moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جِیْمز لِموئِل هالُوِیْ سوم (۲۳ فوریه ۱۹۲۲ - ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹) دریابُد و هوانوردِ نیروی دریایی ایالات متحده بود که به خاطر اقدامات خود در طول جنگ جهانی دوم ، جنگ کره و جنگ ویتنام تقدیر شده‌بود. پس از جنگ ویتنام، وی به پنتاگون اعزام شد و در آنجا «برنامهٔ هواگَردبرِ هسته‌ای نیروی دریایی» را تأسیس کرد. وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ به عنوان رئیس عملیات دریایی (فرمانده نیروی دریایی) خدمت کرد. پس از بازنشستگی از نیروی دریایی، هالووی از سال ۱۹۸۰-۱۹۹۸ به عنوان رئیس بنیاد تاریخی نیروی دریایی خدمت کرد و ده سال دیگر به عنوان رئیس آن تا زمان بازنشستگی وی در سال ۲۰۰۸ و زمانی که رئیس دعوتی موسسه شد، خدمت کرد. او نویسندهٔ "ناوهای هواپیما بر در جنگ: یک گذشته نگر شخصی کره، ویتنام و تقابل با اتحاد جماهیر شوروی بود" که در سال ۲۰۰۷ توسط انتشارات انستیتوی نیروی دریایی منتشر شد.
در میان بیش از چهل دکوراسیون و مدال نظامی وی، موارد زیر ذکر شده است:
دریابُد هالووی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹ در الکساندریای ویرجینیا درگذشت. پسرش جیمز لموئل هالووی چهارم (متولد ۱۹۴۶) در یک تصادف رانندگی در سال ۱۹۶۴ درگذشت. https://www.findagrave.com/memorial/113404790/james-lemuel-holloway#view-photo=83817455
قزلباش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کله‌منار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
VMAC یک الگوریتم رمز گذاری قطعه ای مبتنی بر کد اصالت سنجی پیام است که با استفاده از یک درهم ساز جهانی که توسط تد کروتز و وی دای در آوریل ۲۰۰۷ پیشنهاد شده‌است. این الگوریتم برای عملکرد بالا طراحی‌شده توسط یک آنالیز صوری طراحی شده‌است.
VMAC برای داشتن کارایی استثنایی در نرم‌افزار روی معماری‌های پردازنده ۶۴ بیتی طراحی شده‌است، در حالی که همچنان روی معماری‌های ۳۲ بیتی عمل می‌کند.
سرعت اندازه‌گیری شده با سرعت یک - نیم پردازنده در هر بایت (cpb) روی معماری‌های ۶۴ بیتی، زیر پنج (cpb) روی پردازنده‌های ۳۲ بیتی، و حدود ۱۰ (cpb) روی معماری‌های ۳۲ بیتی جاسازی‌شده‌است. یک متغیر وابسته به VMAC که برای معماری‌های ۳۲ بیتی بهینه شده‌است توسط داده شده‌است.
VMAC یک MAC در سبک ویگمن و کارتر است. تابع سریع «جهانی» هش برای هش کردن پیام ورودی M به یک رشته کوتاه استفاده می‌شود. این رشته کوتاه سپس با اضافه کردن یک صفحه شبه تصادفی ترکیب می‌شود و نتیجه آن برچسب VMAC است. امنیت بستگی به ارسال کننده و گیرنده که به اشتراک می‌گذارند یک تابع هش مخفی به‌طور تصادفی انتخاب شده و پد شبه تصادفی دارد. این کار با استفاده از تابع هش کلید دار شده h و تابع شبه تصادفی f به دست می‌آید. یک برچسب با انجام محاسبات ایجاد می‌شود.
که در آن K1 و K2 کلیدهای تصادفی مخفی هستند که توسط فرستنده و گیرنده مشترک است و Nonce مقداری است که با هر برچسب تولید شده تغییر می‌کند. گیرنده باید بداند که کدام nonce توسط فرستنده استفاده شده‌است، بنابراین باید از برخی از روش‌های هماهنگ سازی nonces استفاده شود. این کار می‌تواند با ارسال صریح nonce به همراه پیام و برچسب یا توافق بر سر استفاده از برخی مقدار غیر تکراری دیگر مانند شماره دنباله انجام شود. nonce نیازی ندارد مخفی نگه‌داشته شود، اما باید دقت شود تا اطمینان حاصل شود که در طول عمر VMAC کلید، یک nonce متفاوت با هر پیام استفاده می‌شود.
VMAC از تابعی به نام VHASH (که در این سند مشخص شده‌است) استفاده می‌کند، به عنوان تابع درهم ساز کلید دار H و از یک تابع شبه تصادفی F استفاده می‌کند که اجرای پیش‌فرض آن از رمز بلوکی AES استفاده می‌کند. VMAC اجازه می‌دهد طول هر تگ ۶۴ بیتی را تا چند تا اندازه بلوک رمز بلوکی قابل‌استفاده شود. هنگامی که از AES استفاده می‌کنید، این به این معنی است که VMAC می‌تواند برچسب‌های ۶۴ یا ۱۲۸ بیتی را تولید کند.
تئوری MACهای وگمن کارتر و تجزیه و تحلیل VMAC نشان می‌دهد که اگر کسی "VMAC" را با کلیدها و لنت‌های واقعاً تصادفی "فوری" کند، این احتمال وجود دارد که یک مهاجم (حتی محاسبه نشده و بدون محدودیت) برچسب صحیحی را برای پیام‌های مورد نظر خود تولید کند. برچسب صحیح که برای پیام‌های انتخابی کمتر از ۱/۲۶۰ یا ۱/۲۱۲۰ باشد وقتی برچسب‌ها دارای طول ۶۴ یا ۱۲۸ بیت هستند، به ترتیب تولید می‌کند. هنگامی که یک مهاجم N جعل را انجام می‌دهد، احتمال گرفتن یک یا چند برچسب درست به صورت خطی به کمتر از N/260 یا N/2120 افزایش می‌یابد. در اجرای کاربردی VMAC، با استفاده از AES برای تولید کلیدها و لنتها، این احتمالات جعل با مقدار کمی مربوط به امنیت AES افزایش می‌یابد. تا زمانی که AES امن باشد، این اصطلاح افزودنی کوچک برای هرگونه حمله عملی ناچیز است. برای اطلاعات بیشتر به مشخصات مراجعه کنید. تجزیه و تحلیل امنیت VMAC توسط نویسندگان وی دای و تد کروتز انجام شده‌است.
شهرک شوشترنو یکی از مناطق شهر تاریخی شوشتر است. این شهرک در دهه پنجاه خورشیدی برای اسکان کارگران شرکت کشت و صنعت کارون توسط کامران دیبا طراحی شد. مرحله اول این شهرک قبل از انقلاب ساخته شد ولی با وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷، ادامه ساخت شهرک رها شد. برای طراحی این شهرک، الگوی بافت قدیم شهر تاریخی شوشتر مورد مطالعه قرار گرفت و از الگوهای بومی، معماری مسکونی، موتیوهای معماری و تکنیکهای اقلیمی استفاده شد.
شوشترنو در مساحت ۲۷۰ هکتار و با ظرفیت ۳۱ هزار نفر (ظرفیت فاز یک، ۴ هزار نفر) طراحی و در ۵ فاز ساخته شد. از مشخصات تکنیکی بناها، دیوارهای آجری باربر، شناژ بتنی، سقفی از شبکه تیرهای فولادی، اندود گچی دیوارهای داخلی اتاقها و دیوار آجری آشپزخانه ها را می توان برشمرد. این طرح برنده جایزه معماری آقاخان در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) شد.
بافت تاریخی فرهنگی شهرک شوشترنو در اردیبهشت‌ماه ۹۹ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.
مجله‌ی ایتالیایی لوتوس در بررسی شهرک شوشتر نو می­نویسد: «این تصویری است از یک شهر ایرانی که هم کهن است و هم نوین، هم برخوردار از فرهنگ بومی و محلی‌ست و هم فرهنگ جهانی» و در جای دیگر می‌نویسد: « اگرچه طرح شهرک شوشتر نو ملهم از امکانات و افکار مدرن است، اما گویا به گذشته و سنت محلی تعلق دارد و زمان ساخت آن مشخص نیست.»
شهرک شوشترنو در سال 1365 جایزه‌ی معماری بنیاد آقاخان را دریافت کرد و در نمایشگاه دوسالانه‌ی ونیز و سپس در پاریس به نمایش گذاشته شد. طرح شهرک در اغلب نشریات معماری جهان به چاپ رسید. همچنین این پروژه‌ی در سال ۲۰۰۰ میلادی در نمایشگاههای معماری و شهرسازی شاخص قرن به نمایش درآمد و این نمایش در سال­های بعد در کشورهای آلمان و ژاپن هم برگزار شد. از مشخصه‌های معماری کامران دیبا که در این مجموعه به‌خوبی دیده می‌شود، بهره‌گیری از الگوهای معماری ایرانی به شیوه‌ای اصیل و منحصربه‌فرد است. دیبا در کارهای خود بیشتر، از اصول سازماندهی و گونه‌شناسی فضای سنتی استفاده می­کند و از عناصر و تزئینات نمادین اجتناب می­ورزد. الگوی این شهرک، تفکیک شبکه‌ی پیاده و رفت‌وآمد اتومبیل است. روش طراحی دیبا طراحی فضای منفی (خالی) و سپس ساختمان‌ها بود به گونه­ای که بدنه‌ای منسجم و پیوسته به وجود آورند.
حبیب‌الله پوررضا (زاده ۱۲۷۹ تهران) وکیل دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود.
در دانشگاه پاریس در رشته حقوق درس خواند و پس از بازگشت به ایران به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و بازشدن فضای سیاسی، با همکاری با روزنامه "رعد امروز" که مقدمات بازگشت سید ضیاءالدین طباطبایی به کشور را فراهم می‌کرد و همچنین با وکالت پرونده صولت‌الدوله قشقایی و سردار اسعد و نصرت‌الدوله فیروز علیه سران شهربانی دوران رضا شاه به شهرت رسید.
در سایه چنین شهرتی و با کمک خوانین قشقایی، پوررضا در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی که در فیروزآباد فارس به علت شورش قشقایی‌ها و دیگر عشایر جنوب، دیرتر از دیگر حوزه‌های انتخابیه در امرداد ۱۳۲۳ برگزار شد، با کسب ۴۷۲۴ رأی از مجموع ۸۴۹۰ رأی که به صندوق‌ها ریخته شد به مجلس شورای ملی راه یافت.
پوررضا در مجلس از مخالفان سرسخت حزب توده بود تا جایی که یک بار کارش با دکتر رادمنش (از نمایندگان توده‌ای) به فحاشی و به هم ریختن جلسه کشید و با رأی مجلس هر دو آن‌ها هفت جلسه از شرکت در نشست‌های مجلس ممنوع شدند.
پوررضا در دوره‌های بعد نتوانست در انتخابات موفق شود اما با وکالت پرونده‌های بزرگ، ثروت و املاکی اندوخت و از برجسته‌ترین وکلای ایران شد. در اواخر عمر بینایی‌اش را از دست داد اما همچنان به وکالت می‌پرداخت.
قانون سازماندهی مجدد دفاعی وزارت دفاع گلدواتر نیکولز به تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۸۶ در ، (امضا شده توسط رئیس‌جمهور رونالد ریگان)، مهمترین تغییر در وزارت دفاع ایالات متحده از زمان تأسیس این وزارتخانه در قانون امنیت ملی سال ۱۹۴۷ به توسط اصلاح مجدد ساختار فرماندهی ارتش ایالات متحده می‌باشد. این قدرت اختیارات رئیس ستاد مشترک را افزایش داد و برخی از پیشنهادها کمیسیون پکارد را که توسط رئیس‌جمهور ریگان در سال ۱۹۸۵ سفارش داده شد، به مرحله اجرا درآورد. در میان تغییرات دیگر، گلد واتر-نیکلز زنجیره فرماندهی نظامی را که اکنون از جانب رئیس‌جمهور از طریق وزیر دفاع مستقیماً به فرماندهان رزمنده (CCDRها، کلیه ژنرال‌ها یا دریاسالارها) از رئیس‌جمهور منتقل می‌شود و روسای سرویس را دور زد. روسای این خدمات به رئیس‌جمهور و وزیر دفاع و نیز مسئولیت آموزش و تجهیز پرسنل برای فرمان‌های متحد رزمی، به یک نقش مشورتی اختصاص داده شدند.
این لایحه به نام سناتور بری گلد‌واتر (جمهوری‌خواه - آریزونا) و نماینده مجلس نمایندگان ویلیام فلنت «بیل» نیکولز (دموکرات - آلاباما) به تصویب رسید، این لایحه تصویب مجلس نمایندگان، ۳۸۳–۲۷، و سنا، ۹۵–۰. در اول اکتبر ۱۹۸۶ توسط رئیس‌جمهور ریگان امضا شد. دریاسالار ویلیام جی. کرو اولین رئیس بود که طبق این قانون جدید خدمت کرد.
قانون گلدواتر-نیکولز تلاشی برای رفع مشکلات ناشی از رقابت بین سرویس، که در طول جنگ ویتنام پدیدار شد، و به شکست فاجعه آمیز ماموریت نجات گروگان‌های آمریکایی در ایران در سال ۱۹۸۰ کمک کرد، و هنوز هم در تهاجم آمریکا به گرانادا در ۱۹۸۳ مشهود بود.
چنین مشکلاتی همچنین در جنگ جهانی دوم وجود داشته‌است، که طی آن دو خط فرماندهی مستقل از رئیس‌جمهور جریان داشته‌است، یکی از طریق وزیر نیروی دریایی به نیروهای دریایی و دیگری از طریق وزیر جنگ به زمین و نیروهای هوایی. در سال ۱۹۴۷، بازسازی ارتش تمام نیروهای نظامی، از جمله نیروی هوایی تازه استقلال یافته را تحت یک وزیر دفاع غیرنظامی منفرد قرار داد.
با این حال، ارتش ایالات متحده هنوز در امتداد خط فرمان قرار داشت که به روسای خدمات مربوط گزارش می‌داد (فرمانده نیروی دریایی، فرماندهان ستاد ارتش و نیروی هوایی و رئیس عملیات دریایی). این روسای خدمات به نوبه خود ستاد مشترک را تشکیل می‌دهند. روسای ستاد مشترک برای برقراری ارتباط با دولت غیرنظامی یک رئیس انتخاب کردند. رئیس ستاد مشترک به نوبه خود گزارش خود را به وزیر دفاع، رئیس غیرنظامی ارتش گزارش داد. هم رئیس ستاد مشترک و هم وزیر دفاع به رئیس‌جمهور ایالات متحده گزارش دادند که سمت فرمانده کل (CINC) کل نیروهای مسلح آمریکا را دارد.
این سیستم منجر به رقابت غیر سازنده بین سرویس‌ها می‌شد. فعالیت‌های زمان صلح (مانند تهیه و ایجاد دکترین و غیره) برای هر سرویس جداگانه ای تنظیم شده بود. علاوه بر این، فعالیتهای زمان خدمت هر سرویس تا حد زیادی برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی مستقل شده‌است. این شیوه‌ها منجر به تقسیم تلاش و عدم توانایی درآمدی از اقتصاد مقیاس شد و مانع از توسعه دکترین جنگ مدرن شد.
تدوین دکترین AirLand Battle در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ مشکل هماهنگی تلاش‌ها در بین شاخه‌های مختلف خدمات را به وجود آورد. AirLand Battle تلاش کرد تا تمام قابلیت‌های بازوهای خدماتی ارتش را در یک دکترین واحد تلفیق کند. این سیستم پیش‌بینی سیستم‌های زمینی، دریایی، هوایی و فضائی بود که به‌طور هماهنگ برای حمله و شکست حریف به عمق خود عمل می‌کردند. ساختار نیروهای مسلح به‌طور مؤثر مانع از تحقق این آرمان شد. حمله ایالات متحده به گرنادا در سال ۱۹۸۳، بیشتر مشکلات ساختار ارتش را آشکار کرد. اگرچه نیروهای ایالات متحده به راحتی پیروز شدند، رهبران این کشور ابراز نگرانی‌های عمده در مورد عدم توانایی شعب مختلف خدمات در هماهنگی و برقراری ارتباط با یکدیگر و پیامدهای عدم هماهنگی در صورت مواجهه با دشمن تهدید آمیز تر.
قانون گلدواتر-نیکولز تغییرات گسترده‌ای را در نحوه سازماندهی نیروهای نظامی آمریکا به همراه داشت. اولین آزمایش موفقیت‌آمیز گلد واتر نیکولز حمله ایالات متحده به پاناما در سال ۱۹۸۹ بود، جایی که دقیقاً طبق برنامه‌ریزی عمل کرد و به فرمانده ایالات متحده، ژنرال ارتش ماکسول رید تورمن، اجازه داد تا کنترل کاملی را بر تفنگداران دریایی انجام دهد دارایی‌های ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی بدون نیاز به مذاکره با خدمات فردی.
براساس قانون گلدواتر-نیکولز، مشاوره نظامی در رئیس ستاد مشترک متمرکز شد نه به روسای سرویس. این رئیس بعنوان مشاور اصلی نظامی رئیس‌جمهور ایالات متحده، شورای امنیت ملی و وزیر دفاع تعیین شد. این عمل همچنین موقعیت نایب رئیس ستاد مشترک را تعیین و زنجیره فرمان را ساده‌تر کرد. بعلاوه، در این قانون آمده‌است که رئیس و نایب رئیس ستاد مشترک نمی‌توانند نمایندهٔ همان شعبه خدمات باشند. این توانایی رئیس را برای هدایت استراتژی کلی افزایش می‌داد، اما اختیار فرماندهی بیشتری را برای فرماندهان میدانی «متحد» و «مشخص» فراهم می‌کرد. طبق این عمل، رئیس "ممکن است فرماندهی نظامی را بر عهده ستاد مشترک یا هر یک از نیروهای مسلح اعمال نکند".Section 152c of the Act
بند ۱۶۲ (ب) این قانون مقرر می‌کند که «مگر اینکه رئیس‌جمهور در غیر این صورت هدایت شود، زنجیره فرماندهی به یک فرمانده جنگی یکپارچه یا مشخص شده اجرا می‌شود»
گلد واتر-نیکولز نحوه تعامل خدمات را تغییر داد. این سرویس‌ها خود نیروهای «سازماندهی، آموزش و تجهیز» را برای استفاده توسط فرماندهان رزمنده (CCDR) انجام می‌دهند و روسای این سرویس دیگر هیچ گونه کنترل عملیاتی بر روی نیروهای خود اعمال نمی‌کنند. نیروهای مؤلفه خدمات به جای اینکه به‌طور عملیاتی به یک رئیس سرویس گزارش دهند، از فرمانده مسئولیت یک کارکرد خاص (عملیات ویژه، راهبردی و حمل و نقل) یا یک منطقه جغرافیایی جهان (شمال، مرکزی، اروپا، اقیانوس آرام، جنوبی و آفریقا) پشتیبانی می‌کنند. دستورات) فرماندهان رزمنده سپس نیرویی را به خدمت می‌گیرند که بتواند از آموزه‌های AirLand Battle (یا جانشینان آن) با استفاده از تمام دارایی‌های موجود در برنامه اقدام یکپارچه یکپارچه، از جمله ارتش، سازمان‌های بین سازمانی دولت ایالات متحده مانند USAID و وزارت امور خارجه، و اطلاعاتی استفاده کند. آژانسها این تغییر ساختار ترکیبی از تلاش، برنامه‌ریزی یکپارچه، تهیه مشترک و کاهش یا از بین بردن رقابت بین سرویس را فراهم می‌آورد. همچنین اتحاد فرماندهی، مطابق با علوم پیشرو نظامی ارائه می‌داد. خدمات فردی از واحدهای جنگی نسبتاً خودمختار به واحدهای سازمانی و آموزشی، مسئولیت کسب، نوسازی، توسعه نیرو و آمادگی به عنوان مؤلفه ای از نیروی یکپارچه تغییر یافته‌است. به عنوان مثال، USCENTCOM (فرماندهی مرکزی ایالات متحده) برای دستیابی به اهداف خود به دارایی‌های هوایی، زمینی، دریایی، دریایی و عملیات ویژه اختصاص می‌یابد، نه روش قبلی کارآمدتر در برنامه‌ریزی، پشتیبانی و مبارزه با همان جنگهای خدماتی. این کار با موفقیت در طول عملیات طوفان صحرا در ۱۹۹۱انجام شد.
تأثیر مهم دیگر این قانون، تغییر و تحول چشمگیر در مدیریت پرسنل افسران نظامی است. بسیاری از افسران به سمت وظایف مشترک (گهگاه بیش از یک بار) منصوب می‌شوند و در مدارس آموزش مشترک حرفه ای نظامی (JPME) در وزارت دفاع به عنوان بخشی از پیشرفت و پیشرفت شغلی خود تحصیل می‌کنند. به عنوان مثال، به منظور رقابت برای ارتقاء به افسر عمومی یا پرچم (دریاسالار) (درجه پرداخت O-7 یا بالاتر / ناتو OF-6)، سرهنگ‌های مؤلفه فعال (درجه پرداخت O-6 / ناتو OF-5) (ارتش ناوگان دریایی، و نیروی هوایی) یا ناخدایان نیروی دریایی باید حداقل یک تکلیف وظیفه مشترک را انجام داده باشند، و همچنین یک مدرسه JPME را که یا اعتبار JPME سطح II را اعطا کرده‌است، انجام دهند (یا در حال حاضر ثبت نام کنید).
خریدهای اشتراکی به شعب مختلف اجازه می‌دهد تا پیشرفت‌های تکنولوژیکی نظیر فناوری شناساگریزی و سلاح‌های هوشمند را به سرعت به اشتراک بگذارند، و سایر مزایای جانبی (مانند بهبود قابلیت همکاری رادیوها و ارتباطات بین واحدها و اعضای سرویس‌های مختلف) را ارائه دهند. اجرای مشترک فناوری جدید امکان توسعه مشترک دکترین پشتیبانی را فراهم می‌آورد. قانون گلدواتر-نیکولز را می‌توان اولین گام از انقلاب فعلی در امور نظامی (RMA) با مفهوم خود در مورد شبکه جنگ محور (NCW) دانست.
در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۲، دونالد رامسفلد، وزیر دفاع، دستور داد که فرماندهان عملکردی و منطقه ای نه به عنوان " CINC " بلکه به عنوان "فرماندهان جنگی" مورد استفاده قرار گیرند، زیرا در سازمانهای منطقه ای "متحد" (به عنوان مثال، USCENTCOM) یا "فرمانده" نامیده می‌شوند. هنگام صحبت در مورد واحدهای "مشخص" مانند فرمان استراتژیک ایالات متحده (USSTRATCOM). رامسفلد اظهار داشت: اصطلاح "CINC" علی‌رغم اشتغال به مدت چندین دهه نامناسب است، زیرا طبق قانون اساسی ایالات متحده، رئیس‌جمهور تنها رئیس کامل ملت است. تصمیم وی به عنوان قصد برای شفاف سازی و تقویت تکمیل ارتش در برابر دولت غیرنظامی توصیف شده‌است.
در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۵، سناتور جان مک کین در جلسه کمیته خدمات مسلح مجلس سنا، آغاز تلاش جدید برای «تجدید نظر و احتمالاً به روزرسانی» گلد واتر-نیکلز را اعلام کرد.
در تاریخ ۴ ژانویه سال ۲۰۱۶، معاون وزیر دفاع یادداشتی را صادر کرد که بر اساس ۳۰ سال تجربه در زمینه گلدواتر-نیکولز، مرکز بررسی داخلی با هدف «ارائه توصیه‌هایی برای به روزرسانی یا تعدیل در روابط سازمانی و مقامات» است.
در ۵ آوریل ۲۰۱۶، وزیر دفاع، اشتون کارتر، اصلاحات را در سخنرانی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی تشریح کرد.
در رمزنگاری، مدل‌های حمله یا انواع سناریوهای حمله،Information Security Laboratory (powerpoint) یک دسته‌بندی از حملات رمزنگاری هستند که نوع دسترسی یک رمزنگار (مهاجم) را به سیستم تحت تهاجم، در هنگام تلاش او برای شکستن رمز یک پیام رمزگذاری شده (همچنین شناخته شده به عنوان متن رمزنگاری شده) مشخص می‌کند. هرچه دسترسی رمزنگار به سیستم بیشتر باشد، با شکستن رمز می‌تواند از اطلاعات مفید بیشتری بهره‌برداری کند.
در رمزنگاری طرف ارسال کننده از یک رمز برای رمزگذاری (تبدیل) یک متن آشکار سرّی به متن رمزنگاری شده استفاده می‌کند که از طریق یک کانال ارتباطی ناامن به طرف دریافت کننده، ارسال می‌شود. طرف دریافت کننده از یک رمز (نگاری) معکوس برای رمزگشایی متن رمزشده لستفده می‌کند تا متن آشکار اصلی را بدست آورد. برای اعمال کردن رمز معکوس روی متن رمزنگاری شده، نیاز به یک دانش سرّی می‌باشد . . این دانش مخفی معمولاً یک عدد کوتاه یا رشته‌ای از متن است که کلید نامیده می‌شود. در یک حمله رمزنگاری، شخص ثالث رمزنگاری، متن رمزنگاری را تجزیه و تحلیل می‌کند تا سعی کند رمز را بشکند، متن آشکار را بخواند و کلید را استخراج کند تا پبام‌های رمزگذاری شدهٔ دیگر هم در آینده قابل خواندن شوند. معمولاً این گونه فرض می‌شود که الگوریتم‌های رمزگذاری و رمزگشایی خود دانش عمومی و در دسترس رمزنگار هستند زیرا این در مورد رمزهای مدرنی که به صورت آزادانه و آشکار منتشر می‌شوند، صدق می‌کند. این فرضیه را اصل کِرکهُوفس مینامند.
برخی از مدل‌های حمله معمول عبارتند از:
مدل الگوریتم‌های حملهٔ مختلف برای سایر امور اصلی رمزنگارانه و به‌طور کلی همه نوع از سیستم‌های امنیتی استفاده می‌شود. نمونه‌هایی از چنین مدل‌های حمله‌ای عبارتند از:
در رمزنگاری، یک حمله متمایز کننده هر نوع تحلیل رمزی است بر روی داده ی رمزنگاری شده که به مهاجم اجازه میدهد داده ی رمزنگاری شده را از داده ی رندوم تشخیص دهد.رمزنگاری های کلید متقارن امروزی مخصوصا به صورتی طراحی شده اند که در مقابل این نوع حمله ایمن باشند. به عبارت دیگر، طرح رمزنگاری های امروزی جایگشت شبه‌تصادفی بوده و به نحوی طراحی شده اند که متن رمزنگاری شده ی غیرقابل تشخیص داشته باشند. اگر یک الگوریتمی پیدا شود که بتواند خروجی را از متن رندوم سریعتر از جستجوی جامع تشخیص دهد، یک رخنه در آن رمزنگاری در نظر گرفته میشود.
یک مفهوم مشابه دیگر حمله متمایزکننده رمز مشخص است که به موجب آن مهاجم کلید را میداند و میتواند یک ویژگی ساختاری در رمزنگاری پیدا کند، در جایی که تبدیل متن اصلی به متن رمزنگاری شده تصادفی نیست.
برای اثبات این که یک تابع رمزنگاری امن است، معمولا با یک اوراکل تصادفی مقایسه میشود. اگر یک تابع اوراکل تصادفی باشد، آنگاه مهاجم قادر به پیشبینی هیچ یک از خروجی های تابع نیست. اگر یک تابع متمایز از یک اوراکل تصادفی باشد، آنگاه ویژگی های غیر تصادفی دارد. در این صورت رابطه ای بین خروجی های مختلف وجود دارد، یا بین خروجی و ورودی، که میتواند توسط مهاجم مورد استفاده قرار گیرد برای مثال برای یافتن (بخشی از) ورودی.
مثال T را به عنوان دنباله ای از بیت های تصادفی در نظر بگیرید، تولید شده توسط یک اوراکل تصادفی و S دنباله ای تولید شده توسط یک مولد اعداد بیتی شبه تصادفی. هر دو طرف از سیستم رمزنگاری یکسانی برای رمزنگاری متن M به طول  n به شیوه XOR بیتی M و n  بیت متوالی S یا M استفاده میکنند. خروجی رمزنگاری با استفاده از T  کاملا رندوم است . حالا اگر دنباله S از T قابل تشخیص نباشد، خروجی رمزنگاری با  S نیز رندوم در نظر گرفته میشود. اگر دنباله S قابل تمایز باشد، پس رمزنگاری M با S ممکن است اطلاعاتی را درباره آن آشکار کند.
دو سیستم S و T متمایز گفته می شوند اگر الگوریتمی مانند D وجود نداشته باشد که پس از اجرا روی S یا T، بتواند تصمیم بگیرد که آیا با T یا S مرتبط است .
یک حمله متمایزکننده که با الگوریتمی مانند D اجرا میشود. به طور کلی حمله ای است که در آن مهاجم یک جعبه سیاه در اختیار دارد که شامل یا نمونه ای از سیستم مورد حمله با کلیدی ناشناخته، یا یک شی تصادفی در دامنه، که سیستم قصد شبیه سازی آن را دارد، سپس اگر الگوریتم قادر باشد که وجود یا عدم وجود سیستم یا شی تصادفی در جعبه سیاه را تشخیص دهد، حمله را برده است. برای مثال، یک حمله متمایز کننده بر روی رمزنگاری جریانی مانند آر سی 4 ممکن است قادر به تشخیص این که آیا یک جریان بیتی تصادفی است یا حاصل رمزنگاری آر سی 4 با یک کلید نامشخص است، باشد.
یکی از مثال های کلاسیک از حمله متمایز کننده، بر روی یک رمز جریانی مشهور توسط ایتسِیک مَنتین و ادی شامیر صورت گرفت که نشان داد دومین بایت خروجی آر سی 4 به  شدت محتمل به صفر بودن است.Itsik Mantin and , A Practical Attack on Broadcast RC4. FSE 2001, pp152 – 164 (PS) . در مثالی دیگر، سوریدییتی پُل و بارت پِرنییِل از COSIC نشان دادند که مقدار XOR اولین و دومین خروجی از آر سی 4 همچنین غیریکنواخت است. هر دو تئوری بالا می توانند توسط شبیه سازی کامپیوتری نشان داده شوند. and , Analysis of Non-fortuitous Predictive States of the RC4 Keystream Generator. 2003, pp52 – 67 (PDF).
امیرجان (به لاتین: Əmircan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. امیرجان ۵۶۷ نفر جمعیت دارد.
امیرجان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرهنگ علوم انسانی واژه‌نامه‌ای از داریوش آشوری است که در آن، نویسنده به ارائهٔ معادل‌هایی برای مفاهیم علوم انسانی پرداخته‌است.
این کتاب اولین بار با نام "واژگ‍ان ف‍ل‍س‍ف‍ه و ع‍ل‍وم اج‍ت‍م‍اع‍ی" در سال ۱۳۵۵ منتشر شد. ویراست دیگری از این کتاب نیز تحت‌عنوان "واژه‌نامه انگلیسی-فارسی برای علوم انسانی" از سوی مرکز اسناد و پژوهش‌های ایرانی (پاریس، ۱۹۹۵) منتشر شده‌است.
محمد طباطبایی در سال ۱۳۶۳ نقدی بر این کتاب نوشت.«بررسی و نقد واژگاه فلسفه و علوم اجتماعی، ویراستهٔ داریوش آشوری»، نقد آگاه، شماره ۳، ۱۳۶۳
جلال متینی نقد مفصلی بر این کتاب نوشته‌است.
علی صلح‌جو در کتاب "نکته‌های ویرایش"، با اشاره به اینکه کلمهٔ «دیستوپیا» را در هیچ فرهنگی جز این فرهنگ پیدا نکرده‌است، می‌نویسد: «هیچ مترجم و ویراستاری از این فرهنگ ارزشمند بی‌نیاز نیست. جای بسی تأسف است که فرهنگستان زنده‌ای چون داریوش آشوری و فرهنگستان زبان و ادب فارسی با یکدیگر همکاری ندارند.»نکته‌های ویرایش، علی صلح‌جو، تهران: مرکز، ص۱۹۲
این فیلم با سه داستان جداگانه ، تایوان را در دوره جنگ سرد وقتی این کشور اقتصاد خود را با کمک ایالات متحده توسعه داد را به تصویر می‌کشد. این فیلم یک ویژگی بارز سینمای جدید تایوانی محسوب می شود.
شکرچو (به لاتین: Şükürçü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده است.
شبی که به مینسکی حمله کردند (به انگلیسی: The Night They Raided Minsky's) یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۱۹۶۸ در ژانر کمدی و موزیکال به کارگردانی ویلیام فریدکین که توسط نورمن لیر تهیه شده است.
اثر لوتوس یا اثر نیلوفر آبی ، اشاره به داشتن ویژگی خود تمیز سازی است. این اثر را؛ که در نتیجهٔ خاصیت بساآب‌گریزی (ابرآب‌گریزی) یا (بسیار کم ترشوندگی) است، برگ‌هایی مانند ثعله‌باقلا (گل نیلوفر آبی) از خود نشان می‌دهند. "اثر لوتوس" به دلیل پدیدهٔ کشش سطحی و ساختار پیچیدهٔ میکرو و نانوسکوپی روی سطح برگ، چسبندگی سطح آن به حداقل می‌رسد و ذرات گرد و خاک را توسط قطره‌های آب جمع‌شده از خود می‌زدایند. بساآب‌گریزی و خاصیت تمیز کردن خود در گیاهان دیگری نیز دیده می‌شود، مانند لادن، اپونتیا (گلابی خاردار)، پای شیر، نیشکر، و همچنین بر روی بال‌های برخی از حشرات.
قطره‌های آب به دلیل کشش سطحی بالا ، در مسیر رسیدن به شکل کروی؛ در غیاب نیروی مانع دیگر، سطح خود را به حداقل می‌رسانند. در تماس مایع با یک سطح خشک، بسته به ساختار سطح و کشش سطحی مایع، این نیروهای چسبندگی هستند که باعث تر شدن سطح می‌شوند.
در رمزنگاری ، PKCS مخفف " استانداردهای امنیت کلید عمومی " است .این ها گروهی از استانداردهای رمزنگاری کلید عمومی هستند که توسط اداره RSA Security LLC ارایه و منتشر شده‌اند ، که از اوایل دهه ۱۹۹۰ شروع شد .این شرکت استانداردهای خود را برای ترویج استفاده از تکنیک‌های رمزنگاری ، مانند الگوریتم RSA ، الگوریتم امضا Schnorr و چندین مورد دیگر را ثبت اختراع کرد.اگرچه نه استانداردهای صنعت ( چون شرکت کنترل را بر روی آن‌ها حفظ کرده‌است ) , برخی از استانداردها در سال‌های اخیر شروع به حرکت در فرآیند " استانداردها - پی‌گیری " کرده اند همچون سازمان‌های استانداردهای مربوطه مانند IETF(کار گروه مهندسی اینترنت) و گروه کاری PKIX  .
ویلیام جوزف اسلیم (به انگلیسی: William Joseph Slim) (زاده ۶ اوت ۱۸۹۱ – درگذشته ۱۴ دسامبر ۱۹۷۰) که معمولاً به نام بیل اسلیم شناخته می‌شد، یک فیلد مارشال انگلیسی در زمان جنگ جهانی دوم و بعد از آن بود. فعالیت او بیشتر در شمال آفریقا و خاورمیانه و هند بود.
ماریا پیا فوسکو (؛ – ) یک روزنامه‌نگار، نویسنده و هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "ریش آبی"، ""، "سالن کیتی"، "امانوئل در آمریکا"، "امانوئل در بانکوک" و "امانوئل – خشونت علیه زنان چرا؟" اشاره کرد.
طلوع آفتاب در بهشت یک فیلم عاشقانه آمریکایی به کارگرانی ویمون بون محصول سال ۲۰۱۹ است.
داستان فیلم در مورد دختری به نام جان است که پدرش فردی بسیار جنگ طلب و متخاصم است. با وجود اینکه پدر جان بسیار مراقب او است، اما جان عاشق یک خلبان نیروی هوایی به نام استیو می‌شود. این فیلم یک داستان عشقی واقعی را روایت می‌کند که در نهایت با پایانی تلخ تمام می‌شود.
تیم ملی فوتسال بحرین نماینده بحرین در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آسیایی است.
براساس رده‌بندی فیفا تیم فوتسال بحرین جایگاه ٨۶ را در بین تیم‌های ملی فوتسال جهان دارد. Futsal World Ranking
چرخند آمفان () یک طوفان گرمسیری قدرتمند بود که باعث خسارات گسترده‌ای در شرق هند و بنگلادش شد. این شدیدترین طوفان بود که از طوفان سیدر سال ۲۰۰۷ تا کنون به دلتای گنگ برخورد کرده‌است. آمفان همچنین اولین طوفان قوی گردباد در خلیج بنگال از گردباد ادیشا در سال ۱۹۹۹ تاکنون بود، و همچنین دومین گردباد گرمسیری شدید در سراسر جهان در سال ۲۰۲۰ بود. اولین توفند گرمسیری از فصل طوفان اقیانوس شمالی ۲۰۲۰ آمفان از منطقه‌ای با فشار کم در خلیج جنوبی بنگال توسعه یافت.
در جریان این چرخند پرقدرت که سرعت آن ۱۸۵ کیلومتر بر ساعت بود، دست‌کم ۸۰ نفر در بنگلادش و سواحل شرق هند کشته شده‌اند. بسیاری از درخت‌ها و سقف خانه‌ها کنده و بسیاری از زمین‌های کشاورزی و خانه‌های مسکونی تخریب شد.Cyclone Amphan’s Death Toll Rises to 80 in India and BangladeshMore than 80 killed in India and Bangladesh as Cyclone Amphan heaps misery on coronavirus-hit areasطوفان شدید در هند و بنگلادش بیش از ۸۰ کشته برجای گذاشت
هنرهای زبانی هنر محملی برای بیانگری ایده هاست که می‌تواند از طریق موسیقی، نقاشی، مجسمه‌سازی یا نمایش انجام شود و زبان محملی برای دریافت و انتقال پیام‌ها. وقتی این دو تلفیق شوند به هنرهای زبانی می‌رسیم یعنی استفادهٔ بیانگرانه از زبان برای دریافت و انتقال ایده‌ها. هنرهای زبانی دو وجه محتوایی و مهارتی دارد. در زمینهٔ محتوایی با دو حوزه سروکار دارد: ۱_ماهیت و رشد زبان ۲_ادبیات.
بررسی ماهیت زبان اصولاً در فلسفهٔ زبان صورت می‌گیرد. فلسفهٔ زبان استدلال در مورد ماهیت، منشأ و نحوهٔ استفاده از زبان است. فیلسوفان تحلیلی در فلسفه زبان به چهار مشکل اساسی می‌پردازند: ماهیت معنا، استفاده از زبان، شناخت زبان، و رابطهٔ بین زبان و واقعیت. با این حال، برای فیلسوفان قاره ای، فلسفهٔ زبان یعنی پرداختن به زبان به عنوان بخشی از منطق، تاریخ یا سیاست است. روانشناسان نیز به ماهیت یادگیری و کسب زبان در سنین کودکی می‌پردازند و نظریات رشد زبانی متعددی در این زمینه وجود دارند.
وجه مهارتی هنرهای زبانی شامل آموزش و یادگیری مهارت‌های خواندن، نوشتن، صحبت کردن، گوش دادن، و مشاهده و ارائهٔ بصری می‌شود. مشاهده و ارائهٔ بصری در واقع به دلیل رشد فناوری از نیمه‌های دههٔ ۹۰ به این برنامه اضافه شده‌است تا کودکان علاوه بر توانایی خواندن متن چاپ شده توانایی فهم و تفسیر رسانه‌های دیداری مثل فیلم، آگهی‌های تبلیغاتی و برنامه‌های تلویزیونی را نیز داشته باشند.
اصطلاح «هنرهای زبانی» ابتدا در بین معلمان مدارس ابتدایی شکل گرفت. آن‌ها به دنبال استفاده از نگاه کل گرا در آموزش زبان بودند و بنابراین می‌خواستند با تأکید متعادل بین ادبیات و نوشتار و زبان شفاهی آموزش زبان را به امری آسانتر و لذت بخش تر تبدیل کنند. در مقابل کسانی که به آموزش‌های جداگانهٔ مهارت‌های زبانی، املایی یا دستور زبانی تأکید داشتند. امروزه هنرهای زبانی در مدارس آمریکایی به صورت یک واحد درسی ارائه می‌شود و به نام برنامهٔ هنرهای زبانی شناخته می‌شود و بر همین امر تأکید دارد که مهارتهای زبانی درهم تنیده هستند و نمی‌توان آن‌ها را به شکل جدا از هم آموزش داد. این برنامه چهار وجه را باید تحت پوشش قرار دهد: مهارت‌های مقدماتی خواندن، خواندن کارکردگرایانه (یعنی به قصد انجام کاری)، پرورش قدرشناسی ادبی، و پرورش عادتهای مستقل خوانی. این برنامه را می‌توان براساس فرایندها و ابعاد دسته‌بندی کرد. فرایندهای شفاهی (گوش کردن و صحبت کردن) و فرایندهای کتبی (خواندن و نوشتن) و فرایندهای دیداری (مشاهده و ارائهٔ دیداری). دسته‌بندی دیگر می‌تواند فرایندهای گیرندگی (گوش کردن و خواندن) و فرایندهای تولیدکنندگی (صحبت کردن و نوشتن) باشد.
دسته‌بندی هنرهای زبانی از نظر ابعاد در سه بعد محتوا، مقصود، و رشد انجام می‌شود:
محتوای برنامهٔ هنرهای زبانی را ایدئولوژی پشت این برنامه است که مشخص می‌کند. یعنی پاسخ به این سؤال که یک فرد دارای سواد خواندن و نوشتن بناست بازتاب کدام مفهوم از سواد باشد؟ رویکردهای روش شناختی متفاوتی نسبت به مفهوم باسوادی وجود دارد که مبتنی برایدئولوژی‌های متفاوتی هستند.
ایدئولوژی کارکرد گرا بر «مهارتهای کارکردی ابتدایی» تأکید دارد و براساس نیاز به آموزش شهروندان توانا برای رقابت در بازار کار طراحی شده‌است. در این رویکرد دستورالعمل‌های خواندن بر تدریس صداها، نمادها، و درک مطلب مستقیم از طریق فرایندهای تمرین و مهارت ورزی تأکید دارد. تأکید رویکرد بیشتر روی درک قواعد، فهمیدن واقعیتهای علمی، و پیروی از دستورالعمل هاست. این رویکرد به منظور تثبیت نظم عمومی صنعتی و اجتماعی است. این رویکرد به دنیال آموزش مهارت‌های لازم برای مشارکت موفقیت‌آمیز در مدرسه و نیز در جامعه است، موفقیت یعنی داشتن مهارت‌های یک شهروند مولد یا یک نیروی کار خوب. خواندن متمرکز بر رمزگشایی کلمات و تجزیه و تحلیل متن از طریق پاسخ به سوالات درک مطلبی مشخص به صورت شفاهی و کتبی است. این رویکرد به دنبال یاد دادنِ خواندن است نه خواندن برای یادگیری. در این رویکرد، هنر تربیتی کارکردگرا به شکل فردگرایانه، رفتارگرایانه و رقابتی است. این رویکرد با نقادی متون یا داستانها یا زندگی دانش آموزان و موقعیت‌های زیسته و تاریخی کاری ندارد.
ایدئولوژی سواد فرهنگی به آموزش ارزش‌ها و اخلاق از طریق کتابهای مهم ادبی توجه دارد. این ایدئولوژی در «رویکرد دانش هسته ای» یافت می‌شود که درآن دانش آموزان جهت موفقیت باید دانش پایه ای را در یک کلاس کسب کنند و در کلاس‌های آینده اطلاعات جدید و پیچیده‌تر را بفهمند. این رویکرد یک بدنهٔ پذیرفته شده برای دانش را به رسمیت می‌شناسد. تجربیات شخصی اگر منافاتی با هنجارهای پذیرفته شده داشته باشند ارزشی ندارند. خرده فرهنگ‌ها و تفاوت‌ها نادیده گرفته می‌شوند یا سرکوب می‌شوند. گفتمان‌های جوامع اقلیت ذیل گسترهٔ باسوادی قرار نمی‌گیرند چرا که سواد فقط به گفتمان نخبگان جامعه اطلاق می‌شود. یعنی پذیرش اخلاق و ارزشهای مسلط است که باسوادی فرهنگی محسوب می‌شود. این ایدئولوژی رویکرد کارکردگرا را هم قبول دارد و از آن استفاده می‌کند ولی اصلاً کاری به روش‌های آموزش خواندن ندارد. از منظر این ایدئولوژی معلم مرجعیت دارد و بیشتر تأکید روی محتوای مطالب است تا هستهٔ معرفتی مقبول جامعه را به دانش آموز منتقل کند و وضع موجود را حفظ کند.
ریچارد پل در سال ۱۹۹۹ اظهار می‌کند آنچه در جامعه ما لازم است تعریف متفاوتی از سواد است، تعریفی که ساختار قدرت همگن را تصدیق می‌کند و برای گفتمان گروه‌هایی که به‌طور سنتی به حاشیه رانده شده‌اند، ارزش قائل است. چنین تعریفی از سواد ذیل رویکرد سواد نقاد قرار می‌گیرد. کثرت گرایی فرهنگی، و ارزش داشتن تجربیات شخصی و تفاوتهای فردی مواردی هستند که در این منظر مورد توجه قرار می‌گیرند. در این نگاه معلمان دیگر توزیع کننده دانش نیستند بلکه عوامل تغییرند و به دانش آموزان کمک می‌کنند تا خود را در ساختارهای بزرگتر تاریخی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی ببینند؛ بنابراین در این منظر روش آموزش به شکل گفتگویی تغییر می‌کند. فرد یادمی‌گیرد که بخواند اما در ضمن یادمی‌گیرد که نسبت خودش را با آنچه می‌خواند پیدا کند.
یک رویکرد کل گرای نقاد زمانی است که دانش آموزان با خواندن ادبیات و دیگر مطالب مربوط به تجربیات شخصی خود «یادمی‌گیرند که بخوانند». این رویکرد متأثر از کل گرایی معناشناختی است که معتقد است معنای گزاره‌ها برحسب جایگاه آن‌ها در یک شبکه از باورها و گزاره‌ها تعیین می‌شود. چنین کلاس‌هایی، کودکان را درگیر گفتگو می‌کنند و به‌طور نقاد محتوای متون و بحث را بررسی می‌کنند و به چالش می‌کشند. این رویکرد برای خدمت به منافع کودکان و جایگاه و موقعیت تاریخی آنها در جهان طراحی شده‌است.
برنامه هنرهای زبانی با ماهیت و رشد زبان نیز سروکار دارد. نظریات رشد زبان را می‌توان به چند دستهٔ کلی تقسیم کرد:
طرفداران این نظریه به پیروی از ویگوتسکی(۱۹۸۶) معتقدند که زبان از طریق تعامل اجتماعی و استفاده از آن رشد می‌کند. از نظر ویگوتسکی تفکر و زبان مستقل از هم رشد می‌کنند یعنی ما هم تفکر پیشازبانی داریم هم زبان بدون تفکر. ساختارهای گفتاری که کودک بر آن‌ها مسلط می‌شود مبنای ساختارهای فکری کودک می‌شوند. یعنی نخست کودک زبان را برای تعامل اجتماعی به کار می‌گیرد اما از جایی به بعد زبان اساس تفکر او می‌شود. زبان به شکل گفتار خصوصی راهنمای رشد شناختی است. در نظریه ویگوتسکی معلم خبره اهمیت دارد. وظیفهٔ معلم شناسایی توانایی فعلی دانش آموزان است تا با استفاده از بحث مناسب، سؤال یا موقعیت‌های یادگیری، دانش آموز را به منطقهٔ مجاور رشد پیش برد. وضعیت فعلی منطقه ای است که کودک توانایی فهم و به‌کارگیری زبان و انجام کارها را به صورت مستقل دارد اما کمی بعدتر منطقهٔ مجاور رشد نام دارد به این معنی که یک نفر دیگر اعم از مربی، بزرگسال یا همسال می‌تواند با کمی کمک به کودک موضوعی رابیاموزد. کودکان همان‌طور که جامعه برای نمایش معنااز زبان استفاده می‌کند از آن استفاده می‌کنند و آن را درونی می‌کنند اما در منطقهٔ مجاور رشد به حمایت بزرگسالان نیاز دارند تا رشد زبانی داشته باشند.
کل گرایی معناشناختی ()
کل گرایی معناشناختی نظریه ای است در فلسفه زبان به این معنی که بخش خاصی از زبان ، خواه یک اصطلاح باشد یا یک جمله کامل، تنها از طریق روابط آن با یک بخش بزرگتر زبان ( قبلا فهمیده شده ) قابل درک است. با این وجود ، اختلاف نظر قابل توجهی وجود دارد که بخش بزرگتر زبان مورد نظر دقیقاً چیست. در سالهای اخیر ، بحث پیرامون کل گرایی معناشناختی ، که یکی از اشکال مختلف کل کل گرایی است که در فلسفه معاصر مورد بحث و بحث قرار می گیرد ، تمرکز خود را بر این عقیده نهاده است که "کل" مورد نظر شامل کل زبان است.
واکه‌های اصلی () مجموعه‌ای از هشت واکه هستند که چون مشاهده جایگاه دقیق زبان هنگام تولید واکه‌ها دشوار است، وضع شده‌اند تا به عنوان نقاط مرجع کارکرد داشته باشند.phonetics. (2012). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica.
در رمزنگاری، رمزنگاری قالبی یک الگوریتم قطعی است که بر روی گروه‌های بیت با طول ثابت که به عنوان بلاک شناخته می‌شوند کار می‌کند، با یک تحول بی وقفه که توسط یک کلید متقارن مشخص شده‌است. رمزنگاری‌های قالبی به عنوان مؤلفه‌های ابتدایی مهم در طراحی بسیاری از پروتکل‌های رمزنگاری عمل می‌کنند و به‌طور گسترده‌ای برای پیاده‌سازی رمزگذاری داده‌های زیاد مورد استفاده قرار می‌گیرند.
حتی رمزنگاری قالبی ایمن فقط برای رمزگذاری یک بلوک واحد در زیر یک کلید ثابت مناسب است. بسیاری از حالت‌های عملکردی طراحی شده‌اند تا استفاده مکرر آنها را به روشی مطمئن و معمولاً برای دستیابی به اهداف امنیتی مانند محرمانه بودن و اعتبارسنجی امکان بذیر کنند. با این حال، رمزنگارهای قالبی ممکن است به عنوان بلوک‌های ساختاری در سایر پروتکل‌های رمزنگاری شده، مانند توابع آمیزش جهانی و تولیدکننده شماره شبه تصادفی نیز ظاهر شوند.
رمزنگاری قالبی از دو الگوریتم زوج تشکیل شده است، یکی برای رمزگذاری، و دیگری برای رمزگشایی، هر دو الگوریتم دو ورودی را قبول می‌کنند: یک بلوک ورودی از بیت اندازه و یک کلید از بیت اندازه . و هر دو بلوک خروجی -bit دارند. الگوریتم رمزگشایی تعریف شده‌است که عملکرد معکوس رمزگذاری است، یعنی D = E^(-1)., chapter 3. رمزگذاری بلوک توسط یک عملکرد رمزگذاری مشخص می‌شود.
که به عنوان ورودی کلید K از طول بیت k، به نام اندازه کلید و یک bit string به نام P از طول n به نام اندازه بلوک را در نظر می‌گیرد و یک رشته C از n بیت‌ها را برمی‌گرداند. P به متن ساده گفته می‌شود و C به متن متن رمزگذاری می‌شود. برای هر K، عملکرد EK (P) لازم است که یک نگاشت معقول با {۰،1} n باشد. معکوس برای E به عنوان یک تابع تعریف می‌شود
با استفاده از یک کلید K و ciphertext که C باشد برای برگرداندن مقدار plaintext که با P نمایش می‌دهیم، به این ترتیب:
به عنوان مثال، یک الگوریتم رمزنگاری شده ممکن است یک متن ۱۲۸ بیتی از متن ساده را به عنوان ورودی بدست آورد، و یک بلوک متن رمزگذاری متناظر ۱۲۸ بیتی را تولید کند. کلید تحریر دقیق با استفاده از یک ورودی دوم کنترل می‌شود. رمزگشایی مشابه است: الگوریتم رمزگشایی، در این مثال یک بلوک ۱۲۸ بیتی متن رمزنگاری را همراه با کلید مخفی می‌گیرد و بلوک ۱۲۸ بیتی متن ساده را بازده می‌کند.
برای هر کلید K , EK مجوز (نقشه‌برداری بیولوژیکی) بر روی مجموعه بلوک‌های ورودی است. هر کلید یک مجوز از مجموعه (۲ به توان n) جایگشت احتمالی را انتخاب می‌کند.
طراحی مدرن رمزنگاری‌های قالبی مبتنی بر مفهوم رمزنگاری محصول تکراری است. کلود شانون انتشارات اصلی خود در سال ۱۹۴۹ با عنوان نظریه ارتباطات سیستمهای رازداری، رمزنگاری محصولات را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و با ترکیب عملیات ساده مانند تعویض‌ها و جابجایی‌ها، آنها را به عنوان ابزاری برای بهبود مؤثر امنیت در نظر گرفت. رمزنگاری‌های محصول Iterated رمزگذاری را در چند دور انجام می‌دهند، که هر یک از آنها از یک کلید فرعی متفاوت برگرفته از کلید اصلی استفاده می‌کند. اجرای گسترده چنین رمزهایی، به نام شبکه فیستل پس از Horst Feistel، به ویژه در رمزگذاری DES پیاده‌سازی شده‌است., p.  455. بسیاری از تحقق رمزنگاری‌های قالبی، مانند AES، به عنوان شبکه‌های جایگزینی-permutation طبقه‌بندی می‌شوند.
ریشه کلیه قالب‌های بلوک رمزنگاری شده‌ای که در استانداردهای امنیت داده‌های کارت‌های صنعت پرداخت (PCI DSS) و استانداردهای مؤسسه ملی استاندارد آمریکا (ANSI) استفاده می‌شود مربوط به بلوک کلیدی Atalla (AKB) است که نوآوری اساسی در Atalla Box بود، اولین ماژول امنیتی سخت‌افزار (HSM). این کار در سال ۱۹۷۲ توسط ، بنیانگذار شرکت Atalla Corporation (در حال حاضر ) توسعه یافته و در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. AKB یک بلوک کلیدی بود که برای تبادل ایمن کلیدهای متقارن یا پین‌ها با سایر بازیگران صنعت بانکداری مورد نیاز است. این تعویض امن با استفاده از فرمت AKB انجام می‌شود. Atalla Box بیش از ۹۰٪ از کل شبکه‌های دستگاه‌های خودپرداز را که از سال ۱۹۹۸ کار می‌کردند محافظت می‌کرد، و محصولات Atalla هنوز هم اکثر معاملات ATM جهان را از سال ۲۰۱۴ تضمین می‌کنند.
انتشار رمزگذاری DES توسط دفتر ملی استاندارد ایالات متحده (متعاقباً موسسه ملی استاندارد و فناوری NIST) در سال ۱۹۷۷ در درک عمومی از طراحی رمزنگاری مدرن بسیار مؤثر بود. همچنین بر پیشرفت آکادمیک حملات کریپتانالیستی تأثیر گذاشت. cryptanalyse دیفرانسیل و خطی هر دو ناشی از مطالعات در مورد طراحی DES است. یک مجموعه از تکنیک‌های حمله وجود دارد که علاوه بر اینکه در برابر حملات بی رحمانه نیرومند است، باید رمزنگاری قالبی را نیز ایمن کند.
در "",، بلوک plain text برای رمزگذاری به دو نیمه مساوی تقسیم می‌شود. تابع round با استفاده از یک کلید فرعی روی یک‌نیمه اعمال می‌شود، و سپس خروجی با نیمه دیگر XOR می‌شود. سپس دو نیمه جابه‌جا می‌شوند.
فرض کنید F یک تابع round باشد و فرض کنید کلیدهای K0، K1، … ، Kn به ترتیب زیر کلیدهای دورهای ۰، … ، n باشند.
سپس عملیات اساسی به شرح زیر است:
بلوک متن ساده را به دو قطعه مساوی تقسیم کنید، (formula_4، formula_5)
برای هر دور به ازای formula_6 محاسبه کنید
بعد از آن ciphertext برابر formula_9 است.
رمزگشایی متن رمزنگاری (Rn + 1، Ln + 1) با محاسبه به ازای هر یک از iها انجام می‌شود formula_10
سپس (L0، R0) دوباره plaintext است.
یکی از مزایای مدل Feistel در مقایسه با یک شبکه جایگزینی-جایگشتی این است که تابع round (یا F) نیازی به برگشت‌ناپذیر بودن ندارد.
طرح Lai–Masseyخواص امنیتی شبیه به ساختار Feistel را ارائه می‌دهد. همچنین این مزیت را دارد که تابع round (یا همان F) نیازی به برگشت‌ناپذیر بودن ندارد. شباهت دیگر این است که بلوک ورودی را به دو قطعه مساوی تقسیم می‌کند. با این حال، تابع round به اختلاف بین این دو اعمال می‌شود و سپس نتیجه به هر دو نیم بلوک اضافه می‌شود.
فرض کنید F یک تابع round و H یک تابع half-round باشد و فرض کنید کلیدهای K0، K1، … ، زیرکلید برای دورهای ۰٬۱، … ، n باشند.
بلاک plaintext را به دو قسمت مساوی تقسیم کنید، (formula_4، formula_5)
برای هر دور به ازای formula_6 محاسبه کنید:
هرجا formula_17 و formula_18
سپس عبارت ciphertext برابر formula_19 است.
رمزگشایی یک ciphertext formula_20 با محاسبه برای i = n , n − ۱، … ، ۰ انجام می‌شود.
هرجا formula_22 و formula_23
سپس formula_24 دوباره برابر plaintext است.
بسیاری از رمزگذارها و رمزنگاری‌های قالبی مدرن درواقع الگوریتم‌های ARX هستند. تابع round آنها فقط شامل سه عمل است: تابع addition یا جمع، با مقادیر چرخش ثابت و XOR (به اختصار ARX). مثال‌های آن شامل ChaCha20، Speck , XXTEA و BLAKE است. بسیاری از نویسندگان برای نشان دادن چنین round function ای، از یک شبکه ARX، نوعی نمودار جریان داده ترسیم می کنند.
این عملگرهای ARX محبوب هستند زیرا از نظر سخت‌افزاری و نرم‌افزاری نسبتاً سریع و ارزان هستند، اجرای آنها می‌تواند بسیار ساده انجام شود، همچنین به دلیل اینکه در زمان ثابت اجرا می شون؛ بنابراین در مقابل حملات زمان‌بندی مصون هستند. روش رمزنگاری چرخشی سعی در حمله به چنین round functionsهایی دارد.
عملگرهای دیگری که اغلب در رمزنگاری‌های قالبی مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل: data-dependent rotations مانند RC5 و RC6 است، یک جعبه جایگزینی که به عنوان جدول جستجو (یا ) به کار می‌رود همان‌طور که در استاندارد رمزگذاری داده‌ها و استاندارد رمزگذاری پیشرفته، جعبه جایگشت و ضرب مانند IDEA است.
این خاصیت باعث می‌شود امنیت رمزنگاری به صورت درجه یک کاهش یابد و در هنگام انتخاب اندازه بلوک باید مورد توجه قرار گیرد. در واقع یک مصالحه بین بزرگی سایز بلوک و ناکارآمدی الگوریتم به منظور عملکرد عملگر وجود دارد. رمزنگاری‌های قالبی اولیه مانند DES معمولاً اندازه بلوک ۶۴ بیتی را انتخاب کرده‌اند، در حالی که طرح‌های جدیدتر مانند AES با اندازه بلوک ۱۲۸ بیت یا بیشتر را پشتیبانی می‌کنند، در حالی که برخی از رمزگذارها، طیف وسیعی از اندازه‌های مختلف بلوک را پشتیبانی می‌کنند.
نوعی از تحلیل رمزنگاری است که بر اساس یافتن تقریب‌های وابسته به پیوند به عملکرد رمزنگاری است. تحلیل رمزنگاری خطی یکی از دو حمله پرکاربرد بر روی رمزنگاری‌های قالبی است. دیگری است.
یک حمله کریپتانالیستی است که خصوصاً برای مسدود کردن رمزها بر اساس شبکه‌های جایگزینی-جابجایی کاربرد دارد. برخلاف تحلیل رمزنگاری دیفرانسیل، که از جفت‌های plaintexts انتخاب شده با اختلاف XOR ثابت استفاده می‌کند، تحلیل رمزنگاری انتگرالی از
مجموعه‌ها یا حتی چند مجموعه از plaintexts منتخب استفاده می‌کند که قسمتی از آن ثابت نگه داشته می‌شود و بخش دیگر با تمام امکانات متفاوت است. به عنوان مثال، یک حمله ممکن است از ۲۵۶ عدد انتخاب شده استفاده کند که تمام ۸ بیت آنها یکسان است، اما همه در ۸ بیت متفاوت هستند. چنین مجموعه ای لزوماً یک XOR با مقدار ۰ و نیز XORهایی که مقادیر آن‌ها از مجموعه‌های مربوط به رمزنگاری‌ها، اطلاعات مربوط به عملکرد رمزنگاری را ارائه می‌دهند، دارد. این تقابل بین تفاوت‌های جفت متون و مجموع مجموعه‌های بزرگتر از متن، الهام بخش از نام "تحلیلی رمزنگاری انتگرالی" و قرض گرفتن اصطلاح آن از حساب دیفرانسیل و انتگرال است.
علاوه بر تحلیل رمزنگاری خطی و دیفرانسیل، یک فهرست از حملات فزاینده وجود دارد: تحلیل رمزنگاری دیفرانسیل کوتاه، تحلیل رمزنگاری دیفرانسیل جزئی، کریپتانالیز یکپارچه، که شامل حملات مربعی و انتگرالی، حملات اسلاید، حملات بومرنگ، حمله XSL، تحلیل رمزنگاری دیفرانسیل غیرممکن و حملات جبری.
برای اینکه یک رمزنگاری جدید از اعتبار برخوردار باشد، باید شواهد امنیتی را در برابر حملات شناخته شده نشان دهد.
هنگامی که از یک رمزنگاری قالبی در یک حالت معین از عملکردهای آن استفاده می‌شود، الگوریتم حاصل به‌طور ایده‌آل می‌تواند به اندازه خود رمزنگاری قالبی امن باشد. ECB (مورد بحث در بالا) به‌طور برجسته فاقد این خاصیت است: صرف نظر از اینکه رمزنگاری‌های قالبی زیرین چقدر امن است، حالت ECB به راحتی می‌تواند مورد حمله قرار گیرد. از طرف دیگر، با فرض اینکه رمزنگاری قالبی زیرین نیز به همان نسبت امن است، می‌توان حالت CBC را ایمن اعلام کرد. با این حال توجه داشته باشید که اظهارنظرهایی مانند این، نیاز به تعاریف رسمی ریاضی دارد که برای آنچه از آن به عنوان الگوریتم رمزگذاری یا رمزنگاری قالبی یاد می‌شود به معنای «ایمن بودن» است. در این بخش دو مفهوم رایج در مورد خصوصیات رمزنگاری قالبی توضیح داده شده‌است. هر یک با یک مدل ریاضی مطابقت دارد که می‌تواند برای اثبات خواص الگوریتم‌های سطح بالاتر مانند CBC استفاده شود.
این رویکرد کلی در مواجهه با رمزنگاری - اثبات الگوریتم‌های سطح بالاتر (مانند CBC) با فرضیه‌های صریح بیان شده در مورد اجزای آنها (مانند رمزنگاری قالبی) ایمن است - به عنوان "امنیت قابل اثبات" شناخته شده "است".
اگر مهاجمی نتواند تفاوت بین رمزنگاری قالبی (مجهز به کلید تصادفی) و یک جابجایی تصادفی را نشان دهد، یک رمزنگاری قالبی در مدل استاندارد ایمن است.
برای دقیق تر بودن، فرض کنید "E" یک رمزنگاری قالبی "n" -bit ای باشد. ما بازی زیر را تصور می‌کنیم:
مهاجم، که می‌توانیم آن را به عنوان یک الگوریتم در نظر بگیریم، یک "دشمن" نامیده می‌شود. تابع "f" (که طرف مقابل قادر به جستجوی آن بود) "اوراکل" نامیده می‌شود.
توجه داشته باشید که یک دشمن می‌تواند با حدس زدن تصادفی (یا مثلاً همیشه «رو» را حدس بزند) شانس ۵۰٪ پیروزی را تضمین کند؛ بنابراین، "فرض کنید P" ("A") این احتمال را نشان دهد که طرف "A" در این بازی درمقابل E برنده "شود" و "سود A را" به شکل مقابل تعریف کند ("P" ("A")-1/2)2.
به این ترتیب که اگر "A به" طور تصادفی حدس بزند، سود آن ۰ خواهد بود. از طرف دیگر، اگر "A" همیشه برنده باشد، سود آن ۱ است. رمزنگاری "قالبی E" با توجه به محدودیت‌های مشخص شده در "q" و زمان اجرای طرف مقابل، اگر دارای "جا به جایی شبه تصادفی" (PRP) باشد، هیچ حریفی با سود قابل بیشتر از ۰ نخواهد داشت. اگر در مرحله ۲، دشمنان به جای "f" ("X") از یادگیری "f" −1 ("X") استفاده کنند (اما هنوز تنها سود کمی دارند)، آنگاه "E" یک PRP "قوی" (SPRP) است. یک مهاجم "غیر انطباقی" است اگر همه مقادیر q برای X را قبل از بازی انتخاب کند (یعنی از اطلاعاتی که از نمایش‌های قبلی استفاده نشده‌است، برای انتخاب هر X در هر صورت استفاده می‌کند).
این تعاریف برای تجزیه و تحلیل حالت‌های مختلف عملگر مفید بوده‌است. به عنوان مثال، می‌توان یک بازی مشابه را برای اندازه‌گیری امنیت الگوریتم رمزنگاری مبتنی بر رمزنگاری قالبی تعریف کرد و سپس سعی کرد (از طریق یک استدلال کاهشی) نشان داد که احتمال برنده شدن حریف در این بازی جدید، خیلی بیشتر از "P"("A") برای A نیست. (کاهش به‌طور معمول محدودیت‌هایی در "q" و زمان اجرای "A را در اختیار شما قرار می‌دهد".) به‌طور برابر، اگر مقدار "P" ("A") برای همه "A"های مربوط کم باشد، پس هیچ مهاجمی احتمال قابل توجهی برای برنده شدن در بازی جدید ندارد. درواقع این ایده را رسمیت می‌بخشد که الگوریتم سطح بالاتر امنیت رمزنگاری قالبی را به ارث می‌برد.
"الگوریتم رمزگذاری داده‌های بین‌المللی" ("IDEA") یک رمزنگاری است که توسط James Massey از ETH زوریخ و Xuejia Lai طراحی شده‌است. اولین بار در سال ۱۹۹۱ به عنوان جایگزینی برای DES توصیف شد.
IDEA با استفاده از یک کلید ۱۲۸ بیتی بر روی بلوک‌های ۶۴ بیتی کار می‌کند، و شامل یک سری از هشت تبدیل یکسان (یک "round") و یک دگرگونی خروجی ("half-round") است. فرایندهای رمزگذاری و رمزگشایی مشابه هستند. IDEA بخش اعظم امنیت خود را با در هم آمیختن عملیات از گروه‌های مختلف - اضافه شدن و ضرب ماژولار، و "منحصر به فرد" بصری "یا (XOR)" - که از نظر جبری «ناسازگار» هستند، به دست می‌آورد.
طراحان IDEA را برای اندازه‌گیری استحکام آن در برابر تحلیل رمزنگاری دیفرانسیل بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که تحت فرضیات خاصی از آن مصون است. هیچ ضعف خطی یا جبری موفقیت‌آمیزی گزارش نشده‌است. بهترین حمله برای کلیه کلیدها می‌تواند با استفاده از یک حمله narrow-bicliques حدود چهار برابر سریعتر از حمله brute force،
یک IDEA که 8.5-round است را کامل بشکند.
RC5 رمزنگاری قالبی استکه توسط رونالد ریوست در سال ۱۹۹۴ طراحی شده‌است و برخلاف بسیاری از رمزگذارهای دیگر، اندازه بلوک متغیر (۳۲، ۶۴ یا ۱۲۸ بیت)، اندازه کلید (۰ تا ۲۰۴۰ بیت) و تعداد دور (۰ تا ۲۵۵) دارد. انتخاب اصلی پارامترها اندازه بلوک ۶۴ بیت، یک کلید ۱۲۸ بیتی و 12 round بود.
ویژگی اصلی RC5 استفاده از چرخش وابسته به داده‌ها است. یکی از اهداف RC5، فوریت مطالعه و ارزیابی چنین عملیاتی به عنوان رمزنگاری اولیه بود. RC5 همچنین شامل تعدادی اضافات ماژولار و XOR است. ساختار کلی الگوریتم یک شبکه شبیه است. روال رمزگذاری و رمزگشایی را می‌توان در چند خط کد مشخص کرد. با این حال، برنامه کلیدی پیچیده‌تر است و کلید را با استفاده از و با باینری‌های هر دو e و نسبت طلایی به عنوان منبع nothing up my sleeve numbers گسترش می‌دهیم. سادگی خسته کننده الگوریتم، همراه با جدید بودن چرخش وابسته به داده‌ها، RC5 را به یک موضوع جذاب برای مطالعه برای رمزنگاری تبدیل کرده‌است.
RC5 که round-12 است (با بلوک‌های ۶۴ بیتی) با استفاده از244 نمونه ساده انتخاب شده مستعد حمله دیفرانسیل است.Biryukov A. and Kushilevitz E. (1998). Improved Cryptanalysis of RC5. EUROCRYPT 1998. 18-20 round برای محافظت کافی پیشنهاد شده‌است.
رمزگذاری "Rijndael" که توسط رمزنگاران بلژیکی، Joan Daemen و Vincent Rijmen ساخته شد یکی از طرح‌های رقابتی برای جایگزینی DES بود. این طرح در مسابقه 5-year public competition برنده شد تا تبدیل به AES شود ،(استاندارد رمزگذاری پیشرفته).
AES در سال ۲۰۰۱ پذیرفته شده توسط NIST، دارای اندازه بلوک ثابت ۱۲۸ بیت و اندازه کلید ۱۲۸، ۱۹۲ یا ۲۵۶ بیت است، در حالی که Rijndael را می‌توان با اندازه‌های بلوک و کلید در هر چند برابر از ۳۲ بیت، با حداقل ۱۲۸ مشخص کرد. اندازه بلوک حداکثر ۲۵۶ بیت دارد، اما اندازه کلید سایز تئوری حداکثری ندارد. AES در یک ماتریس عمل می‌کند، به این "حالت گفته می‌شود" (نسخه‌های Rijndael با اندازه بلوک بزرگتر دارای ستون‌های اضافی برای حالت هستند).
آمار جمعیتی ازبکستان ویژگی‌های جمعیت شناختی جمعیت ازبکستان از جمله رشد جمعیت، تراکم جمعیت، قومیت، سطح تحصیلات، بهداشت، وضعیت اقتصادی، وابستگی‌های مذهبی و سایر جنبه‌های جمعیت است. ملیت هر فرد در ازبکستان، ازبک است، در حالی که اکثریت قومی ازبک خود را ازبک می‌نامند. بسیاری از داده‌ها ناشی از برآوردهاست زیرا آخرین سرشماری در زمان شوروی در سال ۱۹۸۹ انجام شد.
ازبکستان پرجمعیت‌ترین کشور آسیای میانه است. ۳۲٫۵ میلیون نفر آن (تخمین سال ۲۰۱۸) تقریباً نیمی از کل جمعیت منطقه را تشکیل می‌دهند.
جمعیت ازبکستان بسیار جوان است: ۳۴٫۱٪ از مردم آن زیر ۱۴ سال هستند. براساس منابع رسمی، ازبک‌ها اکثریت (۸۰٪) از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. دیگر اقوام شامل روس‌ها ۵٫۵٪، تاجیک‌ها ۵٪، قزاق‌ها ۳٪، کاراکالپاکس ۲٫۵٪ و تاتارها ۱٫۵٪ (تخمین‌های ۱۹۹۶) است.Uzbekistan in CIA World Factbook ازبکستان قومی کره ای دارد که در سالهای ۱۹۳۷–۱۹۳۸ به اجبار از شرق دور شوروی به منطقه منتقل شده‌اند. همچنین گروه‌های کوچکی از ارامنه در ازبکستان، عمدتاً در تاشکند و سمرقند وجود دارند. این کشور ۸۸٪ مسلمان (عمدتاً سنی، با اقلیت ۵٪ شیعه)، ۹٪ ارتدکس شرقی و ۳٪ دیگر ادیان (که شامل جوامع کوچک مسیحیان کره ای، دیگر فرقه‌های مسیحی، بودائیان، بهائیان و … است) یهودیان بخارا هزاران سال در آسیای میانه، بیشتر ازبکستان زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۸۹ در ازبکستان ۹۴٫۹۰۰ یهودی وجود داشته‌استWorld Jewish Population 2001 , "American Jewish Yearbook", vol. 101 (2001), p. 561. (حدود ۰/۵ درصد از جمعیت طبق سرشماری سال ۱۹۸۹)، اما اکنون، از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بیشتر یهودیان آسیای میانه منطقه را به قصد ایالات متحده یا اسرائیل ترک کردند. اکنون کمتر از ۵۰۰۰ یهودی در ازبکستان باقی می‌مانند.World Jewish Population 2007 , "American Jewish Yearbook", vol. 107 (2007), p. 592.
بسیاری از جمعیت ازبکستان در زمانی که این کشور جزئی از اتحاد جماهیر شوروی بود، در مزارع اشتراکی در مقیاس بزرگ به کشاورزی پنبه مشغول بودند. جمعیت همچنان به شدت روستایی و وابسته به کشاورزی برای زندگی خود است، اگرچه ساختار مزرعه در ازبکستان از سال ۱۹۹۰ تاکنون به‌طور عمده از اشتراکی به فردی تغییر کرده‌است.
منبع: سازمان ملل متحد، وب سایت وزارت امور اقتصادی و اجتماعی> چشم‌انداز جمعیت جهان: بازنگری در سال 2019.United Nations, Department of Economic and Social Affairs website > World Population Prospects: The 2010 Revision
منابع:United nations. Demographic Yearbooks
درگذشتگان:
نرخ باروری کل (TFR) و میزان تولد خام (CBR):
براساس کتاب CIA World Factbook، میزان کل باروری (TFR) که در سال ۲۰۱۱ تخمین زده شده‌است ۱٫۸۹ کودک تولد / زن است.
در سال ۲۰۰۲، تخمین TFR 2.92 بود. برپایه آن ازبک ۲٫۹۹، روس ۱٫۳۵، کاراکپالاک ۲٫۶۹، تاجیک ۳٫۱۹، قزاق ۲٫۹۵، تاتار ۲٫۰۵، دیگران ۲٫۵۳؛ شهر تاشکند ۱٫۹۶، کاراکپالاکستان ۲٫۹۰، فرقان ۲٫۷۳؛ منطقه شرقی ۲٫۷۱، شرق مرکزی ۲٫۹۶، ۳٫۴۳ مرکزی، ۳٫۰۵ غربی بود.A.I. Kamilov, J. Sullivan, and Z. D. Mutalova, Fertility , Chapter 4 in "Uzbekistan Health Examination Survey 2002".