moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لاکی سخون، متخصص زنان و زایمان اظهار داشت که زنانی که سینه‌هایی در هر اندازه دارند می‌توانند از سینه‌بند استفاده نکنند. او می‌گوید: «زنانی که سینه‌های بزرگ‌تری دارند، ممکن است در ابتدا احساس ناراحتی بیشتری نسبت به زنانی که سینه‌های کوچک‌تری دارند، داشته باشند، زیرا ماهیچه‌های آن‌ها ممکن است در ابتدا ضعیف باشند و به اندازه کافی قوی نباشند که حمایت کافی را ارائه دهند». اگرچه با گذشت زمان، بدن آنها تنظیم می‌شود و به‌طور طبیعی شروع به حمایت مناسب از بافت سینه، بدون کمک سوتین می‌کند. او می‌گوید که شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پوشیدن سوتین می‌تواند ماهیچه‌ها و رباط‌هایی را که از سینه‌ها حمایت می‌کنند در طول زمان تنبل کند و منجر به افتادگی و شلی سینه شود. او می‌گوید این باور که عدم استفاده طولانی‌مدت از سوتین باعث افتادگی سینه‌ها می‌شود، یک تصور غلط رایج است. او می‌گوید: «زنانی که دوره‌های طولانی را بدون استفاده از سوتین گذرانده‌اند، اغلب گزارش می‌دهند که این امر باعث می‌شود سینه‌هایشان به مرور زمان سفت‌تر، گردتر و پرپشت‌تر شود». زنانی که سینه‌های بزرگ‌تر یا پرتر دارند، ممکن است وقتی سوتین نمی‌پوشند، فشار بیشتری به کمر احساس کنند. هفته‌ها تا ماه‌ها طول می‌کشد تا قدرت در عضلات سینه و پشت آنها تقویت شود تا سینه‌ها بدون سوتین به خوبی حمایت شوند.
برخلاف مطلب بالا در مطالعه دیگری، روی یازده زن بالغ ۲۲ تا ۳۹ ساله که به مدت سه ماه از سوتین مناسب استفاده کرده و سپس به مدت سه ماه بدون سوتین بودند. پس از دوره بستن سوتین، در مقایسه با دوره بدون سوتین، فاصله بین نوک سینه‌های راست و چپ زن‌ها بیشتر شده و سینه‌های آنها بیشتر افتاده شده بود.
پروفسور ژان دنیس رویون، کارشناس علوم ورزشی از دانشگاه Franche-Comte در بزانسون، فرانسه، یک مطالعه ۱۵ ساله انجام داد که مزایای پوشیدن سوتین را مورد بررسی قرار داد. او تحقیقات اولیه خود را در سال ۲۰۱۳ مورد بحث قرار داد و توجه رسانه‌ها را در فرانسه و جاهای دیگر جلب کرد. در یک یافته بحث‌برانگیز، او به این نتیجه رسید که نوک پستان ۳۳۰ زن ۱۸ تا ۳۵ ساله که هرگز سوتین نمی‌پوشیدند به‌طور متوسط ۷ میلیمتر (۰٫۲۸ اینچ) نزدیکتر به شانه نسبت به زنانی است که هر ساله سوتین می‌پوشیده قرار دارد او نتیجه گرفت،این تحقیق بدون درنظر گرفتن ساختار ژنتیکی و بیولوژیکی و سبک زندگی افراد بوده‌است.
هرچند وی خاطرنشان کرد که همه داوطلبان مطالعه بین ۱۸ تا ۳۵ سال سن داشتند و نتایج مطالعه هنوز مقدماتی است. با این حال او گفت: «برای زن میانسال، اضافه وزن، با ۲ تا ۴ فرزند؟ من اصلاً مطمئن نیستم که از کنار گذاشتن سوتین‌ها سود ببرد." نتیجه‌گیری او تا حدی توسط جراح پلاستیک دکتر استفورد برومند از مرکز پزشکی مونت سینا پشتیبانی شد. برای زنان جوان‌تر، نپوشیدن سوتین منجر به افزایش تولید کلاژن و خاصیت ارتجاعی می‌شود که لیفت سینه در حال رشد را بهبود می‌بخشد. همچنین، کشش روی بافت همبند و رباط‌های حمایت کننده سینه می‌تواند برای جلوگیری از افتادگی مفید باشد.» تحقیقات رویلون در بین برخی از زنان که از آن برای تقویت این استدلال که پوشیدن سوتین ناسالم و غیرضروری است مورد توجه قرار گرفته‌است. به مطالعات او توسط تعدادی از مقالات استناد شده‌است که از آن برای حمایت از این ایده استفاده می‌کنند که نپوشیدن سوتین برای یک زن قابل قبول است.
یافته‌های رویلون توسط برخی از رسانه‌های فرانسوی مسخره شد. نتایج و روش‌های تحقیقاتی او نیز توسط برخی مورد سؤال قرار گرفت که یافته‌های او را به چالش کشیدند زیرا در یک مجله پزشکی منتشر نشده بودند. منتقدان و شکاکان اشاره کردند که آنها نمی‌توانند مطالعه واقعی را که رویلون گزارش داده‌است، را پیدا کنند، اما همه فقط در مورد آن گزارش می‌دهد، از جمله مصاحبه اولیه در رادیو فرانسه که پوشش گسترده‌ای را ایجاد کرد است.
تا سال ۲۰۰۶، حدود ۱۰ درصد از زنان استرالیایی سوتین نمی‌پوشیدند. نظرسنجی‌ها گزارش داده‌اند که ۵ تا ۲۵ درصد از زنان غربی سوتین نمی‌پوشند.
از آنجایی که یافتن یک سوتین مناسب دشوار است، زنانی که سوتین می‌پوشند گاهی احساس تنگی و انقباض می‌کنند. یک مطالعه نشان داد که ۷۰ درصد زنان از سوتین‌های خیلی کوچک استفاده می‌کنند. سخون می‌گوید که سوتین‌ها می‌توانند باعث شوند جریان خون به عضلات پشت و قفسه سینه مختل شود و به درد عضلات پشت کمک کنند. اگر زنانی که سینه‌های بزرگ دارند، از پوشیدن سینه‌بند خودداری کنند، ممکن است سریع‌تر از زنانی که سینه‌های کوچک‌تری دارند، بهبود جریان خون را تجربه کنند، زیرا سوتین‌هایی که از سینه‌های بزرگ‌تر حمایت می‌کنند، نسبت سوتین‌هایی که زنانی با سینه‌های کوچک‌تری می‌پوشند، سفت‌تر هستند.
زنان با سینه‌های بزرگ در مقایسه با زنان با سینه‌های کوچکتر احساس راحتی بیشتری می‌کنند. برخی از زنانی که در طول همه‌گیری کووید-۱۹ به دلیل دورکاری سوتین را کنار گذاشته‌اند، نمی‌خواهند دوباره سوتین بپوشند.
زنانی که سوتین می‌پوشند اغلب «عرق سینه»، منافذ مسدود شده، تحریک پوست و بوی بدن را تجربه می‌کنند. سوتین‌ها می‌توانند آکنه مکانیکی ایجاد کنند. با عدم استفاده از سینه بند می‌توان این مشکل را برطرف کرد.
بسیاری از زنان اعتراف می‌کنند پس یک روز کاری که به خانه بازمی‌گردند، یکی از چیزهایی که مشتاقانه منتظر آن هستند این است که به محض رسیدن به خانه سوتین خود را در بیاورند. یکی از سردبیران نوشت: «درآوردن سوتین احساسی بسیار رهایی‌بخش است، و ما خانم‌ها هر روز و در تمام طول روز منتظر آن هستیم.» در طول همه‌گیری COVID-19 و نیازهای بعدی برای دورکاری، بسیاری از زنان اعتراف کردند که از پوشیدن سوتین خودداری کرده‌اند.
ماریا تتامانتی، وبلاگ نویس مد میامی، با خوشحالی اعتراف کرد که در حالی که از خانه کار می‌کند، بدون سوتین است. "تنها ویژگی مثبتی که از این بیماری همه گیر ناشی می‌شود این است که ما می‌توانیم بدون سینه بند در خانه کار کنیمبدون سیم، سوتین‌های بیش از حد نرم و بیش از حد پر شده.
طی آوریل ۲۰۲۰، فروش سوتین‌های آنلاین ۱۲ درصد کاهش یافت، این در حالی است که در بین سوتین‌هایی فروخته شده، فروش سوتین‌های بدون سیم ۴۰ درصد افزایش یافت.
زنان از این فرصت برای اجتناب از ناراحتی معمولی که اغلب همراه با پوشیدن سوتین است، استقبال کردند. یک تولیدکننده لباس از ۱۰۰۰ زن نظرسنجی کرد و دریافت که ۳۵ درصد از زنان هنگام کار از خانه بدون سوتین بودند. آنها همچنین گزارش دادند که هشتگ‌هایی مانند #nobranoproblem و #bralessandless در توییتر رایج هستند.
در یک نظرسنجی هریس که به درخواست "Playtex" در سال ۲۰۰۹ انجام شد، از بیش از ۱۰۰۰ زن پرسش شد که در سوتین چه چیزی را دوست دارند. در میان پاسخ دهندگان، ۶۷ درصد گفتند که پوشیدن سوتین به نپوشیدن آن ترجیح می‌دهند، در حالی که ۸۵ درصد می‌خواستند یک سوتین تقویت کننده شکل سینه را بپوشند که اصلاً مشخص نباشد." در مورد سوتین‌های زیر سیم دار موافقان و مخالفان مساوی بود: ۴۹ درصد گفتند که سوتین‌های زیر سیم دار را ترجیح می‌دهند، همچنین ۴۹ درصد گفتند سوتین‌های بی سیم را ترجیح می‌دهند شرکت پوشاک Ruby Ribbon در سال ۲۰۱۴ از ۳۰۰۰ زن قبل از روز ملی بدون سوتین در مورد نگرش آنها نسبت به سینه‌ها و سوتین‌هایشان نظرسنجی کرد. در میان پاسخ دهندگان، ۹۲ درصد گفتند که آنها فقط خواهان حمایت و راحتی هستند و کمتر به جذابیت جنسی یا رنگ‌ها و طرح‌های مد روز علاقه مند هستند. بیست و یک درصد سوتین خود را "دشمن - ای کاش هرگز او را نمی‌دیدم" ارزیابی کردند و تقریباً نیمی از آنها (۴۶٪) پاسخ دادند: "یک شریک تجاری - من او را تحمل می‌کنم". وقتی از آنها خواسته شد که سینه بند را در یک کلمه توصیف کنند، محبوب‌ترین عبارت "ناراحتی" بود.
عوامل مختلفی پیدا کردن سینه بند مناسب برای زنان را دشوار می‌کند. این موارد شامل استانداردهای بین‌المللی تولید و روش‌های اندازه‌گیری، تنوع سایز سینه‌بند، و تفاوت‌های آناتومیکی گسترده در بین زنان است. در برخی از زنان، یک سینه کمی بزرگتر از دیگری است. عدم تقارن آشکار در اندازه سینه در ۲۵ درصد از زنان رخ می‌دهد.
زنان تمایل دارند سینه بندی را پیدا کنند که دوست دارند اندازه سینه آنها آنگونه باشد و با آن سایز باقی بماند، حتی اگر وزن خود را کاهش دهند و اضافه کنند. مطالعات پزشکی نشان داده‌است که اکثر زنان در نتیجه پوشیدن سوتین درد را تجربه می‌کنند و نشان داده‌است که یافتن سوتین مناسب برای زنان دشوار است. در نتیجه این عوامل، ۸۰ تا ۸۵ درصد زنانی که سوتین می‌پوشند، سایز اشتباهی می‌پوشند. در یک مطالعه، نتیجه‌گیری شد ۷۰ درصد زنان از سوتین‌های خیلی کوچک و ۱۰ درصد از سوتین‌های خیلی بزرگ استفاده می‌کنند.
زنان از درد سینه، شانه، گردن و کمر، میگرن، سوء هاضمه، خراشیدگی پوست و محدودیت تنفس به دلیل استفاده از سوتین شکایت دارند. زنانی که سینه‌های بزرگی دارند بیشتر دچار ناراحتی می‌شوند. اندازه بزرگ کاپ با افزایش درد شانه و گردن مرتبط است. یک محقق دریافت که ۴۰ درصد از زنانی که اسب سواری می‌کردند، درد سینه را گزارش کردند. زنان اغلب ناراحتی و درد ناشی از پوشیدن سوتین را دلیل اصلی دوست نداشتن و کنار گذاشتن آن ذکر می‌کنند.
سوزان ام. لاو، پروفسور جراحی بالینی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، بنیانگذار ائتلاف ملی سرطان پستان است. او نوشت: «به جز زنانی که سوتین‌ها را به‌ویژه راحت یا ناراحت می‌دانند، تصمیم برای پوشیدن یا نپوشیدن آن صرفاً جنبه زیبایی شناختی یا احساسی دارد. اگر از آن لذت نمی‌برید و فشارهای شغلی یا اجتماعی شما را مجبور به انجام آن نمی‌کند، خود را اذیت نکنید.»Love, Susan, MD. "Dr. Susan Love's Breast Book" 2015 Da Capo Lifelong Press
برخی از زنان ترجیح می‌دهند از سوتین استفاده نکنند، زیرا نگران این هستند که ممکن است خطر سرطان سینه را افزایش دهد. این ایده در سال ۱۹۹۵ در کتاب بحث‌برانگیزی با لباس کشتن: پیوند بین سرطان سینه و سوتین ترویج شد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۲ نشان داد که ۶٪ از زنان موافق بودند که "سوتین‌های زیر سیم می‌تواند باعث سرطان سینه شود"، ۶۳٪ با این ادعا مخالف بودند و ۳۱٪ دیگر نمی‌دانستند.
هیچ مدرک علمی معتبری وجود ندارد که پوشیدن سوتین باعث سرطان شود. مؤسسه ملی سرطان ایالات متحده بیان می‌کند که مدرکی برای اینکه سوتین‌ها باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان می‌شود یافت نشده،Fact Sheet on Breast Cancer Risk Factors , from the U.S. National Cancer Institute. Accessed 10 July 2008. و انجمن سرطان آمریکا اظهار داشت: هیچ مطالعه معتبر علمی وجود ندارد که نشان دهد پوشیدن سوتین از هر نوع باعث سرطان سینه جلوگیری می‌کند. "
اطلاعات نادرست در مورد سوتین و سرطان در سرتاسر اینترنت پخش شده‌است «بیشتر از یک مطالعه با چندین نقص علمی الهام گرفته شده‌است. . . این مطالعه که هرگز در یک مجله معتبر منتشر نشده‌است، با عوامل خطر شناخته شده در سرطان سینه مانند وزن و سن، که ممکن است با رفتار پوشیدن سوتین مرتبط باشد، سازگاری نداشته‌است. همچنین، شرکت کنندگان در مطالعه قبل از انجام نظرسنجی، این فرضیه را می‌دانستند.» یک مطالعه خوب در سال ۲۰۱۴ توسط محققان مرکز تحقیقات سرطان فرد هاچینسون در سیاتل هیچ ارتباط مستقیمی بین پوشیدن سوتین و ابتلا به سرطان سینه پیدا نکرد. این گزارش خاطرنشان کرد: «هیچ جنبه ای از پوشیدن سوتین، از جمله اندازه سینه بند، تازگی، تعداد متوسط ساعت استفاده در روز، پوشیدن سوتین با سیم زیرین یا سنی که برای اولین بار به‌طور منظم پوشیدن سوتین را شروع کرده‌اند، با خطر ابتلا به سرطان سینه مرتبط نبود.». این مطالعه شامل مطالعات دقیق در مورد سبک زندگی زنان و عادات پوشیدن سوتین بود و هیچ ارتباطی بین استفاده از سوتین و سرطان پیدا نکرد.
یک تصور اشتباه رایج این است که سوتین برای جلوگیری از افتادگی سینه‌ها در مراحل بعدی زندگی ضروری است. هیچ رابطه‌ای بین پوشیدن سوتین و افتادگی پستان‌ها وجود ندارد. پوشیدن سینه بند برای هر مدتی باعث توقف، کندی افتادگی پستان نمی‌شود. جان دیکسی، مدیر عامل سابق سازنده سوتین پلی‌تکس، در مصاحبه‌ای با کانال ۴ تلویزیون بریتانیا توضیح داد: ما شواهدی داریم که نشان می‌دهد پوشیدن سوتین نمی‌تواند از افتادگی پستان جلوگیری کند، زیرا پستان به خودی خود عضله نیست، بنابراین حفظ آن غیرممکن است. . . پوشیدن یک سوتین خاص هیچ اثر دائمی روی سینه ندارد. سینه بند به شما شکلی می‌دهد که سینه بند طراحی شده‌است تا زمانی که آن را می‌پوشید به پستان شما شکل بدهد."
زنان مدرن طوری اجتماعی شده‌اند که معتقدند سینه‌های خوش حالت مطلوب هستند. لورا تمپستا، کارشناس سینه بند و بنیانگذار تولیدکننده سینه بند Bravolution، اظهار داشت: «سینه‌های برآمده در فرهنگ ما جذاب تلقی می‌شوند و به همین دلیل است که پوشیدن سوتین یک پیشرفت فرهنگی است.» زنان برای پوشیدن سوتین تحت فشار قرار می‌گیرند، زیرا جامعه انتظار دارد که سینه‌های آن‌ها «سفت و در وضعیت مناسب بماند» یا اینکه اگر آنها بدون سوتین هستند، به این معنی است که او بی بند و بار، شل یا شلخته است. تعداد فزاینده‌ای از زنان هزاره جدید این ایده‌ها را رد می‌کنند و اعتقاد دارند این ایده‌ها مربوط به دوران پیشین است، زمانی که «وجود یک زن برای نگاه مردانه بوده‌است».
رفتن بدون سوتین که سال‌ها یک بیانیه سیاسی به حساب می‌آمد، در سال‌های اخیر مد شده‌است. تعداد فزاینده‌ای از زنان، به‌ویژه آن‌هایی که در میانه نسل هزاره هستند، از نپوشیدن سوتین احساس راحتی بیشتری می‌کنند و آنچه می‌پوشند بیشتر بر اساس خواسته‌هایشان است و نه به دلیل هنجارهای اجتماعی یا ایدئولوژی فمینیستی. با افزایش استقبال از جنبش من هم، همکاران زن و دیگران در نهایت متوجه شدند که حق ندارند دربارهٔ زنی که سوتین نپوشده چیزی بگویند. جنیفر ماهر، استاد مطالعات جنسیتی در دانشگاه ایندیانا، می‌گوید پوشیدن یا نپوشیدن سوتین دیگر «یک اصل فمینیستی» نیست.
در طول دهه ۱۹۶۰، تعداد کمی از فمینیست‌ها بدون سینه بند بودن را پذیرفتند. با این حال، اکثر زنان غربی با وجود شکایت از ناراحتی خود همچنان به پوشیدن سوتین ادامه دادند.
در سال ۱۹۶۸ در تظاهرات فمینیستی دوشیزه آمریکا، معترضان به‌طور نمادین تعدادی از محصولات زنانه را در «سطل زباله آزادی» انداختند. اینها شامل سوتین، بود که از جمله مواردی بود که معترضان آن را «ابزار شکنجه زنانه» می‌نامیدند و وسایلی بود که به زعم آنها برای ساختار زنانگی اجباری بود. یک خبر محلی در آتلانتیک سیتی "پرس" گزارش داد که سوتین‌ها، گن‌ها، مژه‌های مصنوعی، بیگودی‌ها و نسخه‌های مجلات محبوب زنانه در «سطل زباله آزادی» سوختند. اما افراد حاضر گفتند که نه کسی سوتین خود را سوزاند و نه کسی سوتین خود را درآورد. گزارشگر لیندسی ون گلدر قیاسی را بین معترضان فمینیست و معترضان جنگ ویتنام ترسیم کرد که کارتهای پیش نویس خود را سوزاندند و این تشابه بین معترضانی که کارتهای پیش نویس خود را سوزاندند و زنانی که سوتین خود را سوزاندند توسط برخی سازمان دهندگان از جمله رابین مورگان تشویق شد. کارول هانیش بعداً گفت: «رسانه‌ها به قسمت سوتین توجه کردند.» من اغلب می‌گویم که اگر به ما می‌گفتند «کرست سوز»، هر زن در آمریکا می‌دوید تا به ما بپیوندد.
فمینیسم و «سوتین سوزی» در فرهنگ عامه پیوند خورد. در حالی که زنان فمینیست ممکن است به معنای واقعی کلمه، سوتین‌های خود را در آن روز سوزانده باشند یا نه، برخی به نشانه اعتراض از پوشیدن آن خودداری کردند. نویسنده فمینیست بانی جی داو پیشنهاد کرد که ارتباط بین فمینیسم و سوتین سوزی توسط افرادی که مخالف جنبش فمینیستی بودند تشویق می‌شد. «سوتین سوزی» این تصور را ایجاد کرد که زنان واقعاً به دنبال رهایی از تبعیض جنسی نیستند، بلکه تلاش می‌کنند خود را به عنوان موجودات جنسی مطرح کنند. همان‌طور که سوزان جی داگلاس نوشت، ممکن است افراد به این باور برسند که زنان صرفاً سعی می‌کردند «مد روز و جذب مردان» باشند. برخی از فعالان فمینیست معتقدند که ضدفمینیسم از افسانه سوزاندن سینه بند و موضوع بی سوتین رفتن برای بی‌اهمیت جلوه دادن آنچه معترضان در تظاهرات فمینیستی ۱۹۶۸ میس آمریکا و جنبش فمینیستی به‌طور کلی انجام دادند استفاده می‌کنند. .
نسل قبلی فمینیست‌ها که خواستار سوزاندن کرست‌ها به عنوان گامی به سوی رهایی بودند، پیش‌بینی می‌شد که فمینیست‌ها سوتین خود را بسوزانند. در سال ۱۸۷۳ الیزابت استوارت فلپس وارد نوشت:
سوزان براون میلر در کتاب "زنانگی" خود (۱۹۸۴) این موضع را اتخاذ کرد که زنان بدون سوتین باعث شوک و عصبانیت مردان می‌شوند، زیرا مردان «به‌طور ضمنی فکر می‌کنند که صاحب سینه‌ها هستند و فقط آنها باید سوتین‌ها را باز کنند».
نویسنده فمینیست آیریس ماریون یانگ در سال ۲۰۰۵ نوشت که سوتین "به عنوان مانعی برای لمس کردن عمل می‌کند" و یک زن بدون سینه بند " شخصیت زدایی " می‌شود و "نگاه سخت و نوک تیزی را که فرهنگ فالیک به عنوان یک هنجار مطرح می‌کند، از بین می‌برد." از نظر او، نپوشیدن سوتین و سینه‌های زنان اشیایی با شکل ثابت نیستند، بلکه با حرکت زن تغییر می‌کنند و بدن طبیعی را منعکس می‌کنند. یانگ همچنین استدلال کرد که سوتین‌های تمرینی برای تلقین به دختران به این منظور استفاده می‌شود که سینه‌های خود را به عنوان ابزار جنسی در نظر بگیرند و تمایلات جنسی خود را برجسته کنند. او در سال ۲۰۰۷ نوشت که در فرهنگ آمریکایی، سینه‌ها تابع فرهنگ سرمایه‌داری و مردسالار آمریکایی تحت سلطه رسانه‌ها [که] سینه‌ها را قبل از چنین نگاه دوری که یخ می‌زند و مسلط می‌شود، عینیت می‌بخشد. آکادمیک وندی برنز-آردولینو در سال ۲۰۰۷ نوشت که تصمیم زنان برای پوشیدن سوتین با میانجیگری " نگاه مردانه " صورت می‌گیرد.
در مارس ۲۰۱۷، اما واتسون هنرپیشه بدون سینه بند در عکس "ونتی فر" بود. او مورد انتقاد برخی قرار گرفت که فکر می‌کرد به خاطر حمایت از فمینیسم و پوست نمایی، منافق است. او پاسخ داد: «فمینیسم یعنی دادن حق انتخاب به زنان؛ فمینیسم چوبی نیست که بتوان با آن زنان دیگر را کتک زد. این دربارهٔ آزادی است، دربارهٔ آزادی است، دربارهٔ برابری است. من واقعاً نمی‌دانم که سینه‌های من چه ربطی به آن دارند.»
در سال ۱۹۷۰، فروش سوتین و گن حدود ۹۰۰ میلیون دلار بود که نسبت به ۱ میلیارد دلار در سال قبل کاهش داشت. اما کاهش فروش به دلیل کاهش شدید فروش گن بود که این تأثیر منفی افزایش محبوبیت جوراب شلواری و مینی‌ژوپ بودن است.Barmash, Isadore "Bra Industry Reacts to Women's Lib". "The New York Times". September 13, 1970.
تولیدکنندگان محصولاتی را طراحی و به بازار عرضه کردند که باعث غرور شخصی مصرف‌کنندگان می‌شد. مضامین عبارتند از: «با فرمت راجرز اندام باش» و «فرم نفیس زنان را با گل کامل دوست دارد». فروش سینه بند به شدت افزایش یافت. اما سازندگان سوتین همچنین به آغاز روندی اشاره کردند که در آن زنان ترجیح می‌دهند از سوتین استفاده نکنند، به خصوص زمانی که در خانه یا در سایر محیط‌های غیررسمی استراحت می‌کنند.
در دهه ۱۹۶۰، برخی از زنان هیپی برای بیان اظهارات سیاسی در مورد آزادی جنسی یا رابطه خود با طبیعت و بدن خود، بدون سینه بند بودند. در سال ۱۹۶۶، در دوران اوج دوران هیپی در سانفرانسیسکو، دو دانشجوی زن در کالج ایالتی سانفرانسیسکو به قانون پیشنهادی که زنان را ملزم به پوشیدن سوتین هنگام راه رفتن سینه‌لختیدر نزدیکی محوطه دانشگاه می‌کرد، اعتراض کردند. در ۱ اوت ۱۹۶۹، روز ضد سوتین در سانفرانسیسکو در اعتراض به فشارهای جامعه برای پوشیدن لباس‌های تنگ و زنانه اعلام شد. این اعتراض جمعیت زیادی را به خود جلب کرد و ترافیک را مسدود کرد و چند زن سوتین‌های خود را از زیر لباس‌های خود در منطقه مالی درآوردند.
در سال ۱۹۶۸، اندکی پس از اعتراض فمینیست‌ها به سوتین و سایر محصولات زنانه در مسابقه دوشیزه آمریکا، مارلو توماس بازیگر شروع به بازی بدون سینه بند در سریال تلویزیونی پربیننده "آن دختر" کرد. «خداوند زنان را برای جهش آفرید، پس چنین باشد». توماس در مصاحبه ای در مجله "گود هاوس‌کیپینگ" گفت. «اگر من پرش کنم، خوشحالم که دختر هستم.» در ۵ اوت ۱۹۷۰، "نیویورک تایمز" نوشت که «ظاهرا بدون سوتین‌ها یک ساحل در منهتن ایجاد کرده‌اند. . . به‌طور کلی، زن بدون سوتین زیر ۳۰ سال و سینه کوچک است. اما مادربزرگ‌ها نیز در میان انبوه افراد هستند، مانند افراد C و D - که بیشترین نظرات را، چه موافق و چه مخالف، از چشم‌گیرهای مرد دریافت می‌کنند.»
در سال ۱۹۷۱، بیانکا جگر، فعال و هنرپیشه، سنت شکنی کرد و در مراسم عروسی کاتولیک خود یک ژاکت دوزدار ایو سنت لوران اسموکینگ پوشید که زیر آن چیزی به تن نداشت. دبی هری خواننده، ترانه‌سرا، مدل و بازیگر به دلیل استفاده از سوتین در دهه ۱۹۷۰ شهرت داشت. جری هال، مدل و بازیگر، در همان دوره‌ای که اغلب از او عکس‌های بدون سینه‌بند و در مجلات مد نشان داده می‌شد، نمونه‌ای دیگر بود.
سابینا سوکول، نویسنده و تأثیرگذار اجتماعی به این دلیل که هرگز سوتین نپوشیده‌است، شناخته شده‌است. او دلیل این کارش را به ناراحتی نسبت می‌دهد.
شخصیت‌های زن جوان در نمایش جنجالی "دختران" HBO (2012-2017) لینا دانم اغلب بدون سوتین بودند."
تعداد فزاینده ای از زنان دلایل پزشکی، فیزیولوژیکی، تشریحی و اجتماعی که قبلاً برای پوشیدن سوتین مورد قبول بوده‌است را زیر سؤال می‌برند. آنها تشخیص می‌دهند که به دلایل روانی، زیبایی شناختی یا عملی سوتین می‌پوشند. یک جنبش غیررسمی از آزادی سینه، آزادی سینه‌لختی، آزادی سوتین یا به سادگی بدون سوتین حمایت می‌کند. تعداد زیادی مقاله در مجلات و ویدیوهای یوتیوب وجود دارد که در آنها زنان انگیزه‌های خود را توصیف می‌کنند و راهنمایی‌هایی را در مورد نحوه استفاده از سوتین ارائه می‌دهند. ساوانا براون شاعر لندنی ویدیویی در یوتیوب منتشر کرد، «راهنمای ساو برای بدون سینه بند» نزدیک به یک میلیون بازدید دارد.
در سال ۲۰۰۹، گروه اسلامی تندرو الشباب سومالی، زنان را مجبور کرد که سینه‌های خود را به‌وسیلهٔ اسلحه تکان دهند تا ببینند آیا سوتین می‌پوشند یا خیر. یکی از ساکنان موگادیشو که دخترانش شلاق خورده بودند، گفت: «اسلام گرایان می‌گویند که سینه یک زن باید به‌طور طبیعی سفت یا صاف باشد.»
پس از ساخت فیلمی به این نام در سال ۲۰۱۵، زنان در آزادی پستانشرکت کردند. آنها به ممنوعیت‌های قانونی و تابوهای فرهنگی مرتبط با برهنه بودن سینه‌های زنانه در مکان‌هایی که برهنه بودن برای مردان قانونی است، اعتراض کردند.Esco, Lina. "Free the Nipple". Disruptive Films Inc. , 2014 کمپین نوک پستان را آزاد کن تا حدی به دلیل استانداردهای دوگانه و سانسور بدن زنان در شبکه‌های اجتماعی آغاز شد. طرفداران آن معتقدند که برهنه بودن نوک پستان زنان باید از نظر قانونی و فرهنگی قابل قبول باشد.
در بسیاری از کشورهای غربی، زنان از رسانه‌های اجتماعی برای نشان دادن حمایت خود از حق لباس پوشیدن یا بدون سوتین بودن استفاده کردند. در ایسلند در روز آزادی نوک پستان در سال ۲۰۱۵، برخی از دانشجویان دختر دانشگاه به‌طور عمدی لباس‌هایی پوشیدند که نشان می‌داد آنها سوتین نپوشیده‌اند و چند نفر دیگر ترجیح دادند برای آن روز برهنه باشند. "تین ووگ" گزارش داد که جنبش نوک سینه را آزاد کن ممکن است در ابتدا بر روی برهنه بودن تمرکز داشته باشد، اما به ایده استفاده از سینه بند زیر لباس نیز تبدیل شده‌است. زنان به دنبال آزاد کردن نوک پستان زیر لباس بیرونی خود هستند.
یکی از نتایج مقاومت در برابر سوتین، تشکیل روز بدون سینه‌بند در سال ۲۰۱۳ بود. در سال ۲۰۱۷، این روز به صورت غیررسمی توسط زنان در ۳۰ کشور برگزار شد. از جمله نیوزلند، رومانی، مالزی، اسکاتلند، هند و غنا. بیش از ۸۲۰۰۰ زن با استفاده از هشتگ #nobraday تصاویری را در توییتر و اینستاگرام منتشر کردند.
برخی از رسانه‌ها با داستان‌های استثمارگرانه از پدیده بدون سینه بند استفاده کرده‌اند. وب سایت تبلوید TMZ مطلبی در مورد «روز بدون سوتین مبارک» با تصویری از سلنا گومز با تاپ شفاف منتشر کرد. یه سایت دیگر گالری عکسی را با عنوان «#NoBraDay: 15 مشهور که با آزاد شدن کیف‌های سرگرم‌کننده خود در مورد آنها غوغا می‌کنند» را به نمایش گذاشت.
یک زن نظر داد، "دلیلش این است که سعی کردم بدون سوتین باشم و آن را بیشتر دوست داشتم. این یک تصمیم سیاسی نبود، مگر تا آنجا که هر کاری که یک زن با بدن خود انجام می‌دهد و اجازه نمی‌دهد فرد دیگری دیکته کند که با آن چه باید بکند، یک تصمیم سیاسی است.
در فرهنگ غربی، سوتین گاهی به عنوان نماد فرهنگ عامه دیده می‌شود، و خرید اولین سوتین دختر توسط برخی جوامع به عنوان مراسمی که مدتها در انتظار ورود به زنانه بود، تلقی می‌شود، دلالت بر سن بلوغ او دارد. سنی که دختران برای اولین بار سوتین می‌پوشند گاهی بحث‌برانگیز است. در فرهنگ‌های غربی که ارزش زیادی برای جوانان قائل هستند، سوتین برای زنان در هر سنی با تأکید بر توانایی آنها برای حفظ ظاهر جوانی به بازار عرضه می‌شود.
دختران جوان ممکن است از سن ۹ سالگی یا در اواخر ۱۸ سالگی شروع به رشد سینه کنند. مرحله اولیه رشد سینه به عنوان «جوانه زدن سینه» شناخته می‌شود و در مقیاس تانر اندازه‌گیری می‌شود. برخی بر این باورند که دخترانی که در حال رشد سینه‌ها هستند ممکن است خودآگاه باشند و برای پنهان کردن سینه‌های در حال ظهور خود و برای راحتی روانی به سوتین بخواهند. دختری که در حال رشد سینه هاست نیازی به حمایت فیزیکی ندارد، بنابراین سوتین‌های تمرینی فقط اهداف اجتماعی و روانی را دنبال می‌کنند. انواع سوتین‌ها اغلب برای اهداف مد روز طراحی و به بازار عرضه می‌شوند تا کاربردی. سوتین آموزشی برای کمک به عادت کردن دختران جوان به پوشیدن لباس زیر زنانه به بازار عرضه شده‌است.
منتقدان سوتین‌های آموزشی می‌گویند که شرکت‌ها تمایل دختران بسیار جوان را برای احساس جذابیت و زیبایی بیشتر جلب می‌کنند. مخالفان بر این باورند که تولیدکنندگان سوتین‌های آموزشی را به عنوان راهی برای جنسیت بخشیدن به دختران جوان و تلقین به آنها در مورد سینه‌های خود به عنوان وسایل جنسی به بازار عرضه می‌کنند. منتقدان بر این باورند که کسب و کارها با تشویق بلوغ جنسی زودرس در دختران و سوء استفاده از ترس آنها در مورد تصور از خود و هنجارهای اجتماعی از نظر مالی سود می‌برند.
تعداد و تنوع مسائل حقوقی زنان در مورد پوشیدن یا نپوشیدن سوتین، عمق و پیچیدگی موضوع را در جامعه نشان می‌دهد.
در انتاریو، کانادا، پلیس پس از اینکه فاش شد که زنی که در بازداشت به سر می‌برده مجبور بوده سوتین خود را قبل از انجام تست تنفسی درآورد، مورد انتقاد قرار گرفت. پلیس اظهار داشت که از زنان در بازداشت خواسته‌است تا هر وسیله‌ای را که می‌تواند به عنوان «بند یا کش برای آسیب رساندن به خود یا خفه کردن» از جمله گردنبند، کراوات، بند کفش و سوتین مورد استفاده قرار گیرد را تحویل دهند. به گفته وکیل او، این زن به‌طور معمول بدون سوتین در انظار عمومی نمی‌رفت و از این الزام «هراسان و ناراحت» بود.
در سال ۲۰۱۳، در همان زمان که پلیس ونکوور زنان را ملزم به درآوردن سوتین خود کرد، پلیس منطقه یورک توسط یک قاضی موظف شد این سیاست منطبق را تغییر دهد. اصلاح آن اینگونه بود که الزام کلی به موارد پس از ارزیابی فردی تغییر یافت.
در پرونده مشابهی در اوزاکا در سال ۲۰۱۷، یک متهم زن از پوشیدن سوتین در حین بازداشت منع شد. اگرچه قوانین پلیس به زنان اجازه می‌دهد برای حضور در دادگاه درخواست سوتین بدهند، اما درخواست او رد شد. وکلای او شکایتی را به کانون وکلای اوزاکا ارائه کردند و مدعی شدند که انکار حق زن برای پوشیدن سوتین «نقض حقوق بشر» است.
حق انتخاب زندانیان در نپوشیدن سوتین در استان انتاریو کانادا در سال ۲۰۱۴ تأیید شد.
برخی از کارفرمایان همچنان زنان را ملزم به پوشیدن سوتین می‌کنند. قوانین مربوط حاکم بر کد لباس محل کار ممکن است کارفرمایان را قادر به القای الزامات پوششی که بین جنسیت‌ها متفاوت است، کنند، با این حال در ایالت نیویورک، قانون حقوق بشر کارفرمایان را از «به‌کارگیری استانداردهای آرایش یا ظاهر که الزامات متفاوتی را برای افراد بر اساس جنسیت تحمیل می‌کند، بازمی‌دارد».
در ژانویه ۲۰۱۱، یک دادگاه آلمانی حکم داد که کارفرمایان می‌توانند از کارمندان زن بخواهند که در محل کار خود سوتین یا زیرپیراهن بپوشند. این پرونده شامل یک شرکت امنیتی فرودگاه بود که از ضروری بودن سوتین‌ها، به عنوان بخشی از قانون لباس، برای «حفظ ظاهر منظم یونیفرم‌های ارائه شده توسط کارفرما» دفاع می‌کرد. این پرونده به کارفرمایان و شرکت‌ها در آلمان این امکان را می‌دهد تا از کارمندان زن خود بخواهند که سینه‌بند بپوشند و کارمندان زن را که این قانون را رعایت نمی‌کنند اخراج کنند.
پلیس اخلاق نهادهایی در برخی کشورها هستند که وظیفه پلیس را دارند و قوانین سختگیرانه پوشش و لباس را اجرا می‌کنند. مواردی گزارش شده‌است که این پلیس زنان را به دلیل داشتن سوتین سرزنش می‌کند.
در ژوئیه ۲۰۱۹، زنی در ایران به دلیل نپوشیدن سوتین دستگیر شد که اقدامات او به‌طور بالقوه «[برانگیختن] مردان است». در داخل ایران ، گشت ارشاد ("گشت ارشاد)" به‌عنوان مأموران مخفی عمل می‌کند که تفسیرها و انتظارات دولتی از اخلاق، از جمله قوانین پوشش، را اجرا و حمایت می‌کنند. گشت ارشاد با حمایت شبه‌نظامیان بسیجی و ایجاد شده توسط قوه قضائیه و پلیس ایران، تمرکز اصلی خود را بر رعایت حجاب دارد و همه زنان ایرانی (از جمله) ملزم به رعایت قوانین پوشش هستند محافظه کاری نرگس زن دستگیر شده بلافاصله پس از خروج وی از ایستگاه مترو، توسط سه زن گشت ارشاد به داخل خودروی ون منتقل شد. او مدعی شد که به دلیل استفاده از داروهایی که برای درمان یک بیماری فیبروکیستیک حاد استفاده می‌شود، پوست و سینه‌هایش حساس و دردناک شده‌اند و موضع خود را با این جمله توجیه می‌کند که «من در خانه، محل کار یا حتی در مهمانی‌ها سوتین نمی‌پوشم». برای آزادی، نرگس مجبور به امضای تعهدی شد که دیگر اینکار را تکرار نکند.
قبل از اجرای دقیق نظامنامه تولید تصاویر متحرک در اواسط سال ۱۹۳۴، کارول لومبارد بازیگر همیشه بدون سینه بند بود، همان‌طور که ژان هارلو بود. بسیاری از فیلم‌های هالیوود پیشا-کد با انرژی جنسی مشخص می‌شدند، از جمله صحنه‌هایی از زنان بدون سینه‌بند. پس از اجرای این کد، تا دهه ۱۹۶۰ دیگر سینه بند در فیلم نمایش داده نشد.Smith, Bonnie G. The Oxford Encyclopedia of Women in World History, Volume 1
دندان شیری فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی نیکول شانون مورفی است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزا اسکانلن، توبی والاس، امیلی بارکلی، یوجین گیلفدر، اسی دیویس و بن مندلسون ایفای نقش کرده‌اند.
محیا دارابیان (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۸۱ در زنجان) ورزشکار رشته سنگ‌نوردی اهل ایران است. او در سن ۱۳ سالگی موفق شد عنوان جوان‌ترین مدال‌آور تیم ملی بزرگسالان سنگ‌نوردی ایران را از آن خود کند. دارابیان بیش از ۵ مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا در کارنامه خود دارد و رکورددار سرعت زنان ایران با ثبت تایم ۷٫۷۶ ثانیه است.
دارابیان بیش از ۴۵ مدال کشوری و آسیایی در کارنامه خود دارد. او از ۹ سالگی به‌واسطه فعالیت پدرش به عنوان مربی سنگ‌نوردی، کار خود را در این رشته آغاز کرد و در سن ۱۱ سالگی اولین مدال کشوری‌اش را به‌دست‌آورد. از سال ۱۳۹۵ فعالیت محیا دارابیان در مسابقات بین‌المللی آغاز شد و او توانست در ۵ سال متوالی به ۵ مدال طلای سرعت قهرمانی آسیا دست پیدا کند. او اولین زن سنگ‌نورد ایرانی است که در هر ۳ رشته سنگ‌نوردی موفق به کسب مدال طلا در رقابت‌های آسیایی شده‌است.
او همچنین اولین زن ایرانی است که توانسته در مسابقات جهانی سنگ‌نوردی به مدال دست پیدا کند و در این رقابت‌ها توانست عنوان سومی و مدال برنز را از آن خود کند. دارابیان فعالیت حرفه‌ای خود در رشته سنگ‌نوردی را زیرنظر الناز رکابی به عنوان مربی آغاز کرد و بعد از مهاجرت او از زنجان به تهران، مستقلاً تمرینات خود را پیش برد.
حزب سبز بولیوی () یک حزب سیاسی در بولیوی است که دارای گرایش سیاسی سبز محور است. این حزب که در سال ۲۰۰۷ تأسیس گردید در انتخابات سراسری بولیوی ۲۰۱۴ شرکت کرد که دارای نقش حزب اپوزیسیون جناح حاکم حرکت برای سوسیالیسم و رئیس‌جمهور اوو مورالس بود. این حزب عضو سبزهای جهانی است که شبکه بین‌المللی احزاب سبز می‌باشد، و ناظر فدراسیون احزاب سبز قاره آمریکا می‌باشد که یک شبکه منطقه ای به مانند همان شبکه بین‌المللی احزاب سبز است.
ریحانه مبینی (زادهٔ ۳۰ آبان ۱۳۷۹، شهرستان آران و بیدگل)، عضو تیم ملی دو و میدانی زنان ایران است. همچنین وی رکورد دار پرش طول ایران در سه ردهٔ‌سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان می‌باشد.
وی در آگوست ۲۰۲۰، با پرشی به مسافت ۶٫۱۷ رکورد پرش طول ایران را بعد از ۴۵ سال که در اختیار توران شادپور بود به میزان سه سانتی‌متر ارتقاء داد. وی سپس چندین‌بار در مسابقات مختلف رکورد ملی ایران را ارتقاء داد و در نهایت با رکورد ۶٫۴۰ سانتی‌متر بهترین پرندهٔ تاریخ زنان ایران و رکوردار این ماده شد.
ریحانه مبینی درس خود را هم ادامه داد و سال ۱۳۹۷، با تلاش پیوسته خود، وارد رشتهٔ دندان‌پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شد و در کنار ورزش، درس خواندن را نیز ادامه داد. ریحانه مبینی، جزء ۱۵ ورزشکار برتر ایرانی است که عضو بورسیهٔ کمیتهٔ بین‌المللی المپیک می‌باشد.
آمریکایی‌های فرانسوی‌تبار () () شهروندان یا اتباع ایالات متحده هستند که خود را دارای میراث، قومیت و/یا پیوندهای نیایی کامل یا غیرکامل فرانسوی یا فرانسوی-کانادایی می‌دانند.
استیو موکون (; – ) بازیکن فوتبال اهل آفریقای جنوبی بود. او اولین بازیکن سیاه‌پوست آفریقای جنوبی بود که در یک لیگ حرفه‌ای اروپایی بازی کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بلک یازدهم بازی کرده‌است.
دینو مولداوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است که در پست دروازه‌بان برای سپسی در لیگ دسته اول فوتبال رومانی بازی می‌کند.
گیلرمو مولینز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، و سوئد بازی کرده‌است.
جان موندراگون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. او عمدتاً در پست مدافع راست بازی می‌کند، ولی می‌تواند در پست یک مدافع میانی یا یک هافبک میانی برای میانور بایا ماره بازی کند.
در بریتانیا، اطلاعیه مشورتی رسانه ای دفاعی و امنیتی (Defense and Security Media Advisory Notice) یا به اختصار DSMA-Notice یک درخواست رسمی از سردبیران رسانه‌های خبری برای عدم انتشار یا پخش مطالب در موضوعات مشخص به دلایل امنیت ملی است. اطلاعیه DSMA در اصل از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۹۳ اطلاعیه دفاعی (D-Notice) و از سال ۱۹۹۳ تا اواسط دهه 2010 DA-Notice (اطلاعیه مشاوره دفاعی) نامیده می‌شد.
در بریتانیا، سیستم اولیه D-Notice در سال ۱۹۱۲ معرفی شد و به عنوان یک سیستم داوطلبانه توسط کمیته مشترکی به سرپرستی دستیار وزیر جنگ و نماینده انجمن مطبوعات اجرا شد. هر گونه اطلاعیه D یا اطلاعیه DA فقط جنبه مشورتی دارد و از نظر قانونی قابل اجرا نیست. از این رو، سردبیران اخبار می‌توانند از آنها تبعیت نکنند. با این حال، آنها به طور کلی توسط رسانه‌ها رعایت می‌شوند.
یکی از توصیه‌های حاصل از بررسی سال ۲۰۱۵ سیستم اطلاعیه DA شامل تغییر نام سیستم به کمیته مشاوره دفاعی و امنیتی رسانه (DSMA) بود. این نام، گنجاندن طولانی مدت کار سازمان‌های اطلاعاتی را بهتر منعکس می‌کرد. در سال ۲۰۱۷، اعلامیه‌ها مجدداً تنظیم شدند و سپس به دسته‌های زیر سازماندهی شدند:
طبق مقاله‌ای در Defence Viewpoints، بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۸، ۳۰ مورد وجود داشت که دبیر کمیته به سردبیران خاصی نامه نوشت که نقض دستورالعمل‌های D-Notice رخ داده بود.
گزارش شده‌است که در سال ۱۹۷۱، چهار روز پس از سرقت خیابان بیکر، یک اطلاعیه D صادر شد که در آن خواستار توقف گزارش به دلایل امنیت ملی شده بود. ادعا می‌شود که برخی از جعبه‌های امنیتی حاوی مطالب شرم آور یا حساس ملی بودند. با این حال، تحقیقات چند سال بعد نشان داد که هرگز درخواستی به کمیته اطلاعیه D ارائه نشده‌است. در واقع، روزنامه تایمز همچنان در مورد این پرونده بیش از دو ماه بعد گزارش می‌داد.Duncan Campbell, Senior Correspondent, "The Guardian", speaking on 'The Baker Street Robbery', DVD Group Inc production for Lionsgate Films Inc, 2008"£30,000 bail for man on bank raid charge." "The Times" (30 November 1971)
در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، سه نامه کلی به روزنامه‌ها ارسال شد که در آن توصیه می‌شد از انتشار اقدامات متقابلی که علیه کمین‌های کنار جاده‌ای نیروهای بریتانیا در جنگ عراق استفاده می‌شد، خودداری شود.
در ۸ آوریل ۲۰۰۹، کمیته یک اطلاعیه DA در رابطه با اسناد حساس ضد تروریسم که هنگام ورود دستیار کمیسر باب کوئیک به داونینگ استریت برای گفتگو در مورد اطلاعات فعلی پلیس، عکسبرداری شده بود، صادر کرد.
در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۰، کمیته یادداشتی برای سردبیران صادر کرد که در آن توجه را به اطلاعیه‌های DA-1 و ۵ در رابطه با اسناد حساسی که انتظار می‌رود در وب سایت ویکی لیکس منتشر شود، جلب کرد. Wikileaks Twitter Feed
Publication delayed pages covering 1997–2004, TNA DEFE 53/21.
بشری دوه‌لی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.https://www.sozcu.com.tr/hayatim/magazin-haberleri/busra-develi-kimdir-busra-develi-nereli-kac-yasinda-szcu3/
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فی" اشاره کرد.
مروه دیزدار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آپارتمان بیگناهان"، "روی علفهای خشک" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن شده‌است.
دریا دورماز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
جیدا دوونجی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
سمیه آی‌دوغان (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و مدل اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۲۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پرنسس بدون تاج" اشاره کرد.
ایدیل فرات (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "G.O.R.A."، "باشگاه بازندگان" اشاره کرد.
دفنه جوی فاستر (; – ) بازیگر، مجری اهل ترکیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
سلین گنچ (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، و مدل (شخص) اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لیلا گوکسون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
برن گوک‌ییلدیز (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما، و بازیگر خردسال اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هسل"، "دخترم" اشاره کرد.
نصیبه ارن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "داستانهای استانبول" اشاره کرد.
نزاکت اردن (؛ زادهٔ ) بازیگر است.
دانشگاه گالاتاسرای () یک دانشگاه در شهر استانبول است.
ناز الماس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
ایلایدا الیف الهیه (؛ زادهٔ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۲۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آصلی ایناندیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تومریس اینجر (؛ ۱۶ مارس ۱۹۴۸ – ) بازیگر اهل ترکیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
چاغلا ایرماک (؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۹۷) بازیگر اهل ترکیه است.
دنیز ایشین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "معصومیت" اشاره کرد.
کالبن (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بیلور کالکاوان (; – ) بازیگر، مجری تلویزیون اهل ترکیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۲۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
هلین کاندمیر (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر سینما، بازیگر تلویزیون، صداپیشه، و مدل (شخص) اهل ترکیه است.
بورجو کارا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دریا کاراداش (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.https://www.medyafaresi.com/haber/derya-karadasin-isyani-evet-kurtum/154250
نفیسه کاراتای (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و مجری اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزده کایا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
بورجو کراتلی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اسرا کیزیل‌دوغان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سمیرا کوچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
یاسمین کوزان‌اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ترکیه است.Yasemin Kozanoğlu'nun dramı, "Gecce"
نورا سرزلی (؛ زادهٔ ) فیلم، مجری و صداپیشه اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پخمه" اشاره کرد.
بیگم کوتوک (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کمدی عاشقانه"، "چکاوک" اشاره کرد.
اویکو سرتر (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، بازیگر، دی‌جی اهل ترکیه است.
مروه سوی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
برنا لاچین (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری تلویزیون اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
شهرستان آچیتسکی (به لاتین: Achitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان آلاپایفسکی (به لاتین: Alapayevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان آرتینسکی (به لاتین: Artinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان آرتیوموفسکی (به لاتین: Artyomovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان بایکالوفسکی (به لاتین: Baykalovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان بلویارسکی (به لاتین: Beloyarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان بوگدانوویچسکی (به لاتین: Bogdanovichsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان گارینسکی (به لاتین: Garinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان ایربیتسکی (به لاتین: Irbitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان کامیشلوفسکی (به لاتین: Kamyshlovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان کراسنواوفیمسکی (به لاتین: Krasnoufimsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان نویانسکی (به لاتین: Nevyansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان نیژنسرگینسکی (به لاتین: Nizhneserginsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان ورختورسکی (به لاتین: Verkhotursky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان ورخنسالدینسکی (به لاتین: Verkhnesaldinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان تورینسکی (به لاتین: Turinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان توگولیمسکی (به لاتین: Tugulymsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان تاودینسکی (به لاتین: Tavdinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان تالیتسکی (به لاتین: Talitsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان تابورینسکی (به لاتین: Taborinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان سیسرتسکی (به لاتین: Sysertsky District) یک تقسیمات کشوری روسیه و تقسیمات کشوری و رایون در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان سوخولوژسکی (به لاتین: Sukholozhsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان اسلوبودو-تورینسکی (به لاتین: Slobodo-Turinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان شالینسکی (به لاتین: Shalinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان سروفسکی (به لاتین: Serovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان نوویالینسکی (به لاتین: Novolyalinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان پیشمینسکی (به لاتین: Pyshminsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان رژفسکی (به لاتین: Rezhevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
شهرستان پریگورودنی (به لاتین: Prigorodny District) یک شهرستان در روسیه است که در استان سوردلوفسک واقع شده‌است.
جسیکا می (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
شهرستان الکساندروفسکی (به لاتین: Alexandrovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان آسینوفسکی (به لاتین: Asinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان باکچارسکی (به لاتین: Bakcharsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان چاینسکی (به لاتین: Chainsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان کارگاسوکسکی (به لاتین: Kargasoksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان کولپاشفسکی (به لاتین: Kolpashevsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان مولچانوفسکی (به لاتین: Molchanovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان کوژونیکوفسکی (به لاتین: Kozhevnikovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان کریووشینسکی (به لاتین: Krivosheinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان پارابلسکی (به لاتین: Parabelsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان پروومایسکی (به لاتین: Pervomaysky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان شگارسکی (به لاتین: Shegarsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان تگولدتسکی (به لاتین: Teguldetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان تومسکی (به لاتین: Tomsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان ورخنکتسکی (به لاتین: Verkhneketsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
شهرستان زیریانسکی (به لاتین: Zyryansky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تومسک واقع شده‌است.
عایشه مینه (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما، خواننده، و بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
نجلا ناظر (؛ زادهٔ ) بازیگر، خوانندگی اهل ترکیه است. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خانه کوچک"، "قربانی، و "سه دلباخته" اشاره کرد.
شهرستان آندره‌آپولسکی (به لاتین: Andreapolsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان بژتسکی (به لاتین: Bezhetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان بلسکی (به لاتین: Belsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان بولوگوفسکی (به لاتین: Bologovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان فیروفسکی (به لاتین: Firovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کالینینسکی (به لاتین: Kalininsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کالیازینسکی (به لاتین: Kalyazinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کاشینسکی (به لاتین: Kashinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کسووگورسکی (به لاتین: Kesovogorsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کیمرسکی (به لاتین: Kimrsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کوناکوفسکی (به لاتین: Konakovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کراسنوخولمسکی (به لاتین: Krasnokholmsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان کووشینوفسکی (به لاتین: Kuvshinovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان لسنوی (به لاتین: Lesnoy District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان لیخوسلاولسکی (به لاتین: Likhoslavlsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان ماکساتیخینسکی (به لاتین: Maksatikhinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان مولوکوفسکی (به لاتین: Molokovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان نلیدوفسکی (به لاتین: Nelidovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان زوبتسوفسکی (به لاتین: Zubtsovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان ژارکوفسکی (به لاتین: Zharkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان زاپادنودوینسکی (به لاتین: Zapadnodvinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان ویشنوولوتسکی (به لاتین: Vyshnevolotsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان وسیگونسکی (به لاتین: Vesyegonsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان اودوملسکی (به لاتین: Udomelsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان تورژوکسکی (به لاتین: Torzhoksky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان توروپتسکی (به لاتین: Toropetsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان استاریتسکی (به لاتین: Staritsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان اسپیروفسکی (به لاتین: Spirovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان سونکوفسکی (به لاتین: Sonkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان سلیژاروفسکی (به لاتین: Selizharovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان ساندوفسکی (به لاتین: Sandovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان رژوسکی (به لاتین: Rzhevsky District) یک شهرستان در روسیه است.
شهرستان رامشکوفسکی (به لاتین: Rameshkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان پنوفسکی (به لاتین: Penovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان اوستاشکوفسکی (به لاتین: Ostashkovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
شهرستان اولنینسکی (به لاتین: Oleninsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان تور واقع شده‌است.
عایشه خاتون اونال (؛ زادهٔ ) مدل، خواننده-ترانه‌پرداز اهل ترکیه است.
آرزوم اونان (؛ زادهٔ ) بازیگر، و مدل (شخص) اهل ترکیه است. وی بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
شهرستان لنینسکی (به لاتین: Leninsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان خودگردان یهودی واقع شده‌است.
شهرستان اوکتیابرسکی (به لاتین: Oktyabrsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان خودگردان یهودی واقع شده‌است.
شهرستان اوبلوچنسکی (به لاتین: Obluchensky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان خودگردان یهودی واقع شده‌است.
شهرستان سمیدوویچسکی (به لاتین: Smidovichsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان خودگردان یهودی واقع شده‌است.
شهرستان بیروبیجانسکی () یک شهرستان در کشور روسیه است.
امیر ارسلان مرتاض (زادهٔ ۰۷ جولای ۱۹۹۱) یک مدیر برنامه ورزشی ایرانی است او یکی از محبوب ترین ایجنت های فوتبال ایران نماینده تعدادی از بازیکنان مطرح لیگ برتر خلیج فارس از جمله بشاررسان همام طارق علیرضا بیرانوند و علی یوسف نادر محمدی فهد طالب است. او همچنین عاملی بود که به انتقال آنتونی استوکس به باشگاه پرسپولیس کمک کرد همچنین ترانسفر اولین فوتبالیست افغانی به کشور ایران که فیصل شایسته نام دارد توسط این مدیر برنامه انجام شده بود .
ربات‌های خدمتکار () اغلب با انجام یک شغل یا کاری که کثیف، کسالت‌بار، نامأنوس، خطرناک یا تکراری و یکنواخت است، به انسان کمک می‌کنند. به‌طور معمول، آنها خودمختار هستند یا توسط سیستم کنترل داخلی، همراه با گزینه‌های دستی لغو عملکرد خودکار، عمل می‌کنند. واژه «ربات خدمتکار» تعریف فنی دقیقی ندارد. سازمان بین‌المللی استانداردسازی یک «ربات خدمتکار» را به عنوان رباتی مشخص کرده‌است «که وظایف سودمندی را برای انسان یا تجهیزات، به جز کاربردهای اتوماسیون صنعتی، انجام دهد».Provisional definition of Service Robots English, 24 September 2018
اولین بازوی ربات صنعتی با نام یونیمیت، توسط جو انگل‌برگر که به «پدر بازوی ربات» شناخته می‌شود، با کمک جرج دوول اختراع گردید.
محمد شرفی با نام پیشین یحیی شرفی سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین معاون هماهنگ‌کننده فرماندهی انتظامی (جانشین رئیس ستاد فراجا) فعالیت می‌کند، همچنین ریاست هئیت مدیره کانون بازنشستگان ناجا را برعهده دارد.
شرفی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۱ فرمانده انتظامی استان زنجان بود، از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴ فرماندهی انتظامی استان آذربایجان غربی را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ به‌عنوان رئیس پلیس پیشگیری ناجا فعالیت می‌کرد و از دی‌ماه ۱۳۹۸ جانشین رئیس ستاد فرماندهی انتظامی است. وی در سال ۱۳۹۱ درجه سرتیپ‌دومی و در سال ۱۳۹۸ درجه سرتیپی دریافت کرد.
پیِرافوتشا ( فرانسوی: Pierrafortscha)( ) یک شهر و شهرداری است که در بخش سرین کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده است.
پیرافورتشا که در زبان فرانسوی به معنای "سنگ شکافته‌شده" است برای اولین بار در نقشه‌های ترسیم شده در سال ۱۲۶۷ ظاهر شد. تا اواسط قرن گذشته استفاده از نام آلمانی "پرفتشید" برای این شهر رایج بود، اما به دستور دولت محلی کانتون فریبورگ تنها استفاده از نام فرانسوی مجاز اعلام شد. جمعیت این شهر در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۱۵۶ نفر بوده است.
هایدروسینا سرده ای از قارچ ها از خانواده هیالوسیفاسهاست. این یک جنس تک نماد است که تنها شامل تک گونه هیدروسینا کائوکلادیا است.
= سعید آهنگرانی =
سعید آهنگرانی؛ سید محسن آهنگرانی فراهانی، (زاده‌ی 20 مهر 1341) طراح صحنه و لباس ایرانی است. در سال 1367 وارد حرفه‌ی سینما شد و پس از حضور در چندین کار سینمایی و تلویزیونی به عنوان دستیار صحنه و لباس، اولین تجربه‌‌اش به عنوان طراح صحنه و لباس، در فیلم تلویزیونی بالاتر از آسمان (1385) به کارگردانی فریدون حسن‌پور، بود. بعد از آن در بسیاری از فیلم‌های سینمایی، سریال و تلویزیون مشغول به کار بود. او در بیست و ششمین و بیست و هفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر، کاندیدای بهترین طراح صحنه و لباس برای فیلم‌های دیوار و کودک و فرشته شد.
سعیدآهنگرانی در 20 مهر 1341 در قزوین به دنیا آمد. او فرزند دوم خانواده است. برادرش جمشید آهنگرانی کارگردان سینماست. وی عموی پگاه آهنگرانی است.
سعید آهنگرانی بعد از پایان دبیرستان و دریافت دیپلم اقتصاد به دانشگاه رفت و مدرک کاردانی خود را در مدیریت صنعتی گرفت. کار خود را به عنوان دستیار صحنه در فیلم گربه‌ی آوازه خوان، به کارگردانی کامبوزیا پرتویی در سینما آغاز کرد.
تفره گبر یک فعال کارگری و حقوق بشر اتیوپیایی - آمریکایی و مدیر ارشد برنامه صلح سبز ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۲ معاون اجرایی فدراسیون کارگران آمریکا و کنگره سازمان‌های صنعتی بود.
گبر وقتی ۱۴ ساله بود، از اتیوپی گریخت و هفته‌ها به سودان رفت. او تا ۱۵ سالگی در یک اردوگاه پناهندگان در سودان زندگی کرد، تا اینکه به او پناهندگی سیاسی داده شد و به تنهایی وارد لس آنجلس شد.Savett, Sean. "Tefere Gebre Elected as AFL-CIO's New Executive Vice President". "AFL-CIO Now". AFL-CIO. Retrieved 14 November 2013.