moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در شبکه‌های فراگیر که از یک کانال مشترک استفاده می‌کنند، اولین مسئله‌ای که پیش می‌آید این است که چه کسی از این کانال استفاده کند. به این کانال گاهی "کانالهای با دسترسی چند گانه" یا "کانالهای با دسترسی تصادفی" گوییم. حال وظیفه ما است که تصمیم گیری کرده و به ایستگاه‌های مختلف این اجازه را بدهیم که از کانال مشترک موجود استفاده بهینه را ببرند. وظیفه این عمل در دنیای شبکه بر عهده نرم‌افزارهای "زیر لایهٔ نظارت بر دسترسی به رسانه انتقال (MAC)" است. این زیر لایه وظیفه دارد که به کمک پروتکل‌هایی که در زیر ذکر می‌کنیم عدالت را بین ایستگاه‌ها پیاده نماید. حال فرض کنیم این کنترل انجام نگردد، در این حالت ممکن است چند ایستگاه به‌طور هم‌زمان نسبت به قرار دادن بسته‌های اطلاعاتی بر روی کانال اقدام کنند (این سناریو یادآور پاسخگویی هم‌زمان دانشجویان یک کلاس به یک پرسش استاد است). طبیعی است که هیچ‌یک از این بسته‌های اطلاعاتی قابل بازیافت توسط گیرنده (استاد در مثال ما) نیست. به این رویداد را تصادم گوییم. در کانال‌های شبکه می‌توان با بررسی توان مصرفی یا اندازه‌گیری و مقایسهٔ پهنای پالس سیگنال دریافتی از کانال و مقایسهٔ آن با سیگنال ارسالی تشخیص داده می‌شود. این فرایند تشخیص، به صورت آنالوگ انجام می‌شود و کدینگ خاصی همچون منچستر در این تشخیص کاربرد دارد.
نورمن آبرامسون و همکاران او این روش را ایجاد کردند و دانشمندان دیگر به مرور به تکمیل آن پرداختند. دو نوع از این پروتکل‌ها در زیر بیان می‌شود.
در این روش که می‌توان آن را بی منطق‌ترین حالت هم دانست، تمام ایستگاه‌ها به محض آماده شدن بسته‌های اطلاعاتی شان، آن را به کانال انتقال می‌فرستند. اگر تصادمی رخ نداد که چه بهتر ولی اگر تصادمی رخ داد آن را توسط کانال مستقلی گزارش می‌کند. بعد از گزارش تصادم این فرایند دوباره تکرار می‌شود. بعد محاسبات آماری مشخص شده‌است که در این حالت تنها ۱۸ درصد از کانال بهره‌برداری می‌شود. بیشینهٔ کارایی در این روش با طول فریم یکسان بدست می‌آید. زمانیکه برخورد به وجود می‌آید، فرستنده زمانی با طول تصادفی را صبر می‌کند و داده‌ها را دوباره منتقل می‌کند. منتظر پیام تصدیق دریافت (Ack) می‌ماند اگر پیامِ تصدیقِ دریافت را دریافت نکرد دوباره داده‌ها را ارسال می‌کند.
در این روش از برش‌های زمانی استفاده می‌شود. الگوریتم این روش به قرار زیر است:
این پروتکل دو برابر بهتر از روش قبل است بنابراین میزان بهره کانال به ۳۷ درصد می‌رسد.
به مجموعهٔ این پروتکل‌ها، "پروتکل‌های شنود سیگنال" نیز گوییم. این پروتکل‌ها مناسب تر بوده و کاربردی تر هستند. چراکه بدون تحقیق حکم صادر نمی‌کنند!
به این پروتکل که گاهی به آن ۱-Persistent CSMA نیز گوییم طبق الگوریتم زیر کار می‌کند.
در این روش نیز امکان تصادم وجود دارد. دو حالت زیر سناریوهای احتمالی وقوع این رویداد است:
این پروتکل مبتنی بر شنود سیگنال است و طبق الگوریتم زیر است:
این روش با حالت قبل دو تفاوت دارد:
این پروتکل برای کانال‌های زمان‌بندی مناسب است و دارای الگوریتم زیر است:
تا اینجا چند پروتکل را بررسی کردیم، قبل از ادامه این بخش توجه شما را به شکل روبرو جلب می‌کنیم که به مقایسه بهره‌وری کانال (ظرفیت مفید) بر حسب بار پرداخته است.
قبل از بحث در مورد ادامه پروتکل‌ها این نکته را خاطر نشان می‌کنیم که تمام پروتکل‌هایی که تا اینجا بررسی کردیم دسترسی تصادفی را به کانال دارند.
در این پروتکل به محض تشخیص تصادم ادامه ارسال فریم آسیب دیده متوقف می‌گردد. این قطع شدن سریع، باعث می‌شود که در پهنای باند به میزان زیادی صرفه جویی شود. چنین پروتکلی را به اختصار CSMA/CD یا پروتکل دسترسی چندگانه با قابلیت شنود سیگنال حامل همراه با تشخیص تصادم نامیم. CSMA/CD می‌تواند در سه وضعیت باشد:
MACA (Multiple Access with Collision Avoidance)
دستیابی چندگانه با پرهیز از برخورد شامل قراداد اولیه‌ای است که برای شبکه‌های محلی بی‌سیم طراحی شد.
پل والری (زاده ۳۰ اکتبر ۱۸۷۱ - درگذشته ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۵)، شاعر، نویسنده و فیلسوف فرانسوی است.
او در شهر ست یکی از شهرهای ساحلی واقع در جنوب فرانسه چشم به جهان گشود. تحصیلات خود را در شهر ست و مون‌پلیه گذراند. در سال ۱۸۸۹ در رشته حقوق ادامه تحصیل داد. در همین سال اشعار خود را در «نشریه دریایی مارسی» منتشر نمود. در سال ۱۸۹۰ دیدار با پیر لوئی به تغییر مسیر معنوی زندگی او منجر گردید. بعد از آن با آندره ژید و استفان مالارمه آشنا شد. پل والری بارها تأکید کرده که شبی در شهر جنوا (شهری بندری در شمال غربی ایتالیا در نزدیکی مرز فرانسه) حسی به او دست داده که باعث دگرگونی درونی او شده‌است.
در سال ۱۸۹۴ به پاریس رفت و به کارهای دولتی مشغول شد. در سال ۱۹۱۷ تحت تأثیر آندره ژید دوباره به دنیای شاعری بازگشت. در سال ۱۹۲۰ «قبرستان دریایی» و دو سال بعد مجموعه «افسون‌ها» را سرود. در سال ۱۹۲۵ عضو آکادمی فرانسه شد. چند هفته پس از جنگ جهانی دوم، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۵ در ۷۳ سالگی دیده بر جهان فروبست و بعد از مراسم ملی تشییع و خاکسپاری به در خواست ژنرال دوگل در قبرستانی کنار دریا در شهر زادگاهش دفن شد.
آلکْسی لژه با نام مستعار سن ژون پارسی یا سن لژه لژه، دیپلمات و شاعر برجسته فرانسوی بود.
او در ۳۱ مارس ۱۸۸۷ در جزیره گوادلوپ واقع در دریای کارائیب در آمریکای مرکزی به دنیا آمد و بعدها تصویر زادگاه و دریا را در آثار خود منعکس کرد. پدرش وکیل دعاوی بود که در یازده سالگی آلکسی درگذشت و خانواده او که پس از ویرانی املاک بر اثر زلزله به فقر دچار گشت، به فرانسه مهاجرت نمود.
آلکسی از آغاز جوانی، استعداد خود را در شعر نمایان ساخت. او در پاریس با نویسندگان و شاعران جوان در مجله‌ای ادبی همکاری کرد و هم‌زمان به تحصیل در دانشکده پزشکی پرداخت. چیزی نگذشت که به سیاست علاقه‌مند شد و به عضویت وزارت خارجه فرانسه درآمد. وی در وزارت خارجه به مشاغل مهم دست یافت، به ماموریت‌های خارج از کشور رفت و در مقام سفارت به کشورهای آسیایی مانند چین و ژاپن فرستاده شد. سن ژون پرس در این سفرها مطالعاتی در فلسفه ملل آسیایی انجام داد که به شعرش رنگ و طعمی از دیار دوردست بخشید.
نخستین اثر سن ژون پرس، مدایح نام داشت و پس از آن، منظومه آناباز را انتشار داد. آناباز منظومه‌ای است که با لحن سرودهای روحانی از عالم اسرار و عشق‌ها حکایت می‌کند، با این حال، این منظومه، سرودی دربارهٔ الوهیت نیست، بلکه دربارهٔ تجسس‌های عالم انسانی است و شادی آدمی را نشان می‌دهد که در میدان پهناور مشاهدات و تجربه‌های زندگی به پیروزی دست می‌یابد و باز قانع نمی‌شود. انتشار منظومه آناباز در محیط ادبی فرانسه تأثیر فراوانی بر جای نهاد و فصاحت بیان و عمق اندیشه آن، همه هنرمندان را شیفته ساخت.
وی در اوایل دهه ۱۹۴۰م دیوان تبعید، شعر باران‌ها، برف‌ها و سپس بادها را منتشر کرد که همگی چشم‌اندازی از سرگذشت بشری و دور نمایی طبیعی از زندگی بود در کلامی بسیار غنی و ترکیبی نامتعارف و صور ذهنی زیبا. در ادامه همین فعالیت‌های ادبی بود که سن ژون پرس در سال ۱۹۶۰م به دریافت جایزه ادبی نوبل نایل آمد. آثار او توجه عامه مردم را به خود جلب کرد و همگان را از فصاحت و عمقی که در آثار شاعرانه و تجربه‌های سفر سیاست مداری بزرگ وجود داشت، به شگفتی انداخت. سن ژون پرس اشعار خود را در سطرهای نامرتب و دراز و کوتاه می‌نوشت، چنان‌که گاه یک سطر از دو کلمه و گاه از یک بند تشکیل می‌شد همراه با وزنی روان و پرطنین. اشعار سن ژون پرس دارای صور ذهنی زیبا و غنی است و اضطراب‌های روحی را در برابر بحران‌هایی که بر معیارها و ارزش‌های عالم انسانی پدید آمده، نشان می‌دهد. این اشعار هم چنین تحت نفوذ سفرهای فراوان و ادراک شاعر از سرزمین‌های پهناور و دور دست قرار گرفته و با آنکه از دو مکتب سمبولیسم یا نمادگرایی و سوررآلیسم یا واقعیت برتر تأثیر پذیرفته، هیچ‌گاه از تغزل زیبای شخصی شاعر دور نشده‌است. بسیاری از آثار سن ژون پرس توسط شاعران نامدار به زبان‌های سوئدی و انگلیسی و آلمانی ترجمه شده‌است. سن ژون پرس در سال ۱۹۷۵ در ۸۸ سالگی درگذشت.
مُهِمّات، مواد منفجره‌ای است که برای استفاده در جنگ‌افزار کاربرد دارد وهمچنین خَرج نام دیگری است برای ماده انفجاری در سلاح‌های گرم.
در دوران قاجار، بیشتر به انبار مهمات و اسلحه، «قورخانه» گفته می‌شد اما امروزه اغلب به محل ساخت، تعمیر و ذخیرهٔ مهمات و جنگ‌افزار، زرادخانه گفته می‌شود.
تس گالاگر متولد ۱۹۴۳، از زنانشاعر و نویسندهٔ آمریکایی است.
تس گالاگر در سال ۱۹۴۳ در آمریکا به دنیا آمد او از شاعران و نویسندگان رادیکال و منتقد جنگ محسوب می‌شود و خود را برآمده از طبقه کارگر می‌داند و او منتقد جنگ و سیاست دولت آمریکا در جنگ علیه افغانستان و عراق است و خود را شاعر و نویسنده‌یی سیاسی می‌دانداسدالله امرایی، مصاحبهٔ ریکاردو دورانتی با تس گالاگر، صفحه ۳۰ او معتقد است پس از یازده سپتامبر و تصویب قانون میهن‌پرستی اختناق در آمریکا موجب شده است که نتوان مستقیم علیه دولت انتقاد کرد و او دوستانش سعی می‌کنند در اشعارشان با سیاست‌های جنگ‌طلبانه مقابله کنند. او در مصاحبه با اسدالله امرایی می‌گوید:«شعر امروز سلاحی است که مطبوعات، برای مقابله با سیاست‌های دولت بوش به کار گرفته‌اند... زمانی که «لایحهٔ میهن‌پرستی» مردم را وادار به سکوت کرده است، شعرخوانی‌هایی که در سراسر کشور برگزار می‌شود، زبان مردم را باز می‌کند.» اسدالله امرایی، مصاحبهٔ اسدالله امرایی با تس گالاگر، ترجمه امیلی امرایی صفحه ۹۲
او هم‌اکنون در اسکای هاوس‌پورت آنجلس زندگی می‌کند.
در ۱۹۷۹ در همایش نویسندگان در دالاس، تکزاس با ریموند کارور ملاقات کرد، این ملاقات نقطهٔ عطفی در زندگی تس و کارور محسوب می‌شود. هر دو آنان زندگی خانوادگی ناموفقی داشتند تس از همسر اولش که افسر نیروی دریایی بود جدا شده بود و کارور نیز هر چند رسماً هنوز از همسر اولش ماریان بورک طلاق نگرفته بود اما مدت‌ها بود که جدا از او زندگی می‌کرد. کارور دوران سخت الکلی بودنش را پشت سر گذاشت و در نهایت و پس از آن‌که کارور در ۱۹۸۲ از همسر اولش، ماریان، طلاق گرفت با او در خانه‌یی در اسکای هاوس‌پورت آنجلس زندگی مشترک اما غیررسمی خود را آغاز کردند و سرانجام در ۱۹۸۸ در شهر رنو در ایالت نوادا با هم ازدواج کردند و دو ماه بعد ریموند کارور درگذشت.
از او چند داستان کوتاه و شعر در مجله‌های ادبی به ترجمهٔ اسدالله امرایی، مهسا ملک‌مرزبان، دنا فرهنگ، محسن فتحی زاده منتشر شده است. داستان کوتاه "سیل در اردو" به عنوان بخشی از کتاب "کلیسای جامع"، دو روایت توسط اسدالله امرایی ترجمه شده است. در همین کتاب مصاحبهٔ ریکاردو دورانتی با تس گالاگر و مصاحبهٔ اسدالله امرایی با وی نیز آمده است.
قاعده بازی فیلمی محصول سال ۱۳۸۵ به کارگردانی و نویسندگی احمدرضا معتمدی است.
داستان دربارهٔ مردی است که دو زن، یکی از محلات پائین شهر و یک زن نیز در محلات بالا شهر دارد و از هر کدام از این زن‌ها نیز فرزندانی دارد که از وجود یکدیگر بی‌خبر هستند…
ایران اکت
گرگ‌های خاکستری () که با نام رسمی انجمن ایده‌آل‌گرایان (; "Ülkü Ocakları") نیز شناخته می‌شود، سازمان ملی‌گرای افراطی پانترک است. کارشناسان علوم اجتماعی این سازمان را ملی‌گرای افراطی ونئوفاشیست می‌دانند و در گزارش های بسیاری به عنوان گروهک تروریستی شناخته می‌شوند. بخش جوانان این سازمان پیوند عمیقی با حزب حرکت ملی ترکیه دارد و به نوعی شاخهٔ نظامی این حزب به‌شمار می‌آید.
این سازمان در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ میلادی توسط سرهنگی ترک به نام آلپ‌ارسلان تورکش تأسیس شد. دوران اوج این گروه اواخر دههٔ ۱۹۷۰ میلادی بود؛ در آن دوران اختلافات اعضای این سازمان با چپ (گرایش چپ‌گرایان ترکیه به درگیری‌های خیابانی انجامید و موجب مرگ عده‌ای از رهبران کمونیست‌های ترک همچون دنیز گزمیش و ماهر چایان شد. پژوهشگران، این سازمان را جوخه مرگ توصیف کرده‌اند و گرگ‌های خاکستری را مسئول اکثر خشونت‌ها و قتل‌های دههٔ ۱۹۷۰ در ترکیه می‌دانند. مرگبارترین عملیات این سازمان کشتار مرعش است که منجر به کشته شدن بیش از ۱۰۰ کرد علوی در این شد. همچنین گفته می‌شود این سازمان در کشتار میدان تقسیم در مه ۱۹۷۷ دست داشته‌است. در سال ۱۹۸۱ یکی از اعضای گرگ‌های خاکستری به نام محمدعلی آغجا قصد ترور پاپ ژان پل دوم را داشت که این ترور نافرجام ماند. با توجه به این حملات، گرگ‌های خاکستری توسط بسیاری از محققان، روزنامه‌نگاران و دولتمردان به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته می‌شود.
گروه پانترک افراطی گرگ‌های خاکستری پس از فروپاشی شوروی در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی فعالیت خود را به کشورهای ترکی‌تبار زبان مسلمان جداشده از شوروی گسترش داد. هزاران نفر از اعضای این سازمان در جنگ قره باغ در طرف آذربایجان و در جنگ اول و دوم چچن در طرف چچن جنگیدند. پس از کودتای نافرجام آذربایجان در سال ۱۹۹۵ که گرگ‌های خاکستری در آن با نیروهای کودتاگر همکاری داشتند فعالیت این سازمان در جمهوری آذربایجان ممنوع شد. در سال ۲۰۰۵ قزاقستان نیز با تروریست خواندن این سازمان فعالیت آن را در این کشور ممنوع کرد.
پس از مرگ در سال ۱۹۹۷ دولت باحچلی رهبری گرگ‌های خاکستری و حزب حرکت ملی پانترک ها را برعهده گرفت و از دوران به بعد سیاست این سازمان دچار تغییر و تحول اساسی شد. فعالیت سازمان تا قبرس شمالی نیز گسترش یافت. همچنین شعبه‌هایی از این سازمان در کشورهای اروپایی نظیر بلژیک، هلند و آلمان که جمعیت مهاجران ترک در آن‌ها زیاد است به وجود آمدند. در آلمان این سازمان به‌عنوان بزرگ‌ترین سازمان راست افراطی شناخته می‌شود و هوادارانی بالغ بر ۱۰٬۰۰۰ نفر دارد با این حال مقامات آلمان این سازمان را به عنوان یک سازمان افراطی قلمداد می‌کنند. طبق برآورد ۲۰۱۴، گرگ‌های خاکستری توسط ۳٫۶ درصد از رأی‌دهندگان ترکیه پشتیبانی می‌شوند.
به گفتهٔ آنالیزگر ترک، آنکارالی جان، «گرگ‌های خاکستری حضور پرمعنی در انجمن‌های دانشگاهی دارند، ولی نه به‌طور رسمی، اما بیشتر طرفداران این گروه را افراد ترکِ سنی‌مذهب فقیرِ خیابانی تشکیل می‌دهند.
گرگ‌های خاکستری در گزارش‌های بسیاری یک گروه تروریستی خوانده شده‌اند.High-Impact Terrorism: Proceedings of a Russian-American Workshop. نوشتهٔ شورای تحقیقات ملی آمریکا (National Research Council)، آکادمی ملی علوم آمریکا (National Academy of Sciences)، و بنیاد کارنگی نیویورک (Carnegie Corporation of New York). چاپ National Academies به سال ۲۰۰۲. ص۲۷۹. Terrorism: A Reference Handbook نوشته Stephen E. Atkins به سال ۱۹۹۲. دانشگاه میشیگان. ISBN 0-87436-670-4 ص۵۲The Terrorist Trap: America's Experience with Terrorism نوشته Jeffrey D. Simon سال ۲۰۰۱ انتشارات دانشگاه ایندیانا ISBN 0-253-21477-7 ص۳۲۶
در رسانه‌ها نیز گرگ‌های خاکستری توسط مارتین لی و پرابهاColumbia Discovery Service (Khitij Prabha از بنیاد مطالعات و تحلیل دفاعی هندوستان) و نیز گروه‌های یونانی و ارمنی به‌عنوان یک سازمان تروریستی و فاشیستی شناخته شده‌است.
دولت ترکیه ۶۹۴ فقره قتل میان سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ را به گروه گرگ‌های خاکستری نسبت داده‌است.Political Terrorism نوشته Alex Peter Schmid, A. J. Jongman سال ۲۰۰۵ انتشارات Transaction Publishers ص۶۷۴ در خارج از ترکیه نیز، این سازمان متهم به قتل کوتلو آدلی (Kutlu Adali) روزنامه‌نگار قبرسی در سال ۱۹۹۶ شده‌است که مخالف سرسخت سیاست‌های کشور ترکیه در قبرس بود. در همان سال، یکی از معاونان تانسو چیلر اعتراف کرد که عبدالله چتلی، رهبر گرگ‌های خاکستری، مسئول آتش‌سوزی‌های عمدی متعددی در یونان بوده‌است.
در سال ۱۹۸۱، محمدعلی آغجا، از اعضای گرگ‌های خاکستری، اقدام به شلیک و مضروب نمودن پاپ ژان پل دوم در واتیکان نمود.Pope John Paul's gunman freed after 25 years in jailمراجعه شود به لینک www.paperlessarchives.com/pope.html
دههٔ ۱۹۹۰
در دههٔ ۱۹۹۰، گرگ‌های خاکستری تمرکز خود را بر کردها معطوف کردند و در درگیری کرد ها-ترکیه در کردستان ترکیه شرکت کردند. در سال ۱۹۹۹، رسانهٔ حریت دیلی‌نیوز، این سازمان را «سرسخت‌ترین مخالف آرمان کردها در ترکیه» توصیف کرد.
در مه ۱۹۹۸، گرگ‌های خاکستری در دو قتل دست داشتند. در ۳ مه، گروهی از گرگ‌های خاکستری به دو دانش‌آموز در شهر بولو که در حال عبور از نزدیکی ساختمان سازمان بودند حمله کردند. کنان مک یکی از شاگردان کشته شد. در ۵ ماه مه، کارگری به نام بلال وورال در منطقهٔ شیشلی استانبول به گفته گرگ‌های خاکستری کشته شد. خانواده او ادعا کردند که او را «چندین بار به ساختمان Ülkü Ocakları آوردند، جایی که ملی‌گرایان افراطی او را مجبور به عضویت کردند.» آن‌ها گفتند که او به دلیل عضویت در حزب دموکراسی خلق (HADEP) طرفدار کردها کشته شده‌است. در نتیجه این قتل‌ها، سینان یرلیکایا، معاون رئیس حزب جمهوری‌خواه خلق (CHP) و حزب آزادی و همبستگی درخواست کردند که گرگ‌های خاکستری توسط مقامات، ممنوع شود.
در جریان انتخابات سراسری سال ۱۹۹۹، گرگ‌های خاکستری به اعضای حزب دموکراسی خلق حمله کردند، و شواهد حاکی از آن است که هیچ‌کدام مجازات نشده‌اند.
دههٔ ۲۰۰۰
در اوت ۲۰۰۲، گرگ‌های خاکستری مجسمه مسعود بارزانی را در اعتراضی در آنکارا سوزاندند، پس از این‌که او استان‌های کرکوک و موصل را که بخش‌هایی از آن ترکمن‌نشین هستند، به عنوان بخشی از کردستان عراق معرفی کرد.
دههٔ ۲۰۱۰
در ۹ نوامبر ۲۰۱۰، حسن شیمشک، یکی از اعضای گرگ‌های خاکستری، در دانشگاه کوتاهیا دوملوپینار در جریان درگیری آشکار بین گروه‌های دانشجویی ناسیونالیست کرد و ناسیونالیست ترک کشته شد. در مراسم تشییع جنازهٔ او، رهبر حزب حرکت ملی دولت باحچلی اظهار داشت که «ما انتظار داریم هر نوع اقدامی برای جلوگیری از گسترش اوباش پ.ک. ک، که تمایل به رشد در دانشگاه‌ها دارند، انجام شود.»
در سپتامبر ۲۰۱۱، اداره پلیس آنکارا به ۴۰ مکان متعلق به گرگ‌های خاکستری در سراسر آنکارا یورش برد. آن‌ها ۳۶ نفر را بازداشت کردند و تعداد زیادی اسلحه و چاقو را ضبط کردند. به گفته پلیس، گرگ‌های خاکستری در حال برنامه‌ریزی برای حمله به حزب مناطق دموکراتیک بودند.
در اکتبر ۲۰۱۳، گرگ‌های خاکستری در سراسر ترکیه علیه روند صلح در درگیری کرد ها-ترکیه تظاهرات کردند.
در اکتبر ۲۰۱۴، گرگ‌های خاکستری در درگیری‌های مرگبار در جریان محاصره کوبانی و اعتراض کردهای هوادار نیروهای دموکراتیک سوریه در سال ۲۰۱۴ علیه همکاری احتمالی دولت ترکیه با داعش شرکت داشتند. گروهی از گرگ‌های خاکستری در صانچاکتهپه، استانبول، تلاش کردند یک مرد جوان را به قتل برسانند.
در ۷ تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۵، ناسیونالیست‌های ترک، از جمله اعضای گرگ‌های خاکستری، به بهانهٔ حملات حزب کارگران کردستان علیه دولت ترکیه به ۱۲۸ دفتر حزب دموکراتیک خلق‌ها که پشتیبان حقوق کردها است در سراسر ترکیه حمله کردند.
در مقاله‌ای تحت عنوان «عقاید گرگ‌های خاکستری» (The creed of the Grey Wolves) چاپ نشریهٔ بُزکورت (Bozkurt) که نشریهٔ رسمی گرگ‌های خاکستری است، ایدئولوژی و استراتژی گرگ‌های خاکستری با جملات زیر عنوان گردیده:
واژهٔ پان‌تورانیسم نخستین بار در سال ۱۸۶۵ توسط آرمین وامبری (یهودی انگلیسی-مجارتبار) به کار برده شد. وی که در نهان برای دفتر امور خارجهٔ بریتانیا کار می‌کردPan-Turkism From Irredentism to Cooperation نوشته جیکوب ام. لانداؤ (JACOB M. LANDAU) سرزمین توران را «از بسفر تا دیوار چین» نامید.For archival references, see M. Kemal Oke, "Prof. Arminius Vambery and Anglo-Ottoman Relations 1889-1907» Bulletin of the Turkish Studies Association, Vol. 9, No. 2. 1985. لینک: با این حال پان‌تورانیسم در نزد گرگ‌های خاکستری یک آرمان اساسی بوده‌است.NATO's Secret Armies: Operation Gladio and Terrorism in Western Europe نوشته Daniele Ganser و John Prados انتشارات Routledge سال ۲۰۰۵ ص۲۲۸ برای نمونه در میان شعارهای سیاسی گرگ‌های خاکستری موارد زیر دیده شده:
مدتی پس از استقلال جمهوری آذربایجان از شوروی، سرهنگ آلپ‌ارسلان سفری به این جمهوری کرد و در آن برای انتخاب ابوالفضل ایلچی‌بیگ (یکی از طرفداران خود) به ریاست‌جمهوری تلاش بسیار کرد. پس از انتخاب ایلچی‌بیگ وی به همراه وزیر کشور خود اسکندر حمیدف در چندین نوبت خواستار تشکیل ترکیهٔ بزرگ که شامل تمام نواحی شمالی ایران نیز می‌شد شدند.http://www.rozanehmagazine.com/NoveDec05/AZPartV.htmlایلچی‌بیک ویکی‌پدیای انگلیسی نسخهٔ ۲۴ دسامبر.
در طی جنگ اول قره‌باغ (۱۹۸۸–۱۹۹۴)، حدود ۲۰۰ عضو از گرگ‌های خاکستری در جبههٔ آذربایجان با نیروهای ارمنی جنگیدند. ترکش تصدیق کرد که طرفدارانش در قره‌باغ دوشادوش آذربایجانی‌ها جنگیدند، ولی آن‌ها اواخر سال ۱۹۹۲ میلادی به ترکیه بازگشتند.
بنابر گزارش برخی منابع، در ژوئیهٔ ۱۹۹۶، کوتلو عدلی، روزنامه‌نگار ترک قبرسی که از دنکتاش و سیاست‌های او انتقاد کرد، توسط گرگ‌های خاکستری کشته شد.
بارباروس لیلانی، معاون فدراسیون سراسری ترک‌های سوئد، در سخنرانی خود در میدان «سرگلس توریت» استکهلم از «بیداری ملت ترک» سخن گفت و با زبانی توهین‌آمیز نسبت به ارمنی‌ها سخن گفت. انتشار ویدئوی این سخنرانی از سوی یک رهگذر روزنامه‌نگار محمود نزهت‌زاده به سرعت موضوع را به کانون توجه رسانه‌های بزرگ سوئد مبدل کرد. حساسیت‌های عمومی به حدی بالا گرفت که چند روز بعد «بارباروس لیلانی» جلوی دوربین کانال ۴ استکهلم، در حالی‌که گریه می‌کرد و به خاطر اظهاراتش عذرخواهی کرد، گفت که نمی‌داند دقیقاً چرا آن حرف‌ها را بر زبان آورده‌است و از سمت خود استعفا کرد.
گرگ‌های خاکستری به‌طور غیر مستقیم موضوع اصلی فیلم سینمایی «امپراتوری گرگ‌ها» (با شرکت ژان رنو) بوده‌است که ساختهُ سال ۲۰۰۵ فرانسه است.
خیرالله طلفاح المسلط (۱۹۹۳–۱۹۱۹) از اعضای بلندپایه حزب بعث عراق، دایی و پدر همسر اول صدام حسین ساجده خیرالله طلفاح و پدر عدنان خیرالله وزیر دفاع عراق (۱۹۷۹–۱۹۸۹) بود. پسر کوچکتر او لوی طلفاح مدتی رئیس فدراسیون هندبال عراق بود. خیرالله مدتی فرماندار بغداد بود.
او در روستای العوجاء (پنج کیلومتری جنوب تکریت) به دنیا آمد، در آغاز کار به عنوان معلم مشغول به کار شد و به منطقه کرخ در بغداد رفت و در آنجا اعتقادات ملی گرایانه ای گرفت. به عنوان افسر ارتش در تکریت کار می‌کرد و یک ملی‌گرای عرب بود.
در ۱۹۴۰ جزوه‌ای ۱۰ صفحه‌ای نوشت با عنوان " این جزوه پس از آغاز جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۱ دوباره منتشر شد و به کتابهای درسی مدارس عراق نیز راه یافت."
خیرالله به دلیل حمایت از انقلاب علیه انگلیس در جنگ جهانی دوم به مدت پنج سال زندانی شد و متعاقباً در سال ۱۹۴۱ از ارتش اخراج شد.
وی پس از کودتای ۲۶ تیر ۱۳۴۷ یا ۱۷ تموز ۱۹۶۸ به فرمانداری بغداد منصوب شد و پس از بازنشستگی به عنوان نویسنده و مورخ مشغول به کار شد. و تا زمان مرگ در سال ۱۹۹۳ یکی از سرکردگان جعل تاریخی در عراق بود.
کتاب «شما بهترین امتی بودید که خلق شد: مطالعاتی در تاریخ و تمدن عربی-اسلامی» که در شش بخش در دو مجلد بزرگ تهیه شده‌است، مهم‌ترین کتاب منتشر شده او در این دوره محسوب می‌شود.
در دهه ۸۰ یکی از پاهای خیرالله طلفاح به دلیل دیابت قطع شد و تا زمان مرگ روی ویلچر بود. گفته شده‌است که وی در زمان جوانی با دستگاه اطلاعاتی انگلستان ارتباط داشته‌است و صدام بغض و کینه نسبت به شیعیان را از وی به ارث برده‌است.
ضریب نفوذ (به انگلیسی: Penetration Rate) در موارد مختلف معانی و کاربردهای مختلفی دارد.
D ضریب نفوذ و بعد آن [L2 time-1]و یکایش [m2 s-1] است. D پارامتری است که توانایی و سرعت نفوذ ماده نفوذکننده را بیان می‌کند.
D که با سرعت متوسط ماده نفوذکننده رابطه مستقیم دارد، طبق معادله استکز-انیشتین به دمای سیستم، ویسکاسیتی سیال و ابعاد ذره مربوط است.
ضریب نفوذ در علم مدیریت یا بازاریابی پارامتری است که نسبت فروش یا رواج محصولی در میان جامعه آماری مورد بحث را نشان میدهد.
ضریب نفوذ تلفن همراه در یک کشور : برابر است با نسبت تعداد شماره‌های موبایل فعال در آن کشور به جمعیت فعال آن کشور.
سیسیان (به ارمنی: Սիսիան) یک شهر در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است. فاصله آن از ایروان ۲۱۷ کیلومتر و از کاپان ۱۱۵ کیلومتر است. این شهر ۱۴٬۸۹۴ نفر جمعیت دارد
سیسیان در کنار رودخانه وروتان قرار گرفته و در ۶ کیلومتری شمال شاهراه میان ایروان به مغری واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
سیسیان ۹ کیلومتر مربع مساحت دارد و ۱٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
زوراتس کارِر یا کاراهونج «به معنی سنگ‌های قادر»، به لاتین Karahunj , که یک مجموعه از دنیای باستان است در حوالی این شهر سیسیان و در استان سیونیک واقع است. این امر به اثبات رسیده‌است که مجموعه «زوراتس کارر» در هزاره ششم (پیش از میلاد) بنا شده‌است. این بنا مشابه استون‌هنج می‌باشد.
موزه تاریخی سیسیان نمایش‌دهنده کوزه‌گری هزاره دوم پیش از میلاد است که از گورستان/رصدخانه زوراتس کارر در شمال سیسیان یافت شده‌است. در باغ این موزه یک رشته گورسنگ به شکل سر گوسفند دیده می‌شود که بر روی آن‌ها کتیبه‌هایی به زبان فارسی دیده می‌شود.
پیش از رسیدن به کلیسای سیسیان یکی از یادمان‌های دوران شوروی خودنمایی می‌کند. این یادمان برای بزرگداشت کشتگانی که در جریان شوروی‌سازی منطقه زانگزور در سال ۱۹۲۱ با فدراسیون انقلابی ارمنی جنگیدند بنا شده‌است.آرمنیاپدیا
سیسیان با شهرهای خواهرخواندگی دارد:
آبوویان (به ارمنی: Աբովյան) یک شهر در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. این شهر در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان واقع شده‌است.
آبوویان ۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳٬۴۹۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براساس سرشماری سال ۲۰۱۱ آبوویان پنجمین شهر پرجمعیت ارمنستان محسوب می‌شود.
شهر ویوربن خواهرخواندهٔ آبوویان هست.
آبوویان به‌وسیله جاده و راه‌آهن پایتخت ارمنستان را با مناطق شمال شرقی پیوند می‌دهد و از شهرهای اقماری ایروان بشمار می‌آید. آبوویان را گاه «دروازه شمالی ایروان» هم می‌نامند.
در بخشی از این شهر پیشتر روستای الار قرار داشت که در سده ۱۳ میلادی از سوی ستپانوس اربلیان نام آن ذکر شده‌است.
از سال ۱۹۶۱ نام این روستا به بزرگداشت نویسنده ارمنی، خاچاطور آبوویان تغییر کرد و در سال ۱۹۶۳ این روستا تبدیل به شهر شد.
تفرجگاه آرزنی در ۶ کیلومتری این شهر قرار دارد.
یغگنادزور (به ارمنی: Եղեգնաձոր) یک شهر در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. یـِغِگنادزور مرکز استان وایوتس‌جور ارمنستان است. این شهر در ۱۲۳ کیلومتری جنوب شهر ایروان واقع شده‌است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. یغگنادزور بر کرانه رودخانه آرپا قرار دارد و دارای باغ‌های فراوان میوه است.
نام این شهر چندین بارها تغییر کرده‌است. نام کهن آن یغِگیک بوده، از اوایل سده ۱۹ام میلادی تا سال ۱۹۳۵ «کشیش کند» نام داشته، پس از آن به نام «میکویان» (رهبر بولشویک آناستاس میکویان) به آن داده شده و سرانجام یغگنادزور.
یغگنادزور ۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده‌است.
شراب‌های تولیدی این شهر از شهرت برخوردارند.
بلغار که بلقار نیز نامیده می‌شود، مردمی ترک‌تبار و نیمه‌کوچ‌نشین در شمال و شمال غربی دریای خزر اطراف رود ولگا و شمال قفقاز بودند. طوایف بلغار در طول مهاجرت خود به غرب در سراسر استپ اوراسیا، سایر گروه‌های قبیله‌ای و تأثیرات فرهنگی را در فرآیند قوم‌سازی جذب کردند، از جمله قبایل ایرانی، فنلاندی و هونیک.
شاخه‌ای از این قوم یکی از سه اجداد اولیه قومی بلغارهای امروزی (دو گروه دیگر مردم هندواروپایی تراکیان (منسوب به منطقه تراکیه است و ربطی به نژاد ترک ندارد) و اسلاوها بودند) بودند.
تاریخ تمدن در بلغارستان کنونی به ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، ساکنان اولیه این منطقه اقوام تراکیه‌ای‌ها بودند. نام بلغارستان برگرفته از بلغارها است که از استپ‌های شمال دریای سیاه به آنجا مهاجرت و بر قبایل اسلاو غلبه نموده و در سال ۶۸۱ میلادی اولین پادشاهی بلغاری را بنا نهادند. اگرچه بسیاری از محققان، از جمله زبان شناسان، اظهار کرده بودند که بلغارها از یک قبیله آسیای مرکزی (شاید دارای عناصر ایرانی) هستند، تحقیقات ژنتیکی مدرن به وابستگی به جمعیت‌های اوراسیا و اروپای غربی اشاره می‌کند. بلغارهای اولیه از حدود سال ۳۷۰ پس از میلاد در استپ اروپایی در غرب رودخانه ولگا ساکن بودند. پس از عقب‌نشینی با هون‌ها، آنها حدود ۴۶۰ سال در قوس کشوری در شمال و شرق دریای آزوف مستقر شدند. بلغارها در سال ۴۸۰ توسط بیزانس برای مبارزه با استروگوت‌ها استخدام شده و متعاقباً جذب ثروت امپراتوری بیزانس شدند. در قرن ششم، بلغارها پیوسته به استان‌های دانوبی امپراتوری بیزانس حمله می‌کردند تا اینکه در دهه ۵۶۰، خود توسط آوارها که از آسیا به سمت اروپای مرکزی پیشروی می‌کردند، مورد تهدید قرار گرفتند. آوارها یک قبیله بلغار را نابود کردند، اما بقیه با تسلیم شدن به مدت دو دهه در برابر گروهی دیگر از تازه‌واردان ترک، که اکثر آنها پس از آن به آسیا عقب‌نشینی کردند، خود را نجات دادند."Encyclopaedia Britannica Online"Rasho Rashev, "Die Protobulgaren im 5. -7. Jahrhundert", Orbel, Sofia, 2005. (in Bulgarian, German summary) که در مسیر مهاجرت، اقوام دیگری را نیز در خود حل کرده بودند.The New Cambridge medieval history, Volume 4, Part 2, Cambridge University Press, 1995, p. 229.Proto-Bulgarians - 2a
به دلیل فقدان شواهد قطعی، پژوهش‌های مدرن از رویکرد قوم‌شناسی در توضیح منشأ بلغارها استفاده می‌کنند. نظریه‌های جدیدتر کنفدراسیون‌های عشایری مانند بلغارها را به‌عنوان تشکیل چندین موجودیت فرهنگی، سیاسی و زبانی مختلف می‌دانند که می‌توانند به همان سرعتی که شکل می‌گیرند منحل شوند و مستلزم فرآیند قوم‌سازی باشد. هنگامی که قبایل ترک وارد استپ پونتیک-کاسپین در دوران پسا هونیک یا در اوایل قرن دوم بعد از میلاد شدند، کنفدراسیون‌های آنها مجموعه‌ای از گروه‌های قومی از ترک‌ها، قفقازها، ایرانی‌ها و مردم فنلاندی و تازه‌پیوسته‌شده‌ها را در بر گرفت. در طول مهاجرت های اوراسیا غربی خود به بالکان، آنها همچنین با ارمنی ها، سامی ها، اسلاوها، تراکی ها و یونانی های آناتولی در میان سایر جمعیت ها در تماس بودند. اگرچه اقوام قدیمی ایرانی تحت تأثیر مهاجرت گسترده ترک ها به استپ پونتیک-کاسپین قرار گرفتند، قرن های بعد شاهد از بین رفتن کامل هر دو زبان ایرانی و ترکی بودیم که نشان دهنده تسلط زبان اسلاو در میان مردم عادی بود.
نقش بر آب کتابی اثر عبدالحسین زرین‌کوب، جست‌وجویی چند در باب شعر حافظ، "گلشن راز"، گذشته‌ی نثر فارسی و ادبیات تطبیقی است. (سال چاپ: ۱۳۶۸)
کتاب با کاروان حُلّه اثر عبدالحسین زرین‌کوب، یک مجموعهٔ نقد ادبی است؛ بیست مقاله درباره بیست تن از شاعران بزرگ که رودکی، فردوسی، فرخی، منوچهری، ناصر خسرو، مسعود سعد، خیام، سنایی، انوری، خاقانی، نظامی، عطار، مولوی، سعدی، امیر خسرو دهلوی، ابن یمین، حافظ، جامی، صائب و بهار از جمله شاعران این مجموعه‌اند. طولانی‌ترین مقاله، پیر نیشابور (خیام) در ۲۶ صفحه و کوتاه‌ترین مقاله دهقان شاعر (ابن یمین) در ۶ صفحه است.
این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۴۳ به چاپ رسید. این کتاب به زبان اردو نیز ترجمه و منتشر شده است.
کتاب بحر در کوزه اثر عبدالحسین زرین‌کوب، در مورد نقد و تفسیر قصه‌ها و تمثیلات مثنوی معنوی است.
نام این کتاب از این شعر مولانا گرفته شده است:
این کتاب به بررسی موضوع "اخلاق" و "تصویر خدا" در اندیشهٔ مولانا اختصاص دارد. بر این اساس، نخست مبحثی تحت عنوان انسان و ساحات وجودی او مطرح گردیده و نگارنده کوشیده تا با روشن کردن معانی جسم و جان، نشان دهد "جسم" نیز هم‌چون "جان" دو مراتب است؛ و منظور مولانا از انسان، نه جسم، که همان جان انسانی است؛ جانی که ـ اگرچه غالباً به جسم بشر تعلق می‌گیرد ـ می‌تواند به جسم جماد (ستون حنانه و کوه طور) یا حیوان (سگ اصحاب کهف) هم تعلق پذیرد. سپس ویژگی‌های ابدال حق از سوی مولانا برشمرده شده و دو مفهوم "فقر" و "فنا" بررسی شده است. در ادامه، مسئلهٔ رنج و علت وجودی آن مطرح گردیده و نگارنده نگاه مولانا را در خصوص آنچه "شر" خوانده می‌شود، بیان کند. بخش بعدی کتاب به مقولهٔ عشق ماهیت، خاستگاه، و متعلق آن اختصاص یافته و در آن سعی شده با تمیز میان صورت‌های مشابه عشق، دلبستگی، و میل، تصویری واقع از آنچه مولانا "عشق" می‌خواند، نشان داده شود. نیز، مبحثی در خصوص معرفت‌شناسی مولانا مطرح گردیده است. فرایند شناخت، منابع و موانع آن، و تبیین علت وجود اختلاف در آوا و نظرات از مسائل مطرح شده در این مبحث است. افزون بر این، نگارنده پس از این ادعا که مولانا در داوری‌های اخلاقی خود به تفکیک میان فعل و ارزش قایل است، چگونگی یک داوری موجه اخلاقی را از منظر وی بررسی کرده، آن‌گاه با ورود به بحث پلورالیسم اخلاقی، نسبی بودن ارزش در تعلقش به "منش" تحلیل و بررسی می‌کند. در پایان، این نکته مطرح گردیده که «شناخت خدا نه به واسطهٔ عقل، که تنها با عشق ممکن می‌شود. آدمی در عشق به وصل می‌رسد و با وصل به شناخت».
این کتاب توسط انتشارات علمی در ۶۱۶ صفحه در قطع وزیری منتشر شده است.
کتاب قلمرو وجدان اثر عبدالحسین زرین‌کوب می‌باشد. این کتاب سیری در عقاید، ادیان و اساطیر می‌باشد.
کتاب دفتر ایام اثر عبدالحسین زرین‌کوب، مجموعه‌ای از مقاله‌ها، گفتارها، اندیشه‌ها و جستجوهای وی است.
کتاب سیری در شعر فارسی اثر عبدالحسین زرین‌کوب می‌باشد. این کتاب بحثی انتقادی در شعر فارسی و تحول آن با نمونه‌هایی از شعر شاعران پیش می‌کشد.
کوه فوجی با بلندای ۳۷۷۶ متر، بلندترین کوه ژاپن است. این کوه یک آتشفشان خاموش است که آخرین فوران آن به سال‌های ۱۷۰۷-۱۷۰۸ میلادی برمی‌گردد. کوه فوجی یکی از سه کوه مقدس ژاپن (三霊山/ Sanreizan) است. دامنهٔ کوه فوجی در مرز بین استان‌های شیزوئوکا و یاماناشی در غرب توکیو قرار دارد و می‌توان آن را در یک روز آفتابی دید. کوه فوجی نزدیک به کنارهٔ اقیانوس آرام در جزیره هونشوی مرکزی واقع شده‌است و سه شهر کوچک آن را احاطه کرده‌اند: گوتنبا (جنوب)، فوجی‌یوشیدا (شمال) و فوجی‌نومیا (جنوب غربی).
روزانه تقریباً ۱۰ هزار نفر از این کوه بالا می‌روند.ژاپن در کوه فوجی، وای‌فای مجانی می‌دهد، "بی‌بی‌سی فارسی" ریختِ زیبای کوه فوجی که به ریخت یک مخروط متقارن است به عنوان نِمادی از کشور ژاپن شناخته شده‌است و پیوسته در نقاشی‌ها و فرتور (عکس)ها می‌آید.
آخرین فوران آتشفشانی کوه فوجی در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۷۰۷ میلادی، اتفاق افتاد., "National Geographic"DDec 16, 1707 CE: Last Eruption of Mount Fuji
جنگل آئوکیگاهارا در شمالِ‌غربی دامنهٔ کوه فوجی واقع شده‌است. این جنگل، برای ژاپنی‌ها مکانی شناخته‌شده و محترم برای خودکشی محسوب می‌شود.انتقاد و خشم علیه انتشار تصویر یک جسد از سوی چهره معروف یوتیوب، "بی‌بی‌سی فارسی" درختان داکه کانبا، به دلیل باد و برف زمستانی نزدیک به زمین رشد می‌کنند و همین منظرهٔ این کوه را خیال‌انگیز ساخته‌است. بندر شمیزو، در سایه آتشفشان کوه فوجی قرار دارد.دزدان ماهیان اقیانوس‌ها چطور دستگیر شدند، "بی‌بی‌سی فارسی"
ایستگاه پنجم یوشیدای کوه در استان یاماناشی واقع شده‌است. از شینجوکو با اتوبوس می‌توان پس از طی مسافتی حدود دو ساعت به‌آن‌جا رسید. از دامنهٔ کوه تا قلهٔ کوه، پانزده استراحت‌گاه وجود دارد.تلاش برای صعود به کوه فوجی ، "رادیو بین‌المللی ژاپن"
کوه فوجی به عنوان نمادی مهم از ژاپن در بسیاری از نقاشی‌های ژاپنی دیده می‌شود. برای نمونه می‌توان به "سی و شش چشم‌انداز کوه فوجی"، اثر کاتسوشیکا هوکوسائی اشاره کرد.
یـِن (نماد: ¥) یکای پول ژاپن است. در ژانویهٔ ۲۰۱۶ هر دلار آمریکا حدود ۱۲۰ ین ژاپن ارزش داشت.
ین پس از دلار آمریکا و یورو، سومین یکای پول پرمعامله در بازارهای بورس جهان است.
شینکانسِن (به ژاپنی: 新幹線) یا «قطار گلوله‌ای» نامی است که به شبکه قطارهای تندرو ژاپن داده شده و برای اشاره به خود قطارهای این شبکه هم استفاده می‌شود. این شبکه از سال ۱۹۶۴ راه‌اندازی شده‌است و مدیریت آن با شرکت راه‌آهن ژاپن (جی‌آر) است. بالاترین سرعت عملیاتی شینکانسن ۳۲۰ کیلومتر در ساعت است.Tohoku Shinkansen Speed Increase: Phased speed increase after the extension to Shin-Aomori Station". East Japan Railway Company. 6 November 2007. Retrieved 2 May 2011.‎
سرعت آزمایش‌شده در سال ۱۹۹۶ میلادی برای شینکانسن عادی برابر ۴۴۳ کیلومتر بر ساعت و برای قطارهای مغناطیسی (مَگلِو) ژاپن با رکورد جهانی ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت در آوریل سال ۲۰۱۵ میلادی بوده‌است.
شبکه شینکانسن در خارج از ژاپن به دلیل سرعت بالا و امنیت و سر وقت بودن حرکت قطارها مورد تحسین است. شینکانسن از نظر امنیت، رکورددار قطارهای تندرو جهان به‌شمار می‌رود که در طول ۴۴ سال فعالیت و حمل ۷ میلیارد مسافر تاکنون هیچ تلفاتی بر جای نگذاشته‌است (با احتساب زمین‌لرزه و طوفان).
قطارهای شینکانسن در خطوط جداگانه‌ای حرکت می‌کنند که تداخلی با قطارهای دیگر ندارد و توسط پنج شرکت زیرمجموعه گروه راه‌آهن ژاپن (جی‌آر) اداره می‌شوند. در دو مسیر قطارهای گلوله‌ای بین انواع مختلف خدمات تمایز قائل شده‌اند. مسیر «نوزومی» فقط در بزرگترین ایستگاه‌ها توقف می‌کند، مسیر «هیکاری» در ایستگاه‌های بیشتری توقف می‌کند و «کُداما» کندترین سرویس است که در همه ایستگاه‌ها توقف می‌کند. علاوه بر مسیرهای معمولی شینکانسن، دو خط نیز به نام مینی‌شینکانسن وجود دارد که مسیر خود را با قطارهای دیگر معمولی به اشتراک می‌گذارند.
شینکانسن (新 幹線) به معنی «خط اصلی جدید» در ژاپنی است. این اصطلاح هم برای قطارها و هم برای خطوط راه‌آهن استفاده می‌شود. به قطارهای این خط 弾 丸 列車 (دانگان رِشسا) نیز می‌گوید که به معنی قطار گلوله‌ای است و در انگلیسی، به آن bullet train گفته می‌شود که به همین معنا است. این اصطلاح به سال ۱۹۳۹ بازمی‌گردد، زمانی که اولین ایده برای شینکانسن به وجود آمد و امروزه بسیار پراستفاده است. نام رسمی انگلیسی آن سوپراکسپرس (Superexpress) یا به ژاپنی 超 特急 (چو-توک‌کیو) است که در علامت‌گذاری خطوط و اعلانات نیز استفاده می‌شود. تا سال ۱۹۷۲، این نام منحصراً برای قطارهای خط هیکاری در شینکانسن توکایدو استفاده می‌شد.
قطارهای شینکانسن دارای سری‌های مختلف از جمله: سری ۰ سری ۱۰۰ سری ۲۰۰ سری ۳۰۰ سری ۴۰۰ سری ۵۰۰ سری ۷۰۰ سری N۷۰۰ سری ۸۰۰ سری E۱ سری E۲ سری E۳ سری E۴ سری E۵ می‌باشد.
ژاپن اولین کشور جهان بود که راه‌آهن سریع‌السیر ساخت. این اتفاق در دوره پس از جنگ رخ داد، زمانی که در اکثر کشورها تصور می‌شد راه‌آهن دوره طلایی خود را پشت سر گذاشته و رقابت را به خودرو و هواپیما باخته‌است. دقیقاً در این زمان بود که راه‌آهن ژاپن یک پروژه بلندپروازانه را آغاز کرد.
خطوط آهن موجود در این کشور به دلیل وجود کوه‌های زیاد از نوع پهنای ۱۰۶۷ میلی‌متری (راه‌آهن دماغه‌ای) بود. از آنجا که این پهنای کم برای سرعت‌های بالا مناسب نیست، این امر باعث شد که نیاز به یک شبکه ریلی جدید و سریع در ژاپن بسیار بیشتر از سایر کشورها حس شود. برای شینکانسن پهنای استاندارد انتخاب شد که ۱۴۳۵ میلی‌متر است.
اولین مسیر شینکانسن برای توکیو به اوزاکا درنظر گرفته شد. مسیر جدیدی به طول ۵۱۵٫۴ کیلومتر ساخته شد که دارای پیچ‌های بزرگی بود که باید تونل‌ها و پل‌های لازم برای آن ساخته می‌شد. گذرگاه‌های غیرهم‌سطح زیادی در مسیر ساخته شد و ریل‌ها به گونه‌ای جوش داده شدند که ارتعاشات را به حداقل برساند. این پروژه با انتقادات شدیدی روبرو شد و در نهایت دو برابر بودجه اختصاص‌یافته به آن، هزینه داشت. دو چهره برجسته این پروژه، یعنی مهندس ارشد هیدئو شیما و شینجی سوگو، رئیس شرکت راه‌آهن، به‌خاطر این وضعیت پیش‌آمده استعفا دادند. با این حال، هنگامی که این خط در سال ۱۹۶۴ به بهره‌برداری رسید، افکار عمومی با شور و شوق از آن استقبال کرد.
خط اول، بین توکیو، ناگویا و اوزاکا، که توکایدو (Tōkaidō) اکسپرس نامیده شد، در همان سالی که المپیک تابستانی در توکیو (۱۹۶۴) برگزار شد، راه‌اندازی شد. در ابتدا، قطارها با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کردند که در آن زمان بی‌سابقه بود. بعداً سرعت آن به ۲۲۰ کیلومتر در ساعت افزایش یافت. پس از موفقیت خط اول، خطوط بیشتری ساخته شد. پس از سال ۲۰۱۰، برخی از خطوط به‌راستی با سرعت ۳۰۰ کیلومتر در ساعت نیز حرکت کردند.
با این حساب سرعت مورد استفاده روزانه قطارهای شینکانسن کمی کمتر از اینترسیتی-اکسپرس آلمان و ت ژ و فرانسه است که هر دو با سرعت ۳۲۰ کیلومتر در ساعت در خط پرسرعت شرق اروپا (LGV Est) در فرانسه حرکت می‌کنند. در همین حال، کار بر روی ساخت نسخه مغناطیسی (مَگلِو) شینکانسن ادامه دارد که قرار است از سال ۲۰۲۷ مسیر توکیو - اوزاکا را با سرعت ۵۰۰ کیلومتر در ساعت بپیماید.
شبکه شینکانسن در سطح بین‌المللی به دلیل وقت‌شناسی و شمار زیاد رفت‌وآمد قطارهایش معروف است. متوسط دیرکرد هر قطار شینکانسن در سال کمتر از یک دقیقه است.M. Janić, 'A multidimensional examination of performances of HSR (High-Speed Rail) systems', "Journal of Modern Transportation" 24 (2016) 1, p. 11-12.N. Tomii, 'How the punctuality of the Shinkansen has been achieved', in: B. Ning & C.A. Brebbia (red.), "Computers in Railways XII. Computer System Design and Operation in Railways and Other Transit Systems", "WITpress" 2010, p. 111. در ساعت شلوغی، هر ساعت ۱۳ قطار شینکانسن بین توکیو و اوزاکا تردد دارند.
به دلیل سرعت زیاد، خواندن علائم و سیگنال‌ها برای لوکوموتیورانان شینکانسن دشوار است و به همین دلیل از ابتدا برای این شبکه از کنترل مرکزی تردد استفاده می‌شود. در نتیجه، لوکوموتیوران از راه دور از فاصله خود تا وسیله نقلیه جلویی آگاه است و می‌تواند پیش‌بینی‌های لازم را انجام بدهد. بعداً، سیستمی معرفی شد که در آن سرعت هر قطار به‌طور خودکار بر اساس قطار قبلی تنظیم می‌شود و جبران تاخیرها را آسان‌تر می‌کند. عیب‌یابی ریل‌ها با قطارهای تشخیصی مخصوصی بررسی می‌شود که کوتاهتر و به رنگ زرد هستند و به آنها اصطلاحاً «دکتر زرد» می‌گویند.
ژاپن کشور زمین‌لرزه‌ها است و به این خاطر حسگرهایی در طول مسیر شینکانسن قرار داده شده که به محض تشخیص لرزش زمین، برق را قطع کرده و پس از آن ترمزهای اضطراری در قطارها را به‌طور خودکار فعال می‌کند.YouTube - High Speed, High Safety: Shinkansen Documentary‎
در زمین‌لرزه ۲۳ اکتبر ۲۰۰۴، یک قطار شینکانسن از ریل خارج شد، که اولین مورد از چنین سانحه‌ای در ۴۰ سال سابقه فعالیت شینکانسن بود. این سانحه هیچ کشته‌ای نداشت. در سال ۲۰۱۳ نیز یک قطار از ریل خارج شد اما هیچ مصدومیتی نداشت. در نتیجه در بیش از پنجاه سال سابقه شینکانسن هیچ حادثه مرگباری رخ نداده است.
قطارهای شینکانسن معمولاً طول زیادی دارند و قطارهای آنها حداکثر تا ۱۶ واگن دارد. مدل اصلی، سری صفر شینکانسن که ساخت آن از سال ۱۹۶۳ آغاز شد، با برخی تغییرات لازم با گذشت سال‌ها، تا سال ۱۹۸۶ ساخته می‌شد. آخرین سری صفر در سال ۲۰۰۸ از رده خارج شد.
برخلاف روش قبلی قرار دادن یک موتور در جلو، در قطارهای بعدی چندین موتور در طول قطار جای داده شد. این امر به شینکانسن اجازه می‌دهد در صورت خرابی یک یا چند موتور به رانندگی خود ادامه دهد. توزیع موتورها همچنین باعث حرکت بهتر در شیب‌ها می‌شود.YouTube - High Speed, High Safety: Shinkansen Documentary‎
در این بین، مدل‌های جدیدی اضافه شده‌اند که در آن‌ها توجه زیادی معطوف به آیرودینامیک بودن است و این، در طراحی‌های خاص این قطارها نمایان است. این کار فقط برای بهبود سرعت انجام نشده بلکه در سرعت‌های بالا هنگام ورود قطار به تونل، صداهای انفجارگونه‌ای به گوش می‌رسید که شکل جدید قطارها این معضل را رفع کرده و آلودگی صوتی را نیز کاهش داده است.
به منظور سبک‌تر شدن قطارها، جنس آن‌ها از آلومینیوم انتخاب شد و پس از مدتی سازندگان موتور شینکانسن نیز به جای جریان مستقیم به جریان متناوب برق روی آوردند. در سال ۱۹۹۱ رکورد ۳۲۵٫۷ کیلومتر در ساعت برای این موتورها ثبت شد.
شینکانسن همچنین به عنوان یک محصول صادراتی دیده می‌شود. راه‌آهن سریع‌السیر تایوان ابتدا قرار بود توسط یک کنسرسیوم آلمانی-فرانسوی توسعه داده شود، اما پس از فاجعه قطار اِشِده در ۱۹۹۸، مقام‌های تایوانی شینکانسن، از نوع THSR 700T را برای توسعه ریلی خود برگزیدند.
راه‌آهن چین نیز با دریافت پروانه ساخت از شینکانسن، نسخه‌ای از این قطارها را ساخته است. در تعدادی از کشورها، از جمله ایالات متحده، صحبت از خرید قطار و فناوری مربوط به شینکانسن است.همان منبع.‎
مهم‌ترین خطوط شینکانسن عبارتند از:
بیشتر خطوط پیشنهادی راه‌آهن شینکانسن که در زمان اوج‌گیری بار رفت‌وآمد در دهه ۱۹۷۰ پیشنهاد شده بود فعلاً به‌طور نامحدود به تأخیر افتاده‌است. این شامل ارتباط با جزیره شیکوکو از طریق پل هونشو-شیکوکو و اتصال از توکیو به فرودگاه بین‌المللی جدید است. مسیری که کل ساحل غربی هونشو را پوشش می‌دهد، به ویژه بخش نیگاتا/شین-اوساکا، در حال ساخت است.
در ریاضیات یک تابع تحلیلی تابعی است که به‌طور محلی به وسیله یک سری توانی همگرا مشخص می‌شود. می‌توان به توابع تحلیلی مانند یک پل بین چندجمله‌ای‌ها و توابع در حالت کلی فکر کرد. اینجا توابع تحلیلی حقیقی و توابع تحلیلی مختلط وجود دارند، که شباهت‌ها و تفاوت‌هایی دارند. یک تابع تحلیلی است اگر برابر با سری تیلورش در یک همسایگی باشد.
تابع "f" روی مجموعه باز "D" در خط حقیقی، "تحلیلی حقیقی" است اگر برای هر "x" در "D" بتوان نوشت:
در این فرمول ضرایب "a"، "a"، … اعداد حقیقی هستند و سری برای "x" در یک همسایگی از "x" همگرا است.
به صورت دیگر، یک تابع تحلیلی یک تابع بینهایت بار مشتق پذیراست به این صورت که سری تیلور در هر نقطه "x" در دامنه‌اش
برای "x" به اندازه کافی نزدیک به "x" همگراست و مقدارش برابر با "f"("x") است.
تعریف یک "تابع تحلیلی مختلط" با جایگزین کردن «مختلط» به جای «حقیقی» و «صفحهٔ مختلط» به جای «خط حقیقی» در مطالب بالا بدست می‌آید.
یک چندجمله‌ای نمی‌تواند در تعداد زیادی نقطه صفر باشد مگر اینکه چندجمله‌ای صفر باشد (به‌طور دقیق تر، تعداد صفرها حداکثر می‌تواند به اندازهٔ درجهٔ چندجمله‌ای باشد). حکمی مشابه ولی ضعیفتر برای توابع تحلیلی وجود دارد. اگر مجموعهٔ صفرهای تابع تحلیلی "f" یک نقطهٔ انباشتگی در دامنه‌اش داشته باشد، آنگاه "f" در تمام مؤلفهٔ همبندی که شامل نقطهٔ انباشتگیست صفر است.
مِهرَبان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است. این شهر مرکز بخش مهربان است.
برپایهٔ آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته‌است، شهر مهربان با جمعیتی بالغ بر۸۲۴۳ نفر می‌باشد. سابقه تأسیس شهرداری در مهربان به اواخر دهه سی خورشیدی و استقرار رسمی آن به اوایل دهه چهل خورشیدی (۱۳۴۱) می‌رسد. ولی با این وجود مهربان هنوز به جایگاه شایسته خود در سطح استان دست نیافته‌است. مهربان در ۵۸ کیلومتری غرب سراب، ۶۹ کیلومتری شرق تبریز و ۵۸۰ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است.
در اواخر دوره دولت دهم، تأسیس فرمانداری مهربان در هیئت دولت تصویب وبه استانداری آذربایجان شرقی ابلاغ گردید. ولی با گذشت بیش از نه سال، با کارشکنی‌های مختلف فعلاً این امر مسکوت مانده‌است.
مهربان از شهرک‌های قدیمی حومه تبریز به‌شمار می‌رود و در وقف‌نامه رشیدی که از طرف خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی در قرن هشتم هجری تنظیم شده‌است، مهربان به صورت مهرآبان قید شده‌است. برابر اسنادی که در آرشیو اسناد ملی شمال غرب کشور در تبریز موجود است، مهربان در سال ۱۱۳۵ هجری قمری توسط شاه طهماسب دوم مصالحه شده‌است. این سند دارای اطلاعات ارزشمند تاریخی در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی است به طوری که هر فرازی از آن نکته بارزی را از یک دوره تاریخی برای پژوهشگران و علاقه‌مندان آشکار می‌سازد. به علاوه جمله‌ای به خط شاه طهماسب دوم در حاشیه این مصالحه‌نامه به چشم می‌خورد که شاید منحصر به همین سند باشد.
بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی، از مجموع ۸۲۴۳نفر جمعیت این شهر، ۴۲۰۳ نفر مرد و ۴۰۴۰ نفر زن بوده‌اند. شمار خانوارهای این شهر نیز ۲۳۰۰ خانوار بوده‌است. بر پایهٔ آمار سرشماری سال ۱۳۹۵از مجموع کل جمعیت شهر مهربان۷۳۲۴ نفر باسواد می‌باشند، به‌عبارت دیگر بیش از ۹۰ درصد از مردم این شهر باسوادند.
جمعیت مهربان وحومه آن (شهرکهای پیرامون) به حدود۱۸۰۰۰ نفر بالغ می‌گردد. جمعیت کل منطقه مهربان بالغ بر ۳۸۰۰۰ نفر می‌باشد.
در مهربان و شهرهای همجوار بهترین نوع فرش تولید و عرضه می‌شود. فرش این مناطق درشت بافت بوده و نخی که از آن برای بافت استفاده می‌شود از پشم گوسفند تشکیل می‌شود. از همسایه‌های این شهر که در آن‌ها فرش تولید می‌شود می‌توان به هریس، شربیان، بخشایش، کلوانق، گوراوان و زرنق اشاره کرد که در بین این تولیدکنندگان فرش هریس و مهربان و بخشایش از معروفیت ویژه‌ای برخوردار بوده و نقشهٔ مهربان و بخشایش بعد از هریس از مرغوب‌ترین فرش‌ها از لحاظ رنگ و نقشه می‌باشند. کیفیت بافت هر سه شهر تقریباً یکسان است و فرش‌های تولید شده در این مناطق از دوام بسیار زیادی برخوردارند.
مهربان یکی از مهم‌ترین شهرهای آذربایجان از لحاظ تولید فرش و قالی می‌باشد و نقشه‌های موجود در مهربان معروف به آبی گل، حاج محرم، افشان، بیگلر و صیاد هستند. رنگ نخ‌های مورد استفاده در قدیم گیاهی و طبیعی بود ولی با آمدن رنگ‌های شیمیایی این رنگ‌ها فوراً جای رنگ‌های طبیعی را گرفتند.
بیشتر بافندگان قالی در این شهر را بانوان تشکیل می‌دهند اما مردانی هم هستند که هنوز به قالی بافی مشغولند. رنگ‌های اصلی فرش مهربان عبارت اند از قرمز، سیاه، سفید، سرمه‌ای و آبی. گلیم‌بافی نیز در طرح راه‌راه و با رنگ‌های متنوع در این شهر تولید می‌شود. مادران مسن مهربانی با ادغام دو هنر فرش و گلیم، پشتی‌های خوش طرح و رنگی خلق می‌کنند.
نان سنتی شهر مهربان که در اصطلاح فطیر نامیده می‌شود، یکی از سوغاتی‌های پرطرفدار و شیرین این شهر می‌باشد. مردم مهربان فطیر را به معمولاً در صبحانه و عصرانه میل می‌کنند.
دانشگاه آزاد اسلامی مهربان در سال ۱۳۸۷ به همت آقایان مجید نصیرپور سردهائی نماینده مردم سراب در مجلس هشتم شورای اسلامی و سعید سامی فعالیت خود را آغاز کرد.
بیمارستان یکصد تختخوابی مرکزی شهر مهربان به همت بیت معظم حضرت آیت الله سیستانی وموسسات راه ایمان در مراحل پایانی خود می‌باشد. مراکز درمانی شهید عباس انصاری (اولین شهید سلامت استان آذربایجان شرقی) وکلینک تخصصی سبلان از دیگر مراکز درمانی شهر می‌باشد.
شهرک صنعتی شماره یک مهربان در جنوب شهر ودر راه ارتباطی مهربان به دریاچه سد اردلان مهربان قرار دارد. ودارای مراکز تولیدی وصنعتی در زمینه آرد وقطعات خودرو وگچ و… مشغول فعالیت می‌باشند.
شهرک صنعتی شماره دو مهربان در جاده مهربان به هریس وزرنق دارایهای پخت نان وریخته گری وصنایع مربوطه می‌باشد.
دودمان هان (, ; ) سلسلهٔ فرمانروایی در سرزمین چین بود که از ۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ میلادی، حدود ۴۰۰ سال برقرار بود. این دوره یکی از مهم‌ترین دوره‌های تاریخ چین بود و تا شورش دستار زردها و دوره سه امپراتوری ادامه پیدا کرد.
اکثر مردم چین، اکنون خود را از قوم هان می‌دانند؛ به علت حکومت طولانی این سلسله این قومیت اکثریت مطلق را پیدا کرد.
هان باختری یا هان پیشین نیمهٔ نخست دورهٔ دودمان هان بود. نخستین دودمان امپراتوری در چین، دودمان چین (۲۲۱ تا ۲۰۷ پ. م) بود. دودمان چین تمام دولت‌های جنگ‌طلب چین را با غلبه بر آن‌ها متحد ساخت و حکومت یکپارچهٔ چین را به وجود آورد، اما دودمان چین پس از مرگ نخستین امپراتور آن، چین شی هوانگ ناپایدار و بی‌ثبات گشت.
ظرف چهار سال، قدرت دودمان چین با شورش‌های متعدد رو به زوال گذاشت. دو رهبر شورشی سابق، شیانگ یو (متوفای ۲۰۲ پ. م) از چو و لیو بانگ (متوفای ۱۹۵ پ. م) از هان با یکدیگر نزاع کردند؛ لیو بانگ در نبرد گایشیا (۲۰۲ پ. م) در آن‌هویی کنونی بر شیانگ یو غلبه کرد و امپراتور سراسر چین شد.
گائوزو یا لیو بانگ، اولین امپراتور سلسلهٔ هان بود. او بر زیینگ، آخرین امپراتور سلسله چین، غلبه کرد و به پادشاهی رسید. سلسله‌ای که او تأسیس کرد، هان نام گرفت. در دوران او چین همچنان یکپارچه ماند. او همچنین آیین کنفوسیوس را، به عنوان آیین رسمی کشور، برگزید. گائوزو در سال ۱۹۵ پیش از میلاد، پس از هفت سال سلطنت، درگذشت.
پس از مرگ گائوزو، پسرش، لیو یینگ با حمایت مادرش امپراتریس لو به سلطنت رسید و نام امپراتور هوی را برای خود انتخاب کرد ولی عمرش وفا نکرد و در ۲۲ سالگی درگذشت؛ در این عمر کوتاه هم قدرت هیچ وقت در دست او نبود بلکه در دست مادرش امپراتریس لو بود. پس از مرگ او پسرش لیو گونگ با نام امپراتور کیان‌شائو هان در ۵ سالگی با فرمان مادربزرگ قدرتمندش امپراتریس بیوه اعظم لو به سلطنت رسید. هر چند او هرگز اعمال قدرت نداشت و در حقیقت به تخت نرسید زیرا امپراتریس بیوه لو اول او را حبس خانگی کرد و بعد او را به‌طور غیر مستقیم امپراتور خواند. او پس از ۴ سال که اسماً امپراتور بود به دستور مادربزرگ خود از حکومت برکنار و برادرش لیو هونگ را با نام امپراتور هئوشائو هان بر تخت نشاندند. هر چند او هم هرگز امپراتور نبود و او را هم پس از ۴ سال از حکومت برکنار کردند. پس از امپراتور هئوشائو پسر چهارم گائوزو با نام امپراتور ون بر تخت نشانده شد. در این مدت ۱۵ ساله حکومت واقعی در دست امپراتریس لو بود و به‌جای امپراتوران دست نشانده حکومت کرد مخصوصاً نوه‌های خود امپراتور کیان‌شائو هان و امپراتور هئوشائو هان که هرگز امپراتور نبودن و همیشه حبس خانگی در بیرون از پایتخت بودند به همین خاطر امپراتریس لو بر حق خود به‌طور رسمی حکومت کرد.
در سال ۱۴۱ پیش از میلاد، نتیجه ون دی بر تخت سلطنت نشست و به نام امپراتور وو دی یکی از ارجمندترین فرمانروایان چین شد. او با قبایل کوچگر ساکن مرزها جنگید و آنان را شکست داد. سپس راه ابریشم را به وجود آورد. اقدامات او، هان را به اوج قدرت و عظمت رساند.
وو دی صاحب فرزندانی از دو ملکه بود. هنگامی که وو دی درگذشت، صدراعظمش هوئوگوانگ نایب السلطنه لیوفو-لینگ پسر وو دی شد. لیوفو-لینگ، که امپراتور ژائودی نام گرفت، مدت زیادی حکومت نکرد و در ۲۲ سالگی درگذشت. امپراتور بعدی کم‌تر از یک ماه دوام آورد و به سبب ناشایستگی برکنار شد. پس از او نوبت به شوان دی، نواده یکی از ملکه‌های وو دی رسیدو شوان دی هجده ساله بود که امپراتور شد و تا آن زمان یک همسر و پسر داشت. شوان دی ۲۵ سال با لیاقت بر امپراتوری فرمانروایی کرد. پسرش، یوان دی، در اقدامات خود ناموفق ماند و پس از درگذشتش در ۳۳ پیش از میلاد، کشمکش بر سر جانشینی سلطنت دوباره آغاز گشت. در این میان، وانگ مانگ، وزیر مقتدر دربار سلطنتی، در سال نهم پس از میلاد سلطنت را غضب کرد.
هان خاوری یا هان پسین رسماً در تاریخ ۵ اوت ۲۵ میلادی، هنگامی که لیو شیو با نام امپراتور گوانگ‌وو هان تاجگذاری کرد، آغاز به کار کرد.
اشراف که با اقدامات وانگ مانگ مخالف بودند، او را گردن زدند و لیو شیو از خاندان قدیمی هان را بر تخت سلطنت نشاندند. او در سال ۲۵ میلادی، تمام مخالفان خود را سرکوب کرد و به مدت ۳۲ سال بر امپراتوری فرمان راند.
لیوشیو خود را گوانگ وو دی نامید و لقب امپراتور اختیار کرد. سپس پایتختش را از چانگان به لوئویانگ انتقال داد. در دوران او، سیستم کشوری دوباره فئودالی شد.
تحت سلطهٔ امپراتور لینگ (۱۶۸ تا ۱۸۹ میلادی) خواجه‌ها ممنوعیت‌های حزبی را تمدید و افزایش دادند.
در این دوره، شورش‌های بسیاری در سراسر چین اتفاق افتاد. نظیر شورش گروه‌های ابروسرخ‌ها، زرددستاران و پنج پیمانه برنج.
در سال ۱۸۴، زرددستاران با یک نیروی سیصد هزار نفری شورش‌های گسترده‌ای را در چندین ناحیه اطراف پایتخت برپا کردند. سرانجام نیروهای امپراتوری، شورشیان را پس از ماه‌ها نبرد شکست دادند. در سال ۲۲۰ میلادی، آخرین امپراتور هان، شیین دی، از سلطنت کناره‌گرفت و امپراتوری به سه پادشاهی تقسیم شد که هرکدام مدعی تاج و تخت هان بودند. تا چهارصد سال بعد، امپراتوری یکپارچه‌ای پدید نیامد.
در سال ۲۲۰ میلادی، امپراتور شیان هان از دودمان هان خاوری توسط سائو پی مجبور به استعفاء و خلع مقام شد و با این کار دودمان هان پسین منحل گشت و دورهٔ سه پادشاهی با سه امپراتوری سائو وی، ووی خاوری و شو هان آغاز به کار کرد.
معادلات کوشی-ریمان در آنالیز مختلط که به احترام آگوستین لویی کوشی و برنارد ریمان نام‌گذاری شده‌اند، شامل دستگاهی از دو معادله مشتق جزئی هستند که به همراه شروط پیوستگی و مشتق پذیری(اینکه بخش‌های حقیقی و موهومی تابع – توابع حقیقی formula_1 و formula_2 – مشتقات جزئی پیوسته داشته باشند) شرط لازم و کافی را برای هلومورفیک بودن یک تابع فراهم می‌کنند. دراین صورت برقراری معادلات، معادل می‌شود با تحلیلی بودن تابع مختلط. این مجموعه از معادلات اولین بار در کارهای دالامبر در ۱۷۵۲ ظاهر شد. بعداً در ۱۷۷۷، لئونارد اویلر این مجموعه را به توابع تحلیلی متصل کرد. کوشی این معادلات را برای ساخت تئوری توابع خود در ۱۸۱۴ به کار برد. رسالهٔ کوشی در مورد تئوری توابع در ۱۸۵۱ منتشر شد.
فرض کنید "f"("x" + "iy") = "u" + "iv" یک تابع از یک مجموعه باز از اعداد مختلط formula_3 به formula_3 باشد که در آن formula_5 ،formula_6 ،formula_1 و formula_2 حقیقی اند (formula_1 و formula_2 توابع حقیقی-مقدار تعریف شده بر یک زیر مجموعه باز از formula_11. آنگاه formula_12 هلوموفیک است اگر و تنها اگر formula_1 و formula_2 به‌طور پیوسته مشتق پذیر باشند و مشتقات جزئی آن‌ها در معادلات کوشی ریمان که
هستند، صدق کنند.
با یک فرمول بندی مختلط طبیعی، بینش هندسی بهتری به وجود می‌آید: