moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نخل آسای جنگلی نام یک گونه از تیره نخل است که بومی برزیل می‌باشند. این درخت دارای یک ساقه اصلی به طول حدود ۲۰ متر و قطر ۱۵ تا ۳۰ سانتیمتر می‌باشد و فاقد شاخه‌های فرعی است.
فرماندهی عالی نیروهای متفقین () به اختصار (S.C.A.P) نام ستادی است که پس از اشغال ژاپن در شهر توکیو به فرماندهی ژنرال داگلاس مک آرتور ایجاد شد.
این ستاد با هدف رسیدگی به جرائم جنگی دول محور شرق و جلوگیری از جنگی نو و همچنین کمک به ملت آسیب دیده ژاپن تشکیل شد.
نانس نام یک گونه از رده دولپه‌ای‌ها است.
نانس درخت یا درختچه‌ای بزرگ و کند رشد است که تا حدود ۱۰ متر ارتفاع می‌تواند رشد کند یا در شرایط رشدی مطلوب و مناسب، ارتفاع آن به حدود ۲۰ متر نیز می‌رسد. فرم درخت متنوع می‌باشد و از گرد و پراکنده تا متراکم و کم پهنا و باریک می‌تواند متفاوت باشد. تنهٔ درخت می‌تواند کوتاه یا بلند و خمیده یا راست باشد. شاخه‌های جوان پوشیده از کرک‌های متراکم و انبوه می‌باشند.
«مرا دریاب» یا «تِیک آن می» ترانه‌ای از گروه موسیقی سینث‌پاپ آ-ها است که سال ۱۹۸۴ میلادی منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های، اسکاتلند، اتریش، فلاندرز، سوئیس، نروژ در رتبه اول و در چارت‌های دانمارک، سوئد، فرانسه، نیوزلند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام () به اختصار (SWPA) نام ستادی است که در خلال جنگ جهانی دوم جهت فرماندهی و سازماندهی نیروهای متفقین در جنوب غربی اقیانوس آرام (اقیانوسیه و جنوب شرقی آسیا) ایجاد شد.
هدف فعالیت آنها در مناطق فیلیپین، پاپوآ گینه نو، اندونزی، تیمور شرقی، جزایر سلیمان و استرالیا بود.
ژنرال داگلاس مک آرتور فرماندهی این ستاد را بر عهده گرفت.
عبدالله بن احمد نسفی با کنیهٔ "ابوالبرکات"، همچنین شهرت‌یافته به حافظُ الدّین (؟ - ۱۳۱۰م) مفسر و فقیه حنفی فرارودی بود. از آثار او «مدارک التنزیل»، «کنز الدقائق»، «الوافی» و «کشف الأسرار».
نارنج سه‌برگ نام یک گونه از تیره سدابیان است که با خارهای بزرگ ۳ تا ۵ سانتی‌متری روی شاخه‌های خود قابل شناسایی می‌باشد.
مادری اولین فیلم سینمایی رقیه توکلی در مقام کارگردانی است با تهیه‌کنندگی سیاوش حقیقی محصول سال ۱۳۹۵ است.
داستان «مادری» دربارهٔ زندگی دو خواهر است که به تنهایی در شهر یزد با یکدیگر زندگی می‌کنند؛ با این تفاوت که یکی عشق خود را رها کرده و دیگر عشقش او را رها کرده‌است. آن‌ها یک تنه روبروی مشکلات و مسائلی که سر راه دارند، ایستادگی می‌کنند و حرکتی رو به جلو دارند تا اینکه …
«حرف نزن» یا دُنت اسپیک ترانه‌ای از گروه موسیقی راک نو داوت است که سال ۱۹۹۶ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم پادشاهی تراژیک قرار داشت.
این ترانه در چارت‌های، اسکاتلند، سوئیس، نروژ، استرالیا، دانمارک، نیوزلند، در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا، فرانسه، آلمان، فنلاند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
استپانوس نازاریان (; ؛ در تفلیس - در مسکو) یک ناشر، روشنگر، تاریخ‌نگار ادبیات و خاورشناس اهل ارمنستان-روسیه بود.
استپانوس نازاریان در شهر تفلیس متولد شد. تحصیلات خود را در مدرسه نرسیسیان (۲۹-۱۸۲۴) تفلیس و در مدرسه لازاریان مسکو ادامه داد و در همان‌جا نیز به فراگیری زبان‌های ارمنی، فارسی و عربی پرداخت. استپانوس نازاریان تحصیلات عالی در دانشگاه لازاریان (۷۹-۱۸۵۰) به اتمام رسانید و سپس در مسکو به مدت شش سال به چاپ ماهنامه هیوسیساپایل مبادرت ورزید. وی در سال ۱۸۷۹ در مسکو درگذشت.
هجوم یک فیلم جنایی به کارگردانی شهرام مکری است. این فیلم در بخش پانورامای شصت و هشتمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین نمایش یافت و نامزد جایزهٔ تدی شد.
داستان «هجوم» دربارهٔ یک قتل است که در یک ورزشگاه اتفاق افتاده. چند مأمور پلیس در حال بررسی این پرونده هستند و با ورود به این ورزشگاه سر نخ‌هایی از این قتل بدست می‌آورند. آن‌ها مظنون به قتل را هم همراه خود دارند و کافی‌است که خط سیر وقوع قتل را دریابند اما این برای‌شان کار پیچیده‌ای خواهد بود. دوستان مقتول نمی‌خواهند با پلیس همکاری کنند.
موسیقی متن فیلم هجوم را میلاد موحدی ساخته است. همچنین، تیتراژ پایانی فیلم با ترکیب دو غزل از مولوی، از ساخته‌های میلاد موحدی است با صدای غزل شاکری و احمد شکوری.
«دلم را بند بزن» یا «آن-بریک مای هارت» ترانهٔ مشهوری از تونی براکستون خوانندهٔ سیه‌چرده و خوش‌صدای اهل ایالات متحده آمریکاست که سال ۱۹۹۶ میلادی منتشر شد. این ترانهٔ عاشقانهٔ سبک آر اند بی، یازده هفته در صدر جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد آمریکا قرار گرفت و در چارت‌های والونیا، سوئد، اتریش، در رتبه اول و در چارت‌های استرالیا، فنلاند، فرانسه، فلاندرز، آلمان و نروژ جزو ده ترانهٔ اول بود.
تونی براکستون برای اجرای ترانه «جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ خوانندگان زن» را در سال ۱۹۹۷ گرفت. «دلم را بند بزن» از سوی مجلهٔ بیلبورد، به‌عنوان موفق‌ترین ترانه در میان آثارِ تک‌هنرمندان در طول چهل سال (از ۱۹۵۸ تا ۱۹۹۸) برگزیده شد و تاکنون از سوی هنرمندان و گروه‌های زیادی بازخوانی شده است.
نارانجیلا نام یک گونه از سرده بادنجان است که گیاهی علفی یا درختچه‌ای به ارتفاع حدود ۲٫۵ متر با ساقه‌های ضخیم که با افزایش سن گیاه چوبی می‌شود، می‌باشد. گونه‌های خودرو و وحشی این گیاهان دارای خار و گونه‌های اهلی شده بدون خار می‌باشند.
نیروهای ارتش ایالات متحده در شرق دور به اختصار (USAFFE) به مجموعهٔ نیروهای ایالات متحده آمریکا در خلال جنگ جهانی دوم و در بین سالهای ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۶ در منطقه شرق دور اطلاق می‌شود.
این دسته از نیروها به فرماندهی ژنرال داگلاس مک آرتور بود و پایگاه اصلی آن‌ها در کشور فیلیپین قرار داشت.
رحیمی (منسوب به رحیم) می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
میوه میمون نام یک گونه از سرده آرتوکارپوس مخصوص نواحی گرمسیری است. این درخت در سراسر شبه قاره هند و جنوب شرقی آسیا یافت می شود.
نگار فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رامبد جوان است که فیلمنامه آن توسط احسان گودرزی نوشته شده‌است و محصول سال ۱۳۹۴ است. فیلمبرداری این اثر از ۲۷ آذر ۹۴ آغاز و ۱ اسفند ۹۴ به پایان رسید و اولین نمایش آن در سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر بود. این فیلم نامزد کسب ۹ سیمرغ بلورین شده و توانست موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از جشنواره فیلم فجر شود. همچنین در سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر نیز به نمایش گذاشته شد.
این فیلم به ماجرای جنایی پرداخته جایی که نگار جواهریان نقش دختری به نام نگار را بازی می‌کند. او دختر خانواده‌ای نیمه مرفه و اصیل است، پدر او دریک معامله اقتصادی شکست خورده و با اسلحه خودکشی کرده‌است. این تحلیلی است که پلیس نسبت به مرگ او اعلام می‌کند اما نگار این تحلیل را باور ندارد و برای رسیدن به اصل ماجرا تصمیم می‌گیرد که روزهای آخر پدر را مرور کند.
همچنین در خلاصه اولیه آمده: ما به این ته سیگار رژلبی مشکوکیم، ولی این کمکی به ما نمی‌کنه!
سنت میهیل (به فرانسوی: Saint-Mihiel) یک کمون در فرانسه است که در کانتون سنت میهیل واقع شده‌است.
سنت میهیل ۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۶۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم سنت میهیل به علت نزدیکی به مرز آلمان بیشترین آسیب‌ها را می‌دید. سرشناسی این شهر در تاریخ به خاطر نبرد سنت میهیل در جنگ جهانی دوم است.
شهر انکنباخ-آلسنبورن، خواهرخواندهٔ سنت میهیل هست.
هوخوانر () یک کوه در کشور آلمان است که با ۲٬۷۴۴ متر ارتفاع پس از تسوگ‌اشپیتسه (با ۲٬۹۶۲ متر ارتفاع) دومین کوه بلند این کشور است.قله این کوه نخستین بار در سال ۱۸۷۰ توسط هرمان فون بارت فتح شد.
موراد مِنِشیان () یک شیمی‌دان، روزنامه‌نگار، مترجم و پژوهشگر ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
توفندها و چرخندهای زیراستوایی را مراکز هشدار مختلفی نامگذاری می‌کنند تا برقراری ارتباط بین پیش بینی کنندگان و عموم در خصوص پیش بینی‌ها، هشدارها تسهیل شود. از آنجا که این سامانه‌ها ممکن است یک هفته یا بیشتر به طول بینجامند باور بر این است که این نام‌ها می‌توانند گیج شدن در خصوص طوفان مورد اشاره را کاهش دهند.
در اقیانوس اطلس شمالی چرخندهای استوایی یا غیر استوایی پس از تشخیص شدت آنها و در صورتی که بادهایی با سرعت حداقل داشته باشند از سوی مرکز ملی توفند نامگذاری می‌شوند. شش فهرست نام وجود دارد که هر شش سال گردش می‌کند.
یرواند مارگاریان (؛ زادهٔ ) یک تاریخ‌نگار، دکتر علوم تاریخی و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است. وی رئیس «دپارتمان تاریخ جهان و مطالعات منطقه‌ای خارجی» در دانشگاه روسی-ارمنی (اسلاونیک) و محقق ارشد انستیتو تاریخ فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است.
وی از والدینی ارمنی در تاشکند به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۶ به همراه خانواده اش به ارمنستان نقل مکان نمود. مارگاریان در سال ۱۹۸۳ از دپارتمان تاریخ و ادبیات زبان انگلیسی دانشگاه دولتی زبان‌ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فراغ التحصیل شد.
وترشتاین () یک سری کوه در بخش آلپ شرقی است که بین گارمیش-پارتنکیرشن، میتنوالد، زیفلد و اروالد (بخشی در ایالت باواریا در آلمان و ایالت تیرول در اتریش) قرار دارد.
آرتاشس گابریلی آبقیان ( زاده ۱۸۷۷ – درگذشته ۱۹۵۵) یک لغت‌شناس، تاریخ‌نگار، آموزگار، کنشگر و سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود. وی فارغ‌التحصیل مدرسه نرسیسیان بود و در دانشگاه برلین تدریس می‌نمود.
نیکوغایوس آدونتس (; – ) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان در زمینه مطالعات بیزانس و ارمنی شناسی بود.
حسن ریوندی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۵۵ سبزوار) استندآپ کمدین و مجری ایرانی است.
وی با بیش از ۱۹ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام، بیشترین میزان دنبال کننده در این شبکهٔ اجتماعی در بین افراد ایرانی را دارا می‌باشد.https://www.instagram.com/hassan_reyvandi/
حسن ریوندی یکم فروردین ۱۳۵۵ در سبزوار زاده شد. وی فارغ‌التحصیل رشته تربیت بدنی از دانشگاه حکیم سبزواری است، شغل اصلی او دبیری است. ریوندی بعد از طی دوران خدمت سربازی، حرفهٔ صدا سازی و اجرا را به صورت جدی ادامه داد. وی سلفژ را زیر نظر محمد نوری آموخته‌است.
اولین اجرای صحنه‌اش در سن ۱۵ سالگی در تالار شهید مفتح سبزوار در یک برنامه جشن به مناسبت دهه فجر، با حضور مردم و هنرمندان محلی انجام شد. او کار خود را با تقلید صدای شخصیت‌های کارتونی شروع کرد و سپس به تقلید صدای خوانندگان سنتی ایران از جمله شهرام ناظری و خوانندگان پاپ همچون ناصر عبداللهی و علیرضا عصار پرداخت.‏
ریوندی نخستین کنسرت خندهٔ ایران را در ۲۵ تیر ۱۳۹۲، در برج میلاد، تهران اجرا کرد. وی در این کنسرت‌ها با مطرح کردن طنزهای اجتماعی، تقلید صدای خوانندگان و بازیگران و همچنین شوخی‌های سرگرم‌کننده به اجرای برنامه می‌پردازد.
سرژ آفانسیان ( زاده ۱۳ ژانویه ۱۹۱۳ – درگذشته ۳۰ مه ۱۹۹۴) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود.
کوراب () بلندترین کوه آلبانی و جمهوری مقدونیه است که در میان مرز این دو کشور واقع‌شده است.
تساتور پاولی آقایان ( زاده () – درگذشته ۳ دسامبر ۱۹۸۲) یک تاریخ‌نگاران اهل ارمنستان بود. وی استاد دانشگاه دولتی ایروان و عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ ریاست شاخه‌های شوروی و تاریخ مدرن را در «انستیتو تاریخ» فرهنگستان علوم ارمنستان را برعهده داشت.
آرگام آراراتی آیوازیان ( زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۷) یک تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار و پژوهشگر اهل ارمنستان است.
کوراب () یک رشته‌کوه در آلبانی و جمهوری مقدونیه است.
بلندترین کوه این رشته‌کوه نیز کوراب (با ۲٬۷۶۴ متر ارتفاع) نام دارد و در مرز میان این دو کشور واقع‌شده است.
بابکن نیکلایی آراکلیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار و باستان‌شناس اهل ارمنستان بود.
وی متخصص در زمینه تاریخ، فرهنگ و هنر ارمنستان باستان و ارمنستان قرون وسطی بود. وی در سال ۱۹۳۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۷۴ استاد دانشگاه و عضو کامل فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی ریاست مؤسسه مردم‌نگاری و باستان‌شناسی را در بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۰ برعهده داشت.
وی برندهٔ جوایزی همچون درجه پرچم سرخ شده‌است.
سن سورنی آروشاتیان ( زاده ۷ ژانویه ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود.
وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
آروشاتیان به مدت بیش از دو دهه مدیر ماتناداران بود. وی شهروندی افتخاری ایروان و نشان پرچم سرخ کار را دریافت نمود.
آروشاتیان در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
ماگلیچ () یک کوه در کشور بوسنی و هرزگوین و مرز میان این کشور با مونته‌نگرو است.این کوه با ۲٬۳۸۶ متر ارتفاع بلندترین کوه بوسنی و هرزگوین به‌شمار می‌آید.
آرمن آیوازیان ( زاده ۱۴ مه ۱۹۶۴) یک تاریخ‌نگار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است.
هراچ میکائلی بارتیکیان (؛ – ) یک استاد دانشگاه اهل ارمنستان در زمینه و بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
وی در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۲۷ در آتن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و فرهنگستان علوم یونان فعالیت نمود. بارتیکیان همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است. وی در ۱۷ اوت ۲۰۱۱ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آلیشان بایرامیان (؛ ؛ ؛ ژانویه ۱۹۱۴ – ) یک تاریخ‌نگار و زبان‌شناس اهل ارمنستان بود.
دینارا () یک کوه است که در مرز میان کرواسی و بوسنی و هرزگوین واقع‌شده است.
آراکل گریگوری باباخانیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار، ناشر، نویسنده منتقد و استاد دانشگاه دولتی ایروان اهل ارمنستان بود.
هاروتیون هُوْهانِس چاکماکجیان (؛ ؛ ۲۰ اکتبر ۱۸۷۸ – ۲۲ مه ۱۹۷۳) یک تاریخ‌نگار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در ۲۰ اکتبر ۱۸۷۸ در آدانا به دنیا آمد و از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل گشت. وی پدر الن هوانیس بود. وی در ۲۲ مهٔ ۱۹۷۳ در سن ۹۴ سالگی در Jamaica Plain، ماساچوست درگذشت.
جواهرهای برف کتابی است داستانی مخصوص کودکان که در ۱۹۵۰ توسط پاتریشیا سنت جان، نویسنده بریتانیایی نوشته شده است. این کتاب بارها تجدید چاپ شده و به زبان‌های مجاری، فنلاندی، نروژی، چینی، آلمانی، ایتالیایی، ویتنامی، کره‌ای، لهستانی، ولزی و روسی و فارسی ترجمه شده است. انتشارات فرهنگ صبا این کتاب را با عنوان بچه‌های آلپ در سال ۱۳۹۵ چاپ کرده است.
از روی این کتاب، انیمه‌ای ژاپنی با عنوان "داستان آلپ: آنت من"アルプス物語 わたしのアンネット در ۴۸ قسمت توسط استودیو نیپون انیمیشن ساخته شده است. این انیمشین در ایران نیز با نام بچه‌های آلپ در دهه شصت خورشیدی پخش شده است.
ستا دادویان ( زاده ۱۹۵۰) یک محقق تاریخ قرون وسطی ارمنستان اهل ارمنستان است. در بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۲۰۰۴ استاد دانشگاه آمریکایی بیروت (AUB) در رشته هنر، فلسفه و تحقیقات فرهنگی بوده‌است. وی همچنین در سایر دانشگاه‌ها ا زجمله هایکازیان (۱۹۸۱–۱۹۸۶), کلمبیا(۲۰۰۲، ۲۰۰۶), حوزه علمیه نرسس مقدس (۲۰۰۷–۲۰۱۰), و شیکاگو (۲۰۱۰) تدریس نموده‌است. وی تا کنون بیش از پنجاه مقاله و ده کتاب نوشته‌است.
سدا دادویان در سال در حلب، سوریه از والدینی ارمنی به دنیا آمد. وی سپس به بیروت، لبنان نقل مکان نمود جایی که در سال ۱۹۶۹ مدرک کارشناسی ارشد خویش در رشته فلسفه از دانشگاه آمریکایی بیروت دریافت نمود. در سال ۱۹۸۶ به مقام استادی در دانشگاه آمریکایی بیروت رسید و تا سال ۲۰۰۵ این مقام را برعهده داشت. دادویان همچنین در رشته هنر در بیروت و لندن تحصیل نموده‌است و یک نقاش می‌باشد. سخنرانی‌های وی توسط آکادمیسین‌ها و محققان همچون مایکل مورونی مورد تحسین قرار گرفته‌است. در سال ۱۹۹۹ مدال داویت آنهاقت، عالی‌ترین مدال آکادمی فلسفه ارمنی به دادویان خاطر مشارکت‌هایش دربارهٔ تحقیقات فلسفی ارمنی اعطا گردیده‌است.
Dadoyan has authored nine books, and edited-co-authored two.
2015 – The Armenian Condition in Hindsight and Foresight- A Discourse / 2015 – Հայ Վիճակը Յետահայեցութեամբ և Նախահայեցութեամբ – Վերլուծում մը. Ottawa, Canada: 2015.
Paperback, 9"x6" (23x15.5 cm)
214 pages
The Catholicosate of Cilicia - History, Mission, Treasures. Editor, Co-Author. Antelias, Lebanon: Catholicosate Publications, 2015.
Hard cover, 12½"x9¾" (32x24.5 cm)
400 pages
The Armenians in the Medieval Islamic World – Paradigms of Interaction Seventh to Fourteenth Centuries . Volume Three: Medieval Cosmopolitanism and Images of Islam-Thirteenth to Fourteenth Centuries. New Brunswick: U.S.A. & London, UK: Transaction Publishers, 2013.
Hard cover, 9½"x6½" (23.5x16 cm)
208 pages
The Armenians in the Medieval Islamic World – Paradigms of Interaction Seventh to Fourteenth Centuries. Volume Two:
Armenian Realpolitik in the Islamic World and Diverging Paradigms - The Case of Cilicia - Eleventh to Fourteenth Centuries. New Brunswick, U.S.A. & London, UK: Transaction
Publishers, 2012.
318 pages
The Armenians in the Medieval Islamic World – Paradigms of Interaction - Seventh to Fourteenth Centuries. Volume One: The Arab Period in Armīnyah - Seventh to Eleventh Centuries. New Brunswick (U.S.A.) & London (UK): Transaction Publishers, 2011.
290 pages
The Armenian Catholicosate from Cilicia to Antelias − An Introduction. Antelias, Lebanon: Catholicosate Publications, 2003.
Paperback, 8½"x5½" (21.5x14.5 cm)
115 pages
The Contribution of the Armenian Church to the Christian Witness in the Middle East. Editor, Co-Author. Antelias, Lebanon: Catholicosate Publications, 2001.
Hard cover, 10¾"x8" (27x20 cm)
212 pages
The Fatimid Armenians - Cultural and Political Interaction in the Near East. Islamic History and Civilization Series. Leiden: E. J. Brill, 1997.
Hard cover, 9¾"x6½" (24.5x16 cm)
215 pages
Յովհաննէս Երզնակացիի 'Ի Տաճկաց Իմաստասիրաց'ը և Իմաստատիրական Արձակը Իսլամական Աղբիւրներուն Լոյսին Տակ [John of Erznka: 'Views from the Writings of Islamic Philosophers' and Philosophical Treatises in the Light of their Islamic Sources – Ikhwān al Ṣafā’]. Beirut: 1991.
Paperback, 9½"x6¾" (24.5x17.5 cm)
230 pages
Էջեր Արևմտահայ Մտածումէն – Ե. Տէմիրճիպաշեան, Տ. Չրաքեան-Ինտրա, Շ. Պէրպէրեան, Գ. Գավաֆեան, Դանիէլ Վարուժան [Pages of West Armenian Philosophical Thought – E. Temijibashian, T. Chrakian-Indra, Sh. Perperian, G. Gavafian, Daniel Varujan]. Beirut: A.G.B.U., 1987. (Winner of H. Uzunian Award for Best Armenian Book of 1987).
Hard cover and paperback, 9¾"x7" (245x17.5 cm)
246 pages
Լիբանանահայ Նկարչութիւնը Ինքնութեան Տագնապին Լոյսին Տակ [Armenian Painting in Lebanon in the Light of the Crisis of Identity]. Antelias, Lebanon: Catholicosate Publications, 1984.
100 pages
Articles in Scholarly Journals
Dadoyan has over 50 scholarly papers in academic journals, some of which are:
"The Move of the Armenian Catholicosate from Armenia to Antelias”, "The Armenian Catholicosate of Cilicia: History, Treasures, Mission". Edited by Seta B. Dadoyan. Beirut: Catholicosate Publications, 2015, 22-67.
“Matt‘ēos Jułayec‘i”, "Christian-Muslim Relations - A Bibliographical Historical Bibliography". Leiden: Brill, 2013, 309-313.
“Yovhannēs Erznkac‘i Bluz”, "Christian-Muslim Relations - A Bibliographical Historical Bi"bliography. Leiden: Brill, 2012, vol. IV (1200-1350), 572-578.
“The Fatimid Armenians”, "Christian-Muslim Relations - A Bibliographical Historical Bibliography". Leiden: Brill, 2011, vol. II (900-1050), 25-27.
“Badr al-Jamālī”, "Encyclopedia of Islam" Three. Leiden: Brill, 2010. 133-134.
“Bahrām al-Armani”, "Encyclopedia of Islam " Three. Leiden: Brill, 2011. 63-64.
“Cilicia: The Philosophical Legacy between East and West”, "Hask Armenological Yearbook", vol. XI, (2009), 349-384.
“A Phenomenology of Armenian Studies: The Discipline and the ‘National’ Meta-Polis", "Le Muséon", vol. 121-Fasc. 1-2 (2008), 213-229.
“The Year of Armenian Studies: NAASR Oct. 2002, Erevan, Sep. 2003, AIEA Venice/ Lecce Oct. 2003, "Journal of Armenian Studies", Vol. VIII, 2, Fall(2006), 3-15.
“The Chronicle of Michael the Syrian and the Armenian Version of 1248: A Textual Comparison”, "Hask Armenological Yearbook", X(2003-2006), 257-275.
“The Nāṣirī Futuwwa Literature and the Brotherhood Poetry of Yohannēs and Konstandin Erzenkac‘i – Texts and Contexts”, "Redefining Christian Identity: Cultural Interaction in the Middle East since the Rise of Islam".(eds.) J. J.Van Ginkel, H. L.Murre - Van Den Berg, T. M. Van Lint, (Leuven: Peeters, 2005), 237-264.
“The Constitution of the Brotherhood of Erzinjān (1280): An Armenization of the Futuwwa Reform Project and Literature of ‘Abbāsid Caliph al-Nāṣir lī-dīn Allāh”, "Revue des Études Arméniennes", NS, vol. 29 (2003-2004), 117-165.
“Armenian Persistence: National Identity between Myth and Reality”, "Journal of Armenian Studies", vol. VII, 1 (Fall-Winter 2002-2003), 77-98.
“The Armenian Catholicosate from Cilicia to Antelias”. "The Contribution of the Armenian Church to the Christian Witness in the Middle East" (Editor, Co-Author) S. B. Dadoyan. Antelias Beirut: Catholicosate Publications, 2001, 21-80.
“The Spirituality of the Armenian Church in Armenian Miniatures: Unity of Spirit and Vision”, "The Contribution of the Armenian Church to the Christian Witness in the Middle East". Edited and co-authored by S. B. Dadoyan, Antelias Beirut: Catholicosate Publications, 2001.147-155.
“Islam and Armenian Polemical Strategies at the End of an Era: Matt‘ēos Ĵułayec'i and Grigor Tat‘evac‘i”, Le Muséon, October(2001), 305-326.
“Feminism in Armenian History: Origins in Medieval Heresies”, "Armenian Mind- Journal of the Philosophical Academy - National Academy of Sciences of Armenia", V, 1-2(2001), 18-31.
“The Problematic of Dissidence and Heresy in the Making of the National: The Armenian Case in the Medieval Middle East”, "Hask Armenological Yearbook of the Catholicosate of Cilicia", 9(1997- 2000), 101-113.
“The Armenian Meta-System and the Near Eastern Diaspora” (Paper presented at the Workshop on Cultural Resistance and Globalization). "Orientwissenschaftliche Hefte", 2(2001) of Orientwissenschaftliches Zentrum, 1-18.
“The Armenian Intermezzo in Bilād al-Shām: 10th to 12th Centuries”. In "Syrian Christians under Islam: The First Thousand Years". Leiden: E. J.Brill, 2001.159-183
“Armenians in contact with Islam - Seventh to Fourteenth Centuries”. In "Het Christelijk Oosten (The Christian East), Periodical of the Institute of Eastern Christian Studies at Nijmegen", the Netherlands, Special Issue on Armenia, December 52(2000), 175-199.
“Yānis”, "Encyclopedia of Islam" – 2nd Ed. Leiden: E. J. Brill.
http://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/yanis-SIM_7980>
“Technology and Women in the ESCWA Region: Strategies between Local Actuality and Global Virtuality”, "Proceedings of the ESCWA Expert Group Meeting of the Technology Section of the United Nations"- November 1–3, 2000, Beirut: 2001.
“Die Armenier und die islamische welt Paradigmen sozio-politischer Interaktion”, Armenisch-Deutsche Korrepondenz, 2(2000 - No.108), 33-35
“Grigor of Tat‘ew: Treatise against the Tajiks”, "Islam and Christian-Muslim Relations", 7, 2(1996).
“The Phenomenon of the Fatimid Armenians”, "Medieval Encounters", 2.3(1996), E. J. Brill, 193-213.
“Data for the History of Medieval Arab-Armenian Relations”, "Haigazian Armenological Review", XII(1992), 339-355.
“Footnotes to an Unwritten History of Arab-Armenian Relations”. In: "Studies in History and Literature. Festschrift in honor of N. A. Ziadeh", London: 1992. 108-119.
“A Thirteenth Century Armenian summary of the Epistles of the Brethren of Purity (Rasā’il Ikhwān al-Ṣafā’)”, Al-Abḥāth Journal of the American University of Beirut, XXXX(1992). 3-18.
“The Epistles of the Brethren of Purity: As the Sources of John of Erzenka’s ‘Views’ “, "Journal of Erevan State University", I(1991), 63-78.
“The Problem of the sources of John of Erzenka’s Views”, "Journal of the Dept. of Humanities of the Academy of Sciences of Armenia", II(1991), 22- 43.
“A Unique phenomenon in Arab-Armenian Cultural Relations during the 13th Century”, Journal of Erevan State University, II(1990), 11-26.
“A Comparative Study of the Texts of John of Erzenk’s Views and Rasā'il Ikhwān al-Ṣafā’”, Shirak Literary Journal, 10-12(1990). 135-160.
“A Concise philosophical Glossary in the West Armenian Dialect”, "Hask Armenological Yearbook of the Catholicosate of Cilicia", IV-V(1983-1984), 219-234.
“Indra – Tiran Č‘rakean: The ‘Pallid Atlas’ of West Armenian thought", "Hask Armenological Yearbook of the Catholicosate of Cilicia", IV-V(1983-1984),179-218.
“Šahan Berberean: Philosophy of art”, "Hask Armenological Yearbook of the Catholicosate of Cilicia", II-III (1982), 85-110.
“David Invictus: Refutation of Pyrrhonian Skepticism”, "Hask Armenological Yearbook of the Catholicosate of Cilicia", I(1980), 73-90.
“T‘oros Ṙoslin and Sargis Picak”, "Haigazian Armenological Review of Haigazian University", VIII(1981), 235-252.
“A Survey of the History of Armenian Painting in Lebanon”, "Haigazian Armenological Review of Haigazian University", VII(1981),315-352.
“Rasā’il Ikhwān al- Ṣafā’: The Source of John of Erznka's 'Views from the Writings of Islamic Philosophers’" , "Haigazian Armenological Review", VI(1977–78), 51-70.
واهاگن دردریان (؛ ؛ زاده ۲۶ مه ۱۹۲۶ - درگذشت ۲ اوت ۲۰۱۹) یک تاریخ‌نگار و استاد جامعه‌شناسی ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود که کارشناس برجسته در زمینه نسل‌کشی ارمنی‌ها بود.
وی در ابتدا در رشته ریاضیات در دانشگاه هومبولت برلین تحصیل نمود. سپس رشته تحصیلی خویش را تغییر داد و در دانشگاه وین در رشته فلسفه و در دانشگاه زوریخ در رشته حقوق بین‌الملل تحصیل نمود. دردریان مدرک پی‌اچ‌دی خویش در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه شیکاگو کسب نمود (۱۹۵۴–۱۹۵۰).
درجه دکتری به خاطر پژوهش در زمینه تحقیقات نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط فرهنگستان ملی علوم ارمنستان به وی اعطا شد. دیرتر در سال ۱۹۹۸ به عضویت این فرهنگستان درآمد. مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۸)، عالی‌ترین جایزه فرهنگی جمهوری ارمنستان توسط رئیس‌جمهور ارمنستان به وی اعطا شد.
ریچارد هرایر دکمجیان (؛ زاده ۱۹۳۳) استاد علوم سیاسی ارمنی-آمریکایی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود که در ۲۰۱۷ بازنشسته شد.
وی مؤلف کتاب اصولگرایی در دنیای عرب است.
وی در سال ۱۹۳۳ میلادی در حلب به دنیا آمد. وی مدرک بی‌ای از دانشگاه کنتیکت، مدرک ام‌ای را از دانشگاه بوستون و مدرک پی‌اچ‌دی را از دانشگاه کلمبیا اخذ نموده‌است. دکمجیان همچنین به صورت افتخاری در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نموده‌است و به فرانسه اعزام شده‌است.
مکینزی اند کامپنی () معتبرترین شرکت مشاور مدیریت جهانی است. این شرکت آمریکایی به منظور ارزیابی تصمیمات مدیریتی در بخش‌های دولتی و خصوصی تحلیل‌های کیفی و کمی انجام می‌دهد و در این میان ۸۰٪ از ابرشرکت‌های جهان و فهرست گسترده‌ای از دولت‌ها و سازمان‌های ناسودبر را در زمره مشتریان خود دارند. مکنزی به عنوان یکی از سخت ترین شرکت ها برای ورود و استخدام در سطح جهانی شناخته شده است و شبکه کارمندان سابق مکنزی یکی از ابعاد منحصربفرد این شرکت است. برای مثال تعداد مدیران ارشد اجرایی شرکت‌های فرچون ۵۰۰ که از کارکنان سابق مکنزی بوده‌اند از هر شرکت دیگری بیشتر است، فهرستی که مدیر عامل ارشد گوگل ساندار پیچای، مدیر ارشد عملیاتی شریل سندبرگ، مدیر ارشد اجرایی مورگان استنلی جیمز گورمن، و بسیاری دیگر را در بر می‌گیرد. فایننشال تایمز درآمد مک کینزی در سال ۲۰۱۸ را فرای ۱۰ میلیارد دلار برآورد کرده‌است.
مکنزی دارای ۱۲۷ دفتر در بیش از ۶۰ کشور در تمامی قاره‌های دنیا است. در حال حاضر، دفتر مرکزی این شرکت در مرکز تجارت جهانی سه در منهتن نیویورک قرار دارد.
جیمز مک کینزی شرکت مک کینزی‌اند کمپانی در سال ۱۹۲۶ در شیکاگو تأسیس کرد. مک کینزی تا پیش از آن استاد حسابداری در مدرسه بازرگانی دانشگاه شیکاگو بود. در سال ۱۹۳۵ این مؤسسه با شرکت ولینگتون‌اند کمپانی ادغام شد. این ادغام دو سال بیشتر دوام نیاورد و با مرگ مک کینزی در ۱۹۳۷ از هم پاشید. پس از مرگ مک کینزی گی کراکت و دیک فلچر مدیریت مؤسسه مک کینزی را برعهده گرفتند و آن را به یکی از معتبرترین شرکت‌های مشاوره دهنده جهان تبدیل کردند.
لوون ماراشلیان ( زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۴۸) یک تاریخ‌نگار، محقق و استاد دانشگاه ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میراکل نام یک گونه از تیره چیکوئیان است.میوه میراکل «Miracle fruit» یا میوه جادویی، خاصیت جالبی دارد. پس از خوردن این میوه، چیزهای ترش طعم شیرین به خود می‌گیرند. اگر به عنوان مثال یک دانه از این میوه را بجوید، حتی لیمو برای شما طعم بسیار شیرینی، مانند آب‌نبات پیدا می‌کند. اثر آن یک یا دو ساعت باقی می‌ماند. این میوه یکی از شیرین‌کننده‌های قابل توجه طبیعی بوده و تقریبا در دنیای واقعی به قدر کافی شناخته نشده است. همان‌طور که از نام آن پیداست، میراکل فروت محتوی میراکولین است، نوعی گلیکوپروتئین که هنگام خوردن میوه جوانه‌های چشایی را می‌پوشاند.
میراکِل گیاهی کند رشد است که ارتفاع آن در مناطق بومی تا ۱۸ فوت می‌رسد و گیاهی همیشه سبز بوته‌ای با برگها به رنگ سبز تیره و کشیده است.
تیگران کویمجیان (; زاده ۶ ژوئن ۱۹۳۴) یک نویسنده، ناشر، ویراستار، تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است.
کویمجیان در ۶ ژوئن ۱۹۳۴ در رومانی از والدینی ارمنی به دنیا آمد. والدین وی در زمان تولدش شهروندی ایالات متحده آمریکا را نیز داشتند. وی در رشته تاریخ فرهنگی اروپا در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن تحصیل نمود. وی مدرک کارشناسی ارشد را در رشته پژوهش‌های عربی را از دانشگاه آمریکایی بیروت کسب نمود. وی با آنگله کاپویان که پژوهشگر و آموزگار می‌باشد ازدواج نمود. وی در سال ۲۰۰۸ پس از ۳۱ سال تدریس در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو بازنشسته شد. وی برنده جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است.
آرمن کیراکوسیان (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک تاریخ‌نگار و دیپلمات اهل ارمنستان که از نوامبر ۲۰۱۸ تا ۶ ژوئیه ۲۰۱۹ سفیر جمهوری ارمنستان در بریتانیا بود. کیراکوسیان بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ میلادی سفیر جمهوری ارمنستان در ایالات متحده آمریکا، بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ سفیر جمهوری ارمنستان در یونان و بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ سفیر جمهوری ارمنستان در اتریش بود.
لندروش خورشودیان (زاده ۱ مه ۱۹۲۷ - درگذشته ۷ ژوئن ۱۹۹۹) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود.Deceased Members, National Academy of Sciences of Armenia. وی دکتر تاریخ، استاد دانشگاه و آکادمیسین فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
وی در روستای شینوهایر در شهرستان گوریس، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان به دنیا آمد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در دانشگاه دولتی ایروان تحصیل نمود. از سال ۱۹۷۷ وی کرسی تاریخ ارمنیان را در دانشگاه دولتی ایروان برعهده داشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. آثارش را به تاریخ ارمنستان نوین و قفقاز جنوبی وقف کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۹ در ایروان درگذشت.
کنستانتین خوداوردیان (; زاده ۱۹۲۹ - درگذشته ۱۹۹۹) یک تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه و دکتر تاریخ اهل ارمنستان بود.
کارو قافاداریان (؛ – ) یک باستان‌شناسی، تاریخ‌نگار، سنگ‌نبشته‌شناس، و لغت‌شناس اهل ارمنستان بود.
سامول کاراپتیان ( زاده ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ – درگذشته ۲۷ فوریه ۲۰۲۰)https://en.armradio.am/2020/02/27/researcher-samvel-karapetyan-dies-aged-58/ یک تاریخ‌نگار، پژوهشگر، مؤلف و متخصص معماری قرون وسطایی اهل ارمنستان بود که به مطالعه بناهای یادبود تاریخی ارمنستان، ناگورنو قره‌باغ و سایر مناطق قفقاز جنوبی در دوره قرون وسطی می‌پرداخت. وی در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه علوم انسانی ریاست جمهوری ارمنستان به خاطر آثارش در زمینه ادبیات شد.
رافائل آوتیسی ایشخانیان ( زاده ۹ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۶ فوریه ۱۹۹۵) یک تاریخ‌نگار و لغت‌شناس اهل ارمنستان بود.
در سال ۱۹۳۹ ایشخانیان وارد دانشکده زبان و ادبیان ارمنی دانشگاه دولتی ایروان شد. وی در جنگ جهانی دوم شرکت نمود. پس از پایان جنگ به تحصیل خویش ادامه داد و در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. وی از مؤلفان دانشنامه ارمنستان شوروی بود.
آثار وی به طور کلی دربارهٔ ابتدای‌ترین تاریخچه دربارهٔ مردم ارمنی، تجزیه و تحلیل زبان‌شناسی تطبیقی زبان‌های باستان و صنعت نشر اختصاص دارند.
آبراهام گیولخاندانیان (؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۴۵) یک سیاست‌مدار و تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. وی در بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ میلادی در اولین جمهوری ارمنستان سمت‌های وزارت دادگستری و وزارت کشور را برعهده داشت. وی عضو حزب فدراسیون انقلابی ارمنی یود.
آبراهام گیولخاندانیان در ۱۸۷۵م در واغارشاپات (اچمیادزین کنونی) در ارمنستان، متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و از دبیرستان گئورکیان اجمیادزین فارغ‌التحصیل شد. سپس، وارد دانشگاه شهر یاروسلاول روسیه شد و در رشتهٔ حقوق به تحصیل پرداخت.
گیولخاندانیان از ۱۸۹۸م به سازمان‌دهی مبارزات ملی-اجتماعی جامعهٔ ارمنی در مناطق نفت‌خیز باکو مشغول شد. در برخوردهای قومی ارمنی- تاتار (۱۹۰۵ و ۱۹۰۶م) در باکو و بقیهٔ شهرهای قفقاز شرکت کرد و عملیات دفاعی ارمنیان گنجه را سازمان داد.
سال های۱۹۱۰–۱۹۱۲م را در زندان‌های حکومت تزاری گذراند. پس از آزادی، از سوی شورای ملی ارمنیان به عضویت هیئت مسئول همیاری برای اصلاحات ارمنستان غربی (ولایت‌های شرقی ترکیه) انتخاب شد. در ۱۹۱۶م، رئیس شورای ملی ارمنیان باکو شد. در ۱۹۱۸م، همراه با رُستوم[۳۱] به سازماندهی مبارزات دفاعی ارمنیان باکو پرداخت. در ۱۹۱۹م، نمایندهٔ مجلس ملی ارمنستان شد و سمت‌های وزارت کشور و دادگستری و دارایی را به عهده گرفت. در ۲ دسامبر ۱۹۲۰م، همراه با آلکساندر خادیسیان قرارداد آلکساندراپول را امضا کرد.
گیولخاندانیان پس از انتقال حکومت ارمنستان به نیروهای بلشویک به تفلیس، استانبول و فرانسه مهاجرت کرد. او در پاریس به تنظیم و طبقه‌بندی بیش از صدهزار سند محفوظ در بایگانی اسناد حزب داشناکسوتیون پرداخت. پس از پایان جنگ جهانی دوم و آزادی پاریس از اشغال آلمانی‌ها کمونیست‌های فرانسه او و فرزندش را یازده ماه زندانی کردند. گیولخاندانیان نقش بزرگی در مدیریت جنبش ملی و آزادی خواهانهٔ ارمنیان و سازمان دهی امور دولتی جمهوری اول ارمنستان داشت. وی در ۱۹۶۴م در پاریس درگذشت.
هایک قازاریان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. وی به خاطر نگارش "نسل‌کشی ارمنی‌ها در امپراتوری عثمانی ۱۹۲۲–۱۸۹۰" () نامزد دریافت جایزه نوبل سال ۲۰۰۷ شده بود.
واشینگتن هایتس () محله‌ای واقع در قسمت شمالی نیویورک و بخش منهتن است. این منطقه با ۱۵۰٬۰۰۰ ساکن , به نام فورت واشینگتن، قلعه‌ای در شمالی‌ترین بخش منهتن نامگذاری شده که قشون ارتش قاره‌ای در جریان جنگ انقلاب آمریکا، برای دفاع از منطقه در برابر نیروهای بریتانیایی ساخته بودند. واشینگتن هایتس از جنوب با هارلم از غرب با رود هادسون و از شرق با رود هارلم هم‌مرز است.
واشینگتن هایتس، که قبل از قرن بیستم به‌صورت پراکنده با عمارت‌های مجلل و خانه‌های تک خانواده‌ای پر جمعیت بود، در اوایل دهه ۱۹۰۰ به سرعت توسعه یافت زیرا از طریق خطوط مترو A, C و ۱ به بقیه منهتن متصل شد. این محله که به عنوان یک محله طبقه متوسط با بسیاری از مهاجران ایرلندی و اروپای شرقی آغاز شد، در نقاط مختلف محل سکونت جوامع یهودی آلمانی، یونانی‌های آمریکایی، پورتوریکویی‌ها، آمریکایی‌های کوبایی و آمریکایی‌های روسی بوده‌است. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، با افزایش جمعیت سیاه‌پوستان و لاتین تبار، ساکنان سفیدپوست شروع به ترک محله به سمت حومه‌های اطراف کردند. آمریکایی‌های دومینیکن در دهه ۱۹۸۰ با وجود مواجهه با مشکلات اقتصادی به گروه غالب تبدیل شدند و این محله را به جایگاه خود در قرن بیست و یکم به عنوان برجسته‌ترین جامعه دومینیکن در ایالات متحده رساند. در حالی که جرم و جنایت در طول بحران کراک کوکائین در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به یک موضوع جدی تبدیل شد، در دهه ۲۰۰۰ واشینگتن هایتس به جامعه ای بسیار امن تر تبدیل شد و شروع به تجربه برخی تحرکات صعودی و همچنین اصیل سازی کرد. واشینگتن هایتس در میان محله‌های منهتن به دلیل تراکم بالای مسکونی با وجود فقدان ساخت و ساز مدرن، متمایز است، به طوری که اکثر ساختمان‌های مرتفع آن متعلق به بیمارستان نیویورک-پرسبیتریان/مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا هستند. سایر مؤسسات آموزش عالی عبارتند از دانشگاه Yeshiva و کالج Boricua. این محله دسترسی سخاوتمندانه ای به فضای سبز در پارک فورت واشینگتن، پارک هایبریج، و پارک فورت تریون دارد که به ترتیب مکان‌های دیدنی تاریخی فانوس کوچک قرمز، برج آبی پل High Bridge و کلواسترها را در خود جای داده‌است. سایر نقاط دیدنی عبارتند از تراس Audubon، عمارت موریس-جومل، کاخ متحد، سالن رقص Audubon، و Fort Washington Avenue Armory. واشینگتن هایتس بخشی از منطقه ۱۲ منهتن است و کدهای پستی اصلی آن ۱۰۰۳۲، ۱۰۰۳۳ و ۱۰۰۴۰ است. این منطقه توسط بخش ۳۳ و ۳۴ اداره پلیس شهر نیویورک و شرکت‌های موتور ۶۷، ۸۴، و ۹۳ خدمات ارائه می‌شود. سازمان آتش‌نشانی شهر نیویورک از نظر سیاسی، بخشی از ناحیه ۷ و ۱۰ شورای شهر نیویورک است.
قبل از ورود اروپایی‌ها، سرخپوستان آمریکایی از دوره اولیه جنگل‌ها از این منطقه عبور می‌کردند. هایتس بخشی از بخش شمالی منهتن است که توسط Wecquaesgeeks (در اصل نامی برای این منطقه به معنای "کشور پوست درخت غان") سکنی گزیده بود، ۳ گروهی از Wappinger و یک مردم بومی آمریکایی Lenape. مسیر پر پیچ و خم برادوی در شمال خیابان ۱۶۸ و خیابان سنت نیکلاس به سمت جنوب آن، شاهد زنده‌ای از مسیر قدیمی Wecquaesgeek است که در امتداد دره هادسون از منهتن پایین تا آلبانی طی می‌کرد. در فلات غرب برادوی بین خیابان‌های ۱۷۵ و ۱۸۱، ساکنان در مزرعه‌ای که مستعمره‌نشینان هلندی به «مزرعه بزرگ ذرت» می‌شناسند، محصولات کشاورزی می‌کردند.
هلندی‌ها با ورود به سال ۱۶۲۳، ابتدا به عنوان شرکای تجاری با سرخپوستان آمریکایی کار می‌کردند، اما با گذشت زمان، با بومیان اغلب متقابل، دشمنی بیشتری پیدا کردند. لانگ هیل، در حالی که منطقه پارک فورت تریون به‌طور خاص نام «تپه جنگلی» را داشت. هیچ‌یک از زمین‌ها تا سال ۱۷۱۲ تحت مالکیت خصوصی نبود، زمانی که در بخش‌هایی به مالکان مختلف از روستای هارلم واگذار شد. به سمت جنوب.[۱۸]: ۷۴۵ حتی پس از تلاش‌های مکرر هلندی‌ها برای بیرون راندن آنها، از جمله جنگ خونین کیفت (۱۶۴۳–۱۶۴۵)، برخی از Wecquaesgeekها توانستند اقامت خود را در ارتفاعات واشینگتن حفظ کنند تا زمانی که هلندی‌ها مبلغی را برای آنها پرداخت کردند. آخرین ادعای زمین آنها در سال ۱۷۱۵ بود.
در طول کمپین نیویورک در جنگ انقلابی، ارتش قاره ای ژنرال جورج واشینگتن، پس از یک سری شکست در منهتن، پیروزی کوچک اما بسیار مورد نیاز را بر ارتش بریتانیایی در نبرد ارتفاعات هارلم به دست آورد. اندکی پس از پیروزی، ارتش قاره یکی از بدترین شکست‌های خود را در نبرد فورت واشینگتن متحمل شد، که در آن نزدیک به ۲۹۰۰ سرباز اسیر شدند. واشینگتن هایتس، با سایت مرکزی آن در پارک امروزی بنت (که در آن زمان به عنوان کوه واشینگتن شناخته می‌شد) چند ماه قبل در مقابل فورت لی، نیوجرسی برای محافظت از رودخانه هادسون در برابر کشتی‌های دشمن ساخته شد.
روبن هنریک گاسپاریان ( Ռուբեն Գասպարյան زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۶۲ - درگذشته ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳) کارشناس تاریخ ارمنستان، پژوهشگر و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. گاسپاریان پژوهشگر در دپارتمان تاریخ مدرن انستیتو تاریخ فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
وی در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۲ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۳ از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ در سن ۵۱ سالگی درگذشت.
نصر بن سَیّار (۶۶۳م - ۷۴۸م) امیر اموی و شاعر عربی بود. از سوی هشام بن عبدالملک، پس از فتح‌های در فرارود، والی خراسان شد. در روزگار او، قیام‌های عباسی در خراسان فزونی گرفت. هنگامی که ابومسلم بخش‌هایی از خراسان را گرفت، مدتی در نیشابور ماند. سپس در سال ۷۴۸م / ۱۳۱م در ساوه درگذشت.
انتخابات پارلمانی لیتوانی در ۹ اکتبر ۲۰۱۶ برگزار شد. دور دوم این انتخابات در حوزه‌هایی که هیچ نامزدی نتوانسته باشد اکثریت را ببرد در ۲۳ اکتبر برگزار خواهد شد. همهٔ ۱۴۱ کرسی سِیماس (مجلس ملی لیتوانی) با این انتخابات به نمایندگان اختصاص می‌یابند. ۷۱ کرسی در حوزه‌های انتخابیه تک‌نماینده و ۷۰ کرسی در یک حوزهٔ انتخابیه سراسری با روش تناسبی به رأی گذاشته می‌شوند.
حزب سوسیال دموکرات لیتوانی در پی پیروزی در انتخابات ۲۰۱۲ بزرگترین حزب سیماس است. سوسیال دموکرات‌ها ضمن ائتلاف با حزب کارگر و حزب نظم و عدالت یک دولت تشکیل دادند.
تادئوس هاکوبیان ( زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۵ اکتبر ۱۹۸۹) یک تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان اهل ارمنستان بود.
هاکوبیان در روستای لرنادزور، استان سیونیک در جنوب ارمنستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۰ وی از دانشکده جغرافیا-زمین‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان (YSU) فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۵۷–۱۹۵۵ و ۶۵–۱۹۶۳ وی رئیس دانشکده جغرافیا دانشگاه دولتی ایروان بود. بعد از آن به بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۸۶ وی به عنوان رئیس دپارتمان خدمت نمود. بیشتر آثارش بر روی جغرافی تاریخی ارمنستان تمرکز کرده‌اند. وی همچنین چندین کتاب درسی نیز تألیف نموده است.
گاگیک خورنی سارگسیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. وی عضو و قائم مقام فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
هلن ساهاکیان ( زاده ۱۹۲۰ - درگذشته ۲۸ مارس ۲۰۱۳) یک مؤلف، نویسنده و تاریخ‌نگار اهل ارمنی‌های آمریکا بود.
وی از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل گشت.
سیمون پایاسلیان () یک تاریخ‌نگار، مؤلف و ویراستار ارمنی-آمریکایی است. وی هم‌اکنون در دانشگاه بوستون تدریس می‌کند.
جغرافیای سلامت به کاربرد اطلاعات، مناظر و چشم‌اندازها، و روش‌های جغرافیایی در مطالعه سلامت، بیماری‌ها و مراقبت سلامتی گفته می‌شود. جغرافیای سلامت به دو زیرشاخه اصلی تقسیم می‌شود. یکی از آن‌ها بر مطالعه جغرافیای بیماری‌ها شامل پژوهش‌های تشریحی و کمی شیوع بیماری‌ها و پراکندگی آن‌ها و پژوهش‌های تحلیلی در ارتباط با یافتن دلایل مستعد شدن یک گروه یا جمعیت نسبت به ابتلا به بیماری‌ها متمرکز است. این موضوع نیازمند فهم دانش همه‌گیرشناسی است. زمینه مطالعاتی دوم جغرافیای سلامت بر جغرافیای مراقبت سلامتی به ویژه موقعیت امکانات بهداشتی، دسترسی و استفاده از آن‌ها متمرکز است. این موضوع نیازمند استفاده از تحلیل فضایی و اقتصاد رفتاری است.
بررسی ارتباط میان فضا و سلامت به زمان بقراط باز می‌گردد. به عقیده بقراط هوا، آب و مکان نقش مهمی در سلامتی و تاریخ انسان بازی می‌کنند. یک نمونه کلاسیک مطالعات جغرافیای سلامت در سال ۱۸۴۵ با مطالعه شیوع وبا در نزدیکی لندن انجام شد.
آرا آرتوشی پاپیان (؛ زادهٔ ) یک وکیل تاریخ‌نگار و دیپلمات اهل ارمنستان است.
وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ میلادی سفیر ارمنستان در کانادا بود. پاپیان هم‌اکنون ریاست مرکز علوم اجتماعی "Modus Vivendi" را برعهده دارد.
وی آشنایی کامل به زبان‌های ارمنی، روسی، انگلیسی، فارسی و یونانی دارد. وی متأهل است و صاحب دو پسر به نام‌های نارک و تارون است.
نبرد سنت میهیل () از مجموعه نبردهای جنگ جهانی اول بود، که در سال ۱۹۱۸ بین نیروهای اتفاق مثلث و اتحاد مثلث صورت گرفت.
این نبرد ابتدا با حمله امپراتوری آلمان به شهر سنت میهیل فرانسه و اشغال آنجا آغاز شد. در مقابل نیروهای اتفاق مثلث نیز دست به ضد حمله زده و نیروهای اعزامی آمریکا به فرماندهی جان جی. پرشینگ از یک سو و نیروهای سپاه دوم استعمار فرانسه نیز از سوی دیگر وارد عمل شدند که در نهایت نتیجه به نفع اتفاق مثلث تغییر کرد.
باشگاه‌های فوتبال جهان گاهی اوقات شماره تیم‌ها را بایگانی می‌کنند تا خدمات بازیکنان وفادار را به رسمیت بشناسند، که بیشتر آنها به عنوان یادبود پس از مرگ آنها هستند.
این کار که مدت‌ها در ورزش‌های اصلی آمریکای شمالی برقرار بود، یک کار جدید در فوتبال است، زیرا تا دهه ۱۹۹۰ از شماره‌های تیم برای بازیکنان خاص استفاده نمی‌شد. قبل از آن، برای بازیکنان در ترکیب اصلی معمول بود که از اعداد ۱ تا ۱۱ بر اساس ترکیب یا پست و بر اساس بازی در مسابقه استفاده می‌شد و بازیکنان تعویضی از ۱۲ به بالا شماره‌گذاری می‌شدند، به این معنی که یک بازیکن ممکن بود در طول مسابقات شماره‌های متفاوتی به تن کند. زیرا ممکن بود به دلایل تاکتیکی در پست‌های مختلف بازی کنند یا در ترکیب اصلی حضور نداشته باشند.
با این وجود، در لیگ آمریکایی NASL، بازیکنان از زمان آغاز به کار آن در سال ۱۹۶۷ همیشه شماره‌های دائمی را به تن می‌کردند. علاوه بر این، شماره ۱۰ پله توسط نیویورک کاسموس در جریان خداحافظی ستاره برزیلی در ۱ اکتبر ۱۹۷۷ بایگانی شد و احتمالاً اولین شماره بایگانی‌شده تاریخ در فوتبال بود.
مکزیک کشوری پیشگام در استفاده از اعداد دائمی در فوتبال بود که در دهه ۱۹۸۰ در دسته برتر فوتبال مکزیک این کار را انجام داد.
بایگانی شماره بازیکن معمولاً پس از ترک تیم یا بازنشستگی بازیکن اتفاق می‌افتد. این کار برای ابراز احترام به بازیکنی است که برای باشگاهش ارزش زیادی داشته است که شماره پیراهنی را که بازیکن در مدت حضور خود در آنجا می‌پوشیده است بایگانی می‌کند، به این معنی که هیچ بازیکن دیگری مجاز به استفاده از آن شماره در آینده نیست. در برخی موارد مانند جیسون مایل، ویتوریو مرو، مارک ویوین فو، میکلوش فهر، ری جونز، دیلان تامبایدس، فرانسوا استرشله، داوید دی توماسو، آنتونیو پوئرتا، ​​بسین ادریزج، پیرماریو موروسینی و داویده آستوری، شماره‌ها بایگانی شد تا پس از مرگ به بازیکنی احترام بگذارد که در حالی که هنوز بازی می‌کرد درگذشت. همچنین، باشگاه فردریکستاد نروژی شماره داگفین انرلی را پس از یک برخورد در زمین بازی که باعث فلج شدن او شد، بایگانی کرد. در بریتانیا، تنها شماره پیراهن بابی مور، جک لستر و جود بلینگهام به دلیل خدمات عالی به باشگاه در مقابل یک حادثه غم انگیز بایگانی شده است. اگرچه به طور رسمی بایگانی نشده است، اما پیراهن شماره ۲۵ جان‌فرانکو زولا و شماره ۲۶ جان تری به ترتیب از زمان ترک باشگاه‌های در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۱۷ توسط چلسی مجدداً استفاده نشده است.
تیم‌های ملی آرژانتین، اکوادور و کامرون به ترتیب شماره‌های دیگو مارادونا (۱۰)، کریستین بنیتز (۱۱) و مارک ویوین فو (۱۷) را با توجه به قوانین فیفا در مورد شماره تیم‌ها برای مسابقات فینال بایگانی کرده‌اند. در سایر رقابت‌ها، مسابقات مقدماتی یا دوستانه، اتحادیه‌های ملی می‌توانند بر اساس معیارهای انتخابی خود شماره‌هایی را تعیین کنند. به این ترتیب، به دلیل قوانین شماره‌گذاری تیم‌های کنفدراسیون‌های قاره‌ای، چندین باشگاه ملزم به استفاده مجدد از شماره‌های بایگانی برای مسابقات باشگاهی قاره‌ای شده‌اند. به عنوان مثال، سی‌ای‌اف و کونمبول در مسابقات باشگاهی خود چنین قوانینی دارند، اما کونکاکاف چنین قوانینی را ندارد.
برخی از تیم‌های آمریکای جنوبی (مانند یونیورسیتاریو یا فلامینگو و حتی تیم‌های مکزیکی که برای این مسابقات دعوت شده‌اند) به دلیل قوانین کونمبول که بیان می‌کند پیراهن‌ها باید از ۱ تا ۲۵ شماره‌گذاری شوند، گاهی مجبور شده‌اند شماره‌های بایگانی خود را برای موارد خاص دوباره استفاده کنند. در مسابقات باشگاهی قاره‌ای (مانند کوپا لیبرتادورس و کوپا سودامریکانا).
برخی از باشگاه‌ها شماره‌ای را به هواداران خود اختصاص می‌دهند و آن را برای هیچ بازیکنی استفاده نمی‌کنند. رایج‌ترین عدد برای این کار ۱۲ است که از توصیف هواداران به عنوان "یار دوازدهم" است. باشگاه‌ها و تیم‌هایی که شماره ۱۲ را بایگانی کرده‌اند عبارتند از:
باگرات اولوبابیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان در زمینه‌های ارمنستان در سده‌های میانه، آرتساخ، زبان ارمنی، و ادبیات ارمنی بود.
در سال ۱۹۲۵ در جمهوری آرتساخ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۴ دورهٔ مؤسسه تربیت معلم شوشی را در زادگاه خود به پایان رسانید سپس ر رشتهٔ زبان و ادبیات ارمنی در دانشکدهٔ علوم انسانی باکو به تحصیل پرداخت. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۷ ریاست انجمن نویسندگان آذربایجان شوروی، شاخهٔ منطقهٔ خودمختار قره‌باغ را به عهده داشت و همزمان سردبیر نشریهٔ قره‌باغ شوروی بود. در سال ۱۹۶۸ در ایروان مستقر گردید و سال بعد با دفاع از رسالهٔ علمی خود با عنوان «تاریخ آرتساخ تا سدهٔ دهم میلادی» موفق به دریافت درجهٔ نامزدی علوم در رشتهٔ تاریخ شد و به عنوان کارشناس ارشد در بخش تاریخ فرهنگستان علوم ارمنستان به کار تحقیق پرداخت. نخستین مجموعهٔ اشعار او در سال ۱۹۵۲ به نام سرود کار و صلح منتشر شد. از آن پس چندین مجموعه اشعار و داستان و سه رمان از آثار ادبی او به نام‌های «خاک میهن» (۱۹۵۹), «انسان» (۱۹۶۳) و «ساردارآباد» (۱۹۹۱) انتشار یافته‌است. بررسی تاریخی اولوبابیان در زمینهٔ تاریخ و فرهنگ ارمنی و به‌طور عمده تاریخ سرزمین زادگاهش و حکومت‌های آن است. برخی از آثار او به این شرح اند: «تاریخ آرتساخ از آغاز تا روزگار ما» (۱۹۹۴), «تاریخ اجمالی سرزمین آقوانک» (اران) (۱۹۹۷), ترجمه «تاریخ ارمنستان قازار پاربی» (پاربتسی) از زبان کهن ارمنی به زبان کنونی (۱۹۸۲). اولوبابیان در سال ۲۰۰۱ در ارمنستان وفات یافت و در ایروان به خاک سپرده شد. مقاله «خاچکار» از مجموعهٔ زروتساران او به زبان فارسی ترجمه شده‌است.
نصر بن عاصم لَیثی (؟-۷۰۸م) از نخستین زبان‌شناسان عربی در نحو بود. گفته‌ می‌شود که او پیشنهاد نقطه‌گذاری محصف را داد. عمرو بن علا از شاگردانش بود.
ورتانس مسروبی پاپازیان ( زاده ۱۸۶۶ – درگذشته ۱۹۲۰) یک نویسنده، کنشگر اجتماعی-سیاسی و فرهنگی، منتقد ادبی، ویراستار، تاریخ‌نگار ادبی، معلم و مترجم اهل ارمنستان بود.
یغیا «یغیک» جرجیان ( زاده ۱۹۵۷) یک مؤلف و چهره سیاسی اهل لبنان-ارمنستان بود.
وی در «مدرسه ارمنی هواگیمیان-مانوکیان» تحصیل نمود و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. جرجیان عضو هیئت تحریره روزنامه آرارات دیلی می‌باشد. وی ویراستار سابق "Ararad Youth" بود. جرجیان ۱۲ کتاب و تعدادی زیادی مقاله دربارهٔ ارمنستان و خاورمیانه به چاپ رسانیده است.ՀԱՅԿԱԶԵԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ ՄԷՋ ԳԻՏԱԺՈՂՈՎ ՆՈՒԻՐՈՒԱԾ ՀԱՃՆՈՅ ՀԵՐՈՍԱՄԱՐՏԻՆ, 2010
وی از سال ۱۹۹۵ عضو کمیته مرکزی حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان می‌باشد.Յայտարարուեցաւ ՍԴՀԿի Նորընտիր Վարչութեան Կազմը, Asbarez, 2013 وی چهار دوره بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۹ عضو مجلس نمایندگان لبناناز حوزه انتخابیه بیروت انتخاب شد.
وی با هوری جرجیان ازدواج کرده است.
کارن نیکیتی یوزباشیان (؛ – ) یک در تاریخ‌نگار و خاورشناس اهل ارمنستان در زمینه‌های Armenian studies، Byzantine studies، و Oriental studies بود. وی از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
مانول زولالیان (; زاده ۳۰ دسامبر ۱۹۲۹ در حلب - درگذشته ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲ در ایروان) یک تاریخ‌نگار، ارمنی‌شناس اهل ارمنستان بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و عضو هیئت رئیسه، دکتر تاریخ، استاد دانشگاه دولتی تربیتی ارمنستان و متخصص پژوهش‌های خاورشناسی بود.Zulalyan, Armenian Academy of Sciences
وی یکی از مؤلفان پژوهش چند جلدی «تاریخ ارمنستانی» بود.(in Russian) Скончался известный армянский историк академик Манвел Зулалян, 2012
انیس بن زکریا النُّصولی (۱۹۰۲–۱۹۵۷) ادیب، روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار لبنانی و از افراد آموزش و پرورش نوین بود.
زادگاه و درگذشتش در بیروت بوده‌است. از دانشگاه آمریکایی بیروت دانش‌آموخته شد و در بغداد آموزش داد. سپس به لبنان بازگشت و کمی به روزنامه‌نگاری پرداخت؛ در سال ۱۹۲۷ مجلهٔ "الکشّاف" را پایه‌گذاری نمود. رئیس ادارهٔ کل آموزش در جمعیت مقاصد الخیریه برگزیده شد.از آثار اوست:
لشکرکشی بورنئو () بخشی از نبردهای جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام بود که هدف از آن، آزادسازی جزیره بورنئو از اشغال ژاپن بود.
این لشکرکشی تحت فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام قرار داشت که با پیروزی متفقین همراه شد. کشور استرالیا بیشترین نقش را در این پیروزی ایفا کرد.
سومین انتخابات مجلس افغانستان که طی آن اعضای دوره هفدهم پارلمان افغانستان انتخاب شود پس از ۳ سال تأخیر قرار است در ۲۸ میزان/مهر ۱۳۹۷ برگزار شد. دوره قبلی انتخابات مجلس نمایندگان افغانستان در سال ۱۳۸۹ برگزار شد و طبق قانون باید پس از پنج سال و در سال ۱۳۹۴ انتخابات مجلس بعدی برای تشکیل دوره هفدهم برگزار می‌شد اما به دلیل بحث‌های پیش از انتخابات حول اصلاح قانون انتخابات افغانستان و اختلافاتی که پس از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۹۳ بوقوع پیوست، این انتخابات پس از ۳ سال تأخیر قرار شد در سال ۱۳۹۷ برگزار شد. نظام فعلی مبتنی بر تک‌رأی انتقال‌ناپذیر است.Afghanistan-Analysts
بسیاری از مجادلات فعلی در دولت ائتلافی افغانستان حاصل دعوای دو نامزد اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ است. اصلاح اساسی نظام انتخاباتی این کشور یکی از قرارهایی بود که دو نامزد اصلی یعنی اشرف غنی احمدزی رئیس‌جمهور و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی افغانستان برای تقسیم قدرت بین هم گذاشتند. هر چند هر دو بر سر این مسئله که تا زمان اصلاح قانون نباید انتخاباتی برگزار شود توافق دارند اما هنوز بر سر این که چگونه و چه کسی باید بر این روند نظارت داشته باشد به توافق نرسیده‌اند. پیشنهاد احمدزی مبنی بر انتصاب شکریه بارکزی برای این پست مورد قبول عبدالله قرار نگرفت زیرا وی را بسیار نزدیک به احمدزی می‌دانست. عبدالله در عین حال به شدت با مقامات ناظری که انتخابات ۱۳۹۳ را پایش کردند مخالف است. دلیل آن نیز شیوع این باور است که بی‌نظمی‌های آن انتخابات بیشتر به سود احمدزی تمام شد تا عبدالله. همچنین باید این نکته را هم افزود که هیچ‌کدام از مقامات یادشده متهم به هیچ جرمی نشدند و از مقامشان عزل نگردیدند. با وجود فراخوان‌های عبدالله مبنی بر تغییرات اساسی در قانون انتخابات، طرفداران احمدزی بیشتر خواهان تغییرات محدود هستند.
یکی از مهم‌ترین مسائلی که باید مورد توجه قرار گیرند، نام‌نویسی رأی‌دهندگان است. افغانی‌ها هم‌اکنون محدود به رأٔی دادن در یک منطقه خاص نیستند به این معنا که هنوز می‌توانند از کارت‌های رأی‌دهی که در ۱۳۸۰ دریافت کرده‌اند برای رأی دادن استفاده کنند. همچنین عملیات نام‌نویسی از آن سال تا ۱۳۹۵، سه بار انجام شده که موجب صدور ۲۰ میلیون کارت برای مردم شده‌است. این در حالی است که بر پایهٔ تخمین‌ها، افغانستان تنها ۱۲ میلیون رأی‌دهنده دارد و کارت‌های اضافی می‌توانند ابزار مناسبی برای تقلب باشند. ایجاد یک سامانهٔ تشخیص هویت الکترونیک نیز روند زمان‌گیری است و دست‌کم نیاز به ۱۰ سال زمان دارد.
شکست مداوم در تعیین زمان برای انتخابات یا اصلاح نظام انتخاباتی موجب شد تا برنامه عمران ملل متحد در خرداد ۱۳۹۴ طرح کمک چندمیلیون دلاری خود به دستگاه‌های انتخاباتی افغانستان را قطع کند. این مسئله زمانی رخ داد که همهٔ طرح‌های کمک به افغانستان به دلیل فساد مالی در این کشور مورد تردید قرار گرفته بود.
در ۲۵ تیر ۱۳۹۴ اشرف غنی احمدزی پس از ۹ ماه تأخیر دستوری مبنی بر تشکیل یک کمیسیون ۱۶ نفره با هدف بررسی اصلاحات نظام انتخاباتی صادر کرد. دوره پارلمان افغانستان در ۱ تیر ۱۳۹۴ به پایان رسیده بود، در نتیجه رئیس‌جمهور فرمان دیگری برای تمدید دورهٔ این مجلس تا انتخابات بعدی صادر کرد. در مرداد آن سال کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی کار خود را آغاز کرده بود.
کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی پیشنهادهای خود را در روز یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۹۴ پس از یک ماه بررسی تقدیم کرد. در میان این پیشنهادها، پیشنهاد تخصیص ۸۳ کرسی یا یک سوم کرسی‌های پارلمان ۲۵۰ نفری افغانستان به احزاب سیاسی بر پایهٔ سطح پیروزی آن‌ها در انتخابات در سطح کشور وجود داشت. از دیگر پیشنهادها می‌توان به پیشنهاد بازسازی کمیسیون انتخابات موجود؛ ایجاد سامانهٔ تشخیص هویت رأی دهندگان پیش از انتخابات بعدی و پیشنهاد تقسیم ولایت‌ها به مناطق رأی دهی کوچکتر اشاره کرد تا بتوان در صورت تقلب، قرنطینه ایجاد کرد. برخی کارشناسان بر این باور بودند که این پیشنهادها به دیدگاه‌های عبدالله نزدیکتر است.
دو تن از هم‌وندان این کمیسیون به نام‌های کاوون کاکر و شاه محمود میخائیل به نشانهٔ اعتراض از آن خارج شدند. گفته می‌شود ایشان به احمدزی نزدیک هستند. این دو از تخصیص کرسی‌ها بر مبنای سطح پیروزی گروه‌ها در حوزهٔ انتخاباتی سراسری شکایت داشتند. آن‌ها بر این باور بودند که حوزه‌های انتخابی کوچکتر می‌تواند ارتباط نزدیک‌تری بین مردم و نمایندگان ایجاد کند و تغییرات پیشنهادی به نفع احزاب بزرگتر تمام خواهد شد. اما شاه سلطان عاکفی رئیس کمیسیون اصلاحات این ادعاها را رد کرد و گفت نظام پیشنهادی برای توسعهٔ احزاب سیاسی و ملی موجود مهم است و نسبت به نظام غیر حزبی کنونی با نامزدهایی که از لحاظ عقیدتی به شدت تفاوت دارند برتری دارد.