moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کلئوپاترا دختر بطلمیوس پنجم و احتمالاً کلئوپاترای یکم بود. اگر دختر کلئوپاترای یکم باشد، خواهر تنی بطلمیوس ششم و بطلمیوس هشتم بوده‌است. در غیر این صورت، خواهر ناتنی آن‌ها است. در نهایت با هر دو برادر خود ازدواج کرد.Cleopatra II by Chris Bennett
پس از مرگ کلئوپاترای یکم، در سال ۱۷۵ پ.م کلئوپاترای دوم با برادرش بطلمیوس ششم ازدواج کرد. کلئوپاترای دوم، بطلمیوس ششم و بطلمیوس هشتم از سال ۱۷۰ تا ۱۶۴ پ.م فرمانروای مشترک مصر بودند.
در سال ۱۶۹ پ.م آنتیوخوس چهارم سوریه به مصر هجوم برد. بطلمیوس ششم در بیرون اسکندریه به آنتیوخوس پیوست. سپس در منف تاجگذاری کرد و به اتفاق کلئوپاترای دوم به حکومت نشست. در سال ۱۶۴ پ.م کلئوپاترا و همسرش توسط بطلمیوس هشتم خلع شدند؛ ولی پس از مدت کوتاهی به حکومت بازگشتند.Ptolemy VI by Chris Bennett
بطلمیوس ششم در سال ۱۴۵ پ.م درگذشت. کلئوپاترا ازدواج با بطلمیوس هشتم را پذیرفت. بطلمیوس هفتم پسر بطلمیوس ششم و کلئوپاترا توسط بطلمیوس هشتم کشته شد.Ptolemy VII Neos Philopator by Encyclopaedia Britannica بین سال‌های ۱۴۲ و ۱۳۹ پ.م بطلمیوس هشتم با دختر کوچک کلئوپاترا به نام کلئوپاترای سوم ازدواج کرد.Ptolemy VIII by Chris Bennett
در سال ۱۳۱ پ.م کلئوپاترا رهبری شورشی علیه بطلمیوس هشتم را به عهده گرفت و او و کلئوپاترای سوم را از مصر بیرون کرد. او تا سال ۱۲۷ پ.م به تنهایی بر مصر حکومت کرد. سپس به همراه دختر و دامادش وادار به مهاجرت به سوریه شد.
در سال ۱۲۴ پ.م مصالحهٔ عمومی کلئوپاترای دوم و بطلمیوس هشتم اعلام شد. سپس تا زمان مرگ بطلمیوس در سال ۱۱۶ پ.م به اتفاق او و دخترش حکومت کرد.
بطلمیوس هشتم حکومت را به کلئوپاترای سوم و یکی از پسرانش سپرد. طبق توافق اهالی اسکندریه، کلئوپاترای سوم بطلمیوس لاتیروس را به عنوان حاکم مشترک انتخاب کرد.
از حدود اکتبر ۱۱۶ پ.م نام کلئوپاترای دوم از اسناد تاریخی محو شد و به نظر می‌رسد در سال ۱۱۶ یا ۱۱۵ پ.م درگذشته باشد.
کلئوپاترا از بطلمیوس ششم چهارPtolemy VI by Livius یا پنج فرزند داشت:
به نظر می‌رسد کلئوپاترا از بطلمیوس هشتم یک پسر به نام بطلمیوس ممفیتس داشته که بین سال‌های ۱۴۴ و ۱۴۲ پ.م زاده شده‌است. شاید این فرزند همان بطلمیوس هفتم باشد؛ ولی مورد پدیرش عمومی نیست.
قره‌چان‌لی پایین (به لاتین: Aşağı Qaraçanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کلبجر واقع شده است.
بطن سیاه رتیل () با نام اصلیِ رتیلِ شکم‌سیاه () یک فیلم جالوی ایتالیایی به کارگردانی پائولو کاوارا است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
درامای ویژه کی‌بی‌اس () یک برنامه هفتگی درشبکه کی‌بی‌اس۲ است که نمایش درام‌های کوتاه (معمولاً قسمت های منفرد) را در خود دارد و هر قسمت دارای داستان، بازیگران، کارگردان و نویسنده متفاوت است. این قالب بر اساس مدل قبلی خود شهر درام و بهترین تئاتر ام‌بی‌سی ساخته شده است.
سریال شهر درام کی‌بی‌اس، پس از ۱۴ سال حضور در کره در سال ۲۰۰۸ کار خود را به پایان رساند. از آن زمان به بعد درام‌های اقتباسی از کتاب‌های طنز یا رمان‌های آنلاین در مسیر اصلی جریان یافتند و فضای کمتری برای بازگشت دوباره درام‌های کوتاه باقی گذاشتند. با این حال، در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۰ یک سریال تک قسمتی ساخته شد که با اولین قسمت از سریال ۲۴ قسمتی درامای ویژه کی‌بی‌اس با عنوان آبنبات قرمز توسط نو هی کیونگ فیلم نامه‌نویس باسابقه بازگشت.
خاندان عنبریان خاندانی متنفذ و ادیب از بیهق بودند. عنبریان احتمالاً ایرانی بودند ولی خود را به قبیلهٔ عنبر بن تمیم منسوب می‌کردند. اعضای نسل‌های مختلف این خاندان از قرن ۴ تا ۶ هجری قمری به کارهای دیوانی و دبیری سلاطین خراسان و ماوراءالنهر (قراخانیان، غزنویان، و سلجوقیان) اشتغال داشتند. اولینشان ابوالعباس اسماعیل بن علی عنبری که چند سالی وزیر ایلک نصر قراخانی بود. وقتی به خراسان بازگشت و پیشنهاد وزارت سلطان محمود غزنوی را نپذیرفت، زندانی و مسموم شد. اما اَعقاب او به غزنویان خدمت کردند از جمله امیرک بیهقی. دو برادر امیرک، یکی صاحب برید ری و سپس دبیر سلطان مسعود در غزنی بود و دیگری دستیار ابو نصر مشکان. شرح حال عنبریان در "تاریخ بیهق" ابن فندق آمده‌است.
فرانکو روستی (؛ ۱ اکتبر ۱۹۳۰ – ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسب عریان" اشاره نمود.
اسب عریان () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی فرانکو روسِـتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
کالیبر ۹ () یک فیلم پلیسی ایتالیایی به کارگردانی فرناندو دی لئو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
جورجو شرباننکو (؛ ؛ – ) با نام اصلی ولادیمیر شرباننکو () نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار اوکراینی‌الاصل اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کالیبر ۹" و "تجاوز" اشاره نمود.
مجنون! () با نام اصلی در جستجوی لذت () یک فیلم جالوی ایتالیایی به کارگردانی سیلویا آمادیو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
زندگی من (انگلیسی: My Life: An Attempt at an Autobiography و (روسی Моя Жизнь)، نام کتابی است نوشته لئون تروتسکی، رهبر انقلابی مارکسیست است که نخستین بار در سال ۱۹۳۰ به چاپ رسید.
این کتاب توسط هوشنگ وزیری به فارسی برگردانده شده‌است.جاهد پ. «"نوشتن با دوربین"»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، مقاله «حقیقت تلخ است!» احمدرضا احمدی، ص ۲۸۸، خود به نقل از نشریه نگاه نو، ویژه نامه کتاب «"نوشتن با دوربین"»، شماره ۶۷، آبان ۱۳۸۴
ابوالعباس اسماعیل بن علی بن الطیب عنبری (قرن ۴ تا ۵ هجری قمری) شاعر و وزیر قراخانیان از خاندان عنبریان بود. ابوالعباس عنبری وزیر نصر بن علی در بخارا بود ولی وزارت را رها کرد و به موطنش خراسان بازگشت. سلطان محمود غزنوی از او خواست که وزیرش باشد و چون نپذیرفت زندانی و مسموش کرد. ابوالعباس عنبری ۵ جلد شعر نوشت و در نثرنویسی و نامه‌نگاری (و به کار بردن تجنیس) متبحر بود.
والری، ظاهر و باطن () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی برونلو روندی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
این انتشارات توسط ابراهیم گلستان با همکاری محمود زند و یدالله رویایی در سال ۱۳۴۸بنیاد گذاشته شد. یکی از اولین کتاب های منتشر شده توسط این انتشارات کتاب « زندگی من» (خاطرات لئون تروتسکی) با ترجمه هوشنگ وزیری بود.جاهد پ. «نوشتن با دوربین»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، ص ۲۸۸، خود به نقل از نشریه نگاه نو، ویزه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»، شماره ۶۷،آبان ۱۳۸۴
"دفترهای روزن" مجلّه‌ای است که انتشاراتِ روزن در چند شماره منتشر کرد.
نما کنکو (به لاتین: Nema Kunku) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در West Coast Division واقع شده‌است. نما کنکو ۳۶٬۱۳۴ نفر جمعیت دارد و ۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دومبوتو () روستایی در گامبیا است و در دره لاور واقع شده‌است.
ناحیه پست رودخانه (به لاتین: Lower River Division) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در گامبیا واقع شده‌است. ناحیه پست رودخانه ۱٬۶۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۲٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مرکزی رودخانه (به لاتین: Central River Division) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در گامبیا واقع شده‌است. ناحیه مرکزی رودخانه ۲٬۸۹۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۶٬۰۱۸ نفر جمعیت دارد.
تولگو روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
چرپانکان سری یا دواریگان روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
ناحیه بانک شمالی (به لاتین: North Bank Division) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در گامبیا واقع شده‌است. ناحیه بانک شمالی ۲٬۲۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۱٬۰۵۴ نفر جمعیت دارد.
حیدر یا حاجی‌آباد روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
ناحیه بالای رودخانه (به لاتین: Upper River Division) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در گامبیا واقع شده‌است.
کریم‌آباد روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۴ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
ناحیه غربی (به لاتین: West Coast Division) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در گامبیا واقع شده‌است. ناحیه غربی ۱٬۷۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹۹٬۷۰۴ نفر جمعیت دارد.
بریکاما (به لاتین: Brikama) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در West Coast Division واقع شده‌است.
شهر Joal-Fadiouth خواهرخواندهٔ بریکاما هست.
ازو، یزو، یسو اصطلاحی ژاپنی است که از لحاظ تاریخی برای اشاره به سرزمین‌های شمال جزیره هونشوی ژاپن استفاده می‌شود. این جزایر شامل جزیره هوکایدو در شمال ژاپن بود که در سال ۱۸۶۹ نام خود را از «ازو» به «هوکایدو» تغییر داد و گاه شامل ساخالین و جزایر کوریل می‌شد.
کندز روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۵۰ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.
گتان یا دره سبز، روستایی در دهستان بیرک بخش بیرک شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۰ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
گتان، روستایی در دهستان دهی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
گرکی کندک روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۰ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
مارهونز پایین روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مددآباد روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مرادآباد روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۳ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
تاریخچه تجارت در ژاپن دربارهٔ تاریخ تجارت خارجی ژاپن توضیح می‌دهد. همچنین تجارت در مناطقی را توصیف می‌کند که در طول تاریخ ازو (سرزمین‌های شمال جزیره هونشوی ژاپن که در سال ۱۸۶۹ نام خود را از «ازو» به «هوکایدو» تغییر داد و گاه شامل ساخالین و جزایر کوریل) و همچنین ریوکیو (در جنوب ژاپن کنونی که بزرگترین جزیرهٔ آن جزیره اوکیناوا) نام داشتند.
از نیمه دوم قرن ۱۸، کشورهایی غیر از هلند تجارت با ژاپن را آغاز کردند. در انگلیس که زمانی از جزیره هیرادو اخراج شده بود، چارلز دوم در تایوان خانه بازرگانی افتتاح کرد و کمپانی هند شرقی بریتانیا قصد داشت تجارت با ژاپن را از سر بگیرد. بر خلاف پرتغال که از تجارت با ژاپن منع شده بود، انگلیس مهر قرمز را به دست آورد، بنابراین قضاوت شد که امکان از سرگیری تجارت وجود دارد. بدین ترتیب انگلیس یک کشتی تجاری بنام (Return) را به ژاپن ارسال کرد، اما شوگون‌سالاری توکوگاوا از سرگیری تجارت با انگلیس را ممنوع کرد زیرا پادشاه چارلز دوم با کاترین براگانسا (دختر پادشاه پرتغال) ازدواج کرده بود.
روسیه از شمال به دنبال تجارت با ژاپن بود. روسیه که پوست خز را برای تجارت صادر می‌کرد، در قرن ۱۸ با افراد قوم آینو و قلمروی ماتسومائه در هوکایدو درگیری پیدا کرد. آدام لاکسمن ناخدای کشتی‌شکسته ژاپنی، دایگوکویا کودایا را در سال ۱۷۹۲ با کشتی به ژاپن منتقل و تحویل داد. شوگون‌سالاری توکوگاوا به کشتی اجازه داد تا در بندر ناگاساکی پهلو بگیرد. طرف روسی این اجازه را به عنوان مجوز تجارت با روسی تلقی کرده پس از آن در سال اول بونروکو (۱۸۰۴) نیکلای رزانوف مؤسس کمپانی روسی-آمریکایی به همراه نامه الکساندر یکم روسیه به بندر ناگاساکی وارد شد با این حال، از طرف شوگون‌سالاری توکوگاوا، سیاست عدم افزایش تعداد کشورهای ارتباطی و کشورهای تجاری تغییر نکرد و شوگون‌سالاری پاسخ را به مدت نیم سال به تعویق انداخته و نامه امپراتور روسیه را نیز تحویل نگرفت و نیکلای رزانوف مجبور شد بدون تأمین کافی مواد غذایی و غیره بندر ناگاساکی را ترک کند. بر این اساس، حادثه بونروکو رخ داد که در آن زیردستان نیکلای رزانوف به دستور وی به جنوب ساخالین (کارافوتو) و جزیرهٔ ایتوروپ حمله کردند. سپس، پس از جنگ تریاک نخست، یک سری درخواست‌های تجاری به ژاپنی از سوی هلند، فرانسه و ایالات متحده آمریکا انجام شد.
در پاسخ به تغییرات در فضای بین‌المللی، پیشنهادهایی برای تجارت و گسترش خارج از کشور در ژاپن نیز ارائه شد. کودو هی‌سوکه، یک پزشک از از قلمروی سندای، در کتاب خود 『赤蝦夷風説考 あかえぞふうせつこう』 آکائزوفوستسوکو «نظریه به سبک آکاازو (روسیه)» توسعه تجارت را با روسیه پیشنهاد داد. هوندا توشی‌آکی، یک ریاضیدان، در «داستان غربی» سیاست‌های استعماری و تجاری را دنبال کرد. کوگا دوآن، استاد رسمی کنفوسیوسی، «کایبو ئوکوسوکو» 『海防臆測』 را نوشت و گسترش تجارت در خارج از کشور را از طریق تجارت تبلیغ کرد.
با ورود دریادار متیو پری از ایالات متحده و پیمان دوستی ژاپن و ایالات متحده، شوگون‌سالاری بندری را به ایالات متحده گشود و ژاپن بر اساس قوانین عمومی جهانی در یک نظم بین‌المللی با محوریت اروپا و ایالات متحده گنجانده شد. در مرحله بعدی، پیمان تجارت دوستی ژاپن و ایالات متحده امضا شد، اما طبق این پیمان، استقلال عوارض گمرکی به طرف ژاپنی داده نشد. از طرف دیگر، دامنه فعالیت‌های خارجی‌ها محدود به مناطق مستقر در شهرک‌های خارجی بود و خارجی‌ها اجازه زندگی در داخل کشور را نداشتند. پنج بندری که افتتاح شدند، بندر یوکوهاما، بندر نیگاتا، بندر کوبه، بندر ناگاساکی و بندر هاکوداته بودند. اولین قرارداد با ایالات متحده آمریکا در ژوئیه سال ۱۸۵۸ بسته شد و عهدنامه دوستی و تجارت (ایالات متحده آمریکا-ژاپن) نام داشت. به مجموع قراردادهای این دوره قراردادهای آنسی یا «قراردادهای پنج-قدرت آنسی» گفته می‌شود که یک سری قرارداد بودند که در سال ۱۸۵۸ در طول دوره آنسی بین ژاپن از یک طرف و ایالات متحده آمریکا، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، امپراتوری روسیه، پادشاهی هلند و امپراتوری دوم فرانسه از طرف دیگر به امضا رسیدند.
افتتاح بندر باعث تغییر چشمگیر صنایع در مناطق مختلف ژاپن شد. از نظر حمل و نقل، کشتی‌های بخار از کشورهای غربی که از مسیرهایی در چین و اقیانوس آرام استفاده می‌کردند وارد ژاپن شدند و بنادر مانند ناگاساکی، یوکوهاما و هاکوداته به مسیرهایی مانند شانگهای، مارسی و سانفرانسیسکو متصل شدند. تجارت عمدتاُ در یوکوهاما گسترش یافت و ژاپن در ابتدا نخ خام را صادر و منسوجات را وارد می‌کرد. افزایش صادرات نخ خام صنعت تولید نخ را توسعه داده و در برخی موارد محصولات داخلی به دلیل رقابت با محصولات وارداتی کاهش یافتند. از نظر توزیع، تعداد بازرگانانی که بدون دخالت سندیکای خود با کشورهای خارجی تجارت می‌کنند، افزایش یافتند و شوگون‌سالاری دستور داد محصولات مهم نخست از طریق عمده‌فروشان در ادو عبور کنند، اما این دستور بی‌نتیجه بود و در نهایت توسط قانون تجارت دولت میجی آزادی تجارت به رسمیت شناخته شد. شرکت انگلیسی جاردین ماتسون در کار تجارت نخ، چای و پارچه‌های پنیه ای بود و شرکت بانک اورینتال یک میلیون ین به خاندان میتسویی (مؤسس بانک میتسویی) وام داد.
نتیجه‌گیری از معاهده تجاری تصریح می‌کند که می‌توان از سکه‌های نقره سایر کشورها در ژاپن استفاده کرد. با این حال، نسبت مبادله ای بین طلا و نقره که توسط شوگون‌سالاری تنظیم شده بود به‌طور قابل توجهی قیمت طلا ارزان‌تر از سایر کشورها بود و به این سبب مقدار زیادی طلا از ژاپن خارج شد شوگون‌سالاری سکه طلای مانئن کوبان را منتشر کرد و محتوای طلای بکار رفته در آن را به یک سوم کاهش داد و سرانجام خروج طلا را متوقف کرد. با این حال، اقتصاد ژاپن در اواخر دوره شوگون‌سالاری دچار تورم شد زیرا ارزش پولی ارز اصلی به یک سوم کاهش یافت و محصولات داخلی به دلیل شروع تجارت با سایر کشورها به سمت صادرات هدایت شدند. به مشکل نسبت مبادله ارز ژاپن و ارز خارجی در این زمان، مشکل ارزی در پایان دوره ادو نیز گفته می‌شود.
پس از انعقاد پیمان‌های تجاری، برخی از قلمروهای ژاپن (هان) یک شرکت بازرگانی را در بندر تأسیس کردند تا تولیدات و محصولات خاص خود را از مناطق مختلف به اروپا و ایالات متحده صادر کند. سود حاصل از صادرات برای واردات سلاح‌های غربی مانند کشتی‌های جنگی، توپ و تفنگ‌های کوچک و همچنین کشتی‌های تجاری استفاده می‌شد. به این ترتیب، اربابان فئودالی قدرت نظامی را در برابر شوگون‌سالاری به دست آوردند و چهار ارباب فئودالی، قلمروی ساتسوما، قلمروی چوشو، قلمروی توسا و قلمروی هیزن به مراکز نظامی پرقدرت تبدیل شدند و افرادی مانند توماس بلیک گلاور که در این تجارت فعال بودند. ارباب فئودال مسئول شرکت‌های بازرگانی قلمروهای فئودالی ژاپن دانش اقتصادی و امور بین‌الملل را جمع‌آوری می‌کردند و افرادی مانند گودای توموآتسو و ایواساکی یاتارو که مجتمع میتسوبیشی را تأسیس کرد، در دوره میجی به سرمایه داران بزرگ تبدیل شدند. یوری کیمیماسا که در امور مالی دولت میجی کار می‌کرد نیز به این ترتیب کارآزموده شده بود. گودای توموآتسو طرفدار صادرات به شانگهای با تأکید بر باز کردن تجارت به جای شعار جوئی «بیگانگان را بیرون کنید» بود. با این حال، در مقیاس شرکتهای بازرگانی هر قلمروی فئودالی، افزایش بیشتر تولید محصولات ویژه و تشویق صادرات غیرممکن بود، که توسط دولت میجی تحقق یافت.
نوت روستایی در دهستان مینان بخش مینان شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۸۳ نفر (۲۷۸خانوار) بوده‌است.
کاترین براگانسا (; – ) اهل پادشاهی پرتغال دختر پادشاه پرتغال، ژواو چهارم و همسر چارلز دوم پادشاه انگلستان بود.
کریم‌آباد، روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴۸ نفر (۶۳ خانوار) بوده‌است.
رود بن روستایی در دهستان نسکند بخش نسکند شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
زیان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سامانه عشایری تیجنان یا زیرکی دن روستایی در دهستان نسکند بخش نسکند شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شبران یا میرزاآباد روستایی در دهستان نسکند بخش نسکند شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
میرزاآباد، روستایی در دهستان دهی بخش مرکزی شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
دایگوکویا کودایا ؛ – ) یک ناخدای کشتی اهل ژاپن بود که ۹ سال را در روسیه گذراند. کشتی او در سال ۱۷۸۲ در اثر توفان به جزیره آمچیتکا که یکی جزایر آلیوتی در آلاسکا که در آن زمان متعلق به روسیه بود رانده شد. وی سپس با کاترین دوم روسیه دیدار کرده و خواستار بازگشت به ژاپن شد. او در سال ۱۷۹۲ به ژاپن بازگشت و با توکوگاوا ایه‌ناری شوگون یازدهم ملاقات و گفتگو کرد.
مکان قرار ملاقات () یک فیلم جالوی ایتالیایی به کارگردانی «فردیناندو مریگی» است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
آمچیتکا () یکی از جزایر آلیوتی در آلاسکا است.
رابرت ساچی (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بیوگرافی"، "جان‌سخت ۲"، "پالپ"، "انفجاری از گذشته"، "مکان قرار ملاقات" اشاره کرد.
دیک رندل (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، نویسنده، بازیگر و دستیار کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مکان قرار ملاقات" اشاره نمود.
ایولینه کرافت (؛ – ) سرمایه‌دار و بازیگر اهل سوئیس بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تهران ۴۳" و "مکان قرار ملاقات" اشاره کرد.
ناتالیا نیکلایونووا بیلاخوُستیکوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل روسیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تهران ۴۳" اشاره کرد.
ایگور ماتِـوِیویچ کاستالفسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تهران ۴۳" و "جنگ و صلح" اشاره کرد.
ولادیمیر نائوموویچ نائوموف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، نویسنده، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پاول کارچگین" و "تهران ۴۳" اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
الکساندر الکساندروویچ آلوف (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، مدال دفاع از استالینگراد، جایزه دولتی اتحاد شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
بددیبو علیا (به لاتین: Upper Baddibu) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در North Bank Division واقع شده‌است.
گریگوری بام ،۲۰ ژوئن ۱۹۲۳ در آلمان متولد شد و در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷ در مونترال کانادا درگذشت. او کشیش کاتولیک، فقیه، فیلسوف و پروفسور کانادایی بود.
مادرش یهودی و پدرش پروتستان بود و در برلن متولد شد. در سال ۱۹۴۰ به عنوان پناهنده جنگی از انگلیس به کانادا رفت. او با تعدادی آلمانی که بیشترشان یهودی بودند با کشتی به کبک آمدند و تحت نظر ارتش در کمپ پناهندگان به کارآموزی مشغول شدند. بعد از چند انتقال بین کبک، تروا ریویر، نیوبرانزویک و فارنام، کبک ، سرانجام به شربروک ، کبک رفت.
درحالیکه فقط ۱۷ سال داشت، این دوره زندگی خود را اتفاقی هیجان‌انگیز می‌دانست. در بین پناهندگان تعدادی روشنفکر تعجیل داشتند تا در درون کمپ یک سیستم آموزشی را شروع نمایند که گریگور بام در آن شرکت کرد. هر چند که درآن دوران کانادا هیچ قانونی در مورد پناهندگان نداشت، اما کافمن عضو خانواده ثروتمند کیچنر که در کمپ با آنها آشناشده بود دولت کانادا را تحت فشار گذاشت تابا کمک مالی امکان تحصیلشان را در بیرون از کمپ فراهم نماید.
شهر مدینگ (به لاتین: Mêdog Town) یک شهرک‌های جمهوری خلق چین در چین است که در نینگچی واقع شده‌است.
پی (به لاتین: Pei) یک شهرک‌های جمهوری خلق چین در چین است که در شهرستان ماینلینگ واقع شده‌است.
ریسونگ (به لاتین: Risong Township) یک دهستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در شهرستان روتوگ واقع شده‌است.
سوگمائی (به لاتین: Sogmai) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در Günsa واقع شده‌است.
سلیکا () کانتونی در استان لوخا، اکوادر می‌باشد و مقر آن سلیکا است. این کانتون در غرب این استان قرار
دارد و مساحت آن بالغ بر ۵۱۷٫۸ کیلومتر مربع است.
سلیکا (به اسپانیایی: Celica) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در استان لوخا واقع شده‌است. سلیکا ۳٬۶۹۳ نفر جمعیت دارد.
کرکلند همچنین با نام رز کرکلند نیز شناخته می‌شود. این جزیره در ریچموند، بریتیش کلمبیا واقع شده است و بخشی از مجموع الجزایر South Arm Marshes محسوب می‌شود و در نزدیکی بازوی جنوبی رود فریزر قرار دارد.
لولو آیلند () جزیره‌ای در کانادا است.
گرگی در میان ما ۲ () یک بازی ویدئویی قسمتی به سبک ماجراجویی گرافیکی است که توسط تل‌تیل گیمز با کمک استودیو AdHoc، استودیویی متشکل از کارکنان سابق تل‌تیل گیمز، توسعه و منتشر خواهد شد. این بازی دنباله‌ای بر بازی "گرگی در میان ما" است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است و نسخه دوم، شش ماه پس از اتفاقات عنوان قبلی رخ می‌دهد.
زمانی که "گرگی در میان ما" در جولای ۲۰۱۴ به پایان رسید، تل‌تیل گیمز به فکر ساخت فصل دوم بود، اما آنها قبلاً به پروژه‌های منتهی به "قصه‌های از سرزمین‌های مرزی"، "" و "بازی تاج‌وتخت" متعهد بودند. این شرکت از علاقه شدید به فصل دوم در طول سال‌های میانی آگاه بود و آنها به دنبال زمان مناسب برای توسعه آن بودند.
دومین فصلی که هنوز نامی از آن برده نشده است، در جولای ۲۰۱۷ در کامیک-کان سن دیگو اعلام شد و در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۸ برای رایانه های شخصی، کنسول ها و دستگاه های تلفن همراه نمایش داده شود. قرار بود آدام هرینگتون و ارین ایوت هر دو به ترتیب برای صداپیشگی بیگبی ولف و سفید برفی بازگردند.
استافر گفت که فصل دوم پایان نفس گیر درباره ارتباط بین نریسا و فیت را حل نخواهد کرد. او گفت که قرار بود پایانی شبیه به یک اثر فیلم نوآر داشته باشد که بیننده را در مورد پیامدهای آن فکر کند،اما هرگز این را به عنوان یک 1 پایان نفس‌گیر ندیدند. در عوض، فصل ۲ با روایت بیشتر مربوط به بیگبی و سفید برفی ادامه می داد.
تا مه ۲۰۱۸، تل‌تیل گیمز اعلام کرد که به دلیل مشکلات اخیر داخلی استودیو، آنها مجبور شدند انتشار دنباله را تا سال ۲۰۱۹ به تعویق بیندازند. در سپتامبر ۲۰۱۸، تل‌تیل گیمز اکثریت استودیو را به دلیل «چالش‌های غیرقابل حل» تعطیل کرد و فصل دوم "گرگی در میان ما" را از جمله پروژه‌های در دست توسعه لغو کرد. پس از احیای تل‌تیل گیمز توسط LCG Entertainment، گرگی در میان ما یکی از عناوینی بود که دوباره توسط LCG خریداری شد، اما در آن زمان هیچ اطلاعیه ای در مورد دنباله آن اعلام نشد.
این شرکت بازی "گرگی در میان ما ۲" را در جوایز بازی ۲۰۱۹ معرفی کرد. عاقبت به رویدادهای پس از بازی اول ادامه خواهد داد، اگرچه همچنان به عنوان پیش درآمد سری کمیک باقی می ماند. این بازی با همکاری استودیوی AdHoc ساخته شده است که توسط کارکنان سابق تل‌تیل گیمز تشکیل شده است که بر روی عناصر داستانی و سینمایی بازی تمرکز می کنند در حالی که تل‌تیل گیمز گیم پلی و سایر طراحی ها را اجرا می کند. علاوه بر بازگشت کارکنان تل‌تیل گیمز، هرینگتون و ایوت برای صداپیشگی بیگبی و سفید برفی بازخواهند گشت و جرد امرسون-جانسون موسیقی بازی را خواهد ساخت. این بازی بر روی آنریل انجین ساخته شده و به صورت اپیزودیک منتشر خواهد شد.
این دنباله به طور کامل از ابتدا و با استفاده از هیچ یک از ایده ها و کارهای اولیه ای که در زیر پرچم سابق تل‌تیل گیمز قبل از بسته شدن آن انجام شده بود، کار خواهد شد. برخلاف رویکرد چرخه توسعه گذشته در تل‌تیل گیمز سابق که هر قسمت به صورت مستقل توسعه می یافت، همه قسمت های "گرگی در میان ما ۲" به طور همزمان توسعه می یابند. این بازی قرار است در سال ۲۰۲۴ منتشر شود.
شیخ‌نشین العلوی () شیخ‌نشینی سابق در یمن بود که در سال ۱۹۶۷ منحل شد.
القشعه پایتخت سابق شیخ‌نشین منحل‌شده العلوی در یمن جنوبی بود. این شهر کوچک در مرز یمن شمالی قرار داشت و در سال ۱۹۶۷ منحل شد.
ناحیهٔ حزم‌العدین یک ناحیه در یمن است که در استان اب واقع شده‌است. ناحیه حزم‌العدین ۷۹٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
المحرور روستایی در ناحیه حزم‌العدین واقع در استان اب، یمن است. باشندگان آن به ۱۰۲۹ تن می‌رسد.
الهجر () یکی از روستاهای یمن که در ناحیه مسوره در استان بیضا واقع شده است. با توجه به سرشماری حکومت یمن در سال ۲۰۰۴، جمعیت این روستا ۳۷ تن بود.
تیواسترازها آنزیم هایی از خانواده استرازها هستند. استرازها نیز به نوبه خود یکی از انواع هیدرولازهای شناخته شده هستند.
تیواسترازها فعالیتی مشابه استراز از خود نشان می دهند (تقسیم استر به اسید و الکل، در حضور آب) اما به طور خاص بر یک گروه تیول اثر می گذارد.
تیواسترازها یا تیول‌استر هیدرولازها با شناسه EC3.1.2 مشخص می شوند.
آلکالین فسفاتاز، روده‌ای که به آن ALPI نیز می‌گویند نوعی آلکالین فسفاتاز است که در انسان توسط ژن "ALPI" کدگذاری می‌شود.
روی دی کاروا (؛ – ) عکاس، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی هنر و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
الیاهو اشتور (متولد Eduard Strauss در بین سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۸۴) یک مورخ اتریشی - اسرائیلی و از خانواده‌ای صهیونیستی بود. او ابتدا تحصیلاتش را در دانشگاه وین تمام کرد و دکترای علوم شرقی خود را در سال ۱۹۳۶ به پایان رساند. در سال ۱۹۳۸ به دلیل واقعه "انشلوس" که طی آن در ۱۲ مارس ۱۹۳۸ دولت فدرال اتریش به امپراتوری آلمان نازی پیوست، به فلسطین مهاجرت کرد و در کتابخانه ملی دانشگاه عبری اورشلیم مشغول به کار شد. در سال ۱۹۴۴ دکترای دیگری از دانشگاه اورشلیم دریافت کرد. تخصص او در ابتدا در زمینه تاریخ دوران طلایی فرهنگ یهود در اسپانیا بود اما خیلی زود به تاریخ قرون وسطای خاور نزدیک و مخصوصاً تاریخ اجتماعی و اقتصادی قرون وسطی مصر علاقه‌مند شد و به مطالعه نسخه‌های خطی قاهره جنیزه پرداخت. از سال ۱۹۶۹ هم در دانشگاه اورشلیم به مقام استادی رسید.
مسابقات قهرمانی بسکتبال زنان اروپا یک مسابقه بین‌المللی بسکتبال دو ساله است که بین ملت‌های اروپا برگزار می‌شود. قهرمانی بسکتبال زنان همچنین به عنوان رقابت مقدماتی جام جهانی بسکتبال زنان و همچنین بازیهای المپیک مورد استفاده قرار می‌گیرد.
هرمان کامرون نورمن (؛ – ) دیپلمات بریتانیایی در ایران همزمان با کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ بود.
نورمن در لندن از چارلز لوید نورمن و جولیا هی کامرون متولد شد.وی در کالج اتون و ترینیتی ، کمبریج تحصیل کرد.
در سال 1894 به وزارت امور خارجه پیوست و بین سالهای 1896 تا 1916 در مناصب مختلف قاهره ، واشنگتن دی سی ، توکیو ، سن پترزبورگ ، بوینس آیرس و قسطنطنیه خدمت کرد .
در کنفرانس صلح پاریس بخشی از هیئت انگلیسی بود.
وی از مه 1920 تا اکتبر 1921 به عنوان دیپلمات انگلیس در تهران زیر نظر لرد کرزن خدمت کرد. در صعود حسن پیرنیا به مقام نخست وزیر نقش اساسی داشت.
روابط لرد کرزن و هرمان کامرون نورمن پس از کودتا خراب شد ، به حدی که لرد کرزون در بازگشت از تهران از دیدن وی خودداری کرد. لرد کرزون اعتقاد داشت که نورمن به تنهایی مسئول شکست طرح کنترل انگلیس بر ایران (قرارداد 1919 ) است. اما نورمن ،معتقد بود سیاست انگلیس در میان مردم ایران محبوب نیست و در دراز مدت اثرات منفی خواهد داشت .
نورمن پس از خودداری از انتصاب به سانتیاگو در سال 1924 بازنشسته شد.
نقش وی در کودتای سوم اسفند 1299
ژنرال آیرونساید در خاطرات خود High Road to Command و خاطرات خصوصی منتشر نشده خود کاملاً روشن می سازد که او بدون اطلاع وزارت امور خارجه ، کرزن یا نورمن به تنهایی در تجهیز قزاقهای ناراضی فعالیت کرده است.
کمپانی روسی-آمریکایی ()یک شرکت سهامی بود که در سال ۱۷۹۹ میلادی توسط نیکلای رزانوف و گریگوری شلیخف تأسیس شد.
شیلا آدل گریباخ(Sheila Adele Greibach)،زادهٔ (۶ اکتبر۱۹۳۹ در شهر نیویورک) محقق زبانهای رسمی در زمینه محاسبات ، اتومات ، نظریه کامپایلر و علوم کامپیوتر است.
وی یک استاد برجسته علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا ، لس آنجلس است و از جمله کارهای برجسته دیگر همکاری با سیمور گینسبورگ(Seymour Ginsburg) و مایکل ا. هریسون(Michael A. Harrison) در تجزیه حساس به متن با استفاده از مدل اتوماتیک پشته ای است.
حادثه بونروکو ، حادثه خوستووا به حادثه بمباران پایگاه‌های نظامی در شمال ژاپن در سال ۱۸۰۷ یا سال سوم از دوره بونروکو، توسط نیکلای خوستووا، زیردست نیکلای رزانوف مؤسس کمپانی روسی-آمریکایی، اشاره دارد. در این سال نیروهای روسیه ناگهان در جزیره ایتوروپ پیاده شدند و یک دژ دفاعی ژاپن را با توپخانه کوبیدند. نیروهای ژاپن به سلاح‌های جدید مجهز نبودند و تاب پایداری نیاوردند.
روسیه از شمال به دنبال تجارت با ژاپن بود. روسیه که پوست خز را برای تجارت صادر می‌کرد، در قرن ۱۸ با افراد قوم آینو و قلمروی ماتسومائه در هوکایدو درگیری پیدا کرد. آدام لاکسمن ناخدای کشتی‌شکسته ژاپنی، دایگوکویا کودایا را در سال ۱۷۹۲ با کشتی به ژاپن منتقل و تحویل داد. شوگون‌سالاری توکوگاوا به کشتی اجازه داد تا در بندر ناگاساکی پهلو بگیرد. طرف روسی این اجازه را به عنوان مجوز تجارت با روسی تلقی کرده پس از آن در سال اول بونروکو (۱۸۰۴) نیکلای رزانوف مؤسس کمپانی روسی-آمریکایی به همراه نامه الکساندر یکم روسیه به بندر ناگاساکی وارد شد با این حال، از طرف شوگون‌سالاری توکوگاوا، سیاست عدم افزایش تعداد کشورهای ارتباطی و کشورهای تجاری تغییر نکرد و شوگون‌سالاری پاسخ را به مدت نیم سال به تعویق انداخته و نامه امپراتور روسیه را نیز تحویل نگرفت و نیکلای رزانوف مجبور شد بدون تأمین کافی مواد غذایی و غیره بندر ناگاساکی را ترک کند. از آنجا که نیکلای رزانوف در مذاکرات خود به هیچ وجه پیشرفت نکرد، به این عقیده رسید که راهی جز گشودن کشور ژاپن به جز زور وجود ندارد. علاوه بر این، وی قصد مقابله به مثل با ژاپن را داشت و زیردستان خود را به حمله به پایگاه‌های ژاپنی در شمال این کشور مانند ساخالین و ایتوروپ واداشت. نیکولای خوستووا نیز که تابع رزانوف بود در سال سوم بونروکو (۱۸۰۶) به پایگاه قلمروی ماتسومائه در ساخارین حمله کرد. پس از آن نیز به دژ دفاعی شوگون‌سالاری در جزیره ایتوروپ حمله کرد.
کمیسیون تثبیت هویت اقوام همسو برای ثبت دوازده قوم افغانستان، تشکیل شده بود.https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1171405626296314&id=1026866444083567
که سرانجام سادات افغانستان، توسط فعالیت همین کمیسیون، توانست تا نام خود را در کنار چهارده قوم دیگر، در دیتابیس تذکره الکترونیکی، ثبت کندhttps://www.bbc.com/persian/afghanistan-47551657
ریاست این کمیسیون از اول تا آخر فعالیت به عهده سید محمد علی جاوید بود.https://tolonews.com/fa/afghanistan/سادات-به-نام-قوم-دیگر-شناس‌نامه-نمی‌گیریم؛-سادات-باید-ذکر-شود
موزه هنرهای معاصر پکن به عنوان سازمانی غیردولتی است و در روستای داشینگ در نزدیکی پکن قرار دارد. ساختمانی مدرن سه طبقه که طبقه بالای آن نمایشگاه مجسمه است و طبقه میانی آن ۱۰ متر ارتفاع دارد و دارای یک سالن نمایش است که گاهی شاهد نمایش شاهکارهای هنرمندان جوان سبک مدرن است.
برخی از شاعران و منتقدان چینی از موزه هنری شانگ یوان به عنوان مدینه فاضله هنری صحبت می کنند ، به این معنا که در یک جامعه استاندارد و یکنواخت ، موزه هنری شانگ یوان در جستجوی نوع خاصی از تفاوت است که به موجب آن هر فرد ، هر شخص خلاق ، هر موجود زنده به خاطر روشی که در آن به دنبال ارزش و معنای زندگی خود هستند مفتخر شوند. این مدینه فاضله هنر دستاورد شاعر چنگ شیائوبی و گروهی از هنرمندان ، شاعران ، نویسندگان و معماران است. از سال 2000 ، آنها سرمایه خود را جمع کردند و مکانی مناسب را در شمال پکن ، در دامنه کوههای یان جستجو کردند. پس از 7 سال صرف انتخاب سایت ، سازماندهی ، برنامه ریزی و ساخت، اولین مرحله از این مجموعه معماری مدرن ، با بیش از 19،700 متر مربع ساختمان در زمینی به مساحت 30،000 متر مربع در اواخر سال 2007 به پایان رسید. این مجموعه شامل 21 بخش با معماری مدرن ، شامل فضای سالن ، کتابخانه ، سالن نمایشگاه ، سکوی فضای باز (از کوههای یان می توانید ببینید) ، اتاق فیلم ، سالن نمایشگاه یادبود لیانگ سیچنگ ، ​​کافه ، آپارتمان نویسندگان ، استودیوهای هنرمندان ، و غیره است.
1. سازماندهی ارتباطات در میان رشته های مختلف هنری:
برای بازگرداندن سنت روشنفکران چینی که در آن ارتباط منظم بین شاعران ، نقاشان ، خوشنویسان و موسیقی دانان برقرار شود. آنها می خواهند وضعیت چین فعلی را بهبود بخشند تا ارتباطات بین هنرمندانی که به رشته های هنری خود اعتیاد دارند با افراد دیگر مشاغل بیشتر شود.
2. اجرای برنامه اقامت:
در این ساختمان به هنرمندان برجسته از زمینه های مختلف، استودیو و آپارتمان هایی با محیط آرام برای فعالیت خلاقانه ارائه می شود.
موزه هنری شانگ یوان با تشویق و ترویج هنرمندان به دنبال اهداف زیر میباشد.
1) با یک روحیه خلاقانه مستقل انجام می شود
2) دارای ویژگی های خلاقیت و زبان شاعرانه است
3) مربوط به وجود "حال" هنرمند است
4) با تجربه واقعی زندگی هنرمند تحریک می شود.
آنها بر تشویق و همکاری متقابل هنرمندان از رشته های مختلف هنری تأکید میکنند و همچنین به کمک و حمایت از رشد هنرمندان جوان اهمیت می دهند.
1.     اقامت: هنرمندان برجسته از رشته های مختلف هنری شامل نقاشی ، معماری ، ادبیات و شعر ، موسیقی ، هنرهای نمایشی و فیلم - انتخاب می شوند و استودیو و آپارتمان در اختیار آنها قرار می گیرد. همچنین گروه نویسندگان منتقد هنری شانگ یوان فرصتی برای توسعه در کنار هنرمندان ایجاد میکند.
2.     تبادل برای معلمان هنر: این مکان به معلمان هنر با آرزوهای خلاقانه این فرصت را میدهد تا با نمایش آثار فضا برای تعامل با دیگر هنرمندان فراهم شود. آنها میتوانند با گسترش افق دید خود ، تحریک حواس و اجازه دادن به درون نگری ، سطح درک خود را به طور متقابل بالا ببرند.
3.     پشتیبانی: موزه هنری شانگ یوان می خواهد به هنرمندان برجسته کمک کند تا با استفاده از ذخایر مورد نیاز و فضای جستجو، آثاری شگرف خلق کنند و به طور مستمر مفاهیم هنری خود را توسعه دهند. آنها موجبات ارتباط میان رشته ها و جهش کیفی واقعی آثار را پدید آورده‌اند.
4.     سازماندهی و تسهیل فعالیت های هنری در سراسر جهان: این مجموعه زمینه های پروژه های خلاق ، مبادلات دانشگاهی ، گفتگوی موضوعی ، نمایشگاه ها و نمایش  و بحث درباره آثار ، کنسرت ها ، شعرخوانی ها ، همکاری بین مرزهای دیداری و شنیداری و غیره را فراهمکرده است
موزه هنری شانگ یوان تنها موزه در حال حاضر چین است که:
1) بودجه غیر دولتی را برای فعالیتهای هنری مداوم جمع آوری کرده است.
2) فردیت معماری مدرن چینی را ارتقا می بخشد ، تا به معماری یک حس اثربخشی در واقعیت کنونی و احساس رجعت در تاریخ ببخشد.
3) به هنرمندان جوان کمک می کند تا زمان بیشتری به دست کمک نیاز دارند...
صحنه هنری شانگ یوان تنها موزه در حال حاضر چین است که:
در دنیای مدرن که در شهرت و ثروت گم شده است ، این مکان آرام است که روح ما می تواند در آن استراحت کند.
http://www.syartmuseum.com/english/jianjie.asphttp://www.syartmuseum.com/english/
https://www.facebook.com/ShangyuanModernArtMuseum
عروس فریبکار یک رمان از مارگارت اتوود است که اولین بار توسط مک کللند و استوارت در سال ۱۹۹۳ منتشر شد.
رمان در تورنتوی امروزی می‌گذرد. داستان سه زن است و خاطرات آنها دربارهٔ زینیا دوست قدیمی و کینه‌توزشان. رز، کاریس و تونی که روابط عاشقانه‌شان سالها قبل با خیانت یک دوست مشترک به اسم زینیا خراب شده بود، از همان زمان ماهی یک بار در یک رستوران یکدیگر را ملاقات می‌کنند. تا اینکه یک روز در یکی از همین قرارها، آنها زینیا را دیدند. تا آن روز تصور آنها این بود که زینیا پس از دوره دانشگاه درگذشته است. سپس رمان به زمان گذشته می‌رود تا نشان دهد زینیا چگونه روابط عاشقانه این سه زن را خراب کرد. راوی این رمان که گاه در زمان گذشته و گاه در حال با تکنیک فلاش بک دررفت‌وآمد است، سوم شخص بوده و از زاویه دید رز، کاریس و تونی روایت می‌شود. زینیا به هر زنی نسخه متفاوتی از بیوگرافی خود را می‌دهد که به صورت اختصاصی ساخته شده‌است تا خود را در دل آن شخص و زندگی او جا کند. اما هیچ‌کدام از این نسخه‌ها حقیقت ندارد.
خیانت زینیا به آنها، دلیل دوستی این سه زن با یکدیگر است و اینکه زندگی آنها را به‌طور غیرقابل برگشتی به هم پیوند می‌دهد چون قرار ناهار ماهانه آنها درست پس از تشییع جنازه زنیا آغاز می‌شود.
در حال حاضر، رز، کاریس و تونی هر کدام به صورت جداگانه در اتاق هتل تورنتو با زینیا روبرو می‌شوند، جایی که او به هر یک از آنها می‌گوید مردانی که آنها را ترک کرده‌اند به آنچه لیاقتشان بود رسیده‌اند. او نسخه‌های مختلفی از مرگ ساختگی خود را توضیح می‌دهد که تمام این نسخه‌ها با توجه به نوع زندگی‌اش غیرقابل تصور است.
این رمان، مانند بسیاری دیگر از آثار اتوود، به درگیری‌های قدرت بین زن و مرد می‌پردازد، و در عین حال مراقبه‌ای دربارهٔ ماهیت دوستی، قدرت و اعتماد زن است. شخصیت زنیا را می‌توان به عنوان یک زن کاملاً سودجو در نظر گرفت (خائنی که از خواهرخواندگی سوءاستفاده استفاده می‌کند یا یک مزدور منفعت طلب که با حیله‌گری از «جنگ بین دو جنس» برای پیشبرد منافع خود استفاده می‌کند)
تفسیری دیگر، زنیا را نوعی فرشته نگهبان برای زنان قلمداد می‌کند و آنها را از دست مردان بی‌لیاقت نجات می‌دهد. این گزاره با توجه به داستان کوتاه مستقلی از اتوود، «من زینیا را با دندان‌های قرمز براق خواب دیدم» برداشت شده‌است، که شخصیت‌های آن مشابه این رمانند.
برایان باسبی منتقد ادبی کانادایی در کتاب خود "Character Parts: Who Is Really Who in Canlit نوشت" که شخصیت زینیا براساس روزنامه‌نگار باربارا آمیل ساخته شده‌است.
اقتباسی سینمایی از "عروس فریبکار" با بازی مری-لوئیز پارکر در نقش زینیا، وندی کروسون در نقش رز، گرگ بریک در نقش هنری، شاون دویل در نقش جان، سوزان لینچ در نقش کاریس، آماندا روت در نقش تونی، تاتیانا مازلانی در نقش آگوستا و براندون فیرلا در نقش وست، در ژانویه ۲۰۰۷ از تلویزیون CBC و در مارس ۲۰۰۷ از شبکه اکسیژن پخش شد.
این اقتباس داستان را تغییر داد ، انتخاب کرد که فلاش بک دوران کودکی رز، تونی و کاریس را حذف و چندین شخصیت جدید به داستان اضافه کرد.
این کتاب اولین بار در ایران در سال۱۳۸۰ و با ترجمه شهین آسایش در انتشارات ققنوس منتشر شد نشر ققنوس برای انتشار ترجمه این رمان از ناشر و نویسنده مجوز گرفته است
در سال ۲۰۱۴، اتوود داستان کوتاه «من زینیا را با دندان‌های قرمز براق خواب دیدم» منتشر کرد. در این داستان که در دوره حال و پیرامون رز، کاریس و تونی می‌گذرد. کاریس معتقد است حیوان خانگی جدیدش اویدا توسط روح زینیا تسخیر شده‌است. این داستان که در ابتدا توسط مجله کانادایی "The Walrus" منتشر شده بود، در مجموعه داستان کوتاه ۲۰۱۴ "تشک سنگی" نیز به چشم می‌خورد."Stone Mattress review – Margaret Atwood's new collection of short stories". "The Guardian", October 10, 2014.
سفیدکوه، ،به مجموعه کوههایی با بیشترین ارتفاع ۳۸۷۰ متر در غرب شهر خرم‌آباد اتلاق میشود. دلیل این نام برف گیر بودن قله‌های سفیدکوه در بیشتر روزهای سال است. رشته کوهی به همین نام نیز از شرق کرمانشاه حدفاصل دشت ماهیدشت و درودفراماناستان کرمانشاه تا غرب خرم آباد به طول ۲۰۰ کیلومتر وجود دارد که در استان کرمانشاه به نام کوه چرمی شناخته می‌شود.
گونه‌های مختلف جانوری و پوشش متنوع گیاهی باعث شده این کوه، بخشی از منطقه حفاظت شده در استان لرستان باشد.
بندر یوکوهاما بندری است که توسط اداره بندر و بندر شهر یوکوهاما در ژاپن اداره می‌شود. این بندر به خلیج توکیو باز می‌شود.
امضبیانه روستایی در ناحیه جیشان، استان ابین، یمن است. براساس سرشماری ۲۰۰۴، جمعیت این روستا ۸۰ تن بود و در سال ۲۰۱۴، جمعیت این روستا به ۱۰۷ تن رسید.
بندر هاکوداته یکی از بنادر اصلی در شمال ژاپن است که در هاکوداته، در جزیره شمالی هوکایدو واقع شده‌است.
کوکوشکی (به لاتین: Kokoszki) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گدانسک واقع شده‌است. کوکوشکی ۱۹٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۶۹۳ نفر جمعیت دارد.
بندر نیگاتا یکی از بنادر اصلی ژاپن است که در استان نیگاتا شهر نیگاتا، واقع شده‌است.
اولاد حمله (به عربی: أولاد حملة) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه عین ملیله واقع شده‌است. اولاد حمله ۵٬۹۹۳ نفر جمعیت دارد.
این صفحه فهرستی از آثار ملی استان سیستان و بلوچستان را نشان می‌دهد.
ایت بوعدو (به عربی: أیت بوعدو) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه واضیه واقع شده‌است. ایت بوعدو ۳۹٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
آیت عیسی میمون (به عربی: آیت عیسی میمون) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه واقنون واقع شده‌است. آیت عیسی میمون ۳۶٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۲۶۸ نفر جمعیت دارد و ۸۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارجن (به عربی: إرجن) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در Larbaâ Nath Irathen District واقع شده‌است.
ناحیه الاربعاء نایث ایراثن (به عربی: دائرة الأربعاء نایث إیراثن) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است. ناحیه الاربعاء نایث ایراثن ۸۶٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه تقزیرت (به عربی: دائرة تقزیرت) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است. ناحیه تقزیرت ۱۶۶٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۷۴۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیه محمدیه یکی از ناحیه‌های الجزایر واقع در استان معسکر، شمال غربی الجزایر است. این ناحیه در ۷۰ کیلومتری وهران و ۴۲۰ کیلومتری الجزیره قرار دارد و مرکز آن محمدیه است.
شطایبی () بندری گردشگری در ناحیه شایبی، ولایت عنایه واقع در الجزایر است. مساحت آن بالغ بر ۱۳۴ کیلومتر مربع می‌شود و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۸۰۳۵ تن بود.
النور و پارک اولین رمان بزرگسالان جوان است که توسط رینبو راول نوشته شده‌است. این داستان که در سال ۲۰۱۰ نوشته شده، روایت‌هایی موازی از دو نوجوان به نام‌های النور و پارک است. این دو نوجوان در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۷ در اوهاما زندگی می‌کنند و با یکدیگر رابطه خوبی ندارند. النور، دختری چاق ۱۶ ساله با موهای قرمز فرفری، و پارک، پسری دورگه آمریکایی-کره‌ای و ۱۶ ساله، در اولین روز مدرسه یکدیگر را در اتوبوس مدرسه ملاقات می‌کنند و به تدریج از طریق کتاب‌های کمیک و نوارهای موسیقی ترکیبی از موسیقی دهه ۸۰، جرقه یک داستان عاشقانه میان آن‌ها می‌خورد. پارک در راه عشق به النور رشد می‌کند و النور یادمی‌گیرد پارک را درک کند.
النور داگلاس به تازگی وارد کلاس دهم شده. او بزرگترین فرزند خانواده‌ای ۷ نفره است. همگی آن‌ها در خانه‌ای کوچک به همراه ناپدریشان زندگی می‌کنند و بچه‌ها یک اتاق مشترک دارند. ریچی، نادری النور در حمام را برداشته و اجازه وجود هیچ حریم خصوصی‌ای در خانه نمی‌دهد. ناپدری همیشه مست، با مادر النور بدرفتاری می‌کند و از او سوءاستفاده عاطفی و جسمی می‌کند. بچه‌ها به شدت تحت خشونت خانگی ناپدری هستند. آن‌ها به قدری فقیرند که النور مجبور است همیشه لباس‌هایش را با پارچه‌های رنگی رنگی وصله کند، با روبان موهایش را ببند و لباس‌های ترکیبی عجیب و غریبی بپوشد که همین موضوع باعث می‌شود دیگر دانش‌آموزان مدرسه همیشه او را مسخره کنند. النور از یک سال پیش که ناپدریش او را از خانه بیرون انداخته، روی کاناپه خانه یکی از دوستا خانوادگیشان می‌خوابد.
پارک شریدان در تمام مدت زندگیش در اوماها بوده. او فرزند خانواده‌ای متوسط است که اگرچه ثروتمند نیستند، اما در زندگیشان عشق جاری است. با این حال پارک از خودش راضی نیست. پدر پارک مرد قد بلند و با ظاهر به اصطلاح مردانه‌ای است. اما پارک در سر و شکل ظاهری به پدرش شباهتی ندارد و بیشتر شبیه مادرش است. پارک حتی از برادر کوچکترش هم کوتاه‌قدتر است. علاوه بر این هیچ علاقه‌ای به تکواندو، ورزشی که برای پدرش ارزش زیادی دارد، ندارد و به جای آن عاشق موسیقی و کمیک است. او با وجود اینکه با بچه‌های محبوب و پرطرفدار مدرسه ارتباط خوبی دارد، اما همچنان از درون به خاطر سر و شکل آسیایی‌اش احساس حقارت می‌کند.
در اولین روزی که النور وارد مدرسه می‌شود، بقیه دانش‌آموزان از سر و شکل خیلی عجیب و غریب او تعجب می‌کنند. آن‌ها جایشان را عوض می‌کنند تا کنار النور نشینند. وقتی النور زیر گریه می‌زند، پارک با رفتاری تحقیرآمیز به النور صندلیش را پیشنهاد می‌کند. آن‌ها چند کلاس مشترک با هم دارند که همین موضوع باعث می‌شود پارک متوجه شود النور به طرز عجیبی باهوش‌ترین دانش‌آموز کلاس است. آن‌ها کم‌کم شروع می‌کنند به برقراری ارتباط با یکدیگر و گپ و گفت‌های کوتاه…
النور مرتب در مدرسه مورد تمسخر و استهزا قرار می‌گیرد و دانش‌آموزان دیگر او را اذیت می‌کنند. دخترها قفل کمد ورزشی النور را با نوار بهداشتی از او می‌گیرند، و بعضی‌ها هم کلمات بی‌ادبانه روی کتاب‌های او می‌نویسند. در خانه هم ریچی زمانی که مست بوده، سر مادر النور فریاد کشیده. یک شب النور صدای شلیک گلولوه می‌شنود و به ۹۱۱ زنگ می‌زند. اما پلیس‌ها اظهارات دروغ ریچی را باور می‌کنند. النور تلاش می‌کند واقعیت‌های زندگیش را از پارک پنهان کند، اما وقتی می‌بند پارک بعضی چیزها را مانند بارتی، تلفن یا امنیت را بدیهی می‌داند، احساس معذب بودن پیدا می‌کند. النور سعی می‌کند هدیه‌هایی که پارک برایش می‌خرد، رد کند، چون خودش را لایق آن‌ها نمی‌داند. آن‌ها پنهانی مدت زمان زیادی را با یکدیگر گذراندند. چرا که ریچی اجازه نمی‌داد النور دوست‌پسر داشته باشد. پارک اعتراف می‌کند که عاشق النور شده و این باعث رنجش النور می‌شود. اولین ملاقات النور با پدر و مادر پارک، به خصوص مادرش، چندان خوب پیش نرفت.
قرارم () یکی از شهرداری‌های الجزایر، استان میله است. القرارم قوقه مرکز این شهرداری است و طبق سرشماری سال ۲۰۰۸ جمعیت آن بالغ بر ۲۸,۵۵۲ تن بود.
واقنون (به عربی: واقنون) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه واقنون واقع شده‌است.
ناحیه تیزی وزو (به عربی: دائرة تیزی وزو) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است. ناحیه تیزی وزو ۱۰۲٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۵٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
یک گام به پیش، دو گام به پس (بحران در حزب ما) عنوان کتابی است از رهبر انقلاب سوسیالیستی روسیه و بنیانگذار شوروی(ولادیمیر لنین)، که در سال ۱۹۰۴ منتشر شده‌است. این اثر مهمترین کتاب در زمینهٔ دکترین مارکسیستی حزب پرولتری می‌باشد.
دومین کنگره احزاب سوسیال دموکرات روسیه به دلیل فشارهای دولت تزاری در انگلستان به سال ۱۹۰۳ برگزار شد. هدف این کنگره متحد کردن احزاب کوچک سوسیالیستی روسیه و تشکیل یک حزب بزرگتر بود.
اعضای کنگره متشکل از دو جریان متضاد بودند، جریان اکثریت(بلشویک) که طرفداری از لنین می‌کردند و براساس آنچه که لنین می‌گفت خواهان تشکیل یک حزب سیاسی واحد از نخبگان انقلابی، تشکیل یک روزنامه واحد و انجام اعمال سیاسی براساس تاکتیک‌های منظم بودند.
جریان دیگر، اقلیت(منشویک)، که با سیاست‌ها و تفکرات لنین مخالف بودند و خواهان تشکیل اتحادیه‌های کارگری و مبارزه اقتصادی با دولت و مخالف تشکیل یک حزب با قوانین متصلب و پیروی از مرکزیت بودند. همچنین منشویک ها راضی نمی‌شدند که تابع تصمیمات بلشویک ها باشند. برهمین اساس در سال ۱۹۰۴ لنین با هدف یکپارچه کردن حزب و تسلط تفکرات خود به تحقیق و تفحص در متون مذاکرات و قطعنامه‌های منتشر شده توسط کنگره پرداخت و حاصل آن کتابی با عنوان «یک گام به پیش، دو گام به پس» شد.
لنین با انتشار این کتاب سعی در متحد کردن همه اعضا و از بین بردن شکست‌های قبلی داشت تا حزب بتواند بصورت واحد به مبارزه سیاسی براساس کار حزبی و تاکتیک‌های مشخص و گام به گام با تزاریسم بپردازد.استالین، دربارهٔ لنین، انتشارات حزب کارگر (توفان)
لنین در همان پیشگفتار کتاب نشانهٔ خود را به روی منشویک‌ها گرفت و انتقادات فراوانی چه در عرصهٔ عمل و چه در عرصهٔ ژورنالیسم، به آنها وارد کرد.ولادیمیر لنین، یک گام به پیش دو گام به پس، بنگاه نشریات پروگرس، سال ١٩٨٣
منشویک‌ها به رهبری پلخانف، تروتسکی و بعدها مارتوف (او ابتدا طرفدار لنین بود اما بعد از تشکیل کنگره دوم به جمع مخالفان لنین پیوست) که لنین آنها را اپورتونیست می‌خواند در عرصهٔ عمل اولاً خواهان مبارزه اقتصادی با دولت توسط اتحادیه‌های کارگری بودند و دوماً در عمل حزبی مخالف پیروی اقلیت از اکثریت بودند و انتقادات فراوانی به سیاست‌های حزبی داشتند و این سیاست‌های مرکزیت گرا را با عناوینی چون بروکراسی و فشار خشن مکانیکی تخطئه می‌کردند.
در عرصهٔ ژورنالیسم نیز این افراد در نشریهٔ «ایسکرای نو» (ایسکرای قدیم در دست بلشویک‌ها و لنین بود) قلم می‌زدند و تفکرات خود را پراکنده می‌کردند.
لنین در کتاب «یک گام به پیش دو گام به پس» خود به این چالش‌ها چنین پاسخ می‌دهد که اول) حزب سوسیالیستی نباید محدود به کارهای سندیکایی شود و حزب که متشکل از نخبگان انقلابی است باید پیشرو باشد و کارگر را با خود همراه کند، دوم) حزب باید دارای انسجام و وحدت تشکیلاتی باشد و همه اعضا (منظور منشویک‌ها) هم باید از مرکزیت پیروی کنند (سانترالیسم دموکراتیک) تا حزب متحد بتواند با همراه کردن کارگران به مبارزه با سرمایه‌داری بپردازد.
پیش‌گفتار
الف) تهیهٔ مقدمات کنگره
ب) اهمیت گروه‌بندی‌های کنگره
ج) آغاز کنگره-قضیهٔ مربوط به کمیتهٔ تشکیلات
د) انحلال گروه «یوژنی رابوچی»
ه) قضیهٔ تساوی حقوق زبان‌ها
و) برنامهٔ اراضی
ز) آیین نامهٔ حزب
ح) مذاکرات دربارهٔ مرکزیت قبل از بوجود آمدن انشعاب در داخل ایسکرایی ها
ط) مادهٔ اول آیین‌نامه
ی) کسانی که بی‌گناه از متهم شدن دروغین به اپورتونیست آسیب دیده‌اند
ک) ادامهٔ مباحثات دربارهٔ آیین‌نامه، ترکیب اعضای شورا
ل) پایان مذاکرات دربارهٔ آیین‌نامه، کئوپتاسیون به مراکز خروج نمایندگان «رابوچیه»
م) انتخابات کنگره
ن) منظرهٔ عمومی مبارزه در کنگره جناح انقلابی و اپورتونیستی حزب
ص) پس از کنگره، دو شیوهٔ مبارزه
ع) ناگواری‌های کوچک نباید مانع لذت بزرگ گردد
ف) ایسکرای نو، اپورتونیسم در مسائل تشکیلاتی
سخنی چند دربارهٔ دیالکتیک دو تحول
ضمیمه: تصادم بین رفیق گوسف و رفیق دیچلنین، ولادیمیر ایلیچ، محمد پورهرمزان، مجموعه آثار لنین (جلد یک)، تهران، نشر فردوس، سال ١٣٨۴
رزا لوکزامبورگ در مقالهٔ «مسائل سازمانی سوسیال دموکراسی روسیه» به افکار لنین در این کتاب انتقاداتی وارد می‌کند. محور انتقادات او نیز ایدهٔ «مرکزیت گرایی» و دادن میزان زیاد قدرت به اعضای مرکزی این سازمان توسط لنین می‌باشد.
کتاب‌دزد رمانی تاریخی از نویسنده استرالیایی مارکوس زوساک است و معروف‌ترین اثر او به‌شمار می‌آید.
"کتاب‌دزد" در سال ۲۰۰۵ برای اولین بار منتشر شد و به سرعت به کتابی پرفروش در سطح دنیا تبدیل شد. این کتاب تا به حال به ۶۳ زبان زنده دنیا ترجمه شده و ۱۶ میلیون نسخه از آن به فروش رسیده‌است. فیلمی با همین نام در سال ۲۰۱۳ بر اساس آن ساخته شده‌است.
راوی داستان مرگ است که با صدایی مردانه و با لحنی دلهره‌آور با ما صحبت می‌کند. ماجرا در آلمان نازی و در طول جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد. لیزل ممینگر پس از مرگ برادرش با قطار به شهری خیالی به نام مولچ سفر می‌کند. زمانی که لیزل به خانه رزا و هانس هامبرمن می‌رسد، مضطرب است. در طول مدت حضورش در آنجا توسط نیروهای نازی مورد تعرض قرار گرفته و معصومیت و سادگی کودکیش را آن‌ها به تاراج بردند. با بدتر شدن اوضاع سیاسی در آلمان مادرخوانده و پدرخوانده‌اش یعنی رزا و هانس یک معترض یهودی به اسم ماکس وندنبرگ را آن‌جا مخفی می‌کنند. هانس که با لیزل رابطه‌ای صمیمانه برقرار کرده به او یاد می‌دهد که بخواند، اول در اتاق خواب و بعد در زیر زمین. وقتی که لیزل قدرت کلمات و انتقال مفاهیم از طریق آن‌ها را متوجه شد، تصمیم گرفت کتاب‌هایی را که نازی‌ها قصد داشتند از بین ببرند، بدزدد و علاوه بر این تصمیم گرفت داستان خودش را هم بنویسد و قدرت زبان را با ماکس به اشتراک بگذارد. او با کمک کردن به مادرخوانده‌اش در استفاده از ماشین لباس‌شویی توانست با همسر شهردار، ایلسا هرمان آشنا شود و از طریق او کتاب‌های کتابخانه خانهٔ شهردار را بخواند و بعد هم بدزدد!
یک روز وقتی گروهی از زندانیان یهودی از مسیر شهر آن‌ها به اردوگاه کار اجباری داخائو برده می‌شوند، هانس یک تکه نان به مردی ضعیف می‌دهد و باعث برانگیختن خشم مردم شهر می‌شود. ماکس پس از این ماجرا و از ترس اینکه مردم به خانه هوبرمن‌ها حمله کنند و او را آنجا پیدا کنند، به سرعت آن‌جا را ترک می‌کند. بعدها هانس به خاطر دادن یک تکه نان به آن مرد ضعیف محکوم می‌شود و به ارتش فرستاده می‌شود. چند وقت بعد لیزل ماکس را میان زندانیان می‌بیند و علی‌رغم هشدار سربازها به ماکس نزدیک می‌شود و این کار باعث می‌شود لیزل تنبیه شود.
زمانی که هانس به خانه بازگشت، محله‌شان بمباران شده و می‌بیند که همه دوستان و خانواده‌اش مرده‌اند. لیزل که روی نسخه دست‌نویس داستانش در زیرزمین کار می‌کرده، از این بمباران جان سالم به در برده‌است. کارگرانی که مشغول تمیز کردن شهر و پیدا کردن افراد زنده بودند، دست نوشته لیزل را میان آوار پیدا می‌کنند، اما فرشته مرگ آن را نگه می‌دارد.
سوقووشان (به لاتین: Suqovşan، تا ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ گدامیش Gədəmiş) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان داش‌کسن واقع شده است. سوقووشان ۱۰۵ نفر جمعیت دارد.""Azərbaycan Respublikasının bəzi rayonlarının inzibati-ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında"" Azərbaycan Respublikasının 5 oktyabr 1999-cu il tarixli, 708-IQ nömrəli Qanunu
ژابیانکا () منطقه مسکونی در گدانسک است. این منطقه مسکونی در مرز سوپوت واقع شده است.
شرکت بانک اورینتال () یک بانک امپراتوری انگلیس در هند بود که در سال ۱۸۴۲ تأسیس شد و در سراسر خاور دور دور مشهور شد. به عنوان یک بانک مبادله ای، OBC در وهله اول به امور مالی تجارت و مبادلات با ارزهای مختلف مربوط می‌شد.
بیوکو نورت (به لاتین: Bioko Norte) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در Insular Region واقع شده‌است. بیوکو نورت ۷۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۰٬۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
ابیبیئن (به لاتین: Ebibeyin) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در Kié-Ntem Province واقع شده‌است. ابیبیئن ۳۶٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کای‌نتم (به لاتین: Kié-Ntem) یک منطقهٔ مسکونی در گینه استوایی است که در Río Muni واقع شده‌است. کای‌نتم ۳٬۹۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۳٬۶۶۴ نفر جمعیت دارد.
ایکرا (به لاتین: Ikra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوراخسکی واقع شده‌است.
ایمانالیروسو (به لاتین: Imanaliroso) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
اینچخا (به لاتین: Inchkha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کازبکوفسکی واقع شده‌است.
اینچخه (به لاتین: Inchkhe) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایاکنتسکی واقع شده‌است.
اینگرداخ (به لاتین: Ingerdakh) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
اینگیشی (به لاتین: Ingishi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.