moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وقتی می‌نشینید تا درس بخوانید روش متعادلی را پیش بگیرید و آن را پراکنده کردن خواندن متنوع کنید. یادداشت برداری و رد شدن از هر برگی شما هم‌اکنون نوشته‌اید برای هر موضوع به خوبی کتاب‌های درسی و یادداشت‌هایی که سر کلاس برمی‌دارید. مرور کردن آنچه بلدید. استراحت کنید و در زمان طولانی بخوابید برای داشتن یک استراحت خوب شبانه قبل از امتحان. همچنین باید یک صبحانه ناهار متعادل بخورید و از نوشیدن نوشیدنی‌های کافئین دار بپرهیزید. استرس مسری است باید از افراد مضطرب بپرهیزید. چند دقیقه زودتر وارد سالن امتحان شوید تا بتوانید خودتان را با محیط به دهید و هم وسایل تان را آماده کنید. وقتی برگه پخش شد دوبار دستورالعمل را بخوانید و زیر دستورهای مهم خط بکشید و مطمئن شوید که آنها را فهمیده‌اید. اگر متوجه نشدید از معلم یا ممتحن بپرسید تا برایتان توضیح دهد.
دختر تعجب‌آور یا دختر سرگشته فیلمی کوتاه محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی لوکا گوادانینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون میا گاث، مارته کلر، کایل مک‌لاکلن، کیکی لین، جولیان مور و آلبا رورواکر ایفای نقش کرده‌اند.
گلوریا یا گلوریاها فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی جولی تایمور است. در این فیلم بازیگرانی همچون جولیان مور، آلیسیا ویکاندر، تیموتی هاتن، لورین توسان، جنل مونی، بت میدلر، جی هوگولی و لولو ویلسون ایفای نقش کرده‌اند.
هنری استیرلین (متولد ۲ آوریل ۱۹۲۸ در اسکندریه، مصر) روزنامه‌نگار و نویسنده سوئیسی است. آثار مشهور او دربارهٔ تاریخ هنر و معماری است.
ویکی‌پدیای انگیلیسی
هفته‌ای یک‌بار آدم باش فیلم کمدی ایرانی به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی، نویسندگی پویا مهدوی‌زاده و تهیه‌کنندگی مستانه مهاجر محصول سال ۱۳۹۹ است.
این فیلم داستان زندگی دو برادر را روایت می‌کند که سبک زندگی و تفکرات متفاوتی دارند و با تشخیص بیماری آلزایمر پدرشان زندگی آنها دستخوش تغییرات و تحولات زیادی می شود و هر یک از برادران در هر وهله از اتفاقات عجیب و غریبی که در طی این فیلم برایشان اتفاق می افتد کاستی ها و ایراد های سبک زندگی خود را می فهمند و آنرا تغییر می‌دهند.
میریام دالمازیو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
او در پالرمو متولد شد و در مرکز تجربی فیلمبرداری در رم فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن شروع به بازیگری کرد. او با ککو زالونه در سال ۲۰۱۳ در فیلم کمدی Sole a catinelle درخشید که در آن زمان دومین فیلم پرفروش ایتالیا شد.
نام سانگ-می (زاده ۳ مه ۱۹۸۴) بازیگر اهل کره جنوبی است.
سانگ-می در یک رستوران در نزدیکی دانشگاه هانیانگ کار می‌کرد. محبوبیت او به عنوان اولزانگ منجر به کشف وی به عنوان بازیگری شد. وی اولین حضور خود را در سریال ملودرام "بعد عشق" در سال ۲۰۰۳ انجام داد و فعالیت بازیگری خود را با بازی در نقش‌های کوچک در فیلم‌ها، نمایش‌های تلویزیونی و تبلیغات آغاز کرد.
سانگ می در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵ با یک تاجر در یک کلیسای کوچک در استان یانگ پی یونگ، استان گیونگی ازدواج کرد و
در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۵ صاحب فرزند شد.
تکخال فیلمی ایرانی به کارگردانی مجید مافی و تهیه‌کنندگی محمدحسین فرح‌بخش محصول ۱۳۹۹ پارسا فیلم است که داستانی کمدی و عاشقانه را روایت می‌کند. بازیگرانی همچون پوریا پورسرخ، شبنم قلی خانی، سحر قریشی، یوسف تیموری،امیر کربلایی‌زاده و مریم قجر در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.5
در این فیلم شاهد هستیم که زنی با خیانت همسرش با چند زن دیگر مواجه میشود ،نحوه برخورد زن داستان با شوهر خیانتکار ماجراهای فیلم را شکل میدهد
سونگ هون (متولد ۱۴ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر، خواننده، مجری، صداپیشه، مدل و قهرمان شنای کشور کره جنوبی است.
"بنگ این کیو" با نام هنری سونگ هون متولد ۱۴ فوریه ۱۹۸۳ در کره جنوبی، بازیگر است.
فارغ‌التحصیل رشته جامعه‌شناسی و تربیت بدنی از دانشگاه یونگ این می‌باشد که کار خود را از سال ۲۰۰۹ وقتی ۲۶ ساله بود آغاز نمود.
او با ۱۸۵ سانتیمتر قد و ۷۰ کیلوگرم وزن با سریال اوه ونوس من (Oh My Venus) و سرنوشت (Faith) و عشق مخفی من (My Secret Romance) به شهرت رسید.
او قهرمان شنا در دانشگاه خود و متخصص درحوزهٔ سکتهٔ مغزی بود.
سانگ هون علاوه بر فیلم و سریال در موزیک ویدیوهای زیادی حضور یافته که از معروف‌ترین آنها می‌توان به موزیک ویدیوی Just the Two of Us از Davichi و Sunlight از Crayon Pop و Dream از Real Girls Project و Promise Me از اوه یون هه اشاره کرد.
او همچنین بخاطر حضورش در برنامه‌های مختلفی نظیر قانون جنگل (Law of the Jungle) در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ و برنامه I Live Alone از سال ۲۰۱۷ محبوبیت زیادی کسب کرد و حتی جوایز بسیاری نظیر بهترین کار تیمی، بهترین سرگرم‌کننده سال و جایزه تعالی برنامه تلویزیونی را به خانه برد.
او علاوه بر بازیگری در خوانندگی نیز دستی بر آتش دارد و تاکنون قطعه‌های فراوانی را برای سریال‌هایی که در آنها بازی کرده، خوانده‌است؛
از آن جمله می‌توان به آهنگ Sunlight برای سریال 6Persons Room، آهنگ Has It Started برای سریال Noble, My Love، آهنگ You Are the World of Me برای سریال My Secret Romance و … اشاره کرد.
این هنرمند علاوه بر بازیگری و فعالیت‌های دیگر به‌عنوان یک دی‌جی موسیقی به نام ROI نیز شناخته می‌شود و تاکنون در کشورهای مختلفی مانند چین، هنگ کنگ، تایلند، مالزی، سنگاپور و اندونزی اجرا داشته‌است.
این بازیگر کهنه‌کار در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان سفیر افتخاری هجدهمین دوره مسابقات جهانی FINA گوانگجو و در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان سفیر روابط عمومی شهر دگو انتخاب شد.
شایعات زیادی پیرامون رابطه او با سونگ جی یون، عضو گروه Secret و همچنین کمدین پارک نا ره وجود داشت که همه آنها تکذیب شدند
او در مصاحبه‌ای اظهار داشت فعلاً عجله‌ای برای ازدواج ندارد و حتی به پدرش گفته اگر نوه می‌خواهد یک فرزند به سرپرستی بگیرد!
سونگ هون فردی درونگرا است و نمی‌تواند از همان ابتدای رابطه با کسی عاشقانه رفتار کند
فعلاً تصمیمی برای ازدواج و بچه‌دار شدن ندارد و به جای آن از زندگی با سگش، یانگهی، لذت می‌برد.
سانگ هون در سال ۲۰۱۲ برای اولین بار در یک درام چینی معروف به نام Bodyguard نقش اصلی را ایفا کرد که باعث شهرت بیشتر او در این کشور شد.
از سال ۲۰۱۵ با بازی در سریال پربیننده عشق نجیب من (Noble, My Love) در کنار کیم جه کیونگ و اوه ونوس من (Oh My Venus) در کنار شین مین آ شهرت خود را افزایش داد.
او سپس با سریال Five Enough در کنار ستارگانی همچون شین هه سان محبوبیت فوق‌العاده‌ای در میان مخاطبان پیدا کرد.
از سال ۲۰۱۷ و پس از حدود ۸ سال فعالیت در این صنعت با بازی در سریال موفق عشق مخفی من (My Secret Romance) و سریال صدای قلب تو (The Sound of Your Heart) نشان داد شایستگی شهرتش را دارد
از جمله آثار اخیر وی می‌توان به سریال‌های برجسته سطح بالا (Level Up) در سال ۲۰۱۹، عشق (Love (ft. Marriage and Divorce)) در سال ۲۰۲۱ و From Today We Are در سال ۲۰۲۲ اشاره کرد.
در کارنامه حرفه‌ای این هنرمند جوایز بسیاری مانند جایزه ستاره جدید جشنواره SBS Drama در سال ۲۰۱۱ برای سریال New Tales of Gisaeng وجود دارد
همچنین جایزه بهترین انتخاب سال ۲۰۱۶ جشنواره AAA و جایزه بهترین بازیگر جدید جشنواره KBS Drama در سال ۲۰۱۶ برای سریال Five Enough و جایزه بهترین ایفای نقش سال ۲۰۲۱ را گرفته‌است.
برای مدتی به عنوان مربی شنا نیز فعالیت می‌کرد اما پس از مشکلاتی که برای سلامتی اش رخ داد تصمیم گرفت در حرفه دیگری به فعالیت بپردازد او در سال ۲۰۰۹ و سن ۲۶ سالگی بود که برای اولین بار در موزیک ویدیوی Because I Love You از White Brown بازی کرد.
سانگ هون برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ در سریال موفق داستان‌های جدید گیسانگ (New Tales of Gisaeng) به‌طور رسمی به ایفای نقش پرداخت و به دلیل بازی خوب خود حتی جایزه ستاره جدید را کسب کرد
او سپس در سریال مشهور سرنوشت (Faith) در یکی از نقش‌های اصلی ظاهر شد و با سریال The Birth of a Family نیز موفقیت خوبی را به‌دست آورد.
سانگ هون در برنامه ای فاش کرد پس از کلاس دوم ابتدایی به بیماری سختی دچار شد که باعث شد تحت ۶جراحی پیوند استخوان قرار بگیرد.
این مشکلات حتی تا دوران دانشگاه نیز گریبانگیر وی بود، با این حال او هیچ‌وقت ورزش و تناسب اندام را کنار نگذاشت.
سانگ هون از کودکی عاشق شنا بود و حتی در دوران دانشجویی به‌عنوان قهرمان شنای دانشگاهش شناخته می‌شد.
در نهایت پس از ۱۴ سال شنای حرفه ای به دلیل آسیب دیدگی ستون فقراتش مجبور به ترک رشته مورد علاقه اش شد و به خدمت سربازی رفت، اما همین مصدومیت باعث شد او زودتر از موعد به خانه برگردد.
ریحانه خاتونی دوچرخه سوار مسابقه ای ایرانی اهل استان آذربایجان شرقی است. در سال ۲۰۱۵، وی قهرمان مسابقات اتومبیلرانی جاده ای ایران و مسابقات قهرمانی تایم تریل شد.
سوابق و افتخارات ورزشی :
1 – عضو تیم ملی دوچرخه سواری به مدت 10 سال
2 – مقام دوم رشته تایم تریل جاده مسابقات قهرمانی کشور سال 1401
3 – رنکینگ یک کشور رشته های پیست سال 1401
4 –مقام سوم رشته تایم تریل تیمی مسابقات قهرمانی آسیا جاده سال 2022 ( اولین مدال تاریخ دوچرخه سواری بانوان ایران در این رشته)
5 - اولین نفر منتخب برای اعزام به مسابقات قهرمانی جهان بلژیک در ماه سپتامبر2021
6 - مقام سوم رشته استقامت جاده مسابقات قهرمانی کشور 1400
7 - مقام سوم رشته تایم تریل جاده مسابقات قهرمانی کشور 1400
8 - مقام اول تور بین المللی سریلانکا در رشته ماراتن کراس کانتر ی سال 1395
۹ - مقام پنجم در رشته اومینیوم پیست مسابقات بین المللی کره جنوبی سال 1394
10 - مقام اول رشته استقامت جاده مسابقات قهرمانی کشور 1394
11 - مقام اول رشته تایم تریل انفرادی جاده قهرمانی کشور 1394
12 - مقام اول رشته اسکرچ مسابقات قهرمانی کشور 1394
13 - مقام دوم رشته دور امتیازی مسابقات قهرمانی کشور 1394
14 - مقام دوم رشته کراس کانتری مسابقات قهرمانی کشور 1394
15 - مقام دوم رشته 3000متر انفرادی مسابقات قهرمانی کشور 1394
16 - مقام سوم رشته 200 متر مسابقات قهرمانی کشور در سال 94
17 - مقام سوم رشته تیم اسپرینت مسابقات قهرمانی کشور سال 94
18 - بیشتر از 50 مدال قهرمانی دیگر در مسابقات لیگ باشگاههای کشور از سال 1393تا کنون
مدارک ورزشی و دوره های گذرانده
از زمان ظهور سایت‌های شبکه‌های اجتماعی اولیه در اوایل سال ۲۰۰۰، سیستم عامل‌های شبکه‌های اجتماعی آنلاین، به طور گسترده‌ای گسترش یافته‌اند، که از معروف‌ترین این رسانه‌های اجتماعی در اواسط دهه ۲۰۱۰، فیس بوک، اینستاگرام، توییتر و اسنپ چت را می‌توان نام برد. هجوم عظیم اطلاعات شخصی که به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفته و در فضای ابری ذخیره شده‌است، باعث شده که توانایی پایگاه داده در ذخیره‌سازی ایمن چنین اطلاعات شخصی در خصوص حفظ حریم خصوصی کاربران را در اولویت بحث قرار گیرد. اینکه کاربران و مدیران پلتفرم رسانه‌های اجتماعی تا چه حدی می‌توانند به پروفایل‌های کاربر دسترسی پیدا کنند، موضوع جدیدی از نظر اخلاقی بوده و قانونی بودن، آگاهی و مرزهای نقض حریم خصوصی، می‌تواند جز نگرانی‌های اساسی در عصر تکنولوژی باشد.
شبکه اجتماعی یک ساختار اجتماعی است که از مجموعه ای از بازیگران اجتماعی (مانند افراد یا سازمان‌ها)، مجموعه ای از روابط دوگانه و سایر تعاملات اجتماعی بین بازیگران تشکیل شده‌است. نگرانی‌های مربوط به حفظ حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی زیرمجموعه ای از حریم خصوصی اطلاعاتی است که شامل حق حفاظت از حریم شخصی در مورد ذخیره‌سازی، احیای مجدد، ارائه به اشخاص ثالث و نمایش اطلاعات مربوط به خود از طریق اینترنت است. مسائل مربوط به امنیت و حفظ حریم خصوصی در شبکه‌های اجتماعی ناشی از اطلاعات زیادی است که این سایت‌ها هر روز پردازش می‌کنند. ویژگی‌هایی که کاربران را دعوت می‌کنند تا در پیام‌ها، دعوتنامه‌ها، عکس‌ها، برنامه‌های پلت فرم باز و سایر برنامه‌ها مشارکت کنند اغلب بستر دسترسی دیگران به اطلاعات خصوصی کاربر را فراهم می‌کند. علاوه بر این، فناوری‌های مورد نیاز برای مقابله با اطلاعات کاربر ممکن است حفظ حریم خصوصی آنها را نقض کند.
ظهور وب ۲٫۰ باعث ایجاد پروفایل اجتماعی شده و نگرانی رو به رشدی برای حفظ حریم خصوصی اینترنت را به وجود آورده‌است.Harris, Wil. June 2006. Retrieved from وب ۲٫۰ سیستمی است که اشتراک گذاری اطلاعات مشارکتی و تعامل در اینترنت و وب سایت‌های رسانه‌های شبکه‌های اجتماعی مثل فیس بوک و مای اسپیس را آسان می‌کند. این سایت‌های شبکه‌های اجتماعی از اواخر دهه ۲۰۰۰ شروع به رونق محبوبیت خود کرده‌اند. از طریق این وب سایت‌ها بسیاری از افراد اطلاعات شخصی خود را در اینترنت به اشتراک می‌گذارند. این شبکه‌های اجتماعی تمام تعاملاتی را که در سایت‌های خود انجام شده را ردیابی می‌کنند و آنها را برای استفاده‌های بعدی ذخیره می‌کنند.Dwyer, C. , Hiltz, S. & Passerini, K. (2007). Trust and Privacy Concern within Social Networking Sites: A Comparison of Facebook and MySpace. Americas Conference on Information Systems. Retrieved from http://google.com/?q=cache:qLCk18d_wZwJ:scholar.google.com/+facebook+privacy&hl=en&as_sdt=2000 این موارد شامل مزاحمت‌های سایبری، افشای محل سکونت ، نمایه سازی اجتماعی، افشای اطلاعات شخصی توسط شخص ثالث و استفاده دولت از وب سایت‌های شبکه اجتماعی در تحقیقات بدون پاس داشتن حکم اجازهٔ دسترسی است.
قبل از رشد سریع سایت‌های شبکه‌های اجتماعی طی دهه گذشته، انواع اولیه شبکه‌های اجتماعی وجود داشت که قدمت آنها به سال ۱۹۹۷ می‌رسد. مانند سیکس دیگریز و فرندستر. هنگامی که این دو پلت فرم رسانه اجتماعی معرفی شده بودند، انواع دیگری از شبکه‌های اجتماعی نیز وجود داشتند مانند: بازی‌های چند نفره آنلاین، وبلاگ‌ها و سایت‌های انجمنی، گروه‌های خبری، لیست نامه‌های پستی و سایت‌های دوست یابی. آنها مانند ستون فقراتی برای سایت‌های جدید و مدرن بودند. از زمان ظهور اینگونه سایت‌ها، مسألهٔ حفظ حریم خصوصی به عنوان یک نگرانی برای عموم مردم به وجود آمد. در سال ۱۹۹۶، زن جوانی در شهر نیویورک با یکی از دوستان مجازی خود ملاقات کرد و بعداً به دلیل آزار و اذیت جنسی از او شکایت کرد. این فقط یک نمونه ابتدایی از چندین موردی است که در مسألهٔ حفظ حریم خصوصی اینترنت وجود دارد.Tracy Mitrano. (November–December 2006). A Wider World: Youth, Privacy, and Social Networking Technologies. Retrieved from http://www.educause.edu/EDUCAUSE+Review/EDUCAUSEReviewMagazineVolume41/AWiderWorldYouthPrivacyandSoci/158095
در گذشته، سایت‌های شبکه‌های اجتماعی عمدتاً دارای قابلیت گپ زدن با دیگران در یک اتاق گفتگو بودند، که محبوبیت آنها بسیار کمتر از شبکه‌های اجتماعی امروزی است. برخلاف کاربران در عصر حاضر، افرادی که از این سایتها استفاده می‌کردند به عنوان «متخصصین فنی» دیده می‌شدند. یکی از موارد ابتدایی در حفظ حریم خصوصی مربوط به MySpace بود، که به دلیل «آزار و اذیت افراد زیر سن قانونی، زورگیری و نقض حفظ حریم شخصی»، ناگزیر به گذاشتن محدودیت شرایط سنی و سایر اقدامات ایمنی شد. اکنون در جامعه ای هستم که حوادث غیرمترقبه ای مانند ایجاد مزاحمت و «جعل هویت در فضای مجازی» بسیار رایج است.
به گفته کلی کوین، «استفاده از رسانه‌های اجتماعی در همه جا فراگیر شده‌است، به طوری که امروزه ۷۳٪ از کل بزرگسالان ایالات متحده از سایت‌های شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و میزان استفاده از آنها در میان بزرگسالان و زنان به طور قابل توجهی بالاتر است.» طی دهه گذشته به محبوبیت سایت‌های رسانه‌های اجتماعی افزوده شده و آنها تنها به افزایش این محبوبیت می‌پردازند. اکثر مردم ایالات متحده به هر حال از یک نوعی از سایت‌های رسانه اجتماعی استفاده می‌کنند.
دلایل مختلفی وجود دارد که به نقض حریم خصوصی در سراسر پلت فرم‌های شبکه اجتماعی کمک می‌کند. می‌دانیم که «با این طراحی، فناوری‌های رسانه‌های اجتماعی با مکانیزم‌های کنترل و دسترسی به اطلاعات شخصی چالش دارند، زیرا اشتراک محتوای تولید شده توسط کاربر در عملکرد آنها مهم است.» این ثابت می‌کند که شرکت‌های سازندهٔ این شبکه‌های اجتماعی برای عمومی شدن به اطلاعات خصوصی افراد نیاز دارند تا سایت‌های آنها بتوانند فعالیت کنند. آنها به انتشار محتوا توسط مردم و ارتباط با یکدیگر نیاز دارند. این مسئله ممکن است لزوماً چیز بدی نباشد. با این حال، باید از نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی آگاه بود. حتی با تنظیمات حریم خصوصی، پست‌های موجود در اینترنت همچنان می‌توانند با افرادی به غیر از پیروان یا دوستان کاربر به اشتراک گذاشته شوند. یکی از دلایل این امر این است که «قوانین انگلیس در حال حاضر قادر به محافظت از کسانی نیست که در شبکه‌های اجتماعی محتوایی به اشتراک می‌گذارند تا اطلاعات خود را بیش از آنچه که باید، منتشر کنند» اطلاعات همیشه این فرصت را دارند که ناخواسته بصورت آنلاین پخش شوند. وقتی چیزی در اینترنت قرار گرفت، عمومی می‌شود و دیگر خصوصی نیست. کاربران می‌توانند تنظیمات حریم خصوصی حساب‌های خود را روشن کنند. با این حال، این کار تضمینی بر اینکه اطلاعات در دسترس کسانی فراتر از مخاطبان مورد نظر آنها نباشد، نخواهد بود. تصاویر و پست‌ها را می‌توان ذخیره کرد و ممکن است پست‌ها واقعاً هرگز حذف نشوند. در سال ۲۰۱۳، مرکز تحقیقات پیو دریافت که «۶۰٪ از کاربران نوجوان فیس بوک پروفایل خصوصی دارند.» این ثابت می‌کند که حریم خصوصی قطعاً چیزی است که مردم هنوز آرزو دارند آن را بدست آورند.
زندگی یک شخص با وجود شبکه‌های اجتماعی بسیار عمومی تر می‌شود. سایت‌های رسانه‌های اجتماعی به افراد اجازه می‌دهد تا با با استفاده از تعاملات شخصی با افراد بیشتری ارتباط برقرار کنند. افراد می‌توانند با کاربران در سراسر جهان ارتباط برقرار کنند که شاید هرگز فرصتی برای ملاقات حضوری با آنها نداشته باشند. این می‌تواند تأثیرات مثبتی داشته باشد. با این حال، این مسئله نیز نگرانی‌های زیادی در مورد حریم خصوصی ایجاد می‌کند. می‌توان راجع به شخصی، اطلاعاتی را که او مایل به انتشار آن نباشد را منتشر کرد. در کتاب رمان "این مسئله پیچیده‌است"، نویسنده توضیح می‌دهد که برخی از مردم «معتقدند که تمایل به اشتراک در فضاهای عمومی - و قاعدتاً، هر عمل نمایشگرایی و تبلیغات - با میل به حریم خصوصی شخصی سازگار نیست.» وقتی چیزی در اینترنت منتشر شد، برای چندین نفر قابل دسترسی است و حتی می‌تواند فراتر از دوستان یا پیروان فرض شده نیز به اشتراک گذاشته شود. امروزه بسیاری از کارفرمایان قبل از استخدام یک شخص برای یک شغل یا موقعیت، به شبکه‌های اجتماعی فرد نگاه می‌کنند. رسانه‌های اجتماعی به ابزاری تبدیل شده‌اند که افراد برای پی بردن از اطلاعات زندگی اشخاص از آن استفاده می‌کنند. افراد می‌توانند قبل از اینکه حتی یکبار شخصی را ملاقات کنند، براساس آنچه او منتشر کرده، چیزهای زیادی دربارهٔ او بفهمند. توانایی دستیابی به حریم خصوصی روندی بی پایان است. بوید توصیف می‌کند که «دستیابی به حریم خصوصی نیاز به توانایی کنترل وضعیت اجتماعی با استفاده از نشانه‌های پیچیده متن، استطاعت فنی و پویایی اجتماعی دارد.» جامعه به طور مداوم در حال تغییر است؛ بنابراین، توانایی درک شرایط اجتماعی برای به دست آوردن حریم خصوصی مرتباً تغییر می‌کند.
سایت‌های شبکه‌های اجتماعی در سطوح حریم خصوصی ارائه شده متفاوت هستند. برای برخی از سایت‌های شبکه‌های اجتماعی مانند فیس بوک، ارائهٔ نام‌های واقعی و سایر اطلاعات شخصی توسط سایت مورد نیاز است (در صفحه ای که به عنوان «پروفایل» شناخته می‌شود). این اطلاعات معمولاً شامل تاریخ تولد، آدرس محل سکونت فعلی و شماره تلفن(ها) است. همچنین بعضی از سایت‌ها به کاربران اجازه می‌دهند تا اطلاعات بیشتری در مورد خود مانند علاقه‌مندی‌ها، سرگرمی‌ها، کتاب‌ها یا فیلم‌های مورد علاقه و حتی وضعیت روابط خود ارائه دهند. با این حال سایت‌های شبکه اجتماعی دیگری مانند Match.com نیز وجود دارد که بیشتر افراد ترجیح می‌دهند ناشناس باشند؛ بنابراین، پیوند دادن کاربران به هویت واقعی آنها گاهی اوقات دشوار است. با این حال، بعضی اوقات می‌توان افراد را با شناسایی مجدد چهره شناسایی کرد. مطالعاتی روی دو سایت معروف شبکه‌های اجتماعی انجام شده‌است و مشخص شده که با تطبیق ۱۵٪ از عکس‌های مشابه و تصاویر پروفایل در سایت‌های مختلف، می‌توان هویت کاربران را تشخیص داد.Gross, R. and Acquisti, A. 2005. Information Revelation and Privacy in Online Social Networking Sites (The Facebook Case).[online]. p. 2. Available at: http://www.heinz.cmu.edu/~acquisti/papers/privacy-facebook-gross-acquisti.pdf [Accessed 24 April 2011].
«با توجه به تحقیقات انجام شده توسط گروه مشاوره بوستون، حفظ حریم خصوصی اطلاعات شخصی برای ۷۶ درصد از کاربران جهان و ۸۳ درصد از کاربران ایالات متحده مهمترین مسئله است.» از هر ۱۰ نفر آمریکایی، ۶ نفرشان (۶۱٪) گفته‌اند که مایلند کارهای بیشتری برای محافظت از حریم خصوصی خود انجام دهند.
برای سایتهایی که مردم را ترغیب به افشای اطلاعات شخصی می‌کنند، اشاره شده‌است که اکثر کاربران در افشای اطلاعات شخصی خود برای گروه بزرگی از افراد مشکلی ندارند. در سال ۲۰۰۵، تحقیقی روی تحلیل داده‌های ۵۴۰ پروفایل فیس بوک دانشجویان ثبت نام شده در دانشگاه کارنگی ملون انجام شد. مشخص شد که ۸۹٪ از کاربران اسامی اصلی گذاشته‌اند و ۶۱٪ از آنها عکسی از خود برای شناسایی آسان‌تر منتشر کرده‌اند. اکثر کاربران نیز در تنظیم حریم خصوصی خود تغییری ایجاد نکرده‌اند و به تعداد زیادی از کاربران ناشناس اجازه دسترسی به اطلاعات شخصی خود را داده‌اند (تنظیمات پیش فرض در ابتدا به دوستان، دوستان دوستان و غیر دوستان در همان شبکه اجتماعی اجازه می‌دهد تا دسترسی کامل به پروفایل شخص را داشته باشند). برای کاربران این امکان وجود دارد که اجازهٔ دسترسی به موقعیت مکانی آنها را برای دیگر کاربران غیرفعال کنند تا آنها نتوانند از موقعیت مکانی این افراد از طریق فیس بوک با خبر شوند، اما این کار باید به صورت جداگانه و دستی انجام شود، بنابراین به نظر می‌آید که کاربران زیادی از این گزینه استفاده نمی‌کنند. اکثر کاربران متوجه این نکته نیستند که اگرچه از این ویژگی‌های امنیتی فیس بوک استفاده می‌کنند، پس از هر به روز رسانی، این تنظیمات پیش فرض به حالت اول برمیگردد. همه اینها باعث ایجاد نگرانی‌های زیادی در خصوص انتشار اطلاعات بیش از حد در سایت‌های شبکه‌های اجتماعی است که ممکن است تأثیرات جدی بر حریم خصوصی آنها داشته باشد. فیس بوک به دلیل ضعف در مورد حریم خصوصی کاربران در تنظیمات پیش فرض، مورد انتقاد قرار گرفت.Kelly, S. Identity 'at risk' on Facebook. BBC News. [online].
Available at: http://news.bbc.co.uk/1/hi/programmes/click_online/7375772.stm [Accessed 25 April 2011].
اتحاد موزه‌های آمریکا (AAM)، سابقاً انجمن موزه‌های آمریکا، یک انجمن غیرانتفاعی است که از زمان تأسیس اش در ۱۹۰۶ موزهها را گرد هم آورده‌است و از این طریق به توسعهٔ استانداردها و بهترین رویکردها، جمع‌آوری و به اشتراک گذاری دانش، و حمایت از مسائل مرتبط با جامعهٔ موزه کمک می‌کند. AAM جهت اطمینان از اینکه موزه‌ها بخش حیاتی از چشم‌انداز آمریکا باقی می‌مانند و برای پیوند دادن مردم با بزرگترین دستاوردهای تجربهٔ بشر، گذشته، حال و آینده تخصیص یافته‌است.
در کنفرانس ۲۰۱۴ اتحادیهٔ موزه‌های آمریکا، موسسهٔ خدمات موزه و کتابخانه اعلام کرد که اکنون حداقل ۳۵٬۰۰۰ موزه در ایالات متحده وجود دارد.
در ۲۱ دسامبر ۱۹۰۵، نشستی با موضوع «هدف از بحث دربارهٔ مطلوبیت تلاش برای ایجاد انجمنی برای موزه‌های آمریکا» در موزهٔ ملی واشینگتن دی سی برگزار شد.
۱۹۰۶: تأسیس
۱۹۱۱: انتشار کتاب راهنمای موزه‌های آمریکای شمالی و جنوبی
۱۹۲۳: تأسیس دفتر مرکزی در واشینگتن دی سی (دفاتری در قلعهٔ اسمیت سونین)
۱۹۲۵: تصویب دستورالعمل‌های اخلاقی برای کارکنان موزه
۱۹۲۵: کمک هزینهٔ ۲۵۰۰ دلاری بنیاد کارنگی برای پژوهش دربارهٔ فرسایش موزه
۱۹۲۷: انتخاب لارنس ویل کلمن به مدیریت (۵۸–۱۹۲۷)
۱۹۵۸: انتخاب جوزف الن پترسن به مدیریت (۶۷–۱۹۵۸)
۱۹۶۱: انتشار کتاب راهنمای موزه (۴٬۶۰۰ اصل حقوقی)
۱۹۶۴: موزه‌ها مشمول قانون هنرهای ملی و توسعهٔ فرهنگی شدند
۱۹۶۶: تصویب قانون موزهٔ ملی
۱۹۶۸: پیشنهاد توسعهٔ برنامهٔ اعتباربخشی برای کمک به حمایت از موزه‌ها توسط گزارش بلمونت، انتخاب کایرن ام. مک گرث به مدیریت (۷۵–۱۹۶۸)
۱۹۶۹: ایجاد برنامهٔ اعتباربخشی طبق پیشنهادات کمیته ای به ریاست هلمن جی. سویینی
۱۹۷۱: موزهٔ عمومی گرند رپیدز و پانزده موزهٔ دیگر اولین تأیید اعتبار را گرفتند (اجرای برنامهٔ اعتباربخشی)
۱۹۷۵: انتخاب ریچارد مک لاناثان به مدیریت (۷۸–۱۹۷۵)
۱۹۷۶: تصویب نظام نامهٔ جدید
۱۹۷۸: انتخاب لارنس ال. رگر به مدیریت (۸۶–۱۹۷۸)
۱۹۸۰: ایجاد برنامهٔ ارزیابی موزه (MAP) طبق پیشنهادات کمیته ای به ریاست ای. الوین گیرهات و با حمایت از طریق توافق نامهٔ همکاری با IMS، مؤسسهٔ خدمات موزه (که بعداً به IMLS، مؤسسهٔ خدمات موزه و کتابخانه تغییر نام یافت)
۱۹۸۶: انتخاب ادوارد اچ. ابل به مدیریت (۲۰۰۶–۱۹۸۶)
۲۰۰۳: راه اندازی درگاه اینترنتی زادگاه دوران نازی (NEPIP)
۲۰۰۶: سال موزه - صدمین سالگرد AAM
۲۰۰۷: انتخاب فورد دابلیو. بل به مدیریت (۱۵–۲۰۰۷)
۲۰۰۹: تصویب نخستین طرح جامع استراتژیک «اسپارک»
۲۰۱۲: تغییر نام به «اتحادیهٔ موزه‌های آمریکا»
۲۰۱۵: انتخاب لارا ال. لوت به مدیریت (-۲۰۱۵)
«اسپارک» اولین طرح جامع استراتژیک در تاریخ اخیر AAM است. این طرح چشم‌انداز موزه‌ها، رشته و AAM را روشن می‌سازد. این مأموریت، تعهد AAM به رهبری، حمایت، همکاری و خدمت رسانی را برجسته می‌کند.
دریاچهٔ سوها یا سوها گولی از جاذبه‌های گردشگری استان اردبیل است که در بخش ویلکیج شهرستان نمین واقع شده اما روستای سوها جدا از دریاچه سوها میباشد که در شهرستان نمين واقع شده است. است و با اردبیل ۳۵ کیلومتر فاصله دارد. دلیل نام‌گذاری دریاچه سوها، وجود چشمه‌ها و آب فراوان در اطراف آن است که با زیبایی چمنزارهای سرسبز و جنگل تنک اطراف خود، هر گردشگری را شیفته خود می‌کند.
این دریاچه یک آبگیر کوچک بر روی سدی به نام سوها در فاصله ۴ کیلومتری شمال شرقی روستایی به همین نام با ۳۵۰ خانوار که به شغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند قرار دارد. مردم محلی این ناحیه را سوا هم می‌نامند. روستا سوها در هم‌جواری جنگل فندقلو و چشمه‌های آب طبیعی وجود دارد.سو» در زبان ترکی به معنای «آب» است و سوا یا سوها جمع آب‌ها است
این دریاچه هرساله میزبان خیل کثیری از گردشگران و بخصوص طبیعتگردان است.
موضوع اجرای پارک طبیعی جنگلی در دریاچه سوها توسط بخش خصوصی ، سبب شده است تا دادستان استان اردبیل به دلیل حساسیت مردم نسبت به احتمال از بین رفتن بافت گیاهی و طبیعی اردبیل واکنش نشان داده و رصد عملکرد دستگاه های اداری اردبیل را زیر نظر داشته باشد تا اطمینان از حفظ محیط زیست و فعال محیط زیست برآورده گردد.
دادستان دادسرای عمومی و انقلاب مرکز استان اردبیل در این زمینه تاکید کرده است :
از وظایف دادسرا و دادستان ، ورود خسارت یا احتمال خسارت یا ضرر به منافع عمومی در حوزه جغرافیایی هر استان می باشد .به عبارتی ورود دادستان اردبیل به موضوع دریاچه سوها نشان از حوزه مسئولیتی دادستان در استان اردبیل می باشد.
نقش زنان در ناسا و زنانی که با این سازمان مرتبط هستند، در طول زمان متغیر بوده‌است. نخستین نقش‌های آنان به مشاغل پشتیبان و اجرایی محدود می‌شد، اما با پایان یافتن برنامهٔ فضایی، زنان فضانورد نیز پدیدار شدند. یکی از مشکلاتی که ناسا در به‌کار گرفتن زنان و اقلیت‌ها در برنامهٔ فضایی با آن روبرو بود این بود که در طول تاریخ این سازمان، فضانوردان همواره متشکل از مردان سفیدپوست بوده‌اند. مشکل دیگر این بود که ناسا، تا پیش از تصویب لایحه فرصت‌های شغلی برابر از سوی دولت، در جستجوی همکاری با زنان در خارج از زمینه‌هایی مشخص نبود. حتی پس از تصویب این قانون نیز تنش‌هایی میان مردان و زنان در محیط کار وجود داشت و بسیاری از مردان از این که مجبور بودند خود را با زنان وفق دهند، مانند استفاده از سرویس‌های بهداشتی مشترک در ساختمان‌ها و فضاپیماها، رضایت نداشتند.
زنان در ابتدا به‌عنوان نیروی پشتیبان و در مقام‌های اجرایی، منشی، پزشک، روانشناس و بعدها به‌عنوان مهندس در ناسا کار می‌کردند. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، ناسا آغاز به استخدام زنان و اقلیت‌ها برای به‌کارگیری در برنامهٔ فضای کرد. در پایان دههٔ ۱۹۶۰ این سازمان هزاران زن را به استخدام خود درآورده بود. برخی از این افراد مانند ماری شپ برتون، گلوریا بی مارتینز (نخستین زن اسپانیایی که به استخدام ناسا درآمد)، کتی آزگود و شرلی هانت در بخش رایانه مشغول به کار بودند و زنان دیگری نظیر سو اروین، لویس رندزدل و مورین باون به‌عنوان منشی اعضای مختلف تیم‌های مأموریت و کنترل پرواز کار می‌کردند. دانا اولری نخستین زن مهندسی بود که در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا مشغول به کار شد. اگرچه که او در این آزمایشگاه یک مهندس خرد محسوب می‌شد، اما برای بیش از هفت سال هیچ مهندس زن دیگری به‌جز اولری وارد بخش آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا نشد. دانا شرلی یکی دیگر از زنانی بود که به‌عنوان یک مهندس مأموریتی در دههٔ ۱۹۶۰ در آزمایشگاه پیش‌رانش جت مشغول به کار شد. علاوه بر شرلی، کارولین هانتون نیز یکی دیگر از زنان شاغل در ناسا و یکی از پیشگامان پژوهش در زمینهٔ متابولیسم و سایر سامانه‌های بدن فضانوردان بود.
مارگارت همیلتون در این دهه به‌عنوان برنامه‌نویس ارشد رایانهٔ راهنما در برنامه فضایی آپولو در ناسا مشغول به کار بود و جوری سالیوان نیز مهندس ارشد زیست‌پزشکی در مأموریت آپولو ۱۱ بود. با این حال، همگان با این پدیده موافق نبودند. جرج لو، مدیر پروازهای سرنشین‌دار ناسا در سال ۱۹۶۲ به کنگره گفته‌بود که کار کردن با زنان کار او را با تأخیر مواجه می‌کند و با این کار به مبارزه علیه زنان پرداخته‌بود. در عین حال و در همان سال، جان اف. کندی حکم ریاست‌جمهوری در مورد وضعیت زنان را به منظور تشویق برابری جنسیتی در محیط کار، امضا کرد. این موضوع متعاقباً باعث شد تا جیمز وب، یکی از مدیران ناسا بخشنامهٔ سیاستی سراسری را تدوین کند که در آن اعلام شده‌بود که ناسا برای تمامی افرادی که خواستار همکاری با این سازمان هستند، فرصت‌هایی برابر ارائه می‌دهد. با این وجود، در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵ تا ۶۷ هیچ زنی برای پیوستن به گروه فضانوردان انتخاب نشد.
دههٔ ۱۹۷۰ سکوی پرشی بود که زنان را به فضانورد شدن نزدیک‌تر کرد. همزمان، ارتش ایالات متحده نیز پذیرش زنان برای آموزش‌های خلبانی را آغاز کرد که در نهایت منجر به پدیداری زنان فضانورد شد. در سال ۱۹۷۷ روند استخدام در ناسا، به‌واسطهٔ کمک‌های نیچل نیوکلز به‌شدت اوج گرفت. بخشی از مزیت‌های استخدام نیکولز این بود که او قبلاً در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا در نقش ستوان اوهورا حضور یافته بود و این موضوع الهام‌بهش دختران جوان برای تبدیل‌شدن به یک فضانورد در ناسا در آینده بود. یکی از این دختران، می جمیسون بود. او نخستین زن فضانورد سیاه‌پوست در سال ۱۹۹۲ بود. دیگر شخصیت مهم در دههٔ ۱۹۷۰، کارولین هانتون بود که به‌منظور خدمت در کمیتهٔ انتخاب فضانورد ناسا، از فضانورد شدن صرف نظر کرد. ناسا، هانتون را به نقاط مختلف ایالات متحده اعزام کرد تا زنان را به درخواست برای فضانوردی یا ورود به حیطهٔ استم تشویق کند. در سال ۱۹۷۹، کاترین دی سولیوان با یک هواپیمای دبلیوبی-۵۷اف ناسا تا ارتفاع ۶۳٬۳۰۰ پایی پرواز کرد و رکورد غیررسمی جدیدی را برای بیشترین ارتفاع ثبت‌شده توسط زنان آمریکایی ثبت کرد.
در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳، سالی راید به‌عنوان نخستین زن فضانورد آمریکایی که به فضا سفر می‌کرد، تاریخ‌ساز شد. حدود بیش از یک سال بعد، جودیت رزنیک موفق شد با شاتل فضایی دیسکاوری به فضا پرواز کند و به دومین زن فضانورد آمریکایی در فضا تبدیل شود. الن اوچوآ در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان نخستین زن فضانورد اسپانیایی به ناسا پیوست. اوچوآ به چندین مأموریت اعزام شد که مأموریت فضاپیمای دیسکاوری، آتلانتیس، در مجموع چهار پرواز و حدود ۱٬۰۰۰ ساعت حضور در فضا می‌شد. شنن لوسید نیز در سال ۱۹۸۵ نخستین پرواز فضایی خود را تجربه کرد و در پایان دوران فعالیت خود مجموعاً ۱۸۸ روز را در فضا سپری کرده‌بود. لوسید با ثبت بیشترین روزهای حضور در فضا تا پیش از سال ۲۰۰۲، رکوردی را، هم برای مردان و هم برای زنان در آمریکا به نام خود به ثبت رساند.
در دههٔ ۱۹۹۰ ناسا در حال انجام تحقیقات زیادی پیرامون بدن زنان و تأثیرات فضا بر بدن آن‌ها بود. کارولین هانتون در یک سخنرانی در سال ۱۹۹۴ در دومین مراسم رسمی سالانه سلامت زنان و فضا، پیرامون این کار شناخته‌نشدهٔ ناسا به روشنگری پرداخت. در ۳ فوریهٔ ۱۹۹۵، آیلین کالینز به نخستین زنی بدل شد که هدایت یک فضاپیما را بر عهده می‌گرفت. همزمان شنن لوسید نیز به پنج مأموریت فضایی اعزام شد و به‌عنوان دانشمند ارشد برای ناسا در واشینگتن، دی.سی. به کار مشغول شد.
با آغاز سال ۲۰۰۰ تعداد زنان در مأموریت‌های مداری ناسا رو به افزایش گذاشت. بیشتر مناصبی که به زنان داده می‌شد شامل بازرسان کمکی و دانشمندان کمکی می‌شد. در دههٔ ۲۰۰۰، درصد زنان منتخب از زیر ۱۰٪ تا پیش از دههٔ ۱۹۹۰، به حدود ۳۰٪ از زنان رسید که عمدتاً شامل به‌کارگیری آنان به‌عنوان بازرسان کمکی می‌شد. برای مثال، پاملا ملروی با شاتل‌های دیسکاوری و آتلانتیس به چندین مأموریت در ایستگاه فضایی بین‌المللی اعزام شد. ملروی علاوه بر فضانوردی، یک خلبان کهنه‌کار ارتش نیز بود که بیش از ۵٬۰۰۰ ساعت پرواز را در پروندهٔ خود داشت. در سال ۲۰۰۷، پگی ویتسون به نخستین زنی بدل شد که فرماندهی ایستگاه فضایی بین‌المللی را برعهده می‌گرفت. او در کنار فرماندهی این ایستگاه، چندین آزمایش را نیز در فضا انجام داد که به پیش‌روی فناوری‌های فضایی تا سطحی که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، منجر شدند.
در همان سال باربارا مورگان به نخستین معلم زن در فضا تبدیل شد؛ با این حال، گفته می‌شد که کریستا مک‌اولیف قبلاً به‌عنوان نخستین معلم حاضر در فضا شناخته شده‌است و باربارا مورگان تنها یک جایگزین یا نامزد دوم این عنوان بوده‌است. کریستا مک‌اولیف در سال ۱۹۸۶ در حادثهٔ فضاپیمای چلنجر کشته شد و مورگان نیز تا سال ۲۰۰۷ نتوانست به فضا سفر کند.
سونیتا ویلیامز به‌عنوان زنی شناخته می‌شود که رکوردهای بسیاری را برای زنان به ثبت رسانده‌است. این رکوردها شامل در مجموع ۳۲۲ روز حضور درفضا، سپری‌کردن بیش از ۵۰ ساعت در راهپیمایی فضایی و همچنین فعالیت به‌عنوان دومین فرماندهٔ زن ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شوند.
برنامهٔ غیررسمی مرکوری ۱۳ به‌عنوان آغاز به‌کارگیری زنان در برنامه‌های فضایی ایالات متحده شناخته می‌شود که در آن هفت فضانورد منتخب اول همگی مردان سفیدپوست بودند. رندی لاولیس و دان فلیکینگر در فرایند انتخاب فضانوردان نقض داشتند، به‌کار گرفتن زنان در این پروژه را مدنظر قرار دادند. لاولیس معتقد بود که زنان نیز درست همانند می‌توانند وظایف بزرگ را در فضا برعهده بگیرند. به همین منظور، لاولیس و فلیکینگر در سال ۱۹۶۰ با جری کاب ملاقات کردند. کاب زنی بود که نقش مهمی را در استخدام و آزمودن زنان در ناسا ایفا کرد.
برنامهٔ زنان در فضا (۲۰ دسامبر ۱۹۵۹) نسخه‌ای «احیاشده» از برنامهٔ نخستین زنان در فضا بود که در نوامبر ۱۹۵۹ لغو شد. همانند برنامهٔ مشابه برای مردان، این برنامه نیز نیازمند آزمودن نامزدها بود. با این حال، مؤلفه‌هایی که برای این آزمون‌ها به‌کار می‌رفتند برای سازگاری با قابلیت‌های زنان، با برنامهٔ مختص مردان متفاوت بود. برای مثال، در مرحلهٔ غربالگری، مردان ملزم به داشتن درجه در پرواز با هواپیماهای جت، رفتن به مدرسهٔ خلبان‌های آزمایشی و داشتن تجربهٔ دست کم ۱٬۵۰۰ ساعت پرواز بودند. از آنجا که زنان از برخی از این فرصت‌ها محروم بودند، غربالگری‌ها بر روی زنانی متمرکز شد که دارای گواهینامه‌های خلبانی تجاری بودند؛ به‌ویژه آن زنانی که سابقهٔ فعالیت به‌عنوان مربی در این دوره را داشتند. جری کاب که نخستین فردی بود که تحت این آزمون‌ها قرار گرفت، به رهبری گروه زنان کارآموز فضانورد همکار (FLATs یا Fellow Lady Astronaut Trainees) به‌همراه ۱۲ زن دیگر منصوب شد که تعداد اعضای این گروه را به ۱۳ نفر رساند (و از این رو، رسانه‌ها این گروه را مرکوری ۱۳ نامیدند). اگرچه کاب به‌عنوان یکی از مشاوران ناسا تعیین شده‌بود و به انجام آزمون‌ها ادامه می‌داد، اما همچنان زنان برای تبدیل‌شدن به فضانورد آموزش نمی‌دیدند.
در طی آزمون‌ها بر روی زنان، برخی دانشمندان معتقد بودند که زنان مزیت‌هایی را برای اعزام به فضا به جای مردان از خود نشان داده‌اند. برای مثال، اندام‌های داخلی زنان در زمان مواجهه با تابش‌ها و لرزش‌ها سازگارتر فرض می‌شد. با توجه به اندازهٔ نسبتاً کوچک‌تر بدن زنان، در صورت استفادهٔ آنان از فضاپیماها، هزینهٔ فضاپیماها و پروازها کاهش می‌یافت. با این حال، پس از آن که مشخص شد ناسا هیچ درخواست رسمی برای چنین عملی صادر نکرده‌است، آزمون‌ها بر روی زنان لغو شدند. لاولیس تصمیم گرفت که از ادامهٔ این برنامه صرف نظر کند و با موقعیتی ناخوشایند در سازمان ناسا روبرو شد. همزمان، جری کاب که به‌عنوان رهبر گروه شناخته شده‌بود و آزمون‌ها بر روی زنان را هدایت می‌کرد، از منصب خود در ناسا عزل شد.
از زمان اشتغال سالی راید به‌عنوان اولین زن فضانورد در ناسا، تا سال ۲۰۲۱ تعداد ۴۳ زن آمریکایی موفق شده‌اند تا به فضا سفر کنند. خارج از ایالت متحده نیز ۱۲ زن فضانورد دیگر بوده‌اند که در فضا حضور پیدا کرده‌اند. امروزه، حدود ۱۰ درصد از فضانوردان در ناسا زن هستند.
میر ورفت () شرکت کشتی‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۷۹۵ تأسیس شد.
شوان استابیلو () شرکت نوشت‌افزار و تجهیزات ورزشی آلمانی است، که در سال ۱۸۵۵ تأسیس شد.
لوفنبروی () کارخانه آبجوسازی آلمانی است، که در سال ۱۳۸۳ تأسیس شد.
وسترن استار () شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه شرکت دایملر آگ است.
در سال ۱۹۹۱، وسترن استار توسط صاحبان شرکت تابعه وسترن استار استرالیا، تری‌ پی‌بادی و باب شاند خریداری شد.
در سال ۲۰۰۲، خط تولید محصولات وسترن استار به کارخانه‌ای در پورتلند، اورگان منتقل شد.
در می ۲۰۱۵ کارخانه در کلیولند، کارولینای شمالی، شروع به تولید مدل‌های پیشین خود با نام تجاری ۴۷۰۰ و ۴۹۰۰ و مونتاژ مدل های جدید نیمه تراکتور ۵۷۰۰XE اقدام نمود.
در سال ۲۰۲۲ شرکت وسترن استار کامیون‌های سری X را معرفی کرد و جایگزین سری قبلی این شرکت شد که از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ تولید می‌شدند.
کامیون‌های وسترن استار سری X شامل؛ ۴۹X و ۵۷X (بازار ایالات متحده) و همچنین سری ۴۷X و ۴۸X (بازار استرالیا) عرضه شدند.
وسترن استار در گذشته مدل های زیر را ارائه می‌کرد:
بهرینگر () شرکت تجهیزات صوتی آلمانی است، که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد.
کنور برمزه () شرکت تولید صنعتی آلمانی است، که در سال ۱۹۰۵ تأسیس شد.
سرمایه‌گذاری بلفی () شرکت سرمایه‌گذاری آلمانی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
در شاهنامه فردوسیشاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخناز چندین فرد با نام شاپور یاد می‌شود. سه شاه به نام‌های شاپور اول یا شاپور اردشیرشاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق،انتشارات سخن، جلد دوم صفحه 399 و شاپور دوم یا شاپور ذوالاکتاف"شاهنامه فردوسی"، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن جلد دوم صفحه 421 و از شاپور سوم یا شاپور شاپورشاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن جلد دوم صفحه 451 به‌عنوان شاهان ایران در زمان ساسانیان یاد می‌شود. همچنین از شخصیت‌های شاهنامه افراد دیگری نیز به این نام هستند.
در شاهنامه فردوسی از پهلوانی به نام شاپور پسر نستوهشاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن، جلد اول، صفحه 77شاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن، جلد اول، صفحه 78 که یکی از بزرگانشاهنامه فردوسی، بر پایه چاپ مسکو، انتشارات هرمس، صفحه 69 و پهلوانان در زمان پادشاهی فریدون تا دوران پادشاهی نوذر بود، یاد می‌شود. شاپور پسر نستوه در انتقام کشته شدن ایرج توسط تور و سلم با قارن پهلوان ایرانی همراه بود. وی در نخستین یورش تورانیان به فرماندهی افراسیاب تا آخرین نفس مبارزه می‌کند و بدست سپاه توران کشته می‌شود.
از شاپور پسر نستوه با عنوان شمشیر‌زن در شاهنامه یاد می‌شود، که سپاه دشمن در سمت شاپور از هم گسیخته می‌شد.
و دیگر
در این سه بیت از شاهنامه به جایگاه شاپور به عنوان یکی از بزرگان اشاره شده‌است.
پس از منوچهرشاه فرزندش نوذر به پادشاهی می‌رسد که نوذر پس از مدتی رفتارش دگرگون می گردد و ستم پیشه می‌کند، با بزرگان و موبدان به بدی برخورد می‌کند و تنها می ماند، در کشور شورش‌هایی رخ می‌دهد، تا جایی که ایرانیان به سام نریمان پیشنهاد پادشاهی می‌دهند اما نمی‌پذیرد. خبر آشوب به گوش پشنگ شاه توران‌ می‌رسد پشنگ سپاهی انبوه به فرماندهی افراسیاب به جنگ ایران می‌فرستد. از ایران سپاهی با سپهسالاری قارن به جنگ با سپاه انبوه افراسیاب گسیل می‌شود، اما سپاه ایران بسیار کم تعدادتر از آن است که توانایی مقاومت داشته باشد. قارن برای مقابله با توران شاپور را در سمت چپ سپاه و تلیمان را در سمت راست و خود در قلب سپاه در کنار نوذر می‌ماند. در جنگ شاپور نسوه تا آخرین نفس مبارزه می‌کند و کشته می‌شود.
هایپو () شرکت دولتی املاک و مستغلات آلمانی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
تک‌خال ممکن یکی از موارد زیر باشد:
جک وولفسکین () شرکت تجهیزات کمپینگ آلمانی است، که در سال ۱۹۸۱ توسط اولریخ داوسین تأسیس شد.
این نوشتار شامل نظرسنجی‌های انتخابات سیزدهمین دورهٔ ریاست‌جمهوری ایران است که در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار خواهد شد.
مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) طی یک پیمایش از ۲۵ تا ۲۸ بهمن ۱۳۹۹ با اندازهٔ نمونه ۱٬۵۸۳ نفر به روش مصاحبه تلفنی و با جامعهٔ آماری از شهروندان ۱۸ سال به بالای کل کشور از پاسخگویان پرسیده است: «فکر می‌کنید شرکت مردم در انتخابات تا چه حد می‌تواند در حل مشکلات کنونی کشور مؤثر باشد؟». ۲۸٫۶٪ شهروندان مشارکت در انتخابات را «کاملاً مؤثر است»، ۲۶٫۵٪ «تا حدی مؤثر است»، ۱۳٫۳٪ «چندان مؤثر نیست»، و ۲۶٫۷٪ «اصلاً مؤثر نیست» دانسته‌اند بنابراین از کل کسانی که گفته‌اند در انتخابات ۱۴۰۰ شرکت می‌کنند، ۵۵٫۱٪ از پاسخ‌دهندگان، مشارکت مردم را کاملاً یا تا حدی در حل مشکلات کشور مؤثر می‌دانند.
در پیمایش ایسپا از پرسش‌شوندگان خواسته شده‌است که بگویند که به نظر آن‌ها، دولت آینده از میان گزینه‌های «آزادی»، «بهبود روابط با کشورهای خارجی»، «عدالت»، «حمایت از تولید داخلی» و «امنیت در برابر تهاجم خارجی» بهتر است کدام یک را در اولویت کاری خود قرار دهد. هر یک از این گزینه‌ها بازنمای یکی از شیوه‌های محتمل اداره کشور است که دولت آینده می‌تواند در پیش گیرد. ۳۱٫۲٪ از پاسخ‌گویان «عدالت» را برگزیده‌اند، «حمایت از تولید داخلی» و همچنین «بهبود روابط با کشورهای خارجی» هرکدام انتخابِ ۲۰٪ از پاسخ‌گویان بوده است، ۱۰٫۷٪ از پاسخ‌گویان «امنیت در برابر تهاجم خارجی» و ۳٫۵٪ از نیز «آزادی» را انتخاب کرده‌اند. ۱۲٫۶٪ از پاسخ‌گویان نیز گفته‌اند نمی‌دانند دولت باید کدامیک از این گزینه‌ها را در اولویت قرار دهد و ۲٪ به این پرسش، پاسخی نداده‌اند.
روزنامهٔ "فرهیختگان" در ۲۲ دی ۱۳۹۹ و بر پایهٔ نتایج یک پیمایش ملی توسط «یکی از مراکز افکارسنجی دانشگاهی نزدیک به اصلاح‌طلبان» نوشته که: «احتمالاً فارغ از پیر یا جوان بودن، نظامی یا غیرنظامی بودن، زن یا مرد بودن و حوزوی یا غیر حوزوی بودن، به کسی رأی خواهند داد که بتواند کارآمدی از خود نشان داده و در عمل، تغییری در وضعیت اقتصادی و معیشت زندگی مردم به‌وجود بیاورد.» دقیقاً ۵۰٪ پاسخ‌گویان گفته‌اند که برایشان هیچ تفاوتی ندارد رئیس‌جمهور بعدی جوان باشد یا پیر؛ ۳۸٫۸٪ ترجیح می‌دهند یک فرد جوان باشد و ۱۰٫۷٪ نیز پیر بودن را مدنظر قرار داده‌اند. از میان پاسخ‌گویان، ۵۸٫۱٪ گفته‌اند که فرقی نمی‌کند رئیس‌جمهور یک نظامی باشد یا یک غیرنظامی. ۳۱٫۹٪ درصد ترجیح می‌دهند یک غیرنظامی، و ۹٫۵٪ هم یک فرد نظامی را ترجیح می‌دهند. ۶۵٪ از پاسخ‌گویان این نظرسنجی گفته‌اند که دغدغه زن بودن یا مرد بودن رئیس‌جمهور بعدی ایران را ندارند، ۲۵٪ اولویت‌شان با مرد بودن، و ۹٪ نیز با زن بودن رئیس‌جمهور است. ۵۹٫۱٪ از پاسخ‌گویان گفته‌اند که فرقی نمی‌کند رئیس‌جمهور حوزوی باشد یا نباشد، ۳۴٫۹٪ علاقه به ریاست‌جمهوری یک فرد غیر حوزوی و ۴٫۵٪ نیز علاقه‌مند به تکرار ریاست‌جمهوری یک فرد حوزوی هستند.
به نوشتهٔ روزنامهٔ "فرهیختگان"، از افرادی که گفته بودند احتمالاً در انتخابات شرکت می‌کنند یا برای شرکت در انتخابات مردد هستند، پرسیده شده است که «در چه صورتی، در انتخابات ریاست‌جمهوری سال بعد شرکت می‌کنید؟» ۴۰٫۵٪ پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که «بستگی دارد به اینکه چه کسانی در انتخابات کاندیدا شوند» و ۳۸٪ نیز گفته‌اند که «در صورتی که شرایط اقتصادی بهتر شود».
صحت نظرسنجی ها با توجه به نوع مدلسازی نظرسنجی و مرکز ارایه دهنده آن قابل بررسی است.
نظرسنجی با انتصاب به دانشگاه تهران در فضای اینترنت پخش شد که بر خلاف نظرسنجی های مشابه مشارکت را نزدیک به نصف واجدین شرایط نشان میداد. این نظرسنجی از سوی دانشگاه تهران به طور کل تکذیب شد.
این نظرسنجی از سوی نهادی به نام "مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران" وابسته به جهاد دانشگاهی صورت گرفته. در موج جدید این نظرسنجی ها، این مرکز نظرسنجی تلفنی را به نظرسنجی میدانی تغییر داده که به دلیل تغییر جامعه هدف و تصادفی نبودن آن از دقت بسیار کمتری برخوردار است.
علاوه بر این در موج جدید نظرسنجی‌ها از ارایه شیوه نظرسنجی و ریز درصدها و پاسخنامه‌ها خودداری شده است.
چندین موج نظرسنجی از اسفند ۹۹ تا خرداد ۱۴۰۰ توسط مرکز افکار سنجی کیو انجام شده است. گزارش نظرسنجی ها همراه با روش نمونه گیری در سایت کیو منتشر شده است. این مرکز در نهایت میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری را ۴۹ درصد پیش‌بینی کرده است.
رأی نامزدان در نظرسنجی ایسپا بر حسب کسانی که قصد مشارکت در انتخابات را دارند و در نظرسنجی کیو بر حسب کسانی که احتمال مشارکت دارند ذکر شده‌است:
انتخاب از بین همه چهره‌های سرشناس از فاصلهٔ یک سال مانده به انتخابات:
انتخاب از بین گزینه‌های محمود احمدی‌نژاد، محمدباقر قالیباف، علی لاریجانی، سعید جلیلی، و محمدرضا عارف:
جانگهنز () شرکت ساعت‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۸۶۱ تأسیس شد.
لووه () شرکت صنایع الکترونیک آلمانی است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد.
پنی سوپرمارکت () شرکت خرده‌فروشی آلمانی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
ملیتا () شرکت قهوه‌سازی آلمانی است، که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد.
شرینگ () شرکت داروسازی آلمانی است، که در سال ۱۸۵۱ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت بایر آگ می‌باشد.
بهارات بنز () شرکت خودروسازی هندی آلمانی است، که در سال ۲۰۱۱ توسط شرکت دایملر آگ تأسیس شد.
مری الیزابت ماهونی (؛ – ) پرستار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نخستین زن سیاه‌پوست در آمریکا بود که به‌طور حرفه‌ای در رشتهٔ پرستار تحصیل و کار کرد. در سال ۱۸۷۹ میلادی، وی نخستین سیاه‌پوستی بود که در ایالات متحده آمریکا از یک دانشکدهٔ پرستاری فارغ‌التحصیل شد.
نام وی در سال ۱۹۹۳ میلادی در فهرست تالار ملی مشاهیر زن قرار گرفت.
ساکسو بانک () شرکت خدمات مالی و بانکداری دانمارکی است که شامل فارکس، سهام، کالاها، شاخص‌ها،اوراق قرضه و آتی است که همگی می‌توانند از طریق CFD، قراردادهای آتی، ویا مالکیت مستقیم خرید و فروش شوند.ساکسو بانک‌ در سال ۱۹۹۲ تاسیس شد.
ویلوکس () شرکت مصالح ساختمانی دانمارکی است، که در سال ۱۹۴۱ توسط ویلوم کان راسموسن تأسیس شد.
آرگانا () شرکت صنایع غذایی اتریشی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
با توجه به دستهٔ منحنی‌ها، فرض می‌شود که دیفرانسیل‌پذیر باشد، هم‌شیب یا ایزوکلاین برای آن خانواده توسط مجموعه نقاطی که در آن برخی از اعضای خانواده به یک شیب مشخص می‌رسند، شکل می‌گیرد. این کلمه از کلمات یونانی ἴσος (isos) به معنی «همان» و κλίνειν، به معنای «شیب دادن» است. به‌طور کلی، هم‌شیب خود شکل منحنی یا اجتماع تعداد کمی از منحنی‌ها را خواهد داشت.
هم‌شیب‌ها اغلب به عنوان یک روش گرافیکی برای حل معادلات دیفرانسیل معمولی استفاده می‌شوند. در یک معادله از فرم "y '= f" ("x"،  "y")، هم‌شیب‌ها خطوطی در صفحه ("x"،  "y") هستند که با موقعیت "f"("x", "y") برابر با یک ثابت بدست می‌آیند. این یک سری از خط‌ها (برای ثابت‌های مختلف) را نشان می‌دهد که منحنی‌های جواب از طریق آنها گرادیان یکسانی دارند. با محاسبه این گرادیان برای هر ایزوکلاین، می‌توان میدان شیب را تجسم کرد. ترسیم منحنی تقریبی جواب را نسبتاً آسان می‌کند. مانند شکل ۱
در پویایی‌شناختی جمعیت، اصطلاح «هم‌شیب» به مجموعه اندازه‌های جمعیت گفته می‌شود که در آن نرخ تغییر برای یک جمعیت در یک جفت جمعیت در تعامل باهم صفر است.
مری کارسون برکینریج (؛ ۱۷ فوریه ۱۸۸۱ – ) ماما و پرستار اهل ایالات متحده آمریکا بود که سازمان «خدمات پرستاری سرحدی» را پایه‌گذاری کرد. این سازمان خدمات جامع پزشکی-پرستاری را به مناطق دوردست کوهستانی ایالت کنتاکی ارائه می‌کرد. علاوه بر آن، این سازمان خدمات خود را در مناطق محروم و دور از جاده و راه‌آهن ارایه می‌کرد که از طریق اسب و قاطر قابل دسترسی بود. او خدمات خود را بر پایهٔ الگوی کشورهای اروپایی ارائه می‌کرد و با آنکه کارهایش سبب کاهش شدید مرگ و میر مادران و نوزادان در منطقهٔ آپالاشیا شد، اما مدل پرستاری-مامایی‌اش هرگز در ایالات متحده آمریکا فراگیر نشد.
نام وی در سال ۱۹۹۵ میلادی در فهرست تالار ملی مشاهیر زن قرار گرفت.National Women's Hall of Fame, Mary Breckinridge
فلورنس بلیک (؛ ۳۰ نوامبر ۱۹۰۷ – ) پرستار، مؤلف و استاد رشتهٔ پرستاری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی مشارکت‌های برجسته و مهمی در زمینهٔ پرستاری اطفال و همچنین پرستاری خانواده-محور داشت. کتاب ماندگار و موثق او «"کودک، والدین او و پرستار"» در سال ۱۹۵۴ میلادی منتشر شد. وی همچنین یکی از دو مؤلف کتاب‌های «"ضروریات پرستاری اطفال"» و «"مراقبت‌های پرستاری اطفال"» بود. نام او پس از مرگ در سال ۱۹۹۶ میلادی، در فهرست تالار مشاهیر انجمن پرستاران آمریکا قرار گرفت.
او مابین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰ میلادی، مدیر گروه دورهٔ آموزشی پیشرفتهٔ پرستاری اطفال در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن بود.
شهرداری کرمان به ۵ منطقه تقسیم شده است. مهم‌ترین مناطق شهری به ترتیب شامل منطقه۹، منطقه ۱۰ است.
کرمان به لحاظ اداری ، سیاسی و فرهنگی و صنعتی بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهر جنوب و جنوب شرق ایران است . به دلیل وسعت شهری زیاد و گستردگی شهر کرمان ، این شهر جزو کلان‌شهرهای ایران طبقه‌بندی شده‌است .
رتبه توسعه یافتگی در شهر کرمان یکسان نیست و جنوب(غربی، شرقی)منطقه ۲ و ۳ شهری، بیشترین امکانات شهری را در بر گرفته اند و از مناطق مرفه نشین و لوکس کرمان به حساب می آیند، به همین دلیل قیمت مسکن در مناطق ذکر شده بالاتر است.
طولانی ترین معابر کرمان به تریتیب شامل معابر زیراست:
بلوار آیت الله صدوقی (جاده تهران)(حدودا ۱۱ کیلو متر)
بلوار جمهوری اسلامی(حدودا ۸/۳ کیلو متر)
خیابان شهید مصطفی خمینی (شهاب)(حدودا ۵/۷ کیلومتر)
از خیابان های مرکزی، لوکس و اصلی شهر به ترتیب می‌توان به بلوار جمهوری اسلامی(امام جمعه، والفجر، حمزه، هزار و یکشب، شفا)، خیابان شهید بهشتی، بلوار آیت الله صدوقی، خیابان فردوسی، بلوار شهید مصطفی خمینی (شهاب)، خیابان استقلال، خیابان شهید نامجو(اقبال)، خیابان جهاد و خیابان بهمنیاراشاره کرد.
بلوار جمهوری اسلامی یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند شرکت توزیع برق جنوب، اتاق بازرگانی، اداره کل بهزیستی، داروخانه امام رضا، بیمارستان شفا، ساختمان پزشکان میلاد، برج اول، مسجد امام رضا، مشاوره دام پزشکی کرمان، فرودگاه بین‌المللی کرمان، بانک صادرات، اداره کل راهنمایی و رانندگی، شرکت فولاد زرندیان، هتل پارس، اداره کل گمرکات استان در آن واقع شده اند.
خیابان شهید بهشتی یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند مجتمع تجاری تفریحی صالح المهدی، موزه هنر های معاصر صنعتی، سینما مهتاب، سینما آسیا، کیف و کفش رنگارنگ در آن واقع شده اند.
بلوار آیت الله صدوقی یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند فرماندهی نظامی استان کرمان، اداره کل ترابری استان، شرکت معادن ذغال سنگ کرمان، سازمان تامین اجتماعی شعبه ۳، اداره دخانیات، خدمات بازرگانی کرمان در آن واقع شده اند.
خیابان فردوسی یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند اداره ثبت اسناد و املاک، نمایندگی امورخارجه، اداره کل کتابخانه های عمومی استان کرمان، آل دیجیتال، شرکت کرمانیک، مبین نت و دفتر پیشخوان دولت کرمانیک در آن واقع شده اند.
بلوار شهید مصطفی خمینی (شهاب) یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند صدا و سیما مرکز کرمان، شرکت تعاونی دانشکده، پلیس فتا کرمان، بانک ملی، برج و کلنیک دندان پزشکی شهاب(ساختمان پدر)، مسجد طالبی، بیمارستان دامپزشکی استان کرمان، صنف سنگ و بتن، مرکز رادیو انکولوژی و پزشکی هسته ای، سازمان غذا و دارو استان کرمان، کانون وکلا و داگستری استان کرمان، شیرینی سرای مریم، آموزشگاه زبان سویگل (شعبه مجازی)، ستاد مبارزه با مواد مخدر، فروشگاه برندا، چوبکده پت ومت، گل اقاقیا، فروشگاه نگین الماس، آموزشگاه و سالن زیبایی چهره برتر شعبه ۲، بیمه پارسیان، فروشگاه قصر رنگ مو، فروشگاه دورین مدار بسته امن ابتکار، فروشگاه سپاهان استیل داتیس، آموزشگاه رانندگی میعاد، فست فود گلها، فروشگاه زنجیره ای هایمارت (هایپر کاوه شبانه روزی)، نمایندگی آیفون تصویری الکتروپیک، سالن ورزشی پاس، نمایندگی اسنوا، رستوران سید محسن، آزمایشگاه آب و خاک علوم زمین، سرای فرش کسری، آکادمی تخصصی مجریگری، بانک قرض الحسنه مهر ایران، اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی، موسه علمی آموزشی imath، دانشگاه شهید باهنر، دانشگاه چمران، اداره کل زندان ها، بیمارستان افضلی پور، سازمان تامین اجتماعی ۴، فروشگاه محمدی، داروخانه شبانه روزی دکتر ملایی، هتل آرینا در آن واقع شده اند.
خیابان استقلال یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند بیمارستان سیدالشهدا، مدیریت بهزیستی شهرستان کرمان، ساختمان پزشکان استقلال، کلنیک دندان پزشکی صدف، برج پزشکی اطلس، دکتر الهام فرخ گیسور، لوازم پزشکی پاستوردر آن واقع شده اند.
خیابان جهاد (منتظری) یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند ساختمان پزشکان زکریا، مرکز بینایی سنجی، آزمایشگاه سپهر، دادگاه ویژه روحانیت، موسسه فرهنگی قرآنی ولیعصر درآن واقع شده اند.
خیابان بهمنیار یکی از معابر اصلی شهر کرمان می‌باشد و مکان های مهمی مانند شیرینی رضا، موسسه اعتباری نور، آموزشگاه موسیقی گلهای جاویدان (بنان سابق)، دفتر پیشخوان الکترونیک دولت، پارک خبرنگار در آن واقع شده اند.
مرکز شهر کرمان محلات لوکس و اصیل نشین را در برگرفته است و یکی از گرانترین نقاط شهر کرمان بحساب می آید.
خیابان های مرکزی شهر عبارتند از:
میادین اصلی شهر به ترتیب میدان آزادی، میدان شهدا (مشتاق)، میدان کوثر، میدان سپهبد شهید قرنی هستند.
میادین شهر عبارتند از:
میدان آزادی
خروجی اول: خیابان استقلال
خروجی دوم: خیابان شهید بهشتی (شریعتی)
خروجی سوم: خیابان بهمنیار
خروجی چهارم: بلوار جمهوری اسلامی
خروجی پنجم: بلوار آیت الله صدوقی (جاده تهران)
میدان شهدا (مشتاق)
خروجی اول: خیابان شریعتی
خروجی دوم: میرزارضاکرمانی
خروجی سوم: خیابان شهدا
خروجی چهارم: خیابان باهنر
میدان کوثر
خروجی اول: هزار و یک شب شمالی
خروجی دوم: بلوار آزادگان
خروجی سوم: بلوار نصر
خروجی چهارم: بلوار کوثر
خروجی پنجم: خیابان شفا
میدان سپهبد شهید قرنی
خروجی اول: خیابان شهید مصطفی خمینی (شهاب)
خروجی دوم: خیابان امام خمینی
خروجی سوم: خیابان قرنی (باغ ملی، شهاب)
خروجی چهام: خیابان سعدی
خروجی اول: بلوار جمهوری اسلامی
خروجی دوم: فرودگاه
خروجی سوم: بلوار حجاج
میدان هفت باغ
خروجی اول: بزرگراه هفت باغ
خروجی دوم: خیابان شهید مصطفی خمینی (شهاب)
پارک مطهری
خروجی اول: خیابان شهید مطهری
خروجی دوم: خیابان آیت الله صالحی
خروجی سوم: خیابان خیام
خروجی چهارم: بلوار قدس
میدان ارگ
خروجی اول: خیابان عدالت
خروجی دوم: گنج علی خان
خروجی سوم: بازار
خروجی چهارم: خیابان قدس
میدان گاندی
خروجی اول: بلوار مرادکرمانی
خروجی دوم: صائب تبریزی
خروجی سوم: بلوار مرادکرمانی (هتل پارس)
میدان جیهون
خروجی اول: جیهون (بیمارستان پیامبر اعظم)
خروجی دوم: مصلی
خروجی سوم: بلوار پلیس (میدان شورا)
میدان بسیج
خروجی اول: خیابان کامیاب
خروجی دوم: خیابان فلسطین
خروجی سوم: خیابان ابوحامد
خروجی چهارم: خیابان شوار
میدان شورا
خروجی اول: خیابان شورا جنوبی (پارک شورا)
خروجی دوم: خیابان شورا شمالی (سینما شهرتماشا)
میدان عاشورا
خروجی اول: بلوار عباسپور جنوبی
خروجی دوم: شهید سلیمانی شرقی
خروجی سوم: بلوار عباسپور شمالی
خروجی چهارم: شهید سلیمانی غربی
میدان بیرم آباد
خروجی اول: بزرگراه شهید پور جعفری (آیت الله خامنه‌ای)
خروجی دوم: خیابان سرباز
خروجی سوم: بزرگراه امام خمینی
خروجی چهارم: بلوار امام صادق
خروجی پنجم: بلوار مغفوری
میدان پژوهش
خروجی اول: بزرگراه امام خمینی شرقی
خروجی دوم: بلوار بیست و دو بهمن
خروجی سوم: بزرگراه امام خمینی غربی
خروجی چهارم: بلوار دانشگاه باهنر
خروجی پنجم: بلوار صبا
میدان سیدی
خروجی اول: بلوار سیدی شرقی
خروجی دوم: بلوار زرند
خروجی سوم: بلوار سیدی غربی
میدان رسالت
خروجی اول: شهید باقدرت غربی
خروجی دوم: ابوذر جنوبی
خروجی سوم: شهید باقدرت شرقی
خروجی چهارم: بلوار رسالت
میدان غدیر
خروجی اول: لاله جنوبی
خروجی دوم: بلوار سردار سلیمانی غربی
خروجی سوم: لاله شمالی
خروجی چهارم: بلوار سردار سلیمانی شرقی
میدان خواجوی کرمانی
خروجی اول: خیابان سرباز
خروجی دوم: خیابان علی ابن ابی طالب (فابریک)
خروجی سوم: بلوار ابراهیم خلیل
خروجی چهارم: بلوار بیست و دو بهمن
میدان علی ابن ابی طالب (فابریک)
خروجی اول: خیابان علی ابن ابی طالب (فابریک)
خروجی دوم: خیابان مدرس
خروجی سوم: خیابان میرزارضاکرمانی
خروجی چهارم: خیابان مطهری (احمدی)