moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شماره شهرستانها ۱، ۲،، N و فرض کنیم که ما در شهرستان ۱ شروع، و فاصله بین شهرستان iو شهرستانj,dij است. زیر مجموعه S را در نظر بگیرید S⊆ {۲،، N} از شهرستانها و برای C ∈ S, let D(S, c) باشد حداقل فاصله، با شروع در شهرستان ۱، بازدید از تمام شهرستانها در S و در پایان در شهرستان ج است.
مرحله اول:اگر S = {c}سپس D(S, c) = d1,cدرغیر اینصورت
D(S, c) = minx∈S−c (D(S − c, x) + dx,c)
مرحله دوم: حداقل فاصله برای یک تور کامل از تمام شهرستانها
M = minc∈{2... ,N} (D({2, . . . , N}, c) + dc,۱)
یک تور n1 , . . . , nN است از حداقل فاصله فقط زمانی که آن را برآورده شود M = D({2, . . . , N}, nN) + dnN,1
ماتریس فاصله:
توابع توضیحات:
g (X، S) - با شروع از ۱، مسیر مینیمم هزینهٔ به پایان می‌رسد در راس X، عبور راس در مجموعه S دقیقاً یک بار
cxy - هزینه لبه به پایان می‌رسد در x از Y
P(X,S) - راس دوم به گذشته به x از مجموعه S. مورد استفاده برای ساخت مسیر TSP برگشت به آخر..
https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Held–Karp_algorithm&oldid=666565019
میلاد بیگی هرچگانی (؛ زادهٔ هرچگان) ورزشکار تکواندوکار زادهٔ هرچگان است که برای تیم ملی تکواندوی جمهوری آذربایجان شرکت می‌کند و دارندهٔ دو نشان زرین قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ و نشان برنز المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ می‌باشد. او دارای اصالت ترک قشقایی است.https://web.archive.org/web/20170703172527/http://www.baku2015.com/athletes/athlete/BEIGI-HARCHEGANI-Milad-1024157/index.html?intcmp=ev-brackets
بیگی در بیست و ششمین نسخهٔ رقابت‌های جام فجر در فوریه ۲۰۱۵ در ترکیب تیم ب ایران به مدال طلا رسید. او در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۵ از اعضای تیم ایران محسوب می‌شد و انتظار حضور او در این مسابقات می‌رفت. در همین حال، علی‌رغم اینکه وی با تهدید به گرفتن تابعیت کشور دیگر، اردوی تیم را ترک کرده‌بود، اعلام شده بود که وی به دلیل «مصدومیت» اردوی تیم ایران را ترک کرده‌است. وی در جام جهانی ۲۰۱۵ مردان به عنوان باارزش‌ترین بازیکن نامیده شد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ با برتری برابر پیوتر پازینسکی به نشان برنز دست یافت.http://www.taekwondodata.com/milad-beigi-harchegani.anht.html
وی در سال ۲۰۱۵ تبعهٔ کشور آذربایجان شد و به تیم ملی آن کشور پیوست. او در مسابقات آزاد اوکراین با کسب یک مدال نقره، نخستین مدال خود را برای جمهوری آذربایجان به دست آورد. در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ در باکو به مدال طلا رسید. میلاد بیگی در المپیک ۲۰۱۶ ریو مقابل مهدی خدابخشی، نمایندهٔ ایران به پیروزی قاطع ۱۷ بر ۵ دست یافت و در انتهای مسابقات به مدال برنز المپیک دست پیدا کرد. پس از این اتفاق، محمدرضا پولادگر ریاست فدراسیون تکواندوی ایران، میلاد بیگی و رضا مهماندوست را «مزدور» خطاب کرد.http://www.varzesh3.com/news/1351486/پولادگر-بیگی-و-مهماندوست-مزدورند!
آیتانا سانچز-خیخون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اُبیه‌دو اکسپرس"، "ماشین‌کار"، "احساس مالکیت"، "جنگل دورافتاده"، "با من از عشق بگو"، "عشق وارد شد" و "کازانووا" اشاره کرد.
آسیاب دوسنگی یک آسیاب قدیمی در روستای محمدآباد، میبد، یزد است.
آسیاب آبی با راهرویی ۱۴۰ متری در عمق ۴۰ متری زمین که رطوبت و خنکی مطبوعی دارد.
در قسمت ابتدا و ورودی بنا، پاکار طاق در حال فرو ریختن بوده و فشار بار بالای آن سبب شده تا طویزه از یک سمت به سمت پایین رانده شود و امکان فرو ریختن آن بسیار زیاد شود. پوشش روی چهار طاقی، پوشش طاسک بوده که فرو ریخته‌است. مسیر ورودی آسیاب از پشت دیوار شارستان شروع شده‌است و پس از گذشتن رمپ دو متری از زیر دیوار عبور کرده و وارد پلکان داخلی می‌شود. در این قسمت یک هشتی قرار داشته و پس از آن پلکان به طرف چهار طاقی ادامه می‌یابد.
گفتنی است که آسیاب دوسنگی میبد که هنر و خلاقیت مردمان سخت کوش این خطه از کویر را به نمایش گذاشته است، بیش از ۲۰۰ سال قدمت تاریخی دارد و یکی از مجموعه‌های بی‌نظیر توریستی و گردشگری شهرستان میبد به‌شمار می‌آید.
در آسیاب محمدآباد میبد طرز تهیه آرد از گندم با وسایل ساده هم چون دو عدد سنگ گردون دایره‌ای شکل که بر روی هم سوار می‌شدند و وسط سنگ بالایی را سوراخ می‌کنند ویک دسته چوبی برای گرداندن به سنگ بالایی نصب می‌کردند وگندم را از وسط سوراخ ایجاد شده می‌ریختند وآرد تهیه می‌کردند. بعد از پیشرفت صنعت این ابزار دستی به لحاظ سختی کار واندک بودن محصول به آسیاب آبی بدل شد ولی در همه جانبود چون در ابتدای کار آب زیاد باقدرت وسرعت زیادی را می‌طلبید که از ارتفاع بلندی بر روی چرخ ویا پرّه بریزد و در اثر آزاد شدن انرژی پتانسیل حاصله از جریان آب وتبدیل انرژی مکانیکی و در نهایت سبب حرکت چرخ وسنگ تعبیه شده برآن و حرکت سنگ وخردشدن گندم بینجامد.
در ساختمان این آسیاب بجز سنگ‌های آسیاب و دو حوضچه برای ذخیره آب که در آن‌ها از مصالح ساختمانی استفاده شده‌است در ساخت بقیه آسیاب به هیچ عنوان از مصالح ساختمانی استفاده نگردیده است.
سید محمدحسین خان فرزند محمدهادی عقیلی علوی خراسانی شیرازی، پزشک و داروشناس شیعه قرن دوازدهم هجری قمری است.
نیاکان محمد حسین از خراسان بودند ولی محمدحسین خان چون در شیراز می‌زیست و در تالیفاتش از شیرازی بودن خود سخن گفته است، او را شیرازی خوانده‌اند.
پدر بزرگ عقیلی، میر محمدهادی علوی، پزشک، جراح، شاعر و خوشنویسی زبردست و صاحب دیوان شعر بود و در شعر «شرر» تخلص می‌کرد. و به سبب سلوک درویشی او را "قلندر" می نامیدند. کتاب ""مجمع الجوامع"" نیز از تالیفاتی است که به وی منسوب می باشد. متاسفانه امروزه از این کتاب اثری به جای نمانده است.
معاصر عقیلی
محمدحسین خان در خاندانی شیرازی تبار که در مرشد آباد بنگال می‌زیستند زاده شد. نزد پدرش محمد هادی عقیلی و میر محمدعلی حسینی درس خواند و در پزشکی پایه‌ای بلند یافت. بر اثر فراوانی درمان‌ها از پزشکان معروف و مشاهیر پزشکان اواخر سده دوازدهم هجری شد. وی با میرزا نصیر، طبیب مخصوص کریم‌خان زند، معاصر بود.
از جمله آثار عقیلی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
1- "قرابادین کبیر
2- "مخزن الادویه"
3- "خلاصه الحکمه"
4- "معالجات
Aghili Alavi Shirazi MH. Kholasat-ul Hekmat. Edited by Nazem E. Vol 1. Qom: Ismaeilian; 1385, pp. 1-36. [in Persian]
https://en.wikipedia.org/wiki/Alavi_Shirazi
http://wikipedia.qwika.com/en2fr/Alavi_Shirazi
تاپنس میدلتون (زاده )، بازیگر انگلیسی است که برای بازی در فیلم، تلویزیون و تئاتر شناخته شده‌است.
نخستین موفقیت برجستهٔ میدلتون با بازی در فیلم درام تاریخی "بازی تقلید" (۲۰۱۴) به کارگردانی مورتن تیلدام اتفاق افتاد. او بعدها در فیلم علمی-تخیلی "صعود ژوپیتر" (۲۰۱۵) اثر واچوفسکی‌ها، درام تاریخی "جنگ جریان" (۲۰۱۷) به کارگردانی آلفونسو گومز-رخون، فیلم "دانتون ابی" (۲۰۱۹) و دنبالهٔ آن "دانتون ابی ۲" (۲۰۲۲) و "منک" (۲۰۲۰) ساختهٔ دیوید فینچر ظاهر شد.
او نخستین حضور تلویزیونی خود را با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "استخوان‌ها" (۲۰۰۸) تجربه کرد و پس از آن به عنوان بازیگر مهمان در چندین مجموعهٔ تلویزیونی حضور یافت. میدلتون همچنین در قسمت «خرس سفید» مجموعهٔ "آینه سیاه" (۲۰۱۳) ظاهر شد. از دیگر نقش‌های تلویزیونی وی می‌توان به دوشیزه هاویشام در "دیکینسون" (۲۰۱۶–۲۰۱۵)، هلن کوراگینا در "جنگ و صلح" (۲۰۱۶) و رایلی «بلو» در "سنس۸" (۲۰۱۸–۲۰۱۵) اشاره کرد.
جانا ماریا کاناله (؛ ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۷ - ۱۳ فوریه ۲۰۰۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برده"، "مادام دو باری" ، "صلیبیون توانا"، "تئودورا، ملکه زرخرید"، "مادام باترفلای"، "زنی تنها" و "ببر هفت دریا"اشاره کرد.
آنتونلا لوالدی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۰ اوت ۲۰۲۳)https://metropolitanmagazine.it/antonella-lualdi-morta-lattrice-e-cantante-aveva-92-anni/ یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
در سال ۳۵ هجری (۶۵۶ میلادی) در خلال جنگ‌های داخلی مسلمانان موسوم به فتنهٔ اول، تعدادی از خوارج تصمیم به قتل علی، معاویه و عمروعاص به صورت هم‌زمان گرفتند تا به عقیدهٔ خود امت اسلام را از دست این سه تن که مسئول جنگ‌های داخلی بودند و از نظر آن‌ها مرتد محسوب میشدند، خلاص کنند. اما ابن ملجم تنها موفق شد علی را بکشد و معاویه و عمروعاص جان سالم به در بردند.
علی هنگامی که مشغول خواندن نماز صبح در مسجد کوفه بود یا به روایتی دیگر در کنار در مسجد توسط عبدالرحمن بن ملجم، از خوارج، با یک شمشیر مسموم از ناحیهٔ سر ضربت خورد. عبدالرحمن این عمل را به قصد انتقام‌گیری از وی در قبال کشتگان نبرد نهروان، انجام داد. دو روز بعد در ۱۹ یا ۲۱ رمضان سال ۴۰ هجری مصادف با ۲۷ ژانویه ۶۶۱ میلادی، علی در ۶۲ یا ۶۳ سالگی درگذشت. پس از مرگ علی، قاتل وی قصاص شد.
پیکر علی را جمعی از خویشان و اصحاب نزدیکش مخفیانه دفن کردند. در سال ۷۹۱ میلادی، در زمان هارون‌الرشید، خلیفهٔ عباسی، در فاصلهٔ چند کیلومتری از کوفه، محل مزارش مشخص و آرامگاهی در آنجا ساخته شد که بعداً زیارتگاه شیعیان شد. پس از آن، این منطقه نیز تبدیل به شهر نجف شد.
بعد از مرگ علی، کوفیان بدون مناقشه با پسر ارشدش، حسن، بیعت کردند. سپس جنگ میان حسن و معاویه درگرفت و در خلال آن معاویه تدریجاً فرماندهان سپاه حسن را با وعده‌های فریبنده و پول‌های گزاف منصرف کرد و مردم عراق را فریفت، تا جایی که سپاه بر حسن شورید. نهایتاً حسن مجبور به پذیرش صلح و واگذاری خلافت به معاویه شد. بدین ترتیب حکومت موسوم به خلافت راشدین به پایان رسید و معاویه خلافت امویان را تأسیس کرد.
حوادثی که منجر به قتل علی شد، ریشه در مرگ محمد، پیامبر اسلام، دارد. در آن زمان بین مسلمانان بر سر اینکه چه کسی پس از محمد جانشین وی و رهبر امت باشد اختلاف افتاد. نشستی که در سقیفه بنی ساعده تشکیل شد، با ابوبکر به عنوان خلیفه بیعت نمودند. در حالی که مسلمانان سنی معتقد بودند که محمد جانشینی برای خود انتخاب نکرده‌است، مسلمانان شیعه با ارجاع با رخداد غدیر خم، معتقد بودند که علی توسط خدا به جانشینی پیامبر برگزیده شده‌است. عمر جانشین ابوبکر شد و در سال ۶۴۴ هجری قمری به قتل رسید. پس از مرگ عمر، علی، پسر عمو و پسرخواندهٔ پیامبر، و عثمان نامزد جانشینی عمر بودند که از این بین عثمان توسط شورا انتخاب گردید.
علی بن ابی‌طالب پس از کشته‌شدن عثمان، به عنوان خلیفه برگزیده شد و خلافت وی، به عنوان چهارمین خلیفهٔ برگزیدهٔ مسلمانان در صدر اسلام، از ۳۵ تا ۴۰ هجری قمری (۶۵۶–۶۶۱ میلادی) به طول انجامید. دوران خلافت وی با نخستین جنگ داخلی میان مسلمانان (فتنه اول) و شورش‌هایی نظیر شورش ایرانیان هم‌زمان بود. علی با دو نیروی مخالف مجزا مواجه شد: گروهی به رهبری عایشه، طلحه، و زبیر در مکه که خواهان برگزاری شورای خلافت برای تعیین خلیفه بودند و گروهی دیگر به رهبری معاویه در شام که انتقام خون عثمان را خواستار بودند. چهار ماه پس از خلافت، علی در جمل گروه اول را شکست داد؛ اما نبرد صفین با معاویه به لحاظ نظامی بی‌نتیجه خاتمه یافت و در پی آن حکمیت به لحاظ سیاسی بر ضد علی تمام شد. سپس در سال ۳۸ هجری بخشی از سپاه علی، موسوم به خوارج، که قبول حکمیت توسط وی را بدعت می‌دانستند بر او شوریدند. علی در نهروان آنان را شکست داد.
سه تن از خوارج به نام عبدالرحمن بن ملجم از قبیلهٔ کنده، برک بن عبدالله و عمرو بن بکر تمیمی همدیگر را در مکه ملاقات کردند و با هم به مذاکره پرداختند. آنان پس از اتمام مراسم حج، سوگند یاد کردند که علی و معاویه و عمرو عاص را که به اعتقاد خوارج گمراه بوده و مسئول وضع اسفبار مسلمانان بودند، با انگیزهٔ انتقام از کشتار یارانشان در نبرد نهروان، بکشند. روز کشتن را ۱۷ رمضان تعیین نمودند و هر کسی به شهر قربانی خود رفت، عبدالرحمن به کوفه، برک به دمشق و عمرو به مصر.
در کوفه، عبدالرحمن پیش مردان قبیله‌اش کنده رفت. اما نیتش را برملا نکرد، چرا که می‌ترسید در همه جا فاش شود. روزی گروهی از قبیله تیم الرباب را دید که برای ۱۰ تن از کشتگانشان در نهروان عزاداری می‌کردند و در میان آنان زنی زیبارو به نام قطامه بنت شجنه را دید و دلباخته‌اش شد و از وی خواستگاری کرد. قطام پذیرفت به شرطی که مهریه‌اش ۳۰۰۰ درهم، یک کنیز و یک غلام، و کشتن علی باشد. وی در جنگ نهروان پدر و برادرش را از دست داده و در فکر انتقام‌گیری از علی بود. او نه تنها به عبدالرحمن در انجام این امر پافشاری کرد، بلکه خود نیز کمکش کرد و فردی به نام وردان از قبیله‌اش را به کمک وی فرستاد. عبدالرحمن نیز از فردی به نام شبیب بن بجره از قبیلهٔ بنی اشجع درخواست یاری نمود.
بسیاری از منابع نظیر تاریخ طبری، "مقاتل الطالبین" ابوالفرج اصفهانی و "الارشاد" شیخ مفید می‌گویند اشعث بن قیس، رئیس قبیلهٔ کنده در کوفه، از نقشهٔ کشتن علی خبر داشته و ابن ملجم شب واقعه را در مسجد اعظم در حال مشاوره با وی به سر می‌برده‌است. در هنگام سحر، اشعث به ابن ملجم علامتی نشان داد که حجر بن عدی آن را شنید و از آن توطئه‌ای حس کرد و قصد داشت به علی اطلاع دهد، اما دیر رسید. اشعث رسیدن سحر را به ابن ملجم خبر داد که منابع شیعی آن را نشانه‌ای از تشویق وی برای کشتن علی می‌دانند. روایاتی دیگر می‌گویند که اشعث در خانه‌اش با ابن ملجم گفتگو کرده، نه در مسجد و حجر بعد از کشته شدن علی به اشعث می‌گفت که در اصل تو قاتل علی بودی. طبق روایت یعقوبی، ابن ملجم یک ماه در خانهٔ اشعث بود و شمشیرش را تیز می‌کرد. مسعودی روایتی متفاوت با دیگر منابع دارد که حاکی از آن است که وقتی اشعث از نقشهٔ ابن ملجم آگاه شد، وی را سرزنش نمود. ابوالعباس مبرد نیز می‌گوید که اشعث نقشهٔ کشتن را به علی اطلاع داد، اما علی در پاسخ گفت که ابن ملجم هنوز وی را نکشته‌است و بنابراین نمی‌تواند وی را بکشد؛ بنابراین روایات از اشعث تصاویری مختلف از یک توطئه‌گر قتل علی تا یک یار وفادار به او، ارائه می‌دهند.
به نوشتهٔ تاریخ طبری شب قبل از واقعه، قطام با این سه تن در مسجد اعظم کوفه دیدار کرد و سینه‌هایشان را با حریر بست. این سه تن که شمشیرهایشان را در زهر خوابانیده بودند، کنار در مسجد منتظر ماندند تا علی به منظور اقامهٔ نماز صبح به مسجد وارد گردد. به محض پدیدار شدن علی، شبیب به وی حمله برد و با شمشیرش ضربتی زد که به لغاز در اصابت کرد. شبیب فرار کرد و در میان جمعیت گم شد. وردان نیز فرار کرد اما وقتی به خانه رسید، پسرعمویش وی را دید که حریر از سینه باز می‌کرد. پس به وردان ظنین شد و او را کشت. تنها ابن ملجم باقی ماند. او در حالی که فریاد می‌کشید حکم، خاصِ خداست نه تو و یارانت، ضربتی به فرق سر علی زد و خواست فرار کند که ابو ادمای همدانی وی را به زمین افکند. علی به خانه‌اش بازگشت و ابن ملجم را پیش او آوردند. ابن ملجم به علی گفت که ۴۰ روز شمشیرش را تیز می‌کرد و از خدا می‌خواست که با آن بدترین مخلوق خدا را بکشد. علی در پاسخ گفت خود ابن ملجم با همین شمشیر کشته خواهد شد و او را بدترین مخلوق خدا نامید.
به روایتی علی هنگامی که مشغول خواندن نماز صبح در مسجد کوفه بود و به روایتی دیگر در کنار در مسجد توسط عبدالرحمن بن ملجم و با یک شمشیر مسموم از ناحیهٔ سر ضربت خورد. در منابع روز ضربت خوردن علی ۱۷، ۱۹، و ۲۱ ماه رمضان گزارش شده‌است. اما شیخ مفید روز ۱۹ را صحیح‌تر می‌داند و ابن ابی الحدید نیز می‌نویسد چون این سه تن کارشان را عبادت می‌دانستند بنابراین آن را در شب قدر ۱۹ رمضان قرار دادند تا ثواب بیشتری برده باشند. روز مرگ علی هم در منابع از ۱۱ تا ۲۱ رمضان گزارش شده و مدت تحمل ضربت را دو یا سه روز دانسته‌اند.
در منابع اسلامی نظیر احادیث، روایات و تاریخ‌نگاری دوران اولیهٔ اسلام آمده‌است که علی از مدت‌ها قبل می‌دانست که کشته می‌شود، حال یا محمد، پیامبر اسلام، به وی گفته یا خودش این مطلب را حس کرده بود. روایات زیادی وجود دارد که در آن محمد یا علی خبر می‌دهند که ریش علی از خون فرق سرش رنگین می‌شود. روایات دیگری وجود دارد که در آن محمد می‌گوید بدترین مردم در دوران باستان کسی بود که شتر صالح را پی کرد و بدترین افراد در امت من کسی است که علی را می‌کشد، اما عموماً به کار بردن لفظ بدترین مردم را به علی نسبت می‌دهند و گاهی این دو روایت با هم یکجا روایت می‌شود. شب واقعه، علی اعلام کرد که امشب شب سرنوشت اوست و هنگامی که در سحر منزلش را ترک می‌کرد، غازها سر و صدا کردند و وی گفت این‌ها به خاطر او در حال عزاداری هستند. عمدتاً در منابع شیعی به این مطلب اشاره شده که علی با وجود اینکه می‌دانست کشته می‌شود، کس دیگری را به جای خود به نماز نگذاشت و با وجود اینکه دیگران به وی در مورد احتمال کشته شدنش هشدار دادند، با خواندن اشعاری گفت که از مرگ نمی‌ترسد.
علی حتی پیش‌بینی کرده بود که ابن ملجم قاتل او خواهد بود و هنگامی که ابن ملجم می‌خواست با وی به عنوان خلیفه بیعت کند، دو یا سه بار ابن ملجم را بدترین مخلوق خدا خواند. روایتی بیان می‌کند که علی و محمد حنفیه که به حمام رفته بودند با دیدن ابن ملجم که به حمام وارد شد، ترسیدند. علی از ابن ملجم به خاطر اینکه تصور می‌کرد برای کشتنش آمده با خواندن شعری گله کرد، اما ابن ملجم گفت که برای دادن هدیه‌ای به وی به آنجا آمده و همین کار را نیز کرد؛ بنابراین رابطهٔ بین علی و ابن ملجم، تنش‌برانگیز بوده‌است. با وجود این، علی هیچ اقدامی علیه ابن ملجم انجام نمی‌داد. ابن سعد روایت می‌کند که علی گفت چگونه کسی را بکشم که هنوز مرا نکشته‌است؟ حتی موقعی که یک نفر از قبیلهٔ مراد یا کسی که از زبان ابن ملجم نقشه قتل را شنیده بود، در مورد نقشهٔ قتلش به علی خبر داد، علی پاسخ داد که هر انسانی دو فرشتهٔ نگهبان بر دو شانه‌اش دارد و مرگش زودتر از موعد مقررشده فرا نمی‌رسد.
علی در اجرای شرع اسلامی سخت‌گیر بود و در مورد قصاص قاتلش نیز اغلب منابع تقریباً حاکی از آن هستند که وی گفت که دقیقاً یک ضربت به ابن ملجم وارد شود، اما برخی منابع به گونه‌ای دیگر روایت کرده‌اند. طبق برخی منابع نظیر تاریخ طبری، "البدایة و النهایة" ابن کثیر و "الارشاد" شیخ مفید علی فرمان داد صبر شود تا اثر ضربت بر وی معلوم شود، اگر زنده ماند خود در مورد وی تصمیم می‌گیرد. شیخ مفید روایت دیگری را نیز ذکر می‌کند که علی گفت، این قاتل همانند قاتل محمد پیامبر اسلام است و باید کشته و جسدش سوزانده شود. طبری روایت می‌کند که علی به حسن و هاشمیان توصیه کرد که به بهانهٔ خون‌خواهی از وی، خون مسلمانان را نریزند و قاتلش باید دقیقاً به همان صورتی که علی کشته شد، کشته شود. روایتی از مبرد حاکی از آن است که علی وی را به‌کل بخشید. ابن سعد و بلاذری روایت می‌کنند علی فرمان داد که به ابن ملجم غذا و محل استراحت مناسب داده شود و اگر علی بمیرد، ابن ملجم را به وی ملحق کنند، تا در آن دنیا خدا بین وی و علی قضاوت کند. روایات در مورد چگونگی کشته شدن ابن ملجم عمدتاً به دو دسته تقسیم می‌شود. یک دسته روایت که توسط طبری، شیخ مفید، ابن کثیر، ابن ابی الحدید، یعقوبی و برخی دیگر بیان شده این است که ابن ملجم به حسن پیشنهاد داد که وی را آزاد کند تا اگر رفیقش برک نتوانسته معاویه را بکشد، خود او این کار را انجام دهد و بعد از انجام کار نزد حسن برگردد، تا وی در مورد ابن ملجم تصمیم بگیرد اما حسن نپذیرفت. او را کشت و جسدش سوزانده شد. روایتی دیگر نیز توسط مسعودی، ابن سعد، دینوری و برخی دیگر حاکی از آن است که حسین و محمد حنفیه و عبدالله بن جعفر از حسن خواستند که بگذارد آن‌ها نیز انتقامشان را از وی بگیرند. عبدالله بن جعفر اعضای بدن ابن ملجم را برید و شکنجه‌اش داد. ابن ملجم شکنجه‌ها را تحمل کرد و فقط وقتی لب به اعتراض گشود که خواستند زبانش را ببرند، چرا که او در این صورت دیگر نمی‌توانست ذکر خدا را بگوید. صحت این روایت از نظر ابن کثیر مورد تردید است، زیرا خلاف وصیت علی انجام شده‌است.
ام‌کلثوم دختر علی با ابن ملجم مشاجره کرد و او را به خاطر کشتن خلیفهٔ مسلمین سرزنش نمود. ابن ملجم در پاسخ گفت که علی تنها پدر توست، نه خلیفه. ابن ملجم زندانی شد. مردم او را سرزنش می‌کردند و به او صدمهٔ بدنی وارد می‌کردند. اما وی عکس‌العملی نشان نمی‌داد. برخی منابع می‌گویند وی در پاسخ شعرهایی حاکی از افتخار کردن به جدا شدن از علی و کشتنش می‌خواند.
حسن، حسین، محمد بن حنفیه و عبدالله بن جعفر پیکر علی را پس از مرگ غسل و کفن کردند و به همراه عبیدالله بن عباس و چند تن دیگر از اصحاب خاص علی مخفیانه در نزدیکی کوفه دفن کردند.
اما مزارش از ترس نبش قبر و بی‌حرمتی به آن پنهان نگه داشته شد. تا آنکه در زمان هارون‌الرشید، خلیفهٔ عباسی، در سال ۷۹۱ میلادی در فاصلهٔ چند کیلومتری از کوفه، محل مزارش مشخص و آرامگاهی در آنجا ساخته شد، که بعداً به زیارتگاه شیعیان مبدل گردید. بعداً این منطقه نیز به شهر نجف تبدیل شد.
بعد از مرگ علی، کوفیان بدون مناقشه با پسر ارشدش، حسن، بیعت کردند، چرا که علی در موقعیت‌های بسیار اعلام کرده بود که تنها اهل بیت پیامبر شایستهٔ خلافت بر جامعهٔ مسلمانان هستند. سپس، جنگ میان حسن و معاویه درگرفت و در خلال آن معاویه تدریجاً فرماندهان سپاه حسن را با وعده‌های فریبنده و پول‌های گزاف منصرف کرد و مردم عراق را فریفت، تا جایی که سپاه بر حسن شورید. نهایتاً حسن مجبور به پذیرش صلح و واگذاری خلافت به معاویه شد. بدین ترتیب حکومت موسوم به خلافت راشدین به پایان رسید و معاویه خلافت امویان را تأسیس کرد. خلافت اموی یک نظام سلطنتی بود که در آن جنبهٔ دینی خلافت جای خود را به جنبهٔ دنیوی (سکولار) سلطنت داد. معاویه و جانشینانش شدیدترین فشارها را بر خاندان علی و حامیان و شیعیانش وارد کردند. سب علی به امری ضروری در نماز جماعت تبدیل شد و تا ۶۰ سال بعد، زمان حکومت عمر بن عبدالعزیز، ادامه یافت.
جزایر سن خوان به جزیره‌های شمال غربی ایالات متحده و جنوب غربی کانادا گفته می‌شود. جزایر سن خوان بخشی از ایالت واشینگتن می‌باشد. در این جزایر چهار مرکز کشتیرانی مسافربری دایر می‌باشد.San Juan Islands Route Map , Washington State Ferries
این مجمع‌الجزایر از ۴۰۰ جزیره کوچک و بزرگ تشکیل شده که ۱۲۸ جزیره نام‌گذاری شده است، این جزایر دارای ۷۶۹ کیلومتر خطوط ساحلی می‌باشند.
هر کس دیگر فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کاگردانی مارن آده است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
در علوم کامپیوتر و عملیات تحقیق، الگوریتم زنبورعسل یک الگوریتم جستجو مبتنی بر جمعیت است که در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط دکتر فام و دکتر افشین قنبرزاده توسعه یافت.Pham DT, Ghanbarzadeh A, Koc E, Otri S, Rahim S and Zaidi M. The Bees Algorithm. Technical Note, Manufacturing Engineering Centre, Cardiff University, UK, 2005. این الگوریتم تقلید رفتار جستجوگری مواد غذایی زنبورهای عسل است. در نسخهٔ اولیهٔ این الگوریتم یک نوع جستجوی محلی همراه با جستجوی جهانی انجام می‌دهد و می‌تواند برای هر دو بهینه‌سازی ترکیبی و بهینه‌سازی مستمر مورد استفاده قرار گیرد. تنها شرط استفاده از الگوریتم زنبورعسل این است که برخی اندازه‌گیری‌های فاصله توپولوژیکی بین راه حل‌ها تعریف شده‌است. اثربخشی و توانایی‌های خاص الگوریتم زنبور عسل در تعدادی از مطالعات ثابت شده‌است.Pham, D.T. , Castellani, M. (2009), The Bees Algorithm – Modelling Foraging Behaviour to Solve Continuous Optimisation Problems . Proc. ImechE, Part C, 223(12), 2919-2938.Pham, D.T. and Castellani, M. (2013), Benchmarking and Comparison of Nature-Inspired Population-Based Continuous Optimisation Algorithms, Soft Computing, 1-33.
یک کلونی از زنبورهای عسل می‌توانند در طول فواصل بلند (بیش از ۱۴ کیلومتر)Tereshko V. , Loengarov A. , (2005) Collective Decision-Making in Honey Bee Foraging Dynamics . Journal of Computing and Information Systems, 9(3), 1-7. و در جهات مختلف به‌طور هم‌زمان به برداشت شهد یا گرده از منابع غذایی متعدد پراکنده شوند. بخش کوچکی از این کلونی به‌طور مداوم محیط زیست را برای پیدا کردن تکه‌های گل جدید جستجو می‌کنند. این زنبورهای دیده‌بان به‌طور تصادفی در منطقه اطراف کندو حرکت می‌کنند و به ارزیابی سودآوری (عملکرد خالص انرژی) منابع غذایی وارد شده می‌پردازند. وقتی آن‌ها به کندو باز می‌گردنند، دیده‌بان‌ها مواد غذایی برداشت شده را ذخیره می‌کنند. آن دسته از زنبورهایی که منبع غذایی بسیار سود آوری پیدا کردند به یک منطقه در کندو به نام «پیست رقص» رفته و آیینی به نام «رقص حرکتی» را اجرا می‌کنند.Von Frisch, K. (1967) The Dance Language and Orientation of Bees. Harvard University Press, Cambridge, MA. در حین این رقص زنبوردیده بان در مورد محلی که کشف کرده با تماشچیان بیکارصحبت می‌کند که به بهره‌برداری از گل‌ها بپیوندند. از آنجا که طول رقص متناسب با امتیاز دیده‌بان از منبع غذایی است، کاوشگرهای بیشتری برای برداشت تکه‌های گل با بهترین امتیاز استخدام می‌شوند. بعد از رقص دیده‌بان برای جمع‌آوری بیشتر غذا به محلی که کشف کرده‌است می‌رود. تا زمانی که این محل‌ها سودآور تلقی شوند، موقع برگشت این منابع غذایی غنی توسط دیده‌بان‌ها تبلیغ می‌شوند. کاوشگرهای استخدام شده نیز ممکن است این رقص را انجام دهند، تا میزان استخدام برای پیدا کردن گل‌های پر ارزش افزایش یابد. به لطف این فرایند اتوکاتالیزوری، کلونی زنبور عسل می‌تواند با سرعت زیاد تمرکز را به جستجو برای گل‌های سودآور تغییر دهد.
الگوریتم زنبور عسلPham D.T. , Ghanbarzadeh A. , Koc E. , Otri S. , Rahim S. , Zaidi M. , The Bees Algorithm, A Novel Tool for Complex Optimisation Problems, Proc 2nd Int Virtual Conf on Intelligent Production Machines and Systems (IPROMS 2006), Oxford: Elsevier, pp. 454-459, 2006. تقلید استراتژی جستجوی غذای زنبورعسل به دنبال بهترین راه حل برای مشکل بهینه‌سازی است. هر راه حل کاندید، به عنوان یک منبع غذایی (گل) است و جمعیت (کلنی)n عوامل (زنبور) برای جستجوی فضای راه حل استفاده می‌شود. هر بار زنبور عسل مصنوعی به دیدار گل می‌رود (به یک راه حل رسیده)، سود آن را ارزیابی می‌کند (سازگاری).
الگوریتم زنبور عسل شامل روش اولیه نصب یک چرخه جستجوی اصلی که برای تعداد داده شده T بار تکرار می‌شود یا تا زمانی که یک راه حل سازگار و قابل قبول پیدا شود. هر چرخه جستجو متشکل از پنج روش:استخدام، جستجوی محلی، کوچک شدن محله، متروکه شدن محل و جستجوی کلی است.
شبه کد استاندارد الگوریتم زنبور عسل
در روال اولیه نصب تعداد ns زنبورهای عسل دیده‌بان به‌طور تصادفی در فضای جستجو قرار می‌گیرند و سازگاری محلی که در آن قرار دارند را ارزیابی می‌کنند. برای هر راه حل، یک محله (به نام راه گل) مشخص شده‌است. در روش استخدام، دیده‌بان‌هایی که به تعداد nb<=ns راه حل‌های سازگارمراجعه کرده‌اند (بهترین محل‌ها) «رقص حرکتی» را انجام می‌دهند. آن است که، کاوشگرهایی استخدام می‌کنند تا به جستجوی محلات دور از محلات راه حل‌های امیدوارکننده بپردازند. دیده‌بان‌های واقع در بهترین محلات ne<=nb راه حل (محل‌های برگزیده شده) هر کدام nre کاوشگر استخدام می‌کنند، در حالی که nb-ne دیده‌بان باقی‌مانده هر کدام nrb<=nre کاوشگر استخدام می‌کنند. به این ترتیب، تعداد کاوشگرهای استخدام شده به سوددهی منبع غذایی ربط دارد. در روش جستجوی محلی، کاوشگرهای استخدام شده به‌طور تصادفی در تکه‌های گل پراکنده شده و راه حل‌های مراجعه شده توسط دیده‌بان‌ها را در میان می‌گذارند (بهره‌برداری محلی). اگر یکی از کاوشگرها راه حل سازگارتری نسبت به راه حل ارائه شده توسط دیده‌بان ارائه دهد، کاوشگر دیده‌بان می‌شود. اگر کاوشگر دیگری راه حل سازگارتری ارائه ندهد، اندازه تکه گل کوچک می‌شود (روش کوچک شدن محله). معمولاً، تکه‌های گل در ابتدا یک محل بزرگ تعریف شده و اندازه آن‌ها به تدریج توسط روش کوچک شدن محله کوچک می‌شود. در نتیجه، حوزه اکتشاف محلی به تدریج روی محلهٔ بلافاصله نزدیک به بهترین محل سازگار متمرکز می‌شود. اگر هیچ بهبودی در سازگاری تکه گل برای یک تعداد چرخه جستجوی از پیش تعیین شده ثبت نشود، ماکزیمم سازگاری محلی یافت شده فرض می‌شود، این محل متروکه می‌ماند (متروکه شدن محل) و یک دیده‌بان جدید به‌طور تصادفی حاصل می‌شود. مانند گروه‌های زنبور عسل بیولوژیکی، تعداد کمی از دیده‌بان‌ها به جستجوی فضای راه حل برای یافتن مناطق جدیدی با سازگاری بالا ادامه می‌دهند (جستجوی کلی). روش جستجوی کلی تعداد ns-nb گل‌های آخر با راه حل‌های به وجود آمده تصادفی دوباره مقدار دهی می‌کند. در پایان یک چرخه جستجو، جمعیت دیده‌بان‌ها دوباره برابر ns می‌شود:تعداد nr دیده‌بان تشکیل شده در روش جستجوی محلی (که برخی از آن‌ها ممکن است توسط روش متروکه شدن محل دوباره مقدار دهی شوند) وns-nb دیده‌بان تشکیل شده در روش جستجوی کلی. سایز کل گروه زنبور عسل مصنوعی برابر است با:n=ne*nre+(nb-ne)*nrb+ns(کاوشگران محل‌های گلچین شده+کاوشگران بهترین محل‌های باقی‌مانده+دیده‌بان‌ها) زنبور عسل
الگوریتم زنبورها کاربردهای زیادی در مهندسی پیدا کرده‌است مانند:
Optimisation of classifiers / clustering systemsPham D.T. , Zaidi M. , Mahmuddin M. , Ghanbarzadeh A. , Koç E. , Otri S. (2007), Using the bees algorithm to optimise a support vector machine for wood defect classification, IPROMS 2007 Innovative Production Machines and Systems Virtual Conference.Pham D.T. , Darwish A.H. (2010), Using the bees algorithm with Kalman filtering to train an artificial neural network for pattern classification , Journal of Systems and Control Engineering 224(7), 885-892.Pham D.T. , Suarez-Alvarez M.M. , Prostov Y.I. (2011), Random search with k-prototypes algorithm for clustering mixed datasets, Proceedings Royal Society, 467, 2387-2403.
ManufacturingPham D.T. , Castellani M. , Ghanbarzadeh A. (2007), Preliminary design using the Bees Algorithm, Proceedings Eighth LAMDAMAP International Conference on Laser Metrology, CMM and Machine Tool Performance. Cardiff - UK, 420-429.Pham, D.T. , Otri S. , Darwish A.H. (2007), Application of the Bees Algorithm to PCB assembly optimisation, Proceedings 3rd International Virtual Conference on Intelligent Production Machines and Systems (IPROMS 2007), Whittles, Dunbeath, Scotland, 511-516.Pham D.T. , Koç E. , Lee J.Y. , Phrueksanant J. (2007), Using the Bees Algorithm to Schedule Jobs for a Machine, Proceedings 8th international Conference on Laser Metrology, CMM and Machine Tool Performance (LAMDAMAP). Cardiff, UK, Euspen, 430-439.Baykasoğlu A. , Özbakır L. , Tapkan P. (2009), The bees algorithm for workload balancing in examination job assignment, European Journal Industrial Engineering 3(4) 424-435.Özbakır L. , Tapkan P. (2011), Bee colony intelligence in zone constrained two-sided assembly line balancing problem, Expert Systems with Applications 38, 11947-11957.Xu W. , Zhou Z. , Pham D.T. , Liu Q. , Ji C. , Meng W. (2012), Quality of service in manufacturing networks: a service framework and its implementation, International Journal Advanced Manufacturing Technology, 63(9-12), 1227-1237.
ControlPham D.T. , Darwish A.H. , Eldukhri E.E. (2009), Optimisation of a fuzzy logic controller using the Bees Algorithm, International Journal of Computer Aided Engineering and Technology, 1, 250-264.Alfi A. , Khosravi A. , Razavi S.E. (2011), Bee Algoritm–Based Nolinear Optimal Control Applied To A Continuous Stirred-Tank Chemical Reactor, Global Journal of Pure & Applied Science and Technology - GJPAST 1(2), 73-79.Fahmy A.A. , Kalyoncu M. , Castellani M. (2012), Automatic Design of Control Systems for Robot Manipulators Using the Bees Algorithm, Proceedings of the Institution of Mechanical Engineers, Part I: Journal of Systems and Control Engineering, 226(4), 497-508.Castellani M. , Pham Q.T. , Pham D.T. (2012), Dynamic Optimisation by a Modified Bees Algorithm, Proceedings of the Institution of Mechanical Engineers, Part I: Journal of Systems and Control Engineering, 226(7), 956–971.
BioengineeringBahamish H.A.A. , Abdullah R. , Salam R.A. (2008), Protein Conformational Search Using Bees Algorithm, Second Asia International Conference on Modeling & Simulation (AICMS 08), Kuala Lumpur, Malaysia, IEEE Press, 911-916.Ruz G.A. , Goles E. (2013), Learning gene regulatory networks using the bees algorithm, Neural Computing and Applications, 22(1), 63-70.
Other optimisation problemsGuney K. , Onay M. (2010), Bees algorithm for interference suppression of linear antenna arrays by controlling the phase-only and both the amplitude and phase, Expert Systems with Applications 37, 3129–3135.Xu S. , Yu F. , Luo Z. , Ji Z. , Pham D.T. , Qiu R. (2011), Adaptive Bees Algorithm - Bioinspiration from Honeybee Foraging to Optimize Fuel Economy of a Semi-Track Air-Cushion Vehicle, The Computer Journal 54(9), 1416-1426.Pham D.T. , Koç E. (2011), Design of a two-dimensional recursive filter using the bees algorithm, International Journal Automation and Computing 7(3) 399-402.Kavousi A. , Vahidi B. , Salehi R. , Bakhshizadeh M.K. , Farokhnia N. , Fathi S.H. (2012), Application of the Bee Algorithm for Selective Harmonic Elimination Strategy in Multilevel Inverters, IEEE Transactions on Power Electronics 27(4) 1689-1696.Jevtic A. , Gutierrez-Martin A. , Andina D.A. , Jamshidi M. (2012), Distributed Bees Algorithm for Task Allocation in Swarm of Robots, IEEE Systems Journal 6(2) 296-304.
Multi-objective optimisationLee J.Y. , Darwish A.H. (2008), Multi-objective Environmental/Economic Dispatch Using the Bees Algorithm with Weighted Sum, Proceedings of the EU-Korea Conference on Science and Technology (EKC2008), Ed. S.D. Yoo, Heidelberg, D, Springer Berlin Heidelberg, 267-274.Sayadi F. , Ismail M. , Misran N. , Jumari K. (2009), Multi-Objective Optimization Using the Bees Algorithm in Time-Varying Channel for MIMO MC-CDMA Systems, European Journal of Scientific Research 33(3), 411-428.Mansouri Poor M. , Shisheh Saz M. (2012), Multi-Objective Optimization of Laminates with Straight Free Edges and Curved Free Edges by Using Bees Algorithm, American Journal of Advanced Scientific Research 1(4), 130-136.
بالزان (به مالتایی Ħal Balzan)شهری در کشور مالت می‌باشد. سال ۱۴۱۹ تا ۱۴۲۰ تأسیس شده است. این شهر در مارس ۲۰۱۴، ۳۹۵۸ نفر جمعیت دارد؛ و ۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بیدنیجا (به مالتایی Ir-Raħal tal-Bidnija) روستایی در کشور مالت می‌باشد.
این شهر ۳۰۸ نفر جمعیت دارد؛ و ۶٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بلاتا آی باجدا (به مالتی: Blata l-Bajda) شهری در کشور مالت می‌باشد. کلیسای مدال معجزه‌آسا یکی از معروف‌ترین آثار دیدنی در این شهر است.
کاترینا بوراتو (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "۱/۲ ۸"، "آن شب در وارن"، "یک داستان عاشقانه"، "شبح مرگ"، "تابستان زیبا" و "سالو یا ۱۲۰ روز در سودوم" اشاره کرد.
الئونورا جورجی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "روما"، "آپاسیوناتا"، "دلدادگی"، "عشق و انرژی" و "هم‌کلاسی‌ها" اشاره کرد.
مارن آده (زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل آلمان است.
مارن آده در ۱۲ دسامبر ۱۹۷۶ در کارلسروهه آلمان به دنیا آمد. در دانشگاه فیلم و تلویزیون مونیخ تحصیل کرد. پروژه فارغ‌التحصیلیش فیلمی به نام "جنگل برای درختان" بود که برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۵ شد.
دومین فیلم مارن آده با نام "هر کس دیگر" در جشنواره فیلم برلین ۲۰۰۹ توانست جایزه بزرگ هیئت داوران و خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن برای بیرگیت مینیشمایر را به دست آورد.
در ۱۶ مه ۱۹۱۵، در جریان نسل‌کشی ارمنیان، دستورالعمل محرمانه‌ای تحت این عنوان منتشر شد:
«دستورالعمل اداری مربوط به اموال منقول و غیرمنقول رها شده از سوی ارمنی‌های تبعید یا اخراج شده در نتیجه جنگ و شرایط سیاسی غیر معمول».
پس از تصویب این دستورالعمل، کمیسیون‌های ویژه‌ای تحت عنوان «کمیسیون املاک رها شده» به زبان ترکی، (Emval Metrûke İdare Komisyonları) و «کمیسیون تسویه» (به زبان ترکی: Tasfiye Komisyonu) ایجاد گردیدند، که وظیفه آن‌ها ارائه اطلاعات دقیق و ارزیابی ارزش دارایی‌های «رها شده» تبعید شدگان زیر نقاب موجه «حفاظت» از آن‌ها بود. تعداد این کمیسیون‌ها تا ژانویه ۱۹۱۶ به ۳۳ مورد افزایش یافت.
پس از خروج تبعیدی‌ها، کالاها و دام‌های آن‌ها، که «فاسدشدنی» محسوب می‌شدند، به عنوان اولین اقلامی که باید از طریق مزایده عمومی به فروش برسند در اولویت قرار گرفتند. سود حاصل از این حراج قرار بود مطابق با استحقاق مالکان حفظ شود. پس از ارائه اسناد اموال (نسخه ارائه شده به صاحبان و وزارت خزانه داری دولت عثمانی)، دستورالعمل یادشده مشخص می‌کرد که مهاجران (پناهندگان ترکیه، که عمدتاً پناهندگان جنگ‌های بالکان بودند) باید در زمین‌های خالی و املاک متعلق به تبعیدی‌ها اسکان داده شوند. پناهندگان پس از اسکان باید به ثبت این زمین‌ها و خانه‌ها اقدام می‌کردند، در حالیکه دیگر دارایی‌های ضمیمه شده به این املاک مانند باغ‌های زیتون و باغ‌های انگور نیز باید در میان آن‌ها تقسیم می‌شدند. وسایل و دارایی‌های ناخواسته باید در مزایده‌های عمومی به فروش می‌رسیدند. به گفته مورخی به نام دیکران کویمجیان، اسکان پناهندگان در اراضی و املاک ارمنیان اخراجی نشان می‌دهد که مقامات محلی می‌دانستند که اخراجی‌ها هرگز باز نخواهند گشت.
در ۲۹ مه ۱۹۱۵، کمیته مرکزی حزب اتحاد و ترقی، قانون تهجیر را به تصویب رساند که اخراج «افرادی که تهدیدی برای امنیت ملی محسوب می‌شدند» را مجاز می‌دانست.
در ژوئن ۱۹۱۵، همگام با اجرای قانون تهجیر، وظیفه پرداختن به امور اموال رها شده اخراجی‌ها یا ارمنیان کشته شده بر عهده اداره اسکان قبایل و پناهندگان (به زبان ترکی: Iskan-I Asairin Muhacirin Muduriyeti)، که زیر نظر وزارت امور داخلی فعالیت می‌کرد، قرار گرفت. این کمیسیون، که حقوق کارمندان آن از محل اموال مصادره شده ارمنیان تأمین می‌شد، «قانون موقت مصادره و سلب مالکیت» (قانون «دارایی‌های رهاشده») را تهیه کرد و در ۲۷ سپتامبر (۱۳ سپتامبر بنابر تقویم اسلامی) آن را ثبت دفتری کرد و در تاریخ ۸ نوامبر حکم دیگری را برای اجرای قانون به تصویب رساند. هدف از این قوانین، کاهش مالکیت ارمنیان، ثروتمندسازی سیاستمداران ملی و اسکان مجدد پناهندگان مسلمان ترکیه در املاک ضبط شده بود.
اموال مصادره شده شامل اموال شخصی (از جمله زمین، ساختمان، و حساب بانکی)، کسب و کار، و همچنین اموال جمعی (مانند کلیساها) می‌شد. اقلامی که برای اقدامات جنگی مفید تلقی می‌شدند در اولویت قرار گرفتند و بلافاصله با صدور حکمی جداگانه مصادره شدند. براساس قانون، معامله اموال و دارایی‌ها قبل از اخراج ممنوع بود، لذا این امر مانع از دستیابی صاحبان اموال به فرصتی برای حفظ دارائی‌های خویش شد. اگرچه این قانون «موقت» خوانده می‌شد، به نظر می‌رسید که هدفِ مقررات قید شده درون آن تغییر دائمی قومیت اجتماعات از ارمنی به مسلمان تُرک بود.
قوانین اسکان مجدد شامل گزارش رسمی اموال و دارایی‌ها به مقامات کشور می‌شد و حاوی روش‌هایی برای افراد شاکی از بابت گرفته شدن اموالشان نیز بود، اما بندهای قانون باعث شد که این مقررات در خدمت هدف بزرگتری قرار گیرند که همانا ترک‌سازی مناطق و بخش‌های اقتصادی مختلف بود. سوابق اموال و درآمد حاصل از فروش یا اجاره دارائی‌های مصادره شده ثبت گردیدند و نزد وزارت امور مالی قرار گرفتند تا هنگام عودت احتمالی اموال به صاحبان خود ارائه شوند. علاوه بر این، در این قانون امکان شکایت افراد به خاطر مصادره اموالشان (و پرداخت هرگونه خسارت وارده بر اموال) در نظر گرفته شده بود. با این حال، در این قانون لزوم شکایت صاحبان اموال و حضور آن‌ها مطرح شده بود (اجازه وکالت داده نمی‌شد)، که با توجه به کشته شدن یا در تبعید بودن صاحبان اموال امری غیرممکن بود. علاوه بر این، وضعیت مدافع در هر مورد به گونه‌ای بود که شانس موفقیت وی در هر دادخواهی را بسیار بعید می‌کرد.
در نهایت، قانون، فروش اموال مصادره شده در حراج را در نظر می‌گرفت، زیرا قانون مزبور تصریح کرده بود که «هر فردی غیر از پناهندگان مسلمان ترکیه تنها می‌تواند با تصویب وزارت امور داخلی ترکیه صاحب ملک شود». نتیجه این بود که مسلمانان غیر ترک عملاً از این طرح حذف می‌شدند. املاک اغلب در اختیار نخبگان سیاسی، ملی و بومی قرار گرفت که در نهایت آن‌ها را در اختیار پناهندگان مسلمان ترکیه قرار دادند.
اثرات این قوانین فوری بود. بر اساس گزارشی که در ژوئن ۱۹۱۶ توسط سفیر آلمان مستقر در قسطنطنیه ارائه شد، کالاهای ارمنی‌ها «پس از مدتی مصادره شده، و سرمایه آن‌ها توسط یک به اصطلاح کمیسیون تسویه شد. به این معنی که اگر یک ارمنی، صاحب خانه‌ای به ارزش ۱۰۰ هزار پوند بود، یک شهروند ترک یک دوست یا عضو حزب اتحاد و ترقی می‌توانست آن را به مبلغ حدود ۲ هزار پوند تصاحب کند».
سناتور احمد ریزا با اعتراض به این عملکرد دولت عثمانی اعلام کرد:
احکامی رسمی برای مصادره بسیاری از اموال و کسب و کار مصادره شده ارمنیان و انتقال آن‌ها به مسلمان صادر شد. در ۶ ژانویه ۱۹۱۶،طلعت پاشا، وزیر کشور امپراتوری عثمانی، چنین مقرر کرد:
«اموال منقول به جامانده از ارمنی‌ها باید به مدت طولانی حفظ شوند و برای افزایش کسب و کار مسلمانان در کشور ما ضروری است که شرکت‌هایی کاملاً متشکل از مسلمانان تأسیس شوند. اموال منقول باید تحت شرایطی مناسب در اختیار آن‌ها قرار گیرند تا تضمینی برای ثبات و تحکیم کسب و کار شان شوند. لازم است مؤسسه‌ها، مدیران و نمایندگان از میان رهبران و نخبگان شریف و بزرگ انتخاب شوند و امکان مشارکت بازرگانان و کشاورزان در سود سهام آن‌ها فراهم شود، کوپن‌ها باید به ارزش نیم لیره یا یک لیره باشند و به نام آن‌ها به ثبت برسند تا از افتادن سرمایه به دست اجنبیان ممانعت شود. رشد کار آفرینی در اذهان مردم مسلمان باید پایش شود و این تلاش و نتایج حاصل از اجرای آن باید مرحله به مرحله به وزارتخانه گزارش شود.»
علاوه بر کلیساها و صومعه‌ها، سایر دارایی‌های جمعی مصادره شده شامل مدارس و امکانات آموزشی می‌شدند. وزارت کشور دستور دارد که چنین تسهیلات آموزشی در اختیار مسلمانان قرار بگیرند:
«لازم است مدارس موجود در شهرها و روستاهای تخلیه شده از ارمنیان در اختیار مهاجران مسلمان قرار بگیرند. با این حال، ارزش فعلی بناها، میزان و ارزش لوازم آموزشی آن‌ها نیز باید ثبت و به دایره ثبت عمومی ارسال شوند.»
پس از این حکم، مدارس خصوصی ارمنیان به مدارس ترکان عثمانی تبدیل شدند و لوازم آن‌ها بین جمعیت مسلمان ترک توزیع شد. «آبراهام هاروتیونیان»، کشیش ساکن «زیتون» (شهر سلیمانیه کنونی)، در خاطرات خود اذعان می‌کند که مدرسه زیتون توسط دولت ضبط شد و «دیگر ارمنی‌ها از حق آموزش و پرورش برخوردار نبودند و اماکن آموزشی آن‌ها از صدها کودک تُرک پُر شدند.»
در اوایل دهه ۱۹۳۰، همه دارایی‌های متعلق به ارمنی‌های اخراجی از کشور ضبط شده بودند. از آن زمان تاکنون، هیچگونه استرداد اموال مصادره شده در طی قتل‌عام ارمنیان به انجام نرسیده‌است.. قوانین مربوط به مالکیت اموال رها شده به مدت ۷۳ سال لازم‌الاجرا بودند تا اینکه سرانجام در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۶ لغو شدند. مصادره جمعی اموال فرصتی را برای طبقه پایین جامعه ترکیه (یعنی دهقانان، سربازان، و کارگران) فراهم کرد تا خود را به صفوف طبقه متوسط برسانند.
دکتر اومیت اونگور مورخ تُرک معتقد است:
«اقتصاد امروز ترکیه بر پایه اموال و دارایی‌هایی استوار شده که از ارمنیان و بزور تصاحب شده‌است.»Ungor, U. U. (2008). Seeing like a nation-state: Young Turk social engineering in Eastern Turkey, 1913–50. Journal of Genocide Research, 10(1), 15–39.
در ۱۹۱۶م، ارزش سی هزار کیلوگرم طلایی که دولت عثمانی در بانک رایش برلین سپرده‌گذاری کرد برابر با پنج میلیون لیرهٔ تُرک بود. این سرمایهٔ بزرگ، که در زمان جنگ سپرده‌گذاری شد، حاصل مصادرهٔ سپرده‌های ارمنیان و عملکرد کمیتهٔ مصادرهٔ اموال مناطق ارمنی‌نشین بود. در همین زمان مقادیری طلا، که ارزش آن هنوز مشخص نشده، نیز نزد دویچه بانک سپرده‌گذاری شد. گزارش‌های سنای آمریکا اموال مصادره شدهٔ ارمنیان را در دوران جنگ چهل میلیون دلار ذکر کرده‌اند ولی در یادداشت‌های یکی از رهبران حزب اتحاد و ترقی، یعنی طلعت پاشا، که در ۱۹۱۵میلادی تهیه شده، از مصادرهٔ ۲۰٬۵۴۵ ساختمان، ۲۶۷٬۵۳۶ هکتار زمین کشاورزی، ۷۶٬۹۴۲ هکتار تاکستان، ۷۰۳٬۹۴۱ هکتار باغ زیتون و ۴٬۵۷۳ هکتار باغ شاه توت متعلق به ارمنیان، که به اهالی تُرک منطقه واگذار شده، سخن به میان آمده‌است.
در کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹)، هیئت ارمنی خسارت مالی ۳٫۷ میلیارد دلاری (حدود ۵۰ میلیارد دلار امروز) را که صرفاً بر کلیسای ارمنیان تحمیل شده بود برآورد کرد. در طول این کنفرانس که در فوریه ۱۹۲۰ برگزار شد، جامعه ارمنی تقاضای دیگری را برای اعاده اموال و دارایی‌های ضبط شده توسط دولت عثمانی مطرح کرد. در بیانیه مشترک، که توسط رهبران مذهبی جامعه ارمنی تهیه و توسط هیئت ارمنی به شورای عالی ارائه شد، ادعا شده بود که دولت عثمانی ۲۰۰۰ کلیسا و ۲۰۰ صومعه را نابود کرده و سیستم‌های قانونی را برای دادن این دارایی‌ها به افراد دیگر تدارک دیده‌است. همچنین در این بیانیه یک ارزیابی مالی از کل خسارات وارده به اموال شخصی و دارایی‌های ارمنیان ترکیه و روسیه ترتیب به میزان ۱۴٬۵۹۸٬۵۱۰٬۰۰۰ و ۴٬۵۳۲٬۴۷۲٬۰۰۰ فرانک (در مجموع حدود ۳۲۶ میلیارد دلار امروز) ارائه شده بود.
علاوه بر این، جامعه ارمنی خواستار اعاده اموال متعلق به کلیسا و باز پرداخت درآمد آن شد. دولت عثمانی هرگز به این بیانیه پاسخ نداد و لذا هیچ‌یک از اموال و دارایی‌ها عودت داده نشدند.
موضوع اموال مصادره شده ارمنیان در تعدادی از معاهدات امضاء شده بین اولین جمهوری ارمنستان و امپراتوری عثمانی مطرح شده بود. هر دو، پیمان باتوم، (امضاء شده در ۴ ژوئن ۱۹۱۸) و معاهده سور (امضاء شده در ۱۰ اوت ۱۹۲۰)، حاوی مقررات مربوط به اعاده دارایی‌های مصادره شده ارمنیان بودند. در بند ۱۴۴ معاهده سور لزوم تعلیق کمیسیون املاک رها شده و کمیسیون تسویه و همچنین ابطال قوانین مصادره اموال تصریح شده بود؛ ولی در عین حال، کسانی که املاک و دارایی‌های ارمنیان را غصب کرده بودند به حمایت از جنبش ملی ترکیه که از زمان سقوط دولت عثمانی شکل گرفته بود پرداختند؛ به این معنی که املاک و دارایی‌های مزبور تحت نام آن‌ها حفظ می‌شد؛ بنابراین، در ۸ مه ۱۹۲۰، قانون اول اعلام شده توسط مجلس تازه تأسیس به عفو متهمین قتل‌عام و سلب مالکیت اموال توسط دادگاه‌های نظامی ترکیه که از ۱۹۱۹ لغایت ۱۹۲۰ برگزار شده بود پرداخت. علاوه براین، بااستقرار جمهوری ترکیه و امضای پیمان لوزان (۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳) مفاد معاهده سور هرگز اجرا نشد و کمیته‌های تسویه عملیات مصادره اموال ارمنیان را از سر گرفتند.
علاوه بر اموال مصادره شده، مبالغ زیادی از پول و فلزات گرانبهای متعلق به ارمنی‌ها نیز کشف و ضبط و در خزانه دولت عثمانی یا بانک‌های مختلف آلمانی و اتریشی ذخیره شدند. اعتقاد بر این بود که مبالغ مزبور از حساب‌های بانکی ارمنی اخراجی یا کشته شده خارج شده بودند.
در مجموع ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند، معادل ۳۰٫۰۰۰ کیلوگرم طلا در سال ۱۹۱۶ میلادی دولت ترکیه در بانک رایش در برلین گذاشته شد. بعد از متارکه جنگ بخش بزرگی از پول ارمنیان به حساب‌های جاری و سپرده در قسطنطنیه به دستور دولت به وزارت خزانه داری واریز شد.
بخش عمده‌ای از سپرده‌های نقدی موجود در بانک‌ها و دیگر موسسات مالی نیز متعاقباً و بلافاصله پس از اخراج آن‌ها غصب شدند. هنگام سپرده گذاری، یک گواهی به عنوان اثبات سپرده به سپرده‌گذار داده شده بود. اما پس از آغاز اخراج، برداشت از حساب ممنوع شد. بخش عمده‌ای از اخراجی‌هایی که مبالغ خود را سپرده‌گذاری کرده بودند، تنها گواهی آن را در اختیار داشتند. بسیاری از سپرده گذاران هنوز هم این گواهی سپرده را با خود دارند. مورخی به نام «کورک باغدیجان» اذعان می‌نماید که با احتساب مبالغ سپرده و سود مرکب آن‌ها، امروز باید ارزش این سپرده‌ها «به مبالغ نجومی رسیده باشند».
پس از جنگ استقلال ترکیه و ایجاد جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳، مصادره از سرگرفته شد و اکثر ارمنیان اخراجی کشته شدند. در اوایل دوره جمهوری ترکیه، اصطلاحات حقوقی از «افراد منتقل شده» به «افراد مفقود یا فراری از کشور» تغییر یافت.
در ۱۵ آوریل ۱۹۲۳، درست قبل از امضای پیمان لوزان، دولت ترکیه «قانون دارایی‌های رها شده» را تصویب کرد که امکان مصادره اموال هر ارمنی غایب (که بر سر اموالش حاضر نبود) را بدون در نظر گرفتن علت غیبت و عدم حضور وی فراهم می‌کرد. در حالیکه دادگاه‌های محلی مجاز به ارزیابی ارزش هر ملک و ارائه راهی برای صاحبان املاک جهت طرح دعوی شده بودند، قانون استفاده از هر نوع وکالت نامه از سوی صاحبان غائب اموال را ممنوع کرده بود. این امر باعث می‌شد که آن‌ها بدون بازگشت به کشور نتوانند به دارایی‌های خویش دست یابند. علاوه براین، مدافع این پرونده دولت ترکیه بود که کمیته‌های تخصصی را ایجاد کرده بود تا به این موارد رسیدگی کنند.
علاوه بر این قانون، دولت ترکیه سلب تابعیت بسیاری از مردم را با استناد به قانون ۲۳ مه ۱۹۲۷ ادامه می‌داد. براساس این قانون «تابعیت آن دسته از اتباع عثمانی که در طول جنگ استقلال هیچ نقشی در جنبش ملی آن زمان نداشتند، در خارج از ترکیه باقی ماندند و از تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳ تا تاریخ انتشار این قانون به کشور بازنگشته‌اند سلب خواهد شد». علاوه براین، قانون دیگری که در ۲۸ مه ۱۹۲۸ به تصویب رسید تصریح کرده‌است که کسانی که تابعیت خود را از دست داده‌اند از ترکیه اخراج خواهند شد، آن‌ها مجاز به بازگشت نخواهند بود، و اموال آن‌ها به وسیله دولت ترکیه مصادره شده و مهاجران تُرک در آنجا اسکان داده خواهند شد.
در تدارک برای ورود به جنگ جهانی دوم، دولت ترکیه مالیاتی را به نام وارلیک ورگیسی وضع کرد که ساکنان غیر مسلمان ترکیه را به‌طور نامتناسبی مورد هدف قرار داده بود. بسیاری از ارمنیان، و دیگر جمعیت‌های غیر مسلمان، مجبور به فروش اموال خود با قیمت‌های بسیار پایین در مزایده‌های عمومی شدند تا بتوانند مالیات ناگهان افزایش یافته را پرداخت کنند، در غیر این صورت اموال آن‌ها توسط دولت مصادره می‌شد. علاوه براین، قانون مقامات را مجاز به مصادره اموال هر یک از بستگان فرد مشمول مالیات می‌کرد تا وی مجبور به پرداخت مالیات شود. دولت ترکیه مبلغ ۳۱۴٬۹۰۰٬۰۰۰ لیره، معادل حدود ۲۷۰ میلیون دلار آمریکا (۸۰ درصد از بودجه دولت) را از مصادره دارایی‌های افراد غیر مسلمان جمع‌آوری کرد.
این دوره با مصادره بیشتر دارایی‌ها و املاک خصوصی متعلق به ارمنی‌ها مصادف بود. کمیسیون‌های ویژه‌ای برای جدا کردن اخراجی‌های غیر مسلمانان از دیگران ایجاد شد. بازرسان این کمیسیون معمولاً به تسریع در تخلیه و مصادره اموال غیر مسلمانان مورد نظر می‌پرداختند.
در دهه ۱۹۶۰ میلادی، قوانین جدیدی به تصویب رسید که امکان ایجاد بنیادهای جدید و خرید یا تخصیص دارایی‌های اضافی را برای ارمنی‌ها غیرممکن می‌کرد. حکم قانونی مشابهی (قانون ۹۰۳) که در سال ۱۹۶۷ به تصویب رسید، به همراه بند دوم اصلاح قوانین مدنی ترکیه (قانون ۷۴۳) اعلام می‌کرد که «ثبت بنیادهایی که خلاف قانون، اخلاق،سنت یا منافع ملی و برای حمایت از اعتقادات سیاسی، نژاد خاص یا اعضایی که اقلیت عمل کنند تأیید نخواهد شد». چنین قوانینی از سوی کارشناسان حقوقی نوعی تخطی از مفاد قانونی مربوط به حقوق اقلیت‌های موجود در پیمان لوزان، قانون اساسی ترکیه و ماده ۱۱ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، (که «آزادی تأسیس بنیادها و برگزاری جلسات» را فراهم می‌کند) محسوب می‌شد. اصلاحیه و حکم قانونی جدید به مبنایی برای انجام سری جدید مصادره‌ها که زندگی روزانه ارمنی‌های ترکیه را مختل کرده بود تبدیل شد.
در سال ۱۹۷۴ قانون جدیدی تصویب شد که اعلام می‌کرد اتحادیه‌های غیر مسلمان نمی‌توانند بیش از آنچه در سال ۱۹۳۶ به نام آن‌ها به ثبت رسیده به تملک دارایی بپردازند. در نتیجه، بیش از ۱۴۰۰ دارایی (شامل کلیساها، مدارس، ساختمان‌های مسکونی، بیمارستان‌ها، اردوگاه‌های تابستانی، گورستان‌ها، و یتیم خانه‌ها) جامعه ارمنی استانبول از سال ۱۹۳۶ به صورت سابق به عنوان تملک‌های غیرقانونی طبقه‌بندی شده و توسط دولت ضبط شدند. دادگاه‌های ترکیه بر اساس قانون، شهروندانِ تُرک متعلق به تبار غیر تُرک را «خارجی» تلقی کردند و در نتیجه آن‌ها را تحت همان مقررات قانونی قرار دادند که به شرکت‌های خارجی یا مالکان ساکن خارج از کشور و فاقد ملیت تُرک تعلق می‌یافت. این مقررات بیشتر باعث شد که بنیادهای غیر مسلمان به عنوان «تهدیدی» بالقوه برای امنیت ملی تلقی شوند. این فرایند شامل عودت دارایی‌های تملک شده پس از سال ۱۹۳۶، چه از طریق قرعه‌کشی (لاتاری)، چه از طریق اهدای خرید، به صاحبان یا وارث سابق آن‌ها می‌شد. اگر صاحبان سابق فوت شده و فاقد وارث بودند، اموال آن‌ها باید به سازمان‌های دولتی معینی مانند وزارت خزانه داری یا اداره کل بنیادها منتقل گردد.
در روز ۱۱ ژوئن ۱۹۸۶، قوانین مربوط به دارایی‌های «رهاشده» ضمن نسل‌کشی ارمنیان لغو شد و با لغو آن‌ها ،۷۳ سال اعتبار قانونی این قوانین به پایان رسید. در طول دوره جمهوری ترکیه، قوانین تصویب شده همچنان مبانی قانونیِ مصادره اموال اضافیِ متعلق به تبعید شدگان را فراهم می‌کرد. اگر چه قوانین مزبور در سال ۱۹۸۶ لغو شدند، اما اداره کل ثبت اراضی و املاک (به زبان ترکی:Kadastro Genel MüdürlüğüTapu) حکمی را در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۰۱ صادر کرد که به‌طور مؤثر کلیه دارایی‌های «رها شده» برجای مانده را به دولت منتقل می‌کرد. بنابراین حکم، افشاء هرگونه اطلاعات در مورد عنوان یا اسناد و مدارک دارایی‌ها ممنوع شد. در نتیجه، صاحبان یا وارث آن‌ها نمی‌توانستند ادعایی برای تملک اموال خود داشته باشند زیرا اکنون این کار بر اساس قانون ترکیه تحریم شده و اموال مزبور به دارایی‌های متعلق به دولت تبدیل شده بودند.
هدف از این دستورالعمل تعیین چگونگی مصادرهٔ دارایی‌های منقول و غیرمنقول پانصد هزار خانوادهٔ ارمنی و همچنین مصادرهٔ مدارس، کلیساها، دیرها و دارایی‌های دیگر آنان بود. طبق دستورالعمل مجریان موظف به ارائهٔ گزارش دارایی‌های مصادره شده به وزارت امور داخلی بودند.
مواد ۲، ۳، ۶، ۱۱ و ۲۲ این دستورالعمل در خصوص دارایی‌های برجای مانده در خانه‌ها، کلیساها و صومعه‌ها است:
در ۱۰ ژوئن همان سال به این دستورالعمل، که به علت عدم تصویب در مجلس وجهه قانونی نداشت، مواد تکمیلی اضافه شد که براساس آن کلیهٔ دارایی‌های ارمنیان منطقه را بی صاحب اعلام و حکم مصادرهٔ آن‌ها را به نفع دولت صادر کردند.
تخصیص پول و دارایی‌های ارمنیان برای مصارف دیگر:
قسمت عمده اموالی که ارمنیان به جا گذاشتند، اغلب بدون مطالبه پرداخت بها یا با شرایطی مطلوب، از جمله به صورت اقساط، به منظور ایجاد یک طبقه متوسط مسلمان به افراد یا شرکت‌های مسلمان واگذار شد.
اموال ارمنیان همچنین میان مسلمانانی که در نواحی کاملاً ارمنی‌نشین سابق اسکان داده شدند توزیع شد. کابینه هدف این اسکان‌های مجدد را علناً در آیین‌نامه‌هایی که در ۳۰ مه و ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ صادر کرد، اعلام نمود. مکاتبات متعددی به مراکز حکومتی مختلف ارسال شده‌است.
یکی از عمده استفاده‌هایی از دارایی‌های ارمنیان و یونانیان شد برای تأمین و کمک به نیروهای مسلح بود. این مهم از طریق مصادره ساختمان‌هایی که بعداً برای عملیات نظامی مورد استفاده گرفت و نیز فروش تولیدات ارمنیان انجام شد.
درآمد حاصله از فروش دارایی‌های ارمنیان برای جبران هزینه‌های مربوط به تبعید صاحبان آن مصرف شده‌است.
در بعضی موارد از ساختمان‌های متعلق به ارمنیان به عنوان زندان یا برای سایر نیازهای دولتی استفاده می‌شد.
«این اسناد علت اعزام‌های متوالی نمایندگان حکومت را به ایالات برای تحقیق دربارهٔ غارت محلی اموال ارمنیان که مقامات عثمانی آن را برای اهداف خود می‌خواستند، روشن می‌سازد. به همین جهت با غارت از سوی افراد مستقل هیچ مدارایی وجود نداشت زیرا هدف غارت از سوی مقامات عالی بود. آنجا کنسول گری آلمان قانون ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۵ میلادی را غارت قانونی می‌نامد.»
در تمام مباحثات پارلمانی نمایندگان نگرانی‌های شان را در مورد مسئله بازگشت ارمنیان اخراجی و تبعیدی و بازگرداندن اموال و منازل آنها، اظهار کردند. کابینه مستعجل احمد عزت پاشا که ادعا کرد رفتار با ارمنیان در زمان جنگ فی الواقع یک مهاجرت درونی و انتقال آن‌ها از ناحیه‌ای به ناحیه دیگر بوده‌است.ahval-i harbiye ilcaati ile memleket gahilinde bir mahalden digger mahalle nakil ve techir,m.a.z.c,19 tesriniennel 1334 19 october,4,inikad,s.29 فرمان داد تبعیدی‌ها آزادند به خانه و کاشانه خود برگردند و به منظور اجرای این حکم، ابلاغیه‌ای را برای تمام ایالات فرستاد. از سوی دیگر در هیئت اعیان، علی فتحی اوکیار به اطلاع اعضاء رساند که دولت تصمیم گرفته‌است تبعیدی‌ها را تدریجاً به خانه‌هایشان بازگرداند و این یعنی باید حرکتی کرد تا جلوی این اقدام گرفته شود.
با بازگرداندن و اسکان زنان و کودکانی که از خانواده‌های خود جدا افتاده بودند، کابینه قدم‌های بسیار کوچکی در این زمینه برداشت. در مورد تعقیب و دستگیری کسانی که در نسل‌کشی دست داشتند، هیچ اقدامی صورت نگرفت.