moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
همواری برای یک تابع، در آنالیز ریاضی، یک ویژگی است که توسط تعداد مشتق‌های پیوسته‌ای تابع که در یک دامنه معین دارد اندازه‌گیری می‌شود. در حالت کمینه، تابع موقعی هموار درنظر گرفته می‌شود که در همه جا مشتق‌پذیر باشد (و از این رو پیوسته هم باید باشد). در انتهای دیگر مفهوم، تابع می‌تواند مشتق از تمام مراتب را در دامنه‌اش داشته باشد، که در این حالت به آن بینهایت مشتق‌پذیر می‌گویند، در این‌حالت به آن تابع C-بینهایت (یا تابع formula_1) نیز می‌گویند.
قره‌کمر یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
ویلیام هنری کراکر (William Henry Crocker I) (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۸۶۱ – درگذشت ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۷)، بانکدار آمریکایی، رئیس «بانک ملی کراکر» و عضو برجسته حزب جمهوری‌خواه بود.
کراکر در ۱۹ ژانویه ۱۸۶۱ در ساکرامنتو، کالیفرنیا به‌دنیا آمد.
او به آکادمی فیلیپس در اندوور و دانشگاه ییل آموزش دید و در دانشگاه او یکی از برادران انجمن برادری «دلتا کاپا اپسیلون» (فصل فی) بود. پس از این‌که آتش‌سوزی ناشی از زمین‌لرزه ۱۹۰۶ میلادی عمارت‌های خانواده کراکر را کاملاً ویران کرده بود، در ۱۹۰۷ میلادی او قطعه زمین خانواده کراکر به مساحت ۲٫۶ اکر (۱۱٬۰۰۰ متر مربع) را به کلیسای بزرگ گریس اهدا کرد.
او تقریباً برای سی سال عضو هیئت مدیره دانشگاه کالیفرنیا بوده و از لوله میلیون-ولتی اشعه ایکس (X-ray) در آزمایشگاه تابشی لارنس در بیمارستان دانشگاه کالیفرنیا و سایکلوترون «طبی» کراکر که در آزمایشگاه برکلی برای درمان نوترونی استفاده می‌گردد، حمایت مالی می‌نمود.J. L. Heilbron and Robert W. Seidel, "Lawrence and His Laboratory" (Berkeley: University of California, 1989)
کراکر ریاست نمایشگاه پاناما-پسیفیک و صندوق خیرات SE را بر عهده داشته و یکی از اعضای کلیدی کمیته‌ای بود که اپرای سانفرانسیسکو و خانه کهنه‌سربازان را ساخت. کراکر همچنین بانی مدرسه متوسطه کراکر واقع در هیلزبورو، کالیفرنیا است.
زمانی‌که بیشتر شهر سان‌فرانسیسکو در اثر آتش‌سوزی و زمین‌لرزه سال ۱۹۰۶ تخریب گردید، ویلیام کراکر و بانک وی یکی از نیروهای اصلی در تأمین مالی امور بازسازی این شهر بودند. پدر وی، چارلز کراکر (۱۸۲۲ – ۱۸۸۸ میلادی) یکی از سازندگان خط آهن سنترال پسیفیک بود.
همسر کراکر که ایتل (نام تولد: اسپری) (Sperry) نام داشت در آن زمان یکی از حامیان پیشتاز هنر امپرسیونیستی فرانسوی در کالیفرنیا بود. در دهه ۱۹۸۰ میلادی، همسر کراکر و امرسیونیست اهل کالیفرنیا، لوسی بیکن که در فرانسه تحت نظر پیسارو آموزش دیده بود، تعدادی از نقاشی‌های امرسیونیستی را به مالک نگارخانه هنری ویکری، آتیکینز و توری در سان‌فرانسیسکو که ویلیام کینگستون ویکری نام داشت، به عاریت دادند. ویکری پس از آن یک سری نمایشگاه‌ها در سان‌فراسیسکو راه اندازی نموده و از طریق نقاشی‌های هنرمندانی چون کلود مونه، اوژن بودن، پل سزان، کامی پیسارو، پیر-آگوست رنوآر و ادگارد گا انجام شده بود، امپرسیونیسم را به کالیفرنیا معرفی نمود.
خانم کراکر همچنین از آموزش گروه زویلنر کوارتت نزد سیزار تامُسن حمایت مالی نمود. پس از شش سال آموزش در اروپا، کوارتت به ایالات متحده برگشته و به نیروی خستگی ناپذیر در امر ترویج موسیقی کلاسیک خارج از مراکز مشخص و کالیفرنیای جنوبی مبدل شدند.Cariaga, Daniel, "Not Taking It with You: A Tale of Two Estates", "Los Angeles Times", December 22, 1985, accessed April 2012.
در ۱۹۳۶ میلادی، کراکر ۷۵٬۰۰۰ دلار را برای ساخت آزمایشگاه ارنست او. لارنس در دانشگاه کالیفرنیا، بارکلی اهدا نمود که بعداً نام این آزمایشگاه به افتخار وی «آزمایشگاه تابشی کراکر» تغییر داده شد. این آزمایش به خانه سیکلوترون ۶۰ انچی برکلی مبدل شد. در دهه ۱۹۶۰ میلادی، بخشی از این سیکلوترون به دانشگاه کالیفرنیا، دیویس منتقل گردیده و به عنوان مبنای برای آزمایشگاه هسته‌ای کراکر مورد استفاده قرار گرفت، آزمایشگاهی که نام آن به افتخار آزمایشگاه اصلی گذاشته شده بود.
کراکر یک مجموعه‌دار برجسته تمبرهای پستی بوده و مالک چهار تمبر پُستی ویژه 24c (1869) ایالات متحده با مرکز وارونه بود که پیش از وی در مالکیت ویلیام ترون قرار داشت.Williams, L.N. & M. (1949) "Stamps of Fame". London: Blandford Press. p. 210."United States Stamp Treasures: The William H. Gross Collection." Robert A. Siegel Auction Galleries, New York, 2018. pp. 196-201.
پدر کراکر، چارلز کراکر یکی از چهار تاجر بزرگ خط آهن بود. ویلیام و ایتل کراکر (نام تولد: سپیری) چهار فرزند داشتند: چارلز، ویلیام ویلیارد، هیلین (راسل) و ایتل ماری (دی لیمور).
خانه عمومی کراکر، ادوین بی کراکر که در ساکرامنتو، کالیفرنیا موقعیت داشت به موزه هنری کراکر مبدل گردیده و نخستین موزه‌ای بود که در غرب کالیفرنیا باز شد.
برادرزاده وی، هری کراکر در دهه ۱۹۲۰ میلادی بازیگر سینما بود و برای مدتی به عنوان دستیار شخصی چارلی چاپلین کار می‌کرد.
دختر عموی وی، ایمی کراکر یک صوفی بوهمین بود که برای محافل افراطی‌اش در نیویورک، سانفرانسیسکو و پاریس، برای داشتن پنج شوهر و چندین عاشق، برای خالکوبی‌هایش و برای ۱۰ سال زندگی در خاور دور نه به عنوان یک توریست بلکه همانند یک بومی آنجا، توجه همگان را به خود جلب کرده بود.
نوه وی که همچنین ویلیام نام دارد، یک انسان‌شناس بازنشسته است که در مؤسسه اسمیتسونین کار می‌کرد و در حوزه قبیله‌های بومی برازیل (هندی‌های کانیلا) تخصص دارد.
قره‌اوی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان ایله، قزاقستان واقع شده‌است.
شنگلدی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ یک دانشگاه دولتی در نروژ است. این مؤسسه در سال ۲۰۱۸ به‌طور رسمی رتبه دانشگاهی دریافت کرد. نام قبلی این دانشگاه، مدرسه عالی در اسلو و آکرهوس، بود. دانشگاه اسلومت، طیف گسترده‌ای از رشته‌های آموزشی را پوشش می‌دهد. تمرکز اصلی مطالعت و تحقیق در این دانشگاه متوجه زندگی شغلی و به خصوص همان مشاغلی است که در همین دانشگاه تدریس می‌شوند. علاوه بر پردیس اصلی دانشگاه که در مرکز اسلو واقع شده، اسلومت، دارای پردیس دیگری در شمال لیلستروم، است.در سال ۲۰۱۷ میلادی، دانشگاه اسلومت، دارای حدود ۱۸٫۵۰۰ دانشجو و ۲٫۱۰۰ کارمند بوده‌است.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitet
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، دارای ۴ دانشکده است:
این دانشگاه همچنین دارای پنج مرکز است:
دانشجویان اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، به یک سازمان دانشجویی با نام اختصاری (SiO) وابسته هستند.https://snl.no/studentsamskipnad این سازمان مسئول ارائه و سازماندهی خدمات رفاهی برای دانشجویان است. این خدمات که در مقابل پرداخت حق عضویت ارائه می‌شوند، از جمله شامل خوابگاه، درمانگاه، سالن غذاخوری، مهد کودک، سالن‌های ورزشی و مشاوره کاریابی می‌شوند. در نروژ همه مؤسسات آموزشی که مشمول قانون دانشگاه‌ها و مدارس عالی می‌شوند، باید به یک سازمان رفاه دانشجویی وابسته باشند. همچنین در این دانشگاه تعداد زیادی انجمن دانشجویی و از جمله انجمن‌های صنفی فعال هستند. برای مثال انجمنی که یک میخانه را در محلی متعلق به دانشگاه اداره می‌کند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Studentliv)
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، نتیجه ادغام چندین مؤسسه مطالعاتی و مرکز آموزشی است. قدمت بعضی از این مؤسسات به قرن ۱۹ میلادی یعنی سال‌های ۱۸۰۰ میلادی می‌رسد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تعدادی از این مراکز به کالجهای آموزشی تبدیل شدند. تا اینکه در سال ۱۹۹۴ بعد از تصویب قانون اصلاحات مدارس عالی، یا در مدرسه عالی سابق در اسلو یا در مدرسه عالی سابق در آکرهوس ادغام شدند. سپس در سال ۲۰۱۱ این ۲ مدرسه عالی بزرگ، نیز در هم ادغام شده و مدرسه عالی اسلو و آکرهوس را تشکیل دادند؛ و در نهایت پیش از آن که در سال ۲۰۱۸ میلادی، اسلومت دانشگاه شهر بزرگ را تشکیل دهند، چند مؤسسه پژوهشی را نیز در خود جذب کردند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Historie)
گذشته این دوره به سال ۱۸۱۸ میلادی برمی گردد. در این سال برای اولین بار زنان نروژی امکان تحصیل و کارآموزی در رشته مامایی در اسلوی قدیم را یافتند. در سال ۱۸۷۳ میلادی، مقدمات آموزش فنی شکل گرفت و مدرسه فنی کریستینیا تأسیس شد. این مدرسه بعدها به مدرسه عالی مهندسی اسلو، تغییر نام داد. بخش عمده گسترش این تأسیسات در دوره اول، حدود دهه‌های ۱۹۰۰ میلادی انجام گرفته‌است. در سال ۱۸۷۵ میلادی، مدرسه صنعتی زنان در اسلوی قدیم که در آن زمان، کریستیانیا نامیده می‌شد، تأسیس شد. این مدرسه صنعتی بعدها به کالج دولتی تربیت معلم در اسلو تبدیل شد. بعدها در سال ۱۸۹۵ مدرسه پرستاری صلیب سرخ، در سال ۱۸۹۷ مدرسه فیزیوتراپی، در سال ۱۹۰۰ بیمارستان اولِوُل در اسلو، در سال ۱۹۰۹ مدرسه تربیت معلم در رشته خانه‌داری و در سال ۱۹۲۴ بیمارستان آکر در آکرهوس، تأسیس شدند.
به استثنای مدرسه فنی کریستیانیا و تا حدودی مدرسه تربیت معلم، این آموزشگاه ها به زنان اختصاص داشت. در آن سال‌ها تعداد زنانی که در کریستینیا زندگی می‌کردند زیاد بود و امکان ازدواج برای همه آنها وجود نداشت. در آن شرایط، آموزش حرفه ای زنان مجرد متعلق به طبقه متوسط، به منظور کسب خودکفایی اقتصادی، اهمیت ویژه ای داشت. همچنین در آن زمان، جنبش زنان نیز در تأسیس و گسترش این مؤسسات نقش مؤثری داشتند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Den første etableringsperioden)
در سال ۱۹۱۷ پیش از خاتمه جنگ جهانی اول، مدرسه دولتی صنایع سنتی در شرق آکرهوس تأسیس شد. این آموزشگاه خاص مردان بود و بعدها به مدرسه عالی تربیت معلم و در دهه ۱۹۹۰ به مدرسه عالی طراحی تبدیل شد. در سال ۱۹۲۰ انجمن ملی زنان نروژ یک سری دوره‌های آموزش جامعه‌شناسی را سازماندهی کردند. این دوره‌ها بعدها به بخشی از آموزش جامعه‌شناسی در دانشگاه اسلومت تبدیل شد. در سال ۱۹۲۰ یک مدرسه آموزش حرکات درمانی (منسندیک) برای زنان تشکیل شد که تقریباًً به نوعی با آموزش فیزیوتراپی رقابت می‌کرد. آکادمی آموزشی سازمان حمایت از کودکان در سال ۱۹۳۵ تشکیل شد؛ و مدرسه دولتی آموزش مربی مهد کودک و مدرسه دولتی آموزش کتابداری، در سال ۱۹۴۰ میلادی شروع به کار کردند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Mellomkrigstiden)
پیشرفت و گسترش فناوری، راه را برای ایجاد مشاغل جدید، هموار کرد. خوش‌بینی به تأثیر مفید روش‌های درمانی، افزایش یافت. این باور که متخصصین علمی و فنی، قادرند، بسیاری از مشکلات را از سر راه دور کنند، هم در میان مسئولان دولتی و هم در محافل حرفه ای قوی بود. از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا اواخر دهه ۱۹۶۰ چندین رشته جدید آموزشی در حوزه علوم بهداشتی و درمان و مراقبت‌های اجتماعی به وجود آمدند. این‌ها از جمله شامل رشته‌هایی مانند کاردرمانی، شیمی‌فیزیک کاربردی، مهندسی زیستی، پرتونگاری، مددکاری اجتماعی و علوم پرورشی بودند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Ny etableringsfase i etterkrigstiden)
در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، کمیته تدوام تحصیلات، طرحی که به نام آموزش فوق متوسطه، معروف بود را توصیه کرد. برنامه این طرح پیشنهادی، عملاً باعث تأسیس مدارس عالی محلی و ایجاد رشته‌های جدید آموزشی، در این مراکز شد. سطح آموزش در بعضی از دبیرستان‌ها به سطح آموزش در مدارس عالی و کالج‌های پیش دانشگاهی ارتقاء پیدا کرد.
در اواسط دهه ۱۹۷۰ مدارس تربیت معلم به مدارس عالی علوم پرورشی تبدیل شدند. در اواخر همان دهه، دبیرستان‌های علوم اجتماعی به مدارس عالی جامعه‌شناسی تبدیل شدند. در اواسط دهه ۱۹۸۰ نیز سطح آموزش درمدارس علوم بهداشتی به سطح مدارس عالی ارتقاء یافت. حتی پس از چند دوره ادغام این مدارس، در یک دیگر، هنوز در سال ۱۹۹۰ حدود ۳۰ مدرسه عالی دولتی در اسلو و آکرهوس باقی بودند. علاوه بر این‌ها از جمله مدرسه عالی هنر و آکادمی پلیس نیز به وجود آمدند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Fra yrkesutdanninger
به منظور افزایش تمرکز اداری و کاهش تعداد مدارس عالی، در سال ۱۹۴۴ میلادی اصلاحات گسترده‌ای به اجرا درآمد. قرار بر این گذاشته شد که همه کالج‌های دولتی در مجتمع مدارس عالی محلی ادغام شوند. در عمل برای تشکیل یک مجتمع آموزش عالی، با مدیریت مشترک، اما با امکان تدریس در مکان‌های متعدد، در اسلو و آکرهوس، مدتها زمان صرف شد. اما نهایتاً در پی فشار سیاسی دولتمداران، استان آکرهوس نیز صاحب یک مدرسه آموزش عالی شد. در ابتدای گشایش، مدرسه عالی آکرهوس ۲۵۰۰ دانشجو را پوشش می‌داد که تحت مدیریت واحدی که در بروم، مستقر بود؛ در شهرهای مختلف استان، تحصیل می‌کردند. مدرسه عالی اسلو (HiO) نیز با۸۵۰۰ دانشجو، شروع به کار کرد. کلاس‌های این مدرسه تحت مدیریتی واحد، در سراسر شهر اسلو تشکیل می‌شدند؛ اما بخش عمده ای از این کلاس‌ها در یک کارخانه آبجوسازی سابق تمرکز داشت. پس از مدتی در عمل تمامی فعالیت آموزشی در محل این ساختمان متمرکز شد. به همین ترتیب در سال ۲۰۰۳ میلادی بنا به دلایل اقتصادی و سیاسی، فعالیت آموزشی مدرسه عالی آکرهوس هم در یک محل در شهر بروم، متمرکز شد.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Høyskolereformen i 1994)
در سال ۲۰۰۵ میلادی اولین مدرک دکترای مدرسه عالی اسلو، مورد تأیید رسمی قرار گرفت. اولین مدرک دکترای مدرسه عالی آکرهوس، نیز در سال ۲۰۱۰ تأیید شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی مدارس عالی اسلو و آکرهوس در هم ادغام شدند. نتیجه این ادغام، تشکیل بزرگترین مدرسه عالی نروژ در آن زمان بود. هدف بعدی، تبدیل این مجتمع بزرگ آموزش عالی به دانشگاه بود. در این راستا ۴ رشته جدید، به آموزش سطح دکترا افزوده شد. در سال ۲۰۱۲ چند مؤسسه تحقیقاتی نیز به این مجموعه ملحق
شدند. سرانجام در سال ۲۰۱۸ میلادی، این مجتمع آموزش عالی، رتبه آموزش دانشگاهی را تحت عنوان اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، اخذ کرد. انتخاب این نام با بحث‌های سنگینی همراه بوده‌است. ازجمله شورای دولتی نظارت بر زبان، از آنجایی که اسلومت، در واقع مخفف کلمه اسلو و کلمه انگلیسی متروپولیتن است؛ این انتخاب را مخالف قانون دانسته و از آن به سختی انتقاد داشت. امروزه اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، ۶۰ رشته آموزش پایه را پوشش می‌دهد. بسیاری از رشته‌های آموزش پایه در اسلومت بیش از ۱۰۰ سال قدمت تاریخی دارند.https://snl.no/OsloMet_–_storbyuniversitetet(Fusjon og universitetssatsing)
شلک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. شلک ۲۶٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
قره‌توریق یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. قره‌توریق ۳٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
جنگل شمالی کانادا منطقه گسترده‌ای است که حدود یک سوم از جنگل‌های شمالی را دربر می‌گیرد که در نیمکره شمالی زمین حلقه می‌زند، عمدتاً در شمال مدار ۵۰ شمالی رویش دارند.State of Canada's Forests: 2004–2005, The Boreal Forest, Canadian Forest Service, , p. 43 سایر کشورهای دارای جنگل‌های شمالی شامل روسیه است که اکثریت را در خود جای داده‌است، ایالات متحده در شمالی‌ترین ایالت یعنی آلاسکا و کشورهای اسکاندیناوی یا شمال اروپا (به عنوان مثال سوئد، فنلاند، نروژ و مناطق کوچکی از اسکاتلند) نیز دارای این نوع زیستگاه هستند. در اروپا، کل جنگل شمالی به عنوان تایگا نامیده می‌شود، نه فقط حاشیه شمالی که در نزدیکی دارمرز نازک دیده می‌شود. منطقه شمالی در کانادا تقریباً ۶۰ درصد از مساحت این کشور را پوشش می‌دهد.Canadian Boreal Initiative online, http://www.borealcanada.ca/boreal-did-you-know-e.php ; State of Canada's Forests: 2004–2005, p. 43. منطقه شمالی کانادا از شرق‌ترین بخش استان نیوفاندلند و لابرادور تا مرز بین شمال یوکان و آلاسکا را دربر می‌گیرد. این منطقه تحت سلطه جنگل‌های مخروطی، به ویژه صنوبر، به‌طور پراکنده با تالاب‌های پهناور، عمدتاً خلاش‌ها و پوداب‌ها است. منطقه شمالی کانادا شامل هشت اکوزون است. در حالی که تنوع زیستی این مناطق متفاوت است، هر اکوزون دارای گیاهان و جانوران بومی مشخصی است.State of Canada's Forests: 2004–2005, p. 45, Map "Canada's Boreal Forest" inside back cover
آلبان ویلیام هاوزگو «ای. دبلیو.» «بیل» فیلیپس (Alban William Housego "A. W." "Bill" Phillips) MBE (۱۸ نوامبر ۱۹۱۴ – ۴ مارس ۱۹۷۵)،Nicholas Barr, "Phillips, Alban William Housego (1914–1975)" (subscription required), "Oxford Dictionary of National Biography", Oxford University Press, 2004. Retrieved 4 July 2008. اقتصاددان نیوزیلندی بود که بیشتر زندگی حرفه‌ای دانشگاهی‌اش را به عنوان استاد اقتصاد در مدرسه اقتصاد لندن (LSE) سپری کرد. معروف‌ترین نقش او در اقتصاد منحنی فیلیپس است که برای اولین‌بار در سال ۱۹۵۸ میلادی آن را توصیف کرد. او همچنین کامپیوتر هیدرولیکی اقتصادی MONIAC را در سال ۱۹۴۹ میلادی طراحی کرده و ساخت.
فیلیپس در تی ریهونگا نزدیک دانیویرکه، زیلاند جدید، به هارولد هاوزگو فیلیپس، یک دهقان لبنیات و خانمش، ادیث ویبر، معلم مدرسه و رئیسه پُسته خانه، متولد شد.
او قبل از تکمیل تحصیلات، زیلاند جدید را ترک کرده و در استرالیا در شغل‌های مختلفی از جمله شکارچی تمساح و مدیر سینما کار کرد. فیلیپس در سال ۱۹۳۷ میلادی به چین رفت، اما زمانی که ژاپن به چین حمله‌ور شد، مجبور شد به روسیه فرار کند. او از طریق راه‌آهن سراسری سیبری در امتداد روسیه سفر کرده و در سال ۱۹۳۸میلادی به انگلستان رفت، جاییکه مهندسی برق را خواند. در اوج جنگ جهانی دوم، فیلیپس به قوای هوایی پادشاهی ملحق شد و به سنگاپور اعزام گردید. زمانی که سنگاپور سقوط کرد، او با یک کشتی جنگی Empire State که قبل از رسیدن امن به جاوه مورد حمله قرار گرفت، فرار نمود.
زمانی که جاوا، نیز، مورد تاخت و تاز قرار گرفت، فیلیپس توسط ژاپنی‌ها دستگیر شده و سه و نیم سال را در یک کمپ زندانیان جنگ که بعدها هند شرقی هلندی (اندونزی کنونی) نامیده می‌شد، سپری کرد. در جریان این مدت او زبان چینی را از سایر زندانیان آموخت، یک رادیوی مخفی را ترمیم کرده و مینیاتور آن را ساخت و یک آبگرمکن سری برای چای ساخت که آن را در سیستم روشنایی کمپ وصل کرده بود. در سال ۱۹۴۶ میلادی او به دلیل خدمات جنگی‌اش، عضوی از نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) شد.
پس از جنگ، از آنجاییکه از توانایی نظم‌دهی زندانیان متحیر شده بود، به لندن رفته و به تحصیل جامعه‌شناسی در مدرسه اقتصاد لندن پرداخت. اما از جامعه‌شناسی خسته شد و به نظریهٔ کینزی علاقه‌مند شد، بنابراین رشته‌اش را به اقتصاد تغییر داد و در ظرف ۱۱ سال استاد اقتصاد شد.
زمانی که LSE فیلیپس یک محصل بود، از آموزش‌های مهندسی‌اش برای ساختن MONIAC، یک کامپیوتر آنالوگ به کار برد که با استفاده از هایدرولیک کارکرد اقتصاد بریتانیا را مدل‌سازی می‌کرد و اصطلاح اقتصاد ماکروی هایدرولیک از آن انگیزه گرفته‌است. این کامپیوتر به خوبی پذیرای شد و فیلیپس به زودی یک سمت تدریسی در LSE دریافت کرد. او از یک معاون استاد در سال ۱۹۵۱ میلادی به استاد در سال ۱۹۵۸ ارتقا کرد.
کارهای او بر اطلاعات بریتانیا متمرکز بود و مشاهده کرد که در سال‌هایی که نرخ عدم اشتغال بالا بود، دستمزدها ثبات داشت، یا احتمالاً سقوط می‌کرد. از سوی دیگر، زمانی که عدم اشتغال کم بود، دستمزدها سریعاً افزایش یافت. این نوع الگو قبلاً توسط اروینگ فیشر مشاهده شده بود اما در سال ۱۹۵۸ میلادی فیلیپس کار خودش را بر رابطه میان تورم و عدم اشتغال منتشر کرد که توسط منحنی فیلیپس نشان داده می‌شود. به زودی پس از چاپ مقاله فیلیپس، این ایده که میان اقتصاد قوی و تورم پایین انتخابی وجود دارد، تصور اقتصاددانان علمی و سیاست‌سازان را به‌خود جلب نمود. پال سامولسن و رابرت سولو مقاله تأثیرگذاری نوشتند که احتمالات پیشنهاد شده توسط منحنی فیلیپس در شرایط ایالات متحده را توصیف می‌کرد. از آنجاییکه منجنی فیلیپس به مرور زمان تغییرات چشم‌گیری داشته و طرز فکر مردم تغییر کرده اما این منحنی یک ویژگی مهم تجزیه و تحلیل اقتصاد ماکرو در نوسانات اقتصادی است. اگر فیلیپس زندگی طویل‌تر می‌داشت، نقش او ظرفیت برنده شدن جایزه نوبل در اقتصاد را داشت. او نقش‌های قابل ملاحظه زیاد دیگر نیز در اقتصاد، مخصوصاً مرتبط با سیاست باثبات سازی، داشته‌است.
او در سال ۱۹۶۷ میلادی برای سمتی در دانشگاه ملی استرالیا به استرالیا بازگشت که او را قادر ساخت تا نیمی از وقتش را به مطالعات چین تخصیص دهد. در سال ۱۹۶۹ میلادی تأثیرات محرومیت حین جنگ و سگرت با او دست و گریبان شدند. دچار حمله‌ای قلبی شده و باعث شد قبل از موعد بازنشسته شود و به آوکلند، زیلاند جدید، جاییکه او در دانشگاه آوکلند تدریس می‌کرد، بازگشت نمود. او در ۴ مارس ۱۹۷۵ در آوکلند درگذشت.
قاسم‌بک (به قزاقی: Қасымбек، قاسىمبەك}} یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان جامبیل، آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
غریبه (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی در ژانر درام جنایی دلهره‌آور است. این مجموعه تولید شده توسط گروه سیگنال انترتینمنت و آی‌اوکی مدیا و ساخته شده توسط استودیو دراگون و به نویسندگی لی سو-یون است و از ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ از تی‌وی‌ان روی آنتن رفت. این مجموعه برای فصل دوم تمدید شد، که از ۱۵ اوت ۲۰۲۰ پخش شد.
این مجموعه مورد توجه بینندگان داخلی و بین‌المللی قرار گرفت و نظرهای مطلوبی برای طرح فشرده، سکانس‌های گیرا و جذاب و اجراهای قوی دریافت کرد. این مجموعه در فهرست بهترین برنامه‌های تلویزیونی سال ۲۰۱۷ "نیویورک تایمز" قرار گرفت و برندهٔ چندین جایزه از جمله جایزه بزرگ (دسانگ) برای تلویزیون در جوایز هنری بکسانگ شد.
<section begin=Overview /><section end=Overview />
مارمولکان دوزبانه خانواده‌ای از مارمولک‌های مارمولک‌ریختان بومی قاره آمریکا است. اعضای سردهٔ "Celestus" و "Diploglossus" در انگلیسی به عنوان galliwasps شناخته می‌شوند. آن‌ها در گذشته زیرخانواده مارمولکان بی‌دست‌وپا در نظر گرفته می‌شدند، اما شواهد ژنتیکی نشان داده‌است که آنها نسبت به مارمولکان بی‌پای آمریکایی با سایر اعضای Anguidae کمتر مرتبط هستند.
کائوچوک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
قای‌نظر یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. قای‌نظر ۴٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
غیرت یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
مارمولک‌وارگان دوزبانه یک کلاد از نومارمولک‌ریختان است که توسط خانواده‌های Xenosauridae, Diploglossidae, Anniellidae و مارمولکان بی‌دست‌وپا نمایندگی می‌شود که سه مورد آخر در بالاخانوادهٔ Anguioidea قرار می‌گیرند. در گذشته مارمولک تمساح چینی به عنوان xenosaurid طبقه‌بندی می‌شد. کار مولکولی کنونی شواهدی از گونه‌های مرتبط با بزمجه‌واران در کلاد دیرین‌مارمولک‌ریختان را نشان داده‌است.
کازارما یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
قازات‌کوم یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. قازات‌کوم ۶۳۴ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کنگژیرا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کربلاغ یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کتپن یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان اویغور واقع شده‌است. کتپن ۲٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کیشی قره‌اوی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
نورکند یک شهر در قزاقستان است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
برف بی صدا می‌بارد یک مجموعه تلویزیونی ایرانی در ژانر درام اجتماعی است که به کارگردانی پوریا آذربایجانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی بر اساس آخرین نوشته مسعود بهبهانی‌نیا ساخته شده‌است. این مجموعه قصه تلاش‌های یک دشمن قدیمی برای برهم زدن اتحاد یک خانواده اصیل ایرانی را در سه دهه مختلف ۱۳۶۰، ۱۳۷۰ و ۱۳۹۰ روایت می‌کند. ۶۸ قسمت از ۱۰۰ قسمت تولید شده این مجموعه از ۳ دی تا ۲۵ اسفند ۱۴۰۰ به روی آنتن شبکه ۳ سیما رفت اما همزمانی با مناسبت‌های عید نوروز و ماه رمضان پخش آن را متوقف و همچنین به دلیل مشکلاتی این وقفه تا تیر ۱۴۰۱ ادامه پیدا کرد. ۳۲ قسمت باقی‌مانده فصل اول، از ۱۴ تیر تا ۲۰ مرداد ۱۴۰۱ پخش شد.
یوگنیفکا یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
یاناتورمیش یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
توییق یک روستا در قزاقستان است که در شهرستان رحیم‌بیک واقع شده‌است. توییق ۱٬۹۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
گاوماهی‌های نمادین یک سرده از ماهی‌های خانوادهٔ گاوماهیان است که بومی آب‌های شیرین، شور و دریایی اروپا، آفریقا و آسیا و پیرامون آن است. این سرده شامل گاوماهی‌های نمادین است که سردهٔ نماد آن در زیرخانواده قبلی شناخته‌شده Gobiinae و خانواده و سردهٔ همنام از راستهٔ گاوماهی‌سانان است. در حال حاضر 28 گونه شناخته شده در این جنس وجود دارد.
کلیوچی یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کوک‌کاینار یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کوک‌اوزک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کوک‌پک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. کوک‌پک ۷۴ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کوک‌سو یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
کیم مین-کیو (، زادهٔ ۱۲ مارس ۲۰۰۱) که بیشتر با نام هنری مین‌کیو شناخته می‌شود، خواننده، بازیگر، مجری تلویزیونی و مدل اهل کره جنوبی زیر نظر جلی‌فیش انترتینمنت است. او یکی از بازیگران مجموعهٔ اینترنتی «پاپ اوت بوی!» به عنوان بازیگر نقش اول مرد چون نام-ووک در سال ۲۰۲۰ و نقش سو جی-هان در مجموعهٔ "آیدل: شاهکار" بود.
کوک‌تال یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان بالخاش واقع شده‌است. کوک‌تال ۱٬۲۴۷ نفر جمعیت دارد.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
مینبایف یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان جامبیل، آلماتی واقع شده‌است.National Geospatial-Intelligence Agency. GeoNames database entry. (search) Accessed 13 May 2011.
ویلیام ویلسون کورکوران (William Wilson Corcoran) (زادهٔ ۲۷ دسامبر ۱۷۹۸ – درگذشت ۲۴ فوریه ۱۸۸۸)، بانکدار، انسان‌دوست و گردآورندهٔ آثار هنری اهل ایالات متحده بود. او «نگارخانه هنری کورکوران» را بنیان‌گذاری کرد.
کورکوران در ۲۷ دسامبر ۱۷۹۸ میلادی در جرج تاون در بخش کلمبیا متولد شد. او یکی از ۱۲ فرزند (شش پسر و شش دختر) خانواده بود که شش تن آن‌ها تا دوران جوانی زنده ماندند، پدر وی توماس کورکوران، یک تاجر متوسط بود که دوبار به عنوان شهردار جرج‌تاون انتخاب شد و مادرش هانا لیمون نام داشت. پدر وی متولد ایرلند بود، در ۱۷۸۸ میلادی در جرج تاون ساکن شد و تجارت چرم را آغاز کرد.
ویلیام کورکوران در جرج‌تاون بزرگ شد، در آنجا رشته مطالعات کلاسیک و ریاضی را در مدرسه‌های خصوصی که توسط الکساندر کرک و ریویرند ادیسون بیلت پیش‌برده می‌شد خواند و برای یک سال در کلاس‌های کالج جرج‌تاون، سلف دانشگاه جرج‌تاون است، شرکت کرد. به‌جای ادامه تحصیلات، او به تجارت خانوادگی پیوست و به یک تاجر موفق مبدل شد.
کورکوران در عمر ۱۷ سالگی وارد تجارت شد، در یک مغازه خشکبار که دو برادر مالک وی بودند شروع به کار کرد و دو سال بعد شعبه شخصی خودش را باز نمود. برادران کورکوران یک حراج عمده فروشی و تجارت کمیشن را آغاز کردند، اما این تجارت نوپای آن‌ها پس از وحشت ۱۸۱۹ ناکام شد. او در یک تجارت خانوادگی دیگر کار کرد و در ۱۸۲۸ میلادی کنترل یک قسمت بزرگ تجارت املاک و مستغلات ر از پدر خود گرفت.
کورکوران به عنوان منشی در بانک کلمبیا شعبهِ جرج‌تاون استخدام گردیده و بعداً به عنوان مدیر املاک و مستغلات و وام در دومین بانک ایالات متحده در واشینگتن گماشته شد.
در ۱۸۳۷ میلادی، کورکوران یک بنگاه دلالی را در خیابان پنسیلوانیا در جاده پانزدهم تأسیس کرد. او در این کسب‌وکار خود به موفقیت دست یافته و در ۱۸۴۰ میلادی با جرج واشینگتن ریگز، پسر الیشا ریگز، وارد شراکت تجاری شد. شرکت بانکداری خصوصی کورکوران و ریگز از حمایت وزیر خزانه‌داری لوی وودبری لذت می‌برد و پس از این‌که آن‌ها سفته‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده به ارزش ۵ میلیون دلار را در ۱۸۴۳ میلادی مجدداً به سرمایه‌گذاران به فروش رساندند، شرکت آن‌ها به شکوفایی رسید. در ۱۸۴۵ میلادی، شرکت آن‌ها ساختمان سابقه دومین بانک ایالات متحده که در جاده ۱۵ در خیابان نیویورک موقعیت داشت را خریداری نمود.
در بهار ۱۸۴۷ میلادی، کورکوران و ریگز دو سری اوراق قرضه جنگ مکزیک وزارت خزانه‌داری را به‌طور عمده به سرمایه‌گذاران در داخل و خارج از کشور به فروش رساندند که در این میان درآمد کورکوران ۱ میلیون دلار بود. در ۱۸۵۴ میلادی، کورکوران از شرکت کورکروان و ریگز بازنشسته شد تا روی سرمایه‌گذاری‌های خود در املاک و مستغلات، اعطای اراضی، تسلیحات و خطوط آهن تمرکز نموده و همچنین اشتیاق‌های خود و فعالیت‌های انسان‌دوستی را دنبال نماید.
برخلاف بیشتر حامیان معاصر هنر، کورکوران تنها به آثار اروپایی علاقه نداشت و او یکی از نخستین کلکسیون‌های مهم هنر آمریکایی را گردآوری کرد. تا اواسط دهه ۱۸۵۰ میلادی، تعداد تصاویر و تندیس‌های که او گردآوری کرده بود از عمارت او که در چهارراه لیفایتی واقع بود بیشتر می‌شد، از این‌رو او در ۱۸۵۹ میلادی برجسته‌ترین معمار آن دوران جیمز رنویک را استخدام کرد تا یک نگارخانه به سبک امپراتوری دوم در خیابان پنسیلوانا بسازد.
با این همه، قبل از این‌که کار گالری به اتمام برسد، جنگ داخلی آمریکا آغاز شد و کورکوران که با مناطق جنوبی هم‌دردی داشت، واشینگتن را به مقصد پاریس ترک کرد، جای که داماد او، جرج اوستیس جونیور نمایندهٔ ایالات مؤتلفه آمریکا بود. ساختمان نیمه-کاره که توسط رنویک طراحی شده بود، توسط حکومت ایالات متحده ضبط گردیده و به عنوان یک انبار تأمینی از آن استفاده شد. پس از پایان جنگ، کورکوران به واشینگتن بازگشت؛ کار ساختمان در ۱۸۶۹ میلادی به اتمام رسید و نگارخانه هنری کورکوران در ۱۸۷۴ میلادی افتتاح شد، اما چندی بعد ساختار آن گسترش یافت. یک ساختمان جدید برای نگارخانه هنری و مدرسه تازه‌تاسیس هنری کورکوران (که حالا به‌نام کالج هنرها و طراحی کورکوران یاد می‌شود) توسط معمار معروف آمریکایی ارنیست فلاگ به سبک هنرهای زیبا طراحی گردیده و کار آن در ۱۸۹۷ میلادی، نُه سال پس از مرگ کورکوران، به پایه اکمال رسید. نمای خارجی این ساختمان بازتاب دهنده سبک «نئو-گریک»، شاخه‌ای از سبک هنرهای زیبا، بوده و تلاش صورت گرفته‌است تا با بازتاب دادن علامات مفصل و تزئینی در نمای بیرونی ساختمان، وظایف داخلی آن به نمایش گذاشته شود. نخستین ساختمان نگارخانه کورکوران حالا نگارخانه رنویک است که یک موزه اسمیتسونین می‌باشد.
در ۱۸۵۴ میلادی، پس از این‌که او بازنشسته شد، خود و ثروت قابل ملاحظه‌اش را به هنر و انسان‌دوستی وقف کرد. در ۱۸۴۸ میلادی، کورکوران زمینی به مساحت ۱۵ اکر (۶ هکتار) را برای قبرستان اوک هیل خریداری کرد که منظره راک کریک پارک از آنجا دیده می‌شود. او شرکت قبرستان اوک هیل را تأسیس نمود تا از امور این قبرستان نظارت نماید، شرکتی که توسط لایحه کنگره در ۳ مارس ۱۸۴۹ میلادی رسماً تشکیل گردید. کورکوران هزینه ساخت کلیسای کوچک به سبک معماری نئوگوتیک در قبرستان اوک هیل را پرداخت نمود، کلیسای که معروف به کلیسای کوچک رنویک است. به استثنای موزه اصلی کورکوران (به قسمت پایین مراجعه نمایید)، این تنها ساختمان و نخستین ساختمان («کاخ») در واشینگتن مال در مؤسسه اسمیتسونین بود که رنویک در واشینگتن طراحی شد.
کورکوران همچنین یک صندوق اعانه ۱۰٬۰۰۰ دلاری را برای خریداری هیزم به فقرای جرج تاون تأسیس نمود که توسط انجمن بینیولنت مدیریت می‌گردید. کورکوران همچنین هدایای بسیاری به چندین دانشگاه تقدیم نمود، از جمله دانشگاه جرج واشینگتن، کالج زراعتی مریلند، کالج ویلیام و ماری و دانشگاه واشینگتن و لی. پس از این‌که خانواده جرج واشینگتن نتوانستند ملک ماونت ویرنون وی را نگهدارند و دولت فدرال نیز خریداری آن را رد کرد، کورکوران در راستای خریداری آن همکاری نمود. یکی از همکاران تجاری قدیمی و دوست ویلیام ویلسون کورکوران، جرج پی‌بادی بود.
کورکوران چندین میراث مهم دیگری نیز برای مردم واشینگتن به‌جای گذاشت، از جمله چندین دانشکده دانشگاه کلمبیایی (حالا دانشگاه جرج واشینگتن) و زمین و پرداخت نصف هزینه ساخت آنچه امروزه بنام کلیسای عروج و سنت اگنس (Church of the Ascension and Saint Agnes) یاد می‌شود. کورکوران همچنین رئیس کورپوریشن دانشگاه کلمبیایی (جرج واشینگتن) بود. در اوایل ۱۸۸۳میلادی، کورکوران ترتیبات لازم را انجام داد تا با هزینه شخصی خود، جسد جان هاوارد پین را به ایالات متحده بازگرداند. پین که یک بازیگر، شاعر و نویسندهٔ «خانه! خانه عزیز!» بود، در ۱۸۵۲ به عنوان میلادی قنسول ایالات متحده در بیگِ تونیس خدمت می‌کرد و در آنجا وفات نمود. پین قبل از اینکه در ۱۸۵۰ میلادی برای دومین بار به عنوان قنسول در تونس خدمت نماید، دوست نزدیک کورکوران و شریک تجاری وی جرج دابلیو. ریگز بود.
کورکوران در ۱۸۶۹ میلادی خانه لوئیس برای زنان – که پس از خانم فقید وی نام‌گذاری شده بود – را تأسیس نمود تا از زنان مستمند حمایت و مراقبت نماید. این خانه در ۱۸۷۱ میلادی در خیابان ماساچوست NW، میان جاده‌های پانزدهم و شانزدهم در واشینگتن دی.سی. افتتاح شده و تا ۱۹۴۷ میلادی در آنجا فعالیت داشت؛ ساختمان اصلی در ۱۹۴۹ میلادی منهدم گردید. خانه لوئیس به منطقه کادمن هوز در دیکاتور پلیس در جاده 22 NW منتقل شده و در ۱۹۷۶ میلادی فعالیت آن با خانه آبراهام و لورا لیسنر برای زنان کهنسال مدغم شد. تا ۲۰۲۱ میلادی، خانه لوئیس همواره به عنوان بخشی از خانه لیسنر-لوئیس-دیکسون-هرت فعالیت می‌نمود.
کورکوران حد اقل یک برده به‌نام ماری داشت. در دهه ۱۹۳۰ میلادی، جرج پی‌بادی به کورکوران به عنوان کسی که در تجارت برده دخیل است، اشاره کرد. با این حال، کورکوران حداقل در یکی از نامه‌های خود به همسرش، نسبت به طرفداران لغو نظام برده‌داری اظهار هم‌دردی نموده و ماری و چهار فرزند جوان وی را در ۱۸۴۵ میلادی آزاد کرد. در ۱۸۵۱ میلادی، کورکوران برای کمک به خریداری آزادی برده‌های که پس از هشت سال فرار از برده‌داری دوباره دستگیر و برده شده بودند، کمک مالی فراهم نمود.
در ۱۸۳۵ میلادی، کورکوران با لوئیس موریس (۱۸۱۸ – ۱۸۴۰ میلادی) که دختر کمودور چارلز موریس (۱۷۸۴ – ۱۸۵۶ میلادی) و خواهر بزرگتر رابرت مورای موریس (۱۸۲۴ – ۱۸۹۶ میلادی) بود، فرار نموده و باهم ازدواج کردند. قبل از این‌که همسر و در عمر جوانی در ۲۱ نوامبر ۱۸۴۰ وفات کند، آن‌ها سه فرزند داشتند، اما تنها یک تن آن‌ها زنده ماند و بزرگ شد:
پس از مرگ همسرش در ۱۸۴۰ میلادی، کورکوران تصمیم گرفت تا دوباره ازدواج نکند. او به تاریخ ۲۴ فوریه ۱۸۸۸ در واشینگتن دی.سی. درگذشت و در قبرستان اوک هیل به خاک سپرده شد.
کورکوران به پوتوماگِ لاج شماره ۵ ماسون‌های آزاد و پذیرفته شده (Free and Accepted Masons) در جرج‌تاون پیوسته و در ۲۶ ژوئیه ۱۸۲۷ به ماستر مسون ترفیع نمود.Potomac Lodge #5: The Gavel Today , "The Masons of Gergetown"District of Columbia list of historic sites , "DC.gov"
کورکوران، از طریق دخترش لوئیس که زنده ماند، پدربزرگ ویلیام کورکوران ایوستیس (۱۸۶۲ – ۱۹۲۱) و لوئیس ماری ایوستیس هیتچاک (۱۸۶۷ – ۱۹۳۴) بود و هیتچاک در ۱۸۹۱ میلادی با توماس هیتچاک (۱۸۶۰ – ۱۹۴۱) ازدواج کرد.
بانک کورکوران که به‌طور مشترک در ۱۸۴۰ میلادی بنیان‌گذاری شده بود تا ۲۰۰۵ میلادی تحت نام ریگز بانک فعالیت داشت و در همین سال توسط پی‌ان‌سی بانک خریداری شد. نگارخانه هنری کورکوران در واشینگتن دی.سی. یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های شخصی آمریکا بود که روی هنر آمریکایی تمرکز داشت، این نگارخانه در ۲۰۱۴ میلادی منحل شد، کلکسیون هنری آن به نگارخانه ملی هنر اهدا و ساختمان آن (شامل مدرسه هنرها) به دانشگاه جرج واشینگتن در واشینگتن دی.سی. منتقل گردید. یکی از جاده‌ها در محله فلکه دوپونت در ناحیه کلمبیا میان جاده Q و جاده R در NW، یک بلاک دورتر از جاده ریگز، به افتخار کورکوران نام‌گذاری شده‌است. محله کورکوران در مینیاپولیس، مینه‌سوتا که از شمال با جاده ایست لیک، از جنوب با جاده ایست ۳۶ام، از شرق با خیابان هیاواتا و از غرب با خیابان سیدار هم‌مرز است، نیز به افتخار ویلیام کورکوران نام‌گذاری شده‌است. تپه کورکوران در رشته کوه‌های سیرا نیوادا در کالیفرنیا نیز پس از او نام‌گذاری گردیده‌است.
موز پرورده یا موز فاستر (به انگلیسی:Bananas Foster) یک دسر است که از موز و بستنی وانیلی تهیه شده و سس آن از کره، شکر قهوه ای، دارچین، رام تیره و لیکور موز تهیه می‌شود.
کره، شکر و موز پخته شده، سپس با افزودن الکل می‌افروزد و سپس موز و سس در کنار بستنی سرو می‌شود. تاپینگ‌های پرطرفدار نیز شامل خامه فرم گرفته و انواع مختلف مغزها (پیکان، گردو و غیره) است. این دسر اغلب در کنار میز به صورت فلامبه تهیه می‌شود.
موز پرورده یک دسر آمریکایی است که ریشه آن در نیواورلئان است و با موز پخته شده و در سس کره، شکر قهوه ای و رام سرو می شود. برای کاراملی کردن، با سس بر پایه لیکور با استفاده از روش پخت و پز به نام فلامبه تهیه می شود. این دسر را می توان با بستنی وانیلی یا به صورت کرپ سرو کرد اما ممکن است به تنهایی نیز میل شود. دارچین و جوز هندی ممکن است به عنوان چاشنی افزوده شود.
اگرچه بسیاری فکر می کنند که این دسر در رستوران بِرِنِنز "New Orleans Food: Bananas Foster". در نیواورلئان، لوئیزیانا ساخته شده است، اما در واقع چند سال پیش از آن در رستوران اوون برنن آغاز شد. در سال ۱۹۵۱، الا برنن و سرآشپز رستوران پل بلانژ با هم کار کردند تا دسر ساخته شده به دست مادر الا را در خانه خانواده برنن تغییر دهند. در آن زمان نیواورلئان مرکز اصلی واردات موز از آمریکای جنوبی بود. این نام به نام ریچارد فاستر، رئیس کمیسیون جنایی نیواورلئان و یکی از دوستان صاحب رستوران اوون برنن گرفته شد.
گربه هیمالین یا گربهٔ هیمالیایی (معروف به پرشین هیمالیایی)، یک نژاد یا زیرنژاد از گربه‌های مو بلند است که ظاهر کلی شبیه به گربه ایرانی دارد. چشمان آبی و پوشش متفاوت و نقطه‌های روی بدن گربه‌های هیمالین، تفاوت ظاهری اصلی آن‌ها با گربه‌های ایرانی است. این ۲ ویژگی متمایز، از طریق جفت‌گیری و ترکیب گربه‌های ایرانی با گربه‌های سیامی، ایجاد شده‌است. برخی از طبقه‌بندی‌ها ممکن است هیمالین‌ها را به‌عنوان یک نژاد فرعی مو بلند گربه سیامی یا یک نژاد فرعی خال‌دار از گربهٔ ایرانی طبقه‌بندی کنند. فدراسیون جهانی گربه، آن‌ها را همراه با گربهٔ مو کوتاه Colorpoint و گربهٔ جاوه‌ای، در یک نژاد واحد به نام Colorpoint ادغام کرده‌است.
هیمالین‌ها به‌طور کلی مانند گربه‌های پرشین، بدنی گِرد و پاهای کوتاهی دارند که پرش بلند را برای آن‌ها دشوار می‌کند. با این حال، از دهه ۱۹۶۰، برخی هیمالین‌ها بیشتر بدنی شبیه سیامی دارند،
مانند سایر گربه‌های پرشین، دو نوع گربهٔ هیمالیایی وجود دارد. برخی از آن‌ها صورت‌عروسکی هستند. چشم‌های هیمالین‌ها نیز بسیار درشت و گِرد است.
بخش اعظم خَز بدن هیمالین‌ها، سفید یا کرم است، اما نقاط و الگوهای روی پوشش آن‌ها به رنگ‌های متفاوت سیاه، آبی، یاسی، شکلاتی، قرمز (شعله‌ای) و کرم است.
برخی از گربه‌های هیمالیایی، با توجه به اصل و نسب پرشین خود، ممکن است دارای ژنی باشند که باعث بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD) می‌شود. با این حال، یک آزمایش ژنتیکی می‌تواند نشان دهد که کدام گربه‌ها حامل ژن PKD هستند و می‌توان از تولید مثل آن‌ها جلوگیری کرده و آن‌ها را عقیم‌سازی کرد.
مانند سایر گربه‌های مو بلند، هیمالین‌ها نیز باید روزانه بُرِس زده شوند تا پوشش آن‌ها بهتر و سالم‌تر به نظر برسد. علاوه بر این، هیمالین‌ها ممکن است نیاز به پاک کردن روزانهٔ صورت داشته باشند. حمام کردن هیمالین‌ها نیز توسط برخی از پرورش‌دهندگان، توصیه می‌شود تا به کاهش میزان چربی روی پوست و خز حیوان، کمک کند.
نقل مکان به بهشت (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی به کارگردانی یون جی-ریون است. در این مجموعهٔ اصلی نتفلیکس، لی جه-هون، تانگ جون-سانگ، جی جین-هی، لی جه-ووک و هونگ سونگ-هی به ایفای نقش می‌پردازند. این مجموعه، داستان مرد جوان مبتلا به اوتیسم (تانگ جون-سانگ) و سرپرست او (لی جه-هون) را روایت می‌کند. این مجموعه در ۱۴ مه ۲۰۲۱، توسط نتفلیکس در سراسر جهان منتشر شد.
نش (به انگلیسی: Nash) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در نیوپورت واقع شده‌است. نش ۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
لانگبرو (به انگلیسی: Longborough) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Cotswold واقع شده‌است. لانگبرو ۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
لنگتافت (به انگلیسی: Langtoft) یک روستا در بریتانیا است که در لنگتافت واقع شده‌است. لنگتافت ۲٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد.
گاوزورث (به انگلیسی: Gawsworth) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر شرقی واقع شده‌است. گاوزورث ۱٬۷۰۵ نفر جمعیت دارد.
فیر واتر (به انگلیسی: Fairwater) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در تورواین واقع شده‌است. فیر واتر ۵٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۶۳۲ نفر جمعیت دارد.
اکینگتون (به انگلیسی: Eckington) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Wychavon واقع شده‌است. اکینگتون ۱٬۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
بولدر شرقی (به انگلیسی: East Boldre) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در New Forest واقع شده‌است. بولدر شرقی ۸۴۷ نفر جمعیت دارد.
دیموک (به انگلیسی: Dymock) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Forest of Dean واقع شده‌است. دیموک ۱٬۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
دانی‌پیس (به انگلیسی: Dunipace) یک روستا در بریتانیا است که در فالکرک واقع شده‌است.
دتلینگ (به انگلیسی: Detling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Maidstone واقع شده‌است. دتلینگ ۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
درایکات در مور (به انگلیسی: Draycott in the Moors) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Staffordshire Moorlands واقع شده‌است. درایکات در مور ۱٬۰۲۹ نفر جمعیت دارد.
دالریمپل (به انگلیسی: Dalrymple) یک روستا در بریتانیا است که در ایرشر شرقی واقع شده‌است. دالریمپل ۱٬۳۴۷ نفر جمعیت دارد.
کراکستون کریال (به انگلیسی: Croxton Kerrial) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Melton واقع شده‌است. کراکستون کریال ۵۳۰ نفر جمعیت دارد.
کروهورست (به انگلیسی: Crowhurst) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Rother واقع شده‌است. کروهورست ۱۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۱ نفر جمعیت دارد.
کراسفورد (به انگلیسی: Crossford) یک روستا در بریتانیا است که در لانارکشر جنوبی واقع شده‌است.
کورس (به انگلیسی: Corse) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Forest of Dean واقع شده‌است. کورس ۵۷۸ نفر جمعیت دارد.
کولن (به انگلیسی: Colne) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است. کولن ۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
کولسناتون (به انگلیسی: Coalsnaughton) یک روستا در بریتانیا است که در کلاکماننشر واقع شده‌است. کولسناتون ۸۴۸ نفر جمعیت دارد.
کلیو پریور (به انگلیسی: Cleeve Prior) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Wychavon واقع شده‌است.
کارلتون (به انگلیسی: Carlton) یک روستا در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است.
کارفین (به انگلیسی: Carfin) یک روستا در بریتانیا است که در لانارکشر شمالی واقع شده‌است. کارفین ۱٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
چالک (به انگلیسی: Challock) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Ashford واقع شده‌است. چالک ۱۴٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲۰ نفر جمعیت دارد.
کانن‌بی (به انگلیسی: Canonbie) یک روستا در بریتانیا است که در دامفریس و گالووی واقع شده‌است. کانن‌بی ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
بروک‌فیلد (به انگلیسی: Brookfield) یک روستا در بریتانیا است که در رنفروشر واقع شده‌است.
برام‌شاو (به انگلیسی: Bramshaw) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در New Forest واقع شده‌است. برام‌شاو ۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
برام‌هوپ (به انگلیسی: Bramhope) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است. برام‌هوپ ۳٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
بردفیلد (به انگلیسی: Bradfield) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Tendring واقع شده‌است. بردفیلد ۱٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
باودون (به انگلیسی: Bowdon) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در ترافورد واقع شده‌است. باودون ۹٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
بوتن‌همپتون (به انگلیسی: Bothenhampton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Dorset واقع شده‌است. بوتن‌همپتون ۲٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
دالتون (به انگلیسی: Dalton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Lancashire واقع شده‌است. دالتون ۳۸۳ نفر جمعیت دارد.
بلک‌واتر (به انگلیسی: Blackwater) یک روستا در بریتانیا است که در سنت اگنس، کورن‌وال واقع شده‌است.
بیت‌تون (به انگلیسی: Bitton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Gloucestershire واقع شده‌است. بیت‌تون ۳٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
بلتون (به انگلیسی: Belton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North West Leicestershire واقع شده‌است. بلتون ۷۳۴ نفر جمعیت دارد.
بکرمت (به انگلیسی: Beckermet) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Copeland واقع شده‌است. بکرمت ۱٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد.
باستون (به انگلیسی: Baston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Kesteven واقع شده‌است. باستون ۱٬۴۶۹ نفر جمعیت دارد.
لاندوگو (به انگلیسی: Llandogo) یک روستا در بریتانیا است که در مونموت‌شر واقع شده‌است. لاندوگو ۵۴۷ نفر جمعیت دارد.
امیلیو گومز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل اسپانیا است که او را معمولاً با نام "امیلیو" صدا می‌کنند، وی در پست هافبک بازی می‌کرد.
امیلیو کار خود را با رده‌های جوانان باشگاه بارسلونا آغاز کرد و برای تیم 'B' این باشگاه در فصل ۷۷-۱۹۷۶ سگوندا دیویژن بازی کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده‌است. قبل از اینکه در فصل ۱۹۸۱–۱۹۸۲ به لالیگا صعود کند در سال ۱۹۸۰، امیلیو به باشگاه فوتبال سلتاویگو نقل مکان کرد و در دسته دوم بازی می‌کرد.
گروه‌های موسیقی عثمانی قدیمی‌ترین گروه‌های رزمی نظامی در جهان هستند. اگرچه آنها اغلب با کلمه مهتر شناخته می‌شوند، نام آنها از کلمه "mehterân" که در فارسی به معنای برتر است گرفته شده) در اروپای غربی، کلمه مهتر تنها به یک نوازنده در یک گروه اشاره دارد. اما در عثمانی، این گروه به‌طور کلی به عنوان "مهتران" (مهتران seniors) شناخته می‌شدند، اغلب به آن "mehter" "bölüğü" (واحد مهتر)، "mehter takımı" ("جوخه "مهتر" ") می‌گویند. در اروپای غربی، موسیقی این گروه اغلب به نام موسیقی ینی‌چری نیز خوانده می‌شود، زیرا یانیچرها هسته اصلی گروه‌ها را تشکیل می‌دادند.
از گروه‌های موسیقی نظامی نظیر مهتران تا قرن سیزدهم هیچ نامی برده نشده است. اعتقاد بر این است که اولین بار «مهتر» توسط سلطان سلجوقی علاءالدین کیقوباد سوم به همراه نامه ای درود بر دولت تازه تأسیس برای عثمان اول فرستاده شد استفاده شده‌است.. از آن پس هر روز بعد از نماز عصر؛ «مهتر» برای حاکم عثمانی نواخته می‌شود. مفهوم گروه‌های موسیقی نظامی، مانند گروه‌هایی که حتی امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند، در قرن شانزدهم از امپراتوری عثمانی به عاریت گرفته شد. صدای مرتبط با "مهتران" همچنین بر موسیقی کلاسیک اروپایی تأثیر گذاشت، آهنگسازانی مانند جوزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتزارت، و لودویگ ون بتهوون همگی آهنگ‌هایی را نوشتند که از موسیقی "مهتر الهام گرفته‌است یا برای تقلید از موسیقی طراحی شده بودند".Consider, for example, Beethoven's Turkish March, and the martial section of "Ode to Joy" in his Ninth Symphony
امروزه موسیقی مهتری عمدتاً تشریفاتی است و توسط بسیاری از ترک‌ها به عنوان نمونه ای برجسته از قهرمانی و برای یادآوری گذشته تاریخی ترکیه در نظر گرفته می‌شود.
امروزه، یگان مهتر "نیروهای مسلح" ("Mehter Bölüğü") گروه موسیقی سنتی نیروهای مسلح ترکیه است و به‌طور منظم در موزه نظامی (Askeri Müze) در استانبول و همچنین در برخی مراسم دولتی اجرا می‌کند. گروه موسیقی تاریخی استانبول وزارت فرهنگ نیز وجود دارد.
انواع مختلف گروه‌ها بر اساس تعداد سازها و نوازندگان به کار طبقه‌بندی می‌شوند: شش لایه ("altı katlı")، هفت لایه ("yedi katlı") یا نه لایه ("dokuz katlı").
در اوایل قرن نوزدهم، گروه موسیقی شخصی وزیر شامل ۹ طبل، فیف و فلوت، هفت شیپور و چهار سنج (به‌علاوه نوازنده تمپان که اختیاری در این گروه قرار می‌گرفت) بود.p.267, Thornton
لباس‌هایی که "مهتران می‌پوشد"، علی‌رغم تنوع زیاد در رنگ و سبک، همیشه بسیار رنگارنگ است، اغلب شامل کلاه‌های آجدار بلند که در بالا گشاد هستند و لباس‌های بلندی که در ابریشم‌های رنگارنگ پیچیده شده‌اند. مدیر گروه، رهبر ارکستر و رهبران بخش، همگی لباس‌های قرمز می‌پوشند. یک گارد رنگی با لباس‌های دوره ای و حمل سلاح و پرچم‌های دوران حضور دارد.
یکی از شناخته شده‌ترین این مارش‌ها جدین ددن نام دارد.
"Ceddin, deden, neslin, baban (2x);"
"Hep kahraman Türk milleti."
"Orduların, pek çok zaman, vermiştiler dünyaya şan (2x)."
"Türk milleti!، Türk milleti! (2x);"
"Aşk ile sev millieti,"
"Kahret vatan düşmanını, çeksin o mel'un zilleti (2x)."
که می‌توان آن را به فارسی ترجمه کرد:
[به] اجدادتان، پدربزرگتان، فرزندانتان، پدرتان نگاه کنید.
ملت ترک همیشه شجاع بوده‌است.
ارتش‌های شما بارها در سراسر جهان شهرت داشته‌اند. (2x)
ملت ترک، [ای] ملت ترک! (2x)
ملیت [خود] را عاشقانه دوست داشته باشید،
بر دشمنان سرزمین مادری خود غلبه کن، آن ملعونان ذلت را خواهند چشید. (2x)
گردان گمشده یک فیلم جنگی صامت آمریکایی محصول سال ۱۹۱۹ که در مورد واحدهای تیپ پشتیبانی هفتاد و هفتم پیاده‌نظام ("گردان گمشده") است که در طول جنگ جهانی اول به اعماق جنگل آرگون فرانسه نفوذ می‌کنند. این فیلم توسط بارتون ال کینگ کارگردانی شده‌است و سرگرد چارلز و تعدادی از سربازان واقعی این واقعه در فیلم به عنوان بازیگر حضور دارند. این فیلم در ۲ ژوئیه ۱۹۱۹ در آمریکای شمالی منتشر شد. همچنین از این فیلم در سال ۲۰۰۱ توسط راسل مالکهی بازسازی با همین نام (گردان گمشده) منتشر شد.
احد جوان‌صالحی (زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۴۴ در اردبیل) کشتی‌گیر اهل ایران است. او در مسابقات کشتی فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرد.
داروهای ضد اسهال، انواعی از داروها و موادی هستند که در هنگام اسهال، تجویز شده و باعث توقف، کاهش یا بهبود وضعیت اسهال می‌شوند.
مجید جهان‌دیده (زادهٔ ۱۶ مرداد ۱۳۴۷) کشتی‌گیر اهل ایران است. او در مسابقات ۵۲ کیلوگرم فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ شرکت کرد.
«جوکر و ملکه» () ترانه‌ای از خوانندهٔ انگلیسی اد شیرن است که در آلبوم "=" (۲۰۲۱) قرار گرفته‌است. نسخه‌ای از ریمیکس دونوازی این ترانه با حضور خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۲ در قالب چهارمین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شده‌است.
تمسیرولیموس ، که با نام تجاری Torisel فروخته می‌شود، یک داروی داخل وریدی برای درمان سرطان سلول کلیوی (RCC) است که توسط شرکت دارویی وایت ساخته شده‌است. این دارو توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در می ۲۰۰۷، و همچنین توسط آژانس دارویی اروپا (EMA) در نوامبر ۲۰۰۷ مورد تأیید قرار گرفت. تمسیرولیموس یک مشتق و پیش‌دارو برای سیرولیموس محسوب می‌شود.
سیریل دوورل (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
روبرت کرافورد (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
استپلتون کاتن (؛ ۱۴ نوامبر ۱۷۷۳ – ۲۱ فوریه ۱۸۶۵) نظامی و سیاست‌مدار اهل ولز بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جان جورج استوارت موری، هشتمین دوک آتول (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گل خار، نشان سلطنتی ویکتوریایی، و نشان حمام شده‌است.
جان کمبل، پنجمین دوک آرگیل (؛ ژوئن ۱۷۲۳ – ۲۴ مه ۱۸۰۶) پرسنل نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
فردریک آدام (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
آرتور ریچارد ولزلی، دومین دوک ولینگتون (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب و شورای خصوصی بریتانیا شده‌است.
جان دالریمپل، دومین ارل استیر (؛ ۲۰ ژوئیه ۱۶۷۳ – ۹ مه ۱۷۴۷) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گل خار شده‌است.
الجرنون سیمور، هفتمین دوک سامرست (; – ) سیاستمدار و پرسنل نظامی اهل پادشاهی انگلستان بود.
هوراس اسمیت دورین (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
رابرت روس (؛ ۱۷۶۶ – ) افسر اهل جمهوری ایرلند بود.
جیمز موری (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
جورج آگوستوس فردریک فیتزکلارنس (؛ ۲۹ ژانویه ۱۷۹۴ – ) سرباز اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
آرچیبالد آرمار مونتگومری-ماسینگبرد (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
پل سنفورد متوئن (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
جان گرنفل ماکسول (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
فیتزروی هیو رویل مکلین (; – ) سیاستمدار، تاریخ‌نگار، دیپلمات و پرسنل نظامی اهل بریتانیا بود.
رابرت ادوارد لایکاک (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و نشان حمام شده‌است.
جرارد لیک (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۷۴۴ – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
چارلز فردریک کیتلی (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
جان وینتروپ هکت (; – ) فرد نظامی و مدرس دانشگاه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
هیپگنوسیس سانگز فاند () شرکت رسانه‌ای بریتانیایی است، که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد.
روتورک () شرکت مهندسی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد.
هوتای سکوریتیز () شرکت خدمات مالی و مدیریت سرمایه‌گذاری چینی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
گروه یاتای () شرکت دولتی خوشه‌ای چینی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
آفریننده () فیلم آمریکایی در ژانر علمی تخیلی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی گرت ادواردز است. جان دیوید واشینگتن، جما چان، الیسون جنی، استورجیل سیمپسون، مارک منچاکا و کن واتانابه در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳ توسط استودیو قرن بیستم در ایالات متحده اکران شد.