمان تا کودتای داوود خان، نمایندگان مجلس از طرف شاه تعیین می‌شد. پس از کودتای داوود خان تا سرنگونی طالبان در یک دورهٔ کوتاه در زمان نجیب الله مجلس نمایندگان تشکیل شد.
در فصل پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان در خصوص وظایف مجلس نمایندگان موارد زیر آورده شده‌است:
طبق مادهٔ هشتاد و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، اعضای مجلس نمایندگان توسط آراء مردم و در انتخابات برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. در مادهٔ هشتاد و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، هر شهروند افغانستان که سن بالای ۲۵ سال داشته باشد و از طرف دادگاه به ارتکاب جرائم ضدبشری و از نظر حقوقی محکوم نشده باشد می‌تواند نمایندهٔ مجلس نمایندگان شود.
دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان در سال ۱۳۸۴ و دوره شانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان در سال ۱۳۸۹ آغاز به کار کرد که دولت نتوانست انتخابات دورهٔ هفدهم مجلس نمایندگان افغانستان را در وقت معین برگزار کند. در میزان/مهر ۱۳۹۷ خورشیدی انتخابات مجلس افغانستان و دورهٔ هفدهم مجلس افغانستان برگزار شد.
در مادهٔ هشتاد و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان آمده بود که در قانون انتخابات باید تدابیری اتخاذ گردد که نظام انتخاباتی، نمایندگی عمومی و عادلانه را برای تمام مردم کشور در نظر بگیرد و به تناسب نفوس هر ولایت نماینده به مجلس راه یابد.
در پیش‌نویس قانون انتخابات افغانستان در ابتدا برای سیک‌ها و هندوها یک کرسی در نظر گرفته شده بود اما در تعدیل قانون اساسی این سهمیه برداشته شد. حامد کرزی در ۱۲ سنبلهٔ ۱۳۹۲ طی یک فرمان، سهمیهٔ یک کرسی را برای سیکه‌ها و هندوها در نظر گرفت اما مجلس نمایندگان در تاریخ ۲۵ قوس ۱۳۹۲ به آن رأی منفی دادند.
طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، نمایندگان مجلس، یک فرد را از میان خود به عنوان رئیس برای یک دورهٔ قانونگذاری انتخاب می‌کنند. رئیس پارلمان بر اساس اصول وظایف داخلی، ۲۲ وظیفه داشت که در مادهٔ سیزدهم اصول وظایف داخلی مجلس به آن اشاره شده‌است.
در نخستین روز افتتاحیهٔ مجلس نمایندگان به ریاست هیئت رئیسهٔ موقت، انتخابات تعیین هیئت رئیسهٔ دائم برگزار می‌شد. برای تعیین رئیس مجلس دوره در روز افتتاحیه افراد نامزد به گونهٔ کتبی درخواست خود را برای نامزد شدن برای سمت رئیس مجلس نمایندگان به هیئت اداری موقت اعلام می‌کردند؛ و پس از اعلان نامزدی افراد هر شخص به مدت ۵ دقیقه سخنرانی می‌کرد. پس از اتمام سخنرانی افراد، رأی‌گیری برگزار شده و رئیس دائمی آن دوره مجلس نمایندگان تعیین می‌شد. پس از تعیین رئیس مجلس دائمی، دو نفر به عنوان نائب اول و نائب دوم و دو نفر دیگر به عنوان منشی و نائب منشی به مدت یک سال با انتخاب اعضای مجلس انتخاب می‌شدند.
طبق قانون پس از اعلان نتایج نهایی، انتخابات نخستین جلسهٔ مجلس نمایندگان برگزار می‌شد و دارالانشاء مجلس وظیفه داشت تا یک روز پس از اعلان نتایج انتخابات، روز افتتاحیهٔ مجلس را اعلام کند.
یک روز پیش از افتتاح مجلس، دارالانشاء مجلس بر اساس اطلاعات نمایندگان منتخب یکی از مسن‌ترین نمایندهٔ راه یافته به عنوان رئیس هیئت رئیسهٔ موقت و دو شخص از جوانترین نمایندگان راه یافته که کاندید برای هیئت رئیسهٔ دائمی مجلس نباشد به عنوان نایب و منشی برای تشکیل هیئت رئیسهٔ سنی و موقت که وظیفهٔ برگزاری جلسهٔ تعیین هیئت رئیسهٔ دائمی مجلس را بر عهده دارد انتخاب می‌شد.
این مجلس دارای ۱۸ کمیسیون بود که هر کدام متشکل از ۹ تا ۲۵ نماینده بودند و هر نماینده می‌توانست درخواست عضویت در هر کمیسیون که در تخصصش هست شرکت کند.
کمیسیون‌های دائمی شامل کمیسیون‌های ۱۸ گانه بودند که بعضی از آن‌ها عبارتند از: کمیسیون روابط بین‌المللی، کمیسیون روابط داخلی، کمیسیون امور دفاع و تمامیت ارضی، کمیسیون امور قضایی، اصلاحات اداری و مبارزه علیه فساد. افزون‌بر آن طبق قانون اساسی و قوانین اصول وظایف داخلی مجلس، مجلس نمایندگان به پیشنهاد یک‌سوم اعضا، کمیسیون مخصوصی جهت بررسی و مطالعهٔ حکومت را می‌توانستند تشکیل دهند.
اعضای نمایندگان مجلس می‌توانستند با توجه به اشتراک نظریات یا عضویت در احزاب سیاسی گروه‌های پارلمانی تشکیل دهند. هر گروه باید حداقل متشکل از ۱۵ عضو می‌شد.
جام امیر کویت یک جام فوتبال می‌باشد که در کشور کویت برگزار می‌شود. دو باشگاه العربی و القادسیه هرکدام با ۱۵ قهرمانی٬ پرافتخارترین تیم‌های این مسابقات نیز به شمار می‌روند. این جام در سال ۱۹۶۲ برای اولین بار برگزار شد.
تئودریک یکم (زادهٔ پیرامون ۴۸۵ – درگذشتهٔ ۵۳۳ یا ۵۳۴) از دودمان مروونژی و پادشاه متز، رنس یا به‌عبارت دیگر اوسترازیا از ۵۱۱ تا ۵۳۳ یا ۵۳۴ بود.
تئودریک پسر کلوویس یکم بود. وی فرزند یکی از نخستین همسران یا معشوقه‌های کلوویس یکم بود. کلوویس در سال ۵۱۱ درگذشت و بنا بر سنت فرانک‌های سالی، قلمرو او باید بین چهار پسرش تقسیم می‌شد. پس پاریس به شیلدبرت یکم، اورلئان به کلودومر، سوآسون به کلوتار یکم و متز به تئودریک رسید. تئودریک یکم در آغازین سال‌های حکومت خود پسرش تئودبرت را به نبرد با هایگلاک، پادشاه اسکاندیناوی که به قلمرو او تجاوز کرده‌بود فرستاد. تئودبرت در این جنگ هایگلاک را شکست داده و او را کشت.
تئودریک همچنین درگیر جنگی شد که بین هرمینافرید، پادشاه تورینگی‌ها و بادریک، تنها برادر زندهٔ هرمینافرید روی داده‌بود. بنا بر توافق صورت‌گرفته بین بادریک و تئودریک یکم، او در صورت کمک به بادریک نیمی از قلمرو پادشاهی او را به‌دست می‌آورد. با وجود این بادریک در جنگ شکست خورده و کشته شد و چیزی از زمین‌های وعده داده‌شده به تئودریک نرسید.
هر چهار پسر کلوویس سپس وارد جنگ با سیگیسموند و گودومار، پادشاهان بورگوندی‌ها شدند. با مشخص‌شدن برتری پسران کلوویس، گودومار گریخت و سیگیسموند به اسارت کلودومر درآمد. تئودریک سپس با سواوگوتا، دختر سیگیسموند ازدواج کرد. از سوی دیگر گودومار با دوباره گرد هم آوردن ارتش بورگوندی توانست قلمرو خود را بازپس گیرد، اما کلودومر به او حمله کرده و با کمک تئودریک توانست گودومار را شکست دهد هرچند که مرگ خودش نیز در این نبرد رقم خورد.
تئودریک سپس همراه با بردارش کلوتار و پسرش و به‌منظور گرفتن انتقام خود از هرمینافرید به تورینگیا یورش برد. این حمله با فتح تورینگیا به پایان رسید و کلوتار رادگوند، دختر شاه برتار (برادر درگذشتهٔ هرمینافرید) را برای خود گرفت.
تئودریک در ۵۳۳ یا ۵۳۴ و پس از امضای عهدنامه‌ای با برادرش شیلدبرت درگذشت و تاج و تخت متز، علی‌رغم آنکه به‌نظر می‌رسید مورد تصاحب دیگران قرار گیرد بدون مانعی به تئودبرت، پسر تئودریک رسید. تئودریک همچنین صاحب دختری به‌نام تئودشیلد از همسرش سواوگوتا بود که این دختر بعدتر صومعهٔ سن پیر لوویف را در سن بنیاد نهاد.
سوپر جام فوتبال روسیه (به روسی:Суперкубок России) رقابتی که سالانه مابین قهرمان لیگ برتر روسیه و قهرمان جام حذفی فوتبال روسیه برگزار می‌شود.
اولین دوره این مسابقات در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام شده است. باشگاه فوتبال زسکا مسکو با ۷ قهرمانی پر افتخارترین تیم این رقابت به حساب می‌آید.
ساراپه یا خورونگو یک پتو مانند شال بلند است، بیشتر به رنگ روشن و حاشیه دار در قسمت پایین آن. ساراپه یک مدل پوشش بخصوص برای مردان در مکزیک است. این پتو یا شال به پتو مکزیکی هم معروف است.
سراپه به طوره سنتی در مکزیک تولید می‌شود و اصل‌ترین نوع آن را در شمال شرق مکزیک در ایالت کواویلا در شهر سالتییو بافته می‌شود.
سراپه بیشتر از یک رنگ تیره برای پایه و گروهی از رنگهای زرد، نارنجی، قرمز، آبی، سبز، بنفش یا دیگر رنگهایی روشن در حاشیه بافته می‌شود.
اِوا هِسه (۱۱ ژانویه، ۱۹۳۶–۲۹ اردیبهشت، ۱۹۷۰)، مجسمه‌ساز (متولد آلمان) آمریکایی بود که برای استفاده از مواد مختلف از جمله لاتکس، فایبر گلاس و پلاستیک در کارهای خود شناخته شده‌است.
اوا هسه و کارهایش بعد از مرگ به روش‌های گوناگونی توسط منتقدین و مورخان شرح داده شده‌اند. هنر او اغلب از دریچه تجارب دردناک زندگی‌اش دیده می‌شود. آثار هسه سازه‌هایی بنیادی، غنی و دارای بافت هستند که در ساخت آن‌ها مواد مختلفی به کار گرفته شده‌است و بیننده را وامی‌دارند تا به همان اندازه که به آثار می‌نگرد؛ به فضای اطراف آن‌ها و نیز فضای بین سازه‌ها نگاه کند.
اوا هسه در سال ۱۹۳۶ در هامبورگ در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. او و خواهرش در سال ۱۹۳۸ برای فرار از دست نازیها به هلند فرستاده شدند؛ بعد از ملحق شدن والدینشان آن‌ها به لندن و سپس در سال ۱۹۳۰ به نیویورک مهاجرت کردند. زمانی که اوا نه ساله بود والدینش از یکدیگر جدا شده، پدرش دوباره ازدواج کرد و مادرش چند ماه بعد با پرتاپ خود از پنجره جان خود را از دست داد.
هسه نقاشی را در انجمن کوپر در نیویورک و دانشکده هنر و معماری دانشگاه ییل زیر نظر یوزف آلبرس فرا گرفت و در سال ۱۹۵۹ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ییل در رشته هنرهای زیبا اخذ نمود.
پس از ازدواج خود را در سال ۱۹۶۲ با تام دُیل، مجسمه‌ساز شناخته شده، او اولین اثر سه بعدی خود را با استفاده از مرغ، سیم و پارچه ساخت
در سال ۱۹۴۶ او به همراه همسرش به آلمان بازگشتند و توسط یک تولیدکننده پارچه و حامی هنر مورد پشتیبانی قرار گرفتند. در طی این زمان او اولین نمایشگاه مجسمه خود را در "انجمن هنر در راین لند و وستفالیا"،The Kunstverein fr die Rheinlande und Westfalen, در دوسلدورفبه نمایش گذاشت.
آنها در بازگشت خود به نیویورک در سال ۱۹۶۵ از هم جدا شدند. پس از آن هسه کار خود را با آزمایش لاتکس و بعد فایبر گلاس در سازه‌هایش آغاز کرد. او در اواخر دهه شصت میلادی کارهایش را در "گالری فیشباک"Fischbach Gallery, به نمایش گذاشت و به تدریس در دانشگاه هنرهای تجسمی در نیویورک پرداخت.
او با وجود اینکه تحت عملیات متعددی برای از بین بردن تومور مغزی‌اش قرار گرفت اما سرانجام در ۲۹ می ۱۹۷۰ در سن ۳۴ سالگی درگذشت.
او یکی از معدود هنرمندانی است که جنبش مینیمالیسم به پست مینیمالیسم را رهبری می‌کند. در کارهای او فرم‌های هندسی و واحدهای تکرارشوندهٔ معمول در مینیمالیسمم به چشم می‌خورد، اما به کلی با شیوهٔ طراحی شده و خشک آن متفاوت است.
ترکیبی از تأثیرات اکسپرسیونیستی انتزاعی و مینیمالیستی منجر به کیفیتی گریزان در آثار او می‌شوند که نیاز به پاسخ فردی از بیننده را می‌طلبد به جای اینکه یک معنی تجویز شده صرفاً بر اساس تجربیات شخصی خود را گزارش دهد. تضاد بین تجسمی از احشا و عدم ذاتی که در مینیمالیسم وجود دارد، در آثار اوا هسه بیشترین تأثیر را بر روی بیننده می‌گذارد.
تورئون ، یکی از شهرهای مهم ایالت کواویلا در کشور مکزیک است. جمعیت این شهر ۶۰۸٬۸۳۶ نفر است.
واقع در شمال کشور با توسعه اقتصادی بالا، بر اساس صنعت کشاورزی، نساجی، متالورژی، مواد شیمیایی، تجارت و خدمات، این شهر یکی از جوان‌ترین شهرهای مکزیک است، تأسیس شده در سال ۱۹۰۷ در سال ۲۰۰۷ میلادی جشن صد سالگی خود را برگزار کرد.
نخستین سفرها به دست اسپانیاییها در سالهای ۱۵۶۶ تا ۱۵۷۷ میلادی (۹۴۴ تا ۹۵۵ خورشیدی) در این منطقه انجام شد که دهکده‌ای در این منطقه به وجود آورد که تا سال ۱۸۹۲ میلادی (۱۲۷۰ خورشیدی) تنها ۲۰۰ نفر در آن زندگی می‌کردند.
گسترش شهر در رابطه با ایجاد راه‌آهن برای پیوستن شهرهایی مکزیک به مرز آمریکا است. از آن پس و در سال ۱۹۱۰ میلادی این شهر بیشتر از ۳۴٬۰۰۰ شهروند داشت و در سال ۱۹۰۷ به عنوان شهر شناخته شد.
در طول انقلاب مکزیک این شهر شاهد چندین نبرد میان ارتش دیویسون دل نورته و ارتش فدرال مکزیک بود.
نام این شهر به خاطر مزرعهٔ «ال کارریسال» (El Carrizal)، متعلق به لئوناردو سولواگا (Leonardo Zuloaga)، که به‌طور کامل گرداگرد آن دیوار کشیده شده بود و در یک گوشه برج بزرگی ساخته شده بود که در آن زمان برای هشدار دادن به تهاجم از طرف سرخپوستان، که در طرف دیگر رودخانه ناساس زندگی می‌کردند گرفته شده‌است.
نام این شهر را در برگردان به فارسی می‌شود «برج بزرگ» گفت
این منطقه در گذشته همچنان که امروزه یک مرکز برای دام داری به حساب می‌آمد. با آبیاری مناسب این شهر یک مرکز مهم برای پشتیبانی از کشاورزی و پردازش پنبه شد. شهر دارای صنایع نساجی، پوشاک و پردازش فلزها است.
همچنین این منطقه بسیار غنی از کربنات کلسیم طبیعی است که جهت تولید محصولات مانند کاربید کلسیم و آهک به کار گرفته می‌شود.
در این شهر در سال ۱۹۶۸ میلادی یکی از سوپر مارکت‌ها و فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای، مکزیکی به نام «سوریانا» (Soriana) به دست برادران «فرانسیسکو» و «آرماندو مارتین»، «بورکه» (Francisco & Armando Martín Borque) تأسیس شده‌است.
شهر تورئون ۵ شهر خواهرخوانده دارد.
فاطمه خردمند (زادهٔ ۱۳۶۲، تهران) خبرنگار، فعال جنبش سبز، دانش آموختهٔ رشته روزنامه‌نگاری و همسر مسعود لواسانی است. او هم چنین از فعالان ستاد میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ بوده‌است.
خردمند در ۱۸ دی ۱۳۹۰ از سوی وزارت اطلاعات در منزل خود بازداشتبیانیه وزارت خارجه بریتانیا در اعتراض به دستگیری فاطمه خردمند و وب نگاران دیگر در ایران و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.مسعود لواسانی: فاطمه را با حکم وزارت اطلاعات بازداشت کردند.(bbcpersian)موج جدید دستگیری‌ها در ایران- دویچه وله فارسی
مسعود لواسانی دربارهٔ بازداشت او به بی‌بی‌سی فارسی گفت:همان' «حوالی ساعت ۱۱ همسرم از یک مهمانی بازگشت و ماموران با فاطمه وارد منزل شدند، حکم جلب همسرم را به همراه داشتند که از سوی وزارت اطلاعات صادر شده بود.»
به گفته لواسانی مأموران با تفتیش منزل اقدام به جمع‌آوری وسایل کرده و حدود ساعت یک و نیم صبح خانم خردمند را به همراه خود بردند.
لواسانی در خصوص دلیل بازداشت همسرش با اشاره به اینکه فاطمه خردمند هیچ فعالیت سیاسی نداشته‌است، گفت: «وقتی از آقایان پرسیدم، گفتند ارتباطش با خانواده زندانیان دلیل بازداشتش است. در حالیکه فاطمه با این خانواده‌ها در دوران بازداشت من در دادستانی و جاهای مختلف آشنا شده بود و این ارتباط دوستانه است. همسرم حتی در جریان بازداشت من با هیچ رسانه ای مصاحبه‌ای انجام نداد.»
همسر خانم خردمند با اشاره به اینکه همسرش را سال گذشته از مؤسسه همشهری اخراج کرده‌اند، گفت: «از زمان آزادی من، فاطمه به صورت پراکنده به روزنامه‌نگاری مشغول بوده و پس از همشهری به صورت دائم با جایی همکاری نداشته‌است.»جنبش راه سبز - فاطمه خردمند روزنامه‌نگار بازداشت شد
هفتم بهمن ماه سایت خبری کلمه وابسته به هواداران جنبش سبز با انتشار بیانیه خانوادهٔ زندانیان سیاسی، خبر داد این خانواده‌ها با محکوم کردن دستگیری فاطمه خردمند خواستار آزادی هرچه سریع تر وی شدند.
با گذشت بیست و پنج روز از بازداشت فاطمه خردمند، وی در دوازدهم بهمن با قرار وثیقه پنجاه میلیون تومانی به صورت موقت از زندان اوین آزاد شد.فاطمه خردمند روزنامه‌نگار آزاد شد- بی‌بی‌سیفاطمه خردمند با وثیقه ی 50 میلیونی از زندان خارج شد
چهارشنبه ۳ آبان ۱۳۹۱ رسانه‌ها خبر از برگزاری دادگاه روزنامه اینترنتی قلم سبز با حضور دکتر سعید مدنی، فاطمه خردمند و احسان هوشمند در در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیرعباسی،دشمنان آزادی بیان " قاضی پیرعباسی دادند.دادگاه روزنامه اینترنتی قلم؛ سعید مدنی، احسان هوشمند و فاطمه خردمند
حلقه‌های گسترش فاصله کانونی لوله‌ای است که به منظور عکاسی ماکرو مابین لنز و دوربین قرار می‌گیرد. معمولاً این وسیله در سه اندازه و به صورت سری ارائه می‌شود. این لوله‌ها حاوی هیچ نوع عنصر نورشناختنی (عدسی) نیستند. تنها کار این حلقه‌ها ایجاد فاصله بین فیلم و لنز است. با استفاده از این حلقه‌ها، زمان نوردهی طولانی‌تر خواهد شد و عکسبرداری از سوژه‌های متحرک بخاطر نوردهی طولانی و خروج سوژه از عمق میدان وضوح که در این حالت بشدت کاهش می‌یابد، مشکل است.
با استفاده از انواع ساده این حلقه‌ها که امکان اتصال الکتریکی لنز به بدنه دوربین را ندارند، فوکوس و نوردهی باید به صورت دستی انجام گیرد. انواع خودکار حلقه‌های گسترش فاصله کانونی که گرانتر نیز هستند، با اتصال الکتریکی دوربین را به لنز تمام کنترل‌ها بر روی لنز به صورت خودکار انجام می‌گیرد.
برای انواع قطع فیلم این حلقه‌ها طراحی و ساخته شده‌اند. دوربین قطع بزرگ بخاطر استفاده از فانوس برای فوکوس به این وسیله نیاز ندارد و با افزایش طول فانوس عکاسی ماکرو ممکن خواهد شد.
موارد دیگری مانند مبدل لنز نیز شاید منجر به گسترش فاصله کانونی لنز گردند.
ممکن است حلقه‌های گسترش گاهی با مبدل تله اشتباه شوند! تفاوت اصلی این دو در وجود عناصر نورشناختی در مبدل‌های تله است.
مت ادلر بازیگر مرد آمریکایی متولد ۸ دسامبر ۱۹۶۶ است.
او برای بازی در فیلمهایی در دهه ۱۹۸۰ مشهور شد.
او در فیلم پرواز مسیریاب بازی کرده است.
مبدل تله (به انگلیسی:Tele Converter)، ابزاری است نورشناختی، که مابین لنز و بدنهٔ دوربین عکاسی قرار گرفته و باعث افزایش فاصله کانونی لنز می‌شود.
مبدل‌های تله در ضرایب متنوع ۱٫۴ و ۱٫۷ و ۲ و ۳ و ۴ تولید می‌شوند. رایجترین این مبدل‌ها ۱٫۴ و ۲ می‌باشند.
با استفاده از یک مبدل 2x نور ورودی به دوربین به اندازه ۲ استاپ کاهش می‌یابد. در دوربین‌هایی که نورسنجی آن‌ها به صورت دستی است باید این اختلاف را وارد نمود.
مبدل‌های تله، تقریباً برای تمامی دوربین‌ها وجود دارند. از انواع دوربین‌های ۱۳۵ گرفته تا دوربین‌های قطع متوسط. کارخانه هورس‌من ژاپن، حتی برای دوربین قطع بزرگ نیز مبدل تله ساخته‌است.
استفاده از مبدل تله 2x در یک دوربین ۳۵ میلیمتری با قطع 24x36 میلی‌متر باعث ثبت تصویری به اندازه 12x18 از وسط همان کادر می‌شود.
نوع دیگری از مبدل‌های تله وجود دارند که به جلوی لنز بسته می‌شوند. این نوع مبدل‌ها مخصوص دوربین‌هایی که لنز آن‌ها از بدنه دوربین جدا نمی‌شود، طراحی و ساخته شده‌اند.
اسکان بشر در مریخ یا مستعمره‌سازی مریخ، طرح و پیشنهادی است برای ساخت کوچ‌نشین‌های دائمی انسانی بر روی سطح مریخ یا ارسال ربات‌ها برای اکتشاف و بهره‌برداری از منابع طبیعی مریخ. این طرح دست‌مایه گمانه‌زنی‌ها و مطالعات جدی بوده‌است زیرا شرایط سطحی این سیاره و وجود آب در آن باعث شده تا بتوان آن را قابل زیست‌ترین مکان خارج از کره زمین در منظومه خورشیدی دانست.
کره ماه، به عنوان نخستین مکان برای شهرک‌سازی برون‌زمینی انسان‌ها پیشنهاد شده اما ماه دارای اتمسفر نیست در حالی که مریخ با اتمسفر رقیقی که دارد امکان بیشتری برای میزبانی از انسان و دیگر گونه‌های زیست آلی را فراهم می‌کند.