moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آویچی پس از وقفه ای چندماهه ساخت آلبوم آویچی (۰۱) را به پایان رساند و توانست آهنگ‌های محبوبی از خود در این آلبوم به جای بگذارد و تمرکز خود را روی ساخت آلبوم جدید خود به نام تیم گذاشت که با مرگ او بر اثر خودکشی در سال ۲۰۱۸ ناتمام ماند. یکسال پس از مرگ آویچی، در سال ۲۰۱۹ خانواده او با همکاری چند هنرمند نزدیک به تیم برگلینگ، آلبوم "تیم" را منتشر کردند و تمام عواید دریافتی از این آلبوم را به بنیاد تیم برگلینگ که برای آگاهی بخشی درمورد سلامت روانی می‌کوشد، اختصاص دادند.
در سال ۲۰۲۰، دی جی نروژی کیگو با جمع‌آوری ملودی‌های آهنگ هرگز پخش نشده "برای همیشه مال تو (یادبود آویچی)" که در جشنواره موسیقی اولترا ۲۰۱۶ توسط آویچی به اجرا درآمد، آهنگی به نام "برای همیشه مال تو (یادبود آویچی)" را به همراه ساندرو کاوازا منتشر کرد و تمام عواید دریافتی از آن را به بنیاد تقم برگلینگ اختصاص دادند. این ترانه، آخرین اثر هنری تیم برگلینگ به حساب می‌آید. آویچی در تمام سال‌های فعالیتش چیزی نزدیک به ۱۰۰۰ عدد اجرا در سرتاسر دنیا داشت.
آویچی با تاثیرپذیری خود از تهیه‌کنندگان موسیقی معروف سوئدی مانند دفت پانک، سوئدیش هاوس مافیا (سباستین اینگروسو، استیو آنجلو، اکسول) و اریک پریدز، تولید آثار خود را آغاز کرد و از آنان به عنوان الگوهای خود یاد می‌کرد.Did you know Avicii named Daft Punk, Swedish House Mafia and Eric Prydz as key musical influences?| Picture Galleries. Capital FM. Retrieved 29 March 2014.
در ژانویه ۲۰۱۲، برگلینگ به مدت ۱۱ روز به دلیل ابتلا به پانکراتیت حاد ناشی از الکلیسم در استرالیا بستری شد. در سال ۲۰۱۴، برگلینگ تحت عمل جراحی قرار گرفت و آپاندیس و کیسه صفرایش را از بدنش خارج کردند. در سال ۲۰۱۶، وضعیت جسمانی برگلینگ بدتر شد و وضعیت سلامت او به نقطه ای کشید که برگزاری تورهای اجرای زنده‌اش را متوقف کرد. برگلینگ به‌طور عمومی دربارهٔ مشکلات جسمانی‌اش و فشار حاد وارد شده به خود در طول سالهای فعالیت خود را در مستند "آویچی: داستان‌های واقعی" توضیح داد و در آن نشان داد که او حتی بر روی تخت بیمارستان هم کار می‌کرد.
تیم برگلینگ در ۲۰ آوریل ۲۰۱۸ در ۲۸ سالگی در مسقط عمان به دلیل خودکشی درگذشت. پلیس عمان پس از تحقیق چند روزه، ادعای مرگ مشکوکانه آویچی را رد کرد. سرانجام پیکر آویچی پس از بازگشت به سوئد در کلیسای هدوینگ اِلِنورا استکهلم به خاک سپرده شد.
استریکنین،Strychnine سمی بسیار قوی، بی‌رنگ، بی‌بو و آلکالوئیدی کریستالی است که به عنوان آفت‌کش، به‌خصوص برای کشتن مهره‌داران کوچک مانند پرندگان و جوندگان استفاده می‌شود. استریکنین پس از خورده شدن، استنشاق، یا جذب از طریق چشم‌ها یا مخاط دهان، باعث مسمومیت شیمیایی، تشنج عضلانی و در نهایت مرگ از طریق خفگی یا اختناق می‌شود. در گذشته، پزشکان از مقادیر ناچیز این ماده، به‌منظور افزایش انقباض عضلانی مثلاً برای القاء انقباض در ماهیچه قلبی استفاده می‌کردند. رایج‌ترین منبع استخراج استریکنین، دانه درخت کچوله است.
برای اولین بار در سال ۱۷۵۳ آلکالوئید استریکنین در گیاهان خانواده دم‌موشیان و سردهٔ گل‌سپاسی‌سانان توسط کارل لینه شناسایی شد. این سرده از گیاهان دارای گونه‌های متعددی است که شامل ۱۹۶ گونه می‌شود. در مناطق گرم آسیا (۵۸ گونه)، در قاره آمریکا (۶۴ گونه) و در آفریقا (۷۵ گونه)، از این گیاه وجود دارد. دانه‌ها و پوست بسیاری از این گیاهان حاوی سم قدرتمند و کشنده استرکنین است.
این ماده یک نوروتوکسین است و به‌عنوان آنتاگونیست گیرنده گلیسین و گیرنده استیل‌کولین در دستگاه عصبی خودمختار عمل می‌کند. گلایسین در مغز یک میانجی تحریکی و در نخاع نقش مهاری دارد. با بی‌اثر کردن این میانجی، هدایت پیام‌های عصبی غیرقابل کنترل می‌شود و ایجاد تشنج عضلانی می‌کند، مهار استیل‌کولین در بخش‌های مختلف دستگاه عصبی مرکزی، فلج عضلات را تشدید می‌کند. عامل اصلی مرگ ناشی از این ماده، به فلج عضلات تنفسی بر می‌گردد هرچند اثرات مختلف عضلانی و سمیت عصبی و کبدی نیز می‌توانند عامل مرگ باشند.
استریکنین سمیت بسیار بالایی در انسان و جانوران دارد. دوز کشنده این سم در صورت مصرف خوراکی توسط یک انسان بالغ، ۳۰ تا ۱۲۰ میلی‌گرم است. همچنین متوسط دوز کشندهٔ این ماده در رت‌ها، معادل ۱۶ میلی‌گرم و در موش‌ها معادل ۲ میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم از وزن آن‌هاست.
حداقل دوز کشنده استریکنین در انسان، به‌طور تقریبی و در افراد مختلف، در جدول زیر، ارائه شده‌است.
تاکنون پادزهری ویژهٔ مسمومیت با استریکنین، شناسایی نشده. در بیشتر موارد فرد مسموم فوت می‌کند و فرصت مداوای وی وجود ندارد اما در صورتی که بیمار به‌مدت ۶ تا ۱۲ ساعت پس از مصرف سم، زنده بماند، امکان درمان و نجات بیمار وجود دارد.
درمان مسمومیت با این سم عموماً حمایتی است و شامل کنترل علائم حیاتی، کنترل مسیر تنفسی بیمار، کنترل تشنج و اسپاسم عضلانی و تنفس مکانیکی و انجام دیالیز، در مواقعی که کلیه‌ها دچار مشکل شده‌اند. مصرف خوراکی کربن فعال به‌منظور جذب سطحی سم و کاهش میزان استریکنین آزاد و فعال در بدن مناسب است. خارج کردن سم از لوله گوارش بیمار، از طریق شست‌وشوی معده با همراهی تانیک اسید و پتاسیم پرمنگنات نیز انجام می‌شود.
به منظور مقابله با تشنج‌ها، داروهای ضد تشنج از قبیل فنوباربیتال‌ها یا دیازپام به همراه شل‌کننده‌های عضلات مانند دانترولین برای مقابله با انقباض و سِفت شدن عضلات نیز تجویز می‌شوند.
نیمه عمر بیولوژیکی استرکنین در حدود ۱۰ ساعت است. این نیمه عمر نشان می‌دهد که حتی در موارد مصرف جزئی آن نیز علاوه بر مسمومیت عصبی عملکرد طبیعی کبد نیز دچار اختلال شده و مسمومیت شدیدی بروز می‌نماید.
شیلدبرت، مشهور به شیلدبرت تعمیدی پادشاه فرانک‌های اوسترازیا از ۶۵۶ تا احتمالاً ۶۶۲ بود.
شیلدبرت پسر گریمولد، شهردار کاخ اوسترازیا از خاندان کارولنژی بود. گریمولد ۱۳ سال به زیگبرت سوم، پادشاه وقت اوسترازیا خدمت کرد و زیگبرت در زمانی که هنوز خود فرزندی نداشت شیلدبرت، پسر گریمولد را به فرزندخواندگی خود پذیرفت. با وجود این زیگبرت سوم در حدود سال ۶۵۰ صاحب فرزند پسری به نام داگوبرت گردید که جانشین قانونی او بود، اما پس از مرگ پادشاه در سال ۶۵۶، گریمولد که در این زمان از قدرت و ثروت بسیاری برخوردار بود و فرصت را برای تغییر خاندان حاکم مناسب می‌دید، داگوبرت را پس از تراشیدن موهایش به صومعه‌ای در ایرلند فرستاد و پسر خودش شیلدبرت را بر تخت پادشاهی اوسترازیا نشاند.
این موضوع اما با واکنش شدید اشراف اوسترازیایی روبه‌رو شد زیرا آنان پادشاه جدید را دارای خون سلطنتی نمی‌دانستند. این موضوع تا آنجا پیش رفت که سرانجام گریمولد، شیلدبرت و برادر زنش آنسژیزل دستگیر و به کلوویس دوم، پادشاه نوستریا و برادر زیگبرت سوم تحویل داده شدند و او نیز فرمان به مرگ آنان داد. بدین‌ترتیب خانوادهٔ آنان تا ۱۴ سال از صحنهٔ سیاست محو گردید تا آنکه پپن دوم، پسر آنسگیزل بار دیگر در این عرصه رخ نمود.
پس از مرگ شیلدبرت تعمیدی، شیلدریک، دومین پسر کلوویس دوم در سال ۶۶۲ و تحت کنترل مشترک هیمنشیلدیس، مادر داگوبرت و وولفولد، شهردار کاخ به پادشاهی اوسترازیا رسید.
روایتی دیگری نیز دربارهٔ شیلدبرت وجود دارد که او پسر واقعی گریمولد نبوده‌است، بلکه گریمولد با سوءاستفاده از ضعف دودمان مروونژی و پس از فرستادن داگوبرت به ایرلند، شیلدبرت را به‌عنوان پادشاه دست‌نشاندهٔ خود بر تخت نشاند. اما این موضوع سبب مخالفت نجیب‌زادگان با آنها شد که در نهایت به برکناری و مرگ شیلدبرت در سال ۶۶۲ انجامید.
اگر A یک ماتریس مربعی باشد، ماتریسی مربعی و کوچکتری که از حذف یک یا چند سطر و ستون A بدست می‌آید را کِهاد ماتریس A می‌نامند. اگر فقط سطر iام و ستون jام از ماتریس A حذف شود و آنگاه کِهاد مرتبه اول iام و jام به دست می‌آید. اگر دو سطر و دو ستون حذف گردد
کِهادهای مرتبه دوم حاصل خواهد شد. منظور از کِهاد معمولاً کهادِ مرتبه اول است.
از کِهاد (به انگلیسی: minor) برای محاسبه همسازه یا کوفکتور (cofactor) ماتریس استفاده می‌شود که آن هم به نوبه خود برای محاسبه دترمینان و معکوس یک ماتریس کاربرد دارد.
اگر formula_1یک ماتریس مربعی باشد آنگاه کِهاد درایهٔ سطرformula_2ام و ستون formula_3ام (که formula_4یا کِهادِ اوّلBurnside, William Snow & Panton, Arthur William (1886) "Theory of Equations: with an Introduction to the Theory of Binary Algebraic Form". نامیده می‌شود) با گرفتنِ دترمینانِ ماتریسی که با حذف ردیف formula_2ام و سطر formula_3ام بدست می‌آید، ساخته و معمولاً با formula_4نمایش داده می‌شود.
کوفکتور formula_8ام، با ضرب کِهادِ formula_8ام در formula_10، بدست می‌آید. برای درک بیشتر، به مثال زیر برای یک ماتریس ۳ در ۳، توجه کنید:
برای محاسبهٔ کِهاد formula_12و کوفَکتورِ formula_12، باید دترمینانِ ماتریس بالا را، با حذف ردیف ۲ و ستون ۳، بدست آوریم.
در نتیجه، کوفکتورِ (۲٬۳) می‌شود:
اگر جمع جبری توان(i + j) زوج باشد حاصل C مثبت و اگر فرد باشد مقدار C منفی است
رضا بوعذار دونده ایرانی متولد اهواز است.روزنامه کیهانروزنامه کیهان، شماره ۱۸۵۷۰ به تاریخ ۲۸/۴/۸۵، صفحه ۱۳ (اخبار ورزشی) وی تنها ملی پوش ایرانی در دوازدهمین دوره مسابقات دو و میدانی جوانان آسیا بود. بوعذار از عرب‌های خوزستان است و کشور امارات به او پیشنهاد اقامت داد که بوعذار این پیشنهاد را رد کرد.ایلناروزنامه شرق روزنامه شرق، شماره ۷۵۲ به تاریخ ۱۶/۲/۸۵، صفحه ۲۹ (ورزشی) بوعذار در رشته ۴۰۰ متر رکورد ۴۶ ثانیه و ۵۸ صدم ثانیه را کسب کرد و رکورد رضا انتظاری را پس از ۲۳ سال شکست.
این رکورددار دو ۴۰۰ متر ایران و دارنده مدال طلای مسابقات آسیایی چین پس از تغییر رشته و دعوت به اردوی تیم‌ملی راگبی نگرانی خود را بابت تغییر رشته‌اش را نگاه نژادپرستانه رئیس فدراسیون دو و میدانی اعلام کرد. رضا پیش از این گفته بود که یک بار برای بالا بردن پرچم ایران نیز جلوی او را گرفته بودند. او دلایل مخالفت با خودش را نگاه‌های غیر ورزشی و نژادی می‌داند.خوزنیوزایسنا خوزستان پیش از این رضا بوعذار نشان طلای مسابقات آسیایی خود را به خانواده علی هاشمی تقدیم کرد. در مقابل این رفتار بوعذار مدیرکل ورزش و جوانان خوزستان اعلام کرده بود که علاوه بر هدیه سه میلیون تومان، پاداش دیگری نیز در مراسم تجلیل از قهرمانان به این دونده تقدیم خواهد شد.
مضارع در لغت به معنای «مانند شونده» و صیغه‌ای از فعل که معمولاً به زمان حال یا آینده دلالت کند.
مضارع ساده از بن مضارع و شناسه ساخته می‌شود.کتاب «دستور زبان فارسی ۱»، صفحه 43،تالیف دکتر حسن احمدی گیوی/ دکتر حسن انوری، ویرایش ۲، تهران: انتشارات فاطمی،
لین ز شو (زاده ۱۷۸۵ - درگذشته ۱۸۵۰) مامور دولت چین (امپراتوری چینگ) بود که به کانتون فرستاده شد تا محموله‌های موجود تریاک که توسط دولت‌های امریکا و بریتانیا در این بندر به فروش می‌رسید را ضبط کند. او بلافاصله به کانتون (گوانگ ژو فعلی) رفت و تمامی این محمولات را ضبط و در محل آتش زد.
هر چند که در سال ۱۷۲۹ امپراتور یونگ ژنگ مصرف غیر دارویی تریاک را در چین ممنوع کرده بود با این وجود در سال ۱۸۳۰ کشور چین با واردات عظیمی از تریاک مواجه شد. این وضعیت باعث شد تا لین ز شو که از با نفوذان دربار چینگ بود در مقابل این وضعیت ایستادگی کرده و مجوز ممنوعیت ورود تریاک به چین را از امپراتور گرفته و خود مامور اجرای آن شود.
لین ز شو در سال ۱۸۵۰ در حالی که برای سرکوب شورش تایپینگ فرستاده شده بود درگذشت. او در حال حاضر یک قهرمان ملی برای چینی‌ها و نماد مبارزه با امپریالیسم در چین می‌باشد.
یو! سوشی نام یک رستوران زنجیره‌ای است. شرکت اصلی آن در انگلستان است و شعبه‌های این رستوران در کشورهای دیگر نیز گسترش پیدا کرده‌است. غذاهای این رستوران را غذاهای ژاپنی تشکیل می‌دهند. هر چند این شرکت نام سوشی را برخود دارد اما به غیر از سوشی غذاهای گرم مانند کاری ژاپنی نیز به مشتریان عرضه می‌شود.
در حال حاضر شعبه‌های یو سوشی در دوبی، بحرین، کویت در خاورمیانه و همچنین در روسیه، ایسلند و مالزی گسترش پیدا کرده‌اند. در کشورهای خاورمیانه منوی اصلی را بیشتر ابی‌فرای (میگوی روغن‌پزی شده به سبک ژاپنی) و انواع رول‌های سوشی تشکیل می‌دهند.
داستان تاریخی نوعی از کتاب‌نویسی است که مرز میان تاریخ و ادبیات به‌شمار می‌رود.
در این گونه کتاب‌ها معمولاً از هیچ منبعی یاد نشده یا از منابع کمی یاد می‌شود. در رمان تاریخی دروغ یا حقیقت داشتن مطلب مهم نیست بلکه نوع نوشتار اهمیت دارد و کتاب از نظر ادبی حائز ارزش است. این کتاب‌ها معتبر محسوب نشده و در مباحث تاریخی تقریباً بی‌ارزش محسوب می‌شوند.
نو یا تازه می‌تواند اشاره به یکی از موارد زیر داشته باشد:
پروتئوس نرم‌افزاری برای شبیه‌سازی ریزپردازنده‌ها، ایجاد طرح‌واره و طراحی تختهٔ مدار چاپی است. این نرم‌افزار توسط "لب‌سنتر الکترونیکز" گسترش می‌یابد. اولین نسخه آن در سال 1988 و آخرین نسخه از این نرم‌افزار نسخه ۸.۹ آن است که در سال ۲۰۱۹ رونمایی شد.
نرم‌افزار از دو بخش اصلی شماتیک و شبیه سازی و برد الکترونیکی (PCB Layout) تشکیل شده‌است. بسته به اندازه طرح های مد نظر و الزامات شبیه سازی میکروکنترلر، می توان آن را در شکل های مختلفی به کار گرفت. تمام محصولات PCB Design شامل اتوروتر و قابلیت‌های شبیه‌سازی SPICE هستند.
وظیفه این قسمت، طراحی طرح‌واره و شبیه سازی مدارات آنالوگ، منطقی و میکروکنترلرها را عهده‌دار است که قابلیت برنامه‌دهی و برنامه‌نویسی را نیز دارد، کتابخانه Schematic Capture، طیف وسیعی از میکروکنترلرها را شامل بوده و محبوبیت اصلی پروتئوس به علت قابلیت اطمینان و دقت Schematic Capture است.
شبیه‌سازی میکروکنترلر در پروتئوس با اعمال یک فایل hex یا یک فایل debug، در قسمت میکروکنترلر بخش شماتیک کار می‌کند. سپس به همراه هر الکترونیک آنالوگ و دیجیتال متصل به آن، شبیه سازی می شود. این امکان استفاده از آن را در طیف گسترده ای از نمونه سازی پروژه در زمینه هایی مانند کنترل موتور، کنترل دما و طراحی رابط کاربری را ممکن می سازد. پشتیبانی برای موارد زیر در دسترس است:
در بخش برد الکترونیکی (PCB Layout) امکان طراحی برد الکترونیکی از طریق یا بدون استفاده از شماتیک (از محیط Schematic Capture) را به کاربر می‌دهد. PCB Layout نسبت به آلتیوم کتابخانه و قابلیت‌های کمتری داراست و ضعف اصلی این نرم‌افزار نسبت به رقبا است.
این نرم‌افزار از نظر قدرت، آسانی و انعطاف‌پذیری به‌ویژه برای مبتدی‌ها و نسبت به نرم‌افزارهای دیگر، بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است.
در نسخه‌های جدید این نرم‌افزار امکان شبیه‌سازی ریزکنترل‌گرهای ARM، افزودن کتابخانه‌های شبیه‌سازی بعضی از خانواده‌های آردوینو مانند آردوینو اونو، آردوینو مینی (Arduino MINI)، آردوینو مگا (Arduino MEGA) و حسگرهای کاربردی از جمله آلتراسونیک، جی پی اس، پی آی آر و مدارهای جانبی (ارتباط سریال/USART)، آنالوگ، آی۲‌سی، بلوتوث و ... از ویژگی های بارز این نرم افزار می‌باشد. در کتابخانه این نرم افزار قطعاتی وجود دارد که صرفاً برای طراحی طرح‌واره استفاده می‌شود.
شبیه‌سازی آنالوگ توسط موتور قدرتمند SPICE صورت می‌گیرد و نتایج بدست آمده بسیار به واقعیت نزدیک می‌باشد. البته باید در نظر گرفت با این همه در شبیه‌سازی دیجیتال بسیار عالی و حتی در بعضی موارد از دیگر نرم‌افزارها بهتر عمل می‌کند ولی در کل برای شبیه‌سازی آنالوگ و دیجیتال به صورت کلی رقیب نرم‌افزارهای OrCad و Advanced Design System نمی‌شود.
در زبان‌های برنامه‌نویسی کامپیوتر، یک شناسه توکن لغوی است (نماد نیز نامیده می‌شود، اما نباید با نماد نوع داده اولیه اشتباه گرفته شود) که موجودیت‌های زبان را نام‌گذاری می‌کند. برخی از انواع موجودیت‌هایی که یک شناسه ممکن است نشان دهد شامل متغیرها، انواع داده‌ها، برچسب‌ها، زیرروال‌ها و ماژول‌ها می‌شود.
اینکه کدام توالی از کاراکترها شناسه‌ها را تشکیل می‌دهد، به دستور لغوی زبان بستگی دارد. یک قانون رایج، دنباله‌های حرفی عددی است، که استفاده از زیرخط نیز در آن مجاز است (در برخی زبان‌ها، _ مجاز نیست)، و این شرط را هم دارد که نمی‌تواند با یک رقم شروع شود (برای ساده‌تر کردن واژگان با اجتناب از اشتباه گرفتن با لفظ اعداد صحیح) – پس codice_1 مجاز هستند، اما codice_2 نیست - این تعریفی است که در نسخه‌های قبلی C و C++، Python و بسیاری از زبان‌های دیگر استفاده می‌شود. نسخه‌های بعدی این زبان‌ها، همراه با بسیاری از زبان‌های مدرن دیگر، از کاراکترهای یونیکد بیشتری در یک شناسه پشتیبانی می‌کنند. با این حال، یک محدودیت رایج اجازه ندادن کاراکترهای فضای خالی و عملگرهای زبان است. این کار توکن‌سازی را با مستقل از فرم و مستقل از متن کردن ساده می‌کند. به عنوان مثال، منع codice_3 در شناسه‌ها به دلیل استفاده از آن به عنوان یک عملیات باینری به این معنی است که codice_4 و codice_5 می‌توانند به‌طور یکسان تبدیل به توکن بشوند، در حالی که اگر codice_3 مجاز بود، codice_4 به‌جای جمع، یک شناسه محسوب می‌شد. فضای سفید در شناسه به ویژه مشکل‌ساز می‌شود، زیرا اگر فاصله در شناسه‌ها مجاز باشد، عبارتی مانند codice_8 با codice_9 به عنوان یک شناسه، قانونی است درحالی که نشانه‌گذاری آن مستلزم بافت عبارتی بودن در شرط if است. با این حال برخی از زبان‌ها فاصله‌ها را در شناسه‌ها مجاز می‌شمارند، مانند ALGOL 68 و برخی از انواع ALGOL - برای مثال، این عبارت معتبر است: codice_10 که می‌تواند به عنوان codice_11 وارد شود (کلمات کلیدی به صورت پررنگ، مشخصا از طریق stropping نشان داده می‌شوند). در ALGOL این امکان‌پذیر بود زیرا کلمات کلیدی از نظر نحوی متمایز می‌شوند، بنابراین خطر برخورد یا ابهام وجود ندارد، فضاها در فاز بازسازی خط حذف می‌شوند و منبع از طریق تجزیه بدون اسکنر پردازش می‌شود، بنابراین واژگان می‌تواند حساس به متن باشند.
در بیشتر زبان‌ها، برخی از دنباله‌های کاراکتر شکل لغوی یک شناسه را دارند، اما به عنوان کلمات کلیدی شناخته می‌شوند - برای مثال، codice_12 اغلب یک کلمه کلیدی برای یک جمله شرطی if است، اما از نظر لغوی به همان شکل codice_13 یا codice_14 یعنی دنباله‌ای از حروف است. این همپوشانی می‌تواند به روش‌های مختلفی مدیریت شود: ممکن است آن‌ها از شناسه بودن منع شوند- که نشانه‌سازی (توکن سازی) و تجزیه را ساده می‌کند - در این صورت آن‌ها کلمات رزرو شده هستند؛ هر دوی آنها ممکن است مجاز باشند، اما از راه‌های دیگر، مثلاً از طریق stropping، متمایز شوند؛ یا توالی کلمات کلیدی ممکن است به عنوان شناسه مجاز باشند و از طریق معنا از متن تعیین شوند، که در این صورت به یک واژگان حساس به زمینه نیاز است. کلمات غیرکلیدی نیز، به ویژه برای سازگاری پیشرو، ممکن است کلمات رزرو شده (ممنوع به عنوان شناسه) باشند و این به این دلیل است که ممکن است یک کلمه در آینده تبدیل به یک کلمه کلیدی شود. در چند زبان، به عنوان مثال PL/1، این تمایز روشن نیست.
دامنه یا دسترسی در برنامه یک شناسه می‌تواند محلی یا سراسری باشد. یک شناسه سراسری خارج از توابع اعلام می‌شود و در سراسر برنامه در دسترس است. یک شناسه محلی در یک تابع خاص اعلام می‌شود و فقط در آن تابع موجود است.
برای پیاده‌سازی زبان‌های برنامه‌نویسی که از کامپایلر استفاده می‌کنند، شناسه‌ها اغلب فقط موجودیت‌های زمان کامپایل هستند. این به این معنی است که در زمان اجرا، برنامه کامپایل شده به جای توکن‌های شناسه متنی، ارجاعاتی به آدرس‌ها و آفست‌های حافظه دارد (این آدرس‌های حافظه یا آفست‌ها توسط کامپایلر به هر شناسه اختصاص داده شده‌اند).
در زبان‌هایی که از بازتاب پشتیبانی می‌کنند، مانند ارزیابی تعاملی کد منبع (با استفاده از یک مفسر یا یک کامپایلر افزایشی)، شناسه‌ها نیز موجودیت‌های زمان اجرا هستند که گاهی اوقات حتی به عنوان اشیاء درجه یک هستند که می‌توانند آزادانه دستکاری و ارزیابی شوند. در Lisp به این نمادها می‌گویند.
کامپایلرها و مفسرها معمولاً هیچ مفهوم معنایی را بر اساس توالی کاراکترهای واقعی استفاده شده به یک شناسه اختصاص نمی‌دهند. با این حال، استثنائاتی وجود دارد. برای مثال:
در برخی از زبان‌ها مانند Go، منحصربه‌فرد بودن شناسه‌ها بر اساس املا و نمایان بودن آن‌ها است.
در HTML یک شناسه یکی از ویژگی‌های احتمالی عنصر HTML است که در داخل سند (document) منحصر به فرد است.
پنجه در خاک فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ایرج قادری محصول سال ۱۳۷۶ است.
سربازان عراقی درصدد هستند تا مردان یک روستای مرزی را به جبهه ببرند، اما آن‌ها ریشه خود را ایرانی می‌دانند. به همین دلیل شبانه تصمیم به فراری دادن جوان‌ها می‌گیرند. قضیه لو می‌رود و عراقی‌ها دستور دستگیری همه مردان جوان روستا را می‌دهند. در این بین مردم شورش می‌کنند و سرهنگ و سربازان عراقی را در پاسگاه زندانی می‌کنند و آماده کوچ به طرف ایران می‌شوند، اما باز درگیری میان سربازان عراقی و مردم صورت می‌گیرد و …پنجه در خاک در وبگاه سوره
دیهیم نوعی تاج به شکل پیشانی بندی جواهرکاری شده است. واژهٔ دیهیم از واژهٔ (διάδημα (diádēma یونانی گرفته شده که خود این واژه نیز از واژهٔ (διαδέω (diadéō به معنی "می‌بندم" یا "سفت می‌کنم" آمده است.دربارهٔ چند لغت یونانی دخیل در زبان فارسی (۲)
منوچهر فرهنگ (۱۲۹۸ در بابل – ۵ بهمن ۱۳۸۸ در تهران) اقتصاددان ایرانی بود.گفتگو با منوچهر فرهنگ او را پدر علم اقتصاد ایران می‌دانند.
در حالی که تنها دو سال داشت به دلیل شغل پدر از بابل به گرگان رفت و سالهای قابل توجهی از عمرش را در این شهر گذراند.منوچهر فرهنگ پدر علم اقتصاد ایران او پس از تحصیل دیپلم در ایران، از کشور فرانسه دکترای دولتی در اقتصاد دریافت کرد و کارهای مهمی در زمینه علم اقتصاد در ایران انجام داد که مهمترین آن تدوین کتاب «فرهنگ علوم اقتصادی» است که تاکنون بیش از ۲۵ بار به چاپ رسیده‌است. علاوه بر آن، ۲۰ جلد کتاب نوشته یا ترجمه کرده که مهمترین آن کتاب برنامه‌گذاری اقتصاد ایران، زندگی اقتصادی ایران و ترجمه کتاب تئوری عمومی بهره و پول جان مینارد کینز در سال ۱۳۴۹ بوده‌است.
فرهنگ در سال ۱۳۴۴ در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران استخدام شد و بعد از تشکیل دانشکده اقتصاد در آن دانشگاه مشغول تدریس شد و سپس به دانشگاه ملی آن زمان (شهید بهشتی فعلی) منتقل شد و زمانی ریاست دانشگاه ملی ایران را بر عهده گرفت.
او به کمک بزرگان اقتصاد در سال ۱۳۵۳ انجمن اقتصاددانان ایران را راه‌اندازی کرد و سال اول پیرنیا رئیس بود و سپس فرهنگ تا آخر عمر به عنوان رئیس انجمن انجام وظیفه کرد. فرهنگ در سال ۸۸ از طرف صداوسیما به عنوان چهره برتر اقتصاد در همایش اقتصاد و رسانه معرفی و تقدیر شد. او دارای ۴ فرزند دختر بود.
فرهنگ با وجود سالمندی، همواره در سخنرانی‌های علمی ماهانه انجمن اقتصاددانان ایران در روزهای آخرین پنج شنبه هر ماه مشارکت فعال داشت و پس از سخنرانی استادان به جمع‌بندی و ارائه نظر علمی پیرامون سخنرانی می‌پرداخت.
گیتی دیهیم (۱۶ خرداد ۱۳۱۳ – ۲۶ آبان ۱۳۹۴) زبان‌شناس ایرانی و استاد گروه فرانسه دانشگاه شهید بهشتی بود.
او مؤلف "فرهنگ آوایی فارسی" و از شاگردان آندره مارتینه، زبان‌شناس نامدار فرانسوی بود. او را نخستین زن زبان‌شناس ایرانی می‌دانند. آثارش عمدتاً در حوزهٔ زبان فرانسه، خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران، و زبان‌های باستانی است. گیتی دیهیم در دانشگاه تحت تأثیر استادان خود صادق کیا، پرویز ناتل خانلری و احسان یارشاطر، به حوزهٔ زبان‌شناسی علاقه‌مند شد.
او دکتریِ خود را در حوزهٔ زبان‌شناسی از دانشگاه سوربن فرانسه گرفت و بیش از ده‌ها کتاب و مقاله در زمینهٔ زبان فرانسه و زبان‌های باستانی ترجمه و تألیف کرد.
اَشتَرلَی یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ۶١٬١٧۴ نفر اعلام شده است.
مردم این ولسوالی همه از قوم هزاره هستند.Day Kundi Provincial profile - MRRD
اشترلی، یکی از ولسوالی های سردسیر ولایت دایکندی میباشد که در فصل زمستان اکثر راهای مواصلاتی آن بخاطر برف باری های سنگین مسدود میباشد.
خِدیر یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ (میلادی) ۵۳٬۴۳۴ نفر اعلام شده‌است.Day Kundi Provincial profile - MRRD
ولُسوالی سنگِ تخت و بندرhttps://www.negaah.tv/اخبار-داخلی/سیاسی/item/8623-استقبال-باشندگان-ولسوالی-سنگ-تخت-و-بندر-دایکندی-از-سفر-استاد-خلیلی-به-این-ولسوالی.html به مرکزیت دهن سیلبیتوی بندر
از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان می‌باشد که جزء ولسوالی‌های شمالی ولایت دایکندی به‌شمار می‌رود.
ولسوالی سنگِ تخت و بندر از شمال با ولسوالی‌های لعل و سرجنگل و دولت‌یار، از غرب به شهر چغچران و ولسوالی دولینهٔ غور، از جنوب با ولسوالی خدیر و قسمتی از ولسوالی اَشترلی و از شرق با ولسوالی اَشترلی سرحد دارد. آب وهوای این ولسوالی در فصول بهار، تابستان و خزان معتدل و در فصل زمستان سرد است. مرکز این ولسوالی در دهن «سلبیتو» ی بندر است و دارای ۲۹۰ قریه ۵۲۵۶ کیلومتر مربع مساحت و به تعداد ۵۹٬۰۴۳ نفر نفوس در سال ۱۳۹۹ است.
ولسوالی سنگ‌تخت و بندر با داشتن کوه‌های بلند و سربه فلک کشیده، چشمه‌های جوشان و رودبار جاری زمینهٔ خوبی را برای کشت و زراعت و پرورش حیوانات فراهم می‌سازند. مهم‌ترین محصولات زراعتی آن را گندم، جو، جواری، باقلی، لوبیا، عدس، کچالو، زردک، شلغم، پیاز و غیره تشکیل می‌دهند. بز، گوسفند، خر، گاو، اسب و… از جمله حیوانات اهلی این مناطق است.
بازی‌های که در این ولسوالی رایج است شامل باب‌الله (کمپیرک)، دیو و پری، لنگی دزخ، گرگ بره، تنگی کتار، سنگ ملا، تنگی خورجین، خردراز، قَی جنگی، دست جنگی، چوب زرک، چوب‌بازی، آتن ملی، فوتبال و والیبال است.
ولسوالی سنگ‌تخت و بندر از چند قریه بزرگ مانند سنگ‌تخت، ناوه خُلبرگ، تلخک، ارک ولعلی، شیخ‌علی، برغستونک، میرهزار، میراثی، بندر بالا، بندر پایین، غجورباش، سیاچوب، دُروب، دوغور و… تشکیل شده‌است.
بیشتر مردم این سامان زندگی خود را از راه کشاورزی و دام‌پروری تأمین می‌کنند. مردم این السوالی گندم «شخ‌کوی» و گندم نرم‌کوی، جواری، عدس، شَخَل، پیاز، کچالو، باقلی، زردک، شلغم کشت می‌کنند که از این طریق مخارج و خور و خوراک‌شان را تأمین می‌کنند. حیوانات اصلی این مردم عبارت‌اند از گاو، گوسفند، بز، خروس، خر، اسب و…
همچنان این ولسوالی دارای یک معدن بزرگ کچ می‌باشد که توسط شرکت‌های کوچک خصوصی کندن کاری و پخته گردیده به ولسوالی‌های همجوار، صادر می‌گردد.
بر پایهٔ آمار توزیع درصدی نفوس ولسوالی سنگتخت و بندر نسبت به ولایت دایکندی ۱۲٫۴ است. از نظر نسبیت جنسیتی ۱۰۸ مرد در برابر ۱۰۰ زن است.
این ولسوالی دارای ۲۹۰ قریه، ۵۲۵۶ کیلومتر مربع مساحت و طبق برآورد اداره مرکزی احصائیه در سال ۱۳۹۹ تقریباً ۵۹٬۰۴۳ نفوس دارد که از آن جمله ۲۹٬۹۳۰ نفر مرد و ۲۹٬۱۱۳ نفر آن زن می‌باشد.
طوایف عمده این ولسوالی، روشن بیگ، حیدر بیگ، نیکه، پیرستان، چاووش، سرخک، خاله و… می‌باشد.
خبرگزای صدای افغان
https://www.avapress.com/fa/news/197323/%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B7%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%A8%D8%B1%D9%88-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF
شارستان یا شهرستان یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ (خورشیدی) ۸۰٬۷۴۰ نفر اعلام شده‌است.
بادام از عمده‌ترین محصولات زراعتی و میوهٔ خشک شارستان بوده و هزاران باغدار، از این طریق امرار معاش می‌کنند. انواع بادام کفمل، کاغذی، ستاربایی و سنگک در این ولسوالی وجود دارد که بهترین آن کفمل می‌باشد چون پوست نازک دارد و با فشار دادن دست، جدا می‌شود. با آغاز ماه سنبله، مردم شارستان به سراغ جمع‌آوری بادام می‌روند و تا ختم این ماه، بادام را جمع کرده و در آغاز ماه میزان، بادام کم‌کم وارد بازار می‌گردد.حاصلات بادام دایکندی به بیش از یک میلیارد افغانی می‌رسد خبرگزاری پژواک
در ۲۹ سنبله ۱۳۹۹ (خورشیدی) فابریکه پروسس بادام ممتاز در این ولسوالی توسط سازمان آکسفام ساخته شد که قادر است در یک ساعت ۵۰۰ کیلوگرام بادام را پروسس کند.یک فابریکه پروسس بادام، در ولسوالی شهرستان دایکندی آغاز به کار کرد ریاست زراعت ولایت دایکندی
کجران یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز جغرافیایی افغانستان است که قبلاً به دو بخش کجران خاص-کجران مرکزی-(کجران فعلی) و کجران عام (کیتی فعلی) تقسیم می‌شد؛ که کجران عام از کجران خاص جداشده و خود یک ولسوالی مستقل با نام کیتی تشکیل داد. کجران فعلی همان کجران مرکزی یا کجران خاص سابق می‌باشد.
جمعیت کجران در سال ۲۰۰۴ (میلادی) تقریباً ۲۶٬۲۵۹ نفر اعلام شده‌است. تعداد زیادی از مردم کجران سال‌های گذشته به ترکستان، مزار شریف و شولگره مهاجرت کردند که تعدادشان از مردم ساکن کجران هم بیشتر شده‌است. تعداد زیادی از مردم کجران هم به ایران مهاجرت کردند که در تهران، کرج، قم و سمنان ساکن هستند و تراکم اصلی آنها در شهرستان پاکدشت (مامازند) و ورامین از توابع تهران است.
ولسوالی کجران در قسمت غرب نیلی قرار گرفته از لحاظ موقعیت جغرافیای حاصل خیزترین مناطق افغانستان به‌شمار می اَید.
این ولسوالی از قسمت غربی متصل است به ولسوالی باغران، ارزگان و چار چینه. از سمت جنوب متصل است به ولسوالی ارزگان ولسوالی چار چینه.
از قسمت شرقی متصل است با مرز ولسوالی گیزاب ولایت ارز گان. از طرف شمال متصل است به ولسوالی باغران ولایت هلمند و ولسوالی کیتی.
ولسوالی کجران به نسبت آب و هوایی مناسب و خاک مطلوب، دارای درختان مثمر از قبیل انگور، انار، سیب، توت، انجیر، شفتالو، نارنج، مالته، گیلاس، زرد اَلو، چکه، آلبالو می‌باشد.
پیداوار این ولسوالی بیشتر: شالی، گندم، زیره، جواری، لوبیا، ماش سیاه، ماش سبز، کنجید، باقلی، خربزه، هندوان و انواع سبزیجات می‌باشد، در ولسوالی کجران از چهار فصل سال در سه فصل آن کشت و زراعت می‌شود.
در کوه‌های ولسوالی کجران معدن زمرد، سرب و لعل پیازی موجود است. رود کجران که دارای آب سرشار و فراوان می‌باشد قریه‌هایی که برای مزرعه از اَن استفاده می‌کند قرار ذیل است:
قریه جوی غلامان، جوی ولی عصر، برگیر، هفتاد نفر، خمی توت، رشک، سنگ شهرک، لنده بیدک، کورک، بیدک، شگاتک، کرک توغی، دهن خجو، پانه جوی، باغبان، قاسم اَباد، سرخ سرک، لختوغی، ناسو، زرد گلان، کندوها و غیره که در اطراف مسیر این رودخانه قرار داشته، و این رود در رشد اقتصادی مردم تأثیر بسزای دارد.
رود مذکور بسیار آب فراوان دارد اما به دلیل نبود امکانات و ضعف اقتصادی مردم به‌طور درست از آن استفاده صورت نمی‌گیرد.
در ولسوالی کجران سه زیارت تاریخی است بنام‌های زیارت ماهیگان، شاه الماس و زیارت کاینات که مردم همیشه به خاطر زیارت به آن جا می‌رود.
دو برج کهنه و تاریخی نیز در ولسوالی کجران وجود دارد که یکی شان در ناوی رود کجران منطقه لختوغی و یکی در مرکز ولسوالی کجران می‌باشد.
در طول سالهای انقلاب و سالها از عمر دولت جدید می‌گذرد و کجران همچنان مورد حملات و تهاجم گروه طالبان قرار دارد ولی همیشه مردم ولسوالی کجران توانسته که دشمن را از پای درآورد و شکست دهند، در مقابل دشمن مقاوم بوده و از خود دفاع نمودند و شهدای فراوانی تقدیم کردند.
ولسوالی کیتی یکی از ۹ ولسوالی ولایت دایکندی، به مرکزیت شهر کیتی در مرکز افغانستان است. گیتی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت دایکندی بوده، ۱٬۴۵۳ کیلومترمربع مساحت داردDay Kundi Provincial profile - MRRD و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۵۶٬۴۳۶ نفر می‌باشد.
ریاست صحت عامه ولایت دایکندی در ۲۷ جوزای ۱۴۰۰، یک مرکز تشخیصیه کرونا و یک مرکز تولید آکسیجن جهت مبارزه با ویروس کرونا در ولسوالی کیتی افتتاح کرد.دو مرکز مبارزه با کرونا در دایکندی افتتاح شدند . رادیو نسیم، دریافت شده در ۲۱ ژوئن ۱۴۰۰
فوتبال ورزش مورد علاقه ولسوالی کیتی و تیم فوتبال اتحاد کیتی قویترین تیم فوتبال ولایت دایکندی می‌باشد. این تیم در مسابقات فوتبال به مناسبت سال نو که میان ۲۲ تیم از سطح ولایت دایکندی در شهر نیلی برگزار شده بود، توانست قهرمان این مسابقات شود. تیم‌های فوتبال آزادی شهرستان و اتحاد کیتی توانستند بعد از شکست دادن حریفان شان به فینال این مسابقات راه‌یابند. تیم اتحاد کیتی توانست تیم آزادی شهرستان را ۲ بر ۰ در هم کوبد و جام قهرمانی را بالای سر برد.
میرامور یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ (میلادی) ۸۶٬۰۲۴ نفر اعلام شده‌است.Day Kundi Provincial profile - MRRD
در بین ولسوالی‌های ولایت دایکندی، میرامور بیشترین تعداد نفوس را دارا بوده که ۱۸/۷ فیصد مجموع نفوس ولایت دایکندی را تشکیل می‌دهد.
نیلی یکی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی در مرکز افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ (میلادی) ۴٢٬٨٣٢ نفر اعلام شده‌است.
این ولسوالی که مرکز ولایت دایکندی است شامل قریه‌های دشت، سرنیلی، ونوک، خوالک، پای نیلی، سنگموم، لذیر، غروج، غدار، کوه آغا حسین، پایکوتل، خاکباد، لشکرگاه، سوختوک، میش و… می‌باشد.Day Kundi Provincial profile - MRRD
ولسوالی آیبک، ایبک یا سمنگان یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت شهر ایبک در شمال افغانستان است. ایبک از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۱۵۵۳ کیلومتر مربع است و با ۱۲۰٬۸۳۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پر جمعیت‌ترین ولسوالی ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی ایبک از شمال و غرب با ولسوالی حضرت سلطان، از شرق با ولایت قندوز و از جنوب با ولسوالی خرم و سارباغ محدود می‌باشد.
ولسوالی حضرت سلطان یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت حضرت سلطان در شمال افغانستان است. حضرت سلطان خانه ابدی شاعر و عارف بزرگ وقت سلطان بایزید بسطامی است کی نام این ولسوالی از نام این عارف و شاعر بزرگ گرفته شده است. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۹۸۵ کیلومتر مربع است و با ۴۷٬۵۸۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پنجمین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی حضرت سلطان در ۲۰ کیلومتری شمال شهر آیبک قرار دارد و از شمال و شرق با ولایت قندوز، از غرب با ولسوالی فیروزنخچیر، از جنوب با ولسوالی‌های آیبک و خرم و سارباغ و از جنوب شرق با ولسوالی دره‌صوف پایین محدود می‌باشد.
ولسوالی خرم و سرباغ یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت خرم و سرباغ در شمال افغانستان است. خرم و سرباغ از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۲۱۲۲ کیلومتر مربع است و با ۴۵٬۸۲۶ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهارمین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی خرم و سرباغ از شمال با ولسوالی ایبک، از غرب با ولسوالی دره‌صوف پایین، از جنوب با ولسوالی روی دوآب و از شرق با ولایت بغلان محدود می‌باشد.
ولسوالی دره‌صوف بالا یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت بازار سوخته در شمال افغانستان است. دره‌صوف بالا از ولسوالی‌های درجه اول ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۲۹۱۱ کیلومتر مربع است و با ۷۴٬۳۴۹ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، سومین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی دره‌صوف بالا از شمال با ولسوالی دره‌صوف پایین، از غرب با ولایت سرپل، از شرق با ولسوالی روی دوآب و از جنوب با ولایت بامیان محدود می‌باشد. مردم این ولسوالی هزاره است . و همچین مرکز انقلاب جمهوری اسلامی افغانستان در ۷ ثور ۱۳۵۷ علیه اشغالگران شوروی سابق می‌باشد.
دره‌صوف بالا یکی از ولسوالی‌های مهم ولایت سمنگان بوده که دارای معادن زغال سنگ و میوجات انگور، انار، سیب، آلوبالو، توت، سنجد، چهارمغز، بادام و پسته جنگلی می‌باشد. قریه‌های مشهور این ولسوالی قریه کوته, کمج،‌ حسنی، تور، رشگ، بینیمنگ، دور مرکز، و... می‌باشند. دره صوف بیشتر برای مبارزات که علیه گروه طالبان در سالهای 1373 کرد شناخته شده و یکی از پایه های اصلی جبهه شمال بود
ولسوالی دره‌صوف پایین یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت بازار دهی در شمال افغانستان است. دره‌صوف پایین از ولسوالی‌های درجه اول ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۱۷۰۷٫۹ کیلومتر مربع است و با ۸۲٬۱۹۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، دومین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی دره‌صوف پایین از شمال و غرب با ولایت بلخ، از شمال‌شرق با ولسوالی حضرت سلطان، از شرق با ولسوالی خرم و سارباغ، از جنوب شرق با ولسوالی روی دوآب و از جنوب با ولسوالی دره‌صوف پایین محدود می‌باشد.
ابا جعفر محمد بن علی الهادی مشهور به سید محمد (۲۲۸–۲۵۲ قمری) فرزند بزرگ علی نقی، امام دهم شیعیان است. مقبرهٔ او در ۵۰ کیلومتری جنوب سامراء، شمال بغداد و نزدیک قریه‌ای به نام بلد واقع شده‌است. او در حدود سال ۲۲۸ق در مدینه در روستای صریا متولد شد. مرقد او در شهر بلد در جاده اصلی کاظمین ـ سامرا و در فاصله ۴۵ کیلومتری شهر سامرا قرار دارد.قرشی زندگانی امام حسن عسکری (ع)، ص:۳۰ این امامزاده مورد احترام فراوان شیعیان مخصوصاً شیعیان عراق بوده و آنان نسبت به وی اعتقاد و علاقه فراوان دارند و بیشتر کسانی که به زیارت امامان شیعه سامرا می‌روند، او را نیز زیارت می‌کنند.
مشهورترین لقب سید محمد «سَبْعُ الدجیل» است. از دیگر القاب ویی: سَبْعُ الدّجیل (به معنی شیر دجیل)، اسَد الدجیل، سَبع الجزیره، باب‌الحوائج، حامی الجار (به معنی پشتیبان همسایگان) و أخوالعباس می‌باشد. کنیه‌های وی شامل: ابوجعفر، ابوجاسم، ابوبرهان، ابواشارات، ابوعلی و ابواحمد است.ستاره درخشان منطقه دجیل عراق -درباره زندگی، فضایل و مکارم امامزاده سید محمد، فرزند امام هادی (ع)
از جمله کتاب‌هایی علمای شیعه پیرامون وی نوشته‌اند، شامل:
ولسوالی روی دوآب یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت روی دوآب در شمال افغانستان است. روی دوآب از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۲۴۱۴ کیلومتر مربع است و با ۵۲٬۴۵۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، ششمین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی روی دوآب از شمال با ولسوالی خرم و سارباغ و دره‌صوف پایین، از غرب با ولسوالی دره‌صوف بالا، از جنوب با ولایت بامیان و از شرق با ولایت بغلان محدود می‌باشد.
ولسوالی فیروزنخچیر یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت فیروزنخچیر در شمال افغانستان است. فیروزنخچیر از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۱۲۱۱ کیلومتر مربع است و با ۱۵٬۰۰۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هفتمین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد.
ولسوالی فیروزنخچیر از شمال و غرب با ولایت بلخ و از جنوب و شرق با ولسوالی حضرت سلطان محدود می‌باشد.
خط سبز (به عربی: یکی از دو خط مترو دبی در دبی، امارات متحده عربی است. طول این خط ۲۲.۵ کیلومتر است و تقریباً موازی خور دبی حرکت می‌کند و دو منطقهٔ بر دبی و دیره را به هم متصل می‌کند. خط سبز متروی دبی با ۲۵ قطار بدون راننده (کنترل از راه دور) و ۲۰ ایستگاه (۸ ایستگاه در زیرزمین و ۱۲ ایستگاه بر روی پل مخصوص راه‌آهن) با ظرفیت ۱۲۰،۰۰۰ نفر در روز فعالیت می‌کند. سرعت هر یک از قطارها ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت است.
در زیر فهرست ایستگاه‌های خط سبز متروی دبی (چه ساخته شده و چه در حال ساخت) آمده است.
علوم سامانه‌ها یا علوم سیستم‌ها حوزهٔ میان‌رشته‌ای علوم است که به مطالعهٔ ماهیت سامانه‌های پیچیده در طبیعت، جامعه، و علوم می‌پردازد. هدف آن توسعهٔ بنیادهای میان‌رشته‌ای است که در حوزه‌های گوناگونی مثل مهندسی، زیست‌شناسی، پزشکی و علوم اجتماعی قابل اعمال باشند.
علوم سامانه‌ها حوزه‌های علوم صوری مثل سامانه‌های پیچیده، رایانیک، نظریه سامانه‌های پویا، و نظریه سامانه‌ها، و کاربردها در زمینه‌های علوم طبیعی و اجتماعی و مهندسی همچون نظریه کنترل، تحقیق در عملیات، نظریه سامانه‌های اجتماعی، زیست‌شناسی سامانه‌ها، پویایی‌های سامانه، بوم‌شناسی سامانه‌ها، مهندسی سامانه‌ها و روانشناسی سامانه‌ها را پوشش می‌دهد.
اداره هنرهای دراماتیک در سال ۱۳۳۶ توسط مهدی فروغ و همکاری رکن‌الدین خسروی بنیان نهاده شد. بعدها به دو مرکز دانشکده هنرهای دراماتیک و اداره برنامه‌های تئاتر تقسیم شد. این اداره بعدها به اداره برنامه‌ریزی و تولید تئاتر حرفه ای تغییر نام داد.پایگاه اطلاع‌رسانی ادار برنامه‌های تئاتر و خانه نمایش
مدیران این مرکز از ابتدا تاکنون عبارت بوده‌اند از:
مهدی فروغ، عظمت ژانتی، علی نصیریان، جمشید مشایخی، مجید جعفری، هوشنگ توکلی، نورالله حسین خانی، محمد امین، برزو عیوضی، مجید جهان تاب، نورالله حسین خانی، امیر لواسانی، محمود عزیزی، مرتضی حاج محمدی، خسرو شجاع زاده، داود فتحعلی بیگی، مهرداد بیات، محمود فرهنگ، مریم معترفپایگاه اطلاع‌رسانی اداره برنامه‌های تئاتر و خانه نمایش
دستوری‌شدگی یا دستوری شدن یکی از مهم‌ترین فرایندهای تغییر زبانیLanguage change است که در تاریخ تحول زبان‌ها رخ می‌دهد و طی آن، عناصر واژگانی به سمت گرفتن نقش‌های دستوری پیش می‌روند و کارکرد دستوری پیدا می‌کنند یا واحدهای دستوری موجود، دستوری‌تر می‌شوند.
این فرایند معمولاً در برابر واژگانی‌شدگی قرار می‌گیرد. از زبان‌شناسان غیرایرانی، برند هاینه، پل هاپر، ویلیام کرافت و کریستین لمان و از زبان‌شناسان ایرانی، مهرداد نغزگوی کهن به تفصیل دربارهٔ دستوری‌شدگی بحث کرده‌اند.
از رهگذر دستوری‌شدگی مقوله‌های اصلیmajor categories (اسم و فعل) تبدیل به مقوله‌های فرعیminor categories (افعال معین، اشاری‌هاDemonstratives و غیره) می‌شوند.
خودمختاریِ اجزای زبانی که مشمول پروسه دستوری‌شدگی می‌شود چه از نظر صوری و چه از نظر معنایی کاهش می‌یابد. این تغییر در مسیر خاصی صورت می‌گیرد که می‌توان آنرا با نموداری جهت‌دار به نام نمودارِ مرحله‌ای دستوری‌شدگیcline of grammaticality بازنمود.
جزء واژگانی آزاد -> کلمهٔ نقشی -> واژه‌بست -> وند تصریفی
این نمودار برای همه زبانها به شکل بالا نیست مثلاً برای زبان اسکاندیناوی باستان اینگونه است:
صورت آزاد -> واژه‌بست -> وند اشتقاقی -> وند تصریفی
بر طبق این نمودار پروسه دستوری‌شدگی یک پروسه یک‌جهتیUnidirectionality از واژگان به دستور است و حرکت در خلاف آن ممکن نیست. اما پژوهشهای که در دههٔ نود قرن بیستم میلادی انجام گرفت نشان داد که تغییر در جهت مخالف دستوری‌شدگی نیز امری محال نیست و دستوری‌زداییdegrammaticalization نیز ممکن است رخ دهد.
فهرست اصطلاحات طب سنتی ایرانی:
کلاً این خواص در هیجده قسمت ذکر شده‌است.
"آکال": به معنی خورنده عضو. هر دارویی که سبب تحلیل زیاد عضو گردد.
"استنشاق": به بینی کشیدن دارویی که مایع باشد.
"اصل": ریشه. اعمّ از ریشه درخت و گیاه.
"اَغْصان": به معنی شاخهها است.
"اکتحال": به چشم کشیدن چیزی. مانند: سرمه.
"اکلیل": تاج و ابر سیاه را گویند. در ادویه به معنی چتری بودن شکوفه و میوه گیاهان است. آکله و اکالیل جمع آن.
"اِنْکِباب": عضو را در بخار داروها گرفتن است.
"اَوْدِیَهْ": جمع وادی و به معنی کنار رودخانهها است.
"باقور": جمع بقر به معنی گاوها است.
"باکُورَه": نخستین میوهای که برسد.
"بَتْرْ": بریدن.
"بُخُور": هر دارویی که دود او را استعمال نمایند.
"بَربُور": بلغور.
"بزاق": آب دهن.
"بزر": آنچه از میوه گیاهان در نیام و در قشر باشد. مثل: خشخاش.
"بَشِع": به معنی بدمزه‌است. هر چه را طعم مرکب از تلخی و گسی باشد، به این اسم خوانند.
"بُصاق": آب دهن.
"بَصیص": نورانی و درخشنده.
"بطایح": مردابها.
"بَعْرْ": به فتح اوّل، سرگین.
"بَکْرْ": شتر جوان و بکسر اوّل دوشیزه.
"بَنْک": گره‌هایی که در ساقه درختان به وجود می‌آید.
"پادزهر": تریاق است و گویند هر چیز طبیعی که رفع سمّ کند.
"تریاق": تریاک، و دارویی که حفظ قوه و صحت مزاج و روح به اندازه‌ای کند که ضرر سمّ رفع گردد و گویند مخصوص صناعی است و این که افیون را تریاک می‌نامند به جهت حفظ قوه است که در این حاصیت با تریاک مشترک است.
"تَصْعید": هر چیزی که به وسیله آتش اجزای او را صعود فرمایند و لطیف او را اخذ کنند.
"تَصْفیق": مخلوط کردن آب با شراب.
"تَعْلیق": آویختن چیزی به گردن یا سایر اعضاء.
"تَفِهْ": به معنی بی‌مزه است و مراد از او طعمی است که نه لذیذ باشد و نه ناخوشایند و تأثیر او رطوبت و لینت و سست کردن بسیار و تولید بلغم است.
"تَکَرُّج": پی‌وَر (پیور). آن تغییر مزه یا بوی ادویه یا غذا است.
"تَکْلیس": به معنی ساروج کردن و سیراب نمودن و بهره برداشتن آمده و مراد از او آماده ساختن بعضی از ادویه است به جهت نفوذ و سرعت تأثیر و دفع کردن ثفل و کثافت آن خواه به احراق باشد یا به عمل دیگر.
"ثقیل": به معنی سنگین است بر طبع و دیر فعل بوده، سریع‌النزول نباشد.
"ثمره": بار رستنیها است مثل خوشه و میوه و امثال آن.
"ثُمِنُشْ": لغت یونانی است و مراد از او هر چه از نباتات مابین درخت و گیاه باشد.
"جاذب": به معنی کشنده است بطرف خود، و فعل او تحریک فضلات است به سبب حرارت از مکان آن به جانب خود. مثل: ثافیسا و آنچه شدیدالجذب باشد پیکان و خار را از عمق بدن می‌کشد. مثل: گوشت حلزون.
"جالی": به معنی پاک کننده است و عمل آن رفع کردن رطوبت لزجه از سطح عضو است؛ مانند: انزروت و هر جالی ملیّن طبع است اگر چه بی‌قوه مسهله باشد.
"جامد": به معنی بسته شده‌است که در شان او سیلان باشد و بالفعل سایل نباشد. مثل موم.
"جَبْرِ کَسْرْ": بستن عضو شکسته.
"جَرِل": به راء مهمله زمین سنگلاخ.
"جَریش": گندم نیم کوفته، که بلغور نامند.
"جَفاف": خشکی.
"جَمَدْ": به فتح اوّل و ثانی آب گرد آمده و جمع شده و جزو چیزی.
"حادّ": به معنی تند است و آن مرکب از تلخی و سوزانندگی است و فعل او مثل فعل اجزاء او است.
"حامِض": به معنی ترش است و فعل او تلطیف و تفتیح و تنقیه مجاری و تبرید و تجفیف و تسکین صفراء و اطفاء تندی خون و تولید بادها و مضرّ اعصاب و هر چه زبان را اندک به گزد و با قلیل جلا و عذوبت و تقطیع باشد، حامض نامند.
"حَبّ": آنچه در میوه دیده می‌شود و بی‌غلاف؛ مثل گندم و جو.
"حِرّیف": به معنی گزنده است که اجزاء آن در زبان فرورفته و بسیار به گزد و تفریق اجزاء او نماید و فعل آن تحلیل و تنقیه و احراق و تلطیف است به جهت شدت حرارت.
"حَشیش": گیاه خشک، شبیه به خشک شده و گویند مخصوص گیاهی است که بر روی زمین پهن نبوده با ساقه باشد و به حدّ ثُمِنُشْ نرسد.
"حُکاکَه": آنچه از سائیده دو چیز پیدا شود.
"حَلّاق": سترنده.
"حُلْوْ": هر چه زبان را منبسط سازد و اندک حرارت در او احداث کند و لذیذ باشد، شیرین نامند و فعل آن نضج و تلیین و جلا است و کثیرالغذاء و محبوب قوت‌ها و تشنگی‌آور باشد.
"حَلیب": شیره تخم‌ها و غیر آن و شیر تازه دوشیده‌است.
"حَمْلْ": بار نباتات اعمّ از ثمر و مثابه ثمر است.
"حُمُول": اعمّ از فتیله و فرزجه است.
"خاتم": به معنی تمام‌کننده و عبارت از چیزی است که به سبب تخفیف در سطح جراحت تفرقی نگذاشته پوست برویاند.
"خاثِر": آنچه اجزاء خلط را به هم آورد.
"خُرُوءْ جمع خُرْءْ": مدفوع پرندگان.
"خفیف": به معنی سبک و آنچه بر طبع احتمال آن آسان بوده سریع‌النزول باشد.
"خَلْعْ": بیرون رفتن سر استخوان است از مکان خود.
"خَلَعْلَعْ": اسم ضَبُعْ (کفتار) است.
"خَلیع": سست.
"خَمْلْ": به معنی پرز است و در ادویه هر چه شبیه به پرز بر سطح او ظاهر باشد مثل آنچه بر روی به می‌باشد.
"دابِق": آنچه به جهت لزوجت کثیفه بدست چسبد مثل دبق.
"دَسَمْ": هر چه زبان را نرم و اجزاء او را منبسط نماید بی احداث حرارت. چرب. فعل او ترطیب و تلیین و ارخاء بی احداث سخونه است.
"دَلُوک": به معنی مالیدن است و مراد از او آنچه از سنونات که با انگشت بر دندان بمالند.
"دواء سمّی": آنکه به کیفیت تأثیر او موافق مزاج بوده و بالخاصیه کشنده باشد مثل: افیون.
"دواء غذائی": آنکه تأثیر به کیفیّت او زیاده بر تأثیر کمیته او باشد.
"دواء مطلق": آنکه تأثیر به کیفیّت کند و جزو بدن نشود.
"دُهْنی": آنچه در جوهر او چربی موجود باشد و باعث سرعت اشتعال او گردد مثل مغزها و تخمها.
"ذُرُور": آنچه سائیده و بی مایع بر عضو بپاشند.
"ذَفِر": بدبوی.
"ذوالخاصیت": آنکه تأثیر به صورت نوعیه کند، اعمّ از آنکه زهر باشد یا پادزهر.
"رادِع": دارویی که مواد مانع از ریختن به عضو شده و اعضاء را از ورود آن محافظت نماید. ردع مقابل جذب است.
"رَجیع": فضله هضم اوّل انسان.
"رَخَص": به فتح اوّل و ثانی به ناز پرورده و در ادویه هر چه نازک و زود شکن باشد.
"ردیّ‌الکیموس": آنچه از او اخلاط غیر معتدل‌القوام و الکیفیّت متکون شود.
"رَزین": آرامیده و مرد بردبار و در ادویه آنچه در متانت و خوش جوهری تمام باشد.
"رسوب": ته‌نشین مایعات و آنچه در مایعات اندازند و بر روی آن نایستد راسب نامند.
"رَضّ": کوفتن، ریز ریز کردن.
"رِخْوْ": نرم و سست.
"رَمَصْ": رطوبت غلیظی که در اطراف پلک چشم باشد.
"رَوْثْ": سرگین حیوانات.
"زُعُوقَت": طعم بسیار کریه و مرکب از تلخی و شوری است.
"زَغَبْ": اوّل مویی که در حیوانات بر آید و اسم کیمخت است که ساغری باشد و در ادویه آنچه بر سطح او چیزی شبیه به موی تازه باشد مزغب نامند.
"زَهْرْ": شکوفه.
"ساحل": کنار دریا.
"سایل": آنچه اجزاء او در جهت‌ها حرکت کند اعمّ از آن که اتصال اجزاء او منقطع شود یا نشود. مثل: آب و روغنها.
"سِباخ": شوره زار.
"سَبْطْ": بی‌گره، صاف.
"سَبَطْ": هر درخت که بر یک اصل و بیخ شاخه‌های بسیار داشته باشد.
"سَحیق": آنچه بسیار نرم سائیده باشند.
"سمّ": زهر. به سبب ضدیّه کیفیّت و خاصیت مزاج را فاسد سازد. مانند: بیش.
"سَنُون": آنچه به دندان بپاشند و بمالند و مقوی جوهر او باشد.
"سَهْکْ": بدبو شدن گوشت و بوی عرق که از بدن آید.
"سَهل": زمین نرم.
"شامِخ": کوه بلند.
"شَتَرْ": به فتح اوّل و ثانی دریدن پلک پایینی چشم .
"شجر": نباتی که با ساق چوبی باشد و کامل او آنکه با اجزاء ششگانه گیاهی باشد و آن: میوه و برگ و لیف و صمغ و تخم و پوست و ریشه و عصاره و دانه است. مثل درخت خرما.
"شَدْخ عضل": به معنی از هم باز شدن است.
"شَدْخْ": به فتح اوّل و سکون ثانی سر شکستن و فراخی سفیدی روی اسب است.
"شَدْقْ": به فتح اوّل و سکون ثانی گشادی گوشه دهان.
"شُرَف": به ضمِّ اوّل و فتح ثانی کنکره‌های کوشک و در ادویه آنچه در اطراف زواید بر آمدگی داشته باشد مشرف نامند.
"شطب": به ضمِّ اوّل و ثانی از کتاب قانون الادب، جوهر شمشیر و به فتح اوّل و سکون ثانی از قاموس‌اللغه جدا گردیدن و دور شدن و پوست باز کردن و در ادویه آنچه به این صفات باشد مشطب گویند.
"شمّه": آنچه بو کنند.
"صالح‌الکیموس": آنچه از او خونی متولد گردد که به همه جهت اعتدال داشته باشد. سایر اخلاط مخلوط به او به قدر طبیعی باشد و خلط بد از او به هم نرسد.
"صخره": زمین سنگستان.
"صَفْقْ": به فتح اوّل و سکون ثانی آبی که بر ادیم یا مشک نو ریزند پس زرد گردد و به معنی طرف و کنار و در گیاهان آنچه چین دارد و با زردی و میل به طرفی داشته باشد و مستقیم نباشد مصفق نامند.
"صَفیق": پوست درشت.
"ضِماد": آنچه از غلیظ‌القوام که مایع و نرم باشد بر عضو بمالند و به بندند. اعمّ از آنکه موم روغن داشته یا نداشته باشد.
"طاحونه": آسیاب. مسمّی به اسم لازم او است.
"طافی": آنچه بر روی آب ایستد.
"طَبَرْزَد": عبارت از خالص هر چیزی.
"طبیخ": آنچه جوشانیده آب او را استعمال نمایند.
"طَحْنْ": خورد کردن.
"طری": تازه.
"طلا": آنچه از رقیق‌القوام بر عضو مالند.
"طیب": به سکون ثانی خوشبو و به تشدید آن پاکیزه.
"عاصِر": آنچه با وجود به هم آوردن اجزاء عضو به فشارد مانند ضماد دانه تمرهندی در دمل و در فارسی فشارنده گویند.
"عشب": به ضم اوّل و سکون ثانی گیاهی است.
"عصاره": به معنی عصیر است اما در آنچه به آتش و آفتاب منعقد کرده باشند استعمال می‌نمایند.
"عصیر": آب فشرده از نباتات که منجمد نشده باشد.
"عطر": بوی خوش.
"عَفِص": به کسر فاء طعم زمخت که زبان را درشت سازد و اجزاء او را به سبب برودت به هم آورد. و فعل او تبرید و تکثیف و تصلیب و خشونت و ردع است.
"عُنْقُود": خوشه انگور و نباتات و عناقید جمع آن است.
"غرغره": آواز مختلف است که از حلق آید و مراد از او حرکت دادن مایعات است در حلق و فرو نبردن او.
"غسّال": به معنی شست و شو دهنده. آنچه جلای سطح عضو به اعانت رطوبت سیال دهد. مانند: ماءالشعیر.
"غَضّ": به ضاء معجمه نارس از نباتات.
"غلیظ": به معنی کثیف است و در اغذیه بیشتر متداول است و استعمال لفظ کثیف در ادویه.
"فاتِر": نیم گرم.
"فتیله": به معنی شیاف که مخصوص مقعد باشد.
"فَرْزَجَه": شیاف که مهبل و رحم را مخصوص باشد.
"فِرفیری": به معنی رنگ بنفش است.
"فسخ": از هم جدا شدن.
"قابض": طعم گیرنده را نامند که اجزاء زبان به هم آورد و درشت نسازد و فعل او تبرید و تجفیف و تغلیظ و تقویت اشتهاء است و در غیر طعم مراد از او حابس است که به سبب به هم آوردن اجزاء عضو حبس و استمساک نماید.
"قاتل": آنچه از ضدیت هلاک سازد و مرادف سمّ است. و بعضی گفته‌اند زهر حیوانی مخصوص به اسم سمّ و غیر حیوانی مختص به قاتل.
"قاشِر": هر چه به حدی جالی باشد که چرک از سطح استخوان تواند زدود و در سطح جلد تقشر نمود.
"قُنْبُع": قبای خوشه کشت.
"قُضبان": شاخه‌های گیاه بی ساق و قضیب واحد او است.
"قطور": آنچه در گوش و اعضاء چکانند.
"کاسرالرّیاح": آنچه قوام بادهای غلیظه را بی حرارت رقیق ساخته رفع نماید. مانند سداب.
"کاوی": به معنی داغ‌کننده و مراد از آن آنچه پوست را به جهت احراق و تجفیف به هم آورد و مجاری خلط سایل را مسدود سازد. مثل: زاج در خونریزی جراحت.
"کثیرالغذاء": آنچه اکثر مقدار او جزو خون شود.
"کثیف": به خلاف لطیف است. آن چیزی است که اجزای او به دشواری قبول انفعال بدنی کند و نفوذ در اجزاء بدن به سرعت ننماید.
"کِماد": آنچه گرم کرده بر عضو ببندند. مثل تکمید سبوس گندم.
"کیلوس": کشک آبی است که از هضم معدی به هم رسد شبیه به کشک محلول.
"کیموس": اخلاط متولده از هضم کبدی است.
"لاذِع": هر چه به کیفیت حارّه لطیفه نفوذ در اجزاء عضو نموده تفرق اتصال در منافذ قریب به هم احداث کند و نفوذ هر جزو آن به انفراد محسوس نباشد. مثل: ضماد خردل با سرکه.
"لُحاء": ریشه‌های باریک نباتات.
"لَخْلَخَه": آنچه با مایعات در ظرفی کرده برهم زده بو کنند.
"لزج": آنچه بالفعل یا بالقوه در حین تأثیر حرارت مزاجی در او که قابل امتداد کشته و منقطع نگردد. مثل: خبّازی.
"لَزاق": آنچه به عضو به چسبانند و با چسبندگی باشد.
"لُصُوق": آنچه به عضو به چسبانند و با چسبندگی باشد.
"لَطوخ": به معنی اندودن چیزی است بر عضو که از طلاء غلیظ‌تر و از ضماد رقیق‌تر باشد.
"لطیف": آنچه در شان او باشد بعد از ورود به بدن منقسم گردیدن به اجزاء بسیار کوچک و نفوذ در جمیع اجزاء بدن به سرعت کند. مثل: زعفران.
"لعابی": آنچه از خیساندن او در آب اجزاء مخلوط بر رطوبت شده چیزی لزج به هم رسد. چون برشته کنند الزاق او رفع می‌شود.
"لَعُوق": به معنی انگشت‌پیچ است که از معجون رقیق‌تر باشد.
"لیف": آنچه از ریشهها و لحاء نباتات روید و باریک‌تر از لحاء باشد.
"مالح": شور. آنچه در زبان نفوذ کند بدون گزندگی و جلا دهد و فعل او تفتیح و تحلیل و تسخین و جلا و غسل به اعتدال است.
"مایع": آنچه ضد جامد باشد و سیلان کند و رقیق‌القوام باشد.
"مَبْرُود": آن که سردی بر مزاج او غلبه دارد.
"مُبَهّی": آنچه سبب تولید ریاح لطیفه در مجاری اعصاب و عضلات اعضاء تناسل گردیده محرک او شود و باعث تکوّن ماده منوی گردد مثل: لبوب.
"مُجَفِّف": آنچه افناء رطوبات یا تقلیل آن کند مانند: سندروس.
"مُجَمِّدْ": هر چه ضد محلّل باشد و گویند مخصوص بارد و قابض است.
"مُحَرِّق": هر چه به قوه نافذه تحلیل اجزاء لطیفه و تر کرده احداث رمادیّت نماید. مثل: فرفیون.
"مُحَکِّکْ": هر چه به سبب قوه نافذه حارّه تحریک اجزاء لذاعه به مسامات کند. مثل: انجره.
"مُحَلِّل": هر چه تفریق خلط به حرارت مبخّره و اخراج اجزاء آن جزواً بعد جزو از موضع اشتباک خلط کند. مانند: جند.
"مُحَمَّر": آنچه به سبب حرارت جذّابه جذب خون به ظاهر پوست کند مثل: ضماد انجیر با خردل.
"مخدّر": آنچه تکثیف روح حساس که نفسانی باشد و روح محرک که حیوانی است به نوعی کند که مانع حس و حرکت گردد مثل: افیون، و اکثر مخدرات سرد و خشک می‌باشند.
"مُخَشِّنْ": هر چه سطح عضو را زبر کند و اجزاء او را در بلندی و پستی مختلف سازد اعمّ از آنکه به سبب تکثیف او باشد مثل: عفص، یا به جهت تفریق اجزاء، مانند: خردل.
"مُدِرّ": آنچه اخراج مائیت اغذیه و فضول سیاله مانند: بول و حیض و عرق و شیر نماید.
"مُدَمِّل": هر چه به سبب تجفیف و تکثیف رطوبت سطح جراحت را لزج و چسبنده کرده و دهن زخم را به هم آورد. مانند: دم‌الاخوین.
"مُرّ": تلخ. هر چه به سطح ظاهر زبان نفوذ کند و درشت سازد و با کراهت بوده طبع را به هم زند و فعل او تسخین و جلا و منع تعفّن است.
"مُرَخّی": هر چه عضو را سست کند به حرارت و رطوبت مزاجی و قابل تمدید سازد مثل: تخم کتان.
"مَرُوخ": مالیدن چیزی بر اعضاء.
"مُزَلِّق:": هر چه ترطیب و تلیین سطح عضو به حدّ لغزندگی کند تا آنچه در آن محتبس باشد به حرکت او حرکت نماید. مثل: آلو بخارا.
"مُزَوّاة": پراکنده.
"مُسَبِّت": خوابآور و با منّوم مرادف است.
"مُسَدِّد": آنچه به سبب کثافت و یبوست در مجاری محتبس شده منع دفع مواد واجب‌الدفع کند. مثل: سفیداب، یا به سبب لزوجه باعث تسدید گردد. مانند: لعابها.
"مسکر": هر چه مستی آورد اعمّ از آنکه با تفریح باشد یا نباشد.
"مسکّن": هر چه اخلاط و روح را از حرکت غیرطبیعی بازدارد.
"مَسوح": آنچه در مالیدن آن بر بدن بسیار مبالغه در دَلک عضو نکنند.
"مسهِل": هر چه اخراج فضول اعضاء از طریق امعاء کند.
"مَسیخ": بی‌مزه و با تفه مرادف است.
"مُشَهّی": اشتهاءآور. آنچه تحریک طبع به خواستن غذا کند.
"مُصَلِّبْ": سفت کننده. آنچه ضد مرخّی باشد.
"مُصْلِحْ": آنچه اصلاح حال ماکول و مشروب نماید اعمّ از آنکه رفع ضرر آن کند یا معاونت بر فعل او نماید یا حفظ قوت یا کسر حدّت او کند یا بدرقه به جهت وصول او به اعضاء گردد.
"مُصَوَّل": آنچه در سوختن به حدّ رمادیت نرسد.
"مَضْغْ": خائیدن چیزی.
"مضمضه": هر مایعی که در دهان حرکت دهند.
"مُطفی": آنچه اخلاط حارّه را کسر حدّت نماید.
"معجون": دارویی سنتی که با عسل شیرین می‌شود.
"مُعرّق": آنچه به سبب تلطیف رطوبات محتبسه تحت جلد را از مسامات او به ظاهر اخراج کند.
"مُعَطِّسْ": هر چه به قوه نافذه تحریک مواد دماغی به جانب خیشوم کند و به سبب دفع آن عطسه حادث گردد.
"مُعَطِّشْ": آنچه طبیعت را مشتاق ترویح سازد اعمّ از آنکه ترویح او با آب شود. مثل: معده و جگر، یا به هوا مثل: دل و ریه.