moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دونالد بم (؛ زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۴۵) کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ادگار نمیر (; – ) کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جرالد لیمن (; – ) کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ریچارد وولیوا (; – ) کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نوبهار یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه پپ واقع شده‌است. نوبهار ۱٬۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
جک رایلی (; – ) بازیکن فوتبال آمریکایی و کشتی‌گیر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اویغورسای یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه پپ واقع شده‌است. اویغورسای ۲٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد.
خلق‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه پپ واقع شده‌است. خلق‌آباد ۶٬۴۲۹ نفر جمعیت دارد.
آن حیات یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان اویچی واقع شده‌است. آن حیات ۱۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
آلتینکان یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه پپ واقع شده‌است. آلتینکان ۲٬۰۶۶ نفر جمعیت دارد.
اتفاق یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ولایت نمنگان واقع شده‌است. اتفاق ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
حضرت شاه یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان چارتاق واقع شده‌است. حضرت شاه ۹۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چهارحصار یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در ناحیه پپ واقع شده‌است. چهارحصار ۱٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد.
آق‌داش یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان توره‌قورغان واقع شده‌است. آق‌داش ۴٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد.
یازیاوان یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان یازیاوان واقع شده‌است. یازیاوان ۱۰٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
حاجییسکو (به لاتین: Hadzhiysko) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
هیسار (به لاتین: Hisar) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
کنتیل (به لاتین: Kontil) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
کرمئن (به لاتین: Kremen) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
کرائن (به لاتین: Krin) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کاردژالی واقع شده‌است.
درنگوو (به لاتین: Drangovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
چوبنکا (به لاتین: Chobanka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
چرنوشن (به لاتین: Chernoochene) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است. چرنوشن ۳۳۵ نفر جمعیت دارد و ۵۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چریشکا (به لاتین: Chereshka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
چاوکا (به لاتین: Chavka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساموکیتکا واقع شده‌است.
چاکلتسی (به لاتین: Chakaltsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
بسنورکا (به لاتین: Besnurka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در چرنا نیوا واقع شده‌است. بسنورکا ۲٫۷۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴ نفر جمعیت دارد.
بدرو (به لاتین: Bedrovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است.
آوستئا (به لاتین: Austa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
بازنشستهٔ افتخاری، لقب استاد برجسته یا امریت () در کاربرد کنونی، صفتی است که برای بیان جایگاه بازنشستگی یک استاد، کشیش، اسقف، پاپ، مدیر، رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، خاخام، امپراتور یا شخص دیگری که «مجاز به حفظ عنوان افتخاری؛ با توجه به آخرین پست و مقامی که برخوردار بوده، داده می‌شود»."emeritus | adjective", Merriam-Webster, 2019. Retrieved 2019-12-07. این اصطلاح که از لاتین گرفته شده، دارای جنسیت است: امریت (emeritus) برای مرد و امریتا (emerita) برای زن به‌کار می‌رود.
در برخی موارد، این اصطلاح به‌طور خودکار به همهٔ افرادی که در یک درجه مشخص بازنشسته می‌شوند، اعطا می‌شود، اما در این موارد هم این همچنان نشان خدمات برجسته است که فقط به تعداد اندکی در بازنشستگی اعطا می‌شود. عنوان "بازنشستهٔ افتخاری" همچنین هنگامی که استفاده می‌شود و فردی با تمایز در یک حرفه بازنشسته می‌شود یا موقعیت را تحویل می‌دهد، به او این امکان را می‌دهد که درجه سابق خود را در عنوان خود حفظ کند، به عنوان مثال، «استاد برجسته». اصطلاح Emeritus لزوماً به معنای این نیست که شخصی از همه وظایف سمت قبلی خود چشم پوشی کرده‌است. او ممکن است برخی از آنها را ادامه دهد.
عنوان "بازنشستهٔ افتخاری" (Emeritus) برای شخص متوفی استفاده نمی‌شود،The Protocol School of Washington, "Emeritus | Emerita" مگر در مجالس ترحیم او، که می‌تواند بازتاب موقعیت فرد را هنگام مرگ باشد.
در ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها یک استاد کامل که در وضعیت خوبی در یک مؤسسه آموزشی بازنشسته می‌شود می‌تواند عنوان «استاد برجسته» را به خود اختصاص دهد. در بیشتر سیستم‌ها و موسسات، این درجه به همه اساتیدی اعطا می‌شود که در وضعیت خوبی بازنشسته شده‌اند، در حالی که در برخی دیگر، به شامل شدن مقرراتی خاص یا به رأی‌گیری نیاز است.
فوتینوو (به لاتین: Fotinovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
یانینو (به لاتین: Yanino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است. یانینو ۳۴ نفر جمعیت دارد.
یاورووو (به لاتین: Yavorovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است. یاورووو ۴٫۴۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
یوناتسی (به لاتین: Yunatsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
زاویا (به لاتین: Zavoya) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
ویسئکا (به لاتین: Visoka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ننکووو واقع شده‌است.
تایوتیچ (به لاتین: Tyutyunche) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است. تایوتیچ ۱۰۳ نفر جمعیت دارد.
تورنووسی (به لاتین: Turnovtsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
تسویاتوو (به لاتین: Tsvyatovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در پلازیشته واقع شده‌است. تسویاتوو ۳ نفر جمعیت دارد.
تسورکویتسا (به لاتین: Tsurkvitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
تسارینو (به لاتین: Tsarino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در والچانکا واقع شده‌است.
توپولکا (به لاتین: Topolka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
سارناک (به لاتین: Sarnak) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
اسبر (به لاتین: Sbor) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
شیپوک (به لاتین: Shipok) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
شاپتسی (به لاتین: Shoptsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
شترنا (به لاتین: Shterna) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
شومناتیتسا (به لاتین: Shumnatitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
سیراتسی (به لاتین: Syartsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
تلچارکا (به لاتین: Telcharka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
پراگریس (به لاتین: Progres) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
استروتس (به لاتین: Ostrovets) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
اورلیسا (به لاتین: Orlitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
اورشاری (به لاتین: Oreshari) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ستراندژوو واقع شده‌است.
اورئه (به لاتین: Oreh) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
اوبیچنیک (به لاتین: Obichnik) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
نانی (به لاتین: Nane) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در متلیچکا واقع شده‌است.
یاکوویتسا (به لاتین: Yakovitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در دژرووو واقع شده‌است.
یامینو (به لاتین: Yamino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل در استان استان کرجالی واقع شده‌است.
VPN اجتماعی یک شبکه خصوصی مجازی است که به صورت خودکار بر اساس روابط ایجاد شده توسط افراد مشابه از طریق یک سرویس شبکه‌های اجتماعی در بین آن‌ها ایجاد می‌شود. یک VPN اجتماعی با هدف ایجاد اتصال شبکه همتا به همتا (P2P) بین کاربر و دوستانش، روشی آسان ترتیب می‌دهد که پیچیدگی راه‌اندازی و نگه داری تونل‌های معتبر و رمزگذاری شده وی پی ان‌های end-to-end را از کاربران پنهان می‌کند.
معماری VPN اجتماعی براساس زیرساخت متمرکزی است که در آن کاربران دوستانشان را به رسمیت می‌شناسند و کشف می‌کنند و کلیدهای عمومی رمزنگاری شده را رد و بدل می‌کنند و یک پوشش P2P که برای مسیریابی پیام‌ها بین پایانه‌های VPN به کار می‌رود.R. Figueiredo, P. O. Boykin, P. St. Juste, D. Wolinsky, "SocialVPNs: Integrating Overlay and Social Networks for Seamless P2P Networking" , in Proceedings of IEEE WETICE/COPS, Rome, Italy, June 2008. برای مثال، این امکان را به سازمان می‌دهد که با ادارات جداگانه یا دیگر سازمان‌ها اتصالات مسیر یابی شده در سراسر اینترنت داشته باشند. اتصال VPN مسیریابی شده در اینترنت به‌طور منطقی به عنوان یه لینک WAN اختصاصی عمل می‌کند
VPN اجتماعی از یک رابط کاربری شبکه مجازی مانند دستگاه‌های TUN/TAP در سیستم‌های ویندوز و یونیکس برای ضبط و تزریق بسته‌های IP از یک میزبان استفاده می‌کند. پس از ضبط، بسته‌ها رمز گذاری شده، کپسوله می‌شوند و از طریق شبکه هم پوشان مسیریابی می‌شوند.
VPN اجتماعی از شبکه‌های اجتماعی آنلاین برای توزیع کلیدهای عمومی و تبلیغ آدرس گره به دوستان استفاده می‌کند. کلیدهای عمومی به دست آمده برای برقراری ارتباط رمزگذاری شده بین دو نقطه انتهایی استفاده می‌شود. کلیدهای متقارن در طی فرایند برقراری پیوند انتها به انتها توسط دو همتای VPN اجتماعی رد و بدل می‌شوند.
مسیریابی در VPN اجتماعی نظیر به نظیر است. روشی که اجرا شده‌است از یک سیستم P2P ساخت یافته برای ارسال بسته‌های IP محصور در پیام‌های همپوشانی از یک منبع به مقصد استفاده می‌کند.
یک VPN اجتماعی از انتساب و ترجمه آدرس IP متغیر استفاده می‌کند تا از برخورد با فضاهای آدرس موجود (خصوصی) میزبان‌های نهایی جلوگیری کند و به سیستم اجازه می‌دهد تا تعداد کاربرانی را که خدمات موفقیت‌آمیز شبکه اجتماعی آنلاین امروز (ده‌ها میلیون) ارائه می‌کنند، مقیاس بندی کند. کاربران می‌توانند مستقیماً فقط به زیرمجموعه کوچکی از تعداد کل کاربران چنین خدماتی متصل شوند، که در آن زیر مجموعه توسط روابط مستقر آنها تعیین می‌شود.
VPN اجتماعی از نام‌های مشتق شده از سرویس شبکه اجتماعی برای تخصیص خودکار نام میزبان به نقاط انتهایی استفاده می‌کند. این نام‌ها توسط یک سرور مجازی DNS حلقه دار به آدرس‌های IP خصوصی مجازی در پوشش داده شده ترجمه می‌شوند.
پیاده‌سازی VPN اجتماعی منبع باز مبتنی بر سرویس شبکه اجتماعی فیس بوک و پوشش Brunet P2P برای سیستم‌های ویندوز و لینوکس تحت مجوز MIT در دسترس است. این امر به کمک شبکه‌های اجتماعی آنلاین، ارتباطات ایمن مستقیم و نقطه به نقطه بین کامپیوترها ایجاد کرده و از عبور شفاف NATها پشتیبانی می‌کند و برای ایجاد ارتباط مستقیم VPN بین جفت رایانه‌ها (گره‌ها) از پوشش P2P استفاده می‌کند. برای برقراری ارتباط، دو گره از طریق یک شبکه اجتماعی آنلاین، آدرس گره P2P خود را (و همچنین کلیدهای عمومی برای برقراری ارتباط امن) را تبلیغ می‌کنند. هنگامی که هر گره آدرس گره (و کلیدهای عمومی) گره دیگر را بدست آورد، یک نقشه‌برداری از آدرس به گره ایجاد می‌شود و بسته‌های IP می‌توانند از طریق تونل VPN هدایت شوند.
پوبیت کاماک (به لاتین: Pobit Kamak) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترکلیانو واقع شده‌است.
نوستینو (به لاتین: Nevestino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان نوستینو واقع شده‌است. نوستینو ۶۵۳ نفر جمعیت دارد.
واکسوو (به لاتین: Vaksevo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان نوستینو واقع شده‌است.
ویسوکا موگیلا (به لاتین: Visoka Mogila) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبوشفو واقع شده‌است. ویسوکا موگیلا ۶٫۳۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳ نفر جمعیت دارد و ۶۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کامنک (به لاتین: Kamenik) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبوشفو واقع شده‌است.
گورنا گرشتنیسا (به لاتین: Gorna Grashtnitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
گورانوتسی (به لاتین: Goranovtsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
گلیام واربوونیک (به لاتین: Golyam Varbovnik) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبف دل واقع شده‌است.
دولنو سلو (به لاتین: Dolno Selo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
بورانوو (به لاتین: Buranovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کوچرینوفو واقع شده‌است. بورانوو ۱۰٫۸۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونوا (به لاتین: Bunovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
بوبشینو (به لاتین: Bobeshino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
بلاژیوو (به لاتین: Blazhievo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبوشفو واقع شده‌است.
بستریتسا (به لاتین: Bistritsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوپنیتسا واقع شده‌است.
برسئن (به لاتین: Bersin) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
بازوویتسا (به لاتین: Bazovitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترکلیانو واقع شده‌است.
باگرنتسی (به لاتین: Bagrentsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیوستندیل واقع شده‌است.
متوهیا (به لاتین: Metohiya) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترکلیانو واقع شده‌است.
ولچوا (به لاتین: Velchevo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان آپریلتسی واقع شده‌است.
ولادینیا (به لاتین: Vladinya) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لووچ واقع شده‌است.
ورابوو (به لاتین: Vrabevo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
گورسکو اسلیووو (به لاتین: Gorsko Slivovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لتنیتسا واقع شده‌است.
گلیاما ژلیازنا (به لاتین: Golyama Zhelyazna) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
گلت (به لاتین: Golets) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان اوگارچین واقع شده‌است.
بژانوو (به لاتین: Bezhanovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لوکوویت واقع شده‌است.
بلیش (به لاتین: Belish) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
بلی اوسام (به لاتین: Beli Osam) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
باتولسی (به لاتین: Batultsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان یابلانیتسا واقع شده‌است.
بالگارن (به لاتین: Balgarene) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لووچ واقع شده‌است.
بالابانسکو (به لاتین: Balabansko) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
باهویتسا (به لاتین: Bahovitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لووچ واقع شده‌است. باهویتسا ۹۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الکساندروو (به لاتین: Aleksandrovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لووچ واقع شده‌است.
رومیانتسوو (به لاتین: Rumyantsevo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لوکوویت واقع شده‌است.
مبارزه جاش‌ها یک میم اینترنتی و پیکار آموزشی در ایر پارک لینکلن، نبراسکا در ۲۴ آوریل ۲۰۲۱ بود که توسط جاش سواین شکل گرفت. در سال ۲۰۲۰ یک گروه فیسبوکی توسط جاش سواین شکل گرفت. اعضا این گروه همگی جاش نام داشتند. سازنده گروه یک سال فرصت به اعضا داد که بعد از آن، در زمان و مکان مشخصی با هم مبارزه کنند (البته به صورت شوخی) قرار شد که برنده مبارزه اسم خود را نگه دارد و بازنده‌ها همگی نام خود را از جاش به اسمی دیگر تغییر دهند.
این رویداد، اگرچه در ابتدا به عنوان یک شوخی در نظر گرفته شده بود، اما نظر هزاران نفر را به خود جلب کرد. علی‌رغم عنوان (مبارزه)، دورهمی با روحیه‌ای ساده انجام شد و هیچ خشونت واقعی وجود نداشت. "وال‌استریت جورنال" نوشت که این رویداد به «پدیده اخبار جهانی» تبدیل شد.
سواین توضیح داد که ایده این گروه، از اینجا شکل گرفت که به خاطر خستگی ناشی از قرنطینه، به دنبال انجام دادن کاری هیجان‌انگیز بود و به همین علت گروه را تشکیل داد. البته جاش توضیح داد که هرگز انتظار نداشت که به این مقدار از این شوخی استقبال شود.
در روز مشخص شده، نزدیک به هزار نفر، از جمله حداقل ۵۰ نفر با نام جاش، در Air Park جمع شدند. شرکت کنندگان از برخی مناطق نیویورک، واشینگتن و تگزاس بودند. برخی از آنها لباس ابرقهرمانی و جنگ ستارگان را به تن داشتند. دیگران با لباس‌های دست‌ساز ، شامل زره بدن ساخته شده از جعبه جا نوشابه ای، بسته‌بندی فست فود و … جمع شدند
الکساندر وورز (؛ زادهٔ در وایدهوفن آندر تایا، نیدراسترایش) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل اتریش است که از فصل تا ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۶۹ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.وورز در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک در ۱ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۳ بار بر روی سکو رفت و ۴۵ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
کازوکی ناکاجیما (؛ زادهٔ در اوکازاکی) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ژاپن است که از فصل تا در مجموع در ۳۶ گراند پری شرکت کرد.ناکاجیما در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک و ۹ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
جک ایتکن (؛ زادهٔ در لندن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا است که در فصل در مجموع در ۱ گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ژاک-هنری لافیت (؛ زادهٔ در پاریس) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل فرانسه است که از فصل تا در مجموع در ۱۸۰ گراند پری شرکت کرد.لافیت در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۷ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۷ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۳۲ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۶ بار به پیروزی دست یافت و ۲۲۸ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
ماریا گراتزیا "لِلاً لومباردی (؛ زادهٔ در فروجارولو، پیمونت، درگذشتهٔ در میلان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در ۱۷ گراند پری شرکت کرد.لومباردی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۰٫۵ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
لومباردی در ۳ مارس ۱۹۹۲ بر اثر ابتلا به سرطان در میلان درگذشت.
آرتورو فرانچسکو "آرت" مرزاریو (؛ زادهٔ در کومو) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا است که از فصل تا در مجموع در ۸۵ گراند پری شرکت کرد.مرزاریو در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۱۱ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
جووانی جوزپ گیلبرتو "نانی" گالی (؛ زادهٔ در بولونیا، درگذشتهٔ در پراتو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در ۲۰ گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
گالی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۹ در پراتو درگذشت.
فرانسوا میگو (؛ زادهٔ در لو مان، درگذشتهٔ در لو مان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل فرانسه بود که در فصل ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۱۶ گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
میگو در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲ بر اثر ابتلا به سرطان در لو مان درگذشت.
وِسا ویریککو (؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۵۶) بازیگر اهل فنلاند است.
از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هابیت‌ها"، "جنگ زمستان" و "دختر کارخانه کبریت‌سازی" اشاره نمود.
نوبورو اوکاموتو که تحت نام هنری سانپی شیراتو معروف بود، (۱۵ فوریه ۱۹۳۲ – ۸ اکتبر ۲۰۲۱ ) مانگاکا و مقاله‌نویس ژاپنی بود که بخاطر سبک نقاشی واقع گرایانه و نقد اجتماع شناخته شده بود. برخی او را پیشگام گکیگا می‌دانند. وی همچنین به خاطر کارهایش که در شماره‌های ابتدایی مجله گلچین مانگا Garo در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، شناخته می شد.
ماروین برنارد (زاده ۳۱ مارس ۱۹۷۸) که بیشتر با نام هنری خود، تونی یایو شناخته می‌شود، خواننده رپ اهل ایالات متحده است. وی بیشتر به‌خاطر عضویت خود در گروه جی-یونیت شناخته می‌شود. نام هنری وی از فیلم "صورت‌زخمی" ۱۹۸۳ با اشاره به شخصیت اصلی تونی مونتانا و یایو، عامیانه کلمه کوکائین گرفته شده‌است.
یایو در ۳۱ مارس ۱۹۷۸ در جامائیکا جنوبی، کوئینز از پدر و مادر اهل هائیتی، کوچکترین سه فرزند، ماروین برنارد متولد شد.Reid, Shaheem. (2010-01-15) Tony Yayo, DJ Whoo Kid, More Haitian Artists Discuss Earthquake – Music, Celebrity, Artist News. MTV. Retrieved on 2011-07-31. والدین برنارد در ۱۶ سالگی طلاق گرفتند. وی در کودکی با دوستان م خود لوید بنکس و فیفتی سنت ملاقات کرد و سرانجام این سه نفر گروهی را با نام جی-یونیت تشکیل دادند و با هم کار موسیقی را آغاز کردند.
انجمن دیلِتانتی (تأسیس ۱۷۳۴) جامعه نجیب‌زادگان و دانشمندان بریتانیایی است که از مطالعه هنر یونان و روم باستان و خلق آثار جدید به سبک خود حمایت می‌کند.
جیل بنیت (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بیشتر برای نقشش در فیلم لزبین "و سپس لولا آمد" شناخته شده‌است.
کوینتوس تولیوس سیسرو (زاده حدود ۱۰۲ قبل از میلاد، کشته‌شده در ۴۳ ق. م) سیاستمدار و نظامی جمهوری روم، برادر جوان‌تر مارکوس تولیوس سیسرو و شوهرخواهر دوست او تیتوس پومپونیوس آتیکوس بود.
کوینتوس در سال ۶۷ قبل از میلاد ادیل، در ۶۲ ق. م پرایتور و در سال‌های ۵۹–۶۱ ق. م در آسیا (استان روم) یک پروپرایتور بود.
او در طول جنگ‌های گالی تحت امر ژولیوس سزار در گالیا به عنوان لگاتوس خدمت کرد. در سال ۵۴ ق. م قوم نروی‌ها تحت رهبری آمبیوریکس ــ که پس از نابود کردن یک لژیون رومی تحت امر کوینتوس تیتوریوس سابینوس و لوکیوس آرانکولیئوس کوتا جرئت یافته‌بودند ــ اردوگاه وی را محاصره کردند اما سزار او را از محاصره نجات داد. پس از آن به‌سراغ برادرش که به پروکنسولی استان کیلیکیه منصوب‌شده‌بود، رفت.
وقتی جنگ داخلی میان سزار و گنایوس پومپیئوس کبیر در ۴۹ ق. م بروز یافت، کوینتوس و برادرش مارکوس ابتدا جانب پومپیئوس (اپتیمات‌ها) را گرفتند اما پس از نبرد فارسالوس که پومپیئوس مغلوب سزار شد، با بخشش از جانب سزار به‌سوی او بازگشتند. در پایان سال ۴۳ ق. م نام او و برادرش در لیست افراد تحت‌پیگردی که پس از تأسیس تریوم‌ویرات دوم منتشر شد، دیده می‌شد چرا که برادرش مارکوس در نطق‌های موسوم به فیلیپیکائه با شور و حرارت پیشنهاد می‌کرد که مارکوس آنتونیوس از سوی سنای روم به‌عنوان «دشمن عامه»به لاتین Hostis Publicus اعلام شود؛ آنگاه هر دو برادر (کوینتوس و مارکوس) کشته‌شدند. پسر کوینتوس نیز همزمان با پدرش به قتل رسید و سرهای آنان توسط تریوم‌ویرها (اوکتاویانوس، آنتونیوس و لپیدوس) به فروم رم برده‌شدند.
ازدواج او با پومپونیا (خواهر تیتوس پومپونیوس آتیکوس) بس نامیمون بود. با وجود آنکه یک نظامی بود، کارهایی ادبی نیز پدیدآورد: در زمینه سالنامه‌نگاری،به لاتین Annales شعر حماسی، و تراژدی مطالبی نگاشت و نمایشنامههای سوفوکل را به لاتین ترجمه نمود.
او به عنوان یک نویسنده در طول جنگ‌های گالی چهار تراژدی به سبک یونانی نگاشت. سه تای آنان عنوان‌شان Erigones ,Troas و Electra است اما همگی از دست‌رفته‌اند. با این‌حال چهار تا از نامه‌های او برای ما باقی‌مانده‌اند: یک نامه که به برادرش مارکوس و سه تای دیگر که به مارکوس تولیوس تیرو ــ بندهٔ آزاد شدهٔ برادرش مارکوس ــ نگاشت.
افسانه‌های تجاوز، عقاید پیش داورانه ، کلیشه ای و غلط دربارهٔ تعرض جنسی، تجاوز جنسی و قربانیان تجاوز جنسی است. آنها غالباً بهانه ای برای تجاوز جنسی، ایجاد خصومت با قربانیان و تعصب در تعقیب کیفری هستند.
تحقیقات گسترده‌ای در مورد انواع، میزان پذیرش و تأثیر افسانه‌های تجاوز صورت گرفته‌است. افسانه‌های تجاوز به‌طور قابل توجهی بر دیدگاه‌های اعضای هیئت منصفه، سازمان‌های تحقیق، قضات، مجرمان و قربانیان تأثیر می‌گذارد. دیدگاه‌های نادرست در مورد تجاوز به سرزنش قربانی، شرمنده سازی، زیر سؤال بردن صداقت قربانی و سایر مشکلات منجر می‌شود. تعیین گناه متهم و مجازات جرایم جنسی نیز تحت تأثیر این اعتقادات است.
افسانه‌های تجاوز از کلیشه‌های فرهنگی مختلفی مانند نقش‌های سنتی جنسیتی، پذیرش خشونت بین فردی و درک نادرست از ماهیت حمله جنسی سرچشمه می‌گیرد. متی هیل، حقوقدان انگلیسی در قرن ۱۷، معتقد است که تجاوز جنسی «اتهامی است که به راحتی ساخته می‌شود و سخت به اثبات کرد و سخت‌تر توسط حزب متهم قابل دفاع است». افکار تاریخی او به طرز نامرئی بسیاری از افسانه‌های تجاوز را که امروزه می‌بینیم پشتیبانی می‌کند که بازتولید آن در دادگاه‌های تجاوز جنسی همچنان ادامه دارد.
افسانه‌های تجاوز برای اولین بار در دهه۱۹۷۰، زمانی که تعدادی از مطالعات و کتاب‌ها به بررسی این مفهوم پرداختند، به عنوان موضوع تحقیق درآمد. به عنوان مثال، در سال۱۹۷۴، سوزان براونمیلر، نویسنده فمینیست، «افسانه‌های مردانه تجاوز جنسی» را که «عمداً ماهیت واقعی تجاوز را پنهان می‌کند» در کتاب خود "علیه اراده ما: مردان، زنان و تجاوز جنسی" عنوان کرد. در همان سال، جولیا و هرمان شووندینگر به‌عنوان جرم‌شناس تصورات غلط رایج راجع به تجاوز جنسی را مورد مطالعه قرار دادند، از جمله این تصور که تجاوز جنسی غیرممکن است - یعنی هر زنی که واقعاً بخواهد می‌تواند از تجاوز به عنف جلوگیری کند - مبنی بر این ایده که قربانیان تجاوز «خواستار آن بودند» و ایده ای که مردان به دلیل «احساسات غیرقابل کنترل» تجاوز می‌کنند. آنها این عقاید غلط را «افسانه‌های جنسیتی» عنوان کردند که «در رفتار با زنان قربانی تأثیر می‌گذارد». هم تحقیقات Brownmiller و هم مطالعه Schwendingers حاکی از آن است که افسانه‌های تجاوز جنسی با سرزنش قربانی به جای خشونت مردانه، موجب تبرئه متجاوز و توجیه یا کوچک شمردن عمل تجاوز شده و خشونت علیه زنان را تداوم بخشیده‌است.
در سال ۱۹۸۰، مارتا برت اولین مطالعه مهم در مورد پذیرش افسانه تجاوز را منتشر کرد. برت افسانه‌های تجاوز را «باورهای تعصبی، کلیشه ای و نادرست دربارهٔ تجاوز، قربانیان تجاوز جنسی و تجاوزگران» تعریف کرد که «جو خصمانه ای برای قربانیان تجاوز جنسی» ایجاد می‌کند. تعریف برت بسیار مورد استفاده قرار گرفته‌است.
در سال ۱۹۹۴، Kimberly A. Lonsway و Louise F. Fitzgerald افسانه‌های تجاوز را چنین تعریف کردند: «نگرشها و اعتقاداتی که عموماً نادرست هستند اما به‌طور گسترده و مداوم پذیرفته می‌شوند و در خدمت انکار و توجیه پرخاشگری جنسی مردان علیه زنان است.»Kimberly A. Lonsway, Louise F. Fitzgerald, "Rape Myths: In Review" "Psychology of Women Quarterly" 18 (2), June 1994: 133-164.
برخی از محققان، مانند گرد بوهنر و هایک گرگر، استدلال کرده‌اند که توصیفاتی مانند "نادرست" و "گسترده" نباید در تعریف رسمی افسانه‌های تجاوز، قرار گیرند، زیرا افسانه‌ها اغلب به گونه ای ساخته می‌شوند که رد اثبات خطای آن غیرممکن است( مانند "بسیاری از زنان به "طور مخفیانه" مورد تجاوز قرار می‌گیرند"، جایی که نمی‌توان میل "مخفی" را رد کرد) و میزان "نگهداری گسترده" افسانه‌های تجاوز یا قبول ممکن است با گذشت زمان متفاوت باشد. بونر تعریفی جایگزین از افسانه‌های تجاوز به عنوان "عقاید توصیفی یا تجویزی در مورد تجاوز به عنف (یعنی در مورد علل، زمینه، عواقب، عاملان، قربانیان و تعامل آنها)" ارائه داده‌است که به منزله انکار، کوچک شمردن یا توجیه خشونت جنسی علیه زنان است.Gerd Bohner, "Vergewaltigungsmythen" (Rape Myths) Verlag Empirische Pädagogik, 1998.
در حالی که دانشمندان در چگونگی تعریف دقیق مفهوم افسانه‌های تجاوز تا حدی اختلاف نظر دارند و افسانه‌های تجاوز در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف متفاوت است، یک توافق کلی وجود دارد که چهار نوع افسانه تجاوز وجود دارد: ۱- کسانی که قربانی را به دلیل تجاوز خود مقصر می‌دانند ۲- کسانی که نسبت به گزارش‌های تجاوز جنسی توسط قربانیان شک یا بی اعتقادی نشان می‌دهند ۳- کسانی که تجاوز کننده را تبرئه می‌کنند ۴- کسانی که نشان می‌دهد فقط یک نوع خاص از زن مورد تجاوز قرار می‌گیرد.Grubb, Amy & Turner, Emily. (2012). "Attribution of blame in rape cases: A review of the impact of rape myth acceptance, gender role conformity and substance use on victim blaming" "Aggression and Violent Behavior" 17 (5) 443-452.
لونس وی، فیتزجرالد و دیانا ال پین در سال ۱۹۹۹ نوشتند که اصطلاح «افسانه تجاوز» به معنای این نیست که سناریوی خاصی "هرگز" رخ نمی‌دهد و «واضح است که هر نمونه فردی ممکن است با خصوصیات توصیف شده در افسانه‌های مردانه مطابقت داشته باشد»، «به‌طور انکار ناپذیری درصدی از زنان» وجود دارد که گزارش‌های نادرستی از تجاوز جنسی داده‌اند و «برخی ویژگی‌های خاص موقعیتی یا شخصی وجود دارد که زنان تجاوز شده را از کسانی که تجاوز نکرده‌اند متمایز می‌کند.» با این حال، آنها استدلال می‌کنند که افسانه‌های تجاوز جنسی «عموماً کاذب» هستند و عملکرد آنها انکار و توجیه بزه دیدگی زنان است.
دگرجنس‌گراهنجاری و گفتمان‌های مرتبط با آن بسیاری از افسانه‌های تجاوز را تداوم می‌بخشد. دامن زدن به باور مردان به‌عنوان خواهان جنسی و زنان به‌عنوان خواسته جنسی در جهت مشروعیت زدایی از ادعاهای تجاوز جنسی است که مغایر با هنجارهای دگرجنسگرایی است، مانند مواردی که زنان مرتکب تجاوز می‌شوند و مردان قربانی می‌شوند. از طریق «گفتمان محرک جنسی مرد»، تصور می‌شود که مردان همیشه آمادگی و تمایل به رابطه جنسی را دارند، و زنان «علاقه خود را» فعال می‌کنند که می‌تواند تجربیاتی را که تأیید این گفتار نیست، بی‌اعتبار کند.
افسانه‌های متداول تجاوز جنسی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بیشتر افسانه‌های تجاوز جنسی که در بالا ذکر شد، مربوط به تجاوز به زنان توسط مردان است. تحقیقات کمتری در مورد برداشت از تجاوز به مردان قربانی، چه توسط زنان و چه توسط مردان دیگر انجام شده‌است. موارد زیر شناسایی شده‌اند: افسانه‌ها تجاوز به عنف می‌تواند در رسانه یا تا حد زیادی توسط عموم جامعه منتشر شود. تحقیقات نشان می‌دهد که یک افسانه رایج این است که به مردان وقتی توسط یک زن مورد تجاوز واقع می‌شوند ضربه کمی وارد می‌شود.
آنها همچنین ممکن است شامل عقاید زیر باشند:
دو دسته اخیر در موردی که مرتکب زن باشد، افسانه قابلیت پذیرش بالاتری را نشان می‌دهد. قربانیان مرد نیز بیشتر از قربانیان زن، مقصر تجاوز قلمداد می‌شوند.
دانشمندان استدلال کرده‌اند که نژادپرستی همچنان یکی از مولفه‌های مهم گفتمان خشونت جنسی در ایالات متحده است. آلکوف و گری گفته‌اند که احتمال باور به قربانیان سفیدپوستی که گزارش می‌کنند توسط مرتکبان غیرسفید پوست مورد تجاوز قرار گرفته‌اند، بیشتر از قربانیان غیرسفیدی است که عاملان سفیدپوست را گزارش می‌دهند. بدنهای غیر سفیدپوست نه تنها قابل تجاوز نیستند، بلکه مردان غیرسفید پوست نیز از نظر جنسی منحرف، خشن و خطرناک دیده می‌شوند. در زمینه مردان آفریقایی آمریکایی، داون ری فلود استدلال می‌کند که تاریخ روابط نژادی در آمریکا، مردان آمریکایی آفریقایی‌تبار را به دلیل «ماهیت جنسی ذاتاً جنایتکارانه» آنها به اتهام آزار زن سفیدپوست متهم می‌کند.
فلود استدلال می‌کند که تحت سلطه سفیدپوستان، جنسیت سیاه به عنوان "خارجی"، "وحشی"، غیراخلاقی و درنده نسبت به زنان سفیدپوست ساخته شده‌است. پیرو برده داری و دسترسی برده داران سفید به زنان سیاه‌پوست، به دلیل اعتقاد به "بی بند و باری جنسی" و عدم نارضایتی آنها افسانه تجاوز "Jezebel" رابطه با زنان سیاه‌پوست را "عدم تجاوز" می‌داند، همچنین زنان سیاه‌پوست به دلیل کلیشه "مامان"، که آنها را مادرانه و فاقد خصوصیات جنسی نشان می‌دهد، فاقد میل جنسی نشان داده می‌شوند.
شرین رازاک استدلال می‌کند که افراد بومی بیش‌فعال جنسی دیده می‌شوند، و او استدلال می‌کند که "بدن در فضاهای منحط" شخصیت خود را به دلیل طبیعی شدن خشونت از دست می‌دهند، و در زمینه کارگران جنسی بومی، تجاوز به این زنان "به عنوان بدنی برای تعرض "، تجاوز محسوب نمی‌شود.
جنیفر کوشان می‌گوید که بسیاری از افسانه‌های تجاوز در زندگی زناشویی از نگرش‌ها و قوانین انگلیس در دوران استعمار متولد شده‌اند و بر این پایه بوده‌اند که مصونیت کیفری شوهرانی را که متهم به تجاوز زناشویی بودند تضمین کنند. چنین افسانه‌هایی عبارتند از:
رواج افسانه‌های تجاوز، دلیل اصلی سرزنش و انگ زدن به قربانی تجاوز است. افسانه‌های تجاوز می‌تواند باعث شود قربانیان تجاوز خود را به خاطر تجاوز خود سرزنش کنند، یا تجاوز را گزارش نکنند، و همچنین این افسانه‌ها می‌توانند پاسخ قاضیان و هیئت منصفه را شکل دهند و بر قربانیان تجاوز تأثیر منفی بگذارد. برخی مطالعات نشان داده‌است که افسران پلیس معمولاً به گفته قربانیان تجاوز در مورد بزه دیدگی خود بی‌اعتماد هستند و بسیاری از آنها برخی افسانه‌های معمول تجاوز را باور دارند. مردان بیشتر از زنان افسانه‌های تجاوز را تأیید می‌کنند.
با توجه به نتایج گزارش مبنی بر پذیرفتن افسانه تجاوز جنسی در مردان نسبت به زنان، و همچنین به دلیل تفاوتهای جنسیتی در دیدگاه‌ها، یک تحلیل توسط پاتریشیا یانسی مارتین، جان آر. رینولدز و شلی کیت پیشنهاد کرد که "یک دادگستری تماماً متشکل از مردان با دادگستری با مشارکت برابر زنان و مردان متفاوت است ". این تفسیر با نوشته‌های مالیسیوس و مایزنر، که بیان می‌کنند پذیرش افسانه تجاوز در محیط‌های قضایی مشکل ساز است، همراستاست. آنها ادعا می‌کنند که "می توان از voir dire" (رویه ای که به وسیله آن از اعضای احتمالی هیئت منصفه قبل از انتصاب به هیئت منصفه در مورد سوابق اجتماعی و تعصبات احتمالی آنها سال می‌شود) برای جلوگیری از سوگیری هیئت منصفه مربوط به تصورات قبلی در مورد تجاوز جنسی استفاده کرد.Mallios C, Meisner T. Educating juries in sexual assault cases: Using voir dire to eliminate jury bias. Strategies: The Prosecutors’ Newsletter on Violence Against Women, 2010; 2. http://www.aequitasresource.org/EducatingJuriesInSexualAssaultCasesPart1.pdf مشکل در عمل افزایش می‌یابد زیرا آژانس‌های تحقیق، شرکت کنندگان مختلف در سیستم حقوقی و نقاط تماس قربانیان تجاوز، به عنوان مثال نزدیکترین پزشک، بیشتر احتمال دارد مرد باشد تا زن. کتاب ""درخواست آن"" نوشته شده توسط کیت هاردینگ در مورد افسانه‌های معمول تجاوز جنسی و در مورد تفاوت بین تجاوزهای زن و مرد صحبت می‌کند. به گفته هاردینگ، در ایالات متحده یک زن از هر پنج زن، یک مرد از هفتاد و یک مرد تجاوز را تجربه می‌کند. وی می‌نویسد، "زنان از هیچ قربانی بالقوه دیگری مهمتر نیستند، اما ما (زنان) اهداف اصلی پیام‌ها و افسانه‌هایی هستیم که موجب بقای فرهنگ تجاوز اند. هر کسی ممکن است مورد تجاوز قرار گیرد، اما مردان مجبور نیست که در وحشت از آن زندگی می‌کنند، و مدام هشدار نمی‌گیرند که لباس، انتخاب سفر، مصرف الکل، و اظهاراتشان در مورد تمایلات جنسی احتمالاً آنها رو هدف خشونت قرار می‌دهد".
چنین کلیشه‌هایی تمایل قربانیان به گزارش موارد تجاوز، آزار و اذیت را کاهش می‌دهد. این کاهش گزارشها از جرایم ممکن است تصویری ساختگی ارائه دهد و با ایجاد اعتقاد به جعلی بودن، نادرست بودن یا بعید بودن نسبت به صحت این جرایم گزارش شده، مشکل را بیشتر کند.
هاردینگ در کتاب ""درخواست آن""، دربارهٔ تجاوز جنسی می‌نویسد که "ما تمایل نداریم که آن را به عنوان یک جرم جدی تلقی نکنیم مگر اینکه به طور همزمان شواهد دیگری وجود داشته باشد". این نویسنده همچنین از روانشناس دیوید لیساک نقل قول کرده‌است. او می‌گوید که "در نهایت، فقط تعداد کمی از متجاوزان به تجاوز جنسی محکوم به حبس می‌شوند، نتیجه ای تکان دهنده برای ما که تجاوز را در طبقه بندی جرایم خشن، نزدیک به قتل می‌دانیم".
این "افسانه‌های دوقلو" نشان می‌دهد که سابقه جنسی قبلی یک قربانی ۱) باعث می‌شود آنها باورپذیر نباشند و ۲) بیشتر او را راضی به تجاوز بدانند. قوانین کانادا درج سابقه جنسی قبلی را مجاز می‌داند، اما وکیل مدافع باید فرم s.276 را ارائه دهد و جلسه ای برگزار شود تا اطمینان حاصل شود که شواهد، در خدمت افسانه‌های دوقلو استفاده نمی‌شود.
در سال ۱۹۸۰، مارتا آر. برت مقیاس پذیرش افسانه تجاوز (RMA، یا RMAS) را معرفی کرد. این مقیاس اولین روش برای اندازه‌گیری سطح اعتقاد فرد به افسانه‌های تجاوز به عنف بود و بیشترین کاربرد را داشت. با استفاده از روش برت، پذیرش افسانه تجاوز با پرسیدن ۱۹ سؤال از افراد اندازه‌گیری می‌شود. ۱۰ سؤال اول هر یک شامل بیانیه ای است که حاکی از آن است که قربانیان تجاوز، خود مسئولیت تجاوز را به عهده دارند و از فرد مورد آزمون می‌خواهند که صحت آن را ارزیابی کند، و هر اظهارات را در مقیاس هفت درجه ای از «کاملاً موافق» تا «کاملاً مخالف» رتبه‌بندی می‌کنند. بیانیه یازدهم معکوس این ایده را آزمایش می‌کند و سؤال می‌کند که آیا این صحت دارد یا نه که امکان تجاوز به هر زنی وجود دارد. سوالات باقیمانده از افراد می‌خواهد که نسبت تجاوزهای غیرواقعی گزارش شده را حدس بزنند و ارزیابی کنند که آیا این باور بر اساس خصوصیات شخصی قربانی قربانی تجاوز (مثلاً جنسیت، نژاد یا قومیت آنها، سن، یا ارتباط آنها با فرد مورد آزمون) است.
در مطالعه اصلی برت نتیجه‌گیری شد که بسیاری از آمریکایی‌ها به افسانه‌های تجاوز اعتقاد داشتند. بیش از نیمی از افرادی که در نظرسنجی اولیه وی نمونه‌گیری شده بودند، موافقت کردند که "زنی که در اولین قرار ملاقات به خانه یا آپارتمان مرد می‌رود" نشان می‌دهد که او تمایل به رابطه جنسی دارد "و این که در اکثر تجاوزهاً قربانی بی‌ادب بود یا شهرت بدی داشت. " بیش از نیمی از پاسخ دهندگان برت گفته‌اند که ۵۰٪ یا بیشتر از تجاوزهای جنسی "فقط به این دلیل که زن در تلاش برای بازگشت به یک مرد بود" یا "برای تلاش برای سرپوش گذاشتن بر بارداری نامشروع" گزارش شده‌است.
یک سنجش دیگر مقیاس ۴۵ آیتمی پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی (IRMA) است که توسط Diana ال پین، کیمبرلی A. Lonsway، و لوئیس فیتزگراد در ۱۹۹۹ توسعه یافته‌است. آنها نتیجه گرفتند که "پذیرش افسانه تجاوز، پرورش یافته از دو بخش شامل اجزاء عمومی و هفت جزء متمایز افسانه است: "۱-قربانی آن را می‌طلبید؛ ۲-این واقعاً تجاوز نبود؛ ۳-منظور مرتکب این نبود؛ ۴-قربانی واقعاً آن را می‌خواست؛ ۵-قربانی دروغ گفته‌است؛ ۶-تجاوز به عنف یک رویداد بی اهمیت است؛" ۷-"تجاوز اتفاقی غیر نرمال است"»
توسعه دهندگان IRMA برای ایجاد مقیاس خود، پاسخ‌ها به ۹۵ گزاره دربارهٔ تجاوز را تجزیه و تحلیل کردند.
بر اساس مقیاس پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی، مقیاس پذیرش افسانه تجاوز جنسی چینی (CRMA) مقیاس افسانه ای خاص فرهنگی است که میزان پذیرش افسانه‌های تجاوز در جامعه چین را اندازه‌گیری می‌کند. این مقیاس تحت تعریفی متناسب با فرهنگ از تجاوز جنسی عمل می‌کند، به‌طور خاص، در چین تعریف قانونی تجاوز جنسی، تجاوز در ازدواج و تجاوز به مردان را در بر نمی‌گیرد. بعلاوه، این تعریف «انواع رفتارهای جنسی اجباری، از جمله رابطه دهانی، مقعدی و نفوذ سایر اعضای بدن مانند انگشتان یا اشیاء دیگر به واژن یا مقعد» را شامل نمی‌شود. مقیاس CRMA شامل ۲۵ مورد از ۴۵ مورد را از مقیاس IRMA نمی‌شود و یک ساختار پنج عاملی تولید می‌کند. این عوامل مولفه‌های افسانه ای عبارتند از: ۱-قربانیان تجاوز جنسی خود خواهان آنند. ۲-اتهامات تجاوز جنسی اغلب نادرست است. ۳-تجاوز باید شامل خشونت باشد. ۴-قربانیان خود مسئول مورد تجاوز قرار گرفتن اند. ۵-انگیزه تجاوز قابل درک است.
یک نظرسنجی آنلاین در سال ۲۰۱۳ از دانشجویان تازه‌وارد در دانشگاه شمال غربی در ایالات متحده عنوان کرد که زنانی که از برنامه‌های رسانه‌های اصلی ورزشی استفاده می‌کنند بیشتر احتمال دارد افسانه‌های تجاوز را بپذیرند، همچنین هم مردان و هم زنانی که در معرض برنامه‌های ورزشی بودند، تمایل به مداخله در صورت مشاهده حمله جنسی کاهش می‌یابد. نظرسنجی دیگری که در سال ۲۰۱۱ در یک صفحه تحقیقاتی به صورت آنلاین انجام شد، نشان داد که تماشای سریال آبکی با افزایش پذیرش افسانه تجاوز همراه است، در حالی که عکس این مسئله در مورد تماشای نمایش‌های جنایی صادق بود.
فردریک بک ، (۸ آوریل ۱۹۲۴ – December 24, 2013) هنرمند کانادایی و کارگردان فیلمهای کوتاه پویانمایی بود. وی در طول مدت طولانی فعالیت در رادیو کانادا، برای فیلم "Crac" در سال ۱۹۸۱ و فیلم ۱۹۸۷ "مردی که درختان را کاشت"، نامزد چهار جایزه اسکار، برنده دو جایزه شد.
بک در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۳ بر اثر سرطان در مونترال درگذشت.
" پلیگ اینک: ایوالد " (به لاتین: Plague Inc:Evolved) یک بازی استراتژی هم‌زمان و شبیه‌سازی است که به دست استودیو ندمیک کریشنز انگلیسی ساخته و منتشر شده‌است. این بازی یک بازسازی از بازی قبلی همین استودیو، یعنی پلیگ اینک (به لاتین: Plague Inc) که برای رایانه‌های شخصی و کنسول‌های بازی منشتر شده بود است. در این بازی، بازیکن یک عامل بیماری‌زا می‌سازد و با همان جهان را با یک همه‌گیری از بین می‌برد. این بازی از مدل‌سازی همه‌گیری استفاده می‌کند و بسیار واقع گرایانه همه‌گیری ویروس را شبیه‌سازی می‌کند، طوری که توجه مرکز کنترل و پیشگیری بیماری را به خود نیز جذب کرده‌است.
هسته بازی پلیگ اینک ایوالود همان پلیگ اینک اصلی می‌باشد. بازیکن یک عامل بیماری‌زای همه گیر را درد دست دارد و بازیکن باید با استفاده از آن، کل جهان را آلوده کند و به قتل برساند و در این راه باید بیماری را تکامل بدهد و به محیط‌های مختلفی آن را عادت بدهد. هرچند، فشار زمانی برروی بازیکن هست، او باید جهان را قبل اینکه انسان‌ها پادزهر و درمانی برای بیماری درست کنند به نابودی بکشاند. سازندگان بازی گفته‌اند که این بازی از *Pandemic 2* یک بازی فلش که در سال ۲۰۰۸ ساخته شده بود الهام گرفته‌اند.
این مجموعه بازی توسط مراکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری‌ها مورد تحسین قرار گرفته‌است و می‌گوید: «این مجموعه از یک مسیر غیر سنتی برای افزایش آگاهی‌های عمومی در زمینه همه‌گیری، انتقال بیماری، و بیماری‌های همه‌گیر استفاده می‌کند. این بازی دنیای جذابی را ایجاد می‌کند که مردم را به موضوعات جدی سلامت عمومی خبردار می‌کند.» توسعه دهنده بازی دعوت شد تا درمرکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری‌ها سخن رانی کند.
این بازی همچنین تمامی بسته‌های توسعه دهنده و غیره از بازی پلیگ اینک را نیز داراست.
"پلیگ اینک:ایولود" در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۴ به صورت دسترسی زودهنگام در شبکه استیم قرار گرفت.
توسعه دهنده بازی گفته‌است که از «بیش از نیم میلیون بازخورد و درخواست‌های طرفداران» برای فهمیدن اینکه بازیکنان چه چیز نویی در بازی می‌خواهند استفاده کرده‌است.
یک مود بازی چندنفره، به نام "Vs. Mode" در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ به بازی افزوده شد. در این مود، چندین بازیکن باید عوامل بیماری‌زای خود را در جهان پخش کنند و همزمان جلوی انسان‌های در بازی را از ساخت درمان و دوا بگیرند که همان انسان‌ها توسط بازیکن دیگری کنترل می‌شود.
در ۹ اوت ۲۰۱۹، این بازی برای نینتندو سوئیچ نیز عرضه شد.
دیوید اسپروسون یکی از بنیانگذاران استودیوی آردمن انیمیشن با پیتر لرد است. اسپروسون در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد.
در مه ۲۰۰۶، اسپروسون (به همراه پیتر لرد) از «آردمن انیمیشن» در موزه جیبوری در میتاکا، توکیو، ژاپن بازدید کرد، و در آنجا با هایائو میازاکی ملاقات کرد. میازاکی مدت‌ها طرفدار آثار آردمن انیمیشن بوده‌است.
«مرد تنها» ترانه‌ای با صدای فرهاد مهراد است.
مرد تنها همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
گروه سی‌آرآرسی () شرکت املاک چینی است، که در سال ۲۰۱۵ توسط ساساک تأسیس شد.
زیگی استارداست () شخصیتی خیالی است که توسط دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلستانی خلق شد و خود دیگر بویی در طول سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ بود. این شخصیت هم‌نام ترانه «زیگی استارداست» و آلبوم "ظهور و سقوط زیگی استارداست و عنکبوت‌ها از مریخ" (۱۹۷۲) است. زیگی استارداست برای تور کنسرت بعدی بویی در حین بریتانیا، ژاپن و آمریکای شمالی در طول زمانی که با بندش عنکبوت‌های اهل مریخ اجرا می‌کرد، نگه داشته شد. بویی این شخصیت را در آلبوم بعدی خود "علاءالدین سالم" (۱۹۷۳) ادامه داد و آن را «زیگی به آمریکا می‌رود» توصیف کرد. بووی این شخصیت را در ۳ ژوئیه ۱۹۷۳ در یک کنسرت در همرسمیت آپولو در لندن، که در مستند "زیگی استارداست و عنکبوت‌های اهل مریخ" فیلم‌برداری و منتشر شد، بازنشسته کرد.
اجایل پراپرتی () شرکت املاک چینی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
قلمرو یک فیلم مستند استرالیایی است که در سال ۲۰۱۸ توسط کریس دلفورس منتشر شد. در این فیلم روش‌های بسیاری که حیوانات به شکل عادی مورد آزار قرار می‌گیرند نمایش داده می‌شود. کریس دلفورس در این فیلم به بررسی شش نوع استفاده از حیوانات که شامل حیوانات پرورشی، حیوانات وحشی، حیوانات خانگی، حیوانات برای سرگرمی، حیوانات خزدار و حیوانات آزمایشگاهی است می‌پردازد.
این فیلم عمدتاً از ویدئوهایی که در وبگاه پروژه شفافیت مزرعه (Farm transparency Project)، به صورت رایگان در دسترس است استفاده می‌کند. که عمده آنها تصاویر دوربین‌های مخفی و پهپادهای بدون سرنشین است.
گونه‌های مختلف حیواناتی که در بخش‌های جداگانه این مستند، نحوه استفاده و سوءاستفاده از آن‌ها بررسی شده‌است شامل خوک، مرغ تخم‌گذار و مرغ گوشتی، بوقلمون، گاو، گوسفند، بز، ماهی، خرگوش، راسو، روباه، سگ، اسب، شتر، موش، شیر دریایی و دلفین می‌باشد.
این مستند به عنوان بخشی از دو پویش سرمایه‌گذاری جمعی تولید شد که به ترتیب ۱۹٬۷۹۶ دلار و ۵۷٬۷۱۰ یورو جمع‌آوری شده بود و همچنین از Voiceless بودجه‌ای را دریافت کرد.
بازیگرانی از جمله واکین فینیکس، رونی مارا و سیدی سینک و همچنین سیا خواننده استرالیایی این فیلم را روایت کرده‌اند.Pritchett, Liam. "The Scariest Movie Ever Made Is a Vegan Documentary", LiveKindly.co, 30 August 2019, accessed 7 August 2020 و نخستین بار در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۸ در ملبورن استرالیا اکران شد.
جیمز آسپی فعال حقوق حیوانات در مصاحبه‌ای گفته این مستند قدرتمندترین مستندی است که تاکنون ساخته شده‌است. همچنین در جایی دیگر به عنوان «"ساکنان زمین" جدید» نامیده شده‌است و از حمایت مشترک چندین گروه محلی حامی حقوق حیوانات بهره‌مند شده‌است.
فعالان حقوق حیوانات هم‌زمان با اکران فیلم در ملبورن، در خاموش شدن موقتی یک کشتارگاه در بنالا، ویکتوریا، در ۲۶ مارس شرکت کردند. در ۸ آوریل ۲۰۱۹، به مناسبت یک سالگی فیلم، مجموعه اقدامات اعتراضی در سراسر استرالیا برگزار شد. فعالان تابلوهایی برای تبلیغ وبگاه Watch Dominion در دست داشتند که در آنجا می‌توان "قلمرو" را به صورت رایگان مشاهده کرد.
مدیر اجرایی شورای صنعت گوشت استرالیا، پاتریک هاچینسون، گفته‌است: «چیزی که فیلم نشان می‌دهد بیانگر اقدامات صنعت در سطح وسیع‌تر نیست» و فدراسیون ملی کشاورزان در اظهار نظری گفت کسانی که استانداردهای آسایش و راحتی حیوانات را رعایت نمی‌کنند، هیچ جایی در صنعت ندارند.
جوایز جشنواره فیلم مستقل لس آنجلس
گروه چاینا پراپرتیز () شرکت املاک چینی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
فانتاسیا هلدینگ () شرکت هلدینگ املاک چینی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
گرینتاون چاینا () شرکت املاک چینی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
جسیکا گراهام (؛ زادهٔ ) بازیگر، تهیه‌کننده و معلم مراقبه آمریکایی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر شیطان" و "و سپس لولا آمد" اشاره نمود.
اوشنواید هلدینگ () شرکت خوشه‌ای چینی است، که در سال ۱۹۸۹ توسط لو ژیاکیانگ تأسیس شد.
شانگهای فورتی لند () شرکت املاک چینی است، که در سال ۱۹۹۴ توسط گاو گوانگچانگ تأسیس شد.
سی سی لند () شرکت املاک چینی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
چهره سرشناس یا چهره همگانی می‌تواند کسی همانند یک سیاستمدار، سلبریتی، ستاره اینترنت یا رهبر کسب‌وکار باشد که دارای گونه‌ای جایگاه اجتماعی معین در دامنه‌ای ویژه و نفوذی قابل توجه است که همین، مایهٔ آن می‌شود که به شکلی گسترده، مورد توجه همگان باشد.
ای‌ای‌سی تکنولوژیس () شرکت الکترونیک چینی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
شنژو اینترنشنال () شرکت پوشاک چینی است، که در سال ۲۰۰۰ توسط ما جیانرانگ تأسیس شد.
خوشحال‌تر از همیشه () دومین آلبوم استودیویی بیلی آیلیش، خوانندهٔ آمریکایی است که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط دارک‌روم و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم دنباله‌ای برای "وقتی همه می‌خوابیم، کجا می‌ریم؟" (۲۰۱۹) است. آیلیش "خوشحال‌تر از همیشه" را به همراه تهیه‌کننده‌اش فینیس اوکانل نوشت. او از درون‌اندیشی در طول همه‌گیری کووید-۱۹ به عنوان بزرگترین الهام‌بخش این اثر یاد کرده‌است. منتقدان موسیقی به‌طور گسترده‌ای این آلبوم را تحسین کردند و بر تولید ادبی و اشعار درون‌بینانهٔ آن تأکید کردند.
پنج تک‌آهنگ در حین تبلیغ آلبوم منتشر شد: «آینده من»، «در نتیجه من هستم»، «قدرت تو»، «هدف از دست رفته» و «ان‌دی‌ای» که همگی در جایگاه ۴۰تای برتر "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفتند. آیلیش برای تبلیغ بیشتر آن، یک فیلم کنسرت مستند برای دیزنی پلاس به نام "خوشحال‌تر از همیشه: نامه‌ای عاشقانه به لس‌آنجلس" ساخته‌است که در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر می‌شود و در سال ۲۰۲۲ تور جهانی خوشحال‌تر از همیشه را برگزار می‌کند. پیش از انتشار، "خوشحال‌تر از همیشه" تبدیل به آلبومی با بیشترین پیش‌فروش در تاریخچهٔ اپل میوزیک شد.
"خوشحال‌تر از همیشه" پس از انتشار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدان تصویری قاطع از ستاره نوجوان در مقابل صدای خاموشش را تحسین کردند. این آلبوم در متاکریتیک، که رتبه‌بندی هم‌پایه‌شده از ۱۰۰ را به نقدهای نشریات اختصاص می‌دهد، دارای نمره میانگین وزنی ۸۶ بر پایهٔ ۲۶ نقد است که نشان دهنده «تحسین همگانی» است.
ما جیانرانگ (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) کارآفرین و سرمایه‌دار اهل چین است، که در سال ۲۰۰۰ شرکت شنژو اینترنشنال را تأسیس کرد.
جایگاه اجتماعی، جایگاه یک فرد در یک جامعه و فرهنگ نشان‌زد است. یک جایگاه معین اجتماعی (برای نمونه پیشه کشیش) ممکن است که متعلق به کسان بسیاری باشد. جایگاه اجتماعی بر پایگاه اجتماعی نیز اثر می‌گذارد. جایگاه اجتماعی همچنین می‌تواند به شناسایی مقام و جایگاه شخص در قشربندی یک جامعه کمک کند.
کوچه کابوس یک فیلم نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۴۷ میلادی با بازی تایرون پاور، جون بلوندل، کالین گری و هلن واکر. به کارگردانی ادموند گولدینگ است. این فیلم بر اساس رمانی به همین عنوان در سال ۱۹۴۶ نوشته شده‌است.Muller, Eddie (May 5, 2019) Intro to the Turner Classic Movie presentation of the filmMuller, Eddie (May 5, 2019) Intro to the Turner Classic Movie presentation of the film
استن کارلیسل جاه طلب به عنوان دستیار برای روانکاوی به نام زینا کرامبین که با پیت الکلی ازدواج کرده کار می‌کند. این زوج روش مخصوصی را ابداع کرده تا ادعا کنند می‌توانند ذهن دیگران را بخوانند. برنامه آنها تا زمانی که پیت به الکل روی آورد موفقیت‌های زیادی به‌دست آورده بود. استن قصد دارد روش آنها را یاد گرفته و کارناوال را به عنوان یک روانکاو موفق ترک کند اما…
در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷، کمپانی سرچلایت پیکچرز اعلام کرد که گی‌یرمو دل تورو اقتباس جدیدی از این رمان را کارگردانی می‌کند. فیلم "کوچه کابوس" (۲۰۲۱) بازسازی همین فیلم است.
اشپیتزن‌کورپر (آلمانی: Spitzenkörper؛ به معنای «بدن نوک‌تیز») ساختاری است که در نخینه‌های قارچی یافت می‌شود و مرکز سازماندهی رشد نخینه و ریخت‌زایی است. اشپیتزن‌کورپر که در نوک نخینه در حال رشد، هنگام جوانه‌زنی اسپور و جایی که شاخه تشکیل می‌شود وجود دارد، از چندین وزیکول کوچک تشکیل شده‌است. جایگاه آن در نوک نخینه با جهت رشد نخینه ارتباط دارد. اشپیتزن‌کورپر بخشی از دستگاه غشایی درونی در قارچ‌ها است.
وزیکول‌ها در اطراف یک ناحیه مرکزی سازمان یافته‌اند که دارای شبکه‌ای متراکم از ریزرشته‌ها است. پلی‌زوم‌ها بیشتر در نزدیکی مرز پشتی هسته اشپیتزن‌کورپر در قارچ‌های کیسه‌ای یافت می‌شوند، ریزلوله‌ها بیشتر از راه اشپیتزن‌کورپر به داخل گسترش می‌یابند و در جسم وورونین قارچ‌های کیسه‌ای در منطقه رأسی نزدیک اشپیتزن‌کورپر یافت می‌شوند.
سیتوپلاسم انتهایی رأس تقریباً به‌طور انحصاری توسط وزیکول‌های ترشحی اشغال شده‌است. در قارچ‌های پیشرفته‌تر (کیسه‌ای و چتری)، وزیکول‌های ترشحی به صورت یک جمع متراکم و کروی به نام اشپیتزن‌کورپر یا «تنهٔ راسی» قرار گرفته‌اند. اشپیتزن‌کورپر در یک نخینه در حال رشد حتی با میکروسکوپ نوری نیز دیده می‌شود. نخینه‌ها در آب‌کپک و برخی از قارچ‌های پست‌تر (به ویژه قارچ‌های یوغی) دارای اشپیتزن‌کورپر قابل تشخیص نیستند و در عوض وزیکول‌ها بیشتر در یک آرایش هلالی‌شکل در زیر غشای پلاسمای رأسی آزادتر توزیع می‌شوند.
خورشید همچنان می‌درخشد (به انگلیسی: "The Sun Also Rises") یک فیلم سینمایی چینی به کارگردانی، تهیه کنندگی و نویسندگی جیانگ ون با بازی جوآن چن، آنتونی وانگ و جسی چان است. این فیلم چند ضلعی داستانهای بهم پیوسته در مناطق مختلف زمانی است که بین یک روستای یون‌نان، یک محوطه دانشگاه و بیابان گبی جابجا می‌شود. این فیلم در رقابت در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و نامزد شیر طلایی شد اما در رقابت با فیلم تاریخی انگ لی بنام شهوت، احتیاط" باخت.
این فیلم چهار داستان بهم پیوسته را شرح می‌دهد.
شریعت موسی ( ) که به آن شریعت موسوی نیز گفته می‌شود، اساساً به تورات یا پنج کتاب اول کتاب تنخ اشاره دارد. به‌طور سنتی اعتقاد بر این بود که آنها توسط موسی نوشته می‌شدند، اما اکثر دانشگاهیان اکنون معتقدند که این کتب نویسندگان زیادی دارند.Marc Z. Brettler. “Introduction to the Pentateuch. ” "The New Oxford Annotated Bible", 4th ed. , pp. 5-6: “Additionally, most scholars no longer see each source [of the Torah] as the work of a single author writing at one particular time but recognize that each is the product of a single group or ‘school’ over a long time…. Most scholars posit an editor or series of editors or redactors, conventionally called R, who combined the various sources, perhaps in several stages, over a long time. ”
شریعت موسی یا تورات موسی (عبری: "تورات موشه،" هفتادگانی، "nómos Mōusē"، یا در برخی ترجمه‌ها «تعالیم موسی») اصطلاحی در کتاب مقدس است که برای اولین بار در کتاب یوشع یافت شده، جایی که یوشع کلمات عبری «تورات موشه» را بر محراب سنگی در کوه عیبال می‌نویسد.
گردن‌کلفت می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
تیمو کوی‌ووسالو (؛ ۳۱ اکتبر ۱۹۶۳ میلادی) کارگردان فیلم، نویسنده، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل فنلاند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سیبلیوس" اشاره نمود.
برایتیویوس لیکیث چمبرز (متولد ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۶)، معروف به تی کیث ، تهیه‌کننده و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده است.
در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۸، تی کیت لیسانس خود را از دانشگاه ایالتی تنسی (MTSU) دریافت کرد.
وی برای Sicko Mode در شصت و یکمین دوره از جوایز سالانه گرمی، نامزد بهترین آهنگ رپ شد.
بریتیویوس لیکیث چمبرز در ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۶ در ساوت ممفیس تنسی متولد شد و در آنجا نیز بزرگ شد. او با مادر و پدرش بزرگ شد و دریافت که موسیقی نقطه قوت او خواهد بود. کیث از بین دو برادر و دو خواهرش کوچکترین عضو خانواده است.
جنگ زمستان () یک فیلم جنگی فنلاندی به کارگردانی پکا پاریکا است که در سال ۱۹۸۹ میلادی منتشر شد.
داستان این فیلم در خلال جنگ زمستان می‌گذرد و دربارهٔ یک دسته از سربازان پیاده‌نظام از اوستروبوتنیای جنوبی است که برای کشورشان می‌جنگند. این فیلم برندهٔ ۶ جایزه یوسی شد و به عنوان نمایندهٔ کشور فنلاند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در شصت و سومین دوره جوایز اسکار معرفی شد که البته به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت.Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
پکا پاریکا (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فنلاند بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جنگ زمستان" اشاره نمود که در چهلمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به‌نمایش در آمد.
آنتی توری (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، مترجم و نویسنده اهل فنلاند است که بیشتر دربارهٔ اوستروبوتنیای جنوبی می‌نویسد.
او در سال ۱۹۷۱ برندهٔ جایزه ادبی هلسینگین سانمات شد.
برخی از آثار او، الهام‌بخش ساخت فیلم‌های سینمایی بوده‌اند که از آن میان، می‌توان به "جنگ زمستان"، "کمین" و "حکایت غول‌های خفته" اشاره کرد.