moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ساعت ۶:۳۰ عصر به وقت محلی، سه مرد با لباس یونیفرم پلیس یک حواس‌پرتی ایجاد کردند تا شخص چهارم وارد هتل شده و جلیقه انتحاری خود را منفجر کند. ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی طالبان مدعی شده بود که نظامیان مسلح به تفنگ‌های خودکار ای کی-۴۷ و نارنجک دستی و جلیقه انتحاری مجهز بوده‌اند.VG: VG-fotograf kjempet for kollegaens liv, published January 15, 2008 پس از آنکه ماشین بمب‌گذاری شده در بیرون محوطه هتل منفجر شد، حمله‌کنندگان شروع به تیراندازی داخل محوطه ساختمان کردند.Nettavisen: Støre var ikke målet , published January 14, 2008 به گفته یکی از سخنگویان ناتو، یکی از محافظان موفق به کشتن یکی از مهاجمان قبل از ورود به هتل شده‌است.BBC News: Taleban attack Kabul luxury hotel, published January 14, 2008
دو نفر از مهاجمان نارنجک دستی خود را سمت نگهبانان پرتاب کرده و سپس وارد هتل شدند. هنگامی که آن‌ها وارد هتل شدند یکی از مهاجمان جلیقه انتحاری خود را منفجر کرد و یک مهاجم دیگر که یونیفرم پلیس بر تن داشت شروع به شلیک با صلاح کلاشنیکف خود کرد.Nettavisen: Ble beordret ned på gulvet , published January 14, 2008 Aftenposten: Bombeangrep mot Støres hotell , published January 14, 2008 به گفته سخنگوی وزارت امور خارجه نروژ مقامات نروژی هنگام حمله و انفجار در یک جلسه حضور داشتند.
شبه نظامیان ظاهراً برنامه داشتند تا محل تمرینات و تجهیزات آبگرم هتل را که مورد استفاده بسیاری از خارجیان است را هدف قرار دهند.Dagbladet: Et sikkert hotell, published January 14, 2008
پس از حمله نیروهای آمریکایی و افغانستانی در صحنه حاضر شدند تا محیط هتل را مسدود و جستجو برای بقیه مهاجمان را آغاز کنند. پیمانکاران خصوصی امنیتی که توسط دولت ایالات متحده آمریکا استخدام شده بودند از اولین کسانی بودند که در محل حاضر شدند. پس از رسیدن آن‌ها طبق روش معمول، پاکسازی هتل را اتاق به اتاق شروع کردند. آن‌ها بیش از ۲۰ تبعه خارجی را با ماشین‌های زرهی لندکروز و سابربان از محل خارج کردند. نیروهای نروژی آیساف در کابل، زخمی‌ها و بقیه افراد را از هتل خارج کردند. نیروهای نروژی از دو ماشین از دو ماشین Sisu XA - 186 و یک ماشین پاترول و یک پزشک و پرستار هنگام تخلیه استفاده کردند.VG: Støre trolig hjem til Norge etter terrorangrepet, published January 14, 2008
گفته شده در این حمله شش تن کشته و شش تن دیگر زخمی شدند. دو نروژی در اثر شلیک گلوله به شدت زخمی شدند. یکی از آنان یک روزنامه‌نگار به اسم Carsten Thomassen بود که سه بار مورد شلیک گلوله قرار گرفت و بعداً در اثر جراحات وارده درگذشت. یکی دیگر از زخمیان نروژی یک کارمند مرد از وزارت امور خارجه نروژ بود.Dagbladet: To nordmenn skutt på hotell i Kabul, published January 14, 2008 آن‌ها توسط سربازان نروژی به یک بیمارستان محلی آیساف در کابل منتقل شدند،جایی که Thomassenدر اثر جراحات وارده درگذشت.
دو نگهبان هتل، یک زن کارمند فیلیپینی و یک شهروند آمریکایی به نام Thor Hesla که یک مبارز انتخابات سیاسی برای مدت طولانی برای دیوید وو، بیل بردلی و بیل کلینتون بود نیز در بین سایر کشته شده‌ها حضور داشت.Honoring Thor Hesla Remarks on the floor of the مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا by دیوید وو، cited in Capitol Words, January 15, 2008. Retrieved March 25, 2012.A Life on the Edge Ends in Afghanistan by Rachel Zelkowitz for the دانشگاه اموری Wheel, January 28, 2008. Retrieved March 25, 2012.U.S. Aid Worker Mourned, واشینگتن تایمز، January 16, 2008. Retrieved March 25, 2012.
یکی از مهاجمان توسط نیروهای امنیتی و یک مهاجم دیگر در اثر انفجار کشته شد. یک دیپلمات از امارات متحده عربی نیز از شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد.BBC News: Eyewitness: Carnage in Kabul hotel, published January 14, 2008
یکی از متخصصین غربی که پس از حمله به هتل رسیده بود اظهار کرد که یکی از چهار مهاجم در لابی هتل کشته شده، یکی دیگر خود را در حیاط هتل منفجر کرده، یکی دیگر از مهاجمان که اشتباهی خود را در سقف هتل گیر انداخته بود خود را منفجر کرده و نفر چهارم که سعی داشت از محل بگریزد توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده‌است.Aftenposten: Kabul-terrorist låste seg trolig ute på taket , published January 16, 2008
وزیر امور خارجه نروژ جوناس گار استور هنگام حمله در هتل سرینا همراه با یک هیئت بزرگ از وزارت امور خارجه نروژ حضور داشت. همه افرادی که در جلسه حضور داشتند، یک طبقه پایین‌تر از لابی، جایی که نیروهای امنیتی نروژی حضور داشتند بودند.Aftenposten: Kastet seg i dekning da skuddene smalt , published January 14, 2008
هیئت در زمان حمله به پناهگاهی در زیر زمین هتل جابجا شدند. حمله زمانی آغاز شد که جوناس جلسه خود را با رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان آغاز کرده بود.
بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، بعدها گفت که هیئت نروژی به رهبری جوناس گار استور، وزیر امور خارجه اهداف این حمله بوده‌است.VG: FN: Støre var målet, published January 14, 2008 در حالیکه طالبان بیانیه‌های مختلفی را منتشر کرده‌است. یک منبع ادعا کرده بود که وزیر امور خارجه هدف حمله نبوده‌است، اگرچه رسانه‌های نروژی ادعا دارند که طالبان تمایل دارند که طالبان به هتل سرینا هنگامی که جوناس در آن محل حضور دارند، حمله کنند تا در سطح بین‌المللی رعب و وحشت ایجاد کنند.VG: Taliban: Ville angripe mens Støre var på hotellet, published January 15, 2008
به دلیل مسائل امنیتی، جوناس ادامه سفر خود را پس از این حمله لغو کرد.
رادرفوردیم-۲۷۰ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمر آن معادل ۱٫۴ ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود.
برای شکل‌گیری رادرفوردیم-۲۷۰ و ایزوتوپ‌های سنگین‌تر از آن به‌عنوان محصول واپاشی عناصری مانند ۲۷۰Db (که در زنجیرهٔ فروپاشی ۲۹۴Ts که برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ سنتز شده بود) وجود دارد؛ ولی نیمه‌عمر آنها بسیار کوتاه بوده و خود پس از مدتی، طیِ فرایند شکافت خود به خود تجزیه می‌شود:
شورش ایونیان و شورش‌های مرتبط در آئولیس، دوریس، قبرس، و کاریا، یک شورش نظامی علیه سلطهٔ ایرانی‌ها در آسیای کوچک بود، که از ۴۹۹ تا ۴۹۳ پیش از میلاد دیرپایید. دلیل اصلی این ناآرامی‌ها، نارضایتی شهرهای یونانی در آسیای کوچک از حاکمان ستمگری بود که ایرانیان برگمارده بودند، به خصوص دو ستمگر میلتوسی، هیستیائوس و آریستاگوراس. شهرهای ایونیا در سال ۵۴۰ پیش از میلاد توسط ایرانی‌ها فتح شدند، و سپس حاکمانی بومی که توسط ساتراپ‌های ایرانی در سارد تعیین می‌شدند، بر آن‌ها حکم می‌راندند. در ۴۹۹ پیش از میلاد حاکم میلتوس، آریستاگوراس، حملهٔ مشترکی را با مگاباتس سردار ایرانی، و تحت نظارت ساتراپ ایرانی لیدی آرتافرنه یکم، برای فتح جزیرهٔ ناکسوس انجام داد تا موقعیت خود را مستحکم کند. مأموریت به سختی شکست خورد و آریستاگوراس که موقعیت خود را متزلزل می‌دید، شهرهای ایونیا را علیه داریوش بزرگ، شاهنشاه ایران، شوراند.
بنا بر دانشنامه ایرانیکا در سال ۴۹۴ پیش از میلاد ایونیان با تحریک و حمایت دولت‌شهرهای آتن و اسپارت در آسیای صغیر علیه حکومت هخامنشی شورش می‌کنند و شهر سارد را به آتش می‌کشند.CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 "iranicaonline.org"
در دورهٔ تاریک، یعنی پس از سقوط تمدن میسنی، تعداد چشمگیری از یونانیان به آسیای صغیر مهاجرت کردند و در آنجا ساکن شدند و مستعمراتی را ایجاد کردند. این یونانیان از سه گروه قبیله‌ای بودند: ۱) یُنیان‌ها ۲) اِئولیان‌ها ۳) دوریان‌ها. ینیان‌ها در امتداد سواحل لیدیه و کاریه سکونت گزیدند. اسم "یونان" در زبان فارسی از اسم همین قوم گرفته شده‌است، چون اهمیت آنها در این مستعمرات بیشتر بود. هرودوت اوضاع این مستعمرات را چنین توصیف می‌کند (کتاب اول، بندهای ۱۴۱–۱۷۱): «ینیان‌هایی که شهر پانیونیون (Panionion) متعلق به آنهاست، شهرهای خود را در جاهایی بنا کرده‌اند که از حیث خوبی آب و هوا در هیچ‌جا نظیر ندارد؛ نه شهرهای بالا می‌توانند با اینها برابری کنند و نه شهرهای پایین، نه صفحات شرقی و نه صفحات غربی. ینیان‌ها به چهار زبان تکلم می‌کنند [مقصود، گویش است]. اول شهر ینیانی، میلت است که در مغرب واقع است. پس از آن، موئوس (Myus; Myos, Myous) و پری‌ین. این شهرها در کاریه واقع‌اند و اهالی آنها به یک زبان حرف می‌زنند. شهرهای ینیانیِ واقع در لیدیه، اینهاست: اِفِسوُس، کولوفون، لِبِدوس، تِئوس، کلازُمِن و فوکایا (Phocaea). اینها به یک زبان تکلم می‌کنند، ولی زبان آنها شبیه زبان شهرهای مذکور در فوق نیست. از سه شهر دیگر ینیانی، دو شهر در جزیرهٔ ساموس و خیوس واقع است و سومی، شهر اِروُترای (Erythrae; Erythrai) است که در خشکی بنا شده‌است. اهالی خیوس و اروترای به یک زبان تکلم می‌کنند و اهالی ساموس به زبانی دیگر. این است چهار لهجهٔ اهالی ینیانی». بعد هرودوت می‌گوید: «ینیان‌های متحد زمانی از سایر ینیان‌ها جدا شده بودند. جهت جدایی از اینجا بود که در آن زمان ملت یونانی در مجموع ضعیف به نظر می‌آمد و ینیان‌ها در میان اقوام یونانی از همه ضعیف‌تر بودند و جز آتن، شهر مهمی نداشتند؛ بنابراین چه آتنی‌ها و چه سایر ینیان‌ها، احتراز داشتند از اینکه خود را ینیانی بنامند، و تصور می‌کنم که حالا هم غالب ینیان‌ها این نام را شرم‌آور می‌دانند. دوازده شهر متحد ینیانی، به‌عکس به اسم خود افتخار می‌کردند. آنها معبدی برای خود ساختند که پانیونیون نامیدند؛ از ینیان‌های دیگر کسی را بدانجا راه نمی‌دادند و کسی هم جز اهالی ازمیر طالب نبود که در اتحاد آنها داخل شود. پانیونیون در دماغهٔ میکال واقع است، و این معبد برای خدای دریاها، پوسِیدون هِلیکون (Hélicon) ساخته شده‌است. در عیدی، ینیان‌های شهرهای متحد در اینجا جمع می‌شوند و این عید را پانیونیون می‌نامند. شهرهای ینیانی این است که ذکر شد». از نوشته‌های هرودوت معلوم می‌شود که دوریان‌ها هم اتحادی از شش شهر دوریانی داشتند، ولی بعدها هالیکارناسوس را از آن جهت که یکی از اهالی آن برخلاف عادت قدیم رفتار کرد، از اتحاد خارج کردند. اِئولیان‌ها هم اتحادیه‌ای متشکل از دوازده شهر داشتند، ولی ینیان‌ها شهر ازمیر را از آنها انتزاع کردند و یازده شهر در اتحادیهٔ مزبور باقی ماند. زمین‌های ائولیانی حاصلخیزتر از زمین‌های ینیانی بود، ولی از حیث خوبی آب و هوا با شهرهای ینیانی برابری نمی‌کرد. از توصیفی که هرودوت از شهرهای سه‌گانهٔ این اقوام یونانی به دست می‌دهد، اینطور مستفاد می‌شود که یونانیان مزبور یکپارچگی و اتفاقی کلی نداشتند و هر یک از آنها به دسته‌هایی تقسیم شده و اتحادیه‌های کوچکی تشکیل داده بودند، و بین این اتحادیه‌ها هم رقابت و منازعه وجود داشت.
این شهرها و مستعمرات یونانی‌نشین تا زمان تصرف شدن به‌وسیلهٔ کرزوس، پادشاه لیدیه در حدود سال ۵۶۰ پیش از میلاد مستقل ماندند. کرزوس، پادشاه لیدیه پس از رسیدن به سلطنت درصدد بسط و توسعهٔ قلمرو حکومتی خود برآمد. او نخست شهر میلتوس را، که از مهم‌ترین مستعمرات یونانی در آسیای صغیر بود، به قلمروش افزود، و سپس به سایر شهرها و سکونتگاه‌های یونانی در آسیای صغیر که در غرب رود هالیس واقع بودند (به‌استثنای لیکیه و کیلیکیه) چنگ انداخت. طبق نوشتهٔ هرودوت، لیدیایی‌ها نخستین ملت غیریونانی بودند که توانستند به این مناطق تسلط پیدا کنند. به این ترتیب، فریگی‌ها، میسی‌ها، ماریاندی‌ها، پافلاگونی‌ها، کاری‌ها، بیتینی‌ها و بسیاری اقوام و مردمان دیگر به اطاعت لیدیایی‌ها درآمدند.
نخستین ارتباط و تماس یونانیان با ایرانیان در زمان کوروش بزرگ هخامنشی اتفاق افتاد. با گسترش یافتن قلمرو کوروش، پادشاهی پارس با لیدیه همسایه و هم‌مرز شد و بین دو پادشاهی جنگ درگرفت. کرزوس بنا به پاسخی که پیتی معبد دلفی به او داده بود، درصدد جلب نظر و حمایت دول یونانی برآمد. اوضاع داخلی آتن به دلیل حکمرانی پیسیستراتوس در آن شهر به گونه‌ای نبود که آتنیان بتوانند کمکی به لیدیه بکنند، این بود که پادشاه لیدی سفیری به اسپارت فرستاد و خواهان کمک شد. سابقاً کرزوس مقدار زیادی طلا برای ساختن مجسمهٔ آپولون به اسپارت داده بود و حالا از اسپارتی‌ها توقع داشت که این خدمتش را جبران کنند. اسپارتی‌ها سفیر را خوب پذیرفتند و هدایایی را که کرزوس فرستاده بود، قبول کردند، اما راجع به اتحاد با او ضد کوروش جواب مبهمی دادند و گفتند که در تهیهٔ فرستادن لشکری خواهند شد و کاسهٔ بزرگی از مس برای پادشاه لیدیه فرستادند، ولی این کاسه به مقصد نرسید، زیرا چنان‌که فرستادگان گفتند، اهالی جزیرهٔ ساموس آن را ربودند. نیز کرزوس به این عنوان که می‌خواهد عقیدهٔ غیبگوی معبد دلفی را راجع به جنگ با پارسیان بپرسد، شخصی به نام اوریبات را به یونان فرستاد. این فرد در باطن مأموریت داشت تا با وجوه فراوانی که همراهش داشت، از میان یونانی‌ها سربازانی را به‌طور مزدور برای جنگ با پارس اجیر کند. اما اوریبات گریخت و نزد کوروش رفت و او را از نیت و نقشهٔ پادشاه لیدی آگاه ساخت. دیودوروس سیکولوس در قطعه‌ای از کتاب نهمش به ماجرای اوریبات اشاره می‌کند و می‌نویسد: این خبر در تمام یونان منتشر شد، و هنوز هم اگر بخواهند کسی را بی‌شرف بخوانند، می‌گویند اوریبات است. بدخواهان، ولو از دست کسی که به او خیانت کرده‌اند مجازات نبینند، رسوایی‌شان پس از مرگ هم به دنبال آنهاست.
تلاش کوروش برای ارتباط برقرار کردن با دولت‌شهرهای یونانی و جلب نظر آنان، اقدامی کاملاً منطقی و سنجیده بود، چون او از طریق ارتباط داشتن با یونانیان، یکی از این دو کار را می‌توانست انجام دهد: ۱) یا در پشت جبههٔ دشمن، ناآرامی و اغتشاش ایجاد کند و به این ترتیب او را به خود مشغول سازد، ۲) یا اینکه حداقل کروزوس نتواند از سرزمین‌هایی که به‌تازگی با پیاده‌نظام زرهی خود فتحشان کرده بود، سرباز مزدور برای جنگ اجیر کند؛ چنان‌که ادوارد مه‌یر تأکید دارد، و این هشداری بود به تصورات باطل پادشاهی‌های شرقی که در شناخت جغرافیایی خود بسیار ابتدایی بودند.
کوروش قبل از اینکه با کرزوس وارد جنگ شود، فرستادگانی نزد یُنیان‌ها گسیل کرد و از آنها خواست که علیه لیدیایی‌ها بشورند، ولی ینیان‌ها این تکلیف را نپذیرفتند. از طرفی، سپاهیان اجیر یونانی هم به کار کرزوس نیامد، چون کوروش قبل از رسیدن آنها، موفق به تسخیر سارد و برانداختن پادشاهی لیدیه شد.
باید توجه داشت که روایت ژوستن از این جنگ متفاوت است. او می‌نویسد که عطوفت و رأفت کوروش در حق کروزوس، هم برای لیدیایی‌ها و هم برای پارسی‌ها مفید بود، چون یونانیان با کروزوس صمیمی بودند، و همین که از جنگ کوروش با لیدیه آگاه شدند، قوایشان را شتابان به آنجا فرستادند؛ چنان‌که گویی نایرهٔ جنگ خود آنان را هم تهدید می‌کرده‌است. اگر کوروش نسبت به کروزوس رفتار بدی نشان می‌داد، جنگی وحشت‌انگیز برای او با یونان پیش می‌آمد. این نوشته‌های ژوستن (که از کتب و مطالب تروگ پومپه بهره برده‌است) با گفته‌های هرودوت، کتزیاس و گزنفون همخوانی ندارد، چون آنها اعتقاد دارند که یونانیان در این جنگ دخالت (حداقل دخالت نظامی و فیزیکی مستقیم) نکرده‌اند.
پارسی‌ها در حکومت کردن بر ایونی‌ها به مشکل برخوردند. کوروش بزرگ در جاهای دیگر می‌توانست از طبقهٔ نخبه و گروه‌های ممتاز و برگزیدهٔ بومی هر قوم و جامعه برای حکومت بر آن توده‌ها و اجتماعات به عنوان اتباع خود استفاده کند (مثلا دربارهٔ یهودیه در جنوب فلسطین، که از کارگزاران و عوامل دینی و مذهبی محلی بهره برد)؛ حال آنکه دربارهٔ یونانیان چنین چیزی عملاً امکان نداشت و چنین گروه‌هایی در آن سرزمین وجود نداشتند. در شهرها و مناطق یونانی‌نشین طبقهٔ آریستوکرات و اشرافی وجود داشت که به‌ناچار به دسته‌هایی مخالف و معارض هم تقسیم می‌شدند. به همین سبب پارسی‌ها در هر شهر یونانی آسیای صغیر یک تیران گماشتند که این عمل متعاقباً آنها را وارد درگیری‌ها و جبهه‌بندی‌های داخلی یونانیان کرد. علاوه بر این، یک تیران ممکن بود گاهی اوقات به دنبال کسب استقلال و خودمختاری و گردن‌فرازی برآید و لازم شود او را با فرد و گزینهٔ دیگری تعویض کرد. همچنین تیران بودن هم کار آسانی نبود؛ چه آنها نمایندگان و گماردگان حکومت ایران به‌شمار می‌رفتند و همین کافی بود تا مورد نفرت و انزجار عمیق توده‌های مردم خود واقع شوند. از دیگر سو بین جباران و حاکمان یونانی آسیای صغیر هم اختلافات و منازعاتی وجود داشت. هرودوت در این باره می‌گوید:
بی‌شک فرمانروای کاردان و سیاسی مانند داریوش از همان ابتدای مواجه شدن با عنصر یونانی در آسیای صغیر و مناطق و سرزمین‌های غربی قلمرو خود، به حساسیت ویژهٔ این مناطق و مشکلات و ظرافت‌های حکم راندن بر چنین مردمانی پی برده بود. او ناچار می‌بایست رویکرد محتاطانه‌ای در قبال این اقوام در پیش بگیرد، اما به هر صورت سیاست فتح و تصرف را در مواجهه با عنصر یونانی اتخاذ کرد. او پیش از لشکرکشی خود به سکاییه (اسکیتیا) در سال ۵۱۲ ق.م. (که گفته می‌شود از تراکیه و حاشیهٔ شمالی دریای اژه هم عبور کرد)، (و یا شاید بلافاصله پس از آن) جاسوسان و کشتی‌هایی برای شناسایی و کاوشگری و تهیهٔ نقشه از سواحل یونان و سپس جنوب ایتالیا به آن مناطق اعزام داشت. این کشتی‌ها ظاهراً تمام غرب را کاوش نکردند و از این رو داریوش هرگز نتوانست تصویر درستی از جهان پهناور مدیترانه‌ای ـ اروپایی و چگونگی این سرزمین‌ها و اقوام آنها به دست آورد. با این حال، آنچه او قبلاً دربارهٔ حاشیه‌های شرقی این جهان می‌دانست، برای آگاهی از منابع طبیعی غنی و مساعد این منطقه برای تصرف کافی بود. کشتی‌های پارسی هنگام مراجعت، گرفتار طوفان شدند و به ساحل افتادند و به اسارت درآمدند، اما سرانجام آزاد شدند و نجات یافتند و توانستند به موطن خود بازگردند. اینها نخستین پارسی‌هایی بودند که از آسیا به یونان و ایتالیا برای دیدن آن مناطق مسافرت کردند، و پس از آن این امر دیگر تعقیب نشد. خود داریوش هنگام لشکرکشی به سکاییه، از نزدیک با بخش‌هایی از سرزمین‌های یونانی‌نشین آشنا شده بود، و چه‌بسا همین مسئله او را کنجکاو به تتبع و کاوش و دانستن بیشتر دربارهٔ این مناطق کرده‌باشد.
داریوش در این لشکرکشی، سپاهی هشتاد هزار نفری را به سرداری مگابیزوس در اروپا گذاشت و این سپاه توانست اهالی هلس پونت ـ یعنی پِرینتوسی‌ها ـ را مطیع کند. سپس مگابیز موافق دستور داریوش وارد تراکیه شد و مردم آنجا را هم یکایک مطیع شاهنشاه پارس کرد. در حالی که مگابیز مشغول به جا آوردن فرمان‌های شاهانه بود، داریوش با عجله از هلس پونت به سوی سارد بازگشت. پس از بازگشت، خدماتی که هیستیایوس، جبار میلتوس کرده بود و پیشنهادی که کوئس (Koës; Coes) دریاسالار میتیلنی داده بود، به خاطرش آمد و آن دو را به سارد خواست و به آنها گفت: پاداشتان را خودتان انتخاب کنید. چون هیستیایوس جبار میلتوس بود و احتیاجی به خواستن سمت جباری نداشت، خواهش کرد که حکومت ولایت مورکینوس در ساحل رود استرومون (استرومای امروزی) را به او بدهند تا در آنجا شهری بنا کند. کوئس هم درخواست کرد که او را جبار میتیلن کنند. داریوش خواستهٔ هردویشان را اجابت کرد و هر دو به محل‌هایی که انتخاب کرده بودند، عزیمت کردند. در همین زمان تراکیه، مقدونیه، پایونیا (پیونیه) و جزایر دریای اژه و از جمله جزیرهٔ سامس هم به تصرف ایرانیان درآمدند. سامس از این نظر اهمیت داشت که نخستین دولت یونانی بود که تابع شاهنشاهی هخامنشی گردید.
مگابیز پس از انجام مأموریت‌هایی که بر دوشش گذاشته شده بود، همراه مردم پایونیا (پیونیه‌ای‌ها) از هلس پونت گذشت و به سارد رفت و در آنجا به داریوش گفت: «شاها، این چه کاری بود که کردی؟ به هیستیایوس اجازه دادی شهری در تراکیه بنا کند. این شهر در جایی است که جنگل زیاد و معدن نقره دارد. در اطراف این محل یونانی‌ها و خارجی‌ها زیادند. اگر تحت ریاست او این مردم شب و روز کار کنند، باعث جنگ داخلی خواهند شد. برای احتراز از چنین پیش‌آمدی، به بهانه‌ای او را بخواه و مگذار دیگر بدانجا برگردد». سخنان مگابیز مورد پسند داریوش قرار گرفت، به همین جهت قاصدی با این پیغام به مورکینوس فرستاد که: «هیستیایوس، داریوش شاه به تو چنین گوید: پس از تفکر، می‌بینم که کسی بیش از تو دوست من نیست و بیش از تو در کارهای من همراهی ندارد. این نکته را تو با عمل ثابت کرده‌ای، نه با حرف. چون اکنون در تدارک کاری بزرگ هستم، لازم است که نزد من آیی تا طرف شور من واقع شوی». هیستیایوس باور کرد و مستشاری شاه را مقام ارجمندی دانست و نزد داریوش به سارد آمد، و همین که نزد داریوش رفت، شاه به او گفت: من تو را احضار کردم؛ از این جهت که دیدم تو فردی عاقل و نسبت به من صمیمی هستی و گنجی گران‌بهاتر از دوست عاقل و صمیمی وجود ندارد. تراکیه و شهری را که می‌سازی، رها کن، بیا به شوش برویم و در آنجا سر سفرهٔ من رفیق و مستشار من باش. پس از آن، داریوش اوتانس را به جای مگابیز مأمور فتوحات در سواحل و مناطق دریایی کرد و خود با هیستیایوس به شوش رفت.
اوتانس بیزانتیون و خالسدون را مطیع کرد و برخی مقاومت‌ها را در تروئاد سرکوب کرد و جزایر آنتاندِر و لامپونیوُس را گرفت. سپس با ناوگان کوئس از لسبوس حرکت کرد و جزایر غیریونانی لمنوس و ایمبروس را اشغال نمود و دوباره به سوی تراکیهٔ شرقی رهسپار شد، و کسانی را که یا قشون داریوش را هنگام عقب‌نشینی از سرزمین سکاها به ستوه آورده یا از آن گریخته بودند، به مجازات رسانید. بدین قرار ایران دوباره اعتبار خود را بازیافت. هرودوت گزارش می‌دهد که تا چند سال آشوب‌های آن منطقه «فروکش کرد». اما در ایونیه نارضایتی رو به رشد بود.
پس از عزیمت هیستیایوس به شوش، داریوش حکومت شهرهای میتیلن و مورکینوس را به آریستاگوراس، داماد هیستیایوس واگذار کرد. در همین اوان داریوش، نظر به اینکه امور مستعمرات ینیانی اهمیت می‌یافت، برادر خود ارتافرنس را والی لیدیه کرد و اوتانس پسر سیسامنِس را به ریاست قشون و سپاهیان آن منطقه منصوب نمود. والی جدید تازه‌وارد سارد شده بود که هیپیاس از خانوادهٔ پیسیستراتوس نزد او آمد و خواست که ارتافرن او را در آتن به حکومت برساند، و تعهد کرد که آتن را مطیع ایران کند و باج خود را به شاهنشاهی پارس مرتباً بپردازد. مقارن این احوال، چنان‌که هرودوت می‌گوید، اهالی جزیرهٔ ناکسوس که یکی از جزایر سیکلاد است، متمولین خود را بیرون کردند و آنها به میلتوس آمدند.
رادرفوردیم-۲۶۸ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمر آن معادل ۱٫۴ ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود.
موسسه‌‌های تحقیقاتی فدرال ایالات متحده از واژه cyberinfrastructure برای توصیف بسترهای پژوهشی که data acquisition، دستگاه ذخیره‌سازی داده، مدیریت داده، data integration، داده‌کاوی، مصورسازی داده و سایر سرویس‌های محاسباتی و پردازش اطلاعات را از طریق اینترنت در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد استفاده می‌‌کند.
رادرفوردیم-۲۵۸ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه عمر آن معادل ۱۲ میلی ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می‌شود.
در سال ۱۹۶۹، پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در برکلی این ایزوتوپ را با ترکیب کالیفرنیم و کربن و از طریق برخورد با یک منبع انرژی قوی تولید کردند.
نازنین آقاخانی (زادهٔ ۲ اردیبهشت ۱۳۵۹ برابر با ۲۲ آوریل ۱۹۸۰، وین) رهبر ارکستر و آهنگ‌ساز اتریشی ایرانی‌الاصل است.
نازنین آقاخانی در سال ۱۳۵۹ در خانواده‌ای با نَسَبِ ایرانی متولد شد. از هشت‌سالگی درس‌هایی از پیانو گرفت. از دوازده‌سالگی نواختنِ پیانو کلاسیک را در کنسرواتوار وین با کارل بارتKarl Barth و سپس با مِیرا فارکاسMeira Farkas آموخت. در همان سن، هارمونی، کنترپوان، و رهبریِ ارکستر را نزدِ توماس کریستیان داویدThomas Christian David فراگرفت و سپس در جوانی، در همین رشته‌ها در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین و زیر نظر اِروین آتسِلErwin Acel و لئوپلد هاگِرLeopold Hager به تحصیل پرداخت. پس از آن، در کالج سلطنتیِ موسیقیKungliga Musikhögskolan در استکهلم، نزدِ یورما پانولایJorma Panula فنلاندی شاگردی کرد. آقاخانی در استکهلم نزدِ بیل برونسونBill Brunson و فرِدریک هِدِلینFredrik Hedelin با موسیقی الکتروآکوستیک آشنا شد.
او در سال ۲۰۰۸ تحصیلات کارشناسی ارشد را در رشتهٔ رهبریِ ارکستر و اپرا، با امتیاز بالا، در آکادمی سیبلیوس و به راهنمایی لَیف سِیِرستامLeif Segerstam به پایان رساند.
آقاخانی در سوئد، چندی در ارکسترهای جوانان تدریس کرده و قطعاتی از خود را نیز در جاهای مختلفِ اروپا اجرا کرده‌است. او در سال ۲۰۰۷، به‌عنوان رهبر ارکستر، در جشنوارهٔ موزیکا نوواMusica Nova Festival در هلسینکی شرکت کرد و در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ نیز به این جشنواره دعوت شد.
در سال ۲۰۰۸، آقاخانی اولین اجرای آثاری از آهنگ‌سازان جوان اروپایی را در جشنوارهٔ موسیقی معاصرِ «وین مدرن»Wien Modern به انجام رساند. همچنین، او عضو هیئت داوران «جشنوارهٔ موسیقی آونگ نوردیسک»Ung Nordisk Musik Festival در ارائهٔ آثارِ آهنگ‌سازان جوان اسکاندیناویایی بود. او در اتریش نیز، در اجرای اپرای دون ژوان موتسارت، دستیارِ رهبر ارکسترِ جشنوارهٔ زالتسبورگ بود.
آقاخانی در سال ۲۰۱۰/۱۳۸۹، درحالی که باردار بود به‌عنوان رهبر ارکستر چند جلسه با ارکستر سمفونیک تهران تمرین کرد؛ اما ارکستر سمفونیک تهران به رهبری وی اجازه اجرای عمومی نگرفت.
از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، او نخستین رهبر ارکسترِ زن در ارکسترسمفونیکِ آکادمیکِ مونیخAkademisches Sinfonie Orchester Munchen آلمان بود.
نازنین آقاخانی، افزون بر رهبری و نوشتن، چندین آلبوم موسیقی از آهنگ‌های خود را، به‌عنوان پیانیستِ تک‌نواز، به‌صورت بداهه‌نوازی ضبط کرده‌است. این آلبوم‌ها عمدتاً توسطِ شرکت پیانوسازیِ بوزندورفر ضبط شده‌اند.
رادرفوردیم-۲۶۱ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه عمر آن معادل ۶۸ ثانیه تخمین زده شده‌است و معمولاً با واپاشی آلفا تجزیه می‌شود اما واپاشی آن با شکافت خود به خودی و واپاشی بتا نیز رصد شده‌است.
در سال ۱۹۶۹ یک گروه در دانشگاه کالیفرنیا که توسط آلبرت گیورسو هدایت می‌شد، تلاش کرد که کوریم (۲۴۸Cm) و اکسیژن (۱۶O) را ترکیب کنند و رادرفوردیم-۲۶۱ همان‌طور که در واکنش زیر می‌بینید محصول واپاشی یک ایزوتوپ سنگین تر از رادرفوردیم، به نام رادرفوردیم-۲۶۶ می‌باشد.
رادرفوردیم-۲۶۶ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمر آن معادل ۲۳ ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود.
در سال ۱۹۶۹ یک گروه در دانشگاه کالیفرنیا که توسط آلبرت گیورسو هدایت می‌شد، تلاش کرد که کوریم (۲۴۸Cm) و اکسیژن (۱۶O) را ترکیب کنند و حاصل رادرفوردیم-۲۶۶ شد.
یدالله یوسفی‌پور معروف به فرشید یوسفی (زادهٔ ۱۳۲۰ در کرمانشاه) شاعر، معلم و تاریخ‌نگار است که بیشتر به واسطهٔ آثارش در زمینهٔ نامداران تاریخی منطقهٔ کرمانشاه شناخته شده‌است.
فرشید یوسفی در سال ۱۳۲۰ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. در یک سالگی پدرش را از دست داد. در همان شهر درس خواند و معلم شد. یوسفی به سرودن شعر به دو زبان فارسی و کردی جنوبی پرداخت و همچنین به پژوهش در رابطه با تاریخ شهر کرمانشاه و نامداران این منطقه پرداخت و ۱۴ کتاب را در این باره به چاپ رساند. او بیش از هر چیز به خاطر کتاب شعر «"ئاگرواران"» شناخته شد که مجموعه‌ای از غزل‌های کردی جنوبی و فارسی کرمانشاهی بود که از شاعران کرمانشاهی گلچین کرده‌بود."باغ هزار گل: تذکره شعرا کرمانشاه". به کوشش فرشید یوسفی. تهران: فرهنگ خانه اسفار، 1371.
او همچنین کتابی را با عنوان «زندگینامهٔ بزرگان کرمانشاه» به چاپ رساند که جلد دوم آن چهاردهمین اثر وی به‌شمار می‌رود. یوسفی از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۹۰ حدود ۴ دهه بر روی این کتاب کار کرده و بزرگان کرمانشاه را از قرن اول هجری تا سال ۱۳۰۰ مشخص و معرفی کرده‌است. این افراد از گروه‌های مختلف از جمله هنرمندان، ادیبان، فضلا، دانشمندان و روحانیون اهل کرمانشاه بودند. در جلد نخست این اثر حدود ۲۰۰ نفر از این بزرگان را از قرن اول تا سیزدهم معرفی شده‌اند. جلد دوم نیز نامداران شهر کرمانشاه را از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۳ معرفی می‌کند.
ترجمۀ فارسی: چشمان خُمار و خط و خالش آبادان باد؛ شوخ‌طبعی و ناز و شور و حالش آبادان باد؛ بارک‌الله، نور علی بر قامتت بتابد؛ این تحفۀ کدام باغ است، خانه‌اش آبادان باد.
یادنامۀ فرشید یوسفی به نام «هزار دستان باغ هزار گل» به کوشش حجت‌الله مولایی‌فر تألیف شده که در آن مقالاتی دربارۀ زندگی، فعالیت‌ها و آثار وی نوشته شده‌است. این کتاب با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است.خبرگزاری کردپرس: "کتاب «هزار دستان باغ هزار گل» منتشر شد"، نوشته‌شده در ۲۵ خرداد ۱۳۹۹؛ بازدید در ۲۵ خرداد ۱۳۹۹.
رادرفوردیم-۲۶۰ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۲۱ یا ۲۸ میلی ثانیه دارد و به‌طور کلی با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود هرچند که در برخی موارد واپاشی آلفا آن نیز رصد شده‌است.
در سال ۱۹۷۷ دانشمندان روسی در مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای واقع در دوبنا، برکلیم (۲۴۹Bk) نیتروژن (۱۴N) را ترکیب کردند، ولی در سال ۱۹۸۵ تأیید نمودند که محصول واکنش ۲۶۰Rf بوده و واپاشی آن از نوع شکافت خود به خود و نیمه‌عمر آن ۲۸ میلی‌ثانیه است.
رادرفوردیم-۲۵۹ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۲٫۸ ثانیه دارد و معمولاً با واپاشی آلفا تجزیه می‌شود اما واپاشی آن با شکافت خود به خودی و واپاشی بتا نیز رصد شده‌است.
رادرفوردیم-۲۶۲ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۲٫۳ ثانیه دارد و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می شود.
در سال ۱۹۶۶ آزمایشی شبیه به این آزمایش، در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در کالیفرنیا انجام دادند و ایزوتوپ ۲۶۲ را مشاهده کردند.
ساگا بکر (زاده ۱۹۸۸) بازیگر سوئدی است.
رادرفوردیم-۲۵۵ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۱٫۶۴ ثانیه دارد و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می شود.
در سال ۱۹۷۴ یک اتم رادرفوردیم در یک همجوشی سرد در دوبنا تولید شد. این اولین باری بود که یک اتم رادرفوردیم از این راه به‌دست می‌آمد. در این آزمایش از یک اتم سرب ۲۰۸ و تیتانیم ۵۰ استفاده شد. دانشمندان روسی واپاشی خود به خود ۲۵۶Rf را مشاهده نمودند، ولی در مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز محصولات واپاشی ۲۵۵Rf و ۲۵۷Rf را شناسایی کردند.
شاکینا نایفاک بازیگر و فعال افراد ترنس آمریکایی است.
رادرفوردیم-۲۵۶ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۶٫۴۵ میلی ثانیه دارد و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می شود.
کامیلا سوسا ویادا (زاده ) بازیگر، نویسنده، خواننده آرژانتینی است.
رادرفوردیم-۲۵۷ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۴٫۷ ثانیه دارد و معمولاً با واپاشی آلفا تجزیه می‌شود اما واپاشی آن با شکافت خود به خودی و واپاشی بتا نیز رصد شده‌است.
الکساندرا گری (زاده ) بازیگر، موسیقی‌دان آمریکایی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کی-۱۱، مستقیم از کامپتن اشاره کرد.
دومین دوره مجلس ملی نخستین جمهوری ارمنستان () از تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۱۹ تا تاریخ ۲ دسامبر ۱۹۲۰ برگزار شد.
نیکول مینز (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مجموعه تلویزیونی سوپرگرل اشاره کرد.
او همچنین اولین فرد تراجنسی است که یک نقش ابرقهرمانی ایفا می‌کند
او یک برادر دوقلو دارد.
مینز و برادر دوقلوی یکسان او جوناس در بدو تولد توسط کلی و وین مینز به فرزندی پذیرفته شدند. یکی از والدین بیولوژیکی آنها پسر عموی دوم کلی بود. اگرچه آنها سالهای اولیه خود را در Gloversville، نیویورک گذراندند، آنها در پورتلند، ماین بزرگ شدند. مینز در بدو تولد مرد تعیین شد و گفت که او می‌داند از سه سالگی بدجنسی سوignedاستفاده شده‌است. مینز می‌گوید نام نیکول را پس از شخصیت نیکول بریستو در نمایش نیکلودئون Zoey 101 انتخاب کرده‌است.
مینز در دانشگاه ماین تحصیل کرد و به گفته پدرش برای ادامه بازیگری ترجیح داد در پاییز ۲۰۱۸ برنگردد.
مینز از آن زمان به عنوان بازیگر کار کرده‌است. این نقش‌ها شامل میهمان سریال تلویزیونی در Royal Pains و یک نقش منظم در Supergirl است.
او شاکی ناشناس، سوزان دو، در دادگاه عالی قضایی ماین در مورد دادگاه در برابر مدرسه منطقه ای واحد ۲۶ در مورد هویت جنسیتی و استفاده از حمام در مدارس بود. مینز که تراجنسیتی است، پس از شکایت از استفاده از سرویس بهداشتی زنانه منع شد. با این حال، دادگاه منع دسترسی دانش آموز تراجنسیتی به دستشویی مطابق با هویت جنسیتی آنها را غیرقانونی اعلام کرد. هنگامی که ماینس در مدرسه ابتدایی بود، پدربزرگ یکی از همکلاسی‌های خود از ماینز که از دستشویی دختران استفاده می‌کرد شکایت کرد. به دنبال آن حادثه، وی از استفاده از سرویس بهداشتی زن منع شد و مجبور به استفاده از دستشویی کارکنان شد. ماینس و خانواده اش از منطقه مدرسه شکایت کردند و ادعا کردند که این مدرسه علیه او تبعیض قائل است. در ژوئن ۲۰۱۴، دادگاه عالی قضایی ماین حکم داد که منطقه مدرسه قانون حقوق بشر را نقض می‌کند و این منطقه را از دسترسی دانش آموزان تراجنسیتی به توالت مطابق با هویت جنسیتی آنها منع می‌کند. پس از دادخواست تبعیض، برای مینز و خانواده‌اش ۷۵۰۰۰ دلار غرامت تأمین شد.
در سال ۲۰۱۵، مینز و خانواده اش موضوع «تبدیل شدن به نیکول: تحول یک خانواده آمریکایی» بودند، این شرح حال خانواده و سازش آنها با تراجنسی بودن مینز است. در ژوئن ۲۰۱۵، ماینس در شبکه USA USA رویال پینز به عنوان یک نوجوان تراجنسی ظاهر شد که ممکن است هورمون‌ها سلامتی او را به خطر بیندازد. در سال ۲۰۱۶، مینز یکی از ۱۱ نفری بود که در یک مستند HBO با عنوان The Trans List معرفی شد. در این مستند، مینز و چند نفر دیگر داستان شخصی خود را در مورد تراجنسی بودن بیان می‌کنند.
در ژوئیه ۲۰۱۸ اعلام شد که Maines به عنوان یک سریال منظم در فصل چهارم سریال Supergirl The CW ظاهر می‌شود. او در نقش نیا نال، یکی از اقوام دور عضو لژیون، Dream Girl ظاهر شد و به همین ترتیب اولین ابرقهرمان تراجنسیتی را در تلویزیون بازی کرد. از شخصیت او به عنوان «زنی با روح و روان برای محافظت از دیگران» یاد می‌شود. شخصیت گزارشگر جدیدی است که کارا زیر بال خود می‌گیرد.
در سال ۲۰۱۹ مینز در بیت، یک فیلم ترسناک دربارهٔ خون‌آشام‌های زن کوئر، برنده جایزه برتر بازیگری در جشنواره فیلم LGBTQ لس آنجلس شد.
رادرفوردیم-۲۵۳ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۱۳ میلی ثانیه دارد و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می شود.
رادرفوردیم-۲۵۳ برای اولین بار در واکنش زیر سنتز شد:
داستان نفرت ۴ فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی ویشال پاندیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورواشی رائوتلا، ویوان بهاتنا، کاران واهی، ایهانا دیلون، گلشن گروور، تیا باجپای، شاد راندهاوا، آرجون بیجلانی ایفای نقش کرده‌اند.
این فیلم چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های داستان نفرت است.
دانشگاه آقاخان (AKU; های ) یک دانشگاه خصوصی پژوهشی است که پردیس اصلی آن در کراچی پاکستان قرار دارد و دانشگاه‌ها و برنامه‌های آموزشی در کنیا، تانزانیا، اوگاندا، بریتانیا و افغانستان دارد.
دانشگاه آقاخان یک دانشگاه بین‌المللی با پردیس‌های فعال در آسیای مرکزی و آسیای جنوبی، دریاچه‌های بزرگ آفریقا است.
روش‌های متعددی برای تعریف ماهیت و دامنه سیاست فناوری وجود دارد. بر اساس تعریف ارائه شده توسط دانشمند آمریکایی و مشاور سیاست ؛ «سیاست فناوری» ابزارهای عمومی برای رشد و بهینه‌سازی کاربردهای آن دسته از توانمندی‌هایی که در خدمت اهداف و منافع ملّی هستند را هدف قرار می‌دهد.Branscomb, L. M. (1995). اعترافات یک شیفته فناوری. Springer, علوم و رسانه کسب و کار. فناوری را در زمینه موضوعی سیاست فناوری به عنوان "تجمع از قابلیت‌های و امکانات و مهارت و دانش و سازمان‌های مورد نیاز برای خلق موفق یک محصول یا خدمت مفید" تعریف می‌نماید.
سیاست‌گذاری فناوری را می‌توان سیاست‌گذاری رشد با محوریت فناوری‌ها و بخش‌های متفاوت آنها دانست. در ادبیات سیاست فناوری، مفاهیم جدیدی مانند تجاری‌سازی تحقیق، خدمات فنی و مهندسی و انتشار فناوری به ادبیات ایجاد فناوری اضافه شد. عصر سیاست فناوری آن زمان آغاز شد که رابطه بین فناوری و رشد اقتصادی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت و مشخص شد چگونه بعضی از فناوری‌ها تأثیر بیشتری در فرایند رشد اقتصادی دارند. در ادبیات اولیه، فناوری‌های صنایع سنگین و به اصطلاح صنایع مادر مانند ذوب فولاد مطابق الگوی صنعتی شدن اتحاد شوروی در کشورهایی مانند هند مورد نظر بوده‌است.
با نزدیک تر شدن علم به حوزه‌های کاربردی و گسترده‌تر شدن کاربرد آن در این حوزه‌ها، علم جایگاه جدیدی در زندگی بشر یافته و مفهوم فناوری پررنگ تر و از اهمیت بیشتری برخوردار و در نتیجه سیاست گذاری برای فناوری نیز به موضوع قابل تأملی تبدیل شده‌است. سیاست فناوری، مجموعه ای از سیاست هاست که با قصد تأثیر گذاری بر خلق و توسعه جذب و به‌کارگیری فناوری‌ها اتخاذ و اجرا می‌شوند. باید به این نکته توجه نمود که طیف گسترده‌ای از سیاست‌های دولت، ممکن است بر فناوری تأثیر بگذارند، اما تنها سیاست‌های که با این قصد طراحی می‌شوند را می‌توان در قالب سیاست فناوری تعریف کرد. سیاست فناوری را مجموعه ای از اقدامات دولت که بر خلق، اکتساب، تطابق، اشاعه و استفاده از دانش فناورانه، تأثیر می‌گذارد، البته به گونه ای دولت برای جامعه سودمند می‌داند، تعریف می‌کند. چند سؤال بنیادی در حوزه سیاست فناوری مطرح می‌شود:
رادارست () نام برنامه سنجش از دور دیده‌بانی زمین متعلق به آژانس فضایی کانادا (CSA) است.
برنامه رادارست شامل ماهواره‌های زیر است:
جرونیمو استیلتن یا موشِ خبرنگار (انگلیسی: Geronimo Stilton) یک مجموعه انیمیشن، مخصوص کودکان است که بر اساس سری کتابی به همین نام تولید شده‌است. در ایران این سریال به موش خبرنگار معروف است.
این سریال ۷۸ قسمت است سه فصل آن در شبکه رای ۲ در ایتالیا پخش شده‌است. در سپتامبر ۱۵, ۲۰۰۹ فصل اول این سریال پخش شد. فصل دوم در اکتبر ۲۴, ۲۰۱۱ و فصل سوم در اکتبر ۸, ۲۰۱۶ پخش شده‌است.
جرونیمو استیلتن(برایان دراموند):شخصیت اصلی و سردبیر روزنامه جوندگان.او موشی باهوش،ترسو و مهربان است.او گاهی عمداً و گاهی تصادفی،وارد یک ماجرا می شود.او دوستان زیادی در شهر دارد. روزنامه او در سراسر شهر نیوموش سیتی، طرفدار دارد. جرونیمو از پرواز وارتفاع می ترسد.همچنین او زود دریا زده می شود.
تیا استیلتن (سارا ادموندسون): خواهر کوچکتر جرونیمو و خبرنگار روزنامه جوندگان است.او شجاع،ماجراجو و مهربان است. تیا خلبانی بلد است و کمربند سیاه کاراته دارد.
تراپ استیلتن (ریچارد ایان کاکس):پسر عمو جرونیمو و تیا است.او چاق،ترسو و کمی نادان است.او به روح و آدم فضایی ها اعتقاد دارد.او اندکی تنبل است و معمولا سبب دردسر جرونیمو می شود. تراپ مهربان است و عاشق جوک گفتن.
بنجامین استیلتن(ارین متیوز): برادرزاده جرونیمو و تیا.او با تبلت اطلاعات جمع می کند،در ها را باز می کند و گاهی مکانی را هک می کند.او در کار های کامپیوتری وارد است. بنجامین حیوان خانگی ای به شکل موش کامپیوتری به نام مکس دارد.وی دوست صمیمی پاندورا واز است.
پاندورا واز(مونیکا استوری):دوست صمیمی بنجامین است. او عاشق مُد، افراد معروف و ماجراجویی است.بر خلاف جرونیمو،تیا،تراپ و بنجامین ( که تقریبا در تمامی قسمت ها حضور دارند)، پاندورا در برخی قسمت ها حاضر است و در برخی غایب.
☆در دوبله فارسی اسامی جرونیمو به بی باک،تراپ به کپل و بنجامین به رایانه تغییر پیدا کردند.☆
سالی رَسماوسِن(پاتریشیا دریک): رقیب جرونیمو و سر دبیر روزنامه موش ها است.او مغرور،پر افاده ، مکار و دروغگو است.سالی اغلب به زیردستانش،ستم می کند.او حاضر است برای یک خبر داغ،هر کاری بکند.در فصل ۳ در یکی،دو قسمت،یک اتحاد نصفه و نیمه بین سالی و جرونیمو بوجود آمد.
سایمون:دستیار سالی.او نیز مانند رئیسش مکار و دروغگو است. تقریبا همیشه وقتی سالی باشد، سایمون هم هست.
پروفسور ون وُلت : دانشمند و از دوستان جرونیمو.او اختراعات زیادی دارد که گاهی باعث دردسر و گاهی باعث نجات قهرمانان داستان می شود.
پدربزرگ ویلیام کوتاه پنجه:پدربزرگ یک دنده،غرغرو و لج باز جرونیمو و تیا.او اغلب باعث ایجاد دردسر می شود و معمولا جرونیمو (و گاهی تیا)، او را نجات می دهند.
چیپی کرانچموش:یکی از بزرگترین دشمنان جرونیمو است.او کارخانه داری کلاهبردار است که با دزدی ،گروگان گیری و تقلب می خواهد محصولات مضر کارخانه اش را بفروشد.اما نقشه هایش توسط خانواده استیلتن،نقش بر آب می شود.او همیشه فرار می کند.
شَدو (سایه):یک دزد مونث است.بعد از سالی،شدو مهمترین دشمن مونث جرونیمو است.او یک نینجا است و بسیار خونسرد.اخیرا او با سالی همکاری می کند.
فرمانروا لیو شی مو: فرمانروای کشور موشستان.او مدرن،شوخ و مهربان است و از دوستان خانواده استیلتن است.
فیلیپیلینو:یک طراح لباس معروف که از دوستان جرونیمو است.او مغرور است. وی برای طراحی لباس های جدید هر کاری (حتی سرقت) نیز انجام می دهد.
پنیری:یک دانشمند شرور از دشمنان جرونیمو.
دایی:دایی جرونیمو و تیا.او ظاهری ترسناک،اما باطنی مهربان دارد.او با فرزندانش در یک قصر بزرگ زندگی می کند.
جِنبِل موش:یک پیشگو و روانکاو متقلب و از دشمنان جرونیمو است.
عالیجا:یک موش ثروتمند و سرشناس که در جنگلی در یک کشور دیگر زندگی می کند.او یک دزد و یک مجموعه دار غیر قانونی است.وی وسواسی است و عاشق تیا شده است.حتی در یک قسمت تیا را برای عروسی،ربود. تیا از او تنفر دارد.
تینا:نظافتچی روزنامه جوندگان.
موشِلّا مک موشر:منشی جرونیمو.هیچ وقت از او نام نمی برند و فقط گاهی صدای وی شنیده میشود و یا در تصویر دیده می شود.
این مجموعه شخصیت های مهمان زیادی دارد.که برخی از آنها عبارتند از:
ساین:دستیار نوجوان سالی.او در فصل سوم در قسمت《جشنواره فیلم نوجوانان》 حضور پیدا کرد.
سرپرست:سرپرست یک باشگاه هنر های رزمی در کوهستان ها.او دوست جرونیمو است.سرپرست در فصول ۱ و ۳ (در دو قسمت) حضور داشت.
دکتر موش انگشتی:یک خانم دانشمند.او در فصل ۲ در قسمت 《استخوان دایناسور》 به عنوان دشمن جرونیمو حضور داشت.
پسر دایی و دختر دایی:پسر دایی و دختر دایی جرونیمو.آنها در فصول ۲ و ۳ حاضر بودند.نخستین حضور آنها در قسمت 《فامیل جدید》بود.
موشلین:یک دزد دریایی و از دشمنان جرونیمو.
شصت گنده:یک هیولای به ظاهر خشن اما مهربان.
مایک:بازیگر و دزد. او در قسمت 《جشنواره فیلم نوجوانان》حضور داشت.
کشک تازه:خواننده معروفی که تراپ و پاندورا طرفدارش هستند.او در قسمت 《ناپدید شدن نلسون نفموش》حضور داشت.
پروفسور کلاغ موش:استاد جرونیمو.اما او جنایتکار از آب در آمد.وی در قسمت 《کلاغ موش》حضور داشت.
نلسون نفموش:از دوستان جرونیمو و صاحب کارخانه نفموش.او در قسمت 《ناپدید شدن نلسون نفموش》حضور پیدا کرد.
مکس:حیوان خانگی کامپیوتری بنجامین به شکل موش.
جاسمین:از ورشکاران ورزش های زمستانی.در قسمت 《المپیک زمستانی موش ها》حاضر بود.
پوست پنیری:بازیگر معروف که عاشق محیط زیست است.او در فصول ۲ و ۳ دیده شد.
لری:دربان روزنامه جوندگان.او در فصل ۳،در قسمت 《تعویض مغز ها》حاضر بود.
برایان رینولدز:بازیگر معروف.در قسمت 《خواب عمیق》در فصل ۳ دیده شد.
اسکاتی:یک دزد اسکاتلندی در فصل ۲.
گامبالو:یک بازیگر که در فصل ۲ در قسمت《موش غارنشین》 همدست سالی بود.
برنارد:دستیار فیلیپیلینو.
جسیکا:صاحب سینمای نیوموش سیتی.در اپیزود《جشنواره فیلم نوجوانان》 دیده شد.
شنون:یک گیریمور و دزد.
سایرن:یک گارسون که تظاهر می کرد یک سایرن است.در قسمت《موش دریایی》سر و کله اش پیدا شد.
دو بادیگارد:دو بادیگاری که در طول مجموعه به افراد مختلفی خدمت می کند.
آشپز:آشپزی که در باشگاه کاراته کار می کند.تراپ از او می ترسد.
رز:از شخصیت های فصل ۳.که در یک قسمت جرونیمو را یاری کارد.او همچنین به عنوان معشوقه جرونیمو به تصویر کشیده شد.
مامور خاکستری:یک مامور دولتی.در آخرین قسمت فصل ۱،《داستان عصرانه》 حضور داشت.
نیوموش سیتی:شهری که خانواده استیلتن در آن زندگی می کنند.بیشتر ماجرا ها در این شهر اتفاق می افتد.
ترانسیلوانیا:روستای کوچکی که دایی،پسر دایی و دختر دایی جرونیمو در آن زندگی می کنند.
موشستان:کشوری در شرق.مدت های زیادی این کشور با دیگر کشور ها قطع رابطه کرده بود.فرمانروای این کشور،از دوستان استیلتن ها است.
اسکاتلند:تراپ از نوادگان یک خانواده سرشناس اسکاتلندی است.لذا گاهی با خانواده اش به آنجا می رود.
مصر:در چند قسمت استیلتن ها به بهانه های مختلف،به مصر سفر می کنند.
بارانک لرستانی نام یک گونه از سرده بارانک است.
بارانک خاکستری، دیو آلبالو نام یک گونه از سرده بارانک است.درختچه و یا درختی است کوچک و از قفقاز و ایران تا ترکستان و پامیر پراکنده است. این گیاه در شمال، شمال شرقی و غرب ایران (کرمانشاه و بخشهایی از زاگرس) و در دامنه‌های جنوبی البرز، در پس‌قلعه و توچال تا ارتفاع 3000 متری از سطح دریاهای آزاد، وجود دارد.
بلندی دیو آلبالو 3 تا 5 متر است. شاخه‌های جوان آن صاف و براق و به رنگ ارغوانی تیره و شاخه‌های مُسِتر خاکستری‌رنگ هستند. برگها تخم‌مرغی پهن تا بیضی کشیده و به درازای 5 تا 10 سانتی‌متر و پهنای 3 تا 7 سانتی‌متر هستند. حاشیه برگها دندانه‌دار است و در بخش انتهایی آن، 4 تا 7 لوب مثلثی تا تخم‌مرغی دیده می شود. روی برگها صاف و براق و پشت آن‌ها پوشیده از کرکهای نقره‌ای رنگ است. هر برگ 5 تا 6 رگبرگ دارد. گلهای دیو آلبالو کوچک و سفیدرنگ‌اند و در بهار شکوفا می شوند. میوه‌ها تخم‌مرغی شکل به درازای 10 تا 15 میلیمتر و به رنگ زرد متمایل به نارنجی هستند. قاعده میوه‌ها پوشیده از کُرکهای آردی – نَمَدی است.
باردلنگ، جوسیخ نام یک گونه از سرده باردلنگ است.
سیاست نوآوری عنوان یکی از موضوعات کلیدی مورد توجه در توسعه اقتصادی به سیاست‌هایی گفته می‌شود که فرایند ترجمه دانش به برنامه‌های تجاری را تحریک و تشویق می‌کنند. در نگاه اول بخش عمده ای از سیاست فناوری (اما نه همه آن)، معطوف به تشویق تجاری سازی و به‌کارگیری نوآوری‌های فناورانه است؛ از این رو همپوشانی زیادی میان سیاست فناوری و مفهوم «سیاست نوآوری» وجود دارد. در مفهوم محدود آن، اما از آنجا که اصطلاح نوآوری محدود به نوآوری‌های فناورانه نیست، سیاست نوآوری نیز در بیشتر موارد، مفهوم گسترده‌تری دارد.
به‌طور کلی نوآوری را می‌توان توسعه و به‌کارگیری راه‌های جدید و بهبود یافته برای پاسخگویی به نیازها و خواسته‌های اجتماعی و اقتصادی بشر دانست و سیاست نوآوری را مجموعه ای از تصمیمات و اقدامات برای افزایش کارایی و اثربخشی و میزان فعالیت‌های نوآورانه، اعم از خلق، تطابق و بومی سازی و به کارگیری محصولات، خدمات و فرایندهای جدید یا بهبود یافته.
جاکوب ادلر در مقاله سیاست نوآوری: چیستی، چرایی و چگونگی به توجه فزاینده سیاست گذاران به نقش نوآوری در عملکرد اقتصادی و راهکارهایی برای چالش هایی که ظهور نموده اند می پردازد و از همین منظر ظهور مفهوم سیاست نوآوری را مورد بحث قرار می دهد. از دید ادلر هر چند این مفهوم در ادبیات سیاست گذاری عمومی مفهوم جدیدی به شمار می آید اما با نرخ شتابانی در حال رشد بوده و هر روزه توجه سیاست گذاران، دولتمردان و پژوهشگران جدیدی به این حوزه جلب می گردد. البته ادلر توضیح می دهد که جدید بودن این مفهوم به معنای آن نیست که پیش از این چیزی به نام سیاست نوآوری وجود خارجی نداشته است، امّا اگر سیاست نوآوری را آن دسته از موضوعاتی که بر نوآوری (حداقل در سطح بنگاه یا مرزهای توسعه صنعتی و اقتصادی یک کشور) تاثیر دارند (یا تاثیر می پذیرند) بدانیم، این مفهوم همچنان که در نوشته های مورد بحث قرار گرفته مفهوم جدیدی و تازه واردی نیست.
انواع سیاست‌های نوآوری
سیاست نوآوری در برنامه‎های کاری سیاست‎گذاران موضوعی نسبتاً جدید است. از اصطلاح سیاست نوآوری طی چند دهۀ گذشته استفادۀ چندانی نمی‎شد. از اواسط دهۀ 1990 به بعد این اصطلاح در میان کاربران محبوب شده است.
آیا این بدان معنی است که سیاست‎های نوآوری پیش از این زمان وجود نداشته‎اند؟ پاسخ به این پرسش به منظور ما از سیاست نوآوری بستگی دارد. اگر سیاستی برای داشتن شرایط لازم ناچار به داشتن برچسب نوآوری باشد (همانند سیاست نوآوری)، احتمالاً پاسخ مثبت است؛ اما اگر سیاست‎ نوآوری را درحکم سیاست‎هایی بدانیم که تأثیر مهمی بر نوآوری دارند، همان‎گونه که ادکوئیست (2011; 2004) نیز بیان کرده، پاسخ کاملاً متفاوت است. درحقیقت، اگرچه امروز از اصطلاح نوآوری بیشتر از گذشته استفاده می‎شود، نوآوری پدیده‎ای است که تاریخی به قدمت بشریت دارد. از این منظر، سیاست‎های نوآوری (سیاست‎هایی که بر نوآوری اثرگذارند) برای قرن‎ها مطرح بوده‎اند.
همچنین پاسخ به این پرسش به برداشت ما از اصطلاح نوآوری نیز بستگی دارد. اصطلاح نوآوری اغلب با کارکنان بسیار مجرب، کار در محیط‎های پیچیده و بهره‎برداری از آخرین پیشرفت‎های علمی همراه است. اگر این تفسیر درست باشد، فقط بخش کوچکی از جمعیت جهانی که بیشتر در کشورهای با درآمد بالا هستند، در نوآوری و گاهی در بسیاری از زمینه‎ها، که آثار اقتصادی محدود است، سهیم‎اند. بااین‎حال، مطالعات معاصر نوآوری دیدگاه بسیار گسترده‎تری را در مورد نوآوری به‎کار می‎گیرند (برای مثال، بنگرید به: Fagerberg et al., 2004). از این منظر، نوآوری به‎منزلۀ معرفی راه‎حل‎های جدید در پاسخ به مشکلات، چالش‎ها یا فرصت‎های برخاسته از محیط اجتماعی و اقتصادی درنظر گرفته می‎شود. در ادبیات مطالعات نوآوری، نوآوری‎ای که نتیجۀ «ترکیبات جدیدِ» (Schumpeter, 1934) دانش، توانایی‎ها و منابع موجود است، درحکم منبع اصلی تغییر در تمامی فعالیت‎های اقتصادی در کشورهای فقیر و غنی (Fagerberg et al., 2010)، در فناوری‎های پایین و فناوری‎های بالا (von Tunzelmann and Acha, 2004) ، در خدمات و تولید (Gallouj and Djellal, 2011; Rubalcaba et al., 2012)، در بخش عمومی  (Osborne and Brown, 2013) و بخش خصوصی درنظر گرفته می‎شود.
جوزف شومپتر، بنیان‎گذار نظریۀ نوآوری، تمایز میان اختراع (ایدۀ بدیع برای چگونه اجرا‎کردن کارها) و نوآوری (پیش‎بردن ایده در عمل) را مطرح کرد. این دیدگاه به دو جنبۀ نوآوری اشاره می‎کند: تازگی و پیاده‎سازی. تازگی الزاماً به‎معنای «جدید برای جهان» نیست، بلکه تازگی می‌تواند به مسائلی اشاره کند که برای تولیدکنندگان یا استفاده‎کنندگان نوآوری نیز جدید‌اند. همچنین لزومی ندارد تازگی از نوع رادیکالی باشد که قابلیت‎های جدیدی ارائه می‎دهد یا شیوه‎‎های موجود را به چالش می‎کشد (مانند ماشین بدون راننده)، بلکه تازگی می‌تواند به بهبود تدریجی هر فرایند یا محصول (مانند موتور جدیدی که در مصرف انرژی 10 درصد کارآمدتر است) نیز اشاره کند.
به باور شومپتر، علت اصلی تمایز میان اختراع و نوآوری این است که آنچه به لحاظ اقتصادی و اجتماعی اهمیت دارد به‎خودی‎خود ایده نیست، بلکه بهره‎برداری از آن در نظام اقتصادی و اجتماعی مهم است. از این‎رو، اگر بخواهیم سهم نوآوری در تغییر اقتصادی و اجتماعی را به حداکثر برسانیم، تمرکز بر آنچه وقوع تازگی را تشریح می‎کند کافی نیست، بلکه به درکی کامل از پذیرش نوآوری و بهره‎برداری متعاقب آن نیز نیاز است. ناتان روزنبرگ، تاریخ‎نگار اقتصادی و پژوهشگر نوآوری، بر اهمیت مرحلۀ بهره‎برداری تأکید و اشاره می‎کند و می‎گوید: مهم‎ترین نوآوری‎ها نیز در طول عمر خود تغییرات زیادی را تجربه می‎کنند، تغییراتی که اغلب نیز رخ می‎دهد و درنهایت اهمیت اقتصادی‎ آن‎ها را دگرگون می‎کند. بهبودهایی که پس از معارفۀ اولیۀ اختراع در آن دیده می‎شود بسیار مهم‎تر از دسترسی اولیه به فرم اصلی آن اختراع‎ است ( Kline and Rosenberg, 1986: p. 283).
روزنبرگ اذعان می‎کند که بسیاری از این بهبودها در مرحلۀ انتشار و از راه تعامل با بخش‎های گوناگون درگیر، همچون مشتریان و تأمین‎کنندگان رخ می‎دهند. براساس این دیدگاه، سیاست نوآوری به تمرکز بر ارائۀ راه‎حل‎های جدید و همچنین بهره‎برداری و انتشار آن‎ها، از جمله بازخوردهای فراوان به جلو و عقب، که میان مراحل گوناگون فرایند نوآوری به‎وقوع می‎پیوندد، نیاز دارد.
دیدگاه‎های گوناگونی درمورد نوآوری ارائه شده که در سیاست‎گذاری نیز منعکس شده است؛ مثلاً دیدگاه محدودی وجود دارد که فقط اختراع را درنظر می‎گیرد و دیدگاه وسیع‎تر و کل‎نگر‎تری که بر اهمیت توجه به کل چرخۀ نوآوری از خلق ایده‎های جدید تا پیاده‎سازی و انتشار آن‎ها تأکید می‎کند. همچنین این پرسش مطرح است که آیا باید تجزیه‎وتحلیل را به سیاست‎هایی محدود کرد که صریحاً برای تأثیرگذاری بر نوآوری طراحی شده‎اند یا می‎توان سیاست‎هایی را نیز درنظر گرفت که نخست برای مقاصد دیگری اتخاذ شده‎اند، اما ممکن است تأثیر چشمگیری در عملکرد نوآوری داشته باشند.
براساس این تمایزها سه نوع سیاست نوآوری اصلی مشخص شده است:
1. سیاست‎های مأموریت‎گرا: هدف از سیاست‎های مأموریت‎گرا (Ergas, 1986) ارائۀ راه‎حل‎های جدید ـ که در عمل مؤثر واقع می‎شوند ـ برای مسائل خاصی است که در دستور کار سیاسی‎ قرار دارد. ازآنجاکه راه‎حل پیشنهادی باید در عمل مؤثر واقع شود، سیاست‎گذاران موظف‎اند هنگام طراحی و پیاده‎سازی سیاست، تمامی مراحل فرایند نوآوری را درنظر بگیرند (رویکرد گسترده)؛ مثلاً مدت‎ها پیش از آن که سیاست نوآوری یا حتی نوآوری به بخشی از واژگان استاندارد آن‎ها تبدیل شود، سیاست‎‎گذاران سال‎ها چنین سیاست‎هایی را با عناوین گوناگون برای اهداف دفاعی اتخاذ کرده‎اند. بسیاری از نوآوری‎های مهم، که تأثیرات اقتصادی فراوانی داشته‎اند (مانند اینترنت)، دستاورد چنین سیاست‎هایی بوده‎‎اند (Mowery, 2011; Mazzucato, 2013; Mazzucato and Semieniuk, 2017). امروز با توجه به آنکه جمعیت جهانی در معرض خطر گرم‎شدن کرۀ زمین قرار دارد، چنین سیاست‎هایی می‎تواند به همان اندازه مناسب باشد (Fagerberg et al., 2016)[z.tehrani1] [A2] .
2. سیاست‎های اختراع‎گرا: این سیاست‎ها تمرکز محدود‎تری دارند، به این معنی که بر مرحلۀ تحقیق‎ و ‎توسعه/ اختراع تمرکز می‎کنند و امکان بهره‎برداری از اختراع و انتشار آن را در اختیار بازار قرار می‎دهند. در آن زمان سیاست‎گذاران بر این نظر بودند که پیشرفت‎های علم و فناوری برای جامعه درحکم یک کل (Bush, 1945) مفید است. این نظر موجب تقویت سیاست‎های اختراع‎گرا می‎شد که در اوایل دورۀ پس از جنگ جهانی دوم در بسیاری از کشورها محبوب شده بودند. همچنین این نظر، به‎ویژه از دهۀ 1960 به بعد، به‎منظور هدایت چنین حمایتی به بنگاه‎ها و سازمان‎های گوناگون تحقیقاتی دولتی به تأسیس سازمان‎های عمومی جدید، همانند شورا‎های پژوهشی (فنی) منجر شد. این‎گونه حمایت‎ها در گذشته معمولاً درحکم بخشی از سیاست تحقیق و توسعه، پژوهش یا سیاست علم در نظر گرفته می‎شدند، اما امروز اغلب به‎منزلۀ سیاست نوآوری دسته‎بندی می‎شوند.
3. سیاست‎های سیستم‎گرا: سیاست‎های سیستم‎گرا منشأ و کانون جدیدتری دارند و بر ویژگی‎های سطح سیستم، همانند درجۀ تعامل میان بخش‎های گوناگون سیستم، میزان نیاز برخی از اجزای حیاتی سیستم به بهبود یا قابلیت‎های بازیگران مشارکت‎کننده تمرکز می‎کنند. توسعۀ این قبیل سیاست‎های سطح سیستم، به ظهور رویکرد «نظام ملی نوآوری» (NIS) در حدود سال 1990 و پذیرش متعاقب این رویکرد در مشاوره و ارزشیابی‎های سیاستی سازمان همکاری‎ اقتصادی و توسعه (OECD) مربوط می‎شود.
بنابراین سیاست نوآوری (سیاست‎های مؤثر بر نوآوری) شامل گستره‎ای از سیاست‎ها و ابزارهای سیاستی‎ است که در زمان‎های گوناگون، با انگیزه‎های متفاوت و با عناوین متعدد –همچون عنوان سیاست نوآوری که روز به روز نیز شیوع پیدا کرده است- معرفی شده‎اند. برخی از این سیاست‎ها دچار تغییرات اصطلاحی شده‎اند (Lundvall and Borrás, 2004; Boekholt, 2010)؛ مثلاً بسیاری از آن‎هایی که امروز سیاست نوآوری نامیده می‎شوند در گذشته با عناوین گوناگونی همچون سیاست صنعتی، سیاست علم، سیاست پژوهش یا سیاست فناوری بوده‎اند..
ادبیات سیاست نوآوری از سال‌های ۲۰۰۰ میلادی به بعد کم‌کم رواج یافت و در حوزه آن، دربارهٔ دو محور پراهمیت که در قبل هم کم و بیش مورد بحث واقع می‌شد، اما هرگز به‌طور عمیق مورد چالش و اندیشه‌ورزی قرار نمی‌گرفت، مباحثات زیادی درگرفت. لاندوال و بوراس (۲۰۰۵) می‌گویند در سیاست نوآوری دو نکته پراهمیت شد، نخست خردمایه‌های دخالت دولت در امور عمومی و سپس راهبری نظام نوآوری. هر دو محور به مباحث مرتبط با کارکرد و نقش دولت متعلق هستند و تأکید بر آنان، گرایش نوین ورود به حوزه سیاست‌گذاری عمومی را نوید می‌دهد. لاندوال در سخنرانی اجلاس یازدهم گلوبالیک می‌گوید که ادبیات سیاست علم و سیاست فناوری پس از یک دوره تأمل در مورد موضوعات تکنیکی، در یک چرخش به مباحث اجتماعی و موضوعات عام سیاست‌گذاری عمومی علاقه‌مند شده و به آن تمایل نشان می‌دهد.
دولت فدرال بلژیک () قوه مجریه در پادشاهی بلژیک را اعمال می‌کند. این مجموعه متشکل است از وزرای (دولت)، استانداری‌ها و معاونین وزرا که در شورای وزیران حضور پیدا نمی‌کنند و احزاب سیاسی که دولت ائتلافی را تشکیل می‌دهند. دولت فدرال توسط نخست‌وزیر بلژیک هدایت می‌شود و او وزیران و وزارتخانه‌های دولت را هدایت می‌کند. وزیران با هم شورای وزیران (بلژیک) و شورای وزیران را تشکیل می‌دهند که ارگان اجرایی عالی دولت یا هیئت دولت به‌شمار می‌رود. به‌طور رسمی، قدرت اجرایی به حکومت سلطنتی بلژیک واگذار می‌شود که به‌طور رسمی وزرا را منصوب می‌کند. با این حال، طبق قانون اساسی بلژیک، پادشاه به لحاظ سیاسی قدرت اعمال سیاست‌گذاری را ندارد، و قدرت او باید از طریق یک وزیر اعمال شود؛ بنابراین، در عمل، وزرا به‌طور واقعی نقش روز به روز کار را بر عهده دارند.
در سطح فدرال، قدرت اجرایی توسط دولت فدرال اداره می‌شود، در حالی که نخست‌وزیر، رئیس دولت است. هر وزیر یک وزارتخانه را برعهده دارد و وزیر امور خارجه، به عنوان معاون وزیر، به این وزارتخانه‌ها کمک می‌کند. دولت منعکس‌کننده وزن احزاب سیاسی است که دولت ائتلافی وقت را تشکیل می‌دهند. هیچ حزب یا احزاب خانواده به تنهایی نمی‌توانند در مذاکره با سایر احزاب اکثریت مطلق کرسی‌ها در پارلمان را به دست بیاورند.
در انتخابات سال ۲۰۱۴، برای تکرار نشدن توافقات ناپایدار توافق سیاسی به وجود آمد، و دولت میشل نسبتاً سریع تشکیل شد، به ویژه از بین بردن سوسیالیست‌ها و از جمله ناسیونالیست فلاندر N-VA.