moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در بامداد سوم ژوئیه ۱۹۷۱ جسد جیم موریسون را در وان حمام آپارتمانش در پاریس یافتند که ظاهراً به‌دلیل نارسایی قلبی درگذشته بود.سایت All Music تا به امروز به دلیل عدم کالبدشکافی و گزارش پزشکی قانونی در مورد علت اصلی مرگ جیم موریسون گمانه‌زنی‌های فراوانی وجود داشته‌است. سام برنت مدیر یک کلوب شبانه با انتشار کتابی با نام «پایان جیم موریسون»، باور عمومی مبنی بر آنکه جیم موریسون به دلیل حمله قلبی درگذشته را به چالش کشیده‌است. وی مدعی است در سال ۱۹۷۱، جیم موریسون در دستشویی کلوب شبانه او در پاریس و به دلیل بیش‌مصرفی ناشی از مصرف هروئین درگذشته است و پس از آن دو فروشنده مواد مخدر جسد وی را به آپارتمانش بازگردانده و داخل وان حمام انداخته‌اند. با این حال دوست دختر او پاملا کورسون می‌گوید: ما بعد از رفتن به سینما به خانه رفتیم و موسیقی گوش دادیم. شب‌هنگام، جیم احساس بدحالی کرد و به حمام رفت. بعد از مدتی وقتی به حمام رفتم بدن بی جان او را داخل وان دیدم. در بررسی‌های صحنهٔ مرگ هم چیز مشکوک یا مرتبط با مواد مخدر آنجا پیدا نشد.
او به همراه جنیس جاپلین و جیمی هندریکس به دلیل حرف جی(J) ابتدای نام کوچک و مرگ نسبتاً مشابه‌شان هر سه حدود ۲۷ سالگی و در بازه‌ای تنها چند ماهه مابین سپتامبر ۱۹۷۰ تا ژوئیه ۱۹۷۱، سه‌گانهٔ تراژیک و افسانه‌ای «تری جِیز»(Three j's) موسیقی راک دهه ۱۹۶۰ را تشکیل داده‌اند. به علاوه این سه به همراه برایان جونز و کرت کوبین و ایمی واینهاوس «کلوب ۲۷» را تشکیل می‌دهند.
در سال ۱۹۹۱ الیور استون در فیلمی که نام دورز را برخود داشت تاریخچه گروه از ابتدا تا مرگ جیم موریسون را به تصویر کشید.مشخصات فیلم در سایت Imdb در این فیلم وال کیلمر نقش جیم موریسون را ایفا کرد.
موریسون تأثیر زیادی بر موسیقی دهه ۷۰ میلادی گذاشت؛ به گونه‌ای که خواننده‌هایی مانند ایگی پاپ با شرکت در کنسرت د دورز و تاثیرگیری از شروع به خواندن کردند. وی همچنین گزوه‌های موسیقی هم‌چون پرل جم، آلیس این چینز و دریم تیاتر از او تأثیر گرفته‌اند. آهنگ‌های موریسون بارها توسط خوانندگانی هم‌چون دیوید بویی، مریلین منسون، شرلی بسی، نانسی سیناترا و پتی اسمیت بازخوانی شده‌است. چند ترانهٔ دورز هم به‌عنوان ساندترَک فیلم‌هایی مانند فارست گامپ، دور افتاده و اینک آخرالزمان استفاده شده‌اند.
یکی از لقب‌های او "پادشاه مارمولک" بود و مارمولک بزرگ منقرض شده‌ای با نام علمی """ به یاد وی نام‌گذاری شده‌است."
فاطمه جناح ، (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۸۹۳ – درگذشته ۹ ژوئیه ۱۹۶۷) خواهر محمدعلی جناح، بنیانگذار کشور پاکستان، یک جراح دندانپزشک پاکستانی، زیست‌شناس، استاد و یکی از بنیانگذاران اصلی پاکستان بعد از استقلال این کشور است. در پاکستان از وی به عنوان خاتون پاکستان یا مادر ملت نامبرده می‌شود. فاطمه جناح، نقش مهمی در جنبش تحریک پاکستان و اتحادیه دانشجویان زن مسلمان هند داشت. وی پس از تأسیس کشور پاکستان و مرگ برادرش، در صحنه سیاست پاکستان باقی‌ماند و در ۹ ژوئیه ۱۹۶۷ در شهر کراچی درگذشت.
فاطمه جناح در ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۳ در شهر کراچی به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۳ او دکترایش را در رشته دندانپزشکی از دانشگاه کلکته دریافت کرد و در شهر بمبئی ساکن شد.
وی در بمبئی در همکاری نزدیک با محمد علی جناح برادر بزرگترش قرار گرفت و مشاور او شد و سپس به عنوان اولین والی پاکستان انتخاب شد. او یکی از سرسخت‌ترین منتقدان راج بریتانیا بود و او به عنوان یک طرفدار قوی استقلال هندوستان بود و به عنوان رهبر مسلم لیگ از ایده دوکشوری در پاکستان دفاع می‌کرد.
پس از استقلال پاکستان، او انجمن زنان پاکستان را تأسیس کرد. این انجمن نقش برجسته ای در حل و فصل مشکلات مهاجران زن در کشور تازه تأسیس شده پاکستان را تشکیل می‌داد. او تا زمان مرگ برادرش محمد علی جناح در کنار او باقی ماند. پس از مرگ محمد علی جناح، فاطمه تا سال ۱۹۵۱ از تماس با مردم ممنوع بود. در همین سال پیام رادیویی اش به مردم پاکستان با سانسور شدید دولتی روبرو شد. او کتاب برادرم را در سال ۱۹۵۵ نوشت ولی این کتاب تنها ۳۲ سال بعد در سال ۱۹۸۷ منتشر شد چرا که مقامات دولتی او را متهم کرده بودند که افکارش ضد ملی است. حتی چند صفحه از این کتاب بعد از انتشار نیزاز آن حذف شده بود.
جناح در سال ۱۹۶۵ علیه دولت نظامی و دیکتاتوری ژنرال ایوب خان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد. توسط بسیاری از احزاب پاکستان حمایت شد و بر خلاف محدودیت‌های سیاسی و نظامی که علیه او اعمال شده بود در شهرهای بزرگ پاکستان مانند کراچی و داکا پیروز شد. مجلهٔ آمریکایی Time، در گزارش کارزار انتخاباتی سال ۱۹۶۵ در پاکستان نوشت که جناح وطن‌پرست با تهاجم ایوب خان و متحدانش مواجه شده‌است.
جناح در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۶۷ در کراچی فوت کرد. در ارتباط با مرگ او اختلاف نظر وجود داشت، زیرا برخی گزارش‌ها ادعا کرده‌اند که به دلایل غیرطبیعی فوت کرده‌است. خانواده اش خواهان انجام تحقیقات شدند ولی دولت پاکستان این درخواست را رد کرد. او به عنوان یکی از محترم‌ترین رهبران پاکستان همواره در خاطره‌ها باقی است. در مراسم تشییع او در کراچی نزدیک به نیم میلیون نفر حضور داشتند.
فاطمه جناح به عنوان یکی از حامیان حقوق مدنی شناخته می‌شود. او به دلیل همراهی با برادرش محمد علی جناح و مبارزاتش در جنبش پاکستان همواره مورد احترام قرار داشته‌است. برای گرامیداشت او لقب‌های مادر ملت و خاتون پاکستان صفاتی است که بسیاری از جریانات سیاسی و اجتماعی پاکستان به او داده‌اند.
آسانسور یا بالابَر (برای حمل بار) یا آسان‌بَر (برای حمل انسان)،بالابر مصوّب فرهنگستان یکم، و آسان‌بر مصوّب فرهنگستان کنونی است. امروزه واژهٔ بالابر بیشتر برای اطلاق به دسته ماشینهایی که به عنوان مثال در ساختمان‌سازی به منظور حمل بار و نفر به ارتفاع یا در خطوط تولید جهت انتقال بار و هم سطح‌سازی به کار می‌روند، استعمال می‌شود اتاقک متحرکی است که به وسیلهٔ آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند یا از طبقهٔ بالا به پایین فرود آیند. به عبارت دیگر آسانسور یکی از تجهیزات حمل و نقل عمودی است که جابجایی مردم یا کالا بین طبقات را تسهیل می‌بخشد. آسانسورها عموماً به کمک موتورهای الکتریکی باعث حرکت عمودی کابین می‌شوند. این موتورها با کمک کابل‌های کشش و سیستم متقابل وزن؛ مانند یک بالابر معمولی کار جابجایی را انجام می‌دهند، یا با پمپ هیدرولیک میزان مایعات را برای بالا بردن در یک پیستون استوانه‌ایِ جک مانند تزریق و کنترل می‌کنند.
آسانسور یکی از ابتدائی‌ترین ماشین‌های ساده ساخت دست بشر است که همواره به کمک او آمده‌است.
در دانشنامه بریتانیکا آمده که ویتروس، معمار رومی، ۲۶ سال قبل از میلاد در نوشته‌های خود از وسایلی نام برده‌است که ۲۳۶ سال قبل از میلاد در جا به جایی وسایل در بناها استفاده می‌شده‌است. اولین آسانسورهای باری قرقره‌ای در آن دوران اختراع گردید و با یک حرکت تکاملی دراز مدت، مسیرهای دشوار رشد دانش علمی و فنی و تجربیات در این زمینه به صورتی مداوم تاکنون طی کرده‌است. استفاده از آسانسورهای مسافربری و باری به قرون وسطی در استحکامات نظامی بر می‌گردد، که جهت جا به جایی آن از نیروی انسان یا حیوانات اهلی استفاده می‌گردید.
هم‌زمان با توسعه تمدن و با رشد اقتصادی و توسعه فنی و علمی کشورها و با همکاری فنی با یکدیگر، دانش فنی سیستم‌های حمل و نقل عمودی نیز توسعه سریعی یافت.
پایه‌گذار علمی و طراح آسانسورهای امروزی، دانشمند و ریاضی‌دان بزرگ، آتوود است. ماشین آتوود عبارت است از دو وزنه‌ای که با یک نخ به یکدیگر مربوط می‌شوند و روی فلکه ای، وزنه‌های فوق به بالا و پایین حرکت می‌کنند.
از بررسی معماری ساختمان‌ها در گذشته می‌توان فهمید که در گذشته توان ساخت ساختمان‌های بلند وجود داشته‌است ولی شاید دلیل اینکه چرا این کار چندان رواج نداشته، وجود پله‌های بسیار بوده‌باشد. این مشکل همچنان پابرجا بود تا اینکه یک مکانیک آمریکایی به نام الیشا اوتیس ایمنی را در بالابر با به‌کارگیری چرخی ضامن‌دار که در صورت پاره‌شدن طناب، اندکی پس از سقوط بالابر را متوقف می‌کرد، فراهم کرد. این اختراع که در سال ۱۸۵۴ در نمایشگاهی در نیویورک پرده‌برداری شد، مقدمه‌ای برای کاربرد گستردهٔ بالابر بود.http://www.aftab.ae/lifestyle/view.php?id=80488 ناصرالدین شاه در سفرنامه فرنگ خویش در تعریف و توصیف آسانسور می‌گوید: رفتیم به مریض‌خانه سنت توماس … از مرتبه‌های زیر اسبابی دارند که ناخوش را روی تخت گذاشته از توی اتاق زیر می‌کشند به مرتبه بالا می‌برند. بسیار تماشا داشت که ناخوش حرکت نکند.خبری از بولتن نیوز
در حال حاضر یکی از مشکلات ساختمان‌های بزرگ کافی نبودن فضای در نظر گرفته شده برای آسانسور است. این امر یعنی پیش‌بینی و منظور نمودن فضای کافی با محاسبه تعداد ظرفیت و سرعت مناسب آسانسورها با توجه به ارتفاع و جمعیت ساکن و کاربری ساختمان باید در ابتدای کار یعنی در زمان طراحی ساختمان‌ها مد نظر قرار گیرد؛ وگرنه پس از اجرای ساختمان معمولاً افزایش فضای چاه آسانسور بسیار مشکل و در اکثر موارد غیرممکن است.
آسانسور وسیله‌ای است الکترومکانیکی، در ابتدای اختراع آسانسور به شکل امروزی، بیشتر قطعات و لوازم آسانسورها مکانیکی و الکتریکی بود ولی با پیشرفت علوم در حوزه الکترونیک و نیمه‌هادیها و همچنین ورود حوزه علوم هوش مصنوعی به صنعت این وسیله نیز تکامل یافت و به عنوان یک وسیله کاملاً کاربردی با حوزه سطح دسترسی کاملاً گسترده در بین جوامع شهری قرار گرفت. در طراحی آسانسور علومی همچون مکانیک، برق و الکترونیک، معماری و صنایع مورد استفاده‌است. به همین علت هیچگاه یک متخصص به تنهایی قادر نخواهد بود که یک آسانسور را به تنهایی و با تکیه بر یکی از شاخه‌های علوم طراحی نماید. تا قبل از دهه ۱۹۹۰، عمده اموزش‌ها در این صنعت به صورت اموزش‌های محدود و استاد و شاگردی و صرفاً در کارخانه‌های بزرگ آسانسورسازی معمول بود. به همین سبب آموزش در این صنعت محدود و پنهان بود. برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ میلادی اتحادیه آسانسور و پله برقی انگلستان (LEIA) با همکاری پروفسور یانوفسکی و پروفسور جینا بارنی اقدام به برگزاری دوره‌های آموزشی کوتاه مدت ماژولاری در انگلستان نمود که بیشتر مورد استفاده نصابان و متخصصان این کشور بود. در ادامه این اتحادیه با همکاری دانشگاه نورث همپتون انگلستان دوره‌های دانشگاهی این رشته را در مقطع کاردانی و کارشناسی آغاز نمود. اولین دوره این مقاطع در سال ۱۹۹۸ در نورث همپتون انگلستان با هدایت جانات آدامز، برایان واتز، استفان کازمارسیزیک که از اعضای هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک و علوم کاربردی بودند آغاز شد. از سال ۲۰۰۰ به بعد مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی تحت عنوان «مهندسی آسانسور و پله برقی» آغاز شد.
تمامی آسانسورها در داشتن خصوصیاتی مانند داشتن کابین، حرکت عمودی و توقف در سطوح مختلف با هم مشابه‌اند. اما از لحاظ نحوه اعمال نیروی محرکه به کابین متفاوت بوده و به چهار دسته آسانسورهای کششی، هیدرولیک، وینچی و مغناطیسی تقسیم می‌شوند. البته امروزه تکنولوژی‌های جدیدی مانند آسانسورهای پنوماتیک در دسته پنجم نیز قرار می‌گیرند
نیروی محرکه در این نوع آسانسورها از یک موتور الکتریکی که اکثراً در بالای چاه آسانسور و در برخی طراحی‌ها در پایین کنار چاهک و در محلی به نام موتورخانه نصب گردیده، تأمین می‌شود. بر روی فلکه این موتور تعدادی کابل فولادی (اصطلاحاً سیم بکسل) وجود دارد که از یک سمت به کابین آسانسور و از سمت دیگر به وزنه‌های آسانسور که درون قابی فلزی به نام قاب وزنه قرار دارند، متصل است. جنس این وزنه‌ها معمولاً از چدن یا بتن است. وزن این وزنهها به اندازه وزن کابین به علاوه نصف ظرفیت کابین است. وزن هر نفر در محاسبات مربوط به آسانسور ۷۵ کیلوگرم است. دلیل قرار دادن وزنه در سیستم آسانسور کمک به بالا بردن آسانسور است در غیر اینصورت برای این کار باید موتورهای بسیار قوی با کیلووات بالا استفاده کرد. پس با این کار توان موتور مورد استفاده کاهش می‌یابد. طبیعی است که این وزنه در پایین آمدن آسانسور مزاحمت ایجاد می‌کند، اما چون هر جسم بدون دخالت به پایین سقوط می‌کند پس استفاده از وزنه مانعی بزرگی در حرکت آسانسور ایجاد نمی‌کند.
اساس کار این نوع آسانسورها بر اساس نیروی اصطکاک بین سیم بکسل‌ها و فلکه کشش موتور است. در داخل فریم وزنه به اندازه وزن کابین به اضافه نصف ظرفیت کابین وزنه وجود دارد؛ مثلاً اگر ظرفیت کابین ۹۰۰ کیلوگرم باشد (یعنی آسانسور نفربر ۱۲ نفره چون متوسط وزن هر نفر ۷۵ کیلوگرم است) به اندازه ۴۵۰ کیلوگرم به اضافه وزن کابین در کادر وزنه، وزنه وجود دارد. با کمک این وزنه، نیروی کشش لازم برای حرکت کابین کاهش می‌یابد چرا که در صورت رعایت کردن ظرفیت کابین، اختلاف وزن بین کادر وزنه و کابین تحت هر شرایطی از نصف ظرفیت کابین (در مثال قبل ۴۵۰ کیلوگرم) بیشتر نخواهد شد و در حرکت به سمت بالا یا پایین سیستم کشش آسانسور حداکثر برای جابه جایی جرمی به اندازه نصف ظرفیت کابین توان مصرف خواهد کرد.
اخیراً آسانسورهای هیدرولیکی نیز جای خود را در بین کاربران خانگی باز کرده‌اند. در اروپا بیش از ۷۰ درصد از آسانسورهای زیر ۵ طبقه هیدرولیک استفاده می‌شوند که از محاسن این نوع آسانسورها می‌توان به نرمی حرکت در استارت اولیه؛ خرابی و استهلاک بسیار کم؛ سهولت در عیب‌یابی و تعمیر؛ ایجاد آسانسورهای زیبا و شیشه‌ای به دلیل حذف کادر وزنه و سیم بکسل؛ احتیاج به سازه سبک؛ عدم نیاز به موتورخانه در پشت بام؛ ایجاد آسانسورهای باربر و سنگین با تناژ بالا و زیبایی بام خانه و همچنین تراز شدن دقیق آن در طبقات اشاره نمود اما از محدودیت‌های استفاده از این نوع آسانسورها می‌توان به محدودیت در ارتفاع و کندی نسبی سرعت آن‌ها و تنها قرارگیری در چاهک را اشاره کرد. (البته امروزه با استفاده از درایو و سیستم خنک‌کننده می‌توان به سرعت ۱ متر به صورت معمول دست یافت. آسانسورهای هیدرولیک با موتور الکتریکی و پمپ فشار روغن و جک هیدرولیک کار می‌کنند.
در آسانسورهای هیدرولیک به خاطر اینکه کادر وزنه وجود ندارد و سیستم جک هیدرولیکی باید تمامی کابین و مسافران را جابه‌جا کند نیاز به موتورهای قوی تری هست. در این آسانسورها یک موتور سه فاز غوطه ور در روغن به همراه یک شیر الکتریکی مخصوص که اصطلاحاً پاور یونیت نامیده می‌شوند وظیفه تأمین فشار روغن برای جک هیدرولیک را داراست. برای راه‌اندازی موتور به خاطر وجود موتورهای قوی تر در صورت استفاده از درایو یا سافت استارتر نیاز به هزینه بسیار بالاتری است پس لذا معمولاً برای شروع به کار موتور پمپ هیدرولیک از سیستم رایج ستاره - مثلث استفاده می‌شود. اما این موتور و فشار تنها در حرکت به سمت بالا مورد نیاز است و برای حرکت کابین به سمت پایین نیازی به روشن کردن موتور و مصرف توان نیست و تنها با بازکردن یک شیر و خالی کردن روغن جک کابین به آرامی به سمت پایین حرکت می‌کند. به عبارت دیگر یک سیستم هیدرولیک تنها در نیمی از مسافت حرکتی خود (تنها به سمت بالا) خود توان قابل ملاحظه‌ای مصرف می‌کند و در نیمه دیگر (تنها به سمت پایین) از نیروی گرانش استفاده می‌کند و این موضوع مصرف برق بالاتر آن نسبت به آسانسورهای دوسرعته را منتفی می‌کند.
آسانسورهای هیدرولیک، تنها برای حمل مسافر کاربرد نداشته و برای بالابری بارهای سنگین نیز کاربرد به سزایی دارد. انواع آسانسورهای حمل بار شامل آسانسور خودروبر قیچی، آسانسور خودروبر، و بالابر کارگاهی را شامل می‌شود که عموماً از نیروی هیدرولیک برای بالابری استفاده می‌شود. هم چنین، آسانسورهای هیدرولیک مناسب‌ترین وسیله برای پارکینگ‌های نیمه مکانیزه به‌شمار می‌رود و از بالابرهای هیدرولیک در پارکینگ‌های تمام مکانیزه استفاده می‌شود، که در این صورت، وظیفه جابجایی خودرو در راستای عمودی را به عهده دارد.
از مزایای آسانسورهای هیدرولیک می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
- نیروی کم / قدرت زیاد -عدم نیاز به سقف چاه مستحکم -عدم نیاز به فضای موتورخانه در بالای چاه آسانسور -ایمنی بیشتر مخصوصاً در هنگام وقوع زلزله - نرمی حرکت و دقت در توقف (مشابه سیستم تری وی اف) - توانایی بالا‌بردن بارهای سنگین
نوعی آسانسور است که با زنجیر یا طناب فولادی آویزان شده و نیروی رانش به طریقی به غیر از اصطکاک به آن وارد می‌شود. در این نوع آسانسورها قاب وزنه وجود ندارد.
در این آسانسورها ریل‌ها و تجهیزات متصل شده روی دیوار چاه آسانسور با مغناطیس دائم نقش استاتور موتور و کابین آسانسور نقش روتور را ایفا می‌کنند. با اتصال جریان برق به استاتور، میدان مغناطیسی ایجاد و به روتور القا می‌گردد. میدان مغناطیسی ایجاد شده در نقاطی قطع و با القای جریان برق به وسیلهٔ سیم پیچ‌های استاتور، سیم پیچ‌های تعبیه شده روی روتور باردار شده و کابین به حرکت در می‌آید؛ بنابراین در این آسانسورها اجزایی نظیر وزنه تعادل، کابل فولادی، موتورخانه و .. وجود نخواهد داشت. آسانسورهای مغناطیسی بسیار ایمن‌تر از آسانسورهای معمولی بوده اما از لحاظ قیمتی بسیار گران‌تر می‌باشند.
آسانسورهای کارگاهی مکمل و تسریع‌کننده برج‌سازی و سازه‌های بلندمرتبه هستند. این آسانسورها قادرند از شروع کار توسط خودشان مونتاژ و با سازه ساختمان ارتفاع بگیرند. این آسانسورها قابلیت کار تا ارتفاع ۵۰۰ متر و بالاتر را داشته و در ظرفیت‌های ۱ و ۱٫۵ و ۲ تن تولید می‌شوند. در ساختمان‌های بلندمرتبه جهت انتقال نفرات و مصالح بعد از اتمام سازه ساختمان و از ابتدای شروع کار در ساختمان از آسانسورهای ویژه بار و نفر استفاده می‌گردد. این آسانسورها در انتقال پرسنل کارگاه و لوازم و مصالح به طبقات بسیار مؤثر بوده و موجب تسریع عملیات ساختمانی می‌گردند.
نیروی محرکه موتور آسانسورها سابقاً از موتورهای جریان مستقیم و توسط برق برق جریان مستقیم بود که برای این‌گونه موتورها از راه اندازهای گوناگونی همانند وارد - لئونارد استفاده می‌شد. با از دور خارج شدن موتورهای جریان مستقیم (DC) و معرفی موتورهای القایی سه فاز سال‌هاست که از موتورهای الکتریکی سه فاز القایی یا آسنکرون و اخیراً از موتورهای مغناطیس دائم (PM) یا سنکرون استفاده می‌شود. در این موتورها از مکانیسم لنت ترمز استفاده می‌شود که با استفاده از نیروی اصطکاک مانع از حرکت ناخواسته موتور در حالت توقف می‌شود.
موتورهای القایی مورد استفاده در آسانسور به همراه گیربکس (جعبه دنده) و چرخ طیار به کار می‌روند. این موتورها در ابتدا دارای یک استاتور و تک سرعته بودند. این سیستم دارای اشکالاتی از جمله تکان شدید در هنگام کار بود. به خاطر همین تکان شدید بود که سرعت نهایی کابین در این موتورها کم بود. پس از مدتی موتورهای دوسرعته به بازار عرضه شدند. این موتورها دارای دو استاتور جدا‌گانه هستند که برای دو سرعت تند و کند به کار می‌روند. تعداد قطب استاتور دور کند معمولاً چهار برابر دور تند است که باعث می‌شود سرعت دور کند موتور یک چهارم دور تند باشد. در این نوع موتورها استارت کار موتور با دور تند است. دو عامل یعنی نیروی عکس‌العمل دنده‌ها در گیربکس و وجود چرخ طیار یا فلای‌ویل متصل به محور روتور موتور که دارای لختی دورانی است، مانع از تشدید تکان‌ها می‌شوند. برای توقف موتور با استفاده از یک مدار الکتریکی استاتور دور کند وارد مدار شده و دور تند از مدار خارج می‌شود. تغییر جهت حرکت نیز با جابه‌جایی دو فاز امکان‌پذیر است.
با معرفی سیستم‌های کنترل دور موتور القایی که متشکل از یک مبدل (یکسو ساز) و یک اینورتر هستند، استفاده از آن‌ها در صنعت آسانسور به سرعت پیشرفت کرد. مزیت‌های این درایورها عبارتند از: نرمی حرکت و توقف، بهبود ضریب توان و کاهش بار رآکتیو شبکه برق، امکان استفاده از موتورهای تک استاتوره و حذف چرخ طیار یا فلایویل و در نتیجه کاهش برق مصرفی. این داریورها که انواع مخصوص استفاده در تابلو فرمان آسانسور آن نیز عرضه شده‌است، با تغییر فرکانس، نمودار حرکتی منظمی از شروع تا انتها و ایستادن آسانسور ایجاد می‌کند. در انواع پیشرفته تر این درایورها معمولاً امکان اتصال به یک تاکومتر یا انکودر نیز وجود دارد. این انکودر با اتصال به محور موتور امکان کنترل حلقه بسته را برای درایور فراهم می‌کند. وجود فیدبک برای یک سیستم کنترل بسیار حایز اهمیت است و باعث نرمی حرکت فوق‌العاده در آسانسور می‌شود.
در هنگام توقف آسانسور به علت بالا بودن اندازه حرکت (تکانه) کابین گاهی اوقات موتور به صورت ژنراتوری کار می‌کند و نیاز است که انرژی تولید شده توسط موتور در جایی تخلیه شود. در آسانسورهای دوسرعته و در سیستم‌های قدیمی این انرژی به شبکه برق برگشت داده می‌شد اما در درایورها به علت وجود یکسوساز، این انرژی قابل برگشت نیست و باعث ازدیاد شدید ولتاژ بر روی بانک خازنی موجود در درایور شده و امکان آسیب زدن به آن وجود دارد. به همین منظور از یک مقاومت با توان بالا جهت تخلیه این انرژی استفاده می‌شود که به آن اصطلاحاً مقاومت ترمز گفته می‌شود.
اما با همه این‌ها موتورهای القایی با گیربکس معایبی نیز دارند. از جمله آن‌ها پایین بودن بازده الکتریکی موتور (در حدود هشتاد درصد) و پایین بودن بازده مکانیکی گیربکس (در حدود ۴۵ درصد) که موجب افزایش هزینه‌ها و استهلاک سیستم می‌شود. به همین خاطر موتورهای سنکرون با مغناطیس دائم کم‌کم در صنعت آسانسور پدیدار شدند که بازده نهایی آن‌ها گاهی به ۹۵ درصد هم می‌رسد. گشتاور بسیار بالاتر محور موتور باعث می‌شود که نیازی به استفاده از گیربکس در این موتورها نباشد. این موتورها دارای سیستم راه‌اندازی پیچیده‌ای هستند و لزوماً باید با استفاده از درایور و تاکومتر مورد استفاده قرار بگیرند.
آسانسورها در گذشته نه چندان دور به وسیلهٔ تابلوهای رله‌ای فرماندهی می‌شدند. فرمان از این تابلوها به موتورهای به اصطلاح دوسرعته می‌رسید. این موتورها به وسیلهٔ دو سیم پیچی که داشتند قادر بودند با دو سرعت تند و کند حرکت کنند. آسانسور با سرعت تند حرکت می‌کرد و برای ایستادن در سطح طبقات و کاهش تکان زمان ایستادن با تغییر به سرعت کند و طی مسیر کوتاهی با این سرعت می‌ایستاد.
ایراد بزرگ این سیستم تکان در سه زمان در حرکت است. تکان در هنگام راه افتادن، تغییر سرعت به دور کند و ایستادن است. ایراد دیگر مصرف بالای برق و کاهش ضریب توان در این سیستم به دلیل اتصال مستقیم برق سه‌فاز به موتور جهت حرکت است. ضمناً ابعاد این تابلوها بسیار بزرگ و سیستم آن بسیار پیچیده بود و رفع خرابی آن به زمان و مهارت بسیاری نیاز داشت.
ایراد دیگر این سیستم متغیر بودن سطح کابین با طبقات با بارهای متفاوت است چون به دلیل عدم اطلاع موتور از وزن کابین (پر یا خالی بودن آن) همیشه نیروی یکسانی به موتور وارد می‌شود. ایراد دیگر این سیستم آسیب‌هایی است که در دراز مدت به موتور به دلیل اتصال ناگهانی ولتاژ وارد و باعث کاهش عمر مفید آن می‌شود. ضمناً این شوک در هنگام استارت آسانسور باعث نوسان ناگهانی ولتاژ می‌شود که نه تنها برای آسانسور بلکه برای سایر وسایل برقی مضر است. هر چند از این آسانسورها دیگر نصب نمی‌شود اما تعداد قابل توجهی از این آسانسورهای قدیمی در حال کار کردن هستند.
اما برای رفع اشکالات این تابلوهای رله‌ای به تدریج تابلوهای ریزپردازنده وارد بازار شد؛ که در آن آی‌سیها و میکروها جایگزین رله‌ها شدند و با زبان‌های مختلف برنامه‌نویسی برنامه‌ریزی می‌شدند تا حجم تابلوها کوچکتر شود و تعمیرات و رفع خرابی آن توسط افراد متخصص‌تر اما با راحتی بیشتری انجام شود.
این نوع تابلو که به تابلوی دوسرعته معروف است تمام ایرادات تابلوهای رله‌ای را جز ابعاد بزرگ و پیچیدگی تابلو داراست. نصب این تابلو همچنان ادامه دارد با اینکه به دلیل تأثیرات مخرب بر ولتاژ و مصرف بالا در برخی شهرهای بزرگ در ایران ممنوع شده‌است. اما در ساختمان‌هایی که نیاز به پروانه پایان کار ندارند یا در تعمیرات آسانسورهای قدیمی همچنان به دلیل قیمت پایین‌تر آن نسبت به تابلوهای جدید پیشنهاد می‌شود. با پیشرفت الکترونیک صنعتی و ارزان‌تر شدن اینورترها استفاده از آن‌ها در تابلوهای فرمان آسانسور رایج شده‌است و کم‌کم جایگزین سیستم‌های کنتاکتوری می‌شوند. کاهش تکان‌ها در هنگام تغییر سرعت و افزایش ضریب توان به دلیل اتصال با واسطه از طریق بانک خازنی اینورتر از مزایای تابلوهای فرمان اینورتری است که به تابلوهای درایودار شناخته می‌شوند. آسانسور کلمه‌ای فرانسوی می‌باشد.
صنعت آسانسور ایران قدمتی هشتاد ساله دارد. البته اگر گفته‌های بدون مدرک در مورد نصب آسانسور در کاخ گلستان توسط ناصر الدین شاه را نادیده بگیریم، اولین آسانسورها که آن هم البته اثری از آن‌ها بجا نیست در پالایشگاه آبادان در دوران حکومت احمد شاه قاجار نصب شده‌است. اما آنچه مسلم و قابل بررسی است اولین آسانسورها در ساختمان‌هایی که در زمان پهلوی اول ساخته شده‌است نصب شده و در ساختمان‌های اطراف میدان امام خمینی (میدان سپه سابق) مثل باشگاه افسران ستاد ارتش، کتابخانه ملی آثار آن وجود دارد و بسیاری از آن‌ها توسط کارشناسان خارجی و به کمک نسل اول متخصصین صنعت آسانسور ایران نصب و راه اندازی شده‌است.
نسل اول ساختمان‌های بیش از سه طبقه در ایران در دوران پهلوی اول و آپارتمان‌سازی به صورت امروزی از سال ۱۳۳۵ در دوران پهلوی دوم شروع شده‌است؛ بنابراین دوران رشد صنعت آسانسور ایران را از سال ۱۳۳۵ به بعد باید نامگذاری کرد.
آسانسورهای موجود در ایران فقط محدود به زمان ناصرالدین شاه نیستند. همزمان با اختراع آسانسور توسط اوتیس و الکتریکی شدن موتورهای آسانسور، تولید انبوه آسانسور و صنعتی شدن آن آغاز شد. اولین آسانسور صنعتی توسط شرکت‌های اوتیس شیندلر تولید گردید.
ابتدا آسانسورها کامل و بسته‌بندی شده از خارج از کشور به ایران وارد شده‌است. اما به تدریج شرکت‌های ایرانی فروش و نصب آسانسور در ایران به وجود می‌آیند و در سال ۱۳۴۵ اولین کارگاه تولید در و کابین توسط اوکسن الکسانی با کپی‌برداری از روی در و کابین‌های شرکت‌های اروپایی به وجود می‌آید.
در سال ۱۳۴۵ در طرح‌های وزارت مسکن و شهرسازی برای آپارتمان‌سازی برنامه‌ریزی شده و ایجاد شهرک‌های مسکونی در اطراف شهرهای بزرگ برای ساخت اولین کارخانه آسانسورسازی در ایران برنامه‌ریزی می‌شود.
در سال ۱۳۵۰ کلنگ ساخت اولین کارخانه آسانسورسازی ایران با نام ایران شیندلر در زمینی به مساحت چهل هزار متر مربع واقع در شهر صنعتی البرز قزوین به زمینی زده می‌شود و در سال ۱۳۵۳ این کارخانه با ظرفیت اولیه تولید چهارصد دستگاه آسانسور تحت لیسانس شیندلر سوئیس به بهره‌برداری می‌رسد و به‌طور هم‌زمان جهت پرورش نیروی متخصص در نصب آسانسورهای خود مبادرت به برگزاری دوره‌های کامل آموزشی تئوری و عملی نصب آسانسور می‌نماید که در هر دوره حدود ۲۰ نفر تکنسین موفق به کسب مدرک مهارت نصب می‌شوند و این دوره‌ها از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ ادامه داشت و امروز دانش آموختگان آن دوره‌ها زبده‌ترین و کارآمدترین افراد در صنعت آسانسور در ایران می‌باشند و اغراق نمی‌باشد اگر از شرکت آسانسورسازی ایران شیندلر به عنوان مادر صنعت نوین آسانسور در ایران یاد کرد. همچنین به‌طور هم‌زمان اولین کارخانه سازنده قطعات آسانسور در ایران با نام تسلا ــ ایران تولید خود را شروع می‌کند.
در سال ۱۳۵۴ کارخانه آسانسور و پله برقی ایران در ابهر تأسیس و مدتی بعد تحت لیسانس هاوس هان آلمان شروع به تولید می‌کند. شرکت اوتیس آمریکا نیز اقدام به خرید زمینی در شهر صنعتی ساوه نموده و برنامه‌ریزی برای تأسیس کارخانه می‌کند.
همچنین در سال ۱۳۵۵ شرکت تولیدی ایران امباربا کارخانه تولید آسانسور خود را در شهر صنعتی رشت تأسیس و تولید آسانسور را تحت لیسانس امباربا اسپانیا آغاز می‌کند.
در کنار شرکت‌های تولیدی فوق حدود سی شرکت نصب و فروش آسانسور هم در ایران تا سال ۱۳۵۷ دائر می‌شود که بعضی از این شرکت‌ها نمایندگی فروش شرکت‌های فوق را در تهران و شهرستان‌ها دریافت می‌کنند. همچنین چهار یا پنج کارگاه تولید در و کابین هم ایجاد می‌شود که شرکت‌های فروش و نصب آسانسور را یاری می‌دهند. بدین ترتیب تا قبل از بثمر رسیدن انقلاب وضعیت صنعت آسانسور ایران بشرح فوق است.
کارشناسان خارجی از ایران می‌روند و ایران تحریم اقتصادی می‌شود و واردات قطع می‌شود.
شروع جنگ:
پس از انقلاب در سال ۱۳۵۹ جنگ ایران و عراق آغاز می‌شود و عملاً آپارتمان‌سازی بجز در موارد ضروری تعطیل می‌شود، و در نتیجه آسانسور ایران رو به رکود می‌رود. چون ایران در محاصره اقتصادی واقع شده‌است قطعات آسانسور مورد نیاز در ایران ساخته می‌شود، بسیاری از قطعات که در گذشته ساخت آن قابل بررسی هم نبود در سال‌های بعد از انقلاب در ایران ساخته می‌شود.
بلافاصله پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷ صنعت ساختمان در ایران شروع به رشد می‌کند و به این دلیل صنعت آسانسور ایران نیز به حرکت در می‌آید؛ ولی بدون حضور شرکت‌هایی که قبل از انقلاب در ایران سرمایه‌گذاری کرده‌اند، به غیر از شرکت ایران شیندلر که هنوز تحت لیسانس شیندلر سوئیس فعال است.
سامانه پویا یا سیستمِ دینامیکی (dynamical system) در ریاضی، فیزیک و دیگر دانش‌ها سامانه‌هایی هستند که دگرگونی‌های رفتار آنها نسبت به یک پارامتر مانند زمان با یک قانون ریاضی مانند یک معادله دیفرانسیل یا یک نگاشت شناسایی و سنجیده می‌شود. برای تعریف این سامانه‌ها در دانش ریاضی نیاز به شناخت دو بخش است. یکی دانستن فضای حالت و دیگری قانونی که بر اساس آن دگرگونی‌های درون سیستم رخ می‌دهند. فضای حالت می‌تواند یک مجموعه ریاضی با شرایطی ویژه باشد که اعضای آن را نقطه‌های سیستم گویند.
«پویایی سیستم» (system dynamics) را نباید با «سیستم پویا» (dynamical system) اشتباه گرفت؛ این دو لزوماً به یک مفهوم اشاره نمی‌کنند.
مثالی از یک سیستم پویا (یا سیستم دینامیک)، وابستگی زمانی نقاط مختلف یک آونگ متحرک یا آب جاری در یک لوله است. برای هر زمان معین، یک سیستم دینامیک، یک «حالت» دارد که می‌توان آن را با مجموعه‌ای از اعداد حقیقی (یک بردار) که به وسیله یک نقطه در یک «فضای حالت» مناسب (یک منیفلد هندسی) نشان داده می‌شود بیان کرد. برای هر تغییر کوچک در حالت سیستم دینامیکی، یک تغییر کوچک در اعداد متناظر داریم.
منشأ مفهوم سیستم دینامیکی به مکانیک نیوتونی برمی‌گردد. پیدایش مفاهیم مربوط به سامانه‌های دینامیکی از کارهای وسیع و اساسی پوانکاره دربارهٔ مکانیک اجرام آسمانی حدود یک قرن پیش شروع شد.
سیستم‌های خطی سیستم‌هایی هستند که عملکرد آن‌ها به حالت آن‌ها بستگی نداشته باشد. یعنی تنها با دانستن "نقطه ابتدایی" حرکت می‌توانیم تمامی موقعیت‌های آینده آن را بدانیم. عملکرد یک سیستم خطی دینامیکی، تنها به نقطه اولیه آن مربوط است و به حالت و موقعیت آن در زمان‌های مختلف بستگی ندارد.
مقاله اصلی آشوب
سیستم‌های دینامیکی غیرخطی و حتی سیستم‌های خطی گسسته، می‌توانند از خود رفتار کاملاً غیرقابل پیش‌بینی نشان دهند. چنین رفتاری، ممکن است تصادفی به نظر برسد، علی‌رغم این حقیقت که اساساً حتمی هستند (یعنی امکان وجود حالت تصادفی در آن وجود ندارد). این رفتار غیرقابل پیش‌بینی، آشوب خوانده می‌شود.
بعضی مسائل و موضوعات صنعتی – اجتماعی و مدیریتی پیچیدگی دارند و با فرضیات ساده بینشی و مدیریتی قابل حل نمی‌باشند. نظریه سیستم‌های پویا روشی برای مدل‌سازی و بررسی عوامل یک سیستم و در نهایت پیدا کردن راه حل مناسب است.
امروزه مدل‌سازی از سیستم‌های پیچیده در بسیاری از رشته‌ها مانند هواشناسی، زمین‌شناسی، انتقال جرم و حرارت، مدارهای ماهواره‌ای، مکانیک سماوی و نجوم، دریاشناسی و مکانیک سیالات، گرانش و کیهان‌شناسی کاربرد دارد.
سیستم‌های پویا بخش اساسیِ نظریه آشوب، روند خودسامانی و مفهوم مرز آشوب است.
سیستم‌های دینامیکی حول یک متغیر واحدِ مستقل تعریف می‌شوند که معمولاً زمان است. سیستم‌های تعمیم یافته‌تر، حول چندین متغیرِ مستقل تعریف شده و از این‌روی، سیستم‌های چند بعدی خوانده می‌شوند. چنین سیستم‌هایی در پردازش تصویر دیجیتال مفید هستند.
الکساندر یکم بالاس فرمانروای سلوکی میان سال‌های ۱۵۰-۱۴۵ (پیش از میلاد) بود. وی از خاندان سلطنتی نبود ولی خود را پسر آنتیوخوس چهارم و وارث بر تاج‌وتخت سلوکی خوانده بود. هراکلیدس وزیر پیشین آنتیوخوس چهارم الکساندر و خواهرش لائودیس را با توطئه به پادشاهی رساند و سنای روم و بطلمیوس ششم هم پادشاهی او را تأیید کردند.
او با کلئوپاترا تئا دختری از دودمان بطلمیوسی پیمان زناشویی بست. در ۱۵۰ دیمتریوس یکم را شکست داد و اینگونه بر کل امپراتوری سلوکی چیره شد. این میان دیمتریوس دوم پسر دیمتریوس یکم بختی برای بازگشت بر پادشاهی یافت و بطلمیوس پدر زن الکساندر به هواداری از دیمتریوس پرداخت. در الکساندر شکست خورد و از میدان گریخت و به شاهزاده‌ای نبطی پناه‌برد، ولی وی او را کشت و سرش را برای بطلمیوس فرستاد. گفته‌اند که او پادشاهی خوشگذران بود.
هانا داکوتا فنینگ (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۹۴) یک بازیگر آمریکایی است. او در سن هفت سالگی با نقش‌آفرینی در فیلم من سم هستم در سال ۲۰۰۱ درخشید.
فنینگ به عنوان یک بازیگر نوجوان در مشهورترین فیلم‌هایش یعنی مردی در آتش، جنگ دنیاها و تار شارلوت بازی کرده‌است. او برنده جوایز زیادی شده و جوان‌ترین بازیگری بوده که تاکنون کاندیدای جایزه انجمن بازیگران سینما شده‌است.
فانینگ در کنیرز، ایالت جورجیا زاده شده‌است. پدر او یک ورزشکار حرفه‌ای بوده که اکنون در لس‌آنجلس یک فروشنده وسایل الکترونیک است. خواهر کوچکتر او ال فانینگ، نیز یک بازیگر است. مادرش نام «حنا» و پدرش نام «داکوتا» را برای او می‌خواستند. او نام داکوتا را در بین دوستان و فامیلش به کار می‌برد. فانینگ تباری نیمه آلمانی با اصلیت ایرلندی دارد.
درژوئن ۲۰۱۱، فانینگ از مدرسه کمپل هال در استودیو سیتی، لس آنجلس فارغ‌التحصیل شد."Friday Night Lights – Crush: Hollywood's Next Generation – omg! on Yahoo". Omg.yahoo.com. Archived from the original on November 5, 2009. Retrieved April 6, 2010. او در آنجا عضو گروه هلهله چی تیم اول مدرسه بود و به عنوان «ملکه بازگشت به خانه» انتخاب شد.Heyman, Marshall. "Dakota Fanning: Celebrities". Wmagazine.com. Retrieved April 6, 2010. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، او در دانشکده مطالعه فردی گالاتیم در دانشگاه نیویورک در رشته مطالعات زنان (با تمرکز بر تصویر زنان در فیلم و فرهنگ) درس خواند."Star Tracks: Tuesday, October 4, 2011 - Cotton the Act — Dakota Fanning: People.com".
در ژانویه ۲۰۱۲، گزارش شد که قرار است فانینگ در آژانس استعدادیابی WME حضور پیدا کندMike Fleming Jr. "WME Signs Dakota And Elle Fanning". Deadline. اما در نهایت کار با همکاری با آژانس استعدادیابی ازبرینک خاتمه یافت.Mike Fleming Jr. "Dakota And Elle Fanning To Leave Osbrink, Will Take Agency Meetings". Deadline. در آوریل ۲۰۱۴ اعلام شد که فانینگ به آژانس CAA رفته‌است.Yamato, Jen. "Dakota Fanning Jumps To CAA". Deadline.
احتسابیه یکی از محله‌های شمال شرقی تهران است. این محله بین سوهانک و حدیقه در منطقه ۱ شهرداری تهران قرار دارد.
احتسابیه در زمان ناصرالدین شاه قاجار، توسط آقا رضاخان اقبال السلطنه وزیر قورخانه آباد شده‌است. آقا رضاخان زمین‌های منطقه را به تقی‌خان احتساب‌الملک، شهردار وقت تهران، فروخت و بعد از مدتی، اراضی به چند یهودی بهائی‌شده واگذار شد.
اکنون این محله شامل قسمت‌های شمالی شهرک شهید محلاتی می‌شود.
ازگُل یکی از محله‌های شمال تهران واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران ناحیه ۹ است. این محله در پنج کیلومتری شرق تجریش واقع است و از شمال به شهرک شهید محلاتی، از شمال غرب به اقدسیه و آجودانیه، از جنوب به لویزان، از شرق به بلوار نیروی زمینی و از غرب به اقدسیه و محله اراج منتهی می‌شود.‏
وجود بزرگراه‌های ارتش، امام علی و شهید بابایی دسترسی مناسبی را برای مردم محله ازگل به سایر مناطق تهران ایجاد نموده‌است.
مدارس و مراکز آموزشی منطقه ازگل: مدرسه ابتدایی دکتر احمد ناصری و زرین تاج (ساخته شده توسط همسر ناصرالدین شاه)، ابتدایی دخترانه تقوی نیا، مجتمع آموزشی راه امیرکبیر (پیش دبستان، ابتدایی، متوسطه یک (راهنمایی))، متوسط دوره دوم دخترانه تقوی نیا.
مراکز ورزشی محله ازگل: سالن ورزشی پوریای ولی، استخر و باشگاه جیم سنتر، مجموعه ورزشی سام فیت
مراکز خرید محله ازگل: میوه و تره بار ازگل، شهروند ازگل و مجتمع‌های موجود در محله ازگل و تجاری الماس
مراکز مذهبی محله ازگل: مسجد جامع ازگل، حوزه علمیه امام خمینی، مسجد امام رضا
بوستان و مراکز تفریحی محله ازگل: پارک ازگل، بوستان غرب ازگل، پارک بزرگ کامران، مجموعه ژاپنی اسپا هانا
مجتمع‌های تجاری محله ازگل: مجتمع تجاری الماس، مجتمع هنری الماس
در حال حاضر از داخل بافت این محله خط اتوبوسرانی ۲۲۰ میدان ازگل به پایانه تجریش تردد دارد. سایر خطوط اتوبوس عبوری اطراف این محله بشرح ذیل می‌باشند:
■ خط ۳۰۱ پایانه شهید حقانی به انتهای بلوار ارتش
■ خط ۱۰۹ اتوبوسهای تندرو از مبدأی پایانه لاله به متروی جوانمرد قصاب
■ خط ۱۰۶ پایانه لاله به پایانه شهید افشار (پارک وی)
■ خط ۲۱۷ شهرک صدف به متروی قیطریه (بلوار صبا)
■ خط ۳۸۷ میدان رسالت به میدان قدس (فقط در مسیر رفت)
■ خط ۲۱۶ شهرک شهید محلاتی به پایانه علم و صنعت
■ خط ۳۰۰ شهرک قائم به پایانه تجریش
■ خط ۲۱۵ سوهانک به سه راه ضرابخانه (تقاطع خیابان شریعتی و پاسداران)
■ ایستگاه متروی شهید محلاتی مربوط به خط ۳ مترو (شهرک قائم - آزادگان) در ضلع شمال شرقی این محله است.publictransport.tehran.ir
دانشگاه گوتنبرگ (; ) یا دانشگاه یوتبری، نام بزرگترین و یکی از اصلی‌ترین دانشگاه‌ها در کشور سوئد است که در سال ۱۸۹۱ در شهر یوتبری تأسیس شد. دانشگاه یوتبری، بزرگترین دانشگاه در شبه جزیرهٔ اسکاندیناوی و از اصلی‌ترین دانشگاه‌های قاره اروپا است. این دانشگاه دولتی است و زبان درسی در این دانشگاه، سوئدی می‌باشد.
نیروی هوایی عراق (به عربی: نادي القوة الجوية الرياضي) یکی از باشگاه‌های فوتبال کشور عراق می‌باشد که هم‌اکنون در لیگ برتر این کشور که بالاترین سطح مسابقات فوتبال در عراق است، مشغول به رقابت با دیگر تیم‌ها است.
این تیم در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا حضور داشت و در دور مقدماتی با تیم‌های الکویت کویت، الوصل امارات، سایپا ایران هم گروه بود.
همچنین در سال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۱ با شکستن دادن الوحده عربستان توانست به مرحله گروهی را پیدا کند و رقیب تراکتور تبریز ، پاختاکور ازبکستان و الشارجه امارات شد.
این تیم در لیگ قهرمانان آسیا ۲۴–۲۰۲۳
با تیم های سپاهان ایران و الاتحاد عربستان و المالیق ازبکستان همگروه شد
این تیم ۳ بار در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ قهرمان ای‌اف‌سی کاپ شده‌است. این باشگاه سابقه ۶ بار قهرمانی در لیگ برتر عراق را دارد.
۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸
۱۹۷۴-۷۵، ۱۹۸۹-۹۰، ۱۹۹۱-۹۲، ۱۹۹۶-۹۷، ۲۰۰۴-۰۵، ۲۰۱۶-۱۷
۱۹۷۵-۷۶، ۱۹۸۱-۸۲، ۱۹۹۳-۹۴، ۱۹۷۴-۷۵، ۱۹۹۷-۹۷، ۱۹۹۹-۰۰، ۲۰۰۰-۰۱، ۲۰۰۱-۰۲، ۲۰۰۶-۰۷، ۲۰۱۴-۱۵، ۲۰۱۷-۱۸، ۲۰۱۸-۱۹
۱۹۷۳-۷۴
۱۹۶۵-۶۶، ۱۹۶۶-۶۷، ۱۹۶۸-۶۹
۱۹۷۷-۷۸، ۱۹۹۱،۹۲، ۱۹۹۶-۹۷، ۲۰۱۵-۱۶
۱۹۸۸-۹۸، ۱۹۹۷-۹۸، ۱۹۹۹-۰۰
۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۸
۱۹۹۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۱۹۹۹
۱۹۹۷، ۲۰۰۱
۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۱۷
۱۹۵۷-۵۸، ۱۹۶۱-۶۲، ۱۹۶۳-۶۴، ۱۹۷۲-۷۳
۱۹۶۲، ۱۹۶۴
ممد شوتی
واژهٔ گپ کاربردهای زیر را دارد
دیوار نام یک آلبوم دو دیسکهٔ مفهومی/راک اپرا از گروه موسیقی پراگرسیو راک انگلیسی، پینک فلوید است که در سال ۱۹۷۹ به عنوان یازدهمین آلبوم رسمی گروه، عرضه شد.
با پیروی از خط سیر آلبوم‌های پیشین‌شان، "دیوار" یک آلبوم مفهومی است - خصوصاً این آلبوم به طرز وسیعی با موضوع انزوا از دوستان یک شخص سروکار دارد. این موضوع تا درجهٔ زیادی از توری که در سال ۱۹۷۷ برای تبلیغ آلبوم "جانوران" گذاشته شده بود الهام گرفته شد؛ با ملاحظه به حادثه‌ای که در آن هنگامی که تشویش راجر واترز از شخصی که در حال بالا آمدن از تور سیمی بود، موجب شد که او از گروه و تماشاگران جدا شود و به نقطه‌ای برسد که با یک سیلی به صورت هوادار زند. این موضوع او را به این‌جا رساند که از وجود چنین دیواری به شدت تاسف خورَد و درعوض باعث شد که او آلبوم بعدی گروه را بر اساس موضوع انزوا از دیگران بنا گذارد. با این موضوع بارز تیره‌تر، "دیوار" شامل یک صدای شاخص ناخوشایندتر و تئاتری‌تر نسبت به آثار قبلی آنان بود.
"دیوار" یک آلبوم اپرای راکی است که بر شخصیت «پینک» متمرکز شده‌است. در این آلبوم که تا حد زیادی به زندگی شخصی راجر واترز مرتبط است، پینک در زندگی از سال‌های اولیه کشمکش‌هایی دارد؛ پدرش را در جنگ از دست می‌دهد (یخ نازک)، از طرف معلمان بدرفتاری می‌بیند (خشتی دیگر در دیوار)، به وسیلهٔ یک مادر بیش از حد حفاظتی تربیت می‌شود (مادر)، و زنش او را ترک می‌کند (اکنون مرا ترک مکن) - که همگی عواملی برای انزوای پینک از جامعه هستند؛ که به‌طور سمبلیک به «دیوار» ربط داده می‌شوند.
موضوع‌های برجستهٔ آلبوم، علل و دلالت‌های ضمنی انزوای بر خود تحمیل شده‌است، که با عنوان سمبلیک دیوار، نمادپردازی شده‌است. آهنگ‌های آلبوم، خط سیر بسیار نزدیکی را خلق می‌کنند؛ که طرح کلی حوادث را در زندگی قهرمان داستان، پینک، نمایش می‌دهند. پینک پدر خود را در بچگی از دست می‌دهد (پدر خود واترز در انزیو در طی جنگ جهانی دوم کشته شد)، به وسیلهٔ مادر بیش از حد حفاظتی‌اش خاموش نگه داشته می‌شود، و در مدرسه از طرف معلمان مستبد و توهین‌گر، مورد ستم قرار می‌گیرد، که هر کدام از این‌ها ضربهٔ روحی شدیدی به او می‌زند و به «آجری دیگر در دیوار» تبدیل می‌شود. در بزرگسالی، پینک به یک ستارهٔ راک تبدیل می‌شود، اما روابط او با بدعهدی و طغیان‌های خشونت، صدمه می‌بیند. هنگامی که ازدواج او از هم می‌پاشد، پینک ساختن دیوار را خاتمه می‌دهد و انزوای خود را از تماس‌های انسانی تکمیل می‌کند.
اوضاع پینک در پشت دیوار تکمیل‌شدهٔ تازه‌اش وخیم می‌شود، که با بحران شخصی‌اش در طی یک اجرای روی صحنه به حداکثر می‌رسد. با وضعیت هذیان‌گویی‌اش، پینک باور می‌کند که او یک دیکتاتور فاشیست است، و کنسرت‌های او به مانند دوباره اجتماع کردن و تجدید قوای نئونازیها است که او در آن نیروها یا هوادارانش را که بی‌ارزش می‌پندارد، جمع و مرتب می‌کند تنها به این خاطر که وجدانش در این مورد شورش کند و او را در موقعیتی آزمایشی قرار دهد و قاضی درونش به او دستور دهد که «دیوار را فرو ریزد» تا خود را به جهان بیرونی رها کند. در این لحظه، پایان آلبوم به نقطهٔ آغازی آن، با کلمات نهایی «آیا این‌جا، جایی نیست که…» برخورد می‌کند؛ اولین آهنگ آلبوم، «بشخصه؟» با کلمات «... به آن وارد شدیم؟» آغاز می‌شود - با یک استمرار ملودی آخرین آهنگ، «بیرون دیوار» - که این مطلب را در مورد طبع چرخشی موضوع واترز می‌رساند.
آلبوم دیوار ، توانست بیش از 30 میلیون نسخه بفروشد و جز پرفروشترین آلبوم های تاریخ قرار بگیرد.
آیا کسی آنجا هست؟ دیوار زنده ۱۹۸۱-۱۹۸۰
بُقرآباد یا در زبان محلی «بولقاوار»، «بوقلاوار» روستایی از توابع بخش هیر شهرستان اردبیل در استان اردبیل است. شغل سنتی مردم روستا کشاورزی و باغداری می‌باشد، البته باغداری و کشاورزی در این روستا به صورت حرفه ای به منظور درآمد اکثریت مردم نیست. بیشتر مردم روستا در شهرهای اردبیل و تهران فعالیت اقتصادی انجام می دهند.
اکثر مردم بُقرآباد که برای کار در تهران و اردبیل فعالیت میکنند در بخش مواد غذایی و رستوران مشغول هستند.
روستای بُقرآباد دارای دو راه است، راه یا جاده سمت راست راه اصلی روستای بُقرآباد است . همچنین این روستا دارای دو مسجد(مسجد جامع و مسجد پنج تن آل عبا) یک عباسیه و دو حسینیه میباشد،مردم روستا همه ساله در ماه محرم عزاداری می‌کنند و سینه و زنجیر می‌زنند.
روستای بُقرآباد دارای چند چشمه که در زبان محلی به آن بولاغ می‌گویند هست که بهترین آن ها در کنار مسجد جامع قرار دارد و به علت معدنی بودن آن، از همه نقاط استان برای بردن آب آن به روستای بُقرآباد می آیند.
جمعیت بقرآباد ۱۰۹۹ نفر تعداد ۵۳۹ن فرمرد و ۵۶۰ نفر زن و ۲۸۱ خانوار می‌باشد. دین اهالی اسلام و مذهب آنان تشیع می‌باشد. زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی است. بیشترین شهرت این روستا از دیرباز به خاطر علمای دینی منطقه و گیلاس و آلبالوی آن می‌باشد.
بر اساس مطالعات و بررسیهای بعمل آمده و آثار باستانی به جا مانده در این روستا، این روستا به عصر مفرغ که حدود ۴٫۵ الی ۶ هزار سال قدمت دارد برمیگردد. اطلاعاتی که از تاریخ نام این روستا به دست آمده و این اطلاعات سینه به سینه در طول تاریخ به ما رسیده، این گونه بوده‌است که در این منطقه از زمین بخارهایی خارج می‌شد که مردم این منطقه این بخارهایی که با فشار از زمین خارج می‌شدند را بوق می‌گفتند
و در نتیجه این منطقه با نام بوقلاوار یعنی جایی که دارای بوق یا بخار است نام گذاری شد. که با ورود این نام به زبان و ادبیات فارسی مانند همهٔ اسامی اماکن ترکی دچار تغییر و تحول شده و در زبان فارسی و رسمی و جغرافیای کشوری با اسم بُقرآباد ثبت شده‌است.
ریشه دیگر اسم روستا که در تلفظ محلی به شکل بغلاوار است به معنای جایگاه خدایان می‌باشد، چرا که بُغ به معنای خدا و حاکم بوده و لاوار نیز پسوند مکان در زبان ترکی است.
آب و هوای منطقه بسیار خنک و در فصول بارانی بادهایی باعث سردی بیشتر می‌شود. در فصول زمستانی این روستا سرد و در تابستان معتدل می‌باشد.
این روستا دارای طبیعت فوق‌العاده زیبا از جمله باغ‌های آلبالو و گیلاس، سیب، زردآلو و چندین چشمه همیشه جوشان، کوه، دره و صخره های بلند و زیبا است. طبیعت فوق العاده زیبا و پتانسیل بالای این رورستا برای خیلی از مردم اردبیل و حتی روستاهای اطراف پوشیده است و به دلیل ناشناخته بودن ظرفیت های این روستا سرمایه گذاری در بخش توریسم و جذب گردشگر انجام نشده است. در صورت سرمایه گذاری صنعت گردشگری در این روستا به دلیل وجود چندین چشمه ی ناب، باغ های زیبا، کوه و دره های فوق العاده جذاب، این روستا می تواند به یک قطب گردشگری در استان اردبیل تبدیل شود و در کمترین زمان علاوه بر برگرداندن سرمایه وارد مرحله سود دهی برای سرمایه گذاران شود.
هرساله حدود ۱۰۰۰تن آلبالو و ۷۰۰تن گیلاس از این منطقه برداشت می‌شود. در این روستا کم ابی رواج دارد و برای همین روستا در باغداری و کشاورزی با مشکل روبرو است. در این روستا کشاورزی در حد سنتی می‌باشد و از روش‌های جدید استفاده نمی‌شود. در این روستا دامپروری به صورت جزئی رواج دارد.
در افغانستان جشن نوروز طبق سنت‌ها برای مدت دو هفته برگزار می‌شود و مردم از چند روز قبل (حداقل قبل از چهارشنبه سوری) برای آغاز این جشن آماده می‌شوند. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ ( دوران حکومت طالبان) از برگزاری مجموعه این جشن‌ها جلوگیری می شده‌است.
جشن گل سرخ (میله گل سرخ) یک جشن خاص است که در مزار شریف در ۴۰ روز اول سال و به مناسبت روییدن گل‌های سرخ لاله در دامنه دشت‌های سبز مشرف به شهر، اجرا می‌شود و در طول این ۴۰ روز مردم از همه جا برای حضور در این جشن به مزار شریف می‌آیند. رسومات خاصی اجرا و لباس‌های متنوع و خاصی در طول این مراسم پوشیده می‌شود. این مراسم به‌طور هم‌زمان با مراسم جهنده علی (یا ژنده علی) انجام می‌شود. مراسم جهنده علی، مراسمی خاص دینی است که به مناسبت خلافت علی ابن ابی طالب در مسجد مقدس این شهر که گفته می‌شود آرامگاه این امام است اجرا می‌شود. این مراسم با برافراشتن یک علم (که ترکیب رنگ آن به درفش کاویانی شباهت دارد و به آن ژنده سخی می‌گویند) در حرم منسوب به امام علی و در اولین روز سال اجرا می‌شود. جشن گل سرخ برای چهل روز در دشت‌های لاله و حرم ادامه می‌یابد.میله «گل سرخ» جشن باستانی مردم افغانستان http://farhang-press.com/index/میله-گل-سرخ-جشن-باستانی-مردم-افغانست/
در این مراسم که در روز اول سال اجرا می‌شود کشاورزان به شهرها می‌آیند و تولیدات خود را به نمایش می‌گذارند. در سال‌های اخیر این مراسم تنها در کابل و برخی شهرهای بزرگ اجرا می‌شود و حتی شخصیت‌های بلند پایه حکومتی نیز در تماشای آن شرکت دارند.
مردم برای روزهای نوروز به ویژه شب سال نو اقدام به پخت غذاهای خاصی می‌کنند. معمولاً غذای سبزی چلو در این شب پخته می‌شود. نانوایی‌ها نیز در این روزها نوعی کلوچه می‌پزند که به آن کلوچه نوروزی می‌گویند و فقط در نوروز پخته می‌شود.
در افغانستان در کنار هفت سین مردم به آماده کردن هفت میوه می‌پردازند. هفت میوه چیزی شبیه به سالاد میوه است که از هفت نوع میوه خشک مختلف تشکیل شده. این هفت میوه عبارتند از: کشمش، سنجد، پسته، فندق، قیسی(زردآلوی خشک/کشته) و گردو یا آلو.
زن‌ها در طول شب یک مراسم خاص برای سمنو می‌گیرند و از اواخر عصر تا صبح روز بعد مشغول پختن آن هستند و شعری به این مضمون را تکرار می‌کنند:
«سمنک در جوش، ما کفچه زنیم، دیگران در خواب، ما دفچه زنیم!»
مردم افغانستان در چهارشنبه اول هر سال به دامان طبیعت می‌روند.
ساکنین کابل در طول دو هفته اول سال برای گردش به همراه خانواده به مناطقی که در آن‌ها گل ارغوان می‌روید می‌روند.
در طول مراسم و جشن‌های مختلف معمولاً مسابقات بزکشی نیز انجام می‌شود. این مسابقات معمولاً در ولایت‌های شمالی افغانستان و کابل اجرا می‌شود.
در دو هفته پس از نوروز مردم برای استقبال بهار به دشت ها و دامنه تپه ها میروند که بنام سبزه لگد کردن یا سبزه لگدکنی هم یاد میشود.https://www.bbc.com/persian/afghanistan/story/2006/03/060317_s-norooz-balkh.shtmlhttps://www.dw.com/fa-af/جشن-سبزه-لگدکنی-در-دشت-شادیان-بلخ/a-15853115 مردم هرات علاوه بر چهارشنبه اول سال در روز سیزده فروردین(حمل) نیز به گردش در طبیعت می‌پردازند.
جشن نوروز برای مردم تاجیکستان، به‌ویژه بدخشانیان، جشنی ملی و دیرینه است. تاجیک‌ها از نوروز به عنوان رمز دوستی و زنده شدن کل موجودات یاد می‌کنند. نوروز در این کشور به نام «خیدیر ایام»، یعنی جشن بزرگ، معروف است. تعدادی از مراسم این جشن در تاجیکستان با مراسم سنتی آن در ایران مشترک است، اما بعضی از این مراسم مختص مردم تاجیکستان است که به تعدادی از آن‌ها اشاره خواهد شد:
جغرافیای مراسم گل گردانی خیلی وسیع است. در دهکده‌ها و شهرهای ایران نیز ۱۵ تا ۲۰ روز پیش از نوروز گردش کرده و از آمدن بهار به مردم مژده می‌رسانند و انعام می‌گیرند. در بعضی از دهات مازندران مردم در آغاز جشن در تکاپوی خانه تکانی و ترتیب دادن کوچه‌های شهر و دیه مشغول می‌گردند و دسته‌ها و گروه‌های مختلف جوانان گردش کرده مانند گل گردان‌های تاجیک ترانه و سرود و شعر می‌خوانند. صاحبان خانه نیز به آن‌ها انعام می‌دهند. این گونه ترانه‌های ایرانی شباهت‌هایی به ترانه‌های تاجیکی دارد. در دماوند ایران نیز گل گردان‌ها مانند گل گردان‌های تاجیک خانه به خانه گردش کرده و ترانه می‌خوانند.
نوروز در زمان شوروی در تاجیکستان با محدودیت‌هایی همراه بود اما با استقلال تاجیکستان پاسداشت نوروز، سال به سال بیشتر می‌شود و نوروز به عنوان نماد هویتی و فرهنگی تاجیکان شناخته می‌شود. حتی قرار است که نوروز آغاز سال رسمی شود و تقویم خورشیدی جای تقویم میلادی را در این کشور بگیرد. امامعلی رحمان در آستانهٔ نوروز ۱۳۹۰ چندین بار بر آغاز سال نو با نوروز تأکید کرد. این در حالی است که هنوز تحویل سال نو میلادی در دوشنبه رسمیت دارد.نوروز در تاجیکستان: از پشت تراکتور کالخوز تا نوروزگاه مخصوص (بی‌بی‌سی فارسی)
بدنه خودرو یا اتاق خودرو بخش بیرونی و قابل مشاهده خودرو است. معمولاً ساختار بدنه اتومبیل (Body Style) به کلاس اتومبیل، ابعاد اتومبیل، قیمت و شرایط محیطی وابسته‌است. به عنوان مثال اتومبیل‌های ۴*۴ برای جاده‌های کوهستانی و اتومبیل‌های کوپه برای حرکت در جاده‌های معمولی مناسب هستند.
این گونه خودروهای دارای سقف جمع شونده فلزی هستند و ظرفیت چهار سرنشین را دارد. سقف این نوع خودروها نسبت به خوروهای سقف چرمی دارای عایق بندی بهتر ولی وزن بیشتر هستند.
خودرویی همراه دو در با ظرفیت ۲ یا ۴ سرنشین است. تفاوت کوپه با سدان (خودروی چهار نفرهٔ معمولی) در طول در جلو، ارتفاع سقف و مقدار فضای سرنشینان عقب است. در خودروی کوپه، طول در بیشتر و ارتفاع سقف و فضای سرنشینان عقب کم‌تر است. البته نوعی از کوپه به نام ۲+۲ وجود دارد که فضای سرنشینان عقبش از کوپهٔ عادی نیز کم‌تر است. اتومبیلی مانند Mercedes Benz CLS 2004 تلفیقی از سدان و کوپه‌است که اصطلاحاً به آن سدان کوپه (fastback) می‌گویند.
گونه‌ای از اس.یو. وی که بیشتر بر مبنای شاسی خودروهای سدان کوچک شهری است، و از قابلیت آفرود خیلی خوبی برخوردار نیستند.
در این نوع خودرو، سقف با یک زاویه کم و به صورت بیضی شکل به انتهای اتومبیل وصل می‌شود. در فست بک، به این گونه خودروها سدان کوپه نیز می‌گویند.
Mercedes benz CLS/ porsche panamera
در خودروی‌های هاچ بک، در عقب شامل شیشهٔ عقب هم می‌گردد که با باز کردن این در به یک صندوق بار کوچک می‌توان دسترسی داشت. اتومبیل‌های هاچ بک دارای ۲ یا ۴ در هستند که معمولاً با به حساب آوردن در عقب، هاچ بک‌ها در دو نوع ۳ در و ۵ در قرار می‌گیرند.
این اتومبیل‌ها نوع تبدیل یافتهٔ ماشین‌های لوکس(Luxury Car) هستند که به مراتب درازتر و سنگین تر از اتومبیل‌های عادی بوده و معمولاً برای حمل مرده به کار می‌روند.
به فرمی از خودرو می‌گویند که بین سدان و هاچ بک است. در این حالت صندوق عقب از نظر ظاهر مجزا است ولی از نظر باز شدن در صندوق عقب همانند هاچ بک می‌باشد و شیشه عقب با صندوق عقب پیوسته‌است و شیشهٔ عقب این خودروها قوس بیشتری نسبت به سدان‌ها و هاچ‌بک‌ها دارند.
اتومبیلی گرانقیمت همراه با رانندهٔ مخصوص(chauffeur) که برای حمل اشخاص مهم به کار می‌رود. طول این اتومبیل‌ها بیشتر از اتومبیل‌های عادی است و معمولاً ردیف راننده از ردیف عقب به وسیلهٔ یک شیشه جدا می‌گردد.
نمونهٔ کوچکی از اتوبوس که توانایی حمل بیش از ۱۶ نفر را دارد.
اتومبیلی که دارای ۳ تا ۴ ردیف صندلی همراه با فضای اضافه‌است. نوع سوپرمینی (Supermini) نمونهٔ کوچکی از ون است که دارای ۲ تا ۳ ردیف صندلی است.
اتومبیل‌هایی با بدنه‌ای نسبتاً سنگین همراه و با قوسهای مواج با یک موتور قوی که معمولاً توسط شرکت‌های آمریکایی تولید می‌شوند، این نوع خودروها بین شرکت‌های معروف آمریکایی رقابت شدیدی به وجود آورده‌اند.
ام.پی. وی‌ها اتومبیل‌های چند منظوره‌ای هستند (Multi-purpose vehicle). این نوع خودروها فضای داخلی زیادی دارند و حجم بار زیادی را در خود جای می‌دهند ولی برای عبور از معابر شهری مشکلی به وجود نمی‌آورند.
طراحی این خودروها از سه قسمت کاملاً تفکیک شده تشکیل شده، در این نوع از خودروها شیشه جلو و شیشه عقب خودرو با زاویه تیزتری نسبت به خودروهای دیگر طراحی می‌گردند، به عبارت دیگر خودرو از دید طراحی سه قسمت جعبه‌ای شکل (به ترتیب قسمتهای: موتور (کاپوت) - کابین - صندوق) به وجود آمده.
نوع کوچک ویا متوسط کامیون است. اتومبیل‌های پیکاپ بر مبنای اتومبیل‌های عادی ساخته نمی‌شوند اما اندازهٔ آن‌ها در در حد اتومبیل‌های عادی است. معمولاً این گونه خودروها در پشتشان یک فضای حمل بار دارند.
این گونه تلفیقی از رودسترها (ماشین بدون سقف) و کانورتیبل‌ها بوده با این تفاوت که دارای یک سقف نرم قابل تنظیم(Soft Top or Cloth Top) است.
اتومبیلی بدون سقف که قابلیت حمل دو سرنشین را دارد که دارای سقف جمع شونده چرمی نرم (soft top) یا سقف سخت جمع شونده فلزی (hard top)هستند.
متداول‌ترین نوع اتومبیل است. سدان‌ها دارای ظرفیت بیش از ۴ سرنشین هستندو دارای ۴ در هستند، سدانها نوعهای مختلف و گوناگونی دارند که از نظر طول و عرض و ابعاد با یکدیگر فرق دارند.
تلفیقی از خودروهای Off-Road و ۴WD هستند. تولید SUVها گسترش یافته و دارای امکانات رفاهی و قابلیت‌های رانندگی بهتری گشته‌اند. مرسدس بنزهای کلاس ML , G , GL جز ردهٔ SUV محسوب می‌شوند.
گونه‌ای از رودسترها می‌باشند، با این تفاوت که اکثر خودروهای اسپایدر سوپر اسپرت هستند، خودروهای اسپایدر موتور وسط(AUDI R8 spider) یا عقب (ferrari 458 spyder) هستند که اکثر آن‌ها سقف چرمی هستند.
lamborghini gallardo spyder
خودرویی شاسی بلند که دارای فضایی برای حمل بار در پشت می‌باشد. معمولاً از طریق یک در پشتی می‌توان به محفظهٔ بار دسترسی داشت.
گونه‌ای از سمی کانورتیبل‌ها همراه با یک سقف تاشو که مخصوص ماشین‌های اسپرت است. تارگا تاپ به صورت انحصاری متعلق به شرکت پورشه‌است. این استیل بر گرفته شده از Porcshe 911 Targa پس از رالی Targa Floria است. در برخی از قطعات سقف و قاب پنجره در این استیل از کروم استفاده می‌شود.
گونه‌ای از کامیون که بر مبنای واگن ساخته می‌شود و برای حمل مسافر و تبلیغات کاربرد دارد. معمولاً ون‌ها فاقد پنجره‌ای کناری می‌باشند.
در هنگام بروز تصادفات بدنه خودرو باید با جذب و تبدیل انرژی وارده از سرنشینان حفاظت کند.
اِلوهیم واژه‌ای عبری به معنای خدایان و صورت جمع اِلُوَه است. این لغت در تنخ، مجموعه کتب مقدس یهودیان، معمولاً (اما نه همیشه) به خدای اسرائیل اشاره دارد. در دیگر موارد، سایر خدایان (به صورت جمع) الوهیم نامیده شده‌اند. الوهیم سومین واژه‌ای است که در تورات آمده‌است. ترجمه‌های فارسی معمولا الوهیم را «خدا» ترجمه کرده‌اند.
این واژه از جهت صرفی از واژهٔ عبریِ اِلُوَه با پسوندِ جمع تشکیل شده‌است. سلیمان حییم آن را به معنی" خدا، قاضی، فرشته و رسول" دانسته‌است.فرهنگ عبری-فارسی حییم، چاپ انجمن کلیمیان تهران معنی واقعی این واژه معمولاً موردِ مناقشه است. این واژه گاهی به صورت یک اسم مفرد آمده‌است؛ و معمولاً گمان می‌شود که به خدای واحد اسرائیل اشاره می‌کند؛ ولی در برخی موقعیت‌ها این واژه به‌عنوانِ جمعِ واژهٔ الوه و به معنی "خدایانِ چندگانه" یا "فرزندانِ خدا" آمده‌است. در برخی موقعیت‌ها معنیِ واژه از متن قابل استفاده نیست و به معنی موجودات قدرتمند، فرشتگان و حتی قضات نیز آمده‌است؛ که از متن چنین بر می‌آید که الوهیم به معنای قانونگذاران یا "حاکمان انسانی" آمده باشد.
در اساطیر سوریه باستان، الوهیم فرزندان اِل بودند، که برترین و رئیس آنان، (ال علیون)، حداد نام داشت، که توسط مردم به بعل (رئیس) شناخته می‌شد. دشمن الوهیم، «یم»، اولین مخلوق ال، بود.
در فرازهای مختلف کتاب مقدس گاهی کلمات متفاوتی برای ترجمه این کلمه به کار رفته‌است. در عهد جدید سریانی، کلمه اَلوها ، در موقعیتهایی که کلمه عبری الوهیم از عهد عتیق نقل شده‌است، آمده‌است.یوحنا ۱۰:۳۴ همچنین در برخی اناجیل حاوی اسامی مقدس، نیز کلمه الوهیم به عنوان ترجمه کلمه تئوس از متن یونانی مورد استفاده قرار گرفته‌استیوحنا ۱:۱ و عیسی مسیح نیز خود را فرزند الوهیم خوانده‌است.یوحنا ۱۰:۳۶