moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از بذرهای وحشی قابل کشت، سرخپوستان ذرت را داشتند، اما این غله بر خلاف غلات اوراسیا مواد مغذی اندکی فراهم می‌کند و از آن مهم‌تر، می‌بایست یکی یکی کاشته شود — کاری بسیار خسته‌کننده. لازم است ذکر شود که بعد از آنکه به عنوان مثال در تمدن می‌سی‌سی‌پی در حدود سال ۱۰۰۰ م میزان کشاورزی به حدی رسید که محصول مازاد تولید شد، آن‌ها زیستگاه‌های متراکم و تخصصی‌تری ساختند. اورآسیایی‌ها گندم و جو در اختیار داشتند، که سرشار از فیبر و مواد مغذی است و می‌تواند به راحتی با دست و "به مقدار فراوان" بذر افشانی شود. اورآسیایی‌ها از زمان‌های بسیار قبل تر مازاد عظیمی از مواد غذایی تولید می‌کردند که این امکان رشد جمعیت نمایی را به آن تمدن‌ها می‌داد. چنین رشدی منجر به تشکیل نیروی کاری بزرگتر و مخترعان، صنعتگران و امثالهم شد. به علاوه غلات (که در اورآسیا یافت می‌شده‌است) می‌توانست بر عکس محصولات گرمسیری همچون موز برای طولانی مدت ذخیره شود.
در حالی که سرزمین‌های جنوب صحرای آفریقا عمدتاً از پستانداران وحشی برخوردار بوده‌اند، اورآسیا بر حسب شانس بیشترین حیوانات بزرگ سربزیر (رام شدنی) را در سرتاسر جهان در اختیار دارد: اسب و شتر که می‌توانند به راحتی برای حمل و نقل بشر مهار می‌شوند، بز و گوسفند برای پوست، پوشاک، و پنیر؛ گاو برای شیر و ورزا برای خیش زدن زمین و حمل و نقل و حیوانات خوش‌خیم مانند خوک‌ها و مرغ برای خوردن. آفریقایی‌ها، بر حسب تصادف جغرافیایی، با شیر، پلنگ و امثالهم طرف بوده‌اند. دایموند اشاره می‌کند که تنها جانورانی مفید برای استفاده بشر در گینه نو در واقع از شرق آسیا آمده‌اند. اینها حدود ۵٬۰۰۰–۴٬۰۰۰ سال پیش و هنگام گسترش استرانیزی به گینه نو وارد شده‌اند.
با اینکه موضوع اصلی کتاب این نیست، در آخر کتاب دایموند اجمالاً به بررسی این نکته می‌پردازد که چرا قدرت‌های مسلط در ۵۰۰ سال گذشته ساکنین غرب اروپا و نه آسیا (به ویژه شرق آسیا و چین) بوده‌اند. در مورد جنوب غرب آسیا دایموند جواب سؤال را واضح می‌داند: استفاده طولانی مدت و گاه بیش از اندازه، اغلب مناطق جنوب غرب آسیا را بسیار خشک و غیرقابل کشت کرده بود و جنگل‌زدایی و دیگر فاجعه‌های زیست‌محیطی از این مراکز اولیه تمدن صحراهای کم‌آب و علفی ساخته بود که نمی‌توانستند به راحتی با سرزمین‌های حاصل‌خیز اروپا رقابت کنند. در مورد مناطق شرق آسیا، دایموند حدس می‌زند است که ویژگی‌های جغرافیایی این سرزمین‌ها باعث تشکیل امپراتوری بزرگ، با ثبات و جدا افتاده‌ای شد که هیچ فشار خارجی قابل توجهی آن را تهدید نمی‌کرده‌است. این امر باعث تمرکز بیش از حد تصمیم‌گیری شده و نوعی خودکامگی بی‌رقابت را ایجاد کرده‌است که خود بعد از مدتی منجر به ایستایی جامعه و در مواردی (مانند اختراع اسلحه و کشتی‌های اقیانوس پیما) سرکوب تکنولوژی از سوی حاکمان شده‌است. در اروپا وجود موانع طبیعی زیاد (مانند کوه‌های عظیم و خلیج‌ها) منجر به ایجاد دول ملی محلی رقیب شد. این رقابت کشورهای اروپایی را (با اینکه مانند چین توسط حاکمان خودکامه کنترل می‌شدند) تشویق به نوآوری کرد و از رکود فناوری جلوگیری شد.
این کتاب در مدت کوتاهی به ۲۵ زبان ترجمه شده‌است.مقدمه ی خسرو پارسا بر کتاب اسلحه، میکروب و فولاد -کانون وحدت دانش‌جویان دانشگاه آزاد تبریز در ایران نیز توسط حسن مرتضوی به فارسی برگردانده و در نشر بازتاب نگار منتشر شده‌است.
متیو برادریک (زاده ۲۱ مارس ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی است.
جیمز پل مارسدن (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیگر آمریکایی است. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "جعبه" و "۲۷ دست لباس"فیلم سینمایی سونیک خارپشت و
سونیک خارپشت ۲ اشاره کرد. همچنین جیمز مارسدن در سریال وست ورلد در نقش تدی فلاد حضور دارد.
سوزان ساراندون (زاده ۴ اکتبر ۱۹۴۶) هنرپیشه آمریکایی است. سوزان ساراندون تاکنون ۵ بار نامزد جایزه اسکار شده که چهار نامزدی او بین سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ متوالی بودند،او در آخرین نامزدی‌اش تاکنون، در سال ۱۹۹۵ برای فیلم راه رفتن مرد مرده موفق شد جایزه اسکار نقش اول زن را ازآن خود کند.
سوزان آبیگل تاملین در ۴ اکتبر ۱۹۴۶ در نیویورک به دنیا آمد. بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ در دانشگاه کاتولیک آمریکا تحصیل نمود
در سال ۱۹۶۷ با کریس ساراندون ازدواج نمود و در سال ۱۹۷۹ از وی جدا شد. ساراندون در سال ۱۹۸۶ با تیم رابینز وارد رابطه شد و در سال ۲۰۰۹ از وی نیز جدا شد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که سوزان ساراندون در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
الکسی دمتریویچ شیروف (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۷۲) استادبزرگ و نویسندهٔ شطرنج لتونیائی‌الاصل اهل اسپانیا است وی از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تاکنون همواره در جمع بهترین شطرنج‌بازان جهان قرار داشته‌است. آخرین ریتینگ او در ژوئیه ۲۰۱۰ با ریتینگ ۲۷۴۹ دوازدهمین شطرنج‌باز برتر در رده‌بندی جهانی این ورزش است.
شیروف سابقهٔ قهرمانی شطرنج زیر ۱۶ سال جهان در سال ۱۹۸۸ و نایب‌قهرمانی زیر ۲۰ سال جهان در ۱۹۹۰ دارد و در همین سال به درجهٔ استادبزرگی رسید.
او در سال ۱۹۹۸ در یک رویارویی دوجانبه با ولادیمیر کرامنیک برای تعیین رقیبی برای به چالش کشیدن گری کاسپاروف قهرمان وقت شطرنج جهان با ۲ برد، ۷ مساوی و بدون باخت به پیروزی رسید. اما به دلیل مشکلات مالی رقابت وی با کاسپاروف برگزار نشد. دو سال بعد که کاسپاروف در مقابل کرامنیک قرار گرفته و از او شکست خورد، شیروف مدعی بی‌اعتبار بودن این رقابت شد و این که این بازی حق او بوده‌است.
وی همچنین در سال ۲۰۰۰ به فینال قهرمانی شطرنج جهان فیده رسید که با امتیاز ۳٫۵–۰٫۵ در تهران بازی را به ویسواناتان آناند را واگذار کرد.
سبک بازی تهاجمی و تمایل او به پیچیده‌کردن بازی باعث شده تا شیوهٔ بازی شیروف را با میخائیل تال قهرمان جهان هموطنش که مدتی هم استاد او بود، مقایسه کنند.
آرون نیمزوویچ (۷ نوامبر ۱۸۸۶ در ریگا، جمهوری لتونی، امپراتوری روسیه - ۱۶ مارس ۱۹۳۵ در کپنهاگ، دانمارک) شطرنج‌باز، نویسنده و نظریه‌پرداز بسیار تأثیرگذار شطرنج یهودی آلمانی‌زبان لتونی‌زادهٔ [در اواخر عمر] تبعهٔ دانمارک بود. وی شخصیت پیشرو در مکتب هایپرمدرن شطرنج شمرده می‌شود.
نیمزوویچ در زمان خود از بهترین شطرنج‌بازان جهان به حساب می‌آمد، اما اهمیت وی بیشتر به لحاظ نوشته‌ها و نظریات وی است که برخی از آن‌ها امروز مورد پذیرش عامهٔ شطرنج‌بازان قرار دارد. از مهمترین ایده‌های وی می‌توان به ترجیح کنترل خانه‌های مرکزی با سوارها به جای روش سنتی اشغال آن‌ها با پیاده‌ها، بیش‌محافظت (از یک خانه یا مهره)، بازی پیشگیرانه با هدف خنثی‌سازی نقشه‌های حریف، گسترش فیل‌ها به روش فیانچتو، استفاده از ستون‌های باز و حمله به عرض هفتم اشاره کرد.
رباط طولی پشتی یا خلفی رباطی است که در داخل مجرای نخاعی واقع شده و در طول ستون فقرات از استخوان پس سری تا خاجی (ساکروم) امتداد دارد. این رباط به قسمت پشتی (خلفی) جسم مهره‌ها و بخش محیطی دیسک‌های بین مهره‌ای اتصال دارد. ثبات ستون مهره‌ها به سالم بودن رباط‌ها، مفاصل بین مهره‌ای پشتی (فاست‌ها) و عضلات آن وابسته‌است.
ضایعه دیسک بین مهره‌ای در موارد پارگی بخش محیطی آن (آنولوس فیبروزوس)، یک عامل فشار به رباط طولی خلفی است که از طریق هسته دیسک اعمال می‌گردد و درصورت شدید بودن می‌تواند منجربه پارگی رباط و در نتیجه فشار بر روی نخاع یا ریشه‌های عصبی گردد. رباط طولی پشتی در ناحیه کمری ضخامت کمتری دارد و به همین دلیل مستعد آسیب بیشتری است. تحرک زیاد ستون فقرات کمری و ضعف این رباط در ناحیه کمر، مهم‌ترین عامل فتق دیسک بین مهره‌ای به ویژه در سطوح L5-S1 و L4-L5 است.
جرج هربرت (به انگلیسی: George Herbert) شاعر، سخنران و کشیش کلیسای انگلیکان در انگلستان بود. او در یک خانوادهٔ هنرمند و توانگر زاده شد، از آموزش و پرورش خوبی بهره‌مند شد و به مناصبی در دانشگاه کمبریج و مجلس سنا دست یافت. هربرت از بیماری سل درگذشت.
در سال ۱۶۳۳ میلادی، آثار هربرت در یک مجموعهٔ تدوین و مرتب شد و با تصحیح نیکلاس فرار به چاپ رسید. اشعار انگلیسی هربرت اکثراً با مضامین دینی‌است و برخی از آنها در کلیسا به‌عنوان سرود مذهبی به کار گرفته شده‌اند.
Wikipedia contributors, "George Herbert
رباط طولی جلویی یا قدامی همانند رباط طولی پشتی، رباط بلندی است که در طول ستون فقرات امتداد داشته و به جلوی جسم مهره‌ها و دیسک‌های بین مهره‌ای متصل می‌گردد. رباط ‌های طولی پشتی و جلویی، در ثبات مفاصل بین مهره‌ای جلویی که درارتباط با حرکات دیسک‌های بین مهره‌ای است، نقش دارند.
مایستر اکهارت () (۱۲۶۰–۱۳۲۷ میلادی) دین‌شناس، فیلسوف، عارف، شاعر و خطیب آلمانی‌تبار بود.
او در نزدیکی شهر گوتا در ایالت تورینگن کشور آلمان زاده شد. گفته‌اند که مایستر اکهارت در زبان آلمانی همان تأثیری را داشته‌است که دانته در زبان ایتالیایی داشته، چنان‌که باعث شکوفایی آن زبان گشته‌است. اکهارت در صومعه‌ای متعلق به فرقه دومینیکن آموزش‌های اساسی را طی کرده و سپس در شهرهای مختلف به کسب علم و دانش پرداخته‌است. مایستر اکهارت همچنین به تعلیم الهیات مسیحی در شهرهای مختلف آلمان می‌پرداخت. در همین مدت، کلیسا او را کفر و زندقه محکوم می‌کند و مایستر اکهارت دفاعیه‌ای در دفاع از خویش می‌نگارد. مکان دفن او نامشخص است.
Ⓒ یا ⓒ که در زبان انگلیسی به آن "Enclosed C" گفته می‌شود، یک نماد چاپی شامل حرف C و دایره است و برای کپی‌رایت استفاده میکند.
این نماد نباید با نماد حق تکثیر (©) اشتباه گرفته شود.
برخی از دوربین‌های چیودا کوگاکو (معروف به چیوکو) در دوره‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ دارای نماد آبی آبی به عنوان بخشی از تعیین لنز مانند «سوپر راکور ⓒ» بودند، به عنوان مثال. در مینولتا ۳۵ یا میونتا. از آن برای نشان دادن اپتیک (تک) پوشش داده شده به جای هرگونه حق چاپ استفاده می شد. حکاکی‌های مشابهی را می‌توان بر روی لنزهای تولیدکنندگان دیگر نیز یافت، به عنوان مثال. برخی از لنزهای المپوس زویکو دارای یک "زیکو C" قرمز رنگ هستند و نام نشان دهنده اپتیک پوشش داده شده است.این نماد به طور گسترده توسط شرکت تولید کننده Cruver در مدل های تشخیص پلاستیک خود که در طول جنگ جهانی دوم تولید شده بودند استفاده شد.
نماد با حروف بزرگ () در سیستم یونیکد به صورت «U+24B8» و در سیستم یوتی‌اف-۸ (سیستم شش‌تایی) به صورت «e2 92 b8» کد گذاری می‌شود.
نماد با حروف کوچک () در سیستم یونیکد به صورت «U+24D2» و در سیستم یوتی‌اف-۸ (سیستم شش‌تایی) به صورت به صورت «e2 93 92» کد گذاری می‌شود.
در مقابل نماد حق تکثیر در سیستم یونیکد به صورت «U+00A9» کد گذاری می‌شود.
Ⓐ یا ⓐ که در زبان انگلیسی به آن "Enclosed A" گفته می‌شود، یک نماد چاپی شامل حرف A و یک دایره است.
این نماد به عنوان نماد آنارشیسم نیز به کار می‌رود.پیتر مارشال، "خواهان غیرممکن" (انگلیسی: "Demanding the Impossible")، لندن، ۱۹۹۳، ص۵۵۸.
نماد با حروف بزرگ () در سیستم یونیکد به صورت «U+24B6» و در سیستم یوتی‌اف-۸ (سیستم شش‌تایی) به صورت «e2 92 b6» کد گذاری می‌شود.
نماد با حروف کوچک () در سیستم یونیکد به صورت «U+24D0» و در سیستم یوتی‌اف-۸ (سیستم شش‌تایی) به صورت به صورت «e2 93 90» کد گذاری می‌شود.
آنجلوس سیلسیوس (۱۶۲۴–۱۶۷۷ میلادی) شاعر و عارف نامدار آلمانی بود. او در شهر وروتسلاو در جنوب غربی لهستان و در خانواده‌ای لهستانی-آلمانی زاده شد. نام اصلی او یوآن شفلر بود، اما بیشتر به نام آنجلوس سیلسیوس مشهور شده‌است و شعرهایش نیز بدین نام به چاپ رسیده‌اند. آنجلوس سیلسیوس در سال ۱۶۵۲ از آیین لوتری به کلیسای کاتولیک رم پیوست. اشعار و سخنان کوتاه او در زمره مهم‌ترین آثار ادبی آلمان به‌شمار می‌روند. مجموعه "زایر آسمانی" (Cherubinischer Wandersmann) مهم‌ترین این اشعار است که هم از لحاظ صورت و هم از لحاظ محتوی به شعر صوفیان مانند است.شعر معروف او که الهام بخش هایدگر نیز بوده این است:
«گل سرخ بدون چراست گل می دهد زیرا گل میدهد نه متوجه خویش است و نه اشتیاق به دیده شدن دارد» این شعر او مورد تایید خرد باوران بود
پیرانا سه‌بعدی فیلمی ترسناک و بازسازی "پیرانا" و محصول سال ۲۰۱۰ کشور آمریکا است.
ماهیگیری به نام متئو بوید که در دریاچه ویکتوریا در حال ماهیگیری بود، زلزله کوچکی را احساس می‌کند و ناگهان کف دریاچه شکافته شده و گردابی شکل می‌گیرد. بوید در آب سقوط کرده و توسط ماهیان گوشتخوار ماقبل تاریخ به نام پیرانا تکه‌تکه می‌شود.
جیک (استیو آر مک‌کوئین) که فرزند کلانتر جولی (الیزابت شو) است به عنوان راهنمای گردشگران همراه با یک گروه فیلمبرداری فیلم‌های پورنو عازم دریاچه می‌شوند.
ساینده ماده سختی است که می‌تواند سایر مواد را بریده یا خراش دهد. از ساینده‌ها به صورت گسترده‌ای در مصارف خانگی، صنعتی و فنی استفاده می‌شود، به همین دلیل ساینده‌ها در اشکال مختلف و خواص شیمیایی و فیزیکی مختلفی ساخته می‌شوند. از کاربردهای متداول ساینده‌ها می‌توان به استفاده در سنگ زنی، صیقل کاری، هونینگ، برشکاری، دریل کاری، تیز کاری، لپینگ و سنباده زنی اشاره کرد (ماشین کاری سایشی را ببینید).
باید توجه داشت که سوهان‌ها ساینده محسوب نمی‌شوند. سوهان با دندانه‌های تیزی که دارد سطح را مانند اره برش می‌دهد و این کار با سایش یا مالش انجام نمی‌شود. البته سوهان‌های الماس دار نوعی ساینده محسوب می‌شوند (آنها در حقیقت میله‌هایی با ذرات ریز الماس چسبیده به آن هستند).
سختی، که به صورت قابلیت ماده به مقاومت در برابر نفوذ یک جسم نفوذکننده تعریف می‌شود، ویژگی اصلی مواد ساینده است. دو عامل مهم دیگر در ساینده‌ها عبارتند از: فرسایش (attrition) و شکنندگی (friability). فرسایش به عمل ساییده شدن ذرات ساینده گفته می‌شود که باعث ایجاد لبه‌های کند، تخت شدن آنها، و صیقلی شدن چرخ سنگ‌زنی می‌شود. شکنندگی به شکستن و گسیختن ذرات گفته می‌شود که نقطه مقابل چقرمگی است. در سنگ‌زنی اهمیت زیادی وجود دارد که ذرات چرخ سنگ‌زنی بتوانند گسیخته شوند تا ذرات جدید و تیز ظاهر شوند.
ساینده‌های طبیعی از زمان‌های بسیار دور وجود داشته‌اند. به عنوان مثال، ماسه سنگ توسط مردم باستان برای تیز کردن ابزار و سلاح استفاده می‌شد. چرخ‌های سنگ سنباده اولیه از تخته سنگ‌های ماسه سنگ بریده می‌شدند، اما به دلیل اینکه کل ساختار آنها یکنواخت نبود، به صورت غیریکنواخت خورده می‌شدند و نتایج یکنواختی تولید نمی‌کردند. سنگ امری (Emery)، که مخلوطی از آلومینا (AlO) و مگنتیت (FeO) است، ساینده طبیعی دیگری است که امروزه همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد و روی کاغذ و پارچه پوشش داده شده (کاغذ سنباده امری) استفاده می‌شود. کروندوم (AlO طبیعی که یاقوت کبود و یاقوت سرخ از انواع آن هستند) و الماس دیگر مواد ساینده طبیعی هستند. امروزه تنها ساینده‌های طبیعی که از اهمیت تجاری برخوردار هستند کوارتز، ماسه، گارنت و الماس هستند. به عنوان مثال، کوارتز در درجه اول در ساینده‌های روکش شده (برای مثال کاغذ سنباده) و در ساب پاشی استفاده می‌شود، اما ساینده‌های مصنوعی نیز در این کاربردها راه پیدا کرده‌اند.
عمر ساینده‌های مصنوعی به سال ۱۸۹۱ میلادی بازمی‌گردد. در این سال ادوارد گودریچ آچسون، هنگام تلاش برای تولید سنگ‌های قیمتی، کشف کرد که چگونه کاربید سیلیسیم (SiC) را بسازد. کاربید سیلیسیم با شارژ کوره الکتریکی با ماسه سیلیس، کک نفتی، نمک و خاک اره ساخته می‌شود. با عبور جریان‌های بسیار زیاد از داخل مواد شارژ شده، دماهایی بیش از ۲۲۰۰ درجه سلسیوس برای چند ساعت حفظ می‌شود، و توده ای جامد از کریستال‌های کاربید سیلیسیم حاصل می‌شود. پس از خنک شدن کوره، این توده جامد از کریستال‌ها برداشته شده، پس از خرد کردن گریدبندی یا بر اساس اندازه‌های دلخواه طبقه‌بندی می‌شوند. دانه‌ها یا سنگ ریزه‌های (Grit) حاصل شکل نامنظمی داشته و لبه‌های برش آنها هر زاویه ای ممکن است داشته باشد. بلورهای کاربید سیلیسیم بسیار سخت (سختی نوپ ۲۴۸۰)، شکننده (friable) و نسبتاً ترد (brittle) هستند. این امر استفاده از آنها را محدود می‌کند. کاربید سیلیسیم با نام‌های تجاری "Carborundum" و "Crystolon" به فروش می‌رسد.
اکسید آلومینیوم (AlO) پرکاربردترین ساینده مصنوعی است. این ماده نیز در کوره قوس الکتریکی از بوکسیت، براده‌های آهن و مقدار کمی کک تولید می‌شود. این ماده حاوی هیدروکسید آلومینیوم، اکسید فریک، سیلیس و سایر ناخالصی‌ها است. اکسید آلومینیوم تشکیل شده، خرد شده و سپس بر اساس اندازه ذرات درجه‌بندی می‌شوند. نام‌های تجاری رایج ساینده‌های اکسید آلومینیوم "Alundum" و "Aloxite" است. اگرچه اکسید آلومینیم نسبت به کاربید سیلیسیم نرم‌تر است (سختی نوپ ۲۱۰۰)، اما به‌طور قابل توجهی چقرمگی بالاتری دارد. در نتیجه این ماده ساینده عمومی بهتری است.
الماس‌ها از همه مواد سخت‌تر هستند. آنهایی که به عنوان ساینده استفاده می‌شوند یا سنگ‌های طبیعی، با رنگ نامناسب هستند که گارنت نامیده می‌شوند و برای استفاده به عنوان گوهر مناسب نیستند یا سنگ‌های مصنوعی کوچکی هستند که به‌طور خاص به عنوان ساینده ساخته شده‌اند. سنگ‌های مصنوعی تولید شده تا حدودی شکننده تر هستند، به همین دلیل برش سریعتر و خنک تری دارند. الماس‌های مصنوعی در چرخ‌های سنگ زنی با چسب فلزی عملکرد مطلوبی ندارند. از چرخ‌های الماس به‌طور گسترده‌ای در تیزکردن ابزارهای برشی کاربیدی و سرامیکی استفاده می‌شود. از الماس معمولاً فقط در مواردی استفاده می‌شود که ساینده‌های ارزان قیمت نتایج مطلوبی نداشته باشند. از گارنت‌ها به‌طور عمده به صورت پودرهای ریز خرد شده و درجه‌بندی شده برای پرداخت ریز و نهایی استفاده می‌شود.نیترید بور مکعب (c-BN یا CBN) در طبیعت یافت نمی‌شود. این ماده با ترکیبی از گرما و فشار بسیار بالا در حضور کاتالیزور تولید می‌شود. CBN فوق‌العاده سخت می‌باشد (سختی نوپ ۴۷۰۰). این ماده به عنوان دومین ماده سخت شناخته می‌شود و از آن و الماس به عنوان ابرساینده (Superabrasive) یاد می‌شود. با این حال، سختی همه چیز نیست. CBN در ویژگی مقاومت گرمایی بسیار بهتر از الماس عمل می‌کند. در دمای ۶۵۰ درجه سلسیوس، که الماس ممکن است شروع به تبدیل شدن به دی‌اکسید کربن کند، CBN همچنان سختی و یکپارچگی شیمیایی خود را حفظ می‌کند. با رسیدن به دمای ۱۴۰۰ درجه سلسیوس، CBN از شکل مکعبی به شکل شش ضلعی تغییر می‌کند و سختی خود را از دست می‌دهد. از CBN می‌توان با موفقیت برای سنگ زنی آهن، فولاد و آلیاژهای آهن، آلیاژهای مبتنی بر نیکل و سایر مواد استفاده کرد. CBN روی مواد سخت شده (با سختی ۵۰ راکول C به بالا) دارای عمر چرخ طولانی، نسبت G بالا، کیفیت سطح خوب، بدون سوختگی و رد لرزش (Chatter)، و دارای ضایعات کم است و باعث افزایش کلی قطعات تولید شده در هر شیفت کاری می‌شود. همچنین می‌توان از آن برای فولاد نرم در شرایط خاصی استفاده کرد. CBN در سرعت سنگزنی معمولی (۳۰ تا ۶۰ متر بر ثانیه) عملکرد خوبی دارد، که باعث کاهش هزینه کل سنگ زنی با تجهیزات معمولی می‌شود. CBN همچنین می‌تواند در سرعت‌های سنگزنی بالا (۶۰ متر بر ثانیه و بالاتر) عملکرد خوبی داشته باشد و کارایی ماشین ابزارهای آینده را افزایش دهد. CBN می‌تواند مشکل موادی که سنگ زنی آنها دشوار است را حل کند و علیرغم اینکه قیمت بالایی دارد می‌تواند در بسیاری از عملیات‌های سنگ زنی باعث تولید سود شود. CBN توسط شرکت جنرال الکتریک با نام تجاری "Borazon" تولید می‌شود.
ساینده‌ها برای اهداف مختلف به اشکال مختلفی ساخته می‌شوند. ساینده‌های طبیعی معمولاً یه شکل بلوک‌های مستطیلی فروخته می‌شود. ساینده‌های طبیعی و مصنوعی معمولاً در طیف گسترده‌ای از اشکال موجود هستند، که اغلب به صورت ساینده‌های بهم چسبیده (bonded abrasives) یا ساینده‌های روکش شده (coated abrasives) فروخته می‌شوند، از جمله به شکل: بلوک، تسمه، دیسک، چرخ، ورق، میله و دانه‌های سست.
ساینده بهم چسبیده متشکل است از مواد ساینده در داخل یک زمینه (matrix) که آنها را بهم می‌چسباند، هرچند ساینده‌های آلومینیم اکسید ریز ممکن است از طریق تفجوشی ساخته شوند. به این ماده زمینه، بایندر یا چسب می‌گویند و معمولاً یک نوع خاک رس، رزین، شیشه یا لاستیک است. این ترکیب چسب و ساینده معمولاً به شکل بلوک، چرخ یا میله درآورده می‌شوند. متداول‌ترین ساینده مورد استفاده آلومینیم اکسید است. از کاربید سیلیسیم، کاربید تنگستن یا گارنت (garnet) نیز استفاده می‌شود. سنگ‌های چاقو تیزکنی مصنوعی معمولاً مواد ساینده چسبیده بهم هستند که هر طرف آن سایز دانه مختلفی دارد.
چرخ‌های سنگ زنی استوانه‌هایی هستند که با سرعت زیاد چرخانده می‌شوند. در چرخ سنگ زنی سرعت بالای بین ساینده و قطعه کار استفاده از روانکار را الزامی می‌کند. در حالی که زمانی با پدال پا یا میل لنگ دستی چرخانده می‌شدند، استفاده از موتورهای الکتریکی دوربالا، ساخت چرخ را برای مقاومت در برابر نیروی شعاعی زیاد ضروری می‌کند تا از شکستن و پرتاب شدن چرخ هنگام چرخش جلوگیری کند. مشابه این مشکل در سنگ‌های فرز برش نیز وجود دارد که درآنها نیز مواد با الیافی تقویت می‌شوند. سرعت نسبی زیاد بین ساینده و قطعه کار اغلب استفاده از نوعی روان‌کننده را ضروری می‌کند. به‌طور سنتی، این مواد را خنک‌کننده می‌نامند، چراکه برای جلوگیری از ایجاد گرمای اصطکاکی که می‌تواند به قطعه کار آسیب برساند، استفاده می‌شود (برای مثال از بین بردن عملیات حرارتی تمپرینگ که بر روی تیغه انجام شده‌است). بعضی تحقیقات و آزمایشات نشان می‌دهد که خاصیت انتقال حرارت روانکار وقتی که با فلز سر و کار داریم کم‌اهمیت است به این دلیل که فلزات گرما را به سرعت منتقل می‌کنند. خاصیت مهم‌تر تأثیر آن‌ها در کم کردن تنش کششی است.
ساینده‌های بهم چسبیده بعد از استفاده نیاز به مراقبت ویژه دارند. بعد از استفاده باید سطح آن‌ها از ضایعات تمیز شود تا سطح تازه نمایان شود. این تمیز کردن ممکن است با اب و برس کشیدن با برس سفت برای سنگ‌های نرم یا کشیده شدن ساینده روی ساینده دیگر انجام شود مانند استفاده از الومینیم اکسید برای تمیز کردن چرخ سنگ زنی."Grinding Stresses", Grinding Wheel Institute, 1964
ساینده پوشش داده شده شامل ساینده‌ای است که در پشت آن ماده‌ای چسبیده مانند کاغذ، پارچه، لاستیک، رزین، پلی استر، و حتی فلز که بیشترین آن‌ها انعطاف‌پذیر است. سنباده نمونه متداولی از ساینده پوشش داده شده‌است. مواد ساینده استفاده شده در ساینده‌های پوشش داده شده مانند ساینده‌های اتصالی است. عامل اتصال (معمولاً نوعی چسب یا رزین) برای ایجاد صفحه‌ای صاف استفاده می‌شود که سنگ ریزه‌ها به آن می‌چسبند
شبکه توری به شبکه ای گفته می‌شود که هر گره شبکه خود به صورت یک مسیریاب مستقل router عمل می‌نماید، بدون توجه به این که به شبکه ای دیگر متصل است یا خیر. اگر بخشی از شبکه به‌طور مستقیم از یک گره قابل دسترس نباشد، این شبکه از تمام مسیرهای دیگر تلاش می‌نماید تا به گره مورد نظر مسیری را بیابد. شبکه ای که تمام گره‌های آن مستقیماً به یکدیگر متصل می‌باشند، اصطلاحاً شبکه کاملاً متصل (Fully Connected Network) نامیده می‌شود.
عدم وابستگی شبکه به یک گره، به تمامی گره‌ها اجازه می‌دهد تا در انتقال اطلاعات شرکت کنند. شبکه‌های توری خودشان به صورت پویا سازماندهی و پیکربندی می‌شوند؛ بنابراین در صورتی که چند گره از کار بیفتند، این شبکه با پیکربندی مجدد خود به تحمل خطا و کاهش هزینه‌های نگهداری کمک می‌کند.
یک پیام مسیریابی در طول مسیر، با پرش از گره‌ای به گره دیگر منتشر می‌شود تا به مقصد برسد. برای اطمینان از در دسترس بودن همه مسیرهای آن، شبکه باید امکان اتصالات مداوم را فراهم کند و باید بتواند در اطراف مسیرهای شکسته، خود را با استفاده از الگوریتم‌های خود ترمیمی پیکربندی کند.
شبکه‌های توری قادر به بازسازی هستند: در شبکه‌های توری اگر یکی از گره‌ها شکسته شود یا مسیرهای ارتباطی دچار اختلال شوند، به دلیل وجود مسیریابها و مسیرهای دیگر امکان ارتباط با سایر بخش‌های سالم شبکه وجود خواهد داشت. این نوع شبکه‌ها خیلی قابل اعتماد هستند زیرا اغلب بیش از یک مسیر از یک گره تا گره دیگر وجود دارد. این نوع توپولوژی اغلب در سناریوهای شبکه بی‌سیم مورد استفاده قرار می‌گیرد، هرچند از آن می‌توان در شبکه‌های سیمی نیز استفاده نمود(IEEE 802.1aq).
کورت مازور (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۹ دسامبر ۲۰۱۵) رهبر ارکستر اهل آلمان بود. از او به عنوان یکی از برترین رهبران ارکستر جهان یاد می‌شد. وی با بسیاری از ارکسترهای مشهور جهان سابقه همکاری داشت.
کورت مازور در شهر بریگ که آن زمان بخشی از آلمان بود زاده شد. این شهر اکنون با نام برزگ در لهستان است. تحصیلات موسیقی خود را در زمینه پیانو و رهبری ارکستر در لایپزیگ انجام داد. مدتی در درسدن و لایپزیگ و برلن شرقی به رهبری ارکستر مشغول بود. وی در جریان تنش‌های پیش از فروپاشی دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ یکی از شهروندان سرشناس شهر لایپزیگ بود و فعالانه در جلوگیری از خونین شدن اعتراض‌ها در این شهر شرقی آلمان نقش داشت. وی پس از اتحاد آلمان در سوم اکتبر ۱۹۹۰، طی مراسمی رسمی، اجرای سمفونی شماره نه بتهوون را رهبری کرد.
در ۱۹۹۱ جانشین زوبین مهتا در ارکستر فیلارمونیک نیویورک شد. به نظر بسیاری از منتقدان هنری «جانی تازه» به این ارکستر بخشید. در سال ۲۰۰۲ به دلیل اختلاف با مدیر اجرایی این ارکستر قرارداد او تمدید نشد. او از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۷ رهبری ارکستر فیلارمونیک لندن را به عهده داشت. همچنین او در این سال‌ها بسیاری از ارکسترهای مشهور جهان را رهبری کرده است. وی پس از مبتلا شدن به بیماری پارکینسون با نشستن روی صندلی چرخدار به رهبری ارکستر می‌پرداخت.
کورت مازور، شنبه ۱۹ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۸ سالگی در گرینویچ، کنتیکت درگذشت.
فرودگاه نوشهر فرودگاهی در ایران و قدیمی ترین فرودگاه شمال کشور که در ناحیه شمال غرب شهر نوشهر قرار داشته و فاصله آن تا بندر نوشهر حدود ۴ کیلومتر می باشد. فرودگاه نوشهر در سال ۱۳۳۲ ابتدا به شکل یک باند خاکی شروع به کار کرد. در طی سالهای بعد با توسعه و برنامه‌های ساختمانی به مرور تکمیل شده و در سال ۱۳۶۲ ترمینال جدید در آن افتتاح گردید. مساحت این فرودگاه حدود ۸۵ هکتار است و با باندی به طول دو هزار و ۱۵۰ متر قابلیت پذیرش هواپیماهای متوسط پیکر در شرایط معمول و پهن پیکر را در شرایط خاص داراست. با توجه به فضای موجود شرایط برای افزایش طول باند این فرودگاه مهیا می‌باشد. فرودگاه نوشهر به دلیل حضور متناوب رهبری ایران و مقامات لشگری و کشوری بلند پایه، دارای ابنیه و امکانات خاص تشریفاتی بوده و به همین دلیل فعالیت آن دارای اهمیت بالایی می‌باشد. همچنین این فرودگاه به عنوان پایگاه شکاری ذخیره نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۴۷۰ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۳۳٬۸۶۸ نفر مسافر و ۳۳۵٬۲۳۷ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند.
اخیرا خط پروازی فرودگاه نوشهر به فرودگاه شهيد دستغيب شيراز با ناوگان هواپیمایی قشم ایر برقرار شده است. و به شهر مسقط با یک توقف در فرودگاه بین‌المللی شیراز پرواز دارد .
لئوپولد آنتونی استوکوفسکی (زاده ۱۸ آوریل ۱۸۸۲ – درگذشته ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۷) رهبر ارکستر بریتانیایی بود.
پدر او انگلیسی لهستانی‌تبار بود و زادگاه لئوپولد گاه لهستان و گاه لندن و حتی آلمان نیز ذکر شده‌است.
او در کالج سلطنتی موسیقی لندن و کالج موسیقی کوئینز در آکسفورد تحصیل کرد. از ۱۹۰۵ به رهبری ارکستر در آمریکا پرداخت.
او اولین اجرای بسیاری از کارهای آهنگسازان قرن بیستم را به عهده داشت.
استوکوفسکی همچنین در بازنویسی آثار آهنگسازانی مانند یوهان سباستیان باخ و ریچارد واگنر مشهور است.
لا کارمینا وبلاگ‌نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار و مجری تلویزیونی کانادایی است.او در مد گوت، هاراجوکو و همچنین فرهنگ پاپ ژاپنی تخصص دارد.نیویورکر او را "قابل ستایش در راهی نسبتاً عجیب" توصیف کرده استهفته نامه نیویورکر.برنامه تلویزیونی او که از شبکه مسافرت پخش میشود در زمینه پخش برنامه "غذاهای عجیب همراه با اندرو زیمرن" فعال است.
لا کارمینا متولد و بزرگ شده ونکوور کانادا است اما والدین او اهل هنگ کنگ هستند.او بعداً وارد دانشگاه کلمبیا شد و بعد از سه سال از آن دانشگاه فارغ التحصیل گردیدhttp://www.storyofmylife.com/User/user_suzy_story_view.aspx?storyId=3585&CategoryId=1937&UserId=154205.سپس در سن بیست سالگی وارد رشته حقوق شد و توانست با مدرک دکترا فارغ التحصیل شودهفته نامه نیویورکر.
اولی شمالی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان اولی قرار دارد طبق سرشماری رسمی ۱۳۹۰ جمعیت آن ۶۷۹ نفر (۱۷۷خانوار) است و در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۹۸ نفر (۱۰۹ خانوار) بوده‌است.
-دهیاری
-خانه بهداشت
-مرکز مخابرات
-دفترخدمات ارتباطی
-دبستان رازی
-مهد کودک گلریز
-پارک ساحلی روستا
-موج شکن مردمی روستا
-مسجد صاحب الزمان (عج)
-حسینیه روستا
-هیئت اباالفضل العباس (ع)
-خانه قرآن آل یاسین
1) زمین چمن مصنوعی فوتبال اولی شمالی
اولی جنوبی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان اولی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۲ خانوار) ۳۱۱ نفر است.
میکروفرم نام عمومی مدارکی است که بر روی فیلم عکاسی یا کاغذ ریزنگاری شده باشد. تصویر ریزنگاری شده معمولاً در حدود یک بیست و پنجم مدرک اصلی است. «میکروفیلم» رایج‌ترین نوع میکروفرم است.
اصطلاحی عام برای همه شکلهای ریزپیشینه، مانند میکروفیلم، میکروفیش، برگه غیرشفاف که صفحاتی که از طریق عکاسی به ابعاد کوچک تبدیل شده‌اند، بر روی آن‌ها چاپ می‌شوند. برای خواندن انواع میکروفرمها از درشت‌نماهای خاصی استفاده می‌شود.
سَرمَستان، روستایی است از توابع بخش آبدان در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا مرکز دهستان سرمستان استآخرین مصوبه دولت دهم؛آبدان بخش شد وبگاه نجیرم و بر اساس سرشماری رسمی ۱۳۹۰ جمعیت آن ۵۷۶نفر (۱۲۶خانوار) است و در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۳نفر (۹۳خانوار) بوده است.
این روستا از شمال به شهر آبدان، از جنوب به شهر دوراهک و از شرق به رشته کوه‌های منتهی به زاگرس و از غرب به زمین‌های شوره زار و رشته کوه‌های گچ ترش استان منتهی می‌شود. شغل اغلب مردمان این دیار کشاورزی و کار در شرکت‌های صنعتی پارس جنوبی و غیره می‌باشد.
لُمبِدان پایینی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. که در 10کیلومتری از مرکز شهرستان دیر واقع شده و اشغل سنتی اکثر مردم روستا کشاورزی و دام داری بوده
این روستا در دهستان حومه دیر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۲ خانوار) ۶۱۱ نفر است.
لُمبِدان بالایی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه دیر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۰۹ خانوار) ۱۰۶۹ نفر است.
لُمبِدان حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان حومه دیر قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۳ خانوار) ۵۵۵ نفر است.
جبرانی، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان اولی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۶ خانوار) ۱۸۳ نفر است.
باشگاه فوتبال سن پائولی باشگاه فوتبال آلمانی است که در شهر هامبورگ قرار دارد.
باشگاه سن پائولی در ۱۵ مه سال ۱۹۱۰ تأسیس شده است.
این باشگاه علاوه بر فوتبال در ورزش‌های راگبی فوتبال آمریکایی، بیسبال بولینگ، بوکس ، شطرنج، دوچرخه سواری، هندبال سافتبال و تنیس روی میز نیز فعالیت دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی
مجنون لیلی فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی قاسم جعفری و نویسندگی فرهاد طب‌نوری و مسعود صحت ساخته سال ۱۳۸۶ است.سوره سینما | بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
مجنون لیلی در ۱ فروردین ماه سال ۱۳۸۷ همزمان با عید نوروز بر روی پرده سینما رفت.نمایش نوروزی «مجنون لیلی» در 30 شهر کشور
مجنون لیلی از ۵ اپیزود تشکیل شده و در رابطه با کادوی سپندار مذگان(روز عشق ایرانی) است که بین چندین نفر دست به دست می‌چرخد تا نهایتاً ... .
کَرَم یا کَرَم خان یا کَرَم بیک، معروف به قاچاق کَرَم یا کَرَمِ راهزن (زاده: ۱۲۷۶ هجری قمری در قفقاز، درگذشت: ۱۳۱۹ هجری قمری در تهران)، از راهزنان و یاغیان پرآوازهٔ قفقاز که در دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار، به دربار ایران پناهنده شد و با سکونت در تهران، در برخی وقایع تاریخ قاجاریان، ایفای نقش نمود.
از دوران راهزنی و یاغی‌گری او در قفقاز، روایات و افسانه‌های بسیار باقی‌مانده که هنوز هم در فرهنگ و فولکلور این سرزمین نقل می‌شوند.
کَرَم بیک در حدود سال ۱۲۷۶ قمری در آبادی قراخ کسمه، از ایالت گنجه واقع در قفقاز به دنیا آمد. تمامی ساکنان قریهٔ قراخ کسمه از جمله کرم و خانوادهاش، شیعه مذهب بودند. پدرش "اسکندر" و پدر پدرش "زال" نام داشت و به همین دلیل هم بعدها اعقاب و بستگان و نواده‌های کرم در ایران، نام خانوادگی "زالتاش" را برای خود انتخاب کردند. کرم بیک که از همان نوجوانی و جوانی، فردی هیکلمند، بلندقد و بسیار قُلدُر و قوی و زورمند محسوب می‌شد، در اوایل کار خویش از رعایای "کربلائی اوف"، از ملاکین قراخ کسمه بود، اما به‌واسطهٔ نزاعی که بین اهالی روی داد، کرم بیک، یکی از اقوام ارباب خود، کربلائی اوف را کشت و برای این‌که مورد خشم ارباب قرار نگیرد و دستگیر نشود، ناگزیر از محل و مسکن خود فرار کرد و سر به کوه و بیابان گذاشت و دزدی و راهزنی و یاغی‌گری پیشه کرد.
جز به قتل رسانیدن خویشاوند ارباب کربلائی اوف در جریان نزاع اهالی قراخ کسمه، طور دیگری هم سبب یاغی‌گری کرم را نوشته‌اند و آن این است که:
اسرافیل نام کربلائی اوف، که از جمله ارباب و اعیان قراخ کسمه بوده، اسکندر، پدرِ کرم را می‌کُشد و کرم در سن بیست سالگی برای انتقام‌جویی و جبران خون پدر خویش، برای کُشتن اسرافیل قیام می‌کند که این کار سرانجام به یاغی‌گری او، منتهی می‌شود. وی بعدها چند نفر مسلح و هم‌عقیده با خود را پیدا کرده و به اتفاق آن‌ها مشغول به راهزنی و یاغی‌گری می‌گردد.
از این تاریخ به بعد، وی در میان اهالی قفقاز به قاچاق کرم، به معنای کَرَمِ فراری معروف شد و برای سال‌ها به کار راهزنی و یاغی‌گری و آدم‌کشی در کوه‌ها و جاده‌های قفقاز پرداخت. طوری‌که در این زمینه به شهرت بسیار رسید و در مورد او، دهان به دهان افسانه‌های بسیاری نقل می‌شد که نه فقط در سرتاسر قفقاز، بلکه در ایران نیز شنیده می‌شدند.
قاچاق کرم از جمله دزدان عیار بود و در عالم راهزنی جوانمردی‌هایی نیز از خود بروز می‌داد. از جمله می‌گویند که در جریان ییلاق و قشلاق‌های هرسالهٔ اهالی گنجه، روزی قاچاق کرم به آن‌ها می‌رسد. مسافران از ترس این‌که مبادا اموال آنان به یغما رود، اشیاء قیمتی خودشان را به زنان خود می‌دهند که آن‌ها را در زیر چادرهای خود پنهان نمایند. کرم [و همراهانش] از دور عمل آنان را مشاهده می‌نماید و فوراً به افراد خود، مؤکداً سفارش می‌کند، موقعی که به جمعیت کوچ‌کنندگان رسیدید، مبادا زن‌ها را بگردید، زیرا آن‌ها ناموس ما هستند و باید از هرگونه تعرضی کاملاً مصون بوده باشند. پس همراهان کرم هم، اوامرش را اطاعت کردند و با وجود اطلاع، هرگز به جست‌وجوی زنان نپرداختند.
وی که شیعهٔ معتقدی بود، در ایام راهزنی و یاغی‌گری و آدم‌کشی، سفری هم به‌طور ناشناس، به نجف و کربلا داشت و از قبور ائمهٔ شیعه زیارت به عمل آورد. در ضمن بالاترین قسم او هم در تمام عمرش، قسم به علی بوده‌است.
ناصرالدین‌شاه در سفرنامهٔ سفر سوم خود به فرنگ آورده‌است در ابتدای ورود به قفقاز، برادر کرم خودش را به پای شاه انداخته و درخواست پناهندگی برادرش را می‌دهد، ناصرالدین‌شاه در دیدار با تزار این مسئله را طرح می‌کند و تزار موافقت می‌کند.
کرم بیک یا کرم خان یا بنا به گفتهٔ اهالی قفقاز، قاچاق کرم، در محرم سال ۱۳۰۷ هجری قمری، هنگامی‌که ناصرالدین‌شاه قاجار از سفر سوم خودش به اروپا بازمی‌گشت، در حوالی مرز ایران و قفقاز و در کنار رود ارس، خود را به اردوی شاه رساند و از وی درخواست پناهندگی کرد.
در این مورد مهدی بامداد نوشته‌است:
هنگامی که ناصرالدین‌شاه [در کنار اردوی همراهانش] از رود ارس گذشته و به خاک ایران وارد می‌شود، می‌بیند که از دور یک نفر که شبیه افسران قزاق لباس پوشیده، همراه با چند نفر سوار به نزد او می‌آیند. شاه از آمدن آنان در این موقع خیلی تعجب می‌کند. پس از نزدیک شدن، کرم از اسب پیاده شده [به شاه تعظیم و کرنشی می‌نماید] و خود را معرفی می‌کند و می‌گوید: «من، کَرَم هستم و آمدم که به شما پناه بیاورم.» شاه چون از سابقهٔ احوال کَرَم تا حدودی آگاه بوده، با قدری تفکر با درخواست او موافقت می‌کند و کرم‌بیک را با خود به تهران می‌آورد.
پس از آن، دولت روسیهٔ تزاری هم که کرم، به‌عنوان یکی از اهالی قفقاز، تبعهٔ آن بوده، با پناهندگی وی به ایران، مشروط به این‌که کرم برای همیشه در ایران بماند و هرگز به قفقاز برنگردد، موافقت می‌کند و بدین ترتیب کرم با اردوی شاهی به دارالخلافه بازمی‌گردد و ساکن تهران می‌شود.
پس از ورود کرم خان به تهران و گذشت چند ماه، وی در دستگاه میرزا علی‌اصغر خان امین السلطان، وزیر اعظم وقت، وارد خدمت شد و محافظ خصوصی وی گردید.
علت این‌که کرم خان در دستگاه وزیر اعظم، امین‌السلطان وارد شد، این بود که ناصرالدین‌شاه پس از ورود به تهران کرم را جزو تفنگداران خاص خود نمود و چون میرزا احمدخان علاءالدوله و مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله که در سفر و حضر همیشه با ناصرالدین‌شاه بودند، نسبت به کرم تحکماتی می‌نمودند و کرم خان هم از آنان چندان اطاعت نمی‌کرد و به قول مهدی بامداد، سه نفر قُلدُر با هم نمی‌ساختند، به همین جهت، ناصرالدین‌شاه صلاح در این دید که کرم را به امین‌السلطان بسپارد.
بدین ترتیب، کرم خان به جمع افراد دستگاه امین‌السلطان پیوست. امین‌السلطان نیز نسبت به وی توجهی ویژه داشت و حتی برای آوردن برادران و خانوادهٔ کرم خان از قفقاز به تهران، مساعدت بسیار کرد.
کرم خان در قفقاز دارای پنج برادر صلبی بود. بدین معنی که اسکندر، پدر کرم خان، دو همسر داشت که کرم خان از یک همسر او و پنج برادر دیگر او، از همسر دیگر پدرش، متولد شده بودند. این پنج برادر و از جمله حمید خان، که او نیز همچون کرم خان مردی بلندقد، بسیار زورمند و قلدر بود، همگی کم و بیش در قفقاز به اما بعد از پناهنده شدن کرم به ناصرالدین‌شاه و سکونت وی در تهران، به تدریج پنج برادر صلبی دیگر او، به اسامی: اسد خان، حمید خان، مجید خان، مدد خان و اسکندرخان نیز، به ایران آمدند و در تهران سکونت اختیار کردند.
بر اساس نوشتهٔ مهدی بامداد، آمدن برادران کرم خان به ایران، به این نحو صورت گرفت که ابتدا، حمید خان، اسد خان و مجید خان، [در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ هجری قمری] متعاقب یکدیگر به ایران آمدند و بعد در ذیحجهٔ ۱۳۱۷ هجری قمری، هنگامی‌که میرزاعلی‌اصغر خان امین‌السلطان صدراعظم [این بار صدراعظم مظفرالدین‌شاه]، به همراه مظفرالدین‌شاه به اروپا رفت، چون کرم خان در این زمان در دستگاه امین‌السلطان مشغول به خدمت و طرف توجه وی بود، بنابراین به درخواست کرم خان، در موقع عبور از قفقاز، از حکمران قفقاز خواهش نمود که به بستگان و برادران کرم خان اجازه داده شود که به ایران بیایند. حکمران قفقاز هم با این خواسته موافقت کرد و به این ترتیب دو برادر [باقی‌ماندهٔ او]، با خانوادهٔ خود و خانوادهٔ سایر برادران به ایران مهاجرت کردند.
نوشته‌اند که اسکندر خان، برادر کوچک کرم خان، تنها هنگامی تن به مهاجرت به ایران داد که اسرافیل، قاتل پدر خود را کشت. [هرچند که قتل اسرافیل، گاهی به خود کرم خان نسبت داده شده‌است]. اسکندر خان، آخرین فرد از خانوادهٔ کرم خان بود که به ایران مهاجرت کرد و نزد برادر بزرگ خود، کرم خان آمد.
کرم خان و پس از او برادرانش، در تهران به عنوان جان‌نثاران و محافظان شخصی امین‌السلطان خدمت می‌کردند و این وضع، تا زمانی‌که امین‌السلطان زنده بود، ادامه داشت.
در این میان، شخص کرم خان، جایگاه ویژه‌ای در میان حفاظت‌کنندگان امین‌السلطان داشت، طوری‌که هر وقت که امین‌السلطان از خانهٔ خود خارج و سوار کالسکه می‌شد، کرم خان سوار بر اسب، پشت کالسکه و حاج علی‌قلی‌خان سردار اسعد، پهلوی کالسکه و جعفرقلی‌خان سردار اسعد سوم، در جلوی کالسکهٔ امین‌السلطان سواره می‌رفتند.
در سال ۱۳۱۳ هجری قمری که ناصرالدین‌شاه کشته شد و امین‌السلطان صدراعظم برای انتظامات امور مملکتی تا ورود شاه تازه، مدت چهل روز در کاخ گلستان توقف داشت، حفاظت‌کنندگان او عبارت بودند از: علی‌قلی‌خان سردار اسعد و سواران بختیاری و همچنین کرم خان به اتفاق برادرانش.
یکی از کارهای برجستهٔ کرم خان، نجات دادن کامران میرزا، نایب‌السلطنه از مرگ حتمی است که در جریان شورش اهالی تهران در جریان وقایع رژی، در سال ۱۳۰۹ هجری قمری صورت گرفته‌است.
اعتمادالسلطنه در یادداشت‌های روزانهٔ خود، ضمن شرح حوادث روز دوشنبه، ۳ جمادی‌الثانی ۱۳۰۹، به واقعهٔ مذکور اشاره می‌کند. وی می‌نویسد:
کرم خان تا وقتی‌که به ایران پناهنده نشده بود و یاغی و مرد بیابانی بود، مشروب نمی‌خورد و دودی هم استعمال نمی‌کرد. اما پس از آمدن به تهران، معتاد به شرب خمر به حد افراط و کشیدن تریاک گردید و به‌عبارت دیگر، رنگ محیط گرفت و کاملاً هم‌رنگ جماعت شد. اعتیادی که وی در میانسالی جان خویش را بر سر آن گذاشت.
وی سرانجام در حدود سال ۱۳۱۹ هجری قمری و در ۴۳ سالگی سکته کرد و در تهران درگذشت و در آب‌انبار قاسم‌خان، خارج از دروازهٔ ری به خاک سپرده شد. میرزا علی‌اصغر خان اتابک اعظم (امین‌السلطان)، تمام هزینهٔ کفن و دفن و مجلس فاتحهٔ او را پرداخت و در ضمن، دستور داد که یک بنای چهارطاقی هم بر سر قبر او بسازند.
برادران کرم خان پس از مرگ او، همچنان در خدمت امین‌السلطان باقی ماندند و تا زمانی که امین‌السلطان زنده بود، به خدمت خویش ادامه دادند.
پس از متداول شدن نام خانوادگی در ایران، بازماندگان و بستگان کرم خان، به‌خاطر نام پدربزرگ وی (که زال نامیده می‌شد)، نام خانوادگی "زالتاش" گرفتند و بعدها برخی از آن‌ها با همین نام فامیلی، در عصر پهلوی به برخی مناصب مهم کشوری و لشکری رسیدند.
از جملهٔ این افراد، می‌توان به سرهنگ زالتاش اشاره کرد که در عصر رضاشاه می‌زیست و نام او در قضایای مربوط به کشف حجاب در شهرستان خوی ثبت شده‌است یا از تیمسار سرتیپ زالتاش، نام برد که در عصر محمدرضاشاه و در دوران وزارت خارجه اردشیر زاهدی، به درخواست او از ارتش شاهنشاهی به وزارت خارجه منتقل شده و مسئولیت حفاظت این وزارتخانه را بر عهده داشت، قابل ذکر هستند.
دربارهٔ قاچاق کرم و روایات و افسانه‌های مربوط به او در ایران و قفقاز، سیروس سعدوندیان، محقق و نویسندهٔ برجستهٔ ایرانی، کتابی به همین نام نوشته که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی انتشار یافته‌است.
رباط طرفی داخلی همانند رباط طرفی خارجی یک رباط محکم در مفصل زانو است که به لقمه (کوندیل) داخلی استخوان ران و درشت نی اتصال دارد. این رباط دارای دو قسمت سطحی و عمقی است. بخش عمقی ضعیف تر بوده که به طبق (Plateau) درشت نی و منیسک داخلی متصل می‌گردد. قسمت سطحی که قوی تر است به سطح داخلی درشت نی (پایین تر از مفصل زانو) اتصال دارد. رباط طرفی داخلی باعث نگهداری کپسول مفصلی زانو می‌گردد.
رباط طرفی خارجی یک رباط محکم در مفصل زانو است که به لقمه (کوندیل) خارجی استخوان ران و سر استخوان نازک نی (فیبولا) اتصال دارد. این رباط به کپسول مفصلی اتصال نداشته، ولی همانند رباط طرفی داخلی در نگهداری کپسول مفصلی زانو نقش دارد.
آلبرت وسکر یکی از کلیدی‌ترین شخصیت‌های سری بازی ویدئویی نامدار رزیدنت ایول بود.ویکی‌پدیای انگلیسی آلبرت وسکر مردی بود که در جستجوی راهی برای پیدا کردن قدرت و چیرگی بر نژاد انسان است. او برای این هدف توسط آمبرلا از دوران نوزادی پذیرفته شد؛ گاه مانند یک پژوهشگر و گاهی به عنوان جاسوس برای آمبرلا کار می‌کرد، پیوستن وسکر به ادارهٔ پلیس شهر راکون آر. پی. دی (R.P.D) و بنیان‌گذاری استارز نیز بخشی از مأموریتی بود که آمبرلا برای او برنامه‌ریزی نمود ولی از آغاز تا انتهای مسیر پیشرفت او بر مبنای خیانت به هم‌پیمانانش بود. پس از رویدادهای رزیدنت ایول ۱، او به همگان وانمود کرد که مرده‌است اما حقیقت این نبود، او زنده بود و در این شرایط ویژه تلاش کرد تا خود را به هدف‌هایش نزدیک کند. آلبرت وسکر بیشترین تعداد حضور در سری بازی رزیدنت ایول و اصلی‌ترین دشمن این سری از بازی‌هاست.
آلبرت وسکر از پدر و مادری که به شکل ژنتیکی نابغه بودند به دنیا آمد.Report on Project W - August 28, 1998, http://residentevil.wikia.com/Report_on_Project_W_-_August_28,_1998 او و بیشتر کودکانی که در شرایط او بودند زیر پوشش پروژهٔ کودکان وسکر قرار می‌گرفتند. این پروژه به وسیلهٔ اوزول ای اسپنسر رئیس کل شرکت آمبرلا برنامه‌ریزی شده بود. آلبرت از معدود کودکانی بود که از این پروژه با موفقیت عبور کرد. تعداد کمی از این کودکان از آزمایش‌های آمبرلا زنده ماندند، که آلبرت مهم‌ترین آن‌ها بود. آزمایش‌هایی که بر روی کودکان انجام می‌شد بسیار محرمانه بود به گونه‌ای که کودکان و حتی پدر و مادرشان از آزمایش‌ها بی‌خبر بودند. آزمایش‌ها و برآیندهای آن فقط به اسپنسر و افراد بلند پایه آمبرلا گزارش می‌شد. آلبرت نیز از آزمایش‌ها بی‌خبر بود و نمی‌دانست که از معدود کودکانی است که سربلند بیرون آمده‌اند. اسپنسر از دور به آلبرت توجه زیادی نشان داد و بدون آنکه خودش بداند از بهترین آموزش‌های گوناگون آمبرلا بهره برد، در حالی که اسپنسر همچنان او را بهترین می‌پنداشت.
آلبرت در ۱۷ سالگی به شرکت داروسازی بزرگ و جهانی آمبرلا پیوست و کارهای پژوهشی خود را در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. او به مقر آموزشی آمبرلا در شهر راکون فرستاده شد تا توسط جیمز مارکوس آموزش‌های ویژهٔ خود را پیگیری کند. وسکر به همراه دوست خود ویلیام برکین بود، آن‌ها با هم به گونه‌ای، دوست و رقیب بودند. آلبرت و ویلیام پس از پشت سر گذاشتن آموزش‌ها مورد اعتماد جیمز مارکوس قرار گرفتند. پس از یک سال در ۲۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۷۸ مقر آموزشی بسته شد و آن دو به مقر پژوهشی آمبرلا در اطراف کوهستان آرکلی فرستاده شدند. اما مارکوس خودش در آن جا ماند و به پژوهش های خود در مورد پروژهٔ ویروس تی (T) ادامه داد، و بعدها موفق به کشف نهایی ویروس تی به نام خود شد. مارکوس در آینده به دستور اسپنسر توسط دو شاگرد خود برکین و وسکر کشته شد، اما او به وسیلهٔ زالویی که وارد بدنش شد زنده ماند ولی تا مدت‌ها مانند یک مرده بی هوش بود. -پروفایل جیمز مارکوس، http://residentevil.wikia.com/James_Marcus کوهستان آرکلی در نزدیکی شهر راکون قرار دارد. آلبرت و ویلیام کار خود را در پژوهشگاه جدید آغاز کردند. این پژوهشگاه مخفی و فراسری در زیرزمین عمارت اسپنسر قرار داشت. این عمارت مکانی است که رویدادهای نخستین بازی این سری در آن جریان داشت. برکین با اینکه در آزمایش‌های پروژهٔ کودکان وسکر قرار نگرفت ولی با این حال از هوش سرشاری برخوردار بود به گونه‌ای که در ۱۳ سالگی در پروژهٔ ویروس تی شرکت کرد و موفق شد ۳ مرحله این پروژه را ارتقاء دهد. برکین بعدها موفق شد از تکامل ویروس مادر در بدن لیسا تریور ویروس G را از بدن او استخراج کند.Wiliam birkin, http://residentevil.wikia.com/William_Birkin با همهٔ این‌ها وسکر و برکین دو دوست جداناشدنی بودند.
در سال ۱۹۹۶ آلبرت وسکر که دارای توانایی‌های فردی بسیاری بود به دپارتمان پلیس راکون (R.P.D) می‌پیوندد و گروهی را با نام استارز (S.T.A.R.S) در درون اداره پلیس و به عنوان زیر مجموعهٔ آن بنیان‌گذاری می‌کند. این گروه از بهترین‌های پلیس تشکیل می‌شد. در حقیقت هدف آمبرلا از این کار به وجود آوردن یک عامل نفوذی در اداره پلیس شهر بود. وظیفهٔ آلبرت در آنجا پیشبرد هدف‌های آمبرلا بود، او از اطلاعات محرمانه پلیس و بازجویی‌ها برای کمک به آمبرلا استفاده کرد. در اداره پلیس او به عنوان پلیسی وظیفه‌شناس شناخته می‌شد و هیچ‌کس از کارهای او باخبر نشد. او بسیار زیرک و هوشیار بود. وسکر گروه استارز را به دو بخش کوچکتر تقسیم کرد و هر کدام از نفرهای برتری که عضو گروه بودند را متناسب با ویژگی‌هایشان در یکی از دو گروه قرار داد.S.T.A.R.S, http://residentevil.wikia.com/Special_Tactics_And_Rescue_Service گروه اصلی از این نفرها تشکیل می‌شدند:آلبرت وسکر، بری بارتون، کریس ردفیلد، جیل ولنتاین، براد ویکرز و جوزف فراستAlpha team, http://residentevil.wikia.com/S.T.A.R.S._Alpha_team و گروه دوم: انریکو مارینی، ادوارد دیوای، ریچارد آیکن، کنث جی. سولیوان، فورست اسپیر و در نهایت ربکا چمبرزBravo team, http://residentevil.wikia.com/S.T.A.R.S._Bravo_team هدف او از این کار ایجاد حس رقابت میان اعضا برای بهبود انجام وظیفه‌هایشان بود. مردم شهر با چنین پلیسی در امنیت و آرامش زندگی می‌کردند، اما این پایان این مردم نگون‌بخت نبود، سرنوشت بسیار وحشتناکی در انتظارشان بود.
پس از مدتی ویلیام برکین و آلبرت وسکر مقر آموزشی آمبرلا را -که بسته شده بود- بازگشایی می‌کنند. زنده شدن مارکوس هر بختی را برای ترمیم آن مقر از بین برد. نابود ساختن اجباری مقر در وسکر احساسی را پدید آورد که باید در آن برای رسیدن به هدف‌هایش از آمبرلا جدا شود و خودش راهی جدا را پیگیری کند.
پس از اتفاق افتادن چندین قتل مرموز در اطراف کوهستان آرکلی، آلبرت وسکر که از همهٔ این رویدادها و پشت پردهٔ آن با خبر بود گروه Bravo را به محل قتل‌ها در کوهستان آرکلی می‌فرستد... ولی از آن‌ها هیچ خبر و گزارشی به ادارهٔ پلیس نمی‌رسد، در حقیقت گروه Bravo ناپدید شده بودند. پس از چند روز آلبرت وسکر به همراه بهترین گروه پلیسی شهر (Alpha) به سمت محل حرکت کردند. رویدادهای وحشتناکی در انتظار آن‌ها بود، گروه حرکت خود را تا نزدیکی عمارت ادامه دادند و پس از حمله سگ‌های خون‌آشام ،بالگرد گروه که هدایت آن را براد ویکرز بر عهده داشت از روی ترس محل را به همراه همکارانش تنها گذاشت و فرار کرد، گروه بازمانده سراسیمه به سمت عمارت دویده و وارد آن شدند. عمارتی که ازآن اسپنسر بود و آلبرت وسکر هم سال‌ها در زیر زمین آن که پژوهشگاه مخفی آمبرلا بود کار می‌کرد. وسکر به پنهان کاری‌هایش ادامه داد و وانمود کرد که مانند دیگر افراد گروه با عمارت ناآشنا است. او در حقیقت می‌خواست متوجه شود که مخلوقاتی که خودش و برکین ایجاد کردند، تا چه میزان در برابر توانایی‌های بهترین افراد گروه S.T.A.R.S توانمندند. او می‌خواست از افراد گروه آلفا (حرف) به نام نمونه‌های آزمایشگاهی استفاده کند. آلبرت پس از شک کردن کریس ردفیلد به خودش، او را تهدید به مرگ کرد و شخصیت اصلی خود را به کریس شناساند، سپس کریس را به مکانی که مخلوق تایرانت را ایجاد کرده بود، برد و آن را آزاد کرد. تایرانت در حرکتی عجیب وسکر را کشته و به سمت کریس حمله کرد که کریس موفق شد تایرانت را شکست دهد، ولی تایرانت و وسکر هر دو زنده بودند. در حقیقت مرگ وسکر یک نقشه بود که به وسیلهٔ برکین و وسکر برنامه‌ریزی شده بود. وسکر پس از آن به شکل مخفیانه به سوی رسیدن به هدف‌هایش گام برداشت. اسپنسر، ادارهٔ پلیس شهر راکون و تمام کسانی که با وسکر در ارتباط بودند، مگر برکین او را مرده می‌پنداشتند.Resident evil(Category), http://residentevil.wikia.com/Category:Resident_Evil
آلبرت وسکر پس از رویدادهای عمارت به پژوهش‌های خود برای تبیل کردن خود به موجودی قدرتمند تر و برتر ادامه داد و با روش‌های گوناگون در پی جمع‌آوری ویروس‌های نایاب از گوشه و کنار جهان بود، اما از آن جا که در آن زمان باید خود را مخفی نشان می‌داد از جاسوسی به نام ایدا وانگ برای پیشبرد هدف‌هایش استفاده می‌کرد. ایدا در حقیقت برای یک سازمان مخفی جاسوسی می‌کرد؛ در سری بازی رزیدنت ایول همواره نامی از این سازمان برده نمی‌شود و خود ایدا از آن به نام سازمان نام می‌برد. ایدا در بازی رزیدنت ایول ۲ موفق می‌شود که نمونهٔ ویروس G راپیدا کرده و از شهر راکون خارج شود، اما وسکر هنوز هم کمبود احساس می‌کرد. وسکر در نهایت پس از ۵ ماه و ۵ روز خود را آشکار می‌کند و به سمت جزیره راکفورت حرکت می‌کند تا جدیدترین ویروس کشف شده که توانایی تغییر مورد دلخواه بر روی DNA را داشت به دست آورد این ویروس، ویروس T.VERONICA نام داشت و توسط آلکسیا آشفورد - که نوه یکی از بنیان‌گذاران آمبرلا یعنی ادوارد آشفورد و دختر الکساندر آشفورد بود- کشف شد. وسکر می‌خواست ویروس را به هر شکلی که شده به دست بیاورد، اما یک رویداد غیرمنتظره... پیش از آنکه وسکر خود را به جزیرهٔ راکفورت برساند، کلر ردفیلد توسط آمبرلا یه جزیره تبعید شده بود، این کافی بود تا کریس نیز برای نجات خواهرش خود را به جزیره برساند. دیدار کریس و وسکر پس از ۵ ماه و ۵ روز پس از رویداد عمارت، رویدادی جالب بود که در رخ می‌دهد. کریس پس از دیدار با وسکر، مورد حملهٔ او قرار گرفته و تا آستانهٔ مرگ پیش می‌رود، اما پس از صحبت‌های آلکسیا، وسکر، کریس را در حالی که در آستانهٔ مرگ بود رها می‌کند و به سوی آلکسیا می‌رود. در اینجا کریس، پس از مشتی که به صورت وسکر می‌زند و پس از افتادن عینک وسکر متوجه چشم‌های قرمز رنگ وسکر شده و به این موضوع که وسکر دیگر یک انسان عادی نیست، پی می‌برد. وسکر، در نهایت نیز، ویروس T.VERONICA را به دست می‌آورد. او همچنان به دنبال ویروس‌های نایاب از سرتاسر جهان بود. از روسیه تا آمریکای جنوبی، اما کلید پژوهش‌های او در اسپانیا بود.Resident evil Code: veronica, http://residentevil.wikia.com/Resident_Evil_-_CODE:_Veronica Alexia Ashford, http://residentevil.wikia.com/Alexia_Ashford
در یک روستای دور افتاده در شمال اسپانیا یک گروه مذهبی به نام لوس ایلامینادوس با کشف انگلی موفق شده که پس از وارد نمودن انگل به بدن هر موجود زنده‌ای، ذهن آن موجود توسط رهبر آن گروه مذهبی(اسموند سدلر) قابل کنترل باشد، این انگل که لاس پلاگاس نام داشت برای وسکر بسیار مهم بود، از این رو، وسکر ایدا وانگ را به اسپانیا فرستاده تا نمونهٔ انگل را برای او بیاورد. ایدا در آغاز مأموریت خود متوجه حضور لیان اسکات کندی می‌شود، که او هم به نوعی دیگر و برای نجات دختر رئیس‌جمهور آمریکا از دست همان گروه مذهبی پیش از ایدا وارد داستان شده بود. در پایان ماجراهای رزیدنت ایول ۴، لیان موفق به نابود کردن سدلر شده و نمونهٔ انگل را به دست می‌آورد، در این لحظه ایدا لیان را تهدید کرده و نمونه را از لیان می‌گیرد. ایدا با بالگرد از آن مکان فرار می‌کند. نکتهٔ جالب در مورد پایان مأموریت ایدا این است که در گزارش خود می‌نویسد: نمونه انگل را به دست آوردم اما برای وسکر چیزهای دیگری فرستادم.Resident evil 4, http://residentevil.wikia.com/Resident_Evil_4las plagas, http://residentevil.wikia.com/Las_PlagasAda Wong, http://residentevil.wikia.com/Ada_Wong
در سال ۲۰۰۶، آلبرت وسکر از مخفیگاه اسپنسر باخبر شد و پس از ملاقات با اسپنسر در عمارت اروپایی وی، او را کشت. پیش از قتل اسپنسر، آلبرت وسکر از جزئیات پروژه کودکان وسکر، از زبان رئیس شرکت آمبرلا آگاه شد. او در این عمارت با کریس ردفیلد و جیل ولنتاین نیز روبه‌رو شد و پس از نمایش توانایی‌های خود، جیل ولنتاین را به اسارت خود گرفت. او سپس وارد ترایسل شد و همکاری خود را با اکزلا گیونه آغاز کرد. جیل در آرشیو انسانی شرکت ترایسل قرار داده شد.
وسکر، اکزلا را در بالا بردن رتبه‌اش در شرکت یاری کرد تا زمانی‌که سرانجام اکزلا به مدیریت مقر ترایسل در آفریقا دست یافت. اکزلا همواره از وسکر بسیار متشکر بود و تلاش می‌کرد تا او را به خود جذب کند. گرچه وسکر صرفاً از او فقط به عنوان یک ابزار برای پیشبرد نقشه‌هایش بهره می‌جست و احساسی در او وجود نداشت، اما تا رسیدن به مقاصدش از طریق اکزلا به او چیز دیگری را وانمود کرد. آنچه یقینی هست، نداشتن اعتقاد به اکزلا از جانب ترایسل بود اما همیشه وسکر به او کمک می‌کرد. با استفاده از نمونهٔ لاس پلاگاس خودش و دستیاری " ریکاردو ایروینگ "، وسکر " نوع دوم پلاگاس " و " نوع سوم پلاگاس " را ساخت. با چنین ارگانیسم‌هایی، وسکر ارتشی از " ماجینی‌ها " را در یک دهکده به نام " کیجوجو " ایجاد کرد. با این نقشه، در صورت وقوع هرگونه اشتباهی در پیشبرد آن، از دیدگاه ترایسل، اکزلا و از دیدگاه قانون، ریکاردو ایروینگ مسئول اشتباهات بودند.
در ادامه وسکر و اکزلا یکی از مهم‌ترین بخش‌های پروژهٔ خودشان را برای تغییر در پیدایش بشریت یعنی ساخت ویروس اوروبوروس را به سرانجام رساندند. " اوروبوروس مدل دیگری از ویروس مادر بود ". برای ساخت ویرو، این‌بار از همان آغاز به جای استفاده از خود ویروس مادر، از منشأ آن «گل‌های افسانه‌ای» استفاده شد. اکزلا و وسکر، " مقر پیشین آمبرلا در آفریقا " بازگشایی کردند و در این راه ترایسل نیز به آنان کمک کرد. اکزلا و وسکر درخواست یک " جنگندهٔ بمب‌انداز " و یک کشتی اقیانوس‌پیما را به ترایسل گزارش دادند. آن‌ها برای اطمینان از حمایت ترایسل و همچنین بهتر پیش بردن پروژهٔ اوروبوروس این درخواست‌ها را مطرح کردند.
پس از ساخته شدن ماده شیمیایی P۳۰، وسکر با یک مخزن حاوی این ماده، حرکات جیل ولنتاین را در کنترل گرفت و از او در پیشبرد اهدافش استفاده کرد. به زودی مردمان بیشتری از کیجوجو به ماجینی تبدیل شدند. با شدت گرفتن این اوضاع، B.S.A.A خود را وارد این رخدادها کرد. با فرستادن کریس ردفیلد به آفریقا و همراه شدن وی با " شوا آلومار " رفته‌رفته، پشت پردهٔ این اتفاقات روشن شد. کریس و شوا در ابتدا به دنبال ریکاردو ایروینگ بودند. با نابود کردن ایروینگ، در جریان کارهای اکزلا گیونه قرار گرفتند. کریس و شوا در ادامه با اکزلا مواجه شدند. آن‌دو پس از نجات جیل ولنتاین، مجدداً اکزلا را پیدا کردند و او را پس از ابتلاء به اوروبوروس نابود کردند.