moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، روز جمعه، ۲۰ آبان، در کاخ الیزه با مسیح علی‌نژاد و لادن برومند، فعّالان زن ایرانی، دیدار داشت. در اعلامیهٔ کاخ الیزه آمده‌است که آقای مکرون «ضمن ادای احترام به زنان ایران، آن‌ها را به‌دلیل پیشبرد انقلاب جاری، تحسین کرد». در این دیدار شیما بابایی، فعّال حقوق بشر و رؤیا پیرایی دختر مینو مجیدی هم حضور داشتند. مینو مجیدی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در کرمانشاه کشته شد و عکس منتشرشده از دخترش، رؤیا پیرایی که با گیسوان بریده بر سر مزار او ایستاده بود، از نمادهای اعتراضات اخیر در ایران شده‌است. مسیح علی‌نژاد که پیش از این دیدار جمعی، دیدار جداگانه‌ای با مکرون داشت در توییتر نوشت: «در دیدار دونفره با مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه گفتم آنچه در ایران دارد اتفاق می‌افتد انقلاب است. فرانسه می‌تواند نخستین کشور باشد برای به رسمیت شناختن این انقلاب. به جای جمهوری اسلامی با چهره‌های اپوزیسیون در آینده دیدار کنید و اتحادیهٔ اروپا را برای پذیرش یک ایران سکولار آماده کنید.»
علی‌نژاد اهل روستای قمی‌کلا در بابل مازندران است و تا نوجوانی در آنجا زیسته‌است.https://www.csmonitor.com/Books/Book-Reviews/2018/0530/The-Wind-In-My-Hair-is-Iranian-activist-Masih-Alinejad-s-gutsy-story علی‌نژاد یک بار ازدواج کرده و از همسرش جدا شده‌است که از این ازدواج یک فرزند دارد. وی در سپتامبر سال ۲۰۱۴ با کامبیز فروهر خبرنگار ارشد بلومبرگ ازدواج کرد و اکنون ساکن نیویورک است.
بچه‌های محله ما یا پسران جبلاوی (به عربی: اولاد حارتنا) داستان بلند نجیب محفوظ است. این داستان در سال ۱۹۵۹ در روزنامه الأهرام منتشر می‌شد. نشر این داستان مخالفت بسیاری از شخصیت‌های مذهبی مصر را برانگیخت؛ تا این که سرانجام نشر این کتاب در مصر ممنوع شد. این کتاب نخستین بار در سال 1967 در لبنان چاپ شد. فلیب استوارت آن را به انگلیسی برگرداند و این کتاب شهرتی جهانی پیدا کرد.
عمر عبد الرحمن، مفتی نابینای مصری این کتاب را کفر تلقی کرد:
سلمان رشدی مؤلف کتاب آیات شیطانی و نجیب محفوظ نویسنده کتاب أولاد حارتنا هر دو مرتدند، و هر کس که از اسلام به سوء سخن بگوید، شکی نیست که باید کشته شود؛ و اگر نجیب محفوظ را کشته بودیم، سلمان رشدی ظهور نمی‌کرد.»
سرانجام در اوایل سال ۲۰۰۶، رمان «بچه‌های محله ما» با مقدمه‌ای از احمد کمال ابوالمجد به چاپ رسید.
شخصیت‌های این داستان ظاهراً شخصیت‌های قرآن و کتاب مقدس بودند که در آن نام‌های واقعی تغییر داده شده بودند؛ در حقیقت این رمان روایت تازه‌ای از داستان آفرینش و پیامبران به شمار می‌رود.
قندیل: نام تغییریافته جبرئیل است به نزد قاسم (پیامبر اسلام) می‌آید و آموزش‌های جبلاوی (خداوند) را برای او نقل می‌کند.
ادهم که با لفظ آدم تشابه دارد، پسر کوچک و عزیز جبلاوی از أم سمراء است که جبلاوی او را از خود طرد می‌کند. اطلاع ادهم از سنگ وصیت با تعبیر خوردن ادهم از درخت ممنوعه رابطه تنگاتنگی دارد.
ادریس که ظاهراً تغییریافته از ابلیس است، کسی است که با ادهم دشمنی دارد و مسبب طرد ادهم و محرومیت اوست. وی همچنین کسی است که از جبلاوی تمرد کرد و جبلاوی کینه او را به دل گرفت.
جبل بیان رمزی محفوظ از موسی است؛ که در قرآن و کتاب مقدس از سخن گفتن خدا با او در کوه، و همچنین جلوه کوه در برابر او، سخن به میان رفته‌است.
رفاعه تعبیر محفوظ از عیسی است که با برداشت قرآن تطابق دارد که عیسی به سوی آسمان برده شده‌است. در این داستان جبلاوی رفاعه را نزد خود می‌برد و رفاعه در خانه جبلاوی زندگی می‌کند. محفوظ به اختلاف در مرگ رفاعه اشاره می‌کند که با اختلاف نظر مسیحیان و مسلمانان در مورد رنج‌های مسیح و به صلیب کشیدن او هماهنگ است.
قاسم تعبیر محفوظ از پیامبر اسلام است که از کنیه وی ابوالقاسم گرفته شده‌است. در این داستان قاسم یاران و همسران متعددی دارد. ازدواج قاسم با زن ثروتمندی که از او بیست‌سال بزرگ‌تر است یادآور ازدواج پیامبر اسلام با خدیجه دختر خویلد است. خروج قاسم از شهر حی را با هجرت محمد از مکه با مدینه برابر دانسته‌اند. جنگ نبابیت بیان کنایی از غزوه بدر است.
صادق در داستان محفوظ از یاران نزدیک قاسم است. پس از مرگ قاسم، صادق وارث او می‌شود؛ بسیاری شخصیت صادق را رمزی از شخصیت ابوبکر در تاریخ اسلام می‌دانند.
این داستان با مرگ جبلاوی به دست عرفه پایان می‌یابد. در این داستان، عرفه نه جبلی است، نه رفاعی، و نه قاسمی یعنی به هیچ‌یک از سه دین ابراهیمی تعلق ندارد؛ در حالی که هر سه خانواده عرفه را از خود می‌دانند. عرفه را نمادی از معرفت یا علم دانسته‌اند.
روپوش لوله بخشی از سلاح‌های دستی است که در بر روی لولهٔ شلیک قرار داده می‌شود تا حفاظت دست و انگشتان را بهبود ببخشد.
روپوش لوله همچنین می‌تواند برای اتصال قطعاتی دیگر به اسلحه همچون دستگیره مسلح‌کننده و سه‌پایه کاربرد داشته باشد.
مجله جنگ‌افزار، تهران، سال سوم، مهرماه ۱۳۸۶، شماره ۳۴، ص۷۵.
شعله‌پوش قطعه‌ای است در انتهای لوله سلاح‌ها که پرتابهها از آن خارج می‌شوند.
ماشینکاری دقیق سرلوله برای دقت شلیک اهمیت زیادی دارد زیرا سرلوله نقطهٔ آخر تماس گلوله و لوله است. اگر میان سرلوله و پرتابه فاصله‌ای وجود داشته باشد گازهای پیش‌ران ممکن است به‌طور نابرابر در پیرامون گلوله پخش شوند و گلوله را از مسیر صحیح منحرف سازند.
در برخی سلاح‌ها پیش از سرلوله روپوش لوله قرار دارد.
نیمازینی یا منه‌موزین یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۶ قسمتی ژاپنی به نویسندگی هیروشی اونوگی و کارگردانی شیگرو اوئدا است که توسط استودیوهای زیبک و گنکو تهیه شده‌است و دارای خصوصیاتی از قبیل گروتسک و تصاویر اروتیک است. داستان مجموعه در آینده‌ای نزدیک و در شهر توکیو اتفاق می‌افتد، و شخصیت اصلی داستان یک کارآگاه خصوصی نامیرا به نام رین آسوگی است. از روی این مجموعه یک سری لایت نوول و مانگا نیز ساخته و عرضه شده‌است.
نماسینی یا نمازینی در اساطیر یونان تجسم شخصیتی حافظه و خالق لغت، فرزند اورانوس و گایا است. او یکی از سه موز ارشد است و از زئوس صاحب نه موز کوچک‌تر شد.
در لایحه بودجه سال ۱۳۸۷ که از سوی محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت کشور ایران به مجلس شورای اسلامی ارائه شده بود، بودجه بخش کتاب و مطبوعات کاهش یافته‌است، در حالی که بودجه کل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سایر زیر مجموعه‌های آن افزایش یافته‌است.
در بودجه پیشنهادی برای سال ۱۳۸۷، بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ۱۵ درصد افزایش یافته‌است، اما بودجه مربوط به کتاب و مطبوعات، ۲۹ درصد کاهش یافته‌است.
این در حالی است که بیشترین افزایش بودجه این وزارتخانه در زیرمجموعه‌هایی چون «دانشگاه مذاهب اسلامی» با رشد ۴۲ درصدی صورت گرفته‌است
در بودجه سال ۱۳۸۹ نیز حدود نیمی از بودجه فرهنگی کشور در اختیار شخص احمدی نژاد قرار گرفت تا بنا به سلیقه اش صرف.
محمود احمدی نژاد هنگام تقدیم لایحه بودجه سال ۱۳۸۵ خورشیدی توجه ویژه به بخش فرهنگ را از ویژگی‌ها و رویکردهای بودجه دانست وگفت: تحریم دمنده آزر گلندی
در سال ۱۳۸۶، بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۳۸۰ میلیارد تومان بوده که در سال ۱۳۸۷ به ۴۳۸ میلیارد تومان افزایش یافته‌است.
در بودجهسال ۱۳۸۷ در میان زیر مجموعه‌های وزارت ارشاد، دانشگاه مذاهب اسلامی با ۴۲درصد بیشترین رشد را داشته‌است.پس از این دانشگاه، به ترتیب سازمان اوقاف و امور خیریه با ۳۵ درصد و خبرگزاری ایرنا با ۳۱ درصد قرار دارند.همچنین مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی با سه درصد، سازمان حج و زیارت با چهار درصد و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با هفت درصد کمترین رشد را در میان این دستگاه‌ها داشته‌اند. با توجه به افزایش بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بودجه سال ۱۳۸۷، زیر شاخه‌های آن هم، به جز کتاب و مطبوعات با افزایش بودجه مواجه شده‌اند.بودجه سینما تحت عنوان «گسترش سینما ملی» بیش از دو برابر شده‌است.بودجه سینما در سال ۱۳۸۶ ۲۱ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان بوده که برای سال ۱۳۸۷ به ۴۶ میلیارد و ۹۷ میلیون تومان افزایش یافته‌است.
بودجه سال ۱۳۸۷ مراکز فرهنگی، در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گرفته‌است تا بو سیله این وزارتخانه در اختیار این مراکز قرار گیرد. این بودجه به شرح زیر است:
در بودجه سال ۱۳۸۷ بودجه‌های بخش‌های فرهنگی که زیر نظر نهاد ریاست جمهوری قرار می‌گیرند عبارتند از:
دانشگاه ايرانيان 16میلیارد تومان
توقیف نشریه‌های منتقد و نزدیک به اصلاح طلبان، محدود کردن کار رسانه‌ها و تهدید و بازداشت خبرنگاران از نخستین ماه‌های آغاز کار دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۴ شدت گرفت. این فشارها در سال‌های بعد افزایش یافت و از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، ۲۲ خرداد، وارد مرحله‌ی جدیدی شد که در آن حتی رسانه‌های اصولگرا نیز در امان نماندند.
بنابر گزارش انجمن دفاع از آزادی مطبوعات در یک سال نخست دولت احمدی‌نژاد هزار و دویست روزنامه‌نگار بیکار شده‌اند. این انجمن در بیانیه‌ای که ۲۳ آذر ۱۳۸۸ منتشر شد آن ماه‌های آخر را «یکی از سخت‌ترین و سیاه‌ترین روزهای عمر مطبوعات» ایران خوانده است.
دولت با ارائه بخش نامه‌ای به سازمان‌ها آنان را ملزم کرده‌است تااز ارائه آگهی به روزنامه‌های غیر دولتی خودداری کنند. دولت همچنین شرکت‌های تبلیغاتی خصوصی را نیز ترغیب به عدم ارائه آگهی به روزنامه‌های غیر دولتی کرده‌است.
از آنجا شمارگان روزنامه‌ها در ایران پایین است، درآمد آگهی سهم عمده‌ای از درآمد آنان را شامل می‌شود. کاهش آگهی‌ها، اقتصاد مطبوعات غیر وابسته را به شدت تهدید و وضعیت معیشتی روزنامه نگاران را وخیم تر از پیش کرده‌است.
ماهورابا یک مجموعه مانگا ژاپنی اثر آکیرا کوجیما است که از آن یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۶ قسمتی نیز ساخته شده‌است. این سری در "ماهنامهٔ گانگان وینگ" انتشارات اسکوئر انیکس از ژانویه ۲۰۰۰ تا ژوئیه ۲۰۰۶ به تعداد ۱۲ جلد منتشر شد.
اقتباس مجموعه تلویزیونی انیمه تحت عنوان ماهورابا~روزهای صمیمانه به تعداد ۲۶ قسمت توسط استودیو جی.سی.استاف تهیه شده‌است، که از ژانویه تا ژوئن ۲۰۰۵ از شبکهٔ تی‌وی توکیو پخش شد.
عالیه صبور (آلیه سابور) ، (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۹ در نیویورک دانشمند علوم مواد آمریکایی، در سال ۲۰۰۸ م جوان‌ترین استاد دانشگاه در جهان بود.
مادر وی ژولین صبور است که تا سال ۱۹۹۵ به‌عنوان خبرنگار کار می‌کرد. در سال ۱۹۸۰ با محمد صبور که پاکستانی‌الاصل است، ازدواج کرد. عالیه در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۹ به‌دنیا آمد.Newsday Long Island - March 9, 1999 - Real Genius: 10-year-old Alia Sabur of Northport tests 'off the IQ scale' نبوغ عالیه از دوران کودکی آشکار شد. او، هم‌زمان با به پایان رساندن سال چهارم دبستان، دیپلم دبیرستان خود را نیز دریافت کرد و در ۱۰سالگی به دانشگاه استونی بروک نیویورک راه یافت. او توانست در ۱۴سالگی با بالاترین نمره سوماً کوم لائودهSumma cum laude در رشتهٔ ریاضیات کاربردی فارغ‌التحصیل و وارد دانشگاه درکسل شود. عالیه توانست در این دانشگاه فوق لیسانس خود را در رشتهٔ متالورژی بگیرد و جایگاهی موقت در دانشگاه کونکاک کرهٔ جنوبی به‌دست آورَد. قرارداد او با آن دانشگاه یک‌ساله بود که او بدون تمدید آن به خانه‌اش برگشت.
نام او در تاریخ ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۸ در فهرست رکوردهای جهانی گینس به عنوان جوان‌ترین استاد دانشگاه در جهان ثبت شد و رکورد کولین مک‌لورنColin Maclaurin (رکورددار پیشین) را شکست.
از مدت‌ها پیش شایعه‌ای مبنی بر ایرانی‌الاصل بودن وی در رسانه‌های مختلف پخش شده است. اما وی تأکید دارد که ریشهٔ ایرانی ندارد.http://www.fardanews.com/fa/news/51307/عالیا-صبور-من-فاقد-ريشه-ايراني-هستم او در عین حال ملیت پدر و مادر خود را مسئله‌ای شخصی خوانده که دلیلی به بیان آن نمی‌بیند.http://www.fardanews.com/fa/news/51307/عالیا-صبور-من-فاقد-ريشه-ايرانی-هستم و او خود را دانشمندی متعلق به همهٔ جهان می‌داند.
او در رابطه با ملیت خود چنین اعلام کرده است: ملیت پدر و مادر من امری شخصی است و نیازی به نشان دادن آنها نمی‌بینم. من متولد شهر نیویورک هستم و خود را نیز دانشمندی متعلق به تمام جهان می‌دانم.http://www.alborznews.net/fa/pages/?cid=3627
بییاربلدو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۴٬۷۲۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۶۱٫۲۵ کیلومتر مربع است.
فهرست تفسیرهای قرآن فهرستی از تفاسیر سرشناس کتاب قرآن است که تفاسیر شیعه، عرفانی و سنی به زبان‌های فارسی و عربی را در خود دارد:
توپولِفنام کامل شرکت عبارت است از «دفتر طراحی تُوپُلِف» که در زبان روسی به «کا-ب توپولف (КБ Туполев) مشهور است. نگارش و تلفظ اشتباه «توپولوف» در ایران رایج است. شرکت هوافضا و صنایع دفاعی روسی است، که در زمینه طراحی و ساخت انواع هواگردها، تجهیزات هوافضا، ادوات دفاعی و جنگ‌افزاری فعالیت می‌کند. شرکت توپولف در سال ۱۹۲۲ توسط مهندس مکانیک پرواز روسی؛ آندره توپولِف به عنوان یک دفتر طراحی تجربی، تأسیس شد. شرکت توپولف در سال ۲۰۰۶ با شرکت‌های ایلیوشین، سوخو، میگ، یاکوولف، ایرکوت، تاپو و برییف ادغام و یونایتد ایرکرفت کورپوریشن تأسیس گردید. از تولیدات شرکت توپولف می‌توان به: توپولف-۲۰۴، توپولف تو-۲، توپولف اس‌بی، توپولف تو-۱۶۰ و توپولف تو-۳۳۴ اشاره کرد.
استفاده از هواپیمای مدل توپولف-۱۵۴، پس از انقلاب ۱۳۵۷ در خطوط هواپیمایی ایران رایج بود، اما پس از وقوع چندین حادثه برای هواپیماهای توپولف، سرانجام در ۱ اسفند ۱۳۸۸ طی بخشنامه‌ای، استفاده از هواپیماهای توپولف در خطوط هوایی ایران ممنوع اعلام شد. مهم‌ترین عامل ممنوعیت استفاده از توپولوف ۱۵۴ در ایران پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین در ظهر روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۳۸۸ بود، که در جریان این پرواز یک فروند هواپیمای مسافربری از نوع توپولف تی‌یو-۱۵۴، متعلق به شرکت هواپیمایی کاسپین که عازم ارمنستان بود، دقایقی پس از بلند شدن از فرودگاه امام خمینی تهران، در ۱۲ کیلومتری جنوب قزوین سقوط کرد، که منجر به کشته شدن تمامی ۱۶۹ سرنشین (مسافر و خدمه) این هواپیما شد.
آبنخیبره دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۹۷۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۰٫۸۲ کیلومتر مربع است.
آلاتس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۰۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۳٫۲۹ کیلومتر مربع است.
آلباتانا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۸۵۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۰٫۷۴ کیلومتر مربع است.
آلبرئا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۸۲۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۱٫۹۹ کیلومتر مربع است.
آلکادسو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۹٫۴۲ کیلومتر مربع است.
آلکالا دل خوکار دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۰۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴۶٫۷۶ کیلومتر مربع است.
آلکاراس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۷۶۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۷۰٫۲۰ کیلومتر مربع است.
آلمانسا دهستانی در استان آلباسته اسپانیا است.
در این دهستان ۲۴۹۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۳۱٫۹۰ کیلومتر مربع است.
آلپرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۳۸۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۷۸٫۹۳ کیلومتر مربع است.
آیانا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۹۱۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴۶٫۷۵ کیلومتر مربع است.
بالاسته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۵۷۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۵٫۳۳ کیلومتر مربع است.
بالسا د بس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۲۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۶٫۴۳ کیلومتر مربع است.
باراکس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۹۷۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۸۹٫۹۷ کیلومتر مربع است.
بینسربیدا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۸۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۰٫۸۱ کیلومتر مربع است.
بگارا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۲۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶۵٫۸۸ کیلومتر مربع است.
بنته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۷۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۴٫۹۸ کیلومتر مربع است.
کارسلن دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۵۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۵٫۷۳ کیلومتر مربع است.
کاساس د خوان نونیاس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۳۴۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۸٫۸۷ کیلومتر مربع است.
کاساس د لاسارو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۲۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۲٫۴۷ کیلومتر مربع است.
کاساس د بس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۸۲۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۵٫۳۹ کیلومتر مربع است.
کاساس-ایبانیس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۴۱۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰۳٫۰۱ کیلومتر مربع است.
کائودته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۹۵۵۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴۲٫۳۲ کیلومتر مربع است.
پخش عمده اسباب بازی رحیمی
لینک اینستاگرام فروشگاه ما
http://Instagram.com/_u/toy_rahimi
لینک تلگرام ما
http://tlgrm.in/toy_rahimi
ارسال به تمام نقاط
آدرس فروشگاه:هرمزگان، بندر کنگ،مجتمع بادگیر، طبقه اول، پلاک 136
شماره های تماس:
09176556887
09170926164
07644239823
چینچیا د مونته-آراگون دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۳۷۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۸۰٫۵۲ کیلومتر مربع است.
کرال-روبیو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۵۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۴٫۲۴ کیلومتر مربع است.
کتییاس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۷۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴٫۶۶ کیلومتر مربع است.
ال بایسترو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۲۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۸٫۲۸ کیلومتر مربع است.
ال بنییو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۱۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۰۲٫۸۱ کیلومتر مربع است.
الچه د لا سیرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۸۷۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۳۹٫۰۳ کیلومتر مربع است.
فرس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۹۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۶٫۰۳ کیلومتر مربع است.
فوئنسانتا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۸۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴٫۰۱ کیلومتر مربع است.
فوئنته-آلامو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۷۲۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۳٫۰۷ کیلومتر مربع است.
فوئنته-آلبیا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۹۴۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰۸٫۶۳ کیلومتر مربع است.
گولوسالبو Golosalvo دهستانی در استان آلباسته اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۷٫۹۹ کیلومتر مربع است.
هیین دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۹۸۴۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۷۸٫۵۹ کیلومتر مربع است.
هیگروئلا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۳۵۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۰۵٫۳۰ کیلومتر مربع است.
هیا-گنسالو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۸۳۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۴٫۶۰ کیلومتر مربع است.
خرکرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۱۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۷٫۹۵ کیلومتر مربع است.
لا خینتا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۱۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۶٫۷۱ کیلومتر مربع است.
لا هررا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۵۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۳٫۱۲ کیلومتر مربع است.
لا رکوئخا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۲۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۹٫۶۲ کیلومتر مربع است.
لا ردا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۸۸۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۹۷٫۹۸ کیلومتر مربع است.
لتور دهستانی در استان آلباسته در کشور اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۰۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۶۳٫۳۷ کیلومتر مربع است.
لسوسا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۷۰۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۶۰٫۴۱ کیلومتر مربع است.
لیِتُر () دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است. این دهستان ۱۵۳۷ نفر جمعیت دارد. مساحت آن ۳۱۱٫۴۰ کیلومتر مربع است.
مادریگراس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۶۴۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۲٫۹۴ کیلومتر مربع است.
ماهورا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۳۷۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰۸٫۱۹ کیلومتر مربع است.
ماسگسو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰۳٫۷۰ کیلومتر مربع است.
مینایا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۷۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۹٫۶۲ کیلومتر مربع است.
ملینیکس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۶۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴۳٫۲۱ کیلومتر مربع است.
منتالبس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴٫۶۷ کیلومتر مربع است.
منتئالگره دل کاستیو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۲۹۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۷۷٫۲۶ کیلومتر مربع است.
متییخا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴٫۰۳ کیلومتر مربع است.
مونرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۹۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۲۹٫۵۴ کیلومتر مربع است.
ناباس د خرکرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۳۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۲٫۲۸ کیلومتر مربع است.
نرپیو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۶۳۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۳۵٫۸۶ کیلومتر مربع است.
انتور دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۴۲۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۴٫۳۴ کیلومتر مربع است.
اسسا د منتیل دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۸۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۴۳٫۳۹ کیلومتر مربع است.
پاترنا دل مادرا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۸۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۲٫۳۸ کیلومتر مربع است.
پنیاس د سان پدرو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۲۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۵۸٫۷۸ کیلومتر مربع است.
پنیاسکسا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۷۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۸۸٫۶۳ کیلومتر مربع است.
پترلا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۸۷۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۴٫۵۹ کیلومتر مربع است.
پبدییا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۴۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۹٫۶۹ کیلومتر مربع است.
پسو کانیادا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۷۱۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۷٫۱۶ کیلومتر مربع است.
پسو-لرنته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۵۰۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۱٫۰۷ کیلومتر مربع است.
پُسُهُندو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۸۴۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۵٫۹۶ کیلومتر مربع است.
پُسوئلو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۷۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۳٫۵۲ کیلومتر مربع است.
ریپار دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۷۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۰٫۷۶ کیلومتر مربع است.
ربلدو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۵۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۰٫۶۱ کیلومتر مربع است.
سالبره دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۱۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۹٫۵۳ کیلومتر مربع است.
سان پدرو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۷۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۲٫۹۰ کیلومتر مربع است.
سکبس دهسکسکه ستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۹۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۹٫۱۷ کیلومتر مربع است.
تاراسنا د لا مانچا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۵۷۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱۲٫۵۲ کیلومتر مربع است.
تبارا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۸۶۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۲۴٫۸۶ کیلومتر مربع است.
بالدگانگا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۸۸۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۰٫۸۳ کیلومتر مربع است.
بیانس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۴۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۷٫۷۹ کیلومتر مربع است.
بییا د بس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۷٫۶۰ کیلومتر مربع است.
بییالگردو دل خوکار دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۶٫۷۵ کیلومتر مربع است.
بییامالئا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۹۵۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۷٫۸۶ کیلومتر مربع است.
بییاپالاسیس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۴۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۶٫۸۵ کیلومتر مربع است.
بییاتیا دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۶۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۸٫۷۰ کیلومتر مربع است.
بییابالینته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۸۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۴٫۸۵ کیلومتر مربع است.
بییابرده د گوادالیمار دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۵۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷۳٫۳۸ کیلومتر مربع است.
بیبرس دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۸۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۵٫۲۷ کیلومتر مربع است.
یسته دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۵۹۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۵۱۰٫۷۹ کیلومتر مربع است.
ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن ، یک ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۸۹ میلادی در حال خدمت است.
قرارداد ساخت این ناو هواپیمابر به شرکت کشتی‌سازی نیوپورت نیوز در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۱۹۸۲ اعطا شد، ساختمان اصلی آن در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۴ در نیوپورت نیوز، ویرجینیا به اتمام رسید. این ناو در تاریخ ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ به آب انداخته شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۹ تحویل گردید. هزینه ساخت این ناو ۴٫۵ میلیارد دلار به قیمت سال ۲۰۰۷ می‌باشد.
آبراهام لینکن در سپتامبر سال ۱۹۹۰ به اقیانوس آرام فرستاده شد. اولین استقرار این ناو به‌طور ناگهانی به علت عملیات طوفان صحرا/حفاظت صحرا در تاریخ ۲۸ مه سال ۲۰۰۰ انجام گرفت.
در راه اقیانوس هند، کشتی راه خود را برای پشتیبانی از عملیات تخلیه بعد از شورش کوه پیناتوبو در جزیره لوزون واقع در فیلیپین تغییر داد. در حمایت از عملیات حراست پرشورOperation Fiery Vigil لینکولن فرماندهی ۲۳ کشتی را عهده‌دار بود تا ۴۵٬۰۰۰ نفر را از پایگاه دریایی خلیج سوبیک به بندر سوگبو در ویسایا منتقل نماید. این کار بزرگترین تخلیه کادر فعال نظامی و خانواده‌های آنها در زمان صلح در تاریخ محسوب می‌شود.
بعد از عملیات حراست پرشور لینکن به سمت خلیج فارس رهسپار شد، تا عملیات شناسایی و گشت هوایی را در عراق و کویت انجام دهد، و به سربازان کشورهای هم‌پیمان و ایالات متحده که در عملیات توفان صحرا شرکت داشتند یاری رساند.
در اوایل سال ۱۹۹۲ کشتی از عملیات کشیک جنوبیOperation Southern Watch که قسمتی از تحریم سازمان ملل موسوم به منطقه پرواز ممنوع در جنوب عراق بود پشتیبانی کرد.
در اکتبر سال ۱۹۹۳، به ناو هواپیمابر دستور رفتن به سواحل سومالی برای کمک به عملیات انسان‌دوستانه سازمان ملل داده شد. برای چهار هفته آبراهام لینکن گشت‌های هوایی را برای پشتیبانی از عملیات بازگشت امیدOperation Restore Hope بر روی مگادیشو انجام داد.
آبراهام لینکن اولین ناو هواپیمابری شد که بعد از انقضای «قانون منع زنان از نبرد»Combat Exclusion Law در تاریخ ۲۸ آوریل سال ۱۹۹۳ هوانوردان زن را با کادر پروازی یکپارچه ساخت. کشتی سن دیگو را در تاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۹۴ برای انجام آموزشهای جدید
ترک کرد. روز بعد، ستوان کارا اسپیرز هالتگرینKara Spears Hultgreen اولین خلبان زن هواپیمای اف-۱۴ درهنگام نزدیکی نهایی برای فرود به علت ترکیبی از نقص فنی موتور و اشتباه خلبان در دریا سقوط کرد و جان سپرد.
استقرار سوم آبراهام لینکن در آوریل سال ۱۹۹۵ در حالی آغاز شد که به خلیج فارس فرستاده شده بود، جایی که کشتی در عملیات‌های کشیک جنوبی و حسگران هشیارOperation Vigilant Sentinel کمک کرده بود. در حین تجدید تدارکات در بین مسیر، ناو لینکن که سعی می‌کرد که خود را در موقعیت عملیات هوایی قرار دهد، باعث رویارویی ناگهانی و تصادم به پهلوی ناو ساکرامنتو (اِی‌اُای-۱)USS Sacramento (AOE-1) و خرد کردن چارچوب‌های اصلی و تا قسمتی خرد کردن قسمت پیاده شدن خدمه زن شد و یک حفره بزرگ در روساخت ناو ساکرامنتو ایجاد کرد (اتاق سامانه تاکتیکی ناوبری هوایی). لینکلن قادر بود که به عملیات خود ادامه دهد در صورتی که ناو ساکرامنتو مجبور بود در جبل علی در امارات متحده عربی به خاطر تعمیرات برای چند هفته لنگر اندازد.
آبراهام لینکلن چهارمین استقرار خود را در ژوئن ۱۹۹۸ شروع کرد. بار دیگر کشتی راه خود را به طرف خلیج فارس برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی در پیش گرفت. کشتی در خلیج فارس در طی یکی از گرمترین تابستان‌های آن سال‌ها برای سه ماه ماند. دما در عرشه پرواز تا ۱۵۰ درجه فارنهایت (۶۶ درجه سانتیگراد) گزارش شد.
در سال ۱۹۹۹ کشتی در چندین تمرین داخلی نیروی دریایی شرکت کرد و رهسپار یک بازدید کلی در حوضچه تعمیر دریایی پوژه ساوندPuget Sound در برمتون، واشینگتن شد.
استقرار پنجم ناو هواپیمابر در اوت سال ۲۰۰۰ در حالی آغاز شد که ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن دوباره برای پشتیبانی از عملیات کشیک جنوبی به خلیج فارس عزیمت کرده بود. در این استقرار، ناو هواپیمابر، گروه پروازی، و گروه کشتی‌های جنگی نشان لیاقت و تقدیر نیروی دریایی را کسب کردند. علاوه بر آن کشتی نشان معروف آرلی برک را برای بهترین فرماندهی در ناوگان اقیانوس آرام کسب کرد.
ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در بندر مستقر شد.
در ماه ژانویه ۲۰۱۲ این ناو جنگی وارد خلیج فارس شد و وزارت دفاع آمریکا پنتاگون اعلام کرد: ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۰ از تنگه هرمز عبور کرد و از این پس در خلیج فارس مستقر خواهد بود.در همین حال وزارت دفاع بریتانیا در بیانیه‌ای اعلام کرد یک ناو بریتانیایی و یک ناو فرانسوی نیز به همراه کاروان ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از تنگه هرمز عبور کردند.
در ۷ مه ۲۰۱۹ این ناو جنگی دوباره رهسپار خلیج فارس شد به گفته مشاور امنیت آمریکا هدف از اعزام این ناو جلوگیری از تهدید ایران برای بستن تنگه هرمز خلیج فارس است که می‌تواند قیمت نفت را در جهان به بالاترین حد ممکن در طول تاریخ برساند و از این گذر اقتصاد دنیا را با مشکل جدی مواجه سازد.آمریکا: ناو لینکلن به دلیل افزایش تحرکات ایران در منطقه اعزام می‌شود
محمداسماعیل شاهرودی (زاده ۱۰ بهمن ۱۳۰۴ در دامغان – درگذشته ۴ آذر ۱۳۶۰ در تهران)https://www.bbc.com/persian/arts/2009/03/090308_pm_alf_shahroudi شاعر معاصر ایرانی و از نخستین پیروان نیما یوشیج محسوب می‌شد، که از همان ابتدای کار خود به جریان شعر نو پیوست.
او دوره ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و در نیمه دههٔ ۱۳۳۰ به حزب تودهٔ ایران پیوست. سپس در دانشکدهٔ هنرهای زیبا در تهران به تحصیل ادامه داد، و چندی بعد مدتی به تدریس و مدتی به کار در آموزش و پرورش پرداخت.
شاهرودی پس از سفر به هند و همکاری با دانشگاه اسلامی علیگر، مدتی با لغت‌نامهٔ دهخدا و نیز با محمد معین برای تدوین فرهنگ معین همکاری کرد. در سال ۱۳۴۴ برای مدتی بازداشت شد و پس از آن تعادل روحی خود را از دست داد و تا پایان عمر به حال عادی بازنگشت.خزائل ۱۳۸۴، ص ۲۷۲۴ (=صفحات کتاب در جلد ۴)
در سال ۱۳۴۸ به عنوان کارشناس فرهنگی با کمیسیون ملی یونسکو در ایران به همکاری پرداخت و هم‌زمان به تدریس «رابطهٔ ادبیات و هنرهای تصویری» در دانشکدهٔ هنرهای زیبا در دانشگاه تهران مشغول شد. در سال ۱۳۵۴ بازنشسته شد و پس از تحمل رنج و بیماری که از اواخر دههٔ ۴۰ با آن دست‌به‌گریبان بود، در چهارم آذر سال ۱۳۶۰ در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت.
شعر بلند اسماعیل از رضا براهنی در رثای ایشان سروده شده است.
اسماعیل شاهرودی در سال ۱۳۳۰، نخستین مجموعه اشعارش را به نام «آخرین نبرد» با مقدمهٔ نیما یوشیج انتشار داد. او دومین مجموعه اشعارش را در سال ۱۳۳۶ با عنوان «آینده» منتشر کرد. شعر شاهرودی شعری است اجتماعی که دارای زیبایی و قدرت القای بسیاری است.خزائل ۱۳۸۴، ص ۲۷۲۵ (=صفحات کتاب در جلد ۴)
اشعار شاهرودی را می‌توان به دو دوره زمانی تقسیم کرد. دوره نخست اشعاری را دربر می‌گیرد که زبان شاعر، تحت تأثیر زبان نیما یوشیج قرار دارد و می‌توان این تأثیرپذیری را به وضوح در کلماتی که شاعر برمی‌گزیند و همچنین اوزانی که انتخاب می‌کند، ردیابی کرد. از این گونه اشعار، در کتاب «آخرین نبرد» و کتاب «آینده» فراوان است. اما اشعار دوره دوم، زبانی مخصوص به خود می‌یابد و پختگی خاصی در آن‌ها ظاهر می‌شود. شاعر در عین حفظ هویت شعری و جهان‌بینی و فضای مخصوص به خود، زبانی ویژه به دست می‌آورد که آمیزه‌ای است از زبان مردم عامه و زبان فاخری که از ادبیات کلاسیک برآمده‌است. او در کتاب‌های بعدی خود یعنی، «م و می‌در سا»، «هر سوی راه، راه، راه، راه» و «آی میقات‌نشین» به این زبان دست می‌یابد و بازی‌های زبانی خاص او را حتی در نام کتاب‌هایش نیز می‌توان یافت.نگاهی به جهان شعری اسماعیل شاهرودی
«گر خوانده بود…» از کتاب «آی میقات‌نشین»:
آیا تمامت از
شب‌ها و روزهای روشن تو برخاست؟
آیا ز جان نیزه این دست‌ها
آن برگ یاس
رویش نخواست دیگر؟
رویش نخواست؟
آیا مرا دگر به جلوه نمی‌خواهد؟
آیا مرا دگر به سینه نمی‌خواند؟
گر خوانده بود
پرتوگشا به سینه من چلچلراغ بود،
رؤیای این کویر به چشمانم
دیدار باغ بود!
شعر نیمایی
آنتونوف شرکت فناوری هوافضا و صنایع جنگ‌افزاری اوکراینی است.نام کامل شرکت عبارت است از «مجتمع علمی-صنعتی هوایی آنتونوف»، که به «دفتر طراحی آنتونوف» و در زبان روسی: «کا-ب آنتونوف (КБ Антонов) مشهور است.
این شرکت در سال ۱۹۵۱ توسط اولگ آنتونوف، در جمهوری اوکراین، که بخشی از اتحاد شوروی بود، بنیان گذاشته شد و امروزه دارای تجربه طولانی، در ساخت هواپیماهای بسیار بزرگ می‌باشد.
لیسه واژه‌ای فرانسوی (Lycée) است که به یک دورهٔ تحصیلی گفته می‌شود. در فرانسه دانش‌آموزان سه سال در این مقطع از سن ۱۵ تا ۱۸ به تحصیل مشغول هستند.
واژهٔ فرانسوی لیسه lycée از واژهٔ یونانی لوکه‌یون λύκειον (آکادمی ارسطو) گرفته شده‌است.منطق ارسطو (ارگانون)، ادیب‌سلطانی، ص X
تپه مارو یا ( تپه خیرآباد ) نام یکی از مناطق تاریخی استان هرمزگان است. این تپه در بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان قرار دارد و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. تپه مارو یا تپه خیرآباد در نزدیکی قلعه کمیز واقع می‌باشد، در این تپه و در دوران گذشته محل دفن مردگان و اشیای گران‌قیمت بوده‌است. گفته می‌شود به دلیل وجود اشیای گران‌قیمت در این مکان، در نامکذاری این تپه از نام مار استفاده شده تا مردم جرأت نزدیک شدن به آنجا را نداشته باشند. هم‌اکنون به جایی باستانی تبدیل شده‌است، ویکی از مناطق گردشگری شهرستان رودان می‌باشد.
چارلز میسون ریمی زادهٔ ۱۵ مه ۱۸۷۴ میلادی در بورلینگتون، آیووا، آمریکا است. وی توسط شوقی افندی در سال ۱۹۵۱ میلادی به سِمت ایادی امرالله و رئیس شورای بین‌المللی بهائی منصوب گردید. او چند سال بعد از درگذشت شوقی ربانی ادعا کرد که جانشین وی است. او پس از اصرار بر مدعای خود توسط سایر ایادیان امرالله که ادارهٔ جامعهٔ جهانی بهائی را تا زمان تشکیل بیت‌العدل اعظم بر عهده داشتند از جامعهٔ بهائی طرد شد. طبق استدلال ایادیان امرالله، شوقی افندی وصیت‌نامه‌ای نداشت که او را به جانشینی تعیین کرده باشد؛ ریمی خود در سال ۱۹۵۷ به همراه سایر ایادیان امرالله بیانیه‌ای رسمی به امضا رسانده بود که شوقی افندی جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است. علاوه بر این طبق وصیت‌نامهٔ عبدالبهاء جانشین شوقی افندی باید از «اغضان» (اخلاف مذکر بهاءالله) باشد و به تأیید ایادیان امرالله برسد. ریمی حائز هیچ‌کدام از این شرایط نبود و همان‌طور که خود بعدها اظهار کرد تقریباً تمام جامعهٔ بهائی با ادعای او مخالفت کردند. تنها عده‌ای معدود از او پیروی کردند که بعدها به خرده‌گروه‌های متخاصم تجزیه شدند. ریمی در ۴ فوریهٔ ۱۹۷۴ میلادی در سن ۱۰۰ سالگی از دنیا رفت. ریمی در سمت معمار نیز به جامعهٔ بهایی خدماتی ارائه داده‌است. وی مشرق‌الاذکار اوگاندا، ایران و استرالیا را طراحی نموده‌است. همچنین شوقی افندی طرح وی برای مشرق‌الاذکار حیفا را پذیرفت اما آن طرح هیچ‌گاه ساخته نشد.
چارلز میسون ریمی زادهٔ ۱۵ مه ۱۸۷۴ میلادی در برلینگتون، ایووا، آمریکا است. ریمی پسر جورج کالیر و مری جوزفین میسون ریمی است. مادر وی، دختر چارلز میسون ، رئیس دیوان عالی قضایی آیووای پیشین بود. پدر و مادر ریمی وی را در کلیسای اپیکوپال بزرگ کردند. ریمی در دانشگاه کرنل از سال ۱۸۹۳ میلادی تا ۱۸۹۶ میلادی به تحصیل معماری مشغول بود. وی تحصیلاتش در این رشته را در دانشگاه هنر کول در پاریس، فرانسه از سال ۱۸۹۶ میلادی تا ۱۹۰۳ میلادی ادامه داد. در این زمان ریمی توسط می الیس بالز با آئین بهائی آشنا شد. خانم بالز بعدها اسمش را به ساترلند ماکسول تغییر داد. او مادر "روحیه ماکسول" همسر شوقی افندی بود. ریمی به‌طور رسمی در سال ۱۸۹۹ میلادی به جامعهٔ بهائی پیوست. در دههٔ چهارم قرن بیستم میلادی، ریمی در واشینگتن، دی.سی. زندگی می‌کرد و بیشتر وقت خود را صرف تألیفاتش می‌نمود. از دوران جوانی و در بیشتر طول عمر، ریمی به ضبط و ثبت وقایع اطراف خود و زندگی شخصی اش پرداخت. او زندگی‌نامهٔ مادرش مری جوزفین میسون ریمی (۱۸۴۵–۱۹۳۸)، پدرش جورج کولیر ریمی (۱۸۴۸–۱۹۲۸) و پدربزرگش چارلز میسون (۱۸۰۴–۱۸۸۲) را به صورت زندگی‌نامه‌های جداگانه‌ای جمع‌آوری کرد. زندگی‌نامه‌ها و خاطرات تألیف ریمی به بیش از صد جلد می‌رسد که همه شامل مسائل شخصی و پژوهش‌های او دربارهٔ آئین بهائی است. ریمی در ۱۹۳۲ میلادی با شخصی به نام گرترود میسون (۱۸۸۷–۱۹۳۳) ازدواج کرد. اما همسر او در سال ۱۹۳۳ میلادی خودکشی کرد.
او جزوه‌ها، کتاب‌ها و تألیفات زیادی راجع به آئین بهائی به رشتهٔ تحریر درآورد، از جمله اثری راجع به عهد و میثاق، مجموعه‌ای ۱۱۹ جلدی تحت عنوان «خاطره‌ها و نامه‌ها» (به انگلیسی: Reminiscences and Letters) و مجموعه‌ای ۵۶ جلدی از آرشیو شخصی تحت عنوان «خاطرات روزانه، نامه‌ها و سایر اسناد» (به انگلیسی Reminiscences, Diary, Letters and Other Documents). ویلیام کالینیز تعداد تألیفات ریمی در مورد آئین بهائی را ۵۵ اثر جداگانه می‌داند.Collins, William, bibliography of English-language works works on the Babi and Bahai Faiths 1844-1985, pp 133-5 چارلز میسون ریمی در سال ۱۹۷۴ میلادی در سن ۱۰۰ سالگی در فلورانس ایتالیا از دنیا رفت.
با توجه به پیشینهٔ کاری وی در معماری، ریمی به دستور عبدالبهاء طرحی برای ساخت یک معبد واقع در کوه کرمل در حیفا تهیه نمود که شوقی افندی آن را پذیرفت. همچنین شوقی از ریمی خواست که مشرق‌الاذکار اوگاندا واقع در آفریقا، سیدنی استرالیا و تهران را طراحی کند. همچنین او طرحی برای ساختن مشرق‌الاذکار آمریکا در شیکاگو ارائه داد. در کنوانسیون سالانهٔ بهائیان آمریکا طرح او بعد از طرح لوئیز بورژوآ بیشترین رأی را نصیب خود کرد. ریمی برای نشان دادن همبستگی بهائیان و خشنودی عبدالبهاء از آن پیشنهاد داد تمامی رأی‌ها به بورژوآ داده شود، پیشنهادی که با استقبال شرکت‌کنندگان روبرو شد. بعدها عبدالبهاء طی نامه‌ای به این موضع اشاره کرد و کار ریمی را ستود. ریمی مسافرت‌های بسیاری برای تبلیغ آئین بهائی در دوران زندگی عبدالبهاء انجام داد. به گفتهٔ شوقی، ریمی و همراه او فردی به نام هوارد ستروون، اولین بهائیانی بودند که به منظور تبلیغ آئین بهائی به سفر دور دنیا رفتند. ریمی آثار نوشتاری زیادی را (به غیر از زندگی‌نامه‌ها) به چاپ رساند که قسمتی از آن‌ها در زمان زندگانی عبدالبهاء تألیف گشته‌است. عبدالبهاء در برخی از الواح خود که در سال‌های ۱۹۱۳ میلادی و ۱۹۲۲ میلادی نوشته‌است از وی به انحاء مختلف قدردانی کرده و خدمات وی به آئین بهائی را ستوده و او را مورد تشویق قرار داده‌است. عبدالبهاء به یکی از پیروانش به نام جولیت تامپسون پیشنهاد داده بود که با ریمی ازدواج کند، پیشنهادی که هیچ‌گاه عملی نشد. جولیت تامپسون در خاطرات خود از تمجید عبدالبهاء از ریمی می‌نویسد. او همچنین در این خاطرات می‌نویسد که عبدالبهاء از ریمی به عنوان «پسر من» یادکرده است.
شوقی افندی نیز به ایمان ریمی و خلوص در اعتقاد و خدمات وی اذعان داشت و در نامه‌ای که در هشتمین سفر ریمی به حیفا به وی می‌دهد این موضوع را بیان نموده‌است. طبق دستور شوقی، ریمی در سال ۱۹۵۰ میلادی از واشینگتن (محل سکونتش در سال‌های ۱۹۳۰ میلادی تا ۱۹۵۰ میلادی) به حیفا نقل مکان می‌کند. شوقی در سال ۱۹۵۱ میلادی طبق بیانیه‌ای تشکیل اولین مؤسسهٔ بین‌المللی را تحت عنوان شورای بین‌المللی بهایی اعلان می‌کند، مؤسسه‌ای که به گفتهٔ شوقی افندی طلایهٔ تشکیل بیت‌العدل اعظم بود". " طبق دستور شوقی، میسون ریمی به عنوان رئیس شورای بین‌المللی بهایی انتخاب می‌شود. در اواخر سال ۱۹۵۱ میلادی ریمی به عنوان ایادی امرالله توسط شوقی برگزیده می‌شود. ریمی از جمله ایادیانی بود که در زمان درگذشت شوقی در سال ۱۹۵۷ میلادی در حیفا حضور داشت. شوقی در آن زمان در انگلستان به سر می‌برد.
بهاءالله، بنیان‌گذار آئین بهائی، در کتاب اقدس تأسیس بیت‌العدل اعظم را وضع کرده‌است. در این کتاب و سایر آثار بهاءالله توضیحات بسیاری دربارهٔ بیت‌العدل اعظم داده شده‌است. بهاءالله به بیت‌العدل اعظم مرجعیت و اقتدار داد تا در تمامی مواردی که به صراحت در آثار بهائی تعیین نشده تشریع (قانون‌گذاری) کند. عبدالبهاء، پسر ارشد و جانشین بهاءالله، در وصیت‌نامهٔ خود با نام الواح وصایا بر اختیارات و مرجعیت بیت‌العدل اعظم تأکید نمود و توضیحات بیشتری در ارتباط با تأسیس و عملکرد این جمع و نحوهٔ انتخاب آن ارائه داد.
شوقی افندی، جانشین عبدالبهاء، تأسیس بیت‌العدل اعظم را در صدر کارهای خود قرار داد و در دورانی که مسئولیت ادارهٔ جامعهٔ بهائی را به عهده داشت به تقویت و گسترش نظام اداری بهائی پرداخت تا آمادگی لازم برای انتخابات و تشکیل بیت‌العدل اعظم در جامعه ایجاد شود. شوقی افندی در سال ۱۹۵۱ افرادی را به عضویت در جمعی به نام شورای بین‌المللی بهائی انتصاب کرد. به گفتهٔ او تشکیل این شورا طلایهٔ تشکیل بیت‌العدل اعظم بود.
شوقی افندی در سال ۱۹۵۷ درگذشت. او فرزندی نداشت و وصیت‌نامه‌ای از خود برجای نگذاشته بود که در آن فردی را به عنوان جانشین معرفی کرده باشد. پس از درگذشت شوقی افندی، گروهی از بهائیان برجسته که از طرف شوقی افندی با عنوان ایادیان امرالله تعیین شده بودند و در آخرین نامهٔ عمومی شوقی افندی وظیفهٔ حراست از امر بهائی به آن‌ها سپرده شده بود در مورد این‌که آیا آن‌ها بنا بر قوانین آئین بهائی می‌توانند جانشینی برای شوقی افندی پیدا کنند به بحث و مشورت پرداختند. در تاریخ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۷ ایادیان امرالله در بیانیه‌ای که به امضای تمامی ۲۷ نفر آن‌ها، ازجمله ریمی، رسید اعلام کردند که شوقی افندی وصیت‌نامه‌ای از خود به‌جا نگذاشته و جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است، طبق الواح وصایای عبدالبهاء او می‌بایست جانشین خود را از میان اغضان (اخلاف مذکر بهاءالله) انتخاب کند که همه یا از دنیا رفته بودند یا توسط او از جامعهٔ بهائی طرد شده بودند، و هم‌اکنون بر عهدهٔ هیئت ایادی است که اتحاد جامعهٔ بهائی را حفظ کرده و صیانت و پیشرفت آئین بهائی، مؤسسات و نهادهای آن را تضمین نمایند. برای این منظور هیئت ایادی، ۹ نفر از میان خودشان انتخاب کردند که به‌طور موقت و تا برگزاری انتخابات و تشکیل بیت‌العدل اعظم، وظیفهٔ اداره جامعه بهائی را بر اساس هدایت‌های شوقی افندی بر عهده خواهند گرفت (این گروه با نام ایادیان امرالله، مقیم مرکز جهانی بهائی (حیفا-اسرائیل) شناخته می‌شوند). تصمیم ایادیان امرالله با حمایت و استقبال بهائیان سراسر جهان مواجه شد و آن‌ها از ۱۹۵۷-تا ۱۹۶۳ ادارهٔ جامعهٔ بهائی را در دست داشتند. پیش‌بینی این دورهٔ ۶ ساله و مدیریت جامعهٔ بهائی توسط ایادیان امرالله در کتاب اقدس آمده‌است. ایادیان امرالله در مدت شش سالی که مدیریت جامعهٔ بهائی را برعهده داشتند ترتیبات برگزاری انتخابات بیت‌العدل اعظم را فراهم کردند، از جمله در نوامبر ۱۹۵۹ اعلام کردند که در سال ۱۹۶۱ شورای بین‌المللی بهائی از یک هیئت انتصابی به یک هیئت انتخابی تغییر خواهد یافت و اعضای آن توسط محفل‌های ملی و منطقه‌ای موجود در جهان انتخاب خواهند شد. در نهایت در ۱ آوریل ۱۹۶۳ نخستین انتخابات بیت‌العدل اعظم بر اساس اصول و شیوه‌ای که شوقی افندی و عبدالبهاء توصیف و تشریح کرده بودند برگزار شد و با رأی اعضای ۵۶ محفل روحانی ملی که در آن زمان در دنیا وجود داشتند اولین بیت‌العدل اعظم تشکیل شد. ایادیان امرالله عضویت خود را هم در شورای بین‌المللی بهائی و هم در بیت‌العدل ممنوع اعلان کردند. در نهایت اعضای ۹ نفرهٔ ایادی امرالله مقیم مرکز جهانی بهائی که به عنوان مرجع موقت آئین بهائی فعالیت می‌کردند پس از پایان نقشهٔ ۱۰ سالهٔ شوقی افندی و تشکیل بیت‌العدل اعظم در سال ۱۹۶۳، دفتر خود را بستند. از آن زمان تاکنون بیت‌العدل اعظم در مقام هیئت حاکمهٔ جهانی دیانت بهائی به فعالیت مشغول است. پس از درگذشت شوقی افندی، تصمیم ایادیان امرالله مبنی بر در دست گرفتن امور به‌طور موقت تا برگزاری انتخابات بیت‌العدل اعظم، به‌طور کلی با حمایت مشتاقانهٔ جامعهٔ بهائی سراسر جهان پذیرفته شد. بهاءالله در کتاب اقدس به قطع سلسلهٔ جانشینانش و ادارهٔ موقت امور توسط ایادیان امرالله تا زمان تأسیس بیت‌العدل اعظم اشاره کرده‌است.
در سال ۱۹۵۹ ریمی که در زمان تشکیل شورای بین‌المللی بهائی به عنوان رئیس آن جمع تعیین شده بود ادعا کرد که وی به همین دلیل باید پس از شوقی افندی به عنوان ولی دوم امرالله در نظر گرفته شود و ریاست ادارهٔ امور بهائیان در تمام دنیا بر عهدهٔ اوست. ریمی در زمان اعلام جانشینی ۸۵ سال سن داشت. او همچنین خواست این بیانیهٔ او در کنگرهٔ سالانهٔ آئین بهائی در ویلمت اعلام شود.See Charles Mason Remey, "Proclamation to the Bahá'ís of the World", p. 1 ریمی اعلام کرد که ایادیان امرالله مستقلاً هیچ‌گونه قدرتی از خود نداشته و تنها در سایهٔ ولی امرالله می‌توانند به وظایف خود عمل کنند.See Charles Mason Remey, "Proclamation to the Bahá'ís of the World", p. 5 and also "Role of the Hands of the Cause". او همچنین دستور داد اقدامات در مورد تشکیل بیت‌العدل برای همیشه متوقف شود.See Charles Mason Remey, "Proclamation to the Bahá'ís of the World", pp. 6-7 استدلال او با مخالفت سایر ایادیان امرالله مواجه شد زیرا هیچ وصیت‌نامه یا یادداشتی مبنی بر این‌که شوقی افندی ریمی را به‌عنوان جانشین خود انتخاب کرده باشد وجود نداشت. ریمی خود در سال ۱۹۵۷ به همراه سایر ایادیان امرالله بیانیه‌ای رسمی به امضا رسانده بود که شوقی افندی جانشینی برای خود تعیین نکرده‌است. علاوه بر این در الواح وصایای عبدالبهاء ذکر شده که ولی امر باید از نسل بهاءالله باشد و ریمی حائز این شرط نیز نبود. طرفداران ریمی مدعی شدند عبدالبهاء در نامه‌های خود ریمی را با عنوان «پسر من» خطاب کرده‌است. اما این مطلب توسط ایادیان امرالله و عموم بهائیان مورد قبول قرار نگرفت. نهایتاً طبق الواح وصایای عبدالبهاء، میسون ریمی برای احراز مقام جانشینی نیاز به تصویب نُه ایادی امرالله مقیم در مرکز جهانی بهائی داشت. با ادامهٔ اصرار ریمی بر ادعای خود و بعد از شکست تلاش‌های بسیار برای قانع کردن وی، در سال ۱۹۶۰ هیئت ایادی امرالله مقیم مرکز جهانی به اتفاق آراء او را به عنوان ناقض عهد و میثاق معرفی کرده و از جامعهٔ بهائی طرد کردند. این هیئت مبنای این تصمیم را الواح وصایای عبدالبهاء و مصوبات مورخ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۷ قرار داد که به اتفاق آراء تصویب شده بود و به این شورا اجازهٔ طرد شکنندگان عهد و میثاق را می‌داد.
ریمی تنها موفق به جلب تعداد کمی طرفدار برای خود شد و همان‌طور که خود بعدها اظهار کرد تقریباً تمام جامعهٔ بهائی با ادعای او مخالفت کردند. برگزاری انتخابات و تشکیل بیت‌العدل اعظم در سال ۱۹۶۳ با شادی و شعف بهائیان همراه بود و ریمی و طرفدارانش به سرعت اهمیت خود را برای بیشتر بهائیان از دست دادند و به گروه‌های متخاصم کوچک‌تری تجزیه شدند. یک گروه با پیروی از دونالد هاروی که توسط ریمی منصوب شده بود ایجاد شد. بعد از مرگ هاروی در سال ۱۹۹۱ رهبری این گروه به ژاک سوقومونیان ساکن مارسی فرانسه رسید. در آمریکا انجمن ریمی که توسط فرانسیس اسپاتارو ایجاد شده بود از هاروی حمایت می‌کرد. گروه دیگری توسط جوئل مارانگلا ایجاد شد؛ او ادعا می‌کرد که ریمی در ابتدا او را جانشین خود کرده بود ولی بعدها به‌خاطر کهولت سن و زوال عقل نظرش را عوض کرد و به جای او هاروی را به جانشینی خود منصوب نمود. این گروه خود را بهائیان ارتدکس می‌نامیدند، در رازولِ نیومکزیکو ساکن بودند و تعدادشان کمتر از صد نفر بود. این گروه شکایتی علیه محفل ملی آمریکا تنظیم کرد و مدعی شد که مشرق‌الاذکار آمریکا متعلق به آن‌هاست و آن‌ها هستند که جامعهٔ بهائی آمریکا را نمایندگی می‌کنند. دادگاه علیه آن‌ها رأی داد و همچنین استفاده از نام بهائی را برای آن‌ها منع کرد، البته منع استفاده از نام بهائی بعدها توسط یک دادگاه دیگر نقض شد. گروه دیگری تمام مدعیان جانشینی شوقی افندی را مردود دانسته و اعلام کرد که رکس کینگ نائب ولی امرالله دوم است که به زودی ظاهر خواهد شد. بعد از مرگ کینگ در سال ۱۹۷۷ خانوادهٔ او شورای نیابتی تشکیل دادند و خود را بهائیان تحت اشراف میثاق نامیدند. للند جنسن گروه دیگری تشکیل داد. وی چندین ادعای مذهبی از جمله این‌که خود او بازگشت مسیح است مطرح کرد و خود را رئیس یک فرقهٔ آخرالزمانی در میزولا مونتانا نامید، او با طرح این ادعا که دنیا در سال ۱۹۸۰ به پایان می‌رسد مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. خود ریمی هم عمیقاً به این باور که فاجعه‌ای عظیم در پایان قرن رخ خواهد داد رسیده بود. ریمی در ایتالیا با مرد جوانی به نام جوزف پپه آشنا شد. پپه بعدها منشی و مصاحب ریمی گشت و ریمی او را به فرزندی گرفت و وارث قانونی خود کرد. جوزف بهائی نبود و وابستگی‌ای به گروه‌های طرفدار ریمی نداشت.
بَمو، کوهستانی در رشته‌کوه زاگرس با زمین‌های استپی و نیمه‌استپی است و در استان فارس و در شهرستان زرقان جای دارد که در سال ۱۳۴۱ ه‍.ش با نام پارک ملی بمو به صورت حفاظت شده درآمد.
کوه بمو در رشته‌کوه زاگرس واقع در شمال شهر شیراز است که با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی امتداد دارد. در شرق به ارتفاعات خرمن کوه و در جنوب به دریاچهٔ مهارلو می‌پیوندد. بلندترین قلهٔ آن کَل اسد با ارتفاع حدود ۲٬۶۶۱ متر است. رشته‌کوه بمو دشت شیراز را از دشت مرودشت جدا می‌سازد و چندین درهٔ دشت‌مانند در میان این رشته‌کوه به نام‌های چاه مَحْکی شرقی و چاه محکی غربی و بالِش (نزدیک به گردنهٔ بالِش) در شمال این رشته‌کوه دیده می‌شود. گردنه‌های آب باریک و باجگاه در مسیر راه شیراز ـ اصفهان در جانب شمال غربی رشته‌کوه قرار دارد. آب رکن آباد در قسمت غربی آن واقع است. بند امیر در جانب شمال شرقی آن قرار گرفته، و راه قدیمی شیراز از جنوب شرقی رشته‌کوه می‌گذرد. تنگ الله اکبر مشرف بر شیراز در جانب جنوبی آن واقع است. شهر شیراز در جانب جنوبی، و زَرقان در جانب شمالی آن واقع است. عشایر عرب خمسه در آبادی‌های کوچک پیرامون آن ساکن شده‌اند و به زراعت و باغداری (انگورکاری دیم) و دامداری اشتغال دارند. میانگین بارندگی سالانه در منطقه به حدود ۴۰۰ میلی‌متر می‌رسد.
زمین‌های پیرامون آن منطقه استپی و نیمه‌استپی است. پوشش گیاهی آن به‌طور عمده از بوته‌زارهای گَوَن و بوته‌های دیگر و شقایق و لاله واژگون تشکیل شده‌است، و درختچه‌های انجیر وحشی و گیلاس وحشی و ارژن در آن یافت می‌شود.
در منطقهٔ بمو می‌توان حیواناتی مانند قوچ، میش، بز، پازن، آهو، کفتار، گرگ، گربهٔ وحشی، خرس قهوه‌ای، گراز، پلنگ، روباه، خرگوش؛ لاکپشت وخارپشت یافت. از پرندگان کبک، تیهو، کرکس، انواع چکاوک، هما، شاهین، دال و عقاب طلایی در آن به سر می‌برند. از خزندگان سوسمار، مار غیرسمی و افعی کوهی دارد.
پارک ملی بمو به مساحت ۴۸٬۰۷۵ هکتار در پیرامون آن جای دارد. پایین‌ترین و بالاترین نقطهٔ محدودهٔ پارک از سطح دریا به ترتیب ۱٬۵۵۰ و ۲٬۶۶۱ متر است.
تاماهاک بی جی ام-۱۰۹ موشک جنگی دور برد مادون سرعت صوت از نوع موشک کروز است که قابلیت پرتاب و استفاده در همه شرایط آب و هوایی و جوی را دارد. این موشک در دهه ۱۹۷۰ برای پرتاب از زیر دریایی‌های داخل آب به صورت دوربرد، ارتفاع پایین، و قابل شلیک از زیر دریایی‌های داخل آب در شرکت جنرال داینامیکس آمریکایی طراحی شد. از آن زمان تا کنون این موشک چندین بار در شرکت‌های زیر مجموعه‌ای و غیر زیر مجموعه‌ای ارتقا یافته‌است و هم‌اکنون در شرکت ریتون ساخته می‌شود.
تاکنون چندین مدل برای موشک تاماهاک بی جی ام-۱۰۹ تولید شده که از کلاهک‌های مختلف در آن‌ها استفاده می‌شود. گونه‌های مورد استفاده شامل مدل متعارف برای حملات زمینی (تی ال ای ام-سی)، تاماهاک با بمب منشعب شونده برای حملات زمینی (تی ال ای ام-دی)، تاماهاک مجهز به کلاهک هسته‌ای (تی ال ای ام-ای) و (تی ال ای ام-ان) و موشک تاماهاک ضد موشک ناوهای جنگی (تی ای اس ام) می‌شود.
موشک‌های تی ال ای ام بلاک ۳ که در سال ۱۹۹۳ به کار گرفته شدند دارای برد بیشتر و مجهز به گیرنده‌های سامانه موقعیت‌یاب جهانی بودند که دقت آن‌ها را در هدف یابی بیشتر می‌کرد. تی ال ای ام‌های بلاک ۴ نیز مجهز به سامانه‌های تطبیق دهنده موقعیت هدف دیجیتالی (دی اس ای ام سی) همراه با توربوجتهای پیشرفته تر بودند. موتورهای مدل دبلیو آر-۴۰۲ در تی ال ای ام‌های بلاک ۳ مجهز به کنترل کننده‌های سوختی بودند که قابلیت سرعت کم یا سرعت زیاد را به تاماهاک در طول پرواز می‌داد. این موتور همچنین از لحاظ سوختی مقرون به صرفه بود. موشک‌های تاماهاک بلاک ۴ فاز ۲ توانایی حملات ضربتی تر و عمیقتر را دارند و مجهز به سیستم‌های هدف یاب متحرک هستند که اجسام متحرک را در روی زمین هدف یابی می‌کنند.
چندین مدل مختلف از موشک بی‌جی‌ام-۱۰۹ تاماهاک وجود دارد. استفاده از کلاهک‌های مختلف در تاماهاک امکان‌پذیر است.
یکی از بهسازی‌های بزرگ موشک تاماهاک ساخت تاماهاک مجهز به جنگ مبتنی بر شبکه است که در این حالت تاماهاک از داده‌های مختلف از طریق گیرنده‌های اطلاعات مختلف مانند هواپیماها، پهپادها، ماهواره‌ها، سربازان پیاده، تانک‌ها، و ناوها برای رهیابی و یافتن هدف خود استفاده می‌کند. تاماهاک همچنین می‌تواند اطلاعات را از طریق گیرنده‌هایش به فرستنده‌های یاد شده بفرستد. این جزئی از سامانه شبکه‌ای است که پنتاگون اجرا کرده‌است. تاماهک تاکتیکی مجهز به تی‌ای‌ال‌ام با دوربین تلویزیونی برای داشتن دید طولانی‌تر میدان جنگ هستند که این سامانه این امکان را به فرماندهان می‌دهد که ببینند چقدر هدف از بین رفته‌است یا اینکه از فرستادن موشک به هدف منصرف شوند و به هدف دیگری بفرستند. بعلاوه تاماهاک‌های تاکتیکی قابلیت این را دارند که دوباره برنامه‌ریزی شوند. یعنی در حال پرواز قابلیت حمله به ۱۶ هدفی که از قبل تعریف شده‌است، با استفاده از سامانه‌های مختلف هماهنگ کننده جی‌پی‌اس ثبت شده در حافظه‌شان را دارند. همچنین موشک می‌تواند وضعیت خود را به فرمانده گزارش کند. این نوع موشک در اواخر سال ۲۰۰۴ در خدمت نیروی دریایی آمریکا درآمد.
در مه ۲۰۰۹ سازنده‌های سامانه‌های موشکی ریتون موشک کروز زمینی تاماهاک بلاک ۴ را ارتقاء دادند، به طوریکه این موشک قابلیت تخریب یا از ازبین بردن کشتی‌های مستحکم در برد ۹۰۰nm را داشت.
هر موشک تاماهاک از محفظه‌های تحت فشار که موشک را در حمل و نقل محافظت می‌کند و به عنوان لوله پرتاب عمل می‌کند پرتاب می‌شود. این محفظه‌ها در جعبه پرتابگر جنگی (ای‌بی‌ال) قرار گرفته‌اند. مانند ناو جنگی میزوری، سامانه‌های پرتابگر عمودی (وی‌ال‌اس) در سایر کشتی‌ها، سامانه‌های پرتابگر کپسولی (سی‌ال‌اس) در زیر دریایی‌های رده لس آنجلس که بعداً ساخته شدند، یا در تیوب‌های اژدر
های زیردریایی‌ها. تا کنون تمام کشتی‌هایی که از ای‌بی‌ال استفاده می‌کنند از رده خارج شده‌اند.