moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
۹جمهوری‌خواه زیر در زمان آغاز تحقیقات اعضای کمیته بودند: رئیس کمیته سی. پاتریک رابرتز، اورین جی هچ، آر. مایکل دی واین، کریستوفر کیت باند، ترنت لات، المپیا اسنو، چارلز هیگل، سکسبی چمبلیس، و جان دبلیو وارنر.
هشت دموکرات زیر بقیه کمیته را تشکیل می‌دادند: «جی» راکفلر چهارم، کارل لوین، دایان فاینشتاین، رونالد ال. وایدن نایب رئیس، دیک دربین، ایون بای، جان ادواردز، و باربارا میکولسکی.
در جریان تحقیقات، اعضاي کمیته بیش از ۳۰۰۰۰صفحه از اسناد ارائه شده توسط جامعه اطلاعاتی را بررسی کردند. کمیته درخواست کرد که نسخه‌هایی از گزارش‌های روزانه رئیس‌جمهور در مورد قابلیت‌های کشتار جمعی عراق و پیوندهای آن با تروریسم ارائه شود، اما کاخ سفید این درخواست را رد کرد. مقاله‌ای به قلم موری واس، روزنامه‌نگار، مناقشه‌ای خاص در مورد پی دی بی مربوط به ۲۱ سپتامبر۲۰۰۱را تشریح کرده‌است، که گفته می‌شود جامعه اطلاعاتی ایالات متحده «هیچ مدرکی» دال بر ارتباط صدام حسین با حملات ۱۱سپتامبر، و «شواهد معتبر ناچیزی» دال بر اینکه عراق هر گونه روابط همکاری قابل توجهی با القاعده داشته باشد، در دست ندارد.
کارکنان کمیته همچنین با بیش از ۲۰۰نفر از جمله تحلیلگران اطلاعاتی و مقامات ارشد آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، آژانس اطلاعات دفاعی، وزارت دفاع و سایر نهادهای فدرال که در جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات دخیل هستند، مصاحبه کردند. کمیته همچنین مجموعه ای از جلسات استماع در مورد اطلاعات مربوط به سلاح‌های کشتار جمعی عراق و ارتباط با تروریسم برگزار کرد
در ۱۲ فوریه ۲۰۰۴، سناتورها رابرتز و راکفلر گسترش دامنه تحقیقات را اعلام کردند. عناصر جدید اضافه شده به تحقیق عبارت بودند از:
در ۱۷ ژوئن۲۰۰۴، سناتورها رابرتز و راکفلر اعلام کردند که گزارش تکمیل شده به اتفاق آرا توسط اعضای کمیته تأیید شده‌است و آنها در حال همکاری با سیا بر روی موضوع حذف طبقه‌بندی هستند. گزارش تکمیل شده، با متن سیاه‌شده ("تحقیقات") ساخته شده توسط سیا، در ۹ ژوئیه2004منتشر شد. این گزارش بیشتر موضوعات جدید اعلام شده در بیانیه مطبوعاتی ۱۲ فوریه۲۰۰۴را پوشش نمی‌دهد. در عوض، این موضوعات اکنون باید در گزارشی جداگانه پوشش داده می‌شد که بعداً تکمیل می‌شد و «مرحله دوم» تحقیق را پوشش می‌داد.
این گزارش 511صفحه ای بیشتر توجه خود را بر روی برآورد طبقه‌بندی شده اطلاعات ملی با عنوان "برنامه‌های مستمر عراق برای سلاح‌های کشتار جمعی" در اکتبر۲۰۰۲متمرکز کرده‌است. این گزارش شامل ۱۱۷نتیجه‌گیری رسمی، و همچنین بحث و اطلاعات پشتیبان است.
اولین نتیجه‌گیری گزارش به نقص‌های گسترده در جامعه اطلاعات ملی آمریکا در اکتبر۲۰۰۲اشاره می‌کند و این نقص‌ها را به شکست تحلیلگران جامعه اطلاعاتی نسبت می‌دهد:
نتیجه‌گیری‌های بعدی، جامعه اطلاعاتی را به دلیل ناتوانی در توضیح کافی برای سیاست‌گذاران عدم قطعیت‌های زیربنای نتیجه‌گیری‌های جامعه اطلاعات ملی آمریکا و تسلیم شدن در برابر «تفکر گروهی» که در آن جامعه اطلاعاتی مفروضات آزمایش‌نشده (و در گذشته، غیرقابل توجیه) را در مورد گستردگی آن اتخاذ می‌کند، مقصر دانسته‌است. ذخایر و برنامه‌های تسلیحات کشتار جمعی عراق. این کمیته پس از خروج بازرسان بین‌المللی تسلیحات در سال۱۹۹۸، ناتوانی در نظارت کافی بر تحلیلگران و جمع‌آوران، و عدم توسعه منابع اطلاعاتی انسانی در داخل عراق را شناسایی کرد. همچنین به محیط پس از ۱۱ سپتامبر اشاره کرد که منجر به افزایش شدت بازبینی و زیر سؤال بردن اطلاعات تهدید توسط سیاستگذاران شد.
بخش دوم این گزارش به بررسی نحوه رسیدگی به اطلاعاتی می‌پردازد که نشان می‌دهد عراق ممکن است در تلاش برای خرید اورانیوم از نیجر باشد. این گزارش به بررسی نقش سفیر سابق جوزف ویلسون در بررسی این موضوع و نحوه اطلاع‌رسانی ارزیابی ویلسون در جامعه اطلاعاتی پرداخت. همچنین روندی را مورد بحث قرار می‌دهد که طی آن اشاره‌ها به تلاش‌های عراق برای خرید اورانیوم از برخی سخنرانی‌ها به دستور مقامات اطلاعاتی حذف شد، اما در سخنرانی رئیس‌جمهور بوش در سال ۲۰۰۳باقی ماند. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که قبل از اکتبر۲۰۰۲، جامعه اطلاعاتی منطقی بود که ارزیابی کنند که عراق ممکن است در تلاش برای به دست آوردن اورانیوم از آفریقا بوده باشد.
بخش۳ گزارش به ارزیابی برنامه هسته ای داخلی عراق می‌پردازد. توجه زیادی را بر فرایند اطلاعاتی که در بهار۲۰۰۱در رابطه با تلاش عراق برای خرید۶۰۰۰۰لوله آلومینیومی با استحکام بالا صورت گرفت، متمرکز می‌کند. سیا به این نتیجه رسید که این لوله‌ها می‌تواند برای ساخت سانتریفیوژهایی برای برنامه غنی سازی اورانیوم (یعنی برای شروع مجدد برنامه سلاح‌های هسته ای عراق) در نظر گرفته شود. تحلیلگران در وزارت انرژی و وزارت دفاع این امر را بعید دانستند
جامعه اطلاعات ملی آمریکا اکتبر۲۰۰۲اعلام کرد که به نظر می‌رسد عراق در حال بازسازی برنامه تسلیحات هسته ای خود است. گزارش کمیته به این نتیجه رسید که این دیدگاه توسط اطلاعات زیربنایی پشتیبانی نمی‌شود و این گزارش با نظر دفتر اطلاعات و تحقیقات وزارت امور خارجه، که به‌عنوان یک «دیدگاه جایگزین» در جامعه اطلاعات ملی آمریکا بیان شده بود، موافق بود که اطلاعات موجود باعث نشد «یک مورد قانع کننده برای بازسازی» برنامه هسته ای عراق. کمیته به چند نتیجه در انتقاد از ارتباطات ضعیف بین سیا و سایر بخش‌های جامعه اطلاعاتی در مورد این موضوع رسید.
بخش‌های گزارش مربوط به ارزیابی برنامه‌های تسلیحات بیولوژیکی، برنامه‌های تسلیحات شیمیایی و سیستم‌های تحویل عراق، حاوی بحث‌های گسترده‌ای دربارهٔ مشکل «اطلاعات انسانی» ناکافی برای جمع‌آوری اطلاعات در عراق است. بحثی در مورد «سافت بال» وجود دارد، یک فراری عراقی که بسیاری از اطلاعات را در مورد آزمایشگاه‌های ادعایی سلاح‌های زیستی متحرک عراق ارائه کرده‌است، اگرچه بسیاری از مطالب در این بخش از گزارش ویرایش شده‌است. این گزارش نتیجه می‌گیرد که جامعه اطلاعات ملی آمریکا اکتبر۲۰۰۲و سایر اظهارات در مورد سلاح‌های کشتار جمعی بیولوژیکی و شیمیایی عراق و سیستم‌های تحویل مربوطه در اکثر موارد توسط داده‌های اطلاعاتی زیربنایی ارائه شده به کمیته پشتیبانی نمی‌شوند
رئیس کمیته، پت رابرتز، به تیم راسرت از ان بی سی گفت: «سافت بال واقعاً ۹۸درصد ارزیابی را در مورد اینکه آیا عراقی‌ها سلاح بیولوژیکی دارند یا نه، ارائه کرد.»CNN.com - Pentagon's prewar intelligence role questioned - Jul 11, 2004. Edition.cnn.com. Retrieved on 2013-08-16. این در حالی بود که «هیچ‌کس در داخل دولت ایالات متحده تا به حال با خبرچین صحبت نکرده بود - به جز یک تحلیلگر پنتاگون، که به این نتیجه رسید که این مرد الکلی است و به عنوان منبع کاملاً بی فایده است.»
تحلیلگر پنتاگون پس از اطلاع از اطلاعات ارائه شده توسط سافت بال به عنوان «ستون فقرات» پرونده برای جنگ، نامه ای به سیا نوشت و نگرانی‌های خود را بیان کرد. معاون واحد مبارزه با اشاعهCIA به سرعت پاسخ داد و گفت:
"بیایید این واقعیت را در نظر داشته باشیم که این جنگ بدون در نظر گرفتن آنچه کرف بال گفته یا نگفته رخ خواهد داد"."احتمالاً «قدرت‌هایی که می‌باشند» چندان علاقه‌ای به این موضوع ندارند که «کرو بال» بداند در مورد چه چیزی صحبت می‌کند یا خیر".
یکی از حوزه‌هایی که کمیته دریافت که گزارش‌های جامعه اطلاعاتی به‌طور دقیق اطلاعات زیربنایی را منعکس می‌کند، مربوط به حفظ موشک‌های بالستیک از نوع اسکاد و توسعه انواع جدیدی از موشک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد بود. با این حال، در مورد گزارش جامعه اطلاعات ملی آمریکا در مورد توسعه یک هواپیمای بدون سرنشین (پهپاد) در عراق، کمیته دریافت که گزارش‌ها عموماً توسط اطلاعات زیربنایی پشتیبانی نمی‌شوند و آنچه را که در مورد احتمال پهپادهای عراقی شناخته شده بود، اغراق کرد. برای استفاده به عنوان وسیله ای برای حمل سلاح‌های بیولوژیکی در نظر گرفته شده بودند
بخش هفتم گزارش کمیته بر اطلاعاتی است که پشت سخنرانی کالین پاول وزیر امور خارجه در سازمان ملل در ۵ فوریه۲۰۰۳وجود دارد. این گزارش روندی را تشریح می‌کند که در آن سیا پیش نویس سخنرانی را به شورای امنیت ملی ارائه کرد و سپس به درخواست شورای امنیت ملی، برای گسترش سخنرانی با مطالب اضافی، به ویژه در مورد برنامه هسته ای عراق، تلاش کرد. این گزارش همچنین بررسی‌های بعدی انجام شده توسط کالین پاول و تحلیلگران وزارت امور خارجه با تحلیلگران سیا را شرح می‌دهد. پاول در این سخنرانی گفت: «هر اظهاراتی که امروز بیان می‌کنم توسط منابع و منابع محکم پشتیبانی می‌شود. اینها ادعا نیست. آنچه ما به شما می‌دهیم حقایق و نتیجه‌گیری‌های مبتنی بر هوش استوار است."با وجود این، کمیته به این نتیجه رسید که «بسیاری از اطلاعات ارائه شده یا پاکسازی شده توسط آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) برای گنجاندن در سخنرانی وزیر پاول، اغراق‌آمیز، گمراه‌کننده یا نادرست بود»
این گزارش تا حدی به این سؤال می‌پردازد که آیا فشاری بر تحلیلگران اطلاعاتی وارد شده‌است تا آنها را وادار کند تا ارزیابی‌های خود را برای حمایت از اهداف سیاستی خاص شکل دهند. بازگو می‌کند که چگونه سن. رابرتز مکرراً از تحلیلگرانی که معتقد بودند برای تغییر ارزیابی‌های خود تحت فشار قرار گرفته‌اند، درخواست‌های عمومی کرد تا دربارهٔ تجربیات خود با کمیته صحبت کنند. کمیته همچنین تلاش کرد تا با چند نفری که چنین فشارهایی را در گزارش‌های رسانه ای و اسناد دولتی توصیف کرده بودند، شناسایی و مصاحبه کند. این گزارش می‌گوید که کمیته هیچ مدرکی مبنی بر اینکه مقامات دولتی تلاش کرده‌اند تحلیلگران را برای تغییر قضاوت‌هایشان تحت فشار قرار دهند، پیدا نکرد. با این حال، ارزیابی استفاده دولت بوش از اطلاعات به «مرحله دوم» تحقیقات به تعویق افتاد. (چند نفر از اعضای کمیته دموکرات، اگرچه به تأیید نتایج گزارش رای دادند، در مورد این موضوع محفوظ ماندند و جمهوری خواهان نیز اذعان کردند که موضوع «فشار» در مرحله دوم بررسی خواهد شد.
یک مقاله سفید با عنوان «برنامه‌های مستمر عراق برای سلاح‌های کشتار جمعی» توسط جورج تنت، رئیس سیا در ۴ اکتبر ۲۰۰۲، سه روز پس از انتشار برآورد اطلاعات ملی در مورد سلاح‌های کشتار جمعی عراق منتشر شد. تا حدی، کاغذ سفید پاسخی به درخواست‌های کنگره برای نسخه طبقه‌بندی نشده اطلاعات در جامعه اطلاعات ملی آمریکا بود، زیرا آن سند به دلیل ماهیت طبقه‌بندی‌شده‌اش، تنها برای گروه کوچکی از قانون‌گذاران در دسترس بود. کاغذ سفید، اگرچه کوتاه‌تر و کم‌تر از جامعه اطلاعات ملی آمریکا بود، اما از نظر قالب و نتیجه‌گیری‌های اصلی بسیار شبیه به آن بود. کمیته دریافت که کاغذ سفید توصیف بسیار قوی تری از تهدید ارائه شده توسط سلاح‌های کشتار جمعی عراق نسبت به جامعه اطلاعات ملی آمریکا ارائه می‌کند، و این توصیف قوی تر توسط اطلاعات زیربنایی پشتیبانی نمی‌شود.
چندین بخش در این گزارش به بررسی موضوعات مرتبط با اتهامات مربوط به ارتباط بین عراق و تروریسم می‌پردازد. کمیته گفت که جامعه اطلاعاتی نتایج معقولی در مورد این موضوع ارائه کرد، اگرچه کمیته شکاف‌هایی را در روش‌های جمع‌آوری اطلاعات مورد استفاده یافت (صفحه ۳۵۰).
بیشتر تحقیقات کمیته در این زمینه مربوط به تهیه و توزیع سندی تحت عنوان "حمایت عراق از تروریسم" توسط سیا بود. نسخه اولیه این سند در سپتامبر۲۰۰۲بین مقامات ارشد دولت بوش توزیع شد. نسخه به روز شده این سند در ژانویه۲۰۰۳به کنگره ارائه شد.نتیجه‌گیری تحلیلگران سیا این بود که اگرچه دولت صدام حسین احتمالاً در طول دهه۱۹۹۰تماس‌های متعددی با القاعده داشته‌است، «این تماس‌ها به یک رابطه رسمی ثابت نمی‌رسید.» سیا همچنین تلاش کرد تا نگرش‌هایی را که رهبری عراق و القاعده نسبت به امکان همکاری با یکدیگر داشتند، تعیین کند. اطلاعات موجود در این زمینه نشان می‌دهد که رهبران عراق و القاعده از همکاری با یکدیگر محتاط خواهند بود
«مشکل‌سازترین منطقه تماس بین عراق و القاعده، گزارش‌های مربوط به آموزش استفاده از سلاح‌های غیر متعارف، به‌ویژه سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی بود.» ابو مصعب الزرقاوی در بغداد حضور داشت و انصارالاسلام، یک سازمان وابسته به القاعده که خود را «دشمن قسم خورده» صدام حسین معرفی می‌کرد، در شمال شرقی عراق در منطقه ای تحت کنترل کردها فعالیت می‌کرد. هیچ مدرکی دال بر همدستی یا کمک عراق در حمله القاعده وجود نداشت. در این گزارش از سیا به دلیل کمبود منابع اطلاعاتی انسانی در عراق برای ارزیابی روابط این کشور با تروریسم در دوره قبل از سال۲۰۰۲انتقاد شده‌است.
از نظر فشار بر تحلیلگران، کمیته گفت که پس از۱۱سپتامبر، «تحلیلگران تحت فشار فوق‌العاده ای برای انجام ارزیابی‌های صحیح، اجتناب از از دست دادن یک تهدید معتبر و جلوگیری از شکست اطلاعاتی در مقیاس ۱۱ سپتامبر بودند.» کمیته به این نتیجه رسید که این منجر به ارزیابی‌هایی شد که «در اشاره به پیوندهای تروریستی بالقوه جسورانه و قاطعانه بودند» و این فشار بیشتر ناشی از تمایل خود تحلیلگران برای دقیق‌تر بودن تا حد امکان بود تا هرگونه تأثیر ناروا توسط دولت، که کمیته گفت آنها هیچ مدرکی برای آن پیدا نکردند. چند تن از اعضای دموکرات کمیته در «نظرات تکمیلی» گزارش گفتند که این سؤال به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته‌است.
اعضای جمهوری‌خواه و دموکرات کمیته منتخب اطلاعات سنا به اتفاق آرا به تأیید گزارش نهایی رای دادند. با این حال، زمینه‌های مهمی از اختلاف نظر وجود داشت که این اختلافات در قالب «نظرات تکمیلی» ضمیمه شده در انتهای گزارش بیان شد.
در اولین تجدیدنظر پیوست شده به گزارش، رئیس پت رابرتز، به همراه سناتورهای اورین هچ و کریستوفر باند، دو نتیجه را ارائه می‌دهد که اعضای دموکرات کمیته بودند، موافق نبودند در گزارش گنجانده شود، اگرچه به گفته رابرتز «هیچ اختلافی با حقایق اساسی وجود ندارد.» این دو نتیجه‌گیری مربوط به اقدامات جوزف ویلسون، سفیر سابقی بود که در سال۲۰۰۲برای تحقیق دربارهٔ ادعاهایی مبنی بر تلاش دولت عراق برای خرید اورانیوم «کیک زرد»، احتمالاً به عنوان بخشی از تلاش برای احیای برنامه تسلیحات هسته‌ای عراق، به نیجر اعزام شد. دو نتیجه این بود که طرح فرستادن ویلسون برای تحقیق در مورد ادعای نیجر توسط همسر ویلسون، کارمند سیا پیشنهاد شده بود، و اینکه ویلسون در بیانیه‌های عمومی بعدی خود در انتقاد از دولت بوش، اطلاعاتی را که از گزارش‌های مطبوعاتی به دست آورده بود، درج کرد و آن را نادرست معرفی کرد.
این دیدگاه اضافی همچنین مسئله فشار بر تحلیلگران را مورد بحث قرار می‌دهد و احتیاط را در اجرای اصلاحات در جامعه اطلاعاتی توصیه می‌کند
سناتورهای جان دی. راکفلر (نایب رئیس کمیته)، کارل لوین و ریچارد دوربین، در بررسی بیشتر خود بیان کردند این گزارش تصویری ناقص ارائه می‌دهد، زیرا کمیته این سؤال کلیدی را که «چگونه مقامات دولتی در بیانیه‌ها و گزارش‌های عمومی از اطلاعات در مورد عراق استفاده یا سوء استفاده کردند» را به مرحله دوم تحقیقات موکول کرده بود. به همین دلیل، آنها گفتند، «گزارش مرحله یک کمیته به‌طور کامل محیط فشار شدیدی را که در آن از مقامات جامعه اطلاعاتی خواسته شده بود در مورد مسائل مربوط به عراق قضاوت کنند، در حالی که مقامات سیاست قبلاً به اجبار نتایج خود را در انظار عمومی اعلام کرده بودند، توضیح نمی‌دهد»
سومین تجدیدنظر در این گزارش توسط سناتور ساکسبی چمبلیس، با سناتورهای اورین هچ، ترنت لات، چاک هیگل و کریستوفر باند است. این مقاله بر موضوعات اشتراک اطلاعات و هوش انسانی متمرکز است و ادعای «فشار» موجود در دیدگاه اضافی سناتورهای راکفلر، لوین و دوربین را رد می‌کند.
سناتور المپیا اسنو در تجدیدنظر نوشت که گزارش کمیته مدیریت ضعیف و عدم پاسخگویی در جامعه اطلاعاتی را نشان می‌دهد و او خواستار اصلاحات قوی شد
سناتور جان وارنر از بازنگری خود برای دفاع از یکپارچگی و حرفه ای بودن تحلیلگران اطلاعاتی خط مقدم استفاده کرد و تأکید کرد که «هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد کسی که در قضاوت‌های اطلاعاتی برای این جامعه اطلاعات ملی آمریکا از طرف مافوق خود یا از سوی سیاستگذاران برای تغییر هر یک از قضاوت‌ها یا تحلیل‌های خود تحت فشار قرار گرفته باشد.
بازنگری سناتور دایان فاینشتاین، انتقادی از دولت بوش بود و گفت که «منصفانه نشان دهنده اطلاعات نیست»
سناتور ران وایدن نیز در بازنگری خود از دولت بوش انتقاد کرد و فهرستی از اظهارات عمومی اعضای ارشد دولت را ارائه کردکه اطلاعات زیربنایی در مورد عراق را نادرست و اغراق‌آمیز بیان می‌کرد.
سناتور ریچارد دوربین بر نیاز به پاسخگویی بیشتر در قبال نارسایی‌های اطلاعاتی شناسایی شده در گزارش تمرکز کرد
سناتور باربارا میکولسکی از بازنگری خود برای استدلال برای تعدادی از اصلاحات ساختاری ورویه ای خاص در جامعه اطلاعاتی استفاده کرد.
در زمان انتشار این گزارش(۹ ژوئیه ۲۰۰۴)، اعضای دموکرات کمیته ابراز امیدواری کردند که «مرحله دوم» تحقیقات، که شامل ارزیابی چگونگی استفاده از اطلاعات سلاح‌های کشتار جمعی عراق توسط سیاست گذاران ارشد باشد، انجام شود. سریع تکمیل شود رئیس کمیته، پت رابرتز در مورد فاز دوم گفت: «این یک اولویت است. من تعهدم را انجام دادم و انجام خواهد شد.»
در ۱۰مارس ۲۰۰۵، در طی یک جلسه پرسش و پاسخ پس از سخنرانی در مرکز وودرو ویلسون، سناتور رابرتز در مورد شکست در تکمیل فاز دو گفت: "اساساً در پشت مشعل است." سناتور جان دی. راکفلر، نایب رئیس کمیته، بعداً در همان روز بیانیه‌ای داد که در آن گفت: «رئیس با این تحقیقات موافقت کرد و من کاملاً از او انتظار دارم که به تعهد خود عمل کند. در حالی که تکمیل فاز دو بسیار دیر شده‌است، کمیته این کار مهم را ادامه داده‌است و من انتظار دارم در آینده بسیار نزدیک بررسی را به پایان برسانیم."
سناتور رابرتز در بیانیه‌ای در رابطه با انتشار گزارش کمیسیون سلاح‌های کشتار جمعی ریاست‌جمهوری در۳۱مارس2005نوشت: «فکر نمی‌کنم هیچ تردیدی وجود داشته باشد که ما اکنون همه آن را در مورد اطلاعات قبل از جنگ شنیده‌ایم. من فکر می‌کنم که اتلاف وقت بی‌نظیری است که این زمین را بیشتر بازیابی کنیم"
در ۱۰آوریل ۲۰۰۵، سناتورها رابرتز و راکفلر با هم در برنامه ملاقات با مطبوعات شبکه ان بی سی ظاهر شدند. رابرتز در پاسخ به سؤالی در مورد تکمیل فاز دوم تحقیقات، گفت: «من کاملاً مایل به انجام آن هستم و این چیزی است که ما توافق کردیم و آن در هنوز باز است. و من نمی‌خواهم با جی دعوا کنم، زیرا هر دو توافق کردیم که این کار را انجام دهیم. اما ما داریم هفته آینده سفیر نگروپونته و هفته آینده ژنرال مایک هیدن داریم. ما جلسات شنیداری دیگری داریم یا موارد دیگری که بسیار مهم هستند.»
ناظر تیم راسرت سپس از سناتور راکفلر پرسید که آیا معتقد است فاز۲ تکمیل خواهد شد یا خیر، و او پاسخ داد: «امیدوارم اینطور باشد. من و پت موافقت کردیم که این کار را انجام دهیم. ما روی آن دست داده‌ایم و موافقت کرده‌ایم که این کار را بعد از انتخابات انجام دهیم تا به هیچ وجه یک حمله سیاسی نباشد. منظورم این است که دیدگاه من این بود. نباید اینطور به آن نگاه کرد"
در ۲آگوست ۲۰۰۵، سناتور دایان فاینشتاین متن نامه ای را که برای سناتور رابرتز ارسال کرده بود،منتشر کرد و در بخشی از آن گفت: "من به طور فزاینده ای از تاخیر در تکمیل تحقیقات "فاز دوم" کمیته دربارهٔ اطلاعات قبل از جنگ عراق… من آماده شرکت در این تحقیقات به هر شکل ممکن هستم.»
در ۱ نوامبر ۲۰۰۵، سناتور هری رید، رهبر اقلیت سنا، از ماده ای که به ندرت استفاده می‌شود از قوانین سنا برای قرار دادن جسد در یک جلسه غیرعلنی استناد کرد. طی یک بحث سه و نیم ساعته، توافق بر سر ایجاد یک هیئت شش نفره در سنا به دست آمد که تا ۱۴ نوامبر گزارشی در مورد «پیشرفت کمیته اطلاعاتی در مرحله دوم بررسی اطلاعات پیش از جنگ و برنامه زمانی تکمیل آن» ارائه کند."GOP Angered by Closed Senate Session. Washingtonpost.com (2005-11-02). Retrieved on 2013-08-16.
در ۲۶ آوریل۲۰۰۶، مقاله ای توسط الکساندر بولتون روزنامه‌نگار در مجله کنگره "بنام هیل" گزارش داد که رئیس کمیته، پت رابرتز به دنبال تقسیم بیشتر گزارش فاز دوم است. بر اساس رویکرد جدید رابرتز، مؤلفه‌های زیر گزارش نسبتاً سریع منتشر می‌شود: ارزیابی‌های اطلاعاتی قبل از جنگ از عراق پس از جنگ، یافته‌های پس از جنگ در عراق در مورد سلاح‌های کشتار جمعی و ارتباط با تروریسم، و استفاده از اطلاعات ارائه‌شده توسط اطلاعات توسط اطلاعات آمریکا. کنگره ملی عراق دو مؤلفه گزارش به تأخیر می‌افتد:اینکه آیا بیانیه‌های عمومی قبل از جنگ توسط مقامات ارشد دولتی توسط اطلاعات زیربنایی حمایت می‌شد یا خیر، و نقشی که دفتر طرح‌های ویژه وزارت دفاع در توسعه اطلاعات قبل از جنگ بازی کرد.
مقاله ای در ۷ سپتامبر ۲۰۰۶توسط روزنامه‌نگار جاناتون وایزمن در "واشینگتن پست" گزارش داد که بخشی از گزارش فاز دوم که اظهارات عمومی دولت بوش دربارهٔ صدام حسین را با شواهدی که مقامات ارشد به‌طور خصوصی بررسی کرده‌اند مقایسه می‌کند، قبل از انتخابات نوامبر ۲۰۰۶منتشر نخواهد شد.Panel Set to Release Just Part of Report On Run-Up to War. Washingtonpost.com (2006-09-07). Retrieved on 2013-08-16.
دو جلد از گزارش فاز دوم در ۸ سپتامبر۲۰۰۶منتشر شد: "یافته‌های پس از جنگ در مورد برنامه‌های سلاح‌های کشتار جمعی و پیوندهای عراق با تروریسم و نحوه مقایسه آنها با ارزیابی‌های قبل از جنگ" و "استفاده جامعه اطلاعاتی از اطلاعات ارائه شده توسط کنگره ملی عراق"."
پس از اینکه دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره ای سال ۲۰۰۶اکثریت را در سنا به دست آوردند، ریاست کمیته به سناتور واگذار شد. جی راکفلر. رئیس سابق، سن. پت رابرتز کمیته را ترک کرد. جمهوری‌خواه رده‌بندی و نایب رئیس کمیته کیت باند اکنون سناتور است.
در ۲۵می۲۰۰۷، کمیته جلدی از گزارش فاز دوم را با عنوان "ارزیابی‌های اطلاعاتی قبل از جنگ درباره عراق پس از جنگ" منتشر کرد. این جلد از گزارش شامل هفت صفحه نتیجه‌گیری در مورد ارزیابی‌های ارائه شده توسط جامعه اطلاعاتی به رهبران دولت ایالات متحده قبل از جنگ عراق است. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که جامعه اطلاعاتی ارزیابی کرده‌است که ایجاد یک دولت باثبات در عراق "چالشی طولانی، دشوار و احتمالاً آشفته" خواهد بود، زیرا جامعه عراق عمیقاً دوپاره شده‌است و درگیر درگیری‌های خشونت‌آمیز خواهد شد، مگر اینکه یک قدرت اشغالگر اقداماتی را برای جلوگیری از آن انجام دهد. و اینکه جنگ حداقل به‌طور موقت خطر تروریسم را افزایش خواهد داد. جامعه اطلاعاتی همچنین ارزیابی کرد که شکست آمریکا و اشغال عراق منجر به افزایش اسلام سیاسی و افزایش بودجه برای گروه‌های تروریستی می‌شود و این جنگ باعث نمی‌شود که سایر کشورهای منطقه برنامه‌های کشتار جمعی خود را کنار بگذارند.
این جلد از گزارش شامل پیوستی است که شامل ۲گزارش قبلی طبقه‌بندی شده توسط شورای اطلاعات ملی با عناوین «پیامدهای منطقه ای تغییر رژیم در عراق» و «چالش‌های اصلی در عراق پس از صدام» و همچنین فهرست بلندبالایی است. دریافت کنندگان ارزیابی های جامعه اطلاعاتی آمریکا در داخل دولت در مورد عراق. ضمیمه همچنین حاوی تعدادی «دیدگاه تکمیلی» است که در آن اعضای مختلف کمیته دربارهٔ تاریخچه فعالیت کمیته در این زمینه اظهار نظر می‌کنند و آنچه را که آنها به عنوان سیاسی بودن آن کار توسط اعضای طرف مقابل توصیف می‌کنند، مورد انتقاد قرار می‌دهند.
مرحله دوم این گزارش در روز پنجشنبه ۵ ژوئن ۲۰۰۸به‌طور عمومی منتشر شد که آیا اظهارات مقامات دولت ایالات متحده توسط گزارش‌های اطلاعاتی ثابت شده‌است یا خیر.
این یک گزارش اکثریت دو حزبی بود (۱۰–۵) و «جزئیات فعالیت‌های اطلاعاتی نامناسب و حساس انجام شده توسط دفتر معاون وزیر دفاع در امور سیاست وزارت دفاع، بدون اطلاع جامعه اطلاعاتی یا وزارت امور خارجه.» این نتیجه می‌گیرد که دولت ایالات متحده «مکرراً اطلاعات را به عنوان واقعیت ارائه می‌کند، در حالی که در واقعیت اثبات نشده، متناقض یا حتی وجود ندارد. در نتیجه، مردم آمریکا به این باور رسیدند که تهدید عراق بسیار بیشتر از آن چیزی است که واقعاً وجود دارد.» اینها شامل اظهارات پرزیدنت بوش در مورد مشارکت عراق و القاعده، اینکه صدام حسین در حال آماده شدن برای دادن سلاح‌های کشتار جمعی به گروه‌های تروریستی است و توانایی عراق برای تولید سلاح‌های شیمیایی بود.
رئیس کمیته اطلاعاتی منتخب سنا، سن. جی راکفلر در بیانیه مطبوعاتی گزارش این گزارش اظهار داشت: معتقدم دولت بوش بر عراق متمرکز شده بود و از حملات ۱۱ سپتامبر توسط القاعده به عنوان توجیهی برای سرنگونی صدام حسین استفاده کرد. برای انجام این کار، مقامات ارشد دولت اظهارات مکرری کردند که به دروغ عراق و القاعده را به عنوان یک تهدید واحد به هم مرتبط کردند و القا کردند که عراق در ۱۱ سپتامبر نقش داشته‌است. متأسفانه، دولت بوش کشور را به بهانه‌های واهی وارد جنگ کرد. در حالی که این گزارش بسیاری از مشکلات مربوط به اطلاعات را برجسته می‌کند و از دولت بوش به دلیل مدیریت جنگ و دلایل انجام این کار انتقاد می‌کند، گزارش همچنین در بسیاری از موارد از ادعاهای دولت بوش در مورد تسلیحات عراق حمایت می‌کند. برنامه‌های کشتار جمعی «به‌طور کلی توسط اطلاعات ثابت شده‌است».
«شکی نیست که همه به هوش ناقص تکیه کرده‌ایم. اما، یک تفاوت اساسی بین تکیه بر هوش نادرست و ترسیم عمدی تصویری برای مردم آمریکا وجود دارد که می‌دانید کاملاً دقیق نیست»
رئیس کمیته اطلاعاتی منتخب سنا، سن. جی راکفلر دو بار ادعا کرد که دفتر معاون وزیر دفاع در امور سیاست، یا رئیس سابق آن داگلاس فیث ممکن است در فعالیت‌های غیرقانونی شرکت داشته باشند،فاز۲ گزارش""هیچ چیزی برای اثبات این ادعا پیدا نکرد؛ هیچ چیز غیرقانونی در مورد"ادعا می‌شود "عملیات اطلاعاتی سرکش، هیچ چیز غیرقانونی در مورد دفتر برنامه‌های ویژه، و هیچ چیز غیرقانونی در مورد به اصطلاح عدم اطلاع کنگره از فعالیت‌های اطلاعاتی ادعا شده."" سال قبل، رئیس بیانیه‌ای مطبوعاتی منتشر کرد و مدعی شد که به نظر می‌رسد این دفتر «با قانون مطابقت ندارد».با این حال، راکفلر به جای پیگیری این اتهامات، تصمیم گرفت موضوعی را دنبال کند که به اطلاعات غیرمرتبط و غیرمرتبط با عراق است.او یک جلسه اکتشافی را که در سال۲۰۰۱در رم بین دو مقام وزارت دفاع و دو ایرانی برگزار شد، پیگیری و تحقیق کرد.در نوشتن برای نظر اقلیت به عنوان بخشی از این گزارش آمده‌است که"«پس از ۴سال از طرح ادعاهای غیرقانونی در مورد فعالیت‌های غیرقانونی، به نظر می‌رسد که محاسبات این است که اعلامیه‌های رفتار «نامناسب» عناوین مورد نظر را ایجاد می‌کند که تنها بر کلمات سوزاننده تمرکز می‌کنند. به جای کمبود ماده در پشت آنها"."ما امیدواریم که این دیدگاه‌های اضافی به هدایت مجدد آن تمرکز به شواهد یا فقدان آن کمک کند.""
علیرغم اینکه نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به اعضای گروه خود گفته بود «استیضاح از روی میز خارج شده‌است؛ او علاقه ای به پیگیری آن ندارد»، دنیس کوچینیچ دی اوهایو در تلاشی برای استیضاح قطعنامه ای رسمی به مجلس نمایندگان ارائه کرد. رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش از کاخ سفید. دموکرات‌های مجلس نمایندگان به اتفاق آرا به ارسال آن به یک کمیته رای دادند. مانوری که اساساً تلاش‌های کوچینیچ را از بین برد.
بُزُرگ‌هاگ یا درشت‌هاگ یا مگاسپور () نوعی از هاگ است که در گیاهان ناجورهاگ وجود دارد. این گیاهان دارای دو نوع هاگ، بزرگ‌هاگ و کوچک‌هاگ هستند. به‌طور کلی، بزرگ‌هاگ به یک گامتوفیت ماده جوانه می‌زند که سلول‌های تخمک را تولید می‌کند. اینها توسط گرده تولید شده توسط گامتوفیت نر حاصل از ریزهاگ بارور می‌شوند. گیاهان ناجورهاگ (هتروسپور) شامل گیاهان دانه‌ای (بازدانگان و گیاهان گلدار)، سرخس‌آبی‌سانان، علف خوک و شهپرعلفیان می‌شود.
یکی از یاخته‌های پارانشیم خورش به نام یاخته مادر بزرگ‌هاگ که دودسته (دیپلوئید) است با تقسیم میوز چهار بزرگ‌هاگ تک‌دسته (هاپلوئید) را به وجود می‌آورد. سه تا از این سلول‌ها از بین رفته، بزرگ‌هاگ باقی مانده سه میتوز پیاپی انجام داده به این ترتیب هشت هسته هاپلوئید ایجاد می‌شود. هر هسته به یک سلول تکامل می‌یابد. به این ترتیب کیسه رویانی که گامتوفیت ماده است درون تخمک تشکیل می‌شود.
آلفرد گاولیر (Alfred Gaulier) (10 نوامبر ۱۸۲۹ – ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸)، یک روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. پدرش افسر سواره نظام بود و به نظر می‌رسید که او هم مصمم است تا حرفه نظامی خود را پیش ببرد. در زمان کودتای که باعث قدرت‌گیری ناپلئون سوم شد، او یک ستوان فرعی در نظام پیاده بود. او سندی را امضاء نموده و بر علیه کودتا رأی داد، اما مجبور به استعفاء شد. پس از یک دوره مشکلات مالی، او در مدت باقی‌مانده امپراطوری دوم فرانسه و سال‌های اولیه جمهوری سوم فرانسه، به عنوان روزنامه‌نگار کار کرد. او یک جمهوری‌خواه رادیکال بود و از ۱۸۸۶ – ۱۸۸۹ از حوزه انتخابیه سین به عنوان نماینده پارلمان انتخاب گردید.
آلفرد نیکولاس گاولیر در ۱۰ نوامبر ۱۸۲۹ در پاریس زاده شد. پدر وی جین-باپتستی گاولیر (متولد ۱۷۷۲) نام داشت و بازنشسته رهبر سواره نظام اسکادران، شوالیه سنت لوئیس و افسر لژیون دونور بود و مادرش انی انتوینیت گوگیت (متولد ۱۸۰۲) نام داشت. پدربزرگ وی، رینی گاولیر نجار بود. پدر او در بیشتر مبارزات جمهوری اول فرانسه و امپراطوری اول فرانسه شرکت کرده و در جنگ ینا، مدال افتخار به‌دست‌آورد. آلفرد گاولیر در مدرسه ملی نظامی پریتانی در لافلاش درس خواند، این مدرسه برای دوره آمادگی پسرانی است که برنامه دارند حرفه خود را در نظامی ادامه دهند.
در ۱۸۴۷ میلادی، گاولیر به عنوان ستوان فرعی در تیپ ۴۹ ام پیاده‌نظام توظیف گردید. او در ۱۸۴۸ میلادی در مدرسه نظامی سن-سیر پذیرفته شد. او در زمان کودتای ۲ دسامبر ۱۸۵۱، دارای درجه نظامی ستوان دوم بود و در تیپ ۵۹ ام پیاده‌نظام خدمت می‌کرد. او از جمله معدود افسران در کشور و تنها افسر در پادگان پاریس بود که بر روی سندی امضاء نموده و علیه کودتا رأی داد. او برای رفتار نادرست و نداشتن آداب به نزد یک هیئت بررسی فراخوانده شده و مارشال برنارد پیری مانگان شغل او را به تعلیق درآورد. در نتیجه، او مجبور کرده شد تا از ارتش استعفا دهد.
گاولیر به پاریس نقل مکان نموده و در سال‌های اولیه امپراطوری دوم فرانسه برای پیدا کردن پول با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کرد. او روزنامه‌نگار شده و به زودی با رسانه‌های دموکرات مشغول کار شد. گاولیر ازدواج کرد و یک فرزند داشت. او یکی از فعالین در منافع عمومی (L'Intérêt public) در ۱۸۶۷ میلادی بود. یکی از مقالات وی در منافع عمومی باعث مجازات وی از جانب پلیس انتظامی شد. او در روزنامه L'Électeur libre به عنوان سردبیر و در روزنامه‌های Actionnaires و Le Temps به عنوان دبیر (۱۸۶۷) کار کرد. در جریان گردهمایی‌های انتخاباتی ماه می ۱۸۶۹، گاولیر در Let Temps اظهار داشت که اگر مردم پلیس را تشکیل دهند، آن‌ها به همان اندازه مسئول هستند که برگزارکنندگان مسئولیت دارند:
در جریان کمون پاریس (۲۸ مارس – ۲۸ می ۱۸۷۱)، گاولیر به عنوان دبیر در روزنامهLa Discussion (12-16 می ۱۸۷۱) کار می‌کرد. او مالک، مدیر و سردبیر روزنامه کم‌عمر به‌نام La Politique بود (۱۷ می – ۱ ژوئن ۱۸۷۱). La Politique که سازمان انجمن حقوق پاریس بود، نخست توسط حکومت کمونیستی و بعداً توسط حکومت ورسای سرکوب گردید، چون این روزنامه از زیاده روی‌های آن‌ها انتقاد می‌کرد. او در روزنامه (۱۸۷۱–۱۸۸۶ میلادی) به عنوان دبیر پارلمانی کار کرد. او در این سِمت به‌جای کمیلی پلیتان گماشته شده بود. وی همچنین در La République française کار کرد.
حرفه سیاسی کوتاه‌مدت گاولیر پس از آن شروع شد که اِرنست روش برای شرکت در سازمان‌دهی اعتصاب ۱۸۸۶ معدن‌چیان در انزن، به ۱۵ ماه حبس محکوم شد. آنری روشفور از کرسی نمایندگی مجلس خود استعفا داد و این امر موجب برگزاری انتخابات میان دوره‌ای گردید و سوسیالیست‌ها به‌طور دسته جمعی روش را به عنوان نامزد خود در این انتخابات ثبت نام کردند. ژرژ کلمانسو تصمیم گرفت تا از روش حمایت نکند و روی حمایت مالی از آلفرد گاولیر به عنوان یک نامزد رادیکال تأکید کرد. او مورد حمایت تمامی رسانه‌های رادیکال قرار گرفت. گاولیر در ۲ می ۱۸۸۶ از حوزه انتخابیه شین به عنوان نماینده انتخاب گردید. روش بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ رأی به‌دست‌آورد، اما گائولر این انتخابات را با به‌دست آوردن ۱۴۶٬۰۰۰ برنده شد، این در حالی است که سایر نامزدان از قبیل ام. سابری که توسط امکان‌گراها حمایت می‌شد، مقدار اندکی رأی کسب کردند. براساس یادداشت روزنامه د لیوینگ ایج:
گاولیر با گروه رادیکال چپ‌گرا نشست. در ۷ ژوئن ۱۸۸۶، بررسی تأیید وی به عنوان نامزد انتخابات منتهی به گفتمانی در مورد شخصیت او شد. روزنامه‌هایL'Intransigeant وCri du peuple او را متهم کردند که به دلیل خطاهای اخلاقی از ارتش اخراج شده‌است. او بیان داشت که پس از رأی دادن علیه کودتا، به رضایت خود استعفا داده بود. او همچنین سرزنش شده بود که نظر به قرارداد، وی از تیپ‌ی که در آن خدمت می‌کرد، مدیون است. او پاسخ داد که کل دَین وی بیش از ۱٬۶۰۰ فرانک نبوده و از وزیر جنگ، جنرال بولانجر درخواست کرد تا در این مورد صحبت نماید. بولانجر حرف‌های گاولیر را تأیید نموده و از آن‌های که هرگز بدهی پول نداشتند درخواست کرد تا اولین سنگ را پرتاب کنند، گاولیر تأیید شد.
گائولر معمولاً همراه با رادیکال‌ها رأی می‌داد. در دسامبر ۱۸۸۶، او پیشنهادی را برای تغییر قواعد شیوه کار در مورد دادن رأی اعتماد در یک وزارت‌خانه ارایه کرد. در ۱۱ فوریه ۱۸۸۷، او برخلاف ابقای ورقه رأی شهرستان، رأی داد. او همچنین برخلاف تأخیر در بازنگری قانون اساسی به یک زمان نامعلوم، برخلاف محاکمه سه عضو انجمن وطن‌پرستان (Ligue des Patriotes) و بر خلاف قانون لیسبون که طبق آن آزادی رسانه‌ها محدود می‌گردید، رأی داد. او از رأی دادن برای محاکمه جنرال بولانجر پرهیز کرد. دوره نمایندگی وی در ۱۱ نوامبر ۱۸۸۹ پایان یافت.
آلفرد گاولیر به تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸ در پاریس درگذشت.
نیکولای نیکوویویچ ورونوف (; – ) فرد نظامی اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، مدال دفاع از لنینگراد، قهرمان اتحاد شوروی، مدال دفاع از مسکو، و مدال دفاع از استالینگراد شده‌است.
در هوش مصنوعی، سیستم‌های ایمنی مصنوعی دسته‌ای از سیستم‌های یادگیری ماشینی مبتنی بر قوانین و محاسباتی هوشمند هستند که از اصول و فرآیندهای سیستم ایمنی مهره‌داران الهام گرفته شده‌اند. الگوریتم‌ها معمولاً بر اساس ویژگی‌های یادگیری و حافظه سیستم ایمنی برای استفاده در حل مسئله مدل‌سازی می‌شوند.
حوزه سیستم‌های ایمنی مصنوعی (AIS) به انتزاع ساختار و عملکرد سیستم ایمنی به سیستم‌های محاسباتی و بررسی کاربرد این سیستم‌ها در حل مسائل محاسباتی از ریاضیات، مهندسی و فناوری اطلاعات مربوط می‌شود. AIS زیر شاخه ای از محاسبات با الهام از زیست‌شناسی و محاسبات طبیعی است که به یادگیری ماشین علاقه‌مند است و به حوزه گسترده‌تر هوش مصنوعی تعلق دارد.
سیستم‌های ایمنی مصنوعی (AIS) سیستم‌های تطبیقی هستند که با الهام از ایمونولوژی نظری و عملکردها، اصول و مدل‌های ایمنی مشاهده‌شده، که برای حل مسئله به کار می‌روند.de Castro, Leandro N. ; Timmis, Jonathan (2002). "Artificial Immune Systems: A New Computational Intelligence Approach". . pp. 57–58.
AIS از ایمونولوژی محاسباتی و زیست‌شناسی نظری که به شبیه‌سازی ایمونولوژی با استفاده از مدل‌های محاسباتی و ریاضی برای درک بهتر سیستم ایمنی مربوط می‌شود، متمایز است، اگرچه چنین مدل‌هایی زمینهٔ AIS را آغاز کردند و همچنان زمینه‌ای مناسب برای الهام را فراهم می‌کنند. در نهایت، حوزه AIS بر خلاف سایر زمینه‌ها مانند محاسبات DNA، با بررسی سیستم ایمنی به عنوان بستری برای محاسبه سروکار ندارد.
AIS در اواسط دهه ۱۹۸۰ با مقالاتی توسط فارمر، پاکارد و پرلسون (۱۹۸۶) و برسینی و وارلا (۱۹۹۰) در مورد شبکه‌های ایمنی پدیدار شد. با این حال، تنها در اواسط دهه ۱۹۹۰ بود که AIS به یک میدان برای خود تبدیل شد. فارست و همکاران (در مورد انتخاب منفی) و Kephart و همکاران.Kephart, J. O. (1994). "A biologically inspired immune system for computers". "Proceedings of Artificial Life IV: The Fourth International Workshop on the Synthesis and Simulation of Living Systems". MIT Press. pp. 130–139. اولین مقالات خود را در مورد AIS در سال ۱۹۹۴ منتشر کردند و داسگوپتا مطالعات گسترده‌ای در مورد الگوریتم‌های انتخاب منفی انجام داد. هانت و کوک کار بر روی مدل‌های شبکه ایمنی را در سال ۱۹۹۵ آغاز کردند. تیمیس و نیل این کار را ادامه دادند و بهبودهایی ایجاد کردند. کار د کاسترو و فون زوبن و نیکوزیا و کوتلو (در مورد انتخاب کلونال) در سال ۲۰۰۲ قابل توجه شد. اولین کتاب در مورد سیستم‌های ایمنی مصنوعی توسط داسگوپتا در سال ۱۹۹۹ ویرایش شد.
در حال حاضر، ایده‌های جدید در امتداد خطوط AIS، مانند نظریه خطر و الگوریتم‌های الهام گرفته از سیستم ایمنی ذاتی نیز در حال بررسی هستند. اگرچه برخی بر این باورند که این ایده‌های جدید هنوز هیچ انتزاعی واقعاً «جدید» را بیش از الگوریتم‌های AIS موجود ارائه نمی‌کنند. با این حال، این موضوع به شدت مورد بحث است و این بحث یکی از نیروهای محرک اصلی برای توسعه AIS در حال حاضر است. دیگر پیشرفت‌های اخیر شامل کاوش در انحطاط در مدل‌های AIS است،Andrews and Timmis (2006). "A Computational Model of Degeneracy in a Lymph Node". "Artificial Immune Systems". "Lecture Notes in Computer Science". 4163. pp. 164–177. :10.1007/11823940_13. 2539900Mendao; et al. (2007). "The Immune System in Pieces: Computational Lessons from Degeneracy in the Immune System". "Foundations of Computational Intelligence (FOCI)": 394–400. :10.1109/FOCI.2007.371502. <bdi></bdi>. 5370645.که انگیزه آن نقش فرضی آن در یادگیری و تکامل باز است.Edelman and Gally (2001). "Degeneracy and complexity in biological systems". "Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America". 98 (24): 13763–13768.Whitacre (2010). "Degeneracy: a link between evolvability, robustness and complexity in biological systems". "Theoretical Biology and Medical Modelling". 7 (6): 6.
در ابتدا AIS به دنبال یافتن انتزاعات کارآمد از فرآیندهای موجود در سیستم ایمنی بود، اما اخیراً به مدل‌سازی فرآیندهای بیولوژیکی و به‌کارگیری الگوریتم‌های ایمنی برای مشکلات بیوانفورماتیک علاقه‌مند شده‌است.
در سال ۲۰۰۸، داسگوپتا و نینوDasgupta, Dipankar; Nino, Fernando (2008). "Immunological Computation: Theory and Applications". CRC Press. p. 296. <bdi></bdi>. یک کتاب درسی در مورد محاسبات ایمونولوژیک منتشر کردند که خلاصه ای از کارهای به روز مرتبط با تکنیک‌های مبتنی بر ایمنی را ارائه می‌دهد و طیف گسترده‌ای از کاربردها را توصیف می‌کند.
تکنیک‌های رایج از نظریه‌های ایمنی‌شناسی خاصی الهام گرفته شده‌است که عملکرد و رفتار سیستم ایمنی سازگار پستانداران را توضیح می‌دهد.
"الگوریتم انتخاب کلونال:" دسته‌ای از الگوریتم‌ها با الهام از نظریه انتخاب کلونال ایمنی اکتسابی که توضیح می‌دهد چگونه لنفوسیت‌های B و T پاسخ خود را به آنتی‌ژن‌ها در طول زمان بهبود می‌بخشند که بلوغ میل نامیده می‌شود. این الگوریتم‌ها بر ویژگی‌های داروینی این نظریه تمرکز می‌کنند که در آن انتخاب از میل ترکیبی برهم‌کنش‌های آنتی‌ژن-آنتی‌بادی، تولید مثل از تقسیم سلولی الهام گرفته شده‌است، و تنوع از هیپرجهش سوماتیک الهام گرفته شده‌است. الگوریتم‌های انتخاب کلونال معمولاً برای حوزه‌های بهینه‌سازی و تشخیص الگو اعمال می‌شوند، که برخی از آنها شبیه تپه‌نوردی موازی و الگوریتم ژنتیک بدون عملگر نوترکیبی هستند.de Castro, L. N. ; Von Zuben, F. J. (2002). "Learning and Optimization Using the Clonal Selection Principle" (PDF). "IEEE Transactions on Evolutionary Computation". 6 (3): 239–251.
"الگوریتم انتخاب منفی:" با الهام از فرآیندهای انتخاب مثبت و منفی که در طول بلوغ سلول‌های T در تیموس به نام تحمل سلول T رخ می‌دهد. انتخاب منفی به شناسایی و حذف (آپوپتوز) سلول‌های خود واکنش‌دهنده اشاره دارد، یعنی سلول‌های T که ممکن است بافت‌های خود را انتخاب کرده و به آنها حمله کنند. این دسته از الگوریتم‌ها معمولاً برای طبقه‌بندی و حوزه‌های مسئله تشخیص الگو استفاده می‌شوند که در آن فضای مسئله در مکمل دانش موجود مدل‌سازی می‌شود. به عنوان مثال، در مورد یک حوزه تشخیص ناهنجاری، الگوریتم مجموعه ای از آشکارسازهای الگوی نمونه آموزش دیده بر روی الگوهای عادی (غیر غیرعادی) را آماده می‌کند که الگوهای نادیده یا غیرعادی را مدل و شناسایی می‌کند.Forrest, S. ; Perelson, A.S. ; Allen, L. ; Cherukuri, R. (1994). "Self-nonself discrimination in a computer" (PDF). "Proceedings of the 1994 IEEE Symposium on Research in Security and Privacy". Los Alamitos, CA. pp. 202–212.
"الگوریتم‌های شبکه ایمنی:" الگوریتم‌هایی الهام‌گرفته‌شده از تئوری شبکه‌های نامفهوم ارائه‌شده توسط نیلز کاج جرن که تنظیم سیستم ایمنی را توسط آنتی‌بادی‌های ضد ایدوتیپی (آنتی‌بادی‌هایی که برای سایر آنتی‌بادی‌ها انتخاب می‌کنند) توصیف می‌کند. این دسته از الگوریتم‌ها بر ساختارهای نمودار شبکه‌ای متمرکز هستند که در آن آنتی‌بادی‌ها (یا سلول‌های تولیدکننده آنتی‌بادی) گره‌ها را نشان می‌دهند و الگوریتم آموزشی شامل رشد یا برش لبه‌های بین گره‌ها بر اساس تمایل (شباهت در فضای نمایش مشکلات) است. الگوریتم‌های شبکه ایمنی در حوزه‌های خوشه‌بندی، تجسم داده‌ها، کنترل و بهینه‌سازی و اشتراک‌گذاری ویژگی‌ها با شبکه‌های عصبی مصنوعی استفاده شده‌اند.Timmis, J. ; Neal, M. ; Hunt, J. (2000). "An artificial immune system for data analysis" (PDF). "BioSystems". 55 (1): 143–150. .
"الگوریتم‌های سلول‌های دندریتیک:" الگوریتم سلول‌های دندریتیک (DCA) نمونه ای از الگوریتم‌های الهام گرفته از ایمنی است که با استفاده از رویکرد چند مقیاسی توسعه یافته‌است. این الگوریتم بر اساس یک مدل انتزاعی از سلول‌های دندریتیک (DCs) است. DCA از طریق یک فرایند بررسی و مدل‌سازی جنبه‌های مختلف عملکرد DC، از شبکه‌های مولکولی موجود در سلول گرفته تا رفتار نشان‌داده‌شده توسط جمعیتی از سلول‌ها، انتزاع و اجرا می‌شود. در داخل DCA اطلاعات در لایه‌های مختلف دانه بندی می‌شود که از طریق پردازش چند مقیاسی به دست می‌آید.
کی‌ایست (; ) یک آژانس مدیریتی بنیان‌گذاری شده توسط بازیگر به یونگ-جون است.
لی جی هون (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "بخش قلب" (۲۰۰۷–۲۰۰۸) و "آه گوم‌بی من" (۲۰۱۶–۲۰۱۷) اشاره کرد.
لی جی-هون (؛ زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در مجموعهٔ نوجوانانهٔ "مدرسه ۲۰۱۳" آغاز کرد و نقش‌های مکمل در درام‌های خانوادگی "تو بهترینی" و "رنگین‌کمان طلایی" ایفا کرده‌است.
براندنبورگر () در طول جنگ جهانی دوم از اعضای واحد نیروهای ویژه آلمانی براندنبورگ آلمان نازی بودند. در اصل، این واحد توسط سازمان اطلاعاتی ارتش، آبور تشکیل شده بود و به عنوان یک توسعه دهنده فعالیت می‌کرد. اعضای این یگان در تصرف اهداف مهم عملیاتی از طریق خرابکاری و نفوذ مشارکت داشتند. اعضای تشکیل‌دهنده آن که اتباع آلمانی و از طرفداران نازیسم بودند، که در خارج از کشور زندگی می‌کردند و به زبان‌ها غیر آلمانی مسلط بودند و همچنین با شیوه زندگی در منطقه عملیاتی که خارجی بودند آشنا بودند.
اندرو ناگورسکی (؛ – ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیش از سه دهه را به عنوان خبرنگار و سردبیر خارجی نیوزویک گذراند.
فیودور ایسیدورویچ کوزنتسوف ( (۲۹ سپتامبر ۱۸۹۸ – ۲۲ مارس ۱۹۶۱) نظامی بلندپایه اهل روسیه بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان‌های مختلفی را در ارتش سرخ شوروی بر عهده داشت.
فیودور ایسیدورویچ کوزنتسوف در یک خانواده دهقان زاده شد. سال ۱۹۱۶ به نیروی زمینی امپراتوری روسیه پیوست. در جریان جنگ جهانی اول نبرد را به عنوان فرمانده دسته و یگان شناسایی پیاده‌نظام تجربه کرد. سال ۱۹۱۸ وارد ارتش سرخ شد. پس جنگ داخلی روسیه، فرمانده یک هنگ و تیپ تفنگ‌دار بود. دهه ۱۹۳۰ در جایگاه‌های آکادمیک مختلفی از جمله ریاست دانشکده نظامی فرونزه خدمت کرد. کوزنتسوف ماه ژوئیه سال ۱۹۳۸ به عنوان نایب فرمانده منطقه ویژه نظامی بلاروس برگزیده شد. یک سپاه را با موفقیت نسبی در جنگ زمستان علیه فنلاند فرماندهی نمود. پس از دوره‌های کوتاه ریاست دانشکده ستاد کل (ژوئیه ۱۹۴۰) و فرماندهی منطقه نظامی شمال قفقاز (اوت ۱۹۴۰)، ماه دسامبر سال ۱۹۴۰ به عنوان فرمانده منطقه ویژه نظامی بالتیک منصوب گردید. سال ۱۹۴۱ به درجه ارتشبدی ترفیع گرفت. با آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، یگان او به جبهه شمال غربی تغییر نام داد. با تحمل شکست‌های سنگین در مقابل مهاجمان، کوزنتسوف تنها تا دو هفته پس از آغاز جنگ در این جایگاه بود.
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"></templatestyles>اختلال ساختگی وضعیتی است که در آن فرد، "بدون انگیزه تمارض"، با ایجاد عمدی، تظاهر یا اغراق علائم، صرفاً برای رسیدن به نقش بیمار (برای خود یا دیگران)، به گونه‌ای رفتار می‌کند که گویی بیماری دارد. افراد مبتلا به اختلال ساختگی ممکن است با آلوده کردن نمونه‌های ادرار، مصرف مواد توهم زا، تزریق مواد دفعی جهت ایجاد آبسه و رفتارهای مشابه علائم بیماری‌زا ایجاد کنند.
کره جونگ‌آنگ دیلی () نسخهٔ انگلیسی‌زبان روزنامهٔ ملی کره جنوبی، "جونگ‌آنگ ایلبو" است. این روزنامه برای اولین بار در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۰ منتشر شد و نام آن در ابتدا «JoongAng Ilbo English Edition» بود.
ماری لوریمر بیتریکس کمبل (؛ تلفظ نام‌خانوادگی: ؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۴۷) یک نویسنده و فعال مدنی اهل انگلستان است که از اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی بدین سو برای نشریه‌های متعددی نوشته‌است. کتاب‌های وی شامل "ملاقات دوباره ویگان پی‌یر" (۱۹۸۴ میلادی)، "گولیات: مکان‌های خطرناک بریتانیا" (۱۹۹۳) و "دیانا، شاه دخت ویلز: سیاست جنسی چگونه سلطنت را لرزاند" (۱۹۹۸ میلادی). وی فیلم‌های نیز ساخته‌است، از جمله "به کودکان گوش دهید" (۱۹۹۰ میلادی) که یک فیلم مستند در مورد کودک آزاری است.
کمبل در شهر کارلایل، کامبرلند در انگلستان به دنیا آمد. او تعلیمات خود را در مدرسه متوسطه مدرن هارابی و دبیرستان دخترانه کارلایل و شهرستان (مدرسه دستور زبان) و از سال ۲۰۰۸ میلادی به بعد در آکادمی مرکزی ریچارد روز کسب کرد. والدین او، جیم و کترین بارنیس، اعضای حزب کمونیست بودند. او دو برادر/خواهر کوچک‌تر داشت.
بیتریکس بارنیس پس از ازدواج با بابی کمبل که قبلاً در گلاسگو یک تعمیرکار کشتی و نوازنده فیدل بود و همچنین در رنسانس سیاست رادیکال و موسیقی در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی در اسکاتلند نقش داشت، نام خانوادگی خود را به کمبل تغییر داد. آن‌ها در اواخر سال ۱۹۶۶ میلادی در شهر لندن باهم آشنا شدند و در یک خانه مشترک در منطقه تاور هملتس زندگی می‌کردند. آن‌ها در سال ۱۹۷۸ میلادی از هم طلاق گرفتند، اما تا زمان مرگ بابی در ۱۹۹۸ میلادی، باهم دوست‌های نزدیک بودند. بابی او را تشویق کرد تا شغلی در بخش خبرنگاری بی‌آبد و او در روزنامه مارنینگ استار که قبلاً معروف به دیلی ورکر بود و بابی در آنجا به عنوان گزارش‌گر بخش بوکس کار می‌کرد، به او پیوست. او در نخست به عنوان ویراستار انتشار و بعدتر به عنوان گزارش‌گر کار نمود. او در ۱۹۷۰ میلادی عمیقاً به جنبش آزادی‌بخش زنان متعهد شد و از آن زمان به بعد به مسائل مرتبط با مردان و زنان می‌پرداخت. او که در ۲۳ سالگی به همجنس‌گرا بودن خود پی‌برد، طبق بیانیه خودش، بدون هیچ فکری با یک زن ازدواج کرد تا میان «مشارکت مدنی» و «ازدواج» تمایز قایل شود.
زمانی که کمبل در ۱۹۶۱ میلادی در راهپیمایی پیکار برای خلع سلاح هسته‌ای از الدرمستون تا لندن که اعتراضی در مقابل سلاح هسته‌ای بود، شرکت کرد. تنها چهارده سال داشت و همچنین در حالی که هنوز نوجوان بود، به حزب کمونیست پیوست. در آن زمان این حزب پیرامون موضع خود نسبت به ارتباط با اتحاد جماهیر شوروی، دچار اختلاف نظر شدید بود. او عضو جناح ضد-استالین این حزب بوده و با تهاجم شوروی به چکسلواکی در ۱۹۶۸ میلادی مخالفت کرد. او و بابی کمبل در لندن به یک گروه دیگر اندیش در درون حزب کمونیستی که توسط استاد دانشگاه، بیل وارین تأسیس شده بود و استالین‌گرایی و سیاست اقتصادی حزب را نقد می‌کرد، پیوستند.Geoff Andrews "Endgames and New Times," p. 63
از اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، فعالیت کمبل در حزب کمونسیت به‌طور فزاینده‌ای همانند فعالیت یک فمینیست بود: از این منظر، او پایه‌های اساسی حزب کمونیست، شامل روی‌کرد سیاسی آن برای سازمان‌دهی در میان زنان و استراتژی کلی آن را به چالش کشید. جیوب اندروز، نظریات او را در کتاب خود تحت عنوان "بازی آخر و نیوتایمز: سال‌های آخر کمونیسم بریتانیایی ۱۹۶۴–۱۹۹۱"Geoff Andrews "Endgames and New Times,"p. 224-243 می‌نویسد که فمینیسم حالا «به یک اولویت مبدل شده‌است، نه پایین‌تر از یک هدف والاتر دیگر. این امر یکی از بخش مهم برای تعریف مجدد سوسیالیسم بود». کمبل یکی از گروه خبرنگاران در روزنامه مارنینگ استار بود که در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی دبیر آن روزنامه را به چالش کشیدند تا گزارش‌های انحصاری روزنامه از حزب کمونیست و جنبش اتحادیه تجارتی را بشکند و گفتمانی را در مورد جنبش‌های اجتماعی در حال ظهور جدید باز نماید. پس از انتصاب تونی چاتر به عنوان دبیر روزنامه در ۱۹۷۶ میلادی، کمبل برای اصلاح آنچه روزنامه استار از دست داده بود، ناتوان شد و در نتیجه استعفا داد. به ژورنال مارکسیستم تودی که مربوط به حزب نیو تایمز گرامشی بود، ملحق شد.
کمبل در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی به‌طور اساسی با روزنامه تایم اوت کار می‌کرد، اما کارکنان این روزنامه در ۱۹۸۱ میلادی به‌خاطر پرداخت برابر برای تمامی کارمندان و برای حق مشاوره با کارکنان در مورد سرمایه‌گذاری‌های بزرگ، دست به اعتصاب کاری زده بودند. در نهایت، او و اکثریت کارکنان روزنامه تایم اوت را ترک نموده و یک مجله مشترک در لندن را به‌نام سیتی لیمیتس راه اندازی نمودند.
ظهور جنبش آزادی‌بخش زنان، زندگی کمبل را تغییر داد. او همراه با میرس، گروه جنبش آزادی‌بخش زنان را در استراتفوردا، شرق لندن تأسیس کردند و در ۱۹۷۲ میلادی عضو گروهی از زنان حزب کمونیست بود که ژورنال رید رَگ را تأسیس نمودند. این روزنامه بی‌درنگ خود را برای پذیرفتن تمامی زنان از هر جنبشی باز نمود و خود را تنها یک ژورنال مارکسیست نه بلکه یک «ژورنال فمینیست» توصیف نموده و فمینیسم را به عنوان «جنبش سیاسی که در نتیجه واکنش زنان به ستم‌های خود شان ظهور می‌کند» تعریف کرد. زمانی که حزب کمونیست، ژورنال رید رَگ را ممنوع اعلام کرد، پاسخ دسته جمعی دبیران ژورنال این بود، «این روزنامه از شما نیست که آن را ممنوع کنید» و ژورنال به شکوفایی خود برای مدت ده سال ادامه داد.Geoff Andrews "Endgames and New Times,"p. 66-69
نوشته‌های کمبل در دهه ۱۹۸۰ میلادی متمرکز بر تغییر دادن بریتانیا از طریق تاچرگرایی بود. او یک سفر شش‌ماهه در سراسر انگلستان را آغاز نموده و یک نقد مجادله‌آمیز از کتاب جرج اورول به‌نام جاده‌ای به سوی اسکله ویگان (۱۹۳۷ میلادی) و آنچه را که او نزدیکی به سوسیالیسم تبعیض جنسی می‌پنداشت، نوشت. او روی طرز دید حزب محافظه کار نسبت به زنان تحقیق کرد. وی همچنین با ظهور استقلال طلبی شهری رادیکال، به‌ویژه در لندن تحت رهبری کن لیوینگستون از حزب کارگر، از نظر سیاسی و از نظر شغلی رابطه پیدا کرد.
در ۱۹۹۸ میلادی، کمبل از گزارش شورای شهری نیوکاسل مبنی بر اتهام‌های کودک آزاری در مهدکودک شیلدفیلد در این شهر در ۱۹۹۳ میلادی، گزارشی منتشر کرد. او ادعا کرد که بررسی شورا «قاطع» بوده و به «شواهد قانع کننده‌ای مبنی بر سوءاستفاده جنسی و آزار حدود ۳۵۰ کودک» دست یافته بود. متجاوزهای متهم شده، کارگران مهدکودک به‌نام‌های دان ریید و کرستوفر لیلی بودند که قبلاً از چندین اتهام در محکمه‌های کیفری در ۱۹۹۴ میلادی تبرئه شده بودند. متعاقب این رویدادها، آن‌ها توانستند با موفقیت، شورا و «تیم مستقل بررسی» که این گزارش را تهیه کرده بود و روزنامه محلی ایونینگ کرونیکل را به اتهام تهمت به محکمه بکشانند. در این پرونده، قاضی یک مورد «بسیار نادر» از «سوء نیت» از جانب تیم مستقل بررسی را یافت، چون «این تیم در گزارش خود تعدادی از ادعاهای اساسی را گنجاندند که آن‌ها باید می‌دانستند نادرست است و این ادعا را نمی‌توان بر مبنای بی‌لیاقتی یا تنها بی‌توجهی تشریح کرد» و در نتیجه قاضی مبلغ ۲۰۰٬۰۰۰ پوند برای حداکثر آسیب رسانده شده به هر کدام از متهمین، رید و لیلی، اعطاء کرد. یکی از افراد عضو این تیم بررسی مستقل، از همکاران نزدیک کمبل به‌نام جودیت جونز بود.The Honourable Mr Justice Eady's judgement: Part 1 , Part 2 , Part 3 کمبل همچنین در مورد اتهامات حالا رد شده در رسوایی آزار جنسی کودکان در کلیولند و همچنین در مورد اتهامات مشابه در ناتنگهام نوشت.TV company website , accessed 20 January 2021 کمبل در ۹ فوریه ۱۹۹۱، همراه با معاون خدمات اجتماعی ناتنگهام شایر به‌نام اندی کراول و برخی دیگر افراد در برنامه تلویزیونی پس از تاریکی (After Dark) ظاهر شد.
جی آر تی پاسکال (جیم راسل تایسون) یک پیاده‌سازی از زبان برنامه‌نویسی پاسکال است. که این زبان برنامه‌نویسی در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی بر روی سیستم عاملCP/M در دسترس قرار گرفت.
در انتهای دهه ۱۹۷۰، محبوب‌ترین پیاده‌سازی پاسکال برای میکروکامپیوترها، پاسکال UCSD بود ولی اکثر مردم معتقد بودند که قیمت این زبان بیش از حد بالاست. و پایه و اساس اولیه زبان UCSD Pascal، بر اساس کامپایلر p-machine که ساختهٔ مؤسسهٔ مبتکر پاسکال یعنی ETH Zurich بود ساخته شده بود. JRT یک مفسر پاسکال است که توسط جیم راسل تایسون ساخته شده که کد را به این صورت کامپایل می‌کرد که انرا به شبه کد خود تبدیل می‌کرد و از کد USDC pascal جدا می‌کرد.
در اوایل دهه ۱۹۸۰، سازمان‌های مختلف کامپایلرهای مختلفی را برای پاسکال UCSD در میکروکامپیوترها توسعه دادند. توسعه دهندگان UCSD اعلام کردند که در حال کار بر روی یک کامپایلر بومی هستند که اساساً UCSD را از یک مفسر به یک سیستم کامپایل شده و بومی در یک مرحله تبدیل می‌کند. زبان برنامه‌نویسی JRTبا توجه به ارزانتر بودن توانست در چندین ماه توجه زیادی را به خود جلب کند و جایگزینی بسیار ارزانتر برای پاسکال UCSD بود. این محبوبیت و توجه‌ها کمتر از یک سال دوام داشت، زیرا شرکت بورلند شروع به فروش توربو پاسکال کرد. با این وجود، اهمیت بالایی داشت به این دلیل که توانسته بود یک سابقهٔ قیمتی ارزان (کمتر از ۱۰۰ دلار) را برای یک پیاده‌سازی پاسکال ایجاد کند.
تبلیغات JRT به استفاده‌کنندگان وعدهٔ "یک پاسکال کامل CP/M را با قیمت تنها با ۲۹٫۹۵ دلار!" به مردم می‌داد و در همین حال این مسئله را بیان می‌کرد که "این همان سیستمی است که ما با قیمت ۲۹۵ دلار می‌فروختیم". پس از دریافت سفارش‌های بسیار - جری پورنل در از مجلهٔ "BYTE" گزارش داد که سارا اسمیت پس از گذشت هشت ماه از سفارش نرم‌افزارهنوز انرا دریافت نکرده‌است شرکت JRT Systems در ۱۸ نوامبر سال ۱۹۸۳ میلادی اعلام ورشکستگی کرد (بر اساس قانون فصل ۱۱ ورشکستگی در ایالات متحدهٔ آمریکا) این محصول در نهایت تا نسخه شمارهٔ ۴ با قیمت ۶۹٫۹۵ دلار ادامه یافت و در ان زمان همراه با یک Modula-2 با قیمت ۹۹٫۹۵ دلار به فروش می‌رسید این شرایط مناسب و موفقیت امیز به نظر می‌رسد ولی مشکل این بود که در همان زمان Turbo Pascal با تقریباً همین قیمت به فروش می‌رسید. Turbo Pascal یک کامپایلر واقعی با یک IDE و همچنین یک مدل تجاری بود که به آن اجازه می‌داد تقاضای مشتری را برآورده کند. گفته می‌شود که JRT بعد‌ها با نام «نوادا پاسکال» توسط الیس کامپیوتینگ فروخته شد.
پورنل در مه سال ۱۹۸۳ گزارش داد که JRT Pascal 2.0 "به طور عمدی یک گویش غیرقابل حمل است"، و از نحوهٔ رسیدگی به خطاهای آن انتقاد کرد و به مبتدیان این زبان توصیه کرد که از آن زبان دوری کنند "ویراستاران BYTE" در آوریل سال ۱۹۸۳ و ژانویه سال ۱۹۸۴ گزارش دادند که شکایات زیادی از خوانندگان در مورد سرعت کم JRT Pascal در رساندن بسته‌ها به مقصد دریافت کرده‌اند. پورنل در ژانویه سال ۱۹۸۴ نسخه۳٫۰ این زبان را معمولی و با قیمت ۲۹٫۹۵ دلار نامید. او شرایط را اینطور توصیف کرد که در مقایسه با بسیاری از کالاهای موجود در بازار یک معامله است، و ارزش آن تا حد زیادی به آنچه قصد انجام آن را دارید بستگی دارد. او گزارش داد که نسخهٔ ۳٫۰ این زبان بیشتر مشکلاتی که در نسخه‌های پیش وجود داشتند و کاربران را ازار می‌دادند بر طرف شده ولی هنوز مشکلاتی باقی هستند، و گفت که "این مبلغ برای یک کامپایلر ارزان است و شما یکسری ابزارهای مفید را هم همراه با آن دریافت می‌کنید." با این حال، پورنل دربارهٔ یک سری از «ویژگی‌های غیر استاندارد» آن هشدار داد و براساس تجربه اسمیت و نامه‌های بسیار زیادی که افرادی که JTR Pascal را سفارش داده بودن و چیزی دریافت نکرده بودند ارسال کردند، می‌توان گفت که باید امادگی منتظر ماندن برای رسیدن سفارش خود را داشته باشید. به خاطر وجود JRT، شرکت بورلند در ابتدا در متقاعد کردن مشتریان مبنی بر ارسال توربو پاسکال مشکل داشت. بروس اف. وبستر در آگوست سال 1985 JRT پاسکال را در مجله به عنوان یک «فیاسکو» توصیف کرد. جف دانتمان در "مجله PC" در سال ۱۹۸۴ اظهار داشت که JRT Pascal "یک کامپایلر وحشتناک بود. علاوه بر آسیب بزرگی که این کامپایلر به تعریف زبان پاسکال می‌زد، این یک مزرعه باگ بود که کامپیوتر CP/M-80 من را چندین بار در شب دچار مشکل می‌کرد. جای تعجب نیست که شرکت JRT Systems اواخر سال گذشته ورشکست شد.»
تاریخ ایرانیان در هندوستان اشاره به دودمان‌ها و حکومت‌های تشکیل شده با تبار ایرانی در هند دارد. همچنین به بررسی روابط تاریخی این دو سرزمین می‌پردازد.