moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این منطقه از مناطق ییلاقی ایران است دارای اماکن توریستی زیادی همانند مرقد امامزاده هادی، غار وشنوه که به دوران ساسانیان برمی‌گردد، قنات بالا و پایین و … می‌باشد. مهم‌ترین محصولات کشاورزی این روستا فندق، بادام و گردو است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵۷ نفر (۲۲۹ خانوار) بوده‌است.
تیره، روستایی در دهستان خاوه بخش فردو شهرستان کهک در استان قم ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۶ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
ویریج، روستایی در دهستان خاوه بخش فردو شهرستان کهک در استان قم ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۳ نفر (۱۳۰ خانوار) بوده‌است.
صرم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰۲ نفر (۷۰۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خورآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۳۳ نفر (۴۲۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ونارج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۵۳ نفر (۲۳۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیرو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۷ نفر (۲۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ابرجس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در فرهنگ جغرافیایی ایران ، رزم آرا درباره این ده اینگونه آمده است:ابرجس دهی جزو دهستان کهک شهرستان قم است و در ۳۰ کیلومتری جاده قم اصفهان است.دارای ۸۰۰ تن سکنه شیعه مذهب فارسی زبان است.
ورجان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهک در استان قم ایران است. این روستا در فاصله 37 کیلومتری شهر قم (مرکز استان)، 25 کیلومتری جمکران و 6 کیلومتری کهک واقع شده است. این روستا یکی از سرسبزترین مناطق بخش کهک به شمار می آید که یکی از نکات مثبت آن در جذب گردشگر می باشد.
نام این روستا این روستا از نام ورگان گرفته شده که به معنی جایی دژ مانند و سرپوشیده است.
شغل اصلی این مردمان کشاورزی بوده و در کنار آن به دامداری و مرغداری نیز اشتغال دارند. انار و انجیر دو نمونه از محصولاتی می باشند که کشت آنها از قدیم در این روستا رواج داشته و تا کنون نیز ادامه دارد. امکانات این روستا شامل گازکشی، برق کشی و اینترنت بوده و همچنین جاده آن آسفالت می باشد که به راحتی می توانید با وسیله نقلیه شخصی به این منطقه سفر کنید.
این روستا در شهرستان کهک قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱،۰۲۴ نفر (۳۲۷ خانوار) بوده‌است.
بیدور (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
نام روستا از قسمت " بید " یعنی همان درخت بید است.
و اگر هند به منظور آبگیر را درنظر بگیریم بید هند شاید بشود چشمه درخت بید،
زبان و گویش مردم روستا یکی از گویش‌های بازمانده از زبان‌های اوستایی و قدیم مردم ایران است که با تغییراتی در لهجه و ورود کلماتی از زبان عربی با آن سخن می‌گویند.
موقعیت جغرافیایی و تاریخچه روستای بیدهند نطنز www.bidhend.ir
تلفظ اصلی نام ده بیدهند با فتح‌ها (Bidhand) است ولی بعضی از نا آشنایان با این نام به دلیل هم وزن بودن آن بانام کشور هند آن را با کسر ها(Bidhend) تلفظ می‌کنند و دلیل بر این مدعا اوّل تلفّظ افراد قدیمی و دوم وجود دهی در مجاورت بیدهند و به نام فریزهند است که که هیچگاه در تلفظ مردم خود آن روستا و دیگر سکنهٔ دهات اطراف با کسرها تلفظ نمی‌شود و سوم وجود روستاهایی با همین نام،یکی در گلپایگان و یکی در قم و سومی در قصرشیرین است که همگی با فتح‌ها در تلفظ به کار رفته و نشانگر آن است که پسوند هند (hand)دارای معنی بوده که متأسفانه ما از آن آگاهی نداریم و شاید این اشتباه از آنجا ناشی شود که در گویش روستایی یعنی به زبان تکلّم روستایی به آن وهند(vehend) میگویند.
تاج خاتون، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۸ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سالیون، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شوراب، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طرلاب، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قاضی بالا، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قاضی پایین، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۰ نفر (۸۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هان جی مین (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۸۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از نقش‌های جزئی در "آل این" و "جواهری در قصر"، او در مجموعه تلویزیونی "رستاخیز" (۲۰۰۵) ایفای نقش کرد. هان سپس نقش اصلی در درام‌های "ایسان" و "شاهزاده زیرشیروانی"، "همسر آشنا"، "نور چشمانت" و "غم‌های ما" ایفا کرد•
قره سو، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه اله‌قلی‌بیک، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
محمدبیک، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نیجه، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
باغ یک روستایی از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جنداب، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ ۹۲۰ نفر (۲۳۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
عنایت بیک، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۱ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بشارت آباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دیزیجان، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنجگان، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و در فاصلهٔ ۶۵ کیلومتری جنوب غربی شهر قم قرار گرفته‌است.
سنجگان دارای آب و هوای سردسیری و ییلاقی است. و این مهم‌ترین عامل کاهش جمعیت این روستا در فصل زمستان است. در فصل تابستان جمعیت روستای سنجگان تا دوبرابر و بیشتر افزایش پیدا می‌کند.
در فصول گرم سال، وجود باغ‌ها و مراتع سرسبز و همچنین دریاچهٔ سد مخزنی گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند. این روستا در کنار بخش خلجستان و کهک یکی از مناطق نمونهٔ گردشگری استان قم می‌باشد.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت سنجگان ۳۳۶ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است که ۱۸۱ نفر آن‌ها مرد و ۱۵۵ نفر زن می‌باشند.درگاه ملی آمار ایران
این روستا درسال‌های اخیر با کاهش جمعیت روبرو بوده‌است. در لغت‌نامه دهخدا می خوانیم:
سنجگان . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش دستجرد شهرستان قم که ۶۶۵ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1).
محوطهٔ سنجگان مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شمال روستای سنجگان واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۷۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. مردم روستا در گویش محلی به آن زاغهٔ گبری‌ها یا «زاغه گبری» می‌گویند.
اجرای عملیات ساختمان‌سازی (مسکن مهر روستایی) در این محوطه نگرانی‌هایی مبنی بر تخریب این اثر تاریخی رقم زده است.
ســد مخزنی سنجگان در حاشیه جنوب غربی روستا بر روی رودخانهٔ «سلمان» بنا شده‌است. تاریخ بنای اولیه آن به دوران ساسانیان برمی‌گردد. سد مخزنی سنجگان هم‌اکنون با ۲۵ متر ارتفاع و ۰.۵ میلیون متر مکعب حجم آب یکی از چهار سد استان قم است. سد سنجگان در سال ۱۳۵۰ ه.ش با اختصاص بودجه و کمک‌های مردمی مرمت و بازسازی شد. در سال ۱۳۶۰ نیز عملیات مرمت این سد توسط جهاد سازندگی انجام شده و بر ارتفاع آن افزوده شد. در سال ۱۳۸۰ نیز ادارهٔ آب و فاضلاب استان مرمت این سد را آغاز کرد و باز هم به ارتفاع سد افزوده شد تا به ارتفاع ۲۵ متری رسید.
سد مخزنی سنجگان بخش بزرگی از آب مورد نیاز کشاورزی روستا را تأمین می‌کند. در فصول پربارش روستاهای همسایه مثل یکه باغ را نیز سیراب می‌کند. دریاچهٔ این سد همچنین محل پرورش ماهی است. سد مخزنی سفره‌های آب زیرزمینی منطقه را تغذیه و از مهار سیلاب‌های احتمالی نیز جلوگیری می‌کند.
با وجود تابلوهای «شنا ممنوع» که نشان دهنده خطرناک بودن شنا در این منطقه است، گردشگران همچنان در دریاچه این سد شنا می‌کنند.
در روستای سنجگان عمده فعالیت‌ها در حوزهٔ کشاورزی و باغ‌داری است. انواع میوه‌های سردسیری و محصولات باغی چون سیب، هلو، زردآلو و میوه‌های مغزدار مانند گردو و فندق، و همچنین غله در این روستا کشت می‌شود. فعالیت‌های صنعتی محدود و شامل فعالیت‌های خانگی چون قالی بافی، و همچنین دامداری، پرورش ماهی و تولید آب معدنی پروشات می‌شود.
مردم روستا از اقوام ایرانی‌تبار و از قوم پارس هستند.
وجود آتشکده و محوطهٔ باستانی با نام « گبری‌ها» و مجموعه‌ای از آداب و رسوم، سنت‌ها و اعتقادات خاص در بین مردم این روستا نشان می‌دهد که آن‌ها زمانی از آیین زرتشت پیروی می‌کرده‌اند. آیین امروز مردم اسلام - شیعه دوازده امامی است.
مردم این روستا فارسی زبان هستند و با گویش محلی خاص تکلم می‌کنند.
نمونه واژه‌های محلی که با فارسی معیار تفاوت دارند در ذیل آمده‌است. برخی از این واژه‌ها وارد زبان عامیانه و معیار فارسی هم شده‌اند و امروزه مردم مناطق مختلف ایران از واژه‌های محلی سنجگان استفاده می‌کنند:
* پسوجک (pasojjak) : جمع کردن گردوهای ته باغ
دون دیزه: گوشت کوبیده
بیاقبت : زیرک
سیاه تووه: سیاه گون
آلچه : آلوچه
آلچه سگک: آلوچه ترش
سوخولمه: با مشت یا آرنج دست به صورت آرام به کسی زدن
نوکو و نیشه ( به تشدید کاف): زخم زبان
هنر تعزیه خوانی در روستای سنجگان رواج دارد. جمعی از تعزیه خوانان بومی ده روز اول ماه محرم در حسینیه روستا مراسم تعزیه خوانی برگزار می‌کنند که با استقبال بومیان و حتی غیربومی‌ها مواجه شده‌است.
پردهٔ موسوم به «ظهر عاشورا» که توسط محمود فرشچیان تصویرگری شده به حسینیهٔ این روستا اهدا شده‌است.
حمام تاریخی روستای سنجگان در دوره قاجاریه توسط هنرمند معروف عصر ناصری "حسین قمی" معروف به "معمارباشی" طراحی و اجرا شد.
از اقدامات اساسی جهت پیشرفت و توسعهٔ روستا طرح هادی و سنگ فرش نمودن خیابان اصلی بود که طی چندین ماه به پایان رسید و نمای جدیدی را به روستا بخشید. این کار هم‌زمان با طرح گازکشی به روستا انجام شد.
علی‌آباد تقی‌خان، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیدآباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
یکه باغ، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
داودآباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
راهجرد روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران. این روستا در ۸۵ کیلومتری شمال شرقی اراک واقع است.
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۱۴۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خدیجه خاتون، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خلج‌آباد، روستایی از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم است.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۲ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طایقان، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سال ١٣٩۰ ، جمعیت آن 2000 نفر (686خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نام دیگر این روستا طایقون می‌باشد .
چال‌گنبد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۸ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چشمه علی، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار و در ۵۰ کیلومتری شهرستان قم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳ نفر (۵۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حرفه اصلی مردم این روستا کشاورزی می‌باشد و در موارد جزئی نیز به دامداری مشغول هستند.
این روستا دارای آب و هوایی گرم در فصل بهار و تابستان می‌باشد که به همین دلیل میوه انار در این منطفه به خوبی به حاصل می‌رسد و اکثر کشاورزان این روستا پرورش و تولید میوه انار را پیشه کار خود کرده‌اند.
هوای این روستا در فصل زمستان به دلیل کویری بودن بسیار سرد می‌شود که این امر یک تهدید جدی برای درختان انار می‌باشد در حدی که در سال 1386 به دلیل سرمای بیش از حد هوا در فصل زمستان درختان دچار پدیده سرمازدگی شده و از بین رفتند و کشاورزان مجبور به قطع درختان خود شدند و خسارت مالی فراوانی را متحمل شدند.
حصار سرخ، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خرم‌آباد روستایی از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران است.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1399، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فرح آباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه چم، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۵ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
مجیدآباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی‌آباد نیزاز، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
علی آباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نیزار، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
این روستا در دهستان نیزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دولت‌آباد روستایی در بخش مرکزی شهرستان دلیجان استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
ساریه‌خاتون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان دودهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلعه مرضعلی، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
لئوناردو بونوچی (متولد ۱ مه ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه یونیون برلین بازی می‌کند.
وی در یوونتوس به شش قهرمانی متوالی در سری آ ایتالیا و ۳ سوپر جام ایتالیا و ۳ جام حذفی و ۲ نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا دست یافته‌است.
یکی از ویژگی‌های بازی او، ارسال پاس‌های بلند و دقیق برای مهاجمان است. مثلث دفاعی بونوچی، بارتزالی و کیلینی، سال‌ها به عنوان یکی از بهترین خطوط دفاعی جهان در باشگاه یوونتوس درخشیدند ولی پس از بازنشستگی بارتزالی، باز هم زوج کیلینی و بونوچی تا سال‌ها دروازه تیم ملی ایتالیا و یوونتوس را ایمن نگه داشتند.
بونوچی فوتبالش را در تیم جوانان ویتربسه آغاز کرد و در تابستان ۲۰۰۵ به صورت قرضی عازم اینتر شد و برای این تیم بازی هم کرد. وی اولین بازی اش در سری آ را با پیراهن اینتر و برابر کالیاری انجام داد. این تنها بازی او با پیراهن اینتر می‌باشد.
بونوچی در سال ۲۰۰۹ به جنوا پیوست و بلافاصله عازم کیوو شد. مالک جنوا و کیوو یک نفر بود و ایوان فاتیچ، که مالک مذکور است، تصمیم گرفت بونوچی برای تیم دیگرش بازی کند.
بونوچی خیلی زود دوباره تیم عوض کرد و عازم باری شد و موفق شد در ترکیب اصلی این تیم، جایی برای خود دست و پا کند.
در سال ۲۰۱۰، بونوچی با قراردادی ۴ ساله عازم یوونتوس شد. مبلغ قرارداد او، ۱۵٫۵ میلیون یورو بود. او همراه با این تیم و در کنار جورجو کیه‌لینی و آندره‌آ بارتزالی یکی از بهترین خطوط دفاعی دنیا را تشکیل دادند و ۶ بار قهرمان اسکودتو شدند. یوونتوس بعد از مدتی موفق شد در اروپا هم خودی نشان دهد و گورخرهای تورین به فینال لیگ قهرمانان اروپای ۲۰۱۵ رسیدند که بونوچی هم در آن بازی حضور داشت اما یووه، با نتیجه ۳–۱ مغلوب بارسلونا شد و از کسب قهرمانی، بازماند.
سال بعد، پسر بونوچی دچار بیماری شد و وی نتوانست در برخی از بازی‌های یوونتوس و تیم ملی ایتالیا شرکت کند. او مدتی بعد در بازی برابر جنوآ مصدوم شد و ۶۰ روز از میادین دور بود.
در سال ۲۰۱۷، بونوچی در ترکیب تیم سال ۲۰۱۶ یوفا قرار گرفت و به عنوان بازیکن سال سری آ نیز شناخته شد.
یووه، در فصل ۲۰۱۶–۱۷ هم به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید اما آن‌ها دوباره قهرمانی را از دست دادند؛ این بار برابر رئال مادرید و این بار با نتیجه ۴–۱.
بونوچی در ژوئیه ۲۰۱۷ با قراردادی ۵ ساله و به ارزش ۴۲ میلیون یورو به باشگاه میلان پیوست.
در ۲ اوت ۲۰۱۸ به یوونتوس بازگشت و با قیمت ۳۵ میلیون یورو با ماتیا کالدارا از یوونتوس معاوضه شد. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸ بونوچی اولین گل خودش را در بازگشت به یوونتوس از آث میلان در برد ۳–۱ مقابل ناپولی زد.
بونوچی سابقهٔ شرکت در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰، جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳، جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ و مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ و مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ را دارد. وی ۱۱۶ بازی ملی و ۸ گل ملی را در کارنامه دارد.
او همچنین تک گل تیم ملی ایتالیا در فینال جام ملت های اروپا (یورو ۲۰۲۰) که در نهایت ایتالیایی ها قهرمان این جام شدند را نیز به ثمر رساند.
ساری عبود (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰ در بیروت، لبنان) که بیشتر با نام هنری مساری شناخته می‌شود، خواننده لبنانی کانادایی در سبک ریتم و بلوز معاصر، موسیقی پاپ و موسیقی هیپ‌هاپ است که در کانادا بزرگ شده است. "مساری" واژه‌ای عربی شرقی و به گویش عامیانه لبنانی به معنای پول است.
وی حرفه موسیقی خود را در سال ۲۰۰۲ آغاز، و تاکنون دو آلبوم منتشر کرد، "مساری" در سال ۲۰۰۶ و "همیشه مساری" در سال ۲۰۰۹. او تاکنون تعدادی تک آهنگ در سطح بین‌المللی، شرق میانه و کانادا هم دارد.او جدید ترین آهنگش که عاشقت منم نام دارد را با خواننده معروف،حسین تهی خوانده است.
پروتکل الحاقی به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ۲+۹۳ سندی است که به منظور تقویت کارایی سیستم پادمان در راستای مشارکت در اهداف منع گسترش هسته‌ای جهانی، برای کشورهایی که دارای موافقت‌نامه پادمان با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هستند، طراحی شده‌است.https://en.wikipedia.org/wiki/Additional_Protocol#Additional_Protocol کشورهای عضو آژانس باید این پروتکل را به عنوان «ضمیمه توافق جامع پادمان» می‌پذیرفتند.
بر پایهٔ پروتکل الحاقی، بازرسی حق آژانس است و برخلاف بازرسی ویژه نیازی به تصویب شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ندارد. از سوی دیگر، آژانس در بازرسی‌های خود برمبنای پیوند نامهٔ پیوستی حق دارد به هر جایی که برای انجام وظایف خود ضروری می‌داند، دسترسی پیدا کند. این نوع بازرسی بیشتر برای فعالیت‌های اظهارنشده طراحی شده و درواقع، می‌توان از آن به بازرسی‌های مدیریتی تعبیر کرد.برنامه هسته‌ای ایران: واقعیت‌های هسته‌ای، کاظم غریب آبادی، مؤسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، پائیز ۱۳۸۷
جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۸۲/۹/۲۷ به این پروتکل پیوست.http://www.mashreghnews.ir/fa/news/257008 در مهرماه ۱۳۸۲ و در جریان حضور هم‌زمان وزاری امور خارجه بریتانیا، فرانسه و آلمان در تهران،(مذاکرات سعدآباد) تیم مذاکره‌کننده ایران به سرپرستی حسن روحانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، در اقدامی که هدف آن «اعتمادسازی» با کشورهای اروپایی بود، تصمیم گرفت «به‌طور داوطلبانه» پروتکل الحاقی را امضا و اجرا کند. اما ایران در ۵ اسفند ۱۳۹۹ با توجه به قانون مجلس از این پروتکل بیرون آمد و الان دیگر این پروتکل را اجرا نمی کند.
پروتکل الحاقی مشتمل بر ۱۸ ماده است:
این بازرسی‌ها شامل بازرسی‌هایی است که بدون اطلاع قبلی در مورد زمان فعالیت‌ها یا مکان‌های مورد بازرسی، در یک بازرسی انجام می‌شود. در عمل این موضوع، بدان معنی است که کشور و بهره‌بردار، زمانی از قصد بازرسان جهت انجام بازرسی مطلع می‌شوند که بازرسان آژانس به یک سایت وارد شده‌اند. این موضوع به‌طور مشخص مستلزم این است که کشور برای چنین بازرسی، ویزایی را از بازرسان درخواست نکنند یا ویزای ورود مکرر به آنان اعطا نماید.
آژانس متعهد شده‌است که «هرگاه عملی باشد» و بر اساس برنامه‌کاری، باید به‌طور دوره‌ای برنامه کلی بازرسی‌های اعلام شده و اعلام نشده خود را با ذکر کلی زمان‌های پیش‌بینی شده جهت بازرسی‌ها را به دولت ایران اعلام کند.
ذکر واژه Whenever Practible نیز به‌طور کلی می‌تواند، تفاسیر مختلفی دربارهٔ امکان اعلام یا عدم اعلام به همراه داشته باشد.
دربارهٔ اماکنی که مرتبط با مواد هسته‌ای بوده ولی حاوی مواد هسته‌ای نیست نیز لزوم اخذ مجوزهای تکمیلی برای انجام وظیفه آژانس به منظور بازرسی‌های بدون اطلاع قبلی تعیین شده که در INFCIRC/153 پیش‌بینی شده‌است.
دسترسی به اماکن دیگر مورد نظر آژانس نیز باید موضوعی و با توافقات داوطلبانه با کشور عضو انجام شود که مفهوم بازرسی‌های بدون اطلاع به این اماکن مربوط نمی‌شود.
ارسال مجدد سریع یکی از راهکارهای قرارداد هدایت انتقال یا TCP جهت کاهش زمان انتظار فرستنده جهت ارسال مجدده بسته گم شده در شبکه می‌باشد.
زمانی که ACK بسته‌ای به صورت چهار بار متوالی به فرستنده برگردد، در این صورت TCP منتظر انقضای تایمر نمانده و بسته را دوباره ارسال می نماید.
کوین همدانی نام یک کارگردان ایرانی-آمریکایی است که در سینمای آمریکا فعالیت می کند.
بریتانیای رومی بخشی از جزیره بریتانیا بود که میان سال‌های ۴۳ پیش از میلاد تا ۴۱۰ میلادی تحت استیلای امپراتوری روم قرار داشت. پایتخت این سرزمین، شهر لوندینیوم بود و سرتاسر انگلستان، ولز و برای مدت کوتاهی جنوب اسکاتلند را دربرمی‌گرفت.
نخستین یورش گسترده به بریتانیا در سال‌های ۵۵Caes. , "De bello Gallico" IV, 20-38, abridged by Cassius Dio XXXIX, 51-53; cf. Tac. , "Agricola" 13. و ۵۴ پیش از میلادCaes. , "De bello Gallico" V, 1-23, abridged by Cassius Dio XL, 1-4. از سوی ژولیوس سزار در طی جنگ‌های گالی صورت گرفت، ولی نخستین پیروزی بزرگ رومیان در جزیره در سال ۴۳ پس از میلاد با رهبری کلادیوس روی داد.Suet. , "Divus Claudius" 17; cf. Cassius Dio LX, 19,1.
زبان اکسیتان، اوکسیتان یا اکسیتانی (به اکسیتان: occitan) یک یا گروهی از چندین زبان رومی است که که در جنوب فرانسه، موناکو، دره‌های اکسیتان ایتالیا و همچنین دره آران اسپانیا گفتگو می‌شود. این مناطق در مجموع اکسیتانیا نامیده می‌شوند. اکسیتان همچنین در درون بوم گواردیا پیمونتزه (کالابریا، ایتالیا) تکلم می‌شود. برخی زبان کاتالان را جزو اکسیتان می‌دانند، چرا که فاصله میان این زبان و برخی از گویش‌های اکسیتان (مانند زبان گاسکون) مانند فاصله بین گویش‌های مختلف اکسیتان است. کاتالان تا پایان قرن نوزدهم گویشی از زبان اکسیتان محسوب می‌شد و هنوز هم نزدیکترین خویشاوند آن باقی مانده‌است.
گویشی از اکسیتان معروف به آرانی در دره آران کاتالونیا زبان رسمی است. از سپتامبر ۲۰۱۰، پارلمان کاتالونیا زبان اکسیان آرانی را به عنوان زبان رسمی مورد استفاده در دره آران در نظر گرفته‌است.
در طول تاریخ از نام‌های لیموزینی ("Lemosin")، لانگدوسی ("Lengadocian")، گاسکون و بعداً پرونسی ("Provençal" , "Provençau" یا "Prouvençau") به عنوان مترادف اکسیتان استفاده شده‌است. امروزه «پرونسی» عمدتاً به عنوان گویش اکسیتان پروانس در جنوب شرقی فرانسه گفته می‌شود.
برخلاف سایر زبان‌های رومی مانند فرانسوی یا اسپانیایی، هیچ زبان معیار نوشتاری واحدی به نام «اکسیتان» وجود ندارد و زبان اکسیتان در فرانسه، محل زندگی بیشتر اکسیتان‌ها، هیچ وضعیت رسمی ندارد. در عوض، چندین روش معیار برای نوشتن اکسیتان وجود دارد که برخی از آن‌ها بر اساس همه گویش‌ها و برخی دیگر بر اساس گویشی خاص هستند. این تلاش‌ها به دلیل کاهش روز افزون استفاده از زبان اکسیتان به عنوان یک زبان گفتاری در بسیاری از مناطق جنوبی فرانسه و همچنین تفاوت‌های چشمگیر در واج‌شناسی و واژگان در میان گویش‌های مختلف اکسیتان با مانع روبرو می‌شود.
بقای طولانی مدت زبان اکسیتان کاملاً مورد تردید است. طبق کتاب سرخ زبان‌های در معرض خطر یونسکو، چهار گویش از شش گویش اصلی اکسیتان (پرونسی، اورنیاتی، لیموزینی و لانگدوسی) به شدت در معرض خطر و دو گویش دیگر (گاسکونگاسکون و ویواریو-آلپین) قطعا در معرض خطر هستند.
نام اکسیتان از "lenga d'òc" («زبان òc») گرفته شده‌است، "òc" در اکسیتان به معنای "بله" است. در حالی این اصطلاح به صورت شفاهی پس از انحطاط لاتین به کار می‌رفته‌است، در مستندات تاریخی برای نخستین بار دانته، شاعر ایتالیایی قرون وسطی، به وجود "زبان اک" (langue d'oc) اشاره کرده‌است. او در یکی از آثارش می‌گوید: "«nam alii oc, alii si, alii vero dicunt oil»" («برخی "oc" می‌گویند، گروهی "sì" و دیگران "oïl" می‌گویند») او بدین ترتیب سه زبان اصلی ادبی رومی را بر اساس واژه هر زبان برای «بله» برجسته می‌کند؛ "زبان òc" (اکسیتان)، "زبان oïl" (فرانسوی)، و "زبان sì" (سیسیلی و ایتالیایی). البته این تنها ویژگی تعیین‌کننده هر گروه نبود.
از آنجا که قلمرویی که در آن اکسیتان گفتگو می‌شود، توسط سایر زبان‌های رومی احاطه شده‌است و بنابراین عوامل خارجی بر پیدایش و توسعه آن تأثیر گذاشته‌اند. عواملی که باعث شدند اکسیتان به صورت جداگانه تکامل بیابد عبارتند از:
کاتالان در مناطق ساحلی دریای مدیترانه شمالی و مرکزی اسپانیا و جزایر بالئاری رابطه تنگاتنگی با زبان اکسیتان دارد و این دو از نظر بسیاری ویژگی‌های زبانی یک منشأ مشترک دارند (نگاه کنید به زبان‌های اکسیتانو-رومی). این زبان از نخستین زبان‌های رومی بود که در قرون وسطی به عنوان وسیله‌ای برای نوشتن ادبیات استفاده می‌شد. در قرون ۱۲ و ۱۳، کوچ‌نشینان کاتالان به زبان اکسیتان می‌نوشتند.
زبان اکسیتان را در شاخه اکسیتانو-رومی زبان‌های گالی-رومی است که خود از شاخه غربی گروه رومی زبان‌های هندواروپایی به‌شمار می‌رود. دیگر زبان‌های شاخه اکسیتانو-رومی کاتالان (شامل والنسیایی) و آراگونی هستند که بیشتر در شمال شرقی اسپانیا گفتگو می‌شوند.
گرچه اکسیتان در بیشتر روستاهای جنوب فرانسه تا قرن بیستم یک زبان روزمره بود، اما طبق برآوردهای سال ۲۰۱۲ حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در فرانسه به این زبان صحبت می‌کردند.
طبق سرشماری سال ۱۹۹۹ فرانسه، ۶۱۰٬۰۰۰ نفر گویشور بومی این زبان بودند (تقریباً همه آن‌ها بومی فرانسوی نیز بودند) و شاید یک میلیون نفر دیگر تا حدی بدان تسلط داشتند. طبق الگوی تغییر زبان، بیشتر این بازمانده‌ها را باید در میان پیرترین جمعیت‌ها یافت. فعالان اکسیتان (که "اکسیانیست" نامیده می‌شوند) تلاش می‌کنند در پیش‌دبستانی‌های به زبان اکسیتان ("Calandretas") زبان را دوباره به جوانان معرفی کنند.
با این وجود، تعداد گویشوران مسلط به زبان اکسیتان به طرز چشمگیری در حال کاهش است. یک گردشگر در شهرهای جنوب فرانسه بعید است یک واژه اکسیتان در خیابان (یا حتی در خانه) بشنود و احتمالاً گهگاهی فقط در تابلوهای خیابانی اکسیتان را ببیند که در بیشتر موارد برابر فرانسوی با برجستگی بیشتری نشان داده شده‌است.
اکسیتان‌ها، در نتیجه بیش از ۲۰۰ سال سرکوب و تحقیر به ندرت در حضور غریبه‌ها، چه اهالی خارج از اکسیتانیا و چه اهالی خارج از کشور، به زبان خود صحبت می‌کنند. اکسیتان هنوز هم توسط بسیاری از افراد پیر در مناطق روستایی گفتگو می‌شود، اما آن‌ها نیز معمولاً هنگام رودررویی با افراد خارجی به زبان فرانسوی سخن می‌گویند.
اکسیتان در خارج از فرانسه در دره آران در شمال شرق اسپانیا، دره‌های اکسیتان (پیمونت و لیگوریا) در شمال غرب و گواردیا پیمونتزه کالابریا در جنوب شرق ایتالیا و همچنین موناکو گفتگو می‌شود. جوامع پراکنده‌ای از اکسیتان‌زبانان در کشورهای مختلف شامل آلمان (وورتمبرگ)، اسپانیا (سن سباستین در سرزمین باسکDesparicion del Euskara por el norte y el este (in Spanish): "En San Sebastián [...] se habla gascón desde el siglo XIV hasta el 1919")، ایالات متحده (والدس)، کانادا (استان کبکExpatries-france.com , Selection Villes) آرژانتین (پیگوئه) و مکزیک (گواناهواتوhttp://www.mexicofrancia.org/articulos/p17.pdf) یافت می‌شوند که در نتیجه مهاجرت‌های اخیر بدین مناطق نقل مکان کرده‌اند.
منطقه‌ای که اکسیتان در گذشته در آن رایج بوده امروزه تقریباً ۱۶ میلیون نفر جمعیت دارد. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که ممکن است تقریباً ۷۸۹٬۰۰۰ نفر در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و موناکو آن را به عنوان زبان نخست گفتگو می‌کنند. در موناکو، زبان اکسیتان با لیگوری مونگاسک که دیگر زبان بومی منطقه است همزیستی می‌کنند.Pierre, Bec. (1995) "La langue occitane, coll. Que sais-je?" n° 1059, Paris: Presses Universitaires de France.Arveiller, Raymond. (1967) "Étude sur le parler de Monaco", Monaco: Comité National des Traditions Monégasques, p. ix. برخی از پژوهشگران اظهار داشتند که تا هفت میلیون نفر در فرانسه این زبان را می‌فهمند،Klinkenberg, Jean-Marie. "Des langues romanes", Duculot, 1994, 1999, p. 228: "The amount of speakers is an estimated 10 to 12 millions... in any case never less than 6 millions."Baker, Colin; and Sylvia Prys Jones. "Encyclopedia of bilingualism and bilingual education", 1997, p. 402: "Of the 13 million inhabitants of the area where Occitan is spoken (comprising 31 "départements") it is estimated that about half have a knowledge of one of the Occitan varieties."Barbour, Stephen and Cathie Carmichael. "Language and nationalism in Europe", 2000, p. 62: "Occitan is spoken in 31 "départements", but even the EBLUL (1993: 15–16) is wary of statistics: 'There are no official data on the number of speakers. Of some 12 to 13 million inhabitants in the area, it is estimated 48 per cent understand Occitan, 28 per cent can speak it, about 9 per cent of the population use it on a daily basis, 13 per cent can read and 6 per cent can write the language.'" در حالی که در سال ۱۹۲۱ دوازده تا چهارده میلیون نفر کاملاً با آن صحبت می‌کردند.: "La Langue d'Oc est parlée actuellement par douze ou quatorze millions de Français" ("Occitan is now spoken by twelve or fourteen million French citizens"). در سال ۱۸۶۰، گویشوران اکسیتان بیش از ۳۹٪: "parlée dans le Midi de la France par quatorze millions d'habitants" ("spoken in the South of France by fourteen million inhabitants"). از کل جمعیت فرانسه را تشکیل می‌دادند (در برابر ۵۲٪ فرانسوی‌زبان). در دهه ۱۹۲۰ این تعداد به ۲۶٪ تا ۳۶٪: "...défendre une langue, qui est aujourd'hui la mère de la nôtre, parlée encore par plus de dix millions d'individus..." ("protect a language, which is today the mother of ours, still spoken by more than ten million individuals") و در سال ۱۹۹۳ به کمتر از ۷٪ رسید.
همخوان‌ها و واکه‌های اکسیتان به شرح زیرند:
زبان اکسیتان به جای اینکه یک زبان واحد باشد، اساساً توسط گویش‌های آن تعریف می‌شود. این نکته در جنوب فرانسه بسیار مناقشه‌برانگیز است، زیرا بسیاری از مردم زبان اکسیتان را به عنوان یک زبان واقعی نمی‌شناسند و فکر می‌کنند «گویش»‌های آن هر کدام یک زبان هستند. هر شهر و روستای اکسیتان‌زبان مانند زبان‌های دیگر مناطقی که اساساً گفتاری بوده و زیاد نوشته نمی‌شدند (به عنوان مثال زبان‌های رتی-رومی، فرنکو-پروونسال، آستوری-لئونی و آراگونی)، عملاً گویش خاص خود را دارد که با هم در کل اکسیتانیا یک زنجیره گویشی کلاسیک را تشکیل می‌دهند که به تدریج در طول مسیر از یک طرف به طرف دیگر تغییر می‌کند. با این وجود، متخصصان معمولاً زبان اکسیتان را به شش گویش اصلی تقسیم می‌کنند:
در حال حاضر دو روش اصلی برای نوشتار اکسیتان استفاده می‌شود، یکی معروف به «کلاسیک»، که براساس اکسیتان معیار قرون وسطی است و دیگری که به دلیل استفاده از آن توسط فردریک میسترال بعضاً «میسترالی» نامیده می‌شود و بر اساس قوانین نوشتاری نوین فرانسوی است. گاهی اوقات، بین کاربران هر سامانه تضاد وجود دارد. الفبای اکسیتان ۲۳ حرف به شرح زیر دارد:
یکی از شناخته‌شده‌ترین متن‌ها به اکسیتان بیست و ششمین "کانتوی" "پورجاتوریو" از دانته است که آرنو دانیل در آن به راوی پاسخ می‌دهد:
متن بالا این‌گونه ترجمه می‌شود:
بنابراین خواسته مودبانه شما مرا خشنود می‌کند، / من نمی‌توانم خود را از تو پنهان کنم و نخواهم کرد. / من آرنو هستم که گریه می‌کنم و آواز می‌خوانم؛ / من حماقت گذشته را مقصر می‌دانم، / و روز امید شادی‌آور را پیش رویم می‌بینم. / بنابراین من با آن قدرت از تو درخواست می‌کنم / که تو را به قله پله‌ها راهنمایی می‌کند، / مراقب باش که رنج مرا تسکین دهی!
سیستم ماهواره‌ای کواسی-زنیث (QZSS) طرحی ار چهار ماهواره با سیستم انتقال زمان منطقه‌ای و تقویت کننده سیستم ماهواره‌ای سیستم موقعیت‌یاب جهانی (GPS) است که توسط ژاپن توسعه داده می‌شود و منطقه ژاپن و اقیانوسیه را پوشش می‌دهد. هدف از ایجاد این سیستم، تعیین موقعیت دقیق و پایدار در منطقه آسیا-اقیانوسیه با کمک سیستم GPS عنوان شده.
اولین ماهواره 'میچیبیکی' در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰ پرتاب شد. انتظار می‌رفت که بهره‌برداری کامل آن در سال ۲۰۱۳ صورت گیرد، با این حال در سال ۲۰۱۸ تعداد این ماهواره‌ها به ۴ عدد رسید و بهره‌برداری کامل آن آغاز شد. در سال ۲۰۲۱ این سامانه توسط نیروی دفاعی ژاپن به کار گرفته شد. یک برنامه‌ریزی برای یک سامانه ۷ ماهواره‌ای تعیین موقعیت مستقل از GPS برای سال ۲۰۲۳ انجام شده اما زمان پرتاب ۳ ماهواره دیگر هنوز مشخص نشده است.
عملیات طریق‌القدس عملیات تهاجمی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که در آذرماه ۱۳۶۰ به‌مدت ۸ روز در مناطق دشت‌آزادگان، بُستان و سوسنگرد، در استان خوزستان، انجام شد. این عملیات به‌طور مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، همچنین پشتیبانی نیروی هوایی ارتش، هوانیروز و نیز جهاد سازندگی، علیه مواضع نیروهای ارتش عراق، طراحی و اجرا گردید. در این عملیات نیروهای ایرانی و به‌طور مشخص سپاه پاسداران و بسیج، برای نخستین بار از تاکتیک یورش موج انسانی، برای نفوذ به صفوف مستحکم نیروهای عراقی استفاده کردند. عملیات طریق‌القدس در نهایت، با پیروزی قاطع نیروهای ایرانی همراه بود و با انجام آن، بیش از ۳۰۰ کیلومتر مربع از خاک ایران از کنترل نیروهای عراقی خارج شد.
اهداف نیروهای ایرانی از انجام عملیات طریق‌القدس:
در عملیات طریق‌القدس تعداد ۲۸ گردان پیاده، ۷ گردان زرهی و ۸ گردان مکانیزه از نیروهای ایرانی، در مقابل ۲۴ گردان پیاده، ۱۳ گردان زرهی، ۷ گردان مکانیزه، ۴ گردان گارد ریاست‌جمهوری و ۱۳ گردان کماندویی؛ از نیروهای عراقی، قرار گرفتند.
نیروهای عراقی، در قالب یگان‌های نیروی زمینی ارتش عراق، که در ۲ بخش شمال و جنوب رودخانه کرخه مستقر شده بودند، با پشتیبانی نیروی هوایی عراق، در این عملیات شرکت داشتند.
در این عملیات، نیروهای مسلح ایران در قالب ۲ سازمان مجزا شامل؛ سپاه پاسداران و ارتش، حضور داشتند، همچنین نیروی هوایی ارتش و هوانیروز، ژاندارمری و جهاد سازندگی نیز، وظیفه پشتیبانی از نیروهای عمل‌کننده را برعهده داشتند. در عملیات طریق‌القدس نیروهای سپاه پاسداران برای اولین بار در قالب تیپ، سازماندهی شدند، که از نیروهای داوطلب بسیجی، ذیل این تیپ‌ها استفاده می‌شد. در مجموع یگان‌های نیروهای مسلح ایران شامل؛ ۳۵ گردان از سپاه پاسداران و ۱۶ گردان از ارتش، در این عملیات شرکت داشتند.
عملیات طریق‌القدس در تاریخ ۸ آذر ۱۳۶۰ و در ساعت ۳۰ در شهرستان دشت آزادگان، واقع در غرب استان خوزستان، آغاز گردید. اجرای عملیات طریق‌القدس ۱۴ روز به‌طول انجامید و هدف نیروهای ایرانی از انجام این عملیات، آزادسازی شهر بُستان و روستاهای همجوار آن، همچنین تأمین امنیت مرز و نیز دسترسی به منطقه وسیع هورالهویزه بود. در انتهای این عملیات، نیروهای ایرانی با موفقیت به اهداف از پیش تعیین‌شده دست یافتند و علاوه بر آزادسازی شهر بستان، تا نقطه مرزی چزابه نیز پیشروی نمودند.
در عملیات طریق‌القدس، نیروهای ایرانی (سپاه و بسیج) برای اولین بار از تاکتیک یورش موج انسانی برای نفوذ در سطوح دفاعی ارتش عراق استفاده کردند. نیروهای عمل‌کننده در محور شمالی عملیات، در ساعات اولیه آغاز درگیری، موفق شدند مواضع نیروهای عراقی را در خطوط اول، تصرف کنند و نیروهای احتیاط ارتش عراق را در پشت خطوط پدافندی منهدم نمایند. در ساعت ۶ بامداد روز اول عملیات، تیپ امام‌حسین، به پشتیبانی یک گردان زرهی از تیپ ۳ لشکر ۹۲ زرهی اهواز، با استفاده از جاده احداث‌شده توسط جهاد سازندگی، با بهره‌گیری از اصل غافلگیری، موفق شدند تنگه چزابه را تصرف و تأمین نمایند. در این محور تا ساعت ۹ صبح روز اول، تمامی اهداف نیروهای ایرانی تأمین شده بود. در محور جنوبی عملیات اوضاع به گونه‌ای دیگر بود، ارتش عراق که فلش اصلی عملیات نیروهای ایرانی را از این محور می‌دانست، با بهره‌گیری از موانع متعدد و هوشیاری فرماندهانش، به سختی مقاومت می‌کرد و مانع از پیشروی نیروهای ایرانی در این منطقه شده بود.
نیروهای مسلح ایران، در روز نخست عملیات طریق‌القدس، به رغم شکستن برخی از خطوط اولیه و تصرف پل سابله، با روشن شدن هوا، مجبور به عقب‌نشینی شدند. با بروز شرایط سخت در محور جنوبی عملیات، فرماندهان ایرانی تصمیم گرفتند که نیروهای شمالی خود را وارد منطقه ابوچلاچ (منطقه کوچک محصور بین شاخه‌های رودخانه کرخه در غرب بستان) نمایند و با پیشروی به سوی شرق و جنوب‌شرقی، بستان و منطقه سابله را تصرف کنند. این مرحله از طرح عملیات، در روز دوم، با ورود یگان‌های سپاه پاسداران به منطقه ابوچلاچ، تحقق یافت و شهر بستان، پس از تصرف ۴۲۰ روزه نیروهای عراقی، توسط ایرانی‌ها تصرف شد. متعاقب ورود نیروهای مسلح ایران به منطقه سابله و پیشروی به سوی ساحل شمالی رودخانه سابله و نهر عبید، نیروهای باقی مانده از ارتش عراق، مواضع خود در این منطقه را ترک نمودند و در پایان روز دوم عملیات، به منطقه جنوب رودخانه سابله عقب‌نشینی کردند. روزهای سوم تا پنجم عملیات طریق‌القدس، با تبادل آتش میان طرفین و تلاش نیروهای ایرانی برای نگهداری و تحکیم مواضع تصرف‌شده، سپری گردید.
در روز ششم این عملیات، در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۶۰ ارتش عراق سعی کرد تا از تعلل نیروهای ایرانی در اتخاذ یک پدافند مستحکم در منطقه شمال سابله، سود برده و این منطقه را بار دیگر تصرف کند، اما تجمع نیروهای پیاده و زرهی ایرانی در قسمت شمال پل سابله، موجب شد تا عراقی‌ها با تحمل تلفات سنگین، چندین کیلومتر نیز عقب‌نشینی کنند و در نهایت در جنوب منطقه سابله، مستقر شوند. نقطه پایان عملیات طریق‌القدس، تلاش نیروهای مسلح ایران برای پاکسازی محدوده‌ای به وسعت ۷۰ کیلومتر مربع بود، که بین جنوب سابله و شمال رودخانه نیسان قرار داشت و تا آن زمان، همچنان در اشغال نیروهای عراقی باقی مانده بود. فرماندهان ایرانی پس از انجام مباحث مانور و اقدامات شناسایی و آماده‌سازی نیروها، قصد داشتند این منطقه را نیز تصرف نمایند، ولی قبل از شروع عملیات، فرمانده عراقی به اشتباه تاکتیکی خود، مبنی بر حضور در یک منطقه محصور با موانع طبیعی، پی برد و بر همین اساس، در تاریخ ۳۰ آذر ۱۳۶۰ در پوشش آتش شدید توپخانه، به طرز ماهرانه‌ای، نیروهای خود را از این منطقه خارج کرد.
عملیات طریق‌القدس با پیروزی قاطع نیروهای ایرانی همراه بود، که منجر به آزادسازی شهر بستان و ۷۰ روستای همجوار آن، همچنین آزادسازی ۵ پاسگاه مرزی، توسط نیروهای ایرانی گردید. در این عملیات نیروهای مسلح ایران با پیشروی در عمق و رسیدن به جادهٔ فکه–جفیر، ارتباط میان نیروهای ارتش عراق در شمال‌غربی و جنوب‌غربی خوزستان را قطع نمودند و در نهایت با تصرف تنگ چزابه، به منطقه هورالهویزه دسترسی پیدا کردند.
تلفات این عملیات برای نیروهای ایرانی بیشتر از نیروهای عراقی بود.
در عملیات طریق‌القدس، علی صیاد شیرازی (فرمانده نیروی زمینی ارتش) فرماندهی نیروهای ارتشی و محسن رضایی (فرمانده کل سپاه پاسداران) فرماندهی نیروهای سپاهی را برعهده داشتند. در سطح قرارگاه عملیاتی؛ مسعود منفرد نیاکی هدایت نیروهای ارتشی را عهده‌دار بود و غلامعلی رشید فرمانده عملیاتی نیروهای سپاهی بود، که جبهه شمالی به یحیی رحیم‌صفوی و جبهه جنوبی به‌صورت مشترک به مرتضی قربانی و محمدعلی جعفری واگذار شده بود. در این عملیات، جبهه شمالی مانور خود را به‌طور کامل اجرا و تکمیل کرد، که شهر بستان نیز توسط این بخش آزاد شد و جبهه جنوبی که با مقاومت بیشتری به ویژه در اطراف پل سابله روبرو شده بود، با حضور حسن باقری در این منطقه و کمکی که از جبهه شمالی دریافت کرد، موقعیت نیروهای بخش جنوبی تثبیت گردید و در انتها، یگان‌های باقیمانده از ارتش عراق نیز مجبور به عقب‌نشینی از بخش جنوبی شدند.
بخش عمده منطقه‌ای که عملیات طریق‌القدس در آن انجام می‌شد، پوشیده از شن‌زار و رمل‌های بیابانی (شن و ماسه سبک) بود، که حرکت دادنِ نیروهای پیاده و نیز عبور نفربرها، تجهیزات زرهی و ادوات نظامی در آن، امکان‌پذیر نبود. مدتی قبل از اجرای عملیات طریق‌القدس، جهاد سازندگی با مشارکت یگان‌های مهندسی ارتش، اقدام به احداث جاده‌ای به طول ۸ تا ۱۰ کیلومتر، در عمق این شن‌زارها نمود، که عملیات طراحی و احداث آن نیز ۲۵ روز به‌طول انجامید. این جادهٔ مخصوص، تا نزدیکی محل استقرار توپخانه و نیروهای احتیاط ارتش عراق، ادامه داشت. شب ۸ آذرماه نیز بر اثر بارش باران، خاکِ این منطقه سفت و تا حدودی قابل عبور گردید، که پس از بارش باران، بلافاصله غلامعلی رشید، فرمانِ آغاز عملیات را صادر کرد و تیپ‌ امام‌‌حسین‌، به‌ همراه‌ یک‌ گردان‌ مکانیزه سپاه و نیز یک گردان زرهی ارتش؛ از تیپ‌ ۳ لشکر ۹۲ زرهی اهواز، با عبور از این جاده و پشت سر گذاشتن منطقه‌ رملی‌، موفق‌ شدند تا ساعت ۶ صبح روز اول عملیات، تنگه‌ چزابه‌ را تصرف‌ و تأمین‌ نمایند، که با از کار افتادن پشتیبانی آتش توپخانه نیروهای عراقی، زمینه پیروزی ایران در این عملیات نیز فراهم گردید.
ماری دوم (زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۶۶۲ – درگذشتهٔ ۲۸ دسامبر ۱۶۹۴) ملکهٔ انگلستان، اسکاتلند و ایرلند بود. او دختر بزرگ شاه جیمز دوم بود و در ۱۶۶۷ با ویلیام اورانژ (بعدتر شاه ویلیام سوم) ازدواج کرد. در پی «انقلاب باشکوه» سال ۱۶۸۸ و خلع جیمز دوم از قدرت، ماری و ویلیام دوران فرمانروایی مشترک خود را آغاز کردند که تا مرگ زودهنگام ماری در ۱۶۹۴ ادامه یافت.
ماری دوم، دختر دوک یورک (بعدتر جیمز دوم) و همسر اولش آن هاید بود و در ۱۶۶۲ در لندن زاده شد. باوجودی‌که پدر و مادرش هر دو به مذهب کاتولیک گرویده بودند اما ماری تحت آموزه‌های پروتستانی پرورش یافت. او در نوامبر ۱۶۷۷ با پسرعمه‌اش ویلیام اورانژ (بعدتر ویلیام سوم)، فرماندار هلند متحد و قهرمان پروتستانیسم در اروپا ازدواج کرد و ساکن هلند شد. نخستین سال‌های ازدواج آن دو به آسانی نگذشت زیرا ماری بچه‌دار نمی‌شد و ویلیام نیز به او خیانت کرد، اما سرانجام زندگی زناشویی موفقیت‌آمیزی را تجربه کردند.
در فاصلهٔ سال‌های ۱۶۸۷ تا ۱۶۸۸ جیمز دوم و ویلیام سوم بر سر سیاست‌های جیمز به نفع کاتولیک‌ها با یکدیگر درگیر بودند و در این بین ماری احساس می‌کرد که وظیفهٔ مذهبی او ایجاب می‌کند از شوهرش طرفداری کند. در نتیجه او از حملهٔ ویلیام به انگلستان در ۱۶۸۸ حمایت کرد. در طی این تهاجم، سربازان ناراضی انگلیسی به ویلیام پیوستند و مردم که امیدشان به پادشاه را از دست داده بودند برای ابقای او تلاشی انجام ندادند. جیمز در دسامبر همان سال به فرانسه گریخت و تا هنگام مرگش درهمانجا در تبعید به سر برد. این ماجرا سبب افسردگی ماری شد اما شوهرش به او دستور داد تا هنگام ورود پیروزمندانه‌شان به انگلستان خود را شاد نشان دهد. ماری دو ماه بعد وارد لندن شد و مورد سرزنش قرار گرفت که چرا نسبت به گرفتاری پدرش بی اعتنا است. از سوی دیگر جیمز دوم نیز طی انتقادی تلخ او را به خیانت به خود محکوم کرد که این سخن ماری را به‌سختی آزرد.
پس از آن پیشنهاد تشکیل حکومتی یک‌نفره بدون در نظر گرفتن ویلیام سوم به ماری داده شد اما او آن را نپذیرفت. پس در ۱۱ آوریل ۱۶۸۹ آن دو به عنوان پادشاهان مشترک انگلستان تاج‌گذاری کردند و قدرت را با یکدیگر در دست گرفتند. بدین ترتیب در مدت زمانی که ویلیام سوم مشغول لشکرکشی در ایرلند و دیگر نقاط قاره بود، ماری به‌تنهایی به ادارهٔ امور کشور می‌پرداخت. با این حال او به توصیه‌های همسرش متکی بود و در زمان‌هایی که ویلیام در انگلستان به سر می‌برد او خود را از سیاست کنار می‌کشید و ادارهٔ امور را به شوهرش واگذار می‌کرد.
در این مدت بر محبوبیت ماری در انگلستان بسیار افزوده شده و سلایق هلندی او بر هنرهای انگلیسی‌ای همچون سفالگری، باغبانی چشم‌اندازانه و دکوراسیون داخلی تأثیر بسیاری گذاشته بود. با این حال او هیچ‌گاه از زندگی در انگلستان خشنود نبود و موضوع عزل پدرش بر احساس بیگانگی او در آنجا می‌افزود.
ماری در سن ۳۲ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری آبله درگذشت و در وست‌مینستر ابی به خاک سپرده شد. ویلیام که در این مدت وابستگی بسیاری به ماری یافته بود با مرگ او دچار اندوهی فراوان شد و چنین در وصف حال او نوشتند که از شادترین موجود روی زمین به تیره‌روزترین آن تبدیل شده‌است. ویلیام پس از ماری تا هنگام مرگش در ۱۷۰۲ به‌تنهایی سلطنت کرد و پس از او آن، خواهر ماری، با عنوان ملکه آن بر تخت سلطنت نشست.
امامزاده سید حسین بن امیر بن ابراهیم بن زین العابدین معروف به امامزاده سید حسین، نتیجه علی بن حسین است که آرامگاهش در بخش مرکزی کازرون قرار گرفته‌است.تولیت کنونی آستان مقدس امامزاده سیدحسین بن امیر، اکنون به دست حجت الاسلام والمسلمین صبوراست که به حکم حوزه علمیه امام صادق (ع)به این منصب رسیده‌است.
آرامگاه وی در شمال شهر بیشاپور در کازرون واقع شده‌است.
امامزاده سید حسین از دیرباز مورد توجه مردم فارس بوده‌است و به عنوان سومین امامزاده مورد توجه در استان فارس بعد از حرم احمد ابن موسی و سید علاءالدین حسین به شمار می‌آید که مردم اعتقاد زیادی به آن دارند و برای نذورات و گرفتن حاجات به زیارت این امامزاده روی می‌آورند، و به خاطر وجود چشمه سار و باغات به سیاحت و گذراندن تفریحات آخر هفته و ایام تعطیل در جوار این امامزاده می‌پردازند. براساس دارای موقعیت ویژه‌است و جمعیت قابل توجهی از شهرها و استان‌های همجوار به زیارت این امامزاده روی می‌آورند.
به گفته رضایی، رئیس اداره بقاع و اماکن متبرکه فارس دو مرکز رصدخانه در امامزاده سیدحسین کازرون و امامزاده پیرمراد استهبان راه اندازی خواهد شد. با توجه به استقبال گسترده مردم از مرکز رصدخانه سید علاءالدین حسین شیراز امسال در دو امامزاده شاخص استان رصدخانه راه اندازی می‌شود. وی بیان داشته که خرید تجهیزات این رصدخانه‌ها از خارج از کشور منعقد شده و در ابتدا با اعتبار اولیه ۲۵ میلیون تومان تلسکوپ خریداری می‌شود.
وجود چشمه‌های فراوان که مشهورترین آن‌ها سر آب اردشیر است و همچنین باغ‌های مرکبات زیبا و سرسبز در اطراف آن، این مکان را به یک مکان زیارتی و سیاحتی تبدیل کرده‌است. امامزاده سیدحسین در نوروز ۱۳۸۹ بیش از ۱۵۰ هزار نفر مسافر پذیرفت.
امامزاده سیدحسین هم‌اکنون در حال بازسازی است و امکاناتی همچون سالن اجتماعات، آمفی تئاتر، درمانگاه، زائرسرا، ساختمان اداری، پارک، زمین ورزشی، چای خانه و فضای سبز برای آن در نظر گرفته شده‌است.
محمدرضا خلعتبری (زادهٔ ۲۳ شهریور ۱۳۶۲) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک هجومی بازی می‌کند‌.
محمدرضا خلعتبری فوتبال خود را از تیم جوانان شموشک نوشهر شروع کرد، سپس در سال ۱۳۸۲ به تیم بزرگسالان شموشک نوشهر پیوست و در لیگ برتر حضور یافت. وی برای انجام خدمت سربازی در سال ۱۳۸۳ راهی تیم فوتبال ابومسلم خراسان شد. او دو فصل برای ابومسلم توپ زد و بعد از آن در سال ۱۳۸۵ راهی تیم فوتبال ذوب آهن اصفهان شد و ۵ فصل در این تیم بازی کرد.
پس از آن او در خرداد ۱۳۹۰ به تیم الغرافه قطر پیوستخلعتبری به الغرافه قطر پیوست همشهری آنلاین و مدتی نیز عضو این باشگاه بود تا اینکه در دی ۱۳۹۰ به باشگاه الوصل امارات پیوست و شاگردی دیگو مارادونا را تجربه کرد.خلعتبری به تیم مارادونا پیوست/ گزینه اصلی قرمز و آبی‌ها به الوصل امارات پیوست باشگاه خبرنگاران او پس از الوصل مجدداً در سال ۱۳۹۱ به اصفهان بازگشت، اما این بار به تیم سپاهان اصفهان پیوستخلعتبری به تیم فوتبال سپاهان پیوست باشگاه خبرنگاران و یک فصل در این تیم حضور داشت تا بازی در هر دو تیم مطرح اصفهانی را نیز تجربه کند.
وی در خرداد ۱۳۹۲ ابتدا قراردادی با تیم عجمان امارات منعقد کردخلعتبری به عجمان پیوست/ ایلاف عربستان: او تحریم امارات را دور زد! ایسنا اما به دلیل استفاده لیگ امارات از نام جعلی خلیج عربی، قراردادش را فسخ و به ایران بازگشت. او در شهریور ۱۳۹۲ به پرسپولیس تهران پیوست.قرارداد خلعتبری با پرسپولیس ثبت شد خبرگزاری مهر وی در تیر ماه ۱۳۹۳ از این تیم جدا شد و با قراردادی ۲ ساله بار دیگر به تیم سپاهان اصفهان پیوست.خلعتبری به سپاهان پیوست/ بازگشت به اصفهان خبرگزاری مهر او در خرداد ۱۳۹۵ با قراردادی ۱ ساله به تیم گسترش فولاد تبریز پیوست.خلعتبری به گسترش فولاد پیوست خبرگزاری فارس وی در دی ماه ۱۳۹۵ با قراردادی به مدت نیم فصل به سایپا تهران پیوست.با عقد قراردادی تا پایان فصل/ خلعتبری به سایپا پیوست ورزش۳ او در خرداد ۱۳۹۶ به تیم فوتبال پدیده خراسان پیوست.محمدرضا خلعتبری به تیم فوتبال پدیده پیوست خبرگزاری مهر وی در دی ماه ۱۳۹۷ بار دیگر به ذوب آهن پیوست. در دی ماه ۱۳۹۸ خلعتبری با قراردادی دو و نیم ساله به شهرخودرو پیوست. پس از گذشت تنها نیم فصل، خلعتبری برای سومین بار با قراردادی یک ساله به سپاهان پیوست.
خلعتبری اولین بار توسط علی دایی در سال ۱۳۸۷ به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد. او اولین گل ملی خود را در یک بازی دوستانه در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در مقابل تیم ملی روسیه به ثمر رساند. وی به همراه تیم ملی در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ حضور یافت و در این مسابقات به میدان رفت.
او یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان لیگ قهرمانان آسیا در فصل ۲۰۱۰ برای تیم ذوب‌آهن بود که در دیدار پایانی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۰ در مقابل تیم سئونگنام هم موفق به گلزنی شد. یکی از مهم‌ترین گل‌های خلعتبری در این رقابت‌ها گل دقیقهٔ ۸۰ او در مسابقهٔ برگشت یک چهارم نهایی به تیم پوهانگ استیلرز در کره جنوبی بود که باعث صعود ذوب‌آهن به مرحلهٔ نیمه نهایی شد.
او در مجموع مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۰ توانست ۵ گل به ثمر برساند و در ردهٔ سوم گلزنان برتر این فصل از لیگ قهرمانان آسیا قرار گرفت.
زاجکان از ترکیب "زاج" + "کان" و به معنی معدن زاج می باشد.
زاج : به طور کلی زاج سفید (white alum) با نام های دیگر آلوم یا سولفات آلومینیوم، یک نمک محلول در آب با فرمول شیمیایی Al(SO) است. این ماده یک جامد کریستالی سفید رنگ، براق، بدون بو با طعمی ملایم و شیرین است. از زاج سفید در درمان عفونت رحم، روشن کردن پوست، حذف بوی بدن، تصفیه آب های آشامیدنی و فاضلاب و صنایع غذایی استفاده می کنند.از این ماده برای تولید محصولاتی که در طول روز با آنها سروکار داریم استفاده می کنند؛ حتی آب آشامیدنی با این ماده تصفیه می شود، در صنایع مختلف هم به عنوان ماده ای ضروری به حساب می آید. از این ماده در صنایع مختلف از جمله صنایع غذایی، تولید کاغذ و تصفیه آب استفاده می کنند. همچنین کاربردهای فراوانی در دباغی چرم، تولید نمک های آلومینیومی، صابون ها، لوازم آرایشی، دئودورانت، عایق رطوبتی بتن و آفت کش در کشاورزی دارد.)
زاجکان یکی از روستاهای شهرستان طارم در استان زنجان می‌باشد . این روستا یکی از روستاهای زیبای شهرستان می‌باشد که هر ساله پذیرای گردشگران و ایران دوستان زیادی می‌باشد . این روستا دارای کوچه باعهای زیبا و کوههای سر به فلک کشیده می‌باشد. میزبان همه عزیزان در این دیار زیبا هستیم. از شهرهای اطراف این ده می‌توان به چورزق و درام اشاره کرد .درگاه ملی آمار ایران
از مناطق دیدنی می‌توان به کوه‌های سر سبز و چشمه‌های پر آب و باغ‌های میوه ی آن اشاره کرد .
همچنین امامزاده محمد ماهوری یکی از جاذبه‌های مذهبی و گردشگری این روستا می‌باشد.
آپاچی هدوپ مجموعه‌ای از ابزارهای نرم‌افزاری متن‌باز است که حل مسائل با داده‌های بسیار بزرگ را از طریق استفاده از تعداد زیادی رایانه، تسهیل می‌بخشد. هدوپ با استفاده از مدل نرم‌افزار نگاشت‌کاهش (MapReduce) یک چارچوب نرم‌افزاری برای ذخیره و پردازش کلان‌داده‌ها (big data) ارائه می‌کند. با اینکه هدوپ در ابتدا برای استفاده از رایانش‌خوشه‌ای بر روی سیستم‌های ضعیف و متوسط شکل گرفت، کم کم در سخت‌افزارهای پرقدرت نیز مورد استفاده قرار گرفت.
این سامانه قابلیت کار با هزاران گره و چندین پتابایت داده را داراست. هدوپ با الهام از نگاشت‌کاهش و مقالات مربوط به سامانهٔ پروندهٔ گوگل شرکت گوگل طراحی و پیاده‌سازی شده‌است.