moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در دوره‌ای که کتابخانه‌های سلطنتی رایج شد، دو بخش مهم در این نوع کتابخانه‌ها بسیار قابل توجه بود. یکی کتابت‌خانه و دیگری صورت‌خانه بوده که به خصوص این دو قسمت از دورهٔ ایلخانان به بعد به دلیل رشد و گسترش کتاب آرایی در دربار تشکیلات و کارکنان و هنرمندان زیادی را جلب کرد و کانون اصلی هنرهای تصویری خطاطی و تذهیب و غیره شد.هنرهای زیبا (دوره: ۳۳، شماره:)
مقیم خلیج فارس یا سرای بریتانیا در خلیج فارس در واقع نمایندگی سیاسی بریتانیا در خلیج فارس بود که کاری شبیه یک سفارتخانه انجام می‌داد. ابتدا بیشتر به امور تجاری و بعدها رسیدگی به امور مستعمرات بریتانیا در سراسر خلیج فارس در دوره استعمار از سال ۱۷۶۳ تا ۱۹۷۱ که آخرین بقایای استعمار از جزایر سه‌گانه ایرانی خارج شدند را بر عهده داشت.
قرارداد دریایی با شیخ‌های ساحل آشتی (ساحل دزدان سابق) در مورد عدم درگیری قبیله‌ای و لغو برده فروشی و دزدی دریایی بسته شد.
در اعتراض به تصرف هرات از سوی ایران؛ انگلیس با اعزام پنج فروند کشتی جنگی، جزیره خارگ را اشغال کرد و تهدید به تصرف سواحل خلیج فارس و نواحی فارس نمود. سپاه ایران به ناچار در ۱۸ جمادی‌الثانی ۱۲۵۴ ه‍.ق (۸ سپتامبر ۱۸۳۸ میلادی) بدون اخذ نتیجه‌ای از محاصره هرات دست برداشت.
به دستور ناصرالدین شاه ،حسام السلطنه والی خراسان، هرات را محاصره کرد. دولت انگلیس بار دیگر به لشکرکشی بسوی بوشهر اقدام کرد. نیروهای انگلیسی با متفرق کردن نیروهای ایرانی، ۹ ربیع‌الثانی ۱۲۷۳/ ۷ دسامبر ۱۸۵۶ م. هلیله در دو فرسخی بوشهر را گرفتند.
ناصرالدین شاه با تدارک سپاهی به فرماندهی شجاع الملک به جنوب اعزام کرد و سپاه خود را به نزدیکی برازجان رساند. قوای انگلیس پیش تاخته و برازجان را گرفتند اما در بازگشتشان به بوشهر در نزدیکی خوشاب در ۳ کیلومتری برازجان مورد هجوم سپاه ایران قرار گرفتند؛ ولی دست آخر غلبه با نیروهای بریتانیا بود. مجاهدین دشتستانی، دشتی، تنگستان و خشت برای نبرد نهایی هم داستان شدند. انگلیسی‌ها خرمشهر را هم گرفته و بسوی اهواز پیش تاختند. خارک، بوشهر، برازجان، خرمشهر و اهواز مورد اشغال یا هجوم انگلیسی‌ها واقع گردید. روسیه و فرانسه به ناصرالدین شاه پیشنهاد میانجیگری کردند و از او خواستند که نیروهای ایرانی هرات را تخلیه کند. سرانجام معاهده صلح به نام عهدنامه پاریس در ۷ رجب ۱۲۷۳ ق. بین دو کشور در جنگ منعقد شد و طی آن ایران از هرات و انگلیس از جنوب ایران خارج شدند.
کارگزاران:
حروف‌چینی، مجموعهٔ عملیاتی است که برای چیدن حروف و علائم در یک سطر، بند (پاراگراف) و صفحه به‌شکل ستونی، نمایشی و… قبل از شروع عملیات چاپ انجام می‌شود."تکنولوژی چاپ"، اسدالله اخیان
اخیان، اسدالله، "تکنولوژی چاپ"، ۱۳۵۴.
پروانه ایرانی از گونه پروانه‌هایی است که در سال ۱۸۵۰ میلادی توصیف علمی شدند. از آسیای کوچک و ایران تا افغانستان و بخش غربی کوهستان تین شان زیستگاه این گونه‌است.
رسوب‌زدایی به فرایندهای مکانیکی و شیمیایی جداکردن رسوب‌ها، اکسیدها و مواد خارجی از سطح قطعات گفته می‌شود.Talbot, David, "Corrosion science and technology", CRC Press, United States of America, 1998, رسوب، محصول اکسیداسیونی است که در هنگام نورد گرم اتفاق می افتد. اکسیداسیون و تشکیل رسوب روی سطح فولاد، یک پدیده اجتناب ناپذیر در طول فرآیند نورد گرم است که شامل گرم کردن مجدد فولاد در کوره گرمایش مجدد، نورد گرم چند پاسی و خنک کننده هوا در زمان های تاخیر بین گذر و پس از نورد می‌شود. رسوبی که در طی گرمایش فولاد تا دمای نورد در کوره گرمایش مجدد ایجاد می‌شود، به عنوان رسوب اولیه شناخته می‌شود. این رسوب اولیه قبل از نورد گرم برداشته می‌شود. معمولاً برای تولید محصولات فولادی با کیفیت سطح بالا و برای افزایش خاصیت مقاومت در برابر سایش انجام می‌شود. با این حال، رسوب ثانویه بر روی سطح فولاد رسوب‌زدایی شده در طول زمان تأخیر بین گذر در کارخانه‌های نورد خشن و میانی به شکل گیری ادامه می‌دهد. رنگ رسوب اولیه به طور کلی سیاه مایل به آبی است در حالی که رنگ رسوب ثانویه آبی است. رسوب ثانویه به فولاد ظاهری شبیه به پوشش لاکی می‌دهد و اغلب با یک پرایمر رنگ آبی اشتباه گرفته می‌شود.
رسوب اولیه از سه لایه اکسید آهن تشکیل می‌شود. در مجاورت فولاد صخیم‌ترین لایه متشکل از ووستیت () با ترکیب FeO قرار دارد. لایه میانی از مگنتیت (magnetite) (Fe3O4) تشکیل شده است در حالی که خارجی ترین لایه هماتیت () (Fe2O3) است. ضخامت این لایه‌ها به عوامل متعددی مرتبط با نورد فولاد و در دسترس بودن اکسیژن در سطح فولاد بستگی دارد. لایه روی سطح فولاد شامل بیشترین اکسیژن است و 0.5٪ تا 2٪ ضخامت رسوب را تشکیل می‌دهد. لایه مجاور سطح فلز بیشترین میزان عنصر آهن را دارد و حدود 85 درصد ضخامت رسوب را تشکیل می‌دهد و لایه میانی رسوب حدود 13 تا 14.5 درصد ضخامت رسوب را تشکیل می‌دهد. اگر رسوب یک پوشش یکنواخت خوب به فولاد باشد، می تواند یک مانع محافظ ایده آل ایجاد کند ولی در اکثر مواقع، این متأسفانه رسوب یکنواخت نیست. رسوب نسبت به فولاد زیرین واکنش پذیری کمتری دارد (نجیب تر) است و با رفتار دو فلز غیرمشابه در تماس سازگار است و باعث حفاظت فلز می‌شود . در عین حال فولاد زیرزین واکنش پذیری بالایی دارد و به راحتی اکسید می‌شود. هنگامی که فولاد قرار است فرآوری شود، رسوب آزاردهنده است. قبل از اینکه فولاد سرد کار شود نیاز به تمیز کردن دارد. علاوه بر این، هر پوششی که روی فولاد اعمال شود، هدر می‌رود، زیرا با ورود هوای مملو از رطوبت به زیر آن، با رسوب جدا می‌شود. برای ایجاد سطحی یکنواخت و تمیز از فولاد زیرلایه برای هر گونه کار بیشتر یا اعمال هر گونه پوشش روی فولاد، حذف تمام رسوب ضروری است.برداشتن رسوب با دست عملاً غیر ممکن است. استفاده از روش‌های تمیز کردن ابزار برقی بسیار پرهزینه و زمان‌بر است. هیچ یک از این دو روش، سطح فلز پایه خوبی برای شروع
فرایندهای بعدی را فراهم نمی آورد.
انواع مختلفی از فرآیندهای رسوب زدایی برای حذف رسوب از سطح فولادهای نورد گرم استفاده می‌شود. این فرآیندهای رسوب زدایی معمولا به چهار دسته طبقه بندی می شوند. اینها عبارتند از:
رسوب‌زدایی‌ مکانیکی معمولاً با فرایند خمش معکوس انجام می‌شود. این فرآیند معمولاً برای حذف رسوب از میله‌های فولادی در صنعت کشش میله‌های فولادی استفاده می‌شود.
فرآیند تغییر شکل خمشی معکوس بر این اصل استوار است که میله فولادی شکل پذیر است و لایه رسوبی شکننده است. هنگامی که میله تغییر شکل می‌دهد، فولاد خم می‌شود، اما رسوب شکسته می‌شود و از سطح میله آزاد می‌شود و می‌افتد. شرط این رویداد این است که ضخامت رسوب از حدی بیشتر باشد و همچنین تغییر شکل کافی برای ورود به ناحیه پلاستیک وجود داشته باشد تا رسوب به صورت ترد بشکند. در این فرایند باد همواره در نظر داشت تا میزان این تغییر شکل به حدی نرسد که فلز پایه وارد ناحیه پلاستیک بشود. یکی از عوامل مهم موثر بر فرآیند رسوب زدایی، میزان تغییر شکل کل میله فولادی است. به طور کلی مقدار بهینه تغییر شکل میله لازم برای شکستن کامل رسوب از 8٪ تا 10٪ است. کمتر از 8٪ می تواند منجر به شکستن ناقص رسوب، باقی ماندن لکه هایی از رسوب چسبنده شود، و بیش از 10٪ معمولاً باعث شکستن اضافی دررسوب می‌شود و در عین حال، مقدار نامطلوب کارسختی فولاد را افزایش خواهد داد. یک اثر نامطلوب اضافی تغییر شکل سنگین (بیشتر از 10٪) افزایش کشش پشتی روی خط میله است که می تواند میله فولادی را کشیده و به سمت پایین بکشد و بر برنامه ریزی میله تاثیر بگذارد و نیاز به قدرت بیشتری از بلوک اول برای کشیدن میله از طریق میله داشته باشد. در حال حاضر با توجه به هزینه های بسیاز این روش، دیگر استفاده از آن مرسوم نیست.
در فرآیندهای رسوب‌زدایی هیدرومکانیکی، جت‌ها توسط نازل‌های رسوب‌زدایی ویژه تشکیل می‌شوند که بر روی هدرهای اسپری در یک جعبه رسوب‌زدا (یا رسوب‌زدای آسیاب) قرار می‌گیرند که از طریق آن محصول (دال، نوار، بیلت، بلوم، پتوی تیر و غیره) قرار می‌گیرد. محدوده فشار کاری این جت های آب از 80 تا 450 بار می باشد. از آنجایی که پیوند رابط بین رسوب و سطح فولاد می تواند بسیار متفاوت باشد، تنظیم نازل رسوب زدایی مناسب برای دستیابی به بهترین نتایج رسوب زدایی از اهمیت زیادی برخوردار است. راه اندازی یک سیستم رسوب زدایی شامل پارامترهای نازل و آرایش نازل است. هر دو تأثیر عمده ای بر عوامل رسوب زدایی دارند، از این رو عملکرد رسوب زدایی. تاثیری که آب رسوب‌زدا به سطح برخورد می‌کند، معیار اصلی برای اندازه‌گیری راندمان نازل رسوب‌زدایی است که بر حسب N/mm2 داده شده است.
·      اکسید آهن
·      فولاد
·      نورد
·      خمش معکوس
دم‌چلچله‌ای جهان قدیم یا پاپیلیو ماکائون یک پروانه از تیرهٔ پروانه‌های دم‌چلچله‌ای است. این پروانه که در سردهٔ فَرانه‌ها قرار دارد از گونه پروانه‌هایی است که در سال ۱۷۵۸ میلادی توصیف علمی شدند. قلمرو دیرین‌شمالگانی همانند اروپا و آسیا زیستگاه این گونه است. البته این گونه در آمریکای شمالی نیز دیده شده‌است. این گونه بر خلاف نامش در بر جدید (قاره آمریکا) نیز دیده شده و زیستگاه آن به بر قدیم محدود نمی‌شود.
زیستگاه این پروانه در حال حاضر در سراسر قلمرو دیرین‌شمالگانی، اعم از روسیه تا چین و ژاپن، (شامل هیمالیا و تایوان) و در سراسر به آلاسکا، کانادا و ایالات متحده است.
در آسیا، عربستان سعودی، عمان، در ارتفاعات کوهستانی یمن، لبنان، ایران و اسرائیل. در آسیای جنوبی، پاکستان و کشمیر، شمال هند (سیکیم، تا آسام، و آروناچال پرادش)، نپال، بوتان و شمال میانمار.
اروپا نیز شامل زیستگاه‌های این پروانه می‌شود. دم‌چلچله‌ای بر قدیم بزرگترین پروانه بریتانیا است. تنها پروانهٔ نادر شهریار ("Danaus plexippus") کمی از آن بزرگتر است.
این گونه در سراسر اوراسیا گسترده است. در کره جنوبی، اتریش و اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق این پروانه در سیاهه قرمز گونه‌های در معرض خطر تحت عنوان «آسیب‌پذیر» فهرست شده‌است.
در برخی از کشورها، این پروانه و زیرگونه‌هایش تحت حفاظت قرار گرفته‌است. ازجمله گونهٔ "Papilio machaon machaon" در شش استان اتریش، جمهوری چک، اسلواکی، مجارستان، رومانی، و مولداوی در معرض محافظت قانونی قرار دارد. این گونه در بریتانیا و زیرگونه‌ای دیگر هم در هند محافظت می‌شود.
دریاسالار سرخ از گونه پروانه‌هایی است که در سال ۱۷۵۸ میلادی توصیف علمی شدند. منطقه معتدل شمالی در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی زیستگاه این گونه‌است.
پهنای بال ۴۵ تا ۵۰ میلی متر است. رنگ بال قهوه‌ای سوخته به همراه قرمز با طرح‌های راه‌راه است.
پروانه شهیار از گونه پروانه‌هایی است که در سال ۱۷۷۶ میلادی توصیف علمی شدند. از نورت‌وست تریتوریز تا کرانه شرقی کسکیدز و کوه‌های سیرا نوادا و به سوی جنوب تا مکزیک، زیستگاه این گونه‌است.
پهنای بال ۵۳ تا ۸۱ میلی‌متر است. رنگ بال آن نارنجی و سیاه با طرح‌های تکه‌تکه است.
یک گراف روند کنترل (CFG) در علوم کامپیوتر، یک نمایش با استفاده از نشان‌گذاری گراف از تمام مسیرهای ممکن است که می‌تواند توسط یک برنامه در زمان اجرای آن پیمایش شود.
در یک گراف کنترل جریان هر گره در گراف یک بلوک پایه را نشان می‌دهد، یعنی یک قسمت سرراست کد بدون هرگونه پرش یا اهداف پرش؛ اهداف پرش یک بلوک را شروع کرده و به انتهای بلوک پرش می‌کنند. یالهای جهت دار برای نمایش پرش‌ها در کنترل جریان استفاده می‌شوند. در بیشتر ارایه‌ها دو بلوک با طراحی خاص وجود دارند: "بلوک ورودی"، که از طریق آن ورود به گراف جریان کنترل می‌شود، و "بلوک خروجی" که تمام کنترل جریان‌ها از طریق آن رها می‌شوند.
CFG برای بسیاری از ابزارهای بهینه‌سازی‌های کامپایلر و تحلیل ایستا ضروری است.
مثال زیر را در نظر بگیرید
در بالا، ۴ بلوک پایه داریم: الف از ۰ به ۱، ب از ۲ به ۳، ج در ۴ و د در ۵. به صورت خاص در این حالت، الف "بلوک ورودی"، د "بلوک خروجی" و خطوط ۴ و ۵ اهداف برش هستند. یک گراف برای این قطعه دارای یال‌هایی از الف به ب، الف به ج، ب به د و ج به د است.
چشم‌شاخکیان تیره‌ای است که در راسته دوبالان جای دارد.
خواجه عبیدالدین آخرین شاعر پارسی‌گوی بزرگ هندوستان پیش از امیرخسرو دهلوی محسوب می‌شود.
مولد خواجه عبیدالدین به نام یکی از دهات سهرند است. در ایام شاهزاده محمدبن غیاث‌الدین بلبن به مقامی ارجمند رسید و به لقب «فخرالملک» ملقب گردید. ولی بعد به اتهام دستبرد به پول و اموال دولتی گرفتار شد و به زندان افتاد. تاریخ وفاتش معلوم نیست. به احتمال قوی پیش از قتل ممدوح خود در سال ۶۸۴ هجری، جهان را بدرود گفت. وی عالم و فاضل و شاعری ماهر بود.
عبدالقادر بدایونی مؤلف «منتخب التواریخ» او را به لقب «ملک‌الملوک الکلام» یاد کرده‌است. غیر از قصاید و غزلیات و هزلیات، حبسیات پرسوزی سروده و مانند اسدی طوسی مناظرات هم گفته‌است. از آن جمله مناظرهٔ «شمشیر و قلم» و «شراب و بنگ» است که شهرت خاص دارد.
چند بیت از قطعه‌ای که در هزل گفته:
از قصیده:
مناظره:
کومیتاس وارداپت (زاده ۱۸۶۹ - درگذشته ۱۹۳۵) روحانی، نظریه‌پرداز موسیقی، آهنگ‌ساز، رهبر ارکستر، نوازنده (موزیکولوژی، کاپل‌مایستر)، استاد علوم تربیتی و غیره ویژگی‌هایی که می‌توان با آنان یکی از بزرگان فرهنگ ارمنی، کومیتاس را ترسیم کرد. اگر یک نام موسیقی ارمنی باشد آن نام بی تردید، کومیتاس است.
در کودکی محرومیت از پدر و مادر، بی‌خانمانی و زندگی در یتیم خانه را تجربه کرد. در سال ۱۹۱۵ میلادی در اوج شهرت و خلاقیت هنری توسط امپراتوری عثمانی دستگیر و تبعید شد، از نسل‌کشی ارامنه نجات یافت، ولی دیگر هرگز نتوانست به زندگی عادی بازگردد و باقی‌مانده عمرش را در آسایشگاه روانی سپری کرد.
نام واقعی او سوقومون گئورگی سوقومونیان بود. کومیتاس نامی‌بود که در کلیسا به او دادند. در میلادی در شهر کوتاهیا نزدیک استانبول به دنیا آمد. یکسال داشت که مادرش را از دست داد و در یازده سالگی پدرش را، او را به یتیم خانه سپردند، صدای خوشی داشت و در یتیم خانه بچه‌ها را سر گرم می‌کرد. به سبب صدای خوش وارد کلیسا شد و به واسطه استاد موسیقی اش پس از مدتی او را به برلین فرستادند.
در دانشگاه سلطنتی فریدریش ویلهلم مورنائو تحصیل موسیقی پرداخت، غیر از رشته موسیقی به مطالعه روانشناسی و فلسفه نیز همت گمارد. سرانجام در سال ۱۸۹۹ به واغارشاپات (اچمیادزین) مقر کلیسای ارمنی در ارمنستان بازگشت.
کومیتاس را بیش از همه به عنوان کسی که موسیقی مردم مناطق روستایی ارمنستان را گردآوری کرده و از نابودی نجات داده است می‌شناسند، او شعر و موسیقی بیش از ۴۰۰۰ ترانه را جمع‌آوری کرد، که بخشی از آن منتشر شده‌است. کومیتاس در سال‌های ۱۹۰۰ میلادی مدتی طولانی در اروپا اقامت گزید. کنسرتهای بی‌شماری در شهرای مختلف اروپا مخصوصاً در برلین و پاریس اجرا کرد؛ که همواره با استقبال تماشاگران و تحسین موسیقی دانان رو به رو می‌شد. علاوه بر این در مراکز فرهنگی شهرهایی چون تفلیس، باکو، و قاهره نیز کنسرت‌هایی داشت. انعکاس اخبار ارزیابی هنرمندان و موسیقی دانان در آن زمان حاکی از موفقیت توصیف ناپذیر کومیتاس در عرصه جهانی است. کومیتاس از سال ۱۹۱۱ در استانبول مستقر گشت. او در میان روشنفکران و هنرمندان ترک نیز شناخته شده و محبوب بود.
تبعید کومیتاس نیز جزئی از برنامه نابودی بیش از ۲۰۰ تن از روشنفکران و نویسندگان ارمنی استانبول بود. کومیتاس شاهد مرگ، نابودی و کشتار دوستان و مردمش شد. هر چند از این کشتار سبعانه جان سالم به در برد اما جراحات روحی عمیق این فاجعه هولناک هرگز التیام نیافت، و به تبع آن سلامتی روانی اش را از دست داد.
وی باقی‌مانده عمر خود را تا زمان مرگش یعنی سال ۱۹۳۵ در آسایشگاه روانی در پاریس سپری کرد. در سال ۱۹۳۶ پیکر کومیتاس به ایروان منتقل و در کنار مزار بزرگان فرهنگ ارمنی، :پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد. رسالت والای کومیتاس این بود که به جهان و جهانیان نشان دهد که ارمنیان دارای فرهنگ و هویت خاص و ویژه خود هستند و در این بین موسیقی ارمنی دارای ریشه‌های اصیل ارمنی نشات گرفته از سرزمین ارمنستان است. رسالتی که کومیتاس توانست آن را نیک به انجام رساند.
در یکی از این کنسرت‌های او، که در پاریس ترتیب یافت، شخصیت‌های معروفی حضور داشتند مانند مدیر اپرای گراند، موسیقیدان و نویسندهٔ مشهور رومن رولان، کلود دبوسی، لویی لالوا، پل کیون، بورکو تیوکادرن و چهره‌های هنری و ادبی سرشناس دیگر.
کومیتاس پس از بازگشت به ارمنستان در ۱۹۱۰ عازم استانبول شد. شهری که ارمنیان در پیشرفت آن، از نظر فرهنگ و صنعت، نقش به سزایی داشتند.
در ۱۸۹۹، پروفسور اسکار فلایشر (مجمع موسیقی بین‌المللی) را، که اعضای مؤسس آن بیست نفر بودند و کومیتاس یکی از آن‌ها بود، تأسیس کرد. به مرور زمان این مجمع تبدیل به کنگره‌ای بین‌المللی شد که یکی از این کنگره‌ها در ۱۹۱۴ در پاریس با شرکت چهارصد نفر برگزارشد. در همان سال، از خاورمیانه فقط از کومیتاس دعوت به عمل آمد که برای ایراد سخنرانی در آن کنگره شرکت کند، سخنرانی کومیتاس از دو بخش تشکیل شده بود:
موضوع سخنرانی چنان مورد توجه اعضای کنگره واقع شد که آن‌ها خواستار سخنرانی دیگری از وی شدند.
سخنرانی فوق آخرین سخنرانی کومیتاس بود زیرا یک سال بعد یعنی در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ زمانی که از عمر او فقط ۴۶ سال می‌گذشت همراه با دویست تن از روشنفکران ارمنی دستگیر و به کشتارگاه ترکان عثمانی فرستاده شد. هر چند کومیتاس به وساطت سفیران کشورهای اتریش، ایتالیا، سوییس، آمریکا و بلغارستان، که او را از قبل می‌شناختند، از قتلگاه بازگردانده شد ولی روح حساس او پس از مشاهدهٔ صحنه‌های فجیع کشتار تعادل خود را برای همیشه از دست داد و او را تبدیل به کالبدی بی جان نمود.
اسکار فلایشر، که ریاست (مجمع بین‌المللی موسیقی) را به عهده داشت، بعدها چنین اظهار نظر کرد:
ریچارداشمیت نیز که در این جلسه حضور داشت با مخاطب قرار دادن کومیتاس چنین اظهار نظر کرده‌است:
البته، نوای مورد نظر ریچارد اشمیت منحصر به سبک آهنگسازی کومیتاس نبود بلکه ریشه آن را در مدهای موسیقی ارمنی باید جستجو کرد که کومیتاس با مطالعه زیاد آن‌ها را کشف کرد و به کار گرفت.
آلیوش ملیشار موسیقی دان و رهبر ارکستر آلمانی هم که در جمع حضور داشت افزود:
کومیتاس سخنرانی دیگری برای اعضای (مجمع بین‌المللی موسیقی) شعبهٔ وین ایراد کرد که همچون سخنرانی قبل همراه با اجرای موسیقی بود. در خاتمه، پروفسور موسیقی و دبیر (مجمع بین‌المللی موسیقی)، ماکس زایفرد، چنین اظهار نظر کرد:
در سدهٔ گذشته، وین پایتخت جهان موسیقی محسوب می‌شد. طبیعتاً، این شهر اساتید بسیاری را دیده بود ولی کومیتاس گویا با دیگران فرق داشت چرا که نبوغ او چشمگیر بود. ویلن اگون، استاد موسیقی در دانشگاه وین، دربارهٔ او گفته‌است:
توماس هرمان، استاد موسیقی، نیز دربارهٔ او گفته‌است:
او در ارمنستان پیش از عظیمت به برلن به جرگهٔ روحانیون پیوسته بود و توجه خاصی نسبت به موسیقی مذهبی داشت. او توانست با جمع‌آوری بسیاری از نمونه‌های آوازهای مذهبی چه به صورت شفاهی، که در کلیساهای دور افتادهٔ ارمنستان اجرا می‌شد، و چه به صورت نت‌نویسی جدید ارمنی، ثبت شده بود، و پس از مطالعات زیاد بر روی این آوازها و بر اساس آن‌ها موسیقی پاتاراگ (به معنای نیایش)، موسیقی مذهبی مخصوص روز یکشنبه و اعیاد به معنی (قربانی بدون خون) را بنویسد.
این موسیقی از طرف صاحب نظران مقام شامخی یافت.
کومیتاس قطعاتی از پاتاراگ را در اکثر کنسرت‌های خود می‌گنجاند شاید تحت تأثیر این نوع تفکر بود که، در پایان یکی از اجراها در کلیسای ارامنهٔ شهر وین پ. آدلی گفته بود:
اجرای آواز (آندونی) تأثیر عمیقی بر حضار گذاشت. روزنامه‌ها دربارهٔ این کنسرت نوشتند. کلود دبوسی به طرف صحنه قدم برداشت و همه با احترام به او راه دادند. پس از اینکه او جلوی کومیتاس قرار گرفت زانو زد، انتهای فراجه (لباس مذهبی) او را گرفت و به لب‌هایش فشرد و با صدای بلند گفت: و در حالی که نفس‌های حضار بند آمده بود به طرف جمعیت برگشت و گفت:
حضور کومیتاس در پاریس و سبک منحصر به فرد او توجه محافل علمی موسیقی را به خود جلب کرد. از او دعوت کردند تا در مدرسهٔ عالی علوم رومن رولان سخنرانی و کنسرتی ترتیب دهد. در این مراسم چهره‌های سرشناس موسیقی حضور داشتند. آرمدی کاستو، رئیس انجمن موسیقی دانان فرانسه، چنین اظهار عقیده کرد:
لویی لالوا، استاد موسیقی دانشگاه سوربن، را به چنین اظهارنظری واداشته‌اند:
اصوات آن از همه بیشتر به قلب انسان نزدیک تر است و قادر است صادقانه تمام احساسات او را منعکس کند.
شاهد ۲۸۵ نوعی بالگرد سبک در کلاس تهاجمی-شناسایی است که ساخت شرکت صنایع هواپیماسازی ایران است.Iran Reinvents Kiowa. by James Dunnigan. June 19, 2009 این بالگرد ۱۴۰۰ کیلوگرمی که در سال ۱۳۹۰ رونمایی شد، با یک برجک مجهز به تیربار پی‌کا در دماغه و لانچرهای شلیک راکت و موشک ضد زره بال‌چه‌های دو طرف بالگرد مسلح شده‌است. شاهد ۲۸۵ در دو مدلِ تهاجمی سبک-شناسایی و گشت دریایی-ضد کشتی ساخته می‌شود. تاکنون ۱۰ فروند از این بالگرد در دو نوع زمینی و هوایی ساخته شده است.
شاهد ۲۸۵ شباهت زیادی با شاهد ۲۷۸ دارد، که چند سال قبل از رونمایی شاهد ۲۸۵، معرفی شده بود.آشنایی با بالگرد شاهد 285 - ایران همشهری آنلاین شاهد ۲۷۸ نیز با مهندسی معکوس یا بهینه‌سازی بل ۲۰۶ جت‌رنجر تهیه شده و در دو مدل چندمنظورهٔ غیر مسلح و شناسایی مسلح (OH-78) معرفی شده بود.آشنایی با 2 بالگرد مدل شاهد - ایران همشهری آنلاین
بل ۲۰۶ جت‌رنجر بالگردی است که اولین نمونه از آن در سال ۱۹۶۲ توسط شرکت آمریکایی بل هلیکوپتر ساخته شد و از سال ۱۹۶۷ در خدمت نیروی زمینی ارتش آمریکا قرار دارد. ایران نیز در همین سال این بالگرد را خریداری کرده و تا پیش از انقلاب حدود ۱۳۰ فروند از آن را دریافت کرده بود. شاهد ۲۸۵ قابل مقایسه با "اواچ-۴۸دی کیووا واریور"OH-58D نسخه مسلح آمریکایی این بالگرد است. کیووا واریورها با حداکثر سرعت ۲۲۶ کیلومتر و برد عملیاتی ۲۴۱ کیلومتر به یک FLIR نیرومند (دوربین و حس‌گر گرما) و یک علامت‌گذار لیزری مجهز شده‌اند و معمولاً با چهار موشک ضدتانک هل‌فایر یا چهار موشک ضدهوایی استینگر یا ۱۴ راکت هیدرا ۷۰ مسلح می‌شوند. در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۹۷ خبرگزاری تسنیم تصاویر جدیدی از پرواز این بالگرد با عنوان تنها بالگرد ساخت سپاه پاسداران با قابلیت حمل راکت و موشک منتشر کرد.
"شاهد ۲۸۵" براساس بالگرد شاهد ۲۷۸ و با بدنه کامپوزیتی طراحی شده و با وزن خالی ۶۸۲ کیلوگرمی خود بالگرد نسبتاً سبک به حساب می‌آید. "شاهد ۲۸۵" بالگرد تک‌سرنشین است که برای استفاده در مقاصد کاربردهای نظامی طراحی شده‌است. اگر چه این بالگرد توسط نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی شده، اما قرار است این بالگرد برطبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته توسط شرکت صنایع هواپیماسازی ایران تولید گردد.
شاهد ۲۸۵ در دو مدل "ای‌اچ۸۵-ای" و "ای‌اچ۸۵-سی" که به ترتیب نمونه‌های زمینی و دریایی این هلی‌کوپتر هستند طراحی و ساخته شده‌است. مدل ای‌اچ۸۵-ای این بالگرد با دو لانچر (یک عدد در هر طرف) پرتاب‌کننده راکت‌های ۷۰ میلی‌متری هیدرا ۷۰ هر کدام به ظرفیت ۷ راکت و یک تیربار پی‌کا در دماغه بالگرد در دو نمونه ثابت و دارای برجک چرخان تجهیز و مسلح شده‌است. همچنین بر بالای سقف این مدل یک دوربین الکترواپتیک/حرارتی نیز نصب گردیده‌است.
در مدل ای‌اچ۸۵-سی که نمونه دریایی این بالگرد است به جای تیربار یک رادار جستجوگر و ردیاب در دماغه نصب شده تا این مدل توانایی کشف و ردیابی کشتی‌های دشمن را داشته باشد. برد رادار مورد استفاده در حدود ۳۰–۴۰ کیلومتر برآورد شده‌است. مدل ای‌اچ۸۵-سی با ۲ فروند موشک ضدکشتی کوثر یا ۸ فروند موشک سدید-۱ (۲×مقر چهارتایی هرکدام در یک طرف) تجهیز گردیده‌است. برای شلیک این موشک‌ها، ای‌اچ۸۵-سی متکی به نمایشگر چندمنظوره‌ای است که در کابین خلبان این مدل نصب شده‌است.
مشخصات بالگرد شاهد ۲۸۵ آنگونه که در روزنامه همشهری منتشر شده‌است.
فهرست بالگردهای بسیار سبک
ارومیه را در زبان سریانی اورمیا () و اورمی ()، در زبان ترکی آذربایجانی اورمیَه/اوُرمو،اورميه يا اروميه (شهر) در ارمنی اورمی ()، در زبان کردی سورانی (ورمێ) و کردی کرمانجی (Ûrmîye) ، در عربی ، در فارسی و ترکی عثمانی ارومیه نوشته‌اند. نام مذکور ایرانی به نظر نمی‌رسد. مؤلفان دربارهٔ نام این دریاچه به گونه‌های مختلف داوری کرده‌اند: پورداود نام اورمیه را ترکیبی از دو واژه آرامی «اور» به معنای شهر و «میاه» به معنای آب نوشته‌است. در هزوارش پهلوی، نوشته آرامی «میاه» آب خوانده می‌شود، ولی در شهر نامیدن «اور» جای تردید است. «اور» در زبان عبری به معنای نور آمده‌است مینورسکی با تکیه به متنی سریانی که در آن اسم مکانی به نام ارمیت در کنار دریاچه مزبور آمده‌است، نام‌اورمیه را «ارمیه» (ارمیا) و به‌ظاهر سریانی خوانده‌است. این‌نام در متون اسلامی به صورت اُرمیه و اُرمی آمده‌است. مردم محلی دریاچه مزبور را اورمی می‌نامند. برخی مؤلفان عثمانی این دریاچه را ارومیه یا رومیه نوشته، و چنین پنداشته‌اند که منسوب به روم شرقی است. این نظر در همه موارد قاطع نیست، زیرا در نوشته‌های برخی مؤلفان معاصر ترکیه نیز نام دریاچه به صورت اورمیه آمده‌است. در متون کهن ایرانی نام این دریاچه به صورت چیچَست با یاء مجهول آمده‌است. واژه اوستایی چیچست به معنای درخشنده و شفاف است گمان می‌رود شوری و ذرات نمک فراوان موجب درخشندگی آن شده باشد. مؤلفان عهد اسلامی اغلب از شوری آب این دریاچه یاد کرده‌اند.
در شاهنامه فردوسی و در نسخه‌ای از نُزهة القلوب نام چیچست به صورت خنجست آمده‌است (بارتولد، که آن را تصحیف همین اسم دانسته‌اند). از دیگر نام‌های کهن این دریاچه، کبودان است. استرابن که در حدود سده ۱م می‌زیسته، این دریاچه را کپوتا نوشته‌است. پورداود معتقد است نام دو هزار ساله کپوتا باید از واژه کپوت (کبود) در زبان پارسی باستان باشد. در منابع اسلامی نیز این نام به صورت دریای کبوذان و کبودان آمده‌است.
دریاچه ارومیه را در نوشته‌ها به نام جزیره‌های درون آن نیز خوانده‌اند. یکی از این جزیره‌ها کبودان است. شاید نام جزیره از نام دریاچه یا به عکس گرفته شده باشد. پورداود نام جزیره را برگرفته از نام دریاچه دانسته‌است. بطلمیوس نام دریاچه را مارگیانه (مانتیانه، به احتمال مراغه) نوشته‌است. هرودت از قومی با نام ماتینوی یاد کرده که به نام مانتیانه نزدیک است مینورسکی نام مانتیانه را با نام مانّاها که در حوالی این دریاچه می‌زیسته‌اند، نزدیک دانسته‌است .ابوالفدا دریاچه مزبور را «بحیرة تلا» ضبط کرده، دژی را نیز بر کوهی در این دریاچه به همان نام نامیده، و مدعی شده‌است که هلاکو اموال خود را در آن دژ نهاده بود. محمد بن جریر طبری از دژ نام برده، و نوشته‌است که محمد بن بعیث در ۲۲۰ق به دژی در میان این دریاچه که شاهی نامیده می‌شد، رفت. پورداود می‌نویسد که این دریاچه را گاه به نام یکی از جزیره‌های بزرگ کوهستانی آن که «شاهی» نام دارد، دریاچه شاهی خوانند. حمدالله مستوفی آن را به نامهای بُحِیرهٔ چیچست، دریای شورِ طسوج (طروج) نامیده‌است. این دریاچه را اصطخری «بُحیرة الشُراة» نیز نامیده که به معنای دریاچهٔ خوارج است. این نام به احتمال از آنجا ناشی شده که به نوشته یاقوت حموی در کوه جزیره وسط دریاچه، دژی استوار وجود داشته که ساکنانش بر والیان آذربایجان عاصی بوده‌اند. محتمل است این همان جزیره شاهی یا شاهو باشد که طبری از آن یاد کرده، و رشیدالدین آن را «شاهوتله» نوشته‌است‌.
اَتوثانیه یک واحد اس‌آی برابر با ۱۸-۱۰ ثانیه است. نسبت یک اتوثانیه به یک ثانیه مانند نسبت یک ثانیه است به ۳۱٫۷۱ میلیارد سال یا دوبرابر عمر جهان.
کلمهٔ اتوثانیه ترکیبی از پیشوند «اتو» و واحد ثانیه است که با نماد as نمایش داده می‌شود. واژهٔ اَتو (Atto) از لغت دانمارکیِ اَتن (Atten) به‌معنای هجده گرفته شده‌است.
یک اَتوثانیه برابر است با ۱۰۰۰ زپتوثانیه یا ۱/ فمتوثانیه. چون واحد بعدی اس‌آی ۱۰۰۰ برابر بزرگ‌تر است، مقادیر ۱۷-۱۰ و ۱۶-۱۰ معمولاً به صورت ده و صد اتوثانیه بیان می‌شوند.
در سال ۱۲۰۰ ه‍.ق در جنگ میان امیر بخارا، (ملقب به امیرِ معصوم) و خان مرو بیرام‌علی خان قاجار عزالدینلو، مرو سقوط کرد و بیرام‌علی خان کشته شد. اهالی مرو به عنوان اسیر از مرو بیرون رانده شده به بخارا آورده شدند.علی‌زاده، مکتب و مطبوعات فارسی‌زبان در ورارود
در سالی که مرو سقوط کرد، آقامحمد خان در حال جنگ و ستیز با دیگر مدعیان در نقاط دیگر ایران بود. البته هیچ نشانی از آن نیست که بیرام‌علی خان درخواست یاری از آقا محمد خان کرده است یا حتی فرصت این کار را داشته.مرو در نخستین دهه‌های حکومت قاجار، فیض الله بوشاسب گوشه، پژوهشنامه تاریخ، شماره ۹، صفحهٔ ۲۶ در ۱۲۱۰ هجری قمری آقامحمد خان که مشهد را تصرف کرده بود، در نامه‌ای به شاه‌مراد خان حاکم بخارا، خواستار بازگرداندن اهالی مرو از بخارا شد. متن نامه بنا به روایت تاریخ منتظم ناصری به این شرح است:مرو در نخستین دهه‌های حکومت قاجار، فیض الله بوشاسب گوشه، پژوهشنامه تاریخ، شماره ۹، صفحهٔ ۲۸
گرفتاری‌های آقامحمد خان در شمال غرب ایران و درگیری‌هایش با روس‌ها او را از اقدام مؤثر در شمال شرق ایران بازداشت و پس از قتلش در قلعهٔ شوشی تهدیدش ناتمام ماند.مرو در نخستین دهه‌های حکومت قاجار، فیض الله بوشاسب گوشه، پژوهشنامه تاریخ، شماره ۹، صفحهٔ ۳۰
در سمرقند، اینان در محلهٔ باغ شمال ساکن شدند و اکثر ساکنان امروزی اش از فرزندان ایرانیان اند. در بخارا، بازماندگان مروی‌ها در فیلارمونی آن شهر یک گروه موسیقی مروگی (موسیقی خاص شهر مرو) دارند. آن‌ها می‌گویند که این سنت را از گذشتگان خویش آموخته اند و قصد دارند آن را به فرزندانشان نیز انتقال دهند.مرویانه، نواهای ناشنیده
پسر بیرام‌علی خان، محمدحسین خان مروی اما در ۱۲۱۴ هجری قمری به ایران گریخت. فتح‌علی شاه او را عزیز داشت و لقب فخرالدوله به او داد. او در ایران بسیار متمول شد و دبیرستان مروی و بازارچهٔ مروی از او در تهران به جای مانده اند.
هادی سهرابی (زاده خمام) بازیکن سابق تیم‌های باشگاه فوتبال شهرداری خمام - پگاه گیلان - فجر گیلان - - نساجی مازندران است. اصلیت وی از شهر خمام است ولی به خاطر پیشرفت در زندگی، پدر وی (مرحوم حسن سهرابی) به همراه خانواده اش بعد از حدود۶۰ سال سکونت در خمام از آنجا به رشت عزیمت کردند(۲۰ سالگی هادی). هادی سهرابی دارای یک برادر به نام حمید و یک خواهر می‌باشد. وی کوچکترین عضو خانواده اش به حساب می‌آید. سهرابی در پست هافبک میانی و گاهی در پست مهاجم بازی می‌کند. او شروع بازی خود را از دوران کودکی زیر نظر مربیان خود، سید رضی مؤدب پور، مرحوم فرهاد نجاتی و محمد رمضانپور در آموزش فوتبال باشگاه شهرداری خمام آغاز کرد و به مرور با استعدادی که از خودش نشان داد از دوره نونهالی وارد ترکیب اصلی تیم باشگاه شهرداری خمام شد. اما این آخر کار نبود بلکه سکوی پرتابی برای این بازیکن پراستعداد بود. سهرابی بعد از چندین دوره مسابقات استانی با این تیم کم‌کم تصمیم به پیشرفت بیشتری کرد و در دوران جوانی به تیم فجر گیلان پیوست و طبق انتظاراتی که از او می‌رفت بازیهای خوبی در آن تیم از او دیده شد.
وی فوتبال خود را از تیم‌های پایهٔ باشگاه فوتبال شهرداری خمام آغاز کرد و سپس فوتبال حرفه‌ای را در تیم‌های پگاه گیلان، پیکان تهران و نساجی قائمشهر و داماش گیلان ادامه داد.
هادی سهرابی در سال ۲۰۰۹ میلادی به عضویت تیم ملی فوتبال امید ایران درآمد.36 بازیکن به اردوی تیم فوتبال امید دعوت شدند هادی سهرابی (دامش گیلان ) "(وبگاه برنامه 90)"
این هافبک قدرتی بعد از یک فصل بازی در نساجی دوباره به تیم داماش گیلان بازگشت چرا که از همین تیم توانسته بود خود را در فوتبال مطرح کند و در بیست سالگی در فینال جام حذفی ایران بازی کرد.
لایترو شرکتی در زمینهٔ دوربین‌های دیجیتال میدان نور است که در سال ۲۰۰۶ توسط یک محقق دوربین‌های پلنوپتیک دانشگاه استنفورد تأسیس گردید.
محصولات لایترو برای استفادهٔ عموم به بازار عرضه می‌گردد، درحالیکه اولین شرکت در این زمینه یعنی ریتریکس آلمان، فقط محصولاتی با کاربرد صنعتی یا علمی-تحقیقاتی تولید می‌کند.
لایترو تولید محصولات را به شرکت‌های خوشنام و مطرح لایسنس نمی‌دهد و خودش به تولید آنها می‌پردازد.
در سال ۲۰۱۱، لایترو امکان تولید دوربینی را به نمایش گذاشت که می‌شد در آن فوکوس تصویری را بعد از گرفتن تصویر تغییر داد.
اولین دوربین‌های شرکت در ۲۹ فوریهٔ ۲۰۱۲ در انواع ۸ گیگ (۳۹۹ دلار) و ۱۶ گیگ (۴۹۹ دلار) به بازار فروش عرضه شد.
در فوریهٔ ۲۰۱۲، شرکت جایزهٔ ایده و نوآوری ژورنال بیزینس سن هوزی / سیلیکون ولی را در بخش فناوری کسب کرد.
به نسبت پهنا به ارتفاع یک فریم یا تصویر در اصطلاح نسبت تصویر گفته می‌شود. هر تصویر دارای دو Aspect ratio است، یکی برای کادر تصویر و دیگری برای پیکسلهای تشکیل‌دهندهٔ کادر. هر دوربین ممکن است برای ضبط و پخش از نسبت تصویرهای متفاوتی پشتیبانی کند. از Aspect ratioهای مربوط به ضبط تصاویر می‌توان به نسبت تصویرهای ۴:۳ [۴ به ۳] و ۱۶:۹ [۱۶ به ۹] اشاره کرد که نسبت ۴ به ۳ در DV NTSE و نسبت ۱۶ به ۹ در صفحه‌های عریض DV NTSE استفاده می‌شود.
نسبت تصویر ۴:۳ [۴ به ۳] یا (۱٫۳۳:۱) در تلویزیون‌های معمولی کاربرد دارد که در آن ۴ واحد برای پهنا و ۳ واحد برای ارتفاع در نظر گرفته می‌شود. نسبت تصویر ۱۶:۹ برای پخش فیلم‌های سینمایی و تلویزیون وضوح‌بالا [HDTV] و بعضی فیلم‌های دی‌وی‌دی استفاده می‌شود.
به علت استفاده گسترده از تلفن های هوشمند، این نسبت برای مشاهده در حالت عمودی در نظر گرفته شده است. این برنامه توسط اسنپ چت رواج یافت و اکنون نیز توسط توییتر ، تیک تاک و فیس بوک استفاده می شود. استوری های اینستاگرام نیز بر اساس این نسبت ابعاد هستند.
صفحه نمایش مربعی به ندرت در دستگاهها و مانیتورها استفاده می شود. با این وجود، مصرف ویدئو در شبکه های اجتماعی به سرعت در حال افزایش است.، ویدیو مربع توسط برنامه های تلفن همراه مانند اینستاگرام محبوب شد و از آن زمان توسط فیس بوک و توییتر نیز پشتیبانی می شود.
نسبت (1.3: 1) (عموماً چهار به سه یا چهار در سه خوانده می شود) برای تلویزیون ها در زمان اختراع دوربین های تصویربرداری و بسیاری از مانیتورهای رایانه ای درگذشته استفاده می شد. این نسبت ابعاد مورد استفاده برای فیلم های 35 میلی متری در سینمای صامت بود. همچنین مشابه نسب 1.375:1 است که توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی به عنوان استاندارد سینمای ناطق تعریف شده است. مطابقت تلویزیون ها با این نسبت ابعاد، فیلم های 35 میلیمتری می توانستند در دهه 1940 و 1950 به طور رضایت بخش مشاهده شوند.
اکثر تلویزیون های مدرن در عوض با صفحه نمایش 16: 9 تولید می شوند. با این حال اکثر سری آیپد اپل از صفحه نمایش 4: 3 استفاده می کنند.
16:10 (8:5) نسبت ابعادی است که بیشتر برای نمایشگرهای رایانه و تبلت ها استفاده می شود. عرض صفحه نمایش ۱.۶ برابر ارتفاع آن است. این نسبت نزدیک به نسبت طلایی(تقریباً 1.618) است. نمایشگرهای LCD با استفاده از نسبت 16:10 از سال ۲۰۰۳ در بازار انبوه ظاهر شد. تا سال ۲۰۰۸، 16:10 رایج ترین نسبت ابعاد برای نمایشگرهای LCD و نمایشگرهای لپ تاپ شده بود. از سال ۲۰۱۰، نسبت 16: 9 به استاندارد اصلی تبدیل شد و تا سال ۲۰۱۱ نسبت 16:10 تقریباً از محصولات جدید بازار انبوه ناپدید شده بود. طبق گزارش Net Applications، تا اکتبر ۲۰۱۲ سهم بازار نمایشگرهای 16:10 به کمتر از ۲۳ درصد کاهش یافته است.
16: 9 (1.7: 1) (عموماً شانزده به نه یا شانزده نهم خوانده می شود) فرمت استاندارد بین المللی HDTV ، تلویزیون دیجیتال غیر HD و تلویزیون صفحه گسترده آنالوگ PALplus است. Hi-Vision ژاپن در ابتدا با نسبت 5: 3 (= 15: 9) شروع شد اما هنگامی که گروه استانداردهای بین المللی نسبت وسیع تری از 5+1⁄3 به 3 (= 16: 9) را معرفی کرد ، تبدیل شد. بسیاری از دوربین های ویدئویی دیجیتال قابلیت ضبط در 16: 9 (= 42:32) را دارند و 16: 9 تنها نسبت ابعاد صفحه عریض است که به‌طور استاندارد توسط استاندارد DVD پشتیبانی می شود. تولید کنندگان DVD همچنین می توانند نسبتهای وسیع تری مانند 1.85: 1 و 2.39: 1 را در فرمت DVD 16: 9 با چسبندگی سخت یا افزودن نوارهای سیاه داخل خود تصویر انتخاب کنند. با این حال ، اغلب در تلویزیون های انگلیسی در انگلستان در دهه 1990 مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر همچنین در تلفن های هوشمند ، لپ تاپ و بسیاری از رسانه ها استفاده می شود.
معادل نسبت عدد صحیح 37:20. وقتی تماشاگران سینما کاهش یافتند ، هالیوود نسبت های صفحه گسترده ای ایجاد کرد تا صنعت فیلم را از تلویزیون متمایز کند ، یکی از رایج ترین آنها نسبت 1.85: 1 بود.
نسبت ابعاد 2: 1 برای اولین بار در 1950s برای قالب RKO Superscope استفاده شد.
از سال 1998 ، فیلمبردار ویتوریو استورارو از فرمت "Univisium" که از فرمت 2: 1 استفاده می کند ، حمایت کرد. این دستگاه به گونه ای طراحی شده است که بین نسبت تصویر سینما 2.39: 1 و نسبت پخش تلویزیون HD با نسبت 16: 9 سازش داشته باشد. Univisium در بازار فیلم های تئاتری استقبال چندانی نکرده است ، اما اخیراً توسط Netflix و Amazon Video به ترتیب برای تولیداتی مانند House of Cards و Transparent مورد استفاده قرار گرفته است. این نسبت ابعاد در قالب های کسب شده توسط این بسترهای محتوا استاندارد است و الزاماً یک انتخاب خلاقانه نیست.
علاوه بر این ، برخی از دستگاه های تلفن همراه مانند LG G6 ، LG V30 ، Huawei Mate 10 Pro ، Google Pixel 2 XL ، OnePlus 5T و Sony Xperia XZ3 از فرمت 2: 1 (تبلیغ 18: 9) و همچنین Samsung Galaxy S8 ، Samsung Galaxy Note 8 ، Samsung Galaxy S9 و Samsung Galaxy Note 9 با فرمت کمی مشابه 18.5: 9. آیفون X اپل نیز دارای نسبت صفحه نمایش مشابه 19.5: 9 (2.16: 1) است.
قالب آنامورفیک تکنیک فیلمبرداری است که از یک تصویر با صفحه عریض بر روی فیلم استاندارد 35 میلی متری یا سایر رسانه های ضبط بصری با نسبت تصویر بومی غیرعریض استفاده می کند. هنگام نمایش ، نسبت تصویر تقریباً 2.35: 1 یا 2.39: 1 (اغلب به 2.4: 1 گرد می شود) است. "نسبت تصویر 21: 9" در واقع 64:27 (= 43:33) یا تقریباً 2.37: 1 است و نزدیک به هر دو نسبت تصویر سینمایی است.
دستگاه های تلفن همراه اکنون از فرمت 21: 9 استفاده می کنند ، مانند Sony Xperia 1.
کالکو واحد پولی است که به سکه های مسین در دوره های سلوکی و هم چنین پارتی می گفتند و به دلایلی مس بی‌ارزش در آن دوره شناخته می شد سکه های کمی با این اسم ضرب شده است.
دشت‌های راین بالا کافتی (دشت) بزرگ است، که مرز میان فرانسه و آلمان را در بر گرفته‌است. این کافت بخشی از سیستم کافت سنوزوئیک اروپا است که تا مرکز اروپا گسترده شده‌است. این دشت‌ها در برابر پیداش رشته‌کوه‌های آلپ در جنوب آلمان ایجاد شده‌اند. در حال حاضر این دشت حالتی سراشیبی دارد که در آن رود راین عبور می‌کند. از غرب این دشت به رشته‌کوه‌های وسگه در فرانسه و از شرق به جنگل سیاه در آلمان ختم می‌شود.
طلوع تاریک نام یک فیلم کوتاه ایرانی ساختهٔ ابراهیم شیبانی است، که در سال ۱۳۸۰ ساخته شده است.
طلوع تاریک در در دومین جشنواره فیلم آدلاید استرالیا به نمایش درآمد .
هفت فیلم ایرانی در استرالیا
جایزه موسیقی پولار بالاترین جایزه موسیقی سوئد و از معتبرترین جوایز موسیقی در اروپاست که به خاطر قدردانی از دستاورد هنری یک هنرمند موسیقی کلاسیک و یک هنرمند یا گروه موسیقی پاپ اهدا می‌شود و به «نوبل موسیقی» مشهور است.
جایزه پولار سال ۱۹۸۹ به همت استیگ آندِشون، رهبر گروه موسیقی پاپ «آبا» تأسیس شد. این جایزه به یک فرد، گروه یا انجمن که در ارتقاء موسیقی و دستاورد خلاقانه در آن سهمی داشته تعلق می‌گیرد.
از برندگان این جایزه می‌توان از کارل هاینز اشتوکهاوزن، پیر بولز، یانیس زناکیس، ویتولد لوتوسوافسکی، گئورگ لیگتی، استیو رایش و انیو موریکونه و در عرصه موسیقی پاپ از پل مک‌کارتنی، پینک فلوید و استیوی واندر نام برد.
کتابخانه ملی استرالیا در شهر کانبرا که پایتخت استرالیا است قرار دارد. این کتابخانه بزرگ‌ترین کتابخانه استرالیا و یکی از مهم‌ترین کتابخانه‌های پژوهشی و ارجاعی آن کشور به‌شمار می‌آید.
تاریخچه کتابخانه ملی استرالیا به سال‌های نخستین بعد از تشکیل فدراسیون ایالت‌های مشترک‌المنافع در ۱۹۰۱ بازمی‌گردد. در ۱۹۰۲ به عنوان کتابخانه اولین پارلمان کشورهای مشترک‌المنافع تأسیس شد. پارلمان در نظر داشت کتابخانه ملی را مانند کتابخانه کنگره آمریکا در مجلس به وجود بیاورد. در آن زمان «کتابخانه مجلس مشترک‌المنافع» هم به مجلس فدرال و هم به مردم خدمت می‌کرد. در ۱۹۲۷، کتابخانه ملی استرالیا همراه با مجلس، از ملبورن به کانبرا انتقال یافت. در سال ۱۹۶۰ ماده قانونی «کتابخانه ملی» رسماً کتابخانه ملی را از کتابخانه مجلس جدا کرد در اگوست ۱۹۶۸ ساختمان جدیدی برای مجموعه و خدمات روبه افزایش کتابخانه ملی در کناره دریاچه برلی گریفین افتتاح شد. در ۱۹۹۱، در طراحی طبقه همکف ساختمان جدید تغییراتی داده شد تا محل‌هایی به عنوان مرکز بازدیدکنندگان و سالن نمایشگاه در آن تعبیه گردد. در این محل‌ها جنبه‌های جالبی از مجموعه ملی به نمایش گذاشته شده‌است. در اوایل ۱۹۹۴، مسئولیت‌های کتابخانه ملی استرالیا توسعه یافت و این کتابخانه تأسیس «نمایشگاه ملی نقاشی چهره» استرالیا را به عهده گرفت. اکنون به‌طور مستقل زیر نظر یک شورا اداره می‌شود. خدمات آرشیو بعدها از آن جدا شد و در حال حاضر «آرشیو استرالیا» به‌طور مستقل فعالیت می‌کند.
کتابخانه ملی استرالیا در پنج طبقه ساخته شده و طبقات مختلف آن شامل بخش‌های زیر است:
▪ تئاتر ـ سالن مطالعه تاریخ شفاهی ـ سالن مطالعه نقشه‌ها
▪ فروشگاه ـ سالن مطالعه روزنامه‌ها و ریزنگاشت‌ها ـ رستوران محل نمایشگاه‌ها
▪ کافه تریا ـ سالن مطالعه نسخه‌های خطی ـ مرکز دیدارکنندگان
▪ اغذیه فروشی ـ سالن مطالعه مجموعه‌های آسیایی ـ سالن مطالعه اصلی
▪ سالن مطالعه مواد مصور ـ سالن مطالعه فیلم و ویدئو
اهداف اصلی کتابخانه ارائه خدمات اطلاعاتی، جمع‌آوری منابع کتابخانه‌ای و تهیه کتاب‌شناسی‌ها است. گسترش و حمایت از استفاده مشترک از منابع و خدمات تعاونی، حفظ و نگهداری منابع کتابخانه‌ای از دیگر اهداف این کتابخانه می‌باشد.
مجموعهٔ کتابخانه در سال ۱۹۹۱ کلاً حدود ۴٬۸۵۰٬۰۰۰ شامل ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ مجلد کتاب، ۱۰٬۵۰۰ پیایند، و ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ میکروفیش بوده‌است.
از فعالیت‌های اساسی کتابخانه تأسیس شبکه ملی استفاده مشترک از منابع است که در آن حدود ۸ میلیون منبع و ۱۳ میلیون محل نگهداری وجود دارد و علاوه بر استفاده‌های فهرست‌نویسی، کتابخانه‌های سراسر کشور را برای استفاده مشترک از منابع یکدیگر و انجام امانت بین کتابخانه‌ای کمک می‌کند. در سال ۱۹۹۱ بیش از ۱۱۰۰ کتابخانه از امکانات ABN استفاده کرده‌اند. کتابخانه ملی از ۱۹۸۰ نقش عمده‌ای در هدایت و راهنمایی به عهده داشته‌است. در ۱۹۸۸ گرد همایی کتابداران استرالیا را تشکیل داد که طی آن تصمیماتی در مورد خدمات کتابخانه‌ای و اطلاع‌رسانی تا سال ۲۰۰۰ گرفته شد. در ۱۹۹۲ در کنفرانس "Towards federation 2001" که بر همین مبنا برنامه‌ریزی شده بود، دستور جلسه مشابهی برای گسترش و کنترل دستیابی به مجموعه استرالیا تهیه شد.
کل کارمندان آن ۵۸۹ نفر است که ۲۲۴ نفر آن متخصص و کارشناس هستند.پوری سلطانی/دانشنامه کتابداری و اطلاع‌رسانی
فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای ایران فهرستی از فیلم‌های به نمایش درآمده در سینمای ایران است که توانسته‌اند رکوردهای فروش در گیشه را کسب کنند. در حال حاضر، "فسیل" به کارگردانی کریم امینی با فروش ۲۷۰ میلیارد تومانی، پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال نخست اکران حتی با درنظرگرفتن نرخ تورم است. همچنین فسیل با بیش از ۶٫۲ میلیون بیننده، پربیننده‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال نخست اکران و "عقاب‌ها" (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۶۳) با ۱۰٫۲ میلیون تماشاچی، پربیننده‌ترین فیلم ایران در طول سال‌های اکران در سینماهاست.
اطلاعات این مقاله، صرفاً براساس آمارهای رسمی جدول فروش فیلم‌ها "در مقیاس کل کشور ایران" است که از سال ۱۳۶۴ به‌بعد موجود بوده و توسط سازمان سینمایی کشور و وبگاه‌هایی که به آمارهای رسمی میزان فروش هر فیلم دسترسی داشته باشند، منتشر می‌شود.
جدول زیر شامل پنجاه فیلمی است که بیشترین میزان فروش را در سینمای ایران داشته‌اند. ده فیلم نخست این فهرست را فیلم‌های ژانر کمدی تشکیل داده‌اند.
در حال حاضر "فسیل" فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی کریم امینی، نویسندگی حمزه صالحی و تهیه‌کنندگی ابراهیم عامریان در رتبهٔ اول این جدول قرار دارد که در سال ۱۳۹۹ تهیه و تولید شده و سپس در ۲۴ اسفند ۱۴۰۱ در سینماهای سراسر کشور اکران شد.
رتبهٔ دوم جدول دراختیار "انفرادی"، ساختهٔ مسعود اطیابی، به نویسندگی حمزه صالحی و تهیه‌کنندگی ابراهیم عامریان با مجموع فروش بیش از ۷۷ میلیارد قرار دارد.
شهر هرت به کارگردانی کریم امینی، نویسندگی مهدی محمدنژادیان و پدرام کریمی و تهیه‌کنندگی محمدحسین فرح‌بخش که در سال ۱۴۰۲ در حال اکران است، در رتبهٔ سوم جدول قرار گرفته‌است.
"دینامیت" به کارگردانی مسعود اطیابی و تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی در رتبه چهارم جدول قرار دارد. در این فیلم احمد مهرانفر، پژمان جمشیدی، نازنین بیاتی، زیبا کرمعلی و محسن کیایی ایفای نقش می‌کنند.
بخارست به کارگردانی مسعود اطیابی، تهیه‌کنندگی علی طلوعی و نویسندگی حمزه صالحی که در سال ۱۴۰۱ تولید و اکران شد، در رتبهٔ پنجم جدول قرار دارد.
"سگ‌بند" به کارگردانی مهران احمدی، نویسندگی حمید اکبری خامنه و تهیه‌کنندگی محمدحسین قاسمی است که در سال ۱۴۰۰ به نمایش درآمد و در رتبه ششم این جدول قرار گرفته‌است.
گشت ۳ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سعید سهیلی که در سال ۱۴۰۰ منتشر شد، در رتبه هفتم این جدول است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم‌های "گشت ارشاد" (۱۳۹۰) و "گشت ارشاد ۲" (۱۳۹۵) به‌شمار می‌رود. در این فیلم پولاد کیمیایی، ساعد سهیلی، بهنام بانی و امیر جعفری ایفای نقش می‌کنند.
فیلم "مطرب" به نویسندگی و کارگردانی مصطفی کیایی در رتبه هشتم قرار دارد. پرویز پرستویی، محسن کیایی، مهران احمدی و الناز شاکردوست از جمله بازیگران این فیلم هستند.
رتبهٔ نهم این جدول، "هزارپا" با فروش بیش از ۳۸ میلیارد تومانی است. این فیلم به کارگردانی ابوالحسن داوودی و بازیگری رضا عطاران و جواد عزتی، داستانی در دهه شصت را روایت می‌کند. این فیلم پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۳۹۷ شده‌است.
"ملاقات خصوصی" فیلمی عاشقانه به کارگردانی امید شمس با پشت سر گذاشتن "متری شیش و نیم"، پرفروش‌ترین فیلم غیرکمدی ایرانی شد و در رتبهٔ یازدهم قرار گرفت.
تذکر: اکران فیلم‌هایی که از زمستان آغاز شده و در سال بعد به پایان برسند، در جدول فروش سال جدید منظور می‌شوند.
با محاسبه شاخص قیمت مصرف‌کننده که هر سال از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران منتشر می‌شود، ده فیلم با بیشترین فروش در سینمای ایران در جدول زیر قرار دارد. فیلم فسیل به کارگردانی کریم امینی که در سال ۱۴۰۲ در حال اکران است؛ با فروش بیش از ۲۷۰ میلیارد تومان، پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در سال اول اکران با در نظر گرفتن نرخ تورم است. رتبهٔ دوم در اختیار فیلم اخراجی‌ها ۲ به نویسندگی و کارگردانی مسعود ده‌نمکی است که در سال ۱۳۸۸ اکران شد و در سال ۱۴۰۲ ارزشی معادل ۲۲۹ میلیارد تومان دارد.
این جدول شامل پربیننده‌ترین فیلم‌های سینمای ایران- که بیش از دو میلیون تماشاچی داشته‌اند- در سال اول اکران‌شان در سالن‌های سینماست؛ بنابراین تعداد کل تماشاچیان فیلم‌ها لزوماً برابر با اعداد ذکر شده در این جدول نیست. بسیاری از فیلم‌های پرفروش سینمای ایران سال‌ها بر روی پرده بودند. به‌طور مثال فیلم در سال اول اکران خود توانست ۳ میلیون و ۲۴۵ هزار مخاطب داشته باشد و در رتبهٔ چهاردهم این جدول قرار دارد. اما این فیلم در سال‌های بعد همچنان اکران شد و در طی ۲۱ سال اکران توانست مخاطبان خود را به عدد ۱۰ میلیون تماشاچی برساند.
این جدول شامل آمار تجمیعی تعداد تماشاگران فیلم‌های پربینندهٔ تاریخ سینمای ایران در طی سال‌های اکران آن‌ها در سالن‌های سینماست.
جدول زیر، فقط فروش هر فیلم را در اکران نخست نمایش خواهد داد و شامل اطلاعات بازپخش فیلم‌ها در سال‌های بعدتر نیست بنابراین میزان فروشِ درج‌شده برای هر فیلم، الزاماً با میزان فروش نهایی آن، برابر نیست.
متوسط قیمت هر بلیت در سال ۱۳۶۴، حدود ۷٫۳ تومان بوده‌است که این رقم در سال ۱۳۶۹ به ۱۴٫۹ تومان، در سال ۱۳۷۴ به ۶۲٫۹ تومان، در سال ۱۳۷۹ به ۲۸۷٫۲ تومان، در سال ۱۳۸۴ به ۷۰۲ تومان، در سال ۱۳۸۹ به ۲۲۴۳٫۲ تومان و در سال ۱۳۹۴ به ۵۴۴۱٫۸ تومان رسید.
جدول زیر، فقط رکوردهای به‌دست‌آمده توسط فیلم‌ها را نشان می‌دهد بنابراین رکورد درج‌شده برای هر فیلم، الزاماً با میزان فروش نهایی آن، برابر نیست. این جدول براساس فروش هر فیلم در اکران نخست ایجاد شده و فقط در صورتی که یک فیلم توانسته باشد که در عین حفظ جایگاه پرفروش‌ترین فیلم، رکورد خود را به واسطهٔ بازپخش‌های سال‌های بعد ارتقا بدهد، رکوردِ ارتقایافتهٔ فیلم نیز در این جدول اضافه خواهد شد.
فیلم‌های "عقاب‌ها"، "مرد عوضی" و "اخراجی‌ها ۲و" کلاه‌قرمزی و پسرخاله با پنج سال حفظ رکورد خود، بیشترین طول زمان حفظ رکورد پرفروش‌ترین فیلم را دارا هستند.
لا ریوخا (به اسپانیایی: La Riojaدر زبان اسپانیایی حرف J <خ> تلفظ می‌شود.) یکی از ۱۷ بخش خودمختار و یکی از ۵۰ استان اسپانیا است.
استانی در شمال کشور اسپانیا است
این استان هم‌مرز با استان‌های آلابا، نابارا، ساراگوسا، سوریا و بورگس است.
این استان ۱۷۴ دهستان دارد. پایتخت بخش خودمختار و مرکز استان لُگُرُنیو است.
جمعیت لاریوخا ۳۰۸٬۹۶۸ نفر است که از این میان نیمی در شهر لوگرونیو ساکن هستند.
مساحت این استان ۵٬۰۴۵ کیلومتر مربع است و شامل ۲۰۲ دهستان است.
شراب ریوخای آن مشهور است.
مجید وارث گزارشگر ورزشی و بنیان‌گذار برنامه ورزش و مردم است.
مجید وارث فعالیت خود را از سال ۱۳۵۳ در تلویزیون ملی ایران آغاز کرد و بیشتر به گزارش مسابقات کشتی و فوتبال می‌پرداخت.
وارث یکی از گزارشگران اصلی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران بوده‌است. پس از انقلاب نیز رویدادهای مهم دیگری از جمله بازی‌های فوتبال جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۸۰، مسابقات کشتی قهرمانی جهان اسکوپیه در سال ۱۹۸۱، جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ اسپانیا و بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ دهلی نو را گزارش کرده‌است. آخرین رویداد بین‌المللی که وی پیش از مهاجرت به استرالیا گزارش کرد، فوتبال جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ سنگاپور بود. وی پس از مهاجرت در واپسین همکاری خود با صدا و سیما، گزارش زنده رادیویی مسابقه استرالیا - ایران و برخی از مسابقات ورزشکاران ایرانی در المپیک سیدنی را انجام داد.
پس از انقلاب به ابتکار مجید وارث، برنامه ورزشی ورزش و مردم در شبکه یک پایه‌گذاری شد. این برنامه تا سال ۱۳۶۳ با اجرای مجید وارث ادامه یافت، اما پس از آن به دلیل نگاه انتقادی وارث به مدیریت ورزش وی از اجرای این برنامه منع شد و جای خود را به بهرام شفیع داد. به عقیده بسیاری از علاقه‌مندان ورزش در آن دوران، بهترین دوران برنامه ورزش و مردم در سال‌های مجری گری وارث رقم خورد.
پس از کنار گذاشته شدن از برنامه ورزش و مردم، وارث فعالیت گزارشگری خود را ادامه داد و همچنان فعال بود؛ اما در سال ۱۳۶۴ در یکی از مسابقات باشگاه‌های تهران زمانی که در دهه ۶۰ (خورشیدی)، یک بار در حین بازی توپ شوت می‌شود وسط تماشاچی‌ها و تماشاچی‌ها توپ رو برنمی گردونند تو زمین؛ مجید وارث در هنگام گزارش گفت: «بله، حالا توپ رو ملّاخور می کنن»، همین جمله در شرایط آن روز ایران کافی بود تا وی مجبور شود برای همیشه از گزارشگری در ایران کناره‌گیری کند.
مجید وارث پس از مهاجرت به استرالیا تحصیلات خود را در رشته فیلم‌سازی ادامه داد. وی در بحبوحه مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ به ایران بازگشت و مستندی به نام «گزارشگر» را ساخت که به حواشی صعود تیم ملی ایران به جام جهانی و حضورش در این رویداد می‌پرداخت. وارث در این مستند از طریق گفتگو با مربیان و بازیکنان تیم ملی مشکلات آنها را بیان کرد. این فیلم در سال ۲۰۰۲ توانست جایزه فستیوال فیلم‌های ورزشی را در ایتالیا دریافت کند
در مقطع جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و حضور تیم ایران در این رقابت‌ها نیز مجید وارث فیلمی به نام «ما همه ایرانی هستیم» را ساخت که هدف اصلی این فیلم پرداختن به محرومیت بانوان فوتبالدوست ایران از حضور در ورزشگاه‌ها بود.
مجید وارث از خرداد ۱۳۸۹ فعالیت رسانه‌ای خود را این بار در خارج از کشور از سر گرفت و برنامه‌ای به نام گزارش‌گر را در تلویزیون پارس به روی آنتن برد. وارث در این برنامه به رویدادهای ورزش ایران بیشتر از دیدگاه سیاسی-اجتماعی می‌پردازد و نگاهی انتقادی به عملکرد گویندگان صدا و سیما دارد که از نظر وی استاد تملق و تعریف و تمجید از قدرت و بزرگ جلوه دادن مسائل سطحی و کم‌اهمیت و بی‌تفاوتی نسبت به مسائل و مشکلات پراهمیت هستند. انعکاس اخبار ورزش بانوان و حمایت از حضور بانوان ایران در استادیوم‌ها از دیگر نکات برجسته برنامه گزارشگر مجید وارث است.
اکنون این برنامه تحت عنوان «دقیقه ۹۰» به‌صورت هفتگی در کانال یوتیوب شخصی او منتشر می‌شود.
شاه اسماعیل سوم صفوی (۱۱۴۶ یا ۱۱۵۵ – ۱۱۸۷ ه‍.ق) آخرین پادشاه اسمی دودمان صفویان بود که در واقع ۲۴ سال پادشاه ظاهری ایران بود. او کمتر از چهار ماه پس از سرنگونی شاه سلیمان دوم بر تخت نشست.
شاه اسماعیل سوم فرزند صدرالصدور «سید مرتضی خلیفه‌سلطانی» و «مریم بیگم» دختر شاه سلطان حسین بود.«پرشیا - سلسله صفوی - شجره‌نامه». The Royal Ark (وبسایت). شاه اسماعیل سوم از نوادگان «سید حسین خلیفه‌سلطان» (علاءالدین حسین مرعشی) بود. شهاب‌الدین مرعشی نجفی نسب او را چنین می‌داند: میرزا ابوتراب پسر نواب میرزا سید مرتضی پسر میرزا سیدعلی پسر میرزا سید مرتضی پسر نواب میرزا سیدعلی پسر سید حسین خلیفه‌سلطان.مجمع‌التواریخ، ص۱۴۴ سید حسین خلیفه سلطان در دو نوبت وزیر اعظم سه تن از شاهان صفوی (شاه عباس یکم، شاه صفی و شاه عباس دوم) بود. برادر شاه اسماعیل سوم به نام میرزا احمد نیازی از شاعران سدهٔ ۱۲ هجری است که با عصمت بیگم دختر شاه تهماسب دوم ازدواج کرد.
در دوران پس از قتل نادر شاه افشار، ایران دست‌خوش آشوب شد. گماشتهٔ افشاریان و شاه سلیمان دوم در اصفهان فردی به نام ابوالفتح خان بختیاری بود. از سوی دیگر یکی دیگر از خان‌های بختیاری یعنی علیمردان خان به قصد تصرف اصفهان، در منطقهٔ مورچه‌خورت با ابوالفتح خان درگیر می‌شود اما شکست می‌خورد. علیمردان خان برای تصرف اصفهان با کریم خان زند متحد می‌شود و این دو می‌توانند بدون درگیری شدید و با تسلیم ابوالفتح خان و پیوستنش به اتحاد، اصفهان را بگشایند.
این سه سردار جهت مشروعیت دادن به قدرت خویش یکی از دخترزادگان شاه سلطان حسین به نام میرزا ابوتراب خلیفه‌سلطانی را با نام شاه اسماعیل سوم در ۲۵ رجب ۱۱۶۳ ه‍.ق (۲۹ ژوئن ۱۷۵۰ م) به پادشاهی برگزیدند. برخی منابع سن او را در آغاز پادشاهی ۸ و برخی دیگر ۱۷ سال ذکر کرده‌اند. شایان ذکر است که او برادران بزرگ‌تری هم داشته‌است. در این اتحاد علیمردان خان با شرط خارج نشدن از اصفهان به سمت وکیل‌الدوله (نایب‌السلطنه) برگزیده شد. ابوالفتح خان حاکم اصفهان گشت و وظیفهٔ لشکرکشی و فتح نواحی دیگر بر دوش کریم خان گذاشته شد.همان
علیمردان خان که وظیفهٔ تربیت شاه را بر عهده گرفته بود، پیمان شکست و امورات را بدون اطلاع شاه انجام می‌داد. او ابوالفتح خان را کشت و ادارهٔ ایالت اصفهان را به حاجی بابا بختیاری وا گذاشت. همچنین بر خلاف پیمان، شاه اسماعیل سوم را با خود برداشت و به قصد تصرف شیراز از اصفهان خارج شد. این اقدامات وکیل‌الدوله سبب شد کریم خان به سوی اصفهان حرکت کرده، آن جا را تصرف کند و به برادرش محمدصادق خان بسپارد. سپس به سوی محل اقامت علیمردان خان در منطقهٔ بختیاری لشکر کشید و او را شکست داد. پادشاه نیز به کریم خان پناه برد و کریم خان در ۱۱۶۴ ه‍.ق به مقام وکالت رسید.در فرمانی از شاه اسماعیل سوم به تاریخ شعبان ۱۱۶۴ ه‍.ق از «محمدکریم خان زند» به عنوان وکیل‌الدوله و از «محمدسلیم خان افشار» به عنوان اعتمادالدوله یاد شده‌است. (مدرسی طباطبایی، صص ۲۳۴–۲۳۵)
کریم خان در ۱۱۶۵ ه‍.ق به قصد شکست محمدحسن خان قاجار به استرآباد (گرگان امروزی) لشکر کشید. وی در این نبرد به‌سختی شکست خورد و در این میان شاه جوان به محمدحسن خان پناه برد. شدت شکست به‌حدی بود که کریم خان بدون توقف به تهران عقب‌نشینی کرد. به‌احتمال زیاد محمدحسن خان به مقام وکالت رسید.
محمدحسن خان عمارات اشرف (بهشهر کنونی) را که یادگار شاهان پیشین صفوی بود، در اختیار شاه اسماعیل سوم قرار داد. هر چند که در دورهٔ وکالت محمدحسن خان، گهگاه شاه ناچار بود که در سفرهای جنگی او ضد کریم خان و آزاد خان افغان همراهی‌اش کند و مسافرت و اقامت در شهرهایی همچون آمل، ساری، اصفهان و استرآباد را تجربه نماید. سرانجام در ۱۱۷۲ ه‍.ق محمدحسن خان از شیخ‌علی خان زند شکست خورد و شاه که در اردوی محمدحسن خان بود دوباره به زندیان پناه برد. او را بااحترام نزد کریم خان در تهران فرستادند. کریم خان که رنجیده‌خاطر بود او را «نمک به حرام» خطاب کرد ولی برکنارش نکرد و حتی جشنی نیز بر پا نمود. کریم خان دوباره به مقام وکالت دست یافت.
کریم خان، شاه را با خود به شیراز برد و مدتی بعد او را به آباده فرستاد. وی هرگز عنوان شاهی را از او نگرفت. برای او در آباده عماراتی ساخت و مقرری تعیین نمود و هر سال در آغاز بهار و پاییز خلعت می‌فرستاد و در نامه‌هایش او را با احترام خطاب می‌نمود. شاه اسماعیل سوم نیز به صنعت چاقوسازی و نقاشی مشغول بود و چند قبضه چاقوی دست‌رنج خود را برای کریم خان فرستاد.
کریم خان در زمان حیات شاه اسماعیل سوم به ظاهر حرمت‌نگهدار خاندان صفوی بود و حداقل در یک مورد و آن هم خطاب به نمایندهٔ دولت انگلیس که برای کسب امتیازات تجاری و روابط طرفین آمده بود، از اسماعیل به عنوان شاه ایران که در آباده زندگی می‌کند و باید در این مورد تصمیم بگیرد، یاد کرده، فرستادهٔ انگلیس را به آباده ارجاع می‌دهد.
شاه اسماعیل سوم در ۱۱۸۷ ه‍.ق در گذشت. گزارشی مبهم مرگ او را در آباده ذکر کرده‌است و گزارشی دیگر تأکید می‌کند که کریم خان به محض اطلاع از بیماری سخت شاه، او را به اصفهان فرستاد تا در کاخ‌های نیاکان خود چشم از این جهان بر گیرد. ظاهراً پس از درگذشت اوست که کریم خان لقب «وکیل‌الرعایا» یا «وکیل‌الخلایق» را اختیار می‌کند.