moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سلمان در مدینه با محمد آشنا شد و به اسلام ایمان آورد. در سفینة البحار آمده‌است هنگامی که محمد به مدینه هجرت کرد با دعوت محمد با دین اسلام آشنا شد و مسلمان شد و محمد با مولای او قراردادی بست که سلمان کار کند و از درآمدهای خود، خود را آزاد کند. پیامبر و مسلمانان مدینه به او کمک کردند که بهای خود را (به مبلغ چهل نهال خرما و چهل وقیه -هر وقیه معادل چهل درهم-) به یهودی بپردازد و آزاد شود.سفینة البحار، ج ۱، ص ۶۴۶.
در دانشنامه اسلامی به نقل از ابن هشام و ابن سعد آمده که سلمان عازم حجاز بوده که در اثر برخی از حوادث به برده مردی یهودی از اهل یثرب فروخته می‌شود و در نخلستان بکار گرفته می‌شود.
سپس مرد یهودی وقتی متوجه می‌شود او دوستدار محمد است او را به زنی از قبیله بنی سلیم می‌فروشد تا آنکه روزی هفت نفر که ابری سایبان آنها بود پیش سلمان می‌آید. سلمان از سایبان امر متوجه می‌شود که پیامبر در میان آنها هست. و از آنجا که می‌دانسته پیامبر صدقه نمی‌خورد برای اینکه بداند کدامیک از آنها پیامبر است با اذن مالکش یک طبق خرما بنام صدقه نزد آنها می‌گذارد ولی محمد به زید بن حارث امر می‌کند که از آن بخورد. سپس طبقی دیگر بنام هدیه نزد آنها می‌گذارد و محمد بسم الله گفته و از آن تناول می‌کند. سپس محمد وی را بنام اصلیش خطاب می‌کند و می‌گوید ای روزبه طالب مهر نبوت هستی؟ روزبه اظهار رغبت می‌کند و سپس محمد لباسش را از دوشش برداشته و به سلمان می‌دهد و او بر روی دوشش گذاشته و به پای محمد می‌افتد و به اسلام مشرف می‌شود.
دربارهٔ زمان اسلام آوردن سلمان نیز اختلاف وجود دارد. برخی معتقدند پیش از جنگ بدر در سال اول هجرت اسلام آورد ولی تا پیش از خندق برده بوده‌است و در جنگ‌های بدر و احد حضور نداشته‌است. اما خطیب بغدادی ابن سعد و طبری معتقدند سلمان بعد از جنگ احد و پیش از جنگ خندق اسلام آورده‌است.
در جنگ خندق، که در سال ۵ هجری رخ داد و به پیشنهاد سلمان، پیرامون شهر خندق کندند. "واژهٔ خندق عربی شدهٔ واژهٔ پارسی میانه کَندَگ و به معنی کَنده است. در زبان‌های کهن ایرانی چون اوستایی و فارسی باستان، ریشهٔ «کن» به معنی «کندن» امروزی به کار می‌رفته‌است و «فرکنتن» یعنی آغاز به ساختن ساختمان یا شهر. "
هر گروهی می‌خواست سلمان با آن‌ها باشد؛ مهاجران می‌گفتند: سلمان از ما است و انصار می‌گفتند: سلمان از ما است. در نهایت محمد گفت «سلمان از ما اهل بیت است.»چرا رسول خدا(ص) درباره سلمان فارسی فرمودند: «سلمان منّا اهل البیت»؟
ماسینیون در کتاب «سلمان پاک» می‌نویسد: سلمان در تأسف از انتخاب عجولانه ابوبکر در سقیفه با یک نوع محافظه‌کاری و توداری خاص در برابر شهود به فارسی گفته‌است: «کردید و نکردید» و این عبارت بسیار غامضی است. آیا ترکیب اصلی این عبارت به فارسی بوده‌است؟ مدائنی و بلاذری آن را به این صورت نشر داده‌اند: «کرداد و ناکرداد» (به فارسی میانه). باید گفت که این عبارت گرچه دلالت بر این ندارد که سلمان در سال ۱۱ هجری بعد از مرگ محمد با سر تراشیدن و کشیدن شمشیر به عقیده امامیه علناً مخالفت خود را ابراز کرده باشد ولی برخلاف گفته جوزف هوروویتس نشانهٔ آن است که یک قرن و نیم قبل از یعقوبی روایات عراقی تأیید می‌کنند که سلمان مسئله امامت به حق را هنگام انتخاب ابوبکر مطرح کرده‌است؛ اما شاید در مجلسی خصوصی.کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۷۷.
وی از اوصیای عیسی بوده‌است و شاید به همین خاطر علی بن ابیطالب وی را غسل داد چرا که به اعتقاد مسلمانان وصی را کسی جز پیامبر یا وصی پیامبر حق ندارد غسل دهد. محمد باقر از شیعیان خواسته وی را سلمان محمدی صدا کنند و او را از اهل بیت دانسته‌است. همچنین در جای دیگر گفته سلمان از متوسمان بوده‌است. جعفر صادق نیز گفته سلمان اسم اعظم می‌دانسته‌است.
سلمان از محمد بن عبدالله و علی بن ابیطالب احادیث زیادی نقل کرده‌است و ابو وقاص و سلیم بن قیس هلالی از وی روایت نقل کرده‌اند. در زمان خلافت عمر یا عثمان فرماندار مدائن را عهده‌دار شد که تا زمان فوتش ادامه داشت.
اسفراینی نویسنده تاج التراجم می‌نویسد که سلمان از محمد اجازه خواست تا قرآن را به فارسی برای قوم خویش بنویسید و چون اجازه یافت قرآنی نوشت و پارسی آن را زیر آن نوشت. سرخسی (۴۸۲ق) نوشته‌است سلمان ترجمه سوره حمد را با عبارت «به نام یزدان بخشاینده بخشایند» آغاز می‌کند.
بر اساس روایتی ایرانیان مسلمان شده از سلمان خواستند تا بخشی‌هایی از قرآن را برایشان به فارسی ترجمه کند و او با اجازه پیامبر فاتحه الکتاب را به فارسی نوشت. اما برخی آن را رد کرده‌اند زیرا زمانی که سلمان به جامعه اسلامی پیوست هنوز ساسانیان بر ایران حکمرانی می‌کردند و هنوز هیچ مرد فارسی زبانی مسلمان نشده بود.
شیخ حرّ عاملی در کتاب فوائد الطوسیة می‌نویسد که صحیح است که اولین کسی که در اسلام تألیف کرد، علی بن ابی طالب بود که کتاب خدا (قرآن) را تألیف کرد، سپس سلمان فارسی، سپس …فوائد الطوسیة لمولفه محمّد بن حسن حر عاملی ص ۲۴۱
وی در جایی دیگر از همان کتاب می‌نویسد که کتاب سلمان مشهور است در اخبار ذکر شده در آثار و مصحففوائد الطوسیة لمولفه محمّد بن حسن حر عاملی ص ۲۴۲
به نقل از کتاب «سلمان پاک» اثر ماسینیون ترجمه علی شریعتی:
تاریخ مرگ سلمان مشخص نیست. «پایان خلافت عمر» یا «در خلافت عثمان» به نقل از واقدی و ابن سعد. زیرا پیش از این در خلافت عثمان وی در کوفه اقامت گزیده بود. در قرن سوم گردآورندگان احادیث سنت تاریخ مرگش را سال ۳۸ هجری معین کردند.
لویی ماسینیون در کتاب خود حدس می‌زند که: سلمان با مصادره شدن مقرری اهل بیت به نفع بیت‌المال توسط دستگاه خلافت از اقطاعش در مدینه محروم شده بود. مانند هر تازه مسلمان غیر عربی برای حفظ امنیت شخصی‌اش با بنی عبدالقیس که سلمان تا عراق همراه آنان رفت هم پیمان گردیده‌است. هنگامی که وضع خاص بنی عبدالقیس را مطالعه می‌کنیم به نکاتی برمی‌خوریم که این فرضیه را تقویت می‌کند.کتاب سلمان پاک نوشته: لویی ماسینیون، ص ۸۳.
بیابان یا صحرا یک زمین‌چهر است که به نوعی از منطقه خشک و کم‌باران در جغرافیای کره زمین گفته می‌شود و به خاطر بارندگی سالیانهٔ کم دارای پوشش گیاهی کمی است.
از مهم‌ترین مشخصات مناطق بیابانی بارش کم‌باران، کم بودن پوشش گیاهی و اختلاف زیاد دمای روزانه است. در واقع بیابان به جاهایی گفته می‌شود که با رطوبت کم هوا، موجودات زنده و اختلاف شدید دمای شب و روز مشخص می‌شوند.
واژه بیابان از ترکیب "بی + آب + آن" به معنای "مکان بدون آب" ساخته شده‌است. در فارسی به بیابان بسیار خشک و خالی بیابان برهوت گفته می‌شود. در زبان ترکی به جای کلمه بیرون از کلمه بیابان استفاده می‌کنند، مثلاً می‌گویند: فلانی رفته بیابان (به معنی بیرون) علت این نوع استعمال به گذشته دور جایی که مغول‌ها به این مناطق حمله‌ور شدند بر می‌گردد چون مغولان صحرانشین بودند و در خیمه‌هایی در بیابان به سر می‌بردند؛ بیرون از خیمه می‌شود بیابان! بنابراین این فرهنگ بعدها وارد شهر شد.
برای بیابان تعاریف متعددی بیان شده‌است. در همه این تعاریف به دو ویژگی اغلب بیابان‌ها یعنی کمبود بارش و تبخیر زیاد تأکید می‌شود. خوشبختانه کارهای زیادی در زمینه بیابان‌زدایی انجام شده‌است.
در زمین چند نوار عمده بیابانی وجود دارد که مهم‌ترین آنها در نیمکره شمالی از مجاورت اقیانوس اطلس تا حدود چین است که شامل صحرای بزرگ آفریقا، بیابان عربستان، بیابان‌های ایران، ترکستان، گبی و تار است.
با وجود این‌که در بین عامه مردم رایج است که اصطلاح «کویر» و «بیابان» را به‌جای یکدیگر به‌کار می‌برند ولی بین این دو اصطلاح تفاوت اساسی وجود دارد. بیابان به بخشی از مناطق خشک گفته می‌شود که بارندگی سالانه آن کمتر از ۵۰ میلی‌متر است و ممکن است چند سال در آن باران نبارد و با کم‌آبی و تبخیر شدید مواجه است و پوشش گیاهی آن بسیار ضعیف است. اما کویر به زمین‌های رسی پف‌کرده‌ای گفته می‌شود که غلظت نمک در خاک (یا به اصطلاح شوری خاک) منطقه آنقدر زیاد است که هیچ گیاهی نمی‌تواند در خاک آن منطقه رشد کند. در بعضی از کویرها که شوری خاک کمتر است، ممکن است گیاهانی مانند گز که دربرابر املاح نمکی مقاوم است، در آن رشد نماید؛ بنابراین کویر معمولاً زمین‌هایی با شوری بالای خاک و بدون گیاه است که به آن «نمک‌زار» نیز گفته می‌شود.
بیابان واژه‌ای بوم‌شناسی و اقلیمی است و به مکانی با پوشش گیاهی، جانوری و میزان بارندگی کم گفته می‌شود ولی کویر (نمک‌زار) به پست‌ترین نقاط داخلی مناطق بیابانی که میزان نمک در آن بسیار زیاد است، گفته می‌شود.
از تفاوت‌های دیگر بیابان و کویر این است که بیابان پدیده‌ای جغرافیایی و اقلیمی است در حالی که کویر در مجاورت بیابان‌ها و گاهی در میان آن‌ها شکل گرفته و پدیده ای ژئومورفولوژیکی- هیدرولوژیکی است. همچنین تعریف بیابان و کویر از دیدگاه‌های مختلف تفاوت دارد، به عنوان مثال از نظر جغرافیا و اقلیم‌شناسی بیابان واقعی به سرزمینی گفته می‌شود که متوسط بارش سالانه آن کمتر از ۵۰ میلی‌متر است. در گیاه‌شناسی، علوم کشاورزی و منابع طبیعی مناطقی را بیابان گویند که از لحاظ پوشش گیاهی بسیار فقیر باشد. یا سطح وسیعی از آن به کلی فاقد گیاه باشد. ولی کویر به مناطقی باتلاقی گفته می‌شود که در دل بیابان و انتهای حوضه آبریز قرار دارند و معمولاً به دلیل سطح بالای آب در اعماق کم زمین، نمک به سطح زمین نزدیک و موجب شوری شدید می‌شود.
تفاوت‌های بیابان و کویر را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:
بیابان‌ها حدود یک سوم مساحت سطح زمین را پوشانده‌اند. زمین‌های پست انتهایی در بیابان‌ها ممکن است پوشیده از نمک باشند که به آن‌ها کویر گفته می‌شود. فرآیندهای بادی از عوامل عمده در شکل‌دهی به چشم‌اندازهای بیابانی هستند. بیابان‌های قطبی که "بیابان‌های سرد" نیز نامیده می‌شود) نیز دارای عوارض و ویژگی‌های مشابهی هستند، با این تفاوت که به جای باران، نوع غالب بارش در آن‌ها، برف است. جنوبگان بزرگ‌ترین بیابان سرد دنیا است (که حدود ۹۸٪ آن را یخسار قاره‌ای صخیم و ۲٪ را سنگ‌ها و صخره‌های عریان پوشانده‌است). برخی از این صخره‌های عریان در دره‌های خشک جنوبگان یافت می‌شود که تقریباً هیچ‌گاه بارش برف را دریافت نمی‌کنند. این دره‌ها می‌تواند دارای دریاچه آب شورپوشیده از یخ باشد که نشان می‌دهد به دلیل شدت زیاد بادهای پایین‌رو که حتی یخ را تبخیر می‌کند، تبخیر بسیار بیشتر از بارش نادر برف است.
بیابان‌ها، چه گرم و چه سرد، در تعدیل دمای زمین نقش دارند. دلیل این ویژگی آن است که بیابان‌ها مقداری بیشتری از نور ورودی را منعکس می‌کنند و سپیدایی آن‌ها از جنگل یا دریا بالاتر است.
در منطقه‌های استوا هوای گرم به دلیل سبکی و افت بی در رو دما به سمت لایه‌های بالای جو حرکت می‌کند. وقتی تا حد زیادی بالارفت دمایش کاهش یافته و به صورت افقی در لایهٔ بالای جو به سمت عرض‌های بالاتر جغرافیایی حرکت می‌کند (به سمت منطقه جنب استوایی یا جنب حاره‌ای می‌رود) در بین راه دمایش کاهش یافته و سنگین می‌شود و در عرض‌های حدوداً ۲۵ تا ۳۰ درجه مانند آبشاری فروکش می‌کند و به سمت سطح زمین می‌آید. درست در آن منطقه‌ای که پایین می‌آید توده هوای کم فشار محلی وجود دارد که به دلیل گرمی و سبکی میل به صعود دارد ولی همین هوای مهاجری که از لایه‌های بالای جو از استوا آمده مثل چکشی بر سر توده هوای محلی فشار وارد می‌کند و اجازه نمی‌دهد که این توده هوای محلی صعود کرده و بارش ایجاد کند توده هوای مهاجر را پر فشار جنب حاره‌ای می‌نامند که باعث به وجد آمدن بیابانهایی چون صحرا در آفریقا ربع الخالی عربستان و بیابان لوت در ایران شده‌است. بیابان گبی در مغولستان بدین طریق به وجود نیامده است، زیرا در چنین عرض جغرافیایی واقع نشده‌است. بیابان گبی به دلیل محصور بودن توسط رشته کوه و دوری از دریا و ضریب بری بودن بالا؛ از رطوبت بی نصیب مانده‌است و جزو بیابان‌های سرد محسوب می‌شود. وقتی سخن از بیابان به میان می‌آید همیشه احساس گرمای زیاد تداعی می‌شود. درحالی‌که بیابان‌های سرد قطبی هم وجود دارد.
فشار هوا در همه عرض‌های جغرافیایی یکسان نیست. وقتی در جایی فشار هوا کم باشد، هوا به علت سبکی بالا رفته و پس از سرد شدن در صورت وجود رطوبت کافی و سایر شرایط لازم موجب بارندگی می‌شود. هوای گرم و مرطوب استوایی پس از ایجاد بارش به اطراف مدار رأس‌السرطان و رأس‌الجدی حرکت می‌کند. اما به علت سنگین شدن و تراکم در عرض‌های جغرافیایی مذکور فرومی‌نشیند و یک منطقه پر فشار به وجود می‌آورد. این توده هوا با از دست دادن رطوبت خود فرومی‌نشیند نتیجه این امر خشکی و گرمی هوا و صاف بودن آسمان در این مناطق است.
در دریا این منطقه را مدار بدون باد یا عرض جغرافیایی اسب، بر گرفته از نام کاشف آن ساتاسپ دریانورد ایرانی دوران خشایارشا می‌نامند.
جریان‌های سرد اقیانوسی که از قطب جنوب به سمت استوا حرکت می‌کند، در برخی نقاط ساحلی به علت ایجاد هوای سرد و نشست هوا، مانع ایجاد بارش در این مناطق می‌شود، مانند بیابان آتاکاما در آمریکای جنوبی. بیابان نامیب در آفریقا.
بسیاری از بیابان‌های دنیا در اثر دوری از منبع رطوبتی و وجود کوهستان مانع در برابر رطوبت شکل گرفته‌اند. در این حالت به اثر سایه کوه می‌گویند.. بیابان تکلامکان (تکله مکان) در آسیای مرکزی و بیابان گبی در مغولستان از دریا دورند و بیابان مرکزی ایران نیز تحت تأثیر اثر کوه رشته کوه البرز و زاگرس است.
این بیابان‌ها شامل نواحی وسیعی هستند که به‌وسیله یخ پوشیده شده‌اند و به علت پایین بودن دما و سرمای زیاد ناحیه خیلی خشک هستند. مانند: جنوبگان و شمالگان
بیابانهایی هستند که کمی رطوبت آن‌ها به علت دور بودن از اقیانوس‌ها و قرار گرفتن در مرکز قاره‌ها یا وجود کوه‌های بلند و مرتفع که جلوی بادهای اصلی ناحیه را گرفته و از رسیدن رطوبت به این نواحی جلوگیری می‌کنند، است. مانند: بیابان گبی در مغولستان.
این بیابان‌ها که به مراتب وسیعتر از بیابان‌های قطبی هستند. در فاصله بین ۱۵ و ۳۰ درجه شمال و جنوب خط استوا قرار دارند. مانند: به عنوان مثال می‌توان بیابانی شمال آفریقا و بیابانی عربستان را نام برد.
تخریب شیمیایی در بیابان‌ها به علت کمی رطوبت به ندرت انجام می‌گیرد. از این جهت بیشتر قطعات و ذرات کانی‌ها و همچنین سنگ‌ها در بیابان‌ها دستخوش تغییرات شیمیایی نشده‌اند. از انواع تخریب‌های فیزیکی که در بیابان‌ها انجام می‌گیرد، می‌توان عمل نیروی ثقل (گرانشی)، انرژی باد و تغییرات درجه حرارت را نام برد که از جمله عوامل مؤثر در تخریب مکانیکی هستند. تغییرات درجه حرارت سبب انبساط و انقباض سنگ‌ها شده و باعث تخریب آن‌ها می‌گردد. عدم وجود پوشش گیاهی در بیابان‌ها موجب می‌شود که مواد حاصل از تخریب به‌وسیله باد به سهولت جابجا و پراکنده شود.
مقدار آب‌های جاری در بیابان‌ها بسیار کم است ولی باران‌های اتفاقی اغلب به صورت رگبار نازل می‌شود. در نواحی خشک به علت کمی پوشش گیاهی مقدار آبی که در سطح زمین جریان می‌یابد نسبت به مناطق دیگر با پوشش گیاهی زیاد با باران مشابه خیلی بیشتر است و در نتیجه هر چند که مقدار این آب‌ها نیز کم باشد در تخریب، حمل و نقل و رسوب‌گذاری در بیابان‌ها نقش مهمی دارد.
در بیابان‌ها ممکن است رودخانه‌های کمی جاری باشند که از نقاط مرطوب منشأ گرفته و از بیابان‌ها عبور می‌کنند، ولی اکثر این رودخانه‌ها به حوضه‌های داخلی ریخته و وارد دریا نمی‌شوند.
گرچه باد از نظر فرسایش از آب به مراتب دارای اهمیت و قدرت کمتری است؛ ولی نقش مهمی را در فرسایش بیابان‌ها به عهده دارد. در مناطق خشک که رسوبات تخریبی و سست توسط هیچ پوشش گیاهی محافظت نمی‌شوند. بادها به آسانی مواد را از جایی برداشته و در جایی دیگر انباشته می‌سازند. در نتیجه باد علاوه بر عمل حمل و نقل، عمل تخریب و رسوبگذاری را نیز انجام می‌دهد.
حمل مواد به‌وسیله باد
باد قادر است ذرات موجود در سطح زمین را برداشته و با خود تا مسافتی حمل نماید. میزان حمل، مقدار جابجایی و سرعت ته نشست مواد بستگی مستقیم به قدرت (سرعت) باد و قطر ذرات دارد؛ یعنی هرچه سرعت باد بیشتر باشد می‌تواند ذرات را به ارتفاع بیشتر و به فاصله دورتر ببرد و همچنین دانه‌های درشت‌تری را با خود حمل کند. برای به حرکت درآوردن ذرات خشک سرعت کمتری لازم است تا ذرات مرطوب؛ بنابراین در بیابان‌های خشک به علت نبودن رطوبت و پوشش گیاهی حمل مواد به‌وسیله باد خیلی بهتر و سریعتر انجام می‌گیرد. سرعت باد با نزدیک شدن به سطح زمین (در اثر ایجاد اصطکاک) کم گشته ولی با دور شدن از سطح زمین به میزان سرعت آن افزوده می‌شود.
نحوه حمل مواد توسط باد
حمل مواد به وسیله باد نسبت به وزن دانه‌ها به سه طریق انجام می‌گیرد:
ذرات خیلی ریز ماسه، سیلت‌های دانه‌ریز، گرد و غبار و خاکسترهای آتشفشانی چون بسیار سبک هستند. حتی به‌وسیله بادهای خیلی ملایم به آسانی به هوا بلند شده و مدت‌ها در هوا به حالت معلق باقی می‌مانند. به‌طور کلی در شرایط عادی ذرات با قطر کوچک‌تر از ۰٫۰۳ میلی‌متر که در روی سطح زمین قرار گرفته‌اند می‌توانند به‌وسیله باد به هوا بلند شوند. این ذرات ممکن است صدها متر از سطح زمین بلند شده و همچنین کیلومترها جابجا شوند.
باد به تنهایی نمی‌تواند ذرات متوسط را از جا بلند کند بلکه بر اثر برخورد ذرات ماسه با یکدیگر به هوا پرتاب می‌شوند که به این نوع حرکت جهشی می‌گویند. وقتی سرعت باد به حد معینی برسد ذرات ماسه شروع به چرخش و غلتیدن به سمت جلو می‌کنند که ممکن است در اثر برخورد با ذرات دیگر باعث حرکت یا پرتاب آن‌ها به هوا شوند. وقتی ذره‌ای به هوا بلند می‌شود تحت تأثیر دو نیروی نیروی گرانشی و نیروی سرعت باد، قرار می‌گیرد. ذرات در اثر نیروی گرانش به زمین برمی‌گردند ولی در اثر نیروی باد به جلو رانده می‌شوند.
ذراتی که درشت‌تر هستند اغلب به سبب وزن و درشی از جا کنده نشده و در هوا پراکنده نمی‌شوند بلکه وقتی سرعت باد به‌حد کافی برسد، با چرخش یا غلتیدن به سمت جلو حرکت می‌کنند. این عمل چرخش را Reptation می‌گویند.
عمل فرسایش باد به دو صورت انجام می‌گیرد. بادکند (Deflation) و بادساب (Abrasion).
جابجایی ذرات توسط باد را بادکند می‌گویند. باد قادر است ذرات ریز و کوچک موجود در سطح زمین را به‌ویژه در مناطقی که فاقد پوشش گیاهی و رطوبت زیاد است به آسانی از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل کند و ممکن است این عمل سبب کنده شدن سطح زمین و به وجود آمدن گودی‌هایی می‌شود که گاهی ممکن است تا صد متر عمق داشته باشند.
در مناطقی که ذرات درشت و ریز وجود داشته باشد باد سبب جابجا شدن ذرات ریزتر و سبکتر شده و قطعات بزرگ‌تر سنگ‌ها بر جای باقی می‌مانند که بعد از گذشت زمان سنگ‌های درشت‌تر باقی‌مانده و منظره فرشی به خود می‌گیرند که اصطلاحاً به آن سنگ‌فرش بیابان یا Hamade می‌گویند.
باد در مناطق بیابانی به ویژه در زمین‌های سست و نرم موجب تشکیل شیارهای طولی و طویل می‌گردد که یاردانگ نامیده می‌شود. این نوع شیارها در جنوب دشت لوت دیده می‌شود.
موادی که به‌وسیله باد حمل می‌شوند در اثر برخورد با یکدیگر سایش پیدا می‌کنند. این عمل ساییدگی که به‌وسیله باد انجام می‌گیرد را بادساب می‌نامند. البته عمل ساییدگی بدون بادکَند امکان‌پذیر نیست. چون در اثر حمل مواد است که ساییدگی یا خراش به وجود می‌آید. ذرات یا دانه‌های ماسه‌ای که به‌وسیله باد حمل می‌شوند، به دلیل سختی که دارند وسایل بسیار مناسبی برای سایش سنگ‌ها، ساختمان‌ها، دیوارها و … هستند.
سنگ‌ها و قلوه‌سنگهایی که یک سطح آن‌ها در اثر باد صیقلی و صاف شده‌است در اثر تغییر جهت باد یا چرخش سنگ‌ها در محل اولیه خود چند سطح صاف در آن‌ها ایجاد گردد به چنین سنگ‌هایی که به علت سایش باد به وجود آمده‌اند سنگ‌های بادساب (ventifact) می‌گویند.
برخورد مداوم بادهای قوی و دائمی که ذرات ماسه همراه دارند بر روی صخره‌ها یا سنگ‌هایی که در سطح زمین به‌ویه در نقاط خشک و نیمه خشک قرار دارند باعث می‌گردد که بتدریج این سنگ‌ها فرسایش حاصل کنند و نوعی فرسایش لانه‌زنبوری از خود نشان دهند.
گاهی باد مواد نرمی را که در زیر تخته سنگ‌ها قرار گرفته‌اند تخریب نموده و با خود حمل می‌کند و در نتیجه پدیده قارچ مانندی به وجود می‌آید که اصطلاحاً به آن تخت دیو می‌گویند.
سامان می‌تواند در موارد ذیل استفاده شده باشد:
بُن یکی از شهرهای آلمان در ایالت نوردراین-وستفالن است که بر کرانه رود راین بنا شده‌است. این شهر از پایان جنگ جهانی دوم تا زمان اتحاد آلمان شرقی و غربی در اکتبر ۱۹۹۰، پایتخت کشور آلمان غربی بود.
بن با شهرهای زیر خواهر است:
سامان شهری توریستی در ساحل زاینده رود است که مرکز شهرستان سامان در استان چهارمحال و بختیاری می‌باشد. این شهر زادگاه شاعران بزرگی چون دهقان سامانی و عمان سامانی می‌باشد.شهرستان سامان استان چهارمحال و بختیاری مهم‌ترین قطب تولید بادام کشور محسوب می‌شود.، خبرگزاری مهر، کد خبر: 2265521، تاریخ مخابره: ۱۳۹۳/۱/۱۸تولید 23 هزار تن بادام در چهارمحال و بختیاری/ افزایش تولید بادام، برگرفته از وب سایت www.mehrnews.com
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۴٬۱۹۲ نفر (در ۴٬۵۵۴ خانوار) بوده‌است.
سامان در فاصله ۲۲ کیلومتری شمال شرقی شهرکرد و ۸۵ کیلومتری غرب اصفهان قرار گرفته‌است.
مسیر گردشگری شهرکرد به سامان عبارت است از:
چالشتر(قلعه چالشتر) ـ سامان (پل زمان خان، شوراب صغیر، شوراب کبیر، حاشیه زاینده رود) ـ هوره (پل هوره) ـ مارکده (حاشیه زاینده رود) ـ یان چشمه (سد زاینده رود) ـ بن (گرداب بن) ـ امامزاده بابا پیراحمد.
مردم این شهر اغلب از ترک‌های قشقایی مهاجر به چهارمحال و بختیاری هستند که از استان فارس به این منطقه کوچ کردند.مردم شهر سامان در محافل خصوصی به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند و در محافل عمومی مانند مدارس و اداره‌ها عمداتا به زبان فارسی تکلم می‌کنند. با آن که سامان شهر کوچکی است اما زادگاه چندین شاعر بنام است. از جمله این شاعران می‌توان به دهقان سامانی، عمان سامانی، افلاکی سامانی، نیسان سامانی، قطره، دریا، ذره، محیط و تبیان اشاره کرد.زبان و ادبیات شهر سامان ، برگرفته از سایت www.samancity.ir.
عمان سامانی یکی از معروف‌ترین شاعران ملی است و کتاب شعر بسیار معروفی به نام گنجینة الاسرار دارد که در آن وقایع عاشورا را به زبان شعر توضیح می‌دهد. دیوان گنجینة الاسرار این چنین آغاز می‌شود:میرزا نوراله عمان سامانی، ملقب به «تاج الشعراء» و متخلص به «عمان» (1258 ـ 1322 ه‍.ق)، باشگاه خبرنگاران، تاریخ انتشار: ۲۹ آبان ۱۳۹۱–۱۱:۵۰، کد خبر:۴۱۶۶۶۴۹
مراسم چاق چاقو یکی از مراسم‌های عزاداری حسینی می‌باشد که اصالتاً مربوط به شهرستان سامان است و هم‌اکنون در شهرستان سامان (شهر سامان و اکثر روستاهای زیر مجموعه مثل شوراب صغیر) و برخی نقاط استان چهارمحال و بختیاری (مثل سورشجان) برگزار می‌شود. نکته مهم مربوط به مراسم چاق چاقو این است که برخلاف بسیاری از مراسم‌های عاشورایی، چاق چاقو در نیمه شب (اغلب ساعت ۳ نیمه شب) و فقط یک شب (صبح عاشورا) برگزار می‌شود. در این مراسم دسته بزرگی از جمعیت با شکلی خاص، اشعاری ویژه و آهنگی مخصوص در شهر سامان به راه می‌افتند و هر شخص دو قطعه سنگ یا چوب تخت در دست می‌گیرد با نظمی خاص برهم می‌کوبند.شب عاشورا و "مراسم چاق چاقو" در شهر سامان (به علاوه نوحه مخصوص مراسم چاق چاقو به ترکی قشقایی)، سایت جهان بین نیوز - www.jahanbinnews.ir
مردم در این شب تا زمانی که هوا تاریک است باید شهر را دور بزنند و مراسم تا اذان صبح ادامه پیدا می‌کند و پس از اقامه نماز جماعت صبح به خانه یا مساجد بازمی‌گردند و خود را برای عزاداری روز عاشورا آماده می‌کنند.عزاداری‌های استان چهارمحال و بختیاری مراسم‌های عزاداری استان چهارمحال و بختیاری af.samta.ir
یکی از نوحه‌های مخصوص این مراسم (که به زبان بومی شهر سامان یعنی ترکی قشقایی است):
اینمراسم درهنگام عروسی‌ها انجام داده می‌شود دامادبربالای بام خانه ای می‌رود وبرای مهمانانی که پایین ایستاده‌اند میوه پرت می‌کنند می‌گویند این مراسم شگون دارد
پل زمان خان مهم‌ترین قطب گردشگری استان چهارمحال و بختیاری محسوب می‌شود و یکی از بناهای با ارزش و قدیمی شهر سامان است که دارای دو دهانه، ۳۰ متر طول و ارتفاع ۱۲ متر است. پل زمان خان بر روی رودخانه زاینده رود بر روی سه‌پایه سنگی طبیعی بنا شده و در ۲۲ کیلومتری شمال شهرکرد قرار دارد. دیرینگی این پل مربوط به دوره صفویان است و آخرین مرمت آن در سال ۱۳۲۱ انجام شده‌است.مستندی دربارهٔ مسجد جامع و پل زمان خان شهرستان سامان ، برگرفته از مستند شهر سامان (پخش شده از شبکه دو صدا و سیما در مجموعه مستند دیار ماندگار - ١٣٨٩) - این فیلم توضیح مختصری دربارهٔ مسجد جامع و پل زمان‌خان شهرستان سامان می‌دهد.
در حال حاضر این پل بیش تر جنبه گردشگری دارد. قرار گرفتن پل زمان خان بر روی آب‌های زاینده رود و وجود مناظر طبیعی چشمگیر اطراف در کنار اقدامات عمرانی انجام شده، این منطقه را به یکی از قطب‌های گردشگری شهر سامان تبدیل کرده‌است. اطراف پل مملو از باغ‌های فراوان با درختان گوناگون میوه می‌باشد که مناظر زیبایی را به وجود می‌آورند. منطقه‌ای که پل زمان خان در آن قرار دارد دارای آب و هوای معتدل و بسیار پاکیزه است و در روزهای تعطیل میزبان سیل گردشگران می‌باشد. بیش تر ماهیان این رودخانه ماهی قزل آلای وحشی (گوشت صورتی) می‌باشد و جریان آب رودخانه بسیار تند است.
جاده آسفالته، واحدهای اقامتی و پذیرایی (هتل گل‌های سامان و مجتمع توریستی) پارکینگ، سکوی نشیمن، تجهیزات برای بازی کودکان، فضای سبزو سرویس بهداشتی و فاصله دو کیلومتری تا پمپ بنزین از امکانات و تسهیلات موجود در این کانون گردشگری است."سامان" نگین گردشگری چهارمحال وبختیاری/ لذت تماشای پل‌های تاریخی بر روی رودخانه پرآب زاینده رود (www.mehrnews.com)
در استان چهار محال و بختیاری ۸۴۰ رشته قنات وجود دارد و سامان بیشترین تعداد قنات را دارد. قدیمی‌ترین قنات استان، قنات لغدنبه سامان می‌باشد.
از دیگر قنات‌ها و چشمه‌های سامان می‌توان به قنات پِز، یالانچی، چشمه سامان، چشمه مزرعه برمه (واقع در کوه برمه) و … اشاره کرد که از هر کدام برای آبیاری مزارع سامان استفاده می‌شود. وجود این قنات‌ها یکی از علت‌های اصلی رونق کشاورزی و پرورش گردو و بادام در سامان می‌باشد.
در شهر سامان مزارع بسیاری وجود دارد که معروف‌ترین آن‌ها عبارت است از: لغدم (از قنات لغدمبه برای آبیاری این مزرعه استفاده می‌شود)، سامان آخاره، پز، دستیگر، یالانچی، گاوچر و مزرعه قدیمی برمه (واقع در کوه برمه) می‌باشند. در گذشته آب چشمه مزرعه برمه با لوله‌های گلی (تموشه) برای آشامیدن به قلعه شهر منتقل می‌شده و هنوز هم آثاری از این لوله‌ها بر جای مانده‌است.
امروزه مردم سامان علاوه بر مزرعه‌ها در طرح‌های کشاورزی سامان که با لوله از رودخانه زاینده رود آب بر سر زمین‌ها می‌آورند نیز فعالیت دارند و در طرح‌های کشاورزی سامان بیش تر گردو، بادام، زردآلو، گیلاس، آلوچه و هلو کشت می‌شود، جالب است که بدانید بیشترین هلو استان در شهرستان سامان (و به ویژه تمامی روستاهای زیر مجموعه) کشت می‌شود. همچنین در مزرعه‌های شخصی صیفی جات، جو، گندم و یونجه کاشته می‌شود.
مسجد سامان در محله مسجد جامع یا میانه شهر سامان قرار دارد. این مسجد دارای یک شبستان و دو ورودی در شمال خاوری و جنوب باختری می‌باشد که ورودی شمال خاوری به شکل هشتی و با گنبدی عرقچین ساخته شده‌است. شبستان مسجد پلانی مستطیل شکل دارد و به شیوه طاق و چشمه بر روی هشت ستون سنگی مشعلی شکل استوار شده‌است. مسجد سامان فاقد تزیینات خاص است و رسمی بندی‌هایی که از آجر و در نمای ورودی شمال مسجد به کار رفته تنها تزیینات آن است. مصالح مورد استفاده در این مسجد که قدمت آن به دوره قاجاریه می‌رسد، عبارتند از: آجر، گچ و ساروج. دیرینگی این مسجد مربوط به دروه قاجار است و در تاریخ با شماره ثبت ۱۹۶۷۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. متأسفانه سر در مسجد که یکی از ملاکهای تشخیص قدمت مسجد است، هنگام مرمت مسجد بخاطر عبور سیم برق یا به هر دلیلی گوشه آن آسیب دیده‌است.
کوه شیراز یکی از کوه‌های سامان با ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متر است و شهر سامان در دامنه این کوه واقع شده‌است. برخی از تاریخ نگاران بر این باورند که محل اولیه شهر سامان در فاصله ۳ کیلومتری این کوه ایجاد شده. چندین بار گروه‌های کوهنوردی به این کوه صعود کرده‌اند. امروزه در اطراف این کوه طرح کشاورزی عمان قرار دارد. علاوه بر این کوه، در سامان کوه دیگری نیز وجود دارد که کوه برمه نامیده می‌شود.
محمدحسن خان اعتمادالسلطنه (صنیع الدوله)، مترجم و رئیس دارالطباعه و دارالترجمة ناصرالدین شاه در کتاب مراة البلدان ناصری در مورد سامان نوشته شده‌است که:
دهقان سامانی، از معروف‌ترین شاعران استان چهارمحال و بختیاری در مورد زادگاهش چنین گفته‌است:
پل زمانخان بر روی زاینده رود و مجموعه کاخ پیشین فرح دیبا که اکنون به هتل تبدیل شده از جمله جاذبه‌های گردشگری شهر محسوب می‌شود. آرامگاه دهقان سامانی، شاعر پرآوازه ایرانی نیز در این شهر قرار دارد،
این منطقه به‌دلیل وضعیت خاص جغرافیایی برای تولید محصولاتی همچون بادام و گردو بسیار مناسب است. ۱۳درصد بادام کشور در شهرستان سامان تولید می‌شود.تولید ۱۳ درصد بادام کشور در سامان ، خبرگزاری موج، تاریخ خبر: ۱۶ خرداد ۱۳۹۰، از آن جایی که این خبر پیش از ارتقای سامان به شهرستان منتشر شده در خبر مذکور سامان به عنوان شهر از شهرستان شهرکرد معرفی شده‌استدر شهر سامان مزارع بسیاری وجود دارد که معروف‌ترین آن‌ها عبارت است از: لغدم (از قنات لغدمبه برای آبیاری این مزرعه استفاده می‌شود)، پز، دستیگر، یالانچی، گاوچر و مزرعه قدیمی برمه (واقع در کوه برمه) می‌باشند. در گذشته آب چشمه مزرعه برمه با لوله‌های گلی (تموشه) برای آشامیدن به قلعه شهر منتقل می‌شده و هنوز هم آثاری از این لوله‌ها بر جای مانده‌است.
امروزه مردم سامان علاوه بر مزرعه‌ها در طرح‌های کشاورزی سامان که با لوله از رودخانه زاینده رود آب بر سر زمین‌ها می‌آورند نیز فعالیت دارند و در طرح‌های کشاورزی سامان بیش تر گردو، بادام، زردآلو، گیلاس، آلوچه و هلو کشت می‌شود، بیشترین هلو استان چهارمحال و بختیاری در شهرستان سامان (و به ویژه تمامی روستاهای زیر مجموعه) کشت می‌شود. همچنین در مزرعه‌های شخصی صیفی جات، جو، گندم و یونجه کاشته می‌شود.https://cb.doe.ir/portal/home/?926543/سامان
واژه بن به معانی زیر است:
فرانس کورنلیس آدریانوس فان آنرات (زاده ۹ اوت در دن‌هلدر) از بازرگانان مردم هلندی است که متهم به فروش مواد خام برای تولید جنگ‌افزار شیمیایی به دولت صدام حسین شده است.
گازهای سمی به‌کاررفته در بمباران شیمیایی حلبچه نیز به احتمال قوی از مواد تحویلی فان آنرات ساخته شده است.
پس از دستگیری‌اش در ایتالیا در سال ۱۹۸۹، فان آنرات به عراق گریخت و تا پایان دوره صدام یعنی به مدت ۱۴ سال در آنجا زندگی کرد. پس از سرنگونی رژیم صدام حسین در سال ۲۰۰۳ فان آنرات به هلند بازگشت و در ۶ دسامبر ۲۰۰۴ به جرم دست داشتن در جرائم جنگی و نسل‌کشی دستگیر شد.
کمی پس دستگیری‌اش روزنامه‌های هلندی گزارش دادند که فان آنرات یکی از کارکنان سازمان امنیت و اطلاعات هلند بوده است.
وی در دادگستری لاهه به ۱۷ سال حبس محکوم شد.
فان آنرات تنها شخص هلندی در میان افراد به شدت تحت تعقیب در لیست سیاه اف‌بی‌آی بوده است.
کاظم جبار ابراهیم سامرائی معروف به کاظم ساهر (زادۀ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵٧) خواننده، ترانه سرا و آهنگساز عراقی است.
گفته می‌شود که او آهنگ اغلب ترانه‌هایش را باستثناء تعداد کمی را که از دو آهنگساز دیگر کمک می‌گیرد خودش می‌سازد. وی القاب بسیاری دارد از جمله «سفیر الأغنیة العراقیة» به‌معنی پیام‌آور ترانه‌های عراقی و نیز «قیصر الأغنیة العربیة» به‌معنی سلطان آواز عرب که شاعر معروف سوری فقید نزار قبانی به وی داده است. کا‍ظم الساهر از زمان شروع کار خود، با بیش از ۱۰۰ میلیون آلبوم فروخته شده و بالاترین حضور در کنسرت عربی در تمام دوران، جایگاه یکی از موفق‌ترین خوانندگان تاریخ جهان عرب را از آن خود کرده است.
کاظم در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۸ در خانه‌ای بسیار کوچک در شهر باستانی موصل در عراق به‌دنیا آمد. او هفت برادر به نام‌های عباس، حسن، حسین، علی، محمد، سالم و ابراهیم، و دو خواهر با نام‌های امیرة و فاطمة دارد. این خانواده به‌دلیل شغل پدر مجبور شدند از موصل به بغداد نقل مکان کنند.
وی به‌دلیل فقر رنج‌ها و سختی‌های فراوانی را در زندگی خود دید و به گفتهٔ خودش این مرارت‌ها باعث انگیزه و اراده‌ای محکم در وی شده‌است. به‌دلیل همین فقر مجبور بود که برای مخارج خود در کودکی کار کند و مثلاً در ایام تعطیلی مدارس به بستنی‌فروشی روی می‌آورد ولی در گرمای تابستان در تمام طول روز بستی‌های وی آب می‌شد ولی چیزی نمی‌توانست به‌دست بیاورد سپس به‌کار در کارخانهٔ بافندگی روی آورد تا توانست ۱۲ دینار را برای خرید اولین وسیلهٔ موسیقی خود که یک گیتار بود، به‌دست آورد.
کاظم در سال ۱۹۷۶ ازدواج کرد. نتیجهٔ این ازدواج دو پسر با نام‌های وسام (زادهٔ ۱۹۸۱) و عمر (زادهٔ ۱۹۷۸) است.
کاظم‌الساهر زندگی هنری خود را با همکاری با شاعر اسعد‌الغریری در سال ۱۹۸۴ آغاز کرد و اولین آلبوم خود را به نام (شجرة الزیتون) پخش نمود. سپس با شاعر عزیزالرسام و شاعر معروف کریم‌العراقی همکاری نمود.
وی سپس با شاعر معروف سوری نزار قبانی نیز به همکاری پرداخت که بعد از این مدت به‌عنوان بهترین خوانندهٔ عرب شناخته شد و ترانه‌هایش در سطح جهانی مشهور گردید.
وی فقط به خوانندگی و آهنگسازی اکتفا نکرد بلکه به هنرپیشگی نیز روی آورد و در سریال مسافر نیز به ایفای نقش هنری پرداخت و هنرپیشهٔ اول آن شد.
کاظم‌الساهر در سالن سلطنتی معروف انگلستان رویال آلبرت هال نیز آواز خواند و دومین هنرمندی است که بعد از مادونا کلید شهر سیدنی استرالیا را دریافت نمود.
نخستین ترانهٔ کاظم‌الساهر، "لدغه‌الحیه" (نیش مار) بود که به‌خاطر معنی جملاتش ممنوع شد.
سارا برایتمن در آلبوم سال ۲۰۰۳ اش به نام حرم (Harem) در یکی از قطعه‌ها از کاظم‌الساهر به‌عنوان هم‌خوان استفاده کرده‌است.
اسم هنری کاظم‌الساهر «قیصر الغناء‌العربی» به‌معنای "سلطان آواز عرب" است.
عبدالنبی قیم، نسخه‌ای از چاپ دهم فرهنگ معاصر عربی ـ فارسی و همچنین ترجمهٔ کتاب عربی پانصد سال تاریخ خوزستان را به کاظم الساهر هدیه داد. این هدایا در حاشیهٔ برنامهٔ The voice یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در خاورمیانه داده شد.ایسنا خوزستان
پیتر اِشمایکِل () (زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۶۳) دروازه‌بان بازنشسته اهل دانمارک است که در دهه نود میلادی با درخشش در باشگاه منچستر یونایتد و تیم ملی فوتبال دانمارک از بهترین دروازه‌‌بانان تاریخ فوتبال جهان به‌ شمار میرود.
پیتر اشمایکل با ۲۴ جام سومین دروازه‌بان پرافتخار تاریخ به‌شمار می‌آید. اشمایکل در مهم‌ترین رقابت‌های فوتبال جهان، همچون جام جهانی فوتبال، جام ملت‌های اروپا، و لیگ قهرمانان اروپا بازی کرده‌است. او در اواخر دوران فعالیت خود به‌عنوان بازیکن فوتبال، تیم منچستر یونایتد را ترک کرد و در تیم‌هایی همچون اسپورتینگ، استون ویلا و منچسترسیتی بازی کرد.
پیتر اشمایکل پدر کاسپر اشمایکل است.
او یکی از بهترین دروازه‌بان‌های جهان در دهه نود است. او فوتبال را با تیم کوچک محل تولدش شروع کرد و در سن ۲۰ سالگی با هویدوور اولین بازی خود را در لیگ دسته اول دانمارک انجام داد و با درخشش در اولین سال حضورش به تیم ملی زیر ۲۱ سال دانمارک دعوت شد.
قبل از شروع فصل ۱۹۸۷ (میلادی) به بروندبی مشهورترین باشگاه دانمارک رفت و در همین سال توسط سپ پیونتک به تیم ملی دعوت شد و نخستین بازی ملی خود را در ۲۰ می ۱۹۸۷ برابر یونان انجام داد. او به همراه بروندبی چهار بار در سال‌های ۱۹۸۷، ۱۹۸۸، ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ قهرمان لیگ دانمارک شد و در پایان فصل ۹۱–۱۹۹۰ با رقم ۵۳۰ هزار پوند به منچستر یونایتد رفت.
در تابستان ۱۹۹۲ (میلادی) زمانی که یوفا تیم یوگسلاوی را به علت جنگ داخلی از حضور در جام ملت‌های اروپا محروم کرد تیم ملی دانمارک با خوش شانسی در سوئد حضور یافت و در حالیکه تیم‌های دیگر این تیم را چندان جدی نمی‌گرفتند، با درخشش بازیکنان قدرتمند و جویای نام خود به مقام قهرمانی اروپا رسید. در منچستر یونایتد او هشت فصل رؤیایی را سپری کرد و همواره یکی از عوامل موفقیت‌های این تیم بود. پس از قهرمانی سه‌گانه یونایتدها در سال ۱۹۹۹ (جام باشگاه‌های اروپا، لیگ برتر و جام حذفی انگلیس)، او پس از انجام بیش از سی صد بازی برای این تیم، اولدترافورد را ترک کرد و به پرتغال رفت و به اسپورتینگ لیسبون کمک کرد تا در سال ۲۰۰۰ (میلادی) قهرمان لیگ پرتغال شود. پس از دو فصل حضور در پرتغال بار دیگر به انگلیس بازگشت و در استون ویلا و منچستر سیتی بازی کرد.
اشمایکل به مدت ۱۴ سال دروازه‌بان اصلی تیم ملی دانمارک بود و به همراه این تیم در ۱۲۹ بازی حضور یافت تا رکورددار بازی برای تیم ملی کشورش هم باشد.
بروندبی
منچستر یونایتد
اسپورتینگ لیسبون
استون ویلا
سکوت فیلمی ایرانی به کارگردانی محسن مخملباف و محصول سال ۱۹۹۸ میلادی است.
این فیلم در تاجیکستان فیلمبرداری شده است.
این فیلم به زندگی پر فراز و نشیب یک کودک نابینای علاقه‌مند به موسیقی می‌پردازد و به نوعی روایتگر سختی‌های فقر و نداری توده مردم در تاجیکستان نیز هست.
گزارش بی‌بی‌سی در مورد فیلم سکوت
حسین لاجوردی، متخصص آمار و جامعه‌شناس و بنیانگذار و رئیس کنونی انجمن پژوهشگران ایران است.
او در سالهای ۱۹۷۳-۱۹۷۶ مدیر اجرایی پروژه رشد جمعیت در ایران (زیر نظر سازمان توسعه و جمعیت ملل متحد) بود و در سال ۱۹۷۸ دکترای خود را در زمینه جامعه‌شناسی از دانشگاه سوربن دریافت کرد.
طبق اظهار نظر ایشان آمار کشته شدگان سال ۱۳۵۷ از اول فروردین ۶۰۳ نفر قبل انقلاب و ۱۵۵ نفر بعد انقلاب تا آخر اسفند ۵۷ می باشد. همچنین جمعیت ایران در زمان رفراندوم سال ۱۳۵۸، ۳۷ میلیون ۲۰۰ هزار نفر بوده که از این میزان ۱۸ میلیون ۷۳۲ هزار نفر می‌توانستند رای بدهند. آمار رای که به وزرات کشور آمده بود ۳۰ میلیون رای بود که وزارت کشور آنرا به ۲۲ میلیون ۷۰۰ هزار رای تقلیل داد و اعلام کرد ۲۰ میلیون ۴۰۰ هزار نفر به جمهوری اسلامی رای دادند.
دیدگاه شخصی حسین لاجوردی
یوتِبُریْ دومین شهر بزرگ سوئد و پنجمین شهر بزرگ کشورهای نوردیک است. این شهر در کنار کاتگات، در ساحل غرب سوئد واقع شده‌است و جمعیت آن حدود ۵۸۰٬۰۰۰ نفر در منطقه شهری و نزدیک به یک میلیون نفر در منطقه کلان‌شهری است.
یوتبری از شهرهای مهم، قطب صنعتی و یکی از پرتنوع‌ترین شهرهای این کشور است.
این شهر به دستور گوستاو آدولف دوم در سال ۱۶۲۱ میلادی در دهانه رود یوتا بنیاد نهاده شد.
دفاتر مرکزی و شماری از کارخانه‌های شرکت‌های خودروسازی ولوو و بلبرینگ سازی اس‌کااف در گوتنبرگ قرار دارد.
دانشگاه یوتبری و دانشگاه صنعتی چالمرز در این شهر قرار دارند.
مهدی فتاپور (زاده ۱۳۳۰ در تهران) از اعضای شورای مرکزی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و مسئول کنونی هیئت سیاسی اجرایی اتحاد جمهوریخواهان ایران است. فتاپور از اولین افرادی بود که در سال ۱۳۵۰ به سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران پیوست ولی خیلی زود دستگیر شد و دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ را بیشتر در زندان به سر برد.مهدی فتاپور؛ از مبارزه قهرآمیز تا مبارزه با قهر بی‌بی‌سی فارسی او با مواضع رفورمیستی خود در این سالها با شبکه بی بی سی فارسی همکاری‌ هایی داشته است و از عقاید پیشین خود دست شسته است. گرچه سابق بر این هم او یک سوسیال دموکرات بود.
مهدی فتاپور در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی در سال ۱۳۴۷ وارد دانشکده فنی دانشگاه تهران شد و از آن زمان تا سال ۱۳۵۲ از نمایندگان و مسئولین جنبش دانشجویی بود. ایشان در سال ۱۳۵۲ در ارتباط با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران دستگیر شد و پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۵۶ به فعالیت خود با این سازمان درسطح رهبری ادامه داد. در سال‌های آغاز انقلاب فتاپور نقش عمده‌ای در شکل‌گیری سازمان دانشجویان پیشگام داشته و مسئولیت این سازمان را نیز برعهده داشت. در سال ۱۳۶۰، ایشان به نمایندگی از طرف سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در مناظره‌ای با دکتر بهشتی (دبیرکل حزب جمهوری اسلامی)، دکتر کیانوری (دبیرکل حزب توده ایران) و حبیب‌الله پیمان (دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز) که از طریق تلویزیون ملی ایران پخش می‌شد، شرکت کرد. پس از مهاجرت، مهدی فتاپور تحصیلات دانشگاهی خود را درآلمان در رشته انفورماتیک ادامه داده و در حال حاضر به عنوان مدیر پروژه در همین رشته مشغول به کار است. مهدی فتاپور هم‌اکنون عضو هیئت رهبری سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و هیئت سیاسی-اجرایی اتحاد جمهوریخواهان است.
مهدی فتاپور در سال ۱۳۵۶ با مریم سطوت در تیم‌های چریکی آشنا شد و پس از انقلاب با یکدیگر ازدواج کردند که حاصل این ازدواج دو فرزند است.گفتگو با فتاپور ایران امروز
سکس و فلسفه فیلمی در سال ۲۰۰۵ به نویسندگی و کارگردانی محسن مخملباف است.
این فیلم به دو زبان روسی و فارسی تاجیکی است و در تابستان ۲۰۰۵ با عنوان "عشق" در سینماهای تاجیکستان به نمایش درآمد. زمان این فیلم ۱۰۲ دقیقه است. سکس و فلسفه در جشنواره‌های (مونترآل کانادا)، اروپا آسیا (قزاقستان)، پوسان (کره جنوبی)، توکیو فیلمکس ریودو (ژاپن)، لندن (انگلیس) فیلم مستقل آسیا و ریودوژانیرو برزیل شرکت کرده‌است.
مخملباف خود دربارهٔ روایتی که این فیلم داشته، معتقد است: این چهار زن که در عین حال برای من یک زن هستند، در چهار مرحله مختلف، از تکامل مفهوم عشق در زندگی تجربه زنانه، شامل دوره معصومیت عاشقانه، دور انتقام‌های عاشقانه، دوره غرقه شدن در مسایل جنسی و فراموشی عشق و دوران پختگی و غمگینانه و بازآفرینی عشق به سر می‌برند.
مرد اما در هر یک از زن‌ها، مراحل مختلف پختگی یک زن را نمی‌بیند، او در هر یک از زن‌ها عشق را می‌جوید ولی تنهایی را می‌یابد. او تعداد عشق‌های خود را دلیلی بر جهان پر از عشق نمی‌داند، او فریاد می‌کند که جهان معاصر فاقد توانایی آفرینش عشق‌های مطلقی چون رومئو و ژولیت و لیلی و مجنون است.
فیلم "سکس و فلسفه" از طرف تاجیکستان به عنوان یک نامزد برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان در سال ۲۰۰۵ برای این مراسم ارسال شد، اما چون در موعود مقررشده برای ارسال فیلم، زیرنویس انگلیسی به همراه فیلم ارائه نشده بود، فیلم از حضور در مراسم محروم ماند.
مِهرگیاه یا مَردُم‌گیاه یا سگ‌شکن نام یک گیاه‌است.
مهرگِیاه گیاهی است از راسته تاج‌ریزی‌ها (Solanales)، تیره سیب‌زمینیان (بادنجانیان Solanaceae) از سرده مردم‌گیاهان (Mandragora).
این گیاه دارای ریشهٔ ضخیم و گوشتی غالباً دو شاخه می‌باشد و شکل ظاهری ریشه شباهت به انسان دارد؛ و به همین خاطر افسانه‌های زیادی دربارهٔ آن ساخته شده‌است.
این گیاه در مناطق مدیترانه‌ای به خصوص در جزیره سیسیل و کالابر به فراوانی می‌روید.
۱-اینهمانی بین مهرگیاه و یبروح الصنم و سابیزج:
در لغت‌نامه برهان قاطع و نیز لغت‌نامه دهخدا ذیل مداخل یبروح الصنم و سابیزج اینهمانی‌ها یا یکسان پنداریهایی بین مهرگیاه و عنقا یا سیمرغ دیده می‌شود که ذیلاً به برخی اشاره خواهد شد:لغت‌نامه، دهخدا، سرواژهٔ یبروح الصنم.
در لغت‌نامه ذیل یبروح الصنم آمده‌است: به معنی مردم گیاه و آن بیخ گیاهی است شبیه به مرد و زن به هم پیوسته دستها بر همدیگر حمایل کرده و پاها در هم محکم ساخته… در اصطلاح اطبا قرار یافته برای بیخ لفاح بری و آن را «شاه بیزج» معرب شاه‌بیزک فارسی و نیز به فارسی مردم گیاه و بیخ سگ شکن و به یونانی بطیطس و به هندی لکهمنا لکهمنی…
در ذیل مدخل لفاح نیز آمده‌است:... صاحب اختیارات بدیعی گوید ثمر یبروح است به پارسی شاه ترج است و مغد خوانند
و ذیل ابروصنم آمده‌است: بیخ گیاهی است بر شکل آدمی نر و ماده و در ملک طبرستان بسیار می‌باشد. (نزهةالقلوب). استرنگ. سترنگ. مردم گیاه. مهرگیاه. لعبت مطلقه. لعبت معلقه. مندعوره. تفاح الجن. سابیزج. شجرهٔ سلیمان. شجرةالصنم. یبروح
و ذیل سابیزک آمده‌است: بر وزن و معنی سابیزج است که مردم گیاه و لفاح باشد و سابیزج معرب آن است. (برهان) (آنندراج). سابیزک صحرائی، آن مانند آدمی نر و ماده می‌باشد، خوردنش بیهوشی آرد و ببوئیدن نیز همان عمل کند. (نزهة القلوب). لقاح اسم عربی است و بفارسی سابیزک نامند و آن ثمر یبروح است. (تحفه حکیم مؤمن). شابیزج و شابیرج و شابرج. (فهرست مخزن الادویه). ساپرک. (شعوری). مردم گیاه. مهر گیاه. یبروح الصنم. سبیزه. بار درخت یبروح. سیب مور. رجوع به لفاح و مردم گیاه شود.
تا اینجا این همانی بین مهرگیاه (مردم گیاه) و یبروح الصنم و سابیزک (شابیزج) و لفاح معلوم است.
۲-اینهمانی بین عنقا و بوقلمون و یبروح:
ذیل مدخل بوقلمون آمده‌است: نام مرغی هم هست. (برهان). پرنده‌ای از راسته ماکیان‌ها که دارای گردنی برهنه و گوشتی و پنجه‌های قوی می‌باشد. رنگ آن بیشتر سیاه، سر و گردن وی بدون پر است. دارای آویزه‌های نرم گوشتی است و نر آن دارای دم پهنی است. (فرهنگ فارسی معین). یک قسم مرغ بزرگی از طایفه ماکیان‌ها که بومی هندوستان بوده و از آنجا بسیار جاها برده شده و آن را یبروح نیز می‌گویند. (ناظم الاطباء).
همان‌طور که مشاهده می‌شود بوقلمون با یبروح اینهمانی یافت و یبروح با اشترنگ اینهمانی دارد و ذیل مدخل اشترنگ آمده: درخت یبروح باشد که از زمین روید بر شبه مردم در ملک چین و ثمر آن نیز بر صورت آدمی باشد… و همان‌طور که فوقا اشاره شد ذیل مدخل ابروصنم به استرنگ اشاره شده‌است و واضح است که ابروصنم همان یبروح الصنم و استرک همان اشترک و اشترنگ و استرنگ و سترنگ است و در برهان قاطع ذیل مدخل اشترکا اینهمانی بین عنقا (سیمرغ) با آن مصرح است:اشترکا: نام جانوری است که آن را بعربی عنقا خوانند. نیز رجوع کنید به (آنندراج). در ضمن شترک یا اشترک به موج دریا هم می‌گویند در لغت‌نامه ذیل موج موج تأیید این گفتار است:موج موج:موجها و کوهه‌های آب پیاپی. (ناظم الاطباء). خیزابه‌های پی درپی. خیزابها که یکی پس از دیگری پدید آید و حرکت کند. امواج بیشمار پیاپی و پرآشوب. آب با نره‌های بسیار. آب با ستونه‌های بسیار. آب با نوردهای بسیار. آب با شترک‌های بسیار. با اشترک‌های بسیار و ذیل اشترک در برهان قاطع گفته شده: که به معنی موجه‌است خواه موجه دریا باشد و خواه تالاب و رودخانه و امثال آن؛ بنابراین بین مهرگیاه = یبروح الصنم= اشترنگ=سابیزک= موج و عنقا= سیمرغ اینهمانی ثابت است.
صادق هدایت در نیرنگستان به نقل از برهان قاطع مهرگیاه را این‌گونه توصیف می‌کند: «گیاهی باشد شبیه آدمی و در زمین چین روید و آن سرازیر و نگونسار می‌باشد چنانکه ریشه‌های آن به منزلهٔ موی سر اوست. نر و ماده در گردن هم کرده و پایها در یک دیگر محکم ساخته، گویند هر آنکه آن را بکند در اندک روزی بمیرد و طریق کندن آن چنانست که اطراف آن را خالی کنند چنان‌که به اندک زوری کنده شود و ریسمانی بر آن بندند و سر ریسمان را بر کمر سگ تازی محکم سازند و شکاری در پیش آن سگ رها کنند. چون سگ از عقب شکار بدود آن گیاه از بیخ و ریشه کنده شود و سگ کَن به این اعتبارش گویند و سگ بعد از چند روز بمیرد و آن را مردم گیاه یا مردم گیه نیز خواندند و نر و ماده آن را از هم تفرقه نتوان کرد و اگر قدری از آن را با شیر گاو بخورد زنی بدهند که عقیم باشد البته فرزندش به هم رسد. اگر از نر بخورد فرزندش نر و اگر از ماده بخورد فرزندش ماده می‌شود».نیرنگستان، صادق هدایت، ص88، چاپ اول:تهران 1312
بعید نیست که واژه مهر گیاه با مهری و مهریانه (مشی و مشیانه) که نخستین نر و ماده در اسطوره ی ایرانی آفرینش هستند مربوط بوده باشد.
مهر گیاه رمز وحدت است. مهرگیاه در متون کهن به صورت مردم گیاه، استرنگ، سگ کَن (چون آن را به وسیلهٔ سگ می‌کنند) و یبروح الصنم (که ربطی به بی‌روح ندارد اما آن را به ذهن متبادر می‌کند) هم آمده‌است. گیاهیست شبیه به آدمی. میوهٔ آن لفاح نام دارد «چون بیخ هر نوح لفاحی که بزرگ باشد بشکافند در آن شبیه به دو صورت انسان مشاهده می‌گردد»(حواشی برهان قاطع).
مهر گیاه به احتمال زیاد از نظر لغوی با مشی و مشیانه-که در اساطیر ایرانی حکم نخستین زوج انسانی را دارند-مربوط است. هنگامی که انسان نخستین یعنی کیومرث درگذشت نطفهٔ او بر زمین ریخت و مشیه و مشیانه که نخستین زوج بشر بودند به صورت ریواس از زمین روییدند. اسم آن‌ها در برخی متونبه صورت مهر و مهریانه آمده‌است. درگزیده‌های زادسپرم آمده‌است: «کیومرث اندر گذشت… اندر پایان چهل سال، ریباس گونهٔ مشی و مشیانه برآورده شدند. یکی به یکدیگر پیوسته و هم بالا(=هم قد) و یگانه. اندر میان ایشان روان برآمد. ایشان به هم بالایی(=هم قدی) آن گونه بودند که پیدا نبود کدام نر، کدام ماده و کدام آن روان هرمزد آفریده بود…
پس مشی و مشیانه از گیاه پیکری به مردم پیکری گشتند».اساطیر ایران، مهرداد بهار، بنیاد فرهنگ ایران، ص۳۱
این مطلب در ادبیات فارسی به صورت هرمافرودیت بودن مهرگیاه منعکس شده‌است:
باد صبا که فحل بنات نبات بود، مردم گیاه شد که نه مرد است و نه زن است.
کندو فیلمی به کارگردانی فریدون گله محصول ۱۳۵۴ است. اکران نخست فیلم کندو در تاریخ یکشنبه ۳۰ آذر ۱۳۵۴ خورشیدی (برنامه انتخابی عید غدیر) همزمان در دوازده سینما در تهران (آسیا، رکس، شهوند، لیدو، نپتون، ژاله، توسکا، المپیا، پاسارگاد، ناتالی، چرخ فلک و سیلورسیتی (قلهک) ) بوده است .
این فیلم در نظرسنجی منتقدان و نویسندگان "ماهنامه سینمایی فیلم" به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران انتخاب شده است.
ایرج جنتی عطایی ترانهٔ فیلم را سرود و ابی آن را اجرا کرد. این فیلم از فیلم‌های معروف به سینمای موج نو ایران است.
ابی (بهروز وثوقی) و آقاحسینی (داود رشیدی) پس از آزادی از زندان، وسط تهران از هم جدا می‌شوند. ابی بر اساس وعدهٔ «آقا فکری» در زندان، شماره‌تلفنی را می‌گیرد، اما کسی گوشی را برنمی‌دارد. او پس از پرسه زدن در شهر، دوباره آقاحسینی را در محله‌ای بدنام ملاقات می‌کند. معلوم می‌شود آقاحسینی که قصد رفتن به جنوب را داشته، از تصمیم خود منصرف شده‌است. ابی و آقاحسینی در یک قهوه‌خانه مستقر می‌شوند که صاحبش (عباس ناظری نیک) آدم کثیفی است و به خاطر منافعش تن به هر کاری می‌دهد. عبدالله (حسین شهاب منش) که زمانی کشتی‌گیر بوده و در مبارزه‌ای ابی را شکست داده، اما امروز معتاد شده‌است، در گوشهٔ قهوه‌خانه جان می‌دهد.
آقاحسینی پس از برنده شدن در بازی «تُرنا» حکم می‌کند که ابی از خیابان لاله‌زار تا پل تجریش، بدون پول، به کافه‌ها و رستوران‌ها سر بزند و غذا و مشروب مفتی بخورد. آقا مصطفی (جلال پیشوائیان) معتقد است که ابی از عهدهٔ این کار برنمی‌آید و سرِ همین موضوع با آقاحسینی شرط می‌بندد. این دو، در حالی ماجرای ابی را زیر نظر دارند که مصطفی با تعدادی از کافه‌ها توافق کرده و از این طریق می‌خواهد ابی را از اجرای کامل تصمیمش بازدارد تا شرط را ببرد. ابی پس از آگاهی از این موضوع برمی‌آشوبد و تغییر مسیر می‌دهد. به این ترتیب از هفت کافه می‌گذرد و بر اثر کتک‌هایی که خورده آش‌ولاش به وعده‌گاه می‌رسد. آقاحسینی، آقا مصطفی و همراهان، پیکر نیمه‌جان ابی را به قهوه‌خانه می‌رسانند. صاحب قهوه‌خانه پلیس را در جریان می‌گذارد. موقع دستگیری ابی، آقاحسینی صاحب قهوه‌خانه را با چاقو زخمی می‌کند و بار دیگر همراه ابی به چنگ مأموران می‌افتد و راهی زندان می‌شود.
زیر پوست شب فیلمی ایرانی به کارگردانی فریدون گله و با بازی مرتضی عقیلی است که در سال ۱۳۵۳ ساخته شد.
قاسم معروف به «قاسم سیاه» یک ولگرد خیابانی است که مادرش کلفتی یک خانهٔ اعیانی را می‌کند و از وضعیت پسرش به شدت ناراضی است. قاسم در جریان یکی از پرسه‌زنی‌هایش با زنی خارجی روبرو می‌شود که آخرین ساعت‌های حضورش در ایران را می‌گذارند. این دو که زبان همدیگر را نمی‌فهمند، راه‌پیمایی بی‌پایانی را شروع می‌کنند. قاسم دنبال پیداکردن جایی برای خلوت کردن با این دوست تازه‌است، اما تلاش‌های او ثمری ندارد. دوست‌اش هم نمی‌تواند کمکی به او بکند چون پدرش در خانه‌است. قاسم نمی‌تواند بفهمد که محل اسکان قبلی زن کجا بوده. وقتی به مادرش سر می‌زند، با واکنش عصبی او مواجه می‌شود و در حالی که کاملاً مستأصل شده، با دو جوان روبرو می‌شود که پسرهای خانواده‌ای هستند که مادرش در آنجا کلفتی می‌کند. این دو موافقت می‌کنند که مکانی را در اختیار قاسم و دوست‌اش بگذارند. پس از ورود به خانه، آنها پیش‌دستی می‌کنند و وقتی قاسم اعتراض می‌کند، او را به باد کتک می‌گیرند و پس از کامیاب‌شدن، هر دو را ول می‌کنند. قاسم و دوست‌اش به زیر یک کامیون پناه می‌برند، اما بعد از مدت کوتاهی کامیون حرکت می‌کند و پلیس قاسم را جلب می‌کند؛ آنها قاسم را به زندان و زن را به فرودگاه می‌برند.
آهنگ بوی خوب گندم باشعر شهیار قنبری و آهنگ و تنظیم واروژان قرار بود در این فیلم پخش شود اما مجوز نگرفت.
احمدرضا احمدی در نوشته « حقیقت تلخ است» برای ویژه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»‌ درباره این فیلم می نویسد:
« این فیلم را همراه گلستان در سینمای کاپری سابق دیدم. از این فیلم خوشش آمده بود.»جاهد پ. « نوشتن با دوربین»، چاپ چهارم، ۱۳۹۴، بخش ضمیمه، ص ۲۹۱،‌ خود به نقل از نشریه نگاه نو،‌ ویزه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»، شماره ۶۷،‌آبان ۱۳۸۴
بازیگر نقش فرعی مجید مظفری
داوود رشیدی حائری (متولد ۲۵ تیر ۱۳۱۲ – درگذشتهٔ ۵ شهریور ۱۳۹۵) هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون ایران بود. او بیشتر با نقش‌هایی مانند «آقا حسینی» در فیلم کندو، «مفتش شش‌انگشتی» در سریال هزاردستان و هم‌چنین با بازی تأثیرگذارش در فیلم فرار از تله به کارگردانی و نویسندگی جلال مقدم شناخته می‌شود. داوود رشیدی همراهِ علی نصیریان، جمشید مشایخی، عزت‌الله انتظامی و محمدعلی کشاورز پنج چهرهٔ برجسته‌ای بودند که در دههٔ چهل شمسی از تئاتر پا به عرصهٔ سینما گذاشتند و از آنان به عنوان پنج تن سینمای ایران یاد میشود. وی به‌خاطر فعالیت‌هایش نشان درجه یک فرهنگ و هنر را دریافت کرده بود.
داوود رشیدی در سال ۱۳۱۲ در تهران خیابان ری کوچه آبشار در خانواده‌ای که ریشهٔ آن به شهر بابل در استان مازندران و خاندان حائری مازندرانی بازمی‌گشت، متولد شد. پدر او عبدالامیر رشیدی حائری دیپلمات بود و در چند کشور نیز سفیر شد. پدربزرگش، محمد حائری مازندرانی معروف به ابن‌الشیخ از روحانیان مشروطه خواه و جدش زین‌العابدین حائری مازندرانی از مراجع تقلید عصر قاجار بود.
داوود رشیدی تحصیلات متوسطه را (به دلیل فعالیت‌های دیپلماتیک پدرش) در ترکیه و پاریس به پایان رساند و تحصیلات دانشگاهی را در ژنو ادامه داد. حاصل ازدواج اولش با هما فریور تهرانی یک پسر به نام فرهاد است که پس از جدایی از هما فریور با احترام برومند ازدواج کرد. وی فارغ‌التحصیل کنسرواتور ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و همچنین لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه ژنو بود.
او سپس دوره‌های تخصصی بازیگری را زیر نظر خانم لاشنال گذراند و زمانی که هفت ساله بود توسط دختر عمه‌اش طوسی حائری به عبدالحسین نوشین برای بازی در "نمایشِ مردم" معرفی شد. در سال ۱۳۴۳ خورشیدی پس از اتمام تحصیلات در ژنو به تهران آمد و در اداره تئاتر آن زمان وابسته به وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد. سپس "گروهِ تئاترِ امروز" را پایه‌گذاری نمود که هنرپیشگانی همچون پرویز فنی‌زاده، داریوش فرهنگ، مهدی هاشمی، فهیمه راستکار، سیاوش طهمورث، مرضیه برومند، سوسن تسلیمی، به عضویت در این گروه درآمدند.
رشیدی از سال ۱۳۵۰ خورشیدی با فیلم سینمایی «فرار از تله» وارد عرصه بازیگری سینما گردید که جایگاهش را به عنوان یکی از بهترین بازیگران نقش مکمل تثبیت کرد. او علاوه بر بازیگری چندین تله تئاتر از جمله کارهایی از غلامحسین ساعدی را کارگردانی کرد و چند نمایشنامه خارجی را نیز به فارسی برگرداند. او علاوه بر بازیگری و کارگردانی در سینما، تلویزیون و تئاتر به تهیه‌کنندگی سینما نیز روی آورد.
در سال ۱۳۵۲ خورشیدی از اداره تئاتر به تلویزیون ملی ایران رفت و در سمَت مدیریت گروهِ نمایش‌ها و سرگرمی‌های آن سازمان (شامل: سریال‌ها، مسابقات، تئاترهای تلویزیونی) مشغول به کار گردید.
کندو فیلم دیگری بود که رشیدی در نقش «آقا حسینی» با بهروز وثوقی در سال ۱۳۵۴ بازی کرد و اوج بازیگری او در سینمای پیش از انقلاب به‌شمار می‌رود. وی «کندو» را از موفق‌ترین فیلم‌هایش دانسته و گفته بود که حتی الان بچه‌های نوجوان هم به من «آقا حسینی» می‌گویند.
با آنکه داوود رشیدی در تعداد کمی از فیلم‌های ایرانی پیش از انقلاب بازی کرد، اما شهرت نسبتاً خوبی به دست آورد. با این حال بخش عمده از فعالیت‌های حرفه‌ای او صرف مدیریت گروه نمایش و سرگرمی در تلویزیون ایران می‌شد.
با تحولات پس از پیروزی انقلاب ایران او را در سال ۱۳۵۸ از تلویزیون ایران اخراج کردند. او دربارهٔ سال‌های نخست پس از انقلاب ایران گفته بود: «سال ۵۸ خواستند از تلویزیون تقاضای بازنشستگی کنم، همین کار را کردم اول با تقاضای بازنشستگی موافقت شد و بعد اخراجم کردند تا حقوق نگیرم. بچه‌های جوان در گروه پاک‌سازی بودند، آمدند و گفتند ما شما را پاک‌سازی نمی‌کنیم، اخراج می‌کنیم تا جای دیگر بتوانید کار کنید. من هم خداحافظی کردم و رفتم.»
با این وجود سال‌های نخستین پس از انقلاب ایران، پرکارترین دوره فعالیت بازیگری او است. او در چهار-پنج سال اول انقلاب در نزدیک به ۲۰ فیلم بازی کرد. شیلات، خانه عنکبوت، کمال‌الملک و گل‌های داوودی از مشهورترین این فیلم‌ها بودند.
در سال ۱۳۶۳ و پس از بازی در دو فیلم کیومرث پوراحمد ناگهان فعالیت سینمایی رشیدی قطع شد و نزدیک به ۹ سال متوقف ماند.
با این حال او همچنان در اواسط دهه شصت و اوایل دهه هفتاد خورشیدی در حالیکه اجازه فعالیت در سینما را نداشت، حضور پررنگی در سریال‌های تلویزیونی ایران داشت که رسانه به‌مراتب پرمخاطب‌تری از سینما بود. سریال‌هایی چون گرگ‌ها و عطر گل یاس و تله‌تئاتر یکی از این روزها (در نقش رئیس‌جمهور ایندولند) تماشاگران زیادی داشت.
اما مشهورترین نقشی که از او از آن سال‌ها در خاطره مردم مانده‌است، مفتش شش انگشتی سریال هزاردستان، به کارگردانی علی حاتمی بود.
آوای فاخته، گل پامچال، تنهاترین سردار، ولایت عشق، مختارنامه و کلاه پهلوی از دیگر کارهای تلویزیونی مشهور او در سال‌های گذشته بوده‌است.
در سال ۱۳۷۰ او پیروزی در شیکاگو را در تئاتر شهر تهران به روی صحنه برد که به پرفروش‌ترین تئاتر ایران پس از انقلاب تبدیل شد.
در سال ۱۳۹۱ نشان درجه یک فرهنگ و هنر ایران از سوی ریاست جمهوری ایران به وی اعطا شد.
مهم‌ترین ویژگی او فن بیانش بود که کلمات را با دقت خاصی و خیلی شمرده به زبان می‌آورد.