moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کلیسای کاتولیک به‌صورت خاص یک سنت طولانی بحث در مورد مسائل لیبرالیزم دینی دارد. کاردینال جان هنری نیومن (۱۸۰۱ – ۱۸۹۰ میلادی)، به‌طور مثال، بر اساس معیارهای قرن نوزدهم یک فرد لیبرال متوسط در نظر گرفته می‌شد چون او منتقد عصمت پاپی بود، اما او به وضوح با «لیبرالیزم در دین» مخالفت کرد چون به‌نظر او این امر منجر به نسبی‌گرایی کامل می‌شود."Liberalism in religion is the doctrine that there is no positive truth in religion, but that one creed is as good as another…", J. H. Newman 'Biglietto Speech' http://www.newmanreader.org/works/addresses/file2.html
جی. گرشام ماخن، پژوهشگر انجیلی محافظه کار پرسبیترینیسم، آنچه را که در کتاب خود، «"مسیحیت و لیبرالیزم"»، در سال ۱۹۲۳ «لیبرالیزم طبیعت‌گرا» می‌خواند، نقد کرد و در آن قصد داشت نشان دهد که «با جود کاربرد آزادانه عبارت‌شناسی سنتی، لیبرالیزم مدرن نه تنها یک دین متفاوت از مسیحیت است بلکه مربوط به یک کلاس کاملاً متفاوت ادیان نیز می‌باشد».Machen asserted that "If the Jesus of naturalistic reconstruction were really taken as an example, disaster would soon follow. As a matter of fact, however, the modern liberal does not really take as his example the Jesus of the liberal historians; what he really does in practice is to manufacture as his example a simple exponent of a non-doctrinal religion whom the abler historians even of his own school know never to have existed except in the imagination of modern men." سی. اس. لوئیس، مدافع مسیحی انگلیکان، در اواسط قرن بیستم دیدگاه مشابهی را بیان کرده و استدلال کرد که «الهی‌شناسی نوع لیبرال» به منزله ابداع مجدد کامل مسیحیت و رد مسیحیتی است که توسط بنیان‌گذاران آن درک شده بود. (From an essay titled "Modern theology and biblical criticism" written in 1959.)
اصلاح طلبان دینی آلمانی- یهودی از اوایل قرن نوزدهم آغاز به ادغام تفکر انتقادی و نظریه‌های اومانیستی در یهودیت کردند. این کار باعث خلق فرقه‌های مختلف غیر اورتودوکسی، از یهودیت محافظه‌کار نسبتاً لیبرال تا یهودیت اصلاحگرا بسیار لیبرال شد. جناح معتدل یهودیت ارتدکس مدرن، مخصوصاً اورتودوکس باز، از روی‌کرد مشابهی حمایت می‌کند.
لیبرالیزم و ترقی‌گرایی در اسلام شامل مسلمانانی می‌شود که یک بدنه قابل توجهی از تفکر لیبرال را در مورد درک و عمل اسلامی ایجاد کرده‌اند. کار آن‌ها گاهی اوقات به‌حیث «اسلام مترقی» (الاسلام التقدمی) شناخته می‌شود؛ برخی از پژوهشگرانی مانند امید صافی، اسلام مترقی و اسلام لیبرال را دو جنبش متفاوت می‌داند.
متودولوژی‌های اسلام لیبرال یا مترقی بر تفسیر کتاب مقدس سنتی اسلامی (قرآن) و متون دیگر (مانند حدیث) استوار است، فرایندی که به آن "اجتهاد" می‌گویند. این می‌تواند از لیبرال اندک تا لیبرال‌ترین حالت باشد، که در آن تنها معنی قرآن وحی تلقی می‌شود. که افاده آن توسط کلمات کار محمد در زمان و شرایط خاص است.
مسلمانان لیبرال خودشان را در حال بازگشت به اصول اخلاقی "امت" اولیه و هدف کثرت‌گرایانه قرآن می‌دانند. آن‌ها خود را از برخی تفاسیر سنتی و کم‌تر لیبرال شریعت اسلامی فاصله می‌دهند چون آن را بر مبنای فرهنگ و بدون کاربرد جهانی می‌دانند. جنبش اصلاح طلب از "توحید" (مونوتئیسم) «به‌عنوان اصل سازمان‌دهنده جامعه بشری و مبنای دانش، تاریخ، متافیزیک، زیباشناسی و اخلاقیات دینی و هم‌چنین نظم اجتماعی، اقتصادی و جهانی» استفاده می‌کنند.
نوگرایی اسلامی به‌عنوان «اولین واکنش ایدئولوژی اسلامی به چالش فرهنگ غربی» توصیف شده است و تلاش می‌کند تا عقیده اسلامی را با ارزش‌های مدرن مانند ملی‌گرایی، دموکراسی، حقوق مدنی، عقلانیت، برابری و ترقی آشتی دهد. نوگرایی اسلامی «بررسی انتقادی دوباره مفاهیم و متودهای کلاسیک فقهی» و یک رویکرد جدید الهیات اسلامی و تفسیر قرآن را به نمایش گذاشت.
این اولین جنبش از چند جنبش اسلامی از جمله سکولاریسم، اسلام‌گرایی و سلفی بود که در اواسط قرن نوزدهم در واکنش به تغییرات سریع زمان، مخصوصاً هجوم متصور فرهنگ غربی و استعمار جهان اسلام، ظهور کرد. بنیان‌گذاران آن عبارتند از: محمد عبده، شیخ دانشگاه الازهر برای مدت کوتاه قبل از مرگش در سال ۱۹۰۵ میلادی، سید جمال‌الدین اسدآبادی و محمد رشید رضا (متوفی ۱۹۳۵ میلادی).
نوگرایان اولیه اسلامی (الافغانی و محمد عبده) از اصطلاح "سلفیه" برای اشاره به تلاش شان برای نوسازی اندیشه اسلامی استفاده می‌کردند. جنبش سلفیه اغلب در غرب به‌عنوان «مدرنیزم اسلامی» شناخته می‌شود، هرچند از آنچه که امروزه به نام جنبش سلفی شناخته می‌شود و معمولاً «ایدیولوژی‌های مانند وهابیزم» را نشان می‌دهد، بسیار متفاوت است. به گفته مالیس روتوین مدرنیزم اسلامی از بدو پیدایش، از هم‌دستی اصلاح‌طلبان اصلی آن با حاکمان سیکولار و «علمای رسمی» که «وظیفه آن‌ها مشروعیت بخشیدن» اعمال حاکمان از منظر دینی است، رنج می‌برد.
نمونه‌هایی از جنبش‌های لیبرال در اسلام عبارت اند از: مسلمانان مترقی بریتانیا (به تعقیب حملات تروریستی لندن در سال ۲۰۰۵ تشکیل شده و در سال ۲۰۱۲ منحل گردید)، مسلمانان بریتانیا برای دموکراسی سکولار (تشکیل شده در سال ۲۰۰۶)، یا مسلمانان برای ارزش‌های مترقی (تشکیل شده در سال ۲۰۰۷).
پایگاه داده اسم‌های سرشناس (ان‌ان‌دی‌بی) یک پایگاه داده آنلاین شامل جزئیات زندگی‌نامه‌ای بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر است. سویلنت کامیونیکیشنز، یک شرکت انحصاری که از Rotten.com منحل‌شده نیز میزبانی می‌کرد، ان‌ان‌دی‌بی را به‌عنوان یک «جمع‌کننده اطلاعات» از افراد قابل‌توجه، همراه با مشخص‌کردن روابط میان‌فردی آنها، توصیف می‌کند.
سونگ جی-رو (؛ ؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۶۸) بازیگر اهل کره جنوبی است.
از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "همگی محاصره شده‌اید"، "مجلس ملی"، "ناپدید شدن"، "ادیسه کره‌ای" و "بد و دیوانه" اشاره کرد.
ریو کیونگ سو (؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برای ایفای نقش یک گنگستر در مجموعهٔ تلویزیونی ۲۰۲۰، "کلاس ایته‌‌وون" و مجموعهٔ تلویزیونی "اعتراف" مشهور است. در سال ۲۰۱۹ او در فیلم‌هایی همچون "دایره بزن و در رو" و "یک مقاومت" بازی کرده‌است. در سال ۲۰۲۱ او در مجموعه‌های تلویزیونی "دلباخته در شهر" و "عازم جهنم" ایفای نقش کرده‌است.
معدن نمک بوخنیا () در بوخنیا، لهستان واقع شده‌است و یکی از کهن‌ترین معادن نمک در جهان و کهن‌ترین شرکت تجاری در لهستان است. معدن نمک بوخنیا در سال ۱۲۴۸ پس از آن که آنجا نمک پیدا شد بنیان‌گذاری شد و در سده‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی بخشی از یک شرکت سلطنتی به نام "ژوپی کراکووسکی" شد. در سال ۱۹۹۰ معدن تولید نمک را متقوف کرد اما به عنوان یک جاذبه گردشگری فعالیت خود را ادامه داد.
در سال ۱۹۸۱ معدن نمک بوخنیا به عنوان یک بنای میراث اعلام شد. در سال ۲۰۱۳ این معدن، به عنوان گسترشی برای معدن نمک ویلیچکا به فهرست میراث جهانی در لهستان افزوده شد.Wieliczka and Bochnia Royal Salt Mines (extension to the Wieliczka Salt Mine). "UNESCO World Heritage Centre", 03/07/2013.
اخلاق فضیلت دستهٔ از نظریات اخلاقی هنجاری است که مفهوم فضیلت اخلاقی را در مرکز اخلاق قرار می‌دهد. اخلاق فضیلت معمولاً با دو روی‌کرد بزرگ دیگر در اخلاق هنجاری که عبارت از پیامدگرایی و اخلاق وظیفه‌گرا می‌باشد در مخالفت قرار دارد، در پیامدگرایی خوب بودن پیامدهای یک عمل در مرکز توجه است و در اخلاق وظیفه‌گرا مفهوم وظیفه اخلاقی در مرکز بحث قرار دارد. در حالی‌که، اخلاق فضیلت الزاماً اهمیت خوب بودن اعمال یا وظایف اخلاقی را رد نمی‌کند، اما بیشتر بالای فضیلت اخلاقی تأکید داشته و بعضاً به سایر مفاهیمی چون خوش‌روانی به مراتب از سایر نظریه‌ها بیشتر می‌پردازد.
در اخلاق فضیلت، فضیلت عبارت از یک سرشت اخلاقی خوب برای فکر کردن، احساس کردن و عمل کردن به‌گونه خوب در برخی دامنه‌های زندگی است. همین ترتیب، رذیلت عبارت از یک سرشت اخلاقی بد برای فکر کردن، احساس کردن و عمل کردن به‌گونه بد است. فضایل به عادت‌های روزمره گفته نمی‌شود؛ فضایل خصیصه‌های شخصیتی هستند، به این معنی که فضایل در محراق شخصیت یک فرد قرار داشته و نشان می‌دهد که آن‌ها به‌عنوان یک فرد چگونه هستند.
فضایل و رذایل از نظر فضایل اخلاقی در یونان باستان و خوش‌روانی مدرن، عبارت از سرشت‌های پیچیده‌ای هستند که شامل اجزای عاطفی و ذهنی می‌باشند. یعنی با این سرشت‌ها هم می‌توان به‌خوبی استدلال نمود که کار درست چیست (به خردمندی در بخش ذیل مراجعه کنید) و هم می‌توان احساسات و عواطف خود را به‌صورت درست به‌کار برد.
به‌عنوان مثال، یک مرد سخی می‌تواند به‌خوبی استدلال نماید که چه زمانی باید به مردم کمک کرد و هم‌چنین مردم را با خرسندی و بدون وسوسه‌درونی کمک می‌کند. از این نقطه نظر، افراد فضیلت‌مند نه تنها با افراد رذیل (کسی‌که در مورد کاری که انجام می‌دهد استدلال ضعیف دارد و به کارهای بد وابستگی دارد) و افراد ناخویشتن‌دار (کسانی که با وجود که می‌دانند کار درست چیست، اما عواطف شان آن‌ها را به‌سوی انجام کارهای بد وسوسه می‌کند) بلکه با افراد خویشتن‌دار (کسانی که احساسات شان آن‌ها را به‌سوی انجام کارهای بد وسوسه می‌کند اما آن‌ها با ارادهٔ قوی که دارند کاری را انجام می‌دهند که درست است) نیز مقایسه می‌گردند.
«خردمندی» عبارت از خصیصهٔ اکتسابی است که به دارنده آن این توانایی را می‌دهد تا تشخیص دهد که در یک وضعیت مشخص چگونه عمل نماید.Pincoffs, Edmund (1971). Quandary ethics. Mind 80 (320):552–571. برخلاف خردمندی نظری، خردمندی علمی منتج به عمل و تصمیم می‌گردد. آن‌گونه که مک‌دویل می‌گوید، خردمندی عملی دربرگیرنده «حساسیت ادراکی» نسبت به این است که یک وضعیت نیازمند چه چیزی است.McDowell, John. "Virtue and Reason". The Monist. 1979.
خوش‌روانی (εὐδαιμονία) حالتی است که از یونانی به‌معانی «رفاه»، «خوشحالی» و «سعادت» ترجمه شده‌است و در زمینه اخلاق فضیلت به معنی «رفاه انسان» می‌باشد.Pojman, L.P. & Fieser, J. (2009). Virtue Theory. In "Ethics: Discovering Right and Wrong" (pp. 146–169). (6th ed.) Belmont, CA: Wadsworth. پس از این نقطه نظر، خوش‌روانی یک حالت برونی است نه درونی. این اصطلاح تعریف کننده یک زندگی است که به‌خوبی زیسته شده‌است. از نظر ارسطو که برجسته‌ترین مبلغ خوش‌روانی در سنت فلسفی غرب است، خوش‌روانی هدف اصلی زندگی انسان است. خوش‌روانی شامل تمرین ویژگی منحصر به فرد انسان، یعنی عقل، به‌عنوان شایسته‌ترین و مغذی‌ترین فعالیت روح است. ارسطو در کتاب خود "اخلاق نیکوماخوسی"، همانند افلاطون که قبل از وی بود، استدلال نمود که طلب خوش‌روانی «یک فعالیت روح با پیروی از فضیلت کامل است» و تنها با زندگی در اجتماع ویژه انسان و "پولیس" یا دولت-شهر است که به این فضایل افزوده می‌شود.
هرچند خوش‌روانی برای نخستین بار توسط ارسطو مشهور گردید، اما حالا به‌طور کل به تمامی نظریه‌های فضلیت مربوط است. از دید یک نظریه‌پرداز فضیلت، خوش‌روانی به حالتی گفته می‌شود شخصی دارای زندگی سعادت‌مند به آن دست یافته‌است، پیامدی که نیل به آن تنها با تمرین فضایل ممکن است. فضیلت به عادت یا خصیصهٔ گفته می‌شود که به دارندهٔ آن اجازه می‌دهد تا در اهداف خود موفق شود. به عنوان مثال، فضیلت یک چاقو، تیزی آن است؛ یکی از فضیلت‌های اسب مسابقه، سرعت آن است. از این‌رو، برای این‌که فضایل انسان را شناسایی کرد، نخست باید دانسته شود که هدف زندگی انسان چیست.
نظریه فضیلت همانند بیشتر نظریه‌های سنت غربی ظاهراً از فلسفه یونان باستان سرچشمه گرفته‌است.
اخلاق فضیلت با سقراط آغاز گردید و سپس توسط افلاطون، ارسطو و رواقی‌گراها بیشتر توسعه داده شد.J. Bowin. "Aristotle's Virtue Ethics" دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز Accessed November 24, 2017T. Chappell (2010). Plato: Oxford Bibliographies Online Research Guide p. 10 Accessed November 24, 2017 اخلاق فضیلت به مجموعهٔ از فلسفه‌های اخلاق هنجاری گفته می‌شود که تأکید بر ذاتی بودن دارد تا انجام دادن. به عبارت دیگر، در اخلاق فضیلت، اخلاقی بودن ریشه در شخصیت یا هویت یک فرد دارد نه در پژواک اعمال (یا پیامدهای اعمال) آن فرد. امروز در میان طرفداران گوناگون اخلاق فضیلت پیرامون این‌که کدام فضایل مشخص از نظر اخلاقی درخور ستایش هستند، بحث وجود دارد. با این حال، بیشتر نظریه پردازان موافقت دارند که اخلاقی بودن در نتیجه فضایل درونی بدست می‌آید. فضایل درونی رابط‌های معمول هستند که فلسفه‌های هنجاری متمایز را در حوزه اخلاق فضیلت متحد می‌نماید. فضایل که افلاطون و ارسطو بیان می‌کنند هم‌سان نیستند. افلاطون معتقد است که فضیلت خود هدف غایی است که باید طلب گردد و برای آن یک دوست می‌تواند واسطهٔ خوبی باشد. ارسطو می‌گوید که فضیلت وسیلهٔ است برای تحکیم روابط انسان، به‌ویژه دوستی صادقانه و بدون آن تلاش انسان برای رسیدن به خوشحالی ناکام می‌گردد.
مباحثی در مورد چهار فضیلت بنیادین حکمت، عدالت، شکیبایی و خویشتن‌داری را می‌توان در کتاب "جمهور" افلاطون یافت. بحث فضایل در نظریه اخلاقی ارسطو در اخلاق نیکوماخوسی نیز برجسته است. نظریه فضیلت توسط مورخین چون لیویس، پلوتارک و تاسیتوس وارد مطالعات تاریخ گردید. ایده یونانی فضایل از طریق سیسرون به فلسفه رومی وارد گردیده و سپس توسط امبروس اسقف اعظم میلان وارد الهیات اخلاقی مسیحیت گردید. در جریان عصر فلسفه مدرسی، جامع‌ترین بحث فضایل از نقطه نظر الهیات توسط توماس اکویناس مقدس در کتابش مدخل الهیات و تفسیر وی از اخلاق نیکوماخوسی ارایه شده‌است. بعد از اصلاحات (ریفورم)، کتاب اخلاقیات نیکوماخوسی ارسطو تا اواخر قرن هفدهم میلادی همواره اصلی‌ترین اسناد رشته اخلاقیات در دانشگاه‌های پروتستان بود و تا قبل از ۱۶۸۲م بیشتر از پنجاه تفسیر پروتستان از اخلاق نیکوماخوسی به چاپ رسید.
هرچند این سنت در چند قرن پسین به پس‌زمینه افکار فلسفی اروپایی کشانده شد، اما اصطلاح «فضیلت» تا امروزه باقی‌مانده‌است و در واقع به‌طور غالب در سنت‌های جمهوری‌گرایی کلاسیک و لیبرالیسم کلاسیک دیده می‌شود. این سنت در زندگی عقلانی ایتالیایی قرن شانزده و هم‌چنین بریتانیا و آمریکایی قرن هفده و هجده غالب بود؛ اصطلاح «فضیلت» در واقع در کارهای نیکولا ماکیاولی، دیوید هیوم، جمهوری خواهان عصر جنگ داخلی انگلستان، ویگ‌های انگلیسی قرن هژدهم میلادی، شخصیت‌های بارز در عصر روشن‌گری اسکاتلند و پدران بنیان‌گذار آمریکا به‌طور مکرر دیده می‌شود.
معدن نقره تاریخی در تارنووسکیه گوره () یک میراث جهانی یونسکو در تارنووسکیه گوره، سیلزی در لهستان است. این مکان بازمانده یک معدن صنعتی نقره است.
کانال آگوستوف () یک آبراهه میان‌مرزی است که در سده نوزدهم ساخته شد و در استان پودلاسکی لهستان و منطقه گرودنو در بلاروس قرار دارد.
کلیسای جامع واول () یک کلیسای جامع کاتولیک است که در دژ واول در کراکوف، لهستان واقع شده‌است. این کلیسا که پیشینه‌اش به ۹۰۰ سال پیش بر می‌گردد، جایگاه مقدس ملی لهستان است و به‌طور سنتی تاج‌گذاری فرمانروایان لهستان را میزبانی کرده‌است.
پارفه موندوندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال دینامو بخارست، باشگاه فوتبال رویال شارلوا، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه و جمهوری کنگو بازی کرده‌است.
ریفی موندوندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو و باشگاه فوتبال کان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، و تیم ملی پایه کنگو بازی کرده‌است.
یحیی بن مساویه الماردینی یا مساویه جوان پزشک داروساز آشوری قرن دهم میلادی بود که در ماردین، بین‌النهرین علیا به دنیا آمد.
پس از کار در بغداد به خدمت خلیفه فاطمی حاکم بامر الله درآمد. او در سال ۱۰۱۵ در سن نود سالگی در قاهره درگذشت.
او به دلیل کتاب‌هایش در طب و داروسازی مورد توجه بود.
ترجمه لاتین کتاب او به نام Antidotarium sive Grabadin medicamentorum برای قرن‌ها کتاب استاندارد داروسازی در غرب باقی ماند.
وی بر روی روش‌های تقطیر روغن‌های امبریوماتیک کار می‌کرد که منجر به اختراع روشی برای استخراج نفت شیل شد.
هروه لومبوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتا اشاره کرد.
لوئیس رودولفو آبیندر کورونا (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۶۷) یک اقتصاددان، بازرگان و سیاستمدار دومینیکنی است که به عنوان رئیس‌جمهور فعلی جمهوری دومینیکن خدمت می‌کند. او به عنوان نامزد حزب انقلابی مدرن برای ریاست جمهوری دومینیکن در انتخابات عمومی ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ حضور داشت و انتخاب شد.
داستان سریال پس از پایان فصل‌ اول آغاز می‌شود که هاچ مادر خود، ملکه زنبور، ها را پیدا می‌کند و با مادر و خواهرش، آیا، زندگی میکند. اما اندکی بعد هاچ و خواهرش، آیا، مادر خود را بر اثر حمله زنبور های قرمز از دست می‌دهند و پادشاهی آنها نیز از دست می‌رود. در نتیجه هاچ و آیا با یکدیگر سفری خطرناک را آغاز می‌کنند تا به مکانی به نام «تپه زیبا» برسند و آنجا دوباره پادشاهی خود را بازسازی کنند. در این سفر تِن‌تِن، یک کفشدوزک، با هاچ و آیا دوست می شود و به دنبال پدر گم شده خود، در این سفر به آنها می پیوندد. در همین هنگام آنها باید با زنبور قرمزی به نام آپاچی، که به دنبال انتقام از هاچ است زیرا بر این باور است که او پدرش را کشته، مقابله کنند. در نهایت پس از ٢۶ قسمت، سریال با پایان خوش تمام می‌شود و هاچ و مایا و تِن‌تِن پس از سفری سخت به تپه زیبا می‌رسند.
https://anime.dmkt-sp.jp/animestore/ci?workId=23292
بارتکوویاک یک فیلم جنایی و ورزشی محصول سال ۲۰۲۱ سینمای لهستان به کارگردانی دانیل مارکوویچ، نویسندگی فیلمنامه‌نویس استرالیایی دانیل برناردی و با بازی شیمون بابروفسکی، یانوش چابیور و زوفیا دومالیک است.
یک مبارز رسوا شده MMA است که پس از مرگ برادرش در تصادف اتومبیل، کلوپ شبانه خانواده را تصاحب می‌کند و به زودی می‌فهمد که مرگ خواهر و برادرش تصادفی نبوده‌است و …
حقوق سالمندان، حقوق افراد مُسن است (معمولاً آن‌هایی که در دهه هفتم زندگی یا بالاتر از آن قرار دارند، هرچند این تعریف قابل مناقشه است)، این افراد در کشورهای مختلف به عنوان یک طبقه تحت حمایت قانون شناخته نمی‌شوند اما به دلیل سن شان از جوانب مختلف مورد تبعیض قرار می‌گیرند.
مشکلات حقوق مشترکی را که سالمندان با آن روبرو می‌شوند عبارت از: تبعیض‌های شغلی مرتبط با سن (مثل سن بازنشستگی اجباری)، عدم دسترسی به درمان به دلیل سن یا موانع مرتبط سنی، درک اجتماعی توانایی/ ناتوانی مبنی بر سن و آسیب‌پذیری در مقابل آزار و اذیت مالی، فیزیکی، روانی، اجتماعی و جنسی به دلیل توانایی تحلیل رفته و عدم دسترسی/ توانایی استفاده از فناوری.
در سال ۱۹۹۱ میلادی مجمع عمومی UNHRC اصولی را برای رهنمایی و تشویق برنامه‌های توسعهٔ دولتی تأسیس کرد تا با حصول اطمینان از استقلال، اشتراک، مراقبت، خودشکوفایی و عزت سالمندان از حقوق آنان حمایت کنند.
حمایت و حفاظت از حقوق سالمندان برای رسیدگی به مشکلات مرتبط با سالخوردگی و سن‌گرایی می‌باشد. با افزایش سریع نفوس افراد مُسن در سراسر جهان، در دهه گذشته تلاش‌های بین‌المللی پیرامون مشکلات مرتبط با سالخوردگی و حفاظت از سالمندان وجود داشته‌است. در نتیجه، سالخوردگی به عنوان یک معضل جهانی شناخته شده و مورد مطالعه قرار گرفت. یک مثال آن نظرسنجی از ده‌ها هزار فرد در بیشتر از ۵۰ کشور است که نشان داد اکثریت مشارکت کنندگان در مورد سن‌گرایی، نگرش‌های معتدل تا بالا داشتند. برای ارتقای سلامت جمعیت مبنی بر شواهد رو به رشد تأثیرات مضر سالخوردگی بر سلامت افراد سالمند، شناسایی و مبارزه با شیوع گسترده سالخوردگی الزامی است.
نینا کان، جنبش حقوق سالمندان را اینگونه تعریف کرده‌است: «تلاش‌های جمعی مؤسسات و افراد است… که به صورت یک‌جا و بر محور یک هدف مشترک تغییردادن، ساختارهای اجتماعی، سیاسی و حقوقی می‌چرخد. تا به سالمندان اجازه دهد که به‌صورت کامل از حقوق و آزادی‌های مدنی و بشری خود برخوردار گردند». مفهوم مجموعه نیازها و حقوق منحصر به فرد سالمندان، در دهه ۱۹۳۰ میلادی در عصر رکود بزرگ آغاز شد که تمرکز اصلی آن بر نیاز برای یک برنامه ملی معاش بازنشستگی برای فراهم‌آوری امنیت مالی به سالمندانی بود که دیگر کار نمی‌کردند. برنامه‌های احیای متعدد دیگری (برنامه تاون سند، جنبش مک‌کلین، جنبش هام و اگز) نیز ساخته شد تا به این معضل رسیدگی کند. نهایتاً، به عنوان بخشی از قرارداد جدید فرانکلین دلانو روزولت، مصوبه امنیت اجتماعی برای رسیدگی به این نیازها تصویب گردید.
با سالخوردگی جمعیت و ثروت‌مندتر شدن سالمندان در نیمه دوم قرن بیستم، تأثیرات سیاسی آن‌ها افزایش یافت. مؤسساتی مثل انجمن بازنشستگان آمریکایی و سازمان‌های دولتی مثل «اداره سالمندی» نیز برای رفع نیازهای آن‌ها ایجاد شد. مسایل بسیار فراتر از امنیت مالی صرف مورد توجه قرار گرفت. «مگی کوهن» که به دلیل بازنشستگی اجباری‌اش در سن ۶۵ سالگی برآشفت، «پلنگ‌های خاکس‌تری» را در سال ۱۹۷۰ راه اندازی کرد. «پلنگ‌های خاکستری» از بدو تأسیس از مسکن ارزان، میان‌نسلی و سیستم مراقبت سلامت تک پرداختی حمایت کرده‌است. امروزه این جنبش «گروه سهام‌داران در مورد سالخوردگی»، مؤسسهٔ از زیرشاخه‌های خودش که به هدف ایجاد یک شبکه بین‌المللی سالمندان و فعالان حقوق سالخوردگی راه اندازی شده‌است، را رهبری می‌کند. «بنیاد قانون ملی سالمندان» به دلیل نگرانی از این‌که سالمندان ممکن است دارای نیازهای قانونی خاصی باشند، ایجاد شد. مجوز مجدد سال ۲۰۰۶ قانون سالمندان آمریکایی شامل یک پروژه‌ای بنام گزینه‌های استقلال می‌شد تا گزینه‌های مراقبتی مرتبط با مصرف‌کننده، مبتنی بر اجتماع (برخلاف انتخاب‌های مجزا مانند خانه‌های سنتی سالمندان) و دراز مدت را ایجاد کند.
«خدمات حفاظتی بزرگ‌سالان» به افراد سالمندی که مورد آزار و اذیت، بی‌توجهی یا استثمار قرار گرفته‌اند، خدمات ارائه می‌کند. اخیراً، از طریق تصویب مصوباتی مانند «پیش‌گیری از سالمند آزاری و پی‌گیرد قانونی ۲۰۱۷»، تلاش‌هایی در راستای تحقیق و رسیدگی به مسایل سالمند آزاری صورت گرفته‌است.
یکی از اولین تلاش‌های دولت فدرال ایالات متحده برای حفاظت از حقوق مالی سالمندان، تأسیس مزایای امنیت اجتماعی از طریق قانون امنیت اجتماعی در سال ۱۹۳۵ میلادی بود که به افراد متقاعد واجد شرایط درآمدی را فراهم می‌کرد. این قانون در سال ۱۹۷۲ تعدیل شده و عایدات امنیتی تکمیلی به آن افزود گردید، که بر اساس آن به افراد ۶۵ ساله یا بالاتر کمک‌های نقدی فراهم می‌کرد. تصویب «مصوبه تبعیض سنی در استخدام در سال ۱۹۶۷ میلادی» با منع کارفرمایان از تبعیض در برابر افراد ۴۰ ساله یا بالاتر از آن، از حقوق مالی سالمندان بیشتر حمایت کرد.
حوزه‌های که سالمندان به صورت خاص در آن آسیب‌پذیر هستند، مراقبت‌ها و تصمیم‌گیری سلامت است. بدتر شدن امراض مزمن، اختلالات شناختی و محدودیت‌های وضعیت عمل‌کرد، همه مثال‌های تغییراتی است که در سنین واپسین زندگی رخ داده و می‌تواند سطح وابستگی سالمندان یک مراقب را بیشتر سازد. این وابستگی، سالمندان را در معرض ریسک بزرگ‌تر آزار و اذیت قرار می‌دهد. بر اساس انستیتوت ملی سالمندی، سالمند آزاری می‌تواند زمانی رخ دهد که افراد سالمند به دور از خانه و در مرکز پرستاری یا خانه سالمندان یا حتی هم‌راه با خانواده زندگی کنند. اگرچه آزار و اذیت می‌تواند به هرکسی اتفاق بی‌آفتد، سالمندانی که اختلالات شناختی دارند به دلیل زوال عقل یا نیاز بیشتر طبی، بسیار آسیب‌پذیر اند. علایم آزار و اذیت عبارت از: ظاهر ژولیده، کبودی یا زخم‌های غیرقابل توضیح، کاهش وزن غیرقابل توضیح، زخم‌های بستری مکرر و نبود آله‌های حمایوی طبی مانند عینک یا آله‌های شنوایی.
در حالی‌که سالمند آزاری یک مشکل جاری باقی می‌ماند، برخی از محافظت‌ها برای سالمندان درنظر گرفته شده‌است. یکی از این محافظت‌ها «برنامه درازمدت مراقبت‌های مأمور شکایات» است؛ این برنامه از حقوق بزرگ‌سالان در بیمارستان‌های خصوصی، خانه سالمندان و سایر بسترهای رهایشی حمایت می‌کند. با وجود چنین برنامه‌هایی، هنوز هم پیشرفت‌های بیشتری باید در راستای دفاع از حقوق سالمندان صورت گیرد.
همه‌گیری کووید-۱۹، آسیب‌پذیری‌های خانه سالمندان که قبلاً نادیده گرفته می‌شد را برملا کرد، مخصوصاً قرار داشتن سالمندان در معرض جراحت‌ها و امراض قابل جلوگیری. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۱ توسط دیدبان حقوق بشر، بیشتر از ۱۷۸٬۰۰۰ مرگ و میر ناشی از کووید-۱۹ مربوط به بیمارستان‌ها بود که از آن جمله ۴۰ درصد مجموع مرگ و میرها در ایالات متحده اتفاق افتاده‌است. این مرگ‌ها به دلیل کمبود کارمند از زمان‌های دور و بی‌توجهی به آن ناشی شده‌است.
متیو فردریک ریدل (زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۸۶) یک کشتی‌گیر حرفه‌ای و مبارز سابق هنرهای رزمی ترکیبی است که در حال حاضر استخدام کمپانی دبلیودبلیوئی است و در شوی رای آنجا با نام ریدل کوتاه شده از نام قبلی او، مت ریدل فعالیت می‌کند.
وی در سال ۲۰۱۸ قراردادی با دبلیودبلیوئی امضا کرد و در برند ان‌اکس‌تی حاضر شد و در آنجا به همراه پیت‌داون قهرمان کمربند تگ تیم ان‌اکس‌تی شدند.
مت ریدل در ۳۰ می ۲۰۲۰ به بالاترین سطح دبلیودبلیوئی راه یافت و بعد در ماه فوریه ۲۰۲۱ در پی‌پرویوی الیمنیشن چیمبر قهرمان کمربند ایالات متحده دبلیودبلیوئی شد و در اوت ۲۰۲۱ هم قهرمان تگ تیم راو شد.
حاکمیت عوام (به )، اصلی است که اقتدار یک حکومت و دولت توسط رضایت مردم، از طریق نماینده‌های منتخب آن‌ها (حاکمیت توسط مردم) که منبع تمام قدرت سیاسی هستند، به وجود آمده و حفظ می‌شود. حاکمیت عوام با فیلسوفان قرارداد اجتماعی هم‌چون توماس هابز، جان لاک و ژان-ژاک روسو، ارتباط نزدیکی دارد. حاکمیت عوام یک مفهوم را نشان می‌دهد و الزاماً یک واقعیت سیاسی را بازتاب یا توصیف نمی‌کند.Leonard Levy notes the "doctrine" of popular sovereignty that it "relates primarily not to the Constitution's [actual] operation but to its source of authority and supremacy, ratification, amendment, and possible abolition" (Tarcov 1986, v. 3, p. 1426, 1426). بنجامین فرانکلین این مفهوم را زمانی توضیح داد که نوشت: «در دولت‌های آزاد، حاکمان خدمت‌گزاران مردم و مردم سروران و حاکمان آن‌ها اند».
حاکمیت عوام در معنی مدرن آن ایده ایست که تاریخ آن به مکتب قراردادهای اجتماعی (اواسط قرن ۱۷ تا اواسط قرن ۱۸) بر می‌گردد که توسط توماس هابز (۱۵۸۸–۱۶۷۹)، جان لاک (۱۶۳۲–۱۷۰۴) و جان جاک روسو (۱۷۱۲–۱۷۷۸)، مؤلف قرارداد اجتماعی، یک اثر برجسته سیاسی که به وضوح ایدهآل‌های «اراده عمومی» را برجسته ساخته و نظریه حاکمیت عوام را پخته‌تر ساخت، نمایندگی می‌شود. اصل اساسی این است که مشروعیت حاکمیت یا قانون، مبتنی بر رضایت حکومت‌شوندگان می‌باشد؛ بنابراین حاکمیت عوام در بیشتر جمهوری‌ها و برخی از سلطنت‌ها یک اصل اساسی است. هابز، لاک، و روسو تأثیرگذارترین متفکرین این مکتب بوده و همه مدعی بودند که افراد تصمیم می‌گیرند وارد قرارداد اجتماعی با یکدیگر شوند، بنابراین به صورت داوطلبانه بخشی از آزادی‌های طبیعی خود را در ازای محفاظت خطرات ناشی شده از آزادی دیگران، از دست می‌دهند. چه مردان به‌طور طبیعی بیشتر در معرض خشونت و تجاوز (هابز) یا همکاری و مهربانی (روسو) قرار بگیرند، این ایده که نظام اجتماعی مشروع تنها زمانی بدست می‌آید که آزادی‌ها و وظایف میان شهروندان برابر باشد، متفکران قرارداد اجتماعی را به مفهوم حاکمیت عوام گره می‌زند.
توسعه ابتدائی نظریه حاکمیت عوام را می‌توان در میان «مکتب سالامانکا» یافت (به‌طور مثال به «فرانسسکو دی وکتوریا» (۱۴۸۳–۱۵۴۶) یا فرانسیسکو سوارز (۱۵۴۸–۱۶۱۷) مراجعه کنید) که (مانند نظریه‌پردازان حق الهی پادشاهان و لاک) حاکمیت را نشأت گرفته از خدا می‌دانست، اما (برخلاف نظریه‌پردازان حق الهی، و در توافق با لاک) از طرف خدا به همه مردم مساوی منتقل می‌شود، نه فقط به پادشاهان.
جمهوری‌ها و سلطنت‌های مردمی از لحاظ نظری مبتنی بر حاکمیت عوام هستند. با این حال، یک مفهوم قانونی حاکمیت عوام لزوماً مفهوم دموکراسی مؤثر و کارا را نمی‌رساند: یک حزب یا حتی یک فرد دیکتاتور می‌تواند ادعا کند که اراده مردم را تمثیل می‌کند، به نام آن‌ها حاکمیت کرده و وانمود کند که "آئوکتوریتاس" حفظ می‌کند. این کار با نگرش هابز درباره موضوع معادل است، اما نه با مدرن‌ترین تعاریف که دیموکراسی را به عنوان یک شرط ضروری حاکمیت عوام می‌بینند.
«کریستین جی. فریتز» در اثر خود با عنوان «"حاکمان آمریکا: مردم و سنت مشروطه آمریکا قبل از جنگ داخلی"» اشاره می‌کند که، به کاربرد دکترین حاکمیت عوام در تاریخ آمریکا تأکید خاصی شده‌است.Christian G. Fritz, "American Sovereigns: The People and America's Constitutional Tradition Before the Civil War" (Cambridge University Press, 2008) at p. 290, 400. دونالد اس لوتز، دانش‌مند علوم سیاسی، در توصیف این‌که آمریکایی‌ها چگونه تلاش کردند تا این دکترین را قبل از جنگ‌های سرزمینی بر سر برده‌داری که منجر به جنگ داخلی شد اعمال کنند، به کاربردهای متعدد آمریکایی اشاره کرد:
همان‌طوری که در زمینه تاریخی اروپا مورد بحث و استفاده قرار گرفته بود، انقلاب آمریکا بیان‌گر یک انحراف در مفهوم حاکمیت عوام است. هدف انقلابیون آمریکایی این بود که حاکمیت را در شخص پادشاه جورج سوم، با یک حاکمیت جمعی که متشکل از مردم است، جایگزین کنند. از آن پس، انقلابیون آمریکایی عموماً با این اصل موافق و متعهد بودند که دولت‌ها تنها در صورتی مشروعیت دارند که بر حاکمیت عوام تکیه کنند. این موضوع اغلب با مفهوم رضایت حکومت‌شوندگان نظریه مردم به عنوان حاکمیت مرتبط بود و ریشه‌های روشن‌فکری در قرون ۱۷ و ۱۸ تاریخ انگلیس داشت.On the English origins of the sovereignty of the people and consent as the basis of government, see: Reid 1986–1993, v. III, pp. 97–101, 107–110; Morgan 1988, passim
در دهه ۱۸۵۰، درآستانه جنگ داخلی، دموکرات‌های شمالی به رهبری سناتور لوئیس کاس از میشیگان و استیون ای. داگلاس از ایلینوی، حاکمیت عوام را به‌عنوان موضع میانی در مورد مسئله برده‌داری ترویج کردند. گفته شد که ساکنان حقیقی سرزمین‌ها باید بتوانند از طریق رای دهی تصمیم بگیرند که آیا برده‌داری در کشور مجاز باشد یا خیر. دولت فدرال مجبور نبود این تصمیم را بگیرد و کاس و داگلاس با توسل به دموکراسی امیدوار بودند بتوانند مسئله حمایت یا مخالفت با برده‌داری را یک طرفه کنند. دگلاس در قانون کانزاس نبراسکا که در سال ۱۸۵۴ از سوی کنگره تصویب شد، حاکمیت عوام را بر کانزاس اعمال نمود. این قانون دو نتیجه غیر متوقعه داشت. با کنار گذاشتن سازش ۱۸۲۰ (که گفته بود برده‌داری هیچ‌گاهی در کانزاس مجاز نخواهد بود)، یک تقویت بزرگ در گسترش برده‌داری بود. خشم، یک شبه نیروهای ضد برده‌داری را در سراسر شمال به جنبش «ضد نبراسکا» متحد ساخت که به زودی با تعهد قوی برای متوقف ساختن گسترش برده‌داری، به عنوان حزب جمهوری‌خواه نهادینه شد. ثانیاً، عناصر طرف‌دار و ضد برده‌داری به نیت رای دهی به نفع یا ضد برده‌داری به کانزاس رفتند که منجر به جنگ داخلی شدید در سطح ایالت شد که بنام «کانزاس خونبار» یاد می‌شود. آبراهام لینکلن در مناظره‌های لینکلن-داگلاس سال ۱۸۵۸، حاکمیت عوام را هدف قرار داده و داگلاس را در موقعیتی قرار داد که دموکرات‌های جنوبی طرف‌دار برده‌داری را که فکر می‌کردند او در حمایت از برده‌داری بسیار ضعیف است، از خود براند. دموکرات‌های جنوبی با او قطع رابطه کرده و کاندیدا خود را در برابر لینکلن و داگلاس در سال ۱۸۶۰ میلادی معرفی کردند.Childers 2011, pp. 48–70
ام بشیر بنت عقبه، یا ام بشیر بنت ابی مسعود، از همسران حسن بن علی بن ابی‌طالب است که برای او به نقلی سه فرزند به دنیا آورده‌است. منابع در نام فرزندان او دچار اختلاف شده‌اند و گروهی دختری به نام ام الخیر و فرزندی به نام عقیل و حسن را علاوه بر فرزندان معروف او به نام‌های زید، ام‌الحسن و ام‌الحسین؛ گزارش کرده‌اند. او پیش از حسن بن علی با سعید بن زید بن عمرو و عبدالرحمن بن عبدالله بن ابی‌ربیعه ازدواج کرده بود. او از همسران قبلی خود نیز صاحب فرزند بوده‌است.
ام بشیر بنت عقبه با نام کامل ام بشیر بنت ابی مسعود عقبه بن عمرو بن ثعلبه خزرجی یکی از همسران حسن بن علی است. برخی به نام او افزوده‌اند که: ثعلبه بن أسیره بن عمیره بن عطه الأنصاری. در منابعی دیگر، کنیه پدرش را ابومعوذه آورده‌اند. به گزارش ابن عساکر در "تاریخ دمشق"، در کتاب "نسب قریش"، نام او را ام بشر آورده‌اند. او برای حسن سه فرزند به نام‌های زید، ام الحسن و ام الحسین به دنیا آورده‌است. برخی منابع از ام الحسین به عنوان فرزند او و حسن بن علی یادی به میان نیاورده‌اند و در مقابل برخی منابع نام یکی از دختران او را ام الخیر گزارش کرده‌اند. در نساء حول اهل البیت اثر فوزی آل سیف، آمده است که عقیل و حسن بن حسن، از فرزندان ام بشیر هستند. گروهی نیز به جای ام الحسین، ام الخیر را گزارش کرده‌اند و به این ترتیب ام الخیر، همان ام الحسین دانسته شده‌است.
او پیش از حسن مجتبی، با سعید بن زید یا سعید بن عبدالرحمن بن عمرو بن نفیل و پس از او با عبدالرحمن بن عبدالله بن ابی ربیعه مخزومی ازدواج کرده‌است. او از همسران قبلی خود نیز صاحب فرزندانی بوده‌است. ابن عساکر آنها را عمر فرزند عبدالرحمن و ام سعید، فرزند سعید بن زید گزارش می‌کند.
جفری جولیانو (؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۳)tell "Tell Me What You See - Biography - A Brief Life Sketch of Geoffrey Giuliano/Jagannatha Dasa", downloaded from internet on May 13, 2011 نویسنده، شخصیت رادیویی و بازیگر فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است که به خاطر زندگی‌نامه‌هایش از اعضای گروه بیتلز، جان لنون، پل مک‌کارتنی، جرج هریسون، و موسیقی‌دان پیت تاونزند مشهور است. همچنین به خاطر درگیری‌اش در پروندهٔ مک‌لیبل نیز شناخته می‌شود. اخیراً او با حضور در مجموعهٔ موفق نتفلیکس، "بازی مرکب"، در نقش وی‌آی‌پی چهار توجه بین‌المللی را به خود جلب کرده‌است.
سنگ‌راهه () مجموعه‌ای از سنگ‌ها هستند که به منظور تشکیل یک پل یا میان‌گذر ساده ساخته شده‌اند که به یک عابر پیاده اجازهٔ عبور از یک آب‌گذر می‌دهد، مانند یک رود؛ یا یک آب‌نما در یک باغی که در آن آب اجازهٔ عبور از پله‌های سنگی را دارد. برخلاف دیگر پل‌ها، آنها هیچ دهانه‌ای ندارند. اگرچه خاستگاه آنها مشخص نیست اما سنگ‌راهه همراه با پل‌های چوبی، احتمالاً از شکل‌های اولیهٔ ساخته شده توسط انسان برای عبور از پهنهٔ آبی است.
نسخهٔ مرگبار سنگ‌راهه که شامل کاشی‌های شیشه‌ای است، در مجموعهٔ نتفلیکس محصول کره جنوبی، "بازی مرکب"، به عنوان بازی پنجم در این مجموعه نمایش داده شد.
کارت مورد استفاده برای بازی "داکجی" () با تا کردن دو قطعه کاغذ مربع شکل در یکدیگر ساخته می‌شود. بازیکن با برگرداندن کارت بازیکن دیگر برنده می‌شود. ورایتی شوی پرطرفدار و مشهور کره‌ای، "رانینگ من"، گاهی اوقات در ماموریت‌های خود از داکجی استفاده کرده‌است که به آگاهی نسبت به این بازی در سایر نقاط جهان کمک کرده‌است. مجموعهٔ اصلی نتفلیکس، "بازی مرکب" نیز در قسمت یک خود این بازی را توسط شخصیت اصلی نشان داده‌است.
مجموعهٔ نتفلیکس کره‌ای در ژانر درام بقا، "بازی مرکب"، این بازی را نشان می‌دهد. این بازی در طول یک چالش اولیه بین شخصیت فروشنده گونگ یو و قهرمان اصلی سونگ گی-هون (لی جونگ-جه)، انجام می‌شود.
کریستاینه پیلکه (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
کریستل اشتفین (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
باربل فورمن (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
باربارا کلارک (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود.
آنگلا اشتاینباخ (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود.
دیوید دیکسون (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود.
گیل آمندراد (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود.
گئورگی کولیکوف (؛ زادهٔ ) شناگر لتونیایی‌تبار اهل شوروی بود.
گوردون داونی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل بریتانیا بود.
گرگ راجرز (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود.
هارولد آنیسون (; – ) شناگر اهل بریتانیا بود.
فندوم یا شیفتگی فری (فیوری) ، یک خرده‌فرهنگ علاقه‌مند به شخصیت‌های حیوانی انسان نما با شخصیت و ویژگی‌های انسانی است. نمونه‌هایی از ویژگی‌های انسان انگاری شامل نشان دادن هوش و حالات چهره انسان، صحبت کردن، راه رفتن روی دو پا و پوشیدن لباس است. اصطلاح "Furry fandom" همچنین برای اشاره به جامعه افرادی استفاده می‌شود که در اینترنت و در کنوانسیون‌های خزدار (خزدار "معادل" فارسی فیوری است) گرد هم می‌آیند یا به شکل دیگری در خرده فرهنگ شرکت می‌کنند. اعضای منفرد فندوم به عنوان " Furries " خزداران یا فیوری‌ها شناخته می‌شوند. (مخفف: خزدار).
فیوری‌ها در اینترنت به خوبی شناخته شده‌اند
نویسندگی و هنر خزدار در میان هواداران آن رایج است و معمولاً کارتون‌های فانتزی با حیوانات انسان‌نما را به تصویر می‌کشند، جنبه‌های دیگر فندوم شامل داستان‌های مصور صنایع دستی، نقش‌آفرینی، همایش‌ها و جوامع آنلاین است.
اوایل شکل‌گیری این خرده فرهنگ اینترنتی به سال ۱۹۷۰ در جریان همایش‌های کمیک و کارتون برمی گردد…
در دهه ۹۰ میلادی اینترنت برای عموم مردم در دسترس قرار گرفت و به محبوب‌ترین وسیله برای معاشرت طرفداران خزدار تبدیل شد.
سپس در دهه ۲۰۱۰ مطالعات جدی در مورد فندوم آغاز شد. با گسترش اینترنت و وبسایت‌ها و رسانه‌ها این خرده فرهنگ در کشورهای بیشتری در خارج از آمریکای شمالی شناخته شد و سریع محبویت بدست آورد.
رمان‌های تمثیلی، از جمله آثار علمی تخیلی و فانتزی، و کارتون‌هایی که حیوانات انسان‌نما را به نمایش می‌گذارند، اغلب به‌عنوان اولین منابع الهام‌بخش هواداران ذکر می‌شوند. نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که در مقایسه با یک گروه خارج از این فندوم شیفتگان فیوری در کودکی کارتون‌ها را «بسیار زیاد» دوست داشتند و به یاد می‌آورند که به‌طور قابل توجهی بیشتر آن‌ها را تماشا کرده‌اند. و احتمالاً از آثار علمی تخیلی نسبت بنه افراد خارج از این خرده فرهنگ بیشتر لذت می‌برند.
بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸، اکثر هواداران خزدارها معتقدند که هنرهای بصری، کنوانسیون‌ها، ادبیات و جوامع آنلاین برای این فندوم بسیار مهم هستند.
یکی از جهانی‌ترین رفتارها در طرفداران خزدار، ایجاد فورسونا است - یک نمایش یا آواتار حیوانی انسان‌وار. بیش از ۹۵٪ از شیفتگان خزدارها فورسونا دارند - یک آواتار انسان‌نما یا نمایشی از خودشان. نزدیک به نیمی از طرفداران این فندوم گزارش می‌دهند که آنها تنها یک فورسونا داشته‌اند تا خودشان را نمایندگی کنند. تا حدی، این به دلیل این واقعیت است که برای بسیاری از فیوری‌ها، فورسوناها نمایانگر شخصی مهم و معنادار از خود ایده‌آل آنها هستند. از محبوب‌ترین گونه‌های فورسونا می‌توان به گرگ، روباه، سگ، گربه سانان بزرگ و اژدها اشاره کرد.
اسپیریتوالیسم (به )، یک جنبش نوپدید دینی مبتنی براین عقیده است که ارواح مردگان وجود دارند و توانایی و تمایل برای برقراری ارتباط با زندگان را دارند. زندگی پس از مرگ یا «دنیای ارواح» که توسط اسپیریتوالیست‌ها دیده شده‌است نه تنها یک مکان ایستا نیست، بلکه در آن‌جا ارواح به‌طور مداوم در تکامل هستند. این دو باور، یعنی ممکن بودن تماس با ارواح و این‌که ارواح نسبت به انسان‌ها پیشرفته‌تر هستند، باعث به‌میان آمدن باور سومی در اسپیریتوالیست‌ها شده‌است: این‌که ارواح این قابلیت را دارند تا دانش مفید پیرامون موضوعات اخلاقی و فلسفی و هم‌چنین در باب ماهیت خدا فراهم نمایند. برخی از اسپیریتوالیست‌ها از مفهومی صحبت می‌کنند که خود آن را «روحِ راهنما» می‌گویند. ارواح مشخص که اغلب با آن‌ها برای راهنمای روحی تماس برقرار می‌شود. امانوئل سویدنبرگ مدئی است که پدر اسپیریتوالیسم است.https://classic-literature.co.uk/scottish-authors/arthur-conan-doyle/the-history-of-spiritualism-vol-i/ebook-page-02.asp روح‌گرایی، شاخه‌ای از اسپیریتوالیسم که توسط آلن کاردک توسعه داده شده و امروز در بیشتر اروپای قاره‌ای و آمریکایی لاتین به ویژه در برزیل پیروی می‌گردد، بر تناسخ تأکید دارد. Allan Kardec, "The Spirits' Book, Containing the Principles of Spiritist Doctrine... according to the Teachings of Spirits of High Degree, Transmitted through Various Mediums, Collected and Set in Order by Allan Kardec", translated by Anna Blackwell, São Paul, Brazil, Federação Espírita Brasileira, 1996, , p. 33.
اسپیریتوالیسم از دهه ۴۰ قرن نزدهم میلادی تا دهه ۲۰ قرن بیستم میلادی رشد نموده و از نظر تعداد پیروان به اوج خود رسید، به ویژه در کشورهای انگلیسی زبان. تا ۱۸۹۷ گفته می‌شد که اسپیریتوالیسم دارای بیش از هشت میلیون پیرو در ایالات متحده و اروپا است، که بیشتر این پیروان از طبقات متوسط و بالای جامعه بودند.
اسپیریتوالیسم بدون داشتن متون کانونی یا سازمان رسمی برای نیم قرن شکوفا بود و از طریق دوره‌ها، تورها توسط استادان خلسه، جلسات کمپ و فعالیت‌های تبلیغی مدیوم‌های برجسته سازمان‌دهی می‌شد. بیشتر اسپیریتوالیست‌های سرشناس زنان بودند و همانند بیشتر اسپیریتوالیست‌ها از آرمان‌هایی چون لغو بردگی و حق رأی زنان حمایت می‌نمودند. در اواخر دهه ۸۰ قرن نزدهم میلادی اعتبار جنبش رسمی به دلیل اتهامات ارتکاب تقلب توسط مدیوم‌ها تضعیف شده بود و سازمان‌های روح‌گرایی رسمی شروع به ظهور کرد. روح‌گرایی امروزه اساساً از طریق فرقه‌های گوناگون کلیساهای روح‌گرا در ایالات متحده، کانادا و انگلستان پیروی می‌گردد.
معنویت‌گرایی و نظام عقیده آن به عنوان خصوصیات محافظت شده تحت نام آلن پاور در UKEAT (محکمه استیناف) لندن، انگلستان در ۲۰۰۹ ثبت شد.
اسپیریتوالیست‌ها به امکان برقراری ارتباط با ارواح مردگان باور دارند و آن‌ها را «انسان‌های بی‌کالبد» می‌نامند. آن‌ها باور دارند که به مدیوم‌های روح این نعمت ارزانی شده‌است تا این چنین ارتباط را برقرار نمایند، اما هر کسی می‌تواند با مطالعه و تمرین یک مدیوم شود. آن‌ها باورمند هستند که ارواح قابلیت توسعه و به کمال رسیدن و رفتن به سپهرها و سطوح بالاتر را دارند و این‌که زندگی پس از مرگ یک حالت ایستا نیست بلکه ارواح در آن تکامل می‌نمایند. این دو باور تماس با ارواح ممکن است و این‌که ارواح در سطوح بالاتر زیست می‌نمایند. باعث ایجاد یک باور سومی شده‌است، این‌که ارواح این قابلیت را دارند تا دانش مفید پیرامون موضوعات معنوی و اخلاقی و هم‌چنین در باب ماهیت خدا و زندگی پس از مرگ فراهم نمایند. بنابرین بیشتر معتقدین در مورد «روحِ راهنما» صحبت می‌کنند. ارواح مشخص که اغلب با آن‌ها برای راهنمایی‌های دنیوی و روحی تماس برقرار می‌شود.
از نظر روح‌گراها هر کسی می‌تواند پیام‌های روحی دریافت کند، اما جلسات رسمی احضار ارواح (séances) توسط مدیوم‌ها تدویر می‌گردد، کسانی که مدعی هستند از طریق این جلسات در مورد زندگی پس از مرگ معلومات دریافت می‌کنند.
اسپیریتوالیسم به عنوان یک جنبش غیررسمی دارای مجموعه قواعد تعریف شده نیست، اما موسسات مختلف روح‌گرا در ایالات متحده یک قسمت یا تمامی «اعلامیه اصول» که میان سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۴۴ میلادی توسعه داده شده بود را پذیرفت و به تازگی در ۲۰۰۴ آن را بازنگری نمودند. یک «اعلامیه اصول» شش مادهٔ در اکتوبر ۱۸۹۹ توسط «انجمن ملی اسپیریتوالیسم» (NSA) طی یک گردهمایی در شیکاگو، ایالت ایلینوی تصویب شد. دو اصل اضافی دیگر در اکتوبر ۱۹۰۹ توسط انجمن ملی اسپیریتوالیسم طی گردهمایی در راچستر ایالت نیویورک اضافه گردید. سرانجام، نهمین اصل در اکتبر ۱۹۴۴ توسط انجمن ملی کلیساهای اسپیریتوالیسم طی یک گردهمایی در سنت لویس، ایالت میسوری تصویب گردید.
سازمان اصلی که از اسپیریتوالیسم در انگلستان نمایندگی می‌کند اتحادیه ملی ارواح گراها (SNU) است که تعالیم آن مبتنی بر هفت اصل می‌باشد.Bassett, J (1990). "100 Years of National Spiritualism." The Headquarters Publishing Co. Ltd. p. 144.
اسپیریتوالیسم نخستین بار در دهه ۴۰ قرن نزدهم میلادی در «شهرستان سوخته» بالاایالت نیویورک ظهور کرد، جای که چندی قبل جنبش‌های دینی چون میلریسم و مورمونیسم در جریان بیداری بزرگ دوم ظهور کرده بود، هرچند میلریسم و مورمونیسم خود را به اسپیریتوالیسم مرتبط نمی‌دانستند.
این منطقه در ایالت نیویورک جای بود که بیشتر مردم فکر می‌کردند ارتباط مستقیم با خدا یا فرشته‌گان در آن‌جا ممکن است و خدا درآن‌جا برخورد سخت‌گیرانه ندارد؛ مثلاً، خدا نوزادانی که غسل تعمید داده شده‌اند را محکوم به جاودانگی در جهنم نمی‌کند.
نوشته‌های امانوئل سویدنبرگ (۱۶۸۸ – ۱۷۷۲ میلادی) و آموزه‌های فرانتس مسمر (۱۷۳۴ – ۱۸۱۵ میلادی) در چنین محیطی، الگویی بود برای آن‌های که در تلاش برای دانش شخصی مستقیم از زندگی پس از مرگ بودند. سویدنبرگ کسی بود که ادعا نمود در حالت بیداری با ارواح ارتباط برقرار می‌نماید و ساختار دنیای ارواح را توصیف کرد. دو ویژگی نظریه وی به‌ویژه در میان اسپیریتوالیست‌های اولیه طنین انداز بود: اول، این‌که تنها یک جهنم و یک بهشت وجود ندارد، بلکه تعدادی از بهشت‌ها و جهنم‌های بالاتر و پایین‌تر وجود دارد. دوم، این‌که ارواح واسطهٔ میان خدا و بشر است و خدای متعال بعضاً از آن‌ها به عنوان وسیلهٔ برای ارتباط استفاده می‌کند. اگرچه سویدنبرگ بر علیه تلاش برای تماس با روح هشدار داد، اما کارهای وی ظاهراً دیگران را برای انجام این کار الهام بخشیده‌است.
سویدنبرگ قبل از اسپیریتوالیسم یک دانشمند و مخترع برجسته پنداشته می‌شد، چندین نوآوری در حوزه مهندسی انجام داده بود و به مطالعه فیزیولوژی و آناتومی می‌پرداخت. پس از آن، «وی در ۱۷۴۱ میلادی یک سلسله تجربه‌های اسرار آمیز شدید، خواب‌ها و رؤیاها را تجربه نمود و مدعی شد که خدا وی را فراخوانده است تا مسیحیت را اصلاح نموده و یک کلیسای جدید معرفی کند».
مسمر در ایجاد هیچ عقیده دینی نقش نداشت، بلکه شیوهٔ را که بعداً مشهور به هپنوتیزم شد به‌میان آورد و ادعا می‌شد که می‌تواند باعث رفتن به خلسه/حالت بین خواب و بیداری گردیده و ارتباط افراد را با موجود فرا طبیعی برقرار نماید. در نمایش‌های مسمریسم (مغناطیس حیوانی) نمایش‌گری به‌طور کاملاً حرفهٔ صورت می‌گرفت و متخصصین که در میانه قرن نزدهم میلادی در آمریکای شمالی تدریس می‌نمودند سعی می‌کردند تا مخاطبین خود را سرگرم نموده و هم‌چنین روش‌های برقراری تماس شخصی با خدای متعال را تشریح نمایند.
شاید از جمله معروف‌ترین کسانی که آموزه‌های سویدنبرگ و مسمر را در یک ترکیب ویژه‌ای آمریکای شمالی تلفیق نمود «اندرو جکسون دیویس» بود، کسی که سیستم خود را «فلسفه هارمونیال» نامید. دیویس یک مسمریست، درمان‌گر عقیدتی و روشن‌بین اهل بلومینگ گراو، نیویورک بود. وی هم‌چنین قویاً تحت تأثیر نظریه‌های سوسیالیستی فوریریسم قرار داشت.Catherine Albanese. (2007). "A Republic of Mind and Spirit. A Cultural History of American Metaphysical Religion". Yale University Press. pp. 171-176, 208-218. کتاب وی در ۱۸۴۷ میلادی تحت عنوان «"اصول طبیعت، الهام‌های متعال وی و یک صدای بشریت"»"The Principles of Nature, Her Divine Revelations, and a Voice to Mankind", Andrew Jackson Davis, 1847. در حالی‌که او در خلسه بود به یک دوست دیکته شد، این کتاب در نهایت به چیزی نزدیک به یک کار کانونی در جنبش اسپیریتوالیسم مبدل شد، اما فردگرایی شدید وی از انکشاف آن به عنوان یک نظریه جهانی سازگار جلوگیری کرد.
اسپیریتوالیست‌ها اغلب ۳۱ مارس ۱۸۴۸ را به عنوان آغاز جنبش خود تعیین می‌کنند. در آن تاریخ «کیت و مارگریت فاکس» اهل «هایدوایل نیوروک» گزارش دادند که با روحی تماس برقرار نموده‌اند، بعداً ادعا گردید که این روح مربوط به یک دست‌فروش بوده که به قتل رسیده و جسد آن در خانه یافت گردیده‌است، اما هیچ مدرکی از این چنین یک شخص هیچ‌گاهی یافت نشد. گفته شده بود که روح با صداهای دق الباب/ کوبیدن در و تپ زدن که برای ناظر قابل شنیدن بود ارتباط برقرار نمود. شواهد این حس‌ها برای آمریکایی‌های که ذهنیت عملی داشتند مجذوب شد و خواهران فاکس به یک شور و هیجان مبدل شدند. به عنوان اولین مدیوم‌های نامور، خواهران فاکس سریعاً بخاطر جلسات احضار روح که آن‌ها در ملأ عام تدویر می‌کردند مشهور شدند. با این حال، خواهران فاکس در ۱۸۸۸ میلادی پذیرفتند که «تماس» با روح یک حقه بود، اما پس از مدت کوتاهی دوباره این حرف خود را پس گرفتند.
«ایمی و آیزاک پوست» که «کوئیکرهای هکسایت» اهل راچستر، نیویورک بودند از مدت‌ها با خانواده فاکس آشنایی داشتند و این دو دختر را در اواخر بهار سال ۱۸۴۸ به خانه خود بردند. آن‌ها بلافاصله به حقیقت بودن ارتباطات خواهران با ارواح صحه گذاشتند و به عنوان اولین کسانی که به دختران ایمان آورده بودند مبدل شده و دو مدیوم جوان را به حلقه رادیکال دوستان کوئیکر معرفی کردند.
در نتیجه، بیشتر شرکت‌کنندگان اولیه در اسپیریتوالیسم، کوئیکرهای رادیکال و سایر افرادی شامل در جنبش اصلاح‌گرای میانه قرن نوزدهم بودند. این اصلاح‌گراها از عملکرد کلیساهای مسلط وقت راضی نبودند چون آن کلیساها تلاش بسیار اندکی برای مبارزه با برده‌داری و حتی کمتر از آن برای آرمان حقوق زنان انجام می‌دادند.
این چنین ارتباطاتی با جنبش‌های اصلاح‌گرا، اکثراً با سوسیالیست‌های رادیکال، آن‌گونه که الگوهای اندرو جکسن دیویس نشان می‌دهد از قبل در دهه ۴۰ قرن نوزدهم میلادی تهیه شده بود. پس از ۱۸۴۸ میلادی، بیشتر سوسالیست‌ها به اسپیریتوالیست‌های دو آتشه یا نهان‌گرا مبدل شدند. ایده‌های سوسیالیسیت، به ویژه در رگ‌های فوریریستی، تأثیر بنیادین روی کاردک و دیگر اسپیریتوالیست‌ها داشت.
مشهوترین آموزگر خلسه قبل از جنگ داخلی آمریکا کورا ال.وی. سکات (۱۸۴۰–۱۹۲۳ میلادی) بود. زن جوان و زیبا که ظاهر شدن وی بر صحنه، مردان را به وجد می‌آورد. مخاطبین وی از مقایسه میان ظاهر دخترانه و شیوایی که او پیرامون موضوعات روح صحبت می‌کرد مبهوت می‌شدند و با این مقایسه به این نتیجه می‌رسیدند که ارواح از طریق او صحبت می‌کند. کورا چهار بار ازدواج کرد و هر بار نام خانوادگی شوهر خود را می‌پذیرفت. هنگام اوج فعالیت خود، بنام «کورا هچ» شناخته می‌شد.
یکی دیگر از اسپیریتوالیست‌های زن مشهور «آکسا دبلیو. اسپراگ» متولد ۱۷ نوامبر ۱۸۲۷ در «پلیماوت ناچ، ورمانت» بود. وی در ۲۰ سالگی به مریضی تب روماتیسمی دچار شد و بهبود غایی خود را به پا درمیانی ارواح نسبت داد. وی که یک استاد بسیار مشهور خلسه بود تقریباً به تمامی ایالات متحده قبل از مرگ خود در ۱۸۶۱ میلادی سفر نمود. اسپراپ یک ابولویشینیست (طرفدار لغو برده‌داری) و مدافع حقوق زنان بود.
یکی دیگر از اراح‌گراهای مشهور و مدیوم خلسه قبل از جنگ داخلی آمریکا پاسکال بیورلی راندولف (۱۸۲۵–۱۸۷۵) بود، مردی دارای نژاد مختلط که نقشی در جنبش لغو برده‌داری نیز داشت. با این وجود، بیشتر ابولوشنیست‌ها و اصلاح‌گراها خود را از جنبش اسپیریتوالیسم مجزا می‌دانستند؛ از جمله شک‌گراها باورمند به معنویت‌گرایی ابولوشنیست مشهور فردریک داگلاس بود."Telegrams from the Dead" (a PBS television documentary in the "American Experience" series, first aired October 19, 1994).
یکی دیگر از جنبش‌های اجتماعی اصلاح‌گرا که رابطه نزدیک با اسپیریتوالیسم داشت تلاش‌ها برای بهبود شرایط آمریکایی‌های بومی بود. آن‌گونه که کاترین تاوی در مطالعه ارواح هندی در جلسات احضار روح می‌نویسد:
بدون شک، ارواح گراها تا حدودی ارواح هندی را که در جلسات احضار روح حاضر می‌شد، به عنوان نمادی از گناهان و معصیت متعاقب ایالات متحده در برخورد با آمریکایی‌های لاتین، می‌شناختند. اسپیریتوالیست‌ها با حضور هندی‌ها کاملاً روح زده می‌شدند. اما برای بیشتر مردم آن عصیان فروکش نکرده بود: به‌جای این‌که با این روح زدگی مقابله صورت گرفته و اصلاح شود، روح‌زدگی به عمل مبدل می‌گردید. بنابرین کنش‌گرایی سیاسی اسپیریتوالیست‌ها به نیابت از هندی‌ها نتیجهٔ ترکیب عصیان سفید پوستان و ترس از داوری خدا هم‌راه با یک حس مسئولیت و هدف جدید بود.Kathryn Troy, "The Specter of the Indian. SUNY 2017. p.151.
پس از این‌که مردم با هیجان از خواهران فاکس استقبال نمودند، در عرض چند سال نمایش‌های واسطه‌گری روح (مثلاً جلسات احضار روح و نوشتن خودکار) به یک کار پر درآمد مبدل گردید و بزودی به یک شکل مشهور سرگرمی و کاتارسیس روحی مبدل شد. خواهران فاکس با کارهای خود می‌خواستند درآمدی بدست بی‌آورند و دیگران از آن‌ها تبعیت کردند. نمایش‌گری به‌طور فراینده به یک بخش مهم اسپیریتوالیسم تبدیل شد و با رقابت مدیوم‌ها (واسطه روحی) برای درآمد بیشتر از شرکت‌کنندگان شواهد دیداری، شنیداری و لمسی مبنی بر وجود روح نیز افزایش یافت. زمانی که کمیسیون‌های تحقیق کننده که برجسته‌ترین آن‌ها «کمیسیون سیبرت»"Preliminary Report of the Commission Appointed by the University of Pennsylvania", The Seybert Commission, 1887. 2004-04-01. در ۱۸۸۷ بود، به‌طور مکرر ایجاد می‌گردید، تقلب به صورت گسترده وجود داشت و برخی پرونده‌ها در محکمه فیصله داده می‌شدند.Williams, Montagu Stephen. 1891. "Later Leaves: Being the Further Reminiscences of Montagu Williams." Macmillan. See chapter 8.
علی‌رغم برملا شدن مواردی بسیاری از فریبکاری، کشش اسپیریتوالیسم هنوز هم قوی بود. از جمله کسانی که بیشترین باور به اسپیریتوالیسم را داشتند آن‌هایی بودند که در سوگ مرگ دوست داشته‌های خود نشسته بودند. خانواده‌های زیادی در جریان جنگ داخلی آمریکا مردان خود را می‌دیدند که از خانه می‌روند اما هیچ‌گاهی بازنمی‌گردند و تصاویری که از میدان جنگ توسط رسانه‌های تصویری جدید منتشر می‌شد، نه تنها نشان می‌داد که عزیزان آن‌ها به تعداد بسیار زیاد، بلکه به گونه وحشتناکی کشته شده بودند. یکی از این چنین موارد مشهور مری تاد لینکلن بود، کسی که به‌خاطر سوگ از دست دادن پسرش در قصر سفید جلسات احضار روح برگزار کرد و شوهرش رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن نیز در آن شرکت نمود. افزایش موج اسپیریتوالیسم در این عصر و سپس در جریان جنگ جهانی اول، واکنشی مستقیم بر تلفات سنگین در میدان جنگ بود.Arthur Conan Doyle, "The History of Spiritualism Vol I", Arthur Conan Doyle, 1926.
افزون بر آن، جنبش اسپیریتوالیسم برای اصلاح‌گرایان مجذوبیت پیدا کرد و آن‌ها به‌طور اتفاقی دریافتند که ارواح نیز به نحوی طرفدار آرمان‌های لغو برده‌داری و حقوق مساوی برای زنان بودند. اسپیریتوالیسم هم‌چنین برای آن‌ها که دارای میل ماتریالستی داشتند و دین منسجم را نمی‌پذیرفتند مجذوب بود. سوسیالیست خیالی رابرت اوون نیز بعد از «نشست‌ها» با مدیوم آمریکایی ماریا بی. هایدن (که بابت معرفی اسپیریتوالیسم در انگلستان تحسین می‌شود) به اسپیریتوالیسم گروید؛ اوون در نشریه خود فصل‌نامه منطقی برای همه مردم عقیده جدید خود اظهار نمود و بعدتر در رسالهٔ نوشت، آینده نژاد انسان؛ یا تکامل بزرگ، شکوه‌مند و آینده از طریق ارواح عزیمت کرده مردان و زنان خوب و متعالی متأثر خواهد شد.Lewis Spence, "Encyclopedia of Occultism and Parapsychology", Kessinger Publishing Company, 2003, p. 679.
تعدادی از دانش‌مندانی که به پژوهش این پدیده پرداختند نیز به اسپیریتوالیسم گرویدند. این دانش‌مندان شامل شیمی‌دان و فیزیک-دان ویلیام کروکز (۱۸۳۲–۱۹۱۹)، زیست‌شناس تکاملی آلفرد راسل والاس (۱۸۲۳–۱۹۱۳) و فیزیک‌دان سر اولیور لادج بود. برنده جایزه نوبل پیرکوری تحت تأثیر نمایش‌های واسطه‌گری روح یوساپیا پالادینو قرار گرفته بود و از مطالعه علمی آن طرفداری کرد.Anna Hurwic, "Pierre Curie", translated by Lilananda Dasa and Joseph Cudnik, Paris, Flammarion, 1995, pp. 65, 66, 68, 247–48. سایر پیروان پیشتاز شامل روزنامه‌نگار و صلح‌جو ویلیام تی استد (۱۸۴۹–۱۹۱۲) و فیزیک‌دان و نویسنده آرتور کانن دویل (۱۸۵۹–۱۹۳۰) بود.
کانن دویل که فرزند خود، کنگسلی را در جنگ جهانی اول از دست داده بود نیز عضوی «باشگاه ارواح» بود. این کولب که در ۱۸۶۲ میلادی در لندن پایه‌ریزی شده بود، متمرکز بر مطالعه علمی فعالیت‌های به اصطلاح پراهنجار بود تا وجود این چنین پدیده‌های پرا هنجار را ثابت (یا رد) کند. اعضای معروف این باشگاه شامل چارلز دیکنز، سر ویلیام کروکز، سر ویلیام اف. برت و هاری پرایس بود.Underwood, Peter (1978) "Dictionary of the Supernatural", Harrap Ltd. , , Page 144 در جلسات احضار روح که یوساپیا پالادینو در پاریس برگزار کرده بود، پیرکوری پرشور و ماری کوری مشکوک اشتراک نمودند. فیزیک‌دان مشهور شهر نیویورک، جان فرانکلین گرای یکی از ارواح‌گراهای بلندآوازه بود. توماس ادیسون می‌خواست یک «تلفن روحی» بسازد، یک ابزار فرا زمینی که آواز مردگان را برای زندگان احضار نموده و برای نسل‌های آینده ثبت نماید.https://www.techtimes.com/articles/37949/20150308/thomas-edison-idea-speak-dead.htm
ادعاهای اسپیریتوالیست‌ها و دیگران در رابطه به واقعیت بودن ارواح توسط جامعه پژوهش‌روانی، که در ۱۸۸۲ میلادی در لندن تأسیس شده بود، تحقیق گردید. این جامعه یک کمیته را در خانه‌های روح‌زده تنظیم نمود.
محققین برجسته که قضایای جعلی را افشا نمودن دارای حوزه‌های تخصصی گوناگون بودند، شامل پژوهش‌گران حرفه‌ای مانند فرانک پودمور از جامعه پژوهش‌روانی و هری پرایس از آزمایشگاه ملی پژوهش‌روانی و جادوگرهای حرفه‌ای مانند جان نیویل مسکیلین. مسکلین با وارد شدن در میان مخاطبین در جریان نمایش‌های برادران دیوین پورت و تشریح این‌که ترفندها چه‌گونه انجام می‌شود، آن‌ها را افشا نمود.
جنگ داخلی اول لیبریا یک درگیری داخلی در لیبریا از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷ بود. این درگیری حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نفر کشته برجای گذاشت و در نهایت به مشارکت جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) و سازمان ملل متحد منجر شد. این صلح، دوام زیادی نیاورد و در سال ۱۹۹۹ جنگ داخلی دوم لیبریا آغاز شد.
ساموئل دو، شورشی را رهبری کرده بود که دولت منتخب را در سال ۱۹۸۰ سرنگون کرد و در سال ۱۹۸۵ انتخاباتی برگزار کرد که به‌طور گسترده تقلبی تلقی می‌شد. در دسامبر ۱۹۸۹، چارلز تیلور، وزیر دولت پیشین، از ساحل عاج به لیبریا نقل‌مکان کرد تا شورشی را برای سرنگونی دولت دو آغاز کند.