moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دولتشاهی از حوزه انتخابیه کرمانشاه به مدت سه دوره از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۴ در مجلس شورای ملی حضور یافت و جزو نخستین زنانی بود که به این مجلس، راه یافته‌اند. او در تدوین قانون حمایت از خانواده ۱۳۴۶ و اصلاحات آن در سال ۱۳۵۴ نقش بسیاری داشت. وی همچنین به‌عنوان نخستین وزیر امور زنان در ایران، خدمت کرد. در دورهٔ وزارت عباسعلی خلعتبری در وزارت امور خارجه ایران، از او برای تصدی سفارت ایران در دانمارک دعوت به عمل آمد (۱۳۵۴) و وی به‌عنوان نخستین سفیر زن ایرانی، عازم سفارت ایران در دانمارک شد و تا زمان پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ به این مأموریت ادامه داد.
دولتشاهی در زمان رخداد انقلاب ۱۳۵۷ در دانمارک بود و پس از آن دیگر به ایران بازنگشت. او در سال ۲۰۰۲ کتاب جامعه، دولت و جنبش زنان ایران را منتشر کرد. وی سرانجام در ۲۹ مهر ۱۳۸۷ در سن ۹۱ سالگی در پاریس درگذشت.
دولتشاهی در سال ۱۹۹۷ به‌عنوان زن سال بنیاد مطالعات زنان ایران در ایالات متحده آمریکا معرفی شد.
'"مایک" پاتن آهنگ‌ساز و خواننده آمریکایی استسایت All Music که بیشتر به عنوان خواننده پیشین گروه فیث نو مور شناخته شده است.
او با نام کامل مایکل آلن پاتن زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۶۸ در کالیفرنیا است و به غیر از فیث نو مور در گروه‌های مستر بانگل، تاماهاوک، لاویج، فانتومز، پیپینگ تام و دد کراس به عنوان خواننده اصلی فعالیت داشته است.
پاتن در چند بازی ویدئویی و فیلم هایی مثل من افسانه‌ام به جای شخصیت‌های داستان صحبت کرده است.مصاحبه در YAHOO Games
او همچنین آهنگسازی موسیقی متن فیلم هایی مثل و مکانی ان سوی کاج ها را بر عهده داشته.
گفتار در روش یک شرح حال و متن فلسفی است که توسط رنه دکارت در سال ۱۶۳۷ منتشر شده است. عنوان کامل کتاب گفتار در روش درست به کار بردن عقل و جستجوی حقیقت در علوم است. دکارت این کتاب را به زبان فرانسوی نوشته است. متن منقح ترجمه محمد علی فروغی از این کتاب در سال‌های اخیر، با شرح و مقدمه اتین ژیلسون به ترجمه سیداشکان خطیبی، از سوی نشر مرکز دوباره به چاپ رسیده است.
دکارت این کتاب را مستقیماً به زبان فرانسوی نوشت تا با سنت مرسوم کتابت متون علمی به زبان لاتین مخالفت کند.
این گفتار در شش بخش نوشته شده است که دکارت آن‌ها را به این صورت تقسیم‌بندی می‌کند:
این کتاب اول بار در ۱۲۷۹ هجری قمری و به دستور آرتور دو گوبینو به دست ملا لاله‌زار با همکاری امیل برنه تحت عنوان «حکمت ناصریه» و با غلط‌ها فراوان به فارسی ترجمه شد.
در این ترجمه نام مؤلف «دیاکرت» نوشته شده و حتی تاریخ درگذشت دکارت ۱۶۱۵ ذکر شده درحالی که صحیح آن ۱۶۵۰ است و از دو گوبینو به عنوان "کانت دوقوبینو"، «وزیر مختار و ایلچی مخصوص دولت فرانسه» نام برده شده است.
ترجمه دیگری هم از سوی افضل‌الملک کرمانی از روی متن ترجمه شده ترکی انجام شده که هیچگاه چاپ نشد.
ترجمهٔ دیگر کتاب از محمدعلی فروغی است و در آغاز به‌عنوان ضمیمهٔ جلد اول کتاب عنوان «سیر حکمت در اروپا» منتشر شد.
اطلس یکی از شش آشکارساز (ALICE، ATLAS، CMS، TOTEM، LHCb، و LHCf) نصب شده در برخورددهنده بزرگ هادرونی است، که در مرکز سرن واقع در مرز بین سوئیس و فرانسه قرار دارد. ATLAS ابعاد ۴۶ متر طول و ۲۵ متر قطر دارد، و وزن آن در حدود ۷٬۰۰۰ تن است. در این پروژه ۲٬۰۰۰ دانشمند و مهندس از ۱۶۵ مؤسسه و ۳۵ کشور همکاری داشتند. Retrieved on 2007-03-03. این آشکارساز در ژوئن ۲۰۰۷ به پایان رسید، اما از ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ برای آزمایش‌ها استفاده شد. Retrieved on 2008-09-13. این آزمایش برای ذرات بنیادی سنگین طراحی شده‌است و بر اساس نظریات جدید مدل استاندارد برای ذرات سبک کار نمی‌کند.
"ATLAS collaboration"، گروهی از فیزیک‌دانان هستند که این آشکارساز را ساخته‌اند، و در سال ۱۹۹۲ هنگام پیشنهاد آشکارساز عقاب (EAGLE که مخففExperiment for Accurate Gamma، Lepton and Energy Measurements) و ASCOT (Apparatus with Super COnducting Toroids)تشکیل شد آنها همچنین پیشنهاد ایجاد این آشکارساز را دادند. Retrieved on 2007-02-25. این آشکارساز در سال ۱۹۹۴ پیشنهاد داده‌شد، و ایجاد آن از سال ۱۹۹۵ آغاز گشت.
آشکارساز اطلس جهت هدف‌های عمومی ساخته شده‌است. وقتی که باریکه پروتون‌ها در LHC از مرکز آشکارساز می‌گذرند، ذراتی با انرژی‌های متفاوت تولید می‌شوند.
کَهریز به معنای قنات است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرانچسکو هایِز (متولد ۱۰ فوریه ۱۷۹۱ - درگذشت ۲۱ دسامبر ۱۸۸۲) یکی از نقاشان ایتالیایی و نقاش سبک رمانتیسیسم در قرن ۱۹ میلادی و ساکن میلان بوده‌است، شهرت او بیشتر برای نقاشی‌های مهم تاریخی، سوژه‌های سیاسی و تابلوهایی به‌طور استثنایی عالی بوده‌است.
او در یک خانواده فقیر در شهر ونیز به دنیا آمد. پدرش یک فرانسوی الاصل و مادرش اهل موران ونیز بود.
در منطقه موران آثار باستانی بسیاری مربوط به دوران پیش از اسلام نهفته است که نشان از مسکون بودن این منطقه از چندین هزار سال پیش است که در این میان روستای سالالا (سلاله ) از مشهورترین آن است .
نسیم فکرت روزنامه‌نگار، عکاس و از وبلاگ‌نویسان اهل افغانستان است. او یکی از چهره‌ها در ترویج وبلاگ‌نویسی به زبان‌های فارسی و پشتو در افغانستان به‌شمار می‌رود. او با حمایت مالی بخش فرهنگی سفارت آمریکا در کابل و از طریق کانون وبلاگ‌نویسان افغانستان چندین دوره از برنامه‌های آموزشی تحت نام ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ‌نویسی را در شهرهای مختلف افغانستان مانند هلمند، هرات، کابل، بامیان، کندوز، جلال‌آباد و بقیه شهرها دایر کرده‌است.آموزش ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی در هلمند، سایت رسمی دولت ایالات متحده
وبلاگ «یادداشت‌هایی از کابل» او در یک مسابقه بین‌المللی وبلاگ‌نویسی از سوی سازمان گزارشگران بدون مرز، در میان هفت وبلاگ برنده جایزه آزادی وبلاگ‌نویسی در افغانستان و آسیای میانه شد.گفتگو با وبلاگ نویس افغان: مصاحبه ربکا ماک کینن «بنیانگذار صداهای جهانی» با نسیم فکرت در مورد دریافت جایزه آزادی بیان از گزارشگران بدون مرز - پنجم ژوئیه ۲۰۰۵دو ژورنالیست افغان برنده جایزه آزادی بیان شدند ، وبگاه رسمی سازمان اطلاع‌رسانی و دفاع از امنیت خبرنگاران در ایتالیادو ژورنالیست افغان، جایزه آزادی بیان را از آن خود نمودند ، سایت گزارشگران بدون مرز
نسیم فکرت از کالج دیکینسون در پنسیلوانیای آمریکا از رشته علوم سیاسی فارغ شده‌است.نسیم فکرت در دیکینسون ، وبگاه رسمی کالج
محمد قاسم مشهور به میرزا کوچک اصفهانی از خوشنویسان صاحب‌نام خط شکسته نستعلیق در اواخر قرن دوازدهم و اوایل سده سیزدهم هجری است.
او از معروفترین شاگردان درویش عبدالمجید طالقانی بود که استاد مسلم خط شکسته است. تاریخ درگذشتش معلوم نشد اما حیات او تا سال ۱۲۲۸ مشخص است. نام کامل او را در جایی ذکر نکرده‌اند و خود او نیز در آثار فراوانی که دارد همه جا «میرزا کوچک» رقم کرده‌است. به استثنای یکی از قطعه‌های او که صریحاً نام خود را «محمد قاسم» ذکر کرده و چنین رقم کرده‌است: «حرره العبدالقل، محمد قاسم، مشهور به میرزا کوچک».فضایلی ص ۶۲۱
دریاچهٔ قو ، اُپوس ۲۰، یکی از مشهورترین و پرنمایش‌ترین باله‌های جهان است. پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، آهنگساز روسی، این باله را در سال ۱۸۷۶ نوشت و یک سال بعد، در سال ۱۸۷۷، برای اولین بار اجرا شد. چایکوفسکی از آهنگ‌سازان برجستهٔ باله است و باله‌های "زیبای خفته" (۱۸۸۹) و "فندق‌شکن" (۱۸۹۲) از دیگر آثار اوست. بالهٔ "دریاچه قو" نخستین بار در سال ۱۸۷۷ در تالار بولشوی (مسکو) به روی صحنه رفت.تالار بولشوی مسکو بازگشایی شد، بی‌بی‌سی فارسی
اختلاف‌های زیادی دربارهٔ ریشهٔ داستان "دریاچه قو" وجود دارد. از دیرباز، در هر دو فرهنگ غرب و شرق، قو از نشانه‌های زیبایی و زنانگی بوده‌است. بسیاری معتقدند این داستان در طول زمان و به‌تدریج تکامل یافته و سرانجام نمونهٔ درخشانی از آن توسط چایکوفسکی عرضه شده‌است.
در نسخه کلاسیک، نمایش با جشن تولد ۲۱ سالگی شاهزاده زیگفرید (Siegfried) شروع می‌شود. در این سن شاهزاده باید کسی را به همسری برگزیند، در حالی که شاهزاده مردد و بیم‌ناک به کنار دریاچه‌ای پناه می‌برد، متوجه قوی بسیار زیبایی می‌شود که توسط دسته‌ای دیگر از قوها احاطه شده. در گرگ و میش غروب آفتاب ملکه قوها به زنی زیبا به نام اودِت (Odette) تبدیل می‌شود. شاهزاده می‌فهمد جادوگری شیطانی به نام وان روثبارت (Von Rothbart) اودت و دختران ندیمه او را به قوهایی تبدیل کرده که تنها در طول شب می‌توانند به صورت انسان درآیند و دریاچه نیز در حقیقت چیزی جز اشک چشم پدران و مادران دختران ندیمه نیست.
اودت به شاهزاده می‌گوید که تنها اگر مردی که قلبی پاک دارد به او ابراز عشق کند طلسم باطل خواهد شد، اما پیش از آنکه شاهزاده بتواند عشق خود را آشکار کند جادوگر بدطینت ظاهر می‌شود و او کسی جز یکی از استادان و پیش‌کسوتان شاهزاده جوان نیست. جادوگر فرمان می‌دهد قوها در دریاچه به رقص آیند و بدین ترتیب مانع تماس اودت و شاهزاده می‌شود.
روز بعد مادر شاهزاده به او دستور می‌دهد عروسی انتخاب کند، اگرچه شاهزاده در ابتدا قادر به انتخاب نیست اما جادوگر با طلسمی دیگر دختر خود، اودیل (Odile) را به ظاهر اودت درمی‌آورد و شاهزاده عشق خود را به او ابراز می‌کند. اودت واقعی که در جایی مخفی شده و شاهد این صحنه‌است اندوهناک به سمت دریاچه می‌دود، واکنش او شاهزاده را متوجه فریب جادوگر می‌کند و در پی اودت روان می‌شود.
درحالیکه اودت و ندیمه‌گانش اندوهگین در دریاچه شناورند شاهزاده حیله جادوگر را برای او توضیح می‌دهد و اودت او را می‌بخشد اما جادوگر سوگند و ابراز عشق شاهزاده به دخترش را یادآوری می‌کند. شاهزاده و اودت دست در دست هم وارد دریاچه می‌شوند، طلسم باطل می‌شود و قوهای ندیمه به انسان تبدیل می‌شوند، ندیمه‌ها جادوگر و دخترش را به دریاچه پرتاب می‌کنند و آنها در آب غرق می‌شوند. گروه ندیمه‌ها در کنار دریاچه روح شاهزاده و اودت را می‌بینند که از دریاچه خارج شده و به سمت بهشت پرواز می‌کنند.
داستان اولیه دریاچه قو بارها تغییر یافته، نسخه ایوانفِ گروه باله نیویورک بدل به نسخه استاندارد مدرن شده‌است، در این نسخه ابراز عشق شاهزاده به دختر جادوگر خیانت به اودت محسوب شده و باعث جاودان شدن طلسم اودت می‌شود، در نسخه‌های آمریکایی پس از جاودان شدن طلسم، اودت ناراحت و اندوهگین خود را به داخل آب پرتاب می‌کند و شاهزاده عاشق از پس او در آب می‌پرد. این فداکاری و عشق خالص باعث شکست جادوگر و باطل شدن طلسم می‌شود، ندیمه‌ها به انسان تبدیل می‌شوند و روح شاهزاده و اودت به سمت بهشت پرواز می‌کند. در اجرای گروه‌های چینی و روسی معمولاً عشق بین اودت و شاهزاده آنقدر قوی است که جادوگر را شکست می‌دهد و اودت تبدیل به انسان می‌شود.
اگرچه اجرای اولیه دریاچه قو توسط گروه باله روسیه و چایکوفسکی به علت ضعف اجرا انتقاد منتقدین را برانگیخت، امروزه این نمایش یکی از شناخته‌شده‌ترین نمایش‌ها در ستایش عشق و زیبایی محسوب می‌شود.
برداشت‌های زیادی از باله دریاچه قو به صورت فیلم، انیمیشن، نمایش‌های روی یخ، ادبیات، موسیقی و بازی‌های مختلف ارائه شده‌است.
بازنوگرایی یک جنبش هنری در قرن بیست و یکم است که به جنبه‌های هنر نوگرا، به‌ویژه در شکل اولیهٔ آن، جانی تازه می‌بخشد. هدف اصلی این جنبش احیای معنویت در هنر، فرهنگ و جامعه به عنوان جایگزینی برای پسانوگرایی می‌باشد. بازنوگرایی نخستین بار در سال ۲۰۰۰ توسط بنیان‌گذاران جنبش استاکیسم، چارلز تامسون و بیلی چایلدیش، در بیانیهای با همین نام مطرح شد.تعریف بازنوگرایی ، وب‌گاه about.com، بازدید در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۱.
APML سرواژهٔ (Attention Profiling Mark-up Language) یک فرمت بر پایه XML است. این فرمت مشابه OPML، اما با هدف ایجاد یک امکان برای به اشتراک گذاشتن پروفایل «رویکرد»‌های یک کاربر تدوین شده‌است.
پروفایل رویکردهای یک کاربر مجموعه‌ای از مطالب، عناوین یا منابعی است که کاربر دربارهٔ آن‌ها نظری مثبت یا منفی دارد به همراه عددی که بیانگر سطح علاقه کاربر به هر کدام از این مطالب، عناوین یا منابع است.
فرمت APML امکان آن را می‌دهد تا به شکلی بسیار شبیه به فرمت OPML، که قابلیت تبادل «فهرستِ خواندنی‌ها» را در بین خبرخوان‌ها فراهم می‌سازد، کاربران بتوانند پروفایل رویکردهای شخصی خود را به اشتراک بگذارند. ایده‌ای که در پس APML نهفته است، متراکم‌سازی تمامی فرم‌های داده‌های رویکردی به فرمت یک فایل قابل انتقال است که شامل توضیحی از علائق ارزیابی شده شما باشد.APML: End Users: Overview
در ابتدا فارادی مدیا فرمت APML را به وجود آورد ولی هیچ حق ثبت یا امتیازی نسبت به آن ندارد و نخواهد داشت.AMPL wiki
وظیفه گروه کاری APML تبدیل ویژگی‌های کنونی APML به یک استاندارد مورد توافق است. بنیان‌گذاران این گروه کاری کریس ساد، آشلی آنجل، دیوید کنسل و میچ ردکلیف هستند.APML:Geeks: The APML Workgroup
APML فراتر از یک تکنولوژی است. موضوع آن، حق مالکیت شما بر پروفایل رویکردهایتان است و اینکه بتوانید آن را با هر ارائه دهنده خدماتی که می‌شناسید و دوست دارید به اشتراک بگذارید.
حقوق «رویکرد» شما شامل موارد زیر می‌شود:
شما مالک «رویکرد» خود هستید و می‌توانید هرجایی که بخواهید آن را ذخیره کنید. شما کنترل دارید.
شما می‌توانید در امنیت و در هر زمانی «رویکرد» خود را به هرجایی انتقال دهید. شما توانایی انتقال «رویکرد» خود را دارید.
شما می‌توانید به هرکسی که دوست دارید «رویکرد» داشته باشید و در قبال آن ارزشی دریافت دارید. «رویکرد» شما ارزشمند است.
شما می‌توانید مشاهده کنید که «رویکرد» شما دقیقاً چگونه مورد استفاده قرار می‌گیرد. شما می‌توانید تصمیم بگیرید به چه کسی اعتماد کنید.
این مثال از APML wikisite گرفته شده‌است.
<APML xmlns="http://www.apml.org/apml-0.6%22 version="0.6" >
from="GatheringTool.com" updated="2007-03-11T01:55:00Z">
</APML>
ایون ، در اسطوره‌های یونان، پسر کسوتوس و کرئوسا و برادر آخایوس است. مردم ایونی خود را از نسل وی می‌دانستند.
با هلیله دختر پادشاه آیگیاسوس ازدواج کرد و وارث تاج و تخت او شد. مردم این منطقه از آن پس به نام او یونیانی خوانده شدند. آتنیان او را به عنوان رهبرشان در جنگ با الئوسیس برگزیدند. وی در این جنگ کشته شد.
یوکاسته ، در اسطوره‌های یونان، همسر لایوس است.
لایوس شنیده بود به دست پسرش که از یوکاسته به دنیا می‌آید کشته خواهد شد. به همین دلیل اودیپ را پس از تولد طرد کرد. اودیپ که توسط چوپانان به پولوبوس پادشاه کورنت سپرده شده بود، در جوانی ناخواسته پدر را در نزاعی کشت و با یوکاسته ازدواج کرد. چون حقیقت برملا شد یوکاسته خود را کشت. وی از اودیپ (فرزند و همسر خود) صاحب دو دختر به نام آنتیگونه و ایسمنه و دو فرزند پسر به نام پولونیکس و اتئوکلس شد.
ژوپیتر یا ژُو یا ژووه، در اسطوره‌شناسی رومی، خدای خدایان یا پادشاه خدایان است. همین‌طور، خدای آسمان و خدای آذرخش‌های آسمانی (خدای رعد) محسوب می‌شود. همسان و معادل او در اسطوره‌شناسی یونانی، زئوس است. او را ی"وپیتر" یا "آیوپ پیتر" یا "دیِزپیتر" نیز نامیده‌اند و همچنین از او با عنوان "اپتیموس ماگزیموس" به معنای «بهترین و بزرگ‌ترین پدرخدا» نیز نام برده‌اند و به عنوان ایزد پشتیبان روم ستوده‌اند، خدایی که فرمانروایی او بر مبنای قوانین و نظم اجتماعی بنا شده بود. او خدایی بود که به همراه خواهر/همسر خود، یونو، بر سه‌گانه کاپیتولین ریاست می‌کرد.
ژوپیتر همچنین پدر مارس (ایزد جنگ) به‌شمار می‌رود و این فرزند از ازدواج او با ژونو متولد شده بود. براین اساس، ژوپیتر پدربزرگ رموس و رمولوس که بنیانگذاران افسانه‌ای رم بودند، به‌شمار می‌رود. ژوپیتر در دین روم باستان مورد پرستش و احترام قرار داشت و هنوز هم در آیین "نئوپاگانیسم رومی"، پرستش می‌شود. او همراه با برادران خویش، نپتون و پلوتو، فرزندان ساترن، به‌شمار می‌آمدند. او همچنین برادر/شوهر سرس (دختر ساترن و مادر پروسرپینا)، برادر وریتاس (دختر ساترن) و پدر مرکوری به‌شمار می‌آمد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۰
این نام‌های رومی، به امروزه بعنوان اسامی سیاره‌های منظومه شمسی، در زبان انگلیسی کاربرد دارند. ژوپیتر (سیاره مشتری)، مارس (سیاره مریخ)، ساترن (سیاره زحل)، نپتون (سیاره نپتون)، پلوتو (سیاره پلوتو یا پلوتون)، مرکوری (سیاره عطارد).
نام ژوپیتر از ریشه نیا-هندواروپایی * است که بخش نخست آن dyeu همریشه با دیو در فارسی و به معنی ایزد است و بخش دوم peter همریشه و هم‌معنی با پدر در فارسی است. بر این پایه، ژوپیتر (دیوپدر) به معنای پدر ایزدی و پدر آسمانی است.Online Etymology، بازدید: مارس ۲۰۱۱.
نام ایزد دیوس پیتا (Dyaus Pita) در سانسکریت و زئوس یونانی نیز از همین ریشه (با معنی دیوپدر) است.همان.
به هنگام قدرت یافتن روم، ژوپیتر نیز، همپای همتای یونانی خویش، زئوس، به شکوهمندترین جایگاه خویش دست یافت. با این همه ژوپیتر در مقایسه با زئوس از خاستگاهی فروپایه‌تر برخوردار بود و همانند نخستین رومی‌ها از لاتیوم [از شهرهای جنوب غربی رم] منشأ گرفته بود. نیایشگاه ژوپیتر در محلی قرار داشت که اکنون در جنوب شرقی و در واقع است و نزدیک محل ایجاد کاخ تابستانی پاپ قرار می‌گیرد. البته اکنون از این پرستشگاه اثری بر جای نمانده و جای آن را زنان راهب و جایگاه فرستنده تلویزیون رم گرفته‌است.
ژوپیتر خدای بزرگ [و خدای خدایان] بود و در گذر زمان به ایزد برتر کنفدراسیون چهل و نه شهر لاتین مبدل گشت و نیایشگاه او جایگاه برگزاری جشن‌های بهاری و خزانی شد.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۱۷
ژوپیتر یا ژوه یا یووه، خدای بزرگ و برترین خدا در پانتئون یا مجمع خدایان رمی بود. احتمالاً او در اصل، یک خدای اتروسکی بود [اتروسکی‌ها از اقوام کهن ایتالیا به‌شمار می‌آمدند]، اما نام او و جنبه‌های اصلی شخصیتش، شباهت و همسانی بسیار نزدیکی با زئوس یونانی نشان می‌دهد. او خدای آسمان به‌شمار می‌آمد، و در این نقش همان ژوپیتر لوستیوس یا آورندهٔ روشنایی بود و ایامی که ماه در آسمان کامل بود، یعنی ایام ایدس [روزهای مقدس و خجسته در گاهشماری رم باستان]، به او اختصاص داشت. او همچون زئوس با باران و رعد و برق در ارتباط بود و در قدیمی‌ترین پرستشگاه او در رم یک "لاپیدس سیالیسس" [سنگ سیسیل یا چخماق] بود که باور داشتند شکل سنگ‌شدهٔ آذرخش‌های اوست. در سرتاسر ایتالیا بر قلهٔ مکان‌های مرتفع و در جاهایی که مورد اصابت صاعقه قرار گرفته بود، پرستشگاه‌های برای بزرگداشت او ساخته بودند.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: ۱۰۹ و ۱۱۰
ژوپیتر در کاپیتول به چند هیئت متفاوت نیایش می‌شد:
ژوپیتر فِرتریوس یا ژوپیتر پیروز، کهن‌ترین هیئت مورد پرستش ژوپیتر بود. می‌گویند رمولوس بعد از شکست سابین، شهریار اکرون، بسیاری از سلاح‌ها و غنایمی را که بدست آورده بود، به معبد ژوپیتر هدیه داد.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۱۹
ژوپیتر در نقش خدای تندر و صاعقه، ژوپیتر الیسیوس یا ژوپیتر الیشیوش نام داشت. این نام از فعل elicere به معنی جذب کردن و فروکشیدن گرفته شده‌است. ژوپیتر در این هیئت است که آذرخش را از آسمان فرومی‌فرستد و جادوگران با یاری او، تندر را هدایت می‌کنند. از همین دوره‌است که عنوان خدای جل و علا یا همان: Peo Optium (D.O.M) Maximo به وی داده می‌شود. این عنوان [که همان "اپتیموس ماگزیموس" می‌باشد] بعدها به آیین مسیح نیز راه می‌یابد. پرستش این هیئت از ژوپیتر، کیشی بود که در کوئیرینال رواج داشت و با نیایش ژونو و مینرو همراه بود.
یکی از پرستشگاه‌های ژوپیتر که بنای آن به رومولوس نسبت داده می‌شد، در جنوب فوروم و جایی که طاق تیتوس در آنجا قرار دارد، بنا شده بود. این پرستشگاه به ژوپیتراستاتور یا ژوپیتر بازدارنده اختصاص داشت و این نام از آنجا منشأ می‌گیرد که ژوپیتر در پاسخ به نیایش رومولوس به درگاه او، رومن‌ها را از فرار در برابر سابین‌ها بازداشت و در این نبرد پیروز شد.
ژوپیتر در نقش خدای آسمان، همان ژوپیتر لوستیوس یا آورندهٔ روشنایی بود و ایامی که ماه در آسمان کامل بود، یعنی ایام ایدس [روزهای مقدس و متبرک در تقویم رم باستان]، به او اختصاص داشت.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: ۱۰۹
ژوپیتر در ترکیب با نقش همسران خویش، یعنی ژونو و مینرو، ژوپیتر ژونو و مینرو نیز نام گرفته‌است.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۲۰
ژوپیتر در تحولات نقش خویش و به ویژه در همانندی با زئوس در گذر زمان به ژوپیتر اعظم تبدیل گردید.
ژوپیتر (ژوپیتر) فقط یک الوهیت محافظ و پشتیبان قوم نبود، بلکه حافظ و نگهبان اخلاقیات عمومی و ناظر و ضامن سوگندها، قراردادها، عهدنامه‌های اتحاد و جنگ‌ها بود. همچنین وظایف اخلاقی و دینی شهروندان نسبت به خدایان، کشور و خانواده‌هایشان به او مربوط می‌شد. جشن تقدیس او هر ساله در سیزدهم سپتامبر یعنی همان روزی که کنسول‌های جمهوری رم، رسماً آغاز به کار می‌کردند، برپا می‌شد.
او بعدها به ایزد پشتیبان امپراتوران تبدیل شد و به همین عنوان، در سرتاسر امپراطوری رم مورد پرستش قرار گرفت.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: ۱۱۰
فرهنگ معاصر (بنیان‌گذاری: ۱۳۶۰/ ۱۹۸۱م) (نام رسمی: مؤسّسهٔ فرهنگِ معاصر)، بنیادی برای نشر کتاب در ایران است که پویایی اصلی‌اش، کتاب‌های مرجع و لغتنامه‌هاست.
در آغاز این مؤسسه در زمینهٔ چاپ کتاب‌های مرجع و عمومی فعالیت داشت، به‌تدریج از سال ۱۳۶۶ عمده فعالیت خود را به تهیه، تدوین و چاپ کتاب‌های مرجع اختصاص داده‌است. مؤسسهٔ فرهنگ معاصر، در آستانهٔ سی‌امین سال فعالیت انتشاراتیِ خود، علاوه بر ویرایش و روزآمدکردن فرهنگ‌نامه‌های عمومی موجود، ده‌ها عنوان فرهنگ دوزبانه، یک‌زبانه و تخصصی در زمینه‌های هنر، ادبیات، کتابداری، روان‌شناسی، گیاه‌شناسی، محیط زیست، بانکداری، کامپیوتر، شیمی، علوم زمین و... منتشر کرده‌است.
واحد پژوهش فرهنگ معاصر با هدف تهیه و تدوین آثار مرجع در سال ۱۳۶۴ تأسیس شد که از آغاز کار تا کنون پیوسته رو به گسترش بوده‌است. این واحد در حال حاضر دارای امکانات مطلوبی در حوزهٔ تولید کتاب‌های مرجع است. موضوع فعالیت این واحد را دو زمینهٔ اصلی تشکیل می‌دهد:
با گذشت نزدیک به سه دهه از تأسیس فرهنگ معاصر، این مؤسسه توانسته‌است آثار گوناگونی را به‌ویژه در زمینهٔ فرهنگ‌های لغت و کتاب‌های مرجعِ دیگر در دسترس دانش‌پژوهان و دانشجویان و دانش‌آموزان قرار دهد. فرهنگ معاصر همچنین طرح‌های گسترده‌ای را در زمینهٔ تولید و نشر آثار مرجع در دست اجرا دارد که به‌تدریج منتشر خواهند شد.
گروه‌های واحد پژوهش در زمینه‌های زیر فعالیت می‌کنند:
این مؤسسه با بهره‌گیری از اساتید بزرگ و نامدار، فرهنگ‌ها و دائرةالمعارف‌های ماندگاری را تهیه، تدوین و منتشر نموده‌است. اسامی برخی از استادان همکار عبارتند از:
کتایون امیرابراهیمی (زادهٔ ۱۳۱۸) بازیگر اهل ایران است. او فعالیت خود را با فیلم "تار عنکبوت" (۱۳۴۲) آغاز کرد. حمیدرضا سنگیان بازیگر تئاتر سینما و تلویزیون پسر خوانده وی است. همچنین زر امیرابراهیمی بازیگر، نوه عموی وی است.
پدرش کارمند وزارت امور خارجه و از نوادگان امیرالامرای کرمانی بودبانوی بازیگر پیشکسوت ایرانی با ژنی از شوروی سابق و وقتی به باکو رفته بود با مادرش آشنا شد و ازدواج کرد. مادر کتایون اهل باکو بود و تحصیلاتش را در شوروی گذرانده بود. او در مورد نحوه ازدواج پدر و مادرش در مصاحبه‌ای که با روزنامه جام جم داشته این چنین می‌گوید: «در سفری که پدرم به باکو رفته بود با مادرم آشنا شد و در آنجا از مادرم خواستگاری کرد. مادرم در شوروی تحصیل کرده بود و چون مدرک دانشگاه باکو در آن زمان معتبرتر از مدرک تحصیلی دانشگاه‌های ایران بود پس از این که مادرم به ایران آمد به عنوان دبیر ورزش مشغول به کار شد.»
کتایون فرزند اول خانواده بود. دو خواهر و سه برادر دارد. کودکی اش را در رشت گذراند. نوجوان بود که به تهران آمد. در دبیرستانی در خیابان شاه آباد تحصیل کرد، مادرش هم در همان مدرسه تدریس می‌کرد. در ۱۷ سالگی به عقد یکی از اقوام نزدیکش درآمد و صاحب دو دختر به نام‌های نازی و نیلوفر شد. از کودکی عاشق بازیگری بود و در خانواده‌ای زندگی می‌کرد که با هنر بیگانه نبودند. شوهر عمه‌اش، کارگردان تئاتر بود و البته نسبت دوری هم با شهلا ریاحی و بهمن فرمان‌آرا دارد. در مورد چگونگی ورودش به دنیای هنر می‌گوید: «یادم است نزدیک دبیرستان ما سالن تئاتری بود که اکثر هنرپیشه‌های آن زمان در این سالن، نمایش اجرا می‌کردند. من هم به واسطه شوهرعمه‌ام که در تئاتر بود زیاد به آنجا می‌رفتم و از همان‌جا با صحنه تئاتر واقعی آشنا شدم.»
عمده فعالیت بازیگری امیرابراهیمی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ است. امیرابراهیمی خود را در سینما به عنوان بازیگر از سال ۱۳۴۲ با فیلم تار عنکبوت (مهدی میرصمدزاده) آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۳ در چهل و هشت فیلم سینمایی ایفای نقش کرد.
بی‌شک یکی از بیاد ماندنی‌ترین نقش‌هایش را در فیلم حسن کچل (علی حاتمی، ۱۳۴۹) بازی کرد. او می‌گوید: «قبل از حضورم در این فیلم آشنایی چندانی با مرحوم علی حاتمی نداشتم و فقط از طریق شوهرم تهیه‌کننده فیلم را می‌شناختم. یک روز آقای حاتمی مرا در دفتر ایشان دیدند و از من خواستند که این نقش را بازی کنم، اما همان موقع به من گفتند این فیلم موزیکال است و معلوم نیست که اصلاً بفروشد یا نه، اما با این حال من قبول کردم که این نقش را بازی کنم و جالب اینجاست که فیلم حسن کچل در زمان خودش یعنی سال ۱۳۴۹ چیزی حدود ۹ میلیون تومان فروخت و من هم برای بازی در این فیلم ده هزار تومان گرفتم.»
امیرابراهیمی در فیلم درختان ایستاده می‌میرند (امیر شروان، ۱۳۵۰) در کنار آذر شیوا بازی کرد. در فیلم بده در راه خدا (رضا صفایی، ۱۳۵۰) به عنوان نقش اول زن در کنار تقی ظهوری و علی میری بازی کرد. در فیلم ازدواج ایرانی (احمد نجیب‌زاده، ۱۳۴۷) نقش مقابل عارف عارف‌کیا را بازی کرد.
کتایون امیرابراهیمی پس از ۲۷ سال با سریال بدون شرح (مهدی مظلومی، ۱۳۸۰) بار دیگر به دنیای بازیگری بازگشت و در سال ۱۳۸۲ در سریال کوچهٔ اقاقیا به کارگردانی رضا عطاران در نقش گلنسا، همسر فوت شده منوچهر نوذری، که به شکل روح ظاهر می‌شد و با منوچهر نوذری صحبت می‌کرد، به ایفای نقش پرداخت. پس از آن در سال ۱۳۸۳ و با فیلم بازنده به سینما بازگشت. او نقشی هم در فیلم ورود آقایان ممنوع (رامبد جوان) داشت که حاشیه‌هایی را به همراه داشت. امیر ابراهیمی نسبت به نوع نوشتن اسمش در تیتراژ گله‌مند است و می‌گوید: «از رامبد جوان به‌خاطر نوع نوشتن اسم من در تیتراژ گله‌مند هستم چون ایشان هیچ احترامی برای من قایل نشدند و اسم مرا در انتهای تیتراژ نوشتند. متأسفانه امروزه در سینما اخلاق و احترام وجود ندارد.» همچنین او در سال ۱۳۸۳ در سریال طنز «من یک مستاجرم» به کارگردانی «پریسا بخت آور» در نقش «زمانه خانم» ایفای نقش کرد.
از مجموعه‌های تلویزیونی او می‌توان به بدون شرح، من یک مستاجرم و زیر هشت اشاره کرد.
افزودنی‌های معدنی خنثی و رنگدانه‌ها بتن یکی از انواع افزودنی‌های معدنی بتن طبق آیین نامه بتن ایران (آبا) است. این مواد باید در مقابل نور و قلیایی‌ها مقاوم باشند و در واکنش‌های آبگیری سیمان دخالت نکنند.
بتن رنگی یکی دیگر از مدل‌های انواع بتن بوده که همانطور که از اسم آن مشخص است
برای کاربردهای رنگی و معماری کاربرد زیادی دارد و می‌توان از آن به عنوان رنگ آمیزی محیطی بتن‌ها استفاده کرد.
برای تولید این بتن معمولاً دو روش وجود دارد که عبارتند از:
روش اول بیشتر برای کشورهایی مثل هند که معدن‌های مختلفی برای استخراج کردن سیمان رنگی و مصالحی از این دست دارند مناسب بوده و هواداران زیادی هم دارد.
اما روش دوم که بیشتر در مکان‌های مختلف دنیا رواج دارد , استفاده از رنگ دانه‌های معدنی در بتن می‌باشد .
اما نکته مهم در استفاده از این رنگ دانه‌ها این است که خواص شیمیایی بتن را تغییر ندهند.
نکته جالب در ساخت این بتن‌ها در کنار رنگ دانه‌ها این است که ؛
این بتن‌ها به همان روش بتن‌های معمولی ساخته و تولید می‌شوند.
و بیشتر کاربرد آن‌ها در مکان‌هایی است که نیاز به رنگی شاداب و یا هشدار دهنده وجود دارد.
به عنوان مثال برای ساخت پیست‌های عبوری دوچرخه‌ها از این نوع بتن استفاده می‌شود.
یا مورد دیگری که برای استفاده این دسته از بتن‌ها می‌توان مثال زد , استفاده از این نوع بتن در بیمارستان کودکان می‌باشد که باعث ایجاد محیطی شادتر و مناسب تر برای کودکان می‌شود.
برای ایجاد رنگ‌های مختلف معمولاً از مواد زیر استفاده می‌شود:
همچنین یکی دیگر از روش‌ها و موادی که در تهیه بتن‌های رنگی کاربرد دارد ؛
ژل میکرو سیلیس است که در رنگ‌های مختلف برای بتن‌های تزئینی بیشتر استفاده می‌شود.
جاناتان داگلاس "جان" لرد (۹ ژوئن ۱۹۴۱–۱۶ ژوئیه ۲۰۱۲) آهنگساز و نوازنده کیبورد و عضو پیشین گروه راک دیپرپل بود.
وی با نام کامل جاناتان داگلاس لرد در ۹ ژوئن سال ۱۹۴۱ در شهر لستر انگلستان به دنیا آمد. در ۹ سالگی نواختن پیانو در سبک کلاسیک را شروع کرد و پس از مدتی به فراگیری جز، بلوز و راک پرداخت. لرد در ۱۹ سالگی با بورس تحصیلی به مدرسه تئاتر در لندن رفت. در زمان دانشجویی در میکده‌های مختلف برنامه اجرا می‌کرد.
لرد در سال ۱۹۶۸ دیپ پرپل را بنیاد گذاشت که به یکی از محبوب‌ترین گروه‌های راک جهان تبدیل شد. در سال ۱۹۷۶ این گروه از هم پاشیده شد، اما بار دیگر در سال ۱۹۸۴ از نو تشکیل شد. دیپ پرپل در سراسر جهان کنسرت برگزار کرد و شش آلبوم منتشر کرد که بیش از ۱۵۰ میلیون نسخه از آن‌ها به فروش رفته‌است. لرد در سال ۲۰۰۲ از عضویت در گروه دیپ پرپل کناره‌گیری کرد.
جان لرد در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۲ در ۷۱ سالگی بر اثر سرطان لوزالمعده در کلینیکی در لندن درگذشت.
جان لرد معمولاً از ارگ‌های هَموند سری بی۳ و سی۳ برای اجرای آثارش بهره می‌گرفت.
راجر گلاور نوازنده گیتار بیس، آهنگ‌ساز و تهیه‌کننده موسیقی بریتانیایی، زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۴۵ است.
او بیشتر به عنوان نوازنده گروه‌های دیپرپل و رینبو شناخته شده است. وب‌گاه allmusic
گربه روی شیروانی داغ نمایشنامه‌ای از تنسی ویلیامز است.
گربه روی شیروانی داغ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
خودآزمایی هنگام روشن شدن یک ابزار مشترک برای تمام رایانه‌ها است. منظور از خودآزمایی هنگام روشن شدن همان آزمایش‌های پیش از راه‌اندازی یا بوت شدن و نخستین مرحله از پردازش‌های عمومی رایانه‌است. در تمام طراحی‌های کامپیوترهای امروزی این صفحه‌ی ابتدایی یکسان یا شبیه به یکدیگر است.
ایان اندرسون پیس درامر گروه راک دیپرپل و تنها بازمانده از ترکیب اولیه گروه‌است.
او با نام کامل ایان اندرسن پیس زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۴۸ در ناتینگهام انگلیس است و به‌غیر از دیپرپل با وایت‌اسنیک و گری مور هم در ضبط چند آلبوم همکاری داشته‌است.
پیس موسیقی را با ویولن آغاز کرد و این پیش از آن بود که در ۱۵ سالگی فراگیری درامز را آغاز کند. پس از آن‌که نوازندگی در گروه‌های مختلف را تجربه کرد در سال ۱۹۶۸ به گروه تازه تأسیس دیپ پرپل پیوست. اعضای دیگر دیپ پرپل در آن زمان راد اِوَنس (خواننده)، جان لرد (نوازندهٔ کیبورد)، ریچی بلکمور (گیتاریست) و نیک سیمپر (باسیست) بودند. مدتی بعد اِوَنس و سیمپر از گروه جدا شدند و ایان گیلان و راجر گلاور جایگزین آن‌ها شدند.آل‌میوزیک آن‌ها در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و با پنج آلبوم "In Rock" (۱۹۷۰)، "Fireball" (۱۹۷۱)، " Machine Head" (۱۹۷۲)، "Made in Japan" (۱۹۷۲) و
"Who Do You Think We Are" (۱۹۷۳) تبدیل به یکی از گروه‌های نامدار راک در سطح بین‌المللی شدند.آل‌میوزیک
نام حلب، بر اولین بار در تاریخ، در سال (۲۵۳۰) قبل از میلاد ذکر شده‌است، هنگامی که (ریموش الأکادی بن سرجون) به آن چیره شد وپادشاه حلب (لوکال) به اسارت گرفت. در آن دوران شهر حلب دارای ۱۵ دروازه بود، که در حال حاضر ۵ دروازه از آن‌ها باقی‌مانده‌است، و به شرح زیر می‌باشد:
گویند: در دوران قدیم تمام آب‌های شهر حلب از این نهر تأمین می‌شده‌است، و۵۰۰ سال پیش نام این نهر در کتب تاریخ نویسان آمده‌است. چنانکه مؤرخ یونانی: «اکستوفون» نام نهر را (نهر خالس) نامیده‌است، همچنین با نام‌های (شالیس) و (کالوس) نیز نوشته شده‌است.
در فصل زمستان آب «رودخانه قویق» زیاد می‌شود، أما در فصل تابستان می‌یابد. در دوران حکمرانی ملوک متعاقب در این شهر زیبا ساختمان‌های وکاخ‌های مجلل در دو طرف مجرای نهر ساخته بودنده أند و آب نهر از میان کاخ‌های ملوک رومانی که بر این شهر حکمران بودند می‌گذشته‌است. همچنان بازارها ومعبدهایی نیز در اطراف نهر ساخته بودند که هنوز آثار بعضی از آن‌ها باقی‌مانده‌است.
نهر قویق از شهر عینتاب در کشور ترکیه سر چشمه می‌گیرد، و در حدود ۱۲۹ کیلومتر جریان دارد، که ۱۱۰ کیلومتر آن در خاک‌های سوریه روان است، ومابین دو روستای:(الوضیحی) و روستای(الحاضر) می‌گذرد سپس در منطقهٔ (المضخ) می‌ریزد.
کلمهٔ : قویق (قواق) یک کلمهٔ ترکی است بمعنای (الحُور) که نام درختی است که در دو طرف مجرای نهر کاشته شده‌است.
اما شاعر «أبُوالعُلاء» مخالف این قول است، و می‌بیند که نام «قویق» تَصغیر (قاق) است، یعنی: «الغُراب» به فارسی:(کلاغ) است، چنانکه می‌گوید:
وثبیر بمعنای الغراب یعنی (کلاغ) است.
أما اولین ظهور نام (قویق) در أدبیات عربی در آیام دولت طولونیه (۸۳۵ _ ۸۸۴) در دوران حکم ترک‌ها بر حلب بوده‌است، جنانکه شاعر البحتری (۸۲۰ - ۸۹۷) می‌سراید:
أما بعلت کم شدن آب نهر قویق در فصل تابستان، سبب می‌شد که بوی بد وزنندای از رودخانه قویق صادر شود، لذا در أیام حکم سلاطین ایوبی وممالیک و بعد هم سلاطین عثمانی قسمتی از آب (نهر الساجور) بوسیلهٔ قناتی به این نهر کشاندند، همچنین در بعضی اوقات نیز قسمتی از آب چشمه‌های (حیلان) و (چشمه التل) و (عین البیضاء) با ساختن جدولی از سنگ ساروج به نهر قویق آروده بودند.
در سال ۷۱۲ هجری قمری بدستور (سیف الدین سودی) قنالی بطول ۱۵ کیلومتر از (نهر الساجور) به سوی (نهر قویق) کشیده می‌شود، و در حدود (۸۰۰) هزار درهم هزینه ساخت آن قنال می‌شود، أما در نهایت این کار را به اتمام نمی‌رسد، چنانکه یکی از منجمان ادعاء می‌کند، هرآن کس آب از نهر (الساجور) به نهر (قویق) برساند ناگهان می‌میرد، سیف الدین سودی هم از ترس مرگ کار قنال کشی را متوقف می‌کند.
أما بعد از اینکه حکم حلب بدست (أمیر سیف الدین أرغون الدوادار) افتاد، در سال ۷۳۱ هجری قمری بدستور وی کار قنال را از سر گرفته می‌شود، و آب از (نهر الساجور) به نهر قویق می‌رسد. همچنین هنگام ورود آب (الساجور) به نهر (قویق) أمیر أرغون وسایر وزراء ومردم حلب در کنار نهر قویق در استقبال آب نهر الساجور بودند. در این میان شاعر وقاضی (شرف الدین الحسینی) نیز در بین حضور بودند و این شعر را سرودند:
در حدود ۲۰۰ سال آب نهر الساجور در نهر قویق می‌ریخته‌است. أما در أثر جنگ‌های متعاقب که در منطقه و در بین ملوک الطوایف رخ می‌داده‌است، قنال آب نهر الساجور رو به خرابی می‌رود، تا اینکه در جنگی که در سال ۱۵۱۶ میلادی در (مرج دابق) رخ داد و منجر به زوال دولت ممالیک شراکسه شد، وسلطان (قانصو الغوری) شکست خورد، قنال آب نهر الساجور به کلی خراب شد، و برای همیشه آب متوقف شد.
شیخ رکن‌الدین ابوالمکارم علاءالدوله احمد بن محمد بن احمد بیابانکی سمنانی (۶۵۹–۷۳۶ ق) معروف به شیخ علاءالدّوله از مشایخ بزرگ تصوّف و دانایان نامور ایران است.
علاءالدوله سمنانی در خانواده ملوک سمنان دیده به جهان گشود. پس از گذراندن دوره مکتب در پانزده سالگی به خدمت سلطان ارغون درآمد. وی در زمان اباقا و ارغون‌شاه ایلخانی به مدت ده سال دارای مشاغل دیوانی و سیاسی مهم بود تا اینکه در یکی از جنگها که او نیز همراه سلطان بود، جذبه‌ای دریافت کرد. به گفته علاءالدوله حجاب از پیش چشمانش برداشته شد و آخرت را مشاهده کرد. بعد از آن واقعه، با اینکه دیگر رغبتی به ملازمت سلطان نداشت از صحبت وی صرف نظر نکرد اما به قضای فرائض فوت شده، قرائت قران و مجاهده با نفس روی آورد و از ملاهی و مناهی دستگاه سلطان توبه کرد. بیش از دو سال در کسوت دیوانیان به ریاضت و عبادت پرداخت و بالاخره پس از ابتلا به بیماری که ناشی از کم خورد و خوابی او بود از سلطان اجازه گرفت و به سمنان رفت.
علاءالدوله پس از جستجو در احوال و آراء گروه‌ها و فرقه‌های مختلف، گمشده خود را در سیر و سلوک اهل طریقت یافت و بنای سلوک خویش را بر وفق کتاب قوت القلوب مکی نهاد. در آغاز ورود به طریقت به ادای حقوقی که بر گردن داشت، همت گماشت غلامان و کنیزان را آزاد کرد، به عمارت خانقاه سکاکیه منسوب به شیخ حسن سکاکی پرداخت و چند خانقاه دیگر نیز وقف کرد.
در محرم ۶۸۶ ق یکی از مریدان نورالدین عبدالرحمان اسفراینی، علاءالدوله را به سوی پیر خود راهنمایی کرد. علاءالدوله به قصد دیدار شیخ عبدالرحمن عازم بغداد شد و در مسیر بغداد در نزدیکی همدان، سلطان ارغون وی را احضار کرد تا به شغل دیوانی بازگرداند اما علاءالدوله چنان در شوق طریقت مستغرق بود که بعد از مناظرهای طولانی سلطان دریافت که قادر به بازگرداندن وی نیست اما باز مانع رفتن او به بغداد شد. علاءالدوله سمنانی شرح احوال خود را به گوش شیخ نورالدین عبدالرحمان رساند و شیخ برای او خرقه‌ای فرستاد و اجازه خلوت داد. البته در سال ۶۸۷ق علاءالدوله در ۲۸ سالگی پنهان از ارغون و شحنگان وی روانه بغداد شد و با نورالدین عبدالرحمان اسفراینی ملاقات کرد. بعد از این ملاقات و تلقین ذکر، علاءالدوله به اشارت پیر خود به زیارت کعبه شتافت و بعد از اذن وی در سمنان به ارشاد مریدان مشغول شد. سلوک و صحبت با شیخ عبدالرحمن اسفراینی از روندهای مهم در زندگی روحانی علاءالدوله بود. شیخ علاءالدوله سمنانی در تصوف معتقد به میانه‌روی بود و در زمینه اجرای دستورهای دین اسلام و سازگاری باورها با اصول دین سخت‌گیر بود. علاءالدوله مردی ثروتمند بود و چندین بار نیز سفر حج را انجام داد. گسستن کامل او از خدمات درباری در سال ۷۰۵ ق؛ و با اجازهٔ الجایتوخان (۷۱۶–۷۰۳ ق) صورت گرفت. پس از سال ۷۲۰، علاءالدوله در خانقاه سکاکیه معتکف شد.
خواجوی کرمانی از ارادتمندان او بود و گردآوری دیوان اشعار علاءالدوله سمنانی را نیز به وی نسبت داده‌اند.
علاءالدوله در میان عرفای دوره خود اهمیت زیادی دارد زیرا وی از جمله کسانی است که سخت کوشید در برابر رواج و اشاعه سنت دوم عرفانی و مکتب ابن عربی ایستادگی کند و از میزان نفوذ و رونق آن بکاهد و زمینه را برای ترویج سنت اول عرفانی و بازگرداندن رونق و نفوذ گسترده آن فراهم کند. بدین جهت بر فتوحات مکیه و فصوص الحکم حاشیه‌ای نوشت و در ضمن آن با بعضی از آراء ابن عربی مخالفت کرد و بر وی خرده گرفت. وی در این کار چندان مصمم بود که در مکاتباتی به دفاع از آراء خود و رد و انکار دیدگاه‌های محیی الدین پرداخت. گرچه علاءالدوله نتوانست در برابر نفوذ روزافزون سنت دوم پایداری کند و حتی خود خواسته یا ناخواسته بعضی از مبانی و شیوه‌های این سنت را پذیرفت اما موفق شد برای مدتی در حوزه‌ای از قلمرو عرفان اسلامی حرکت سنت دوم را کند سازد.
اما بنا بر روایتی نظر علاء‌الدوله بعدها نسبت به مبانی عرفان ابن عربی تغییر کرد و وصیت کرد که هر کجا در آثارش نسبت به ابن عربی به زشتی نام برده پاک شود و در جواب مریدی که از سرنوشت ابن عربی سوال کرده بود او را از اهل حق دانسته بود.
آخرين سال‌های عمر علاءالدوله در صوفی‌آباد سمنان، در محلی با بنایی موسوم به «برج احرار» و در خانقاهی که خود او بنا کرده بود، سپری شد و در همان‌جا تا هنگام وفات به تألیف کتب و ارشاد مریدان و سرودن اشعار می‌گذراند و در خلال این سنین یکبار در سال ۷۳۲ به سفر حج رفت و این آخرین زیارت او از خانه خدا بود. علاءالدوله سمنانی در ۲۲ رجب ۷۳۶ ق در ۷۷ سالگی درگذشت و بیرون خانقاه صوفی آباد در محل حظیره شیخ جمال الدین عبدالوهاب بارسینی به خاک سپرده شد. امروزه بنای آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی در روستای صوفی آباد از روستاهای شهرستان سرخه در استان سمنان قرار دارد.
مقبره شیخ علاءالدّوله سمنانی واقع در روستای صوفی آباد سمنان ، در آغاز بنایی رفیع و با عظمت بود که به دستور عمادالدّین جمال الدّین عبدالوهاب، وزیر سلطان محمّد خدا بنده از خشت خام ساخته شد . سپس خانقاهی برآن افزود و در آن جا به ریاضت پرداخت و پس از مرگ در آن جا به خاک سپرده شد. آرامگاه عارف مشهور قرن هشتم هجری قمری از بناهای دوران مغول با بنای خشتی است.
کتاب العروة الوثقی
سایه جسم یا سایه اجسامدلایل علمی ناپدید شدن سایه‌های اجسام https://www.samatak.com/tech/scientific/دلایل-علمی-ناپدید-شدن-سایه-های-اجسام.htmlبهترین استدلال طرفداران توهم توطئه: سایه اجسام روی ماه کاملاً تاریک نیست، پس سفر به ماه دروغ است! https://www.khabaronline.ir/news/342913/بهترین-استدلال-طرفداران-توهم-توطئه-سایه-اجسام-روی-ماه-کاملاآموزش نگه داشتن سایه اجسام هنگام تغییر پس زمینه در فتوشاپ https://propixels.ir/protect-shadow/ ، به ناحیهٔ تیره و تاریک ناشی از واقع شدن یک جسم بین چشمهٔ نور و صفحهٔ تصویر است. واژهٔ «سایه جسم» که سایهٔ ناشی از هر گونه نور است، با واژهٔ «سایه آفتاب» که سایهٔ ناشی از نور آفتاب است، متفاوت است.
بخش تقاطع یک سایه، یک محیط مرِیی دو بعدی یا تصویر وارونه یک جسم می‌باشد که جلوی نور قرار گرفته‌است.
اجسام آسمانی زمانی که قدر نجومی آن‌ها مساوی یا کوچک‌تر از منفی چهار (۴-) باشد، می‌تواند سایهٔ مرئی بیندازد.
هم‌اکنون تنها اجرام آسمانی که توانایی تولید سایه‌های قابل رؤیت بر روی کرهٔ زمین را دارند، خورشید، ماه و در شرایطی سیارهٔ ناهید هستند.
کوچک‌ترین زاویه میان مسیر نور، سطحی که سایه بر آن می‌افتد، بلندترین سایه را ایجاد می‌کند. اگر جسم به منبع نور نزدیک باشد، قطر سایه و نیم سایه بزرگ است و اگر سطح خمیده باشد، انحراف‌های بیشتری وجود خواهد داشت.
طول سایه در طی روز تغییر می‌کند. طول سایه‌ای که بر روی زمین می‌افتد، متناسب با کتانژانت زاویه ارتفاع خورشید باشد. سایه می‌تواند فوق‌العاده بلند باشد. اگر خورشید مستقیماً در بالای سر باشد، سایه کاملاً زیر پا ناپدید می‌گردد.
"نوشتار اصلی": "نیم‌سایه"
اگر چندین منبع نور وجود داشته باشد، چندین سایه داریم که همپوشانی می‌کنند و قسمت‌های تاریک تر را ایجاد می‌کنند یا ترکیبی از رنگ‌ها به وجود می‌آورند. شخص یا جسمی که سطحی را لمس می‌کنند، مانند یک فرد ایستاده بر روی زمین یا یک دیرک «بتر» روی زمین، در این حالت سایه‌ها در نقطه تماس به هم نزدیک می‌شوند.
هر چه فاصله جسمی که جلوی نور قرار گرفته به سطح تصویر بیشتر باشد، محیط مرءی بزرگتر می‌شود «این دو متناسب در نظرگرفته شده‌است» همچنین، اگر جسم حرکت کند، سایه ایجادشده به وسیله جسم می‌تواند نسبتاً سریع تر از خود جسم، حرکت کند. هم چنین در حالتی که فاصله بین جسم و منبع نور نزدیک باشد، نیز افزایش اندازه و حرکت سایه اتفاق می‌افتد. البته، این به آن معنی نیست که سایه می‌تواند سریع تر از نور حرکت کند، حتی زمانی که تصویر از فاصلهٔ بسیار دوری، مانند یک سال نوری، ایجاد شده باشد. عدم وجود نور، که باعث ایجاد سایه می‌شود، با سرعت نور به سمت سطح نور افکن حرکت کند.
سایه ایجاد شده ممکن است سریع‌تر از سرعت نور حرکت، اما هیچ‌گونه حضور فیزیکی واقعی از حرکت بر روی سطح وجود ندارد. تصور غلطی که وجود دارد این است که کناره سایه در امتداد دیوار حرکت می‌کند. افزایش طول سایه، قسمتی از یک تصویر جدید است که با سرعت نور از جسم مانع منتشر می‌شود. زمانی که هیچ‌گونه ارتباطی میان نقاط سایه «به جز برای انعکاس یا تداخل نور در سرعت نور» وجود ندارد، یک سایه که بر روی تصویر در فواصل زیاد ایجاد می‌شود «سال نوری» نمی‌تواند اطلاعاتی در مورد فواصل کنارهٔ سایه بدهد.
این سایه‌های جعب از این لحاظ که بشر عادت به دیدن سایه‌های سه بعدی ندارد، متفاوت می‌باشد.
مه رقیق به اندازه غلیظ می‌شود که به وسیله نوری که از میان شکافت‌های یک درخت عبور می‌کند، دیده شود. در نتیجه، مسیر سایه یک جسم میان مه در تاریکی واقع می‌شود. در این صورت، این نوع سایه مشابه اشعه سرخ «خلق و شفق» می‌باشد که به وسیله اجسام جامد ایجاد می‌گردد.
سایه‌ای که به وسیله زمین بر روی ماه ایجاد می‌شود یک همپوشانی جزئی است. از سوی دیگر، سایه‌ای که به وسیله ماه بر روی زمین ایجاد می‌شود یک خسوف خورشیدی است.
تصاویر فرستاده شده به وسیله ماهواره و عکس‌های هوایی که به صورت عمودی گرفته شده‌است. نشان می‌دهد که ساختمان‌های بلند می‌توانند به صورت وسیله سایه بلندشان شناسانی شوند «اگر آن عکس در مدار اطراف ما گرفته نشده باشد» در حالیکه این عکس می‌توانند شکل این ساختمان‌ها را نشان دهند.
یک سایه جدا از پیچیدگی، تصویر یکسانی از نور مریی زمانی که به یک جسم از جانب خورشید نگاه می‌شود، نشان می‌دهد، از این رو، تصویر آینه‌ای نور مریی از جوانب دیگر دیده می‌شود.
به عنوان مثال سایه باران، منطقه خشکی است که نسبت به جهت متداول وزش باد آن سوی رشته کوه می‌باشد. رشته کوه مانع عبور آب از منطقه می‌شود.
مبحث سایه می‌تواند به وسیله ناحیه‌ای که می‌تواند نقاطی را بر جای گذارد که به راحتی اصوات از یک فاصله شنیده نمی‌شوند، به وجود آید اشاره به افسانه‌ها عدم وجود سایه در برخی از فرهنگ‌ها همانند روح و زندگی لرزانی است که بنا به دلایلی تمام نمی‌شود.
همچنین برخی بر این باور هستند که سایه در حقیقت نمایشی از حضور خدا همانند هاله‌ای در اطراف یک جسم می‌باشد، باورهای شرقی‌های قدیم نیز در این کار دخیل است. برای مثال ویشنو (خدای معرف هندو) برای کمک به پیروانش ظاهر می‌شود.
زمانی که باری به صورت فرضی در یک سایه نشان داده می‌شود، چیزی که نمود پیدا می‌کند حاوی طرحی یا رنگ طبیعی است تا اینکه یک یا تعداد بیشتری از رنگ‌های مختلف از آن زمینه‌ای که سایه در آن داشت باشد.
سایه آفتاب به جلوگیری از نور خورشید (به ویژه تابش مستقیم نور خورشید) توسط هر جسم و همچنین سایه ایجادشده توسط آن جسم گفته می‌شود. به سایهٔ ایجادشدهٔ خود جسم، که شکل‌های گوناگونی دارد، «سایهٔ جسم» (Shadow) گفته می‌شود. سایه از رنگ‌های خاکستری، سیاه، سفید و دیگر رنگ‌ها تشکیل شده‌است. ممکن است به مسدود کردن نور خورشید توسط یک سقف، درخت، چتر، سایه پنجره یا کرکره، پرده یا اشیاء دیگر نیز اشاره داشته باشد.
گیاهان سبز با جذب نور خورشید سایه ایجاد می‌کنند تا به عنوان انرژی در فتوسنتز برای تولید کربوهیدرات سرمایه‌گذاری کنند. آنها همچنین به‌طور فعال تعرق می‌کنند و یک اثر خنک‌کننده اضافی ایجاد می‌کنند.
از نظر باغبانی، انواع مختلفی از سایه وجود دارد:
غلط ننویسیم با عنوان فرعی «فرهنگ دشواری‌های زبان فارسی»، کتابی است در قالب فرهنگ لغت، از ابوالحسن نجفی زبان‌شناس، نویسنده، مترجم و پژوهشگر برجستهٔ معاصر که دربارهٔ غلط‌های رایج در زبان فارسی نوشته شده‌است.
در مقدمهٔ کتاب، ابوالحسن نجفی دربارهٔ غلط‌های املایی می‌گوید:
و سپس اشاره می‌کند که در این کتاب، غیر از غلط‌های املایی، به غلط‌های انشایی، و استعمال نادرست واژه‌ها، از جمله واژه‌های مأخوذ از زبان‌های خارجی، و نیز اشتباهات صرفی و نحوی و به‌خصوص آنچه به نام گرته‌برداری معروف است، یعنی ترجمهٔ لفظ به لفظِ اصطلاحات و ترکیبات خارجی نیز پرداخته‌است:
پیش از کتاب نجفی، کتاب دیگری چاپ شده بود با عنوان "غلط ننویسیم (شامل بحث در لغات از جهتِ صحتِ تحریر و تلفظ)". این کتاب را فریدونِ کار در سال ۱۳۳۳ خورشیدی با مقدمهٔ سعید نفیسی در قالب فرهنگ لغت نوشته بود و بنگاه مطبوعاتی گوتنبرگ چاپ کرده بود. فریدون کار، پیش از آن، در دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی، قسمت‌هایی از کتاب را با نام مستعارِ «علامه» در مجلهٔ "سپید و سیاه" به چاپ رسانده بود. پس از آن نیز کتابی به نام «در مکتب استاد» پیرامون درست نویسی و درست خوانی از گفتارهای سعید نفیسی به چاپ رسید.https://asmaneketab.ir/product/کتاب-در-مکتب-استاد-سعید-نفیسی/
وقتی کتاب "غلط ننویسیم" منتشر شد، محمدرضا باطنی، مقاله‌ای در نقد آن با عنوان «اجازه بدهید غلط بنویسیم» نوشت.وبگاه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مقالۀ اجازه بدهید غلط بنویسیم، محمدرضا باطنی
ریچارد هیو «ریچی» بلکمور زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۴۵ آهنگ‌ساز و نوازنده گیتار بریتانیایی است. او بیشتر به عنوان نوازنده دیپ پرپل و بنیانگذار گروه افسانه‌ای رینبو شناخته می‌شود.
پدرش زمانی که اولین گیتار ریچی ۱۱ ساله را برایش گرفت به او گفت: اگر به نواختن با این ساز مشغول شوی، یا یک نفر را پیدا می‌کنم تا کاملاً نوازندگی را به تو بیاموزد یا اینکه خودم کله‌ات را با آن له می‌کنم!
بلکمور در سال ۱۹۹۷ به‌اتفاق کندیس نایت (که بعداً با او ازدواج کرد) گروه بلکمورز نایت را تأسیس کردند. او در این گروه جدید آثاری بسیار متفاوت‌تر از آنچه در رینبو و دیپرپل خلق کرده بود ارائه داد.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، ریچی بلکمور را در رتبه ۵۵ قرار داد.
ریچی بلکمور معمولاً از گیتارهای فندر استراتوکستر در اجرای آثارش بهره می‌گیرد. او جزو اولین نوازندگانی است که به استفاده از گیتارهایی با دسته اسکالاپد روی آورد.
بلکمور از ترکیب گام‌های بلوز با جمله‌بندی گام‌های مینور و افزودن حال و هوای موسیقی کلاسیک اروپا به سبکی رسید که امروزه با عنوان نئو کلاسیک از آن یاد می‌شود و بسیاری از نوازندگان هوی متال مدرن پیرو این سبک هستند.
آلن راجرز (؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۲۴) مربی سابق فوتبال اهل انگلستان است.
او در ایران مربی ایران‌ناسیونال (پیکان) و پرسپولیس بوده است.
شروع کار او در پرسپولیس به این ترتیب بود که در اولین بازی با راه آهن و سپس عقاب یک بر یک مساوی کرد، سپس دو بر یک مقابل راه آهن شکست خورد. نخستین پیروزی او هم برد یک بر صفر مقابل برق بود. چند روز بعد تیم او افسر را شکست داد.
در دربی شش‌تایی ها هم راجرز سرمربی پرسپولیس بود.
رودَسته (fingerboard) قسمتی از ساز در اغلب بربط‌ها و سازهای کمانه‌ای است که بر روی دسته قرار می‌گیرد و محل انگشت‌گذاری نوازنده است.مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
اسکلوپد اصطلاحی است که در مورد سازهای زهی بکار برده می‌شود.
برخلاف سازهای معمولی که در آن فاصله بین پرده‌ها کاملاً صاف هستند سازهای اسکلوپد پرده‌بندی فرو رفته (U شکل) دارند. استفاده از این‌گونه سازها به تبحر کافی شخص در نوازندگی احتیاج دارد، برای این‌که صدای نابهنجاری از ساز ایجاد نشود نوازنده باید انگشتانش را به نرمی روی سیم‌ها فشار دهدلمس کردن سیم‌های ساز با فشار ناچیز تعریف بهتری است. در نتیجه کیفیت اجرای تکنیک‌های بندینگایجاد نت پرده‌های مجاور با حرکت دادن سیم‌ها به بالا و پایین ، ویبراتوارتعاش دادن به نت‌ها و قدرت مانور نوازنده در اجرای قطعات سرعتی افزایش می‌یابد در عوض آکوردگیریاجرای چند نت همزمان بسیار مشکل‌تر خواهد شد.
ProjectGuitar.com
رشد در جهان یک سری سخنرانی علمی توسط ریچارد داوکینز در جلسه‌های کریسمس انجمن سلطنتی است، که در آنها دربارهٔ فرگشت و حیات بحث کرده‌است.
این جلسه‌ها برای نخستین بار در سال ۱۹۹۱ به صورت پنج قسمت یک ساعتی در بی‌بی‌سی بریتانیا پخش شده‌است. سپس بنیاد خرد و دانش حق پخش آن را به دست آورده و در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷ آن را به شکل دی‌وی‌دی در دسترس عموم گذاشت. این بنیاد تمام بخش‌ها را به طور رایگان نیز در وبگاه خود قرار داده‌است.
شما (مخفف شهدای مؤتلفه اسلامی) هفته‌نامه و ارگان حزب موتلفه اسلامی (از احزاب محافظه کار جمهوری اسلامی) است. این نشریه توسط اسدالله بادامچیان، بنیان نهاده شده است. صاحب امتیاز این هفته‌نامه، حزب موتلفه اسلامی است. مدیر مسئول آن در ابتدا اسدالله بادامچیان و هم‌اکنون، مجتبی همدانی و سردبیر آن، حمیدرضا ترقی است.
"شما" در ۱۶ صفحه منتشر می‌شود، از جمله: صفحه سیاسی، صفحه اقتصاد و توسعه، صفحه دانشجو.
سد خاکی آویدر در فاصله حدوداً ۳۰ کیلومتری شرق شهر نوشهر و در نزدیکی پارک جنگلی سیسنگان در استان مازندران قرار دارد.
این سد و دریاچه پشت آن دریاچه در فاصله‌ای پنج کیلومتری از دریا و در دل کوهستان قرار دارد.
سد خاکی آویدر در حقیقت متعلق به اداره آب منطقه‌ای است. دریاچه پشت سد نیز جهت تأمین آب مورد نیاز زمینهای زراعتی منطقه ایجاد شده‌است. اين سد که محل توليد ماهي كپور آب شيرين و آمور است اخيرا با توجه به مراجعۀ مسافران، به افراد اجازۀ ماهيگيري در قبال دريافت وجه اهدا شده است.
این دریاچه در عرض جغرافیایی ۳۶ درجه و ۳۳ دقیقه شمالی و طول جغراقیایی ۵۱ درجه و ۴۸ دقیقه شرقی قرار دارد و ۱۲۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
روش دسترسی به این سد و مجتمع تفریحی، جاده‌ای به طول تقریبی ۵ کیلومتر است که از جاده اصلی در کنار ساحل سی سنگان متصل می‌شود. روستاهای نزدیک به این مکان تفریحی عبارت است از پی کلا،تاج الدین کلا، ملا کلا و صلاح الدین کلا؛ که همگی از توابع شهرستان نوشهر هستند. دریاچه پشت سد مکان مناسبی برای رشد و نمو موجودات آبزی است و برخی از گونه‌های ماهی ,مار , قورباغه و دیگرموجودات در این دریاچه وجود دارد. گونه‌های گیاهی این منطقه همانند سایر گونه‌های گیاهی موجود در جنگلهای مناطق شمالی ایران است.
سلسلهٔ چین (چینی:秦朝) همچنین با عنوان دودمان کین، پس از دودمان ژو و پیش از دودمان هان از سال ۲۲۱ تا ۲۰۶ پیش از میلاد در چین فرمان راند. این سلسله تنها دو شاه دارد و کوتاه‌ترین سلسلهٔ تاریخ چین است. یکپارچگی سرزمینی چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد در زمان فرمانروایی چین شی هوانگ رخ داد؛ این پادشاهی تا زمان آخرین امپراتوری در چین یعنی دودمان چینگ ادامه یافت. تائوئیسم و کنفوسیانیسم ادیان غالب مردم در زمان دودمان چین چائو بود. نخست‌وزیر نامدار این امپراتوری لی سی بود.
دودمان ژو (چینی: 周朝؛ ویدجایلز: "جوئو چائو") یک دودمان چینی پس از دودمان شانگ و پیش از دودمان چین از سال ۱۰۴۶ پیش از میلاد تا ۲۵۶ پیش از میلاد بود. دودمان ژو که ۷۸۹ سال دوام آورد، طولانی‌ترین دودمان در تاریخ چین بود. این دودمان را در کنار دودمان نخست شیا و دومین دودمان به نام شانگ، سه دودمان افسانه‌ای چین دسته بندی می کنند. کنترل نظامی چین توسط خاندان سلطنتی جی، ابتدا از سال ۱۰۴۶ تا ۷۷۱ پیش از میلاد برای دوره ای به نام ژو باختری ادامه یافت و حوزه نفوذ سیاسی که ایجاد کرد تا ۵۰۰ سال دیگر تا دوره ژو خاوری ادامه یافت. تاریخ تاسیس ۱۰۴۶ پیش از میلاد توسط پروژه گاهشماری شیا-شانگ-ژو و دیوید پانکنیر تایید می‌شود، ولی دیوید نیویسون و ادوارد ال. شاونسی تاریخ تاسیس را ۱۰۴۵ پیش از میلاد می‌دانند.
در قرن پایانی دودمان ژو، قدرت متمرکز دودمان از دوره بهار و پاییز تا دوره ایالت‌های جنگ‌طلب کاهش یافت. در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، دربار ژو کنترل چندانی بر ایالت های تشکیل‌دهنده خود که در حال جنگ با یکدیگر بودند، نداشت تا اینکه ایالت چین قدرت را تثبیت کرد و دودمان چین را در ۲۲۱ پیش از میلاد تشکیل داد. دودمان ژو تنها ۳۵ سال قبل از بنیان‌گذاری دودمان چین به طور رسمی سقوط کرده بود، اگرچه دودمان در آن زمان فقط در اسم قدرت داشت.
این دوره از تاریخ چین را اوج ساخت ظروف برنزی چینی در نظر می گیرند. همچنین دوره دوم دودمان ژو به دلیل آغاز سه فلسفه اصلی چینی، کنفوسیوس‌گرایی، تائوئیسم و ​​قانون‌گرایی، مشهور است. همچنین در دودمان ژو خط نوشتاری از خط سروش و خط مفرغی به خط مهر تبدیل شد و در نهایت اواخر دوره ایالت‌های جنگ‌طلب ، خط دبیری به شکل تقریباً امروزی ظاهر شد.
طبق اساطیر چینی، تبار ژو زمانی آغاز شد که جیانگ یوآن، همسر امپراتور افسانه ای کو، پس از قدم گذاشتن در ردپای الهی شانگدی، به طور معجزه آسایی فرزندی به نام چی "رها شده" را باردار شد. چی یک قهرمان فرهنگی بود که پس از سه بار رها شدن توسط مادرش نجات یافت و در بهبود کشاورزی نقش بسیاری داشت، تا جایی که امپراطور به او فرمانروایی بر تای، نام خانوادگی جی و لقب هوجی «ارباب ارزن» اعطا کرد. او حتی به عنوان خدای برداشت قربانی دریافت می‌کرد. اصطلاح هوجی احتمالاً یک عنوان ارثی بود که به یک تبار متصل شده بود.
گفته می‌شود که پسر چی، یا بهتر است بگوییم پسر هوجی، بوژو جایگاه خود به عنوان استاد کشاورزی (به چینی: 農師؛ پین‌یین: Nóngshi) را در سنین پیری رها کرد و یا او یا پسرش جو، سنت خود را رها کردند و به شیوه‌ رونگ و رونگدی زندگی کردند.
با این حال، لیو، پسر جو، مردم خود را با احیای کشاورزی و اسکان دادن آنها در مکانی به نام بین،که فرزندانش نسل‌ها بر آن حکومت می‌کردند، به سوی رفاه سوق داد. تای بعدها این طایفه را از بین به ژو (منطقه ای در دره رودخانه وی در شهرستان چیشان امروزی) رهبری کرد.
حاکم از دو پسر بزرگترش تایبو و ژونگ‌یانگ چشم‌پوشی کرد تا جیلی کوچکتر، که یک جنگجوی توانا بود؛ جانشینش گردند. جیلی به عنوان زیردست پادشاهان شانگ وو یی و ون دینگ برای تسخیر چندین قبیله رونگ رفت؛ ولی خائنانه توسط نیروهای شانگ کشته شد. ظاهراً تایبو و ژونگ‌یانگ پیش از این به جلگه یانگ‌تسه گریخته بودند و ایالت وو را در میان قبایل آنجا تأسیس کردند. پسر جیلی، ون، با رشوه از زندان خارج شد و پایتخت ژو را به فنگ (در شیان کنونی) منتقل کرد. در حدود سال ۱۰۴۶ پ. م، پسر ون، وو و متحدش جیانگ زیا، ارتشی متشکل از ۴۵۰۰۰ سرباز و ۳۰۰ ارابه را از رودخانه زرد عبور دادند و پادشاه ژو شانگ را در نبرد مویه شکست دادند که منجر به تأسیس دودمان ژو شد.
ژو به یکی از اعضای خانواده سلطنتی شکست خورده شانگ، عنوان حاکم سونگ را اعطا کرد که تا پایان آن در اختیار نوادگان خاندان سلطنتی شانگ بود. این عمل به عنوان دو پادشاه، سه احترام نامیده می شود.