moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میکی برنی - آواز، گیتار (۱۹۸۷–۱۹۹۶، ۲۰۱۵_۲۰۱۶)
اما اندرسون - آواز، گیتار(۱۹۸۷–۱۹۹۶، ۲۰۱۵_۲۰۱۶)
استیو ریپون - گیتار بیس(۱۹۹۲_۱۹۸۷)
کریس آکلند - درامز(۱۹۸۷–۱۹۹۶؛ درگذشت ۱۹۹۶)
مریل برهم - آواز (۱۹۸۸_۱۹۸۷)
فیل کینگ - گیتار بیس (۱۹۹۲–۱۹۹۶، ۲۰۱۵_۲۰۱۶)
جاستین ولش- درامز (۲۰۱۵–۲۰۱۶)
سرج لانگ (19 می ۱۹۲۷–۱۲ سپتامبر ۲۰۰۵)، ریاضی‌دان فرانسوی-آمریکایی و کنشگری (فعالی) بود که اکثر حرفه خود را در دانشگاه ییل گذراند. او را عمدتاً به خاطر کارهایش در نظریه اعداد و کتاب‌های درسی‌اش می‌شناسند. کتابهایی شامل کتاب اثرگذار و معروفش با عنوان "جبر". او جایزه فرانک نلسون کول را در ۱۹۶۰ میلادی دریافت نمود و عضوی از گروه بورباکی بود.
سرج لانگ به عنوان یک کنشگر، علیه جنگ ویتنام کارزار به راه انداخت و همچنین علیه کاندیداتوری ساموئل هانتینگتون، دانشمندِ سیاستمدار، جهت عضویتش در آکادمی ملی علوم، مبارزات موفقی را صورت داد. سرج لانگ در مراحل بعدی زندگی اش، جزو منکرین ایدز/HIV شد. او منکر اثبات این مسئله شد که HIV عامل ایدز باشد و علیه تحقیقات ییل در مورد HIV/AIDS اعتراض نمود.
«خیال‌بافی مونیج» () ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌سرای انگلیسی دیوید بویی است. این ترانه ابتدا در فوریه ۱۹۷۱ در استودیوهای رادیو لوکزامبورگ در لندن ضبط شد و توسط گروه کوتاه مدت او، آرنولد کورنس، در مه ۱۹۷۱ توسط بی اند سی رکوردز به صورت تک‌آهنگ منتشر شد. بوی بعداً همان سال ترانه را دوباره با گروه پشتیبانی خود، اسپایدرز فرام مارس — متشکل از میک رانسون، ترور بولدر و میک وودمنزی — برای آلبوم "ظهور و سقوط زیگی استارداست و عنکبوت‌ها از مریخ" (۱۹۷۲) دوباره ضبط کرد. ضبط مجدد توسط کن اسکات تهیه شده و در نوامبر ۱۹۷۱ در استودیوی ترایدنت لندن ضبط شده‌است. در آلبوم، این آهنگ شخصیت زیگی استارداست را به‌طور مستقیم معرفی می‌کند، که خود را یک سوپراستار راک بیگانه دوجنس‌گرایی توصیف می‌کند که زمین را از فاجعه قریب‌الوقوع توصیف شده در قطعه آغازین آلبوم، «پنج سال» نجات خواهد داد. این ترانه شامل ساکسوفون است که بویی خودش آن را نواخته‌است.
«خیال‌بافی مونیج» از زمان انتشار، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و بسیاری از آن‌ها گیتارنوازی رانسون را برجسته نشان دادند. با نگاهی گذشته نگر، این یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌های بویی لقب گرفته‌است.
آمریکایی‌های چک‌تبار () که در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با نام آمریکایی‌های بوهمی‌تبار شناخته می‌شدند، شهروندان ایالات متحده هستند که اصالتشان به مردم چک می‌رسد.
خودش یک فیلم درام به کارگردانی فیلیدا لوید محصول سال ۲۰۲۰ با بازی هریت والتر و کنلت هیل است.
یک مادر تنها به نام ساندرا (کلر دون) در تلاش برای گذران زندگی با دو دختر کوچکش بوده‌است. پس از اینکه سازمان مسکن از دادن خانه جدید به وی خودداری کرد، ساندرا تصمیم می‌گیرد با کمک یک جامعه دوستانه و تعداد انگشت‌شماری از دوستان جدیدش، خانه خود را بسازد. با این هدف جدید، ساندرا خود را دوباره پیدا می‌کند.
مدار اهرم نوعی مدار الکتریکی است که برای جلوگیری از آسیب رساندن شرایط جهش‌ولتاژ یا اضافه‌ولتاژ از واحد منبع تغذیه به مدارهای متصل به منبع تغذیه استفاده می‌شود. این عمل با قرار دادن یک اتصال کوتاه یا مقاومت کم در مسیر دوسر ولتاژ خروجی (V) کار می‌کند، کاملاً مانند انداختن یک اهرم که قفل را می‌شکند، است. به طوری که دوسر پایه‌های خروجی منبع تغذیه را اتصال کوتاه کرده و باعث سوختن فیوز و درنتیجه قطع مدار می‌شود. مدارهای اهرم اغلب با استفاده از تریستور، ترایاک، تریسل یا تایترون به عنوان افزاره اتصال‌کوتاه کردن استفاده می‌شوند. پس از تریگرشدن (عمل روشن کردن ترایاک)، آنها به مدارات محدودکننده-جریان منبع تغذیه یا در صورت خرابی، به خنک‌کردن فیوز خط یا تُندکاری مدار شکن بستگی دارند.
یک مثال مدار اهرم در سمت چپ نشان داده شده‌است. این مدار خاص از یک تثبیت‌کننده زنری قابل‌تنظیم LM431 برای کنترل گیت ترایاک استفاده می‌کند. تقسیم‌کننده مقاومت R و R ولتاژ مرجع LM431 را فراهم می‌کند. تقسیم‌کننده به گونه‌ای تنظیم شده‌است که در شرایط کار عادی، ولتاژ R کمی از ولتاژ مرجع (V) LM431 کمتر باشد. از آنجا که این ولتاژ زیر کمینه ولتاژ مرجع LM431 است، آن خاموش مانده و جریان بسیار کمی از طریق LM431 هدایت می‌شود. اگر مقاومت کاتد متناسب باشد، ولتاژ کمی روی آن افت می‌کند و پایهٔ گیت ترایاک اساساً در همان پتانسیل MT1 خواهد بود و ترایاک را خاموش نگه می‌دارد. اگر ولتاژ تغذیه افزایش یابد، ولتاژ R از V فراتر رفته و کاتد LM431 شروع به کشیدن جریان می‌کند. ولتاژ در پایه گیت پایین آورده می‌شود، بیش از ولتاژ چکاندن (تریگر) گیت ترایاک و آن را روی روشن چفت می‌کند.
داشر یک ابزار روش ورودی و دسترس‌پذیری رایانه است که کاربران را قادر می‌سازد بدون استفاده از صفحه‌کلید متن خود را با وارد کردن آن بر روی صفحه نمایش با ابزار اشاره‌گر مانند ماوس، صفحه لمسی یا ماوس‌هایی که توسط پا یا سر عمل می‌کنند، وارد کنند. چنین ابزارهایی می‌توانند به عنوان اندام مصنوعی برای افراد معلول و ناتوانی که نمی‌توانند از صفحه کلید استاندارد استفاده کنند یا در صورتی که استفاده از آن غیرعملی است، استفاده شود.
داشر باتوجه به پروانه عمومی همگانی گنو(GPL) ورژن ۲، یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است. این برنامه برای سیستم‌عامل‌های ویندوز، لینوکس، مک‌اواس، اندروید، آی‌اواس و سیستم‌عامل های دیگری که از جی‌تی‌کی پشتیبانی می‌کنند، در دسترس است.Inference Group (University of Cambridge): Mobile Dasher. Accessed 2013-01-17.Dasher for iOS on iTunes. Accessed 2013-01-17.Dasher for Android on Google Play. Accessed 2014-06-04.
داشر توسط دیوید جی سی ماکای اختراع شد و توسط دیوید وارد و اعضای دیگر گروه تحقیقاتی ماکای در کمبریج توسعه یافت. پروژه داشر توسط بنیاد خیریه گتسبی و توسط aegis-project اتحادیه اروپا پشتیبانی می‌شود.
مارکو بیزوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کامبور، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام، باشگاه فوتبال خرونینگن، و باشگاه فوتبال خنک اشاره کرد.
کویچی میزوشیما (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل ژاپن بود.
کوجی سوتومورا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل ژاپن بود.
لائورا ورنیتزی (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل ایتالیا است.
لودمیلا اشودووا (؛ – ) ژیمناست هنری اهل چکسلواکی بود.
اولاف سوندال (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
اولاوی لیموویرتا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل فنلاند بود.
اولگا پوژویچ (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل بلاروس است.
یوژف فکته (; – ) ژیمناست هنری اهل مجارستان بود.
کرستین گرشائو (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
لایوش شانتا (; – ) ژیمناست هنری اهل مجارستان بود.
ریکی ا پاوری گروه موسیقی ایتالیایی است.
آن‌ها نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۷۸ بودند.
لایوش توت (; – ) ژیمناست هنری اهل مجارستان بود.
لوتز هوفمان (؛ ۳۰ ژانویه ۱۹۵۹ – ۵ دسامبر ۱۹۹۷) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
لیوبومیرا کازانووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل بلغارستان است.
ماگدالنا اشمیت (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
ماریا گئورگاتو (؛ زادهٔ ۱۰ مه ۱۹۸۴) ژیمناست ریتمیک اهل یونان است.
ماریانه نوئاک (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل آلمان بود.
مارینلا فالکا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
مارجری نورمن (; – سپتامبر ۱۹۸۷) ژیمناست هنری زن اهل بریتانیا بود.
ماسایوکی ماتسوناگا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل ژاپن بود.
مود کارلین (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۳۲) ژیمناست هنری زن اهل سوئد بود.
کیم نام-جو (، ؛ زادهٔ ۱۰ مه ۱۹۷۱) یک بازیگر اهل کره جنوبی است. او در سریال "خانواده جدید" ایفای نقش کرده‌است.
ناتالیا کوت (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل لهستان بود.
اولگ کوسیاک (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل اوکراین بود.
اولگا شتیرنکو (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل روسیه بود.
کیم سونگ-وو (، ؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۶۹) بازیگر و مجری تاک شوی اهل کره جنوبی است. او عضو دائمی ورایتی شوهای "۲ روز و ۱ شب" و "وین وین" بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "برگشتن بخت"، "سربازان بهشت" و "آیریس" اشاره کرد.
اورلاندو پولموناری (; – ) ژیمناست هنری اهل ایتالیا بود.
لوئی استوپ () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره تمام اسباب تیمی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
لئوپولد سون () ژیمناست هنری اهل بلژیک بود.
سیجا سیمولا (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۴- ۲۱ اوت ۲۰۱۷) خواننده فنلاندی بود.
او نماینده فنلاند در یوروویژن ۱۹۷۸ بود.
رایمو هینونن (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل فنلاند بود.
رالف-پیتر همان (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
روسلان مزنتسف (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
شینساکو تسوکاواکی (; – ) ژیمناست هنری اهل ژاپن بود.
تاتیانا آنانکو (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۸۴) ژیمناست ریتمیک اهل بلاروس است.
تاتیانا بلان (؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۸۲) ژیمناست ریتمیک اهل بلاروس است.
توربیورن کریستورسن (; – ) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
توشیهارو ساتو (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل ژاپن بود.
والری کاراسیوف (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه بود.
یلنا کریووشی (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل روسیه بود.
زاچارولا کاریامی (؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۸۳) ژیمناست ریتمیک اهل یونان است.
آندرئاس برونست (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
بریگیت زوس (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
شانزدهمین فصل "امریکاز گات تلنت" ()، نمایش استعدادیابی آمریکایی، ۱ ژوئن ۲۰۲۱ از ان‌بی‌سی پخش شد.
در ۲۴ فوریه ۲۰۲۱، اعلام شد که این فصل با همان مجری و داوران فصل قبل در اوایل تابستان پخش خواهد شد. در ۹ مارس ۲۰۲۱، تاریخ دقیق پخش ۱ ژوئن اعلام شد.
بوهومیلا ریمناچووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل چکسلواکی بود.
دمیتری دروین (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه است.
هوانگ چون (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل چین بود.
کارولا زوبه (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
ریشاردا اشمایسر (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل آلمان بود.
سیلویا هیندورف (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
تانیکو ناکامورا-میتسوکوری (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل ژاپن بود.
وولفگانگ کلوتز (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
وولفگانگ تونه (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
اروین کوپه (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
جانفرانکو مارتزولا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل ایتالیا بود.
یورگن پکه (؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۸) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
کاتارینا رنش (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری زن اهل آلمان بود.
داروهای ضد سبوره داروهایی هستند که در درمان درماتیت سبوره‌ای مؤثر هستند. سلنیوم سولفاید، پیریتون زینک، کورتیکواستروئیدها، ضد قارچ‌های ایمیدازولی و اسید سالیسیلیک از جمله داروهای رایج در درمان سبوره هستند.
یک داروی خوب ضد سبوره سر باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:
سلنیوم سولفاید]] موجب کاهش سرعت تکثیر اپیدرم (لایه خارجی پوست) می‌شود. این دارو همچنین قارچ پیتروسپوریم اوال را نابود می‌کند. همچنین دارای اثر کراتولیتیک می‌باشد. از اثرات شناخته شده سلنیوم سولفاید کاهش خشکی پوست سر و فولیکولیت (التهاب ریشه مو) می‌باشد. اگر روی پوست ملتهب استفاده شود، سمیت دارویی در تمام بدن می‌تواند ظاهر شود. امکان بروز واکنش حساسیت شدید در برخی افراد وجود دارد.
همانند سلنیوم سولفاید، پیریتیون زینک [یک مجموعه (فلز) روی با دو آنیون پیرتیون شلات شده] باعث کاهش ریزش اپیدرم و جلوگیری از رشد قارچ می‌شود. ] برای دستیابی به نتیجه بهتر پیریتیون زینک اغلب با کتوکونازول تجویز می‌شود. علائم درماتیت سبوره ای حتی پس از مصرف طولانی مدت دارو به‌طور کامل برطرف نمی‌شوند.
از استروئیدهای موضعی برای تسکین علائم درماتیت سبورئیک استفاده می‌شود. این داروها باعث بهبودی درماتیت سبوره ای شده و همچنین اثر ضد قارچ دارند. مشکل استفاده از این داروها میزان بالای عود بیماری پس از قطع دارو می‌باشد. استفاده طولانی مدت می‌تواند باعث تأخیر در بهبود زخم‌ها شود.
فقط چند تا از داروهای ضد قارچ ایمیدازولی در درمان درماتیت سبوره ای مؤثر می‌باشند. کتوکونازول موثرترین داروی ضد قارچ ایمیدازولی در درمان قارچ پیتروسپیریوم اوال می‌باشد. این ماده به دو صورت خوراکی و موضعی موجود است. همچنین به صورت کرم، ژل و قرص نیز قابل تهیه است. برخلاف سایر داروها، باعث تحریک پوست یا حساسیت به نور (فوتو توکسیسیتی) نمی‌شود. داروی کلوتریمازول نیز در درما درماتیت سبوره ای استفاده می‌شود.
سایر داروها مانند گوگرد و رزورسینول نیز در درمان درماتیت سبوره ای مفید شناخته شده‌اند. این داروها دارای خواص کراتولیتیک و ضد عفونی کننده هستند که به درمان سبوره کمک می‌کنند. سالیسیلیک اسید اثر خفیفی در درمان سبوره دارد.
منصور عباس (سياسي)
فهرست متحد عربی (؛ ) از احزاب شهروندان عرب اسرائیل و جناح سیاسی شاخه جنوبی جنبش اسلامی در اسرائیل است.The Arab Minority in Israel and the Knesset Elections The Washington Institute این حزب بخشی از فهرست مشترک بود ولی در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱ آن را ترک کرد.
موبایل‌آیرون () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
اینترسیستمز () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد.
تقویت‌کننده خطا معمولاً در مدارهای کنترل ولتاژ تک‌جهته بازخوردی مشاهده می‌شود، جایی که ولتاژ خروجی نمونه به مدار تحت کنترل باز خورد می‌شود و با ولتاژ مرجع پایدار مقایسه می‌شود. هر تفاوتی بین این دو ولتاژ خطای جبران‌ساز را ایجاد می‌کند که ولتاژ خروجی را به سمت مشخصات طراحی حرکت می‌دهد.
تقویت‌کننده خطا اساساً همان چیزی است که نام آن می‌گوید، یعنی یک سیگنال خطا را تقویت می‌کند. این خطا بر اساس تفاضل بین سیگنال مرجع و سیگنال ورودی است. همچنین می‌تواند به عنوان تفاضل بین دو ورودی انگاشته شود. این‌ها معمولاً به دلیل سازوکار خود-اصلاحی خودشان با حلقه‌های بازخورد استفاده می‌شوند. آن‌ها یک مجموعه پایه با ورودی وارون و ناوارون دارند، آنچه مسبب آن است که خروجی اختلاف ورودی‌ها باشد.
اینستراکچر () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
مارکتو () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
لوکسری () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
مپ‌آر () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
رادویو () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
کوفاکس () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
اینترگراف () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
لاگ‌می‌این () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
کالتورا () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
لایونبریج () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
آی‌اس‌سی () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ توسط پل ویکسی تأسیس شد.
جاستین. تی‌وی () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
اینفورمیشن بیلدرز () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد.
کیوویت () شرکت خوشه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد.
هاست‌گیتور () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
پای استودیوز () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
بوبا گامپ شریمپ () شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
ای. دی. ویژن () شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
گیت‌هاوس مدیا () شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
رند مک‌نالی () شرکت فناوری و انتشاراتی آمریکایی است که نقشه، نرم افزار و سخت افزار برای لوازم الکترونیکی، حمل و نقل تجاری و بازار لوازم کمک آموزشی تولید می‌کند و در سال ۱۸۵۶ تأسیس شده است.
حزب فاشیست روسیه () که گاهی اوقات حزب فاشیست تمام روس خوانده می‌شود، یک جنبش مهاجر کوچک روسی بود که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در مانچوکو مستقر بود.
فاشیسم از میان روسهای منچوری سربرآورد. سازمان فاشیست کوچک روسیه (بنیان نهاده شده در سال ۱۹۲۵)، و اصولش بین بقیه مردم ارتقا یافت. شکست ارتشهای سفید در جنگ داخلی روسیه در سالهای ۱۹۱۷–۱۹۲۲، که باعث بی‌اعتباری رهبران پیر سفیدپوست شد، همراه با ظهور فاشیسم در ایتالیا (از سال ۱۹۲۲ در قدرت) باعث شد بسیاری از مهاجران جوان روسیه به فاشیسم به عنوان گزینه دیگری که ممکن است بهترین کمونیسم باشد نگاه کنند. جنبش فاشیستی در میان مهاجران سفید در سراسر جهان وجود داشت، اما اکثر طرفداران آن در منچوری و ایالات متحده زندگی می‌کردند. تعدادی از روسها در منچوری مستقر شده بودند. هنگامی که امپراتوری روسیه منطقه را از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ اشغال کرده بود
، و پس از پیروزی ارتش سرخ در جنگ داخلی روسیه تعداد بیشتری از آنها تحت تأثیر آن فرار کردند.
یک ملاقات مخفی بین گروه‌های مختلف برگزار و منجر به تأسیس این حزب تحت ریاست سرلشکر ولادیمیر دیمیتریویچ کوزمین شد. کنستانتین رودزافسکی در ۲۶ مه ۱۹۳۱ دبیرکل کمیته مرکزی حزب شد و به عنوان رهبر صوری و غیررسمی حزب درآمد. این حزب با اتخاذ شعار "خدا، ملت، کارگر" و انتشار مجله "ناتسیا" ("ملت") خواستار فاشیسم به سبک ایتالیایی شد تا از موقعیت متزلزل رهبران بلشویک در برابر هر دو مخالفت خارجی و داخلی استفاده کند. در جریان حمله ژاپن به منچوری در سالهای ۱۹۳۱–۳۲، حزب فاشیست روسیه در حمایت از ژاپن با ایجاد ارتباط نزدیکی
با ارتش کانتوگون که تا سال ۱۹۴۵ ادامه داشت، بسیار جدی عمل کرد.
۸۸رایزینگ () شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
اِیکاف-رز میوزیک () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۲ توسط فرد رُز و روی اِیکاف تأسیس شد.
پارکوود اینترتینمنت () شرکت سرگرمی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط بیانسه تأسیس شد.
ابکو میوزیک () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۷ توسط آلن کلین تأسیس شد.
جی-یونیت رکوردز () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۳ توسط فیفتی سنت تأسیس شد.
بد بوی رکوردز () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
کموساب رکوردز () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۱ توسط دکتر لوک تأسیس شد.
مارکت واچ () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
هرشی کرمری () شرکت صنایع غذایی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۴ تأسیس شد.
جو ستاره‌ای یا اتمسفر ستاره‌ای () منطقهٔ خارجی حجم یک ستاره است که در بالای هسته ستاره‌ای، منطقه تابش و منطقه همرفت قرار دارد.
جو ستاره‌ای به چندین منطقه با ویژگی متمایز تقسیم می‌شود:
در طی یک کسوف کامل خورشید، فوتوسفر خورشید پنهان می‌شود و سایر لایه‌های جو آن را نشان می‌دهد. هنگام خورشیدگرفتگی، کروموسفر خورشید (به‌طور خلاصه) به صورت یک قوس صورتی مایل به نازک ظاهر می‌شود، و تاج آن به صورت هاله‌ای پرزدار دیده می‌شود. همین پدیده در کسوف دوتایی می‌تواند کروموسفر ستاره‌های غول پیکر را قابل مشاهده کند.
مرکز آسیایی دانشگاه هاروارد () یک پژوهش میان رشته‌ای است و واحد آموزش دانشگاه هاروارد، تأسیس در ۱ ژوئیه ۱۹۹۷، با هدف "رانندگی برنامه‌های متنوع با تمرکز بر روابط بین‌الملل در آسیا و مطالعات تطبیقی کشورها و مناطق آسیایی (...) و مکمل سایر برنامه‌ها و موسسات مرتبط با آسیا و دانشگاه و فراهم کردن نقطه کانونی برای تعامل و تبادل نظر در مورد موضوعات مورد علاقه مشترک جامعه هاروارد و محافل روشنفکران آسیایی، سیاسی و کسب‌وکار، طبق منشور قانون است.
چونایکای یک جامعه محلی از شهروندان ژاپنی و نوعی انجمن محله است.
قبل از اصلاحات میجی، بیش از ۷۰٬۰۰۰ شهرداری در ژاپن نهادهای کوچکی بودند. دولت متمرکز جدید آنها را بعنوان مناطق بالقوه ناآرامی می‌دانست. دو موج ادغام شهرداری برای تضعیف این نهادها بود. این منجر به ایجاد انجمن‌های غیررسمی چونایکای به جای اجتماعات قبلی روستا یا محله شد.
در طول جنگ جهانی دوم، این انجمن‌ها در بسیاری از نقاط درگیر بودند:
کای‌ران‌بان به معنی تحت‌الفظی اعلامیه چرخان، جعبه اعلامیه سیار نوعی وسیله پوشه مانند، برای قرار دادن اعلامیه‌ها مکاتبات و غیره در آن و و پخش و گرداندن این اعلان‌ها در بین اعضای چونایکای (انجمن محله ژاپنی) است. کای‌ران‌بان عمدتاً به عنوان یک وسیله ارتباطی در داخل روستا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تئودور نیومن کافمن ، گاهی اوقات به اشتباه به نام تئودور ناتان کافمن نیز خوانده شده‌است،"برهان نسل کشی در تبلیغات نازی". فصلنامه گفتار. تئودور کافمن doi=10.1080/00335630500157516 یک تاجر و نویسنده یهودی آمریکایی بود که به نظرات نژادپرستانه و حذف گرایانه خود در مورد آلمان‌ها معروف بود.
او در کتابش پیشنهاد نسل‌کشی آلمانی‌ها از طریق عقیم‌سازی اجباری همه مردم آلمانی زبان را مطرح کرد.
آلمان نازی نیز این کتاب را به عنوان دلیلی برای آنکه یهودیان قصد نسل‌کشی آلمانی‌ها را دارند ارائه می‌کرد. این کتاب توسط مجله تایم مورد بررسی قرار گرفت. یکی از این منتقدین این کتاب را برنامه‌ای برای ایجاد صلح جهانی دانست. کافمن معتقد بود تمامی مردم آلمان که در سن زاد و ولد هستند باید به اجبار عقیم شوند و این تنها راه ایجاد صلح است. او همچنین نقشه جامعی در مورد تقسیم کشور آلمان و واگذار کردن آن به کشورهای همسایه ارائه کرد. انتشار این کتاب در سال‌های نخست جنگ جهانی دوم، از عمده دلایل استدلال سران نازی در رابطه با توطئه یهودیان علیه کشور آلمان بود.
یوزف گوبلس وزیر رایش برای روشنگری مردم و پروپاگاندا طرز فکر و نظرات کافمن را که در این جزوه منتشر شده بود را به عنوان بهانه ای برای توجیه آزار و شکنجه بیشتر یهودیان استفاده می‌کرد.
کافمن در ۲۲ فوریه ۱۹۱۰ در منهتن متولد شد. پدرش، ، خبرنگار در برلین، و مادرش فانی نیومن، و تئودور هربرت، جولیان و لئونارد نیز برادرانش بودند که همگی در سال ۱۹۰۵ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند. مادرش در سال ۱۹۳۹ درگذشت. کافمن در جلوگیری از درگیری آمریکا در جنگ‌های آینده اروپا یک رادیکال بود. تمرکز او بر عقیم سازی اجباری همه مردان آلمانی زیر ۶۵ سال و عقیم سازی بیشتر زنان آلمانی زیر ۴۵ سال بود. وی همچنین طرح توزیع اراضی تحت مالکیت کشور آلمان در میان کشورهای همسایه را در کتاب "آلمان باید از بین برود!" مطرح کرد.
تئودور نیومن کافمن در آوریل ۱۹۸۶ در اورنج شرقی، نیوجرسی درگذشت.Germany Must Perish!
شمس‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش قلعه‌نو شهرستان ری در استان تهران واقع شده‌است.
این روستا در دهستان قلعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شنگوئیه پائین یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده‌است.
این روستا در بخش دهج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شاطرگنبدی یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است.
این روستا در دهستان لاهرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شاطره یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان اسلامشهر در استان تهران واقع شده‌است.
شاطره در دهستان بهرام‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹٬۴۷۷ نفر (۲٬۳۱۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شارلق یک روستا در ایران است که در بخش گلی‌داغ شهرستان مراوه‌تپه در استان گلستان واقع شده‌است.
این روستا در دهستان گلی‌داغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۲ نفر (۷۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شارلق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شیخلار یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان مشگین‌شهر در استان اردبیل واقع شده‌است.
این روستا در دهستان شعبان (مشگین‌شهر) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آدروواتس یک روستا در صربستان است که در راچا واقع شده‌است. آدروواتس ۲۶۹ نفر جمعیت دارد.
آلکسیناچکی رودنیک یک روستا در صربستان است که در الکسیناتس واقع شده‌است. آلکسیناچکی رودنیک ۰٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلکسینه یک روستا در صربستان است که در ولاسوتینتسه واقع شده‌است. آلکسینه ۶۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ پج یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در استان خودمختار کوزوو و متوهیا واقع شده‌است. ناحیه پج ۴۱۴٬۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
آرییه یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. آرییه ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بابوشنیتسا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه پیروت واقع شده‌است. بابوشنیتسا ۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باچکی پتروواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای جنوبی واقع شده‌است. باچکی پتروواتس ۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای مارتین، اسلواکی، نیترا و روژمبرک خواهرخوانده‌های باچکی پتروواتس هستند.
بایینا باشتا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. بایینا باشتا ۲۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باتوچینا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه شومادئیا واقع شده‌است. باتوچینا ۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلا پالانکا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه پیروت واقع شده‌است. بلا پالانکا ۳۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوچین یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای جنوبی واقع شده‌است. بوچین ۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای باتونیا، Ugljevik و نواکی خواهرخوانده‌های بوچین هستند.
بلاتسه یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. بلاتسه ۳۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوگاتیچ یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه ماچوا واقع شده‌است. بوگاتیچ ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بویواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زایچار واقع شده‌است. بویواتس ۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوسیلگراد یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. بوسیلگراد ۶۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بروس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه راسینا واقع شده‌است. بروس ۴۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر بروفو خواهرخواندهٔ بروس (صربستان) هست.
چایتینا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. چایتینا ۸۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر هرتسگ نووی خواهرخواندهٔ چایتینا هست.
چیچواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه راسینا واقع شده‌است. چیچواتس ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوینیک یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه یوبلانیکا واقع شده‌است. بوینیک ۲۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چوکا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات شمالی واقع شده‌است. چوکا ۴٬۰۲۸ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر دتا خواهرخواندهٔ چوکا هست.
تسرنا تراوا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه یوبلانیکا واقع شده‌است. تسرنا تراوا ۹۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دویواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه نیشاوا واقع شده‌است. دویواتس ۱۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گاجین خان یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه نیشاوا واقع شده‌است. گاجین خان ۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانیژا (; ) یک شهرستان در ناحیه بانات شمالی، صربستان است. کانیژا ۳۹۸٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۸۷۱ نفر جمعیت دارد و در ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای بودااورش، دوناهاراستی، فرنتس‌واروش، کیش‌کون‌هالاش، نادی‌کانیژا، کرالوسکی خلمتس، روسکه، سفنتو گئورگه، Felsőzsolca، تاتا، سویلایناتس و سوبتیتسا خواهرخوانده‌های کانیژا هستند.
کنیچ یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه شومادئیا واقع شده‌است. کنیچ ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوتسیوا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه ماچوا واقع شده‌است. کوتسیوا ۲۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد و ۱۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوسیریچ یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع در غرب صربستان فعلی است. کوسیریچ ۴۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوسووسکا کامنیتسا یک شهرستان در کوزوو است که در Gjilan District واقع شده‌است. کوسووسکا کامنیتسا ۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کووین یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات جنوبی واقع شده‌است. کووین ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای کافادارچی و راتس‌کوه خواهرخوانده‌های کووین هستند.
کروپانگ یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. کروپانگ ۲۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوچوو یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه برانیچوو واقع شده‌است. کوچوو ۱۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاپووو یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. لاپووو ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لبانه یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. لبانه ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ییگ یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه کولوبارا واقع شده‌است. ییگ ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوبووییا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه ماچوا واقع شده‌است. یوبووییا ۱۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مایدانپک یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بور واقع شده‌است. مایدانپک ۳۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالی ایجوش یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای شمالی واقع شده‌است. مالی ایجوش ۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای ناحیه ۱۶ بوداپست، ستینیه، Satu Nou و گادوروش خواهرخوانده‌های مالی ایجوش هستند.
مالی زوورنیک یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه ماچوا واقع شده‌است. مالی زوورنیک ۱۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالو تسرنیچه یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه برانیچوو واقع شده‌است. مالو تسرنیچه ۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مدوجا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه یوبلانیکا واقع شده‌است. مدوجا ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سورییگ یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. سورییگ ۳۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سرمسکی کارلووتسی یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای جنوبی واقع شده‌است. سرمسکی کارلووتسی ۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای باردیو، Bricquebec, Eymet، تیوات، نووچرکاسک، سرگییف پوساد، باتایسک و نیو آتوس خواهرخوانده‌های سرمسکی کارلووتسی هستند.
تیتل یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای جنوبی واقع شده‌است. تیتل ۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توپولا یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. توپولا ۲۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولادیچین خان یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. ولادیچین خان ۳۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولادیمیرتسی یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه ماچوا واقع شده‌است. ولادیمیرتسی ۳۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۴۶۲ نفر جمعیت دارد و ۱۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولاسوتینتسه یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. ولاسوتینتسه ۲۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ورنگاچکا بانگا یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. ورنگاچکا بانگا ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای ویبو والنتسیا و برانه خواهرخوانده‌های ورنگاچکا بانگا هستند.
سربوبران یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه باچکای جنوبی واقع شده‌است. سربوبران ۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای یانوش‌هالما و اوروش‌هازا خواهرخوانده‌های سربوبران هستند.
ترگوویشته یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه پچینیا واقع شده‌است. ترگوویشته ۸۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاباری یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه برانیچوو واقع شده‌است. ژاباری ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاگوبیتسا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه برانیچوو واقع شده‌است. ژاگوبیتسا ۳۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر پیوترکوف تربونالسکی خواهرخواندهٔ ژاگوبیتسا هست.
ژیتیشته یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات مرکزی واقع شده‌است. ژیتیشته ۲٬۹۰۳ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژیتوراجا یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. ژیتوراجا ۲۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوکوبانگا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زایچار واقع شده‌است. سوکوبانگا ۳۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر هودمزوواشارهی خواهرخواندهٔ سوکوبانگا هست.
شهرداری آراچینوو (به لاتین: Aračinovo Municipality) یک منطقهٔ مسکونی است که در مقدونیه شمالی واقع شده‌است. شهرداری آراچینوو ۳۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۵۹۷ نفر جمعیت دارد.
سینیتسا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. سینیتسا ۱٬۰۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شید یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه سرم واقع شده‌است. شید ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر جنوآ خواهرخواندهٔ شید هست.
سچانگ یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات مرکزی واقع شده‌است. سچانگ ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راژانگ یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. راژانگ ۲۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راچا یک شهرستان در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. راچا ۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پریبوی یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. پریبوی ۸۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پتروواتس نا ملاوی یک شهرستان در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. پتروواتس نا ملاوی ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوواچیتسا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات جنوبی واقع شده‌است. کوواچیتسا ۴۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر بانسکا بیستریتسا خواهرخواندهٔ کوواچیتسا (صربستان) هست.
کورشوملیا یک روستا در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. کورشوملیا ۳۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایکوواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه کولوبارا واقع شده‌است. لایکوواتس ۱۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مروشینا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه نیشاوا واقع شده‌است. مروشینا ۲۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میونیتسا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه کولوبارا واقع شده‌است. میونیتسا ۱۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر توماشوف مازوویتسکی خواهرخواندهٔ میونیتسا هست.
نووا تسرنگا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات مرکزی واقع شده‌است. نووا تسرنگا ۱٬۴۹۱ نفر جمعیت دارد و ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای رکه، ناگیسناش، باکونیچرنیه و Leordeni خواهرخوانده‌های نووا تسرنگا هستند.
نووا واروش یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه زلاتیبور واقع شده‌است. نووا واروش ۱٬۱۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نووی بچی یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات مرکزی واقع شده‌است. نووی بچی ۱۳٬۱۳۳ نفر جمعیت دارد و ۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای مزوتور، شتوروو، باتایسک و Knjaževac خواهرخوانده‌های نووی بچی هستند.
نووی کنژواتس یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه بانات شمالی واقع شده‌است. نووی کنژواتس ۶٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد و ۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر کوچانی خواهرخواندهٔ نووی کنژواتس هست.
نووو بردو یک شهرستان در صربستان است که در Pristina District واقع شده‌است. نووو بردو ۲۰۴٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۷۲۹ نفر جمعیت دارد و ۹۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوجاتسی یک شهرستان در صربستان است که در استان خودمختار وویوودینا واقع شده‌است. اوجاتسی ۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسچینا یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه کولوبارا واقع شده‌است. اوسچینا ۲۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پچینتسی یک شهرستان در صربستان است که در ناحیه سرم واقع شده‌است. پچینتسی ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرداری زلنیکوو (به لاتین: Zelenikovo Municipality) یک منطقهٔ مسکونی است که در مقدونیه شمالی واقع شده‌است. شهرداری زلنیکوو ۱۷۶٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۷۷ نفر جمعیت دارد.
می‌می‌ویریده یا می‌می‌ویروس‌ها (به انگلیسی: Mimiviridae) یک خانواده از ویروس‌ها است که آمیب و سایر پروتوزوئا به‌عنوان میزبان اصلی آن‌هاست. این خانواده به ۴ زیرخانواده تقسیم می‌شود., UCPMS ID: 1889607, PDF Fig.  4 and §Discussion: "Considering that tupanviruses comprise a sister group to amoebal mimiviruses…" ویروس‌های این خانواده اندازه‌ای بزرگ داشته و با نام ویروس‌های غول‌پیکر نیز شناخته می‌شوند.PDF
اولین گونه از این خانواده، در سال ۲۰۰۳ کشف شد و اولین توالی کامل ژنوم آن، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. با این‌که می‌می‌ویروس گونهٔ کافه‌تریا (Cafeteria roenbergensis در سال ۱۹۹۵ کشف شده بود، اما میزبان این ویروس در آن زمان به اشتباه شناسایی شده و این ویروس در آن زمان، ویروس BV-PW1 نام‌گذاری شد. خانواده می‌می‌ویریده در حال حاضر به سه زیرخانواده تقسیم شده‌است.
ویروس‌های می‌می‌ویریده بیست‌وجهی بوده و طول دی‌ان‌ای آن‌ها حدود ۱/۲۰۰/۰۰۰ نوکلئوتید بوده و ژنوم آن‌ها دارای ۹۱۱ چارچوب خوانش باز (ORF) است.
آمیب اصلی‌ترین میزبان طبیعی و معمول این ویروس‌ها است.
ویروس‌های می‌می در انسان‌ها با ابتلا به سینه‌پهلو همراه هستند اما اهمیت آن‌ها در حال حاضر به‌خوبی مشخص نیست. تنها ویروس این خانواده که تا به امروز از انسان نمونه‌برداری شده، ویروسی موسوم به LBA 111 است. در انستیتو پاستور ایران، تهران، محققان با استفاده از روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ (Realtime PCR)، و بررسی ژنوم می‌می‌ویروس تهیه‌شده از لاواژ برونکوآلوئولار (BAL) و نمونه‌های خلط یک بیمار کودک، نتیجه گرفتند که این نمونه‌ها، همسانی ۹۹ درصدی با LBA111 دارند. با این وجود، معرفی می‌می‌ویروس‌ها به عنوان یک بیماری عفونی در حال ظهور در انسان همچنان بحث‌برانگیز است. می‌می‌ویروس‌ها همچنین در ابتلای انسان‌ها به روماتیسم مفصلی نیز نقش دارند.
تجارت در تمدن مایا عامل حیاتی در حفظ شهرهای مایا بود.
پرمصرف‌ترین مواد فعالیت‌های اقتصادی مایا عمدتاً متمرکز بر غذاهایی مثل ماهی، کدو، سیب‌زمینی شیرین، ذرت، عسل، لوبیا، بوقلمون، سبزیجات و نوشیدنی‌های شکلاتی؛ مواد خامی همچون سنگ‌آهک، سنگ مرمر، یشم، مس، چوب و طلا و کالاهای تولیدی مثل کاغذ، کتاب، مبلمان، جواهر، پوشاک، منبت‌کاری، اسباب بازی، اسلحه و کالاهای لوکس بود. هم‌چنین مایا دارای یک بخش مهم خدمات بود که از طریق آن ریاضیدانان، مشاوران کشاورزی، صنعت‌گران، معمارها، ستاره‌شناسان، نویسنده‌ها و هنرمندان می‌توانستند خدمات خود را به فروش برسانند.
صنعتگران متخصص هم معمولاً با حکم سلطنتی، با ساخت اقلام لوکس و طراحی ابزاری برای حل مشکلات خاص، نقش بزرگی را ایفا می‌کردند. هم‌چنین در تجارت دیرپای تقریباً تمام اقلام ضروری دیگر از جمله نمک، سیب‌زمینی، سنگ و اقلام لوکس هم مشارکت می‌کردند چرا که برای فراهم کردن چنین کالاهای اساسی، تجارت بسیار مورد نیاز بود. نوع تجارت در هر منطقه متفاوت بود و نواحی پادشاهی خاص معمولاً در تجارت ویژه‌ای تخصص داشتند و دارای کارگرانی بودند که مجموعهٔ مهارت‌های لازم برای تولید آن کالاهای خاص را داشتند. معمولاً کارهای تخصصی هر منطقه بر اساس منابع موجود در آن تعیین می‌شد تا بتواند تولید و توزیع بسیار سریع محصولات را انجام دهد.
مایا متکی به کارگران و صنعتگران پر زور ماهر و نیمه ماهر طبقهٔ متوسطی بود که هر دو کالاهای اساسی و تخصصی را تولید کنند طبقهٔ کوچکتری از حاکمان بازرگان تحصیل کرده و متخصصی این طبقهٔ متوسط را اداره می‌کردند که بر اساس تحلیل سادهٔ عرضه و تقاضا که سفارش‌های دسته‌جمعی مورد نیازدیگر مناطق را می‌گرفت به ادارهٔ اقتصادهای منطقه‌ای می‌پرداختند. مافوق این بازرگان‌ها، متخصصان بسیار ماهری مانند هنرمندان، ریاضیدانان، معمارها، مشاوران و منجمان قرار داشتند. طبقهٔ متخصص، خدمات خود را می‌فروختند و بر اساس مجموعه مهارتهای خاصشان به تولید کالاهای لوکس می‌پرداختند. در راس این ساختار، یک یا چند قانونگذار و دسته‌ای از مشاورانی قرار داشتند که تجارت را با دیگر قلمروها مدیریت می‌کردند، از ثابت ماندن مناطق مطمئن می‌شدند، به بخش‌های خاصی سرمایه تزریق می‌کردند و مجوز ساخت کارهای عمومی بزرگ را صادر می‌کردند.
تا چند دهه، سیستم تجارت و سیستم اقتصاد کلی مایا به یک سیستم بسیار ساده تبدیل شده بود و وابسته به نظریات اقتصادهای سیاسی پیشاصنعتی Polanyi بود.(Feinman and Garraty 2010:169; Hirth 1996:204) در اواسط قرن بیستم، اقتصاد سیاسی با تأکید بر شناسایی سیر تکاملی سازمان سیاسی به‌جای فهم سیستم‌های اقتصادی که اساس خود را برای چگونگی عملکردشان تنظیم می‌کنند، بررسی شد.(Hirth 1996:203) Polanyi سه روش تجاری را برای مایا پیشنهاد داد: معامله به مثل، توزیع مجدد و مبادلهٔ بازار که این سه روش موجب محدود کردن جوامع مایا به سطوح خان‌سالاری پیچیدگی اجتماعی شد.(Dahlin 2009:342) در مدل Polanyi برای اقتصاد مایا، نظارت بسیار متمرکزی بر روی تجارت وجود داشت، این نظارت از سوی اعضای منتخب جامعه که موقعیت خود را حفظ کردند و نظام زیرساخت تشریفاتی مدنی که از طریق وضع مالیات برای کالاهای خراج در پی توزیع مجدد، برای حفظ پادشاهی و وفاداری دیگران، نردبان اجتماعی را پایین کشیدند، انجام می‌شد.(Dahlin 2009:342)
میراث پولانی و پس از آن بحث ذات گرایی در مقابل تشریفات گرایی از علاقه به مباحث اقتصادهای بازار پیشاصنعتی کاسته‌اند و یک دوگانگی بازار/ نه به بازار در تاریخ اقتصاد سیاسی به‌وجود آورده‌اند.(Feinman and Garraty 2010:169) با این حال، به دلیل پژوهش‌های بیشتری که در زمینهٔ تجارت و نظام‌های تجاری مایا انجام شده، مدل‌های چندگانه ای پیشنهاد شده‌اند که سطوح بالاتر پیچیدگی، درجات گوناگون مشارکت و مقیاس‌های اقتصادی در حال نوسان مربوط به سازمان‌های سیاسی و ورشکستگی را شناسایی می‌کنند.(Rathje and Sabloff 1973; Hirth 1996; Feinman and Garraty 2010; Braswell 2010)عمدتاً به دلیل پژوهش باستان‌شناسی در حوزهٔ تهیه، توزیع، تولید و مبادلهٔ ابسیدین مایا، طبقه‌بندی راه‌های تجاری و پذیرش محل‌های فروش و اقتصادهای تبادل بازاری افزایش یافته‌است.(Asaro et al. 1978; Golitko and Feinman 2015; Shaw 2012; Coronel 2011)
امروزه باور بر این است که شهرهای مایایی‌های کلاسیک که خصوصیات مکان‌های داد و ستد و اقتصادهای بازاری برای مبادلهٔ بسیاری از کالاها از جمله ابسیدین بسیار منسجم و مدنی را داشتند، بسیار منسجم و مدنی بودند. مکانیسم مبادلهٔ بازاری که در دیوارنماهای کالاکمول دورهٔ کلاسیک به آنها اشاره شده‌است، گروهی از متخصصان که در نزدیکی مکانی شبیه به بازار هستند را به تصویر می‌کشد.(Feinman and Garraty 2010) شواهد زبانی نشان می‌دهند که برای بازار و «جایی که در آن خرید و فروش می‌کنند» کلماتی در زبان یوکاتک سرخپوستان مایا وجود دارد.(Coronel et al. 2015) منطقهٔ کلاسیک مایا تا حد زیادی با شبکهٔ کلی تجارت ادغام شده‌است اما به نظر می‌رسد که به دلیل تنوع مراکز بزرگ و شهرنشین‌شدهٔ مایا و هم‌چنین اقتصادهای توزیع محل داد و ستد، چندین مسیر شرق و غرب را به هم متصل کردند.(Golitko and Feinman 2015) در اواخر دوران کلاسیک کوبا، محل‌های داد و ستد به شکل دو بازار بزرگ وجود داشته‌اند که دارای چند ورودی بزرگراه، معماری غرفهٔ بازاری خطی یا موازی و امضاهای ژئوشیمیایی سطوح فسفری با الگوهای منظم بوده‌اند که این نشاندهندهٔ وجود کالاهای اساسی مبادله شده‌است(Coronel et al. 2015) در منطقهٔ پوک، شیشه‌های معدنی مکزیکی بیشتری وارد شد و اگرچه به نظر می‌رسد که محدود به افراد برگزیده بوده‌است اما فقط در ارتباط با چیچن ارزا و توزیع بازاری بود که تبدیل به کالایی باارزش و تجاری می‌شد.(Braswell et al. 2011)
مایا از چندین وسیلهٔ مبادلهٔ مختلف استفاده کرد و در تجارت مواد غذایی، معمولاً برای سفارش‌های زیاد از سیستم داد و ستد استفاده می‌شد. در عصر پست‌کلاسیک، از دانه‌های قهوه برای مبادلهٔ روزانه استفاده می‌شد. برای خریدهای گران‌تر، از طلا، یشم و مس به عنوان وسیلهٔ مبادله استفاده می‌شد. با این حال، این وسیله‌های مبادله به عنوان پول در معنای مدرن نیستند این واسطه‌ها در شهرها و مکان‌های مختلف ارزش متفاوتی داشتند.
به دلیل دسترسی آسان به منبع تجاری و بازرگانان محلی در بیشتر قلمرو مایا، شهرهای کوچک نیاز به شرکت در تجارت از راه دور نداشتند و تجارتشان محدود به مبادلهٔ محلی بود. علی‌رغم این واقعیت که آن منطقه از لحاظ منابع غنی بود، اما حتی خانواده‌های کشاورز خودکفا هم که اکثریت جامعه را تکیل می‌دادند، به منظور دستیابی به لوازم ضروری مجبور به شرکت در مبادلات بودند (این لوازم ضروری شامل بعضی از ابزار سفالی، برنزی و مسی، نمک و ماهی وارداتی برای مناطق جزیره‌ای بود). با متخصص شدن صنعتگران در شهرهای کوچک و رشد شهرها، نیاز به تجارت هم افزایش یافت. شهرهای تیکال و ال میرادور از جمله این شهرها هستند. به ویژه تیکال که دارای جمعیتی در حدود ۶۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰۰ نفر است و این بدان معنی است که نیاز به تهیهٔ غذا و دیگر کالاها را از ۱۰۰ کیلومتر دورتر داشته‌است. به دلیل اندازهٔ این شهرها، آنها به نظارت بیشتری از طرف فرمانرواها نیاز داشتند.
در نتیجه، رشد تجارت و بزرگ شدن شهرها به فرمانرواها قدرت بیشتری برای تسلط بر قلمرو و شهروندانشان داد.
اما فقط شهرهای مرکزی فرمانروایی رشد نکردند. به دلیل افزایش حجم ترافیک در شهرهای کوچک‌تری که در امتداد راه‌های تجاری بودند، این شهرهای دورافتاده هم رشد کردند. در طول دورهٔ دوره پساکلاسیک میزان رشدشان منسجم بود.
بر اساس شواهدی که در چند دههٔ گذشته کشف شد، به نظر می‌رسد که تجارت در بین مایا توسعه یافته بود. مصنوعاتی که با کمک هزینه از بنیاد ملی علوم، انجمن جغرافیایی ملی و دانشگاه هوارد انجام شده‌است نشان می دهدند که سنگ‌های سخت و بسیاری دیگر از کالاها، مسیرهای طولانی را طی کرده‌اند (علیرغم ناکارآمدی جابجایی کالاها بدون حیوان باربر معروف). آپر کویتزال در سراسر منطقه مایا وجود دارد.
کالاهایی که مسیرهای طولانی را برای رسیدن به فرمانروایی طی کردند شامل: نمک، مانتوی پنبه ای، برده‌ها، پر کتزال، سنگ چخماق، سنگ آتشزنه، ابسیدین، یشم، صدف رنگی، عسل، کاکائو، ابزار مسی و زینتی بودند. به دلیل نبود ماشین‌های چرخدار و استفاده از چهارپایان، این کالاها از طریق دریا به منطقهٔ مایا می‌رسیدند.
به دلیل اینکه مایا (سرخپوست‌ها) در تولید و توزیع مجموعهٔ وسیعی از کالاها مهارت داشتند، بر پایهٔ تجارت در سرتاسر آمریکای میانه، یک سبک زندگی را ایجاد کردند که بین بسیاری از گروه‌های متفاوت مردمی رواج یافت. گفته می‌شود، به دلیل اینکه مردم مایا تاجران ماهری بودند، شاید از خشم فرمانروایی در حال توسعهٔ ازتک خودشان را نادیده گرفتند. به این دلیل که مایاها قادر به تولید و تجارت انواع مختلفی از کالاهای اساسی بودند سرخپوست‌های ازتک قدرشان را دانستند و به همین دلیل، اتک‌ها نیاز به شکست مایاها را احساس نکردند.
با رشد تجارت در دورهٔ پست کلاسیک، تقاضا برای کالاهای اساسی هم افزایش یافت. بسیاری از این کالاها در کارگاه‌های بزرگ تخصصی در اطراف فرمانروایی که شبیه کارخانه بودند تولید می‌شدند و سپس به دلیل ضعیف بودن جاده‌ها و سنگینی بار، عمدتاً از طریق دریا به جاهای دیگر منتقل می‌شدند. برخی از این کالاها شامل، سرامیک‌های خوب، ابزار سنگی، کاغذ، یشم، سنگ آتشزنه، پرهای کویتزال، دانه‌های کاکائو، ابسیدین، مس، برنز و نمک بودند.
عمدتاً، بخش وسیعی از جامعه از کالاهای اساسی‌تر از جمله ابزار سنگی، نمک، دانهٔ کاکائو، ماهی و کالاهای تولیدی مثل کتاب و سرامیک و اقلام چوبی استفاده می‌کردند. اما بعضی دیگر کالاها از جمله طلا، یشم، مس، ابسیدین و دیگر مواد خام، جز کالاهایی بودند که فرمانروایان و طبقهٔ اشرافی از آنها برای به رخ کشیدن قدرتشان استفاده می‌کردند.
شاید نمک مهم‌ترین کالا از میان این کالاهای اساسی بوده باشد. نمک نه تنها بخش مهمی از رژیم غذایی مایاها بود بلکه نقش مهمی در نگهداری غذا ایفا می‌کرد. مایاها با پوشاندن گوشت و دیگر اقلام خوراکی با نمک، می‌توانستند آنها را خشک کنند جلوی فاسد شدنشان را بگیرند. نمک عمدتاً در نزدیکی اقیانوس‌ها و با خشک کردن بخش‌هایی از شوره‌زارهای آب دریا تولید می‌شد. پس از خشک شدن شوره‌زارها، می‌توانستند نمک را جمع‌آوری کرده و به سراسر فرمانروایی انتقال دهند. یوکاتان بزرگترین تولید کنندهٔ نمک در آمریکای میانه بود که مردم آنجا متخصص جمع‌آوری نمک بودند و امتیاز انحصاری کل صنعت نمک را از آن خود کردند. اگرچه چندین جزیرهٔ دیگر که چاه نمک داشتند هم وجود داشت اما مردم یوکاتان به این دلیل توانستند امتیاز انحصاری صنعت نمک را بگیرند که نمک دریا با ارزش‌ترین و پرتقاضاترین نمک در فرمانروایی مایان بود..
برآورد شده‌است که جمعیت ۴۵۰۰۰ نفری تیکال در ابتدای دورهٔ کلاسیک، چیزی در حدود ۱۳۱٫۴ تن نمک در سال مصرف می‌کردند. نه تنها در رژیم غذایی، بلکه به عنوان یک نگهدارنده مورد نیاز است. از نمک در اهداف دارویی و سنتی هم استفاده می‌شد. هم‌چنین، باور بر این است که نمک در طول زایمان و مرگ هم بکار می‌رفته‌است. یک قابله، در زمان تولد نوزاد به والدینش نمک پیشکش می‌کرد و پس از مرگ یکی از اعضای خانواده، محلول نمک را در کل خانه می‌پاشیدند. سربازان جنگ اغلب زره به تن می‌کردند که شامل ژاکت‌های کوتاه نخی بود که در آن نمک سنگی چپانده بودند، چیزی شبیه به ژاکت‌های پروازی مدرن و نوارهای محکم چرمی یا پارچه‌ای بر روی ساعد و ساق پا. زره نخی از هر محافظ دیگری کارآمدتر است.
سه منبع عمده نمک برای سایتهای پتن لولندز مایا، اقیانوس آرام، سواحل کارائیب و Salinas de los Nueve Cerros در رودخانه چیکسوی در ارتفاعات آلتا وراپاز در گواتمالا، جایی که نمک از آب نمک بدست می‌آید، شناسایی شده‌است. چشمه‌هایی که از گنبد نمکی سرازیر می‌شوند، جالب اینکه رنگ آن سیاه است، تخمین زده می‌شود سالانه ۲۰۰۰ تن تولید شود منابع داخلی دیگری مانند San Mateo Ixtatán در Huehuetenango و Sacapulas در Quiché نیز مستند شده و همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند. نمک در ظروف یکبار مصرف قلع شور و پختن نمک مانند آنهایی که هنوز در Sacapulas و San Mateo Ixtatán، گواتمالا استفاده می‌شود، به دست آمد که نه تنها آب را تبخیر می‌کرد، بلکه باعث ایجاد بلوک‌های نمک می‌شد، بنابراین ظرف یکبار مصرف بود. در منطقه اقیانوس آرام، از سکوها برای بدست آوردن نمک خشک در برابر آفتاب استفاده شده‌است، در نزدیکی لا بلانکا چنین سکوهایی حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد ثبت شده‌است و شاید قدیمی‌ترین آنها در Mesoamerica باشد.
همان‌طور که در Nueve Cerros توسط اندروز و دیلون ثابت شده‌است، هر دو روش در تولید نمک استفاده شده‌است. پس از آن نمک با استفاده از مسیرهای رودخانه مانند Chixoy، که هنگام تلاقی با رودخانه Pasion در نزدیکی Altar de Sacrificios , Usumacinta را تشکیل می‌دهد ، منتقل شد.
در منطقهٔ مایا از شکلات برای تهیهٔ سس و نوشیدنی استفاده می‌شد و چون عمدتاً در زمین‌های پست رشد می‌کرد، اغلب آن را به مناطق کوهستانی حمل می‌کردند. شکلات، تاریخ طولانی و جالبی در آمریکای لاتین دارد. از همان ابتدای شروع فرهنگ آمریکای لاتین در حدود ۳۵۰۰ سال پیش، این محصول با تجارت راه دور و لوکس مرتبط بوده‌است. سواحل اقیانوس آرام در گواتمالا که به عنوان منبع اصلی فرهنگ سرخپوستان اولمکی در نظر گرفته می‌شد، منطقهٔ مهمی برای کشت کاکائو بود و باقی ماند. مایا، قرن‌ها پیش از ورود اسپانیایی‌ها، دانش کاکائو را از طریق داستان‌های شفاهی، روی یشم و ابسیدین به عنوان کار سنگی، سفال و بافتنی و اسناد رنگی که از کاکائو تعریف کرده و استفادهٔ روزمره از آن را ثبت کرده بودند، انتقال دادند. طی قرن‌های پس از ارتباط اولیه میان اسپانیایی‌ها و افراد بومی آمریکا، صدها حساب توصیفی، پژوهش و مقاله منتشر شد که حاوی اطلاعات مربوط به جنبه‌های کشاورزی، گیاه‌شناسی، اقتصادی، جغرافیایی، تاریخی، پزشکی و تغذیه‌ای کاکائو و شکلات بود.
پیش از آنکه سرامیک و لوازم خانه با کالاهای دیگر مبادله شوند در کارگاه‌های تخصصی تولید می‌شدند. اغلب مواقع، کاری که توسط یک هنرمند خاص یا کارگاه تولید می‌شد مورد پسند طبقهٔ خاص جامعهٔ مایا قرار می‌گرفت، در نتیجه معمولاً هنرمندان مورد حمایت و پشتیبانی ثروتمندان بودند. کالاهای هنری از جمله یشم‌تراشی، نقاشی، مبلمان تزیین شده و زیورآلات فلزی هم، در قلمرو پادشاهی و مناطق بومی در میان طبقات خاص دست به دست می‌شدند. علت این وضعیت این بود که هنرهای زیبا نماد قدرتمندی از قدرت و ثروت بودند. سرامیک‌های تولید شده عمدتاً شامل بشقاب، گلدان و لیوان‌های استوانه‌ای بودند. معمولاً این ظروف با رنگ قرمز رنگ می‌شدند و با سیاه و طلایی تزیین می‌شدند.
سنگ‌های نایابی مثل یشم و سنگ‌های آتش‌زنه هم برای اشراف مایا اهمیت داشتند. بدست آوردن این سنگ‌ها کار نسبتاً سختی بود، بنابراین داشتن چنین گنج‌هایی به محکم کردن موقعیت آنها در جامعه کمک می‌کرد. بسیاری از این سنگ‌ها در مناطق کوهستانی امپراتوری در گواتمالا جمع‌آوری شدند و با توسعهٔ تجارت راه دور، مایاها قادر به انتقال بیشتر این سنگ‌های قیمتی به شهرهای واقع در دشت‌ها شدند.
جادهٔ یشم عمدتاً رودخانه موتاگوا و مسیر زمینی در سیرا د لاس میناس بود که به تازگی کشف شده بود. و سپس با استفاده از قایق‌هایی در دریای کارائیب و همچنین مسیر رودخانه پسیون از طریق مسیر زمینی آلتا وراپاز به تمام منطقهٔ مایا و فراتر از آن توزیع شدند. یشم یک کالای تجاری ارزشمند و منحصر به فرد است که از طریق تبادلش به مناطقی که دورتر از منشأ آن هستند، ارزشمندتر می‌شود. انگیزهٔ این کار بهره بردن از تداوم تجارت این کالا است تا زمانی که یکی از این سه اتفاق رخ دهد: مالک نتواند از آن دل بکند، به منطقهٔ فرهنگی برسد که ارزشش را نمی‌دانند یا به پایان تلخ مسیر تجارت برسد.
شاید هر دو مورد دوم و سوم برای تبرهای یشمی که در جزیره آنتیگوا یافت می‌شدند، اعمال شود.آنتی‌گوا مرز خاور دور منطقه فرهنگی تاینو و مجموعه جزایر کارائیب بود. از آنجایی که این یافته‌ها به حمایت از تقدم گواتمالا به عنوان منبع جهانی جدید یشم سبز می‌پردازند از نظر زمین‌شناسی و باستان‌شناسی اهمیت دارند و این ادعا که منبع تمام گوهرها و مواد معدنی عجیب و غریب در کاراییب شرقی، آمریکای جنوبی بوده‌است را رد می‌کنند چرا که آنجا منبع هیچ سنگ یشمی نبوده‌است (به جید مراجعه کنید). . هم‌چنین، مسیر کاراییب، احتمالی‌ترین مسیر تجارت یشم برای المکی‌ها است.
این حقیقت که به نظر می‌رسد Cancuén صدها سال بدون هیچگونه مبارزه‌ای رونق داشته‌است و اینکه تجارت نسبت به مذهب، نقش بسیار مهم‌تری را در زندگی روزمره ایفا می‌کند، با دیدگاه رایج در میان پژوهشگران تضاد دارد. دیدگاهی که مذهب و مبارزه را دو منبع قدرت حاکمان مایا، به ویژه تا پایان حمکرانیشان پس از حدود ۶۰۰ سال بعد از میلاد می‌داند.
این حقیقت دربارهٔ Obsidian هم صدق می‌کند که از ال Chayal ( شمال از Kaminaljuyú)، San Martín Jilotepeque و از معادن استخراج Ixtepeque، و با استفاده از رودخانه ای که با رود Motagua تلاقی دارد حمل می‌شد، سپس با استفاده از Río Azul، رود Holmul (گواتمالا) و سیستم‌های ررود Mopan از سواحل کارائیب برای توزیع در مراکز اصلی پتن حمل و نقل می‌شد.
در El Baúl Cotzumalguapa، در دشت‌های اقیانوس آرام، کارگاه‌های بزرگی ثبت شده‌اند. هدف تولید کارهای هنری، ساخت دو محصول عمده بود: تیغه‌های منشوری و نقاط پرتابه. هر دو نوع این کارهای فنی نیازمند مهارت‌های تخصصی و یک سازمان تولیدی متمرکز بود. هدف اصلی این فرآوری، خدمت‌رسانی به تقاضای محلی و منطقه‌ای برای ابزار برش، پرتاب سلاح‌های دارای نقطهٔ برش و ابزار تراشکاری و صیقل کاری و سوراخ کردن بود و همهٔ این موارد می‌توانست بخشی از فعالیت‌های تعمیر و نگهداری منزل باشد. بازسازی اقتصادی در طول عبور از دورهٔ کلاسیک به دورهٔ پساکلاسیک و هم‌چنین آغاز تجارت از طریق آب، امکان تجارت راه دور برای ظرفیت‌های بزرگتر را فراهم کرد و در نتیجه، کالاهای اساسی به سرتاسر منطقهٔ مایا می‌رسید.