moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آرچر، یکی از رهبران اصلی کتابخانه‌های استرالیا، به عنوان فردی باهوش و پرانرژی شناخته می‌شد که در امور کاری ضروری، فعالیت می‌کرد. در زمانی که روسای بخش CSIRO کتابخانه‌ها را می‌ساختند، آرچر نقش عمده‌ای در انتخاب نامزدها داشت و اطمینان می‌داد که آنها دارای استقلال کافی برای توسعه توانایی‌ها و ابتکارات، همچنین ایجاد یک سیستم کتابخانه‌ای منسجم هستند. علاقه شدید آرچر به تبادل اطلاعات در حمایت از امانت‌های بین کتابخانه‌ها و ترویج کدهای یکسان و فرم‌های استاندارد منعکس شد. او در مقاله‌ای نادر دربارهٔ امانت‌های بین کتابخانه‌ها در مجله کتابخانه استرالیا و سخنرانی در هشتمین کنفرانس LAA (۱۹۵۵) نوشته‌هایی داشت.
آرچر، یکی از برجسته‌ترین کتابداران استرالیا، به عنوان مدیر سیستم کتابخانه ملی، با سفرهای بسیار در بین کتابداران فعال بود و عضو انجمن کتابخانه‌ها بود و ترویج آموزش کتابداران را پشتیبانی می‌کرد. در زمان تأسیس کتابخانه CSIRO در پرث (۱۹۵۴)، او برای مشاوره بازدید از کتابخانه‌های ویژه دیگر انجام داد.
آرچر، به‌طور تصادفی به شغل کتابداری رسید و از آنجایی که تعداد کمی از زنان در پست‌های ارشد سازمان کتابخانه‌ای کار می‌کردند، در این قلمرو به عنوان یک کتابدار موفق و مدیر ارشد شناخته شد. برای او، هدف اصلی کتابخانه‌ها به همان اندازه مردمی بود که دربارهٔ کتاب‌ها و منابع کتابخانه‌ای صحبت می‌کنند. او معتقد بود که فردا کتابخانه‌هایی همانند سازمان‌هایی خواهند بود که در آن آموزش رسانی، پرورش و بالابردن کیفیت کارمندان، بهبود محصولات و خدمات، آسیب‌شناسی مشکلات و غیره به چشم می‌آید. او معتقد بود که نیروی اصلی در جامعه امروز، آنان هستند که توانایی آموزش را دارند و قادر به درک و استفاده از منابع خود خواهند بود.
آرچر در ۱۷ دسامبر ۱۹۵۴ بازنشسته شد، او پس از بازنشستگی به فعالیت‌هایی در حوزه‌های گوناگون از جمله مطالعات گیاه‌شناسی، نقاشی، پیاده‌روی و حمایت از صندوق نجات کودکان با جمع‌آوری و فروش کتاب ادامه داد. همچنین، الینور در تاریخ ۳ مه ۱۹۷۹ در توراک، ملبورن درگذشت.
جایزه الینور آرچر پیشگام یکی از بالاترین جوایز انجمن کتابخانه و اطلاعات استرالیا است، که به شخص یا مؤسسه‌ای اهدا می‌شود که در زمینه‌های جدید کتابداری و اطلاع‌رسانی (محصول یکبار، خدمات جدید یا برنامه یا توسعه یک موجود) پیشگام باشد. این جایزه شامل یک رویکرد آینده‌نگر است و به دلیل اهمیت آن در صنعت کتابداری بسیار مورد توجه است.
در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، آرچر با یک گوگل دودل برای جشن گرفتن دستاوردهای عمرش به یادگار گذاشته شد.
خط لوله () یک فیلم جنایی اکشن ۲۰۲۱ کره جنوبی با بازی سئو این گوک، لی سوهیوک و اوم مون سوک است. این فیلم داستان شش دزد را روایت می‌کند که برای سرقت نفت در یک تونل زیرزمینی در کره نقشه کشیده‌اند. این فیلم در ۲۶ مه ۲۰۲۱ منتشر شد.
در ژوئیه ۲۰۱۹، گروه بازیگران اصلی تأیید شدند و اعلام شد که سئو این گوک به عنوان پروتاگونیست این فیلم در نقش مهندس حفاری خواهد بود. سئو این گوک و لی سوهیوک پیش از این در "پادشاه دبیرستان" (۲۰۱۴) و "ویرانگر در خدمتگزاری شما حاضر است" (۲۰۲۱) همبازی بودند.
تصویربرداری اصلی در ۲۳ ژوئیه ۲۰۹۱ آغاز شد و در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید. این فیلم برای انتشار در سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده بود اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد.
زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (WASP/دابلیوآاس‌پی) (همچنین خلبانان خدمات ارتش زنان"Cornwall Postmaster Ferried Warplanes in World War II," The Evening News, Oct 8, 1971, page 3a; "Women Pilots May Become Members of the Army Air Forces," The Reading Eagle, Nov. 1, 1943, page 20; "Veterans Begin Aid Fight," The Age, May 25, 1977, page 20; "Veterans Bill Advances," St. Petersburg Times, Nov. 4, 1977, page 3A; "Women in the military," Sarasota Harold Tribune, May 26, 1995, 5B; "Sunday's the Day for Washington Gals To Fly Somewhere for Breakfast," The Evening Independent, Jul. 31, 1947, page 6; "War Prisoner's Wife Enters Flying Group," Prescott Evening Courier, Jun, 16, 1944, page 8; and "Early Decision Pilots Her Through Life," Toledo Blade, Jan.10, 1975, page 10. یا خلبانان خدمات کمکی زنان and ) یک سازمان خلبانان زن غیرنظامی بود که اعضای آن کارمندان خدمات مدنی فدرال ایالات متحده بودند. اعضای زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (دابلیوآاس‌پی) به خلبانان آموزش دیده‌ای تبدیل شدند که هواپیماها را آزمایش می‌کردند، هواپیماها را حمل می‌کردند و خلبانان دیگر را آموزش می‌دادند. هدف آنها پر کردن جای خلبانان مرد برای نقش‌های رزمی آنان در طول جنگ جهانی دوم بود. با وجود مشارکت اعضای مختلف نیروهای مسلح در ایجاد این برنامه، زنان خلبان خدمات نیروی هوایی و اعضای آن هیچ جایگاه نظامی نداشتند.
پیش از دابلیوآاس‌پی، گروه آموزشی پرواز زنان (WFTD) و اسکادران فریینگ کمکی زنان (WAFS) حضور داشتند. هر دو به‌طور جداگانه در سپتامبر ۱۹۴۲ سازماندهی شدند. آنها سازمان‌های پیشرو زنان خلبان غیرنظامی بودند که به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا برای پرواز هواپیماهای نظامی در طول جنگ جهانی دوم وابسته بودند. در ۵ اوت ۱۹۴۳، WFTD و WAFS برای ایجاد سازمان دابلیوآاس‌پی ادغام شدند.
قرارداد دابلیوآاس‌پی با نیروی هوایی ارتش ایالات متحده در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴ پایان یافت. در طول دوره عملیات، خدمت هر یک از اعضای زن معادل یک خلبان مرد برای رزم نظامی بود. آنها در طی بیش از ۶۰ میلیون مایل پرواز کارهایی شامل :حمل و نقل هر نوع هواپیمای نظامی؛ یدک‌کشی اهداف برای تمرین سلاح‌های ضدهوایی زنده؛ شبیه‌سازی ماموریت‌های استارفینگ و محموله‌های حمل و نقل انجام دادند. سی و هشت عضو دابلیوآاس‌پی جان خود را از دست دادند و گرترود تامپکینز در حالی که در یک مأموریت دریایی بود ناپدید شد، سرنوشت او هنوز مشخص نیست. در سال ۱۹۷۷، به دلیل خدمات دابلیوآاس‌پی در جنگ جهانی دوم، به اعضا درجه کهنه‌سرباز اعطا شد، و در سال ۲۰۰۹ مدال طلای کنگره را دریافت کردند.
دابلیوآاس‌پی به عنوان دو سازمان مجزا شروع به کار کرد. خلبان ژاکلین کاکرن در سال ۱۹۳۹ ایده ای را به بانوی اول، النور روزولت نوشت و در آن استفاده از خلبانان زن در مأموریت‌های غیر جنگی را پیشنهاد کرد. کوکران توسط روزولت به ژنرال هنری اچ. آرنولد (ژنرال ۵ ستاره تاریخ نیروی هوایی آمریکا) فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا و سرلشکر رابرت اولدز، فرمانده حمل و نقل هوایی معرفی شد. آرنولد از او خواست تا یک بمب‌افکن را به بریتانیا ببرد تا ایده زنان خلبان هواپیمای نظامی را تبلیغ کند. کوکران به انگلستان رفت و در آنجا برای سازمان کمکی حمل و نقل هوایی (ATA) داوطلب شد و زنان خلبان آمریکایی را برای کمک به پرواز هواپیماها در اروپا استخدام کرد. بیست و پنج زن با کوکران برای عضویت در آتی‌آ داوطلب شدند. زنان آمریکایی که در آتی آپرواز کردند، اولین زنان آمریکایی بودند که با هواپیماهای نظامی پرواز کردند. زمانی که کوکران در انگلستان بود، سازماندهی آتی‌آ و نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا را مطالعه کرد.
در تابستان ۱۹۴۱، کوکران و نانسی هارکنس لاو، خلبان آزمایشی، به‌طور مستقل پیشنهادهایی را به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ارائه کردند تا پس از شروع جنگ جهانی دوم در اروپا، زنان خلبان در مأموریت‌های غیر جنگی شرکت کنند. این طرح شامل آزادسازی خلبانان مرد برای نقش‌های رزمی و استفاده از خلبانان زن واجد شرایط برای انتقال هواپیما از کارخانه‌ها به پایگاه‌های نظامی و همچنین یدک‌کشیدن هواپیماهای بدون سرنشین و اهداف هوایی بود. ایالات متحده در حال ایجاد قدرت هوایی و حضور نظامی خود با پیش‌بینی دخالت مستقیم در درگیری بود و با تأخیر شروع به خدمت اجباری در ایالات متحده آمریکا کرده بود. این دوره به دلیل شکاف‌های آشکار در «نیروی انسانی» که می‌توانست توسط زنان پر شود، به افزایش چشمگیر فعالیت برای نیروی هوایی ارتش ایالات متحده منجر شد. برای جبران نیازهای نیروی انسانی ارتش پس از حمله به پرل هاربر، دولت زنان را تشویق کرد تا وارد نیروی کار شوند تا مشاغل صنعتی و خدماتی را که از جنگ حمایت می‌کردند، پر کنند.
همسر نانسی هارکنس لاو، رابرت لاو، عضو ذخیره نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود و برای سرهنگ ویلیام اچ. تونر (سپهبد بعدی) کار می‌کرد. وقتی رابرت لاو به این موضوع اشاره کرد که همسرش خلبان است، تونر به این موضوع علاقه‌مند شد که آیا او زنان دیگری را که خلبان هستند می‌شناسد یا خیر؟ به‌طور رسمی‌تر، در ۱۱ ژوئن ۱۹۴۲، سرهنگ تونر پیشنهاد کرد که زنان خلبان را در سپاه نظامی زنان دابلیوآاف‌اس قرار دهند. با این حال، مشکلات فنی با این پیشنهاد وجود داشت، بنابراین تصمیم گرفته شد به جای آن، استخدام خلبانان غیرنظامی برای ATC پیگیری شود. تا ۱۸ ژوئن، لاو طرحی را برای ارسال به ژنرال هارولد ال. جورج تهیه کرده بود که این پیشنهاد را برای وی ارسال کرد. النور روزولت در مورد زنانی که در طول جنگ به عنوان خلبان کار می‌کردند در ستون روزنامه خود در روز اول سپتامبر مقاله ای با تیتر «روز من» نوشت و از این ایده حمایت کرد. ژنرال جورج دوباره این ایده را با ژنرال آرنولد مطرح کرد، که سرانجام در ۵ سپتامبر دستور داد که «اقدامات فوری انجام شود و استخدام خلبانان زن در عرض بیست و چهار ساعت آغاز شود.» قرار بود نانسی هارکنس لاو مدیر گروه باشد و در همان روز ۸۳ تلگراف برای زنان خلبان فرستاد.
دابلیوآاف‌اس در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۲ به‌طور علنی وارد عملیات شد به زودی، فرماندهی حمل و نقل هوایی شروع به استفاده از زنان برای حمل هواپیما از کارخانه به فرودگاه کرد. این کار با ۲۸ زن خلبان شروع شد، اما تعداد آنها در طول جنگ افزایش یافت تا اینکه به چندین اسکادران رسید. شرایط لازم برای استخدام این بود که آنها باید بین ۲۱ تا ۳۵ سال داشته، دارای دیپلم دبیرستان، گواهینامه پرواز تجاری با ۵۰۰ ساعت زمان پرواز و تجربه در پرواز در سراسر کشور داشته باشند.
یونیفرم‌های دابلیوآاف‌اس توسط نانسی هارکنس لاو طراحی شد و شامل یک ژاکت گبردین خاکستری با دکمه‌های برنجی و شانه‌های مربع بود. این یونیفرم را می‌توان با دامن‌های گلدار یا شلوارهایی که از گاباردین نیز ساخته شده‌اند، پوشید. از آنجایی که آنها مجبور بودند هزینه یونیفورم خود را بپردازند، تنها ۴۰ زن یونیفورم دابلیوآاف‌اس را پوشیدند. پس از آن برای همه اعضا یک یونیفرم پرواز متشکل از روپوش پرواز خاکی، چتر نجات، عینک، شال خلبانی و ژاکت پرواز چرمی با نشان تهیه شد.
مقر دابلیوآاف‌اس در پایگاه گارد ملی هوایی نیوکاسل (می ۱۹۴۳) (فرودگاه ویلمینگتن، کارولینای شمالیسابق) تأسیس شد. تونر اطمینان حاصل کرد که
آپارتمان‌هایی برای زندگی زنان در پایگاه وجود دارد.
دابلیوآاف‌اس تحت یک قرارداد ۹۰ روزه و قابل تمدید کار کرد. 250 دلار در ماه مقرری داشت و مجبور بود برای اتاق و غذای خود پول پرداخت کند. and
اولین گروه از سربازان دابلیوآاف‌اس به عنوان اعضای اصلی شناخته می‌شدند. بتی گیلیز اولین زنی بود که برای تمرین حاضر شد. در ۶ اکتبر، گیلیز به عنوان رئیس اجرایی و فرمانده دوم دابلیوآاف‌اس انتخاب شد. گیلیز با رژه نظامی و فنون فرماندهی که در مدرسه آموخته بود آشنا بود. اولین مأموریت دابلیوآاف‌اس توسط گیلیز در اکتبر ۱۹۴۲ اجرا شد. گردان هوایی از ۲۸ به ۲۷ کاهش یافت که پت رونی در ۳۱ دسامبر پس از مخالفت با سرهنگ بیکر آن را ترک کرد.
دابلیوآاف‌اس هر کدام به‌طور متوسط دارای سابقه حدود ۱۴۰۰ ساعت پرواز و رتبه خلبان تجاری داشتند. آنها ۳۰ روز جهت یادگیری پرواز بر اساس مقررات نظامی تمرین کردند. پس از آن، آنها به فرماندهی (سازمان نظامی) حمل و نقل هوایی در نقاط مختلف منصوب شدند. در آغاز سال ۱۹۴۳، سه اسکادران جدید تشکیل شد. چهارمین گروه فریینگ در رومالوس، میشیگان و توسط دل شار فرماندهی می‌شد. گروه پنجم حمل و نقل در دالاس مستقر بود و تحت فرماندهی فلورن میلر قرار داشت. گروه ۶ فریینگ در لانگ بیچ مستقر بود و توسط باربارا جین اریکسون فرماندهی می‌شد.
پس از آموزش، اعضای دابلیوآاف‌اس در ۱۲۲ پایگاه هوایی در سراسر ایالات متحده مستقر شدند، جایی که آنها ماموریت‌های متعدد مربوط به پرواز را بر عهده گرفتند. حمل هواپیما از کارخانه به پایگاه‌های هوایی اولین وظایف دابلیوآاف‌اس را تشکیل می‌داد. در طول جنگ جهانی دوم، خلبانان زن ۸۰ درصد از تمام ماموریت‌های حمل و نقل را انجام می‌دادند. آنها بیش از ۱۲۰۰۰ هواپیما تحویل دادند. اینگونه دابلیوآاف‌اس حدود ۹۰۰ خلبان مرد را برای انجام وظیفه رزمی در طول جنگ جهانی دوم از خدمت غیرنظامی مرخص کرد.
اعضای دابلیوآاف‌اس کارمندان خدمات مدنی فدرال ایالات متحده بودند و واجد شرایط دریافت مزایای نظامی نبودند. هر یک از اعضا هزینه‌های خود را پرداخت می‌کرد. اگرچه این اعضا وابسته به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده بودند، اما پس از اتمام دوره آموزشی خود می‌توانستند در هر زمانی استعفا دهند. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۳، اولین لایحه نظامی سازی دابلیوآاف‌اس توسط نماینده جان کاستلو در مجلس نمایندگان ایالات متحده ارائه شد. کوکران و آرنولد خواهان یک سپاه جداگانه به رهبری یک سرهنگ زن بودند. با این حال، وزارت جنگ به‌طور مداوم با این حرکت مخالف بود، زیرا هیچ سپاه جداگانه ای برای خلبانان مرد وجود نداشت که از نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا متمایز شود. در ژانویه ۱۹۴۴، کاستلو لایحه ای به نام HR 4219 ارائه کرد تا به حضور و مأموریت زنان در نیروی هوایی ارتش مجوز دهد. ژنرال آرنولد احساس کرد که فضایی برای زنان و مردان وجود دارد تا به عنوان خلبان در نیروی هوایی ارتش کار کنند. او در مقابل کمیته نظامی مجلس شهادت داد که اعضای دابلیوآاف‌اس همه «دارای پروازهای خوبی بودند و او قصد دارد همه خلبانان مرد را برای جنگ بفرستد.»
با این حال، برخی از رسانه‌ها با ژنرال آرنولد مخالفت کردند و شروع به نوشتن نظرات در برخی از مهم‌ترین رسانه‌های روز کردند. "تایم"، "نیویورک دیلی نیوز" و "واشینگتن پست" همگی از زنان خواستند که کنار رفته و مشاغل را به مردان بازگردانند. روزنامه‌نگاری به نام درو پیرسون، قانونی بودن تأمین مالی برنامه اعضای دابلیوآاف‌اس را زیر سؤال برد و حتی ژنرال آرنولد را متهم کرد که توسط «حیله‌های زنانه» احاطه شده‌است.
در ۷ دسامبر ۱۹۴۴، آخرین کلاس خلبانان اعضای دابلیوآاف‌اس برگزار و در مجموع ۷۱ زن، جدای از برنامه‌ریزی برای انحلال برنامه طی دو هفته بعد، از آموزش فارغ‌التحصیل شدند. قبل از انحلال دابلیوآاف‌اس، ژنرال آرنولد به همه افسران فرمانده در پایگاه‌هایی که اعضای دابلیوآاف‌اس ا در آنجا خدمت می‌کردند، دستور داد که «برای زنان خلبان، گواهینامه ای مشابه ترخیص نظامی صادر شود.»
سوابق برنامه دابلیوآاف‌اس، مانند همه پرونده‌های زمان جنگ، به مدت ۳۵ سال طبقه‌بندی و مهر و موم شدند و مشارکت‌هایشان در تلاش‌های جنگ برای مورخان کمتر شناخته شده و غیرقابل دسترس بود. با این حال، مورخان غیررسمی، مانند وجود داشتند که دفترچه‌ها و بریده‌های روزنامه‌ای را دربارهٔ کارهایی که اعضای دابلیوآاف‌اس انجام داده‌اند و کارهایی که انجام داده‌اند جمع‌آوری می‌کنند. and
تلاش‌های اولیه برای به رسمیت شناختن دابلیوآاف‌اس در اوایل دهه ۱۹۷۰ ادامه یافت. از سوی دفتر سناتور بری گلدواتر، که با دابلیوآاف‌اس در طول جنگ جهانی دوم پرواز کرده بود، پشتیبانی وجود داشت. تلاش گلدواتر برای به دست آوردن وضعیت کهنه سرباز دابلیوآاف‌اس با تعصب تکان دهنده در کنگره مواجه شد. به گفته تری امرسون، دستیار قانونگذاری گلدواتر، «با زنان به عنوان افراد غیرشخصی رفتار می‌شد.» در مجلس، نماینده پتسی مینک در ۱۷ می ۱۹۷۲ لایحه ای را برای اعطای وضعیت کهنه سربازان دابلیوآاف‌اس ارائه کرد. نماینده دیگری در مجلس، لیندی بوگز، در حدود سال ۱۹۷۷ لایحه ای را برای اعطای وضعیت نظامی دابلیوآاف‌اس ارائه کرد.
در سال ۱۹۷۵ به رهبری سرهنگ بروس آرنولد، پسر ژنرال هاپ آرنولد، به همراه اعضای بازمانده دابلیوآاف‌اس دوباره گروهی سازماندهی کردند و آنچه را که «نبرد کنگره» نامیدند آغاز کردند. هدف آنها جلب حمایت عمومی و به رسمیت شناختن رسمی دابلیوآاف‌اس به عنوان جانبازان جنگ جهانی دوم بود. در سال ۱۹۷۶، لایحه ای در کمیته امور کهنه سربازان سنا برای اعطای وضعیت نظامی به دابلیوآاف‌اس وجود داشت. and این لایحه به خلبانان دابلیوآاف‌اس اجازه می‌دهد از خدمات کهنه سربازان استفاده کنند. در سال ۱۹۷۷، پس از اینکه یک بیانیه مطبوعاتی نیروی هوایی به اشتباه اعلام کرد که نیروی هوایی در حال آموزش اولین زنان برای پرواز با هواپیماهای نظامی برای ایالات متحده است، سوابق دابلیوآاف‌اس باز شد اسنادی گردآوری شد که در طول خدمت آنها نشان داده شد. اعضای WASP تحت نظم و انضباط نظامی قرار گرفتند، مأموریت‌های فوق سری به آنها محول شد و به بسیاری از اعضا پس از انحلال واحدهایشان، روبان خدمات اعطا شد. همچنین نشان داده شد که هلن پورتر، عضو دابلیوآاف‌اس، پس از خدمتش، توسط افسر فرماندهی خود، ترخیص نظامی دریافت کرده‌است. در طول جلسات استماع در مورد قانون، مخالفت با به رسمیت شناختن نظامی اعضای دابلیوآاف‌اس توسط وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا، لژیون آمریکایی و کهنه سربازان جنگ‌های خارجی ابراز شد. وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا، به رهبری دوروتی ال. استارباک، استدلال کرد که دابلیوآاف‌اس نباید به رسمیت شناخته شود زیرا زنان هرگز مشمول دادگاه نظامی نبودند. این وزارتخانه احساس می‌کرد که اعطای به رسمیت شناختن نظامی دابلیوآاف‌اس «وضعیت ویژه جانبازان را از بین می‌برد و صدمات جبران ناپذیری به مزایای جانبازان وارد می‌کند.»
پرزیدنت جیمی کارتر قانون PL95-202، بخش ۴۰۱، قانون بهبود لایحه GI در سال ۱۹۷۷ را امضا کرد، که این خدمات را به عنوان یک دابلیوآاف‌اس برای اهداف برنامه‌هایی که توسط اداره کهنه سربازان اداره می‌شود «وظیفه فعال» در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۷۹ برای اعضای سابق دابلیوآاف‌اس گواهینامه ترخیص افتخاری صادر شد در سال ۱۹۸۴، به هر دابلیوآاف‌اس مدال پیروزی جنگ جهانی دوم اهدا شد. همچنین به کسانی که بیش از یک سال خدمت کرده‌اند، مدال روبان تئاتر آمریکایی/ مدال کمپین آمریکایی برای خدماتشان در طول جنگ اهدا شد. بسیاری از مدال‌ها توسط پسران و دختران دریافت کنندگان به نمایندگی از آنها پذیرفته شد.
قانون ۱۹۷۷ به صراحت اجازه دفن دابلیوآاف‌اس‌ها را در آرامستان ملی آرلینگتون نمی‌داد. به این دلیل که گورستان ملی آرلینگتون، برخلاف اکثر گورستان‌های ملی دیگر، توسط ارتش اداره می‌شود، نه وزارت امور کهنه سربازان، و بنابراین وزیر ارتش ایالات متحده آمریکا واجد شرایط بودن دفن آرلینگتون را تعیین می‌کند. دلیل موضع‌گیری ارتش در مورد این موضوع ممکن است فضای به سرعت در حال کاهش در آرلینگتون باشد. اما در سال ۲۰۰۲، ارتش دوباره بررسی کرد و تصمیم گرفت که اعضای مرده را می‌توان در گورستان ملی آرلینگتون دفن کرد. با این حال، در سال ۲۰۱۵، این قانون پس گرفته شد
در سال ۲۰۰۲، دینی بیشاپ پریش، به همراه دخترش برنامه‌ریزی برای موزه ای را آغاز کردند که به بیان داستان دابلیوآاف‌اس‌ها اختصاص داشت. در سال ۲۰۰۵، افتتاحیه بزرگ موزه ملی دابلیوآاف‌اس در جنگ جهانی دوم برای ۲۸ می ۲۰۰۵ برنامه‌ریزی شد، که ۶۲ سالگرد اولین کلاس فارغ‌التحصیلی دابلیوآاف‌اس بود. در کنار نمایش یونیفرم‌ها، وسایل نقلیه و سایر مصنوعات چندین هواپیما وجود داشت. اینها شامل یک هواپیمای بوئینگ استیرمن مدل ۷۵، یک پی‌تی-۱۹ فیرچایلد، یک سسنا ای‌تی-۱۷ بوبکت و یک تی‌بی-۱۳ والیانت بود.
در سال ۲۰۰۹، اعضا به تالار مشاهیر بین‌المللی هوا و فضا در موزه هوا و فضای سن دیگو معرفی شدند.Sprekelmeyer, Linda, editor. "These We Honor: The International Aerospace Hall of Fame". Donning Co. Publishers, 2006. .
در ۱ ژوئیه ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور باراک اوباما و کنگره ایالات متحده به اعضای دابلیوآاف‌اس مدال طلای کنگره را اعطا کردند. سه نفر از تقریباً ۳۰۰ عضو دابلیوآاف‌اس زنده مانده بودند تا شاهد این رویداد باشند. اوباما در این مراسم گفت: «زنان خلبان خدمات نیروی هوایی شجاعانه به درخواست کشورشان در مواقع ضروری پاسخ دادند و در عین حال مسیری را برای زنان شجاعی که از آن زمان تاکنون خدمات بسیار زیادی به این ملت داده‌اند، باز کردند. هر آمریکایی باید قدردان خدمات خود باشد، و من مفتخرم که این لایحه را امضا کنم تا در نهایت بخشی از شناختی را که به سختی به دست آورده‌اند، به آنها بدهم.» در ۱۰ مارس ۲۰۱۰، بازماندگان ۳۰۰ عضو دابلیوآاف‌اس به ساختمان کنگره آمریکا آمدند تا مدال طلای کنگره را از نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان و دیگر رهبران کنگره دریافت کنند. در روز سال نو در سال ۲۰۱۴، رژه گل رز یک شناور را به نمایش گذاشت که هشت عضو دابلیوآاف‌اس روی آن سوار بودند.
مردم سلت پیش از کشورگشایی امپراتوری روم فاقد سنت نوشتاری و تصویری برای ثبت اساطیر و عقاید دینی خود بودند. تنها پس از اشغال گالیا توسط روم در دوره ژولیوس سزار بود که مردم سلت تحت تأثیر رومیان و یونانیان شروع به ساخت نقش برجسته و معابدی برای خدایانشان کردند. به سبب همین ما به جز نوشته‌های مورخان و شاعران یونانی و رومی و شواهد باستان‌شناسی اندک، اطلاعات چندانی از اسطوره‌شناسی سلت‌های قاره‌ای نداریم. حتی همین شواهد ناچیز نیز به شدت تحت تأثیر اسطوره‌شناسی یونانی و رومی قرار گرفته‌است. به همین سبب نمی‌توان خدایان و اساطیر سلتی گالیا را بازسازی کرد. حتی می‌توان گفت که قبایل مختلف سلت خدایان گوناگونی را می‌پرستیدند و برخلاف یونانیان و رومیان که خدایان محلی از طریق همگون سازی به خدایان ملی تبدیل می‌شدند، قبایل و اقوام سلت فاقد چنین انسجام و وحدتی بودند تا اساطیر مشترک داشته باشند.
سلت‌های گالیا نیز مانند بسیاری از اقوام باستانی، عناصر طبیعت مثل آب را می‌پرستیدند. برای مثال بوروو، ایزد چشمه‌های آبگرم، بوده‌است و نام شهر فرانسوی بوربون که خاندان معروف بوربون (که تا پیش از انقلاب فرانسه، بر این کشور حاکم بودند) ریشه در نام ایزد باستانی سلتی دارد.
از دیگر عناصر طبیعت که توسط مردم گالیا پرستیده می‌شد، جنگل و درختان بودند. پلینی بزرگ، مورخ رومی، می‌نویسد که دروئیدها (روحانیون سلتی) پرستشگاه‌هایشان را در جنگل‌های بلوط برپا می‌کنند و هیچ مراسمی وجود ندارد که بدون برگ درخت بلوط اجرا شود. ماکسیموس صوریMaximus of Tyre, فیلسوف سده دوم, گزارش می‌دهد که سلت‌ها, زئوس را به شکل درخت بلوط تنومندی می‌پرستیدند.
لوکان، شاعر رومی، در اثر معروف خود فارسالیاPharsalia از سه خدای سلتی گالی یاد می‌کند «تیوتاتسToutatis or Teutates سفاک و ستمگر با قربانی‌های خونین تسکین داده می‌شود و اسوسEsus وحشتناک با قربانگاه‌های بی‌رحم و خونریزش (آرام می‌گیرد) و تارانیسTaranis با قربانگاهی که در خونریزی کم از دیانای اسکیت‌ها نیست»
لوسیان, نویسنده یونانی آشوری‌تبار, از یک خدای گالی به نام اوگمیوس یاد کرده است و آن را با هرکول, پهلوان یونانی, مقایسه کرده است. البته ویژگی این هرکول گالی نه در قوای جسمانی بلکه در قدرت سخنوری‌اش بود. اوگمیوس گالی مشابه ایزد اوگما ایرلندی می‌باشد. ایرلندی‌ها همچون گال‌ها از اقوام سلتی به شمار می‌روند. طبق سنت اختراع خط اوگامیک در ایرلند را به ایزد اوگما نسبت می‌دهند.
تارانیس به جز اشاره‌ای که لوکان در کتاب فارسالیا کرده, برای ما ناشناخته است. همین قدر می‌دانیم که نام او به معنای تندرآسا بوده است (معادل تورانTorann در زبان ایرلندی) و ایزد تندر, توفان‌ها و آذرخش به شمار می‌رفته است. تارانیس را معادل ژوپیتر رومی می‌دانستند و در چندین کتیبه و دست‌نوشته, با او یکسان شمرده شده است.
مرکوری (هرمس یونانی) از جمله خدایان رومی بود که توسط گال‌ها نیز پرستش می‌شد اما جایگاه او در میان گال‌ها, بالاتر از نقشی بود که رومیان برای وی قائل بودند. در نقش برجسته‌های گالی رومی, مرکوری را با همان شمایل رومی یونانی مثل عصای کادوسئوس و کلاه پتاسوسPetasos ترسیم می‌کردند اما مرکوری گالی ویژگی‌های بومی گالی نیز داشت. او اغلب لباس گالی‌ها را به تن داشت و در کنار او, ایزدبانوی گالی, رزمرتا قرار داشت که یک شاخ فراوانی به دست گرفته بود. جانوران نمادین این ایزد عبارت بودند از بز و خروس.
مأموریت: ممکن () یک فیلم اکشن کمدی سال ۲۰۲۱ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کیم هیونگ جو است. این فیلم بر پایهٔ "" از بروس گلر است و لی سون-بین و کیم یونگ-کوانگ در آن بازی کردند. این فیلم داستان دا هی، یک مأمور مخفی و سو هان، یک مأمور مخفی سابق که کارآگاه خصوصی شده‌است را دنبال می‌کند. این فیلم در ۱۷ فوریه ۲۰۲۱ در کره جنوبی منتشر شد.
بر اساس داده‌های شورای فیلم کره‌ای، این فیلم ، با فروش ۳٫۵۶ میلیون دلار و تعداد بلیت ۴۴۷٬۱۱۱، در جایگاه یازدهم در میان تمام فیلم‌های منتشر شده کره‌ای سال ۲۰۲۱ قرار گرفت.
دانشگاه سوکا در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۷۱ برای دانشجویان مقطع کارشناسی افتتاح شد. دانشکده تحصیلات تکمیلی این دانشگاه در آوریل ۱۹۷۵ افتتاح شد از زمان تأسیس این مؤسسه، بیش از ۵۰۰۰۰ دانشجو از دانشگاه سوکا فارغ‌التحصیل شده‌اند.大学の沿革 創価大学
دانشگاه سوکا آمریکا یک مؤسسه مرتبط است که در سال ۲۰۰۱ در آلیسو ویجو، کالیفرنیا تأسیس شده‌است، که مقاطع تحصیلات تکمیلی و کارشناسی را ارائه می‌دهد.
محمد الهدهود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر کویت و باشگاه ورزشی کاظمه کویت اشاره کرد.
فهد الهاجری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت، باشگاه ورزشی التضامن کویت، و باشگاه ورزشی الکویت اشاره کرد.
احمد حاجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
ناصر الهاجری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا، و باشگاه ورزشی السالمیه کویت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کویت، و کویت، و کویت، بازی کرده‌است.
فهد الفهد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت، باشگاه ورزشی کاظمه کویت، و باشگاه فوتبال النهده عمان اشاره کرد.
حمد الحربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
سیف الحشان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت و باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی اشاره کرد.
نواف الحمیدان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
عادل حمود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت و باشگاه ورزشی الشمال اشاره کرد.
هاشم عدنان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
طلال جازع (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کویت بازی کرده‌است.
محمد جراغ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت و باشگاه ورزشی العربی کویت اشاره کرد.
محمد الکلدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
علی الکندری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القادسیه کویت، باشگاه ورزشی التضامن کویت، و باشگاه ورزشی الکویت اشاره کرد.
شهاب کنکونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کاظمه کویت، باشگاه فوتبال الیرموک کویت، و باشگاه ورزشی العربی کویت اشاره کرد.
خالد خلف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
شبیب الخالدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
آزادراه حرم تا حرم نام یک پروژه کلان ساخت آزادراه به طول ۹۸۰ کیلومتر در ایران است. این پروژه در مهر ماه سال ۸۹ شمسی در دستور کار دولت ایران قرار گرفت. این پروژه دارای ۴ فاز اصلی است و اقتصاد استان‌های تهران، قم، سمنان و خراسان رضوی تحت تأثیر این پروژه قرار خواهند گرفت. قرارگاه خاتم‌الانبیا یکی از پیمان‌کاران اصلی این پروژه است. این پروژه به «دلیل عدم تخصیص اعتبارات» دچار تأخیر و پیشرفت اندک بوده و انتقاداتی نیز به آن وارد شده‌است اما با این حال بخش‌های کوچکی از این پروژه هم‌اکنون در مرحله بهره‌برداری و افتتاح قرار گرفته‌است.
صالح مهدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
فلاح دبشه الماجدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کویت، کویت، و ساحلی کویت بازی کرده‌است.
سامر المرطه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت و باشگاه ورزشی الکویت اشاره کرد.
فهد مرزوق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
عبدالله ماوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
سعود المجمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
منصور محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
احمد موسی میرزا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
عبدالرحمان موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
جابر المطیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
نواف المطیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السالمیه کویت و باشگاه ورزشی القادسیه کویت اشاره کرد.
عبدالله مشیلح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه ورزشی التضامن کویت، و باشگاه ورزشی النصر اشاره کرد.
عبدالله نهار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفحیحیل کویت و باشگاه ورزشی الکویت اشاره کرد.
بدر نجم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کویت و بحرین بازی کرده‌است.
علی النمش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
باسل عبدالنبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کویت بود.
کمیساریای خلق دفاع اتحاد جماهیر شوروی از ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۶ عالی‌ترین وزارتخانه نظامی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
در دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰، عالی‌ترین اداره نظامی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی و اتحاد جماهیر شوروی، کمیساریای خلق در امور نظامی و دریایی نام داشت.
در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۴، کمیساریای خلق در امور نظامی و دریایی اتحاد جماهیر شوروی به کمیساریای دفاع خلق کل اتحادیه اتحاد جماهیر شوروی دگرش کرد. در ۳۰ دسامبر ۱۹۳۷، کمیساریای خلق نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی از آن مختص شد.
در ۱ فوریه ۱۹۴۴، در ارتباط با تصویب قانون اتحاد جماهیر شوروی در مورد ایجاد تشکیلات نظامی جمهوری‌های اتحادیه، کمیساریای دفاع خلق اتحاد جماهیر شوروی به کمیساریای خلق کل اتحادیه اتحادیه جمهوری مبدل گشت. همین‌طور جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه کمیساریای دفاع خلق خود را ایجاد کرده بود.
در ۲۵ فوریه ۱۹۴۶، با فرمان پرزیدیوم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، کمیساریای دفاع خلق اتحاد جماهیر شوروی با کمیساریای خلق نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی ادغام شد و به کمیساریای خلق نیروهای مسلح اتحادیه جمهوری اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد. تحت این نام، اختیار مرکزی در اسناد برای کمتر از یک ماه تعیین شد و مطابق با قانون اتحاد جماهیر شوروی در ۱۵ مارس ۱۹۴۶ شوراهای کمیسارهای خلق اتحاد جماهیر شوروی و اتحادیه جمهوری‌ها در شوراهای وزیران به وزارت نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی تغییر نام داد. در ۲۵ فوریه ۱۹۴۷، مطابق تصمیمات فوق، اصلاحاتی در قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی انجام شد.
ارگان چاپ کمیساریای خلق در امور نظامی و دریایی در بخش ستاد کل، مجله امور نظامی بود.
ارگان مرکزی کمیساریای دفاع خلق اتحاد جماهیر شوروی برای آموزش فرماندهان و کارکنان درجه یک ارتش سرخ، ترویج وظایف آموزشی، رزمی و توسعه تفکر نظامی پیشرفته روزنامه کراسنایا وزدا بود.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک زیستگاه انسانی در منطقه اداری گمینا تلاتن واقع در شهرستان توماشوف لوبلسکی استان لوبلین در شرق کشور لهستان است. این ناحیه در ۸ کیلومتری شمال‌شرقی تلاتن، ۴۰ کیلومتری شرق توماشوف لوبلسکی و ۱۲۴ کیلومتری جنوب‌شرقی مرکز ناحیه، شهر لوبلین واقع شده‌است.
۶/۴۵ () یک فیلم کمدی محصول ۲۰۲۲ کره جنوبی به کارگردانی پارک گیو ته و با بازی گو کیونگ-پیو، لی یی کیونگ، اوم مون سوک، پارک سه-وان و کواک دونگ-یون است. این فیلم رویارویی خنده دار میان سربازان کره شمالی و جنوبی را بر سر یک بلیت بخت‌آزمایی ۵٫۷ میلیارد وونی را به تصویر می‌کشد که توسط باد از خط مرزی نظامی عبور می‌کند و وارد کره شمالی می‌شود. این فیلم در ۲۴ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد.
تصویربرداری اصلی در ۲۰ آوریل ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان رسید.
مشکان نیوسالاورت افسر نظامی ایرانی قرن پنجم بود که در زمان پادشاهی شاهنشاه ساسانی یزدگرد دوم (۴۳۸–۴۵۷ میلادی)، هنگامی که ارمنیان مسیحی در سال ۴۵۰ به رهبری واردان مامیکونیان قیام کردند، "ووزورگ فرامادار" (وزیر) مهر نرسه مشکان را به عنوان فرمانده نیروهای ایرانی منصوب کرد. سال بعد (۴۵۱) او در جنگ آوارایر شرکت کرد که در آن شورشیان شکست خورده و ۹ نفر از سرداران آنها از جمله واردان کشته شدند. مشکان زنده ماند، اما به شدت مجروح شد.
الیش و لازار پارپتسی ، مورخان معاصر ارمنی، هر دو گزارش‌های متفاوتی از عواقب نبرد ارائه می‌دهند، البته با نتیجه یکسان. به گفته الیشه، موشکان از تلفات سنگینی که ایرانیان در این نبرد متحمل شده بودند بسیار ناراحت بود و بنابراین به شاهزاده ارمنی طرفدار ایران واساک سیونی در ارمنستان اختیار تام داد. با این حال، این منجر به خونریزی و آشوب بیشتر شد که منجر به اعتراض بسیاری از سرشناسان ارمنی و همچنین خود مشکان شد. در نتیجه، واساک به زندان افتاد و آذرهرمز به عنوان "مرزبان" ارمنستان انتخاب شد. اما به گفته لازار، مشکان پس از گزارش خسارات ایرانیان به یزدگرد دوم، برکنار و به ایران بازگردانده شد، و سپس او آذرهرمز را به عنوان "مرزبان" ارمنستان منصوب کرد. اندکی بعد، واساک به دلیل فریبکاری که نسبت به ارامنه داشت و باعث آشفتگی بیشتر شده بود، به زندان افتاد.
اکسی‌آمین‌دار کردن یا اکسی‌آمیناسیون شارپلس (اغلب به نام آمینوهیدروکسیلاسیون شارپلس شناخته می‌شود) واکنش شیمیایی است که یک آلکن را به یک آمینو الکل مجاور تبدیل می‌کند. این واکنش با واکنش دی‌هیدروکسیل‌دار کردن شارپلس که طی آن آلکن‌ها به دی‌ال‌های مجاور تبدیل می‌شوند، ارتباط دارد.Bodkin, J. A. ; McLeod, M. D. "J. Chem. Soc. , Perkin Trans. 1", 2002, 2733–2746. () آمینو الکل‌های مجاور محصولات مهمی در سنتز آلی و داروبرهای مورد استفاده در داروپژوهی هستند.
مقالات اولیه در توسعه این روش.
یغیازاریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
کمیساریای خلق در امور نظامی و دریایی اتحاد جماهیر شوروی از ۱۲ نوامبر ۱۹۲۳ تا ۱۵ مارس ۱۹۳۴ بدنه مرکزی فرماندهی و کنترل نظامی نیروهای مسلح اتحاد جماهیر شوروی بود.
کمیساریای خلق از دو کمیساریای خلق مستقل امور نظامی و دریایی جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی تشکیل شد. این وزارتخانه در ارتباط با تشکیل کمیساریای دفاع خلق اتحاد جماهیر شوروی انحلال یافت.
کمیساریای خلق توسط کمیسار خلق رهبری می‌شد.
گرترود «تامی» تامپکینز سیلور (۱۶ اکتبر ۱۹۱۱ - ناپدید شده ۲۶ اکتبر ۱۹۴۴) تنها زن خلبان از سازمان زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (دابلیوآاس‌پی) بود که در طول جنگ جهانی دوم ناپدید شد. سی و هشت عضو دابلیوآاس‌پی نیز جان خود را از دست دادند.
گرترود وریلند تامپکینز در ۱۶ اکتبر ۱۹۱۱ در جرزی سیتی، نیوجرسی به دنیا آمد. خانواده بعداً به سامیت، نیوجرسی نقل مکان کردند. گرترود به مدرسه باغبانی امبلر رفت و پس از فارغ‌التحصیلی به شهر نیویورک نقل مکان کرد. گرترود پس از مرگ دوست پسرش، که برای اولین بار او را با پرواز آشنا کرد و بعداً هنگام پرواز برای نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا جان باخت، برای برنامه زنان خلبان خدمات نیروی هوایی درخواست داد.
زنان خلبان خدمات نیروی هوایی یک سازمان خلبانان زن غیرنظامی بود که اعضای آن کارمندان خدمات مدنی فدرال ایالات متحده بودند. اعضای زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (دابلیوآاس‌پی) به خلبانان آموزش دیده‌ای تبدیل شدند که هواپیماها را آزمایش می‌کردند، هواپیماها را حمل می‌کردند و خلبانان دیگر را آموزش می‌دادند. هدف آنها پر کردن جای خلبانان مرد برای نقش‌های رزمی آنان در طول جنگ جهانی دوم بود. با وجود مشارکت اعضای مختلف نیروهای مسلح در ایجاد این برنامه، زنان خلبان خدمات نیروی هوایی و اعضای آن هیچ جایگاه نظامی نداشتند.
او در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۴ از ماین فیلد (فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس) به مقصد پالم اسپرینگز حرکت کرد و سپس با یک نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ به مقصد نیوجرسی پرواز کرد. او هرگز به پالم اسپرینگز نرسید و به دلیل اشتباهات گزارش، جستجو تا سه روز بعد آغاز نشد. با وجود جستجوی گسترده زمینی و آبی، هیچ اثری از سیلور یا هواپیما یافت نشد.
در ژانویه ۲۰۱۰، تلاش‌های جستجو برای یافتن محل سقوط احتمالی در خلیج سانتا مونیکا ناموفق بود.Ongoing Search For Mrs. همچنین یک برنامه تلویزیونی معروف به "اعزام‌های ناموفق"، فصل ۶، قسمت ۸، «قهرمان گمشده آمریکا در جنگ جهانی دوم» در ۲۲ می ۲۰۱۹ از کانال دیسکاوری پخش شد. در این قسمت آنها به دنبال محل سقوط گرترود «تامی» تامپکینز بودند. مناطق جستجو شده شامل کوه‌های سان جاسینتو در شرق لس آنجلس بود. آنها همچنین راهروی خروج از باند ۲۵ را بر فراز اقیانوس مجاور جستجو کردند. این جستجوها ناموفق بود.
در ۱۰ مارس ۲۰۱۰، بازماندگان ۳۰۰ عضو دابلیوآاف‌اس به ساختمان کنگره آمریکا آمدند تا مدال طلای کنگره را از نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان و دیگر رهبران کنگره دریافت کنند. در روز سال نو در سال ۲۰۱۴، رژه گل رز یک شناور را به نمایش گذاشت که هشت عضو دابلیوآاف‌اس روی آن سوار بودند.
گردشگری حیات وحش () یک جزء گردشگری در بسیاری از کشورها می‌باشد که بر حول تعامل و مشاهده زندگی گیاهان و حیوانات محلی در زیستگاه طبیعی آنها متمرکز است. در حالیکه این گردشگری می‌تواند گردشگری رفتار مسالمت آمیز با حیوانات و محیط زیست را دربر گیرد، هم چنین سیاحت برای شکار و فعالیت‌های مداخله جویانه مشابه در سطح خشونت‌آمیز، تحت عنوان گردشگری حیات وحش قرار می‌گیرد. گردشگری حیات وحش، در ساده‌ترین شناخت از آن، تعامل با حیوانات وحشی در زیستگاه طبیعی آنها، چه به صورت فعالانه (به‌طور مثال شکار/ جمع‌آوری) یا غیرفعال (به‌طور مثال مشاهده کردن/عکاسی) می‌باشد. گردشگری حیات وحش، بخش مهمی از صنعت گردشگری در بسیاری از کشورها از جمله تعداد زیادی از کشورهای آفریقایی و آمریکای جنوبی، استرالیا، هند، کانادا، اندونزی، بنگلادش، مالزی، سری‌لانکا و مالدیو است. این نوع گردشگری در سال‌های اخیر، رشد سریع و چشمگیری را در سراسر دنیا تجربه کرده‌است و بسییاری از مؤلفه‌ها در ارتباط تنگاتنگ با طبیعت گردی و گردشگری پایدار هستند.
بر اساس گزارش سازمان جهانی گردشگری، با رشد سالانه ای بالغ بر ۳ درصد، ۷ درصد از صنعت گردشگری دنیا مربوط به گردشگری حیات وحش است. این سازمان هم چنین برآورد می‌کند که این رشد در مکان‌هایی مانند سایت‌های میراث جهانی یونسکو بسیار بیشتر است. در حال حاضر گردشگری حیات وحش، به‌طور مستقیم یا غیر مستقیم برای ۲۲ میلیون نفر در سراسر دنیا شغل ایجاد کرده‌است و به میزانی بالغ بر ۱۲۰ میلیارد دلار در تولید ناخالص داخلی جهانی نقش داشته‌است.
هیو پواتیه ( - م. ۱۱۶۷) راهب بندیکتی و تاریخ‌نگار فرانسوی است. "هیستوریا ویتزلیاچسیس موناستری" ("Historia Vizeliacensis monasterii") اثر اوست که میان سال ۱۱۴۰ تا ۱۱۶۰ به رشته تحریر درآمد. این اثر که کتاب مهمی در رابطه تاریخ فرانسه در قرون وسطی به‌شمار می‌رود، به‌طور مفصل به آمادگی و حضور لوئی هفتم در جنگ صلیبی دوم و اراضی مقدس پرداخته‌است.
کمیته دفاع دولتی یا کمیته دفاع کشور یک نهاد فوق‌العاده و اضطراری دولتی بود که در طول جنگ جهانی دوم ایجاد شد و دارای قدرت نظامی، سیاسی و اقتصادی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالستی بود. این کمیته به‌منظور تقویت نیروهای نظامی شوروی و مقاومت در برابر دشمن و نیروهای متخاصم تأسیس شد.
تصمیمات کمیته دفاع دولتی برای همه شهروندان، سازمان‌ها و مقامات لازم‌الاجرا بود. این کمیته توسط ژوزف استالین که دبیرکل حزب کمونیست اتحاد شوروی و رئیس شورای کمیسارهای خلق بود، رهبری می‌‌شد.
کمیته دفاع دولتی در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱، یک هفته پس از تهاجم آلمان نازی به اتحاد جماهیر شوروی یا تصمیم مشترک پرزیدیوم شورای عالی اتحاد شوروی، شورای کمیسارهای خلق و کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد. وضعیت جنگ در خطوط مقدم، مستلزم شکل متمرکزتری از حکومت بود. در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲، بیش از هزار عضو در نهمین جلسه شورای عالی در مسکو شرکت کردند.Compare: Handbook on the History of the Communist Party of the Soviet Union: "Верховный Совет СССР, сессии. созыв. всего 1143 депутата, 569 в Совете Союза и 574 в Совете Национальностей. 18.6.1942. сессия (Москва)" کمیته دفاع دولتی در باور بعضی نوعی کابینه جنگ بوده‌است.
ترکیب اولیه کمیته به شرح زیر بود:
در ۳ فوریه ۱۹۴۲، رئیس گاسپلن، نیکولای وونسنسکی و همچنین آناستاس میکویان به عضویت کمیته درآمدند. در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲، لازار کاگانویچ، کمیسار خلق ترابری به‌عنوان عضو منصوب شد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۴، نیکولای بولگانین، رئیس گزبنک جایگزین وروشیلف در کمیته شد.
کمیته دفاع دولتی در ۴ سپتامبر ۱۹۴۵ توسط پرزیدیوم شورای عالی شوروی منحل شد زیرا این نهاد نقش خود را به‌عنوان یک ارگان دفاعی در زمان جنگ به پایان رسانده‌بود.
سقف شیروانی سقفی است متشکل از دو قسمت که لبه‌های افقی آن در ارتفاعی بالاتر به هم می‌رسد.
پی دی منطقه ای در گوشه شمال شرقی ایالت کارولینای جنوبی ایالات متحده است. این منطقه در امتداد حوضه پایینی رودخانه پی دی قرار دارد که به نام پی دی، یک قبیله بومی آمریکایی که به‌طور تاریخی در منطقه ساکن بوده‌اند، نامگذاری شده‌است.
این منطقه زادگاه بومیان آمریکایی پی دی بود، مردمی که در ابتدا این منطقه را به عنوان بخشی از فرهنگ می سی سی پی آپالاش جنوبی از حدود ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ اشغال کردند و برخی از مراکز را به دلایل نامعلوم ترک کردند. امروزه، چندین سازمان غیرانتفاعی توسط کارولینای جنوبی به عنوان نوادگان پی دی تاریخی شناخته شده‌اند، از جمله دو قبیله به رسمیت شناخته شده توسط ایالت و یک گروه به رسمیت شناخته شده توسط ایالت. با این حال، هیچ‌یک از این سازمان‌ها از نظر فدرال به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
بزرگ‌ترین شهر منطقه فلورانس است. این گراند استرند را در بر می‌گیرد که شامل سواحلی است که از مرز ایالت کارولینای شمالی تا خلیج وینیا در شهرستان جورج تاون در کارولینای جنوبی می‌گذرد. در ساحل، اقتصاد تحت سلطه گردشگری است و دارای سواحل، پارک‌های تفریحی، خرید، ماهیگیری و گلف است. این منطقه تا حدی به دلیل هزینه‌های پایین زندگی، آب و هوای معتدل و زمین‌های گلف زیاد، به یک مرکز بازنشستگی بزرگ در ایالات متحده تبدیل شده‌است. داخل کشور کمربندی است که شامل رودخانه‌ها، مرداب‌ها، خلیج‌های کارولینا، و ارتفاعات شنی است که جنگل‌داری غالب است. مزارع کاج و درختان طاس وجود دارد. بیشتر در داخل، در زمین‌های مرتفع، اما هنوز هم فقط اندکی تسکین، یک کمربند کشاورزی از کشت تنباکو، پنبه، سویا و محصولات است.
هیچ تعریف توافقی در مورد اینکه کدام یک از شهرستان‌های کارولینای جنوبی شامل این منطقه می‌شود وجود ندارد. نام این منطقه از رودخانه پی دی گرفته شده‌است. شهرستان‌های منطقه پی دی، به‌طور کامل یا جزئی، در حوضه آبخیز رودخانه واقع شده‌اند.
منطقه Pee Dee در طول دهه اول قرن بیست و یکم از نظر تاریخچه رأی‌گیری نسبتاً ثابت باقی مانده‌است. رای‌دهندگان این منطقه در چهار انتخابات ریاست جمهوری قبلی نزدیک بوده‌اند، اما به حزب جمهوری‌خواه متمایل شده‌اند. شیب منطقه در درجه اول به دلیل جمهوری خواهان متعدد ساکن در شهرستان هاری در امتداد سواحل اقیانوس اطلس است.
در سطح کنگره، این منطقه، از جمله شهرستان‌هایی که به ندرت شامل می‌شوند، در سه منطقه کنگره واقع شده‌اند. منطقه Pee Dee بیشتر در ناحیه هفتم کنگره کارولینای جنوبی قرار دارد.
ویلیامزبورگ، کلارندون، بخش‌هایی از سامتر و بخش‌هایی از شهرستان‌های فلورانس در ناحیه ششم با اکثریت اقلیت واقع شده‌اند. لی و بخش‌های باقی‌مانده شهرستان‌های سامتر در ناحیه ۵ واقع شده‌اند. ناحیه ۵ و ۶ به ترتیب توسط رالف نورمن جمهوری‌خواه و جیم کلیبرن دموکرات نمایندگی می‌شود.
ناحیه ۷ پس از سرشماری سال ۱۳۸۹ تأسیس شد. در انتخابات سال ۲۰۱۲، مولوینی و کلیبرن، رئیس‌جمهور فعلی، مجدداً در انتخابات پیروز شدند. تام رایس جمهوری‌خواه گلوریا تینوبو دموکرات هر دو از شهرستان هاری را با ۵۴٫۹ درصد به ۴۵٫۱ درصد شکست داد تا نماینده کرسی جدید مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی باشد.
این منطقه توسط چهار ایستگاه تلویزیونی پخش تجاری، WBTW CBS 13، WPDE ABC 15، WMBF NBC 32 و WFXB Fox 43، دو ایستگاه اول با استودیوهای دوقلو در فلورانس و میرتل بیچ، و همچنین دو ایستگاه تلویزیونی آموزشی، WHMC- ارائه می‌شود. تلویزیون، در کانوی، کارولینای جنوبی، و WJPM-TV در فلورانس، کارولینای جنوبی
روزنامه‌های روزانه شامل "The Sun News" of Myrtle Beach و "The Morning News" of Florence هستند. "جورج تاون تایمز" پنج بار در هفته منتشر می‌شود.
تولید یک اصطلاح عمومی برای بسیاری از محصولات کشاورزی است، از جمله میوه‌ها و سبزیجات (غلات، جو و غیره نیز گاهی "محصول" در نظر گرفته می‌شوند). به‌طور خاص تر، اصطلاح "تولید" اغلب به این معنی است که محصولات تازه هستند و به‌طور کلی در همان حالت محل و زمان برداشت هستند.
در سوپرمارکت‌ها، این اصطلاح برای اشاره به بخشی از فروشگاه که در آن میوه و سبزیجات نگهداری می‌شود نیز استفاده می‌شود. "محصول" اصلی‌ترین محصول فروخته شده توسط سبزی فروشان (بریتانیا، استرالیا) و بازارهای کشاورزان است. این اصطلاح به‌طور گسترده و معمول در ایالات متحده و کانادا استفاده می‌شود، اما معمولاً در خارج از بخش کشاورزی در سایر کشورهای انگلیسی زبان استفاده نمی‌شود.
در بخش‌هایی از جهان، از جمله ایالات متحده، محصولات با برچسب‌های کوچک حاوی کدهای جستجوی قیمت مشخص می‌شوند. این کدهای چهار یا پنج رقمی یک سیستم استاندارد هستند که به منظور کمک به پرداخت و کنترل موجودی در مکان‌هایی که محصولات فروخته می‌شوند، طراحی شده‌اند.
سبزیجات به‌طور مطلوب بین ۰ تا ۴٫۴ درجه سانتیگراد (۳۲ تا ۴۰ درجه سانتیگراد) ذخیره می‌شوند. درجه F) برای کاهش تنفس. به‌طور کلی، سبزیجات باید در رطوبت بالا (رطوبت نسبی ۸۰ و ۹۵ درصد) نگهداری شوند، اما کدوها (خانواده کدو حلوایی) و پیاز خشک را ترجیح می‌دهند و زمانی که رطوبت زیاد است کپک می‌زنند.
جوانه‌های خام از جمله محصولاتی هستند که بیشتر در معرض خطر عفونت باکتریایی قرار دارند.
شستشو روشی مؤثر برای کاهش تعداد باکتری‌ها بر روی محصول است و آن را تا حدود ۱۰ درصد از سطح قبلی خود کاهش می‌دهد.
فاضلاب استفاده شده بر روی سبزیجات می‌تواند منبع آلودگی به دلیل آلودگی با مواد مدفوع، سالمونلا یا سایر باکتری‌ها باشد. پس از حذف سالمونلا در جوجه‌های خود توسط دانمارک، توجه به سبزیجات به عنوان منبع بیماری به دلیل آلودگی مدفوع از منابع حیوانی دیگر مانند خوک‌ها معطوف شد.
قابلیت ردیابی توانایی ردیابی چیزی است. در برخی موارد، به عنوان توانایی تأیید تاریخ، مکان یا کاربرد یک مورد با استفاده از شناسایی ثبت شده مستند تفسیر می‌شود."Glossary," "ASME Boiler and Pressure Vessel Code", Section III, Article NCA-9000
سایر تعاریف متداول عبارتند از توانایی (و پیاده‌سازی) ردیابی مجموعه یا نوع اطلاعات معین در درجه معین، یا توانایی به هم پیوستن زمانی موجودیت‌های منحصر به فرد قابل شناسایی به گونه ای که قابل تأیید باشد.
قابلیت ردیابی برای اندازه‌گیری، زنجیره تأمین، توسعه نرم‌افزار، مراقبت‌های بهداشتی و امنیت قابل استفاده است.
اصطلاح "قابلیت ردیابی اندازه‌گیری" برای اشاره به یک زنجیره ناگسستنی از مقایسه‌ها استفاده می‌شود که اندازه‌گیری‌های یک ابزار را با یک استاندارد شناخته شده مرتبط می‌کند. کالیبراسیون به یک استاندارد قابل ردیابی می‌تواند برای تعیین سوگیری، دقت و صحت یک ابزار استفاده شود. همچنین ممکن است برای نشان دادن زنجیره ای از حضانت - از تفسیر فعلی شواهد تا شواهد واقعی در زمینه حقوقی، یا تاریخچه رسیدگی به هر گونه اطلاعات استفاده شود.
در بسیاری از کشورها، استانداردهای ملی برای وزن‌ها و اندازه‌گیری‌ها توسط یک مؤسسه ملی اندازه‌گیری (NMI) حفظ می‌شود که بالاترین سطح استانداردها را برای زیرساخت‌های کالیبراسیون / اندازه‌گیری قابلیت ردیابی در آن کشور فراهم می‌کند. نمونه‌هایی از سازمان‌های دولتی عبارتند از: آزمایشگاه ملی فیزیکی، بریتانیا (NPL) ، مؤسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) در ایالات متحده آمریکا، Physikalisch-Technische Bundesanstalt (PTB) در آلمان، و Instituto Nazionale di Ricerca Metrologica (INRiM) در ایتالیا همان‌طور که توسط NIST تعریف شده‌است، «قابلیت ردیابی اندازه‌گیری مستلزم ایجاد یک زنجیره ناگسستنی از مقایسه‌ها با مراجع اعلام شده با عدم قطعیت اعلام شده‌است.»
یک ساعت ارائه می‌کند زمان قابل ردیابی با استاندارد زمانی مانند زمان جهانی هماهنگ یا زمان بین‌المللی اتمی قابل ردیابی است. سیستم موقعیت‌یاب جهانی منبع زمان قابل ردیابی است.
در زنجیره تأمین یک محصول، قابلیت ردیابی ممکن است هم یک موضوع نظارتی و هم یک موضوع اخلاقی یا زیست‌محیطی باشد.Moyer-Lee, J. and M. Prowse (2015), 'How Traceability is Restructuring Malawi’s Tobacco Industry', Development Policy Review 33:2 http://web.unitn.it/files/download/34693/moyer-leeandprowse2012iobworkingpaper-traceabilityandtobaccoinmalawi.pdf قابلیت ردیابی به‌طور فزاینده ای به یک معیار اصلی برای تلاش‌های پایداری مرتبط با زنجیره‌های تأمین تبدیل می‌شود که در آن شناخت تولیدکننده، کارگران و سایر پیوندها به عنوان یک عامل ضروری است که زیربنای ادعاهای معتبر تأثیرات اجتماعی، اقتصادی یا زیست‌محیطی است. خرده فروشان دوستدار محیط زیست ممکن است تصمیم بگیرند اطلاعات مربوط به زنجیره تأمین خود را آزادانه در اختیار مشتریان قرار دهند، که نشان دهنده این واقعیت است که محصولاتی که می‌فروشند در کارخانه‌هایی با شرایط کار ایمن، توسط کارگرانی که دستمزد منصفانه دریافت می‌کنند، با استفاده از روش‌هایی که به محیط زیست آسیب نمی‌زند، تولید می‌شود. .
در رابطه با مواد، قابلیت ردیابی به توانایی مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش مخرب انجام شده بر روی ماده ای از همان شمش با عملیات حرارتی یکسان، یا مرتبط ساختن یک قطعه تمام شده با نتایج آزمایش انجام شده بر روی نمونه ای از همان، اشاره دارد. مذاب با تعداد قطعه منحصر به فرد ماده مشخص می‌شود. آزمایش‌های مخرب معمولاً شامل آزمایش‌های ترکیب شیمیایی و استحکام مکانیکی است. معمولاً روی قطعه یا ماده خامی که شمش را مشخص می‌کند، شماره حرارتی مشخص می‌شود، و تعداد زیادی ممکن است گروهی از قطعات را که عملیات حرارتی مشابهی را تجربه کرده‌اند (یعنی در همان زمان در یک کوره قرار داشته‌اند) مشخص کند. قابلیت ردیابی مواد برای صنایع هوافضا، هسته ای و فرآیندی مهم است زیرا آنها اغلب از مواد با استحکام بالا استفاده می‌کنند که شبیه به نسخه‌های تجاری کم استحکام هستند. در این صنایع به قطعه ای که از مواد اشتباه ساخته شده‌است، «تقلبی» می‌گویند، حتی اگر تعویض آن تصادفی باشد.
این رویه مشابه در سراسر صنایعی که از سخت‌افزار نظامی استفاده می‌کنند، از جمله صنعت اتصال دهنده‌ها، گسترش می‌یابد.
در لجستیک، قابلیت ردیابی به قابلیت ردیابی کالا در طول زنجیره توزیع بر اساس شماره دسته ای یا سری اشاره دارد. قابلیت ردیابی جنبه مهمی است به عنوان مثال در صنعت خودرو، جایی که فراخوانی را ممکن می‌سازد، یا در صنایع غذایی که به ایمنی مواد غذایی کمک می‌کند.
سازمان استاندارد بین‌المللی EPCglobal تحت GS1 استانداردهای EPCglobal Network (به ویژه استاندارد EPC Information Services EPCIS) را تأیید کرده‌است که نحو و معنایی را برای رویدادهای زنجیره تأمین و روش ایمن برای اشتراک گذاری انتخابی رویدادهای زنجیره تأمین با شرکای تجاری تدوین می‌کند. این استانداردها برای ردیابی در استقرار موفقیت‌آمیز در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار گرفته‌اند و در حال حاضر طیف گسترده‌ای از محصولات وجود دارد که دارای گواهینامه سازگاری با این استانداردها هستند.
در فرآوری مواد غذایی (فرآوری گوشت، فرآوری محصولات تازه)، اصطلاح قابلیت ردیابی به ثبت از طریق بارکدها یا برچسب‌های RFID و سایر رسانه‌های ردیابی، تمام حرکت محصول و مراحل در فرایند تولید اشاره دارد. یکی از دلایل کلیدی که این یک نقطه بحرانی است، در مواردی است که موضوع آلودگی به وجود می‌آید و نیاز به فراخوانی است. در مواردی که قابلیت ردیابی به دقت رعایت شده‌است، می‌توان با تاریخ/زمان و مکان دقیق مشخص کرد کدام کالا باید فراخوان شود و کدام یک ایمن هستند که به‌طور بالقوه باعث صرفه جویی در میلیون‌ها دلار در فرایند فراخوان می‌شود. قابلیت ردیابی در صنعت فرآوری مواد غذایی نیز برای شناسایی مناطق کلیدی تولید و کیفیت بالا در یک کسب و کار، در مقابل مناطق با بازده کم، و نقاطی که در فرایند تولید ممکن است بهبود یابد، استفاده می‌شود.
در "نرم‌افزار پردازش مواد غذایی"، سیستم‌های ردیابی به استفاده از یک قطعه داده منحصر به فرد (به عنوان مثال، تاریخ/زمان سفارش یا یک شماره دنباله‌ای سریالی، به‌طور کلی از طریق استفاده از بارکد / RFID) دلالت می‌کند که می‌تواند در کل جریان تولید ردیابی شود. تمام بخش‌های کسب و کار، از جمله تأمین کنندگان و فروش آینده از طریق زنجیره تأمین. پیام‌ها و فایل‌ها در هر نقطه از سیستم می‌توانند از نظر صحت و کامل بودن، با استفاده از نرم‌افزار ردیابی برای یافتن تراکنش و/یا محصول خاص در زنجیره تأمین، ممیزی شوند.
در سیستم‌های غذایی، ISO 22005، به عنوان بخشی از خانواده استانداردهای ISO 22000، برای تعریف اصول ردیابی مواد غذایی و مشخص کردن الزامات اساسی برای طراحی و اجرای سیستم ردیابی خوراک و مواد غذایی ایجاد شده‌است. این می‌تواند توسط سازمانی که در هر مرحله از زنجیره خوراک و غذا فعالیت می‌کند اعمال شود.
قانون غذای عمومی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۲ به اجرا درآمد و قابلیت ردیابی را برای اپراتورهای غذا و خوراک اجباری کرد و آن مشاغل را ملزم به اجرای سیستم‌های ردیابی کرد. اتحادیه اروپا در آوریل ۲۰۰۴ سیستم کنترل تجاری و کارشناسی خود یا TRACES را معرفی کرد. این سیستم یک پایگاه داده مرکزی برای ردیابی حرکت حیوانات در داخل اتحادیه اروپا و از کشورهای ثالث فراهم می‌کند.
استرالیا سیستم ملی شناسایی دام خود را برای پیگیری وضعیت دام از بدو تولد تا کشتارگاه دارد.
هند ابتکاراتی را برای راه اندازی سیستم‌های ردیابی در سطوح دولتی و شرکتی آغاز کرده‌است. Grapenet, ابتکاری توسط اداره توسعه صادرات کشاورزی و محصولات غذایی فرآوری شده (APEDA)، وزارت بازرگانی، دولت هند نمونه ای در این راستا است. GrapeNet یک سیستم نرم‌افزاری مبتنی بر اینترنت برای نظارت بر انگور تازه صادر شده از هند به اتحادیه اروپا است. GrapeNet اولین ابتکار در نوع خود در هند است که سیستمی را برای نظارت بر باقیمانده آفت کش‌ها، دستیابی به استانداردسازی محصول و تسهیل ردیابی از پالت‌ها به مزرعه پرورش دهنده هندی، از طریق مراحل مختلف نمونه برداری، راه اندازی کرده‌است. آزمایش، صدور گواهینامه و بسته‌بندی. Grapenet برنده جایزه ملی (طلا)، در برندگان اعلام شده برای بهترین طرح‌های دولت الکترونیکی انجام شده در هند در سال شد.
اداره تولید تجارت خارجی (DGFT)، دولت هند، از طریق اطلاعیه خود No.84(RE-2008)/2004-2009 مورخ ۴ مارس ۲۰۰۹ مربوط به اصلاحیه سیاست تجارت خارجی (RE2008) دستور داده‌است که صادرات به اتحادیه اروپا مشروط به ثبت در APEDA مجاز است. اجباری کردن Grapenet برای کلیه صادرات انگور تازه از هند به اروپا.
اروگوئه همچنین سیستمی به نام "سیستم ردیابی و اطلاعات الکترونیکی صنعت گوشت گاو" طراحی کرده‌است.
در چارچوب حمایت از زنجیره تأمین قانونی و پایدار جنگل، قابلیت ردیابی در دهه گذشته به عنوان ابزاری جدید برای تأیید ادعاها و اطمینان دادن به خریداران در مورد منبع مواد آنها ظهور کرده‌است. ردیابی الوار که عمدتاً از اروپا خارج می‌شود و کشورهایی را هدف قرار می‌دهد که قطع درختان غیرقانونی در آنها یک مشکل کلیدی بوده‌است (کشورهای FLEGT)، اکنون بخشی از تجارت روزانه برای بسیاری از شرکت‌ها و حوزه‌های قضایی است. قابلیت ردیابی کامل مزایایی را برای شرکای متعدد در طول زنجیره تأمین فراتر از سیستم‌های صدور گواهینامه ارائه می‌دهد، از جمله:
تعدادی از شرکت‌های ردیابی الوار برای خدمات رسانی به تقاضای جهانی در حال فعالیت هستند.
در سیستم‌ها و توسعه نرم‌افزار، اصطلاح قابلیت ردیابی (یا قابلیت ردیابی نیازمندی‌ها) به توانایی مرتبط کردن نیازمندی‌های محصول به منطق ذینفعان و انتقال به مصنوعات طراحی، کد و موارد آزمایش مربوطه اشاره دارد. قابلیت ردیابی از بسیاری از فعالیت‌های مهندسی نرم‌افزار مانند تجزیه و تحلیل تأثیر تغییر، تأیید انطباق یا ردیابی کد، انتخاب آزمون رگرسیون و اعتبارسنجی الزامات پشتیبانی می‌کند. معمولاً در قالب یک ماتریس ایجاد شده برای تأیید و اعتبار پروژه انجام می‌شود. متأسفانه، ساخت و نگهداری یک ماتریس ردیابی نیازمندی‌ها (RTM) می‌تواند بسیار دشوار باشد و با گذشت زمان، ردیابی‌ها به حالت نادرست فرسایش می‌یابند مگر اینکه تاریخ/زمان مهر و موم شده باشد. روش‌های خودکار جایگزین برای ایجاد ردیابی با استفاده از روش‌های بازیابی اطلاعات توسعه یافته‌اند.