moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آنا در سال ۱۹۷۲ با یک مهندس به نام زبیگنیف توچلسکی "Zbigniew Tucholski" ازدواج کرد. آنها هردو از پیروان کلیسای منتظران ظهور روز هفتم بودند. در سال ۱۹۷۵ آنا گرمان برخلاف منع پزشکان پسری بدنیا آورد که نامش را زبینیف ایوار "Zbigniew-Ivarr" گذاردند و برایش چندین آهنگ ساخت و خواند که از آن میان می‌توان به" ملودی برای فرزند" (Melodia dla synka)، "ممنون مامان" (Dziękuję ci mamo) اشاره کرد.
بثینه شعبان (زادهٔ ۱۹۵۳) سیاست‌مدار سوری و مشاور کنونی سیاسی و رسانه‌ای رئیس جمهور سوریه است. شعبان بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸، به عنوان نخستین وزیر امور مهاجران سوریه فعالیت کرد.
شعبان متولد حمص و از شانزده سالگی از اعضای شاخهٔ سوری حزب بعث است، او تحصیل کردهٔ بریتانیا است و پی اچ دی ادبیات انگلیسی را از دانشگاه واریک دریافت کرده‌است.
او متأهل است و دو دختر و یک پسر دارد.Official Website , Bouthaia Shaaban.
نرخ تازه‌سازی که می‌تواند آهنگِ−، سرعتِ− یا بسامدِ تازه‌سازی هم گفته‌شود، به تعداد یا سرعتی می‌گویند که تصویر بر روی نمایشگر در هر ثانیه به‌روزرسانی (بازتازه) می‌گردد.
این تفسیری گوناگون از یکای اندازه‌گیری فریم ریت است، نرخ تازه‌سازی شامل تصاویری پیاپی از فریم‌های یکسان است در حالی که فریم ریت برای اندازه‌گیری مقدار منبع ویدئویی است که توانا به تغذیه کل فریم از داده‌های تازه در یک نمایشگر است. نرخ تازه‌سازی استاندارد ۶۰ بار در هر ثانیه (هرتز) است، در حالی که صحنه‌هایی با سوژه‌های متحرک و سرعت بالا، نرخ تازه‌سازی ۶۰ هرتز ممکن است تصاویری تار یا شتاب‌زده ایجاد کنند. برای ایجاد تصاویری پایدارتر، از نرخ تازه‌سازی ۱۲۰ هرتز و در برخی موارد ۲۴۰ هرتز استفاده می‌شود.
مارچل یورش (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۵۱) بازیگر رومانیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "جنگ هارت"، "مصلح"، "محاکمه و مجازات"، "خواب جزیره" و "بلوط" اشاره کرد.
موری استرلینگ (زاده ۲ اوت ۱۹۷۱) در میل ولی، کالیفرنیا بازیگر آمریکایی است.او به عنوان بازیگر مکمل و مهمان در سریال های تلویزیونی متعددی نقش داشته است. از نقش های ماندگار او میتوان از ایفای نقش شخصیت مکس پیتروفسکی در سریال میهن(Holemand) و بازی درخشانش در فیلم آس‌های دودی که بخاطر ایفای این نقش مجبور به تراشیدن موی سر، ریش و ابروهایش شد، نام برد.
زابینه اشمیتس (زاده ۱۴ مهٔ ۱۹۶۹ – درگذشته ۱۶ مارس ۲۰۲۱) یک راننده اتومبیل‌رانی آلمانی بود.
اشمیتس راننده تیم‌های اتوموبیل‌رانی ب‌ام‌و و پورشه بود. وی هم چنین به این خاطر که افراد و بازدیدکنندگان زیادی را که مراجعه می‌کردند در اطراف پیست نوربرگ‌رینگ سوار خودروهای ب‌ام‌و و پورشه می‌شدند و با او یک دور سریع را در پیست می‌زدند به سریعترین راننده «تاکسی حلقه‌ای» ب‌ام‌و و پورشه و یک شخصیت تلویزیونی شناخته شده در جهان تبدیل شد. در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ تبدیل به اولین زنی شد که در رقابت‌های استقامتی ۲۴ ساعته نوربرگ‌رینگ برنده شد.
اشمیتس بر اثر یک بیماری در ۱۶ مارس ۲۰۲۱ در سن ۵۱ سالگی درگذشت.
مَکاکِ دُم‌دراز یا "مکاکِ خرچنگ‌خوار" ("Macaca fascicularis") از دم‌درازیان، گونه‌ای پستاندارِ نخستین و بومیِ آسیای جنوب شرقی است. این میمون دارای سابقه‌ای طولانی با زندگی در کنار آدمیان است.
افکار مرگبار فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ به کارگردانی آلن رودولف است. در این فیلم بازیگرانی همچون دمی مور، گلن هدلی، بروس ویلیس، جان پنکاو، هاروی کایتل و فرانک وینسنت ایفای نقش کرده‌اند.
مایکل وارن (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
آنتونی گوئیدرا بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گونه و تا تو بودی اشاره کرد.
جُوانه وانیکولا ؛ (زادهٔ ) بازیگر کانادایی است.
گارت جیمز هاردین (۲۱ آوریل ۱۹۱۵، ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۳) یک بوم شناس و فیلسوف آمریکایی است که در مورد خطرات اضافه جمعیت هشدار داده است. او بیشتر برای مقاله اش به نام «تراژدی منابع مشترک» معروف است.Hardin, G (1968). "The Tragedy of the Commons". Science 162 (3859): 1243–1248. doi:10.1126/science.162.3859.1243. PMID 5699198. که در سال ۱۹۶۸ در مجلهٔ ساینس منتشر شد. او همچنین برای قانون اول بوم‌شناسی انسانی هاردین مشهور است: "شما نمی‌توانید تنها یک کار انجام دهید"Miller, George Tyler (1993). Environmental Science: Sustaining the Earth. Wadsworth Publishing. . که معنایش به‌طور حدودی این است که "هر اقدامی دست کم یک پیامد ناخواسته دارد."Hardin, Garrett (1985). Filters Against Folly: How to Survive Despite Economists, Ecologists, and the Merely Eloquent. Viking Penguin, Inc. p. 59. .
هیوئی چارلز (؛ – ) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و تهیه‌کنندهٔ تئاتر موزیکال اهل بریتانیا بود. وی در اوون فری منچستر به دنیا آمد.
هیوئی چارلز برای کار مشترک با راس پارکر در نوشتن متن ترانه و آهنگ «دوباره همدیگر را خواهیم دید» شهرت دارد.
استخوان‌های زیبا: تحقیق ساکوراکو یک مجموعه لایت نوول ژاپنی نوشته شیئوری اوتا و طراحی تتسوئو است که توسط کادوکاوا شوتن از سال ۲۰۱۳ در فرمت کادوکاوا بونکوبون منتشر می‌شود. بر اساس این رمان یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۲ قسمتی نیز توسط استودیو تورویکا دستمایه اقتباس قرار گرفت، که از ۷ اکتبر تا ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵ در شبکهٔ توکیو ام‌ایکس پخش شد.
شوتارو تاتواکی یک دانش‌آموز دبیرستان معمولی است که به عنوان دستیار و همراه ساکوراکو کوجو به‌شمار می‌رود. ساکوراکو دختری فوق‌العاده زیبا در اواسط سنین بیست سالگی از خانواده‌ای ثروتمند است که علاقهٔ زیادی به استخوان‌های زیبا دارد. این دو در شهر آساهیکاوا، هوکایدو زندگی می‌کنند و هر دوی آن‌ها در طی داستان، درگیر حوادث مختلفی در مورد استخوان‌ها می‌شوند.
درگیری حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی کردستان در مه ۱۹۹۴، نخستین برخورد خشونت‌آمیز در جریان جنگ داخلی کردستان عراق بود که طی آن دو جناح رقیب در کردستان عراق، یعنی حزب دموکرات کردستان عراق و اتحادیۀ میهنی کردستان به جنگ علیه یکدیگر پرداختند. این درگیری نزدیک به ۳۰۰ کشته بر جای گذاشت.پایگاه اینترنتی گلوبال سکیوریتی، "حزب دموکرات کردستان (ک.د.پ)"، (به زبان انگلیسی)؛ بازدید در ۲۱ بهمن ۱۳۹۴. در نتیجۀ این درگیری شهرهای شقلاوه و چمچمال که در دست حزب دموکرات کردستان بود، توسط اتحادیۀ میهنی کردستان تصرف شد.بی‌بی‌سی نیوز، "گاهشمار: کردهای عراق"، (به زبان انگلیسی)؛ بازدید در ۲۱ بهمن ۱۳۹۴.
راس پارکر (؛ – ) یک نوازنده پیانو، آهنگساز، ترانه‌سرا و هنرپیشه اهل بریتانیا بود. پارکر برای اثر مشترکشان با هیوئی چارلز با نام «دوباره همدیگر را خواهیم دید» شهرت دارد. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
کنگرهٔ ملی عراق (به عربی: "المؤتمر الوطنی العراقی"، به انگلیسی: "The Iraqi National Congress")، یک حزب سیاسی عراقی است که رهبری آن را احمد چلبی از زمان تأسیس تا زمان مرگ بر عهده داشت. کنگرهٔ ملی عراق به صورت یک سازمان چترگون اپوزیسیون با کمک و هدایت حکومت ایالات متحدهٔ آمریکا به دنبال جنگ خلیج فارس، با هدف دامن زدن به براندازی صدام حسین رئیس‌جمهور وقت عراق در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.خبرگزاری صدا و سیما، "احمد چلبی رئیس حزب کنگره ملی عراق درگذشت"، نوشته‌شده در ۱۲ آبان ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۱ بهمن ۱۳۹۴. از ۸ دسامبر ۲۰۱۶ آراس حبیب کریم از سوی مجمع عمومی حزب به عنوان ریاست حزب کنگره ملی عراق انتخاب شده‌است.شیعه‌نیوز: "یک کرد شیعه عراق به ریاست حزب کنگرۀ ملی انتخاب شد"، نوشته‌شده در ۲۰ آذر ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۵ خرداد ۱۳۹۹.
میدلسکس (به انگلیسی: Middlesex) سابقاً یک شهرستان در جنوب شرقی انگلستان بود و در حال حاضر در محدودهٔ لندن بزرگ واقع شده‌است.باغ‌های گیاه‌شناسی پادشاهی، کیو در این شهر واقع شده است.
میدلسکس در سال ۱۹۶۱ میلادی، ۲٬۲۳۴٬۵۴۳ نفر جمعیت و ۶۰۱٫۷ کیلومترمربع مساحت داشت.
تدینگتون (به انگلیسی: Teddington) یک شهرک و area of London در بریتانیا است که در منطقه ریچموند آپون تیمز لندن واقع شده‌است.
تدینگتون ۴٫۲۷ کیلومترمربع مساحت دارد.
پل کینن (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۷۶) یک ترانه‌سرا، و تهیه‌کننده موسیقی اهل بریتانیا و ساکن دامبرتون، نزدیک گلاسگو کشور اسکاتلند است.
تیم باتلر (؛ زادهٔ در تدینگتون) یک ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی در اجراهایش گیتار بیس می‌نوازد.
تیم در حال حاضر در کسینگتون کنتاکی با همسر خود رابین وسلی باتلر و فرزندان‌شان زندگی می‌کند.
استان یزد، ۴ حوزه برای انتخابات مجلس دارد که در مجموع ۴ نماینده را دربر می‌گیرد؛ و عبارتند از:
خاندان بحرالعلوم از سادات حسنی و عالمان شیعی امامی قرن دوازدهم تا چهاردهم قمری در ایران و عراق که این خاندانِ مشهور به علم و ادب، به سید محمدمهدی طباطبائی بروجردی، معروف به سید بحرالعلوم، می‌رسد. این خانواده، در اواخر قرن یازدهم قمری از بروجرد به عراق رفتند و در کربلا و نجف ساکن شدند.
خاندان بحرالعلوم از خاندان سادات طباطبائی محسوب می‌شوند و نسب آنها به طباطبا از فرزندان امام حسن مجتبی می‌رسد. فرزند سید محمدمهدی بحرالعلوم، با نام سید محمدرضا طباطبائی سر دودمان خاندان بحرالعلوم نجفی محسوب می‌شود و سایر افراد این خاندان تا زمان سید حسین طباطبایی بروجردی همه از فرزندان سید محمدرضا بوده‌اند ص. ۳۴ دسترسی پیوسته از
وی با مرگ استادش وحید بهبهانی، بر مرجعیت و زعامت عراق و حوزه علمیه نجف دست یافت. از ابتکارات او تقسیم کار میان عالمان و فقیهان برجسته، به منظور اداره حوزه و پاسخگویی سریع‌تر به مراجعات مردم بود.
سید محمدرضا بحرالعلوم(۱۱۸۹-۱۲۵۳ق/۱۷۷۵-۱۸۳۷م)، فرزند سیّد محمّدمهدی، فقیه، اصولی، محدث، و رجالی و تنها پسر بازمانده از پدرش است. او در نجف به دنیا آمد. وی تحصیلات علمی خود را در زادگاهش، نجف، نزد پدر و فقیهان برجسته‌ای از جمله شیخ جعفر کاشف الغطا(متوفی ۱۲۲۸ق)، شیخ محمدسعید دینوری، سید محمدقصیر خراسانی (متوفی ۱۲۵۵ق) به پایان برد و از استادان خود اجازه روایت گرفت. او پس از پدر زعامت حوزه نجف و مرجعیت دینی را به عهده گرفت. سید محمدرضا کسی است که با نقل داستانی از پدرش، عبدالحسین تهرانی معروف به شیخ العراقین را از محل قبر پنهان شده مختار مطلع کرد و شیخ العراقین که در آن دوره نظارت بر کار بازسازی عتبات عالیات را بر عهده داشت، پس از گفته‎های سید محمدرضا بحرالعلوم، قبر مختار را پیدا کرده و دستور ساخت مرقدی بر قبر وی را صادر کرد.
سید حسین ‌بحرالعلوم(۱۲۲۱-۱۳۰۶ق/۱۸۰۶-۱۸۸۹م)، در نجف زاده شد و در همان شهر پرورش یافت و مراحل علمی را پیمود. فقه و اصول و کلام را نزد بزرگانی چون شریف العلمای مازندرانی، شیخ حسن کاشف الغطا و شیخ محمدحسن نجفی معروف به صاحب جواهر الکلام آموخت.
بیشترین شهرت سیدحسین در شعر و ادب است، تا آن‌جا که او را در این فن همتای سیدرضی(د ۴۰۴ق/۱۰۱۳م) دانسته‌اند.
سید محمدتقی ‌بحرالعلوم(۱۲۱۹-۱۲۸۹ق/۱۸۰۴-۱۸۷۲م)، از فقیهان بنام آل بحرالعلوم بود. در نجف پا به جهان نهاد. نزد پدر مقدمات علوم را فرا گرفت و پس از آن فقه و اصول را نزد عالمان روزگارش مانند شیخ‌ محمدحسن (مؤلف جواهر) طی کرد، اما پس از آن به کشاورزی پرداخت. وی پس از مرگ پدر به رهبری دینی و اجتماعی عراق دست یافت.
سیدعلی‌ بحرالعلوم(۱۲۲۴-۱۲۹۸ق/۱۸۰۹-۱۸۸۱م)، از عالمان و فقیهان و ادیبان بزرگ آل بحرالعلوم به تیزهوشی مشهور بود. در نجف زاده شد، در همان شهر دانش فرا گرفت و زندگی را به پای ان بُرد.
سطوح و خارج اصول را نزد ملا مقصودعلی‌ کاظمی و فقه را نزد شیخ‌ محمدحسن نجفی نویسنده جواهر و شیخ‌ علی فرزند شیخ‌ جعفر کاشف‌ الغطاء(د ۱۲۵۳ق/۱۸۳۷م) آموخت.
او آثاری در فقه و اصول پدید آورده است که مهمترین آن البرهان القاطع در شرح مختصر النافع است.
سید علی بحرالعلوم، آخرین عالم و فقیه برجسته این خاندان می باشد. پس از رحلت ایشان، گرایش به علوم غریبه در این خاندان به شکلی پررنگ شد که پس از دودهه، مجبور به ترک نجف اشرف شدند.
بازماندگان این خاندان بزرگ عالم تشیع، همچنان در کربلا، سامرا، همدان و بروجرد سکونت دارند و با استفاده از میراث سترگ آل بحرالعلوم در علم لیمیا و علوم غریبه، به تسکین آلام مسلمین مشغول می باشند.
حوزهٔ انتخاباتی تفت و میبد یکی از حوزه‌های استان یزد برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت تفت، ۱ نماینده دارد.
این حوزه تنها حوزه‌ای در کشور است که یکپارچه نیست. شهرستان صدوق (اشکذر) میان دو شهرستان تفت و میبد فاصله انداخته‌است.
حوزهٔ انتخاباتی مهریز و بافق و بهاباد و ابرکوه و خاتم و مروست یکی از حوزه‌های استان یزد برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت مهریز، ۱ نماینده دارد.این حوزه بزرگترین حوزه انتخابیه کشور است و شامل ۶ شهرستان می‌باشد و جز محرومترین مناطق استان یزد هستند
حوزهٔ انتخاباتی اردکان یکی از حوزه‌های استان یزد برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت اردکان، ۱ نماینده دارد.
حوزهٔ انتخاباتی یزد، اشکذریکی از حوزه‌های استان یزد برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت شهر یزد، ۱ نماینده دارد.
رابرت لوئیس کارلتون () با نام مستعار باب کارلتون (؛ ۸ نوامبر ۱۸۹۶ – ۱۳ ژوئیه ۱۹۵۶) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیش از ۵۰۰ آهنگ ساخته است، از جمله "Ja-Da" در سال ۱۹۱۸.Robert L. Carleton, Composer of "Ja-Da", "The New York Times", July 14, 1956
او با مری لوئیس کارلتون ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های، جالِتا و جودی، و یک پسر به نام رابرت بود.
شیپ‌فایل () قالب عمومی داده‌های برداری در نرم‌افزارهای سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) است. این قالب توسط شرکت ازری و عمدتاً به شکل استاندارد باز جهت به‌کارگیری میان نرم‌افزارهای این شرکت و دیگر نرم‌افزارهای جی‌آی‌اس توسعه یافته است. قالب شیپ‌فایل می‌تواند داده‌های مکانی عوارض گرافیک برداری را به شکل نقطه، خط و چندضلعی نمایش دهد که برای نمونه به‌ترتیب جهت نمایش چاه آب، رود و دریاچه به‌کار می‌روند.
کیوجی‌آی‌اس () با نام پیشین کوانتوم جی‌آی‌اس (Quantum GIS) نرم‌افزار آزاد چندسکویی و متن‌باز سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) است که قادر به تولید، نمایش، ویرایش و تحلیل داده‌های مکانی است.
کیوجی‌آی‌اس مانند دیگر نرم‌افزارهای جی‌آی‌اس به کاربران اجازه می‌دهد تا با استفاده از تکنیک‌های گوناگون ترسیم نقشه، لایه‌های مختلف نقشه را تولید و ترسیم کنند. در این نرم‌افزار نقشه‌ها در قالب‌های مختلف از جمله گرافیک برداری و گرافیک شطرنجی و برای کاربردهای گوناگون به‌کار گرفته می‌شوند.
QGIS به عنوان نرم افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) عمل می کند و به کاربران امکان می دهد علاوه بر تهیه و تولید نقشه ، اطلاعات مکانی را تجزیه و تحلیل و ویرایش کنند. QGIS هر دو نوع لایه اطلاعاتی رستر و بردار پشتیبانی می کند. داده های برداری به صورت نقطه ، خط یا چند ضلعی قابل استفاده و ساماندهی هستند. این نرم افزار از فرمت های متعدد داده های رستری نیز پشتیبانی می کند.
QGIS از فرمت های استاندارد shapefiles ، Coverages ، Personal Geodatabases ، dxf ، MapInfo ، PostGIS و... پشتیبانی می کند. در بخش خدمات وب ، امکان ارائه سرویس نقشه وب و سرویس وب بر مبنا عارضه ( Feature Base) را نیز دارد .
QGIS با سایر بسته های GIS منبع باز ، از جمله PostGIS ، GRASS GIS و MapServer قابلیت ادغام دارد . افزونه های نوشته شده به زبان های Python یا C ++ این امکان را به QGIS می دهد که قابلیت هاش را گسترش دهد. افزونه ها می توانند با بسیاری از ابزار ها و بستر های موجود ارائه سرویس نقشه در تعامل باشند مانند Google Geocoding API ، انجام عملکردهای ژئوپروسس مشابه ابزارهای استاندارد موجود در ArcGIS ، و رابط با پایگاههای PostgreSQL / PostGIS ، SpatiaLite و MySQL و...
گری شرمن از اوایل سال 2002 توسعه Quantum GIS را آغاز کرد و در سال 2007 به یک پروژه انکوباتور بنیاد منبع آزاد جغرافیایی تبدیل شد. نسخه 1.0 در ژانویه 2009 منتشر شد.
QGIS که با زبان C ++ نوشته شده ، با استفاده از کتابخانه Qt گسترده می یابد. علاوه بر Qt ، این نرم افزار به بستر های نرم افزار دیگر مانند GEOS و SQLite نیاز دارد. همچنین استفاده از GDAL ، GRASS GIS ، PostGIS و PostgreSQL نیز توصیه می شوند ، امکان دسترسی به فرمت های اطلاعاتی اضافه ای را به کاربر می دهد و همچنین باعث توسعه ابزاری بیشتری میشوند
QGIS همچنین می تواند به عنوان یک رابط کاربری گرافیکی با GRASS مورد استفاده قرار گیرد. QGIS نسبت به سایر نرم افزار های GIS ای به منابع سخت افزاری کمتری نیاز دارد و به طور کلی به رم و قدرت پردازش کمتری احتیاج دارد. از این رو می توان از آن در سخت افزار قدیمی استفاده کرد و یا همزمان با سایر برنامه ها بر روی سخت افزار های ساده تر مورد استفاده قرارگیرد.
توسعه و بروز رسانی نرم افزار QGIS توسط توسعه دهندگان داوطلب انجام می شود. ، توسعه دهندگان QGIS را به 48 زبان ترجمه كرده و برنامه در سطح بین المللی در محیط های دانشگاهی و حرفه ای مورد استفاده قرار می گیرد. چندین شرکت خدمات پشتیبانی و قابلیت توسعه را ارائه می دهند.
QGIS می تواند لایه های اطلاعاتی مختلف با فرمت و محتوا مختلف را نمایش دهد.
در نرم افزار QGIS بخشی برای تولید نقشه و چیدمان داده ها و نقشه های مختلف وجود دارد که امکان اخذ خروجی مناسب برای چاپ نقشه را به کاربران می دهد.
به عنوان یک نرم افزار رایگان نرم افزار تحت GNU GPLv2 ، QGIS می تواند آزادانه اصلاح شود تا کارهای مختلف یا تخصصی تری انجام دهد. دو مثال برنامه های مرورگر QGIS و QGIS Server است که برای دسترسی و رندر داده از همان کد استفاده می کنند اما رابط های مختلف جلویی مختلف را ارائه می دهند.
برای فراگیری و استفاده از نرم افزار QGIS منابع و روش های مختلف وجود دارد، از جمله کانال های اختصاصی YouTube ، https://www.youtube.com/playlist?list=PLEG4qT_nMsCVEb0D0V8KFYJFC2UvXiipDhttps://www.youtube.com/watch?v=lg9ceXoCUFE آموزش آنلاین ، https://www.qgistutorials.com/en/ و کتاب های درسی https://www.packtpub.com/big-data-and-business-intelligence/mastering-qgis-second-edition
بادی کی (؛ ۳ ژانویه ۱۹۱۸ – ۲۱ نوامبر ۲۰۰۲) یک ترانه‌سرا، موسیقی‌دان، تهیه کننده، پدیدآور، نویسنده و ناشر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی آهنگ‌های خود را با نوازندگان برتری همچون فرانک سیناترا، سارا وان، داینه واشنگتن، الا فیتزجرالد، پری کومو، الویس پرسلی و داستی اسپرینگفیلد به اجرا گذاشته است.
مشارکت در نوشتن آهنگ مجموعه تلویزیونی "خواب جینی را می‌بینم"، از جملهٔ آثار شناخته‌شدهٔ وی است. در سال ۱۹۷۵، او جایزه گرمی را برای "تولید بهترین آلبوم موسیقی کودکان" به واسطهٔ آلبوم "شازده کوچولو، " با اجرای ریچارد برتون به دست آورد.Buddy Kaye, 84, Songwriter Of Hits for Como and Sinatra, November 23, 2002, "New York Times".
شاهنامهٔ لکی مجموعه‌ای از اشعار حماسی که به زبان لکی سروده شده و در کتابی با همین عنوان توسط حمید ایزدپناه گردآوری شده و به چاپ رسیده‌است.
تاریخ نگارش این اثر ادبی در پرده‌ای از ابهام قرار دارد، اما با توجه به نوع کاغذ و نیز شیوه نگارش آن، مربوط به صد سال پیش است.
برخی از مورخان، تاریخ سرودن این اثر را به زمان رستم شاه عباسی (۸۷۳ تا ۹۳۰ هـ. ق) نسبت می‌دهند و متذکر می‌شوند که به فرمان وی این اثر ادبی به تقلید از "شاهنامهٔ" فردوسی با وزن هجایی که در لرستان آن زمان مرسوم بوده سروده شده‌است.
از این منظومه دو دستنویس موجود است که دستنویس اصلی ۱۴۶۷ بیت و دستنویس دیگر ۳۰۳۳ بیت دارد. شاعر از شاهنامه به عنوان منبع سرودن این اثر استفاده نکرده، هرچند "شاهنامهٔ لکی" با "شاهنامهٔ" فردوسی در نام مکان‌ها و نام اشخاص تفاوت آشکار دارد، اما تأثیر فردوسی بر این اثر آشکار است و بیت‌هایی همانند «آسمان پولادین و زمین آهنین شد»، «زمین می‌لرزید از سم ستوران» نشان می‌دهد که شاعر نه تنها با شاهنامه فردوسی آشنا بوده‌است، بلکه بیت‌هایی از ان را آنچنان‌که مرسوم بوده ازبر داشته است. با این حال شاعر توانسته به سبکی مستقل رسیده و استادی خود را در توصیف صحنه‌های رزمی میدان جنگ نشان دهد. شاعر این منظومه هیچگاه از خود احساسات قومی نشان نمی‌دهد و همه جا سخن از همهٔ ایران و ایرانیان و ایران‌دوستی است. این منظومه به قالب مثنوی و به وزن هجایی است (بیشتر ده یا یازده هجا).http://www.azargoshnasp.net/famous/ferdowsi/shahnamehlaki.pdf نقدی بر کتاب شاهنامهٔ لکی دکتر خالقی مطلق
نسخهٔ نخستینِ این کتاب شامل ۱۴۶۷ بیت بوده‌است؛ که هم‌اکنون بالغ بر ۳۰۳۳ بیت است.
آگاه شدن فرامرز و جهانگیر از شکست ایرانیان
داستان جستجوی دلیران ایرانی و یافتن کنیز ایرانی را
خبرآوردن رهام کابلی از اردوی تورانیان
جنگ کوزیب ماچینی، با سام
شکست ایرانیان از تورانیان
گفتگوی فلامرز با کوزیب ماچینی
آگاه‌شدن کیخسرو از ویرانی ایران
یافتن زرعلی، رستم تاج بخش را
فرستادن اورنگ، قاصدی به زابل به خدمت زواره
حملهٔ رستم به سپاه توران
رزم برزو با سپاه توران و پیروزی ایران.
داستان حمله به ایران
گزیده‌ای از ابیات داستان هماون و جستجوی دلیران و کنیز ایرانی:
بردز () گروه موسیقی راک آمریکایی بود که سال ۱۹۶۴ در لس آنجلس کالیفرنیا شکل گرفت. این گروه از پیشگامان سبک فولک راک و یکی از تأثیرگذارترین گروه‌های موسیقی دهه ۱۹۶۰ به‌شمار می‌رود. بردز با الهام از گروه‌هایی مانند بیتلز و رولینگ استونز و کینکس که پدیدهٔ موسوم به استیلای بریتانیایی را رقم زده بودند، در شکل‌گیری سبک‌های سایکدلیک راک، راگا راک و کانتری راک نیز نقشی تعیین‌کننده ایفا کرد. هارمونی‌های آوازی گروه و شیوهٔ شلوغ‌نوازی مگوئن با گیتار ریکنبَکر دوازده سیمی تأثیری بر جریان موسیقی پاپ گذاشت که تاکنون ادامه یافته‌است.
تنها عضو ثابت بردز، راجر مگوئن بود که تا ازهم‌پاشیدن گروه در سال ۱۹۷۳ به فعالیت ادامه داد. سال ۱۹۹۱ نام گروه بردز به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد.
جریان اسپیتسبرگن غربی () یک جریان اقیانوسی گرم و شور است که در غرب جزایر اسپیتسبرگن و اقیانوس منجمد شمالی به سمت قطب گردش می‌کند. جریان اسپیتسربرگن غربی در دریای نروژ به جریان نروژ منشعب می‌شود. اهمیت جریان اسپیتسبرگن غربی به‌دلیل انتقال آب‌های گرم و شور اقیانوس اطلس به نواحی داخل شمالگان است. جریان گرم و شور اسپیتسبرگن غربی از سمت شرقی تنگه فرام به طرف شمال جریان می‌یابد، در حالی‌که جریان گرینلند شرقی از سمت غرب تنگه فرام به طرف جنوب گردش می‌کند. جریان گرینلند شرقی با آب بسیار سرد و شوری کم شناخته می‌شود و عامل مهمی در خروج یخ دریا از شمالگان است؛ بنابراین عملکرد جریان گرینلند شرقی و جریان اسپیتسبرگن غربی باعث شده تا تنگه فرام در شمالی‌ترین نقطه اقیانوس اطلس در تمام طول سال عاری از یخ باشد.
انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران (به انگلیسی: Iranian Graphic Designers Society به اختصار IGDS)، اولین انجمن رسمی و قانونی و مستقل طراحان گرافیک ایران است که در سال ۱۳۷۶ در وزارت کار و امور اجتماعی به ثبت رسید؛ و از سال ۱۳۸۱ عضو انجمن بین‌المللی طراحی (به اختصار ico-D) است.
تلاش برای تشکیل انجمنی صنفی برای طراحان گرافیک ایران از سال ۱۳۵۵ آغاز شد؛ پس از انقلاب سال ۵۷ و همچنین وقوع جنگ تحمیلی، این مهم به مسیری دیگر وارد شد. کمااینکه در تمام سال‌های اولیه انقلاب غالب طراحان گرافیک بیشتر متوجه مسائل و امور داخلی کشور و استفاده از زبان گرافیک در جهت اهداف انقلاب بودند.همان، ۵ و ۶. تا این که در سال ۱۳۶۴ اولین گام صنفی، با انتشار محدود نخستین تعرفه بهای کارهای گوناگون گرافیک به کوشش جمعی از طراحان گرافیک برداشته شد. آن‌ها توانستند اولین نمایشگاه دوسالانه طراحان گرافیک ایران را با جلب حمایت و همکاری برخی از سازمان‌ها و نهادهای دولتی در موزه هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۶۶ برگزار کنند. این نمایشگاه، بزرگترین گردهمایی طراحان گرافیک ایران بعد از نمایشگاه پنجاه سال گرافیک ایران در سال ۱۳۵۵ بود. پس از برگزاری موفقیت‌آمیز این نمایشگاه، تلاش برای راه‌اندازی و تأسیس شرکت تعاونی تهیه و تأمین ملزومات حرفه‌ای طراحان گرافیک ایران، تحقق یافت. اما از آنجا که این تعاونی نمی‌توانست دربرگیرنده همه اهداف و آمال طراحان گرافیک باشد، یک سال و نیم پس از تشکیل، هیئت مؤسس تعاونی توانستند با جلب نظر جمعیت قابل توجهی از طراحان گرافیک و یافتن راهکار رسمی و قانونی، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران را در مهرماه ۱۳۷۶ به ثبت رسانده و تأسیس کنند.
اصلی‌ترین هدف در تأسیس انجمن، ایجاد یک تشکل صنفی برای طراحان گرافیک ایران، و ارائه تعریفی از جایگاه طراحی گرافیک در جامعه بود. بنابراین رسمیت‌بخشیدن به حرفه طراحی گرافیک یکی از دستاوردهای مهم انجمن بود و در کنارش خیلی موارد دیگر هم پدید آمد.
در نظامنامهٔ انجمن و در ذیل تعریف "طراح گرافیک" آمده است: طراح گرافیک هر شخص حقیقی است که به‌طور حرفه‌ای و مستمر به کار طراحی گرافیک اشتغال داشته باشد. اعضای انجمن، طراحان گرافیک هستند. انجمن علاوه بر اعضای پیوسته، چند تن عضو افتخاری نیز دارد. همچنین در دورانی اقدام به پذیرش تعداد معدودی عضو دانشجویی کرده بود که بعدها این روند متوقف شد و افراد می‌بایست شرایط کمی و کیفی عضویت رسمی را احراز می‌کردند. در حال حاضر، انجمن ۱۶۳۲ عضو رسمی دارد.
تعداد اعضای اصلی هیئت مدیره‌‌ی انجمن ۷ نفر و اعضای علی‌‌البدل آن ٢ نفر می‌باشند که هر سه سال یک‌‌بار توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند.
علاوه بر‌‌این در مجمع عمومی یک نفر بازرس اصلی و یک نفر بازرس علی‌‌البدل برای نظارت برفعالیت‌‌های هیئت مدیره برای یک دوره‌‌ی ٣ ساله انتخاب می‌شوند. هیئت مدیره پس از انتخاب توسط مجمع عمومی، از میان خود یک نفر را به عنوان رئیس، یک نفر به عنوان نایب رئیس و یک نفر به عنوان خزانه‌دار انتخاب می‌کنند. اعضای هیئت مدیره از میان خود یا اعضاء و یا خارج از آن یک نفر را به عنوان دبیر اجرایی انجمن انتخاب می‌کنند.
اعضای هیئت مدیره و بازرسان می‌‌توانند فقط برای ٢ دوره متوالی انتخاب شوند.
اعضای هیئت مدیره و بازرسان انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران از دوره اول در سال ۱۳۷۶ تا امروز تغییرات زیادی داشته است. این اعضا و نقش آن‌ها را در این‌جا ذکر شده است.
دوره اول (١٣٧۶ تا ۱۳۷۹)
دوره دوم (١٣٧٩ تا ۱۳۸۲)
دوره سوم (١٣۸۲ تا ۱۳۸۵)
دوره چهارم (١٣۸۵ تا ۱۳۸۸)
دوره پنجم (١٣۸۸ تا ۱۳۹۱)
دوره ششم ( ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴)
دوره هفتم ( ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷)
دوره هشتم ( ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰)
دوره نهم ( 1401 تا 1403)
اعضای افتخاری انجمن عبارتند از:
این افراد به منظور پاسداشت حرمت و منزلت پیشگامان طراحی گرافیک ایران که با خلاقیت، نوآوری و همت باعث رونق گرافیک و رواج آن گشته‌اند و آموزش صدها هنرمند فعال و پویا را در این حرفه عهده‌دار بوده‌اند، انتخاب شدند.
طبق اساسنامه، مهم‌ترین فعالیت‌های انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، حول ۱۴ محور صنفی و حرفه‌ای تعریف شده‌است و رسیدن به آن‌ها به منزلهٔ دستاوردهای انجمن محسوب می‌گردد. که با ورود اعضای جدید به انجمن تمامی فعالیت ها با سرعت خیلی بهتر نسبت به قبل به جلو پیش می روند. که این سرت باعث پیشرفت انجمن صنفی طراحان گرافیک خواهد شد.
جهت اطلاع عنوان نشریه انجمن است که اولین شمارهٔ آن توسط کمیته انتشارات انجمن در فروردین ۱۳۷۷ منتشر شد. در ابتدا، هدف از انتشار این خبرنامه، بازگویی اخبار مهم گرافیک ایران و جهان و مقالات و مطالب مهم از یک سو و از سوی دیگر انعکاس فعالیت‌ها و اقدامات انجمن به اعضا بوده‌است. پس از یک دوره وقفه و تصمیم انجمن به عدم انتشار این خبرنامه، در حال حاضر، این نشریه با هدف اطلاع‌رسانی و "ثبت" رویدادهای انجمن به صورت ویژه‌نامه منتشر می‌شود.
«مهمترین و بنیادی‌ترین حرکت برای دعوت و حضور طراحان گرافیک ایران، برپایی مستمر دوسالانه‌های طراحی گرافیک بوده است» اولین نمایشگاه دوسالانهٔ آثار طراحان گرافیک ایران در سال ۱۳۶۶، در موزه هنرهای معاصر تهران به اهتمام مرتضی ممیز برپا شد. پس از آن، هر دو سال -گاه با اندکی تعویق- دوسالانه با فراز و فرودهایی برگزار شده‌است. تا اینکه هشتمین نمایشگاه در سال ۱۳۸۲ با عنوان «هشتمین نمایشگاه دوسالانه جهانی پوستر تهران» به صورت بین‌المللی در نگارخانه صبا برپا شد. با درگذشت مرتضی ممیز در سال ۱۳۸۴، به نظر می‌رسد انجمن در سوگ این هنرمند که از بنیان‌گذاران انجمن نیز بود، برپایی دوسالانه نهم را به زمان دیگری موکول کرد. سرانجام دوسالانه نهم در سال ۱۳۸۶ برگزار شد؛ این دوسالانه در بخش ملی به طراحی گرافیک معاصر ایران، و در بخش جنبی و همین‌طور بخش بین‌المللی به طراحی پوستر پرداخت. پس از دوسالانه دهم، انجمن، نمایشگاهی با نام سرو نقره‌ای در سال ۱۳۸۹ از آثار اعضای خود برگزار کرد و گسترش کیفی فعالیت‌های گوناگون طراحان گرافیک ایران را فارغ از مشکلات و هیاهوی پیرامون دوسالانه قبلی
همچون دوسالانه، «برگزاری جشنواره، نمایشگاه، مسابقه و همایش» یکی از فعالیت‌های چهاردگانهٔ انجمن است که همگی به‌طور همزمان -در وحدت با یکدیگر- یا جداگانه برگزار می‌شوند.
۲۷ آوریل برابر با هفتم اردیبهشت، برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ توسط "انجمن بین‌المللی طراحان گرافیک (AGI)" به عنوان روز جهانی گرافیک نامگذاری شد. انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، پس از عضویت در "انجمن بین‌المللی طراحی (ico-D)"، همزمان با روز طراحی گرافیک، هفته طراحی گرافیک را با برگزاری نمایشگاهِ آثار طراحان و برپایی برنامه‌های حرفه‌ای جشن می‌گیرد. به نظر می‌رسد مهم‌ترین هدف از برگزاری این هفته، تحقق یکی از فعالیت‌های چهاردگانهٔ انجمن تحت عنوان: «بالابردن آگاهی جامعه در زمینه اهمیت و نیاز کشور به حرفه طراحی گرافیک» است. از سال ۲۰۱۲ میلادی، روز طراحی گرافیک به روز طراحی ارتباطات تغییر نام داده است.
انجمن به منظور تشویق و ترویج مباحث نظری، مسابقه پژوهشی طراحی گرافیک را در دو بخش تألیف و ترجمه برگزار می‌کند. فراخوان این رخداد با نام "نشان اردیبهشت" نخستین بار در بهمن‌ماه ۱۳۸۶ منتشر شد و از آن پس هر دو سال به‌طور مستمر برگزار می‌شود. محتملاً مهم‌ترین هدفِ نشان اردیبهشت، تحقق موارد دیگری از فعالیت‌های چهاردگانهٔ انجمن پیرامون «پژوهش، تبادل اطلاعات حرفه‌ای و انتشار کتاب» است. انجمن خود بر آن است که پژوهش از جملهٔ مهم‌ترین ابزارهای شناختِ وضعیت موجود و فائق‌آمدن بر مشکلات و فراز و نشیب‌های رخ‌داده در آن است.
از زمان تأسیس انجمن، ایجاد موزه به عنوان یکی از اهداف بلندمدت انجمن در دستور کار قرار گرفت و به همین منظور کمیته موزه با هدف گردآوری، حفظ و نمایش آنچه به عنوان تاریخ طراحی گرافیک ایران شناخته می‌شود، در اردیبهشت ۱۳۷۹ آغاز به کار نمود. سرانجام با تلاش‌های بی‌وقفه انجمن، "موزه گرافیک ایران" در دی‌ماه ۱۳۹۳ افتتاح شد. نگاه کنید به: موزه گرافیک.
دوزخ () فیلمی فرانسوی در سبک درام به کارگردانی کلود شابرول است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. شابرول این فیلم را بر اساس فیلمنامه‌ای از آنری-ژرژ کلوزو کاگردانی کرد. در سال ۱۹۶۴ کلوزو سعی در ساختن فیلمی بر اساس این فیلمنامه کرد ولی نتوانست فیلم را به پایان برساند و پروژه ناتمام ماند.
چشمه قیر دهلران یکی از عجایب طبیعی استان ایلام است. مساحت این چشمه که در ۷ کیلومتری شهر دهلران قرار دارد ۸۵ هکتار است و از یک چشمه اصلی و ۳ چشمه فرعی تشکیل شده و دهانه آن ۹ متر است.
چشمه قیر دهلران در فهرست آثار ملی ایران
آیندگان و روندگان سومین جلد از مجموعه چهارجلدی تاریخ شفاهی ایران در عصر پهلوی دوم است که دربرگیرنده خاطرات داریوش همایون، از فعالان سیاسی رژیم پهلوی با سمت‌هایی همچون وزیر اطلاعات و جهانگردی، دبیر حزب مشروطه ایران و بنیانگذار روزنامه آیندگان است. گفتگو با داریوش همایون در سال ۱۳۸۷ در ژنو سوئیس انجام شده‌است.این کتاب به کوشش حسین دهباشی و توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران به چاپ رسیده‌است.
گفتگو با داریوش همایون در سال ۱۳۸۷ در ژنو سوئیس، روایت دست اولی از مشاهدات وی در مباحثی همچون تحولات دوره رضاشاه، نهضت ملی نفت و نخست وزیری محمد مصدق، کودتای ۲۸ مرداد، تشکیل و حضور در احزاب سیاسی، فعالیت‌های روزنامه‌نگاری تأسیس سندیکای نویسندگان و خبرنگاران، دربار سلطنتی و حواشی آن، تأسیس احزاب رستاخیز و سومکا، وزارت اطلاعات و جهانگردی روزهای انقلاب و فروپاشی حکومت پادشاهی و... است. پروژه تاریخ شفاهی ایران در عصر پهلوی دوم، مجموعه‌ای از ده‌ها گفتگوی پژوهشی با تصمیم سازان و بازیگران اصلی عصر پهلوی دوم است که پس از حدود ۱۴ سال پیگیری و در خلال صدها ساعت مصاحبه صوتی و تصویری و گردآوری هزاران سند تاریخی انجام شده‌است.
داریوش همایون (۱۳۰۷ تهران- ۱۳۸۹ ژنو)، دوره‌ای متنوع و طولانی از فعالیت سیاسی از جمله عضویت در حزب پان ایرانیسم، حزب ملت ایران ملت، حزب سوسیالیست ملی کارگران (سومکا) و قائم مقامی حزب رستاخیز را در کارنامه خود دارد. وی همچنین سردبیری سرویس خارجی روزنامه اطلاعات و تأسیس روزنامه آیندگان و سمت وزیر اطلاعات و جهانگردی را در سوابق خود دارد.
بنابر قواعد علمی تاریخ شفاهی، این اثر به جز چند عبارت محدود و مختصر که جای خالی آن مشخص شده و حذف آن ناگزیر بوده، متن کامل و بدون دخل و تصرف در گفتگوهای انجام شده‌است. متن کتاب در ۴ سطح مختلف گویاسازی شده‌است. این چهار سطح عبارتند از:
۱- واژگان و عبارات غیر فارسی نیازمند توضیح
۲- اصطلاحات تخصصی و فنی مربوط به علوم طبیعی، اقتصادی، نظامی و سیاسی و ...
۳- رویدادها، رخدادها و حوادث تاریخی و اجتماعی
۴- مدعاها و خطاهای آشکار تاریخی
در هریک از این موارد، به منابع و مراجع دست اول نظیر فرهنگنامه‌ها و دانشنامه‌های تخصصی، اسناد و مدارک تاریخی و آرشیوهای تخصصی تاریخ معاصر رجوع شده‌است. در مواردی نیز با توجه به اهمیت تاریخی موضوعات، از طریق مکاتبه یا مراجعه حضوری نظر افراد یا نزدیکان فرد مورد بحث یا شاهدان تاریخی اتفاقات دربارهٔ مدعیات فرد مصاحبه شونده پرسیده و در پاورقی‌ها با ذکر دقیق نام و مشخصات گنجاده شده‌است. اسناد تاریخی مانند نامه‌ها، اخبار جراید و تصاویر نیز با همین روال در بخش ضمایم آورده شده‌است.
کتاب از صفحه ۳۸۸ الی ۴۴۰ به تصاویر اسناد مختلف از نامبرده و از صفحه ۴۴۵ الی ۴۶۴ به بیست تصویر وی اختصاص یافته و فاقد نمایه است.
مجموعه پژوهش‌هایی همچون پروژه تاریخ شفاهی ایران در عصر پهلوی دوم را می‌توان پاره‌ای از فرهنگ اسلامی و ایرانی در طول تاریخ دانست که در آن نه تنها سخنان مخالفان همواره شنیده شده بلکه به گونه‌ای در تاریخ نیز مانده‌است. در این میراث درخشان اسلامی، حق داوری به جای گزینش‌گران به رهگذران و مخاطبان تاریخ سپرده شده‌است تا آنان سره‌ها را از ناسره‌ها جدا سازند. پس این سنت‌ها و عبرت‌های تاریخی‌اند که نقدها را عیار می‌گیرند نه واهمه از نقل‌ها و روایت‌های تاریخی بر این پایه.
«برجستگی کتاب «آیندگان و روندگان» دست‌نخوردگی متن مصاحبه به مثابه یک سند است. اگر در متن کتاب دقت کرده باشید حتی برخی حالات طرف مصاحبه شونده در کروشه آورده شده‌است. چرا جزئیات صورت و حالات فرد مصاحبه شونده در کتاب نقل شده؟ برای این‌که بر اساس یک قاعده‌ای که در جهان خارج از ایران مرسوم است و به موضوع نگاه می‌کنند می‌گویند اگر شما این متن تصویری یا متن صوتی را تبدیل به متن مکتوب می‌کنید تا حد ممکن حالات بیانی و چهره طرف را هم در متن نیز منعکس کنید. اما تاکنون در تاریخ‌شفاهی ما این کارها انجام نشده است. مصاحبه شونده یک گفتگو را به یک متن فاخر تبدیل می‌کرد. نکته دیگر این‌که تواتری در کتاب به این دلیل آمده که ما بخش دیگری از زندگی مصاحبه‌شونده را یک آئینه کردیم و در کنار متن اصلی قرار دادیم. نکته سوم، برای این‌که در واقع ما منفعلانه از کنار متن عبور نکرده باشیم آمدیم در حواشی بسیار صریح توضیح دادیم. ضمن این‌که بنا بر این نبوده که ما در حواشی افشاگری یا به کسی اهانت کنیم. قرار بوده که در حواشی نکاتی اضافه شود که دربارهٔ متن توضیحاتی دهد یا اگر کسی به جایی تعرضی کرده و حرفی را گفته که از جنس اتهام بوده به آن‌ها در حاشیه با تکیه بر یک منبعی پاسخ داده شده‌است. به عبارتی ما با شواهد دیگر اتهام و تعرض‌ها را پاسخ داده‌ایم. در واقع قصد ما از استناد به منابع، شعور و ارزش قائل‌شدن برای خواننده است که اگر در توضیح مطلبی دچار اشتباه شدیم خواننده با مراجعه به منبع مشخص شده به درستی یا نادرستی اظهارات مصاحبه‌شونده پی ببرد. باید یادآوری کنم متن‌هایی که به سوی افشاگری می‌روند در کمترین سطح اثرگذاری هستند زیرا اسیر تبلیغات روزمره می‌شوند و این اسیرشدن در بند تبلیغات روزمره برای لذت بردن جمعی کافی است و برای تبانی کردن یک جمع دیگر وافی است. در ته ماجرا از این دست پژوهش‌ها معرفت تاریخی حاصل نمی‌شود»
در بخشی از این کتاب آمده‌است: «تلویزیون روشن بود، ناگهان گفتند که شاه پیامی دارد و شاه ظاهر شد و درهم و شکسته و با لکنت زبان و روحیه‌ای بسیار خراب و به حال نیمه‌گریه و یک نطقی هم خواند که سراپا التماس و درخواست و آنجا هم گفت که «من پیام انقلاب شما را شنیدم» و بگذارید خلاصه من خودم رهبر انقلاب باشم. اجازه بدهید، تمنا می‌کنم. همه‌اش التماس بود و بعد حکومت نظامی را اعلام کرد ولی باز گفت نترسید این هیچ کاری نمی‌کند، هیچ وحشتی نداشته باشید. خب چرا حکومت نظامی می‌دهید؟ و ما هم متحیر، نمی‌دانستیم چه بگوییم. واقعاً نمی‌دانستیم چه بگوییم. بهت زده شده بودیم... می‌دیدم این‌ها با اراده آزاد، به میل و هوای دل خودشان به قول سعدی، دارند نابود می‌کنند خودشان را و خیال می‌کنند که با این کارها می‌شود جلوی این انقلاب را گرفت.»
نقاشی فضای باز () یا به تعبیر دیگر، نقاشی هوا، یک عبارت با اقتباس از معادل فرانسوی به معنی باز (به طور کامل و جامع، هوای باز) است. به طور کلی یک فُرم از نقاشی امپرسیونیست فرانسه در قرن نوزدهم میلادی است. نشان دادن نور و حالت جاهای بدون سقف و فضاهای باز به خصوص برای توصیف عمل نقاشی خارج از منزل نیز نامیده می‌شود. نقش کشیدن از اجسام یا آنچه را که چشم به شکل واقعی آن می‌بیند از ایده‌های اصلی این هنر است که در آن، یک طرح به روش باز تولید شرایط بصری واقعی در زمان نشان داده می‌شود. برای کار در این شیوه و فُرم از نقاشی، باید یک نگاه از پیش تعیین شده از اجسام یا مناظر در فضای باز ایجاد گردد.
قبل از قرن نوزدهم، هنرمندان رنگ‌های خود را از رنگدانه‌های خام ترکیب می‌کردند که اغلب خود را با استفاده از رسانه‌های مختلف آسیاب می‌کردند. این باعث شده بود تا قابلیت حمل و نقل نامناسب باشد و بیشتر فعالیت های نقاشی محدود به استودیو باشد. با این حال، در دهه 1830، مدرسه باربیزون در فرانسه که شامل چارلز-فرانسوا دوبینی و تئودور روسو بود، از تمرین هوای عمومی برای به تصویر کشیدن تغییر ظاهر نور با تغییر شرایط آب و هوایی استفاده کرد.
این وضعیت بعداً در دهه 1800 هنگامی که لوله‌های رنگ روغن در دسترس قرار گرفت، بهبود یافت، و به نقاشی در فضای باز اجازه داد تا برای هنرمندان بیشتری قابل اجرا باشد، لوله رنگ جمع شونده در سال 1841 توسط پرتره‌نگار آمریکایی اختراع شد.
در اوایل دهه 1860، چهار نقاش جوان: کلود مونه، پیر آگوست رنوار، آلفرد سیسلی و فردریک بازیل، در حین تحصیل زیر نظر هنرمند آکادمیک چارلز گلیر با یکدیگر آشنا شدند. آنها متوجه شدند که علاقه مشترکی به نقاشی مناظر و زندگی معاصر دارند و اغلب با هم به حومه شهر می‌رفتند تا در هوای آزاد نقاشی کنند. آن‌ها دریافتند که می‌توانند مستقیماً از طبیعت زیر نور خورشید نقاشی کنند و با استفاده از رنگدانه‌های مصنوعی زنده موجود، شروع به ایجاد شیوه‌ای سبک‌تر و روشن‌تر از نقاشی کردند که رئالیسم گوستاو کوربه و مکتب باربیزون را بیشتر گسترش داد. این تئوری در آغاز کار رادیکال بود، اما در دهه های بعدی قرن نوزدهم، این تئوری در عمل عادی هنری جذب شده بود.
بانوی اول نیجریه (؛ عنوان همسر رئیس‌جمهور نیجریه است. بانوی اول حال حاضر کشور نیجریه، عایشه بوهاری است که این عنوان را از ۲۹ مه ۲۰۱۵ میلادی در دست دارد. در قانون اساسی نیجریه، برپایی منصب یا شغلی با عنوان بانوی اول نیجریه، فراهم نشده است. با این حال از زمان استقلال این کشور، بودجه و کارکنان رسمی به بانوی اول نیجریه اختصاص داده شده است. در هنگام خطاب به وی، بانوی اول به کار گرفته می‌شود.
استلا اوباسانجو تنها بانوی اول نیجریه است که در حین دراختیار داشتن این عنوان، درگذشت.
داکانما () نام یک جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های مستند است که هر سال در شهر ماپوتو در کشور موزامبیک برگزار می‌شود.
نخستین دورهٔ این جشنواره در سپتامبر ۲۰۰۶ برگزار شد و پذیرایِ بیش از ۷۰ فیلم مستند بود. برگزارکننده این جشنواره، شرکت فیلم‌سازیِ «ایبانو مولتی‌مدیا» با همکاری «آموسینه» (اتحادیهٔ فیلم‌سازان موزامبیک) است.
نقاشی شماره پنج () یک نقاشی از جکسون پولاک، نقاش آمریکایی مشهور و در جهت تکمیل فرم جنبش اکسپرسیونیست انتزاعی است. این نقاشی که بر روی ورقهٔ فیبر طرح گردیده، معمولاً با نام ورقهٔ ترکیب هم شناخته می‌شود، اندازه‌گیری حجم طرح از طرف پولاک در ابعاد ۲۴۰ در ۱۲۰ سانتیمتر در نظر گرفته شد.
پولاک جهت طرح این شاهکار خود، رنگ مایع را در نظر گرفت که به شکل خاص مشهور به رنگ‌های رزین مصنوعی است، اما به عنوان رنگ روغن برای طبقه‌بندی از مکمل رنگ جهت کار، ارجاع شده و در بازبینی از اثر رنگ‌های خاکستری، قهوه‌ای، سفید و رنگ زرد کاملاً مشهود است و نشان دهندهٔ راهی است که بسیاری از مردم آن را به عنوان مصطلح آن یعنی "آشیانهٔ متراکم پرنده" می‌شناسند.
"جکسون پولاک" را یکی از پیشگامان نقاشی اطواری یا "اکشن پینتینگ" می‌شناسند. این هنر شیوهٔ نوینی از نقاشی غیرشئی می‌باشد که تاریخ آغاز آن به سال ۱۹۵۰ میلادی باز می‌گردد، اجرای این فرم از نقاشی همراه است با اطوار و حرکات هیجان‌زدهٔ دست و اندام در کنار رنگ‌افشانی آزاد و اتفاقی بر پرده به منظور ابراز هر چه بیشتر شخصیت عاطفی نقاش بدون هیچگونه بازنمایی دنیای مشهودات، این شیوه برای نخستین بار در آمریکا و همان‌طور که گفته شد توسط پولاک تکوین یافت.
سیدنی جوزف پرلمن (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بوده است.
وی در سال ۱۹۵۶ میلادی، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ «دور دنیا در هشتاد روز» برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.
پرتره آدل بلوخ-باوئر اول () که با نام "بانوی طلایی" یا "زن طلایی"نام دیگر و کامل‌تر آن، زنی در لباس طلایی است هم شناخته می‌شود، یک نقاشی از گوستاو کلیمتGustav Klimt نقاشِ نماد گرایSymbolism (arts) اتریشی است که بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۷ میلادی تکمیل شده‌است. این اثر؛ اولین پرتره از دو نقاشیِ هَمسان هنرمند با یک مدل است که به عنوان یک طرحِ پایانی و کامل شناخته می‌شود.Partsch, Susanna. "Klimt: Life and Work", p. 242. Bracken Books, London, 1989. این نقاشی توسط نازی‌ها و در قالب پروژه غارتگری نازی‌ها، در سال ۱۹۴۱ به سرقت رفت و در گالری کاخ بلودر به معرض تماشا گذاشته شد. در سال ۲۰۰۶ و پس از ۸ سال پیگیری‌های یکی از وراث خانواده، این نقاشی به خانواده بازگشت اما در همان سال و با مبلغ ۱۳۵ میلیون دلار به فروش رفت. قیمت پرداختی برای این اثر هنری در آن زمان یک رکورد محسوب می‌گردید.
"آدل بلوخ باوئر"Adele Bloch-Bauer عضو ثروتمند انجمن جامعهٔ وینی و حامی و دوستِ نزدیک گوستاو کلیمت بود.
آدل بلوخ-باوئر (۱۸۸۱–۱۹۲۵) دختر موریس باوئر، مدیر کل بانک «وینر بانک‌ورین» بود، آدل در سال ۱۸۹۹ و در سن ۱۸ سالگی ازدواج کرده بود. خانوادهٔ آن‌ها و به خصوص آدل و خواهرش از لحاظ فرهنگی دارای افکار بورژوازی زنانه یهودیان وین بودند. شوهر او فردیناند از طریق پدرش مالک کارخانهٔ قند و شکر گردیده و در این مسیر موفقیت بسیاری به دست آورده بود.
در سالن و انجمن خانوادگی آن‌ها هنرمندان، نویسندگان و سیاستمداران سوسیالیست مانند کارل رنر، اولین صدراعظم جمهوری رفت‌وآمد داشتند و ملاقات‌هایی را ترتیب می‌دادند. ماریا آلتمن (۱۹۱۶–۲۰۱۱) خواهرزادهٔ آدل دربارهٔ چیزهایی که از او به یاد دارد می‌گوید؛ آدل توصیف واقعی درد و رنج بود. همیشه سردرد داشت،"Porträt: Adele Bloch-Bauer - Der erbitterte Bilderstreit im Rückblick und: Wer war die schöne Dame?" . In: „Die Presse“, Wien, 20. Jänner 2006 مثل یک دودکش سیگار می‌کشید و هیچ‌وقت این عادتش را ترک نکرد، ظرافت و در عین حال تاریکی وحشتناکی در چهرهٔ او مشهود بود در عین حال بسیار از خودراضی می‌نمود.
دوستی کلیمت با آدل باعث شد تا آدل برای چندین پرتره مدل نقاش شود که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به تابلوهای دیگر نقاش به غیر از تابلوهای دوگانهٔ آدل بلوخ باوئر اول و دوم معروف به "یودیت اول" که بیشتر با نام جودیت و سر هولوفرنس مشهور است اشاره داشت. طرح کلی کلیمت برای نقاشی جودیت اول با محوریت آدل با بدنی نیمه برهنه در توصیف جودیت کتاب مقدس می‌باشد که در سال ۱۹۰۱ طرح گردید. در سال ۱۹۰۹ کلیمت نقاشی دیگری با همان محوریت جودیت طرح کرد که به نقاشی جودیت دوم شهره گشتPartsch 2000, S. 73 und 84
به این ترتیب کلیمت قبل از خلق آدل بلوخ باوئر اول و دوم به شکلی نمادین و با غنای مذهبی یک دوگانهٔ دیگر در قالب یودیت از آدل خلق کرده بود. فردیناند همسر آدل به آثار کلیمت علاقهٔ بسیاری داشت، او علاوه بر خرید تابلوی اول آدل از کلیمت چندین طرح مشهور دیگر استاد از جمله نقاشی پرتره آدل بلوخ-باوئر دوم را نیز خریداری کرد، در کنار این آثار چهار منظره نقاشی نیز خریداری شد که از میان آن‌ها می‌توان به تابلوهای. پرتره آمالی (۱۹۱۷) جنگل توس (۱۹۰۳) قفل در اتاق سوم (۱۹۱۰) و خانه‌ها در اونتراخ (۱۹۱۶) اشاره داشت.
"کلیمت" برای تکمیل این شاهکار خود سه سال زمان صرف کرد، نقاشی‌های اولیه وی به سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ بر می‌گردد، ابعاد این اثر کلیمت در اندازهٔ ۱۳۸ × ۱۳۸ سانتیمتر می‌باشد که از رنگ روغن بر روی طلا، نقره و کرباس طرح گردیده که نشان دهندهٔ تزئینات و پیچیدگی‌های استادانهٔ نقاش در سَبْک هنر نوJugendstil style می‌باشد.
کلیمت یک عضو و در حقیقت رئیس انجمنِ جدایی‌خواهی وینVienna Secession بود. یک گروه از هنرمندان که به دور از روش‌های سنتیِ نقاشی که روشی ورشکسته شده بود می‌باشد. این تصویرِ نقاش در وین و به سفارش و پیشنهاد شوهر آدل یعنی "فردیناند بلوخ باوئر"Ferdinand Bloch-Bauer طرح گردید.
فردیناند که یک صنعتگر ثروتمند بود، عمدهٔ ثروتِ خود را از صنعت قند و شکر به دست آورده بود. او یکی از بزرگ‌ترین هنر دوستان و از جمله معدود حامیانِ مطرح گوستاو کلیمت بود که هم آثار و هم شخصیتِ نقاش مورد ستایش وی بود. دومین طرح کلیمت با همین موضوع و با مدلینگ آدل مشهور به تابلوی پرتره آدل بلوخ باوئر دومPortrait of Adele Bloch-Bauer II می‌باشد که ۵ سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۲ طرح گردید.
ادعایی مطرح شد در رابطه با اینکه آدل از همسر خود خواسته تا پس از مرگش، تابلوی کلیمت را به "گالری دولت اتریش"Austrian State Gallery اهدا کند، آدل در سال ۱۹۲۵ به واسطهٔ مننژیت درگذشت. هنگامی که آلمان نازی در سال ۱۹۳۸ اتریش را در اقدامی مشهور به آنشلوسAnschluss ضمیمهٔ خاک خود کرد، بیوهٔ او به پراگ فرار کرد و پس از آن به زوریخ رفت. اموالِ خانوادهٔ بلوخ باوئر غارت شد که نقاشی کلیمت هم جزو آن‌ها بود. فریدریش، دادستان تعیین شده از طرف پیشوا در ادارهٔ کثیف خود که در مرکز نمایندگی یا در اختیار دولت آلمان بود، در سال ۱۹۴۱ نقاشی را توسط گالری دولت اتریش مشهور به گالری کاخ بلودر، مستقر در کاخ بلودرBelvedere Palace وین به دست آورد.
"فردیناند بلوخ باوئر" در سال ۱۹۴۵ در زوریخ درگذشت، در همان سال بر اساس وصیت او برادر زاده و خواهر زادهٔ خود، از جمله "ماریا آلتمن"Maria Altmann را به عنوانِ وارثان املاک و دارایی خود مشخص کرد، "ماریا آلتمن" در سال ۲۰۰۰ بر اساسِ پی‌گیری‌های یک طرفدارِ اتریشی در جهت استرداد آثار موضوع را دنبال کرد،The admissibility of the US Case under US Jurisdiction was predicated in the extreme costs imposed on her by the Austrian authorities ماریا در دادگاه‌های اتریش و آمریکا در جهتِ بازپس‌گیری مجموعهٔ آثار هنری عمویش از جمله "پرتره آدل بلوخ باوئر اول" اقامهٔ دعوا کرد. دولت اتریش در زمان و موقعیتِ "فونز لو" در نشستی از ماریا درخواست داشتند که آثار را به سرزمین مادری خودش بخشش کند تا در اتریش بماند، در پایانِ ماجرا پس از یک نبردِ قضایی کوتاه در سال ۲۰۰۶ و توسط دادگاه، مالکیت اصلیِ این تابلو و سایر آثار به ماریا آلتمن تعلق گرفت، در ژوئن سال ۲۰۰۶ تابلو فروخته شد به قیمت ۱۳۵ میلیون دلار به "رولاند لودر"Ronald Lauder جهت گالری نئو در نیویورک،Neue Galerie مبلغ پرداخت شده در آن زمان به عنوانِ یک رکورد در زمینهٔ آثار هنری به حساب می‌آمد، این پرتره از ژوئیه همان سال ۲۰۰۶ برای عموم به نمایش گذاشته شد.
داستان ماریا آلتمن به اندازهٔ کافی پر ماجرا و هیجانی بود تا کارگردانان و فیلم‌نامه‌نویسان به سراغ آن بروند، در سال ۲۰۱۵ فیلم سینمایی زنی با لباس طلایی رنگWoman in Gold به کارگردانی سایمون کُرتیسSimon Curtis و با بازی هلن میرنHelen Mirren در نقشِ ماریا و رایان رینولدزRyan Reynolds به عنوانِ وکیل وی "شوئنبرگ"E. Randol Schoenberg بر پردهٔ نقره‌ای رفت.
آلتمن همچنین در سه فیلم مستند به بازگویی ماجرای زندگی خود پرداخته که عمده‌ترین مُستند با نامِ "آرزوی آدل"Adele's Wishadeleswish.com مشهور است که توسط فیلمساز "تِرنس تُرنِر"Terrence Turner در سال ۲۰۰۸ ساخته شد، مُستند "آرزوی آدل" به واسطهٔ مصاحبه با آلتمن و وکیل وی "شوئنبرگ" و کارشناسانِ برجسته و سایر افرادی که در پیگیری پروندهٔ دادگاهی وی نقش داشتند بسیار برجسته و قابل توجه گردید، در سال ۲۰۰۷ نیز مُستندی با نامِ "سرقت کلیمت"Stealing Klimthttp://www.stealingklimt.com ساخته شد که همراه با مصاحبهٔ آلتمن، شوئنبرگ و دیگران نیز بود. قطعه‌ای مُستند دیگر نیز در سال ۲۰۰۶ با مِحوَریت تجاوز به اروپا ساخته شد که به سِرقت گسترده از هنر توسط حزب نازی در جنگ جهانی دوم اشارهٔ مستقیم داشت.
داستانِ ماریا آلتمن که ارتباطِ تام به موضوع آثار کلیمت، نقاشی‌های آدل و ماجرای خانوادهٔ بلوخ باوئر داشت دستمایهٔ نوشتنِ مقالات و کتاب‌های زیادی گردید که چند نمونه از آن‌ها مشهورتر و پر خواننده تر بوده‌اند، یک کتاب به نامِ مراقب تصادفیThe Accidental Caregiver به شکل ویژه، به خاطرات "گریگور کالینز"Gregor Collinsنویسنده، هنرپیشه و تهیه‌کننده آمریکایی که برای مدتی مراقب و دوست سال‌های پایانی ماریا آلتمن بود نوشته شد، کتاب در پانزدهم اوت ۲۰۱۲ منتشر گردید، نمایش نامه‌ای در جهت تئاتر بر اساس آن در نیویورک و در ژانویه ۲۰۱۵ نوشته و اجرا شد.http://www.amazon.com/The-Accidental-Caregiver-Legendary-Holocaust-ebook/dp/B0092GS96Khttp://venusnytheaterfestival.com/the-accidental-caregiver/
داستانِ دیگر به شکلِ کلّی دربارهٔ نقاشی و اغلبِ کسانی است که به شکلی درگیر در ماجرای پر فَراز و نَشیبِ آن بودند، توسط "آن ماری اوکانر"Anne-Marie O'Connor با نامِ "زنی در لباس طلایی" که در مقدمه و ویراستار به نام داستان شاهکار فوق العادهٔ گوستاو کلیمت، پرتره آدل بلوخ باوئر از آن یاد گردیده تاریخِ انتشار این کتاب هفتم فوریه ۲۰۱۲ می‌باشد.
ماجرای تابلو و ماجراهای دیگرِ مربوط به درگیری‌ها و کشمکش‌های بازماندگان و دادگاه، دولت وقت اتریش، بازیابی میراث در جهتِ صاحبان فعلی آن توسط "ملیسا مولر"Melissa Müller و "مونیکا تاتزاکف"Monika Tatzkow در آخرین سال‌های عمرشان و چیزهایی که از دست داده‌اند در کتاب "زندگی از دست رفته، هنرِ از دست رفته"Lost Lives, Lost Art نقل گردیده، از دست دادن آثار هنری، سرقت نازی‌ها از مجموعهٔ هنر یهودیان و تلاش برای عدالت توسط انتشارات "وندوم" در یکم سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر گردید
ارنست تایدیمن (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در سال ۱۹۷۱ میلادی، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ «ارتباط فرانسوی» برندهٔ جایزه گلدن گلوب، جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، جایزه ادگار و «جایزه انجمن نویسندگان آمریکا» شد.
نیل پترسون (؛ – ) بازیکن فوتبال، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل بریتانیا بود.
وی در سال ۱۹۵۹ میلادی، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ "فرصتی برای پیشرفت"، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.
سیروس پرهام، با نام مستعار "میترا"، (متولد ۳ بهمن ۱۳۰۷https://www.aftabir.com/news/view/2008/jul/22/c5c1216703917_art_culture_literature_verse_translation.php/ترجمه-ی-سیری-در-هنر-ایران-به-پایان-رسید خورشیدی، شیراز) مترجم، ویراستار، منتقد ادبی، هنرشناس، فرش‌شناس ایرانی و از بنیان‌گذاران سازمان اسناد ملی ایران است. پرهام مدرک لیسانس را در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران و دکترا را در ۱۳۳۳ از دانشگاه برکلی در رشتهٔ علوم سیاسی گرفت. وی در زمرهٔ کسانی است که برای نخستین بار در ایران به شیوهٔ نقد ادبیِ غربی به این کار پرداختند. پرهام در ۱۳۳۳ کتاب «رئالیسم و ضد رئالیسم» را نوشت که پس از دو ماه نایاب شد. این کتاب به همراه «مکاتب ادبی»، نوشتهٔ رضا سیدحسینی، از نخستین آثار در نوع خود و مدت‌ها مرجع نویسندگان ایرانی بود. به گفتهٔ محمد شمس لنگرودی، پرهام فعال‌ترین منتقد ادبی دههٔ سی، منتقدی مارکسیست، «فعال‌ترین منتقد ادبی جامعه‌گرای» این دهه است، هرچند که لنگرودی معتقد است نقد پرهام «دیواری ستبر» بین هنر رئالیستی و هر آنچه غیر رئالیستی است می‌کشد.
پرهام از نخستین ویراستاران ایرانی و اولین ویراستار مؤسسه انتشارات فرانکلین (علمی و فرهنگی امروز) است. وی در هنرشناسی نیز دستی دارد و مجموعهٔ ۱۵ جلدی «سیری در هنر ایران» نوشتهٔ آرتور اپهام پوپ و همسرش فیلیس اکرمن را مؤسسهٔ علمی و فرهنگی، به سرویراستاری او ترجمه و تهیه کرده‌است. سیروس پرهام به عنوان پیشکسوت ویراستاری ایران در یکشنبه ۹ آبان ۱۳۹۵ به همراه مهدی قنواتی و مهناز مقدسی، انجمن صنفی ویراستاران را تأسیس کردند.
در زمینهٔ ترجمه هم، جدای از مقالاتی که پرهام در مجلات گوناگون به چاپ رسانده، گزیده‌ای از اشعار والت ویتمن، شاعر ملی آمریکا، تحت عنوان «گزیدهٔ اشعار والت ویتمن» و «ای آن‌که مرا اکنون در دست داری» از او منتشر شده‌است.
پرهام از جملهٔ نسل دوم بنیان‌گذاران انتشارات نیل است. در زمینهٔ کار مطبوعاتی هم می‌توان به سوابق وی در مجلهٔ «خوشه»، که اختصاص داشت به شاعران نوپرداز، «جُنگ صدف»، از نشریات متعلق به حزب توده، و نشریهٔ «انجمن کتاب» اشاره کرد. پرهام سلسله مقالاتی را نیز با نام مستعار سایروس برام و به صورت پاورقی دربارهٔ انقلاب ایران در روزنامهٔ اطلاعات می‌نوشت که بعدها مؤسسه انتشاراتی امیرکبیر آن را تحت عنوان «انقلاب ایران و مبانی رهبری امام خمینی» به صورت کتاب چاپ کرد.
اما زمینهٔ «حرفه‌ای» پرهام سازمان اسناد است. وی از بنیان‌گذاران این رشته در ایران و از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۹ نیز رئیس سازمان اسناد ملی ایران بود.
پرهام از پژوهندگان رشتهٔ فرش‌شناسی ایرانی است و در این زمینه تألیفات مهمی دارد و مدتی هم عضو هیئت مدیرهٔ موزهٔ فرش ایران بوده‌است. کتب تألیفی او از جمله "دستباف‌های عشایری و روستایی فارس" در زمره کتب درسی و مرجع رشته فرش هستند.
پرتره آدل بلوخ باوئر دوم () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم و دومین نقاشی، نقاش نماد گراSymbolism (arts) و رئیس انجمن جدایی‌خواهی وینVienna Secession گوستاو کلیمتGustav Klimt اتریشی است که در سال ۱۹۱۲ طرح گردید، "آدل بلوخ باوئر"Adele Bloch-Bauer (۱۸۸۱–۱۹۲۵) یک هنر دوست و در حقیقت رئیس سالن بانوان وینی بود که از دوستان کلیمت به‌شمار می‌رفت.
آدل بلوخ باوئر، همسر "فردیناند بلوخ باوئر"،Ferdinand Bloch-BauerBorn Ferdinand Bloch, the son of David Bloch , a banker and sugar factory owner, and his wife Marie, née Straschnow. Ferdinand married Adele Bauer, the daughter of Moritz Bauer (director of the Vienna bank "Wiener Bankverein") and his wife Jeanette, née Honig. یک صنعتگر ثروتمند بود که حامی و پشتیبان گوستاو کلیمت شمرده می‌شد، آدل برای دو نقاشی کلیمت مدل و الگو بود که اولین نقاشی مشهور به پرترهٔ آدل بلوخ باوئر اولPortrait of Adele Bloch-Bauer I می‌باشد که از پرترهٔ دوم یعنی همین نقاشی مشهورتر است، تا پیش از ماجرای آنشلوسAnschluss که قبل از آغاز جنگ جهانی دوم و در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۳۸ رخ داد، این نقاشی‌ها بر دیوار خانهٔ بلوخ باوئر قرار داشتند. ماه‌های بعد از واقعهٔ آنشلوس که منتج به الحاق اتریش به خاک آلمان گردید برای خانوادهٔ "بلوخ باوئر" قابل تحمل نبود، هر چند شخصیت آدل که مدل هر دو نقاشی کلیمت بود سالها پیش و در تاریخ ۱۹۲۵ بر اثر مننژیتmeningitis درگذشته بود.