moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
امامزاده طاقه گوره مربوط به دوره قاجار است و در سنندج، محله جور آباد، خیابان شهدا، پشت مسجد ابوالحسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غفاری مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شهید مطهری (احمدی)، کوچه شهید مطهری، پلاک ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد پاکتنگ (امام صادق) مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، خیابان شریعتی، خیابان شهید تجلی، مجاور مدرسه ابراهیم خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کاروانسرای زغالیها مربوط به دوره قاجار است و در همدان، خیابان شهداد، میدان مفتح، کوچه پای مصلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در سال های دور کاربری این کاروانسرا انبار چوب بوده، اما این روزها مالکیت آن در دست دانشگاه بوعلی است. به دلیل فقدان مرمت و بازسازی و حفاظت از این بنای قدیمی تخریب آن هر روز گسترده‌ تر می‌شود.
نمای بیرونی کاروانسرا با کاشی کاری و آجرکاری زیبا تزیین شده اما بخش اصلی كاروانسرا تخريب شده وتنها سردر و هشتی ورودي آن سالم مانده و به محلی برای تجمع کارتن خواب‌ها تبديل شده است.
کاروانسرای بیاض مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان رفسنجان، بخش انار، دهستان بیاض واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان گمرک بلژیکی‌ها مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زابل، ۹ کیلومتری جاده زابل به نهبندان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آسیاب آبی روستای تمین مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زاهدان، بخش میرجاوه، روستای تمین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد روستای آویهنگ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سنندج، بخش کلاترزان، روستای آویهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برکه بی بی مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در قشم، پشت بازار ستاره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جنوب پیله مربوط به عصر مس است و در شهرستان مریوان، روستای پیله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حمه مرادنی مربوط به عصر مس - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای نی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمود آبادسفلی مربوط به عصر برنز است و در شهرستان شاهین دژ، روستای محمودآباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوکیا مربوط به عصر برنز - هزاره دوم و اول قم است و در شهرستان اورمیه، روستای کوکیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوی جلو مربوط به عصر برنز تا سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در شهرستان اورمیه، روستای گوی جلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع ارگ مربوط به صدر اسلام تا دوره قاجار است و در بم، داخل ارگ بم، کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه عماد، اواخر دوره قاجار در شهر بم ساخته شد. اثر تاریخی مزبور با بیش از یک قرن عمر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
خانه عبدالله مسعود ابراهیمی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان کرمان زنگی‌آباد، خیابان باهنر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد عطاء الله خان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای بجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دلاکه مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در بیرجند، کوچه حکیم نزاری ۶، پلاک ۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کارگاه سفال عسگری مربوط به اوایل دوره قاجار است و در لالجین، خیابان توحید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره حاجیه معصومه مربوط به اوائل دوره صفوی است و در راور، خیابان گلزار، محله کنج غربی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قلعه کوه آسیاباد مربوط به سدهٔ ۱۲ و ۱۳ ه.ق است و در شهرستان مشهد، بخش احمدآباد، روستای ابرش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شریف بیگ مربوط به سدهٔ ۲ و ۴ ه‍.ق است و در شهرستان اورمیه، بخش مرکزی، روستای شیخ سرمست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لک مربوط به سدهٔ ۲ و ۴ ه.ق است و در شهرستان اورمیه، بخش نازلو، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلنگ سلمانیه مربوط به سدهٔ ۵ تا سدهٔ ۸ ه‍.ق است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، جنوب شهرک سلمانیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه حوض غلام کش مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان بیرجند، برفراز یکی از قلل رشته کوه باقران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یکه تپه نیر مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای نیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کهنه جید مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کند تپه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای ملالر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه ینکجه مربوط به متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای ینگجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. یک روستا در آ شرقی واقع شده که در ۱ کیلومتری بستان آباد قرار دارد و ینگجه نام دارد دارای افراد خونگرمی است و از معروفترین روستاهای این شهرستان است
خانه دکتر علی شریعتی مربوط به دوره معاصر است و در تهران، خیابان فاطمی غربی، خیابان جمالزاده، کوچه نادر، پلاک ۱۰ واقع شده‌است. این اثر که مدتی خانه علی شریعتی بوده‌است، در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
جایی که مجسمه علی شریعتی را گذاشته اند، بسیاری از جلسات او با دیگر انقلابیون تشکیل می شد؛ مجسمه ای که از موزه عبرت به اینجا آورده شده است. جلسات عمومی سخنرانی های کاندیداهای دور اول ریاست جمهوری ایران هم در این خانه برگزار می شد که یکی از معروف ترین این جلساته جلسه سخنرانی احمد خمینی، حسن لاهوتی اشکوری و احمد مجتهدی تهرانی است که مجموعه این سخنرانی ها بعدها در جزوه ای به نام راه سوم منتشر شد.
تپه عسگر بیگ رازین مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای رازین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه میش پدام مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودبار جنوب، بخش مرکزی، روستای میش پدام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان دوز دره سی مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش مرکزی، روستای عنبران سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه وله گاور کانی سانان مربوط به هزاره ۱- دوره اشکانیان است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای کانی سانان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاه تپه سی مربوط به هزاره ۱- دوره هخامنشی است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای ریحان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قزل قوپی مربوط به هزاره ۱- سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در شهرستان مه‌آباد، بخش مرکزی، روستای قزل قوپی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کشاورز ۲ مربوط به هزاره ۱- سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان شاهین دژ، بخش کشاورز، روستای کشاورز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان کلش دره سی مربوط به هزاره ۱- سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فارسجین ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای فارسجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فارسجین ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای فارسجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برازق ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ششتمد، روستای برازق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان کرویان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای کرویان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه کهنه ده آبدره مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قرچر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه یال عجم‌ها مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قرچر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آش (آسیاب) خاک و خول مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای میرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه آفتارخانه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سلماس، بخش مرکزی، روستای آفتارخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم ده میران (بیژن آباد) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای سعید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم گوهری حسین‌آباد مرادخان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای حسین‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم شمس گز مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای شمس گز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و محوطه عباس‌آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای عباس‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم خشتی مظفر آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای مظفر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم مظفر آباد (تم سفید) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای مظفر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم بیژن آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای سعید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سه تم هزار کهور مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای مظفر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم دختران (حسین‌آباد مرادخان) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای حسین‌آباد مرادخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم میری (تم دهنو) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای حسین‌آباد مرادخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تم نمرد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کهنوج، غرب جاده آسفالته رودبار به مظفر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان گوول مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش مرکزی، روستای خانقاه علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیزو قلعه سی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قلعه جوتی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان کوه قرمز مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای امین جان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه تانگه نسو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان چای قوشان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش مرکزی، روستای چای قوشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرگ دره مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای میرزانق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هان الیاس مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای درزیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه برازق ۲ مربوط به هزاره دوم تا هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ششتمد، روستای برازق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ (گردی گوره) مربوط به هزاره ۳- دوره اشکانیان است و در شهرستان بانه، بخش نمشیر، روستای سیاحومه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تخته گل مربوط به هزاره ۵ - هزاره اول قم است و در شهرستان مینودشت، محدوده پارک ملی گلستان، تنگه گلزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوره قلای شوی در شهرستان بانه، بخش مرکزی، روستای شوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گردی گوره شوی (تپه بزرگ شوی) در شهرستان بانه، بخش مرکزی، روستای شوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فیض آباد در شهرستان تربت جام، بخش صالح آباد، روستای فیض آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دارکلاته در شهرستان رامیان، بخش خان ببین، روستای دارکلاته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غلام تپه شمالی در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قایش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غلام تپه جنوبی در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قایش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ابوالحسن خان در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای دولوجردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های کانی ابراهیم و گوی پردک در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای وزمله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان صوفی دوشه در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای حمزه قرنیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی کلو در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای تموغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپ کهنه ده گویزان در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قبغلوچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه سلیمان مامه در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قبغلوچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه باغ هفتوانان در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای تموغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پلنگ تپه در شهرستان علی‌آباد، بخش مرکزی، روستای حکیم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جان بی بی در شهرستان علی‌آباد، بخش مرکزی، روستای سنگدوین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کنه هر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران.
این روستا در دهستان بیونیج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۵۹خانوار) ۲۵۵نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار
تپه کلنگ میش پدام در شهرستان کهنوج، بخش رودبار، روستای میش پدام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یزدانی جنوبی در شهرستان گنبد کاووس، بخش مرکزی، روستای خارطوم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یزدانی شمالی در شهرستان گنبد کاووس، بخش مرکزی، روستای خارطوم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوچک خارطوم در شهرستان گنبد کاووس، روستای کوچک خارطوم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان کیسل آبی رشه ده در شهرستان مریوان، ۱۵۰ متری جنوب جاده خاکی رشه ده به عصرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ده کن وله ژیر مربوط به دوره تاریخی است و در شهرستان مریوان، روستای وله ژیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دارآباد در شهرستان مینودشت، بخش گالیکش، روستای دارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شاخای دوم در شهرستان مینودشت، بخش گالیکش، روستای کندسکوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آرایری باشو مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار پناهگاه‌های تیکاب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان کازرون، تنگ تیکاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لطفا برای دیدن مستند غار تنگ و تیکاب به لینک زیر مراجعه فرمایید
غار بلیان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان کازرون، دامنه کوه تل گپ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار بهمنیار مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان کازرون، کنار تنک تیکاب، قسمت جنوب تنگ بهمنیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار فامور (پریشان) (شماره ۱) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان کازرون، در دامنه کوه فامور، شمال دریاچه فامور (پریشان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار انجیره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، کنار جاده آسفالت سعادت شهر به قادرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این غار واقع در تنگ شاه مردان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان پاسارگاد در جهت جنوب غربی روستای جیسقان کمین در دل رشته کوه‌های زاگرس واقع شده است و دارای طبیعتی زیبا و دلنشین می‌باشد درون این تنگه یک امامزاده واقع شده که به امامزاده شاه مردان معروف است و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تول ۱ و گورستان اسلامی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای تول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران.
این روستا در دهستان بیونیج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۵۰خانوار) ۲۶۰نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار
محوطه تول مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای تول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تول ۴ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای تول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دیزگاه ۱ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای دیزگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه خواجه عکاشه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آباده، بخش مرکزی، برفراز کوه خواجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل شاه محمود مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان‌آباده، در ضلع غربی کوه معروف به گوش خری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل قلات مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در سی سخت، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره ۱ گنج آب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آبیک، روستای دبیریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قز قلعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آبیک، روستای قز قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قاضی آباد ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای اسماعیل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان مونجوق لو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای آز انبار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مرادخان چی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای توآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قری اولان ۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای پرسپانچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوور قبری مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای پرسپانچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرابه علی‌آباد ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان حسن قشلاق ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کیسه جین ۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، شهر آبگرم روستای کیسه جین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جین جین داشی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای منصور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کول لیک ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای اردلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه یوخاری سگز ناب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای سگز ناب واقع شده است.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه امامزاده عبدالله چیتاب مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دنا، ۱ کیلومتری غرب چیتاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه پیشه‌ور مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دنا، بخش مرکزی، روستای امیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ویر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش سرد رود، روستای ویر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قادر خلج مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قادر خلج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جامیشلو بزرگ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای جامیشلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سلیمان قلعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای قینرجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جنی قلعه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای چورمق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه سینه خانی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودبار، بخش مرکزی، روستای فیلده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خرپین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودبار، بخش مرکزی، روستای فیلده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه فیلده مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودبار، جنوب غرب رستم‌آباد جنوبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه منصور طالقان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای هرنج طالقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقوش صخره‌ای کفترلو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای دولت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
صخره‌کندهای کفترلی در ۳۵ درجه و ۳۷ دقیقه شمالی، ۵۰ درجه و ۴۰ دقیقه شرقی، با ارتفاع ۱۳۰۳ متر از سطح دریا و حدود ۳۰ متر از سطح عمومی دشت، در دامنه جنوبِ جنوب شرقی کوهی به همین نام در شمال قلعه و روستای متروکه احمدآباد و در فاصله حدود ده کیلومتری شرق اخترآباد شهریار قرار دارند. چشم‌انداز عمومی منطقه، دشت حاصلخیزی با حدود سی رشته قنات و بازمانده‌های روستاها و قلعه‌های فراوانی است که تقریباً تمامی ساکنان آن از منطقه کوچ کرده‌اند. این دشت در گذشته ناحیه‌ای آبادان و سرسبز بوده که خشک‌رودهای فراوان در پیرامون کوه کفترلو بازمانده‌ای از چشم‌انداز خرم روزگاران باستان است. سرسبزی منطقه بخصوص وامدار آب‌های زیرزمینی فراوان که گاه تنها در عمق دو متری زمین هستند، می‌باشد. در فصل بهار، دشت اخترآباد بخاطر رویش گونه‌های فراوانی از گل‌ها و گیاهان خودرو و از جمله گل شقایق، به دشت شقایق‌ها معروف شده است.
کوه کفترلی از نوعی «تله سنگ» و سنگ‌های آذرین درونی که شباهت زیادی به سنگ سماق دارد، بوجود آمده و هوازدگی‌های هزاران ساله موجب تشکیل لایه صیقلی قهوه‌ای رنگی بر سطح سنگ‌ها شده است. بجز بخش باریک و بلندی از کوه که حدود پنج متر پهنا و یکصد متر درازا دارد و سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نبشته‌ها بر آن نگاشته شده است، بقیه بخش‌های سنگی این کوه آتشفشانی در دل خاک فرو رفته‌اند. پاره‌های کوچکی از سنگ کوه به فراوانی تمامی دشت پیرامون را تا شعاع صدها متر پوشانده‌اند. در پیرامون نگارکندها اثری از دوره‌های استقراری یا پاره‌های سفال دیده نمی‌شود.
صخره حامل سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نبشته‌های کفترلی، به دلیل اینکه برخلاف کتیبه کن چرمی در جایی قابل دسترس نگاشته شده، به مرور زمان و نیز بر اثر تخریب‌های انسانی، آسیب دیده و بخش‌های فراوانی از آن نابود شده است. از مجموع نشان‌‌های این کتیبه، حدود پانزده نشان توسط این نگارنده شناسایی و شمرده شده‌اند. اما جستجوهای بیشتری برای یافتن حروف دیگر در شرایط متفاوتی از زاویه تابش خورشید، ادامه دارد.
در پیرامون سنگ‌نبشته کفترلی، چند کتیبه چند صد ساله به خط فارسی و نیز چند یادگارنوشته وجود دارد. این آثار اهمیتی فراوان در تعیین دیرینگی و قدمت کتیبه دارند. از آنجا که سطح تراشیده شده سنگ، رنگ روشن‌تری نسبت به زمینه خود دارد و به مرور رو به اکسیده‌شدن و تیرگی می‌گراید؛ با مقایسه مقدار و میزان تغییر رنگ بخش‌های تراشیده‌شده در دوره‌های گوناگون، می‌توان یک ارزیابی تقریبی از قدمت هر بخش را بدست آورد.
از سوی دیگر، نوع خط، شکل و سبک نشان‌‌ها نیز می‌توانند راهنمایی مناسب برای تعیین قدمت باشند. از آنجا که تمامی لوحه‌های پیشین خط هندسی که از شوش به دست آمده‌اند، به سال‌های سده ۲۳ پیش از میلاد (۴۳۰۰ تا ۴۲۰۰ سال پیش) منسوب هستند؛ می‌توان قدمت سنگ‌نبشته کفترلی را نیز در همین حدود دانست.
نگارکندهای نویافته کفترلی در شهریار به عنوان یکی از کهن‌ترین نمونه‌های خط در تاریخ بشری از نگرگاه بررسی مقابله‌ای تاریخ اختراع و تکامل خط در جهان اهمیتی فراوان دارند. نگارنده بر خود فرض می‌‌داند تا با کوشش و پیگیری افزون‌تر به بررسی نگارکندهای کفترلی و کن چرمی و تأثیر احتمالی آنها بر خط‌های سپسین ایرانی و غیرایرانی بپردازد.
محوطه هفت دغنان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بخش ضیابر، در نزدیکی روستای بهمبر، در ۵۵ کیلومتری شهرستان رشت و ۲۵ کیلومتری صومعه سرا، در غرب استان گیلان با مساحتی نزدیک به ۶۰ هکتار قرار دارد و بقایای شهری تاریخی را شامل می‌شود که قدمت آن به ۱۲۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. در زمان فتحعلی شاه قاجار این منطقه به نام گسکر معروف بود که امروزه آن را هفت دغنان می خوانند. بسیاری از آثار تاریخی هفت دغنان صومعه سرا در زیر ریشه گیاهان مدفون شده اند.
از بقایای این شهر قدیمی که زمانی شهری آباد و پر رونق محسوب می‌شد، می‌توان به خانه، حمام، پل خشتی، بازار و مهم‌تر از همه، گور سید خروسه اشاره کرد. همچنین این شهر زمانی محل حکومت امرای گسکر بوده است و در محدوده آن قطعات سفال‌های ساده و لعابدار منقوش از دوره صفویه دیده می‌شود. علاوه بر این‌ها، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محوطه‌های به جای مانده از دوران اسلامی، بخش‌هایی از بازار صفوی به همراه دکان‌های آهنگری و سکه‌‌‌های آن دوران در هفت دغنان کشف شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه دره مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش کوهین، روستای کیخنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرگاه ۳ (کوشکک) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهر، بخش گله‌دار، روستای سرگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه سرگاه ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهر، بخش گله دار، روستای سرگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه و تپه سرگاه (۱) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهر، بخش گله دار، روستای سرگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نهران مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، روستای نهران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرقان ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای زرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرقان ۳ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای زرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ شماره ۴ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای زرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قزل تپه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش شراء، روستای میلاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نشانگاه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای نصیر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان قوشجه شماره ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، روستای قوشجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قره دای مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای قره دای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه جلیل‌آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورامین، روستای جلیل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۸۲/۰۶/۱۱ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جلیل‌آباد دارای یک دفتر پیشخوان دولت است
قلعه ابراهیم‌آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورامین، بخش جوادآباد، روستای خاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده عبدالله غیاث آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورامین، روستای غیاث آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده زین العابدین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورامین، بخش مرکزی، روستای باغ خواص واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه شعیب آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورامین، روستای شعیب آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه چیمارود مربوط به دوره اسماعیلیه است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای انبوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مجموعه خرفخانه‌های کوه خواجه مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان‌آباده، بخش مرکزی، برفراز کوه خواجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عزیرا… خان صوفی مربوط به دوره پهلوی اول است و در املش، خیابان آیت ا صدوقی شماره ۶۴۶۸۵، ۴۴۹۵۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه گوهر تاج خانم مربوط به دوره پهلوی است و در املش، بلوار امام خمینی، کوچه رهبری، پلاک ۱۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه و باغ مینو مربوط به دوره پهلوی است و در شیراز، ضلع غربی خیابان خیام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه بندبن قاسم‌آباد مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان رودسر، بخش چابکسر، روستای بندبن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سد قوسی ایزد خواست مربوط به دوره ساسانیان است و در ۷ کیلومتری جنوب ایزدخواست در تنگه‌ای موسوم به «گلوگاه» که کم عرض‌ترین برش رودخانه ایزدخواست است واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این سد قدیمی به نام سد سربند نیز معروف است. این سد از نوع کمانی است که بخش میانی آن شکسته شده و از این رو امروزه تنها دو قسمت از آن در کرانه راست و چپ رودخانه باقی مانده‌است.
طول این سد ۴۲ متر، ارتفاع متوسط آن ۱۵ متر و از جنس سنگ آهکی به صورت سنگ لاشه تراشیده به صورت چهار گوش و مستطیل شکل و ملات گچ و ساروج در هسته است. نمای سد از سنگ تراشیده با ساروج پوشش یافته‌است. (ساروج مخلوطی است از آهک و خاکستر یا ریگ که در آب به مرور جذب انیدریدکربنیک کرده و آهکش به صورت سنگ آهک که محکم و پایدار است در می‌آید و از آن در جهت ساختن بنا استفاده می‌کنند).
از ویژگی‌های عمده این سد، حالت قوسی شکل آن است که نشان دهنده دانش بالای مهندسان معمار سد و شناخت آن‌ها از مقاومت زیاد سازه‌های قوسی است. قسمت میانی سد که دریچه، پلکان مارپیچ و محل سرریز در آن قرار داشته، به کلی از میان رفته و قسمت بالای دیوارهای باقی‌مانده نیز فرو ریخته‌است. شیوه ساختمان دیواره سد و پوشش مورد بحث آن، به گونه‌ای چشمگیر شبیه کارهای دوره ساسانی است. این سد ظاهراً برای مهار و ذخیره سیلاب‌های رودخانه‌های فصلی برپا شده‌است.
قنات آب کل کل کنده زار مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دنا، روستای کل کل کنده زار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دژ ایزدخواست یا بنای قلعه ایزدخواست یکی از آثار تاریخی استان فارس مربوط به دوره ساسانیان -سده‌های آغازین دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شمال ایزدخواست و در ۶۰ کیلومتری شمال آباده
واقع شده‌است. این قلعه نخستین آپارتمان نشینی در جهان را دارا است .مجموعه قلعه با شماره ثبت آثار ملی ۹۸۰۰ در تاریخ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است چهارطاقی درون این قلعه در سال ۱۳۲۷ با شمارهٔ ثبت ۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است این دژ نخستین بنای طبقاتی دنیا و بعد از ارگ بم، بزرگترین سازه خشتی دنیا محسوب می شود.
این دژ باستانی را که با نام‌های دیگری همچون قلعه سرسنگ یا قلعه کهنه نیز می‌خوانند در شرق جاده اصفهان به شیراز قرار دارد و نخستین اثر تاریخی که پس از ورود به خاک فارس می‌توان نام برد. این دژ همسانی بسیاری به ارگ بم کرمان دارد.
سازندگان این دژ باستانی از عوامل طبیعی بیشترین بهره را برده‌اند و شهر خود را روی یک صخره رسوبی بزرگ بر پا ساخته‌اند که از سه سوی رو به پرتگاهی با بلندای ۶ تا ۱۵ متر دارد و تنها از یک سو که کمابیش همسطح زمین است و تنها راه درونشد به دژ را در خود جای داده‌است که دری کوچک در ضلع جنوبی دژ است. همین عامل مایه آسودگی و امنیت دژ و دژنشینان درون آن شده و راه دستیابی دشمن به درون دژ را را نشدنی می‌کرده‌است.
بلندای این دژ قلعه استوار از کف زمین‌های پیرامونی با در نظر گرفتن ساختمان‌های آن بیشینه پنج طبقه نزدیک به ۲۲ متر می‌رسد. اندازه ضلع شمالی دژ نزدیک به ۱۰ متر و ضلع جنوبی ۷۰ متر است و درازای دژ که خیابان اصلی است از آغاز تا پایان آن ۳۳۲ متر می‌باشد. بر پایه دیدگاه کارشناسان باستان‌شناسی چگونگی معماری ساختمان‌های قلعه به دوران پیش از اسلام و دوره ساسانیان بازمی‌گردد.
در درون دژ خانه‌های بسیار کوچک با کوچه‌های بسیار تنگ و باریک دیده می‌شود. خانه‌های درون دژ حیاط نداشته‌اند و پشت بام طبقه یکم در واقع حیاط طبقه دوم بوده‌است. همچنین با بکاربردن چوب اضافه سقف‌ها، برای خانه‌های پیرامونی حصار قلعه بالکن ساخته‌اند که آثار آن هنوز هم به چشم می‌خورد.
در پیرامون ایزدخواست چندین قلعه دیرینه و برماندهایی از یک سد تاریخی و کاروانسرایی از دوره صفوی بر جای مانده‌است.
دژ باستانی ایزدخواست بر فراز صخره بزرگی بنا نهاده شده‌است و در درون آن برماندهایی از آتشکده دوره ساسانیان بر جای مانده‌است. این چهارطاقی هم‌اکنون به صورت یک مسجد درآمده‌است، با این همه در درون دژ آثاری از زمان اصلی ساختمان دیده می‌شود. وجود آتشکده در میانه دژ نشانگر حضور موبدان و طبقه اشراف، بزرگان و درباریان در دژ ایزدخواست بوده‌است. این آتشکده پس از اسلام به مسجد تبدیل شد و هم‌اکنون در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در دهخدا چنین آمده‌است:
چهارطاقی ساسانی نیز بخشی از این مجموعه است. برخی عکاسان دوره قاجار مثل آنتوان سوروگین و جهانگردان از آن عکس گرفته‌اند این دژ هم‌اکنون باشنده و سکنه‌ای ندارد و نسبت به عکس‌های دوره قاجار ویران‌تر شده‌است.
قلعه قجیر شهریار مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای قجیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه دکین مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای دکین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خاوه مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، روستای خاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه فتح‌آباد مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره صفوی است و در شهرستان ورامین، روستای فتح‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاپارخانه چهل زرعی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان‌آباده، بخش مرکزی، روستای چهل زرعی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دهستان حومه (دیلم) نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان دیلم، استان بوشهر در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷۰ نفر (۴۹۹ خانوار) بوده‌است.
قلعه پامپوخلی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شهریار، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاه دو عدد حوضچه بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، مطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دوبرجی بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، منطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بابا نجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، منطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، منطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، منطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهار برجی بابانجم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، منطقه بابانجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلاه فرنگی فیروزی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آباده، بخش مرکزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای طاقی بزرگ مربوط به دوره قاجار است و در رشت، خیابان شریعتی، کوچه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای سعادت مربوط به دوره قاجار است و در رشت، بازار، کاروانسرای سعادت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای ملک رشت مربوط به دوره قاجار است و در رشت، خیابان شریعتی، کوچه بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه خانم رضازاده مربوط به دوره قاجار است و در رودسر، کوچه شهردار، تقاطع کوچه بانک ملی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حسینیه و منزل حاج هادی مربوط به دوره قاجار است و در رودسر، خیابان شهید میهن پور، کوچه حبیب پور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی عمارت قاجاریه شیراز مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان بین الحرمین، بعد از مسجد جامع عتیق، محله بیات طاق مختاری پلاک 26( خیابان لطفعلی خان زند. کوچه 41 پلاک 26) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ نوایی (شیخی) مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قصرالدشت، فلکه قصرالدشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
باغ نو و عمارت آن مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قرآن (حافظ)، روبروی باغ جهان نما واقع شده. احتمالاً محل کنونی مهمانسرای سعدی است و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای قلمدانی مربوط به دوره قاجار است و در همدان، خیابان باباطاهر، راسته بازار نخود بریزها، سرای قلمدانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل شاه اسماعیل مربوط به دوره قاجار است و در آباده، خیابان آیت الله کاشانی، پشت مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلاه فرنگی سورمق با دیرینگی دوره قاجاریه در شهر سورمق در شهرستان آباده در استان فارس قرار دارد. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این عمارت در ۲۴ کیلومتری جنوب شهر آباده قرار دارد.
کلاه فرنگی سورمق، عمارتی است با نقشه دایره‌ای شکل و وسعتی در حدود ۲۰ متر مربع دارای چهار درب ورودی و پنجره‌های بلند. در محوطه پیرامون عمارت کلاه فرنگی، آلاچیق‌هایی قرار داده شده‌است که محلی برای پذیرائی و تفریح شهروندان و مسافران است. این عمارت یک طبقه بوده و روی سکویی به ارتفاع ۸۰ سانتی‌متر قرار دارد.http://hamshahrionline.ir/details/196713 آشنایی با کلاه فرنگی سورمق - فارس 15 دی 1391
خانه دهقان مربوط به دوره قاجار است و در آباده، مرکز شهر، کنار کمیته امداد امام خمینی (ره) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه صاحب اختیاریه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اسدآباد، بخش مرکزی، روستای خاکریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل دختر بادامک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شهریار، روستای بادامک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل آبرسان بادامک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شهریار، روستای بادامک واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده.
پل دارای یک چشمه طاق و به شکل گهواره ای می باشد و از آجر ساخته شده ، ارتفاع طاق حدود چهار متر می باشد ودر داخل طاق چهار تیر  چوبی قرار داده شده است .
مصالح عمده آن خاک و شن و قطعات سنگ با ملاط گل آهک در پایه و در دیواره از آجرهایی  به ابعاد (۲۰×۲۰×۴) استفاده شده است.
پل آبرسان ورامینک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شهریار، بخش مرکزی، روستای ورامینک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده شاهزاده حمزه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ملارد روستای شهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام کسما مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان صومعه‌سرا، بخش مرکزی، روستای کسما واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام مریان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای آق‌اولر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مجموعه نچ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نور، بخش بلده، روستای نچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
غار چشمه ساسان مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان کازرون، بخش مرکزی، روستای چوگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه شیلانیک پشته اسکابن مربوط به عصر آهن ۳ - دوره اشکانیان است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای اسکابن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه سلاچان پارودبار مربوط به عصر آهن است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای پارودبار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کوره دشت ویه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای ویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه باباسلمان مربوط به عصر آهن است و در شهرستان شهریار، بخش مرکزی، شهر باغستان، شهرک بابا سلمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه و پای قلعه کلیشم مربوط به عصر آهن - دوره اسماعیلیه است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای کلیشم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محوطه شمشا دیوار مربوط به عصر آهن IوII وIII است و در شهرستان رودبار، بخش عمارلو، روستای خرمکوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شغالی مربوط به هزاره ۴ تا هزاره اول قبل از میلاد است و در پیشوا، شمال شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرقان ۱ مربوط به اواخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای زرقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سه منزل مسکونی خانم نعمتی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در املش، کوچه رهبری، ۶۷۱۵۶، ۴۴۹۵۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ و عمارت خیابان صبا مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تهران، خیابان انقلاب اسلامی، خیابان صباجنوبی، نبش کوچه سرمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مسکونی زرکشوری مربوط به اواخر دوره قاجار است و در رودسر، محله طالب زاده، کوچه شهید احمد زمانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسینیه و منزل میر جوادی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در رودسر، میدان اصلی، ابتدای خیابان، روبروی کوچه رئیسیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
منزل جواد نصری مربوط به اواخر دوره قاجار است و در رودسر، روبروی نهارخوران، کوچه نصری، خیابان شهدا، پلاک ۷۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام اعظم کبودر آهنگ مربوط به اواخر دوره قاجار است و در کبودرآهنگ، خیابان دستغیب، کوچه حمام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه پوستی زاده مربوط به اواخر دوره قاجار است و در همدان، بلوار علویان، میدان عین القضات، نبش بلوار الوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.