moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تاسیتوس خود هرگز به آلمان سفر نکرده بود. تمام اطلاعات او در بهترین حالت دست دوم است. رونالد سایم تصور می‌کرد که تاسیتوس از نزدیک از "بلا ژرمنیای" پلینی بزرگ کپی کرده‌است، زیرا "ژرمنیا" در برخی جاها منسوخ شده‌است: سایم می‌گوید در توصیف گروه‌های دانوبی، «آنها مشتریان وفادار امپراتوری هستند. . . که عجیب است. فرار از این مردم در سال ۸۹ در طول جنگ دومیتیان در برابر Dacians اصلاح کل سیاست مرزی در امپراطوری. "Syme, "Tacitus" (Oxford: 1958), p.  128 در حالی که پلینی ممکن است منبع اولیه بوده باشد، محققان دیگرانی را هم شناسایی کرده‌اند؛ در میان آنها "جنگ‌های گالیِ" سزار، استرابو، دیودور سیسیلی، پوسیدونیوس، اوفیدیوس باسوس، و منابع غیرادبی متعدد، احتمالاً برپایه مصاحبه با معامله گران و سربازانی که فراتر از راین و مرزهای دانوب پا نهاده بودند، و مزدوران آلمانی در رم هستند.
یکی از آثار جزئی تاسیتوس، "ژرمنیا" قبل از رنسانس به‌طور گسترده مورد استناد قرار نگرفت و مورد استفاده قرار نگرفت. در دوران باستان، به نظر می‌رسد که لوسیان جمله ای از آن را تقلید می‌کند.. در قرون وسطی تا حد زیادی فراموش شد. در غرب، کاسیودوروس در قرن ششم از آن استناد کرد و رودولف فولدا در قرن نهم به‌طور گسترده‌تری از آن استفاده کرد. در شرق، توسط نویسنده ناشناس جدول ملل فرانک در اوایل قرن ششم و احتمالاً توسط امپراتور موریس "در Strategikon" خود در اواخر آن قرن استفاده شد. در قرن نهم، جدول فرنگی به گنجانیده شده بود "تاریخ Brittonum"، که تضمین نفوذ گسترده‌ای به حداقل برخی از اطلاعات "Germania به" است.. Guibert of Nogent، که زندگی‌نامه خود را در حدود ۱۱۱۵ می‌نویسد، به نقل از "Germania".
"ژرمنیا" در یک نسخه خطی که در ابی هرسفلد ("Codex Hersfeldensis") در سال ۱۴۲۵ یافت شد، باقی مانده‌است. این به ایتالیا آورده شد، جایی که Enea Silvio Piccolomini، بعدها پاپ پیوس دوم، برای اولین بار کتاب را بررسی و تجزیه و تحلیل کرد. این علاقه در میان انسان‌گرایان آلمانی، از جمله کنراد سلتس، یوهانس آونتینوس، و اولریش فون هوتن و فراتر از آن برانگیخت.
مردم آلمان قرون وسطی (پادشاهی آلمان در امپراتوری مقدس روم) ناهمگن بودند، در پادشاهی‌های متمایز، مانند باواریایی‌ها، فرانکونی‌ها، و سوابی‌ها از هم جدا شدند، تمایزاتی که پس از اتحاد آلمان در سال ۲۰۱۹ در زبان و فرهنگ آلمانی آشکار باقی مانده‌است. ۱۸۷۱ (به غیر از اتریش) و تأسیس اتریش و آلمان مدرن. در طول دوره قرون وسطی، نام خود «ژرمانی» عملاً هرگز استفاده نشد. این نام تنها در سال ۱۴۷۱ احیا شد، با الهام از متن کشف مجدد "آلمانیا"، برای استناد به ویژگی‌های جنگجویانه آلمان‌های باستان در جنگ صلیبی علیه ترک‌ها. از زمان کشف آن، پرداختن به متن مربوط به فرهنگ مردمان ژرمنی اولیه در آلمان باستان، به ویژه در مطالعات تاریخ، زبان‌شناسی و قوم‌شناسی آلمان، و به میزان کمتر در کشورهای اسکاندیناوی، همچنان قوی است. با شروع اومانیسم آلمانی قرن شانزدهم، علاقه آلمانی‌ها به دوران باستان ژرمنی در طول دوره رمانتیسم و ناسیونالیسم شدید باقی ماند. یک زاویه علمی با توسعه زبان‌شناسی آلمانی توسط یاکوب گریم معرفی شد. به دلیل تأثیر آن بر ایدئولوژی‌های پان ژرمنیسم و نوردیسم، مورخ یهودی-ایتالیایی آرنالدو مومیلیانو در سال ۱۹۵۶ "آلمانیا" و "ایلیاد" را «از خطرناک‌ترین کتاب‌هایی که تا کنون نوشته شده» توصیف کرد.Anthony Birley, ‘Introduction’, in Tacitus, "Agricola and Germany" (Oxford University Press, 1999), p. xxxviii. کریستوفر کربس، استاد دانشگاه استنفورد، در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ ادعا می‌کند که "ژرمنیا" نقش مهمی در شکل‌گیری مفاهیم اصلی ایدئولوژی نازی داشته‌است.Christopher B. Krebs, "A Most Dangerous Book: Tacitus’s Germania from the Roman Empire to the Third Reich" (New York: W.W. Norton, 2012), p. 22. تلقی جریان اصلی آلمانی بسیار کمتر هیجان‌انگیز است و توصیف تاسیتوس را بیشتر حمایت‌کننده می‌بیند تا ستایش‌آمیز، پیشینی از مفهوم کلاسیک وحشی نجیب که در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ در ادبیات اروپای غربی آغاز شد.Paradies auf Erden?: Mythenbildung als Form von Fremdwahrnehmung: der Südsee-Mythos in Schlüsselphasen der deutschen Literatur Anja Hall Königshausen & Neumann, 2008
"اعتقاد بر این است که Codex Aesinas" بخشی از Codex Hersfeldensis - نسخه خطی گمشده Germania است که از ابی هرسفلد به رم آورده شده‌است. در سال ۱۹۰۲ توسط کشیش و فیلولوژیست سزار آنیبالدی در اختیار کنت اورلیو بالیانی از ایسی دوباره کشف شد.
این نسخه خطی که به‌طور موقت برای کنترل در سازمان دولتی هنرهای زیبا به فلورانس منتقل شد، در جریان سیل سال ۱۹۶۶ به شدت آسیب دید. بعداً بازسازی شد و به ایسی بازگردانده شد و در سال ۱۹۹۴، "Codex Aesinas" به کتابخانه ملی رم داده شد که به عنوان "کد فهرست‌بندی شد." "ویت" "Em 1631".
آبنوباچی ترمینال () ساختمان ۶۰ طبقه در شهر آبه‌نو، اوساکا در کشور ژاپن است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۸۳ آغاز شد و در سال ۱۹۸۸ به بهره‌برداری رسید.
آلوی ری اسمیت سوم (Alvy Ray Smith III) (متولد ۸ سپتامبر ۱۹۴۳)، یک دانشمند علوم کامپیوتر و یکی از بنیان‌گذاران بخش کامپیوتر لوکاس‌فیلم و پیکسار است، او در توسعه انیمیشن کامپیوتری به فیلم بلند در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ سهم داشت.Price, p. 74Isaacson, pp. xv, 244 Listed here are the 38 founding employees who came with the two cofounders to Pixar.
در سال ۱۹۶۵ میلادی، آلوی اسمیت لیسانس‌اش را در مهندسی برق از دانشگاه ایالتی نیومکزیکو (NMSU) دریافت کرد. او اولین گرافیک کامپیوتری خود را در سال ۱۹۶۵ میلادی در NMSU ساخت. در سال ۱۹۷۰ میلادی دکترایش را از دانشگاه استنفورد در علوم کامپیوتر، با پایان‌نامه‌ای در مورد تیوری اوتوماتای سلولی با نظارت مشترک مایکل ای آربیب، ادوارد جی مک‌کلسکی و برنارد ویدرو دریافت نمود..
اولین نمایش هنری او در قهوه‌خانه استنفورد بود. از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ میلادی او اسوشیت پروفسور مهندسی برق و علوم کامپیوتر در دانشگاه نیویورک، تحت ریاست هربرت فریمن، یکی از اولین پژوهش‌گران گرافیک کامپیوتر بود. او در سال ۱۹۷۴ میلادی مختصراً در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد.
زمانی که اسمیت در سال ۱۹۷۴ میلادی در زیراکس PARC بود، با ریچارد شوپ روی SuperPaint، یکی از اولین ویرایش‌گران گرافیک شطرنجی در کامپیوتر یا برنامه‌های «paint» کار کرد. سهم بزرگ اسمیت در این نرم‌افزار، ساختن فضای رنگ HSV بود که به نام HSB نیز شناخته می‌شود. او اولین انیمیشن کامپیوتری‌اش را در سیستم SuperPaint ساخت.
در سال ۱۹۷۵ میلادی، اسمیت به لابراتوار جدید گرافیک کامپیوتر در مؤسسه فناوری نیویورک (NYIT) پیوست، جاییکه به او شغل «کوانتوم‌های اطلاعاتی» داده شده بود. در آنجا زمانی که او در استدیوی سنتی cel animation کار می‌کرد، با اد کاتمول و چندین کارمند مرکزی پیکسار ملاقات نمود. اسمیت بر یک سلسله برنامه‌های جدیدتر paint، شامل Paint3، اولین ویرایش‌گر گرافیک شطرنجی رنگ واقعی، کار می‌کرد. او به عنوان بخشی از کارش، یکی از مخترعین مفهوم آلفا چینل بود. همچنین برنامه‌نویس و همکار انیمیشن Sunstone اد امشویلر بود که در مجموعه موزه هنر مدرن در نیویورک گنجانیده شده‌است. اسمیت تا سال ۱۹۷۹ میلادی در NYIT و بعداً به‌طور مختصر در لابراتوار پیشرانه جت با جیم بلین در مجموعه تلویزیونی Carl Sagan Cosmos: A Personal Voyage کار نمود.
اسمیت همراه اد کتمل، اعضای بنیان‌گذار بخش کامپیوتری لوکاس‌فیلم بودند و نرم‌افزار گرافیک کامپیوتری، شامل فناوری رندر اولیه را توسعه می‌دادند. اسمیت به عنوان مدیر پروژه گرافیک کامپیوتری «Genesis Demo» را در Star Trek II: The Wrath of Khan ساخته و کارگردانی کرد و همچنین فیلم کوتاه انیمیشن ماجراهای آندره و والی بی (The Adventures of Andre & Wally B) را که توسط جان لاستر انیمیشن سازی شده بود، ایده داده و کارگرانی کرد. در مقطعی در دهه ۱۹۸۰، یک طراح پیشنهاد نمود که یک کامپیوتر ترکیبی دیجیتال جدید را «Picture Maker» نام‌گذاری نماید. اسمیت فکر می‌کرد که دستگاه لیزری یک نام جذابی دارد و اسم «پیکسر» را برگزید که بعد از یک جلسه به «پیکسار» تغییر یافت.
اسمیت و کتمول در سال ۱۹۸۶ میلادی با حمایه مالی استیف جابز مشترکاً پیکسار را تأسیس کردند. پس از جدایی از لوکاس‌فیلم در پیکسار به‌صفت هیئت مدیره ایفای وظیفه کرد و معاون اجرائی بود. بر اساس زندگی‌نامه استیف جابز iCon توسط جفری اس یانگ و ویلیام ال سیمون، آلوی ری پس از یک بحث شدید با جابز در مورد استفاده از تخته سفید پیکسار را ترک کرد. قانون نانوشته‌ای وجود داشت که هیچ‌کس به‌جز جابز اجازه ندارد از آن استفاده کند، قانونی که اسمیت خواست در مقابل همه آن را بشکند که پس از آن جابز به مثابه «قلدر کوچه‌ی» او را مورد تهدید قرار داد و آن‌ها با «تمام خشم» بر یک‌دیگر فریاد زدند. با وجودی‌که او از مؤسسین پیکسار بود، یانگ و سیمون مدعی اند که این شرکت از زمان خروج او سهمش را در تاریخ شرکت نادیده گرفته‌است. به‌طور مثال، در وب سایت پیکسار هیچ نامی از اسمیت برده نشده‌است.Isaacson, pp. 244-245Simon and Young, p. 185
او به مدت چهار سال (۱۹۸۸–۱۹۹۲) عضو هیئت سرپرستان کتابخانه ملی طبی در بیتسدا، ماریلند بود، جاییکه او در افتتاح پروژه انسان قابل دید، نقش بازی کرد.
در سال ۱۹۹۱ میلادی، اسمیت پیکسار را رها کرده و با اریک لیونس و نیکولاس کلی، نرم‌افزار آلتامیرا را بنیان‌گذاری کرد. آلتامیرا در سال ۱۹۹۴ توسط مایکروسافت خریداری شد. پیکسار سال بعدی Toy Story را منتظر کرد و عمومی شد و کمک کرد تا استیف جابز دوباره در اپل بازگردد.
اسمیت در سال ۱۹۹۹ از مایکروسافت بازنشسته شد و فعلاً به سخنرانی‌ها می‌پردازد، عکس‌های دیجیتالی می‌سازد، نسب‌شناسی علمی انجام می‌دهد و در مورد تاریخ تکنیک تحقیق می‌کند. او در سیتل، واشینگتن زندگی می‌کند. اسمیت در سال ۲۰۱۰ میلادی با الیسون گوپنیک، نویسنده و پروفسور روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی ازدواج کرد.
اسمیت همراه با همکارانش برای مشارکت علمی و مهندسی شان توسط آکادمی هنرها و علوم تصاویر متحرک دو بار، در ترکیب عکس دیجیتالی (جایزه ۱۹۹۶) و سیستم‌های رنگ دیجیتالی (جایزه ۱۹۹۸) تقدیر شدند.
اسمیت و ریچارد شوپ در سال ۱۹۹۰ میلادی به دلیل توسعه برنامه‌های paint جایزه دستاورد گرافیک کامپیوتری ACM SIGGRAPH را دریافت کردند. اسمیت در سال ۱۹۹۷ میلادی سخنرانی Forsythe را در دانشگاه استنفورد، جاییکه او در سال ۱۹۷۰ دکترایش را به‌دست آورده بود، ارائه کرد. دانشگاه دولتی نیو مکزیکو که اسمیت لیسانس‌اش را آنجا گرفته بود، در دسامبر ۱۹۹۹ به او دکترای افتخاری تفویض کرد. او در سال ۲۰۰۴ میلادی در تالار مشاهیر صنعت CRN در موزه تاریخ کامپیوتر در ماونتن ویو، کالیفرنیا ثبت شد. اسمیت در سال ۲۰۰۶ به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب گردید. در سال ۲۰۱۰ او به عنوان همکار انجمن تبارشناسان آمریکایی انتخاب شده و به دلیل توسعه‌دادن «بهزیستی انسان‌ها» جایزه واشینگتن را در شیکاگو دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱ او به دلیل دستاورد مادام‌العمر در گرافیک کامپیوتری، جایزه ویژه Mundos Digitales را در لا کورونا، اسپانیا دریافت کرد. اسمیت در سال ۲۰۱۲ جایزه دستاورد مادام‌العمر سمپوزیم رسانه‌های دیجیتالی را در بولدر، کولورادو دریافت نمود و در دانشگاه دولتی مکزیک جدید در حلقه افتخارات، لوحی را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۳ او به عنوان همکار انجمن آمریکایی پیشرفت علوم انتخاب شد. اسمیت در طول زندگی حرفه‌ی‌اش کمک‌های متعدد مالی را از بنیاد ملی علوم و بنیاد ملی هنرها دریافت نمود.Hill, Karl, "NMSU graduate elected to National Academy of Engineering" , NMSU News, March 30, 2006.Smith's alma mater awards him an honorary doctorate, "Panorama", New Mexico State University, December 1999 (archived 2001)Hill, Karl, "Rancher, computer graphics pioneer to receive honorary doctorates at NMSU's Fall Commencement" , NMSU News, December 6, 1999Washington Award
اگزناتید که با نام تجاری Byetta و Bydureon و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، داروییست که برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می‌شود. این دارو همراه با رژیم غذایی، ورزش و احتمالاً سایر داروهای ضد دیابت استفاده می‌شود. اگزناتید گزینه درمانی پس از متفورمین و سولفونیل اوره است. این دارو به صورت تزریق زیرجلدی یک ساعت قبل از اولین و آخرین وعده غذایی در روز تزریق می‌شود. شکل تزریقی یک بار در هفته این دارو نیز موجود است.
عوارض جانبی شایع عبارتند از افت قند خون، حالت تهوع، سرگیجه، درد شکم و درد در محل تزریق."Exenatide Monograph for Professionals". "Drugs.com". American Society of Health-System Pharmacists. Retrieved 22 March 2019. سایر عوارض جانبی جدی ممکن است شامل سرطان مدولاری تیروئید، آنژیوادم، پانکراتیت و آسیب به کلیه باشد. ایمنی آن برای استفاده در بارداری و شیردهی نامشخص است. اگزناتید یک آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ (آگونیست گیرنده GLP-1) است. این دارو با افزایش ترشح انسولین از پانکراس و کاهش ترشح بیش از حد گلوکاگون عمل می‌کند.
اگزناتید در سال ۲۰۰۵ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد."Exenatide Monograph for Professionals". "Drugs.com". American Society of Health-System Pharmacists. Retrieved 22 March 2019. در سال ۲۰۱۷، با بیش از یک میلیون نسخه، دویست و شصتمین داروی رایج در ایالات متحده بود.
اگزناتید یک پپتید ۳۹ آمینو اسیدی است. این دارو نسخه سنتزی از اگزنید-۴ است، هورمونی که در بزاق هیولای هیلا یافت می‌شود.
سلمان احمد شریدا (تاریخ تولد: ۱۹ مه ۱۹۶۸) یک مربی فوتبال و فوتبالیست سابق بحرینی است.
او در بازی های آسیایی ۱۹۷۴ نماینده بحرین بود. او مربی شد و مدتی سرمربی بحرین را برعهده گرفت. با قراردادی بین بحرین و پاکستان در زمینه همکاری نزدیکتر در فوتبال، او از اواخر سال ۲۰۰۵ سرمربیگری پاکستان را بر عهده گرفت و نخستین رقابت پیش رویش جام طلایی فدراسیون فوتبال جنوب آسیا در سال ۲۰۰۵ بود .
شریدا از تاکتیک های هجومی استفاده کرد و نخستین بازی خود را با پیروزی ۱-۰مقابل سریلانکا به پیروزی رساند. مسابقات با یک برد و یک تساوی به ترتیب مقابل افغانستان و مالدیو دنبال شد. در مرحله نیمه نهایی، پاکستان با نتیجه یک بر صفر مغلوب بنگلادش شد.
پس از دو هفته از شکست، شریدا دوباره با بنگلادش در دو بازی برای مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۰۷ در مرحله مقدماتی بازی کند و در مجموع ۱-۰ شکست خورد.
او در آوریل ۲۰۱۸ یکی از سرمربیان پیشنهادی تیم ملی کامرون بود .
برتراند سرلت (Bertrand Serlet) (متولد سال ۱۹۶۰ میلادی)، یک مهندس نرم‌افزار فرانسوی بود که در اول قبل از این‌که فرانسه را در سال ۱۹۸۵ میلادی به قصد ایالات متحده ترک کند، در Institut national de recherche en informatique et en automatique (INRIA) کار می‌کرد. او معاون ارشد مهندسی نرم‌افزار در شرکت اپل بود.
سرلت از École normale supérieure Paris-Saclay فارغ‌التحصیل شده‌است و از دانشگاه Université Paris-Sud 11 دکترای علوم کامپیوتر دارد.
سرلت قبلاً معاون ارشد مهندسی نرم‌افزار در شرکت اپل بود، جایی که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ میلادی کار کرد. در ژوئیه ۲۰۰۳ جانشین آوی توانیان شد. در این سمت او اساساً مسئول اصلی انتشار Mac OS X (شامل 10.4 Tiger، 10.5 Leopard و 10.6 Snow Leopard) بود. سرلت مدیر توسعه فضای کاری در NeXTSTEP و OPENSTEP را رهبری کرد.
سرلت قبل از پیوستن به اپل در زیراکس PARC و NeXT کار کرده‌است.
سرلت در WWDC 2006 در مورد مشابهت‌های درک شده میان Mac OS X Tiger و ویندوز ویستا، شامل مقایسه رابطی Aqua اپل و رابطی Aero مایکروسافت سخنرانی کرد. او بر مشابهت‌های دیداری ظاهری تمسخر کرد و به یک بنر 2004 WWDC اشاره کرد که نوشته بود، «ردموند، ماشین‌های فوتوکاپی‌ات را فعال کن» - اشاره به مقر مایکروسافت که در ردموند، واشینگتن واقع است. او همچنین در WWDC 2009 سخنرانی کرده و Snow Leopard را عمیقاً نمایش داد که شامل ارجاعات دیگر به سیستم عامل ویندوز مایکروسافت داشت – با استناد به استفاده مداوم رجیستری ویندوز، DLLها، سیستم فرعی کنترل حساب کاربری (UAC) و موجودیت یک‌پارچه سازی دیسک تعاملی، مدعی شد که ویندوز ۷ صرف یک نسخه دیگر ویستا است که به‌صورت وسیع مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
در ۲۳ مارس ۲۰۱۱، اپل اعلان کرد که سرلت این شرکت را ترک می‌کند «تا کم‌تر بر محصولات و بیشتر بر علم تمرکز کند».
بر اساس Business Insider، او به همراه کارمندان اسبق اپل، یک استارت آپ در زمینه محاسبه ابری به نام Upthere را تأسیس کرد. در نوامبر ۲۰۱۲، Upthere مقدار اعلام ناشده از سرمایه فعالیت اقتصادی را که از Kleiner Perkins Caufield & Byers, Elevation Partners، و گوگل سرمایه‌گذاری شده بود، افزایش داد. Upthere در ۲۸ اوت ۲۰۱۷ توسط Western Digital خریداری شد.
در ژوئیه ۲۰۱۲ او به هیئت مدیرت شرکت Parallels پیوست.
در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه CEO سابق شبکه‌های جونیپر، پرادیپ سیندو، شرکت فناوری مرکز اطلاعات Fungible را تأسیس کردند.
سرلت در یک مصاحبه با INRIA، جزئیاتی را در مورد Grokable، استار آپ کوچک مخفی که در آن کار می‌کرد، شریک ساخت. به گفته سرلت، گروکیبل «یک پروژه کاملاً علمی و بسیار خلاقانه است که تقلید از هوش حیوانات را در بر می‌گیرد».
بوم‌شناسی سامانه‌ها یا بوم‌شناسی سیستم‌ها یک دانش رشته میان‌رشته‌ای از اکولوژی است، زیرمجموعه‌ای از دانش سیستم زمین، که رویکردی کل‌نگر به مطالعه سامانه‌های بوم‌شناختی، به‌ویژه اکوسیستم‌ها دارد. بوم‌شناسی سامانه‌ها را می‌توان به عنوان کاربرد نظریه سامانه‌های عمومی در بوم‌شناسی دید. محور رویکرد بوم‌شناسی سامانه‌ها این ایده است که یک بوم‌سازگان یک سامانه پیچیده است که ویژگی‌های نوظهور را نشان می‌دهد. بوم‌شناسی سامانه‌ها بر برهم‌کنش‌ها و تراکنش‌های درون سامانه‌های زیست‌شناختی و بوم‌شناختی تمرکز می‌کند؛ به ویژه به شیوه اثرگذاری بر کارکرد بوم‌سازگان‌ها توسط مداخله‌های انسان توجه دارد، از مفاهیم ترمودینامیک استفاده می‌کند و گسترش می‌دهد و دیگر توضیحات ماکروسکوپی سامانه‌های پیچیده را توسعه می‌دهد.
بوم‌شناسی سامانه‌ها به دنبال دیدگاهی جامع از واکنش‌ها و تراکنش‌های درون سامانه‌های زیست‌شناختی و بوم‌شناختی است. بوم‌شناسان سامانه‌ها متوجه شده‌اند که کارکرد هر اکوسیستمی، می‌تواند تحت تأثیر اقتصاد انسان به روش‌های اساسی باشد؛ بنابراین، آن‌ها یک گام فرارشته‌ای اضافی را با گنجاندن اقتصاد در توجه به سامانه‌های اکولوژیکی-اقتصادی برداشته‌اند. به قول RL Kitching:
به عنوان یک روش تحقیق علمی، یکی از ویژگی‌های اصلی ابوم‌شناسی سامانه‌ها، کاربرد کلی اصول انرژی در همه سیستم‌ها در هر مقیاسی است. شاید برجسته‌ترین طرفدار این دیدگاه هوارد تی. اودم بود - که گاهی پدر بوم‌شناسی بوم‌سازگان به‌شمار می‌رود. در این رویکرد، اصول اکوسیستم را اصول انرژی تشکیل می‌دهند. استدلال با قیاس رسمی از یک سیستم به سیستم دیگر، به بوم‌شناس سامانه‌ها این توانایی را می‌بخشد تا اصولی را ببیند که به شیوه‌ای مشابه در سراسر مرزهای مقیاس سیستم عمل می‌کنند. اودوم معمولاً از زبان سیستم‌های انرژی به عنوان ابزاری برای ساخت نمودارهای سامانه‌ها و نمودارهای جریان استفاده می‌کند.
چهارمین مورد این اصول، اصل حداکثر بهره‌وری توان، در تجزیه و تحلیل و سنتز سامانه‌های بوم‌شناختی نقش اساسی دارد. اصل چهارم نشان می‌دهد که سودمندترین عملکرد سیستم از نظر تکاملی، زمانی رخ می‌دهد که بار محیطی با مقاومت داخلی سامانه هماهنگی داشته باشد. هر چه بار محیطی از سازگاری با مقاومت درونی بیشتر باشد، سامانه از حالت پایدار خود دورتر می‌شود؛ بنابراین بوم‌شناس سیستم‌ها در مهندسی بوم‌شناختی، همانند مهندس الکترونیک، درگیر وظیفه هماهنگی مقاومت و امپدانس می‌شود.
اکولوژی عمیق یک ایدئولوژی است که زیربنای متافیزیکی آن عمیقاً با علم اکولوژی مرتبط است. این اصطلاح توسط آرنه ناس، فیلسوف نروژی، محقق گاندی و فعال محیط‌زیست ابداع شد. او استدلال می‌کند که رویکرد غالب به مدیریت زیست‌محیطی است انسان محورانه، و این که محیط‌زیست طبیعی نه تنها «پیچیده‌تر از ما تصور کنید، آن پیچیده‌تر از ما می‌توانید تصور کنید.»A statement attributed to British biologist ناس در سال ۱۹۷۳ در یک کنفرانس محیطی در بوداپست اکولوژی عمیق را فرموله کرد.
جوآنا میسی، جان سید و دیگران تز ناس را به شاخه‌ای تبدیل کردند که آن‌ها "اکولوژی عمیق تجربی" نامیدند. انگیزه تلاش‌های آن‌ها نیازی بود که آن‌ها برای توسعه «خودبوم‌شناسی» درک می‌کردند، که نفس انسان را به عنوان بخشی یک‌پارچه از یک سیستم زنده می‌بیند که فرد را در بر می‌گیرد. آنها به دنبال فراتررفتن از نوع دوستی با منافع شخصی عمیق‌تر بر اساس برابری زیست‌کره فراتر از شوونیسم انسانی بودند.
مهندسی و مدیریت سیستم‌های زمین (ESEM) رشته‌ای است که برای تجزیه و تحلیل، طراحی، مهندسی و مدیریت سیستم‌های محیطی پیچیده استفاده می‌شود. این شامل طیف گسترده‌ای از زمینه‌های موضوعی از جمله انسان‌شناسی، مهندسی، علوم محیطی، اخلاق و فلسفه است. در هسته خود، ESEM به دنبال «طراحی و مدیریت منطقی سیستم‌های انسانی-طبیعی همراه با روشی کاملاً یکپارچه و اخلاقی» است.
اقتصاد اکولوژیک یک زمینه فرارشته‌ای از پژوهش‌های دانشگاهی است که به وابستگی متقابل پویا و فضایی بین اقتصادهای انسانی و اکوسیستم‌های طبیعی می‌پردازد. اقتصاد بوم‌شناختی رشته‌های مختلف را در علوم طبیعی و اجتماعی، اما به‌ویژه بین این حوزه‌های وسیع، گردهم می‌آورد و به هم متصل می‌کند. همان‌طور که از نام آن پیداست، این رشته متشکل از محققانی است که پیشینه‌ای در زمینه اقتصاد و بوم‌شناسی دارند. یکی از انگیزه‌های مهم برای ظهور اقتصاد بوم‌شناختی، انتقاد از مفروضات و رویکردهای سنتی (جریان اصلی) اقتصاد محیطی و منابع بوده‌است.
انرژی زیست‌محیطی، مطالعه کمی جریان انرژی از طریق سیستم‌های اکولوژیکی است. هدف آن کشف اصولی است که تمایل چنین جریان‌های انرژی را از طریق سطوح تغذیه‌ای یا «مفید انرژی» شبکه‌های اکولوژیکی توصیف می‌کنند. در بوم‌شناسی سیستم‌ها، اصول جریان‌های انرژی اکوسیستم یا «قوانین اکوسیستم» (یعنی اصول انرژی‌های اکولوژیکی) به‌طور رسمی مشابه با اصول انرژی در نظر گرفته می‌شوند.
هدف علوم انسانی بوم‌شناختی، پل زدن شکاف بین علوم و علوم انسانی و بین راه‌های غربی، شرقی و بومی شناخت طبیعت است. مانند نظریه سیاسی بوم‌مرکزی، علوم انسانی بوم‌شناختی با هستی‌شناسی ارتباط و تعهد به دو اصل اساسی مربوط به نیاز به تسلیم‌شدن در برابر قوانین بوم‌شناختی و دیدن بشریت به عنوان بخشی از یک سیستم زنده بزرگ‌تر مشخص می‌شود.
اکولوژی اکوسیستم مطالعه یکپارچه اجزای زیستی و غیرزیستی اکوسیستم‌ها و تعاملات آنها در چارچوب اکوسیستم است. این علم نحوه عملکرد اکوسیستم‌ها را بررسی می‌کند و آن را با اجزای آن‌ها مانند مواد شیمیایی، سنگ بستر، خاک، گیاهان و حیوانات مرتبط می‌کند. اکولوژی اکوسیستم ساختار فیزیکی و بیولوژیکی را بررسی می‌کند و چگونگی تعامل این ویژگی‌های اکوسیستم را بررسی می‌کند.
رابطه بین اکولوژی سیستم‌ها و بوم‌شناسی اکوسیستم پیچیده‌است. بسیاری از اکولوژی سیستم‌ها را می‌توان زیرمجموعه‌ای از اکولوژی اکوسیستم در نظر گرفت. بوم‌شناسی اکوسیستم هم‌چنین از روش‌هایی استفاده می‌کند که ارتباط چندانی با رویکرد کل‌نگر اکولوژی سیستم‌ها ندارند. با این حال، بوم‌شناسی سیستم‌ها به‌طور فعال‌تر تأثیرات خارجی مانند اقتصاد را که معمولاً خارج از مرزهای بوم‌شناسی اکوسیستم قرار دارند، در نظر می‌گیرد. در حالی‌که بوم‌شناسی اکوسیستم را می‌توان به عنوان مطالعه علمی اکوسیستم‌ها تعریف کرد، اکولوژی سیستم‌ها، بیشتر رویکردی خاص برای مطالعه سیستم‌های اکولوژیکی و پدیده‌هایی است که با این سیستم‌ها در تعامل هستند.
بوم‌شناسی صنعتی مطالعه فرآیندهای صنعتی به‌عنوان سیستم‌های خطی (حلقه باز) است که در آن سرمایه‌گذاری‌های منابع و سرمایه از طریق سیستم برای تبدیل‌شدن به ضایعات، به یک سیستم حلقه بسته که در آن زباله‌ها به ورودی‌های فرآیندهای جدید تبدیل می‌شوند، حرکت می‌کنند.
کثیر بن عباس فرزند عبدالمطلب پسر عموی رسول خدا است.
کثیر فرزند العباس، فرزند عبدالمطلب، فرزند هاشم، فرزند عبد مناف، فرزند قصی، است و مادرش ام ولد روم است و او را سبا می‌گویند. کثیر ده ماه قبل از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در سال دهم هجری به دنیا آمد.
پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا، مطالعه و تمرین کاهش تعداد حوادث حفاری دریایی است که باعث انتشار نفت یا مواد خطرناک در محیط زیست می‌شود و مقدار آزاد شده در طی آن حوادث را محدود می‌کند.Oil Pollution Act of 1990Federal Water Pollution Control ActOil Spill Prevention and Response Advisory Group, Terms of Reference Rev3, UK Oil & Gas
جنبه‌های مهم پیشگیری شامل ارزیابی تکنولوژیکی تجهیزات و رویه‌ها و پروتکل‌های آموزش، بازرسی و برنامه‌های اضطراری برای اجتناب، کنترل و خاموش کردن عملیات دریایی است. پاسخ شامل ارزیابی فن‌آوری تجهیزات و روش‌های پاکسازی نشت نفت، و پروتکل‌هایی برای شناسایی، نظارت، مهار، و حذف نشت نفت و احیای حیات وحش و زیستگاه آسیب‌دیده‌است.
در ایالات متحده، طرح‌های اضطراری پیشگیری از نشت نفت در دریا و طرح‌های واکنش اضطراری از الزامات فدرال برای همه تأسیسات نفتی دریایی در آب‌های فدرال ایالات متحده است. این وظایف نظارتی که در حال حاضر توسط خدمات مدیریت مواد معدنی (MMS) اداره می‌شود، در ۱۹ مه ۲۰۱۰ دستور داده شد تا به اداره امنیت و اجرای محیط زیست تازه ایجاد‍ شده وزارت کشور ایالات متحده منتقل شود. نشت نفت در آب‌های داخلی به عهده آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) است، در‍ حالی که نشت نفت در آب‌های ساحلی و‍ بنادر‍ آب‌های عمیق به عهده گارد ساحلی ایالات متحده است.
برخلاف معیارهای بهترین فناوری موجود (BAT) که توسط قانون هوای پاک و قانون آب پاک تصریح شده‌است، اصلاحیه‌های قانون زمین‌های فلات قاره بیرونی در سال ۱۹۷۸ تصریح می‌کند که روش‌های حفاری دریایی و واکنش نشت نفت شامل استفاده از بهترین فناوری‌های موجود و ایمن (BAST) می‌شود). در حالی که برنامه ارزیابی و تحقیق فناوری (TAR) وظیفه تحقیق و توسعه چنین فناوری‌هایی را از طریق پروژه‌های قراردادی دارد، عوامل انسانی نیز در جلوگیری از نشت نفت بسیار مرتبط هستند. همان‌طور که ویلیام کوک، رئیس سابق شعبه عملکرد و ایمنی مدیریت مواد معدنی فراساحلی برای MMS، بیان کرد: «تکنولوژی کافی نیست. دیر یا زود با یک انسان روبرو می‌شود. کاری که آن انسان انجام می‌دهد یا انجام نمی‌دهد، اغلب تضمین می‌کند که فناوری همان‌طور که در نظر گرفته شده‌است کار می‌کند - یا نمی‌کند. فناوری -- به ویژه -- فناوری جدید، نوآورانه و پیشرو باید با عوامل انسانی و سازمانی (HOF) در یک رویکرد مدیریت ایمنی سیستم ادغام شود."
به دلیل الزامات تصفیه و دفع برای حفاری و تولید، ضایعات احتمالاً سخت‌تر می‌شوند. ممنوعیت دفع زمین، به ویژه برای عملیات نفت و گاز از راه دور، چالش‌های بزرگ‌تری ایجاد خواهد کرد. هزینه‌های قابل‌توجهی که برای تولیدکنندگان نفت و گاز که از این موج جدید مقررات پیروی می‌کنند، تنها با هزینه‌های مهم‌تر عدم انطباق جبران خواهد شد. آژانس فدرال حفاظت از محیط زیست (EPA) در ایالات متحده و نهادهای مشابه در سطح جهانی و همچنین بسیاری از سازمان‌های ایالتی و محلی، قابلیت‌ها و فعالیت‌های اجرایی خود را به شدت افزایش داده‌اند. اکثر قوانین زیست‌محیطی دارای اتهامات جنایی هستند. به همین دلیل، بسیاری از پرسنل عملیات و اعضای مدیریت ارشد شرکت‌های بزرگ از طریق ناآگاهی از الزامات پیچیده‌تر و پیامدهای شدید نقض قوانین زیست‌محیطی، خود را در سمت اشتباه اقدامات اجرایی محیط‌زیست قرار داده‌اند.
معاهدات بین‌المللی، مانند کنوانسیون بین‌المللی برای جلوگیری از آلودگی کشتی‌ها (MARPOL)، که توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی اداره می‌شود و در بسیاری از کشورها به عنوان قانون اجرا می‌شود (مانند قانون آلودگی نفتی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳). برای ریختن نفت از کشتی‌ها محدودیت‌ها، ثبت و مجازات‌های اجباری را اعمال می‌کند.
در سال ۱۹۶۷، حادثه دره توری در سواحل بریتانیا باعث نشت مقادیر زیادی نفت به اقیانوس شد. از جمله مسائلی که این حادثه بر آن تأکید کرد، بحث غرامت اقتصادی بود؛ زیرا قوانین موجود به دولت انگلیس و فرانسه اجازه شکایت از شرکت مسئول را برای دریافت غرامت کافی نمی‌داد. امروزه مقررات متعددی مانند قانون آب پاک و کنوانسیون بین‌المللی مسئولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفتی (CLC) وجود دارد که چارچوبی را برای نحوه برخورد با موضوع غرامت ارائه می‌دهد. هدف این مقررات این است که مشخص کند چه کسی مسئول است، چه خسارت‌هایی باید جبران کند و چه کسانی باید غرامت دریافت کنند. سازمان‌های غیردولتی نیز وجود دارند که با ادعاهای جبران خسارت نشت نفت سروکار دارند، مانند فدراسیون بین‌المللی آلودگی مالکان نفتکش Limited (ITOPF)، یک سازمان غیرانتفاعی. اگرچه مقررات بین‌المللی مانند CLC وجود دارد و به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است، اما در همه جا اعمال نمی‌شود. به عنوان مثال، ایالات متحده در ایجاد CLC مشارکت داشته‌است، اما امضاکننده CLC نیست زیرا آنها مقررات ملی گسترده‌ای دارند، مانند قانون آب پاک و قانون آلودگی نفتی که به جای CLC بر آن تکیه می‌کنند، در حالی که چین فقط بخش‌هایی از آن را اجرا کرده‌است.
چاه‌های تولید هیدروکربن بر اساس «موانع» در محل برای حفظ مهار طراحی و مدیریت می‌شوند. یک فلسفه «موانع دوگانه» به‌طور معمول استفاده می‌شود که به موجب آن دو مانع مستقل تأیید شده برای مخزن هیدروکربنی و محیط زیست همیشه مورد نیاز است. شکست یک مانع منجر به آزاد شدن هیدروکربن نمی‌شود. در طی مراحل مختلف حفاری، تولید، کار و رهاسازی، بسیاری از قطعات مختلف تجهیزات برای حفظ کنترل سیالات و فشار چاه مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
دستگاه‌های کنترل ایمنی اولیه برای حفاری چاه، جلوگیری کننده‌های فوران (BOPs) هستند که برای نزدیک به یک قرن در کنترل حفاری چاه نفت در خشکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. فناوری تجهیزات BOP از دهه ۱۹۶۰ در چاه‌های دریایی اقتباس شده و مورد استفاده قرار گرفته‌است. بازرسی و تعمیر BOPهای زیر دریا بسیار پرهزینه تر است و عواقب خرابی به‌طور بالقوه بسیار بدتر است. دو نوع از BOP دریایی در حال استفاده وجود دارد. جلوگیری از فوران زیر دریا که در کف اقیانوس قرار دارد و مانع فوران سطحی که بین لوله بالابر و سکوی حفاری قرار دارد. واحد سطح کوچک‌تر، سبک‌تر، کم‌هزینه‌تر است و برای تست‌های معمول و نگهداری آسان‌تر است. با این حال، از فوران ناشی از شکستگی لوله بالابر جلوگیری نمی‌کند.Risk Analysis of Using a Surface Blow Out Preventer (BOP) , Marine Computation Services, Inc. , April 2010, project 640 for U.S. Minerals Management Service.
BOPها اغلب حاوی مجموعه‌ای از مکانیسم‌های قطع مستقل است، بنابراین در صورت خرابی، افزونگی وجود دارد و توانایی کار در همه شرایط عادی با لوله مته در داخل یا خارج از سوراخ چاه وجود دارد. به عنوان مثال، BOP مورد استفاده در "Deepwater Horizon"، دارای پنج «قوچ» و دو «حلقه ای» جلوگیری از انفجار بود.Diagram of BOP used in Deepwater Horizon well from U.S. Dept. of Energy, Open Government program. قوچ‌ها دو نوع بودند: «قوچ لوله ای» و «قوچ برشی». اگر‍ لوله مته در چاه باشد، قوچ‌های لوله عمود بر لوله می‌لغزند و در اطراف آن بسته می‌شوند تا یک مهر و موم محکم ایجاد کنند. بازگیرهای حلقوی نیز در اطراف لوله بسته می‌شوند، اما حرکت عمودی بیشتری دارند، بنابراین اگر لوله مته به سمت پایین فشار داده شود، کمی شل می‌شوند، همان‌طور که ممکن است در عملیات «خراب کردن» یا «قتل چاه» ضروری باشد.Schlumberger Oilfield Glossary is an excellent source for definitions and simple explanations. قوچ‌های برشی ممکن است به عنوان آخرین راه حلShear Ram Capabilities Study , West Engineering Services, Sept. 2004, Project 463 for U.S. Minerals Management Service. برای بریدن لوله مته و بستن همه چیز، از جمله هر چیزی که ممکن است داخل لوله مته باشد، استفاده شود.
مطالعات انجام شده برای خدمات مدیریت مواد معدنی، قابلیت اطمینان قوچ‌های برشی در حفاری در آب‌های عمیق را زیر سؤال برده‌است. شکل ۱ نتیجه یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ بر روی سکوهای نفتی فراساحلی را نشان می‌دهد. این مطالعه برای پاسخ به این سؤال طراحی شده‌است که "آیا تجهیزات BOP یک دکل معین می‌تواند لوله را برش دهد تا در برنامه حفاری مشخص در سخت‌ترین شرایط مورد انتظار استفاده شود؟" هفت مورد از چهارده مورد در این مطالعه آزمایش نکردند، مورد دیگری داده‌های کافی برای نتیجه‌گیری قطعی نداشت و سه مورد نتوانستند لوله را تحت شرایط واقعی چاه و فشار آب دریا برش دهند. در هر مورد خرابی، افزایش فشار روی قوچ‌ها از مقدار طراحی آن، با موفقیت لوله را برش داد.Review of Shear Ram Capabilities , West Engineering Services, Dec. 2002, Project 455 for U.S. Minerals Management Service. یک مطالعه بعدی در سال ۲۰۰۴ این نتایج را با نمونه بسیار بزرگتری از لوله‌های مته و جلوگیری از فوران معمولی از سه سازنده مختلف تأیید کرد.Shear Ram Capabilities Study , West Engineering Services, Sept. 2004, Project 463 for U.S. Minerals Management Service.
علاوه بر فشار ناکافی قوچ، تحقیقات "نیویورک تایمز در" مورد نشت نفت Deepwater Horizon مناطق مشکل‌دار دیگر را برای جلوگیری از فوران آب‌های عمیق فهرست کرده‌است. اگر یکی از اتصالات رزوه‌دار بین بخش‌های لوله در داخل یک قوچ برشی قرار گیرد، قوچ احتمالاً آن را قطع نمی‌کند، زیرا اتصالات «تقریباً تخریب ناپذیر» هستند. نیاز به دو رام برشی در هر بازدارنده فوران ممکن است به جلوگیری از این مشکل و جلوگیری از برخی از انواع «شکست تک نقطه ای» کمک کند. فن آوری‌های دیگری که ممکن است قابلیت اطمینان BOPها را بهبود بخشد شامل سیستم‌های پشتیبان برای ارسال دستورات به BOP و زیردریایی‌های قوی تر است که به سیستم هیدرولیک BOP متصل می‌شوند.
پوشش چاه‌های نفت دریایی با مجموعه‌ای از لوله‌های فولادی تو در تو که به دیواره‌های سنگی گمانه سیمان شده‌اند، مانند شکل ۴ انجام می‌شود. هر بخش توسط یک آداپتور رزوه ای در انتهای پایین بخش بالا آویزان شده‌است.Casing a Well, Heading Out (Dave Summers), The Oil Drum, 3 May 2010. خرابی پوشش یا سیمان می‌تواند منجر به تزریق نفت به لایه‌های آب زیرزمینی، جریان به سطح دور از چاه یا فوران در دهانه چاه شود.BP Decisions Set Stage for Disaster, Ben Casselman, Russel Gold, Wall Street Journal, 5/27/2010.
چاه‌های نفت علاوه بر روکش‌ها، معمولاً حاوی «لاینر تولید» یا «لوله‌های تولید» هستند که مجموعه دیگری از لوله‌های فولادی معلق در داخل بدنه هستند. «حلقه» بین پوشش و لاینر تولید با «گل» با چگالی خاص پر می‌شود تا فشار داخل پوشش با «فشار منفذی» سیالات در «سازمان‌های سنگی» اطراف «متعادل» شود.Schlumberger Oilfield Glossary is an excellent source for definitions and simple explanations.
برای اطمینان از اینکه سیمان یک مهر و موم قوی، پیوسته و ۳۶۰ درجه بین محفظه و گمانه ایجاد می‌کند، «متمرکز کننده‌ها»Schlumberger Oilfield Glossary is an excellent source for definitions and simple explanations. در اطراف بخش‌های پوشش قبل از پایین آمدن آنها به داخل گمانه قرار می‌گیرند. سپس سیمان در فضای بین پایین بخش جدید پوشش و پایین گمانه تزریق می‌شود. سیمان در اطراف بیرونی محفظه جریان پیدا می‌کند و سیمان خالص و بدون آلودگی را جایگزین گل موجود در آن فضا می‌کند. سپس سیمان در حالی که جامد می‌شود چندین ساعت کاملاً ثابت نگه داشته می‌شود.Casing a Well, Heading Out (Dave Summers), The Oil Drum, 3 May 2010.
بدون متمرکز کننده، خطر زیادی وجود دارد که کانالی از گل حفاری یا سیمان آلوده در جایی که پوشش با چاه تماس پیدا می‌کند باقی بماند. این کانال‌ها می‌توانند مسیری را برای انفجار بعدی فراهم کنند. حتی یک ترک نازک را می‌توان با فشار عظیم روغن از پایین باز کرد. سپس فرسایش سیمان می‌تواند از ذرات ماسه با سرعت بالا در روغن رخ دهد؛ بنابراین، یک ترک مویی می‌تواند به یک کانال فوران با باز بودن تبدیل شود.See discussion of centralizers in the Schlumberger Oilfield Glossary
یکی دیگر از دلایل شکست سیمان، صبر نکردن کافی برای جامد شدن سیمان است. این می‌تواند نتیجه یک برنامه حفاری عجولانه باشد، یا اگر نشتی وجود داشته باشد که باعث خزش سیمان در مدت زمانی که قرار است گیرش شود، ممکن است اتفاق بیفتد. یک " ثبت ارزیابی سیمان "Schlumberger Oilfield Glossary is an excellent source for definitions and simple explanations. می‌توان پس از هر کار سیمان اجرا کرد تا یک بررسی دقیق و ۳۶۰ درجه از یکپارچگی کل مهر و موم ارائه شود. گاهی اوقات این لاگ‌ها به دلیل فشارهای برنامه حذف می‌شوند.
سیمان همچنین برای تشکیل موانع دائمی در حلقهٔ بیرونی لاینر تولید و موانع موقت در داخل آستر استفاده می‌شود. از موانع موقت برای «بستن» چاه پس از حفاری و قبل از شروع تولید استفاده می‌شود. شکل ۴ یک مانع را نشان می‌دهد که با جایگزینی گل سنگین بالای آن با آب دریا سبک‌تر آزمایش می‌شود. اگر پلاگین سیمان بتواند فشار حاصل از گل زیر را مهار کند، جریان آب دریا به سمت بالا وجود نخواهد داشت و می‌توان آن را برای بسته شدن نهایی با گل جایگزین کرد.
در شکل ۴ هیچ مانع سیمانی در حلقه وجود ندارد. در حالی که هیچ الزامی برای چنین موانعی وجود ندارد، افزودن آنها می‌تواند خطر انفجار را از طریق یک کانال باز مستقیم از مخزن به سطح به حداقل برساند.Shell Oil presentation "Drilling for Oil: A Visual Presentation of How We Drill for Oil and the Precautions Taken Along the Way", Joe Leimkuhler, John Hollowell, Aspen Ideas Festival, July 2010.
کارل هاینریش هاگن (Carl Heinrich Hagen) (۲۹ ژوئیه ۱۷۸۵ – ۱۶ دسامبر ۱۸۵۶)، یک حقوق‌دان، اقتصاددان اجتماعی و میان سال‌های ۱۸۱۱ و ۱۸۳۵ میلادی، مقام ارشد دولتی (Regierungsrat) بود. از سال ۱۸۱۱ میلادی او در دانشگاه کونیگسبرگ که در آن زمان به نام پروس شرقی یاد می‌شد، پروفسور حقوق الهی بود.
کارل هاینریش هاگن در یک خانواده بانفوذ متشکل از روشن‌فکران طبقه متوسط در کونیگسبرگ به دنیا آمد. پدرش، کارل گوتفراید هاگن (۱۷۴۹–۱۸۲۹) یک شیمیادان برجسته بود. ارنست اوت هاگن ناول‌نویس برادرش بود. فریدریش بسل فیزیک‌دان-منجم و فرانز ارنست نیومان منرالوژیست-فیزیک‌دان برادران خانمش شدند. خانواده سلطنتی پس از اکتبر ۱۸۰۶ مجبور شدند تا برای چندین سال به شهر نقل مکان کنند. هاگن مکرراً در دیدارها از دربار سلطنتی پدرش را هم‌راهی می‌کرد که در یکی از این دیدارها در جریان سال ۱۸۰۸/۰۹ پدرش شهزاده فریدریک ویلیام و ویلیام، دو پادشاه آینده پروس را در داروسازی و مسائل مرتبط با آن تدریس می‌کرد.
هاگن در دانشگاه کونیگسبرگ حقوق و حقوق الهی خواند. او شاگرد کریستین جاکوب کراوس (۱۷۵۳–۱۸۰۷) و آلبریخت فان ثایر (۷۵۲–۱۸۲۸) بود، کسی که بعداً او آن را یک استاد فراموش ناشدنی و حامی («unvergesslichen Lehrer und Gönner») توصیف کرد. پس از ترک کردن دانشگاه او وظیفه دولتی را شروع کرد. در پروس او به دلیل نوشته‌هایش از اعتبار قوی برخوردار بود و در سال ۱۸۰۹ میلادی او در خدمات دولتی پروس استخدام شده و تا رتبه Regierungsrat ترفیع کرد. در دانشگاه او در ابتدا به عنوان پروفسور مدعو در رشته حقوق‌الهی و تجارت منصوب گردید. او تا سمت پروفسور کامل پیش رفته و اخیراً کرسی تدریسی استاد قبلی‌اش، سی جی کراوس را از آن خود ساخت. کارل که در دوره تابستانی ۱۸۲۶، سرپرست بود، در تابستان ۱۸۳۴ به عنوان رئیس دانشگاه منصوب شد.
کارل هاینریش هاگن با دوریس لینک (۱۷۸۹–۱۸۶۹) ازدواج کرد. حاصل ازدواج شان شش فرزند، از جمله پروفسور ریاضی رابرت هاگن (۱۸۱۵–۱۸۵۸)، پروفسور زولوژی، هرمان اوت هاگن (۱۸۱۷–۱۸۹۳) و سیاست‌مدار موفق آدولف هاگن (۱۸۲۰–۱۸۹۴)، ثبت شده‌است. بر اساس مدخل کتاب‌چه خاطرات خواهرش فلورنتین، خانه هاگن همراه با «Sackheimer Tränkgasse» در کونیگسبرگ به یک مرکز اجتماعی برای اعضای نخبه سیاسی و علمی پروس مبدل شد. الکساندر فان هومبولت یک بازدیدکننده دایمی بود. شواهد رغبت هاگن به نتورکنگ نیز از مکاتبات او با رئیس منطقوی، هانس جاکوب فان آورسوالد، گیورگ هاینریش لودویگ نیکولویوس و ویلهلم فان هومبولت، برخواسته است.Siegfried Hagen: Dreihundert Jahre Hagen´sche Familiengeschichte. 2 volumes. Kassel 1938, page 169
او که به عنوان «انسان بلندپرواز» شناخته می‌شد، میان سال‌های ۱۸۰۹ و ۱۸۱۱ میلادی از طرف دولت به یک دیدار طویل مدت به گوتنگن و لندن فرستاده شد. در انگلستان او با لیبرالیسم اقتصادی مواجه شد که پیوسته در حال معروف شدن در کشور بود و در معرض تحریم (چیزی کم‌تر از کاملاً قابل انفاذ) اقتصادی توسط فرانسه قرار داشت. هاگن یک طرف‌دار پر اشتیاق دکترین‌های شد که توسط مرد اسکاتلندی، آدام اسمیت (۱۷۲۳–۱۷۹۰ میلادی) در سراسر بریتانیا مطرح گردید. از آن زمان به بعد او به عنوان اولین مدافع تجارت آزاد مورد توجه قرار گرفت.
پس از ایفای وظیفه در امور زندگی عمومی، هاگن در سال ۱۸۳۵ میلادی از سمت دولتی بازنشستگی کرد. او بعداً دچار یک سکته جدی شده و در سال ۱۸۴۹ میلادی از استادی دانشگاه نیز بازنشسته شد و تا زمان مرگ در سال ۱۸۵۶ میلادی به‌صورت بازنشسته زندگی نمود. در طول سال‌های اخیر زندگی‌اش او نمی‌توانست صحبت کند و بشنود.
یکی از بحث‌برانگیزترین انتشارات هاگن در سال ۱۸۱۴ منتشر شده و به تأثیر قانون زراعتی پرداخت. هاگن به صورت فوری و ضروری، خواهان اصلاح ملی و برداشتن بار مکلفیت‌های دهاقین در برابر مالکان زمین شد. هاگن در برابر مخالفین این اصلاحات از قشر اشراف و مالکان بزرگ زمین، توانست به ایده‌های آلبریخت ثایر (۱۷۵۲–۱۸۲۸)، مؤسس تیوری منطقی استفاده از زمین، در دفاعیه‌اش «ساختارهای مالکیت مبتنی بر منطق با دارایی‌های برابر زمین» («rationelle Betriebsformen mit Flächenausdehnung der landwirtschaftlichen Betriebe») استناد کند. در سال ۱۸۱۴ میلادی هاگن این ایده را ترویج می‌کرد که بار بدهی بین دهاقین روستایی و مالکان زمین را می‌توان از طریق اجرای نرخ ویژه و کاهش یافته سود بر بدهی‌های معوق که با استفاده از نهادهای قرضه‌دهنده ایجاد شده برای میانجی‌گری میان رابطه قرضه دهنده – قرضه گیرنده و از طریق قوانین اصلاحی مالکیت زمین اعمال می‌شود، کاهش داد. ایده‌های او راهکارهای را پیش‌بینی کرده بود که تا بیش از یک نسل قابل اجرا بودند، مخصوصاً در مورد ایجاد بانک قرضه‌دهی زراعتی («Landwirtschaftliche Rentenbank») که در سال ۱۸۴۹ میلادی تأسیس شد. در طول ۴۵ سال خدمت عمومی‌اش، هاگن به عنوان مدافع لیبرالیسم اقتصادی و مخالف موانع تعرفه شناخته می‌شد. او از مبارزهای ابتدائی برای تجارت آزاد در سراسر اروپا بود.
فرانکو آرچیبوگی (Franco Archibugi) (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۳ نوامبر ۲۰۲۰)، دانشمند علوم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، استاد دانشگاه در بخش سیاست اقتصادی و آمایش سرزمین، اهل ایتالیا بود. او به‌طور گسترده در ایتالیا و آژانس‌های دولتی بین‌المللی کار می‌کرد؛ از جمله در حوزه‌های توسعه اقتصادی، رفاه اجتماعی و سیاست همکاری. آرچیبوگی نویسنده چندین کتاب در حوزه نظریه برنامه‌ریزی و روش‌شناسی بوده و از جمله نظریه‌پردازان و طرف‌داران رشته جدید و واحد برنامه‌ریزی بود – «پلانولوجی» – که هدف آن ایجاد یک پل ارتباطی میان پیشرفت علمی نظری در اقتصاد و سایر علوم اجتماعی با اثرگذاری و مدیریت واقعی سیاسی و اداری، است. پس از بازنشسته شدن از وظایف دانشگاهی، هنوز هم در حوزه پژوهش فعال بوده و به عنوان رئیس مرکز مطالعات برنامه‌ریزی کار می‌کرد. او در سن ۹۴ سالگی، در نوامبر ۲۰۲۰ در شهر روم درگذشت."Obituary of Franco Archibugi" La Repubblica, 24 November 2020.Formez, Dipartimento della Funzione Pubblica,E' scomparso Franco Archibugi, 24 November 2020.
متولد ۱۹۲۶ میلادی در شهر روم و فرزند ویلون نواز کورادو آرچیبوگی و آدیلینا فرانسیا، او نوه مورخ هنر، انیو فرانسیا بود.
او با انجام دادن اقدامات نمایشی کوچک مانند توزیع کردن برگه‌های آگهی سوسیالیستی در سینماها و با پخش کردن میخ‌های دارای چهاروم لبه در ویا فلامینیا در روم، در مقاومت شرکت می‌کرد. پس از آزادی روم در ۱۹۴۴ میلادی، او یکی از رهبران در احیای مجدد فدراسیون جوانان سوسیالیست ایتالیا به رهبری ماتیو ماتیوتی، لئو سولاری و ماریو زاگاری بود، آشنایی او با زوگاری و دوست وی جیورجیو روفولو بعداً یک رابطه طولانی مدت مبدل شد. طی همان سال‌ها، وی همچنین در راستای بنیان‌گذاری شعبه ایتالیای بین‌المللی چهاروم، همراه با جیورجیو روفولو، همکاری نمود.Roberto Maffioletti, "La scelta. Roma 1943/1944", Ginevra Bentivoglio Editori, Roma 2011Giorgio RuffoloLeo Solari, "I giovani di "Rivoluzione Socialista"", Iepi, Roma, 1964.Giorgio Ruffolo, "Il libro dei sogni. Una vita a sinistra raccontata a Vanessa Roghi", Donzelli, Roma, 2007.
نخستین شغل وی در وزارت بازسازی بود، از نزدیک با وزیر میوکیو روینی و رئیس کابینه وی به‌نام فیدیریکو کافی کار نموده و هنگام اجرای طرح مارشال از ایتالیا در اروپا نمایندگی می‌کرد. او همراه با کافی تا زمانی ناپدید شدنش، بسیار دوستی عمیق داشت.Paolo Pagliaro, Per pianificare la ripresa, rivolgersi ad Archibugi 9 Colonne, 28 aprile 2020.
او که دانشجوی مؤسسه فلسفه دانشکده ادبیات و فلسفه در دانشگاه ساپینزای روم بود، استادی همانند گویدو کالوجیرو و دوستان و همکلاسانِ درخشان و جوان همانند لوسیو کولیتی، ایمیلیو گالونی، تولیو گریجوری و چینارو ساسو داشت و تز خود را تحت راهنمایی کارلو انتونی در مورد عصر روشن‌گری آلمان نوشت.
پس از انشعاب حزب سوسیالیست ایتالیا، او همراه با تمامی فدراسیون جوانان سوسیالیست به حزب سوسیالیست لیبرال ایتالیا (بعداً به PSDI تغییر نام داد) تحت رهبری جوزپه ساراگات، پیوست. او در کنفدراسیون کارگران اتحادیه‌های صنفی ایتالیا (CISL) شروع به کار نموده و با پیترو میرلی براندینی همکاری نمود.Pietro Merli Brandini
پس از مرگ ایوجینیو کولورنی در ۱۹۴۴ میلادی، او برای مدت طولانی با ارنیستو روسی به عنوان دوست باقی ماند و چیزی که آن‌ها را باهم نزدیک کرده بود، تعهد مشترک حرفه‌ای آن‌ها برای بازسازی اقتصادی ایتالیا و نظر مشترک شان در طرف‌داری از اروپا بود. چندی بعد وی یکی از مقامات جوان بود که به عنوان رئیس عمومی سازمان ذغال سنگ و فولاد اروپا در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی، فرایند ادغام اروپا را آغاز نمود.
او که از نظر ایدئولوژی به تعلیمات سوسیالیستی نزدیک بود، پس از انتصاب بتینو کراشی به عنوان رئیس PSI، به تدریج از این حزب فاصله گرفت، به حدی که وی بعداً از فهرست‌های سایر احزاب مانند حزب رادیکال در ۱۹۸۷ و فهرستی به رهبری ماسیمو سیویرو چیانینی در ۱۹۹۲ میلادی حمایت کرد.In 1992, he was expelled from the Socialist Party together with Massimo Severo Giannini and Federico Zeri. See Gianluca Luzi, "ECCO GIANNINI 'DA SOLI I PARTITI NON CAMBIANO", "La Repubblica", 31 marzo 1992.
آرچیبوگی یکی از طرف‌داران برنامه‌سازی در دهه ۱۹۶۰ میلادی در ایتالیا بوده و از نزدیک با انتونیو جیولیتی و جیورجیو روفولو همکاری داشت. او پروفسور برنامه‌ریزی شهری بوده و در دانشگاه کالابریا، دانشگاه فردریکو دوم (ناپل) و در مدرسه ملی اداره (ایتالیا) تدریس نموده‌است. او که مرکز مطالعات برنامه‌ریزی را در ۱۹۶۳ بنیان‌گذاری نموده و رئیس آن بود، از جمله طرف‌داران (و ترویج کنندگان) یک رشته تدریسی واحدِ جدید در حوزه برنامه‌ریزی شد. او در راستای توسعه تکنیک‌های برنامه‌ریزی در حوزه‌های شهری، اراضی و اقتصاد کار نموده و با سازمان‌های ملل متحد، کمیسیون اروپا و سازمان همکاری توسعه اقتصادی و برندگان جایزه نوبل اقتصاد یان تینبرگین، راگنار فریش، واسیلی لئونتیف و ریچارد استون همکاری داشت. همراه با ژاک دولور و استوارت هولاند، او پیشنهاد برنامه‌ریزی فراتر از برنامه‌ریزی کاپیتالیست را ارایه کرد.National School of Administration (Italy)Planning Studies CentreFrancesco Domenico Moccia, Il ricordo di Franco Archibugi, Istituto Nazionale di Urbanistica, 24/11/2020.Stuart Holland (ed.), "Beyond Capitalist Planning", Blackwell, Oxford, 1978.
طی سال‌های پسین، او روی سه کتاب بزرگ در مورد روی‌کرد برنامه‌ای به شدت کار نموده که سال قبل توسط انتشارات پالگریو مک‌میلان به دست نشر سپرده شد.Franco Archibugi, The Programming Approach and the Demise of Economics, 3 voll. (Palgrave Macmillan, London, 2019).
او در ۱۹۵۳ میلادی با شاعر موزی اپیفانی ازدواج نموده و صاحب چهار فرزند شدند، لوکا، دانیل، فراسیسکا و البرتینا. پس از این‌که آن‌ها از هم جدا شدند، وی از کارلا کوینگ صاحب فرزندی پنجمی به‌نام ماتیاس شد و بعداً ششمین فرزند وی، الیساندرو از خانم دومش به‌نام فولویا بانچی بود. خانه وی در خارج از روم در دیوینو آمور، علاوه بر این‌که – از ۱۹۸۱ به بعد – میزبان مقر مرکز مطالعات برنامه‌ریزی بود، به یک کانون پر جنب و جوش فرهنگی، موسیقی و زندگی اجتماعی مبدل شده بود.LucaMathias
برادران بزرگ‌تر پدرِ پدربزرگ وی به‌نام فرانسیسکو و الیساندرو آرچیبوگی، از جمله داوطلبان گردان دانشگاه ساپینزا بودند و در دفاع از جمهوری روم (۱۸۴۹ میلادی) وفات کردند. به عنوان پسر نوه آن‌ها، فرانکو با شرکت در مراسم گرامی‌داشت و همچنین به عنوان عضو انجمن ملی کهنه سربازان گاریبالدی، خاطرات آن‌ها را زنده نگهداشت.Franco Archibugi, "Memoria. Sulla morte in combattimento di Francesco a Alessandro Archibugi", Distribuito all'Università degli studi di Roma “La Sapienza” in occasione del Convegno in celebrazione del CLIX Anniversario del Battaglione Universitario Romano, Roma, Città Universitaria, 2006.National Association of Garibaldi Veterans
۱۹۴۴ – ۱۹۵۲ میلادی: دانشگاه ساپینزای روم. مدرک در تاریخ و فلسفه.He attended lectures by Guido Calogero, Guido De Ruggiero, Pantaleo Carabellese, Rosario Assunto, Federico Chabod, Raffaello Morghen, Gaetano De Sanctis, Roberto Almagià, Giuseppe Tucci, Ernesto De Martino, Raffaele Pettazzoni, Alberto Carlo Blanc. Thesis degree with Carlo Antoni, on the theme “Enlightenment and Historicism: Opposition or Consequenciality?”
۱۹۴۷ – ۱۹۵۰ میلادی: ISE – BCI – [مؤسسه مطالعات اقتصادی. دپارتمان روم]He studied and worked in this Institute together with Federico Caffè, Carlo Gragnani, Bruno Pagani, and others, and contributed to the Journal “Mondo economico” [Economic World] and other various researches and enquiries.
۱۹۶۳ – ۱۹۶۴ میلادی: مدرسه اقتصاد لندن (LSE). دیپلم یک ساله در «اداره اقتصادی و اجتماعی».He attended in that year Lectures by P.J.O. Self; Peter Thomas Bauer; Imre Lakatos; Karl R. Popper; Richard M. Titmuss, E.J.Mishan, A.W. Phillips, among others.
دعوای تاریخ نگاران یا مناقشه مورخان
(به آلمانی Historikerstreit, Historikerdebatte, Historikerkontroverse) بزرگ‌ترین دعوای نظری در جمهوری فدرال آلمان در دوران پس از جنگ جهانی دوم در سال های ۱۹۸۶-۱۹۸۷در مورد یکتا بودن یا نبودن هولوکاست است.
جرقه این بحث مقاله ای از ارنست نولته در ژوئن ۱۹۸۶ بود که در آن هولوکاست را واکنش ناسیونال سوسیالیست های آلمان به جنایات سازمان یافته و سیستم گولاگ در اتحاد جماهیر شوروی توصیف کرد. یورگن هابرماس این گفته ها و نیز اظهارات سه مورخ دیگر آلمان غربی را به عنوان «تجدیدنظرطلبی تاریخی» مورد انتقاد قرار داد که هدف آن تقویت روحیه ملی گرایی از طریق تضعیف حوادث هولناک گذشته است. بسیاری از مورخان، روزنامه نگاران و سایر نویسندگان در آلمان و دیگر کشورها به این موضوع واکنش نشان دادند و مطالبی منتشر کردند. این بحث حدود یک سال به طول انجامید اما در سال های بعد نیز به اشکال مختلف مطرح شد.
جنبش دانشجویی دهه ۱۹۶۰ خواستار مقابله با گذشته در رابطه با دوران نازی ها بود و تاریخ‌نگاری آلمانی از حدود سال ۱۹۶۵ تحقیقات جدی تری را در مورد وقایع دوران نازی ها آغاز اما تا سال ۱۹۸۶ تصویر کلی خود را از هولوکاست ارائه نکرده بود. Ulrich Herbert: "Der Historikerstreit. Politische, wissenschaftliche, biographische Aspekte." In: Martin Sabrow, Ralph Jessen, Klaus Große Kracht (Hrsg.): "Zeitgeschichte als Streitgeschichte. Große Kontroversen seit 1945." C.H. Beck, München 2003, S. 101.
از حدود سال ۱۹۷۳، اختلافات اساسی بین مورخان آلمان غربی در مورد روش شناسی تاریخی پدید آمد، که ریشه در مناقشه فیشر(در مورد نقش امپراتوری آلمان در بروز جنگ جهانی اول) در سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۵ و سایر مباحث تاریخی داشت. مورخان قدیمی‌تر مانند آندریاس هیلگروبر و کلاوس هیلدبراند، به طور سنتی بر رهبران سیاسی، ایده‌های آنها و دامنه عمل آنها توجه داشتند در حالی که مورخان جوانتر مانند هانس مومسن ، ولفگانگ جی. مومسن و هانس اولریش ولر، که بعدها از هابرماس در مناقشه مورخان حمایت کردند، از رویکردی جامعه شناختی مبتنی بر ساختارهای اجتماعی و تضاد منافع حمایت می کردند. Hans Ulrich Wehler: "Moderne Politikgeschichte oder „Große Politik der Kabinette“?" In: "Geschichte und Gesellschaft" 1 (1975), S. 344–369 (Abstract). Hans Ulrich Wehler: "Kritik und kritische Antikritik." In: Historische Zeitschrift 225 (1977), S. 347–384 ().Zusammenfassung: Eckart Conze: "Moderne Politikgeschichte. Aporien einer Kontroverse." In: Guido Müller (Hrsg.): "Deutschland und der Westen. Internationale Beziehungen im 20. Jahrhundert." Franz Steiner Verlag, Stuttgart 1988, ISBN 3-515-07251-9, S. 19–30.
ارنست نولته مورخ در سال ۱۹۸۰ سخنرانی ای با عنوان «"میان افسانه تاریخ و رویزیونیسم» را" در بنیاد کارل فردریش فون زیمنس ایراد کرد که روزنامه "فرانکفورتر آلگماینه آن را به طور" خلاصه در ژوئیه ۱۹۸۰ به چاپ رساند؛ برخی از اظهارات آن که در ترجمه انگلیسی سال ۱۹۸۵ در مجموعه ای از مقالات چاپ شده بودH. W. Koch (Hrsg.): "Aspects of the Third Reich", Palgrave Macmillan, London 1985, ISBN 0-312-00381-1, S. 17–38. در سال ۱۹۸۶ در مناقشه مورخان مورد استناد قرار گرفت.
نولته در آنجا تصویری سراسر منفی را که از «رایش سوم» شکل گرفته تشریح می کند؛ با ارجاع به مقصردانستن آلمان در جنگ جهانی دوم ، ایدئولوژی ارتجاعی نازی ها ( خون و خاک، نژادپرستی ) و اعمال خشونت‌آمیز منحصربه‌فرد آنها علیه یهودیان، اسلاوها، بیماران روانی و کولی ها، به ویژه اتاق های گاز اردوگاه های مرگ . و توضیح می دهد چرا به دلیل شکل گیری این تصویر منفی، "در گذشته تنها صدای قربانیان شنیده شده است" و روی دیگر تاریخ پنهان مانده و باعث شده تاریخ تنها از نگاه برندگان تبیین گردد. او این را خطری برای تاریخ نگاری می داند.
نولته سپس در مورد سه کتاب به‌عنوان «رویکردهای تجدیدنظر طلبانه» که در آن زمان رایج بود، سخنرانی کرد: از جمله کتاب «هیتلر و ژنرال هایش» با عنوان آلمانی "Hitler und seine Feldherren" (1975) اثر دیوید ایروینگ که بعداً چندین بار به دلیل انکار آشکار هولوکاست محکوم شد. او البته این نظر ایروینگ را رد می کرد که آدولف هیتلر درباره «راه حل نهایی» چیزی نمی دانسته و این که اگر برنامه های استراتژیک او بهتر اجرا می شد، می توانست در جنگ پیروز شود. در عین حال برخی از اظهارات ایروینگ را دوباره مطرح کرد: این که هیتلر "دلایل خوبی" داشت "برای متقاعد شدن به این که مخالفانش برای نابودی آلمان، خیلی پیشتر از زمانی که اولین اخبار در مورد حوادث آشویتس به جهان برسد، مصمم هستند." زیرا رئیس آژانس یهود، وایزمن در آغاز سپتامبر ۱۹۳۹ گفته بود "یهودیان سراسر جهان در این جنگ در کنار انگلیس خواهند جنگید." و بنابراین توجیه پذیر بود که "هیتلر با یهودیان آلمان به صورت اسیران جنگی رفتار کند." بعد در آوریل ۱۹۸۶، نولته در پاورقی پس از عبارت «اسیران جنگی» اضافه کرد:
"یا به طور دقیق‌تر، به‌عنوان زندانیان مدنی؛ مطابق الگویی که در انگلستان از سپتامبر ۱۹۳۹ در مورد آلمانی ها و یا بین سالهای ۱۹۴۱-۱۹۴۵ در آمریکا در مورد اسارت شهروندان آمریکایی ژاپنی الاصل به کار گرفته شد". همچنین به گفته او حمله هوایی به هامبورگ در سال ۱۹۴۳ نیز "اراده متفقین برای از بین بردن جمعیت غیرنظامی آلمان" را اثبات می کند؛ حمله ای که انگیزه آن نمی‌تواند ناشی از آگاهی آنها از هولوکاست باشد. Rudolf Augstein u. a.: "Historikerstreit. Die Dokumentation der Kontroverse um die Einzigartigkeit der nationalsozialistischen Judenvernichtung." Piper, München/Zürich 1987, S. 13–35, Zitate S. 24.
در ۶ ژوئن ۱۹۸۶ نولته مقاله ای در روزنامه "فرانکفورتر آلگماینه" با عنوان "گذشته ای که از بین نمی رود" ("Vergangenheit, die nicht vergehen will") منتشر کرد که در واقع سخنرانی نوشته شده ای بود که ایراد نشده بود. او بیش از همه به خاطر آوردن "دهشتناکی کشتار کارخانه‌ای چند میلیون نفری" را دلیل فراموش نشدن گذشته نازی ها می داند. او سوال می کند آیا فقط چنین برداشت محدودی از تاریخ داشتن، حاوی یک هسته واقعی نیست: "گناه آلمان ها" که شبیه تبلیغات نازی ها در مورد "گناه یهودیان" است. به اعتقاد او توجه صرف به هولوکاست ما را از دیگر حقایق دوران نازی‌ها مانند اتانازی و رفتار با اسیران جنگی روس دور می کند؛ حتی از پرسش‌های رایج کنونی مانند مسأله سقط جنین و مثلا اینکه آیا اشغال افغانستان توسط شوروی، نسل‌کشی است.