moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از گونه‌های خوراکی حلزون، حلزون اسکارگو نام دارد. خوراکی که از حلزون اسکارگو تهیه می‌شود به همین نام نیز خوانده می‌شود.
حلزون‌ها دشمنان زیادی در طبیعت دارند. از جمله سوسک‌های زمینی- مارها- قورباغه‌ها و وزغ‌ها- لاک‌پشت‌ها و پرندگانی مثل مرغ- اردک و غاز و انواع مورچه‌ها.
نگهداری از حلزون‌ها آسان است. حلزون‌ها معمولاً در طبیعت حدود ۱۰ سال عمر می‌کنند. اما در قفس حدود ۳ تا ۷ سال. حلزون‌های بومی منطقه حتی تا ۱۵ سال هم عمر می‌کنند.
آن‌ها برای انسان و دیگر جانوران بی‌خطرند. نگهداری آن‌ها بسیار کم‌هزینه است و به ندرت به بیماری مبتلا می‌شوند. اگر هم بیمار شوند علایم بیماری را به موقع نشان می‌دهند و شما وقت کافی دارید تا برای آن‌ها کاری کنید.
حداقل توجه برای نگهداری آن‌ها لازم است. آن‌ها بدون توجه می‌میرند.
در اینجا فهرستی از پایه‌ای‌ترین کارهایی را که لازم دارند مرور می‌کنیم:
جهانگیر کوثری (زادهٔ دی ۱۳۳۰ در تهران)فریادی از دهانهٔ یک چاه عمیق: گفتگو با جهانگیر کوثری؛ ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال سیزدهم، شمارهٔ ۱۷۵، صفحهٔ ۵۲، ۲۰ تیر ۷۴ تهیه‌کننده، مجری، فوتبالیست، گزارشگر فوتبال و روزنامه‌نگار ایرانی است. او همسر رخشان بنی‌اعتماد و پدر باران کوثری است.
جهانگیر کوثری متولّدِ سالِ ۱۳۳۰ در خیابانِ فرهنگفریادی از دهانهٔ یک چاه عمیق: گفتگو با جهانگیر کوثری؛ ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال سیزدهم، شمارهٔ ۱۷۵، صفحهٔ ۵۲، ۲۰ تیر ۷۴ تهران و فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک است. او فعالیت در سینمای حرفه‌ای را از سال ۱۳۵۰ با دستیاری کارگردان در فیلم سینمایی سراب آغاز کرده و در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۹ فیلم‌های کوتاه و مستند «رهایی»، «شکوفه ناز و درخت کهن»، «شب پا»، «پهلوان نه قهرمان»، «دوباره به راه می‌افتیم» و «طبیعت زیبای ایران» را ساخته‌است.
کوثری در فیلم‌های سینمایی «گل‌های داوودی»، «خط پایان» و «پول خارجی» به عنوان مدیر تولید و در «نرگس»، «عیالوار»، «روسری آبی»، «عشق فیلم»، «نیمه پنهان» و «طلای سرخ» به عنوان مجری طرح و مدیر تولید حضور داشته‌است.
این سینماگر هم چنین فیلم‌های «نرگس»، «بانوی اردیبهشت»، «دو زن»، «زیر پوست شهر»، «دختران خورشید»، «روزگار ما»، «یک شب»، «به آهستگی»، «عصر جمعه»، «نسل جادویی» و «خون‌بازی» را در مقام تهیه‌کننده در کارنامه خود دارد.
او همچنین فعالیت‌های ورزشی در رشته فوتبال را به موازات فعالیت‌های سینمایی در کارنامه خود دارد. او در نوجوانی بعد از اتمام مأموریت پدرش در آبادان به تهران بازگشت و عضو تیم آرش در غرب تهران شد سپس به باشگاه جوانان راه‌آهن پیوست و خیلی زود به عنوان دفاع ثابت در تیم بزرگسالان باشگاه راه‌آهن انتخاب شد و در جام تخت جمشید نیز برای آن باشگاه بازی کرد. پس از بازی و به نوعی درخشش در باشگاه راه‌آهن، باشگاه استقلال تهران (تاج سابق) به او پیشنهاد انعقاد قرارداد داد و به این باشگاه پیوست. جهانگیر کوثری سال‌ها در صدا و سیما به عنوان یک گزارشگر فوتبال نیز فعالیت داشته‌است.
کوثری فوتبال خود را در سال‌های نوجوانی از تیم آرش در غرب تهران آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۴۷ راهی تیم جوانان راه‌آهن شد و در لیگ تخت جمشید برای این تیم به میدان رفت. سپس در سال ۱۳۵۵ به تیم تاج پیوست و تا پیروزی انقلاب در سال ۱۳۵۷در این تیم باقی ماند.جالبانه او ۴۳ بازی رسمی برای تیم تاج انجام داده است و با این تیم به قهرمانی جام حذفی ایران در سال ۱۳۵۷ دست یافت.
او پس از انقلاب به خبرنگاری، گزارش‌گری و مجری‌گری در عرصه ورزش پرداخت و مدتی اجرای برنامه ورزش از نگاه دو را بر عهده داشت.همشهری آنلاین
در آبان ماه ۱۳۹۶، جهانگیر کوثری طی مصاحبه‌ای اعلام کرد: «این روزها، هم ممنوع‌التصویر هستم هم ممنوع‌الصدا؛ چرا باران به صرف اینکه به کسی رأی داده که رئیس‌جمهور مملکت است باید ممنوع‌التصویر شود.»
کوثری در ادامه گفت: «من هم ممنوع‌التصویر و هم ممنوع‌الصدا هستم. یعنی حتی در رادیو هم برای مصاحبه با من معذوریت دارند. مسوول ورزش رادیو این ممنوعیت را ابلاغ کرده‌است. یادم است برای حضور در یک برنامه سینمایی در تلویزیون دعوت شده بودم، حراست سازمان گفتند شما به اینجا ممنوع‌الورود هستید. دقیقاً به یاد ندارم کدام برنامه بود. حدود ۶ ماه پیش بود که این اتفاق افتاد. من به مدیران دسترسی ندارم که دربارهٔ علت این ماجرا سؤال کنم.»
جهانگیر کوثری در وبگاه سوره سینما
باقلاپلو یا در بیان روزانه باقالی‌پلو، یکی از انواع پلوها در آشپزی ایرانی است که معمولاً در جشن‌ها و مهمانی‌ها از آن استفاده می‌شود و البته در مهمانی آن را با گوشت یا مرغ بر سر سفره می‌آورند و به آن «باقالی‌پلو با گوشت» یا باقالی پلو با مرغ می‌گویند؛ باقالی‌پلو با گوشت بهتر است که با گوشت گوساله همراه باشد تا تکه‌های گوشت شکل خود را ازدست ندهند اما با مرغ یا گوشت گوسفندی یا بره نیز آن را میل می‌کنند. شِوید باقالی، باقالی پلو نیست.
این غذا با مشخصاتی که تهیه می‌شود، مُختص کشور ایران است.
روزنامه شیراز نوین
قِلیِه ماهی یا قَلیه ماهی یکی از معروف‌ترین خورش‌های ایرانی متعلق به جنوب ایران استان‌های خوزستان، بوشهر و هرمزگان و جنوب بلوچستان می‌باشد. در طبخ این غذا از سبزی‌جات مخصوص (گشنیز و شنبلیله)، تمر هندی، ادویه‌جات، پیاز و ماهی جنوبی استفاده می‌شود. در بوشهر به آن «قلیه مُی» می‌گویند. در بندرعباس از ماهی شیر یا زبیدی استفاده می‌کنند. در اهواز علاوه بر ماهی‌هایی مثل میش ماهی و هامور، گاهی در قلیه میگو هم می‌ریزند. در بندر گناوه قلیه را با ماهی سرخو یا همار می‌پزند. اما در هر حال اهل فن توصیه می‌کنند که برای طبخ این غذای محبوب بهتر است از ماهی‌هایی استفاده شود که گوشت لُخم دارند. سنگسر، هامور، شیر، سُرخو، جَش، شوریده و سِکِن بهترین ماهی‌ها برای تهیه قلیه ماهی هستند. باید یادآور شد که پخت قلیه ماهی در بوشهر زبان زد می‌باشد.
ابتدا ماهی را تمیز کرده و می‌شوییم. سبزی‌ها را پس از تمیز و خشک کردن کارد کش می‌کنیم. یک عدد پیاز را خرد کرده و آن را در دو قاشق روغن تفت می‌دهیم. سبزی‌های خرد شده را به پیاز اضافه کرده تفت می‌دهیم. با سرخ شدن سبزی، ماهی را به آن اضافه و تفت می‌دهیم. ادویه و فلفل را به قابلمه اضافه می‌کنیم سپس آب تمر را به آن اضافه نموده شعله را ملایم کرده می‌گذاریم تا یک ساعت بپزد.
این خورش با برنج یا للک (غذای محلی جنوبی تهیه شده از گندم) یا نان مصرف می‌شود.
علاوه بر قلیه ماهی جنوبی قلیه ماهی شمالی نیز در برخی نقاط شمال با نام قلیه ماهی شمالی پخت می‌شود که البته با قلیه ماهی جنوبی تفاوتهایی دارد، مثلاً در دستور جنوبی قلیه ماهی به جای رب انار از تمبر هندی استفاده می‌شود اما در قلیه ماهی شمالی با رب انار مزه و طعم قوی تری خواهید داشت، طعم این خورش باید ترش و تند باشد، ماهی‌های استفاده شده در این خورش نیز شمالی و غالباً ماهی سفید و کفال هستند.
بریان یکی از غذاهای معروف در میان شبه قاره هند است که با برنج، ادویه‌ها و طعم‌دهنده‌های مختلف و گوشت (اغلب گوشت بز) طبخ می‌شود. این غذا علاوه بر هندوستان با روشی تقریباً مشابه در کشورهای عربی و جنوب شرقی آسیا نیز تهیه می‌شود. ریشه کلمه "Biryani" از کلمه "بریان" زبان فارسی گرفته شده‌است.
این غذا با بریان اصفهان متفاوت است.
آبگوشت یا دیزی یکی از خوراکی‌های سنتی ایرانی شامل گوشت، دنبه گوسفند، پیاز، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی (یا رب گوجه‌فرنگی)، نخود و لوبیا است که در دو مرحله میل می‌شود؛ اول آب آن را با تکه‌های نان یا ترید میل می‌کنند (جهت مصرف مفید نان خشک) و بقیه مواد را نیز با گوشت‌کوب کاملاً کوبیده یا نکوبیده با نان، پیاز و چاشنی مانند ترشی و سبزی‌خوردن می‌خورند که به گوشت‌کوبیده مشهور است. در صورت پخته‌شدن آبگوشت در ظروف سنگی آن را دیزی سنگی می‌نامند.
آبگوشت یکی از خوراکی‌های خیلی قدیمی ایرانیان است، که محصول زندگی یکجانشینی است و کباب، خوراک زندگی عشایر و تنها هنگامی که به مقصد نهایی می‌رسیدند، فرصت و شرایط بارگذاشتن آبگوشت را می‌یافتند.
در کتاب خوراک‌های ایرانی اثر نادر میرزا قاجار فهرست مفصلی از آبگوشت‌ها جمع‌آوری شده‌است. که با این مطلب آغاز می‌شود: «اکنون سخن از آبگوشت بیاید که نان‌خورش بزرگ ایرانیان است». این بخش به آبگوشت ساده، آبگوشت بهی، آبگوشت سیب، آبگوشت آلوچه و زردآلو، آبگوشت بره، آبگوشت بادنگان، آبگوشت کشک، آبگوشت مرغ خانگی و دیگر پرندگان، گوشتابه، غورابه و تنکآب پرداخته‌است.
آبگوشت دارای انواعی مانند آبگوشت بزباش، آبگوشت کشک، آبگوشت قنبید، آبگوشت یخنی، آبگوشت دوغ‌دار، آبگوشت بلغور و گندم است که در شهرها و مناطق مختلف با محتویات و ادویه‌های متفاوت پخته می‌شوند.
حبوباتِ از شب قبل خیس شده و در قابلمه مناسبی با گوشت، دنبه و پیاز روی حرارت ملایم پخته می‌شود؛ زمانی که گوشت نیم‌پز شد سیب زمینی، گوجه و رب گوجه به همراه فلفل و زردچوبه به آن اضافه می‌شود. پس از جا افتادن آبگوشت در نهایت مقداری نمک و آبلیمو به آن اضافه می‌کنند. برای سرو کمی از دنبه را کوبیده و مقداری از آن را داخل ظرف هر نفر می‌ریزند و سپس آب آبگوشت را هم با مقداری گوشت داخل ظرف هر نفر اضافه می‌کنند. استخوان‌های بقیه گوشت را جدا کرده و با حبوبات و سیب زمینی بدون آب به شیوه گوشت‌کوبیده سرو می‌کنند.
چلوکباب یکی از اصیل‌ترین و از معروف‌ترین غذاهای ایرانی است. این خوراک متشکل از چلو کره و کباب است که با سماق و گوجه و برنج و کره یا نان مصرف می‌شود.
سماق قرمز یا سماق قهوه ای.
(فرق این سماق‌ها، سماق قرمز رنگ دهنده ست و ترشی کمی دارد
و سماق قهوه‌ای رنگ دهنده نیست ولی خیلی ترش‌تر است)
پس نسبت به ذائقه خودتان یکی رو انتخاب کنید. دلیل استفاده از سماق بر روی کباب اینست که وقتی گوشت کباب شود کمی مواد سمی در گوشت تولید شده و سماق این سم را از بین می‌برد.
مورخانی که در دوره صفویه از ایران بازدید کرده‌اند، مستقیماً نامی از چلوکباب به عنوان یک خوراک ملی نبرده‌اند. یک سیاح اروپایی که در عصر شاه عباس مدتی در اصفهان به سر برده گفته‌است:
سیاح دیگری در دوره آغا محمدخان نیز از «کباب‌هایی که از گوشت بره و مرغ و گوسفند» ترتیب داده شده سخن گفته‌است. با این‌حال اختراع خوراک مستقلی به نام چلوکباب را به ناصرالدین‌شاه هم نسبت می‌دهند. اعتمادالسطنه نیز در نوشته‌هایش تصریح کرده‌است که نخستین چلوکبابی در ایران نامش «چلوکبابی نایب» بود که در بازار قدیم تهران فعالیتش را آغاز کرد و شبیه رستوران‌های آن روزگار اروپاییان به مردم خوراک می‌داد، اما اسناد معتبر دیگری نیز وجود دارد که نشان می‌دهند، نخستین چلوکبابی در تبریز و نزدیک مرز قفقاز تأسیس شده بود و براساس مطالبی که در کتاب «تاریخ قاجار» توسط محمدرضا معتمدالکتاب آمده‌است، به دستور شخص ناصرالدین‌شاه کباب‌های قفقازی به سیخ کشیده شده‌اند و به شکل امروزی تغییر کرده‌اند و پیش از کباب‌های به سیخ کشیده‌شده ایران، شیوه استفاده از کباب‌ها، شبیه کباب‌های قفقازی رایج بوده‌است. همچنین، یکی از نخستین چلوکبابی تهران که زنان نیز به همراه خانواده حق حضور در آن را یافتند، "چلوکبابی عباس شمرونی" (بعدها چلوکبابی فرد شمیرانی) واقع در میدان امین‌السلطان بود.
واحد شمارش چلوکباب «پُرس» است. یک پرس چلوکباب معمولاً به یک بشقاب پر از چلو، کباب برگ (یک سیخ) یا کوبیده (دو سیخ) گفته می‌شود که همراه با گوجه فرنگی کباب شده، سماق، پیاز و نوشیدنی (معمولا دوغ) سرو می‌شود. قیمت یک پرس چلوکباب کامل در زمان ناصرالدین‌شاه ۳ قران، در زمان احمد شاه ۴ تا ۵ ریال و در زمان محمدرضاشاه تا ۶۰ ریال بود.
جعفر شهری پژوهشگر و مورخ تاریخ تهران، در کتاب «تاریخ قدیم تهران» دربارهٔ قیمت چلوکباب در قدیم یادآور شده که در سال ۱۲۹۵ «عبدالله بهرامی» معاون اداره امنیه تهران (پلیس امروزی) بیشترین مبلغی را که برای هر وعده چلوکباب پرداخت می‌کرده‌است، ۴ تا ۵ ریال و در سال ۱۳۲۰ نیز نرخ چلوکباب برای کارکنان روزنامه اطلاعات ۵ ریال بود که شامل کباب برگ بزرگ، کره، ۳۳۰ گرم برنج، پیاز، نان و سماق بوده‌است و در همان زمان برای کارکنان روزنامه اطلاعات در خیابان خیام تهران، چلوکباب کوبیده پرسی ۴ ریال می‌آورده‌اند.
براساس گزارش‌های متعددی در نشریات قدیمی ازجمله روزنامه‌های کیهان و اطلاعات؛ حوالی سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۵، یک سیخ کباب کوبیده در تهران، ۵/۳ ریال قیمت داشت، اما در شهرهای دیگر ایران، دو سیخ کباب همراه با نان و گوجه‌فرنگی ۸ ریال بفروش می‌رسید و در صورت سفارش لیموناد یا نوشابه ۴–۲ ریال دیگر نیز به آن اضافه می‌شد که جمعاً ۱۰ تا ۱۲ ریال قیمت تمام‌شده آن بود و فرد با پرداخت ۱۲ ریال می‌توانست یک پرس خوراک کامل بخورد. در سال ۱۳۵۲ قیمت چلوکباب برگ همراه با کره و گوجه‌فرنگی کباب‌شده و پیاز و سماق مبلغ ۶۰ ریال بود و اغلب افرادی که شاغل بودند و نمی‌توانستند به منزل برگردند، چلوکباب می‌خوردند. دانشجویان که درآمد بهتری داشتند، معمولاً جوجه‌کباب سفارش می‌دادند که قیمت آن ۱۲۰ریال بود.
قیمت یک پرس چلوکباب در جنوب تهران، گاهی از این هم کمتر بوده‌است. به عنوان مثال «جعفر نداف» میدان‌دار قدیمی در میدان تره‌بار قدیمی شوش در بهار ۱۳۵۶ به خبرنگار روزنامه اطلاعات گفته‌است: «زحمت بارکش‌های میدان زیاد است، اما چلوکباب ۲ تومانی سر ظهر، خستگی آن‌ها را درمی‌آورد.»
از گذشته تاکنون، یکی از معروف‌ترین چلوکبابی‌های تهران، چلوکباب شمشیری نام داشت که مالک او حاج‌حسن شمشیری بود. شعبه اصلی آن از دوران قدیم در قسمت شرقی سبزه‌میدان تهران (خیابان بوذرجمهری قدیم) قرار داشت و فعالیتش را از زمان رضاشاه آغاز کرده بود. حاج‌حسن شمشیری از یاران وفادار و حامیان نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران توسط دکتر محمد مصدق بود و در آن روزگار (۱۳۲۰) با پرداخت مبلغ یک میلیون ریال (۱۰۰ هزار تومان) که در آن زمان مبلغ زیادی محسوب می‌شد، اوراق قرضه حمایت از ملی شدن صنعت نفت را خریداری کرد و پس از کودتای ۲۸ مرداد نیز دستگیر و روانه زندان و به جزیره خارگ تبعید شد. هم‌زندانی او در خارگ که نامش «کریم کشاورز» بود در خاطرات شخصی‌اش نوشته‌است که حاج حسن شمشیری متعهد شده بود که بهترین کباب کوبیده و برگ را به هم سلولهایش بدهد که متأسفانه این شانس را نداشت به این گفته‌اش جامه عمل بپوشاند.
دربارهٔ چلوکباب و تأثیر آن در سیاست در تاریخ مطالب گوناگونی یافت می‌شود. در سال ۱۳۲۴ هنگامیکه قیمت «قند وارداتی» از روسیه به دلیل جنگ روسیه و ژاپن بالا رفت، احمدخان علاءالدوله (حاکم تهران و نسقچی مشهور دربار قاجاریه)، «هاشم قندی» و «اسماعیل خان» را احضار کرد و دستور داد آنان را شلاق بزنند، چراکه ایندو که جزء تجار و واردکنندگان قند به ایران بودند، قیمت آن را بالا برده بودند. هنگامیکه می‌خواستند حکم شلاق را اجرا کنند، پسر هاشم قندی پیش علاءالدوله آمد و خواست تا او را به جای پدرش شلاق بزنند و علاءالدوله دستور داد تا او را هم ۵۰۰ ضربه شلاق بزنند. وقتی که زمانِ نهار خوردن فرا رسید، علاءالدوله بلافاصله دستور توقف شلاق زدن را داد و به سه متهم گفت: «هنگام شلاق زدن باید شلاق بخورید و هنگام ناهار باید ناهار بخورید و الان چون چلوکباب حاضر است پس باید چلوکباب بخوریم و بعد از خوراک بقیه شلاقها را باید بخورید».
«جواد فریفته»، آشپز مخصوص احمد شاه، هنگامی که حدود ۹۰ سال قبل در پاریس اقامت گزید، نخستین کسی بود که یک چلوکبابی ایرانی را در خارج از کشور دایر نمود که نام آن را «فریفته» گذاشت. همچنین «احمدخان» از ایرانیانی که در آلمان زندگی می‌کردند، در زمان حکومت آدولف هیتلر، یک چلوکبابی تأسیس کرد که نامش را «هیتلر» نهاد و تنها به طرفداران هیتلر و حزب او، خدمات می‌داد.
چلوکباب به مجموعه چلو و هریک از کباب‌های زیر گفته می‌شود:
در ایتالیا پیتزایی با عنوان پیتزا چلوکباب ارائه می‌گردد.
اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصلی است که بر اساس آن نظام اقتصادی ایران به ۳ بخش تعاونی، دولتی و خصوصی تقسیم می‌شود.
بروز برخی معضلات در اجرای خصوصی‌سازی مقامات جمهوری اسلامی را به تغییر اصل ۴۴ قانون اساسی واداشت تا تعریفی جدید از حیطه تصدی اقتصادی دولت ارایه دهند لذا مجمع تشخیص مصلحت نظام طی مصوبه‌ای واگذاری بخشی از صنایع استراتژیک و مادر به بخش خصوصی را مطابق مصلحت دانست، سید علی خامنه‌ای نیز در خرداد ماه ۱۳۸۴ مطابق بند۱ اصل ۱۱۰ قانون اساسی سیاستهای کلی اصل ۴۴ را ابلاغ نمود.
در تیرماه ۱۳۸۵ نیز، سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران، بند ج اصل ۴۴ قانون اساسی ابلاغ کرد و دولت را موظف نمود تا ۸۰ درصد از سهام بخش‌های دولتی را به بخش خصوصی واگذار کند.
آنچه که امروز به به عنوان اصل ۴۴ از آن یاد شده و هدف از آن را خصوصی‌سازی می‌دانند در واقع «تفسیریه جدید بر اصل۴۴ قانون اساسی» است.
همان گونه که مشاهده می‌شود واگذاری بسیاری از بخش‌های دولتی از جمله صنایع بزرگ به بخش خصوصی در تضاد و تناقض آشکار با اصل۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. همین مسئله نیز از جانب مخالفان این تفسیریه دستمایه انتقاد نسبت به سیاست خصوصی‌سازی در کشور شده‌است. اما از طرف دیگر موافقان اجرای این طرح، ضمن تأکید بر لزوم خصوصی‌سازی برای بازسازی اقتصادی کشور، اقدام رهبر جمهوری اسلامی را مطابق با وظایف و اختیارات وی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می‌دانند. این عده در واقع به بند هشت از اصل ۱۱۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، یعنی اصل وظایف و اختیارات رهبر اشاره می‌کنند که در ادامه بیان اختیارات رهبر می‌آورد: «حل معضلات نظام که از طریق عادی قابل حل نیست، از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام». موافقین اجرای تفسیریه اصل۴۴ قانون اساسی مدعی هستند که دولتی خواندن تمامی صنایع بزرگ در اصل ۴۴ قانون اساسی یکی از مشکلات عمده کشور به ویژه در زمینه اقتصادی به حساب می‌آمد که از طرق عادی قابل حل نبود، در نتیجه رهبر با کمک مجمع تشخیص مصلحت نظام در مورد آن دستورالعمل جدیدی صادر کرد.
ابلاغیه سیاست‌های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
اصل 43 قانون اساسی
اقتصاد ایران
مجلس خبرگان قانون اساسی
استانبولی‌پلومدخل استانبولی‌پلو در "فرهنگ سخن"، جلد ۱ صفحهٔ ۲۶۱ یا دمی گوجه‌فرنگی یکی از خوراک‌های ایرانی است که اساس آن بر استفاده از برنج است. این غذا را می‌توان با اضافه کردن هویج خورد شده نیز تهیه نمود.
دو یا دویدن نوعی حرکت در جانوران گوناگون است.
دو همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بخش مرکزی شهرستان گلوگاه از یکی از بخش‌های شهرستان گلوگاه واقع در استان مازندران است که شامل شهر گلوگاه و دو دهستان توسکاچشمه و آزادگان است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان گلوگاه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶۷۰۱ نفر بوده‌است.
بخش کلباد از یکی از بخش‌های شهرستان گلوگاه واقع در استان مازندران است. به مرکزیت لمراسک.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کلباد شهرستان گلوگاه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۲۷۶۰ نفر بوده‌است.
دهستان کلباد شرقی واقع در بخش کلباد، از توابع شهرستان گلوگاه در استان مازندران است.
دهستان کلباد غربی واقع در بخش کلباد، از توابع شهرستان گلوگاه در استان مازندران است.
این دهستان شامل ۴ روستاست که عبارت‌اند از:
تیرتاش روستایی ۹۰۰ ساله واقع در دهستان کلباد شرقی و از توابع بخش کلباد در شهرستان گلوگاه می‌باشد. این روستا در شمال ایران ،استان مازندران و مسیر جاده اصلی تهران–مشهد در ناحیه کوهستانی قرار گرفته‌است که از نظر موقعیت جغرافیایی دقیقاً در ۱۸ کیلومتری از شهرستان بهشهر و در ۶۵ کیلومتری شهرستان گرگان قرار دارد. تیرتاش در ضلع شرقی شهرستان گلوگاه و ضلع غربی آن شهرستان بهشهر و از جنوب به جنگل‌های سرسبز رشته کوههای البرز و از ناحیه شمال به دریای خزر متصل می‌باشد . ودر مجاورت روستاهای لمراسک در غرب و سراج محله در شرق در بالای تپه و در دامنه کوه قرار گرفته‌است. زبان مردم روستا مازندرانی با لهجه(گویش) هزارجریبی نزدیک به لهجه ساروی می‌باشد .
<mapframe latitude="36.713568" longitude="53.736534" zoom="14" width="351" height="240" align="right" />
روستای تیرتاش ۲٫۸۸۶ نفر جمعیت دارد. مردم تیرتاش از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم تپوری می‌رسد. مردم تیرتاش به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند. سکنه بومی گلوگاه خود را تات می‌نامند و زبان خود را زبان تاتی می‌نامند. به گفته محققین تات در زبان اهالی مازندران به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از تات همان قوم طبری است و منظور از زبان تاتی همان زبان طبری می‌باشد.
روستای تیرتاش بر روی تپهٔ بلندی قرار گرفته که از شمال مشرف به جلگه و خلیج میانکاله و از سمت جنوب متصل به جنگل‌های انبوه ناحیه شمال می‌باشد . در 16 کیلو متری شرق بهشهر و 6 کیلو متری غرب گلوگاه و در مجاورت راه آسفالت بهشهر گلوگاه واقع شده‌است.
به دلیل پیشرفتهای اخیر دهستانی که این روستا در آن قرار داشت به همراه روستای لمراسک به بخش کلباد تبدیل شده‌است .
روستاهای تیرتاش و لمراسک به جهت وسعت و جمعیت بالا اخیراً" به بخش کلباد که روستاهای (تیرتاش- لمراسک–سراج محله – تیله نو – خورشیدکلا – ریحان آباد– ولمازو – قلعه پایان و مهدیرجه) را تحت پوشش قرار داده،تبدیل شده است .طبق نتایج سرشماری عمومی نفوس ایران در سال 1395، این روستا شامل 900 خانوار است که جمعیتی بالغ بر 3221 نفر را در بر می‌گیرد. این جمعیت شامل 1717 نفر مرد و 1504 نفر زن است که از این تعداد 2871 نفر باسواد، و 350 نفر بیسواد می‌باشند. ضمناً 386 نفر نیز زیر 6سال سن دارند.
در علل نامگذاری تیرتاش روایات متعددی موجود است که برخی از آن عبارتند از :
- روایت شده مردم این منطقه بدلیل زندگی در بالای تپه در مقابل هجوم دیگران به وسیله تراش و پرتاب تیر از خود محافظت می کردند.
در روایت معتبر نیز حکایت از لجستیک و پشتیبانی نظامی این روستا در تامین تیر کمان و نیزه برای سپاهیان در گذشته بوده که قدمت آن به دوره زند و قاجار می‌رسد.
- "تاش"در لهجه مازندران به معنی شبیه و همسان می باشد لذا تیرتاش به معنی شبیه تیر نیز معرفی شده است.
- "تیر" به معنی تیره و طایفه + "تاش" به معنی شبیه و همسان که می‌توان به مردمی شبیه و همانند از یک قبیله، تیره و طایفه ترجمه نمود
روستا دارای طایفه و فامیل‌های متعددی می‌باشد که بر اساس محله‌های سکونت خویش قابل دسته‌بندی هستند. محله‌های قدیمی تیرتاش عبارتند از:
-یهودی محله(خانواده‌های جعفری، حیدری و ... ساکن این محله هستند)
-کامشی محله (خانواده باقری )
بالامحله(خانواده احسانی، نوری ، جعفری و ... )
-ابراهیم آباد(خانواده ابراهیمی و کاظمی و ...)
-پایین محله(اسدی ، باقرزاده، حبیبی و...)
مردم روستا عموماً" کشاورز و دامدار هستند.کشت اصلی مردم این روستا برنج و توتون می‌باشد که اولین بار در سال ۱۳۱۶ فردی یونانی به نام آتاناس زافیروپولوس بنا به مأموریت دخانیات ایران و به دستور رضاخان مأموریت یافت، در مورد توسعه کشت توتون و انتخاب مزرعه آزمایشی در استانهای مازندران وگیلان مطالعاتی انجام دهد.ایشان همهٔ مازندران و گیلان را پیمود تا به این منطقه رسید و به علت شباهت آب و هوایی این روستا با کشورش یونان به مسوولین مملکتی وقت اعلام کرد که این منطقه مناسب برای کشت توتون می‌باشد و سپس نخستین مؤسسهٔ پژوهشی کشت و ترویج توتون و تنباکو در این منطقه و به نام روستای تیرتاش ایجاد و با نام خانه زافیرو پولوس آغاز به کار نمود.این خانه در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۸۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.ساختمان مزرعهٔ آزمایشی در سال ١٣١٧ به اتمام رسید و در مهر همان سال توسط رضاخان اولین کشت توتون در این مزرعه صورت گرفت و از آن به بعد رضاخان، به دلیل اهمیتی که برای تحقیقات توتون قائل بود ،از مزرعه دیدن و از کارهای انجام شده و پیشرفت امور محوله بازدید می کرد. این مزرعه بعدها توسعه زیادی پیدا کرد واین گونه به مرکز پژوهشی توتون تیرتاش و اخیراً به انسیتو تحقیقات توتون تیرتاش-ایران تبدیل شد.در دهه ۵٠ ساختمان‌های قسمت ضمیمه هم مورد استفاده قرار گرفت و آزمایشگاه مجهزی در آن ایجاد شد که تا پایان سال۵۵ کلیه دستگاه‌های آزمایشگاه نصب و مورد استفاده قرار گرفت.
این انسیتو در نوع خود یکی از مدرن‌ترین مراکز پژوهشی جهان می‌باشد و تحقیقات وسیعی در زمینه‌های کشاورزی، تکنولوژی و شیمی توتون و تنباکوانجام می‌دهد که نتایج آن به تدریج در سطح روستاها پیاده شده و موجب ازدیاد میزان برداشت محصول در هکتار و بهبود کیفیت توتون ایران گردیده است .توتون تیرتاش به عنوان یکی از مرغوبترین توتون های دنیا نیز معروف است.
از اماکن متبرکه موجود در روستا امامزاده هاشم تیرتاش می‌باشد که در بالای تپه ای در جنوب روستا قرار دارد.بنای امامزاده هاشم تیرتاش مربوط به دورهتیموریان است و این بنا در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
<mapframe latitude="36.726898" longitude="53.724518" zoom="17" width="400" height="287" align="right" />
ایستگاه راه‌آهن تیرتاش مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شهرستان گلوگاه، بخش کلباد، دهستان کلباد شرقی، شمال روستای لمراسک، نزدیک امامزاده احمد لمراسک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این روستا دارای قنات و چشمه‌های آب معدنی زیادی می‌باشد که آب شرب و کشاورزی مردم این روستا و روستاهای اطراف را تأمین می‌کند. که قنات پتوک، بهشهر و قنات کربلائی سلیمان، بهشهر واقع در این روستا را می‌توان نام برد.
-    پیره قنات
-    کلب(کربلایی)سلمونی قنات ؛ (بانی : کربلایی سلیمان رنجبر)
-    سیدا قنات
-    ششتی قنات ؛ (بانی : شش نفر از افراد خانواده نجفی)
-    مرزی قنات
شیخ هادی قنات ؛ (بانی : حاج شیخ هادی جعفری تیرتاشی )
از چشمه‌های دیدنی این روستا می‌توان به یخچشمه، بسیج چشمه، قلقلی چشمه وبسیج چشمه باد کرد
که دارای طبیعتی بکر و زیبا می‌باشد.
نام کوه‌های روستای تیرتاش : ولمیست، قل قلی
نام جنگل‌ها و مساحت‌های آن : در بندی، قاشق سره، لرگ سره، مرسی، که حدودا مساحت کل شان 400 هکتار می‌شود .
-    درختان معروف جنگل : نموار، ممرز، افرا، توسکا، مرسی ( راش )، موزی (بلوت)، ملیچ، عزدار .
-    میوه‌های جنگلی : ازگیل وحشی، کاندس، زالزالک، تمشک وحشی، هالوچه وحشی .
- گیاهان داروی : طاورسره
در جنگل‌های روستای تیرتاش بیشتر درختان پهن برگ بخصوص توسکا، انجیلی یافت می‌شود.
انستیتو تحقیقات توتون ایران تیرتاش
شرکت تعاونی دامداران و کشاورزان
مرکز جهاد کشاورزی تیرتاش
ایستگاه راه آهن تیرتاش
اداره منابع طبیعی تیرتاش
بانک تجارت شعبه تیرتاش
برش‌نگاری رایانه‌ای یا توموگرافی رایانه‌ای یا به اصطلاح سی‌تی اِسکَن، روشی نوین است که در علوم تشخیصی در فیزیک پزشکی کاربرد تحقیقاتی و درمانی فراوانی دارد.
در این روش، کالبد انسان یا دیگر جانوران به صورت لایه‌به‌لایه برانداز (اسکن) می‌شود و بدین ترتیب بخش‌های درونی بدن نیز برای پزشکان قابل رؤیت می‌گردد.
امروزه فناوری سی‌تی‌اسکن در بیمارستان‌ها و مراکز پژوهشی در سرتاسر دنیا (از جمله در ایران) کاربرد وسیع دارند"فنون تخصصی: رادیولوژی، سی تی اسکن، ام آر آی، و پزشکی هسته ای". فضل اله تورچیان. انتشارات نور دانش. ۱۳۸۲
تصویربرداری سی تی یا سی‌تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری (به فارسی: مقطع‌نگاری رایانه‌ای) استفاده از اشعه ایکس در ارتباط با الگوریتم‌ها و محاسبات کامپیوتری به منظور ایجاد تصویر از بدن می‌باشد. در سی تی، یک تیوب یا لولهٔ تولیدکنندهٔ اشعه ایکس، در مقابل یک آشکارساز (دتکتور) این اشعه قرار داده شده، و با کمک حلقه‌ای که به صورت یک دستگاه و به شکل چرخشی در اطراف بیمار حرکت می‌کند، تصویر کامپیوتریِ مقطعی به صورت برش یا مقطع عرضی تولید می‌نماید. سی تی در سطح آگزیال یا محوری است که تصویر به دست می‌دهد، در حالی که تصویرهای مقطع کرونال (تاجی) و ساژیتال (سهمی) را می‌توان به وسیلهٔ بازسازی‌های کامپیوتری ارائه کرد.
عوامل رادیوکنتراست یا مواد حاجب اغلب در سی تی برای توصیف بهتر آناتومی مورد استفاده واقع می‌شوند. گرچه رادیوگرافی قادر به تولید و ارائهٔ تفکیک‌پذیری فضایی بالاتری است، اما در عوض سی تی می‌تواند اطلاعات بیشتری را در مورد تغییرات دقیق و ظریف مربوط به میرایی پرتو ایکس تشخیص دهد. در ضمن سی تی بیمار را در معرض تابش اشعهٔ یونیزان بیشتری در مقایسه با رادیوگرافی قرار می‌دهد. در سی تی نوع اسپیرال با آشکارسازهای زیاد (مولتی دتکتور) از چند ردیاب یا آشکارساز بهره‌گیری می‌شود. در این نوع ۸، ۱۶، یا ۶۴ ردیاب یا آشکارساز در طول حرکتی پیوسته و مستمر از بیمار، از طریق تابش پرتو تصویر به دست می‌آورند که حاصل تصاویری عالی و با جزئیات بسیار ظریف در زمان بررسی کمتر می‌باشد.
با تجویز سریع کنتراست وریدی در طی سی‌تی اسکن این جزئیات دقیق تصویری را می‌توان بازسازی سه‌بعدی نمود و بدین ترتیب تصاویری از کاروتید، شریان مغزی و کرونری، یا به صورت سی تی آرتریوگرافی و سی تی آنژیوگرافی حاصل نمود. سی‌تی اسکن است تست انتخابی در تشخیص برخی از شرایط اضطراری و اورژانس مانند خونریزی مغزی، آمبولی ریه (لخته‌ای که موجب انسداد در عروق ریه‌ها شود)، دایسکشن آئورت یا همان پارگی سرخرگ آئورت (پاره شدن دیواره آئورت)، آپاندیسیت، دیورتیکولیت، و سنگ کلیه می‌باشد. با ادامهٔ پیشرفت‌ها و بهبود مداوم در فناوری سی‌تی اسکن، از جمله سریعتر شدن زمان تصویربرداری و بهبود رزولوشن یا وضوح و تفکیک‌پذیری تصاویر، دقت و کارایی این روش به‌طور چشمگیری افزایش یافته و در نتیجه از سی‌تی اسکن به میزان بیشتری در تشخیص‌های پزشکی استفاده می‌شود.
نخستین دستگاه سی‌تی اسکن (سی‌تی اسکنر) که به لحاظ تجاری قابل بهره‌برداری بود، توسط سر گادفری هانسفیلد در آزمایشگاه مرکزی تحقیقات ئی‌ام‌آی در بریتانیای کبیر به سال ۱۹۷۲ اختراع شد. حقوق قانونی ئی‌ام‌آی متعلق به شرکت توزیع آثار موسیقیِ گروه بیتل‌ها (بیتلز) بود که منافع آن به بودجهٔ پژوهشی اختصاص می‌یافت. سر گادفری هانسفیلد و آلن مک لود مک کورمک، به خاطر اختراع مشترکشان یعنی سی‌تی اسکن، برندهٔ جایزهٔ نوبل پزشکیِ سال ۱۹۷۹ شدند. نخستین دستگاه سی تی یا همان سی‌تی اسکنر نیز، به سال ۱۹۷۲ در کلینیک میو در روچستر واقع در مینه‌سوتا نصب گردید.
پایه‌های ریاضی مقطع‌نگاری کامپیوتری به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. کاربرد عملی این روش در دهه ۶۰ میلادی بنیان‌گذارده شد. در سال ۱۹۶۳، آلن کرماک از دانشگاه تافتز از افرادی بود که نخستین بار نظریه یک سیستم سی تی اسکن را مطرح کرد. اما عملاً اولین اسکنر تجارتی در سال ۱۹۷۲ توسط گودفری هاونسفیلد از آزمایشگاه EMI در انگلستان انجام گردید."اصول سیستم‌های تصویرگر پزشکی". ترجمه دکتر منصور وفادوست. انتشارات دانشگاه صنعتی امیر کبیر. ص۶۰
یکای هاونسفیلد به افتخار هاونسفیلد نامگذاری گردید و در نهایت جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۷۹ به کرماک و هاونسفیلد جهت ابداع این سیستم اعطا گردید.
سال‌ها بعد، سیستم‌های سی تی از نوع پیچشی (یا مارپیچی)، توسط افرادی چون ویلی کالندار (willi kalendar) ابداع گردیدند."MDCT Physics". M. Mahesh. Lippincott Williams & Wilkins. 2009. pp.13
در واقع، تکامل سیستم‌های سی‌تی را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:Bushberg, et al. "The Essential Physics of Medical Imaging", 2002, p.331-9
امروزه پویشگرهای سی‌تی نسل هفتم بر اساس الگوی حرکتی سیستم‌های نسل سوم کار می‌کنند، و سیستم‌های نسل چهارم در واقع از رده خارج شدند؛ لذا منشأ پرتوها و آشکارسازها هر دو حرکت دورانی دارند. همچنین با آمدن به بازار سی‌تی‌های نسل ششم و هفتم با آرایهٔ +۶۴ برش، سیستم‌های مقطع‌نگاری رایانه‌ای با پرتو الکترونی تقریباً از صحنه حذف شده‌اند، و امروزه بیشتر فقط برای پژوهش کاربرد دارند.
دستگاه متداولی که این روش را جهت تصویر برداری به کار می‌برد سی تی اسکن نام دارد و متشکل از تعداد انبوهی آشکارساز کوچک از نوع شمارنده درخششی (Scintillator) است که به صورت چندین ردیف درون دستگاه قرار داده شده‌اند. این‌ها پرتوهای ایکس عبوری از درون بدن بیمار را آشکارسازی می‌کنند. سپس سیگنال‌های دریافت شده بتوسط الگوریتم‌های مخصوصی همانند از نوع بازتابی فیلتر شده (filtered backprojection) و بازسازی تکراری (iterative reconstruction) تصویر را بازسازی می‌کنند. سیر تکاملی این دستگاه‌ها اغلب در هفت نسل توسعه (generation) بررسی می‌شود.
پیشرفت‌های اخیر در ساختمان دستگاه تصویر برداری، تکنولوژی آشکارسازی، آرایه‌های آشکارساز چندگانه و طراحی تیوب پرتوایکس، زمان اسکن را به کسری از ثانیه تقلیل داده‌است. کامپیوترهای مدرن قدرت محاسباتی ارائه می‌دهند که اجازهٔ بازسازی عمدهٔ اطلاعات تصویر را به صورت (real time) می‌دهد.
با وجود پیشرفت‌های مکرر و زیادی که امروزه در صنعت سی تی اسکن‌ها مشاهده می‌شود، آرتیفکت در سی تی اسکن همچنان یکی از موضوعات مهم در کیفیت تصویر این سیستم‌ها محسوب می‌گردد.
در این نوع مقطع‌نگاری رایانه‌ای که به EBCT موسوم گشت، از حرکت غیر مکانیکی منبع پرتوهای ایکس استفاده می‌شود. این سیستم‌ها از یک حلقهٔ تنگستنی استفاده می‌شود که دید زاویهٔ ۲۱۰ درجه را پوشش می‌دهد، و در عوض از میادین الکترومغناطیسی برای انحنا دادن به پرتو به زاویه معینی استفاده می‌گردد.Valentin Fuster, Zahi A. Fayad, et al. "Atherothrombosis and High-Risk Plaque". J Am Coll Cardiol 2005;46;7; p.1210
این روش با پیشرفت سیستم‌های MDCT امروزه تقریباً منسوخ شده‌است.
در قسم دیگر، منبع پرتوهای ایکس و میز (یا تخت بیمار) هم‌زمان حرکت می‌کنند که به اخذ داده‌ها به صورت مارپیچ گونه (helical) می‌انجامد. این مد از مقطع‌نگاری رایانه‌ای امروزه بیشتر رایج است و مقطع‌نگاری رایانه‌ای با آشکارسازهای چند-ردیفی (MDCT) یا «مولتی اسلایس» (MSCT) نام دارد.
اخیراً این دستگاه‌ها با پت اسکن به صورت ترکیبی (پت-سی تی) وارد بازار شده‌اند.
در این روش جدید (یعنی PET/CT)اطلاعات مربوط به فیزیولوژی و عملکرد (قابلیت PET)، با اطلاعات مربوط به آناتومی (که CT با رزولوشن بالا در اختیارمان می‌گذاشت)، تلفیق شده و ارزش تصاویر نهایی در تشخیص، بسیار بالاست.
مهمترین کاربردهای کلینیکی این روش:
مطالعهٔ تومور (۸۵٪)
دانش قلب‌شناسی (۵٪)
عصب‌شناسی(۱۰٪)
می‌باشند.
اما ترکیبات مشابه دیگر نیز، همانند سیستم‌های SPECT/CT نیز وجود دارند.
این نوع سیستم‌ها را می‌توان در دنداپزشکی‌ها و آزمایشگاه‌ها دید.
مقطع‌نگاری رایانه‌ای به دلیل نوع کار و مشخصات اجزایش دارای آرتیفکتهاییست که منحصر بفرد بوده، و حائز اهمیت بسیارند.Artifacts in CT: Recognition and Avoidance1 — RadioGraphics مهم‌ترین این‌ها عبارتند از:
از سی تی اسکن‌ها برای کاربردهای غیر پزشکی نیز استفاده می‌شود. به‌طور نمونه در تحقیقات دیرینه‌شناسی یا علم مواد، سی تی اسکن‌ها نقش قابل توجهی را ایفا می‌کنند.
اخیراً حتی یک فسیل دایناسور مومیایی شده توسط بزرگ‌ترین سی تی اسکن جهان متعلق به شرکت بویینگ آمریکا، اسکن شد.Rare Mummified Dinosaur Unearthed: Contains Skin, and Maybe Organs, MuscleDinosaur Mummy Found With Fossilized Skin And Soft Tissues
کریستوفر واکن (زاده ۳۱ مارس ۱۹۴۳) هنرپیشه آمریکایی اسکاتلندی تبار سینما و تئاتر است. او در سال ۱۹۷۸ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم شکارچی گوزن دریافت کرد.
مادر وی اهل اسکاتلند و پدرش آلمانی و یک نانوا بود. واکن در نوجوانی و پیش از حرفه بازیگری مدتی تربیت‌کننده شیر در یک سیرک بود و سپس برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه هوفسترا شد اما پس از گذشت یک سال تحصیل در دانشگاه را رها کرد و بدنبال بازیگری رفت. واکن در زمانی که تنها ده سال داشت به همراه دو برادر دیگرش گلِن و کِنِث در چند مجموعه تلویزیونی ظاهر شدند. از اولین نقش‌آفرینی‌های او می‌توان به قسمتی از سریال بلند نور راهنما با نام "پسری که پشت دیوارها را می‌دید" در سال ۱۹۵۶ اشاره کرد.
واکن نام کوچک خود را در سال ۱۹۷۰ از رونالد به کریستوفر تغییر داد. او در سال ۱۹۶۹ با جورجیان تُن ازدواج کرده و همچنان پس از چهل سال زندگی مشترک فرزندی ندارند. او در کارنامهٔ هنریش ۳۷ نامزدی جایزه دارد که ۲۷ بار آن از جمله اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرده‌است. او در هفت قسمت از شوی پربیننده "پخش زندهٔ شنبه‌شب " در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۷ میزبان و مجری بوده‌است.
وی در پرونده هنری خود اجرای هشتاد و چهارمین مراسم اسکار را در سالن کداک تئاتر را نیز داراست.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷.
سلن دیون یک خواننده کانادایی است که ۲۵ آلبوم استدیویی، ۷ آلبوم زنده، ۱۷ آلبوم گردآوری شده و ۲۰ کلکسیون جعبه‌ای دارد.
!align="left"|اطلاعات آلبوم
|align="left"|Céline Dion Chante Noël
|align="left"|Tellement J'ai D'amour...
|align="left"|Les Chemins De Ma Maison
|align="left"|Du Soleil Au Coeur
|align="left"|Chants Et Contes De Noël
|align="left"|Mélanie
|align="left"|Les Plus Grands Succès De Céline Dion
|align="left"|Les Oiseaux Du Bonheur
|align="left"|C'est Pour Toi
|align="left"|Céline Dion En Concert
|align="left"|Les Chansons En Or
|align="left"|Incognito
|align="left"|Unison
|align="left"|Dion Chante Plamondon(در فرانسه با نام "Des Mots Qui Sonnent" شناخته می‌شود)
|align="left"|Celine Dion
|align="left"|The Colour Of My Love
|align="left"|À L'Olympia"(live recording from Olympia Theatre، Paris)
|align="left"|D'eux(known as "The French Album" in the United States، South Africa and Mexico)
|align="left"|Falling Into You
|align="left"|Live À Paris (آلبوم زنده)
|align="left"|Let's Talk About Love
|align="left"|S'il Suffisait D'aimer
|align="left"|These Are Special Times
|align="left"|Au Coeur Du Stade (آلبوم زنده)
|align="left"|All The Way... A Decade Of Song
|align="left"|The Collector's Series - Volume 1(در فرانسه با نام «Tout En Amour» شناخته می‌شود)
|align="left"|A New Day Has Come
|align="left"|One Heart
|align="left"|1 Fille & 4 Types
|align="left"|A New Day... Live in Las Vegas
|align="left"|Miracle
|align="left"|On Ne Change Pas
|align="left"|آب و شعله
"|Courage
گویش یهودی بخارا که بخاری (فارسی تاجیکی: бухорӣ عبری: בוכארי) نیز نام دارد، گویشی یگانه از زبان پارسی است که در آسیای میانه و در میان یهودیان بخارایی کاربرد دارد. هرچند نام پرمعناتر برای این گویش یهودی-پارسی یا یهودی-تاجیکی می‌باشد.
بخارایی گویشی از زبان پارسی است که دارای شمار فراوانی وام‌واژه‌های عبری است. همچنین شمار کمتری وام‌واژه از زبان‌های پیرامونی مانند ازبکی و روسی دارد. اگر چه تاریخ کهنی دارد ولی هنوز هم برای پارسی‌زبانان و یهودیان ایرانی دریافتنی است. واژگان این زبان آمیزه‌ای از پارسی (تاجیکی)، عبری، عربی و ازبکی است.
امروزه، این زبان در میان شماری پیرامون ۱۰٬۰۰۰ تن یهودی ازبکستان و سرزمین‌های پیرامونی بازمانده‌است و هر چند بیشتر گویشورانش در اسرائیل و ایالات متحده‌اند.
همانند دیگر زبان‌های یهودی، برای نگارش بخارایی از خط عبری بهره می‌گیرند، ولی در سدهٔ گذشته، در پی حضور شوروی، این زبان با خط لاتین (دههٔ ۱۹۲۰) و سپس سیریلیک (دههٔ ۱۹۴۰) نگاشته شد و بسیاری از یهودیان بخارایی تنها خط سیریلیک تاجیکی آموختند. امروزه بیشتر کتاب‌های یهودی-تاجیکی (بخارایی) به خط سیریلیک تاجیکی چاپ می‌شوند و اندکی نیز به خط عبری اند. افزون بر این، از ۱۹۴۰، هنگامی که مدرسه‌های یهودیان بخارایی در آسیای میانه بسته شد، کاربرد الفبای عبری به جز در نیایش‌نامه‌ها کمتر شد و انتشار کتاب‌ها و روزنامه‌های یهودیان بخارایی با خط سیریلیک تاجیکی رواج یافت. اکنون، بسیاری از یهودیان بخارایی سالمندتر، که به بخارایی سخن می‌گویند و به مدرسه‌های تاجیکی یا روسی آسیای میانه رفته‌اند تنها، الفبای سیریلیک تاجیکی را می‌دانند و در هنگام خواندن و نوشتن به کار می‌گیرند.
این غذای خوشمزه و بسیار مقوی، اصالتی کاملاً ایرانی دارد. گفته می‌شود آریایی‌ها اولین کسانی بودند که با خوراک قورمه کردن گوشت روشی جدید برای نگهداری آن در تمام فصول بوجود آوردند.
در قدیم گوشت را به ابعاد کوچک خرد کرده و سپس گوشت خرد شده را می‌پختند. یک کیسه با استفاده از شکم گوسفند که دارای چربی فراوان است تهیه کرده و گوشت پخته شده را درون آن می‌ریختند. وقتی گوشت خشک می‌شود چربی روی آن می‌بندد و همانند کنسرو از ورود میکروب و انواع باکتری‌ها به درون گوشت جلوگیری می‌کند. اقوامی که در محل‌های ثابت بودند نیز گوشت‌ها را درون کوزه‌ای که درب آن با دنبه گوسفند پوشانده شده بود قرار می‌دادند و درون سردآب‌خانه‌های خود نگهداری می‌کردند، اما این ابداع بعدها برای اقوامی که محل سکونت ثابت نداشتند بسیار کارآمدتر بود. برای آن‌ها شکارهایی که در بین مسیر انجام می‌شد بدون امکان چنین روش کنسرواسیونی همگی هدر می‌رفت. اقوام عشایر و کوچ‌نشین‌ها در چنین مواقعی سریعاً گوشت را خوراک قورمه کرده و وارد کیسه‌های چربی می‌کردند تا بتوانند در مواقع دیگر نیز از آن‌ها استفاده کنند.
در گذشته‌های نه‌چندان دور مثلاً همین ۱۵۰ سال پیش مردم برای این که همیشه دسترسی به گوشت داشته باشند در نبود جریان برق و یخچال و فریزر، در اکثر اقلیم‌ها گوشت گوسفند (بدون استخوان و حتی با استخوان با ابعاد کوچک) را به‌همین صورت نگهداری می‌کردند. شاید برای شما جالب باشد که هم‌اکنون نیز در برخی روستاهای دورافتاده سیستان و بلوچستان و کوچ‌نشینان فعلی این روش همچنان کاربرد دارد.شایان ذکر است قورمه در زبان آذری یا ترکی به معنای گوشت سرخ شده‌است.
ابتدا گوشت و دنبه را در آب و کمی نمک نیم ساعت قرار داده تا ضد عفونی شود. بعد شتشو داده و صبر می‌کنیم تا آب آن برود، بعد گوشت و دنبه را به اندازه کوچک ریز می‌کنیم.
پس از خرد کردن داخل قابلمه ریخته و نصف لیوان آب اضافه می‌کنیم. گاز را روشن کرده و یک عدد پیاز متوسط را پوست کنده ولی از ته پیاز زیاد نمی‌بریم تا پیاز لایه‌هایش از هم جدا نشود و تا نیمه با چاقو برش می‌دهیم. نمک را اضافه کرده و شعله را خیلی خیلی کم کرده می‌گذاریم گوشت و دنبه بجوشند.
حدود ۴ ساعت پخت را ادامه می‌دهیم. تا آب قابلمه خیلی کم شود و گوشتها بپزد سپس پیاز را از داخل قابلمه خارج می‌کنیم در حین پخت گاهی مخلوط می‌کنیم. شعله زیاد کرده تا آب کامل خشک شود و گوشت کمی تفت بخورد. هم‌زمان هم بزنید که نسوزد. و بعد شعله را خاموش کرده و روغن اضافه را جدا کرده و بقیه را داخل شیشه ریخته و نگه می‌داریم.
انیمیشن یا پویانمایی، روشی سینمایی است که در آن تصاویر ثابت، طوری دستچین و مدیریت می‌شوند که به صورت پیوسته و پشت سر هم قرار می‌گیرند و زمانی که این تصاویر با سرعت خاصی اجرا شوند ، این توهم را به وجود می‌آورند که جسمی در حال حرکت است یا کاراکتری زنده است. به عبارتی فرایند ایجاد حرکاتی خیالی در تصاویر یا اشیاء غیرجاندار را انیمیشن می‌گویند.
انیمیشن می‌تواند در قالب رسانهٔ آنالوگ مانند «سینما و ویدئو» یا در رسانه‌های دیجیتال، «فرمتهای ویدئوی دیجیتال و GIF» باشد. برای نمایش انیمیشن می‌توان از تلویزیون، رایانه، پروژکتور یا فناوری‌های نو هم استفاده کرد. رایج‌ترین روش برای نمایش انیمیشن، سینما یا ویدئو است.
کلمه "انیمیشن" از کلمه لاتین "animātiōn" با ریشه "animātiō" به معنای "زندگی بخشیدن" گرفته شده‌است. معنای اصلی کلمه در زبان انگلیسی "سرزنده" است و بسیار قدیمی تر از معنی رسانه "تصویر متحرک" استفاده شده‌است. پویانمایی واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای Animation در انگلیسی است. فارسی زبانان واژهٔ کارتون را در مفهوم cartoon animation (نقاشی متحرک) می‌فهمند و بکار می‌برند و هر نوع نقاشی فکاهی و طنز دیگر را با عنوان کاریکاتور می‌شناسند.
وظیفه "انیمیشن" زمانی آغاز می‌شود که کار فیلم زنده (Live action)https://en.wikipedia.org/wiki/Live_action به اتمام رسیده باشد. مهم‌ترین وجه تمایز "انیمیشن" از فیلم واقعی اصل انتزاع و فراواقعی "(سوررئالیستی)" بودن "انیمیشن" است.
طنز و کمدی در "انیمیشن" نقش بسزایی دارد.
از آنجا که شخصیتهای کارتونی ریشه در هنر کاریکاتور دارند و با اغراق سر و کار دارد، طنز از ویژگی‌های ذاتی و ماهوی "انیمیشن" است.http://portal.persianseven.ir/View/animation.html
کارتونها سرشار از آزادی هستند.
در پردازش شخصیت و فضای کارتون‌ها مطلقاً هیچ محدودیتی وجود ندارد.
شخصیتها می‌توانند کارهایی را انجام دهند که در دنیای واقعی امکان‌ناپذیر است. آنان می‌توانند با وجود جثه بزرگ از مسیرهای باریک رد شوند، بارها بمیرند و زنده شوند، به فضا سفر کنند و بدون نگرانی از سلامت هرچه می‌خواهند بخورند.https://parsi.euronews.com/2017/09/12/why-adults-like-cartoons
به هنرمندی که تصاویر انیمیشن را خلق می‌کند انیماتور یا پویانما گفته می‌شود.
اغلب در انیمیشنهای قدیمی (traditional animation) فریم‌ها یک به یک عکسبرداری می‌شدند. در انیمیشنهای جدید (modern animation) بیشتر انیماتورها ترجیح می‌دهند از کامپیوتر برای ساخت انیمیشن استفاده کنند که علاوه بر کاهش چشمگیر زمان تولید و کم کردن هزینه‌های ساخت انیمیشن، از نظر تصویری نیز تولیدات جذاب‌تری به همراه داشته‌است.https://nooshika.com/2d-computer-animation/ انیمیشن‌ها در فیلم‌ها و بازی‌های ویدیویی نیز استفاده می‌شوند. به عنوان مثال کارکتری مانند میکی ماوس توسط انیماتوری به نام آب آیورکس متحرکسازی شده و حتی ماریو، کاراکتر سری بازی‌های قارچ خور هم توسط یک انیماتور انیمت شده‌است .
انیمیشن‌های دیرین دیرین و خداوند لک‌لک‌ها را دوست دارد نمونه‌هایی از انیمیشن‌های ایرانی هستند.
قدیمی‌ترین نمونه‌های تلاش برای بدست آوردن توهم حرکت در طراحی "ایستا" را می‌توان در نقاشی‌های دوران نوسنگی غارها پیدا کرد. در جایی که حیوانات با چندین شکل پای روی هم افتاده مجسم شده‌اند، که آشکارا کوششی برای رساندن احساس حرکت است.
سفالینه‌ای از محوطهٔ شهر سوخته سیستان متعلق به عصر مفرغ یافت شده‌است که نقوش روی این جام، تکراری هدفمند دارد و حرکت را نشان می‌دهد و شباهت با هنر انیمیشن امروزی دارد.https://www.animationmagazine.net/2008/03/oldest-animation-discovered-in-iran/?doing_wp_cron=1529670900.7454199790954589843750
هیچ شخص معینی به عنوان مخترع هنر فیلم "انیمیشن" وجود ندارد، چرا که افراد بسیاری، پروژه‌های متعددی را که می‌توان به عنوان گونه‌های مختلف متحرک سازی مطرح کرد در زمان‌های تقریباً یکسانی انجام دادند:
و ده‌ها اسباب‌بازی دیگر که در قرنهای ۱۸ و ۱۹ ابداع شدند از تجربهٔ تلاش در به حرکت درآوردن تصویر حکایت می‌کنند.
فیلمساز فرانسوی ژرژ ملی‌یس، که سازنده جلوه‌های ویژه فیلم‌هایی مانند سفری به ماه بود، تکنیک‌های بسیاری در کارش استفاده می‌کرد که یکی از آن‌ها نگه داشتن چرخش فیلم دوربین، و پس از تغییر کوچکی در صحنه، سپس دوباره به چرخش درآوردن فیلم دوربین بود. این بسیار شبیه به ایده‌ای است که بعدها متحرکسازی استاپ موشن شد. "ملیس" به‌طور اتفاقی به این تکنیک دست یافت. هنگامی که او از اتوبوسی در حال رد شدن از جلوی دوربین فیلم می‌گرفت که دوربین خراب شد. هنگامی که دوربین تعمیر شد، درست زمانی که "ملیس" شروع به فیلم گرفتن کرد، تصادفاً یک اسب از جلوی دوربین رد شد. نتیجه آن بود که در فیلم به نظر می‌رسید که اتوبوس به یک اسب تبدیل می‌شود.
پدر انیمیشن آمریکایی، جیمز استوارت بلکتون است. توماس ادیسون او را با فیلمسازی آشنا کرد. بلکتون گرچه یک فیلمساز انگلیسی است، اولین انیمیشن را در آمریکا ساخت و اولین کسی بود که از تکنیک استاپ موشن استفاده کرد. در سال ۱۹۰۰ میلادی، او اولین انیمیشن بنام طراحی سحرآمیز The Enchanted Drawing را ساخت و در سال ۱۹۰۶ او فیلمی صامت ساخت که در آن نقاشی و تصاویر بر روی تخته سیاه با استفاده از فیلم با ۲۰ فریم در ثانیه ضبط شده‌اند. او آن را فازهای طنز آمیز از چهره‌های خنده دار نامید.
در سال ۱۹۰۸ کاریکاتوریست فرانسوی، امیل کول اولین فیلم کاملاً انیمیشن با نام صحنه خیالات (فانتازماگوریا) را ساخت. او اولین فیلم کاملاً انیمیشن را در پاریس ساخت.
در ادامهٔ موفقیت‌های "بلکتون و کول"، هنرمندان متعدد دیگری شروع به تجربیاتی در انیمیشن کردند. از جمله وینسر مک‌کی که یک کارتونیست موفق روزنامه بود. او انیمیشنهای پرجزئیاتی ساخت که نیازمند تیم هنرمندان و توجهی طاقت فرسا به جزئیات بود. در هر فریم می‌بایست شخصیت‌ها دوباره انیمیت و پس زمینه نیز دوباره طراحی می‌شدند (پیپر انیمیشن). از برجسته‌ترین فیلم‌های "مک‌کی" می‌توان به "نمو کوچولو" ۱۹۱۱ Little Nemo,https://en.wikipedia.org/wiki/Little_Nemo_(1911_film) "گرتی دایناسور" ۱۹۱۴ Gertie the Dinosaurhttps://en.wikipedia.org/wiki/Gertie_the_Dinosaur
و "غرق شدن لوزیتانیا" ۱۹۱۸ The Sinking of the Lusitaniahttps://en.wikipedia.org/wiki/The_Sinking_of_the_Lusitania اشاره کرد.
تولید فیلم‌های انیمیشن کوتاه، که عوام آن را "کارتون" می‌نامیدند برای نمایش در بین فیلم‌های سینما تولید شدند، در دهه ۱۹۱۰ به یک صنعت بدل شد و موفق‌ترین تولیدکننده قدیمی زنده نگاری جان رندولف بری بود، همراه با او ارل هرد سل انیمیشن را در سال ۱۹۱۴ ابداع کرد؛ وی را بنیانگذار پویانمایی سنتی می‌شناسند.
فلیکس گربه که اولین بار در سال ۱۹۱۹ شروع به نمایش کرد، تبدیل به اولین سوپراستار انیمیشن شد.
در سال ۱۹۲۸ کشتی بخار ویلیhttps://en.wikipedia.org/wiki/Steamboat_WillieSteamboat Willie با معرفی میکی ماوس و مینی ماوس، اولین فیلم انیمیشن هماهنگ با صدا (ناطق) را محبوب و مشهور کرد و استودیوی والت دیزنی را در خط مقدم صنعت انیمیشن قرار داد.
سال‌های طلایی از ۱۹۲۸ و با موفقیت عظیم انیمیشن میکی موس شروع می‌شوند که تا دهه ۱۹۶۰ به طول انجامید.
ایالات متحده با انبوهی از انیمیشن‌های کوتاه بر بازار جهانی انیمیشن تسلط داشت. بسیاری از شخصیتهای به یادماندنی در این دوره پدید آمدند، از جمله
کاریکاتوریست ایتالیایی-آرژانتینی، کوئیرینو کریستیانی در سال ۱۹۱۶ با استفاده از تصاویر بریده و مفصل بندی شده شخصیت طنز خود ال پلودو El Peludo (که بر اساس پرزیدنت ایپولیتو یریگوین خلق شده) اولین انیمیشن سینمایی جهان "ال آپوستول" (حواری) El Apóstol را خلق کرد.
لوته راینیگر Lotte Reiniger انیمیشن بلند آلمانی، ماجراهای شاهزاده احمد Die Abenteuer des Prinzen Achmed را پس از سه سال کار روی آن، در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد که قدیمی‌ترین انیمیشنی که هنوز موجوداست.
در سال ۱۹۳۷ کمپانی والت دیزنی نخستین انیمیشن بلند سینمایی و رنگی را با نام سفید برفی و هفت کوتولهhttps://en.wikipedia.org/wiki/Snow_White_and_the_Seven_Dwarfs_(1937_film) Snow White and the Seven Dwarfs ارائه کرد که هنوز هم به عنوان یکی از آثار مطرح انیمیشن سازی از آن یاد می‌شود. در سال ۱۹۳۹ با سفرهای گالیورhttps://en.wikipedia.org/wiki/Gulliver%27s_Travels_(1939_film) Gulliver's Travels (محصول استودیو فلیشر) و بعد انیمیشن‌های پینوکیوhttps://en.wikipedia.org/wiki/Pinocchio_(1940_film) Pinocchio و فانتازیاhttps://en.wikipedia.org/wiki/Fantasia_(1940_film) Fantasia (هر دو محصول دیزنی) در سال ۱۹۴۰ شاهکار آفریدند. دومین انیمیشن استودیو فلیشر، آقای باگ به شهر می‌رود ۱۹۴۱–۱۹۴۲https://www.youtube.com/watch?v=eyBfflkG530Mr. Bug Goes to Town در گیشه شکست خوردند.
برای دهه‌ها پس از آن، دیزنی تنها استودیوی آمریکایی بود که به‌طور منظم تولید انیمیشن می‌کرد، تا اینکه رالف بکشی Ralph Bakshi اولین کسی بود که تعداد فیلم‌های منتشر شده‌اش از انگشتان یک دست بیشتر بود. استودیوی سالیوان/بلوث شروع به تولید منظم انیمیشن‌هایی کرد که با فیلم یک دُم آمریکایی An American Tailhttps://en.wikipedia.org/wiki/An_American_Tail در سال ۱۹۸۶ شروع شد.
اگرچه فیلمهای نسبتاً کمی به اندازه تولیدات دیزنی موفق شدند، کشورهای دیگر نیز صنعت انیمیشن خود را توسعه دادند که فیلم‌های انیمیشن کوتاه و بلند را در سبک‌های بسیار متنوعی تولید می‌کردند، که اغلب شامل تکنیک‌های استاپ موشن و کات اوت انیمیشن هستند. استودیوی انیمیشن سازی سایوز مولت فیلم Soyuzmultfilm روسیه (شوروی)، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد، به‌طور متوسط سالانه ۲۰ فیلم تولید می‌کرد و در سال ۲۰۱۸ تولیداتش به «۱۵۸۲ عنوان» فیلم رسید.
چین، چکسلواکی / جمهوری چک، ایتالیا، فرانسه و بلژیک کشورهای دیگری بودند که بیش از گهگاه فیلم‌های بلند منتشر کردند.
در همین حال ژاپن با سبک انیمه قابل تشخیص و تأثیرگذار خود از انیمیشن‌های بسیار مؤثر، تبدیل به یک نیروگاه واقعی تولید انیمیشن شد.
در ایران، نخستین فیلم کوتاه انیمیشن نیز توسط اسفندیار احمدیه باعنوان ملانصرالدین در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی)، با امکانات بسیار محدودی ساخته شد.https://www.ahangetasvir.com/blogs/animation-in-iran/
خیلی از استودیوهای انیمیشن بعد از موفقیت‌های دیزنی و راه پیدا کردن انیمیشن به تلویزیون شروع به کار کردند. انیمیشن به یک هنر خیلی محبوب تبدیل شد، در دهه ۱۹۵۰ که تلویزیون به اکثر کشورهای در حال پیشرفت راه پیدا کرد کارتون‌ها بیشتر برای بچه‌ها طراحی می‌شدند ولی بزرگسالان هم به این صنعت علاقه نشان دادند. محدودیت در برنامه‌های تلویزیونی آمریکایی و تقاضا برای مقدار بسیار زیاد تولید، منجر به روش‌های ارزان‌تر و سریع‌تر و فیلم‌نامه‌های فرمولی‌تر در ساخت انیمیشن شد و در مقابل انیمیشنهای پرکار و گران‌قیمت گونه‌ای از انیمیشن بوجود آمد که به انیمیشن لیمیت (محدود) Limited animationhttps://en.wikipedia.org/wiki/Limited_animation معروف شد.
استودیو هانا باربرا سریال‌های موفق پرکاری تولید می‌کرد که محبوب‌ترین آن تام و جری در سال ۱۹۴۵ بود. از دیگر کارهای این استودیو می‌شود به خانواده عصر حجر The Flintstones ۱۹۶۰–۱۹۶۶ (اولین سریال انیمیشنی ساعات پربیننده)، اسکوبی دو Scooby-Doo از سال ۱۹۶۹ و محصول مشترک بلژیکی اسمورف‌ها The Smurfs ۱۹۸۱–۱۹۸۹ اشاره کرد. کیفیت‌ها به مرور کاهش یافت تا اینکه در اواخر دهه ۱۹۸۰ و در اوایل دهه ۱۹۹۰ انیمیشن‌های جسورانه تری با سریال‌های موفقی مانند سیمپسون‌ها از سال ۱۹۸۹ به عنوان بخشی از "رنسانس" انیمیشن آمریکایی ظاهر شد.
در حالی که مجموعه‌های انیمیشن ایالات متحده در سطح بین‌المللی نیز موفقیت‌هایی را به همراه داشت، بسیاری از کشورهای دیگر برنامه‌های کودک محور خود را تولید کردند و نسبتاً اغلب استاپ موشن و نمایش عروسکی را به سل انیمیشن ترجیح می‌دادند.
مجموعه‌های تلویزیونی انیمه ژاپنی از دهه ۱۹۶۰ در سطح بین‌المللی بسیار موفق شدند و تهیه‌کنندگان اروپایی که به دنبال انیماتورهای سل انیمیشن مقرون به صرفه بودند، اغلب تولید مشترک با استودیوهای ژاپنی را شروع کردند که در نتیجه سریال‌های موفقی مانند بارباپاپا Barbapapa (هلند/ژاپن/فرانسه ۱۹۷۳–۱۹۷۷)، ویکی وایکینگ Wickie und die starken Männer (اتریش/آلمان/ژاپن ۱۹۷۴) و سریال کتاب جنگل The Jungle Book (TV series)https://en.wikipedia.org/wiki/The_Jungle_Book_(1989_TV_series) (ایتالیا/ژاپن ۱۹۸۹).
انیمیشن کامپیوتری از دهه ۱۹۴۰ به تدریج توسعه پیدا کرد. در فیلم علمی تخیلی دنیای آینده Futureworld ۱۹۷۶، انیمیشن اسکلت سیمی (وایرفریم) سه‌بعدی ظهوری زودهنگام ولی کوتاه داشت.
به اصطلاح سبک سه بعدی که اغلب با انیمیشن‌های کامپیوتری همراه است، از زمان داستان اسباب بازی‌های پیکسار (۱۹۹۵)، اولین انیمیشن بلند کامپیوتری در این سبک بسیار به شدت محبوب و مشهور شد.
اکثر استودیوهای سل انیمیشن در حدود دهه ۱۹۹۰ به تولید فیلم‌های انیمیشن کامپیوتری روی آوردند، زیرا ارزان‌تر و سودآورتر شده‌بودند. نه تنها سبک بسیار محبوب انیمیشن سه بعدی با کامپیوتر تولید می‌شد، بلکه بیشتر فیلم‌ها و سریال‌هایی با ظاهر انیمیشن دستی تولید شدند که در آن ویژگی‌های جذاب سل انیمیشن را با نرم‌افزار تقلید می‌کردند، در همین حال ابزارهای دیجیتال جدید با سبک‌ها و جلوه‌های جدید به توسعه بیشتر کمک می‌کردند.
تنوع تکنیکهای انیمیشن و پیشرفت تکنولوژی پخش تصاویر و همچنین دامنه وسیع و کاربردی انیمیشن آن را از جهات گوناگونی بخش‌بندی می‌کند:
امروزه بیشتر انیمیشن‌ها توسط کامپیوتر ساخته می‌شوند انیمیشن‌های دوبعدی تکنیکی است که بر روی عکس‌ها تمرکز می‌کنند و این در حالی است که انیمیشن سه بعدی مانند جهان واقعی ساخته می‌شوند که در آن اجسام حجم دارند و حرکت می‌کنند.
در سال ۱۹۹۰ میلادی یکی از محبوب‌ترین آثار اون دوره یعنی شروع به پخش شدن در تلویزیون کرد.
همزمان با رشد انیمیشن‌های کامپیوتری، مجموعه ای از اصول کلیدی برای انیماتورهای حرفه ای شکل گرفت. این اصول از دهه ۱۹۳۰ توسط انیماتورهای دیزنی به صورت کلی اجرا می‌شده و توسط اولی جانسون و فرانک توماس در سال ۱۹۸۱ در کتاب (Disney Animation: The Illusion of Life) ارائه و بررسی شده‌است. بسیاری از این ایده‌های بنیادی هنوز ۴۰ سال بعد از انتشار این کتاب، در کلاس‌ها و استودیوهای سراسر جهان استفاده و اجرا می‌شود. در حالی که فناوری و صنایع با ادغام ایده‌های جدید و متفاوت در انیمیشن متحول شده‌اند، امروزه این اصول را می‌توان در فیلم‌ها و طراحی وب نیز مشاهده کرد.
عدس‌پلو یکی از انواع غذاهای ایرانی است. مواد این خوراک را برنج، عدس، نمک و روغن تشکیل می‌دهد.
عدس را آب و کمی نمک روی آتش ملایم می‌پزند. سپس آب‌کش می‌کنند و کنار می‌گذارند.
برنج را مانند چلو ساده آب‌کش می‌کنند. مخلوط برنج و عدس را با کف‌گیر روی آب‌روغن می‌ریزند و دیگ را روی شعله می‌گذارند تا دَم بدهد بعد آب‌روغن روی برنج می‌دهند، دَم‌کنی می‌گذارند و شعله را ملایم می‌کنند تا عدس‌پلو دم بکشد. عدس‌پلو را با مرغ یا گوشت پخته، پیازداغ و کشمش هم درست می‌کنند. گاهی هم فقط یک قاشق شکر روی هر بشقاب می‌پاشند. گرد دارچین هم این پلو را معطر می‌کند. در خراسان ۱–۲ قاشق زیره سیاه هنگام دَم کردن به پلو می‌زنند.
سبزی‌پلو یکی از انواع پلوها در آشپزی ایرانی است که با مرغ، گوشت یا ماهی سرو می‌شود. سبزی‌پلو با ماهی و کوکو سبزی از قدیم خوراک عید نوروز ایرانیان بوده‌است.