moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
او-۶۸ در سومین گشت رزمی خود روز ۱۱ فوریه سال ۱۹۴۲ راهی ناحیه فری‌تاون شد. برای حفظ سوخت او-بوت با یک موتور دیزل حرکت می‌کرد. این-بوت در مسیر هیچ شناوری را پیدا نکرد. او-۶۸ در نهایت در ناحیه فری‌تاون تعداد زیادی از کشتی‌های منفرد را یافت. این او-بوت قادر به غرق کردن دو کشتی باری بزرگ بریتاینایی با مجموع تناژ ۱۴٬۴۰۰ شد. یکی از این طعمه‌ها "هلنوس" ۷۳۶۶ تنی و دیگری "بلوکیستِن" (بلوچستان) ۶۹۹۲ تنی بود که به ترتیب روزهای ۳ و ۶ مارس به کف اقیانوس فرستاده شدند. او-۶۸ به یک زیردریایی بریتانیایی نیز حمله برد اما اژدر شلیک‌شده به سمت آن به خطا رفت. در این هنگام ده اژدر برای او-۶۸ باقی مانده بود. با صورت گرفتن تمهیدات احتیاطی توسط بریتاینایی‌ها، او-۶۸ چند روز بعد گزارش از نبود هیچ تردد دیگری در این ناحیه کرد و از فرماندهی عالی درخواست نمود در آن سوی اقیانوس به سمت برزیل برود. با توجه به ملاحظات سیاسی و فاصله زیاد، با این درخواست مخالفت شد. کارل دونیتس، فرمانده ناوگان او-بوت‌ها، او-۶۸ را موظف به حرکت به سمت لاگوس در نیجریه نمود. او-بوت در حال حرکت به سمت جنوب در نزدیکی دماغه پالماس در لیبریا، با تعداد دیگری از کشتی‌های منفرد برخورد کرد. او-۶۸ در عرض ۲۴ ساعت در روزهای ۱۶ و ۱۷ مارس، چهار کشتی باری بریتانیایی با مجموع تناژ ۱۹۱۰۰ تن را با اژدر و آتش توپ خود غرق نمود. این کشتی‌ها شامل "بَرِن نیولَندز" (۳۳۸۸ تن) از کاروان آیی‌یو۸۱ در روز ۱۶ مارس و "آیل دو باتس" (۵۷۵۵ تن)، "اسکاتیش پرِنس" (۴۹۱۷ تن) و "آیِنده" (۵۰۸۱ تن) از کاروان آیی‌یو۸۵ در روز ۱۷ مارس می‌شد. با وجود باقی ماندن تنها سه اژدر برای آن، او-۶۸ به دستور فرماندهی عالی، به سمت لاگوس در نیجریه حرکت کرد. او-بوت روز ۲۵ مارس یک کاروان با پنج کشتی و سه شناور محافظ را مشاهده نمود. به هر صورت با شناسایی او-۶۸ توسط یک هواگرد، حمله به جایی نرسید. در مواجهه با کمبود سوخت او-۶۸ قصد بازگشت به خانه را کرد. پس از دور زدن دماغه پالماس روز ۳۰ مارس یک کاروان دیگر با پنج کشتی مشاهده شد. او-۶۸ با آخرین اژدرهای خود "مونکَستر کَسِل" کشتی باری ۵۸۵۳ تنی بریتانیایی را نیز غرق کرد تا مجموع شکارهایش در این گشت رزمی را به هفت مورد برساند. او-۶۸ روز ۱۳ آوریل در لوریان لنگر انداخت.
او-۶۸ در چهارمین گشت رزمی خود روز ۱۴ مه از اوریان برای نخستین بار، به همراه هفت او-بوت دیگر، عازم آب‌های قاره آمریکا گشت. این او-بوت در کنار دو او-بوت دیگر شروع به کاوش در ناحیه کانال پاناما کرد. او-۶۸ موظف به حفاظت از کشتی "مونسترلانت" که از سد محاصره دریایی آلمان گذشته بود، به سمت بوردو گردید. الحاق به این کشتی و یک او-بوت محافظ دیگر، او-۴۳۷، روز ۱۵ مه در جنوب غربی خلیج بیسکی صورت گرفت. فرا رسیدن هواگردهای دشمن موجب گریختن او-۶۸ در جهت فرول در اسپانیا شد. در این مکان تعمیری بر روی یکی از دریچه‌های اگزوز آن انجام پذیرفت. این مشکل توسط خدمه آلمانی یک کشتی ایستگاه مستقر در این محل حل شد. "مونسترلانت" به تنهایی خود را به بوردو رساند. پس از انجام تعمیر و سوخت‌گیری، او-۶۸ پس از چند ساعت مجدداً به دریا بازگشت و به سمت جزایر کارائیب رفت. او-بوت هفته نخست ماه ژوئن به ترینیداد رسید. روزهای ۵ و ۶ ژوئن دو تانکر بزرگ، "ال. جِی. درِیک" ۶۶۹۳ تنی آمریکایی و "استیلمَن" ۱۳٫۰۰۶ تنی پانامایی، توسط او-۶۸ غرق شدند. او-بوت سپس در جهت پاناما به سمت غرب حرکت نمود. او-۶۸ روز ۱۰ ژوئن با دو او-بوت همراه خود در مسیر کشتیرانی منتهی به کانال پاناما قرار داشت که یک ناوگان بزرگ کشتی‌های جنگی ایالات متحده از آن ناحیه عبور کرد. همان شب دو کشتی باری بزرگ در راه پاناما شناسایی شدند. او-۶۸ به این شناورها نزدیک شد و پنج اژدر به طرف آن‌ها شلیک نمود. دو اژدر خطا رفت اما دو اژدر دیگر به "آردنوور"، کشتی باری ۵۰۲۵ تنی بریتاینایی اصابت کرد که به سرعت موجب غرق شدن آن گشت. اژدر آخر به "ساری"، کشتی باری ۸۵۸۱ تنی بریتاینایی برخورد نمود که مدت بعد به غرق شدن آن انجامید. سرنشینان "ساری" سوار قایق‌های نجات شدند. او-۶۸ به موقعیت نزدیک شد و یکی از این افراد که جا مانده بود، را برداشت و مورد بازجویی قرار داد. این فرد به مرتن اطلاع داد که کشتی باری حامل ۵٬۰۰۰ تن دینامیت بوده‌است. انفجار این دینامیت‌ها زیر آب موجب ایجاد موج بزرگی شد و او-بوت را کاملاً از روی آب بلند کرد. او-بوت مجدداً آن‌چنان با شدت به سطح آب برخورد نمود که تصور شد اژدر به آن اصابت کرده‌است. این حادثه قطب‌نمای گردش‌سنج و دو موتور دیزل او-۶۸ را از کار انداخت و درجات و ظروف را در درون آن شکست. در حالیکه خدمه سعی در تعمیر او-بوت داشتند، دیده‌بان گزارش از مشاهده یک کشتی دیگر داد. با شروع به کار مجدداً موتورها توسط مهندس، او-بوت به صورت عقب‌عقب به دنبال هدف افتاد. با دریافت این مسئله که او-بوت پیش فرا رسیدن روشنایی نخواهد توانست به شناور مذکور برسد، یک اژدر از فاصله بسیار زیاد به طرف آن شلیک شد که به هدف اصابت نمود و موجب غرق شدن "پورت مونترال"، کشتی باری ۵۸۸۲ تنی بریتاینایی حامل ادوات جنگی گشت. با ابلاغ گزارش غرق شدن پنجمین شناور دشمن در سومین گشت رزمی خود، نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین از طرف دریابد دونیتس به مرتن اعطا گردید. او-۶۸ با اتمام ذخایر اژدر خود به سمت ناحیه آروبا-کوراسائو بازگشت. او-۶۸ در این ناحیه نیز دو تانکر دیگر شامل "آریاگا" ۲۴۶۹ تنی پانامایی و "فریمِیر"، کشتی ۹۲۴۲ تنی متعلق به فرانسه ویشی که در کرایه پرتغالی‌ها بود، را غرق نمود. فرماندهی عالی برای کشتی آخر مشخصا درخواست گذر امن نموده بود. با وجود اعتراض شدید به این اقدام، دونیتس از مرتن که اصرار داشت هیچ نشانی از فرانسه ویشی و پرتغال بر آن نبوده‌است، حمایت کرد. این موفقیت‌ها شمار قربانیان او-۶۸ در گشت رزمی چهارم را به هفت مورد رساند. بدین شکل این گشت او-۶۸ به موفق‌ترین عملیات او-بوت‌ها در دریای کارائیب از منظر تناژ غرق‌شده در تمامی طول جنگ بدل گشت. او-۶۸ در گشت چهارم خود ۲۱ اژدر شلیک کرد که ۱۵ مورد آن به هدف اصابت نمود.
او-۶۸ روز ۱۰ ژوئیه به پایگاه بازگشت.
به منظور گشت رزمی پنجم، او-۶۸ به فرمان روز ۱ اوت دریابد دونیتس به گروه "آیس‌بِر" متشکل از چهار او-بوت نوع ۹سی دیگر و یک او-بوت تدارکاتی، جهت حمله به کشتیرانی متفقین در آب‌های حوالی آفریقای جنوبی ملحق گشت. حرکت به سمت این مقصد ۱۰٬۰۰۰ کیلومتری از روز ۲۰ اوت آغاز شد. او-۶۸ پس از گذر از خط استوا، روزهای ۱۲ و ۱۴ سپتامبر، به شکل جداگانه دو کشتی تجاری را غرق کرد. این کشتی‌ها شامل "ترِویلی" کشتی ۵۲۹۶ تنی بریتانیایی از کاروان اف‌اف۸۵ و "بریدِیک" کشتی ۶۸۶۱ تنی هلندی از کاروان اف‌اف۸۴ می‌شد. ناخدا و مهندس ارشد مورد نخست، در جریان ملاقات برای سوخت‌گیری در روز ۲۲ سپتامبر در جنوب غربی والویس بی، به او-۴۵۹، او-بوت تدارکاتی تحویل داده شدند. در ادامه او-۶۸ به همراه او-۱۷۲ روز ۶ اکتبر وارد ناحیه کیپ تاون گردید اما بر خلاف انتظار با فضای تقریباً خالی از کشتیرانی مواجه گشت. به هر صورت با دریافت آزادی عمل از طرف فرماندهی عالی در روز ۸ اکتبر، او-۶۸ در عرض کمتر از ۲۷ ساعت شش شناور را غرق کرد. این کشتی‌ها شامل "کوموندوروس"، کشتی ۳۵۹۸ تنی یونانی از کاروان جی‌آر۵۶ و "خاستِرکِرک" کشتی ۸۵۷۹ تنی هلندی، "سوئیف‌شور"، کشتی ۸۲۰۷ تنی آمریکایی، "سارت"، کشتی ۵۲۷۱ تنی بریتانیایی، "اگزامِلیا"، کشتی ۴۹۸۱ تنی آمریکایی و "بلجیِن فایتِر" کشتی ۵۴۰۳ تنی بلژیکی از کاروان جی‌آر۵۹ می‌شد. اگر وضعیت آب‌وهوایی اجازه می‌داد احتمالاً این مقدار بیشتر می‌شد. او-۶۸ روز ۱۴ اکتبر در میانه یک طوفان گرفتار گردید که تکان‌های حاصل از آن موجب شکستن تمام ظروف درون او-بوت گشت. او-۶۸ با مقداری حرکت به سمت غرب به آب‌های آرام‌تری رسید اما قادر به یافتن طعمه نشد تا در نهایت روز ۳۰ اکتبر راه خانه را در پیش بگیرد. در مسیر بازگشت به فرانسه، "سیتی آو کایرو"، کشتی ۸۰۳۴ تنی بریتانیایی، شب ۸ نوامبر در ۸۰۰ کیلومتری جنوب سنت هلن با دو اژدر غرق شد. با مشاهده تعداد زیاد سرنشینان و وجود زنان و کودکان در میان آن‌ها، خدمه او-۶۸ متوجه شدند که یک کشتی مسافربری را غرق کرده‌اند. امکان حمل این افراد برای او-۶۸ میسر نبود اما به هر صورت او-بوت خود را به میان کشتی‌های نجات رساند و در یافتن مابقی بازماندگان از درون آب به آن‌ها کمک کرد. او-۶۸ با نشان دادن مسیر دقیق به سمت سنت هلن این افراد را ترک نمود. حدود ۲۰۰ تن از مجموع ۳۰۰ سرنشین "سیتی آو کایرو" از این حادثه جان به در بردند و بیشتر آن‌ها ۱۳ روز بعد در نزدیکی سنت هلن از آب گرفته شدند. به جهت تمامی این موفقیت‌ها روز ۱۷ نوامبر برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه ناخدا سوم مرتن، فرمانده او-۶۸ افزوده گشت. غرق کردن ۲۷ کشتی دشمن با مجموع تناژ حدود ۱۷۰ هزار تن در پنج گشت رزمی با او-۶۸ مرتن را در میان شش فرمانده برتر ناوگان او-بوت‌ها قرار داد. او-بوت روز ۶ دسامبر در لوریان پهلو گرفت. او-۶۸ در گشت پنجم خود ۱۹ اژدر شلیک کرد که ۱۴ مورد آن به هدف اصابت نمود.
ماه ژانویه سال ۱۹۴۳، درحالیکه تعمیرات اساسی گسترده‌ای بر روی او-۶۸ در حال انجام بود، ناخدا سوم مرتن جایگاه فرماندهی این او-بوت را ترک کرد. ناوبان یکم آلبرت لاوتسمیس، افسر نخست او-بوت، فرماندهی او-۶۸ را بر عهده گرفت.
او-۶۸ گشت رزمی هفتم خود را روز ۳ فوریه سال ۱۹۴۳ از لوریان آغاز کرد. او-۶۸ در جریان این گشت دو کشتی "سرس"، ۲۶۸۰ تنی هلندی و "سیتیز سرویس میزوری" ۷۵۰۶ تنی آمریکایی از کاروان ایی‌سی۵۲ را غرق نمود. او-۶۸ پس از انجام عملیات در منطقه هند غربی، روز ۸ مه به لوریان بازگشت.
او-۶۸ هفتمین گشت رزمی خود را روز ۱۲ ژوئن از لوریان با مقصد نواحی غربی اقیانوس اطلس، در همراهی او-۱۵۵، او-۲۵۷ و او-۶۰۰، آغاز کرد. او-بوت در روز دوم حرکت مورد حمله هواگردهای "موسکیتو" دشمن قرار گرفت. آسیب وارد آمده به اندازه‌ای بود که او-۶۸ وادار به پایان دادن به عملیات و بازگشت به لوریان شد. آتش مسلسل هواگردهای دشمن در این حادثه موجب زخمی شدن سه نفر در او-بوت از جمله فرمانده آن گردید. او-بوت با رسیدن به مقصد در روز ۱۶ ژوئن، برای تعمیر در حوضچه خشک قرار گرفت.
او-۶۸ گشت رزمی هشتم خود را روز ۱ اوت آغاز کرد و تنها پس از دو روز به پایگاه در لوریان فراخوانده شد.
او-۶۸ روز ۹ سپتامبر برای نهمین گشت رزمی خود لوریان را به قصد اقیانوس اطلس جنوبی در مجاورت ساحل آفریقا ترک کرد. او-۶۸ در مسیر از او-۴۸۸، او-بوت تدارکاتی، سوخت‌گیری نمود. روز ۲۲ اکتبر یک کاروان کوچک ساحلی در خلیج گینه شناسایی شد. هفت اژدر به طرف این هدف شلیک گشت اما هیج‌یک اصابت نکرد. او-۶۸ به سطح آمد و با تمام توپ‌هایش آتش گشود که منجر به غرق شدن "اچ‌ام‌تی اورفِسی"، کشتی کوچک ضد زیردریایی ۵۴۵ تنی بریتانیایی و "لیتوپیا"، تانکر ۵۳۵۶ تنی نروژی گردید. یک بالون رادار فریب رها شد تا کشتی‌های شکارچی احتمالی دفع شوند. او-۶۸ موفق شد "اس‌اس کلمبیا"، کشتی باری ۶۵۷۴ تنی بریتانیایی را روز ۳۱ اکتبر در نزدیکی ساحل عاج غرق کند. او-۶۸ یک ماه بعد، در راه بازگشت به لوریان، شب ۳۰ نوامبر با یکی از دو اژدر شلیک‌شده "فور دو وو"، کشتی ۵۱۶۶ تنی فرانسوی را هدف قرار داد و غرق کرد. اندکی پیش از رسیدن به مقصد، او-۶۸ مورد حمله هوایی قرار گرفت و وادار به شیرجه گشت. چندین مخزن در اثر اصابت گلوله مسلسل سوراخ شد و هدایت او-بوت در زیر سطح را دشوار ساخت. مهارت فرانتس فولماری، مهندس ارشد او-بوت در تعمیر مخزن تعادل موجب حفظ او-بوت شد و صلیب آلمانی طلایی را برای او به ارمغان آورد. او-۶۸ در نهایت به همراه پنج اژدر باقی مانده روز ۲۳ دسامبر وارد بندرگاه لوریان شد.
در جریان تعمیرات اساسی گسترده‌ای و جایگاه‌های ذخیره‌سازی و سه محفظه اژدرانداز او-بوت حذف و یک توپ جدید ۳٫۷ سانتی‌متری ضدهوایی بدان افزوده شد. دستگاه FuMO-61 به عنوان آخرین نمونه رادار در او-۶۸ نصب گشت.
او-۶۸ دهمین گشت رزمی خود را روز ۲۷ مارس سال ۱۹۴۴ به سمت دریای کارائیب آغاز نمود. با وجود این که خدمه از مقصد دقیق خبر نداشتند، اسباب نواحی گرمسیری به آن‌ها داده شد که سبب ایجاد تصور بازگشت به خط استوا می‌گشت. او-۶۸ در همراهی با دو کشتی مین‌روب پایگاه را ترک کرد. پس از خروج از خلیج بیسکی دو کشتی مین‌روب بازگشتند و یک ناوشکن تا دماغه فینیستر جایگزین آن‌ها شد.
حوالی جزیره مادیرا فرماندهی عالی گزارش از حضور یک ناو هواپیمابر پشتیبان آمریکایی در مجاورت او-بوت داد. شب ۹ آوریل درحالیکه او-۶۸ در سطح در حال حرکت بود، دیده‌بان‌ها گزارش از نزدیک شدن هواگردهای دشمن دادند. فرمانده با اطمینان از تسلیحات ضدهوایی خود دستور به استقرار در پشت آن‌ها داد. هواگردهای مذکور از اژدرافکن‌های "اَوِنجِر" از ناوهواپیمابر پشتیبان یواس‌اس "گوادال‌کانال" بودند. سه هواگرد با راکت و خرج عمقی به او-۶۸ حمله بردند. او-۶۸ که به شدت آسیب دیده بود، اقدام به شیرجه ناگهانی نمود. با رفتن او-بوت به زیر سطح دو نفر از خدمه توپ‌ها از جمله یک فرد زخمی و بیهوش که به موقع موفق به ورود به آن نشدند، بیرون او-بوت باقی ماندند و در آب معلق شدند. ساعت ۶:۳۴ صبح روز ۱۰ آوریل یک هواگرد "اونجر" دیگر اقدام به انداختن خرج عمقی بر محل فرورفتن او-۶۸ کرد. بلافاصله یک حباب بزرگ هوا به سطح آمد که نشان‌گر انهدام او-۶۸ بود. بدین شکل او-۶۸ و ۵۵ خدمه درون آن از بین رفتند. آمریکایی‌ها دو خدمه جا مانده او-۶۸ را از آب گرفتند. فرد زخمی پیش از آن جان باخته بود.
زیردریایی یو-۶۹ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۶۹۱ یک زیردریایی بود.
او-۷ یک او-بوت نوع ۱ب "کریگسمارینه" در رایش سوم بود.
زیردریایی یو-۷۰ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۱ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۲ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۵ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۶ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۰۹ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۰ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۱ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۲ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۶ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۱۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۲ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۲۲ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۷۳ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷ب بود.
زیردریایی یو-۷۳۵ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۳۶ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۳۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۷۴ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷ب بود.
زیردریایی یو-۷۴۱ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۴۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۴۵ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۷۵ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷ب بود.
در پی صدور فرمان پیشوا در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مبنی بر اعزام او-بوت‌های "کریگس‌مارینه" به مدیترانه در جهت پشتیبانی از نیروهای ورماخت در شمال آفریقا و حمله به کشتیرانی تدارکاتی بریتانیا، او-۷۵ به فرماندهی ناوسروان هلموت رینگلمان با گذر از تنگه جبل‌الطارق وارد این دریا شد. این او-بوت نخستین ساعات صبح روز ۱۲ اکتبر با اژدر و آتش توپ دو ناوچه آب‌خاکی تانک‌بر، ال‌سی‌تی۲ و ال‌سی‌تی۷، را نزدیکی ساحل لیبی در شرق طبرق غرق کرد. تعدادی از نجات‌یافتگان توسط او-۷۵ از دریا برداشته و به عنوان اسیر جنگی در خشکی پیاده شدند. روز ۲۵ اکتبر اقدام به حمله یک ناوشکن با اژدر موفق‌آمیز نبود. او-۷۵ سپس راهی جزیره سالامیس، پایگاه دریایی آلمان در یونان شد و روز ۲ نوامبر در آن پهلو گرفت.
زیردریایی یو-۷۵۰ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۱ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۲ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۳ یک زیردریایی است که طول آن است. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۵ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۶ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۷ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۸ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۵۹ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
او-۷۶ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷ب بود.
زیردریایی یو-۷۶۰ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۶۳ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۶۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۶۵ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۶۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۷ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود.
زیردریایی یو-۷۷۱ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۷۲ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۷۵ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۷۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۷۸ یک زیردریایی بزرگ بود که طول آن گزارش شده است. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۸ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
او-۷۹ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود.
او-۷۹ به فرماندهی ناوسروان وولفگانگ کاوفمان عصر روز ۲۵ ژوئیه سال ۱۹۴۱ به همراه ۱۰ او-بوت دیگر از جمله دو زیردریایی ایتالیایی، راهی گشت دوم خود شد. با شناسایی کاروان او جی ۶۹ توسط او-۶۸ در شمال غربی دماغه فینیستر و دریافت پیام، او-۷۹ راهی موقعیت گردید. این او-۷۹ نخستین او-بوتی بود که کاروان مذکور را مورد حمل قرار داد. با نزدیک شدن او-بوت به کاروان لایه حفاظتی آن غیرقابل نفوذ برآورد شد؛ از این روز ۴ اژدر پیشین به صورت اتفاقی به طرف آن شلیک گردید. او-۷۹ با چرخش اژدر پنجم را نیز از پشت خود به سمت دشمن رها کرد. یکی از اژدرها به کشتی فله‌بر بریتاینایی "کلوین" اصابت نمود و به سرعت موجب غرق شدن و مرگ ۱۴ تن از ۲۳ سرنشین آن گردید. با این وجود کاوفمان مدعی کردن ۳ شناور شد. در عرض چند دقیقه یک ناوچه دشمن رو به او-۷۹ آورد و قصد کوبیدن خود به آن را داشت که او-بوت به عمق دریا گریخت.
در پی صدور فرمان پیشوا در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مبنی بر اعزام او-بوت‌های "کریگس‌مارینه" به مدیترانه در جهت پشتیبانی از نیروهای ورماخت در شمال آفریقا و حمله به کشتیرانی تدارکاتی بریتانیا، او-۷۹ وارد این دریا شد. این او-بوت اندکی پیش از نیمه شب ۱۸ اکتبر به کاروان کوچکی از یک یدک‌کش و سه دوبه بریتانیایی حمله برد. تمامی چهار اژدر پیشین او-بوت به طرف این کاروان متراکم شلیک و یک انفجار بزرگ در پی آن مشاهده شد. او-۷۹ حدود ساعت ۳:۳۰ بامداد ۲۱ اکتبر به یک یگان دریایی کوچک بریتانیایی که در حال تأمین آتش پشتیبانی برای مدافعان طبرق بود، حمله کرد. اچ‌ام‌اس "گنات"، قایق اژدرافکن بریتانیایی در نزدیکی بردیه مورد اصابت قرار گرفت و به شدت آسیب دید. در پی اتمام ذخیره اژدرها، او-۷۹ روز ۲۳ اکتبر در پایگاه دریایی آلمان در جزیره سالامیس در یونان پهلو گرفت.
او-۷۹ روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۴۱ برای گشت رزمی ششم خود از سالامیس راهی آب‌های شمال آفریقا گردید. هنگامی که او-بوت به نزدیکی ساحل لیبی رسید کاروان تی‌اِی ۵ بریتاینایی را مشاهده کرد.
با تلاش او-۷۹ برای حمله به کاروان، او-بوت مورد شناسایی "هاستی" و "هاتسپر"، ناوشکن‌های بریتانیایی قرار گرفت. پرتاب و انفجار خرج‌های عمقی از طرف این شناورها او-۷۹ را وادار به آمدن به سطح کرد. در مواجهه با وضعیتی بدون امید، او-بوت به دستور فرمانده به دست خود خدمه غرق گشت. تمامی سرنشینان توسط "هاتسپر" از آب گرفته شدند و به اسارت درآمدند.
زیردریایی یو-۷۹۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۷۹۵ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸ (۱۹۳۵) یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۳۵ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۱ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۲ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۳ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۴ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۵ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۰۶ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۸۱ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. این او-بوت در هفده گشت رزمی خود ۲۴ کشتی تجاری و ۲ کشتی جنگی دشمن با مجموع تناژ ۶۵ هزار تن را غرق کرد.
او-۸۱ به فرماندهی ناوسروان فریدریش گوگنبرگر، روز ۲۹ اکتبر سال ۱۹۴۱ سومین گشت رزمی خود را از برست آغاز کرد. این او-بوت در قالب گروه دوم از او-بوت‌های آلمانی قصد ورود به مدیترانه را داشت. به هر صورت، او-بوت تقریباً بلافاصله در خلیج بیسکی با دو هواگرد فرماندهی ساحلی نیروی هوایی بریتانیا مواجه شد و مورد حمله آن‌ها قرار گرفت. با وجود صدمات جدی وارد آمده به آن در اثر آتش مسلسل‌ها و خرج‌های عمقی هواگردهای دشمن، او-۸۱ موفق به گریز از مهلکه و بازگشت به پایگاه در برست جهت تعمیر شد.
او-۸۱ مجدداً روز ۴ نوامبر راهی دریا شد و خود را بعد از ظهر روز ۱۲ نوامبر به آب‌های غرب تنگه جبل‌الطارق، ورودی مدیترانه، رساند. با توجه حفاظت شدید از این تنگه توسط شناورهای بریتانیایی، تصمیم به گذر شبانه از آن گرفته شد. فرمانده او-بوت قصد داشت بر روی سطح در نزدیکی ساحل شمالی با بهره‌گیری از مزیت جریان آب درون‌رونده این عمل را صورت دهد. او-۸۱ به زیر سطح رفت و منتظر شب ماند. او-بوت حدود ساعت شش عصر به سطح آمد و در شبی بدون مهتاب با سرعت ۱۸ گره رو به شرق رفت. نزدیکی تاریفا او-بوت لحظاتی درون حلقه نور چرخان گشت ساحلی دشمن افتاد اما شناسایی نشد. حدود دو ساعت بعد گذر از تنگه حاصل گردید و او-بوت به عمق پریسکوب رفت تا شب را با سرعت کمتری راهپیمایی کند.
سپیده دم روز ۱۳ نوامبر فرماندهی عالی قرار ملاقاتی بین او-۸۱ و او-۲۰۵ که پشت سز آن وارد مدیترانه شده بود، گذاشت. دو او-بوت می‌بایست اسکادرانی از کشتی‌های جنگی بریتاینایی را که روز پیش توسط هواگردهای شناسایی ایتالیایی در نزدیکی دماغه گاتا شناسایی شده بود، موقعیت‌یابی می‌کردند و مورد حمله قرار می‌داند. به هر صورت تلاش او-۸۱ برای برقرار ارتباط با او-۲۰۵ ثمربخش نبود. با این حال او-بوت توانست کشتی‌های جنگی دشمن را در محدوده مورد اشاره بیابد. این کاروان شامل ناو هواپیمابر "آرک رویال"، نبردناو "مالایا" و چند ناوشکن محافظ بود. او-بوت خود را به نزدیک‌ترین فاصله ممکن از کاروان رساند و هر چهار اژدر جلویی خود را به سمت ناو هواپیمابر شلیک کرد. سه اژدر به خطا رفت اما چهارمی به هدف اصابت نمود. "آرک رویال" بلافاصله متوقف و به شدت به سمت راست خم شد. پیش از صورت گرفتن واکنش کُند شناورهای محافظ، او-بوت به عمق دریا رفت و مقداری از محل دور شد. هنگامی که تصور می‌شد خطر رفع شده‌است، ناگهان خرج‌های عمقی در اطراف آن منفجر گشت. در عرض چند ساعت آینده بیش از صد خرج عمقی توسط ناوشکن‌ها به سمت او-۸۱ پرتاب شد که البته جز چند شیشه شکسته درون آن آسیب دیگری به همراه نداشت. بریتانیایی‌ها سعی کردند "آرک رویال" را به سمت جبل‌الطارق یدک بشکند اما در هر صورت ناوهواپیمابر به همراه تمامی هواگردهای خود میانه راه غرق شد. تنها یک نفر در در اثر انفجار اولیه اژدر جان باخت؛ مابقی خدمه نجات داده شدند.
زیردریایی یو-۸۲ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۲۱ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۲۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۲۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۳ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۱ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۲ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۳ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۴ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۵ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۶ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۷ یک زیردریایی است که طول آن و ارتفاع آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۸ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۴۹ یک زیردریایی است که طول آن و ارتفاع آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۲ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۳ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۴ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۵ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۶ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۷ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۸ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۵۹ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶ یکی از زیردریایی های نیروی دریایی آلمان نازی در طی جنگ جهانی دوم بود.
ساخت این زیر دریایی در 20 ژانویه سال 1940 در شرکت کشتی سازی فلندر ورک شهر لوبک آلمان تحت شماره کارخانه ای 282 آغاز و در 10 می سال 1941 به آب انداخته شد. این زیردریایی در تاریخ 8 ژوئیه همان سال وارد خدمت گردید. طول این زیردریایی بود.
زیردریایی یو-۸۶۱ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۲ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی سال ۱۹۴۳ در آلمان ساخته شد.
این زیردریایی اولین زیردریایی در تاریخ است که بوسیلۀ زیردریایی دشمن و در جالیکه هر دو زیردریایی در زیرآب بودند غرق شد. زیردریایی یو ۸۶۴ بوسیلۀ زیردریایی انگلیسی اچ.ام.اس ونتورر در 9 فوریه ۱۹۴۵ غرق شد و تمامی ۷۳ نفر پرسنل موجود در آن کشته شدند.
زیردریایی یو-۸۶۵ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۶ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۷ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۸ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۶۹ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
تهیه فیلم مستند U-869 در ایران
زیردریایی یو-۸۷ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۷۰ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۷۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۷۷ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۷۸ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۷۹ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸۰ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸۱ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
زیردریایی یو-۸۸۹ یک زیردریایی بود که طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
او-۸۹ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷سی بود.
زیردریایی یو-۹ (۱۹۳۵) یک زیردریایی آلمانی از دورهٔ جنگ جهانی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۳۶ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹ (اس۱۸۸) یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۶۶ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۰ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۱ (۱۹۴۱) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۲ (۱۹۴۲) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۳ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۴ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵۲ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۵۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶ (۱۹۴۰) یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۰ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۱ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۲ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۷ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شده است.
زیردریایی یو-۹۶۸ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۶۹ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۹۷ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷سی با برد بلند بود.
در پی صدور فرمان پیشوا در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مبنی بر اعزام او-بوت‌های "کریگس‌مارینه" به مدیترانه در جهت پشتیبانی از نیروهای ورماخت در شمال آفریقا و حمله به کشتیرانی تدارکاتی بریتانیا، او-۹۷ به فرماندهی ناوسروان اودو هایلمان با گذر از تنگه جبل‌الطارق اواخر ماه وارد این دریا شد. ساعت ۱ بامداد ۱۷ اکتبر او-۹۷ یک کاروان کوچک را در مسیر اسکندریه به طبرق شناسایی کرد. دقایقی پس از ساعت ۲ بامداد سه اژدر شلیک شد که هیج یک به هدف اصابت ننمود. دو اژدر شلیک‌شده دیگر این بار به اس‌اس "ساموس"، کشتی بخار ۱۲۰۸ تنی یونانی برخورد کرد که در عرض چند دقیقه موجب غرق شدن آن و مرگ ۳۱ تن از ۳۴ سرنشین شناور گشت. او-۹۷ یک و نیم ساعت بعد دو اژدر دیگر نیز شلیک نمود که یکی از آن‌ها به "پَس آو بالماها"، تانکر ۷۵۸ تنی بریتاینایی اصابت کرد که به انفجار این شناور و مرگ تمامی ۱۸ خدمه آن انجامید.
یک هفته بعد در اثر یک حادثه درون او-بوت، ویکتور ویلهلم نون، افسر دوم دیده‌بان آن به شدت مجروح شد تا او-۹۷ وادار به حرکت به سمت سالامیس، پایگاه دریایی آلمان در یونان، شود.
زیردریایی یو-۹۷۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
او-۹۷۷ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود.
شایعاتی منتشر شده است که او-۹۷۷ در آخرین سفر خود در همراهی با او-۵۳۰، برخی از رهبران بلندپایه رایش سوم از جمله شخص آدولف هیتلر را با خود به آرژانتین منتقل کرده است.
زیردریایی یو-۹۷۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۸ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۸۴ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۸۵ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۸۹ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۹ (۱۹۴۰) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-۹۹۵ یک زیردریایی بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
زیردریایی یو-ای یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
زیردریایی یو-دی۳ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد.
دلتای رود قرمز () یکی از مناطق کشور ویتنام است.
این منطقه که شامل ۸ استان و ۲ منطقه شهری می‌شود، مساحت آن ۱۴٬۹۶۵٫۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰١٩ میلادی تقریبا ٢٣ میلیون نفر بوده است.
زیردریایی یو-دی۴ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
زیردریایی یو-دی۵ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
زیردریایی یوری دولگوروکی (کی-۵۳۵) یک زیردریایی اتمی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۲۰۰۸ توسط روسیه ساخته شد. و هم اکنون بزرگ ترین زیر دریایی جهان است
زیردریایی لافوله یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
ماهواره دیدبانی گازهای گلخانه‌ای () یا به اختصار گوست (GOSAT) ماهواره ژاپنی دیدبانی زمین و نخستین ماهواره در دنیاست که با هدف پایش گازهای گلخانه‌ای ساخته شده‌است. ماهواره گوست به نام "ایبوکی (Ibuki)" نیز شناخته می‌شود. واژه ایبوکی در زبان ژاپنی به معنای تنفس و سرزندگی است.
ماهواره دیدبانی گازهای گلخانه‌ای غلظت دی‌اکسید کربن و متان را در ۵۶۰۰۰ نقطه از جو زمین اندازه‌گیری می‌کند. گوست توسط آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن (JAXA) ساخته شده و در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۹ از مرکز فضایی تانیگاشیما به فضا پرتاب شد. وزارت محیط زیست ژاپن و انستیتو ملی مطالعات زیست‌محیطی این کشور از داده‌های گوست برای بررسی و پایش گازهای ایجادکننده اثر گلخانه‌ای استفاده کرده و این داده‌ها را در اختیار ناسا و دیگر سازمان‌های علمی دنیا قرار می‌دهند.
ماهواره گوست با استفاده از نخستین سامانه بزرگ‌مقیاس یک‌بار مصرف پرتاب در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۹ از مرکز فضایی تانیگاشیما که در جزیره‌ای کوچک در جنوب ژاپن واقع شده، به فضا پرتاب شد. حدود ۱۶ دقیق پس از پرتاب، جدا شدن ماهواره از راکت پرتاب‌کننده تأیید شد. پرتاب این ماهواره به دلیل هوای نامساعد با تاخیر دو روزه انجام شد.
بر اساس اطلاعات آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن ماهواره گوست مجهز به سنجنده دیدبانی گازهای گلخانه‌ای (TANSO-FTS) و سنجنده ابر و هواپخش است. سنجنده دیدبانی گازهای گلخانه‌ای ماهواره گوست محدوده وسیعی از طول موج الکترومغناطیس (مادون قرمز نزدیک و مادون قرمز حرارتی) را به همراه باند مادون قرمز به منظور افزایش دقت عملیات، دیدبانی می‌کند. گوست از یک طیف‌سنج برای اندازه‌گیری عناصر و مواد موجود در جو زمین بر اساس نحوه پاسخ آن‌ها به انواع مشخص نور بهره می‌گیرد. این فناوری به ماهواره اجازه می‌دهد تا تراکم گازهای گلخانه‌ای در جو زمین را با دقت و وضح بسیار بالا اندازه‌گیری نماید.
دهستان باغلق نام دهستانی در بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن نفر ( خانوار) بوده‌است.
دهستان حصارچه نام دهستانی در بخش جرگلان شهرستان راز و جرگلان، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن نفر ( خانوار) بوده‌است.
دهستان راستقان نام دهستانی در بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن نفر ( خانوار) بوده‌است.
دانیل آرانسوبیا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و دروازه‌بان اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دپورتیوو لاکرونیا و اتلتیک بیلبائو اشاره کرد.
گابری گارسیا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس آمستردام، بارسلونا، باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، و سیون اشاره کرد.
اشتپان واچوشک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیک مارسی، باشگاه فوتبال آستریا وین، تپلیس، اسپارتا پراگ، بلشانی، و اسلاویا پراگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.
کارل بروکنر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیگما اولوموتس و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد.
رنه بولف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپارتا پراگ، اوسر، و بانیک استراوا اشاره کرد.
رومن تیتسه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسلوان لیبرتس و اسپارتا پراگ اشاره کرد.
ماگنوس هدمان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و دروازه‌بان (فوتبال) اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به چلسی، سلتیک، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال آنکونا اشاره کرد.
آندرش آندرشون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مالمو، بلننسس، بنفیکا و بلکبرن راورز اشاره کرد.
لارس لاگربک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن سابق و سرمربی فوتبال سوئدی است که هم‌اکنون سرمربیگری نروژ را بر عهده دارد.
او بیش از همه به خاطر سرمربیگری سوئد شناخته شده‌است.
تامی سادربرگ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
تدی لوچیچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گوتبورگ، لیدز یونایتد، و vastra frolunda اشاره کرد.
آلکساندر اوستلوند (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویتوریا گیمارش، فاینورد، و ساوت‌همپتون اشاره کرد.
نیکوس دابیزاس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس، نیوکاسل یونایتد، و لستر سیتی اشاره کرد.
پانتلیس کافس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس، باشگاه فوتبال آ.ا.ک آتن، و پائوک اشاره کرد.
میخالیس کاپسیس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس، باشگاه فوتبال آ.ا.ک آتن، باشگاه فوتبال آپوئل، و بوردو اشاره کرد.
واسیلیس لاکیس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.ا.ک آتن، پائوک، و کریستال پالاس اشاره کرد.
یانیس اگوماس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پاناتینایکوس اشاره کرد.
تاکیس فیساس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بنفیکا، پاناتینایکوس و باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
دمیس نیکولایدیس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
او شوهر خواننده مشهور یونانی،دسپینا وندی است
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.ا.ک آتن، اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
استلیوش یانوکوپولوش (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس، بولتون واندرز، و هال سیتی اشاره کرد.
استیلیانوش ونتیدیس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس و پائوک اشاره کرد.
فانیس کاتریاناکیس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و دروازه‌بان اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کالیاری، المپیاکوس، باشگاه فوتبال سویا، و باشگاه فوتبال آریس تسالونیکی اشاره کرد.
زیسیس وریزاس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل یونان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیورنتینا، پروجا، پائوک، سلتاویگو، و تورینو اشاره کرد.
هریسون پیکوک () بازیکن والیبال اهل استرالیا، عضو تیم ملی والیبال استرالیا است. او یکی از اعضای تیم ملی استرالیا در المپیک ۲۰۱۲ بود.
سرچکو لیسیناس (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل صربستان؛ عضو تیم ملی والیبال صربستان و باشگاه اسکرا بلچاتوف است.
مارکو ایوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل صربستان، عضو تیم ملی والیبال صربستان و باشگاه ژشوف است.
ایوویچ در لیگ جهانی ۲۰۱۶ با عملکرد درخشان خود به عنوان باارزش‌ترین بازیکن مسابقات لیگ جهانی دست یافت.
یوان ژی () (زاده ۲۹ مه ۱۹۸۱ در لیائونینگ) بازیکن تیم ملی والیبال چین است.
یوان به همراه چین به مدال نقره بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دست یافت و در المپیک ۲۰۰۸ پکن نیز یکی از اعضای تیم ملی چین بود.
ژونگ ویجون () بازیکن تیم ملی والیبال چین است.
پیتر ورهیس (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل بلژیک، عضو تیم ملی والیبال بلژیک و باشگاه مودنا است.
شیخ عمر وادیلو یا شیخ عمر ابراهیم وادیلو(زاده ١٩۶۴ وتوری، اسپانیا) (Umar Vadillo) از فعالان احیای دوباره دینار طلای شریعی (دینار طلای نوین) می‌باشد۔ در اثر سعی و تلاش فراوان وی برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ در شهرِ کلانتان کشورِ مالزی دینار شریعی (دینار طلای نوین) را ضرب نموده و عملاً آن را من حیثِ ارزهای تبادله جاری نمود۔ او یکی از اعضای فعال جنبش جهانی مرابطون است.Bruce Kapferer, Kari Telle, Annelin Eriksen, Contemporary Religiosities: Emergent Socialities and the Post-Nation-State [2010], p 112. . عمر وادیلو یکی از اقتصادنانِ ماهرJan Stark, Malaysia and the Developing World: The Asian Tiger on the Cinnamon Road (Routledge Malaysian Studies Series) [2012], p 139. ISBN 0-415-69914-2 و یکی از عضو فعال انجمنِ اقتصادانان جهان می‌باشد، و نیز مؤسسِ سازمانِ بین‌المللی تجارت اسلامی (World Islamic Trade Organiztion) می‌باشد۔ که یکی از وظائفِ مهمِ سازمان متذکره نظارت بر تمام معاملاتِ تجارتی ملی و بین‌المللی بر اساسِ اصول وقوانینِ شریعت اسلامی می‌باشد۔
شیخ عمر مؤسس ضراب خانه بین‌المللی اسلامی (World Islamic Mint) می‌باشد، که وظیفه عمده این نهاد ایجادِ معیارها برای سکّه‌های طلا (دینار) و نقره (درهم) در سطح جهان می‌باشد۔ و برای انتقال دینار طلای نوین از یک حسابِ بانکی به حسابِ دیگر بانکی بر اساس سیستمِ ای-دینار(e-dinar) را معرفی نموده۔
در اثر تلاش‌های وادیلو ایالت کلانتان مالزی دینار طلا و درهم نقره را به رسمیت شناخت.Wall street journal
او دارای مدرک دکترای اقتصاد کشاورزی از دانشگاه مادرید است. وی در سال ۱۹۸۵ با آقای عبدالقادر الصوفی ملاقات نمود و مسلمان شد. Bruce Kapferer, Kari Telle, Annelin Eriksen, Contemporary Religiosities: Emergent Socialities and the Post-Nation-State [2010], p 112.
وادیلو با تلاش فراوان موفق گردید، آگوست سال ۲۰۱۰ در شهر کلانتان مالزی دینار طلا به عنوان پول قانونی شناخته شود. امروزه در شهر کلانتان تمام شرکت‌های تولیدی با دینار طلا مبادله می‌کنند و تمام مصارف چون برق، آب، گاز را با دینار طلا انجام می دهند. عمر وادیلو رئیس جمهور اسبق مالزی، مهاتیر محمد را در سال ۲۰۰۰ قانع نمود تا دینار طلای و درهم نقری را جایگزین پول کاغذی در مالزی کند. وادیلو به مسلمانان اعلام کرد تا تولیدات نفتی را در مقابل تکه کاغذ نفروشند بلکه با پول واقعی طلا و نقره مبادله کنند.
عمر وادیلو نظریه بازار آزاد اسلامی که تمام معاملات اقتصادی بر اساس دینار و درهم صورت می‌گیرد را بار دیگر معرفی و ارائه نمود تا نظام بانکداری غربی جدید را کاهش دهد۔Bill Maurer, Mutual Life, Limited: Islamic Banking, Alternative Currencies, Lateral Reason,
عمر وادیلو یکی از نقدگران ونکوهشگران نظام سرمایه داری می‌باشد۔ وی متعقد است که نظام سرمایه داری فاصله بین فقیر و ثروت مندان را وسیع تر می‌سازد۔ زین رومسلمانان جهان باید به نظام سرمایه داری پشت کنند و باید دوباره به نظام اقتصادی اسلام رجوع کنند۔
همچنان وی یکی از نکوهشگران پول کاغذی نیز می‌باشد۔ و خواستار بازگشت به دینار و درهم در تمام معاملات اقتصادی مسلمان‌ها می‌باشد۔ همچنان ایشان در کتاب خویش نیز استعفاده از پول کاغذی را حرام ثابت دانسته است و به مسلمانان تأکید نموده است که دوباره از دینار و درهم در تمام معاملات اقتصادی خود استفاده کنند زیرا معتقد است دینار و درهم ارزهای شرعی بوده و استفاده از آن فواید بسیار زیاد داشته و موجب حصول رضای خداوند می گردد۔
او بانک‌های مرکزی را به فریب کاری متهم ساخته است زیر بانک مرکزی بدون اطلاع به اتباع یک کشور هر پیمانه که خواسته باشد پول کاغذی را چاپ می‌کند و در نتیجه ارزش پول پاین رفته و اقتصاد مردم ضربه می بیند۔ و نیز ذکر نموده است که به نظر او تأمین خیارات مالی از راه چاپ پول کاغذی اضافی، یک راه اخذ مخفیانه مالیات اضافی و یک راه مترادف فریب کاری و چپاول اموال مردم است۔
علاوه برآن ایشان یکی از نوهشگران نظام بانکداری جدید نیز می‌باشد۔ جای که سود پول کاغذی، نظام بانکداری ذخیره کسری (Fractional Reserve System)، فریب کاری، قمار بازی وسایل مشروع بانکداری می‌باشند که در اسلام مطلق حرام اند۔ ایشان در کتاب خود “ فتویٰ در خلاف بانکداری“ این را ثابت نموده‌اند که نه بانکداری غربی بلکه بانکداری اسلامی نیز حرام بوده و هچ اساس شرعی نداشته۔ زیرا بانکداری اسلامی نیز از پول کاغذی و نظام بانکداری ذخیره کسری (Fractional Reserve System) استفاده می‌کند که دراسلام مطلق حرام است۔
نیروی دریایی اندونزی در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ بنیان نهاده شد. وظیفه اش نگهبانی از خط ساحلی اندونزی، پاسداری و نگهبانی از آب‌های سرزمینی و منطقه انحصاری اقتصادی (EEZ) اندونزی، حفاظت از منافع استراتژیک دریایی اندونزی؛ حفاظت از جزیره‌های پیرامون اندونزی و دفاع در برابر تهدیدات دریایی است.
نیروی دریایی اندونزی قوی‌ترین نیروی دریایی در آسیای جنوب شرقی بر اساس تعداد خدمه و کشتی‌های فعال است. در سال ۲۰۰۹ حدوداً ۷۴٫۹۶۳ خدمه فعال و بیش از ۱۵۰ کشتی دریایی فعال مشغول به کار داشت.
همهٔ کشتی‌های نیروی دریایی اندونزی دارای پیشوند "KRI" ("Kapal Perang Republik Indonesia") به معنای رزمناو جمهوری اندونزی هستند.
نیروی دریایی جمهوری سنگاپور (کوته‌نوشت: RSN; ; ; ) نیروی دریایی نیروهای مسلح سنگاپور (SAF) است که وظیفهٔ دفاع از سنگاپور در برابر تهدیدات دریایی و حفاظت از خطوط ارتباطات دریایی آن را بر عهده دارد. نیروی دریایی که درون آبهای ساحلی تنگه سنگاپور فعالیت می‌کند یکی از بهترین‌ها در منطقه شناخته می‌شود. همهٔ کشتی‌های این نیرو دارای پیشوند "RSS" ("کشتی جمهوری سنگاپور") هستند.
نیروهای مسلح سنگاپور ( به انگلیسی: SAF یا Singapore armed forces) بازوی نظامی استراتژی دفاع تمام عیار کشور جمهوری سنگاپور و نیز عنصر نظامی وزارت دفاع سنگاپور است.
این نیروها دارای سه شاخهٔ ارتش سنگاپور، نیروی هوایی جمهوری سنگاپور (RSAF) و نیروی دریایی جمهوری سنگاپور (RSN) است. نیروهای مسلح از منافع، اقتدار و تمامیت ارضی سنگاپور در برابر تهدیدات خارجی حفاظت می‌کند.
نیروهای مسلح شدیداً وابسته به تعداد زیاد سربازان وظیفهٔ فعال و ذخیره است. این نیرو دارای نیروهای فعال در حدود ۷۱٬۶۰۰ خدمه و قادر به فراخوانی و استفاده از بیش از ۹۰۰٬۰۰۰ ذخیره در هنگام نیاز است. نیروهای ذخیره تا بیش از ۸۰٪ نظام دفاعی ارتش آن را تأمین کرده و استخوان بندی آن را تشکیل می‌دهند. نیروهای ذخیره نماد خواستهٔ جمعی سنگاپور برای ایستادن روی پای خود به منظور تأمین امنیت این کشور است.http://www.mindef.gov.sg/nsmen
دینار طلا، که آن را دینار طلای اسلامی، دینار اسلامی یا به اختصار دینار نیز می‌خوانند، نوعی سکه طلا با استاندارد وزنی ۴٫۲۵ (برابر با یک مثقال) بود که توسط خلافت اموی، عباسی و دولت‌های جانشین آن‌ها در طول دوران طلایی اسلامی ضرب می‌شد. ضرب دینار طلا در سده دوازدهم میلادی در مغرب عربی متوقف شد. در هند و خاور جهان اسلام به‌دنبال فتوحات مغول در سده سیزدهم بهای خود را از دست داد و سرانجام در مصر سده چهاردهم نیز منسوخ شد.Miles, G. C. (1991). «Dinar". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume II: C–G. Leida e Nova Iorque: BRILL.
نخستین سکه‌های دینار به احتمال زیاد در سال ۷۲ هجری قمری (۶۹۲ میلادی) در دمشق ضرب شدند و تقلیدی از سولیدوس‌های امپراتور هراکلیوس بودند. وجه تمایز آن‌ها از نمونه‌های بیزانسی، حذف کامل نمادهای مسیحی و نوشته‌های رومی همراه با ثبت متن شهادتین به زبان عربی و خط کوفی بود. در قدم بعدی در سال ۷۴ هجری قمری، نقش عبدالملک (خلیفه ایستاده) جایگزین نقوش امپراتور بیزانس و پسرانش شد و اینبار متن شهادتین پیرامون پیکر خلیفه اموی ثبت شد. هنگامی‌که این سکه‌ها به مدینه رسید هنوز گروهی از صحابه در آنجا بودند. آن‌ها ایرادی از سکه‌ها نگرفتند، جز نقش صورتی که بر آن‌ها بود. سرانجام در ۷۷ هجری قمری تمام آرایه‌های تجسمی حذف شدند و جای آن‌ها را آیاتی از قرآن به‌همراه شعارهای اسلامی توحید و نبوت گرفت. وزن دینارها نیز از استاندارد بیزانسی ۴٫۵۵ گرم به ۴٫۲۵ گرم رسید. در شمال آفریقا و اسپانیا در سده دوم هجری قمری، نصف دینار و ثلث دینار با وزن‌های ۲٫۱۲ و ۱٫۴۱ گرم ضرب شدند.
دینارها تا زمان خلافت هارون‌الرشید فاقد نام خلیفه بودند. همچنین از زمان خلافت مأمون بود که نام ضرابخانه را بر آن‌ها افزودند. عیار دینار در زمان عبدالملک ۹۰٪ و میانگین آن در زمان سایر خلفای اموی ۸۷٫۹٪ بود که در زمان خلافت هارون‌الرشید به ۹۷٫۹٪ نیز رسید.
با شکل‌گیری حکومت‌های مستقل و نیمه‌مستقل از سده نهم میلادی به بعد در گوشه‌وکنار قلمروی خلافت عباسی، آن دسته از حکمرانانی که خود را همچنان وفادار به دستگاه خلافت می‌دانستند، نام خلیفه را بر سکه‌ها می‌آوردند؛ ولی همزمان نام و عناوین افتخاری خود را هم بر سکه‌ها می‌افزودند. همچنین هر حاکم بسته به مقاصد سیاسی خود، آیات ویژه‌ای از قرآن را بر سکه‌ها ثبت می‌کرد.
از سال‌های آغازین سده ۲۱ میلادی چندین تلاش پراکنده از سوی افراد و نهادهایی به‌ویژه در کشورهای مالزی و اندونزی برای معرفی دوباره دینار طلا به نظام پولی کشورهای اسلامی صورت پذیرفت. این تلاش‌ها درمجموع نمادین و فاقد تأثیر کلان بود.The Malaysian Insider, "Kelantan launches gold dinar", August 12th 2010.
مهم‌ترین ویژگی‌های دینارهای اسلامی، عدم وجود نقوشی از انسان و حیوان و نمایش اقتدار حاکمیت اسلامی از طریق ثبت کتیبه‌هایی با محتوای دینی است.Gold coins of Abd al-Malik (minted between 696 and 697 AD) from Damascus, Syria. بااین‌حال چند استثنا نیز وجود دارند.Numista: Dinar - Anonymous no mintname. از جمله چند دینار یادمانی از امیران آل بویه که چهره آن‌ها را در هیبت شاهنشاهان ساسانی همراه با عنوان شاهنشاه نشان می‌دهند.JSTOR: A PORTRAIT OF THE BUYID PRINCE RUKN AL-DAWLAH. یکی از سلاطین ممالیک مصر با نام بیبرس نیز نقشی از پلنگ (یا شیر) را بر سکه‌های تحت حکومتش استفاده می‌کرد.
در زمان حکومت‌های آل بویه، غزنویان و سلجوقیان گاه از نقوشی چون هلال، اسلیمی و کمان برای تزئین دینار استفاده می‌شد.Numista: 10 Dinar - Rukn al-dawla abu 'Ali.Encyclopædia Iranica: DINAR.
«آخرین عاشقانه» یا «عاشقانهٔ واپسین» () یک تله‌فیلم مستند به کارگردانی برادران مِی‌زلز است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ زندگی هنری و حرفه‌ای نوازندهٔ برجستهٔ پیانو ولادیمیر هوروویتس است که در ضمن، بخش‌هایی از زندگی خصوصی وی را نیز در بر می‌گیرد.
«آخرین عاشقانه» فیلمی است مستند، که در منزل شخصیِ ولادیمیر هوروویتس واقع در محلهٔ آپر ایست ساید نیویورک ساخته شده‌است. فیلم علاوه بر واکاوی عقاید و تفکرات ولادیمیر هوروویتس دربارهٔ موسیقی کلاسیک، برخی از رپرتوارهای مورد علاقه او را نیز با اجرای خودش، به تصویر می‌کشد.
در طول تصویربرداری، ولادیمیر هوروویتس به کرات شوخی و مزه‌پرانی می‌کند و دربارهٔ آهنگسازان مورد علاقه‌اش سخن می‌گوید: از دوستش سرگئی راخمانینف تا فردریک شوپن و نیز آهنگساز معاصر الکساندر اسکریابین. در این فیلم «واندا»، همسر ولادیمیر هوروویتس (که در ضمن دخترِ آرتورو توسکانینی نیز هست) حضور دارد و گاه در گفتگوها شرکت می‌کند و ضمنِ نشان دادنِ آلبوم خانوادگی، به بیان خاطراتی از گذشته‌شان می‌پردازد.Vladimir Horowitz: The Last Romantic at allmovie
در سال ۲۰۰۳ میلادی، سه اجرای دیگر که از فیلم اصلی حذف شده بود، در قالب یک دی‌وی‌دی تحت عنوان «"هوروویتس، اجرای زنده و تدوین‌نشده"» منتشر شد.Horowitz Live and Unedited at Amazon.co.uk این سه قطعه عبارتند از:
مونتالدئو (به ایتالیایی: Montaldeo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
مونتالدئو ۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کازالنوچتو (به ایتالیایی: Casalnoceto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
کازالنوچتو ۱۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوزیو (به ایتالیایی: Bosio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
بوزیو ۶۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بورگوراتو آلساندرینو (به ایتالیایی: Borgoratto Alessandrino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
بورگوراتو آلساندرینو ۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۷ نفر جمعیت دارد.
کاواتوره (به ایتالیایی: Cavatore) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
کاواتوره ۱۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۹۵ نفر جمعیت دارد.
کرمولینو (به ایتالیایی: Cremolino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.