moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
علت کراتوز سبورئیک به خوبی شناخته نشده است. این فرضیه مطرح شده است که از آنجا که کراتوز سبورئیک غالباً در نواحی در معرض نور خورشید بروز می‌کند، نور فرابنفش ممکن است در بیماری‌زایی آن نقش داشته باشد. با این حال، خیلی از اوقات نیز این ضایعات در مناطقی بروز می‌کند که در معرض آفتاب نبوده است. اخیراً با شناسایی جهش‌های سوماتیک در FGFR3، یک گیرندهٔ فاکتور رشد، در سلول‌های تشکیل دهندهٔ ضایعه، اطلاعات بیشتری در بارهٔ بیولوژی کراتوز سبورئیک به دست آمده است.
اصطلاح «کراتوز سبورئیک» بر گرفته از کراتینوسیت (به معنای بخشی از اپیدرم که کراتین تولید می‌کند)، پسوند -وز (به معنای ناهنجاری)، و شکل صفت سبوره است.
تشخیص بصری بر اساس منظرهٔ «چسبانده شده»، مرواریدها یا کیست‌های شاخی جای گرفته در ساختمان آن صورت می‌گیرد. ضایعات پیگمانتهٔ تیره ممکن است به سختی از ملانوم‌های ندولر قابل تشخیص باشند. علاوه بر این، کراتوزهای سبورئیک نازک روی پوست صورت ممکن است حتی با درماتوسکوپی به سختی از لنتیگوی بدخیم قابل افتراق باشد. از نظر بالینی، خال‌های اپیدرمی از نظر ظاهری مشابه با کراتوزهای سبورئیک هستند. خال‌های اپیدرمی غالباً در زمان تولد یا مدت کوتاهی بعد از آن وجود دارند. کندیلوماها و زگیل‌ها از نظر بالینی شبیه کراتوزهای سبورئیک هستند، و درماتوسکوپی می‌تواند مفید باشد. بر روی آلت و پوست تناسلی، تشخیص افتراقی کندیلوماها و کراتوزهای سبورئیک حتی با بیوپسی نیز ممکن است دشوار باشد.
تا این زمان، استاندارد طلایی در تشخیص کراتوز سبورئیک، بررسی هیستوپاتولوژیک بیوپسی پوست است.
کراتوز سبورئیک، جز به لحاظ زیبایی، نیازی به درمان ندارد. از آنجا که، در صورت دستکاری ضایعه، خطر بروی عفونت محلی اندکی افزایش می‌یابد، لذا در مواقعی که ضایعه بر اثر لباس یا جواهرات تحریک می‌شود یا خارش پیدا می‌کند، عموماً برداشت جراحی ضایعه توصیه می‌شود.
ضایعات کوچک را می‌توان با کوتر برقی درمان کرد. ضایعات بزرگ‌تر را می‌توان با الکترودسیکاسیون و کورِت، برداشت تراشیدنی، یا کرایو درمان کرد. در صورتی که برداشت کراتوز سبورئیک به درستی انجام شود، معمولاً اسکار زیادی بر جای نمی‌ماند، مگر در افرادی که پوست تیره دارند. کرایو نیز روشی درمانی است که در آن ضایعات کراتوز سبورئیک با نیتروژن مایع منجمد می‌شود.
منطقه زمانی مورد استفادهٔ نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا، ارتش آزادی‌بخش خلق و سایر ارتش‌ها به شرح زیر است؛ که بر پایهٔ حروف الفبای انگلیسی تعریف شده‌است.
حرف Z مختصر ("Zulu") نشان‌دهندهٔ زمان گرینویچ (GMT) یا ساعت هماهنگ جهانی (ببینید ) است.
سپو آهو (متولد ۷ مارس سال ۱۹۴۴) ورزشکار رشته جدید پنجگانه فنلاندی است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ به رقابت پرداخته است.
فهرست مناطق زمانی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اریک دیل یک خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. او در فیلم دزدیدن پنج به همراه الونا تال و دنیلا مونه ایفای نقش کرده است.
فهرست محدوده ارتفاع از سطح دریا کشورها به شرح زیر است:
امروزه فرانسوی‌ها به ندرت لباس سنتی می‌پوشند و فقط برای جشن‌ها از آن استفاده می‌کنند. بیشتر وقت‌ها آن‌ها از لباس‌های امروزی استفاده می‌کنند.
در گذشته لباس محلی هر منطقه متفاوت بود. حتی شهرهای هر منطقه هم لباس مخصوص به خود داشتند.
در آلزاس، پسرها شلوار سیاهی که پنج دکمه طلایی داشت و با پیراهن مردانه سفید، ژیله قرمز و ژاکِت سیاهی که پر از دکمه‌های طلایی بود، می‌پوشیدند. یک کلاه هم بر سر می‌گذاشتند. روی لباس‌های پسران آلزاسی شصت تا هفتاد دکمه طلایی وجود داشت. دخترا یک پیراهن سفید، یک دامن بلند سفید و آرایش موی سیاه مخصوصی داشتند.
در انژو، پسرها یک شلوار سیاه، پیراهن سفید، ژیله ساده و یک ژاکِت می‌پوشیدند. آن‌ها هم یک کراوات یا یک پاپیون و یک کلاه سیاه و کفش چرمی می‌پوشیدند.
درآورن، دخترها یک دامن بلند تیره قرمز رنگ یا سبز یا آبی می‌پوشیدند. آن‌ها سرشان را. پوششی سفید که شبیه کلاه بود، می‌پیچیدند.
رنگ شال دختران و زنان باهم متفاوت بود.
مردها یک ژاکِت مشابه با رنگ دامن زن خودشان می‌پوشیدند. همچنین یک شلوار و کلاه سیاه و
یک دستمال دور گردنشان می‌بستند. این دستمال معمولاً قرمز و زرد بود چون که این رنگ‌ها نماد اورن بودند. آن‌ها از این لباس‌ها برای رقص‌های سنتی استفاده می‌کردند.
در باسک، مردها یک شلوار و پیراهن سفید و یک کمربند قرمز و یک دستمال قرمز دور گردنشان می‌بستند و همچنین یک کلاه معروف به بره بر سر می‌گذاشتند.
زنان یک پیراهن سفید، یک ژیله سیاه و یک دامن بلند قرمز می‌پوشیدند و رو سری سفیدی بر سرشان می‌بستند. در بسک کفش مخصوصی داشتند که بند آن را روی مچ پا می‌بستند.
در پروانس، پسرها شلوار سیاهی همراه با یک پیراهن سفید و یک ژاکِت می‌پوشیدند برای دخترها دو انتخاب وجود داشت: لباس الزین یا لباس کنتدان
لباس کنتدان، یک پیراهن سفید، یک ژیله سیاه و یک دامن بلند زرد، قرمز یا سبز با آستر سفید بود.
ماتئو خیل (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار، تدوین‌گر و تهیه‌کننده اهل اسپانیا است.
نجات غریق فیلمی آمریکایی در سبک درام محصول ۲۰۱۳ به کارگردانی و نویسندگی لیز دابیلو است. گارسیا است که کریستن بل و دیوید لمبرت در آن ایفای نقش می‌کنند.
هیو هر ()یک فیزیکدان آمریکایی است. او مدیر تحقیقات دانشگاه ام آی تی (مؤسسه فناوری ماساچوست) است که در سال ۲۰۱۶ میلادی برنده جایزه پرنسس آستوریاس اسپانیا در بخش پژوهشهای علمی و فنی شد.
حوزهٔ انتخابیه بوکان یکی از حوزه‌های استان آذربایجان غربی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت شهر بوکان، ۱ نماینده دارد. شهرستان بوکان متشکل از دو بخش مرکزی و سیمینه است.
فهرست نمایندگان شهرستان بوکان از ابتدای انقلاب سال ۱۳۵۷ تا اکنون به ترتیب سال:
فهرست نمایندگان شورای ملی بوکان از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۴ خورشیدی:
حوزهٔ انتخابیه مهاباد یکی از ۱۰ حوزه از حوزه‌های استان آذربایجان غربی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت مهاباد، ۱ نماینده دارد.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال نوجوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می‌کند.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می‌کند.
سیدکلا ممکن است به یکی از روستاهای زیر اشاره داشته باشد:
ارزن مرواریدی نام یک گونه از سرده ریش‌پری است.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا یا تیم ملی فوتبال جوانان ایتالیا، نماینده کشور ایتالیا در مسابقات فوتبال جوانان اروپا و جهان است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ایتالیا فعالیت می‌کند.
اداره یا آفیس مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در ژانر مستندنما و کمدی موقعیت است که زندگی روزمرهٔ گروهی از کارمندان در شرکت خیالی داندر میفلین شعبهٔ اسکرانتون، پنسیلوانیا را به تصویر می‌کشد. این مجموعه از ۲۴ مارس ۲۰۰۵ تا ۱۶ مه ۲۰۱۳ در شبکهٔ ان‌بی‌سی پخش شد که شامل ۹ فصل و ۲۰۱ قسمت بود. این مجموعه بر پایهٔ مجموعهٔ بریتانیایی با همین نام ساخته شده‌است. ساخت این اقتباس را، گرگ دنیلز که پیش‌تر در "پخش زندهٔ شنبه شب"، "پادشاه تپه" و "سیمپسون‌ها" فعالیت می‌کرد، برای این شبکهٔ تلویزیونی آمریکایی عهده داشته‌است. این مجموعه با کمک کمپانی گرگ دنیلز، دیدل-دی پروداکشنز و رویل پروداکشنز و با همکاری یونیورسال تله‌ویژن ساخته شد. هوارد کلاین، بن سیلورمن، ریکی جرویز و استیون مرچنت، از ابتدا تهیه‌کنندگی اجرایی تولید را بر عهده داشتند. تهیه‌کنندگان دیگری نیز در فصل‌های بعدی به گروه پیوستند.
"اداره" مانند همتای بریتانیایی‌اش به صورت تک دوربین فیلم‌برداری شده‌است و هیچ‌گونه نمایش حضار استودیویی یا خندهٔ پس‌زمینه‌ای ندارد، تا آن را به یک مستند واقعی شبیه‌تر کند. گروه بازیگران این مجموعه در اصل شامل استیو کرل، رین ویلسون، جان کرازینسکی ،جینا فیشر و بی جی نواک بود؛ اما بعداً تغییراتی در گروه بازیگران مجموعه ایجاد شد. اد هلمز، ایمی رایان، میندی کالینگ، کریگ رابینسون، جیمز اسپیدر، الی کمپر و کاترین تیت از جمله بازیگران شاخص خارج از گروه بازیگران اصلی هستند.
اگرچه "اداره" در فصل اول کوتاهش با بازخوردهای گوناگونی روبرو شد، اما منتقدان تلویزیونی فصل‌های بعدی را، به ویژه مواردی که استیو کرل در آن‌ها حضور داشت را ستایش کردند؛ زیرا شخصیت‌ها، محتوا، ساختار و لحن سریال به‌طور قابل توجهی از نسخه بریتانیایی متفاوت بود. منتقدان نام این مجموعه را در چندین فهرست از برترین مجموعه‌های تلویزیونی قرار دادند. این مجموعه جوایز مختلفی مانند جایزه پیبادی در سال ۲۰۰۶، دو جایزه از جایزه انجمن بازیگران فیلم، یک جایزه گلدن گلوب برای بازیگری کرل و چهار جایزه امی ساعات پربیننده را کسب کرده‌است. فصل هشتم برای روال کیفیت سریال مورد انتقاد قرار گرفته بود. بسیاری از منتقدان ترک کردن کرل در فصل هفتم را یک اتفاق خوب می‌دانستند، هرچند فصل نهم و پایانی این مجموعه با واکنش‌های مثبتی روبرو شد. قسمت پایانی "اداره" که در ۱۶ مه ۲۰۱۳ پخش شد، با داشتن حدود ۵٫۶۹ میلیون بیننده مورد ستایش قرار گرفت. مجلهٔ "رولینگ استون" در سال ۲۰۱۶ این مجموعه را یکی از ۱۰۰ مجموعهٔ تلویزیونی برتر تاریخ نامید.
شورانرها در طول پخش مجموعه:
گرگ دنیلز، مجموعهٔ بریتانیایی "اداره" را برای تلویزیون آمریکایی اقتباس کرد و تا فصل چهارم، تهیه‌کننده اصلی یا شورانر آن بود. اما پس از آن، همراه با مایکل شور، نویسنده پیشین "اداره" تصمیم گرفت در ساخت مجموعه تلویزیونی "پارک‌ها و تفریحات" مشارکت کند و زمان خود را میان دو مجموعه "اداره" و "پارک‌ها و تفریحات" تقسیم کرد. پل لیبرشتاین و جنیفر سلوتا به عنوان شورانر فصل پنجم انتخاب شدند. جنیفر سلوتا پس از فصل ششم مجموعه را ترک کرد و برای دو فصل پس از آن لیبرشتاین به عنوان شورانر باقی ماند. لیبرشتاین پس از فصل هشتم برای مجموعهٔ فرعی احتمالی برای شخصیت دوایت شروت به نام "مزرعه" از مقام خود کناره گرفت و این مجموعه فرعی در نهایت توسط ان‌بی‌سی به تصویب رسید. برای فصل پایانی، گرگ دنیلز به مجموعه برگشت و تهیه‌کنندگی اصلی را بر عهده گرفت. دیگر تولیدکنندگان مجموعه، بی جی نواک و میندی کالینگ از گروه بازیگران بودند. کالینگ، نواک، دنیلز، لیبرشتاین و مایکل شور تیم اصلی نویسندگان مجموعه بودند. کالینگ، نواک و لیبرشتاین همچنین نقش‌های مختلفی را در این مجموعه ایفا کردند. آنها علاوه بر نقش‌های منظمی که در مجموعه بازی می‌کردند، قسمت‌های گوناگونی را نیز نویسندگی، کارگردانی و تولید نمودند. کالینگ ۲۴ قسمت از مجموعه را تولید کرد که از دیگران آمار بیشتری دارد. از ریکی جرویز و استفن مرچنت که تولیدکنندگان اصلی مجموعه بریتانیایی بودند، در صحنه‌های پس از تیتراژ به عنوان تهیه‌کننده اجرایی یاد می‌شد. آنها قسمت نخست «پایلوت» و یک قسمت در فصل سوم به نام «متهم» را تولید کردند. مرچنت بعدها قسمت «نظرسنجی از مشتریان» را نیز کارگردانی کرد و جرویز در قسمت‌های «سمینار» و «کمیته جستجو» حضور افتخاری داشت.
از بین کارگردانان مجموعه، رندال آینهورن با کارگردانی کردن ۱۵ قسمت، بیشترین آمار را دارد.این مجموعه همچنین چندین کارگردان مهمان نیز داشت؛ مانند تهیه‌کننده مشترک سریال "لاست"، جی. جی. آبرامز و سازنده "بافی قاتل خون‌آشام‌ها"، جاس ویدون. هردوی آنها به گفته خودشان هوادار این مجموعه‌اند. دیگر تولیدکنندگان مهمان، فیلمسازانی مانند جان فاورو، هارولد ریمیس، جیسون رایتمن و مارک وب بودند. برخی قسمت‌های مجموعه را بازیگرانی مانند استیو کرل، جان کرازینسکی، رین ویلسون، اد هلمز و برایان بومگارتنر کارگردانی کرده‌اند.
پیش از پخش قسمت دوم، نویسندگان برای تحقیق در اداره‌جات زمانی را اختصاص دادند.. این روش در مجموعه‌های دیگر گرگ دنیلز، "پادشاه تپه" و "پارک‌ها و تفریحات" نیز به کار گرفته شده بود. قسمت آزمایشی و قسمت یکم این مجموعه یک اقتباس مستقیم از قسمت یکم نسخه بریتانیایی بود.. دلیل دنیلز برای این کار این بود که «آغاز کامل کار از ابتدا بسیار خطرناک خواهد بود» زیرا این نمایش یک اقتباس است... او به‌طور خلاصه به این فکر بود که از ایدهٔ قسمت «داندی‌ها» برای قسمت آزمایشی استفاده کند اما در نهایت به عنوان قسمت یکم فصل دوم استفاده شد.Daniels, Greg (Writer). 2006. "The Dundies" [Commentary track], "The Office" Season Two (US/NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal. پس از اینکه نویسندگان بازیگران را به خوبی شناختند، به بازیگران اجازه نویسندگی برخی قسمت‌ها داده شد که به این ترتیب قسمت بعدی؛ یعنی «روز تنوع»، اصالت و نوآوری بیشتری داشت.. پس از بازخوردهای گوناگونی که مجموعه پس از فصل یکم گرفت، نویسندگان تصمیم گرفتند که مجموعه را «خوش‌بینانه‌تر» کنند و شخصیت مایکل اسکات بیشتر مورد علاقه مردم قرار بگیرد... آن‌ها همچنین برروی شخصیت‌های فرعی مجموعه کار کردند و به آن‌ها ژرفای بیشتری بخشیدند. آن‌ها چراغ‌های صحنه فیلم‌برداری را روشن‌تر کردند، تا از نسخه اصلی بریتانیایی متفاوت‌تر باشد.Novak, B.J. (Writer). 2006. "The Dundies" [Commentary track], "The Office" Season Two (US/NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal...
به گفته نواک، فیلمنامه برای یک قسمت ۲۲ دقیقه‌ای بیش از حد طولانی بود که منجر به کات‌های زیادی می‌شد. به‌طور مثال، فیلمنامه قسمت «کمیته جستجو» ۷۵ صفحه بود که ۱۰ صفحه از حد معمول طولانی‌تر شده بود. برای هر قسمت یک فیلمنامه جدا نوشته می‌شد، با این حال، در طول فیلم‌برداری به بازیگران فرصت بداهه‌پردازی داده می‌شد. به گفته جینا فیشر «هر قسمت در مجموعه ما کاملاً دارای فیلمنامه و نوشته شده‌است. همه چیز بر روی کاغذ نوشته می‌شد. اما در طول فیلم‌برداری خودمان هم می‌توانستیم بداهه‌پردازی کنیم. استیو و رین بداهه‌پردازان عالی‌ای هستند.»Fischer, Jenna. "The Office": Your Questions Answered! TVGuide.com, February 16, 2006. Retrieved on April 12, 2008.
برای نمونه، در قسمت نخست فصل سوم، «شکار جادوگر گی»، مایکل یک جلسه دربارهٔ همجنسگرایی برگزار می‌کند و لب‌های اسکار را می‌بوسد... این بوسه در فیلمنامه قرار نگرفته بود و در این صحنه مایکل تنها باید پیشانی او را می‌بوسید. با این حال، استیو کرل فکر کرد که این صحنه کمی بی‌رنگ و روح خواهد بود پس او را مستقیماً از دهن بوسید.. بازیگران که انتظار این صحنه را نداشتند، حیرت‌زده شدند و تعجبشان در این قسمت کاملا طبیعی جلوه می‌کند. افزون بر این، دوایت، که بلافاصله پس از این بوسه برای تقلید از مایکل از روی صندلی بلند شد و بوسه آن‌ها را تشویق کرد نیز، لحظه‌ای که کاملاً بداهه است.
این بداهه‌پردازی‌ها منجر شد شمار زیادی از صحنه‌ها حذف شوند. صحنه‌های حذف‌شده، گاهی دوباره بازیابی می‌شدند تا قسمت‌ها کمی طولانی‌تر شوند یا افرادی که این قسمت را قبلاً دیده‌اند، برای دیدن صحنه‌های حذف شده به عقب برگردند. در یک آزمایش، یک صحنه حذف شده از قسمت «بازگشت» در سایت ان‌بی‌سی و آی‌تونز قرار گرفت تا علت حضور نداشتن یک شخصیت را توضیح دهد.
بنا به گفته جینا فیشر، "اداره" یک روند غیرمعمول در انتخاب بازیگر داشت که در آن به جای استفاده از متن فیلمنامه، تهیه‌کنندگان چندین سؤال از بازیگران می‌پرسیدند و آن‌ها به عنوان شخصیت‌هایی که نقشش را داشتند پاسخ می‌دادند. برنامه‌ریز ان‌بی‌سی، کوین رایلی به بن سیلورمن، یکی از تهیه‌کنندگان پیشنهاد داده بود که پل جیاماتی نقش مایکل اسکات را بازی کند؛ اما جیاماتی پیشنهاد او را رد کرد. مارتین شورت، هانک آزاریا و باب ادنکیرک به بازی کردن نقش مایکل اسکات علاقه‌مند بودند. در ژانویه ۲۰۰۴ ورایتی گزارش داد که استیو کرل که در نمایش روزانه ساخت کمدی سنترال فعالیت داشت، در حال مذاکره برای نقش مایکل اسکات است. در آن زمان استیو کرل درگیر مجموعه‌ای دیگر از ان‌بی‌سی "بیا پیش بابا" بودSusman, Gary. "Daily Show's Carell may star in "Office" remake ." "Entertainment Weekly", January 29, 2004. Retrieved on April 12, 2008. اما ساخت آن مجموعه متوقف شد و استیو توانست همه زمانش را برای "اداره" بگذارد. او بعدها اظهار داشت که پیش از داوطلب شدن، فقط بخش‌هایی از قسمت آزمایشی نسخه بریتانیایی را تماشا کرده بود. او از ترس اینکه نحوه شخصیت‌پردازی جرویز را کپی‌برداری کند، تماشای نسخه بریتانیایی را ادامه نداد.Carell, Steve (Actor). 2005. "Pilot" [Commentary track], "The Office" Season One (U.S. /NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal. دیگر کسانی که برای نقش مایکل اسکات در نظر گرفته شده بودند، بن فالکون، آلن تودیک، جیم زولویچ و پل اف. تامپکینز بودند. رین ویلسون به عنوان بازیگر نقش دوایت شروت در نظر گرفته شد. رین ویلسون پیش از تست دادن تمامی قسمت‌های نسخه بریتانیایی را تماشا کرده بود.Wilson, Rainn (Actor). 2005. "Pilot" [Commentary track], "The Office" Season One (U.S. /NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal. ویلسون در اصل برای نقش مایکل اسکات تست داده بود که خودش آن را به عنوان «یک الهام‌پذیری افتضاح از شخصیت جرویز» توصیف می‌کند. با این حال، تهیه‌کنندگان بازی او در نقش دوایت شروت را بسیار پسندیدند و او را استخدام کردند. ست روگن، مت بسر، پتن اسوالت و جودا فریدلندر برای نقش دوایت شروت نیز تست دادند.
جان کرازینسکی و جینا فیشر در نقش‌های جیم و پم، عاشق و معشوق، انتخاب شدند. جان کرازینسکی و بی جی نواک با هم به یک مدرسه می‌رفتند و با هم بسیار دوست بودند.Krasinski, John (Actor). John was also a high school buddy of B. J. Novak and thus scored an audition leading to the role of Jim Halpert. 2005. "Pilot" [Commentary track], "The Office" Season One (U.S. /NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal جینا فیشر گفت که برای تست دادن تا جایی که می‌توانست خود را کسل‌کننده کرد تا بیشتر شبیه شخصیت پم شود؛ مثلاً موهای خود را کسل‌کننده آرایش کرد.Fischer, Jenna. ""The Office" Presents: "Valentine's Day". " TVGuide.com, February 9, 2006. Retrieved on April 12, 2008. در یک محاسبه با فرش ایر، جینا فیشر آخرین مراحل تست گرفتن را به یاد داشت که تهیه‌کنندگان برای اندازه‌گیری میزان استعداد داوطلبان، جیم‌ها و پم‌های مختلفی را کنار هم می‌گذاشتند. زمانی که فیشر کار صحنه‌اش را با کرازینسکی به پایان رساند، کرازینسکی به او گفت که او پم مورد علاقه‌اش است و جینا فیشر هم همین را به او دربارهٔ نقش‌پردازی جیم او گفت. آدام اسکات و جان چو نیز برای نقش جیم و کاترین هان برای نقش پم تست داده بودند.
بقیه گروه بازیگری کسانی هستند که برای بداهه‌شان شناخته شده‌اند؛ شامل آنجلا کینزی، کیت فلانری، اسکار نونز، لسلی دیوید بیکر، برایان بومگارتنر، ملورا هاردین و دیوید دنمان. آنجلا کینزی در اصل برای نقش پم تست داده بود، اما تهیه‌کنندگان او را برای این نقش بسیار «خشن» می‌دانستند و در عوض به او نقش انجلا مارتین را دادند.Murphy, Joel. One on one with... Angela Kinsey. Hobotrashcan.com. Retrieved on April 12, 2008. کیت فلانری در اصل برای نقش جن لوینسون-گولد تست داده بود، اما در نهایت برای نقش مریدیت پالمر انتخاب شد. برایان بومگارتنر نیز ابتدا برای نقش استنلی تست داد اما برای نقش کوین در نظر گرفته شد. کن کواپیس، کارگردان قسمت آزمایشی از نحوه بازی کردن فیلیس اسمیت خوشش آمد و او را در نقش فیلیس ونس قرار داد.Wolk, Josh. "The Drudge Report: A Visit With 7 More "Office" Mates." "Entertainment Weekly," February 24, 2006: 24–25. در ابتدای فصل سوم، اد هلمز و رشیدا جونز به عنوان کارکنان داندر میفلین شعبه استمفورد به گروه بازیگری افزوده شدند. اگرچه رشیدا جونز بعدتر گروه بازیگری را ترک کرد و به مجموعه "پارک‌ها و تفریحات" پیوست، اد هلمز به عنوان یک بازیگر ثابت در مجموعه باقی ماند.Nordyke, Kimberly. Helms gets promotion at "Office". "The Hollywood Reporter'.' Retrieved February 1, 2007."
چهار نفر از نویسندگان در خود مجموعه بازی کرده‌اند. اولین نفر، بی جی نواک بود. پس از اینکه گرگ دنیلز اجرای استندآپ کمدی نواک را دید او را به عنوان کارمند موقتی رایان هوارد در مجموعه استخدام کرد. به پیشنهاد نواک، پل لیبرشتاین به عنوان مدیر بخش منابع انسانی، توبی فلندرسون انتخاب شد. گرگ دنیلز از اینکه میندی کالینگ برروی صحنه اجرا کند نامطمئن بود تا زمانی که در فیلمنامه قسمت دوم، «"روز تنوع"» مایکل اسکات باید از یک نفر از اقلیت‌های قومی سیلی می‌خورد و موقعیت آن درست پیدا شد. به گفته میندی کالینگ، «از زمان آن سیلی من در مجموعه به عنوان کلی کاپور حضور داشتم.» مایکل شور نیز در مجموعه به‌طور موقعیتی به عنوان پسرعمه دوایت، «موز شروت» حضور داشت. لری ویلمور، تهیه‌کننده مشاور نیز یک بار به عنوان «آقای براون» در قسمت «روز تنوع» حضور داشت. برنامه‌هایی برای اینکه مکنزی کروک، مارتین فریمن و لوسی دیویس از نسخه بریتانیایی در مجموعه در فصل سوم حضور پیدا کنند وجود داشت،Johns, Anna. July 11, 2006. British cast to appear on American version of "The Office" , TVSquad.com. Retrieved on April 12, 2008. اما این برنامه‌ها به علت تداخل زمانی هرگز به نتیجه نرسیدند.Daniels, Greg. "The Office": Live Blog, November 2006. Blog.NBC.com. Retrieved on April 12, 2008; however, Ricky Gervais did make two appearances in the show's seventh season as David Brent.Mitovich, Matt. July 10, 2006. "The Office"s U.K. Mates to Cross Over , TVGuide.com. Retrieved on April 12, 2008.
در ابتدا بازیگرانی که کارمندان اداری پشتیبان را به تصویر می‌کشیدند به عنوان بازیگر مهمان شناخته می‌شدند، اما پس از آن در فصل دوم به عنوان بازیگران ثابت در مجموعه شناخته شدند. گروه بازیگری بزرگ مجموعه را منتقدان تحسین کردند که منجر به بردن شمار زیادی از جوایز شد. استیو کرل برای بازی کردن در هر قسمت از فصل سوم ۱۷۵٬۰۰۰ دلار می‌گرفت. کرازینسکی و فیشر در ابتدای مجموعه برای هر قسمت ۲۰٬۰۰۰ دلار می‌گرفتند و در فصل چهارم مقدار آن به ۱۰۰٬۰۰۰ دلار رسید.
پس از اینکه استیو کرل در فصل هفتم، گروه بازیگری مجموعه را ترک کرد، نیاز شد فردی مناسب برای ایفای نقش رئیس اداره پیدا شود. یک رئیس جدید به نام دی‌انجلو جرمیتریوس ویکرز با بازی ویل فرل به مجموعه پیوست اما پس از چند قسمت بازی‌کردن در مجموعه، در قسمت «دایره درونی» و هنگام بازی بسکتبال آسیب دید و به کما رفت. در قسمت «لاتو» گفته شد که او دچار مرگ مغزی شده اما همچنان در قید حیات است. پس از اینکه ویل فرل مجموعه را ترک کرد، جیمز گاندولفینی یکی از گزینه‌های بسیار محتمل برای این نقش بود. گاندولفینی برای ایفای نقش رئیس مبلغ ۴ میلیون دلار درخواست کرد اما اچ‌بی‌او به وی ۳ میلیون دلار پیشنهاد داد که او هم نپذیرفت؛ چرا که گاندولفینی بازیگر اصلی مجموعه "سوپرانوز" بود و بازی او در یک مجموعه طنز می‌توانست وجه "سوپرانوز" را تحت تأثیر قرار دهد. پس از منتفی‌شدن گاندولفینی، در نهایت کاترین تیت به عنوان رئیس جدید و به عنوان شخصیت نلی برترم وارد مجموعه شد. در فصل نهم نلی برترم مقام ریاست اداره را از دست داد و شخصیت اندی برنارد به بازیگری اد هلمز جایگاه رئیس را تا پایان مجموعه در دست داشت.
"اداره" به صورت تک دوربین و در حالت سینما وریته فیلم‌برداری شده بود تا حس و حال یک مستند واقعی را به مخاطب منتقل کند. مجموعه "اداره"برای اینکه شوخ‌طبعی «مضحک» و «نامعقول» خود را به درستی به مخاطب انتقال دهد از هیچ گونه خنده پس‌زمینه یا حضار استودیویی استفاده نکرد.An American-Style 'Office' With a Boss From Heck "The New York Times", retrieved February 22, 2008 پیش‌فرض اصلی مجموعه بر این اساس بود که انگار یک گروه فیلم‌برداری دارد به‌صورت شبانه‌روزی از شرکت داندر میفلین و کارمندانش فیلم‌‌برداری می‌کند. شخصیت‌ها از حضور گروه فیلمبردار آگاهند و آن را پذیرفته‌اند؛ مثلا مایکل اسکات مشتاقانه با گروه فیلمبرداری همکاری می‌کند یا بعضی از شخصیت‌ها، به خصوص جیم و پم، زمانی که مایکل کاری بی‌دست و پا انجام می‌دهد، به صفحه دوربین زل می‌زنند. کار اصلی گروه با مصاحبه‌های سر صحبت یا «اعترافات» تکمیل می‌شود که در آن شخصیت‌ها با گروه دوربین یک به یک گفتگو می‌کنند. پس از آنکه جان کرازینسکی از مکان‌های اسکرانتون برای تیتراژ اصلی فیلم‌برداری کرد، در شرکت‌ها و اداره‌های شهر اسکرانتون تحقیقاتی انجام داد.
گاهی، در برخی جاها دوربین در داستان نقش دارد و «به نوع خود یک شخصیت می‌شود.»... در چند قسمت ابتدایی، به نظر می‌آمد که گروه فیلمبردار به فیلمبرداری تنها در فضای اداره‌ای محدود شده‌است، اما به تدریج فیلمبرداران بیشتر و بیشتر به حریم شخصی شخصیت‌ها در خانه‌شان یا جاهای دیگر راه‌یابی می‌کند و همچنین روابطی که قرار است پنهان باشند را به بینندگان نشان می‌دهند. گفتگوهای پنهانی معمولاً از راه درها یا پنجره‌های نیمه‌باز فیلمبرداری می‌شوند. افزون بر این، شخصیت‌ها از میکروفون‌های یقه‌ای استفاده می‌کنند که توسط گروه فیلم‌برداری تهیه شده‌است و اجازه می‌دهد گفتگوهای پشت درهای بسته شنیده شود.
برای این که این مجموعه بیشتر حس مستند بگیرد، تولیدکنندگان رندال آینهورن، فیلمبردار مستندی را که پیش‌تر در سری تلویزیونی "بازمانده" فعالیت می‌کرد، استخدام کردند تا به مجموعه یک حس «سترگ و متلاطم» مانند یک مستند واقعی بدهد. با توجه به گفته مایکل شور، تهیه‌کنندگان بسیار بر اینکه مجموعه حالت مستندی داشته باشد حساس بودند. تهیه‌کنندگان برخی اوقات بحث‌های طولانی سر این که آیا این صحنه به عنوان مستند پذیرفته می‌شود داشتند. به‌طور مثال در فصل چهارم، در قسمت «آیا واضح بودم ؟»، در یک صحنه، مایکل دنبال راهی بود که به سرویس بهداشتی برود بدون اینکه با استنلی برخوردی داشته باشد. تهیه‌کنندگان سر اینکه آیا این صحنه در یک مستند پذیرفتنی بود گفتگو کردند و آینهورن خود کل راه صحنه را طی کرد تا بفهمند که آیا فیلمبردار می‌تواند در وقت به مکان برسد. با وجود سخت‌گیری‌های اولیه، مجموعه که جلوتر می‌رفت این موضوع کمی آسان‌تر گرفته شد. به‌طور مثال گروه فیلم‌برداری به جاهایی می‌رفت و کارهایی می‌کرد که یک گروه مستندسازی هرگز انجام نمی‌داد و این کار شیوه کمدی و فیلم‌نامه‌نویسی مجموعه را کمی تغییر داد. اما این امر توسط مورد انتقاد شدید بعضی از طرفداران سریال قرار گرفت.
زمانی که نوبت انتخاب موسیقی مجموعه شد، گرگ دنیلز چندین گزینه داشت، آهنگ‌هایی که از پیش قابل انتخاب بودند شامل «چیزهای بهتر» از کینکس، «شناور بمان» از مادست ماوس و «آقای بلو اسکای» از الکتریک لایت ارکسترا بود. چندین قطعه که داوطلبان در هنرآزمایی ارائه داده بودند نیز موجود بود. دنیلز تصمیم گرفت که تهیه‌کنندگان انتخاب موسیقی مجموعه را بر عهده بگیرند. بیشتر آن‌ها «آقای بلو اسکای» را انتخاب کردند اما بعدها مشخص شد این آهنگ از پیش در مجموعه تلویزیونی درام "لکس" استفاده شده بود. به این ترتیب، انتخاب نهایی، آهنگی بود که جی فرگوسون نوشته و اسکرانتونیز اجرا کرده بود.
این آهنگ برروی صحنه اصلی، پیش از آغاز قسمت پخش می‌شود. صحنه اصلی بخش‌هایی از اسکرانتون و فعالیت‌های مختلف توسط کارمندان است. برخی قسمت‌ها از نسخه کوتاه‌تر شده آن استفاده می‌کردند.. پس از فصل چهارم این آهنگ برروی تیتراژ پایانی هر قسمت پخش می‌شد که پیش از آن ساکت بود.. بخش‌هایی که از اسکرانتون در صحنه اصلی نشان داده می‌شوند، ساختمان‌ها و مکان‌های واقعی در اسکرانتون هستند که توسط جان کرازینسکی فیلم‌برداری شده‌است...
به علت اینکه این مجموعه مستندنما است و هیچ‌گونه خنده پس‌زمینه‌ای ندارد، بیشتر موسیقی‌هایی که در آن پخش می‌شود، نقلی است؛ یعنی درون خود مجموعه از طرف شخصیت‌ها، رادیو یا تلویزیون پخش می‌شود. در تیتراژهای پایانی و مونتاژها موسیقی‌هایی مانند «رقاص کوچک» از التون جان و «جزایر در بخار» از کنی راجرز و دالی پارتن پخش می‌شوند. دنیلز در این باره گفته‌است تا زمانی که از قبل در همان قسمت این موسیقی استفاده شده باشد، موسیقی فیلم حساب نمی‌شود.
گروه بازیگران اصلی "اداره"، نقش شخصیت‌هایی را بازی می‌کنند که در روایت این مجموعه اهمیت یکسانی دارند. بسیاری از شخصیت‌ها از نسخه اصلی بریتانیایی الهام گرفته شده‌اند.. و معمولاً نگرش‌ها و برداشت‌هایی مشابه با همتایان بریتانیایی خود دارند؛ با این تفاوت که متناسب‌تر با سلیقه آمریکایی طرح‌ریزی شده‌اند. این مجموعه به خاطر گروه بازیگر بزرگ خود شناخته شده‌است و بسیاری از بازیگران آن برای بداهه‌پردازی‌شان شناخته شده‌اند. استیو کرل نقش مایکل اسکات، مدیر شعبه اسکرانتون شرکت کاغذ داندر میفلین را ایفا می‌کند. این شخصیت که از دیوید برنت در نسخه بریتانیایی الهام گرفته شده‌است، یک شخصیت خوش‌فکر است که به نظر خودش، شوخی‌هایش به کسی آزار نمی‌رساند، اما اغلب دوستان و کارمندان خود را آزرده خاطر می‌کند و گاهی از این بابت توبیخ می‌شود. رین ویلسون نقش دوایت شروت را ایفا می‌کند که از گرث کینان در نسخه بریتانیایی الهام گرفته شده‌است. دوایت شروت یک دستیار مدیر شعبه است. این مقام را مایکل از خود ساخته‌است.The Man Behind "The Office's" Favorite Suck-Up, Dwight Schrute ABC News, retrieved January 27, 2008.. جان کرازینسکی نقش جیم هالپرت را بازی می‌کند؛ یک فروشنده که در فصل‌های بعدی به مقام‌های کمک مدیر و دستیار مدیر نیز می‌رسد. او معمولاً با کمک پم بیزلی با دوایت شوخی می‌کند و او را دست‌ می‌اندازد. جیم هالپرت از تیم کنتربری الهام گرفته شده‌است. در ابتدای مجموعه، او احساسات عاشقانه‌ای نسبت به پم، منشی اداره دارد که با یکی از کارمندان نامزد است."The Office" Transfers to a New Cubicle "The New York Times", March 20, 2005, retrieved January 28, 2008 پم، که بازیگرش جینا فیشر است، از دان تینزلی الهام گرفته‌شده‌است. او کمی خجالتی است، اما گاهی به جیم کمک می‌کند دوایت را دست بیندازد.An American-Style "Office" With a Boss From Heck "The New York Times", March 24, 2005, retrieved January 28, 2008 به گفته جان کرازینسکی، او در فصل هشتم نپذیرفت که صحنه‌ای را بازی کند که در آن، او به پم خیانت می‌کند. بی جی نواک نقش رایان هوارد، یک کارمند موقتی را بازی می‌کند که پس از فصل دوم به مقام نماینده فروش می‌رسد. او بعدها رئیس بخش شمال‌شرقی می‌شود اما فاش می‌شود آمار و اختراعات او کلاه‌برداری است و پس از آن دستگیر و اخراج می‌شود. او پس از آن در یک سالن بولینگ و به‌طور موقتی در شرکت کاغذ مایکل اسکات کار کرد. پس از این کار و حضور در دوره نوسازی، وی سرانجام به عنوان کارمند موقت در شعبه اسکرانتون بازگشت."Hawaii", "The Office" & "Lost in Space" Castings Variety, retrieved February 1, 2008
بخش حسابداران شامل انجلا مارتین (انجلا کینزی)، یک زن سرحال و قضاوت‌کننده که دوست دارد همه چیز را مرتب نگه دارد و مطمئن شود که موقعیت‌ها تا حد امکان حرفه‌ای باقی مانده‌است، کوین مالون (برایان بومگارتنر)، مردی دوست‌داشتنی اما کم‌حوصله است که از شوخ‌طبعی کودکانه لذت می‌برد و اغلب قمار می‌کند. اسکار مارتینز (اسکار نونز) مردی با فرهنگ و باهوش است اما، همجنس‌گرایی و هیسپانیک بودنش او را هدف شوخی‌های مایکل قرار می‌دهد. بقیه شخصیت‌ها عبارتند از: استنلی هادسون (لسلی دیوید بیکر) که کم حرف است و حوصله شوخی‌های مایکل دربارهٔ سیاه‌پوست بودنش و جلسه‌های زمان‌بر او را ندارد و وقت خود را با حل کردن جدول و سودوکو می‌گذراند، مسئول تضمین کیفیت با رفتارهای غیرعادی، کرید برتن (کرید برتن) که گذشته پر رمز و رازی دارد، فیلیس ونس (فیلیس اسمیت)، یک زن فروشنده خجالتی که بعدها با باب ونس (رابرت شفر)، مدیر شرکت یخچال‌سازی که اداره‌اش یک سالن با اداره داندر میفلین فاصله دارد ازدواج می‌کند، اندی برنارد، یک فروشنده از شعبه استمفورد، کنتیکت داندر میفلین که در فصل سوم به دنبال ادغام دو شعبه به اسکرانتون مهاجرت کرد، نماینده خدمات مشتری پرحرف، کلی کاپور (میندی کالینگ)، نماینده روابط شرکت الکلی و بددهن، مردیت پالمر (کیت فلانری)، نماینده منابع انسانی، توبی فلندرسون (پل لیبرشتاین)، که مایکل از او خوشش نمی‌آید و معمولاً با او شوخی‌های آزاردهنده می‌کند، سرکارگر انبار، دریل فیلبین (کریگ رابینسون)، یکی از کارکنان انبار و نامزد پیشین پم، روی اندرسون (دیوید دنمان)، که در فصل سوم به علت حمله فیزیکی به جیم اخراج شد و سرانجام مدیر فروش‌های منطقه‌ای، جن لوینسون (ملورا هاردین) که بعدتر معشوقه مایکل شد.
در اواخر فصل پنجم، ارین هنون (الی کمپر)، که برای مدت کوتاهی در شرکت کاغذ مایکل اسکات فعالیت می‌کرد، به عنوان منشی جدید جایگزین پم شد و پم پس از آن به جایگاه فروشندگی در داندر میفلین برگشت. در فصل چهارم، توبی فلندرسون اداره را ترک کرد و هالی فلکس (ایمی رایان) به عنوان جایگزین او در منابع انسانی بازگشت.. او و مایکل عاشق یکدیگر شدند.. جو بنت (کتی بیتس) نیز مدیرعامل شرکت سیبر بود که بعدتر شرکت داندر میفلین را خریداری نمود. گیب لوئیس (زک وودز) در اواسط فصل ششم به مجموعه آمد و به عنوان مدیر فروش‌های شعبه اسکرانتون فعالیت کرد. در فصل هفتم، یکی از دوستان جو بنت ، نلی برترام (کاترین تیت)، برای جایگاه مدیر منطقه‌ای جایگزین مایکل مصاحبه کرد و بعد از آنکه رابرت کالیفرنیا (جیمز اسپیدر) مدیرعامل شرکت سیبر شد و در غیبت اندی، نلی مدیرعامل منطقه‌ای شد. در فصل نهم، کلارک گرین (کلارک دوک) و پیت میلر (جیک لیسی) به عنوان نمایندگان جدید مشتریان وارد مجموعه شدند تا به شکایاتی که در دوران کِلی نادیده گرفته شد، رسیدگی کنند. کلارک بعداً به بخش فروش منتقل شد.
یک قسمت معمولی در این مجموعه حدود دقیقه است.Novak, B.J. (Actor/Writer). 2005. "The Alliance" [Commentary track], "The Office" Season One (U.S. /NBC Version) [DVD], Los Angeles, CA: Universal. طولانی‌ترین قسمت این فصل، قسمت آخر فصل دوم بود که ۴۰ دقیقه زمان برد. فصل سوم قسمت‌های گاه به گاه یک ساعته داشت (تقریباً ۴۲ دقیقه زمان پخش، همچنین برای نمایش به عنوان دو قسمت عادی جداگانه در تکرارها نیز استفاده می‌شد).
فصل یکم شامل ۶ قسمت است که از ۲۴ مارس ۲۰۰۵ تا ۲۶ آوریل ۲۰۰۵ پخش شد..
مجموعه با معرفی کردن داندر میفلین و کارمندانش توسط مایکل اسکات برای گروه فیلمبرداری و کارمند موقتی رایان هوارد آغاز می‌شود. تماشاگران متوجه می‌شوند که فروشنده جیم هالپرت به منشی پم بیزلی علاقه دارد. پم به او برای شوخی کردن با دوایت کمک می‌کند و با کارگر انبار طبقه پایین، روی اندرسون نامزد است. در سراسر اداره شایعاتی مبنی بر اینکه شرکت داندر میفلین قصد کوچک‌سازی شعبه اسکرانتون را دارد پخش می‌شود که منجر به اضطراب عمومی می‌شود. با این وجود، مایکل تصمیم می‌گیرد که واقعیت‌های این وضعیت را انکار کند یا کم‌اهمیت نگه دارد تا روحیه کارمندان حفظ شود.
فصل دوم که از ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۵ تا ۱۱ مه ۲۰۰۶ پخش شد، نخستین فصلی است که ۲۲ قسمت دارد و نخستین «ابر-قسمت» ۲۸ دقیقه‌ای در مجموعه را دارد..
بسیاری از کارگران در پس زمینه فصل اول به شخصیت‌های فرعی تبدیل می‌شوند و روابط عاشقانه بین برخی از آنها آغاز می‌شود. مایکل با رئیس خود، جن لوینسون رابطه برقرار می‌کند و سپس شب را با او می‌گذراند، اما با او رابطه جنسی برقرار نمی‌کند. دوایت شروت و انجلا مارتین با یکدیگر رابطه عاشقانه برقرار می‌کنند، اما آن را یک راز میان خودشان نگه می‌دارند. کلی به رایان علاقه‌مند می‌شود و پس از آن با یکدیگر قرار می‌گذارند. زمانی که روی روز عروسی با پم را در سفر قایق شرکتی مشخص می‌کند، جیم افسرده می‌شود و تصمیم می‌گیرد که به شعبه داندر میفلین در استمفورد، کنتیکت مهاجرت کند اما پیش از آن در قسمت آخر فصل دوم به پم می‌گوید که عاشق اوست. با وجود اینکه پم با روی نامزد کرده بود، این دو همدیگر را می‌بوسند و روز بعد جیم به استمفورد نقل مکان می‌کند. تهدید کوچک‌سازی شعبه همچنان در این فصل ادامه یافت.
فصل سوم که از ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ تا ۱۷ مه ۲۰۰۷ پخش شد، شامل ۲۵ قسمت است که از آن‌ها، ۱۷ قسمت نیم ساعته، ۴ قسمت چهل دقیقه‌ای و دو قسمت یک ساعته است..
این فصل با یک فلش‌بک کوتاه به قسمت پایانی فصل دوم، «شب کازینو» آغاز می‌شود. جیم برای مدت کوتاهی به شعبه استمفورد نقل مکان می‌کند و مدت کوتاهی پس از آن، شرکت دو شعبه استمفورد و اسکرانتون را با یکدیگر ادغام کرد. مایکل این ادغام را بسیار جدی می‌گیرد. کارمندان انتقالی جدید عبارت بودند از: فروشنده زن، کارن فیلیپلی، که جیم با او قرار عاشقانه می‌گذارد، فروشنده خشمگین و شوخ‌طبع، اندی برنارد و چندین کارمند دیگر که در قسمت‌های بعدی به دلایل مختلفی داندر میفلین را ترک می‌کنند. پم پس از به هم زدن نامزدی خود با روی، هم‌اکنون تنهاست و احساسات برطرف نشده جیم نسبت به او و رابطه جدیدش با کارن منجر به تنش میان این سه نفر می‌شود. در همین حین، روابط مایکل و جن بالا می‌گیرد و همین امر باعث می‌شود که آنها در هنگام کار رفتار نامنظمی داشته باشند. دوایت و آنجلا نیز رابطه مخفی خود را ادامه می‌دهند. در قسمت آخر این فصل، از مایکل، جیم و کارن برای یک شغل که معلوم می‌شود جایگاه جن است مصاحبه می‌شود. جن پس از آن به دلیل رفتار غیرحرفه‌ای اخراج می‌شود. به جیم شغل پیشنهاد می‌شود اما پشت صحنه آن را رد می‌کند، و پس از آن با کارن به هم می‌زند و از پم برای قرار درخواست می‌کند که او با خوشحالی می‌پذیرد. در صحنه پایانی، رایان شغل جن را به دست آورد.
ان‌بی‌سی برای این فصل ۳۰ قسمت نیم ساعته در دستور کار داده بود اما به علت اعتصاب ۲۰۰۷–۲۰۰۸ نویسندگان آمریکایی تنها توانست ۱۹ قسمت بسازد.Serpe, Gina. Strike Support: "Office", Stars Call In Sick. E! News, November 7, 2007. Retrieved on April 12, 2008.Carter, Bill. "No Pause Button: TV Studios and Writers Play Catch-Up After Strike. " "The New York Times", February 13, 2008 Retrieved on April 12, 2008. این فصل شامل ۹ قسمت نیم-ساعته و ۵ قسمت یک ساعته است که در برخی نسخه‌ها تقسیم می‌شود.
کارن پس از به هم زدن با جیم، اسکرانتون را ترک می‌کند و مدیر شعبه یوتیکا، نیویورک می‌شود. جن که هم‌اکنون دارای شغل آزاد است، خود با کسب و کار نوین شمع‌سازی‌اش به خانه مایکل نقل مکان می‌کند و تا به هم خوردن رابطه‌شان در شام خانه‌ای که با جیم، پم، اندی و انجلا در آنجا زندگی می‌کند. پس از آنکه دوایت با وجود داشتن قصد خوب و اتانازی، گربه انجلا را بدون اجازه او به قتل می‌رساند و انجلا رابطه‌اش را با دوایت به هم می‌زند و با اندی قرار می‌گذارد و دوایت پس از آن افسرده می‌شود. رایان در زندگی جدید شرکتی خود در شهر نیویورک، سعی در مدرن سازی داندر میفلین با راه‌اندازی یک وبگاه جدید برای فروش آنلاین دارد. او همچنین می‌فهمد که رئیس او، دیوید والاس، طرفدار جیم است، و بنابراین رایان تلاش می‌کند حرفه جیم را خرابکاری کند. به زودی رایان به دلیل گمراه کردن سهامداران و ارتکاب کلاهبرداری مربوط به شماره فروش‌های وبگاه دستگیر و اخراج شد. توبی اعلام می‌کند که قصد رفتن به کاستاریکا را دارد و به زودی با هالی فلکس جایگاهش عوض شد که به زودی او و مایکل عاشق یکدیگر می‌شوند. پم تصمیم می‌گیرد که علایق هنری خود را دنبال کند و برای یک دوره سه‌ماهه هنری در مؤسسه پرت در نیویورک پذیرفته می‌شود. در قسمت آخر فصل، جیم قصد خواستگاری از پم را داشت اما با خواستگاری اندی از انجلا تداخل پیدا می‌کند. پس از آن فیلیس انجلا و دوایت را در حال داشتن رابطه جنسی در اداره پیدا می‌کند.
فصل پنجم شامل ۲۸ ساعت و نیم زمان پخش است که به ۲۴ قسمت نیم ساعته و دو قسمت طولانی تقسیم شده‌است.
جیم از پم در یک ایستگاه بنزین میان راه اسکرانتون و نیویورک خواستگاری می‌کند و پم پاسخ مثبت می‌دهد. پم به‌طور کامل از نیویورک به اسکرانتون بر می‌گردد و جیم خانه پیشین والدین خود را خریده بود تا آن‌ها در آن زندگی کنند. رایان پس از آنکه تبرئه شد، موهای خود را رنگ می‌کند و مجبور به کار کردن در یک سالن بولینگ می‌شود. مایکل و هالی تا زمانی که هالی به شعبه نشوا، نیوهمپشایر منتقل می‌شود، با یکدیگر در رابطه بودند. زمانی که اندی از رابطه مخفی انجلا و دوایت با خبر می‌شود، هم دوایت و هم اندی او را ترک می‌کنند. معاون مدیریت جدید، چارلز ماینر یک سبک مدیریتی سخت را بر شعبه پیاده می‌کند که باعث می‌شود مایکل در اعتراض به آن استعفا بدهد. مایکل پس از آن شرکت کاغذ مایکل اسکات را در همان ساختمان مشترک با داندر میفلین همراه با پم و رایان بازگشایی می‌کند. هرچند که روش کسب و کاری آن ناپایدار است، اما تهدید خطرناکی برای منافع داندر میفلین بود. پس از آنکه داندر میفلین شرکت کاغذ مایکل اسکات را خریداری کرد، پم به عنوان یک فروشنده و رایان به عنوان یک کارمند موقتی برگشتند. در غیبت پم، ارین هنون به عنوان منشی جدید اداره انتخاب شد. این فصل با مشخص شدن حامله بودن پم به پایان می‌رسد.
فصل ششم شامل ۲۶ ساعت زمان پخش است که به ۲۲ قسمت نیم ساعته و ۲ قسمت یک ساعته تقسیم شده‌است.
جیم و پم ازدواج می‌کنند و فرزندی به نام سیسیلیا ماری هالپرت به دنیا می‌آورند. در همین حال، اندی و ارین در همین حال، اندی و ارین علاقه متقابل خود را به یکدیگر نشان می‌دهند، اما متوجه می‌شوند که بی‌دست و پا بودن ذاتی آنها مانع تلاش او برای درخواست از او برای قرار می‌شود. جیم به عنوان کمک مدیر ارتقاء میابد. شایعاتی به عنوان ورشکستگی داندر میفلین سراسر شرکت پخش می‌شود و در کریسمس دیوید والاس اعلام کرد که داندر میفلین قرار است توسط شرکت سیبر، یک شرکت پرینتر فروشی خریداری شود. هرچند که مدیرعاملان شرکت، مانند دیوید والاس و دیگران از مقامشان پاکسازی می‌شوند، اما شعبه اسکرانتون داندر میفلین به علت موفقیت‌هایی که داشته‌است باقی می‌ماند. مایکل اسکات هم‌اکنون بالاترین مقام در شرکت داندر میفلین را دارد. در قسمت آخر، دوایت محوطه ساختمان اداره را می‌خرد. مایکل می‌پذیرد که دربارهٔ پرینترهای خراب به مطبوعات اعلامیه دهد. زمانی که مدیرعامل شرکت، جو بنت از او می‌پرسد چگونه لطفش را می‌تواند جبران کند مایکل از او درخواست می‌کند هالی را به شعبه اسکرانتون برگرداند.
فصل هفتم شامل ۲۶ ساعت است که به ۲۱ قسمت نیم ساعته، یک قسمت «بسیار بزرگ» و دو قسمت یک ساعته تقسیم شده‌است.
این فصل آخرین نقش‌پردازی استیو کرل در مجموعه "اداره" بود و ان‌بی‌سی قرارداد را تمدید نکرد. با آغاز این فصل، زک وودز، که نقش گیب لوئیس را بازی می‌کند به یک بازیگر ماندگار در مجموعه تبدیل شد. ارین و گیب یک رابطه نو را آغاز می‌کنند که باعث ناراحتی اندی شد و اندی تلاش می‌کند توجه ارین را دوباره پس بگیرد. هالی، معشوقه پیشین مایکل به اسکرانتون بر می‌گردد تا جای خالی توبی، که در هیئت داوران پرونده «قاتل اسکرانتون» مشغول است را بگیرد. مایکل و هالی به مرور زمان رابطه‌شان را دوباره از سر می‌گیرند. پس از آنکه هردو نامزد کردند، مایکل اعلام کرد که همراه با هالی اسکرانتون را ترک می‌کند و به کلرادو می‌رود تا از والدین هالی حمایت کند. جیم و پم با والدین بودن سازگار می‌شوند، انجلا با نماینده مجلس سنای پنسیلوانیا، رابرت لیپتون آغاز به قرار گذاشتن می‌کند و در قسمت آخر فصل هفت پشت صحنه نامزد می‌کنند. پس از آنکه جایگزین مایکل، دی‌انجلو (ویل فرل) سرکار به شدت آسیب مغزی می‌بیند، جو بنت مدیرعامل دستور ساخت یک کمیته جستجو برای یک مدیر شعبه جدید برای اسکرانتون را می‌دهد. در همین حال، دوایت شروت و پس از آن کرید برتون جایگاه مدیر شعبه را به دست می‌آورند.
فصل هشتم شامل ۲۴ قسمت است.
جیمز اسپیدر به عنوان نقش رابرت کالیفرنیا، مدیرعامل جدید سیبر و داندر میفلین به گروه بازیگری می‌پیوندد. پس از آن اندی به عنوان مدیر شعبه اسکرانتون انتخاب می‌شود و تلاش می‌کند با سخت کار کردن توجه رابرت را به خود جلب کند و از دوایت می‌خواهد که دستیار او شود. جیم و پم منتظر به دنیا آمدن فرزند دومشان، فیلیپ هستند. حامله بودن در مجموعه این گونه بود تا با حاملگی جینا فیشر تداخل پیدا نکند. انجلا همچنین حامله است، و منتظر فرزند خود از سناتور لیپتون (هرچند تضمین شده‌است که دوایت شروت پدر بیولوژیکی است) که همچنین فیلیپ نام دارد است. دریل به کارگر زن جدید در انبار، ول علاقه‌مند شده‌است. از دوایت خواسته می‌شود که همراه با جیم، رایان، استنلی، ارین و کارمند موقتی اداره، کتی به تالاهاسی، فلوریدا بیاید تا به مدیر پروژه‌های ویژه سیبر، نلی برترام (کاترین تیت) برای راه‌اندازی فروشگاه‌های سیبر کمک کند. کتی همچنین به دلایل خاصی به این سفر آمد، او قصد اغوا کردن جیم را داشت که شکست خورد. رابرت پس از مدتی پروژه فروشگاه سیبر را تعطیل می‌کند. ارین تصمیم می‌گیرد که در فلوریدا باقی بماند و کمک حال یک زن مسن باشد. اندی به فلوریدا می‌رود تا ارین را قانع کند که برگردد و در غیاب اندی، نلی مقام مدیر شعبه‌ای اسکرانتون را از اندی می‌دزدد. رابرت به اندی می‌گوید که او به مقام فروشندگی برگشته است، اما اندی این موضوع را نپذیرفت و همین باعث اخراج شدن او شد. اندی، دیوید والاس، مدیرعامل پیشین داندر میفلین را راضی می‌کند که داندر میفلین را دوباره بخرد و باعث شد که سیبر کاملاً از دور خارج شود و اندی دوباره مدیر شعبه‌ای اسکرانتون شد.
فصل پایانی ۲۵ قسمت دارد.
اندی که از آموزش مدیری برگشته بود، به شخصیت متکبر اولیه خود بازمی‌گردد و برای ۳ ماه اداره و ارین را ترک می‌کند و پس از متلاشی شدن روابط والدینش همراه برادرش به یک سفر دریایی در کارائیب می‌رود. در غیبت اندی، ارین با خدمات مشتریان جدید، پیت آغاز به قرار گذاشتن می‌کند که همراه با خدمات مشتریان دیگر، کلارک، جایگزین کلی شدند که همراه با همسرش به اوهایو مهاجرت کردند. رایان همچنین به دلایل «نامربوطی» به اوهایو مهاجرت کرد. در همین حال، جیم یک فرصت شغلی بسیار مناسب در فیلادلفیا از طرف یک دوست دانشگاهی قدیمی در شرکت نوپایی به نام «اتلید» پیدا می‌کند. دریل هم همچنین به این شرکت می‌پیوندند، اما فاصله طولانی با اسکرانتون و زمان‌بر بودن آن روابط جیم و پم را مخدوش می‌کند. همسر انجلا، سناتور با اسکار یک رابطه مخفی دارد و انجلا از این موضوع بسیار شاکی است. او همچنین باید با دوایت، که مزرعه چغندر خانوادگی را به ارث برده‌است سر و کله بزند. دوایت پس از آنکه اندی شغلش را برای رسیدن به اهداف هنری خود رها می‌کند، مدیر شعبه اسکرانتون می‌شود. اندی که به دنبال اهداف هود رفته بود، آبروی خود را در یک مسابقه امریکن آیدل-مانند با خوانندگی آکاپلا می‌برد و به زودی تبدیل به یک میم اینترنتی می‌شود. دوایت بعدتر جیم را کمک مدیر شعبه می‌کند و به‌طور رسمی درگیری‌های این دو نفر از بین می‌رود.
پس از آشتی جیم و پم، جیم تصمیم می‌گیرد در اسکرانتون باقی بماند. دوایت عشقش به انجلا را اعتراف می‌کند و این دو پس از مدتی با هم ازدواج می‌کنند. در قسمت آخر مجموعه، که در داستان یک سال پس از به پایان رسیدن مستندسازی است، کارمندان برای عروسی دوایت و انجلا دوباره کنار هم جمع می‌شوند. در این عروسی، مایکل به عنوان ساقدوش دوایت به مجموعه بر می‌گردد. رایان و کلی با هم فرار می‌کنند، نلی در لهستان زندگی می‌کند و نوزادی که رایان رها کرد را به سرپرستی می‌گیرد، ارین با والدین خود ملاقات می‌کند، اندی در دانشگاه کرنل در یک شغل پذیرفته می‌شود، استنلی در فلوریدا دوران بازنشستگی خود را می‌گذراند، کوین و توبی هردو اخراج می‌شوند، و کوین بعدتر یک مغازه مشروب فروشی در شهر می‌خرد. توبی به نیویورک مهاجرت می‌کند تا یک نویسنده شناخته‌شده شود و اسکار برای مقام سنای پنسیلوانیا نامزد می‌شود. جیم و پم، همراه به دریل به آستین در تگزاس مهاجرت می‌کنند تا شعبه جدیدی از شرکت «اتلیپ» (اتلید پیشین) را باز کنند و کرید به خاطر جرایم زیادی که انجام داده بود دستگیر می‌شود.
مجموعه "اداره" با استیپلز و شرکت بسته‌بند المپی قرارداد بازاریابی محصول دارد. همچنین در برخی از دیالوگ‌ها یا صحنه‌ها به برندهایی مانند سندالز ریزوترز، اچ‌پی، اپل، گیتوی و مجموعه "ندای وظیفه" اثر اکتیویژن اشاره مستقیم شده‌است. در قسمت «ادغام»، کوین مالون از یک دستگاه کاغذ خرد کن برند استیپلز برای خرد کردن یک سی‌دی-آر برند استیپلز و چیزهای دیگری مانند یک سالاد استفاده کرد. همانند اچ‌پی، سیسکو سیستمز تأمین کننده تجهیزات شبکه و تلفن، هزینه گمارش محصول‌ها را پرداخت می‌کند که می‌توان آن را در عکس‌های نزدیک از تلفن‌های آی‌پی سیسکو مشاهده کرد. برخی از محصولات دارای برچسب‌های برندی تجاری افزوده‌شده هستند؛ به‌طور مثال در فصل ششم روی میز توبی یک پرینتر اچ‌پی بود که دارای برچسب بود و به‌طور کوچک‌تری در تلفن‌های سیسکو نیز از برچسب استفاده شده بود. در قسمت راز، مایکل جیم را به رستوران هوترس می‌برد تا با او دربارهٔ احساساتش با پم صحبت کند.
بسیاری از برندها و کالاهای قرار داده شده در مجموعه بخشی از قراردادها نیستند، بلکه توسط نویسندگان به عنوان کالایی که شخصیت‌ها برای ایجاد واقع‌گرایی تحت عنوان یک مستند استفاده می‌کنند، استفاده می‌شوند. از رستوران چیلیز برای فیلم‌برداری قسمت‌های «داندی‌ها» و «مشتری» استفاده شده بود، زیرا نویسندگان باور داشتند که این رستوران برای یک شام کسب و کاری و مهمانی شرکتی انتخاب واقعی‌ای بود."The Dundies" [Commentary track], "The Office" Season Two (US/NBC Version) [DVD], 2006, Los Angeles, CA: Universal."The Client" [commentary track], "The Office" Season Two (US/NBC Version) [DVD], 2006, Los Angeles, CA: Universal تولیدکنندگان این نمایش اگرچه صریحاً قصد گمارش محصولی نداشتند، اما باید پیش از فیلمبرداری از چیلیز اجازه نهایی را می‌گرفتند. همین باعث شد که صحنه‌ای از «داندی‌ها» به سرعت بازنویسی شود زیرا که این رستوران زنجیره‌ای به نسخهٔ اصلی اعتراض کرد. اپل بیش از ۴ دقیقه تبلیغات گرفت، که در قسمت «مهمانی کریسمس»، زمانی که همه دنبال گرفتن جایزه آی‌پاد بودند، ساخته و پخش شد. در فصل ۴ به وبگاه مشاور سفر اشاره شد و جیم و پم پس از اقامت در مزرعه تفریحی دوایت به آن امتیاز مثبت دادند. حضور داشتن "زندگی دوم" در قسمت «تبلیغ محلی» یکی از ده گمارش محصول برتر در سال ۲۰۰۷ شمارده شده‌است.
پیش از پخش مجموعه، ریکی جرویز اظهار داشت که از طرف بینندگان یک احساس تردید خاص وجود داشت.Wolk, Josh. ""The Office" bosses on bringing the Brit hit to NBC ," "Entertainment Weekly", March 14, 2005. Retrieved on April 12, 2008. فصل یکم "اداره" با بازخوردهای گوناگونی روبرو شد و برخی از منتقدان آن را با مجموعه کوتاه "زوج‌بندی" مقایسه کردند. اخبار روزانه نیویورک آن را «رقیق و شفاف اما دارای کمی آلودگی» و یواس‌ای تودی آن را «یک تقلید پذیرفتنی از نسخه بریتانیایی» توصیف کرد.Timms, Dominic. U.S. version of "The Office" scores ratings victory. "Guardian Unlimited", March 29, 2005. Retrieved on April 12, 2008. وبگاه گاردین از نداشتن ابتکار و اصالت شدیداً انتقاد کرد و اظهار داشت که «به نظر می‌رسد که استیو کرل سخت تلاش می‌کند تا شخصیت خود را بسازد …، اما اکنون او یک تقلید کم‌رنگ است. شاید جلوتر که او از ساخته جرویز و مرچنت دورتر شود، شخصیت خود را بتواند تشکیل دهد.»Wollaston, Sam. You just can't get the staff. "Guardian Unlimited", June 15, 2005. Retrieved on April 12, 2008. تام شیلز ، منتقد واشینگتن پست اظهار داشت که فصل یکم این مجموعه مشمولِ «به هم ریختگی‌ای که مجموعه زوج‌بندی داشت، نیست اما کیفیت مجموعه اصلی باعث می‌شود بازسازی آن کم‌رنگ به نظر برسد، مانند زمانی که دستگاه کپی در شرف بیرون دادن است.»
از فصل دوم استقبال بیشتری شد و بسیاری آن را ستودند. جیمز پونیووزیک، منتقد مجله تایم دربارهٔ آن اظهار داشت که «گرگ دنیلز، تهیه‌کننده، یک تفسیر از نسخه بریتانیایی ایجاد کرد؛ نه یک کپی. این تفسیر به‌طور واضح کنوانسیون‌های کاری آمریکایی را با لحنی هجوآمیزتر و کمتر آزاردهنده به همراه دارد. رئیس تازه با رئیس پیشین تفاوت دارد و این به نظر من خوب است.»Poniewozik, James. "Best of 2005: Television. " "Time", December 6, 2005. Retrieved on April 12, 2008. او پس از ناوبر فضایی گالاکتیکا آن را بهترین مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۶ خواند. نویسنده انترتینمنت ویکلی، مارک هریس یک هفته پس از آن، اظهار داشت «با سپاس از استیو کرل و یک گروه بازیگری نیرومند و مستحکم و فیلمنامه‌ای که شرکت‌های آمریکایی پوچ را به خوبی به رخ کشید، این اقتباس کاری که تقریباً نشدنی بود را انجام داد و با توجه به شرایط خود، اثر ریکی جرویز را گرامی می‌دارد.»Harris, Mark."2005's 10 Best Shows. " "Entertainment Weekly", December 22, 2005. Retrieved on April 12, 2008. منتقد ای. وی. کلاب، نظرات خود را دربارهٔ پیشرفت این مجموعه چنین بیان کرد: «پس از یک آغاز سخت، "اداره" بی‌اندازه پیشرفت کرد و به سرعت به یکی از خنده‌دارترین مجموعه‌های تلویزیون تبدیل شد. انتخاب استیو کرل در نقشی که ریکی جرویز پیش از آن بازی کرده بود یک کار بسیار درست بود. "اداره" یک ناهنجاری عجیب دارد؛ از طرفی بازسازی یک مجموعه کلاسیک است که هویت خود را حفظ می‌کند و از طرفی برای خود هویت قوی‌ای می‌تراشد.»Rabin, Nathan. "Inventory: Eight Sure-Fire Fiascoes That Unexpectedly Succeeded. " "The A.V. Club", March 29, 2006. Retrieved on April 12, 2008.
این مجموعه در چندین فهرست برتر مجموعه‌های تلویزیونی قرار گرفته‌است؛ از جمله این که رتبه #۶۱ را در فهرست رتبه‌بندی انترتینمنت ویکلی به دست آورده‌است. منتقد تایم، جیمز پونیووزیک آن را دومین مجموعه تلویزیونی برتر سال ۲۰۰۶، و ششمین مجموعه برتر سال ۲۰۰۷ که برگشت خوبی داشتند، خواند.Poniewozik, James. Top 10 Returning TV Series. "Time". Retrieved on April 12, 2008. او همچنین "اداره" را جزو «۱۰۰ تا از بهترین مجموعه‌های تلویزیونی تاریخ» قرار داد. این مجموعه توسط بادی‌تیوی بهترین مجموعه سال ۲۰۰۶ خوانده شده‌است. همچنین مجله پیست آن را بهترین مجموعه کمدی موقعیت سال ۲۰۱۰ معرفی کرده‌است. در سال ۲۰۱۳ انجمن نویسندگان آمریکا "اداره" را در رتبه #۶۶ در فهرست «۱۰۱ فیلمنامه تلویزیونی برتر» قرار داد. در سال ۲۰۱۶، مجله "رولینگ استون"، "اداره" را به فهرست ۱۰۰ مجموعه تلویزیونی برتر تاریخ افزود. در سال ۲۰۱۹، این مجموعه رتبه ۳۲ را در فهرست ۱۰۰ مجموعه برتر سده بیست و یکم توسط گاردین به دست آورد.
این مجموعه با سری کمیکی "دیلبرت" شباهت‌های بسیار زیادی دارد؛ هردو مجموعه داستان‌های کارمندان با بالاسری‌هایشان را شرح می‌دهند. جان اسپکتور، مدیرعامل هیئت کنفرانس، اظهار داشت که هردوی آن‌ها نشان می‌دهند که یک رهبر چه تأثیراتی می‌تواند داشته باشد. تهیه‌کننده "دیلبرت"، اسکات آدامز به شباهت‌های "اداره" و "دیلبرت" اشاره می‌کند و اظهار می‌دارد که: «درسی که می‌توانیم از "دیلبرت" و "اداره" بگیریم این است که مردم ناکارآمد هستند و هرکاری انجام بدهی این حقیقت تغییر نمی‌کند.» یک گروه کارگری آن را ستودند؛ چون در قسمت «دختران و پسران» اتحادشکنی را شفاف به نمایش کشید. متاکریتیک، یک وبگاه نقد، فقط فصل‌های یکم، سوم، ششم و فصل نهم (پایانی) را نمره‌دهی کرد؛ اما به همان فصل‌ها بازخوردهای خوبی داده بود و به ترتیب به آن‌ها نمره‌های ۶۱، ۸۵، ۷۸ و ۶۴ از ۱۰۰ را داد. بعدها متاکریتیک "اداره" را به عنوان سیزدهمین مجموعه اشاره شده در فهرست‌های برتر خواند.
از فصل‌های پایانی به علت کاهش کیفیت انتقاد شد. از فصل ششم به علت نبود داستان و وصلت میان شخصیت‌ها، به ویژه جیم و پم، انتقادهای شدیدی صورت گرفت. سازنده "اداره"، ریکی جرویز در وبگاه خود دربارهٔ قسمت «کمیته جستجو» و به ویژه حضور مهمانی وارن بافت اظهار داشت که: «اگر می‌خواهی یک ریسک کنی، یک ریسک بسیار بزرگ کن» و آن را به یک قسمت در مجموعه دیگر خود "سیاهی‌لشکر" که کریس مارتین به عنوان بازیگر مهمان حضور داشت مقایسه کرد. برخی از منتقدان باور داشتند که مجموعه باید پس از رفتن استیو کرل به پایان می‌رسید. در یک مصاحبه در ردیت، رین ویلسون اظهار داشت که او احساس می‌کند که فصل هشتم یک سری اشتباهات «خلاقانه» داشته‌است؛ مانند جدال میان جیمز اسپیدر و اد هلمز، که او آن را کمی «تاریک» توصیف کرد و باور داشت که مجموعه می‌توانست به سوی یک «رابطه روشن‌تر و دوستانه‌تری» برود. علی‌رغم این، چندین قسمت بودند که منتقدان آن را ستودند، مانند «نیاگارا»، «حراج وسایل خانه»For various reviews, see:
"اداره" برای ۴۲ جایزه امی ساعات پربیننده نامزد شد و ۵ جایزه کسب کرد. این مجموعه در فصل ۲ یک جایزه امی ساعات پربیننده برای مجموعه کمدی، یک جایزه امی ساعات پربیننده برای نویسندگی مجموعه کمدی (به خاطر نویسندگی گرگ دنیلز در «شکار جادوگر گی»)، یک جایزه امی ساعات پربیننده برای کارگردانی مجموعه کمدی (جفری بلیتز در «تسکین استرس») و یک جایزه امی ساعات پربیننده برای تدوین تک‌دوربینی مجموعه کمدی (دیوید راجرز و کلیر اسکانلون در «پایان») کسب کرده‌است. بسیاری از اعضای گروه بازیگری از اینکه استیو کرل یک جایزه امی برای نقش‌آفرینی در نقش مایکل اسکات نبرده‌است خشمگین شدند. با این وجود، استیو کرل جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر در یک مجموعه تلویزیونی – کمدی یا موزیکال را در سال ۲۰۰۶ برده‌است. این مجموعه توسط انستیتوی فیلم آمریکایی در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ بهترین مجموعه تلویزیونی نامیده شده‌است. این مجموعه همچنین دو جایزه انجمن بازیگران فیلم به خاطر جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگر در یک مجموعه کمدی در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و یک جایزه پیبادی در سال ۲۰۰۶ برده‌است.