moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اچ‌ام‌سی‌اس فردریکتون (کی۲۴۵) یک کشتی، که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
آرایکس ۲ یک کشتی است که طول آن 10,97 m LOA می‌باشد.
اچ‌ام‌اس هاتسپر (۱۸۲۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۲۸ ساخته شد.
اس‌اس آیونیک (۱۸۸۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۲ ساخته شد.
اچ‌دی‌ام‌اس لولند (۱۸۱۰) یک کشتی بود که طول آن 98' 8" (Danish) بود. این کشتی در سال ۱۸۱۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس باددک (کی۱۴۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
یواس‌اس آلاسکا (سی‌بی-۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
یواس‌اس براندنبورگ (۱۹۰۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۱ ساخته شد.
پی‌اس نورماندی یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس چلنجر (۱۸۲۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۲۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس هاوک (۱۷۹۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
الی مرسک یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
کیوتو اکسپرس یک کشتی است که طول آن ۳۳۵.۷ متر می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۵ ساخته شد.
اوسوالدو کاواندولی (زاده ۱ ژانویه ۱۹۲۰ – درگذشته ۳ مارس ۲۰۰۷) کارگردان اهل ایتالیا است.
وی که دوران کودکی و نوجوانی سختی داشت. با کارگردانی انیمیشن آقای خط هم به شهرت خوبی رسید و هم زندگی مرفهی را تجربه کرد. او در تمام دوران فعالیت هنری خود، فقط همین یک مجموعه را نوشت و کارگردانی کرد و اثر هنری دیگری را به نام خود ثبت نکرد.
وی طی چند سال ۹۰ اپیزود این مجموعه را تولید کرد اگر چه در تمام این سال‌ها و قبل از مرگ کاواندولی، از او خواسته شد فصل‌های تازه‌ای از مجموعه انیمیشنی خود را تولید و کارگردانی کند اما وی زیر بار این درخواست نرفت و با پرکاری در این رابطه مخالف بود.
وی عقیده داشت ارزش بالای هنری هر کاری در این است که در امر تولید و ساخت آن افراط صورت نگیرد. آخرین باری که وی به کار طراحی شخصیت معروف و محبوب خود پرداخت، اندکی قبل از مرگ بود. او این شخصیت را در آن زمان به چند آگهی تبلیغاتی برای یک بانک قدیمی قرض داد.
وی در ۳ مارس ۲۰۰۷ در سن ۸۷ سالگی در میلان درگذشت
ان‌وای‌کی ویرگو یک کشتی است که طول آن ۳۳۸٫۱۷ می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
ام‌اس‌سی بروکسل یک کشتی است که طول آن 337m می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۵ ساخته شد.
استونی یکی از اعضای اتحادیه اروپا، منطقه یورو و صندوق بین‌المللی پول می‌باشد که جز کشورهای توسعه‌یافته محسوب می‌شود.
واحد پول این کشور یورو و تولید ناخالص داخلی آن در سال ۲۰۱۲ میلادی ۲۸٫۴۴ میلیارد دلار بوده‌است که نسبت به سال قبل ۳٫۲٪ افزایش داشته‌است.
نرخ بیکاری در استونی ۸٫۳٪ در سال ۲۰۱۳ بوده‌است، میزان صادرات استونی ۱۷٫۳۸ میلیارد دلار و واردات آن ۱۷٫۸۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲ برآورد شده‌است.
شین پکن یک کشتی است که طول آن 337m می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
ام‌اس‌سی شیکاگو یک کشتی است که طول آن 336.7m می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۵ ساخته شد.
ان‌وای‌کی وستا یک کشتی است که طول آن 338m می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
ترانهٔ معرّف یا ترانه ویژه ترانه‌ای (یا در برخی موارد چند ترانه) است که یک خواننده یا گروه موسیقی مشهور با آن شناخته می‌شوند، حتی اگر در چندین آهنگ دیگر هم موفقیت پیدا کرده باشند. ترانه معرف می‌تواند نتیجه شناسایی و محبوبیت عمومی یا یک ابزار بازاریابی برای تبلیغ خواننده برای فروش بیشتر و افزایش طرفداران یک خواننده باشد.
شیکاگو اکسپرس (کشتی) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۶ ساخته شد.
سی‌اس‌سی‌ال آسیا یک کشتی است که طول آن 334m (1,095ft) می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۴ ساخته شد.
ان‌وای‌کی ونوس یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
ام‌اس‌سی کمیل یک کشتی است که طول آن 365 m می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس ردوینگ (۱۸۰۶) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
یواس‌اس سامار (ای‌آرجی-۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
یواس‌اس پالاوان (ای‌آرجی-۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
لیدی شور (۱۷۹۳) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۷۹۳ ساخته شد.
یواس‌اس پی‌سی-۸۲۳ یک زیردریایی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
کریمبوس نوعی آرایش مو بود که به وسیلهٔ شاهان ساسانی به کار می‌رفت و شامل شینیونی بود که بر بالای سر به شکل یک گوی جمع می‌شد و دور آن می‌توانست به وسیلهٔ پارچه ای پوشانده شود. این شینیون می‌توانست از موی مصنوعی درست شده باشد.
سون یه-جین (؛ زادهٔ سون اون-جین ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۸۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به دلیل تطبیق پذیری در ژانرهای متنوع مانند سریال تنها در عشق، همسر من ازدواج کرده، دزدان دریایی و فیلم‌های حقیقت پنهان و آخرین شاهزاده جایزه بازیگری را به دست آورد. او همچنین به دلیل نقش‌های اصلی خود در درام‌های عاشقانه مانند ماجرایی زیر باران و سقوط بر روی تو شناخته شده‌است.
در سال ۲۰۰۰، در نقش صدای "یونگ می جو" در فیلم "اشک‌های مخفی" بود و سپس برای بازی در نقش اصلی درام‌های تلویزیونی مانند ""پیشنهاد خوشمزه" و" ""جاه طلبی بزرگ"" انتخاب شد. اولین نقش برجسته وی در سینما در فیلم "Chi-hwa-seon بود" که در جشنواره کن نمایش داده شد و جایزه بهترین کارگردانی را در سال ۲۰۰۲ برنده شد.
بزرگترین موفقیت اوایل کار او در فیلمهای بعدی او ""کنسرت عاشقان"" و ""کلاسیک" بود". هر دو در سطح متوسط در کره موفق بودند، و مخصوصاً "کلاسیک" در مناطقی مانند هنگ کنگ و چین مورد استقبال قرار گرفت و سون یه جین به ستاره آسیای شرقی تبدیل شد. او در سال ۲۰۰۳ در درام تلویزیونی ""بوی تابستان"" وضعیت خود را به عنوان "ستاره Hallyu" (موج کره ای) تثبیت کرد.
دو فیلم بعدی او نیز در شرق آسیا بسیار موفق بودند: "یک لحظه به خاطر سپردن"، بر اساس یک سریال معروف ژاپنی رکورد گیشه را در ژاپن ثبت کرد و بیش از دو میلیون بلیت در کره فروخت. سپس در "برف آوریل" با سوپراستار یونگ جونگ همبازی شد و در ژاپن و چین مورد توجه قرار گرفت. سون یه جین که در فیلم‌های "کلاسیک""" و ""فرصتی برای به یاد آوردن"" به تصویری پاک و معصوم آراسته بود عنوان «اولین عشق ملت» در کره به او اهدا شد.
در سال ۲۰۰۶، استعداد خود را ثابت کرد و برای هر قسمت سریال تنها در عشق ۵۰ میلیون KRW دستمزد گرفت و پردرآمدترین بازیگر زن کره شد.
سون یه جین در پروژه‌های بعدی خود بازی در نقش دختران ساده را کنار گذاشت. او در نقش یک دختر زرنگ در فیلم «هنر اغواگری» و یک خبرنگار بلند پرواز را در سریال «نورافکن» و یک زن مافیا در فیلم «شهر آشکار» و زن مطلقه در سریال تحسین شده «تنها در عشق» "و" در سال ۲۰۰۸ در فیلم «همسرم ازدواج کرده» نقش آفرینی کرد. او به دلیل بازی در فیلم‌های ملودرام لقب 《ملکه ملودرام》 را از آن خود کرد.
او پس از فیلمبرداری فیلم ""شب سفید"" نقش اصلی سریال کمدی رمانتیک ذائقه شخصی را ایفا کرد و پس از آن در فیلم ترسناک و عاشقانه "طلسم شده" که یکی از فیلم‌های پردرآمد در سال ۲۰۱۱ شد نقش آفرینی کرد.
در سال ۲۰۱۲، سون یه جین در فیلم سینمایی «برج» بازی کرد. او در سال ۲۰۱۳ با سریال «کوسه» به تلویزیون بازگشت، سپس در فیلم "blood and ties"، که یک داستان هیجان انگیز دربارهٔ دختری که گمان می‌کند پدرش درگیر یک پرونده قتل آدم‌ربایی بوده را نقش آفرینی کرد.
در سال ۲۰۱۴ در فیلم ماجراجویی دزدان دریایی ایفای نقش کرد که نقدهای خوبی را دریافت کرد و ۸٫۶ میلیون فروش داشت و سون یه جین برنده جایزه Grand Bell Awards شد. the pirates یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های کره در همه زمان‌ها است.
در سال ۲۰۱۶، سون یه جین در فیلم هیجان انگیز سیاسی "حقیقت در زیر با کیم جو-هیوک همبازی شد؛ جایی که او برای عملکرد خود مورد تحسین قرار گرفت و توانست دو جایزه 25th Buil Film Awards و 17th Busan Film Criticas award را از آن خود کند. او پس از آن با بازی در فیلم آخرین شاهزاده خانم که زندگینامه آخرین "شاهزاده کره" بود را نقش آفرینی کرد. این فیلم با انتقادات مثبت منتقدان روبرو شد و با فروش ۴۰٫۳۵ میلیون دلار در سراسر جهان به موفقیت در گیشه رسید. منتقدان به خاطر عملکرد «برجسته» برای به تصویر کشیدن «عمق فراز و فرودهای احساسی و غیرقابل درک دوکی هی» مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند.
در سال ۲۰۱۸، در کنار سو جی سوب در فیلم عاشقانه با تو بودن بر اساس رمانی ژاپنی به ایفای نقش پرداخت. در همان سال، سون پس از پنج سال با درام عاشقانه «چیزی در باران» به تلویزیون بازگشت. این سریال یک موفقیت تجاری بود و سون یه جین برای عملکرد خود نظرات مثبت زیادی را گرفت. سون یه جین همچنین در فیلم جنایی مذاکره در کنار هیون بین در نقش یک مذاکره کننده که برای نجات گروگان‌ها کار می‌کند، بازی کرد. سون یه جین به دلیل فروش فیلم‌هایش لقب «ملکه فروش گیشه» را دارد
در سال ۲۰۱۹، سون یه جین در سریال سقوط بر روی تو به عنوان وارث ثروتمند که عاشق یک افسر کمیسیون کره شمالی می‌شود با هیون بین همبازی شد. این درام موفقیت چشمگیری داشت و سومین درام کره ای با بالاترین رتبه در تاریخ تلویزیون کابلی است.
سون یه جین قرار است اولین حضور خود در هالیوود را در سال ۲۰۲۲ تجربه کند. بازیگر مقابل او سم ورثینگتون است. فیلم "Cross" توسط اندرو نیکول ساخته خواهد شد. برنامه‌ریزی شده‌است که فیلمبرداری این فیلم از ابتدای آوریل ۲۰۲۱ در شهر هاسئونگ کره جنوبی انجام شود.
سون یه جین در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۱ تأیید کرد با هیون بین همبازی وی در فیلم مذاکره و سریال سقوط بر روی تو رابطه عاشقانه دارد. آن‌ها در ۳۱ مارس ۲۰۲۲ با یکدیگر ازدواج کردند. سون یه جین در ۲۷ ژوئن اعلام کرد که باردار است و پسر این زوج در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۲ به دنیا آمد.
سعید ابراهیمی‌فر (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران) کارگردان، نویسنده و هنرپیشه سینمای ایران است. سایت ایبنا، ۱۳۸۹سایت سوره‌سینما، بازدید ۱۳۹۶
سعید ابراهیمی‌فر، متولد ۱۳۳۵ تهران، دارای تحصیلات ناتمام در رشتهٔ مهندسی فیزیک و سینما است.
وی فعالیت سینمایی را به‌عنوان دستیار کارگردان در فیلم "صف" به کارگردانی علی‌اصغر عسگریان آغاز کرد. نخستین تجربهٔ سینمایی او نگارش فیلمنامهٔ "مأموریت" به کارگردانی حسین زندباف بود. از دیگر فعالیت‌های ابراهیمی‌فر می‌توان به تهیه‌کنندگی فیلم و ساخت تیزرهای تبلیغاتی اشاره کرد.
بازی کژوال یک بازی ویدویی است که برای گروه خاصی در نظر گرفته نشده‌است. در واقع بازی Casual می‌تواند در هر نوع گیم پلی یا در هر سبک قرار بگیرد.
بازی‌های کژوال معمولاً در وب بر روی کامپیوترهای شخصی بازی می‌شود، هر چند این بازی‌ها بر روی تلفن همراه و کنسول بازی در حال محبوب شدن هستند.
بیشتر بازی‌های کژوال دارای ویژگی‌های زیر می‌باشند
مذاکره گفتگویی میان دو یا چند فرد یا گروه است که با هدف دستیابی به یک درک مشترک، رفع نقاط اختلاف، یا رسیدن به منفعتی در نتیجهٔ آن گفتگو، ایجاد توافق در خصوص دوره‌های اقدام، چانه زنی برای منفعت گروهی یا جمعی، یا حصول نتیجه‌ای رضایتبخش برای منفعت تمامی افراد یا گروه‌های درگیر در فرایند مذاکره، انجام می‌شود.
مذاکره فرایندی است که در آن هر طرف درگیر در مذاکرات می‌کوشد تا منفعتی برای خودش در پایان مذاکرات بدست آورد. مذاکره یک هنر است. مذاکره با هدف دستیابی به مصالحه انجام می‌شود. مذاکره در تجارت، سازمان‌های غیرانتفاعی، ادارات دولتی، رویه‌های قضائی و میان ملت‌ها و در شرایطی از زندگی فردی مانند ازدواج، طلاق، بچه دار شدن یا زندگی روزمره اتفاق می‌افتد. مطالعه این موضوع «نظریه مذاکره» نامیده می‌شود. مذاکره کنندگان حرفه‌ای اغلب در این زمینه تخصص دارند مانند مذاکره کنندگان اتحادیه‌ای، مذاکره کنندگان تملک‌های اهرمی، مذاکره کنندگان صلح، مذاکره کنندگان مخاصمات، یا هر کس دیگری که تحت عناوینی مانند دیپلماسی، قانونگذار یا کارگزار کار می‌کند.
مذاکره می‌تواند دامنهٔ وسیعی از اشکال، از یک مذاکره‌کننده آموزش دیده از سوی یک سازمان خاص یا یک منصب در تشکیلات رسمی تا یک مذاکره غیررسمی میان دوستان را شامل شود. مذاکره می‌تواند در مقابل میانجیگری برای حل و فصل اختلافات قرار بگیرد یعنی حالتی که در آن یک طرف سوم بی‌طرف به هر دو طرف بحث گوش می‌دهد و مساعدت می‌کند تا توافقی میان طرفین ایجاد شود. این مفهوم هم چنین می‌تواند با «داوری» مقایسه شود که مشابه یک رویهٔ قضائی است. در داوری، هر دو طرف در خصوص صحت ادعاهایشان دست به استدلال و استنتاج می‌زنند. این مذاکره هم چنین گاهی مذاکره چانه زنی سخت یا چانه زنی بر سر مواضع نامیده می‌شود. نظریه پردازان مذاکره غالباً میان دو گونه مذاکره تمایز قائل شده‌اند. نظریه پردازان مختلف از عناوین مختلفی برای این دو گونهٔ عام مذاکره استفاده کرده و به راه‌های مختلف میان آن‌ها تمایز گذارده‌اند.
هر چیزی قابل مذاکره است، قیمت، زمان، شرایط و …. قیمت نوشته شده روی یک کالا (تایپ شده، دستنویس، چاپ شده و هولوگرام)، قطعی نیست.
مهم‌ترین نکته برای مذاکره، خواستن است. هر آنچه را که می‌خواهید، باید آن را مطرح کنید. نباید از شنیدن پاسخ منفی یا طرد شدن بترسید. مذاکره شبیه به بازی شطرنج است، هر حرکتی را انجام می‌دهید تا به نتیجه برسید، ممکن بعضی حرکت‌ها بی‌نتیجه باشند.
هدف مذاکره رسیدن به توافق برد-برد است، توافقی که هر دو طرف از آن راضی و خشنود باشند. هر نوع توافقی غیر از این، منافع بلند مدت طرفین را در برنخواهد داشت.
قدرت، ابزار اصلی در مذاکره است. هر یک از طرفین برای مذاکره از ابزارهای قدرت خود استفاده می‌کنند؛ مثلاً، ابزار قدرت فروشنده کالا این است که «کالای ارزانتر و بهتر از بقیه به شما می‌فروشد». ابزار قدرت خریدار «پول نقد است که با آن می‌تواند از محل دیگری خرید کند.»
به‌طور دقیق تر، درک شخص مقابل از قدرت شما، تعیین‌کننده است.
مثال واقعی آن، در جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد، در رویارویی ارتش ژاپن با انگلیس در سنگاپور، فرمانده ارتش ۲۰۰۰ نفری ژاپن، در مذاکرات قبل از جنگ، وانمود کرد که ۱۰۰ هزار نیرو در اختیار دارد و فرمانده ارتش ۵۰ هزار نفری انگلیس نیز این موضوع را باور کرد و تسلیم ارتش ژاپن شد. در واقع سربازان ارتش ژاپن ۲ هزار نفر بودند. درک اشتباه فرمانده انگلیسی از تعداد سربازان ژاپنی، او را مجبور به تسلیم کرد.
مذاکره توزیعی نیز گاهی مذاکره چانه زنی سخت یا چانه زنی بر سر مواضع نامیده می‌شود. این نوع مذاکره نزدیک به مذاکره بر سر شیوهٔ چانه زنی در بازار است. در مذاکره توزیعی، هر طرف اغلب یک موضع شدید را اتخاذ می‌کند و می‌داند که طرف دیگر آن را نخواهد پذیرفت و سپس ترکیبی از حیله و نیرنگ و سیاست خطرپذیری (یا بازی با آتش برای کسب امتیاز) را در پیش می‌گیرند تا پیش از آنکه به نتیجه و توافقی برسند، کمترین امتیاز ممکن را به حریف واگذار کنند. درک مذاکره کنندگان توزیعی از مذاکره توزیع میزان مشخص و ثابتی از ارزش است. [۱]
واژهٔ توزیعی به این مسئله اشاره دارد که میزان مشخصی از چیزها میان افراد درگیر توزیع و تقسیم شده‌است. گاهی به این گونه از مذاکره توزیع «توزیع پای»(Fixed Pie) هم گفته می‌شود. تنها میزانی از این چیز در اطراف وجود دارد اما نسبتی که توزیع می‌شود متغیر است. مذاکره توزیعی هم چنین گاهی برد- باخت نیز نامیده می‌شود چرا که این درک وجود دارد که نتیجهٔ برد یک نفر در شکست نفر دیگر است. یک مذاکره توزیعی شامل افرادی است که هرگز پیشینهٔ تعاملی قبلی با یکدیگر نداشته‌اند و همچنین احتمال اندکی نیز وجود دارد که آن‌ها در آینده نیز چنین تعاملی داشته باشند. مثال سادهٔ روزمره این امر خریدن یک ماشین یا یک خانه است.
مذاکره یکپارچه یا منسجم گاهی مذاکره اصولی شده یا مبتنی بر منفعت نیز نامیده می‌شود. این نوع مذاکره مجموعه‌ای از تکنیک هاست که در تلاش است تا کیفیت و احتمال توافق مورد مذاکره را از طریق ارائه جایگزینی برای تکنیک‌های مذاکره توزیعی سنتی، بالا ببرد. در حالی که مذاکره توزیعی می‌پندارد که یک میزان ثابتی از ارزش‌ها وجود دارد که میان طرفین تقسیم شود، مذاکره منسجم غالباً می‌کوشد تا ارزشی را در دوره مذاکره ایجاد کند. (وسعت دادن پای) این نوع مذاکره به جای تأکید بر مواضع آغازین مستبدانه و دلبخواه گروه‌ها بر منافع حیاتی و مهم آن‌ها تمرکز می‌کند، و به مذاکره به مثابه یک مسئله مشترک می‌نگرد تا یک مبارزه شخصی، و هم چنین بر وفاداری به هدف و اصرار بر آن تأکید دارد و معیارها به عنوان مبنایی برای توافق قرار می‌دهد.[۱]
واژه یکپارچه یا منسجم نیز به همکاری اشاره دارد. مذاکره منسجم غالباً مستلزم درجه بالاتری از اعتماد و ایجاد یک رابطه است. این مفهوم هم چنین دربردارنده راهکارهای حل مسئله خلاقانه است که با هدف دستیابی به یک منفعت دوطرفه ایجاد شده‌است. این نوع مذاکره هم چنین مذاکره برد-برد نیز نامیده می‌شود.
شماری از رهیافت‌های متفاوت برای مذاکره منسجم در طیف‌های مختلفی از کتب و برنامه‌ها مورد آموزش قرار گرفته‌اند
راه‌های متعددی برای دسته‌بندی کردن عناصر اساسی مذاکره وجود دارد.
یک دیدگاه در خصوص مذاکره دربردارنده سه عنصر اصلی است: فرایند، رفتار و مفاد. فرایند به این مسئله اشاره دارد که مذاکره کنندگان چطور در خصوص متن مذاکره، طرفین مذاکره، تاکتیک‌های مورد استفاده توسط گروه‌ها و توالی و مراحلی که در آن همه این موارد وجود دارد، مذاکره خواهند کرد. رفتار رابطه میان این گروه‌ها، ارتباطات میان آن‌ها و نیز شیوه‌ای که آن‌ها اتخاذ می‌کنند، بستگی دارد. مفاد آنچه که گروه‌ها بر سر آن مذاکره می‌کنند، دستورالعمل، موضوعات (مواضع و به بیان بهتر منافع) گزینه‌ها، و توافقی که در پایان حاصل خواهد شد، را دربردارد. دیدگاه دیگری از مذاکره چهار عنصر را برمی‌شمارد: استراتژی، فرایند، ابزارها و تاکتیک‌ها. استراتژی در بردارندهٔ اهداف عالی است- نوعاً مانند ارتباط و نتیجه نهائی. فرایندها و ابزارها شامل اقداماتی است که می‌تواند دنبال شود، نقش هائی که هر دو طرف برای ایفای آن آماده شده‌اند و نیز مذاکره با دیگر طرفین. تاکتیک‌ها شامل اظهارنظرهای جزئی تر و روشن‌تر و اقدامات و واکنش‌ها به بیانیه‌ها و اقدامات دیگران است. برخی به این لیست از عناصر، ترغیب و نفوذ را نیز اضافه می‌کنند با این فرض که این دو مورد بخش حیاتی و کلیدی از موفقیت در مذاکرات در دنیای مدرن امروز است و از این رو نباید حذف شود.
رقیب یا دوست؟
دو رهیافت کاملاً متفاوت برای مذاکره مستلزم تاکتیک‌های متفاوتی است در رهیافت توزیعی هر مذاکره‌کننده برای بخش ممکن بزرگتری از پای می‌جنگد بنابراین بجاست اگر گروه‌های دیگر را دشمن تصور کنیم تا دوست و بنابراین موضع سخت و پرشدت تری را اتخاذ کنیم. با این وجود، اگر قرار باشد که برای موفقیت این تشکیلات که بهترین وجه تأمین‌کننده نفع طرفین است، تلاشی صورت گیرد، این رهیافت کمتر بجا و مناسب خواهد بود. این امر به این معنی نیست که به وسیلهٔ هرگونه طرف و پیشنهاد ما باید نفع خودمان را برای هیچ از دست بدهیم و تسلیم شویم. بلکه یک دیدگاه همکاری جویانه غالباً سهم خود را نیز می‌پردازد؛ بنابراین آنچه که بدست می‌آید نه به هزینه دیگران بلکه به هزینهٔ خود اوست.
یک مذاکره‌کننده ماهر به عنوان وکیل مدافع یک طرف در مذاکره ایفای نقش می‌کند. وکیل تلاش می‌کند تا پرمنفعت‌ترین نتیجه ممکن حاصل شود. در این فرایند، مذاکره‌کننده تلاش می‌کند تا کمترین حد نتیجه که طرف (یا طرفین) مقابل خواهان پذیرش آن است تعیین کند، سپس تقاضاها را متعاقب آن تنظیم کند. یک مذاکره موفق در رهیافت وکالت زمانی است که مذاکره‌کننده بدون سوق دادن طرف مقابل برای به بن کشیدن همیشگی مذاکره، قادر به حصول به بهترین نتایج ممکنی باشد که گروه خواهان آن است، مگر آنکه بهترین جایگزین ممکن برای توافق مورد مذاکره (BATNA) قابل قبول باشد.
مذاکره کنندگان حرفه‌ای از بسیاری از تاکتیک‌ها از هیپنوتیزم گرفته تا یک ارائه روش و واضح از تقاضاها یا مجموعه‌ای پیش شرطها، تا رهیافت‌های حیله گرانه تر مانند روش موسوم به «چیدن گیلاس» ممکن است استفاده کند. (توضیح: چیدن گیلاس به روشی اشاره دارد که فرد با داشتن حجم اندکی از اطلاعات تلاش می‌کند تا موضوعی را به اثبات برساند و این اقدام را در حالی انجام می‌دهد که آگاهانه از نکات دیگر مرتبط با آن موضوع صرف نظر و چشم پوشی می‌کند). تاکتیک‌های ارعاب و کالباس هم می‌تواند نقشی را برای حرکت به سوی نتیجهٔ مذاکره ایفا کند. (رهیافت کالباسی به‌طور استعاری این معنی است که نباید انتظار داشت که کل یک کالباس را با هم دریافت کنید بلکه راه بهتر آن است که آن را تکه‌تکه استفاده کنید؛ بنابراین مطابق با این تکنیک در مذاکره باید با روندی تدریجی و گام به گام به پیش رفت).
یک تکنیک مذاکره دیگر آدم خوب/ آدم بد است. این تکنیک زمانی است که یک مذاکره‌کننده با استفاده از خشم و تهدید مانند یک آدم بد عمل می‌کند. دیگر مذاکره کنندگان نیز از طریق فهیم بودن و درک کردن مانند یک آدم خوب رفتار می‌کنند. آدم خوب، آدم بد را به دلیل همه دشواری‌ها و مشکلات سرزنش می‌کند و در عین حال تلاش می‌کند تا به مسالمت و توافقی از رقیب خود دست یابد. یک مذاکره دیگر تکیه دادن و نجوا کردن است. این مذاکره موقعیت مسلط فیزیکی را دربردارد و از این رو طرف مقابل را می‌ترساند.
آر. اج شل، پنج نوع شیوه پاسخ به مذاکره را تعریف کرده‌است.[۴] افراد غالباً می‌توانند حالت‌های مختلفی را با شیوه‌های متفاوت بخود بگیرند، این حالت در طول مذاکره استفاده می‌شود و بسته به متن مذاکره و منافع طرف مقابل دارد. بعلاوه شیوه‌ها می‌تواند در طول زمان تغییر کند.
سه نوع اصلی مذاکره توسط محققان در پروژهٔ مذاکره هاروارد شناسائی شده‌است. این سه گونه عبارتند از:چانه زنان نرم، چانه زنان سخت و چانه زنان اصولگرا.
این افراد مذاکره را به رقابت بسیار نزدیک می‌بینند، بنابراین شیوهٔ ملایمی از چانه زنی را انتخاب می‌کنند. پیشنهادهایی که آن‌ها می‌دهند دربردارنده بهترین منافع آن‌ها نیست، آن‌ها متعهد به تقاضاهای دیگران، اجتناب‌کننده از رویارویی هستند و رابطه خوبی را به همتایان مذاکره‌کننده خود دارند. درک آن‌ها از دیگران دوستی است و هدف آن‌ها توافق است. آن‌ها افراد را از مسائلشان جدا نمی‌کنند، اما در هر دو مورد نرم و ملایم هستند. آن‌ها از مبارزهٔ خواسته‌ها اجتناب می‌کنند و بر توافق پای می‌فشارند و راهکارهایی ارائه کرده و به سادگی به دیگران اعتماد می‌کنند و دیدگاه‌هایشان را تغییر می‌دهند.
این افراد از استراتژی‌های مداوم برای نفوذ استفاده می‌کنند و از اصطلاحاتی مانند «این آخرین پیشنهاد من است» و «آن را بگیر یا رهایش کن» بهره می‌گیرند. آن‌ها تهدید می‌کنند، به دیگران بی‌اعتماد هستند و بر منافع خود پای می‌فشرند و برای مذاکره از ابزار فشار استفاده می‌کنند. آن‌ها دیگران را به مثابه دشمن و رقیب می‌بینند و هدف نهائی‌یشان پیروزی است. بعلاوه، آن‌ها به دنبال یک جواب هستند و بر حصول توافق بر این جواب پای می‌فشرند. آن‌ها آدم‌ها را از اهدافشان جدا نمی‌کنند (مانند نرم) اما آن‌ها در هر دو مورد افراد درگیر و مسائل سخت گیر هستند.
افرادی که از این طریق چانه زنی می‌کنند به دنبال راهکارهای یکپارچه هستند و این کارا را به وسیلهٔ تعهد تدریجی به مواضع خاص انجام می‌دهند. آن‌ها بر مسائل به جای اهداف، انگیزه‌ها و نیازهای افراد درگیر تمرکز می‌کنند. آن‌ها مردم را از مسائل جدا می‌کنند و منافع را جستجو می‌کنند و از لایه‌های پایینی اجتناب کرده و به نتایجی بر اساس استانداردها (که مستقل از خواست افراد است) می‌رسند. آن‌ها به جای قدرت و فشار و نفع خود یا رویه‌های تصمیم‌سازی داوری، گزینه‌هایشان را بر مبنای شاخص‌های روشن استوار می‌سازند. این شاخص‌ها از استانداردهای اخلاقی، اصول انصاف، استانداردهای حرفه‌ای، سنت و غیره برگرفته شده‌است.
محققینی از پروژهٔ مذاکره هاروارد پیشنهاد می‌کند که مذاکره کنندگان شماری از جایگزین‌ها برای مسائلی که آن‌ها برای حصول بهترین نتایج با آن‌ها روبرو می‌شوند را جستجو کنند، اما این غالباً درست نیست (زمانی که شما ممکن است با بهره‌گیری فردی از تاکتیک‌های چانه زنی سخت یا نرم روبرو شوید).
زمانی که یک طرف وانمود می‌کند که مذاکره می‌کند، اما به‌طور پنهانی هیچ قصدی برای مصالحه نداشته باشد، آن طرف با نیت و بدی در حال مذاکره است. نیت بد مفهومی است در تئوری مذاکره که به وسیلهٔ آن گروه‌ها وانمود می‌کند که برای رسیدن به حل و فصل اختلاف در حال استدلال کردن هستند اما هیچ قصدی برای انجام این کار ندارند، برای مثال یک حزب سیاسی ممکن است وانمود کند که مذاکره می‌کند اما هیچ قصدی برای مصالحه برای مقاصد سیاسی ندارد.
نیت بد در علم سیاست و روان‌شناسی سیاسی به استراتژی‌های مذاکره اشاره دارد که در آن هچ قصد واقعی برای حصول توافق یا مدلی از پردازش اطلاعات وجود ندارد. «مدل نیت بد ذاتی» در پردازش اطلاعات یک تئوری در روان‌شناسی سیاسی است که برای اولین بار توسط اول هالستی ارائه شد تا ارتباط میان عقاید جان فاستر دالز و مدل پردازش اطلاعات او را تشریح کند. این یکی از مدل‌ها در خصوص رقابت کنندگان است که به‌طور گسترده‌ای مورد مطالعه قرار گرفته‌است. در این مدل این‌گونه فرض می‌شود که یک دولت به‌طور کینه توزانه‌ای متخاصم و دشمن به‌شمار می‌رود و نشانه‌های متضاد با این استدلال نیز همگی نادیده گرفته شده‌اند. این نشانه‌ها همگی به عنوان یک اقدام تبلیغاتی و نشانه‌ای از ضعف تلقی شده و نادیده گرفته شده‌اند. نمونه‌های آن موضعجان فاستر دالس در خصوص اتحاد شوروی یا موضع حماس در قبال دولت اسرائیل است.
احساسات نقش مهمی را در فرایند مذاکرات ایفا می‌کنند، گرچه تنها در سال‌های اخیر است که نتایج چنین مسئله‌ای مورد مطالعه قرار گرفته‌است. احساسات این ظرفیت را دارند که یک نقش مثبت یا منفی را در روند مذاکره ایفا کنند. در طول مذاکرات، تصمیم در مورد اینکه آیا استراحتی در نظر گرفته شود یا نه بر عهدهٔ شاخص‌ها و عوامل مرتبط با احساس است. احساسات منفی می‌تواند عامل تشدید و حتی رفتار غیر عقلایی شود و می‌تواند باعث شعله‌ور شدن ستیز شود و مذاکره را به بن‌بست بکشاند اما هم چنین می‌تواند ابزاری برای دستیابی به امتیاز باشد. از سوی دیگر احساسات مثبت اغلب می‌تواند دستیابی به یک توافق و کمک به حداکثرسازی نفع مشترک را تسهیل کند، اما می‌تواند هم چنین عاملی ابزاری در حصول یک امتیاز به‌شمار آید. احساسات مثبت و منفی می‌تواند به‌طور استراتژیک بروز داده شود تا بر نتایج تأثیرگذار باشد و می‌تواند نقش متفاوتی را در میان مرزهای فرهنگی برجای گذارد.
حالت‌ها و تمایلات بر مراحل مختلف فرایند مذاکره تأثیرگذار است: کدام استراتژی قرار است مورد استفاده قرار گیرد؟ کدام استراتژی واقعاً انتخاب شده‌است، روشی که دیگر گروه‌ها و مقاصد و نیت‌های آنان درک و تحلیل می‌شود، میزان تمایل آن‌ها برای حصول توافق و نتایج نهائی مذاکره. اثربخشی مثبت (PA) و منفی (NA) یک یا چند جنبه از جوانب مذاکره کردن می‌تواند نتایج بسیار متفاوتی به دنبال داشته باشد.
حتی پیش از آنکه مذاکره آغاز شود، کسانی که در حالت خوبی قرار دارند اطمینان بیشتری داشته و تمایل بیشتری به برنامه‌ریزی برای استفاده از استراتژی‌های همکاری جویانه دارند. در طول مذاکره، مذاکره کنندگانی که در حالت خوبی قرار دارند تمایل دارند تا از تعامل لذت بیشتری ببرند و رفتار کمتر ستیزه جویانه‌ای نشان می‌دهند و از تاکتیک‌های تهاجمی کمتر و استراتژی‌های همکاری جویانه نیز استفاده می‌کنند. این امر در عوض احتمال اینکه گروه‌ها به اهداف ابزاری و عقلانی خود دست یابند و توانائی برای یافتن نتایج منسجمتر و یکپارچه‌تر را بیشتر می‌کند. در واقع، در مقایسه با مذاکره کنندگان با اثربخشی خنثی یا منفی، مذاکره کنندگان با اثربخشی مثبت به توافقات بیشتری دست می‌یابند و تمایل بیشتری دارند که آن توافقات را محترم بشمارند. آن دسته از نتایج پرمنفعت تر نیز در نتیجه فرایندهای تصمیم‌سازی بهتر مانند تفکر منعطف، حل خلاقانه مسئله، توجه به خواست‌ها و تمایلات دیگران و ریسک کردن و اعتماد بیشتر بدست می‌آید. تأثیرات مثبت پس از مذاکره نیز نتایج منفعت آمیزی را به همراه دارد. این تأثیرات رضایت از نتایج بدست آمده را افزایش می‌دهد و برخاست و تمایل افراد برای تعاملات آتی تأثیرگذار است. اثربخشی مثبتی که با دستیابی به یک توافق برانگیخته می‌شود، روابط دوتائی را تسهیل می‌کند و همین امر منجر به تعهد مؤثری می‌شود که مراحل بعدی تعاملات را رقم می‌زند. اثربخشی مثبت زیان‌های خاص خودش را نیز دارد: این امر درک از مفهوم عملکرد خود را تحریف می‌کند، به گونه‌ای که عملکرد نسبتاً بهتر از آنچه که واقعاً صورت گرفته ارزیابی و قضاوت می‌شود. از این رو، مطالعات در خصوص خود گزارش دهی در مورد نتایج به دست آمده می‌تواند جانبدارانه بوده یا بیطرفانه نباشد.
تأثیر منفی پیامدهای زیانبار در مراحل مختلف فرایند مذاکره است. گرچه احساسات منفی مختلف بر نتایج مذاکره تأثیر می‌گذارند، اما بیشترین نتیجه‌ای که تاکنون مورد مطالعه قرار گرفته خشم است. مذاکره کنندگان خشمگین قصد دارند تا از استراتژی‌های رقابتی تر استفاده کنند و کمتر همکاری کنند، حتی پیش از آغاز مذاکره. این استراتژی‌های رقابتی مرتبط با نتایج مشترک کاهش یافته مرتبط است. در طول مذاکرات، خشم از طریق کم کردن میزان اعتماد در فرایند گسست ایجاد می‌کند و قضاوت طرفین مذاکره را تیره و تار می‌سازد و میزان تمرکز و توجه طرفین را محدود ساخته و هدف‌های اساسی آن‌ها را از دستیابی به توافق به تلافی کردن اقدامات طرف دیگر تغییر می‌دهد. مذاکره کنندگان خشمگین توجه کمتری به منافع رقیب خود دارند و کمتر در قضاوت در خصوص منافع آن‌ها دقت می‌کنند و از این رو به منفعت کمتری نیز دست پیدا می‌کنند. بعلاوه، به دلیل اینکه خشم مذاکره کنندگان را در ترجیحات خود خودمحورتر می‌سازد، احتمال اینکه آن‌ها پیشنهادهای پرسود را رد کنند، بیشتر می‌شود. رقبایی که واقعاً خشمگین می‌شوند (یا گریه می‌کنند یا کنترل خود را از دست می‌دهند) احتمال خطای بالاتری دارند: اطمینان حاصل کنید که آن‌ها طرف شما هستند. خشم هم چنین به دستیابی به اهداف مذاکره کمکی نخواهد کرد و احتمال دستیابی به منافع مشترک را نیز اندک می‌سازد و هم چنین به ارتقای منفعت‌های شخصی نیز کمکی نخواهد کرد و در عین حال مذاکره کنندگان خشمگین در اثبات ادعای خود نیز موفقیتی حاصل نخواهند کرد. بعلاوه، احساسات منفی منجر به پذیرش راهکارهائی می‌شود که کارامدی و بهره‌مندی مثبتی ندارد اما در عوض پیامدهای منفی به بار می‌آورد. با این وجود، ابراز احساسات منفی در طول مذاکره گاه می‌تواند مثبت و سودمند هم باشد: یک خشمی که به گونه‌ای قاعده مند طرح می‌شود می‌تواند راه مؤثری برای نشان دادن تعهد و وفاداری و نیاز یک طرف به توافق باشد. بعلاوه، گرچه اثربخشی منفی احتمال دستیابی به منفعت را در امور تعاملی کم می‌کند، اما نسبت به اثربخشی مثبت در امور و مسائل توزیعی مانند صفر و یک، بهتر و مناسب تر است. سیدنر در آثار خود پیرامون انگیختگی منفی و White Noise (صدایی که شامل فرکانس‌های متفاوت با شدت‌های یکسان است)، از طریق مشاهداتی در مورد کم ارزش دانستن گویندگانی از دیگر گروه‌های قومی، نشانه هائی بر وجود یک مکانیسم انگیختگی منفی یافت. مذاکره می‌تواند در عوض از طریق مخفی کردن تخاصمات در خصوص یک گروه قومی یا جنسیتی تأثیر منفی داشته باشد.
تحقیقات نشان می‌دهد که احساسات مذاکره کنندگان الزاماً بر فرایند مذاکره تأثیرگذار نیست. البراسین و دیگران پیشنهاد کرده‌اند که دو شرط برای تأثیر احساسات وجود دارد که هر دو مرتبط با توانائی (حضور موانع شناختی و محیطی) و انگیزه است.
بر طبق این مدل، انتظار می‌رود که احساسات تنها زمانی بر مذاکرات تأثیر بگذارد که یکی بالا و دیگری پایین است. زمانی که هر دوی توانائی‌ها و انگیزه پایین هستند، این تأثیر را نمی‌توان مورد شناسائی قرار داد و زمانی که هر دو بالا هستند گرچه این تأثیر ار می‌تواند شناسائی کرد اما غیرمرتبط با قضاوت به‌شمار می‌رود. یک پیامد احتمالی این مدل آن است که مثلاً تأثیر مثبتی که اثربخشی مثبت بر مذاکرات دارد تنها زمانی دیده شود که یا انگیزه یا توانائی پایین هستند.
اغلب مطالعات روی احساسات در مذاکره بر تأثیر احساسات خود مذاکره کنندگان بر فرایند تأکید دارند. با این وجود، آنچه که گروه‌های دیگر احساس می‌کنند همانقدر که احساسات گروه چه در سطح گروهی و چه در سطح فردی بر فرایندها تأثیرگذار است، نیز می‌تواند مهم و تأثیرگذار باشد. زمانی که بحث از مذاکرات است، اعتماد در گروه‌های دیگر یک شرط مهم برای احساسات و تأثیرگذاری آن است و قابلیت رویت آن تأثیر آن را افزایش می هد. احساسات در فرایندهای مذاکره از طریق ارسال سیگنال‌هایی با این مضامین مشارکت دارد: اینکه یک نفر چه احساسی دارد و چطور فکر می‌کند و از اینرو می‌توان از درگیر شدن گروه دیگر در رفتارهای ویران‌کننده جلوگیری کرد و هم چنین نشان دهد که چه گام هائی در مرحله بعد باید برداشته شود. اثربخشی مثبت نشان می‌دهد که باید همین راه را حفظ کرد در حالیکه اثربخشی منفی نشان می‌دهد که تنظیمات رفتاری یا ذهنی مورد نیاز است. احساسات طرفین می‌تواند دو تأثیر مهم و عمده بر روی احساسات مذاکره کنندگان و رفتار آن‌ها داشته باشد: تقلیدی، دو جانبه و مکمل؛ مثلاً ناامیدی و غم می‌تواند به دلسوزی و ترحم یا همکاری بیشتر بینجامد. در مطالعه‌ای توسط بات و دیگران در سال ۲۰۰۵ که یک مذاکره چند مرحله‌ای واقعی را شبیه‌سازی کرد، اغلب افراد به احساسات طرفشان به شیوه‌ای متقابل واکنش نشان می‌دادند تا به شیوهٔ مکمل. این‌گونه دریافت شده که احساسات خاص تأثیرات متفاوتی را نیز بر روی احساسات رقبا و نیز استراتژی هائی که برگزیده می‌شود دارند:
گناه یا پشیمانی: که توسط مذاکره‌کننده ابراز می‌شود منجر به درک بهتری از او توسط رقیب می‌شود، با این وجود این مشخصه رقیب را به طرح مطالبات بالاتری وادار می‌کند. از سوی دیگر، اشتباهات شخصی با رضایت بیشتر از آنچه که بدست می آِید در ارتباط است.
مذاکره یک تعامل تقریباً پیچیده‌است. فراگیری همهٔ این پیچیدگی‌ها بسیار امر دشواری است و تفکیک کردن و کنترل آن تنها جنبه هائی از آن است. به این دلیل اغلب مطالعات مذاکره در محیط‌های آزمایشگاهی انجام می‌شود و تنها بر برخی جنبه‌ها تأکید دارد. گرچه مطالعات آزمایشگاهی مزایای خاص خود را دارد اما هنگامی که نوبت به مطالعهٔ احساسات می‌رسد آن‌ها معایب خود را نیز نشان می‌دهند.
به دلیل رویکردهای جهانی شدن و رشد تجارت، کاربرد مذاکره در قالب تیم‌ها در حال گسترده‌تر شدن است. تیم‌ها می‌توانند به‌طور مؤثری در تخریب یک مذاکره پیچیده مؤثر و پرنفوذ باشند. دانش و آگاهی و خرد بیشتری در درون یک تیم جریان دارد تا در این ذهن واحد. نوشتن، گوش دادن و صحبت کردن نقش‌های خاص اعضای تیم هستند که باید ایفا شوند. اساس ظرفیت یک تیم میزان اشتباهات را کاهش داده و آشنایی را در مذاکرات افزایش می‌دهد.
واژه مذاکره از ترکیب لاتین "Negotium" و فرم سوم Negotiare که به معنی"انجام تجارت" است ریشه گرفته شده‌است. Negotium به‌طور تحت‌اللفظی به معنای "عدم تفریح یا فراغت" است.
تاکتیک‌ها همواره بخش مهمی از فرایند مذاکره هستند. اما تاکتیک‌ها غالباً بالا و پایین نمی‌پرند که "من اینجا هستند و به من نگاه کنید". "در صورتی‌که آن‌ها انجام شوند، طرف دیگر باید مسئله درست را از طریق آن‌ها بفهمد و آن‌ها مؤثر نخواهند بود. آن‌ها معمولاً دقیق بوده و شناخت آن‌ها دشوار است و برای مقاصد چندگانه مورد استفاده قرار می‌گیرند. تاکتیک‌ها غالباً در مذاکرات توزیعی مورد استفاده قرار می‌گیرند و زمانی که بر روی آن‌ها تمرکز وجود دارد بیشترین ارزش ممکن را از روی میز به خود اختصاص می‌دهند.
تاکتیک‌های مذاکره مختلفی وجود دارد که برخی از رایج‌ترین آن‌ها در زیر آمده‌است:
فرایند به مناقصه یا مزایده گذاشتن که برای ایجاد رقابت طرح شده‌است. زمانی که گروه‌های چندگانه چیز واحدی را می‌خواهند، آن‌ها را در مقابل هم در یک زمین مبارزه قرار می‌دهند. زمانی که مردم می‌دانند که آن‌ها ممکن است چیزی را از دست بدهند، آن را حتی بیشتر می‌خواهند. نه تنها آن‌ها چیزی را می‌خواهند که به مناقصه گذاشته شده بلکه آن‌ها مصر هستند که فقط برنده بازی باشند. استفاده از مزایای طبیعت رقابتی فرد می‌تواند قیمت آن چیز را بالاتر ببرد.
یک طرف به گونه تهاجمی به دنبال دسته‌ای از واژه هاست که طرف دیگر باید یا با آن موافقت کند یا از کنار آن بگذرد. سیاست خطرپذیری گونه‌ای از رویکرد «مهره سخت» است که چانه زنی است که یک طرف، طرف دیگر را به لبه و حاشیهٔ ای می‌کشاند که آن طرف مایل است خود را برای آن آماده کند. شکل موفق این سیاست طرف دیگر را متقاعد می‌کند که آن‌ها هیچ گزینهٔ دیگری ندارند مگر آنکه آن پیشنهاد را بپذیرند و هیچ جایگزین قابل پذیرش دیگری نیز برای این توافق طرح شده وجود ندارد.
مذاکره کنندگان از تاکتیک شیطانی استفاده می‌کنند تا وانمود کنند که یک موضوع دارای ارزش اندک و ناچیز برای یک طرف، برای آن‌ها بسیار حائز اهمیت است. سپس بعدها در مذاکره، این موضوع می‌تواند برای یک امتیاز بزرگتر که دارای اهمیت واقعی است مورد معامله قرار گیرد.
مذاکره کنندگان اقدامات پرشدتی را پیشنهاد می‌کنند که اغلب حیله‌ای است که طرف دیگر را به مجبور به ترک صحنه (میدان رقابت) می‌کند و به آن‌ها آنچه را که می‌خواهند می‌دهد. این تاکتیک می‌تواند خطرزا باشد زمانی که گروه‌ها خواهان پس گرفتن ادعاهای خود و انجام یک اقدام پرشدن نیستند.
چندین لایه از اختیار تصمیم‌گیری برای اجازه دادن به اعطای امتیازات بیشتر مورد استفاده قرار گرفته اما هر بار این توافق دستخوش اختیار لایه‌های متفاوتی قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر هربار که این پیشنهاد به تصمیم گیرندگان می‌رسد، آن تصمیم گیرنده درخواست می‌کند که امتیازات بیشتری به منظور نزدیک شدن به یک تفاهم و توافق اعطا شود.
به طرف دیگر اولتیماتوم دادن و اجبار آن‌ها به اخذ یک تصمیم. این روش از زمان برای اعمال فشار بر گروه دیگر استفاده می‌کند. مهلت‌های داده شده می‌تواند واقعی یا تصنعی باشد.
دریغ کردن یک واکنش فیزیکی منفی قوی برای یک پیشنهاد به‌شمار می‌رود. مثال رایج این موضوع نفس نفس زدن یا بیان واضح شوکه شدن یا متعجب شدن است. دریغ کردن می‌تواند عمداً یا غیرعمد صورت گیرد. این اقدام به طرف مقابل نشان می‌دهد که شما فکر می‌کنید که این پیشنهاد یا طرح امیدی پوچ به این مسئله است که طرف دیگر از تقاضاها و مطالباتش خواهد کاست.
این رویکرد نوعاً در مذاکرات تیم هائی مورد استفاده قرار می‌گیرد که یکی از اعضای تیم یک خواسته نامعقول و شدیدی را مطرح کرده و دیگر اعضای گروه رویکرد معقول تری را در این زمینه در پیش می‌گیرند. این تاکتیک به نام بازجویی پلیسی که در رسانه‌ها نمایش داده می‌شود، نامگذاری شده‌است. یک آدم خوب معقول تر و منطقی تر و با درک بالاتری ظاهر می‌شود و از این روکار با او راحت‌تر است. در اصل، این تکنیک از قانون نسبیت استفاده می‌کند تا همکاری را جلب کند. آدم خوب بسیار قابل توافق تر از آدم بد به‌شمار می‌آید. تشخیص این تاکتیک به دلیل استفادهٔ متداول از آن بسیار ساده است.
بسته به خرید یا فروش، خریداران یا فروشندگان از یک پیشنهاد مضحک بسیار پایین یا بسیار بالا برای شروع کردن استفاده می‌کنند، این رقم در واقع هیچ‌گاه مورد توافق قرار نمی‌گیرد. تئوری این است که پیشنهاد شدید باعث خواهد شد که طرف مقابل به ارزیابی مجدد پیشنهاد آغازین خود دست بزند و به نقطه مقاومت نزدیک شود (همچنانکه شما مایل هستید که به سمت دستیابی به یک توافق حرکت کنید).[۳۵] مزیت دیگر آن است که فردی که تقاضای بالائی را مطرح می‌کند، در اعطای امتیاز برای یک نتیجهٔ معقول تر منعطف تر عمل می‌کند.
این مفهوم به معنای درخواست یک امتیاز اندک است که قبلاً و درست پیش از بستن قرارداد مورد بحث قرار نگرفته‌است. این روش این مزیت را دارد که یک گروه می‌تواند با این خواست که «تنها یک چیز دیگر» به قرارداد اضافه شود، آن را مطرح کند.
مذاکره کنندگان گروه دیگر را با میزان زیادی از اطلاعاتی که او را سردرگم می‌کند که کدام یک مهم است و کدام یک انحرافی است، خسته می‌کنند. مذاکره کنندگان همچنین ممکن است از زبان تکنیکی یا مبهم و دست و پا شکسته برای پوشاندن و پنهان کردن یک پاسخ ساده به یک سؤالی که توسط یک فرد غیرمتخصص مطرح می‌شود استفاده کنند.
گفتگو و ارتباط عنصر اصلی مذاکره است. مذاکره مؤثر مستلزم آن است که مشارکت کنندگان به‌طور مؤثری اطلاعات را بیان و تفسیر کنند. مشارکت کنندگان در یک مذاکره اطلاعات را نه تنها به‌طور شفاهی که به صورت غیر شفاهی و از طریق زبان اعضای بدن و حالاتی که به خود می‌گیرند نیز منتقل می‌کنند. با درک اینکه چطور ارتباطات غیرشفاهی کار می‌کند، یک مذاکره‌کننده بهتر است که به تفسیر اطلاعاتی که دیگر مشارکت کنندگان به طریق غیر شفاهی در حال انتقال آن هستند بپردازد، در حالی که آن دسته از چیزهائی را که مانع از توانائی او برای مذاکره می‌شوند را به صورت یک راز نگه می‌دارد.
ارائهٔ غیرشفاهی: در یک مذاکره، ابتدا یک فرد می‌تواند منفعتی را از طریق بیان شفاهی موقعیت خود بدست آورد. از طریق ارائه موضع شما، شما موضعی را از از آن جا مذاکره آغاز می‌شود بیان می‌کنید. در این روند مشابه، شما می‌توانید بیان کنید و به طریق غیر شفاهی (از طریق زبان حرکات بدن) می‌توانید سود ببرید.
خواندن گفتگوهای غیر شفاهی
توانا بودن در خواند گفتگوهای غیرشفاهی فرد دیگر می‌تواند به میزان مهمی در فرایند گفتگو و ارتباط تأثیرگذار باشد. با مطلع بودن از ناهماهنگی‌های میان ارتباطات غیرکلامی و غیر شفاهی و شفاهی و کلامی افراد و آشتی دادن آنها، مذاکره کنندگان قادر خواهند بود که به نتایج بهتری دست یابند. مثال هائی از این ناسازگاری‌ها در زبان حرکات بدن عبارتست از:
انتقال قدرت پذیرش: حالت‌های اعضای بدن شرکای مذاکره در ارتباط با یکدیگر بر اینکه هریک در مقابل ایده‌ها و پیام‌های افراد دیگر چقدر قابل پذیرش هستند، تأثیر می‌گذارد.
مذاکره کنندگان با قابلیت پذیرش مایل هستند که راحت، با دستانی باز و در حالی که کف دستشان پیداست بنظر برسند.
مکتب تاریخی یا historism شامل سبک هنرمندانه ایست که هر انچه از روش بازافرینی تاریخی الهام می‌گیرد را به تصویر می‌کشد.
این امر در فن معماری نیز مرسوم است.
از طریق ترکیب سبک‌های مختلف یا اجرای عناصر جدید، مکتب تاریخی می‌تواند مبانی زیبایی شناختی کاملاً متفاوت از سبک‌های پیشین بسازد.
بنابراین یک تنوع عالی از طرح‌هایی که ممکن است را ارائه می‌دهد.
در تاریخ هنر بعد از نئوکلاسیسم که در دوران رومانتیک خود می‌تواند یک جنبش تاریخی در نظر گرفته شود، در قرن نوزدهم یک مرحلهٔ تاریخی جدید دیده شد که مشخص شده بود توسط تفسیر نه فقط یونان و سبک باستانی رومی، بلکه موفقیت سبک دوره ها، که به طور فزاینده برابر در نظر گرفته شده بودند.
به طور خاص در معماری و درژانر نقاشی‌های تاریخی که به طور فزاینده موضوع نقاشی‌های تاریخی با توجه عالی به جزئیات دقیق است، تاثیر جهانی مکتب تاریخی قوی بود بویژه از ۱۳۵۰ به بعد.
تغییری که اغلب در طول ظهور طبقهٔ سرمایه دار و بعد از انقلاب صنعتی به وجود امد.
در پایان قرن، پایان دورهٔ سمبولیسم و هنر نو که به دنبال اکسپرسیونیسم و مدرنیسم اقدام به ایجاد مکتب تاریخی نگاه از ردهٔ خارج نمودند، اگرچه بسیاری از کمیسیون‌های بزرگ ان را در قرن بیستم همچنان ادامه دادند.
جنبش هنر و صنایع دستی به مدیریت ترکیبی از تاریخ گرایی کشورهای بومی ضعیف باعناصر هنر نو و سبک‌های معاصر دیگر.
تاثیر تاریخ گرایی در بسیاری از کشورها حتی تا دههٔ ۱۹۵۰ قوی باقی‌مانده است.
هنگامی که معماری پست مدرن به طور گسترده در دههٔ ۱۹۸۰ محبوب شد، به دنبال یک جنبش نئو تاریخی، که هنوز هم برجسته است و می‌تواند در سراسر جهان در برداشت، به خصوص در نمایندگی و طبقهٔ بالای ساختمان‌ها.
اس/وای منیو یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
یواس‌اس وبستر (ای‌آروی-۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
اس‌اس داگلاس (۱۸۶۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۶۴ ساخته شد.
یواس‌ای‌اچ‌اس مریگولد یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
پی‌اس برایتون یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۸۳ ساخته شد.
ادوارد لمبه (۱۸۲۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۲۸ ساخته شد.
گردن‌آویزی عمل شکنجه و اعدام به وسیله انداختن یک تایر لاستیکی پر از بنزین به دور سینه و بازوان قربانی و آتش زدن آن است. تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد تا قربانی بمیرد و در طی آن دچار سوختگی‌های شدید می‌شود.
این عمل در جریان آشوب‌های سیاهان آفریقای جنوبی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به روش رایجی برای زجر کش کردن تبدیل شد. اولین مورد ثبت شدهٔ آن در ۲۳ مارس ۱۹۸۵ قتل هنگامی رخ داد که هواداران سیاه کنگره ملی آفریقا یک عضو سیاه شورا را که متهم به همکاری با سفیدها بود کشتند.
محکومیت به گردن‌آویزی گاهی توسط «دادگاه‌های خلق» برپاشده در شهرک‌های سیاه به منظور اعمال نظام قضایی آنها علیه «مجرمین متهم» اجرا می‌شد. این اقدامات معمولاً به نام کنگره ملی آفریقا انجام می‌شد. حتی وینی ماندلا، همسر وقت نلسون ماندلای زندانی، و از اعضای ارشد کنگره بیانیه‌هایی در تایید استفاده از آن صادر کرد. کنگره ملی آفریقا رسماً این عمل را محکوم کرد.
گلدن ساوت (۱۸۵۲) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۵۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس سایرن (۱۷۴۵) یک کشتی بود که طول آن (gundeck) بود. این کشتی در سال ۱۷۴۵ ساخته شد.
یواس‌اس تروپ (۱۸۱۲) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۱۲ ساخته شد.
آلفارومئو نرون یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
اس‌اس ایروکوا یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس تامار (۱۸۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس هیند (۱۷۴۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۴۹ ساخته شد.
اسمارتیز یا دراژه، قطعات کوچک شیرینی به شکل دایره و با روکش شکلاتی و رنگی است. اسمارتیز عمدتاً در انگلستان، جزیره من، ایرلند، کانادا، استرالیا، اسپانیا، پرتقال، سوئیس، لیختن اشتاین، آلمان، هلند، فرانسه، یونان، کشورهای شمال اروپا، آفریقای جنوبی و خاورمیانه محبوبیت دارد.
اسمارتیز که در ابتدا «چاکلت بینز»، «Chocolate Beans» نامیده می‌شد، از سال ۱۹۳۷ جایگاه ویژه‌ای به دست آورده‌است.
ام‌وی فاوست یک کشتی است که طول آن و ارتفاع آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۷ ساخته شد.
یواس‌سی و جی‌اس دریفت یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برامبل (جی۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فوبه (۱۸۹۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس اسفینکس (جی۶۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد.
اس‌اس داگلاس (۱۸۸۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فرانکلین (جی۸۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
اس‌اس مونا (۱۸۳۲) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۳۱ ساخته شد.
ژنرال گودارد (۱۷۸۲) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۷۸۲ ساخته شد.
اس‌اس ویکتوریا (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس گارلند (۱۸۰۰) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۸ ساخته شد.
اس‌اس مونا (۱۸۷۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۷۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس آمیتیست (۱۸۷۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۳ ساخته شد.
ناوچه کلاس آمیتیست یک کلاس از کشتی است که طول آن می‌باشد.
اچ‌ام‌اس ماریا (۱۸۰۸) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۰۸ ساخته شد.
گیم کوک (کلیپر) یک کشتی بود که طول آن 200 ft. LOA بود. این کشتی در سال ۱۸۵۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس ویندسور یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۹۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس لایتنینگ (۱۸۰۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۶ ساخته شد.
کینگ جرج یک کشتی بریتانیایی در اواخر سده ۱۸ میلادی بود.
اچ‌ام‌اس اسفینکس (۱۷۴۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۴۸ ساخته شد.
اس‌اس داگلاس (۱۸۵۸) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۵۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس پروتئوس (ان۲۹) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۲۹ ساخته شد.
یواس‌سی‌جی‌سی آلرت (دبلیوام‌ئی‌سی-۱۲۷) یک کشتی است که طول آن 125 feet می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۲۶ ساخته شد.
اس‌اس مونا (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن 261' بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس رکون (۱۷۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس رینبو (ان۱۶) یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۳۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس میناس (جی۱۶۵) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
پی‌اس تریلیوم یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۱۰ ساخته شد.
اس‌اس مونا (۱۸۸۹) یک کشتی بود که طول آن 342'5" بود. این کشتی در سال ۱۸۸۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس گریهوند (۱۷۸۰) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۷۸۰ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس لوون (پی‌سی‌اس ۷۸۰) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.
لیدی مریلند یک کشتی است که طول آن و ارتفاع آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌سی‌اس باکلان (پی‌سی‌اس ۷۸۱) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۵۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس عرب (۱۸۷۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس لیلی (۱۸۷۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس پلیکان (۱۸۷۷) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۷۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس اوسپری (۱۸۷۶) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس آلباتروس (۱۸۷۳) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۷۳ ساخته شد.
زیردریایی کلاس فاتح یک کلاس از زیردریایی است.
زیرسطحی ۵۲۷ تنی فاتح به عنوان یک زیردریایی نیمه سنگین تلقی شده و تناژ آن در زیرسطح ۵۹۳ تن است. این زیردریایی که از نظر مشخصات عملیاتی بسیار برتر از غدیر است، توانایی حرکت در عمق ۲۰۰ متر را به صورت عادی داشته و بیشینه عمق قابل دستیابی برای آن نیز ۲۵۰ متر است. فاتح توان دریانوردی به مدت ۳۵ روز را دارد که از این نظر نیز بهبود چشمگیری نسبت به زیردریایی غدیر مشاهده می‌شود. سرعت سطحی فاتح ۱۱ گره (۲۰٫۳۵ کیلومتر بر ساعت) و در حالت غوطه ور ۱۴ گره (۲۵٫۹ کیلومتر بر ساعت) است. این زیردریایی توانایی حمل موشک‌های زیرسطحی، موشک‌های دوش‌پرتاب سطح به هوا و همچنین امکان حمل نیروهای تکاور و رساندن آن‌ها به نقاط مورد نظر را نیز دارد.
فاتح دارای ۴ مقر پرتاب اژدرهای کالیبر ۵۳۳ میلی‌متری بوده و توانایی حمل ۸ مین دریایی را نیز دارد و همچنین دارای دو اژدر رزرو است.
زیرسطحی فاتح با برخورداری از ۱۲ نوع سونار مختلف شامل انواع فعال (اکتیو) و غیرفعال (پسیو) امکان پویش محیط اطراف خود را داشته و می‌تواند عمق، سرعت و صوت را تشخیص داده و حتی علیه نیروهای غواص دشمن نیز به‌طور مؤثری عمل کند.
از سوی دیگر بنا بر اطلاعات رسمی منتشر شده از این زیردریایی، فاتح از ESM بهره می‌برد که این سیستم در زیردریایی‌ها، کار تشخیص، شناسایی و جهت‌یابی انواع امواج رادار و سیگنال‌های مخابراتی منتشر شده از کشتی‌ها، هواگردها، زیردریایی‌ها و سایر منابع را بر عهده دارد. به کمک این سامانه آگاهی زیردریایی از موقعیت اطراف به منظور دفاع از خود یا تدارک یک درگیری یا پشتیبانی اطلاعاتی از شناورهای خودی در صحنه نبرد افزایش می‌یابد. سامانه پشتیبانی اقدامات الکترونیکی یا ESM شامل گیرنده‌های امواج و سیگنال‌ها، نمایشگرها و تجهیزات تحلیل و پردازشگر است. ارتباط داده‌ای این سامانه با سامانه مدیریت صحنه نبرد و سامانه کنترل آتش، حلقه تکمیل‌کننده کاربرد آن است.
همچنین موتور این زیردریایی نیز از نوع توربو ژنراتور می‌باشد. ژنراتور در یک زیردریایی وظیفه تبدیل انرژی مکانیکی به الکتریکی را دارد. این انرژی الکتریکی می‌تواند از طرق مختلفی مانند موتور دیزل یا توربین بخار تأمین شود. توربوژنراتورها انرژی بخار را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند که برای تأمین انرژی الکتریکی لازم برای عملکرد زیردریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این سامانه می‌تواند مزیت‌های عملکردی نسبت به استفاده از موتور دیزلی برای زیردریایی به همراه داشته باشد از جمله ایجاد نویز و ارتعاشات کمتر، مقاومت بالاتر در برابر شوک‌های وارده و هزینه کمتر در چرخه عمر.
فرمانده نیروی دریایی ارتش از هشدار زیردریایی فاتح این نیرو به یک زیردریایی هسته‌ای آمریکایی به نام فلوریدا در تنگه هرمز خبر داد.
به گزارش خبرنگار دفاعی خبرگزاری تسنیم، امیر دریادار ایرانی فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با اشاره به هشدار و شناسایی زیردریایی آمریکایی توسط این نیرو، اظهار داشت: این زیردریایی در سکوت کامل و در زیر آب در حال نزدیک شدن به تنگه هرمز بود که توسط زیردریایی تمام ایرانی و بومی فاتح رصد و شناسایی شد و با مانورهای ایذایی مجبور کرد تا زیردریایی آمریکایی به سطح آب بیاید و مسیر تنگه را در سطح آب عبور کند.
اچ‌ام‌اس پاپیلون (۱۸۰۳) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۹۳ ساخته شد.
اس‌اس برلین (۱۸۹۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۴ ساخته شد.
یواس‌سی‌جی‌سی سایپرس (دبلیوال‌بی-۲۱۰) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۲۰۰۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس وایپر (۱۷۹۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۴ ساخته شد.
ئی‌وی ناتیلوس یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۷ ساخته شد.
ام‌وی کانادیین ماینر یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۶۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کانگورو (۱۷۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۵ ساخته شد.
ناوچه کلاس امرلد یک کلاس از کشتی است که طول آن می‌باشد.
امیلی رید (کشتی) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۰ ساخته شد.
یواس‌اس روانوک (آی‌دی-۱۶۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۱ ساخته شد.
یواس‌اس کاناندی (آی‌دی-۱۶۹۴) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۰۱ ساخته شد.
جان بری (۱۸۱۴) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۱۴ ساخته شد.
اس‌ام یوبی-۴۹ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۱۷ ساخته شد.
ادمیرال گمبیر (۱۸۰۷) یک کشتی بود. این کشتی در سال ۱۸۰۷ ساخته شد.
ویلیام پیت (۱۸۰۴) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۰۴ ساخته شد.
آبجکت پاسکال یک زبان برنامه‌نوسی است بر مبنای سی‌پلاس‌پلاس است که از ویژگی‌های زبان‌های برنامه‌نویسی شیءگرا از جمله چندریختی‌بودن، وراثت و کپسوله‌سازی و برخی دیگر از ویژگی‌های زبان‌های برنامه‌نوسی مدرن مانند اشاره‌گرها و واسط‌ها پشتیبانی می‌کند. این زبان را می‌توان آمیزه‌ای از پاسکال و ویژگی‌های شیءگرای اسمال‌تاک دانست.
دلفی و کیلیکس هر دو بر مبنای آبجکت پاسکال هستند.
از نظر ویژگی‌ها می‌توان گفت که جاوا بیشترین نزدیکی را به آبجکت‌پاسکال دارد، با این تفاوت که آبجکت‌پاسکال یک زبان کامپایلی است.
یادگیری ساختار نوشتن کدها در آبجکت پاسکال برای برنامه‌نویسان باتجربهٔ پاسکال، ساده است و تنها چند ساعت زمان می‌برد. مشکل اصلی برای این دسته از برنامه‌نویسان خو گرفتن به سبک برنامه‌نویسی شیءگرا خواهد بود.
سیدنی فرودگاه (۱۸۰۳) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۰۳ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فیسنت (۱۷۹۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۷۹۸ ساخته شد.
ان‌اس‌او اسپریت یک کشتی است که طول آن 69 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۲ ساخته شد.
یواس‌اس وای‌ام‌اس-۴۱۸ یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
پی‌اس آدلاید یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۸۶۶ ساخته شد.
عنصر لیتیم (litiom) دارای دو ایزوتوپ پایدار لیتیم-۶ و لیتیم-۷ است که دارای فراوانی (۹۲٫۵٪) می‌باشد. این دو ایزوتوپ پایدار در مقایسه با دو عنصر سبک و سنگین همسایگی خود یعنی هلیم و بریلیم، به صورت غیر طبیعی، انرژی پیوستگی هسته‌ای پایینی به ازای هر هسته دارند. به جز دوتریوم و هلیم-۳، دو هستهٔ لیتیم انرژی پیوستگی کمتری به ازای هر هسته، نسبت به هر هستهٔ پایدار دیگری دارند. shows binding energies of stable nuclides graphically; the source of the data-set is given in the figure background. در نتیجهٔ این پدیده، عنصر لیتیم با اینکه وزن اتمی کمی دارد اما در سامانهٔ خورشیدی از دید فراوانی، در میان ۳۲ عنصر، رتبهٔ ۲۵ ام را دارد.Numerical data from: Graphed at هفت ایزوتوپ پرتوزا برای لیتیم پیدا شده‌است که پایدارترین آن‌ها لیتیم-۸ با نیمه‌عمر ۸۳۸ میلی‌ثانیه ولیتیم-۹ با نیمه‌عمر ۱۷۸ میلی ثانیه‌است. دیگر ایزوتوپ‌های پرتوزا نیمه‌عمری کمتر از ۸٫۶ میلی‌ثانیه دارند. ناپایدارترین ایزوتوپ این عنصرلیتیم-۱۰ با نیمه‌عمر ثانیه‌است که در آن پروتون پرتوزایی می‌کند.
لیتیم-۷ یکی از عنصرهای بسیار کهن (یا دقیق تر بگوییم هسته‌های بسیار کهن) است که در جریان هسته‌زایی مهبانگ پدید آمده‌است. گمان آن می‌رود که مقدار اندکی از ۶Li و ۷Li در ستاره‌ها پدید می‌آید اما به همان سرعتی که ایجاد می‌شود به همان سرعت، می‌سوزد و دوباره مصرف می‌شود. علاوه بر این احتمالاً مقدار اندکی از ۶Li و۷Li در اثر بادهای خورشیدی و برخورد پرتوهای کیهانی با اتم‌های سنگین تر و در نتیجه واپاشی ایزوتوپ‌هایی مانند ۷Be و ۱۰Be پدید می‌آیند. هنگامی که لیتیم در جریان هسته‌زایی ستاره‌ها پدید می‌آید دوباره سوخته و مصرف می‌شود. همچنین ۷Li در ستاره‌های کربنی هم می‌تواند تولید شود.
لیتیم-۴ شامل سه پروتون و یک نوترون است. در میان ایزوتوپ‌های شناخته‌شده لیتیم کوتاهترین طول عمر را دارد و نیمه عمر آن ثانیه است و با نشر پروتون به هلیم-۳ واپاشی می‌شود.
لیتیم-۴ به عنوان ایزوتوپ میانی در برخی از واکنش‌های همجوشی هسته‌ای می‌تواند به وحود آید.
پی‌اس کانبرا یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۹۱۲ ساخته شد.
پی‌اس هیرو یک کشتی است که طول آن 28.1 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۸۷۴ ساخته شد.