moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
شأن نزول این آیه آنست که زنی از محمد بن عبدالله پیامبر اسلام می‌پرسد: «من همسر پسرعمویم رفاعه بودم، او سه بار مرا طلاق داد، پس از او با مردی به نام عبدالرحمن بن زبیر ازدواج کردم، اتفاقاً او هم مرا طلاق داد، بی آنکه در این مدت آمیزش جنسی بین من و او انجام گیرد، آیا می‌توانم به شوهر اولم بازگردم؟ پیامبر پاسخ می‌دهد: نه، تنها در صورتی می‌توانی که با همسر دوم آمیزش جنسی کرده باشی»وسألته صلی الله علیه وسلم امرأة فقالت: إن زوجی طلقنی، یعنی، ثلاثا، وإنی تزوجت زوجا غیره، وقد دخل بی، فلم یکن معه إلا مثل هدبة الثوب، فلم یقربنی إلا بهنة واحدة، ولم یصل منی إلی شیء، أفأحل لزوجی الأول؟ فقال رسول‌الله صلی الله علیه وسلم لا تحلین لزوجک الأول حتی یذوق الآخر عسیلتک وتذوقی عسیلته و سپس آیه ۲۳۰ بر او نازل می‌شود.سوره بقره، آیه ۲۳۰ ترجمه و تفسیر قرآن، تبیان
مخالفان رسم سه طلاقه کردن زنان با استفاده از محلل نیز مخالف هستند. به گفته آنان، استفاده از محلل به معنی نادیده گرفتن و تحقیر عنصر عاطفه و علاقه در روابط زناشویی است.
در میان مسلمین اتفاق نظر است که محلل حتماً باید با زن آمیزش جنسی داشته باشد. سعید بن مسیب تنها فقیهی‌ست که گفته دخول برای محلل لازم نیست. برخی از فقهای شیعه معتقدند این آمیزش حتماً باید از جلو باشد و آمیزش مقعدی چاره‌ساز نیست. برخی از فقها نیز معتقدند علاوه بر دخول، انزال نیز لازم است. ریشه این اختلاف به حدیث ابن بصیر از جعفر صادق برمی‌گردد:
فقهایی که به ضرورت انزال محلل قایلند، معتقدند لذت بردن از جماع جز با انزال محقق نمی‌شود. در حالی که مخالفان می‌گویند عسیله اسم تصغیر است و کنایه از چشیدن مقداری از لذت جماع است؛ بنابراین لازم نیست لذت به‌طور کامل باشد و به مقدار دخول (وارد شدنِ دست‌کم تا ختنه‌گاه آلت جنسی مرد درون مجرای تناسلی زن) کافی است. فقهایی که آمیزش مقعدی را برای محلل کافی نمی‌دانند به بخش انتهایی روایت؛ «و زن هم شیرینی جماع او را بچشد» (که در برخی نسخ نیامده) اشاره کرده و معتقدند که زنان آمیزش از پشت را دوست نمی‌دارند. اما گروه مقابل ادعای لذت نبردن زنان از آمیزش مقعدی را نادرست می‌دانند.درس خارج فقه آیت‌الله شبیری زنجانی، سال دوم، کتاب النکاح، درس ۱۴۴
از سنت‌های اسلامی است که ازدواج زن و شوهر پس از سه بار طلاق ممکن نباشد مگر آن‌که زن شوی دیگری کرده و با او همخوابه شود. این قانون در قرآن هم تأیید شد و با ظهور اسلام ادامه یافت. همچنانکه لقب مردی که با زن سه طلاقه ازدواج می‌کند تا به شوهر قبلیش حلال شود محلل می‌گویند
امروزه شیوع این نوع از ازدواج در میان اهل سنت بیش از شیعیان است. چون در فقه اهل سنت امکان سه طلاق در یک جلسه وجود دارد. بدست آوردن آمار دقیق از این نوع ازدواج ممکن نیست چرا که ازدواج از طریق محلل به‌طور مخفیانه انجام می‌گیرد و راهی برای تشخیص آن از ازدواج عادی برای دیگران وجود ندارد. حتی در بسیاری از موارد زن برای ازدواج محلل به کشور دیگری سفر کرده و پس از بازگشت به کشور خود با شوهر اول ازدواج می‌کند.المحلل: "تیس مستعار" للقیام بعمل شرعی هفته‌نامه السجل، سال دوم، شماره ۶۳، ۱۲ شباط ۲۰۰۹
مسلمانان فلسفهٔ وجودی این حکم را کراهت طلاق می‌دانند و این که خداوند خواسته مردم طلاق را سبک نشمارند و با طلاق و رجوع پیاپی زن را اذیت نکنند. از سوی دیگر سه بار طلاق پیاپی به معنای نفرت زن و شوهر و ناسازگاری آن‌ها با یکدیگر است. پس شوهر نباید امکان رجوع به او را داشته باشد و اجازه دهد که او شوهر دیگری کند و اگر شوهر تازه او را طلاق داد و او دوباره با میل و رغبت خود به ازدواج شوهر اولش درآمد نشانهٔ رفع نفرت و ناسازگاری است. از همین رو ازدواج موقت محلل نیست؛ و بنا به قولی در صورتی که این ازدواج صوری باشد و از پیش قرار طلاق گذاشته شده باشد، موجب حلال شدن زن به شوهر اول نمی‌شود.تبصرة المتعلمین فی أحکام الدین، حسن بن یوسف بن علی بن مطهر حلی، ص ۲۶۴علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، جلد ۲، صفحه ۳۷۸
روایاتی هم در نهی شدید این عمل نقل شده‌است، از جمله حدیثی از ابن مسعود: «پیامبر خدا محلِل و محلَل را لعنت کرد»،لعن رسول‌الله المحلِل والمحلَل له و حدیثی از عقبة بن عامر که در سنن ابن ماجه آمده‌است: «پیامبر خدا گفت: «می‌خواهید از بز نر عاریتی بیآگاهانمتان؟ گفتند بله یا رسول‌الله، گفت او محلل است، خداوند محلل و محلَل را لعنت کرد.»قال رسول‌الله: «ألا أخبرکم بالتیس المستعار؟ قالوا بلی یا رسول‌الله، قال هو المحلل، لعن الله المحلِل والمحلَل له»
آثار هنری متعددی در جهان اسلام به موضوع ازدواج محلل با زن سه‌طلاقه پرداخته‌اند از آن جمله می‌توان به این آثار اشاره کرد:
«همخونه» نام یک ترانهٔ پاپ دوصدایی با خوانندگی هایده و ویگن است که در سال ۱۹۸۲ به تهیه‌کنندگی کمپانی پارس ویدئو در لس‌آنجلس ضبط شد.
موسیقی و تنظیم این ترانه از آندرانیک آساطوریان و شعر آن از اردلان سرفراز است.
شعر ترانه از غم ایرانیانی که در پی انقلاب و جنگ راهی تبعید شده‌اند و همچنین ایرانیانی که در داخل ایران با زندگی تلخی روبرو شده‌اند حکایت می‌کند.
«همخونه» تنها ترانه‌ای است که اختصاصاً برای اجرای دوصدایی هایده و ویگن ساخته شده و همچنین از نخستین ترانه‌های اجرا شده توسط این دو خواننده پس از انقلاب است.
نماهنگ (موزیک‌ویدئوی) ترانهٔ «همخونه» به کارگردانی کورش بی‌بی‌یان در تلویزیون جام‌جم ضبط و منتشر شده‌است. در زمینهٔ ویدئو، نقشهٔ ایران همراه با تصاویری از انقلاب و جنگ نشان داده می‌شود.
«همخونه» همچنین نام یک سی دی از ترانه‌های هایده و ویگن است که اواخر دهه ۱۹۹۰ توسط کمپانی پارس ویدئو در آمریکا منتشر شد. دو ترانه از هایده («وای به حالش» و «اسیر تو») و نیز دو ترانه از ویگن و ترانه «همخونه» در این سی دی گنجانده شده‌است. موسیقی ترانه‌های آلبوم، ساخته فرید زلاند و آندرانیک است.
آتاناسیوس کیرشر (زاده ۲ می ۱۶۰۱ در گایزا - درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۶۸۰ در رم) کشیش، پزشک و فیزیک‌دان آلمانی قرن ۱۷ میلادی بود.
هنریک ساموئل نیبَرْیْ (در متون رایج معروف به: هنریک سموئل نیبرگ) (زاده ۲۸ دسامبر ۱۸۸۹- مرگ ۹ فوریه ۱۹۷۴) خاورشناس و ایران‌شناس سوئدی بود. تمرکز او بیشتر بر روی زبان پهلوی و نیز دین‌های ایران باستان به ویژه مزدیسنا بود. نام وی در متن‌های فارسی به صورت "نیبرگ" و "نوبرگ" هم آمده‌است.
نیبرگ در دسامبر ۱۸۸۹ در جنگل‌های برگس‌لاگن زاده شد. از میان نه خواهر و برادر، دومین فرزند خانواده بود. پدرش، کشیش کمکی کلیسا، مردی حساس و بافرهنگ بود که تربیتی کلاسیک داشت و به شدت از اندیشه‌های کی‌یرکگور و درام‌های ایبسن تأثیر پذیرفته بود. او یک مسیحی مؤمن بود.
خانوادهٔ پدری او از معدنچیان فالون و خانوادهٔ مادری‌اش از روستاییان ثروتمند وستمانلاند بودند. پدرش به سرگیجهٔ منی‌یر دچار شده بود و در نتیجه، ناگزیر شده بود سراسر عمر را در حاشیهٔ جنگل و دور از زندگی شهری در قرارگاه کشیشان پرسبیتری سپری کند. آموزش نیبرگ از سن پنج سالگی با پدر با تدریس زبان‌های آلمانی و لاتینی به او آغاز می‌شود. سه سال بعد، یعنی در هشت سالگی، او با پدر، خواندن کورنلیوس نپوس را به پایان می‌رساند.
کتابخانهٔ پدر محدود بود، ولی هنریک ساموئل با دو کتاب در آنجا آشنا شد که در زندگی آینده‌اش اثری به‌سزا داشت: یکی سفر به تبت نوشتهٔ هوک و گابت و دیگری گذار از خراسان و ترکستان به قلم سون هدین. در هفت سالگی، هنریک در دفترش چنین می‌نویسد: «خشایارشا پادشاه بزرگی است.»
به لطف یکی از دوستان پدرش که معلم زبان‌های کلاسیک در مرکز استان بود، هنریک توانست دیپلم متوسطه‌اش را از دبیرستان اومانیست وستراس، کهنترین و ارجمندترین دبیرستان سوئد بگیرد. راه‌یابی به زبان‌شناسی عالی را نیز، همچنانکه خود همیشه می‌گفت، وامدار همین معلم است.
وی برای تهیه پول رفتن به دانشگاه ناگزیر شد در شمال سوئد معلّم سرخانهٔ دو پسر یک کشیش بشود که چهارده سال بعد نیز با دختر او ازدواج کرد. این کشیش دکتر در الهیات، خیلی زود به استعدادهای هنریک پی برد و در تربیت وی کوشید و در فضای آکنده از موسیقی و فرهنگ این خانهٔ کشیشی در آنگرمانلاند و در کتابخانهٔ غنی این خانه بود که هنریک ذوق ادبی‌اش را پرورش داد.
با پادرمیانی اسقف اعظم اوپسالا در سال ۱۹۰۸ توانست تنها برای یک دورهٔ شش‌ماهه در دانشگاه این شهر نام‌نویسی کند. آینده‌اش در دانشگاه ناپایدار می‌نمود، ولی در اندک مدتی چندین وام و بورس تحصیلی برایش تأمین شد و تحصیلاتش او را به نخستین امتحانات دانشگاهی رهنمون گردید. رشته‌ای که بیش از همه او را به خود فراخواند زبان‌شناسی شرقی و کلاسیک بود. سانسکریت و دستور زبان مقایسه‌ای را نزد ک.ف. یوهانسون، زبان لاتینی را-که آموزش آن اجباری بود-نزد پرسون و زبان یونانی را نزد اُ.آ. دانیلسون آموخت. هر سه استاد از زبان‌شناسان برجسته بودند که در بیرون از سوئد نیز نامدار بودند. آموزش زبان عربی را نیز بلافاصله پیش یک عربی‌دان بزرگ به‌نام ک.و. زترشتاین آغاز کرد. تحصیلات عبرانی و تورانی نیز جدی بود. سپس به آموزش زبان‌های آرامی، سریانی، ترکی، فارسی، حبشی و جز اینها پرداخت.
پس از دیدار با تور آندره، که پنج سال از خودش بزرگتر بود، علاقه‌اش به اسلام ژرف‌تر شد. آندره یزدان‌شناس و عرب‌شناس بود و داشت رسالهٔ دکترایش را راجع به محمد، پیامبر اسلام، می‌نوشت. دو دوست در سخن‌رانی‌های ایگناز گلدزیهر، که در سال ۱۹۱۳ به اوپسالا آمد، شرکت کردند. این سخن‌رانی‌ها مطالعات آن‌ها را بیش از پیش به سوی پژوهش‌های اسلامی کشاند. در این میان از دلگرمی‌های ناتان سودربلوم، اسقف آینده سوئد و بنیانگذار دانش ادیان سوئدی نیز برخوردار شدند که رسالهٔ دکترایش را در پاریس راجع به موضوعی در زمینهٔ آیین مزدایی به زبان فرانسه و زیر نظر آنتوان مه‌یه به پایان رسانده بود.
نیبرگ در سال ۱۹۱۲ از دانشگاه «اوپسالا» به دریافت درجه لیسانس نائل شد و در سال ۱۹۲۰ به سمت استادیاری رسید وی همچنین در سال‌های ۱۹۵۶–۱۹۳۱ تصدی کرسی زبان سامی آن دانشگاه را به عهده داشت. نیبرگ در سال ۱۹۴۱؛ استاد افتخاری الهیات دانشگاه اوپسالا شد و نیز از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۵۸ ریاست «انجمن آدمیت سوئدی» را عهده‌دار بود.
او که دانش‌آموختهٔ دانشگاه اوپسالا بود، میان سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۶ رئیس کرسی زبان‌های سامی این دانشگاه بود. همچنین در ۱۹۴۱ استاد افتخاری الهیات گردید. وی یکی از هجده عضو آکادمی ملی سوئد بود.
نیبرگ؛ یکی از هیجده نفر اعضای آکادمی سوئد بود و در زمان حیات ضمن بررسی‌های فرهنگی خود؛ عضویت بسیاری از انجمن‌های علمی و تحقیقی سوئدی و خارجی رابه عهده داشت.
نیبرگ زبان‌های عبری، عربی و آرامی را به خوبی می‌دانست. او هشت بار به ایران سفر کرده‌بود.
درگذشت او روز ۹ فوریه ۱۹۷۴ مطابق با بیستم بهمن‌ماه ۵۲ اتفاق افتاد. او به هنگام مرگ هشتاد و چهار سال داشت و تنها می‌زیست، زیرا همسرش مدت‌ها پیش از او در گذشته بود.
کار وی بیشتر درزمینه پژوهش در زبان پهلوی و متون مربوط به ادیان ایران باستان به ویژه آئین زرتشت بود و زمینه تحقیقاتش؛ ریشه‌شناسی واژه‌ها و رفع اشکالات متون فلسفی پهلوی بود؛ وی همچنین برای روشن نمودن آداب و سنت‌های آئین ایرانیان؛ پژوهش‌های ارزشمندی کرده‌است که طی سلسله مقالاتی در مجله «ژورنال آندرانیک» و دیگر مجلات فلسفی ایران‌شناسی منتشر شده‌است.
نیبرگ ابتدا کارش را با خاورشناسی آغاز کرد و در زبان‌های سامی (عربی؛ عبری و آرامی) تخصص گرفت. هنگامی که کاملاً به زبان عربی مسلط شد به فلسفه دین اسلام روی آورد و در این زمینه نیز مطالبی نگاشته و منتشر کرد. وی پس از فلسفه اسلام به مطالعه دربارهٔ ایران پرداخت و پس از پژوهشی که روی زبان‌های گوناگون ایرانی به عمل آورد زبان پهلوی را مأخذ کار خویش قرار داد و نخستین راهنمای پهلوی را به طریق علمی دقیق؛ در دو جلد به سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۳۱ منتشر کرد. جلد اول این کتاب شامل نمونه‌هایی از متون پهلوی است و جلد دوم حاوی واژه‌نامه؛ توضیحات و دستور است.
زمانی که نیبرگ در دانشگاه «اوپسالا» تدریس می‌کرد؛ کارش منحصر به زبان‌های کهن و مطالعات سامی و ادیان ایران باستان به‌ویژه آیین زرتشت و به‌ویژه آیین زرتشت ساسانی بود. در مکتب نیبرگ شاگردان زیادی تربیت شده‌اند که نامی‌تر از همه گئوویدن گرن است که به جای وی نیز تدریس می‌کرد.
نیبرگ کتاب جامعی در سال ۱۹۳۷ به زبان سوئدی در باب ادیان ایران باستان نوشت و همان زمان توسط هانس هنگری شیدر که استاد «هنیگ» ایران‌شناس معروف بود به زبان آلمانی ترجمه شد. دراین کتاب نیبرگ به باورهای زرتشت و به‌ویژه عرفان که در گاتاهای زرتشت است توجه مخصوصی داشته‌است. این کتاب توسط شدر Schaeder به آلمانی ترجمه شده‌است. این کتاب را هنینگ مورد انتقاد قرار می‌دهد و انتقادات خود را در کتابی به نام «زرتشت» منتشر می‌کند.
زمانی که نیبرگ به ۶۰ سالگی رسید؛ در سوئد جشن بزرگداشت مفصلی به افتخارش برپا کردند. هنریک ساموئل نوبری در طول عمر هشتاد و چهار ساله خود هشت بار به ایران سفر کرد که طی یکی از این سفرها در کنگره ایران‌شناسان شرکت نمود.
تامس بارو(زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۰۹-مرگ ۸ ژوئن ۱۹۸۶) هندشناس بریتانیایی بود. وی میان سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۶ استاد سانسکریت دانشگاه آکسفورد بود.
او -که زادهٔ لنکاشایر بود- هنگامی که در دانشگاه کمبریج دورهٔ کالج را می‌گذراند به سانسکریت دلبسته شد و به زبان‌شناسی تطبیقی گرایش یافت.
Wikipedia contributors, "Thomas Burrow," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thomas_Burrow&oldid=314196336 (accessed November 23, 2009).
سید مجتبی هاشمی نژاد (۱۳ آبان ۱۳۱۹ _ ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۴) نخستین فرمانده کمیته انقلاب مرکزی تهران، و فرمانده گروه فداییان اسلام در طول جنگ ایران و عراق بود. وی سرانجام در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۴ در خیابان وحدت اسلامی (شاپور سابق)، تهران توسط اعضای سازمان مجاهدین خلق مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد.
سید مجتبی هاشمی در سال ۱۳۱۹ در محلهٔ شاهپور تهران (وحدت اسلامی فعلی) دیده به جهان گشود. او فرزند چهارم خانواده‌ای مذهبی و متوسط بود. وی پس از طی دوران تحصیلات متوسطه به ارتش آمد و به دلیل اندام ورزیده و قدرت بدنی قابل توجهی که داشت عضو نیروهای ویژه کلاه سبز شد، اما پس از مدت کوتاهی از ارتش شاهنشاهی خارج و به کار آزاد مشغول شد. در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ او و چند تن از دوستانش فعالیت داشت و تحت تعقیب و کنترل مأموران پهلوی قرار گرفت. او اقدام به تهیه و توزیع اعلامیه و نوارهای سخنرانی و تصاویر خمینی می‌نمود و در پوشش‌های گوناگون، فعالیت‌های خود را در تمامی شهرهای استان تهران و حتی استان‌های همجوار گسترش داد. سید مجتبی نیز به عضویت کمیتهٔ استقبال از خمینی درآمد و در آن استقبال، شرکت نمود. ضمن اینکه خود نیز با حضور در میدان‌های مبارزه رو در رو با بقایای رژیم پهلوی، تمام توان خود را صرف پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن، او به سرعت نیروهای انقلابی منطقه ۹ را سازماندهی کرده و کمیته انقلاب اسلامی منطقه ۹ را تشکیل داد. پس از شروع وقایع کردستان، هاشمی به همراه عده‌ای از افراد کمیتهٔ منطقه ۹ در پی فرمان بسیج عمومی خمینی عازم غرب کشور شد و در آزادی و پاکسازی آن منطقه شرکت نمود. چند روز پس از آغاز جنگ ایران و عراق، سید مجتبی، به همراه عده‌ای از دوستان و همرزمانش به‌صورت داوطلبانه و مستقل عازم جنوب کشور شد و در مدرسهٔ فداییان اسلام، واقع در شهر آبادان مستقر شد و یک گروه شبه‌نظامی برای انجام جنگ چریکی برای مقابله با تهاجم بعثی‌ها در آبادان و خرمشهر به‌وجود آمد که به گروه فداییان اسلام معروف شد. که سید مجتبی فرمانده آن بود.
او بعد از مدتی از جبهه‌ها به تهران بازگشت و مغازه لباس‌فروشی‌اش را دوباره دایر کرد. هاشمی، در زمانی که در عملیات ثامن‌الائمه یا شکست حصر آبادان حضور داشت مورد هدف چندین عملیات ناکام از سوی مجاهدین خلق قرار گرفت. بعد از پخش اعلامیه‌هایی که در آن نام سید مجتبی و چند تن دیگر از اعضای فداییان اسلام به نام افرادی که توسط سازمان مجاهدین خلق اعدام خواهند شد، ذکر شده بود، عاقبت در آستانه ماه رمضان سال ۱۳۶۴ سید مجتبی هاشمی، از پشت سر هدف گلوله تیم‌های ترور مجاهدین خلق قرار گرفت و کشته شد.
جان دِنوِر (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳ – درگذشتهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۷) یکی از محبوب‌ترین خوانندگان فولک/پاپ دههٔ ۷۰ میلادی از نظر میزان فروش آلبوم بود. او در دوران فعالیت هنری‌اش حدود ۳۰۰ اثر ضبط و منتشر کرد که ۲۰۰تای آن‌ها از ساخته‌های خودش بودند.
دِنوِر در سال ۱۹۹۷ لقب ملک‌الشعرای ایالت کلرادو را از آن خود کرد. ترانه‌هایی مانند «عزیمت با یک هواپیمای جت» (۱۹۶۷)، «مرا به خانه ببرید، جاده‌های روستایی» (۱۹۷۱)، «پرتوی آفتاب روی شانه‌هایم» (۱۹۷۳)، «سپاس پروردگارا من یک پسر کانتری‌ام» (۱۹۷۴) و «ترانهٔ آنی» (۱۹۷۴) برخی آثار دِنوِر بودند که به محبوبیت جهانی دست یافتند. از دِنوِر با لقب‌هایی هم‌چون «شاعر این سیاره»، «پسر مام طبیعت»به‌خاطر ترانه‌ای با همین نام که از بیتلز کاور کرده‌است و «بهترین دوست ترانه‌ها» یاد شده‌است.
دِنوِر در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۷ و زمانی که با یک هواپیمای سبُک مشغول پرواز بود در خلیج مونته‌ری سقوط کرد و کشته شد. هویت جسد دنور با استفاده از اثر انگشتش تأیید شد.
یعسوب‌الدین رستگار جویباری مشهور به رستگاری (زادهٔ کلا در شهرستان جویبار مازندران در ۱۳۱۹ خورشیدی) از فقه‌آموختگان و مفسران قرآن حوزهٔ علمیهٔ قم است. او تاکنون چند بار به دلیل مخالفت با ولایت فقیه و همچنین نگارش کتاب «حقیقت وحدت در دین» بازداشت و زندانی شده‌است. وی مخالف نظریه وحدت اسلامی است و انتشار کتاب او در این باره که حامی مطالبی پیرامون اهل سنت بود به تنش در مناطق سنی نشین انجامید. او همچنین با بندهای د و ج قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران مصوب شورای انقلاب است.http://okhowah.com/fa/13159
ابومحمد یعسوب‌الدین فرزند میرزا احمد فرزند محمدصادق فرزند محمد، اصالتاً اهل کلا (کوزه‌گر) محله‌ای از محلات شهرستان جویبار مازندران است و در سال ۱۳۱۹ خورشیدی زاده شد.
او پس از تحصیل کلاس ششم ابتدایی عازم مشهد شد و ادبیات را از ادیب نیشابوری فرا گرفته و تمام دروس سطح را با تدریس در مدت پنج سال در مدرسه خیرات خان و استفادهٔ تفسیر و روایت و اخلاق از حاج میرزا حبیب‌الله گلپایگانی و شرکت درس خارج سید هادی میلانی به پایان رساند و به قم عزیمت کرد و از محضر سید محمدکاظم شریعتمداری و سید محمدرضا گلپایگانی و سید محمد محقق داماد و سید محمد صادق روحانی و میرزا هاشم آملیتا سال ۱۳۵۵ شمسی استفاده نمود. وی خود را در صفحه اول سایت خویش «استاد المحققین و رئیس المفسرین» نامیده‌است.
ازشاگردان وی میتوان به شیخ مصطفی براتی خراسانی مولف ومحقق علوم اسلامی اشاره نمود
او به ادعای خودش، در تمام دوران تحصیلات سطح و خارج و حتی تعطیلات به کار نوشتن «تفسیر البصائر» و کتب دیگر اشتغال داشت. سپس تفسیر را در چهل جلد مسوده (پیش‌نویس) و به صورت شصت جلد مبیضه درآورد که در سال ۱۳۵۶ شمسی شروع به طبع آن نموده و تا سال ۱۳۶۴ شمسی بیست و یک جلد آن به طبع رسید. و چند سالی به علل عدم امکانات ادامهٔ طبع آن متوقف ولی در سال ۱۳۶۹ شمسی جلد پنجاه و هشتم آن نیز از طبع خارج و هم‌اکنون به طبع مجلدات دیگر اشتغال دارد. همچنین وی بعد از نوشتن «تفسیر البصائر» مدعی شد که «چنانچه می‌دانست اجل مهلت می‌داد هر آیه از قرآن کریم را در یک جلد تفسیر می‌کرد». در همین حال و برای پاسخگویی به اشکال مخالفین بر این مطلب؛ سورهٔ والعصر را در سه جلد بنام «تفسیر سورهٔ والعصر یا منشور جهانی دین مبین اسلام» به قلم تفسیر درآورد.
تألیفاتش از قرار زیر است:
رستگار جویباری برای اولین بار در ۱۳۶۲ به دلیل انتشار مطلبی در انتقاد از نظریهٔ ولایت فقیه بازداشت شد و به گفتهٔ فرزندش شش ماه در زندان انفرادی بوده‌است. او برای دومین بار به گفته فرزندش در سال ۱۳۶۵ به دلیل برگزاری مراسم برای درگذشت سید محمدکاظم شریعتمداری بازداشت شد. در نهایت در سال ۱۳۸۳ نیز او به دلیل نگارش کتاب «حقیقت وحدت در دین» بازداشت شد و به زندان رفت. دادسرای ویژهٔ روحانیت علت بازداشت جویباری را «توهین به مقدسات و باورهای بنیادی اهل سنت» اعلام کرد. این کتاب در بیست هزار نسخه منتشر شد.
صنم حاجیکلا روستایی بسیار زیبا و دیدنی واقع درشهرستان قائم‌شهر در استان مازندران است. جمعیت این روستا بر پایه آمار نفوس و مسکن سال ۸۵ حدوداً برابر با ۲۰۰۰ نفر است.
روستای صنم حاجیکلا براساس شواهد و قراین از قبل از دوره قاجار نیز بنا بوده‌است و با توجه به موقعیت استراتژیک ان از اهمیت بسزایی برخوردار بوده‌است.
جمعیت آن حدود ۲۰۰۰ نفر بود و از آثار تاریخی و اماکن مذهبی آن می‌توان به جاده سنگ‌فرش، پل سنگ‌فرش و تاریخی، حمام تاریخی، تپه بی بی صنم و همچنین نارنج بن اشاره کرد.
این روستا در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان قائم شهر (شاهی سابق) واقع شده‌است.
با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این روستا در دوران قاجار یا به روایتی قبل از دوران قاجار ریخته شده‌است. این روستا از موقعیت استراتژیک خاصی نسبت به روستاهای دیگر شهرستان و منطقه برخوردار است. دارای فاصله تقریباً مساوی از سه شهرستان قائم شهر-بابل-سوادکوه برخوردار است. از قدیم‌الایام از راه این روستا برای تردد بین شهرستان‌های فوق زیاد استفاده می‌شده‌است.
رودخانه هتکه یکی از بزرگترین و پرآب‌ترین رودخانه روستا می‌باشد که از رودخانه بزرگ تلار سرچشمه می‌گیرد. این رودخانه قسمت عظیمی از آب شالیکاران روستای صنم حاجیکلا را فراهم می‌نماید. در ادامه این رودخانه قسمتی از آن در آب بندان بزرگ روستا می‌ریزد و بخش اعظم آن دوباره پس از طی مسیر و آبیاری دیگر روستاها دوباره به رودخانه تلار می‌پیوندد و به دریا می‌ریزد.
جمعیت این روستا بر اساس آخرین سرشماری در سال ۸۵ در حدود ۲۰۰۰ نفر بوده‌است که اخیراً مهاجرت به شهر نیز مخصوصاً در جوانان زیاد شده‌است.
با توجه به اوضاع طبیعی روستای صنم حاجیکلا، بارش و رطوبت جهت ایجاد پوشش گیاهی فراهم است.
جنگل صنم حاجیکلا از انواع درختان مانند راش، ممرز، توسکا و کلهر ملج انجیلی و… پوشیده شده‌است. مساحت آن بالغ بر صدها هکتار است. فراورده‌های جنگلی عبارت است از: زغال، چوب، هیزم، چوب آلات تبدیلی.
ترکیب جمعیتی و ادغام قومیت‌های مختلف، در کنار سایر عوامل تاریخی، ارتباطی، و غیره، موقعیت و خصوصیات فرهنگی ویژه‌ای را در روستای صنم حاجیکلا به‌وجود آورده‌است.
واقعه سال ۱۳۶۰ شهر آمل که در منابع برخی گروه‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی به اختصار قیام آمل نامیده می‌شود، به مبارزه مسلحانه بیش از ۱۰۰ فرد مسلح چپ ایران چهار دهه پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ (بخش اول) از گروهی مارکسیست به نام اتحادیه کمونیست‌های ایران (سربه‌داران)چپ ایران چهار دهه پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ (بخش اول) علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به منظور برپاکردن یک انقلاب دیگرچپ ایران چهار دهه پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ (بخش اول) در شهر و جنگل‌های اطراف شهر آمل در شمال ایران اشاره دارد. این حمله که در چهارم و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۰ آغاز شد، پس از ۴۸ ساعت درگیری سرانجام در تاریخ ۶ بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان سرکوب و شهر باز پس گرفته شد.جنبش چپ در ایران معاصر، "سپهر ذبیح"، صفحه ۱۶۳، ۱۸۰ و ۱۸۲. ؛ مائوئیسم در ایران، وبگاه "مائوئیسم بین‌الملل در دنیای در حال توسعه" (questia.com)Behrooz, p133 منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که نیروهای مردمیشهر هزار سنگر، صفحهٔ ۵۸. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۵۶ در این درگیری‌ها و خنثی نمودن آن نقشی فزاینده داشته‌اند و این رویداد را حماسه مردم آمل می‌نامد، حال آن‌که به ادعای اتحادیه کمونیست‌های ایران، تعدادی از مردم در این قیام به یاری آنان برخاستندپرنده نوپرواز، صفحه ۱۱۲–۱۱۳و ۱۱۹ و حکومت برای سرکوب از انبوه نیروهای مسلح بهره جسته‌است.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۳۴
اتحادیه کمونیست‌های ایران پیش از انقلاب ایران از ادغام سازمان انقلابیون کمونیست که سازمانی مائوئیست در خارج از کشور بود و «گروه پویا» که اعضایش بعضاً برای آموزش جنگ چریکی به فلسطین رفته بودند، تشکیل شد و در بین جوانان تحصیلکرده در آمریکا و سایر کشورهای غربی به ویژه فعالان در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی تأثیر قابل توجهی داشت.سپهر ذبیح، ص 158 و 160 از جمله فعالان مبارز شناخته شده ضد حکومت شاه در خارج مانند سیامک زعیم، "عبدالرحمان آزمایش"، "حسین ریاحی" و "فرید و وحید سریع القلم" در این سازمان فعال بودند و در ابتدای انقلاب از مکتبی‌ها در مقابل لیبرال‌های اسلامی حمایت می‌کردند.
اما در خردادماه سال ۱۳۶۰ خورشیدی و هم‌زمان با عزل بنی‌صدر و درگیری شدید اپوزیسیون و نیروهای مکتبی جمهوری اسلامی، اتحادیه به رهبری سیامک زعیم به این باور رسید که جمهوری اسلامی با به اجرا گذاشتن یک کودتا خواستار یک‌دست نمودن و تصفیه درونی حکومت از طریق بیرون راندن عناصری چون بنی‌صدر و سرکوب توده‌ها خصوصاً دگراندیشان چپ‌گرا هستند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۲۰. از این رو آنان برای نجات انقلاب _ از مسیری که به ادعای آنان به انحراف کشیده شده بود _ به مبارزه مسلحانه توده‌اینشریه کمونیستی حقیقت شماره ۱۵۶. روی آورده و اهداف خود را در شماره ۱۴۷ نشریه حقیقت که در آذرماه (سال ۶۰) انتشار یافت و در شهر آمل پخش شد، این‌گونه اعلام نمودند:
۱ - سرنگونی حکومت خمینی ۲ - دعوت مجلس مؤسسان ملی بر اساس انتخابات عمومی (که در این انتخابات طرفداران سلطنت پهلوی و ولایت خمینی و دسته‌جات جیره‌خوار و وابسته به قدرت‌های سلطه‌گر جهانی حق رأی نداشتندپرنده نو پرواز صفحه ۲۵۱ خط ۷ الی ۱۶) ۳ - افشا و لغو کلیه قراردادهای سران جمهوری اسلامی با قدرت‌های امپریالیستی ۴ - لغو فوری کلیه حقوق بزرگ‌مالکی و فئودالی در سراسر ایران ۵ - تدوین فوری یک قانون کار مترقی و عادلانه ۶- تشکیل فوری دادگاه‌های فوق‌العاده توده‌ای برای محاکمه کلیه کارگزاران حکومت کنونی ۶ - به رسمیت شناختن کلیه آزادی‌ها و حقوق سیاسی و اجتماعی و آزادی‌های مردم ۷ - بسیج مردم و کلیه امکانات برای نجات خوزستان و بیرون ریختن تجاوزکاران بعثی عراق ۸ - اجرای یک طرح ضربتی اقتصادی برای خروج کشور از بحران اقتصادی ۹ - اعلام یک سیاست خارجی کاملاً مستقل و انقلابی در عرصه روابط خارجی ایران،پرنده نوپرواز، صفحه ۲۵۱ و ۲۵۲. مبارزه با ولایت فقیه و ایجاد جامعه‌ای کمونیستی بر اساس سکولاریسم.نشریه کمونیستی حقیقت شماره ۱۴۸؛ پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۹.
در اسناد منتشر شده از طرف نویسندگان جمهوری اسلامی ایران نیز این اهداف ذکر شده‌اند:
تصرف یک شهر مهم و توسعه عملیات‌های بعدی،مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۹۱ جلب نظر افکار عمومی و گروه‌های سیاسی داخل کشور،شهر هزار سنگر، ص ۴۵ حفظ حضور سیاسی خود در عرصه سیاسی کشور، قوی‌تر نشان دادن خود در مقایسه با دیگر گروه‌های سیاسی، فراهم کردن زمینه برای جلب حمایت خارجی، تقویت جبهه هواداران، ایجاد رعب و دلهره در نیروهای هوادار نظام و سهم‌خواهی برای آینده یا سقوط نظام جمهوری اسلامی.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۹۰؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۵۳
بنا بر اعتراف‌های برخی از اعضای دستگیرشده، اتحادیه در ۳۰ خرداد تصمیم به مقابله نظامی با حکومت گرفت.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۲۷ در تابستان ۱۳۶۰ نیز تصمیم به قیام شهری اتخاذ شد.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۲۸ سربداران این اقدام خود را تحت عنوان «قیام فوری» طراحی کردند.شهر هزار سنگر، صفحات ۳۱، ۳۸ و ۶۰؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۱۳؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۰ برخی از اعضای اتحادیه نیز معتقد بودند که باید در ۳۰ خرداد ۶۰ دست به قیام مسلحانه می‌زدند.
اتحادیه که نیروهای خود را به جنگل‌های اطراف آمل فرستاده بود، در اندیشه زدن جرقه یک قیام سراسری در کشور بود و در نظر داشت تا این اتفاق تقریباً هم‌زمان با عملیات مسلحانه مجاهدین و فداییان اقلیت در شهریور و مهر آن سال در سایر نقاط کشور باشد اما اختلاف نظرها و بحث‌های ایدئولوژیک رهبری آن، این اقدام را به تأخیر انداخت. نهایتاً اتحادیه تحت لوای «سربداران» تصمیم گرفت تا در زمستان سال ۱۳۶۰ به آمل حمله کرده و زمینه یک شورش همگانی را به وجود بیاورد. آن‌ها تخمین می‌زدند که حکومت بتواند حدود ۳۰۰۰ نفر از نیروهایش (سپاه، ژاندارم و بسیج) را برای مقابله به منطقه بفرستد. گروه آخر (بسیج) به خاطر شور جنگی و جان‌فشانی اعضایش شناخته شده بود که تنها با از جان گذشتگی شورشی‌ها قابل قیاس بود.Zabih, p163
از دلایل انتخاب شهر آمل توسط سربداران، سابقه مبارزاتی بالای آمل در هنگام انقلاب ۱۳۵۷ و پیش از آن، سابقه برقراری حکومت مردمی در آن در دوران حکومت شاه، دارا بودن یک تشکیلات اولیه و پایه‌ای سازمان‌شان از پیشپرنده نوپرواز، صفحهٔ ۲۵ و هم‌چنین سابقه مبارزات آن شهر علیه قدرت گرفتن حکومت جمهوری اسلامی در بین سال‌های ۱۳۵۷ الی ۶۰ می‌توان ذکر کردپرنده نوپرواز، صفحه ۲۵؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۳۲
اتحادیه کمونیست‌ها بر اساس مشی مائوئیستی خود،پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۲۳. و با ذهنیتی که از درگیری‌های چریکی و دهقانی داشت،شهر هزار سنگر، صفحه ۳۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۲۷؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۵۳ استقرار در جنگل را به عنوان استراتژی خود قرار داد.
دلایل دیگری نیز برای انتخاب جنگل‌های آمل ذکر شده‌است از جمله:
طبق اعترافات حسین تاجمیر ریاحی (از رهبران سربداران) که در منابع جمهوری اسلامی منعکس شده یکی از تاکتیک‌های اتحادیه کمونیست‌ها در قبال جنگ، فرصت‌طلبی آنان از وضعیت جنگی کشور بوده‌است.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۵۰ و ۵۴؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۵ طبق این اعترافات، اتحادیه در پی گشودن جبهه سومی علیه جمهوری اسلامی ایران بود، جبهه اول جنگ ایران و عراق است که بخش عمده‌ای از امکانات و نیروهای نظام را به خود مشغول کرده‌است، جبهه دوم مبارزات کردها و گروه‌ها می‌باشد، بنابراین ایجاد یک جبهه سوم در جنگل بدون مقاومت چندانی از سوی حکومت می‌توانست موفقیت بیشتری را در پی داشته باشد و نهایتاً به سقوط حکومت بینجامد که به تز جبهه سوم معروف بود. بنابر آنچه در کتاب پرنده نوپرواز از جانب سربداران نقل شده، سربداران تصمیم داشتند تا پس از پیروزی در آمل جبهه دیگری را نیز در کرمانشاه ایجاد کنند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۳۱.
طبق مستندات منابع جمهوری اسلامی ایران، از اواخر شهریور و اوایل مهر سال۱۳۶۰ سربداران انتقال نیروهایشان را به داخل جنگل آغاز کردند و نزدیک به ۱۸۰ الی ۲۰۰ نفر در منگل دره مستقر شدندشهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۰. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۸۶ و ۱۰۰؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۷ در خصوص تعداد نیروهای اتحادیه، منابع جمهوری اسلامی و منابع سربداران، آمار متفاوتی ارائه داده‌اند. منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که شورشگران در ابتدا بالغ بر ۱۸۰ نفر بودند و نزدیک به ۱۸۰ الی ۲۰۰ نفر آنان در منگل دره مستقر شدندشهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۰. ؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحات ۱۴۰ و ۱۲۷؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۱۳ و۵۵ و قبل از درگیری بهمن ماه به دلیل ترس و واهمه به حدود ۱۰۰ نفر رسیدندحماسه اسلامی مردم آمل، صفحه ۱۵۰؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۱
حال آنکه در کتاب پرنده نوپرواز که توسط حزب کمونیست ایران به چاپ رسید سربداران معتقدند که اعضای این گروه در حدود صد نفر بوده‌اند و عمده نیروهای بومی و نه نیروهای اصلی که از روستاهای اطراف به آن‌ها پیوسته بودند در خلال یک ماه پس از درگیری ۲۲ آبان و در حین شرایط سخت محاصره گروه را ترک گفته‌اند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۸۰ آن‌ها همچنین مدعی وجود ۹ گروه ۹ نفره در ابتدای عملیات هستندپرنده نوپرواز، صفحهٔ ۳۸. که بعد از درگیری ۲۲ آبان تغییر شکل داده و به ۵ گروه۱۶ تا ۲۰ نفره متشکل از: فرمانده کل، معاون نظامی، مسئول سیاسی، تدارک‌چی، آرپی‌جی زن تبدیل شدند. علاوه بر این گروه‌ها یک گروه مرکزی متشکل از: فرماندهان اصلی، فرمانده کل گروه، مسئول کل سیاسی، مسئول کل ارتباطات، مسئول کل شناسائی و تدارکات، تیم پزشکی و عده‌ای نظامی دیگر که جمعاً ۱۶ نفر می‌شدند را به این عده باید افزود.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۶۹. همچنین در مجموع ۶۰٪ از نیروها اصالتاً خوزستانی و کرد بودند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۳۶ و عده بسیاری از آنان از خانواده‌های طبقه متوسط برخاسته و سابقه تحصیل در کشورهای غربی را داشتند.جنبش چپ در ایران معاصر، "سپهر ذبیح"، صفحهٔ ۱۸۹. ؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۱۳ و۵۵
افرادی که از شهرهای دیگر به تهران می‌رسیدند توسط پیک شمال، به آمل منتقل می‌شدند.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۵۵؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۰۱
در کتاب اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، ادعا شده‌است که بنابر اعترافات محمدرضا سپرغمی با توجه به هماهنگی‌هایی که بین اتحادیه و سازمان مجاهدین خلق در خلال برخی از جلسات وجود داشت، سازمان مجاهدین خلق نیز به رغم ایدئولوژی متعارض با اتحادیه، با قیام فوری و جنگ مسلحانه موافقت کرده و بعد گروه‌های اکثریت جناح چپ، اقلیت، پیکار و… تعدادی از نیروهای‌شان را برای کمک به اتحادیه به جنگل فرستادند.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۵۲
همچنین بنابر ادعای این کتاب و سایر منابع جمهوری اسلامی بر اساس اعترافات علی علیزاده (از اعضای اتحادیه) نیروهای اتحادیه در ۹ گروه ۲۰ نفره تقسیم شدند که تمام گروه در سه کمپ بالا، وسط و پائین که هر کمپ، ۳ گروه را در خود جای داده بود مستقر شدند و فاصله کمپ‌ها از یکدیگر حدود ۷۰۰ متر بود تا در صورت شرایط اضطراری به هم کمک کنند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۰مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۸۸؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۵۶ و بعد از درگیری ۲۲ آبان تغییر شکل داده و به ۵ گروه ۱۶ تا ۲۰ نفره تبدیل شدند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۸۹ در هر کمپ ۶ چادر بود که ۵ چادر برای نیروها و یک چادر برای کارهای پزشکی که افراد گروه پزشکی در آن مستقر بودند و هر کمپ ۳ یا ۴ نقطه نگهبانی تعیین شده بود و نگهبانان هر کمپ از هم جدا بودند. هر فرد علاوه بر کارهای رزمی همچون آموزش اسلحه، آموزش تاکتیک، راهپیمایی گروهی و ورزش وظایفی همچون ظرف شستن، جمع‌آوری هیزم، و کارهای عمومی و شخصی را نیز بر عهده داشت. کمپ فرماندهی در بالا قرار داشت و مشتمل بر ۱۵ نفر بود، فرمانده کل گروه، مسئول کل سیاسی، مسئول کل ارتباطات، مسئول کل شناسایی، تیم تدارکات و تیم نظامی در این کمپ مستقر بودند.شهر هزار سنگر، صفحه ۴۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۸۸
منابع جمهوری اسلامی معتقدند که اسلحه و تجهیزات مورد نیاز عملیات برای ۱۸۰ نفر تهیه گردید که شامل:تفنگ ژ۳ (۵۰ الی ۵۵ قبضه)، تفنگ کلاشینکف (۳ یا ۴ قبضه)، تفنگ ام ۱ (۱ قبضه)، تفنگ یوزی (۳ یا ۴ قبضه)، کلت کمری (۴قبضه)، آرپی‌جی ۷ (۵ یا ۶ قبضه)، نارنجک (بیش از ۷۰ عدد)، سه راهی (۲۰۰ الی ۳۰۰ عدد)، تیربار ژ۳ (۱ قبضه)، موشک آرپی‌جی ۷ (۵۰ یا ۶۰ عدد)اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۵۹؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۱۰۳ و ۱۰۲؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۸. بوده‌است.
علاوه بر این‌ها با استفاده از دیگ‌های زودپز و موتور برق نوعی سلاح‌های انفجاری دست‌ساز نیز تولید شده بود.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۲؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۸. همچنین سربداران دارای یک شبکه کامل بی‌سیم بودند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۳؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۱۰۳
به ادعای منابع جمهوری اسلامی بخش عمده‌ای از این سلاح‌ها از جبهه‌های جنگ و کردستان به سرقت رفتهشهر هزار سنگر، صفحه ۱۰۳؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۸۵ و ۱۰۲؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۵۰ و ۱۲؛ حماسه مردم آمل، صفحهٔ ۱۲ و تعدای هم از راه خرید از قاچاقچیان بدست آمده بود.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۲؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۸
بنابر آنچه در پرنده نوپرواز ذکر شده، اتحادیه اعتقاد داشت که جنگ بین ایران و عراق، جنگ طبقه آن‌ها نبود و تنها نفع آن‌ها از این جنگ، تأمین این سلاح‌ها توسط نیروهایشان بود.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۳۲. و بخش دیگری از سلاح‌ها در جریان وقایع ۲۲ بهمن ۵۷ و اوایل انقلاب بدست آمده بود.پرنده نوپرواز، صفحه ۳۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۲؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۸. این سلاح‌ها ابتدا به نارمک تهران و سپس به آمل منتقل شدند.
طبق آنچه که در کتاب پرنده نوپرواز آمده آذوقه و مواد غذایی مورد نیاز گروه، از تهران و آمل یا روستاهای اطراف خریداری شده یا از جهاد سازندگی این روستاها یا روستائیان مصادره می‌شد.پرنده نوپرواز همچنین چند بار به مصادره برنج، کفش و لباس از خانه برخی از فئودال‌های بزرگ روستای گزناسرا و یکی از آخوندها که فرزندش از فرماندهان سپاه بود اقدام نمودند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۸۹ حال آنکه منابع جمهوری اسلامی معتقدند که سربداران با سرقت از جهاد سازندگی روستای گزناسرا و روستاهای اطراف، اموال مردم و روستائیان آذوقه و تجهیزات خود را تأمین می‌کردندصفحه ۷۵ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۹. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۵؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۵۸ و ۵۹ . و یکی دیگر از راه‌ها، تأمین غذا از گوشت حیوانات اهلی و وحشی بود.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۰۴
طبق مستندات جمهوری اسلامی ایران، دو دستگاه وانت، دو خودروی سواری، دو دستگاه موتور سیکلت و دو راس قاطر، انتقال لوازم و مایحتاج را به جنگل انجام می‌دادند. همچنین دو دستگاه فتواستنسیل و تکثیر و یک ماشین تایپ امکانات انتشاراتی اتحادیه کمونیست‌ها را تشکیل داده بود.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۱۰۳ و ۱۰۴؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۲۹.
بنابر اعتراف‌های سیامک زعیم (از اعضای اتحادیه) که در منابع جمهوری اسلامی منعکس شده، تأمین مالی سربداران این‌گونه بود:
طبق اعتراف‌های سربداران در کتابشان، آنان در قالب گروه‌های سه نفره با رفتن به شهر، به تهیه گزارش‌های اطلاعاتی، شامل نقشه و کروکی بسیج، سپاه، سازمان‌ها و ادارات دولتی، خانه‌ها و نام افراد حزب‌اللهی و نیز برنامه‌های عملیاتی سپاه و ژاندارمری می‌پرداختند. تهیه این کروکی‌ها عمدتاً توسط زنان انجام می‌شد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۳۲. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۰۶؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۳۰.
همچنین سربداران قصد راه‌اندازی ایستگاهی رادیویی را داشتند که با وجود بردن بسیاری از تجهیزات به جنگل باز هم ناکام ماندند.
بنا به ادعای منابع جمهوری اسلامی از دیگر فعالیت‌های تبلیغاتی نیز می‌توان به این موارد اشاره داشت:
تبلیغات در مدارس روستایی،حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۳۰. نفوذ در بین روستاییان، استفاده از نام سربداران که تداعی‌کننده مبارزات شیعیان علوی بود، سه مورد بستن جاده هراز و پخش اعلامیه در بین خودروهای عبوری.
در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۶۰ گروه سربداران آماده حرکت به سمت آمل شد، اما از قبل، تعدادی وانت و مینی‌بوس را از جاده هراز ربودندپرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۱ و رانندگان را به اسارت گرفتند.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۴۸. ؛ شهر هزار سنگر، صفحه ۴۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۱؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱ البته اتحادیه مدعی است که به قصد مصادره این ماشین‌ها را وارد جنگل کرد ولی این رانندگان از روی میل ماشین خود را در اختیار آن‌ها قرار دادند و اتحادیه نیز به آن‌ها قول پرداخت کرایه را داد. گروگان‌ها ۶ یا ۷ نفر بودند که در تِلار محل نگهداری گاوها و گوسفندان در زبان مازندرانی. نگاهداری می‌شدند.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۴۸. ؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۶۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۱؛ پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۱ طبق منابع حکومتی از آنجا که اعضای سربداران به هنگام عملیات ۱۸ آبان نزدیک به ۲۰۰ نفر بودند قصد داشتند از این تعداد مینی‌بوس و وانت در حمله به شهر استفاده کنند.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۶۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۰؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۴۸.
گروهی به رهبری "یوسف گرجی" برای چند ساعت جاده هراز در ۱۵ کیلومتری آمل را مسدود کرده تا مانع کمک‌رسانی هرگونه نیروی نظامی از تهران به آمل شوند و سپس شروع به پخش اعلامیه و تبلیغات کردندپرنده نوپرواز، صفحه ۵۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۱؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱ و بقیه نیروی سربداران در مسیر جاده خاکی، خود را به جاده امامزاده عبدالله رساندند. یکی از اهالی با مشاهده یک وانت افراد مسلح که وارد جنگل شده بود به سپاه آمل خبر داد.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۶۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۲ سپاه صرفاً برای ارزیابی خبر، ۳ نفر را به منطقه فرستاد که به محض رسیدن، گروه پیشرو با آنان درگیر شدند. در این درگیری یکی از نیروهای بسیج به نام "ولی‌الله کارگر" کشته شدشهر هزار سنگر، صفحه ۴۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۲؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱ و از نیروهای سربداران نیز تنها فرمانده گروه پیشروشهر هزار سنگر، صفحه ۴۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۳؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱ به نام "بهنام رودگرمی" کشته شد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۲. ؛ شهر هزار سنگر، صفحه ۴۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۳؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱ به دستور "کاک اسماعیل"، فرمانده نظامی سربداران، افراد سریع به داخل جنگل بازگشتند، سپس با بی‌سیم به "یوسف گرجی" دستور عقب‌نشینی صادر شد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۲. ؛ شهر هزار سنگر، صفحه ۵۲؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۳؛ شهر هزار سنگر، صفحه ۴۲؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۱
بنا به ادعای منابع جمهوری اسلامی طبق اعترافات "محمود آزادی" از اعضای دستگیرشده اتحادیه، عملیات ورود به شهر در ۱۸ آبان عجولانه طرح‌ریزی شده بود و صدای تیراندازی در زمان درگیری موجب نگرانی مسئولان شد زیرا طبق نقشه نبود.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۲
البته اتحادیه کمونیست‌ها ادعا می‌کنند در این درگیری دو نفر از نیروهای سپاهی کشته شدند و یک نفر دیگر موفق به فرار شد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۲.
همچنین بر اساس ادعای منابع جمهوری اسلامی، تا این زمان، هیچ‌یک از ارگان‌ها و نهادهای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی از وجود چنین گروهی در جنگل اطلاع نداشتند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۳
بنا به منابع جمهوری اسلامی سربداران پس از درگیری ۱۸ آبان در سازماندهی خود تغییراتی را ایجاد کرده بود.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۶۳؛ پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۱۵ نیرویی متشکل از سپاه، بسیج و ارتشمقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۴ با اعزام به منطقه دست به اجرای عملیات چکش و سندان زد که منجر به عقب‌نشینی سربداران تا جنگل‌های منطقه عالی کیا سلطان شدحماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۴۸. البته در این درگیری در اثر شلیک آرپی‌جی به یکی از ریوهای ارتش، ۱۱ نفر از نیروهای سپاه و ارتش کشته شدندشهر هزار سنگر، صفحه ۴۳؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۵؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۳ همچنین در این درگیری از نیروهای اتحادیه نیز ۱ نفر کشته و دو نفر زخمی شدند.پرنده نوپرواز، صفحه ۵۷؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۶۳؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۵
در اطلاعیه نظامی شماره یک سربداران تعداد کشته‌های نیروهای حکومتی در درگیری ۲۲ آبان حداقل ۴۴ تن و تعداد زخمی‌ها نزدیک به ۱۰۰ نفر اعلام شد. همچنین حدود ۱۰ تفنگ و مقدار زیادی فشنگ و دیگر تجهیزات نظامی مانند بی‌سیم به دست آن‌ها افتاد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۵۷ اما منابع جمهوری اسلامی این آمار را قبول نداشته و مدعی شده‌اند که اتحادیه تنها به منظور حفظ روحیه اعضاء خود این آمار را ذکر کرده‌است.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۳
در منابع جمهوری اسلامی، علی علیزاده از اعضای اتحادیه نیز در اعترافات خود، تعداد واقعی کشته‌های ارتش و سپاه در این درگیری را بین ۹ الی ۱۱ نفر ذکر کرده‌است که به خاک سپرده شدند.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۴
طبق گفته‌های سربداران پس از این درگیری، یکی از اعضای اتحادیه به نام "کاظم شیراز" مفقود شد.
منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند درگیری ۲۲ آبان موجب شد تا تقریباً نیمی از نیروهای جنگل از آن جدا شده و در واقع استعداد نیروهای سربداران به نصف رسید.شهر هزار سنگر، صفحه ۴۳؛ حماسه اسلامی مردم آمل، صفحات ۱۴۲ الی ۱۵۷. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۷ البته اتحادیه کمونیست‌ها نیز ادعا می‌کند تعداد ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر از سپاه نه به آمل بلکه به شهرهای چالوس و محمودآباد عقب‌نشینی کردند. همچنین اتحادیه به عقب‌نشینی نیروهای خود تا روستای اسکو محله اشاره داشته و دلیل آن را اجتناب از درگیری با دشمن ذکر می‌کند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۸۸ پس از این درگیری، سپاه به استقرار و استحکام مواضع خود در جنگل مبادرت ورزید.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۱۷
به ادعای منابع جمهوری اسلامی در تاریخ ۲۴ آبان ۱۳۶۰ ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه شب، گروه دیگری از کمونیست‌ها که ارتباطی با سربداران نداشتند، به پاسگاه کرسنگ در ۲۰ کیلومتری آمل به تهران حمله کرده و پس از دو ساعت درگیری بدون کشته، مجبور به عقب‌نشینی می‌شوند. به ادعای این منبع این گروه جاده هراز را بسته و هنگام بازرسی افراد و مسافران، یک سپاهی گرگانی به نام شریعتی‌فرد و پدر روحانی‌اش را شناسایی و اسیر کردند، سپس جلوی همسر و فرزندانشان آن‌ها را به شدت مورد آزار و شکنجه قرار داده و کشتند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۱۸؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۴
این درگیری در پی حمله سربداران برای فتح پایگاه تازه تأسیس سپاه در بلندی روستای رزکه در روز دوشنبه ۳۰ آذر ۶۰ روی داد. منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که در اثر این درگیری ۲ ساعته هیچ تلفاتی ندادند و نیروهای سربداران با ۳ زخمی عقب‌نشینی کردند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۲۰ همچنین ۴ نفر از نیروهای اتحادیه که تازه به جنگل رسیده بودند در اثر اشتباه نگهبانان خودی مورد حمله قرار گرفته ۳ نفر از آنان زخمی و یکی از آنان در حین انتقال به تهران در اثر شدت جراحات می‌میردمقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۲۱ و پس از این درگیری نیز حدود ۲۰ نفر از سربداران خصوصاً افراد بومی که به آن‌ها پیوسته بودند گروه را ترک گفتند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۲۲
در این درگیری که بین ۷ نفر از پرسنل سپاه و کمیته با گروهی از اعضای سربداران روی داد، مسئول سیاسی گروه سربداران به نام "اکبر اصفهانی" کشته و دو نفر دیگر زخمی شدند و بقیه افراد عقب‌نشینی کردند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۱۲۲ و ۱۲۳
با توجه به موفقیت عملیات‌های گوناگون نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران،پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۸۶ ترس از عملیات‌های بعدی حکومتپرنده نوپرواز، صفحه ۸۷؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۲۸ و از بین رفتن استتار جنگل، فشار اعضاء گروه،پرنده نوپرواز، صفحه ۸۷؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۲۸؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۴ ریزش برف سنگین در جنگل،پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۸۷ مشکل تهیه آذوقهپرنده نوپرواز، صفحه ۸۷؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۴ و درگیری‌ها و اختلافات داخلی رهبران گروه،پرنده نوپرواز، صفحات ۸۲ و ۸۳ نداشتن رهبری مناسب، قرار داشتن در محاصره نظامی، نیروهای اتحادیه کمونیست‌ها مجبور به جلو انداختن تاریخ عملیات از تیر به بهمن شدند.حماسه مردم آمل، صفحهٔ ۱۹. نام این طرح،"حمله اسب تروآ" بود.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۵۲. ؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۱۳ پس از تأیید طرح نقشه جدید حمله به شهر در دی،پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۹۲ سربداران در تاریخ اول بهمن به سمت آمل به راه افتادند.پرنده نوپرواز، صفحه ۹۳؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۶ برخی منابع تعداد نیروهای سربداران را در زمان حرکت به آمل ۱۱۰ نفر و برخی منابع این تعداد را ۱۰۰ نفر ذکر کرده‌اند که ۳ نفر از آنان زن بوده و در کادر پزشکی حضور داشتند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۴۵ به دلیل طولانی شدن مرحله آخر پیاده‌روی و دیر رسیدن به شهر، اجرای عملیات یک روز به تأخیر افتاد.پرنده نوپرواز، صفحه ۱۰۴؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۳۶؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۵ سربداران صبح روز ۵ بهمن به آمل رسیدند و آنروز را در منزل (مادری) محمدرضا سپرغمی در حاشیه شهر آمل به سر بردند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۱۳۴ و ۱۳۵؛ پرنده نوپرواز، صفحه ۱۰۴ و ۱۰۵؛ شهر هزار سنگر، صفحه۴۶؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۲۱ و ۶۴ از ساعت ۲۰:۳۰ انتقال نیروها با وانتپرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۰۶ که با چادر استتار شده بودمقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۳۵ انجام شد و نیروها در شهر مستقر شدند؛ و ۵ تیم ۲۰ نفره مأمور حمله به آمل شدند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۱۴. البته منابع جمهوری اسلامی بر اساس اعترافات برخی از اعضای دستگیرشده مدعی هستند علاوه بر گروهی که از جنگل پیاده به شهر رسیدند، گروهی با ماشین از تهران و جنگل به آمل آمدند و گروهی نیز از قبل در شهر مستقر شده بودند و با اولین شلیک به گروه ملحق شدند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحات ۱۳۴ و ۱۳۵ مهم‌ترین هدف نظامی، ساختمان بسیج بود که ۱۷ نفر مسئول تصرف آن شده بودند.پرنده نوپرواز، صفحه ۹۸؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۵۹؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۵
حمله به شهر، ساعت ۲۳:۴۵ دقیقه شب ۵ بهمن با شلیک یک موشک آر پی‌جی به ساختمان بسیج آغاز شد.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۳۳. ؛ شهر هزار سنگر، صفحات ۱۴ و ۴۵. ؛ پرنده نوپرواز، صفحه ۱۰۷؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۵ برنامه اصلی، از کار انداختن نیروی سپاه و بسیج و دعوت مردم به قیام بود.اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۶ طبق ادعای کتاب پرنده نوپرواز، گروه "امین اسدی" سنگرهای خود را سر کوچه‌های محله اسپه‌کلا، گروه "بهنام" در محله رضوانیه و گروه "وریا" در انتهای رضوانیه کمین جاده هراز را به عهده داشت و گروه "قاسم" عهده‌دار کمین جاده طالقانی شد.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۱۹ طبق گفته همین کتاب، در محلات رضوانیه و اسپه‌کلا مردم (به ویژه خانواده زندانیان یا مخالفان سیاسی اعدام شده توسط حکومت) از سربداران استقبال به عمل آوردندپرنده نوپرواز، صفحه ۱۱۲ و ۱۱۳ و برخی از پسران و دختران جوان در ساختن سنگر آن‌ها را یاری رسانده و برخی برای احداث سنگر فقط گونی و بیل در اختیار آنان گذاشتند. با اینحال بنا به ادعای منابع جمهوری اسلامی "غلامرضا سپرغمی" که از اهالی رضوانیه بود مأمور دعوت مردم همان محل بود که موفق نشد (بنابر اعترافات او که در آن منابع آمده) نظر کسی را جلب کند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۱۵. ؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۲۱ و ۶۶ بنا به ادعای منابع جمهوری اسلامی، تیراندازی و تسخیر شهر تا صبح ادامه داشت اما با آغاز صبح ششم بهمن، ستاد عملیات مرکب از سپاه، اطلاعات و ژاندارمری تشکیل شده و صدها نیروی داوطلب مردمی با روی آوردن به سپاه و گرفتن اسلحه، به مقابله سربداران رفتند.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۳۳. ؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۷ به گفته این منابع از زن و مرد و پیر و جوان همگی با آوردن شن و گونی اقدام به سنگرسازی و نبرد سنگر به سنگر کردند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۸. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۷۵؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحات ۱۱ و ۶۷ و ۶۸ در شب حادثه هم، از مردم آمل هر کس که خود را برای کمک به بسیج و سپاه رسانده بود، دستگیر یا کشته شده بود.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۵۴؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۷ ۱۱ نفر از اعضای سربداران در جلوی ساختمان بسیج کشته شدند.
بنا به ادعای منابع حکومتی، سرکوب اتحادیه کمونیست‌ها توسط نیروهای مردمی و با مقاومت مردمی صورت گرفتاسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحه ۲۱؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۵۵ و مردم آمل توسط سپاه مسلح شده و به جنگ خیابانی علیه سربداران پرداختندمقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۶۴؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۷۰. و از آنجایی که به همه مردم اسلحه نمی‌رسید، مردمی که سلاح نداشتند با داس، تیر و کمان، سنگ، تفنگ ساچمه‌ای و شکاری به مبارزه با اعضای اتحادیه پرداختند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۶۳؛ رویدادها و تحلیل، شماره ۳۳، ستاد مرکزی سپاه، ۱ اسفند ۶۰، صفحات ۴۸ الی ۵۳. ؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۷۱. مردم حتی وسایل دارویی منزل‌هایشان را به مراکز امدادرسانی و پزشکی و بهداری سپاه می‌بردند.مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحه ۱۷۹؛ شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۷۲. طبق ادعای همین منابع، در همان روز سه شنبه ۶ بهمن ۶۰، سربداران تمام مواضع خود را از دست داد.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۲۰. ؛ اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، صفحهٔ ۶۹
با اینکه اتحادیه کمونیست‌ها معتقدند ضربه «سیاسی نظامی مهمی» به رژیم زده‌اند، اما به شکستپرنده نوپرواز، صفحات ۱۳۳، ۱۴۶، ۱۳۴و۲۰۹. خود در این قیام اعتراف دارند و در چند مورد از آن به عنوان شکست قطعیپرنده نوپرواز، صفحه ۱۳۴ خط ۱۲ و صفحه ۱۴۶ خط اول. یاد می‌کنند و معتقدند که جمهوری اسلامی ضرباتی بر نیروهای انقلابی (سربداران) و سایر مخالفت‌ها در سراسر کشور وارد کرد.پرنده نوپرواز، صفحه ۱۳۴ خط چهارم. طبق ادعای منابع جمهوری اسلامی عصر روز چهارشنبه ۷ بهمن ۱۳۶۰، شهر آمل آرام شد و محور هراز نیز پس از ۴۰ ساعت باز شد.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۷۷.
بر پایهٔ آمار گزارش شده از سوی جمهوری اسلامی، ۱۱ نفر از اعضای سربداران در جلوی ساختمان بسیج کشته شدند. گزارش‌های اولیه نشان می‌داد که ۳۴ نفر از مردم آمل که در میان آنان چند تن از اعضای سپاه پاسداران، بسیج و بقیه مردم عادی بودند کشته شدند اما این آمار به ۳۸ تن رسید.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۲. ؛ جنبش چپ در ایران معاصر، سپهر ذبیح، صفحات ۱۸۲و۱۸۱. و در نهایت پس از پیوستن ۲ نفر دیگر از مجروحان به کشته شدگان، این رقم به ۴۰ تن رسید و آمار زخمی‌ها نیز ۱۲۰ نفر اعلام شد. همچنین به ادعای این منابع ۶۰ نفر از سربداران کشته و زخمی شدند و گروهی نیز اسیر شدند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۳. که در مجموع به ۸۱ نفر می‌رسیدند.حماسه اسلامی مردم آمل، صفحهٔ ۱۳۴. همچنین ۲۸ نفر از اعضای اتحادیه موفق به گریز از آمل شدند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۷۸. ۱۰ تن از اعضای سربداران در ۷ بهمن ۶۰ اعدام شدند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۳. ؛ روزنامه کیهان، شماره ۱۱۴۹۶، ۱۰ بهمن ۶۰ ص ۲ در سالگرد واقعه آمل نیز، ۲۱ نفر از اعضای اتحادیه، محاکمه و به اعدام محکوم شدند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۴. و اعدام ۷ نفر به تعویق افتاد.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۸۶. پرنده نوپرواز، آمار کشته شدگان حکومتی را جعلی دانسته و معتقد است تعداد کشته شدگان که از نیروهای مسلح بسیج، سپاه و ارتش بوده‌اند و نه مردم عادی بیش از ۲۰۰ نفر و تعداد زخمی‌ها نیز بیش از ۵۰۰ نفر تخمین زده می‌شود و همچنین تعداد کشته و زخمی‌های سربداران در این واقعه را ۴۴ نفر ذکر کرده‌است. و در پایان کتاب، لیستی شامل نام ۲۰۱ نفر ارائه شده که به عقیده سربداران بیشتر آن‌ها از کشته‌شدگان و اعدام‌شدگان به انضمام آن‌ها که در قیام شرکت نداشته و بعدها دستگیر و اعدام گشتند، است.پرنده نوپرواز، صفحه ۳۲۴ الی ۳۲۹.
از سوی دیگر، منابع حکومتی ذکر می‌کنند که دستگیری سایر اعضای اتحادیه کمونیست‌ها نیز در طول سال‌های بعد انجام شده و "حسین ریاحی"، رهبر اتحادیه کمونیست‌ها نیز در ۲۴ تیر ماه ۱۳۶۱ با دو نفر از رهبران اتحادیه در رستوران یابریکا در خیابان استاد نجات اللهی توسط مأموران اطلاعات دستگیر شد. ریاحی در دفاعیه خود در دادگاه به اشتباهات خود اعتراف کرد و مدعی شد که ما در جریان ۳۰ خرداد ۶۰ به اشتباه افتاده و منحرف شدیم.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۱۱۷. همچنین برخی از دستگیرشدگان اتحادیه، اعدام و بیشتر آن‌ها به زندان‌های کوتاه مدت و بلند مدت محکوم شدند. این منابع مدعی هستند که در زندان نیز در صورت همکاری با جمهوری اسلامی ایران و احساس ندامت، عفو شدند و به زندگی عادی خود بازگشتند.
اتحادیه کمونیست‌ها، کشته شدن برخی از اعضای اسیر شده‌اش را در هنگام درگیری در شهر به علت ضرب و شتم توسط نیروهای حزب‌اللهی و همچنین علت کشته شدن "مهدی تهران" را به خاطر بستن او به یک وانت و کشیده شدن به طرز فجیع بر روی زمین می‌داند.پرنده نوپرواز، صفحهٔ ۱۲۳ اما بنابر ادعای منابع حکومتی در شب ۶ بهمن، اعضای اتحادیه کمونیست‌ها تعداد ۵ نفر از جوانان غیر مسلح را که تنها مشغول پاک کردن شعارهای کمونیستی از روی دیوار بودند به ضرب گلوله کشته و ۲ نفر را زخمی‌کردند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۵۳. ؛ مقاومت اسلامی مردم هزار سنگر آمل، صفحهٔ ۱۵۱ و طبق دیگر ادعاهای این منابع، در اقدامی دیگر سربداران یکی از مردم آمل به نام "صادق مهدوی" را به اسارت گرفتند و از او خواستند تا به خمینی توهین کند و پس از امتناع مهدوی از این خواسته، سرش را تا گردن در شن کردند، انگشت‌های دستش را قطع کرده و دست‌هایش را شکستند و سپس با وضع فجیعی او را کشتند.شهر هزار سنگر، صفحهٔ ۵۹. همچنین کمونیست‌ها در یکی از اقدامات خود، یکی از پاسداران را کشته و دستش را شکستند و با وضع فجیعی جنازه او را پشت نیسان وانت گذاشتند و از کوچه‌ای به کوچه دیگر حرکت می‌دادند.
دلایل شکست اتحادیه طبق آنچه در کتاب «جنبش چپ در ایران معاصر» به قلم سپهر ذبیح نگاشته شده از بیان یکی از شرکت کنندگان در قیام که از آن جان سالم به در برد بدینگونه است:جنبش چپ در ایران معاصر، "سپهر ذبیح". صفحهٔ ۱۶۸.