moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
با توجه به عدم ذکر نام رقیه در منابع کهن و معتبر، تردیدهایی در خصوص انتساب دختری خردسال با نام رقیه به حسین بن علی صورت گرفته‌است. اربلی، با استناد به "مطالب السّؤول"، گزارش می‌کند که تعداد دختران حسین بن علی، چهار نفر است ولی نام سه نفر را می‌آورد. بنابر گفته محمد ری‌شهری در "دانشنامه امام حسین"، تنها منبعی که برای حسین بن علی، چهار فرزند را گزارش کرده‌است، ابن فندق در لباب الانساب است. وی نام‌های دختران حسین را فاطمه، زینب، سکینه و ام کلثوم گزارش می‌کند. وی در جای دیگری از کتاب، فرزندان باقی مانده از حسین بن علی را زین‌العابدین، فاطمه، سکینه و رقیه می‌داند. ری شهری معتقد است که گزارش ابن فندق با مرگ زودهنگام رقیه و عدم زندگانی طولانی پس از حسین بن علی همچون سایر دختران حسین، سازگاری ندارد. ری‌شهری دلیل دیگر این تردید را عدم شفافیت گزارش مفید در لهوف می‌داند. بر اساس این دیدگاه، منظور از رقیه مورد خطاب واقع شده توسط حسین بن علی، می‌تواند رقیه دختر علی باشد. همچنین گزارش نشدن این عبارت در برخی نسخه‌های لهوف، دیگر دلیل این تردید عنوان شده‌است. برخی دلایل در اثبات انتساب رقیه بنت الحسین به حسین بن علی، عبارتند از:
تاریخ تولد رقیه دقیقاً مشخص نیست. او احتمالاً بین سال‌های ۵۷ تا ۵۸ هجری در مدینه متولد شده‌است. مشهور است که تاریخ ولادت وی، پنجم شعبان سال ۵۷ ه‍.ق بوده‌است.
از وقایع زندگانی رقیه تا واقعه عاشورا، هیچ اطلاعاتی در دست نیست. اما مشخص است که وی در کاروان حسین در در نبرد کربلا حضور داشته‌است و در روایت‌های مربوط به این نبرد، چند مرتبه به او اشاره شده‌است؛ از جمله این که پیش از حضور پدرش، حسین بن علی به عنوان مبارز در صحنه کربلا، از تشنگی خود گلایه کرد. ابن فندق از هلال بن نافع گزارش کرده‌است که وقتی حسین برای آخرین وداع با اهل بیت خود به سمت خیمه‌ها آمد، دختری خردسال به نام رقیه از تشنگی خود به حسین خبر می‌دهد. همچنین از دختری خردسال یاد شده‌است که پس از خاتمه جنگ، برای سیراب کردن پدرش مقداری آب برداشت و به محل کشته شدن حسین رفت. بر اساس یک نقل قول در کتاب "مفاتیح الغیب" ابن جوزی، او از یکی از سربازان عمر سعد پرسید که آیا پدرش در زمان مرگ سیراب شده بود؟ و چون با جواب منفی مواجه شد، از خوردن آب امتناع کرد. البته این احتمال وجود دارد که این روایت مربوط به سکینه بنت حسین باشد. قمی در "منتهی الآمال"، گزارش کرده‌است که سربازان عمر سعد در روز عاشورا یکی از دختران خردسال حسین —احتمالاً رقیه— را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.
پس از پایان نبرد کربلا، مأموران عمر سعد، که بازماندگان کاروان حسین را اسیر کرده بودند، به او گزارش دادند که ۲۳ کودکِ اسیر به‌شدت تشنه و گرسنه‌اند. عمر سعد اجازه داد به آنان آب دهند. از بین این کودکان، دختری خردسال از دختران حسین پس از گرفتن سهم آب خویش، به سمت کشته‌شدگان کربلا رفت تا پدرش را سیراب کند. به گزارش شیخ مفید، کاروان اسیران یک شب در صحرای کربلا اتراق کردند و رقیه در آن شب، از خیمه اسیران خارج شد و خود را به پیکر پدرش در قتلگاه رساند.
در روز بعد، اسیران نبرد کربلا به کوفه و سپس به شام منتقل شدند. محل نگهداری اسیران در دمشق، خرابات شام نام داشت و بازداشتگاهی بود که اسیران در آن از سرما و گرما در امان نبودند؛ به طوری که پوست صورتشان آسیب دیده‌بود. بر اساس گزارش منابعی چون "نفس المهموم" و "کامل بهائی"، رقیه یکی از این اسیران بود. از جمله این گزارش‌ها، روایت اربلی در "کشف الغمه" است که در خرابات شام (محل نگهداری اسران نبرد کربلا در دمشق) رقیه از عمه‌اش زینب سؤال کرد که آیا ما خانه‌ای نداریم که به آنجا برویم؟ زینب پاسخ داد: ما در این شهر غریبیم. عمادالدین طبری در "کامل بهایی" می‌گوید یک شب رقیه در خرابه‌های شام سراغ پدرش را می‌گرفت تا اینکه صدای ناله و زاری اسیران به گوش یزید رسید؛ او دستور داد تا سر حسین را به محل اسیران ببرند. رقیه پس از دیدن سر پدرش، درگذشت. طریحیبا با اشاره به این روایت، گفتگوهای رقیه با سر پدرش را نیز گزارش کرده‌است.
گروهی از راویان رقیه را در هنگام مرگ سه یا چهار ساله و گروه دیگر همچون حائری، پنج سال و هفت ساله گزارش کرده‌اند. بیرجندی در "وقایع الشهور" و واعظ قزوینی در "ریاض القدس"، تاریخ مرگ وی را پنجم صفر سال ۶۱ ه‍.ق گزارش کرده‌اند. در روز مرگ رقیه نیز اختلافی بین منابع وجود دارد؛ این اختلاف بین دهم یا پنجم ماه صفر می‌باشد. در خصوص چگونگی مرگ رقیه، منابعی چون "نفس المهموم" و "معالی السبطین،" گزارش داده‌اند که وی در هنگام اسارت با دیدن سر پدر، جان باخت. خراسانی در "منتخب التواریخ" همین روایت را —با کمی تفاوت— از زبان یکی از درباریان یزید به نام طاهر دمشقی نقل کرده‌است. طریحی زمان مرگ رقیه را سریعاً پس از دیدن سر پدر گزارش کرده اما طبری آن را به فاصله چند روز دانسته‌است.
بر اساس گزارش منابع شیعی، در هنگام غسل بدن رقیه، آثار کبودی روی بدن وی مورد توجه و پرسش غساله قرار گرفت و زینب علت آن را ضربه‌های تازیانه و ضرب و شتم در نبرد کربلا و مسیر کربلا تا شام دانست. فرهاد میرزا در کتاب "قمقام زخار" می‌نویسد که ام‌کلثوم از یزید مهلتی برای عزاداری درخواست کرد و یزید به آنان اجازه برپایی عزاداری در شام را داد. پس از برگزاری مراسم عزاداری، مروان، از بیم تزلزل در حکومت شام، پیشنهاد داد اسیران به مدینه برگردانده شوند. زینب در یکی از مجالس عزاداری برای کشته‌شدگان کربلا که در مدینه برگزار شد، با اشاره به این رویداد، آن را «مصیبتی عظیم» دانست که سبب خم شدن کمر و سفیدی مویش شده‌است.
تمام منابعی که از رقیه یاد کرده‌اند، محل دفنش را دمشق و نزدیک به کاخ یزید گزارش کرده‌اند. این مقبره امروزه در محله عماره دمشق و در شمال شرقی مسجد سابق اموی واقع شده‌است. در "منتخبات التواریخ" اثر تقی‌الدین حصنی، محل دفن رقیه را در کنار باب فرادیس دمشق (شمال شرقی مسجد اموی در نزدیکی کاخ یزید) گزارش شده‌است. عبدالوهاب بن احمد شافعی، ملقب به شعرانی در کتاب "المنن" گزارش نوشته‌است که وی در بارگاهی نزدیک جامع دارالخلیفه یزید به همراه جمعی دیگر از اهل بیت پیامبر مدفون است. به این مسجد، امروزه جامع شجره الدر گفته می‌شود. نخستین سندی که به قبر کنونی رقیه بنت الحسین در دمشق اشاره دارد، کتاب "تسلیة المجالس" نوشته حائری کرکی است که در آن آمده‌است:
در شهر شام، در بخش شرقی مسجد اعظم شهر، خرابه‌ای را دیدم که در گذشته، مسجد بوده و بر سنگ‌نوشته‌ای در آن، نام پیامبر و خاندان و امامان دوازده‌گانه نوشته شده بود و پس از آن، چنین نوشته بود: «این قبر خانم ملکه، دختر حسین بن علی علیهم السلام است.»میرزا هاشم خراسانی در کتاب "منتخب التواریخ"، به نقل از جد مادری خویش محمدعلی شامی، گزارشی را نقل می‌کند که بر اساس آن، مقبره رقیه بنت الحسین در سال ۱۲۸۰ ه‍.ش برای تعمیرات شکافته و جسد دختری خردسال از آن خارج شد که آثار ضرب و جرح بر بدنش هنوز مشخص بود. شبیه به این داستان را شبلنجی در "نورالابصار" و پیش از "منتخب التواریخ" گزارش کرده‌است. حائری مازندرانی به نقل از شعرانی، آرامگاه او را در مصر گزارش کرده‌است که وکیلی در دانشنامه جهان اسلام، آن را اشتباه می‌داند.
شیخ بهائی، در سال ۱۰۳۰ ه‍. ق، حرم آرامگاه را تعمیر کرد و ابیاتی منسوب به علی بن ابی‌طالب را بر قبه آن تحریر نمود. ملاصالح برغانی در سال ۱۲۴۳ ه‍. ق، منازل نزدیک به حرم را خرید و آن را وسعت داد. عمارت‌های ساخته شده بر این آرامگاه، در قرن‌های هشتم، یازدهم، سیزدهم و چهاردهم بنا شده‌است. آخرین توسعه این حرم در سال ۱۴۰۵ ه‍.ق معادل ۱۳۶۴ ه‍.ش و توسط حکومت جمهوری اسلامی ایران انجام گرفته‌است.
قصیده‌ای دربارهٔ حسین از سیف بن عمیره، از شاگردان جعفر صادق، قدیمی‌ترین شعری است که در آن به رقیه اشاره شده‌است. نام وی دو بار در این شعر آمده‌است. هر چند در انتساب این شعر به سیف، تردیدهایی نیز مطرح شده‌است.
شاعران معاصر عرب مانند عبدالمنعم فرطوسی، احمد الوائلی، سید حسین بحرالعلوم، علی ادریس الغانمی، مرتضی آل شرارة العاملی، سید عامر حلو و حسن آل حطیط العاملی در خصوص مصائب رقیه شعر گفته‌اند. همچنین سید محمدمهدی سویج، سید داود بن ابراهیم، سلمان آل طه، لبیب بیضون، محمدجواد السهلانی، ابراهیم محمد جواد، سید محسن امین و ابوالفضل طهرانی شعرهایی در تمجید او به زبان عربی دارند. مضمون بیشتر این اشعار آمیزه‌ای از مدح، رثا، احساس، عشق، حماسه و پند است.
همچنین کتاب‌های شعر "در یتیم دمشق" اثر محمد قاسمی، "دختری در قراغ بابا" اثر روح‌الله دریکوند، "سه ساله" اثر ابوالفضل عرب‌عاملی، "عطر باران" اثر ناصر صبا و "غروب ستاره" اثر محسن حافظی کاشانی از ی است که با موضوع زندگی رقیه به چاپ رسیده‌اند.
گروه رسانه‌ای فطرس مدیا، مستندی را به نام "خاتون" در سال ۱۳۹۲ تولید کرد. این مستند در ۲۴ دقیقه به بیان دیدگاه‌ها در خصوص رقیه پرداخته‌است و نظر مرتضی مطهری در خصوص ماهیت تاریخی وی را مورد بررسی قرار می‌دهد. سیدجعفر مرتضی عاملی، محمدحسین رجبی دوانی، محمد دولتی و عبدالحسین بندانی نیشابوری در این مستند دیدگاه خود را بیان کرده‌اند. همچنین نمایشنامه‌های "آرزوهای سوخته" اثر رقیه سیروس اسکویی، "وداع خاموش" اثر طاهره استفاضه و "دختر آفتاب" اثر علی‌اکبر ترابیان با موضوع زندگی رقیه نوشته شده‌اند.
یونا ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد:
پروین اردلان (۱۳۴۵–) روزنامه‌نگار، پژوهشگر و از فعالان جنبش زنان در ایران است.
او یکی از بنیان‌گذاران سازمان مردم‌نهاد مرکز فرهنگی زنان و از اعضای اولیه کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز است.
وی هم‌چنین از سردبیران سایت تغییر برای برابری است.سایت "تغییر برای برابری" برنده جایزه شهروند اینترنتی شد، دویچه وله فارسی
اردلان در سال ۱۳۷۲ کارشناسی ارتباطات اجتماعی خود را از دانشگاه علامه طباطبایی گرفت و بعدها کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات زنان در همین دانشگاه ادامه داد.
پروین اردلان از ۲۱ سالگی به فعالیت‌های مطبوعاتی مشغول بوده است. او تا سال ۱۳۷۵ با "مجلهٔ آدینه" در زمینهٔ گزارش‌ها و مقاله‌های ادبی، اجتماعی، زیست‌محیطی و مسایل زنان همکاری می‌کرد و در سال‌های ۱۳۷۳-۷۵ معاونت نشریهٔ ادبی چاووش و شهر سالم را بر عهده داشت. همچنین با چند روزنامهٔ صبح نیز همکاری می‌کرد. از سال ۱۳۷۳ به همکاری با "ماهنامه زنان" پرداخت و گزارش‌های مهمی دربارهٔ زنان فالگیر، زنان گدا، زنان کتک‌خورده، سازمان‌های دانشجویی زنان، و نشریات زنان که در حال انتشار هستند تهیه کرد. گزارش‌های او در "ماهنامه زنان" او را به عنوان پژوهشگری با نگاه عمیق به مشکلات همنوعانش معرفی کرد. او همچنین در "فصلنامهٔ جنس دوم" و برخی نشریات سوئدی مقاله دارد. اردلان علاوه بر همکاری با نشریات کاغذی، سردبیر نشریهٔ اینترنتی "تریبون فمینیستی ایران"، عضو تحریریهٔ مجلهٔ اینترنتی "زنستان"، وبگاه‌های تعطیل شدهٔ مرکز فرهنگی زنان و سایت "تغییر برای برابری" بود.
در سال ۱۳۸۶، پروین اردلان به علت ممنوع‌الخروج بودن نتوانست شخصاً جایزه اولاف پالمه خود را دریافت کند. او در یک سخنرانی ضبط شده جایزهٔ خود را به زنان ایرانی اهدا کرد. در این مراسم به جای پروین اردلان خواهرش این جایزه را دریافت کرد.
او در این مراسم گفت: «امروز جهان صدای فریاد ما را برای عدالت شنیده است.»
خانم اردلان پس از انتخابات ریاست جمهوری در خردادماه ۱۳۸۸ ایران را ترک کرد و اکنون در شهر مالموی سوئد اقامت دارد.
«پروین اردلان با وجود تهدید، آزار و پیگرد، با پشتکار و سماجت به مبارزه برای دستیابی به آرمان‌هایش ادامه داده‌است. او و سایر زنان فعال جنبش، با اتخاذ شیوه‌هایی مبتکرانه، موجب افزایش حمایت از خواست برابری حقوقی شده‌اند. کمپین جاریِ یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز، یکی از این نمونه‌های موفق است.»
آرپی‌جی-۷ نوعی جنگ‌افزار دوش‌پرتاب ضدتانک بدون لگد است. این راکت‌انداز در اتحاد جماهیر شوروی بر مبنای آرپی‌جی-۲ طراحی شده و از سال ۱۹۶۱ به خدمت ارتش شوروی درآمد. آرپی‌جی-۷ معروف‌ترین سلاح از خانواده سلاح‌های ضدتانک آرپی‌جی است. آرپی‌جی مخفف واژهٔ روسی "Ручной Противотанковый Гранатомёт" به معنی «نارنجک‌انداز ضدتانک دستی» است.
این سلاح از یک پرتابگر شامل یک لولهٔ فولادی بدون خان با کالیبر ۴۰ میلی‌متری و طول ۹۵٫۳ م‌م تشکیل می‌شود و مهمات آن یک راکت است که در جلوی آن قرار داده می‌شود به‌طوری‌که سر جنگی راکت بیرون از پرتابگر قرار می‌گیرد. انواع مختلفی از مهمات برای این سلاح ساخته شده که بین ۴۰ تا ۱۰۵ م‌م قطر و ۲ تا ۴٫۵ کیلوگرم وزن دارند. این سلاح در اصل به عنوان یک سلاح ضدتانک برای نیروهای پیاده‌نظام طراحی شده و می‌توان از آن برای مبارزه با هدف‌های زره‌پوش دیگر مانند توپ‌های خودکششی و نفربرهای زرهی و همچنین به عنوان یک سلاح ضد نفر و ضد سنگر استفاده کرد.
سادگی، استحکام، ارزانی و تأثیرگذاری باعث شده تا آرپی‌جی-۷ بیش از هر سلاح ضدزره دیگری مورد استفاده قرار گیرد و تقریباً در تمام جنگ‌هایی که از دهه ۱۹۶۰ تاکنون اتفاق افتاده به کار رود. نیروهای مسلح حدود ۴۰ کشور از این سلاح استفاده کرده و نیروهای چریکی نیز علاقه خاصی به آن دارند. نه کشور مدل‌های مختلفی از این سلاح را تولید کرده‌اند و تولید آن در روسیه در شرکت بازالت همچنان ادامه دارد. مدلی که هم‌اکنون در روسیه تولید می‌شود "آرپی‌جی-۷وی۲" نام دارد و قادر است مهمات استاندارد، مهمات ضدتانک شدیدالانفجار خرج تهی با سر جنگی دوتایی، مهمات شدیدالانفجار/ترکش‌دار و مهمات ترموباریک را شلیک کند و یک ابزار نشانه‌روی همراه با دوربین ۲٫۷ برابر بزرگنمایی برای شلیک مهمات دوربردتر نیز بر روی آن قابل نصب است. مدل مشابهی نیز برای نیروهای هوابرد تولید می‌شود که تفاوت آن در قابلیت دوتکه‌شدن برای حمل‌ونقل آسانتر است.
۱- مکانیکی (مگسک) ۲- اپتیکی (دوربین)
۱- مثبت + و دیگری منفی - که هرکدام کار خاص خود را انجام می‌دهند.
راکت بوسیله خرج باروتی پرتاب می‌شود و پس از چند لحظه بعد از پرتاب خرج پرواز به کار میفتد و سرعت راکت را افزایش می‌دهد. در این هنگام پره‌ها باز شده و موجب تثبیت پرواز راکت می‌شود. بعد از برخورد با هدف زره‌ای، خرج نفوذکننده فعال شده و با ایجاد منطقه متمرکز گازهای داغ موجب ذوب شدن زره می‌گردد؛ و پس از نفذ راکت به درون ذره خرج تخریب با انفجار خود موجب تخریب زره پوش می‌گردد. (در هنگام شلیک راکت وجود نفرات در پشت تیرانداز در فاصله زیر ۳۰ متر برای افراد بسیار خطرناک است)
جهت قرار دادن راکت در هیچ زمانی قسمت انتهای موشک انداز را روی زمین قرار نداده زیرا با قرار دادن موشک امکان شلیک وجود دارد
طرز قرار دادن راکت در موشک انداز:
۱ - دست راست را از آرنج شکسته یعنی به صورت L و با دست چپ راکت را گرفته و آن را به داخل موشک انداز قرار می‌دهیم در ضمن سر موشک انداز هرگز به سمت زمین نباشد.
بعد از ضربه‌زدن سوزن بر روی چاشنی، خرج باروتی پرتاب به کار افتاده و با تولید گازهایی که در نتیجه اشتعال باروت سریع‌سوز خرج پرتاب تولید می‌گردد. راکت با سرعت اولیه ۱۲۰ متر در ثانیه به بیرون از راکت انداز پرتاب می‌شود. پس از خارج‌شدن راکت از لوله راکت‌انداز پرّه‌های دم راکت باز شده و با ایجاد حرکت دورانی موجب تثبیت حرکت راکت می‌گردد. پس از پرتاب ماسوره خرج پرواز به صورت خودکار فعّال شده و در فاصله‌ای که برای تیرانداز بی‌خطر باشد خرج پرواز را به کار می‌اندازد. در نتیجه خروج گازهای خرج پرواز سرعت راکت افزایش یافته و به حدود ۳۰۰ متر در ثانیه می‌رسد. در لحظه اصابت به هدف، ماسورهٔ راکت موجب تولید الکتریسیته شده و خرج نفوذکننده را فعّال می‌نماید سپس موجب انفجار خرج تخریب می‌گردد.
جهت افزایش ایمنی راکت در صورت اصابت نکردن به هدف، ماسوره سلاح به گونه‌ای طراحی شده‌است که به‌طور خودکار پس از ۶ الی ۸ ثانیه راکت را به‌طور خودکار منهدم می‌کند.
آر پی جی-۳۰ دوبل
یسرائل هاوکینز یا بیل بوفالو هاوکینز مؤسس و بنیان‌گذار مؤسسه مذهبی خانه یهوه در اَبلیین تگزاس است.
وی با نام بوفالو بیل هاوکینز در شهر اودسا در ایالت تکزاس متولد شد، خود او ادعا می‌کند که از تبار یهودیان اروپایی و از نسل طایفه لاوی است گر چه نام و نام خانوادگی او یهودی نیست. وی در سال ۱۹۵۲ در هجده سالگی با زنی به نام روزا بل بولدینگ در اوکلاهما ازدواج کرد. وی پس از مدتی، روزا بولدینگ را ترک کرد و زن آمریکایی به نام دارلین هاتان ازدواج کرد، و از او صاحب چهار فرزند شد.
یسرائل بیش از چهل سال را صرف مطالعه زبان عبری و تورات کرد. یعقوب هاوکینز برادر یسرائل در سال ۱۹۷۴ از سفر هفت‌ساله خود به اسرائیل برگشت. او در بازگشت خود به ایالات متحده آمریکا، نخستین جماعت خانه یهوه در تگزاس را تشکیل داد. یسرائل در سال ۱۹۸۰ به خانه یهوه پیوست.
یسرائل پیروانش را به اطاعت از قوانین ششصد و سیزده‌گانه در اسفار پنج‌گانه موسی دعوت کرد، و آن‌ها را از خوردن خون، گوشت خوک و حلزون صدف‌دار باز می‌داشت. پیروان یسرائل هم‌چنین از احکام عفت صنیوت تبعیت می‌کنند و مراسمی چون عید فصح، پوریم، یوم‌کیپور، روش هاشانا را برگزار می‌کنند.
پیروان یسرائل با وجود تمام مشابهت‌هایی که با یهودیان دارند، هنوز پیوند خود را با مسیحیت حفظ نموده‌اند؛ آموزش‌های یسرائل مسیح را پسر یهوه معرفی می‌کند که یک بار به زمین آمده است. آنان همچنین عقیده دارند که مسیح به دستور پیلاطس بر دار آویخته شده‌است. آنان همچنین برخاستن عیسی از مردگان را پس از کشته شدنش پذیرفته‌اند. یسرائل چندین بار مخالفت خود را با بعضی از اصول ایمانی مسیحیت از جمله تثلیث بیان نموده است. پیروان یسرائل، بین عهد عتیق و عهد جدید فرقی قائل نیستند؛ و از نظر آن‌ها عهد جدید در حقیقت تحکیم احکام تورات و تنخ یهودی است. آن‌ها همچنین به پیامبری و نزول وحی بر یسرائل و برادرش معتقد هستند؛ و بنا به باور ایشان ظهور این دو برادر در مکاشفه یوحنا و کتب عهد عتیق پیش‌بینی شده‌است، یسرائل خود بیان کرده‌است که پیامبری است که راه را برای ظهور دوباره مسیح آماده می‌کند. وی همچنین خواهان اجرای دقیق احکام تورات در جوامع یهودی و مسیحی است و از چندزنی به عنوان حقّ مردان دفاع می‌کند.
در فوریه سال ۲۰۰۶، یسرائل هاوکینز پیشگویی کرد که در دوازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۶ نخستین جنگ هسته‌ای جهانی آغاز می‌شود؛ البته در سپتامبر ۲۰۰۶ چنین اتفاقی رخ نداد و یسرائل اعلام کرد که جنگ هسته‌ای پس از نه ماه روی خواهد داد. پس از آن در ژوئن ۲۰۰۶ نیز جنگ هسته‌ای آغاز نشد. پس از آن، یسرائل هاوکینز اعلام کرد که در تاریخ سیزدهم اکتبر سال ۲۰۰۷، بیش از سه‌چهارم مردم کرهٔ زمین در جنگ هسته‌ای کشته خواهند شد.
هر چند چنین پیشگویی‌هایی به وقوع نپیوست، باعث ایجاد تنش‌هایی در جهان شد. بسیاری از مبلغین یسرائل در کنیا از جمله لاسار کاماتون به جرم تشویش اذهان عمومی دستگیر و زندانی شدند یا وثیقه آزاد شدند.
رأس یا گره در ریاضیات و نظریه گراف، یکی از یکاهای بنیانی گراف است. گراف مجموعه‌ای از گره‌ها و لبه‌هایی که این گره‌ها را وصل کرده‌اند (هابندیده‌اند). گرافی بی‌سو مجموعه‌ای از گره‌ها و مجموعه‌ای از یال‌ها (دوتایی‌هایی از گره‌ها) است. گرافی باسو دربردارندهٔ مجموعه‌ای از گره‌ها و مجموعه‌ای از کمان‌ها (دوتایی‌هایی مرتب از گره‌ها) است. برای نمایش گراف، گره‌ها با دایره‌ها (پَرهون‌ها) و لبه‌ها با خط‌هایی یا کمان‌هایی که از گره‌ای بیرون آمده‌اند و به گره‌ای دیگر درمی‌آیند، نمایانیده می‌شوند.
گره‌ها گاه دارای برچسب یا برچسب‌هایی‌اند. گره‌ای برچسب‌دار شی‌ای با داده‌هایش را می‌نمایاند (داده‌ها با برچسب‌ها نشان داده می‌شوند). دو گرهٔ یک لبه، سرهای لبه نامیده می‌شوند و لبه، اُفتان یا فُتان بر این گره‌ها خوانده می‌شود. اگر v و w دو گره باشند، لبه افتان با (v,w) نمایانیده می‌شود. هم‌چنین دو گرهٔ v و w در گرافی همسایه نامیده می‌شوند اگر گراف دارای لبهٔ (v,w) باشد. همین گونه، در یک گراف، همسایگی یک گره، زیرگرافی دربردارنده‌های همهٔ همسایگان گره است.
درجهٔ یک گره شمار یال‌های افتان بر این گره است. گره‌ای جدا (تنها) گره‌ای است با درجهٔ صفر (گره‌ای که سر هیج یالی نیست). گره‌ای برگ است که درجه‌اش یک باشد. برای گره‌ای در گرافی باسو درون‌درجه و برون‌درجه انگاشته می‌شود. دورن‌درجه شمار یال‌های افتانی است که به گره می‌روند و برون‌درجه شمار یال‌هایی است که از گره بیرون می‌آیند. چشمه گره‌ای است با درون‌درجهٔ صفر و چاه گره‌ای است با برون‌درجهٔ صفر. گره‌ای تک‌تافتی گره‌ای است که همسایگانش یک گروهک را بسازند. در یک گروهک همهٔ جفت گره‌ها همسایه‌اند. در یک گراف، گره‌ای جهانی است که همسایهٔ همهٔ گره‌های دیگر باشد.
گره‌ای برش است که برداشتنش گراف را ناهمبند کند. مجموعه‌ای از گره‌ها که برداشتنشان گراف را به تکه‌های کوچک ناهمبند کند جداگر گفته می‌شود. گرافی k-گره-همبند است اگر کمتر از k گرهٔ آن را برداریم، گراف هم‌چنان همبند می‌ماند. یک مجموعه ناوابسته از گره‌ها دربردارندهٔ گره‌هایی است که هیچ جفتی از این گره‌ها با هم همسایه نیستند. به مجموعه‌ای از گره‌ها که دربردارندهٔ دست کم یک سر از هر لبه در گراف است، پوشا کفته می‌شود.
موش ورامین ("Nesokia indica") نام جونده‌ای است از خانوادهٔ موش‌سانان (Muridae) که بیشتر در بیشه‌زارهای آسیایی یافت می‌شود.
این موش از گونه‌های جانوری موجود در شهر تهران است.
رُقَیّه یکی از نام‌های زنان در عربی است. رقیه ممکن است یکی از این افراد باشد:
کشف‌اسرار کتابی از روح‌الله خمینی است که در اوایل دهه ۱۳۲۰ خورشیدی و پس از پایان حکومت رضاشاه تألیف شده است.
این کتاب ردیه‌ای است بر جزوه‌ای که در سال ۱۳۲۲ در نقد عقاید شیعه امامیه، در هفته‌نامه پرچم، از علی‌اکبر حکمی‌زاده و با عنوانِ اسرار هزار ساله به چاپ رسیده بود.
در "کشف‌اسرار"، خمینی بیان کرده که امام دوازدهم مسؤلیت حفظ امت را به مجتهدان واگذار کرده‌است؛ هر چند مجتهدان باید خود را از دولت دور نگه دارند و آن را چون شر لازم قلمداد و تحمل نمایند. خمینی در "کشف‌اسرار" اقتدار سیاسی عالی برای علما در نظر می‌گیرد، اما تنها هنگامی می‌بایست آن را به کار بندند که حکومت آشکارا به حریم شریعت تجاوز می‌کند. خمینی در این کتاب می‌نویسد:
فضاپیمای آپولو از سه قسمت تشکیل شده بود، تا بتواند قبل از پایان دهه ۶۰، هدف فرود فضانوردان آمریکایی بر ماه در برنامه فضایی آپولو را فراهم کند، و آنان را به سلامت به زمین برگرداند. این فضاپیمای یک‌بار مصرف از ترکیب سفینه فرماندهی و خدمات آپولو و ماه‌نشین آپولو تشکیل شده‌است. دو بخش دیگر به چینش نهایی فضاپیما افزوده می‌شوند: یک آداپتور فضاپیما و ماه‌نشین که برای قرارگیری ماه‌نشین و همچنین متصل شدن سفینه فرماندهی به موشک ساترن طراحی شده‌است، و یک سیستم پرتاب فرار که خدمه را در شرایط اورژانسی از موشک دور می‌کند.
طراحی، بر اساس نزدیک شدن به مدار مورد نظر ماه صورت گرفت: فضاپیمای دو قسمتی به سمت ماه فرستاده می‌شد و به مدار ماه می‌رفت. درحالی که ماه‌نشین جدا می‌شد و بر روی سطح ماه فرود می‌آمد، سفینه فرماندهی و خدمات در مدار باقی می‌ماند. این دو قسمت یکدیگر را در مدار ماه ملاقات می‌کردند و سفینه فرماندهی و خدمات، خدمه را به زمین بازمی‌گرداند. تنها بخشی از سفینه که به همراه خدمه به زمین بازمی‌گشت، سفینه فرماندهی بود.
سیستم پرتاب فرار به محض رسیدن فضاپیما به نقطه‌ای که دیگر بدان نیازی نبود، حذف می‌شد و آداپتور فضاپیما و ماه‌نشین تا مراحل بالاتر به سفینه متصل می‌ماند. دو بخش اضافی بدون سرنشین، یک ماه‌نشین بدون سرنشین، و یک سفینه فرماندهی و خدمات سرنشین‌دار؛ به وسیله موشک ساترن IB به مدار نزدیک زمین منتقل می‌شد. موشک بزرگتر ساترن ۵، دو بخش اضافی را تا مدار بالای زمین حمل می‌کرد و سفینه فرماندهی و خدمات را به مدار ماه می‌رساند، از این موشک در یک مأموریت سرنشین‌دار در مدار نزدیک زمین و ۸ مأموریت سرنشین‌دار در مدار ماه استفاده شد.
در رمزنگاری، گواهی دیجیتال یا گواهی کلید عمومی سندی الکترونیکی است که یک امضای دیجیتال را به کار می‌برد تا یک کلید عمومی را به یک هویت مثل نام شخص یا سازمان و آدرس و اطلاعاتی از این دست، نسبت دهد.
نوعاً در یک طرح زیرساخت کلید عمومی ، امضا از طرف مرجع صدور گواهی دیجیتال است. در یک طرح شبکه اعتماد، امضا یا از طرف خود کاربر یا کاربران است. در هر صورت، امضاها در یک گواهی از طرف یک امضاکننده رسمی است و مصداق این است که مشخصات هویت و کلید عمومی مربوط به هم می‌باشند.
این گواهی‌ها فرمتهای متفاوتی دارند. در برخی موارد، ممکن است یک نوع گواهی نسخه‌های گوناگونی داشته باشد، و از یک نسخه واحد به روش‌های گوناگونی نمونه تهیه شود. برای مثال ۳ نسخه از گواهی کلید عمومی X.۵۰۹ موجود است. نسخه ۱ زیرمجموعه نسخه ۲ و نسخه ۲ زیرمجموعه نسخه ۳ می‌باشد. زیرا یک کلید عمومی نسخه ۳ شامل ضمائم متعدد انتخابی است که بنا به کاربرد می‌تواند در نمونه‌های مختلفی تهیه شود. برای مثال، گواهی‌های انتقال الکترونیکی امن (SET)، همان گواهی‌های کلید عمومی نسخه ۳ از X.۵۰۹ هستند که ضمائم آن منحصرا برای تبادلات SET تعریف شده‌اند.
در اینجا منظور از گواهی همان گواهی کلید عمومی نسخه ۳ از X.۵۰۹ است. حال به ساختار و محتوای این گواهی می پردازیم.Carlisle Adams, S. L. (۲۰۰۲). Understanding PKI: Concepts, Standards, and Deployment Considerations, Second Edition, Addison Wesley
در ژانویه ۱۹۹۹ IETF استانداردی تحت عنوان RFC۲۴۵۹ برای کلید عمومی X.۵۰۹ (PKIX) ارائه نموده‌است. در سال ۲۰۰۲ استاندارد RFC۳۲۸۰ جایگزین استاندارد قبلی شد. اگرچه RFC۳۲۸۰ به منظور کاربردهای اینترنتی تدوین شده بود، اما تعدادی از توصیه‌های آن می‌توانند در محیط سازمان و به طبع هر جای دیگر به کار برده شوند.
شکل زیر ساختار کلی یک گواهی X.۵۰۹ نسخه ۳ را نشان می‌دهد. فیلدهای موجود در گواهی در زیر آمده‌است.
OID، نمایشی منحصر به فرد از یک عنصر است. OID، دنباله‌ای از ارقام است که با ممیز اعشاری یا نقطه از هم جدا شده اند (مثل یک آدرس اینترنتی IP که در آن ارقام با نقطه از هم جدا شده اند). OID‌ها به‌طور طبیعی سلسله مراتبی هستند و در RA‌های بین‌المللی، ملی، یا سازمانی ثبت شده اند تا اطمینان حاصل شود که یک OID منحصر به فرد به هر عنصر نسبت داده شده‌است. برای متال OID برای SHA-۱ با RSA به این صورت می‌باشد: ۱٫۲.۸۴۰٫۱۱۳۵۴۹٫۱.۱٫۵.
DN یک نام‌گذاری سلسله مراتبی قراردادی است که در توصیه‌های X.۵۰۰ درج شده‌است. DN‌ها برای این طراحی شده اند تا مطمئن شویم که نامهای موجودیت‌ها یکتاست. DN‌ها تسلسلی از نام‌های متمایز وابسته (RDN) هستند که از نودِ سطح بالا یا ریشه تا آخرین نود نام گذازی شده‌اند. برای مثال "C=CA, O=ADGA OU=AEPOS Technologies, CN=Steve Lloyd " نمونه‌ای از یک DN است. دقت داشته باشید که هر RDN (C=CA یک RDN است، O=ADGA یک RDN است و...) باید در هر سطح منحصر به فرد باشد، در غیر اینصورت تضمینی برای یکتا بودن DN نخواهد بود.
یک نشانه اهمیت به هر ضمیمه گواهی نسبت داده شده‌است. در حالت کلی ضمائم می‌توانند مهم یا بی اهمیت باشند. ضمیمه‌ای که نشان با اهمیت دارد باید به کاربرده شود، در غیر اینصورت نباید از گواهی استفاده شود. اگر یک ضمیمه بی اهمیت شناخته شده باشد، می‌توان آن را در نظر نگرفت یا در صورت امکان آن را به کار نگرفت.
همانطور که قبلاً گفته شد، علاوه بر نسخه ۳ گواهی X.۵۰۹ انواع دیگر گواهی نیز وجود دارند. در زیر مختصری توضیح برای آن‌ها آورده شده‌است.
در مقابلِ IETF PKIX Working Group که بر موارد استفاده X.۵۰۹ در اینترنت تمرکز دارد، گروه کاری IETF دیگری با عنوان SPKI تشکیل گردید که بر زیرساخت ساده‌تری از کلید عمومی برای کاربرد اینترنت تمرکز داشت. پروانه IETF SPKI Working Grou در زیر آمده‌است:
ساخت استاندارد اینترنتی برای ساختار گواهی کلید عمومی IETF، امضای مربوط به آن، ساختارهای دیگر آن، و پروتکل‌های دریافت کلید. ساختار گواهی کلید و پروتکل‌های مربوطه باید برای فهم، پیاده‌سازی و استفاده، آسان باشند.
IETF SPKI Working Group تعدادی مستند فنی و اطلاعاتی تهیه کرده‌است:
که در آدرسِ https://web.archive.org/web/20080324204135/http://www.ietf.org/html.charters/REMOVED/spki-charter.html موجود می‌باشند. از آنجا که تاکیید SPKI بیشتر بر اجازه است تا هویت، به آن گواهی اجازه نیز گفته می‌شود. هدف اصلی گواهی اجازه SPKI، تعیین دسترسی‌ها است. همچنین تواناییِ محول کردن دسترسی را نیز دارد.
اگرچه گواهی اجازه SPKI اشتراک‌هایی با گواهی کلید عمومی X.۵۰۹ دارد (مثل صادرکننده و اعتبار)، اما syntax و معنای این فیلدها در بسیاری از موارد یکی نمی‌باشد.
در حال حاضر تقاضای کمی برای این گواهی‌ها وجود دارد، و مشتریان CA و PKI تمایلی به پیاده‌سازی گواهی دیگری با syntax‌های متفاوت از گواهی‌های نسخه ۳ ازX.۵۰۹ ندارند.
PGP روشی برای امضا و رمزگذاری دیجیتالی فایلها و ایمیل‌ها می‌باشد. آخرین نسخه آن که OpenPGP خوانده می‌شود، یک استاندارد IETF به نام OpenPGP Message Format [RFC۲۴۴۰] است.
PGP ساختار پکت‌هایی که پیام‌ها و فایلها را از جانب یک موجودیت برای موجودیت دیگر حمل می‌کنند مشخص می‌کند. همچنین PGP ساختار پکت‌هایی که کلیدهای PGP (گواهی‌های PGP) را بین موجودیت‌ها حمل می‌کنند را نیز مشخص می‌کند.
اگرچه PGP کاربرد زیادی در سطح اینترنت دارد، اما گزینه مناسبی برای استفاده در سطح اینترانت سازمانی نیست. چونکه تصمیماتِ اعتماد به جای سازمان به افراد واگذار می‌شود. از آنجا که اکثر مشتریان CA و PKI تمرکز بر قلمرو سازمانی دارند، تمایلی بر خریدِ محصولاتِ OpenPGP ندارند.
مشخصه‌های معاملات الکترونیکی امن SET، [SET۱; SET۲; SET۳] استانداردی برای پشتیبانی از پرداخت‌های کارت‌های اعتباری در سطح شبکه‌های توزیعی مانند اینترنت را تعریف می‌کنند. SET پروتکل استاندارد پرداخت را تعریف می‌کند.
SET از ساختار نسخه ۳ از گواهی X.۵۰۹ پیروی می‌کند و ضمیمه‌های خصوصی به آن می افزاید که تنها در زمینه SET معنا دارند. شکل زیر یک گواهی SET را نشان می‌دهد. البته تمام ضمائم در ان آوده نشده‌اند. مثلاً ضمیمه Hashed Root Key که در یک گواهی SET root CA می‌آید را نشان نمی‌دهد
نسخه ۲۰۰۰ از X.۵۰۹ مفهوم و کاربرد گواهی‌های اختیاری را به تفصیل شرح داده و حتی چارچوبی برای اساسِ ایجادِ زیرساخت‌های مدیریت ویژه PMIs ارائه می‌دهد. موضوع PMI بسیار گسترده است و می‌تواند عنوان یک کتاب باشد. در اینجا تنها کافی است بدانید که اگرچه گواهی هایاختیاری در توصیه‌های X.۵۰۹ تعریف شده اند، ولی گواهی‌های اختیاری گواهی‌های کلید عمومی نیستند. گواهی‌های اختیاری برای حمل ویژگی‌های یک موضوع طراحی شده اند تا مدیریت ویژه انعطاف پذیر و مقیاس پذیر را سهولت بخشند. گواهی اختیاری ممکن است برای تصدیق هویت دارنده گواهی اختیاری به یک گواهی کلید عمومی اشاره داشته باشد.
علاوه بر ذخیره گواهی ها، ابزارهای Administrator خدمات صدور، ابطال و انتشار CRL (Certificate Revocation List) و وارد و صادر کردن
گواهی‌ها را ارائه می‌دهد. Administrator می‌تواند از این ابزارها برای مدیریت گواهی‌های خودشان و کاربران دیگر، یک کامپیوتر یا یک service دیگر استفاده کند.
وظایف مربوط به صدور گواهی:
هنگامی که کاربر درخواست برای گواهی را در یک stand-alone CA ثبت می‌کند، درخواستِ او در وضعیتِ pending قرار می‌گیرد تا زمانی‌که CA Administrator آن درخواست را قبول یا رد کند. کاربر همچنین به صفحات وب که خدمات گواهی را ارائه می‌کنند، دسترسی داشته و از وضعیت گواهی‌های خود مطلع می‌شود.
این رویه تنها برای یک stand-alone CA به کار برده می‌شود. که در آن تنظیم شده هر درخواست جدید گواهی را در وضعیتِ pending قرار دهد.
برای حفظ تمامیتِ (integrity) PKI در یک سازمان ممکن است لازم شود که CA administrator گواهی‌ها را قبل از تاریخ انقضاءشان باطل کند. برای مثال، اگر شخصی که برای او گواهی صادر شده سازمان را ترک کند، باید گواهی او باطل گردد. یا اینکه کلید خصوصیِ یک گواهی کشف شود، یا یک حادثه امنیتی بر اعتبار یک گواهی تأثیر بگذارد. Administrator گواهی‌ها را در CA باطل می‌کند. پس از اینکه یک گواهی باطل شد، به پوشه گواهی‌های باطل شده منتقل می‌شود. و گواهی‌های باطل شده در نوبت بعدیِ انتشار CRL در لیست قرار می‌گیرد.
یک CA به‌طور خودکار CRL را در فواصل زمانی که administrator تعریف کرده، به روز رسانی و انتشار می‌کند. می‌توان بنا به درخواست نیز CRL را با استفاده از CRL publishing wizard انتشار کرد. Clientهایی (سرویس گیرنده ای) که یک کپی از CRL انتشار شده قبلی را در حافظه خود دارند، تا زمانی که نوبت بعدی به روز رسانی نرسیده آن را به کار می‌گیرند. اگرچه در این فاصله بنا به درخواست CRL جدیدی منتشر شده باشد.
وظایف مربوطه:
Snap-in گواهی ابزارهایی در اختیار administrator می گذارد تا بتوان گواهی‌ها را به همراه مسیرهای گواهی و کلیدهای خصوصی وارد یا خارج کند. می‌توان گواهی را از یک کاربر دیگر، کامپیوتر، یا CA دیگر وارد کرد. یا می‌توان گواهی را برای استفاده در کامپیوتر دیگر صادر نمود. گواهی‌ها را می‌توان با ساختار فایلهای استاندارد گوناگون دیگر وارد یا صادر کرد.
ممکن است لازم باشد سازمان صحت کاربران خارجی که در Active Directory حساب ندارند را، تصدیق کند.
وظایفی که مربوط به تنظیماتِ Active Directory برای گواهی‌ها می‌باشد:
سازمان آزادی‌بخش فلسطین به‌اختصار ساف (به ، به اختصار م.ت. ف) کنفدراسیونی از احزاب فلسطینی است که در سال ۱۹۶۴ میلادی تأسیس شده و در بیشتر کشورهای جهان به عنوان نماینده رسمی مردم فلسطین شناخته می‌شود. سازمان آزادی‌بخش فلسطین از سال ۱۹۷۴ در سازمان ملل نیز عضویت دارد. ساف و دولت اسرائیل در سال ۱۹۹۳ به‌طور متقابل یکدیگر را به رسمیت شناخته‌اند.
ساف در مه ۱۹۶۴ میلادی در بیت‌المقدس پس از یک توافق بنیادین کشورهای عربی در اجلاس سران اتحادیه عرب سال قبل، توسط مجلس ملی فلسطین تأسیس شد.
مجلس ملی فلسطین نهاد قانون‌گذاری این سازمان است که هر دو سال یکبار تشکیل جلسه می‌دهد و کمیته اجرایی ۱۸ نفره آن را تعیین می‌کند. محمود عباس رئیس کمیته اجرایی سازمان پس از مرگ یاسر عرفات در سال ۲۰۰۴ تاکنون است.
اتحادیه عرب در ۱۹۷۴ میلادی این سازمان را تنها نهاد مشروع برای نمایندگی مردم فلسطین دانست و به عضویت خود پذیرفت. در نوامبر همین سال ساف به عنوان عضو ناظر سازمان ملل متحد پذیرفته شد. در ژانویه ۱۹۷۶ شورای امنیت سازمان ملل اجازه شرکت نماینده آن را در جلسات شورای امنیت -بدون حق رأی- صادر کرد. حقی که معمولاً فقط مختص اعضای سازمان ملل است.
در سال ۱۹۹۳ تحول مهمی در سیاست‌ها راهبردی این سازمان و روابط آن با اسرائیل ایجاد شد. یاسر عرفات در نامه‌ای رسمی به اسحاق رابین، اسرائیل را به رسمیت شناخت و رابین، نخست‌وزیر اسرائیل، نیز در جواب ساف را به عنوان نماینده مردم فلسطین به رسمیت شناخت.
ساف با بسیاری از کشورهای جهان روابط رسمی دیپلماتیک دارد و سفارتخانه‌ها و نمایندگی‌های این سازمان معمولاً با نام فلسطین شناخته می‌شوند. پس از صدور اعلامیه استقلال فلسطین در سال ۱۹۸۸ نمایندگی این سازمان در سازمان ملل نام خود را از «سازمان آزادی‌بخش فلسطین» به «فلسطین» تغییر داد و در سال ۱۹۹۸ حق شرکت در بحث‌های مجمع عمومی -بدون حق رأی- نیز به آن اعطا شد. در سال ۲۰۱۲ مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه ۶۷/۱۹ با ۱۳۸ رأی موافق و ۹ رای مخالف (عدم حضور ۴۱ دولت در جلسه) موقعیت فلسطین را از «نهاد ناظر غیرعضو» به عضویت «دولت ناظر غیرعضو» تغییر داد. این موقعیت مشابه موقعیت سریر مقدس در سازمان ملل است. این قطعنامه توسط بسیاری به عنوان شناسایی دوفکتوی فلسطین به عنوان یک کشور از سوی سازمان ملل تعبیر شد.
به دنبال مخالفت سازمان آزادی بخش فلسطین با معامله قرن، دولت ترامپ با هدف تحت فشار قرار دادن فلسطینی‌ها دستور داد دفتر نمایندگی این سازمان در واشینگتن بسته شود.
اتحادیه عرب به دنبال بسته شدن نمایندگی ساف در واشینگتن بیانیه ای صادر کرد و آن را محکوم و آن را یکی از سیاست‌های ضد فلسطینی آمریکا نامید.
برادران مارکس پنج برادر کمدین آمریکایی بودند که از دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۶۰ در نمایش وودویل و سینما و تلویزیون کار می‌کردند.
خانواده برادران مارکس از یهودیان آلمانی‌تبار ساکن نیویورک بودند. آنان در اصل شش برادر بودند که اولی (مانفرد) در کودکی درگذشت. از پنج تن باقی‌مانده گروچو و هارپو و چیکو معروف‌تر بودند و زیپو و گامو چندان مورد توجه تماشاگران نبودند. آنان از کودکی به نواختن موسیقی و شرکت در نمایش‌های ودویل پرداختند. در ۱۹۲۹ قراردادی با شرکت فیلم‌سازی پارامونت پیکچرز امضا کردند و بازیگر سینما شدند. پس از بازی در چندین فیلم از شرکت‌های پارامونت و آر.ک.ئو و مترو گلدوین مایر، در ۱۹۴۱ اعلام کردند که «برادران مارکس» دست از بازیگری بر می‌دارند، اگرچه پس از آن نیز برخی از برادران گاه در فیلم و تلویزیون ظاهر می‌شدند.
شوخی‌های زبانی برادران مارکس (به ویژه گفته‌های گروچو) همراه با شیطنت آن‌ها (به‌ویژه کارهای هارپو که در فیلم‌ها سخن نمی‌گفت) و لهجه ایتالیایی‌نمای چیکو شخصیتی ویژه به این گروه داده بود و فیلم‌های آنان بر کمدین‌های پس از آن‌ها تأثیر زیادی داشت.
احمد جنتی لادانی (زادهٔ ۳ اسفند ۱۳۰۵) عضو فقیه و دبیر شورای نگهبان و رئیس مجلس خبرگان رهبری است. جنتی از دورهٔ اول شورای نگهبان در سال ۱۳۵۹ به‌عنوان عضو فقهای این نهاد منصوب شد و از سال ۱۳۷۱ دبیری شورا را بر عهده داشته‌است.
وی از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۰ دبیر شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی و از بدو تأسیس ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر در سال ۱۳۷۲ تا اسفند ۱۳۹۶، رئیس این ستاد بوده‌است. احمد جنتی نخستین فردی بود که با حکم علی خامنه‌ای در ۱۴ فروردین ۷۱ به امامت جمعه موقت تهران منصوب شد. جنتی در سال‌های اخیر حضور کمرنگی در تریبون نماز جمعه داشت و آخرین حضور او در نماز جمعه در ۱۹ شهریور ۱۳۹۵ بود. وی در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری در رقابت با هاشمی شاهرودی و امینی با ۵۱ رأی رئیس مجلس خبرگان شد. جنتی و طول عمر او یکی از سوژه‌های جوک و طنز در ایران است. وی توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱ اسفند ۱۳۹۸ به‌دلیل «جلوگیری از انتخابات آزاد» در لیست تحریم آمریکا قرار گرفت. جنتی در غرب برای شعارهای ضد ال‌جی‌بی‌تی و مخالفتش با سکولاریسم شناخته شده‌است.
احمد جنتی لادانی در ۳ اسفند ۱۳۰۵ روستای لادان، واقع در سه کیلومتری غرب اصفهان متولد شد. او تنها فرزند خانواده است؛ پدرش روحانی بود و مادرش جلسات مذهبی برپا می‌کرد. خانوادهٔ او وضع مالی خوبی نداشت. به دلیل نبود مدرسه در منطقهٔ زندگی او، به مکتب‌خانه رفت و خود نیز اندکی از دروس جدید را مطالعه کرد و بعدها در قم مقداری زبان انگلیسی فرا گرفت. دوره ادبیات عرب و مقدمات سطح را تا سال ۱۳۲۴ در حوزه علمیه اصفهان خواند. پس از تکمیل مقدمات و طی کردن برخی از دروس سطح، به حوزه علمیه قم آمد. با ورود به قم به تکمیل دروس دوره سطح پرداخت و در درس خارج سید حسین طباطبایی بروجردی و سید روح‌الله خمینی شرکت کرد و در این مدت در بحث‌های اخلاق و تفسیر نیز حضور یافت. جنتی از نظر تحصیلات حوزوی دارای درجهٔ اجتهاد است.
جنتی فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۴۲ آغاز کرد. پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در سخنرانی‌ها، اجتماعات عمومی و جلسات خصوصی همواره به تبلیغ ضد حکومت پهلوی می‌پرداخت و دیگران را به پیروی از راه سید روح‌الله خمینی دعوت می‌کرد. در درون حوزه، در ملاقات با علما و مراجع، آن‌ها را از آخرین اخبار حرکت انقلابی خمینی و مردم با خبر می‌ساخت. او با عضویت در جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، به برنامه‌ریزی هماهنگ برای برپایی راهپیمایی‌ها، نوشتن اعلامیه‌ها و ارتباط با دیگر مراکز مرتبط با نهضت خمینی همانند جامعه روحانیت مبارز می‌پرداخت و ارتباط خود را با خمینی حفظ می‌کرد تا از آخرین فعالیت‌های مبارزاتی در قم، نجف و دیگر شهرها اطلاع پیدا کند. وی همچنین به مدت چهارده سال به تدریس در مدرسه حقانی مشغول بود. او بارها در قم، رفسنجان و جزیره خارک مورد تهدید و تعقیب رژیم شاه قرار گرفت و چند بار در قم بازداشت شد. او سه نوبت به زندان رفت و مجموعاً سه ماه زندانی شد و یک بار هم دستگیر و به مدت سه سال به اسدآباد همدان تبعید شد.
اولین مسئولیت او پس از انقلاب، قضاوت در دادگاه انقلاب بود و محکومان را محاکمه می‌کرد. به نقل از کتاب خاطرات صادق خلخالی، جنتی اوایل انقلاب حکمی مشابه حکم او از سوی خمینی دریافت کرد، مبنی بر محاکمهٔ آنچه که وی «مجرمین طاغوتی» خوانده‌است و جنتی نیز حکم مزبور را اجرا کرد و «در اهواز و تهران، چند نفر از طاغوتیان را محاکمه و به اعدام محکوم کرد». خود جنتی در گفتگو با برنامه "شناسنامه" در خصوص اعدام‌های اول انقلاب و در پاسخ به این سؤال که آیا در آن زمان احتمال اشتباه در قضاوت‌ها وجود نداشت یا اصول کلی را می‌دانست؟ گفت: «اصول کلی را می‌دانستیم و این امر مسلم بود که افراد رژیم باید محاکمه شوند؛ این محاکمه تابع مقدار جرم آن‌ها بود؛ افراد رژیم سابق به صورت برخی زندان، برخی شلاق و برخی اعدام محاکمه می‌شدند. در برخی مسائل نیز با امام در ارتباط بودیم. برخی جاها می‌ماندیم مثلاً من از حضرت امام سؤال کردم که ما چه کسانی را می‌توانیم اعدام کنیم، ایشان مطلبی فرمودند و گفتند این گونه کار کنید. خیلی وقت‌ها زیر نظر ایشان عمل می‌کردیم.» او در سال ۱۳۵۸ با حکم خمینی وارد شورای نگهبان شد.
جنتی در سال ۱۳۸۳ خواهان کناره‌گیری از امامت جمعه تهران شد و از علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، خواست که با این درخواست موافقت کند. او در ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ از امامت جمعه موقت تهران استعفا کرد، که در پی آن خامنه‌ای با استعفای او موافقت کرد.
جنتی در سال ۱۳۸۶ در انتخابات ریاست مجلس خبرگان از اکبر هاشمی رفسنجانی شکست خورد. وی در سال ۱۳۹۴ در انتخابات دوره پنجم مجلس خبرگان رهبری شرکت کرد و تنها فرد خارج از لیست بود که با قرارگیری در جایگاه شانزدهم (آخرین نمایندهٔ برگزیده) در تهران، به این مجلس راه یافت. با این وجود در نخستین جلسهٔ مجلس خبرگان کاندیدای ریاست این مجلس شد و با کسب ۵۱ رأی توانست ریاست این مجلس را بر عهده بگیرد.
جنتی در سال ۱۳۲۷ هنگام طلبگی با صدیقه مظاهری جان‌نثاری ازدواج کرد. او صاحب چهار فرزند پسر—علی، حسن، حسین و محمد— شد. مظاهری جان‌نثاری در ۶ فروردین ۱۳۹۴ به‌دلیل کهولت سن و ایست قبلی درگذشت. او در سال ۱۳۹۶ «به دلیل تنهایی» بار دیگر ازدواج کرد.
جنتی در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا به همراه چهار عضو دیگر شورای نگهبان ایران، به‌دلیل «جلوگیری از انتخابات آزاد» در ایران تحریم شد. نمایندهٔ ویژهٔ امور ایران در وزارت خارجه آمریکا، برایان هوک در این‌باره گفت: «انتخابات فردا فرمایشی است. نتایجش از قبل در جای دیگری تعیین شده… و کسانی چون احمد جنتی که هرگز با رای مردم انتخاب نشده و دهه‌هاست که به رد صلاحیت نامزدها می‌پردازد در این مسیر نقش محوری دارد.» جنتی در واکنش به تحریم خود گفت: «به این فکر می‌کنم این‌همه پول‌هایی که در صندوق‌های آمریکا می‌ریزیم را چه کار کنیم! این‌همه در بانک‌های آمریکا پول ریختیم حالا نمی‌شود آن‌ها را برداشت کنیم. بعد هم نمی‌توانیم آن‌جا به جشن کریسمس برویم و شرکت کنیم!»
وی طی انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث پس از آن، به جانبداری آشکار از احمدی‌نژاد پرداخت و به شدت علیه هاشمی رفسنجانی، میرحسین موسوی و خاتمی موضع‌گیری کرد و آن‌ها را متهم به طراحی انقلاب مخملی کرد.
در مرداد ۱۳۸۹ طی یک سخنرانی در مسجد جمکران قم، مخالفان دولت را متهم به دریافت کمک مالی از آمریکا کرد. او گفت:
مهدی کروبی در واکنش به این سخنان نامه‌ای سرگشاده نوشت و اعلام نمود که از او به مراجع قضایی شکایت خواهد کرد. او در این نامه نوشت:
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در بیانیه‌ای خواستار رسیدگی قضایی به این اتهام شد. در این بیانیه آمده:
علی مطهری نماینده اصولگرای مجلس از جنتی خواست که اسناد مربوط به این کمک مالی را به دستگاه قضایی و کمیسیون اصل نود مجلس ارائه کند. همچنین مطهری گفت:
میرحسین موسوی و مهدی کروبی در یک نامه مشترک به مراجع تقلید از سخنان جنتی شکایت نموده و کهولت سن او را دلیل ناتوانی ذهنی او دانستند:
وی همچنین در اظهارنظری در سال ۱۳۹۳، میرحسین موسوی و مهدی کروبی را محکومان قطعی به اعدام دانست که تاکنون زنده مانده‌اند.
جنتی در ۴ بهمن ۹۳ در مقابل علی مطهری و همراهان او که خواهان رفع حصر غیرقانونی (مخالف با قانون اساسی) کروبی و موسوی بودند گفت:
احمد جنتی در حین بازدید از مراسم نخستین یادواره سرداران شهید که در آبان ۱۳۸۴ برگزار شده بود، در سخنانی پیروان سایر ادیان را حیواناتی توصیف کرده بود که در زمین می‌چرند و فساد می‌کنند. این اظهارنظر توهین‌آمیز با واکنش کوروش نیکنام، نماینده زرتشتیان در مجلس هفتم روبرو شد که از جانب خودش از اقلیت‌های مذهبی ایران تقاضای عذرخواهی کرده بود و متذکر شده بود در اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پیروان ادیان مسیحی، کلیمی و زرتشتی در ایران به رسمیت شناخته می‌شوند و دارای حقوق شهروندی هستند.اعتراض نماینده زرتشتیان به سخنان جنتی "وبگاه اطلاعات"
چند روز پس از خروج آمریکا از برجام احمد جنتی در اظهار نظری جنجالی درخواست کرد که حسن روحانی رئیس‌جمهور دولت یازدهم و دولت دوازدهم به دلیل خسارت‌های وارده برجام از مردم ایران عذر خواهی کند. این سخنان باعث واکنش افراد مختلفی شد. علی مطهری نائب رئیس مجلس شورای اسلامی ایران طی نامه ای به احمد جنتی نوشت: تعیین تکلیف در امور مجلس و ریاست جمهوری از وظایف خبرگان رهبری نیست.
موضوع سلامتی و طول عمر احمد جنتی دستاویز لطیفه‌های سیاسی در ایران است. بسیاری از مردم، حداقل یک بار پیامکی مربوط به سن او دریافت کرده‌اند. کاربران اینترنتی به جنتی لقب «نمیرالمومنین» داده‌اند. احمد جنتی در بسیاری از پویانمایی‌ها و لطیفه‌ها، عمری به قدمت کره زمین دارد و تصاویری از وی در کنار دایناسورها، آدم و حوا، نوح، عیسی، موسی، ادیسون، ناپلئون و… منتشر شده‌است. کاربرد لطیفه در این زمینه تا حدی است که حتی نخبگان و فرهیختگان و سیاسیون نیز گاهی به آن می‌پردازند، به هر حال گفته می‌شود که این لطیفه‌ها «هیچ تأثیری در روحیه، رفتار و مواضع» او ایجاد ننموده‌است.
جنتی در گفتگو با نهاد ستاد نماز جمعه تهران به این لطیفه‌ها واکنش نشان داد و اظهار داشت: «اگر کسانی که تخریب می‌کنند حزب‌اللهی و نماز شب خوان باشند، آدم باید در خودش شک کند. اما اگر افراد بی‌مبالات تخریب می‌کنند، این مایهٔ خوشحالی است؛ انسان از مذمت افراد صالح باید برای خود نگران شود.» شیخ جعفر شجونی در این‌باره گفته‌است که جنتی از لطیفه‌هایی که برایش ساخته می‌شود ناراحت نمی‌شود. وی راز طول عمر خود را در این می‌داند که به‌طور مرتب ورزش می‌کند و هفته‌ای دو روز شنا می‌کند. همچنین جنتی تبعیت از خمینی و خامنه‌ای را «راز ماندگاری ۳۵ ساله» اش در شورای نگهبان می‌داند.
کالج سن آنتونیو یکی از کالج‌های چهار ساله ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
این کالج در سال ۱۹۲۵ تأسیس گشت و تا مقطع کارشناسی مدارج ارائه می‌دهد.
این کالج که در شهر سن آنتونیو قرار دارد در پاییز سال ۲۰۰۹ بیش از ۲۲۰۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد.Page expired - MSN Money
این کالج یکی از ۵ دانشگاه سامانه کالج‌های آلامو است.
کالج سن آنتونیو در ۱۹۲۵ تأسیس گردید."San Antonio College: in the beginning-- 1925-1956." Jerome Francis Weynand. Adrome House, 2002.
این موسسه کهنترین موسسه آموزش عالی از نوع کالج در تگزاس است.Handbook of Texas Online - SAN ANTONIO COLLEGE
از دانش آموختگان این موسسه می‌توان دیک اسکوبی (فرماندهٔ فضاپیمای چلنجر) را نام برد.
سبزی تره یا گندنا کوچک‌ترین هموند خانواده پیازهای خوراکی است. در آشپزی برگ آن به‌دلیل طعم ملایم‌تر از سیر و پیاز، کاربرد بیشتری دارد. این گیاه به طوری بومی در مناطق ایران و عراق رشد می‌کند. این گیاه به‌طور بومی در ایران و شمال عراق یافت شده‌است. تره در ایران بعنوان دارو برای درمان و هموروئید استفاده می‌شود.
افزودن تره کوهی در ماست همزده باعث غلظت و کیفت بالا می‌شود. به دلیل وجود فیبر بالا، در درمان یبوست کاربرد دارد. منبع خوبی از ویتامین C می‌باشد و در درمان اسکوربوت کاربرد دارد. اشتهاآور بوده و در درمان لاغری توصیه می‌شود. ترکیب سماق با آب تازه تره برای درمان زگیل بسیار مفید است.
سبزی تره در بسیاری از غذاهای ایرانی استفاده می‌شد.
این سبزی برای رشد کردن به نور کامل خورشید نیاز دارد و در مکان‌های نیم سایه به خوبی رشد نمی‌کند. گرمای زیاد موجب از دست رفتن سبزی می‌شود؛ بنابراین تره را در فصل مناسب کاشت که بهار و پاییز است بکارید. به صورت کلی این گیاه هوای خنک را بیشتر می‌پسندد. این گیاه به خشکی خاک حساس است. تره برای رشد کردن به آب فراوان نیاز دارد.
خاک‌های رسی شنی برای کاشت بذر تره بسیار مناسب هستند. قبل از کاشت تره باید خاک را با کودهای ازت و فسفره غنی کرد. برای تقویت خاک، به آن کود ریز مغذی یا حیوانی اضافه کنید. تره در خاک مرطوب، غنی، دارای زهکشی خوب یا در کمپوست خوب پوسیده شده رشد بهتری خواهد داشت.
سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران (به‌اختصار: ساصد) سازمان دولتی ایرانی است، که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات نظامی برای نیروهای مسلح ایران فعالیت می‌کند و زیرمجموعه وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح می‌باشد.
ساخت اولین محصولات نظامیِ نوین در ایران به سال ۱۳۰۴ و به تولید تفنگ برنو باز می‌گردد. پس از آن ۱۶ سال بعد و در سال ۱۳۲۰ صنایع نظامی تحت عنوان "اداره تسلیحات" تاسیس شد، که به قورخانه نیز معروف بود. در طی ۶ سال کارخانه‌های مسلسل‌سازی به عنوان زیر مجموعه‌هایی از اداره مرکزی تسلیحات راه‌اندازی گردیدند.
با شروع تحولات جدید صنعتی، از سال ۱۳۴۰ ساختار اداری صنایع تسلیحاتی نیز دگرگون شد و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد. از آن‌جا خرید برخی تکنولوژی‌های روز آغاز گردید، که در این میان می‌توان به خرید فناوری ساخت فشنگ، ساخت تفنگ ژ-۳، خطوط تولید باروت و مواد منفجره اشاره کرد، حتی قرار بود با تلاش‌هایی محمدرضا شاه انجام داده بود، ایالات متحده آمریکا برای ایران با پرداخت‌هایی که در سال ۱۳۵۵ انجام شده بود، خط تولید جنگنده اف-۱۴ را در ایران راه‌اندازی کند، که این اتفاق با وقوع انقلاب منتفی شد.
پس از وقوع انقلاب و به‌ دنبال جنگ ایران و عراق، در پی تصمیمات نادرست نظام جمهوری اسلامی، نیروهای مسلح ایران، با تحریم‌ گسترده کشورهای مختلف مواجه شدند. در راستای جلوگیری از انفعال صنایع دفاع، مجلس مصوبه‌هایی را در سال ۱۳۶۱ تصویب و اجرایی کرد، که طی آن‌ها صنایع دفاع به سازمان صنایع دفاع تغییر پیدا کرد. همچنین قرار بر آن شد که دفتر مرکزی این سازمان در تهران و به‌عنوان زیرمجموعه وزارت دفاع باشد. در آن مصوب‌ها وظایف سازمان صنایع دفاعی باز تعریف شد. در ادامه مجلس برای آنکه سازمان بتواند به طور متمرکز‌ تر عمل کند، چندین شرکت دولتی را نیز در این سازمان ادغام کرد؛ از جمله:
با این تغییرات اساسی و ساختاری در صنایع دفاع ایران، سازمان صنایع دفاع تا حدی توانست با انجام اورهال‌ها و مهندسی‌های معکوس در طی جنگ، تجهیزات نظامی را سرپا نگه دارند تا جنگ پایان یابد.
پس از پایان جنگ، به منظور انسجام بیشتر و بهره‌گیری گسترده از توانمندی‌ها، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در سال ۱۳۶۸ با تصویب مجلس شورای اسلامی از ادغام وزارت دفاع و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تشکیل شد. یکی از وظایف این وزارتخانه جدید، طراحی، ساخت، تولید و خرید نیازمندی‌های نیروهای مسلح بود. وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح امروزه دارای ۹ سازمان عمده تحقیقاتی، صنعتی، تولیدی و خدماتی در زیرمجموعه خود است، که تامین نیاز‌های نیروهای‌ مسلح را برعهده دارند. سازمان صنایع دفاع به‌صورت یکی از ارکان زیرمجموعه این وزارتخانه تعریف شده‌است.
طبق قانون وظایف سازمان صنایع دفاع به شرح زیر است:
محصولات سازمان صنایع دفاع، طیف گسترده‌ای دارد و حتی شامل محصولات غیرنظامی نیز می‌شوند و در مجموع کلیه ادوات و تجهیزات نظامی نیروهای مسلح مرتبط با این سازمان می‌باشند.، از جمله محصولات نظامی این سازمان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
محصولات تولیدی این سازمان و در مجموع محصولات صنایع دفاعی ایران، در اختیار گروه‌هایی چون حماس و حزب‌الله لبنان و کشورهای هم‌پیمان ایران قرار می‌گیرد. طی سال‌های اخیر این سازمان اقدام به تأسیس کارخانه‌های تولید سلاح در کشور‌هایی چون سوریه، یمن و تاجیکستان شده‌است و می‌توان محصولات مشترک این سازمان با سازمان صنایع هوایی را در کشور‌هایی چون اتیوپی و ونزوئلا دید.
این سازمان دارای مجمع مدیریتی، هیئت مدیره، همچنین عوامل اجرایی و نظارتی است، که مجمع مدیریتی آن از وزیران مربوط به این سازمان همچون وزیر دفاع و وزیر صنعت تشکیل شده است. هیأت مدیره سازمان نیز مرکب از ۷ نفر عضو اصلی (‌شامل مدیرعامل و ۶ عضو) است.
وبگاه رسمی سازمان صنایع دفاع ایران
بخش خودمختار اسپانیا نخستین تقسیم‌بندی در پادشاهی اسپانیا است که بنابر قانون اساسی اسپانیا ایجاد شده‌است. ماده دوم از قانون اساسی اسپانیا خودگردانی را حق «گروه‌های قومی و بخش‌های مختلف» می‌داند و بر «اتحاد پایان‌ناپذیر ملت اسپانیا» تأکید می‌کند."Regional Government". Spain. "Encyclopedia Britannica Online" Accessed 10 December 2007Preliminary Title. Second Article . "Spanish Constitution of 1978". Accessed: 10 December 2007 هم‌اکنون اسپانیا ۱۷ بخش خودمختار و ۲ شهر خودمختار دارد.
چنانچه گفته شد، اسپانیا ۱۷ بخش خودمختار دارد:
جزیره‌های زیر نیز جزء شهرهای خودمختار به‌شمار آمده‌اند:
استانهای اسپانیا از ۱۸۳۳ بدون تغییر باقی مانده‌اند. اسپانیا ۵۰ استان دارد. قانون اساسی ۱۹۷۸ اسپانیا فرمان به تأسیس بخش‌هایی خودمختار در کشور اسپانیا داده است. این قانون در بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ اجرا شد و ۱۷ بخش خودمختار هریک شامل یک یا چند استان درست شد. برای نمونه ناحیه اکسترمادورا از دو استان کاسرس و باداخوس تشکیل شده‌است. کوچکترین واحد کشورداری در اسپانیا دهستان است. اسپانیا ۸۱۰۸ دهستان دارد. همچنین یک یا چند دهستان با هم تشکیل یکایی به نام شهرستان یا شورای جزیره و غیره (بسته به تصمیم پارلمان بخش خودمختار و اینکه دهستانها در خشکی باشند یا در جزیره) می‌دهند. سئوتا و ملیله در این میان یکتا هستند. آن‌ها به‌طور رسمی جزئی از نقاط حاکمیتی شمال آفریقا (plazas de soberanía del norte de Africa) هستند. استاندارد ایزو آن‌ها را جدا از هم تقسیمبندی کرده‌است، هرچند که شاید با معناتر باشد که آن‌ها به عنوان یک منطقه فهرست شوند. سئوتا و ملیله هر کدام یک دهستان هستند. در گذشته سئوتا در استان کادیز و ملیله در استان مالگا قرار داده می‌شد.استانهای اسپانیا
این تقسیم‌بندی در قانون اساسی اسپانیا آمده است. شهرستانها در اداره امور داخلی خود مجازند؛ استانها برای انجام کارهای دولتی طراحی شده‌اند. سیستم پنجاه استانی کنونی -با تغییرات جزئی- همان است که در سال ۱۸۳۳ توسط خاویر د بورگوس طراحی شد.
در گذشته استانها از اهمیت بیشتری برخوردار بودند ولی از زمان آمدن سامانه بخش‌های خودمختار، استانها قدرت کمتری داشته‌اند. بیشتر استانها بر اساس مرکزشان نامگذاری شده‌اند به جز آلابا، آستوریاس، بیسکای، کانتابریا، گیپوسکوا، جزایر بالئارس، لاریخا و نابارا.
هفت استان به دلایل تاریخی خود بخش خودمختار نیز هستند: آستوریاس، جزایر بالئارس، کانتابریا، لاریخا، مادرید، مورسیا و نابارا.
در ریاضیات، ریشه یا صفر تابع "f" ( "f" می‌تواند تابع حقیقی مختلط یا تابع برداری باشد) عددی است مانند "x" از دامنه تابع بطوری که مقدار تابع به ازای "x" صفر شود یا به عبارت دیگر داشته باشیم:
ویوین لی (زاده ۵ نوامبر ۱۹۱۳ – درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۷) بازیگر انگلیسی بود که دو بار، برای بازی در نقش اسکارلت اوهارا در بربادرفته و در در نقش بلانش دو بوآ در "اتوبوسی به‌نام هوس"، برندهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. بنیاد فیلم آمریکا او را به عنوان شانزدهمین زن افسانه بزرگ پرده سینما نامگذاری کرد.
ویوین مری هارتلی ، در ۵ نوامبر ۱۹۱۳ از پدر و مادری بریتانیایی در دارجیلینگ هند زاده‌شد. او برای تحصیل به بریتانیا برگشت. کودکی‌اش را در مدارس مذهبی گذراند و بعد از آن وارد آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک شد و در رشته بازیگری درس خواند. در ۲۰ دسامبر ۱۹۳۲ در ۱۹ سالگی با وکیلی به نام لی هولمن ازدواج کرد و سال بعد از او صاحب دختری بنام سوزان شد. او تحصیل در بازیگری را رها کرد، چراکه همسرش با کار او در تئاتر و‎ ‌سینما مخالف بود، اما نام کوچک همسرش را به عنوان اسم هنری‌ برگزید تا خوش‌آهنگ‌تر باشد. نخستین بازی او در تئاتر «نقاب فضیلت» بود که در نقش فاحشه‌ای با چهره‌ای معصوم بازی کرد و توانایی‌اش را در بازی در نقش شخصیت‌هایی با ذات دوگانه به نمایش گذاشت. نخستین فیلمش، «همه چیز خوب به نظر می‌رسد»، انگلیسی بود و در نقش کوتاهی ظاهر شد.
ویوین لی در دوران بازی در نمایش‌های شکسپیری در تئاتر اولدویک لندن، با لارنس اولیویه، بازیگر بزرگ تئاتر و سینمای بریتانیا آشنا شد. ۱۹۳۷ او برای نخستین بار در هملت، در نقش اوفلیا در برابر لارنس اولیویه قرار گرفت. در همین سال‌ها بود که عاشق اولیویه شد، عشقی که سرانجامش ازدواج و زندگی بیست ساله همراه با تنش و افتخار بود. آن‌ها از هم‌سران‌شان جدا شدند و در ۱۹۴۰ ازدواج کردند. به اعتقاد ریچارد استرلینگ، مورخ سینما، سه نقش نمادین، افسانه ویوین لی را ساخته است، اسکارلت اوهارا، بلانش دوبوآ و بانو اولیویه. رابطه پرحرارت و ازدواج عاشقانه آن دو مورد توجه مردم و همواره سر زبان‌ها بود. ویوین بسیار به اولیویه تکیه داشت و او را انگیزه زندگی خود می‌دانست. به گفته مالی هسکل در کتاب «صادقانه بگم عزیزم»، عشق او به لارنس اولیویه، هم او را تعریف می‌کرد و هم تباه‌. در دهه پنجاه، با تشدید بیماری‌های روانی و جسمی ویوین، رابطه او با اولیویه نیز دچار تنش شد و سرانجام در ۱۹۶۰ جدا شدند. او پس‌از جدایی از اولیویه به بازی‌ در تئاتر ادامه داد، گرچه دیگر نتوانست موفقیت‌های گذشته را تکرار کند.