moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مهرآباد، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۰ نفر (۱۱۰ خانوار)
شهرآیین، روستایی است از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۴۳ خانوار)
فُشتَنق، روستایی در دهستان باشتین بخش باشتین شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است. این روستای کوه پایه ای در دهانه دره رودخانه ریوند واقع شده ، و در زمان گذشته مسیر دسترسی به آتشکده آذر برزین مهر بوده است
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۹ نفر (در ۶۸ خانوار) بوده‌است.
جمعیت کنونی ان ۷۰خانوار میباشد
فیض‌آباد، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۲ نفر (۱۳۹ خانوار)
باغشت، روستایی از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱ نفر (۴ خانوار)
کلاته سادات بالا روستایی در دهستان مهر بخش باشتین شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
کیف، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان باشتین قرار داشته،کردنشین بوده و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۱ خانوار)
وُیتک یک خرس قهوه‌ای ایرانی بود که در ارتش لهستان به خدمت مشغول گردید و در نبرد مونته کاسینو شرکت نمود. وی در سال ۱۹۴۲ میلادی توسط پسر بچه‌ای در نزدیکی همدان در ایران پیدا شد و در ازای تنها ۲ قوطی کنسرو گوشت به سربازان لهستانی که در اطراف شهر مستقر شده بودند فروخته شد. وی مورد توجه سربازان قرار گرفت و پس از مدتی به عنوان سمبل خوش‌یمنی در کلیه واحدهای مستقر در آن حوالی شناخته شد و به همین روی ویتک به‌طور رسمی به عضویت گروهان ۲۲ پشتیبانی توپخانه ارتش لهستان درآمد. ویتک به همراه ارتش به عراق، سوریه، فلسطین، و جنوب ایتالیا رهسپار شد.
نام ویتک از زبان اسلاوی باستان گرفته شده و به معنای «کسی که جنگ را دوست دارد» یا «جنگجوی خندان» است. غذای ویتک میوه، عسل، شربت و مارمالاد بود و جایزه او آبجو بود که نوشیدنی مورد علاقه وی به‌شمار می‌آمد. او همچنین سیگار کشیدن و خوردن سیگار را هم دوست داشت. از آنجا که ویتک سرباز رسمی ارتش لهستان بود در چادر به همراه سربازان میخوابید یا در جعبه چوبی مخصوصی که مختص به وی بود. جابجایی او نیز به وسیلهٔ کامیون‌های بارکش انجام می‌گرفت. او در نبرد مونت کاسینو با حمل جعبه‌های مهمات به کمک همرزمانش می‌پرداخت و گفته می‌شود که هیچگاه سبب افتادن جعبه‌ای نگردید. فرماندهی ارتش به‌دنبال اطلاع از محبوبیت ویتک، تصویر خرسی که حامل یک گلوله توپ جنگی بود را به عنوان نماد گروهان ۲۲ توپخانه ارتش لهستان برگزید.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، تعدادی از سربازان این واحد و ویتک به اسکاتلند منتقل شده و در روستای هوتون مستقر شدند. خیلی زود ویتک نظر مردم محلی و مطبوعات را بخود جلب نمود. پس از ترک خاک اسکاتلند توسط سربازان لهستانی، ویتک در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۷ به باغ وحش ادینبرا سپرده شد. او باقی عمر خود را آنجا گذراند جایی که روزنامه‌نگاران و همرزمانش که گاهی برای او سیگار پرتاب می‌کردند، به ملاقات وی می‌آمدند. ویتک در دسامبر ۱۹۶۳ درگذشت در حالیکه ۵۰۰ کیلوگرم وزن و ۱۸۰ سانتیمتر قد داشت.
توجه مطبوعات به وی بر محبوبیت او افزود و وی چندین بار مهمان بی‌بی‌سی شد. از میان نشان‌های گرامی‌داشت وی، می‌توان به لوح نشان او در موزه سلطنتی جنگ و موزه جنگ کاناداییان در اتاوا اشاره نمود. گفته می‌شود که پرنس چارلز در هنگام بازدید از موزه سلطنتی به همراه دو پسرش، از راهنما خواسته‌است که داستان ویتک را بازگو نکند چرا که هر سه آن‌ها او را می‌شناسند.
باقرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان کاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۷۶ خانوار)
چوبین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان کاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۶۶ خانوار)
بُروغَن، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران. ابوسعد محسن بن محمد بَروقَنی معروف به حاکم جِشُمی (درگذشته ۴۹۴ هجری) عالم و متکلم معتزلی و زیدیه در قرن پنجم، منسوب به این روستا است.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۶۶ خانوار)
امامزاده علی بن زید ( سلطان سید علی )
چشام، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران. در زبان محلی تیشون نیز به این روستا گفته می‌شود. تاریخ نگار اتریشی"آلفونس گابریل" در کتاب: "عبور از صحاری ایران" نیز از آن به نام:  "تیشون" نام برده است.
این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۱۳۹۵ نفر (۴۳۰خانوار)
مسجدجامع فاخر (قدمت این بنا به دوران سلجوقیان برمیگردد)
تپه کلرون و تپه فاریاب (متعلق به دوران هخامنشیان وساسانیان)
امامزاده سید ناصر بن محمد
حمام قدیمی معروف به حمام کهنه (قدمت 300 سال)
روستای قدیمی حنط آباد
تپه باستانی خواجه حسین
کال شور و مناظر دیدنی کویر نمک و تپه های شنی و رمل
خسروآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا توسط رسانه خسروآباد ویلیج به سرپرستی سجاد خسروآبادی پوشش تصویری و ویدئویی می‌شود.
این روستا در دهستان کاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۶ نفر (۱۰۲ خانوار)
شهرآباد، روستایی است از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۷۰ خانوار)
طزر، روستایی از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا از خدمات مختلفی بهره برده که از آن می‌توان به لوله‌کشی آب و گاز و برق اشاره کرد.
یاقوت در معجم البلدان از لیث نقل کرده که طزر، خانه تابستانی را گویند و سپس از ابومنصور ازهری آورده که طزر معرب و اصل آن تزر است، و آن شهری است در مرج القلعة که از آنجا تا جاده عمومی خراسان یک مرحله (یک منزل) مسافت است. این شهر در صحرائی پهناور واقع شده و در آن صحرا ایوانی رفیعالبناء می‌باشد که از آثار خسروجردبن شاهان است و در آن صحرا جز ایوان مذکور اثر و نشانه دیگری نیست و بر جانب یمین شهر مزبور ماسبدان و مهرجان قدق واقع است که نعمان بن مقرن در موقع پیکار با ایرانیان نخست بدانجا فرودآمد و سپس از آنجا به نهاوند رفت و با ایرانیان جنگید. (معجم البلدان ج ۶ ص ۴۹). صاحب تاج العروس در ماده طزر گوید: و مما یستدرک علیه الطزر بیتٌ الی الطول فارسی معرب، و قیل هو البیت الصیفی، قال الازهری: اراه معرباً و اصله تزر. چون یاقوت نیز در ذکر ماده طزر عین بیانات ابومنصور ازهری را ایراد کرده معلوم میشودنسخه ای را که صاحب تاج العروس در دست داشته در اصل ماده تحریفی شده و «طَزر» بصورت «طَرز» نوشته شده، وصاحب تاج العروس هم بدان صورت نقل کرده‌است و بعدهادر کتب لغت بجای طزر، طرز متداول شده و معنی آن نیزاز زمستانی به تابستانی تغییر یافته‌است. شگفتی در اینجاست که کلمه طزر در دیوان خاقانی صورت دیگری بخود گرفته و بشکل «طَرَر» درآمده است. خاقانی گوید:
باد غم جست درِ لهو و طرب بربندید
موج خون خاست در بهو و طرر بگشائید.
ونیز گوید:
هرچه دارم بنه و سکنه بسوزم ز پست
پیشتر سوختن از بهوو طرر درگیرم
در صورتی که این کلمه در دیوان بصورت «طَزَر» بوده و در آن تصحیف رخ داده‌است. اینک برای روشن شدن وضع و معنی این کلمه گوئیم که در زبان پارسی خانه زمستانی را تجر گویند و چون مطابق قواعد معموله جیم به «چ» و «ژ» و «ز» نیز تبدیل می‌شود، پس تجر وتژر و تزر هر سه به یک معنی و مستعمل خواهند بود و چون مطابق گفته یاقوت در مرج القلعه ایوانی از ابنیه سلاطین ایران باقی و گوید در قدیم آنجا شهری بوده بنام «تزر»، ناگزیر همینکه این کلمه داخل زبان عرب گردیده، تاء آن به طاء تبدیل و بصورت طزر استعمال شده‌است. مرحوم مشیرالدوله در جلد دوم ایران باستان در ذیل شرح قصر صدستون گوید: «تچر» قصر کوچک داریوش که در ضلع شمالی صحن (صحن قصر صدستون) بپا شده،
جمعیت این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۵۰ خانوار)
کوشک باغ، روستایی است از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۹ نفر (۸۱ خانوار)
مقیسه، روستایی است از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۵۷۶ نفر (۲۱۹ خانوار) بوده است.
لقب ها:کاهی،کاظمی،گندمی و...
صدخرو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
اگر چه ورزش ووشو هنوز از ورزش‌های المپیک به شمار نمی‌رود، ولی در جریان المپیک تابستانی ۲۰۰۸ یک دوره مسابقه ووشو در شهر بیجینگ برگزار شد.
بهنگر، روستایی است از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است.
مِهر روستایی از توابع بخش باشتین و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در فاصله 45 کیلومتری غرب شهر سبزوار و در 15 کیلومتری شرق شهر داورزن در مسیر جاده سبزوار به تهران قرار دارد.
این روستا ۵۷ درجه و ۸ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۱۷ دقیقه عرض شمالی و در ارتفاع ۱۰۴۱ متری از سطح دریا قرار گرفته است .
مهر : ده بخش داورزن* ، دهستان کاه . این روستای باستانی در مسیر جاده اصلی تهران قرار دارد . از غرب به صَدخَرو ، از شرق به ریوَند ، از جنوب به کوشکباغ و طَزَز و از شمال به کوه های بُهُنگر محدود می شود. درکتاب فرهنگ جغرافیای ایران ، رودخانه ی مهر یکی از رودهای ییلاقی سبزوار معرفی شده است .اسناد موجود دراداره کُلّ صنایع و معادن خراسان بیانگر این است که جنس کوه های شمال مِهر ، از مارن های سبز ماسه سنگ است و یا از باندهای ژیپسی پوشیده شده است. دارای معادن مس با رگه های 9% و کرومیت می باشد . بیهقی آن را از توابع رَبع مزینان خوانده است و به خامه ِ آن اشاره کرده  و می نویسد : «از قلم تحریر در خراسان و مازندران ، بهترین آن در دیه مِهر بیهق خیزد و آنگاه آنکه دردیه ششتمد باشد و ...»
مِهر در لغت معانی گوناگون دارد ، از جمله نام دیگر خورشید ، یکی از ماه های ایرانی ، و به معنی عشق و محبّت و نیز الهه عشق و دوستی است که به آن میترا نیز گفته می شود .از آثار باستانی این روستا آتشکده ی آذربُرزین مِهر است . فردوسی به نقل از دقیقی برپایی آن را به گشتاسپ نسبت داده است و آن را نخستین آتشکده معرفی می کند. این  آتشکده به نام کشاورزان در شرق مملکت ودر کوه های ریوَند بنا شده و به خانه دیو معروف است.
ردپای اهمیت تاریخی روستای مهر را در شواهد و قراین تاریخی دیگری نیز می توان مشاهده کرد . مثلاً احداث آتشکده آذربرزین مهر یکی از سه آتشکده با اهمیت ایران در دوران ساسانیان در نزدیکی این روستای سبزوار ، نشانه ای همیشگی درتاریخ روستای مهر است تا همگان بدانند اهمیت فرهنگی و اجتماعی این منطقه حتی به قرن ها پیش از اسلام باز می گردد.
روستای مهر در دوره اسلامی نیز ادامه حیات داد که از این دوره نیز کاروانسرای زیبای این روستا نشانه دیگری است که هرچند این بنا در سالهای گذشته مورد بی توجهی مسئولین و بسیاری از مردم منطقه قرار گرفته است ، لیکن امیدمی رود با فعالیت های رسانه ای وتلاش گروه های مردمی که اخیراً در حال شکل گیری است ، این کاروانسرای تاریخی به زودی به یک مرکز تفریحی و اقامتگاهی زیبا و گردشگرپذیر در مسیر جاده آسیایی تهران – سبزوار – مشهد  تبدیل  شود.
هردو بنای زیبای نامبرده در روستای مهر تنها بخشی از جاذبه های گردشگری این منطقه هستند. حال آنکه روستای مهر که در دامنه کوه های بُهُنگر و ریوند قرار دارد ، به نسبت مناطق حاشیه کویر ، از جاذبه های طبیعی مناسبی نیز برخوردار است به عنوان مثال وجود یک رودخانه فصلی زیبا دراین روستا به جذابیت گردشگری آن یاری رسانده است.
این روستا در دهستان مهر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۳۶۱ نفر (۳۹۴ خانوار) بوده‌است.
از آثار تاریخی این روستا می‌توان به رباط شاه عباسی اشاره کرد که دارای معماری خاص می‌باشد. همچنین می‌توان از چهارتاقی خانه دیو به عنوان یکی از جاهای احتمالی آتشکدهٔ آذربرزین مهر نام برد که یکی از سه آتشکدهٔ مهم ایران در دوره ساسانی بوده‌است. از جمله آثار باستانی این روستا می‌توان به میل خسرو مهر اشاره کرد. از جمله مشاهیر این روستا می‌توان به حاج شیخ شهید اشاره کرد.
فرهنگ اماکن و جغرافیای تاریخی بیهق (سبزوار) / نویسنده : محمود محمّدی (کارشناس ارشد در زمینه تاریخ و تمدن ملل اسلامی) ، نشرآژند ، 81
فرهنگ جغرافیایی ایران ، 208/9
ابن فُندُق ، تاریخ بیهق ، صص 39 – 279
زنجانی ، محمود ، فرهنگ جامع شاهنامه ، ص 9
بنگ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا دارای چشمه اب گوارای معدنی بوده و هست.
متاسفانه به دلیل نبود مدریت چاه ها ودر نتیجه قنات های ان ریزش کرده اند.
این روستا آب و هوای بسیار پاک وسالمی دارد و درختان کهنسال گردوی ان
روستا را به وجود خود مزیین کرده اند.
این روستا در دهستان کاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱ نفر (۵ خانوار)
کمیز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران.
جاذبه گردشگری=سد خاکی ، اصحاب کهف ، دلبر ،
باغستان و آتش آباد(در زبان محلی اِتشُبا)
این روستا در دهستان کاه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۸۷ نفر (۲۳۳ خانوار)
غنی‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۰۹ نفر (۹۷ خانوار)
کلاته مزینان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن 769
نفر (175
مزینان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
مزینان زادگاه دکتر علی شریعتی روشنفکر و جامعه شناس معاصر و محمدتقی شریعتی اسلام شناس معاصر است.
مزینان در ۶ کیلومتری جنوب غربی داورزن و در ۲۹۵ کیلومتری شهر مقدس مشهد قرار دارد.
مزینان با ارتفاع ۸۱۰ متر از سطح دریا و اقلیم نیمه بیابانی، تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد دارد. مزینان از شمال غربی به روستای بهمن‌آباد، از جنوب به روستای غنی آباد و از شرق به ارتفاعات پیرامون محدود می‌شود.
مزینان شهری باستانی در ولایت بیهق، ربع نیشابور خراسان بوده‌است.
براساس لغت نامه دهخدا :
در کتاب تاریخ بیهق آمده است:
مزینان از دیرباز دارالحُکم یا دادگاهی محلی داشته و بزرگان آنجا مورد وثاق منطقه بوده، برای حلّ و فصل دعاوی خود به آن مراجعه می‌نموده‌اند.
بافت قدیمی این روستا که در چهارچوب باروی قدیمی دوره قاجار قرار گرفته، به وسیله سازمان میراث فرهنگی به ثبت رسیده‌است. این روستا دارای یک مجموعه تاریخی شامل: کاروانسرا، دو مسجد تاریخی، مدرسه علمیه، باروی قدیمی و دو تپه باستانی می‌باشد.
مردم مزینان به زبان فارسی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند؛ که می‌توان از آن به عنوان دروازه ورودی فرهنگی و مذهبی خراسان رضوی نام برد.
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵، مزینان ۱۷۹۴ نفر جمعیت داشته‌است که سال ۱۳۸۵، به حدود ۱۸۳۵ نفر افزایش یافته‌است. جمعیت مزینان بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰، ۱۸۰۸ نفر (۴۸۳ خانوار) و با احتساب دهستان مزینان ۵۵۴۲ نفر بوده‌است.
ابوالحسن علی بن زید بیهقی معروف بابن فندق، مزینانی‌ها را مردمانی هنرمند و با مروت می‌داند و در معرفی بیت حکام مزینان می‌گوید:
جاده ابریشم یا راه ابریشم شبکه راه‌های متصل شده‌ای به منظور بازرگانی در قاره آسیا بود که شرق و غرب و جنوب آسیا را بهم و به شمال آفریقا و شرق اروپا متصل می‌کرد. این راه از شهرستان توان هوانگ در چین به ولایت کانسو می‌آمد و از آنجا داخل ترکستان شرقی امروزی می‌شد و از طریق بیش‌بالیغ و آلمالیغ و اترار به سمرقند و بخارا می‌رسید. در بخارا قسمت اصلی آن از راه مرو، سرخس، نیشابور، سبزوار، گرگان به ری می‌آمد و از ری به قزوین و زنجان و تبریز و ایروان می‌رفت و از ایروان به طرابوزانیا به یکی از بنادر شام منتهی می‌گردید. مزینان در مسیر این راه تاریخی قرار دارد و گفته‌اند امام هشتم شیعیان از این مسیر به سمت نیشابور و توس عزیمت نمود به همین خاطر در چند سال اخیر هم‌زمان با ولادت با سعادت این امام همام مراسم استقبال با هنرمندی تعزیه خوانان مزینانی و حضور مسئولین فرهنگی و محلی شهرستان‌های سبزوار و داورزن برگزار می‌شود.
کاریز مزینان در جنوب غربی مزینان واقع شده و مشهور است که به دست طاهر آبشناس از سرداران مأمون عباسی ساخته شده‌است. طول این کاریز ۱۷ کیلومتر می‌باشد که یکی از طولانی‌ترین کاریزهای موجود در کشور است و دارای ۳۱۷ عدد چاه می‌باشد که به وسیله نقب‌های زیر زمینی به هم متصل شده‌اند. عمق مادر چاه کاریز ۱۳۰متر می‌باشد؛ با توجه به اینکه متوسط عمیقترین مادر چاه‌های کاریزهای موجود در کشور ۱۲۰ متر است؛ از این حیث نیز کاریز مزینان از کاریزهای استثنایی کشور است.
بهمن‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
بهمن آباد شهری باستانی در ولایت بیهق، ربع نیشابور خراسان بوده است.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۷۷ خانوار)
سویز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.این روستا دارای امکانات معمولی و هر ساله در عید روستا بسیار شلوغ می شود.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۲ نفر (۹۷ خانوار)
محمد اعظم عبیدی (زاده ۳ اردیبهشت ۱۳۰۶– درگذشت ۱۰ آذر ۱۳۸۷) یکی از نویسندگان نامی کشور افغانستان است.
محمد اعظم عبیدی به روز ۳ اردیبهشت سال ۱۳۰۶ هجری خورشیدی (۱۹۲۷) در شهر کابل چشم به جهان گشود. پدرش حاجی عبیدالله خان برای زمان خودش از شخصیت‌های تعلیم‌یافته و سختکوش بود که در نقاط مختلف افغانستان عهده‌دار مکلفیت‌های دولتی بود. مادرش بی بی فاطمه که بانوی تعلیم‌یافته و دختر قاضی عبدالله خان از شخصیت‌های سرشناس دهه‌های نخست سدهٔ بیستم افغانستان بود، هنوز یگانه فرزندش به عنفوان جوانی نرسیده بود که چشم از جهان بست.
اعظم عبیدی در سال ۱۳۳۳ در رشته ادبیات دری و پشتو از دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه کابل فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۴۵ در رشته اداره و نظارت تعلیم و تربیه از کولمبیا یونورستی (نیویارک) ماستری و در سال ۱۳۵۱ از همین یونورستی در رشته تحقیقات تعلیمی و کار عملی در همین ساحه تخصص اخذ نمود.
عبیدی کار را به عنوان معلم در لیسه استقلال آغاز کرد. مدتی هم کارمند موزیم ملی افغانستان بود و در کار پژوهش‌های باستانشناسی از جمله با تیم باستانشناسان فرانسه یی در افغانستان سهم گرفت.
محمد اعظم عبیدی و چهار دهه در عرصه معارف و فرهنگ در پست‌های تدریسی، اداری، علمی و ریسرچ تعلیمی کار نمود. استاد عبیدی در سال۱۳۵۲ به حیث معاون ریاست تدریسات ابتدایی و سپس به حیث مدیر عمومی امداد خارجی وزارت معارف مقرر شد. در سال ۱۳۵۵ در اثر اختلاف با وزیر وقت، از کار اداری دست کشید و تصمیم گرفت تا به حیث استاد در مؤسسه عالی تربیه معلم سید جمال الدین افغانی- مؤسسه یی که زمانی آن جا متعلم و بعدها معاون و مدیر بود - به خدمت ادامه دهد. وی تا تابستان سال ۱۹۹۲ که ناگزیر از ترک افغانستان شد، به حیث استاد مضمون روانشناسی تعلیم و تربیه در انستیتوت تربیه معلم سید جمال الدین افغانی، ایفای وظیفه نمود.
عبیدی نویسندگی را از زمان تحصیل در دانشگاه آغاز کرد و نخستین داستان‌های کوتاه او در همین سالیان در روزنامه‌ها و مجلات منتشر شدند. شایق افندی و عبدالرحمان پژواک از شمار مشوقین او در عرصهٔ نویسندگی بودند.
در دهه‌های سی و چهل هجری شمسی به اثر استقبال خوانندگان و تقاضای ناشران، چند صد اثر داستانی استاد عبیدی در نشریات گوناگون افغانستان به چاپ رسیدند.
پژوهش در مورد مراسم ویساک و آیین سکه و نیز پژوهش در مورد آیین برافراشتن جهندهٔ سخی در مزار شریف از شمار کارهای پژوهشی جالب استاد عبیدی به‌شمار می‌رود.کابل ناتهـ، استاد اعظم عبیدی و پیشینهء زیست هندوان افغان
عبیدی از زمان آغاز نشر برنامه‌های اطفال در رادیو، کار تهیه متن این برنامه‌ها را بر عهده داشت. در چهارچوب همکاری با همین برنامه‌ها صدها افسانه و مطالب معلوماتی و پرورشی برای کودکان نوشت و تهیه نمود. وی همکاری با رادیو و تلویزیون را پس از کودتای هفت ثور ۱۳۵۷ قطع نمود. از این پس او دیگر اثر داستانی نه نوشت.
عبیدی هیچ‌گاه در هیچ حزب و گروه سیاسی عضویت نداشته‌است. وی از مخالفین تجاوز شوروی بر افغانستان و از منتقدین رژیم‌های محصول این مداخله و تجاوز بود و به همین سبب از مقاومت ملی ضد تجاوز پشتیبانی می‌نمود؛ و امّا، پس از مشاهده اعمال تنظیم‌ها و حکومت تنظیمی، باز هم در صف منتقدین قرار گرفت.
عبیدی از سال ۱۹۹۴ در آلمان اقامت دارد. او از بدو تأسیس مجله آسمایی (ژانویه ۱۹۹۷) مدیریت مسؤول آن را پذیرفت و پنج شماره نخست آسمایی تحت نظر ایشان به چاپ رسید. تا این زمان مطالب منتشره بیشتر نیازمندی‌های کودکان، نوجوانان و جوانان افغان را مد نظر داشت؛ و امّا به اثر تغییر اوضاع در افغانستان و خواست شمار زیادی از هموطنان افغان مسئله بازبینی در اهداف و خطوط نشراتی آسمایی روز به روز مبرم تر می‌گردید. چون استاد عبیدی پیشبرد این اهداف و خطوط نشراتی نو را خارج از تخصص خود می‌دانست، در سال ۱۹۹۸ از مدیریت مسؤول آسمایی استعفا نمود.
عبیدی مسلمان متدین، و شخصیت پاکدامن و صریح اللهجه بود. او افغانستان را با تمام وجودش دوست داشت. او از هرگونه تعصب مذهبی، قومی، زبانی و سمتی مبری بود و هرگوشهٔ افغانستان را وطن و هر فرزند آن سرزمین را یک برابر هموطن خویش می‌دانست. وی از وضع ناگوار افغانستان، و جو بدگمانی و دشمنی میان افغان‌ها، سخت رنج می‌کشید. وی تا به آخر به آن ارزش‌هایی که وی به آن‌ها اعتقاد داشت وفادار باقی ماند.
استاد محمد اعظم عبیدی به روز یکشنبه مورخ دهم آذر ۱۳۸۷ (۳۰ نوامبر سال ۲۰۰۸) در شهر مونشن‌گلادباخ در کشور آلمان، چشم از جهان بست و با آن که با تمام وجود افغانستان را دوست داشت؛ ولی بنابر ملاحظاتی در شهر مونشنگلادباخ به خاک سپرده شد.
استاد رهنورد زریاب، استاد محمد اعظم عبیدی را یکی از بنیادگذاران داستاننویسی کوتاه در افغانستان دانسته و وفات وی را برای تمام خانواده ادبیات افغانستان غم‌انگیز دانست.
دکتر اکرم عثمان، نویسنده و دانشمند سرشناس افغان - یکی از شاگردان این خدمتگزار سابقه دار معارف و فرهنگ - وفات عبیدی را برای همه اهل معارف و فرهنگ افغانستان ضایعهٔ بزرگ دانست.
به نظر پوهاند دکتور مجاور احمد زیار، استاد عبیدی نه تنها یکی نخستین کسانی بود که با اصول نوین و معاصر تعلیم و تربیه آشنا گردید و در عصری سازی معارف افغانستان نقش شایسته یی ایفا نمود، بل وی از نخستین کسانی است که نوشتن داستان کوتاه به هر دو زبان دری و پشتو را آغاز نمود.
پروفسور دکتر عنایت الله شهرانی که خود از شاگردان استاد عبیدی و سپس هم همکار وی بود، عبیدی را از شخصیت‌های بارز و نمونهٔ معارف و فرهنگ افغانستان دانسته و وی را مرد آزاده، با شهامت، با غیرت، راستگو، پاکنفس، وطندوست و مدافع حق و عدالت تعریف می‌نماید که در برابر زورمندان نترس و در برابر زیردستان مهربان بود و از هر گونه تعصب قومی، سمتی، زبانی و مذهبی مبری بود.
هیئت رهبری وزارت معارف در حالی که وفات «این شخصیت عالیقدر علمی و فرهنگی کشور را ضایعه بزرگ و فقدان ایشان را برای معارف و مطبوعات کشور جبران ناپذیر» تعریف نمود از خدمات وی برای معارف و فرهنگ کشور، در طول بیش از چهار دهه تقدیر به عمل آورد.
رئیس جمهور کرزی، مرحوم عبیدی را شخصیت غریبنواز و مهربان توصیف نموده ضمن قدردانی از خدمات وی برای فرهنگ و معارف افغانستان، وفاتش را یک ضایعه خواند.حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان به مناسبت وفات استاد محمد اعظم عبیدی اظهار تسلیت نمود
بیزه، روستایی است از توابع بخش داورزن و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران. سرو ۲۵۰۰ ساله بیزه در این روستا قرار دارد.
علاوه بر این روستای بیزه، به تندترین روستای ایران یا روستای فلفلی ایران شهرت دارد. حدود ۴۰٪ مردم این روستا به شغل فلفل كوبي(كار در آسياب)، حدود ۵۰٪ به شغل تجارت ادويه و ۱۰٪ ديگر نیز به مشاغل كشاورزي و دامداری اشتغال دارند. از این رو این روستا یکی از بزرگ‌ترین منابع تولید فلفل کل ایران و اولین صادر کنندهٔ فلفل به هند می‌باشد.آزاد، سید یوسف. امکان سنجی قابلیتها و تنگناهای اکوتوریسم در شهرستان سبزوار، رساله کارشناسی ارشد در رشته جغرافیای طبیعی (گرایش ژئومورفولوژی در برنامه ریزی محیطی )،دانشگاه تربیت معلم سبزوار، اردیبهشت ۱۳۸۵
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۵۷ نفر (۳۳۰ خانوار)
ده‌نو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۵ خانوار)
علی‌آباد بالا روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۲۳ خانوار)
مور، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۶۲ خانوار)
نهالدان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵۴ نفر (۱۶۵ خانوار)
آبرود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان داورزن در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲۹ نفر (۱۶۰ خانوار)
بَلَنجَر یا برنجر نام شهری سدهٔ میانه‌ای در قفقاز شمالی بود. این شهر میان شهرهای دربند و سمندر جای‌داشته‌است. شکوفایی این شهر میان سده‌های هفتم تا دهم میلادی بوده‌است.
تاریخنویسانی مانند ابن فقیه، سمعانی و ابوالفدا بنیادگذار این شهر را چهره‌ای اسطوره‌ای به نام بلنجر بن یافث دانسته‌اند. در دهه ۶۳۰ (میلادی) این شهر پایتخت برنجرها بوده‌است. در زمان پادشاهی خسرو انوشیروان این شهر به دست ساسانیان افتاد. سپس در حدود ۶۵۰ بخشی از خزرستان گشت تا اینکه در دهه ۷۲۰ (میلادی) پایتخت خزرها شد. عرب‌های مسلمان به فرماندهی عبداالرحمان بن ربیه در نبرد بلنجر در دههٔ ۶۵۰ شکست خوردند و از دستیابی بدین شهر ناکام ماندند. در حدود ۷۲۲ میلادی باز عرب‌ها و این بار امویان لشکری را به فرماندهی جراح بن عبدالله حکمی از قفقاز گذراندند و به بلنجر تاختند و سرانجام بر این شهر دست یازیدند و بیشتر مردمان آن را کشتند و کسانی که جان به در بردند به دیگر شهرها گریختند. عرب‌ها از این شهر غنیمت‌های بسیاری به دست‌آوردند. پس از آن شهر بازسازی شد ولی دیگر پایتخت خزرستان نبود. با این همه تا پایان عمر دولت خزرها این شهر اهمیت خود را نگاه‌داشت تا اینکه در حدود ۱۱۰۰ میلادی از صحنهٔ تاریخ محو گشت. جای راستین آن هنوز به درستی آشکار نیست.
رقابت‌های تنیس در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن، از ۱۰ اوت تا ۱۷ اوت در کانون سبز تنیس المپیک برگزار شد.
نکته: "به خاطر بارش باران، بازی‌های تک‌نفرهٔ زنان یک روز به تعویق افتاد."
فرهنگ مردمhttps://www.magiran.com/magazine/3009http://www.radioiran.ir/ProgramHome/?m=015110https://www.noormags.ir/view/fa/keyword/فرهنگ_مردم یا فولکلور یا باور مردمی را می‌توان گروهی دربرگیرنده افسانه‌ها، داستان‌ها، موسیقی، تاریخ شفاهی، ضرب‌المثل‌ها، هزلیات، پزشکی، باورهای مردمی دربارهٔ بخت و شگون و چشم زخم، لالایی مادران، پایکوبی بومی، آیین‌ها، شیوه‌ها و سنّت‌ها دانست. فولکلور از دو واژه انگلیسی فولک (دنباله روی از واژه Volk در زبان آلمانی و برابر با Folc در انگلیسی باستان) برابر با مردم، مردان، مردم کوچه بازار، انبوه و لور (lar در انگلیسی کهن) برابر با یادگیری، آموخته، آگاهی، دانش تشکیل شده‌است.
فولکلور را بیشتر در بررسی توده‌های نیاموخته و درس ناخواندهٔ مردم می‌جویند؛ معمولاً در میان اقوام قدیمی به‌ویژه آنها که شهرنشین نبودند نمونه‌های بیشتری از فولکلور یافت می‌شود. واژه فولکلور را برای نخستین بار ویلیام توماس عتیقه‌شناس انگلیسی در مقاله‌ای که زمینه آن گفتار دربارهٔ دانش مردمی و آداب و آیین‌های کهن بود به کار برد.Georges, Robert A. , Michael Owens Jones, "Folkloristics: An Introduction," Indiana University Press, 1995. این واژه از نیم سده پیش نیز در ایران و ادبیات آن راه یافته‌است و رفته رفته این واژه برابر دانش عامیانه و دانستنی‌های تودهٔ مردم رواج یافت و «فرهنگ عامه»، «فرهنگ عامیانه»، «فرهنگ توده» و «فرهنگ مردم» نامیده شد.
اساساً واژهٔ فولک (folk) به معنی مردمhttps://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/folk و واژهٔ لور (lore) به معنی فرهنگ و دانش بومی سنتی مردم است.https://www.merriam-webster.com/dictionary/lore
ایران از دیدگاه دیرینگی، باورها و آیین‌های کهنی دارد و از همین رو دارای باورهای مردمی سرشار است. افسانه‌سرایی و داستانسرایی از آیینهای دیرباز ایرانیان شمرده می‌شود. گرچه نوشتارها دراین باره بسیار است ولی ردپای این گونه داستان‌ها را بیشتر باید درمیان روستاییان ایران و نانوشته‌ها_ ویژگی بنیادی فولکلور_ جست.
از این میان چهره‌هایی سربرآورده‌اند که کاربردهای سرگرمی، آموزشی یا ترساننده داشته‌اند، مانند لولو و دیگ به سر.
از نمونه‌های نوشتاری شناخته‌شده‌تر این دست داستانها هزارویکشب، داستانهای سندباد دریانورد، امیر ارسلان نامدار، حسین کرد شبستری و سمک عیار است.
هزاران قصه و افسانه و داستان نیز سینه به سینه در روستاها، شهرها و کوهپایه‌های این مرزوبوم رایج بود که در قهوه‌خانه‌ها کسانی به نام داستان‌گو یا نقال یا شب‌ها در خانه‌ها بزرگترها بازگو می‌کردند. شاید تا بیست سال پیش در هر خانواده دست‌کم یک تن که بهتر داستان می‌گفت و ده‌ها داستان می‌دانست بود و زندگی و آداب و آیین کهن ما رنگ ویژه و پربار فرهنگ مردمی خود را داشت.
داستانهای جن و پری نیز بخش بزرگی از باورهای مردمی و سرگرمی شبهای دراز زمستان و خستگی در کردن تابستانی پس از کار روزانه بودند.
خرد و دانش مردمان کوچه و بازار و آموزگار ندیده، بسته و وابسته به همین گونه برجسته از فرهنگ بومی است. ضرب‌المثل‌ها آینه زندگی روزانه و راهکار سختی‌های آن و رهنمود پسند و ناپسند رفتارهای همه گیر برای مردمان گاهی نادان، گردنکش، گستاخ، تنگ‌چشم، گیج، تندخو، ساده دل و سختگیر است.
فرهنگ مردمی و بومی از ویژگیهای رنگارنگی برخوردار است که در میان آنها پایکوبی و دست افشانی به بهانه بزرگداشت رویدادهای گوناگون، جایگاه ویژه‌ای در پاسداری از یکپارچگی مردم، تندرستی، بهداشت روانی و بالا بردن آمادگی مردم برای نبرد داشته و دارد. از ویژگی‌های نمایان و فراگیر پایکوبی بومی، داشتن بخشی گروهی و هماهنگ بودن حرکت‌ها و نمایش حالت یگانگی در میان رقصندگان است که یادآور انگیزه و ریشه این گونه پایکوبی هاست. این نکته به‌ویژه در پایکوبی کردی روشن است و نمونه‌هایی در یونان (زوربا)، روسیه (گروه بیریوزکا) و ایرلند (گامه)Stepdance و دیگر جاها از آن دیده می‌شود.
ترانه‌های بومی بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ بومی و مردمی را می‌سازند. آنها یادآور اندوه و امید و رنج و شادی یک تیره و تبار و گروهی هستند که در یک زیست‌بوم زندگی می‌گذرانند. شایان یادکرد است که ترانه‌های مردمی تنها به ترانه‌های کهن و سرایندگان نیاموخته و آموزش ندیده مرزبندی نمی‌شود. شاعران بزرگ نیز گاهی ترانه‌هایی مردم پسند و با درون مایه‌های مردمی و کوچه بازاری می‌سرایند.
در این باره، سیما بینا، از هنرمندان پیشگام، کاری ارزشمند در دسترس گذاشته‌است که فراگیر چهل لالایی از سرتاسر ایران است.
در این باره باورهای دینی هم مهر پذیرش زده‌اند به گونه ای که در دین اسلام در قرآن نیز بخشی به این زمینه پرداخته‌است. در زبان مردم ایران آن را «وان یکاد» می‌خوانند.
حافظ نیز می‌گوید:
حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید
فرهنگ مردمی یا فرهنگ عامّه اصطلاحی است که در سال ۱۸۴۶ از سوی ویلیام تامس (william Thams) عتیقه‌شناس انگلیسی ابداع شد؛ و به نحوهٔ زندگی انسان‌ها در طبیعت، رفتارها و همچنین معناهای مشترکی گفته می‌شود که عامه مردم جامعه در زندگی روزمره با آن سر و کار دارند.جان استوری، ص. ۱۷ تا ۲۵
چند نظریه کلی پیرامون فرهنگ عامه وجود دارد:
تحمیل شده و با هدف عوام فریبی و سود بردن می‌دانند. این دیدگاه، فرهنگدرلتذلاا عامه را یک نظام (ساختار، قالب و چهارچوب) می‌بیند. دیدگاه‌های ساختارگرایی، مکتب فرانکفورت، برخی انواع پساساختارگرایی و اقتصاد سیاسی، مدافع این نگرش هستند.جان استوری، ص. ۱۷ تا ۲۵
ساسول شرکتی از آفریقای جنوبی است، که در زمینه معدن، انرژی، صنایع شیمیایی و سوخت‌های سنتتیک فعالیت دارد.
ساسول به‌ویژه توانایی تولید بنزین و گازوئیل از گاز طبیعی و زغال سنگ را طی فرایند فیشر–تروپش(Fischer-Tropsch) دارد. ساسول دارای چند کارخانه در ساسولبرگ و سکوندا، در آفریقای جنوبی است و در چند پروژه در کشورهای دیگر، مانند پتروشیمی آریاساسول در ایران، اوریکس جی‌تی‌الOryx GTL در قطر و اسکراووس جی‌تی‌الEscravos GTL در نیجریه مشارکت دارد.
انبار، ساختمان یا محوطه‌ای است که با بهره‌برداری از یک سیستم صحیح، طبقه‌بندی و تنظیم می‌شود. از انبار برای نگهداری یک یا چند نوع کالای بازرگانی، صنعتی، مواد اولیه، تولیدات و فرآورده‌های مختلف استفاده می‌شود. علاوه بر آن، به عنوان مکانی و تأسیساتی برای نگهداری موقت به منظور توزیع و تجمیع کالاها در سیستم‌های توزیع استفاده می‌شود. همچنین انبارهایی مانند یخچال هستند که در آن‌ها مقدار زیادی پروتیئن و مواد غذایی نگهداری بایگانی می‌شود.
علاوه بر مواد غذایی در انبارها تقریباً می‌توان هر چیزی را که از نظر مقدار، حجم و تعداد زیاد می‌باشد به‌طور موقت نگهداری کرد.
در صورتیکه انبار مواد غذایی باشد علاوه بر محیط انبار می‌تواند تجهیزات سرمایشی، یخچال‌های سیار، تهویه هوا در آن قرار گیرد.
علاوه بر این در طبقه زیرین ساختمان‌های مسکونی برای نگهداری وسایل اضافه ساختمان، اتاقکی ساخته می‌شود که انبار نامیده می‌شود.
انبارها را از جهات گوناگون می‌توان دسته‌بندی کرد که عبارت‌اند از:
– نوع ساختمان
– نحوه انجام عملیات
– چگونگی و ماهیت عمل
– نوع کالایی که در آن نگهداری می‌شود
انبارها را از لحاظ ساختمان به سه گروه تقسیم می‌کنند:*مدیریت سیستم‌های انبارداری- صیدی، مسعود.انتشارات آن
در واقع صنعتگران، واردکنندگان و صادرکنندگان کالاها، عمده فروشان و گمرک از استفاده‌کنندگان انبارها می‌باشند. انبارها معمولاً در شهرها، شهرک‌های صنعتی و کارخانجات ساخته می‌شوند، ولی ممکن است جهت سهولت در دریافت و صدور کالا، در کنار راه‌های اصلی، فرودگاه یا بنادر نیز ساخته شوند تا کالاها مستقیماً به انبار وارد یا از آن خارج گردد.
انبارها از لحاظ کاربری نیز ممکن است انواع گوناگونی داشته باشند مثل:
تقسیم انبار از دیگر جهات نیز قابل انجام است، مانند: یکپارچگی (متمرکز و غیر متمرکز) - نوع کالا - خاصیت کالا - کاربرد - دوران ساخت و بهره‌برداری و غیره.
انبارها برای همکاری با شرکت‌های واردات و صادرات می‌بایست از سامانهٔ جامع انبارها اقدام نمایند. سامانهٔ جامع انبارها و مراکز نگهداری کالا با هدف مدیریت ورود و خروج کالا از مرزها، سیستم‌های انبارداری کالا در انبارها و شناسه‌دار کردن آن‌ها، کنترل میزان ورود کالا به این مراکز و مدیریت خروج کالا، شفاف شدن اطلاعات مربوط به صاحبان کالا و نهایتاْ مدیریت موجودی انبارها در فرایند تأمین به شفافیت تجارت رسمی کشور کمک می‌نمایند.
عضویت در این سامانه برای یکپارچه شدن مدیریت انبارهای کشور نیز بسیار مفید می‌باشد. برای اطلاعات بیشتر از انبارهای گمرکی ثبت شده و دارای صلاحیت به سامانه جامع انبارها مراجعه کنید. همچنین برای مطالعه راهنمایی مراحل ثبت کد انبار یا همان شناسه مقصد انبار کالا در ای پی ال گمرک به لینک روبرو مراجعه شود… ثبت نام کد انبار
انبار به محلی گفته می‌شود که کالا، اجناس، مواد اولیه یا محصول در آن قرار دارد. این محل ممکن است سرپوشیده، محوطه سرباز، زیر زمین یا حتی داخل یک دستگاه (همانند یخچال‌های صنعتی که داخل آن مواد غذایی و فاسد شدنی نگهداری می‌شود) باشد. گاهی انبارها داخل یک شرکت یا کارخانه‌اند و گاهی در یک محیط خارج از آن قرار دارند، ولی اغلب شرکت‌ها سعی می‌کنند انبارهای خود (به خصوص انبارهای مواد اولیه) را داخل شرکت جای داده تا بتوانند کالاها و قطعات مورد نیاز خود را به سرعت و سهولت از آن خارج سازند و در تأمین مواد اولیه مورد نیاز خود دچار وقفه نگردند.
تعریف علمی انبارداری عبارت است از: محل یا فضائی که اقلام مورد نیاز بر اساس یک سیستم طبقه‌بندی صحیح و به‌طور مناسب نگهداری می‌شود.
انبار باید دارای سیستم طبق بندی صحیح باشد و از اقلام به شکل مناسب نگهداری گردد. توضیحات بیشتر را می‌توانید بخوانید.
اهمیت انبار به عنوان محل تجمع سرمایه هر سازمان بیش از پیش نمود پیدا می‌کند. انبار به عنوان حلقه ارتباطی بین تولید، توزیع و مصرف و همچنین ارتباط بین زنجیره خرید و فروش مواد و کالا و خدمات محسوب می‌شود. نکته‌ای که در بحث انبار بسیار حائز اهمیت است تمایز بین انبارهای مختلف در یک سازمان است و نمی‌توان انبار مواد اولیه و محصول را در یک جا قرار داد و هر دو را به یک شیوه اداره کرد. به عنوان مثال روش اجرایی که برای یک انبار مواد اولیه کارخانه تولید لوازم خانگی به کار می‌رود بسیار متمایز با روشی است که در انبار محصول آن به کار برده می‌شود و هریک باید به شیوه‌ای متفاوت اداره گردند. باید این نکته را توجه داشت که انبارهای مواد اولیه از اهمیت ویژه‌ای در یک کارخانه یا کارگاه برخوردارند و اگر در زنجیره تأمین کالا، که این واحد زیر مجموعه آن است مشکلی پیش آید، قطعاً تأثیر مستقیم و منفی بر تولید می‌گذارد و اگر بگوییم انبار مواد اولیه قلب تپنده یک شرکت تولیدی است، سخنی به گزاف نگفته‌ایم و هیچ سازمانی نمی‌تواند بدون داشتن یک روش مناسب و اجرایی در جهت برآوردن نیازهای بخش‌های مختلف به اهداف خود برسد. از این رو امروزه سازمان‌های موفق روش‌های نوین و عملی مناسبی را در انبار و تأمین نیازهای بخش‌های مختلف به خصوص خط تولید که ارتباطی مستقیم با واحد انبار مواد اولیه دارد اجرا می‌کنند و این روش‌ها را با علم روز جهان به روز می‌کنند.
البته نباید اهمیت انبار محصول را نیز نادیده گرفت، زیرا همانگونه که نقش انبار مواد اولیه مهم و اساسی است، انبار محصول نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اگر سازمانی هرچه قدر هم پیشرفته و به روز باشد و تمامی مراحل تولید یا مونتاژ به خوبی پیش رود، اگر در قسمت انبار محصول خود دارای برنامه مناسبی نظیر نبود یک چیدمان مناسب و منظم و نداشتن موجودی از محصولات باشد، به‌طور یقین با مشکلات اساسی مواجه می‌گردد و حتی ممکن است که یک محصول تولیدی قبل از اینکه به دست مشتری برسد، به علت‌های مختلف در داخل انبار محصول آسیب ببیند.
سیستم‌های انبارداری با توجه به نوع کاربری و جامعه مورد استفاده بسیار متفاوت است. در برخی از جوامع انبارها هنوز به صورت سنتی اداره می‌گردند حال‌آنکه برخی از انبارها به‌طور کامل خودکار و مکانیزه می‌باشند، بدون اینکه نیاز به نیروی کار داشته باشند و از طریق سیستم‌های دریافت و انتقال خودکار کالاها و نرم‌افزارهای لجستیکی مدیریت می‌شوند. این سیستم‌ها به‌طور معمول در انبارهای با دماهای بسیار پایین که کار کردن در آن‌ها دشوار است یا در مناطقی که قیمت زمین بسیار گران می‌باشد پیاده‌سازی می‌شود چرا که امکان استفاده از ارتفاع در این سیستم‌ها به‌طور کامل مقدور می‌باشد.
با توجه به کاربری و تنوع زیاد انواع انبارها، ماشین‌آلات، سیستم‌ها و تجهیزات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری بسیاری متناسب با نوع کاربری انبارها توسعه یافته‌اند. از مهم‌ترین ماشین‌آلات مربوط به انبارها می‌توان به انواع جرثقیل‌ها، لیفت‌تراک‌ها و تسمه نقاله‌ها برای جابجایی کالا اشاره نمود. استفاده از تکنولوژی سامانه بازشناسی با امواج رادیویی در انبارها، در برخی از صنایع مدرن متداول است. ردیابی کالاها و کنترل موجودی انبار نیز بوسیله بانک‌های اطلاعاتی و تحت نرم‌افزارهای خاص انجام می‌پذیرد.
مکان‌یابی، طراحی سیستم ورود، جابجایی و خروج کالاها از انبار بسیار حیاتی است با هدف این که عملیات انبارها با حداقل هزینه و حداکثر بهره‌وری انجام پذیرد. از آنجا که کالای ذخیره شده در انبارها در فرایند تولید دارای ارزش افزوده کمی می‌باشند، در اواخر قرن بیستم استفاده از سیستم‌هایی نظیر جی‌آی‌تی جهت کاهش موجودی در فرایند و حذف انبارها بکار گرفته شد. دو موضوع مهمی که در مورد انبارها مورد توجه است، تعیین اندازه انبار و موقعیت آن می‌باشد. این دو فاکتور رابطه معکوس با یکدیگر دارند و همان‌طور که تعداد انبارها در کانال توزیع افزایش یابد، اندازه انبارها کوچک می‌شود و بالعکس.
"انبارداری" به عملیات تخلیه، بارگیری و نگهداری کالاهای مورد نیاز افراد و بنگاه‌ها در انبارهایی با شرایط مناسب تا زمان استفاده گفته می‌شود. به‌عبارت دیگر، انبارداری شامل سیستم‌های قرار گرفتن جنس در انبار و ایجاد روش‌ها و اعمال مدیریت کنترل مؤثر از زمان دریافت تا لحظه تحویل است. انبارداری به عنوان بخشی از عملکرد لجستیکی هر بنگاه اقتصادی، مسئولیت ذخیره و نگهداری موجودی را برای تولیدکننده، تأمین‌کننده و مصرف‌کننده دارد.
تعریف انبارداری در یک بنگاه تولید می‌تواند به‌این‌صورت باشد که: «انبارداری عبارت است از دریافت مواد و اقلام، نگهداری صحیح و تحویل به موقع آن‌ها به مصرف‌کننده با رعایت مقررات و دستورالعمل‌های سازمان به نحوی که با اعمال کنترل دقیق از میزان موجودی کالا در انبار و مقدار مصرف آن و نیز از انباشته شدن بیش از حد موجودی‌ها جلوگیری شود.»
این فرایندها مجموعه عملیاتی را دربردارند که در کلیه انبارها انجام می‌شوند.
این فرایندها مستقیماً با عملیات انبارداری مرتبط نیستند ولی سطح کیفی انبارها به میزان وجود و اجرای این فرایندها در انبار بستگی دارد
مدیریت انبار وظایف و مسئولیتهای بسیاری دارد که می‌باید همه آن‌ها را در زمان‌ها و مراحل مختلف عملیات انبار به انجام رساند. همه این امور برای کارایی کل سازمان و تحقق اهداف آن بسیار مهم هستند. وظایف و مسئولیت‌های انبار در بندهای زیر از جنبه‌های گوناگون مورد بحث قرار گرفته‌اند.
اقتصاد: یکی از وظایف اساسی انبار آن است که تضمین کند همه عملیات محدوده سیستم انبار حتی‌الامکان با صرفه و به صورت مؤثر انجام گیرد. موضوع حفظ سطوح اقتصادی موجودی اقلام انبار نیز بخشی از انی مسئولیت به‌شمار می‌رود. وظیفه ضمانت حداقل هزینه‌ها از سوی واحد انبار باید برای همه اعضاء آن روشن باشد.
کنترل موجودی: از جمله مسئولیت‌های واحد انبار، تضمین حفظ جریان کنترل موجودی است. مدیر انبار باید تضمین کند همه اهداف اساسی کنترل موجودی تحقق یابند. واحد انبار می‌باید اطلاعات تولید، فروش و توزیع مورد نیاز حفظ سیستم کنترل موجودی را تجزیه و تحلیل نماید.
ثبت موجودی اقلام بازار: یکی دیگر از مسئولیت‌های انبار آن است که تضمین کند سوابق همه اقلام موجود در انبار، چه در محل‌های داخل و چه در انبارگاه‌ها یا مخازن اصلی خارج از سازمان به‌طور کامل و به هنگام حفظ شوند. این سوابق باید بتوانند همه اطلاعات لازم برای کنترل و حفظ سطوح مقرر شده موجودی اقلام انبار از جمله اطلاعات مربوط به سطوح موجودی، سطوح سفارش، کد اقلام، توصیه‌های تدارک‌کنندگان و غیره را فراهم نمایند.
انبارگردانی و بازرسی: مدیر انبار در مورد سازماندهی، سرپرستی و تطبیق نتایج همه انبارگردانی‌هایی که بوسیله سازمان صورت می‌گیرد مسئول است. به علاوه وی برای تنظیم اوراق شمارش، تشخیص کارکنان، بررسی نتایج، رسیدگی به اختلافات انبارگردانی‌ها و تهیه ارقام نهایی موجودی‌ها برای درج در حساب‌های پایانی سازمان، مورد احتیاج می‌باشد.
انبار کردن: یکی از وظایف اساسی انبار تخلیه و انبار کردن همه کالاهای ارسالی به انبار است. انبار کردن درست مواد با توجه به نیاز بعضی از اقلام به شرایط نگهداری ویژه مانند محیط نگهداری خشک و غیره نیاز به تعیین درست محل استقرار آن‌ها بر طبق دستورالعمل‌های تدارک‌کنندگان و کارکنان با تجربه و برخوردار از دانش کافی دارد. از جمله وظایف انبار آن است که تضمین کند کالاها از ناحیه بد انبار شدن آسیب نبینند و خراب نشوند.
شناسایی و محل‌یابی اقلام انبار: یکی از مسئولیت‌های مدیریت انبار تنظیم و حفظ به هنگام سیستم کدگذاری اقلام انبار است تا به کمک آن شناسایی و محل‌یابی مؤثر همه کالاها و ملزومات موجود در محدوده عملیات انبار میسر گردد. به علاوه واحد انبار می‌باید تضمین کند در موقع عدم امکان دسترسی به کالاهای مورد نیاز، برای آن‌ها (در صورت امکان) کالاهای جایگزین مناسب توصیه شود.
صدور و ارسال: یکی از وظایف انبار بازرسی و بررسی اقلامی است که برای انبار ارسال می‌شوند. این بازرسی و بررسی مواردی چون مقدار، نوع، کیفیت، آسیب‌دیدگی و کسری اقلام ارسالی را شامل می‌گردد. در بسیاری از حالت‌ها تدارک‌کنندگان مسئولیت کالاهای آسیب‌دیده را اگر در مدت معینی بعد از زمان ارسال گزارش نشوند قبول نمی‌کنند. اطلاعات مربوط به نتایج این نوع بازرسی و بررسی‌ها الزاماً باید به خرید گزارش شوند.
بازرسی: یکی از وظایف انبار بازرسی و بررسی اقلامی است که برای انبار ارسال می‌شوند. این بازرسی و بررسی مواردی چون مقدار، نوع، کیفیت، آسیب‌دیدگی و کسری اقلام ارسالی را شامل می‌گردد. در بسیاری از حالت‌ها تدارک‌کنندگان مسئولیت کالاهای آسیب‌دیده را اگر در مدت معینی بعد از زمان ارسال گزارش نشوند قبول نمی‌کنند. اطلاعات مربوط به نتایج این نوع بازرسی و بررسی‌ها الزاماً باید به خرید گزارش شوند.
حفاظت از انبار: یکی ازوظایف انبار آن است که تضمین کند ساختمان‌ها و محوطه‌های انبار کردن اقلام موجود در محدوده واحد انبار در تمامی اوقات حفاظت شوند. بخش حفاظتی شغل مدیر انبار نه فقط سرقت بلکه آسیب‌دیدگی، آتش‌سوزی و حیف و میل را نیز دربر می‌گیرد. این وظیفه تضمین همچنین محکم بودن درها، پنجره‌ها و حصارکشی‌های محوطه‌های انبار کردن را نیز شامل می‌شود.
جابجا کردن مواد: یکی از وظایف اساسی هر انبار، جابجا کردن سریع و ایمن همه مواد است. حرکت دادن کالاها از انبار به کارخانه و مخزن یا از کارخانه به مخزن یک وظیفه بسیار مهم مدیر انبار و کارمندان او به‌شمار می‌رود.
دریافت ذخایر: وظایف انباردار دریافت و جابجا کردن همه اقلام تحویل شده به انبار، بررسی مدارک (فرم‌های ارسال، داخل بسته‌بندی و غیره) و مطلع نمودن خرید و مدیریت انبار از همه کالاهای دریافتی است.
دوربین-قلم (به فرانسه: Caméra-stylo) نظریه‌ای است در حوزهٔ سینما که طبق آن کارگردان را به منزلهٔ یک نویسنده تلقی می‌کند. نویسنده‌ای که قلمی به نام دوربین دارد؛ بنابراین کارگردان را مؤلف اثر سینمایی می‌شمارد.رابرت استم، صص ۸۹-۹۰ این نظریه را نخستین بار الکساندر آستروک نظریه‌پرداز، منتقد و فیلمساز فرانسوی مطرح ساخت. او این نظریه را در رسالهٔ تولد یک آوانگارد جدید: دوربین-قلم و در سال ۱۹۴۸ در شمارهٔ ۱۴۴ مجلهٔ اکران فرانسه به چاپ رساند. مهمترین نظریه‌ای که متأثر از این نظریه پس از آن ارائه شد، نظریهٔ مولف فرانسوا تروفو و اندرو ساریس بود. نظریهٔ دوربین-قلم نقش مهمی در پیدایش موج نو در فرانسه داشت.کارل رایتس، صص ۳۸۸-۳۹۰
یکی ازمهمترین مکان‌های تاریخی و باستانی شهرستان مسجد سلیمان در استان خوزستان، منطقه‌ای است بنام معبدسرمسجد که در شمال شرقی شهر مسجدسلیمان واقع شده‌است.این معبد که در گذشته‌های دور همواره در آن آتشی افروخته بوده مشرف به سفه سرمسجد است که بگفته مورخان مقر حکومتی پارس‌ها بوده‌است .از دیگر آثار باستانی این شهرستان می‌توان به معبد بسیار کهن برد نشانده نیز اشاره نمود.
به شماره ۳۰۰ در سال ۱۳۱۶ در فهرست آثار ملّی به ثبت رسید بسیاری از باستان‌شناسان این بنا را متعلق به دورهٔ اشکانیان و ساسانیان می‌دانند؛ اما طبق کاوش‌های پروفسور گیرشمن که در سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰ صورت گرفته این بنا را متعلق به پارس‌ها هستند.
اوچامچیرا یا اوچامچیره (به گرجی: ოჩამჩირე؛ به آبخازی: Очамчыра، Ochamchyra؛ به روسی: Очамчира) یکی از شهرهای گرجستان است.
این شهر بر کرانه دریای سیاه در جمهوری خودگردان آبخازستان جای دارد و مرکز بخش اوچامچیرا است.
اوچامچیرا در جنوب سوخومی مرکز آبخازستان قرار دارد.
جمعیت این شهر در سال ۱۹۷۸ برابر با ۱۸٬۷۰۰ نفر بوده است.
آخالکالاکی (به گرجی: ახალქალაქი؛ به ارمنی: Ախալքալաք) شهری کوچک در گرجستان است. آخالکالاکی در حدود ۳۰ کیلومتری مرز ترکیه قرار دارد. ۹۰ درصد از جمعیت این شهر ارمنی تبار هستند. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲ برابر با ۶۰٬۹۷۵ نفر بوده‌است. شهر آخالکالاکی پس از جنگ‌های روسیه و عثمانی (۱۸۲۸–۱۸۲۹) از عثمانی جدا و ضمیمه روسیه شد.
آخالکالاک از نظر تاریخی با بخشی از ناحیهٔ جاواخک استان گوگارک در منطقهٔ هایک بزرگ مطابقت دارد. آخالکالاک در اواخر قرن دهم و نیمهٔ اول قرن یازدهم میلادی ساخته شده‌است. در ۱۰۶۵م، ترکان سلجوقی دژشهر را ویران ساختند که خیلی زود بازسازی و تبدیل به مرکز اداری و اقتصادی جاواخک شد. در سده‌های ۱۲ تا ۱۴ میلادی، آخالکالاک قلمرو موروثی امرای زاکاریان شد. در نیمهٔ دوم سده ۱۶ میلادی، شهر به تصرف ترکان عثمانی درآمد. در آغاز قرن نوزدهم میلادی، ششصد خانوار ارمنی و گرجی در این شهر سکونت داشتند. به موجب پیمان آدریاناپُل آخالکالاک و توابع آن به روسیه واگذار و در پی آن پذیرای ارمنیان ارمنستان غربی از ایالت ارزروم ترکیه شد که از ظلم و ستم عثمانیان به ستوه آمده بودند. به این ترتیب، مهاجران ارمنی در شهر آخالکالاک و روستاهای آن مستقر شدند. در ۱۹۰۳م، در ۵۷ سکونتگاه ناحیهٔ آخالکالاک (بدون روستاهای ارمنیان کاتولیک) ۵۴٫۸۰۰ ارمنی می‌زیستند. در ۱۹۱۸م، با ورود قوای عثمانی به این ناحیه بیشتر ساکنان روستاهای آن ترک خانه و دیار کردند و به سمت سرزمین‌های جنوبی سرازیر شدند اما آنان که مانده بودند از تیغ عثمانیان در امان نماندند.
این شهر در منطقهٔ جنوبی سامتسخه-جاواختی و در درازای فلات آتشفشانی جاواخِتی جای دارد.
شهر آخالکالاک مرکز شهرستانی به همین نام است که در ۷۴ کیلومتری جنوب شرقی آخالتسیخه قرار گرفته و دارای ایستگاه راه‌آهن و فرودگاه است. جمعیت آن در ۱۹۸۷م، ۱۵هزار نفر بود که ۹۵ درصد آنان ارمنی بودند. شهرستان آخالکالاک دارای ۱۲۳۵ کیلومترمربع وسعت و ۷۰٫۴۰۰ نفر جمعیت است (۱۹۸۷م) که ۹۳ درصد آنان ارمنی‌اند. طبق آمار ۲۰۰۳م از ۶۲٫۸۰۰ جمعیت این شهرستان ۴/۹۵ درصد ارمنی و ۵۵ روستا تماماً ارمنی‌نشین هستند.
در آوریل ۲۰۰۵ پیمانی برای ساخت یک راه‌آهن میان ترکیه، گرجستان و جمهوری آذربایجان امضاء شد که این خط آهن از شهر آخالکالاک می‌گذرد.
مرد سوم فیلمی در ژانر فیلم نوآر به کارگردانی کارول رید ساخته شده در سال ۱۹۴۹ است. جوزف کاتن، آلیدا والی و اورسن ولز بازیگران اصلی فیلم هستند. فیلم‌نامه فیلم توسط گراهام گرین نویسنده انگلیسی تهیه شده‌است. فیلم به فارسی نیز دوبله شده‌است.
گراهام گرین بعد از آنکه فیلمنامه را نوشت به صرافت نوشتن رمانی بر اساس این فیلمنامه افتاد و کمی بعد رمان "مرد سوم" را هم منتشر کرد.
کمی پس از پایان جنگ جهانی دوم، هالی مارتینز (جوزف کاتن) که نویسنده رمانهای عامه پسند وسترن در آمریکاست برای دیدار دوست دوران کودکی اش هری لایم (اورسن ولز) به وین می‌آید اما متوجه می‌شود همان روز هری طی یک تصادف رانندگی کشته شده‌است؛ در مراسم خاکسپاری لایم، مارتینز با دو افسر انگلیسی به نام‌های گروهبان پین و سرگرد کالووی که پیگیر پرونده فعالیت‌های مشکوک لایم هستند ملاقات می‌کند. پین از علاقه‌مندان داستان‌های مارتینز است.
بعد از ملاقات با آنا (آلیدا والی)- دوست‌دختر لایم- و برخی دوستان دیگر لایم، مارتینز به این حادثه رانندگی مشکوک می‌شود. سرایدار خانه لایم به مارتینز می‌گوید، او بلافاصله پس از تصادف در گذشت و بر خلاف گزارش دوستان لایم، سه نفر و نه دو نفر جنازه او را با خود بردند. سرایدار کمی بعد از دادن این اطلاعات به قتل می‌رسد.
سرگرد کالووی به مارتینز می‌گوید که هری لایم در بازار سیاه دارو دست داشته‌است و باند او پنیسیلین را از بیمارستان‌های ارتش به بیرون قاچاق می‌کردند، آن را رقیق می‌نمودند و دوباره در بازار سیاه آب می‌کردند.
مارتینز که می‌خواهد وین را ترک کند به ملاقات آنا می‌رود و متوجه می‌شود که او به دلیل داشتن گذرنامه جعلی قرار است به قسمت تحت کنترل شوروی منتقل شود. هنگام خروج از آپارتمان آنا، مارتینز سایه‌ای را در درگاه می‌بیند که وقتی برای لحظه‌ای نور روی آن می‌افتد معلوم می‌شود هری لایم است. لایم از دست مارتینز فرار می‌کند. مارتینز ماجرا را برای افسران انگلیسی بازگو می‌کند و آن‌ها برای نبش تابوت لایم به گورستان می‌روند و متوجه می‌شوند فرد تدفین شده کارمند بیمارستان است که برای لایم پنیسیلین قاچاق می‌کرده‌است.
روز بعد مارتینز و لایم در چرخ‌وفلک بزرگ وین ملاقات می‌کنند. کمی بعد، افسران انگلیسی از مارتینز می‌خواهند که به آن‌ها در دستگیری لایم کمک کند. در عوض مارتینز هم از آن‌ها می‌خواهد مانع از انتقال آنا به قسمت تحت کنترل شوروی بشوند. آنا اما حاضر نمی‌شود این لطف را قبول کند در نتیجه مارتینز تصمیم می‌گیرد به پلیس در یافتن لایم یاری نرساند و وین را به مقصد آمریکا ترک کند. در مسیر فرودگاه، اما سرگرد کالووی او را به دیدن کودکان دچار مننژیت در یکی از بیمارستان‌های وین می‌برند که به دلیل استفاده از پنیسیلین‌های رقیق شده در حال مرگند. مارتینز تصمیمش را تغییر می‌دهد و می‌پذیرد که با پلیس برای دستگیری لایم همکاری کند.
مارتینز قرار ملاقاتی با لایم می‌گذارد. اما لایم قبل از آن که پلیس او را دستگیر کند فرار می‌کند و و وارد سیستم فاضلاب وین می‌شود. تعقیب و گریز پلیس و لایم به کشته شدن گروهبان پین و زخمی شدن لایم می‌انجامد. نهایتاً، مارتینز، با هفت تیر گروهبان پین، لایم را می‌کشد.
در صحنه آخر، مارتینز برای دومین بار در مراسم خاکسپاری جنازه لایم شرکت می‌کند و بعد از پایان مراسم منتظر آنا می‌ماند تا با او حرف بزند. اما آنا بدون توجه به او از کنارش رد می‌شود.
در سال ۱۹۹۹، انستیتوی فیلم انگلستان، فیلم را به عنوان بهترین فیلم انگلیسی قرن بیستم انتخاب کرد.
در یکی از مشهورترین صحنه‌های فیلم لایم و مارتینز در چرخ و فلک بزرگ شهر وین دربارهٔ انسانیت و انسان‌ها صحبت می‌کنند. وقتی از چرخ و فلک خارج می‌شوند، لایم به مارتینز می‌گوید:
«می دونی که اون رفیقمون چی میگه - تو ایتالیا، سی سالی که تحت انقیاد خاندان بورژیا بودند جنگ، وحشت، قتل و خونریزی داشتند، اما مایکل آنجلو، لئوناردو دا وینچی و رنسانس رو به وجود آوردند. در عوض تو سوئیس، عشق برادرانه دارند، پانصد سال دموکراسی و صلح دارند - و چی تحویل دادند؟ ساعتی که کوکو می‌کند.»
این دیالوگ به سخنرانی ساعت کوکوکننده سوئیسی مشهور شده‌است. از قرار، بعد از اکران فیلم، بعضی سوئیسی‌ها به اورسون ولز یادآور شده‌اند که این نوع ساعت در واقع اختراع آلمانی هاست و در سوئیس اختراع نشده‌است.
اولگا والوتینوفنوا کوربت ، (زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۵۶ در گرودنو، بلاروس، اتحاد شوروی) ژیمناست بازنشستهٔ اهل بلاروس است.
وی در دو المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و ۱۹۷۶ مونترال ۴ مدال طلا و ۲ مدال نقره برای اتحاد جماهیر شوروی کسب کرد.
موفقیت کوربت در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ با توجه به سن کم او (۱۷ سال) بازتاب زیادی در کشورش داشت و به روی‌آوردن بسیاری از دختران کم‌سال به‌ویژه در روسیهٔ سفید به ورزش ژیمناستیک، کمک شایانی کرد.
کوربت همچنین یکی از مهم‌ترین ژیمناست‌ها در افزودن حرکات آکروباتیک به این ورزش، از جمله در وسیلهٔ چوب موازنه بود. او نخستین کسی بود که موفق به اجرای حرکت وارو بر روی چوب موازنه شد. کوربت در المپیک ۱۹۷۶ مونترال یکی از رقبای نادیا کومانچی، ژیمناست اسطوره‌ایِ رومانیایی، برای کسب عنوان قهرمانِ قهرمانان بود، اما جراحت او باعث عملکرد کمتر از حد انتظارش شد.
کوربت در سال ۱۹۷۷ در رشتهٔ علوم تربیتی از انستیتو گرودنو دانش‌آموخته شد. وی با لئونید بورتکویچ، نوازندهٔ موسیقی محلی، ازدواج کرد و ژیمناستیک را نیز کنار گذاشت. کوربت یک پسر دارد که در ۱۹۷۹ به دنیا آمده‌است. او در سال ۲۰۰۰ از بورتکوویچ جدا شد. وی از سال ۲۰۰۲ در سکاتزدیل، آریزونا در ایالات متحده زندگی می‌کند
نبرد آرنِم بخشی از عملیات مارکت گاردن، در طرح مشترک نیروهای بریتانیایی برای دور زدن خط دفاعی آلمان در سراسر رود راین و ورود به خاک این کشور از طریق هلند بود.
در این طرح نیروهای بریتانیایی به کمک یک بریگاد چترباز لهستانی، پل فلزی راین سفلی در نزدیکی آرنم را و واحدهای هوابرد آمریکایی پل‌های نایمیخن و گریو را تصرف می‌کردند. ارتش دوم بریتانیا با پیمودن مسافت ۵۰ مایلی به واحد هوابرد ملحق می‌شد و از پل‌های استفاده می‌کرد. فیلد مارشال والتر مدل، فرمانده آلمانی پایداری سختی را در ناحیه پل‌ها سازمان داد؛ مودل تصادفاً در آرنم بود و نیروی زره‌پوش نیز، در پی پیاده شدن متفقین در نرماندی، سازماندهی می‌شدند. شکست متفقین در آرنم امید بدست آوردن پیروزی زودرس در غرب را بر باد داد.