moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون () یک سری انیمیشن تلویزیونی با گرافیک سه‌بعدی رایانه‌ای محصول آمریکا، ایجاد شده توسط جرج لوکاس و تولید شده توسط لوکاس فیلم انیمیشن است. این سریال توسط کارتون نت‌ورک در ۳ اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد. داستان آن در کهکشان جنگ ستارگان و در سه سال بین پیش‌درآمد فیلم‌های و قرار دارد. دیو فیلونی مسئول نظارت این مجموعه است. این سری انیمیشن شامل ۷ فصل است که از فصل یک تا پنج را شبکه کارتون نت‌ورک و فصل ششم را در سال ۲۰۱۴ شبکه نت‌فلیکس به نمایش گذاشت. پس از آن در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۸، لوکاس فیلم در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو اعلام کرد که جنگ ستارگان: جنگ‌های کلون با ۱۲ قسمت جدید برای پخش مستقیم در دیزنی پلاس پخش می‌شود.
الزبری ول (به انگلیسی: Aylesbury Vale) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در باکینگهام‌شر واقع شده‌است.
ساوت‌باکس (به انگلیسی: South Bucks) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Buckinghamshire واقع شده‌است.
دارسی لین فارمر (، زادهٔ ۱۲ اکتبر ۲۰۰۴) عروسک گردان، شکم‌گو و خواننده آمریکایی و برنده فصل ۱۲ مسابقات امریکاز گات تلنت است. او همچنین جایگاه دوم در مسابقه هم را به دست آورد.
دارسی لین هم سومین کودک و هم سومین زن، پس از بیانکا رایان در فصل یکم و گریس فاندروال در فصل یازدهم است که برنده امریکاز گات تلنت شده‌است. افزون‌بر آن او سومین شکم‌گو هم هست که برنده ای مسابقه می‌شود؛ پیش از او تری فتور در فصل دوم و پل زردین در فصل دهم برنده این مسابقه شدند.
دارسی لین چندین شخصیت عروسکی دارد که در برنامه‌هایش آن‌ها را بکار می‌گیرد:
همه چی روبه‌راهه فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ هندوستان به کارگردانی اومیش شوکلا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریشی کاپور، سوپریا پاتاک، آبیشک باچان، آسین، محمد زیشان ایوب، سوناکشی سینها ایفای نقش کرده‌اند.
دیساد یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده/طراح جک کربی خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲ از مجموعه "نیو گادز" (مه ۱۹۷۱) حضور پیدا کرد. او یکی از پیروان شخصیت بد ذات دارک‌ساید از سیارهٔ
آپوکالیپس است. دیساد فردی سادیسمی، شکنجه‌گر، خائن و مشاور ارشد دارک‌ساید است. نام او اشاره به مارکی دو ساد، نویسنده و فیلسوف فرانسوی دارد. او که در اصل یکی از ساکنین سیارهٔ نیو جنسیس بود، همیشه فردی سادیسمی به‌شمار نمی‌رفت و قبل از ملاقات با دارک‌ساید تنها یک جوان بی‌گناه بود.
منوچهر عسگری نسب (زادهٔ ۱۳۱۵ کرمان - درگذشتهٔ ۱۳۹۷ تهران) کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایران بود.
وی دارای مدرک کارشناسی سینما و تلویزیون از دانشکده هنرهای دراماتیک و کارشناسی ارشد سینما از دانشگاه ایالتی میشیگان (MSU) بود. فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۴۵ با کارگردانی فیلم‌های مستند تلویزیونی آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های او تهیه فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی، تدریس کارگردانی و اقتصاد سینما در مرکز فیلمسازی، دانشکده سینما و تئاتر، دانشکده صدا و سیما و مدرسه عالی سوره اشاره نمود.
در سال ۱۳۷۴ فیلم "بازمانده" به تهیه‌کنندگی عسگری‌نسب در بخش مسابقه سینمای ایران در چهاردهمین دوره جشنواره فیلم فجر، جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد.
پل زردین (؛ زادهٔ ۲۱ او ۱۹۷۲) عروسک گردان و کمدین بریتانیایی و برنده فصل ۱۰ مسابقات آمریکاز گات تلنت است.
بگذار قلب بتپد فیلمی است محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی زویا اختر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، شفالی شاه، پریانکا چوپرا، رانویر سینگ، انوشکا شارما، فرهان اختر، زارینا وهاب، پارمیت ستهی و ویکرانت مسی ایفای نقش کرده‌اند.
وو ممکن است به یکی از این موارد اشاره داشته باشد:
۱. با تلفظِ «وو»:
۲. با تلفظِ «وُ»:
وو یک کوته‌نوشت از نوعِ سرواژه که برای شماره‌گذاریِ برخی آثارِ بدون شمارهٔ «اُپوسِ» لودویگ فان بتهوون به‌کار می‌رود.
برای مثال، در استفاده از «وو» یا WoO، مشخصاتِ اثرِ معروفِ "برای الیزه" را به آلمانی به این شکل می‌نویسند:
WoO 59: "Für Elise" Klavierstück in a-Moll
WoO 59: "Für Elise" Bagatelle (Poco moto) in A minor
و به فارسی:
«وو ۵۹: باگاتِلِ "برای الیزه"، اندکی جنبش، در لا مینور
«وو» را با نام «فهرستِ کینسکی-هالم» (به انگلیسی: Kinsky–Halm Catalogue) نیز می‌خوانند. این فهرست را دو موسیقی‌شناس به نام‌های Georg Kinsky و هانس هالمHans Halm ترتیب دادند و در سال ۱۹۵۵ منتشر کردند. این فهرست، آثارِ ناقصِ بتهوون را نیز دربرمی‌گیرد.
گاهی از اختصارِ «وو»، به‌عنوان اصطلاحی تعمیم‌یافته، برای اشاره به آثار بدون شمارهٔ اپوسِ آهنگسازان دیگر، مانند موتزیو کلِمِنتی (۱۷۵۲–۱۸۳۲)، روبرت شومان (۱۸۱۰–۱۸۵۶)، یواخیم راف (۱۸۲۲–۱۸۸۲)، و یوهانس برامس (۱۸۳۳–۱۸۹۷) نیز استفاده می‌شود.
کسری نوری (زادهٔ ) فعال سیاسی، روزنامه‌نگار و از مخالفان حکومت جمهوری اسلامی است. او که نزدیک به یک دهه از عمرش را در زندان‌های ایران سپری کرده، آخرین بار در اعتراضات گلستان هفتم بازداشت شد. یکی از اتهامات او رهبری این اعتراضات بود. جمهوری اسلامی برای معامله با کسری نوری، سناریوسازی و روایت حکومتی از اعتراضات اعضای خانواده‌اش؛ شکوفه یداللهی، امیر و پوریا نوری را هم بازداشت کرد. این زندانی سیاسی سابق دستکم پنج بار در مقاطع مختلف بازداشت شده‌است.
در روز جهانی آزادی مطبوعات ۲۰۲۱ کسری نوری از سوی ائتلاف مطبوعات آزاد در فهرست ۱۰ روزنامه‌نگاری که در جهان زیر بیشترین فشار و آزارهای حکومتی هستند قرار گرفت.
کسری نوری در ۶ تیر ۱۳۶۹ در بندرعباس زاده شد. پدر او مسعود نوری، وکیل دادگستری و از اعضای هیئت مدیره کانون وکلا بود. مادرش شکوفه یداللهی و برادرانش پوریا نوری و امیر نوری هستند. مسعود نوری در سال ۱۳۸۹ در پی حمله قلبی درگذشت.
کسری نوری سال ۱۳۸۷ در رشته مهندسی عمران مشغول به تحصیل شد. او از سال ۱۳۹۱ در هنگام زندانی بودنش مدرک کارشناسی رشته حقوق را دریافت کرد. نوری پس از یک دوره ۴ ساله زندان در سال ۱۳۹۶ در مقطع کارشناسی ارشد رشته حقوق بشر در دانشگاه تهران پذیرفته شد و به تحصیلات خود در ایران ادامه داد که دوباره بازداشت شد.
این فعال سیاسی در زندان‌های اوین، رجایی‌شهر، فشافویه، عادل‌آباد، نظام شیراز و بازداشتگاه‌های پلاک ۱۰۰ و ۲۰۹ زندانی بوده‌است.
نخستین بازداشت او در ۲۱ دی ۱۳۹۰ در خانه خود با هجوم نیروهای لباس شخصی رخ داد. او ۴۶ روز را در اداره اطلاعات شیراز گذراند و سپس با وثیقه ۵۰ میلیون تومانی آزاد شد. آزادی موقت این زندانی سیاسی دو هفته بیشتر طول نکشید؛ او بار دوم در ۲۴ اسفند همان سال توسط مأموران لباس شخصی پس از صحبت دربارهٔ وضعیت زندان محل نگهداری خود و موضع‌گیری علیه جمهوری اسلامی در خانه خود بازداشت شد. کسری نوری پس از گذشت ۱۵ ماه بازداشت موقت و با بی‌صلاحیت دانستن دادگاه خود در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ به چهار سال و چهار ماه زندان محکوم شد.
آزادی و استقبال مردمی در شیرازکسری نوری در ۵ آبان ۱۳۹۴ پس از چهار سال زندان از زندان اوین آزاد شد. بنابر یادداشت منتشر شده از نزدیکان وی این آزادی پنج روز به تأخیر افتاده بوده که به اجتماع چند روزه دراویش مقابل زندان اوین انجامید.کسری نوری پس از آزادی به دیدار نورعلی تابنده رفت. سحام‌نیوز، وبگاه نزدیک به مهدی کروبی نیز از ورود نوری به فرودگاه شیراز یک هفته پس از آزادی خبر داد. در این گزارش آمده این حضور با استقبال مردمی مواجه شد.
کسری نوری در ۳ دی ۱۳۹۶ در پیاده‌رو میدان انقلاب تهران برای چند ساعت توسط مأموران امنیتی بازداشت شد، این دانشجوی ارشد حقوق بشر دانشگاه تهران همزمان با تجمعی که در میدان انقلاب بود در هنگام خروج از دانشگاه در حوالی میدان بازداشت و وقتی از دادن گوشی موبایل خود به مأموران خودداری کرده، با او برخورد شده بود.
کسری نوری در سومین روز ناآرامی‌ها ۱۳۹۶ در ایران، بازداشت شد. او از ۹ دی ۱۳۹۶ در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود و چهار تن از دوستانش توسط سپاه ثارالله در بیمارستان دی دست به اعتصاب غذا زد. این بازداشت در ساعات پایانی شب، در طبقهٔ همکف و محوطهٔ بیمارستان دی، با شلیک تیر هوایی، استفاده از شوکر و اعمال خشونت همراه بود. در ۱۰ دی ۱۳۹۶ همزمان با این اعتصاب غذا دراویش، مقابل زندان اوین تحصن کردند و خواستار آزادی او شدند. در ۱۳ دی ۱۳۹۶ به مادر کسری نوری گفته شد به تحصن کنندگان بگوید یا از جلوی اوین بروید یا همه شما را بازداشت می‌کنیم.
در ۱۴ دی ۱۳۹۶ پس از چند روز بی‌خبری بی‌بی‌سی از تماس تلفنی کوتاه کسری نوری با خانواده اش خبر داد و دو روز بعد کسری نوری بدون اطلاع و بصورت محرمانه به زندان رجایی شهر منتقل شد. دیده‌بان حقوق بشر از عدم دسترسی وکیل به نوری و سه درویش بازداشتی خبر داد.
در ۱۹ دی ۱۳۹۶ بی‌بی‌سی به نقل از شکوفه یداللهی از قول آزادی او تا ۴۸ ساعت آینده خبر داد و پس از آن خبر حمله به تحصن دراویش با پرتاب گاز اشک‌آور منتشر شد. گاردین هم از ادامهٔ بی‌خبری دربارهٔ محل نگهداری کسری نوری در مصاحبه با یکی از اعضای خانواده وی گفت.
سرانجام در ۲۰ دی ۱۳۹۶ تحصن شبانه‌روزی دراویش مقابل زندان اوین ثمر داد. اعتصاب غذای یازده روزه پایان یافت و او بی‌قید و شرط به همراه چهار دانشجوی درویش بازداشتی آزاد شدند.
باگذشت یک ماه از درگیری‌های گلستان هفتم؛ کسری نوری، شکوفه یداللهی، پوریا نوری و امیر نوری در حالی که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند در ۱ اسفند ۱۳۹۶ بازداشت شدند.
سازمان اطلاعات سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات به قوه قضائیه گفته بودند که برای معامله با کسری نوری و سناریوسازی روایت حکومتی از اعتراضات به اعضای خانواده‌اش نیاز دارند و نباید آزاد شوند.
جزئیات تکان‌دهنده‌ای از نحوهٔ بازداشت خونبار و شکنجه خانوادهٔ نوری پس از پنج سال در بی‌بی‌سی منتشر شد.
سازمان بین‌المللی آزادی بیان و گزارشگران بدون مرز نسبت به وضعیت کسری نوری، پس از بازداشت عمیقاً ابراز نگرانی کردند و نبود شفافیت، عدم پاسخگویی مسؤلان قضایی دربارهٔ بازداشت، سلامت و چرایی بستری شدن او در بیمارستان را غیرقابل پذیرش دانستند.
دی ولت آلمان در بیانیه‌ای به بازداشت او برای سومین بار اعتراض کرد و گفت مبارزه با جمهوری اسلامی حتی با تهیه گزارش و پوشش اعتراض با خطر جدی مواجه می‌شود.
پس از دو سال اعضای خانواده در بهمن ۱۳۹۸ آزاد شدند. کسری نوری هم پس از پنج سال و یکماه آزاد شد.
شهریور ۱۳۹۷ با حمله به تحصن دوماهه در زندان فشافویه که در اعتراض به بدرفتاری با زنان درویش در زندان قرچک رخ داده بود؛ به دستور نهادی امنیتی امیر و کسری نوری پس از شش ماه بازداشت موقت و صدور احکام خانوادگی برای آنها، به سلول انفرادی منتقل و ۱۰۰ روز متوالی در اتاقی یک در دو متر نگهداری شدند. مسؤلان قضایی در این مدت اطلاع مشخصی دربارهٔ وضعیت آنها ندادند.بی‌بی‌سی: "حمله مأموران امنیتی به دراویش گنابادی زندانی در فشافویه"، نوشته شده در ۰۷ شهریور ۱۳۹۷؛ بازدید در ۲۸ آذر ۱۳۹۸.
سازمان زندان‌ها هم اطلاعیه صادر کرد و آنها را به غوغاسالاری، امتیازطلبی، و جَوسازی تبلیغاتی در رسانه و فضای مجازی متهم کرد.
کسری نوری پس از خارج شدن از سلول انفرادی در نامه‌ای مشترک گفت؛ حاکمیت مانند کبک سر در برف فرو برده‌است و توهم ثبات و برقراری، توان شنیدن هشدارهای زمانه و صدای فروپاشی‌اش را از وی دریغ می‌دارد.
همچنین پس از ۱۰۰ روز تحمل انفرادی، بیش از یک سال دیگر کسری نوری و امیر نوری را در فضایی معروف به سوئیت با ابعادی نزدیک به دوازده متر نگهداری و از ارتباط با دیگر بازداشت شدگان منع شدند.
۲۵ اسفند ۱۴۰۱ کسری نوری از زندان آزاد شد.
پوریا نوری با ابراز خوشحالی از اینکه او برای دهمین سال عید نوروز را در زندان نمی‌گذراند گفت: «نهاد امنیتی آزادی او را مشروط به عدم تجمع مقابل زندان عادل‌آباد کرده و فقط امکان حضور اعضای خانواده و وکیل مقابل زندان فراهم شد و دیدن لحظهٔ آزادی‌اش از کسانی که از شهرهای مختلف به شیراز آمده بودند دریغ شد».
در چند هفته پیش از آزادی کسری نوری، جمعی از دراویش گنابادی برای پیگیری آزادی کسری نوری به شیراز و مقابل دادستانی این شهر رفته بودند. مقامات امنیتی مانع از آزادی او می‌شدند. درنهایت دیوان عالی کشور و رسانه‌های حکومت ایران از رسیدگی خارج از نوبت به پروندهٔ او به دستور رئیس قوه قضائیه و فراهم کردن مقدمات آزادی خبر دادند.
او دو روز پس از آزادی، در ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ با هواپیما به تهران رفت و گروهی از دراویش گنابادی و فعالان سیاسی مدنی در فرودگاه مهرآباد به استقبال او رفتند. یکی از افرادی که به استقبال او رفته بود در فرودگاه بیانیه‌ای در همین رابطه خواند.
کسری نوری به مناسبت نوروز در بیانیه‌ای که یک هفته پس از آزادی در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرد گفت: پیروزی در فراز نیست، در آینده نیست، خیال و آرزو نیست که مژدگانی بخواهد، پیروزی همین جاست، سعادت اینجاست و شما مردم همچون نی در آن می‌دمید، اگر نغمهٔ تلخ دارد روزی دیگر ترنم شادمانه خواهد نواخت.
کسری نوری که آذر ۱۳۹۸ از زندان فشافویه به زندان عادل آباد تبعید شده بود طبق دستوری محرمانه از این زندان به تهران منتقل و بالاخره پس از ۳ روز نگهداری در بدترین شرایط با دستبند و پابند و بدون رعایت پروتکل‌های بهداشتی در ۶ بهمن ۱۳۹۹ در زندان اوین پذیرش شد.
پیش از این گزارش شده بود که این زندانی به مکانی نامعلوم منتقل شده‌است. برادر او در یک رشته توییت آنچه در این سه روز بر سر او آمده را توضیح داد.
کسری نوری، در آستانه نوروز ۱۴۰۰ باردیگر از زندان اوین تهران به عادل‌آباد شیراز تبعید شد.
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ دربارهٔ علت تبعید او به بی‌بی‌سی گفت: «کسری نوری را تهدید کردند که نباید این بیانیه و اعتصاب و اعتراض گسترده زندانیان سیاسی را راه‌اندازی کند، پس از آن درحالی‌که فقط دو ماه بود از زندان عادل آباد شیراز آورده بودندش دوباره ایشان رو تبعید کردند».
یک منبع مطلع هم به صدای آمریکا گفت، کسری نوری معتقد بود باید به «اتفاقاتی که در جامعه در حال رخ دادن است» واکنشی صورت بگیرد و به همین دلیل اعتصاب سه روزه را با انتشار بیانیه‌ای راه‌اندازی کرد و پیش از آغاز این واکنش جمعی، او را تهدید کردند که نباید این بیانیه منتشر شود و در نهایت هم نهادهای امنیتی همزمان با روز امضا و انتشار این بیانیه نوروزی وی را به یکباره و به شکلی غیرقانونی مجدداً به زندان عادل‌آباد شیراز منتقل کردند.
۵ شهریور ۱۴۰۱، خانواده کسری نوری از ربودن او از زندان عادل‌آباد و انتقالش به مکانی نامعلوم خبر دادند و ابراز نگرانی کردند. یک روز بعد، شکوفه یداللهی برای پیگیری وضعیت فرزندش به شیراز سفر کرد و پوریا نوری از بی‌خبری مطلق خانواده نسبت به وضعیت او خبر داد. امیر نوری هم در گفتگو با بی‌بی‌سی از جزئیات بیشتر ربودن او و این دور تازه از فشارها بر برادرش گفت.
کمپین توییتری در حمایت از کسری نوری به راه افتاد. مادر او گفت از مقابل زندان عادل‌آباد تکان نمی‌خورد تا پسرش را ملاقات کند، گفته شده بود او بعد ۴۸ ساعت قرار است به زندان بازگردد. همزمان این زندانی سیاسی در تماس کوتاهی با مادرش از انتقالش به بازداشتگاه اطلاعات شیراز خبر داد.
علت انتقال و بازجویی یک بیانیه‌ای مشترک میان کسری نوری، نرگس محمدی و کیوان صمیمی عنوان شد در حالی که چنین بیانیه‌ای منتشر نشده‌است.
مادر کسری نوری در یک پیام ویدیویی نسبت به اینکه او «تحت شکنجه و بازجویی قرار می‌گیرد» انتقاد کرد. او در این پیام گفت: «در نهایت یک روزی این ظلم به مردم تمام می‌شود؛ تاریخ را بخوانید. خشم و رنج ما وسیعتر از ظلم بی‌انتهای شما است. کسری را آزاد کنید.» شماری از دراویش گنابادی و همچنین تعدادی از زندانیان سیاسی در اوین و کیوان صمیمی، دیگر زندانی سیاسی در سمنان در نامه‌ای از زندان از او حمایت و نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کردند.
سازمان عفو بین‌الملل، کانون نویسندگان ایران، کمیسیون مذاهب دولت آمریکا و انجمن قلم استرالیا در پیام‌های جداگانه نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کردند و خواستار آزادی فوری کسری نوری شدند.
باگذشت یک هفته از ربودن کسری نوری و استمرار وضعیت نگران کنندهٔ او؛ برادرش در توییتی با اشاره به بیانیهٔ منتشر نشده گفت: مقامات دخیل در موضوع هر روز وعده می‌دهند فردا کسری به زندان برمی‌گردد و فشار و آزار روزهای اخیر خانواده و دوستان را به ستوه آورده‌است. وکیل کسری نوری از تشکیل پرونده برای او در دادسرای انقلاب شیراز به اتهام اقدام علیه امنیت کشور خبر داد و مصداق اتهام را یک بیانیهٔ منتشر نشده عنوان کرد.
۱۵ شهریور، برادر او در توییتی ضمن تشکر از کسانی پیگیر وضعیت کسری نوری بودند از بازگشتش به بند سیاسی این زندان پس از ده روز خبر داد
کسری نوری و ۳۳ نفر از زندانیان سیاسی دیگر در زندان‌های اوین، فشافویه، عادل آباد در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ اعلام کردند به یاد و احترام رنج‌های مشترکمان و در اعتراض به ظلم‌های ستمگران و به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز، شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می‌کنند که تا سه روز ادامه خواهد داشت.
نوری پس از تبعید در آستانه سال نو از اوین به زندان عادل‌آباد در پیامی گفت اعتصاب غذای سه روزه خود و دیگر زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف ایران تلاشی برای «اعتراض به ستمگر» است.
نوری در پیام صوتی روز ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ دربارهٔ تبعیدهای اخیر در زندان‌های ایران گفت: جابه‌جایی و آوارگی بین زندان‌ها و بندهای مختلف هیچ خوشایند نیست به لحاظ انسانی و حقوقی هم این جابه‌جایی‌ها توجیهی ندارد و قاعدتاً برای خانواده و دوستان سخت بود که شب عید متحمل نگرانی شدند اما این نگرانی‌ها و رنج‌ها در ذیل و پیوستگی رنج‌هایی باید خوانده شود که لحظه تحویل سال همه ما را غمبار و تلخ کرده‌است. غم بسیار مردمی که اسیر فقر، گرسنگی، آوارگی و حاشیه‌نشینی هستند و زیر بار سرکوب، خفقان و استبداد نفس می‌کشند.
او گفت: در لحظه عید یاد می‌کنم از نوید افکاری و بهنام محجوبی که داغشان تازه است و تازه می‌ماند مثل داغ همه عزیزانی که در راه آزادی و حقیقت جان دادند. یاد می‌کنم از سیستان و بلوچستان، کردستان، خوزستان و جای جای سراسر زخم ایران.
این زندانی سیاسی با اشاره به اعتصاب گسترده در زندان‌ها تأکید کرد با همین دغدغه‌ها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه زده‌اند و اضافه کرد: «می‌دانم در برابر رنج‌های شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدم‌های بزرگتر.»
کسری نوری نظام سیاسی فعلی ایران را خود مصیبت و منشأ مصائب می‌داند که اتکای خود را نه بر پذیرش حقوق اساسی ملت و نهادهای دموکراتیک که بر خشونت و استبداد بنا نهاده‌است. او در پاییز و زمستان ۱۳۹۷ از زندان مجموعه مقالاتی با محور احراز حق تعیین سرنوشت و واقعیت ناکارآمدی منتشر کرده‌است.
مقالات: درد مشترک -
نترسیم تا به سرمان نیاید -
امید ناامیدی‌ها -
محور وفاداری -
بی قانونی -
حق تعیین سرنوشت -
این فعال سیاسی در سالگرد اعتراضات دی ۱۳۹۶ در یادداشتی از زندان گفت آن اعتراضات آغازگر گذار نظام جمهوری اسلامی ایران از زوال به فروپاشی است. او شعار «اصلاح‌طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» را آغازِ مرحله‌ای نوین از مبارزات اجتماعی و سیاسی در تاریخ جمهوری اسلامی دانسته که نه بر نظم سیاسی مورد پسند حاکمیت، که بر پایه حق تعیین سرنوشت مردم توسط مردم است.
کسری نوری در اسفند ۱۳۹۹ یادداشت دیگری با عنوان پرسشی از سرنوشت منتشر کرد که برای گفتگو تا امکان و درک ضرورت همکاری برای تغییر وضع موجود نوشته شده‌است.
۳ تیر ۱۴۰۰ گزارش‌هایی مبنی بر اخراج کسری نوری از دانشگاه تهران منتشر شد. فردای آن روز هم خانوادهٔ نوری حکم اخراج این دانشجوی زندانی را رسانه‌ای کردند که واکنش‌های زیادی را به دنبال داشت و نهایتاً به لغو حکم اخراج منجر شد.
بنابر گزارش‌ها نخستین حکم اخراج آبان ۱۳۹۹ صادر شد و پس از سه مرتبه بررسی مجدد در کمیسیون دانشگاه تهران سرانجام روز ۲۴ اسفند ۹۹ رئیس دانشگاه محمود نیلی احمدآبادی، شخصاً حکم اخراج این دانشجو را تأیید و اعلام کرده بود.
۶ تیر کاربران رسانه‌های اجتماعی کارزاری برای اعتراض به فشارها بر او به راه انداختند. در همین روز معاون دانشگاه تهران در گفتگو با ایسنا بدون نام بردن از کسری نوری علت اخراج او را «عدم مراجعه برای ثبت نام» عنوان کرد و گفت او باید مدرک زندانی بودن خود را ارائه دهد.
پس از آن ۳۴۵ دانشجوی دانشگاه تهران در نامه‌ای اخراج کسری نوری را اقدامی «حذف‌کننده و پلیسی و مطلقاً غیرقانونی» خواندند و خواستار لغو فوری حکم اخراج او شدند. شورای صنفی دانشجویان کشور هم از تشکیل کمیتهٔ پیگیری در این رابطه خبر داد.
معاون وزیر علوم دولت خاتمی در این رابطه گفت برای کسری نوری و غیبت بیش از یکسال وزارت علوم باید تصمیم می‌گیرد.
وکیل او در مصاحبه‌ای گفت اخراجش از دانشگاه تهران غیرقانونی‌ست و او با دانشگاه مکاتبه داشته و آنها از زندانی بودن کسری نوری با خبر بودند. تشکل‌های دانشجویی دیگر هم در بیانیه‌ای این اخراج را محکوم کردند.
با افزایش فشارها، کمیته پیگیری حق تحصیل کسری نوری از تشکیل جلسه با مسئولان دانشگاه و برگزاری کمیسیون اضطراری دربارهٔ وضعیت کسری نوری در روز ۱۳ تیر خبر داد.
۱۴ تیر، برادر کسری نوری با انتشار نامه‌ای خبر داد که حکم اخراج او از دانشگاه تهران لغو شده‌ و دانشگاه تهران در جلسهٔ اضطراری حکم محرومیت از تحصیل نوری را باطل کرده‌است. دانشگاه تهران هم دربارهٔ این لغو اخراج توضیحات خود را به ایلنا ارائه داد.
۲۹ شهریور ۱۴۰۰ محمود نیلی احمدآبادی رئیس وقت دانشگاه تهران در نامه‌ای به غلامحسین محسنی اژه‌ای خواستار آزادی کسری نوری شد.
درخواست آزادی برای کسری نوری به حملهٔ بسیج دانشگاه تهران همراه با برخی نهادی تندرو بیرون از دانشگاه منجر شد، وزارت علوم تحت فشار برای انتصاب سرپرست جدید قرار گرفت و نیلی احمدآبادی یک روز پس از کار برکنار شد.
محمدعلی زلفی‌گل، وزیر علوم و علی کریمی فیروزجایی، دبیر هیئت رئیسه مجلس برکناری را تکذیب کردند و زلفی‌گل گفت تغییر رئیس دانشگاه تهران هیچ ارتباطی به نامه نگاری در رابطه با کسری نوری به ریاست قوه قضاییه ندارد.
صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی، نحوهٔ برکناری را فضاحت بار توصیف کرد و گفت نامه به قوه قضائیه برای آزادی کسری نوری باعث غضب مسئولینی شد که در سخنرانی‌هایشان رأفت پیامبر و مدارای جعفر صادق با مخالفان را تذکر می‌دهند.
نخستین بار ۲۷ دی‌ماه سال ۱۳۹۱ در اعتراض به بدرفتاری با هفت درویش زندانی به مدت ۹۰ روز دست به اعتصاب غذا زد و سرانجام پس از برآورده شدن خواسته‌اش که انتقال این هفت درویش از انفرادی به بند ۳۵۰ زندان اوین بود به اعتصاب غذای خود پایان داد.
اعتصاب غذای او موجب نگرانی‌های جهانی و انتشار نامه‌ها و بیانیه‌های بسیاری شد. آنا گومز عضو پارلمان اروپا در نامه‌ای به سفارت ایران در بلژیک و پرتغال و وزارت خارجه ایران خواستار فراهم کردن آزادی کسری نوری و دیگر دراویش زندانی شد.
وزارت خارجه آلمان در بیانیه‌ای نسبت به وضعیت کسری نوری ابراز نگرانی کرد و به بیهوشی وی در اعتصاب غذا پرداخت.
سازمان عفو بین‌الملل هم در بیانیه‌اش از انتقال نوری به بازداشتگاه پلاک صد شیراز، فشار بازجویان وزارت اطلاعات و ضرب و شتم وی برای پایان دادن به اعتصاب غذای خود گفته بود، همچنین سازمان حقوق بشری دیگر و زندانیان سیاسی اوین با ارسال نامه ابراز نگرانی کردند.
شیرین عبادی برنده جایزهٔ صلح نوبل نیز در نامه‌ای به احمد شهید نسبت به وضعیت دراویش زندانی ابراز نگرانی کرد و خواهان پیگیری حقوق اقلیتهای مذهبی در ایران شد.
او به همراه صالح مرادی، درویش گنابادی در تاریخ ۱ فروردین سال ۱۳۹۱ دست به اعتصاب غذای خشک زد.
کسری نوری در طی اعتصاب غذای طولانی مدت خود یکبار بیهوش شد. یکی دیگر از اتفاقات در اعتصاب؛ انتقالش به بازداشتگاه وزارت اطلاعات و اجبار وی برای آزادی موقت با سپردن وثیقه بود که نوری از این امر سرباز زد.
دراویش گنابادی در ایران نیز با تجمع‌های اعتراضی و انتشار نامه از بیش از ۲۰ استان کشور اعتراض و نگرانی خود را ابراز کردند.
پس از پایان اعتصاب غذا طولانی مدت کسری نوری؛ علی القاصی مهر، دادستان وقت شیراز در مصاحبهٔ از پیش تعیین شده گفته بود ما در شیراز و استان زندانی سیاسی نداریم و برخی از خانواده‌های زندانیان با هدایت عناصر ضدانقلاب داخلی یکسری مصاحبه‌هایی داشته و سعی دارند موضوع این دستگیری‌ها را سیاسی جلوه دهند.
کسری نوری دومین بار ۱۱ اسفند سال ۱۳۹۲ در اعتراض به وضعیت درمانی چند درویش زندانی دست به اعتصاب غذا زد. او ۳ روز پیش از اعتصاب غذای خود طی نامه‌ای سرگشاده با اشاره به وضعیت نامناسب چند درویش زندانی اعلام کرده بود: «از مسئولان می‌خواهم که از التهاب فضای جامعه بپرهیزند و بیش از این ظلم به دراویش را آشکار نسازند. اما در صورتی که تا پایان روز شنبه اقدامی برای درمان برادرانم صورت نگیرد، از سحر روز یکشنبه اعتصاب غذای اعتراضی خود را آغاز خواهم کرد.»
کسری نوری در اعتصاب غذای خود در اعتراض به تبعید دو درویش به زندان رجایی شهر نیز دست به اعتصاب ملاقات زد.
این اعتراض و اعتصاب کسری نوری با همراهی دیگر دراویش زندانی و بیش از دوهزار درویش گنابادی در سراسر کشور همراه شد و به تجمع و تحصن دو روزه دراویش نیز انجامید.
به گفتهٔ بی‌بی‌سی در دومین روز تحصن دراویش در مقابل دادستانی تهران، مأموران امنیتی به معترضان حمله کرده و تعدادی از آن‌ها را بازداشت کرده و شکوفه یداللهی مادر کسری نوری، از جمله بازداشت شدگان بوده‌است.
مادر کسری نوری شامگاه همان روز آزاد شد و اعتصاب غذای درویش‌های زندانی در ایران پس از گذشت سه هفته با اعزام سه درویش بیمار به مراکز درمانی به پایان رسید.
کسری نوری و هشت درویش زندانی محبوس در زندان اوین بار دیگر از تاریخ ۹ شهریور ۱۳۹۳ دست به اعتصاب غذا زدند و با صدور بیانیه‌ای گفتند تا «پاسخگویی صریح مقام‌های حکومتی دربارهٔ سال‌ها نقض حقوق دراویش و پایان دادن به دشمنی‌ها با اهل عرفان و تصوف» به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد.
شکوفه یداللهی، مادر کسری نوری، پس از گذشت دو هفته اعتصاب غذا فرزندش و دیگر دراویش زندانی از مسئولان قضایی کشور خواست پاسخگوی این اعتراض باشند و به بی‌بی‌سی گفت؛ ما خواستار رسیدگی هرچه سریع تر به وضعیت زندانیان در بندمان هستیم، مسولان قضایی پاسخگو باشند.
دراویش گنابادی نیز برای حمایت از ۹ درویش زندانی طی یک هفته سه بار دست به تجمع زدند و در تجمع خونین ۳۰ شهریور ۱۳۹۳ مقابل دادستانی تهران جمع کثیری از دراویش مجروح شدند.
سازمان گزارشگران بدون مرز از خطر تهدید مرگ همکاران مجذوبان نور خبرداد و همچین سازمان عفو بین‌الملل بار دیگر خواستار آزادی این ۹ نفر شد.
پیش از ۱۰۰ فعال مدنی با انتشار نامه‌ای خواستار پایان اعتصاب غذای دراویش زندانی شدند، فائزه هاشمی، محمد نوری‌زاد و ابوالفضل قدیانی از امضا کنندگان این نامه بودند و شیرین عبادی نیز با انتشار نامه سرگشاده به بانکی مون به وضعیت دراویش زندانی پرداخت.
کسری نوری در زندان نظام شیراز و هشت درویش دیگر در زندان اوین تهران پس از ۳۴ روز اعتصاب غذا به اعتصاب غذای خود پایان دادند.
کسری نوری از تاریخ ۹ دی ۱۳۹۶ به علت بازداشت غیرقانونی خود توسط سپاه ثارالله در بیمارستان دی دست به اعتصاب غذا زد.
فردای آن روز گزارشگران بدون مرز بازداشت او را محکوم کرد و بی‌بی‌سی از اعتصاب غذای کسری نوری از لحظه بازداشت خبر داد.
نوری در شب ۱۹ دی ۱۳۹۶ پس از ده روز بازداشت و اعتصاب غذا از زندان رجایی‌شهر بی قید و شرط آزاد و به مقابل زندان اوین (محل تحصن دراویش معترض) منتقل شد.
در شهریور ۱۴۰۱ پرونده‌ای معروف به بیانیهٔ منتشر نشده با اتهام اقدام علیه امنیت کشور در زندان برای او در دادگاه انقلاب شیراز تشکیل شد. مصداق اتهامی آن تدوین یک بیانیه از سوی کسری نوری و چند فعال سیاسی دیگر عنوان شد که هرگز منتشر نشده‌است.
اسفند ۱۴۰۱ در پی اختلاف میان دادگستری‌های استان تهران و فارس بر سر صلاحیت رسیدگی به پرونده کسری نوری، این پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد.
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران کسری نوری را به اتهام رهبری اعتراضات گلستان هفتم و مشارکت در اعتراضات دی ۱۳۹۶ به ۱۲ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید به ثلاث باباجانی، ۲ سال ممنوع‌الخروجی و ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و احزاب و فعالیت رسانه‌ای محکوم کرد. کسری نوری پیش از این با انتشار نامه‌ای از حضور در جلسه دادگاه امتناع کرده بود و این حکم به‌صورت غیابی صادر شد.
اسفند ۱۳۹۷ حکم قطعی ۱۲ سال حبس کسری نوری به او ابلاغ شد. او با غیرقانونی دانستن روند دادرسی در دادگاه‌های ایران و عدم حضور وکیل در جلسهٔ رسیدگی از تجدیدنظرخواهی هم امتناع کرده بود.
سال ۱۳۹۰، شعبه ۳ دادگاه انقلاب شیراز نوری را به علت فعالیت سیاسی، رسانه‌ای و پوشش اخبار دراویش در ایران به چهار سال و چهار ماه حبس تعزیری محکوم کرد. تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی، افشای اسرار ملی در مصاحبه‌ها از جمله اتهاماتش بود. وی در دادگاه عمومی شیراز هم به یکسال حبس تعلیقی محکوم شد.
در حکم صادره پیامد اقدامات او «ترویج بدعت در مسائل اعتقادی» و «ناامن کردن فضای جامعه و ترویج خرافات» و علت صدور حکم برای جلوگیری از «عواقب غیرقابل جبران در سطح جامعه به خصوص جوانان» بیان شد. این حکم که با حضور کسری نوری در دادگاه صادر شده بود در دادگاه تجدیدنظر استان هم تأیید شد.
وست اند (به انگلیسی: West End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است.
وینگفیلد (به انگلیسی: Wingfield) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
وود اند (به انگلیسی: Wood End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است.
وودساید (به انگلیسی: Woodside) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر واقع شده‌است.
ویبوستون (به انگلیسی: Wyboston) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است. ویبوستون ۹۳۶ نفر جمعیت دارد.
آپر کالدیکات (به انگلیسی: Upper Caldecote) یک روستا در بریتانیا است که در Bedfordshire مرکزی واقع شده‌است.
آپر دین (به انگلیسی: Upper Dean) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است.
آپر گریون‌هرست (به انگلیسی: Upper Gravenhurst) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
آپر شلتون (به انگلیسی: Upper Shelton) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
آپر استپلو (به انگلیسی: Upper Staploe) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است.
آپر استاندن (به انگلیسی: Upper Stondon) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
تبورث (به انگلیسی: Tebworth) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
تورن (به انگلیسی: Thorn) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
تورنکات گرین (به انگلیسی: Thorncote Green) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
سالف اند (به انگلیسی: Salph End) یک روستا در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است.
سدینگتون (به انگلیسی: Seddington) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
سوول (به انگلیسی: Sewell) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
شلتون (به انگلیسی: Shelton) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر واقع شده‌است.
شورتس‌تاون (به انگلیسی: Shortstown) یک روستا در بریتانیا است که در ایستکات واقع شده‌است. شورتس‌تاون ۰٫۸۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
ایستکات (به انگلیسی: Eastcotts) یک محله مدنی در بریتانیا است که در بدفورد واقع شده‌است. ایستکات ۴٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد.
سول‌دراپ (به انگلیسی: Souldrop) یک روستا در بریتانیا است که در Knotting and Souldrop واقع شده‌است.
استفورد (به انگلیسی: Stanford) یک روستا در بریتانیا است که در بدفوردشر مرکزی واقع شده‌است.
ردول (به انگلیسی: Radwell) یک آبادی در بریتانیا است که در فلمرشم واقع شده‌است.
پاملا گیلیس (متولد ۱۹۵۳) همه‌گیرشناس اهل بریتانیا است. او در مارس ۲۰۰۶ به‌عنوان قائم‌مقام دانشگاه کلدونین گلاسگو منصوب شد.
گیلیس لیسانس فیزیولوژی و فوق لیسانس تعلیم و تربیت و فلسفه را از دانشگاه آبردین (اسکاتلند) و دکترای همه‌گیرشناسی را از دانشگاه ناتینگهام گرفت.پاملا گیلیس
باگاتِل یک قطعهٔ کوتاهِ موسیقی است که معمولاً برای پیانو تصنیف شده‌است. باگاتل معمولاً سبک و ملایم است.
کلمهٔ «باگاتل» از نظر تحت‌اللفظی به‌معنی «یک تصنیفِ سازیِ بی‌تکلفِ کوتاه» است.
باگاتل معمولاً برای پیانوی تنها ساخته می‌شود، اما برای پیانو چهاردستی، هارپسیکورد، چنگ، ارگ، گیتار کلاسیک، ویبرافون، ابوا (مستقل)، کلارینت، ویولن، ویولا، فرم‌های مختلفِ موسیقی مجلسی، ارکستر، گروه موسیقی، دوئتِ آواز و پیانو، و یک گروه گروه کُرِ آکاپِلا نیز تصنیف شده‌است.
فرانسوا کوپِرَن (۱۶۶۸–۱۷۳۳) نخستین کسی است که
اصطلاحِ «باگاتل» را ویژهٔ یک اثرِ موسیقایی به‌کار برده‌است. او در دهمین اثرش برای هارپسیکورد، به سال ۱۷۱۷، یک روندو را «باگاتل‌ها» (به فرانسوی: Les bagatelles) نامیده‌است.
معروف‌ترین باگاتلِ جهان ازآنِ لودویگ فان بتهوون است. باگاتل شمارهٔ ۲۵ در لا مینور، وو ۵۹،در فهرست بیامونتی شمارهٔ ۵۱۵ است. معروف به برای الیزه قطعه‌ای محبوب و تقریباً سه‌دقیقه‌ای برای پیانو است.
بتهوون "«برای الیزه»" را در حدود سال ۱۸۱۰، یعنی در ۴۰سالگی، تصنیف کرد. این اثر هرگز در زمان زندگی آهنگ‌ساز منتشر نشد و نخستین بار در سال ۱۸۶۷، یعنی ۴۰ سال پس از مرگ وی، منتشر گردید. به گفتهٔ لودویگ نول،Ludwig Nohl یابندهٔ قطعه، عبارتِ «برای الیزه در ۲۷ آوریل به‌عنوان یادگاری از ل. ف. بتهوون»به آلمانی: "Für Elise am 27 April zur Erinnerung von L. v. Beethoven" در متن دست‌نویس که اکنون گم شده‌است، نوشته شده بوده‌است. امروزه هویت دقیق «الیزه» مشخص نیست؛ البته برخی پژوهشگران احتمال می‌دهند که الیزه، ترزه مالفاتی، دوستِ نزدیکِ بتهوون بوده‌است.
آلدرمستون وورف (به انگلیسی: Aldermaston Wharf) یک روستا در بریتانیا است که در بارکشر غربی واقع شده‌است.
آمن کورنر (به انگلیسی: Amen Corner) یک روستا در بریتانیا است که در برکنل فورست واقع شده‌است.
برکنل فورست (به انگلیسی: Bracknell Forest) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در بارکشر واقع شده‌است. برکنل فورست ۱۰۹٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شهر لورکوزن خواهرخواندهٔ برکنل فورست هست.
آبورفیلد (به انگلیسی: Arborfield) یک روستا در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
آبورفیلد و نیولند () یک بخش داخلی مدنی در ناحیه بارکشر، انگلستان است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۰۱ میلادی، 2228 نفر جمعیت داشته‌است که شامل آبورفیلد، آبورفیلد و هیل کارتر.
آبورفیلد کراس (به انگلیسی: Arborfield Cross) یک روستا در بریتانیا است که در جنوب شرقی انگلستان واقع شده‌است.
آبورفیلد گاریسون (به انگلیسی: Arborfield Garrison) یک روستا در بریتانیا است که در ووکینگهام واقع شده‌است.
اشمور گرین (به انگلیسی: Ashmore Green) یک روستا در بریتانیا است که در بارکشر واقع شده‌است.
هواوی اسند وای۳۰۰ یک گوشی هوشمند دارای سیستم عامل اندروید (نسخهٔ ۴٫۱) محصول شرکت هواوی می‌باشد.
این گوشی به دلیل قیمت کم و در مقابل امکانات بالایی که دارد محبوبیت زیادی بین کاربران شرکت هواوی داشت.
گردنه گدوک نام منطقه‌ و گردنه‌ای در جنوب استان مازندران و شمال شرق استان تهران است که جاده شهرستان سوادکوه به شهرستان فیروزکوه از آن می‌گذرد.
گردنه گدوک به طول ۲۰ کیلومتر در جاده فیروزکوه قرار دارد؛ این گردنه در حوزه شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار داشته؛ ولی محله‌ای از آن طی مصوبه هیئت وزیران در سال ۱۳۶۶ در حوزه شهرستان فیروزکوه در استان تهران قرار گرفته‌است،
راه‌آهن سراسری ایران از این منطقه می‌گذرد که جلوه‌ای خاص به این منطقه بخشیده‌است و دارای تونل‌های متعددی است و در واقع چیز دیگری که این منطقه بدان شهرت دارد یکی از تونل‌های راه‌آهن است که بسیار طویل است و به تونل گدوک مشهور است و ساخت آن به دوران رضاشاه بر می‌گردد. از محله‌های گدوک، دوگل است که در آن پل‌هایی به نام محلی "سه‌خط‌طلا" قرار دارد و نیز دارای یک ایستگاه راه‌آهن است. شوراب یکی دیگر از محله‌های گدوک است که دارای یک آبشار فصلی است، محله‌ای نیز به نام گدوک قرار دارد که دارای یک ایستگاه راه‌آهن است. همچنین در منطقه نیز آش و دوغ و ماست محلی عرضه می‌شود.
گدوک زمستان‌های نسبتاً سرد دارد ولی هوای آن در بهار و تابستان ملایم است و ضمناً نشست سنگین برف وجود دارد .
مراسم محلی خاصی نیز هر ساله در مناطق ییلاقی از جمله چالمیش، مازبمرد و موزی‌چشمه در سوادکوه برگزار می‌شود.
دلیل نام‌گذاری گردنه گدوک روشن نیست. واژه گدوک در زبان ترکی آذربایجانی، با املای gədik و تلفظ درست گَدیک، معادل گردنه است. ناصرالدین‌شاه، که از خانواده‌ای ترک‌زبان بود و ترکی را هم در کنار فارسی می‌دانست، در سفر سال ۱۲۵۴ هجری‌خورشیدی به مازندران، می‌نویسد:
ناگفته نماند که او در تمام طول سفر درازش، تنها یک‌بار واژه "گدوک" را به معنای "گردنه" به کار برده و بارها (دقیق، ۲۳ بار) از واژه فارسی "گردنه" بهره برده‌است. در مدخل گدوک در لغت‌نامه دهخدا هم نوشته ‌نشده که خواستگاه این واژه از کجاست. بنابراین معلوم نیست که واژه گدوک، از زبان مازندرانی (و یا زبان فارسی) وارد زبان ترکی آذربایجانی شده‌است یا برعکس.
مهمترین قلل منطقه گدوک در شهرستان سوادکوه که در بخش البرز شرقی واقع شده است و برای کوهنوردی نیز مناسب می‌باشد، عبارت‌اند از:
قله اروان‌بیگ به ارتفاع ۲۸۰۰ متر و از قله‌های تپه‌ای می‌باشد. این قله از شمال به چپ‌دره، از جنوب به منطقه، از شرق به جاده فیروزکوه و از غرب به کتالان محدود می‌باشد و در فراز قله اروان‌بیگ، از غرب: خط‌الراس ارفع‌کوه، از جنوب غرب، دماوند و پاشوره و خط‌الراس دو برار و از شمال‌شرق، قدمگاه، اتابک، نرو و سرخیل دیده می‌شوند.
در این منطقه، درخت ارس(سرو کوهی)، گون، گل لاله و گیاهان دارویی مانند آویشن و چندین نوع گیاه دیگر وجود دارد. کم‌کم بر شیب مسیر افزوده می‌شود؛ زمان تقریبی رسیدن به قله، یک ساعت و نیم می‌باشد.
برای رسیدن به قله اروان‌بیگ، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها چنین هستند:
قله ورسه سر به ارتفاع ۳۱۵۰ متر می‌باشد؛ این قله روی خط‌الراس قله بزگوش قرار دارد. این کوه یال طولانی دارد و جبهه شمالی این کوه با دیواره‌های بلند و ریزشی تشکیل شده‌است.
برای رسیدن به قله ورسه‌سر، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها چنین هستند:
قله اتابک به ارتفاع ۳۲۰۰ متر می‌باشد؛ این قله در ضلع شمالی قله قدمگاه با چشم‌اندازی به قله‌های ارفع‌کوه، قدمگاه، خرونرو، نیزوا و تیزکوه می‌باشد.
برای رسیدن به قله اتابک، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها این مسیرها هستند:
در مراتع ییلاقی منطقه گدوک، انواع درخت، درختچه و گیاهان از جمله: لاله، گون و پیرو (گونه‌ای درخت سرو) می‌رویند. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، ۴۰۶ گونه گیاهی از ۶۲ خانواده و ۲۶۲ جنس در گدوک مشاهده شده است، ۵۱ گونه گیاهی شناسایی شده است که دارای ارزش دارویی هستند که متعلق به ۴۴ جنس و ۲۲ خانواده گیاهی هستند. نتایج آماری نشان می‌دهد که بیشترین درصد گیاهان دارویی مربوط به خانواده‌‎های نعنائیان، گلسرخیان، کاسنیان، باقلاییان و شب‌بویان می‌باشد.‌ برخی گیاهان دارویی گدوک عبارتند از: گل گاو زبان، اسطوخودوس، قارچ، آویشن، زرشک، ولیک و باریجه که از آن‌ها در برخی از غذاها نیز استفاده می‌شود. منطقه گدوک به لحاظ شرایط آب و هوایی، موقعیت جغرافیایی و زمینه رشد گیاهان دارویی، یکی از مناطق مستعد تولید گیاهان دارویی است.
در منطقه گدوک، جانورانی از جمله: بز ، قوچ، شوکا، گوزن، خرس، پلنگ، گراز و گرگ می‌باشند و پرندگانی نظیر کبک و قرقاول نیز در این منطقه می‌باشند.
پنتوپرازول یا پانتوپرازول ، که با نام تجاری Pantosec در ایران شناخته می‌شود ، برای درمان و پیشگیری کوتاه مدت ازوفاژیت مرتبط با ریفلاکس گاستروازوفاژیال (GERD) و یا بیماری‌های مرتبط با ترشح بیش از حد اسید معده مثل سندروم زولینگر- الیسون تجویز می‌شود.
پنتوپرازول از مهار کننده‌های پمپ پروتون است که منجر به کاهش ترشح اسید معده می‌شود. این دارو در سلول‌های جداری معده با مهار برگشت ناپذیر
Hydrogen potassium ATPase ، ترشح اسید معده را سرکوب می‌کند. این دارو برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ در کشور آلمان فروخته شد و از سال ۲۰۱۰ به عنوان یک داروی عمومی در دسترس قرار گرفت.
۱- درمان کوتاه مدت ازوفاژیت مرتبط با رفلاکس برای بزرگسالان و کودکان بالای ۵ سال
۲- کنترل بیماری‌های مرتبط پس از بدست آمدن نتایج اولیه از بیماری ، به مدت کمتر از ۱۲ ماه .
۳- درمان ترکیبی زخم‌های گوارشی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری . در این درمان از یک آنتی بیوتیک نیز در کنار پنتوپرازول استفاده می‌شود.
۴- درمان طولانی مدت سندروم زولینگر- الیسون
برخی از عوارض جانبی استفاده از پنتوپرازول در بزرگسالان عبارتند از: سردرد، اسهال، تهوع، شکم درد، استفراغ، یبوست ، نفخ شکم سرگیجه و درد مفاصل . استفاده از پنتوپرازول در طولانی مدت ، ممکن است باعث بیماری گاستریت اتروفیک گردد . همچنین فقر ویتامین B-12 و منیزیم از عوارض دیگر مصرف سر خود و بیش از اندازه ی پنتوپرازول هستند.
مهم‌ترین تداخل دارویی پنتوپرازول با وارفارین میباشد که میتواند باعث افزایش سطح سرمی وارفارین و افزایش خط خونریزی شود. اما به طورکلی پنتوپرازول میتواند در موارد زیر نیز تداخلات دارویی ایجاد کند:
تداخلات دارویی پنتوپرازول عموماً خود را به صورت افزایش و یا کاهش اثر سایر داروها نشان می‌دهد و معمولا عوارض شدیدی به دنبال ندارد.( خطرناک ترین تداخل آن با وارفارین است.)
رده بارداری دارو : B
جزایر خرم () جزایری نیمه‌افسانه‌ای در اقیانوس اطلس بود که قهرمان‌های اساطیر یونانی از آن‌ها به عنوان بهشت بدون زمستان یاد می‌کنند. در اساطیر یونانی این جزیره‌ها مختص کسانی است که سه بار دچار تناسخ شده‌اند و هر سه بار به پاکی قضاوت شده و اجازه یافته‌اند به الوسیون راه یابند. مفهوم برازیل در اسطوره‌شناسی سلتی نیز در مفهوم جزایر خرم یونانی تنیده شده‌است.
دریاچه لوئیس () که اقوام اولیه کانادا آن را دریاچه ماهی‌های کوچک می‌نامیدند، یک دریاچه یخچالی در پارک ملی بنف در ایالت آلبرتای کانادا است. این دریاچه در ۵ کیلومتری غرب لیک لوئیس، آلبرتا و بزرگراه ترنس کانادا قرار دارد.
لیک لوئیس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان هورفانو (به انگلیسی: Huerfano County) یکی از شهرستان‌های کلرادو در ایالات متحده آمریکاواقع شده‌است. شهرستان هورفانو ۴٬۱۲۵٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. یکی از استان‌های شهرستان‌های کلرادو ۶۴ در ایالت کلرادو ایالات متحده است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶،۷۱۱ نفر جمعیت داشته‌است مرکز شهرستان والسنبورگ، کلرادو است. این شهرستان که نامش از اسپانیایی به معنای "یتیم" است، به نام "[ بوت"، یک نقطه عطف محلی نامگذاری شد. منطقه در اوایل دهه ۱۹۰۰ با کشف ذخایر زغال‌سنگ عظیم رشد کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ذخایر زغال‌سنگ در دهه ۱۹۴۰ به پایان رسید و هورفانو شاهد کاهش تدریجی اقتصادی تا سال ۲۰۱۵ بود.
چای دارجیلینگ، در باغ‌های چای منطقه دارجیلینگ در ایالت بنگال غربی، در شمال هند، در پای کوه‌های هیمالیا، کشت، تولید و فرآوری می‌شود. این چای، هنگامی که دم می‌کشد، عطر و مزه متمایز و رنگ روشنی دارد. داستان چای دارجیلینگ در حدود سال ۱۸۵۰ آغاز شد؛ زمانی که دکتر کمپبل، بذر چای را در باغچه خود در منطقه دارجیلینگ و ۷۰۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا به‌طور آزمایشی کاشت. او در پرورش این گیاه موفق بود چرا که دولت، در سال ۱۸۴۷، این منطقه را برای تأسیس گلخانه‌های چای انتخاب کرده بود. دارجیلینگ قبل از آن، تنها یک دهکده کم جمعیت بود که به عنوان یک تفریحگاه توسط ارتش و برخی از مردم مرفه استفاده می‌شد.
طبق مطالعه ای در سال ۲۰۱۱، چای دارجیلینگ، در مقایسه با سایر چای‌های سیاه مورد آزمایش، حاوی مقادیر زیادی EGCG بود. بر اساس نتایج پژوهش منتشر شده در مجله "ANTIMICROBIAL AGENTS AND CHEMOTHERAPY ,EGCG" نسبت به دیگر کاتچین‌های چای، قویترین فعالیت ضد باکتری در برابر هلیکوباکتر پیلوری نشان داده‌است. در نمونه‌های حیوانی آلوده به این میکروب، درمان با کاتچین در غلظت ۳۶–۱۰ درصد به‌طور معنی داری خونریزی و فرسایش مخاطی را کاهش داده بود و باکتری هلیکوباکتر پیلوری نیز از بین رفته بود. در سال ۲۰۱۱، ""Journal of Medicinal Food"" یک مطالعه را در ارتباط با اثر عصاره چای‌های مختلف بر هلیکوباکتر پیلوری، باکتری دخیل در توسعه زخم معده و سرطان معده منتشر کرد. در شرایط آزمایشگاهی عصاره‌ها در برابر هلیکوباکتر پیلوری، بدون آسیب رساندن به باکتری‌های مفید لازم برای هضم سالم، مؤثر بودند. عصاره چای دارجیلینگ و سفید در زمان کوتاه تری نسبت به انواع دیگر چای مؤثر بودند. گفته می‌شود چای دارجیلینگ می‌تواند رژیم غذایی مؤثری برای درمان زخم معده باشد. البته برای اثبات این امر به مطالعات بیشتری نیاز است.
در سال ۲۰۰۸ مطالعه ای که دربارهٔ اثر چای دارجیلینگ بر عملکرد اندوتلیال (لایه داخلی سیستم قلبی و عروقی) انجام و نتایج آن در مجله "British Journal of Nutrition" منتشر شد نشان داد مصرف چای باعث بهبود عملکرد اندوتلیال می‌شود. محققان، کاتچین‌های چای را مسئول این اثرات مفید می‌دانند. در چای سیاه دارجیلینگ، غلظت کاتچین‌ها به میزان قابل توجهی کمتر از چای سبز دارجیلینگ بود و محتوای کافئین بالاتری نسبت به چای سبز دارجیلینگ داشت.
عملکرد اندوتلیال در پاسخ به هر دو نوع چای سبز و سیاه (دارجیلینگ) در سلول‌های اندوتلیال آئورت گاو و حلقه‌های آئورت رت مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده شد که هر دو چای سبز و سیاه به یک میزان و به‌طور قابل توجهی فعالیت آنزیم نیتریک اکسید سنتتاز (آنزیم تولیدکننده مولکول نیتریک اکسید) (عامل گشادکننده عروق) در اندوتلیال را افزایش دادند. برای روشن شدن اینکه آیا این یافته‌ها در انسان نیز قابل اجرا هستند، شل شدن رگ‌های خونی در بیست و یک زن سالم قبل و ۲ ساعت پس از مصرف چای سبز و سیاه دارجیلینگ، در مقایسه با آب (شاهد)، بررسی شد و بر اساس نتایج، مصرف چای دارجیلینگ (سبز و سیاه) منجر به افزایش قابل توجهی در شل شدن رگ‌های خونی (FMD) شد.
در یک مطالعه مقدماتی، آزمایشی قبل از برداشتن پروستات بیمار سرطانی (پروستاتکتومی)، با چای سیاه دارجیلینگ طراحی شد. افزودن عصاره ۵ درصد چای سیاه دارجیلینگ به رژیم غذایی موش نژاد C57BL/6 نشان داد که تئافلاوین‌ها می‌توانند به کبد، پروستات، روده کوچک و بزرگ (کولون) جذب شوند.
در مطالعه انسانی، مشاهده شد که پلی فنل‌های چای در نمونه‌های پروستات مردانی که چای سبز و سیاه استفاده می‌کردند نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. در شرایط آزمایشگاهی هم تکثیر سلول‌های سرطانی پروستات، پس از مصرف چای سیاه و سبز کم‌تر بود. این مطالعه انسانی نشان می‌دهد که پلی فنل‌ها و تئافلاوین‌های چای، زیست فراهمی در پروستات دارند که ممکن است در پیشگیری از سرطان پروستات فعال باشند.
نتایج مطالعه ای که روی اثر آنتی‌اکسیدانی تئافلاوین‌ها و تئاروبیجین‌های چای سیاه دارجیلینگ بر پراکسیداسیون لیپید در هموژنات بافت کبد رت انجام و در ژورنال "Biological and Pharmaceutical Bulletin" منتشر شد نشان داد تئافلاوین‌ها و تئاروبجین چای سیاه دارجیلینگ در مهار پراکسیداسیون لیپید در شرایط بیولوژیک، همانند اپی کاتچین‌های چای سبز عمل می‌کنند. این فعالیت آنتی‌اکسیدانی قوی چای سیاه دارجیلینگ به کاتچین‌ها، تئافلاوین‌ها و تئاروبجین ارتباط داده می‌شود.
پلی‌فنول‌ها (کاتچین‌ها، فلاونول‌ها، تئوگالین، تئافلاوین‌ها، تئاروبیگین‌ها، گالیک اسید)، آلکالوییدها (مانند کافئین)، اسیدهای آلی (اگزالیک اسید، مالیک اسید، سیتریک اسید، ایزوسیتریک اسید، سوکسینیک اسید و آسکوربیک اسید) (ویتامین ث)، رنگدانه‌ها (کلروفیل‌ها، کاروتنوییدها)، ترکیبات عطر و طعم فرار (گرانوئیک اسید، چهار نوع لینالول اکسیدها، لینالول، ژرانیول، هگزنوئیک اسید، بنزیل الکل، ۲-فنیل اتانول، ترانس گرانیک اسید، (E) 2- هگزنوئیک اسید، (Z)3- هگزنوئیک اسید، متیل سالیسیلات و ۲٬۶-دی متیل-۳٬۷-اوکتادین-۲٬۶-دیول.
۱ تا ۵ فنجان در روز.
۲ ساعت پیش یا پس از غذا
نوشیدن چای سیاه بیش از حد و بیش از پنج فنجان در روز، ممکن است مضر باشد.
بارداری و شیردهی: بیش از ۳ فنجان در روز چای سیاه مصرف نشود. این مقدار چای حدود ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین دارد. مصرف بیش از این مقدار در دوران بارداری احتمالاً ناامن است و با افزایش خطر سقط جنین، افزایش خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) و وزن کم در زمان تولد مرتبط است.
کم خونی: نوشیدن چای سیاه ممکن است کم خونی را در افراد مبتلا به فقر آهن بدتر کند.
مشکلات قلبی: کافئین چای سیاه می‌تواند باعث ضربان قلب نامنظم در افراد خاص شود. افراد مبتلا به بیماری قلبی، با احتیاط کافئین مصرف کنند.
دیابت: کافئین موجود در چای سیاه ممکن است قند خون را تحت تأثیر قرار دهد.
گلوکوم (آب سیاه): نوشیدن چای سیاه کافئین دار، فشار داخل چشم را افزایش می‌دهد. افزایش فشار در عرض ۳۰ دقیقه رخ می‌دهد و حداقل ۹۰ دقیقه طول می‌کشد.
شرایط حساس به هورمون (مانند سرطان پستان، سرطان رحم، سرطان تخمدان): چای سیاه ممکن است مانند استروژن عمل کند. اگر شما در شرایطی هستید که ممکن است استروژن آن را تشدید کند، چای سیاه استفاده نکنید.
پوکی استخوان: نوشیدن زیاد چای سیاه کافئین دار می‌تواند میزان دفع کلسیم در ادرار را افزایش دهد و باعث تضعیف استخوان شود.
E.Harbowy, M. , & A.Balentine, D. (1997). Tea Chemistry. Critical Reviews ill Plant Sciences, 16(5), 415-480. retrieved fromhttps://www.researchgate.net/profile/Matthew_Harbowy/publication/216792045_Tea_Chemistry/links/0912f4fb863f786725000000/Tea- Chemistry.pdf
Gardner, E.J. , Ruxton, C.H.S & Leeds, A.R. (2007). Black tea – helpful or harmful? A review of the evidence. European Journal of Clinical Nutrition, 61, 3–18. retrieved from http://www.nature.com/ejcn/journal/v61/n1/full/1602489a.html
Gohain, B. , Borchetia, S. , Bhorali, P. , Agarwal, N. ,/ Bhuyan, L. P. , Rahman, A. , & Das, S. (2012). Understanding Darjeeling tea flavour on a molecular basis Plant Molecular Biology. Plant Molecular Biology, 78(6), 577–597. retrieved from https://link.springer.com/article/10.1007/s11103-012-9887-0
Jochmann, N. , Lorenz, M. , von Krosigk, A.L. , Martus, P. , Bo¨hm, V. , Baumann, G. , … Stangl, V. (2008).The efficacy of black tea in ameliorating endothelial function is equivalent to that of green tea. British Journal of Nutrition, 99, 863–868. retrieved fromhttps://www.researchgate.net/publication/5929284_The_efficacy_of_black_tea_in_ameliorating_endothelial_function_is_equivalent_to_that_of_green_tea
امیر شمس الدین علی چشمی یا خواجه علی شمس الدین (حک. ۷۴۸–۷۵۲ ق) از برجسته‌ترین حاکمان سربداران بود که در سال ۷۴۸ قمری به حکومت رسید و در سال ۷۵۲ قمری کشته شد. او در زمانی که دولت سربداران دچار هرج و مرج شد، حکومت را بدست گرفت و توانست با تدابیر و لیاقت خود، دولت سربداران را از نابودی نجات داد و آن را تقویت کرد و توانست به یک قدرت مستقل منطقه ای تبدیل کند. او در دوران حکومت خود دست به اصلاحات موفق زیادی در جنبه های مختلف دستگاه اداری سربداران زد و به آبادانی مملکت توجه زیادی کرد. تقریبا تمامی منابع به کاردانی و لیاقت او اتفاق نظر دارند.
نام او را به دو شکل ثبت کردند: شمس الدین علی و علی شمس الدین. مولف ناشناس کتاب تاریخ سربداران (منبع اصلی میرخواند و دولتشاه و حافظ ابرو) نام او را به شکل علی شمس الدین ثبت کرده است و دولتشاه هم همین نام را آورده است. میرخواند، روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۷ و دولتشاه، تذکره الشعرا، ص ۲۸۲ در مجمل فصیحی و دیگر کتبی چون روضه الصفا و حبیب السیر این نام به صورت شمس الدین علی آمده است.مجمل فصیحی، ج ۳، ص ۷۶ و خواندمیر، حبیب السیر، ج ۳، ص ۳۶۳ و میرخواند، روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۷ حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی نام او را به صورت خواجه کریم شمس الدین علی نوشته اند.حافظ ابرو، زبده التواریخ، ج ۱، ص ۱۹۷ و عبدالرزاق سمرقندی، مطلع السعدین و مجمع البحرین، ج ۱، ص ۲۵۲
همانند دیگر رهبران سربداران، از زندگی و پیشینه او اطلاغاتی در دست نیست. اگر گفته دولتشاه را درباره مدت عمر و تاریخ مرگش را قبول کنیم، او در سال ۷۰۰ قمریاگر هم بپذیریم که اشتباه دولتشاه در تاریخ مرگش سهوی بوده است، سال تولد او را می‌توان ۶٩۶ قمری به شمار آورد متولد شد. دولتشاه در کتابش نوشته است که مردم سبزوار شمس الدین علی را از نسل حجاج بن یوسف میدانستند.دولتشاه، تذکره الشعراء، صفحات ۲۸۲ - ۲۸۳ که البته این به احتمال زیاد نادرست است. لقب او، چشمی، احتمالا اشاره به این دارد که او در روستای چشم سبزوار متولد شده یا اجدادش ساکن آنجا بودند. حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی او را پسر شمس الدین فضل الله نامیده اند اما این درست نیست و احتمالا این اشتباه بدلیل تشابهات اسمی ایجاد شد و دیگر منابع این را تایید نکردند.حافظ ابرو، زبده التواریخ، ج ۱، ص ۱۹۷ و عبدالرزاق سمرقندی، مطلع السعدین و مجمع البحرین، ج ۱، ص ۲۵۲. جان ماسون اسمیت خواجه شمس الدین علی را به عنوان یکی از اشراف سبزوار و شریک یکی از اصناف شهر (غسالان: مرده شویان) توصیف میکند.ماسون اسمیت، جان، خروج و عروج سربداران، ترجمه یعقوب آژند، ص ۱۵۳ - ۱۵۴
او در زمان حکومت امیر وجیه الدین مسعود، در زمره بزرگان دولت سربداران بود و امیر مسعود بسیار به وی، به دلیل اینکه مردی بزرگ زاده و اصیل بود، احترام میگذاشت و علاوه بر آن از نزدیکان و مشاوران شیخ حسن جوری نیز بود و شیخ حسن با مشورت با او به امور مهم میپرداخت.روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۵ میرخواند نوشته است که او به درویشان (جناح تندرو از نظر پطروشفسکی) بسیار احترام میگذاشت و آنان را به سرهنگان سربدار (یا جناج میانه رو از نظر پطروشفسکی) ترجیح میداد و دائم بر زبان میاورد: «کار حکومت ما [سربداران] بعد از اراده حق سبحانه و تعالی چمن همت حضرت شیخ [حسن جوری] و توجه درویشان، تمشیت پذیرفت.»روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۵ او دائما با درویشان مینشست و حتی خود نیز تظاهر به درویشی میکرد و با آنان به گوشه نشینی و زهد میپرداخت. بی آنکه عضوی از سازمان آنان باشد.روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۶ اما روی هم رفته مشی سیاسی شمس الدین علی چندان روشن نیست ولی گویا به جناح تندرو گرویده بود و در سخنان خویش میگفت که «اداره مملکت باید به درویشان تعلق داشته باشد و نه لشکریان» و این سبب نظر منفی مورخان نسبت به او شد.پطروشفسکی، قیام سربداران خراسان، ص ۶۹ و ۷۴
حکومت جانشین امیر وجیه الدین مسعود، آقا محمد تیمور چندان مورد رضایت جناح تندروی شیخی نبود زیرا آقا محمد تیمور نماینده جناح رقیب، جناح میانه روی سربداران، بود و در نتیجه شیخیان با او مبارزه را آغاز کردند. پطروشفسکی، همان، ص ۶۹ در این زمان شمس الدین علی بانفوذترین رهبر جناح شیخیان بود و با آنان در برکناری آقا محمد تیمور همراه شد. روزی شمس الدین با تعدادی از درویشان وارد مجلس آقا محمد تیمور شد و او را مورد خطاب قرار داد که: «عجب حالتی است که درویشان را پیش تو اصلا قدر و قیمت نمانده با وجود آنکه مهم و خواجه تو (مقصود امیر وجیه الدین مسعود است) به یمن تقویت این فرقه واجب العظیم تمشیت پذیرفته. [ولی تو] پیوسته اراذل و اوباش پطروشفسکی معتقد است که منظور شمس الدین از اراذل و اوباش همان بینوایان شهری است که آی تیمور آنان را علیه پیشه ورانی که با درویشان مربوط بودند برانگیخته بود. را بر ایشان تقدم مینمایی.» دیگر درویشان نیز سخنان خواجه را تایید کردند و خواستار استعفای آی تیمور شدند. آی تیمور نیز متحیر شد و چون سلاح و محافظی با خود نداشت سعی در آرام کردن مخالفان برآمد و گفت: «من تا غایت هیچ درویشی را نرنجاندم و در ضبط این مملکت لوازم سعی و اهتمام به تقدیم رسانیده ام، اکنون آنچه صلاح باشد، همان میکنم.» مخالفان نیز به اتفاق برکناری او را خواستار شدند و در نتیجه آی تیمور نیز به این رضا داد و مقر حکومت را ترک کرد و توسط درویشان در اتاقی محبوس شد.خواندمیر، حبیب السیر، ج ۳، ص ۳۶۲ پس از این درویشان با هم به مشورت پرداختند. درویشان ابتدا حکومت را به خود شمس الدین علی پیشنهاد دادند. اما شمس الدین، با وجود اینکه در باطن خواهان ریاست بود، آن را نپذیرفت و گفت: «من درویشی و گوشه نشینی را بر سلطنت ربع مسکون برابر نمی کنم.»خواندمیر، حبیب السیر، ج ۳، ص ۳۶۳
شاید مهمترین دلیل شمس الدین علی برای نپذیرفتن حکومت این بود که ابراز تمایل به حکومت برای او که در سلک درویشان زاهد بود مناسب نیست و به حیثیت و نفوذ معنوی و محبوبیت خود میان عامه مردم ضربه وارد میکرد.پطروشفسکی، قیام سربداران خراسان، ص ۷۱ همچنین برای اینکه از عکس العمل هواداران آی تیمور و قشون او در امان باشد.ماسون اسمیت، جان، خروج و عروج سربداران، ترجمه یعقوب آژند، ص ۱۵۴ بعد از امتناع شمس الدین برای به حکومت رسیدن، درویشان به پیشنهاد او کلو اسفندیار را، که به گفته شمس الدین با درویشان به مدارا رفتار میکرد، به حکومت برمی گزینند و آی تیمور را میکشند. شمس الدین توصیه بسیاری کرد تا درویشان در کار حکومت حامی کلو اسفندیار باشند و با او همراهی کنند.روضه الصفا، ج ۵، ص ۶۱۶ احتمالا به این دلیل که خود کلو اسفندیار هم نظامی و از نزدیکان مسعود و از اهالی باشتین بود و میتوانست از عکس العمل سپاهیان نسبت به قتل ای تیمور جلوگیری کند و مورد مقبولیت آنان قرار گیرد.ماسون اسمیت، جان، خروج و عروج سربداران، ترجمه یعقوب آژند، ص ۱۵۴ دولتشاه در تذکره الشعرا اما سپاهیان سربداران را نیز در برکناری آی تیمور دخیل میداند.دولتشاه، تذکره الشعرا، ص ۲۸۱ احتمالا این نشان از روابط و نزدیکی شمس الدین به جناح میانه رو هم میدهد.