moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تمامی مالکیت و دارایی‌های (مادی، معنوی، بستانکاری، بدهکاری و …) مجموعه چکامه در ۱۳ تیرماه ۱۴۰۱، از مالکیت و مسئولیت فؤاد معماریان خارج شده‌است و به گروه دیگر واگذار شده‌است.
از اصلی‌ترین فعالیت‌های مجموعه چکامه برای ترویج استفاده شعر پارسی در جامعه، می‌توان به تولید محصولاتی با طرح‌های گرافیکی اختصاصی در این زمینه اشاره کرد؛ که تا کنون بیش از بیست هزار محصول در سراسر دنیا به دست علاقمندان این حوزه رسیده‌است.
چکامه، به عنوان ناشر بین‌اللملی آثار موسیقی بعضی هنرمندان نیز شناخته می‌شود.
معرفی چکامه
فروشگاه چکامه
اینستاگرام چکامه
روان‌کاری به عنوان علم تسهیل حرکت نسبی سطوح در تماس با یکدیگر تعریف شده‌است و سابقه آن به زمان پیش از پیدایش چرخ و استفاده از گردش آن به دور محور، به منظور ایجاد حرکتی روان بر می‌گردد.
به‌طور کلی در هر جا که سطوح در جوار و در تماس با یکدیگر دارای حرکت نسبی هستند، روانکاری نقش بسیار مهمی در انجام حرکت به نحو صحیح، مداوم و اقتصادی ایفا می‌کند.
عدم روانکاری صحیح ماشین‌آلات علاوه بر آنکه باعث تقلیل بازده مکانیکی و پایین آمدن بازده زمانی ماشین می‌شود، منجر به فرسایش بیش از حد، فرسودگی و ازکارافتادگی زودرس نیز می‌گردد.
کارتون در زمینه‌های مختلف دارای معانی مختلفی است. منشأ و اصل واژه کارتون، مانند کلمه کاریکاتور، ایتالیایی است که از کلمه Cartone ایتالیایی گرفته شده. در گذشته این واژه بنا به کاربرد در مورد صفحه های کاغذ مقوا، کارت ویزیت و ورق بازی به کار رفته‌است اما مهمترین کاربرد واژه کارتون اطلاق آن به طرح های ایتدایی نقاشان برای انتقال روی دیوار، شیشه و موزاییک بوده‌است. برای یک کار هنری به همان اندازه، که بعداً به صورت «فرسک»، نقاشی روغنی، موزاییک، معرق، یا ترکیبی از شیشه‌های رنگی برای در و پنجره یا فرشینه تهیه شود. چون این طرح روی کاغذ ضخیم یا مقوا رسم می‌شود و در زبان ایتالیایی cartone به معنی مقوا و کاغذ ضخیم است این نام به این قبیل الگوها داده شده‌است. در ایتالیای دوره رنسانس از کارتون استفاده‌های زیادی شده‌است که به عنوان مثال کارتون‌های رافائل در فرشینه نمازخانهٔ سیستین می‌توان نام برد. در روزنامه نگاری کارتون به معنی نقاشی فکاهی یا هجایی است که با رعایت مبالغه ترسیم شده و غالباً با نوشته همراه است. در کارتون‌های سیاسی غالباً از کاریکاتور استفاده می‌شود. کارتون‌های سیاسی نخستین بار در قرن ۱۶ میلادی در دورهٔ اصلاح دین به کار رفت. در قرن ۱۸ میلادی در انگلستان بر اثر آثار هوگارت و دیگران کارتون عنوان جزء ضروری روزنامه‌ها را پیدا کرد. در اوایل ۱۸۴۰ میلادی کارتون به تصاویر پی در پی pictorial paradoy گفته می‌شد که دارای سوژه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و نظایر آن بود. در ایران فارسی زبانان واژهٔ "کارتون" را در مفهوم cartoon animation (نقاشی متحرک) می فهمند و به‌کار می برند و هر نوع نقاشی فکاهی و طنز دیگر را با عنوان "کاریکاتور" می‌شناسند.
اولین بار واژه کارتون با کاربرد جدید آن به عنوان طرح های اغراق شده اجتماعی و یا هجویه های تصویری در سال ۱۸۶۳ توسط میس برادون Miss Braddonو در لغتنامه ای به نام «لغتنامه جدید انگلیسی The New English Dictionary » به کار برده شد.
برداشت جدید از کلمه کارتون معمولاً در فرهنگنامه‌ها غیر از مواردی که مربوط به گذشته بود، عبارت است از:
در ایران معمولا این کلمه تنها در مورد فیلم های پویانمایی به کاربرده می شود و در مواردی نظیر طرح های طنز و فکاهی، کمیک و کمیک استریپ ها معمولا از کلمه کاریکاتور استفاده می شود.
داستان مصور یا پی‌نما یا کُمیک‌استریپ نقاشی، یا مجموعه‌ای از نقاشی‌های دنباله‌دار است که ماجرایی را روایت می‌کند. کمیک معمولاً توسط یک تیم دونفره که یکی داستان را می‌نویسد و دیگری تصویرگری و جوهر زنی می‌کند، ساخته می‌شود.
شرح روایت و بیان ماجراها به زبان تصویر و بعضاً با استفاده از دیالوگ‌ها، به زمان مصر باستان برمی‌گردد. اما اگر شرح روایت‌های مدرن را در نظر بگیریم، داستان‌های مصور به شکل کنونی آن نخستین بار در اروپا شکل گرفتند. در سده ۱۸ میلادی، از طریق داستان‌های مصور، به شکلی «هجوآمیز» از ولنگاری جنسی و فساد در دودمان بوربون، انتقاد می‌شد.مجله شارلی ابدو چیست و در مطبوعات فرانسه چه جایگاهی دارد؟، بی‌بی‌سی فارسی نخستین کمیک‌های آمریکایی در سده بیستم میلادی شکل گرفتند.
اولین کتاب کمیک بر اساس مجموعه‌ای از کمیک استریپ‌های روزنامه‌ای شکل گرفت. اما به مرور استقبال عموم مردم از قهرمانان خلق‌شده در داستان‌های مصور، ‌ تا جایی رسید که دست‌اندرکاران صنعت سینما، به فکر خلق این شخصیت‌ها در دنیای تصاویر متحرک افتادند. این هنر نوظهور، به سرعت در سرتاسر جهان اشاعه پیدا کرد و هنرمندان بزرگی در نقاط مختلف دنیا، به تولید کمیک‌استریپ پرداختند.
همان‌طور که از نام کُمیک بر می‌آید، محتوای آن اساساً مطلب خنده‌دار است، اولین کمیک استریپ‌هایی که در دههٔ ۱۹۳۰ پا به‌عرصهٔ وجود گذاشتند، شامل ماجراهای خنده‌دار و ماجراجویانهٔ قهرمانانی چون باک راجرز، تارزان و ماجراهای تن‌تن بود. البته قرار گرفتن نام کمیک مربوط به تاریخچهٔ آن است. اکنون با وجود تغییرات عمده‌ای که در نوع طراحی، موضوع، کمپوزیسیون، انتخاب زاویهٔ دید و دیگر المان‌های کمیک به وجود آمده و این هنر روایتگر را بسیار متفاوت از گذشتهٔ خود کرده، هنوز نام کمیک روی آن باقی مانده‌است. درحالی که مایهٔ طنز تنها در شاخهٔ خاصی از این هنر به کار گرفته می‌شود.
داستان‌های مصور به زبان فارسی تا دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی رایج نبودند. در این سال‌ها مجلهٔ "کیهان بچه‌ها" (از مجموعهٔ نشریات مؤسسهٔ کیهان) شروع به انتشار داستان‌های مصور کرد. در سال های۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ انتشارت یونیورسال، به مدیریت ماردیک بوغوسیان، سیزده عنوان از ماجراهای تن‌تن و میلو را به ترجمهٔ خسرو سمیعی به چاپ رساند. در سال ۱۳۵۵ انتشارت یونیورسال کتاب «عظمت بازیافته» را با تصویرگری طراحی بلژیکی به نام دینو آتاناسیو منتشر کرد. این کتاب اثری تبلیغاتی بود که تاریخ معاصر ایران را بنا بر روایت رسمی حکومت وقت بیان می‌کرد. در همین سال نخستین داستان مصور ایرانی با عنوان رستم و اسفندیار با تصویرگری سیروس راد توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد.داستان‌های مصور به زبان فارسی تا دههٔ ۱۳۴۰ شمسی رایج نبودند... "شهرفرنگ"
در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، داستان مصور "آبی گرم‌ترین رنگ است" در پاریس به زبان فارسی منتشر شد. این نخستین ترجمه فارسی یک داستان مصور همجنس‌گرایانه به زبان فارسی بود.در رگ‌های آبی کم‌خون، رادیو زمانه
همچنین چندی است لفظ پی‌نما به عنوان معادل فارسی کمیک استریپ توسط گروهی از اهالی داستان مصور به کار برده می‌شود.
این نوع از کمیک‌ها، در روزنامه‌ها منتشر می‌شوند، معمولاً دارای اسلایدهای کم هستند و دنباله‌دار نیستند، از معروف‌ترین کمیک‌های روزنامه‌ای می‌توان:
و در ایران می‌توان به کمیک‌های چلچراغ ، همشهری جوان ،کیهان بچه ها ، مجلۀ دانستنیها ودوست اشاره کرد.
این دسته از کمیک‌ها، هر هفته/ماه/روز منتشر می‌شوند، معمولاً تعداد صفحه‌های معقولی در حدود ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ دارند و در دو یا سه شماره به پایان می‌رسند. از میان ناشران کمیک استریپ معروف در جهان می‌توان به:
برخی از انواع کمیک‌ها برگرفته از رخدادهای واقعی زندگی تصویرگر آن است که به آن‌ها گفته می‌شود. ریشه‌ی کمیک‌های خودزندگی‌نامه‌ای را به‌طور معمول در «اعتراف‌نامه‌های» زیرزمینی ردیابی می‌کنند و سال ۱۹۷۲ را تاریخ تولد احتمالی این ژانر می‌دانند، سالی که رابرت کِرام کمیکی با عنوان «اعترافات رابرت کرام» (The confessions of robert crumb) نوشت.
در این نوع کمیک‌ها از متن اصلی فیلم نامه و طراحی صحنهٔ فیلم استفاده می‌شود. برای این نوع کمیک‌ها می‌توان به کمیک جانگوی رها شده ساختهٔ کوئنتین تارانتینو و هفت ساختهٔ دیوید فینچر اشاره کرد.
اساساً کمیک‌ها در همان ابتدای دوران حیات وجودی خود به مقاصد اجتماعی یا سیاسی می‌پرداختند. از ارزش‌های محافظه‌کارانهٔ کمیک آنی اورفان کوچولو گرفته تا مفاهیم افسارگسیختهٔ آزادی خواهانه کمیک دونزبری. کمیک استریپ پوگو با استفاده از شخصیت‌های حیوانی، خشونت را به تصویر کشید و بسیاری از سیاست‌مداران دوران را به حیواناتی مشابه چهره‌شان نسبت داد. در حرکتی دلاورانه، والت کلی تصویرگر کمیک پوگو، جوزف مک کارتی را در دههٔ ۵۰ به شکل گربه‌ای وحشی کشید، گربه‌ای به نام جی. ملارکی.
تئودور سودبرگ ( زاده ۳۰ اوت ۱۸۸۴ – درگذشته ۲۵ فوریه ۱۹۷۱) شیمیدان سوئدی بود که در دانشگاه آپسالا کار می کرد و برنده جایزه نوبل شیمی شد.
تئودور سوِدبرگ در ۳۰ اوت ۱۸۸۴ در یَولبوری سوئد بدنیا آمد. پدر وی الیاس سودبرگ و مادرش آگوستا آلسترمارک بود. وی در سال ۱۹۰۵ دوره کارشناسی و در سال ۱۹۰۷ دوره کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۰۸ دوره دکترایش را به پایان رسانید.
کار سودبرگ روی کلوئیدها از تئوری های حرکت براونی که توسط آلبرت انشتین و ژئوفیزیکدان لهستانی، ماریان اسمولوخوفسکی مطرح شده بود، پشتیبانی می کرد. وی در طول این کار، تکنیک اولتراسانتریفیوژ تحلیلی را توسعه داد و توانایی آن را در تمایز پروتئین‌های خالص از یکدیگر نشان داد.
واحد سودبرگ (با نماد S)، واحد زمان معادل ۱۳-۱۰ ثانیه یا fs۱۰۰ ، که در محاسبات زمان ته‌نشینی کلوئیدها کاربرد دارد، به نام وی نام‌گذاری شده‌است. همچنین آزمایشگاه سودبرگ در اوپسالا به نام وی نامگذاری شده است.
وی همچنین برنده چندین جایزه از جمله جایزه نوبل شیمی (۱۹۲۶)، مدال فرانکلین (۱۹۴۹)، همکار انجمن سلطنتی (۱۹۴۴)، و سه بار جایزه بیورکنسکا در سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۲۳ و ۱۹۲۶ شده‌است.
نامزدی سودبرگ برای انجمن سلطنتی چنین اعلام شد: "برجستگی به خاطر کار خود در شیمی فیزیک کلوئیدی و توسعه اولتراسانتریفوژ"
پل ساباتیه (زاده ۵ نوامبر ۱۸۵۴ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۴۱)، شیمی‌دان فرانسوی در سال ۱۹۱۲ به همراه ویکتور گرینیارد برندهٔ جایزه نوبل شیمی شد.
هرمان امیل فیشر (زاده ۹ اکتبر ۱۸۵۲ – درگذشته ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۹)، شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی
امیل فیشر در جنگ اول جهانی در توسعه سلاح‌های شیمیایی آلمان فعالیت می‌کرد.
بعد از اینکه دو پسرش در جنگ کشته شدند، دست به خودکشی زد.
محمدرضا آقاسی (زاده ۲۴ فروردین ۱۳۳۸ — درگذشته ۳ خرداد ۱۳۸۴) شاعر آئینی - مذهبی شیعه اهل ایران بود. وی ظاهر و منشی درویش‌مسلکانه داشت.
وی از مخالفان سرسخت ریاست جمهوری سید محمد خاتمی بود.
او متولد ۲۴ فروردین ۱۳۳۸ تهران بود و پدر و مادرش اصالتاً از روستاهای ارنگه از توابع شهرستان کرج بودند. پدر او معلم قرآن بود و به‌طور خانوادگی به اشعار مذهبی علاقه داشتند. شعرهای او دارای مضامین شیعی و بعضاً نقدهای اجتماعی بود.
وی به دلیل اختلافات زیاد با معلمان و ناظم مدرسه‌اش ادامهٔ تحصیل نداد و به مدرک سوم راهنمایی بسنده کرد.
او شعرسرایی را در سال‌های ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ آغاز کرد و فعالیت رسمی‌اش در این حوزه بعد از پایان جنگ ایران و عراق و در سال ۱۳۶۸ شروع شد. او با آغاز جنگ به جبهه‌ رفت و در ۴۶ سالگی، به علت بیماری قلبی-عروقی در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۸۴ در بیمارستان مرکز قلب تهران درگذشت. محمود احمدی‌نژاد در تشییع جنازه محمدرضا آقاسی شرکت کرد.
او اولین شعرهای خود را در سال‌های ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ گفت و بعد از انقلاب از مهرداد اوستا، نویسنده و شاعر معاصر ایرانی درس آموخت.
آقاسی قبل از انقلاب، در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ به عضویت انجمن‌های ادبی آن زمان درآمد و بعد از انقلاب نیز از اساتیدی چون مهرداد اوستا و یوسفعلی میرشکاک استفاده نمود.
آقاسی به مثنوی مولوی و دیگر کتاب قدما مانند حکیم طوس، خاقانی و بزرگان ادبیات پارسی دلبستگی داشت. گفته شده ظاهر خاص و درویش بودن او باعث شده بود از حوزه هنری اخراج شود. او بعضاً در شعرهای خود به عملکرد مسئولین بعد از جنگ انتقاد می‌کرد. به گفته دوستانش همیشه لباس ساده می‌پوشید و سعی می‌کرد مثل مردم باشد.
شعرهای او دارای مضامین شیعی و بعضاً نقدهای اجتماعی بود. آقاسی در شعر خود می‌کوشید با زبانی ساده اما با تکیه به منابع شیعه، با مخاطب عام ارتباط برقرار کند. او در بخشی از زندگی‌نامه‌اش با اشاره به شعر آئینی و رسالت آن می‌گوید:وقتی نسبت شعر را با شعور بخواهی پیدا کنی، می‌بینی حلقه رابط در این نسبت درد است و دردمندی، منتها هر دردی فی‌نفسه موجب شرافت صاحب آن نمی‌شود. خیلی شاعرنما داریم که دم به دقیقه از درد شکم و اسافل اعضا می‌نالند. اما آیا این دردها ارزشی دارند؟به گفته عبدالجبار کاکایی شاعر و زبان‌شناس ایرانی، آقاسی در شعر خود به خصوص مثنوی‌هایش متأثر از احمد عزیزی شاعر آیینی صاحب‌سبک معاصر بوده‌است و ارادت خاصی به او داشته‌است.
یوهان فریدریش ویلهلم آدولف فون بایر (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۳۵ – درگذشته ۲۰ اوت ۱۹۱۷)، شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی (در سال ۱۹۰۵) بود. او موفق به سنتز ماده رنگی موسوم به «ایندیگو» (نیل) و همچنین کشف فرمول شیمیایی آن شد.
از شاگردان معروف وی می‌توان به: جان اولریش نف، ویکتور ویلیگر، کارل تئودور لیبرمن، کارل گربه اشاره کرد.
یاکوبوس هنریکوس وانت‌هوف (زاده ۳۰ اوت ۱۸۵۲ - درگذشته ۱ مارس ۱۹۱۱) فیزیک‌دان و شیمی‌دان آلی هلندی بود.
او در سال ۱۹۰۱ به خاطر کشف قوانین دینامیک شیمیایی و فشار اسمزی در محلول‌ها موفق به کسب نخستین جایزه نوبل شیمی شد.
فردینان فردریک آنری مواسان (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۸۵۲ پاریس - درگذشته ۲۰ فوریه ۱۹۰۷ پاریس) شیمیدان فرانسوی بود که برنده جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۰۶ شد. به خاطر خدمات بزرگش در تحقیق و تجزیه عنصر فلئور، و نیز وارد کردن کوزهٔ برقی به خدمت علوم، کوره‌ای به نام او خوانده می‌شود.
تحصیلاتش را در پاریس انجام داد و در همان‌جا استاد زهرشناسی و شیمی معدنی شد. او آزمایش‌هایش را با تجزیهٔ عنصر فلوئور در ۱۸۸۴ آغاز کرد و دو سال بعد به موفقیت دست یافت. مواسان از طریق بلور کرین گرفته شده از آهن گداختهٔ تحت فشار، برای ساختن الماس تلاش کرد و کوره‌ای برقی ساخت که دمایی تا ۳۵۰۰ درجه سانتیگراد داشت و به همین دلیل، زمینه‌ای تازه برای شیمی گشود. کارباید سیلیکون را کشف کرد، و ساختن مواد استیلینی را از لحاظ تجارتی مقرون به صرفه ساخت. بسیاری از فلزهایی را که تا آن زمان شناخته نشده بودند او کشف کرد مثل Mb, Ta, Nb, V، W، و U.
فرانسوا اگوست ویکتور گرینیارد (۶ مه ۱۸۷۱ - ۱۳ دسامبر ۱۹۳۵), شیمیدان فرانسوی و برنده جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۱۲ است.
اهمیت وی به خاطر کشف ترکیبات آلی فلزی منیزیم است که به عنوان واکنشگر گرینیارد معروف بوده و در سنتز ترکیبات آلی مورد توجه بسیار قرار دارد.
امیل کول (۱۸۷۵-۱۹۳۸): پدر نقاشی متحرک مدرن
ابداع کننده فیلمبرداری سکون و حرکت در نقاشی
بنیان گذار حقه های سینمایی در فیلم های نقاشی.
او در کمپانی فیلم سازی گومون فرانسه کار می کرد.
انیماتور و سینماگر فرانسوی و پیشگام انیمیشن فرانسه و آمریکا بود.
آثار کول که بیش از یکصد اثر تخمین زده می‌شود دارای سطحی بالا از نظر کیفی هستند. او در سال ۱۹۱۳ یک فیلم عروسکی زیبا به نام چوب کبریت‌های سحرآمیز ساخت که از آثار اولیه فیلم عروسکی محسوب می‌شود. از دیگر آثار او درام در میان عروسک‌ها (۱۹۰۸) بارون کراک (۱۹۱۳) و ماجراهای یک برگ (۱۹۱۲-۱۴) را می‌توان نام برد که در آمریکا تهیه کرد.
ریچارد ادموند ویلیامز (زاده ۱۹ مارس ۱۹۳۴ در تورنتو، درگذشته ۱۶ اوت ۲۰۱۹) انیماتور و کارگردان انیمیشن کانادایی بود.
او به خاطر شرایط خاص خانواده‌اش به یادگیری نقاشی پرداخت (پدر و مادرش هر دو نقاش بودند). نخستین معلم نقاشی وی چارلز تورسون بود که اولین نقاشی‌های باگزبانی را در سال ۱۹۴۸ طراحی کرده بود. ریچارد ویلیامز نوازندهٔ ترومپت نیز بود. او کارگردان شناخته شده‌ای برای فیلم «چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟Who Framed Roger Rabbit» و برای فیلم ناتمامش «دزد و پینه‌دوز»The Thief and the Cobbler بود. او همچنین طراح عنوان بندی فیلم و انیماتور بود؛ از معروف‌ترین آثار او در زمینه عنوان بندی فیلم می‌توان به «چه خبر، پوسی کت؟»What's New, Pussycat? (۱۹۶۵)، و «یورش تیپ سبک»The Charge of the Light Brigade (۱۹۶۸) اشاره کرد. وی همچنین دو قسمت آخر فیلم «پلنگ صورتی»Pink Panther را متحرک‌سازی کرده‌است. ریچارد ویلیامز در عین حال یک کلکسیون دار نادر نیز بود. او در دفتر کارش در لندن انبار عظیمی از نقاشی‌های هزاران فیلم والت دیزنی و طراحی‌های ۲۰ فیلم را دارد که در نوع خود بی‌نظیر است. او در طول دو سال و نیم کار روی راجر رابیت، بالاترین رقم دستمزد طراحی کارتون یعنی به ازاء هر ثانیه، ۳۰۰۰۰۰ دلار دریافت کرده‌است.
درسال ۱۹۴۰ کار انیمیشن را از استودیوی United Productions of America به عنوان کارآموز آغاز کرد و مورد توجه هنرمندان عصر طلایی انیمیشن آمریکا از قبیل چاک جونز،Chuck Jones کن هریس،Ken Harris میلت کالMilt Kahl و آرت بابیتArt Babbitt شد. در سال ۱۹۵۵ به اسپانیا و سپس به انگلستان مهاجرت کرد. در اواسط دهه ۱۹۶۰ به خاطر فیلم «جزیره کوچک» نامزد جایزه بفتاBritish Academy of Film and Television Arts | BAFTA شد. او جایزه آکادمی علومAcademy Award را که برای عموم به عنوان جایزه اسکار شناخته شده، برای فیلم «سرود کریسمس»،A Christmas Carol و «آنِ ژنده پوش و اندی: یک داستان موزیکال»Raggedy Ann & Andy: A Musical Adventure (۱۹۷۷) و جایزه امیEmmy برای تله فیلم «هدیه‌ای برای زیگی»Ziggy's Gift (۱۹۸۲) را از آن خود کرد. او همچنین به عنوان کارگردان و انیماتور برای فیلم «چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟» (۱۹۸۸) موفق به دریافت دو جایزه اسکار شد. وی همچنین کتابی تحسین‌برانگیز به نام «بسته نجات بخش انیماتورها»The Animator's Survival Kit را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرده‌است.
ویلیامز در شانزدهم اوت سال ۲۰۱۹ در خانه خود در بریستول انگلیس بر اثر سرطان درگذشت"Roger Rabbit animator Richard Williams dies at 86". BBC. Retrieved August 17, 2019.
کوه جَیس نام کوهی است در شمال عمان و شمال شرقیمحمدیان، کوخردی، محمد، “ (الإمارات عبر التاریخ) “، ج۱. سال انتشار ۲۰۰۸ میلادی به (عربی). امارت رأس‌الخیمه که یکی از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی در شبه جزیره عربستان است. این کوه بر فراز شعر شعم در شمال «امارت رأس‌الخیمه» و در وسط رشته‌کوه‌های حجر قرار دارد،دکتر:التدمری، جلال، احمد، "(تاریخ جلفار) "، دارالقلم: کویت، چاپ سوم، انتشار سال ۱۹۸۱ میلادی. (به عربی).دکتر:ادوارد، هندرسون، “ (ذکریات عن دولة الإمارات و سلطنة عمان) “، چاپ موتیف آیت للنشر، مطبعة راشد، عجمان ۱۹۸۸. و یکی از مناطق گردشگری و دیدنی شهر رأس الخیمه و از نقاط دیدنی امارات متحده عربی به‌شمار می‌آید.
در پیرامون این کوه جانوران و پرندگان مختلفی زندگی می‌کرده‌اند، همچنین در پایه و قله کوه
درخت‌های گوناگون و تنومند مانند: کُنار، و سمر سَلَم، کُور، کِرت و کُوهِنگ به وفرت وجود دارد.
ارتفاع کوه جیس از سطح دریا در میان ۱۹۰۰ متر، و در بعضی جاها تا حدود ۲۰۰۰ متر نیز می‌رسد. این کوه محاذی با حدود کشور پادشاهی عمان است، و در سمت مشرق هم ادامه پیدا کرده تا اینکه رسیده به کوه رمس و با هم رشته‌کوه‌های جنوبی این هستان را تشکیل داده أند.
مدت سه سال در ماهای ژانویه بر قلهٔ این کوه برف باریده و یخ‌بندان شده‌است.
سه شنبه شب ۶ ژانویه ۲۰۰۹، در نیمه‌های شب در حالی که ساکنان این مناطق کوهستانی خواب بودند و در خانه‌های خود که در پایهٔ کوه جیس قرار دارد، از گرمای بخاری‌ها لذت می‌بردند، برف همه را غافلگیر کرد و نوار سفید رنگی را در قلهٔ کوه به وجود آورد تا صبح روز چهارشنبه توجه همگان را به سوی خود جلب کند. اما روز بعد برشدت برف ریزی افزوده شد و تمام قله‌های کوه و حتی پایهٔ کوه را از برف پوشانده شد.
قله جیس بلندترین قله امارات متحده عربی در منطقه استراتژیک نظامی و در مرز مشترک عمان واقع شده که دارای ۲ قله است که قله اول در خاک امارات و قله دوم در خاک عمان است.
یاسر ستوده کوهنورد پر افتخار ایرانی که سابقه صعود موفق به ۱۴ قله بلند در کشورهای مختلف جهان را در کارنامه خود دارد توانست در مرداد ماه ۱۴۰۰ و بمناسبت اولین روز محرم به این قله صعود کند و پرچم پر افتخار ایران و پرچم عاشورایی یاحسین (ع) را بر فراز این قله به اهتزاز در بیاورد.
یاسر ستوده توانست بعنوان اولین کوهنورد ایرانی در یک صعود سرعتی به هر دو قله صعود کند. وی این صعود را با شعار اتحاد مسلمین جهان انجام داد.
طولانی‌ترین زیپ‌لاین جهان در فوریه ۲۰۱۸ روی این کوه افتتاح شد. طول آن ۲۸۳۲ متر (۹۲۹۱ فوت) است، و کاربران آن با سرعت حداکثر ۱۵۰ کیلومتر در ساعت (۹۳ مایل در ساعت) حرکت می‌کنند، طرح‌هایی وجود دارد، یا وجود داشته، برای اینکه پس از افتتاح این جاده، یک هتل، تله‌کابین، رمپ پرش پاراگلایدر، زمین گلف و پیست اسکی ساخته شود.
پروین پایدار (ناهید یگانه) (۷ مهر ۱۳۲۸، تبریز - ۲۸ مهر ۱۳۸۴) نویسنده فمینیست ایرانی و کارشناس مسایل زنان در دانشگاه سوآز لندن بود.
پروین پایدار برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و در رشته جامعه‌شناسی کالج بیرک بک لندن تحصیل کرد و دکترای خود را در جامعه‌شناسی سیاسی گرفت و کار را با همکاری با اداره پناهندگان سیاسی بریتانیا و ترکیب آن با سرویس دانشگاه جهانی آغاز کرد.
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ بازگشت او و همسرش به ایران به تعویق افتاد و طی اقامت در خارج از ایران در حوزه مسائل زنان و کودکان فعالیت کرده و سال‌هایی را به فعالیت در پاکستان، ازبکستان و افغانستان و کار با مؤسسه‌هایی همچون شورای پناهندگان انگلستان، برنامه‌های خدماتی برای بوسنیا، خدمات جهانی دانشگاهی، نجات کودکان، خدمات داوطلبانه ماوراء دریاها، بنیاد توسعه برای زنان سازمان ملل ( UNIFEM ) گذراند.
پروین پایدار یکی از بنیان‌گذاران مجله «نیمه دیگر» در لندن بود که بعد از انقلاب ۱۳۵۷ نخستین نشریه فمینیستی فارسی زبان بود و نقشی مهم در تعیین خط مشی مجله داشت. سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ نیز مدیریت برنامه «نجات کودکان» در آسیای مرکزی، و سپس مدیریت برنامه در مؤسسه «خدمت داوطلبانه در ماورا دریاها» در پاکستان برعهده داشت و پس از حکومت طالبان، برای کار برای مسایل زنان به افغانستان رفت.
او برای «همکاری زنان با باورها و گرایش‌های سیاسی متفاوت و تداوم این همکاری‌ها» اهمیت بسیار قایل بود و با اینکه خود سکولار بود، بر همکاری میان زنان سکولار و اسلامی تأکید داشت و فمینیسم اسلامی را به رسمیت می‌شناخت.
امیرحسین ربیعی (زادهٔ ۱۱ بهمن ۱۳۰۹ – درگذشتهٔ ۲۰ فروردین ۱۳۵۸) سپهبد خلبان در ارتش شاهنشاهی ایران بود. او خلبان جنگنده‌های اف-۸۶ سیبر و اف-۴ فانتوم ۲ و آخرین فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی از ۱۹ بهمن ۱۳۵۵ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود؛ که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران دستگیر، محاکمه و سرانجام در زندان قصر اعدام شد.
ربیعی به همراه نادر جهانبانی، محمد خاتمی، عبدالحسین مینوسپهر و سیامک جهانبینی جزئ اولین خلبانان تیم آکروجت تاج طلایی و نیروی هوایی شاهنشاهی بود. در سال ۱۳۵۵ پس از مرگ ارتشبد فضائل تدین فرمانده وقت نیروی هوایی در جریان یک سانحه هوایی، به دستور شاه به مقام فرماندهی نیروی هوایی ایران رسید.
ربیعی از دبیرستان هدایت تهران مدرک دیپلم خود را دریافت کرد، سپس در سال ۱۳۲۹ وارد دانشکده خلبانی گردید. در دوران خدمت، به پایگاه‌ها و مراکز شرکت‌های هوایی معتبر جهان سفر نمود که از آن جمله می‌توان به پایگاه‌های هوایی فورستنفلدبروک در مونیخ آلمان غربی در سال ۱۹۵۸، ویلیامز، نلیس، تراویس، ادواردز در ایالات متحده و کمپانی‌های هواپیماسازی بوئینگ و شرکت نورتروپ در سال ۱۹۷۴ اشاره کرد. او همچنین با ژنرال‌های سرشناس آمریکایی: براون، کارلتون و رایان آشنا شد و ارتباط برقرار کرد. ربیعی در جریان بازدید از پایگاه هوایی تراویس از فرماندهی تاکتیکی هوایی ایالات متحده بازدید نمود و یک فروند هواپیمای غول‌پیکر ترابری لاکهید سی-۵ گالکسی را به پرواز درآورد.
او با دختری آلمانی به نام گرتا (Greta Hierl، متولد ۲۹ ژانویه ۱۹۳۸) ازدواج کرده و در سال ۱۳۵۷ دو پسر به نام‌های آریان ۱۹ ساله و آرمان ۱۳ ساله داشت.
چهار روز پیش از رفتن شاه (۲۲ دی ۱۳۵۷) ژنرال آمریکایی رابرت هایزر در گزارشی به واشینگتن خبر می‌دهد که سپهبد امیرحسین ربیعی (فرمانده نیروی هوایی) و ارتشبد حسن طوفانیان می‌گویند که ارتش باید به محض رفتن شاه، دست به کودتا بزند. او می‌نویسد: «آن‌ها بازگشت خمینی را به کشور فاجعه می‌دانند؛ فکر می‌کنند بختیار موفق نخواهد شد و معتقدند که با گذشت زمان، ارتش توان کودتا را از دست خواهد داد.» هایزر در ادامهٔ گزارش خود، خبر می‌دهد که سپهبد ربیعی به شدت به شاه وفادار است.آیا آخرین ارتشبد به شاه خیانت کرد؟، "بی‌بی‌سی فارسی" ۳ روز پیش از رفتن شاه از ایران، شاه از ربیعی و سایر فرماندهان ارتش می‌خواهد که از دولت شاپور بختیار، حمایت کنند. در جریان درگیری‌های انقلابیون و نیروهای وفادار به شاه، ربیعی به نیروهای خود دستور می‌دهد که از کشتن انقلابیون، خودداری کنند. زمانی که بختیار، به ربیعی دستور بمباران کارخانهٔ اسلحه‌سازی تهران را می‌دهد، ربیعی از این دستور، سرپیچی کرد. خمینی پس از ورود به ایران، از ربیعی می‌خواهد که استعفا دهد. پس از استعفای ربیعی، سعید مهدیون، فرماندهی نیروی هوایی را بر عهده گرفت.
وی در دفاعیات خود گفت: در روز ۱۹ بهمن برادرم به خانه ما آمد و پیشنهاد کرد اعلام همبستگی کنم … من نیز تلفن را برداشته با جناب آقای حاج عسکری تماس گرفته و اعلام همبستگی کردم.
... اسلحه را (به ۸۰۰۰ همافر برای درگیری با مأمورین گارد) پخش کردم .. دستور بختیار و قره باغی را اجرا نکردم
شاهپور بختیار می‌گوید: من نوشتم در شورای امنیت انداختم جلوی ربیعی گفتم شما دستور می‌دید برای اینکه این اسلحه سازی و این چیزهایی که اونجا داریم و این همافر بازی که راه انداختید به یک جای بدی نرسه شما بگویید که اینجا منطقه نظامی است و با تراکت و با بلندگو به مردم یک ساعت فرصت باید بدید که اگر از اونجا دور نشدند این منطقه مسلسل سازی را بمباران کنید هر کی هم مرد با منه جوابش. [اما] نکرد!
پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ وی توسط نیروهای انقلابی به اتهام کودتا علیه انقلاب مردمی و نظام جمهوری اسلامی ایران دستگیر شد و به دادگاه انقلاب سپرده شد که در پایان، پس از برگزاری دادگاه، برای او حکم اعدام صادر شد.
ربیعی سرانجام پس از محکومیت در دادگاه انقلاب، مفسد فی‌الارض شناخته و در ۲۰ فروردین ۱۳۵۸ در زندان قصر به حکم صادق خلخالی، تیرباران شد.
و در قطعه ۸۲ بهشت زهرا در کنار دیگر فرماندهان تیرباران شده ارتش به خاک سپرده شد.
محمود علیزاده طباطبایی از همافران انقلابی در خاطرات خود می‌گوید:"اطلاع دادند فرمانده نیروی هوایی در دفتر کار خود است و تعداد زیادی محافظ با مسلسل و تفنگ از دفتر وی محافظت می‌کنند. من گفتم می‌روم و تیمسار را با خودم می‌آورم. وقتی به ستاد نیروی هوایی در دوشان تپه رسیدم دیدم خبری از محافظ و مسلسل و تفنگ نیست و فقط آجودان ایشان حضور دارد. گفتم می‌خواهم تیمسار را ببینم. ایشان به داخل دفتر تیمسار رفتند و بعد از هماهنگی من را به داخل راهنمایی کردند. بعد از ورود ادای احترام نظامی کردم و گفتم تیمسار آمده‌ام شما رو ببرم. تیمسار از روی صندلی بلند شد و نگاهی به دیوار اتاق که عکس فرماندهان نیروی هوایی شاهنشاهی از ابتدای تاسیس روی آن نصب بود کرد و سپس رو به من کرد و گفت: سرکار همافر، ما که تمام شدیم و نیروی هوایی به دست شما افتاد این فرماندهان خائن نبودند و برای خشت خشت نیروی هوایی زحمت کشیدند شما خرابش نکنید. سپس بدون کلامی دیگر از اتاق خارج شد و با هم را افتادیم…"مصاحبه سید محمود علیزاده طباطبایی با خبرگزاری ایرنا
در این صفحه وقایع مهم سال ۱۸۶۹ میلادی فهرست شده‌اند.
در دوران صدارت وثوق الدوله (۱۲۹۸ ه‍.ش) به درشکه‌ها و گاری‌ها پلاک‌هایی (به فرانسوی: plaque d’immatriculation) چسبانده شد و هر یک از آن‌ها دارای شماره‌ای شدند. در آن زمان متولی این کار اداره بلدیه (شهرداری) بود. تعویض و نصب پلاک بر روی خودروها در ایران قدمتی طولانی دارد، سابقه اولین خودرو پلاک شده در کشور، به سال ۱۳۰۵ همگام با ورود نخستین خودرو به کشور برمی‌گردد. در آن روزگارها قوانینی که شامل ۳۲ بند بود برای شماره‌گذاری خودروها وضع شد که البته این قوانین سه سال بعد از ورود اولین خودروها به کشور یعنی در سال ۱۳۰۸ تنظیم شد. در آن سال، خودروها صاحب پنج پلاک شدند؛ نام کارخانه، آدرس مالک، نمره عقب، نمره جلو و پلاک مالیات. تصویب قوانین به همین‌جا ختم نشد؛ حدود ۱۳۰۸ وقتی تعداد اتومبیل سوارهای شخصی شهر به ۱۵۲۲ نفر رسید، قوانین مربوط نیز تغییر کرد و پلاک‌ها متشکل از نام شهر و حدود چهار عدد که در بالای نام شهر قرار داشت، شدند.
در گذشته در پلاک خودروها پنج رقم و نام شهری که خودرو در آن پلاک شده بود دیده می‌شد یا به همراه شماره پلاک و نام شهر عددی دیگر در آن درج می‌شد. با افزایش خودرو در کشور، تصمیمی اتخاذ شد تا یکی از حروف الفبای فارسی نیز به نام شهرها افزوده شود و سپس نوبت به پلاک‌هایی رسید که نام شهر با عدد دورقمی ترکیب و پلاک‌های جدیدی بر روی خودروها نصب شد. در دهه هفتاد، خودروها دیگر از آن شکل و شمایل قدیمی خارج شده و پلاک‌ها نیز لیزری شده بود. در سال ۱۳۷۸ با آمدن پلاک‌های لیزری، مسئولین تصمیم گرفتند که باید همه پلاک‌های خودروها یکسان شوند و این نوع پلاک روی همه خودروها نصب شود.
طرح تعویض پلاک در سطح کشور آغاز شد. در این طرح مالکان خودرو، موظف به دریافت برچسب تعویض پلاک شدند و بابت آن برچسب‌ها نیز در آن روزگار مبلغی از آن‌ها گرفته شد.
در دهه هشتاد، نوبت به پلاک‌های ملی رسید که هم دارای ابعاد و طرحی جدید بود و هم در نوع شماره‌گذاری و چیدمان اعداد و حروف در کنار یکدیگر بدیع به نظر می‌رسید. مشکلات تعویض پلاک به گونه‌ای بود که در سال ۸۳، میان نیروی انتظامی و دیوان عدالت اداری اختلاف نظرهایی به وجود آمد که این اختلافات موجود موجب سرگردانی و بلاتکلیفی مردم شد. در همین خصوص، خزانه دار شورای شهر تهران در یکصد و یازدهمین جلسه علنی شورای شهر، با اشاره به ۷۰۰ هزار خودروی پلاک شده طی سال‌های ۸۰ تا ۸۳ از دیوان عدالت اداری درخواست کرد که «اگر مصوبه دیوان عدالت اداری (غیرقانونی بودن عدم ثبت تعویض پلاک‌ها در دفاتر اسناد رسمی) وجاهت قانونی دارد سایر مسئولان هم باید آن را برای رهایی مردم از سرگردانی بپذیرند و اجرا کنند.» این مشکلات همچنان تا سال ۸۷ ادامه داشت تا اینکه رئیس مرکز شماره‌گذاری راهنمایی و رانندگی اعلام کرد که حدود یک میلیون پلاک قدیمی وجود دارد که هنوز به پلاک کشوری تبدیل نشده‌اند و ۵۰۰ هزار زوج پلاک مربوط به سال‌های دهه ۴۰ و اوائل ۵۰ است که در حال حاضر وجود خارجی ندارند و از بین رفته‌اند.
در دهه هشتاد؛ در پلاک‌های جدید کدهای دورقمی که در سمت راست این پلاک‌ها بود، معرف محل سکونت و آدرس شهر و منطقه‌ای بود که مالک خودرو در زمان خرید خودرو به ادارهٔ شماره‌گذاری اعلام کرده بودند. تفاوت فاحش و اصلی و شاید دلیلی که باعث نصب این نوع پلاک بر خودروها شد، در این بود که این پلاک به خودرو تعلق نداشت و متعلق به مالک خودرو بود و با انتقال خودرو به شخصی دیگر پلاک انتقال نمی‌یافت و پلاک تنها به شخص تعلق داشت و با تغییر وسیلهٔ نقلیه، شخص همواره از پلاک ثابتی استفاده می‌کند. پلاک با طرح جدید تا حدود بیش از ۶۱ میلیون خودرو شخصی را می‌تواند تحت پوشش قرار دهد و تعداد خودرو در اسفند ۱۳۹۲ توسط مرکز پژوهش‌های مجلس ۱۵٫۱ میلیون عدد اعلام شد.
پلاک‌های وسایل نقلیه ایرانی دارای یازده نوع برای خودروها و پلاک موتورسیکلت‌ها هستند که در چهار رنگ صادر می‌شوند. شماره‌گذاری خودروها نیز به صورتی است که می‌توان از شماره پلاک آن‌ها به اطلاعاتی مانند استان صادرکننده پلاک، تاریخ صدور پلاک و … پی برد. انواع پلاک‌ها شامل موارد زیر است:
پلاک‌های ملیِ شخصی، همان‌طور که از نام آن‌ها مشخص است، برای خودروهای شخصیِ معمولیِ جامعه صادر می‌شود. این پلاک‌ها به شکل مستطیل هستند و از چپ به راست خوانده می‌شوند که به ترتیب شامل یک عدد دورقمی، یک حرف از الفبا، یک عدد سه‌رقمی و در آخر یک عدد دورقمی در یک کادر مربع‌شکل که نشان‌دهندهٔ محل صدور پلاک است را نشان می‌دهد. به‌عنوان مثال، در ایلام ۹۸ ب، ج، د نشان‌دهندهٔ شهر ایلام است که وقتی حرف ل در پلاک باشد به معنی شهرستان سیروان است و حرف ق به معنی شهرستان دهلران است تفاوت آن با عدد آخر پلاک در این است که عدد آخر پلاک ممکن است منطقهٔ بزرگتری را نشان دهد، در حالی که حروف مناطق دقیق‌تری را نشان می‌دهد.
پلاک‌های ملی شخصی با اعداد و حروف مشکی در یک پس‌زمینهٔ سفیدرنگ ساخته می‌شوند که در سمت چپ آن‌ها در یک نوار آبی‌رنگ، پرچم ایران و عبارت I.R.IRAN به معنی جمهوری اسلامی ایران نوشته شده‌است. در قسمت زیر اعداد نویسه‌های کوچک‌تری وجود دارد که در سمت چپ شماره پلاک به لاتین و در سمت راست تاریخ تولید پلاک نوشته شده‌است.
حروف مورد استفاده در پلاک خودروهای شخصی:
ب، ج، د، (ژ معلولین)، س، ص، ط، ق، ل، م، ن، و، هـ، ی
این پلاک ویژهٔ معلولین و جانبازان طراحی شده‌است. دلیل طراحی این پلاک این بوده‌است که در صورت پارک در محل پارک ویژهٔ معلولین و جانبازان قابل تشخیص باشند و همچنین برای دادن سهمیه بنزین و درمان نیز ساماندهی شوند. این پلاک کاملاً شبیه به پلاک ملی شخصی صادر می‌شود و تنها تفاوتش در این است که در آن به جای حروف از نماد ویژه معلولین و جانبازان استفاده شده‌است. این پلاک در برخی سامانه‌ها مانند تاکسی‌های اینترنتی یا سامانه‌های مربوط به عوارض خودرو - که از نماد استفاده نمی‌کنند- به صورت حرف «ژ» نمایش داده می‌شود.
در این پلاک سرشماره ۱۱ تا ۴۹ برای افراد جانباز و سرشماره ۵۱ تا ۹۹ برای افراد معلول در نظر گرفته شده‌است.
این پلاک برای خودروهایی طراحی شده‌است که از خارج از کشور یا از مناطق آزاد تجاری وارد شهرها می‌شوند و برای آن‌ها مهلت محدودی مشخص شده‌است. در این پلاک از حرف گ استفاده می‌شود و یک تاریخ نیز در قسمت پایینی کادر مربع‌شکل به پلاک اضافه شده‌است.
پلاک ملی تاکسی‌ها فقط برای ناوگان تاکسی رانی در ایران صادر می‌شود. شکل پلاک تاکسی‌ها شبیه به پلاک خودروهای شخصی است؛ با این تفاوت که رنگ زمینهٔ آن زرد و حرف الفبای آن ت است که در بالای آن کلمهٔ TAXI (تاکسی) به لاتین نوشته شده‌است. کد منطقهٔ صدور پلاک در واقع محل انجام وظیفه تاکسی را مشخص می‌کند. اعداد و حروف این پلاک مشکی بوده و بر روی یک پس‌زمینهٔ زردرنگ چاپ می‌شود. این نوع پلاک به صورت کد منطقه‌ایِ مرکز استان‌ها (غیر از استان تهران) صادر می‌شود.
پلاک ملی خودروهای عمومی، پلاکی است که به خودروهای حمل‌ونقل عمومی مانند تریلی‌ها، وانت‌بارها، اتوبوس و مینی‌بوس‌ها و … تعلق دارد. اعداد و حروف این پلاک مشکی است و بر روی یک پس‌زمینهٔ زرد رنگ چاپ می‌شود. در این نوع پلاک حرف ع به معنای عمومی چاپ می‌شوداین نوع پلاک به صورت کد منطقه ای مرکز استان (به غیر از تهران) صادر می‌شود
پلاک ملی ماشین آلات کشاورزی، پلاکی است که به ماشین آلات کشاورزی مانند تراکتور، کمباین و … تعلق دارد. اعداد و حروف این پلاک مشکی است و بر روی یک پس‌زمینهٔ زرد رنگ چاپ می‌شود. در این نوع پلاک حرف ک به معنای کشاورزی چاپ می‌شوداین نوع پلاک به صورت کد منطقه ای مرکز استان (به غیر از تهران) صادر می‌شود
این پلاک مخصوص خودروهای دولتی اعم از سواری، اتوبوس، مینی‌بوس، کامیون و… است. این پلاک به شکل مستطیل است و از چپ به راست خوانده می‌شود و از چپ به راست شامل یک عدد دورقمی، حرف الفـ، یک عدد سه‌رقمی و یک عدد دورقمی در کادر مربع‌شکل است. اعداد و حروف این پلاک سفیدرنگ است که بر روی یک پس‌زمینهٔ قرمزرنگ چاپ می‌شود.
این پلاک ویژه خودروهای نیروی انتظامی (پ)، سپاه (ث)، وزارت دفاع (ز)، ارتش (ش) و ستاد کل فرماندهی نیروهای مسلح (ف) است. این پلاک به شکل مستطیل است و از چپ به راست خوانده می‌شود که شامل یک عدد دورقمی، یک عدد سه‌رقمی، و در آخر، یک عدد دورقمی در یک کادر مربع‌شکل است که محل صدور پلاک را نشان می‌دهد.
پلاک خودروهای تاریخی ایران پلاکی است که به خودروهای قدیمی که دارای ویژگی‌های زیر باشند:
این پلاک به شکل مستطیل است و برخلاف سایر پلاک‌های مورد استفاده، اندازهٔ آن به صورت استاندارد آمریکایی (دارای ۱۲ اینچ طول و ۶ اینچ عرض) است و به سه قسمت مستطیلی تقسیم می‌شود که در مستطیل سمت راست بالا عبارت تاریخی ذکر شده، در سمت راست پایین شمارهٔ پلاک قید شده و در سمت چپ پلاک در یک نوار آبی‌رنگ پرچم ایران در بالا که زیر آن عبارت I.R. IRAN نوشته شده و در قسمت پایین همین نوار عکسی از مکانی تاریخی زده شده‌است.
پلاک سیاسی مخصوص خودروهای سفارت‌ها است و فقط کارکنان شاغل در سفارت می‌توانند از این خودروها استفاده کنند. صاحبان این خودروها بدون عوارض واردات خودرو می‌توانند خودرو خود را وارد کنند. حرف میانی در این پلاک‌ها به دو صورت D (برای دیپلمات‌ها) و S (برای خدمات سفارت‌خانه‌ها) است. در رابطه با این خودروها باید کمال دقت را داشته باشید، چرا که طبق قوانین دیپلماتیک، این خودروها از حفاظت خاصی برخوردار هستند و در صورت تصادف با آن‌ها باید مسیر سختی را بگذرانید.
پلاک تشریفات
پلاک ترانزیت به منظور شناسایی وسیله نقلیه به صورت بین‌المللی صادر و تحویل می‌گردد. پلاک‌های ترانزیت برای هر وسیله نقلیه فقط یک بار صادر می‌شوند که مختص همان خودرو بوده و اعتبار آنها تا پایان عمر همان وسیله نقلیه می‌باشد.
توجه: به علت محدودیت در واگذاری کدهای جدید، در آینده و به مرور پلاک‌ها از تفکیک شهرستان خارج شده و به صورت استانی واگذار خواهند شد.
نکته: با اتمام کد پلاک شهرستان‌های ساوجبلاغ، طالقان، چهارباغ و نظرآباد؛ کد پلاک کل شهرستان‌های استان البرز با هم واگذار می‌شود.
نکته: با اتمام کد ۳۲و برای شهر مشهد، از این پس برای شهر مشهد از پلاک‌های فک شده استفاده خواهد شد.
!با اتمام پلاک شهرستان‌های استان آذربایجان غربی از پلاک‌های فک شده همان شهرستان که یک سال بدون کاربرد بوده استفاده می‌شود.
!با اتمام پلاک شهرستان‌های استان کرمان از پلاک‌های فک شده همان شهرستان که یک سال بدون کاربرد بوده استفاده می‌شود.
مازیار میری (زاده ۱۳ بهمن ۱۳۵۲ در تهران، محله دربند) کارگردان، تدوین‌گر و مجری طرح ایرانی است. میری نخستین فیلم بلند سینمایی‌اش قطعه ناتمام را در سال ۱۳۷۹ ساخت. قطعه ناتمام، به‌آهستگی، کتاب قانون، سعادت‌آباد و حوض نقاشی در ژانر درام _ اجتماعی از آثار قابل توجه او هستند که جوایز متعددی را برای کارگردانی آنها دریافت کرد. از مهم‌ترین آنها می‌توان به نامزدی جایزه گوی بلورین جشنواره فیلم کارلووی واری اشاره کرد. میری در هفدهمین و هشتمین دوره جشن خانه سینما به عنوان مدیر اجرایی فعال بود.
مازیار میری در در تهران به دنیا آمد و دانشکده صدا و سیما در رشتهٔ تدوین تحصیل کرد. از ۱۳۷۵ با کارگردانی فیلم کوتاه فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد.
مهدی پاکدل (زادهٔ ۱۰ تیر ۱۳۵۹) بازیگر اهل ایران است. او برادر کوچکتر نویسنده حسین پاکدل و عکاس مسعود پاکدل است. او فعالیتش را در سال ۱۳۷۹ با فیلم "آبی" آغاز کرد و با بازی در مجموعهٔ تلویزیونی "اولین شب آرامش" (۱۳۸۵) به شهرت رسید. او علاوه بر سینما و تلویزیون، در عرصه موسیقی نیز یک آلبوم به نام "در انعکاس کوچه‌های خیس" (۱۳۹۴) منتشر کرده‌است.
وی هم چنین در سال ۱۳۹۲ نخستین تجربهٔ کارگردانی و نویسندگی و طرح اولیه داستان را در "فردا" بر عهده داشته‌است.
وی در سال1389
لخ آلکساندر کاچینسکی (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۴۹ در ورشو – درگذشته ۱۰ آوریل ۲۰۱۰ در استان اسمولنسک) سیاست‌مدار لهستانی و رئیس‌جمهور این کشور از دسامبر سال ۲۰۰۵ تا ۱۰ آوریل ۲۰۱۰ بود.
او دانش‌آموخته مدیریت و حقوق بود و در دهه ۱۹۸۰ موفق به گرفتن دکترا از دانشگاه گدانسک شد.
او در سال ۲۰۰۱ به همراه برادر دوقلویش یاروسلاو کاچینسکی، حزب قانون و عدالت را بنیان‌نهاد و از آغاز تا سال ۲۰۰۳ رئیس این حزب بود. او همچنین از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ با رای بالایی شهردار ورشو شد. او در اکتبر ۲۰۰۵ به ریاست جمهوری لهستان رسید.
او در سانحه سقوط هواپیمای توپولف-۱۵۴ در غرب روسیه به همراه همسرش در ۱۰ آوریل ۲۰۱۰ کشته شد.
دونالد فرانچیشک توسک (زاده ۱۹۵۷ در گدانسک) سیاست‌مدار لهستانی و نخست‌وزیر لهستان از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۴ است. پدرش تاجر و مادرش پرستار بود. تاسک دوره دبیرستان را در گدانسک؛ شهر زادگاهش سپری کرد و در سال ۱۹۷۶ به پایان برد. وی سپس به عنوان دانشجوی تاریخ در دانشگاه گدانسک پذیرفته شد و با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد. تاسک نوامبر سال ۲۰۰۷ رسماً به عنوان نخست‌وزیر لهستان انتخاب شد.
اعضای اتحادیه اروپا روز ۱ دسامبر ۲۰۱۴ در نشست خود در بروکسل وی را به عنوان رئیس شورای اروپا و جانشین هرمن ون رومپوی انتخاب کردند.جانشینان-اشتون-و-رومپوی-مشخص-شدند در سال مارس ۲۰۱۷ با رای اعضا توسک در سمت خود ابقاء گردید.
گروش کوچک‌ترین یکای پول: لهستان و اتریش تا زمان پیوستن به نوار یورو بوده‌است. معرب گروش، قرش است که جمع عربی آن قروش می‌شود که اجزای پول برخی از کشورهای عربی مثل عربستان، سوریه و مصر می‌باشد و در ترکیه نیز کروش (به ترکی استامبولی: Kuruş) نوشته و تلفظ می‌شود.
محمد دحلان (زاده ۱۹۶۱ در خان یونس، نوار غزه) سیاست‌مدار فلسطینی است.
دحلان در اردوگاه آوارگان خان یونس به دنیا آمد. در سال ۱۹۸۱ شاخه جوانان فتح در غزه را تأسیس کرد، اما سال بعد دستگیر شد و پنج سال را در زندان اسرائیل به‌سر برد.
او در جریان انتفاضه ۱۹۸۷ به عنوان یکی از رهبران انتفاضه مشهور شد و به همین دلیل مجدداً بازداشت شد. پس از آزادی به تونس رفت و وارد تشکیلات سازمان آزادی‌بخش فلسطین شد.معرفی محمد دحلان وب‌گاه الجزیره 3/10/2004
او نقش مهمی در مذاکرات صلح سال ۱۹۹۳ داشت و به همین جهت در ۱۹۹۴ به غزه بازگشت و به ریاست سرویس امنیتی فلسطین منصوب شد که نقش پلیس حکومت خودگردان فلسطین را ایفا می‌کرد. او در سال ۲۰۰۲ از این مقام استعفا داد.
او مخالفان سرسختی در فلسطین دارد، دشمنانی که او را حتی به ترور یاسر عرفات متهم می‌کنند. اعضای گردان‌های القسام پس از تصرف غزه در ژوئن ۲۰۰۷ مدعی شدند نامه‌ای از دحلان به شائول موفاز وزیر جنگ وقت اسرائیل (در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳) را یافته‌اند که در بخشی از آن آمده:«عرفات روزهای آخرش را می‌گذراند، اجازه دهید ما به شیوه خودمان کارش را تمام کنیم نه به شیوه شما.»
آن‌ها دحلان و شبکه امنیتی تحت امر او را به جاسوسی برای اسرائیل در فلسطین و کشورهای عربی متهم کردند.نقش فتح در ترور یاسر عرفات با انتشار نامه دحلان به موفاز فاش شد روزنامه اعتماد ملی، شماره ۳۰۲، ۱۲ تیر ۸۶مدارک دخالت دحلان در ترور عرفات افشا شد روزنامه ایران، ۳۱ خرداد ۸۶
اعضای کمیته‌های مقاومت مردمی گروه متحد حماس هم که به خانه او یورش برده بودند، اعلام کردند که یک چمدان پر از طلا و گذرنامه های جعلی آمریکائی و پاکستانی را در آن یافته‌اند.Looters raid Arafat's home, steal his Nobel Peace Prize Khaled Abu Toameh, Jerusalem Post. 2007-06-16
عدم حضور او و مقامات مهم امنیتی حکومت خودگردان در غزه در هنگام نبرد ژوئن ۲۰۰۷ از نگاه بسیاری علت اصلی شکست این جریان و موفقیت حماس در تصرف غزه دانسته می‌شود.Defeated Fatah Leader Resigns Official PostBy Isabel Kershner, New York Times, July 26, 2007
با از بین رفتن قدرت دحلان در غزه پس از جنگ داخلی فلسطین او در هتلی در رام‌الله منزل گزید و در اواخر سال ۲۰۰۷ شایع شد که طرح کودتایی علیه دولت سلام فیاض را در سر دارد و برای اجرای آن از حمایت مروان برغوثی رهبر سابق گردان‌های الاقصی که در زندان اسرائیل است و احمد قریع نخست وزیر سابق حکومت خودگردان فلسطین نیز برخوردار است.دحلان رهبری طرح کودتا علیه سلام فیاض را برعهده گرفته است وب‌گاه فرارو، ۱ دی ۸۶
دحلان طرفداران بسیاری نیز در فلسطین به‌ویژه غزه دارد. او وقتی در اکتبر ۲۰۰۵ پس از یک‌ماه غیبت از بلگراد به نوار غزه بازگشت، در زادگاهش خان یونس مانند یک قهرمان مورد استقبال قرار گرفت. او در آن هنگام برای درمان جابجایی یکی از دیسک‌های کمرش به اردن، اسرائیل و نهایتاً بلگراد رفته بود و آشوب‌هایی که در آن هنگام گریبان‌گیر نوار غزه شده بود به اعتقاد برخی فلسطینیان ناشی از عدم حضور او بود.Dahlan urges gunmen to give up arms ASSOCIATED PRESS, Oct 22, 2005
گدانسک یکی از شهرهای بزرگ و از بندرهای شمال لهستان در کرانه دریای بالتیک است.
این شهر در سال ۲۰۲۱ میلادی، ۴۷۰٬۶۲۱ نفر جمعیت داشته‌است. Data for territorial unit 2261000.
پیشینه شهرنشینی در ناحیه گدانسک به سده هفتم میلادی می‌رسد. سال ۹۹۷ میلادی را سال تأسیس شهر می‌دانند. در سده‌های میانه گاه شهری مستقل و گاه مرکز دوک‌نشین پومرانیا بود.
در ۱۷۳۴ امپراتوری روسیه آن را اشغال کرد. در ۱۷۹۳ بخشی از پروس شرقی شد. در دوره کشورگشایی‌های ناپلئون بناپارت مدتی به عنوان شهر آزاد استقلال ظاهری داشت. با شکست ناپلئون دوباره جزئی از پروس شد. سال ۱۸۷۱ بخشی از امپراتوری آلمان شد. با مستقل شدن لهستان پس از جنگ جهانی اول، انتظار می‌رفت که گدانسک به آن کشور داده شود ولی بر پایه پیمان ورسای و تحت نام ایالت آزاد دانتسیش اداره آن زیر نظر جامعه ملل انجام می‌شد. تهاجم آلمان به لهستان و سلطه بر دانتسیش آغازگر جنگ جهانی دوم قلمداد می‌شود. در جریان جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین این شهر را بارها بمباران کردند. شهر ۳۰ مارس ۱۹۴۵، در روزهای پایانی جنگ، به اشغال نیروهای ارتش سرخ شوروی درآمد. سربازان روس تعداد زیادی از دختران و زنان دوازده تا هفتاد و پنج ساله را مورد تجاوز جنسی قرار دادند. حتی راهبه‌های کلیسای جامع اولیوا و پرستاران و پزشکان در این شهر نیز از تعرض مصون نماندند. پس از جنگ بر پابه تصمیمات کنفرانس یالتا و کنفرانس پوتسدام شهر به لهستان داده شد.
انقلاب لهستان که منجر به فروپاشی نظام کمونیستی در این کشور شد، در این شهر و به رهبری لخ والسا، یکی از کارگران کارخانه کشتی‌سازی این شهر، آغاز شد.
این شهر مرکز استان پومرانی در سرزمین پومرانیا است. جمعیت آن بر طبق آمارگیری سال ۲۰۰۶ در حدود ۴۵۸ هزار نفر می‌باشد. از نظر جمعیت ششمین شهر و با مساحت ۲۶۲ کیلومتر مربع هفتمین شهر لهستان از نظر وسعت محسوب می‌گردد.
در این شهر چندین مراکز علمی و آموزش عالی وجود دارد که در حدود ۶۰٫۰۰۰دانشجو در این مراکز تحصیل می‌کنند. از جمله این مراکز:
فولخنثیو باتیستا ثالدیوار (زادهٔ ۱۶ ژانویه ۱۹۰۱ – درگذشتهٔ ۶ اوت ۱۹۷۳) سیاستمدار کوبایی بود. او به مدت ۸ سال رئیس‌جمهور و به مدت ۷ سال (از سال ۱۹۵۲ تا سال ۱۹۵۹ زمان انقلاب کوبا) دیکتاتور کوبا بود.
قبل از این او ژنرال ارتش بود و در سال ۱۹۳۴ رامون گرائو رئیس‌جمهور پیشین را که او هم رئیس‌جمهور قبلی‌اش یعنی مارتین دثسپدس را سرنگون کرده بود سرنگون می‌کند و کارلوس مندیئتاCarlos Mendieta را به جای او می‌نشاند. در همان سال گرائو حزب آئوتیکو را تشکیل می‌دهند. بعد در سال ۱۹۳۶ میگل ماریانو گومزMiguel Mariano Gómez به ریاست جمهوری می‌رسد و باتیستا او را بعد از دوازده ماه برکنار و فدریکو لاردو بروFederico Laredo Brú را جایگزین او می‌کند. بعد در سال ۱۹۴۰ باتیستا به ریاست جمهوری می‌رسد. در سال ۱۹۴۸ کارلوس پریو سواکاراسCarlos Prío Socarrás به ریاست جمهوری برگزیده می‌شود. در سال ۱۹۵۲ باتیستا در ۳ هفته قبل از انتخابات از دو نفر دیگر عقب افتاد. نفر اول دکتر روبرتو آگرومانت از حزب ارتدوکس و نفر بعدی دکتر آئورلیو اویا از حزب آئوتنتیکو است بنابراین او تصمیم می‌گیرد کودتا کند. در سحرگاه ۱۰ مارس ۱۹۵۲ باتیستا و تعدادی از افسران ان همراهش وارد پادگان کلمبیا در هاوانا بزرگترین قرارگاه ارتش کوبا شدند و مهار ارتش کوبا را به دست گرفتند. باتیستا، با پشتیبانی ارتش، در زمان کوتاه ۷۷ دقیقه پریو (رئیس‌جمهور آن موقع کوبا که زمامداری اش بعد از انتخابات به پایان می‌رسید) را از ریاست جمهوری ساقط کند. در این کودتا تنها دو نفر کشته شدند و به نظر می‌رسید که ملت بی‌تفاوت نه توجهی دارد و نه اهمیتی می‌دهد تا آنجا که به شهروندان کوبایی مربوط می‌شد این هم ماجرایی بود مثل همیشه. چند ساعت بعد پریو از کشور می‌گریزد و سرنوشت کوبا را به دست باتیستا می‌سپارد.
باتیستا بعد از کودتای ۱۰ مارس گفت: من و مردم دیکتاتور هستیم سرنوشت من این است که به انقلاب‌های بدون خونریزی دست بزنم. در کریسمس سال ۱۹۵۹ (زمان انقلاب کوبا) باتیستا در مجلس جشن بود او چند ساعت بعد همراه خانواده‌اش از کشور فرار کرد و حکومت را به انقلابیون سپرد.
قصه‌های مجید یک مینی‌سریال ایرانی محصول سال ۱۳۶۹ به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نویسندگی کیومرث پوراحمد بر پایهٔ کتابی به همین نام از هوشنگ مرادی کرمانی بود که از شبکه یک پخش می‌شد. مهدی باقربیگی و پروین‌دخت یزدانیان در نقش‌های اصلی این سریال به ایفای نقش پرداختند. قصه‌های مجید به عقیده بسیاری از مردم و منتقدان، از بهترین سریال‌هایی است که تاریخ سینما ایران به خود دیده.
داستان سریال روایتگر لحظاتی از زندگی نوجوانی به نام مجید و مادربزرگش (بی بی) است. در این سریال داستان‌های متعددی را برای مخاطبان به نمایش می‌گذارند که از آن جمله می‌توان به ملخ دریایی، امتحان ورزش، زنگ انشاء، اردو و … اشاره کرد.داستان اصلی قصه‌های مجید در محیط کرمان نگارش شده بود و روایت‌گر لحظه‌های کودکی به نام مجید است که با مادربزرگش (بی‌بی) زندگی می‌کند، بعدها این مجموعهٔ تلویزیونی از روی آن ساخته شد که محیط قصه را به اصفهان منتقل کرد و اوایل دهه ۱۳۷۰ در برنامهٔ کودک و نوجوان از شبکه یک صدا و سیمای ایران پخش شد. شخصیت‌های اصلی این کتاب و مجموعه «مجید» و «بی‌بی» هستند. مجموعهٔ تلویزیونی قصه‌های مجید در زمان خود از محبوبیت خاصی در میان کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان برخوردار شده‌بود. کتاب قصه‌های مجید جایزهٔ کتاب برگزیده سال ۱۳۶۴ را به خود اختصاص داده و تا ۱۳۷۳، دوازده بار تجدید چاپ شده‌است. در کتاب قصه مجید نوشته مرادی کرمانی داستان در شهر کرمان روایت می‌شود اما در این سریال داستان در شهر اصفهان روایت می‌شود.
سریال قصه‌های مجید در ۱۵ قسمت پخش شده‌است.
این مجموعه تلویزیونی در مدرسه آلیانس اصفهان (راهنمایی حلبیان امروزی) فیلم‌برداری شده‌استخبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) ، مدرسه «قصه‌های مجید»، پاتوق کارتن خواب‌هااداره کل نوسازی مدارس استان اصفهان ، مدرسه " قصه‌های مجید" تعطیل شد
شرم در سال ۱۳۷۰، صبح روز بعد در سال ۱۳۷۱ و نان و شعر در سال ۱۳۷۲ دو فیلم سینمایی هستند که بعد از این سریال ساخته شده‌اند.
آذر شیوا (زاده ) هنرپیشه سینمای اهل ایران است.
آذر شیوا در سال ۱۳۱۹ در تهران به دنیا آمد. پس از اخذ دیپلم متوسطه در ۱۸ سالگی به استخدام رادیو تهران درآمد و یک سال بعد فعالیت دوبله را آغاز نمود. وی در سال ۱۳۴۰ در فیلم "آهنگ دهکده" ساخته مجید محسنی برای اولین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او در یک دهه در بیست و یک فیلم ایرانی بازی کرد که از میان آن‌ها "سلطان قلب‌ها" و "روسپی" جزو آثار اوست. او در طول فعالیت سینمایی خود با بازیگرانی چون محمدعلی فردین، ناصر ملک‌مطیعی، رضا بیک ایمانوردی و بهروز وثوقی همبازی بوده‌است.
آذر شیوا در سال ۱۳۵۰ و در اوج شهرت به دلیل اعتراض به وضع سینمای آن روز ایران، با هنرپیشگی خداحافظی کرد و برای اعتراض به در سایه قرار گرفتنش در چنین شرایطی، مدتی مقابل دانشگاه تهران به فروختن آدامس پرداخت. برخی دلیل اعتراض وی را فساد و ابتذال حاکم در سینمای آن دوران می‌دانند. وي در اين اقدام به در خواست هواداران بسيارش كه دور او جمع شده بودند بسته هاي ادامس را امضا مي كرد و به انها مي داد نگاهی به نقش زن در سینمای ایران تا دهه ی هفتاد , نشریه اطلس چاپ سوئد
رفعت هاشم‌پور در اکثر فیلم‌های آذر شیوا به جای او صحبت کرده‌است.
خان‌یونس شهری در جنوب نوار غزه و مرکز استان خان‌یونس است.
خان‌یونس شهری تاریخی است و در سال ۱۳۸۷ (میلادی) بنا شده‌است. نام آن را از سازنده‌اش «یونس بن عبدالله نورزی الداودار» گرفته‌اند و بناهای تاریخی زیادی از دوران عثمانی در آن به جای مانده‌است.
پس از جنگ جهانی اول از حاکمیت عثمانی خارج و در قلمرو فلسطین تحت سرپرستی بریتانیا قرار گرفت. در قطعنامه تقسیم فلسطین سازمان ملل قرار بود بخشی از کشور عرب‌نشینی باشد که هرگز تشکیل نشد. این شهر در جریان جنگ ۱۹۴۸ اسرائیل و اعراب به تصرف مصر درآمد. اردوگاه آوارگان خان‌یونس در این سال ساخته شد و در ابتدا ۳۵ هزار نفر جمعیت داشت.
در جنگ ۱۹۵۶ کانال سوئز مدتی به اشغال اسرائیلی‌ها درآمد که پس از آتش‌بس از آن عقب نشستند. در جنگ ۶ روزه سال ۱۹۶۷ اسرائیل دوباره آن را اشغال کرد و نهایتاً با تشکیل حکومت خودگردان فلسطین اداره آن بر عهده این دولت قرار گرفته‌است.
علی مرادی کلان فرمانده پایگاه موشکی فلسطین
این شهر در ۴ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، جنوب شهر رفح و شمال شهر دیرالبلح واقع شده و دومین شهر پرجمعیت و پهناور نوار غزه پس از شهر غزه است.
جمعیت آن به همراه اردوگاه آوارگان و حومه بر اساس آمار سال ۲۰۰۶ اداره مرکزی آمار فلسطین حدود ۱۸۰ هزار نفر بوده‌است.
با وجود همجواری با دریای مدیترانه آب و هوایی نیمه‌خشک دارد و میانگین بارندگی سالانه آن ۲۶۰ میلی‌متر است.
خورش کرفس یکی از خورش‌های اصیل ایرانی است که از گوشت خرد شده ران گوسفند یا گوساله یا گوشت ران مرغ و بوقلمون، کرفس، نعنا و جعفری تهیه می‌شود. برخی بنا به ذائقه لوبیا هم اضافه می‌کنند. برای جا افتادن خورش کرفس نسبت به خورش‌های دیگر زمان زیادی لازم است.نج‍اتی، فروغ، هنر آشپزی ایرانی، ته‍ران: خش‍ایار، ۱۳۷۴
محتویات این خورش در مجموع تقریباً ۱۱۹۰ کیلوکالری انرژی دارد و تقسیم آن میان ۴ نفر، مقدار کالری دریافتی را برای هر نفر به حدود ۳۰۰ کیلوکالری خواهد رساند. البته از آنجا که این غذا با برنج سرو می‌شود، مقدار انرژی دریافتی به ازای هر ۵ قاشق غذاخوری (برنج پخته) ۸۰ کیلوکالری دیگر نیز اضافه خواهد شد. این غذا گزینه مناسبی برای وعده سحری است زیرا هم آبدار است و هم بوی اشتها آوری دارد.
گوشت خورشی یا ران مرغ یا ران بوقلمون ۳۰۰ گرم معادل ۵۰۰ کیلوکالری،
پیاز خرد شده ۱ لیوان معادل ۲۵ کیلوکالری،
رب گوجه فرنگی ۲ قاشق،
سبزی خورش (کرفس، نعناع، جعفری) ۵ لیوان معادل ۱۲۵ کیلوکالری،
روغن کانولا ۶ قاشق غذاخوری معادل ۵۴۰ کیلوکالری،
آبلیمو یا آبغوره تازه ۶ قاشق غذاخوری معادل صفر کیلوکالری.
خورش کرفس را می‌توان به دو روش آب‌پز (برای کسانی که محدودیت خوردن چربی دارند) و به روش سرخ کردن تهیه نمود. ساقه‌های کرفس را از هم جدا کرده و خوب می‌شویند، سپس ساقه‌های کرفس را به اندازه‌های دو سانتیمتری خرد کرده و برگ‌های کرفس را هم جداگانه با کارد خرد می‌کنند. ابتدا پیاز خرد شده را در ۲ قاشق غذاخوری روغن کانولا تفت داده و وقتی به رنگ طلایی درآمد، گوشت‌های تکه شده را اضافه می‌کنند، این مخلوط باید ۵ دقیقه روی حرارت باقی بماند، سپس به آن زردچوبه اضافه می‌کنند. در ظرفی دیگر، سبزی‌های این خورش از کرفس گرفته تا نعناع و جعفری را در ۴ قاشق غذاخوری روغن به مدت ۸دقیقه تفت داده. و پس از حرارت دادن گوشت و پیاز، رب گوجه، ادویه‌ها و ۴ لیوان آب به آن اضافه کرده و در قابلمه را می‌گذارند تا گوشت نیم پز شود. پس از گذشت این مرحله، سبزی‌ها را نیز اضافه کرده و اجازه می‌دهند خورش جا بیفتد. آبلیمو یا آبغوره غذا را ۱۰ دقیقه مانده به برداشتن خورش، به آن اضافه می‌کنند.
روش دوم (با لوبیا)
لوبیای قرمز یا لوبیا چشم بلبلی را از قبل خیسانده و دوبار پخته و آب آنرا می‌گیرند. سپس مقداری روغن را در قابلمه ریخته و روی آتش گذاشته و پیاز را با حرارت ملایم در آن سرخ می‌کنند. پس از سرخ شدن پیاز، گوشت را روی پیاز ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و چند دقیقه‌ای با افزودن نیم قاشق چای خوری زردچوبه سرخ می‌کنند. سپس کرفس‌ها را روی گوشت ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و تقریباً ۱۰ دقیقه با گوشت سرخ کرده و در تمام مدت آن را هم می‌زنند تا هم نسوزد و هم خوب سرخ شود. پس از سرخ شدن سه لیوان آب سرد روی آن ریخته به همراه لوبیا و لیمو عمانی. البته بدون اینکه آن را از هم جدا یا خرد کنند، در شعله کم می‌پزند،
مدت طبخ گوشت خورش بستگی به گوشت انتخابی دارد به همین خاطر پس از تقریباً ۴۵ دقیقه گوشت را با چنگال امتحان می‌کنند، اگر خوب پخته شده بود نمک را به آن افزوده و می‌گذارند چند دقیقه‌ای بجوشد.
لوبیا چیتی (یک پیمانه) را از شب قبل خیس کرده و جداگانه حدود ۱۵ دقیقه می‌پزند، سپس ساقه کرفس‌ها را نگینی، نعناع و جعفریها را نیز کاملاً ریز خورد می‌کنند، قارچها (۵ عدد متوسط) را حلقه حلقه کرده با کرفس و سبزیهای خورد شده درون قابلمه ریخته و همراه دو لیوان آب و نمک، ادویه ی کاری، گلپر، زیرهٔ سبز و فلفل قرمز و با حرارت ملایم حدود یک ساعت و نیم می‌پزند تا خورش کاملاً جا بیفتد سپس با روغن زیتون سرو می‌کنند.
این خورش با برنج سرو می‌شود.
سِر ویلیام رمزی (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۸۵۲ گلاسگو - ۲۳ ژوئیه ۱۹۱۶ های وایکوم، باکس) شیمی‌دان اسکاتلندی و برنده نوبل شیمی ۱۹۰۴ است. وی کاشف نئون، آرگون، زنون، هلیوم و کریپتون است. به‌جز رادون، همه گازهای بی اثر را او کشف کرد.
تِریستور (درست‌تر: تیریستور) یا تایریستور (Thyristor)، یک نیمه‌رسانای قدرت است که به صورت یک قطعهٔ چهارلایه‌ای P-N-P-N ساخته می‌شود. تریستور سه پایانهٔ آند، کاتد و گِیت دارد. پایهٔ آند با A، کاتد با K، و گیت با G نمایش داده می‌شوند. آند و کاتد به مدار قدرت متصل می‌شوند و گیت به مدار کنترل وصل شده و جریان به مراتب کمتری می‌کشد. از تریستور در دو حالت پایدار روشن و خاموش استفاده می‌شود.
تریستور مشابه رله عمل می‌کند. همانگونه که در رله با اعمال ولتاژ به سیم‌پیچ، کنتاکتِ بازِ رله بسته می‌شود، در تریستور نیز با اعمال ولتاژ به پایه‌های کاتد و گِیت، جریان بین پایه‌های آند و کاتد برقرار می‌شود. از تفاوت‌های تریستور و رله این است که رله یک کلید الکترومکانیکی است اما تریستور یک کلید الکترونیکی که صدا و جرقه تولید نمی‌کند. از طرف دیگر تریستور یک کلید یک‌جهته است و جریان در آن همیشه از آند به کاتد برقرار می‌شود و اگر بخواهیم جریان دوطرفه داشته باشیم باید دو تریستور را، یکی برعکس دیگری، با هم موازی کنیم. تفاوت دیگر تریستور و رله در این است که بر خلاف رله‌ها که با قطع ولتاژ سیم‌پیچ، رله خاموش می‌شود، تریستور با قطع ولتاژ گیت خاموش نخواهد شد و باید آن را خاموش کرد.
برای اینکه تریستور در وضعیت هدایت قرار بگیرد باید شرایط زیر برقرار باشد: