moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اهل سنت در ایران، بیش از ۱۵ هزار مسجد دارند که در حال حاضر در تهران ۱۸ نمازخانه برای اهل سنت وجود دارد.http://www.irna.ir/fa/News/82944810علی مطهری در ماه رمضان سال ۱۳۹۵ شمسی مهمان یکی از این نمازخانه‌ها بود. فراکسیون اهل سنت در مجلس دهم شورای اسلامی ۱۸ عضو دارد و «محمدقسیم عثمانی» عضو هیئت رئیسه مجلس ایران است. اهل سنت در ایران دارای چندین انتشارات در تهران کردستان فارس و خراسان رضوی هستند.
در هنگام مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی، بحث دربارهٔ اینکه «آیا دین رسمی کشور باید در قانون اساسی ذکر شود؟» به سود اسلامگرایان شیعه به پایان رسید. در نهایت، اصل ۱۲ قانون اساسی ایران «اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری» را به عنوان دین رسمی کشور معرفی کرد و به اینکه دیگر مذهب‌های اسلامی همچون حنفی، مالکی، شافعی، حنبلی، و زیدی می‌توانند مطابق فقه خود عمل کنند بسنده شد.
روحانیون دارای نفوذ در اوایل انقلاب ۱۳۵۷، با درخواست نمایندگان جامعه‌های غیرمسلمان (همچون: یهودیان، بهائیان و زرتشتیان…) مبنی بر به رسمیت شناخته شدن دین‌هایشان به عنوان دین‌های رسمی کشور مخالفت کردند و بر این اصرار کردند که نامسلمانان باید مشمول «ذمه» به‌شمار روند. در نهایت اصل ۱۳ قانون اساسی با تنها ۶ رأی مخالف (چهار نماینده غیرمسلمان و دو نماینده دیگر) به تصویب رسید. بر طبق این اصل،
به باور عده‌ای، ذکر قید «تنها اقلیت‌های دینی» در این اصل در نهایت باعث شد تا دیگر جوامع دینی (از جمله بهائیان به عنوان بزرگترین جامعه دینی در ایران پس از مسلمانان) از داشتن حقوق شناخته شده محروم گردند.
لیتر می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زانو بزرگ‌ترین مفصل بدن انسان است و ران را به ساق پا پیوند می‌دهد.
طرح ساختمانی زانو تا حدی ناپایدار است. با این وجود زانو باید کل وزن بدن را هنگام ایستادن تحمل کند، و هنگام راه‌رفتن یا دویدن حتی وزن بیشتری به آن تحمیل می‌شود؛ بنابراین مشکلات زانو از جمله بیماری‌های بسیار شایع در همه سنین است.
حرکت زانو و راه رفتن به یک سازوکار حرکتی وابسته است، که «سازوکار راست‌کننده زانو» نامیده می‌شود. این سازوکار که در جلوی زانو قرار دارد، شامل استخوان کشکک، زردپی کشکک، زردپی چهار‌سر و ماهیچه‌های چهارسر ران است. چهار ماهیچه چهارسر که در جلوی ران قرار دارند، ماهیچه‌هایی هستند که به زردپی (تاندون) چهارسر متصل می‌شوند. هنگامی که این ماهیچه‌ها منقبض می‌شوند، زانو را راست می‌کنند، مثلاً هنگامی که از وضعیت نشسته بلند می‌شویم.
زانو مفصلی است که سه استخوان ران، درشت‌نی و کشکک در ساختمان آن شرکت دارند. مفصل زانو به وسیله یک کپسول مفصلی، غشاء زلاله‌‌ای (حاوی مایع زُلاله‌ای) و رباط‌ها احاطه می‌شود. مایع زلاله‌ای باعث کاهش اصطکاک حرکت می‌گردد؛ و همچنین در تغذیه غضروف‌های مفصل نقش دارد.
در مفصل زانو، انتهای استخوان ران با سر استخوان درشت‌نی (استخوان بزرگ‌تر ساق پا) کنار هم قرار می‌گیرند. دو برجستگی استخوانی در دو طرف انتهای استخوان ران وجود دارند که به آن‌ها لقمه (کُندیل) می‌گویند. این لقمه‌ها روی سطح فوقانی استخوان درشت‌نی قرار می‌گیرند. این سطح را «کفهٔ درشت‌نی» می‌گویند. این کفه به دو قسمت بیرونی و درونی تقسیم می‌شود. درشت‌نی در شیار خاصی میان دو لقمه استخوان ران، می‌لغزد.
استخوان کوچک‌تر ساق پا (نازک‌نی)، وارد مفصل زانو نمی‌شود. این استخوان، مفصل کوچکی را تشکیل می‌دهد که آن را به یک طرف درشت نی وصل می‌کند. این مفصل چندان حرکتی ندارد.
غضروف مفصلی، ماده‌ای است که انتهای استخوان‌ها در هر مفصل را می‌پوشانند. این ماده در اغلب مفاصل بزرگ‌تر حدود ۲/۵سانتی‌متر ضخامت دارد. این ماده، سفید و درخشان است و قوامی لاستیکی دارد. غضروف مفصلی یک ماده لغزنده است که اجازه می‌دهد سطوح استخوانی بدون آسیب دیدن، روی هم بلغزند.
کارکرد غضروف مفصلی این است که ضربات وارده را جذب و یک سطح کاملاً صاف ایجاد کند تا حرکت استخوان‌ها آسان شود. تقریباً در هر نقطه‌ای از بدن که دو سطح استخوانی در مقابل هم حرکت می‌کنند، این غضروف مفصلی وجود دارد. در زانو غضروف مفصلی، انتهای استخوان ران، سر استخوان درشت نی و پشت استخوان کشکک را می‌پوشاند.
رباط‌ها (لیگمان‌ها) نوارهای محکم بافتی هستند که انتهاهای استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند. دو رباط مهم (جانبی یا کولترال) در هر طرف زانو قرار دارد:
داخل مفصل زانو، دو رباط مهم دیگر قرار دارد که بین استخوان ران و درشت نی قرار دارند:
رباط‌های کولترال داخلی و خارجی، مانع از حرکت بیش از حد زانو به طرفین می‌شوند. رباط‌های صلیبی قدامی و خلفی، حرکت جلو به عقب زانو را مهار می‌کنند.
رباط صلیبی قدامی مانع از لغزیدن بیش از حد درشت نی، روی استخوان ران به سمت جلو می‌شود. رباط صلیبی خلفی مانع از حرکت بیش از حد درشت نی، روی استخوان ران به سمت عقب می‌شود. این دو رباط همراه با هم مهم‌ترین رباط‌هایی هستند که پایداری زانو را حفظ می‌کنند.
نوع بافت اختصاصی به نام «منیسک» میان ران و درشت نی قرار دارند. این ساختارها را گاهی «غضروف زانو» هم می‌گویند، ولی در واقع منیسک‌ها با غضروف مفصلی که سطح مفصل را می‌پوشاند، متفاوت هستند. منیسک‌های زانو به دو دلیل اهمیت دارند.
یک توپ را تصور کنید که روی یک سطح صاف قرار گرفته‌است. این توپ انتهای استخوان ران است و آن سطح صاف سر استخوان درشت نی. منیسک‌ها در واقع به دور انتهای گرد استخوان ران می‌پیچند و فضای میان آن و کف استخوان درشت نی را پُر می‌کنند.
منیسک‌ها با این ساختار، به توزیع وزن استخوان ران روی استخوان درشت نی هم کمک می‌کنند.
اگر منیسک‌ها وجود نداشتند، هر وزنی که روی استخوان ران وارد می‌شد، روی یک نقطه از استخوان درشت نی منتقل می‌شد.
اما با وجود این منیسک‌ها، وزن روی تمام سطح کفه بالایی استخوان درشت نی توزیع می‌شود.
این توزیع وزن به وسیله منیسک‌ها اهمیت زیادی دارد، زیرا از وارد آمدن فشار بیش از حد بر غضروف مفصلی در انتهاهای استخوان‌ها جلوگیری می‌کند. فشار بیش از حد بر غضروف مفصلی می‌تواند به سطح آن آسیب برساند و باعث تحلیل آن در طی زمان شود.
منیسک‌ها علاوه بر محافظت از غضروف مفصلی، به رباط‌ها کمک کنند تا زانو را پایدار نگه دارند. منیسک‌ها مانند یک دیلم که زیر یک چرخ ماشین پارک شده قرار می‌گیرد، مفصل زانو را پایدارتر می‌کنند.
منیسک‌ها در لبه بیرونی شان ضخیم‌تر هستند و این ضخامت کمک می‌کند تا مانع از تکان خوردن انتهای استخوان ران روی کفه استخوان درشت نی شود.
در مجموع همه رباط‌های زانو از جمله مهم‌ترین ساختارهایی هستند که به پایداری زانو کمک می‌کنند. رباط‌ها استخوان‌ها را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. بدون رباط‌های محکم و قوی، برای اتصال ران به درشت‌نی، مفصل زانو بیش از حد، شل و در نتیجه بی‌ثبات می‌شد.
زردپی‌ها (تاندون‌ها) مانند رباط‌ها هستند، با این تفاوت که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. بزرگ‌ترین زردپی بدن، «زردپی کشککی» است که در اطراف زانو قرار دارد.
حرکت زانو و راه رفتن ما به یک ساختار حرکتی وابسته است، که «ساختار راست کننده زانو» نامیده می‌شود. این ساختار که در جلوی زانو قرار دارد، شامل استخوان کشکک، زردپی کشککی، زردپی چهارسر و عضلات چهارسر] است. عضلات چهارسر که در جلوی ران قرار دارند، عضلاتی هستند که به تاندون چهارسر متصل می‌شوند. هنگامی که این عضلات منقبض می‌شوند، زانو را راست می‌کنند، مثل زمانی که ما از وضعیت نشسته بلند می‌شویم.
کشکک مانند یک تکیه‌گاه عمل می‌کند و نیروی ایجاد شده به وسیله ماهیچه‌های چهارسر را هنگام راست شدن زانو تشدید می‌کند. هنگامی که ماهیچه‌های چهارسر منقبض می‌شوند، زانو راست می‌شود.
عضلات هامسترینگ در پشت ساق پا و ران قرار می‌گیرند. هنگامی که این عضلات منقبض می‌شوند، زانو خم می‌شود.
مهم‌ترین عصب دور زانو، عصب پشت‌زانویی (پوپلیتئال) است که در پشت زانو قرار دارد. این عصب بزرگ در پشت بخش پایینی ساق پا و پنجه پا قرار دارد، و حس و کنترل ماهیچه‌ها را ممکن می‌کند. این عصب درست در بالای زانو به دو شاخه تقسیم می‌شود تا عصب‌های درشت‌نئی و نازک‌نئی (پرونئال) را تشکیل دهد. عصب درشت‌نئی به مسیر خود در پشت ساق پا ادامه می‌دهد، عصب نازک‌نئی به مسیر خود در بخش بیرونی زانو و به سمت پایین در جلوی ساق پا ادامه می‌دهد. هر دوی این عصب‌ها ممکن است در آسیب‌های زانو صدمه ببینند.«مظلوم‌ترین مفصل بدن». ۱۳۸۹. از روزنامه سلامت. بازانتشار در راسخون Accessed January 18 2018. .
رگ‌های خونی عمده اطراف زانو به همراه عصب پشت‌زانویی (پوپلیتئال)، به سمت پایین در عقب ساق پا حرکت می‌کنند. سرخرگ پشت‌زانویی و سیاهرگ پشت‌زانویی بزرگ‌ترین خون‌رسان‌ها به ساق و پا هستند. اگر سرخرگ پشت‌زانویی بدون امکان ترمیم کردن، آسیب ببیند، ممکن است ساق پا دیگر نتواند به حیات خود ادامه دهد. سرخرگ پشت‌زانویی خون را به ساق پا و پا می‌رساند و سیاهرگ پشت‌زانویی خون را از این بخش‌ها به قلب بازمی‌گرداند.
ضایعات زانو را می‌توان به چهار گروه اصلی تقسیم‌بندی کرد که شامل ضایعات استخوانی، ضایعات رباطی، ضایعات تاندونی و ضایعات منیسک می‌شود.
در مورد ضایعات رباط متقاطع پشتی، پارگی در رباط کمتر اتفاق می‌افتد و بیشتر در تصادف موتور سیکلت یا تصادف خودرو حاصل «صدمه داشبوردی» است و در این ضایعه علائم حاد شامل درد، هماتوم و محدودیت حرکات است و در موارد مزمن درد حین فعالیت ناپایداری و خالی کردن زانو است و در معاینه Post drawer مثبت می‌شود و در زانو گود افتادگی دیده می‌شود که گاهی باعث می‌شود اشتباهاً Ant drawer test دیده شود. در ام‌آرآی بیش از ۹۵ درصد موارد گزارش دقیق است و پارگی مشخص خواهد بود.اخلاق‌نجات، محمد: «انواع آسیب‌های زانو در رشته‌های توپ و تور». ۲۰۱۹. ایسنا. . بازدید: ۲۴ فوریه ۲۰۲۰.
در خیلی از موارد صدمه به رباط صلیبی پسین همراه با کندگی تکه‌ای از استخوان درشت‌نی در سطح خلفی است. در این موارد درمان شامل جااندازی و ثابت کردن استخوان با پیچ است و در مواردی که کندگی استخوان نباشد درمان بستگی به میزان جابجایی درشت‌نی نسبت به استخوان ران در معاینه دارد که موارد بیش از یک سانتی‌متر جابجایی، درمان جراحی توصیه می‌شود.
ضایعات منیسک‌ها: این ضایعه شامل منیسک داخلی و خارجی است و ممکن است علائم حادی نداشته باشد و فقط با درد حین فعالیت و خالی کردن زانو یا قفل کردن خود را نشان دهد. در معاینه بالینی از تست مکموری استفاده می‌شود و ام‌آرآی در تشخیص حدود ۸۳ درصد حساسیت دارد و سی‌تی‌اسکن وضوح بالا حدود ۹۶ درصد حساسیت را نشان می‌دهد. انواع پارگی منیسک که به پنج مورد تقسیم می‌شود پارگی‌های کمتر از پنج تا ۱۰ میلیمتر که بدون پارگی رباط صلیبی پیشین باشند و جابجایی کمتر از سه میلیمتر داشته باشند به درمان غیر جراحی جواب می‌دهند.
ضایعات لیگامان داخلی در اثر نیروی برون‌خمیدگی (والگوس) ایجاد می‌شود و در نیروی درون‌خمیدگی (واروس) پارگی لیگامان جانبی خارجی می‌دهد که درد در زانو، ناپایداری ایجاد می‌کند و در معاینه از تست برون‌خمیدگی نیز استفاده می‌شود که در گرید کمتر از پنج میلیمتر سطح مفصلی باز می‌شود و در گرید ۲، پنج تا ۱۰ میلیمتر و در گرید سه، بیش از ۱۰ میلیمتر باز می‌شود.
سرن می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
توره شهری در بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
توره همچنین می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ابوالقاسم قلم‌سیاه (زادهٔ ۱۲۹۹ در کرمان – درگذشتهٔ ۹ آذر ۱۳۸۹) فیزیک‌دان اهل ایران است.
وی در کرمان متولد شد. او پس از دبیرستان (دبیرستان ایرانشهر) در سال ۱۳۱۸ به دانشسرای عالی رفت و به تهران آمد او در آنجا شاگرد استادان چون محمود حسابی بود. او در سال ۱۳۲۲ در رشته فیزیک شیمی موفق به اخذ دانشنامه کارشناسی شد و سپس برای تدریس به شهر یزد رفت. او در آنجا ازدواج کرد. او تا سال ۱۳۳۵ در شهر یزد تدریس کرد و سپس به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۹ به فرانسه اعزام شد. او در فرانسه تحصیل رشته علوم فیزیک موفق به کسب دکترا شد و در سال ۱۳۴۲ به ایران بازگشت. او در بازگشت با اینکه عضو رسمی آموزش و پرورش ایران بود با کمک عده‌ای به دانشگاه تهران انتقال یافت و به عنوان عضو پژوهشی در آنجا مشغول به خدمت شد و این همکاری تا زمان جدا شدن سازمان انرژی اتمی از دانشگاه تهران با این مؤسسه همکاری کرد. او در سال ۱۳۶۴ بازنشسته شد. ابوالقاسم قلم سیاه در نهم آذر ۱۳۸۹ از دنیا رفت.
او همچنین از مؤلفین کتاب‌های درسی ایران است و در دانشنامه بزرگ فارسی ایران به مسولیت آن با احمد بیرشک بود همکاری داشته‌است.
برداشتی آزاد از مصاحبه اسفندیار معتمدی با ابوالقاسم قلم‌سیاه
پارس می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساروف یکی از شهرهای روسیه است. این شهر از مراکز تسلیحات هسته‌ای روسیه است.
بزرگ‌ترین و "مقدس‌ترین" صومعه روسیه یعنی دیویوو نیز در شهر ساروف قرار دارد.
شهر ساروف در استان نیژنی نووگورود و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۰۲ برابر با ۸۷۶۵۲ نفر بوده‌است.
شهر ساروف تا سال ۱۹۹۵ کِرِمْلیف (Кремлёв) نام داشت. پیش از آن یعنی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۱ این شهر با نام آرزاماس-۱۶ (Арзама́с-16) یک شهر بسته در اتحاد شوروی به‌شمار می‌آمد و خارجیان حق ورود به آن را نداشتند.
تاریخ شهر ساروف در سده‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی آغاز شد. در آن زمان سکونتگاه بزرگی از مردم موردووی، یکی از اقوام فنلاندی‌تبار حوضهٔ ولگا، در این محل قرار داشت.
این سکونتگاه در سال ۱۲۸۹ به تصرف تاتارها در آمد.
اریس می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
روبی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
۱. روبی یک زبان برنامه‌نویسی انعطافپذیر، پویا و شی‌گرا است.
۲. روبی حرف‌های هجانمای کمکی برای خواندن کانجی‌ها در زبان ژاپنی است.
۳. روبی دهستانی در استان بارسلونای اسپانیا است.
سبا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سازمان رسانه‌های جهانی ایالات متحده یا هیئت کارفرمایان پخشبودجه دولت آمریکا برای گسترش دمکراسی در ایران | آیینه روز ۱ / بولتن سیاسی | Deutsche Welle | 05.06.2007 یا ، به‌طور خلاصه شده BBG، یک سازمان خبرگزاری وابسته به دولت ایالات متحدهٔ آمریکا است. هدف از ایجاد این سازمان، ارائه اخبار دقیق و اطلاعات به مخاطبان مهم و استراتژیک در خارج از کشور ایالات متحده آمریکا اعلام شده‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/Broadcasting_Board_of_Governors /deliver accurate news and information to significant and strategic audiences overseas
محصولات رسانه‌ای سازمان رسانه‌های جهانی ایالات متحده عبارتند از:
آلکساندر ایوانوویچ کوپرین (۷ سپتامبر ۱۸۷۰–۲۵ اوت ۱۹۳۸) نویسنده، خلبان، کاشف و ماجراجوی روس بود. او بیشتر داستان کوتاه در سبک‌های طبیعت‌گرایی و واقع‌گرایی می‌نوشت.
وی معاصر تولستوی و چخوف بود و ماکسیم گورکی استعداد ادبی او را می‌ستود.
کوپرین با بلشویسم مخالفت داشت و ۱۷ سال از زندگی خود را خارج از روسیه و در پاریس گذراند. وی فرزند یک شاهدخت تاتار بود که مانند دیگر اشراف روسیه بیشتر اموال خود را در سدهٔ ۱۹ از دست داده‌بودند.
معروف‌ترین رمان‌های کوچک او سروان دوم ریبنیکوف (۱۹۰۶)، مولوخ (۱۸۹۶)، اُلسیا (۱۸۹۸)، دوئل (۱۹۰۵)، زمرد (۱۹۰۷) و النگوی یاقوت سرخ (۱۹۱۱) هستند.
ترجمهٔ فارسی رمان‌های کوچک گامبرینوس، مولوخ (مولک)، زمرد و النگوی یاقوت سرخ او در سال ۱۹۷۶ تحت عنوان «النگوی یاقوت سرخ، چند داستان و حکایت» به ترجمه حبیب ف. (فرهاد حبیبی) در مسکو به چاپ رسید.
النگوی یاقوت سرخ، ماجرای شاهزاده‌خانمی را روایت می‌کند که در یکی از روزهای پاییزی و در جشنی که به‌مناسبت نامگذاری او برگزار شده، نامه‌ای دریافت می‌کند که شامل النگوی سرخ و یک نامه‌است که گویا از عاشقی ناشناس ارسال شده‌است.
کوپرین، آلکساندر، «النگوی یاقوت سرخ، چند داستان و حکایت» به ترجمه حبیب ف. مسکو: بنگاه نشریات پروگروس، ۱۹۷۶.
ارا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
اَرَس رودی‌ست که بخشی از آن مرز ایران با نخجوان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان را تشکیل می‌دهد.
ارس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرودگاه بین‌المللی رفیق حریری بیروت () ، که پیش‌تر با نام فرودگاه بین‌المللی بیروت شناخته می‌شد، فرودگاهی بین‌المللی است که در جنوب مرکز شهر بیروت در کشور لبنان واقع شده‌است. این فرودگاه قطب اصلی هواپیمایی خاورمیانه، وینگز آو لبنان، ترنس مدیترنین ایرویز و مد ایرویز است.
پرتو باریکه‌ای از ذرات یا امواج منتشر شده در فضاست و می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
انسان ماهر یا انسان هابیلی از گونهٔ انسان تباران است که در عصر گلاسین و اوایل عصر کالابرین در دور زمین‌شناسی پلیستوسن یعنی زمانی حدود ۲٫۱ تا ۱٫۵ میلیون سال قبل زندگی می‌کرده‌است.
نمونهٔ مرجع، (فسیل) OH7 است که در سال ۱۹۶۰ در تنگ الداوی در تانزانیا کشف شد، محلی که نخستین ابزار سنگی الداویایی نیز در آن کشف شده‌است. در ۱۹۶۴ این فسیل‌ها به عنوان گونهٔ جدیدی از سردهٔ انسان شناسایی شد و نام دوبخشی "انسان ماهر" به لاتین H. habilis (انسان ماهر) داده شد.
انسان ماهر در ظاهر و ریخت‌شناسی در مقایسه با سایر گونه‌های (زیرشاخه‌های) سرده انسان، کمترین شباهت را به انسان مدرن داراست (به جز انسان رودولفی که طبقه‌بندی آن نیز به همین اندازه مورد بحث می‌باشد) و دسته‌بندی آن به عنوان یکی از زیرشاخه‌های انسان سرده از زمان پیدایش آن در دهه ۱۹۶۰ محل مناقشه و اختلاف نظر بوده.
LD350-1، فسیل استخوان آرواره‌ای که در سال ۲۰۱۳ کشف شد و قدمت ان به ۲٫۸ میلیون سال می‌رسد، احتمال می‌رود که متعلق به گونهٔ حد فاصل جنوبی کپی و انسان ماهر باشد.
از زمان کشف آن، استدلال می‌شد که انسان ماهر باید به خاطر برخی از ویژگی‌های نسبی به دست آمده، دوباره به عنوان اندازه کوچک جنوبی‌کپی (سردهٔ منقرض شده‌ای از انسان‌تباران) طبقه‌بندی شود.
لوییس و ماری لیکی نخستین کسانی بودند که انسان ماهر را در سال ۱۹۵۵ کشف کردند و اولین بار به‌طور رسمی توسط برخی از سنگواره‌شناسان از جمله آقای لیکی، فیلیپ و. توبیاس، و جان ر. نپیر بر اساس استخوان فک با استفاده از برخی دندان‌های یک فک، قطعات استخوان آهیانه و استخوان‌های دست نوجوانی که در یک میلیون سال پیش در منطقهOH 7 پیدا کردند، به شرح این اصطلاح پرداختند. به توصیه ریموند دارت، انسان‌شناس آفریقای جنوبی، کلمه habilis که یک لغت لاتین است، به معنی «توانمند، سودمند، ذهنی، ماهر و نیرومند» می‌باشد.
نشان داده شده‌است که اندازه مغز انسان ماهر بین ۵۵۰ سانتی‌متر مکعب (۳۴ اینچ مکعب) تا ۶۸۷ سانتی‌متر مکعب (۴۱٫۹ اینچ مکعب) بوده‌است نه بین ۳۶۳ سانتی‌متر مکعب (۲۲٫۲ اینچ مکعب) تا ۶۰۰ سانتی‌متر مکعب (۳۷ اینچ مکعب) که در گذشته پنداشته می‌شده.
یک بازسازی مجازی که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، حجم غدد درون ریز را بین ۷۲۹ میلی لیتر (25.7 imp fl oz، 24.7 US fl oz) و 824 ml (29.0 imp fl oz، 27.9 fl fl oz)، تخمین زده‌است بزرگتر از هر مقدار که قبلاً منتشر شده‌است. اندازه متوسط مغز آنها حدود ۴۵٪ بیشتر از استرالوپیتکوس و ۲۵٪ بیشتر از پارانتروپوس بود.
مطالعه ای در سال ۲۰۱۸ روی آناتومی جنوبی‌کپی سدیبا نشان داد که جنوبی‌کپی سدیبا از انسان ماهر و جنوبی‌کپی آفریقایی متمایز بوده اما همچنان نقاط مشترک فراوانی دارند.Brown, Graham; Fairfax, Stephanie; Sarao, Nidhi. Tree of Life Web Project: Human Evolution. Link: http://tolweb.org/treehouses/?treehouse_id=3710.
انسان ماهر با صنعت ابزار سنگی قدیمی الدوایی در تنگه اُلدُوای که تنگه‌ای در شمال تانزانیا و دریاچه تورکانا کنیا است، شناخته می‌شود. آنها به احتمال زیاد از این ابزارها برای شکار و به دست آوردن پوست جانوران استفاده می‌کردند. پیش از این تصور می‌شد که انسان ماهر نخستین جد انسانی است که از ابزارهای سنگی استفاده کرده‌است، اما جنوبی‌کپی‌ها نیز با ابزارهایی همراه بوده‌اند، مانند جنوبی‌کپی‌های گارهی که مربوط به ۲٫۶ میلیون سال پیش هستند، صنعت ابزار سنگ ۳٫۳میلیون ساله لومکوی (نام منطقه‌ای در کنیا)، و برخی شواهد نشان‌دهنده وجود ابزاری مربوط به حدود ۳٫۴ میلیون سال پیش می‌باشد که برای قصابی و شکار مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تصور می‌شود که ابزارهایی که توسط انسان ماهر استفاده می‌شد در ابتدا به جای جلوگیری از شکار شدن یا برای شکار کردن، برای تمیز کردن بوده‌است، برای مثال برای جدا کردن گوشت از لاشه (فرضیه لاشخور). ممکن بود آنها با لاشخورهای دیگر مواجهه شوند که لاشه‌ها را از شکارچیان کوچکتر محیطشان مانند شغال یا یوزپلنگ به سرقت برده باشند. میوه نیز احتمالاً یکی از مؤلفه‌های مهم رژیم غذایی بوده چرا که با قرار گرفتن مکرر دندان در معرض اسیدیته موجب فرسایش دندان می‌شود.
بر اساس تجزیه و تحلیل بافت ریز موج دندان، احتمالاً انسان ماهر (همانند دیگر انسان‌های اولیه) به‌طور مرتب غذاهای سخت مصرف نمی‌کرده‌است. پیچیدگی بافت ریز موج، به‌طور متوسط نشان می‌دهد که آنها رژیمی نیمه سخت داشته یعنی بین مواد غذایی سخت و مواد غذایی برگ گونه (folivores) داشته‌اند و رژیمشان به‌طور فزاینده ای شامل همه چیز خواری می‌شود.
به‌طور کلی تصور می‌شود که میزان هوش و سازمان بندی اجتماعی انسان ماهر پیچیده‌تر از جنوبی کپی‌ها یا شامپانزه‌های معمولی بوده‌است. پاهای بلند در انسان ماهر به معنی سفرها و حرکت‌ها در مسافت‌های بیشتر می‌باشد.
به نظر می‌رسد انسان ماهر و دیگر انسانان، توسط گوشت خواران عظیم‌الجثه آن زمان همانند کفتار شکارچی Chasmaporthetes nitidula، پلنگ‌ها، گربه دندان خنجری دینوفلیس‌ها و بزرگ جانوران و بلکه کروکدیل‌هایی چون کروکدیل آنتروپوفاگوس شکار می‌شدند.
انسان ماهر به علت بهره بردن از استفاده پیشرفته از ابزار، همزمان با دیگر انسان گونه‌ها به نام انسان ماهر پرامردم زندگی می‌کرده‌است. انسان ماهر همچنین همزمان با انسان خردمند حدود ۱٫۸ میلیون سال پیش نیز زندگی کرده‌است.
میان پژوهشگران ودانشمندان بحث‌های بسیاری در خصوص طبقه‌بندی این گونه در گروه انسان (سرده) یا جنوبی کپی وجود دارد. اندازهٔ کوچک و وجود نشانه‌های بدویت، تعدادی از متخصصین، از جمله ریچارد لیکی را بر آن داشته‌است که انسان ماهر را از گونهٔ انسان سرده خارج کرده و در طبقهٔ جنوبی کپی تحت عنوان جنوبی کپی ماهر جای دهند.
لوئیس لیکی (پدر ریچارد لیکی) دیرین‌مردم‌شناس بریتانیایی، کسی که نخستین بار احتمال وجود انسان ماهر را مطرح کرد و همسرش ماری لیکی اولین نشانه‌های انسان ماهر را کشف کردند: دو دندان همونین.
این دندان‌ها بعداً به عنوان «دندان شیری» شناخته شدند و بر خلاف دندان دائمی استفاده از آن به عنوان مبنای ارتباط با سرده ممکن نبود، اما ماری لیکی در ۱۹۵۹ جمجمهٔ یک بزرگسال جوان را بازیابی نمود که مغزی کوچک، صورتی دراز، دندان‌های نیش کوچک و دندان‌های جونده بزرگ داشت و از همین رو «مرد فندق‌شکن» نامیده شد.
انسان ماهر کوتاه بود و در مقایسه با انسان مدرن به شکلی نامتناسب بازوانی دراز داشت، اما پیشانی او در مقایسه با جنوبی کپی کمتر برآمده بود. حجم جمجمه انسان ماهر نیز اندکی کمتر از نصف جمجمه انسان مدرن بود. علی‌رغم ریخت بدنی جانور (میمون) گونه، غالباً در کنار بازمانده‌های انسان ماهر ابزار سنگی اولیه یافت شده‌است (تنگ الداوی در تانزانیا و دریاچهٔ تورکانا در کنیا).
انسان ماهر غالباً به عنوان اجدادِ گرسیل‌ها یا انسان کارورز شناخته می‌شوند که خود اجداد انسان راست قامت هستند.
مباحثات پیرامون صحت گروه‌بندی فسیل‌های یافته شده تحت یک گروه مجزا ادامه یافت. دسته‌ای از دیرین‌مردم‌شناسان اعتقاد داشتند که این آرایه اصولاً نامعتبر بوده و فسیل‌های دسته‌بندی‌شده تحت این گروه همگی ترکیبی از گونه‌های جنوبی کپی و انسان سرده هستند.
در سال ۲۰۰۷ یافته‌های جدید این نظریه که انسان ماهر و انسان راست قامت هم‌زمان می‌زیسته‌اند را تأیید کرد و این باور که این دو گروه، نوادگان جداگانه از یک جد (نیا) هستند را اثبات نمود و این نظریه را که انسان ماهر سلف یا جد انسان راست‌قامت است، باطل کرد.
نظریهٔ دیگر در خصوص رابطهٔ اجدادی انسان ماهر و انسان راست‌قامت ارائه شده‌است مبنی بر اینکه این رابطه کلدوژنتیک بوده و نه آناژنتیک. به این معنا که زیر شاخه‌ای از انسان‌های ماهر به مرور به انسان راست‌قامت تبدیل شده‌اند و زیر شاخه‌ای دیگر تا زمان انقراض بدون تغییر به صورت انسان ماهر ادامهٔ نسل داده‌اند.
اندازه مغز انسان ماهر، نه ۳۶۳ تا ۶۰۰ سی‌سی، آنچنان که قبلاً تصور می‌شد بلکه ۵۵۰ تا ۶۸۷ سی‌سی بوده‌است. یک بازسازی مجازی منتشر شده در سال ۲۰۱۵ حجم کلی جمجمه را ۷۲۹ تا ۸۲۴ میلی‌لیتر ارزیابی کرد که بزرگتر از برآوردهای قبلی بود. حجم مغز انسان ماهر با اندازه متوسط ۶۴۰ حدوداً ۵۰٪ بزرگتر از مغز جنوبی کپی اما به میزان قابل ملاحظه‌ای کوچکتر از مغز انسان خردمند با حجم ۱۳۵۰ تا ۱۴۵۰ سی‌سی است. این انسان‌تبارها با قدی ۱٫۳ متر (۳ فوت و۴ اینچ) کوچکتر از انسان مدرن بوده‌اند.
در سال ۲۰۱۳بخشی از فسیل استخوان آرواره متعلق به ۲٫۸ میلیون سال قبل در منطقه تحقیقاتی لدی- گرو در استان عفر کشف شد. این نمونه قدیمی‌ترین مدرک به دست آمده از انسان (سرده) تاکنون می‌باشد و به نظر می‌رسد متعلق به گونه‌ای حد فاصل جنوبی کپی و انسان ماهر باشد. گونهٔ مورد بحث در دوران پس از تغییر اقلیم در این منطقه می‌زیسته، تغییری که جنگل‌ها و آبراهه‌ها را به دشت‌های هموار و بی‌درخت تبدیل کرد.
یک مجموعهٔ فسیلی (OH62، مخفف هومونین الداوی نمونهٔ ۶۲) توسط دونالد جانسون و تیم وایت در تنگه الداوی به سال ۱۹۸۶ کشف شد. مجموعه‌ای متشکل از استخوان‌هایی مهم از دنده‌های فوقانی و تحتانی و همچنین استخوان بازو و ران که این یافته‌ها در آن زمان مباحث بسیاری برانگیخت.
مکانیزم حرکتی نمونه OH62 بیشتر مبتنی بر ارتباط دندهٔ پیشین و دندهٔ عقبی تشخیص داده شد که مشابه رفتارهای حرکتی گونه‌های بدوی بود. تحلیل‌های اولیه عمدتاً بر مبنای مقایسه با نمونه جنوبی کپی عفاری AL.288 «لوسی» متمرکز بود. بر اساس ابعاد استخوان‌ها –اندازه‌گیری شده یا تخمین‌زده‌شده– طول استخوان‌های فوقانی OH62 مساوی یا بلندتر از AL288 بود، در حالی که استخوان‌های تحتانی (به ویژه استخوان ران) کوتاه‌تر بود.
با استناد به طول استخوان بازو، ۲۶۴ میلی‌متر و طول تخمینی استخوان ران «نه چندان بزرگ‌تر از AL288-1 به طول ۲۸۰ میلی‌متر» ضریب هومروفمورال humerofemoral (طول بازو تقسیم بر طول ران ضرب در ۱۰۰) حدود ۹۵٪ به دست می‌آید که بیشتر با شامپانزه‌های مدرن با ضریب ۱٫۰۰ مشابهت دارد تا انسان مدرن با ضریب متوسط ۰٫۷۲. از این نظر در مقایسه با جنوبی کپی عفاری با ضریب ۰٫۸۵، نمونهٔ OH62 بیشتر بدوی واولیه به حساب می‌آید.
KNMER1813 یک استخوان جمجمه نسبتاً کامل با قدمت ۱٫۹ میلیون سال است که در سال ۱۹۷۳ توسط کامویا کمیو در منطقه کوبی فوراً در کنیا کشف شد و با حجم مغز ۵۱۰ سی سی در مقایسه با نمونه‌های قبلی نمونهٔ شاخصی به حساب نمی‌آمد.
OH24 (تویگی) یک استخوان جمجمهٔ تغییر شکل یافته با قدمت ۱٫۸ میلیون سال است که در اکتبر ۱۹۶۸ در تنگه الداوی در تانزانیا کشف شد. حجم مغز کمی کوچکتر از ۶۰۰ سی سی بوده و پیشانی آن در مقایسه با نمونه‌های بدوی‌ترِ جنوبی کپی، برآمدگی کمتری دارد.
OH7 با قدمت ۱٫۷۵ میلیون سال که توسط ماری و لویس لیکی در ۴ نوامبر ۱۹۶۰ در تنگه الداوی در تانزانیا کشف شد. این فسیل از یک استخوان آرواره تحتانی کامل با دندان تشکیل شده که با توجه به سایز کوچک دندان، محققان حجم مغز این موجود نوجوان را ۳۶۳ سی‌سی تخمین زده‌اند. به همراه این مجموعه حدود ۲۰ تکه استخوان دست چپ نیز به دست آمد. توبیاس و نایپر در شناسایی و کلاسه‌بندی گونهٔ فسیل همکاری داشتند.
KNMER 1805 نمونه‌ای است متعلق به انسان ماهر بزرگ‌سال با قدمت ۱٫۷۴ میلیون سال و متشکل از سه بخش از استخوان جمجمه که در کوبی فورای کنیا کشف شد. سابقاً با توجه به نوع پیش‌آمدگی چانه و شکل جمجمه تصور می‌شد که این نمونه به یک انسان راست‌قامت تعلق داشته باشد.
براساس تحلیل‌های مایکروویر(Microwear-Texture Analysis) بافت دندانی انسان ماهر (همانند سایر گونه‌های اولیهٔ ردهٔ انسان سرده از انسان‌تبارها) به احتمال قوی برای استفاده از غذاهای سفت مناسب نبوده‌است. ترکیب متوسط نسوج مایکرویر، انسان ماهر را در بازه‌ای بین تغذیه‌کنندگان از غذاهای سفت و برگ‌خواران جای می‌دهد.
این محاسبات، نتیجهٔ تحلیل درصد خلل در ساختار سطحی دندان (تناوب و عمق پوسیدگی دندان ناشی از مصرف نوع بخصوصی از مواد غذایی) می‌باشد. اندازه‌گیری دوام رویهٔ دندانی در یک گونه با توجه به مصرف نوع خاص مواد غذایی آن گونه، شیوه‌ای به شدت مرسوم بوده و از این رو قابل استناد می‌باشد. این اندازه‌گیری‌ها دلالت بر آن دارد که رژیم غذایی انسان ماهر در گذر زمان غذاهای متنوعی را در برمی‌گرفته و او موجودی همه‌چیزخوار به‌شمار می‌آمده‌است.
گمان می‌رود که انسان ماهر در استفاده از ابزار سنگی الدوایی متعلق به پارینه سنگی زیرین، استاد بوده و از ورقه‌های سنگی استفاده می‌کرده‌است. او این ابزار را برای قصابی و کندن پوست حیوانات به کار می‌برده. این ورقه‌های سنگی پیشرفته‌تر از انواع پیشین خود بودند و به انسان ماهر این امکان را دادند که در نبرد بر ضد نخستی سانان برای تسخیر محیط زیست اطراف فاتح میدان باشد.
این نظریه که آیا انسان ماهر، نخستین گونه از هومنین‌ها بوده که فناوری ابزار سنگی را به کار برده هنوز محل مناقشه است، چنان‌که در مجاورت جنوبی کپی گارهی نیز با قدمت ۲٫۶ میلیون سال، ابزار سنگی کشف شده‌است.
اتصال استخوان مفصل دنده پیشین به دنده پشتی در انسان ماهر مشابه عفاری‌های اولیه بوده که کمتر شبیه انسان‌هاست. این بدین معناست که شاید انسان خردمند برخلاف باورهای موجود، چندان مشابه انسان ماهر نبوده. حال آنکه تناسبات بدنی انسان ماهر مطابق با شواهد کارنیودنتال (مطالعه استخوان فک و جمجمه) مشابهت بیشتری با انسان راست‌قامت را نشان می‌دهد.
غالب متخصصین بر این باورند که هوش و سازماندهی اجتماعی در انسان‌های ماهر بسیار تکامل‌یافته‌تر و آگاهانه‌تر از نمونه‌های مشابه در جنوبی‌کپی‌ها و شامپانزه‌ها بوده‌است. انسان ماهر در ابتدا از ابزار برای در هم شکستن و شکافتن استفاده می‌کرده، مثلاً برای دریدن گوشت مردار و نه برای دفاع یا شکار؛ لذا علی‌رغم استفاده از ابزار، انسان ماهر شکارچی موفقی نبوده‌است، برخلاف خواهرانش (احتمالاً منظور انسان راست‌قامت است) یا به تعبیر برخی نوادگانش.
بنا بر شواهد فسیلی فراوان موجود، انسان ماهر قوت غالب حیوانات شکارچی بزرگ مانند دینوفلیس‌ها بوده، نوعی گربهٔ شکارچی عظیم‌الجثه با دندان‌های بزرگ و بیرون‌زده با اندازه‌ای مشابه جگوار.
انسان ماهر با گونه‌های دیگری از نخستی‌سانانِ دوپای انسان‌گونه، همزیستی داشته که از آن جمله می‌توان به گونهٔ پرامردم بویسی اشاره کرد که گمان می‌رود این همزیستی چندین هزار سال ادامه داشته‌است.
احتمالاً انسان ماهر به علت ابداع سریع‌تر ابزار و نوع رژیم غذایی متنوع‌تر توانسته‌است بقای خود و گونه‌های دیگر نوادگانش را تضمین نماید، حال آن که پرامردم بویسی و سایر گونه‌های پرامردمی از مجموعهٔ فسیلی ناپدید شده‌اند. (FOSSIL RECORD)
انسان ماهر همچنین برای دوره‌ای به طول ۵۰۰۰۰۰ سال با انسان راست‌قامت در آفریقا همزیستی داشته‌است.
کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران (CPJ) یک سازمان مستقل و غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۸۱ در نیویورک آمریکا تأسیس شد. این کمیته با اعتقاد به اصل «لزوم مطبوعات آزاد برای رشد جوامع مدنی» از حقوق روزنامه‌نگاران سراسر جهان در راستای تهیه گزارش‌های مبتنی بر واقعیت، بدون هراس از تبعات انتشار آن، دفاع می‌کند. به گفتهٔ این سازمان در سال ۲۰۲۱ یازده روزنامه‌نگار در ایران از جمله کیوان صمیمی و کسری نوری در زندان هستند یا بازداشت شدند.
مؤسسان CPJ گروهی از خبرنگاران آمریکایی (در حوزه اخبار خارجی) بودند که نیاز به تشکیل چنین سازمانی را برای محافظت از روزنامه‌نگاران در مقابل حکومت‌های خودکامه، اقتدارگرا و دیگر دشمنان روزنامه‌نگاری مستقل بیش از سایرین درک کرده بودند. اینان، سال‌ها درکشورهای بحران زده و توسعه نیافته جهان به روزنامه‌نگاری مشغول بودند و فضای خفقان، سرکوب، تهدید و ارعاب را به خوبی می‌شناختند.
پیوستن نام‌های بزرگ مطبوعاتی به پیکره مدیریتی کمیته، خیلی زود این نهاد مستقل و کوچک را به تشکیلاتی قدرتمند، با نفوذ و اثرگذار تبدیل کرد. امروز، کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران با هیئت مدیره‌ای متشکل از ۳۵ روزنامه‌نگار مطرح جهان، در بیش از ۱۲۰ کشور که اغلب از حکومت‌های فاسد، جنگ‌های داخلی و مطبوعات آسیب‌پذیر رنج می‌برند حضور و فعالیت دارد. این کمیته از قبول کمک‌های دولتی خودداری و هزینه‌های خود را از طریق تأمین کنندگان مالی از جمله اشخاص حقیقی و حقوقی و موسسه‌های خیریه تأمین می‌کند.
عملکرد اجرایی CPJ برای حمایت از روزنامه‌نگاران را می‌توان در انتشار گزارش‌های علنی پیرامون سوء رفتارهای اعمال شده علیه روزنامه‌نگاران، هشدار و اطلاع‌رسانی به روزنامه‌نگاران و آژانس‌های خبری دربارهٔ مناطق پرخطر، بهره‌گیری از راهکارهای دیپلماتیک و مذاکره برای اصلاح وضعیت مطبوعات در کشورهای ناقض آزادی بیان و سرانجام برپایی تظاهرات اعتراض‌آمیز مردمی به نفع رسانه‌های مستقل و آزاد خلاصه کرد. این کمیته علاوه بر گزارش‌های ویژه خبری که به‌طور مستمر تهیه می‌کند، یک مجله گاهنامه‌ای (سالی دوبار) را با عنوان «ماموریت‌های خطرناک» (Dangerous Assignments) و یک گزارش سالانه را با عنوان «حملات علیه مطبوعات» (Attacks on the press) منتشر می‌کند که از جمله جامع‌ترین تحقیقات آماری جهان در حوزه آزادی مطبوعات به‌شمار می‌رود.
CPJ از طریق همکاران تمام وقتی که در آفریقا، آمریکا، آسیا، اروپا، آسیای میانه، خاورمیانه و شمال آفریقا نظارت بر وضعیت مطبوعات را بر عهده دارند، اطلاعات مورد نیاز برای تهیه گزارش‌های رسمی خود را دریافت می‌کند.
این افراد تحولات روزانه مطبوعات و رسانه‌ها را در حوزه‌های تحت پوشش خود پیگیری و اطلاعات مورد نظر را از طریق تحقیقات شخصی، تماس‌های دست اول (تماس بدون واسطه با منبع اول خبر) و مراجعه به گزارش‌های دیگر روزنامه‌نگاران جمع‌آوری می‌کنند. به علاوه، کمیته CPJ از طریق سازمان بین‌المللی آزادی بیان (یک شبکه جهانی مبتنی بر پست الکترونیک) با دیگر نهادهای فعال در حوزه آزادی مطبوعات اشتراک اطلاعات دارد. تماس مستقیم روزنامه‌نگاران با کمیته، از دیگر راه‌هایی است که به افزایش اطلاعات کمیته کمک می‌کند.
در موارد اضطراری از جمله تهدید، بازداشت و زندانی شدن یک روزنامه‌نگار، خود او یا دوستان و خانواده‌اش می‌توانند اطلاعات مفیدی را بدون واسطه به کمیته ارائه کنند که این کار از طریق مراجعه به وبگاه اینترنتی www.CPJ.org ممکن است. دایره تحقیقات کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران سالانه صدها مدرک و سند مرتبط با حملات صورت گرفته علیه اهالی مطبوعات را طبقه‌بندی می‌کند. این اسناد تا لحظه‌ای که ارتباط بین آسیب‌های روزنامه‌نگاران (از قبیل جراحت، بازداشت یا مرگ) به اثبات نرسیده، غیررسمی می‌مانند و تنها در صورتی رسمیت می‌یابند که ارتباط یاد شده اثبات و محرز شود.
این کمیته دربارهٔ فعالیت و سرکوب‌ها در ایران موضع‌گیری کرده است؛ اردیبهشت ۱۳۹۹ سازمان اجرای حکم زندان حسن فتحی، روزنامه‌نگار باسابقه ایران را محکوم کرد و خواستار آزادی او شد.
بر این اساس، طبقه‌بندی اسناد به شرح زیر صورت می‌گیرد:
هنر فمینیستی از برجسته‌ترین جریان‌های هنری موضوع‌گرا در جنبش هنری معاصر است که همگام با جنبش‌های فمینیستی شکل گرفت.ادوارد لوسی‌اسمیت
نظریه هنری فمینیستی یک مجموعه فکری منسجم است که تأثیر شگرفی بر تکامل نقد هنری به مفهوم کلی‌اش بر جای نهاد.
هنرمندان فمینیست امروزه اغلب از رسانه‌های بیانی و هنری جدید و کم‌تر متعارف استفاده می‌کنند و سنتهای رایج نقاشی و مجسمه‌سازی را به چالش می‌کشند؛ ابزارهایی نظیر هنر چیدمان، هنر ویدئو و هنر اجرا.ادوارد لوسی‌اسمیت
هنر جدید فمینیستی اختلاف عمیقی با آن نوع هنر زن‌گرا که تا آن هنگام در عرصه هنر معاصر جهان رایج بود دارد. هنر فمینیستی به جای آنکه صرفاً بر ضمیر هنرمند تمرکز کند، به مجموعه عوامل تأثیرگذار بر اثر هنری توجه دارد. این نظریه هنری، ارزیابی و نقد هنر را در صورتی درست می‌داند که در ارتباط با سایر پدیده‌ها و در تمامیت مستقل و منفک اثر باشد.
نظریه هنری فمینیستی یک مجموعه فکری منسجم است که در خلاء تئوریک جهان هنر معاصر- پس از افول مارکسیسم- تأثیر شگرفی بر تکامل نقد هنری به مفهوم کلی‌اش بر جای نهاد.ادوارد لوسی‌اسمیت
هنر فمینیستی از آن رو جریان هنری جدیدی محسوب می‌شود که هنر زنان را از کنج خانه درآورده و وارد عرصه عمومی می‌کند، همچنین آن را ثبت و مستند می‌سازد و قابل نقد و بررسی.
گزیلدا پولاک و دبوراچریدو مورخ هنرمند فمینیست، دربارهٔ مقام زن در هنرهای زیبا، نکته‌ای گفته‌اند: «درفرهنگ والا ضمن بازنمایی خلاقیت به عنوان امری مردانه و پخش تصویر زن به عنوان تصویری زیبا برای نگاه تشنهٔ مردان به‌طور حساب شده‌ای منکر شناخت زنان به عنوان تولیدکنندگان فرهنگ و معنی می‌شوند.»
دیدگاه فمینیستی دیگری ناظر بر نگاه زنانهٔ ذاتی وجود دارد. زنان هنرمند در عالم مذکر سالارانهٔ هنر آموزش می‌بینند که بدین ترتیب هنرمند فمینیست دست کم دو وظیفه بر عهده خواهد داشت: نخست کشف کردن عنصر مذکر سالارانهٔ هنر مرسوم و دیگر نشان دادن تمایز میان تجربهٔ زنان از تجربهٔ مردان.
یکی دیگر از ثمره‌های هنر و نقد فمینیستی اصطلاح «نگاه خیرهٔ مردان» است. ایدهٔ «نگاه خیرهٔ مردان» از طرفی به نظریهٔ روانکاوی نیز مربوط می‌شود. نظریهٔ روانکاوی خود غالبا از هنر ابزاری می‌سازد برای ارضای آرزوهای ناخودآگاه. در عمل دیدن و دیده شدن، این مرد است که فعال است و زن منفعل می‌ماند. در ایجاد روابط قدرت، نگاه ابزار بسیار قدرتمندی به‌شمار می‌رود. در سنت حاکم در غرب، گویا آنکه خیره نگاه می‌کند بر آنکه خیره نگاه می‌شود اعمال نفوذ و قدرت می‌کند.کارولین کرس میر، فمینیسم وزیبایی شناسی، ص 114هاید ماینر ورنن، تاریخ تاریخ هنر
از نخستین مصادیق آثار هنری که در آن گویا نگاه خیرهٔ مردان از اهمیت برخوردار بوده مجسمهٔ «آفرودیت کنیدوسی» است که در حدود۳۵۰ ق-م ساخته شده.
بررسی دیدن و آنچه «نگاه خیره مردانه» شناخته شده این گمان را برانگیخته که توان نگاه کردن به دیگران نشانه‌ای از قدرت جنسی و اجتماعی است. تئوری‌های خیره نگریستن بر پویایی دیدن، بر برتری و کنترل آن بر ابژهٔ زیبایی شناختی پای می‌فشارد. در این تئوری‌ها از جداسازی خواهش و آرزو از خوشی می‌پرهیزند. نگاه خیرهٔ کامجویانه و آزمندانه را به اصل و گوهر زیبایی برمی‌گردانند.
هنر فمینیستی با وارونگی آگاهانهٔ کمابیش همهٔ ارزش‌های زیبایی شناختی به جنبش‌هایی در جهان هنر پیوست که آن جنبش‌ها با تاختن به هستهٔ مفهوم هنر همگان را سردرگم، شگفت زده و خشمگین ساخته‌اند.
نقش فمینیست‌ها در این چالش، این واقعیت که وضع تاریخی هنرمندان زن از بیخ و بن دگرگون شده، را بزرگ‌تر نشان می‌دهد. شمار زنانی که امروزه در هنر شرکت دارند در بیشتر فرم‌های هنری بسیار بیش‌تر از گذشته شده‌است. این نه تنها پیامد کاهش فرق‌گذاری آشکار جنسی است، به جهت پیکار چشم‌گیر کوشندگان فمینیست نیز هست. زنان تنها برای این که پیش داوری‌های دیرینه از میان رفته به جهان هنر کشانده نشده‌اند؛ آنان با پیکار، راهشان را باز کرده‌اند.کارولین کرس میر، فمینیسم وزیبایی شناسی، ص 213-214
پیامد اثرگذاری جنبش‌های فمینیستی علاوه بر افزایش شمار هنرمندان فمینیست، پدید آمدن هنرمندان بیشمار بود که هنر را به کار می‌گرفتند تا به بررسی پویش خود جنسیت‌گرایی بپردازند. جنبه‌های دیگری از هویت مانند نژاد، قومیت و هویت جنسی را نیز هنرمندان امروزی زمینهٔ کار خود ساخته‌اند.
هنر ابزاری برای پرده برداشتن از جنبه‌هایی از جایگاه اجتماعی است که مانند انگاره‌های زنانگی و مردانگی در تاریخ فرهنگی، پرده‌ای بر آن افتاده و وارونه نمودار می‌شود.
هر چند بازگشت به جنسیت در گفتمان فمینیستی چیزی آشناست، هنوز بر سر دامنهٔ این واژه بگو‍‍‍مگوهایی برپاست. نویسندگان سال‌های اول دههٔ ۷۰ میان سکچوالیته و جنسیت فرق گذاشتند. سکچوالیته اشاره بر دوگانگی بیولوژیکی و ریخت‌شناسانهٔ زن و مرد دارد و جنسیت اشاره به نقش‌های اجتماعی ناهمسانی دارد که فرهنگ‌ها مردمان خود را وادار به ایفای آن می‌کنند. اما برخی از فمینیستها عقیده دارند که حتی سکچوالیته مقوله‌ای بیشتر اجتماعی است تا فیزیولوژیک و واژهٔ جنسیت هرگز تنها به نقش‌های اجتماعی که به زنان و مردان واگذار شده اشاره ندارد، یعنی مردانگی (masculinity) و زنانگی (feminity) همیشه با نرینه (male) و مادینه (female) برابر نیست. گاهی دانشمندان دیدگاه‌های زنانهٔ رویاروی فرهنگ فراگیر زمانه را درون جنبش‌های هنری ویژه‌ای جای می‌دهند، اما نه تنها با وجود گوناگونی هنری آثار زنان نمی‌توان آن‌ها را دارای سبک واحدی دانست بلکه گوناگونی خود زنان نیز این کلیت بخشی را برنمی‌تابد.
زنان طبقه‌ای جداگانه با فرهنگی جدا از گروه‌های اجتماعی بزرگتر نیستند.
بافت در هم هویت فردی و گروهی همیشه جایگاه تاریخی و اجتماعی مانند، طبقه، دین، آیین، ملیت، نژاد و قوم را در بردارد که با جنسیت و هویت جنسی در هم می‌آمیزد.کارولین کرس میر، فمینیسم وزیبایی شناسی، ص 16-21
با بررسی برداشت‌های سنتی از هنرمند درمی‌یابیم که آفرینندهٔ هنر همچون آرمانی مردانه سخت به جنسیت آلوده است. با وجود این واقعیت که همیشه زنان هنرمند وجود داشته‌اند، نمونهٔ برتر هنرمند بیشتر انگارهٔ آفریدگار مرد را به یاد می‌آورد، که در اوج شکوفایی خود ویژگی آشکارا مردانه «نبوغ» را داراست.
این برداشت در زمان رنسانس اروپا پدیدار شده و بیشترین گسترش را در عصر رمانتیک داشته و هنوز بر روش‌های فکری امروزین ما نفوذ دارد.
هنرهای فمینیستیزایش ونوس (بوتیچلی)دو فریدا"الهه ونوس در حال دیدن خود در آیینه اثر دیه‌گو ولاسکز"تک چهره مرلین مونروتابلوی "سرمنشاء جهان" در موزه اورسی. نقاشی و طراحی آناتومی بدن انسان در کشورهای جهان غرب رایج و در کشورهای جهان عرب تابو است.
نخستین بیانیه‌های این جنبش [در آمریکا]، در ابتدای دهه ۱۹۷۰ شکل گرفت. زنان هنرمند و تاریخ‌نویسان هنر زنان مجموعه پرسش‌هایی را دربارهٔ رابطه هنر و زنان عنوان کرده بودند. پرسش‌هایی نظیر:ادوارد لوسی‌اسمیت
در قرن‌های هجدهم و نوزدهم، شمار بسیاری از متفکران آگاه به مسائل اجتماعی مسئلهٔ انقیاد زنان را به پرسش گرفتند. "دفاع از حقوق زن" (۱۷۹۲)، اثر مری ولستون کرافت و "انقیاد زنان"(۱۸۶۹)، به قلم جان استوارت میل از جمله اسناد با اهمیتی به‌شمار می‌روند که به مخالفت جدی با تمایل فرهنگ غرب به سرکوب زنان می‌پردازند.
فمینیست‌ها که نگاه شکاکانه‌ای به تاریخ هنر دارند نخست این پرسش را پیش می‌کشند که: زنان هنرمند کجا هستند؟ شواهد و قراین مستندی در دست است که نشان می‌دهد در غرب زنان دست کم از دورهٔ رنسانس بدین سو به شکل حرفه‌ای به کار هنر مشغول بوده‌اند هرچند تعداد آن‌ها انگشت شمار است. با این وصف، کتاب‌های درسی هنر که تقریباً تا پیش از ۱۹۷۰ در اختیار دانشجویان تاریخ هنر قرار می‌گرفت کمتر حاوی آثاری از زنان هنرمند بود. برای مثال، جنسن، در فهرست اصلی و در ویراست نخست کتاب خود نامی از زنان هنرمند نمی‌برد؛ ولی در ویراست‌های جدیدتر آثار جنسن، گاردنر و هارت نام شمار زیادی از زنان هنرمند ذکر شده‌است. به هر حال این نکته هنوز به قوت خود باقی است که زنان به شکل سنجیده و برنامه‌ریزی شده‌ای از صحنه حذف شده‌اند.
در دسامبر ۱۹۷۶ "ان ساترلند هریس"Ann Sutherland Harris و "لیندا ناکلین"Linda Nochlin یک نمایشگاه با عنوان «زنان هنرمند» در موزه هنر لس آنجلس برگزار کردند و آثار زنان در میان سال‌های ۱۵۵۰ تا ۱۹۵۰ را به نمایش گذاشتند. این نمایشگاه تأثیر مهمی بر کشف دوباره الگوهای تاریخی زنان هنرمند، همچون آرتمیزیا جنتیلسکیArtemisia Gentileschi (۱۵۹۳–۱۶۵۱)، پائولا مدرسون بکرPaula Modersohn-Becker (۱۸۷۶–۱۹۰۷) و فریدا کالو (۱۹۰۷–۱۹۵۴) گذاشت.ادوارد لوسی‌اسمیت
یکی از نخستین آثار هنر فمینیستی که در دنیا بسیار مطرح شد، چیدمان "میهمانی شام" (۱۹۷۹) اثر جودی شیکاگو بود که مورد توجه منتقدان بسیاری قرار گرفت. این اثر عظیم (اندازهٔ یک اتاق) یادبودی برای دستاوردها و کشاکش‌های زنان در طول تاریخ است.Von Blum البته این اثر هنگامی آفریده شد که هنر فمینیستی پیشینه و تاریخ قابل توجهی یافته بود.ادوارد لوسی‌اسمیت البته اثر دیگر شیکاگو با نام خانه زنان که قبل از ضیافت شام انجام شد و به همکاری میریام شاپیرو بود اذهان را آماده تحولات جدید در دنیای هنر کرد.
در سال ۱۹۷۰ شیکاگو نخستین برنامه آموزشی هنر فمینیستی را در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا با هدف آموزش هنرجویان زن و تسهیل ورود آنان به دنیای هنر برگزار کرد. فیلم «جودی شیکاگو و دختران کالیفرنیا» نیز دربارهٔ همین پروژه توسط جودیث دَنکاف در سال ۱۹۷۱ ساخته شده‌است. شیکاگو تا سال ۱۹۷۳ تدریس این برنامه را برعهده داشت.نشریه روان‌شناسی و هنر
یکی از آثار برجسته هنر فمینیستی "سند پس از زایمان" نام دارد که اثر "مری کلی"Post Partun Document, by Mary Kelly در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹ است. این اثر از لوح سنگی و صمغ است و رابطه یک مادر و فرزندش، نزدیکی اولیه آن‌ها و جداشدن اجباری‌شان را نشان می‌دهد.ادوارد لوسی‌اسمیت
اثر بدون عنوان "سیندی شرمن"Cindy Sherman نیز گوشه دیگری از این جنبش را نشان می‌دهد. در این اثر، خود سیندی شرمن در قالب یک مانکن مُد با لباسی ناراحت و با حالتی گرفته و عصبی ظاهر شده‌است و جنبه منفی دنیای فریبنده مد را به نمایش می‌گذارد.ادوارد لوسی‌اسمیت
از زنان برجسته این جنبش می‌توان به لی کرزنر،Lee Krasner جودی شیکاگو، سوفی کال،Sophie Calle مارینا آبراموویچ،Marina Abramovie گیلیان ویرینگ،Gillian Wearing راینکه دیکسترا،Renike Dijkstra کاسیما وون بونین، مونا حاتوم،Mona Hatoum ماگدالنا یتلووا، ایجا لیسا آتیلا، و گروه مشهور گریلا گرلز (دختران پارتیزان) اشاره کرد.نشریه روان‌شناسی و هنر
در جنبش هنری هنر سیاهان، زنان آفریقایی‌تبار در دهه ۱۹۸۰ رویکرد تندتری داشتند. این هنرمندان به وضعیت دو وجهی و دوگانه زن بودن و سیاه‌پوست بودن می‌پرداختند. از هنرمندان به‌نام این جنبش می‌توان به "آدریان پایپر"،Adrian Piper "فیث رینگولد"،Faith Ringgold "بتی سار"Betye Saar و دخترش "آلیسون سار"Alison Saar اشاره کرد.ادوارد لوسی‌اسمیت، ص۲۷۹
سبیا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مرکز فضایی گویان یا "CSG" محل پرتاب موشک‌های فضایی سازمان فضایی اروپا است که در نزدیکی شهر کوچک کورو در گویان فرانسه که در آمریکای جنوبی واقع شده‌است، قرار دارد.
در ۹ مارس ۲۰۰۸ نخستین مدل فضاپیمای ترابری خودکار (اِی‌تی‌وی) از پایگاه فضایی گویان به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شد.Jules Verne ATV under control after a textbook launch, European Space Agency نهایتاً در تاریخ ۳ آوریل، این باربر پیشرفته اروپایی موسوم به ژول ورن با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل شد.باربر پیشرفته اروپایی به ایستگاه فضایی متصل شد ("بی‌بی‌سی فارسی")
در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ تلسکوپ فضایی جیمز وب از این پایگاه به مدار L2 در فاصله ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ کیلومتری زمین ارسال شد.
Wikipedia contributors, "Guiana Space Centre," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Guiana_Space_Centre&oldid=209404354 (accessed May 1, 2008).
اکو می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حزب لیکود ٬ "بمعنای استحکام"٬ از احزاب راست‌گرای سکولار"Israel in the Middle East:
Documents and Readings on Society, Politics, and Foreign Relations, Pre-1948 to the Present", edited by Itamar Rabinovich, Jehuda Reinharz, (UPNE, 2008), page 462 در اسرائیل است. این حزب در سال ۱۹۷۳ با هدف ایجاد یک تشکل پارلمانی با جهت‌گیری راست‌گرایانه در قبال حزب کارگر و دستیابی به حکومت، توسط مناخم بگین بنیان‌گذاری شد.
این حزب تاکنون چندین نوبت موفق به تشکیل دولت شده‌است. در انتخابات سال ۱۹۹۹ انتخابات زودرس موجبات شکست نتانیاهو را در قبال ایهود باراک فراهم کرد ولی در انتخابات سال ۲۰۱۵ با کسب ۳۰ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست در جایگاه نخست قرار گرفت.
احزاب ملی‌گرا و مذهبی به‌طور بالقوه متحدان حزب لیکود محسوب می‌شوند.حمایت لیبرمن احتمال نخست وزیری نتانیاهو را بیشتر کرد ("بی‌بی‌سی فارسی")
طرح یینون
زنجان شهری در ایران است.
زنجان همچنین می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گِریلا گرلزدر منابع فارسی گوریلا گرلز نیز نوشته می‌شود. -نشریه روان‌شناسی و هنر (دختران پارتیزان) گروه متنوعی از هنرمندان، نویسندگان و فیلم‌سازان فمینیست (اغلب رادیکال فمینیست) هستند که از دهه ۱۹۸۰ در نیویورک گرد آمدند.نشریه روان‌شناسی و هنر آن‌ها برای استفاده از هنر اعتراضیGuerrilla Art جهت ارتقای زنان و اقلیت‌های نژادی در هنر شهرت دارند.Wikipedia contributors, Wikipedia, The Free Encyclopedia, "Guerrilla Girls" (accessed May 2, 2008).
در حال حاضر اعضای این گروه افراد متنوعی از نظر سنّی و نژادی هستند که با نام مستعار شناخته می‌شوند. نام مستعار آن‌ها برگرفته از زنان هنرمند و نویسنده قدیمی مانند فریدا کالو، اوا هس،Eva Hesse آلیس نیل، پائولا مادرسون بکرPaula Modersohn-Becker و … است. تعداد اعضای گروه نیز بر دیگران پوشیده است.نشریه روان‌شناسی و هنر اعضای اصلی گروه همیشه هنگامی که به عنوان گریلا گرلز در اجتماع‌ها ظاهر می‌شوند ماسک گوریل بر چهره دارند و خیلی وقت‌ها دامن کوتاه با جوراب شلواری توری می‌پوشند.Wikipedia contributors, Wikipedia, The Free Encyclopedia, "Guerrilla Girls" (accessed May 2, 2008). صورتک‌های گوریلی آن‌ها یکی از تاکتیک‌ها و استراتژی‌هایی بود که برای بخشیدن معنای جدیدی به فمینیسم به کار بردند.نشریه روان‌شناسی و هنر
آثار بصری این گروه تلفیقی پرشور و حرارت از گرافیک و متن است. آن‌ها در این آثار دیدگاه‌های فمینیستی خود را با "طنزی تکان‌دهنده" بیان می‌کنند. از هدف‌های آنها، جذب مخاطبانی که ابتدا به مخالفت می‌پردازند به وسیله طنز آثارشان و اندیشیدن دربارهٔ موضوع و تغییر نظر مخاطب است. دختران پارتیزان می‌خواهند واژه فمینیست چنان اعاده شود که هر کسی که به اصول آن معتقد است (فرصت‌های مساوی، پایان یافتن تبعیض جنسی، دسترسی برابر به آموزش و حقوق انسانی برای زنان در تمام جهان) با رضایت کامل خود را فمینیست بنامد.نشریه روان‌شناسی و هنر
در سال ۱۹۸۵ در نیویورک نمایشگاهی به نام «همایش بین‌المللی نقاشی و مجسمه‌سازی» برگزار شد که از بین ۱۶۹ هنرمند شرکت داده شده در آن فقط ۱۳ نفر زن بودند و از نظر نژادی نیز تمام هنرمندان سفیدپوستانی از آمریکا یا اروپا بودند. این موضوع به اندازه کافی بد بود اما علاوه بر آن، متصدی نمایشگاه عنوان کرده بود هر هنرمندی که آثارش در این نمایشگاه نیست باید دربارهٔ شغلش تجدید نظر کند. این تعصب، هنرمندان بسیاری را رنجاند. زنان هنرمند مقابل در موزه تجمعی اعتراض‌آمیز برگزار کردند اما بازدیدکنندگان چندان اهمیتی به آنان نشان ندادند. گریلا گرلز با تجربه‌ای که به دست آوردند برآن شدند که فعالیت منسجمی برای شرمنده کردن جو حاکم بر جامعه هنری آغاز کند. آن‌ها فعالیت خود را با بزرگ کردن و نشان دادن کوتاهی‌های مجموعه‌داران، نگارخانه‌داران و دیگر هنرمندان، با نصب پوسترهایی بر دیوارهای محله سوهو در نیویورک آغاز کردند. اما امروزه فعالیتشان بسیار گسترده‌تر است و تورهای جهانی نیز برگزار می‌کنند.نشریه روان‌شناسی و هنر
پروژه‌های جدید آنان به سوی پژوهش و نقد وضعیت فرهنگی مناطق مختلف و تأثیر آن بر وقایع هنری رفته‌است. مثلاً بررسی دوسالانه هنر در ونیز، وضعیت زنان هنرمند در ترکیه و واشینگتن.نشریه روان‌شناسی و هنر
گریلا گرلز طی ۱۴ سال بیش از ۷۰ پوستر اعتراضی طراحی کرد (که موزه‌ها و نگارخانه‌ها آن‌ها را جمع‌آوری کرده‌اند)، تظاهراتی علیه تبعیض جنسی و نژادپرستی در دنیای هنر برپا کرد، به نقد هالیوود و صنعت فیلمسازی آن، فرهنگ‌های عامه پسند، قالب‌ها و کلیشه‌های رفتاری جنسیتی و فساد در دنیای هنر، مسایل سیاسی از جنگ خلیج فارس گرفته تا سقط جنین و بی‌خانمانی و تجاوز جنسی پرداخت. تمرکز این گروه بر بهبود بخشیدن به وضعیت سیاسی بوده‌است. فعالیت‌های آن‌ها با سخنرانی در موزه‌ها و مدرسه‌های سراسر دنیا ادامه یافت.نشریه روان‌شناسی و هنر
دختران پارتیزان برای رساندن پیام خود از پوستر، بیل بوردها، آگهی‌های روی بدنه اتوبوس‌ها، بخش آگهی مجلات و فرستادن نامه‌های اعتراض‌آمیز استفاده می‌کردند. آن‌ها برای نمایاندن مکانیزم‌های واقعی و پنهان بازار هنر، مراسم اهدای جایزه ساختگی و نمادین برپا می‌کردند. آنان اکنون وب‌سایت اینترنتی دارند و کتاب منتشر می‌کنند. همچنان به طراحی پوستر می‌پردازند و سفرهای جهانی دارند. در این سفرها فعالیت‌های خود را معرفی کرده و با گروه‌های دیگر گریلا گرلز در کشورهای دیگر همکاری می‌کنند.نشریه روان‌شناسی و هنرنشریه روان‌شناسی و هنر، برگرفته از گفتگوی سوزی گابلیک (منتقد هنری، نقاش و تاریخ‌نگار) با اعضای گروه گریلا گرلز
از کارها و پوسترهای گریلا گرلز در فیلم Itty Bitty Titty Committee محصول سال ۲۰۰۷، استفاده شده استPOWER UP! - Feel the Surge - فیلم
کالا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
گالاپاگوس می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
۱. گالاپاگوس مجمع‌الجزایری آتشفشانی است در ۹۷۲ کیلومتری اکوادر در اقیانوس آرام.
۲. گالاپاگوس دهستانی در استان گوادالاخارای اسپانیا است.
۳. گالاپاگوس (رمان) - رمانی علمی‌تخیلی اثر کورت ونه‌گات که بخش‌هایی از آن در جزایر گالاپاگوس می‌گذرد.
دارو می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
۱. دارو به موادی گفته می‌شود که برای درمان بیماری به کار می‌روند.
۲. دارو دهستانی در فهرست استان‌های اسپانیا گرانادای اسپانیا است.
خون، یک بافت گردش‌کننده متشکل از پلاسمای مایع و یاخته است.
خون همچنین می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شحات محمد انور (زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۵۰ – درگذشتۀ ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸) اهل مصر و از قاریان برجستۀ قرآن بود به طوریکه اورا اکبر القرای نسل جدید می نامیدند.
وی در در روستای کفر الوزیر در استان دقهلیه، مصر به دنیا آمد. در ۳ ماهگی پدر خود را از دست داد.
پس از مرگ پدرش با مادر خود به منزل پدربزرگ مادری رفت تا با دایی‌های خود زندگی کند. دایی او شاگرد حلمی محمد مصطفی از قاریان قرآن بود و شحات به تشویق او اقدام به حفظ قرآن نمود و در سن ۸ سالگی حافظ قرآن شد. در سن ۱۰ سالگی دایی‌اش او را نزد سید احمد فرارحی برد تا تجوید قرآن را فراگیرد.
وی در ۱۵ سالگی قرآن را در کل روستاهای شمال مصر می‌خواند و از این رو به‌شهرت خوبی دست‌یافت.
با گسترش شهرت‌‌‌اش، در سال ۱۹۷۵ همکاری خود را با رادیو مصر آغاز نمود.
وی در طول زندگی خود برای ترویج قرائت قرآن به بسیاری از کشورهای جهان سفر کرد. او در ماه رمضان ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۶ به بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، آرژانتین، اسپانیا، فرانسه، برزیل، کشورهای حوزۀ خلیج فارس، نیجریه، زئیر، کامرون و بسیاری از کشورهای آسیائی چون ایران سفر کرد و به قرائت قرآن پرداخت.
او یکی از تأثیرگذارترین اساتید مصری بر قاریان ایرانی است و خیلی از قاریان ایرانی از تلاوت‌ها و سبک و هنر وی در تلاوت قرآن تأثیر پذیرفته‌اند.
می‌توان گفت رمز و راز این تأثیرگذاری در آرامشی است که در تلاوت‌های وی مشهود است. همچنین می‌توان گفت تسلط و آشنایی این استاد بر مبانی و اصول موسیقی و استفاده از بعضی از گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی ایرانی در تلاوت از نکاتی است که باعث شده او در بین قاریان ایرانی محبوب باشد.
این محبوبیت وی علاوه بر ایران در بین قاریان جوان مصری نیز مشهود است به طوری که هم‌اکنون خیلی از قاریان مصری از تلاوت‌های شحات تقلید می‌کنند.
ابداع‌های این استاد در تلاوت، او را به عنوان یک قاری شاخص و ممتاز مطرح کرده‌است.
وی در سال ۱۹۹۱ به اصفهان، ایران سفر کرد و بخشی از سورۀ کهف را تلاوت کرد که که به «قرائت واتل ما اوحی شحات» مشهور شد.
درضمن مذهب وی شیعه دوازده امامی بود و در سال 1992 میلادی در حرم علی ابن موسی الرضا در ایران اذان گفت و در اذان به ولایت علی شهادت داد. اذان شحات در ایران
او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸ در حالی که ۵۷ سال سن داشت در روستای زادگاه‌اش درگذشت.http://www.shia-news.com/fa/news/2383
گنیس می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
انیا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
۱. انیا یکی از تک‌خوان‌های ایرلندی است.
۲. انیا دهستانی در استان بورگسی اسپانیا است.
بریل می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تالس می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
سه می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
آلپ می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خر می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
لا اسکالا می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
پستچی فیلم سینمایی ایرانی محصول سال ۱۳۵۱ به کارگردانی داریوش مهرجویی است. "پستچی" چهارمین فیلم داریوش مهرجویی است که در زمان خود موفق‌ترین ساختهٔ این کارگردان در محافل جهانی بود.امینی ۱۵۰ فیلم پستچی در سال ۱۹۷۲ جایزه اینتر فیلم را در بخش سینمای جدید فستیوال برلین از آن خود کرد. همچنین نامزد دریافت جایزه هوگو طلایی از فستیوال فیلم شیکاگو شد. همچنین در سال ۱۹۷۲ در شب کارگردانان فستیوال کن به نمایش درآمد. این فیلم اقتباسی از نمایشنامه ویتسک نوشته گئورک بوشنر است.
تقی پستچی در خانهٔ اربابیش با همسر زیبای خود زندگی می‌کند. او به سبب ناتوانی جنسی شخصیت عصبی و نامتعادلی دارد. دکتر معالجش دامپزشکی است که او را با داروهای گیاهی درمان می‌کند. مهندس، برادرزادهٔ ارباب از فرنگ بازمی‌گردد. او قصد سامان دادن به املاک عموی خود و تبدیل دامداری به خوکدانی را دارد. مهندس با همسر تقی رابطهٔ نامشروعی برقرار می‌کند. حال روحی تقی بدتر می‌شود و زمانی که از رابطهٔ مهندس و همسرش آگاه می‌شود، با کارد همسرش را می‌کشد.
آسِرولا میوه‌ای گرمسیری است که در هند غربی و شمال آمریکای جنوبی می‌روید. این میوه در هندوستان نیز کشت می‌شود.ویکی‌پدیای انگلیسی. آسرولا میوه‌ای با طعم شیرین و دارای مقدار بسیار زیادی ویتامین ث می‌باشد.
این میوه از تیرهٔ مالپیگیاسه (Malpighiaceae) است.