moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کربی و نفرین رنگین‌کمان ، یک بازی رایانه‌ای در سبک سکوبازی است، که در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۹۳ در ژاپن بر روی پیشانه بازی وی یو منتشر شده و در آمریکای شمالی در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۹۳ بر روی همین پیشانه منتشر می‌شود.
قفل کشندی یا قفل گرانشی زمانی پیش می‌آید که در اثر شیب نیروی کشندی، یک کره یا جرم آسمانی همیشه به سوی کره یا جرم آسمانی دیگری رو کرده باشد. آشناترین نمونهٔ این پدیده همبستگی جزر و مدی کنونی ماه نسبت به زمین است. چنین گردشی را گردش هماهنگ می‌گویند.
جرم آسمانی درگیر در این قفل برای هر بار گشتن به گرد محور خود ناچار به پیمودن یک دور کامل (در نمونهٔ نسبتی ۱ به ۱) گرداگرد سیاره یا جرم همتا دراین وابستگی است.
در منظومهٔ شمسی پدیدهٔ قفل جزر و مدی جریان نادری نیست. نشان داده شده که بسیاری از قمرهای مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون هم در این وابستگی گرفتارند و گمان بر این است که بسیاری دیگر هم در رابطه با سیارهٔ مادر در شرایط قفل جزر و مدی باشند.
در آغاز- بیشتر این جرم سبک‌تر است که گرفتار و ناچار به پیروی از جرم سنگین‌تر می‌شود. با گذشت زمان هر دو در این تنش به یک‌دیگر وابسته می‌شوند. نزدیکی بیشتر و تفاوت جرمی کمتر میان این دو، این زمان را کوتاه‌تر می‌کند و نیز؛ دوری بیشتر و تفاوت جرمی بالاتر، زمان کامل شدن این وابستگی را درازتر خواهد کرد.
اخترشناسان بر این باورند که ستاره‌های دوتایی نزدیک به هم نیز پدیدهٔ گردش هماهنگ را نسبت به یک‌دیگر تجربه می‌کنند.
نمونهٔ نادر این پدیده در منظومهٔ شمسی، گردش هماهنگ جرم فرانپتونی پلوتو سیارهٔ پیشین و یکی از بزرگترین اعضای شناخته شدهٔ کمربند کویپر امروز با ماه بزرگش شارون است. این دو به شکل دوجانبه رو در روی هم قفل جزر و مدی را تجربه می‌کنند.
وارونهٔ این پدیده هم در بیرون از منظومهٔ شمسی دیده شده که می‌تواند نادر باشد. ستارهٔ تاو گاورانWalker, G. A. H. et al. (2008). "MOST detects variability on tau Bootis possibly induced by its planetary companion". Astronomy and Astrophysics 482 (2): 691–697. arXiv:0802.2732 و سیارهٔ غول پیکرش در صورت فلکی گاوران در فاصلهٔ ۵۰ سال نوری از منظومهٔ شمسی جا دارند. این سیاره توانسته ستاره‌اش را در قفل جزر و مدی خود گرفتار و ناچار گرداند که همیشه رو در روی این سیاره - پیرو گردش هر ۳٫۳ روز آن سیاره باشد. این نخستین مورد در نوع خود بوده و با بهره‌وری از گزینهٔ تلسکوپی نوسانات میکروسکوپی ستارگان یا تلسکوپ موست به بودن و چگونگی رفتارش پی برده شده‌است.SPACE.com - Role Reversal: Planet Controls a Star
یوبی‌سافت انسی (با نام پیشین Ubisoft Simulations) نام یک استودیوی توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی فرانسوی است که جزو استودیوهای پیرو شرکت یوبی‌سافت می‌باشد. بیشتر کار این استودیو ساخت بخش‌های چندنفره بازی‌های بزرگ استودیوهای یوبی‌سافت است.
این استودیو تاکنون بازی به صورت مستقل عرضه نکرده است و همیشه نقش مکملی داشته
Splinter Cell:
Pandora Tomorrow
,multiplayer
Dark Messiah
Assassin's Creed II,
Part:VillaAuditore
Assassin's Creed:
Assassin's Creed IV:
Tom Clancy's The
Tom Clancy's
Ghost Recon Wildlands
پسر همسایه () فیلمی در ژانر مهیج شهوانی و به کارگردانی راب کوهن است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جنیفر لوپز، رایان گوزمن و جان کوربت اشاره کرد.
نوک‌شاخ‌سانان نام یک راسته از رده پرنده است.
نوک‌شاخ زمینی نام یک سرده از راسته نوک‌شاخ‌سانان است.
سبزقبای کوکو نام یک گونه از رده پرندگان است.
شترمرغ‌سانان شاخدار یا کاسوآری‌سانان نام یک راسته از فراراسته دیرین‌آروارگان است.
این راسته دارای دو تیره است:
بیانکا لمبلین (زاده ۱۹۲۱ - درگذشته ۲۰۱۱ میلادی) نویسنده‌ای یهودی بود که در لهستان به دنیا آمد و البته به دلیل مهاجرت زودهنگام آنها به فرانسه او همیشه خود را یک فرانسوی می‌دانسته است. بیانکا در هفده سالگی با معلم فلسفه خود سیمون دو بووار و سپس به واسطه دو بووار با ژان-پل سارتر وارد رابطه عاطفی شد.Contat, M. (2005). Sartre and his other women . Journal of Romance Studies. Volume 6 Numbers 1 & 2 2006 ISSN 1473-3536. page 119 در سال ۱۹۴۳ پروانه تدریس دوبوار به جرم رابطه با افراد زیر ۱۸ سال برای همیشه در فرانسه لغو شد. دوبوار بعدها تلاش کرد با پیش بردن یک تلاش حقوقی برای رسمیت دادن به حق افراد زیر ۱۸ سال برای داشتن رابطه با افراد مسن تر، این رابطه را قانونی کند و از اتهام ارتباط با افراد زیر ۱۸ سال رها شود.
وی در کتابی که با عنوان "رابطه ننگین" منتشر کرد،"Mémoires d'une jeune fille dérangée" (1994, LGF - Livre de Poche به شرح روابط جنسی خود با این دو متفکر بزرگ قرن بیستم فرانسه پرداخت. لمبلین در این کتاب ادعا کرد که پیش از ورود به رابطه سارتر و دوبوار، دوبوار مدت‌ها از او سوء استفاده جنسی می‌کرده است.راجرز، ن. تامپسون، م. (1393). فیلسوفان بدکردار. ترجمه احسان شاه قاسمی. تهران:انتشارات امیرکبیر Riding, Alan (April 14, 1996). "The Odd Couple". The New York Times. Retrieved 15 October 2015 او در کتاب خود به نام "رابطه ننگین" می‌نویسد در بهار سال ۱۹۳۹ وقتی که سارتر او را برای سکس به هتلی می‌برد «با خوشحالی و پررویی» به او گفته بود «مستخدمه هتل خیلی غافلگیر می‌شود چون من همین دیروز بکارت دختری را در آنجا برداشتم». Lamblin, B. (1996). A disgraceful affair: Simone de Beauvoir, Jean-Paul Sartre, & Bianca Lamblin. Boston, Mass: Northeastern University Press )page 42. او می‌گوید به نظرش سارتر رویکردی ناجور و حتی وحشیانه به سکس داشت که نشان می‌داد روان نژندی او باعث می‌شود نتواند خود را به‌طور کامل در اختیار زنان بدهد. این ویژگی برعکس نامه‌های اوست که به لحاظ عاطفی گرم و رمانتیک هستند.
در دهه ۱۹۹۰ که نامه های سارتر و دوبوار به هم منتشر شدند، لمبلین متوجه شد که سارتر و دوبوار در این نامه ها با تحقیر و تمسخر درباره او صحبت کرده اند و به همین دلیل تصمیم گرفت ساکت نماند و روایت خودش از روابط سه نفره اش با آن ها، و همینطور از روابط سه نفره دیگر آن ها را فاش کند.
نشر لوگوس کتاب "رابطه ننگین" را در ایران منتشر کرده است.
لمبلین بعدها با برنارد لمبلین ازدواج کرد و نام خانوادگی خود که در ابتدا بیننفلد بود را به لمبلین تغییر داد. آنها صاحب دو دختر شدند. لمبلین تا آخر عمر به کار نویسندگی اشتغال داشت.
گلوبال گیم جم یا به فارسی، محفل بازی‌سازی جهانی، یک محفل بازی‌سازی است که از سرتاسر دنیا در آن شرکت می‌کنند و به صورت سالانه برگزار می‌شود. این محفل که از نوردیک گیم جم تاثیر گرفته است، توسط Susan Gold, Ian Schreiber and Gorm Lai بنیان نهاده شده و در ابتدا توسط انجمن جهانی بازی‌سازان توسعه یافت و از اهداف آن در کنار هم قرار دادن عناصری مثل خلاقیت، همکاری و تجربه در زمینه بازی‌سازی است. در هر مکان بازی‌سازی، مشارکت‌کنندگان برای پیاده‌سازی کردن ایده‌های خود در قالب گروه‌هایی گرد هم می‌آیند و بازی‌های جدید خلاقانه و مبتکرانه می‌سازند که وقت محدودی هم برای ساخت بازی خود در اختیار دارند.
مدل بیومدیکال یا مدل زیست‌پزشکی ()، در پزشکی از اوسط قرن نوزدهم به عنوان مدل اکثر پزشکان برای تشخیص بیماری‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌است. این مدل دارای چهار عنصر اصلی است.
بر اساس مدل بیومدیکال، سلامتی به منزله فارغ بودن از بیماری، درد یا نقص است؛ بنابراین یک انسان عادی در شرایط سلامتی کامل مدل می‌شود. مدل‌ها بر روی فرایندهای فیزیکی تمرکز دارند، به عنوان مثال آسیب شناسی، بیوشیمی و فیزیولوژی یک بیماری، و کاری با نقش عوامل اجتماعی و ذهنیت فردی ندارند. برخلاف مدل‌های روان‌شناسی زیستی، مدل بیومدیکال تشخیصی را که به واسطه صحبت بین دکتر و بیمار است را در نظر نمی‌گیرد. (که در درمان بیمار تأثیر خواهد گذاشت)
مدل بیومدیکال سلامت بر عوامل صرفاً بیولوژیکی تمرکز دارد، و از تأثیر روانی و زیست‌محیطی و اجتماعی پرهیز می‌کند. این به عنوان یک هدایتگر برای راه نوینی است که سبب می‌شود تا متخصصان مراقبت‌های بهداشتی برای تشخیص و درمان بیماری در اکثر کشورهای غربی آن را در نظر بگیرند.
مستأجر () عنوان یک فیلم ترسناک روانشناسانه به کارگردانی رومن پولانسکی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمان "مستأجر" از رولان توپور ساخته شده است. "مستأجر" آخرین فیلم از «سه‌گانه آپارتمانی» پولانسکی پس از "انزجار" و "بچه رزماری" است. این فیلم به جشنواره فیلم کن ۱۹۷۶ راه یافت. این فیلم در فرانسه در مجموع ۵۳۴٬۶۳۷ تماشاگر داشت.
سبیل مَجاری (مجارستانی) یا سبیل درویشی، نوعی مدل سبیل است. سبیل مجاری کلفت و پرپشت و از دو سمت دهان آویزان است و یادآور شارب گراز دریایی می‌باشد. از مشهورترین افرادی که سبیل مجاری داشته‌اند می‌توان فریدریش نیچه و جیمی هاینمن را نام برد.
برنارد فرسون (؛ – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "مستأجر"، "زد"، "هیروشیما عشق من"، "ارتباط فرانسوی ۲" و "ژرمینال" اشاره کرد.
روفوس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایزنوگود"، "مستاجر"، "سرنوشت شگفت‌انگیز املی پولن"، "یکشنبه طولانی نامزدی"، "به پیش یا بمیر"، "یوناس که در سال ۲۰۰۰ بیست‌وپنج ساله خواهد بود" و "سوءاستفاده‌های یک دون ژوان جوان" اشاره کرد. او در ۱۹۹۸ در فیلم "کلک مدوسا" به کارگردانی ایرج عظیمی نیز ایفای نقش کرده‌است.
میشل بلان (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه، و کارگردان اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "دوستت دارم… من هم نه"، مستأجر، آماده پوشیدن، قهرمان‌ها دهانشان بوی شیر نمی‌دهد، هرکس را که می‌خواهید ببوسید، "هیولا" و صد قدم راه اشاره کرد.
ژوزیان بالاسکو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، و پدیدآور اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مستأجر و قهرمان‌ها دهانشان بوی شیر نمی‌دهد اشاره کرد.
سیاه‌صدف‌سانان نام یک راسته از زیررده باله‌ای‌شکلان است.
باله‌ای‌سانان نام یک راسته از زیررده باله‌ای‌شکلان است.
باستان‌ناجوردندانگان نام یک زیررده از رده دوکفه‌ای‌ها است.
نرم‌پوستگان نام یک راسته از زیررده ناجوردندانگان است.
در ریاضیات نابرابری نوتر ویژگی است درباره رویه های فشرده مینیمال مختلط. این نابرابری در رده کلی تر رویه های تصویری مینیمال از گونه عمومی نیز برقرار است.
اگر X یک رویه ناتکین تصویری مینیمال از گونه عمومی باشد که بر روی یک میدان بسته جبری تعریف شده است. اگر formula_1 شمارنده کانونی این رویه و formula_2 جنس این رویه (برابر با بُعد فضای برداری ۲-فرمهای دیفرانسیلی روی X ) باشد. آنگاه نابرابری زیر برقرار است: formula_3
دلمیا () که مخفف کلمات Digital Enterprise Lean Manufacturing Interactive Application است، یک نرم‌افزار مهندسی و طراحی قدرتمند در زمینه طراحی رایانه ای کارخانجات و واحدهای تولیدی است. این نرم‌افزار توسط شرکت فرانسوی داسو سیستمز که بیشتر به خاطر طراحی نرم‌افزار کتیا شناخته شده‌است، طراحی و تولید شده‌است.
دانتون اَبی () یک مجموعهٔ تلویزیونیِ بریتانیایی در ژانر درام تاریخی به نویسندگیِ جولین فلوز است که توسط کمپانی کارنیوال فیلمز و برنامهٔ تلویزیونی "مَـسترپیس" تهیه و ارائه شد. این مجموعه نخستین بار در بریتانیا در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی از کانال تلویزیونی آی‌تی‌وی و در ایالات متحده آمریکا در ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۱ میلادی از شبکه تلویزیونی پی‌بی‌اس و در قالب بخشی از یک مجموعه آنتولوژی پخش شد.
۶ فصل از این سریال ساخته شده‌است که فصل ششم در پائیز ۲۰۱۵ در بریتانیا و ایرلند و فصل پنجم نیز در ایالات متحده آمریکا از ۴ ژانویهٔ ۲۰۱۵ پخش شد. در ۲۶ مارس ۲۰۱۵ اعلام شد که فصل ششم این سریال، آخرین فصل این مجموعهٔ تلویزیونی خواهد بود.
وقایع این مجموعه در یک قصر بزرگ در یورک‌شر رخ می‌دهد و در آن، داستان زندگی یک خانوادهٔ اشرافی به نام «خاندان کرالی» بهمراه خدمتکاران‌شان، در دورانِ پس از سلطنت ادوارد هفتم و در خلال سلطنتِ جرج پنجم و پس از آن، روایت می‌شود. در این سریال به وقایع تاریخی-اجتماعی مهم در جامعه انگلستان و جهان و تأثیر آن بر زندگی اشراف و مردم عادی اشاراتی وجود دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از: غرق شدن تایتانیک و جنگ جهانی اول (در فصل اول)، همه‌گیری جهانی ۱۹۱۸ آنفلوآنزای اسپانیایی و رسوایی مارکونی (در فصل دوم)، دوره میان‌دوجنگ و جنگ استقلال ایرلند (در فصل سوم)، رسوایی سیاسی تیپات دُم (در فصل چهارم)، انتخابات سراسری ۱۹۲۳ در بریتانیا، کشتار جلیان‌والا باغ و کودتای آبجوفروشی مونیخ (در فصل پنجم). در فصل پایانی (ششم) هم شاهد قدرت‌گرفتن طبقهٔ کارگر جامعه در دوران میان‌دوجنگ و نشانه‌هایی از افولِ اشرافِ بریتانیا هستیم.
"دانتون ابی" برندهٔ جوایز و افتخارات گوناگونی شده‌است؛ از جمله جایزه گلدن گلوب بهترین مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی و جایزه امی ساعات پربیننده برای مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی. کتاب "رکوردهای جهانی گینس" این سریال را به عنوان «تحسین‌شده‌ترین سریال بریتانیایی سال ۲۰۱۱» ثبت کرد. این سریال، با ۲۷ نامزدی (پس از پخش تنها دو فصل)، بیشترین تعدادِ نامزدی‌های جایزه امی ساعات پربیننده را در میان تمامی سریال‌های تلویزیونی بین‌المللی داشته‌است. این مجموعه همچنین پربیننده‌ترین سریال تلویزیونی شبکه‌های آی‌تی‌وی و پی‌بی‌اس بوده و در نهایت، موفق‌ترین سریال تلویزیونی تاریخی بریتانیا از زمان پخش سریال "باری دیگر برایدزهد" در سال ۱۹۸۱ است. با پخش فصل سوم این سریال، این مجموعه یکی از پربیننده‌ترین سریال‌های پخش شده در جهان نیز شد.
وقایع این مجموعه تلویزیونی، در قصری در منطقه یورک‌شر در انگلستان به نامِ «دانتون اَبی» رخ می‌دهد. این مکان، محل سکونت اِرل و کُنتسِ گرانتهام و فرزندان و برخی اقوام دور آنهاست. در هر قسمت از این سریال، زندگی روزمره خاندانِ اشرافی «کرالی» و دوستان و خدمتکاران و وقایع و روابط جاری آنان، در دوران سلطنت جرج پنجم به تصویر کشیده می‌شود.
فصل اول سریال در هفت قسمت، به زندگی «خانواده کرالی» و خدمتکاران آنان می‌پردازد و داستان سریال، از صبحِ روزی شروع می‌شود که خبر غرق شدنِ کشتی تایتانیک اعلام می‌شود. یکی از مسائلِ اصلی سریال، قانون حقِ مالکیت در انگلستان است که به موجب آن، فرزندان مؤنث نمی‌توانند وارث املاک، مستغلات و القاب نیاکان خود باشند و این حق، فقط به اولاد یا اقوامِ ذکور خانواده می‌رسد. طی بخش‌های اولیهٔ سریال، بیننده درمی‌یابد که «لُرد گرانتهام» مشکلات عدیدهٔ اقتصادی خانواده‌اش را، با ازدواج با یک بانوی ثروتمند آمریکایی حل کرده بود. همسر او از پدرِ یهودیِ ثروتمندش، ارثیهٔ فراوانی بدست آورده و آن را به عنوان جهیزیه، به اموالِ «لرد گرانتهام» اضافه کرده بود. این زوج، سه دختر دارند و چون فاقد اولاد ذکور هستند، قرار است دختر بزرگشان «مِری»، با یکی از عموزاده‌های خانواده ازدواج کند تا ثروت و املاکِ خانواده به او برسد و از دستِ خاندان کرالی خارج نشود. در قسمت اولِ سریال، اعضاء خانواده در حال صرفِ صبحانه هستند که خبر غرق شدنِ کشتی تایتانیک را در روزنامهٔ صبح می‌خوانند. هر دو وارثِ بالقوهٔ خاندانِ کرالی در این کشتی بوده و کشته شده‌اند. حالا تنها وارثِ خانواده، پسری از طبقهٔ متوسطِ جامعه به نام «متیو کرالی» است که نسبت خانوادگیِ دوری با «کرالی‌ها» دارد و مشاور حقوقی است. در قسمت‌های بعدی، شاهد فراز و نشیب‌هایی در رابطهٔ «مری کرالی» و «متیو» هستیم که افکاری امروزی دارد و حاضر نیست با شیوهٔ زندگی اشرافی این خانواده کنار بیاید. در عین حال، یک داستان فرعی هم در فصل اول وجود دارد که دربارهٔ «جان بیتز» پیشخدمت مخصوص جناب لرد است که به تازگی به «دانتون اَبی» آمده و جایگزین «توماس بارو» پیشخدمت پیشین و مخصوص جناب لرد می‌شود و سبب می‌شود تا او، تنزل مقام پیدا کرده و به عنوان پادو و مُلازم اول، به کارش ادامه بدهد. طی پنج قسمت اول، تنش‌هایی بین این دو وجود دارد. توماس کشف می‌کند که «جان بیتس» قبلاً بخاطر دزدی در زندان بوده‌است و این موضوع را فاش می‌کند. توماس که جوانی همجنس‌گرا است، معمولاً به همراهِ «خانم اُبرایان» (پیشخدمت شخصی کنتس گرانتهام)، برای سایر خدمهٔ قصر پاپوش و دردسر ایجاد می‌کنند و شخصیت‌هایی منفی دارند. توماس در نهایت، به دلیل دزدی گیر می‌افتد اما موفق می‌شود به عنوان دستیارِ پزشک، به ارتش بپیوندد. «متیو» هم سرانجام، به «مِری» دل می‌بندد؛ اما «مِری» دستِ رد به سینهٔ او می‌زند. کمی بعد، بانوی منزل، «کنتس گرانتهام»، باردار می‌شود. «خانم اُبرایان» که تصور می‌کند بزودی اخراج خواهد شد، از سرِ بدجنسی و انتقام، یک قالب صابون را زیر وانِ خانم کنتس قرار می‌دهد و همین موضوع سبب سقوط بانو و سقط جنین می‌شود. جنینی که بعداً مشخص می‌شود پسر بوده و می‌توانست وارثِ لرد گرانتهام باشد. فصل اول با انتشار خبرِ ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند و آغاز جنگ جهانی اول به پایان می‌رسد.
فصل دوم سریال از هشت قسمت تشکیل شده‌است و ماجراهایش از نبرد سُم آغاز می‌شود و به همه‌گیری جهانی ۱۹۱۸ آنفلوآنزای اسپانیایی ختم می‌شود. بسیاری از مردان جوان شهر، به جنگ می‌روند و «دانتون ابی» به بیمارستانی برای افسران و درجه‌داران مجروح مبدل می‌شود. «متیو» با دختر دیگری قرار نامزدی می‌گذارد و عمارت دانتون ابی را به همراهِ «ویلیام میسون» پادوی منزل، به منظور شرکت در جنگ ترک می‌کند. «جان بیتس» به خاطر همسر سابقش مجبور به ترک عمارت می‌شود چرا که همسر سابق او ماجرایی محرمانه و ناخوشایند را می‌داند که تهدید می‌کند اگر بیتس آنجا را ترک نکند، آن را فاش خواهد کرد. کمی بعد، همسر سابق جان بیتس به طرز غیرمنتظره‌ای می‌میرد و از آنجایی که ماجرای مرگ او، به یک قتل شبیه است، جان بیتس دستگیر می‌شود. از طرفی دختر کوچک خانواده «لیدی سیبل» عاشقِ رانندهٔ خانواده «تام» می‌شود و سرانجام، با او ازدواج می‌کند. «ویلیام میسون» هم که به سختی مجروح شده‌است، به «دانتون ابی» انتقال یافته و در یکی از اتاق‌های آن می‌میرد؛ اما دقایقی پیش از مرگ، «دیزی» (دستیار آشپز)، طی وقایعی، مجبور به ازدواج رسمی با او می‌شود. اینک آنفلوآنزای اسپانیایی به عمارت دانتون ابی هم رسیده و موجب مرگِ نامزدِ «متیو» می‌گردد. توماس را به دلیل کمک‌های فراوانش در طولِ بیماریِ سایرِ خدمتکاران و خدمه، مجدداً استخدام می‌کنند. «مری» و «متیو» دوباره از لحاظ عاطفی به یکدیگر نزدیک می‌شوند و «جان بیتس» به اتهام قتل همسر سابقش به مرگ محکوم می‌شود.
در فصل سوم، «مری» و «متیو» ازدواج می‌کنند. «سیبل» و «تام» هم مجبور به بازگشت به «دانتون اَبی» می‌شوند چرا که «تام» متهم است، در به‌آتش کشیدن قصرِ یکی از اشراف ایرلند، مشارکت داشته‌است. مشاور مالی خانواده به «لرد گرانتهام» اطلاع می‌دهد که بیشتر ثروت آن‌ها و از جمله عمارتِ «دانتون اَبی» به دلیل یک سرمایه‌گذاریِ اشتباه (از جانب لرد گرانتهام) از دست خواهد رفت. در این حین، «متیو» خبردار می‌شود که ثروت هنگفتی از نامزد سابقش به ارث برده‌است، اما در آغاز، وجدانش قبول نمی‌کند که آن را بپذیرد. «لرد گرانتهام» هم حاضر نیست این پول را از «متیو» به عنوان هدیه قبول کند. در نهایت قرار بر آن می‌شود که «متیو» با این پول، بخشی از دارایی‌ها و املاک لرد را بخرد و بدین ترتیب با او شریک شود. در این هنگام، حادثه‌ای اسفناک رخ می‌دهد و «سیبل» کمی پس از زایمان، فوت می‌کند. «آنا» مدارکی دالِ بر بی‌گناهی «جان بیتس» پیدا می‌کند و بدین ترتیب او از زندان آزاد می‌شود. با پیشنهاد «لیدی وایولت» (مادربزرگ خانواده)، «تام» نمایندهٔ اجرایی املاک کرالی شده و در «دانتون اَبی» ماندگار می‌شود. در این فصل، رابطهٔ «توماس بارو» و «دوشیزه اُبرایان» شکرآب می‌شود. «دوشیزه اُبرایان» کاری می‌کند تا «توماس» تصور کند رفتارهای یکی از پادوهای جدیدِ منزل به نام «جیمی»، چراغ‌سبزی برای تمایلات جنسی اوست و او نیز همجنس‌گرا است. توماس یک شب وارد اتاق جیمی می‌شود و او را که در خواب است، می‌بوسد. «آلفرد»، یکی دیگر از پادوها، به‌طورِ اتفاقی وارد اتاق می‌شود و این صحنه را می‌بیند و جیمی هم، گیج و سراسیمه از خواب می‌پرد. در نهایت «لرد گرانتهام» مداخله می‌کند و قضیه را به طریقی حل و فصل می‌کند. کمی بعد، خانواده کرالی تصمیم می‌گیرند به اسکاتلند بروند و سری به «مارکیزِ فلینت‌شر» (خواهرزادهٔ «لیدی وایولت») و همسر او بزنند. «مِری» در ماه‌های پایانی بارداری خود است و هر لحظه ممکن است فارغ شود. «مارکیِ فلینت‌شر» به‌طور خصوصی به «لرد گرانتهام» می‌گوید که ورشکسته شده‌اند و بزودی باید قصر و املاک خود را بفروشند و اینجاست که «لرد گرانتهام» در می‌یابد که با دوراندیشی و تلاش «متیو» و «تام» در اداره املاک، «دانتون اَبی» از خطرِ ورشکستگی نجات یافته‌است. «مری»، پسری به دنیا می‌آورد که در آینده وارث «خاندان کرالی» خواهد بود و «متیو»، خوشحال و سرمست از تولد پسرشان، با سرعت به سمت قصر می‌راند که در مسیر، از جاده منحرف شده و طی این حادثهٔ رانندگی، کشته می‌شود.
در فصل چهارم، «مری» عزادارِ «متیو» است. دست‌نوشته‌ای از «متیو» پیدا می‌شود که به نوعی یک وصیت‌نامه غیررسمی است و در آن «متیو» ذکر کرده‌است که تمام اختیارِ ثروت و املاکش را تا رسیدن پسرشان به سنِ قانونی، به همسرش «مِری» (و نه لرد گرانتهام) وامی‌گذارد. «مری» که اکنون مسئولیت بیشتری را بر دوش خود می‌بیند، در کنار «تام» عهده‌دار امور اجرایی و اقتصادی املاک شده و تدریجاً از سوگواری و ماتم خارج می‌شود. کم‌کم سروکلهٔ دو خواستگار جدید نیز برای «مری» پیدا می‌شود: «لرد گیلینگهام» و «چارلز بلیک». «ادیث» (دختر دوم خانواده) هم شیفتهٔ «مایکل گِرِگسون» سردبیر روزنامه‌ای می‌شود که برای آن مقاله می‌نویسد؛ اما مشکل آنجاست که این مرد متأهل است و همسر او مبتلا به بیماری جنون بوده و در یک مرکز درمانی بستری است و مطابق قانون انگلستان، هیچ مردِ بریتانیایی، مجاز به طلاقِ همسرِ خود، بدلیلِ بیماری جنون نیست. «مایکل گِرِگسون» تصمیم می‌گیرد، تابعیتِ کشور آلمان را بپذیرد تا بلکه بتواند با استناد به آلمانی شدنش، همسرش را طلاق دهد. در این حین «ادیث» درمی یابد که باردار شده‌است و «مایکل گِرِگسون» هم که به آلمان رفته بود، ناپدید می‌شود. کمی بعد و با پیگیری‌های فراوان، «ادیث» خبردار می‌شود که «مایکل گِرِگسون» در جریانِ شورش‌های خیابانیِ ناشی از کودتای مونیخ (کودتای آبجوفروشی) توسط «لباس خاکی‌ها» کشته شده‌است. «ادیث» فرزند خود را که یک دختر است و «مِریگولد» نامیده می‌شود، در کشوری دیگر به دنیا می‌آورد و آن را به یک کشاورز محلی در املاک پدرش می‌دهد تا از او سرپرستی کند، اما وجدانش ناراحت است و درصدد است کودک را پس بگیرد. در بخش دیگری از ماجرا، «آنا»، به‌عنف، مورد تجاوزِ «آقای گرین» (پیشخدمت مخصوص لرد گیلینگهام) واقع می‌شود. «جان بیتس» کمی بعد از این موضوع باخبر شده و آقای گرین به طرز مشکوکی در یک حادثه رانندگی در لندن کشته می‌شود. معلم دهکده «دوشیزه بانتینگ» روابط عاطفی نزدیکی با «تام» پیدا می‌کند. «لرد گرانتهام» به‌شدت، از این معلم که افکار انقلابی دارد و زنی رک‌گو و بی‌پرواست، منزجر است. مردی به نام «سایمون بریکر» که یک متخصص تاریخِ هنر است، شیفتهٔ «کُرا» (همسر لرد گرانتهام) می‌شود و حسادت «لرد گرانتهام» را برمی‌انگیزد. به اصرارِ «خانم پتمور»، دستیارش «دیزی» تحت آموزش‌های «دوشیزه بانتینگ» قرار گرفته و از او ریاضیات می‌آموزد. «خانم بَکستر» با شرح علتِ دزدی‌اش در گذشته، مورد بخششِ بانوی منزل واقع می‌شود و «مِری» در لندن، پس از گذراندن یک هفته با «لرد گیلینگهام» در یک هتل و هم‌آغوشی با او، درمی‌یابد که واقعاً عاشقِ او نیست.
در فصل ششم، باز هم تغییرات دیگری در «دانتون اَبی» در جریان است. طبقهٔ متوسطِ جامعه در حال رشد است و اشرافِ ورشکسته، مجبورند تا املاک خود را بفروشند. به همین دلیل، صاحبان «دانتون اَبی» می‌بایست برای تضمینِ آیندهٔ خود، چاره‌ای بیندیشند. تعدیل نیروی کار، سبب می‌شود تا «بارو» به فکر پیدا کردنِ کار دیگری بیفتد. «لیدی مِری» که موفق به عقیم‌گذاشتن یک توطئهٔ اخاذی می‌شود، به عنوان کارگزار و نمایندهٔ «دانتون اَبی» انتخاب می‌شود. «ادیث» خود را بیشتر از قبل، درگیرِ کارهای روزنامه‌نگاری‌اش می‌کند و با یک سنت‌شکنی، یک «سرویراستار زن» را استخدام می‌کند. «لیدی وایولت» و «ایزابل» هم بدنبال تصمیم دولت برای دراختیار گرفتن بیمارستان محلی‌شان، با هم درگیر می‌شوند.
در این هنگام، «آنا» که به‌طور رسمی از اتهامِ قتلِ «آقای گرین» تبرئه شده‌است، دچار سقط‌های مکرر می‌شود. یک متخصص زنان، با تشخیص درستِ مشکل او، وی را تحت درمان قرار می‌دهد و «آنا» دوباره باردار می‌شود. مراسم عروسی «آقای کارسون» و «خانم هیوز» در یک مدرسه محلی برگزار می‌شود و در حین برگزاری آن، «تام برنسون» و دختر کوچکش «سیبل» از راه می‌رسند و «تام» اعلام می‌کند برای همیشه در «دانتون اَبی» خواهند ماند. همدست سابق «خانم بکستر» در یک ماجرای دزدی، به دام پلیس می‌افتد و از «خانم بکستر» می‌خواهند تا به‌عنوان شاهد، در دادگاه شهادت دهد. «خانم درو» (کشاورز محلی) حاضر نیست از «مِریگلد» دست بکشد و این موضوع، اتفاقاتی را دربردارد. به‌همین سبب و در نهایت، این خانواده وادار می‌شوند تا از مزرعه‌شان بروند و آن منطقه را ترک کنند. «دِیزی» (پیشخدمت) از «لرد گرانتهام» می‌خواهد تا این مزرعه را به پدر شوهرش، «آقای میسون» واگذار کند. «اندی» (پادوی جدید) می‌خواهد به «آقای میسون» در سروسامان دادنِ امور مزرعه یاری رساند، اما بی‌سوادی‌اش مانع انجام این کار است. «بارو» به «اندی» پیشنهاد می‌کند تا به او خواندن بیاموزد.
«لرد گرانتهام» دچار یک عارضهٔ خطرناک شده و تا پای مرگ می‌رود و وضعیت حاد سلامتی‌اش، باعث می‌شود تا «تام» و «مری»، امورِ «دانتون اَبی» را در دست بگیرند. «آملیا»، نامزدِ «لَری مِرتون» تلاش می‌کند تا «لرد مِرتون» و «ایزابل» نامزدی‌شان را از سر بگیرند. «لیدی وایولت» به‌درستی از نیتِ پنهانی «آملیا» باخبر می‌شود و درمی‌یابد که هدف او از این تلاش، آن است که «ایزابل» وظیفهٔ نگهداری و پرستاری «لرد مرتون» را به‌عهده بگیرد. «دِیزی» و «آقای موزلی» هر دو، با نمرات بالا در امتحانات علمی خود قبول می‌شود. عملکرد «آقای موزلی» آنچنان خوب بوده که از او می‌خواهند به عنوان معلمِ مدرسهٔ دهکده، مشغول به کار شود. «مری» رابطه‌اش را با «هنری تالبوت» پایان می‌دهد چرا که دیگر تحملش را ندارد تا او را هم در یک سانحهٔ رانندگی از دست بدهد. «برتی پلهام» به «ادیث» پیشنهاد ازدواج می‌دهد، اما «ادیث» در پذیرش این پیشنهاد، به‌خاطرِ «مِریگلد»، دچار تردید است. «لیدی وایولت» که از برکناری‌اش از سِمَت ریاست بیمارستان دلخور است، تصمیم می‌گیرد به منظور بازیابیِ آرامش و تعادل فکری خود، دست به یک سفرِ دور و دراز بزند.
با مرگ ناگهانی پسرعمویش، «برتی پلهام» به‌طور غیرمنتظره‌ای، لقب اشرافیِ او را به ارث می‌برد و «مارکی» می‌شود، اما «مری» بی‌رحمانه، رازِ پنهانِ «ادیث» را برملا می‌کند و «برتی پلهام» که دلخور شده، پا پس می‌کشد. تام با «مری» بابت این کینه‌توزی و همچنین احساس واقعی‌اش دربارهٔ «هنری تالبوت» برخورد تندی می‌کند. «بارو» که محزون و دلسرد شده، دست به خودکشی می‌زند و «خانم بکستر» او را از مرگ حتمی نجات می‌دهد. این واقعه باعث می‌شود تا «آقای کارسون» و «لرد گرانتهام» در اخراجِ «بارو» تجدید نظر کنند. «مری» و «هنری تالبوت» دوباره به هم نزدیک می‌شوند و سرانجام ازدواج می‌کنند. «مری» از خواهرش «ادیث» عذرخواهی می‌کند و این‌دو دوباره با هم آشتی می‌کنند. کسب و کار «خانم پتمور» در مُتل کوچکش، به خاطر یک تهمت و رسواییِ ناخواسته، دچار رکود می‌شود؛ اما خانوادهٔ کرالی، همگی به مُتل او می‌روند و با اینکارشان، او را حمایت و پشتیبانی می‌کنند.. «مِری» مخفیانه ترتیبی می‌دهد تا «برتی پلهام» با «ادیث» ملاقاتی مجدد داشته باشد و در این ملاقات، «برتی پلهام» دوباره از «ادیث» خواستگاری می‌کند و او هم قبول می‌کند. مادر «برتی پلهام» در آغاز با این وصلت مخالف است اما با دیدن صداقتِ «ادیث» نرم می‌شود و رضایت می‌دهد. «بارو» یک شغلِ دیگرِ پیشخدمتی پیدا می‌کند و با شرایط مناسبی، «دانتون اَبی» را ترک می‌کند، اما از شغل جدیدش راضی نیست.
«لرد مرتون» دچار کم‌خونی بدخیم می‌شود. «آملیا» اجازه نمی‌دهد که «ایزابل» او را ببیند. «لیدی وایولت» و «ایزابل» با هم به منزل «لرد مرتون» می‌روند و در آنجا «ایزابل» اعلام می‌کند که با «لرد مرتون» ازدواج کرده و از او مراقبت خواهد کرد. کمی بعد مشخص می‌شود که بیماری کم‌خونی «لرد مرتون» از نوع کشنده نبوده‌است. «سِر رابرت» از غیب‌های مکرر «کُرا» (همسر لرد گرانتهام) به عنوان ریاست بیمارستان بسیار ناراضی است؛ اما در انتها، درایت او را در مدیریت، تحسین می‌کند. «هنری تالبوت» و «تام» با هم داد و ستدی را راه‌اندازی کرده و به فروش اتومبیل مشغول می‌شوند. «مری» رسماً اعلام می‌کند که باردار است. «آقای موزلی» به‌طور دائمی، معلمِ مدرسه می‌شود و به «خانم بکستر» قول می‌دهد تا مکرراً با هم دیدار داشته باشند. «دِیزی» سرانجام متوجه می‌شود که «اَندی» می‌تواند همسر مناسبی برای او باشد و تصمیم می‌گیرد به مزرعهٔ پدرشوهرش برود و در آنجا ماندگار شود. «آقای کارسون» دیگر از لحاظ جسمی قادر نیست وظایف خود را به‌خوبی انجام دهد. «لرد گرانتهام» پیشنهاد می‌کند «بارو» برگردد و کارهای او را انجام دهد، اما «آقای کارسون» هم کارها را سرپرستی و نظارت کند. «برتی پلهام» و «ادیث» در شب سال نو با هم ازدواج می‌کنند. «لیدی رُز» و «اتیکوس» هم برای جشنِ عروسی بازمی‌گردند. دردهای زایمانی «آنا» هنگام پذیرایی، شروع شده و در پایان، او و «آقای بیتز»، صاحب پسری می‌شوند.
نقشِ «رابرت کرالی»،Robert Crawley هفتمین ارلِ گرانتهام را هیو بونه‌ویل بازی می‌کند. او را در سریال «لرد گرانتهام» خطاب می‌کنند و اربابِ املاک و اراضیِ ناحیهٔ گرانتهام است. نقشِ همسر او «کُرا کرالی، کنتس گرانتهام»Cora Crawley, the Countess of Grantham را، الیزابت مک‌گاورن ایفا می‌کند. سه دخترِ این خانواده به ترتیبِ سن، «لیدی مِری کرالی»،Lady Mary Crawley «لیدی ادیث کرالی»Lady Edith Crawley و «لیدی سیبل کرالی»Lady Sybil Crawley هستند که نقش‌هایشان به ترتیب توسط میشل داکری، لورا کارمایکل و جسیکا براون فیندلی ایفا می‌شود. ایفای نقشِ «وایولت، داوجر کنتس گرانتهام»،Violet, Dowager Countess of Grantham مادرِ رابرت کرالی را مگی اسمیت به‌عهده دارد که از هنرپیشگان قدیمی و برجسته تئاتر و سینما در انگلستان است. دن استیونز در این سریال، عهده‌دارِ ایفایِ نقشِ «متیو کرالی»Matthew Crawley است و پنلوپه ویلتون در نقشِ مادرش «ایزابل کرالی»Isobel Crawley ظاهر می‌شود. آلن لیچ را با هنرنمایی در نقش «تام برنسون»Tom Branson در سریال می‌بینیم که ابتدا رانندهٔ خانواده است اما تدریجاً، عاشق دختر کوچک خانواده «لیدی سیبل» می‌شود، با او ازدواج می‌کند و بعدها یکی از مسئولان اجرایی املاکِ کرالی می‌شود. از فصل سوم مجموعه، لیلی جیمز با نقش «لیدی رُز مک‌کلیر»Lady Rose MacClare وارد داستان می‌شود که به دلیل بروز اختلافات خانوادگی با مادرش، به نزد خانواده کرالی می‌آید تا با آن‌ها زندگی کند. دیوید راب را در نقش «دکتر ریچارد کلارکسون»Dr. Richard Clarkson می‌بینیم که یک پزشک محلی و در عینِ حال پزشکِ خانوادگیِ خاندان کرالی است. از فصل چهارم مجموعه، با سه خواستگار «لیدی مری کرالی» مواجه هستیم: «لرد گیلینگهام»Lord Gillingham (با بازی تام کالن)، «چارلز بلیک»Charles Blake (با بازی جولین اوندن) و «هنری تالبوت»Henry Talbot (با بازی متیو گود)
جیم کارتر هنرپیشهٔ قدیمی سینما، در نقش سرپیشخدمتِ کل و رئیس خدمهٔ «دانتون ابی»، «آقای کارسون»Mr Carson هنرنمایی می‌کند و نقش «خانم هیوز»Mrs Hughes (رئیس خدمتکاران زن) را فیلیس لوگان بازی می‌کند. هنگامی که «آقای بارو»،Mr Barrow مُلازم و پادوی منزل، (با بازی راب جیمز-کولیر) و «دوشیزه اُبراین»Miss O'Brien مستخدمهٔ شخصیِ کنتس گرانهام تا فصل سوم سریال، (با بازی شیوون فینران) توطئه‌ای علیه «آقای بیتس»Mr Bates مستخدمِ شخصیِ لرد گرانهام (با بازی برندن کویل) و محبوب و همسر آینده‌اش «آنا»Anna (با بازی جوآن فروگات) می‌چینند، تنش‌ها بالا می‌گیرد. کوین دویل در نقش «آقای مولسلی»،Mr Molesley مستخدمِ شخصیِ «متیو کرالی» و توماس هاوس در نقش «ویلیام میسون»William Mason پادوی دوم منزل ظاهر می‌شوند. مت میلن در فصل سوم و چهارم سریال در نقش «آلفرد نوجنت»،Alfred Nugent خواهرزادهٔ «دوشیزه اُبراین» و پادوی دست‌وپا چلفتی و جدیدِ منزل، وارد داستان می‌شود و راکل کسیدی همان «بکستر»،Baxter مستخدمهٔ شخصیِ کنتس گرانهام است که به‌جای «دوشیزه اُبراین» استخدام می‌شود. در آشپزخانهٔ عمارت، لزلی نیکل در نقش «خانم پتمور»Mrs Patmore (سرآشپز) هنرنمایی می‌کند و سوفی مک‌شرا ایفاگر نقشِ «دِیزی»Daisy است؛ پیشخدمتی که مسئول شستشوی ظروف است و دقایقی پیش از مرگِ «ویلیام میسون»، با او ازدواج کرد و بعدها دستیارِ سرآشپز شد. رز لزلی همان پیشخدمتی است که در فصل اول تلاش می‌کرد ماشین‌نویسی یاد بگیرد و منشی شود و نامش «گوئن داسون»Gwen Dawson بود. ایمی ناتال نقشِ «اثل پارکز»Ethel Parks را ایفا کرد، همان خدمتکاری که در فصول دوم و سوم، در آشپزخانه کار می‌کرد و بنا به دلایلی اخراج شد و از فصل سوم و چهارم، «آیوی استوارت»Ivy Stuart (با بازی کارا تئوبولد) جای او را گرفت. اد اسپیلرز نقش «جیز کنت»James Kent را بازی می‌کند که مُلازم و پادویی بی‌پروا و خوش‌تیپ است. در فصل‌های پنجم و ششم مایکل سی. فاکس ایفاگر نقش «اندی پارکر»Andy Parker است که جایگزین جیمز شده‌است. در فصل‌های چهارم، پنجم و ششم اندرو اسکاربرو، ایفاگرِ نقش «تیم دروئی»Tim Drewe است که کشاورزی است که به لیدی ادیث کرالی کمک می‌کند تا راز خود را مخفی نگه دارد.
گَـرِث نیم از شرکت فیلم‌سازی کارنیوال فیلمز ایدهٔ اولیهٔ یک درام تلویزیونی را در ذهن داشت که وقایع آن در دوره ادواردیان و در یک خانهٔ بزرگ اشرافی رخ می‌داد. با یک چنین طرحی، او به نزدِ فیلم‌نامه‌نویس، مشهور، جولین فلوز آمد و ماجرا را با او مطرح کرد. جولین فلوز که بابت فیلم‌نامهٔ گاسفورد پارک برندهٔ جایزه اسکار شده بود، چندان مایل نبود که روی داستان دیگری مشابه با آن فیلم کار کند؛ اما چند هفته بعد با «گَرِث نیم» تماس گرفت و یک طرح کلی برای فصل اول سریال به او ارائه کرد. در نهایت، وی با الهام از رمانی از ایدیت وارتون فیلم‌نامه را به رشتهٔ تحریر درآورد و همسرش «اِما» نیز آن را ویرایش کرد.
تمام صحنه‌های خارجی، به انضمامِ بیشترِ صحنه‌های داخلیِ سریال در عمارت هایکلیر در شمال شهر همپشر (واقع در جنوب شرقی انگلستان) ساخته شد. آشپزخانه، اتاق‌های کار، استراحت و غذاخوریِ خدمتکاران و برخی از اتاق‌خواب‌های «طبقات بالا»، در استودیوهای ایلینگ طراحی و ساخته شد و فیلم‌برداری در آن‌ها انجام پذیرفت. بریج‌واتر هاوس در محلهٔ سنت جیمزس هم به‌عنوان ساختمان مسکونی این خانواده در لندن بکار رفت.
صحنه‌های بیرون قصر نیز، در روستای بَمتن در آکسفوردشر تصویربرداری شد که از آن میان، می‌توان به «کلیسای سنت‌مری» و «کتابخانه عمومی» آن اشاره کرد که در سریال به صورت ورودیِ «بیمارستان محلی» نمایش داده می‌شود. همچنین از نمای بیرونیِ منزل قدیمی کشیشِ بخش، برای نشان دادن «منزل ایزابل کرالی» استفاده کرده‌اند و صحنه‌های داخلی آن در «هال پـِلـِیس» در نزدیکی بیکنزفیلد در باکینگهام‌شر ساخته شد.
در فیلم‌نامه، "دانتون اَبی"، به صورت خانه‌ای مجلل و اشرافی در منطقه یورک‌شر توصیف شده و روستاها و شهرهایی چون ایسینگوود، کربی ملزرد، مالتون، میدلزبرو، ریپون، ریچموند و تریسک که در سریال بدان‌ها اشاره می‌شود، همگی همانند شهر «یورک»، در منطقهٔ یورک‌شر شمالی واقع هستند و تنها شهر لیدز در یورک‌شر غربی واقع است. جراید و رسانه‌های یورک‌شر حدس می‌زنند که مکان تقریبی خانهٔ "دانتون ابی" (که در واقع مکانی ساختگی و افسانه‌ای است) باید مابین مثلثِ شهرهای ایسینگوود، ریپون و تریسک باشد.
دکورِ خاکریزها و سنگرهای مربوط به جنگ جهانی اول در شمال فرانسه، در روستای اِیکِـنهام در مناطق خارج‌شهریِ سافک در شرق انگلستان ساخته شد.
برای ساخت صحنه‌های این مجموعهٔ تلویزیونی، از تعداد بیشماری اماکن تاریخی و کاخ‌های مسکونی اشرافی استفاده شده‌است:
املاک و قصرِ خیالی «هکسبی پارک» که در فصل دوم سریال، «سِر ریچارد کارلایل» قصد خرید آن را داشت، بخشی از کاخ وادزدن در باکینگهام‌شر است. خانه بایفلیت در شهر ساری برای نشان دادن محل اقامت بیوهٔ ثروتمند و اشرافی، «کنتس گرانتهام» و نیز عمارت وست ویکام پارک در باکینگهام‌شر برای نمایش صحنه‌های داخلیِ محلِ سکونتِ «لیدی رُزاموند» در «بلگریو اسکوئر» (در لندن) و خانه‌ای در بلگریو اسکوئر برای صحنه‌های بیرونی آن بکار رفت.
قلعه اینورری در منطقهٔ آرگِـیل در اسکاتلند مکانی بود که برای نمایش «قصر دان‌ایگِل» در ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۲ استفاده شد.
عمارت گِریز کورت در هنلی-آن-تیمز (در آکسفوردشر) همانجایی است که در سریال، به عنوان منزلِ دومِ خاندان کرالی نشان داده می‌شود و قرار بود در فصل سوم سریال و به دنبال بروز مشکلات مالی و فروشِ "دانتون اَبی"، این خانواده به آنجا نقل‌مکان کنند. همچنین در فصل سوم سریال، صحنه‌های زندان و سلولِ «جان بیتس» در قلعه لینکلن در لینکلن‌شر تصویربرداری شد.
ایستگاه قطار «هورستد کِـینز» واقع در ساسکس همان «ایستگاه دانتون» در سریال است. این ایستگاه بخشی از «راه‌آهن حفاظت‌شدهٔ بلوبل» است. ایستگاه قطار «سنت پنکرس» در لندن برای نمایش «ایستگاه گینگز کراس» در قسمت اول از فصل چهارم سریال استفاده شد؛ جایی که «لیدی ادیث کرالی» با محبوب خود، «مایکل گرگسون» ملاقات می‌کند و سرانجام، مکانی که ایندو یکدیگر را می‌بوسند، «رستوران کرایترین» در «پیکدیلی سرکس» است که در سال ۱۸۷۴ افتتاح شده‌است.
عمارت هال بارن در «بیکنزفیلد» (در باکینگهام‌شر)، همان «خانه لاکسلی» یا محل زندگی «سِر آنتونی استرالان» است.
بخش‌هایی از فصل چهارم سریال در شهرک تاریخی و کارخانهٔ کشتی‌سازی «چاکهام» واقع در چتم در کنت تصویربرداری شد. فروشگاه کاموافروشی «تارد» در قسمت اول این فصل، بعنوانِ کارگاهی که در آن «خانم هیوز» و «آقای گریگ» باهم دیدار می‌کنند، استفاده شده و در قسمت دوم خیابان‌های شهرک چَتم همانجایی است که «لیدی رز مک‌کلیر» در بازارچه دیده می‌شود و «جیمز کنت» او را زیر نظر دارد.
یکی دیگر از لوکیشن‌های مورد استفاده در فصل چهارم، سالن رقص «ساویل کلاب» در «می‌فر» در بخش مرکزی لندن بود.
صحنه‌های ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۳، در «دانشگاه رویال هالووی لندن» در نزدیکی «اِگام» و همچنین ساری، «ساحل وست ویترینگ» (در ساسکس غربی) و «خانهٔ بزیلدون پارک» در برکشر (در نزدیکی «استریتلی») تصویربرداری شد. «عمارت لنکستر» در غرب لندن، نیز به جای کاخ باکینگهام بکار رفت.
قلعه انیک در نورث‌آمبرلند به‌عنوانِ «قلعهٔ برنکستر» در ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۴ نمایش داده شد و از اتاق‌های آن، زمین‌های اطراف و همچنین صومعهٔ نیمه‌مخروبهٔ «هولن» واقع در اراضی و مراتعِ «دوکِ نورث‌آمبرلند» در انیک برای تصویربرداری بخش‌های گوناگون، استفاده شد.Alnwick Castle Website - "Downton Abbey Exhibition" Retrieved 2015-08-08
موسیقی تیتراژ آغازین سریال تحت عنوان «آیا توانستم با تمامِ وجود و آنگونه که باید، تو را دوست داشته باشم؟» توسط جان لان ساخته شد. یک نسخهٔ بی‌کلام آن در قالب یک سی‌دی موسیقیِ متن، در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱ در بریتانیا و در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد. در این سی‌دی، ترانه‌ای هم با صدای مری-جس لیورلند با اشعاری از دان بلک ارائه شده‌است.
حقوق پخش این مجموعه تلویزیونی در ۲۲۰ کشور و منطقهٔ جهان خریداری شده و حدود ۱۲۰ میلیون نفر به تماشای آن نشسته‌اند.
در ایالات متحده آمریکا، "دانتون اَبی" در ژانویهٔ ۲۰۱۱ میلادی، از شبکهٔ تلویزیونی پی‌بی‌اس و به عنوان فصل ۴۰ام از مجموعه‌برنامه‌های مَـسترپیس به نمایش درآمد. سریال را در ۴ قسمت ۹۰ دقیقه‌ای پخش کردند و این شبکه تلویزیونی، مجبور به تدوین مجدد بخش‌های آغازین و انتهایی سریال شد و این کار در فصول بعدی سریال هم انجام شد.
در کانادا، «ویژن‌تی‌وی» از ۷ سپتامبر ۲۰۱۱ شروع به پخش این سریال کرد. کانادایی‌ها می‌توانند آن را از طریق پی‌بی‌اس هم ببینند. این سریال به زبان فرانسوی هم از شبکهٔ تلویزیونی «ایسی رادیو-کانادا تله» پخش می‌شود. در ایرلند، شبکهٔ خصوصی «تی‌وی ۳»، این مجموعه تلویزیونی را طی ژانویه و فوریه ۲۰۱۱ پخش کرد.
فصل اول سریال در استرالیا از تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۱ میلادی از شبکهٔ «سِوِن نت‌ورک» پخش شد. فصل دوم در ۲۰ مه ۲۰۱۲ میلادی و فصل سوم در ۱۰ فوریه ۲۰۱۳ میلادی از همین شبکه به نمایش درآمد. در نیوزیلند، شبکه تلویزیونی «پرایم» ِ پخشِ فصل اول سریال را از تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۱ میلادی، فصل دوم را از ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ میلادی و فصل سوم را از ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ میلادی آغاز نمود.
در آفریقای جنوبی، شبکهٔ «بی‌بی‌سی انترتینمنت» از طریق «دی‌اس تی‌وی» فصل اول سریال را در ۱۹ فوریه ۲۰۱۲ میلادی به روی آنتن برد. در فیلیپین هم شبکه تلویزیونی «وِلوِت چَنِل» این سریال را برای بینندگانش پخش کرد. در هند، شبکه تلویزیونی «استار» حقوق پخش سریال را بدست آورد و از طریق کانال «استار وُرلد» آن را به نمایش درآورد.
تلویزیون ماهواره ای فارسی‌زبان منوتو مستقر در لندن نیز این سریال را به صورت کامل با دوبله فارسی پخش کرد.
شبکهٔ تلویزیونی «اس تی‌وی» در شمال و مرکز اسکاتلند، اورکنی و شتلند که از زیرمجموعه‌های آی‌تی‌وی است، اعلام کرد "دانتون اَبی" را پخش نخواهد کرد و به‌جای آن، سریال جدید و شش قسمتی «تاگارت» را پخش می‌کند. این موضوع قبلاً هم سابقه داشت و این کانال تلویزیونیِ اسکاتلندی، پیش از این، برنامه‌های بریتانیایی پخش‌شده از آی‌تی‌وی را معمولاً پخش نمی‌کرد.STV's Opting-out Policy Again Comes in for Criticism allmediascotland, 30 September 2010 این بار، بینندگان اسکاتلندی به این موضوع اعتراض کردند و از اینکه نمی‌توانستند سریال را تماشا کنند، دلخور بودند. بسیاری از بینندگان اسکاتلندی به دیگر زیرمجموعه‌های محلیِ شبکه تلویزیونی آی‌تی‌وی روی آوردند (به عنوان مثال «آی‌تی‌وی لندن») و آمارها نشان داد این موضوع دربارهٔ سایر برنامه‌های تلویزیونی «آی‌تی‌وی» (که از «اس تی‌وی» پخش نشده بود) نیز صادق بوده‌است.Viewers opt out of STV on satellite, BBC News, 31 October 2010
سرانجام «اس تی‌وی» در ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی اعلام کرد که فصل اول و دوم را در قالب برنامه‌های پائیزی خود پخش خواهد کرد. دو هنرپیشهٔ اسکاتلندیِ "دانتون اَبی"، یعنی ایان گلن و فیلیس لوگان، از این تصمیم، استقبال و اظهارِ خشنودی کردند.
برخی معتقدند که این مجموعهٔ تلویزیونی، تصویری دلسوزانه و حاکی از همدردی از این خانواده اشرافی و همچنین از جامعهٔ طبقاتی انگلستان در اوایل سدهٔ بیستم میلادی ارائه می‌دهد. این موضوع انتقادهایی را از سوی احزاب چپ‌گرا و تمجیدهایی را از سوی احزاب راست‌گرا در پی داشته‌است. منتقد ادبی «جیمز فنتون» که در مجله «نقد کتاب نیویورک» مقاله می‌نویسد، دراین‌باره اظهار داشت: «به‌نظر می‌رسد که در این مجموعه، طبقهٔ اشراف، حتی آنهایی که قرار بود در داستانِ تصویری نامعقول و ناپسند داشته باشند، هرگز لحن صحبتشان، زشت و توهین‌آمیز نیست. سعی فراوانی شده‌است تا چهره‌ای خوش‌آیند و صمیمی از آن‌ها ارائه شود؛ حتی زمانی که مجبورند به اقتضای شرایط و موقعیت‌شان، بدون مروت و عاطفه، سخن بگویند.» از سوی دیگر، «جری بویر» در مجلهٔ «فوربز» نوشت: «در مورد ادعای همدردی این سریال با طبقهٔ اشراف، اغراق شده‌است. این سریال لحنی متعادل‌تر از سریال‌های مشابه خود دارد که تلاش دارند طبقه اشراف را تمسخر کنند یا تصویری اهریمنی از آن‌ها به نمایش بگذارند. سریال "دانتون اَبی" نشان می‌دهد که نیازی نیست، یک سریالِ خوب، چپ‌گرا یا میانه‌رو باشد. داستان‌هایی که فضایل اخلاقی، حفظ مالکیت و ثروت، اصالت و نجابت خانوادگی را تشویق می‌کنند و احساس خوبی دربارهٔ آن‌ها برمی‌انگیزد، می‌تواند به [این] زیبایی و برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان، بازگو شوند.»
"دانتون ابی" از لحاظ تجاری هم موفق بود و تحسینِ عمومی فراوانی برانگیخت؛ هرچند برخی آنرا، سطحی‌نگر، غیرواقعی و ملودرام می‌دانند. طرفداران سریال، همین خصوصیات را نیز از دلایل موفقیت سریال می‌دانند. «دیوید کمپ» در مجله ونتی فر نوشت: «این روزها ملودرام برای کسب سود و درآمد، اصلاً خوب و برازنده نیست؛ اما این دقیقاً همان دلیلی است که تماشایش را این همه مفرح و لذت‌بخش کرده‌است. با توصیف دقیق آن از خوبی‌ها و بدی‌ها، و با میزان حساب‌شده‌ای از بالا و پائین‌های [عاطفی]، "دانتون اَبی" سریالی متفاوت و خوش‌آیند نسبت به آن دسته درام‌های تلویزیونی کنونی شده‌است که در آنها، ابهامات اخلاقی وجود دارد و آرام‌آرام یک حس یأس و ناامیدی در بیننده ایجاد می‌کنند.»
«جیمز پارکر» منتقد ماهنامهٔ آتلانتیک از سریال به شدت انتقاد کرد و ضمن تحسین بازی هنرپیشگان، دیالوگ‌ها و محتوای فیلم‌نامه را مُهمل خواند و آن را یک تولید تلویزیونی بد دانست. «بن دابلیو. هاینمن» سریال را با "باری دیگر برایدزهد" مقایسه کرد و گفت در مقایسه با آن اثرِ هنری، "دانتون ابی" تنها یک برنامهٔ سرگرم‌کننده است. او همچنین متذکر شد که «دانتون ابی»، شخصیت‌پردازی خوبی ندارد. «آدریان آنتونی گیل» از روزنامهٔ "ساندی تایمز" اظهار داشت که "دانتون اَبی" «تمام آنچیزی است که من در تلویزیون بریتانیا از آن متنفر و ناامیدم. احساسات سطحی اعتماد ملی، سریال‌های سهل‌وممتنع با لباس‌های آنچنانی که چشم‌اندازی ساختگی، بد و شرم‌آور از کشور من ارائه می‌دهد.»
قسمت اول "دانتون ابی" در انگلستان ۹/۲ میلیون بیینده داشت و موفق‌ترین سریال درام تلویزیونی از زمان پخش سریال "وایت‌چپل" در سال ۲۰۰۹ در کانال آی‌تی‌وی محسوب می‌شود. با احتساب بینندگان نسخهٔ اینترنتی و همچنین آنهایی که تکرارِ قسمت اول را در تلویزیون دیدند، تعدادِ کلِ تماشاگرانِ قسمت اول بیش از ۱۱/۲ میلیون نفر و تعداد کل تماشاگران قسمت اول بیش از ۱۱/۸ میلیون نفر بود و رکورد تعداد تماشاگران یک «تک‌قسمت» از سریال را شکاند.Downton Abbey show gets second series BBC News, 12 October 2010
در متاکریتیک، این سریال، نمرهٔ نسبی ۹۱ را با استناد به ۱۶ نقد دریافت کرد که «اقبالِ عمومی» محسوب می‌شود. نام این سریال در سال ۲۰۱۱ میلادی در کتاب رکوردهای جهانی گینس بابت «بالاترین رتبه‌ای که یک برنامه تلویزیونی از منتقدان دریافت کرده» ثبت شد و بدین ترتیب، برترین سریال ستوده‌شده توسط منتقدان در جهان نام گرفت. کمی بعد و در همان سال، فصل چهارم سریال "برکینگ بد" این رکورد "دانتون ابی" را با نمرهٔ نسبی ۹۶ پشت سر گذاشت.
«سَم والستون» از روزنامهٔ گاردین نوشت: به زیبایی ساخته شده‌است. بازی‌ها هنری و پرداختِ سریال، دلپذیر و خوب است. «اسمیت» که نقش بیوهٔ اشرافی «کنتس وایولت» را ایفا می‌کند، به طرز دلفریبی کلمات را بیان می‌کند که در برخی موارد به اوج و کمال می‌رسد. اگر به دنبال یک درام تاریخی پر زرق‌وبرق و تجملی برای عصر یکشنبهٔ خود هستید، این سریال، چیزِ لذت‌بخشی برای شما خواهد بود.TV review: Downton Abbey and All New Celebrity Total Wipeout, "The Guardian", 27 September 2010
تماشاگران این مجموعهٔ تلویزیونی، از تعدادِ زیادِ آگهی‌های بازرگانی که در طول پخش قسمت اول پخش شد، دلخور بودند (۵ آگهی در وسط سریال، ۱ آگهی در آغاز و ۱ آگهی در اواخر آن) و معتقد بودن که این موضوع، پیوستگی داستان و حس و حال آن را را برهم زد. شبکه آی‌تی‌وی در پاسخ گفت که این موضوع بر اساس قوانین مصوبِ «آوکام» بوده و برای تأمین مخارج سنگین سریال، ضرورت داشته‌است.Downton Abbey fans accuse ITV of 'sabotaging' period drama with too many adverts, "Daily Mail", 28 September 2010
فصل دوم سریال در بریتانیا در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی و همانند فصل اول در ساعت ۹ شب پخش شد و قسمت اول آن در حدود ۹ میلیونPlunkett, John (18 September 2011). "Downton Abbey scares Spooks with 9m viewers". "The Guardian". Retrieved 15 November 2011. و قسمت دوم آن ۹٫۳ میلیون مخاطب داشت. در ژانویهٔ ۲۰۱۲، پی‌بی‌اس با پخش نخستین قسمت آن ۴٫۲ میلیون ببینده را بخود جلب کرد که در حدود دو برابرِ تعداد بینندگانی است که این سریال در ساعات پرببینده خود دارد و ۱۸ درصد هم از بینندگان فصل اول سریال بیشتر بود.
فصل دوم این سریال، بالاترین رتبه کانال‌های تلویزیونی را از سال ۲۰۰۹ میلادی به بعد، از آنِ شبکه پی‌بی‌اس نمود. بدون در نظر گرفتنِ پخش اینترنتی و قسمت‌های بازپخش شده، فصل دوم سریال به‌طور متوسط ۵٫۴ میلیون ببینده داشت که ۲۵ درصد از بینندگان فصل اول آن بیشتر بود. اضافه بر این، فصل دوم این مجموعه، در «درگاه دیجیتالی پی‌بی‌اس»، به‌طور متوسط ۴٫۸ میلیون ببینده داشت و نسب به فصل اول آن، ۴۰۰ درصد افزایش داشت. در مجموع، از زمان پخش اولین قسمت در ۸ ژانویه، فصلِ دومِ "دانتون ابی" و برنامه‌های مرتبط به آن، بیش از ۹ میلیون مرتبه از طریق پلت‌فرم‌های اینترنتی گوناگون پخش شده‌است و ۱٫۵ میلیون مخاطب انحصاری داشته‌است. در سال ۲۰۱۳ میلادی، انجمن نویسندگان آمریکا، مجموعهٔ تلویزیونی، "دانتون ابی" را، چهل و سومین «برنامه برتر تلویزیونی با فیلم‌نامه عالی» در تمام دوران نامید.
فصل سوم سریال در انگلستان در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی و با میانگینِ ۹ میلیون بیینده پخش شد. برای نخستین مرتبه در بریتانیا، قسمت سوم سریال، بیش از ۱۰ میلیون ببینده داشت. در ایالات متحده آمریکا، پخش سریال از ژانویه ۲۰۱۳ آغاز شد و به‌طور متوسط ۱۱٫۵ میلیون ببینده داشت و قسمت آخر آن که در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد، ۱۲٫۳ میلیون مخاطب را بخود جذب کرد که بالاترین رتبه را در میان برنامه‌های شبانه داشت. در مجموع، در طول ۷ هفته پخش برنامه، این مجموعه، ۲۴ میلیون مخاطب داشت و پربیننده‌ترین برنامه پی‌بی‌اس در تمام دوران شد.
شایع شده بود که به دلیل خروج دن استیونز از فهرست بازیگران سریال، شخصیت «متیو کرالی» در سریال کشته شد و این موضع باعث انتقادی از سریال شد. نویسنده فیلم‌نامه، لرد فلوز، از این تصمیم دفاع کرد و گفت وقتی استیونز تصمیم به ترک سریال گرفته بود، چارهٔ دیگری جز این نبود. استیونز بعدها گفت که دخالتی در سرنوشتِ «متیو کرالی» نداشته‌است اما برای مرگ این شخصیت در سریال، متأسف است.
فصل چهارم سریال در بریتانیا در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ با میانگینِ ۹٫۵ میلیون ببینده پخش شد که بیشترین تعداد تماشاگران قسمت اول یک سریال تا آن هنگام بود. در ایالات متحده آمریکا، قسمت اول این فصل در ۵ ژانویه ۲۰۱۴ و با میانگینِ ۱۰٫۲ میلیون ببینده پخش شد که نه تنها، بیشترین تعداد تماشاگر را در آن شب نسبت به سایر سریال‌ها داشت، بلکه بیشترین تعداد تماشاگر را از زمان پخشِ مینی‌سریالِ مستند "جنگ داخلی" (به کارگردانی کن برنز) در سال ۱۹۹۰ میلادی نیز داشت.
در بریتانیا، قسمت دوم از فصل چهارم، به‌طور متوسط، ۹٫۶ میلیون ببینده داشت.
در آغازِ قسمت سوم این فصل که در ۶ اکتبر ۲۰۱۳ پخش شد به بینندگان هشدار داده شد که «این قسمت حاوی صحنه‌های خشنی است که برای برخی بینندگان آزاردهنده خواهد بود.» محتوای این قسمت که ماجرای تجاوز به «آنا بیتس» بود، سبب گردید تا ۲۰۰ شکایت به ناظر تلویزیونی بریتانیا (آوکام) و ۶۰ شکایت هم به‌طور مستقیم به شبکه تلویریونی آی‌تی‌وی ارائه شود. در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۳، مسئولان «آوکام» اعلام کردند اقدام خاصی برای شکایت‌ها نخواهد کرد، چرا که در آغاز این قسمت از سریال، به بینندگان هشدارهای لازم داده شده بود و زمان پخش سریال هم بعد از ساعت ۹ شب بوده و صحنهٔ تجاوز نیز، نشان داده نشده‌است.
اتهاماتی مبنی بر منفی جلوه دادنِ شخصیت‌های ایرلندی و تاریخ کشور ایرلند، علیه این سریال و به‌ویژه در روزنامهٔ ایرلندیِ «هرالد» مطرح شده‌است. به عنوان مثال، در این سریال، «جنگ استقلال ایرلند» به طرز مبالغه‌آمیز و اشتباهی به عنوانِ «جنگ داخلی ایرلند» نمایش داده شده‌است. آلن لیچ که در سریال نقش «تام برنسون» (آزادی‌خواه ایرلندی) را بازی می‌کند، در پاسخ به خبرنگارِ روزنامهٔ هرالند ایرلند، این ادعا را که شخصیت‌های ایرلندی به طرز تحقیرآمیزی به تصویر کشیده شده‌اند، رد کرد. با این وجود، «کیران» (برادر تام برنسون) در سریال به صورت یک ایرلندی بی‌ادب، خشن و مست به تصویر درآمده و «کنتس وایولت» (بیوهٔ اشرافی و مادربزرگ خانواده) او را یک «گوریل مست» می‌نامد که اشاره به این حقیقت است که نشریات بریتانیایی و آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم،Declan Kiberd, "Inventing Ireland: The Literature of the Modern Nation," London 1996, p. 497. ایرلندی‌ها را به صورت یک گوریل به تصویر می‌کشیدند و با این عنوان از آن‌ها یاد می‌کردند. به هر حال، «کنتس وایولت» نیز که در سریال چنین سخنانی به زبان می‌آورد، در قرن نوزدهم به دنیا آمده و به دفعات، او را در سریال، فردی راست‌گرا و طرفدار سلطنت می‌بینیم.
شخصیتِ «ارلِ گرانتهام»، هر از چند گاهی، عقاید ضد کاتولیکی به زبان می‌آورد و روزنامهٔ واشینگتن پست شخصیت او را، «بیگانه هراس» اما «به‌لحاظِ تاریخی، دقیق» توصیف می‌کند. نویسنده و خالق این مجموعه تلویزیونی، جولین فلوز، خود در این باره می‌گوید که او تعمداً چنین چیزی را در داستان مطرح کرد تا اشاره‌ای به یک «احساس ناخودآگاه ضد کاتولیک در طبقات بالای اجتماعی که حتی تا سال‌های نوجوانی و جوانی من وجود داشت» اشاره‌ای کرده باشد. فلوز که خود یک کاتولیک است، اظهار داشت که «فکر کردم جالب باشد» که اشاره و تفحصی در این‌باره در سریال وجود داشته باشد؛ و سپس تجربه شخصی‌اش را از این موضوع به زبان آورد که طبقات بالای اجتماعی در انگلستان «خوشحال می‌شدند به مجلس رقص‌شان بروی، یا با آن‌ها قرقاول شکار کنی؛ اما بسیاری از آنان نمی‌خواستند که با دخترشان ازدواج کنی تا مبادا یک نوهٔ کاتولیک داشته باشند».
جولین فلوز تمامِ تلاش خود را کرده‌است تا این مجموعهٔ تلویزیونی، در به‌تصویر درآوردنِ وقایع تاریخی، دقیق باشد. با این حال، در این سریال عدم دقت و «نابهنگامی زبانی» فراوانی وجود دارد. همچنین لهجهٔ شخصیت‌های سریال مورد بحث و تردید بوده‌است؛ چرا که آن انگلیسی فصیحی که «بازیگران نقشِ طبقهٔ اشراف و متمول» حرف می‌زنند، «کمی امروزی‌تر» از آن چیزی است که «در اوایل قرن بیستم، اشراف بدان سخن می‌گفتند». با این وجود، این موضوع باعث شد که «هنرپیشه‌ها، بازی‌های روان و طبیعی‌تری در طولِ سریال داشته باشند.»
جولین فلوز در سال ۲۰۱۰ میلادی، الیستر بروس، «یک متخصص برجسته آداب و سننِ اشرافی و سلطنتی» را به عنوان مشاورِ فیلم‌نامه به استخدام خود درآورد. بروس دربارهٔ نقش خود گفت «اینجا هستم تا تیم تولید و به‌ویژه کارگردان را، در به تصویر درآوردنِ فیلم‌نامهٔ فلوز یاری کنم تا آداب و رفتار اجتماعی [آن دوران] به درستی نمایش داده شود و هنرپیشه‌ها یقین داشته باشند ایفای نقش‌هایشان، به‌درستی انجام می‌شود.» جیم کارتر که در نقش سرپیشخدمت و رئیس خدمهٔ قصر، «آقای کارسون»، هنرنمایی می‌کند، بروس را «پاسبانِ آداب معاشرت و ادب اجتماعی» در این مجموعه تلویزیونی می‌داند و روزنامهٔ "دیلی تلگراف" دربارهٔ نقش بروس نوشت که «به نظر می‌رسد، آدمِ مطمئن و معتبری، نگهبان و ضامنِ حفظِ اعتبارِ "دانتون اَبی" است.» با این حال مُورخ و محققِ تاریخِ هنر، سایمون شاما، از این مجموعهٔ تلویزیونی، بابت اشتباهات تاریخی و افتادن به دامِ کلیشه‌های پیش‌پا افتاده انتقاد کرده‌است. «گَرث نیم»، مدیر اجرایی سریال، از آن دفاع کرد و اظهار داشت «"دانتون اَبی" یک درام افسانه‌ای است. این سریال یک برنامهٔ مستند تاریخی نیست، بلکه یک درام طنز اجتماعی دربارهٔ دوره‌ای است که در آن، روابط، رفتارها و سلسله‌مراتب، با آنچه ما در حال حاضر از آن بهره‌مندیم، بسیار تفاوت داشت.»
جستجوها و پژوهش‌های فراوانی برای بازسازیِ محلِ زندگی و کارِ خدمتکاران در استودیو ایلینگ انجام شد، چرا که، مکان‌های مشابه در عمارت هایکلیر که بیشترِ صحنه‌های مربوط به محل زندگی «خانوادهٔ گرانتهام» در آن انجام شد، «نمی‌توانست آن گونه که باید، نشان‌دهندهٔ محل کار و زندگی خدمهٔ "دانتون اَبی" باشد.» پژوهشگران سریال، «حدود ۴۰ عمارت و قصر سلطنتی انگلیسی» را بازدید کردند تا دریابند «آشپزخانه سریال چگونه جایی باید باشد» و طراح تولید «دانل وودز» اظهار داشت «"شاید حدود ۶۰ تا ۷۰ از وسایل آشپزخانه که می‌بینید، واقعاً مربوط به همان دوران است."» «کتاب آشپزی و خانه‌داری خانم بیتون» (یک کتاب قدیمیِ خانه‌داری که در عهدِ ویکتوریا نوشته شده و در سال ۱۸۶۱ میلادی منتشر شد)، «راهنمایی ارزشمند» در تهیه و سِرو غذا در مجموعه تلویزیونی بود؛ اما «لیدی کارناروان»، مالک فعلی عمارت هایکلیر و نویسندهٔ کتاب "لیدی آلمینا و دانتون اَبی واقعی: میراث فراموش‌شدهٔ عمارت هایکلیر" اظهار داشت مهمانی‌های شام آن دوران «تجملی‌تر از این‌ها بود» که در سریال می‌بینیم. با این حال، او می‌گوید که کاملاً قابل درک است که برای یک مجموعه تلویزیونی، لازم است از برخی استانداردها، کوتاه آمد و تغییراتی انجام داد. او ادامه می‌دهد «"این یک درام تاریخی تفریحی است. یک برنامه مستند اجتماعی نیست. اما چون بسیار محبوب است، ممکن است برخی مردم، مطالب آن را به عنوان یک حقیقت تاریخی بپذیرند".»
پیش از این، نمایش آنلاین "دانتون ابی" از طریقِ وبگاه نت‌فلیکس انجام می‌شد؛ اما از سال ۲۰۱۳ میلادی، این سریال تنها از طریق سرویس ویدئویی آمازون قابل دسترس است.
دی‌وی‌دی مجموعه در ایالات متحده آمریکا در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱، در نیوزیلند در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱ و در استرالیا در ۴ اوت ۲۰۱۱ منتشر شد. نسخه‌ای که در استرالیا و نیوزلند منتشر شد، یک دیسک اختصاصی اضافه هم دارد که شامل مصاحبه‌ها، جغرافیای "دانتون اَبی" و چگونگی ساخت سریال و غیره است.