moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این رفتار باعث شد تا گوتی‌های تروینگ بیشتر به حالت شورشی در آیند و لوپیکینوس تصمیم گرفت تا آنها را به سمت جنوب به مارکیانوپل، جایی که مرکز فرماندهی منطقه ای او در آنجا قرار داشت جابجا کند.Heather, 2005, p. 159. لوپیکینوس برای نظارت بر رژه به سمت جنوب، سربازان رومی را برای نگهبانی از دانوب گماشت، که باعث شد تا گرتونگی‌ها بی درنگ وارد قلمروی روم شوند. تروینگ‌ها آگاهانه و از روی عمد آهسته‌تر حرکت می‌کردند تا گرتونگی‌ها برسند.Heather, 2005, p. 164.
هنگامی که تروینگ‌ها به مارکیانوپل نزدیک شدند، لوپیکینوس از فریتیگردن، آلویووس و گروه کوچکی از همراهان برای صرف شام همراه با او در داخل شهر دعوت کرد. انبوهی از گوتی‌ها در فاصله کمی در خارج از شهر به همراه سربازان رومی میان شهر و آنها چادر زندند. بخاطر اینکه سربازان رومی به‌طور مداوم پیشنهاد ورود گوتی‌ها به بازار شهرها و خرید آذوقه را رد می‌کردند، دعوایی درگرفت که مرگ چند سرباز رومی و غارت آنها را در پی داشت. لوپیکینوس، درحالیکه به ضیافت با رهبران گوتی‌ها نشسته بود، پس از دریافت این خبر دستور داد تا فریتیگرن و آلویویس را گروگان بگیرند و نگهبانان آنها هم اعدام شدند. هنگامیکه خبر مرگ به گوتی‌های بیرون درز کرد، تصمیم گرفتند تا به مارکیانوپل حمله کنند. فریتیگرن به لوپیکینوس توصیه کرد بهترین راه برای مرتب کردن اوضاع پیوستن دوبارهٔ او به مردمش است تا به آنها نشان بدهد زنده است. لوپیکینوس با او موافقت کرد و او را آزاد ساخت. آلویووس پس از این رخداد هرگز در هیچ‌یک از منابع ذکر نشده و سرنوشت او نامشخص است.Kulikowski, 2006, p. 133.Burns, 1994, p. 26
پس از جان سالم به در بردن از این بحران، فریتیگرن و تروینگ‌ها تصیمی گرفتند که اکنون زمان آن فرا رسیده که عهدنامه را شکسته و علیه رومی‌ها شورش کنند؛ گروتنگی‌ها نیز بلافاصله به آنها پیوستند. فریتیگرن گوتی‌ها را به بیرون از مارسیانوپل، و پیش به سکائستان رهبری کردند. لوپیکینوس و ارتشش آنها را از ۱۴ کیومتر به شهر پاییده، درگیر نبرد مارکیانوپل شده و سپس نابود شدند. همهٔ افسران کوچکتر کشته شدند، استانداردهای نظامی از میان رفت و گوت‌ها تسلیحات نو را از سربازان رومی ایمن نگه داشتند. لوپیکینوس نجات پیدا کرد و به مارکیانوپل بازگشت. تروینگ‌ها سپس به این منطقه یورش برده و غارت کردند.Kulikowski, 2006, pp. 133–134.Heather, 2005, p. 171.
در آدریانوپل، گروه کوچکی از گوت‌ها که به دست رومیان به کار گرفته شده بودند تحت فرماندهی سوئریدوس و کولیاس، که خود نیز گوت بودند، مستقر شدند. زمانی که آنها اخبار رویدادها را دریافت کردند، تصمیم گرفتند تا در محل کنونی خود باقی بمانند، با نظر بر اینکه رفاه خودشان از همه چیز مهمتر است.Ammianus Marcellinus, XXXI.6.1. امپراتور چون می‌ترسید در بهبوهه شورش از سوی گوت‌ها، یک پادگان رومی به دست گوت‌ها بیافتد، به سردیوس و کولیاس دستور می‌دهد تا به سوی شرق و به سوی هلسپونت حرکت کنند. این دو فرمانده برای این سفر، درخواست مقداری خوراک، پول، و همچنین یک تعویق دو روزه برای کسب آمادگی داشتند. حاکم محلی رومی که بخاطر اینکه پیشتر ویلای حومه شهری اش غارت شده بود، گروهی از مردم را مجهز کرده و آنها را پیش به سوی پادگان روانه کرد. گوت‌ها گفتند که آنها تابع فرمان هستند و آنها (سوئریدوس و کولیاس و نیروهای آنها) هرچه سریعتر باید این پادگان را ترک کنند. نیروهای تحت فرمان سوئریدوس و کولیاس در ابتدا ایستادگی کردند، اما هنگامی که از طرف گوت‌ها به آنها نفرین و تیر پرتاپ شد، به سوی آنها حمله‌ور شده و بسیاری را کشتند. پادگان شهر را ترک کرده و به فریتیگرن پیوست و سپس گوت‌ها شهر را محاصره کردند؛ اما به دلیل کمبود تجهیزات، نبود تجربه کافی برای انجام محاصره و از دست دادن تعداد زیادی نیرو در اثر پرتاپ تیر، شهر را ترک گفتند. فریتیگرن اعلام کرد که «او اکنون تنها با دیوارها صلح دارد». گوت‌ها یکبار دیگر پراکنده شدند تا ییلاقات ثروتنمند و بی دفاع را غارت کنند. گوت‌ها با استفاده از زندانیان و خائنان رومی به مکانهایی نظیر انبارهای مخفی، دهکده‌های ثروتمند و چنین مکان‌هایی هدایت شدند.Ammianus Marcellinus, XXXI.6.
همچو برده‌های مختلف، معدنچی‌ها و زندانی‌ها، گوت‌های بسیاری در داخل قلمروی امپراتوری روم به فریتیگرن پیوستند.Kulikowski, 2006, pp. 134. پادگانهای رومی که در شهرهای متسحکم حضور داشتند از دادن کمک امتناع می‌کردند اما آنهایی که پادگان نداشتند طعمه آسانی بودند. گوت‌ها یک واگون قطار مانند بزرگی درست کرده بودند تا منابعی که از حومه‌های شهر می‌چاپیدند را در آن نگهدارند و بخاطر آنچه تحمل کرده بودند، از مردم روم بسیار خشمگین بودند.Kulikowski, 2006, p. 136.Heather, 2005, pp. 172–173.
والنس هنگامیکه از مقرش در انطاکیه به وخامت اوضاع پی برد، ژنرال خود ویکتور را برای اخذ یک مذاکره صلح فوری با ساسانیان اعزام می‌کند. او بلافاصله ارتش روم شرقی را به تراکیه منتقل می‌کند. درحالیکه ارتش اصلی درحال مجهز شدن بود، او یک نیروی پیشرو تحت فرماندهی ترایانوس و پروفوتروس را به پیش فرستاد. همچنین والنس برای درخواست کمک از همتا و برادرزادهٔ خود، گراتیان، امپراتور روم غربی، به او دست دراز کرد. گراتیان پاسخ او را درحالی داد که ریکومر و فریگریدوس و سربازان آنها را برای نگهبانی از گذرگاه‌های غربی به سمت کوه‌های هایموس اعزام کرد. هدف اصلی این بود که از پیشروی گوت‌ها به سوی غرب جلوگیری کرده و دو ارتش نهایتاً در ارتش روم شرقی ادغام شوند. این‌جا به جایی عظیم نیروها و همکاری با غرب، بیانگر بزرگی تهدیدی بود که گوت‌ها ایجاد کرده بودند.Kulikowski, 2006, p. 137.Burns, 1994, pp. 26–27.
ترایانوس و پروفوتوروس درحالیکه لشکر ارمنستان را رهبری می‌کردند اما فریگریدوس درحالیکه ارتش پانونایی و فراآلپی را هدایت می‌کرد، از نقرس بیمار می‌شد. ریکمور درحالی که داشت یک نیروی بریده از ارتش پالاتین گراتیان را رهبری می‌کرد، فرماندهی نیروهای ترکیبی را با رضایت در طرفهٔ کامل رهبران، احتمالاً در مارکیانوپل به دست گرفت.Burns, 1994, p. 27.Ammianus Marcellinus, XXXI.7.Kulikowski, 2006, pp. 137–138. گوت‌ها از شمال هایموس عقب‌نشینی کردند که در این حال رومی‌ها در حال حرکت برای برخورد بودند.Heather, 2005, p. 173. آنها در مکانی به نام آد سالیکس ("بید ها") درگیر جنگی به نام نبرد بیدها شدند. با اینکه رومی از نظر تعداد بیشتر بودند اما به هنگام نبرد جناح چپ آنها کم‌کم در حال فروپاشی بود. تنها با یک تقویت فوری این جناح توانست احیا شود. جنگ هنگامیکه رزمندگان دو طرف دست از جنگیدن برداشتند به پایان رسیده و تا غروب به درازا کشید. گوت‌ها با به جا گذاشتن نتیجه ای نا مشخص اما خونین، به واگن‌های خود عقب‌نشینی کردند. هر دو طرف خسارات سنگینی را متقبل شدند، از جمله پروفوتوروس که خود در معرکه کشته شد.Kulikowski, 2006, pp. 137–138.Ammianus Marcellinus, XXXI.7.
پس از نبرد رومی‌ها به مارکیانوپل عقب‌نشینی کردند، و گوت‌های تحت فرماندهی فریتیگرن به مدت هفت روز در واگن‌های خود بدون اینکه حرکتی کنند باقی ماندند. فریگریدوس موفق شد تا گروهی از گوت‌های غارتگر را از میان برده و بخشی را به بردگی بگیرد، سپس بازماندگان آنها را به ایتالیا فرستاد. در پائیز همان سال ریکومبر برای گردآوری نیروی بیشتر در سال آینده به گال برگشت. در همین حال والنس سربازهایی را تحت فرماندهی مگسیتر اکوئیتوم سارترنینوس برای پیوستن به ترایانوس به تراکیه می‌فرستد. ساترنینوس و ترایانوس خطی را در هایموس برپا کردند که گذر گوت‌ها به غرب را مسدود می‌کرد. رومی‌ها انتظار داشتند تا بتونند با سختی‌های در راه زمستان و گرسنگی گوت‌ها را تضعیف کنند، و سپس فریتیگرن را گول‌زده و او را به نبردی در دشت‌های میان هیاموس کشانده و سپس کارش را پایان دهند. گوت‌های ناامید و گرسنه یکبار دیگر تلاش کردند تا از گذرگاه‌ها گذر کنند اما هر بار به دست رومی‌ها بازداشته می‌شدند. فریتیگرن سپس از مزدوران هون و آلان کمک گرفت، زیرا که قدرت او را تقویت می‌کردند. ساترنینوس زمانیکه متوجه شد دیگر توان نگهبانی از گذرگاه‌ها را ندارد، ناچار، محاصره را رها کرده و عقب‌نشینی می‌کند؛ طبیعتاً گوت‌ها آزاد بودند تا حملات خود را از سر بگیردند و تا آنجایی که رشته‌کوه‌های ردوپه در هلسپونت قرار داشتند برسند.Ammianus Marcellinus, XXXI.8.Kulikowski, 2006, pp. 137–138.
گوت‌ها به متحدان نویشان، هون‌ها و آلان‌ها پیوسته و در ضمن جستجو برای مکانی برای غارت به سوی جنوب حرکت کرده و در نزدیکی شهر دلتوم، نبرد دلتوم را برده و شرقی‌ترین ارتش و شهر روم شرقی را ویران کردند. بارزیمرس، تریبونوم و سکوتاریوروم (فرمانده نگهبانان) کشته شد و اکوئیتیوس، کروا پالاتیی (سردسته دربار) اسیر شدند.Hughs, Ian (2013). Imperial Brothers: Valentinian, Valens and the Disaster at Adrianople. Pen and Sword. p 170 گوت‌ها به سمت آگوستا تراژانا حرکت کرده تا به ارتشبد فریگیدروس حمله کنند اما پیشاهنگان او مهاجمان را از دور تشخیص داده و فریگیدروس بی درنگ به ایلریا عقب‌نشینی کرد،Coombs-Hoar, Adrian (2015), Eagles in the Dust: The Roman Defeat at Adrianopolis AD 378. Pen and Sword. p 62-3 اما این شهر نیز تخریب شده بود. اکوئیتوس سپس موفق شد تا از اسارت آزاد شده و فرار کند.
یافته‌های باستان شناسانی در این منطقه، ویلاهای رومی که همزمان با این رویداد بودند را با نشانه‌هایی از تخریب عمدی و متروکی نشان می‌دهد.Heather, 2005, p. 175. این ویرانی‌ها والنس را وادار کرد تا به‌طور رسمی مالیات بر مردم موئسیا و سکائستان را کاهش دهد.Kulikowski, 2006, p. 138.
سرانجام در ۳۰ می ۳۷۸، والنس پس از اعطای امتیازات فراوان به پارسیان، با بیشتر ارتش خود، خود را به خط شرقی به کنستانتینوپل رساند. با ورود او به کنستانتینوپل همزمان شورش‌های کوچکی علیه او صورت گرفت.Heather, 2005, pp. 176–177.Kulikowski, 2006, p. 139.Ammianus Marcellinus, XXXI.11.1. بنا بر "هیستوریا اکلسیاستیک،"سقراط اسکولاستکوس، یکی از شهروندان پایتخت امپراتوری، امپراتور را بخاطر نقض دفاع، آنها را در معرض حملات قرار دادن گوت‌هایی که اکنون خود کنستانتینوپل را تهدید می‌کردند متهم می‌کند و وی را وادار می‌سازد تا شهر را ترک کرده و بجای اینکه رویارویی با مهاجمان را به تأخیر بیاندازد، برود و با غارتگران مقابله کند.Socrates Scolasticus, Historia Ecclesiastica, IV.38. والنس شهر را پس از دوازده روز ترک کرده و با ارتش کوچکش در ۱۲ ژوئن به قصر همایونی خود مالنتیاس در غرب کنستانتینوپل می‌رود. او در همین محل با توزیع حقوق، خواربار و سخنرانی‌های انگیزشتی کوشش می‌کرد تا روحیه نیروهای خود را بالا ببرد.Kulikowski, 2006, p. 139.Ammianus Marcellinus, XXXI.11.1.Heather, 2005, p. 177.
والنس با سرزنش ترایانوس به خاطر تساوی خونین در نبرد بیدها، او را تنزل داده و سباستیانوس که از ایتالیا آمده بود را به فرماندهی و سازماندهی ارتش روم شرقی منصوب کرد. سباستیانوس با نیروی کمی که از مدرسه پلاتین خود (مدرسه پلاتین، یک واحد گارد نظامی نخبه بود که معمولاً به امپراتور روم، کنستانتین بزرگ به عنوان جایگزینی برای ارتش سواره نظام گارد پراتورین نسبت داده می‌شود)، برای درگیر شدن با گروه‌های مهاجم گوتیک جدا شده به راه افتاد. او ابتدا به آدریانوپل رفته و چنین ترسی به گوت‌های سرگردان حاکم شده بود که شهر برای گشودن دروازه‌هایش به روی او به متقاعد کردن بسیاری نیاز داشت. پس از این، سباستیانوس چند پیروزی کوچک به دست آورد. برای نمونه در یکی از این جنگ‌ها، او تا شبانگاه منتظر بود تا در کنار رودخانه هبروس به یک گروه جنگی گوتیک خفته کمین کرده و سپس آنها را سلاخی کند. به گفته آمیانوس، تاراجی که سباستیانوس به ارمغان آورد، بسیار بیشتر از ظرفیت شهر آدریانوپل برای نگهداری از آنها بود. پیروزی سباستینوس، فریتیگرن را متقاعد کرد که مهمانی‌های پس از جنگ خود در منطقه کابیل (کابیله) را به یاد بیاورد تا مبادا آنها را تکه‌تکه از بین ببرند.Kulikowski, 2006, p. 139.Ammianus Marcellinus, XXXI.11.
امپراتور روم غربی گراتیان می‌خواست تا با ارتش والنس ملاقات کند اما رویدادهای غرب جلودار او شد. نخست گروهی از لنتینزها در فوریه ۳۷۸ به گال حمله کرده و گراتیان آنها را شکست داد.Heather, 2005, p. 177. سپس از آنسوی راین خبر رسید که مقدمات یک یورش دیگر از سمت مردم بربر پی ریزی شده‌است. این موقعیت گراتیان را بر این داشت که پیشگیرانه از رود گذر کرده و با شکست دادن آلمانی‌ها موقعیت را تحت کنترل خود درآورد. این برای او اندکی زمان بر بود، تا اینکه در ماه اگوست، گراتیان پیامی می‌فرستد تا پیروزی‌هایی که بر رقبای الوقوع خود داشت را اطلاع دهد. والنس که از ماه ژوئن منتظر ارتش روم غربی بود، با شنیدن پیروزی‌های برادرزاده اش بسیار غبطه خورده، و این باعث می‌شود زمانیکه از حرکت گوت‌ها به سوی جنوب و به سمت آدریانوپل باخبر شود، ارتش خود را آماده ساخته و به سوی آدریانوپل حرکت کند تا کار گوت‌ها را یکسره کند. دیده‌بان‌های رومی به اشتباه گزارش کردند که گوت‌هایی که در حال غارت جایی دز نزدیکی نیکا دیده‌اند بودند، تنها ۱۰٬۰۰۰ تن می‌باشند. دور و بر ۷ آگوست، ریکومر با بازگشت از غرب با ارتشی از نگهبانات زبده و مجهز دارای پیامی با چنین محمولی بود: گراتیان نزدیک گذرگاه سوچی می‌شود که مستقیم به سوی آدریانوپل باز می‌شود و به عموی خود توصیه می‌کند که اندکی شکیبایی کند. والنس شورای جنگی را تشکیل می‌دهد تا در مورد موضوع تصمیم‌گیری کنند. سباستیانوس از طرح یک حمله فوری به گوت‌ها پشتیبانی می‌کرد درحالیکه ویکتور هشدار داد که باید منتظر گراتیان بمانند. بنا بر ایوناپیوس، سباستیانوس نیز موافق انتظار بود. در هر صورت شورا و والنس و البته بیشتر در اثر چاپلوسانی که از پیروزی حتمی سخن می‌گفتند، تصمیم بر این گرفتند تا فوراً حمله را آغاز کنند.Kulikowski, 2006, pp. 140–142.Heather, 2005, pp. 178–180.
گوت‌ها فرستادگانی از کشیش‌هایی مسیحی برای مذاکره با رومی‌ها در ۸ آگوست فرستادند. به همراه آنها فریتیگرن دو نامه فرستاد. نامه یکم مقرر بر این بود که گوت‌ها تنها سرزمین‌هایی را در تراکیه می‌خواستند که در قبال آن خود را با روم می‌بایست متحد می‌کردند؛ و نامه دومی که به‌طور خصوصی به والنس فرستاده شده بود خاطر نشان می‌کرد که فریتیگرن واقعاً خواستار صلح بود. اینکه نیت فریتیگرن صمیمانه بود یا نه مشخص نیست، چرا که در هر صورت والنس پیشنهاد او را رد کرد. در صبح نهم آگوست، والنس با ترک خزانه، مهر امپراتوری و سایر مقامات غیرنظامی خود در آدریانوپل، به سوی شمال و برای برخورد با گوت‌ها حرکت می‌کند. دور و بر ساعت دو بعد از ظهر، رومی‌ها در واگون‌های گوت‌ها را در برابر چشمان خود می‌دیدند. برخلاف رومی‌ها، گوت‌ها به خوبی استراحت کرده و هر دو طرف آرایش نظامی بر خود گرفتند. فریتیگرن فرستادگان بیشتری را فرستاد، درحالیکه خیلی وقت پیش برای درخواست کمک از سواره نظام‌های گرتونگی تحت رهبری آلاتئوس و سافراکس که از بدنهٔ اصلی گوت‌ها جدا شده بودند اقدام کرده بود. این‌ها توسط دیده‌بان‌های رومی ردیابی نشده بود.Heather, 2005, pp. 177–180.Heather, 2005, pp. 177–180.CAH, 1998, p. 100.
ارتش روم شرقی زیر آفتاب گرم تابستان خشکیده شده بودند و گوت‌ها برای وزاندن بیشتر دود به آرایش رومی‌ها، شروع به روشن کردن آتش کردند. والنس در مورد پیشنهاد صلح تجدید نظر کرده بود و آمادهٔ می‌شد تا ریکومر را راهی دیدار با فریتیگرن کند، این درحالی بود که دو واحد از نخبگان رومی، اسکوتاری تحت فرمان کاسیو و ساگیتاری تحت فرمان باکوریوس، بدون هیچ دستوری با گوت‌ها درگیر شدند. این سر آغاز نبرد آدریانوپل بود. زمانی که دو ارتش با یکدگیر تن به تن شدند، سواره نظام‌های گرتونگی و آلانی رسیده و نبرد را به نفع گوت‌ها تاب دادند. جناح چپ روم محاصره شده و از میان رفت و درگیری در تمام طول خطوط آغاز شد که به حمام خون برای نیروهای رومی تبدیل شد. آنها طوری محکم ملبس شده بودند که حتی نمی‌توانستند مانور داده یا دستان خود را اندکی بالا ببرند. برخی موفق شدند تا فرار کنند.Kulikowski, 2006, pp. 139–141.Heather, 2005, pp. 177–180.CAH, 1998, p. 100.
سباستیانوس، ترایانوس، آکوئیتوس و سی و پنج افسر بلندپایه کشته شدند، درحالیکه ریکومر، ویکتور و ساترنینوس فرار کرده بودند. دو سوم ارتش روم شرقی بر روی زمین به‌طور مرده دراز کشیده بودند.Kulikowski, 2006, p. 143. داستانهای پیچیده بسیاری از اینکه سرنوشت نهایی امپراتور چه شد وجود دارد. یکی ادعا می‌کند که او بسیار زخمی شده بوده و توسط نیروهای خود به یک خانهٔ مزرعی برده شده بود. گوت‌ها به آنها نزدیک شدند امامورد اصابت تیر قرار گرفتند و همین باعث شد تا گوت‌ها خانه را درحالیکه امپراتور درون آن بود یکجا بسوزانند. دیگری گزارش می‌کند که والنس در میدان نبرد همراه با ارتش خود کشته شد. به هر حال هرآنچه رخ داده بدن او هرگز پیدا نشد.Heather, 2005, p. 180.
گوت‌ها که از پیروزی خود نیرو گرفته بودند، آدریانوپل را محاصره کردند، اما شهر ایستادگی کرد. دیوارهای آن تقویت شده بود، سنگ‌های بزرگی پشت سر درها گذاشته شده بود و زوبین‌ها و توپ‌های بسیاری به هنگام حمله بر سر مهاجمان بارید. گوت‌ها نیروهایی را از دست دادند اما نتوانستند پیشرفتی به دست آورند، سپس به نیرنگ و حیله‌گری روی آوردند: بدینصورت که آنها به خائنان رومی پیشنهاد کردند طوری وانمود کنند که گویی از دست گوت‌ها رها شده و فرار می‌کنند تا بدینصورت به شهر نفوذ کرده و سپس در جای جای شهر آتش به پا کنند، به محض اینکه شهروندان مشغول خاموش کردن آتش شدند گوت‌ها به دیوارهای محافظت نشده حمله‌ور شوند. سربازهای رومی در شهر مورد استقبال قرار گرفتند اما زمانیکه داستانهایی که هر یک تعریف می‌کردند با یکدیگر همخوانی پیدا نکرد، زندانی شده و شکنجه شدند؛ سپس به نیرنگ خود اعتراف کرده و گردن زده شدند. گوت‌ها یک حمله دیگر انجام دادند اما یکبار دیگر شکست خوردند. با این حمله پایانی، گوت‌ها دیگر منصرف شده و راه خود را کشیدند و رفتند.Ammianus Marcellinus, XXXI.15. آنها به همراه چندین هون و آلان نخست به پرینتوس رفته و سپس راهی کنستانتینوپل شدند. آنها در کنستانتینوپل در نبرد کوچکی به نام نبرد کنستانتینوپل را جنگیدند که البته به کمک پادگان‌های عربی این جنگ مهار شد. گفته می‌شود زمانیکه یک سرباز لخت عرب به سوی مهاجمین حمله برآورده و سپس دشمنان را سلاخی کرده و خون یکی از دشمنان سر بریده شده را خورد، گوت‌ها را بسیار ترساند قرار داد. گوت‌های تحت تأثیر قرار گرفته از بزرگی شهر و دیوارهای بلند آن، تصمیم گرفتند تا راه خود را عقب کشیده و به غارت حومه‌های شهرها ادامه دهند.Ammianus Marcellinus, XXXI.16.Kulikowski, 2006, p. 146.
با مرگ والنس، امپراتوری روم شرقی ناچار بود تا بدون یک امپراتور اداره کند. مگیسترمیلیتوم شرق (فرماندهی سپاه شرق)، ژولیوس از این می‌ترسید که جمعیت گوتی‌ها در هرجایی از قلمرو امپراتوری روم شرقی، هم غیرنظامیان و هم آنهایی که در واحدهای نظامی هستند به سوی امپراتوری حرکت کنند. پس از اتفاقات آدریانوپل آنها این توانایی را داشتند که خود را با فریتیگرن متحد کرده و این بحران را به استانهای بیشتری گسترش دهند. بنابرین ژولیوس، گوتی‌ها نزدیک مرز را با هم فریب داد و قتل‌عام کرد. تا سال ۳۷۹، این خبر به گوتیهای استانهای داخلی، درجاییکه قتل‌عام در آن صورت گرفته بود رسید و برخی شورش کردند، به ویژه در آسیای صغیر. رومی‌ها موفق شدند تا این شورش‌ها را سرکوب کنند و برخی از گوتی‌ها را اعم از گناهکار و بیگناه در همان‌جا سلاخی کردند.Kulikowski, 2006, pp. 146–147.
آن بخش از جنگ‌های گوتیک میان سالهای ۳۷۹ و ۳۸۲ مدارک و شواهد بسیار کمی در دسترس است و گزارش‌ها بیشتر گمراه کننده می‌شوند، به ویژه در مورد ظهور تئودوسیوس یکم به عنوان امپراتور نو روم شرقی. تئودوسیوس، زاده شده در هیسپانیا، فرزند یک ارتشبد نامدار بود. او در سال ۳۷۴ در شرق بالکان علیه سرمتیان لشکرکشی کرد.
تئودوسیوس پس از اینکه پدرش به دنبال مرگ امپراتور روم غربی والنتییان یکم، قربانی دسیسه دادگاه شد، ملک و دارایی‌های خود در اسپانیا را رها کرد. اینکه چرا او را به شرق دعوت کردند هنوز هم یک معما است. به نظر می‌رسد که تئودوسیوس سمت خود را به عنوان رهبر کسب کرد. ممکن است که او در اواخر سال ۳۷۸ علیه گوتی‌ها لشکر کشی کرده باشد. در ۱۹ ژانویه سال ۳۷۹، تئودوسیوس به عنوان امپراتور شناخته شد. شواهد همچنان در مورد اینکه چگونه چنین چیزی رخ داد اندک اند. اینکه گراتیان خود ترفیع مقام تئودوسیوس را ابتکار کرد یا ارتش باقی مانده در شرق گراتیان را ناچار به پذیرش همکاری با با تئودوسیوس کرد روشن نیست. هرچه باشد گراتیان از تئودوسویس به عنوان هم امپراتوری خود یاد می‌کند اما بی درنگ برای رویارویی با آلِمانی به غرب شرق را ترک می‌کند. افزون بر بخشودن اداره اسقف نشینی داسیا و مقدونیه به تئودوسیوس، گراتیان پیشنهاد کمک کوچکی در مورد اینکه چگونه باید با گوتی‌ها برخورد کند به او می‌دهد.Kulikowski, 2006, pp. 149–150.Gibbon,1776, Chapter 26.Lee, 2007, p. 29.
تئودوسیوس به استخدام یک ارتش نو در مقرهای خود در سالونیک اقدام می‌کند.CAH, 1998, pp. 101–102. کشاورزان برای ارتش فرا خوانده شدند و مزدوران بربر از آنسوی دانوب خریداری شدند. فراخوان کشاورزان با رنجش و نارضایتی‌های فروانی به همراه بود. برخی انگشتان خودشان را مثله می‌کردند، اما شمار بسیاری از آنها به کمک اربابانشان که هیچ علاقه ای به از دست دادن کراگران خود و سپردن آنها به ارتش نداشتند پنهان شده یا حتی ترک گفتند و سر به قریبان گذاشتند؛ اما تئودوسیوس با قوانین سخت بسیاری پاسخ آنهارا می‌داد و کسانی را که فراریان را پنهان می‌کردند مجازات می‌کرد و به کسانی که آنها را تسلیم می‌کردند پاداش می‌داد. حتی آنهایی که خود را مثله کردند باز هم مجبور می‌شدند وارد ارتش روم شوند.Williams, Friell, 1998, pp. 15–16.
مودارس، یکی از ژنرال‌های تئودوسیوس که خود یک گوتی بود، پیروزی کوچکی در برابر فریتیگرن به دست آورد. حتی پیروزی‌های کوچک از این دست توسط مبلغان و پروپاگاندیست‌های امپراتوری به شدت مورد ستایش قرار می‌گرفت. گزارشهایی از برگزاری جشن‌های پیروزی یافت شده‌اند که حاکی از این است که تئودوسیوس به پیروزی نیاز داشت و بایددر حال مقابله با بحران گوتیک دیده می‌شد.Kulikowski, 2006, pp. 150–151.
در سال ۳۸۰، گوتی‌ها جدا شدند. گرتونگی به ایلیریکوم رفته و استان غربی پانونیا را مورد هجوم قرار دادند. هرآنچه اتفاق افتاد دوباره مورد مناقشه است؛ آنها یا به دست ارتش گراتیان شکست خوردند، یا به‌طور صلح آمیز قراردادی را امضا کردند که آنها را در پانونیا اسکان داد. تروینگ‌ها نیز به سمت جنوب به مقدونیه و تسالی حرکت کردند. تئودوسیوس با ارتش نوین خود به رویارویی با آنها رفت اما به همراه بربرهای غیرقابل اعتماد و نیروهای تازه کارش، از میان رفت. نیروهای بربر با فریتیگرن همراه شدند و بسیاری از رومی‌ها سر به قریبان گذاشتند. با این پیروزی تروینگ‌ها آزاد بودند تا به رومی‌های بومی فشار بیاورند تا به آنها باج دهند. این زمان بود که امپراتوری روم غربی در نهایت پیشنهاد کمک کرد. با پایان دادن به تهاجم پانونیا، گراتیان با تئودوسیوس در سیرمیدوم دیدار کرد و ارتشبدهای خود، آربوگاست و بائوتو را برای عقب رانی گوتی‌ها به تراکیه روانه کرد که موفقیت آنها تا تابستان ۳۸۱ به طول انجامید. تئودوسیس در همین حال آنجا را به سوی کنستانتینوپل ترک گفت، جایی که در آنجا اقامت داشت. پس از سالها جنگ و نبرد، دو ارتش شکست خوردهٔ روم و بن‌بست ادامه‌دار، مذاکرات برای صلح آغاز شد.Heather, 2005, pp. 183–185.Kulikowski, 2006, pp. 150–151.Heather, Moncur, 2001, p. 224.
ریکومر و ساتورنینوس مذاکرات را برای رومی‌ها انجام دادند و سرانجام در ۳ اکتبر ۳۸۲ صلح برقرار شد.Heather, Moncur, 2001, p. 207. در آن زمان رهبران گوتی‌ها از آدریانوپل رفته بودند؛ فریتیگرن، آلاتئوس و سافارکس دیگر هیچوقت در تاریخ عهد باستان ذکر نشدند و سرنوشت پایانی آنها نامشخص است. حدس و گمان از مرگ در جنگ تا سرنگونی به عنوان بهای صلح متغیر است.Heather, 2005, pp. 185–186.Kulikowski, 2006, pp. 152–153.
در صلح، رومی‌ها هیچ رهبری از گوتی‌ها را به رسمیت نشناخته و گوتی‌ها به‌طور اسمی در امپراتوری روم گنجانده شدند. رومی‌ها با آنها وارد یک اتحادیهٔ نظامی تحت عنوان فوئدراتی شدند: در صورت نیاز گوتی‌ها به ارتش روم فراخوانده می‌شوند و در مواقع خاص می‌توانند به جای ارتش روم به‌طور کامل وارد عرصه نبرد شوند. چیزی که از سنت همیشگی رومی به دور بود این بود که گوتی‌ها در داخل امپراتوری روم و در استان‌های سکائستان، موسیا و احتمالاً مقدونیه صاجب زمین و اراضی شدند که تحت اختیار خودشان بوده و پراکنده نشدند. این به آنها اجازه داد تا این قوم، با قوانین داخلی و سنت‌های فرهنگی خود، در چارچوب یک مردم همبسته و متحد، کنار یکدیگر بمانند. برای امضا و تضمین کردن این قرارداد، تئودوسیوس جشن بزرگی را برای گوتی‌ها به پا کرد.Heather, 2005, pp. 185–186.Kulikowski, 2006, pp. 152–153.
تمیستیوس، سخنور و مبلغ امپراتوری روم، ضمن اذعان بر اینکه گوتی‌ها از نظر نظامی غیرقابل شکست بودند، صلح را به عنوان یک پیروزی برای رومیان فروخت که گوت‌ها را به طرف خود برده بودند و آنها را به کشاورزان و متحدان تبدیل کرده بودند. او باور داشت با گذشت زمان، گوتی‌های بربر همچون گالاتیایی‌های بربر، به رومیی‌هایی ثابت قدم و استوار تبدیل خواهند شد.Heather, 2005, pp. 163, 186, 511.
با وجود این امیدها، جنگ گوتیک شیوهٔ برخورد امپراتوری روم با مردمان بربر هم در خارج و هم در داخل مرزهای امپراتوریشان را تغییر داد. اکنون گوتی‌های تروینگ، به عنوان مردمی متحد و یکپارچه درون مرزهای روم، می‌توانند در مورد موقعیت خود با رومی‌ها مذاکره کنند، حتی اگر نیاز باشد با اعمال قدرت و به شکل ویزیگوت‌ها در آیند. گهگاهی می‌توانند به عنوان دوستان و متحدان روم رفتار کنند و گهگاهی نیز به عنوان دشمن. این تغییر در رفتار رم با بربرها غارت رم در سال ۴۱۰ را به دنبال داشت.Kulikowski, 2006, p. 145.Heather, 2005, pp. 186, 502.
جنگ گوتیک حتی به دین رسمی امپراتوری هم تأثیر گذاشت. با مرگ والنس در آدریانوپل که خود پیرو مکتب فکری دینی مسیحیت آریانیسمی بود، راه را برای تئودوسیوس که اعتقادنامه نیقیه را به عنوان شکل رسمی مسیحیت به کرسی بنشاند هموار شد. گوتی‌ها مانند سایر مردمان بربر، به آریانیسم گرویدند.Wolfram, 1997, p. 87.
سید محمد حسینی (زاده ۱۸ دی ۱۳۷۳؛ گچساران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال تراکتور در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.https://www.transfermarkt.com/seyed-mohammad-hosseini/profil/spieler/424220
صلیب نظامی () نشان نظامی سطح سوم (سطح دوم آن تا پیش از سال ۱۹۹۳ اهدا می‌شد) است، که به افسران و (از سال ۱۹۹۳ به بعد) درجه‌های دیگر نیروهای مسلح بریتانیا اعطا می‌شود و پیش‌تر به افسران سایر کشورهای مشترک‌المنافع نیز اعطا می‌شد. نشان صلیب نظامی به منظور به رسمیت شناختن «یک عمل یا اقدامات شجاعانه مثال‌زدنی در طول عملیات نظامی بر علیه دشمن در زمین» به اعضای نیروهای مسلح بریتانیا، در هر درجه‌ای اعطا می‌شود.
مدل‌سازی سه‌بعدی (به انگلیسی: 3D Modeling) فرآیند توسعۀ یک ارایه مبتنی بر مختصات ریاضی از هر رویه یا سطح یک شیء (بی‌جان یا جاندار) به صورت سه‌بعدی از طریق نرم‌افزارهای تخصصی با دستکاری اضلاع، رئوس و چند‌ضلعی‌ها در یک فضای سه‌بعدی شبیه‌سازی شده است.
مدل‌های سه‌بعدی (3D) یک جسم فیزیکی را با استفاده از مجموعه‌ای از نقاط در فضای سه‌بعدی نشان می‌دهند که توسط عناصر هندسی مختلف مانند مثلث‌ها، خطوط، سطوح منحنی و غیره به هم متصل می‌شوند. به عنوان مجموعه‌ای از داده‌ها (نقاط و سایر اطلاعات)، مدل‌های سه‌بعدی می‌توانند به صورت دستی، الگوریتمی (مدل‌سازی رَویه‌ای) و یا با اسکن سه‌بعدی ایجاد شوند. سطوح آن‌ها ممکن است بیشتر با نگاشت بافت تعریف شود.
این محصول مدل سه‌بعدی نام دارد. شخصی که با مدل‌های سه‌بعدی کار می‌کند ممکن است به عنوان یک هنرمند سه‌بعدی یا یک مدل‌ساز سه‌بعدی شناخته شود.
یک مدل سه‌بعدی همچنین می‌تواند به عنوان یک تصویر دو بعدی از طریق فرآیندی به نام رندرینگ سه‌بعدی نمایش داده شود یا در شبیه‌سازی کامپیوتری از پدیده‌های فیزیکی استفاده شود.
مدل‌های سه‌بعدی ممکن است به صورت خودکار یا دستی ایجاد شوند. فرآیند مدل‌سازی‌ دستی، تهیۀ داده‌های هندسی برای گرافیک‌های کامپیوتری سه‌بعدی شبیه به هنرهای پلاستیکی چون مجسمه‌سازی است. مدل سه‌بعدی را می‌توان با استفاده از دستگاه‌های چاپ سه‌بعدی که لایه‌های دوبعدی مدل را با مواد سه‌بعدی، لایه به لایه در یک زمان تشکیل می‌دهند، به صورت فیزیکی ایجاد کرد. بدون مدل سه‌بعدی، چاپ سه‌بعدی امکان‌پذیر نیست.
نرم‌افزار مدل‌سازی سه‌بعدی یک گروه از نرم‌افزارهای گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی هستند که برای تولید مدل‌های سه‌بعدی استفاده می‌شوند. برنامه‌های منحصربفرد از این گروه، مانند اسکچ‌آپ، برنامه‌های کاربردی مدل‌سازی نامیده می‌شوند.
مدل‌های سه‌بعدی در حال حاضر به‌طور گسترده در هر زمینه‌ای از گرافیک‌های سه‌بعدی و کَد (CAD) استفاده می‌شوند، اما تاریخچۀ آن‌ها به پیش‌تر از استفادۀ گسترده از گرافیک‌های سه‌بعدی در رایانه‌های شخصی باز می‌گردد.
در گذشته، بسیاری از بازی‌های رایانه‌ای از تصاویر از پیش رندر شده مدل‌های سه‌بعدی به‌عنوان اسپرایت استفاده می‌کردند، قبل از اینکه رایانه‌ها بتوانند آن‌ها را در زمان واقعی ارائه دهند. بنابراین طراح می‌تواند مدل را در جهت‌ها و نماهای مختلف ببیند، این می‌تواند به طراح کمک کند تا ببیند آیا شیء همانطور که در نظر گرفته شده است در مقایسه با دید اصلی‌اش ایجاد شده است، یا خیر. دیدن طرح به این صورت می‌تواند به طراح یا شرکت کمک کند تا تغییرات یا بهبودهای مورد نیاز محصول را کشف کند.
تقریباً تمام مدل‌های سه‌بعدی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:
مدل‌سازی صُلب و پوسته می‌تواند اشیاء یکسانی را ایجاد کند. تفاوت بین آن‌ها عمدتاً تغییرات در نحوۀ ایجاد و ویرایش آن‌ها و قراردادهای استفاده در زمینه‌های مختلف و تفاوت در انواع شباهت میان مدل و واقعیت است.
مدل‌های پوسته باید خمینه باشند (بدون سوراخ یا ترک در پوسته) تا به عنوان یک شی واقعیِ معنادار باشند. در مدل پوسته‌ای از یک مکعب، سطح پایین و بالای مکعب باید دارای ضخامت یکنواخت و بدون سوراخ یا ترک در اولین و آخرین لایۀ چاپ شده باشند. شبکه‌های چندضلعی (و به میزان کمتری سطوح تقسیم‌بندی شده) رایج‌ترین نوع بازنمایی هستند. مجموعهٔ تراز نیز یک بازنمایی مفید برای تغییر شکل سطوحی هستند که دستخوش تغییرات توپولوژیکی زیادی مانند سیالات می‌شوند.
فرآیند تبدیل نمایش اجسام، مانند مختصات نقطۀ وسط یک کره و یک نقطه در محیط آن به یک نمایش چندضلعی‌ از یک کره، تسلاسیون نامیده می‌شود. این مرحله در رندر مبتنی بر چندضلعی‌ استفاده می‌شود، جایی که اشیاء از بازنمایی‌های انتزاعی ("اولیه") مانند کره‌ها، مخروط‌ها و غیره، به اصطلاح "مش‌ها" ("meshes")، که شبکه‌هایی از مثلث‌های به هم پیوسته هستند، تجزیه می‌شوند. مش‌های مثلث‌ها (به جای مربع‌ها) محبوب هستند، زیرا ثابت شده‌ است که شطرنجی‌کردن آن‌ها آسان است (سطح توصیف شده توسط هر مثلث مسطح است، بنابراین برآمدگی همیشه محدب است). بازنمایی‌های چندضلعی‌ در همه تکنیک‌های رندر استفاده نمی‌شوند، و در این موارد، مرحله تسلاسیون در انتقال از بازنمایی انتزاعی به صحنۀ رندر شده گنجانده نمی‌شود.
سه روش رایج برای بازنمایی یک مدل وجود دارد:
صلیب نیروی هوایی () یک نشان نظامی است، که به افسران و از سال ۱۹۹۳ به سایر درجه‌داران نیروهای مسلح بریتانیا اعطا می‌شود و پیش‌تر به افسران سایر کشورهای مشترک‌المنافع نیز اعطا می‌شد. این نشان برای «عمل یا اعمال شجاعانه مثال‌زدنی در حین پرواز، البته نه در عملیات فعال علیه دشمن» اعطا می‌شود.
آلن گوردون کانینگهام (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
مایکل اریک کوریلا (زاده ۱۶ مه 1966) ارتشبد نیروی زمینی ایالات متحده است که به عنوان فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده فعالیت می‌کند. او پیشتر ژنرال فرمانده سپاه شانزدهم هوابرد بوده‌است. او قبلاً به عنوان رئیس ستاد کارکنان فرماندهی مرکزی ایالات متحده فعالیت می‌کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، او برای ترفیع مقام به ارتشبد (ژنرال) نامزد شد و به عنوان جانشین ژنرال کنت اف مکنزی جونیور به عنوان فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده تعیین شد.
کوریلا که در کالیفرنیا به دنیا آمده و در الک ریور، مینه سوتا بزرگ شد، مدرک لیسانس مهندسی هوافضا از آکادمی نظامی ایالات متحده، MBA از دانشگاه رجایس و مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات امنیت ملی از کالج ملی جنگ دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از وست پوینت، در سال ۱۹۸۸ به عنوان افسر پیاده‌نظام به ارتش ایالات متحده اعزام شد. وی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ در منطقه جغرافیایی تحت مسئولیت فرماندهی مرکزی آمریکا مستقر بود و در این مدت در سال ۲۰۰۵ در یک درگیری مسلحانه مجروح شد.
گای کارلتون، اولین بارون دورچستر (; – ) سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جان مور (؛ ۱۳ نوامبر ۱۷۶۱ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ردورز هنری بولر (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
جولیان هدوورث جورج بینگ (; – ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، نشان حمام، و لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.
جان گریر دیل (; – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر)، صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه)، نشان افتخار تولد لهستان، نشان سنت اولاف، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده‌است.
چارلز جیمز ناپیر (; – ) سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
روی اورکوهارت (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سنت اولاف شده‌است.
هنری هیوز ویلسون (; – ) فرد نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ)، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، نشان حمام، و نشان لئوپولد شده‌است.
ادوارد واگنر (۱ آوریل ۱۸۹۴ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در دوران جنگ جهانی دوم ریاست بخش تدارکات فرماندهی عالی نیروی زمینی را برعهده داشت. او یکی از عوامل کودتای ناموفق ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ علیه آدولف هیتلر بود و در پی شکست آن دست به خودکشی زد.
او به همراه راینهارت هایدریش، قوانین و مقرراتی را وضع کردند تا آینزاتس‌گروپن بتواند ارتش را همراهی نموده و نسبت به کشتار یهودیان شوروی اقدام کنند.
میزوچ () یک سکونتگاه شهری در شهرستان زدولبونیف، استان ریونه در کشور اوکراین، در ۳۰ کیلومتری ریونه است. جمعیت آن ۳۳۶۵ نفر (تخمین زده شده در سال ۲۰۲۱) بوده‌است.
اولین گزارش مکتوب به سال ۱۳۲۲ برمی گردد. تأیید وضعیت قانونی شهر به سال ۱۴۲۹ برمی گردد. در سال ۱۷۶۱، آگوست سوم، پادشاه لهستان، حقوق ماگدبورگ را به میزوچ اعطا کرد. در بین جنگ‌های جهانی، میزوچ یک جامعه چند قومیتی مانند بسیاری دیگر در شرق لهستان بود که یهودیان، لهستانی‌ها و اوکراینی‌ها در آن ساکن بودند. یک مدرسه نظامی در میزوچ برای افسران گردان ۱۱ تیپ اول ارتش لهستان وجود داشت.
در جنگ جهانی دوم، این شهر دو بار مورد حمله قرار گرفت. این شهر در سال ۱۹۴۱ تحت اشغال نازی‌ها قرار گرفت. ساکنان یهودی آن ابتدا به گتوی تازه‌تشکیل شده گتو میزوچ رانده شدند، سپس از آنجا بیرون آورده شده و در دره مجاور قتل‌عام شدند.
در ژانویه ۱۹۸۹ جمعیت ۴۲۲۰ نفر بود.
کنراد مایر (؛ – ) متخصص کشاورزی، پژوهشگر، نویسنده، سیاستمدار و اس‌اس-اوبرفورر اهل آلمان بود.
علت شهرت او، مشارکت‌هایش در زمینه طرح جامع برای شرق است.
وی فرزند یک معلم مدرسهThe Nuremberg Medical Trial 1946/47 - Guide to the Microfiche Edition: With an Introduction to the Trial's History by Angelika Ebbinghaus and Short Biographies of the Participants, 2001, Walter de Gruyter, , p. 119 و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زراعت و کشاورزی در دانشگاه گوتینگن بود و دکترای خود را در این رشته در سال ۱۹۲۶ دریافت داشت و در سال ۱۹۳۰ به درجهٔ شایستگی علمی رسید. وی در سال ۱۹۳۴ به مقام استادی دانشگاه ینا و دانشگاه هومبولت برلین دست یافت و مشاور وزارت فدرال آموزش و پژوهش شد. مایر یکی از متخصصان برجستهٔ کشاورزی و آمایش سرزمین در دوران آلمان نازی بود و سردبیری چند ژورنال علمی را در این زمینه به عهده داشت.
وی در ۱ فوریهٔ ۱۹۳۲ به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (با شماره عضویت ۹۰۸٬۴۷۱) و در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۳ به اس‌اس (با شماره عضویت ۷۴٬۶۹۵) پیوست. سپس در سال ۱۹۳۵ به استخدام اداره اصلی نژاد و اسکان اس‌اس درآمد و در سال ۱۹۳۹ رئیس ادارهٔ طرح و برنامه‌ریزی در «کمیسیون رایش برای تحکیم ملت آلمان» شد که ریاستش را هاینریش هیملر به عهده داشت. در اوایل سال ۱۹۴۰، اداره اصلی امنیت رایش با کمک مایر طرح جامع برای شرق را پی‌ریزی کرد تا ناحیه شرق اروپا را آلمانی‌سازی کنند.
پس از جنگ او در دادگاهی به جرم عضویت در سازمان جنایتکار اس‌اس محکوم شد، اما از اتهام‌های جنایت جنگی و جنایات علیه بشریت تبرئه شد. وی در سال ۱۹۴۸ از زندان آزاد و در سال ۱۹۵۶ استاد رشتهٔ کشاورزی دانشگاه هانوفر شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۴ در آنجا ماند.
آرمان فیاض (زاده ۱۳۶۱ در لاهیجان) تهیه‌کننده، کارگردان، تصویربردار و مدیر فیلم‌برداری اهل ایران است. فیاض کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی از دانشگاه هنر و معماری است و تاکنون مدیر فیلمبرداری بیش از ۱۰۰ فیلم کوتاه، بلند و مستند از جمله فیلم‌های کوتاه چله، تاسیان، اول پاییز و فیلم بلند حمید هما، کارد و کلوچه بوده‌است. او همچنین فیلم‌های کوتاه هنگام، آهنگی که با تو شنیدم، شکوفه‌های سپید زیر نور ماه می‌رقصند، چای و مانیکور را کارگردانی کرده‌است. او برای فیلم مانیکور چندین جایزه ملی و بین‌المللی را نیز به دست آورده‌است.
او در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری جشنواره فیلم فجر برای فیلم برف آخر شد.
تپه سینه‌ای، تپه‌ای است که به شکل سینه باشد. برخی از این تپه‌ها «پَپ» نامیده می‌شوند، که واژه‌ای کهن برای سینه یا سرپستان یک زن است. چنین ویژگی‌های جغرافیایی انسان‌واره‌ای را می‌توان در نقاط مختلف جهان یافت و در برخی فرهنگ‌ها به عنوان ویژگی‌های الهه مادر مورد احترام قرار می‌گرفتند؛ من‌جمله پَپ‌های آنو، که به نام آنو، ایزدبانوی مهم ایرلند پیش از مسیحیت، نام‌گذاری شده است.(«زنانگی در اسطوره و افسانه ایرلندی اولیه». اسکویل‌نت. بایگانی شده از نسخه اصلی در ۲۱ خرداد ۱۳۹۰. بازیابی شده در ۱۵ فروردین ۱۳۹۰.)
گمان می‌رود نام "Mamucium ("ریشه نام شهر منچستر)، از زبان سلتی و به معنای «تپه سینه‌ای» گرفته شده باشد؛ که اشاره به Sandstone Bluff است که قلعه روی آن قرار داشته است. این نام بعداً به منچستر تغییر یافت.
تپه‌های سینه‌ای اغلب با احترام اجداد محلی، به پستان به عنوان نماد باروری و رفاه مرتبط است. پس چندان دور از ذهن نیست که مکان‌های باستانی بسیار کهنی، در داخل یا زیر چنین تپه‌هایی قرار گرفته باشند؛ همچون سامسون در جزایر سیلی، که مدفن‌های باستانی بزرگی در هر دو تپه شمالی و جنوبی وجود دارد Samson, South Hill Chambered Cairn - The Megalithic Portal Samson, North Hill - The Megalithic Portal، یا بُرن و بُرِنای آراگون در اسپانیا، که دو مکان باستانی مرتبط با فرهنگ زمین خاکستردان از عصر آهن، زیر تپه‌ها قرار دارند.
کاظم دانشی کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. وی دارای مدرک کارشناسی کارگردانی تئاتر است.او در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم فجر برای فیلم علفزار شد.
لیبن، پراگ () یک منطقه و ناحیهٔ مسکونی در پراگ جمهوری چک است. این منطقه در سال ۱۹۰۱ در پراگ ادغام شد.
از ساکنان مشهور این منطقه می‌توان به بهومیل هرابال اشاره کرد. همچنین راینهارت هایدریش در این منطقه کشته شد.
هولشوویسته (؛ ) ناحیه‌ای در شمال پراگ است که در پیچاپیچ رودخانهٔ ولتاوا واقع شده‌است و بخش اصلی پراگ ۷ (و بخش کوچکی از پراگ ۱) را تشکیل می‌دهد. این محله در گذشته یمی از حومه‌های صنعتی شهر محسوب می‌شد، اما امروزه خانهٔ گالری ملی پراگ است.
گاردین در سال ۲۰۲۰ این منطفه را یکی از ۱۰ محلهٔ خیلی خوب اروپا نامید.
بیمارستان دانشگاهی بولووکا () یک مجتمع بیمارستانی آموزشی بزرگ در شهر پراگ است که بر روی تپه‌ای در کنار «وایت راک» در پراگ ۸-لیبن و در نزدیکی محله منحل‌شدهٔ بولووکا واقع شده‌است. چشمگیرترین ساختمان این مجموعه، ساختمان معروف نئو-روکوکوی بیمارستان به نام «ویشهواتلنا» است.
ویلهلم کرایس (؛ – ) معمار برجستهٔ اهل آلمان و استاد دانشگاه در رشتهٔ معماری بود. وی در دوران ۴ سیستم حکومتی در این کشور فعال بود: دورهٔ ویلهلمین، جمهوری وایمار، آلمان نازی و آغاز برقراری آلمان غربی.
George L. Mosse, "The Nationalization of the Masses: Political Symbolism and Mass Movements in Germany from the Napoleonic Wars through the Third Reich" (New York: Howard Fertig, 1975).
ادوین بلک (؛ زادهٔ ۲۷ فوریهٔ ۱۹۵۰) مؤلف، روزنامه‌نگار، تاریخ‌نگار و مجری اهل ایالات متحده آمریکا است.
تخصص او در زمینه‌های حقوق بشر، تعامل تاریخی بین اقتصاد و سیاست در خاورمیانه، سیاست‌های نفتی، کلاهبرداری دانشگاهی، سوء استفاده‌ها و جرائم سازمانی و زیربنای مالی آلمان نازی است.
ظاهراً اندکی پس از مرگ ناپلئون در سال ۱۸۲۱، آلت تناسلی ناپلئون در یک کالبدشکافی قطع شد. از آن زمان به بعد در تملک چندین نفر بوده است؛ من‌جمله آبراهام سیمون ولف روزنباخ، که در سال ۱۹۲۷ آن را در شهر نیویورک به نمایش گذاشته بود. جان کی لاتیمر در سال ۱۹۷۷ آن را خریداری کرد و تا به امروز در خانواده او نگه‌داری می‌شود؛ که آن را به عنوان یک کالای خصوصی نگه‌داری می‌کنند. این عضو به شکل «تکه‌چرم یا مارماهی چروکیده» توصیف شده است. («سفر پیچیده «سربازان ناپلئون»». NPR.org بایگانی‌شده از نسخه اصلی در ۲۵ دی ۱۳۹۹. بازیابی شده در ۲۴ دی ۱۳۹۹.)
فَلوفوبیا (Phalophobia) در معنای محدود آن، ترس از آلت تناسلی در حالت نعوظ و در معنای کامل‌تر، بیزاری بیش‌از‌حد از مردانگی است.
کمال‌الدّین حسین بن محمّد اصفهانی متخلص به «ضمیری»، شاعر و ادیب دانشمند قرن دهم هجری در اصفهان بود. او در حکمت و ریاضی از شاگردان غیاث‌الدّین منصور دستکی شیرازی بوده‌است. ابتدا به مناسبت اینکه پدرش باغبان باغ نقش جهان در اصفهان بود «باغبان» تخلّص داشت، در علم رمل نیز استاد بود.
هنگامی که به خدمت شاه طهماسب رسید و چون به خاطر احاطه به رمل از ضمایر خبر می‌داد، به اشاره شاه تخلّص خود را به «ضمیری» تغییر داد. همچنین شاه طهماسب او را قابل مقایسه با امیرخسرو دهلوی دانسته و او را «خسرو ثانی» لقب داد.
مولانا کمال الدین حسین بن محمد ضمیری اصفهانی از شاعران معروف سده دهم و غیر از ضمیری دیگریست که اهل همدان بود. معاصر وی سام میرزا درباره‌اش نوشته‌است که «جوانی بغایت دردمند و بی‌قیدست و بسی فضیلت دارد. از جمله در نجوم و رمل از بی‌نظیرانست و در دقت ذهن و حدت طبع و فهم از بی‌بدلان و طبعش در اسالیب سخن چسبان …» و بنابراین او از روزگار جوانی در علم و ادب شهرت یافته بود و معلوم نیست چرا تقریباً همه تذکره‌نویسان دربارهٔ وی نوشته‌اند که در بزرگسالی کسب دانش آغاز کرد. وی در محضر میر غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی دانش آموخت و طب و ریاضی و نجوم فراگرفت و در رمل مهارت یافت و از همین راه در خدمت شاه تهماسب و خاندان شاهی راه جست، و تا آخر عمر بهمین شغل روزگار گذاشت. سال مرگش را اسماعیل پاشا در ایضاح- المکنون ۹۷۳ ضبط کرده و در تذکره غنی سال ۱۰۰۰ ذکر شده‌است، و از جانبی دیگر بعضی خدمت درباری او را تا بعهد شاه عباس کشانیده‌اند که دور از صحت بنظر می‌آید؛ چون بنابر قول تقی الدین اوحدی در عرفات، محتشم کاشانی (م ۹۹۶ ه) ماده تاریخ مرگ ضمیری را ساخت پس سال یکهزار را نمی‌توان تاریخ وفات ضمیری دانست؛ سال ۹۷۳ که فعلاً بعنوان سال درگذشت ضمیری پذیرفته می‌شود تا حدی محل تأمل است زیرا اسکندر بیک منشی او را در شمار شاعرانی ذکر کرده‌است که «در حین ارتحال شاه جنت‌مکان (شاه تهماسب م ۹۸۴) هنگامه سخن‌پردازی ایشان گرم بود»، پس ضمیری قاعدة بایست در آن سال زنده بوده باشد چنان‌که باقی کسانی که درین شمار ذکر شده‌اند (محتشم، دشت بیاضی، ثنایی، میر حیدر ...) همه سالها بعد از وفات شاه تهماسب زنده بودند.
مولانا کمال الدین در آغاز شاعری بمناسبت شغل پدرش «باغبان» تخلص نمود و بعد از آن تخلص ضمیری اختیار کرد و بهمین نام شهرت یافت.
با شاعران معروف زمان خود، خاصه آنها که با دربار صفوی ارتباط داشتند آشنا و با بعضی از آنان معاشر بود مانند شرف و محتشم و حسابی … ضمیری از شاعران پرکار عهد خود و در قصیده و غزل و مثنوی توانا و ازین دو جهت با امیر خسرو دهلوی همانند بود و بهمین‌سبب است که او را «خسرو ثانی» خواندند. امین رازی نوشته‌است که «وارداتش صدهزار بیت است که از آنجمله هفتادهزار بیت آن غزلست و دوازده‌هزار بیت قصیده که تمامی مزین بمدح اهل بیت گردیده و تتمه مثنویست» یعنی هجده‌هزار بیت.
شگفت‌ترین کار ضمیری تنظیم چند دیوانست که در هریک از آنها یکی از شاعران مشهور را تتبع و استقبال نموده و ازین راه مجموعه‌هایی فراهم آورده و بر هریک نامی نهاده‌است؛ چند دیوان دیگرش آنهاست که به پیرویاز کسی نظم نیافته و بصرافت طبع شاعر گرد آمده‌است.آقای احمد گلچین، تاریخ تذکره‌های فارسی، نشر کتابخانه سنایی، سال 1363 ش.
وی اشعار زیادی سروده و آنها را در کتاب‌های چندی جمع‌آوری نموده که از آن جمله است:
شش مثنوی به نامهای: «ناز و نیاز»، «بهار و خزان»، «لیلی و مجنون»، «وامق و عذرا»، «جنه الأخیار» یا «حسنه الاخبار»، «اسکندرنامه».
هفت دیوان به نامهای: «سفینه‌ی اقبال»، «صورت حال»، «کنز الأقوال»، «عشق بی‌زوال»، «صیقل ملال»، «عذر مقال»، «قدس خیال» یا «قدس خصال».
و «مجموعه ی اجلال»، شامل چهار دیوان در برابر غزلیات سعدی، به نامهای: «طاهرات»، «صنایع»، «بدایه الشعر»، «نهایه السحر».
ضمیری همچنین «عیون الزلال» را در جواب خواجه حافظ شیرازی، «آینه جمال» را در جواب بابا فغانی، «معراج الآمال» را در جواب مولانا جامی و «انیس اللیالی» را در جواب لسانی نوشته‌است.
این دو بیت از اوست:
کراون جول (به انگلیسی: Crown Jewel) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک‌داون تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم که دومین دوره آن است، در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ در ورزشگاه ملک فهد شهر ریاض، کشور عربستان برگزار خواهد شد.
نه مسابقه برگزار شد که یکی از آنها در پری-شو (کیک آف) بود. در مسابقه اصلی "د فیند" بری وایت در مقابل سث رالینز به پیروزی رسید تا کمربند یونیورسال دبلیودبلیوئی را از آن خود کند. همچنین تیم هالک هوگان، تیم ریک فلر را شکست داد. همچنین براک لزنر در مقابل کین ولاسکوئز به برتری رسید تا از کمربند دبلیودبلیوئی خود حفاظت کند. همچنین تایسون فیوری در مقابل براون استرومن به پیروزی رسید. از مهم ترین اتفاقات این رویداد برگزاری اولین مسابقه زنان کشتی حرفه‌ای در عربستان سعودی بود که مسابقه‌ای بین ناتالیا و لیسی اونس بود که ناتالیا برنده شد.
کراون جول شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های را و اسمَک‌دَون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند و در این رویداد به مسابقه و رقابت می‌پردازند.
حسین صادقی بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال ملوان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.https://www.transfermarkt.com/hossein-sadeghi/leistungsdaten/spieler/455683/plus/0?saison=2020
وی زننده گل صعود تیم هوادار به لیگ برتر است.
کانال بازاریابی یا شبکه‌های بازاریابی شامل افراد، سازمان‌ها و فعالیت‌های لازم برای انتقال مالکیت کالا از نقطه تولید به
نقطه مصرف است. این راهی است که محصولات به کاربر نهایی یعنی مصرف‌کننده می‌رسد. و به عنوان کانال توزیع نیز شناخته می‌شود. کانال بازاریابی یک ابزار مفید برای مدیریت است، و برای ایجاد یک استراتژی بازاریابی مؤثر و برنامه‌ریزی شده بسیار مهم است.
یکی دیگر از اشکال کمتر شناخته شده کانال بازاریابی، کانال توزیع دوگانه است. این کانال یک شکل کمتر سنتی است که به تولیدکننده یا عمده فروش اجازه می‌دهد تا با استفاده از بیش از یک کانال توزیع به کاربر نهایی برسد. تولیدکننده می‌تواند همزمان از طریق یک بازار مستقیم، مانند یک وب‌سایت، به دست مصرف‌کننده برسد، یا به شرکت یا خرده‌فروش دیگری بفروشد که از طریق کانال دیگری، یعنی یک فروشگاه و جاهای دیگر، به دست مصرف‌کننده می‌رسد. تأثیر در فرایند فروش:
نقش کانال بازاریابی در استراتژی‌های بازاریابی
تولیدکنندگان را به خریداران پیوند می‌دهد.
استراتژی قیمت گذاری شرکت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
تأثیرگذاری بر استراتژی محصول از طریق برندسازی، سیاست‌ها، رضایت ذینفعان.
سفارشی سازی سود، نصب، نگهداری، ارائه اعتبار و غیره
تولیدکننده کالا را می‌فروشد یا خدمات را مستقیماً به مصرف‌کننده ارائه می‌دهد، بدون اینکه با یک واسطه، یک عمده فروش، یک خرده فروش، یک نماینده یا یک فروشنده درگیر باشد. مصرف‌کننده مستقیماً به سراغ تولیدکننده می‌رود تا محصول را بدون عبور از هیچ کانال دیگری خریداری کند. این نوع بازاریابی برای کشاورزانی که می‌توانند قیمت محصولات خود را بدون نیاز واسطه تعیین کنند بسیار سودمند است. معمولاً کالاهایی که توسط بخش کوچک‌تری از بازار مصرف می‌شوند، بر تولیدکنندگان تأثیر می‌گذارند و بنابراین، کالاهایی که در پاسخ به سفارش چند مصرف‌کننده تولید می‌شوند، در نظر گرفته می‌شوند. معمولاً کالاها و خدمات این کانال توسط بخش‌های بزرگ بازار استفاده نمی‌شود. علاوه بر این، قیمت کالا ممکن است در معرض نوسانات قابل توجهی باشد. به عنوان مثال، تقاضای بالا باعث افزایش قیمت می‌شود.
از سوی دیگر، نوآوری‌های فناوری، کمک اینترنت و تلفن‌های هوشمند، اکنون نحوه کار تجارت را به‌طور قابل توجهی تغییر داده‌اند. گسترش کانال‌های مستقیم اینترنتی به این معنی است که شرکت‌های اینترنتی قادر خواهند بود خدمات و کالاها را به‌طور مستقیم با مصرف‌کنندگان تجارت کنند. می‌توان آن را مستقیماً از طریق اینترنت توزیع کرد، به عنوان مثال، خدمات در حوزه نرم‌افزارهایی مانند برنامه‌های آنتی‌ویروس و ….
خرده فروشان مانند هایپر استار و رفاه محصول را از تولیدکننده خریداری کرده و مستقیماً به مصرف‌کننده می‌فروشند. این کانال برای تولیدکنندگانی که کالاهای مصرفی مانند لباس، کفش، مبلمان، ظروف غذاخوری و اسباب‌بازی تولید می‌کنند، بهترین کارایی را دارد. از آنجایی که مصرف‌کنندگان قبل از تصمیم به خرید این نوع اقلام به زمان بیشتری نیاز دارند، به نفع سازنده است که آنها را قبل از اینکه به دست مصرف‌کنندگان برسد به یک واسطه بفروشد.
استفاده از یک شبکه مستقر که از قبل دارای وفاداری به برند است، استراتژی خوبی برای استفاده تولیدکنندگان برای رساندن سریع محصول به کاربر نهایی است. بسته به شکل خرده‌فروشی، اپراتورها می‌توانند یک شرکت مستقل، متعلق به مالکان مختلف یا برای مشارکت در شبکه خرده‌فروشی باشند. واسطه‌ها (خدمات خرده فروشی) به دلیل تجربه، حرفه ای بودن، توانایی ارائه محصولات به بازار هدف و ارتباطات در صنعت و همچنین مزیت در تخصص و کیفیت بالای کار مفید هستند. به عبارت دیگر، تولیدکنندگان کالاها و محصولات زیادی را تولید می‌کنند، اما در مجموعه و کالای آن محدود هستند. مصرف‌کنندگان به دنبال تنوع وسیع تری در مقادیر کمتر هستند؛ بنابراین، توزیع کالاها از تولیدکنندگان مختلف برای مطابقت با نیازها و خواسته‌های مصرف‌کنندگان بسیار ضروری است. هنگام ایجاد یک فروشگاه خرده فروشی، تلاش خریدار هنگام خرید در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، فروشگاه‌هایی که کالاهای مصرفی روزمره را می‌فروشند، به راحتی در محله ای نزدیک برای ساکنان قرار دارند. سرعت و راحتی خدمات برای منافع مشتریان در اولویت قرار دارد.
عمده فروشان محصولات را از تولیدکننده خریداری کرده و به مصرف‌کننده می‌فروشند. در این کانال مصرف‌کنندگان می‌توانند محصولات را مستقیماً از عمده فروش به صورت عمده خریداری کنند. با خرید عمده اجناس از عمده فروش، قیمت اجناس کاهش می‌یابد. این به این دلیل است که عمده‌فروش هزینه‌های اضافی، مانند هزینه‌های خدمات یا هزینه‌های نیروی فروش را که مشتریان معمولاً هنگام خرید از خرده‌فروشی پرداخت می‌کنند، از بین می‌برد. قیمت را برای مصرف‌کننده بسیار ارزان‌تر می‌کند.
با این حال، عمده فروش همیشه مستقیماً به مصرف‌کننده نمی‌فروشد. گاهی اوقات، عمده‌فروش قبل از اینکه محصول به دست مصرف‌کننده برسد، از خرده‌فروشی عبور می‌کند. هر فروشنده (تولیدکننده، عمده فروش و خرده فروش) به دنبال کسب حاشیه سود مناسب از محصول است. از این رو، هر بار که خریدار کالا را از منبع دیگری خریداری می‌کند، قیمت محصول باید افزایش یابد تا سودی که هر فرد دریافت می‌کند به حداکثر برسد. این امر قیمت محصول را برای کاربر نهایی افزایش می‌دهد.
توزیع کننده نماینده سازنده است و وظایفی را از طرف سازنده برای توزیع کالا از تولیدکننده به عمده فروش یا خرده فروش انجام می‌دهد. یک توزیع کننده همیشه مراقب سفارش‌های مشتریان مختلف است و فعالانه محصولات و خدمات تولیدکننده را تبلیغ می‌کند. وظایف اصلی یک توزیع کننده مطالعه بازار و ایجاد پایگاه‌های اطلاعاتی مصرف‌کنندگان، تبلیغات کالاها، سازماندهی خدمات برای تحویل کالا، انبار کردن سطوح موجودی، ایجاد یک شبکه فروش پایدار است که شامل فروشندگان می‌شود. و سایر واسطه‌ها بسته به وضعیت بازار. توزیع کنندگان به ندرت کالاهای تولیدکننده را مستقیماً به مشتریان می‌فروشند.
این کانال توزیع شامل بیش از یک واسطه قبل از اینکه محصول به دست مصرف‌کننده برسداست. واسطه که به عنوان عامل شناخته می‌شود، در مذاکره بین سازنده و فروشنده کمک می‌کند. زمانی که تولیدکنندگان نیاز دارند محصول خود را در سریع‌ترین زمان ممکن وارد بازار کنند، نمایندگان وارد عمل می‌شوند. این بیشتر زمانی اتفاق می‌افتد که کالای فاسد شدنی باشد و قبل از شروع پوسیدگی باید تازه‌وارد بازار شود.
واسطه ای مانند دلال معمولاً به کارمزد محصول یا تولید فروخته شده از نظر کالا وابسته است و همچنین در معاملات یکباره شرکت دارد و نمی‌تواند کانال توزیع مؤثری باشد. با این حال، در صورتی که حق نمایندگی انحصاری تولیدکننده و کسب سود را به دست آورده باشد، می‌تواند مزیت رقابتی خود را نسبت به سایر شرکت‌ها در قالب یک برند خاص حفظ کند. او از طرف فروشنده (تولیدکننده یا سازنده) عمل می‌کند و هیچ حقی برای تغییر قیمت محصولات ندارد. علاوه بر این، با تشکیل یک کانال توزیع، مهم است که به یاد داشته باشید که بهره‌برداری و استفاده از واسطه‌ها در یک تجارت (نه تنها عمده فروشان، خرده فروشان، بلکه لجستیک حمل و نقل) زنجیره توزیع را طولانی‌تر می‌کند. سپس یک کسب و کار باید در نظر بگیرد که کدام کانال از نظر تحویل به موقع، کارایی، سیاست قیمت گذاری و جایگاه آن در بین رقبا مقرون به صرفه تر و سازنده تر است. به عنوان مثال، بازخورد کلی، رتبه بالاتر و تقاضای بالاتر از سوی مشتریان. بهترین استفاده و کمک واسطه‌ها را می‌توان برای کسب و کارهای نوپا و شاید یک کسب و کار مستقر به کار برد.
برندهای درگیر در فروش از طریق کانال‌های بازاریابی (که معمولاً به عنوان کانال‌های توزیع نیز شناخته می‌شوند) با شرکای کانال (فروشندگان محلی، خرده فروشان، نمایندگان میدانی و غیره) که محصولات یا خدمات خود را به مشتری نهایی می‌فروشند، روابط دارند. برندهایی که هدفشان به حداکثر رساندن فروش از طریق شرکای کانال است، پشتیبانی ترویج و تبلیغاتی را به آن‌ها ارائه می‌کنند که از قبل پیکربندی شده و اغلب توسط برند بودجه می‌گیرد.دانستن زبان انگلیسی اجباریست
نرم‌کننده هسته یا هموارساز هسته ، یک تکنیک آماری برای برآورد ارزش واقعی تابع formula_1 با استفاده از میانگین وزنی همسایه‌های آن است. در اینجا وزن‌ها به وسیلهٔ هسته مشخص می‌شوند. این وزن‌ها به صورتی است که همسایه‌های نزدیک‌تر وزن بیشتری می‌گیرند. تابع به دست‌آمده به وسیلهٔ این روش هموار بوده و درجهٔ همواری آن با استفاده از یک پارامتر کنترل می‌شود. هموارسازی به کمک هسته، نوعی میانگین‌گیری متحرک می‌باشد. نرم‌کننده هسته می‌تواند توابع صاف‌تر و نرم‌تری از یک متغیر تصادفی را پدیدآورد.
formula_2 یک هسته به صورت زیر می‌باشد:
به عنوان مثال فرض کنید که formula_9 یک تابع پیوسته می‌باشد روی formula_8 می‌باشد. با استفاده از هستهٔ نادارایا-واتسون که یک هستهٔ میانگین وزنی است، می‌توان تابع توزیع را به صورت زیر برآورد کرد.
در ادامه به بررسی چند مورد خاص از نرم‌کننده‌های هسته می‌پردازیم.
هسته گاوسی یکی از پرکاربردترین هسته‌ها است و با معادله زیر بیان می‌شود.
که در اینجا formula_15 عددی است که با استفاده از آن می‌توان میزان نرمی نمودار را کنترل کرد و یک اسکالر می‌باشد.
با افزایش مقدار formula_15 شعاع هسته بزرگ‌تر شده و در نتیجه نقاط دورتر نیز سهم بیشتری در میانگین‌گیری به‌دست می‌آورند؛ بنابراین نتیجه هموارتر خواهد بود. هرچه formula_15 به صفر نزدیک‌تر باشد، برآوردگر نوسان بیشتری خواهد داشت.
از الگوریتم نزدیک‌ترین همسایه الگوبرداری شده‌است.
در اینجا برای هر نقطهٔ formula_18، m نزدیک‌ترین همسایهٔ آن را در نظر گرفته و با میانگین‌گیری از آن‌ها مقدار formula_19 را تخمین می‌زنیم.