moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دکتر واتس به کسلر گفت که از نظر او رزماری نه از عقب ماندگی ذهنی بلکه از نوعی افسردگی رنج می‌برد. بررسی تمام مقالات نوشته شده توسط دو پزشک، اظهارات دکتر واتس را تأیید کرد. همه بیمارانی که دو پزشک آنها را لوبوتومی کردند به نوعی اختلال روانی مبتلا بودند.Kessler, Ronald, "The Sins of the Father", Warner Books, 1996, p. 244. دکتر برترام اس. براون، مدیر مؤسسه ملی سلامت روان که قبلاً دستیار پرزیدنت کندی بود، به کسلر گفت که جو کندی از دخترش رزماری به‌عنوان یک عقب‌مانده ذهنی یاد می‌کند تا یک بیمار ذهنی.Kessler, pp. 252–253.
به سرعت مشخص شد که این روش موفقیت‌آمیز نبوده‌است. ظرفیت و توان ذهنی کندی به اندازه یک کودک دو ساله کاهش یافت. او نمی‌توانست به‌طور قابل فهم راه برود یا صحبت کند و دچار بی‌اختیار ادرار بود.
پس از لوبوتومی، رزماری بلافاصله بستری شد. او ابتدا برای چندین سال در کریگ هاوس، یک بیمارستان روانپزشکی خصوصی در ۹۰ دقیقه شمال شهر نیویورک زندگی کرد.Leamer, p. 322. در سال ۱۹۴۹، او به جفرسون، ویسکانسین نقل مکان کرد، جایی که تا پایان عمرش در محوطه مدرسه کودکان استثنایی سنت کولتا (که قبلاً به عنوان «مؤسسه سنت کولتا برای جوانان عقب مانده» شناخته می‌شد) زندگی کرد.Leamer, p. 412, and caption to photo of the house facing p. 650. دو راهبه کاتولیک، خواهر مارگارت آن و خواهر لئونا، به همراه یک دانش آموز و یک زن که سه شب در هفته با رزماری روی سرامیک کار می‌کردند، مراقبت از او را انجام می‌دادند.Leamer, p. 760. رزماری ماشینی داشت که می‌توانست او را سوار کند و سگی هم داشت که می‌توانست پیاده‌روی کند.Leamer, pp. 412, 680.
والدین رزماری در پاسخ به وضعیت او، او را از خانواده اش جدا کردند. رز کندی به مدت ۲۰ سال به ملاقات او نرفت. جوزف پی کندی پدر دخترش را در مؤسسه درمانی ملاقات نکرد. در کتاب "رزماری: دختر پنهان کندی،" نویسنده کیت کلیفورد لارسون اظهار داشت که لوبوتومی رزماری به مدت ۲۰ سال از خانواده پنهان بود. هیچ‌یک از خواهر و برادرهایش از محل نگهداری او خبر نداشتند. در حالی که برادر بزرگترش جان در سال ۱۹۵۸ برای انتخاب مجدد برای مجلس سنا مبارزات انتخاباتی داشت، خانواده کندی غیبت او را با ادعای منزوی بودن او توضیح دادند. خانواده کندی به‌طور علنی غیبت او را تا سال ۱۹۶۱ و پس از انتخاب جان به عنوان رئیس‌جمهور توضیح ندادند. کندی‌ها فاش نکردند که او به دلیل لوبوتومی ناموفق بستری شده‌است، اما در عوض گفتند که او «عقب مانده ذهنی» در نظر گرفته شده‌است.
رزماری کندی به دلایل طبیعی در ۷ ژانویه ۲۰۰۵، در سن ۸۶ سالگی، در بیمارستان فورت اتکینسون مموریال در فورت اتکینسون، ویسکانسین درحالیکه خواهر و برادرش (خواهران جین، یونیس، و پاتریشیا و برادر تد) در کنار او بودند درگذشت. او در کنار پدر و مادرش در قبرستان مقدس در بروکلین، ماساچوست به خاک سپرده شد.
لوبوکاویر () (که پیش‌تر با نام BMS-180194، Cyclobut-G شناخته می‌شد) یک داروی ضد ویروسی است که فعالیت گسترده‌ای را در برابر ویروس‌های هرپس، هپاتیت ب و سایر ویروس‌های هپادنا، ایدز و سیتومگالوویروس نشان می‌دهد. در آغاز نتایج مثبتی را در آزمایش‌های بالینی انسانی علیه هپاتیت ب با حداقل عوارض جانبی نشان داد، اما پس از کشف افزایش خطر ابتلا به سرطان مرتبط با استفاده طولانی‌مدت در موش، از توسعه بیشتر آن متوقف شد. اگرچه این خطر سرطان‌زا در سایر داروهای ضد ویروسی مانند زیدوودین و گان‌سیکلوویر وجود دارد که برای استفاده بالینی تأیید شده‌اند، توسعه توسط بریستول-مایرز اسکوئیب، سازنده آن متوقف شد.
تاکنون اثبات شده‌است که لوبوکاویر فعالیت ضد ویروسی در برابر هرپس‌ویروسان، هپاتیت ب، ایدز و سیتومگالوویروس انسانی از خود نشان می‌دهد. این آزمایشات به فاز III بالینی برای هپاتیت ب و ویروس هرپس، فاز II آزمایشات بالینی برای سیتومگالوویروس رسید، و پیش از قطع، تحت یک مطالعه آزمایشی برای استفاده در درمان ایدز قرار گرفت.
در آزمایشات بالینی اولیه، لوبوکاویر نسبتاً خوب در افراد قابل تحمل بود و به دلیل عوارض جانبی در معرض توقف تولید نبود. عوارض شایع گزارش شده شامل سردرد، خستگی، اسهال، درد شکم و علائم مشابه آنفلوانزا که با سایر آنالوگ‌های نوکلئوزیدی مشترک است. با این حال، مطالعات دیگر، سرطان‌زایی ناشی از لوبوکاویر را در ارتباط با استفاده طولانی‌مدت در موش‌ها شناسایی کردند که منجر به توقف در آزمایش‌های بالینی در سال ۱۹۹۹ شد.
لوبوکاویر یک آنالوگ گوانین است که با دی‌ان‌ای پلیمراز ویروسی تداخل دارد. پیش از اینکه بتواند فعالیت ضد ویروسی خود را نشان دهد باید از راه آنزیم‌های درون سلولی به شکل تری فسفات خود در سلول‌های آلوده فسفریله شود. در مطالعات هپاتیت ب، لوبوکاویر با عمل به عنوان یک پایان‌دهنده زنجیره غیراجباری پلیمراز ویروسی، سنتز پرایمر ویروسی، رونویسی معکوس و پلیمریزاسیون DNA وابسته به DNA را مهار می‌کند. بر خلاف پایان‌دهنده‌های زنجیره‌ای سنتی که فاقد گروه 3'-OH برای جلوگیری از تکثیر بیشتر DNA هستند، تصور می‌شود که لوبوکاویر باعث ایجاد یک تغییر ساختاری می‌شود که فعالیت بهینه پلیمراز دو تا سه نوکلئوتید را در پایین‌دست ادغام آن مسدود می‌کند. مکانیسم اثر آن در استفاده در برابر سیتومگالوویروس انسانی مشابه است.
فراهمی زیستی لوبوکاویر ۳۰ تا ۴۰ درصد دوز اولیه خوراکی و نیمه عمر آن تقریباً ۱۰ ساعت است، همان‌طور که توسط آزمایش‌های پیش بالینی نشان داده شده‌است.
گواریسم یک نظریه انقلاب کمونیستی و استراتژی نظامی جنگ چریکی که با نام کمونیست انقلابی، ارنستو گوارا (۱۴ ژوئن ۱۹۲۸–۹ اکتبر ۱۹۶۷) مرتبط است. چه رهبری پیشرو، یکی از چهره‌های برجسته انقلاب کوبا است که به ایده مارکسیسم-لنینیسم باورمند و اصول آن را پذیرفته بود.کاترین هانسینگ (۲۰۰۲): "راستا، نژاد و انقلاب: ظهور و توسعه جنبش راستافاری در کوبای سوسیالیستی"، انتشارات لایت مونستر. ، صص ۴۲–۴۱.
پس از پیروزی قیام سال ۱۹۵۹ کوبا به رهبری یک مبارز "چریک" به رهبری فیدل کاسترو، چه گوارا همکار آرژانتینی الاصل، جهان وطن و مارکسیست او، ایدئولوژی و تجربیات خود را به عنوان مدلی برای الگود (و گاهی مداخله مستقیم نظامی) در سراسر جهان به نمایش گذاشت. در حالی که در اکتبر ۱۹۶۷ در پی صدور انقلاب "چریکی" به بولیوی بود، چه‌گوارا دستگیر و اعدام شد! شهادتی برای پیروزی جنبش جهانی کمونیستی و سوسیالیسم!
ایدئولوژی او صدور انقلاب به هر کشوری را مجاز می‌داند که رهبر آن توسط امپریالیسم (ایالات متحده آمریکا) حمایت می‌شود و از نظر شهروندانش دور شده‌است. «چه» می‌گوید جنگ چریکی مداوم در مناطق غیرشهری می‌تواند انقلابیون را بر رهبران غالب سازد. چه گوارا سه نکته را بیان می‌کند که نمایانگر ایدئولوژی او در کل است:
چه گوارا علاقه شدیدی به جنگ چریکی داشت. خود را وقف تکنیک‌های چریکی کرد که به نام فوکالیسم (یا نیز شناخته می‌شود: اغلب پیشتازی واحدهای مسلح کوچک را بر تأسیس احزاب کمونیست ترجیح می‌داد. در آغاز، حملات خود را از مناطق روستایی برای بسیج «جبهه مردمی» علیه ناآرامی در رژیم مستقر انجام دادند. با وجود تفاوت‌ها در رویکرد - تأکید بر رهبری چریکی و حملات جسورانه‌ای که باعث خیزش عمومی می‌شود، به جای تحکیم قدرت سیاسی در سنگرهای نظامی پیش از گسترش به مناطق جدید - گوارا از مفهوم "جنگ خلقی" مائوئیستی الهام گرفت و در جریان «اختلاف چین و شوروی» با مائو تسه تونگ رهبر جمهوری خلق چین رایزنی کرد. این مناقشه ممکن است تا حدی بیانگر علت خروج او از کوبای طرفدار شوروی به رهبری فیدل کاسترو در اواسط دهه ۱۹۶۰ باشد. چه گوارا همچنین تشابهات مستقیمی با رفقای کمونیست معاصر خود در ویت کنگ ترسیم نمود و استراتژی چریکی چندجبهه‌ای برای ایجاد "دو، سه، چند ویتنام" را ترغیب کرد."پیش نویس خشن تاریخ: 'بسیار خوب، بیایید دریافت کنیم@#!*% خارج از اینجا'" , Richard Gott, August 11, 2005
در سال‌های پایانی چه گوارا، پس از ترک کوبا، به جنبش‌های کمونیستی شبه نظامی در آفریقا و آمریکای لاتین، از جمله
لوران دزیره کابیلا جوان، ریاست‌جمهوری آینده (۱۷ مه ۱۹۹۷–۱۸ ژانویه ۲۰۰۱) جمهوری دموکراتیک کنگو (زئیر) مشاوره داد. در نهایت، در حالی که رهبری یک گروه کوچک (حدود ۵۰ عضو) چریکی با عنوان «ارتش آزادی‌بخش ملی بولیوی» (کادر) را بر عهده داشت، مجروح، دستگیر و کشته شد. اعدام و شکست کوتاه‌مدت تاکتیک‌های گواریستی او شاید بتواند برای مدتی جنگ‌های چریکی را به نفع جنگ سرد بزرگ‌تر و حتی موقتاً حمایت شوروی و کوبا را از چریکی گرایی قطع کند.
جنبش‌های نوظهور کمونیستی و دیگر رادیکالیسمهای آن زمان، یا پیش از پایان دهه ۱۹۶۰ به جنگ چریکی شهری روی آوردند یا به زودی راهبردهای روستایی مائوئیسم و گواریسم را احیا کردند، گرایش‌هایی که با پشتیبانی کشورهای کمونیستی و اتحاد جماهیر شوروی به‌طور عام و همچنین کوبای کاسترویی به‌طور خاص، در سراسر جهان در دهه ۱۹۷۰ تشدید شد.
یکی از طرفداران گواریسم، رژی دبره (زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۴۰) روشنفکر، فیلسوف و نویسنده اهل فرانسه بود که با تلاش او چارچوب نظری منسجم و واحدی در این زمینه فراهم شد. دبره با این شکست، شکست.
چه گوارا مجموعه‌ای از ایده‌ها و مفاهیمی را توسعه داد که به "گواریسم" مشهور شده‌است. تفکر ضدامپریالیستی او، مارکسیسم را به عنوان یک عنصر اساسی در نظر گرفت ولی با تأملاتی در مورد چگونگی انجام انقلاب و ایجاد جامعه سوسیالیستی که دارای هویت و ویژگی‌های خاص او بود.
چه گوارا نقش اساسی به مبارزه مسلحانه می‌داد. رژی دبره می‌نویسد: من از تجربه خود او، نظریه کاملی در مورد جنگ چریکی نوشته‌ام که به نظریه فوکو مشهور شده‌است. به باور «چه»، زمانی که «شرایط عینی» انقلاب در کشوری وجود داشت، یک «چریک» کوچک ولی پیشتاز می‌تواند «شرایط ذهنی» را ایجاد کند و خیزش عمومی جمعیت را به راه بیندازد.
او استدلال می‌کرد ارتباط نزدیکی بین چریک‌ها، دهقانان و اصلاحات ارضی وجود دارد. این موضع، تفکر او را از سوسیالیسم صرفاً کارگری - صنعتی، متمایز و به افکار مائوئیستی نزدیک کرد.
کتاب او "«جنگ چریکی»" راهنمایی است که در آن تاکتیک‌ها و استراتژی‌های مورد استفاده در جنگ چریکی کوبا مورد بحث قرار گرفته‌است. با این حال، «چه» ادعا می‌کرد در برخی از زمینه‌های خاص مبارزه مسلحانه جایی ندارد، بنابراین لازم است از مکانیسم‌های مسالمت‌آمیز مانند مشارکت در دموکراسی نمایندگی استفاده شود.
گرچه «چه» اظهار داشت گاهی این خط باید صلح آمیز باشد ولی تنها در صورتی می‌توان ویژگی «بسیار جنگنده، بسیار شجاع» را رها کرد که جهت‌گیری آن به نفع دموکراسی نمایندگی در بین مردم باشد.
محور اساسی که او کنش سیاسی - نظری - نظامی خود را بر آن هدایت کرد، آغاز اومانیسم مارکسیستی بود. به عبارت دیگر، «چه» پیشنهاد می‌کند تمایز بین اومانیسم مارکس و اومانیسم بورژوایی، مسیحی سنتی، بشردوستانه و غیره ضروری است. در برابر تمام اومانیسم انتزاعی که مدعی «بالاتر از طبقه» است، در آخرین تحلیل بورژوازی)، «چه»، همانند نظریه رهایی انسانِ مارکس، صراحتاً درگیر دیدگاه طبقاتی پرولتاریا است.
بنابراین به شدت مخالف «اومانیسم بد» بود. او اعلام می‌کند: و تحقق توانایی‌های آنها تنها با انقلاب کارگران، دهقانان و دیگر طبقات استثمارشده محقق می‌شود که استثمار انسان توسط انسان را از بین می‌برد و سلطه عقلانی و جمعی از مردان (پرولتاریا) را بر روند زندگی اجتماعی آنها برقرار می‌سازد.
گواریسم از دیدگاه انقلابی آنارشیستی توسط آبراهام گیلن، یکی از تاکتیک‌های برجسته جنگ چریکی شهری در اروگوئه و برزیل مورد انتقاد قرار گرفته‌است. گیلن مدعی شد شهرها نسبت به روستاها زمینه بهتری برای چریک‌ها هستند (گیلن کهنه سرباز جنگ داخلی اسپانیا بود). او از جنبش‌های آزادی‌بخش ملی گواریست مانند توپاماروسِ اروگوئه - یکی از گروه‌های بزرگ مشاور نظامی - انتقاد کرد.https://libcat.simmons.edu/Record/b1184724/TOC
تنوفوویر آلافنامید () (با نام تجاری ویریتاف ®ViriTaf ) یک داروی مهارکننده نوکلئوتیدی ویروس هپاتیت ب (HBV) برای درمان عفونت مزمن آن در بزرگسالان مبتلا به بیماری کبدی است. این دارو از راه دهان مصرف می‌شود.
تنوفوویر آلافنامید پیش‌داروی تنوفوویر است.
لیبرالیسم ملی، یا آزادی‌خواهیِ ملی‌گرا نوعی از لیبرالیسم است که سیاست‌ها و مسایل لیبرال را با عناصر ملی‌گرایی ترکیب می‌کند. از نظر تاریخی، لیبرالیسم ملی به همان معنای لیبرالیسم محافظه کار (لیبرالیسم راست‌گرا) نیز به کار رفته‌است.
در قرن نوزدهم یک سری از احزاب سیاسی «لیبرال ملی»، از لحاظ ایدئولوژی یا صرفاً از لحاظ اسم، به صورت خاص در در بسترهای متعدد ملی مانند اروپای مرکزی، کشورهای نوردیک و اروپای جنوب شرقی فعال بودند.
لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم میلادی اساساً یک ایدئولوژی و یک جنبش بود.
اهداف لیبرالِ ملی، ادامه آزادی فردی و اقتصادی، همچنین حاکمیت ملی بود.Lothar Gall und Dieter Langewiesche - Liberalismus und Region, München 1995, pp. 4–10. یوژف آنتال، تاریخ‌نویس و دموکرات مسیحی، کسی که به عنوان اولین نخست‌وزیر پسا کمونیسم در مجارستان خدمت کرد، لیبرالیسم ملی را به عنوان «بخشی از ظهور دولت-ملت» در اروپای قرن نوزدهم توصیف نمود.
به گفته «اوسکار مولیج» ، «با توجه با ایدئولوژی‌ها و سنن احزاب سیاسی می‌توان استدلال کرد که در زمین‌های اروپای مرکزی یک نوع متفاوت از لیبرالیسم، مختص به این منطقه در جریان قرن نوزدهم تکامل یافت» و به نقل از «ماسیج جانوسکی» : «واژه 'ملی' به عنوان چیزی مترادف 'لیبرال' عمل کرده‌است» («'ملی' به تنهایی کافی بود تا شک‌هایی را دربارهٔ انجمن لیبرال برانگیزد»).Maciej Janowski, "Wavering Friendship: liberal and national ideas in nineteenth century East-Central Europe", "Ab Imperio", 3–4 (2000), 69–90, 80. هم‌چنین به گفته مولیج، در اروپای جنوب شرقی «'لیبرال ملی‌گراها' نیز نقش قابل مشاهده‌ای، هر چند اساسی نبود، اما با ویژگی‌های اندک متفاوت مختص به منطقه داشتند، که تا حد زیادی آن‌ها را از همتایان اروپای مرکزی‌شان متمایز می‌کرد».
«مایکل لیند» در کتاب‌اش با عنوان «"برآمده از محافظه‌کاری"» ، لیبرالیسم ملی را به‌گونه‌ای تعریف می‌کند که مورخ «آرتور ام شلزینگر جونیور» در "پیشرو" استفاده از عبارت «مرکز حیاتی» را به‌طور مشابه توصیف می‌کند. خود لیند، لیبرالیسم ملی را به عنوان متحدکننده «محافظه کاری اجتماعی معتدل با لیبرالیسم معتدل اقتصادی» تعریف می‌کند.
«گوردون اسمیت» ، پژوهشگر ارشد سیاست‌های تطبیقی اروپا، لیبرالیسم ملی را یک مفهوم سیاسی می‌داند که هنگام موفقیت جنبش‌های ملی‌گرا در ایجاد دولت-ملت‌ها، زمانی که دیگر نیاز نبود مشخص شود که یک آرمان، حزب یا سیاست‌مدار لیبرال «ملی» است، محبوبیت‌اش را از دست داد."Between Left and Right: The Ambivalence of European Liberalism," pp. 16–28, in "Liberal Parties in Western Europe," Emil J. Kirchner, ed. , Cambridge University Press, 1988, .
ریشه‌های لیبرالیسم ملی را می‌توان در قرن نوزدهم یافت، زمانی که لیبرالیسم محافظه‌کار یا لیبرالیسم کلاسیک ایدئولوژی طبقات سیاسی در بیشتر کشورهای اروپایی و به‌طور خاص کشورهای اروپای مرکزی بود که بعداً توسط نظام سلطنتی مورثی اداره می‌شدند.
لیبرال‌های ملی در اصل اگرچه حامی تجارت بودند، الزاماً طرف‌دار تجارت آزاد و لیبرالیسم اقتصادی نبودند و گاهی طرف‌دار همکاری میان دولت و صنعت ملی، سطوح میانه حمایت‌گرایی، تأسیس اتحادیه‌های گمرکی ترجیحی، گمرکات برای صنایع نوپا یا شرکت‌هایی که دارای اهمیت استراتژیک ملی و انواع مختلف برنامه‌ریزی صنعتی بودند.
لیبرالیسم ملی در قرن نوزدهم در تعدادی از کشورها از جمله آلمان، اتریش، دانمارک، سوئد، فنلاند و رومانیا معروف بود.Kurunmaki, Jussi. "On the Difficulty of Being a National Liberal in Nineteenth-Century Finland". Contributions to the History of Concepts, vol. 8, no. 2, 2013, pp. 83–95. , https://www.jstor.org/stable/43610946. در آلمان، اتریش و رومانیا، لیبرال‌های ملی یا احزاب «لیبرال ملی» به مدت طولانی در حکومت بودند. به‌طور خاص، در کشورهای آلمانی زبان، به دلیل ویژگی چند ملیتی یا ماهیت غیرمتجانس کشورهایی مانند امپراتوری اتریش (که بعداً به‌طور رسمی به اتریش-مجارستان تغییر نام یافت) یا آلمان جدیداً تأسیس شده در زمان صدراعظم اوتو فون بیسمارک، لیبرال‌های ملی نیز طرف‌دار رژیمی اقتدارگراتر یا محافظه کارتر بودند.
در آلمان قرن نوزدهم، معتقدین به لیبرالیسم ملی‌گرا از ملی‌گرایان لیبرال متفاوت بود، این‌که آن‌ها به موجودیت اقتدارگراتر در اروپا و یک امپراتوری آلمانی قوی معتقد بودند. لیبرال‌های ملی‌گرا مانند ماکس وبر، به دنبال یک آلمان دموکراتیک در همکاری با سایر قدرت‌های اروپایی بودند.
در زمان امپراتوری آلمان، لیبرالیسم ملی توسط «حزب لیبرال ملی» (NLP)، بزرگ‌ترین حزب در رایشتاگ برای چندین سال، نمایندگی می‌شد. زمانی که بیسمارک، کسی که از ۱۸۷۱ (متحد شدن آلمان) تا ۱۸۹۰ میلادی صدراعظم بود، سیاست‌های اولیه تجارت آزاد خود را لغو کرده و حامی حمایت‌گرایی و مخالف افزایش قدرت‌های پارلمان شده و نهایتاً برای حمایت از حزب محافظه کار آلمان (که عمدتاً نماینده نخبگان سرمایه‌دار زمین‌داران یونکرهای پروس است) تلاش کرد، لیبرال‌های ملی از او حمایت کردند. علاوه بر این، حزب NLP (که تقریباً ۳۰ درصد رأی را در سه انتخابات اول فدرال، از جمله ۳۰٫۱ درصد در انتخابات فدرال سال ۱۸۷۱ میلادی به دست آورد) در انتخابات فدرال ۱۸۷۸ و مخصوصاً در انتخابات فدرال ۱۸۸۱ (که رأی آن به ۱۴٫۶ درصد کاهش یافت) شدیداً شکست خورد. بعداً، این حزب با ظهور حزب سوسیال دموکرات و حزب مرکزی در آغاز قرن، در سهم رای خود کاهش پیوسته‌ای را تجربه کرد.
در جریان جمهوری وایمار، «حزب خلق آلمان» (DVP) که رهبر آن گوستاف اشترزمان، صدراعظم (۱۹۲۳ میلادی) و وزیر امور خارجه (۱۹۲۳ – ۱۹۲۹ میلادی) بود، جانشین حزب NLP شد. حزب DVP که برخی از عناصر معتدل «حزب محافظه‌کار آزاد» (FKP) و «اتحادیه اقتصادی» (WV) با آن پیوسته بود،Vincent E McHale (1983) "Political parties of Europe", Greenwood Press, p421 عموماً فکر می‌کرد تا از منافع صنعت‌کاران بزرگ آلمان نمایندگی کند و توسط چندین ناظر به عنوان یک حزب لیبرال ملی طبقه‌بندی شده بود. پلتفورم آن بالای ارزش‌های خانواده مسیحی، تحصیل سکولار، تعرفه‌های پایین، مخالفت با هزینه‌های رفاهی و گمرکات زراعی و خصومت با «مارکسیسم» (یعنی حزب کمونیست و حزب سوسیال دموکرات) تأکید داشت. بعد از مرگ استریسمن، DVP که در صفوف آن چندین مخالف جمهوری‌خواه وجود داشت، شدیداً به راست منحرف شد.
حزب فعلی دموکرات آزاد (FDP)، که جانشین DVP و حزب سوشال لیبرال دموکرات آلمان (DDP) است، در ابتدا تلاش‌های محافظه‌کارانه و تا حدی ملی‌گرایانه‌ای داشت، که به‌طور خاص در برخی از انجمن‌های ایالتی تا دهه ۱۹۵۰ میلادیGert-Joachim Glaeßner: Politik in Deutschland, VS Verlag für Sozialwissenschaften 2006, p. 457 و گهگاهی بعد از آن قدرت‌مند بود (یک مثال جالب یورگن مولمان، رهبر FDP در سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۲۰۰۲ میلادی در نوردراین-وستفالیا است)http://www.untag-smd.ac.id/files/Perpustakaan_Digital_2/POLITICS%20AND%20GOVERNMENT%20The%20Politics%20of%20the%20Nazi%20Past%20in%20Germany%20and%20Austria.pdf و هنوز هم شامل یک جناح لیبرال ملی است که برخلاف سایر جناح‌های حزب، پیوسته نسبت به اروپا شکاک بود. برخی از عناصر شاخه راست، شامل «سون تریشلر» (رهبر قبلی باشگاه استریسمن)، اخیراً به حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) پیوستند، که به نوبهٔ خود از سوی برخی از ناظران به عنوان لیبرال ملی طبقه‌بندی می‌شود.
در اتریش-مجارستان، «حزب مشروطه» نماینده اصلی نشنل لیبرالیسم بود. در اتریش، نشنل لیبرالیسم مبنای یکی از سه Lager، یا کمپ‌های ایدیولوژیک در کشور باقی‌مانده‌است که به انقلاب ۱۸۴۸ میلادی در امپراتوری اتریش بر می‌گردد. در جریان دوره بین دوجنگ، کمپ لیبرال ملی در قالب «حزب خلق آلمان بزرگتر» جمع شده بود. تا سال ۱۹۳۸ میلادی، با "آنشلوس" اتریش با آلمان نازی، کمپ لیبرال ملی به‌صورت کامل توسط سوسیالیسم ملی اتریش بلعیده شده و تمام احزاب دیگر نهایتاً توسط توتالیتاریسم نازی جذب شدند. سوسیالیست‌ها و سوسیال‌های مسیحی تحت آزار و اذیت رژیم نازی قرار گرفتند و کمپ نشنل لیبرال بعد از جنگ به دلیل گناه متحد شدن با سوسیالیسم ملی، زخم خورد.
در سال ۱۹۴۹ میلادی، «فدراسیون مستقلین» (VdU) به عنوان یک گزینه لیبرال ملی برای احزاب عمده اتریشی بنیان‌گذاری شد. این فدراسیون یک مجموعه جنبش‌های سیاسی شامل لیبرال‌های بازار آزاد، پوپولیست‌ها، نازی‌های قبلی و ملی‌گرایان آلمانی که قادر به پیوستن به هیچ‌یک از دو حزب عمده نبودند را دربرگرفت. VdU در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ میلادی به حزب آزادی اتریش (FPÖ) تکامل یافت. زمانی که یورگ هایدر در سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان رهبر جدید FPÖ انتخاب شد، این حزب آغاز به چرخش ایدئولوژیک به سوی پوپولیسم شاخه‌راست کرد که منجر به انشعاب اکثر لیبرال‌ها گردید که فوروم لیبرال (LiF) را شکل دادند و عضویت FPÖ را در بین‌الملل لیبرال گرفتند و نهایتاً با NEOS ادغام شدند. خود هایدر از حزب جدا شده و «اتحاد برای آینده اتریش» را در سال ۲۰۰۵ میلادی تشکیل داد.
در بلغارستان، حزب لیبرال ملی (NLP) یک حزب سیاسی بود که در سال ۱۹۲۰ با ادغام حزب لیبرال (رادوسلاویست)، حزب لیبرال خلق و حزب لیبرال‌های جوان تأسیس شد. این حزب در برخی از انتخابات از جمله انتخابات نوامبر ۱۹۲۳ و انتخابات ۱۹۲۷ چندین کرسی به دست آورده‌است. حزبی به نام حزب لیبرال ملی «استفان استامبولوف» پس از سقوط رژیم کمونیستی تأسیس شد و بخشی از ائتلاف ائتلاف برای بلغارستان در انتخابات پارلمانی ۱۹۹۱ بود.
در اتریش-مجارستان ، حزب چک جوان، که در سال ۱۸۷۴ پس از انشعاب از حزب قدیمی چک پدید آمد، یک نیروی لیبرال ملی بود. در دوران چکسلواکی (۱۹۱۸–۱۹۹۲)، چند حزب به عنوان ملی لیبرال توصیف شدند: دموکراسی ملی چکسلواکی، حزب کارگر ملی و پس از ۱۹۸۹، حزب ملی سوسیال چک.
امروزه حزب محافظه کار دموکراتیک مدنی (ODS) در جمهوری چک به عنوان یک حزب لیبرال ملی توصیف شده‌است. ODS یکی از اعضای اتحاد محافظه کاران و اصلاح طلبان در اروپا، به عنوان آزادی و همبستگی اسلواکی، و اتحادیه دموکرات بین‌الملل است.
در دانمارک، از دهه ۱۸۳۰، مفهوم اصلی لیبرالیسم ملی این بود که ملت و دولت باید به یک اندازه باشند. لیبرال‌های ملی از اتحادیه پادشاهی دانمارک و دوک‌نشین شلسویگ تحت یک چارچوب قانون اساسی مشترک حمایت کردند. در مورد اقتصاد، دولت نباید در تجارت دخالت کند و دیدگاه اقتصادی ملی-لیبرال در قانون آزادی تجارت در سال ۱۸۵۷ منتقل شد، که آخرین بقایای انحصارات فئودالی را که قبلاً چارچوب صنعت شهرها را تشکیل می‌داد، لغو کرد. . لیبرال‌های ملی دانمارکی از اسکاندیناویزم و در نتیجه وحدت اسکاندیناوی حمایت کردند.
در دوک نشین بزرگ فنلاند، بخش خودمختار امپراتوری روسیه، که حدود ۸۰ درصد جمعیت آن پروتستان و فنلاندی زبان بودند، تا حدودی کمتر از ۲۰ درصد پروتستان زبان سوئدی (سوئد تا سال ۱۸۰۹ بر فنلاند حکومت می‌کرد) و تعداد کمی روسی. ارتدکس، اصطلاح «لیبرال ملی» توسط نخبگان سوئدی زبان جنبش Svecoman استفاده می‌شد که از آرمان‌های لیبرال دفاع می‌کردند، اما می‌خواستند زبان سوئدی را به عنوان زبان غالب حفظ کنند، ایده ای که توسط ملی گرایان فنلاندی زبان جنبش Fennoman مخالف بود.Kurunmaki, Jussi. "On the Difficulty of Being a National Liberal in Nineteenth-Century Finland". Contributions to the History of Concepts, vol. 8, no. 2, 2013, pp. 83–95. , https://www.jstor.org/stable/43610946. جنبش Svecoman حزب سوئد را به وجود آورد که بعداً در فنلاند به حزب مردم سوئد تغییر نام داد که از آن زمان به سمت جریان اصلی لیبرالیسم و سوسیال لیبرالیسم حرکت کرد و اغلب یک حزب دولتی در کشور است.
از سال ۱۹۷۳، لیکود - جنبش ملی لیبرال در اسرائیل به عنوان اصلی‌ترین حزب سیاسی راست میانه و صهیونیستی در این کشور فعالیت می‌کند.
در رومانی، حزب لیبرال ملی (PNL) که ابتدا در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد، سپس در سال ۱۹۹۰ مجدداً تأسیس شد و متعاقباً در سال ۲۰۱۴ (زمانی که حزب لیبرال دموکراتیک، PDL را جذب کرد) گسترش یافت.
ین روزها یکی از دو حزب اصلی کشور و اولین نیروی حکومتی است. کلاوس یوهانیس رئیس‌جمهور کنونی رومانی از آن نشات می‌گیرد. در حال حاضر، از نظر ایدئولوژی سیاسی، PNL عمدتاً لیبرال-محافظه کار و طرفدار اروپاست، بنابراین در سمت راست میانه طیف سیاسی مربوط به اقتصاد، جامعه، فرهنگ، آزادی بیان و آزادی‌های مدنی قرار می‌گیرد.
در روسیه، «لیبرالیسم ملی» جنبشی در دهه ۱۹۹۰ بود که مدعی بود در حال بازتعریف اصول «لیبرال» آنگونه که در سنت غربی فهمیده می‌شود، برای تولید «لیبرالیسم ملی» مناسب‌تر با فرهنگ روسیه، عملاً نوعی ناسیونالیسم روسی است.
آزادی و همبستگی (SaS)، حزب اصلی اپوزیسیون لیبرال و لیبرتارین پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ در اسلواکی، از لیبرالیسم به اروپا شکاکیت و ناسیونالیسم و/یا ترکیب لیبرالیسم و ناسیونالیسم تغییر کرده‌است. در واقع، SaS عضو حزب اتحاد لیبرال‌ها و دموکرات‌ها برای اروپا نیست، بلکه عضو ائتلاف محافظه‌کاران و اصلاح‌طلبان در اروپا، همراه با احزاب محافظه‌کار و اروپایی است. ریچارد سولیک، رهبر SaS خود را هم لیبرال و هم یک ملی‌گرا توصیف کرد، اما با گفتن اینکه لیبرال و میهن‌پرست است، خود را اصلاح کرد و در عین حال شوونیسم، نژادپرستی و تعصب مذهبی را محکوم کرد و با خروج اسلواکی از اتحادیه اروپا مخالفت کرد. . با این حال، این حزب هرگز توسط منابع شخص ثالث به عنوان لیبرال ملی طبقه‌بندی نشده‌است.
تاریخ کره جنوبی شامل ایدئولوژی "چین کوچک" چوسان، حکومت استعماری ژاپن، تقسیم شبه جزیره کره توسط ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی، و دیکتاتوری‌های راست افراطی ضد کمونیستی (از جمله جمهوری‌های اول، سوم، چهارم و پنجم) نسبتاً دوستانه با ایالات متحده و ژاپن هستند؛ بنابراین، تقریباً تمام لیبرال‌های کره جنوبی با ریشه‌های تاریخی در جنبش استقلال‌طلبی و جنبش دموکراسی‌سازی، از زمان ضدیت و مدرنیته خود نسبت به قدرت‌های همسایه، گرایش ملی‌گرایانه بسیار قوی دارند.
حزب دموکرات کره (DPK) یک حزب لیبرال اصلی در کره جنوبی است که احساسات ملی گرایانه نسبت به ژاپن دارد. مون جه-این این رئیس‌جمهور سابق کره جنوبی یکی از اعضای حزب دموکراتیک خلق کره بود و از او به عنوان یک سیاستمدار «لیبرال ملی» نیز یاد می‌شد. دولت لیبرال ملی مون جائه این به‌طور دیپلماتیک با دولت شینزو آبه محافظه کار ملی ژاپن درگیر شد و روابط بین کره جنوبی و ژاپن به پایین‌ترین حد جدید رسید. کارشناسان می‌گویند که درگیری بین ژاپن و کره جنوبی زمانی تشدید می‌شود که یک رژیم محافظه کار (عمدتاً LDP) در ژاپن و یک رژیم لیبرال (عمدتاً DPK) در کره جنوبی مستقر شود.[https://www.nytimes.com/2019/08/12/opinion/japan-south-korea-history-tensions.html [Opinion] Where the Cold War Never Ended]. "New York Times". Aug. 12, 2019
در سوئد، در دهه ۱۸۶۰، لیبرال‌ها خود را لیبرال‌های ملی ("Nationalliberal") توصیف کردند و ائتلافی از سلطنت‌طلبان و اصلاح‌طلبان لیبرال در حمایت از اصلاحات پارلمانی تشکیل دادند.Kurunmaki, Jussi. "On the Difficulty of Being a National Liberal in Nineteenth-Century Finland". Contributions to the History of Concepts, vol. 8, no. 2, 2013, pp. 83–95. , https://www.jstor.org/stable/43610946. لیبرال‌های ملی سوئد نیز از اسکاندیناویزم حمایت کردند.
چندین حزب سیاسی «لیبرال ملی» را در نام یا ایدئولوژی خود گنجانده‌اند. لیستی در حزب لیبرال ملی موجود است.
کوبیسیستات () (با نام تجاری Tybost) دارویی برای استفاده در درمان عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV/ایدز) است. مکانیسم اصلی اثر آن مهار پروتئین CYP3A انسانی است.
مانند ریتوناویر (Norvir)، کوبیسیستات به دلیل توانایی آن در مهار آنزیم‌های کبدی که سایر داروهای مورد استفاده برای درمان HIV، به ویژه الویتگراویر، یک مهارکننده اینتگراز HIV را متابولیزه می‌کنند، مورد توجه است. با ترکیب کوبیسیستات با الویتگراویر، غلظت‌های بالاتری از دومی در بدن با دوز کمتر به دست می‌آید، که از نظر تئوری سرکوب ویروسی الویتگراویر را افزایش می‌دهد و در عین حال عوارض جانبی نامطلوب آن را کاهش می‌دهد. برخلاف ریتوناویر، تنها تقویت کننده دیگری که برای استفاده به عنوان بخشی از HAART تأیید شده‌است، کوبیسیستات به خودی خود فعالیت ضد HIV ندارد.Highleyman, L. Elvitegravir "Quad" Single-tablet Regimen Shows Continued HIV Suppression at 48 Weeks . HIV and Hepatitis.com
آسان خدمت () یک شرکت دولتی برای خدمات عمومی به شهروندان جمهوری آذربایجان است. هدف این شرکت این است که خدمات را با استفاده از فناوری‌های مدرن به راحتی در دسترس شهروندان قرار دهد. واژه "ASAN" مخفف "Azerbaijan Service and Assessment Network" است. واژه آسان در زبان ترکی آذربایجانی برگرفته از واژه فارسی آسان است.
سپاه ۴۸ که بعدا به سپاه ۴۸ زرهی تغییر عنوان داد، یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
سپاه ۴۸ موتوریزه روز ۱۴ دسامبر سال ۱۹۴۰ در منطقه نظامی شماره ۱۲ (ویزبادن) تشکیل شد. این سپاه به عنوان بخشی از ارتش یازدهم، تا ماه آوریل سال ۱۹۴۱ در آلمان مستقر بود. ماه فوریه این سال تحت عنوان پوششی «ستاد ساخت‌وساز استحکامات ۴۸»، نیروی ذخیره گروه ارتش آ در لهستان به حساب می‌آمد.
با آغاز عملیات بارباروسا سپاه ۴۸ موتوریزه به فرماندهی سپهبد ورنر کمپف به عنوان بخشی از گروه زرهی ۱ از گروه ارتش جنوب، اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ با پیشروی غیرقابل توقف، در جنوب ناحیه عملیاتی به سمت شپتووکا، در همراهی با حرکت سپاه ۳ موتوریزه، خطر تصرف بخشی از خط دفاعی استالین و به محاصره انداختن ارتش‌های در حال عقب‌نشینی جبهه جنوب غربی شوروی در نواحی جنوبی را ایجاد کرده بود. با ادامه عقب‌نشینی نیروهای دشمن، سپاه ۴۸ موتوریزه در کنار سپاه ۳ موتوریزه، بین روزهای ۶ تا ۹ ژوئیه بردیچیف، نووگورود-وولینسکی و ژیتومیر را به تصرف درآورد. سلطه این سپاه بر بردیچیف بیشترین تهدید را با در معرض محاصره قرار دادن جناح چپ جبهه جنوب غربی، برای دشمن ایجاد نمود.
سپاه ۴۸ موتوریزه ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ برای مشارکت در عملیات "تایفون"، تهاج به مسکو، در ناحیه بریانسک به ارتش دوم زرهی ملحق شد. این سپاه اوایل ماه نوامبر زیر فرمان ارتش دوم، در تلاش برای سلطه بر شهر کورسک، در ۵۰۰ کیلومتری جنوب مسکو، بود. هنگام آغاز تهاجم به این شهر لشکر نهم زرهی، تنها لشکر زرهی سپاه، تنها ۷ تانک عملیاتی در اختیار داشت. نبرد بر سر کورسک روز ۱ نوامبر آغاز شد و برای چهار روز به طول انجامید. بلافاصله پس از تصرف کورسک، با وجود فرسودگی نیروها، سپاه ۴۸ موتوریزه از طرف فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان موظف به ادامه حرکت این بار به سمت وورونژ در ۲۰۰ کیلومتری شرق شد.
سپاه ۴۸ موتوریزه هنگام آغاز مورد آبی، روز ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۲ به «سپاه ۴۸ زرهی» تغییر عنوان داد. در جریان این عملیات، این سپاه با ارتش چهارم زرهی ماه‌های ژوئن و ژوئیه در طول رود دن و ماه‌های اوت تا سپتامبر نوامبر در ناحیه استالینگراد به نبرد پرداخت.
اون جی-وون (؛ ؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۷۸) رپر، خواننده، مجری، رقصنده، آهنگساز اهل کره جنوبی و لیدر گروه آیدل نسل اول Sechs Kies است. بعد از اینکه گروه در سال ۲۰۰۰ منحل شد، اون جی-وون فعالیت سولوی خود را در سال ۲۰۰۱ با انتشار اولین تک‌آهنگ خود به نام («A-Ha») دنبال کرد و از آن زمان به بعد بیشتر روی هیپ هاپ متمرکز شده‌است. علاوه بر حرفهٔ موسیقی، او در برنامه‌های تلویزیونی محبوب از جمله "۲ روز و ۱ شب" و "سفر جدید به غرب" حضور پیدا کرده‌است.
در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶، Sechs Kies یک کنسرت تجدید دیدار برای طرفداران، پس از ۱۶ سال از منحل شدن گروه در برنامهٔ پرطرفدار "اینفینیت چلنج" برگزار کردند. آن‌ها از آن زمان برگشتند و با کمپانی وای‌جی انترتینمنت قرارداد امضا کردند.
اون جی-وون در وای‌جی انترتینمنت
یون دو-هیون (؛ ؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۷۲) خواننده هارد راک/فولک راک، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای اهل کره جنوبی است. او بنیان‌گذار و وکالیست اصلی گروه یون دو-هیون (وای‌بی) از سال ۱۹۹۶ است. او همچنین مجری وریتی شوهای تلویزیونی و بازیگر تئاتر موزیکال است.
این لیستی از تمام آسمان خراش‌های مگاتال است، یعنی آنهایی که بیش از ۶۰۰ متر ارتفاع دارند (۱۹۶۹ فوت). از سال ۲۰۱۹، تنها سه ساختمان تکمیل‌شده «مگاتال» هستند و تنها چند ساختمان در حال ساخت هستند، هرچند ده‌ها ساختمان مطرح شده‌اند.
لی چه-یونگ (؛ ؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۸۶) بازیگر اهل کره جنوبی است."이채영", "Nate". او در یک موزیک ویدئو به نام «Come On» از گروه هیپ هاپ ترتلز در سال ۲۰۰۳ دبیو کرد. سال بعد، او در موزیک ویدئوی «I Do» از رین و در سال ۲۰۰۷ در موزیک ویدئوی «Did You Forget It» از یون می-ره حضور پیدا کرد. اولین مجموعه تلویزیونی او، "کدام یو هی" در ژانر کمدی رمانتیک در نقش آشپز ماری بود. او فارغ‌التحصیل دانشگاه دانکوک"이채영", "Naver". "이채영", "Daum". و خواهر کوچکتر سو سونگ-آه است."서승아", "Naver", "서승아", "Nate".
سپاه ۳۸ یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
سپاه ۳۸ روز ۲۷ ژانویه سال ۱۹۴۰ در منطقه نظامی شماره ۲ در اشتتین تشکیل شد. هنگام بسیج آن در ماه ژوئن، از عنوان پوششی "ستاد احداث استحکامات ۳۸" استفاده گردید.
سپاه ۳۸ به عنوان بخشی از ارتش چهارم ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ در نبردهای جبهه غربی در طول رودهای سوم و لوآر، مشارکت نمود. این سپاه ماه بعد را تحت امر ارتش دوم در ناحیه اورلئان گذراند.
با جریان عملیات بارباروسا سپاه ۳۸ به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال، روز ۱۰ اوت سال ۱۹۴۱ در کنار سپاه ۴۱ موتوریزه، پس از سه روز مبارزه شدید با نفوذ در دفاع نیروهای دشمن گذرگاهی بر رود لوگا را به تصاحب درآورد. این سپاه با روی آوردن به غرب، به سمت کینگیسپ یورش برد و با تصرف آن ارتش هشتم شوروی را وادار به عقب‌نشینی از ناروا به لوگا کرد.
کو چانگ-سوک (؛ ؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. کو چانگ-سوک حرفهٔ بازیگری خود را در صحنه و با اجرای نمایش‌ها و موزیکال‌ها برای مدت طولانی پیش از انتقال به بیت پارت‌ها در فیلم‌ها، آغاز کرد. او زمانی با کار در مزارع و کارخانه‌های ذوب آهن امرار معاش می‌کرد، سپس با نقش‌های خود در فیلم‌های جانگ هون، مخصوصاً در فیلم "راف کات" (۲۰۰۸) در نقش کارگردان فیلم و رئیس باند ویتنامی در فیلم "تجدید دیدار مخفی" (۲۰۱۰) به شهرت رسید. او از آن زمان به یکی از پرمشغله‌ترین بازیگران نقش مکمل مرد سینمای کره تبدیل شده‌است.
مدل ارزیابی رفتار دیسک (به انگلیسی: DISC) یک مدل رفتارشناسی است، که طبق نظریه‌های ویلیام مارستون در ۱۹۲۸ بیان شد. این مدل معتقد است که رفتارهای قابل مشاهده انسان به ۴ گروه اصلی طبقه بندی می‌شوند. درواقع DISC یک ابزار برای درک رفتار اطرافیان است که رفتارهای طبیعی انسان را بر ۴ اساس تسلط‌گرایی(D)، نفوذ(I)، ثبات(S)، وظبفه‌شناسی(C) تقسیم بندی می‌کند.
پایه و اساس مدل DISC کتابی بود که ویلیام مارستون تحت عنوان «هیجانات انسان‌های معمولی» در ۱۹۲۸ نوشت و در آن کتاب رفتارهای قابل مشاهده یک انسان عادی را به ۴ گروه تقسیم بندی کرد. به همین دلیل وی را به نام خالق مدل DISC می‌شناسند، هرچند که آقای مارستون فعالیت‌های دیگری مانند ساخت یک دستگاه دروغ‌سنج را هم در کارنامه دارد.
مدل DISC صرفا درمورد رفتارهای قابل مشاهده انسان و نحوه واکنش آن به اتفاقات صحبت می‌کند و ارتباطی با هوش، سلامت روان و یا ارزش‌های درونی انسان ندارد. همچنین هیچ گروهی در الگوی DISC بر سایر مدل‌ها برتری ندارند، اگرچه ممکن است در جایگاه‌هایی باهم متفاوت باشند و نقاط قوت و ضعف مختلفی داشته باشند.
آزمون دیسک یک آزمون ارزیابی مدل رفتاری با اغلب ۲۴ سوال است که کاربران باید در سوالات به یک رفتاری که بیشترین شباهت و یک رفتاری که کمترین شباهت را با آنان دارد پاسخ دهند. بعد از اتمام آزمون شما نمودار مدل رفتاری خود را دریافت خواهید کرد که در نمودار اول رفتارهای غالب شما در محیط اطراف و در نمودار دوم رفتارهای غالب شما در محیط شخصی نوشته شده است. آنتونی رابینز معتقد است که آزمون دیسک ارزیابی ارزشمند جهت درک رفتار خود است و در شرکت خودش از این ارزیابی استفاده می‌کند.
بیش از یک میلیون نفر در هر سال به 30 زبان زنده دنیا از آزمون ارزیابی دیسک استفاده می‌کنند. برایان تریسی درمورد این آزمون می‌گوید «ما هرگز بدون گرفتن آزمون دیسک کسی را در شرکتمان استخدام نمی‌کنیم، داوطلبان استخدام را به وب سایتی رجوع می‌دهیم و از آن‌ها می‌خواهیم ۱۰ الی ۱۵ دقیقه برای پاسخگویی به مجموعه سوالات اختصاص دهند» کتاب «واگذاری کارها»، نوشته برایان تریسی، انتشارات زرین کلک آفتاب ۱۳۹۵، شابک: ۹۷۸_۶۰۰_۸۱۶۴_۱۷_۳ ص۹۴
مدل ‌DISC معیاری است برای شناخت افراد و پیش بینی رفتارهای آن‌ها، این مدل کمک می کند که با افراد مختلف در موقعیت های متفاوت، به طور موثرتری ارتباط برقرار کنید. به دلیل اینکه مدل‌های شخصیت شناسی همانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز معتقد هست که شخصیت ثابت است و بعید است که تغییر کند اما دیسک معتقد است که رفتارهای انسان در مواجهه با اتفاقات مختلف می‌تواند متغیر باشد. دیسک به طور کلی آسان‌تر و کاربردی‌تر از سایر ارزیابی‌های شخصیتی مانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز است، چون دیسک را می‌توان به گونه ای توضیح داد که حتی کودکان خردسال نیز بتوانند آن را درک کنند.
رایج‌ترین استفاده نادرست از مدل DISC برچسب زدن و یا نادیده گرفتن توانایی‌های افراد است که منجر به ایجاد کلیشه‌های ناعادلانه می‌شود. به این دلیل که یک فردی یک گرایش رفتاری خاص را مورد توجه و اولویت قرار می‌دهد و آن به این معنی نیست که او توانایی انجام کارهای مخالف با الگوی رفتاری اش را ندارد.
در روان سنجی، پایایی به ثبات معیارهای خاص اشاره دارد، به این معنی که در شرایط ثابت، نتیجه‌ای تقریبا مشابه ایجاد کند.
یکی از رایج ترین معیارهای پایایی، پایایی آزمون-مجدد است. با استفاده از این روش، محققان آزمون را با انجام یک ارزیابی دو بار در دو مقطع زمانی مختلف ارزیابی می‌کنند.
در ایران سایت‌های بسیاری به منظور بهینه‌سازی فرایند استخدام از تست‌های شخصیت‌شناسی استفاده می‌کنند تا بتوانند عملکرد رفتاری کارجویان در آینده را تا حدودی پیش‌بینی کنند. آزمون شخصیت‌شناسی دیسک نیز به عنوان یک آزمون ارزیابی پیش از استخدام می‌تواند مورد استفاده کارفرمایان قرار گیرد.
اگرچه اکثریت قریب به اتفاق ارزیابی‌های شخصیتی و رفتاری قابل تردید است، اما آزمون‌های معتبر DISC به طور مداوم نمرات قابلیت اطمینانی دریافت می‌کنند. در هر صورت، ارزیابی‌های رفتارDISC یکی از معتبرترین، ابزارهای رفتاری در بازار محسوب می‌شوند. تنها ۲٫۹۳ درصد از کل نتایج ارزیابی DISC در استرالیا نامعتبر تلقی می‌شوند و در سطح جهانی این رقم تنها به ۴٫۱۳ درصد ‌می‌رسد.
حقوق گیاهان، حقوقی است که ممکن است گیاهان مستحق آن شناخته شوند. درست مثل مواردی که در رابطه با حقوق بشر، حقوق جانوران، «زیست‌محوری» یا «ذی‌شعورمحوری» بروز می‌کند.
در رومان "ایریوهان" از ساموئل باتلر، فصلی وجود دارد با عنوان «نگرش‌های یک فیلسوف اهل ایریوهان در مورد حقوق سبزیجات».
در مورد این پرسش که آیا حقوق جانوران را می‌توان به گیاهان نیز تعمیم داد، تام ریگان فیلسوف حقوق جانوران، استدلال می‌کند که جانوران از آنجایی که دارای شعور یا به قول او «سوژه‌های زندگی» هستند، حقوقی را به دست می‌آورند. او استدلال می‌کند که این امر در مورد گیاهان صدق نمی‌کند و حتی اگر گیاهان حقوقی هم داشته باشند، به دلیل استفاده از گیاهان برای پرورش جانوران، اجتناب از خوردن گوشت همچنان اخلاقی خواهد بود.
به گفته فیلسوف «مایکل ماردر»، این ایده که گیاهان باید حقوق داشته باشند، از «فردیت گیاهان» ناشی می‌شود که از شخصیت انسان متمایز است. «پاول دبلیو. تیلور» معتقد است که تمام حیات دارای ارزش ذاتی است و استدلال می‌کند که به گیاهان احترام گذارده شود، اما برای آن‌ها حقوقی قایل نیست. «کریستوفر دی. استون»، پسر روزنامه‌نگار تحقیقی «آی.اف. استون»، در سال ۱۹۷۲ میلادی در مقاله‌ای به عنوان «آیا درختان باید جایگاهی داشته باشند؟» پیشنهاد کرد که اگر به شرکت‌ها حقوقی داده می‌شود، برای اجسام طبیعی مثل درختان نیز باید حقوقی قایل شد. استون با اشاره به مثال‌هایی چون گسترش حقوق سیاهپوستان، یهودیان، زنان و جنین‌ها، توضیح داد که در طول تاریخ، جوامع برای «نهادهایی» حقوق قایل شده‌اند که قبلاً مردم آن را «غیرقابل تصور» می‌پنداشتند.
«متیو هال» در حالیکه مستقیماً به «حقوق» متوسل نمی‌شود، استدلال می‌کند که گیاهان باید در قلمرو ملاحظات اخلاقی انسان شامل شوند. اثر «"گیاهان به عنوان اشخاص: یک گیاه‌شناسی فلسفی"» او، پیشینه اخلاقی گیاهان در فلسفه غربی را مورد بحث قرار داده و آن را در مغایرت با سنت‌های دیگر، از جمله فرهنگ‌های بومی که گیاهان را به عنوان شخص و موجودات فعال، باهوش و مناسب دریافت احترام و مراقبت، می‌شناسند، می‌داند. هال پیشنهادش برای در نظر گرفتن اخلاقی گیاهان را با استدلالاتی مبتنی بر زیست‌شناسی عصبی پشتیبانی می‌کند که بر اساس آن گیاهان خودمختار و ادراکی بوده و قادر به رفتارهای پیچیده و سازگار از جمله تشخیص خودی/ غیرخودی هستند.
در مطالعه فیزیولوژی گیاهی درمی‌یابیم که گیاهان دارای سازوکارهایی هستند که به وسیله آن تغییرات محیطی را تشخیص می‌دهند. این تعریف از ادراک گیاهان با این تصور که گیاهان قادر به احساس عواطف هستند، ایده‌ای که به آن نیز «ادراک گیاهی» می‌گویند، فرق دارد. پیشینه مفهوم اخیر، یک‌جا با هوش مندی گیاهان، به سال ۱۸۴۸ میلادی بر می‌گردد، زمانی که گوستاو تئودور فخنر، روان‌شناس تجربی آلمانی، پیشنهاد کرد که گیاهان ظرفیت درک هیجانات را دارند و اینکه می‌شود با صحبت، توجه و علاقه رشد سالم آن‌ها را افزایش داد.Michael Heidelberger "Nature from within: Gustav Theodor Fechner and his psychophysical worldview" 2004, p. 54
«کمیته اخلاق فدرال سوئیس» در بیوتکنولوژی غیرانسانی، داده‌های علمی گیاهان را تجزیه و تحلیل کرده و در سال ۲۰۰۹ میلادی به این نتیجه رسید که گیاهان مستحق مقدار معینی از «کرامت» هستند، اما «کرامت گیاهان یک ارزش مطلق نیست».
حزب تک موضوعی گیاهان در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۰ میلادی در هلند نامزد شد. این حزب به‌طور کلی بالای موضوعاتی هم چون آب و هوا، تنوع زیستی و پایداری تمرکز دارد. چنین نگرانی‌های به عنوان شواهدی مورد انتقال قرار گرفته‌اند که فرهنگ مدرن «باعث می‌شود تا ما توانایی تفکر انتقادی و تمایز نگرانی‌های اخلاقی جدی از بیهوده را از دست بدهیم».
دیدگاه علمی رایج امروز، کیفیت‌هایی چون ذی‌شعور بودن و خودآگاهی را به عنوان ویژگی‌هایی اعلام می‌کند که برای نشان دادن خودآگاهی، همان‌طور که در اعلامیه خودآگاهی کمبریج در ۷ ژوئیه ۲۰۱۲ در دانشگاه کمبریج به‌طور عمومی بیان شده‌است، به ساختارهای عصبی ویژه و کمی سوبستراهای نوروآناتومیکی، نوروشیمیایی و نوروفیزیولوژیکی نیاز داشته که در موجودات پیچیده تری که دارای دستگاه عصبی مرکزی اند دیده می‌شود. به همین ترتیب، گفته می‌شود که تنها ارگانیسم‌هایی که این ویژگی‌ها را از خود نشان دهند، یعنی تمام موجودات فرمانرو جانوران، ذی‌شعور و خودآگاه هستند و توانایی احساس و تجربه درد را دارند. اسفنج‌ها، پلاکوزواها و مزوزواها که بدنشان ساختار ساده داشته و سیستم عصبی ندارند، تنها اعضای فرمانرو جانوران هستند که ذی‌شعور نیستند.
دادرس ویلیام او. داگلاس در مخالفت خود به تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده «"باشگاه سیرا علیه مورتون"» سال ۱۹۷۲، در مورد این که آیا ممکن است گیاهان جایگاه قانونی داشته باشند، نوشت:
قانون اساسی سوئیس حاوی ماده‌ای است که «در هنگام کار با جانوران، گیاهان و دیگر موجودات زنده باید به کرامت خلقت توجه شود» و دولت سوئیس مطالعات اخلاقی در مورد چگونگی محافظت از کرامت گیاهان را انجام داده‌است.
در سال ۲۰۱۲، رودخانه‌ای در نیوزیلند، شامل گیاهان و دیگر موجوداتی که در محدوده آن وجود داشتند، به‌طور قانونی به عنوان شخص دارای جایگاه اعلام شد (از طریق نگهبانان) تا اقدامات قانونی برای محافظت از منافع آن اعمال شود.Vines T, Bruce A Faunce TA. 'Planetary Medicine and the Waitangi Tribunal Whanganui River Report.' Journal of Law and Medicine 2013; 20: 528 available at: https://ssrn.com/abstract=2235935 (accessed 28 March 2013)
وقتی تیموتی مک‌وی از طرف مردم برای رفتار اخلاقی با جانوران به چالش کشیده شد تا گیاه‌خوار شود، استدلال کرد که «گیاهان نیز زنده هستند، آن‌ها به تحریکات (از جمله درد) واکنش نشان می‌دهند؛ سیستم دوران خون دارند و …».
جبهه آزادی‌بخش جانوران استدلال می‌کند که هیچ مدرکی دال بر این‌که گیاهان می‌توانند درد را تجربه کنند وجود نداشته و از آنجا که در برابر تحریکات واکنش دارند، مانند دستگاه ترموستاتی‌اند که به حسگرها واکنش نشان می‌دهد.
ایضاً () نمادی است که برای جلوگیری از تکرار استفاده می‌شود؛ مثلاً در لیست زیر به جای تکرار عبارت «جناب آقای»، از نماد ایضاً استفاده شده‌است.
میر محمد معصوم بکهری یا سید محمد معصوم (۷ فوریه ۱۵۳۸– ۱۴ آوریل ۱۶۰۶) شاعر و طبیب و مورخ سند بود.
سید محمد معصوم المتخلص بـ نامی بن سید صفائی الحسینی الترمذی اصلاً و البکّری مسکناً و مدفناً شب دوشنبه تاریخ هفتم رمضان ۹۴۴ هجری قمری در بقعهٔ بکّر که الآن باسم سکهر قدیم مشهور است متولد شد، چنان‌که ازین ابیات معلوم می‌شود:
آبا و اجداد او از سادات ترمذ بودند، و از دو سه پشت سکونت قندهار اختیار کرده با شرکت بعضی سادات دیگر تولیت مقبرۂ بابا شیر قلندر،صمصام الدوله شاهنواز خان: مآثر الأمراء، ج ۳، ص ۳۲۶. که یکی از اولیاءالله وقت بوده، داشتند. پدرش میر سید صفائی به بهکر آمده تحت ظل رعایت سلطان محمود خان (۸۹۸ه ـ ۹۸۲ه) آنجا متوطن شد و به مرور زمان بسادات کهابروت که قریه ایست در حوالی سیهوان (سیوستان) نسبت نمود. میر معصوم و دو برادرش در بلدۂ بهکر متولد شدند. و چون سید صفائی بحلیهٔ علم و فضل آراسته بود، سلطان محمود خان او را بعد از فوت شاه قطب الدین هروی (المتوفی ۹۷۷ه) بمنصب شیخ الاسلام بهکر مقرر نمود، و بکمال استقلال و احترام زندگی بسر برده در ذیقعدۂ سنه ۹۹۱ه علم عزیمت بعالم آخرت پرداخت.میر محمد معصوم: تاریخ سند، ص ۱۳، چاپ اول، ۱۳۸۲ ش.
از ایّام جوانی میر معصوم چیزی بدست نداریم، الا اینکه صاحب مآثر الامراء گوید که اکثر اوقات ثمینهٔ خود را در پی شکار صرف می‌نمود، و بعد از فوت پدر در خدمت ملا محمد ساکن کنگری که از توابع بهکر است بتحصیل علوم اشتغال ور زیده بکمال حسیّه آشنا گشت. امّا نمی‌دانیم که مأخذش چیست و چطور می‌توان اعتبار کرد که یک فاضل مانند میر معصوم تا عمر ۴۷ سالگی از زیور علم معطل بوده باشد. و خیلی جای تعجب است که میر معصوم در تاریخ خود اسم این ملا با علما و فضلای دیگر نبرده و ازو باد نکرده، و الّا در ذکر احوال قاضی دته سیوستانی گوید که ’’مسود اوراق نیز اقتباس علوم در حوزۂ درس ایشان نموده‘‘. و چنانچه تحصیلاتِ او اقلًّا در علم حدیث تا حدّی ناقص ماید خودش اظهار نموده که بعد از فتح گجرات بملازمت شیخ حمید مشرف شده ’’ مشکوۃ را من اوله الی آخره مع کتب حدیث پیش ایشان گذرانیده و اجازه حاصل نموده‘‘.میر محمد معصوم: تاریخ سند، ص ۱۵
ما نمی‌توانیم بخوبی تعیین کنیم که در کدام سال میر معصوم وطن مألوف خود را ترک گفته بگجرات رفت. بیان مؤلف مآثر الأمراء که بعد از فوت پدر ’’ ناگاه افلاس سنگ تفرقه بجمعیت آباد اهوالش انداخت پا پیاده عازم گجرات گردید‘‘. خلاف واقع می‌نماید، زیرا که در سال ۹۹۸ه چون در معیت خواجه نطام الدین احمد بخشی از گجرات بحضرت اکبر بادشاه بلاهور آمد و بعضی تحف که والده اش دران ایام فرستاده بود بنظر بادشاه گذرانید، اکبر بادشاه از روی اشفاق از وی سؤال نمود که: ’’ چند سال است که از والده جدا شده‌اید‘‘ و او جواب دید که: ’’قریب به بیست سال باشد‘‘. می‌توان استنباط کرد که در سنه ۹۷۸ه یعنی قدری بعد ازانکه پدرش سید صفائی بمنصب شیخ الاسلامی ارتقا نمود، بگجرات در پی محل مأموریت رفته باشد.میر محمد معصوم: تاریخ سند، ص ۱۵ صاحب تحفة الکرام این معمّا را حل نموده‌است زیرا که بقول او ’’ میر معصوم نخست پیش سلطان محمود خان [و] آںگاه بحضور اکبر بادشاه برتبه والا رسیده‘‘. صاحب مآثر رحیمی نیز مؤید این مقال است.تحفة الکرام: ج ۳، ص ۱۲۷، چاپ بمبئی، هند نیز صاحب تحفة الکرام رقم کرد: ’’گوید که در بیست و هفتم شعبان که مظفر گجراتی از محلی که دیوار قلعه شکسته بود داخل احمدآباد شد، میر معصوم بکهری که از سادات رفیع الشان بکهر بود و فی الجمله طبع نظم و سلیقهٔ شعر فهمی داشت، و در سلک امرای پادشاهی در هنگام فتح بکهر منتظم شده بود، دران وقت کومکی گجرات بود، و زین الدین در دوازده گروهیٔ احمدآباد باعتماد خان پیوستند و خبر آمدن مظفر را بشهر رسانیدند‘‘.میر محمد معصوم: تاریخ سند، ص ۱۷.
در همان سال روز چهارشنبه سیزدهم جمادی الآخر، ولی نعمت او اکبر بادشاه در گذشت و بعد ازو جهانگیر بادشاه حق خدمات او را شناخته میر معسوم را در سنه ۱۰۱۵ بعنوان امین الملکی به بهکر فرستاد، و آنجا بعد چهار سال روز جمعه تاریخ ۶ ذیحجه سنه ۱۰۱۹ هجری قمری بجوار ایزدی پیوست. مزارش نزد مناره که باسمش مشهور است در بلدۂ سکهر واقعست، و بالای آن یک بنای سنگی مرتفع است که گویا خود در ایّام زندگی مقدماً ساخته.میر محمد معصوم: تاریخ سند، ص ۲۱–۲۲.
میر معصوم شخصی زاهد و متقی بود و همت و سخاوت را بحائی رسانیده بود که تا مردم اجلاف بهکر را نیز سوغات از هندوستان می‌فرستاد، و برای اکابر و اصاغر شهر مسانهه و مشاهره و میاومه و فصلانه و جمعگی مقرر نموده بود، امّا آخرها که بوطن رفت آن حسن سلوک نماند و بنابر وجهی مردم ازو متأذّی گشتند. گویند آبادگار بنوعی بود که تقلید می‌کرد که در محال جاگیر پاره جنگل برای شکار نگاه دارند.صمصام الدوله شاهنواز خان: مآثر الأمراء، ج ۳، ص ۳۲۷.
میر معصوم طبعی جامع و متفنن داشت. بعلاوه بودن یک سر باز شجاع و بیباک، او طبیبی ماهر و سیاحی جهاندیده و کتابه نویسی خوشخط و شاعری برجسته و مورخی امین بوده، و در هر فن آثار خود را بر صفحهٔ هستی گذاشته:
اوسیسیای رنگ پریده یا آئولونوکارای رنگ پریده ( "Aulonocara steveni" ) احتمالاً یک گونه سیچلاید صخریه ای بومی دریاچه مالاوی است.
زیستگاه اصلی و طبیعی آن دریاچه های آب شیرین است. این گونه توسط اتحادیه بین المللی حفاظت طبیعت و کاتالوگ ماهی ها به عنوان گونه مترادف "Aulonocara stuartgranti تلقی می" شود، اما پایگاه داده ماهی آن را به عنوان یک گونه معتبر در نظر می گیرد.
حزب ملی توسعه و رفاه (عربی:الحزب الوطنی للتنمیة والرفاه) یک حزب سیاسی کوچک در لیبی است که در کنگره عمومی ملی نمایندگی دارد. این حزب در سال ۲۰۱۲ توسط علی زیدان، اولین نخست‌وزیر کشور تحت عنوان دولت لیبی تأسیس شد.
سیکلید افرا یا سیکلید دندان سگی با نام علمی Cynotilapia afra، گونه کوچکی از سیکلیدماهیان دریاچه مالاوی در شرق آفریقا است که در زیستگاه‌های سنگی یافت می‌شود.
نامگذاری این جنس به نام سیکلید دندان سگی (نام رایج آن) به دلیل دندان‌های تک لختی مخروطی تیز و منحصر به فرد این جنس در میان گونه‌های دریاچه مالاوی است. این سیکلید مبونا محدوده pH بین ۷٫۵ الی ۸٫۵ و محدوده دمایی ۲۳–۲۷ درجه سانتیگراد را ترجیح می‌دهد.
سیکلید افرا بدنی کشیده با نوارهای آبی و مشکی عمودی دارد. با این حال، بسته به منطقه ای که ماهی در آن زندگی می‌کند، الگوهای رنگی مختلفی وجود دارد، به عنوان مثال، ماهی نر از Cobue (معمولاً با املای Kobwe یا Cobwe دیده می‌شود) که در تصویر دیده می‌شود هیچ شباهتی با ماهی ساکن Jalo Reef که هیچ رنگ زردی در بدن ندارند اما دارای یک باله پشتی زرد رنگ هستند، ندارد. سایر جمعیت‌ها به هیچ وجه نقاط برجسته زرد ندارند. نرها می‌توانند تا ۱۰ سانتیمتر رشد کنند. ماده‌ها معمولاً تا حدودی کوچکتر هستند. مانند سایر سیکلیدهای دریاچه مالاوی، "افراها" نیز دهان پرور هستند. نرها از قلمروهای خود در نزدیکی غارهایی بین توده‌های سنگ هاست دفاع می‌کنند و از جلبک‌ها و میکرو ارگانیسم‌های روی سنگ‌ها تغذیه می‌کنند. در مقابل ماده‌ها در وسط آب جمع می‌شوند و از پلانکتون تغذیه می‌کنند.
افراهایی با سایر رنگ‌های محبوب دارند که اسامی آنها بدین شرح هستند: Chewere, Chinuni, Chitande, Chuanga, Likoma, Lumbila, Lundu, Lupingu, Mbenji, Metangula, Minos Reef, Msobo, Ndumbi, Njambe, Nkhata Bay و Nkolongwe.
مانند بسیاری از مبوناها، افرا نیز یک ماهی تهاجمی و قلمرو طلب است که باید فقط تک گونه یا با سایر مبوناها در یک آکواریوم نگهداری شود. اگر با گ. نه‌های دیگر در یک جا نگهداری می‌شوند، اغلب بهتر است که از گونه‌هایی با ظاهر مشابه خودداری شود. روش دیگر و معمول، نگهداری یک نر با چند ماده است، زیرا "افراها علاقمند به ح"رمسرا و چندهمسری هستند. چیدمان مخزن باید بگونه ای باشد که فضای باز و کافی برای شنا داشته و دارای پناهگاه‌ها و نقاط تاریک زیادی برای پنهان شدن باشد.
اصغر کفشچیان مقدم (۱۳۴۲–۱۴۰۰)
زاده‌ی مشهد
درگذشته در تهران
نقاش ایرانی و دانشیار دانشکدهٔ هنرهای تجسمی دانشگاه تهران بود.
کفشچیان مقدم در مشهد به دنیا آمد. او دکترای هنرهای تجسمی داشت و به عنوان طراح، نقاش، هنرمند حوزه هنر جدید و پژوهشگر و عضو هیئت علمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران فعالیت می‌کرد.
از سوابق کفشچیان مقدم می‌توان به انتشار کتاب‌های مجموعه کاریکاتور، چاپ آثار کاریکاتور در نشریات داخلی، مدیر گروه نقاشی و مجسمه‌سازی دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه تهران، مؤلف مقالات متعدد در زمینه هنرهای تجسمی و هنر جدید در نشریات فرهنگی و هنری، دبیر سومین و چهارمین نمایشگاه هنر جدید تهران، داور و عضو شورای سیاستگذاری و انتخاب آثار چند نمایشگاه جشنواره هنری و شرکت در نمایشگاه‌های متعدد داخلی و خارجی هنری اشاره کرد. او نقش فعالی به ویژه در نمایشگاه‌های «هنر مفهومی» و «هنر جدید» همچنین شوراهای انتخاب هنرمند برای دوسالانهٔ جهانی هنر ونیز داشت. او پس از ابتلا به کرونا به علت سکته قلبی در ۵۸ سالگی درگذشت.
مسمومیت کاتالیزور به غیرفعال شدن جزئی یا کامل یک کاتالیزور توسط یک ترکیب شیمیایی اشاره دارد. مسمومیت به‌طور خاص به غیرفعال شدن توسط مواد شیمیایی اشاره دارد تا سازوکارهای دیگر تخریب کاتالیزور مانند تجزیه حرارتی یا آسیب فیزیکی. اگرچه این پدیده معمولاً نامطلوب است، اما زمانی که مسمومیت منجر به بهبود انتخاب‌پذیری کاتالیزور می‌شود، ممکن است مفید باشد (مثلا کاتالیزور لیندلار). یک مثال مهم و شناخته شده مسمومیت مبدل‌های کاتالیزوری خودرو با سوخت حاوی سرب است.
مالکیت معارض (به )، که گاهی به صورت محاوره‌ای به عنوان «حقوق متصرف» نیز توصیف می‌شود، یک اصل حقوقی در قانون عرفی انگلیسی–آمریکایی است که بر اساس آن یک فردی که مالکیت قانونی روی یک ملک ندارد—معمولاً زمین (ملک غیرمنقول)—بر اساس تصرف یا اشغال مستمر بدون پروانه مالک قانونی آن بر آن مالکیت قانونی می‌آبد. اگر تصرف بر اساس کرایه یا مجوز مالک قانونی انجام پذیرفته باشد، به آن مالکیت معارض گفته نمی‌شود.
به‌طور کلی، مالک این حق را دارد که از طریق اقدامات قانونی مانند «دعوای تصرف عدوانی»، تصرف ملک خود را از متصرف غیرمجاز پس بگیرد. با این حال، در سنت قانون عرفی انگلیسی، دادگاه‌ها حکم کرده‌اند که اگر شخصی یک قطعه ملک را بدون اجازه مالک آن اشغال می‌کند و مالک از حق خود برای باز پس‌گیری ملک خود در یک مدت زمان قابل ملاحظه استفاده نمی‌کند، نه تنها مالک اصلی از استفاده حق برای استرداد منع می‌شود، بلکه یک قباله کاملاً جدید ملک به مالک معارض اعطا می‌گردد. در واقع، مالک معارض، مالک جدید ملک مذکور می‌شود. با گذشت زمان، قانون‌گذاران محدودیت‌های را در قانون وضع کرده‌اند که مشخص می‌سازد چه مدت مالکان اصلی زمان دارند تا تصرف ملک خود را از متصرفین مالکیت معارض بازپس بگیرند. در ایالات متحده، به‌طور مثال، این محدوده زمانی میان هر یک ایالات تفاوت‌های گستردهٔ داشته و از ۳ سال تا ۴۰ سال متغیر اند.
اگرچه ارکان دعوای مالکیت معارض در هر حوزه قضایی متفاوت است، شخصی که ادعای تصرف مالکیت معارض دارد معمولاً ملزم است استفاده بدون مجوز از ملک را در مدت زمان قانونی به صورت واقعی، باز و معروف، انحصاری، مالکیت معارض و مستمر، ثابت کند.
اموال شخصی، که از لحاظ عرفی به نام «دارایی منقول» یاد می‌شوند، نیز می‌توانند شامل مالکیت معارض گردند، اما با تفاوت ماهیت دارایی غیرمنقول و منقول، مقرراتی که بالای چنین ادعاها تطبیق می‌شود شدیدتر و به نفع مالک قانونی است تا متصرف مالکیت معارض. ادعاهای مالکیت معارض دارایی‌های منقول اکثراً شامل آثار هنری می‌شود.
در قانون رومی، قوانین «تصرف بلامعارض» به کسانی که تصرف کالایی را بدون قباله داشتند، به استثنای حالت غیرقانونی (دزدی یا به زور) و مالک اصلی آن بعد از یک مدت (یک یا دو سال) ظاهر نمی‌شد، اجازه می‌داد مالک قانونی آن باشند. قانون ناپلیونی که ریشه در قانون رومی و اخلاف آن داشته و به عنوان مبنای قانون در فرانسه، بلژیک، ایتالیا، لوکزامبورگ، پرتقال، اسپانیا و همچنین به‌طور جزئی توسط هلند و آلمان پذیرفته شده، مالکیت معارض را عموماً در دو مدت زمانی به رسمیت می‌شناسد: ۳۰ سال و مدت کم‌تر از آن، نظر به حسن نیت شرایط متصرف و موقعیت که این تصرف انجام شده‌است.