moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
معمولا میزان حساسیت آزمون نشر امواج صوتی به وسیله نویز موجود در محیط اطراف قطعه مورد بررسی، تحت تاثیر قرار می گیرد. منظور از نویز هرگونه سیگنال ناخواسته ای است که توسط حسگر ها،دریافت می شود. نویز ها منابع مختلفی دارند که برخی از آن ها به شرح زیر می باشند:
به دلیل وجود اصطکاک بین اجزای مکانیکی در ماشین آلات به وجود می آیند،به طور مثال در یاتاقان ها. این دسته از نویزها فرکانس پایین داشته و به راحتی قابل تفکیک می باشند.
حذف نویز ها بخش بسیار مهمی در روش نشر امواج صوتی می باشد و صحت نتایج نهایی وابسته به این کار است. روش های متفاوتی متناسب با شرایط کارکرد قطعه پیشنهاد شده اند.یکی از مرسوم ترین روش های حذف نویز،تعیین آستانه تحریک توسط بازرس می باشد. در صورتی که سیگنال صوت از آستانه تحریک فراتر برود،درکامپیوتر ثبت می شود ولی نویز ها دریافت نمی شوند.هم چنین می توان منابع تولید نویز را شناسایی کرد و تا حد امکان ،نویز ایجاد شده توسط آنان را کاهش داد.
شدت موج صوتی که توسط حسگر دریافت می شود به طور قابل ملاحظه ای کمتر از حالتی است که حسگر در نزدیکی منبع صوت وجود داشته باشد. در قطعات به شکل صفحه(plate) هربار که فاصله از منبع صوت 2 برابر می شود،شدت موج 30% کاهش پیدا می کند.در قطعات سه بعدی این مقدار به 50% افزایش می یابد.تضعیف صوت به دلیل خاصیت مستهلک کنندگی ماده می باشد.انرژی جنبشی موج در اثر برخورد با موانع مختلف به گرما تبدیل می شود. وجود ناپیوستگی ها(همانند مرزدانه ها،دوقلویی ها ،ناخالصی ها و...)سبب منحرف شدن موج صوتی می شوند.اندازه گیری تاثیر تضیعف بر روی امواج صوتی به وسیله دستگاهی تحت عنوان "Hsu-Nielsen Source" امکان پذیر است.
در روش نشر امواج صوتی هم از تجهیزات قابل جابجایی و هم از تجهیزات ثابت استفاده می شود. معمولا این تجهیزات شامل حسگر،پیش تقویت کننده،فیلتر(به منظور حذف نویز ها)،تقویت کننده اصلی،تجهیزات ذخیره سازی اطلاعات،صفحه نمایشگر،ولت متر و... می باشد.همانطور که اشاره شد، آزمون نشر امواج صوتی به تغییرات دینامیکی قطعه،پاسخ می دهد. این اتفاق به لطف مبدل ها(Transducers) که انرژی مکانیکی را به سیگنال الکتریکی تبدیل می کنند،صورت می گیرد.تقریبا تمامی مبدل ها از مواد پیزوالکتریک ساخته شده اند.یک ترکیب فراگیر برای پیزوالکتریک ها سرب زیرکونات تیتانات(PZT)می باشد.مبدل ها بر اساس فرکانس کاری،حساسیت و شرایط محیطی تعیین می شوند و معمولا در دو دسته، تقسیم بندی می شوند(Resonant و Broadband). معمولا فرکانس مورد استفاده بین 30 کیلوهرتز تا 1 مگا هرتز می باشد. در موادی که تضعیف صوت شدید می باشد(همانند کامپوزیت های پلاستیکی) از فرکانس های پایین تر استفاده می شود.
در شرایط ایده آل،انتظار داریم تا امواج صوت را بدون نویز برروی صفحه نمایش ببینیم اما چنین چیزی در واقعیت اتفاق نمی افتد. هر چند حسگر ها و فیلتر ها به گونه ای طراحی می شوند تا جای ممکن سیگنال های ناخواسته حذف شوند.سیگنال حس شده توسط مبدل(Transducer) در مرحله اول،بسیار ضعیف بوده و پیش تقویت کننده ها(Pre amplifiers) ولتاژ را چند برابر می کنند.سپس نویز ها توسط فیلترها(فیلتر های بالاگذار،پایین گذار یا میان گذر)از سیگنال تقویت شده حذف می شوند.سیگنال بدون نویز وارد تقویت کننده اصلی شده و پس از گذار از این مرحله به واحد اندازه گیری و تحلیل ارسال می شود.نهایتا نتایج به دست آمده بر روی صفحه نمایشگر به نمایش در می آیند.
ازمون نشر امواج صوتی می تواند به صورت تک کاناله( استفاده از یک مبدل) و یا چندکاناله(استفاده از چند مبدل) صورت بگیرد.
پس از آماده سازی تجهیزات،فرآیند آزمون غیر مخرب انتشار امواج صوتی آغاز می گردد.در این آزمون، حسگر به وسیله چسب یا با استفاده از روش های دیگر به خوبی به سطح قطعه مورد بررسی متصل می شود. بازرس سیگنال های به دست آمده توسط حسگر ها را مورد بررسی قرار می دهد. مهم ترین ویژگی های سیگنال ها که مورد مطالعه قرار می گیرند عبارتند از :
بیشترین ولتاژ اندازه گیری شده در یک موج، به اسم دامنه شناخته می شود.واحد اندازه گیری دامنه دسی بل می باشد. این پارامتر در آزمون انتشار امواج صوتی بسیار حائز اهمیت می باشد،چرا که میزان قابلیت تشخیص سیگنال را مشخص می نماید. سیگنال هایی با دامنه کوچکتر از آستانه تحریک ، در تحلیل نهایی مورد استفاده قرار نخواهند گرفت.همانطور که اشاره شد آستانه تحریک توسط بازرس به منظور حذف سیگنال های ناخواسته همانند نویز ها،تعریف می شود.
به مدت زمان بین اولین باری که سیگنال بیشتر از آستانه تحریک می شود و زمانی که به حداکثر مقدار خود می رسد،زمان جهش گفته می شود. این فاکتور معیاری برای فیلتر کردن نویز ها و ارزیابی سیگنال ها می باشد.
به مدت زمان بین اولین و آخرین باری که سیگنال بیشتر از آستانه تحریک شود،زمان استمرار گفته می شود. واحد این پارامتر میکروثانیه بوده و به بزرگی منبع تولید موج صوت و خواص ماده وابسته می باشد.این فاکتور نیز معیاری برای فیلتر کردن نویز ها و شناسایی نوع منبع ایجاد موج صوت می باشد.
به تعداد پالس هایی که از آستانه تحریک فراتر می روند،تعداد پالس گفته می شود.این فاکتور یکی از راحت ترین فاکتور های قابل اندازه گیری و تحلیل می باشد.با ترکیب کردن این معیار با معیارهای دیگر همچون زمان استمرار یا دامنه، می توان اطلاعات کیفی راجع به شکل سیگنال به دست آورد.
برای به دست آوردن این معیار،ابتدا مقدار حداکثر پالس ها به صورت خطی به هم وصل می شوند و سپس مساحت زیر نمودار جدید محاسبه می گردد. این معیار گاهی تحت عنوان "شمارش های انرژی" شناخته می شود.MARS به زمان استمرار و دامنه سیگنال مرتبط است اما مستقل از آستانه تحریک می باشد.
کاربرد های روش نشر امواج صوتی :
تست انتشار امواج صوتی برای نظارت بر زیرساخت ها(انیمیشن)
استاندارد ASTM E1106 جهت کالیبراسیون اولیه آزمون نشر امواج صوتی
استاندارد ASTM E1781 جهت کالیبراسیون ثانویه آزمون نشر امواج صوتی
نمونه واقعی آزمون نشر امواج صوتی بر روی قطعه سنگی
تست نشر صوتی :شنیدن صدای اخطار از مواد(انجمن تست و مواد آمریکا)
نحوه عملکرد آزمون نشر صوت
کَرِه در اصل گونه‌ای چربی است که از خامهٔ شیر یا ماست گرفته می‌شود. کره، گونه‌ای چربی ناگداخته (گرم نشده) است. کره‌ای که از خامه تهیه می‌شود، متمایل به رنگ زرد و کره‌ای که از ماست تهیه می‌شود، متمایل به رنگ سفید است. کرهٔ ماستی، در بیشتر نقاط جهان شناخته شده نیست. در صورتی که کرهٔ ماستی که از شیر گاو تهیه شده باشد سفیدتر است و کرهٔ ماستی که از شیر حیواناتی که شیر پرچرب‌تری دارند تهیه شده‌باشد، (مانند شیر گاومیش، گوسفند و بز) رنگی متمایل به زرد روشن دارد.
کره‌ای که به‌صورت صنعتی تهیه شده و در بیشتر فروشگاه‌ها به صورت بسته‌بندی به فروش می‌رسد، کرهٔ خامهٔ شیر است و از به هم‌زدن پیوسته خامه به دست می‌آید. در اثر هم‌زدن پیوسته، لایهٔ محافظی که روی ذرات چربی معلق در خامه وجود دارد، بریده‌شده و مولکول‌های چربی موجود در خامه، به صورت ذرات کوچک کره، به‌هم می‌چسبند. به همین ترتیب، کرهٔ ماستی، از به‌هم‌زدن شدید ماست سرد به دست می‌آید و به همین دلیل گونه‌ای بوی تخمیر مشابه به بوی ماست، طعمی مشابه به طعم ماست چکیده در کرهٔ ماستی قابل تشخیص است. در بسیاری از نقاط ایران و در لبنیاتی‌ها (فروشگاه‌های محصولات لبنی) بیشتر، منظور از کرهٔ محلی، کرهٔ ماست است.
کره از منابع مهم انرژی و ویتامین A است و بیشتر در وعدهٔ صبحانه مصرف می‌شود. همچنین در دانش زیست‌شناسی کره در گروه لیپیدها قرار می‌گیرد. لیپید همان چربی است که آزاد شدن انرژی آن در بدن، بیشتر از دیگر مواد به طول می‌انجامد.
به‌طور کلی کره‌ها در دو دستهٔ حیوانی و گیاهی قرار می‌گیرند. کره‌های حیوانی به صورت جامد و کره‌های گیاهی با عنوان کلی مارگارین و به صورت مایع وجود دارند. مارگارین‌های جامد نوع هیدروژنه شده و اشباع هستند که خواص مارگارین واقعی را ندارند. برخی از مواقع از کره به عنوان روغن استفاده می‌شود که چربی غذاها را کم‌تر و غذا را خوش‌طعم‌تر می‌کند.
اما عنوان کره و معادل‌های خارجی آن جز در ایران، در هیچ کشوری برای مارگارین و چربی‌های گیاهی استفاده نمی‌شود.
دوغ نیز از فرآیند کره‌گیری حاصل می‌شود و از فرآوری آن کشک، لورک و سیراج بدست می‌آید.
تولید کره در ایران قدمتی به عمر ایلات، عشایر و اقوام ایرانی دارند و هر کدام برای ساخت این فرآورده لبنی روش‌هایی مختص به خود دارد.
مشکه زنی روشی رایج در ایلات و عشایر ایرانی است. در این روش ماست را درون مشکه ریخته و آن را از یک سه‌پایه چوبی به نام مالار آویزان می‌نمایند. مشکه از پوست بز ساخته می‌شود و در برابر نشت مایعات مقاوم است. سپس مشکه را به مدتی معین تاب می‌دهند تا محتوای آن به قدر کافی زده شده و کره از دوغه جدا شود. مشکه و مالار جزو نمادهای عشایر ایرانی است که در بسیاری از آداب و رسوم این مردمان از آن استفاده می‌شود. امروزه به دلیل استقرار مردم در منازل مسکونی و آپارتمانی ، مشک های قدیمی جای خود را به دستگاه کره گیر برقی داده است.
تلم زنی یک روش کره‌گیری در میان اقوام مازندرانی می‌باشد. در این روش ماست را درون بشکه‌هایی استوانه‌ای از جِنس شوب ریخته و به وسیله چوبی بلند به نام تلم اقدام به زدن ماست می‌کنند. به این روش تلم زنی می‌گویند. تلم به زبان مازنی به معنای چوب بلند می‌باشد.
سالانه ۱۰ میلیون تن کره در دنیا تولید می‌شود که ۳٫۸ میلیون تن از آن مربوط به هند است. هند به همراه ایالات متحده آمریکا و پاکستان نیمی از کره دنیا را تولید می‌کنند. نیوزلند با تولیدی قریب به نیم میلیون تن کره در سال بالاترین سرانه تولید این محصول به ازای هر فرد را دارد. بدین صورت به ازای هر فرد در نیوزلند ۹۸ کیلوگرم در سال تولید می‌باشد. در ایران با سرانه ۲ کیلوگرم کره به ازای هر نفر چیزی قریب به ۱۶۵ هزار تن کره تولید می‌کند که از نظر رتبه در جایگاه یازدهم دنیا قرار دارد.
بر پایهٔ داده‌هایی از "لغتنامهٔ دهخدا"، سرواژهٔ «کره»
پَنیر یکی از گونه‌های لبنیات است که به‌طور گسترده‌ای در صدها نوع مختلف، از شیر تهیه می‌شود. پنیر را از دَلَمَه‌شدن شیر، معمولاً شیر گاو، گاومیش، شتر، بز و گوسفند تهیه می‌کنند. شیر از طریق کشت باکتری‌ها ترش (اسیدی) می‌شود. سپس با اضافه شدن آنزیم مایه پنیر (Rennet) یا یک جایگزین (مانند اسید استیک یا سرکه) دلمه می‌شود و شیر بسته‌شده و آب پنیر به‌دست می‌آید. بیشتر پنیرها در درجه حرارت پخت‌وپز ذوب می‌شوند. بیش از ۱۵ هزار نوع پنیر تا به امروز کشف و استفاده گردیده‌است
انواع پنیر را بر اساس ویژگی‌هایشان چند نوع دسته‌بندی مختلف می‌کنند از جمله نوع ترکیبات شیر، آنزیم مورد استفاده برای ترش‌کردن آن، رژیم غذایی جانور، روش کار و میزان رطوبت پنیر.
"پنیر" یک مادهٔ غذایی باستانی است که ریشه آن به دوران پیش از تاریخ بر می‌گردد. هیچ‌کس نمی‌داند چه کسی و در کجا نخستین پنیر درست شده‌است، اما زمان‌های قدیم در مصر، یونان و روم باستان یک غذای محبوب به‌شمار می‌رفته‌است. اما بهترین سناریویی که برای تولید نخستین پنیر پذیرفته شده‌است به ۱۰٬۰۰۰ سال پیش در منطقه‌ای از خاورمیانه یا آسیا بر می‌گردد، جایی که چوپانان از شکم خالی بزها به‌جای وسیله‌ای برای حمل شیر تازه استفاده می‌کردند. در این هنگام آنزیم موجود در شکم خشک شده بز به همراه گرمای نور آفتاب بر شیر اثر کرده و باعث دلمه شدن آن می‌شود و آن را تبدیل به شیر بسته شده به همراه مایع پنیر می‌کند. گله‌داران این پنیر اولیه را از روی گرسنگی مصرف می‌کردند.کتاب ۵۰۰ نوع پنیر انتشار در سال ۲۰۱۰، نوشته روبرتا موئر - شابک
در سال ۲۰۱۴، تولید جهانی پنیر از شیر گاو کامل ۱۸٫۷ میلیون تن بود. ایالات متحده آمریکا با ۲۹ درصد (۵٫۴ میلیون تن) بزرگ‌ترین تولیدکننده پنیر جهان و آلمان، فرانسه و ایتالیا دیگر تولیدکنندگان بزرگ پنیر در جهان هستند. در طول سال ۲۰۱۵، آلمان، فرانسه، هلند و ایتالیا ۱۰–۱۴ درصد از پنیر تولیدی خود را صادر کردند. در این سال ایالات متحده یک صادر کننده حاشیه ای بود (۵٫۳٪ از کل تولید شیر گاو)، زیرا بیشتر تولیدات آن برای بازار داخلی بود.
فرانسه، ایسلند، فنلاند، دانمارک و آلمان، با میانگین ۲۵ کیلوگرم به ازای هر نفر، بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان پنیر در سال ۲۰۱۴ بودند.
پنیر پیتزا (به انگلیسی: Pizza cheese) نوعی پنیر پرورده پاستوریزه است که در تهیه پیتزا به کار می‌رود. این‌گونه پنیر به دو فرم صنعتی و سنتی وجود داشته و برای به‌کارگیری آن، به شکل‌های گوناگونی چون رشته‌ای، ورقه‌ای و… به کار گرفته می‌شود. این پنیر در فرایند تهیه پیتزا، با ذوب شدن بر روی سطح این غذا، تأثیر کشسان و چسبنده خود را نشان می‌دهد. این پنیر با پنیر موزارلا فرق دارد و از بافتی نرم برخوردار است.
موتزارلا (به ایتالیایی: Mozzarella) نامی عمومی برای انواعی از پنیرهای نیمه نرم ایتالیایی است که از شیر گاو یا گاومیش تهیه می‌شوند. این پنیر بسیار کِش می‌آید و در صبحانه و عصرانه، غذاهای پاستایی، لازانیا، داخل سوپ، سالاد و غیره استفاده می‌شود. این پنیر در ایران با نام پنیر تازه محلی نیز عرضه می‌شود.
پنیر فتا (به انگلیسی: Feta cheese) یکی از انواع پنیر است که ریشهٔ یونانی دارد. این پنیر شبیه پنیر لیقوان ایرانی است.
در سالاد یونانی، پنیر فتا معمولاً به شکل مکعب‌های کوچک یا خردشده وجود دارد.
پنیر چدار (به انگلیسی: Cheddar cheese) نام نوعی پنیر سفت، صاف و زرد یا نارنجی رنگ انگلیسی است که از شیر گاو تهیه‌شده و مورد پسندترین نوع پنیر در پادشاهی متحده می‌باشد. این پنیر نخستین بار در دهکدهٔ چدار واقع در سامرست انگلستان تولیدشده و نام خود را از این دهکده گرفته‌است.
بلوچیز (پنیر آبی) نامی کلی برای انواعی از پنیر است که از شیر گاو، گوسفند یا بز و به کمک کپک خوراکی آبی‌رنگی از خانواده پنیسیلین تهیه می‌شود. این نوع پنیر بیشتر در سالادها یا به‌عنوان مزه استفاده می‌شود و طعم مخصوصی دارد.
فرآورده‌ای است که از مخلوط کردن خامه با شیر بدون افزودن حرارت به دست می‌آید. نگهداری آن باید در درجه حرارت زیر ۱۰ درجه باشد. طعم آن کمی ترش بوده و مانند کره نرم و قابل گسترده شدن است. همراه با نان، بگور یا در داخل کیک پنیر خورده می‌شود. همچنین بر روی سالاد همراه با سالمون دودی و داخل پوره سیب‌زمینی نیز بکار می‌رود. ترکیب مواد آن ۵۵ درصد آب، ۳۳ درصد چربی، ۱۰ درصد پروتئین و ۰٫۸ تا ۱٫۲ درصد نمک است. این نوع پنیر برای اولین بار در سال ۱۸۷۲ میلادی در آمریکا تولیدشده است. پنیر فیلادلفیا یکی از شناخته‌شده‌ترین انواع پنیر خامه‌ای در جهان است.
پنیر پارمیجانو (که پارمیژان یا پارمیزان یا پارمسان نیز گفته می‌شود) پنیری ایتالیایی است که از شیر گاو تهیه می‌شود و ساختن آن ۸ ماه زمان می‌برد. پنیر پارمیجانوی نرسیده به‌عنوان پیش غذا (اردور) و مزه مصرف می‌شود و پنیر پارمیجانوی رسیده را به‌صورت رنده کرده یا پودر شده در برنج و سوپ و انواع پاستا یا ماکارونی استفاده می‌کنند. «پارمیجانو» در زبان ایتالیایی، صفت برای شهر «پارما» است که در زبان فرانسوی «پارمِسان» گفته می‌شود.
کامامبر (به فرانسوی: Camembert) نوعی پنیر نرم فرانسوی است که نخستین بار در اواخر سده ۱۸ در منطقه کامامبر و نرماندی در شمال غربی فرانسه تولید شد. این پنیر از شیر گاو و به کمک انواعی از کپک خوراکی از خانواده پنیسیلین به نام‌های Penicillium candida و Penicillium camemberti تهیه می‌شود. پنیر کامامبر طعمی تند دارد و هر چه بیشتر برسد، بافت پنیر نرم‌تر شده و بوی آن تندتر می‌شود. کامامبر در صبحانه یا برای تهیه کیک، ساندویچ و دسر و مزه (به‌خصوص به همراه انگور) استفاده می‌شود.
پنیر خاودا یا پنیر گودا پنیری تقریباً سفت و زرد رنگ است که از شیر گاو درست می‌شود. خاودا نام شهری در هلند است. این پنیر به‌صورت خام یا پخته در پیتزا، لازانیا، سالاد، صبحانه، سوپ، سس و شیرینی استفاده می‌شود.
پنیر بوترکیزه یا پنیر بوتوکیزه از انواع پنیرهای چرب و نیمه سخت است و به‌صورت قرص‌های زرد با پوسته قرمز می‌باشد. این پنیر برای اولین بار در سال ۱۹۲۷ در آلمان تولید شد که به دلیل طعم کره‌ای آن به پنیر بوترکیزه (ButterKase Cheese) معروف شد. در حال حاضر این پنیر در سراسر آلمان تولید می‌شود. این پنیر که از شیر گاو جوان به دست می‌آید، طعم خوبی به سبزیجات می‌دهد و برای تهیه انواع سوفله سبزیجات مناسب می‌باشد. از این پنیر می‌توان در تهیه صبحانه، انواع غذاهای گوشتی، املت، سوپ، سالادها و انواع ساندویچ‌های سرد و گرم استفاده نمود.
پنیر لانکاشایر (به انگلیسی: Lancashire cheese) نوعی پنیر ترد و سفید رنگ انگلیسی است که از شیر گاو تهیه‌شده و طعمی ملایم و خامه‌ای دارد. با کهنه‌تر شدن پنیر لایهٔ بیرونی آن به رنگ طلایی کم‌رنگ درآمده، بافت نرم آن سفت‌تر شده و طعمش نیز تندتر می‌گردد. این پنیر همچنین ۴۵٪ چربی دارد. پنیر لانکاشایر نخستین بار در لانکاشایر انگلستان تولید گردیده و به همین دلیل به نام محل تولیدش مشهور است.
ماسکارپونه یک پنیر ایتالیایی دارای خامهٔ سه لایه می‌باشد که از خامهٔ تازه که با اسید تارتاریک واسرشت شده‌است، ساخته می‌شود. گاهی پساب کره یا همان آب دوغ را به آن اضافه می‌کنند. پس از واسرشتن، آب آن را بدون فشار دادن از آن می‌گیرند. ماسکارپونه را می‌توان با استفاده از خامه و اسیدسیتریک یا آب‌لیمو تولید کرد. ماسکارپونه دارای رنگ شیری می‌باشد و در منطقهٔ لومباردی ایتالیا بسیار استفاده می‌شود. همچنین ماسکارپونه جزو مواد اصلی تهیهٔ تیرامیسو می‌باشد.
پنیر لیقوان پنیری سنتی ایست که در لیقوان ایران تهیه می‌شود. این پنیر که طعمی شور دارد و دارای سوراخ است از شیر گوسفند تهیه می‌شود. این پنیر معمولاً در صبحانه همراه نان میل می‌شود.
چیز ویز سس پنیر عمل‌آوری شده غلیظی است که توسط کمپانی کرفت عرضه شده‌است. این سس اولین بار در سال ۱۹۵۳ به بازار آمد. این سس زرد رنگ بر روی هات‌داگ، چیپس ذرت، کرفس، استیک پنیر و دیگر غذاها استفاده می‌شود.
انواعی از محصولات غذایی لبنی هستند که از پنیر معمولی و گاهی سایر مواد لبنی، به همراه امولسیفایرها، نمک اضافی، اسانس، رنگ و افزودنی‌های خوراکی مانند ادویه‌ها و سبزیجات مختلف تهیه می‌شود. در ایالات‌متحده آمریکا، نوع رایج این‌گونه پنیر با نام پنیر آمریکایی در فروشگاه‌ها عرضه می‌شود. گرچه پنیر پرورده برای اولین بار به سال ۱۹۱۱ میلادی توسط والتر گِربر سوئیسی تهیه شد. نخستین بار شخصی به نام جیمز آل. کرافت در سال ۱۹۱۶ برای کسب امتیاز یا حق انحصاری آن در آمریکا به خاطر شیوه خاص تهیه این پنیر اقدام کرد. شرکت کرافت فود نخستین پنیر ورقه‌ای پرورده را برای مصرف عموم در سال ۱۹۵۰ به بازار ارائه داد. از آن هنگام انواع مختلف پنیر اسلایس، در آمریکا همه‌گیر شد و مهم‌ترین مورداستفاده آن‌ها در تهیه چیزبرگر و ساندویچ‌های گریل شده پنیری می‌باشد.ویکی‌پدیا فارسی، فهرست انواع پنیر
پنیرهای ایرانی یا بر حسب شیوهٔ تولیدشان به شکل
رجینالد ابری فسندن فیزیکدان و متخصص رادیو٬ در شهر میلتون٬ کانادا از پدر و مدری آمریکایی زاده شد. وی از سال ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰ استاد دانشگاه پیتسبرگ بود و در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۲ به سمت مشاور شرکت سیگنا سابمارین منصوب بود. او به نوعی مخترع رادیو است.کتاب میکروموج‌ها نوشته ایزاک آسیموف صفحه ۳۰
موآی () پیکره‌های انسانی تک‌سنگی هستند که بین سال‌های ۱۲۵۰ و ۱۵۰۰ میلادی به‌دست مردم راپا نوئی در راپا نوئی واقع در پلی‌نزی شرقی کنده‌کاری شده‌است. تقریباً نیمی از آن‌ها هنوز در رانو راراکو، (معدن موآی اصلی) هستند، اما صدها پیکره از آنجا منتقل شدند و بر روی سکوهای سنگی به‌نام آهو ("Ahu"؛ سکوهای انجام تشریفات) در پیرامون جزیره قرار گرفتند. تقریباً تمام موآی‌ها سرهای بسیار بزرگی دارند که سه هشتم اندازه کل مجسمه را تشکیل می‌دهد—که پا ندارد. موآی‌ها عمدتاً چهره‌های زنده یا اجداد ایزدی هستند. هنگامی که اروپایی‌ها برای اولین بار در سال ۱۷۲۲ از جزیره دیدن کردند، چهرهٔ مجسمه‌ها هنوز به سرزمین‌های قبیله‌ای خود خیره بود، اما تمام آنها در اواخر قرن نوزدهم ویران شده بودند. موآی‌ها در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ میلادی احتمالاً به‌سبب ارتباط اروپایی‌ها یا جنگ‌های قبیله‌ای داخلی سرنگون شدند.Collapse: How Societies Choose to Fail or Succeed by Jared Diamond
تولید و حمل و نقل بیش از ۹۰۰ مجسمه یک شاهکار خلاقانه و فیزیکی قابل توجه در نظر گرفته می‌شود. بلندترین موآی ساخته‌شده به نام پارو تقریباً ۱۰ متر (۳۳ فوت) ارتفاع و ۸۲ تن (۸۰٫۷ تن) وزن داشت. سنگین‌ترین موآی ساخته‌شده (۸۴٫۶ تن) بود. یک مجسمه ناتمام، اگر ساخت آن به اتمام رسیده بود، تقریباً ۲۱ متر (۶۹ فوت) ارتفاع داشت و وزن آن حدود ۱۴۵ تا ۱۶۵ تن بود.
فاصلهٔ این سکوها از هم حدود یک و نیم مایل (حدود ۲۴۰۰ متر) است و یک نوار تقریباً سراسری به دُور جزیره به‌وجود آورده‌اند. ۶۰۰ سنگ‌پیکر موآیِ دیگر، که در مراحل مختلفِ تکامل هستند، در سرتاسر جزیره — از جمله در معادن و کنارِ جاده‌های قدیمی و کنار ساحل — پراکنده‌اند.
بسته به اندازه و وزن موآی‌ها، برآورد می‌شود که به ۵۰ تا ۱۵۰ نفر برای حمل آن‌ها توسط غلتک‌های چوبی یا وسیله‌ای سورتمه مانند نیاز بوده‌است. برخی از موآی‌ها دارای کلاه یا تاج‌های قرمزرنگی هستند که دلیل آن نامشخص است، ولی برخی از باستان‌شناسان معتقدند که این‌گونه موآی‌ها مفهوم آیینیِ خاصی داشته‌اند یا شاید برای طایفه یا خانوادهٔ به‌خصوصی مقدس بوده‌اند. مجسمه‌های عظیم یا موآی، در طی یک دورهٔ کوتاه خلاقیت و به‌صورت خرسنگی ساخته شده‌است. بر پایه آخرین پژوهش‌های باستان‌شناختی، ۸۸۷ مجسمهٔ سنگیِ یکپارچه در موزه و در جزیره شناسایی شده‌اند.
این مجسمه‌ها نیمتنه هستند و به «سرهای جزیرهٔ ایستر» مشهورند. برخی از مجسمه‌ها از زیر خاک بیرون آورده شده‌اند. زمان ساختِ این مجسمه‌ها دقیقاً معلوم نیست و ساختِ آن‌ها بین سال‌های ۱۵۰۰–۱۷۰۰ و ۱۰۰۰–۱۵۰۰ میلادی حدس زده می‌شود. تقریباً ۹۵٪ موآی‌ها از سنگ یا خاکستر آتشفشانیِ متراکم ساخته شده‌اند. در حال حاضر، حدود ۵۰ مجسمه دوباره برپا شده‌اند. در ساختِ همهٔ مجسمه‌ها تقریباً از یک سبک خاص با سرهای بزرگ و بی‌تناسب پیروی شده‌است.
موآیِ جزیرهٔ ایستر، یک شکل از مجسمه‌های غول‌پیکر است که در حاشیهٔ شبه‌جزیرهٔ پولی‌نزی پراکنده‌اند. مجسمه‌های کامل‌شده به آهو (Ahu) (سکوهای انجام تشریفات) انتقال داده شده و سپس برپا شده‌اند. این مجسمه‌ها معمولاً یک استوانهٔ سنگیِ قرمزرنگ بر روی سرشان دارند.
در سال‌های ۱۷۲۲ و ۱۸۲۵، که این جزیره توسط راجوین و بلاسم بازدید شد، تمام موآی‌هایی که ایستاده بودند، واژگون شده‌بودند. برخی از تاریخ‌دانان شفاهی، واژگونیِ موآی‌ها را ناشی از اختلافات بین ساکنان جزیره می‌دانند؛ درحالی‌که عده‌ای دیگر واژگونیِ آن‌ها را ناشی از زمین‌لرزه دانسته‌اند.
اگرچه این مجسمه‌ها به‌عنوان سرهای جزیرهٔ ایستر مشهورند، ولی درواقع، اینها تمام‌تنه هستند با سرهایی بزرگ‌تر از اندازهٔ واقعی و نیمتنهٔ ساده‌شده. موآی‌هایی که زیاد فرسوده نشده‌اند، طرح‌هایی را در پشت و کفل خود دارند که گروه باستان‌شناسیِ کاترین روتلج در سال ۱۹۲۵ کشف کرده‌است که نوعی ارتباط فرهنگی بین این طرح‌ها و خالکوبیهایی که تا نیم قرن پیش میانِ مردم این جزیره رایج بوده، وجود داشته که توسط میسیونرها جلوی این خالکوبی‌ها گرفته شده‌است.
در سال‌های اخیر، کشف شده که کاسهٔ چشم‌های عمیقِ موآی برای نگهداری چشم‌های مرجانی و مردمکهای شیشه آتشفشانی طراحی شده‌بود. سابقاً قطعه‌های شکستهٔ مرجان سفید را وقتی کنارِ هم گذاشتند، تشکیلِ یک چشم داد. نسخهٔ چشم‌ها ساخته شده و در برخی از مجسمه‌ها قرار داده شده‌است. مجسمه‌ها توسط مهاجرنشینان پلی‌نزیاییِ جزیره ساخته شده‌اند.
موآی، علاوه بر نمایانگر بودن اجداد و نیاکان، زمانی که روی سکوی «آهو» (Ahu) برپا شدند، شاید نمادی از تجسم زندگی پرقدرت یا رؤسای گذشته بوده‌است. آن‌ها همچنین نمادی از اجداد مهم گذشته هستند.
زمانی که تراشیدن مجسمه‌ها تمام می‌شد، به محل اصلیشان برده می‌شدند. کاملاً مشخص نیست که این کار چگونه انجام می‌شد، اما مطمئناً نیازمند نیروی انسانی، طناب، غلتک و همچنین راه‌های همواری که در سراسر جزیره وجود دارند، بوده‌است.
در سال ۲۰۱۰، موآی به‌عنوان ایموجی موآیی (🗿) در نسخه یونیکد ۶٫۰ تحت کد نقطه‌ای codice_1 به‌عنوان «مجسمهٔ سنگی ژاپنی مانند موآی در جزیره ایستر» گنجانده شد. نام رسمی یونیکد برای این ایموجی «moyai» نوشته شده‌است زیرا این ایموجی در واقع مجسمه مویایی را در نزدیکی ایستگاه شیبویا در توکیو به تصویر می‌کشد. ایموجی‌های گوگل و مایکروسافت در ابتدا شبیه مجسمه مویایی در توکیو بودند، اما بعداً به شکل موآی درآمدند.
معده یک عضو توخالی و عضلانی در دستگاه گوارش انسان و بسیاری از جانوران دیگر از جمله چندین بی‌مهره است. معده ساختاری حجیم دارد و به‌عنوان یک عضو حیاتی در دستگاه گوارش عمل می‌کند. معده پس از مرحلهٔ جویدن نقش دارد و با استفاده از آنزیم‌ها و هیدروکلریک اسید تجزیهٔ شیمیایی غذاها را انجام می‌دهد. در انسان و بسیاری از جانوران دیگر، معده بین مری و روده کوچک قرار دارد. معده آنزیم‌های گوارشی و اسید معده ترشح می‌کند تا به گوارش غذا کمک کند. اسفنکتر پیلور عبور غذای نیمه‌هضم‌شده (کیموس) را از معده به دوازدهه کنترل می‌کند، پس از این مرحله، حرکات پریستالتیک وظیفهٔ انتقال کیموس را از طریق روده‌ها به‌عهده می‌گیرد. در دستگاه گوارش انسان، معده بین مری و دوازدهه (نخستین بخش روده کوچک) در یک‌چهارم بالایی در چپ حفره شکمی دارد. بخش بالایی معده در مقابل دیافراگم قرار دارد. پشت معده لوزالمعده قرار دارد. یک چین دوگانهٔ بزرگ از صفاق احشایی به نام چادرینه بزرگ از خمیدگی بزرگ معده آویزان است. دو اسفنکتر، محتویات معده را نگه می‌دارند. اسفنکتر تحتانی مری در ناحیهٔ دهانه معده و در محل اتصال مری و معده، و اسفنکتر پیلور در محل اتصال معده به دوازدهه. از آن‌جایی که معده یک عضو قابل انبساط است، معمولاً برای نگهداری حدود یک لیتر غذا منبسط می‌شود. معدهٔ یک نوزاد انسان تازه متولدشده تنها می‌تواند حدود ۳۰ میلی، لیتر را در خود نگه دارد. حداکثر حجم معده در بزرگسالان بین ۲ تا ۴ لیتر است.
معده به‌دلیل ترشح هیدروکلریک اسید و فاکتور داخلی حاوی غدد برون‌ریز ثانویه است. همچنین به‌دلیل ترشح گاسترین، گرلین، نوروپپتید y، سوماتواستاتین، هیستامین و اندوتلین نیز فعالیت درون‌ریز دارد. معده علاوه بر ماهیچه‌های طولی و حلقوی، دارای ماهیچه‌های مورب نیز هست. هنگام ورود غذا به معده، چین‌خوردگی‌های آن به‌صورت موقت، باز می‌شوند. معده جزو سیستم ایمنی به حساب می‌آید زیرا به دلیل وجود اسید معده هر گونه پاتوژن را نابود می‌کند در هنگام هضم
معده واژه‌ای عربی است. در زبان پارسی میانه، از واژهٔ "کومیگ" (kumig) برای اشاره به این عضو استفاده می‌شده‌است.واژه‌نامه پهلوی، مکنزی
در آناتومی کلاسیک، معدهٔ انسان به چهار بخش تقسیم می‌شود. – "Abdominal Cavity: The Stomach"
اسفنکتر تحتانی مری در نزدیکی طاق معده قرار دارد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که طاق معده یک ناحیهٔ مشخص از آناتومی معده نیست، بلکه ناحیه‌ای از پوشش مری است که در اثر رفلاکس آسیب دیده‌است.
غذا پس از عبور از مری وارد معده می‌شود. معده عضوی است عضلانی و چندلایه. به‌دلیل تولید هیدروکلریک اسید در معده، محدودهٔ پی‌اچ آن بین ۱ تا ۴ است که بستگی به نوع جاندار، غذای درون معده، زمان آن در طول روز و مصرف دارو دارد. اسید معده به‌وسیلهٔ سلول‌های جداری، ترشح می‌شود. هورمون گاسترین، تحریک عصب پاراسمپاتیک (استیل‌کولین) و هیستامین بر میزان ترشح اسید مؤثر هستند. برخی از سلول‌های معده همچنین برای حفاظت از مخاط آن، اسید را به‌گونه‌ای معکوس، ترشح می‌کنند. فاکتور داخلی نیز در معده ترشح می‌شود و با اتصال به ویتامین ب۱۲، نقش مهمی در جذب این ویتامین دارد؛ زیرا این ویتامین، اول به‌صورت پروتئین است. اسید معده باعث می‌شود که این ویتامین از پروتئین درآمده و در معده با فاکتور داخلی ترکیب شده و در بدن جذب شود. ویتامین ب۱۲ در متابولیسم سلولی استفاده می‌شود و برای تولید گلبول‌های قرمز خون و عملکرد دستگاه عصبی ضروری است.
معده به‌عنوان یک غده برون‌ریز در طول روز حدود ۲ تا ۳ لیتر اسید معده ترشح می‌کند. اسید معده همچنین در ایمنی و از بین بردن باکتریها و عوامل بیماری‌زا در معده، نقش دارد. غذا در معده به ذرات کوچکی، خرد می‌شود تا غذا بتواند در روده کوچک جذب شود. شیرهٔ معده همچنین حاوی پپسینوژن غیرفعال است. هیدروکلریک اسید این شکل غیرفعال آنزیم را به شکل فعال آن، پپسین تبدیل می‌کند. پپسین، پروتئین‌ها را به پلی‌پپتید تجزیه می‌کند. غذا همچنین توسط معده از طریق انقباضات عضلانی دیواره، با نام حرکات پریستالتیک کوبیده شده و از حجم غذا کاسته می‌شود. حرکات معده، ناشی از انقباض عضلات آن است و توسط دستگاه عصبی خودمختار به‌ویژه اعصاب سمپاتیک و هورمون‌هایی مانند گاسترین، کوله‌سیستوکینین، سکرتین، انتروگلوکاگون و پلی‌پپتید مهاری معده تنظیم می‌شوند.
مخلوط کردن غذا با ترشحات معده‌ای و تشکیل مخلوط نیمه‌مایعی به نام کیموس. به هضم غذا کمک می‌کند. تخلیهٔ آهستهٔ غذا از معده به داخل رودهٔ کوچک با سرعت مناسب، به گوارش و جذب آن به‌وسیلهٔ رودهٔ کوچک کمک می‌کند.
در معده نیز همانند روده کوچک جذب مواد گوارش‌یافته اتفاق می‌افتد؛ اما مقدار جذب مواد در معده، بسیار کمتر از رودهٔ کوچک است. معده نخستین مکان ذخیرهٔ موقت غذاست که قابلیت منبسط‌شدن دارد به‌طوری‌که می‌تواند حدود ۲ تا ۴ لیتر غذا را در خود نگه دارد. برخی از مولکول‌های کوچک خاص، از طریق پوشش داخلی معده، جذب می‌شوند:
معدهٔ انسان می‌تواند با استفاده از گیرنده‌های گلوتامات سدیم گلوتامات را حس کند و این اطلاعات به‌عنوان سیگنال «خوش‌طعم بودن»، از طریق عصب واگ به هیپوتالاموس جانبی و دستگاه لیمبیک در مغز منتقل می‌شود. معده همچنین می‌تواند مستقل از گیرنده‌های چشایی زبان و دهان، گلوکز، کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و چربی‌ها را حس کند. این توانایی به مغز اجازه می‌دهد تا ارزش غذایی غذاها را درک کند.
فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) باعث تکثیر، تمایز و بقای سلولی می‌شود. EGF یک پلی‌پپتید با وزن مولکولی کم است که ابتدا از غدد زیرآرواره‌ای موش، خالص‌سازی شد، اما از آن زمان در بسیاری از بافت‌های انسانی از جمله غده زیرآرواره‌ای و غده بناگوشی یافت می‌شود. EGF بزاق، که به‌نظر می‌رسد توسط ید معدنی رژیم غذایی نیز تنظیم می‌شود، نقش فیزیولوژیکی مهمی در حفظ یکپارچگی بافت مری و معده ایفا می‌کند. اثرات زیستی EGF بزاق شامل بهبود زخم‌های دهان و مری، مهار ترشح اسید معده، تحریک سنتز دی‌ان‌ای و محافظت از مخاط در برابر عوامل مضر داخل دستگاه گوارش مانند اسید معده، اسیدهای صفراوی، پپسین، تریپسین و عوامل فیزیکی، شیمیایی و باکتریایی
معده مجموعاً چهار لایه اصلی دارد:
۱. مخاط (Mucosa) شامل سه بخش اپی‌تلیوم، لامینا پروپریا و موسکولاریس موکوزا است. ۲. سلول‌های اصلی (ترشح‌کنندهٔ پپسینوژن و لیپاز)، سلول‌های کناری (ترشح‌کنندهٔ اسید معده و فاکتور داخلی)، ۳. سلول‌های واقع در گردن غدد (ترشح‌کنندهٔ مخاط) و سلول‌های انترواندوکراین (APUD) ترشح‌کنندهٔ هورمون‌هایی مانند گاسترین، هیستامین، سروتونین و کوله‌سیستوکینین
معده، ممکن است که دچار مشکلات مختلفی شود که شایع‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: سوءهاضمه، زخم گوارشی، رفلاکس معده، سرطان معده، خونریزی معده، آلودگی به هلیکوباکتر پیلوری
ریفلاکس معده: بازگشت غذای خورده‌شده، به همراه اسید معده از دهانه معده (ابتدای معده) یا خود معده یا دوازدهه (انتهای معده) به ابتدای مری و گاه به دهان را که حال ناخوشایندی به فرد می‌دهد و ترش‌مزه است ریفلاکس معده می‌گویند. ریفلاکس معده وقتی رخ می‌دهد که دریچهٔ ابتدایی معده، شل شده باشد. دلایل مختلفی برای شل شدن دریچهٔ کاردیا وجود دارد.
در انسان، بسیاری از روش‌های جراحی چاقی معده را به منظور کاهش وزن درگیر می‌کند. ممکن است یک حلقه معده در اطراف ناحیهٔ کاردیا قرار داده شود که می‌تواند برای محدود کردن مصرف غذا تنظیم شود. آناتومی معده ممکن است اصلاح شود یا معده، مورد جراحی بایپس قرار گیرد.
برداشتن معده با جراحی را گاسترکتومی و برداشتن ناحیهٔ کاردیا را کاردیکتومی می‌نامند. «کاردیکتومی» اصطلاحی است که برای توصیف برداشتن قلب نیز استفاده می‌شود.cardiectomy at dictionary.reference.com گاسترکتومی ممکن است به دلایلی چون سرطان معده یا سوراخ شدن شدید دیوارهٔ معده انجام شود.
ابرو موهایی است که بر روی پوست صورت در بالای چشم به شکل یک خط یا قوس می‌روید. ابرو از ورود قطرات آب (مثل باران و عرق) به چشم جلوگیری می‌کند. این کارکرد ابرو، از آنجا مهم است که انسان‌ها بیش از هر حس دیگری، متکی به بینایی خود هستند و ورود آب به چشم، بینایی انسان را تار می‌کند. ابرو به همراه مژه برای جلوگیری از ورود نور مستقیم خورشید به چشم هم کارایی دارد. امروزه ابرو، در تشخیص کلی صورت نیز تأثیر دارد. ابرو همچنین بنا به حالت‌های احساسی و اشاری انسان، به هم‌راه دیگر اجزاء چهره، شکل مناسب آن حالت را به صورت می‌دهد.
به هر یک از ابروها، اصطلاحاً یک لِنگه ابرو هم گفته می‌شود. اگر به هنگام برداشتن ابروها به منظور زیبایی، تناسب دو ابرو اشتباهاً به هم بخورد به آن «لنگه به لنگه شدن» ابروها می‌گویند.
ابرو جزو عضو مهمی از انسان است که در چهره‌اش برای زیبایی و محافظت از چشم قرار گرفته‌است. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که موهای ابرو، در تابستان دارای رشد سریع تری نسبت به زمستان است.
داشتن ابروهایی خوش فرم و مرتب نقش زیادی در افزایش زیبایی و جذابیت افراد دارند و به همین دلیل است که امروزه آرایشگران توجه ویژه ای به روش‌های آرایش ابرو دارند. ابروهای پر و خوش حالت یکی از ملاک‌های مهم در زیبایی صورت محسوب می‌شود. ابروهای درشت چهره زیبا از انسان مرد و ابروهای نازک چهره زیبا از انسان زن می‌آفریند.
ابروها نیز به مرور زمان و با افزایش سن به رنگ سفید درخواهند آمد اما با این وجود روند سفید شدن ابروها کندتر از روند سفید شدن موهای سر است. تغییر در تعادل هورمون‌ها با افزایش سن ارتباط دارد. ممکن است کاهش سطح برخی هورمون‌ها مانند استروژن در بدن، موجب نازک شدن یا ریزش موهای ابرو شود. استفاده بیش از حد از محصولات آرایشی نیز یکی از عوامل تخریب ابروها به‌حساب می‌آیند. مانند تمام موها در قسمت‌های دیگر بدن، موی ابرو نیز عمر مشخصی دارد. اگر به هر دلیلی در یک مقطع کوتاه اندکی از ابروهای خود را از دست دادید، از پر کردن جای آن با انواع مدادها خودداری کنید. به مو فرصت استراحت و رشد مجدد دهید. معمولاً برای پر کردن جای خالی ابرو، از سایه ابرو استفاده می‌کنند.
با توجه به اینکه گرافت‌های مو در هر ناحیه از پوست بدن که به آن منتقل شوند، رشد می‌نمایند؛ بنابراین پیوند موی طبیعی در هر ناحیه از پوست که نیازمند آن باشد، قابل انجام است که شاید مهم‌ترین مورد آن کاشت ابرو می‌باشد.
کاشت ابروی طبیعی یا پیوند ابرو بیشتر توسط متخصصین کاشت موی طبیعی انجام می‌گیرد چرا که تشابهات زیادی با پروسه کاشت مو دارد. روش معمول کاشت ابرو تکنیک FUT می‌باشد که شامل برداشت موهای پشت سر به صورت یک باریکه چند سانتیمتری و سپس جداسازی پیازهای موی آن و انتقال آن‌ها به ناحیه پوست ابرو و کاشت در جهت مناسب و طبیعی در این ناحیه می‌باشد. موها به دلیل ماندگاری بیشتر و جنس مرغوب‌تر از ناحیه موهای پشت سر انتخاب می‌شوند و با بخیه دو لبه ناحیه برداشت باریک پوست، هیچ اثری از برداشت موها و نیز کم پشتی در ناحیه پشت سر باقی نمی‌ماند. کاشت ابروی طبیعی یا پیوند ابرو جهت بهبود جلوه زیبایی ابرو در چهره که در اثر نازک شدن، جای زخم یا ریزش کامل موهای ابرو دچار مشکل شده‌است به کار می‌رود. از بین رفتن ابروها ممکن است به دلیل عوامل ژنتیک، الکترولیز یا لیزر موها، مرتب کردن و برداشتن بیش از حد ابروها، اختلالات هورمونی و بیماری‌های تیروئید، ضربه، سوختگی یا تصادف رخ داده باشد، که در هیچ‌یک از این موارد محدودیتی جهت انجام کاشت ابرو وجود ندارد. موهای مناسب جهت کاشت ابرو از ناحیه پشت سر و عموماً به روش FUT (برداشت یک باریکه از پشت سر) برداشت و به ناحیه ابروها منتقل می‌گردد. این موها تا پایان عمر رشد کرده و هر ۲ تا ۳ هفته نیاز به اصلاح دارند.
برای حفظ ظاهر طبیعی ابرو، موها باید در قالب گرافت‌های تک تار مو منتقل و پیوند گردند. کاشت ابرو یک پروسه بسیار ظریف و زمان گیر بوده که در طی آن موها در شکاف‌هایی به قطر نیم میلی‌متر کاشت می‌شوند، شکاف‌هایی که در زاویه طبیعی رشد ابروها و کاملاً خوابیده روی پوست ایجاد می‌گردند. این میزان از ظرافت باعث می‌شود که این جراحی با حداقل جای زخم و آسیب به پوست و موهای موجود در ناحیه ابرو انجام شود، بطوری‌که بعد از کاشت تشخیص جای کاشت ابرو ناممکن می‌باشد و به موهای قبلی ابرو نیز آسیبی وارد نمی‌گردد. این عمل تحت بی‌حسی موضعی انجام شده و در حدود ۳ تا ۴ ساعت زمان برده و در حین و پس از جراحی حداقل درد را دارد. در طی ۲ تا ۴ روز اول پس از کاشت ابرو امکان یک تورم مختصر پشت پلک و ایجاد دلمه در نواحی کاشت وجود دارد که پس از آن از بین می‌روند و ممکن است حدود ۳ تا ۵ روز پس از آن پوست ناحیه کاشت حالت صورتی رنگ داشته باشد، لذا بیماران پس از این بازه زمانی می‌توانند بدون هر گونه اثری از کاشت ابرو به زندگی عادی برگشته و در محل کار خود حاضر شوند، بخیه‌های پشت سر بین ۱۰ روز تا ۲ هفته بعد کشیده می‌شوند. ابروها در طی ماه اول رشد و سپس ریزش پیدا کرده و بعد از یک بازه زمانی حدود ۳ ماه حالت نهفتگی شروع به رشد می‌نمایند، ارزیابی نتیجه کاشت ابرو پس از ۹ ماه تا یکسال انجام می‌گیرد. ماندگاری و رشد ابروها تا پایان عمر و دائمی می‌باشد.
همچنین افرادی نیز که به دنبال خالکوبی، هاشور یا تاتو ابرو دچار کم پشتی شدید یا ریزش ابرو شده‌اند می‌توانند بر روی محل تاتو خود کاشت ابرو انجام دهند که با نتایج قابل قبولی همراه می‌باشد.
از جمله مواردی که می‌توان به عنوان عوارض کاشت ابرو نام برد: عدم رعایت اصولی خواب موهای ابرو که می‌تواند خود موجب عدم تقارن ابروها شده یا رشد نامناسب گرافت‌های موی کاشته شده، از موارد دیگر که بر اثر کاشت در مراکز نامعتبر و کاشت توسط افراد فاقد تخصص کافی صورت می‌گیرد می‌توان به ایجاد جای زخم در ناحیه ابرو و ایجاد نکروز در ناحیه کاشت و ورم و کبودی اشاره نمود.
مریم نَشیبی یا مریم نَشیبا (زادهٔ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۲۵ در تهران)، آموزگار و گویندهٔ رادیو و تلویزیون ایرانی است.
او لیسانس جغرافیای اقتصادی دارد و از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۷۴ دبیر جغرافیا در دبیرستان بوده و کار گویندگی در رادیو و تلویزیون را از ابتدای سال ۱۳۵۷ آغاز کرده و صرف‌نظر از یک وقفهٔ پنج‌ساله، تاکنون ادامه داده‌است. از سال ۱۳۷۴، پس‌از بازنشستگی از آموزش و پرورش، عمده فعالیت خود را بر گویندگی معطوف ساخته‌است. نَشیبا، علاوه‌بر گویندگی خبر و همکاری با برنامه‌های روزانه و هفتگی، اجرای برنامهٔ «شب‌بخیر کوچولو» را به‌صورت شبانه از سال ۱۳۶۹ پی گرفته‌است. خانم نَشیبی هم چنین مجری برنامه گلبانگ از رادیو ایران است. درزمینهٔ کار تلویزیونی نیز، ضمن گویندگی در برنامه‌های مستند علمی و آموزشی و برنامه‌های تلویزیونی سینما دو و سینما چهار، اجرای مجموعه‌های صداهای ماندگار و روز نوروز را برعهده داشته‌است.
سایت مریم نشیبا https://maryamnashiba.com
یک تکنولوژی اینترنتی است که توسط صنعت ارتباطات در کره جنوبی توسعه یافت. Wibro نام سرویس فوق برای انجمن مهندسان برق و الکترونیک است. این سیستم یک تطابق را برای فرایند تکثیرسازی نشان می‌دهد. OFDMA عامل دسترسی چند گانه‌است MHZ ۸۷۵ پهنای باند کانال به شمار می‌رود. این سیستم محدودیت نرخ داده‌ای دارد و می‌تواند به اینترنت دست یابد. تخصیص MHZ ۱۰۰ در کره با ۴، ۲، ۳، ۲ در اواخر ۲۰۰۴ یک فرایند استاندارد بود که توسط GHZ TTA صورت گرفت. در اواخر ۲۰۰۵ نیز ۸۰۲۱۶IEEE طراحی شد. دو سیستم فوق می‌توانند سرویس تجاری ژوئن ۲۰۰۶ را راه اندازی کنند. ترافیک حدود ۳۰ دلار هزینه دارد. ایستگاه مبنای این سیستم توان عملیاتی ۳۰ تا ۵۰ دارد. شعاع KM ۵-۱ می‌تواند استفاده پرتابل به شمار رود. این خود یک قابلیت حرکت برای ابزار را تا KM۱۲۰ توصیف می‌کند. تلفن موبایل می‌تواند تا KM/H ۲۵۰ قابلیت داشته باشد. در طی APE در سال ۲۰۰۵ پهنای باند واقعی توانست به یک بیت کمتر برسد. این تکنولوژی کیفیت خاص دارد. شمول Q.S به سیستم فوق در جریان پیوسته کمک خواهد کرد. اینها می‌توانند فواید بیشتری نسبت به استاندارد ثابت WIXAX داشته باشند. در بعضی موارد این سیستم تجاری خواهد شد. TVA, TL و PORTUS می‌توانند سرویس تجاری را در ۲۰۰۷-۲۰۰۶ ارائه کنند. WIBRO می‌تواند از طیف‌های طراحی خاص استفاده کند. این تجهیزات توسط WIMAX طراحی شده‌اند و می‌توانند جزئیات کار را برای قابلیت عملکرد بین طرح‌ها فراهم کنند.
KT می‌تواند mpbs 512 را با ۲۲ دلار در ماه ارائه کند. کاربرها معتقدند که سرعت میانگین100000'mbps و ۲/۱ می‌باشد. این سیستم سریع تر از HSDPA می‌باشد. این سرویس در آمریکا توسط شرکت بی سیم راه اندازی شد که پرهزینه تر و آرام تر است.
SK Teleaom و Hanar در یک مشارکت با هم یک Wirbro را در کره راه اندازی کردند. آنها شبکه‌های مستقل در ۶ شهر و سئول دارند. در نوامبر ۲۰۰۴ شرکت intel و LG نیز در یک توافق نامه Wibro و Wimax را راه اندازی کردند. در سپتامبر ۲۰۰۵ شرکت سامسونگ یک قرارداد با Nextel امضاء کرد و آزمایش wibro انجام شد. در نوامبر ۲۰۰۵ شرکت KT سرویس Wibro را خاموش کرد. در ۱۰ فوریه ۲۰۰۶ نیز telecom به عنوان عرضه کننده سرویس اینترنت در ایتالیا معرفی شد. به این طریق سرویس wibro در سال ۲۰۰۶ در turin توسعه یافت. رقم ۱۰mbit/s می‌تواند بیش از صدها کیلوبایت باشد و به 512km/h برسد. در این شرایط mbit ۳۰-۲۰ تا پایان ۲۰۰۶ عجیب نبود. رقم ۱۰۰+۱ در سال ۲۰۰۸ گزارش خواهد شد. شرکت KT سرویس Wibro را در نیمه ۲۰۰۶ راه اندازی کرد. Sprint و TVA نیز Wibro را استفاده کردند. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۶ از wibro در سئول استفاده شد. در ۳ آوریل ۲۰۰۷ نیز KT از این سیستم در تمام مناطق مسئول استفاده کرد مانند خطوط مترو.
هایپرمن نام گونه‌ای استاندارد مخابراتی است.
نام این استاندارد از سرنام واژه‌های انگلیسی "High Performance Radio Metropolitan Area Network" (به معنی: شبکهٔ منطقه‌ای کلان‌شهری رادیویی با عمل‌کرد بالا) درست شده‌است.
این استاندارد توسط مؤسسه استاندارد اروپا به منظور ایجاد ارتباط شبکه بی‌سیم در پهنای باند ۲ تا ۱۱ گیگا هرتز ابداع شده‌است. هایپرمن جایگزین اروپایی وای‌مکس یا آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۶ به‌شمار می‌رود. هایپرمن عمدتاً برای دسترسی به اینترنت بی‌سیم در یک منطقه جغرافیایی گسترده استفاده می‌شود. این استاندارد بر راه‌حل‌های پهنای باند بهینه شده برای دسترسی در باند فرکانس زیر ۱۱ گیگاهرتز (عمدتا در باند ۳٫۵ گیگاهرتز) تمرکز دارد. هایپرمن که برای شبکه‌های راه‌گزینی بسته کوچک بهینه شده، از برنامه‌های ثابت و غیرعادی پشتیبانی می‌کند و بیشتر در محیط‌های کاربری مسکونی و کوچک تجاری کاربرد دارد.
اگرچه تمرکز اصلی هایپرمن روی ترافیک مجموعه پروتکل اینترنت است لیکن قابلیت پشتیبانی از حالت انتقال ناهمگام را نیز داراست. این استاندارد همچنین از تخصیص فرکانس اف‌دی‌دی و تی‌دی‌دی و پایانه‌های اچ-اف‌دی‌دی پشتیبانی می‌کند.
سرویس تلفن موبایل پیشرفته (به اختصار "IMTS") یک سیستم رادیویی سلولی VHF/ UHF است که با PSTN ارتباط دارد. IMTS معادل خدمات زمینی است و در سال ۱۹۶۹ به جای خدمات تلفن موبایل یا MTS استفاده شد. سیستم MTS می‌تواند روابط را از طریق اپراتور برقرار کند.
سیستم اصلی تلفن US شامل سه باند فرکانس VHF کوتاه، VHF بالا و UHF است. فرکانسها در لیست کانال‌ها آمده‌اند. یک ارائه دهنده می‌تواند خدمات را در یک، دو یا سه باند ارائه کند اگر چه IMTS هرگز باند کوتاه ندارد. این‌ها می‌توانند تراکم شبکه را تولید کنند. بخش رادیویی به ترمینال نزدیک است و بر کانال عبور خواهد کرد. شبکه‌های سلولی می‌توانند با کاهش مساحت و افزایش تعداد سلول‌ها به خوبی عمل کنند. نقص اصلی در آن است که برج‌ها در حد زیادی مورد نیاز هستند؛ بنابراین سیستم IMTS و MTS در مناطق راه دور دیده می‌شود و این یک روش برای پر کردن مناطق بزرگ است. از سال ۲۰۰۶ حداقل یک شرکت آمریکایی نزدیک کانادا این IMTT را ارائه کرد. نورترویل نیز خدمات MTS را در شمال کانادا ارائه نمود. در مواردی که IMTS ناپیوسته‌است فرکانس سیستم صفحه بندی مشخص خواهد شد. عملکرد اصلی IMTS در طول زمان توسعه یافته‌است. در این شرایط مدارهای منسجم در دسترس نمی‌باشند. رایج‌ترین تلفن IMTS به نام سری TLD – ۱۱۰۰ می‌تواند از دو تخته مدار ۸ اینچ استفاده کند. به این طریق کد برداری دیجیتالی و اسکن عملی خواهد شد. تمام این منطق در مورد ترانزیستورهای گسسته نیز دیده شده‌است. در یک شهر یک IMTS می‌تواند بیکار باشد و انتقال تن ۲۰۰۰ HZ ثابت عملی شود. موبایل‌ها می‌توانند فرکانس‌ها را اسکن کنند. در این حالت می‌توان شاهد انتقال یک تن آزاد بود؛ بنابراین وقتی تماس برقرار شود این تن می‌تواند به ۱۸۰۰ HZ برسد. رقم خاص نیز برای این پالس‌ها استفاده می‌شود. به این طریق می‌توان به یک پالس چرخشی بین ۲۰۰۰ و ۱۸۰۰ HZ دست یافت. این نوع تماس‌ها می‌توانند در اسکن تن آزاد استفاده شود. در موبایل‌ها انتقال ۲۱۵۰ HZ تن به ایستگاه مبنا کاربرد دارد. به این طریق تلفن شروع به زنگ زدن می‌کند و انتقال فوق عملی خواهد شد. ارتباط HZ ۱۶۳۳ می‌تواند به ایستگاه مبنا بر گردد و به این طریق می‌توان یک نظارت کامل بر مسیر صوتی داشت. هنگام زنگ زدن ۱۳۳۶ تن ناپیوسته و HZ ۱۸۰۰ تن می‌تواند به عنوان سرویس استفاده شود. موبایل‌ها در این شرایط تن ارتباط را ارسال خواهند کرد و ارتباط برقرار خواهد شد. موبایل‌ها دارای یک کد محلی و ۴ رقم شماره تلفن هستند که می‌توانند با ۲۰ پالس در هر ثانیه ارسال شوند. افزایش فرایند کنترل تقسیم نیز عملی است. این ارقام با یک دسته از تن‌های متناوب شناخته می‌شوند که می‌توانند در حالت اتصال یا سکوت باشند؛ بنابراین نباید تلفن‌ها خالی از آهنگ شوند. کاربرها از شماره گیر چرخشی استفاده می‌کنند و ارقام شماره گرفته شده را به صورت ۱۰PPS پالس ارسال می‌نمایند.
سیستم IMTS دارای ۱۰۰–۲۰ وات قدرت انتقال دهنده در ایستگها مبنا و موبایل است. تلفن سلولی قدیمی می‌تواند خروجی را به ۳ وات برساند. تلفن‌های سیار دارای خروجی توان ۶/۰ وات هستند. نصب آن‌ها بر یک دستگاه راس می‌تواند به‌طور مستقیم و بر صفحه کلید شماره گیر عملی شود. این‌ها شبیه به یک خط میانی رفتار خواهند کرد. برخلاف تلفن‌های سیار، این دستگاه‌ها هنگام دریافت تماس شروع به زنگ زدن می‌کنند. به این طریق می‌توان دید که شاسی انتقال دهنده رادیویی بزرگ سنجش یک فوت مربع و ۶ اینچ را آسانتر خواهد کرد. این فرایند در مورد اتومبیل‌ها نیز قابل استفاده‌است. تمام این گیرنده‌ها می‌توانند به دسته وصل شوند. در نهایت کابل چند رسانایی ۵ اینچ تولید خواهد شد. آنتن همیشه به یک حفره در بدنه نیاز دارد. به این طریق نصب آسان خواهد شد. این فرایند برای تلفن‌های مورد استفاده در اتومبیل‌ها کاربرد دارد. آنتن‌ها می‌توانند مانند رادیوهای CB با طول IN۱۹ باشند. این سیستم‌ها به توان زیادی نیاز دارند و کابل ضخیم می‌تواند مستقیم به باتری وصل شود؛ بنابراین نباید از تلفن IMTS در تخلیه باتری استفاده شود در حالی که دوره‌های میانی زمان در راه اندازی موتور مهم باشند. این دستگاه‌ها به بوق ماشین وصل هستند و می‌توانند هنگام دریافت تماس زنگ بزنند. دستگاه‌های IMTS دارای فشار دوتایی هستند و کاربر می‌تواند در آن واحد صدای طرف دیگر را بشنود و با او حرف بزند. این روند توسعه سیستم MTS را نشان می‌دهد. بسیاری از آن‌ها حالت دوتایی نیمه پیوسته دارند و می‌توانند در آن واحد انتقال پیدا کنند. این نوع انتقال‌ها بر یک خط مستقیم قرار خواهند گرفت. گیرنده‌های دستی IMTS می‌توانند در حالت ۴–۲ وات راه اندازی شوند. آن‌ها مانند سیستم IMTS رفتار خواهند کرد. هماهنگی با تلفن جیبی که توان بالاتر از وات دارد نباید نادیده گرفته شود.
ایستگاه IMTS می‌تواند مساحت ۶۰–۴۰ مایل را طی کند. این دامنه ناشی از توان بزرگ انتقال دهنده‌است و در بسیاری از موارد جابجایی آنتن در حالت ۵۰۰–۲۰۰ فوت آسانتر است. ایستگاه IMTS می‌تواند ۱۱، ۱۲ و ۱۳ کانال رادیویی داشته باشد ولی ایستگاه روستایی دو کانال دارد. هر نوع ارتباط تلفنی می‌تواند عامل استفاده از کانال باشد. به این علت این سیستم‌ها ظرفیت خیلی کمتری از سیستم سلولی دارند و شرایط کانال‌ها مشترک است. در شهرهای بزرگ این می‌تواند تعداد کمی از تماس‌های هم‌زمان را عملی سازند.
فناوری IMTS تعداد کل مشترکان را محدود کرده‌است. در دهه ۷۰ و ۸۰ و قبل از پیدایش تلفن‌های سلولی، لیست انتظار ۳ ساله استفاده می‌شد. این مشترکین به خوبی منتظر می‌ماندند تا دیگر مشترکین تماس خود را قطع کنند. به این ترتیب شماره تلفن و خدمات تلفن سیار در دسترس قرار می‌گرفت. این نقایص باعث فروش کم و تولید تلفن IMTS و دستگاه‌های موبایل شدند. آن‌ها خیلی گران بودند. دسترسی به کانال‌ها نادر است و بنابراین زمان برقراری تماس تا ۱۲۰–۷۰ دلار در دقیقه هزینه در پی دارد. شارژ ماهانه نیز ۱۰۰ دلار است. چون این‌ها کانال‌های محدودی هستند می‌توان از کانال واحد استفاده کرد. سازندگان IMTS سرعت دستگاه‌ها را در کانال‌ها مهم ارزیابی کرده‌اند.
آی‌برست سیستم یک فناوری پهن‌باند بی‌سیم است که توسط شرکت اریکام طراحی شد. این سیستم بهره‌برداری از پهنای باند را با کاربرد آنتن‌های هوشمند بهینه می‌کند.
اتحادیه صنایع و مخابرات در این زمینه نقش مهم دارند. این استاندارد توسط کمیته WTSC طراحی شد. کمیته فرعی نیز استاندارد ملی آمریکا را پذیرفته است. رابط HC-SDMA یک رابط داده‌ای بی‌سیم و پهنای باند برای ابزار پرتابل و ثابت می‌باشد. این روند با آرایه آنتن هوشمند اجرا خواهد شد. فرکانس رادیویی در سیستم نقش مهم دار. در ژانویه ۲۰۰۶ نیز طرح 20 و 802 استفاده شد و استاندارد HC-SDMA برای KHZ 625 مد TDD در نظر گرفته شد. این درک انادا GHZ 8/1 بوده است. HC-SDMA می‌تواند با ISOTC همراه شود و در سیستم بی‌سیم پهنای باند به روش پیوسته استفاده شود. این را CALM گویند و ISO می‌تواند سیستم انتقال هوشمند ITS را طراحی کند. این شامل کاربرد در موارد ایمنی و مدیریت است. طرح رسمی بین WTSC و به TSOTEC برای این هدف در نظر گرفته شده است.
رابط HC-SDMA می‌تواند به عنوان GSM یا CDMA 2000 مفید باشد. یک نوع توازن بین سلولهای HC-SDMA دیده می‌شود و کاربرها باید از طرح بی‌سیم پهنای باند در هنگام افزایش سرعت استفاده کنند. این پروتکل می‌تواند ویژگی RF و ایستگاه مبنا را داشته باشد. سطوح توان خروجی، فرکانس انتقال و خطای زمان بندی، نشر خارج باند و حساسیت دریافتگر نیز مهم هستند. ساختارهای چهارچوب این نوع استاندارد نیز باید تعریف شوند. ترافیک لینک پایین و پخش و صفحه بندی از این عوامل می‌باشند. در این راستا مدولاسیون، اصلاح خطای رو به جلو و تولید شاخه‌های بیشتر نیز دیده شده است. توصیف کانال‌های منطقی و نقش آنها نیز در ارتباطات رادیویی صورت خواهد گرفت و روش‌های اصلاح خطا نیزتعیین می‌شوند. این پروتکل حامی مکانیزم لایه 3 در تولید و کنترل روابط بین سرویس گیرنده و ثبت مبنا است. سازگاری لینک، انسداد جریان و مکانیزم L3 باید تحت اعتبارسازی ابزار قرار گیرند. در این شرایط سیستم Burst می‌تواند به یک رابط 1mbit برسد. بنابراین احتمال ارتقا و افزایش سرعت 5mbit نقش مهم در سازگاری با پروتکل HC- SDMA دارد.
سه نوع روش دسترسی در سطح تجاری دیده شده است.
مودم آی‌برست دسک تاپ با ورودی USB و اترنت.
مودم USB پرتابل
مودم Laptop (کارت pc)
آی‌برست درسطح تجاری در ۱۰ کشور در دسترس است که عبارت‌اند از استرالیا، آفریقای جنوبی، آذربایجان، نروژ، ایرلند، کانادا، مالزی، لبنان، کنیا، غنا و آمریکا. شرکت‌های اروپایی جنوب شرق و خاورمیانه به دنبال ارائه این سرویس هستند.
تلفن همراه نوردیک اولین سیستم تلفن سلولی تمام خودکار است و توسط اداره مخابرات Nordic در سال ۱۹۷۰ راه اندازی شد. خدمات این سیستم در ۱۹۸۱ ارائه شد که یک واکنش نسبت به افزایش تراکم و نیازهای سنگین شبکه‌های دستی بوده‌است. مانند ARP در فنلاند، MTP در سوئد، نروژ و دانمارک. NMT براساس تکنولوژی آنالوگ عمل می‌کند. دو نوع ازآن به صورت ۴۵۰ و ۹۰۰ گزارش شده‌است. این ارقام استفاده باندهای فرکانس را نشان می‌دهند. نوع ۹۰۰ در سال ۱۹۸۶ استفاده شد زیرا حامل کانال‌های بیشتری از ۴۵۰ است. اصول فنی NMT تا سال ۱۹۷۳ شناخته شدند و ویژگی ایستگاه مبنا در سال ۱۹۷۷ گزارش شد. این ویژگی آزاد خوانده شد و بسیاری از شرکت‌ها سخت‌افزار NMT را تولید کردند و قیمت را کاهش دادند. موفقیت NMT به معنای وجود نوکیا و اریکسون بوده‌است. تلفن NMT از نوع پرتابل است و می‌تواند آن را به راحتی حرکت داده مدل‌های روزانه نیز به کوچکی mm!00 و وزن ۱۰۰ گرم هستند. این شبکه در سوئد و در سال ۱۹۸۱ در نروژ راه اندازی شد. از آن در سال ۱۹۸۲ در دانمارک و فنلاند استفاده گردید. با این وجود این نوع استاندارد می‌تواند به واژه Nordic اشاره کند که اولین خدمات تجاری استفاده شده در عربستان بوده‌استفاده آن در ۱ سپتامبر ۱۹۸۱ حدود ۱۲۰۰ کاربر بوده‌است. کم کم در سال ۱۹۸۵ این رقم به ۱۱۰۰۰۰ مشترک رسید. در نروژ رقم ۶۳۳۰۰ گزارش شد. این شبکه در کشورهای Nordic نیز استفاده شد مانند سوئیس، هلند، مجارستان، لهستان، بلغارستان، چک، اسلواکی، صرب، بالتیک و روسیه و خاورمیانه، استفاده از شبکه‌های gsm نیز عامل توسعه NMT بوده‌است. در شبکه NMT فنلاند در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۲ کم کم این توسعه عملی شد. در آن روز در سال ۲۰۰۴ شبکه سوئد در حالت تعلیق قرار گرفت. با این وجود این شبکه‌ها نسبت به GMS برتری دارند و در کشورهای ایسلند مهم می‌باشند. شبکه فوق می‌تواند %۹۸ جمعیت را تحت‌الشعاع قرار دهد. این سیستم در مناطق مجاور نیز استفاده شده‌است. اندازه سلولی در NMT از KM2 تا KM30 بوده‌است. در این دامنه کوچک شبکه‌ها می‌توانند دارای کاربرهای هم‌زمان باشند. این خود دریافت و انتقال صدا را به صورت هم‌زمان عملی خواهد کرد. نسخه مورد استفاده در ماشین‌ها دارای کلید خودکار است و در بیشتر موارد خدمات خودروها می‌توانند مانند ARP فنلاند عرضه شوند. NMT می‌تواند در سطح ملی و بین‌المللی نیز استفاده شود. نقص ویژگی NMT این است که ترافیک صوتی رمزبرداری نمی‌شود. در لیست انتظار باید از فرکانس مناسب استفاده شود. بعضی از اسکنرها باند NMT خالی دارند. این در مورد اسکنرهای صادق است که می‌توانند براساس وارونگی فرکانس صوتی دوباندی رفتار می‌کنند. کاربرها می‌توانند این نوع فرایند را در طی مکالمات رشد دهند. این نوع اسکن و رمزبرداری در تلفن‌های دیجیتالی می‌تواند عامل اصلی رشد ۱-۴۵۰ باشد. از نوع 45003 DOC و ۳-۹۰۰ نیز به روش ویژه استفاده خواهد شد در ایستگاه موبایل از روش وارونگی تقسیم استفاده می‌شود. MT دارای یک مد انتقال هماهنگ و ساده‌است که DMS یا NMT- TEXT نام دارد. کانال تولید سیگنال عامل انتقال داده‌ای است. استفاده از DMS برای ارسال پیام بین دو NMT عملی است قبل از آنکه خدمات SMS در GSM آغاز شوند. ولی این ویژگی هرگز در سطح تجاری در روسیه و لهستان استفاده نشده‌است. روش دیگر انتقال نیز NMT nrebidig نام دارد. سرعت آن ۳۸۰ بیت در ثانیه‌است. این سرعت انتقال می‌تواند بین ۶۰۰ و ۱۲۰۰ بیت باشد. از مدولاسیون FFSK نیز استفاده خواهد شد. تولید سیگنال بین ایستگاه مبنا و متحرک با استفاده از یک کانال RF اجرا شد. در این شرایط مودم 1200 bit مفید بوده‌است. به این طریق صدای متناوب کوتاهی شنیده می‌شود. این خاص ویژگی صوتی NMT است.
ویکتور والدز آریباس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل اسپانیا است که به عنوان دروازه‌بان بازی می‌کرد.
او در اوت ۲۰۱۷ با وجود داشتن پیشنهادهای زیادی از اسپانیا آن‌ها را رد کرد و در ژانویه ۲۰۱۸ رسماً از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد و دستکش‌هایش را آویخت.
یکی از آمارهای جالب توجه ویکتور والدز این است که در طول دوران بازیگری خود هیچ بازیکنی موفق به هتریک در برابر او نشد. از او به عنوان یکی از بهترین دروازه بانان نسل خود و حتی یکی از بهترین دروازه بانان تاریخ فوتبال یاد میشود.
او با به دست اوردن ۵ جایزه ریکاردو زامورا در کنار انتونی رامالتس و یان اوبلاک رکورددار است
والدز در لوسپیتالد د یوبروات، در استان بارسلون ایالت کاتالونیا اسپانیا زاده‌شد. وی در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲ به آکادمی بارسلونا پیوست.
والدز اولین بازی خود در تیم اول را در برابر لگیا ورشو در مرحله سوم مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا در ۱۴ اوت ۲۰۰۲ انجام داد.
او ابتدا در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۲ در بعضی بازی‌ها به جای رابرتو بونابو بازی می‌کرد اما در آخر فصل به دروازه‌بان ثابت تیم بارسلونا تبدیل شد.
او در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ در دوگانهٔ بارسلونا یکی از بازیکنان کلیدی تیم به شمار می‌رفت و در فینال جام باشگاه‌های اروپا مقابل آرسنال با واکنش‌های خیره‌کننده‌اش دومین قهرمانی آبی و اناری‌ها را در اروپا به ارمغان آورد.
در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۷، در آخرین بازی لالیگا، والدز در تمام ۳۸ بازی فصل لالیگا به رکورد دروازه‌بانی آندونی زوبیزارتا، دروازه‌بان سابق بارسلونا رسید و هرگز تعویض نشد.
والدز با کلین شیت مقابل رنجرز در ۷ نوامبر ۲۰۰۷، رکورد باشگاه بارسلونا را برای نخوردن گل در رقابت‌های اروپایی را به نام خود ثبت کرد، که باعث شد پس از ۴۶۶ دقیقه نخوردن گل، رکورد بارسلونا را ​​دوباره بنویسد.
او در فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ دومین جایزه‌ی زامورا خود را دریافت کرد و در فینال رم در مقابل منچستر یونایتد عملکرد خوبی داشت و اولین دروازه‌بان تاریخ بارسلونا شد که دوبار جام گوش دراز را بالای سر می‌برد و در آخر فصل قرارداد خود را تا سال ۲۰۱۴ تمدید کرد.
او در فصل بعد سومین جایزه‌ی زامورای خود را دریافت کرد و در ۳۸ بازی لیگ فقط ۲۴ گل دریافت کرد.
در ۱۶ مه ۲۰۱۰، والدز چهارمین عنوان قهرمانی خود در لیگ را به دست آورد درحالی که بارسلونا دومین قهرمانی متوالی لیگ اسپانیا را با تیم پپ گواردیولا به دست آورد و فصل را با ۹۹ امتیاز به پایان رساند.
در ۲۹ اوت ۲۰۱۱، والدز ۴۱۰مین بازی خود را با بارسلونا انجام داد و با رکورد آندونی زوبیزارتا به عنوان دروازه‌بان بارسلونا با بیشترین بازی برابری کرد.