moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کیفیت آب رودخانه کارون از سد شهید عباسپور به پایین دست حتی قبل از احداث سد گتوند نیز متأثر از سازند گچساران بوده‌است، به طوری که رودخانه کارون در مسیر خود، شش نقطه سازند گچساران را که حاوی میان لایه‌های نمکی است قطع می‌کند و رودخانه کارون به‌طور مدام میان لایه‌های نمکی را می‌شوید و کیفیت آب رودخانه را تغییر می‌دهد. به گونه‌ای که کیفیت آب رودخانه کارون قبل از آبگیری سد گتوند در دامنه ۲۷۰۰–۵۰۰ میکرو ماوس بر سانتی‌متر نوسان داشته‌است. با این حال طبق مستندات موجود پس از آبگیری سد گتوند تنها یکبار EC آب خروجی از سد گتوند به مرز ۱۹۰۰ رسیده‌است به بیان دقیق تر حتی اگر از سد گتوند آب مقطر(EC صفر) نیز وارد رودخانه کارون شود به دلیل آلاینده‌های مجتمع‌های صنعتی بعد از سد گتوند، شوری آب در مقطع شهر اهواز به ۲۰۰۰ و در مقطع شهر خرمشهر به ۴۰۰۰ می‌رسد. براساس مطالعه‌های صورت گرفته دلیل اصلی شوری رودخانه کارون و البته آن هم بعد از سد گتوند، مجموعه‌های کشت و صنعت‌های نیشکر و صنایع وابسته به آن و نیز سایر آلوده کننده‌هایی هستند که آب را با کیفیت خوب از رودخانه می‌گیرند و از آنجا که زهکش‌های آنها بدون هیچ گونه تصفیه‌ای، به رودخانه کارون می‌ریزد املاح را به آب رودخانه می‌افزایند، صرف نظر از اینکه پساب فاضلاب خام شوش و اندیمشک نیز که پالایش نشده‌اند به کارون می‌ریزند و کیفیت آب را نامطلوب تر می‌کنند.
به گفته مهدی قمشی رئیس دانشکده علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز «خروجی (آب) از سال ۱۳۹۴ بهبود داشته به این دلیل که در بهره‌برداری از سد کنترل صورت گرفته و این امر به گونه است که از لایه‌های پایین سد خروجی انجام نمی‌شود و انتقال آب به بیرون از طریق لایه‌های بالا صورت می‌گیرد و تنها در بعضی اوقات شوری را از سد خارج می‌کنند. اما در حقیقت اگر بخواهیم بدانیم که چقدر از شوری کارون در منطقه اهواز مربوط به سد گتوند است اعتقاد دارم که ۱۲ درصد از افزایش آن برابر با ۲۹۰ میکروموس متعلق به این سد است».
طبق برآورد اولیه هزینه‌های اجرای پروژه سد و پروژه‌های جانبی بالغ بر ۲۰۶۴/۳ میلیارد ریال بوده که از طریق منابع منابع عمومی، تسهیلات خارجی (فاینانس، وام و…)، سایر منابع (منابع داخلی، تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و…) تأمین گردیده‌است. نسبت فایده به هزینه (B/C) برابر ۲/۲ و نرخ بازگشت داخلی آن ۲۲ درصد می‌باشد. منافع حاصل از تولید برق متعلق به این طرح طی برآورد اولیه، درآمد سالانه بالغ بر ۴۰۳۸ میلیارد ریال (بر حسب هر کیلووات ساعت ۹۵۰ ریال) را بالغ می‌شود. به علاوه صرفه‌جویی حاصل از عدم مصرف سوخت‌های فسیلی در تولید برق سالانه ۱۷۵۹ میلیارد ریال و صرفه‌جویی حاصل از عدم تولید آلاینده‌ها در تولید برق سالانه ۶۸۸ میلیارد ریال منافع به همراه خواهد داشت.
طرح سد و نیروگاه گتوند علیا در زمان ساخت و اجرا با به‌کارگیری نیروهای بومی تأثیر مهمی در اشتغال‌زائی در منطقه داشته و به‌طور مستقیم و می‌تواند در پیک کاری حدود ۱۰۰۰۰ نفر نیروی انسانی را مشغول به‌کار کند. همچنین با اجرای این طرح ظرفیت برق کشور به میزان ۲۰۰۰ مگاوات افزایش قابل ملاحظه‌ای خواهد یافت که این افزایش ظرفیت می‌تواند در تأمین برق صنعتی و خانگی کشور مؤثر واقع شود. علاوه بر آن منبع مهمی از نظر ذخیره آب ایجاد خواهد شد که حدود ۴/۵ میلیارد متر مکعب حجم این منبع تأثیر فوق‌العاده‌ای بر رشد صنایع مرتبط با آب به ویژه پرورش آبزیان و آب‌رسانی به زمین‌های کشاورزی و به‌طور غیر مستقیم با ایجاد جاذبه‌های طبیعی نقش عمده‌ای را در جذب گردشگران به منطقه ایفا خواهد نمود. در مجموع مهم‌ترین موارد تأثیرها اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:
سازند گچساران متشکل از گچ، نمک، انیدریت، مارن‌های رنگارنگ، سنگ آهک، شیل بیتومین دار و ترکیبات سیلویت است. رودخانه کارون از محل سد مسجد سلیمان تا محل سد تنظیمی گتوند در ۶ نقطه سازند گچساران را قطع می‌کند. بخشی از سازند گچساران که لنزهای نمکی در سطح دیده می‌شود بخش بیرون زدگی عنبل است که در حدود ۴ تا ۴٫۵ کیلومتر بالاتر از محور سد گتوند در حاشیه دریاچه سد قرار دارد.
سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، (فرانسوی: Organisation de coopération et de développement économiques یا OCDE) سازمانی بین‌المللی است که دارای ۳۸ عضو است و اعضای آن متعهد به اصول دموکراسی و اقتصاد آزاد هستند. این سازمان به تعبیری عمده‌ترین سازمان بین‌المللی تصمیم‌گیرندهٔ اقتصادی است. مقر اصلی این سازمان در شهر پاریس است.
این سازمان در سال ۱۹۴۸ میلادی تحت عنوان سازمان همکاری اقتصادی اروپا تأسیس شد. این مؤسسه تحت مدیریت رابرت مارژولین فرانسوی به‌منظور اجرای طرح بازسازی کشورهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شد؛ طرحی که تحت عنوان "برنامهٔ مارشال" توسط ایالات متحدهٔ آمریکا برای بازسازی اروپا پس از جنگ و مبارزه با کمونیسم برنامه‌ریزی شده بود. در سال‌های بعد، اعضای غیراروپایی نیز به این سازمان پیوستند و در سال ۱۹۶۱ میلادی در اجلاسی با تصویب آیین‌نامهٔ جدید در زمینهٔ توسعه و اقتصاد، نام سازمان را نیز به سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی تغییر دادند.
گذشتهٔ سازمان توسعه و همکاری اقتصادی را می‌توان به دو مرحله تقسیم کرد: فعالیت کشورهای غربی از سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۱ تا دسامبر سال ۱۹۷۳ بیشتر بر روی مسائلی از قبیل رشد اقتصادی در سطح جهانی، اشتغال کامل، کاهش تورم، نوسانات بازار ارز و … متمرکز بود. از سال ۱۹۷۴ به بعد، کشورهای مذکور با بحران انرژی و پیامدهای ناشی از آن مواجه شدند. این گونه جریان‌ها نیز طبعاً در فعالیت سازمان که اجتماعی از کشوهای غربی است، منعکس شد، تا آن‌جا که وظایف سازمان مذکور، امروزه به بررسی و حل مشکلات مربوط به اقتصاد داخلی کشوهای عضو معطوف شده‌است.کتاب سازمان‌های پولی و مالی بین‌المللی، مهدی ابراهیمی‌نژاد، ص ۲۳۱.
ساختار این سازمان بر ۳ رکن استوار است:
دبیرخانهٔ سازمان به کارگروه‌های تخصصی زیر تقسیم می‌شود:
خوزه آنخل گوریا دبیرکل سازمان و رئیس دبیرخانه است. معاون وی ریچارد بوچر، معاون پیشین وزارت خارجهٔ آمریکا است.
کمیتهٔ سیاست‌های اقتصادی، نهاد اصلی است که در حوزهٔ سیاست‌های اقتصادی کشورهای عضو فعالیت می‌کند. در این کمیته مشاوران اقتصادی ارشد کشورهای عضو و رؤسای بانک‌های مرکزی آن‌ها مشارکت دارند و سالانه دو یا سه بار به بررسی موقعیت اقتصادی، مالی و سیاست‌های کشورهای عضو می‌پردازند. کمیتهٔ بررسی‌های اقتصادی و توسعه، مسئولیت ارزیابی سالانهٔ موقعیت اقتصادی هر یک از کشورهای عضو را بر عهده دارد.مجلهٔ بررسی‌های بازرگانی، دانشکدهٔ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز، شمارهٔ ۱۵۹، آذر ۱۳۷۹، ص ۶۲.
کمیتهٔ کمک به توسعه Development Assistance Committee (DAC) یک نهاد اصلی است که قراردادهای سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی در زمینهٔ همکاری با کشورهای در حال توسعه را طراحی و تنظیم می‌کند. راهبرد مشارکت در توسعه در سال ۱۹۹۶ میلادی اتخاذ شد و این کمیته فعالیت برای تسریع در هماهنگی‌ها، یکپارچه‌سازی، تهیه و تدارک کمک‌های مالی مؤثر برای مشارکت در تلاش‌های بین‌المللی برای حمایت از رشد اقتصادی پایدار و توسعهٔ اجتماعی را آغاز کرد.ماهنامهٔ کار و جامعه، شماره‌های ۱۲ و ۱۳، ص ۴۶.
کمیتهٔ مدیریت عمومی (خدمات مدیریت عمومی) Public Management Service (PUMA) و دبیرخانهٔ آن با دولت‌های عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، ارتباط نزدیک دارد. شکل‌دهی سیاست‌ها و اجرای آن، تشخیص منابع، بازسازی مؤسسات دولتی و پاسخ‌گویی به مسائل، مشاوره و شفافیت در اطلاع‌رسانی، بخش عمدهٔ فعالیت‌های این کمیته را تشکیل می‌دهد. یک ابتکار مشترک سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) و اتحادیهٔ اروپا (EU) که توسط این کمیته ترتیب یافت، حمایت از دولتمداری خوب در کشورهای مرکز و شرق اروپا بود. این اقدام با عنوان «برنامهٔ حمایت برای بهبود دولتمداری و مدیریت سیگما» به اجرا درآمده‌است و مشاوره‌های مورد نیاز کشورهای بخش مرکزی و شرق اروپا را برای بهبود کارایی اداری و بسط شیوهٔ پیروی کارکنان بخش دولتی از ارزش‌های دموکراتیک، اصول اخلاقی و احترام به اجرای قانون ارائه می‌کند.
کمیتهٔ تجارت سازمان توسعه و همکاری اقتصادی از استمرار روند آزادسازی و ارتقای عملکرد سامانه تجارت چندجانبه با هدف مشارکت در توسعهٔ تجارت جهانی، حمایت می‌کند. فعالیت‌های این کمیته شامل اتخاذ مواردی در خصوص روابط با کشورهای غیر عضو، شناخت و انجام مذاکرات درباره مقررات تجاری کشورهای عضو با ارائهٔ مشاوره برای حفظ منافع متقابل است.مجلهٔ بررسی بازرگانی، دانشکدهٔ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز، شمارهٔ ۱۶۰، دی ۱۳۷۹، صص ۵۴–۵۶.
هیئت مدیرهٔ محیط زیست سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی (OECD Environment Directorate) در جهت حمایت از کمیتهٔ سیاست محیط زیست The Environment Policy Committee (EPOC) در مباحث حفظ محیط زیست کار می‌کند. در آوریل ۱۹۹۸ میلادی، وزیران محیط زیست کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی در خصوص همکاری مشترک برای انجام فعالیت‌های مربوط به حفظ محیط زیست به توافق رسیدند.مجلهٔ بررسی‌های بازرگانی، دانشکدهٔ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز، شمارهٔ ۱۶۱، بهمن ۱۳۷۹، صص ۵۶ و ۵۷.
کمیتهٔ آموزش، استخدام، نیروی کار و امور اجتماعی سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی در ارتباط با توسعهٔ بازار کار و اتخاذ سیاست‌های ویژهٔ استخدام نیروی کار فعالیت می‌کند. هدف این کمیته بهره‌گیری مطلوب از سرمایهٔ انسانی در بالاترین سطح ممکن و راه‌های بهبود کیفیت و انعطاف‌پذیری نیروی کار برای مؤثر ساختن سیاست‌های اجتماعی است تا بتواند نقش حساس خود را در کاهش میزان بیکاری از طریق ایجاد مشاغل با سطح کیفی بالا ایفا کند.مجلهٔ بررسی‌های بازرگانی، دانشکدهٔ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه چمران اهواز، شمارهٔ ۱۶۲، اسفند ۱۳۷۹، ص ۶۳.
نشریات بسیاری از سازمان توسعه و همکاری اقتصادی منتشر و شماری از آن‌ها به زبان فارسی ترجمه شده‌اند. از جمله این نشریات می‌توان موارد زیر را برشمرد.
سید یک نمایش‌نامهٔ معروف فرانسوی قرن هفدهم است که توسط پییر کورنِی، تراژدی‌نویس مشهور نوشته شده‌است.
این تراژدی که به نظم نوشته شده‌است در سال ۱۶۳۶ منتشر شد و با استقبال و موفقیت فراوان همراه بود، ولی به دلیل عدم رعایت برخی قوانین تراژدی کلاسیک مورد انتقاد شدید تعدادی از درام‌نویسان قرار گرفت.
دون دیِگ و کنت گورماس، هر دو از نجبا و دلاوران کاستی، تصمیم می‌گیرند که فرزندان خود را که به هم علاقه دارند به ازدواج یک‌دیگر درآورند. در همین زمان، پادشاه دون دیِگ را به عنوان آموزگار پسرش برمی‌گزیند. کنت گورماس نیز از روی حسادت و در حالی که معتقد است این مقام تنها درخور اوست، با دون دیِگ درگیر شده و سرانجام به او توهین کرده و به او سیلی می‌زند. دون دیِگ که به علت سالخوردگی، توانایی انتقام و نجات شرافت و آبروی خانوادگی خود را از دست داده است، شمشیرش را به رودریگ واگذار کرده و او را به دوئل با پدر شیمِن دعوت می‌کند. رودریگ، پس از یک درگیری درونی دردناک و انتخاب دشوار بین وفاداری به شرافت و عشقش، سرانجام نجات خون و عزتش را برمی‌گزیند و طی یک دوئل پدر شیمِن را می‌کشد. سپس، نزد شیمِن رفته و شمشیرش را به او داده و از او تقاضا می‌کند که انتقام پدرش را از او بگیرد، ولی شیمِن که هنوز در حالت شوک قرار دارد از او می‌خواهد که شمشیر آلوده به خون پدرش را از نگاهش دور نگاه دارد و اعلام می‌دارد که قادر به انجام چنین کاری نیست.
آنگاه، درحالی که این‌بار او باید بین عشق و عزت انتخاب کند، انتقام پدر را برمی‌گزیند و بدون مخفی کردن عشقش به قاتل پدرش، از پادشاه تقاضای قصاص می‌کند. در همین حال، پادشاه آگاه می‌شود که مسلمانان به اسپانیا حمله کرده‌اند، و تقاضای پدر رودریگ را برای دادن فرصتی به پسرش برای نشان دادن ارزش‌ها و این‌گونه استحاق بخشایش می‌پذیرد. دلاوری‌های رودریگ در میدان جنگ باعث جلب توجه همگان به او شده و پادشاه لقب "سید" را بر او می‌نهد. لازم به ذکر است که طی این ماجراها دختر پادشاه مخفیانه به رودریگ دل می‌بندد و او نیز دچار یک درگیری درونی میان عشق و عزتش به عنوان یک شاهزاده می‌شود ولی چون در هر حال ازدواج با رودریگ را امکان‌ناپذیر می‌بیند از عشقش ناامید می‌شود.
شیمِن، درحالی که این بار عاشق‌تر از همیشه است، به انتخاب اول خود وفادار مانده و از پادشاه می‌خواهد که یکی از شوالیه‌های خود را به دوئل با رودریگ بخواند، و علی‌رغم میلش می‌پذیرد که با برندهٔ آن ازدواج کند. دون سانْش که عاشق شیمِن است در این میان داوطلب می‌شود. قبل از شروع دوئل، رودریگ باری دیگر به دیدن معشوقه‌اش آمده و به او اعلام می‌دارد که در حین مسابقه قصد دفاع از خود را ندارد چرا که اگرچه شرافتش را بر عشقش ترجیح داده است، ولی انتقام و عزت معشوقه‌اش را بر زندگی ترجیح می‌دهد. شیمِن نیز متذکر می‌شود که درصورت مرگ او مجبور به ازدواج با دون سانْش خواهد شد و از او خواهش می‌کند که از خود دفاع کند.
پس از پایان گرفتن دوئل، دون سانْش درحالی که شمشیر خونی رودریگ را در دست دارد نزد شیمِن حاضر می‌شود. شیمِن برآشفته شده و او را از خود می‌راند و او را به کشتن کسی که بیش از همه برایش عزیز بود متهم می‌کند. در این میان پادشاه از راه می‌رسد و سرانجام دون سانْش اعتراف می‌کند که کسی که در دوئل شکست خورده اوست و رودریگ او را خلع سلاح کرده‌است بی آن‌که جان او را بگیرد. سرانجام رودریگ نیز به آن‌ها می‌پیوندد و پادشاه آن‌گاه قول شیمِن را به او یادآوری کرده و از آن‌ها می‌خواهد که پس از یک سال عزاداری با یک‌دیگر ازدواج کنند.
علی‌رغم استقبال بزرگی که با این اثر کورنی همراه بود، بسیاری از درام‌نویسان انتقادات شدیدی کردند و توانایی کورنی را در آثارآفرینی زیر سؤال بردند. از میان انتقادات آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سامان‌خُدا (سامان‌خدات، سامان‌خداة)، نیای دودمان سامانیان بود که در آغاز امر آئین زرتشتی داشت و مسلمان شد.
او از مُغان زَرتُشتی بود که در دهستان سامان اطراف بلخ فرمانروایی داشت و سامان‌خدات به معنای «صاحب سامان» نامیده می‌شد. سامان‌خدا همراه با ابومسلم خراسانی مردم را به عباسیان دعوت می‌کرد.ابن جوزی، المنتظم، بیروت، درالکتب العلمیه، 1412، ج 2، ص 141. در اواخر دوره بنی‌اُمَیّه سامان‌خدا مسلمان شد و بعدها به دربار مأمون که در زمان پدرش هارون الرشید در مَرو می‌زیست راه یافت. مأمون پس از رسیدن به خلافت، چهار پسر وی را به حکومت شهرهای بزرگ ماوراءالنهر و خراسان منصوب کرد.سایت تخصصی تاریخ اسلام. بازدید: مارس ۲۰۱۶.
سامان نَسَب خود را به بهرام چوبین می‌رسانْد. نسبش را "سامان‌خدا سام بن طعام بن هرمز بن بهرام چوبین" گفته‌اند. او از سرشناسان و حاکم بلخ بود. والی خراسان در نیمه سده ۸ میلادی با سامان دوست شد. سامان دین اسلام اختیار کرد از جمله نواده‌هایش اسمعیل پسر احمد در سال ۸۹۲ میلادی بعد از مرگ برادرش نصر و گرفتن سمرقند سلسله سامانیان را بنیان گذاشت.
نرشخی در تاریخ بخارا دربارهٔ آل سامان می‌نویسد: «و چون سامان‌خدات که جدّ ایشان بود از بلخ بگریخت، و به نزدیک (وی) آمد، به مرو، ورا اکرامی کرد، و حمایت کرد، و دشمنان او را قهر کرد، و بلخ را باز به وی داد، سامان‌خدات به دست وی ایمان آورد؛ و او را سامان‌خدات بدان سبب خوانند که دیهی بنا کرده‌است، و آن را سامان نام کرده‌است، او را به آن نام خوانده‌اند. چنان‌که امیر بخارا را بخارخدات. چون سامان‌خدات را پسری آمد از دوستی او پسر را اسد نام کرد؛ و این اسد جدّ امیر ماضی امیر اسماعیل سامانی است (رحمة اللّه علیه). اسماعیل ابن اسد بن سامان‌خدات؛ و سامان (خدات) از فرزندان بهرام چوبین ملک بوده‌است، و از آنگاه باز بارگاه سامانیان هر روز بلندتر است تا رسید آنجا که رسید.
کاخ الیزه (به فرانسوی:Palais de l'Élysée) واقع در پاریس ، مقر رسمی ریاست جمهوری فرانسه است
کاخ الیزه محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور جمهوری فرانسه است. در سال ۱۷۲۲ به پایان رسید، در ابتدا برای لوئیس هنری د لا تور د اورون ساخته شد. این ساختمان برای اولین بار در سال ۱۸۴۸ به عنوان دفتر رئیس‌جمهور فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. ساختمان فعلی شامل دفتر ریاست جمهوری و اقامتگاه و محل ملاقات شورای وزیران، جلسه هفتگی دولت فرانسه به ریاست رئیس‌جمهور جمهوری. این مکان در نزدیکی شانزه لیزه در منطقه ۸ پاریس واقع شده‌است، نام الیزه از زمینه‌های الیزیا، محل مردگان مبارک در اساطیر یونان گرفته شده‌است. بازدید کنندگان مهم خارجی در هتل نزدیک دو هتل Marigny، یک اقامتگاه عالی، میزبانی می‌شوند.
این کاخ بین سال‌های ۱۷۱۸ تا توسط آرماند-کلود مویه آرشیتکت فرانسوی به سبک کلاسیک برای اقامت کنت دِورو ساخته شد. پس از مرگ کنت در سال ۱۷۵۳ این کاخ به منظور اقامت مارکز دو پمپیدور یکی از معشوقه‌های لویی پانزدهم از سوی وی خریداری شد. پس از این دوران این کاخ برای اقامت پرنسس باتیلد دورلئان دختر پرنس کنده مورد استفاده قرار گرفت. اما بعدها و پس از انقلاب فرانسه و در دوران ناپلئون به عنوان کاخ ریاست جمهوری مورد استفاده قرار گرفت. از آن تاریخ نیز در دوره‌های مختلف بارها محل کاخ ریاست جمهوری فرانسه تغییر پیدا کرد اما سرانجام این کاخ در دوره والری ژیسکار دستن دوباره به عنوان کاخ ریاست جمهوری انتخاب شد و تاکنون نیز این موقعیت را داراست.
معمار آرماند-کلود مویهArmand-Claude Mollet (1660–1742), from the Mollet dynasty of royal gardeners, was the house architect for Henri-Louis, comte de Dreux. Sharing responsibilities for the Tuileries Garden with André Le Nôtre's nephew Jean Le Nôtre, he was accepted into the Académie royale d'architecture in 1699. دارای ملکی بود که از جاده روستای رول، غرب پاریس (خیابان خیابان فبورگ-سن-انوره Rue du Faubourg Saint Honoré فعلی) جلوتر بود و از املاک سلطنتی، Grand Cours از طریق شانزه لیزه پشتیبانی می‌کرد. وی این قرارداد را در سال ۱۷۱۸ به لویی هنری هان د لا تور د اورن، کنت آورو (خانواده‌ها: دوک و شاهزادگان بویون و سدان: لا مارک | فون در مارک) فروخت، با این توافق که مولت یک هتل مخصوص برای این شهر بسازد. مقابل یک دادگاه ورودی و پشتیبان یک باغ قرار دارد. هتل d'vvux در سال ۱۷۲۲ تکمیل و تزئین شد، و اگرچه از آن زمان تغییرات زیادی را تجربه کرده‌است، اما همچنان نمونه‌ای خوب از سبک کلاسیک فرانسه است. در زمان مرگ او در سال ۱۷۵۳، اوروو صاحب یکی از خانه‌های بسیار مورد تحسین در پاریس بود و توسط پادشاه لوئی پانزدهم به عنوان محل اقامت مارکیز دو پمپادور و معشوقه وی خریداری شد. مخالفان با آویختن تابلوهایی بر روی دروازه‌ها که نشان می‌داد: «خانه فاحشه پادشاه»، بیزاری خود را نسبت به رژیم نشان دادند. پس از مرگ او، دوباره این ملک به املاک سلطنتی بازگشت.
در سال ۱۷۷۳، توسط نیکلاس بوژون، بانکدار دربار و یکی از ثروتمندترین مردان فرانسه خریداری شد، که برای نگهداری از مجموعه افسانه‌ای خود به «خانه روستایی» مناسب و مجلل (برای شهر پاریس هنوز تا این حد گسترش نیافته بود) نیاز داشت. از نقاشی استادان بزرگ به همین منظور، او معماری را استخدام کرد تا تغییرات اساسی در ساختمان‌ها (و همچنین طراحی یک باغ به سبک انگلیسی) ایجاد کند. به زودی شاهکارهای مشهوری مانند سفیران هولبین (اکنون در گالری ملی لندن) و بوهمیان فرانس هالس (اکنون در لوور) به نمایش درآمد. تغییرات معماری و گالری‌های هنری وی باعث شهرت بین‌المللی این اقامتگاه به عنوان «یکی از خانه‌های برتر پاریس» شد.Simone Bertière, " La Pompadour a-t-elle mené Louis XV à sa perte ?» , émission "Secrets d'histoire" sur France 2, 25 novembre 2007.
کاخ و باغ‌ها توسط بوتیلد دو اورلئان، دوشس بوربون در سال ۱۷۸۷ به مبلغ ۱٫۳۰۰٫۰۰۰ لیور از بوژون خریداری شد.C. Leroux-Cesbron, "Le palais de l'Élysée, chronique d'un palais national", 1925, deuxième édition, page 76. این دوشس بود که آن را الیزه نامید. وی همچنین گروهی از کلبه‌ها را در باغهایی بنا نهاد که به نام همو د شانتیلی (Hameau de Chantilly) نامگذاری کرد، به نام همو در شاتو د شانتیلی پدرزنش. با انقلاب فرانسه، دوشس از کشور فرار کرد و الیزه مصادره شد. اجاره داده شد. از این باغها برای غذا خوردن، آشامیدن و رقص استفاده می‌شد، تحت نام Hameau de Chantilly. و اتاق‌ها به خانه‌های قمار تبدیل شدند.Henry Haynie, "Paris: Past & Present" 2, New York, 1902. at Google Books
کاخ الیزه در سال ۱۸۰۳ به یوآخیم مورات و در سال ۱۸۰۸ به امپراتور ناپلئون فروخته شد. به الیزه-ناپلئون معروف شد. پس از نبرد واترلو، ناپلئون به الیزه بازگشت و در ۲۲ ژوئن ۱۸۱۵ کناره‌گیری خود را در آنجا امضا کرد. سه روز بعد او از الیزه خارج شد.
قزاقهای روسی هنگام اشغال پاریس در سال ۱۸۱۴ در الیزه اردو زدند. اموال پس از آن به صاحب قبلی خود، دوش دو بوربن بازگشت، که سپس آن را به پسر عموی سلطنتی خود، لوئی پانزدهم، در سال ۱۸۱۶ فروخت.
در دولت موقت جمهوری دوم این کشور این کاخ، الیزه ملی نامیده می‌شد و محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور جمهوری فرانسه بود. رئیس‌جمهور همچنین از چندین اقامتگاه رسمی دیگر، از جمله Ch includingteau de Rambouillet، چهل و پنج کیلومتری جنوب غربی پاریس، و همچنین قلعه Brégançon در نزدیکی تولون استفاده می‌کند.
در سال ۱۸۷۳، در دوره جمهوری سوم، الیزه اقامتگاه رسمی ریاست جمهوری شد. در سال ۱۸۹۹، فلیکس فاور به عنوان تنها کارمند اداری که در کاخ جان داد، کشته شد. البته ادعا می‌شود که در هنگام بیماری فلایتیو کشته شده‌است.
در سال ۱۹۱۷، یک شامپانزه از محل کارخانه مجاور فرار کرد، وارد قصر شد و گفته شد که وی تلاش کرده‌است همسر رئیس‌جمهور ریموند پوانکره را به داخل درخت منتقل کند تا توسط محافظین الیزه خسته شود. رئیس‌جمهور پل دشانل، که در سال ۱۹۲۰ به دلیل بیماری روانی استعفا داد، گفته شد که تحت تأثیر شاهکار شمپانزه چنان تحت تأثیر قرار گرفته بود که برای هشدار مهمانانش، هنگام پذیرایی‌های ایالتی، او را به پریدن در میان درختان واداشت.Bertrand Meyer-Stabley, Les dames de l'Élysée, Perrin, 1999 (), p. 33
کاخ الیزه در ژوئن ۱۹۴۰ بسته شد و در طول جنگ جهانی دوم خالی ماند. فقط در سال ۱۹۴۶ توسط وینسنت آئوریول، رئیس دولت موقت جمهوری فرانسه، اولین رئیس‌جمهور جمهوری چهارم از ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۴ دوباره اشغال شد. از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، الیزه توسط شارل دوگل، اولین رئیس‌جمهور جمهوری پنجم. دوگل کمبود حریم خصوصی خود را دوست نداشت و نظارت بر خرید هتل مجلل هتل مارینی را برای اسکان مقامات ایالتی خارجی در بازدید از فرانسه انجام می‌داد و می‌گفت: «من ایده دیدار با پادشاهان را که با پیژامه در راهروهای من راه می‌روند دوست ندارم.»
الیزه باغهایی دارد که روسای جمهور بعد از ظهر روز باستیل تا سال ۲۰۱۰ میزبان مهمانی‌ها بودند. در آن سال، نیکلاس سارکوزی، رئیس‌جمهور وقت، تصمیم گرفت که به دلیل بدهی زیاد فرانسه و بحران اقتصادی، سازماندهی این رویداد را متوقف کند.
امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه از سال ۲۰۱۷، در حال حاضر در کاخ اقامت دارد.
عمارت و محوطه‌هایی که به شدت محافظت می‌شوند در 55 Rue du Faubourg Saint-Honoré در تقاطع آن با خیابان de Marigny واقع شده‌اند. یک دروازه بزرگ با چهار ستون با دیوارهایی که بالای آن نرده قرار دارد، به حیاط بزرگ و گردی باز می‌شود. حیاط تشریفاتی با شکوه درجه ای از عظمت را به خانه می‌بخشد. اقامتگاه اصلی به سبک کلاسیک فرانسوی ساخته شده‌است. دهلیز ورودی با حیاط تشریفاتی و باغ‌ها هم تراز است. یک ساختمان مرکزی طولانی وجود دارد، یک آپارتمان بزرگ - یا دولتی - که در وسط یک سالن بزرگ که به داخل باغ باز می‌شود تقسیم شده‌است. این ساختمان همچنین دارای یک بخش مرکزی سه طبقه و دو بال یک طبقه است: Appartement des Bains در سمت راست، و Petit Appartement (آپارتمان‌های خصوصی) در سمت چپ. این باغ به سبک فرانسوی دارای یک مسیر مرکزی همسو با ساختمان مرکزی، گلدان‌های طرح دار و کوچه‌های درختان شاه بلوط لبه دار با پرچین‌ها است.
Vestibule d'Honneur (تالار افتخار) اتاقی است که ورودی اصلی کاخ به آن منتهی می‌شود. در این اتاق رئیس‌جمهور فرانسه با مقامات دیدار کننده، رهبران جهان و رهبران معنوی دیدار می‌کند.
اتاق نقره‌ای، در جناح شرقی کاخ، توسط کارولین مورات، همسر یواخیم مورات و خواهر ناپلئون اول تزئین شده‌است. به دلیل لبه‌های نقره‌ای رنگ دیوارها، به آن اتاق نقره‌ای گفته می‌شود. سرسره‌ها، میزها، مبل‌ها و صندلی‌های راحتی که آخرین آنها در کناره‌ها دارای مجسمه‌های قو است همگی نقره‌ای هستند. سه واقعه مهم تاریخی در این اتاق اتفاق افتاد. در ۲۲ ژوئن ۱۸۱۵، ناپلئون پس از شکست در نبرد واترلو در آن سال رسماً حکم انصراف خود را امضا کرد. در ۲ دسامبر ۱۸۵۱ لویی ناپلئون کودتای خود را آغاز کرد. و در سال ۱۸۹۹، رئیس‌جمهور فلیکس فور با معشوقه خود، مارگرویت اشتاین هیل ملاقات کرد.
مقر اقامت بسیاری از سفرای کشورهای خارجی در نزدیکی این کاخ قرار دارد.
این کاخ دارای باغی بزرگ است که همه ساله جشن معروف به روز باستیل در آن برگزار می‌شود. هم‌اکنون امانوئل مکرون به عنوان رئیس‌جمهور فرانسه دراین کاخ اقامت دارد.
شراب‌خانه کاخ الیزه شهرت زیادی دارد.حراج بطری‌های شراب کاخ الیزه، بی‌بی‌سی فارسی
لوبیای چشم‌بُلبُلی یکی از بنشن‌ها است.
این گیاه از تیرهٔ باقلاییان (Fabaceae)، راستهٔ باقلاسانان (Fabales) است.
به فارسی «لوبیا چشم‌بلبلی» و نوعی از آن را لوبیای گل گویند. در کتب طب سنتی با نام «لوبیای بلدی» و به هندی «لوبا» گفته می‌شود. به فرانسوی Dolic a oeil noer یا Oolique a oeil noir و به انگلیسی Catjang, Cow pwas , Black eye pea گفته می‌شود.
گیاهی است از خانواده بقولات و تا به حال ۲۰ گونه مختلف از آن شناسایی شده‌است. گونه معروف و معمول آن که برای مصرف میوه و ثمر آن به‌طور سبز یا خشک کاشته می‌شد. دارای نام علمی Hassk vigna sinensis (L) savi. Ex می‌باشد.
سابقاً این گیاه را گیاه‌شناسان در جنس Dolichos طبقه‌بندی می‌نمودند ولی فعلاً معمول است که آن را در جنس Vigna می‌گذارند. در تعدادی از مدارک V.catjang را به عنوان نام اصلی ذکر می‌کنند و در عده‌ای نیز V. cylindrica و بقیه به عنوان نام‌های مترادف می‌آوردند.
لوبیای چشم‌بلبلی از نظر خانواده گیاهی نزدیک به لوبیا است. گیاهی است یکساله مختص مناطق گرمسیر. ساقه آن قائم و افراشته، برگ‌های آن مرکب به طول حدود ۱۵ سانتی‌متر، برگچه‌های آن نازک، بیضی، نوک تیز و دارای بریدگی است.
گل‌های آن زرد یا زرد مایل به قرمز کنار برگ‌ها ظاهر می‌شد. میوه آن نیام مانند لوبیا و غلاف آن دراز که طول آن در بعضی ارقام مثلاً در دولیک اسپرژ تا ۹۰ سانتی‌متر می‌رسد که در آن ۴۰–۱۰ دانه قرار دارد. این گیاه در مناطق گرم آسیا و آمریکا و جنوب اروپا و جنوب ایران و در هندوستان می‌روید. در ایران در بلوچستان می‌روید و در سایر مناطق گرم ایران پرورش داده می‌شود. بسیار مقاوم به خشکی است.
موقع کشت آن چون باید هوا گرم شده باشد تا بروید دیرتر از سایر ارقام لوبیا می‌باشد و برداشت آن نیز مدتی پس از سایر ارقام لوبیاهای معمولی است. نام گونه‌ای که در بلوچستان ایران می‌روید V.catjang Endi, (Hook) ذکر می‌شود. ارقام مهم دولیک که برای دانه یا گل کاشته می‌شود به‌طور مختصر عبارتند از:
در چین از لوبیای چشم‌بلبلی گونه V.sinensis به عنوان تونیک، مقوی تسکین دهندهٔ تشنگی استفاده می‌شود و معتقدند که برای اسهال نافع است و از تکرار ادرار جلوگیری می‌کند. خاکستر غلاف آن را داخل چای، خوب مخلوط و دم کرده و برای تحریک درد زایمان به زنان می‌دهند. از عصارهٔ ساقه و برگ آن که گرم شود به صورت قطره برای تسکین درد گوش مصرف می‌شود. برگ‌های خشک آن را به صورت گرد درآورده و مخلوط با زاج سفید روی پستان می‌گذارند تا از ترشح شیر در پستان جلوگیری شود. لوبیا چشم بلبلی نفاخ است ولی کمتر از سایر اقسام لوبی‌ها.آشنایی با خواص لوبیا چشم بلبلی
در هندوستان از دانهٔ لوبیا چشم‌بلبلی به عنوان مدر و برای تقویت معده استفاده می‌شود و پخته و آب پز آن را می‌خودند و معتقدند ضمن این که غذای خوبی است برای از بین بردن کرم معده نیز مفید است.
در چین مصرف وسیع دارویی گونه Dolichos lablab L. که مترادف آن Lablab vulgavis Savi. می‌باشد به شرح زیر است.
و اسهال خونی مزمن {چیو} و روماتیسم {هاو} تجویز می‌گردد. از برک‌های آن نیز در موارد فوق استفاده می‌شود و همچنین از ضماد برگ‌های گیاه روی محل مار گزیدگی می‌گذارند {کروست و پتلو}. در شبه جزیرهٔ مالایا برای رفع گوش درد چند قطره از شیرهٔ برگ‌های گیاه را در گوش می‌چکانند {برکیل و هاتیف}. در اندونزی به شیرهٔ حاصله ار برگ‌ها و غلاف شدهٔ گیاه اب
ماشک معمولی، ماشک باغی یا به طور ساده ماشک یک گونه از حبوبات تثبیت کننده نیتروژن از تیره باقلاییان است. احتمالاً بومی شمال آفریقا، آسیای غربی و اروپا است، اما اکنون در مناطق معتدل و نیمه گرمسیری در سراسر جهان بومی شده است.Ian C. Murfet and Kristin L. Groom. "Vicia Sativa Aggregate." "Handbook of Flowering, Volume VI." Abraham Halevy, ed. CRC Press, 2019. Page . اگر چه زمانی که در مزرعه کشت شده به عنوان یک علف هرز در نظر گرفته می‌شود، اما این گیاه مقاوم اغلب به عنوان کود سبز، علوفه دام یا محصول تناوب کشت می‌شود.
سرمایه روزنامه‌ای اقتصادی چاپ تهران بود. این روزنامه فعالیت خود را از مرداد ۱۳۸۴ به صاحب امتیازی حسین عبده تبریزی، دبیرکل سابق بورس آغاز کرد. سرمایه در ۱۱ آبان ۱۳۸۸ توسط هیئت نظارت بر مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با استناد به ماده ۱۱ قانون مطبوعات لغو امتیاز شد.
خبرگزاری کار ایران ایلنا علت لغو امتیاز این روزنامه را تخلفات مکرر از مفاد ماده ۹ قانون مطبوعات اعلام کرده‌است.
این خبرگزاری در ادامه به نقل از روابط عمومی معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی می‌افزاید:
روزنامه سرمایه علاوه بر تخلفات یادشده خارج از زمینه مصوب (به عنوان نشریه‌ای تخصصی با زمینه علوم انسانی و روش آموزشی و پژوهشی) منتشر می‌شد و مشخصات شکلی مندرج در پروانه انتشار از جمله قطع و روش نشریه را نیز بدون اخذ مجوز لازم و تأیید هیئت نظارت بر مطبوعات تغییر داده بود.
در آخرین شماره این روزنامه به نقل از سید محمد خاتمی رئیس مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدن‌ها در مراسم اهدای جوایز اخلاق و هنر در نیایش می‌خوانیم:
کسانی که خود را محور عالم می‌دانند و در این زمینه دچار توهماتی هستند و این توهمات را عین حقیقت می‌پندارند، همچنین دارای خصلتی هستند که می‌پندارند در صورتی می‌توانند باشند که دیگری نباشد و این دیگری یا باید تسلیم توهم آن‌ها شود یا از میان برخیزد، اهل گفتگو نیستند و اگر زور پیدا کنند زور را به جای منطق می‌نشانند. این افراد نه تنها در مسیر گفتگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها مشکل ایجاد می‌کنند بلکه در داخل یک فرهنگ نیز با رفتارهای خود سبب می‌شوند عرصه زندگی بر انسان‌ها تنگ و تنگ‌تر شود.
همچنین در خبر دیگری به فساد مالی و جعل مدرک محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس‌جمهور در دولت دهم اشاره می‌کند و به نقل از الیاس نادران یکی از نمایندگان مجلس می‌نویسد:
اسنادی را که تا امروز دربارهٔ رحیمی به دست‌مان رسیده به مراجع قانونی ارائه کرده‌ایم. تخلفات رحیمی بیش از جعل مدرک است. در مدارک و اسنادی که به دست ما رسیده، فساد مالی و مدیریتی و استفاده از امکانات دولتی و دریافت حقوق با ارائه مدارک تقلبی به روشنی قابل اثبات است.
روزنامه دنیای اقتصاد فعالیت حرفه‌ای خود را از 23 آذر ماه سال 1381 به مدیر مسئولی علیرضا بختیاری آغاز کرد و هم اکنون به مهم‌ترین مرجع اخبار و تحلیل‌های اقتصادی در ایران تبدیل شده است. این روزنامه از همان روزهای نخست به مرجع اخبار و تحلیل‌های اقتصادی در ایران (در مقایسه با سایر رسانه‌ها) تبدیل شد.
«دنیای‌اقتصاد» پرمخاطب‌ترین روزنامه اقتصادی کشور است که عموم تصمیم‌سازان، فعالان بخش‌های خرد و کلان اقتصاد و صاحب‌نظران برجسته اقتصاد ایران، مطالعه روزانه آن را برای تصمیم‌گیری‌های خود و تحلیل بهتر آینده، یک نیاز می‌دانند و خواندن آن را از دست نمی‌دهند.
گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد، مباحث و تحولات پیچیده اقتصادی را با ادبیاتی مناسب به عموم مخاطبان خود عرضه می‌کند؛ ولی در انجام این ماموریت به هیچ وجه کیفیت علمی مطالب را قربانی ژورنالیسم ساده انگارانه نمی‌کند. هدف ارائه مفیدترین بسته‌های خبری-تحلیلی برای رویدادهای ایران و جهان به محض اطلاع از آنها است. تمرکز تحلیل‌ها روی مباحث اقتصادی و مالی است؛ اما در عین حال اخبار مهم حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و فناوری نیز منعکس می شود و از نگاه اقتصادی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. این رسانه مطرح کشور ایران محصولات خود را در قالب روزنامه، هفته‌نامه، سایت فضای مجازی همچون رسانه های آنلاین اکوایران- اقتصادنیوز- دنیای بورس، همایش، آموزش، کتاب، بولتن‌های تخصصی و محصولات جانبی به زبان های فارسی و انگلیسی و در صورت لزوم به سایر زبان‌های زنده دنیا عرضه می‌کند. بنابراین هدف آن انتقال صحیح، دقیق و سریع اطلاعات است تا مخاطبان قادر باشند به بهترین نحو ممکن از اخبار مطلع شوند.
از مرداد سال 1390 با هدف یکپارچه‌سازی مدیریت شبکه توزیع روزنامه اقتصاد در سراسر کشور و تسریع فرآیند چاپ و توزیع، سازمان شهرستان‌های دنیای اقتصاد با مدیریت چاپ و توزیع تجمیع شده و واحد جدید تحت عنوان مدیریت چاپ، توزیع و امور شهرستان‌ها تشکیل شده است. به این ترتیب، پیگیری کلیه امور این فرآیند از مرحله چاپ روزنامه و ضمایم آن تا توزیع هر نسخه روزنامه در کیوسک‌های مطبوعات تهران و شهرستان‌ها، تحت نظارت یکپارچه انجام می‌شود. هم اکنون روزنامه دنیای اقتصاد علاوه‌بر توزیع گسترده از طریق 1200 عامل فروش (کیوسک مطبوعاتی) در سطح تهران بزرگ، با نظارت مستقیم 50 سرپرستی و نمایندگی مستقر در مراکز استان‌ها و شهرستان‌ها، در اختیار مخاطبان رزونامه در دورترین نقاط کشور قرار داد.
مأموریتِ اصلیِ گروهِ رسانه‌ای «دنیای اقتصاد»؛ آگاهی بخشی، بسط دانش اقتصادی و ترویجِ کاربستِ آن در سیاست‌گذاری با هدف افزایش رفاهِ همگانی است. پایبندی به «اقتصاد آزاد» اصلِ بنیادینِ «دنیای اقتصاد» است.
گروهِ رسانه‌ای «دنیای اقتصاد»، مباحث و تحولاتِ اقتصادی را با رعایت حقوق اشخاص حقیقی و حقوقی به مخاطبان خود عرضه می‌کند.
از اهداف این رسانه ارائهِ مفیدترین و دقیق‌ترین بسته‌های خبری- تحلیلی دربارهِ رویدادهایِ مهّم ایران و جهان در سریع‌ترین زمان ممکن است. تمرکز تحلیل‌ها بر مباحث اقتصادی و مالی است؛ در عینِ‌ِ‌حال اخبار مهم حوزه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و فناوری را نیز منعکس می‌کند و عمدتاً از نگاهِ اقتصادی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌‌دهد. دنیای اقتصاد محصولاتِ خود را در قالب روزنامه، هفته‌نامه، رسانه صوتی- تصویری، فضای مجازی، همایش، آموزش، کتاب، ویژ‌ه‌نامه و گزارش های تخصصی و محصولات جانبی عرضه می‌کند. تلاش این گروه رسانه ای برای ارائهِ اخبار و تحلیل‌ها، از واژه‌ها و عبارت‌هایِ مناسب و بدیع استفاده ‌کند و از بهترین کارشناسان وگروه‌های تخصصی و خلاقانه‌ترین روش‌های ممکن با رعایتِ اصول حرفه‌ای و اخلاقی بهره‌مند شود. گروهِ رسانه‌ای «دنیای اقتصاد» به عنوان مرجعِ اصلی و معتبرِ اطلاع رسانی و تحلیلِ مباحث اقتصاد ایران، خود را متعهد می‌داند که روندهای اقتصادی را به شکلی کاربردی ارائه کند تا این امکان برای مخاطبان فراهم شود که علاوه بر درک بهترِ تحولاتِ اقتصادی، در مورد چشم‌اندازِ بازارها دید وسیع‌تری یافته و قدرتِ پیش‌بینی‌شان افزایش یابد.
مبانی حرفه ای در انجام مأموریتِ عبارتند از:
صحت و درستی
روزنامه دنیای اقتصاد صحت و درستی را سرلوحه برنامه‌های خود قرار داده‌ و تلاش می‌کند تا همه واقعیت را به مخاطبان خود ارائه کند. به این منظوراصول زیر را رعایت می کند:
استقلال حرفه‌ای
استقلال حرفه‌ای، مبنای فعالیت‌های «دنیای اقتصاد» است. هیچ‌گونه وابستگی تجاری، سیاسی و مالی بر جهت‌گیری‌های«دنیای اقتصاد» حاکم نیست. همچنین مدیریت و تحریریه «دنیای اقتصاد» در فعالیت‌هایی که مغایر با استقلال حرفه‌ای و دارای شائبه تعارض منافع باشد، مشارکت نخواهند کرد.
به هیچ حزب یا جریانِ سیاسی وابسته نیست. بر این اساس، مواضع دولت، جریان‌ها، اشخاص، و تشکل‌های اقتصادی و سیاسی وکنشِ آن‌ها در برابر انحصار، ائتلاف، تبانی، و دیگر عوامل اختلال در نظم درونی بازارِ رقابتی را براساس اصلِ بنیادینِ «دنیای اقتصاد» ، بررسی و نقد می‌شود.
بی‌طرفی نسبت به منافع خاص
بی‌طرفی نسبت به منافع خاص و پرهیز از تحریف حقایق جزو اصول بنیادین دنیای اقتصاد است. نقد و بررسی جریان‌ها و تشکل‌های اقتصادی و سیاسی صرفا براساس فلسفه بنیادین دنیای اقتصاد و پایبندی به اصول اقتصاد رقابتی خواهد بود. لذا این رسانه مطرح به هیچ حزب یا گروه سیاسی وابسته نبوده و تریبون هیچ جریانی نیست.
این روزنامه می‌کوشد چارچوب‌های بنیادی اقتصاد را برای مخاطبان توضیح دهد و سیاست‌گذاران را متقاعد کند با لحاظ‌کردن این چارچوب‌ها برنامه‌ریزی کنند. «دنیای‌اقتصاد» همواره به دنبال آن بوده است که سیاستمداران، تصویر روشنی از قواعد اقتصادی و مکانیزم‌های بازار پیدا کنند تا از ارایه برنامه‌های متناقض پرهیز نمایند. این روزنامه اقتصادی برای تحقق اهداف ملی مدنظر خود، از ابتدای تاسیس، تلاش کرد پیوند عمیق و معناداری با اقتصاددانان و اقتصادخوانده‌ها برقرار کند. از جمله سرمایه‌های اصلی دنیای‌اقتصاد، جمع شناخته ‌شده‌ای از اقتصاددانان و نخبگان حوزه‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی هستند که همواره این رسانه را در پیشبرد ماموریت‌های خود، پشتیبانی فکری می‌کنند.
از جمله می­توان به افراد زیر اشاره کرد:
عناوین صفحات روزنامه «دنیای‌اقتصاد» در قالب 32 صفحه، براساس ماموریت گروه‌های تحریریه است. در صفحات، به تصمیمات و سیاست‌های کلان اقتصادی، روند بازارها، حوزه سیاست خارجی، خبرهای داخلی و همچنین شرح آنچه در فضای اجتماعی، مدیریتی و فرهنگی چه در داخل و چه در خارج می‌گذرد، پرداخته می‌شود. هر کدام از بازارهای اصلی، در روزنامه «دنیای اقتصاد»، دارای یک صفحه روزانه است. محصول روزانه این رسانه، نشر و ارایه تحلیل روزانه «دقیق» و «کامل» از تحولات اقتصادی و روندهای تولید و تجارت است. این روزنامه، پرسش‌های کلیدی شهروندان درباره رویدادهای کلیدی در بازارها (ارز، طلا، مسکن، خودرو و ...) را پاسخ می‌دهد. دنیای اقتصاد آخرین تصمیمات و سیاست‌ها در اقتصاد و سیاست ایران و جهان را هر روز رصد، بررسی، تحلیل و منتشر می‌کند. این روزنامه به مخاطبانش «قدرت پیش‌بینی» می‌دهد؛ چه در حوزه‌های اقتصادی و چه در حوزه‌های غیراقتصادی به ویژه سیاسی و مدیریتی. پرهیز از هیجان خبری از ابتدای انتشار روزنامه «دنیای اقتصاد» همواره به عنوان یک اصل در کار روزنامه‌نگاران این رسانه، مورد پذیرش و رعایت قرار گرفته است. علاوه بر این تولید فراتر از خبر نیز مهارت تحریریه دنیای اقتصاد بوده و هست.
انتشارات دنیای اقتصاد فعالیت خود را بهار 1391 با هدف توضیح مفاهیم بنیادی در علوم اقتصادی و رشته‌های مرتبط با اقتصاد آغاز کرد و از آن زمان تاکنون (مرداد 1402) حدود در 400 عنوان کتاب در زمینه اقتصاد، اقتصاد سیاسی، فلسفه اقتصادی، مدیریت و بازرگانی، سیاست و جامعه، فلسفه، ادبیات و هنر و کودک و نوجوان منتشر کرده است. مخاطبان اصلی انتشارات، استادان و دانشجویان اقتصاد، فعالان حوزه کسب‌وکار، مدیران و کارشناسان بنگاه‌های اقتصادی، سیاستگذاران و تصمیم‌سازان کشور و روشنفکرانِ علاقمند اقتصاد هستند. کاربرد کتاب در میان انواعِ اقلام فرهنگی، طرح ایده‌های نو یا بازخوانی بدیع از ایده‌های موجود است. این نوآوری‌ها و بازخوانی‌ها از سطوح تخصصی آغاز می‌شود و اندک اندک به لایه‌های اجتماعی راه می‌یابد. مطابق این نظر، انتشارات دنیای‌اقتصاد برای این تاسیس شده که پاره‌ای مفاهیم اقتصادی موجود را که به صورت ناقص یا احیانا تحریف شده در ایران شیوع یافته‌اند، بازخوانی کند و مفاهیمی را که اساسا مطرح نشده‌اند وارد ادبیات اقتصادی کند. بنای کار انتشارات، خوانش اقتصاد و رشته‌های مرتبط با آن، در چارچوب اندیشه آزادی است؛ اما تاکید بر این خوانش مانع پرداختن به نحله‌های فکری دیگر نیست. در این میان، بازخوانی چپگرایی و نهادگرایی اقتصادی مورد اهتمام انتشارات دنیای اقتصاد است. چرا که فرض بر این است که جهانِ پس از قرن ۱۹ میلادی را با نادیده گرفتن جریان‌های سوسیالیستی و به‌ویژه مارکسیستی به درستی نمی‌توان فهمید و اگر امروزه به اندیشه‌های بزرگان این مکاتب، خاصه کارل مارکس و پیروانش توجه نشود، تبیین اقتصاد از منظر آزادیخواهی و بازار، از نقد محروم می‌شود و اندیشه‌ای که نقد نشود امکان شکوفایی نخواهد یافت. به همین علت، پاره‌ای از آثاری که انتشارات دنیای‌اقتصاد منتشر کرده یا در دست انتشار دارد به لحاظ فکری با هم معارضه دارند؛ اما این معارضه مانع نشر آنها نشده است. زیرا فرض بنیادی در انتشارات این است که دانش، اساسا محصول طرح پرسش و نقادی پیوسته است و پرسش‌ها اگر آبشخورهای متفاوت و ترجیحا معارض داشته باشند، قدرت آنها برای واداشتن انسان به اندیشیدن، بیشتر خواهد بود. همچنین شماری کتاب در حوزه مدیریت در انتشارات دنیای اقتصاد چاپ شده که محور آنها آموزش اسلوب‌های مذاکره و ایجاد انگیزش در کارکنان و تقویت روحیه تفویض اختیار و نظایر اینهاست.افزون بر این مباحث، سیاست و جامعه، ادبیات و هنر، فلسفه و دین، اسطوره و تاریخ، و ادبیات کودکان از جمله موضوعاتی است که انتشارات دنیای اقتصاد به‌عنوان مکمل مباحث اقتصادی به آنها می‌پردازد.
با عنايت به نياز روز افزون بنگاههاي اقتصادي و بازار کار به متخصصان کارآزموده و آموزش ديده در زمينه هاي گوناگون به ويژه در فعاليت هاي مرتبط و نظر به اهمیت ارتقاي عمومي فضاي کسب وکار براي ايجاد رونق توليد در کشور، مرکز آموزش گروه رسانه ای دنیای اقتصاد، فعاليت رسمي خود را از سال 1390 با محوریت برنامه ریزی، تدوین و برگزاری دوره های آموزشی در گروه هاي آموزشي مديريت و اقتصاد، مالي و حسابداری، بازارهای مالی، صنعت (ساختمان، بیمه و بانک، خودرو، نفت و ...)، مدیریت رسانه و اقتصاد آغاز کرد.
خدمات آکادمی روزنامه دنیای اقتصاد
بیش از یک دهه قبل گروه رسانه ای دنیای اقتصاد با درک این نیاز که فعالان و ذی نفعان حوزه های مختلف بتوانند اهداف و نیازهای خود را بصورت مدون در این گردهمایی ها مطرح کنند تا بر سیاست های آن حوزه تاثیر مثبت گذاشته و در نهایت به تغییرات موثر در آن حوزه بیانجامد، اقدام به تاسیس مرکز همایش های دنیای اقتصاد نمود. این مرکز با هدف برگذاری رویدادهایی با محوریت موضوعات کلان اقتصادی مانند چشم انداز اقتصاد و سیاست های پولی بانکی و نیز همایشهای تخصصی در زمینه صنعت و معدن به فعالیت خود ادامه می دهد.
برخی همایش های مهم و بزرگ برگزار شده عبارتند از:
مرکز نوآوری و شتابدهی دنیای اقتصاد از سال ۱۴۰۰ فعالیت خود را در حوزه سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture capital) آغاز کرده است. این مرکز یکی از زیرمجموعه‌های گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد به شمار می‌رود. دنیای اقتصاد از سال ۱۳۸۱ طور مستمر در حوزه اقتصاد فعالیت‌های رسانه‌ای مختلفی داشته و از یک روزنامه چاپی به مرجع داده‌های اقتصادی ایران تبدیل شده است. با پیشرفت فناوری و آنلاین محور شدن خدمات، مجموعه دنیای اقتصاد نیز در نظر گرفت تا با تکیه بر دانش و تجربه رسانه‌ای و اقتصادی خود و همچنین بهره‌گیری از اعتبار خود در حوزه‌های خصوصی یا دولتی، خدمات و کارآمدی را برای مشتریان خود افزایش دهد و بدین منظور خانه خلاق و نوآوری دنیای اقتصاد را راه‌اندازی کرد. اکنون خانه خلاق و نوآوری دنیای اقتصاد با شعارآینده از اینجا شروع می‌شود قصد دارد تعاملی سازنده میان اشخاص حقیقی و شرکت‌های مستعد سرمایه‌گذاری و دانش‌بنیان‌ها ایجاد کند و پلی میان نظام اقتصادی سنتی و مدرن باشد. این مرکز بر این باور است که می‌تواند با تکیه بر شبکه ارتباطی گسترده‌ای که در طول سال‌ها فعالیت تخصصی خود در حوزه اقتصاد کسب کرده است، موجبات رشد اقتصادی و پیشرفت در صنعت فناوری را فراهم آورد.
این دفاتر در تمامی مراکز استانی فعال هستند و با تولید و ارسال اخبار و گزارش‌های استانی ، توزیع کیوسکی روزنامه و نیز جذب آگهی های تجاری و غیرتجاری شرکت ها و سازمان‌های مستقر در استان نقش مهمی در گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد برعهده دارند. شرکت‌ها و فعالان اقتصادی هر استان می‌توانند از طریق دفاتر نمایندگی با سردبیران و تحریریه روزنامه دنیای اقتصاد و دیگر رسانه‌های گروه ارتباط برقرار کنند و از ظرفیت اطلاع‌رسانی و تبلیغاتی رسانه‌ها برای پوشش اخبار ، رویدادها و معرفی خدمات و محصولات خود استفاده کنند.
ایران باستان دورهٔ پهلوی پس از انقلاب برنامه‌های توسعهٔ اقتصادی
انرژی نفت کشاورزی صنایع معادن ساختمان ترابری بانکداری بیمه ارتباطات گردشگری خدمات بخش خصوصی
قانون اساسی روابط اقتصادی با جهان شرکای اقتصادی نظام اقتصادی بانکداری بدون ربا استقلال اقتصادی اصل ۴۴ قانون اساسی
وزارت امور اقتصادی و دارایی وزارت کار وزارت صمت وزارت راه و شهرسازی وزارت نیرو وزارت کشاورزی وزارت نفت
دولت بانک مرکزی سازمان برنامه و بودجه سازمان امور مالیاتی سازمان بورس و اوراق بهادار گمرک سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی سازمان توسعه تجارت سازمان اقتصاد اسلامی سازمان حسابرسی دیوان محاسبات اتاق بازرگانی صندوق توسعه ملی سازمان بازرسی کل کشور شورای‌عالی مناطق آزاد شورای پول و اعتبار شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا
حسین عظیمی آرانی جمشید پژویان داوود دانش‌جعفری علی طیب‌نیا فریبرز رئیس‌دانا محسن رنانی محمدعلی همایون کاتوزیان محمد طبیبیان محمد مالجو سعید لیلاز احمد توکلی الیاس نادران محمد نهاوندیان عبدالناصر همتی فرشاد مومنی محسن نظری حسین راغفر
علی اردلان ابوالحسن بنی‌صدر رضا سلیمی حسین نمازی محمدجواد ایروانی محسن نوربخش مرتضی محمدخان حسین نمازی طهماسب مظاهری سید صفدر حسینی داوود دانش جعفری حسین صمصامی سید شمس‌الدین حسینی علی طیب‌نیا مسعود کرباسیان فرهاد دژپسند سید احسان خاندوزی
هدفمندسازی یارانه‌ها بحران جهش نرخ ارز در ایران بحران اقتصادی ۱۴۰۰–۱۳۹۷
میزان تورم میزان بیکاری میزان فقر میزان فساد درآمد سرانه آهنگ رشد جمعیت تراکم جمعیت تولید ناخالص داخلی تشکیل سرمایه ثابت ناخالص هزینه‌های مصرفی بخش خصوصی هزینه‌های مصرفی بخش دولتی تراز حساب تجاری تراز بازرگانی صادرات کالا واردات کالا کل بدهی‌های خارجی نقدینگی پول شبه‌پول درآمدهای دولتی پرداخت‌های هزینه‌ای دولت واگذاری دارایی‌های سرمایه‌ای تملک دارایی‌های سرمایه‌ای کسری تراز عملیاتی و سرمایه‌ای شاخص کل قیمت بورس ارزش سهام و حق تقدم معامله‌شده حجم سهام و حق تقدم معامله‌شده نرخ دلار نرخ یورو آمار سرمایه‌گذاری خارجی
قانون کار مالیات رمزارزها خصوصی‌سازی
زید بن علی بن حسین (۷۴۰–۶۹۸ م. ۱۲۲–۸۰ ه‍.ق) امام پنجم شیعه از شاخهٔ زیدیه است. او که فرزند سجاد بود، نبردی دو روزه علیه هشام بن عبدالملک خلیفه اموی در کوفه صورت داد و در آن کشته شد. شاخهٔ زیدیه از شیعه پس از او ظهور کرد. زیدیان او را امام پنجم و جانشین سجاد می‌دانند و برادرش محمد باقر را به امامت قبول ندارند. وی برای شیعیان دوازده امامی مورد احترام است اما علمای دوازده امامی معتقدند که وی هیچگاه ادعای امامت نداشته‌است.
روز تولد زید مشخص نیست و حتی در سال ولادتش نیز اختلاف است. ابن عساکر (درگذشته ۵۷۱ قمری) سال تولد او را ۷۸ قمری می‌داند.تهذیب ابن عساکر ج ۶ ص ۱۸
مورخ دیگر به نام ممحلی (متوفای ۶۵۲ قمری) سال تولد او را ۷۵ قمری یاد می‌کند.الحدائق الوریة فی مناقب الائمة الزیدیه، ج ۱ ص ۱۴۳ / روض النضیر، ج ۱ ص ۵۲
برخی سال میلاد او را سال ۸۰ قمری پنداشته‌اند.ثوره زید بن علی، ناجی حسن ص ۲۵
به‌نوشته ابن قتیبه در کتاب المعارف، زنی سند داشت که زید در مدینه از او متولد شد.در نام مادر وی اختلاف است، برخی نام او را «جیدا» یا «جید» یاد کرده‌اند.زید شهید- ص۸ برخی هم نام او را «حیدان» می‌دانند.لباب الانساب- ص۹۱در روایتی علی بن حسین او را به نام «حوراء» می‌خواند.سیره و قیام زید بن علی- ص۱۰ در روایتی از اعیان الشیعه او کنیزی بود که مختار ثقفی او را به ۳۰ هزار درهم خرید، سپس او را به عنوان هدیه‌ای ارزنده نزد علی بن حسین فرستاد.اعیان الشیعه، ج ۷ ص ۱۰۷ چاپ جدید
زید در مکتب پدر، آموزش دید و از محضر برادر محمد بن علی و سپس مدت کوتاهی نزد برادرزاده‌اش جعفر بن محمد آن را تکمیل نمود.طبقات ابن سعد ج ۵ ص ۲۴۰ / تهذیب ابن عساکر، ج ۶ ص ۱۹ / تاریخ الاسلام ذهبی، ج ۵، ص ۷۴
زید در ایام اقامت خود در کوفه دختر یعقوب بن عبداللّه سلمی و دختر عبداللّه بن ابی‌الغیس ازدی را به عقد خویش درآورد و علت آن این بود که این دو زن از خاندان شیعه و طرفدار اهل بیت بودند.تاریخ طبری ج ۵ ص ۴۹۱ چاپ قاهره
او در طول زندگی خود ۳ زن و ۳ کنیز داشت. اولین همسری که زید انتخاب کرد «ریطه» دختر ابوهاشم حنفیه بود، این زن از بانوان معروف بنی هاشم بود، او در اواخر عمر با دو زن دیگر در شهر کوفه ازدواج کرد.علامه امینی - الغدیر
زید بن علی دارای ۵ فرزند پسر بود.
جعفر صادق درباره‌اش گفته‌است: خدا، زید را رحمت کند، او عالمی درست‌گفتار بود.الغدیر، ج ۲ ص ۲۲۱رجال کشی، ص ۱۸۴ / الغدیر ج ۳ ص ۷۰ علی بن موسی الرضا در مورد او گفته: او از علمای آل محمّد بود.سفینة البحار ج ۱ کلمه زید / الغدیر ج ۳ ص ۷۱ به نقل از عیون اخبار الرضا شیخ مامقانی در کتاب «تکلمه» ذکر کرده: علمای اسلام بر جلالت و وثاقت و ورع و علم و فضل وی اتفاق دارند.مامقانی حرف (ز) ج ۱ ص ۴۶۷ شیخ طوسی در کتاب «الفهرست» از عمر بن موسی وجهی نقل می‌کند که گفت: هیچ‌کس را در تشخیص آیات قرآن از ناسخ و منسوخ و برگرداندن متشابه آن به محکم، چون زید بن علی ندیدم.زید الشهید ص ۱۴
زید گفت: سیزده سال با قرآن خلوت کردم، آیات آن را می‌خواندم و دربارهٔ آن می‌اندیشیدم.المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الا ثار، تألیف مقریزی، ج ۲، ص ۴۳۶
جعفر صادق در این مقام از مطالعه عمیق وی سخن می‌گوید:
به خدا سوگند، او در میان ما بیش از همه به قرائت قرآن اشتغال داشت.
از زید بن علی در اسناد، حدود ۶۱ روایت واقع شده‌است و همه این روایات را از پدرانش نقل می‌کند.
او در علم کلام، فقه، حدیث و… کتاب‌هایی تألیف نمود که تعداد آن بیش از ۱۰ رساله‌ است.
ابوحنیفه: زید را چون دودمانش دیدم ولی در عصر او کسی را داناتر و حاضرجواب تر و خوش بیان تر از او ندیدم. او در گفتگو با قاطعیت سخن می‌گفت.الخطط المقریزی، ج ۴ ص ۳۰۷ / وقایع الایام تألیف خیابانی ص ۷۱ / زید الشهید ص ۱۴
سفیان ثوری: او داناترین خلق خدا به کتاب خدا بود، او جای حسین بن علی را پر کرد.مقتل الحسین ج ۲، ص ۱۱۰
شیخ مفید: پس از محمد باقر از جمیع برادرانش افضل و برتر است.ارشاد مفید ص ۲۵۱.
ببینید : قیام زید بن علی
بازگردانی حکومت اسلامی از بنی امیه به بنی هاشم
جعفر صادق از قیام زید پشتیبانی کرده است.
رضا به مأمون گفت که جعفر صادق گفته: زید برای قیامش با من مشورت کرد؛ من به او گفتم: عمو جان اگر دوست داری و راضی هستی که همان به دار آویخته در کُناسه باشی، پس راه تو همین است. چون زید از نزد جعفر صادق بیرون رفت، وی گفت: وای به حال کسی که ندای او را بشنود و او را یاری نکند.ریاض السالکین در شرح صحیفه سجادیه سید علی خان شیر جعفر صادق ازی اوائل کتاب
شهید اول: «... یا اینکه جائز باشد قیام آنها به اذن امام واجب الطاعة باشد مانند خروج زید بن علی و دیگر فرزندان علی.قواعد شهید باب امر به معروف و نهی از منکر
مامقانی: «خلاصه سخن اینکه من زید را از نظر وثاقت معتبر می‌دانم پس از آنکه معلوم شد خروج و قیام وی به اذن جعفر صادق بوده‌است.تنقیح المقال مامقانی، ج ۱ ص ۴۶۹ حرف (زی)
زید در ماه شوال سال ۱۲۰ قمری به خواست حاکم کوفه برای پرس و جو در مورد مبلغ دریافتی او از حاکم قبلی کوفه وارد این شهر شد. وی در این روزها به شکل پنهانی زندگی می‌کرد. در این ایام یوسف بن عمر ثقفی، حاکم کوفه در شهر حیره به سر می‌برد و مردی به نام حکم بن صلت را جانشین خود کرده بود. زید مدت ۵ ماه در کوفه و بصره ماند و مردم گروه گروه به محل سکونت وی می‌رفتند و با او بیعت می‌کردند و دست وی را به عنوان کمک و پشتیبانی او برای قیام بر علیه بنی امیه می‌فشردند.تاریخ طبری ج ۵ ص ۴۹۱البته بیعت با احتیاط و مخفیانه صورت می‌گرفتتاریخ ابن اثیر ج ۵ ص ۹۲ چند نفر از طرف زید مأمور بودند که نام هم پیمانان را بنویسند و در مدت کوتاهی تعداد این گروه به ۱۵ هزار نفر فقط از کوفیان افزایش یافت.مقاتل الطالبین ص ۱۳۵
زید علاوه بر کوفه که در آن عصر، مرکز عراق بود، به دیگر شهرها و بخش‌های مهم عراق و حتی مراکز دور دست فرستادگانی گسیل داشت تا از مردم بیعت بگیرند.مقاتل الطالبین-ص ۱۳۵
ابوحنیفه، علوم و معارف اسلامی را به مدت بیش از دو سال در محضر زید در کوفه دریافت می‌کرد، زید، نامه‌ای را به‌وسیلهٔ فضل بن زبیر برای ابوحنیفه فرستاد و او را به کمک خود و جهاد ضد حکومت بنی امیه دعوت نمود.سیره و قیام زید بن علی- ص۷۸
در مقاتل الطالبین آمده‌است: «زید شب را به صبح رساند در حالی که تمام کسانی که به وی پیوستند در طول شب پیش، تنها ۲۱۸ تن پیادهٔ تیرانداز بودند! پس زید بن علی پرسید: سبحان الله! پس بقیهٔ مردم کجا هستند؟ گفتند آنها را در مسجد محاصره کرده‌اند. زید گفت: نه به خدا این عذر پذیرفته شده‌ای نخواهد بود برای کسی که با ما بیعت کرده‌است… .مقاتل الطالبین، ص۵۵
یوسف بن عمر به حکم بن صلت پیام داد که مردم کوفه را در مسجد محاصره کند و درهای مسجد و بازار را ببندد و از خانه‌هایشان برای آنان غذا ببرند تا اینکه کسی نتواند از چنگ ما فرار کند و به زید بپیوندد؛ و دستور داد موقعی که مردم در مسجد زندانی شدند، مخفیگاه زید را محاصره کنند و او را دستگیر نمایند و… .تاریخ طبری ج ۵ ص ۴۸۵ / تاریخ ابن اثیر ج ۵ ص ۹۶.
مأموران خانه به خانه به جستجوی زید پرداختند امّا اثری از وی نیافتند آنان خیال می‌کردند زید در خانه معاویة بن اسحاق فرزند زید بن حارثه یکی از یاران وفادارش باشد امّا این خانه را هم گشتند و زید را نیافتند؛ زیرا آن شب زید و یارانش از شهر خارج شده بودند و در بیابان به سر بردند. از آن ۴۰ هزار نفری که با او بیعت کرده‌اند تنها ۲۱۸ تن به گرد او جمع شدند و همه خود را برای فردا و روز جنگ و مرگ آماده کردند.مقاتل الطالبین ص ۱۳۷.
در ساعات پایانی روز پنجشنبه که دومین روز جنگ زید و یارانش بود، بسیاری از آن‌ها کشته شده بودند اما کمی بعد زید و یارانش با حمله‌ای غافلگیرانه خود را به قلب سپاه امویان رساندند و آنان را تا محله «بنی‌سلیم» تعقیب کردند. «عباس بن سعد مزنی» فرمانده لشکر دشمن از یوسف کمک خواست و او عده‌ای از تیراندازان ماهر را به حمایت آنان فرستاد اما در نهایت در میانه جنگ تیری به پیشانی او اصابت کرد و مجروح شد. گفته شده این تیر را یکی از غلامان یوسف بن عمر به نام «راشد» انداخته بود. برخی هم گفته‌اند که «سلیمان بن کیسان کلبی» آن را رها کرده بود.
یاران زید بدن وی را که از اسب به زمین افتاده بود را از میدان نبرد دور کردند؛ و او را برای معالجه و استراحت به خانه یکی از اصحابش به نام «حران بن ابی کریمة» در قسمت بازار نزدیک «سکة البرید» بردند.مقاتل الطالبین)) ص ۱۴۱.
برخی هم گویند، او را به خانه‌ای به نام (دارالحوارین) در نزدیکی سبخه حمل کردند.انساب الاشراف ج ۳ ص ۲۰۳.
برای مداوای وی پزشکی را آوردند ولی پزشک گفت اگر تیر را بیرون بیاوریم وی زنده نمی‌ماند. زید گفت: مرگ برای آسان‌تر است از این حالتی که در آن هستم. پس طبیب با کلبتین (انبری که با آن دندان می‌کشند)، تیر را از پیشانی او بیرون کشید. همان لحظه‌ای که تیر را بیرون کشیدند، او هم درگذشت.مقاتل الطالبین ص ۱۴۱.
درگذشت زید در روز جمعه ۲۵ محرم سال ۱۲۱ قمری است. وی در آن هنگام ۴۲ سال داشت.طبقات ابن سعد ج ۵ ص ۲۴۰ /مقاتل الطالبین ص ۱۳۰
امویان پس از جنگ بر کوفه مسلط شدند و تلاش زیادی می‌کردند تا بدن زید را یافته و سر آن را جدا کنند و برای خلیفه بفرستند.
یاران زید برای اینکه بدن به دست آن‌ها نیفتد به دنبال راهی بودند بعضی گفتند: زره آهنین را به تن او می‌پوشانیم تا بدن سنگین شود، آنگاه آن را به امواج آب‌های فرات می‌سپاریم تا به قعر آب فرو رود.
برخی دیگر گفتند بهتر است که سر او را از بدنش جدا سازیم تا شناخته نشود و بدن را میان دیگر کُشته‌شدگان رها سازیم. امّا یحیی بن زید این نظر را رد کرد.
دیگری گفت: بهتر است بدن را تا «عباسیه» ببریم و در آنجا دفنش کنیم، این سخن پذیرفته شد، و همه تصمیم گرفتند از تاریکی همان شب استفاده کنند و بی‌صدا بدن را دفن کنند.تاریخ طبری ج ۸ ص ۲۷۶
آنان بدن را به آرامی کنار جوی آبی بردند و آب را بستند و در وسط جوی قبری حفر کردند و پس از دفن بدن و خاک ریزی روی آن، آب را از روی آن عبور دادند تا دشمن به هیچ وجه متوجه بدن نگردد.مقاتل الطالبین ص ۱۴۲ - / انساب الاشراف ج ۳ ص ۲۰۳
در هنگام دفن، یک غلام جوان، ناظر دفن کردن بدن بود و او به طمع جایزه صبح زود نزد حکم بن صلت رئیس شرطه کوفه و معاون یوسف بن عمر رفت و سرگذشت دفن بدن را گزارش داد و دشمنان زید را به محل قبر راهنمایی کرد.طبری ج ۸ ص ۲۷۶
یوسف بن عمر، دستور داد یکی از نزدیکانش به نام (خراش بن حوشب) با دیگری قبر را نبش کردند و جسد را بیرون آوردند و حجاج بن قاسم، بدن زید را با ریسمانی روی شتر بسته و به دارالاماره برد.
نصر بن قابوس می‌گوید:
پس از اینکه جسد زید و چند تن از یارانش را به دار زدند یوسف بن عمر، چند نفر نگهبان کنار دار گماشت تا شبانه روز مراقب بدن باشند، مبادا کسی شبانه آن را برباید و دفن کند.
بنی امیه برای آنکه حیثیت از دست رفتهٔ خود را بازیابند و همچنین برای ترساندن مردم، بدن زید بن علی را مدت‌ها بر چوبهٔ دار باقی گذاردند. سخنان در این‌باره بسیار است. از سخنان محدثین و تاریخ‌نویسان، شش گفتار به‌دست می‌آید که از یک سال و چند ماه آغاز شده و به شش سال هم می‌رسد. در سال ۱۲۵ قمری «ولید بن یزید» به یوسف بن عمر استاندار عراق نامه‌ای نوشت و دستور داد بدن زید را آتش بزنند. او هم مردی را به نام «خراش بن حوشب» را مأمور ساخت تا بدن زید را از دار پائین آورد و آن را بسوزاند و خاکسترش را با قایقی به رود فرات ریخت. آنگاه مردم را مخاطب خویش قرار داد و گفت: ای اهل کوفه، به خدا سوگند من این کار را کردم تا ذرات بدن او را همراه آب و نانتان بخورید.تاریخ یعقوبی ج ۲ ص ۲۳۶