moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در سال ۲۰۰۱، باربارا کرب، قاضی دادگاه منطقه‌ای فدرال دستور داد تا اسکارور و حدود ۴۰ نفر دیگر از سایر زندانیان مبتلا به بیماری‌های روانی جدی از مجموعهٔ ویسکانسین به جای دیگری منتقل شوند. اسکارور پس از آن به مرکز اصلاح و تربیت صدساله در کلرادو منتقل شد.
در سال ۲۰۰۵، اسکارور یک شکایت حقوق مدنی فدرال علیه مقامات مرکز برنامهٔ ایمن‌سازی ویسکانسین ارائه کرد و در آن استدلال کرد که بر خلاف حقوق قانونی خود، تحت مجازات ظالمانه و غیرعادی قرار گرفته‌است. یک قاضی دادگاه منطقه‌ای شکایت علیه چند نفر از متهمان را رد کرد و حکم داد که اقدامات بقیهٔ مقامات نمی‌تواند غیرقانونی تلقی شود. اعتراض اسکارور به این تصمیم در سال ۲۰۰۶ نیز موفقیت‌آمیز نبود. اسکارور بعداً اظهار داشت که در نتیجهٔ قتل دامر و اندرسون، برای ۱۶ سال در سلول انفرادی بوده‌است.
در سال ۲۰۱۲، شخصی به نمایندگی از اسکارور اعلام کرد که او قصد دارد کتابی کامل دربارهٔ قتل دامر بنویسد.
باشگاه ورزشی مورانبونگ () یک باشگاه ورزشی در پیونگ‌یانگ،http://www.kcckp.net/ko/periodic/korea/index.php?contents+1256+2006-01+47+17 کره شمالی است که در سال ۱۹۹۷ تاسیس شده‌است.
جاناتان آمون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-20 soccer team و ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
آنتونی آمپایپیتاکوونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تایلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، و باشگاه فوتبال بانکوک یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-17 soccer team و تایلند بازی کرده‌است.
جلیل انیبابا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نشویل، باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس‌سیتی، باشگاه فوتبال هیوستون دینامو، باشگاه فوتبال نیوانگلند رولوشن، باشگاه فوتبال سیاتل ساندرز، و باشگاه فوتبال شیکاگو فایر اشاره کرد.
برایان سیلوستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس و فیلادلفیا یونیون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States men's national under-20 soccer team و هائیتی بازی کرده‌است.
متیو بالدیسیمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national under-17 soccer team بازی کرده‌است.
جیراوات ماکاروم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تایلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پلیس ترو، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، و باشگاه فوتبال پورت اف‌سی اشاره کرد.
آلن مارسینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پائوک و باشگاه فوتبال مونترال اشاره کرد.
بن لاندگارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جبریل بواکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
جاستین بیلیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
بن مک‌کندری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national under-20 soccer team, Canada men's national under-23 soccer team، و کانادا بازی کرده‌است.
موزی گیوریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلیتوود تاون و باشگاه فوتبال ان‌ئی‌سی نایمخن اشاره کرد.
مارکوس نونیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
کریس پوزنیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورنتو، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز، باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس، باشگاه فوتبال چیواس یواس‌ای، و باشگاه فوتبال برینا اشاره کرد.
جان وولینیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لس آنجلس گلکسی، باشگاه فوتبال کلمبوس کرو، باشگاه فوتبال نیوانگلند رولوشن، باشگاه فوتبال شیکاگو فایر، و باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد.
بردلی بالادز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اف‌سی دالاس و باشگاه فوتبال فینیکس رایزینگ اشاره کرد.
رابرت بوسکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
شورای عالی قرقیزستان پارلمان جمهوری قرقیزی می‌باشد و دارای نظام تک‌مجلسی است. این شورا تا سال ۱۹۹۱ با عنوان شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی شناخته می‌شد.
این مجلس دارای ۹۰ کرسی نمایندگی می‌باشد که اعضای آن به دو روش رأی‌گیری نسبی با لیست حزبی و رأی‌گیری نخست‌گزینی برای یک دوره ۵ سال انتخاب می‌شوند.
این نهاد قانونگذار در دوران حاکمیت شوروی بر قرقیزستان با عنوان شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان شوروی شناخته می‌شد.
از سال ۱۹۹۱ زمانی که قرقیزستان از اتحاد جماهیر شوروی استقلال یافت تا اکتبر ۲۰۰۷ که قانون اساسی با همه‌پرسی تغییر کرد، شورای عالی متشکل از مجلس قانونگذاری و مجلس نمایندگان مردمی با ۶۰ و ۴۵ عضو بود. اعضای هر دو مجلس برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شدند. در مجلس نمایندگان مردمی، همه ۴۵ عضو در حوزه‌های انتخابیه تک‌کرسی انتخاب و در مجلس مقننه، ۴۵ نماینده در حوزه‌های تک‌کرسی و ۱۵ نفر از طریق لیست‌های حزبی انتخاب می‌شدند.
از اکتبر ۲۰۰۷، شورای عالی یک نهاد دادگذاری تک‌مجلسی شد. مجلس در ابتدا از ۹۰ عضو تشکیل می‌شد اما زمانی که در سال ۲۰۱۰ رئیس‌جمهور قربان‌بیگ باقی‌یف پس از شورش ها برکنار شد، قانون اساسی جدیدی تصویب شد که تعداد اعضا را به ۱۲۰ افزایش داد. همینطور احزاب به منظور جلوگیری از تمرکز قدرت به ۶۵ کرسی محدود شدند.
رأی‌گیری در مورد اصلاح قانون اساسی تعداد کرسی‌های پارلمان را ۲۵ درصد کاهش داد و در نتیجه به ۹۰ کرسی بازگشت.
از مجموع ۹۰ کرسی شورای عالی، ۵۴ کرسی در یک حوزه انتخابیه سراسری و ۳۶ کرسی در حوزه‌های تک‌کرسی با نمایندگان نسبی انتخاب می‌شوند. برای به دست آوردن کرسی‌ها، احزاب باید از آستانه انتخابات سراسری ۵ درصد از آرای داده شده عبور کنند و حداقل ۰.۵ درصد از آرا را در هر یک از هفت منطقه کسب کنند. لیست‌ها باز هستند و رای دهندگان می‌توانند یک رای ترجیحی بدهند. همچنین هیچ حزبی مجاز نیست بیش از نیمی از کرسی‌های متناسب را به خود اختصاص دهد.https://shailoo.gov.kg/kg/news/5988/
لیست احزاب باید حداقل ۳۰ درصد از نامزدهای هر جنسیت را داشته باشد و هر چهارمین نامزد باید از جنسیت متفاوت باشد. همچنین لازم است هر لیست حداقل ۱۵ درصد از نامزدها را از اقلیت‌های قومی و ۱۵ درصد افراد زیر ۳۵ سال و همچنین حداقل دو نامزد دارای معلولیت داشته باشد.
باسل جرادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیلستروم، باشگاه فوتبال نورشلان، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، و باشگاه فوتبال آپولون لیماسول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Denmark national under-16 football team, Denmark national under-17 football team, Denmark national under-18 football team, Denmark national under-19 football team, Denmark national under-20 football team، زیر ۲۱ سال دانمارک، و لبنان بازی کرده‌است.
داستلی مولدر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اکسلسیور، باشگاه فوتبال ناک بردا، باشگاه فوتبال والویک، باشگاه فوتبال آپولون لیماسول، و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
پاسکال گرگور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Denmark national under-20 football team، زیر ۲۱ سال دانمارک، و زیر ۲۱ سال دانمارک بازی کرده‌است.
مارین ووچمیلوویچ گرگیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
پاتریس برنیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال نورشلان، باشگاه فوتبال ترومسو، و باشگاه فوتبال مونترال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national youth soccer teams، و Canada men's national under-20 soccer team, Canada men's national youth soccer teams، و کانادا بازی کرده‌است.
فیلیپ لونچاریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو، باشگاه فوتبال اوسیک، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه ورزشی گاز متان مدیاش، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال ترومسو، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Croatia national under-17 football team, Croatia national under-17 football team, Croatia national under-18 football team, Croatia national under-19 football team، زیر ۲۰ سال کرواسی، و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
دارکو ساویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد.
ایوان استوانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کرواسی است.
میخاو چرنتسکی (؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۷۸) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "محکوم"، "خون از خون"، "۲۵ سال بی‌گناهی"، "نشانه‌ها"، "لندنی‌ها"، "پزشکان"، "کلبه جنگلی"، "تشخیص"، "دختران جنگ"، "کورشده از نور"، "دوستان"، "مجرد"، "ع چون عشق"، "دوران افتخار"، "قانون حقیقی"، "عشق اول"، "دهن‌به‌دهن"، "خانه کشیش"، "پدر متیو"، "کارآگاهان جنایی"، "در خوشی و سختی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، ""، ""، "ورشو ۴۴" و "سیاره مجرد" اشاره نمود.
بوژیدار کالمت (؛ زادهٔ ) سیاستمدار کروات و عضو حزب اتحاد دموکراتیک کرواسی (HDZ) است. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ در دولت کرواسی به عنوان وزیر دریا، حمل و نقل و زیرساخت‌های کرواسی در زمان نخست وزیران ایوو سانادر و جادرانکا کوسور بوده‌است.
ادموند اشتویبر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، وکیل، و حقوقدان اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است. ادموند رودیگر استویبر بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷ به‌عنوان شانزدهمین وزیر رئیس‌جمهور ایالت باواریا و بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ رئیس اتحادیه سوسیال مسیحی (CSU) بود.
ایوان راملجاک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کرواسی است.
جیمز وودارد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کریستین چارلز برنس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارستن سیلینگ (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، اقتصاددان، و سندیکاچی اهل آلمان است. سیلینگ از حزب سوسیال دموکرات (SPD) است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس مجلس سنا و شهردار برمن خدمت کرده‌است. جانشین او آندریاس بوونشولته است.
کایل ویور (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آستین توروس، اکلاهما سیتی تاندر، یوتا جاز، و آلبا برلین اشاره کرد.
ادوارد لینتنر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده‌است. ادوارد لینتنر از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ وزیر امور خارجه پارلمانی و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ او افسر مبارزه با مواد مخدر در دولت فدرال بود.
مائودو لو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل آلمان است.
توماس ولدتنسا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا است.
جیسون گرنجر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آلبا برلین، باشگاه ورزشی افس پیلسن، باشگاه بسکتبال مالاگا، و باشگاه بسکتبال ساسکی باسکونیا اشاره کرد.
ادوارد آدام دیویس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ممفیس گریزلیز، پورتلند تریل بلیزرز، لس آنجلس لیکرز، تورنتو رپترز، و بروکلین نتس اشاره کرد.
مایکل جنکینز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کایل ویلتجر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کاناریاس، هیوستون راکتس، باشگاه بسکتبال المپیاکوس، بسکتبال مردان کنتاکی وایلدکتز، و باشگاه بسکتبال مالاگا اشاره کرد.
نینا شیر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و مؤلف (پدیدآور) اهل آلمان است. او وکیل و سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات (SPD) است که از سال ۲۰۱۳ عضو بوندستاگ است. علایق سیاسی او شامل سیاست انرژی و تغییرات آب و هوایی است. در سال ۲۰۱۹، شیر نامزد ناموفق در انتخابات رهبری حزب سوسیال دموکرات آلمان در سال ۲۰۱۹، به همراهی کارل لاوترباخ بود. پدر او هرمان شیر همچنین یکی از اعضای بوندستاگ حزب سوسیال دموکرات بود.
آندریاس شوئر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان است. آندریاس فرانتس شوئر از حزب اتحادیه سوسیال مسیحی (CSU) است. وی از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ وزیر حمل و نقل و زیرساخت دیجیتال فدرال در کابینه مرکل بود. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ دبیرکل CSU بود. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، وزیر امور خارجه پارلمانی در وزارت حمل و نقل، ساختمان و توسعه شهری فدرال سابق در کابینه مرکل دوم بود. او از سال ۲۰۰۲ عضو بوندستاگ آلمان بوده‌است. در سال ۲۰۱۶ نیز به عنوان رئیس منطقه CSU بایرن پایین انتخاب شد.
ماریس اسپایتز (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلیولند کاوالیرز، ممفیس گریزلیز، گلدن استیت واریرز، و فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز اشاره کرد.
نیمیاس کوئتا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل پرتغال است.
جاش بون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کلان مارتین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جگوار آی-پیس (به انگلیسی: Jaguar I-Pace) (به سبک I-PACE) یک کراس‌اوور الکتریکی با باتری است که توسط جگوار لندرور (JLR) تحت مارک جگوار تولید شده‌است. آی-پیس در مارس ۲۰۱۸ اعلام شد، تحویل اروپا در ژوئن ۲۰۱۸ و تحویل آمریکای شمالی در اکتبر ۲۰۱۸ آغاز شد.
جگوار آی-پیس توسط یان کالوم طراحی شد. نسخه مفهومی این خودرو که به‌عنوان یک خودروی اسپورت پنج نفره توصیف می‌شود، توسط JLR در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۱۶ رونمایی شد و در مارس ۲۰۱۷ در لندن در جاده‌ها به نمایش درآمد.
آی-پیس توسط سازنده قرارداد مگنا اشتایر در گراتس، اتریش ساخته شده‌است، و نسخه تولیدی آی-پیس در ۱ مارس ۲۰۱۸ در گراتس نشان داده شد.
برخی از فناوری محرک الکتریکی از برنامه اتومبیل‌های مسابقه‌ای فرمول ئی الکتریکی جگوار آی-تایپ بیرون آمده‌اند، و موتورهای متحدالمرکز توسط مهندس JLR دکتر الکس مایکلیدس توسعه داده شده‌اند.
توماش درابک (؛ زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۳) بازیگر اهل لهستان است. او یکی از بنیانگذاران انجمن و مرکز هنری «کنتراست» در بیلسکو بیاوا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "پرستار کودک"، "تشخیص"، "دوران افتخار"، "دوستان" و "قانون حقیقی" اشاره نمود.
آنتونی کرولیکوفسکی (؛ زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هتل زرافه و کرگدن"، "کربلا"، "اسکادران ۳۰۳، روایتی واقعی"، "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "تشخیص"، "در خیابان سپولنی"، "ورشو ۴۴"، "دوستان"، "عشق اول"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "دوران افتخار" و "۳۹ و نیم" اشاره نمود.
باشگاه ورزشی وارخم یک باشگاه فوتبال بلژیکی بود که بین سال‌های ۱۹۲۵ و ۲۰۰۱ وجود داشت. این باشگاه سه دوره را در بالاترین سطح در سیستم لیگ برتر فوتبال بلژیک انجام داد که هر کدام با یک فصل در سطح دوم از هم جدا شدند: از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲، از ۱۹۷۳تا ۱۹۹۴ و در سال ۹۶–۱۹۹۵. بهترین رتبه آنها در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۸۵ و ۱۹۹۳ به دست آمد که آنها چهارم شدند.
وارخم در سال ۱۹۲۵ در وارخم، فلاندر غربی تأسیس شد. در سال ۱۹۴۶، این باشگاه با ستاره سرخ وارخم ادغام شد و به اس‌وی وارخم تبدیل شد. تیم جدید در همان سال به عضویت انجمن ملی درآمد و شماره ماتریکول ۴۴۵۱ به آن اختصاص یافت. در سال ۱۹۵۱ این باشگاه حق نامگذاری سلطنتی را دریافت کرد که در آن زمان به هر تیمی که ۲۵ از زمان تأسیس آن حداقل ۲۵ سال گذشته بود اعطا می‌شد.
کی‌اس‌وی وارخم اولین تیم از وارخم شد که در دسته دوم در سال ۱۹۶۳ بازی کرد. در سال ۱۹۶۶ به دسته اول دسترسی پیدا کرد و برای مدتی در آن سطح باقی ماند (به جز سال‌های ۷۳–۱۹۷۲ و ۹۵–۱۹۹۴). حتی جام حذفی ۱۹۷۴ و سوپر جام ۱۹۸۲ را هم برد. در جام یوفا ۸۶–۱۹۸۵، به نیمه نهایی رسید، جایی که کلن آنها را متوقف کرد. در سال ۱۹۹۶، وارخم سرانجام به دسته دوم سقوط کرد و تا سال ۱۹۹۹ در آنجا ماندند (تا به دسته سوم سقوط کنند). در سال ۲۰۰۱، به دلیل مشکلات مالی و حفظ ماتریکول خود (شماره ۵۳۸۱)، باشگاه مجبور شد با زولتسه وی‌وی ادغام شود. باشگاه جدید اس‌وی زولته وارخم نام گرفت. این تیم اکنون در ورزشگاهی بازی می‌کند که کی‌اس‌وی وارخم قبلاً بازی می‌کرد.
تعادل رقابتی (به انگلیسی:Competitive equilibrium) یا تعادل والراسی (به انگلیسی:Walrasian equilibrium) مفهومی در تعادل اقتصادی است که توسط کنث ارو و ژرار دوبرو در سال ۱۹۵۱ میلادی معرفی شد.K. Arrow, ‘An Extension of the Basic Theorems of Classical Welfare Economics’ (1951); G. Debreu, ‘The Coefficient of Resource Utilization’ (1951). تعادل رقابتی برای تجزیه و تحلیل بازارهای کالایی با قیمت‌های انعطاف‌پذیر و تعداد زیادی از معامله گران مناسب است. تعادل رقابتی به عنوان معیار برای سنجش بازدهی در تحلیل اقتصادی عمل می‌کند. تعادل رقابتی به‌طور اساسی بر فرض وجود یک محیط رقابتی تکیه دارد که در آن هر معامله گر در مورد مقداری حجم از تجارت تصمیم می‌گیرد که در مقایسه با کل مقدار معامله شده در بازار بسیار کوچک است و معاملات فردی او تأثیری بر قیمت‌ها ندارد. بازارهای رقابتی استاندارد ایده‌آلی هستند که با آن سایر ساختارهای بازار ارزیابی می‌شوند.
بین دوستان () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۵ است.
قانون… () یک مجموعه تلویزیونی درام فرانسوی است. این مجموعه تلویزیونی از سال ۲۰۱۴ در فرانسه ۳ (فرانسه) و در Eurochannel و در مناطق دیگر مانند ایالات متحده، آمریکای لاتین و برخی از کشورهای اروپایی توزیع شده‌است.
کمپینگ ۳ () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی فابین انتنینته است. این فیلم دنباله ای بر فیلم کمپینگ ۲ محصول ۲۰۱۰ است. این فیلم با فروش بیش از ۲۴٫۲ میلیون دلار در فرانسه در گیشه موفق بود و با فروش ۳٬۲۲۸٬۳۱۳ بلیت به دومین فیلم پرفروش داخلی در سال ۲۰۱۶ تبدیل شد.
کامیلا کامینسکا (؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "درهم‌شکستن محدودیت‌ها"، "هتل ۵۲"، "ع چون عشق"، "بلفر"، "پدر متیو"، "تشخیص" و "رنگ‌های خوشبختی" اشاره نمود.
کمپینگ ۲ () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۰ به کارگردانی فابین انتنینته است. این فیلم دنباله ای بر فیلم کمپینگ محصول ۲۰۰۶ است. سومین قسمت از مجموعه فیلم، کمپینگ ۳، در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
پرواز شماره ۶۹۱ خطوط یتی ایرلاینز یک پرواز مسافربری داخلی برنامه‌ریزی شده از فرودگاه بین‌المللی تریبووان، کاتماندو به فرودگاه بین‌المللی پوکارا در نپال بود. در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۳، هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲ که توسط خطوط هوایی یتی پرواز می‌کرد، هنگام فرود در پوکارا به ساحل رودخانه ستی گانداکی سقوط کرد.
این هواپیما حامل ۷۲ نفر با ۶۸ مسافر شامل ۱۵ تبعه خارجی و چهار خدمه بود. این حادثه منجر به کشته شدن همه ۷۲ سرنشین هواپیما شد. این مرگبارترین سانحه هوایی نپال از سال ۱۹۹۲ و مرگبارترین سقوط هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲ است.
آرنولد کارل هاربرگر (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۲۴) یک اقتصاددان آمریکایی است. رویکرد او به آموزش و تمرین اقتصاد تأکیدی بر استفاده از ابزارهای تحلیلی که مستقیماً برای مسائل دنیای واقعی قابل استفاده هستند دارد. تأثیر او بر اقتصاد دانشگاهی تا حدی با استفاده گسترده از اصطلاح «مثلث هاربرگر» شناخته می‌شود. اجرای سیاست اقتصادی تفکر وی با موقعیت‌های اجتماعی-سیاسی ویژه‌ای که پیروانش در سازمان‌های ملی مانند بانک‌های مرکزی و وزارت‌های دارایی و در آژانس‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی کسب کردند، مشخص می‌شود.
هاربرگر مدرک کارشناسی خود در اقتصاد را از دانشگاه جان هاپکینز و کارشناسی ارشد و دکتری خود را به ترتیب در روابط بین‌الملل در سال ۱۹۴۷ میلادی و در اقتصاد در سال ۱۹۵۰ در دانشگاه شیکاگو کسب کرد. پس از تدریس در جان هاپکینز، هاربرگر به دانشگاه شیکاگو بازگشت و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۲ به‌طور تمام وقت و از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ به صورت پاره وقت تدریس می‌کرد. از سال ۱۹۸۴، او استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بوده‌استHarberger's webpage at UCLA به عنوان استاد بازنشسته دست یافته‌است.
او در سال ۱۹۵۸ میلادی با آنیتا والجالو شیلیایی ازدواج کرد. این دو تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۱ با هم ماندند.
رساله دکتری هاربرگر زیر نظر « به عنوان رئیس کمیته و کنث ارو و فرانکو مودیلیانی به عنوان مشاور نوشته شده بود.Interview at the Minneapolis Fed, March 1999رساله او در مورد نظریه اقتصاد کلان بین‌المللی بود، اما شهرت دانشگاهی او اساساً مبتنی بر کار او در زمینه‌های اقتصاد مالیات، اقتصاد رفاه، و تجزیه و تحلیل سود - هزینه می‌باشد.
کمپینگ () یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی فابین انتنینته محصول ۲۰۰۶ است. دو دنباله برای آن ساخته شده‌است، کمپینگ ۲ در سال ۲۰۱۰ و کمپینگ ۳ در سال ۲۰۱۶.
زندگی قشنگه وقتی بهش فکر می‌کنی () فیلمی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی ژرار ژونیو است.
زمانیکه گرگ را فریاد می‌زنی () یک فیلم کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی ماریلو بری است.
درهم‌شکستن محدودیت‌ها () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی ووکاش پالکوفسکی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ زندگی یرژی گورسکی ورزشکار لهستانی است که پس از سال‌ها اعتیاد به مواد مخدر، به ورزش حرفه‌ای روی می‌آورد و دو مرتبه عنوان «مرد آهنین» را به‌دست‌آورده و قهرمان جهان در ورزش سه‌گانه می‌شود.
این فیلم در چهل و دومین دورهٔ جشنواره فیلم گدنیا برندهٔ ۶ جایزه شد.
پسران شیکاگو گروهی از اقتصاددانان شیلیایی شناخته‌شده در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی بودند. اکثر آنها در دپارتمان اقتصاد دانشگاه شیکاگو زیر نظر و میلتون فریدمن و آرنولد هاربرگر یا در دانشگاه کاتولیک پاپی شیلی تحصیل کردند. این اقتصاددانان پس از پایان تحصیلات خود در ایالات متحده و در حین بازگشت به آمریکای لاتین، در بسیاری از دولت‌های آمریکای جنوبی از جمله، به‌طور برجسته، دیکتاتوری نظامی شیلی (۱۹۷۳–۱۹۹۰) و به عنوان مشاوران اقتصادی منتصب و بسیاری به بالاترین مناصب در داخل آن دولت‌ها رسیدند.Naomi Klein, 2007, در حالی که بنیاد هریتج آن‌ها را دلیل اصلی تبدیل شیلی به بهترین اقتصاد آمریکای لاتین و یکی از مناسب‌ترین حوزه‌های قضایی جهان می‌داند، منتقدان به افزایش شدید بیکاری که می‌تواند به سیاست‌های ضد تورمی که به توصیه پسران شیکاگو اجرا شده‌است نسبت داده شود، اشاره می‌کنند. سیاست‌های اقتصادی رونالد ریگان و مارگارت تاچر تحت تأثیر سیاست‌ها و اصلاحات اقتصادی در شیلی بودند.
اصطلاح «پسران شیکاگو» حداقل در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی برای توصیف اقتصاددانان آمریکای لاتین استفاده می‌شد. پسران شیکاگو با نظریه‌های اقتصادی لیبرالی که در دانشگاه شیکاگو تدریس و مطالعه می‌کردند شناخته می‌شوند هرچند برخی از آنها مدرک خود را در هاروارد یا دانشگاه MIT دریافت کرده بودند. آنها از مقررات زدایی گسترده، خصوصی‌سازی و دیگر سیاست‌های بازار آزاد برای اقتصادهای کنترل‌شده حمایت می‌کردند. پسران شیکاگو به عنوان رهبران اصلاحات اولیه شیلی در دوران حکومت ژنرال آگوستو پینوشه، به شهرت رسیدند. میلتون و رز فریدمن در خاطرات خود از اصطلاح «پسران شیکاگو» در شرح حال خود استفاده کرده‌اند: «در سال ۱۹۷۵، زمانی که تورم همچنان بیداد می‌کرد و رکود جهانی باعث رکود در شیلی شده‌بود، ژنرال پینوشه به «پسران شیکاگو» روی آورد؛ او چندین نفر از آنها را به سمت‌های قدرتمندی در مناصب دولتی منصوب کرد.»Two Lucky People: Memoirs. Milton Friedman and Rose D. Friedman. University of Chicago Press, 1998. p. 398.
موفقیت اقتصادی پسران شیکاگو نقش مهمی در تقویت موقعیت سیاسی رژیم پینوشه در خارج از کشور داشت. معجزه شیلی توجه مثبت زیادی را برای دولت پینوشه به خود جلب کرد و به پینوشه اجازه داد تا سرکوب سیاسی خود را بدون محکومیت متحدان اقتصادیش اعمال کند. سیاست‌های جدیدی مانند تعدیل ساختاری، تجارت آزاد و کاهش مالیات‌ها در میان گروه‌های سیاسی محافظه‌کار در سراسر جهان غرب بسیار محبوب شد. این سیاست‌ها در نهایت از طریق رهبران محافظه کار آنها به ایالات متحده و بریتانیا گسترش یافتند. شیلی یکی از اولین کشورهایی بود که این سیاست‌ها را پذیرفت.
آنا اسمووُویک (؛ زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۸۵) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قواعد بازی"، "دهن‌به‌دهن"، "۳۹ و نیم"، "تشخیص"، "در خوشی و سختی"، "قانون حقیقی"، "دوستان"، "پدر متیو"، "دوران افتخار"، "رنگ‌های خوشبختی"، "ع چون عشق"، "در خیابان سپولنی" و "اهریمن" اشاره نمود.
دیوید لودن (زاده ۱۹۴۸) تاریخ‌نگار آمریکایی است.
لودن از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه ییل حضور داشت. سپس به دانشگاه پنسیلوانیا منتقل شد و در آنجا لیسانس هنر و کارشناسی ارشد هنر در مطالعات منطقه‌ای جنوب آسیا را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۸ دکترای تاریخ خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد.
از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ به عنوان استادیار تاریخ در دانشگاه ویرجینیا تدریس می کرد. لودن سپس به دانشگاه پنسیلوانیا بازگشت و از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۷، استادیار از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷، دانشیار از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹ و استاد کامل از سال ۱۹ تا ۲۰۰۸ تدریس کرد. او همچنین از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ رئیس بخش آسیای جنوبی این دانشگاه بود. در سال ۲۰۰۷ به دانشگاه نیویورک نقل مکان کرد و از آن زمان به عنوان استاد اقتصاد سیاسی و جهانی شدن در دپارتمان تاریخ تدریس کرده است. او همچنین همکار ارشد مؤسسه دانش عمومی و استاد امرتیوس در دانشگاه پنسیلوانیا است.
لودن از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰ سردبیر سری تاریخ های انتقادی مطبوعات دانشگاه پنسیلوانیا بود. مجموعه کتاب های او شامل ۹ کتاب بود.‏
ویکتور هوگو گرین (متولد ۹ نوامبر ۱۹۸۹ فوت ۱۶ اکتبر ۱۹۶۰) کارمند پست و نویسنده و سفرنامه نویس اهل هارلم نیویورک بود. بیشتر بخاطر کتابی با عنوان کتاب سبز (The Green Book) معروف است. این کتاب یک راهنمای سفر برای سیاه پوستان آمریکا در ایالات متحده است. او هر سال ۱۵۰۰۰ نسخه از این کتاب را می‌فروخت.
قتل در روح () اصطلاحاتی هستند که توسط پنطیکاستیسم و مسیحیت کاریزماتیک برای توصیف نوعی از سجده استفاده می‌شوند که در آن فرد هنگام تجربه وجد مذهبی روی زمین می‌افتد. مؤمنان این رفتار را به قدرت روح القدس در مسیحیت نسبت می‌دهند.
شفای ایمان () انجام دعا و حرکاتی است (مانند دست قرار دادن) که به اعتقاد برخی موجب مداخله الهی یا معجزه در شفای روحی و جسمی، به ویژه در رویه مسیحی می‌شود.
دست قرار دادن () یک عمل مذهبی است در یهودیت semikhah (عبری (⎘ زبان عبری): סמיכה، که همراه با اعطای برکت یا قدرت است.
در کلیساهای مسیحیت، هم به عنوان یک روش نمادین و هم به عنوان روش رسمی برای فراخوانی روح القدس عمدتاً در هنگام غسل تعمید و تأییدها، شفای ایمان، برکات استفاده می‌شود.
باشگاه فوتبال راسینگ فرانسه، که همچنین با نام‌های راسینگ پاریس، آرسی‌اف پاریس، ماترا راسینگ، راسینگ کلوب یا راسینگ نیز شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال فرانسوی مستقر در کلومب، حومه پاریس است.
راسینگ در سال ۱۸۸۲ به عنوان یک باشگاه ورزشی چند رشته‌ای تأسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های تاریخ فوتبال فرانسه است. این تیم در لیگ ملی ۲، سطح چهارم فوتبال فرانسه بازی می‌کند. این تیم توسط گیوم نوربر مدیریت می‌شود و میزبان مسابقات خانگی خود در ورزشگاه لوسین کوئین، یک ورزشگاه کوچکتر در کنار ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوا در کلومب است.
راسینگ که در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد، یکی از اعضای موسس لیگ ۱ بود. این باشگاه یک عنوان قهرمانی لیگ ۱ (در ۳۶–۱۹۳۵) و پنج عنوان قهرمانی جام حذفی فرانسه را به دست آورده است و در رتبه چهارم بهترین‌ها قرار دارد. راسینگ همچنین در اتحادیه انجمن‌های ورزشی فرانسه اولین لیگ قهرمانی فرانسه بازی کرد. این باشگاه اولین بار در لیگ در سال ۱۸۹۹ شروع به کار کرد و در سال ۱۹۰۷ پس از کسب مقام دوم در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ به مقام قهرمانی دست یافت. این باشگاه با ۱۱۸ گل در فصل ۶۰–۱۹۵۹ رکورد بیشترین گل زده در لیگ ۱ را در یک فصل با ۳۸ بازی دارد.
از بازیکنان قابل توجه می توان به روگر مارشه، اسکار هایسرر، تادی شیسوسکی، رائول دیان، لوئیس فرناندز، ماکسیم بوسیس، دیوید ژینولا، لوئیس سوبرینیو، پیر لیتبارسکی، انزو فرانچسکولی، آلفرد بلوش و روبن پاز اشاره کرد. دیان یک دهه را در این باشگاه گذراند (۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰) و در سال ۱۹۳۱، اولین بازیکن سیاه‌پوست تیم ملی فرانسه بود. او در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ با عبدالقادر بن بوعلی، هم تیمی خود در راسینگ که یکی از اولین بازیکنان شمال آفریقا در تیم ملی بود، بازی کرد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، مکان باشگاه پس از دستیابی به توافق مالی با کمون، به لوالوآ-پره پرت نزدیک شد.
در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰، راسینگ فرانسه میزبان مسابقات دو و میدانی در ورزشگاه کراس کاتلاین (خانه قبلی باشگاه) بود. نقطه اوج راسینگ در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود، زمانی که این باشگاه قهرمان لیگ ۱ در سال ۱۹۳۶ و جام حذفی فرانسه در سال‌های ۱۹۳۶، ۱۹۳۹، ۱۹۴۰، ۱۹۴۵و ۱۹۴۹ شد. این باشگاه همچنین در اوایل دهه ۱۹۶۰ موفق بود و در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ در لیگ ۱ دوم شد. با این حال، راسینگ نقطه کانونی بحران مالی بود که فوتبال فرانسه را در اواسط دهه ۱۹۶۰ تحت تأثیر قرار داد. مشکلات مالی باشگاه منجر به سقوط آن به دسته‌های پایین‌تر شد.
در سال ۱۹۸۲، تاجر ژان-لوک لاگاردر می‌خواست تیمی از ستاره‌ها را بسازد و در این باشگاه به عنوان دومین باشگاه بزرگ در پاریس (به همراه پاری سن-ژرمن) سرمایه گذاری کرد. اگرچه او ادغام پاریس و راسینگ را در نظر داشت، اما مدیریت راسینگ به دلیل نداشتن اطلاعات دقیق در مورد امور مالی پی‌اف‌سی از این امر خودداری کرد. لاگاردر باشگاه پاریس را خریداری کرد (با بدهی بیش از چهار میلیون فرانک) و نام آن را به "پاریس راسینگ ۱" تغییر داد. لاگاردر در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ روی بازیکنان باتجربه سرمایه گذاری کرد.
لاگاردر که مصمم بود در سال ۱۹۸۷ باشگاه خود را به قرعه کشی جام باشگاه‌های اروپا برساند، پس از پیروزی آرتور ژورژه در جام باشگاه‌های اروپا با پورتو، او را به خدمت گرفت. او تیم را با ژرار بوشر و پاسکال اولمتا تکمیل کرد. با این حال، باشگاه در روزهای سختی قرار گرفت و تعداد تماشاگران کاهش یافت. در اواخر دهه ۱۹۸۰، راسینگ ۳۰۰ میلیون فرانک ضرر کرد.
این باشگاه که به سطوح آماتور سقوط کرد، به دنبال پایه‌های مالی محکم‌تری بود. در دسامبر ۲۰۰۸، آ.ا.ک آتن تلاش ناموفقی برای خرید باشگاه کرد. قبل از فصل ۱۰–۲۰۰۹، راسینگ با شهر لوالوآ-پره به توافق مالی رسید. انجمن باشگاه و حمایت از کمون منجر به تغییر نام به "باشگاه فوتبال راسینگ فرانسه لوالوآ ۹۲" شد. علیرغم کمک لوالوآ، راسینگ توسط اداره کنترل مدیریت ملی در ژوئیه ۲۰۱۰ پس از اینکه مشخص شد باشگاه ۵۰۰،۰۰۰ یورو بدهی دارد به لیگ ملی ۳ سقوط کرد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰، راسینگ لوالوآ و مکابی پاریس متروپول اعلام کردند که قصد دارند برای فصل بعد ادغام شوند. در سال ۲۰۱۲، باشگاه با نام "باشگاه فوتبال راسینگ کلومب ۹۲" به کلومب بازگشت.
آگنیشکا وُسینسکا (؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یخ‌ژاله"، "یک خانواده لهستانی"،‌ "طایفه"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "ماگدا ام."، "رنگ‌های خوشبختی"، "دهن‌به‌دهن"، "پدر متیو"، "هتل ۵۲"، "قانون حقیقی"، "دوران افتخار"، "دختران جنگ" و "تشخیص" اشاره نمود.
راکتورهای نسل سوم ، دسته‌ای از راکتورهای هسته‌ای هستند که برای جانشینی راکتورهای نسل دوم طراحی شده‌اند، که طراحی آن‌ها بهینه‌سازی شده‌است. این راکتورها شامل فناوری سوخت بهبودیافته، راندمان حرارتی بالاتر، سیستم‌های ایمنی (به‌طور قابل توجهی) مطمئن و طرح‌های استانداردشده برای کاهش هزینه‌های نگهداری است. این نسل از راکتورها توسط انجمن بین‌المللی نسل چهارم (GIF) گسترش داده می‌شوند.
اولین راکتورهای نسل سوم راکتورهای آب‌جوش پیشرفته کاشیوازاکی ۶ و 7 (ABWR) در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ شروع به‌کار کردند. از سال ۲۰۱۲، هر دو به دلیل نگرانی‌های امنیتی تعطیل شدند. با توجه به دوره طولانی رکود در ساخت راکتورهای جدید نسل II/II+، راکتورهای نسل سوم نسبتاً کمی ساخته شده‌است.
رآکتور هسته‌ای
رآکتور نسل ۴
تقویت‌کننده چندطبقه یک تقویت‌کننده الکترونیکی است شامل دو یا چند تقویت‌کننده تک‌طبقه به‌هم متصل‌شده. در این زمینه، تک‌طبقه تقویت‌کننده‌ای است که تنها حاوی یک ترانزیستور (گاهی یک جفت ترانزیستور) یا افزاره فعال دیگر است. رایج‌ترین دلیل استفاده از چندطبقه افزایش بهره تقویت‌کننده در کاربردهایی است که سیگنال ورودی بسیار کم است، به عنوان مثال در گیرنده‌های رادیویی. در این کاربردها یک‌طبقه به خودی خود بهره کافی ندارد. در برخی از طرح‌ها می‌توان مقادیر مطلوب تری از پارامترهای دیگر مانند مقاومت ورودی و مقاومت خروجی به‌دست‌آورد.
ساده‌ترین و رایج‌ترین طرح‌واره اتصالش ، اتصال آبشاری از طبقات یکسان یا مشابه است که یک تقویت‌کننده آبشاری را تشکیل می‌دهد.Innovatia: amplifier circuits در یک اتصال آبشاری، درگاه خروجی یک طبقه به درگاه ورودی طبقه بعدی متصل می‌شود. به‌طور معمول، مراحل جداگانه ترانزیستورهای اتصال دوقطبی (BJT) در پیکربندی امیتر مشترک یا ترانزیستورهای اثرمیدانی (FET) در پیکربندی سورس مشترک هستند. برخی از کاربردها وجود دارند که در آنها پیکربندی بیس مشترک ترجیح داده می‌شود. بیس مشترک دارای بهره ولتاژ بالا است اما بهره جریان ندارد. در گیرنده‌های تلویزیون و رادیو UHF استفاده می‌شود زیرا مقاومت ورودی کم آن از امیتر مشترک تطبیق با آنتن‌ها آسان‌تراست. در تقویت‌کننده‌هایی که ورودی تفاضلی دارند و برای خروجی سیگنال تفاضلی نیاز دارند، طبقات باید تقویت‌کننده‌های تفاضلی مانند جفت‌های دنبال-بلند باشند. این طبقات شامل دو ترانزیستور برای برخورد با سیگنال‌دهی تفاضلی است.
طرح‌های پیچیده‌تر را می‌توان با مراحل مختلف با پیکربندی‌های مختلف برای ایجاد تقویت‌کننده‌ای استفاده کرد که ویژگی‌های آن از ویژگی‌های یک مرحله‌ای برای چندین پارامتر مختلف مانند بهره، مقاومت ورودی و مقاومت خروجی فراتر باشد.
پیچیدگی محاسبه بهره طبقات آبشاری، تزویج‌سازی غیرایدئال بین طبقات به دلیل بارگذاری است. دو طبقه امیتر مشترک آبشاری نشان داده شده‌است. از آنجایی که مقاومت ورودی طبقه دوم یک تقسیم‌کننده ولتاژ با مقاومت خروجی طبقه اول تشکیل می‌دهد، بهره کل حاصل ضرب تک تک طبقات (جداشده) نیست.
بهره کلی A یک تقویت‌کننده چندطبقه‌ای حاصل از بهره هر طبقه است (بدون‌توجه به اثرات بارگذاری بالقوه):
به‌عبارت دیگر، اگر بهره هر طبقه تقویت‌کننده برحسب دسی بل (dB) بیان شود، بهره کل "مجموع" بهره‌های هر طبقه است، بنابراین بهره کل در دسی‌بل:
برای روش تزویج‌سازی طبقات تقویت‌کننده باهم، گزینه‌های مختلفی وجود دارد. در تقویت‌کننده‌های تزویج مستقیم، همان‌طور که از نام آن پیداست، طبقات توسط رساناهای ساده بین خروجی یک طبقه و ورودی طبقه بعدی متصل می‌شوند. اما چند ایراد دارد اتصال مستقیم باعث می‌شود که مدارهای بایاس مراحل مجاور با یکدیگر اندرکنش داشته باشند. این امر طراحی را پیچیده می‌کند و منجر به مُداراکردن در سایر پارامترهای تقویت‌کننده می‌شود. تقویت‌کننده‌های DC نیز در معرض رانش هستند که نیاز به تنظیم دقیق و اجزاهایی با پایداری بالا دارند.
در مواردی که تقویت DC مورد نیاز نیست، یک انتخاب رایج تزویج آرسی است. در این طرح یک خازن به صورت سری بین خروجی‌های طبقه و ورودی‌ها متصل می‌شود. از آنجایی که خازن DC از عبور نمی‌کند، بایاسهای طبقه نمی‌توانند اندرکنش داشته باشند. خروجی تقویت‌کننده درصورت عدم وجود ورودی از صفر رانش نخواهدکرد. ظرفیت خازن (C) و مقاومت‌های ورودی و خروجی طبقه‌ها یک مدار RC را تشکیل می‌دهند. این به عنوان یک فیلتر بالاگذر ابتدایی عمل می‌کند. مقدار خازن باید به اندازه ای بزرگ باشد که از این فیلتر کمترین فرکانس مورد نظر عبورکند. برای تقویت‌کننده‌های صوتی، این مقدار می‌تواند نسبتاً بزرگ باشد، اما در فرکانس‌های رادیویی جزء کوچکی از هزینه ناچیز در مقایسه با تقویت‌کننده کلی است.
تزویج ترانسفورماتوری یک تزویج AC جایگزین است. مانند تزویج RC، دی‌سی را بین طبقه‌ها جدا می‌کند. با این حال، ترانسفورماتورها حجیم‌تر و بسیار گران‌تر از خازن‌ها هستند، بنابراین کمتر مورد استفاده قرارمی‌گیرند.
تزویج نوری با استفاده از جداسازنوری بین طبقات به دست می‌آید. اینها مزیت ارائه ایزولش کامل بین طبقات را دارند، بنابراین ایزولش DC را فراهم می‌کنند و از اندرکنش بین طبقات جلوگیری می‌کنند. جداسازی نوری گاهی به دلایل ایمنی الکتریکی انجام می‌شود. همچنین می‌توان از آن برای ارائه یک انتقال متعادل به نامتعادل استفاده کرد.
در منطق و نظریهٔ برهان، استنتاج طبیعی نوعی حساب اثباتی می‌باشد که در آن استدلال منطقی با قواعد استنتاجی که نزدیک به روش «طبیعی» استدلال است، بیان می‌شود. این در تضاد با دستگاه‌های هیلبرت است که در عوض از بدیهیات تا حد امکان برای بیان قوانین منطقی استدلال استنتاجی استفاده می‌کنند.
یکی از قواعد استنتاج طبیعی، وضع مقدم است. به‌طور شهودی، این قاعده بیان می‌کند که اگر بدانیم formula_1 مستلزم formula_2 است و بدانیم که formula_1 درست است، آنگاه می‌توانیم نتیجه بگیریم که formula_2 که به این صورت می‌توان آن را نوشت: formula_5. نماد formula_6 به این معنی است که از فرض‌های formula_7 و formula_1، با قواعد استنتاج ثابت می‌کنیم (نتیجه می‌گیریم) که formula_2. تعدادی دیگر از قواعد به این شکل هستند:
قورباغه آب‌تراوه یا قورباغه خاوری بالو ، گونه‌ای از قورباغه‌های خانواده زبان‌چنگالیان و احتمالاً بومی بورنئو است.IUCN SSC Amphibian Specialist Group (2020). ""Occidozyga baluensis"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2020: e.T58406A176744254. doi:. Retrieved 16 November 2021.
قورباغه خاوری بالو در شمال غربی بورنئو (ساراواک، مالزی، برونئی، و کالیمانتان، اندونزی) یافت می‌شود و همچنین یک بار در لامپونگ، سوماترا ثبت شده‌است، اگرچه مورد دوم مشکوک است. نام آن به جای‌نماد آن، «کوه کینا بالو، شمال بورنئو» اشاره دارد.
قورباغه آب‌تراوه در حوضچه‌های کم‌عمق یا فرورفتگی‌های پر از آب زندگی می‌کند که در آن آب شفاف در پایه یک شیب به بیرون نفوذ می‌کند. قورباغه‌ها در لایه آب کم‌عمقی زندگی می‌کنند که بستر برگ را در مناطق تراوه می‌پوشاند. آنها شکارچی هستند و بی‌مهرگان کوچک را می‌بلعند. این گونه به دلیل نابودی زیستگاه ناشی از قطع درختان در معرض تهدید است.
سمندر آب‌تراوه ، یک گونه کوچک و خشکی‌زی از سمندرهای خانواده سمندران بی‌شش و بومی ایالات متحده است. آنها در مناطق کوچکی از تنسی، کارولینای شمالی، جورجیا و آلاباما یافت می‌شوند. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های معتدل، رودخانه‌های متناوب و چشمه‌های آب شیرین است. نام خود را از آب‌تراوه‌های اطراف آن گرفته‌است. از نظر ظاهر و تاریخچه زندگی خود بسیار شبیه سمندر کوتوله ("Desmognathus wrighti") است. این دو گونه با دیگر گونه‌های "Desmognathus" تفاوت زیادی دارند. آنها کوچک‌ترین سمندرها در این سرده هستند که طول آنها تنها به اندازه ۳ تا است. آنها همچنین تنها دو گونه زمینی هستند که مستقیماً در حال توسعه "Desmognathus" هستند. با این حال، اغلب دیده نمی‌شود که این دو گونه با هم همزیستی داشته باشند، و از نظر پراکندگی بر اساس ارتفاع متفاوت هستند. اگرچه استثناهایی هم وجود دارد، سمندر تراوش در حال حاضر در رده نزدیک تهدید قرار دارد و تعداد آن در اکثر ایالت‌هایی که در آنها یافت می‌شود در حال کاهش است. با نابودی زیستگاه تهدید می‌شود و قطع درختان تأثیر عمده‌ای دارد.
الکساندرا چِـیِک (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) بازیگر و مجری اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تاج پادشاهان"، "تشخیص"، "پدر متیو"، "خانه کشیش"، "در خوشی و سختی"، "در خیابان سپولنی"، "حوزه استحفاظی ۱۳" و "طایفه" اشاره نمود.
خرچنگان شنی ، خانوادهای از سخت‌پوستان ده‌پا است که در حال حاضر با نام انگلیسی خرچنگ شنی یا خرچن نقب‌زن شناخته می‌شود. آنها نزدیک به خانواده Albuneidae هستند که معمولاً در بالا خانواده خرچنگ‌شنی‌واران به آنها وابسته می‌شوند. خانواده خرچنگان شنی دربرگیرنده سه سرده "Emerita", "Hippa" و "Mastigochirus" می‌باشد. آنها در ماسه فرومی‌روند و در سرتاسر جهان به جز قطب شمال و قطب جنوب یافت می‌شوند.
ماتیلدا پودفیلیپسکا (؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۸۰) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یولیا به خانه برمی‌گردد"، "تشخیص"، "ع چون عشق"، "کارآگاهان جنایی"، "خانه کشیش" و "بلفر" اشاره نمود.
خرچنگ‌شنی‌واران ، یک بالاخانواده از سخت‌پوستان ده پا ده‌پا است که به خرچنگ شنی یا خرچنگ نقب‌زن هم معروف هستند.Sand Fleas (Mole Crabs or Sand Crabs) Prime surf fishing baithttp://www.baymoon.com/~ilga/crabs/ "All About Mole Crabs"
خرچنگ‌شنی‌واران برای نقب زدن در سواحل شنی سازگار هستند، عادتی که آنها با خرچنگان قورباغه‌ای مشترک دارند، و تکامل موازی این دو گروه چشمگیر است. در خانواده خرچنگان شنی، بدن تقریباً بیضی‌شکل است، اولین ده‌پایان بدون چنگال هستند و پایانچه بلند است که هیچ‌کدام در گروه‌های مرتبط دیده نمی‌شوند. خرچنگ‌های شنی بر خلاف بسیاری از ده‌پاهای دیگر نمی‌توانند راه بروند. به جای آن، از پاهای خود برای حفاری در شن‌ها استفاده می‌کنند. اعضای خانواده خرچنگان شنی برای شنا، اروپودهای خود را تکان می‌دهند.
شرموله () (، بربری: tacermult یا tacermilt) یک گزک و سس ترچاشنی است که در آشپزی الجزایر، لیبی، مراکش و تونس استفاده می‌شود. به‌طور سنتی از آن برای طعم دادن به ماهی یا غذاهای دریایی استفاده می‌شود، اما می‌توان آن را بر روی سایر گوشت‌ها یا تره‌بار استفاده کرد. شرموله تا حدودی شبیه چیمیچوری آمریکای لاتین است.
خرچنگان قورباغه‌ای ، خانواده‌ای از خرچنگهای نامعمول است که گاهی به دلیل ظاهر قورباغهمانند آنها به عنوان «خرچنگ قورباغه‌ای» شناخته می‌شود. بیشتر دانشمندان آنها را در میان خرچنگ‌های واقعی کاملاً ابتدایی می‌دانند. آنها به دلیل تکامل موازی یا تکامل همگرا شباهت زیادی به خرچنگان شنی (نامرتبط) دارند. در هر دو گروه، پنجه‌ها به ابزاری برای حفاری تبدیل می‌شوند و بدن به شکلی گرد است که به آسانی در ماسه دفن می‌شود. بر خلاف بیشتر خرچنگ‌های واقعی دیگر، شکم در خرچنگان قورباغه‌ای در زیر سفالوتوراکس پیچیده نمی‌شود.
آنها بیشترِ زمان خود را در شن و ماسه با چشمان بیرون‌زده می‌گذرانند تا بتوانند طعمه‌های ناآگاه را بگیرند. آنها همچنین برای جفت‌گیری بیرون می‌آیند. خرچنگان قورباغه‌ای همه‌چیزخوار هستند و برخی از آنها ساردینلا، خرچنگ، میگو، دوکفه‌ای، سفره‌ماهی، هیدرووئید، غلاف‌ماهی و ماهی مرکب مصرف کرده‌اند.
کهن‌ترین فسیل منتسب به خانواده Raninidae مربوط به آلبین است.
فلسفه ژاپن (به انگلیسی: Japanese philosophy) یا فلسفه ژاپنی از لحاظ تاریخی تلفیقی از ادیان بومی شینتو و قاره‌ای، مانند بودیسم، تائوئیسم و کنفوسیوسیسم بوده‌است. پیش از این به‌شدت تحت تأثیر فلسفه چینی و هندی، مانند میتوگاکو و ذن بوده‌است، و اکنون بسیاری از فلسفه مدرن ژاپنی تحت تأثیر فلسفه غرب است.
قبل از استقرار فئودالیسم در ژاپن، جریان اصلی تفکر ژاپنی متعلق به بودیسم بود. فرهنگ بودایی که با اهداف سیاسی توسط شاهزاده شوتوکو بسط داده شد، به‌عنوان تفکری در «ایمن‌سازی کشور» در دوره نارا رایج شد. هنگامی که دوره هیان (۷۹۴–۱۱۸۵) آغاز شد، به‌جای «اندیشه ایمن‌سازی کشور»، نوعی از بودیسم که با نام میکیو شناخته می‌شود، رواج یافت. در اواخر دوران اشرافی که بدبینی‌ها نسبت به «اعتقاد به این‌که بودیسم در روزهای آخر این جهان رو به افول خواهد رفت» رواج یافت، جنبش‌های «قلمرو آسمانی بودا» (سرزمین موعود بودا)، «زندگی آینده» را به‌عنوان ابزاری برای مقابله با ناامیدی گسترش دادند. در طول دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳) که حکومتی تحت سلطه طبقه سامورایی‌ها آغاز شد، بودیسم «جدید» مورد اقبال طبقه تازه‌برخاسته (سامورایی) قرار گرفت..
در ژاپن باستان، ورود بودیسم ارتباط نزدیکی با ساختار ملی و تمرکز قدرت دارد. شاهزاده شوتوکو و خانواده سوگا با خانواده مونونوب که مذهب باستانی ژاپن را اداره می‌کردند، جنگیدند و بر آن غلبه کردند و طرحی برای حکومت ملی بر اساس یکپارچه‌سازی نظام قانونی و بودیسم تدوین کردند. شاهزاده شوتوکو که نایب‌السلطنه امپراتور سوئیکو بود، در حین همکاری با خانواده سوگا، درک عمیقی از بودیسم «خارجی» (خارج از مرزهای ژاپن) ارائه داد،See Sangyo Gisho and Seventeen-article constitution. و خواستار استفاده از بودیسم، برای تثبیت سیاست ملی شد. این تفکر، که صلح و امنیت ملی از طریق قدرت بودیسم به وجود آمده‌است، تفکر «ایمن‌سازی کشور» نامیده می‌شود. در دوره نارا، به‌ویژه در زمان امپراتور شومو، معابد کوکوبون جی و کوکوبون نی جی در سراسر کشور و معبد تودای جی و دایبوتسو در نارا ساخته شدند. سیاست بودایی دولت در دوره نارا به اوج خود رسید، و جیان‌ژن از سلسله تانگ که تفکر انتصاب امپراتوری را به معبد تودای جی آورد.
در حالی که بودیسم نارا تنها از اندیشه «ایمن‌سازی کشور» پیروی می‌کرد، بودیسم هی‌آن نه تنها صلح و امنیت ملی بلکه سود شخصی دنیوی را نیز به ارمغان آورد؛ زیرا پیروان بودیسم هی‌آن مکرراً در کوه‌ها اعمال سخت زاهدانه، افسون‌ها و نیایش‌ها انجام می‌دادند. که بودیسم میکیو نامیده شد. کوکای، یک راهب بودایی، بودیسم چینی را در حین مأموریتی سیاسی در دربار چین آموخت و بودیسم ژاپنی را با شیوه‌های بودیسم چینی ترکیب کرد تا بودیسم شینگون ژاپنی را تشکیل دهد. سایچو، یک راهب بودایی که به چین نیز سفر کرد، اعمال فرقه تندای چینی را آموخت و استدلال کرد که آموزه‌های لوتوس سوترا باید هسته بودیسم ژاپنی باشد.
در اواخر عصر هی‌آن، تمرکز بودیسم هی‌آن راهبان بودایی را وادار کرد تا «عصر گناه‌آلود» را اعلام کنند که در آن امکان رهایی در این جهان انکار شد و بنابراین گرایش به دنبال تناسخ در بهشت بودایی‌ها پس از مرگ به‌وجود آمد. علاوه بر این، این تفکر جدید که «بودیسم در روزهای آخر این جهان رو به زوال خواهد رفت» منجر به ظهور جنبش «سرزمین آسمانی بودا» شد. این جنبش به رهبری کویا، یکی از پیروان بودیسم سرزمین آسمانی بودا، به آمیتاباها موعظه کرد و آموزش داد که همه مردم می‌توانند به بهشت بودایی برسند، نه فقط راهبان بودایی.
ایمان جودو که تحت تأثیر فرقه جودو در اواخر دوره هی‌آن قرار گرفت، بر رستگاری از طریق خیرخواهی آمیتابا تکیه دارد و با قدرت آن تسکین می‌یابد. هونن، که فرقه جودو بودیسم را آغاز کرد، سایر اعمال زاهدانه را به‌کلی کنار گذاشت. او شاگردانش را موعظه می‌کرد که به آمیتابا ایمان بیاورند و با جدیت «نامو آمیدا بوتسو» بخوانند و به بهشت بروند. شاگرد او، شینران که بودیسم سرزمین آسمانی را آغاز کرد، به‌طور کامل تعالیم هونن را اجرا کرد و «وابستگی مطلق» را موعظه کرد. علاوه بر این، شینران مدافع این بود که هدف امداد آمیتابها، جنایتکاری است که از خود جنایتکار دنیوی آگاه است. ایپن، که فرقه جیشو را بنا نهاد، «رقص مذهبی سرود» را معرفی کرد.
برخلاف باور فرقه جودو، بودیسم ذن تلاش می‌کند تا با مراقبه، ذن از نظر روحی بیدار شود. میوآن ایسای فرقه رینزای را در چین آموخت. او به دانش‌آموزان یک مسئله دشوار داد و آن‌ها را وادار کرد تا آن را حل کنند و خودبه‌خود روشن شوند. رینزای ذن به‌طور گسترده توسط طبقه سامورایی در دوره کاماکورا حمایت می‌شد. دوگن فرقه سوتو را در چین آموخت.For a philosophical study of Dōgen's concept of language cf. Ralf Müller: Dōgens Sprachdenken: Historische und symboltheoretische Perspektiven [Dōgen’s language thinking: Systematic perspectives from history and the theory of symbols], Welten der Philosophie, vol. 13. Freiburg/München: Verlag Karl Alber, 2013; reviewed by Steffen Döll in Philosophy East & West Volume 65, Number 2 April 2015 636–639. او در مخالفت با میوآن ایسای، با مراقبه نشسته جدی (زازن) به تبلیغ روشنگری پرداخت. سوتو ذن توسط سامورایی‌های محلی حمایت می‌شد.
اکثر مکاتب بودیسم نیچیرن (به ژاپنی: 法華系仏教 Hokke-kei Bukkyō) از کشیش و معلم نیچیرن به‌عنوان پدر بنیان‌گذار یاد می‌کنند. او در آموزه‌های خود بر برتری لوتوس سوترا تأکید کرد. او از دست‌یابی به بودا در طول زندگی خود دفاع می‌کرد و تفسیر او از آموزه‌های بودایی را شکل صحیح تمرین برای نقشه روز آخر قانون می‌دانست. یکی از رساله‌های مهم او «"ریشو آنکوکورون"» (دربارهٔ آموزش صحیح برای صلح زمین) است. خواندن مانترای "نامو میوهو رنگه کیو (Namu Myōhō Renge Kyō)" تا به امروز تمرین اصلی تمام مدارس و سازمان‌های بودایی نیچیرن است.
در حالی که تفکر باستانی و قرون وسطایی ژاپن به بودیسم نزدیک بود، تفکر مدرن اولیه ژاپن عمدتاً کنفوسیوسیسم یا نئوکنفوسیوس بود، که برای مطالعه توسط شوگونات توکوگاوا تعیین شد. علاوه بر این، کنفوسیوسیسم عقلانی کوکوگاکو، رانگاکو و افکار عمومی را پس از دوره میانی ادو تحریک کرد.
در دوره ادو، مطالعه کنفوسیوسیسم مجاز بود. مکاتب مختلف نئوکنفوسیوسیسم رایج بود.
مکتب نئوکنفوسیوس‌گرایی ژو شی به نظم فئودالی خانواده‌مانند احترام می‌گذاشت که از موقعیت‌های اجتماعی ثابتی حمایت می‌کرد. هایاشی رازان، مکتب نئوکنفوسیوس‌گرایی ژو شی را مبانی نظری شوگون‌سالاری توکوگاوا فرض کرد. از طریق حکومت غیرنظامی، یوشیما سیدو تقدیم به کنفوسیوس تأسیس شد. با اصلاحات کانسی، مکتب نئوکنفوسیوس‌گرایی ژو شی هم‌چنان توسط شوگون‌های توکوگاوا تقویت و مجاز شد. علاوه بر این، فکر مکتب نئوکنفوسیوس‌گرایی ژو شی تأثیر زیادی بر جنبش سیاسی مدافع امپراتور و اخراج خارجیان اواخر عصر توکوگاوا گذاشت.
برخلاف مکتب نئوکنفوسیوس‌گرایی ژو شی، مکتب نئوکنفوسیوس وانگ یانگ مینگ که به اخلاق عملی احترام می‌گذارد، به دلیل انتقاداتش علیه شرایط سیاسی-اجتماعی تحت شوگون‌های توکوگاوا، پیوسته توسط شوگون‌ها تحت نظارت و سرکوب قرار گرفت.
مکاتب سوم نئوکنفوسیوسیسم به مقاصد واقعی متون اصلی کنفوسیوس و منسیوس توجه کردند. یاماگا سوکو فلسفه خود را بر روی اخلاق کنفوسیوس پایه‌گذاری کرد و سامورایی را بالاترین طبقه فرض کرد. ایتو جینسای به «رن» کنفوسیوس توجه داشت و «رن» را به‌عنوان عشق به شخص دیگری و «حقیقت» را به‌عنوان توجه خالص می‌دانست. به‌علاوه، اوگیو سورای که از مطالعات خود از آثار کلاسیک چین باستان نشأت می‌گرفت، اصرار داشت که روح اصلی کنفوسیوس حکومت بر جهان و نجات شهروند است.
در اواسط دوره ادو، کوکوگاکو، مطالعه تفکر و فرهنگ ژاپن باستان، در برابر ایده‌های خارجی مانند بودیسم یا کنفوسیوسیسم رایج شد. با سیاست ساکوکو شوگون، روشن‌فکران ادو نمی‌توانستند هیچ ارتباط مثبتی با تمدن غرب داشته باشند، و بنابراین رانگاکو، تنها پنجره‌ای به غرب بود.
در روزهای میانی دوره ادو، کوکوگاکو در حالی محبوب شد که تحت تأثیر کنفوسیوسیسم پوزیتیویستی با ناسیونالیسم قرار داشت. کوکوگاکو تفکر و فرهنگ ژاپن باستان از جمله «کوجیکی»، «نیهون شوکی» و «مان‌یوشو» را مورد مطالعه قرار داد و هدف، کاوش فرهنگ اخلاقی ژاپن بود که متفاوت از آیین کنفوسیوس و بودیسم بود. کامو نو مابوچی به مطالعه مان‌یوشو پرداخت و ماسورو بوری را سبک مدارا نامید و این مجموعه را خالص و ساده ارزیابی کرد. موتوری نوریناگا از طریق مطالعه در مورد کوجیکی، استدلال کرد که جوهر ادبیات ژاپنی از مونو نو آواره ناشی می‌شود، که احساسات طبیعی هنگام تماس با یک شیء است. او به «روح یاماتو» ژاپنی به جای «روح کارا» چینی (کنفوسیوس/بودیسم) احترام گذاشت. به گفته وی، کوکوگاکو باید شیوه قدیمی ژاپنی «شینتو» را دنبال کند. هیراتا آتسوتان از طریق مطالعه خود در مورد کوکوگاکو، از شینتو ملی‌گرایانه، اطاعت از امپراتور و لغو آیین کنفوسیوس و بودیسم حمایت کرد. این یک نیروی محرکه برای پایان شوگون‌سالاری توکوگاوا و بازسازی میجی بود.
در دوره ساکوکو و در دوره ادو، هیچ تماس مستقیمی با غرب وجود نداشت، اما رانگاکو با تشویق واردات کتاب‌های غربی ترجمه‌شده به چینی از چین در طی اصلاحات کیوهو محبوب شد. مائنو ریوتاکی و سوگیتا گنپاکو به زبان هلندی کایتای شینشو را به ژاپنی ترجمه کردند. در اواخر دوران توکوگاوا، یادگیری زبان هلندی در سایر مطالعات غربی مانند مطالعات بریتانیایی، فرانسوی و آمریکایی آغاز شد. شیوه «روح ژاپنی، تمدن غربی» با بیان صریح ساکوما شوزان، «"اخلاق شرقی و فناوری غربی"» تکمیل شد. از آن‌جایی که تاکانو چوئی و واتانابه کازان به‌شدت از ساکوکو انتقاد کردند، توسط شوگون‌ها مورد سرکوب قرار گرفتند.
در دوره ادو، مدارس خصوصی توسط سامورایی‌ها، بازرگانان و دانشمندانی که نقش فعالی داشتند افتتاح شد. افکار آن‌ها انتقاد از نظم فئودالی مسلط بود.
ایشیدا بایگان آیین کنفوسیوس، بودیسم و شینتو را ترکیب کرد و فلسفه عملی را برای توده‌ها پایه‌گذاری کرد. او کار سخت در تجارت را به‌عنوان اثر صداقت و صرفه‌جویی توصیه می‌کرد. آندو شوکی جهان طبیعت را جامعه ایده‌آلی خواند که در آن همه انسان‌ها به کشاورزی مشغول بودند و بدون تزویر به‌صورت خودکفا زندگی می‌کردند. او از جامعه قانونی‌ای انتقاد کرد که در آن تبعیض طبقاتی فئودالی و تفاوت بین فقیر و غنی وجود داشت. نینومیا سونتوکو اصرار داشت که مردم باید فضیلت‌های بیرونی را که از وجودشان حمایت می‌کرد، با فضیلت خودشان جبران کنند.
درحالی‌که تفکر مدرن ژاپنی اولیه در آیین کنفوسیوس و بودیسم توسعه یافت، روشن‌گری انگلیسی و حقوق بشر فرانسوی پس از بازسازی میجی که به‌سرعت تحت‌تأثیر تفکر غربی قرار گرفت، رواج یافت. از زمان جنگ‌های چین و روسیه و ژاپن، سرمایه‌داری ژاپن به شدت توسعه یافت. مسیحیت و سوسیالیسم نیز توسعه یافتند و با جنبش‌های اجتماعی مختلف پیوند خوردند. علاوه بر این، تفکر و مطالعه ناسیونالیستی در حالی شکل گرفت که با مطالعات خارجی مخالف بود.
در احیای میجی، جامعه مدنی انگلیس و فرانسه، سودگرایی و داروینیسم اجتماعی از انگلستان، و حاکمیت مردمی ژان ژاک روسو از فرانسه معرفی شد.
متفکران اوایل دوره میجی از ارزش‌های روشن‌گری بریتانیا که برگرفته از جامعه مدنی غربی بود، حمایت کردند. آن‌ها تلاش کردند تا از اقتدار سنتی و فئودالیسم ژاپن انتقاد کنند. با این حال آن‌ها در نهایت با دولت هماهنگ شدند و مدرنیزاسیون از بالا را بدون اصلاحات پذیرفتند. در سال ۱۸۷۳ موری آرینوری میروکوشامیروکوشا توسط موری آرینوری در سال 1873 (شش سال پس از بازسازی میجی) پیشنهاد شد و رسماً در 1 فوریه 1874 تشکیل شد، هدف آن «ترویج تمدن و روشنگری» و معرفی اخلاق غربی و عناصر تمدن غربی به ژاپن بود. را تشکیل داد. افرادی که در این انجمن فرهنگی گرد هم آمده بودند با نکاتی مانند مهم دانستن یادگیری عملی، احراز خصوصیات انسانی عملی و شکل حکومتی که شرایط یک کشور را به‌عنوان آرمان پذیرفتند، اشتراکات زیادی داشتند. موری آرینوری آموزش ملی را به‌عنوان وزیر آموزش ترویج کرد. نیشی امانه رفتار انسانی مبتنی بر علاقه را تأیید کرد. کاتو هیرویوکی تحت‌تأثیر داروینیسم اجتماعی، حقوق طبیعی را کنار گذاشت و در عوض از بقای تواناترین‌ها دفاع کرد.
فوکوزاوا یوکیچی، که فایده‌گرایی بریتانیا را به ژاپن معرفی کرد و از حقوق طبیعی دفاع کرد، فرض کرد که حقوق بشر توسط بهشت داده شده‌است. او توسعه تمدن را رشد روح انسان می‌دانست و فرض بر این بود که استقلال فرد به استقلال یک کشور می‌انجامد. فوکوزاوا فکر می‌کرد که دولت به‌خاطر راحتی است و ظاهر آن باید متناسب با فرهنگ باشد. او گفت که هیچ شکل ایده‌آلی از حکومت وجود ندارد. علاوه بر این، او اصرار داشت که ژاپن باید از این قاره خارج شده و علیه قدرت‌های بزرگ می‌رفت."Encouragement of learning" (1872–76) and "An outline of a theory of civilization (1875)"Datsu-A Ron