moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شخصیت اصلی بنجامین مارتین در فیلم میهن‌پرست در سال ۲۰۰۰، تحت تأثیر شخصیت ماریون بود که به گفته کرافورد، «افسانهٔ روباه مرداب را برای همهٔ نسل جدید اغراق‌آمیز کرد». تقابل میان تصویرسازی فیلم از ماریون «به عنوان یک مرد خانواده و قهرمان که به تنهایی بریتانیایی‌های ستیزه‌جو بی‌شماری را شکست می‌دهد» و ماریون واقعی، یکی از «اشتباهات فاحش» بود که باعث شد مجله تایم در فهرست «۱۰ فیلم برتر تاریخی گمراه‌کننده» در ۲۰۱۱، از فیلم میهن‌پرست به عنوان شماره یک، یاد کند.Webley, Kayla (January 26, 2011). "Top 10 Historically Misleading Films, 1. The Patriot, 2000". "Time". در این فیلم، شخصیت تخیلی بنجامین مارتین (مل گیبسون) خشونتی را که در جنگ فرانسه و بومیان آمریکا مرتکب شده بود، توصیف می‌کند. در زمان اکران فیلم، تصور آمریکایی‌ها از ماریون به عنوان یک قهرمان توسط مطبوعات بریتانیا، به چالش کشیده شد. در ایونینگ استاندارد (روزنامه محلی انگلستان)، نویسنده بریتانیایی، نیل نورمن، او را «یک شخص کاملاً ناخوشایند که به‌طور اساسی یک تروریست بود»، عنوان کرد.Norman, Neil (June 20, 2000). "Mel's vendetta against England". "Evening Standard".
همزمان، کریستوفر هیبرت، مورخ بریتانیایی، ماریون را این گونه توصیف کرد: «شخصی بسیار فعال در آزار و شکنجهٔ بومیان چروکی آمریکا که به هیچ وجه آن گونه مردی که باید به عنوان یک قهرمان تجلیل شود، نیست. حقیقت این است که افرادی مانند ماریون مرتکب جنایات بدی شده‌اند، اگر نگوییم بدتر از آنچه که بریتانیایی‌ها مرتکب شده‌اند.» به گفتهٔ گاردین، «به نظر می‌رسد که ماریون برای سرگرمی، بومیان آمریکایی را سلاخی می‌کرد و به‌طور مرتب، برده‌های زن خود را مورد تجاوز قرار می‌داد»."Mel Gibson's latest hero: a rapist who hunted Indians for fun". "The Guardian". June 15, 2000. Retrieved May 2, 2021.
بر اساس زندگی‌نامه نوشته شده توسط جان اولر در ۲۰۱۶، روباه مرداب: چگونه فرانسیس ماریون انقلاب آمریکا را نجات داد، ادعای تجاوز جنسی به بردگان توسط ماریون، ساختگی محض است. ماریون به‌طور کلی روابط خوبی با خدمتکاران بردهٔ خود داشت، از جمله یکی از آن‌ها پگی، دختر «موستی» (فردی با نژاد مختلط) یک مرد بومی آمریکایی و یک زن آمریکایی‌آفریقایی. در وصیت‌نامه اولیهٔ او که در زمان مجردی او تنظیم شد، ماریون، پگی را آزاد کرد و بر خلاف قانون کارولینای جنوبی در آن زمان که آموزشِ نوشتن به بردگان را جرم می‌دانست، به او اجازهٔ تحصیل داد. اولر می‌نویسد که هیچ مدرکی نیز وجود ندارد که نشان دهد خود ماریون در طول جنگ چروکی، حداقل به صورت انتخابی، مرتکب جنایاتی شده‌است. اگرچه او در برخی از آن‌ها به دستور فرماندهٔ بریتانیایی شرکت کرده بود.
در تفسیری که در "نشنال ریویو" (مجله‌ای که بر اخبار و تفسیرهای مربوط به امور سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تمرکز دارد) منتشر شد. مایکل گراهام، مجری محافظه‌کار گفتگوی رادیویی، انتقاداتی مانند هیبرت را به منظور تلاشی برای بازنویسی تاریخ، رد کرد: این چیزی است که او را در ۲۰۰ سال پیش و امروز به یک قهرمان تبدیل کرده‌است.
مورخ بریتانیایی هیو بیچینو، ماریون را با افسران بریتانیایی تارلتون و سرگرد جیمز ویمیس مقایسه کرد. بیچینو با اشاره به افسران بریتانیایی و همچنین ماریون نوشت: «آن‌ها همگی زندانیان را شکنجه کردند، بی‌طرف‌ها را به دار آویختند، از آزادی مشروط و پرچم‌های آتش‌بس سوءاستفاده کردند و مردان خود را وقتی نتوانستند استانداردهای خشن آن‌ها را رعایت کنند، به گلوله بستند».Rebels and Redcoats, Hugh Bicheno, Harper Collins, 2004, London p. 189.
مریخ ۵ () که با نام 3MS No.53S نیز شناخته می‌شود، یک فضاپیمای شوروی بود که برای کاوش مریخ به فضا پرتاب شد. یک فضاپیمای 3MS که به عنوان بخشی از برنامه مریخ پرتاب شد، این فضاپیما در سال ۱۹۷۴ با موفقیت وارد مدار مریخ شد. با این حال، چند هفته بعد در پیشرفت مأموریت‌هایش با شکست مواجه شد.
فضاپیمای مریخ ۵ مجموعه ای از ابزارها را برای مطالعه مریخ حمل می‌کرد. علاوه بر دوربین‌ها، مجهز به تلسکوپ رادیویی، رادیومتر مادون قرمز، نورسنج‌های متعدد، پلاریمتر، مغناطیس‌سنج، تله‌های پلاسما، آنالایزر الکترواستاتیک، طیف‌سنج پرتو گاما و کاوشگر رادیویی بود. این سه دوربین یک وگا ۵۲ میلیمتری، یک زلفار ۳۵۰ میلیمتر و یک دوربین پانوراما بودند.
سرهنگ ویلیام فلمینگ (William Fleming) (18 فوریه ۱۷۲۷ میلادی - ۵ اوت ۱۷۹۵ میلادی)، پزشک، سرباز، سیاستمدار و مزرعه‌دار آمریکایی بود که به عنوان قاضی صلح در کوهستان‌های جنوب غربی ویرجینیا و کنتاکی و همچنین سنای ویرجینیا و مدت کوتاهی نیز به عنوان فرماندار ویرجینیا طی جنگ انقلابی آمریکا خدمت کرد.
اغلب فلمینگ را با هم‌معاصرش قاضی ویلیام فلمینگ اشتباه می‌گیرند. قاضی فلمینگ نیز در قانونگذاری ویرجینیا خدمت کرد (اما از شهرستان کامبرلند وسط مشترک‌المنافع) و در کنگره قاره‌ای نماینده بود.Gordon, Armistead C. , Jr. "William Fleming". "Dictionary of American Biography"
ویلیام فلمینگ متولد ۷ فوریه ۱۷۲۷ میلادی در جدبرا، اسکاتلند در پادشاهی بریتانیای کبیر است.Edmund P. Goodwin, Colonel William Fleming of Botetourt (Roanoke: Progress Press 1976) p.3 explains how an Act of Parliament in 1751 changed the English calendar to begin on January 1 rather than March 25, leading to massive confusion in dates applicable to children born in the first quarter of the year. والدین او لئونارد و دورثئا ساترثویت فلمینگ بودند که در ویندرمر زندگی کرده و چهار فرزند را در اسناد ثبتی هوگیل پاریش و ادینبورگ ثبت کردند. ویلیام فلمینگ در دامفریز با آقای تروتر مطالعه کرد و سپس با یک جراح به مدت سه سال در دامفریز و کیرکادبرایت کاراموزی کرده و سپس با یک داروفروش در کندال کار کرد، جاییکه از سرخک جان سالم بدر برده و طبق گزارش‌هایی از قیام بونی پرینس چارلی و شکست فاجعه‌بار درن اجتناب ورزید. فلمینگ در ۱۷۴۶ میلادی، مطالعه رسمی پزشکی را در دانشگاه ایدنبرو شروع کرد. سپس وارد نیروی دریایی سلطنتی شد احتمالاً به عنوان کمک جراح خدمت کرده و از حسب و زندانی شدن توسط اسپانیاییان جان سالم بدر برد. بعد از آزادیش، فلمینگ از نیروی دریایی استعفا داده و به ویرجینیا مهاجرت کرد.Goodwin pp. 4–5 notes that no archive indicates Fleming graduated, nor was commissioned, nor held captive, only that he said he arrived in Virginia in July 1755, but that the Nansemond County Upper Parish Vestry book indicates Dr. William Fleming received payments from 1751 to 1754
فلمینگ طی خروجش از استنتون ویرجینیا در ۱۷۶۱ میلادی با آن کریستین (۱۷۴۴–۱۸۱۰)، دختر سرهنگ ایزرائیل کریستین (یک زمین‌دار ثروتمند و نماینده شهرستان در خانه برگس‌های ویرجینیا) و همسرش الیزابت استارک ملاقات کرد. آنها در ۱۷۶۳ میلادی ازدواج کردند و خیلی زود موافقت کردند تا از جورج هلویک، یک یتیم سه ساله مراقبت کنند. پسر اولشان لئونارد ایزرائیل فلمینگ نام گرفت تا بدین ترتیب از پدربزرگشان تجلیل به عمل آورده باشند. از جمله دخترانشان که بیش از بقیه عمر کرد با نام آنی یا ننسی سی. فلمینگ باکستر (۱۸۰۱–۱۸۷۰) شناخته می‌شد و با رئیس واشینگتن کالج که بعداً رئیس کالج همپدن-سیدنی شد ازدواج کرد، نام او جناب کشیش (رورند) جورج ای. باکستر (۱۷۷۲–۱۸۴۱) بود.
فلمینگ طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان به عنوان پرچم‌دار در ویلیامزبرگ ویرجینیا برای مأموریت فرستاده شده بود. او در ابتدا جراح گروهان کاپتان مک‌کنزی شد و سپس برای گروهان کاپیتان بل جذب شده و در نهایت به گروهان کاپتان هاگ به عنوان جراح پیوست. گروهان کاپیتان هاگ مأمور محافظت از فورت دینویدی نزدیک وارم اسپرینگز به عنوان بخشی از هنگ ویرجینیای جورج واشینگتن گماشته شد و به او گفته شد که با پیشاهنگان با تجربه در «کاخ دادگستری آگوستا» قبل از پیشروی بیشتر به کوه‌های آپالاش قرار ملاقات بگذارد. فلمینگ تحت فرماندهی سرگرد اندرو لویس خدمت کرد و بسیاری از حملات شاونی را تجربه کرد و مشکلات شدیدی در رابطه با تأمین پوشاک و غذا داشت، در جریان ماجرایی که بعداً به «سندی کریک شاونی» معروف شد، پرا که به سرچشمه‌های رودخانه کلینچ و جریاناتی رسیدند که «رودخانه سندی بزرگ» را شکل می‌دادند. مشکلات جوی در دسترسی به پاداش‌های مربوط به خدماتش در کسوت جراح در واحد نظامی که قولش را به او داده بودند باعث شد که فلمینگ طی بهار بعدی به ستوان دومی ارتقاء یابد، گرچه که کاپیتان هاگ بعد از شکایاتی در «فورت واکس» تنزل رتبه یافت. جراح فلمینگ تا پاییز در ستاد فرماندهی لویس در فورت دیکسون در رودخانه کوپاسچر نزدیک میلبوروی کنونی در ردیف سردمداران گماشته شد، اما درخواست او برای انتقال به ارتش منظم نادیده انگاشته شد. در ۱۷۵۸ میلادی او سرگرد لویس و نیروهای ویرجینیا را به سمت شمال همراهی کرد، سفری که امروزه آن را به نام سفر اکتشافاتی فوربس می‌شناسیم. این سفر پس از آن صورت پذیرفت که ژنرال جان فوربس که بسیاری از نیروهای مستعمراتی در ریستون پنسیلوانیا واقع در شمال فورت کامبرلند جمع‌آوری کرده و در فورت دوکوئسن بر فرانسویان حمله نموده بود. فلمینگ به مشارکت در جنگ آنگلو-چروکی بین سال‌های ۱۷۵۹–۱۷۶۱ میلادی ادامه داد.
هنگامی که جنگ در ۱۷۶۳ میلادی پایان یافت، میلر در استنتون ویرجنیا ساکن شد و به عمل پزشکی مبادرت ورزید. گرچه که او بیشتر یک پرسبیترینیسم بود تا عضوی از کلیسای انگلستان، در ۱۷۶۴ میلادی برای کمیته وستری کلیسای منطقه‌ای آگوستا انتخاب گشت. این واقعه نشان از ارتقاء وضعیت اجتماعی او پس از ازدواج و همچنین درگیر شدن او در مسائل اجتماعی بود («وستری» مسئول ارائه خدمات اجتماعی در شهرستان است). در مه ۱۷۶۵ میلادی، موقعیت اجتماعی او ارتقاء بیشتری یافته و همان روزی که با خرید ۵۶۰ جریب فرنگی از ویلیام بورلی املاک خود را گسترش داد، به عنوان «قاضی صلح» انتخاب شد.Goodwin pp. 20–21
فلمینگ در ۱۷۶۸ میلادی از پزشکی در شهرستان آگوستا بازنشسته شد و به سمت جنوب نقل مکان کرده و «بِله ماونت» یا «بلمونت» را روی زمینی ساخت که پدرزنش در درهٔ رونوک به او داده بود. این هدایا، حرفه پزشکیش و سرمایه‌گذاری‌های فزاینده او در زمین به تنهایی و از طریق «شرکت وفادار ویرجینیا» در نهایت فلمینگ را ثروتمند ساخت. در ۱۷۶۹ میلادی او اولین خدمتکار با سند دو نسخه‌ای خویش را بدست آورده و سال بعد شهرستان باتتورت از آن چیزی که شهرستان آگوستای وسیع بوده‌است جدا شد. فلمینگ قاضی صلح در شهرستان جدید شده و بعدها قاضی دادگاه شهرستان شد که در نهایت فرمان تأسیس یک کاخ دادگستری را داد. به زودی مجمع عمومی ویرجینیا مجوزی برای زیربخشی حول کاخ دادگستری را صادر نمود که نهایتاً «شهرک فینکستل» و کرسی شهرستان شد.Goodwin pp. 23–25
سرهنگ فلمینگ در جنگ دانمور (۱۷۷۴ میلادی) شبه نظامیان شهرستان باتتورت را همراه با سایر نیروهای تحت راهنمایی سرهنگ اندرو لویس با تجربه در «نبرد نقطه مطبوع» رهبری نمود. فلمینگ پس از این که دو بار مورد شلیک قرار گرفت به رهبری مردانش ادامه داد. با این حال، جراحت سومی که شدید تر بود بالاجبار موجب عقب‌نشینی او شد. گلوله تفنگ فتیله‌ای که در سینه‌اش گیر کرده بود هیچگاه برداشته نشد و اغلب موجب ایجاد درد در او می‌گشت. مجمع عمومی ویرجینیا ۵۰۰ پوند برای جبرانش به او پرداخت نمود. او هیچگاه به‌طور کامل بازیابی نشد، چنان‌که ادامه جراحت مانع از خدمت نظامی او در جنگ انقلابی آمریکا شد.Hoyt, William D. , ""Colonel William Fleming in Dunmore's War, 1774"" – Journal of West Virginia History (Volume 3, No. 2 (January 1942), pp.  99–119)
با این حال فلمینگ که یک وطن‌پرست بود طی انقلاب آمریکا فعال باقی ماند و به عنوان عضوی از سنای ویرجینیا، یکی از نواحی غربی را نمایندگی می‌کرد. او جانشین باجناقش ویلیام کریستین شد و او هم در مقابل مجدد در ۱۷۷۹ میلادی جانشین فلمینگ شد تا فلمینگ بتواند به مسائل کوهستان‌ها بپردازد.Cynthia Miller Leonard, The Virginia General Assembly 1619–1978 (Virginia State Library 1978) pp. 127, 132, 136 با این حال فلمینگ درگیری‌های سیاسیش را به عنوان عضوی از شورای فرمانداری ادامه داد.
نیروهای بریتانیایی بر ویرجینیا در ۱۷۸۱ میلادی هجمه کرده و بقایای قانونگذاران ویرجینیا را از ریچموند پراکنده‌ساخته و فرماندار توماس جفرسون را مجبور به فرار به سمت کوهستان‌ها نمودند. هنگامی که این افراد در استاونتون مجدداً همدیگر را ملاقات نمودند، دوره جفرسون پایان یافته بود و لذا فلمینگ به عنوان عضوی از شورای ویرجینیا به صورت غیررسمی و به عنوان فرماندار عمل کرد. او در این ظرفیت از ۴ تا ۱۲ ژوئن خدمت کرد، هنگامی که این قوه مقننه توماس نلسون را به عنوان فرماندار بعدی انتخاب کرد. طی این دوره کوتاه مدت، فلمینگ شبه‌نظامیان ویرجینیا را جهت مصاف با هجمه بریتانیاییان با کمک افرادی چون بندیکت آرنولد، بناستر تارلتون و سایرین فرا خواند. این قانونگذاران به صورت عطف به ما سبق کنش‌های خویش را قانون‌سازی می‌کردند."The statutes at large: being a collection of all the laws of Virginia", Virginia resolution from June 23, 1781 legalizing Fleming's actions as governor. به همین دلیل فلمینگ به عنوان سومین فرماندار مشترک المنافع فهرست شده‌است.Selby, John E. "The Revolution in Virginia, 1775–1783". Williamsburg, VA: Colonial Williamsburg Foundation, 1988.
طی جنگ استقلال و پس از آن، فلمینگ فرستادگانی را به کنتاکی روانه ساخت تا مناقشات سرزمینی را آرام ساخته و سراغ سایر مقامات تجاری رفته تا با پایان جنگ به گزارش‌های مقامات مختلف در منطقه غربی جدید ایالت رسیدگی کنند. مجمع عمومی در ۱۷۸۰ میلادی به‌طور رسمی شهرستان کنتاکی را منحل کرد (که او در کنار شهرستان‌های همسایه‌اش از آنها نمایندگی کرد) و شهرستان‌های فایت، جفرسون و لینکولن را بنا نهاد. فلمینگ در ۱۷۸۴ میلادی یکی از معاهدات دانویل ویرجینیا را تنظیم کرد که راه را برای جدایی کنتاکی از ویرجینیا هموار کرد. خدمات عمومی نهایی او خدمت به عنوان یکی از دو نماینده شهرستان باتتورت به معاهده تأییدی ویرجینیا (در کنار مارتین مکفران) بود.Leonard, p. 172 گرچه که فلمینگ قیودی در رابطه با قانون اساسی جدید ایالات متحده داشت، به نفع تصویب آن رأی داد چرا که مواد متشکله مد نظرش در نظر گرفته شده بودند.Grigsby, Hugh Blair. "The History of the Virginia Federal Convention of 1788..." Richmond, Virginia: Virginia Historical Society, 1891. Includes a brief biographical sketch of Fleming. همچنین او در هیئت امنای کالج واشینگتن نیز خدمت کرد (که بعدها دانشگاه واشینگتن و لی شد) و به دلیل داشتن بهترین کتابخانه‌ها در بخش غربی مشترک المنافع شناخته می‌شد.Virginia Biographical Encyclopedia on ancestry.com
سلامتی فلمینگ تا ۱۷۹۲ میلادی به طرز محسوسی کاهش یافته بود و قادر نبود تا از نوه خود وارفیلد در کنتاکی دیدن کند، اما هنوز می‌توانست در سپتامبر از لندن نو ملاقات کرده و ازدواج دخترش الیزا با کری الن را در ۱۷۹۴ میلادی مدیریت کند. سرهنگ ویلیام فلمینگ در ۵ اوت ۱۷۹۵ میلادی در خانه‌اش فوت کرد و در حیاط قبرستان خانوادگیش در جاییکه بعدها به هولینز ویرجینیا معروف شد به خاک سپرده شد.Goodwin pp. 69–70 بیوه او در ۱۸۱۰ میلادی کنارش آرام گرفت و همنام «ننسی کریستین فلمینگ چپتر» اهل «دختران انقلاب آمریکا» شد. دختر آنها آنی با روحانی پرسبیترین برجسته‌ای ازدواج کرد به نام جناب کشیش (رورند) جورج باکستر ازدواج کرد که بر کرسی ریاست کالج واشینگتن (تحت نظارت فلمینگ و سایر اعضای هیئت امنا) جلوس کرد، گرچه که صرفاً بیوه او در نهایت از جنگ داخلی آمریکا در لکسینگتون ویرجینیا نجات پیدا نمود که فاصله زیادی از محل دادگاهی والدینش نداشت. پسرشان لئونارد ایزرائیل فلمینگ با نانسی مارشال باسی ازدواج کرد و در کنتاکی زندگی نمود. کتابخانه ویرجینیا اسناد مربوط به فرمانداری، افسر اجرایی ویلیام فلمینگ و همچنین اسناد قاضی ویلیام فلمینگ که اغلب این دو با هم اشتباه گرفته می‌شوند را نیز دارد.http://ead.lib.virginia.edu/vivaead/published/lva/vi01971.xml.frame A Guide to the Executive Papers of Acting Governor William Fleming, 1781
دبیرستان ویلیام فلمینگ در رونوک ویرجینیا به نام او نامگذاری شده‌است. آنها «سرهنگ» را مایه خوش شانسیشان می‌دانند. اولین جامعه برنامه‌ریزی شده در رونوک به نام «بلمونت» به افتخار یک بار تجربه کشتش نامگذاری شد، گرچه که به‌طور غیر مستقیم از طریق «گروهان زمین بلمونت» (۱۸۸۸) چنین نامگذاری انجام شده و اکنون به عنوان منطقه تاریخی در نظر گرفته شده‌است.
حرف Z به دبیره لاتین (روسی: зет, "zet") یکی از چندین نماد (در کنار "V" و "O") است که بر روی خودروهای نظامی نیروهای مسلح روسیه، درگیر در آفند روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ نگارده شده‌است تا نیروهای ضربت خود را از دیگر نیروها یا دشمن متمایز کنند.
به عنوان یک نماد نظامی، "Z" در تبلیغات روسیه و توسط غیرنظامیان روسی به عنوان نشانه‌ای از پشتیبانی از آفند روسیه استفاده شده‌است. نمایش عمومی این نماد در چندین کشور ممنوع شده‌است. نماد "Z" در رسانه‌ها "زواستیکا" نامیده می‌شود که از واژه "ka" گرفته شده‌است. نمادهای "Z" و "V" به عنوان نمادهای آفند نظامی روسیه توسط ورخونا رادا اوکراین ممنوع شده‌است.
نمادها و معانی متناظر زیر توسط نیروهای مسلح روسیه در طول آفند روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ استفاده شده‌است:
یورش روسیه نام مستعار "عملیات Z" را به دست آورده‌است که از نماد "Z" گرفته شده‌است. این نماد به شکل حرف لاتین Z، به جای حرف سیریلیک معادل آن یعنی Z (Ze) در الفبای روسی، به کار برده شده‌است که با توجه به پیش‌زمینه جنگ نماد ملی‌گرایی روسی، توصیف شده‌است.
"Z" به عنوان یک نماد طرفدار جنگ برای نشان دادن پشتیبانی از آفند روسیه، با وجود سربستگی معنایی آن استفاده شده‌است.
در ۳ مارس، وزارت دفاع روسیه (MoD) در اینستاگرام پستی گذاشت که نماد "Z" کوته‌نوشت (مخفف) عبارت "برای پیروزی" () است، نماد "V" کوته‌نوشت" قدرت ما در راستی است " () و همجنین «وظیفه تکمیل خواهد شد» () است. وزارت دفاع بعداً معانی دیگری را برای "Z" پیشنهاد کرد که از جمله آنها "برای سازش" ()، "برای راستی" () بودند و همجنین گفت که حرف Z در داخل کلمات انگلیسی "غیرنظامی‌سازی (demilitarization)" و "نازی‌زدایی (denazification)" که رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین ادعا کرده‌است که هدف از آفند است، نیز وجود دارد.
تعبیر دیگر "Z" از واژه روسی "باختر (غرب)" () گرفته شده که برای تعیین منطقه نظامی غربی یا پیاده‌نظام محدود به غرب، یا به‌طور کلی برای تأکید بر جاه طلبی‌های امپراتوری کرملین به کار رفته، و نماد "V" به‌طور مشابه برای واژه خاور (شرق)() به کار رفته‌است.
خط برگن () یک خط راه‌آهن برقی در نروژ است که در سال ۱۹۰۹ میلادی تأسیس و دارای ۳۹ ایستگاه و ۳۷۱ کیلومتر طول است.
مدس بچ سورنسن (زاده ۷ ژانویه ۱۹۹۹)، که گاهی با نام مدس بچ نیز شناخته می‌شود، یک فوتبالیست حرفه‌ای دانمارکی است که به عنوان مدافع میانی برای باشگاه فوتبال برنتفورد در لیگ برتر فوتبال انگلیس بازی می‌کند. سورنسن کار خود را در زادگاهش دانمارک با باشگاه فوتبال هورسنس آغاز کرد و در سطح جوانان در تیم ملی فوتبال دانمارک نیز بازی کرده‌است.
سورنسن قبل از روی آوردن به فوتبال، حرفه ورزشی خود را به عنوان یک بازیکن هندبال آغاز کرد. او طرفدار آرسنال است.
ویلیام گرین جونیور (.William Greene Jr) (۱۶ اوت ۱۷۳۱ میلادی - ۲۹ نوامبر ۱۸۰۹ میلادی)، دومین فرماندار ایالت رود آیلند بود که به مدت هشت سال در ظرفیت خود خدمت کرد که پنج سال از آن طی جنگ انقلابی آمریکا بود. او از خانواده برجسته رود ایلندی بود. نام پدرش ویلیام گرین سنیور بود که ۱۱ دوره را به عنوان سرهنگ فرماندار رود آیلند خدمت کرد. پدر پدربزرگش جان گرین جونیور بود که ده سال را به عنوان نایب فرماندار مستعمره خدمت کرد و پدر پدر پدربزرگش جان گرین سنیور از ساکنین بنیانگذار پراویدنس و وارویک بود.
گرین برای سالیان دراز به عنوان نایب رئیس مجمع عمومی به مستعمره خدمت نمود. او قاضی و قاضی ارشد دادگاه عالی رود آیلند بود و سپس به عنوان فرماندار خدمت نمود. او به عنوان فرماندار طی جنگ انقلابی آمریکا، بزرگترین دغدغه اش چپاول بریتانیاییان از شهرک‌های بریستول و وارن رود آیلند و اشغال نیوپورت توسط بریتانیاییان بود که به مدت سه سال ادامه یافت. گرین پس از هشت سال به عنوان فرمانداری که از استفاده ارز سخت حمایت نمود، در ۱۷۸۶ میلادی در انتخابات از جان کالینز مدافع پول کاغذی شکست خورد.
گرین با یکی از خویشاوندانش به نام کاترین ری اهل بلاک آیلند ازدواج کرد و چهار فرزند پیدا کرد که از میانشان ری گرین سناتور ایالات متحده و دادستان کل رود آیلند شد. فرماندار گرین در ملکش در شهرک وارویک طی ۱۸۰۹ میلادی فوت کرد و در قبرستان فرماندار گرین در وارویک به خاک سپرده شد، جاییکه والدینش خاکسپاری شده بودند.
ویلیام گرین پسر ویلیام گرین سنیور در ۱۶ اوت ۱۷۳۱ در وارویک در مستعمره رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس بدنیا آمد. ویلیام گرین سنیور به مدت ۱۱ دوره یکساله به عنوان فرماندار مستعمره رود آیلند خدمت کرد و نوه نوه جان گرین جونیور بود که به مدت ده سال به عنوان نایب فرماندار مستعمره خدمت نمود. پدر پدر پدربزرگ او جان گرین سنیور بود که اهل شهرستان دورست در انگلستان طی ۱۶۳۵ میلادی و همراه با راجر ویلیامز یکی از ملاک اصلی پراویدنس بود که بعدها مبدل به ساکنین بنیانگذار وارویک شد. فرماندار گرین نیز از نسل اولین ساکنین رود آیلند و مؤسس وارویک ساموئل گورتون و همچنین فرانسیس (لاتام) دونگان «مادر فرمانداران» بود.
مادر گرین کاترین، دختر بنجامین و سوزانا (هولدن) گرین بود که او نیز از نسل جان گرین سنیور، مؤسس وارویک بود. او از نسل راندال هولدن بود که از پیروان آن هاچینسون و امضاء کنندهٔ پورتس‌ماوت کامپکت در ۱۶۳۸ میلادی بود که اولین دولت را در مستعمره رود آیلند تأسیس نمود.
گرین در ۱۷۵۳ میلادی یک «مردآزاد» از شهرک وارویک شد و ازین رو توانست رأی دهد. در ۱۷۶۲ میلادی او با خویشاوند خود کاترین ری (۱۰ ژوئیه ۱۷۳۱–۲۹ ژانویه ۱۷۹۴) ازدواج کرد. کاترین ری، دختر سیمون و دوباره (گرین) ری اهل بلاک آیلند و همچنین نوه نوه دختری نایب فرماندار جان گرین جونیور بود. کاترین ری معاشر ادبی بنجامین فرانکلین بود و با این دولتمرد مکاتبات داشت.
گرین در اکتبر ۱۷۷۱ میلادی در کمیته‌ای قرار داشت که کارش اتمام ساخت خانه دادگاه (کاخ دادگستری) در شهرک همسایه، ایست گرینویچ بود. او سپس به عنوان نایب رئیس از شهرک خانگیش وارویک طی سال‌های ۱۷۷۳، ۱۷۷۴، ۱۷۷۶ و ۱۷۷۷ و در مه ۱۷۷۷ میلادی به عنوان سخنگوی خانه نایبان کل مستعمره انتخاب شد. هنگامی که مستعمره رود آیلند استقلالش را از بریتانیای کبیر در مه ۱۷۷۶ میلادی اعلام نمود، دو ماه قبل از این که ۱۳ مستعمره نیز این کار را بکنند، گرین یکی از نایبانی بود که با قدرت از این اقدام حمایت نمود. در دسامبر ۱۷۷۶ میلادی، پیکره بزرگی از نیروهای بریتانیایی نیوپرت و کل جزیره آکویدنک (رود ایلند) را اشغال کرد. نتیجتاً در ۱۰ دسامبر ۱۷۷۶ میلادی، گرین به عنوان عضوی از شورای جنگ مستعمره انتخاب شد تا هنگامی که مجمع عمومی در جلسه نیست کنش داشته باشد. او نتیجتاً هرساله تا خاتمه دشمنی‌ها در ۱۷۸۱ میلادی در شورای جنگ خدمت نمود.
دریم کچر () شرکت بازی ویدئویی کانادایی است، که در سال ۱۹۹۶ توسط ریچارد واه کان تأسیس شد.
زد۸گیمز () شرکت بازی ویدئویی کانادایی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
بل مدیا () شرکت رسانه‌ای کانادایی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت بی‌سی‌ئی می‌باشد.
کانوئه () شرکت رسانه‌ای کانادایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
ایستگاه برگن () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر برگن، نروژ است. این ایستگاه که در سال ۱۹۱۳ میلادی تاسیس شده ایستگاه پایانی خط برگن محسوب میشود.
هنری فاکسال (Henry Foxall) (۲۴ مه ۱۷۵۸–۱۱ دسامبر ۱۸۲۳)، از سیاستمداران آمریکایی متولد انگلیس، صنعت‌کار و واعظ متدیست بود. او را به عنوان اولین پیمانکار دفاعی ایالات متحده در نظر می‌گیرند، چرا که نیروی دریایی ایالات متحده را طی شبه جنگ، جنگ بربری اول و جنگ ۱۸۱۲ میلادی با توپ‌ها و مهماتشان تأمین می‌کرد. آهن لازم برای این تسلیحات از ریخته‌گری‌های آهن او در فیلادلفیا، جورج‌تاون (بعدها بخشی از مریلند شد) و ریچموند ویرجینیا می‌آمدند. همچنین او به عنوان شهردار جورج‌تاون خدمت کرد و به تأسیس کلیسای متودیست متحدهٔ ریخته‌گری در واشینگتن DC نیز کمک کرد.
هنری فاکسال در ۲۴ مه ۱۷۵۸ میلادی در مانماوت فورج در ولز جنوبی بدنیا آمد. او فرزند ماری (نام تولد: هیز) و توماس فاکسال بود. بعد از تولدش، خانواده به میدلندز غربی بریتانیا بازگشت. این خانواده از طریق دوستیش با خانواده اسبری متدیست شد. فاکسال با فرنسیس اسبری برای باقی عمرش دوست باقی ماند. پدر او آهنگری بود که زمانی در «اولد فورج» در وست برومویچ به عنوان سرکارگر خدمت کرد.
فاکسال تجارت آهن را در انگلستان و ایرلند یادگرفت. او در «فانتلی فورج» نزدیک HMNB پورتسماوت کاراموزی کرد. او توسط «هنری کورت» به مدت هفت سال استخدام شد و در فنونی چون استفاده از کک جهت ایجاد آتش در کوره آهن، تبدیل آهن لخته به فولاد و نورد که کورت پیشتاز آن بود به خبرگی رسید. سپس درحالی که توسط توماس آوریلی استخدام شده بود، اواخر دهه ۱۷۸۰ میلادی به ایرلند رفت و در آهن‌آلات آریگنا در آریگنا کار کرد. در نوامبر ۱۷۹۱ میلادی، فاکسال متدیست شد. در حدود ژوئن ۱۷۹۵ میلادی، بعد از این که مدافعین کاتولیک بر آریگنا یورش بردند، فاکسال و خانواده‌اش به آنادیل گریختند و سپس کشتی «جوزف» را به نیویورک بردند.
آنها در اکتبر ۱۷۹۵ میلادی در فیلادلفیای پنسیلوانیا ساکن شدند. درحالی که در فیلادلفیا بودند، «آهن‌آلات عقاب» را با شراکت رابرت موریس خریده و راه اندازی کرد. شراکت آن‌ها در ۱۸۰۰ میلادی منحل شد. او درحالی که در فیلادلفیا ساکن بود، قادر بود تا مایحتاج نیروی دریایی ایالات متحده در رابطه با توپ و مهمات آن را طی جنگ بربری اول و شبه-جنگ را تأمین نماید. این کنش موجب شد که او به عنوان اولین پیمانکار دفاعی ایالات متحده در نظر گرفته شود.
در ۱۸۰۰ میلادی، فاکسال به جورج‌تاون نقل مکان کرده و «ریخته‌گری کلمبیا» را در ۱۸۰۱ میلادی ساخت. همچنین او یک ریخته‌ری در ریچموند ویرجینیا در ۱۸۰۹ میلادی برپا کرد. هردوی این ریخته‌گری‌ها برای حکومت فدرال توپ تولید می‌کردند. تخمین زده شده که طی آن مدتی که او ریخته‌گری کلمبیا را رهبری می‌کرد، در حدود ۳۰۰ سلاح سنگین و ۳۰ هزار گلوله در یک سال تولید شد. او طی جنگ ۱۸۱۲ به تأمین تسیلحات می‌پرداخت و ریخته‌گریش توسط نیروهای بریتانیایی هدف قرار گرفت، اما این حمله هیچگاه به علت آب و هوا و شایعاتی مبنی بر نیروهای آمریکایی بیشتر روی نداد. از جمله تجارت‌های فاکسال، تأمین چدن برای توماس جفرسون و ساختمان کاخ کنگره (کپیتول) ایالات متحده بود. او در ۱۸۱۵ میلادی بازنشسته شد و ریخته‌گری‌هایش را فروخت.
فاکسال به عنوان شهردار جورج‌تاون خدمت کرد. همچنین او هدایتگر بانکی در جورج‌تاون، هیئت امنای شرکت واردات و صادرات جورج‌تاون و صاحب یک نانوایی/شیرینی‌پزی بود.
فاکسال به‌طور فعال در کلیسای متدیست درگیر بود. او به عنوان واعظ غیرحرفه‌ای کار کرد، اما به‌طور رسمی به عنوان شیخ کلیسا در ۱۸۱۴ میلادی حکم گرفت. به فاکسال در ۱۸۱۴ میلادی کمک مالی شد تا ریخته‌گری کلیسای کوچک (که بعدها «کلیسای متودیست‌های متحده ریخته‌گری» نام گرفت) را بسازد. این کلیسا، اولین جماعت سازمان یافته متودیست در شهر واشینگتن در غرب کپیتول (ساختمان کنگره) بود. این کلیسا در ۱۰ سپتامبر ۱۸۱۵ میلادی هدا شد و نامش به یاد کلیسای کوچک ریخته‌گری متعلق به جان وزلی در لندن انتخاب شده‌است.
فاکسال سه بار ازدواج کرد. فاکسال با آن هاروارد اهل استورپورت، وورسسترشایر در ۱۷۸۰ میلادی ازدواج کرد. در آن زمان او در ایرلند ساکن بود و صاحب پنج فرزند شدند که سه تای آنها در سن پایین فوت کردند و نام دو فرزند دیگر جان (۱۷۹۱–۱۸۵۶) و مری آن (۱۷۸۶–۱۸۰۹) بود. همسر او در اپیدمی طب زرد فیلادلفیا در سال ۱۷۹۸ میلادی فوت کرد. او با مارگارت انگلیش اسمیت ازدواج کرد، اما مارگارت در ۱۸۱۶ میلادی فوت کرد. سپس بعدها با همسر سومش به نام «کاترین هولند» در نوامبر ۱۸۱۶ میلادی ازدواج کرد.
فاکسال پس از نقل مکان به جورج تاون در ۱۸۰۳ میلادی یک شهروند خنثی شد. فاکسال صاحب خانه‌ای در خیابان ۳۴م شد، ساکن قبلی این خانه ژنرال جیمز لینگان بود. همچنین او صاحب یک خانه برون‌شهری در اسپرینگ هیل در جورج تاون بود. همچنین او خانه‌ای برای دخترش مری مک‌کنی در آدرس خیابان ۳۱۲۳ دامبارتون بود که بعدها به نام «خانه فاکسال-مک‌کنی» معروف گشت.
پس از بازنشستگی در ۱۸۱۵ میلادی، در دو موقعیت مختلف به انگلستان بازگشت، یک بار در ۱۸۱۵ میلادی و بار دیگر در ۱۸۲۳ میلادی. در ۱۱ دسامبر ۱۸۲۳ میلادی، او درحالی که از انگلستان بازدید می‌کرد فوت کرد.
روستای فاکسهال در همسایگی واشینگتن DC نیز به نام فاکسال نامگذاری شده‌است.
اسب‌های آبی ، یک سرده از پستانداران جفت‌سم است که از یک گونه موجود به نام "اسب آبی" که با نام هیپوپوتاموس نیز شناخته می‌شود و چندین گونه منقرض‌شده از دوران اخیر و پیشاتاریخ تشکیل شده‌است. به خانواده اسب‌آبیان تعلق دارد که شامل اسب آبی کوتوله ("Choeropsis liberiensis") و چندین سردهٔ منقرض‌شده نیز می‌شود.
وزغ غول‌پیکر آسیایی ، که گاهی به آن وزغ رودخانه‌ای نیز گفته می‌شود، گونه‌ای از وزغ‌های راستین بومی سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا و سونداهای بزرگ است. این یک وزغ متوسط بزرگ است، اما به آسانی با خویشاوند بزرگتر خود، یعنی وزغ غول‌پیکر رودخانه ای ("P. juxtasper") اشتباه گرفته می‌شود.
ناتان دین (Nathan Dane) (۲۹ دسامبر ۱۷۵۲–۱۵ فوریه ۱۸۳۵)، وکیل آمریکایی و دولتمردی بود که از ماساچوست در کنگره قاره‌ای از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۸ میلادی نمایندگی می‌کرد. دین هنگامی که در کنگره بود به فرموله شدن فرمان شمالغربی کمک کرد و ضمیمه‌ای را بر فرمان منع برده‌داری در قلمروی شمالغرب معرفی نمود.
او طی حرفه‌اش هم در خانه نمایندگان ماساچوست و هم در سنای ماساچوست خدمت نمود. همچنین او پیمان چند جلدی نوشت که کل موضوع قانون آمریکایی را پوشش داده و او را قادر می‌ساخت تا به تأمین مالی توسعه مدرسه حقوق هاروارد بپردازد.
دین در ایپسویچ ماساچوست، در شهرستان اسکس بدنیا آمد. پدر او دنیل دین یک کشاورز و مادرش ابیگیل بود. جد او جان دین سنیور در ۱۶۳۶ میلادی از انگلستان به ماساچوست مهاجرت کرده بود (نه دانمارک).Hurd, Duane. "History of Essex County, Massachusetts", Volume 2, Part 1, page 1208 (1887).
دین در ایپسویچ تا بیست سالگی در مزرعه کشاورزیشان کار کرد. او به کالج هاروارد نقل مکان کرد، علاقه‌مندی اصلی وی در ریاضیات بود و در ۱۷۷۸ میلادی فارغ‌التحصیل شد. سپس در مدرسه تدریس کرد و برای رشته حقوق مطالعه می‌نمود. در ۱۷۷۹ میلادی با مری براون ازدواج کرد (آنها فرزند نداشتند).
دین در یک بار پذیرفته شد و در بورلی طی ۱۷۸۲ میلادی به امرو قانونی اشتغال داشت. همان سال، وارد دفتر انتخابی در خانه نمایندگان ماساچوست شد و در آن مکان تا ۱۷۸۵ میلادی خدمت نمود. شنوایی دین طی حرفه‌اش ضعیف بود و به‌طور مستمر بدتر هم می‌شد.
دین در ۱۷۸۵ میلادی نماینده ماساچوست در کنگره قاره‌ای شد، جاییکه به ایجاد پیشنویس فرمان شمال غربی کمک کرد، فرمانی که در ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۷ میلادی عملیاتی شد. این فرمان، ساکنین آمریکایی را برای رفتن به قلمرو شمال غرب تشویق کرده و پایه تأسیس پنج ایالت را در آنجا شکل داد: اوهایو، ایندیانا، ایلینوی، میشیگان و ویسکانسین. همچنین این فرمان برده‌داری را در قلمروی شمال غربی منع می‌کرد. ضمیمه دین که برده‌داری را ممنوع می‌کرد، در آخرین دقیقه پیشنهاد شد و به سرعت بدون بحث زیاد پذیرفته شد، به طوری که خود دین را نیز شگفت زده کرد و گفت «فکرش را نمی‌کردم که ایالت‌ها با ماده ششم در رابطه با ممنوعیت برده‌داری موافقت کنند …».Finkelman, Paul. "Slavery and the Founders: Race and Liberty in the Age of Jefferson", page 44 (2001).
در فوریه ۱۷۸۷ میلادی، دین راه حلی را پیشنهاد کرد که کنوانسیون فیلادلفیا را مجاز می‌کرد تا بر اصول کنفدراسیون ضمیمه‌ای را اضافه کرده و این راه حل نیز اقتباس گردید.Eastman, W. Dean. “Nathan Dane” in "The Yale Biographical Dictionary of American Law" edited by Roger K. Newman, pages 147-148 (2009).Resolution of Congress of February 21, 1787, "The Founders' Constitution", Volume 4, Article 7, Document 1. از آن کنوانسیون فیلادلفیا، قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده بیرون آمد. اما دین در رابطه با این مصوبه قیودی داشت. در ژوئیه ۱۷۸۸ میلادی، او در نهایت نامهٔ مهمی را در رابطه با حمایت از ملانکتون اسمیت اهل نیویورک نوشت. دین گفت که او از خشونت و نافرمانی اجتماعی در صورت تصویب نشدن مشروطه می‌ترسید. همچنین او از مصوبه با فهم این که ضمایمی به آن افزوده خواهد شد حمایت کرده، ضمایمی که در نهایت منجر به ایجاد منشور حقوق ایالات متحده آمریکا گردید.Wakelyn, John. "Birth of the Bill of Rights: Biographies", page 58 (2004).Wakelyn, Jon. "Birth of the Bill of Rights: Major Writings", Volume 2, page 151 (2004).
دین از ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۱ میلادی و مجدد از ۱۷۹۴ تا ۱۷۹۷ میلادی در سنای ایالتی ماساچوست انتخاب شد. در ۱۷۹۴ میلادی او در کمیسیونی خدمت کرد که به بازنگری و تدوین قوانین ماساچوست می‌پرداخت.
او بعداً در حالی که به امور حقوقی اشتغال داشت، اصلاحگر فعالی باقی ماند و به مسائلی چون تحصیلات، مهارت‌ها و رفتار انسانی با زندانیان پرداخت. همچنین به تأسیس «جامعه اعتدال‌گرای آمریکایی» جهت تشویق به عدم استفاده و سوء مصرف مشروبات الکلی کمک کرد.
او عضوی از حزب فدرالیست و «اسکس جونتوی» آن بود.Syrett, Harold. "The Papers of Alexander Hamilton", v. 24, page 575, n. 7 (1976). قانونگذاری ماساچوست او را به عنوان نمایندهٔ «کنوانسیون هارتفورد» طی جنگ ۱۸۱۲ میلادی انتخاب کرد که موجب آسیب به سابقه او شد، گرچه که دین خود را صدای اعتدال در کنوانسیون می‌دید و معتقد بود که هیچگونه تمایلات تجزیه‌طلبانه ای نداشت: «کسی باید از شرارت جلوگیری کند».
دین در ۱۸۱۶ میلادی به عنوان عضوی از «جامعه عتیقه‌شناسی آمریکایی» انتخاب شد.American Antiquarian Society Members Directory
تا ۱۸۲۰ میلادی، دین تقریباً بالکل ناشنوا شده بود، اما به ادامه کار در ساعات طولانی در کتابخانه‌اش ادامه داد و دو رساله حقوقی عمده نوشت. اولین این رساله‌ها در ۱۸۲۳ میلادی با این عنوان منتشر شد: «مجمل عمومی از حقوق آمریکایی». این هشت جلدی با جلد نهم آن در ۱۸۲۹ میلادی تکمیل گشت. «مجمل» بسیار موفق شدFriedman, Lawrence. "A History of American Law", page 321 (2005). و «اولین رساله نظام‌مندی بود که کل حوزه حقوق آمریکایی را می‌پوشانید».Wiecek, William. "The Lost World of Classical Legal Thought: Law and Ideology in America", 1886-1937, page 40 (2001). این رساله مبدل به یک اثر استاندارد شد و هر حقوقدان برجسته یک کپی از نسخ آن را داشت.Warren, Charles. "History of the Harvard Law School and of early legal conditions in America", Volume 1, page 414 (1908).
دین از موفقیت «مجمل» استفاده کرد تا یک موقوفه مالی برای مدرسه حقوق در دانشگاه هاروارد ارائه نماید. او خاطرنشان کرد که اولین «استادی دین در حقوق» برای دوست قدیمیش جوزف استوری خواهد بود. برای مدتی، مدرسه حقوق هاروارد را «مدرسه حقوق دین» نامیدند."Law School Has Fine Portrait Collection”, "Harvard Crimson"(1930-01-23).
به علت موفقیت «مجمل» و سخاوتش بر مدرسه حقوق هاروارد و همچنین شرکتش در تألیف «فرمان شمال غربی»، همگی موجب شدند که دین را «پدر علم حقوق آمریکا» بنامند.Chaney, Henry. “Nathan Dane”, "The Green Bag", Volume 3, page 548 (1891). «مجمل» را اغلب در سال‌های بعد ارجاعدهی کردند، مثلاً هنگامی که وندل فیلیپس انحلال‌گرا ضد عقیده لایسندر اسپونر انحلال‌گرا در رابطه با این که قضات باید هرگونه قانونی را که غلط می‌پنداشت نادیده انگارد، استدلال می‌آورد، فیلیپ به قانون کلی زیر ارجاع داد که در آن دین الزام را بر عهده قانونگذاران می‌گذاشت:Phillips, Wendell. "Review of Spooner's Essay on the Unconstitutionality of Slavery" (1847).
قانون شهری یا مدنی … قاعدهٔ رفتاری شهری یا مدنی است که توسط قدرت برتر در ایالت تجویز شده و مواردی را که از نظر قانونگذار درست است را فرمان داده و مواردی که از نظر او اشتباه هستند را منع می‌کند.Dane, Nathan. "Abridgment", Volume 6, page 430.
رساله دیگر دین «ارزیابی اخلاقی و سیاسی آمریکا» بود. این رساله اینگونه توصیف شده‌است: «این رساله احتمالاً اولین تاریخ ملی وسیع الطیف از زمان مستعمره‌سازی انگلیسی‌ها و اسپانیایی‌ها تا زمان جنگ استقلال است».
دین در خانه‌ای در بورلی فوت کرد و در قبرستان مرکزی آنجا دفن شد. خیابان دین در بورلی مرز این قبرستان است. شهرستان دین، ویسکانسین که در ۱۸۳۶ میلادی شکل گرفت نیز به افتخار او نامگذاری شده‌است. در شهرستان دین، یک شهرک به نام «شهرک دین» وجود دارد و در آن روستایی به نام دین، ویسکانسین وجود دارد.
در ۲۰۱۵ میلادی، چارلی بیکر، فرماندار ماساچوست و مایکل پی کاهیل، شهردار بورلی، طبق سالروز تصویب فرمان شمال غربی در ۱۷۸۷ میلادی، ۱۳ تا ۱۹ میلادی را در ایالت ماساچوست و شهر بورلی ماساچوست به عنوان «هفته ناتان دین» اعلام نمود. پیشگام این تلاش، لنس دیلی، مؤسس پروژه میراث بورلی بود «که تلاش‌های هماهنگ‌شده‌اش منجر به «اعلام رسمی از پنج فرماندار ایالتی، هشت جامعه تاریخی از شش ایالت و خورده اقدامات نمایندگان در رابطه با درخواست از ایالت‌هایشان جهت ارج نهادن به اثرات ناتان دین در تاریخ گشت».Hartley, Ethan. "Nathan Dane to be honored in Beverly", "Wicked Local Beverly" (July 16, 2015). به افتخار «هفته ناتان دین»، مایک پنس، فرماندار ایندیانا اعلامیه‌ای منتشر کرد که دین را یک «هوسیر» افتخاری می‌کرد.
وزغ رودخانه‌ای غول‌پیکر که با نام یا وزغ رودخانه‌ای بورنئو نیز شناخته می‌شود، یک گونه از وزغ‌های خانواده Bufonidae است. در بورنئو (برونئی، اندونزی، و مالزی) و سوماترا (اندونزی) زیر ارتفاع از سطح آب‌های آزاد یافت می‌شود. پیش از توصیف گونه آن، با "Phrynoidis asper" (از این رو نام خاص "juxtasper"، از لاتین "juxta" به معنی "نزدیک به") اشتباه گرفته می‌شد.
وزغ‌های رودخانه‌ای ، یک سرده کوچک از خانوادهٔ وزغ‌های راستین (Bufonidae) است. آنها در سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا و سوندای بزرگ یافت می‌شوند. آن‌ها گاهی به عنوان وزغ زبر یا وزغ رودخانه‌ای شناخته می‌شوند.
دو گونه وجود دارد.
وزغ غول‌پیکر آفریقایی، وزغ کنگویی،Tandy, M. ; Amiet, J. -L. ; Rödel, M. -O. & Hillers, A. (2009). ""Amietophrynus superciliaris"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2009. Retrieved 2014-09-05.old-form url یا وزغ کامرونی ، یک گونه از وزغ‌های خانواده وزغ‌های راستین است که در کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو، ساحل عاج، گینه استوایی، گابن، غنا، نیجریه، احتمالاً لیبریا، و احتمالاً سیرالئون یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی وزغ جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، باتلاق‌های آب شیرین، باتلاق‌های متناوب آب شیرین، مزارع، و جنگل‌های پیشین به شدت تخریب شده‌است. در حالی که این گونه " کمترین نگرانی " است، نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
گابریل جونز (Gabriel Jones) (زادهٔ ۱۷ مه ۱۷۲۴ - درگذشتهٔ اکتبر ۱۸۰۶)، وکیل، قانون‌گذار، کارمند دادگاه و کارمند دولت در سرزمین‌های استعماری (و بعدها دولت ایالات متحده) در ویرجینیا و یک ولزی آمریکایی قرن هجدهم بود.
جونز به مدرسهٔ بیمارستان مسیح (یکی از «مدارس کت آبی» شبانه‌روزی و دولتی انگلستان برای افراد ضعیف جامعه) رفت و پس از آن به عنوان کارآموز حرفه‌ای خدمت کرد و زیر نظر یک سولیسیتر دیوان عالی از لیونز این در میدلسکس به تحصیل دانش نظری حقوق پرداخت. جونز در ۲۱ سالگی پس از پایان دوره کارآموزی خود برای وکالت پذیرفته شد. او توسط توماس فیرفکس، لرد ششم فیرفکس کامرون و مالک زمین نک پراپریتری شمالی، یا خویشاوندش هیو مرسر، متقاعد شد که به ویرجینیا، جاییکه در آن به وکالت مشغول بود، بازگردد.
جونز به عنوان کارمند دادگاه برای شهرستان همپشایر، ویرجینیا (ویرجینیای غربی کنونی) برای مدت ۲۵ سال (۱۷۵۷–۱۷۸۲) کار کرد و به عنوان عضوی از مجلس بورجس ویرجینیا، نمایندهٔ شهرستان‌های فردریک، همپشایر و آگوستا بود. علاوه بر این، جونز به عنوان وکیل پادشاه برای شهرستان آگوستا و به پزشکی قانونی شهرستان فردریک خدمت کرد. او به عنوان نمایندهٔ ویرجینیا در کنگرهٔ قاره‌ای انتخاب شد، اما در آن شرکت نکرد و به عنوان نمایندهٔ شهرستان راکینگهام در مجمع تصویب ویرجینیا، انتخاب شد. جونز عموی، پیشگام آمریکایی، جان گابریل جونز (۱۷۵۲–۱۷۷۶) بود. او، هم با جورج واشینگتن و هم با توماس فیرفکس، لرد ششم فیرفکس کامرون، دوست بود.
گابریل جونز در ۱۷ می ۱۷۲۴ در حدود ۳ مایلی (۸٫۴ کیلومتری) از ویلیامزبورگ، در شهرستان یورک، سرزمین استعماری ویرجینیا به دنیا آمد. او پسر جان و الیزابت جونز بود که چندین سال قبل از مونتگومری شایر در شمال ولز، بریتانیای کبیر، جاییکه خانواده جونز از نجیب‌زادگان بودند که به ویرجینیا آمده بودند. پدر جونز یک بافنده بود. الیزابت خواهر بزرگ‌تر جونز، در ۱۳ اوت ۱۷۲۱ در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ و برادر کوچک‌ترش، جان در ۱۲ ژوئن ۱۷۲۵ در همان مکانی که جونز متولد شد، به دنیا آمدند.
بر اساس سنت خانواده جونز، پدر جونز مقدار قابل توجهی از ثروت خود را در زمان اقامت در ویرجینیا از دست داد، که باعث شد خانواده او در ۱۷۲۷ به انگلستان برگردند. مرگ پدر جونز قبل از ۱۷۲۷ نیز از دلایل جابه‌جایی خانواده بود. الیزابت پس از نقل مکان به انگلستان، جونز و برادرش را در لندن بزرگ کرد، جاییکه الیزابت را در سنت گیلز در فیلدز در ۲۰ فوریه ۱۷۲۷ غسل تعمید دادند.
در آوریل ۱۷۳۲، جونز پس از معرفی توسط توماس سندفورد، در مدرسهٔ بیمارستان مسیح (یکی از «مدارس کت آبی») در لندن، پذیرفته شد. جونز به مدت هفت سال به مدرسهٔ بیمارستان مسیح رفت. در ۱۲ آوریل ۱۷۳۹، او توسط مادرش و جان هاتون، مشاور حقوقی دیوان عالی و لیونر این در میدلسکس، از مؤسسه مرخص شد. علی‌رغم منشأ اصیل آن‌ها، خانواده جونز از امکانات محدودی برخوردار بودند و او به عنوان یک شاگرد قراردادی و به مدت شش سال تا ۱۷۴۵ به تحصیل دانش نظری حقوق زیر نظر هاتون پرداخت. جونز در ۲۱ سالگی پس از اتمام دوره کارآموزی خود، برای وکالت پذیرفته شد.
پس از بازنشستگی از سمت خود به عنوان کارمند دادگاه در شهرستان همپشایر، جونز همچنان در امور سیاسی ویرجینیا فعال باقی‌ماند. در ۱۷۸۴، جورج واشینگتن با جونز در خانه‌اش در بوگوتا دیدار کرد و با او شام خورد. در ۱۷۸۸، جونز و برادر زنش توماس لوئیس برای نمایندگی از شهرستان راکینگهام در مجمع تصویب ویرجینیا، انتخاب شدند، جاییکه هر دو طرفدار سرسخت تصویب قانون اساسی ایالات متحده بودند. آرچیبالد استوارت، از شهرستانِ همسایه، آگوستا، به راکینگهام سفر کرد تا قبل از انتخابات برای جونز چند پرتره نقاشی بکشد و در عوض، جونز به استوارت درشکهٔ دونفره‌ای هدیه داد تا استوارت و همسرش را قادر به بازگشت به خانه، در شهرستان آگوستا کند. جونز یکی از اولین متولیان آکادمی استونتون، پس از ادغام آن توسط مجمع عمومی ویرجینیا در ۴ دسامبر ۱۷۹۲، بود.
جونز تا زمان مرگش به کار وکالت در شهرستان راکینگهام ادامه داد. جاده‌ای که او به‌طور مرتب میان محل سکونت خود در بوگوتا و شهرستان راکینگهام در هریسونبورگ در آن رفت و آمد می‌کرد به «جاده وکیل» معروف شد که اکنون نام «جادهٔ وکیل» برای آن ثبت شده‌است. جونز به دلیل شهرتش در منطقهٔ دره ویرجینیا و به احتمال این حقیقت که او ممکن بود اولین وکیل در شهرستان آگوستا بوده باشد، به «وکیل دره» ملقب شد. جونز در اکتبر ۱۸۰۶ در ملک خود در بوگوتا درگذشت.
در بهار ۱۸۸۷، یک پنجره یادبود برای جونز و همسرش در کلیسای اسقفی جدیدی که در نزدیکی محل سکونت سابق آن‌ها در بوگوتا برپا شده بود، نصب شد. بیشتر در سالنامهٔ مورخ، جوزف ادیسون وادل در شهرستان آگوستا، ویرجینیا (۱۸۸۶) از جونز یاد شده‌است که در آن، وادل در مورد جونز اظهار داشته‌است: «او مردی با توانایی زیاد و صداقت تمام در نظر گرفته می‌شد. تنها عیب او، یا تنها عیبی که سنت از او می‌گوید، خلق و خوی بسیار تحریک‌پذیرش بود که وقتی برانگیخته می‌شد، خود را با شدیدترین عباراتی که می‌توانست دستور دهد، همراه با ناسزاگویی‌های بسیار بیان می‌کرد. او از تحقیرکردن هر آدم دروغگو، پست و بی‌وجدانی، با زبان و قلم، دریغ نمی‌کرد». توماس مارشال گرین مورخ و نسب‌شناس در کتاب خود «خانواده‌های تاریخی کنتاکی» (۱۸۸۹) دربارهٔ جونز می‌نویسد: «گابریل جونز به سرعت در حرفهٔ خود پیشرفت کرد. از نظر دستاوردها در سرزمین‌های استعماری، در رتبه دوم قرار داشت. او در توانایی بومی در میان کسانی که در رتبهٔ اول بودند، انگشت‌نما بود».
جونز در ۱۶ اکتبر ۱۷۴۹ با مارگارت استروتر مورتون (۱۷۲۶–۱۸۲۲)، بیوهٔ جورج مورتون و دختر ویلیام استروتر و همسرش مارگارت واتس از شهرستان کینگ جورج ازدواج کرد. همسر جونز ۹۷ سال زندگی کرد و وادل در سالنامهٔ خود در شهرستان آگوستا، ویرجینیا، از او به عنوان «بانویی با شخصیت برجستهٔ مسیحی» توصیف کرد. جونز و همسرش مارگارت سه دختر، یک پسر و یک فرزند با جنسیت ناشناخته داشتند که در دوران نوزادی فوت کرد: مارگارت مورتون جونز هاروی که با وکیل سرهنگ جان هاروی از شهرستان آلبمارل ازدواج کرد، الیزابت جونز لوئیس که با تاجر جان لوئیس از فردریکزبورگ (پسر فیلدینگ لوئیس و همسر اولش کاترین واشینگتن) ازدواج کرد، آنا گابریلا جونز هاوکینز که با جان هاوکینز از کنتاکی ازدواج کرد و ویلیام استروتر جونز (متولد ۲۱ مارس ۱۷۵۶) که با فانی تورنتون از فردریکزبورگ ازدواج کرد.
مسیر تجاری یک شبکه تدارکاتی است که به‌عنوان مجموعه‌ای از مسیرها و توقفگاه‌هایی که برای حمل و نقل تجاری محموله استفاده می‌شود، شناسایی می‌شود. این اصطلاح همچنین می‌تواند برای اشاره به تجارت بر روی بدنه‌های آبی استفاده شود. با اجازه دادن به کالاها به بازارهای دوردست، یک مسیر تجاری منفرد حاوی شریان‌های دوردست است که ممکن است به شبکه‌های کوچک‌تری از مسیرهای حمل‌ونقل تجاری و غیرتجاری متصل شوند. از جمله مسیرهای تجاری قابل توجه، جاده کهربا بود، که به عنوان یک شبکه قابل اعتماد برای تجارت از راه دور عمل می‌کرد.Burns 2003: 213.
گانینگ بدفورد جونیور (.Gunning Bedford Jr) (زادهٔ ۱۷۴۷ – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۱۸۱۲)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده، عضو کنگره کنفدراسیون (کنگره قاره‌ای)، دادستان کل ایالت دلاور، عضو کنوانسیون ۱۷۸۷ قانون اساسی که طی آن کنوانسیون، ایالات متحده ترتیب گردید، یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی ایالات متحده و قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده در محکمه ناحیه‌ای دلاور ایالات متحده بود.
بدفورد در ۱۷۴۷ میلادی در فیلادلفیا، استان پنسیلوانیا، آمریکای بریتانیایی متولد شد و پنجمین فرزند از ۱۱ فرزند یک خانواده ثروتمند بود. او در ۲۵ سپتامبر ۱۷۷۱ با درجه ممتاز از کالج نیوجرسی (دانشگاه پرینستون کنونی) فارغ‌التحصیل شد و در جریان کالج هم‌کلاسی جیمز مدیسون بود. او وارد نظام دادگاهی دلاور شده و از ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۳ میلادی به‌طور خصوصی به عنوان وکیل دادگستری در دوور کار کرد.
در ۱۷ ژوئیه ۱۷۷۵، در جریان جنگ انقلاب آمریکا، دومین کنگره قاره‌ای تصمیم گرفت تا بدفورد را به عنوان معاون رئیس عمومی آرایش نظامی نیویورک در ارتش قاره‌ای انتخاب نماید. در ۲۸ فوریه ۱۷۷۶، وی در ارتش شمالی در کانادا توظیف گردید تا در آنجا به‌طور ماهانه آرایش نظامی نیروها را بررسی نماید. در ۱۸ ژوئن ۱۷۷۶، وی به سمت رئیس عمومی آرایش نظامی ترفیع داده شده و در نیویورک موظف گردید. او برای مدتی کوتاهی به عنوان دستیار ژنرال جورج واشینگتن خدمت کرد.
او از ۱۷۸۳ – ۱۷۸۵ میلادی به عنوان نماینده در کنگره کنفدراسیون خدمت کرد. وی از ۲۶ آوریل ۱۷۸۴ تا ۲۶ سپتامبر ۱۷۸۹ دادستان کل دلاور بود. وی در سپتامبر ۱۷۸۶ به عنوان عضو کنوانسیون آناپولیس گماشته شد، اما در این کنوانسیون شرکت نکرد. وی در ۱۷۸۷ میلادی در کنوانسیون قانون اساسی که قانون اساسی ایالات متحده را ترتیب نمود به عنوان نماینده خدمت کرد و یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی بود. در جریان کنوانسیون، تهدید بدفورد «آنهای که کوچک هستند یک متحد خارجی که شرف بیشتر و نیت خوب داشته باشند، پیدا خواهند کرد. متحدانی که دست آنها را می‌گیرد و عدالت را برای آنها به اجراء می‌گذارد»، توسط برخی دیگر از نمایندگان به صدای بلند خیانت‌آمیز خوانده شد."New Republic", August 7, 2002.
او در ۱۷۸۷ میلاد عضو کنوانسیون دلاور بود، کنوانسیونی که قانون اساسی ایالات متحده در آن تصویب شد. بدفورد در ۱۷۸۸ میلادی عضو شورای قانون‌گذاری دلاور (حالا مجلس سنای دلاور) بود. بدفورد در ۲۴ سپتامبر ۱۷۸۹ میلادی از سوی رئیس‌جمهور جورج واشینگتن برای کرسی قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه دلاور نامزد گردید، کرسی که جدیداً توسط ۱ فرمان شماره ۷۳ تأسیس شده بود. وی در ۲۶ سپتامبر ۱۷۸۹ از سوی مجلس سنای ایالات متحده تأیید گردید و در همان روز مأموریت خود را آغاز کرد. بدفورد یکی از دادخواهان پیشتاز پایان برده‌داری بود.
بدفورد پسر عموی گانینگ بدفورد سینیور، فرماندار دلاور، بود. وی در اواخر ۱۷۷۲ یا اوایل ۱۷۷۳ با جین بالریو پارکر، دختر جیمز پارکر، ناشری که پیشه خود را از بنجامین فرانکلین آموخته بود، ازدواج نمود. بدفورد پنج فرزند داشت و هیچ‌کدام از فرزندان وی ازدواج نکرد. در ۱۷۹۳ میلادی، او لامباردی هال که در زمینی به مساحت ۲۵ آکر در براندی‌واین هاندرین واقع شده بود را خریداری کرد.
وی در ۳۰ مارس ۱۸۱۲، زمانی که به عنوان قاضی فدرال خدمت می‌کرد، درگذشت. وی در نخست در گورستان پرسبیترین در ویلمینگتون به خاک سپرده شده بود. جسد وی بعداً به گورستان ماسونیک هوم در کریستیانا، دلاور انتقال داده شد. گورستان قبلی که اکنون در کتابخانه مؤسسه ویلمینگتون واقع شده‌است.
جیکوب اسکیپیو ، (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۹۳) یک بازیگر انگلیسی اهل لندن است. در سال ۲۰۲۰، در نقش شخصیت شرور آرماندو آرتاس را در کمدی اکشن پسران بد تا ابد به صورت رسمی وارد بازیگری در صنعت سینمای آمریکا شد.
جیکوب در لندن، انگلستان به دنیا آمد و دارای اصل و نسب هندی‌ها در گویان و انگلیسی است. او در مدرسه ابتدایی کلیسای سنت مایکل انگلستان در هایگیت تحصیل کرد، سپس تحصیلات خود را در مدرسه فورتیسمر در ماسول هیل ادامه داد و تحصیلات خود را در دانشگاه اسکس تکمیل کرد و در آنجا لیسانس هنر در فیلم و ادبیات به او اعطا شد.
کریس برنان (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
جری بوهلندر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
پل وارلانز (; – ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
قطار سبک شهری برگن () سیستم قطار سبک شهری در شهر برگن، نروژ است که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده و دارای یک خط، ۲۷ ایستگاه و ۲۰٫۴ کیلومتر طول است.
دیوید ترل (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
پیت ویلیامز (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
خوان اسپینو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مارتین براوو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
خوزه آلبرتو کوئینینز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ادی گوردون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ویتور میراندا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
Procne ( ; ، "پروکنه") یک شخصیت فرعی در اساطیر یونان است. او یک شاهدخت آتنی و دختر بزرگ پادشاه آتن به نام پاندیون بود.
مادر پروکنی، زئوکسیپ ار تبار نایادها، و خواهران و برادرانش فیلوملا، ارختئوس، بوتسApollodorus, 3.15.1 و احتمالاً تئوتراس بودند.Stephanus of Byzantium, "Ethnica" s.v. "Thespeia" او با ترئوس پادشاه تراکیه ازدواج کرد و مادر ایتیس (ایتیلوس) شد.
فیلوملا، خواهر زیبای پروکنی به ملاقات این زوج رفت و از سوی ترئوس مورد تجاوز قرار گرفت و او زبانش را پاره کرد تا از افشای جنایت او جلوگیری کند. او پرده‌های نگارینی بافت که مشخص می‌کرد چه کاری انجام شده‌است و دو زن انتقام خود را گرفتند.
پروکنی ایتیس را کشت، آب‌پز کرد و به عنوان غذا برای شوهرش آورد. پس از اینکه غذایش را تمام کرد، خواهران سر بریده پسرش را به ترئوس هدیه کردند و او متوجه شد که چه کاری انجام شده‌است.Ovid, "Metamorphoses" 6.424–674 (*Note that the line numbers vary among translations). او تبر را ربود و به قصد کشتن خواهران آنها را تعقیب کرد. آنها فرار کردند اما ترئوس تقریبا به آن‌ها رسید. آنها در ناامیدی به خدایان دعا کردند که تبدیل به پرندگان شوند و از خشم و انتقام ترئوس فرار کنند.Apollodorus, 3.14.8 خدایان پروکنه را به پرستو، فیلوملا را به بلبل و ترئوس را به هوپو تبدیل کردند. جنس‌های پرستو "پروکن‌پرستوها"، "چلچله‌های کوهی" و "اره‌بال" و خانواده "بادخورک درختی" (همی‌پروکنیدا) نام خود را از این اسطوره گرفته‌اند.
امریکن تاپ تیم () یکی از اولین تیم‌های فعال در هنرهای رزمی ترکیبی است. این باشگاه در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان یک سالن بدنسازی توسط دن لمبرت و اعضای پیشین باشگاه برزیلین تاپ تیم (شاگردان کارلسون گریسی) تأسیس شد و نخستین مربی آن مایکل توماس براون بود. از مبارزان سرشناس این تیم می‌توان به جوانا ژدرژیچک، جرج ماسویدال، آماندا نونز، گلوور تیشرا، کیلا هریسون، تیاگو آلوز و داستین پویریه اشاره کرد.
پوتلر ()، که به ولادولف پوتلر ()نیز شناخته می‌شود، یک نوواژه خوارشمار (تحقیرآمیز) است که از آمیختن نام‌های ولادیمیر پوتین و آدولف هیتلر شکل گرفته‌است. این واژه بیشتر در شعار "Putler Kaput!" ( ; ) و توسط افراد مخالف پوتین استفاده می‌شود و بار منفی دارد.
به گفته بوریس شاریفولین زبان‌شناس روسی، کلمه "Putler" در روسیه ساخته شده‌است. به گفته تاریخ‌نویس فرانسوی مارلن لاروئل، این واژه توسط مطبوعات اوکراینی ساخته شده‌است.
واژه «پوتلر» در میان مخالفان روسیه و اوکراین باب شد. بهره از شعار آلمانی "Putler Kaputt" توسط روس‌ها نشان‌دهنده دگرگونی زبان به عنوان یک زمین خاص بازی است، بنابراین این اثر را ایجاد می‌کند که این کلمات توسط یک بیننده خارجی استفاده می‌شود، در حالی که هنوز از واژگان قابل درک برای روس‌ها استفاده می‌شود.
این شعار در سال ۲۰۰۹ باب شد و مشکل‌های حقوقی در روسیه را به وجود آورد. یکی از شرکت کنندگان در تجمعی که توسط حزب کمونیست فدراسیون روسیه در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۹ در ولادی وستوک سازماندهی شده بود، تابلویی با نوشته "Putler kaput!" استفاده کرد که به عوارض گمرکی جدید برای واردات خودروهای فرسوده اعتراض می‌کرد. ولادی وستوک در مورد این پلاکارد به کمیته منطقه ای حزب هشدار داد. کمیته منطقه با انتشار متن زیر در تارنمای خود واکنش نشان داد:Steksova, Tatyana (2012). "Словотворчество как проявление политических пристрастий" [Word formation as a manifestation of political passions]. "Сибирский филологический журнал" (in Russian) (4): 204. ISSN 1813-7083 – via CyberLeninka.
در آوریل ۲۰۰۹، این شعار رسماً ممنوع شد. طبق گفته آزمایشگاه تخصص پزشکی قانونی پریمورسکی وزارت دادگستری فدراسیون روسیه، این شعار دارای «ارزیابی احساسی واضحی از شخصیت یا فعالیت‌های پوتین به عنوان نماینده قدرت دولتی است و ماهیت توهین آمیز دارد.»Chernyshev, Alexey (3 April 2009). "Фамилия Путлер признана экстремистской" [Surname Putler recognized as extremist]. "Kommersant" (in Russian). Retrieved 29 March 2021.
شعار "Putler Kaput" همچنین در اعتراضات در تجمعات مخالفان در مسکو در ارتباط با انتخابات دومای ایالتی ۴ دسامبر ۲۰۱۱ و انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ استفاده شد.
محبوبیت این نوواژه توهین‌آمیز در سال ۲۰۱۴ افزایش یافت. پس از الحاق کریمه به روسیه که برخی از سیاستمداران و روزنامه‌نگاران آن را با آنشلوس اتریش در سال ۱۹۳۸ مقایسه کردند که پس از آن آلمان نازی جنگ جهانی دوم را آغاز کرده بود، این واژه نامزد مسابقه «واژه سال ۲۰۱۴» شد.Kabanova, Irina (2016). Zhigalev, Boris (ed.). "Интертекстуальный Статус Аллюзивных Включений в Медийном Дискурсе" [Intertextual Status of Allusion in Mass Media Discourse] (PDF). "Vestnik of Nizhny Novgorod Linguistics University" (in Russian). N. A. Dobrolyubova State Linguistic University of Nizhny Novgorod (33): 31–39.
Potsar, Anna (21 December 2014). "Главные слова и фразы жителей России в 2014 году" [The main words and phrases of the inhabitants of Russia in 2014]. "Delovoy Peterburg" (in Russian). Retrieved 29 March 2021.
ارجاع به «پوتلر» یکی از شعارهای رایج در تظاهرات بین‌المللی علیه اقدام به حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ بوده‌است
پراید فایتینگ چمپیونشیپس () شرکت تبلیغات ورزشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۷ توسط نابویوکی ساکاکیبارا تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت اندیور می‌باشد.
ویتالی جانلت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به برنتفورد، لایپزیگ، و بوخوم اشاره کرد.