moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حافظ به روایت کیارستمیحافظ به روایت عباس کیارستمی برای اولین بار در سال ۱۳۸۵ به چاپ رسید. در این کتاب عباس کیارستمی با سبکی مدرن به برجسته‌سازی برخی از مصرع‌های شعر حافظ پرداخته‌است که تنوعی در بررسی اشعار حافظ می‌باشد.
در این کتاب اشعار موضوع‌بندی شده‌اند و این موضوع‌بندی در ۱۸ فصل انجام شده‌است. هر فصل عنوانی دارد که برگرفته از اشعار حافظ می‌باشد. در این کتاب فقط به نوشتن مطلعی از یک غزل اکتفا شده‌است نه تمامی غزل. و در هر فصل اشعار مربوط به یک تم و موضوع گرد آوری شده‌است. این روش، خواندن اشعار حافظ را برای خواننده آسان‌تر می‌کند.
بهاءالدین خرمشاهی حافظ پژوه سرشناس در مقدمه کتاب خطاب به کیارستمی می‌نویسد:
«حسن کار شما این است که به قیمت برجسته‌سازی ابیات کمتر مشهور، کمتر از اشعار خیلی معروف و ضرب‌المثل شده حافظ استفاده کرده‌اید، حاصل کار شما یک تنوع هنری مهم در کار و بار شعر و حافظ پژوهی است.»
خبرگزاری میراث فرهنگی
«از این عکس بگیر» ، ترانهٔ شمارهٔ ۳ آلبوم سال ۱۹۷۸ خطوط موازی از گروه موسیقی بلاندی است؛ که حاصل اولین همکاری با تهیه‌کنندهٔ موسیقی، مایک چپمن، و نیز چهارمین تک‌آهنگ پخش‌شده به وسیلهٔ کریسلیس رکوردز است. «از این عکس بگیر» به عنوان تک‌آهنگ اصلی برای "خطوط موازی" در بریتانیا در نظر گرفته شد و در پاییز ۱۹۷۸ به رتبهٔ ۱۲ رسید و به سومین ترانه‌ای از بلاندی تبدیل شد که به ۲۰ تای برتر بریتانیا راه می‌یافت و نیز در بسیاری از نقاط دیگر دنیا به جدول‌های موسیقی راه یافت - اگرچه هیچ‌گاه به عنوان یک تک‌آهنگ در ایالات متحده عرضه نشد.
«از این عکس بگیر» به وسیلهٔ کسانی که قرار بود به ترانه‌سرایان اصلی تبدیل شوند نوشته شد؛ کریس استین، دبی هری و جیمی دستری. این تنها باری بود که هری و استین با دستری همکاری می‌کردند، کسی که چندین ترانهٔ رتبهٔ یکی گروه را شامل تک‌آهنگ بازگشتنی آنان در سال ۱۹۹۸، «ماریا»، و نیز «اتمی» نوشته است.
بی-ساید این تک‌آهنگ، «محوشدن و تابیدن» نیز، که با گیتارنوازی رابرت فریپ همراه است، یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های بلاندی است و در مجموعهٔ تلفیقی "اتمی - عالی‌ترین بلاندی" (۱۹۹۸)، "" (۲۰۰۵) و "" (۲۰۰۶) قرار گرفت.
«از این عکس بگیر»، در اولین مجموعهٔ تلفیقی جهانی «عظیم‌ترین آهنگ‌های» گروه، بهترین بلاندی، پخش‌شده در اکتبر ۱۹۸۱، قرار گرفت.
«از این عکس بگیر - تودهٔ چهره‌های بلاندی»، کتابی از عکاس افسانه‌ای، مایک راک، است که در سال ۲۰۰۴ با دیباچه‌ای از دبرا هری منتشر شد، و تصویر واقعی تک‌آهنگ «از این عکس بگیر»، که هری را در حال لیسیدن یک صفحهٔ گرامافون نشان می‌دهد، یکی از مشهورترین تصاویر مربوط به گروه است. این تصویر برای دیسک تصویری "خطوط موازی" در سال ۱۹۷۸ و نیز روی جلد نسخهٔ آمریکایی سی‌دی گلچین‌شدهٔ سال ۱۹۹۴، مجموعهٔ پلاتینی استفاده شد.
UK 7" (CHS 2242, August 1978)
سیداشرف جهانگیر سمنانی (درگذشته ۸۰۸ ه.ق.؛ به روایتی ۲۷ محرم سال ۸۰۰ ه.ق.) از صوفیان و عرفای ایرانی نیمه دوم قرن هشتم و نهم هجری بود. وی از عرفای بزرگ شبه قاره هند بود و شهرت او به‌ویژه در هندوستان زیاد است. کتاب «لطایف اشرفی» او یکی از مهم‌ترین کتاب‌های متصوفه به شمار می‌رود.ادبیات فارسی در شبه قاره هند و پاکستان (وب‌گاه مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی) جهانگیر سمنانی بنیان‌گذار شاخهٔ اشرفیه از سلسلهٔ کبرویه.تصوف (بخش سوم)، تصوف در شبه قارهٔ هند (وب‌گاه دانشنامه جهان اسلام) همچنین در برخی منابع از وی با لقب مخدوم نیز یاد شده‌است.
پدر محمداشرف جهانگیر سمنانی، سلطان ابراهیم، حاکم سمنان بود و پس از وفات‌اش محمداشرف جانشین وی شد، ولی پس از چند سال تارک دنیا شد و به فقرا پیوست. او در هفت سالگی، قرآن را به طور کامل از حفظ کرد.
وی در جوانی در سمنان نزد شیخ علاءالدوله سمنانی آموزش دید.ولایت عرفانی دراندیشه علامه طباطبایی (وب‌گاه بلاغ)
وی اندکی قبل از درگذشت شیخ علاءالدوله به همراه میر سید علی همدانی، سمنان را ترک کرد. او در سن ۲۳ سالگی به هندوستان رفت و در نزد شیخ علاءالدین بنگالی به شاگردی پرداخت.
جهانگیر سمنانی یک کبروی بود که پس از سکونت در کچهوچه (Kichawcha) در شرق سلطان‌نشین جوانپور در هند، شاخهٔ اشرفیه از سلسلهٔ کبرویه را بنیاد نهاد.تصوف در هند (وب‌گاه مجذوبان نور، سلسله نعمت اللهی گنابادی)
وی در سال ۸۰۸ هجری قمری درگذشت. در برخی منابع تاریخ درگذشت وی ۸۲۹ هجری قمری مصادف با ۱۴۲۵ میلادی ذکر شده‌است.
وی یکی از مریدان خاص مخدوم سیدجلال جهانیان جهانگشت بود.خدمات علمی و ادبی عارفان سهروردیه در سند (خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران - حیدرآباد)
بدیع‌الدّین قطب‌المَدار (معروف به شاه مدار، یکی از برجسته‌ترین مشایخ هند) در یکی از سفرهای زیارتی به مکه همسفر سمنانی بود.بدیع الدّین قطب المَدار (وب‌گاه دانشنامه جهان اسلام)
سمنانی هنگام مسافرت خود به شیراز با حافظ دیدار کرد و هر دو با همدیگر راز و نیاز داشتند. در لطایف اشرفی که مجموعه سخنان سمنانی است، چندین جا از این ملاقات صحبت شده است.با حافظ (وب‌گاه مجله فردا)
لطایف اشرفی او به دستیاری مریدش، نظام حاجی یمنی، گرد آورده شد.
همچنین از جهانگیر سمنانی ۷۵ نامه به جای مانده‌است که حاجی نام مہشور پسر و جانشین او در ۸۶۹ هجری آنها را گرد آورد که به‌نام «مکتوبات اشرفی» خوانده می‌شود.دانش‌پژوه، محمدتقی. «دبیری و نویسندگی» (وب‌گاه مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی) دیگر آثار او از این قرارند:
«او را خرد کن» ، ترانه‌ای از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است که در آلبوم هم‌نام گروه، "بلاندی" (۱۹۷۶) قرار گرفت. در ۱۹۷۷ اولین تک‌آهنگی از بلاندی بود که به وسیلهٔ کریسلیس رکوردز در بریتانیا منتشر می‌شد؛ اگرچه به جدول‌های موسیقی راه نیافت. بی-سایدهای این تک‌آهنگ، «بشخصه» و «اکس-افندر» بودند؛ که هر دو مورد پیش از این به عنوان تک‌آهنگ‌های ای-ساید پخش شده بودند و هر دو نیز در حد متوسط موفق بودند. به عنوان یک حقهٔ تبلیغاتی، این ترانه به عنوان یک تک‌آهنگ ۱۲ اینچی با قیمت ۹۹ پوند نیز پخش شد.
در استرالیا، ترانهٔ «بشخصه» به اشتباه به جای ترانهٔ «او را خرد کن» در برنامهٔ موسیقی ملی کاونت‌داون پخش شد و مورد پسند بینندگان قرار گرفت. کریسلیس، این آهنگ را به عنوان یک تک‌آهنگ در استرالیا پخش کرد و به سرعت به رتبهٔ دو در استرالیا دست یافت؛ که در نتیجهٔ آن استرالیا به اولین کشوری تبدیل شد که بلاندی به تک‌آهنگی موفق دست می‌یافت و آلبوم نیز فروش خوبی داشت. در یک برنامهٔ مستند رادیو بی‌بی‌سی دربارهٔ بلاندی، دبی هری اظهار داشت که این ترانه در مورد آنچه هست که ستون‌های روزنامه‌ای در مورد اشخاص، با زندگی آن‌ها می‌کند.بی‌بی‌سی ۶ میوزیک، جمعه ۳۱ مارس ۲۰۰۶، مستند شبانهٔ دربارهٔ بلاندی که پخش مجددی از یک برنامهٔ موجود مستند رادیو بی‌بی‌سی بود: «دختر یک‌شنبه: داستان بلاندی»، رادیو بی‌بی‌سی ۲، ۱۹۹۹، (در ابتدا پخش‌شده در ۱۹۹۹/۰۹/۱۸)، با اجرای تویه ویلکاکس. «او را خرد کن» در اولین مجموعهٔ تلفیقی «عظیم‌ترین ترانه‌های» بلاندی، بهترین بلاندی، پخش‌شده در اکتبر ۱۹۸۱، قرار گرفت.
افزایش طول تاج(جراحیCL) (انگلیسی: Crown Lengthening) نوعی از جراحی‌های لثه در دهان و دندان می‌باشد که طی آن طول تاج دندان را با شکافتن، به پایین کشیدن یا برداشتن بافت لثه‌ای و تراشیدن بافت استخوانی اطراف آن افزایش می‌دهند تا انجام ادامهٔ درمان بر روی دندان امکان‌پذیر گردد. این عمل بعضاً با عنوان کلی‌تر جراحی لثه نیز شناخته می‌شود.
گاه طول دندان طبیعی است ولی سطح زیادی از آن توسط بافت نرم لثه پوشانیده شده و در نتیجه ظاهری نازیبا به خود گرفته‌است و یا در اتر تراشیدن مککر قسمت‌های پوسیده دندان تاج دندان از بین رفته است. در این حالت پریودنتیست با برداشتن نسج اضافه و شکل دادن به بافت استخوانی اطراف، میزان بیشتری از سطح دندان را نمایان ساخته و ظاهری زیبا به آن می‌بخشد.
لثه‌ها برای عملکرد صحیح و حفاظت دندان در برابر گیرافتادن ذرات مواد غذایی در فضای بین دندان و لثه نیازمند این هستند که دست کم دو میلی‌متر از سطح دندان را در اختیار داشته باشند در غیر این صورت لثه به دندان نچسبیده و باقی‌ماندن ذرات غذا در این ناحیه به پوسیدگی دندان و بیماری‌های لثه منجر خواهد شد.
ممکن است دندان در اثر شکستگی یا پوسیدگی تمام یا بخشی از تاج خود را از دست داده و کار ترمیم آن را با مشکل مواجه سازد. در این حالت با انجام جراحیِ افزایش طول تاج، حفظ دندان ممکن شده و امکان گذاشتن پروتز بر روی آن امکانپذیر می‌گردد.
عرض بیولوژیک (انگلیسی: Biologic Width) یا پهنای بیولوژیک عبارت است از بافت همبند لثه‌ای مجاور آلوئول و اپیتلیوم چسبنده که میانگین عرض آن در حالت سلامت ۲، ۰۴ میلی‌متر می‌باشد که ۱٫۰۷ میلی‌متر آن توسط الیاف پریودنتالی و حدود ۰، ۹۷ آن نیز توسط اپیتلیوم چسبنده اشغال شده‌است. رعایت این فاصله در هنگام ترمیم دندان آسیب دیده ضروری است در غیر این صورت امکان التهاب لثه و تحلیل رفتن بافت استخوانی آن منطقه وجود دارد.
استخوان آلوئولی که دندانی را در برگرفته‌است به‌طور طبیعی دندان مجاور آن را نیز حفاظت می‌کند و برداشتن غیراصولی آن می‌تواند لق شدگی دندان(ها)ی مجاور آن را سبب شود. نسبت طول به تاج (انگلیسی: Crown to root Ratio) میزان دندانی است که باید در بافت استخوانی وجود داشته و توسط آن احاطه گردد. در حالت طبیعی طول ریشهٔ دندان تقریباً دو برابر طول تاج آن می‌باشد و این میزان برای جلوگیری از لق‌شدگی دندان در برابر فشارهای معمول عمودی و افقی وارد بر آن کافی است. با برداشته شدن مقداری از استخوان نگهدارنده، از طول ریشه‌ها نیز کاسته شده و بر طول تاج دندان افزوده می‌شود و قابلیت نگهدارندگی ریشه‌ها در این حالت کاهش می‌یابد. به‌طور مثال هر میلی‌متر بریدن استخوان به یک میلیمیتر کاهش بافت نگهدارنده و یک میلی‌متر افزایش سطحی که باید نگهداری شود می‌انجامد. کمترین میزان قابل قبول برای نسبت طول به تاج ۱:۱ است و اگر از این حداقل نسبت پایین‌تر رفته شود امکان لق شدگی و از دست رفتن دندان وجود دارد.
دندانپزشک به منظور انجام عمل جراحی افزایش طول تاج بر روی دندان آسیب دیده ابتدا آن موضع را بی حس نموده و پس از آن با ایجاد شکاف بر روی بافت لثه‌ای اطراف دندان، نسج آن را شل کرده و به آرامی از اطراف دندان کنار می‌زند تا ریشه و بافت استخوانی نگهداراندهٔ آن نمایان شود. در پاره‌ای از موارد تنها برداشتن مقدار کمی از بافت لثه کافی است تا دندان را آمادهٔ پذیرش روکش سازد ولی در بیشتر مواقع باید چند میلی‌متر از استخوان نگهدارندهٔ ریشه نیز برداشته شود تا حدود ۲ میلی‌متر از دندان در بیرون از بافت استخوانی فک قرار گیرد. برداشتن استخوان توسط لوازمی همچون قلم دندانپزشکی صورت می‌گیرد. پس از آنکه پریودنتیست از افزایش طول تاج دندان به میزان لازم اطمینان حاصل کرد، محل جراحی با سرم استریل شستشو داده شده و لثه بخیه زده می‌شود. همچنین به منظور محافظت موضع جراحی‌شده از تحریکات، روی آن را با خمیر پانسمان داخل دهانی (انگلیسی: intraoral bandage) می‌پوشانند. خمیر پانسمان در عرض چند ساعت سفت می‌شود. پس از ۷ روز بیمار باید برای کشیدن بخیه‌ها مجدداً به دندانپزشک مراجعه نماید.
افزایش طول تاج نیز همچون هر جراحی دیگری می‌تواند عوارض و خطراتی را به دنبال داشته باشد همچون خونریزی طولانی مدت یا عفونت کردن محل جراحی. همچنین به دلیل لخت شدن طوق دندان و بیرون آمدن ریشه‌ها، دندان نسبت به تغییرات حرارتی حساس شده و بیمار احساس درد خواهد داشت که باپوشانده شدن ریشه‌ها توسط پروتز این حساسیت از بین خواهد رفت.
برداشتن استخوان نگهدارندهٔ دندان می‌تواند سبب لق شدن و افتادن دندان شود. در چنین حالتی از آنجا که امکان احیای بافت استخوانی از دست رفته تقریباً غیرممکن است، شانس موفقیت کاشت ایمپلنت‌های دندانی نیز به شدت کاهش می‌یابد و بیمار ممکن است برای همیشه دندان خود را از دست بدهد.
بوستان ملت یا پارک ملت که قبل از انقلاب ۱۳۵۷ پارک شاهنشاهی نامیده می‌شد، بوستان بزرگی در شهر تهران است که از شرق به خیابان ولی‌عصر، از جنوب به بزرگراه هاشمی رفسنجانی، از غرب به مجموعه ورزشی انقلاب تهران و از شمال به ساختمان مرکزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران محدود می‌شود. این بوستان در سال ۱۳۴۵ در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی و به ابتکار فرح پهلوی در شمال شهر تهران ساخته شد.
این بوستان نخست زمینی بایر بود که با توجه به موقعیت خاص آن کار احداثش از سال ۱۳۴۵ خورشیدی در ۲ فاز متفاوت آغاز شد. فاز اول، آن بخشی از پارک را شامل می‌شد که در راستای خیابان ولیعصر قرار داشته‌است و «بلوار کنار جاده» نامیده می‌شد و به‌صورت بلواری به‌طول ۱۰۰۰ متر بَرِ خیابان ولیعصر (پهلوی) در سال ۱۳۴۷ به بهره‌برداری رسید. کار ساخت فاز دوم بر پایهٔ طرحی از پارک‌سازی انگلیسی و با الهام از بوستان‌های آن کشور در تپه‌های باختری ادامه یافت و در ۱۳۵۳ به بهره‌برداری رسید. این بخش از پارک از شمال به صدا و سیما، از جنوب به بزرگراه نیایش و از باختر به باشگاه انقلاب می‌رسد.
این پارک ابتدا زمین بایری بوده که به ابتکار فرح پهلوی و محمدرضا آقاجانی به بوستان تبدیل شده‌است. احداث آن بر اساس موقعیت خاص خود در ۲ فاز متفاوت از سال ۱۳۴۵ آغاز شد که فاز اول آن شامل قسمتی از پارک است، که در راستای خیابان ولیعصر (پهلوی) است، به بلوار کنار جاده موسوم بود و بخشی از آن که در قطعه‌ای از پیاده‌رو گسترده شده در سال ۱۳۴۷، بهره‌برداری شد.
فاز دوم آن نیز در سال ۱۳۵۳، بهره‌برداری شد که شامل دو بخش تپه‌ای یعنی جنگل کاری‌های سمت صدا و سیما و چمن‌کاری و گل‌کاری‌های سمت بزرگراه نیایش و سئول است. در بخشی از بوستان ملت، پردیس سینمایی ملت ساخته شده‌است که یکی از بزرگترین مراکز سینمایی تهران است.
بر پایهٔ نظرسنجی انجام شده مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه‌ای همشهری، بوستان ملت نخستین بوستانی است که یک شهروند تهرانی به یک میهمان غیر تهرانی معرفی می‌کند.نظرسنجی تلفنی از مردم تهران درباره نمادهای هویتی شهر تهران - مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه‌ای همشهری
طراحی پارک ملت را ایرج اعتصام بر عهده داشته‌است.خبرگزاری مهر، "معمار بارگاه حضرت شاهچراغ (ع) و پارک ملت تجلیل می‌شود"، نوشته‌شده در ۳۰ دی ۱۳۹۲؛ بازدید در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶. پارک ملت علاوه بر فضاهای بسیار متنوع و جذاب خود مکانی بسیار مناسب برای انجام ورزش‌های گروهی دارد.
پارک ملت یکی از بهترین پارک‌های تهران است که در بخش شمالی شهر قرار دارد. نام قدیمی پارک ملت، پارک شاهنشاهی بود و با مساحتی حدود ۳۴ هکتار در سال ۱۳۴۵ ساخته شد.مورد از بهترین پارک‌های تهران که حتما باید ببینید
دمای صفر کلوین به صفر مطلق معروف است. در واقع در این دما آنتروپی و آنتالپی صفر می‌شود. به‌طور دقیق این دما برابر ۲۷۳٫۱۵- درجهٔ سلسیوس (سانتی‌گراد)Temperature یا ۴۵۹٫۶۷- درجهٔ فارنهایت است. لرد کلوین تصور می‌کرد که از دمای صفر کلوین نمی‌توان به دمای کمتری دست یافت.
چگالی گازهای کامل را می‌توان از رابطه p.m÷rt به دست آورد. در سال ۲۰۰۰ دانشگاه صنعتی هلسینکی از طریق رابطه چگالی گازهای کامل اعلام کرد که به پایین‌ترین دمای ممکن در آزمایشگاه دست یافته‌اند. این دما ۱۰۰ پیکو کلوین است که هنوز ۱۰۰ پیکو کلوین از دمای صفر کلوین گرم تر است.http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_zero
بنابر نظریه‌های تثبیت شدهٔ ترمودینامیک و مکانیک آماری، دمای صفر کلوین پایین‌ترین دمای ممکن است. کم‌ترین درجه برای نقطه جوش را هلیم با -۲۶۹ درجه سانتیگراد معادل ۴ کلوین به خود اختصاص داده‌است.
در این دما انرژی جنبشی ذرات سازنده به کمینه خود می‌رسد و آنتروپی نیز صفر می‌گردد.تاریخچه زمان نوشته استیون هاوکینگ
با یک درک نظری بهتر از صفر مطلق، دانشمندان برای رسیدن به این دما در آزمایشگاه مشتاق بودند. تا ۱۸۴۵، مایکل فارادی تلاش کرد تا بیشتر گازهایی را که تا آن زمان شناخته شده بودند را به مایع تبدیل کند، و با رسیدن به -۱۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد به رکورد جدیدی از پایین‌ترین دما رسید. فارادی معتقد بود که گازهای مشخصی، همچون اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن باید گازهای دائمی باشند و امکان مایع‌کردن آن‌ها وجود ندارد. دهه‌ها بعدتر، در سال ۱۸۷۳ دانشمند نظری هلندی یوهان دیدریک وان در والس نشان داد که این گازها را می‌توان به مایع تبدیل کرد، ولی فقط تحت شرایط فشار بسیار بالا و دمای بسیار پایین. در سال ۱۸۷۷، لوئیس پل کایتت در فرانسه و رائول پیکتت در سوئیس موفق به تولید اولین قطره‌های هوای مایع در -۱۹۵ سانتی‌گراد شدند. در ادامه در سال ۱۸۳۳ استادان لهستانی زیگمونت وروبلوسکی و کارول اولژوسکی به تولید اکسیژن مایع در دمای -۲۱۸ سانتی‌گراد پرداختند.
شیمی‌دان و فیزیک‌دان اسکاتلندی جیمز دیوئر و فیزیک‌دان هلندی هایک کامرلینگ اونس به چالش مایع‌سازی دیگر گازها همچون هیدروژن و هلیوم وارد شدند. در سال ۱۸۹۸، پس از ۲۰ سال تلاش، دیوئر اولین نفری بود که هیدروژن را مایع کرد، و به رکورد دمای -۲۵۲ درجه سانتی‌گراد رسید. هرچند کامرلینگ اونس رقیب او اولین نفری بود که هلیوم را مایع کرد، و این کار را در سال ۱۹۰۸ با استفاده از چندین مرحلهٔ پیش‌سردسازی و چرخهٔ همپسون-لینده انجام داد. وی دما را تا نقطهٔ جوش هلیوم در -۲۶۹ درجه سانتی‌گراد پایین آورد. با کاهش فشار هلیوم مایع او حتی به دماهای پایین‌تر نزدیک به ۱٫۵ کلوین رسید. این‌ها سردترین دماهای بدست آمده بر روی زمین تا آن زمان بودند و این دستاورد منجر به دریافت جایزهٔ نوبل توسط او در سال ۱۹۱۳ شد. کامرلینگ اونس به مطالعهٔ خصوصیات مواد در دماهای نزدیک به صفر مطلق ادامه داد و برای اولین بار مفاهیم ابررسانایی و ابرشارگی را توضیح داد.
فلیتوود مک گروه شهیر موسیقی راک آمریکایی و انگلیسی است که در سال ۱۹۶۷ در لندن شکل گرفت، و امروزه به‌عنوان یکی از معروف‌ترین، محبوب‌ترین و پرافتخارترین گروه‌های موسیقی در آمریکا محسوب می‌شود.
بیل کلینتون در مبارزات انتخاباتی خود آهنگ Don't Stop این گروه را برای شعار انتخاباتی خود برگزید.Fleetwood Mac
اعضای فعلی استیوی نیکس، میک فلیتوود، لیندسی باکینگهام، و جان مک‌وی هستند.
این مقاله به تاریخچه سندیکاهای ایرانی می‌پردازد.
جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای ایران در دوران انقلاب مشروطیت توسط کارگرانی که در باکو و عشق آباد کار کرده و به وطن بازگشته بودند، بنا شد. این کارگران که عموماً با افکار سوسیال دموکراسی آشنا بودند تأثیر عمیق خود را بر روی دیگر کارگران ایرانی نیز گذاشتند. همچنین حرکت‌های انقلابی ۱۹۰۵ و ۱۹۱۷ تحولی ملموس در کارگران ایران به وجود آورند.
در سال ۱۲۸۴ در چاپخانه‌ای کوچک در تهران نخستین اتحادیه کارگری تأسیس شد. هم‌زمان با اتحادیه کارگران چاپخانه‌ها در دیگر کارخانه‌ها نیز این امر رو به نضج نهاد، تا اینکه کارگران مشهد، تبریز، انزلی و دیگر نقاط کشور را هم دربر گرفت. شعارهای مزد عادلانه، هشت ساعت کار در روز، زمین برای دهقان و جمهوری سر داده شد.
با سرکوب انقلاب مشروطه از طرف استبداد، جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای نیز مورد هجوم واقع گردید، تا مانع از رسوخ افکار پیشرفته و سوسیال دموکراسی و مشروطه خواهی شود. در این بین منافع صنفی و طبقاتی کارگران به‌طور آشکارا مورد تعرض قرار گرفت. کارگران پیشرو ایرانی که مدافعان استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی بودند، پس از جریانات انقلاب مشروطه تا سال‌های قبل از پیروزی انقلاب اکتبر آماج شدیدترین حملات ارتجاع داخلی و خارجی قرار داشتند و پادشاهان قاجار از هیچ‌گونه عملی جهت سرکوب آنان خودداری نمی‌نمودند.
هنگامی که ارتجاع داخلی و همدستان خارجی‌شان جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای ایران را دفن‌شده می‌پنداشتند، زحمتکشان ایران با خیزشی مجدد سر برافراشتند؛ و با تأثیرپذیری از انقلاب اکتبر به بسط جنبش‌های سندیکایی دست زدند. در سال ۱۲۹۹ تعداد اتحادیه‌های کارگری تهران به ۱۵ رسیده بود، در سال ۱۳۰۰ شورای مرکزی اتحادیه‌های حرفه‌ای کارگران ایجاد شد که هدف آن رهبری جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای در سطح کشور بود. در عرض ۴ سال بیش از ۳۰ هزار کارگر و کارمند زیر پرچم شورای مرکزی اتحادیه‌های حرفه‌ای گرد آمدند. تحت تأثیر همین جنبش بود که در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۰۴–۱۳۰۰ چندین اعتصاب بزرگ، از جمله اعتصاب ۱۴ روزه کارگران چاپخانه‌ها و اولین اعتصاب کارگران نفت آبادان انجام گرفت. دولت وثوق الدوله روزانه ۸ ساعت کار، آزادی فعالیت سندیکاها و جشن اول مه را قبول نمود.
کارگران با طرح خواست‌های سیاسی و دفاع از آزادی‌های دمکراتیک علیه تسلط استعمار امپریالیسم به مبارزه برخاستند. از مهم‌ترین وقایع کارگری این دوره وصل شدن کارگران ایران به انترناسیونال کارگری بود. شورای مرکزی اتحادیه‌های حرفه‌ای ایران به عضویت سازمان بین‌المللی کارگران سندیکای جهانی کارگران پذیرفته شدند.
سرکوب جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای و جلوگیری از فعالیت‌های سندیکائی و اتحادیه‌ای و غیرقانونی ساختن فعالیت حزب کمونیست، در فاصلهٔ ۱۳۱۰–۱۳۰۴ به تصویب قانونی معروف به «قانون سیاه» انجامید. رضا شاه، مدافعان آزادی و استقلال و ترقی کشور را آماج حملات خود ساخت اما جنبش سندیکائی و اتحادیه‌ای در زیر ضربات سنگین با اعتصابات و اعتراضات در شرکت نفت و صنایع نساجی و سایر کارخانجات به مبارزه علیه استبداد و امپریالیسم انگلستان و علیه چپاولگران و زورگویان ادامه دادند و از پای ننشستند. در اوج سال‌های دیکتاتوری، کارگران شرکت نفت ساعت کار را به ۹ ساعت در روز تقلیل دادند. اتحادیهٔ مخفی کارگران راه آهن با برگزاری اعتصاب ۸۰۰ نفری، نمونه‌ای از قدرت‌یابی مجدد و رو به رشد کارگران ایرانی را به نمایش گذاشت. رضاخان در سوم شهریور توان و قدرت نیروی مصمم و پایداری را که بسان آتشی از زیر خاکستر سر برآورده بود را به‌ عینه لمس کرد.
جنبش کارگران ایران از سال ۱۳۲۰ الی ۱۳۲۶ فعالیتی علنی داشت و تعداد کارگران صنایع ماشینی بیشتر شده بود. با به‌کارگیری تجربیات گذشته طی آن سال‌ها گام‌های مهمی درراه گسترش سندیکاها برداشته شد. در این سال‌ها ابتدا اتحادیه‌های مختلف کارگری و سندیکاها شکل گرفتند و از اتحاد آن‌ها شورای مرکزی اتحادیه کارگران ایران با ۳۰ هزار عضو در ۱۳۲۱ با پا به عرصه وجود گذاشت. بالاخره شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران در اول ماه مه ۱۳۲۳ تأسیس گردید؛ که این امر متقابلاً در تسریع تشکیل سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری در بخشهای مختلف نقش بسزایی داشت. از آن جمله تشکیل سندیکای کارگران نفت و پیوستن آن به شورای متحده مرکزی تحت نام سندیکای کارگران نفت خوزستان، دستاورد مهمی بود. بدین ترتیب وحدت کامل جنبش سندیکایی ایران در سراسر کشور تأمین گردید. بیش از ۳۰۰هزار کارگر ایرانی زیر پرچم شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران، به عنوان مهم‌ترین سازمان سندیکایی ایران و خاورمیانه گرد هم آمدند. این تشکل در سال ۱۳۲۵ از طرف فدراسیون جهانی کارگران مورد شناسائی قرار گرفت و به عضویت فدراسیون سندیکائی جهان درآمد. در آن زمان احزاب کارگری و ملی کشور، حتی دولت و وزارت کار، شورای متحده مرکزی را به رسمیت شناختند و حق نمایندگی در شورای عالی کار به شورای متحده مرکزی داده شد.
در خرداد ۱۳۲۴ اولین اعتصاب شش‌روزه یک هزار کارگر نفت در کرمانشاه صورت گرفت. سال بعد ۱۰هزار نفر از کارگران نفت آغاجاری به مدت ۱۴ روز در اعتصاب بودند. عدم رسیدگی به خواست‌های کارگران ۲ ماه بعد موجب اعتصابی ۱۰۰هزار نفری گردید، که علاوه بر خواست‌های صنفی خواست‌های سیاسی از جمله عدم دخالت عمال انگلیسی در شرکت نفت را در پی داشت. فعالیت و نقش حزب تودهٔ ایران در این جریانات کاملاً مشهود بود.
محمد رضا پهلوی پس از شکست فرقهٔ دموکرات آذربایجان فرصتی مناسب برای یورش به تشکل‌های سندیکائی را بدست آورده بود. ارتجاع سلطنت به یاری امپریالیست‌های انگلیس و آمریکا در سال ۱۳۲۶ به صورت وحشیانه‌ای شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران و سندیکاهای سراسر کشور را مورد تهاجم خود قرار داد. در سال ۱۳۲۷ با صحنه‌سازی ترور شاه، فعالیت شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران و سندیکاهای کارگری و حزب توده ایران را ممنوع و غیرقانونی اعلام نمودند.
طبقهٔ کارگر ایران با تشدید مبارزات و اعتصاب‌ها در منطقه نفت خیز خوزستان و در سایر نقاط کشور من‌جمله کارگران کارخانه شاهی در ۱۳۲۹ مقاومت شایان توجهی از خود نشان دادند. مقاومت قهرمانانه کارگران نفت در سال ۱۳۲۹ کمک مؤثری به ملی شدن نفت توسط دولت مصدق نمود. در جریان این اعتصابات ۱۸ کارگر و۳ کودک کشته شدند. بالاخره به‌دنبال مبارزات و افت و خیزهای مکرر، انقلاب بهمن سال ۱۳۵۷ با شور و شوق عظیم کارگران و زحمتکشان ایران به بار نشست.
با اوج‌گیری انقلاب در سال ۵۷با سازمان دهی کمیته‌های اعتصاب در مراکز کار اعتصاب سراسری را در کشور به راه انداختند. با پیوستن کارگران نفت به اعتصاب در تیر ماه ۵۷ حرکات کارگری به اوج خود رسید. از درون کمیته‌های مخفی اعتصاب شوراهای کارگری در اکثر کارخانجات و موسسات صنعتی شکل گرفت، و در کوتاه‌ترین زمان شوراهای کارگری کارخانجات توانستند مدیریت موسسات و کنترل تولید و توزیع را بدست گیرند. از بهم پیوستن شوراهای سازمانی کارگری تحت نام «خانه کارگر» متولد شد. تشکیلات «خانه کارگر» محل تجمع فعالین کارگری تهران و شهرستان‌ها گردید.
در بعد از پیروزی انقلاب سندیکای کارگران پروژه‌ای اخراجی و بیکار در آبادان، شیراز و تهران تشکیل گردید که در آبادان بیش از ۱۸۰۰۰ عضو، در شیراز ۵۰۰۰ و در تهران حدود ۸۰۰۰ عضو داشت. این سندیکا در شیراز توانست برای یک دوره ۶ ماهه حق بیکاری را از دولت موقت طلب کرده و بدین وسیله نقش سندیکا و اعتبار آن را در بین کارگران افزایش دهد. متأسفانه در فضای سرکوب این سندیکا مورد حمله قرار گرفت و بسیاری از اسناد آن به غارت رفت.
همراه با این تشکل سراسری، در شهرهای بزرگ کشور «انجمن همبستگی» کارگران عمدتاً از تجمع کارگران صنوف و کارگاه‌های تولیدی کوچک شکل گرفت. مبارزه علیه طرح‌های ارتجاعی و واپسگرایانه قانون کار که در قانون کار پیشنهادی احمد توکلی وزیر کار وقت متجلی می‌گردید و برای تصویب قانون کار مترقی و متناسب با خواست کارگران از اقدامات عملی و مؤثر این دو تشکل کارگری بود.
با شروع جنگ احزاب و سازمان‌های مدافع کارگری غیرقانونی و سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری منحل شدند. نشریات کارگری توقیف، فعالین کارگری از کار اخراج و تحت پیگرد قرار گرفتند. هزاران کارگر مبارز دستگیر و بیش از پانصد کارگر به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. عده کثیری از کارگران نیز مجبور به ترک محل کار و زندگی خود شده یا به تبعید رفتند. شوراهای کارگری یکی پس از دیگر منحل و با تصویب لایحه‌ای قانونی شوراهای اسلامی کار جایگزین آن‌ها شدند. با تهاجم قداره بندان و چماق بدستان مافیای حاکم به خانه کارگر این نهاد مستقل کارگری از دست کارگران درآمده، در اختیار مزدوران کارگر ستیز رژیم قرار گرفت. از آن پس اشخاصی همچون محجوب، کمالی، ربیعی، سرحدی زاده که هر کدام بعدها به وزارت و نمایندگی مجلس رسیدند، هدایت این تشکیلات دولتی شده را بر عهده گرفتند.
طی سه دهه مافیای حاکم بر تشکل‌های رسمی کارگری به عنوان عامل تفرقه و سرکوب جنبش‌های مستقل کارگری عمل نموده. از آن جمله‌ است حمله سندیکای مستقل شرکت واحد و سرکوب فعالین کارگری، همکاری با ارگان‌های اطلاعاتی و امنیتی در تقابل با حرکت کارگران ایران خودرو دیزل، لاستیک‌سازی البرز و نیشکر هفت تپه.
با شکل‌گیری تشکل‌های مستقل کارگری و کمیته‌هایی برای احیاء سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری و کارگران بیکار، گسترش اعتراضات کارگری از جمله اعتصابات کارگری که علی‌رغم منع قانونی بلاانقطاع در سراسر کشور، همگی نشان از آینده جنبش کارگری دارد.
«من نیز می‌خواهم تو را دوست بدارم» ، ترانه‌ای از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است. این ترانه، در آلبوم سال ۱۹۷۸ گروه، "خطوط موازی"، قرار گرفت و نیز به عنوان یک تک‌آهنگ در سپتامبر ۱۹۷۸ عرضه شد. این ترانه در اصل در سال ۱۹۵۷ به وسیلهٔ بادی هالی ضبط شد و در دومین آلبومش با عنوان مشابه اسمش، بادی هالی، قرار گرفت و نیز به عنوان یک تک‌آهنگ پخش شد. این آهنگ به وسیلهٔ جو بی. مالدین، نیکی سالیون که هر دو از اعضای گروه هالی با نام کریکتس بودند و نرمن پتی، مدیر آغازین هالی و نیز مدیر ضبط، نوشته شده بود.
نسخهٔ بلاندی این ترانه به ۱۰ تای برتر جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های هلند راه یافت.
نسخهٔ تقلیدی بلاندی از این ترانه، تقریباً بیست سال پس از نسخهٔ اصلی ضبط شد و به عنوان تک‌آهنگ اصلی از سوی کریسلیس رکوردز برای تبلیغ "خطوط موازی" در ایالات متحده در نظر گرفته شد. موفق‌ترین ترانهٔ آلبوم پیشین گروه، "خطوط موازی"، نسخهٔ تقلیدی آنان از ترانهٔ «دینیس» اثر رندی اند ده رینبوز بود. اما این بار با عدم موفقیت این ترانه، به عنوان اشتباهی بزرگ از سوی شرکت ناشر شناخته شد-- «من نیز می‌خواهم تو را دوست بدارم» هیچ‌گاه رتبه‌ای را در ایالات متحده به دست نیاورد. بالاخره این ترانه به عنوان یک تک‌آهنگ در تعداد محدودی کشور دیگر در اواخر ۱۹۷۹ به عنوان پنجمین و ششمین تک‌آهنگ از "خطوط موازی" بعد از این‌که «از این عکس بگیر»، «منتظر پای تلفن»، «قلب شیشه»، «دختر یک‌شنبه» و «یک راه یا دیگری» دورهٔ موفقیت آنان را در جدول‌ها طی کرده بود، عرضه شد.
در سال ۲۰۰۷، یک نسخهٔ نماهنگ خانگی اثر پل مک‌کارتنی که در حال خواندن یک نسخهٔ آوازی از این ترانه است، در منوی گاه‌نگاری اولین دیسک آخرین دی‌وی‌دی او، سال‌های مک‌کارتنی، قرار گرفت.
محمود عباس مشهور به ابومازن (زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۳۵)رئیس دولت فلسطین و تشکیلات خودگردان فلسطین از ۲۰۰۵ است.
وی همچنین بالاترین مقام سیاسی سازمان فتح و نخستین رئیس وزیران تشکیلات خودگردان فلسطین است. او از مارس تا اکتبر ۲۰۰۳ در این سمت بر سر کار بود تا این‌که به علت عدم حمایت آمریکا و اسرائیل و همین‌طور تحریکات داخلی علیه وی از کار خود کناره گرفت. محمود عباس قبل از ریاست وزیران، مسئول مذاکرات ساف (سازمان آزادی‌بخش فلسطین) بود. او بعد از یاسر عرفات تا ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ اداره‌کننده کمیته اجرایی ساف نیز بود.
نشانه‌گذاری کروگر-وینک یک روش نشانه‌گذاری استاندارد در بلورشناسی است که برای توصیف عیوب نقطه‌ای در جامدات یونی بکار می‌رود.
در این نشانه‌گذاری، عیوب با توجه به شبکه کامل تعریف شده و با ۳ قسمت توصیف می‌شوند: نماد اصلی، یک زیرنویس و یک بالانویس.
مثلاً در نشانه‌گذاری formula_1 نماد اصلی M نوع خاصی از اتم را نشان می‌دهد در مورد یک جای خالی، نماد اصلی V است اندیس L محلی در شبکه کامل را نشان می‌دهد که در آن عیب واقع شده‌است. بالانویس C بار مؤثر (یا بار نسبی) عیب را نشان می‌دهد که معادل با اختلاف ظرفیت بین گونه‌های محل L و ظرفیت اتمی است که محل L در شبکه کامل را اشغال می‌کند.
«بشخصه» ترانه‌ای از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است. این آهنگ که در اصل از آلبوم با نام مشابه گروه، "بلاندی" است، دومین و آخرین آهنگ بلاندی با ناشر پرایوت استاک بود. این ترانه به همراه «اکس-افندر»، به عنوان بی-ساید اولین تک‌آهنگ آمریکایی و بریتانیایی آن‌ها با کریسلیس رکوردز، «او را خرد کن» قرار گرفت.
در استرالیا، بعد از آن‌که این ترانه اشتباهاً از برنامهٔ موسیقی ملی استرالیا، کاونت‌داون، پخش شد، مورد پسند بینندگان قرار گرفت. کریسلیس رکوردز این ترانه را به عنوان یک تک‌آهنگ در استرالیا عرضه کرد؛ به همراه بی-ساید «آدم به دریا». پس از آن‌که این ترانه به رتبهٔ دو در جدول‌های موسیقی رسید، استرالیا به اولین کشوری تبدیل شد که بلاندی در آن به آهنگی موفق دست می‌یافت.
نقشه راه برای صلح نام طرحی است برای رفع مناقشات اسرائیل و فلسطینیان که در سال ۲۰۰۲ از سوی گروه چهارگانه ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و سازمان ملل متحد پیشنهاد شد. این طرح که هدف آن تشکیل دو کشور فلسطین و اسرائیل در کنار هم، خلع سلاح گروه‌های فلسطینی و آزادی اسرای فلسطینی و اسرائیلی است در شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز تصویب شده‌است.
اپارخیا یا اپارخی یکی از واحدهای بخشبندی کشور در روزگار سلوکیان و سپس اشکانیان بود. سلوکیان سامانهٔ ساتراپی هخامنشی را نگاه داشتند و هر ساتراپی را به چند اپارخی بخش می‌کردند. آنها کشور را به ۲۷ اپارخی تقسیم کردند. درآینده اشکانیان همان شیوه را پیش گرفتند ولی اندک‌اندک ساتراپی‌ها را به اپارخی‌های کوچکتر تبدیل نمودند. در سدهٔ یکم پیش از زایش مسیح اپارخی‌ها جای ساتراپی را گرفته و تقسیم‌بندی نخست کشور شده‌بودند. در سده یکم میلادی کشور اشکانیان هژده اپارخی و در سده دوم میلادی ۷۲ اپارخی داشته‌است. این نظام بخش‌بندی کشوری با روی کار آمدن ساسانیان به فراموشی سپرده شد.
هر اپارخی خود به چند هیپارخی بخش‌می‌شد.
هیپارخی یا هیپارخیا یکی از واحدهای تقسیم‌بندی کشوری در دورهٔ سلوکی و سپس در روزگار اشکانیان بود. هر اپارخیا به چند هیپارخی و هر هیپارخی به چند استاتما بخش‌می‌شد.
استاتما کوچکترین واحد از تقسیمات کشوری در روزگار سلوکی و سپس اشکانی بود. هر هیپارخی به چند استاتما بخش می‌شد.
استراتگ () مرکز هر ساتراپی در روزگار سلوکی بود. امور مالی ساتراپی در این مرکز و به وسیله مامور امور مالی که اکوتوم نامیده می‌شد انجام می‌پذیرفت.
ژوستین انه (با نام ژوستین انه هاردن در طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷)، (متولد ۱ ژوئن ۱۹۸۲) یک تنیسور حرفه‌ای بلژیکی است. انه در ۱۴ مه ۲۰۰۸ بازنشستگی سریع خود را از تنیس حرفه‌ای اعلام کرد در حالی که در آن زمان ۲۵ ساله بود و در ردهٔ اول تنیسورهای زن جهان قرار داشت. بیلی جین کینگ در مورد او گفته‌است: «انه بهترین تنیسور نسل خود بود.»
انه تا پیش از بازنشستگی اولیه‌اش ۴۱ عنوان تک‌نفره دبلیوتی‌ای را برد و رقم جوایز نقدی او بیش از ۱۹ میلیون دلار است. هفت مورد از این عنوان‌های تک‌نفره، گرند اسلم بودند؛ شامل چهار آزاد فرانسه، یک آزاد استرالیا و دو آزاد آمریکا. او هم‌چنین دو مرتبه برندهٔ قهرمانی سونی اریکسون پایان فصل و نیز مدال طلای المپیک المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شده‌است. کارشناسان تنیس از قدرت روحی، کمال و تنوع بازی، سرعت دویدن و رقص پا و بک‌هند تک‌دست او (که جان مک‌انرو آن را بهترین بک‌هند یک‌دست در مردان و زنان توصیف کرده) به عنوان دلایل اصلی موفقیت او یاد می‌کنند.
در ۲۶ اوت ۲۰۰۹، ۱۵ بعد از بازنشستگی او، خبرگزاری‌ها از تصمیم احتمالی او برای بازگشت مجدد خبر دادند؛ با ذکر این نکته که انه برای انجام مسابقات نمایشی در اواخر ۲۰۰۹ آماده می‌شود.
در آزاد فرانسه ۲۰۰۷، مارتینا ناوراتیلووا گفت که «تهاجم انه حقیقتاً شگفت‌انگیز است ... به نحوی شبیه این است که ما 'فدرر زن' داریم یا مردان 'ژوستین انه مرد' دارند، چراکه she is just head and shoulders above everyone else right now.مصاحبه با باربارا شت، یوروسپرت، ۷ ژوئن ۲۰۰۷
بک‌هند تک‌دست او که تا این زمان در تنیس زنان نادر بوده است یکی از قدرتمندترین و دقیق‌ترین‌ها در بازی تنیس بوده است. او قادر بود که بک‌هند خود را بدون هیچ اسپین، تاپ‌اسپین یا اسلایسی بزند و می‌توانست در هر جایی از زمین صاحب وینر شود. بک‌هند او به هنگام تبدیل به دراپ‌شات توانایی غافلگیری حریفان خود را داشت. بک‌هند اسلایسی او از بهترین‌ها در جهان بود. با این وجود فورهند انه عموماً به عنوان خطرناک‌ترین سلاح او به همراه ضربه‌ای که او برای تحمیل کردن بازی می‌نواخت به شمار می‌رفت. در دوران اوج خود، انه مرتب عنوان «winner heavy» را بالاتر از ۲۰ رتبهٰ اول تنیس از آن خود می‌کرد و بیشتر این وینرها، فورهندهای گراندستروک بودند. در هر یک از سه بازی آخر خود در آزاد آمریکای ۲۰۰۷، او بیش از هرکدام از حریفانش، وینر داشت: در یک‌چهارم نهایی در مقابل سرنا ویلیامز ۳۰-۱۷؛ در نیمه‌نهایی مقابل ونوس ویلیامز ۲۹-۲۶؛ و در فینال مقابل اسوتلانا کوزنتسووا ۲۵-۱۱.
گرچه انه جثه‌ای به نسبت کوچک داشت، اما سرویس او قوی بود و در سال ۲۰۰۵ در فمیلی سرکل کاپ، ۱۲۲ مایل در ساعت اندازه‌گیری شد (در حدود ۱۹۶ کیلومتر در ساعت).
استفاده از پا، بالانس و پوشش زمین (قابل توجه در زمین خاک رس) استثنایی بود و او در تبدیل بازی دفاعی به تهاجمی ماهر بود. انه همواره در مهارت‌های والی عملکرد خوبی داشت و از سرو-اند-والی خصوصاً در طی نزدیک شدن به روزهای پایانی بازی خود با تناوب بیش‌تری استفاده می‌کرد.
ژوستین انه در لیژ به دنیا آمد. پدر او خوزه انه است؛ مادر او، فرانکوس روزیره، یک معلم فرانسه و تاریخ بود که وقتی ژوستین ۱۲ سال داشت فوت کرد. او دو برادر (دیوید و توماس) و یک خواهر (سارا) دارد. او یک خواهر بزرگتر نیز داشت که پیش از تولد ژوستین در یک حادثهٰ رانندگی مرد.
در دوسالگی ژوستین، خانوادهٔ او به خانه‌ای در روچفورت که در کنار یک باشگاه تنیس محلی قرار داشت نقل مکان کردند و انه برای اولین بار در آن‌جا تنیس بازی کرد. در شش‌سالگی انه به باشگاه تنیس ساینی پیوست و مربیانش به سرعت متوجه استعداد او در تنیس شدند. او نسبت به سایر بچه‌ها در دوره‌های آموزشی برتری داشت و به طرز قابل توجهی جاه‌طلب و بلندهمت بود.
مادرش به‌طور مرتب او را برای دیدن رقابت‌های آزاد فرانسه به فرانسه می‌برد.
انه فینال سال ۱۹۹۲ را در حالی که شخص ایده‌آلش یعنی استفی گرف و مونیکا سلس در آن حضور داشتند دید. گرچه گرف مغلوب شد اما این تجربه بر انه تأثیر گذاشت و به مادرش گفت: «یک روز من در ان‌جا بازی می‌کنم و خواهم برد.»
در ۱۹۹۵، بعد از مرگ مادرش، انه با مربی خود، کارلوس رودریگوئز که تا پایان حرفه‌اش او را هدایت می‌کرد ملاقات کرد. پس از یک مشاجره میان ژوستین و پدرش در مورد حرفهٰ تنیس او و رابطه‌اش با پیر-یس هاردن، به زودی رودریگوئز نه تنها مربی بلکه به طرز مشابهی به یک پدر دوم برای ژوستین تبدیل شد.
در نوامبر ۲۰۰۲، هنین با پیر-یس در "Château de Lavaux-Sainte-Anne" ازدواج کرد. در چهارم ژانویهٔ ۲۰۰۷، انه از تورنمنت‌های بعدی در استرالیا شامل آزاد استرالیا به دلایل شخصی کناره‌گیری کرد. بسیاری از خبرگزاری‌ها خبر از قصد او برای طلاق خبر دادند. بعداً او در وب‌گاه رسمی خود، خبر جدایی از شوهرش را تأیید کرد. هم‌چنین او به نام خود پیش از شوهرکردن، ژوستین انه، به جای "ژوستین انه هاردن" بازگشت.
طلاق او و حادثهٰ رانندگی خطرناک برادر بزرگش کمک کرد تا به کدورت‌ها برای تماس مجدد با خانواده‌اش (which she communicated very openly to the local press) رفع شود. در آزاد فرانسه ۲۰۰۷ بردران و خواهر او برای اولین بار در طی دوران حرفه‌ای او به دیدن بازی او رفتند.
در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۷، انه آکادمی تنیس خود را با نام «Club Justine N1» (در فرانسوی، «N1» به مانند «انه» تلفظ می‌شود.)
آمارکورد فیلمی ایتالیایی در سبک کمدی درام از فدریکو فلینی محصول ۱۹۷۳ است.
فلینی در این اثر که آن را در سال ۱۹۷۳ ساخته‌است، خاطرات کودکی‌اش را به تصویر می‌کشد و بیننده را در خیابان‌ها و کوچه‌های شهر به دنبال خودش می‌کشد. برخی از ویژگی‌های فیلم‌های دیگر او که در این فیلم هم دیده می‌شود: کمدی و طنز تلخ، اشاره به غرایز انسانی و موارد بسیار دیگر.
دینارا سافینا ، متولد ۲۷ آوریل ۱۹۸۶، یک تنیسور حرفه‌ای روسی از نژاد قوم تاتار است. او در مسکوی روسیه متولد شد. وی خواهر جوان‌تر تنیس‌باز رتبهٔ یکی سابق تنیس مردان جهان، مارات سافین است.
ابوالقاسم عبدالرحمن بن علی بن ابی صادق نیشابوری (۹۹۵–۱۰۷۷) پزشک و فیلسوف ایرانی و برجسته‌ترین شاگرد ابوعلی سینا و شارح آثار بقراط و جالینوس، از نیشابور بود.فریدون گرایلی، مشاهیر نیشابور
اسماعیل جرجانی مطالعات او را با راهنمایی خود ابن ابی صادق تکمیل کرد.Shams Ardekani, Mohammad Reza (Medical University of Tehran); Moatar, Fariborz (Medical University of Isfahan), "A Research Conducted on the Life and Works of Hakim Sayyid Esmail Jurjani".
وی دربارهٔ مسائل پزشکی حنین بن اسحاق یادداشت و تفسیری نوشته است. امروزه نسخه‌های زیادی از کتاب‌های وی موجود می‌باشند.
ابوالقاسم عبدالرحمن بن ابی صادق النیشابوری ملقب به بقراط ثانی.
عملیات زمستان داغ عملیاتی است که توسط نیروهای دفاعی اسرائیل با تکیه بر گردان‌های پیاده نظام و یگان‌های ویژه در غزه با هدف توقف پرتاب موشک‌های قسام انجام شد.
عبدالسلام بن صالح بن سلیمان مشهور به خواجه اباصلت در مدینه منوّره به دنیا آمده و از آنجا که جدّ اعلایِ او از هرات افغانستان امروزی است، لذا به اباصلت هروی معروف گردیده‌است.
نام او عبدالسلام بن صالح بن سلیمان بن ایوب بن مَیسَرهسمعانی شافعی، الانساب، ج ۵، ص۶۳۷–۶۳۸ است و به اباصلت هروی شهرت دارد. گویا جد اول یا دوم اباصلت، در هرات می‌زیسته و در فتوحات، اسیر و به حجاز برده شده و به عنوان غلام در اختیار عبدالرحمن بن سَمُره قرشی قرار گرفته‌است. به همین دلیل است که مورخان اباصلت را از موالی عبدالرحمن بن سمره دانسته‌اند. معروف‌ترین لقب وی «هَرَوی» که شیعه و سنی به آن اشاره کرده‌اند، برگرفته از محل زندگی اجداد اوست.مزّی شافعی، نجاشی، احمدبن علی، رجال النجاشی، ص۲۴۵.سمعانی شافعی، الأنساب، ج ۵، ص۶۳۷تهذیب الکمال فی أسماء الرجال، ج ۱۱، ص۴۶۰، ش ۴۰۰۳ «قُرشی»، «عَبْشمی»، «نیشابوری»، «بصری» و «خراسانی» را نیز از القاب او ذکر کرده‌اند.
تاریخ ولادت وی روشن نیست، ولی از آن رو که به گفته خودش از روزگار کودکی ۳۰ سال در محضر سفیان بن عیینه (متوفی ۱۹۸ق) بوده‌است،سیر اعلام النبلاء، ج۱۱، ص۴۴۸. می‌توان تولد او را در حدود ۱۶۰ق تخمین زد. ابوالصلت به روایتی در مدینه زاده شدطوسی، اختیار معرفة الرجال، ۱۳۴۸ش، ص۶۱۵–۶۱۶. و در نیشابور اقامت گزید.ذهبی، تذهیب التهذیب، ج۲، ص۴۵۷. وی چهارشنبه، ۱۴ شوال سال ۲۳۶ هجری قمری از دنیا رفت.
اکثر قریب به اتفاق علمای امامیه، وی را از اصحاب علی بن موسی الرضا دانسته‌اند.ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۳۹۶ هرچند بیشتر منابع اهل سنت، اباصلت را خادم علی بن موسی الرضا معرفی کرده‌اندمقدس اربیلی، حدیقة الشیعة، ج۲، ص۸۴۰. اما از علمای امامیه کسی جز مقدس اردبیلی، او را خادم علی بن موسی الرضا ندانسته‌است.العسقلانی، ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۶، ص۳۱۹مقدس اربیلی، حدیقة الشیعة، ج۲، ص۸۴۰. شاید از آنجا که جنبه علمی و حدیثی اباصلت بر خادم بودن وی غلبه داشته، اکثر علمای امامیه واژه خادم را دربارهٔ او به کار نبرده‌اند.
اباصلت در نیشابور در خدمت علی بن موسی الرضا حاضر بوده و در سرخس نیز به دیدار ایشان رفته‌است.ذهبی، تهذیب التهذیب، ج۶، ص۳۱۹ او هنگام ورود علی بن موسی الرضا به نیشابور، حدیث سلسله‌الذهب را از ایشان نقل کرده‌است. اکثر روایات مربوط به نحوه شهادت علی بن موسی الرضا از اباصلت نقل شده‌اند.
در اینکه اباصلت، محمد بن علی بن موسی را ملاقات کرده جای تردید نیست زیرا زمانی که علی بن موسی الرضا در بستر شهادت بود، محمد بن علی بن موسی از مدینه به طوس آمده و گفت‌گویی میان محمد بن علی و اباصلت رخ داده‌است. بعد از شهادت علی بن موسی الرضا نیز دو ملاقات بین محمد بن علی و اباصلت گزارش شده‌است: یکی هنگام نماز خواندن محمد بن علی بر پیکر علی بن موسی الرضا بود و دیگری زمانی رخ داد که اباصلت به دستور مأمون زندانی شد و با معجزه محمد بن علی بن موسی و حضور آن حضرت در زندان، رهایی یافت.صدوق، عیون اخبار الرضا، ۱۳۶۳ش، ج۲، ص۲۴۲–۲۴۵.
او در طلب علم به نقاط مختلفی چون عراق، حجاز و یمن سفر کرد و از کسانی چون حماد بن زید، عطاء بن مسلم، معتز بن سلیمان، عبدالرزاق صنعانی، مالک بن انس، فُضیل بن عیاض و عبدالله بن مبارک استماع حدیث نمود.الجرح و التعدیل، ج۳، ص۴۸تهذیب التهذیب، ج۶، ص۳۱۹.الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۵، ص۱۹۶۸
ابالصلت چندی در بغداد به روایت حدیث پرداختتاریخ بغداد، ج۱۱، ص۲۶، ج۱۱، ص۴۴۸. و در روزگار مأمون به عزم جنگ به مرو آمد و چون به مجلس خلیفه وارد شد و مأمون کلام او را شنید، به او علاقمند شد و از خواصش قرار داد. ابالصلت در رد مرجئه، جهمیه، زنادقه و قدریه می‌کوشید و بارها با بشر مریسی در حضور مأمون مناظره کرد.تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷.
اباصلت هروی نزد همه رجالیان شیعه مورد وثوق است. در بین اهل سنت نیز رجالیانی همچون یحیی بن معین، عجلی، ابن شاهین وی را توثیق کرده‌اند.تاریخ الثقات، ص۳۰۳تاریخ اسماء الثقات، ص۲۲۷رجال نجاشی، ج۲، ص۶۰۶۱ حال آنکه بعضی دیگر همچون جوزجانی، نسائی، ابوحاتم رازی، عقیلی، ابن حبان، ابن عدی و دار قطنی او را تضعیف نموده‌اند.الضعفاء الکبیر، ج۳، ص۴۸الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۱۱، ص۵۱ اباصلت، احادیث بسیاری از علی بن موسی الرضا نقل کرده که بیشتر آنها را شیخ صدوق در عیون اخبار الرضا، الأمالی و خصال نقل کرده‌است. از میان روایت کنندگان از اباصلت فرزندش محمد، احمد بن یحیی بلاذری، عبدالله بن احمد ابی خثیمه، ابوبکر ابن ابی الدنیا، یعقوب ابن سفیان بسوی، سهل بن زنجله، احمد بن منصور رمادی و عباس بن محمد دوری را می‌توان یاد کرد.المعرفة و التاریخ، ج۳، ص۷۷ تاریخ بغداد، ۱۱/۴۶تهذیب التهذیب، ج۶، ص۳۱۹ ۳۲۰.انساب الاشراف، ص۱۹؛ برخی از این روایات در کتابی به نام مُسند اباصلت جمع‌آوری و با پیش‌درآمدی از آیت ا… سبحانی به چاپ رسیده‌است.
با وجود آنکه اباصلت از یاران علی بن موسی الرضا شمرده شده ولی در مذهب او اختلاف وجود دارد. از یک سو شیخ طوسی او را از عامه شمردهرجال طوسی، ص ۳۹۶تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷۴۸. ولی گروهی از محدثان اهل سنت، تنها بر تشیع او خرده گرفته‌اند.میزان الاعتدال، ج۲، ص۶۱۶طوسی، اختیار معرفة الرجال، ۱۳۴۸ش، ص۶۱۵–۶۱۶. این گروه، سنی بودن اباصلت را انکار کرده و فقط به دلایل گرایش‌های شیعی، او را مورد بی‌مهری و گاه توهین قرار داده‌اند.طبسی، جایگاه روایی اباصلت هروی از دیدگاه فریقین، پژوهشنامه حکمت و فلسفه اسلامی، شماره ۳۰، ص۹۹
اباصلت هروی در آخر شوال سال ۲۳۶ هجری قمری (۳۳ سال پس از درگذشت علی بن موسی الرضا) در خراسان درگذشت.
هم‌اکنون آرامگاهی منسوب به وی با نام خواجه اباصلت در سمت شرقی بیرون شهر مشهد و در ۵ کیلومتری این شهر وجود دارد. در قم و سمنان نیز مزارهایی منسوب به او موجود است.اعتماد السلطنه، مطلع الشمس، ج۲، ص۳۸۵–۳۸۶. مقبره و گنبد و صحن آرامگاه خواجه در مشهد، به همّت کربلایی محمد علی درویش و با کمک‌های مردمی تجدید بنا شده. برخی از اهل عرفان مثل درویش علی متوفی ۷۲۶ق، در کنار مزار او دفن شده‌اند.
بنای اصلی بقعه، چهار ضلعی است و از هر طرف به وسیلهٔ چهار در به بیرون مرتبط می‌شود. این بنا تزئینات کاشی هفت رنگ، دو رواق مستطیلی‌شکل و آینه‌کاری‌هایی دارد.. به روایتی مزار اباصلت در هرات شهر آبا واجدادیش قرار دارد.وی پس از سخرانی ها وافشاگری هایش در باره اقدامات خاندان عباسی و پراکنده ساختن روایات بسیار در منقبت اهل بیت بدستور مامون زندانی شد و قبل از انکه مامون اورا در زندان بکشد بواسطه کرامت ومعجزه محمد بن علی بن موسی از زندان رهایی یافت وبرای اجتناب از اسارت مجدد وتهدید جان از مرو دور شده به هرات شهر اجدادش می گریزد وتا اخر عمر در همانجا باقی می ماند. در تاریخ ثبت است که مامون در راه بغداد علی بن موسی الرضا ع را که ولیعهدش بود و وزیرش فضل بن سهل را به قتل رساند فضل را در حمامی در سرخس و علی بن موسی الرضا ع را درروستای سناباد آنروز ودر کنار قبر پدرش هارون الرشید بخاک سپرد. پس در آن روزگار مشهدالرضایی نبوده است که اباصلت را بخواهند بیرون آن دفن کنند. فاصله بقعه خواجه اباصلت تا حرم علی بن موسی الرضا ع به خط مستقیم بر روی گوگل مپ 12.5 کیلومتر فاصله دارد واز طریق جاده فاصله ان بیشتر خواهد بود وتا محدوده سناباد امروزی که حدود روستای سناباد قدیم می تواند باشد 15.18 کیلومتر به خط مستقیم فاصله دارد که قطعا فاصله جاده ای ان بیشتر خواهد بود.
Wikipedia contributors, "312 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=312_BC&oldid=213887129 (accessed June 15, 2008).
دیلمون نام سومری منطقه‌ای در عهد باستان است که ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد به شکوفایی رسید و مرکز آن در خلیج فارس است.https://www.britannica.com/place/Dilmun دیلمون سرزمین پاکیزه و درخشانی ست که از هر جهت برای زیستن آماده است و بیماری و مرگ به آن راه ندارد. کرامر، ساموئل. الواح سومری. ترجمه داوود رسائی، 122. به نقل از دانشنامه بریتانیکا مرکز این تمدن در جزیره بحرین است.https://www.britannica.com/place/Dilmun بعضی از پژوهشگران مکان احتمالی دیلمون استان الحساء و ناحیه قطیف در شرق عربستان و قطر امروزی می دانند. اما اگر به شواهد موجود سومری مراجعه کنیم هیچ کدام از گمانه ها چندان صحیح نمی باشد. با نگاهی به اسطوره انوما الیش می توان با دقت بیشتری به مکان دیلمون رسید: آپسو نشانگر آب شیرینِ رودهای بزرگ میانرودان است و تیامت نمایندۀ آب های شور خلیج فارس است. [..] که انوما الیش خاستگاه آفرینش را در برخورد و در هم آمیختگی آب های شور و شیرین می داند، و بنابراین به احتمال زیاد مصب رودهای دجله و فرات و محل برخوردشان با خلیج فارس را جایگاه شروع خلقت فرض می کند. وکیلی، شروین و دهقانی، آزاده. اسطوره آفرینش بابلی، 116و117.
افسانه داستان بهشت آسمانی تورات (فردوس خدایان) ریشه و منشأ سومری دارد. بهشت سومریان چنان که در این منظومه آمده؛ (منظور: افسانۀ مشهور سومری «انکی و نین خورسگ») در دیلمون قرار داشت و این ناحیه احتمالاً در جنوب غربی ایران بود. بابلیان یعنی سامیان که سومری ها را شکست دادند؛ بعدها این منطقه را سرزمین زندگان و قرارگاه مردان جاوید نامیدند. کرامر، ساموئل. الواح سومری. ترجمه داوود رسائی، 123. از این رو نواحی جنوب غربی ایران یعنی خوزستان بهترین گزینه برای دیلمون می باشد.
در کتیبه‌های بازرگانی سومری اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد، زمانی که محل حمل و نقل کالاهای بین سومر و دره سند بود، از دیلمون به عنوان یک مرکز تجاری نام برده می‌شود. دیلمون در نوشته‌های به‌جامانده در میان‌رودان به‌عنوان یک شریک تجاری، گذرگاهی که بین میان‌رودان و تمدن واقع در دره رود سند (جنوب پاکستان کنونی) واقع‌شده و منبع مواد خام از جمله مس و چوب ذکر شده‌است.
مطابق اساطیرِ سومری خداوند در دیلمون زندگی جاوید را به زیودسورا (اُتناپیشتیم) بخشید. برخی از پژوهشگران دیلمون را سرزمینی می‌دانند که بهشت عدن در آن قرار داشت. مایکل رایس در مورد این مکان می‌نویسد:
دیلمون نخستین بار در یک کتیبه گلی متعلق به انتهای هزاره چهارم پیش از میلاد در معبد اینانا (یک الهه سومری) در شهر اوروک ذکر شده‌است. در این متن دیلمون صفت نوعی تبر و وصف یک مقام رسمی است و همچنین از طاقه‌های پشم که به مردم دیلمون تحویل داده شده، سخن به میان آمده‌است.
در شهر نیپ‌پور هم دو نامه از دوران سلطنت بورنابوریاش پادشاه بابل در دوران حکومت کاسی‌ها (یک قوم عیلامیG. Husing Die sprache Elams, Breslau. 1908 که محل اصلی زندگی آنان در سواحل جنوبی و غربی دریای خزر بوده‌است) در سده چهارده قبل از میلاد به‌دست آمده که آن‌ها را یک مقام رسمی دیلمون به مقامات مافوق خود در مرکز تمدن بابل نوشته‌است.
دیلمون در روزگاران باستان آنچنان که در نوشته‌های سومریان آمده‌است به "جایی که آفتاب از آن طلوع می‌کند" و "سرزمین زندگی" معروف بوده‌است. دریای کنار دیلمون (خلیج فارس) نیز به تبع آن "دریای طلوع آفتاب" و "دریای سرزمین حیات" نامیده می‌شد.
شخصیت اسطوره‌ای زیودسورا که به ("زی-اود-سورا"، "اُتناپیشتیم"، "پارناپیشتیم" و "زیسوتروس") هم معروف است، کهن الگوی*Prototype نوح پیغمبر در ادیان ابراهیمی به‌شمار می‌آید و در افسانه گیلگمش پدر انسان خوانده شده‌است. بر اساس اساطیرِ سومری خداوند در دیلمون زندگی جاوید را به او بخشید. (به جاودانگی او در حماسه مرگِ گیلگمشترجمه انگلیسی مرگ گیلگمش در وب سایت دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد. و حماسه نخستین فرمانروایانترجمه انگلیسی حماسه نخستین فرمانروایان در وب سایت دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد. اشاره شده).
کتیبه پیدایش (یا آفرینش) متن مهم دیگری‌ست که به نام دیلمون اشاره کرده‌است. در پایانِ این کتیبه تکه‌تکه که در قرن ۱۸ ق. م به زبان سومری نوشته شده و اسطوره آفرینش و داستان توفان را نقل می‌کند، آمده‌است:
در حماسه اِنکی و نینهورسَگ و البته در حماسه گیلگمش از دیلمون به عنوان محل آفرینش یاد شده و برخی از اسطوره شناسان نیز دیلمون را محل واقعی بهشت عدن می‌دانند.Walter Reinhold Warttig, Dilmun "The Sumerian Paradise" or Pre-biblical Prototype for the "Garden of Eden" has _not_ been identified yet as of 2008
نینلیل خداوند آسمان و باد جنوب نیز به روایت سومریان در دیلمون منزل داشته‌است.
در حماسه قدیمی «اِنمِرکار و پادشاه آراتا» وقایع اصلی داستان در زیگوراتهای ساخته شده توسط انمرکار در شهرهای اوروک و انریدو (در میان رودان) رخ می‌دهند و آنجا به عنوان قبل از اینکه دیلمون مسکونی شود، توصیف می‌شود.
گفتگوهای پس از یک خاک‌سپاری نام نمایش‌نامه‌ای از یاسمینا رضا نویسنده فرانسوی است.
این نمایش‌نامه دربارهٔ یک روز بعد از خاک‌سپاری مردی است که ناتان و الکس دو پسر و ادیت تنها دخترش با دیگر افراد خانواده دربارهٔ مرد دفن شده و زندگی گذشته‌شان حرف می‌زنند.
شخصیت‌ها با فرانسوی‌هایی که با وجود مدرنیته به بعضی سنت‌های خانوادگی پایبند هستند شباهت تام دارند. از جمله این سنت‌ها پذیرفتن یک زن جوان طبق وفاداری به یکی از پسرهای خانواده و عده پذیرفتن او در صورت بی وفایی‌اش به او است. رسم دیگری که باید رعایت شود خاکسپاری پدر خانواده طبق خواسته قلبی اوست. پدر خانواده در شرایطی در خانه خودش توسط پسرهایش دفن می‌شود که مادر آنها در قبرستان دفن شده‌است. این مورد پایبندی به سنت‌های خانوادگی را در فرانسه امروز با وجود مدرنیته در این کشور نشان می‌دهد.
شک شخصیت‌ها به صداقت داشتشان در ارتباط با همدیگر و نیز به ماندن در منزل متوفی شب پس از خاکسپاری در تطابق با هم است. این شک در دیالوگ‌های سه فرزند مرد متوفی به وضوح دیده می‌شود. تشابه تجربه‌های گذشته دو زن از مدعوین مراسم خاکسپاری نزدیکی بین این شخصیت‌ها را بیشتر می‌کند.
تهاجم بربرها یک فیلم سینمایی فرانسوی-کانادایی، محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی دنیس آرکند است.
این فیلم درباره مردی به نام رمی است که به بیماری سرطان مبتلاست و در بیمارستانی بستری است. زن رمی به دلیل اشتباهات رمی از او جدا شده و پسر و دخترش که بزرگ هستند به ترتیب در انگلیس و استرالیا زندگی می‌کنند. زن رمی و پسرش برای دیدن او به بیمارستان می‌روند و تعدادی از همکاران سابقش نیز از او عیادت می‌کنند.
به دلیل آن که همه حوادث این فیلم درباره بستری شدن رمی است بنابراین او شخصیت اصلی فیلم‌نامه‌است و بقیه حتی زن و پسرش که در سکانس‌های مختلف حضور دارند شخصیت‌های فرعی محسوب می‌شوند.
عنوان تهاجم بربرها که نویسنده برای این فیلم انتخاب کرده به دو مورد در متن فیلم‌نامه مربوط است: اولین مورد در سکانسی دیده می‌شود که نگهبان در بیمارستان مشغول تلویزیون دیدن است و حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ را می‌بیند و کسی که در برنامه تلویزیونی سخنران است از آن به تهاجم بربر یاد می‌کند. دومین مورد به قاچاق مواد مخدر در کانادا مربوط است که نویسنده افرادی با ملیت‌های مختلف را مسئول این ماجرا می‌داند و لفظ تهاجم را برای آن به کار برده‌است.
دنی ارکان در این فیلم به خشونت نپرداخته و مشاجرات خشن در این فیلم‌نامه دیده نمی‌شوند.
Les invasions barbares- Denys Arcand- Les Editions du Boréal- ۲۰۰۳- Canada
این صفحه فهرست ستارههای صورت فلکی تلمبه است.
مسجد سلطانی نام یکی از مسجدهایی است که توسط فتح‌علی‌شاه قاجار بنا نهاده شده است. این نام ممکن است به یکی از مسجدهای زیر اشاره کند:
در الکترومغناطیس، پذیرفتاری مغناطیسی قابلیت مغناطیزه شدن ماده‌ای را گویند"MRI in Practice". Westbrook C, et al. 3Ed. Blackwell Publishing. 2005. p.396 و این یعنی چه مقدار از یک ماده قرار داده شده در یک میدان مغناطیسی مغناطیده می‌شود.
بر این اساس می‌توان مواد را به ۳ دستهٔ فرومغناطیسی، پارامغناطیسی، و دیامغناطیسی دسته‌بندی نمود.
بویژه در ام آر آی، به خاصیتی گویند که در ذات هر ماده بوده، و هنگام قرار گرفتن در یک میدان مغناطیسی خارجی، باعث تغییر آن میدان مغناطیسی در محیط دور و اطراف خود می‌گردد،"Review of Radiologic Physics". Walter Huda, Richard Slone. Lippincott Williams. 2004. p.250 همانند مثلاً ماده حاجب.
میکوشی (به ژاپنی: 神輿 به انگلیسی: mikoshi) نوعی معبد متحرک است. پیروان آئین شینتو در ژاپن، در فستیوال‌های مختلف به صورت گروهی به حمل میکوشی می‌پردازند. آنان در حالی که لباسهای سنتی متحدالشکل به تن دارند با سرودن ذکرهای گروهی، در خیابان‌ها، بازارها یا معبدها حرکت می‌کنند. معمولاً این کار با نواختن گروهی طبل همراه است که مورد توجه عابرین قرار می‌گیرد.
پیروان شینتو معتقدند که میکوشی وسیله‌ای است برای حرکت دادن روح آسمانی در کشور.
اُگوست رودَن (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۸۴۰ – درگذشتهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۱۷) با نام اصلی فرانسوا-اُگوست-رُنه رودَن،François-Auguste-René Rodin هنرمند فرانسوی بود. شهرت وی بیشتر مرهون مجسمه‌های اوست.
از تندیسهای معروفِ ساختهٔ او، می‌توان به "اندیشه‌گر" اشاره کرد.
او فرزند دوم ژان باپتیست رودنJean-Baptiste Rodin و ماری شفرMarie Cheffer بود. او علاقهٔ زیادی به نقاشی داشت بنابراین وارد مدرسهٔ شاهنشاهی طراحی که یک مدرسه دولتی هنر و طراحی بود، شد. گرچه وی در ۱۷ سالگی برنده دو جایزهٔ نقاشی و طراحی شده بود، موفق به پذیرش در مدرسهٔ هنرهای زیباÉcole des Beaux-Arts نشده و ۳ بار در آزمون ورودی مردود شد.
کشش سمبولیست‌ها به نفوذ کردن و نشان دادن ذات و جوهرهٔ هستی، در مجسمه‌سازی اُگوست رودن نیز نمود پیدا کرده بود. تأثیرگذارترین مجسمه‌ساز اواخر قرن نوزده که به تنهایی پایه‌گذار مجسمه‌سازی قرن بیستمی شد، رودن بود. کار او تدریجاً شروع شد. او در مدرسهٔ هنرهای زیبا پذیرفته نشد و مجبور شد به پتی اکل برود که مخصوص هنرهای تزئینی بود. اولین بخت او در سال ۱۸۸۰ بود که سفارش مهمی به او داده شد که درهای برنزی برای یک موزهٔ جدید هنرهای تزیینی طراحی کند. اگرچه پروژه در نهایت به جایی نرسید، اما رودن کار کردن بر روی آن را تقریباً تا هنگام مرگش ادامه داد.