moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بایبچه (به لاتین: Baybacheh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
بازارتو (به لاتین: Bazartu) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
بیدک (به لاتین: Bidak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
بزبای (به لاتین: Bozba'i) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
چکاو (به لاتین: Chakav) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
چشمه یان‌بلاغ (به لاتین: Cheshmeh-ye Yanbolaq) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
دهان کوکلان (به لاتین: Dahan-e Koklan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
دره بوم (به لاتین: Darreh-ye Bum) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
دره بوم در ۱۹۳۹ میلادی
دره جوال (به لاتین: Darreh-ye Joval) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
دره برنج قلعه (به لاتین: Deh Berenj Qalʽeh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
گله چغار (به لاتین: Galleh Chaghar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
غارمه (به لاتین: Gharmeh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
جوند (به لاتین: Jawand) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی جوند واقع شده‌است.
جوکار (به لاتین: Jowkar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
گلک (به لاتین: Gelak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
از خانه شماره ۳۷ فیلم مستندی به کارگردانی محسن شهرنازدار و سام کلانتری است که برای اولین بار در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۸۹ در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد. این مستند به زندگی صادق هدایت نویسنده برجسته ایرانی از تولد تا مرگ وی می‌پردازد.
این فیلم مجموعه‌ای است از مصاحبه با افراد مختلف به همراه پاره‌هایی از نامه‌های شخصی او که تصویری از تولد تا مرگ این نویسنده را ترسیم می‌کند.
در طول این مستند، مصاحبه‌هایی از دوستان و نزدیکان صادق هدایت همچون جهانگیر هدایت برادرزاده وی، تهیه شده‌است.
جون یو-بین (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. جو یو-بین به برای ایفای نقش در فیلم "پس از مرگ من" به شهرت رسید که به خاطر عملکرد خود برندهٔ جایزهٔ بازیگر سال در بیست و دومین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم بوسان و فستیوال فیلم مستقل سئول ۲۰۱۷ شد. او در مجموعهٔ تلویزیونی "وینچنزو" (۲۰۲۱) و فیلم "شب در بهشت" (۲۰۲۱) ایفای نقش کرده‌است.
گور ماریال (؛ زادهٔ ) دونده ماراتن اهل سودان جنوبی-آمریکا است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ زیر پرچم المپیک در مسابقات شرکت کرد اما در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به‌عنوان نماینده کشور سودان جنوبی به رقابت پرداخت.
خروج بنی‌اسرائیل از مصر یا تیه اسطوره خاستگاه بنی‌اسرائیل است. این داستان حاوی قصه بردگی و خروج بنی‌اسرائیل از مصر، وحی قوانین در کوه سینا، سرگردانی در بیابان و نهایتاً فتح کنعان است. پیام داستان این است که یهوه اسرائیلیان را از بردگی رهانید و به موجب عهدی که با ایشان بست، آن‌ها به او تعلق دارند.
اجماعی میان محققان معاصر وجود دارد که روایات تورات حاوی مطالب دقیقی دربارهٔ خاستگاه بنی‌اسرائیل نیست. در واقع به نظر می‌رسد بنی‌اسرائیل در اواخر هزاره دوم قبل از میلاد در بلندی‌های مرکز کنعان شکل گرفته‌اند و دارای فرهنگی کنعانی بوده‌اند. به‌طور کلی بیشتر دو نظر عمده میان تاریخ‌پژوهان دربارهٔ صحت تاریخی این داستان وجود دارد؛ اکثریت اعتقاد دارند که داستان دارای اساس تاریخی است اما بخش‌های کمی از روایت تورات ارزش تاریخی دارد و گروه دیگر هم معتقدند این داستان اساس تاریخی ندارد و در دوره اسارت یهودیان در بابل یا بعد از آزادسازی آنان در زمان کوروش بزرگ ساخته شده‌است.
داستان خروج در کتب دوم تا پنجم تورات، یعنی اسفار خروج، لاویان، اعداد و تثنیه، روایت شده‌است. اتفاق نظر گسترده محققان این است که تورات در قرن پنجم قبل از میلاد که یهودیان تحت حکومت شاهنشاهی هخامنشی بودند نوشته شده‌است، هر چند برخی مطالب آن، به ادوار قدیمی‌تری تعلق دارند زیرا عاموس و هوشع که هشت قرن قبل از میلاد زیستند نیز به این قصه اشاره کرده‌اند.
قصه خروج نقشی مرکزی در یهودیت دارد؛ در عبادت‌های روزانه یهودی و در جشن‌هایی چون پسح به آن اشاره می‌شود. مسیحیان اولیه اعتقاد داشتند این داستان پیش‌درآمدی بر رستاخیز عیسی از مرگ است. قصه خروج همچنین برای برخی غیریهودیان مثل اروپایی‌هایی که برای فرار از آزار مذهبی به قاره آمریکا مهاجرت کرده بودند یا سیاه‌پوستان آمریکا که از آزادی و حقوق شهروندی محروم مانده بودند نیز منبع الهام بوده‌است.
این داستان در قرآن و منابع اسلامی دیگر هم روایت شده اما تفاوت‌هایی با آنچه در تورات دیده می‌شود دارد. یک تغییر عمده این است که در قرآن، موسی و هارون برای هدایت فرعون به یکتاپرستی به مصر می‌روند. روایت قرآن تحت تأثیر متون متاخر مثل آگادا بوده‌است.
پژوهشگران جریان اصلی کتاب مقدس داستان خروج بنی‌اسرائیل از مصر را به عنوان روایتی تاریخی قبول ندارند. بیشتر محققان هم‌نظرند که این داستان قرن‌ها بعد از زمانی که روایت ادعا می‌کند اتفاقاتش روی داده‌اند، نوشته شده‌است. تورات سال ۲۶۶۶ بعد از آفرینش را زمان خروج مصر معرفی کرده و ادعا می‌کند بنی‌اسرائیل ۴۳۰ سال در مصر بودند. روایت به مکان‌هایی مثل جوشن، پیتوم و رامسس اشاره کرده که نام‌هایی متاخر هستند و همچنین می‌گوید ۶۰۰٬۰۰۰ مرد اسرائیلی در این اتفاقات دخیل بوده‌اند؛ این اعداد ساختگی‌اند چون بدیهی است که صحرای سینا منابع کافی برای زندگی برای ۶۰۳٬۵۵۰ مرد (سفر اعداد، ۱:۴۶) و خانواده‌هایشان (حدود ۲٫۵ تا ۳ میلیون نفر) را نداشته‌است. مناطق جغرافیایی ذکر شده بسیار مبهم هستند و هیچ‌کدام از تلاش‌ها و پژوهش‌های محققان امروزی برای یافتن شخصیتی مشابه موسی میان افراد تاریخ مصر مورد قبول واقع نشده و مصری که تورات توصیف می‌کند به هیچ دوره‌ای از تاریخ مصر باستان شبیه نیست. برخی از عناصر داستان مثل شکافته‌شدن دریا معجزه‌آسا هستند و ارائه توضیح منطقی برای آن‌ها ناممکن است. تورات حتی نتوانسته نام هیچ‌کدام از فراعنه‌ای که در داستان حضور دارند را مشخص کند.
در متون مصری دوره پادشاهی نوین مصر به گروهی «آسیایی» که در مصر به عنوان برده و کارگر زندگی می‌کردند اشاره شده اما نمی‌توان اینان را با اطمینان به بنی‌اسرائیل ربط داد. هیچ متن معاصر این دوره به فرار بردگان در مقیاسی عظیم (مشابه روایت تورات) اشاره نکرده‌است. قدیمی‌ترین اشاره متون مصری به اسرائیل، کتیبه‌ای از ۱۲۰۷ قبل از میلاد است که موقعیت جغرافیایی آنان در کنعان یا اطراف آن را توصیف کرده اما در آن هیچ اشاره‌ای به خروج بنی‌اسرائیل از مصر نشده‌است. باستان‌شناسانی مثل اسرائیل فینکلشتاین و نایل اشر سیلبرمن می‌گویند باستان‌شناسان حتی نتوانسته‌اند اثری از گروهی کوچک از بنی‌اسرائیل که در صحرای سینا زندگی می‌کردند، پیدا کنند: «نتیجه‌ای که به آن رسیدیم قابل تغییر به نظر نمی‌رسد – خروج از مصر در آن دوره و به شکلی که تورات توصیف کرده روی نداده‌است. تحقیقات مکرر در تمام منطقه حتی باعث نشده کوچک‌ترین مدرکی یافت شود.» برخلاف این روایت، باستان‌شناسی معاصر می‌گوید میان دوره زندگی کنعانی‌ها و بنی‌اسرائیل در این منطقه تداوم وجود داشته و بنی‌اسرائیل ریشه کنعانی داشته‌اند؛ هیچ اثری وجود ندارد که نشان دهد گروهی خارجی که از مصر آمده‌اند، در آغاز تاریخ اسرائیل در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند.
پاولوس کونتیدس (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل قبرس است.
چیانگ شنجی (؛ زادهٔ ) دونده زن پیاده‌روی سرعت اهل چین است.
گراپا یک نوشیدنی الکلی است، یک نوع برندی معطر که از تفاله یا پومیس انگور ساخته می‌شود. این نوشیدنی اصالتاً ایتالیایی‌ست و میزان الکل آن با خلوص ۷۰ تا ۱۲۰ درجه، ۳۵ تا ۶۰ درصد است. گراپا به‌طور سنتی در شمال ایتالیا تولید می‌شود و در آرژانتین، بلغارستان، گرجستان، اروگوئه و گالیسیا فراوان مصرف می‌شود (البته در این مناطق به نام اسپانیایی‌اش "orujo" یا "aguardiente" مشهورتر است).
عطر و طعم گراپا، مانند شراب، به نوع و کیفیت انگور و چگونگی فرایند تقطیر بستگی دارد. برای درست کردن گراپا، پومیس (یعنی پوست، تفاله، هسته و شاخه انگور باقی مانده از شراب‌گیری) را فشار می‌دهند و تقطیر می‌کنند. هدف اصلی این بوده که از اتلاف تفاله شراب جلوگیری شود. نوشیدنی مشابهی هم هست به نام "acquavite d'uva"، که از تقطیر کل پوراب به دست می‌آید.
نام گراپا در اتحادیه اروپا ثبت شده‌است. گراپا باید این معیارها را داشته باشد:
معیار دوم، نوشیدنی‌ای را که از تخمیر مستقیم آب انگور خالص تهیه می‌شود، گراپا نمی‌داند. این روش در تولید برندی کاربرد دارد.
معیار سوم دو نکته مهم دارد. یکی این که تقطیر باید روی مواد جامد انجام شود؛ بنابراین، فرایند تقطیر نه با شعله مستقیم بلکه باید به روش بن ماری یا با بخار انجام شود وگرنه ممکن است پومیس بسوزد. دیگر این که وقتی قسمت‌های چوبی انگور (یعنی ساقه‌ها و هسته‌ها) همراه با آبِ انگور سرشار از شکر تخمیر می‌شوند مقدار بسیار کمی متانول تولید می‌کنند که بسیار سمی‌تر از اتانول است. در تولید گراپا - بر خلاف شراب قرمز - باید متانول را در حین تقطیر با دقت از بین برد. به همین دلیل در ایتالیا قانونی وجود دارد که شراب‌سازان را ملزم می‌کند تفاله خود را به سازندگان گراپا بفروشند. این اقدامی است که علیه تولیدکنندگان غیرمجاز مشروبات الکلی انجام گرفته‌است.
در ایتالیا، گراپا معمولاً بعد از شام سرو می‌شود. خاصیت اصلی آن کمک به هضم غذاهای سنگین است. همچنین ممکن است به گراپا را به قهوه اسپرسو اضافه کنند که به آن کافه کورتو می‌گویند، یعنی قهوه اصلاح‌شده. یک روش دیگر آماتزاکافه است، در لغت یعنی قاتل قهوه: اول اسپرسو می‌نوشند و پشت سرش گراپا -که در لیوانی جداگانه سرو می‌شود. در ونتو پس از نوشیدن یک فنجان اسپرسوی شیرین، چند قطره گراپا را در فنجان تقریباً خالی می‌ریزند، می‌چرخانند و در یک جرعه می‌نوشند. به این روش رزنتن می‌گویند.
کریستین دی (؛ زادهٔ ) دونده سرعت زن اهل جامائیکا است.
اکاترینا زاویالووا (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل روسیه است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره دو ۸۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
مارینا آرزاماسووا (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل بلاروس است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا و ۳ مدال برنز شده‌است.
ایکارباس () شرکت اتوبوس‌سازی صربستانی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
هانا کنیازیوا-میننکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه‌گام و پرش طول اوکراینی‌تبار اهل اسرائیل است.
فاپ () شرکت دولتی خودروسازی صربستانی است، که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد.
رنو روسیه () شرکت خودروسازی روسی (شناخته‌شده بنام آفتافراموس تا سال ۲۰۱۴) بود که در سال ۱۹۹۸ توسط شرکت رنو در شهر مسکو تأسیس شد. از سال ۲۰۱۲ رنو مالک تمامی دارایی‌های این شرکت بود. در ماه می ۲۰۲۲، بدلیل تصاحب دارایی‌های این شرکت توسط دولت شهر مسکو، این شرکت منحل شد.
کاملیا لیچوینکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش ارتفاع اهل لهستان است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
لادا ایژوسک () شرکت خودروسازی روسی است، که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد.
ژلس () شرکت خودروسازی لهستانی است، که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد.
اورسوس () شرکت خودروسازی لهستانی است، که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد.
باب پاریس (؛ زادهٔ ) سخنران انگیزشی، مؤلّف، بازیگر تئاتر و تلویزیون، بدنساز، مانکن و فعّال حقوق مدنی اهل ایالات متحده آمریکا است. پاریس در سال ۱۹۸۳، قهرمان کمیته ملی فیزیک و آی‌اف‌بی‌بی بود.
پاریس در ژوئیه ۱۹۸۳، آشکار کرد که همجنسگراست. او نخستین ورزشکار حرفه‌ای مرد در جهان و در تمام رشته‌های ورزشی بود که زمانی که هنوز فعّالیت ورزشی حرفه‌ای داشت، گرایش جنسی خود را آشکار کرد.Ironman Magazine, July, 1989
پیونگهوا موتورز () شرکت خودروسازی در کره شمالی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
وی‌دی‌ال برخوف () شرکت خودروسازی هلندی است، که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد.
کارویر () شرکت خودروسازی هلندی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
سوماکا () شرکت خودروسازی مراکشی است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
لاراکی () شرکت خودروسازی مراکشی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
ونتوری () شرکت خودروسازی در موناکو است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
اینوکوم () شرکت خودروسازی مالزیایی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
موبیوس موتورز () شرکت خودروسازی کنیایی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
ای‌تی‌اس () شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد.
" ساردین " اولین قسمت از مجموعه آنتولوژی کمدی تاریک انگلیس "در داخل شماره ۹ است". نوشته شده توسط استیو پمبرتون و ریسShearsmith، آن را در برای اولین بار بی‌بی‌سی دو و بی‌بی‌سی دو HD در ۵ فوریه ۲۰۱۴. در این قسمت، گروهی از بزرگسالان در یک مهمانی نامزدی ساردین بازی می‌کنند. ربکا، عروس آینده، مرد خسته کننده ای به نام ایان را در کمد لباس پیدا می‌کند. او خود را به عنوان همکار جرمی، نامزد ربکا معرفی می‌کند. متعاقباً خانواده، دوستان و همکاران ربکا و جرمی به این جفت پیوستند. با ورود بیشتر افراد به اتاق و ورود به کمد لباس، اسرار مشترک برخی از شخصیت‌ها با کنایه‌های گوناگون به روابط نامحرم، سو abuse استفاده جنسی کودک و زنای محرمانه آشکار می‌شود. این شوخ‌طبعی هم تاریک است و هم انگلیسی، با اشاره به ناراحتی گذشته و تعاملات مودبانه اما ناجور
داستان کاملاً در اتاق خواب یک خانه روستایی اتفاق می‌افتد و بیشتر فیلمبرداری آن در داخل کمد لباس انجام می‌شود. پمبرتون و شیرماسم این قسمت را با هدف ایجاد احساس کلاستروفوبیا در بینندگان نوشتند. علاوه بر نویسندگان، در این قسمت کاترین پارکینسون، تیم کی، لوک پاسکوالینو، اوفلیا لوویبوند، آن رید، جولیان ریند توت، آنا رئیس، مارک ووتون، بن ویلبوند و تیموتی وست بازی کردند. بازیگران و نویسندگان مورد تحسین منتقدان تلویزیونی قرار گرفتند و این قسمت در تعدادی از نشریات به عنوان برگزیده روز انتخاب شد. «ساردین» در اولین نمایش خود توسط ۱٫۱ میلیون بیننده تماشا شد که ۵٫۶٪ مخاطب بود
نویسندگان استیو پمبرتون و ریس Shearsmit، که قبلاً با هم در کار کرده بود "لیگ آقایان" و "sychoville"، الهام بخش برای "داخل شماره ۹" از «دیوید و مورین»، قسمت ۴ از اولین سری از "Psychovill،" که به نوبه خود با الهام از بود و جو در زمان آلفرد "طناب" هیچکاک. «دیوید و مورین» کاملاً در یک اتاق واحد اتفاق افتاد و فقط در دو عکس فیلمبرداری شد. نویسندگان مشتاق بودند در این قسمت بطری یا قالب بازی تلویزیونی داستان‌های دیگر را کشف کنند "و Inside No. 9" به آنها اجازه این کار را داد. در همان زمان، مفهوم "Inside No. 9" «واکنشی» نسبت به "Psychovill بود"، به گفته Shearsmithکه «ما آنقدر درگیر قوس بیش از حد هزارتوی بودیم، فکر می‌کردیم خوب است که شش داستان متفاوت با هر هفته خانه جدیدی را کامل کنید. این جذاب است، زیرا ممکن است شما به عنوان یک بیننده این داستان را دوست نداشته باشید، اما هفته دیگر داستان دیگری داشته‌اید»
قالب این مجموعه ادای احترام به "داستان‌های غیرمنتظره"، "منطقه گرگ و میش" و "آلفرد هیچکاک را ارائه می‌دهد". به گفته دومی، پمبرتون و شیرمثیت به نوشتن داستانهای ناخوشایند بازگشتند، زیرا "اگر چیزی بنویسند که کاملاً کمدی باشد ،" همیشه احساس کمی تحقق پیدا می‌کند، خیلی راحت و سبکی احساس می‌شود ". در حین فیلمبرداری "ساردینShearsmith اظهار امیدواری کرد که در "داخل شماره ۹ کار می‌کند" و می‌گوید: "قرار داشتن در میانه فیلمبرداری سری سوم "Psychovill" کاملا ناامید کننده باشد"."Inside No. 9, BBC2". "Broadcast". 22 August 2013. Retrieved 6 February 2014. Pemberton وShearsmith برای ایجاد یک تجربه ساده‌تر "Psychovill"، توصیف "Sardines" با گفتن این قسمت "فقط در مورد برخی از بازیگران خوب در یک کمد لباس با یک داستان خوب" است. از آنجا که هر قسمت از سریال "Inside No. 9" شخصیت‌های جدیدی را نشان می‌دهد، نویسندگان توانستند بازیگرانی را جذب کنند که شاید تمایلی به تعهد به یک مجموعه کامل نداشته باشند.Dean, Will (5 February 2014). در «ساردین» علاوه بر پمبرتون و شیراسمیت، کاترین پارکینسون، تیم کی، لوک پاسکوالینو، اوفلیا لوویبوند، آن رید، جولیان راین توت، آنا رئیس، مارک ووتون، بن ویلبوند و تیموتی وست بازی کردند. وست قبلاً در "داستانهای غیرمنتظره بازی کرده بود"، و شیرمثیت گفت که به دلیل این حضور قبلی، «این یک اتفاق بزرگ بود» داشتن وست در این قسمت. «ساردین» بیش از هر قسمت دیگر از سری اول شخصیت دارد و این شخصیت‌ها قبل از انتخاب بازیگران نوشته شده‌اند. پمبرتون از سرگرمی خود در انتخاب بازیگران برای این قسمت یادآوری می‌کند، هدف او این است که گروه بسیار متنوعی از بازیگران را که به عنوان یک گروه خوب کار می‌کنند دور هم جمع کند
پمبرتون مفهوم «ساردین» را «یک ایده ساده» توصیف کرد و خوشحال بود که به دلیل قالب سریال، این جفت «نگران عواقب آن نیستند». نویسندگان از کمد لباس بزرگ در فضای کار خود الهام گرفته‌اند. آنها پیش از این چندین قسمت دیگر از این سریال را نوشته بودند و محدودیت در این زمینه مکرر تکراری بود. امکان قرار دادن شخصیت‌ها در کمد لباس به آنها این فرصت را می‌دهد تا موضوع را به سطح شدیدتری توسعه دهند. داستان در ابتدا دربارهٔ بازی ساردین نبود. پمبرتون گفت که نویسندگان «در مورد ایده‌های مختلف [چرا شخصیت‌ها] در کمد لباس بودند» صحبت کردند، اما این جفت «مطمئناً درمورد روانشناسی فرویدی [خود] کار نمی‌کردند». لیستی از شخصیت‌ها قبل از فیلم نامه نوشته شده بود و متن شامل معرفی شخصیت جدید در هر سه صفحه بود
سیزتا () شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
پرمیر () شرکت خودروسازی هندی است، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شد.
لوهیا مشینری () شرکت موتورسیکلت‌سازی هندی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
رویال انفیلد () شرکت خودروسازی هندی است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
فورس موتورز () شرکت خودروسازی هندی است، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
هلنیک ویهکل () شرکت خودروسازی یونانی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
گولیاث () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
من به یه پری نیاز دارم (به کره‌ای: 선녀가 필요해) نام مجموعهٔ تلویزیونی ۲۰۱۲ کره جنوبی با بازیگری چا این پیو، لی دو ایل، کیم یون هائه، پارک مین وو است. این درام کمدی شامل ۱۰۰ قسمت ۳۵ دقیقه‌ای است که ماجراهای دو فرشته را که به زمین آمده‌اند روایت می‌کند. این سریال به کارگردانی نو سو هوان، چا میونگ جین و به قلم شین کوانگ هو، سونگ هه جین، کواک گیونگ یون، کیم می یون نگاشته شده‌است. این درام در روزهای دوشنبه - جمعه در ساعت ۷:۴۵ بعد از ظهر - ۸:۲۰ بعد از ظهر از شبکه کی‌بی‌اس پخش شد.
این سریال در مورد دو تا فرشته است که روی زمین می‌آیند و مقدر می‌شود که به عنوان مادر و دختر در بین انسان‌ها زندگی کنند.
هانسا () شرکت خودروسازی آلمانی بود، که در سال ۱۹۰۵ تأسیس و در سال ۱۹۳۱ منحل شد.
بارکاس () شرکت خودروسازی آلمانی بود، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس و در سال ۱۹۹۰ منحل شد.
وایسمن () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
ایسدرا () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
گروه بورگوارد () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
آرتگا اتومبیل () شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد.
لوکا دی مئو (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل ایتالیا است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت رنو فعالیت می‌کند.
میشل رولیه (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت میشلن فعالیت می‌کند.
زِمون روستایی در بلگراد، صربستان است.
شهرهای بانیا لوکا، اش-سور-آلزت، الرام، بیتولا، هرتسگ نووی، کرانی، شهر کورفو، منطقه تاور هملتس لندن، مودلینگ، افنباخ آم ماین، اهرید، پوتو، استان ریف دمشق، تیلبورخ، ولتری و ورویا خواهرخوانده‌های زمون هستند.
پترو وارادین یک روستا در صربستان است که در پترووارادین واقع شده‌است. پترو وارادین ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلادووا یک روستا در صربستان است که در کلادووا واقع شده‌است. کلادووا ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیو بلگراد یک روستا در صربستان است که در بلگراد واقع شده‌است. نیو بلگراد ۴۰٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۲٬۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
شهرهای زانتی و کرتی خواهرخوانده‌های نیو بلگراد هستند.
باچ یک روستا در صربستان است که در منطقه باج واقع شده‌است. باچ ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای ووکوار، فلیست و سنیتسا خواهرخوانده‌های باچ هستند.
سنتا یک روستا در صربستان است که در منطقه سنتا واقع شده‌است. سنتا ۱۸٬۷۰۴ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای گودوللو، نیش، دونایسکا ستردا، هودمزوواشارهی، کرانی، موکاچفو، کریستورو سکوئیسک و داباش خواهرخوانده‌های سنتا، صربستان هستند.
استارا پازووا یک روستا در صربستان است که در استارا واقع شده‌است. استارا پازووا ۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای سربرنیتسا و پوخو خواهرخوانده‌های استارا پازووا هستند.
پریژپولجه یک روستا در صربستان است که در شومادئیا و صربستان غربی واقع شده‌است. پریژپولجه ۵۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای کونیز، ایوب و آرانجلوواس خواهرخوانده‌های پریژپولجه هستند.
نگوتین یک روستا در صربستان است که در منطقه نگوتین واقع شده‌است. نگوتین ۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوجانوواچ یک روستا در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. بوجانوواچ ۳۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پریچو یک روستا در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. پریچو ۴۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زابالج یک روستا در صربستان است که در زابالج واقع شده‌است. زابالج ۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گولوباک یک روستا در صربستان است که در گولوباک واقع شده‌است. گولوباک ۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیمیتروگراد یک روستا در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. دیمیتروگراد ۵۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سوردولیکا یک روستا در صربستان است که در صربستان جنوبی و شرقی واقع شده‌است. سوردولیکا ۵۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باکا توپولا یک روستا در صربستان است که در باکا واقع شده‌است. باکا توپولا ۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرهای بل‌واروش-لیپوت‌واروش، رژنیاوا، گئورگه، هرتسگ نووی، اراخویتسا، سنتش و کیش‌کون‌مایشا خواهرخوانده‌های باکا توپولا هستند.
آلتینا (به لاتین: Altina}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در زیمون واقع شده‌است.
باتاجنیکا یک روستا در صربستان است که در بلگراد واقع شده‌است. باتاجنیکا ۴۴٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
اوگرینوچی یک روستا در صربستان است. اوگرینوچی ۵۰٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۸۰۷ نفر جمعیت دارد و ۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمون پولجه یک روستا در صربستان است که در بلگراد واقع شده‌است. زمون پولجه ۲۹٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
کاریز زمان کلگندی (به لاتین: Kariz-e Zaman-e Kalgandi) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
خار بید (به لاتین: Khar Bid) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
خیرخانه (به لاتین: Kheyr Khaneh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
خوش آسیا (به لاتین: Khvosh Asia) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
خوش مرغ (به لاتین: Khvosh Margh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
کوشک کهنه (به لاتین: Koshk-e Kohneh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
کوکچایل (به لاتین: Kowkcha'il) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
منگان (به لاتین: Mangan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
میرانزای (به لاتین: Miranza'i) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
موریچاق (به لاتین: Murichaq) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
پایین بوکان (به لاتین: Pa'in Bowkan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
پاده لغری (به لاتین: Padeh-ye Laghari) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
پاده نوکداری (به لاتین: Padeh-ye Nowkdari) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
قادس (به لاتین: Qades) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
قلعه نواک (به لاتین: Qalʽeh-ye Nowak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
قلعه ولی (به لاتین: Qalʽeh-ye Vali) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
قشلاق خاص (به لاتین: Qeshlaq Khas) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
رباط (به لاتین: Robat) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
سخری (به لاتین: Sakhari) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
سه کوشک (به لاتین: Seh Kushk) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
شهر آرمان (به لاتین: Shahr-e Arman) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
شرشره (به لاتین: Shorshoreh) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
تگاب رباط (به لاتین: Tagab Robat) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
تخت غورمچ (به لاتین: Takht-e Ghowrmach) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بادغیس واقع شده‌است.
لویس کول () ; ( – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او ۶ گل از ۴۶ مسابقه در لالیگا به ثمر رساند و برای بارسلونا و والنسیا بازی کرد.Edición del Friday 6 July de 1956, Página 1
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
«خون برای خشخاش» ترانه‌ای از گروه گاربج و تک‌آهنگ اصلی آلبوم "Not Your Kind of People" است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این اولین ترانه‌ای بود که پس از جدایی هفت ساله و دوباره گردهم‌آمدن اعضای گاربج از آن‌ها منتشر می‌شد.
ایدهٔ ابتدایی «خون به‌خاطر خشخاش» متعلق به شرلی منسن بود و در نظر داشت آن را به‌عنوان پروژهٔ انفرادیش کامل کند اما پس از آن‌که اعضای گروه گرد هم آمدند ترانه توسط هر ۴ عضو گاربج تکمیل شد. خواندن مقاله‌ای راجع به جنگ تریاک در افغانستان و دیدن مستند رسترپو منشأ الهام منسن برای سرودن این قطعه بودند. به‌گفتهٔ منسون او پس از جدایی از گاربج احساس گم‌شدگی و سرگردانی می‌کرد و این ترانه وسیله‌ای برای توصیف حس گُم‌گشتگی‌اش بود.
موزیک ویدئوی سیاه و سفید «خون برای خشخاش» را مت ایروین ساخته‌است. او در این ویدئو از عکاسان و فیلم‌سازان پیشگام سبک سورئالیسم همچون رنه ماگریت، مایا درن، لوئیس بونوئل و فرانچسکا وودمن تأثیر گرفته‌است. در بخشی از ویدئو ارجاعی به صحنهٔ شکافتن چشم با تیغ سلمانی در سگ اندلسی بونوئل هم وجود دارد.
ویندستار () شرکت کشتیرانی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
سیبورن کروز لاین () شرکت کشتیرانی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
پل گوگن کروزس () شرکت ترابری آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
آتولاتینا () شرکت خودروسازی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
سفید شاه‌پرکان (نام علمی: Pterophorus)، سرده‌ای از بیدها در خانواده شاپرک‌های پرپر می‌باشد.
این سرده دارای گونه‌های زیر است:
فولکس‌واگن برزیل () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
فولکس‌واگن آمریکا () شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
فولکس‌واگن چین () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
تراتون () شرکت تابعه‌ای از گروه خودروساز آلمانی چندملیتی، فولکس‌واگن است، که در سال ۲۰۱۳ توسط این گروه تأسیس شد. این شرکت یکی از بزرگترین تولیدکنندگان وسایل نقلیه تجاری است که خودروهای خود را برندهای نویستار اینترنشنال، ام‌آان، اسکانیا و فولکس‌واگن عرضه می‌کند.
آی‌کی‌ای () شرکت خودروسازی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد.
هیسپانو-آرژنتینا () شرکت خودروسازی آرژانتینی است، که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد.
اس‌ان‌وی‌آی () شرکت خودروسازی الجزایری است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
الفین اسپرتس کارز () شرکت خودروسازی استرالیایی است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
اشتایر-دایملر-پوخ () شرکت خودروسازی اتریشی است، که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد.
مینیروا () شرکت خودروسازی بلژیکی است، که در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد.
ترولر () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
«یار مهربان» یا «کتاب خوب» شعری کودکانه دربارهٔ کتاب از عباس یمینی شریف با قالب غزل و وزن «مستفعلن فعولن» است.
صلاح‌الدین عبدی و جواد محمدزاده این شعر را با اشعار مشابه از احمد شوقی و محمد الهراوی مقایسه کرده‌اند.
نئوباس () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
باسکار () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.
فابریکا ناسیونال دی موتورز () شرکت خودروسازی برزیلی است، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد.
پریواست کار () شرکت اتوبوس‌سازی کانادایی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
سین کارز () شرکت خودروسازی بلغارستانی است، که در سال ۲۰۱۲ توسط روزن داسکالوف تأسیس شد. کارخانجات اصلی و دفتر مرکزی این شرکت در شهر روسه، بلغارستان قرار دارد.
نووا باس () شرکت اتوبوس‌سازی کانادایی است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد.
جنازه دشمن من (به انگلیسی: "Body of My Enemy)" یک فیلم سینمایی جنایی فرانسوی به کارگردانی آنری ورنوی و بازی ژان-پل بلموندو در نقش اصلی محصول سال ۱۹۷۶ میلادی است.
بی‌ای‌دبلیو () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شد.
هونگچی () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۵۸ به‌عنوان نخستین شرکت ساخت خودرو در چین تأسیس شد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه فاو کار و متعلق به گروه فاو می‌باشد. دفتر مرکزی و کارخانجات این شرکت در شهر چانگچون، جی‌لین قرار دارند.
گونو () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
فاو کار () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۹۷ توسط گروه فاو تأسیس شد.
گاک فیات کرایسلر () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
هاوتای () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
هایگر باس () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
ولگرد وحشی (به ) یک فیلم اکشن و جنایی فرانسوی با بازی ژان-پل بلموندو و کارگردانی ژرژ لوتنر محصول سال ۱۹۷۹ میلادی است.
استانیسلاس بورویتز مسئول یکی از بخش‌های ویژه مبارزه با پلیس‌های فاسد است. او به نیس فرستاده می‌شود تا به تحقیق دربارهٔ قتل پلیس فاسد مشهوری بپردازد ولی…
پَشین یا کی‌پشین پسر کیقباد است و سهراب و لهراسپ پسران اویند. بنا بر برخی منابعپسر بزرگ اما بنا بر شاهنامهٔ فردوسی پشین پسر سوم کیقباد است.شاهنامهٔ فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن، جلد دوم، صفحهٔ ۱۶۲، بیت ۶۹۰ در متن پهلوی بندهشن کی‌پشین پسر کی‌اَپیوَه نوادهٔ کیقباد است، و این نام به صورت کی‌پسین آمده‌است.راز رویین‌تنی اسفندیار، نویسنده: سجاد آیدنلو، انتشارات دکتر محمود افشار، با همکاری انتشارات سخن، چاپ اول، صفحهٔ ۴۰ در شاهنامهٔ فردوسی از کی‌پشین با عناوین خردمند و کسی که دلش از داد لبریز بود، یاد می‌شود.شاهنامهٔ فردوسی، بر پایهٔ چاپ مسکو، انتشارات هرمس، داستان رستم و اسفندیار، صفحهٔ ۱۰۰۶
در شاهنامهٔ فردوسی چندین بار از پشین یا کی‌پشین نام برده شده‌است. که در بیشتر آن‌ها شخصیت‌هایی با افتخار تبار خود را به کی‌پشین نسبت می‌دهند. هرچند که در شاهنامهٔ فردوسی به کارها و پیشهٔ کی‌پشین اشاره نمی‌شود.
در شاهنامهٔ فردوسی از چهار پسر کیقباد یاد می‌شود که پشین فرزند سوم کیقباد است، که این نخستین یادکرد از کی‌پشین در شاهنامهٔ فردوسی است:
یادکرد دیگر شاهنامهٔ فردوسی از کی‌پشین زمانی است که کی‌کاووس پیشنهاد ازدواج با عموزادگان را به سیاوش می‌دهد، همچنان که در ابیات زیر آمده کی‌کاووس از برادر خود با احترام یاد می‌کند و او را از بزرگان برمی‌شمارد:
زمانی که اسفندیار تبار خود را برای رستم بازگو می‌کند، تبار خود را از نیای خود پشین به فریدون شهریار ایران می‌رساند:
یکی دیگر از یادکردهای شاهنامهٔ فردوسی از کی‌پشین زمانی است، پس از کشته شدن یزدگرد بزه‌گر با توجه به ستم‌هایی که یزدگرد بزه‌گر در حق زیردستان و بزرگان ایران روا داشته بود، بزرگان ایران تصمیم گرفتند که از تبار دیگری فردی را به شاهی برگزینند. پس از کشمکش‌های فراوان یکی از بزرگان به‌نام خسرو برگزیده می‌شود. که تبار او را به کی‌پشین نسبت می‌دادند.شاهنامهٔ فردوسی، بر پایهٔ چاپ مسکو، انتشارات هرمس، یزدگرد بزه‌گر، صفحهٔ ۱۳۰۹ که بهرام گور با پشتیبانی سپاه منذر این انتخاب را نمی‌پذیرد، و بین بزرگان گفتگوها به درازا می‌کشد، برخی از بزرگان طرفدار خسرو و برخی طرفدار بهرام گور بودند. بخشی از این گفتگو که در آن به تبار خسرو اشاره شده که تبار او را به کی‌پشین می‌رساند در ابیات زیر آمده‌است:
و [ کیقباد ] دخترِ مهتری از مهتران ترکستان به زنی کرده بود. و او را از آن زن پنج فرزند آمد. نام‌های ایشان یکی کی‌افنه و کی‌کاووس و کی‌آرش و کی‌پشین و کی‌بیه. و کی به زبانِ پهلوی نیکو بود. و این همه فرزندانِ کیقباد بودند. وی مَلِکی با عدل و داد بود و جهان‌آباد کرد و خراج نستد مگر عُشر. پس نشست به بلخ داشتی، به لبِ جیحون بدان حد که میان او بود و میان ترکان. و صد سال پادشاهی کرد. و آن قصه‌های بنی‌اسرائیل که از پسِ موسی بود همه در عهد کیقباد بود.تاریخ بلعمی، محمد بن جریر طبری، ترجمهٔ ابوعلی بلعمی به تصحیح ملک‌الشعرای بهار و محمد پروین گنابادی، انتشارات هرمس، تاریخ چاپ ۱۳۹۹، صفحهٔ ۴۹۱
نظامی گنجوی حاکم بیشکین را با کی‌پشین مقایسه می‌کند:
قاآنی و ملک‌الشعرای بهار نیز از کی‌پشین نام برده‌اند.
یئونگام (به لاتین: Yeongam County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. یئونگام ۵۴۴٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷٬۰۴۵ نفر جمعیت دارد.
سزیم سیانید (فرمول شیمیایی: CsCN) نمک حاصل از واکنش سزیم و هیدروژن سیانید است. این ماده یک جامد سفید رنگ است و به راحتی در آب حل می‌شود. این ماده بویی مانند بادام تلخ دارد و دارای بلورهایی است که از نظر ظاهری شبیه قند است. سزیم سیانید دارای خواص شیمیایی مانند پتاسیم سیانید و بسیار سمی است.
سزیم سیانید از واکنش هیدروژن سیانید با سزیم هیدروکسید ایجاد می‌شود و دیگر فرآورده این واکنش آب است.化工辭典 氰化铯
گانگجین (به لاتین: Gangjin County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. گانگجین ۴۹۵٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹٬۲۵۴ نفر جمعیت دارد.
شهر خورینخم خواهرخواندهٔ گانگجین هست.
همپیونگ (به لاتین: Hampyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. همپیونگ ۳۹۲٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیه یونگدونگپو (به لاتین: Yeongdeungpo District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در سئول واقع شده‌است. ناحیه یونگدونگپو ۲۴٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۶٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
موآن (به لاتین: Muan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. موآن ۴۳۶٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد.
شهر وردا (هاول) خواهرخواندهٔ موآن هست.
گوری کانتی (به لاتین: Gurye County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. گوری کانتی ۴۴۳٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
هاینم کانتی (به لاتین: Haenam County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. هاینم ۱٬۰۱۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷٬۹۵۶ نفر جمعیت دارد.
گوهونگ (به لاتین: Goheung County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. گوهونگ ۷۷۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سینان کانتی (به لاتین: Sinan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. سینان کانتی ۶۵۵٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
واندو (به لاتین: Wando County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. واندو ۳۹۱٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۹۷۸ نفر جمعیت دارد.
یونگ وانگ (به لاتین: Yeonggwang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. یونگ وانگ ۴۷۲٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
گوکسئونگ (به لاتین: Gokseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. گوکسئونگ ۵۴۷٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد.
هواسون (به لاتین: Hwasun County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولانام-دو واقع شده‌است. هواسون ۷۸۶٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
سوپر آس ( "L'As des as") یک فیلم کمدی اکشن فرانسوی-آلمانی محصول سال ۱۹۸۲ با بازی ژان-پل بلموندو و کارگردانی ژرار اوری است.
مریلین مونرو بازیگر آمریکایی بود که در اواخر عصر شنبه، ۴ اوت ۱۹۶۲، بر اثر مصرف بیش از حد باربیتورات در خانه‌اش در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. جسد او قبل از طلوع آفتاب یکشنبه، ۵ اوت کشف شد. او یکی از محبوب‌ترین ستارگان هالیوود در طی دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ بود. او در آن زمان به‌عنوان یک سمبل جنسی شناخته می‌شد و به مدت یک دهه پردرآمدترین بازیگر بود. فروش فیلم‌های مونرو تا زمان مرگش ۲۰۰ میلیون دلار بود.
مونرو چندین سال قبل از مرگش از بیماری‌های روانی و سوءمصرف مواد رنج می‌برد و از زمان "ناجورها" که در سال ۱۹۶۱ اکران شد، فیلمی را تکمیل نکرده بود. او سال ۱۹۶۱ را صرف حل مشکلات سلامتی خود کرده بود و در آوریل ۱۹۶۲ فیلمبرداری "چیزی برای بخشیدن" برای استودیو قرن بیستم را آغاز کرد اما استودیو اوایل ماه ژوئن او را اخراج کرد. این استودیو علناً او را مسئول مشکلات تولید می‌دانست و در هفته‌های قبل از مرگش، مونرو تلاش کرد تا با مصاحبه‌های متعدد با نشریات معتبر، چهرهٔ عمومی خود را اصلاح کند. او همچنین مذاکراتش با فاکس برای آغاز دوبارهٔ "چیزی برای بخشیدن" و بازی در نقش‌های دیگر تولیدات استودیو را آغاز کرد.
مونرو آخرین روز زندگی خود یعنی ۴ اوت را در خانه‌اش در برنتوود سپری کرد. او در طول زمان‌های مختلف با پاتریشیا نیوکامب، روزنامه‌نگار، یونیس موری، خانه‌دار، لورنس شیلر عکاس و رالف گرینسون، روان‌پزشک همراه بود. تقریباً در ساعت ۳ بامداد روز یکشنبه، ۵ اوت، متوجه شدند که مونرو در اتاق خواب خود را حبس کرده و وقتی از پنجره به اتاق خواب نگاه می‌کند بی پاسخ ظاهر می‌شود. موری در مورد این موضوع به گرینسون هشدار داد و پس از مدت کوتاهی با شکستن یک پنجره وارد اتاق شدند و مونرو را مرده یافتند. مطابق با سابقه بیش از حد مصرف دارو و تغییر خلق و خو و افکار خودکشی، مرگ او توسط دادستان پزشکی قانونی لس آنجلس به‌طور رسمی یک خودکشی احتمالی اعلام شد. هیچ مدرکی در مورد موارد دیگر یافت نشد و مصرف بیش از حد باربیتوراتی که داشت، منتفی شد. در ۸ اوت، جو دی‌ماجیو مراسم تشییع جنازه او را در گورستان وست‌وود برگزار کرد.
با وجود یافته‌های پزشک قانونی، از اواسط دههٔ ۱۹۶۰ چندین تئوری توطئه مبنی بر قتل یا مصرف بیش از حد تصادفی ارائه شده‌است. بسیاری از اینها شامل رئیس‌جمهور جان اف. کندی و برادرش، رابرت اف. کندی، و همچنین رهبر اتحادیه جیمی هوفا و رئیس اوباش سام جیانکانا است. با توجه به رواج این نظریه‌ها در رسانه‌ها، دفتر دادستان منطقه‌ای لس آنجلس این پرونده را در سال ۱۹۸۲ مورد بررسی مجدد قرار داد، اما هیچ مدرکی برای حمایت از این شایعات پیدا نکرد و مدارک با یافته‌های تحقیقات اصلی مخالفت نداشت.
مریلین مونرو برای چندین سال تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ به آمفتامین‌ها، باربیتورات‌ها و الکل وابسته بود و با مشکلات روانی گوناگونی از جمله افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین و بی‌خوابی مزمن مواجه بود. کار با او دشوار شده بود و بارها با دیر رسیدن سر صحنهٔ فیلمبرداری، تولید را به تعویق می‌انداخت و نیز در به خاطر سپردن دیالوگ‌هایش مشکل داشت. تا سال ۱۹۶۰، این رفتار تأثیر نامطلوبی بر حرفه‌اش گذاشت. برای مثال مؤلف، ترومن کاپوتی، او را برای بازی در "صبحانه در تیفانی" انتخاب کرد اما پارامونت پیکچرز به‌دلیل اینکه ممکن است تولید فیلم را دچار مشکل کند از انتخاب او برای این فیلم مخالفت کرد. دو فیلم دههٔ ۱۹۶۰ مونرو، "بیا عشق بورزیم" (۱۹۶۰) و "ناجورها" (۱۹۶۱)، هر دو شکستی تجاری و هنری بودند. او در طول فیلمبرداری "ناجورها" مجبور شد یک هفته را در بیمارستانی برای سم‌زدایی سپری کند. ازدواج سومش با نویسنده، آرتور میلر، در ژانویهٔ ۱۹۶۱ به طلاق انجامید.
مونرو بخش عمده‌ای از سال ۱۹۶۱ را درگیر مشکلات سلامتی‌اش بود و در هیچ پروژهٔ سینمایی جدیدی کار نکرد. او تحت عمل جراحی آندومتریوز و کوله‌سیستکتومی قرار گرفت و به‌دلیل افسردگی چهار هفته را در بیمارستان گذراند که شامل دوره‌ای کوتاه مدت در بخش روان‌پزشکی می‌شد. بعداً در سال ۱۹۶۱، او پس از شش سال اقامت در منهتن به لس آنجلس بازگشت. او خانه ای به سبک هاسیندای اسپانیایی را در برنت‌وود خرید. او در اوایل ۱۹۶۲ جایزه‌ای را از طرف گلدن گلوب دریافت و فیلم‌برداری "چیزی برای بخشیدن" برای استودیو فاکس قرن بیستم آغاز کرد. مونرو چند روز قبل از شروع فیلم‌برداری، به سینوزیت مبتلا شد. به فاکس توصیه شد که تولید را به تعویق بیندازد، اما این توصیه مورد توجه قرار نگرفت و فیلم‌برداری طبق برنامه در اواخر آوریل آغاز شد. او بسیار بیمار بود و نمی‌توانست برای شش هفته کار کند. علی‌رغم تأیید چندین پزشک، استودیو سعی کرد با جعلی دانستن ادعای مونرو، او را تحت فشار قرار دهد. در ۱۹ مه، ده روز قبل از تولد جان اف. کندی او برای مدتی از فیلم‌برداری کناره گرفت تا «تولدت مبارک» را برای رئیس‌جمهور روی صحنه اجرا کند.
مونرو و کندی دوستان مشترکی داشتند و اگرچه بعضی اوقات با هم برخوردهای جنسی سطحی داشتند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که رابطهٔ آن‌ها جدی باشد. پس از بازگشت مونرو از شهر نیویورک به لس آنجلس، فیلم‌برداری را از سر گرفت و تولد ۳۶ سالگی‌اش را در ۱ ژوئن جشن گرفت. او بار دیگر برای چند روز غایب بود که باعث شد فاکس قرن بیستم در ۷ ژوئن او را اخراج و از او به دلیل نقض قرارداد شکایت کند و ۷۵۰۰۰۰ دلار غرامت بخواهد. لی رمیک جایگزین نقش او شد، اما پس از اینکه دین مارتین از ساخت فیلم با کسی غیر از مونرو امتناع کرد، فاکس از او نیز شکایت کرد و تولید را تعطیل کرد. استودیو علناً اعتیاد مونرو به مواد مخدر و عدم حرفه‌ای بودن او را عامل از بین رفتن فیلم دانست و حتی ادعا کرد که او از نظر روانی آشفته‌است. مونرو برای مقابله با تبلیغات منفی، آخرین هفته‌های زندگی‌اش را با چندین نشریه مطرح مانند "لایف"، "کاسموپولیتن" و "وگ" مصاحبه کرد. در پی مذاکرهٔ مجدد موفقی که با فاکس انجام شد، قرار بود فیلم‌برداری "چیزی برای بخشیدن" با حضور مونرو در سپتامبر از سر گرفته شود. او برای بازی در "چه راهی برای رفتن!" (۱۹۶۴) و همچنین بازی در زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ "جین هارلو" برنامه‌ریزی کرده بود.
اونگجین کانتی (به لاتین: Ongjin County) یک منطقهٔ مسکونی در کره شمالی است که در استان هوانگهه جنوبی واقع شده‌است.
گانگوا (به لاتین: Ganghwa County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در اینچئون واقع شده‌است. گانگوا ۴۱۱٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹٬۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
هامیانگ (به لاتین: Hamyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌است. هامیانگ ۷۲۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
هاپچون (به لاتین: Hapcheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌است. هاپچون ۹۸۳٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
هادونگ (به لاتین: Hadong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌است. هادونگ ۶۷۵٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.
شهر ژانگجیاجی خواهرخواندهٔ هادونگ هست.
گوزونگ (به لاتین: Goseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. گوزونگ ۶۶۴٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
گئوچانگ (به لاتین: Geochang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌است. گئوچانگ ۸۰۴٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
یانکگو (به لاتین: Yanggu County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. یانکگو ۷۰۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۰۲۷ نفر جمعیت دارد.
یونگیانگ (به لاتین: Yeongyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ شمالی واقع شده‌است. یونگیانگ ۸۱۵٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
یچئون (به لاتین: Yecheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ شمالی واقع شده‌است. یچئون ۶۶۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد.
وانجو کانتی (به لاتین: Wanju County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده‌است. وانجو کانتی ۸۲۰٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴٬۰۰۹ نفر جمعیت دارد.
شهر هوایان خواهرخواندهٔ وانجو کانتی هست.
سانچانگ (به لاتین: Sunchang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده‌است. سانچانگ ۴۹۵٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
سئوچئون (به لاتین: Seocheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده‌است. سئوچئون ۳۶۳٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٬۶۵۱ نفر جمعیت دارد.
هامان کانتی (به لاتین: Haman County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌است.‌هامان کانتی ۴۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
گوریونگ (به لاتین: Goryeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ شمالی واقع شده‌است. گوریونگ ۳۸۳٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوچانگ (به لاتین: Gochang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان جئولابوک-دو واقع شده‌است. گوچانگ ۶۰۶٫۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
شهر Seongbuk District خواهرخواندهٔ گوچانگ هست.
هانگ‌شن (به لاتین: Hongcheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. هنگ کن ۱٬۸۱۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۸٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد.
گیجانگ (به لاتین: Gijang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده‌است. گیجانگ ۲۱۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۶٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
گانوی (به لاتین: Gunwi County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگ‌سانگ شمالی واقع شده‌است. گانوی ۶۱۴٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد.
گومسان (به لاتین: Geumsan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده‌است. گومسان ۵۷۵٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
یانگیانگ (به لاتین: Yangyang County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. یانگیانگ ۶۲۸٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۱۴۱ نفر جمعیت دارد.
یونچئون (به لاتین: Yeoncheon County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده‌است. یونچئون ۶۷۵٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان یانگ‌پیونگ (به لاتین: Yangpyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده‌است. یانگ یونگ ۸۷۷٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
یونگدونگ (به لاتین: Yeongdong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ شمالی واقع شده‌است. یونگدونگ ۸۴۵٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
یسان (به لاتین: Yesan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده‌است. یسان ۵۴۳٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۰٬۶۰۲ نفر جمعیت دارد.
شهر ناکسویل، تنسی خواهرخواندهٔ یسان هست.
گوسان کانتی (به لاتین: Goesan County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ شمالی واقع شده‌است. گوسان کانتی ۸۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
هونگ سئونگ (به لاتین: Hoengseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. هونگ سئونگ ۹۹۷٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
هونگ سونگ (به لاتین: Hongseong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان چونگچانگ جنوبی واقع شده‌است. هونگ سونگ ۴۴۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۵۵۸ نفر جمعیت دارد.
سزیم کرومات یا کرومات سزیم یک ترکیب شیمیایی با فرمول CRO است. این ماده جامد بلوری زرد رنگ است که نمک سزیم کرومیک اسید است و در دستگاه بلوری راست‌لوزی (ارتورومبیک) متبلور می‌شود.
بیش‌ترین کاربرد آن در گذشته تولید بخار سزیم در هنگام ساخت لامپ خلأ بود. در حال حاضر از این ماده تنها به عنوان پیش‌ماده ترکیبات به‌طور دلخواه بهره برده می‌شود.
سزیم کرومات بیشتر از واکنش کروم تری‌اکسید با کربنات سزیم به دست می‌آید و فرآورده دیگر آن دی‌اکسید کربن است:
این ماده همچنین از راهی درگیر نیز به دست می‌آید. در آغاز واکنش جانشینی دوگانه میان پتاسیم کرومات و سزیم کلرید روی می‌دهد:
سرانجام سزیم دی‌کرومات (که خود از راه متاتز نمک از آمونیوم دی‌کرومات به دست می‌آید) به دنبال قلیایی سازی با سزیم هیدروکسید سزیم کرومات را تولید می‌کند:
پیش‌تر از سزیم کرومات در مراحل آخر ایجاد لوله‌های خلأ استفاده می‌شد. در آن بخار سزیم با واکنش سزیم کرومات با سیلیسیم، بور یا تیتانیم به عنوان عوامل احیاکننده تولید شد. سپس بخار به لوله افزوده شد تا با گازهای باقی‌مانده از جمله نیتروژن و اکسیژن واکنش داده و از بین برود..
یونگ وول (به لاتین: Yeongwol County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. یونگ وول ۱٬۱۲۷٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
کیان سلطانی (Kian Soltani) (زاده ۱۳۷۱ در برگنز) موسیقیدان، نوازنده ویولنسل و کمانچه است.
او متولد سوم ژوئن ۱۹۹۲ میلادی برابر با ۱۳ خرداد ۱۳۷۱ شمسی است. او فرزند فرزانه نوایی نوازنده هارپ و خسرو سلطانی نوازنده فاگوت و خاله او نیز فیروزه نوایی نوازنده فلوت است. وی از چهار سالگی نوازندگی ویولن سل را آغاز کرد و در سن ۱۲ سالگی تحصیلات خود را با ایوان مونیگتی در آکادمی موسیقی بازل آغاز کرد.موسیقی ایرانی روی صحنه جهانی
پسر خاله او پیام تقدسی (فرزند فیروزه نوایی و سعید تقدسی) نیز نوازنده ویولنسل است که با او همکاری هایی داشته است.
او از سال ۲۰۱۷ قراردادی با دویچه گرامافون به امضا رسانده‌است و تا کنون چند سی دی با این انتشارات بزرگ جهانی روانه بازارهای بین‌المللی کرده‌است.عقدقراردادِ کیان سلطانی با کمپانی دویچه گراموفون آلمان و پیام تبریک علی رهبری
کیان سلطانی جایزه هنرمند جوان کردیت سوئیس (Credit Suisse) را در سال ۲۰۱۷ از جشنواره لوسرن، جایزه برنشتاین را از جشنواره شلسویگ-هولشتاین موزیک (Schleswig-Holstein Musik) در سال ۲۰۱۷ دریافت کرد و جایزه لوئیت پولد (Luitpold) از جشنواره تابستان کیسینجر (Kissinger Sommer) را در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳ ، او جایزه اول مسابقه پائولو چلو (Paulo Cello) را در هلسینکی، فنلاند دریافت کرد. وی همچنین برنده جایزه اول مسابقات بین المللی سل ویلیام کارل داویدوف در لتونی و مسابقات بین المللی ویولن سل استودیوی آنتونیو جانیگرو (Antonio Janigro) در کرواسی شده است. او در سال ۲۰۱۴ به عضویت بنیاد موزه آن سوفی موتر (ویلنیست بزرگ آلمانی) درآمد. کیان سلطانی با یک ویولنسل از آنتونیو استرادیواریوس می نوازد.
گپیونگ (به لاتین: Gapyeong County) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در استان گیونگی-دو واقع شده‌است. گپیونگ ۸۴۳٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
دونگ-گو (به لاتین: Dong District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دائجون واقع شده‌است.
دایدوک (به لاتین: Daedeok District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دائجون واقع شده‌است.
دالسئو (به لاتین: Dalseo District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در دئگو واقع شده‌است. دالسئو ۶۲٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
منطقه بوک (به لاتین: Buk District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده‌است. منطقه بوک ۳۸٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۶٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
بوسانجین (به لاتین: Busanjin District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده‌است. بوسانجین ۲۹٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۷٬۹۱۰ نفر جمعیت دارد.
منطقه دونگ (به لاتین: Dong District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در بوسان واقع شده‌است. منطقه دونگ ۹٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۹٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد.
گروه هیوندای دپارتمنت استور () شرکت خرده‌فروشی کره‌ای است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد.
روبیدیم سیانید (فرمول شیمیایی : RbCN) نمک روبیدیم و هیدروژن سیانید است. این ماده یک جامد سفید رنگ است و به راحتی در آب حل می‌شود. بوی ایم ماده یادآور بادام تلخ است و از نظر ظاهری تا حدودی شبیه قند است. روبیدیم سیانید دارای خواص شیمیایی مانند پتاسیم سیانید و به همین ترتیب بسیار سمی است.
روبیدیم سیانید را می‌توان از واکنش هیدروژن سیانید با روبیدیم هیدروکسید در الکل یا اتر به دست آورد:Rubidium cyanide (in Chinese).
هیوندای پکن () شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۰۲ توسط شرکت هیوندای موتور تأسیس شد.
هیوندای کارت () شرکت خدمات مالی کره‌ای است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
وی‌مید اینترتینمنت () شرکت بازی ویدئویی کره‌ای است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
لوته کانفکشنری () شرکت صنایع غذایی کره‌ای است، که در سال ۱۹۶۷ توسط شرکت لوته تأسیس شد.
گروه اچ‌دی‌سی () شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در سال ۱۹۹۹ توسط چانگ مونگ-جیو تأسیس شد.
زاردوییه یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده‌است. بر اساس آمار سرشماری ۱۳۸۵، زاردوییه ۴۲۲ نفر جمعیت دارد.
بیمارستان همگانی () ممکن است صرفاً نوعی نام‌گذاری خاص در عنوانِ بیمارستان باشد، یا آنکه معنای اختصاصی و فنی داشته باشد. اگر معنای فنی مدِ نظر باشد، بیمارستان همگانی به بیمارستانی گفته می‌شود که خدمات عمومی یا تخصصی مراقبت سلامت خود را، به عموم مردم ارائه نموده و برای همگان در دسترس است. این خدمات معمولاً کوتاه‌مدت و مقرون‌به‌صرفه است و تمرکزش بر پیشگیری از وقوع بیماری‌هاست، نه فقط درمان آنها. واژهٔ community را به معنای مکان قرارگیری بیمارستان هم به کار می‌برند که مقصود «محله‌ای»، «منطقه‌ای» یا «اجتماعی» است.
در ایالات متحده آمریکا، «انجمن بیمارستان‌های آمریکا» این عبارت (بیمارستان همگانی) را به صورت «تمام بیمارستان‌های غیرفدرال، کوتاه‌مدت، عمومی یا تخصصی» تعریف می‌کند. سازمان‌های رتبه‌بندی بیمارستان‌ها معتقدند که بیمارستان‌های آموزشی جزء بیمارستان‌های اجتماعیِ همگانی طبقه‌بندی نمی‌شوند. برخی سازمان‌ها، این عبارت را برای آن دسته از مراکز درمانی به‌کار می‌برند که به‌طور مستقل اداره شده و به منطقهٔ جغرافیایی خاصی خدمت‌رسانی می‌کنند؛ بنابراین یک تعریف ابتدایی است که بیمارستان همگانی، بیمارستانی است که یک محله یا منطقهٔ خاص را پوشش می‌دهد، توسط مسئولان همان منطقه اداره می‌شود و فرصت‌هایی برای اقتصاد آن ناحیه ایجاد می‌کند. بیمارستان همگانی ممکن است شهری یا خارج شهری (روستایی، یا در مناطق دورافتاده) باشد.
ذکیلو یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است. ذکیلو ۱۰۳ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان ارشق مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۱۰۳ نفر (۱۸ خانوار) جمعیت داشته‌است.
ذبه یک روستا در ایران است که در شهرستان شوش استان خوزستان واقع شده‌است. ذبه ۱٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان حسین‌آباد (شوش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۱۰۰۶ نفر (۱۷۶ خانوار) جمعیت داشته‌است.
یوسف‌آباد یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده‌است. یوسف‌آباد ۶۳ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۶۳ نفر (۱۸ خانوار) جمعیت داشته‌است.
منزل‌آباد ممکن است اشاره به یکی از موارد زیر باشد:
موروئیه یا موروییه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استرنج ویزیتور یک شخصیت خیالی درکتاب‌های کمیک آمریکایی منتشرشده توسط دی‌سی کامیکس است. او اولین بار در مجموعه سوپرمن جلد ۲ شماره ۱۴۹ حضور یافت و توسط رندال فرنز و رون فرنز خلق شد.