moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سن خوان بتولیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کونونسیون () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کلمبیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
هاتو کوروزال () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن رافائل () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کلمنسیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن خرونیمو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
پینتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سوسا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن دیگو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
بسریل () نام شهری در کشور کلمبیا است.
گومز پلاتا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن آنتونیو دل تکنداما () نام شهری در کشور کلمبیا است.
محسن نقوی پژوهشگر ایرانی-آمریکایی و استاد علوم سنجش سلامت در دانشگاه واشینگتن است. او از برترین پژوهشگران پراستناد (h> 100) بر اساس وب سنجی است.
ویوتا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ال کارمن () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ایکیرا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ایزابل مری جرالدین وستبری (متولد ۸ مارس ۱۹۹۰) نویسنده ورزشی، گوینده، وکیل و بازیکن سابق کریکت است. او به‌عنوان بازیکن کریکت، در سمت توپ‌زن بازوی راست و گاه‌به‌گاه هم در جایگاه دروازه‌بان ویکت در باشگاه‌های سامرست و میدلسکس (یک شهرستان سابق در جنوب شرقی انگلستان که اکنون بخشی از لندن است)، و همچنین در تیم وسترن استورم در سال ۲۰۱۶ بازی کرد. او دو فصل در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ کاپیتان میدلسکس بود. او همچنین در سال ۲۰۰۵ در یک روزه بین‌المللی زنان برای هلند بازی کرد، در حالی که در این کشور به مدرسه می‌رفت.
وستبری در مقطع کارشناسی در کالج هرتفورد آکسفورد تحصیل کرد. او علاوه بر حرفه کریکت خود، هاکی را نیز در آکسفورد نیز بازی کرد و با بازی در مسابقه هاکی دانشگاهی در مقابل کمبریج در مارس ۲۰۱۰ به جایزه آبی دست یافت. در سال ۲۰۱۱، او به عنوان رئیس اتحادیه آکسفورد انتخاب شد و پیش از این به عنوان منشی این انجمن خدمت کرده بود. وستبری یک نویسنده ورزشی در "دیلی تلگراف" است و در بی‌بی‌سی نیز برنامه پخش می‌کند.
سانتا روزا د ویتربو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
خاردین () نام شهری در کشور کلمبیا است.
روساس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سانتا کاتالینا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
فیلاندیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
فرانسیسکا گیفای (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار آلمانی حزب سوسیال دموکرات است که از دسامبر سال ۲۰۲۱ به عنوان شهردار برلین خدمت کرده‌است. او پیش‌تر به عنوان وزیر امور خانواده، سالمندان، زنان و جوانان در دولت آنگلا مرکل از سال ۲۰۱۸ تا سال ۲۰۲۱ خدمت کرده‌است.
او نخستین شهردار زن پایتخت آلمان پس از وحدت آلمان است.
پرویدنسیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سیمیخاکا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تامالامکه () نام شهری در کشور کلمبیا است.
پوبلو ریکو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن کالیکستو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
راکیرا () نام شهری در کشور کلمبیا است. از شمال با تینجاکا و سوتامارچان، در جنوب با گواچتا، کوندینامارکا، از شرق با ساچیکا و ساماکا و از غرب با سن میگل دو سما و دریاچه فوکهنه همسایه است.
فوئنته د اورو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
پیتال () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ریوفریو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن فرناندو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
چاچاگویی () نام شهری در کشور کلمبیا است.
نموکون () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن آنتونیو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
مدیو باودو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
لا تولا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سالدانا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
بلن د باخیرا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
انجمن چوگان ایالات متحده آمریکا (USPA) نهاد ملی حاکم بر ورزش چوگان در ایالات متحده است.
انجمن چوگان ایالات متحده که در سال ۱۸۹۰ توسط دیوید گرابز تأسیس شده‌است، منابعی را برای بیش از ۴۵۰۰ عضو فردیUSPolo.org. "Members". 2010. و ۲۵۰ باشگاه چوگانUSPolo.org. "Clubs by States". 2010. در سراسر ایالات متحده و کانادا فراهم می‌کند. از جملهٔ آنها ترویج بازی چوگان، هماهنگ‌کردن فعالیت‌های باشگاه‌های عضو و بازیکنان ثبت شده، ترتیب و نظارت بر مسابقات، مسابقات و بازی‌های چوگان و ارائه قوانین، معلولیت‌ها و شرایط آن مسابقات، مسابقات و بازی‌ها از جمله ایمنی و رفاه شرکت کنندگان و هستند.
این انجمن تعدادی برنامه برای بازیکنان جدید برای یادگیری این ورزش در ایالات متحده ایجاد کرده‌است، از جمله مراکز منطقه ای چوگان و باشگاه‌هایی که میزبان مدارس و دروس در سراسر کشور هستند. در سال ۲۰۱۰، USPA تیم USPA را ایجاد کرد،USPolo.org."Team USPA". 2010. برنامه ای برای تقویت و رشد ورزش چوگان در ایالات متحده با شناسایی بازیکنان جوان و بااستعداد آمریکایی و ارائه آموزش‌های مربی و فرصت‌های بازی که منجر به مجموعه ای از بازیکنان آماتور و حرفه ای با رتبه بالاتر می‌شود. . این سازمان همچنین برنامه‌ها و مسابقات چوگان جوانان را از طریق چوگان بین مدرسه ای/بین دانشگاهیUSPolo.org."Interscholastic/Intercollegiate Polo" . 2010. و باشگاه‌ها هماهنگ می‌کند.
برند "«پولو»" شامل پوشاک مردانه، زنانه و پسرانه و همچنین عینک آفتابی، ساعت، جوراب، کلاه و چاقوی جیبی است. این برند توسط USPA Properties, Inc، یک شرکت متعلق به انجمن چوگان ایالات متحده مدیریت می‌شود.
وب سایت رسمی انجمن چوگان ایالات متحده
کوونیاس () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سن سباستیان () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سیبوندوی () نام شهری در کشور کلمبیا است.
هنری بریج آترتون (Henry Bridge Atherton) (۲۱ سپتامبر ۱۸۳۵–۶ فوریه ۱۹۰۶)، سرباز اهل ورمونت در جنگ داخلی آمریکا و وکیل و قانون‌گذار ایالتی نیوهمپشایر در اواخر قرن ۱۹ بود.
آترتون در ۲۱ سپتامبر ۱۸۳۵ در کاوندیش، ورمونت به دنیا آمد. وی خردترین پسر یک کشاورز و یک وکیل موفق، جاناتان آترتون (۱۷۸۷–۱۸۷۵) و رکسانا آیوز (۱۷۹۷–۱۸۹۱) بود. اجداد او در پی دریافت بخشی از کمک‌های مالی نیوهمپشایر در این منطقه ساکن شده بودند.
او در مدرسه داتونسویل و سپس از سال ۱۸۵۱ الی ۱۸۵۵ در آکادمی بِلک ریور و بعدتر در مدرسه علمیه لیلند در تاونسند، ماساچوست، تحصیل کرد و در آنجا ممتاز شناخته شد. آترتون به جای کشاورزی، عاشق شعر بود، اما با این حال او به دنبال حقوق رفت.
آترتون طرفدار سرسخت جنبش مخالفت با بردگی بود و احتمالاً تحت تأثیر معلمش جان لیلند قرار گرفته بود. حمایت از این جنبش در میان شهروندان ورمونت رایج بود. تا حدی که جان براون، رهبر سرشناس جنبش مخالفت با بردگی، در سال ۱۸۵۶ برای سخنرانی در جامعه پروکتورزویل، ورمونت در طول سفرهایش در سراسر ایالات متحده شمالی دعوت شد. براون به دنبال کمک‌های مالی و همچنین تسلیحات برای «بیان‌کنندگان آزاد» بود. آترتون پیش از فارغ‌التحصیلی، در حالی که وزیر سنای ورمونت بود، از براون دعوت کرد تا از دفترش استفاده کند و اینگونه حمایت خود را نشان داد. آترتون موقعیت قانونی عرضه اسلحه به مهاجران اخیر در قلمرو کانزاس که توسط شرکت کمک به مهاجران نیوانگلند مستقر شده بودند را مورد مطالعه قرار داد. این رویارویی که در سال ۱۸۵۴ آغاز شد، به نام «خونریزی کانزاس» شناخته می‌شد و مقدمه‌ای برای جنگ داخلی بود. آترتون در ۹ مارس ۱۸۸۲، برای زندگی‌نامه‌نویس براون که جان ردپارث نام داشت، در مورد مشارکت شخصی او و فرماندار سابق، رایلند فلچر، نامه نوشت. نامه آترتون، نه تنها نقش او در کمک به براون (که بعداً در ویرجینیای غربی محاکمه و اعدام شد) را شفاف می‌ساخت، بلکه تأیید براون توسط بزرگان شهر که مایل به تهیه اسلحه‌های قدیمی بودند را توضیح می‌داد. آترتون همچنین دربارهٔ کمک مستقیم ۲۰۰۰۰ دلاری ورمونت نوشت و آن را دلیل ایجاد تغییر در موازنه قدرت سیاسی در قلمروی کانزاس دانست.
در سال ۱۸۵۸ آترتون از کالج دارتموث فارغ‌التحصیل شد. وی قبل از پیوستن به دفاتر حقوقی جان اف دین، زیر نظر جوزف سایر از آلتون، نیوهمپشایر فعالیت می‌کرد. او در هیئت وکلاء پذیرفته شد و با دین شراکت کرد. در سال ۱۸۶۰ مدرک حقوق را از دانشکده حقوق آلبانی دریافت کرد. آترتون به عنوان وکیل محکمه در مونپلیه، ورمونت پذیرفته شد و سوگند یاد کرد.
در اوت ۱۸۶۱، آترتون وارد خدمت ارتش اتحادیه شد. از وی خواسته شد تا زیر نظر سرهنگ ادوین اچ استوتون به عنوان سروان گروه C، هنگ پیاده‌نظام چهارم ورمونت در براتلبورو، ورمونت، خدمت کند. او ابتدا به فرماندار اراستوس فیربنکس کمک کرد تا حداقل سی تن را استخدام کند. فهرست سربازان او توسط مورخان نگهداری شده‌است.
شرکت او در مبارزات جنگی پس از جراحات شدید در نبرد در ۱۶ آوریل ۱۸۶۲ در ویرجینیا در کمپین پنین‌سولا، در نبرد لیز میل، به خاطر اصابت گلوله به کشاله ران و اصابت ترکش به سر محدود شد. شدت جراحات آترتون به حدی بود که او را از کارافتاده تلقی کردند و بنابراین وی را از خدمت مرخص کردند.
آترتون اجازه نداد که معلولیتش مانع او شود. او قبل از رفتن به جنگ ازدواج کرده بود. در اکتبر ۱۸۶۲ با قبول مدیریت تحریریه روزنامه تلگراف نشوا وارد حرفه روزنامه‌نگاری شد. او الی سال ۱۸۶۴ به عنوان سردبیر فعالیت کرد و سپس به حرفه وکالت بازگشت. او وارد سیاست شد و به عنوان عضوی از محکمه عمومی نیوهمپشایر انتخاب شد و برای اولین بار از سال ۱۸۶۷ الی ۱۸۶۸ در مجلس قانون‌گذاری ایالتی خدمت نمود.
از جمله مناصب معتبر و شرافتمندانه وی، سمت‌های خزانه داری شهرستان هیلزبورو و ریاست پوست نشوا (۱۸۷۲ الی ۱۸۷۶) بود.
در سال ۱۸۸۴ آترتون نماینده کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان بود که در شیکاگو برگزار شد. او به قوه مقننه ایالت بازگشت و از سال ۱۸۸۵ الی ۱۸۸۷ در آنجا خدمت کرد. قانون راه‌آهن عمومی نیوهمپشایر (۱۸۸۳) به عنوان «لایحه آترتون» شناخته شد.
او در سال ۱۸۹۰ به عنوان عضو هیئت آموزش نیوهمپشایر انتخاب شد و در سال ۱۸۹۳ به سمت ریاست این هیئت منصوب گردید.
به آترتون یک نقش برجسته در فرمانداری آلاسکا نیز پیشنهاد شد، اما وی مؤدبانه آن را رد کرد. او از سوی رئیس‌جمهور بنجامین هریسون، برای پُر کردن پُست کمیساریای زمین برای ساموای آمریکایی که بر اساس معاهده برلین (۱۸۸۹) آلمان آن را به ایالات متحده آمریکا واگذار کرد، نامزد شده بود.,
او زمانی که در مشاغل دولتی نبود به وکالت بازگشت. ریکاردهای مطالبات بازنشستگی تهیه شده توسط آترتون و دریافت شده توسط ژنرال آجودان برای جانبازان جنگ داخلی و وارثان آنها باقی مانده‌است.
آترتون به عنوان مدیر انجمن امداد متقابل پیش‌بینی‌کنندهٔ کنکورد، نیوهمپشایر خدمت کرد.
آترتون شیفته شعر و هنر بود. او در سال ۱۸۵۱، در سن ۱۶ سالگی، «مراقب بیوه باش» را نوشت که ده سال بعد، با شروع جنگ، معنای غم‌انگیزی به خود گرفت.
شعر او در منابع مختلف بدون امضاء دیده می‌شود، اما این منابع بخشی از مجموعه اشعار او را تشکیل می‌دهند که توسط انجمن تاریخی کاوِندیش جمع‌آوری شده‌است.
تلو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
لیوا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تیباسوسا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اوپوراپا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
لا وگا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
پالمیتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
سانتا باربارا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
اکیتانیا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
تیتیریبی () نام شهری در کشور کلمبیا است.
رول‌فرمینگ یا شکل‌دهی با غلطک ، نوعی نورد است که شامل خمش مداوم یک نوار بلند از (معمولاً فولاد کلاف‌شده) به سطح مقطع دلخواه است. نوار از میان مجموعه‌ای از رول‌ها که روی پایه‌های متوالی نصب شده‌اند، عبور می‌کند، که هر مجموعه تنها بخشی از خمش را انجام می‌دهد تا زمانی که سطح مقطع (پروفایل) مورد نظر به دست آید. رول فرمینگ برای تولید قطعات با مشخصات ثابت با طول‌های بلند و در مقادیر زیاد ایده‌آل است.
انواع پروفیل‌های مقطعی را می‌توان تولید کرد، اما هر پروفیل به مجموعه ای از ابزارهای رول به دقت ساخته شده نیاز دارد. طراحی رول‌ها با "الگوی گل" شروع می‌شود که به ترتیب مقطع پروفیل، یک پروفیل برای هر پایه رول است. سپس خطوط رول از پروفیل‌های الگوی گل استخراج می‌شوند. به دلیل هزینه بالای مجموعه‌های رول، شبیه‌سازی کامپیوتری اغلب برای توسعه یا تأیید طرح‌های رول و بهینه‌سازی فرایند شکل دهی برای به حداقل رساندن تعداد پایه‌ها و تنش‌های مواد در محصول نهایی استفاده می‌شود.
مقاطع رول فرمینگ ممکن است مزیت‌هایی نسبت به اکستروژن با اشکال مشابه داشته باشند. قطعات رول شده ممکن است بسیار سبک‌تر باشند، با دیواره‌های نازک‌تر نسبت به فرایند اکستروژن، و قوی‌تر باشند، زیرا در حالت سرد سخت شده‌اند. قطعات را می‌توان با روکش یا از قبل رنگ آمیزی کرد. علاوه بر این، فرایند رول‌سازی سریع‌تر است و انرژی کمتری نسبت به اکستروژن مصرف می‌کند.21
ماشین‌های رول‌فرمینگ در دسترس هستند که با استفاده از رول‌های مشابه، اشکالی با اندازه‌ها و ضخامت‌های مواد مختلف تولید می‌کنند. تغییرات در اندازه با تغییر دادن فاصله بین رول‌ها با تنظیم دستی یا کنترل‌های کامپیوتری حاصل می‌شود که امکان تغییر سریع را فراهم می‌کند. این آسیاب‌های تخصصی در صنعت قاب‌بندی گیج سبک رایج هستند که در آن از گل میخ‌های فلزی و آهنگ‌های پروفیل‌ها و ضخامت‌های استاندارد استفاده می‌شود. برای مثال، یک آسیاب منفرد ممکن است قادر به تولید گل میخ‌های فلزی از تارهای مختلف (به عنوان مثال ۳–۵/۸ اینچ تا ۱۴ اینچ)، فلنج (به عنوان مثال ۱–۳/۸ اینچ تا ۲–۱/۲ اینچ) و لبه (مثلاً ابعاد ۳/۸ تا ۵/۸ اینچ)، گیج‌های مختلف (به عنوان مثال ۲۰ تا 12 GA) از ورق فولادی گالوانیزه باشد.
خطوط رول‌فرمینگ را می‌توان با پیکربندی‌های متعددی برای پانچ کردن و بریدن قطعات در یک عملیات مداوم راه‌اندازی کرد. برای برش یک قطعه به طول، می‌توان خطوط را طوری تنظیم کرد که از یک قالب پیش برش در جایی که یک قطعه خالی از روی آسیاب رول می‌گذرد، یا یک قالب پس از برش که در آن پروفیل پس از فرایند رول سازی قطع می‌شود، استفاده کرد. ویژگی‌ها ممکن است به شکل سوراخ، بریدگی، برجسته یا برشی با پانچ در یک خط رول فرمینگ اضافه شوند. این ویژگی‌های قطعه را می‌توان در یک برنامه پیش پانچ (قبل از شروع رول‌سازی)، در یک برنامه پانچ خط وسط (در وسط خط/فرایند رول‌سازی) یا یک برنامه پانچ پس از پانچ (بعد از انجام رول‌سازی) انجام داد. . برخی از خطوط رول فرمینگ تنها یکی از برنامه‌های پانچ یا برش بالا را شامل می‌شوند، برخی دیگر، برخی یا همه برنامه‌ها را در یک خط ترکیب می‌کنند.
رول‌فرمینگ در میان فرآیندهای تولید، یکی از ساده‌ترین فرایندها است. معمولاً با یک سیم پیچ بزرگ از ورق فلزی، بین ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی‌متر) و ۲۰ اینچ (۵۱ سانتی‌متر) عرض و ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱۰ میلی‌متر) و ۰٫۱۲۵ اینچ (۳٫۲ میلی‌متر) ضخامت شروع می‌شود که بر روی یک کویلر پشتیبانی می‌شود. نوار از طریق یک راهنمای ورودی تغذیه می‌شود تا مواد در هنگام عبور از رول‌های آسیاب به درستی تراز شوند، هر مجموعه از رول‌ها یک خم را تشکیل می‌دهند تا زمانی که مواد به شکل دلخواه خود برسد. مجموعه‌های رول معمولاً یکی بر روی دیگری بر روی یک جفت شفت موازی افقی که توسط یک پایه(ها) پشتیبانی می‌شوند، نصب می‌شوند. رول‌های جانبی و رول‌های خوشه‌ای نیز ممکن است برای ارائه دقت و انعطاف‌پذیری بیشتر و محدود کردن تنش‌های وارده بر مواد استفاده شوند. نوارهای شکل را می‌توان جلوتر از آسیاب رول‌ساز، بین آسیاب‌ها یا در انتهای خط رول‌فرمینگ به طول برش داد.
امکانات هندسی می‌تواند بسیار گسترده باشد و حتی شامل اشکال محصور شده تا زمانی که سطح مقطع یکنواخت باشد. ضخامت‌های معمولی ورق از ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱۰ میلی‌متر) تا ۰٫۱۲۵ اینچ (۳٫۲ میلی‌متر) متغیر است، اما می‌توانند از آن هم بیشتر شوند. طول تقریباً تحت تأثیر فرایند نورد قرار نمی‌گیرد. عرض قطعات معمولاً کمتر از ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی‌متر) نیست، اما می‌تواند از ۲۰ اینچ (۵۱ سانتی‌متر) تجاوز کند. محدودیت اولیه عمق پروفیل است که معمولاً به کمتر از ۴ اینچ (۱۰ سانتی‌متر) و به ندرت بزرگتر از ۶ اینچ (۱۵ سانتی‌متر) به دلیل تنش‌های ناشی از غلتک و اختلاف سرعت سطحی که با عمق افزایش می‌یابد محدود می‌شود.
نرخ تولید تا حد زیادی به ضخامت مواد و شعاع خم بستگی دارد. با این حال، تعداد ایستگاه‌ها یا مراحل مورد نیاز نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. برای شعاع خمشی ۵۰ برابر ضخامت مواد فولاد کم کربن با ضخامت ۰٫۷ اینچ (۱۸ میلی‌متر) می‌تواند از ۸۵ فوت در دقیقه (۲۶ متر در دقیقه) تا هشت ایستگاه تا ۵۵ فوت در دقیقه (۱۷ متر در دقیقه) تا ۱۲ متغیر باشد. ایستگاه‌ها یا ۵۰ فوت در دقیقه (۱۵ متر در دقیقه) از طریق ۲۲ ایستگاه.
زمان شکل‌گیری یک محصول را می‌توان با یک تابع ساده نشان داد: t = (L + n⋅d) / V، که در آن L طول قطعه در حال شکل‌گیری است، n تعداد پایه‌های شکل‌دهی است، d است فاصله بین پایه‌ها، و V سرعت نوار در میان رول‌ها است.3
به‌طور کلی، خطوط رول فرمینگ بسته به کاربرد می‌توانند از ۵ تا ۵۰۰ فوت در دقیقه (۱٫۵ تا ۱۵۲٫۴ متر در دقیقه) یا بالاتر اجرا شوند. در برخی موارد عامل محدود کننده کاربردهای پانچ یا برش است.
در حین کار با تولید، مواردی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از، به عنوان مثال، روانکاری، تأثیر فرایند بر خواص مواد، هزینه و البته ایمنی.
روانکاری یک مانع اساسی بین قالب‌های رول و سطح قطعه کار ایجاد می‌کند. این به کاهش سایش ابزار کمک می‌کند و باعث می‌شود اشیا سریعتر حرکت کنند. این جدول انواع مختلف روان‌کننده‌ها، کاربرد آنها و فلزات ایده‌آل برای استفاده از آنها را نشان می‌دهد.
اثرات این فرایند بر خواص مواد حداقل است. خواص فیزیکی و شیمیایی عملاً تغییر نمی‌کنند، اما این فرایند ممکن است باعث کار سختی، ترک‌های ریز یا نازک شدن در خم‌ها در هنگام بحث در مورد خواص مکانیکی مواد شود.
هزینه شکل دهی رول نسبتاً کم است. هنگام محاسبه هزینه فرایند مواردی مانند زمان راه اندازی، هزینه تجهیزات و ابزار، زمان بار/تخلیه، نرخ کار مستقیم، نرخ سربار و استهلاک تجهیزات و ابزار باید در نظر گرفته شود.
ایمنی نیز در این فرایند کمی مشکل است. خطرات اصلی که باید در نظر گرفته شوند، برخورد با قطعات کار متحرک (حداکثر ۸۰۰ فوت در دقیقه (۲۴۰ متر در دقیقه))، غلتک‌های فشار بالا، یا لبه‌های فلزی تیز و بریده شده‌است.3
ریوسوسیو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
ال کارمن د آتراتو () نام شهری در کشور کلمبیا است.
لا آرگنتینا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
کوکورنا () نام شهری در کشور کلمبیا است.
موروآ () نام شهری در کشور کلمبیا است.
"لنست"، یکی از قدیمی‌ترین مجلات علمی پزشکی در جهان، دو مطالعه بررسی شده دربارهٔ تأثیر حمله سال ۲۰۰۳ به عراق و اشغال متعاقب آن بر میزان مرگ و میر عراق منتشر کرد. اولین در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. دوم (توسط بسیاری از همان نویسندگان) در سال ۲۰۰۶. این مطالعات تعداد مرگ و میرهای اضافی ناشی از اشغال را، هم به صورت مستقیم (مبارزان به علاوه غیر رزمندگان) و هم غیرمستقیم (به دلیل افزایش بی قانونی، زیرساخت‌های تخریب شده، مراقبت‌های بهداشتی ضعیف و غیره) تخمین می‌زند)
اولین نظرسنجی که در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴ منتشر شد، ۹۸۰۰۰ کشته اضافی عراقی (با دامنه۸۰۰۰ تا ۱۹۴۰۰۰، با استفاده از فاصله اطمینان 95% (CI)) را از تهاجم سال ۲۰۰۳ و اشغال متعاقب عراق تا آن زمان تخمین زد. حدود ۵۰ درصد بیشتر از میزان مرگ و میر قبل از حمله است. نویسندگان این را به عنوان یک تخمین محافظه کارانه توصیف کردند، زیرا داده‌های آماری بسیار دور از فلوجه را کنار گذاشت. اگر خوشه فلوجه گنجانده شود، تخمین مرگ و میر نسبت به نرخ‌های قبل از حمله به ۱۵۰٪ افزایش می‌یابد(۹۵٪ فاصله اطمینان: ۱٫۶ تا ۴٫۲)
نظرسنجی دوم"Study Claims Iraq's 'Excess' Death Toll Has Reached 655,000". By David Brown. "Washington Post." 11 October 2006.که در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد، ۶۵۴۹۶۵ مرگ اضافی مربوط به جنگ یا ۲٫۵٪ از جمعیت را تا پایان ژوئن۲۰۰۶ تخمین زد. مطالعه جدید روش‌های مشابهی را اعمال کرد و شامل نظرسنجی‌هایی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه ۲۰۰۶ بود. تعداد بیشتری از خانوارها مورد بررسی قرار گرفتند، که باعث شد فاصله اطمینان ۹۵٪ بین ۳۹۲٬۹۷۹ تا ۹۴۲٬۶۳۶ مرگ و میر اضافی عراقی وجود داشته باشد. ۶۰۱٬۰۲۷ مرگ (محدوده ۴۲۶٬۳۶۹ تا ۷۹۳٬۶۶۳ با استفاده از فاصله اطمینان ۹۵٪) به دلیل خشونت بود. ۳۱ درصد (۱۸۶۳۱۸) از این افراد به ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده، ۲۴ درصد (۱۴۴٬۲۴۶) به دیگران و ۴۶ درصد (۲۷۶٬۴۷۲) ناشناخته نسبت داده شده‌اند. علل مرگ‌های خشونت‌آمیز تیراندازی (۵۶٪ یا ۳۳۶۵۷۵)، بمب‌گذاری در خودرو (۱۳٪ یا ۷۸۱۳۳)، سایر انفجارها / مهمات (۱۴٪)، حمله هوایی (۱۳٪ یا ۷۸٬۱۳۳)، تصادف (۲٪ یا ۱۲٬۰۲۰)، و ناشناخته (۲٪).
برآوردهای مرگ و میر در بررسی‌های "لنست" بیشتر از چندین گزارش دیگر، از جمله گزارش‌های وزارت بهداشت عراق و سازمان ملل متحد، و همچنین بررسی‌های دیگر خانواده‌ها مانند بررسی شرایط زندگی عراق و بررسی سلامت خانواده عراق است. بررسی ORB در سال ۲۰۰۷ از تلفات جنگ عراق تلفات بیشتری را نسبت به لنست تخمین زد، اگرچه دوره طولانی تری از درگیری را پوشش داد."UK Poll Consistent with 1 Million Extrapolation of "Lancet" Death Toll". By Robert Naiman (Just Foreign Policy). 14 September 2007. "Huffington Post.""Conflict Deaths in Iraq: A Methodological Critique of the ORB Survey Estimate" By Michael Spagat and Josh Dougherty نظرسنجی‌های "لنست" انتقاد و ناباوری را از سوی برخی از روزنامه نگاران، دولت‌ها، پروژه شمارش بدن عراق، برخی اپیدمیولوژیست‌ها و آمارشناسان و دیگران برانگیخته است، اما از سوی برخی روزنامه نگاران، دولت‌ها، اپیدمیولوژیست‌ها و آمارشناسان نیز حمایت شده‌است."The Iraq deaths study was valid and correct", "The Age", 21 October 2006
این نظرسنجی توسط مرکز بین‌المللی مطالعات بلایای اضطراری و پناهندگان، دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ، بالتیمور، MD، ایالات متحده (نویسندگان کیلبرت بارنهام و دیوید رابرتز) و گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، حمایت شده‌است. دانشگاه المستنصریه، بغداد، عراق. تیم رابرتز به دلیل تجربه آنها در تخمین مرگ و میر کل در مناطق جنگی انتخاب شد، برای مثال تخمین او از ۱٫۷ میلیون مرگ در اثر جنگ در کنگو که نه تنها با استقبال گسترده روبرو شد و در سال۲۰۰۰ با چالشی مواجه نشدIRC | Mortality Study, Eastern D.R. Congo (April-May 2000) اما نتیجه شد و در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل استناد شد که تمام ارتش‌های خارجی باید کنگو را ترک کنند، درخواست سازمان ملل برای کمک ۱۴۰ میلیون دلاری، و وزارت خارجه ایالات متحده متعهد به کمک ۱۰ میلیون دلاری اضافی. مطالعات مشابه به صورت غیر انتقادی به عنوان برآورد مرگ و میر زمان جنگ در دارفور و بوسنی پذیرفته شده‌است.
روش معمول رابرتز تخمین مرگ و میر کل با نظرسنجی‌های شخصی نمونه ای از خانوارهای منطقه مورد مطالعه است. این روش به منظور اجتناب از کم‌شماری ذاتی استفاده از مرگ‌های گزارش‌شده در مناطقی به‌قدری آشفته که بسیاری از مرگ‌ها گزارش نمی‌شوند،انتخاب شده‌است، و شامل آن مرگ‌هایی می‌شود که مستقیماً به خشونت نسبت داده نمی‌شوند، اما با این وجود نتیجه درگیری از طریق ابزارهای غیرمستقیم، مانند به عنوان آلودگی منبع آب یا عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی. میزان مرگ و میر پایه محاسبه‌شده از گزارش‌های مصاحبه‌شوندگان برای دوره قبل از درگیری، از میزان گزارش‌شده در طول درگیری کم می‌شود تا میزان مرگ و میر اضافی که ممکن است به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به وجود درگیری نسبت داده شود، برآورد شود. این تکنیک در بررسی‌های قبلی مرگ و میر که در بالا مورد بحث قرار گرفت به‌طور غیر انتقادی پذیرفته شده‌است.
به دلیل غیرعملی بودن انجام یک بررسی توزیع شده یکنواخت، به‌ویژه درطول جنگ، نظرسنجی‌های رابرتز از «نمونه‌گیری خوشه‌ای» استفاده می‌کند و منطقه را به تعدادی منطقه به‌طور تصادفی انتخاب شده و تقریباً مساوی با جمعیت تقسیم می‌کند. یک نقطه تصادفی در هر منطقه انتخاب می‌شود و تعداد ثابتی از نزدیکترین خانوارها به آن نقطه به عنوان یک «خوشه» بررسی می‌شوند. اگرچه به اندازه یک نظرسنجی توزیع شده یکسان از همان تعداد خانوار دقیق نیست، این روش دقیق تر از بررسی صرف یک خانوار برای هر نقطه انتخاب شده‌است.
رابرتز در مطالعه خود در مورد عراق، کشور را به ۳۳منطقه تقسیم کرد و سعی کرد ۳۰خانوار را برای هر خوشه نمونه برداری کند و ۹۸۸ خانوار را با ۷۸۶۸ ساکن انتخاب کرد. در سپتامبر ۲۰۰۴، از ژانویه ۲۰۰۲، هر خانوار مورد بررسی در مورد ترکیب خانوار، تولدها و مرگ و میرها مصاحبه شد. از ۷۸ خانواری که پس از پایان مصاحبه از اعضای آنها خواسته شد تا اسنادی را برای تأیید ادعای خود نشان دهند، ۶۳ خانواده توانستند گواهی فوت ارائه کنند. به گفته نویسندگان، ۵ (۰٫۵٪) از ۹۸۸ خانواری که به‌طور تصادفی برای بررسی انتخاب شدند، از مصاحبه خودداری کردند.
خطر نسبی مرگ ناشی از تهاجم و اشغال سال۲۰۰۳ با مقایسه مرگ و میر در۱۷٫۸ماه پس از تهاجم با ۱۴٫۶ماه قبل از آن برآورد شد. نویسندگان گفتند: «با فرضیات محافظه کارانه، ما فکر می‌کنیم که از زمان حمله به عراق در سال۲۰۰۳، حدود۱۰۰۰۰۰ مرگ بیش از حد یا بیشتر اتفاق افتاده‌است.» از جمله «فرض‌های محافظه‌کارانه» حذف داده‌های فلوجه در بسیاری از یافته‌های آن است. از آنجایی که تفسیر نتایج مطالعه با گنجاندن یک خوشه دورتر در فلوجه پیچیده می‌شود، جایی که نبردهای سنگین تلفات بسیار بیشتری نسبت به سایر نقاط عراق داشت، مطالعه عمدتاً بر روی نتایجی متمرکز شد که خوشه فلوجه را حذف کرد. در حالی که نویسندگان استدلال کردند که گنجاندن خوشه فلوجه می‌تواند به عنوان بخشی عادی از استراتژی نمونه‌گیری توجیه شود (نویسندگان خاطرنشان کردند که سایر «نقاط داغ» مانند نجف مورد بررسی قرار نگرفته بودند)، و نویسندگان دو مجموعه از نتایج را در برخی موارد ارائه کردند. (یک مجموعه شامل داده‌های فلوجه و یکی نه)، مقاله، و بیشتر پوشش مطبوعاتی مقاله، بر داده‌هایی تأکید می‌کند که خوشه فلوجه را حذف می‌کند.
بحث اصلی در رسانه‌ها در ایالات متحده و بریتانیا بر این موضوع متمرکز بود که آیا ۹۸۰۰۰(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 8000-194000) عراقی بیشتر در نتیجه مداخله ائتلاف جان خود را از دست داده‌اند یا خیر، که بر اساس برآورد آنها از افزایش مرگ و میر ۱٫۵برابر محاسبه شده‌است. نرخ قبل از جنگ (به استثنای داده‌های فلوجه). اگر نمونه فلوجه گنجانده شده بود، تخمین نظرسنجی مبنی بر اینکه نرخ مرگ و میر از زمان تهاجم حدود ۲٫۵ برابر افزایش یافته بود (با فاصله اطمینان ۹۵٪) از جمله داده‌های فلوجه منجر به بیش از ۲۹۸۰۰۰مرگ و میر (95% CI) می‌شد. با ۲۰۰۰۰۰نفر در ۳درصد عراق در اطراف فلوجه متمرکز شده‌است (رابرتس و همکاران ص. ۵).
بر اساس این مقاله، خشونت عامل اکثر مرگ و میرهای اضافی بوده‌است، چه داده‌های فلوجه حذف شود یا نه. اگر داده‌های فلوجه گنجانده شود، حملات هوایی ائتلاف عامل اصلی این مرگ و میرهای خشونت‌آمیز خواهد بود. این مطالعه به این نتیجه رسید که: «مرگ‌های خشونت‌آمیز گسترده بود، در ۱۵ مورد از ۳۳ خوشه گزارش شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد.» و «خشونت عامل بیشتر مرگ و میرها و حملات هوایی نیروهای ائتلاف بیشترین مرگ و میرهای خشونت‌آمیز را به خود اختصاص داده‌است.» این مطالعه تخمین می‌زند که خطر مرگ به‌ویژه در اثر خشونت در عراق در طول دوره پس از تهاجم، تقریباً ۵۸ برابر بیشتر از دوره قبل از جنگ بود، با CI95 8.1-419، به این معنی که احتمال ۹۷٫۵ درصد وجود دارد که خطر مرگ ناشی از خشونت پس از تهاجم حداقل ۸٫۱ برابر بیشتر از قبل است. نیوزدی گزارش داد:شایع‌ترین علل مرگ و میر قبل از حمله به عراق سکته قلبی، سکته مغزی و سایر بیماری‌های مزمن بود. با این حال، پس از تهاجم، خشونت به عنوان علت اصلی مرگ ثبت شد و عمدتاً به نیروهای ائتلاف نسبت داده شد با حدود ۹۵درصد از این مرگ‌ها ناشی از بمب‌ها یا شلیک هلیکوپترها.
برخی از انتقادات بر فواصل اطمینان نسبتاً وسیع 95%(CI95)متمرکز شده‌اند که ناشی از دشواری و کمبود منابع قابل اعتماد است."100,000 Dead—or 8,000. How many Iraqi civilians have died as a result of the war?". By Fred Kaplan. 29 October 2004. "Slate."
لیلا گوترمن، پس از نوشتن یک مقاله طولانی"Researchers Who Rushed Into Print a Study of Iraqi Civilian Deaths Now Wonder Why It Was Ignored". By Lila Guterman. "The Chronicle of Higher Education." 27 January 2005. در ژانویه ۲۰۰۵ درگاهنامه آموزش عالی، مقاله کوتاهی در مجله "بررسی روزنامه‌نگاری کلمبیا نوشت" که بیان داشت: «با حدود ده آمارشناس زیستی و متخصص مرگ و میر تماس گرفتم. هیچ‌یک از آنها با روش‌های مطالعه یا نتیجه‌گیری آن مخالفت نکردند. دانشمندان به من گفتند که در هر صورت، نویسندگان در برآوردهای خود محتاط بوده‌اند. با تماس سریع با یک آمارگیر، خبرنگاران متوجه می‌شوند که این احتمال یک منحنی زنگی را تشکیل می‌دهد احتمال اینکه تعداد مرگ‌ها در هر دو انتهای محدوده کاهش یابد بسیار کم است. احتمال اینکه نزدیک وسط بیفتد بسیار زیاد بود.»"Dead Iraqis. Why an Estimate was Ignored" . By Lila Guterman, "Columbia Journalism Review", March/April 2005.
یک بیانیه وزیران که در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ توسط دولت بریتانیا نوشته شد، بیان کرد: «دولت نتیجه‌گیری مرکزی خود را [مطالعه] نمی‌پذیرد»، زیرا ظاهراً با ارقام منتشر شده توسط وزارت بهداشت عراق، بر اساس ارقام جمع‌آوری شده توسط بیمارستان‌ها، مطابقت ندارد. که می‌گوید بین ۵ آوریل ۲۰۰۴ تا ۵ اکتبر ۲۰۰۴، ۳۸۵۳ غیرنظامی کشته و ۱۵۵۱۷نفر مجروح شدند.
برخی از منتقدان گفته‌اند که نویسندگان مطالعه "لنست" قادر به بازدید از مناطق نمونه‌ای که به‌طور تصادفی انتخاب شده‌اند، نبودند. با این حال، نویسندگان این مطالعه در مصاحبه ای در برنامه رادیویی «این زندگی آمریکایی» می‌گویند که آنها هرگز مناطق مختلف و در دسترس تر را جایگزین نکرده‌اند و هرمکانی که به‌طور تصادفی در ابتدای مطالعه انتخاب شده‌است به‌طور کامل بررسی شده‌است. با وجود خطر مرگ برای نقشه برداران.
منتقدان مطالعه "لنست" به مشکلات دیگری در دستیابی به آمار دقیق در یک منطقه جنگی اشاره کرده‌اند. نویسندگان این مطالعه به راحتی این نکته را تصدیق کرده و مشکلات موجود در مقاله را یادداشت می‌کنند. به عنوان مثال، آنها بیان می‌کنند که «می‌تواند یک دسته‌بندی چشمگیر از مرگ و میرها در جنگ‌هایی وجود داشته باشد که بسیاری از آنها در اثر بمباران می‌میرند». آن‌ها همچنین گفتند که داده‌هایی که پیش‌بینی‌هایشان بر اساس آن‌ها است، «دقت محدود» است، زیرا کیفیت اطلاعات به دقت مصاحبه‌های خانوار مورد استفاده برای مطالعه بستگی دارد.ABC News: ABC News
نتایج این مطالعه از نظر سیاسی حساس بود، زیرا تعداد تلفات سنگین می‌تواند سوالاتی را در مورد توجیهات بشردوستانه در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده ایجاد کند.منتقدان به زمان‌بندی گزارش اعتراض کردند و مدعی شدند که این گزارش با عجله تهیه و منتشر شده‌است، علیرغم آنچه از نظر آنها کیفیت پایین آن برای تحت تأثیر قرار دادن رای‌دهندگان ایالات متحده است. در مورد این موضوع، لس رابرتز اظهار داشت: «من آن را در ۳۰ سپتامبر ایمیل کردم، به شرطی که قبل از انتخابات منتشر شود. انگیزه من از این کار این بود که انتخابات را منحرف نکنم. انگیزه من این بود که اگر این موضوع در طول مبارزات انتخاباتی آشکار شود، هر دو نامزد مجبور شوند متعهد شوند که از جان غیرنظامیان در عراق محافظت کنند. من با جنگ مخالف بودم و هنوز فکر می‌کنم که جنگ ایده بدی بود، اما فکر می‌کنم علم ما از دیدگاه ما فراتر رفته‌است.»
"گاهنامه آموزش عالی" همچنین مقاله ای نوشت که در آن به تفاوت‌های استقبال از نظرسنجی در مطبوعات عمومی در مورد نحوه استقبال از آن در جامعه علمی پرداخت.
کلیم مک فرسون، اپیدمیولوژیست، در ۱۲ مارس ۲۰۰۵ "مجله پزشکی بریتانیا" می‌نویسد: دولت این بررسی و تخمین‌های آن را غیرقابل اعتماد رد کرد؛ تا حدی به دلیل اینکه برون یابی آماری از نمونه‌ها نامعتبر بود. نادقیق هستند، اما تا حدی مشخص. اینها تخمین‌های منحصربه‌فردی از یک نظرسنجی بی‌علاقه است که در خطرناک‌ترین شرایط اپیدمیولوژیک انجام شده‌است. از این رو، تخمین‌ها، تا جایی که می‌توانند پیش بروند، بعید به نظر می‌رسد که جانبدارانه باشند، حتی اجازه بازگرداندن فلوجه را بدهند. اشتباه گرفتن عدم دقت با تعصب غیرقابل توجیه است."
مطالعه دوم توسط برخی از همان نویسندگان در اکتبر۲۰۰۶ در "لنست" منتشر شد."Critics say 600,000 Iraqi dead doesn't tally. But pollsters defend methods used in Johns Hopkins study". By Anna Badkhen. "San Francisco Chronicle." 12 October 2006.ما تخمین می‌زنیم که بین ۱۸ مارس۲۰۰۳ و ژوئن۲۰۰۶ ،۶۵۴٬۹۶۵ (۳۹۲٬۹۷۹–۹۴۲٬۶۳۶) عراقی بیشتر از آنچه که بر اساس نرخ مرگ و میر خام قبل از تهاجم در نتیجه تهاجم ائتلاف انتظار می‌رفت جان خود را از دست داده‌اند. از این تعداد مرگ و میر، تخمین می‌زنیم که ۶۰۱٬۰۲۷ (۴۲۶٬۳۶۹–۷۹۳٬۶۶۳) به دلیل خشونت بوده‌است.در صورت صحت، این ارقام به معنای مرگ متوسط ۵۰۰ نفر در روز یا ۲٫۵درصد از جمعیت عراق در این دوره خواهد بود.Iraqi deaths survey 'was robust'. BBC News, 26 March 2007.
مقاله ۱۱ اکتبر۲۰۰۶ "واشینگتن پست"گزارش می‌دهد:این نظرسنجی بین ۲۰مه و ۱۰ژوئیه[۲۰۰۶] توسط هشت پزشک عراقی که از طریق دانشگاه مستنصریه در بغداد سازماندهی شده بودند، انجام شد. آنها از ۱۸۴۹خانوار که به‌طور تصادفی انتخاب شده بودند بازدید کردند که هر کدام به‌طور میانگین هفت عضو داشتند. از یک نفر در هر خانوار در مورد مرگ و میر در ۱۴ماه قبل از حمله و در دوره پس از حمله سؤال شد. مصاحبه‌کنندگان در ۸۷درصد مواقع گواهی فوت می‌خواستند. زمانی که آنها این کار را انجام دادند، بیش از ۹۰درصد خانواده‌ها گواهینامه تولید کردند.لنست: تنها ۴۷خوشه از ۵۰خوشه مورد نظر در این تحلیل گنجانده شدند. در دو نوبت، ارتباط نادرست منجر به عدم بازدید از خوشه‌ها در مثنی و دهوک شد و در عوض در سایر استان‌ها گنجانده شد. در واسیت، ناامنی باعث شد که تیم نزدیک‌ترین منطقه جمعیتی بعدی را مطابق با پروتکل مطالعه انتخاب کند. بعداً مشخص شد که این مکان دوم در واقع آن سوی مرز در استان بغداد بوده‌است؛ بنابراین، این سه خوشه بد نسبت داده شده حذف شدند و نمونه نهایی ۱۸۴۹خانوار در ۴۷خوشه به‌طور تصادفی انتخاب شده باقی ماند.نویسندگان "لنست" محاسبات خود را بر اساس نرخ مرگ و میر اضافی پس از حمله ۷٫۸/۱۰۰۰ در سال استوار کردند. میزان مرگ و میر قبل از حمله ۵٫۵ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال بود (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI): 4.3-7.1)، در مقایسه با ۱۳٫۳ در هر ۱۰۰۰ نفر در سال (۱۰٫۹–۱۶٫۱) در ۴۰ ماه پس از حمله." جدول ۳ را در مقاله "لنست" ببینید. تعداد جمعیت مورد استفاده در محاسبه در ضمیمه "لنست" گزارش شده‌است: «پیش‌بینی‌های مرگ‌ومیر در تخمین‌های سال۲۰۰۴ جمعیت میانی (۲۶۱۱۲۳۵۳) مناطق مورد بررسی (که شامل استان‌های مثنی و دهوک نمی‌شوند، اعمال شد. از طریق تخصیص نادرست حذف شده‌است) تا پیش بینی‌های مرگ و میر ایجاد شود."
از ۶۲۹مرگ تأیید شده و ثبت شده در میان نمونه ای متشکل از ۱۸۴۹خانوار که شامل حدود ۱۲۸۰۱نفر در زمان بررسی بود، ۱۳ درصد در ۱۴ماه قبل از تهاجم و ۸۷درصد در ۴۰ماه پس از آن رخ داده‌است. جمعیت مورد مطالعه در ابتدای دوره یادآوری (اول ژانویه ۲۰۰۲) ۱۱۹۵۶نفر محاسبه شد و در مجموع ۱۴۷۴تولد و ۶۲۹مرگ در طول دوره مورد مطالعه گزارش شد.
این مطالعه به این نتیجه رسید که میزان مرگ و میر به ازای هر ۱۰۰۰نفر جمعیت در سال در دوره قبل از حمله ۵٫۵(محدوده ۴٫۳–۷٫۱، با استفاده از فاصله اطمینان 95%CI) و در دوره پس از تهاجم 13.3(95% CI،۱۰٫۹–۱۶٫۱). بنابراین میزان مرگ و میر بیش از حد در دوره قبل از حمله ۷٫۸به ازای هر ۱۰۰۰نفر در سال بود که مرگ خشونت‌آمیز ۹۲درصد از افزایش میزان مرگ و میر را تشکیل می‌داد.
"واشینگتن پست":«بر اساس نتایج این نظرسنجی، جراحات ناشی از شلیک گلوله باعث ۵۶ درصد از مرگ‌های خشونت‌آمیز، با بمب‌گذاری‌های خودروها و انفجارهای دیگر باعث ۱۴ درصد مرگ‌ها می‌شود. پاسخ دهندگان گفتند که از مرگ‌های خشونت باری که پس از تهاجم رخ داده‌است، ۳۱ درصد ناشی از نیروهای ائتلاف یا حملات هوایی بوده‌است.
نتایج مطالعه افزایش نرخ مرگ و میر را در طول دوره‌های پس از تهاجم نشان می‌دهد، با نرخ مرگ و میر اضافی برای ژوئن۲۰۰۵-ژوئن۲۰۰۶ از ۱۴٫۲ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI)، ۸٫۶–۲۱٫۵) تقریباً ۵٫۵برابر میزان مرگ و میر اضافی برای مارس۲۰۰۳-آوریل. ۲۰۰۴ از 2.6 (95% CI،۰٫۶–۴٫۷). مطالعه۲۰۰۶ همچنین تخمینی را برای دوره ۱۸ ماهه پس از تهاجم (مارس۲۰۰۳ تا سپتامبر۲۰۰۴) از۱۱۲۰۰۰مرگ(۹۵٪ فاصله اطمینان (CI, 69000-155000) ارائه می‌دهد. نویسندگان نتیجه‌گیری می‌کنند، «بنابراین، داده‌های ارائه شده در اینجا، مطالعه ما در سال۲۰۰۴ را تأیید می‌کند، که به‌طور محافظه کارانه مرگ و میر بیش از ۱۰۰۰۰۰نفر را تا سپتامبر۲۰۰۴ تخمین زده‌است.»
نویسندگان این واقعیت را که تخمین آنها بیش از ده برابر بیشتر از برآوردهای دیگر است، مانند برآورد پروژه شمارش بدن عراق (شمارش بدن عراق) و برآوردهای وزارت دفاع ایالات متحده، «غیرمنتظره» توصیف کردند و گفتند که این یک اتفاق رایج در درگیری است. موقعیت‌ها آنها گفتند: «به غیر از بوسنی، ما نمی‌توانیم هیچ موقعیت درگیری را پیدا کنیم که در آن نظارت غیرفعال بیش از ۲۰ درصد از مرگ‌ها را با روش‌های مبتنی بر جمعیت اندازه‌گیری کند. در چندین شیوع، بیماری و مرگ ثبت‌شده با روش‌های مبتنی بر تسهیلات، در مقایسه با تخمین‌های مبتنی بر جمعیت، رویدادها را با ضریب ده یا بیشتر دست‌کم گرفتند. بین سال‌های۱۹۶۰ و ۱۹۹۰، گزارش‌های روزنامه‌ها از مرگ‌های سیاسی در گواتمالا به درستی بیش از ۵۰درصد از مرگ‌ها را در سال‌های خشونت کم گزارش کردند، اما کمتر از ۵درصد در سال‌های بیشترین خشونت را گزارش.
یک مقاله ۱۲ اکتبر۲۰۰۶ "سانفرانسیسکو کرونیکل"گزارش داد:بوش گفت: "ششصد هزار یا هر چیزی که آنها حدس می‌زنند، درست است، قابل اعتماد نیست." در دسامبر[۲۰۰۵]، بوش تخمین زد که ۳۰۰۰۰عراقی در جنگ کشته شده‌اند. بوش در کنفرانس خبری در پاسخ به این سؤال که فکر می‌کند این رقم اکنون چقدر است، گفت: "من در کنار این آمار هستم که بسیاری از مردم بی گناه جان خود را از دست داده‌اند." در نشست جداگانه پنتاگون، ژنرال جورج کیسی، فرمانده ارشد ایالات متحده در عراق، گفت که این رقم «به نظر بسیار فراتر از هر رقمی است که من دیده‌ام. من عددی بالاتر از ۵۰۰۰۰ندیدم. و بنابراین من اصلاً به آن اعتبار چندانی نمی‌دهم."دولت بریتانیا نیز نتایج پژوهشگران را رد کرد. در انجام این کار، به توصیه مشاور علمی ارشد وزارت دفاع، سر روی اندرسون، که این مطالعه را "محکم" و روش‌های ادعا شده آن را "نزدیک به "بهترین عملکرد" در این زمینه خوانده بود، اشاره ای نکرد. مشکلات جمع‌آوری و راستی‌آزمایی داده‌ها در شرایط کنونی عراق»، در یک یادداشت داخلی در روز انتشار مطالعه، مورخ ۱۳ اکتبر 2006.
پروژه شمارش بدن عراق (IBC)، که یک پایگاه داده از مرگ‌های غیرنظامی گزارش‌شده را گردآوری می‌کند، از برآورد لنست از ۶۰۱۰۰۰مرگ خشونت‌آمیز"Reality checks: some responses to the latest Lancet estimates". By Hamit Dardagan, John Sloboda, and Josh Dougherty. Iraq Body Count project. 16 October 2006. از برآورد لنست که ۶۵۴۹۶۵کل مرگ‌های اضافی مربوط به جنگ بود،انتقاد کرده‌است. مقاله ای در اکتبر۲۰۰۶ توسط شمارش بدن عراق استدلال می‌کند که تخمین "لنست" مشکوک است "به دلیل نتیجه‌گیری بسیار متفاوتی که توسط یک نظرسنجی تصادفی خانوار دیگر، بررسی شرایط زندگی عراق 2004 (ILCS)، با استفاده از روشی قابل مقایسه، اما به طور قابل توجهی بهتر توزیع شده و بسیار بزرگتر به دست آمده‌است. نمونه." شمارش بدن عراق همچنین چندین "پیامدهای تکان دهنده" را برشمرده است که اگر گزارش "لنست" دقیق باشد، درست خواهد بود، به عنوان مثال "نیم میلیون گواهی فوت توسط خانواده‌هایی دریافت شده‌است که هرگز به طور رسمی به عنوان صادر نشده ثبت نشده‌اند" و ادعا می‌کند که این "پیامدهای شدید و غیر محتمل" و "شکست کامل سازمان‌های محلی یا خارجی در توجه و پاسخ به تخریب یک مرد بالغ". جمعیت در مناطق کلیدی شهری" برخی از دلایل متعددی است که آنها در برآوردهای این مطالعه تردید دارند. شمارش بدن عراق بیان می‌کند که این پیامدها «تصورات افراطی» را تشکیل می‌دهند. اظهارات بعدی در مقاله ای در سال۲۰۱۰ توسط شمارش بدن عراق می‌گوید که «ارقام بسیار اغراق‌آمیز تعداد کشته‌ها» در گزارش لنست در سال۲۰۰۶ توسط تحقیق‌های اخیر منتشر شده «به‌طور جامع بی‌اعتبار شده‌است».
جان پدرسن از مؤسسه فافوو مدیر تحقیق‌های بررسی ILCS، که تقریباً ۲۴۰۰۰ (۹۵٪ فاصله اطمینان (CI 18000-29000)مرگ ومیر ناشی از جنگ در عراق تا آوریل۲۰۰۴ را تخمین زد، نسبت به نرخ پایین مرگ و میر قبل از جنگ ابراز نگرانی کرد. در مطالعه لنست و در مورد توانایی نویسندگان آن برای نظارت صحیح بر مصاحبه‌ها همان‌طور که در سرتاسر عراق انجام می‌شد استفاده شد. از پدرسن نقل شده‌است که او فکر می‌کند اعداد لنست "بالا و احتمالاً بسیار زیاد است." من چیزی نزدیک به ۱۰۰۰۰۰را قبول می‌کنم، اما ۶۰۰۰۰۰خیلی زیاد است.""Is Iraq's Civilian Death Toll 'Horrible' -- Or Worse?" . By Jefferson Morley, "Washington Post", 19 October 2006.
دباراتی گوها ساپیر، مدیر مرکز تحقیق‌های اپیدمیولوژی بلایای طبیعی در بروکسل، در مصاحبه ای با Nature.com گفته‌است که تیم برنهام اعداد "پرور" را منتشر کرده‌اند که روند تخمین تعداد مرگ و میر را "بی اعتبار" می‌کند."چرا آنها این کار را انجام می‌دهند؟" او می‌پرسد. این به خاطر انتخابات است.». با این حال، یک هفته بعد، یک مصاحبه‌کننده دیگر تصویر سنجیده‌تری از انتقادات او ترسیم می‌کند: «او نگرانی‌های روش‌شناختی دربارهٔ این روزنامه دارد، از جمله استفاده از افراد محلی - که ممکن است با اشغال مخالف باشند - به عنوان مصاحبه‌گر. او همچنین خاطرنشان می‌کند که نتیجه با نتایجی که در ۱۵ سال مطالعه مناطق درگیری ثبت کرده‌است، مطابقت ندارد. او می‌گوید حتی در دارفور، جایی که گروه‌های مسلح کل روستاها را از بین برده‌اند، محققان این ۵۰۰ روستا را ثبت . مرگ‌های خشونت‌آمیز روزانه که تیم جانز هاپکینز تخمین می‌زند در عراق رخ می‌دهد. اما به‌طور کلی Guha-Sapir می‌گوید که این مقاله حاوی بهترین داده‌ها در مورد میزان مرگ و میر در عراق است." مقاله بعدی توسط دباراتی گوها ساپیر و اویور دگومی برای مرکز تحقیقات اپیدمیولوژی بلایای طبیعی به بررسی جزئیات داده‌های "لنست" می‌پردازد.نتیجه می‌گیرد که "لنست" تلفات را بیش از حد تخمین زده‌است و تعداد کشته‌های مربوط به جنگ به احتمال زیاد حدود ۱۲۵۰۰۰ نفر برای دوره تحت پوشش مطالعه "لنست" بوده‌است، و با تصحیح اشتباهات در تخمین "لنست" در سال ۲۰۰۶ و مثلث‌بندی با داده‌های شمارش بدن عراق و ILCS به نتایج خود می‌رسد.
بث آزبورن داپونته، جمعیت‌شناس که به دلیل برآوردهای مرگ و میر در جنگ اول خلیج فارس شناخته شده‌است، بررسی لنست وسایر منابع را در مقاله ای برای بررسی بین‌المللی صلیب سرخ ارزیابی می‌کند.درمیان سایر انتقادات، داپونته قابلیت اطمینان تخمین‌های پیش از جنگ مورد استفاده درمطالعه لنست را برای استخراج تخمین «مرگ‌های اضافی» و تأیید اخلاقی این نظرسنجی زیر سؤال می‌برد. او نتیجه می‌گیرد که معتبرترین اطلاعات موجود تا به امروز توسط بررسی سلامت خانواده عراق، بررسی شرایط زندگی عراق و شمارش بدن عراق ارائه شده‌است.
خبرنگار برزو درگاهی عراق برای "لس آنجلس تایمز"، در مصاحبه با پی‌بی‌اس، این مطالعه را بر اساس تحقیق‌های قبلی آنها در عراق زیر سؤال برد و گفت: "خب، ما فکر می‌کنیم - "لس آنجلس تایمز" فکر می‌کند این اعداد بسیار بزرگ هستند، بسته به گسترده بودن. تحقیق‌هایی که انجام دادیم در اوایل سال جاری، در حدود ژوئن، گزارش حداقل در ماه ژوئن منتشر شد، اما این گزارش هفته‌ها قبل از آن انجام شد. ما به سردخانه‌ها، گورستان‌ها، بیمارستان‌ها، مقامات بهداشتی رفتیم و تا آنجا که می‌توانستیم آمار اجساد واقعی را جمع‌آوری کردیم و تعداد ما در حدود ژوئن حدود ۵۰۰۰۰ نفر بود. و این نوع برخورد با برخی از گزارش‌های خبری که در آنجا منتشر شده بود، انباشت گزارش‌های خبری، از نظر تعداد کشته شدگان. سازمان ملل می‌گوید که حدود ۳۰۰۰ نفر در ماه کشته می‌شوند. که با اعداد ما و با شماره سردخانه همخوانی دارد. این تعداد ۶۰۰۰۰۰ کشته یا بیشتر از آغاز جنگ، بسیار دور از نمودار ماست.»
برآورد "لنست" در اکتبر ۲۰۰۶ نیز با انتقاد دولت عراق مواجه شد. علی دباغ، سخنگوی دولت گفت: این رقم که در واقعیت هیچ مبنایی ندارد، اغراق‌آمیز است. علی الشمری، وزیر بهداشت عراق نیز در نوامبر ۲۰۰۶ دیدگاه مشابهی ارائه کرد: «از سه سال و نیم از زمان تغییر رژیم صدام، برخی می‌گویند که ما ۶۰۰۰۰۰ کشته داریم. این یک عدد اغراق‌آمیز است. من فکر می‌کنم ۱۵۰ خوب است.""Iraqi official estimates at least 150,000 Iraqis killed by insurgents" . 9 November 2006. "Associated Press."
مقاله ای در سال ۲۰۱۰توسط مایکل اسپاگات با عنوان "مشکلات اخلاقی و یکپارچگی داده‌ها در دومین بررسی لنست مرگ و میر در عراق" در مجله معتبر "دفاع و اقتصاد صلح منتشر" شد. این مقاله استدلال می‌کند که چندین "نقض اخلاقی برای پاسخ دهندگان نظرسنجی" وجود داشته‌است، نویسندگان مطالعه به دلیل "عدم افشای پرسشنامه نظرسنجی، فرم ورود داده‌ها، تطبیق داده‌ها با هویت مصاحبه گر ناشناس با خانواده‌ها و طرح نمونه" اشتباهاتی را ارائه می‌دهند، و ارائه می‌کند شواهد مربوط به جعل و جعل داده‌ها، که در ۹دسته کلی قرار می‌گیرند." این مقاله نتیجه می‌گیرد که بررسی لنست،"نمی توان کمک قابل اعتماد یا معتبری در زمینه آگاهی در مورد میزان مرگ و میر در عراق از سال۲۰۰۳ در نظر گرفت."
در ۳ فوریه ۲۰۰۹، شورای اجرایی انجمن آمریکایی برای تحقیق‌های افکار عمومی (AAPOR) اعلام کرد که یک تحقیق ۸ ماهه نشان می‌دهد نویسنده نظرسنجی "لنست" در سال ۲۰۰۶، گیلبرت برنهام، قوانین و مقررات اخلاق حرفه‌ای انجمن را نقض کرده‌است. به دلیل امتناع مکرر از افشای حقایق اساسی در مورد تحقیق‌های خود. مری لوش، رئیس کمیته استانداردهای انجمن گفت: « برنهام تنها اطلاعات جزئی ارائه کرد و به صراحت از ارائه اطلاعات کامل در مورد عناصر اساسی تحقیق خود خودداری کرد."Nondisclosure Cited in Iraq Casualties Study". By Gary Langer. 4 February 2009. ABC News."Author Of Shocking Iraq Study Accused Of Bad Ethics". 4 February 2009. "Houston Chronicle." رئیس انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی، ریچارد کولکا، افزود:هنگامی که محققین نتایج مهمی می‌گیرند و اظهارات و استدلال‌های عمومی را بر اساس داده‌های تحقیق پیمایشی بیان می‌کنند، و متعاقباً از پاسخ دادن به سؤالات اساسی در مورد چگونگی انجام تحقیق‌های خود سرباز می‌زنند، این امر استانداردهای اساسی علم را نقض می‌کند، به‌طور جدی بحث عمومی باز در مورد موضوعات مهم را تضعیف می‌کند، و اعتبار همه نظرسنجی‌ها و تحقیق‌های افکار عمومی را تضعیف می‌کند. این نگرانی‌ها اساس استانداردها و کدهای حرفه ای انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی در طول تاریخ ما بوده‌است، و زمانی که این اصول به وضوح نقض شده‌است، آگاه کردن مردم از این تخلفات بخشی جدایی ناپذیر از مأموریت و ارزش‌های ما به عنوان یک سازمان حرفه ای است.انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی متعاقباً فهرست دقیق‌تری از هشت قطعه خاص از اطلاعات را منتشر کرد که برنهام پس از درخواست‌های مکرر موفق به افشای آن نشد. اینها شامل یک کپی از پرسشنامه نظرسنجی به تمام زبان‌هایی است که به آن ترجمه شده‌است، بیانیه رضایت، اطلاعات روش‌شناسی انتخاب نمونه و خلاصه ای از وضعیت همه موارد نمونه.
نه برنهام و نه دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ عضو انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی نیستند. تیم پارسونز، مدیر روابط عمومی مدرسه بلومبرگ در بیانیه‌ای رسمی نوشت که مدرسه در موقعیتی نیست که دربارهٔ یافته‌های انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی اظهارنظر کند، زیرا مدرسه عضوی از سازمان نیست و نمی‌داند چه رویه‌ها یا استانداردهایی وجود دارد. در تصمیم‌گیری در مورد این مطالعه دنبال شد." پارسونز همچنین خاطرنشان کرد که مدرسه در حال تکمیل تحقیق‌های خود در مورد این مطالعه است.
حداقل یک مقاله در انتقاد از تصمیم انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی برای محکوم کردن برنهام نوشته شده‌است. دبورا مک‌کنزی، که در "نیو ساینتیست" می‌نویسد، گفت: «هیچ مدرک مستقیمی وجود ندارد که نشان دهد حمله اخیر به برنهام انگیزه‌های سیاسی داشته‌است»، اما هدف اعلام‌شده انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی، «اطمینان از اینکه تحقیق‌های مبتنی بر نظرسنجی مطابق با استانداردهای بالا باشد»، خود «توسط زیر سؤال رفته‌است. کارشناسان." که مک‌کنزی نامی از آن نمی‌برد.MacKenzie, Debora. What is behind criticism of Iraq deaths estimate?, "New Scientist". 9 February 2009.طبق تحقیق‌های "نیو ساینتیست" برنهام داده‌ها و روش‌های خود را برای سایر محققان ارسال کرده‌است که آن‌ها را کافی می‌دانند. سخنگوی دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ در جان هاپکینز، جایی که برنهام در آنجا کار می‌کند، می‌گوید که مدرسه به او توصیه کرده‌است که داده‌های خود را به انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی ارسال نکند، زیرا این گروه هیچ اختیاری برای قضاوت در مورد تحقیق‌های ندارد. می‌گوید: «تالار صحیح» ادبیات علمی است.به گفته مک‌کنزی، «داده‌های کامل برنهام، از جمله جزئیات خانواده‌ها، در صورت درخواست در دسترس محققان با حسن نیت است». او همچنین خاطرنشان کرد که مجله خود انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی،"فصلنامه افکار عمومی"، «تحلیلی از نظرسنجی برنهام در عراق توسط دیوید مارکر از وستات، یک شرکت مشاوره در مریلند که نظرسنجی‌ها را طراحی می‌کند،منتشر کرد.»
انجمن آماری آمریکا متعاقباً در حمایت از اقدامات انجام شده توسط انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی نوشت:می‌دانیم که با انجام این اقدام، خود را مورد انتقاد قرار داده‌اید. از طرف انجمن آماری آمریکا، مایلیم انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی را به دلیل پیروی از رویه و عمل حرفه ای در مورد چنین موضوع دشوار و تفرقه انگیزی به رسمیت بشناسیم. با انجام این کار، شما با اعمال خود اهدافی را که در کد خود بیان شده‌است، بیان می‌کنید.در ۱ فوریه ۲۰۱۰، مدرسه بلومبرگ و برنهام برای این نامگذاری شدندجایزه سنگ زنی/ پوشش در ده جایزه برتر اخلاق رسانه در سال ۲۰۱۰، که عمدتاً بر اساس محکومیت انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی است. نویسندگان دیوید دبلیو مور و جورج اف بیشاپ می‌نویسند که بلومبرگ و برنهام جایزه را دریافت کردند،"به دلیل سنگ اندازی در مواجهه با سؤالات جدی در مورد یک پروژه بررسی ناقص، که بیش از ۶۰۰۰۰۰کشته عراقی را از سال۲۰۰۳ تا۲۰۰۶ گزارش کرد."،"انجمن آمریکایی برای تحقیقات افکار عمومی نوع اطلاعاتی را که هر دانشمندی که این نوع کار را انجام می‌دهد باید منتشر کند… مکتب بلومبرگ سعی نخواهد کرد آنچه را که کارشناسان معتقدند تقریباً مطمئناً یک روش‌شناسی معیوب است ارزیابی کند و می‌گوید جامعه علمی باید ارزیابی را انجام دهد. اما پس از آن مدرسه به برنهام توصیه می‌کند که جزئیات روش‌های خود را منتشر نکند، بنابراین جامعه علمی نمی‌تواند اطلاعات مورد نیاز برای ارزیابی قطعی را داشته باشد. به نظر می‌رسد یک پلیس بیرون و یک Catch 22، همه به یک تبدیل شده‌اند!"2010 Top Ten Dubious Polling Awards". February 1, 2010. "iMediaEthics."
در فوریه ۲۰۰۹ دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز نتایج یک بررسی داخلی این مطالعه را منتشر کرد.Review Completed of 2006 Iraq Mortality Study. 23 February 2009. Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health. این بررسی نشان داد که محققان در این زمینه از فرم‌های جمع‌آوری داده‌ها استفاده می‌کنند که با فرم‌های تأیید شده در پروتکل اصلی متفاوت است. فرم‌های مورد استفاده در این زمینه حاوی فضایی برای نام پاسخ‌دهندگان یا صاحبان خانه بود و بسیاری از این نام‌ها برخلاف پروتکل جمع‌آوری شدند. در بیانیه مطبوعاتی آمده‌است که بررسی شواهدی پیدا نکرد که نشان دهد هیچ فردی در نتیجه این تخلفات آسیب دیده‌است و هیچ اطلاعات قابل شناسایی هرگز در اختیار محققان نبود. در نتیجه تحقیق‌های خود، هاپکینز امتیازات برنهام را برای خدمت به عنوان محقق اصلی در پروژه‌های مربوط به تحقیق در مورد موضوعات انسانی به حالت تعلیق درآورد.
بیانیه مطبوعاتی همچنین بررسی تمام فرم‌های اصلی جمع‌آوری داده‌ها را مورد بحث قرارداد:بررسی تمام فرم‌های اصلی جمع‌آوری داده‌ها، که تعداد آن‌ها به بیش از ۱۸۰۰فرم می‌رسید، انجام شد که شامل بررسی توسط مترجم بود. اشکال اصلی در تنوع دستخط، زبان و نحوه تکمیل ظاهری اصالت دارند. اطلاعات موجود در فرم‌ها در برابر ۲ پایگاه داده عددی مورد استفاده در تجزیه و تحلیل‌های مطالعه تأیید شد. این پایگاه داده‌های عددی از آوریل۲۰۰۷ در دسترس محققان خارجی بوده و درصورت درخواست در اختیار آنها قرار گرفته‌است. برخی از خطاهای معمولی و جزئی در رونویسی شناسایی شد، اما آنها ازمتغیرهایی نبودند که بر تجزیه و تحلیل مرگ و میر اولیه مطالعه یا علل مرگ تأثیر بگذارد. بررسی به این نتیجه رسید که فایل‌های داده‌های مورد استفاده درمطالعه به‌طور دقیق اطلاعات جمع‌آوری‌شده دربررسی‌های میدانی اصلی را منعکس می‌کنند.
استیون ای. مور، که تحقیق‌های پیمایشی را در عراق برای مرجع موقت ائتلاف انجام داد و مشاور پل برمر برای مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه بود، در سرمقاله ۱۸ اکتبر۲۰۰۶ در "وال استریت ژورنال"، مطالعه "لنست" را به سخره گرفت. در مطلبی با عنوان "«۶۵۵۰۰۰مرده جنگ؟" مور در "یک مطالعه ساختگی در مورد تلفات عراق" نوشت: «من یک دبیرستان را بررسی نمی‌کنم، نه کمتر از کل کشور، تنها با استفاده از ۴۷نقطه خوشه‌ای. نه هیچ‌کس دیگری""655,000 War Dead? A bogus study on Iraq casualties". By Steven E. Moore. 18 October 2006. "Wall Street Journal."
گیلبرت برنهام در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶ پاسخ داد:آقای مور روش‌شناسی ما را زیر سؤال نبرد، بلکه تعداد خوشه‌هایی را که برای ایجاد یک نمونه معرف استفاده کردیم، زیر سؤال برد. مطالعه ما از ۴۷خوشه ۴۰خانواری به صورت تصادفی انتخاب شده استفاده کرد. آقای مور در نقد خود توجهی نکرد که نمونه نظرسنجی ما شامل ۱۲۸۰۱نفر بود که در ۴۷خوشه زندگی می‌کردند، که معادل یک نظرسنجی از ۳۷۰۰نفر است که به‌طور تصادفی انتخاب شده‌اند. به عنوان مقایسه، یک نظرسنجی ۳۷۰۰نفری تقریباً ۳برابر بزرگتر از میانگین نظرسنجی سیاسی ایالات متحده است که حاشیه خطای +/-۳٪را گزارش می‌کند.. By Gilbert Burnham. October 20, 2006. Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health.
فرد کاپلان، که برای "اسلیت" می‌نویسد، از میزان مرگ و میر قبل از حمله مورد استفاده در هر دو بررسی لانست در سال۲۰۰۴ و ۲۰۰۶انتقاد کرده‌است.
او در مقاله ای در ۲۹ اکتبر۲۰۰۴ در "اسلیت" نوشت:اما در این محاسبه دو مشکل وجود دارد. اول، داپونته (که سال‌ها آمار جمعیت عراق را مطالعه کرده‌است) این یافته را زیر سؤال می‌برد که مرگ و میر قبل از جنگ ۵ مرگ در هر ۱۰۰۰ نفر بود. بر اساس داده‌های کاملاً جامع جمع‌آوری‌شده توسط سازمان ملل، نرخ مرگ و میر عراق از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵٬۸٫۱ در هر ۱۰۰۰ نفر بود. از سال ۱۹۸۵ تا ۹۰، سال‌های منتهی به جنگ خلیج‌فارس ۱۹۹۱، این نرخ به ۶٫۸ در هر ۱۰۰۰ کاهش یافت. بعد از سال ۹۱، اعداد تیره‌تر هستند، اما به وضوح افزایش پیدا کردند. آنها در سال ۲۰۰۲ هر چه بودند، تقریباً به‌طور قطع بالاتر از ۵ در ۱۰۰۰ بودند.همچنین بمقاله مرتبط در مورد بث داپونته مراجعه کنید:"Estimates of deaths in first war still in dispute". By Jack Kelly. "Pittsburgh Post-Gazette." 16 February 2003.