moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این سیاستمدار ایرانی-اتریشی پیش از این یوهانا میکل لایتنر، رئیس دولت محلی استان نیدراوسترایش را به دلیل خوشرفتاری و پذیرفتن مهاجران، "موزلیم‌ماما" به معنای مادر مسلمانان خوانده بود و با انتشار تصویری از یوهانا میکل لایتنر که با فوتوشاپ حجاب به او پوشانده بود، خواستار این شده بود مردم در انتخابات ۲۸ ژانویه به او رای ندهند.
کنوانسیون بدترین شکل‌های کار کودکان () کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای لغو بدترین نوع کار کودکان که به اختصار کنوانسیون بدترین شکل کار کودکان مشهور است در سال ۱۹۹۹ به وسیلهٔ International Labour Organization (ILO) در بند شماره ۱۸۲ پیمان ILO تصویب شد. این یکی از ۸ بند پایه‌ای پیمان سازمان بین‌المللی کار ILO است. با تصویب این قطعنامه کشور خود را متعهد به اقدام فوری در زمینه حذف بدترین شکل کار کودکان می‌کند. در تاریخ مصوبات سازمان بین‌المللی کار از سال ۱۹۱۹ تا کنون این یک گام تند و سریع به جلو است. برنامه بین‌المللی از بین بردن پدیده کار کودکان ILO (IPEC) مسئولیت کمک به کشورها در این زمینه و نیز مسئول نظارت بر اجرای آن است. یکی از شیوه‌هایی که IPEC بکار می‌گیرد، استفاده از برنامه زمان‌بندی شده در این مورد است. سازمان بین‌المللی کار ILO نیز توصیه در مورد بدترین شکل‌های کار کودکان شماره ۱۹۰ را در سال ۱۹۹۹ تصویب کرده‌است. توصیه رعایت بدترین خطرهایی است که کودکان حین کار با آن مواجه می‌شوند، از جمله این موارد است.
از بین ۱۸۷ عضو سازمان بین‌المللی کار ILO تعداد ۱۸۱ کشور تا سال ۲۰۱۷ این پیمان را قبول و تصویب کرده‌اند و برخی از مناطق خودمختار خارج از سرزمین اصلی دولت‌ها این پیمان را امضا نکرده‌اند.
کنوانسیون ۱۸۲ اشکال کار سخت کودکان را بشرح زیر توضیح داده‌است:
علاوه بر موارد ذکر شده در کنوانسیون ۱۸۲، سازمان جهانی کار در پیشنهاد شماره 190 خود، فعالیت‌های زیر را برای کودکان خطرناک تلقی می‌کند و به دولت‌ها توصیه می‌کند که جلوی استفاده از کودکان در این فعالیت‌ها را بگیرند:
جایزه مارک-ویوین فو () جایزه‌ای سالانه است که به افتخار مارک ویوین فو، به بهترین بازیکن آفریقایی شاغل در لیگ ۱ داده می‌شود.
Pierre-Emerick Aubameyang élu meilleur joueur africain de Ligue 1 par RFI et France 24Afrique Prix Marc-Viven Foé 2013: Les nominés sont connus!
سربازان سیگنال روسیه، ستون متخصص نیروهای زمینی نیروهای مسلح روسیه است. نیروهای سیگنال بخشی جدایی ناپذیر از نیروهای مسلح است. وضعیت و عملکرد آن تا حد زیادی بر کارایی فرمان به موقع تجهیزات جنگی و سلاح‌ها تأثیر می‌گذارد.
در رابطه با توسعه نیروهای سیگنال، این نیروها با یک روند طولانی و دشوار، به‌طور جدایی ناپذیر با تاریخ نیروهای مسلح، تغییرها در اَشکال و روش‌های استفاده و بهبود هنر نظامی ارتباط دارد. از ابزار صوتی و تصویری ساده برای انتقال سیگنال و دستورها در میدان نبرد به چند کانال به‌طور گسترده شاخه‌ای، سیستم‌های خودکار پیشرفته‌ای وجود دارند که می‌توانند یک محدوده تقریباً نامحدود از اشیاء ثابت و متحرک بر روی زمین، در آب فراهم کنند، در زیر آب و در هوا، این مسیر تاریخی مسبب توسعه و بهبود ارتباطات نظامی است. ارتباطات در میدان جنگ یکی از انواع اصلی پشتیبانی عملیاتی است
با توجه به گستره فضایی خصومت‌ها، مشکل ارتباطی در ارتش در قرن نوزدهم اهمیت زیادی به دست آورد. در ارتش امپریالیستی روسیه، نخستین تلاش برای معرفی تلگراف در طول جنگ روسیه - ترکیه در سال‌های ۱۸۷۸–۱۸۷۷ صورت گرفت و این امر با بهره‌گیری فراوان در مدیریت نیروها موجب شد تا از ارتباطات بیشتر استفاده کنند.
تلگراف‌ها و تلفن‌ها در مدیریت نیروهای نظامی، جایگاه برجسته‌ای را به خود اختصاص داده‌اند و خطوط تلفن همراه به‌طور گسترده‌ای توسعه یافته‌است تا سربازان مستقر در تئاتر جنگ را هدایت کنند. در پایان قرن نوزدهم، پارک تلگراف و تلفن نظامی که شامل واحدهای مستقر توسط اداره کل مهندس بود، در خط مرکزی روسیه، ۱۷ خط (۹۷۵ مایل) و قفقاز – دو خط (۱۳۰ مایل) را در اختیار داشت. علاوه بر این، قلعه‌ها به ۵۵ گره (۴۲۳ مایل) ارتباط داده شد.
در فوریه سال ۱۹۰۵، در روستای قرمز، جایی که یک انبار نظامی از رادیوهای خریداری شده در خارج از کشور وجود داشت، گروهی از افسران، فارغ التحصیلان مدارس برق مدارس نظامی به ایستگاه‌های قطار برای مطالعه تجربه کنترل و کنترل در شرایط جنگی فرستاده شدند. در اوایل ماه مارس ۱۹۰۵، این افسران در جنگ روسیه و ژاپن که در بهار در جنگ بودند، فرستاده شدند و به نیروهای منظم ارتش پیوستند. در سال ۱۹۱۲، سپاه سیگنال‌ها به عنوان یک بازوی جداگانه با واحدهای سپاه در ارتش مطرح شد. این سپاه شامل دو بخش سیگنال (۸ هنگ پیمان در ۴ تیپ)، یک سیگنال گردان (یک و سه شرکت تلگراف کانتینر) و یک پارک واحد مهندسی زمینه با ۲۰ تلگراف، ۱۹۳ تلگراف و ۳۳۳ خط کابلی ذخیره شد. سپاه با جدیت در جنگ جهانی اول جنگید.
پس از انقلاب اکتبر و جنگ داخلی. روسیه در سال ۱۹۱۸ صعود کرد، ارتش سرخ به‌طور رسمی، سپاه سیگنال روسیه را دوباره سازماندهی کرد و در ۲۰ اکتبر ۱۹۱۹ آن‌ها به صورت رسمی به عنوان نیروهای ویژه شناخته شدند، و همچنین به عنوان نشان دهنده واحدهای خود در روزهای جنگ داخلی. در سال ۱۹۴۱، در زمان جنگ میهنی بزرگ، پست سربازان نیروهای سیگنال توسط دستورات کمیساریای خلق برای دفاع ایجاد شد، و بعد صاحب دفتر بعداً در سال ۱۹۴۴ رتبه مارشال را بدست آورد. (۳ ژنرال دیگر بعد از جنگ به مارشال نیروهای سیگنال ارتقا یافتند)
نمونه‌سازی اف‌پی‌جی‌ای (FPGA)، گاهی اوقات نیز به عنوان نمونه‌سازی مبتنی بر مدار مجتمع دیجیتال برنامه‌پذیر ، نمونه‌سازی مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ای‌اس‌آی‌سی) () یا نمونه‌سازی سیستم روی یک تراشه (اس‌اوسی) نامیده می‌شود، روشی برای طراحی نمونه اس‌اوسی و ای‌اس‌آی‌سی در اف‌پی‌جی‌ای برای تأیید سخت‌افزار و توسعه نرم‌افزار اولیه است.
روش‌های تأیید طراحی سخت‌افزار و همچنین نرم‌افزار اولیه و طراحی مجدد سیستم عامل تبدیل به جریان اصلی شده‌اند. طراحی نمونه اس‌اوسی و ای‌اس‌آی‌سی با یک یا چند اف‌پی‌جی‌ای به روش خوبی برای انجام این کار تبدیل شده‌است.
موانعی که تیم‌های توسعه یافته که نمونه‌های اف‌پی‌جی‌ای را دریافت می‌کنند با آن روبه رو می‌شوند، می‌توانند به سه «قوانین» تقسیم شوند:
قرار دادن یک طراحی اس‌اوسی در یک نمونه اولیه اف‌پی‌جی‌ای مستلزم برنامه‌ریزی دقیق برای دستیابی به اهداف نمونه برداری با کمترین تلاش است. برای به حداقل رساندن توسعه نمونه اولیه، یکی از بهترین شیوه‌ها که به نام «طراحی برای نمونه‌سازی (دی‌اف‌پی)» () نامیده می‌شود، هم بر سبک طراحی اس‌اوسی هم در شیوه‌های پروژه اعمال شده توسط تیم‌های طراحی تأثیر می‌گذارد. توصیه‌های رویه‌ای شامل افزودن توافقنامه دی‌اف‌پی به استانداردهای برنامه‌نویسی RTL، استفاده از یک محیط شبیه‌سازی سازگار با نمونه اولیه و ایجاد استراتژی اشکال‌زدایی در سیستم با تیم نرم‌افزاری است.
یکی از وظایف سخت‌افزاری و وقت گیر در نمونه‌سازی اولیه اف‌پی‌جی‌ای، طراحی سیستم‌های اشکال‌زدایی است. اشکال‌زدایی با ظهور طرح‌های بزرگ و پیچیده‌ای‌اس‌آی‌سی و اس‌اوسی بسیار دشوار و وقت گیر شده‌است. برای رفع اشکال نمونه اولیه اف‌پی‌جی‌ای، پروب‌ها به‌طور مستقیم به طراحی RTL اضافه می‌شوند تا سیگنال‌های خاصی را برای مشاهده، سنتز و دانلود روی پلت فرم نمونه اولیه اف‌پی‌جی‌ای در دسترس قرار بدهند.
دو نمونه از ابزارهای استاندارد اشکال‌زدایی ارائه شده توسط فروشندگان اف‌پی‌جی‌ای، ChipScope و SignalTAP است. این ابزارها می‌توانند حداکثر ۱۰۲۴ سیگنال را بررسی کنند و نیاز به منابع LUT و حافظه گسترده داشته باشند. برای اس‌اوسی و طرح‌های دیگر، اشکال‌زدایی کارآمد اغلب به دسترسی همزمان به سیگنال‌های ۱۰٬۰۰۰ یا بیشتر نیاز دارد. اگر یک اشکال توسط مجموعه اولیه پروب‌ها پیدا نشود، دسترسی به سیگنال‌های اضافی در وضعیت «رفتن به خانه در روز» قرار می‌گیرد. این به دلیل جریان های طولانی و پیچیده CAD برای سنتز و محل و مسیر است که می‌تواند از ۸ تا ۱۸ ساعت برای تکمیل نیاز داشته باشد.
رویکردهای پیشرفته شامل ابزارهایی مانند Certus از Tektronix یا EXOSTIV از آزمایشگاه‌های Exostiv است.
Certus در اشکال‌زدایی مبتنی بر اف‌پی‌جی‌ای دید را در سطح RTL بهبود می‌بخشد. این یک متمرکز کننده چند مرحله‌ای بسیار کارآمد را به عنوان پایه‌ای برای شبکه مشاهده برای کاهش تعداد LUTهای مورد نیاز در هر سیگنال برای افزایش تعداد سیگنال‌هایی که می‌تواند در یک فضای مشخص مورد بررسی قرار گیرد، استفاده می‌کند. توانایی مشاهده هر ترکیبی از سیگنال‌ها برای Certus منحصر به فرد است و از طریق یکی از مهم‌ترین تنگناها نمونه‌سازی می‌شود.
استفان اورُش دوم میلوتین یا استفان میلوتین (زادهٔ پیرامون ۱۲۵۳- مرگ ۲۹ اکتبر ۱۳۲۱ میلادی) پادشاه صربستان از ۱۲۸۲ میلادی تا سال مرگش بود. استفان میلوتین از دودمان نمانییچ و یکی از نیرومندترین فرمانروایان صربستان در سده‌های میانه بود. او از سوی کلیسای ارتدکس صربی تقدیس شده و روز ۳۰ اکتبر در تقویم قدیسین بدو اختصاص دارد.
شبکه مخابراتی ثابت هوانوردی یک سیستم جهانی گردش‌های ثابت هوانوردی است که به عنوان قسمتی از سرویس ثابت هوانوردی برای مبادلهٔ پیام حاوی اطلاعات دیجیتالی بین ایستگاه‌های ثابت هوانوردی که ویژگی‌های ارتباطی سازگار یا یکسان دارند مهیا شده‌است. AFTN ماهیت‌های هوانوردی را دربردارد که شامل: تهیه‌کنندگان ANS(سرویس‌های هدایت هوایی) تهیه‌کنندگان
هوانوردی متخصصان فرودگاه وآژانس‌های دولتی که اطلاعات حیاتی را برای عملکردهای هواپیما یاپیام‌های سختی پیام‌های فوری پیام‌های امنیت پرواز پیام‌های هواشناس پیام‌های نظم پروازوپیام‌های اجرایی هوانوردی را مبادله می‌کند. این شبکه یک سیستم جهانی گردش‌های ثابت هوانوردی است که به عنوان بخشی از سرویس ثابت هوانوردی برای مبادله پیام‌ها و اطلاعات دیجیتالی ببین ایستگاه هایثابت هوانوردی مهیا شده‌است.
این شبکه نهادهایی مانند تهیه‌کننده‌های سرویس‌های ناوبری هوایی و تأمین کننده‌های سرویس هوانوردی، مراجع فرودگاهی و سازمانهای دولتی را تحت پوشش قرار می‌دهد. این شبکه اطلاعات حیاتی را به عملیات‌های هوانوردی ارسال می‌کند. از آن جمله می‌توان به پیام‌های اضطراری، پیامهای فوریتی، پیام‌های ایمنی پرواز، پیام‌های هواشناسی، پیام‌های تنظیم پرواز و پیام‌های اداری هوانوردی اشاره داشت.
محتوا:
سازمان ارتباطات
سازمان AFTN اصلی شامل لینک‌های تله تایپ ثابت بین مراکزاصلی است. بعضی لینک‌های بین‌المللی ودور برمبنای انتقالات تله تایپ رادیویی دوبلکس و لاین‌های اجاره‌ای می‌باشد. وقتی به CIDIN به روزرسانی شود به لینک‌های X.25دردرجات اطلاعاتی بسیاربالاتر به روزرسانی می‌شود. همانطورکه AMHS دردههٔ بعدی آنلاین می‌شود به لینک‌های X.400 تعویض می‌شود باهردوی لاین‌های اختصاصی یاطریق‌های نوعی.
فرمت آدرس ایستگاهAFTN
یک آدرس AFTN یک گروه هشت تایی شامل یک اندیکاتور لوکیشن ICAOچهارحرفی می‌باشد. به یک گروه سه حرفی که یک سازمان یاسرویس راشناسایی می‌کند که یک حرف اضافی را خطاب قرارمی دهد. حرف اضافی یک شبکه تقسیم یافرایند موجود سازمان مورد خطاب را ارائه می‌دهد. حرفX برای کامل کردن آدرس استفاده می‌شود وقتی که یک تشخیص هویت صریح ازشرکت تقسیم یا فرایند نیاز نیست. برای مثال EBB1N1Xاندیکاتورهای لوکیشن ۴حرفی درICAD DOC7910 لیست می‌شود. اندیکاتورهای لوکیشن طراحان ۳حرفی درICAD DOC8585 لیست شده‌است. نقش دهندگان برای آژانس‌های اجرایی هوانوردی و سرویس هاواجراهای هوانوردی.
هرلوکیشنی (فرودگاه وسایرامکانات) با ارتباط باAFSیک کد۴حرفی منحصربه فردراباICAOتعیین کرده‌است. یادوحرف اول کشور رانشان می دهدو۳یا۴حرف باقی‌مانده مکان دقیق رانشان می‌دهد. برای مثال حرفKحرف اول آدرس ICAOچهارحرفی درقاره آمریکا است. حرف اول برای فرودگاه کانادایی یاادرس فرودهایی است که باحرف Cشروع می‌شود.
کدهای اروپای جنوبی باL شروع می‌شوندوکدویژه در اسپانیاباEشروع می‌شوند. برای مثال فرودگاه جان اف کندی نیویورک KJFKاست وقتی که فرودگاه GOOSE BAY باCYYRوBILBOدراسپانیا به شکل LEBB نشان داده می‌شود. بعضی کدهای چهارحرفی غیرمنظم ICAO تعیین نمی‌شود. معمولاً در گزارش‌های هواشناسی ظاهر می‌شود و وجود دارد. مثال‌هایی از بعضی گروه‌های ۳ حرفی در آدرس‌های AFTN برای تعیین یک سازمان یا سرویس استفاده می‌شود.
https://en.wikipedia.org/wiki/Aeronautical_Fixed_Telecommunication_Network
کاظم تهرانچی بازیگر و دوبلور سینما اهل ایران بود.
کاظم تهرانچی که از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۸ در دوبله فعالیت داشته‌است، گویندگی را با فیلم‌های دوبله شده ایرج دوستدار، بهشتی و خطیبی با گفتن نقش‌های سوم و چهارم آغاز کرده‌است و در کنار دوبله در حرفه بازیگری نیز فعال بوده و در نمایش‌های "سعادت" و "مرجان" و فیلم عمر دوباره ایفای نقش کرده‌است.
محمد گیلانی بازیگر سینما اهل ایران است که بین سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۷۵ فعالیت می‌کرد.
سلول تغییر ساختار پایه در الکترونیک قدرت است که شامل یک سوئیچ الکترونیکی (امروزه از نیمه هادی‌های قدرتمند استفاده می‌کنند، نه یک سوئیچ مکانیکی) و یک دیود. به‌طور سنتی به عنوان یک برش دهنده شناخته می‌شد، اما از آنجا که منبع تغذیه سوئیچ تبدیل به یک شکل عمده تبدیل انرژی شد، این اصطلاح جدید محبوب تر شده‌است.
هدف اصلی این سلول تغییر قدرت و ولتاژ dc به موج مربعی جربان متناوب است. این کار به این صورت است که یک سلف و یک خازن را می‌توان در یک مدار LC برای تغییر ولتاژ استفاده کرد؛ و در عمل، بازدهی بالاتر از ۸۰–۹۰٪ به‌طور معمول به دست می‌آید. سپس معمولاً خروجی وارد یک فیلتر می‌شود تا ولتاژ dc تولید کند. با کنترل زمان روشن و خاموش (کلید کار) سوئیچ در سلول تغییر، ولتاژ خروجی می‌تواند تنظیم شود. این اصل اساسی هستهٔ اکثر منابع تغذیه مدرن از مبدل‌های کوچک dc-dc در دستگاه‌های دستی تا ایستگاه‌های عظیم سوئیچینگ برای انتقال ولتاژ بالا ی dc است.
یک سلول تغیر شامل دو قطعه قدرت است که اغلب به عنوان منابع اشاره می‌شوند هر چند که می‌توانند قدرت هم جذب و هم تولید کنند.
برخی از الزامات برای اتصال منابع قدرت وجود دارد. تنظیمات غیرمنتظره در شکل ۱ ذکر شده‌است. آن‌ها اساساً عبارتند از:
این امر به منابع کلاسیک (باتری، ژنراتور)، بلکه برای خازن‌ها و سلف‌ها نیز اعمال می‌شود: در یک مقیاس زمانی کم، یک خازن با یک منبع ولتاژ یکسان است و یک سلف با یک منبع جاری یکسان است. اتصال دو خازن با ولتاژ مختلف به موازات در نتیجه اتصال دو منبع ولتاژ، یکی از اتصالات ممنوعه شکل ۱ است.
شکل ۲ کارایی ضعیف چنین اتصال را نشان می‌دهد. یک خازن با ولتاژ V شارژ می‌شود و به یک خازن با همان ظرفیت متصل شده، اما تخلیه می‌شود.
قبل از اتصال انرژی در مدار برابر، ۱۲ 𝐶 𝑉2E = و مقدار Q برابر Q=C.U است.
پس از اتصال، مقدار Q ثابت است؛ و خازن معادل برابر 2C است؛ بنابراین ولتاژ اعمال شده به خازن‌ها برابر 𝑄۲𝐶=𝑉۲ است. انرژی در مدار برابر 𝐸۲ است.
بنابراین نصف انرژی در هنگام اتصال از بین رفته‌است.
همین اتفاق در اتصال سری دو سلف رخ می‌دهد. جریان شار مغناطیسی (φ = L I) قبل و بعد از تعویض ثابت است. سلف معادل بعد از اتصال برابر 2L است، جریان نیز 𝐼۲ (در شکل ۲ ببینید) می‌شود. انرژی قبل از اتصال برابر ۱۲ 𝐿 𝐼۲ است. بعد از اتصال برابر ۱۲ 𝐿 (𝐼۲)۲ می‌شود. باز هم دوباره نصف انرژی هنگام اتصال از بین می‌رود. در نتیجه، می‌توان دید که سلول سوئیچینگ می‌تواند تنها یک منبع ولتاژ را به یک منبع جریان متصل کند (و بالعکس). با این حال با استفاده از سلف‌ها و خازن‌ها می‌توانیم رفتار یک منبع را تغییر دهیم: به عنوان مثال دو منبع ولتاژ را می‌توان به یک مبدل وصل کرد اگر آن مبدل از یک سلف برای انتقال انرژی استفاده کند.
همان‌طور که در بالا گفته شد، یک سلول تغییر باید بین یک منبع ولتاژ و یک منبع جریان قرار گیرد. بسته به وضعیت سلول، هر دو منبع یا متصل، یا جدا شده‌است. هنگام جدا شدن، منبع جریان باید اتصال کوتاه شود، زیرا وجود جریان در یک مدار باز غیرممکن است.
بنابراین شماتیک اساسی یک سلول تعویض در شکل ۳ (بالا) داده شده‌است. این دو سوئیچ با حالت‌های متضاد استفاده می‌شود: در شکل بندی شکل ۳ نشان داده شده‌است، هر دو منبع جدا شده‌اند و منبع جریان اتصال کوتاه شده‌است. هنگامی که سوئیچ بالا روشن است (و سوئیچ پایین خاموش است)، هر دو منبع وصل می‌شوند.
در واقع، همگام سازی کامل بین سوئیچ‌ها غیرممکن است. در یک نقطه در طول تعویض، آن‌ها هر دو (به طوری اتصال کوتاه شدن منبع ولتاژ) یا خاموش (رها کردم منبع جریان در یک مدار باز) می‌شود.
به همین دلیل یکی از سوئیچ‌ها باید با یک دیود جایگزین شود. یک دیود یک دستگاه تغییر طبیعی است، به عنوان مثال حالت آن توسط خود مدار کنترل می‌شود. آن را در لحظه دقیق آن را روشن یا خاموش خواهد شد. نتیجه استفاده از یک دیود در یک سلول تعویض این است که آن را یک جهته می‌سازد (نگاه کنید به شکل ۳). سلول دو طرفه می‌تواند ساخته شود، اما اساساً معادل دو سلول دو طرفه است که به‌طور موازی متصل می‌شوند.
سلول سوئیچینگ را می‌توان در هر مبدل قدرت الکترونیکی پیدا کرد. بعضی از مثال‌ها در شکل ۴ آورده شده‌است. همانگونه که مشاهده می‌شود، یک منبع «جریان» (در واقع یک حلقه که دارای یک سلف است) همیشه بین نقطه میانی و یکی از اتصالات خارجی سلول تغییر متصل می‌شود، در حالی که یک منبع ولتاژ یا یک خازن یا یک اتصال سری در مجموعه ای از منبع ولتاژ و خازن) همیشه به دو اتصال خارجی متصل می‌شود.
عملکرد تله تایپ ثابت در سال ۱۸۴۹شروع شد. وقتی که یک جریان درسرویس بین شهرهای فیلادلفیا و نیویورک گذاشته شد. امیل بادوت (emil baudot) سیستمی را با استفاده از۵واحد رمزی در۱۸۷۴ طراحی کرد که امروزه استفاده می‌شود. طراحی سیستم تله تایپ به تدریج تا آغاز جنگ جهانی دوم بهبود یافت که روش توزیع اصلی را با استفاده از سرویس‌های خبری ارائه کرد. تله تایپ رادیویی از این عملکردهای تله تایپ ثابت اولیه به دست آمده‌است. نیروی دریایی آمریکا با موفقیت تلگراف چاپی را بین یک خط هوایی و یک ایستگاه رادیویی زمینی در اوت ۱۹۲۲ امتحان کرد. مدتی بعد در همان سال شرکت رادیویی آمریکا تلگراف چاپی را با موفقیت از طریق ایستگاه رادیوییChathom maبه R.M.S Majesticامتحان کرد. یک اجرای اولیه از تله تایپ رادیویی watsongraphبود که بعد از مخترع دیترویتی گلن واتسون (glenn Watson)در مارس ۱۹۳۱ این‌گونه نامیده شد. سیستم هایRTTY بازرگانی در سرویس فعال بین سانفرانسیسکو و هنوولولو در آوریل ۱۹۳۲ و بین سانفرانسیسکو و نیویورک تا۱۹۳۴ بودند. ارتش آمریکا از تله تایپ رادیویی در دههٔ ۱۹۳۰ استفاده کرد و این استفاده را در طی جنگ جهانی دوم گسترش داد. نیروی دریایی تله تایپ رادیویی راRATT(تله تایپ اتوماتیک رادیویی) نامید و دستهٔ سیگنال ارتش تله تایپ رادیویی راSCRTخلاصه‌ای از تله تایپ رادیویی تک کانالی نامید. ارتش تکنولوژی تغییر کلید زدن متوالی را استفاده کرد و این تکنولوژی حتی در فواصل طولانی بسیار معتبر واقع شد. از دههٔ ۱۹۸۰ تله تایپ‌ها با کامپیوترهایی که نرم‌افزار تقلیدی تله تایپ را کنترل می‌کنند.
سیستم تله تایپ رادویی اصلی یا(Boudot) تقریباً به‌طور ثابتی روی کد baudot یا الفبای ITA5بیتی بناشده‌است. لینک روی انتقال هم‌زمان کاراکتر با یک بیت شروع و۱و۱٫۵یا۲بناشده‌است. فرکانس انتقالی معمولاً FSK(F1B)است. گهگاه یک تنظیم سیگنال AFSKیک حامل(A2B,F2B)روی فرکانس‌های VHFیاUHFاستفاده می‌شود. سرعت انتقال استاندارد. ۴۵/۴۵و۵۰و۷۵و۱۰۰و۱۵۰و۳۰۰باود هستند. تغییرات حامل رایج ۸۵هرتز (روی فرکانس LFوVLF)170هرتزو۴۲۵هرتز و۴۵۰هرتز و۸۵۰هرتز هستند. اگرچه بعضی ایستگاه‌ها از تغییرات غیر استاندارد استفاده می‌کنند. انواع مختلفی از الفبای baudotبرای پوشش زبان‌های نوشته شده به روسی و عربی و یونانی و غیره بااستفاده از تکنیک‌های خاص وجود دارد.
بعضی ترکیبات از سرعت و تغییر برای سرویس‌های خاص با استفاده از سیستم تله تایپ رادیویی اصل استانداردسازی شده‌است.انتقالات رادیویی آماتور تقریباً همیشه ۴۵/۴۵باود-۱۷۰هرتز هستند اگرچه فعالیت ۷۵باود توسط BARTGبه شکل رقابت‌های ۴ساعته ارتقا یافته‌است. آماتورهای رادیویی باITA-5(ASC11 7بیتی)انتقالات الفبایی در۱۱۰باود-۱۷۰هرتز آزمایش شده‌است. سرویس‌های ارتشی NATOاز۷۵یا۱۰۰باود-۸۵۰هرتز استفاده کرد. تعدادی از ایستگاه‌های دریایی هنوز ازRTTYبدون پنهان کردن برای CARB(پخش دسترس‌پذیری کانال) استفاده می‌شود. سرویس‌های تجاری دیپلماتیک و آب وهوا۵۰–۴۲۵باود یا۴۵۰هرتزی را ترجیح می‌دهند. روسیه و در گذشته شوروی ارتباطات دریایی بازرگانی از۵۰باود-۱۷۰هرتزی استفاده کرد.انتقالات RTTYروی فرکانس‌های VLFوLFازیک تغییر محدود۸۵هرتزی به علت پهنای باند محدود آنتن‌ها استفاده می‌کند.
https://en.wikipedia.org/wiki/Radioteletype
جمشید صداقت‌نژاد (زاده ۱۳۲۶ تهران – درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار و سینماگر، اهل ایران بود.
صداقت‌نژاد که به عنوان روزنامه‌نگار فعالیت مداومی در چندین دهه در مجلات و نشریات مختلف داشت در زمینه فیلمنامه‌نویسی نیز در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ فعالیت کرد و به عنوان یکی از فعالان استودیو پارس فیلم شناخته می‌شد. یکشنبه شب ۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ به دلیل ابتلا به سرطان و ایست قلبی درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
در سال ۱۳۶۳ کتاب پیروزی عشق را به چاپ رساند که البته تنها یک نوبت چاپ شد.این کتاب دربارهٔ ی طلبه ی جوانی بود که عاشق دختری می‌شود و...
این کتاب در هیچ فروشگاهی پیدا نمی‌شود و فقط بعضی از افراد که کتاب را خریداری کرده اند کتاب را دارند.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن به عنوان فیلمنامه‌نویس فعالیت داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
یک سلول شیمیایی الکترولیتیکی یک سلول الکتروشیمیایی است که با استفاده از انرژی الکتریکی، یک واکنش اکسایش-کاهش در جهت غیر خودبخودی را انجام می دهد. آنها اغلب برای تجزیه ترکیبات شیمیایی، در یک فرایند به نام الکترولیز - کلمه لیز یونان به معنی شکستن است استفاده میشود.
نمونه‌های مهم الکترولیز تجزیه آب به هیدروژن و اکسیژن و بوکسیت به آلومینیوم و سایر مواد شیمیایی است. الکترود (به عنوان مثال از مس، نقره، نیکل یا کروم) با استفاده از یک سلول الکترولیتی انجام می شود.
یک سلول الکترولیتی دارای سه جزء است: الکترولیت و دو الکترود (یک کاتد و یک آند). الکترولیت معمولاً یک محلول از آب یا سایر حلالها است که در آن یون‌ها حل می شوند. نمک‌های مذاب مانند کلرید سدیم نیز الکترولیت هستند. هنگامی که توسط یک ولتاژ خارجی که به الکترودها اعمال می شود، یون‌های الکترولیت به یک الکترود با شارژ متضاد جذب می شوند، جایی که انتقال واکنش‌های بارز (همچنین به نام فرادادی یا بازوکس) صورت می گیرد. تنها با یک پتانسیل الکتریکی خارجی (به عنوان مثال ولتاژ) قطب راست و قدر کافی می‌تواند یک سلول الکترولیتی یک ترکیب شیمیایی به طور نرمال یا پایدار در محلول تجزیه کند. انرژی الکتریکی ارائه شده می‌تواند یک واکنش شیمیایی ایجاد کند که به صورت خود به خود در غیر این صورت رخ نمی‌دهد.
در یک سلول الکترولیکی، جریان از داخل سلول با کمک یک ولتاژ خارجی عبور کرده و یک واکنش (که در غیر این صورت غیر خود به خودی خواهد بود) را راه می اندازد. در سلول گالوانی پیشرفت سلول خود به خودی واکنش منجر به ایجاد جریان الکتریکی می شود. یک سلول الکتروشیمیایی که در حالت تعادل قرار داشته باشد، حالتی دارد که بین سلول الکترولیکی و گالوانی است. تمایل یک واکنش خود به خودی برای ایجاد جریان در مدار خارجی دقیقاً توسط یک ولتاژ خارجی تنظیم می شود که به آن نیروی ضد محرکه الکتریکی می گویند، چنان که هیچ جریانی ایجاد نخواهد شد. اگر این ولتاژ مخالف افزایش یابد، سلول تبدیل به سلول الکتریکی شده و اگر کاهش یابد تبدیل به سلول گالوانی خواهد شد.Page 354 of "Mortimer, Physical Chemistry, 3rd Edition."
مایکل فارادی سلول کاتدی را به عنوان الکترود تعریف کرد که کاتیون‌ها (یون‌های با بار مثبت مثل یون نقره Ag +
) جریان در داخل سلول، با واکنش با الکترون (که منفی شارژ شده) از آن الکترود کاهش می یابد.به همین ترتیب، آند آن را به عنوان الکتریسیته تشکیل می دهد که آنیون‌ها (یون‌های با بار منفی مانند یون کلرید Cl-
) جریان در داخل سلول، به وسیله رسوب الکترون بر روی الکترود، اکسیداسیون می شود.
به یک سیم خارجی متصل به الکترود یک سلول گالوانیکی (یا باتری)، تشکیل یک مدار الکتریکی، کاتد مثبت است و آند منفی است. بنابراین جریان الکتریسیته مثبت از کاتد به آنود از طریق مدار خارجی در مورد یک سلول گالوانیک جریان می یابد.
دو سلول ولتاژ ولتاژ نابرابر را در نظر بگیرید. علامت مثبت و منفی الکترودهای هر یک به ترتیب P و N. قرار دادن آنها در یک مدار با P در نزدیکی P و N در نزدیکی N، به طوری که سلول‌ها تمایل به جریان در جهت مخالف. سلول با ولتاژ بزرگتر تخلیه می شود، آن را یک سلول گالوانیزه، بنابراین P کاتد است و N آنزیم است که در بالا توضیح داده شده است. اما، سلول با ولتاژ پایین تر، آن را به یک سلول الکترولیتی تبدیل می کند. در سلول الکترولیتی، یونهای منفی نسبت به یونهای P و مثبت به سمت N هدایت می شوند. بنابراین، الکترود P از سلول الکترولیتی با تعریف آنود در حالی که سلول الکترولیتی شارژ می شود، مطابقت دارد. به طور مشابه، N الکترود سلول الکترولیتی کاتد است در حالی که سلول الکترولیتی شارژ می شود.
همانطور که قبلاً ذکر شد، آب، به ویژه وقتی که یون‌ها اضافه می شوند (آب نمکی یا آب اسیدی)، می توانند الکترولیز شوند (به وسیله الکترولیز). هنگامی که توسط منبع خارجی ولتاژ هدایت می شود، H +
یونها به کاتد جریان می دهند تا با الکترون‌ها ترکیب شوند تا گاز هیدروژن را در یک واکنش کاهش دهند. به همین ترتیب، OH-
یونها برای آزاد کردن الکترونها و H + به آند منتقل می شوند
یون برای تولید گاز اکسیژن در واکنش اکسیداسیون.
در کلرید سدیم ریخته شده، هنگامی که جریان از طریق نمک عبور می کند، آند آن را اکسیداسیون یون کلرید (Cl-
) به گاز کلر، آزاد شدن الکترون به آند. به همین ترتیب کاتد یونهای سدیم (Na +) را کاهش می دهد
)، که الکترونها را از کاتد و رسوبات بر روی کاتد به عنوان فلز سدیم می پذیرند.
NaCl در آب حل می‌شود همچنین می‌تواند الکترولیز شود. این آند اکسیداسیون یون کلرید (Cl-
) و گاز کلری تولید می شود. با این حال، در کاتد، به جای یون‌های سدیم به فلز سدیم، مولکول‌های آب به یون‌های هیدروکسید (OH-
) و گاز هیدروژن (H2). نتیجه کلی الکترولیز تولید گاز کلر و محلول هیدروکسید سدیم (NaOH) است.
به صورت تجاری، سلول‌های الکترولیتی در الکترولیفینینگ و الکترونی کردن چندین فلز غیر آهنی استفاده می شود. تقریباً تمام آلومینیوم با کیفیت بالا، مس، روی و سرب در صنایع الکترولیتی تولید می شود.
منوچهر طایفه (زادهٔ ۱۳۱۳، تهران، درگذشته ۲۶ خرداد ۱۳۹۸ پاریس) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اهل ایران بود.
او با نام اصلی منوچهر طایفه جعفری در سال ۱۳۱۳ در تهران به دنیا آمد و دوره بازیگری را در تئاتر آناهیتا گذراند. وی دو برادر به نام‌های امیر جعفری و همایون اشکان دارد.
خودروی منوچهر طایفه، در تصادف با اتوبوس مسافربری به شدت آسیب دید و خود او نیز بشدت مجروح گردید. وی که با اتومبیل خویش از تبریز به تهران رفت در جاده میانه ـ زنجان با اتوبوس مسافربری تصادف کرد. در این حادثه طایفه از ناحیه پشت و سینه زخمی شد. هفته‌های پیشتر دو حادثه نیز برای وی اتفاق افتاده بود. در اولین حادثه هنگامی که وی قصد افتتاح یکی از فیلم‌هایش را در مشهد داشت با تبر مورد حمله فردی قرار گرفت که این فرد از باج‌گیران معروف مشهد بود. در زمانی که وی برای افتتاح فیلمش در مشهد بسر می‌برد، منزل او در تهران مورد دستبرد سارقین قرار گرفت و مقداری اثاثیه به سرقت رفت.
مرتب‌سازی با سنسور، اصطلاح چتر برای تمام برنامه‌های کاربردی است که ذرات توسط یک تکنیک سنسورینگ به‌طور جدا از هم تشخیص داده می‌شوند و توسط یک فرایند مکانیکی، هیدرولیک یا پنوماتیک تقویت شده خارج می‌شوند.
این تکنیک به‌طور کلی در سه صنایع معدنی کاربرد دارد. بازیافت و پردازش مواد غذایی و استفاده در ذرات با محدوده اندازه بین ۰٫۵ و ۳۰۰ میلیمتر (۰٫۰۲۰ و ۱۱٫۸۱ اینچ). مرتب‌سازی یک تکنولوژی جداسازی ذرات است که بازدهی آن متناسب است با اندازه متوسط ذرات و وزن وارد شده به دستگاه.
زیر برنامه‌های اصلی مرتب‌سازی بر اساس سنسور عبارتند از تهیه مواد، ارائه مواد، تشخیص، پردازش داده‌ها و جدایی. تهویه مطبوع شامل تمام عملیاتی است که ذرات را برای تشخیص توسط حسگر تهیه می‌کند. مواد باید تمیز باشند تا همه سنسورهای نوری قادر به شناسایی ویژگی‌های نوری باشند. تهویه شامل غربالگری و تمیز کردن مواد خوراک است. هدف، جداسازی ذرات با بیشترین چگالی است که ایجاد یک لایه ایجاد می‌کنند.
پوششی ایجاد می‌شود که ذرات همدیگر را لمس نمی‌کنند و فاصله کافی با یکدیگر دارند که اجازه تشخیص و انتخاب هر ذره را به ما می‌دهد. دو نوع جدا کننده سنسوری وجود دارد: نوع تیغه ای و نوع با کمربند. برای هر دو نوع قدم اول این است که، ذرات را توسط یک فیدر ارتعاشی و پس از آن با یک کمربند سریع یا یک چوبه پخش می‌کنند. در نوع کمربند سنسور معمولاً ذرات را به صورت افقی تشخیص می‌دهد در حالی که آنها بر روی کمربند عبور می‌کنند. برای نوع تیغه ای تشخیص مواد معمولاً عمودی انجام می‌شود در حالی که ماده حسگر را در یک سقوط آزاد عبور می‌دهند. پردازش داده‌ها همزمان توسط کامپیوتر انجام می‌شود. این کامپیوتر نتیجه پردازش داده‌ها را به یک واحد خروجی فوق سریع منتقل می‌کند که با توجه به تصمیم مرتب‌سازی، ذره پس زده می‌شود یا اینکه اجازه عبور می‌گیرد.
مرتب‌سازی با سنگ سنسور اصطلاحی است که برای مرتب‌سازی با سنسور در صنعت معدن استفاده می‌شود؛ که تکنولوژی جداسازی ذرات درشتی معمولاً در محدوده اندازه ۲۵ تا ۱۰۰ میلیمتر (۰٫۹۸–۳٫۹۴ اینچ) می‌باشد. برای ایجاد یک محصول توده ای در فلزات آهنی، زغال سنگ یا مواد معدنی صنعتی یا برای خارج کردن زباله قبل از ورود به تنگناهای تولید و مراحل خرد سازی و تمرکز در این فرایند مرتب‌سازی با سنسور است. در اکثر فرایندهای استخراج معادن، ذرات بی‌ارزش از لحاظ اقتصادی و ارد مراحل سقوط، طبقه‌بندی و تمرکز سنتی می‌شوند. اگر مقدار مواد بی‌ارزش اقتصادی در موارد فوق تقریباً ۲۵٪ یا بیشتر باشد، پتانسیل خوبی داردکه مرتب‌سازی با سنگ سنسور یک گزینه فنی و مالی قابل قبول شود. با هزینه نسبتاً کم می‌توان ارزش افزوده بالا را به دست آورد به ویژه هنگامی که افزایش بهره‌وری از طریق پردازش پایین دست از خوراک درجه بالاتر و از طریق افزایش زیاد بازده در هنگام رد زباله‌های مضر.
وطنم تویی نام یک مجموعه درام تلویزیونی است که به وقایع جنگ استقلال ترکیه می‌پردازد، زمانی که هنوز مصطفی کمال آتاترک به قدرت نرسیده بود و بخشهایی از ترکیه تحت اشغال نیروهای یونانی بود. برخی معتقدند این سریال شخصیت‌های واقعی و داستانی دارد. هالیت ارگنچ بازیگر مشهور ترکیه شخصیت اول داستان یعنی جِودت را ایفا می‌کند.
سریال با جنگ بالکان پس از جنگ جهانی اول و مرگ حسن تحسین آغاز می‌شود که برای اولین با بر روی سربازان یونانی در ۱۵ می ۱۹۱۹ در ازمیر آتش گشود. فصل اول با بنیان‌گذاری مجلس ملی ترکیه در آوریل ۱۹۲۰ به پایان می‌رسد.
فصل دوم سریال با معاهده سور در تاریخ ۱۰ اوت سال ۱۹۲۰ آغاز می‌شود.
ژنرال جُودَت فردی عاشق وطن بود که در دوره پایانی جنگهای بالکان، در شهر سلانیک از توابع ارتش عثمانی خدمت می‌کرد. او عاشق همسر خود عزیزه است. برای فرزندانش پدری دلسوز و برای مادرش فرزندی مهربان و با وفا است. نقطه عطف زندگی او زمانی رقم می خورد که به همراه دوست نزدیک خود توفیق در حال دفاع از خاک میهن بودند ولی توفیق بخاطر سیم و زر از پشت به جودت شلیک میکند، و گمان کرد که جودت فوت کرده است ولی در واقع جودت زنده ماند و این رویداد جودت را ناچار به جدایی از خانواده‌اش کرد. عزیزه که گمان می کرد همسرش شهید شده ناچار به مهاجرت از سلانیک به ازمیر شد. توفیق در نبود دوست صمیمی‌اش یعنی جودت به عزیزه نزدیک شد اما احساسات خود را برای او بازگو نمی کرد. اما این احساس تنها موضوعی نبود که توفیق آن را همون رازی پیش خود مخفی نگه داشته بود.
جودت وارد ماموریتی سری از سوی مصطفی کمال آتاترک شده بود. او به عنوان نیروی نفوذی وارد ارتش یونان شد. به این ترتیب از سوی همه حتی عزیزه و فرزندان خود به عنوان کسی که به وطن خود خیانت کرده است مورد شماتت و دشمنی قرار گرفت و او ضربات زیادی به دولت یونان زد.
بلیت الکترونیکی (معمولاً به اختصار به عنوانe-ticket) مثل یک بلیت کاغذی معمولی است. این اصطلاح اغلب با بلیت‌های صادر شده توسط شرکت هواپیمایی مرتبط است.
فروش بلیت الکترونیکی برای حمل و نقل عمومی شهری یا راه‌آهن معمولاً به عنوان کارت مسافرتی یا گذر حمل و نقل اشاره می‌شود. همچنین در فروش بلیت در صنعت سرگرمی استفاده می‌شود. یک سیستم بلیت الکترونیکی یک روش کارآمدتر برای ورود به سیستم، پردازش و بازاریابی برای شرکت‌های هواپیمایی، راه‌آهن و دیگر صنایع حمل و نقل و سرگرمی است.
بلیت‌های الکترونیکی در صنعت هواپیمایی در حدود ۱۹۹۴ طراحی شده‌استو اکنون جایگزین سیستم‌های فروش بلیت‌های قدیمی چند لایه شده‌است. از تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۰۸، برای اعضای IATA استفاده از بلیط الکترونیکی اجباری بوده‌است. در برخی از شرکت‌های هواپیمایی که بلیت‌های کاغذی هنوز در مرسوم هستند هزینه ارسال بلیت را پرداخت می‌شود.
هنگامی که یک رزرو تأیید می‌شود، شرکت هواپیمایی سابقه ای از رزرو در سیستم رزرو کامپیوتر خود را نگه می‌دارد. مشتریان می‌توانند نسخه ای از یک بلیت الکترونیکی را که شامل شماره ثبت یا شماره رزرو و شماره بلیت باشد، چاپ کنند یا ممکن است چندین نسخه از یک بلیت الکترونیکی را چاپ کنند.
علاوه بر ارائه جزئیات مسیریابی، دریافت بلیت برنامه بلیت الکترونیکی نیز شامل موارد زیر است:
-شماره بلیت رسمی (از جمله کد فروش بلیت ۳ رقمی هواپیمایی، یک شماره ۴ رقمی، شماره سریال ۶ رقمی و گاهی اوقات یک کد شماره سریال).
-شرایط حمل و نقل، (یا حداقل اشاره ای به آنها).
- جزئیات هزینه و مالیات، از جمله جزئیات محاسبه کرایه و برخی از اطلاعات اضافی مانند کدهای تور. هزینه دقیق ممکن است مشخص نشود، اما یک کد «کرایه پایه» همیشه هزینه کرایه استفاده شده را معلوم می‌کند.
- خلاصه ای کوتاه از محدودیت‌های کرایه، معمولاً فقط مشخص می‌کنند که آیا تغییر یا بازپرداخت مجاز است، اما نه جریمه‌هایی که به آن‌ها اعمال می‌شود.
- روش پرداخت
مسافران می‌توانند با بلیت الکترونیکی باید به‌طور معمول در فرودگاه پرواز کنند، مگر این که ممکن است لازم باشد که یک کارت مسافرت الکترونیکی یا شناسنامه شخصی ارائه کنند مانند گذرنامه یا کارت اعتباری. تهیه نسخه چاپی یک بلیت الکترونیکی ممکن است برای ورود به ترمینال برخی از فرودگاه‌ها یا برای مقابله با مقررات مهاجرت در برخی کشورها مورد نیاز باشد.
معرفی بلیت‌های الکترونیکی موجب پیشرفت‌های مختلفی در فرایندهای چک کردن شده‌است.
-ثبت آنلاین/ کیوسک آنلاین / تلفن / (در صورتی که خطوط هوایی این امکان را فراهم کند).
-چک کردن آنی
- چاپ پاسپورت در کیوسک‌های فرودگاه و در نقاط دیگر به غیر از فرودگاه
- تحویل بار کدهای عبور از طریق اس‌ام‌اس یا ایمیل به یک دستگاه تلفن همراه
وب سایت‌های متعددی به افرادی که بلیت‌های الکترونیکی را دارند تا قبل از محدود کردن خطوط هوایی بیست و چهار ساعته به صورت آنلاین بررسی می‌کنند. این سایت‌ها اطلاعات پرواز مسافر را ذخیره می‌کند و زمانی که شرکت هواپیمایی برای ورود به سیستم آنلاین باز می‌شود، اطلاعات به خطوط هوایی منتقل می‌شود و بعد مجوز پرواز به مشتری ارسال می‌شود. با استفاده از این تکنولوژی بلیت، اگر یک مسافر مجوز پرواز خود را از راه دور دریافت می‌کند و بدون چک شدن بار مسافر مسافرت می‌کند، ممکن است از سیستم کنترل‌کننده سنتی جلوگیری کند.
نظام جمهوری اسلامی افغانستان عنوان حکومت افغانستان است که مطابق قانون اساسی این کشور در سال ۱۳۸۲ بر پایه جمهوریت و اسلامیت بنا نهاده شده‌است. نظام جمهوری در افغانستان در سال ۱۳۵۲ پس از کودتای ۲۶ سرطان/شهریور ۱۳۵۲ بواسطه محمد داوود خان نهان گذاشته شد. جمهوری اسلامی در افغانستان پس از سقوط طالبان روی کار آمد. در ساختار سیاسی نظامی جمهوری اسلامی افغانستان، قوه مجریه (دولت)، قوه مقننه (شورای ملی که نهادی دو مجلسی شامل مجلس نمایندگان و مجلس سنا هست)، قوه قضائیه و از نهادهای دیگری شامل شوراهای شهر و روستا، شوراهای ولایتی تشکیل شده‌است. نظام افغانستان ریاستی هست و شخص رئیس‌جمهور بالاترین مقام را در افغانستان دارد. قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان در سال ۲۰۰۴ توسط مجلس بزرگ قانون اساسی و در ۱۲ فصل و ۱۶۲ ماده به تصویب رسید. هم‌اکنون ۶۴ حزب سیاسی در افغانستان فعالیت می‌کند. تاریخ جمهوری اسلامی افغانستان رویدادهای ۱۶ سال افغانستان و پس از سقوط طالبان را بررسی می‌کند.
محمد داوود خان در ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۵۲ و طی یک کودتای بدون خون‌ریزی به حکومت پادشاهی پایان داد و از طریق رادیو پایان نظامی شاهی و آغاز نظام جمهوری را در افغانستان خبر داد. داوود خان پس از کودتا یک کمیته مرکزی که متشکل از چند تن از افراد محدود و نیروهای نظامی تشکیل داد و تا سال ۱۳۵۶ که قانون اساسی افغانستان به تصویب رسید وی در راس این گروه قرار داشت و هم‌زمان رهبر کودتا، رئیس‌جمهور، صدراعظم، وزیر دفاع، وزیر خارجه و وزیر پلان (برنامه‌ریزی) افغانستان بود. از ۱۱ تا ۲۴ دلو/بهمن ۱۳۵۶ لویه جرگه‌ای در کابل برگزار شد تا قانون اساسی جدید و رئیس‌جمهور را در افغانستان تعیین نماید و برای اولین بار سیستم اداره مرکزی پایه‌گذاری شد. انتخاب رئیس‌جمهور در سال ۱۳۵۶ برخلاف دیگر نظام‌های جمهوری از طریق انتخابات سراسری نبود بلکه از طریق اعضای لویه جرگه که آن‌ها نیز از طرف زورمندان و قدرتمندان محلی انتخاب شده بودند تعیین شد و مردم هیچ نقشی در تعیین رئیس‌جمهور نداشتند. کمتر از سه ماه از انتخاب داوود خان در کودتا ۷ ثور ۱۳۵۷ بوقوع پیوست و حزب دموکراتیک خلق با از میان برداشتن محمد داوود قدرت را در دست گرفتن. در دوره حکومت حزب دموکراتیک خلق رئیس شورای انقلابی و منشی عمومی حزب دموکراتیک خلق قدرت و جایگاه رئیس‌جمهور را در اختیار گرفت که در دوره‌های زمامداری نور محمد تره‌کی، حفیظ الله امین، ببرک کارمل، نجیب الله به همین شکل باقی ماند. دفتر سیاسی حزب و کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان مقامات عالی تصمیم‌گیری بودند که اکثر اعضای آن‌ها افراد بی‌نام و نشان و فاقد تجربه دولت داری تشکیل می‌داد. با سقوط دولت نجیب الله در ۸ ثور ۱۳۷۱ قدرت به دست مجاهدین افتاد. طبق توافق تشکیل حکومت مجاهدین در شورای راولپندی صبغت الله مجددی به مدت دو ماه و برهان الدین ربانی به مدت چهار ماه به عنوان رئیس‌جمهور موقت فعالیت کنند و پس از آن انتخابات برگزار و حکومت انتقالی تشکیل شود. اما پس از اتمام دوره چهارماهه ربانی انتخاباتی برگزار نشد و وی از طریق شورای اهل حل و عقد خود را رئیس‌جمهور افغانستان تعیین کرد که منجر به بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان شد. طالبان با تصرف کابل در سال ۱۳۷۴ نظام امارات اسلامی افغانستان را در کشور اعلام نمود و ملا محمد عمر با دایر کردن یک مجلس دو هزار نفری در قندهار خود را امیرالمؤمنین اعلام کرد و طبق قوانین اسلامی وی تا آخر عمر بالاترین مقام را کشور در اختیار داشت. پس از حملات ۱۱ سپتامبر نیروهای بین‌الملل با حمله به افغانستان در سال ۲۰۰۱ به حکومت ۵ ساله طالبان پایان داد و نظام کنونی جمهوری اسلامی شکل گرفت.
چند ماه پس از حملات نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا در دسامبر ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، کنفرانسی در شهر بن آلمان با حضور نمایندگان مختلف گروه‌های سیاسی و نظامی تحت نظر سازمان ملل تشکیل شد تا بر روی تشکیل حکومتی که قرار بود پس از طالبان قدرت را در اختیار بگیرد بحث شود. در ۶ دسامبر ۲۰۰۱ توافق‌نامه بن به امضا گروه‌های مختلفی که حضور داشتند به امضا رسید.
در کنفرانس بن توافق شده بود که برای حفظ حاکمیت در افغانستان حکومت موقت تشکیل شود. طبق این توافق‌نامه حامد کرزی برای مدت ۶ ماه به عنوان رئیس‌جمهور موقت انتخاب شد و در اول جدی ۱۳۸۰، برهان الدین ربانی طی یک مراسم رسمی قدرت را به حامد کرزی تسلیم کرد.
طبق توافق‌نامه بن از تاریخ ۲۰ جوزا/خرداد ۱۳۸۱ تا ۲۸ جوزا/خرداد ۱۳۸۱ در تالار خیمه لویه جرگه کابل نشست گردهمایی بزرگ اضطراری با حضور بیش از ۱۵۰۰ تن از مردم افغانستان که از اقوام و گروه‌های مختلف بودند برگزار شد. در این نشست حامد کرزی برای مدت ۲ سال به عنوان رئیس‌جمهور حکومت انتقالی تعیین شد تا قانون اساسی افغانستان تصویب و شرایط برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۳ فراهم شود.
حامد کرزی در رقابت با مسعوده جلال توانست آرای نمایندگان لویه جرگه اضطراری را کسب کند و به مدت ۲ سال به عنوان رئیس‌جمهور انتقالی افغانستان تعیین شد. رئیس‌جمهور دولت انتقالی وظیفه داشت تا ظرف ۱۸ ماه لویه جرگه قانون اساسی را برگزار و شرایط برگزاری انتخابات ریاست جمهوری را فراهم سازد.
طبق توافق‌نامه بن، حامد کرزی رئیس‌جمهور دولت انتقالی دو ماه پس از تشکیل کمیسیون تسوید قانون اساسی را در ۱۳ میزان ۱۳۸۱ که متشکل از ۹ نفر بود را تعیین کرد تا پیش مسوده ابتدایی قانون اساسی را تهیه و آن را در اختیار کمیسیون تدقیق قانون اساسی بسپارد. کمیسیون تدقیق قانون اساسی متشکل از ۳۵ نفر بود که از طرف رئیس‌جمهور تعیین شده بودند و وظیفه داشت با مشاوره از مردم مسوده قانون اساسی را برای ارائه به لویه جرگه قانون اساسی ارائه کند. این کمیسیون از ماه ثور/اردیبهشت ۱۳۸۲ آغاز به کار کرد. در ۲۳ قوس/آذر ۱۳۸۲ لویه جرگه قانون اساسی برگزار و قانون اساسی افغانستان را در ۱۴ جدی/دی ۱۳۸۲ به تصویب رسانید.
پس از تصویب قانون اساسی در سال ۱۳۸۳ اولین انتخابات ریاست جمهوری و در سال ۱۳۸۴ انتخابات پارلمانی برگزار شد و رهبران حکومت برای اولین بار از طریق آراء مستقیم مردم تعیین شدند.
طبق ماده سوم و چهارم قانون اساسی اصول نظام بر پایه جمهوریت و اسلامیت بنا شده و قوانین کشور نباید در تضاد با عقاید و احکام دین اسلام باشد و حاکمیت ملی در افغانستان به مردم تعلق دارند و مردم به‌طور مستقیم یا بواسطه نمایندگان منتخب خود آن را اعمال می‌کنند.
ساختار سیاسی افغانستان بر پایه سه قوه مجریه، مقننه، قضائیه تشکیل شده‌است. رئیس‌جمهور در راس حکومت قرار دارد.
رئیس‌جمهور در افغانستان بالاترین مقام سیاسی است که صلاحیت‌هایی که توسط قانون اساسی در اختیار وی داده شده‌است را در عرصه‌های اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی اعمال کند. رئیس‌جمهور در افغانستان به همراه دو معاونش و توسط انتخابات تعیین می‌شود. در فصل سوم قانون اساسی افغانستان وظایف رئیس‌جمهور شرح داده شده‌است.
در ماده شصت و دوم قانون اساسی افغانستان شرایط رئیس‌جمهور شدن به شرح زیر است:
هر شخص می‌تواند فقط برای ۲ دوره به عنوان رئیس‌جمهور کاندید شود. این قانون در خصوص معاونین وی نیز صدق می‌کند.
در ماده شصت و چهارم قانون اساسی افغانستان شرایط رئیس‌جمهور را به شرح زیر عنوان نموده‌است:
انحصار تعیین خطوط اساسی کشور به رئیس‌جمهور باعث می‌شود. ادارات محلی حتی در محدوده کاری خود صلاحیت سیاست‌گذاری نداشته و هر نوع سیاست‌گذاری باید به تأیید رئیس‌جمهور برسد. رئیس‌جمهور امکان تعیین طرح قانون دارد و قوانین پارلمان را در صورتی که دو سوم آراء پارلمان آن را تأیید نکند می‌تواند وتو کند. طبق قانون اساسی رئیس‌جمهور ریاست اعلای قوه قضائیه را بر عهده دارد و اعضای عالی دادگاه و عزل و نصب قاضیان نیز از وظایف رئیس‌جمهور است.
طبق ماده شصت و هفتم و شصت و هشتم قانون اساسی در صورت فوت یا استعفاء رئیس‌جمهور، معاون وی جایگزین شده و طبق ماده شصت و یک قانون اساسی ظرف مدت ۳ ماه انتخابات ریاست جمهوری مجدد برگزار می‌گردد. نمایندگان پارلمان می‌توانند در صورت ارتکاب رئیس‌جمهور به جرایم ضد بشری و خیانت ملی با درخواست آراء دو سوم اعضای خود درخواست برکناری رئیس‌جمهور را بدهد. در صورتی که تقاضا توسط دو سوم مجلس نمایندگان به تصویب رسید، جرگه بزرگ برگزار می‌شود. اگر جرگه بزرگ اتهام منسوب به رئیس‌جمهور را با تأیید دو سوم آراء به تصویب رساند، رئیس‌جمهور برکنار و موضوع به دادگاه خاص محول می‌گردد.
طبق ماده هفتاد قانون اساسی، حقوق و هزینه‌های رئیس‌جمهور توسط قانون تعیین شده و پس از اتمام دوره ریاست جمهوری تا مدت حیات از حقوق ریاست جمهوری مطابق قانون بهره می‌برد.
دولت افغانستان ارگان اجرایی کشور می‌باشد. طبق ماده ۷۱ قانون اساسی، دولت متشکل از وزرا است که تحت ریاست رئیس‌جمهور فعالیت می‌کند. هر وزیر توسط رئیس‌جمهور معرفی و در صورتی که بتواند رای اعتماد پارلمان را کسب کند به سمت وزیر تعیین می‌شود. دولت افغانستان اکنون ۲۵ وزارتخانه دارد.
فهرست وزارتخانه‌های افغانستان:
شورای ملی افغانستان عالی‌ترین ارگان قانون‌گذاری در افغانستان است که از دو مجلس، مجلس نمایندگان (ولسی جرگه) و مجلس سنا (مشرانو جرگه) تشکیل شده‌است. اعضای مجلس نمایندگان (ولسی جرگه) در افغانستان توسط آراء مستقیم مردم و در انتخابات تعیین می‌شوند و اعضای مجلس سنا انتصابی هستند. قوه مقننه افغانستان امکان پیشنهاد طرح قانون را دارد حق تغییر و تعدیل در قانون را دارد اما رئیس‌جمهور می‌تواند آن را وتو کند مگر آنکه به تأیید دو سوم نمایندگان پارلمان برسد.
طبق ماده نود قانون اساسی افغانستان شورای ملی دارای صلاحیت‌های زیر است:
طبق ماده نود و چهارم قانون اساسی افغانستان، قانون عبارت است از مصوبه دو مجلس شورای ملی که به توشیح (امضا) رئیس‌جمهور رسیده باشد. در صورتی که رئیس‌جمهور با مصوبه شورای ملی موافقت نداشته باشد باید طی مدت ۱۵ روز با ذکر دلایل آن را باید مسترد کند. در صورت پایان این مهلت و در صورتی که دو سوم اعضای مجلس نمایندگان (ولسی جرگه) آن را تصویب کند. مصوبه توشیح شده محسوب و نافذ است. در صورتی که مصوبه یک مجلس توسط مجلس دیگر رد شود، یک هیئت مختلط به اعضای مساوی از دو مجلس تشکیل می‌شود. فیصله هیئت پس از توشیح رئیس‌جمهور نافد است. در صورتی که هیئت مختلط نتوانستند اختلافات را رفع کنند، مجلس نمایندگان می‌تواند در جلسه بعدی با دو سوم آراء مصوبه را بدون ارائه به مجلس سنا تصویب کند و بعد از توشیح رئیس‌جمهور مصوبه نافذ شمرده می‌شود.
مجلس نمایندگان یکی از مجلس‌های شورای ملی افغانستان و از ارگان‌های قانون‌گذاری در این کشور است. نمایندگان پارلمان افغانستان (ولسی جرگه) از طریق انتخابات و توسط آراء مردم انتخاب می‌شوند و به مدت ۵ سال انتخاب می‌شوند. تعداد نمایندگان مجلس افغانستان ۲۵۰ نفر است و به تناسب جمعیت هر ولایت حداقل ۲ زن به مجلس راه می‌یابند. هر فردی که تابعیت افغانستان را داشته باشد و حداقل ده سال قبل از تاریخ کاندید شدن تابعیت افغانستان را کسب کرده و در روز ثبت نام بالای ۲۵ سال داشته باشد و مرتکب جنایت ضد بشری نشده باشد می‌تواند خود را برای نمایندگی پارلمان نامزد کند.
مجلس نمایندگان علاوه بر موارد ذکر شده در ماده نود قانون اساسی، طبق ماده نود یکم از صلاحیت‌های اختصاصی زیر را نیز برخوردار است:
مجلس سنا (مشرانو جرگه) یکی از ارگان‌های قانون‌گذاری در افغانستان است که اعضای آن را افراد منتصب از شوراهای ولسوالی‌ها، شوراهای ولایتی و رئیس‌جمهور تشکیل می‌دهد. وظایف مجلس سنا در ماده نود قانون اساسی شرح داده شده‌است.
اعضای مجلس ۱۰۲ نفر است که ۳۴ تن توسط شوراهای ولسوالی‌ها (۳ ساله)، ۳۴ تن توسط شوراهای ولایتی (۴ ساله) و یک سوم دیگر توسط رئیس‌جمهور و ۲ نماینده از طرف معلولین و ۲ نماینده از طرف کوچی‌ها تعیین می‌شوند. نیمی از نماینده‌های تعیین شده توسط رئیس‌جمهور را باید زنان تشکیل دهد. هر فردی که کاندید مجلس سنا می‌شود باید تابعیت افغانستان را داشته یا حداقل ۱۰ سال از کسب تابعیت وی گذشته باشد، مرتکب جنایت بشری نشده و در روز کاندید شدن حداقل ۳۵ سال داشته باشد.
بر پایه فصل هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، قوه قضائیه افغانستان یکی از ارکان مستقل در دولت جمهوری اسلامی است که از یک دادگاه عالی، محاکم استیناف و محاکم ابتدائی تشکیل شده‌است. دادگاه عالی به عنوان عالیترین ارگان قضائی کشور در راس قوه قضائیه قرار دارد و اعضای آن ۹ نفر هست که به پیشنهاد رئیس‌جمهور و با تأیید پارلمان تعیین می‌گردند. از ۹ عضو دادگاه عالی ۳ نفر (۴ ساله)، ۳ نفر (۷ ساله) و سه نفر دیگر (۱۰ ساله) و برای یک بار انتخاب می‌شوند. رئیس دادگاه عالی توسط رئیس‌جمهور و با انتخاب یکی از اعضا ۹ نفره تعیین می‌شود.
وظایف قوه قضائیه افغانستان به شرح زیر است:
در فصل هشتم قانون اساسی اداره افغانستان به واحدهای اداره مرکزی و ادارات محلی تقسیم شده‌است. اداره مرکزی به یک سری واحد اداری تقسیم شده که در راس آن وزیران قرار دارند. واحد اداره محلی نیز ولایت هست. هرچند در ماده یک صد و سی و هفتم به اصل مرکزیت تأکید شده اما حکومت می‌تواند به منظور تسریع و بهبود امور اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سهمگیری هرچه بیشتر مردم در انکشاف حیات ملی، برخی صلاحیت‌های لازم مطابق به احکام قانون را به ادارات محلی واگذار کند.
شورای ولایتی بخشی از اداره محلی است و طبق ماده یک صد و سی و نهم قانون اساسی افغانستان شوراهای ولایتی در تأمین اهداف توسعه‌ای دولت و بهبود امور ولایت به نحوی که در قانون تصریح شده سهم گرفته و در مسائل مربوط به ولایت مشاوره می‌تواند بدهد. در هر ولایت افغانستان یک شورای ولایتی تشکیل می‌شود و اعضای شورای ولایتی از طریق انتخابات و برای چهار سال تعیین می‌شود. این شورا یک فرد را از میان خود به عنوان رئیس و یک فرد را برای مجلس سنا معرفی کنند. طبق قانون انتخابات باید حداقل ۲۰ درصد کرسی‌های شورای ولایتی به زنان اختصاص یابد. تاکنون سه انتخابات شوراهای ولایتی در سال‌های ۸۴، ۸۸، ۹۳ برگزار شده‌است.
در ماده یک صد و چهلم قانون اساسی آمده‌است که به منظور تنظیم امور و تأمین اشتراک فعال مردم در اداره محلی، در شهرها و روستاها مطابق با احکام قانون شوراهای محلی تشکیل می‌شود. اعضای شوراها از طریق انتخابات ساکنین محل و برای یک دوره ۳ ساله انتخاب می‌شوند. هرچند در قانون اساسی آمده‌است که اعضای شوراهای محلی از طریق انتخابات تعیین شوند اما تاکنون انتخاباتی برای تعیین شورای محلی در افغانستان برگزار نشده‌است.
ماده یک صد و چهل و یکم قانون اساسی افغانستان آمده‌است که برای اداره امور شهری، شهرداری (شاروالی) تشکیل شود و شهردار و اعضای آن توسط انتخابات تعیین شوند. انتخابات شهرداری‌ها نیز همانند انتخابات شوراهای محلی تاکنون در افغانستان برگزار نشده‌است.
اردوی ملی نهادی هست که مسئولیت دفاع از کشور، حفظ تمامیت ارضی، نگهداری از حاکمیت ملی، صیانت استقلال و حراست از ارزش‌های معنوی کشور را بر عهده دارد. اردوی ملی افغانستان اکنون دارای ۶ قول اردو (سپاه)، نیروی هوایی شامل (نیروی هوایی کابل، قندهار، شیندند) و ۳ فرقه صنوف که شامل (۳۸ لوا/تیپ، ۲۴۴ کندک/گردان، ۳۱ گارنیزیون/فرماندهی نظامی، ۴۰ مرکز هماهنگی و فرماندهی‌های دیگر) تشکیل می‌دهد.
قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان در ۱۴ جدی/دی ۱۳۸۲ توسط اعضای لویه جرگه قانون اساسی در ۱۲ فصل و ۱۶۲ ماده به تصویب رسید.
از چالش‌های بین‌المللی که حکومت افغانستان با آن روبرو هست می‌توان به رابطه با کشورهای پاکستان و ایران، حمایت کشورهای خارجی از گروه‌های تروریستی همچون داعش و طالبان، مسئله مهاجرین افغانستانی و مرز دیورند با پاکستان را نام برد. حکومت افغانستان طبق سوابق رهبران گذشته همواره از پشتون‌های پاکستان حمایت می‌کند.
در ۲۰ دلو/بهمن ۱۳۹۶ به‌دلیل برخی تظاهرات پشتون‌های پاکستان، محمد اشرف غنی حمایت کامل خود را از آن‌ها اعلام کرد.
نظام جمهوری اسلامی افغانستان با سقوط حکومت طالبان و با حمله نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا شکل گرفت. هرچند نیروهای بین‌الملل توانست حکومت طالبان را سرنگون کند اما جنگ در افغانستان هنوز ادامه دارد. نیروهای بین‌الملل (آیساف) در سال ۱۳۹۳ به مأموریت خود پایان داد و پس از آن وظیفه آموزش و مشاوره به نیروهای افغانستان را در اختیار گرفت. در مهر/میزان ۱۳۹۳ توافق‌نامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا به امضا رسید که طی آن حدود ۱۰ هزار نیرو خارجی می‌توانستند در افغانستان باقی بمانند و مأموریت آموزش و مشاوره و حمایت از نیروهای افغانستان را بر عهده بگیرند. اداره بازرسی آمریکا (سیگار) در گزارش خود در سال ۱۳۹۵ اعلام کرد که حکومت افغانستان تنها بر ۶۵ درصد از اراضی خود تسلط دارد. محمد اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان اعلام کرد که دولت افغانستان با ۲۰ گروه تروریستی در حال جنگ است. شاخه خراسان گروه تروریستی داعش در سال ۲۰۱۵ در ننگرهار اعلام موجودیت کرد و از آن زمان دست به حملات تروریستی متعدد زد. داعش مسئولیت حمله به جنبش روشنایی در سال ۱۳۹۵ را بر عهده گرفت و در حمله به روستای میرزاولنگ با طالبان همکاری کرد. دولت افغانستان برای پایان دادن به جنگ گفتگوهای صلح را تشکیل داد و خواهان مذاکره با نیروهای مخالف حکومت شد. هرچند گفتگوها دستاورد چندانی به همراه نداشت اما توانست با گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی که از مخالفان حضور نیروهای خارجی در افغانستان و حکومت مورد حمایت آن بود صلح کند. تلفات غیر نظامیان از نگرانی‌های اصلی جامعه جهانی در افغانستان بوده‌است. یوناما در گزارشی که در ماه دلو/بهمن ۱۳۹۵ منتشر کرد از سال ۲۰۰۹ که شروع به ثبت تلفات غیر نظامیان کرد تا سال ۲۰۱۶، در اثر جنگ، حدود ۲۵ هزار نفر کشته و بیش از ۴۵ هزار نفر زخمی شده‌اند.
کمک‌های میلیاردی جامعه جهانی برای بازسازی افغانستان منجر به یک تحول اقتصادی عظیمی در افغانستان شد که هم‌زمان با آن پیامدهایی همچون فساد اداری را در پی داشت. کشور افغانستان از سال ۲۰۰۷ به اینسو که شامل فهرست ارزیابی سالیانه سازمان شفافیت بین‌الملل شده همواره جزء ده کشور با میزان بالای فساد قرار داشته‌است. ناکارآمدی نظام اداری کشور که بر پایه نظامی که ۴۰ سال قبل برای اداره کشور پایه‌گذاری شده بود، بزرگ بودن تشکیلات دولت که منجر به کاهش مدیریت مؤثر و نظارت دقیق شده، وجود ناامنی که منجر شده بخش عظیمی از نیروی دولت صرف تأمین امنیت گردد و سیاست زدگی که منجر شده افراد برای دستیابی به قدرت از عواملی هستند که منجر به افزایش فساد در کشور شده‌است.
از پرونده‌های بزرگ فساد اداری در افغانستان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در ماده ششم قانون اساسی افغانستان به صراحت دولت موظف به حمایت از حقوق بشر شده‌است. از دستاوردهای مهم افغانستان در حکومت پس از طالبان تشکیل نهادهای حقوق بشری و کمیسیون مستقل حقوق بشر در افغانستان بود. از جنجالترین اقدامات حقوق بشری بحث انتشار گزارش عدالت انتقالی بود تا افرادی که در سال‌های جنگ مرتکب جنایت شده بودند به محاکمه کشانیده شوند اما نمایندگان پارلمان با تصویب طرح عفو عمومی مانع انتشار این گزارش شد. ضعف نهادهای دولتی منجر به نقض متعدد حقوق بشر در افغانستان شده‌است و تلاش‌ها برای رعایت حقوق بشر در برگزاری همایش و نشر گزارش محدود شده‌است. گروهای تروریستی با حمله به افراد غیرنظامی از بزرگترین ناقضان حقوق بشر در افغانستان به‌شمار می‌روند. سیما سمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان عدم تطبیق کامل قانون و موجودیت فرهنگ معافیت را از عوامل اصلی می‌داند که باعث نقض حقوق بشر در افغانستان شده‌است. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در گزارشی اعلام کرد که در سال ۱۳۹۵ نزدیک به ۱۷ هزار مورد نقض حقوق حقوق بشر به ثبت رسانده‌است.
حکومت جمهوری اسلامی افغانستان پس از سقوط طالبان با حمایت جامعه جهانی تلاش برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان کرد. بیسوادی، اعتیاد، نبود امنیت، فرهنگ معافیت از مجازات، فساد اداری، بی‌اعتمادی به نهادهای عدلی و قضایی و سنت‌های ناپسند در افغانستان عواملی هستند که منجر به اعمال خشونت علیه زنان شده‌است. مؤسسه جورج تاون در گزارش خود در سال ۱۳۹۶ بر مبنای ۴ شاخص «عدالت، امنیت، تبعیض علیه زنان و میزان مشارکت ملی» افغانستان را بدترین کشور در دنیا برای زنان بیان کرد. از جمله اقدامات برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان، می‌توان به "قانون منع خشونت علیه زنان" را نام برد که رئیس‌جمهور افغانستان آن را در سال ۲۰۰۹ آن را توشیح کرد اما برای لازم‌الاجرا شدن نیاز به حمایت پارلمان داشت که بعضی از نمایندگان پارلمان با این قانون مخالفت و آن را مخالف دین و سنت اعلام کردند و به تصویب نرسید، پس از آن دولت تلاش کرد این قانون را به صورت مستقل حفظ کند. قانون دیگری به نام "قانون منع آزار و اذیت زنان و کودکان" در سال ۱۳۹۵ به تصویب مجالس شورای ملی رسید که در آن انواع آزار و اذیت؛ کلامی، فیزیکی، نوشتاری و تصویری تعریف شده و این اعمال جرم پنداشته شده‌است. تحصیل ۳٫۵ میلیون دختر، وجود ۲۴۰ قاضی زن، در اختیار داشتن ۲۸ درصد کرسی‌های مجلس نمایندگان و ۱۷ کرسی در مجلس در سنا و تلاش دولت برای در اختیار قرار دادن ۳۰ درصد از پست‌های دولتی به زنان از نمونه دستاوردها برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان است.