moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
موضع ائتلاف پاسخ در سمت چپ این موضوع انتقاداتی را به دنبال داشت. جیمی کنتراس، رئیس ائتلاف مهاجران سرمایه ملی و رئیس اتحادیه بین‌المللی کارکنان خدمات محلی در واشینگتن دی سی، در رابطه با پاسخ به "واشینگتن پست" گفت: «گروه‌هایی که هیچ کاری در زمینه مهاجرت انجام نداده‌اند، دلیلی ندارند که دماغ خود را به آنجا بچسبانند. آن تعلق ندارد.. آنها کاری ندارند که بگویند "بیایید اعتصاب کنیم" در حالی که بار سنگینی بر دوش گروه‌های مهاجر ایجاد می‌کند. آنها باید در جعبه خود بمانند." برایان بکر، هماهنگ‌کننده ملی ائتلاف پاسخ، پاسخ داد که ائتلاف پاسخ در درازمدت درگیر مهاجرت بوده‌است و «ما فقط بخشی از ائتلاف هستیم؛ ما اصلاً آن را رهبری نمی‌کنیم… هر آنچه جامعه حقوق مهاجران خواستار آن است، همان چیزی است که ما از آن حمایت می‌کنیم.»
در اوت۲۰۰۷، دپارتمان فواید عمومی منطقه کلمبیا ادعا کرد که ائتلاف پاسخ با گذاشتن علائم، تبلیغات راهپیمایی ضدجنگ ۱۵سپتامبر، روی جعبه‌های ابزار و استفاده از چسبی که جدا کردن آن دشوار است، قوانین شهر را زیر پا گذاشت. علاوه بر این، سرویس پارک ملی، که مدیریت بسیاری از پارک‌ها در ناحیه کلمبیا را بر عهده دارد، ادعا کرد که این تابلوها تخریب اموال فدرال است و به گروه دستور داد تا علائم را حذف کنند یا هزینه حذف آنها را بپردازند. ائتلاف پاسخ با بیان اینکه چسب استفاده شده خمیر قانونی و محلول در آب بوده و اقدامات شهر «با انگیزه سیاسی» بوده، از حذف تابلوها خودداری کرد. این گروه گفت که هرگونه جریمه بدون مبنای قانونی خواهد بود و در صورت اعمال جریمه، درخواست تجدید نظر خواهند کرد.ائتلاف پاسخ از شهر در دادگاه فدرال شکایت کرد تا شهر را از اجرای قوانین خود بازدارد تا زمانی که یک «سیستم مجاز و بدون تبعیض از نظر قانون اساسی» برای تعیین قوانین مربوط به ارسال تابلو ایجاد کند. یکی از سخنگویان ائتلاف پاسخ اظهار داشت که آنها حمایت تبلیغاتی را به دست آوردند و قصد داشتند به رغم تلاش‌های شهر، به ارسال پوسترها، برچسب‌ها و بنرهای بیشتری ادامه دهند.
صید (انگلیسی: The Quarry) یک بازی ویدئویی درام و ترسناک تعاملی محصول سال ۲۰۲۲ است که توسط سوپرمَسیو گیمز توسعه یافته و توسط ۲کی گیمز منتشر شده است. بازیکنان کنترل نُه نوجوان را بر عهده می‌گیرند که باید آخرین شب خود در کمپ تابستانی هَکِت را در میان موجودات ماوراء طبیعی و محلی‌های خشن سپری کنند. بازیکنان در طول بازی انتخاب‌های زیادی انجام می‌دهند که ممکن است تأثیر قابل‌توجهی بر رشد شخصیت، روابط، داستان و پایان آن داشته باشد. هر نه شخصیت قابل کنترل بسته به تصمیمات بازیکن، ممکن است تا پایان بازی زنده بمانند یا بمیرند.
این بازی که به عنوان دنباله معنوی آنتیل داون و با الهام از فیلم‌های اسلش و هیولاهای نوجوانان مانند جمعه سیزدهم و موجود الهام گرفته شده است، دارای گروه بازیگران بزرگی از جمله برندا سونگ، دیوید آرکت، هالستون سیج، تد ریمی، آریل وینتر، لانس هنریکسن، لین شی و جاستیس اسمیث است. صید در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴، پلی استیشن ۵، اکس باکس وان و اکس باکس سری اکس و سری اس منتشر شد.
این بازی عمدتاً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد که روایت، شخصیت‌ها، بازی‌های بازیگران، گرافیک و ادای احترام آن به فیلم‌های ترسناک کلاسیک را ستایش کردند، اگرچه انتقادها به پایان‌های ناگهانی، حالت‌های چندنفره بحث‌برانگیز و مسائل فنی پس از انتشار معطوف شد.
بازی از دید سوم شخص دنبال می شود. بازیکن کنترل ۹ نوجوان مختلف را به عهده می گیرد که باید یک شب در اردوگاه تابستانی هکت زنده بمانند. بازیکن باید مرتباً تصمیمات مختلفی بگیرد که می تواند رشد شخصیت، طرح داستان و روابط بین شخصیت های مختلف را تغییر دهد. هر ۹ شخصیت قابل بازی ممکن است تا پایان بازی از راه های مختلف بمیرند. اگرچه بازی حدود ۱۰ ساعت طول می کشد، اما مرگ زودهنگام شخصیت های خاص ممکن است آن را کوتاه کند.
این بازی در ۱۰ فصل به همراه یک مقدمه و پایانی تقسیم شده است. در بین هر فصل، همانطور که در بازی‌های ترسناک سوپرمسیو گیمز مرسوم است، گهگاهی با یک راوی وقفه‌هایی وجود دارد. این بار فالگیر، الیزا (گریس زابریسکی)، مستقیماً بازیکن را مورد خطاب قرار می دهد و با خواندن کارت های تاروت که بازیکن در طول بازی جمع آوری کرده است، انتخاب های آینده آنها را راهنمایی می کند.
با توجه به داستان شاخه ای بازی، این بازی ۱۸۶ پایان مختلف دارد، که تحت تأثیر انتخاب بازیکن، عملکرد در رویدادهای سریع، و هوشیاری در یافتن شواهد و سرنخ ها، نتیجه بازی را تعیین می کند، و همچنین درک عمومی از مرگ و میرهایی که در اردوگاه هکت رخ دادند. هنگامی که بازیکن اولین بازی خود را از بازی کامل کرد، قفل Death Rewind را باز می کند، که به او اجازه می دهد تا سه مرگ شخصیت را در هر بازی بعدی لغو کنند. بازیکنان می‌توانند برخی از عناصر گیم‌پلی مانند خرد کردن دکمه، رویدادهای سریع، و هدف‌گیری و تیراندازی را غیرفعال کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهد با حداقل ورودی در بازی پیشرفت کنند.
این بازی دارای چند نفره محلی و آنلاین است. در حالت چندنفره محلی، بازیکنان به نوبت شخصیت های مختلف را کنترل می کنند، در حالی که در حالت آنلاین، هفت بازیکن دیگر می توانند در تصمیم گیری های کلیدی رای دهند. بازیکنان می توانند تنها با دانلود نسخه آزمایشی بازی در رای گیری شرکت کنند. این بازی همچنین دارای یک حالت فیلم است که در آن بازیکن می‌تواند ویژگی‌های شخصیتی شخصیت‌های مختلف را تنظیم کند و سپس اجازه دهد داستان بازی کند. محتوای قابل دانلود نیز برای خرید گنجانده شده بود که به بازیکن اجازه می داد از گزینه "Death Rewind" در اولین بازی و همچنین حالت "بازگشت دهه ۸۰" استفاده کند که به شخصیت ها لباس های جایگزین می دهد که در دهه ۱۹۸۰ محبوب بودند.
لورا کرنی (سیوبهان ویلیامز) و مکس برینلی (اسکایلر گیزوندو) در طول شب رانندگی می کنند تا از اردوگاه هکت بازدید کنند، جایی که این دو به عنوان مشاور کمپ تابستانی استخدام شده اند. آن دو برای جلوگیری از برخورد با چیزی در جاده از جاده منحرف می شوند و به جنگل برخورد می کنند. یک کلانتر محلی (تد ریمی) به ماشین آنها نزدیک می شود و به آنها دستور می دهد که شب را در متل نزدیک بمانند، اما هر دو به هر حال به سمت کمپ رانندگی می کنند. به محض ورود، لورا صدایی را می شنود که از یک پناهگاه دفاع مدنی در زیر لژ می آید و آن را باز می کند. مکس توسط یک هیولا مورد حمله قرار می گیرد و کلانتر به کمپ می رسد تا لورا را آرام کند که بیهوش می افتد.
دو ماه بعد، هفت مشاور اردوگاه، ابیگل بلیگ (آریل وینتر)، دیلن لنیوی (مایلز رابینز)، اما مونتبانک (هالستون سیج)، جیکوب کاستوس (زک تینکر)، کیتلین کا (برندا سونگ)، نیک فورسیلو (ایوان اواگورا) و رایان ارزالر (جاستیس اسمیث) اردوگاه تابستانی هاکتز کواری را به دلیل پایان تابستان تعطیل کرده اند و با اتوبوسی از کودکان در حال خروج خداحافظی می کنند. با این حال، برنامه های خود را برای بازگشت به تمدن توسط جیکوب، که اخیرا توسط دوست دخترش اِما رها شده بود، از مسیر خارج می شود. جیکوب به طور مخفیانه ون کمپ را خراب می کند تا یک شب دیگر را در کمپ بگذراند و اما را پس بگیرد. صاحب کمپ، کریس هکت (دیوید آرکت)، از آنها می‌خواهد تا شب را در خانه قفل کنند و به آن‌ها می‌گوید که صبح با کمک برمی‌گردد. گروه در عوض تصمیم می گیرد به دنبال آبجو باشد، یک مهمانی آتش بگیرد و یک بازی حقیقت یا جرئت را انجام دهد. کیتلین به اِما جرأت می‌کند جیکوب یا نیک، دوست ابیگل را ببوسد. اِما نیک را انتخاب می‌کند، او را با شور و اشتیاق می‌بوسد و باعث می‌شود که ابیگل و جیکوب هجوم آورند.
در طول شب، دو شکارچی به نام‌های بابی (اتان سوپلی) و جیدیا (لانس هنریکسن) مشاوران را تعقیب می‌کنند، با این باور که اگر کسی را دستگیر کنند، سرشان را با خون گرگ می‌مالند. نیک دوباره با ابیگل در جنگل متحد می شود، اما یک هیولا به آنها حمله می کند و نیک را گاز می گیرد. جیکوب دوباره با اما کنار دریاچه می‌آید، جایی که او به آن‌ها پیشنهاد می‌کند از آخرین شب زندگی مشترکشان با غواصی لاغر لذت ببرند. بیهودگی آنها با شنیدن فریادهای ابیگل قطع می شود و به جنگل می دوند تا به او کمک کنند، در حالی که اما به جزیره ای در وسط دریاچه شنا می کند که در آنجا توسط هیولای دیگری مورد حمله قرار می گیرد. دیلن، کیتلین و رایان نیک را نجات می دهند و او را برای بهبودی به لژ کمپ می برند. دیلن و رایان با رفتن به دفتر کریس هکت از بیرون درخواست کمک می کنند، اما تلاش آنها برای احضار اولین امدادگران با قطع ناگهانی برق و از دست دادن خدمات تلفن مانع می شود. سپس آن دو به سمت کلبه رادیویی حرکت می‌کنند تا بتوانند ناراحتی خود را برای شنوندگان رادیو پخش کنند. مشاوران در حین رفتن به استخر خانه هیولایی را می بینند که با انفجار تفنگ ساچمه ای کشته می شود. وقتی به استخر می رسند، هیولایی وجود ندارد، اما جسد کیلی هکت، دختر کریس را پیدا می کنند. وضعیت نیک بدتر می شود و او به زودی به یک گرگینه تبدیل می شود و به سرعت فرار می کند.
بر اساس نتایج مجموعه نقدهای متاکریتیک ، نسخۀ مایکروسافت ویندوز و ایکس‌باکس سری ایکس بازی "صید" توانسته نقدهای «عموماً مطلوب» و نسخۀ پلی‌استیشن ۵ آن، نقدهای «مختلط یا متوسط» دریافت کند.
مهدی موسوی (زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی هندبال اهل ایران است. وی سابقه عضویت در تیم‌های هپکو،قدیمی‌ترین تیم استان مرکزی در آستانه انحلال! ایسنا نفت و گاز گچساران و زغال سنگ طبس را در کارنامه دارد.
ویکتور جورج عطیه (Victor George Atiyeh) (۲۰ فوریه ۱۹۲۳–۲۰ ژوئیه ۲۰۱۴)، از سیاستمداران آمریکایی بود که طی سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۷ به عنوان سی‌ودومین فرماندار ایالت اورگان خدمت کرد. او نخستین فرماندار منتخب در این کشور بود که تبارش به خاورمیانه می‌رسید. به علاوه او اولین فرماندار سوری بود که در ایالات متحده آمریکا انتخاب شده بود.
عطیه در انتخابات ۱۹۷۸، رابرت دبیلو استراب، فرماندار دموکرات ایالت اورگان را شکست داد و برای تصدی این سمت برگزیده شد. او بار دیگر در سال ۱۹۸۲ با کسب ۶/۶۱ درصد آراء در برابر نامزد رقیب، تد کولونگوسکی، به پیروزی رسید که بالاترین میزان اختلاف آراء طی ۳۲ سال اخیر بود. عطیه از سال ۱۹۵۹ و پیش از اینکه برای فرمانداری انتخاب شود در مجلس قانونگذاری اورگان حضور داشت؛ وی ابتدا در مجلس نمایندگان بود و سپس به مجلس سنا راه یافت.
تا سال ۲۰۲۲، او آخرین جمهوریخواهی بود که فرمانداری ایالت اورگان را در اختیار داشت.
جورج عطیه و لیندا اَسلی، پدر و مادر ویکتور، به ترتیب از روستای الحصن واقع در سوریه و شهر بیروت در لبنان به آمریکا مهاجرت کرده بودند. پدر او در سال ۱۸۹۸ از راه جزیره الیس به آنجا آمد تا به برادرش عزیز در کار تجارت فرش ملحق شود. خانواده مادریش وابسته به کلیسای ارتدوکس انطاکیه بودند ولی عطیه خودش بعدها به کلیسای اسقفی پیوست.
او در شهر پورتلند ایالت اورگان بزرگ شد و در مدرسه هالادی‌گرید و دبیرستان واشینگتن تحصیل کرد. دو سال در دانشگاه اورگان در شهر یوجین درس خواند و در آنجا به عنوان بازیکن خط میانی در تیم فوتبال اورگان‌داکس بازی کرد و رهبر گروه پیشاهنگی پسران آمریکا در آن منطقه شد. هنگامی که پدرش از دنیا رفت، عطیه کالج را رها کرد و حرفه خانوادگیش را در پیش گرفت که با نام «برادران عطیه» در کار تجارت قالی و قالیچه بود.
عطیه از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴ از سوی منطقه واشینگتن‌کانتی در عضویت مجلس نمایندگان اورگان بود. همچنین طی سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ نمایندگی ناحیه نهم را در مجلس سنا بر عهده داشت.
در سال ۱۹۷۴، عطیه برای فرمانداری نامزد شد و در برابر نماینده دموکرات‌ها، رابرت دبیلو استراب، متحمل شکست شد. وی پس از برتری در مقابل فرماندار اسبق، تام مک‌کال، در دور مقدماتی انتخابات بار دیگر در سال ۱۹۷۸ با استراب رقابت کرد و در این دوره با کسب ۵۵ درصد آراء او را شکست داد. عطیه نخستین آمریکایی عرب‌تباری بود که در ایالات متحده آمریکا به عنوان فرماندار انتخاب می‌شد.
در سال ۱۹۸۲، او مجدداً برای یک دوره چهار ساله دیگر انتخاب شد. در این سال با کسب ۴/۶۱ درصد آراء در برابر نامزد دموکرات‌ها، تد کولونگوسکی، به پیروزی دست یافت که طی ۳۲ سال اخیر در انتخابات فرمانداری ایالت اورگان، بالاترین رقم اختلاف آراء محسوب می‌شد. عطیه در تمام ۳۶ منطقه این ایالت به پیروزی رسیده بود.
او در مقام فرماندار با هدف تأمین ایمنی افراد در کار ماهیگیری و صنعت چوب که از مشاغل سنتی اورگان به‌شمار می‌رفتند، طرح‌های نوینی ارائه کرد. عطیه به منظور جذب صنایع جدید و تنوع بخشیدن به اقتصاد در آن ایالت، مشوق‌هایی را اعمال کرد که از آن جمله می‌توان به افتتاح دفتر تجاری در توکیوی ژاپن اشاره کرد که نخستین دفتر تجاری خارجی اورگان بود. وی در زمینه گردشگری ابتکاری جهانی به خرج داد و تلاش کرد تا معبر رودخانه کلمبیا از حیث دارا بودن مناظر دیدنی به عنوان منطقه حفاظت‌شده ملی معرفی شود. به سبب این تلاش‌ها لقب «ویکِ سوداگر» به او دادند.
او در راه‌اندازی بانک غذای ایالتی نیز نقش داشت که در سراسر کشور اولین در نوع خود بود. به علاوه کوشید تا مردم نسبت به خطرات رانندگی در حالت مستی آگاهی بیشتری پیدا کنند و همچنین در جهت مقابله با این اقدام قوانینی تدوین کرد. او رئیس مجمع فرمانداران جمهوریخواه بود و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۴در حمایت از رونالد ریگان، رهبری کنوانسیون ملی جمهوریخواهان را بر عهده گرفت.
عطیه مدت‌ها با دانشگاه پاسفیک واقع در شهر فارست‌گرو در ارتباط بود و در آنجا به عنوان یکی از اعضای هیئت امناء و بعدها عضو افتخاری این هیئت فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۶ دکترای افتخاری این دانشگاه را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۱ گنجینه‌ای از یادگاری‌های ارزشمند خود را به کتابخانه این دانشگاه اهدا کرد.
عطیه پس از اتمام دوران فرمانداری، مشاور تجاری بین‌المللی شد.
در سال ۲۰۰۶، او به همراه باربارا رابرتز، فرماندار سابق دموکرات، جان کیتزابر، فرماندار سابق و آتی و تد کولونگوسکی، فرماندار وقت ایالت، ریاست کمپین «بله به ۴۹» را بر عهده داشت و از حامیان رأی‌گیری ۴۹ بود. وی از فیل نایت، مدیر عامل شرکت نایک، درخواست کرد تا یکصدهزار دلار کمک مالی به این کمپین اهدا کند.
عطیه به همراه همسرش دولورس (با نام خانوادگی اصلی هویت) که با او در تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۴۴ ازدواج کرده بود، در شهر پورتلند زندگی می‌کرد. آنها دو فرزند به نام‌های تام و سوزان داشتند. دولورس عطیه در ۲۹ اوت ۲۰۱۶ در ۹۲ سالگی در پورتلند درگذشت.
در ۳۱ اوت ۲۰۰۵، عطیه تحت عمل جراحی بای‌پس قرار گرفت؛ او پس از احساس درد در قفسه سینه خود را به مرکز پزشکی سنت‌وینسنت رساند. محافظه‌کاری او در مسائل مالی قابل توجه بود. به گفته فردی که به نمایندگی از او صحبت می‌کرد، عطیه با مشاهده افزایش شدید قیمت‌ها، در مسیر بیمارستان توقف می‌کند تا باک خودرویش را پر از بنزین کند. البته او در هفته‌های پس از عمل به دلیل تنگی نفس و درد در ناحیه بازو دوباره چندین مرتبه در بیمارستان بستری شد.
ویکتور عطیه در ۵ ژوئیه ۲۰۱۴ در منزل شخصیش زمین‌خورد. پس از آن بار دیگر در مرکز پزشکی پراویدنس سنت‌وینسنت بستری شد و به دلیل خونریزی داخلی تحت درمان قرار گرفت. او برای مدت کوتاهی از بیمارستان مرخص شد ولی در پی بروز واکنش سوء به داروهای ضد درد مجدداً به بیمارستان رفت و در تاریخ ۲۰ ژوئیه و در ۹۱ سالگی بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
ویلیام هایدن برنس (William Haydon Burns) (۱۷ مارس ۱۹۱۲ ۲۲ نوامبر ۱۹۸۷)، سیاستمدار آمریکایی بود. از سال ۱۹۴۹ تا سال ۱۹۶۵ شهردار شهر جکسون‌ویل ایالت فلوریدا بود و از سال ۱۹۶۵ تا سال ۱۹۶۷ به عنوان سی و پنجمین فرماندار ایالت فلوریدا خدمت کرد.
هایدن که در شیکاگوی ایالت ایلینوی متولد شد خانواده‌اش در سال ۱۹۲۲ به شهر جکسون‌ویل نقل مکان کرد و هایدن در آنجا در دبیرستان اندریو جکسون درس خواند و سپس در کالج بابسون واقع ایالت ماساچوست پذیرفته شد. قبل از وقوع جنگ دوم جهانی، وسایل برقی خانگی می‌فروخت و مدیر مدرسهٔ پرواز بود. در جریان جنگ در نیروهای دریایی ایالات متحده ملحق شد و به عنوان مدیر فنی دفتر وزیر نیروی دریایی گماشته شد. پس از جنگ به شهر جکسون‌ویل برگشت و یک بنگاه مشورتی روابط عمومی و بازرگانی را راه اندازی کرد و به کسب و کار فروش لوازم خانگی پرداخت.
برنس که طرفدار جداسازی نژادی (طرفدار جدایی نژاد سفید و سیاه) بود، در ۱۹۴۹ برای سمت شهرداری جکسون‌ویل در برابر سی. فرانک وایتهد، شهردار آن زمان، نامزدی خود را اعلام کرد. در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، وایتهد را شکست داد و در انتخابات عمومی با ویلیام آشلی، بازرگان جکسون‌ویل و نامزد مستقل دموکرات مقابل شد ــ این رقابت یک اتفاق نادر بود، زیرا دموکرات‌ها برای دهه‌ها سیاست شهر را در تسلط خود داشتند.https://news.google.com/newspapers?id=-J0yAAAAIBAJ&sjid=jekFAAAAIBAJ&pg=1483,108683&dq=frank-whitehead+burns&hl=en برنس در ۲۱ ماه ژوئن سال ۱۹۴۹ آشلی را شکست داد و شهردار جکسون‌ویل شد.https://news.google.com/newspapers?id=-Z0yAAAAIBAJ&sjid=jekFAAAAIBAJ&pg=4438,496149&dq=haydon-burns+ashley&hl=en
نخستین دور خدمت برنس به عنوان شهردار، یک دوره کوتاه مدت دوساله بود؛ برنس پس از این دور، چهار مرتبه دیگر به عنوان شهردار انتخاب شد که طولانی‌ترین دوره متوالی شهردار در بین شهرداران در تاریخ شهر بود. در جریان دورهٔ شهرداریش، از جریان رشد بزرگ شهر جکسون‌ویل نظارت کرد. برنس در تلاش برای جلب سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی و وادار سازی شرکت‌ها برای انتقال دفاتر شان به این شهر، شهر جکسون‌ویل را در سراسر دنیا معرفی کرد. برنس دستور ساخت یک نمایش اسلاید را بنام (داستان جکسون‌ویل) صادر کرد. صدها بیننده در سراسر جهان این نمایش اسلاید را تماشا کردند. نمایشگاه ملی آمریکا یک نسخهٔ ای از این فیلم را در اتحاد جماهیر شوروی به نمایش گذاشت. برنس خود شخصاً در شهر لاهه و اسرائیل سخنرانی کرد. برنس «داستان جکسون‌ویل» را از اتلانتیک تا اقیانوس آرام به معرفی گرفت و به همین‌گونه شهردار جکسون‌ویل.
برنس رئیس کنفرانس شهرداران ایالات متحده، رئیس اتحادیهٔ شهرداری‌های ایالت فلوریدا و نمایندهٔ کنگرهٔ بین‌المللی شهرداری‌ها انتخاب شد. هنگامی که در سمت شهرداری بود، برای شرکت‌های بیمه و شرکت بیمه پرودنشال که از نیوجرسی در یک ساختمان آسمان خراش در جکسون‌ویل منتقل شده بودند، معافیت مالیاتی داد. به دنبال آن سایر شرکت‌های بیمه به جکسون‌ویل منتقل شدند و شهر جکسون‌ویل به مرکز بیمهٔ ایالت‌های جنوب مشهور شد.
یک کاخ دادگستری جدید و یک ساختمان شهرداری در محل تجمع مواد فاسد و گندیده ساخته شد و یک تالار اجتماعات مدنی که سال‌ها قبل وعدهٔ آن داده شده بود در اطراف رودخانهٔ سنت. جان ساخته شد. ساخت استادیوم ورزشی یادبود جکسون‌ویل و سالن ورزشی پارک بیس بال ساموئل دبلیو ولفسون، شهر را کاملاً مدرن ساختند. خط آهن ساحل آتلانتیک راه‌آهن CSX امروزی، از شهر ویلمینگتن کارولینای شمالی به سمت رودخانهٔ جکسون‌ویل در حرکت است. بزرگترین فروشگاه خرده فروشی سیرز در جهان محلی افتتاح شد که قبلاً محلهٔ می‌خوران و ولگردان بود. یک سیستم شاهراه مخصوص وسایط سریع مدرن شکل گرفت و این شهر امتیاز نمایندگی تیم بیس بال میگوی جامبو جکسون‌ویل و تیم هاکی را بدست آورد.
در جریان دورهٔ شهرداری برنس، این شهر با مشکلات عدیدهٔ مواجه شد. برنس طرفدار جدایی نژادی بود و از توانایی خود برای کنترل منازعات نژادی در جکسون‌ویل استفاده کرد و حتی آتش‌نشان‌ها را برای تقویت نیروهای پلیس شهر به هدف مقاومت در برابر ادغام نژادی، تعیین کرد. خشونت نژادی در ۲۷ ماه اوت سال ۱۹۶۰ در جریان اعتراض به ادغام {رستوران‌های} پیشخوان ناهار مرکز شهر در منطقهٔ فروشگاه هیمینگ پارک، مشتعل شد. طرفداران جدایی نژادی با حمله با چوب بیس بال و دستهٔ تبر در برابر معترضان واکنش نشان دادند؛ از این روز بنام شنبه دسته تبر یا شورش ۱۹۶۰ جکسون‌ویل یادآوری می‌شود. برنس تلاش کرد بازدید کنندگان را مقصر این حادثهٔ شرم‌آور بداند اما رئیس پلیس این حمله را به مردمان محل نسبت داد. ادارهٔ پلیس شهر غرق در رسوایی شد و چندین کیفرخواست از طرف هیت قضائی علیه تمامی مقامات دولتی آن شهر اقامه شد.
یکی از آخرین اقدامات برنس به عنوان شهردار، مدیریت آتش‌سوزی هتل روزولت در مرکز شهر بود. هرچند ۲۳ نفر در اثر این آتش‌سوزی جان باختند اما تعداد زیادی از مهمانان هتل نجات داده شدند. برنس در سال ۱۹۶۴ استعفای خود را از سمت شهرداری اعلام کرد و کاندید فرمانداری ایالت فلوریدا شد. لو ریتر، عالی‌رتبه شهر، در عوض وی در سمت شهرداری منصوب شد.Tschimpke, Glenn: “Lou Ritter” "Jax Daily Record", April 16, 2002
برنس با شکست دادن چارلز هالی جمهوری‌خواه، در انتخابات عمومی ۳ ماه نوامبر، فرماندار فلوریدا شد. در ۵ ژانویه سال ۱۹۶۵ برای خدمت در یک دوره کوتاه مدت دوساله، سوگند یاد کرد. این دورهٔ کوتاه مدت به این دلیل ایجاد شد که دورهٔ انتخابات‌های فرمانداری تغییر یافته بود تا با سال‌های انتخابات در یک زمان قرار نگیرد. برنس در زمان فرمانداری خود، از پیشرفت در تدوین قانون اساسی جدید ایالت و به همین‌گونه از نواحی جدید تفرج در طبعیت و صنعت، نظارت کرد. فرماندار برنس با مجازات اعدام نیز مخالفت ورزید و هیچ اعدامی (آخرین اجرای اعدام قبل از پروندهٔ فورمن علیه جورجیا در سال ۱۹۶۴ اجرا شد) را اجازه نداد.Michael Mello, "Deathwork: Defending the Condemned", University of Minnesota Press, 2002, ,
فرماندار برنس در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۶۵ در یک کنفرانس خبری در اورلندو، والت و روی دیزنی را به فلوریدا معرفی کرد، زیرا آن‌ها اعلام کرده بودند که این ایالت محل «دیزنی‌لند ساحل شرقی» تفریحگاه والت دیزنی ورلد، خواهد بود.
انتخابات‌های فرمانداری سال ۱۹۶۶ فرماندار آن زمان را علیه رابرت کینگ‌های، سیاست‌مدار محبوب میامی به رقابت واداشت. این انتخابات مقدماتی حائز اهمیت بود، زیرا برنس از جناح محافظه‌کار حزب دموکرات نمایندگی می‌کرد وهای انتخاب لیبرال‌های فلوریدای جنوبی بود. فرماندار برنس در انتخابات مقدماتی ۱۹۶۶ حزب دموکرات شکست خورد و سپس در انتخابات عمومی ازهای حمایت نکرد. ناظران سیاسی فلوریدا عدم دستیابی‌های به حمایت برنس را به دیدگاه محافظه‌کارانهٔ برنس در مورد حقوق مدنی نسبت می‌دهند. این کار سبب اختلاف حزب در مواجهه با حمایت یکدست جمهوری‌خواهان از کلود کرک شد. برنس در ۳ ژانویه سال ۱۹۶۷، به‌عنوان نخستین فرماندار دموکرات فلوریدا در تاریخ که از زمان دورهٔ بازسازی یک جمهوری‌خواه جانشین وی شد، از قدرت کنار رفت.
فرماندار برنس پس از پایان دورهٔ فرمانداریش، به کسب و کار مشورتی خصوصی خود در جکسون‌ویل برگشت. در سال ۱۹۷۱ تلاش کرد که دوباره به عنوان شهردار انتخاب شود، اما در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات توسط هانس تازلر، شکست خورد. تعداد زیادی از پروژه‌هایی را که وی ایجاد کرده بود مانند سالن اجتماعات مدنی، در سال ۱۹۹۶ دوباره ساخته شد و به مرکز هنرهای نمایشی تایمز - یونین تغییر نام داده شد و پارک والفسون، ساختمان شهرداری و کلیسوم یا استادیوم ورزشی کهنه‌سربازان جکسون‌ویل با ساختار جدیدتری عوض شدند. با وجود این همه تغییرات، خدمت وی برای پیشرفت شهر تا به امروز مشهود است. هایدن برنس الی مرگش در سال ۱۹۸۷، در جکسون‌ویل بود.
ناحیهٔ کُدکنندهٔ یک ژن که با عنوان توالی کدکننده (CDS) نیز شناخته می‌شود، بخشی از دی‌ان‌ای یا آران‌ای ژن است که پروتئین را کد می‌کند. مطالعهٔ طول، ترکیب، تنظیم، اتصال، ساختار و عملکرد مناطق کدکننده در مقایسه با مناطق غیرکدکننده در گونه‌ها و دوره‌های زمانی مختلف می‌تواند اطلاعات مهمی در مورد سازماندهی ژن و تکامل پروکاریوت‌ها و یوکاریوت‌ها ارائه دهد. این موضوع همچنین می‌تواند به نقشه‌برداری از ژنوم انسان و توسعهٔ ژن‌درمانی کمک کند.
اگرچه این اصطلاح گاهی به‌جای اگزون نیز به‌کار می‌رود، اما مفهومی دقیقاً یکسان نیست: اگزون از ناحیهٔ کدکننده و همچنین از ناحیه ۳' و ۵' ترجمه نشدهٔ آران‌ای تشکیل شده‌است. نواحی ترجمه نشدهٔ ۳' و ۵' آران‌ای، که پروتئینی را کد نمی‌کنند، مناطق غیرکدکننده نامیده می‌شوند.
اغلب بین تعریف مناطق کدگذاری و اگزوم‌ها (مجموع تمامی اگزون‌ها) سردرگمی وجود دارد اما در واقع تمایز واضحی بین این اصطلاحات وجود دارد. اگزوم به تمام اگزون‌های یک ژنوم اشاره دارد اما ناحیهٔ کدکننده به بخش ویژه و منفردی از دی‌ان‌ای یا آران‌ای اشاره دارد که به‌طور خاص، نوع خاصی از پروتئین‌ها را کد می‌کند.
تصور می‌شود که ناحیهٔ کدگذاری، حاوی محتوای سیتوزین-گوانین بالاتری نسبت به مناطق غیرکدکننده است. پژوهشهای بیشتری وجود دارد که نشان می‌دهد هر چه رشتهٔ کدگذاری طولانی‌تر باشد، محتوای سیتوزین-گوانین بالاتر است.
مناطق ضروری کدگذاری (غنی از ژن) دارای محتوای سیتوزین-گوانین بالاتر و در مقایسه با مناطق کمکی و غیرضروری (فقیر از ژن) پایدارتر و در برابر جهش مقاوم‌تر هستند.
در دی‌ان‌ای، ناحیهٔ کدکننده توسط توالی پروموتر در انتهای '۵' رشتهٔ الگو و توالی خاتمه در انتهای '۳ احاطه شده‌است. در طول رونویسی، آران‌ای پلی‌مراز به دنبالهٔ پروموتر متصل می‌شود و در امتداد رشتهٔ الگو به‌سوی ناحیهٔ کدکننده حرکت می‌کند. سپس آران‌ای پلی‌مراز، نوکلئوتیدهای آران‌ای را به‌صورت مکمل به ناحیهٔ کدکننده اضافه می‌کند تا آران‌ای پیام‌رسان را تشکیل دهد و اوراسیل را به‌جای تیمین جایگزین کند.Overview of transcription. (n.d.). Retrieved from https://www.khanacademy.org/science/biology/gene-expression-central-dogma/transcription-of-dna-into-rna/a/overview-of-transcription. این فرایند تا زمانی ادامه می‌یابد که آران‌ای پلی‌مراز به محل دنبالهٔ خاتمه برسد.
پس از رونویسی و بلوغ، آران‌ای پیام‌رسان بالغ تشکیل‌شده، بخش‌های متعددی را در بر می‌گیرد که برای ترجمهٔ نهایی آن به پروتئین مهم است. ناحیهٔ کدکننده در آران‌ای پیام‌رسان توسط ناحیهٔ ترجمه‌نشدهٔ ۵' (5'-UTR) و ناحیهٔ ترجمه‌نشدهٔ ۳' (3'-UTR), کلاهک ۵' و دُم پلی‌آدنیله شده احاطه شده‌است. در طول ترجمه، ریبوزوم، اتصال آران‌ای‌های حامل را به ناحیهٔ کدکننده، یعنی ۳ نوکلئوتید در یک زمان (کدون) تسهیل می‌کند. آران‌ای‌های حامل، اسیدهای آمینهٔ مرتبط خود را به زنجیرهٔ پلی‌پپتیدی در حال رشد منتقل می‌کنند و در نهایت، پروتئینی را تشکیل می‌دهند که در ناحیهٔ کدکنندهٔ دی‌ان‌ای اولیه تعریف شده‌است.
ناحیهٔ کدکننده، به‌منظور تنظیم بیان ژن، قابل تنظیم و تغییر است.
آلکیل‌دار کردن، یکی از اشکال تنظیم ناحیهٔ کدکننده است. ژنی که رونویسی می‌شد را می‌توان با هدف قرار دادن یک توالی خاص، خاموش کرد. بازها در این دنباله، با استفاده از گروه‌های آلکیل مسدود می‌شوند که اثر «خاموش‌کننده» را ایجاد می‌کنند.
در حالی‌که تنظیم بیان ژن، فراوانی آران‌ای یا پروتئین ساخته‌شده در یک سلول را مدیریت می‌کند، تنظیم این مکانیسم‌ها را می‌توان با یک توالی تنظیمی که پیش از آغاز چارچوب خوانش باز در یک رشته دی‌ان‌ای کنترل می‌شود، کنترل کرد. سپس توالی تنظیمی، مکان و زمانی را که بیان برای یک ناحیهٔ کدکنندهٔ پروتئین رخ می‌دهد تعیین می‌کند.
پیرایش آران‌ای در نهایت تعیین می‌کند که کدام قسمت از توالی، ترجمه و بیان شود و این فرایند، شامل برش اینترون‌ها و کنار هم قرار دادن اگزون‌ها است. با این‌حال، جایی‌که پیرایشگر (اسپلایسوزوم) آران‌ای، برش را انجام می‌دهد، با شناسایی مکان‌های اتصال هدایت می‌شود، به‌ویژه محل اتصال ۵'، که یکی از بسترهای نخستین مرحله در پیوند است. نواحی کدکننده در داخل اگزون‌ها قرار دارند و با پیوند کووالانسی به یکدیگر متصل می‌شوند تا آران‌ای پیام‌رسان بالغ را تشکیل دهند.
جهش در ناحیهٔ کدکننده می‌تواند اثرات بسیار متنوعی بر فنوتیپ یک جاندار داشته باشد. در حالی‌که برخی جهش‌ها در این ناحیه از دی‌ان‌ای/آران‌ای می‌توانند منجر به تغییرات سودمند شوند، برخی دیگر می‌توانند برای بقای جاندار مضر و حتی گاهی کشنده باشند. در مقابل، تغییرات در ناحیهٔ کدگذاری ممکن است همیشه منجر به تغییرات قابل‌تشخیص در فنوتیپ نشود.
اشکال مختلفی از جهش وجود دارد که می‌تواند در نواحی کدگذاری رخ دهد. یک شکل از آن جهش‌های خاموش است که در آن، تغییر در نوکلئوتیدها پس از رونویسی و ترجمه هیچ تغییری در اسید آمینه ایجاد نمی‌کند.Yang, J. (2016, March 23). What are Genetic Mutation? Retrieved from https://www.singerinstruments.com/resource/what-are-genetic-mutation/. همچنین جهش‌های بی‌معنی وجود دارد که در آن تغییرات پایه در ناحیهٔ کدکننده، کدون توقف زودرس را کد می‌کند و پروتئین نهایی کوتاه‌تری را تولید می‌کند. جهش‌های نقطه‌ای، یا تغییرات تک‌جفت‌باز در ناحیهٔ کدکننده، که اسیدهای آمینهٔ مختلف را در طول ترجمه کد می‌کنند، جهش‌های بدمعنی نامیده می‌شوند. انواع دیگر جهش‌ها شامل جهش‌های تغییر قالب مانند درج یا حذف است.
برخی از انواع جهش‌ها ارثی هستند که از والدین به فرزندان منتقل می‌شوند.What is a gene mutation and how do mutations occur? - Genetics Home Reference - NIH. (n.d.). Retrieved from https://ghr.nlm.nih.gov/primer/mutationsanddisorders/genemutation. چنین نواحی کدگذاری جهش‌یافته در تمام سلول‌های موجود در یک جاندار، وجود دارند. اشکال دیگر جهش‌ها (جهش‌های سوماتیک) در طول زندگی موجودات زنده به‌وجود می‌آیند و ممکن است سلول به سلول ثابت نباشند. این تغییرات می‌تواند توسط جهش‌زاها، سرطان‌زاها یا سایر عوامل محیطی (مثلاً پرتوی فرابنفش) رخ دهند. جهش‌های اکتسابی نیز می‌توانند در نتیجهٔ خطاهای کپی در حین تکثیر دی‌ان‌ای باشند و به زاده‌ها منتقل نشوند. تغییرات در ناحیهٔ کدنویسی نیز می‌تواند به‌صورت de novo (جدید) باشد. تصور می‌شود که چنین تغییراتی در مدت کوتاهی پس از لقاح رخ می‌دهد و منجر به جهشی در دی‌ان‌ای فرزندان می‌شود، در حالی‌که جهشی در سلول‌های اسپرم و تخمک وجود ندارد.
مکانیسم‌های رونویسی و ترجمهٔ متعددی برای جلوگیری از مرگ و میر ناشی از جهش‌های مضر در ناحیهٔ کدگذاری وجود دارد. چنین اقداماتی شامل فرایند «تصحیح» (DNA mismatch repair) توسط برخی از دی‌ان‌ای پلیمرازها در طول همانندسازی دی‌ان‌ای، ترمیم عدم تطابق پس از همانندسازی،DNA proofreading and repair. (n.d.). Retrieved from https://www.khanacademy.org/science/high-school-biology/hs-molecular-genetics/hs-discovery-and-structure-of-dna/a/dna-proofreading-and-repair. و " فرضیهٔ لرزش " (Wobble Hypothesis') است.Peretó J. (2011) Wobble Hypothesis (Genetics). In: Gargaud M. et al. (eds) Encyclopedia of Astrobiology. Springer, Berlin, Heidelberg
مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ بیست و چهارمین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا بود که از ۱۶ تا ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ در ورزشگاه نوحد نوفل، ذوق مکایل، نزدیک بیروت، لبنان برگزار شد.
آسمان سرخ خونین یک فیلم اکشن و ترسناک بریتانیایی-آلمانی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی پیتر توروارث که فیلمنامه را با استفان هولتز نوشته‌است. در این فیلم رولاند مولر، پری باومایستر، چیدی آجوفو و مهدی‌میان‌آبادی بازی می‌کنند. این فیلم در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط نتفلیکس منتشر شد.
یک مادر جوان مبتلا به یک بیماری مرموز، باید برای نجات فرزندش از دست هواپیماربایان، راز پنهان خود را آشکار کند و …
تصویربرداری اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰ در پراگ آغاز شد.
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۴ نقد، با میانگین امتیاز ۶٫۵ از ۱، دارای ۸۰ درصد محبوبیت است. توافق نظر منتقدان این وب‌سایت می‌گوید: «آسمان سرخ خونی از داستان خون‌آشام پرمفهوم خود نهایت استفاده را می‌کند و لذتی سریع را برای علاقه‌مندان به ژانر ارائه می‌دهد».
ورنر مایکل بلومنتال (Werner Michael Blumenthal) (متولد ۳ ژانویه ۱۹۲۶)، رهبر تجاری، اقتصاددان و مشاور سیاسی آمریکایی متولد آلمان است که از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ در حکومت رئیس‌جمهور جیمی کارتر، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده بود.
بلومنتال در سال ۱۹۳۹ زمانی‌که سیزده ساله بود به سختی توانست همراه با خانوادهٔ یهودی خود از آلمان نازی فرار نماید. بلومنتال مجبور شد دورهٔ جریان جنگ دوم جهانی الی سال ۱۹۴۷ را در منطقهٔ گتوی شانگهای چین تحت اشغال ژاپن زندگی نماید. سپس به سانفرانسیسکو رفت و به کارهای عجیبی را شروع کرد تا بتواند مصارف مدرسهٔ خود را تأمین نماید. در کالج ثبت نام کرد و سرانجام با اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ اقتصاد بین‌الملل از دانشگاه کالیفرنیا برکلی و دانشگاه پرینستون فارغ شد. در جریان حرفه‌اش، هم به بازرگانی و هم در خدمات عمومی فعالیت می‌کرد.
بلومنتال قبل انتصاب در سمت کابینهٔ رئیس‌جمهور جیمی کارتر، به یک رهبر موفق در تجارت تبدیل شده بود و کار و در سمت‌های اداری در دوره‌های ریاست‌جمهوری رئیس‌جمهور جان اف. کندی و لیندون جانسون، اجرای وظیفه کرده بود. بلومنتال به عنوان عضو دولت کارتر، در ساخت سیاست اقتصادی کمک کرد و در برقراری روابط مجدد با چین نقش داشت. بلومنتال پس از استعفا از سمت دولتی، رئیس و مدیر عامل اجرائی شرکت باروزیک و شرکت یونی‌سیس شد و هفده سال پس از آن رئیس موزه احیا شده، یهود برلین، تعیین شد. بلومنتال نویسندهٔ کتاب «"دیوار نامرئی"» (چاپ انتشارات کاونترپوینت، ۱۹۹۸) و کتاب از «"آوارگی تا واشینگتن: خاطرات رهبری در قرن بیستم"» (چاپ انتشارات اوورلوک، ۲۰۱۳) بود.
بلومنتال پسر رز والری (موسوم به مارکت) و ایوالد بلومنتال، در شهر ارانیبرگ جمهوری وایمار (شهر ارانیبرگ آلمان امروزی)، متولد شد. خانوادهٔ بلومنتال مالک یک مغازه لباس بود و از امکانات زندگی متوسط برخوردار بود."Current Biography Yearbook" اجداد وی از قرن شانزدهم به بعد در شهر ارانیبرگ زندگی می‌کردند. در نتیجهٔ قوانین نورنبرگ (قانون حفاظت از نژاد و افتخار آلمانی) حزب نازی که در سال ۱۹۳۵ نافذ شد، خانوادهٔ بلومنتال از ترس جان خود تصمیم گرفتند که از آلمان فرار نمایند. بلومنتال از شب بلورین یا شب شیشه‌های شکسته یادآوری کرد، شب بلورین مجموعه حمله‌های هماهنگ علیه یهودیان و اموال آن‌ها بود که در ۹ ماه نوامبر سال ۱۹۳۸ در سراسر آلمان آغاز شد.
در صبح یکی از روزها در ۱۹۳۸، اعضای گشتاپو یا سازمان پلیس مخفی نازی به زور وارد خانه وی شدند و پدرش را بدون هیچ دلیلی بازداشت کردند. پدرش را به اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد که یکی از بزرگترین اردوگاه کار اجباری در آلمان بود، انتقال دادند، اردوگاهی که تخمیناً ۵۶٬۰۰۰ نفر که اکثراً یهودی بودند، سرانجام در آن به قتل رسیدند. مادرش عجالتاً تمامی مایملک خانواده را به فروش رسانید و موفق شد شوهر خود را رها سازد. به گفتهٔ استیفانی خواهر بزرگ بلومنتال، آن‌ها هیچ چارهٔ نداشتند مگر این‌که فروشگاه دیرینهٔ خود را به قیمت «عملاً ناچیز» به خانم مدیر فروشات خود بفروشند. استیفانی از آن‌روز چنین یادآوری می‌نماید: «مادرم اشک می‌ریخت ــ گریه مادرم بیشتر به علت این زیان نبود، بلکه به علت غیرعادلانه بودن آن بود، به این خاطر که کسی‌را که آموزش داده بودیم بلای جان ما شود و آنچه را که برایش بسیار زحمت کشیده بودیم، به {قیمت} ناچیز بدست آورد».Chesnoff, Richard Z. "Pack of Thieves", Anchor Books (1999) p. 20
تکواندو در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۹ از ۷ تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۹ در ناپل برگزار شد.
تکواندو در یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۷ از ۲۰ تا ۲۶ آگوست در تائویوان آرنا در تائویوان در منطقه شهری تایپه، تایوان به رقابت پرداخت.
خوش آباد ، روستایی از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
این روستا در جاده ملایر_نهاوند قرار دارد و مردم آن به زبان لری ثلاثی صحبت میکنند.این روستا مدتی بدون سکنه بوده است که مجددا پس از سال ۱۳۸۵ مسکون شده است،به همین علت هیچگونه آماری از تعداد سکنه این روستا در آمار و ارقام کشوری موجود نمیباشد.اهالی ایل روستا از ایل احمدوند شامل : احمدوند و چراغی و طوایف فیروزی ، مومنی ، عباسی میباشند. این روستا در مجاورت روستاهای گرآباد و بهمن آباد و در مقابل روستای کرتیل آباد قرار دارد.
این روستا در دهستان حرم رودسفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن (۳خانوار) بوده‌ است اما جمعیت فعلی آن ۱۰۰ نفر (۳۷خانوار) است.
والاس ام. بارنت جونیور (.Wallace M. Barnett Jr) (زادهٔ ۷ فوریه ۱۹۳۱ – درگذشتهٔ ۱۸ مارس ۲۰۱۶)، سیاستمدار آمریکایی، طرفدار حقوق زنان و طرفدار ایمنی آتش بود که از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ میلادی از حوزه انتخابیه ۲۶ام نبراسکا در مجلس قانون‌گذاری نبراسکا نمایندگی کرد. وی به لقب والی (Wally) معروف شد.
وی به عنوان فردی شناخته می‌شود که برای نخستین بار قانون ایالتی بر علیه تعرض جنسی بر همسر را در سطح ایالات متحده معرفی نمود. قوانینی با این ماهیت بعدتر در سایر ایالت‌ها نیز اعمال گردید.
بارنت در ۱۹۳۱ میلادی در لینکلن، نبراسکا متولد شده و در دانشگاه نبراسکا آموزش دید.
بارنت، قبل از اینکه به عنوان عضو مجلس انتخاب گردد، برای ۱۴ سال به عنوان مأمور آتش‌نشانی در اداره آتش‌نشانی لینکلن مشغول خدمت بود. وی یکی از آن مامورهای آتش‌نشانی بود که نتوانستند یک مادر و کودک را که، یک روز پس از کریسمس ۱۹۶۵، در خانه‌ای در محله هاولاک در آتش‌سوزی گیر مانده بودند، نجات دهند. پس از آتش‌سوزی، بارنت همراه با همکاران خود توسط ماشین آتش‌نشانی به ایستگاه آتش‌نشانی برنگشته و بجای آن با لباس و تجهیزات آتش‌نشانی خود تا ایستگاه قدم زد. پس از اینکه شیفت کاری وی به پایان رسید، او دراز کشید و گریست. این رویداد تأثیر عمیقی بر وی گذاشته و تا چندین دهه از یاد وی نرفت.
به عنوان سناتور ایالتی، دغدغه‌های اصلی بارنت شامل طرزالعمل‌های دیوان حقوقی کودکان، حقوق زنان، تلاش‌ها برای بهبود ایمنی بزرگ‌راه‌ها و بهبود وضعیت بیمارستان‌های روانپزشکی بود. وی رئیس کمیته قضایی بود.
فعالین فمینیستی موج دوم و دادخواهان قربانیان، از جمله کارن فلاورز از ائتلاف لینن در مقابل تجاوز جنسی، راه را برای اصلاحات قوانین مرتبط با تجاوز جنسی نبراسکا در دهه ۱۹۷۰ میلادی باز نمودند. بارنت لایحه‌ای را در ۱۹۷۵ میلادی معرفی نمود که قوانین تجاوز جنسی بازمانده از قرن نوزدهم میلادی را باطل نموده و آنرا با قانونی جایگزین می‌کرد که در آن بجای اصطلاح «تجاوز جنسی» از اصطلاح «جرم تعرض جنسی» استفاده شده بود. این تغییر در اصطلاح یک محدوده گسترده‌تر تماس جنسی ناخواسته را شامل می‌شد و هدف از آن این بود تا شهادت آنهای که مورد تعرض قرار گرفته‌اند را کمتر شخصی سازد. این لایحه تلاش می‌کرد تا «از عزت قربانیان در تمامی مراحل فرایند قضایی محافظت نماید».
برخلاف قانون قدیمی، قانون پیشنهاد شده جدید بر علیه تعرض جنسی، هیچ استثنای برای تعرض همسر قایل نبود. با وجود این که بارنت می‌دانست زنان بیشتر از مردان مورد هدف جرایم جنسی قرار می‌گیرند، اما در این قانون جدید از زبان فراگیر استفاده شده بود و جنسیت تعرض کننده و تعرض شونده را مشخص نمی‌کرد.
تلاش‌های بارنت برای جرم انگاری تعرض بر همسر، به‌طور قوی از سوی سناتور ارنی چمبرز و سناتور وارن آر. اسویگارت مورد حمایت قرار گرفت. جرم‌انگاری تعرض همسر تقریباً با اتفاق نظر در مجلس قانون گذاری به تصویب رسید، بجز از سناتور گلین ای. گودریچ که برخلاف آن رأی داد. این قانون، نبراسکا را به نخستین ایالت در سطح ایالت متحده مبدل نمود دارای قانونی بر ضد تعرض جنسی بر همسر بود.
بارنت قانون محافظت از سوءاستفاده خانگی را در ۱۹۷۸ میلادی معرفی کرد. این قانون وجوه رفاهی را بسوی پناهگاه‌های اضطراری و خدمات مشاوره برای آنهای که در معرض سوءاستفاده و خشونت خانگی قرار گرفته‌اند هدایت نموده و مجریان قانون را ملزم نمود تا برنامه‌های آموزشی خشونت خانگی را فرا گیرند. تا ۲۰۲۰ میلادی، این قانون هنوز هم اجرایی است.
بارنت از لغو قوانین ضد همجنسگرایی حمایت کرد. این قانون‌گذار در ۱۹۷۷ میلادی به نفع بازنگری کد جزای نبراسکا رأی داد تا ممنوعیت مجامعت همجنس‌گرایان در این ایالت برداشته شود. فرماندار جی. جیمز اگزون این بازنگری قانون را وتو کرد. بارنت با اگزون صحبت کرد و دریافت که فرماندار از «منحرفین جنسی، همجنس‌گرایان و مردان همجنس‌گرا» هراس داشت. بارنت جنبشی را برای ملغی کردن وتوی فرماندار ایجاد نمود. این جنبش به موفقیت رسید و نبراسکا به نخستین ایالتی مبدل شد که مجامعت همجنس‌گرایان در آن قانونی بود.
بارنت در ۱۹۷۱ میلادی با NORAL که شعبه NARAL در نبراسکا بود کار کرده و طرحی را برای قانونی سازی سقط جنین تهیه کرد. این لایحه هرگز به رأی‌گیری گذاشته نشد چون امید تصویب آن بسیار اندک بود. بارنت امیدوار بود که سقط جنین می‌تواند در دادگاه قانونی شود، چون وی حس می‌کرد که قوانینی چون قوانین نبراسکا مغایر قانون اساسی بودند. پیشبینی وی با تصمیم دادگاه در پرونده رو در مقابل وید در ۱۹۷۳ میلادی درست اثبات شد.
بارنت از تدابیری حمایت نمود که نگهبانان زندان شهر را ملزم می‌کرد تا اسناد پزشکی هر نوع فرایندی که بر زندانیان انجام می‌شود را حفظ نمایند.
بارنت، پس از اینکه تصمیم گرفت تا مجدداً نامزد مجلس قانون‌گذاری نشود، در ۱۹۷۸ میلادی به عنوان مسئول عمومی آتش‌نشانی ایالت نبراسکا گماشته شد. وی در ۱۹۹۱ میلادی از سوی مالک بزرگترین شرکت محصولات آتش‌بازی نبراسکا به عنوان «قهرمان ناشناخته آتش‌بازی» خوانده شد، چون رویکرد سختگیرانه اما منصفانه وی نسبت به ایمنی آتش‌بازی باعث امن‌تر شدن صنعت آتش‌بازی شد. بارنت در کل زندگی خود برای ایمنی آتش‌بازی دادخواهی کرد.
بعدتر وی به عنوان مسئول امنیتی کاپیتول ایالت نبراسکا خدمت نمود. بارنت در ۲۰۱۶ میلادی درگذشت و در قبرستان پارک یادبود لینکلن در زادگاهش، لینکلن، به خاک سپرده شد.
سایر ایالت‌های ایالات متحده، با پیروی از مثال نبراسکا در برخی موارد، استثنای حالت مدنی را از قوانین تجاوز جنسی در دهه ۱۹۷۰ میلادی حذف کردند. تا ۱۹۹۳ میلادی، تمامی ۵۰ ایالت تعرض جنسی همسر را جرم اعلام کردند.
قانون ضد تعرض جنسی همسر که بارنت معرفی نمود با تصمیم دادگاه عالی نبراسکا در ۱۹۸۶ میلادی حمایت گردیده و مستحکم ساخته شد. این تصمیم یک دکترین حقوقی به اصطلاح «رضایت ابطال ناپذیر» را تغییر داده و تأیید نمود که هیچ نوع مصونیت همسری، در صورت تعرض جنسی همسر، در ایالت نبراسکا وجود ندارد. این دادگاه برای تأیید هدف این قانون به نسخه قانونی سناتور بارنت و سناتور چمبرز مراجعه نموده و استدلال‌های فعالین فمینیست ضد تجاوز جنسی را تأیید و تعرض جنسی به عنوان را یک عمل خشونت‌آمیز، نه یک اشتیاق جنسی، به رسمیت شناخت.
بارنت که برای چندین دهه از خاطره مرگ‌های که وی در جریان خدمت به عنوان مأمور آتش‌نشانی شاهد آن بود اذیت می‌شد، تلاش نمود تا راهی را برای جلوگیری از این چنین واکنش‌های بااسترس در سایر مأموران آتش‌نشانی، پیدا کند. وی در ۱۹۸۷ میلادی برنامه توضیح استرس در رویدادهای حیاتی نبراسکا که حمایت داوطلبانه حیاتی به امدادگران خط مقدم فراهم می‌نمود، را تأسیس کرد.
دی-آی‌اکس یک افزایشگر کارای آزمایشی مبتنی‌بر مت‌آمفتامین است که توسط آلمان نازی در سال ۱۹۴۴ برای کاربردهای نظامی ساخته شد. محققی که این پروژه را بازیابی کرد، ولف کمپر، گفت که «هدف استفاده از دی-آی‌اکس بازتعریف محدودیت‌های استقامت انسان بود.» یک دوز حاوی ۵ میلی‌گرم اکسی کدون (با نام تجاری Eukodal، یک نوع ماده مخدر ضد درد)، ۵ میلی‌گرم کوکائین و ۳ میلی‌گرم متامفتامین (با نام تجاری Pervitin) بود.
پزشکان آلمانی در مورد نتایج بسیار مشتاق بودند و قصد داشتند همه سربازان آلمانی را با این قرص‌ها پوشش دهند، اما جنگ قبل از اینکه دی-آی‌اکس به تولید انبوه برسد پایان یافت، اگرچه در میان تعداد انگشت شماری از خلبانان نگر و بیبر استفاده محدودی از آن مشاهده شد.
والتر فردریک براون (Walter Frederick Brown) (متولد ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۶)، سیاستمدار آمریکایی و کاندید پیشین ریاست‌جمهوری از حزب سوسیالیست ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) است. براون در سال ۱۹۴۸ به حزب سوسیالیست گروید اما از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۸۷، به عنوان عضو دموکرات در مجلس سنای ایالتی اورگن خدمت کرد. براون در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴، کاندید حزب سوسیالیست ایالت اورگن در کنگره ایالات متحده (از حوزهٔ انتخابیهٔ سوم) بود و کاندید حزب سبز اقیانوس آرام برای دو مقام ایالتی بوده‌است.
براون در لس آنجلس ایالت کالیفرنیا در خانوادهٔ والتر اندریو (۱۱ اوت ۱۸۹۷–۱۰ نوامبر ۱۹۷۸)، وکیل دادگستری (قبلاً مکانیک خودرو، رانندهٔ کامیون و کارشناس بیمه برای خسارت تصادفات بود) و ایملی آن (موسوم به ویبر؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۹۷–۲۵ فوریه ۱۹۷۸) معلم دبستان، متولد شد.
براون در سال ۱۹۴۴ در جریان جنگ دوم جهانی در ۱۷ سالگی به خدمت فعال یا خدمت زیر پرچم در نیروهای دریایی ایالات متحده داوطلب شد. دراقیانوس آرام و چین در کشتی کارتر هالUSS (LSD-3) خدمت کرد. پس از ترخیص افتخاری در ماه ژوئن سال ۱۹۴۶ و همزمان با حضور در احتیاط غیرفعال نیروهای دریایی ایالات متحده، در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) در قانون تنظیم مجدد سربازان شرکت کرد و مدرک کارشناسی در رشته حقوق با امتیاز درجه دوم در سال (۱۹۴۹) و دکتری حقوق (J.D.) در سال (۱۹۵۲) کسب کرد. در هنگام حضور در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC)، نامزد بورسیه تحصیلی رودز (ویژه دانشجویان آمریکا و کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد انگلستان) بود. وی همچنین در انجمن فی بتا کاپا و فی کاپا فی، انتخاب شد.
براون در سال ۱۹۵۲ در جریان جنگ کره، به خدمت فعال فراخوانده شد. وی به‌عنوان افسر به خدمت پذیرفته شد. در زمان حضور در نیروهای دریایی، به عنوان وکیل پرسنل معلول نیروهای دریایی، آموزگار مدرسهٔ قضائی نیروهای دریایی ایالات متحده در نیوپورت واقع رود آیلند، مقام قضائی پایگاه دریایی گریت لیکس ایالت (ایلینوی)، شهر بوستون و خلیج سوبیک ایالت فیلادلفیا، دادستان ویژه در ویتنام، وکیل استینافی در واشینگتن دی. سی و قاضی دادگاه عالی صحرایی در شهر سن دیگو مربوط ریاست عمومی دادگاه نظامی (JAG)، خدمت کرد. براون پس از ۲۶ سال خدمت در سال ۱۹۷۰ با درجهٔ فرمانده از نیروهای دریایی بازنشسته شد. براون به تحصیلات خود در دانشکدهٔ حقوق هاروارد (در رشتهٔ حقوق اساسی (۱۹۵۸))، دانشگاه بوستون (مدرک کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل (۱۹۶۱))، دانشکدهٔ دادستانی کل نظامی دانشگاه ویرجینیا (کارشناسی ارشد در رشتهٔ حقوق نظامی (۱۹۶۵)) و دانشگاه اورگن (کارشناسی ارشد در رشتهٔ کتابخانه و اطلاعات (۱۹۷۵))، ادامه داد.
پس از این‌که براون از نیروهای دریایی بازنشسته شد، به عنوان دانشیار در دانشکدهٔ حقوق شمال‌غربی کالج لئوس و کلارک استخدام شد و از سال ۱۹۷۰ تا سال ۱۹۸۰ در این کالج تدریس کرد. وی همچنین از سال ۱۹۷۵ تا سال ۱۹۸۷، به‌عنوان معاون رئیس کمیتهٔ قضائی و رئیس مشترک کمیتهٔ شورای قانون‌گذاری (که مسئول پیش‌نویس تمامی لوایح برای قوه مقننه است)، خدمت کرد. از سال ۱۹۸۹ تا سال ۱۹۹۱، به‌عنوان مشاور شهرستان مالهور و معاون دادستان ناحیه‌ای شهرستان مالهور خدمت کرد. از سال‌های ۱۹۸۷ تا ۸۹ و ۱۹۹۱ تا الحال به‌عنوان مشاور کل انجمن مصرف‌کنندگان ایالت اورگن و از سال ۲۰۰۰ به این‌طرف به‌عنوان وکیل داوطلب در اتحادیهٔ عدالت مصرف‌کنندگان خدمت کرد. براون در سال ۲۰۰۳ دو جایزه از کانون وکلای ایالتی اورگن دریافت کرد: یکی به‌خاطر ارائه بیشترین خدمات حقوقی برای افراد بی بضاعت و دیگر آن به‌خاطر مجموع ساعات خدمات مجانی.
براون از سال ۱۹۷۴ تا سال ۱۹۸۶ سه دوره به عنوان نمایندهٔ دموکرات در مجلس سنای ایالتی اورگن خدمت کرد. براون مسئول تصویب نخستین ممنوعیت جهانی کلروفلوئوروکرین تخریب کننده (CFCs) ازون (مولکول) در سال ۱۹۷۷ بود که چندین دولت دیگر از آن به‌عنوان الگو استفاده کردند. این ممنوعیت در سال ۱۹۷۷ در ایالت اورگن به مرحلهٔ اجراء درآمد و مجلس قانون‌گذاری ایالت اورگن اجازه یافت تا هر نوع تغییرات لازم (مانند مجاز شمردن ادامه استفاده CFCs در دستگاه استنشاقی برای افراد مبتلا به آسم یا نفس تنگی)، را ایجاد نمایند.
براون چهار مرتبه در مقابل ایرل بلومنور، نماینده آن زمان از حوزهٔ انتخابیهٔ سوم اورگن در مجلس نمایندگان ایالات متحده کاندید کرد.
براون که یک سوسیال دموکرات بود، توسط حزب سوسیالیست ایالات متحده آمریکا (SPUSA) در کنوانسیون سال ۲۰۰۳ این حزب در برابر ارک چیستر، سوسیالیست انقلابی ماساچوست، نامزد شد. پس از این کنوانسیون اعضای حزب متوجه شدند که براون قبلاً دیدگاه ضد سقط جنین داشته‌است. به دلیل همین دیدگاها، جنبش فراخوان براون به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری در نهایت به شکست مواجه شد اما بسیاری از سازمان‌های حزب قادر به حمایت از این تکت انتخاباتی نشدند. علیرغم این همه اتفاقات، براون و ماری آلیس هربرت، معاونش در هشت ایالت به رای‌گیری دسترسی پیدا کردند و در هشت ایالت دیگر در وضعیت درج شده قرار گرفتند. در روز انتخابات، براون/هربرت ۱۰٬۸۳۷ رای بدست آرودند که بیش از هر نامزد ریاست‌جمهوری حزب سوسیالیست از سال ۱۹۵۲ و در تاریخ سوسیالیست‌ترین حزب ایالات متحده آمریکا، بود. چندین فعال حزب ثالث از جمله دادرسی ریچاردسن از ایالت فلوریدا و استیو هاوزر از ایالات ویسکانسین، در کمپین ریاست‌جمهوری براون همکاری کردند.
در سال ۲۰۰۸، براون به‌عنوان کاندید حزب سبز اقیانوس آرام در انتخابات ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ نامزد سمت دادستانی کل ایالت اورگن شد.accessed October 24, 2008 ۷۶٬۸۵۶ رای برابر با ۵٫۱ درصد آرا را بدست آورد.
براون در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰، در انتخابات سال ۲۰۱۰ اورگن، کاندید حزب سبز اقیانوس آرام برای سمت خزانه‌داری شد اما به کمپین انتخاباتی خود برای نامزدی این حزب پایان داد و در عوض آن در نهایت نامزد حزب ترقی‌خواه شد و به‌عنوان کاندید حزب ترقی‌خواه ثبت فهرست ورق رای‌دهی اورگن شد. براون با کسب ۳۸٬۳۱۶ رای معادل (۳ درصد)، از بین چهار کاندید در جایگاه سوم قرار گرفت.
براون رئیس انجمن دموکرات بخش شرقی (این انجمن به حزب دموکرات وابسته نیست) است و در رأس کمیتهٔ دستور کار آن‌ها نیز قرار دارد. براون عضو هیئت مدیره اتحادیهٔ مصرف‌کنندگان اورگن نیز است. وی وکیل داوطلب اتحادیهٔ مصرف‌کنندگان و اتحادیه عدالت مصرف‌کنندگان است. براون و خانمش بیورلی، در پناهگاه آوارگان سنی‌ساید یا آفتاب برآمد و اتاق ناهار خوری سنت فرانسیس در پورتلند، داوطلبانه خدمت می‌کنند.
براون در پایان دورهٔ دوازده سال خدمت خود در مجلس سنای ایالت اورگن، به عنوان رئیس کمیتهٔ کشاورزی و جنگل‌داری مجلس سنا خدمت کرد. در همین زمان بود که براون و خانمش، ۱۸۵ جریب (۰٫۷۵ کیلومتر مربع) زمین را در دوطرف رودخانهٔ یلتز در شهرستان لینکلن واقع ساحل اورگن خریداری کردند. درختان این زمین در جریان جنگ اول جهانی کاملاً قطع شده بود. این زوج سال‌ها تلاش کردند تا این زمین را با غرس درختان نوئل یا صنوبر سیتکایی، سدر سرخ غربی و صنوبر داگلاس دوباره به جنگل تبدیل نمایند که تلاش‌های همه آن‌ها به صریحاً به انگیزه ایجاد پارک صورت گرفته بود. در زمان فوت باربارا در سال ۱۹۹۹، این پارک تکمیل نشده بود و والت به تنهایی مدیریت این پارک را به پیش برد. در ۸ اوت سال ۲۰۰۷، والت این پارک را به شهرستان لینکلن وقف کرد با این تضمین که شکار و قطع درختان این پارک مجاز نیست.
دانشگاه جان کابوت (JCU) یک دانشگاه خصوصی به سبک آمریکایی در رم، ایتالیا است. این دانشگاه در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد و مدارک تحصیلی کارشناسی، کارشناسی ارشد و برنامه‌های تحصیل در خارج از کشور را به دانشجویان انگلیسی زبان ارائه می‌دهد. این دانشگاه هر ساله بیش از ۷۰۰ دانشجوی جویای مدرک و بیش از ۱۰۰۰ دانشجوی بازدید کننده از ۸۰ ملیت مختلف را میزبانی می‌کند. این دانشگاه متشکل از سه پردیس و دو سالن اقامت است که در مرکز شهر تراسته‌وره قرار دارد. زبان آموزش دانشگاه جان کابوت انگلیسی است.
این دانشگاه در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد و در ابتدا زیر نظر یک مؤسسه مذهبی به نام دانشگاه پرو دیو قرار داشت. این دانشگاه به افتخار کاوشگر ایتالیایی قرن پانزدهم، جیووانی کابوتو، که با نام جان کابوت نیز شناخته می‌شود، نامگذاری شده‌است.
لین فیچ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، حقوق‌دان و ۴۰مین دادستان کل می‌سی‌سی‌پی‏ اهل ایالات متحده آمریکا است.
ویلیام آلبرتسون (William Albertson) (۷ مه ۱۹۱۰–۱۹ فوریه ۱۹۷۲)، یک رهبر قرن بیستمی آمریکایی در حزب کمونیست ایالات متحده بود که با دادگاه‌های فدرال و ایالتی مبارزه کرد و در ۱۹۶۴ توسط FBI متهم شد و پس از مرگش در ۱۹۷۵ اطلاع‌رسانی شد. بیوه او در ۱۹۸۹ توافقی خارج از دادگاه با دولت آمریکا به مبلغ ۱۷۰ هزار دلار انجام داد.
ویلیام آلبرتسون در ۷ می ۱۹۱۰ در اودسا (در آن زمان در امپراتوری روسیه واقع شده بود و اکنون در اوکراین قرار دارد) به دنیا آمد. در ۱۰ فوریه ۱۹۱۱، به همراه مادرش استر داشفسکی که تابعیت فرعی دریافت کرد، وارد فیلادلفیا شد (۲۹ ژوئن ۱۹۲۷). از ۱۹۲۳، او در مدرسه شنلی در پیتسبورگ درس خواند و در سپتامبر ۱۹۲۷، تحصیلات پیشا پزشکی را در دانشگاه پیتسبورگ آغاز کرد. در ۱۹۲۸ به اتحادیه کمونیست‌های جوان آمریکا پیوست. اما ۱۹۲۹، به دلیل همکاری با «باشگاه لیبرال» دانشگاه برای تشکیل جلسه‌ای در حمایت از رهبر کارگری، تام مونی، طرد شد.
در ۱۹۲۷ آلبرتسون به حزب کمونیست ایالات متحده پیوست.
در ۱۵ ژانویه ۱۹۳۱، آلبرتسون قرار بود به عنوان منشی «کمیته موقت جوانان ضد جنگ» ایالت نیویورک برای برگزاری تجمعی یادبود لیبکنشت و تظاهرات ضد جنگ در استار کاسونو در خیابان پارک و خیابان ۱۱۷ در منهتن خدمت کند. ویلیام واینستون، مدیر سی پی یو اس ای و گیل گرین، رهبر وای سی ال قرار بود در این مراسم شرکت کنند.
آلبرتسون در ۱۹۳۲ به نیویورک نقل مکان کرد و تا ۱۹۴۷ در آنجا زندگی کرد. او به عنوان یک مسئول اتحادیه کارگری و سازمان دهنده تا ۱۹۴۰ در آنجا کار کرد.
آلبرتسون کاندید مجلس سنای ایالت نیویورک در ۱۹۳۲ شد.
در ۱۹۳۴، آلبرتسون به عنوان نامزد حزب برای نمایندگی مجلس نمایندگان از ناحیه هفدهم کنگره نیویورک، کاندیدا شد.
در ۱ اکتبر ۱۹۳۹، جوزف زک، مقام سابق حزب و شاهد کمیته مرگ مجلس ایالات متحده، آلبرتسون را در فهرستی از مدیران حزب و جزو هفت نفر از ۴۰ مدیر اتحادیه کنگره سازمان‌های صنعتی (سی ای او) نام برد. در ۱۷ اکتبر ۱۹۳۹، بنجامین گیتلو، یکی از بنیانگذاران سابق حزب، آلبرتسون را به عنوان رهبر حزب معرفی کرد.
در ۱۹۴۲، او یک سال به عنوان منشی و خزانه دار اتحادیه محلی ۱۶ کارکنان هتل و کارکنان رستوران، فدراسیون کار آمریکا، خدمت کرد. در همان دوره، او از نامزدی اسرائیل آمتر برای فرمانداری نیویورک تحت نام حزب کمونیست، حمایت کرد.
در ۱۹۴۳، او یک سال دبیر کار سی پی یو اس ای ملی و همچنین عضو کمیته ایالت نیویورک حزب بود.
در ۱۹۴۴، او به مدت یک سال نایب رئیس انجمن سیاسی کمونیست بروکلین شد.
در ۱۹۴۵، نام آلبرتسون در میان بسیاری از نام‌های دیگر که توسط پدر جان فرانسیس کرونین در گزارشی به نام «مشکل کمونیسم آمریکایی در ۱۹۴۵: حقایق و توصیه‌ها» منتشر شد، ظاهر شد.
در ۱۹۴۶، آلبرتسون دستیار وزیر کار ملی CPUSA شد.
در ۱۹۴۷، آلبرتسون به عنوان دبیر سازمانی منطقه ۵ سی پی یو اس ای (پنسیلوانیا غربی) به پیتسبورگ بازگشت. در همان سال، نام او در مجموعه افسران اصلی حزب کمونیست ملی تحت عنوان «هیئت بازبینی ملی» به عنوان دبیر آمده بود.
در ۱۹۵۰، حزب، او را به سمت دبیر اتحادیه کارگری منطقه ۷ CPUSA (دیترویت) منصوب کرد.
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، آلبرتسون یکی از مقامات برجسته ملی حزب بود که در شهر نیویورک مستقر بود و در ۱۹۵۸ دبیر ایالتی حزب شد.
مت سوتیک، خبرچین FBI، در ۱۹۵۰ «ویلیام آلبرتسون، دبیر منطقه حزب کمونیست در غرب پنسیلوانیا» را لو داد. سوتیک موفق شد از شهادت خود در رابطه با حمله به معاون رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده و نامزد ریاست جمهوری، هنری ای والاس استفاده کند. بر اساس گزارش نیویورک تایمز؛ «یک مأمور مخفی سابق اداره تحقیقات فدرال امروز شهادت داد که هنری ای والاس، یکبار با دو کمونیست معروف پیتسبورگ در مورد حمایت از کمپین ریاست جمهوری خود صحبت کرد. متیو کوتیک مأمور این کار بود. او در کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس نمایندگان بیان کرد که خودش یکی از اعضای شناخته شده حزب کمونیست است». سوتیک همچنین از استیو نلسون که سال بعد با آلبرتسون و چهار رهبر درجه سوم حزب دستگیر شدند، نام برد.
در ۲۲ ژانویه ۱۹۶۲، وزارت امور خارجه، گذرنامه آلبرتسون و چند تن دیگر از رهبران حزب کمونیست را باطل کرد.
رابرت اف کندی، لوی دادستان کل ایالات متحده، در گزارشی در ۱ ژوئن ۱۹۶۳ در رابطه با فعالیت‌های خرابکارانه، چندین بار به آلبرتسون اشاره کرد، چرا که کندی طی درخواست های آلبرتسون و سایرین به ثبت نام به عنوان اعضای حزب وادار کرده بود.
ویلیام الکساندر اندرسون (William Alexander Anderson) (۱۱ می ۱۸۴۲–۲۱ ژوئن ۱۹۳۰)، از وکلای اهل ویرجینیا، سرباز ارتش ایالات مؤتلفه و سیاستمدار دموکرات بود که در هر دو مجلس شورای ایالتی ویرجینیا خدمت کرد. وی دو بار به عنوان دادستان کل این ایالت انتخاب شد و در مقام ریاست دانشگاه «واشینگتن و لی» نیز خدمت کرد که زمانی محل تحصیل خود او بود.
اندرسون که در سال ۱۹۸۲ در شهرستان باتتورت ایالت ویرجینیا متولد شد، فرزند وکیلی به نام فرانسیس تی‌اندرسون بود. فرانسیس در سال ۱۸۵۵ به همراه خانواده‌اش به شهر لکسینگتون واقع در منطقه راکبریج ویرجینیا عزیمت کرد تا ریاست کالج واشینگتن را (که در زمان حیات او به دانشگاه واشینگتن و لی تغییر کرد) بر عهده بگیرد، البته خود او نیز زمانی در این دانشگاه تحصیل کرده بود. او همنام جد پدریش بود که طی سال‌های ۱۸۳۱–۱۸۳۲ نمایندگی شهرستان باتتورت را در مجلس قانونگذاری بر عهده داشت.Leonard p. 359 جد مادریش، اندرو الکساندر بود که جد او نیز، آرشیبالد الکساندر، در سال ۱۷۴۷ از کانتی آنتریم در ایرلند مهاجرت کرده و در نزدیکی آگوستا در منطقه راکبریج سکونت گزیده بود.Tyler vol. III, p. 3 ویلیام اندرسون جوان متناسب با طبقه خانوادگیش تحت تعلیم خصوصی قرار گرفت. سپس در کالج واشینگتن در لکسینگتون نامنویسی کرد، این کار درست زمانی صورت گرفت که در می ۱۸۶۱ ایالت ویرجینیا از ایالات متحده آمریکا جدا شد و به کنفدراسیون پیوست.
اندرسون دو بار ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد. همسر اولش، الن جی. اندرسون که اهل ریچموند بود در سال ۱۸۷۲ از دنیا رفت. همسر دومش، مری لوئیزیا بلر نام داشت و از اهالی لکسینگتون بود.Tyler vol. III, p. 5