moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
نام‌های شیمیایی علمی، بر اساس ساختار مولکولی دارو است. سیستم‌های مختلفی نامگذاری شیمیایی وجود دارد به همین علت ممکن است نام‌های شیمیایی مختلف برای هر یک از مواد شیمیایی مختلف نیز موجود باشد. مهم‌ترین نام، نام آیوپاک است. نام‌های شیمیایی معمولاً بسیار طولانی و پیچیده هستند و در اشاره به دارو در سخنرانی‌ها یا در اسناد پزشکی استفاده می‌شود. به عنوان مثال «۱- (ایزوپروپیلامینو) -۳- (۱-نفتیلوکسی) پروپان-2-OL» نام شیمیایی برای پروپرانولول است. گاهی، یک شرکت که در حال توسعه یک دارو است ممکن است دارو را به صورت یک کد شرکتی ارائه بدهد، که برای شناسایی دارو در زمانی توسعه مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، CDP870 کد شرکت UCB برای سرتولیزوماب پگول بود. UCB بعداً «"کیمزیا"» را به عنوان نام تجاری خود انتخاب کرد. بسیاری از این کدها، نه همه، پیشوند‌هایی دارند که مربوط به نام شرکت هستند.
سپوژمی زریاب یا سپوژمی رئوف (زادهٔ ۱۳۲۹، کابل) نویسندهٔ افغانستانی مقیم پاریس، فرانسه است. آثار او که به زبان فارسی هستند از نمونه‌های برجستهٔ داستان‌نویسی معاصر افغانستان به حساب می‌آیند.
سپوژمی فرزند عبدالرئوف پنجشیری، عتیقه‌فروش اهل کابل، است. پدرش فرزندانش را به تحصیل تشویق می‌کرد، به طوری که سپوژمی از دوران نوجوانی به داستان‌نویسی روی آورد. دبیرستان را در مدرسهٔ ملالی کابل تحصیل کرد و سپس در رشتهٔ زبان و ادبیات فرانسوی از دانشگاه کابل فارغ‌التحصیل شد. او مقطع دکترا خود را در رشتهٔ ادبیات نوین در بزانسون، فرانسه گذراند. پس از پایان تحصیلات به افغانستان برگشت و آموزگار شد.
تا پیش از جنگ افغانستان، آثار او در روزنامه‌ها و مجلات افغانستان و ایران چاپ می‌شدند. آثار او به زبان فارسی هستند. داستان‌های منتشره از او نمونه‌های خوب داستان‌نویسی فارسی معاصر است. شخصیت‌های آثار این نویسنده در پرده ابهام قرار ندارند و در کلامی کوتاه و مناسب شناسانده می‌شوند. زریاب از زنان داستان‌نویس بنام افغانستان است که ساختار داستان‌هایش به شدت از آلبر کامو و فرانتس کافکا متأثر است و در برخی از داستان‌هایش از صادق هدایت تأثیر پذیرفته‌است. وی برخلاف بیشتر داستان‌نویسان هموطنش، به ندرت زیاده‌گویی دارد و در توصیف صحنه‌ها و فضاسازی قصه‌ها از زبانی دقیق و روان برخوردار است. سپوژمی حدود ۴۰ داستان کوتاه نوشته‌است یکی از نخستین نویسندگان معاصر افغان است که آثارش به زبان فرانسوی ترجمه شده‌اند. با وجود این که داستان‌های کوتاه در ادبیات معاصر افغانستان فراوان است، امّا تعداد کمی از آنها توانسته‌اند چنین دید استادانه و فشرده‌ای از جهان‌های بسته و طغیان‌گر ارائه دهند، جایی که پوچی تنها جای خود را به چیزهای وحشتناک می‌دهد. داستان‌های کوتاه زریاب افرادی را، بیشتر زنان، fه تصویر می‌کشد که با جهان‌های به شدت خصمانه روبه‌رو هستند و باید در آن میان بجنگند. تکرارهای آزاردهنده، دائماً وجود دیوارهایی اجتناب‌ناپذیر را به خوانندگان یادآوری می‌کنند که افرادی را احاطه کرده‌اند که اسیر زمان، پول، تنهایی، بوروکراسی، عدم درک و بی‌تفاوتی نسبت به دیگران هستند.
دو مجموعه‌داستان "«دشت قابیل»" و "«شرنگ‌شرنگ زنگ‌ها»" (۱۳۶۳) و داستان بلند "«در کشوری دیگر»" از جمله آثار سپوژمی زریاب هستند. "«در کشوری دیگر»" نخستین بار در سال ۱۳۶۷ منتشر شد و نشر زریاب آن را در سال ۱۳۹۳ با بازنگری نگارشی و املایی منتشر کرد. نشر سپیده‌باوران در ایران این رمان را با اضافه کردن پاورقی معادل ایرانیِ واژگان افغانی منتشر کرده‌است. این رمان داستان مهاجری شرقی در کشور غربی است که دیدی شرقی نسبت به جهان غرب را به تصویر می‌کشد. همچنین مجموعه‌ای مشترک از داستان‌های رهنورد و سپوژمی زریاب با عنوان "«برف و نقش‌های روی دیوار»" در تهران منتشر شده‌است.
سپوژمی پس از پایان تحصیلات در فرانسه، در افغانستان با رهنورد زریاب، نویسنده، ازدواج کرد و حاصل ازدواج آنها سه دختر، از جمله شبنم زریاب، نویسنده و فیلمساز، است. وی قبل از ازدواج با رهنورد زریاب، داستان‌های خود را با اسم "سپوژمی رئوف" منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۹۱ در حالی که روسیه افغانستان را اشغال کرده بود و سپوژمی به عنوان مترجم در سفارت فرانسه کار می‌کرد، او و دخترانش، به مون‌پلیه در فرانسه نقل مکان کردند و سال ۱۹۹۴ رهنورد نیز به آنها پیوست. پس از سقوط طالبان، همسرش به افغانستان بازگشت و ولی سپوژمی برای نگهداری از فرزندان و تدریس در فرانسه ماند. در سال ۱۳۹۹، رهنورد به کووید-۱۹ مبتلا شد، در حالی که سپوژمی برای عیادت و پرستاری از او به کابل بازگشته بود، در گذشت.
نوحیدیسم () یا نوآشیدی () یک جنبش مذهبی یهودی توحیدی مبتنی بر هفت قانون نوح و تفاسیر سنتی آنها در یهودیت ارتدکس است . طبق قانون یهودی، غیریهودیان (جنتیلها) موظف به گرویدن به یهودیت نیستند، اما آنها ملزم به رعایت قوانین هفتگانه نوح هستند تا از مکانی در جهان آینده، پاداش نهایی صالحان، مطمئن شوند (عولم حبا)."Encyclopedia Talmudit" (Hebrew ed. , Israel, 5741/1981, entry "Ben Noah", end of article); note the variant reading of Maimonides and the references in the footnote. مجازات نقض هر یک از قوانین نوحید در تلمود مورد بحث قرار گرفته‌است، اما از نظر عملی تابع نظام قانونی کاری است که توسط جامعه به‌طور کلی ایجاد شده‌است. به کسانی که پیروی از عهد نوح هستند، بنی نواخ (، "پسران نوح") یا نوحی () اطلاق می‌شود. جنبش نوحی مدرن در دهه ۱۹۹۰ توسط خاخام‌های ارتدوکس از اسرائیل، که عمدتاً به چاباد-لوباویچ و سازمان‌های مذهبی صهیونیستی وابسته بودند، از جمله مؤسسه معبد، تأسیس شد.
از لحاظ تاریخی، اصطلاح عبری بنی نواخ برای همه غیریهودیان به عنوان نوادگان نوح به کار رفته‌است. با این حال، امروزه از آن عمدتاً برای اشاره به آن دسته از «جنتیلهای درستکار» استفاده می‌شود که هفت قانون نوح را رعایت می‌کنند. جوامع نوحی عمدتاً در ایالات متحده، بریتانیا، آمریکای لاتین، نیجریه، فیلیپین و روسیه گسترش یافته و توسعه یافته‌اند. به گفته یک منبع نوحی در سال ۲۰۱۸، بیش از ۲۰۰۰۰ نوحی رسمی در سراسر جهان وجود دارد و کشوری که بیشترین تعداد را دارد فیلیپین است.
این عهد در کتاب پیدایش فصل ۹ آورده شده‌است که در آن خداوند بعد از پایان نوح عهد میبندد که بار دیگر زمین را کاملا نابود نکند.
هفت فرمان عهد نوح که در تلمود بابلی برشمرده شده‌است ("آوودا زره" ۸:۴، "سنهدرین" 56a-b) عبارتند از:
مفهوم "جنتیل درستکار" چند نمونه در تاریخ یهودیت عمدتاً در دوران کتاب مقدس و تسلط روم بر مدیترانه دارد. در کتاب مقدس عبری گزارش شده‌است که وضعیت قانونی "گر توشاو" (، گر: «بیگانه» یا «بیگانه» + "توشاو": «ساکن»، "لیت". " بیگانه مقیم ") به آن دسته از جنتیلها (غیر یهودیان) ساکن در سرزمین اسرائیل اعطا شد که نمی‌خواستند به یهودیت گرویدند اما موافقت کردند که قوانین هفت‌گانه نوح را رعایت کنند. "Sebomenoi" یا خداترسان امپراتوری روم نیز نمونه باستانی غیریهودی بودند که بدون گرایش به یهودیت در جامعه یهودی گنجانده شده بودند.
در دوران طلایی فرهنگ یهود در شبه جزیره ایبری، فیلسوف و خاخام یهودی قرون وسطایی ابن میمون (۱۱۳۵–۱۲۰۴) در قانون حقوقی هلاخی "میشنه تورات" نوشت که جنتیلها (غیر یهودیان) باید منحصراً قوانین هفتگانه نوح را اجرا کنند و از مطالعه تورات یا انجام هر دستور یهود، از جمله استراحت در شبات خودداری کنند. با این حال، ابن میمون همچنین بیان می‌کند که اگر غیریهودیان بخواهند هر فرمان یهودی را در کنار قوانین هفت‌گانه نوح طبق روال صحیح هلاخایی انجام دهند، از انجام آن منع نمی‌شوند. به گفته ابن میمون، آموزش پیروی از قوانین هفتگانه نوح به غیر یهودیان بر همه یهودیان واجب است و این امر فی نفسه یک فرمان است. با وجود این، اکثریت مقامات خاخامی در طول قرن‌ها نظر ابن میمون را رد کرده‌اند، و اجماع غالب هلاخایی همیشه این بوده‌است که یهودیان ملزم به انتشار قوانین نوحی به غیر یهودیان نیستند.
مناخیم مندل اشنیرسون، حاخام لوباویچر، پیروان خود را در موارد متعدد تشویق کرد تا هفت قانون نوح را موعظه کنند، برخی از سخنان خود را به ظرافت‌های این رمز اختصاص داد. از دهه ۱۹۹۰، خاخام‌های ارتدوکس از اسرائیل، به ویژه آنهایی که به چاباد-لوباویچ و سازمان‌های مذهبی صهیونیستی وابسته بودند، از جمله موسسه معبد، ] یک جنبش نوحی مدرن راه اندازی کرده‌اند. هدف این سازمان‌های نوحی، به رهبری خاخام‌های مذهبی صهیونیست و ارتدوکس، موعظه در بین غیریهودیان است تا در میان آنها تبلیغ کنند و آنها را به پیروی از قوانین نوح متعهد کنند. با این حال، خاخام‌های مذهبی صهیونیست و ارتدکس که جنبش نوحی مدرن را هدایت می‌کنند اغلب به جنبش سومین معبد وابسته هستند و یک ایدئولوژی نژادپرستانه و برتری طلبانه را بیان می‌کنند که شامل این اعتقاد است که قوم یهود قوم برگزیده خدا هستند. و از نظر نژادی نسبت به غیر یهودیان برتری دارند. آنها نوحیان را راهنمایی می‌کنند زیرا معتقدند که دوره مسیحایی با بازسازی معبد سوم در کوه معبد در اورشلیم آغاز می‌شود تا روحانیت یهودی مجدداً همراه با انجام قربانی‌های آیینی و استقرار یک حکومت دینی یهودی در اسرائیل برقرار کند. این تفکر توسط جوامع نوحی پشتیبانی می‌شود. در یهودیت ارتدکس دو تصور متفاوت از نوحی بودن وجود دارد:
دیوید نواک، استاد الهیات و اخلاق یهودی در دانشگاه تورنتو، جنبش نوحی مدرن را با بیان این که «اگر یهودیان به غیریهودیان می‌گویند چه کنند، این نوعی امپریالیسم است» را محکوم کرده‌است.
شورای عالی بنی نوح، که برای نمایندگی جوامع نوحی در سراسر جهان تشکیل شد، توسط گروهی که مدعی بودند سنهدرین جدید هستند، تأیید شد. شورای عالی بنی نوح متشکل از گروهی از نوحیان است که به درخواست سنهدرین در حال ظهور، در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶ در اسرائیل گرد آمدند تا به عنوان یک سازمان بین‌المللی نوحی به عنوان پلی بین سنهدرین و نوحیان در سرتاسر جهان به رسمیت شناخته شوند. ده نفر از اعضای اولیه به اسرائیل پرواز کردند و متعهد شدند که از هفت قانون نوح حمایت کنند و تحت اقتدار نوحید بت دین (دادگاه مذهبی) سنهدرین نوپا رفتار کنند.
ایده این شورا برای اولین بار توسط خاخام آوراهام تولیدانو مطرح شد. او و همچنین بسیاری دیگر دریافتند که نوحیان، مانند یهودیان، به مجموعه‌ای از رهبران و علمای شناخته‌شده نیاز دارد که بتوانند برای مطالعه و رعایت تورات به آنها مراجعه کنند و بتوانند به متحد کردن جوامع در سراسر جهان کمک کنند. برای این منظور، کاندیداهای مناسبی که مایل و قادر به تأسیس چنین ارگانی باشند، جستجو شد. این نامزدها در اواسط سال ۲۰۰۵ با دعوت شخصی و تحت نظارت یک نماینده مجاز در تلاشی بحث‌برانگیز برای احیای سنهدرین گرد هم آمدند و یک شورای اولیه نوحی را تشکیل دادند. سپس اعضای اولیه شورای مؤسس در ۹ ژانویه ۲۰۰۶ در مقابل همان هیئت در اورشلیم ظاهر شدند.
شورا یک بت دین نیست و هیچ قدرت قانونی (هلاخی) برای صدور حکم ندارد. بلکه بیان می‌کند که این نهادی مستقل از رهبران و علمای نوحی است که با نظارت و راهنمایی‌های هلاخایی (مذهبی) خود، برای ترویج آموزش، اتحاد و تعلیم جوامع نوحیان و نوحیان در سراسر جهان است. از اعضای فعلی شورا شخصاً دعوت به عمل آمد تا در این امر شرکت کنند. اما اعضای شورا «مصوب» نشدند. بلکه با دعوت به شرکت، موافقت کردند که برای ایجاد این شورا همکاری کنند. این شورا پشت ایجاد وب سایت WikiNoah.org بود.
مثیر کاهان و شلومو کارلباخ یکی از اولین کنفرانس‌های نوحی را در دهه ۱۹۸۰ ترتیب دادند. در سال ۱۹۹۰، کاهان سخنران اصلی اولین کنفرانس بین‌المللی نوادگان نوح، اولین گردهمایی نوحیان، در فورت ورث، تگزاس بود. پس از ترور کاهان در همان سال، مؤسسه معبد، که از بازسازی سومین معبد یهودی در کوه معبد در اورشلیم دفاع می‌کند، شروع به ترویج قوانین نوحی نیز کرد.
جنبش چاباد-لوباویچ یکی از فعال‌ترین جنبش‌ها در ارتباط با نوحیان بوده‌است، و معتقد است که ارزش معنوی و اجتماعی برای غیریهودیان حداقل در پذیرش قوانین نوحی وجود دارد.در سال ۱۹۸۲، چاباد-لوباویچ اشاره ای به قوانین نوحی داشت که در اعلامیه ریاست جمهوری ایالات متحده تصریح شده بود: "اعلامیه ۴۹۲۱"، که توسط رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده رونالد ریگان امضا شد. کنگره ایالات متحده، با یادآوری قطعنامه مشترک ۴۴۷ مجلس نمایندگان و در جشن هشتادمین سالگرد تولد مناخیم مندل اشنیرسون، ۴ آوریل ۱۹۸۲ را به عنوان «روز ملی بازتاب» اعلام کرد. .
در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، آن‌ها اشاره دیگری به قوانین نوحی داشتند که در "اعلامیه ۵۹۵۶" ریاست‌جمهوری ایالات متحده تصریح شده بود و توسط رئیس‌جمهور وقت جورج اچ دبلیو بوش امضا شد. کنگره ایالات متحده، با یادآوری قطعنامه ۱۷۳ مشترک مجلس نمایندگان و در جشن تولد ۸۷ سالگی مناخیم مندل اشنیرسون، ۱۶ آوریل ۱۹۸۹ و ۶ آوریل ۱۹۹۰ را به عنوان «روز آموزش، ایالات متحده آمریکا» اعلام کرد. .
در ژانویه ۲۰۰۴، رهبر معنوی جامعه دروزی در اسرائیل، شیخ موفق طریف، با نماینده چاباد-لوباویچ ملاقات کرد تا بیانیه ای را امضا کند که در آن از همه غیریهودیان در اسرائیل خواسته شده بود تا قوانین نوحی را رعایت کنند. شهردار شهر عرب شفاعمر (شفارم) - جایی که جوامع مسلمان، مسیحی و دروزی در کنار هم زندگی می‌کنند - نیز این سند را امضا کرد.
در مارس ۲۰۱۶، خاخام اصلی سفاردی اسرائیل، اسحاق یوسف، طی خطبه ای اعلام کرد که قانون یهود ایجاب می‌کند که تنها غیریهودیانی که اجازه زندگی در اسرائیل را دارند موظف به پیروی از قوانین نوحی هستند: «بر اساس قانون یهود، زندگی غیریهودی در سرزمین اسرائیل ممنوع است – مگر اینکه هفت قانون نوحی را پذیرفته باشد، [. . .] اگر غیر یهودی حاضر به پذیرش این قوانین نیست، می‌توانیم او را به عربستان سعودی بفرستیم، [. . . هنگامی که رستگاری کامل و واقعی وجود داشته باشد، ما این کار را انجام خواهیم داد.» یوسف در ادامه افزود: غیر یهودیان نباید در سرزمین اسرائیل زندگی کنند. [. . .] اگر دست ما محکم بود، اگر قدرت حکومت داشتیم، غیر یهودیان نباید در اسرائیل زندگی کنند. اما دست ما محکم نیست. [. . .] چه کسی، در غیر این صورت بندگان باشد؟ چه کسانی یاوران ما خواهند بود؟ به همین دلیل است که ما آنها را در اسرائیل رها می‌کنیم.» موعظه یوسف خشم اسرائیل را برانگیخت و توسط چندین انجمن حقوق بشر، سازمان‌های غیردولتی و اعضای کنست به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. جاناتان گرینبلات، مدیر عامل و مدیر ملی اتحادیه ضد افترا، و کارول نوریل، مدیر موقت دفتر اسرائیل لیگ ضد افترا، خطبه یوسف را به شدت محکوم کردند:
دختران رقصنده ما () یک فیلم صامت به کارگردانی هری بومونت محصول سال ۱۹۲۸ است.
شگفتی زنان () یک فیلم به کارگردانی کلارنس براون محصول سال ۱۹۲۹ است.
این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در دومین دوره جوایز اسکار شده بود.
آخرین خانم چینی () فیلمی پیشا-کد در سبک کمدی درام به کارگردانی سیدنی فرانکلین محصول سال ۱۹۲۹ آمریکا است."The Last of Mrs. Cheyney" در بانک اطلاعات اینترنتی برادوی
هاوارد هیگین (; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.Howard Higgin; allmovie bio
سال از سنگاپور () یک فیلم صامت به کارگردانی هاوارد هیگین محصول سال ۱۹۲۸ است.
این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در دومین دوره جوایز اسکار شده بود."Sal of Singapore" at silentera.com
رومن بزیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا و باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی زیر ۱۹ سال اسلوونی، زیر ۲۱ سال اسلوونی، و اسلوونی بازی کرده‌است.
یون میشلت (نروژی: Jon Michelet) زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴م. در موس، نروژ و درگذشته به تاریخ ۱۴ آوریل ۲۰۱۸م. در سن ۷۳ سالگی در اسلو، یک ناشر، سردبیر و نویسنده نروژی بود. وی به خاطر نوشتن داستانهای جنایی به صورت سریال، شهرت زیادی کسب کرد و از جمله دوبار برنده جایزه ریورتون، در سال ۱۹۸۰ و ۲۰۰۱م، شد.
پدر یون میشلت، یک هنرمند نقاش بود. کودکی یون، تا سال ۱۹۵۱م، در شهر زادگاهش موس گذشت. در آن سال خانواده وی به یک شهرک هنرمندان در اسلو منتقل شدند. بعد از پایان دبیرستان در یک مدرسه خصوصی، یون میشلت، در تابستان سال ۱۹۶۲م، عازم دریا شد و به استثناء ۲ سالی که در خدمت سربازی در مدرسه دریانوردی گذراند تا سال ۱۹۶۸م، به عنوان ملوان روی عرشه کشتی مشغول کار بود و از جمله به آمریکای جنوبی سفر کرد. بعدها تجربهٔ این دوره؛ و زندگی دریانوردی، بارها در آثار وی ظاهر می‌شوند.در سال ۱۹۶۸م، یون میشلت، یک دوره آموزشی یک ساله را در مدرسه خبرنگاری نروژ، آغاز کرد و آوریل سال بعد، اولین داستان کوتاه خود را در یک مجله وقت منتشر کرد. در سال ۱۹۶۹م، خانواده وی به ترومسو، منتقل شدند و یون، در روزنامه محلی آنجا مشغول کار شد. این روزنامه وابسته به حزب کارگر نروژ بود و گرایش چپ افراطی یون میشلت، باعث بروز اختلاف و نهایتاً منجر به اخراج وی در سال ۱۹۷۱م، شد.
در دوره اقامت در ترومسو، یون میشلت، جذب جنبش مارکسیسم-لنینیستی آن سالهای نروژ شد و در بحث‌های سیاسی و ادبی، بسیار فعال بود. بعد از مدتی وی به اسلو بازگشت و چند وقتی در بندر مشغول کار شد. در سال ۱۹۷۵م، وی مسئول انتشارات جنبش مارکسیسم-لنینیستی شد و یک ستون ثابت در روزنامه کلاسه کامپن، به وی اختصاص داده شد. از آن پس ارتباط یون میشلت، با روزنامه کلاسه کامپن، کم و بیش به‌طور دائم حفظ شد؛ و از سال ۱۹۷۷تا ۲۰۰۲م، وی سردبیر این روزنامه بود. ضمن اینکه در دورهٔ سردبیری وی، روزنامه کلاسه کامپن، از حالت یک ارگان حزب کمونیست کارگری (نروژ) خارج شد و به صورت فراگیر، تمام جناح چپ را نمایندگی کرد. فعالیت سیاسی یون میشلت، همچنین در عمل در بین سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۵م، در شورای استانی اوستفولد، جایی که وی به نمایندگی از اتحاد انتخاباتی سرخ (نروژ) حضور داشت، بازتاب یافته‌است.
اگر چه میشلت، هرگز تا درجات بالای حزبی صعود نکرد، اما بسیاری وی را به عنوان مشهورترین نویسندهٔ کمونیست نروژ می‌شناسند. اولین رمان جنایی وی که در سال ۱۹۷۵م، منتشر شد، پس زمینه ای سیاسی داشت. از آن پس، رمانهای وی در فضایی هیجان انگیز از فعالیت نازیست‌ها گرفته تا رویدادهای جنگ سرد، همیشه نوعی چاشنی سیاسی را به همراه داشتند.
یون میشلت، در زندگی خود، علاوه بر دوران ملوانی، سفرهای زیادی داشت؛ و در اوایل دهه ۱۹۸۰م، چند سالی در زامبیا، مقیم بود. تجربه‌های این سفرها و از جمله و در درجه اول کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا، در چند داستان وی منعکس شده‌اند. یکی از معروفترین سریالهای غیر داستانی وی که با همکاری داگ سولستاد برای جوانان، بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸م، نوشته شده، در مورد جام جهانی فوتبال است.یون میشلت، هرگز از بیان نظرات خود ترسی نداشت و مخالفت با او دشوار نبود. او مناظره را دوست داشت و به‌طور مکرر در بحث‌های عمومی در همه رسانه‌ها شرکت می‌کرد.
یک بار در مصاحبه ای از وی پرسیده شد که چگونه نویسنده شد و این پاسخ او بود:
در سال ۱۹۷۷م، یون میشلت، به دلیل اتهامی که در یک رمان جنایی خود به نام «صلیب آهنین» به یک افسر پلیس زده بود و او را به همکاری با نازیست‌ها در انفجار کتابفروشی اکتبر در اسلو متهم کرده بود، محاکمه شد. در این دادگاه، میشلت محکوم شد و در سال ۱۹۷۸م، حکم دادگاه توسط دادگاه عالی تأیید شد. همان سال او همچنین به خاطر کنایه ای که به دست داشتن پلیس در انفجار کتابفروشی اکتبر، در ترمسو زده بود، در دادگاه محکوم شد.https://snl.no/Jon_Michelet
بیداری () فیلمی به کارگردانی ویکتور فلمینگ محصول سال ۱۹۲۸ است."The Awakening" at Silentera.com
پلیس () یک فیلم به کارگردانی دونالد کریسپ محصول سال ۱۹۲۸ است."Catalog of Holdings The American Film Institute Collection and The United Artists Collection at The Library of Congress", (<-book title) p.35 c.1978 by The American Film InstituteProgressive Silent Film List: "The Cop" at silentera.com
آرتور ام. یانگ ( (۳ نوامبر ۱۹۰۵-۳۰ می ۱۹۹۵) مخترع و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از افراد پیشرو در طراحی و بهینه سازی بالگرد بود و در شرکت بل هلیکوپتر فعالیت می کرد.
وی‌اس‌گ تیرول یک باشگاه فوتبال است که در واتنس ، شهری در ایالت تیرول در غرب کشور اتریش واقع شده‌است در حال حاضر در بوندسلیگای اتریش، بالاترین سطح فوتبال اتریش بازی می کنند.
این باشگاه در سال ۱۹۳۰ تشکیل شد و با نام های SC Wattens (۱۹۳۰-۱۹۵۳)، SV Wattens (۱۹۵۳-۱۹۷۱) و WSG Wattens (۱۹۸۴-۲۰۱۹) شناخته می شود.
موفق ترین دوره آن در سال ۱۹۷۱–۱۹۶۹ بود که در بوندس‌لیگا اتریش شرکت کرد. بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۴ با FC Wacker Innsbruck ادغام شد و SSW Innsbruck را تشکیل دادند.(تیم ادغام شده پنج بار قهرمان بوندس‌لیگا شد و به یک چهارم نهایی جام اروپا ۱۹۷۸-۱۹۷۷ رسید).
از سال ۱۹۸۴، WSG Wattens در لیگ منطقه ای غرب اتریش و لیگ دسته دوم بازی کرد.
در سال ۲۰۱۹ آنها به بوندسلیگا صعود کردند.
پس از صعود، باشگاه اعلام کرد که نام آنها به WSG Swarowski Tirol تغییر خواهد کرد.با این حال، در سال ۲۰۲۱، سواروسکی به حمایت مالی خود پایان داد و نام آن از نام و فعالیت‌های تجاری باشگاه حذف شد.
پوسته اسکریپت یک کد برنامه کامپیوتری است که برای اجرا توسط پوسته یونیکس، یا یک مفسر خط فرمان طراحی شده‌است. گویش‌های مختلف اسکریپت‌های پوسته ای به عنوان زبان‌های اسکریپت نویسی در نظر گرفته می‌شوند. عملیات معمولی که توسط اسکریپت‌های پوسته انجام می‌شود شامل دستکاری فایل، اجرای برنامه و چاپ متن است. اسکریپتی که محیط را تنظیم می‌کند، برنامه را اجرا می‌کند و هر گونه پاک‌سازی یا لاگ لازم را انجام می‌دهد، wrapper نامیده می‌شود.
این اصطلاح همچنین به‌طور کلی به معنای حالت خودکار اجرای یک پوسته سیستم عامل است. هر سیستم عامل از یک نام خاص برای این توابع استفاده می‌کند که شامل فایل‌های دسته ای (MSDos-Win95 stream, OS/2)، رویه‌های فرمان (VMS) و اسکریپت‌های پوسته (جریان ویندوز NT و مشتقات شخص ثالث مانند 4NT - مقاله در cmd.exe است)، و سیستم عامل‌های مرکزی با تعدادی اصطلاح مرتبط هستند.
آموزش اسکریپت نویسی لینوکس
سوزان خان با نام قبلی سوزان روشن (زاده ۲۶ اکتبر ۱۹۷۵)، طرّاح داخلی و طرّاح مد اهل هند است. او همسر سابق ریتیک روشن، فرزند سنجای خان و خواهر زاید خان، بازیگران بالیوود است.
سوزان خان در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۸ در بمبئی زاده شد. او سومین فرزند سنجای خان و زرین کترک خان است. خانواده‌ای با سبقه‌ای برجسته از هنرمندان سینما و طرّاحان مد، از جمله پدرش، سنجای خان، که بازیگر برجستهٔ در دههٔ ۱۹۸۰ بود. مادرش زرین کترک هم بازیگر و طرّاح داخلی است. پدرش از تبار مختلط افغان و ایرانی استو"Bollywood actor Firoz Khan dies at 70" (27 April 2009), "Dawn News". Retrieved 12 March 2009. مادرش هم از پارسیان هند است.Malavika Sangghvi (8 June 2012), "Parsis in Bollywood" , "mid-day". Retrieved 25 October 2018. او ۲ خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر دارد. برادر کوچکتر او زاید خان نیز بازیگر بالیوود است. فرح خان علی بزرگترین خواهر خانواده طراح جواهرات است و خواهر دوم، سیمون خان، طرّاح داخلی است. سوزان خواهرزادهٔ فیروز خان بازیگر و اکبر خان کارگردان و دختر عموی بازیگر بالیوود، فردین خان است.
خان پس از اخذ مدرک کاردانی هنر در رشتهٔ طرّاحی داخلی در سال ۱۹۹۵ از کالج بروکس در ایالات متحده آمریکا، با پیروی از مادرش که خود نیز در دوران فعالیت حرفه ای اش طراح داخلی شناخته شده‌ای بود، کار خود را به عنوان طرّاح داخلی در سال ۱۹۹۶ آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۱، او با همکارش، گوری خان، طرّاح داخلی و تهیه‌کننده مشهور فیلم، برای راه‌اندازی و معرفی بنیاد "چارکل پراجکت" در بمبئی، که اولین فروشگاه طرّاحی داخلی و مد در هند است، همکاری کرد. "چارکل پراجکت" نیز به عنوان محبوب‌ترین فروشگاه طراحی داخلی در هند در شناخته شده‌است.
او برای The Label Life، شرکت تجارت الکترونیک تأسیس شده در سال ۲۰۱۲، در زمینهٔ سبک زندگی و مد کار می‌کرد. او به عنوان نخستین طرّاح مد داخلی برای این شرکت استخدام شده بود. در سال ۲۰۱۴، او شعبهٔ رسمی کمپس آکادمی پرل را در بمبئی راه انداخت و با دادنِ کمک هزینه‌های تحصیلی از دانشجویان آکادمی حمایت کرد.
خان در سال ۲۰۰۰ پس از چهار سال رابطه، با ریتیک روشن، بازیگر بالیوود، در یک مراسم ازدواج در بانگالور ازدواج کرد با وجود تفاوت مذهب این دو، روشن هندو است و خان مسلمان، روشن اعلام کرد که به مذهب همسرش احترام می‌گذارد. این زوج صاحب دو فرزند پسر شدند. پسر بزرگتر آن‌ها، ریهان در سال ۲۰۰۶ و پسر کوچکترشان، ریدان، در سال ۲۰۰۸ زاده شدند. این زوج در سال دسامبر ۲۰۱۳ به رابطهٔ ۱۳ ساله خود پایان دادند و یک سال بعد، در نوامبر ۲۰۱۴ از هم رسماً طلاق گرفتند. این زوج اعلام کردند که با توافق و دوستانه از هم جدا شده‌اند. و همچنان آنها دوستان صمیمی یکدیگر باقی مانند به طوری که در طول سال ۲۰۲۰ همراه با پسرانشان در دوران قرنطینهٔ حاصل از دنیاگیری کووید-۱۹ را با هم سپری کردند.
او در دستگیری کلاب دراگون فلای در دسامبر ۲۰۲۰ شرکت داشت، گزارش شد که در این حادثه تعداد زیادی از افراد مشهور هندی در جشنی در این کلاب محدودیت‌های مربوط به کووید-۱۹ را زیرپا گذاشته بودند که ۳۴ نفر از جمله سوزان خان دستگیر شدند. او بعداً در اینستاگرام خود نوشت که برای حضور در جشن تولد دوستش در این مراسم حضور پیدا کرده‌است و ساعت ۲:۳۰ صبح مأموران وارد کلاب شده، از مهمانان خواسته‌اند چند ساعتی آنجا را ترک نکنند و دستگیری‌ای در کار نبوده‌است.
مدرسه پرواز رایت که با نام مدرسه هوانوردی رایت نیز شناخته می‌شود، از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۶ توسط شرکت رایت اداره می‌شد و ۱۱۹ نفر را برای پرواز با هواپیماهای رایت آموزش می‌داد.
اورویل رایت در ۱۹ مارس ۱۹۱۰ آموزش دانشجویان را در مونتگومری، آلاباما در محلی که بعداً به پایگاه نیروی هوایی ماکسول تبدیل شد، آغاز کرد. با شروع آب و هوای معتدل در ماه مه، مدرسه به زمین پرواز هافمن پریری در نزدیکی دیتون، اوهایو نقل مکان کرد، جایی که رایت‌ها در سال ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵ هوانوردی عملی را توسعه دادند و شرکت رایت هواپیماهای خود را در آنجا آزمایش کرد. آنها همچنین یک مرکز در آگوستا، جورجیا داشتند که توسط فرانک کوفین اداره می‌شد. برخی از اولین فارغ التحصیلان به عضویت تیم نمایش رایت درآمدند.
کارلوس گیلبرت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
گیلبرت در بارسلون، کاتالونیا به دنیا آمد و در دوران جوانی در باشگاه‌ سنتفلیونس، باشگاه زیر ۱۸ ساله بارسلون و اسپانیول بازی کرده بود.
کبوتر شاهنشاه آرام یک گونه پرشمار از کبوترها در خانواده کبوتران است. این پرنده در ساموآی آمریکا، جزایر کوک، جزایر کوچک‌تر فیجی شرقی، کیریباتی، نیووی، جزایر اقماری کوچکتر پاپوآ گینه نو، ساموآ، جزایر سلیمان، توکلائو، تونگا، تووالو، وانواتو، و جزایر والیس و فوتونا یافت می‌شود.
زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت مرطوب گرمسیری در جزایر کوچک‌تر و جنگل‌های کوهستانی مرطوب گرمسیری در جزایر بزرگتر است. این نوع کبوتر در بخش‌هایی از محدوده خود، بین جزایر به منظور جستجوی علوفه سفر می‌کند. این کبوترها گاه گرد هم آمده و با تشکیل گروه‌هایی بزرگ در درختان میوه، مسافت‌هایی را برای یافتن خوراک طی کنند. این گونه میوه‌خوار است و گونه‌های مختلف میوه و گهگاه برگ و گل را می‌خورد. جفت‌ها روی درختان مرتفع آشیانه می‌سازند. آشیانه‌های آن‌ها نامرتب و پنهان است. این گونه کبوتر معمولاً یک تخم می‌گذارد و برتخم‌نشینی توسط هر دو جنس انجام می‌شود.
نابودی زیستگاه و شکار بی‌رویه در برخی مناطق به کاهش تعداد کبوتر شاهنشاه آرام انجامیده، اما تعدادشان در بیشتر محدوده زیستگاه مناسب است و توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در رده «کمترین نگرانی» قرار گرفته‌اند. شکار کبوتر شاهنشاه آرام در دوران پیش از تاریخ در تونگا و ساموآ با تله‌های استادانه روی سکوهای سنگی انجام می‌شد و این شکارها از اهمیت فرهنگی قابل توجهی برخوردار بودند.
در نیووی به این کبوتران لوپه می‌گویند و برای مردم محلی یک خوردنی لذیذ است. این پرندگان در آن جزیره اکنون حفاظت شده به‌شمار می‌آیند اما مردم هنوز آنها را شکار می‌کنند. مشخص نیست که در آن جزیره این پرندگان در کجا زاد و ولد می‌کنند یا از کجا می‌آیند زیرا هیچ مدرکی دال بر وجود لانه آن‌ها در نیوئه یافت نشده‌است.
آزور ولاژیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Bosnia and Herzegovina U-19 بازی کرده‌است.
آتاکان آکایناک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال ویلم دوم، و باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
آتاکان کارازور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند اشاره کرد.
آتیلا بیرلیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال گروتر فورث، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال توکات‌اسپور، و باشگاه ورزشی مالاتیااسپور اشاره کرد.
آتیلا ییلدیریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال بوکاسپور، باشگاه فوتبال شانلی‌اورفا اسپور، باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد.
آرتور اشنایدر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آرتور گابلین (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آرتور مارون (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا ۱۸۸۹ اشاره کرد.
آرتور مونز (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آرتور هیلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل رایش آلمان بود.
آرماند دروینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آرمین اک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال هامبورگ، و باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد اشاره کرد.
آرمین جاگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آرمین رایشل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن و باشگاه فوتبال زاربروکن اشاره کرد.
آرمین رویترهن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آرمین کراز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آرمیندو سیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
آرن سیکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ و باشگاه فوتبال هولشتاین کیل اشاره کرد.
آرن فیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، باشگاه فوتبال هایدنهایم، باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، و باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، و جوانان آلمان، بازی کرده‌است.
آرنو نویمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آرنولد بودیمبو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آرنولد شوتز (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آرنولد لچلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
آروید شنک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد.
آریانی فراتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده‌است.
آرین لوگیقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آزاد توپتیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آسانی لوکیمیا-مولانگتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه ورزشی وردر برمن، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال لیائونینگ، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد.
آستریوس کاراگیانیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد.
آگوست ساکنهایم (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آگوست کلینگلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل رایش آلمان بود.
آگوست گوتشالک (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آگوست لنز (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آگوست ورنر (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ و باشگاه فوتبال هولشتاین کیل اشاره کرد.
آنتوان راب (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال رن، و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
آنتوان هی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن، باشگاه فوتبال اسنابروک، باشگاه فوتبال آنورتوسیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، و باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد.
آنتون آنسلد (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آنتون بورگارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، و باشگاه فوتبال زاربروکن اشاره کرد.
آنتون دانکور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنتون راکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آنتون شوماخر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن و باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد.
آنتون فینک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه فوتبال کمنیتس، و باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن اشاره کرد.
آنتون کاد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آنتون کرس (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آنتون کرسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Croatia national under-15 football team, Croatia national under-16 football team, Croatia national under-17 football team، و Croatia national under-19 football team بازی کرده‌است.
آنتون کوگلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آنتون مولر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هالشر، باشگاه فوتبال کمنیتس، و باشگاه فوتبال هانزا روستوک اشاره کرد.
آنتونی باریلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنتونی بافو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاراکاس، باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن، باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال کلن، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
آنتونیس آیدونیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
آنتونیو پانگالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اولم ۱۸۴۶ و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ اشاره کرد.
آنتونیو فیشر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنتونیو یونجیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنجلو مایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنجلو ویر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، باشگاه ورزشی وردر برمن، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
آنجلو هاوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن، و باشگاه فوتبال هالشر اشاره کرد.
آندره ویس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت اشاره کرد.
آندره وینکولد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ، و باشگاه فوتبال آلمانیا آخن اشاره کرد.
آندره ویورینک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنل دزاکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
آنیل آیدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آنیل گوزوتوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آیتاچ سولو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن، باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن، و باشگاه فوتبال رایندورف آلتاخ اشاره کرد.
آیدین کارابولوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال بورسااسپور، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
آیکوت اوزتورک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال تسویکاو، باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت، باشگاه فوتبال وهن ویسبادن، و باشگاه فوتبال یان رگنسبورگ اشاره کرد.
آیکوت اوزر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-17 football team، جوانان ترکیه، Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
آیکوت سویاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آیگون ییلدیریم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آیودله آدتولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آیهان گزن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت، باشگاه فوتبال دینامو برلینر، و باشگاه فوتبال هرتابرلین اشاره کرد.
اشتون گوتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اکسل بلینگهاوزن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال آگسبورگ اشاره کرد.
اکسل بورگمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اکسل توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اکسل جوپتنر (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵، و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
اکسل دانوالد-متزلر (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
اکسل روس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اکسل ساندرمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، باشگاه فوتبال بوخوم، و باشگاه فوتبال فرایبورگ اشاره کرد.
اکسل شولز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اکسل کروزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بازل، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال آلمان شرقی و زیر ۲۱ سال آلمان شرقی بازی کرده‌است.
اکسل کلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال دینامو درسدن، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، و باشگاه فوتبال هانزا روستوک اشاره کرد.
اکسل نویمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاس وگاس کوئیکسیلورز اشاره کرد.
اکسل ویتکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو لایپزیگ، باشگاه فوتبال یونیون برلین، و باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان شرقی و آلمان شرقی بازی کرده‌است.
اندی ناگلین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شنژن، باشگاه فوتبال هنگ کنگ رنجرز، و باشگاه ایسترن اسپورتز اشاره کرد.
اندی هوبرت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
انسگار برینکمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، باشگاه فوتبال اسنابروک، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال روت وایس اهلن، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال دینامو درسدن اشاره کرد.
انسگر کناف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، زیر ۲۰ سال آلمان، و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
انوار المخانتیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آگوست مبس (; – ) بازیکن فوتبال اهل رایش آلمان بود.
ایمن آژیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
عزیز رتزپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
پژو تیپ ۷۱ یک مدل خودرو است که توسط شرکت فرانسوی پژو در سال ۱۹۰۵ تولید شد. حداکثر قدرت این مدل ۱۲ اسب بخار و حجم موتور آن ۲۱۵۵ سانتی‌متر مکعب بود. تیپ ۷۱ در دو نوع ۷۱ ای و ۷۱ بی با فاصله بین دو محور ۲۶۷ و ۱۳۲ سانتی‌متر تولید می‌شد. این مدل جای چهار نفر دارد.
گراف پنی در نظریه گراف هندسی، نمودار تماس دایره‌های واحد است؛ یعنی نموداری است که از مجموعه ای از دایره‌های واحد غیر متقاطع با ایجاد یک راس برای هر دایره و یک یال برای هر جفت دایره مماس تشکیل شده‌است. دایره‌ها را می‌توان به صورت فیزیکی با سکه‌ها نشان داد، که بدون همپوشانی روی یک سطح صاف، با یک راس برای هر پنی و یک لبه برای هر دو پنی که لمس می‌شوند، مرتب شده‌اند.
اجتماعی زنان در نیجریه با توجه به عوامل مذهبی، فرهنگی و جغرافیایی متفاوت است. با این حال، بسیاری از فرهنگ‌ها در نیجریه، زنان را تنها به عنوان مادر، خواهر، دختر و همسر می‌بینند. برای مثال، زنان در شمال نیجریه بیشتر از زنان در جنوب نیجریه که تمایل بیشتری به مشارکت در زندگی عمومی دارند منزوی هستند. چالش‌های جدید برای زنان نیجریه شامل ازدواج کودکان و ختنه زنان است.
ازدواج کودکان در نیجریه بسیار رایج است، به طوری که ۴۳٪ از دختران قبل از تولد ۱۸ سالگی و ۱۷٪ قبل از رسیدن به ۱۵ سالگی ازدواج می کنند. با این حال، به شدت در منطقه متفاوت است. نرخ باروری کل در نیجریه ۵٫۰۷ کودک بر زن است. نرخ بالای باروری نیجریه با مشکلات اجتماعی-اقتصادی و توسعه نیافتگی مرتبط است.
در گزارش جهانی شکاف جنسیتی مجمع جهانی اقتصاد برای سال ۲۰۱۸، نیجریه از نظر شکاف جنسیتی در «توانمندسازی سیاسی» در رتبه ۱۳۹ از مجموع ۱۴۹ کشور قرار گرفت. در طول انتخابات ۲۰۱۵ نیجریه، نیجریه ۲۰ زن از ۳۵۹ زن در مجلس سفلی (۵٫۶٪) و ۷ زن از ۱۰۹ در مجلس علیا (۶٫۴٪) داشت. در انتخابات ۲۰۱۹ نیجریه، ۷٫۳ درصد سنای نیجریه و ۳٫۱ درصد مجلس نمایندگان زن هستند. هیچ فرماندار ایالتی وجود ندارد که زن باشد. هیچ قانونی برای بهبود شکاف جنسیتی اجرا نشده است. در سال ۲۰۱۴، مرکز تحقیقات و اسناد مدافعان زنان (WARDC) و صندوق اعتماد زنان نیجریه (NWTF) "منشور تقاضای زنان نیجریه" را ترسیم کردند که خواستار حضور ۳۵٪ از زنان در تمام بخش‌های دولتی بود. موانع مشارکت زنان در سیاست عمدتاً به دلیل نگرش به جنسیت، نگرش منفی نسبت به زنان در رهبری است. به ویژه، نامزدهای زن اغلب از خشونت انتخاباتی، تهدید یا سخنان نفرت رنج می برند. احزاب سیاسی زنان را کنار گذاشته اند و برای تشویق مشارکت چندانی انجام نمی دهند.
بریدن اندام تناسلی زنان که همچنین به عنوان ختنه زنان شناخته می شود در نیجریه بخش قابل توجهی از موارد بریدن / ختنه کردن دستگاه تناسلی زنان (FGM/C) را در سراسر جهان تشکیل می دهد. این عمل برای دختران و زنان مضر و نقض حقوق بشر تلقی می‌شود. این عمل باعث ناباروری ، مرگ مادر ، عفونت و از دست دادن لذت جنسی می شود.
در سطح ملی، تا سال ۲۰۱۲، ۲۷ درصد از زنان نیجریه ای بین ۱۵ تا ۴۹ سال قربانی ختنه زنان بودند. در ۳۰ سال گذشته، شیوع این عمل در برخی از مناطق نیجریه به نصف کاهش یافته است. گزارش شده است که حدود یک چهارم زنان نیجریه ای از سال ۲۰۱۳ تاکنون خشونت شریک جنسی (IPV) را تجربه کرده اند. مطالعات انجام شده در مورد شیوع IPV در چهار منطقه ژئوپلیتیک نیجریه نشان داد که جنوب شرقی ۷۸٫۸٪، شمال ۴۲٪، جنوب جنوب ۴۱٪، و جنوب غرب ۲۹٪ داشتند.
۱۲ ایالت از ۳۶ ایالت نیجریه، ازدواج های چندهمسری را معادل ازدواج های تک همسری می شناسند. هر دوازده ایالت تحت قوانین شریعت اسلامی اداره می شوند. ایالت ها که همگی شمال کشور هستند شامل ایالت های بائوچی ، بورنو ، گومبه ، جیگاوا ، کادونا ، کانو ، کاتسینا ، کبی ، نیجر ، سوکوتو ، یوبه و زامفارا است که به مرد اجازه می دهد بیش از یک زن بگیرد. . Lazarus, S. I., Rush, M., Dibiana, E. T., & Monks, C. P. (2017).
در جاهای دیگر، هم مسیحیان و هم سنت گرایان در اتحادیه های چندهمسری توسط قانون عرفی به رسمیت شناخته می شود. این اتحادیه ها مشروط به عدم وجود ازدواج مدنی قبلی است، زیرا دو همسری از نظر فنی اعمال می شود، اما حتی در صورت وجود، مردان به ندرت به دلیل دو همسری در نیجریه تحت پیگرد قانونی قرار می گیرند.
یک جنبش ملی فمینیستی در سال ۱۹۸۲ افتتاح شد، Madunagu, Bene E. "The Nigerian Feminist Movement: Lessons from "Women in Nigeria", WIN." و یک کنفرانس ملی در دانشگاه احمدو بلو برگزار شد. مقالات ارائه شده در آنجا حاکی از آگاهی روزافزون زنان تحصیلکرده دانشگاهی نیجریه است که جایگاه زنان در جامعه نیازمند تلاشی هماهنگ و جایگاهی در دستور کار ملی است. با این حال، درک عمومی بسیار عقب مانده است.
زنان در لهستان به نقش و وضعیت زنان لهستانی در طول تاریخ این کشور می‌پردازد. شخصیت زنان لهستانی توسط تاریخ، فرهنگ و سیاست لهستان شکل گرفته‌است. لهستان سابقه طولانی در فعالیت‌های فمینیستی دارد و یکی از اولین کشورهایی در اروپا بود که حق رای زنان را تصویب کرد. اما لهستان به شدت تحت تأثیر دیدگاه‌های اجتماعی محافظه کار کلیسای کاتولیک است.
تاریخ زنان در لهستان کنونی ریشه‌های بسیاری دارد و به شدت تحت تأثیر مذهب کاتولیک رومی در لهستان بوده‌است. فمینیسم در لهستان سابقه طولانی دارد و به‌طور سنتی به هفت دوره تقسیم شده‌است که احتمالاً با روشنگری قرن ۱۸ شروع می‌شود و به دنبال آن موج اول فمینیسم است.Łoch, Eugenia (ed.) 2001. چهار دوره اولیه با تقسیمات خارجی لهستان مصادف شد که منجر به حذف دولت مستقل لهستان به مدت ۱۲۳ سال شد.Davies, Norman.
لهستان یکی از اولین کشورهایی بود که به زنان حقوق قانونی حق رای زنان در سال ۱۹۱۸ اعطا کرد و پس از اینکه کشور در آن سال، پس از دوره ۱۲۳ ساله تقسیم و حکومت خارجی، استقلال خود را دوباره به دست آورد، ارائه شد. در سال ۱۹۳۲ لهستان تجاوز جنسی را غیرقانونی اعلام کرد. علیرغم بهبود سیاست‌های دولت در مورد حقوق زنان، زنان لهستانی همچنان با تبعیض در سطوح مختلف مواجه بودند. دوران بین دو جنگ زمان شکل‌گیری مفهوم " سقف شیشه ای " در جامعه لهستان بود. زنان باید عمدتاً برای موقعیت‌های پردرآمد و پرستیژ با مردان رقابت می‌کردند. حقوق کمتر در درجه اول نتیجه کارایی پایین کارمندان زن در کار بدنی بود، اما بعداً در سایر بخش‌هایی که زنان به همان اندازه بهره‌وری داشتند، اعمال شد.
در دوران کمونیستی، زنان ظاهراً از حقوق قانونی برابر برخوردار بودند، و لفاظی رسمی دولت حمایت از برابری جنسیتی بود، اما مانند سایر دولت‌های کمونیستی، حقوق مدنی مردان و زنان صرفاً نمادین بود، زیرا این سیستم یک سیستم اقتدارگرا بود. زنان علیرغم اینکه "عملاً" تابع اقتدار مردان بودند، در رژیم کمونیستی دستاوردهایی مانند دسترسی بهتر به آموزش و مشارکت برابرتر در نیروی کار را مشاهده کردند. وضعیت بهتر زنان در دوران کمونیستی به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر موقعیت سوسیالیستی طرفدار زاد و ولد بود که به دنبال افزایش جمعیت بود. سیاست‌های طرفدار زایمان با مزایای سخاوتمندانه مرخصی زایمان و کمک‌های دولتی به تربیت کودک اجرا شد. پس از حکومت نظامی در لهستان، اولین نشریاتی که دربارهٔ ایده‌های فمینیستی بحث می‌کردند، در حوزه عمومی ظاهر شدند، که گاهی به عنوان پوششی برای وضعیت واقعی اجتماعی در نظر گرفته می‌شدند. جامعه عمدتاً فمینیسم را به عنوان ایدئولوژی بیگانه با فرهنگ و ذهنیت لهستانی می‌دانست. رهبران کمونیست ادعا کردند که زنان در لهستان در نتیجه فرآیندهای اجتماعی سوسیالیستی به حقوق برابر دست یافته‌اند و از این بیانیه به عنوان توضیحی برای فقدان و عدم نیاز به فمینیسم در لهستان استفاده کردند. یکی از کمونیست‌های لهستانی، یک فمینیست معمولی را به عنوان یک جادوگر عجیب و غریب و پرخاشگر، که به هر حال یک لزبین است، توصیف می‌کند که دوست دارد مردی را ببیند که چهار دست و پا کنار پایش می‌رود.
سقوط کمونیسم در لهستان به معنای متزلزل شدن سیاست و اقتصاد کشور و بی‌ثباتی اولیه اقتصادی و اجتماعی بود. در نیروی کار پسا سوسیالیستی، زنان عمدتاً بخش‌هایی با اولویت اقتصادی پایین‌تر و صنایع سبک را به دلیل عواملی مانند انتخاب انواع آموزش و آموزش سازگارتر با زندگی خانوادگی (معمولاً با حقوق کمتر)، تبعیض و کلیشه‌های جنسیتی اشغال می‌کردند. این الگوی نابرابری شغلی جنسیتی توسط اکثریت به عنوان نتیجه نقش اصلی زن در خانواده و همچنین فرهنگ و سنت عمیقاً ریشه دار لهستانی در سیستم پدرسالار تلقی می‌شد. دوره گذار به ویژه برای زنان دشوار بود، اگرچه مردان نیز تحت تأثیر منفی قرار گرفتند. در سال ۲۰۱۷، نرخ اشتغال زنان ۲۰ تا ۶۴ ساله ۶۳٫۶ درصد در مقایسه با نرخ مردان ۷۸٫۲ درصد بود. اگرچه لهستان تصویری از یک کشور محافظه‌کار دارد که اغلب در رسانه‌های غربی به این شکل به تصویر کشیده می‌شود، در واقع دارای تعداد بالایی از زنان حرفه‌ای و زنان در تجارت است، و همچنین یکی از پایین‌ترین شکاف‌های دستمزد جنسیتی را در اتحادیه اروپا دارد. یکی از موانعی که زنان معاصر در لهستان با آن روبرو هستند، قانون سقط جنین در لهستان است. همراه با دیدگاه افسانه ای «مادر لهستانی»، محدود کردن سقط جنین برای تشویق زنان به داشتن فرزندان زیاد استفاده می‌شود. این ایدئولوژی این دیدگاه را تقویت می‌کند که جایگاه زن در خانه است. نماد مادر لهستانی کلیشه ای است که به شدت در آگاهی لهستانی گیر کرده و توسط تاریخ پرتلاطم این کشور شکل گرفته‌است. در دوران طولانی اشغال مسئولیت حفظ هویت ملی بر عهده مادرانی بود که وظیفه اصلی آنها «تربیت فرزندان» بوده‌است. علیرغم قوانین سختگیرانه و گفتمان سیاسی محافظه کارانه، لهستان یکی از پایین‌ترین نرخ باروری در اروپا را دارد.
زنان لهستانی جایگاه ویژه ای در ورزش این کشور به دست آورده‌اند. ۳ مکان برتر برای بیشترین برد در محبوب‌ترین مسابقه سالانه ورزشکاران توسط زنان اشغال شده‌است. از برجسته‌ترین ورزشکاران زن لهستانی می‌توان به جاستینا کوالچیک، ایرنا شوینسکا و استانیسلاوا والاسیویچ اشاره کرد. در بازی‌های المپیک تابستانی ریو ۲۰۱۶ لهستان با ۱۰۱ ورزشکار زن نماینده داشت. آنها ۸ مدال از ۱۱ مدال را برای لهستان به دست آوردند که شامل دو مدال طلا بود.
زنان برجسته و سرشناس در تاریخ اولیه لهستان عبارتند از: سویتوسلاوا گاهی به عنوان سیگرید مغرور یا گانهیلد اشتباه گرفته می‌شود؛ همچنین به عنوان استورادا شناخته می‌شود. ملکه جادویگا (هدویگ)، دختر پادشاه مجارستان و باربارا رادزیویل، ملکه لهستان و همسر سیگیزموند دوم آگوستوس، آخرین پادشاه مرد سلسله یاگیلونیا. در دوران روشنگری، دو زن برجسته می‌شوند: باربارا سانگوسکو، مهماندار، نویسنده و بشردوست و نوه او، تکلا ترزا لوبینسکا، نویسنده و مادر یک سلسله بزرگ هستند. امیلیا پلاتر یک انقلابی بود که با قیام نوامبر مرتبط می‌شود. در موسیقی، آهنگساز و پیانیست، ماریا شیمانوفسکا از سن پترزبورگ تا لندن مورد تحسین قرار گرفت.
ماری اسکلودوسکا دانشمند برنده جایزه نوبل بود که در اواخر قرن نوزدهم به فرانسه نقل مکان کرد. گابریلا زاپولسکا، الیزا اورزسکووا، ماریا دابروسکا، زوفیا نالکوفسکا، ماریا پاولیکوفسکا-یاسنورژوسکا و زوزانا گینزانکا از چهره‌های مهم زن در ادبیات قرن ۱۹ و ۲۰ لهستان محسوب می‌شوند. بسیاری از زنان برجسته به جنبش استقلال لهستان در اویل قرن بیستم کمک کردند. اینها شامل فعال و افسر نظامی، الکساندرا زاگورسکا، مأمور مخفی جنگ جهانی دوم، کریستینا اسکاربک، و اغلب فراموش شده، واندا گرتز و همچنین آنا والنتینوویچ، یکی از بنیانگذاران " همبستگی " ضد کمونیستی بودند. ویسلاوا شیمبورسکا شاعر لهستانی و برنده جایزه نوبل در سال ۱۹۹۶ بود. از هنرمندان زن برجسته لهستانی می توان به اولگا بوزنانسکا، آنا بیلینسکا، تامارا د لمپیکا، زوفیا استریجنسکا، ماگدالنا آباکانوویچ و آلینا ساپوچنیکوف اشاره کرد.
در سال ۲۰۲۰ دادگاه قانون اساسی لهستان حکم داد که سقط جنین به دلیل نقص جنین خلاف قانون اساسی است.https
سقط جنین در لهستان در حال حاضر غیرقانونی است مگر در موارد تجاوز جنسی و زمانی که زندگی یا هر شکلی از سلامتی زن در خطر باشد.
استیرمن ایرکرفت کورپوریشن یک شرکت سازنده هواپیما در ویچیتا، کانزاس بود. اگرچه این شرکت طیف وسیعی از هواپیماهای دیگر را طراحی کرد، اما بیشتر به خاطر تولید مدل ۷۵ شناخته می شود که معمولاً به صورت ساده با عنوان «استیرمن» یا «بوئینگ استیرمن» نیز شناخته می شود.
برایان مگی در سال ۱۹۷۸ (میلادی) ضبط برنامه تلویزیونی «مردان اندیشه» را برای شبکه بی بی سی آغاز کرد. وی در این برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی خود با شماری از فیلسوفان از جمله کارل پوپر، برنار ویلیامز، گیلبرت رایل، السدیر مک‌اینتایر، آیزایا برلین، هربرت مارکوزه، نوام چامسکی، و شماری دیگر گفتگو کرد. این گفتگوها نیز در کتابی با همین نام چاپ کرد.
طرف () شرکت انتشارات و خبرگزاری ترکیه‌ای است، که در سال ۲۰۰۲ توسط بسار ارسلان تأسیس شد.
پولاروید () شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۷ توسط ادوین لند تأسیس شد.
گروه برویل () شرکت لوازم خانگی استرالیایی است، که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد.
بورسا سیمنتو () شرکت مصالح ساختمانی ترکیه‌ای است، که در سال ۱۹۶۶ توسط اسماعیل تارمان تأسیس شد.
دورهٔ اصول حکمت فلسفه یک کتاب درسی فارسی است که در دورۀ قاجار نوشته شده و به فلسفه‌های جدید غربی پرداخته‌است. این کتاب را اولین کتاب درسیِ فلسفهٔ جدید در ایران می‌دانند.
این متن در اصل ترجمه‌ای است به قلم میرزاعبدالغفار نجم‌الدوله به فارسی از یک کتاب درسی فرانسوی. احتمالاً او کتاب را به‌طور خاص برای تدریس در مدرسۀ دارالفنون ترجمه‌ کرده‌باشد؛ هرچند اطلاعی در این‌باره در دست نیست. اما نسخۀ فرانسوی کتابی است مفصل که برای دانش‌آموان سال آخر دبیرستان نوشته شده ‌بود و مترجم فقط بخش‌های ابتدایی آن را ترجمه کرده‌است. نجم‌الدوله ــ هم‌چون اغلب مترجمان آثار فلسفی در دورۀ قاجارــ آشنایی چندانی با فلسفه نداشته‌است؛ چنان‌که خود نیز بدان تصریح دارد. او این کتاب را بنا به‌خواست میرزا علیقلی‌خان مخبرالدوله، وزیر علوم، در سال ۱۳۰۸ ق از فرانسه به فارسی ترجمه کرده‌است. این ترجمه به صورت خطی باقی مانده‌است.
گروه آلبا () شرکت لوازم الکترونیکی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۱۷ توسط آلفرد بالکامب تأسیس شد.
ایلیکا () شرکت لوازم خانگی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۷۰ توسط ارماننو کازولی تأسیس شد.
کاروسیل () شرکت تجارت الکترونیک سنگاپوری است، که در سال ۲۰۱۲ توسط لوکاس انگو تأسیس شد.
قرص ضد بید یا در فرهنگ عامه قرص نفتالین توپ‌های کوچکی از آفت‌کش‌ها و دئودورانت‌های شیمیایی هستند که گاهی برای نگهداری لباس‌ها و سایر اقلام مستعد آسیب ناشی از کپک‌ها یا لارو بید (مخصوصاً بیدهای لباس مانند "Tineola bisselliella" ) استفاده می‌شوند.