moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ایالات متحده، "طلسم سرما" به عنوان درجه حرارت متوسط ملی زیر تعریف شده است. موج سرما هم می‌تواند به عنوان حجم و مدت کافی یک شیوع هوای سرد (شهس) رده‌بندی شود.
فوکوئوکا تاکاچیکا ; – ) سامورایی، و سیاستمدار اهل ژاپن بود.
بیانیه جهانی تنوع فرهنگی بیانیه ای است که توسط کنفرانس عمومی سازمان آموزش علمی وفرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سی و یکمین اجلاس ان در ۲ نوامبر ۲۰۰۱ صادر شد.
بیانیه از ۱۲ ماده تشکیل شده‌است: ماده۱ با عنوان «تنوع فرهنگی، میراث مشترک انسانیت» می‌گوید. «به عنوان یک متبع تبادل، نوآوری و سازندگی، تنوع فرهنگی برای نوع انسان به همان اندازه ضروری است که تنوع زیستی برای طبیعت ضروری است. در این معنا تنوع فرهنگی یک میراث مشترک انسانیت است و می‌بایست برای منفعت نسلهای حال و آینده به رسمیت شناخته شود».
ماده ۴ توضیح می‌دهد که تنوع فرهنگی نباید از حقوق بشر که با حقوق بین‌الملل ضمانت شده تخلف کند. ماده ۵ بر طبق لایحه بین‌المللی حقوق بشر، حقوق زبانی را به عنوان حقوق فرهنگی تأیید می‌کند. ماده ۶ بر آزادی بیان، پلورالیسم رسانه‌ای و چندزبانگی تأکید می‌کند، و ماده ۱۲ نقش یونسکو را تعریف می‌کند.
زبان‌هایی که در هند صحبت می‌شود متعلق به چندین خانواده زبانی هستند. مهم‌ترین و اصلی‌ترین آنها زبان‌های هندوآریایی هستند که توسط ۷۸٫۰۵٪از مردم هند صحبت می‌شود. همچنین زبان‌های دراویدی توسط ۱۹٫۶۴٪ هندی‌ها استفاده می‌شود. زبانهای باقیمانده که توسط ۲٫۳۱٪ از جمعیت هند صحبت می‌شود شامل زبان‌های آستروآسیایی، چینی-تبتی، کرا-دای و چند زبان مشابه و زبان تک‌خانواده هستند. هند با ۷۸۰ زبان دومین کشور از لحاظ تعداد زبان در دنیا بعد از پاپوآ گینه نو با ۸۳۹ زبان می‌باشد.
با توجه به سرشماری هند در سال ۲۰۰۱، هند ۱۲۲ زبان اصلی و مهم و ۱۵۹۹ زبان‌های دیگر دارد، اما منابع دیگر، آمارهای متفاوتی را نشان می‌دهد که این مسئله مربوط به تفاوت‌های تعاریف زبان و گویش است. در سرشماری ۲۰۰۱ گزارش شده حدود ۳۰ زبان توسط بیش از یک میلیون بومی استفاده شده و ۱۲۲ زبان دیگر توسط بیش از ۱۰۰۰۰ نفر از مردم صحبت می‌شود. دو زبان میانجی مهم‌ترین نقش را در تاریخ زبانی هند بازی می‌کنند: فارسی و انگلیسی.Bhatia, Tej K and William C. Ritchie. (2006) Bilingualism in South Asia. In: Handbook of Bilingualism, pp. 780-807. Oxford: Blackwell Publishing فارسی‌زبان رسمی در دادگاه‌ها در دوران امپراتوری گورکانی هند بوده‌است. این زبان مدت زیادی به عنوان زبان اداری و رسمی بوده و برای قرن‌ها نقش مهمی ایفا می‌کرده تا زمانی که استعمار انگلیس بر هند تسلط می‌یابد و زبان انگلیسی تبدیل به مهم‌ترین زبان در هند می‌شود. این زبان در تحصیلات عالیه در بسیاری نواحی دولتی هند بکار گرفته می‌شود، البته زبان هندی متداول‌ترین زبان مورد استفاده در هند امروزی می‌باشد؛ و نقش زبان میانجی بین شمال و نواحی مرکزی هند را ایفا می‌کند. تحرکات ضد هندی در جنوب هند بخصوص در ایالت تامیل نادو و کارناتاکا، بنگال غربی، آسام، پنجاب، و سایر نواحی غیر هندی وجود داشته که البته شروع به توجه به زبان هندی در این نواحی نیز آغاز شده‌است.
زبانهای جنوب هند از زبان‌های دراویدی سرچشمه گرفته‌اند. زبان دراویدی بسیار قدیمی است و به چهار گروه تقسیم می‌شود: شمال، مرکز، جنوب مرکزی و جنوب دراویدی.
آمار سال ۲۰۰۱ از زبان‌ها و گویش‌های دیگری که بیش از یک میلیون گویشور داشته و بیشتر آنها در زیرمجموعه زبان هندی طبقه‌بندی می‌شود:
تولید شیر یک گرایش از کشاورزی (دامداری) برای تولید پایدارمدت شیر است که فرآوری شده، (یا در مزرعه یا در یک کارخانه لبنی یا که ممکن است به نام کارخانه لبنیات باشد) و درنهایت به صورت یک محصول لبنی فروخته می‌شود.
اگرچه هر پستاندار می‌تواند شیر تولید کند، اما گاوداری‌های شیری تجاری به‌طور معمول به‌صورت تک‌گونه‌ای هستند. در کشورهای توسعه‌یافته گاوداری‌ها به‌طور معمول دارای گاوهای شیری با بازدهی تولیدی بالا می‌باشند. دیگر گونه‌های به‌کارگرفته‌شده به‌صورت تجاری، شامل بز، گوسفند و شتر هستند. در ایتالیا تولید الاغ شیری درحال رشد است که برای تولید یک منبع شیر جایگزین برای نوزادان محبوبیت یافته‌است.
بوناد (به نروژی: Bunad) اصطلاحی نروژی است، که در گسترده‌ترین دامنه معنایی خود، هم برای اشاره به پوششی سنتی و روستایی (که بیشتر به سده ۱۹ و ۱۸ میلادی برمی‌گردد)، و هم برای لباس‌های مدرن فولک قرن بیستمی به‌کار می‌رود. با این حال کلمه بوناد کلمه‌ای امروزی است و در قرن بیستم اختراع شده و واژه بوناد تنها برای لباس‌هایی که در اوایل قرن بیستم و بی‌قیدانه براساس لباس‌های سنتی دوخته‌شده‌اند، به‌کار می‌رود.
توجه دوباره به بوناد ریشه در ملی‌گرایی رمانتیکی که در قرن نوزدهم در اروپا ایجاد شد دارد؛ که دوباره علاقه مردم را به لباس‌های سنتی در نروژ و کشورهای همسایه مثل دانمارک و مخصوصاْ آلمان برانگیخت. اگرچه ایده‌های ملی‌گرایی رمانتیک در نروژ دوام بیشتری داشتند.
در نروژ در دوران پس از جنگ مخصوصاً در سال‌های اخیر پوشیدن بوناد در مناسبت‌های مختلف مانند عروسی، جشن تولد، جشن کریسمس، رقص‌های فولک، مراسم‌های مذهبی مانند غسل تعمید و جشن روز قانون اساسی نروژ مرسوم است. در سال‌های اخیر استفاده از این لباس دیگر محدود به رقص‌های فولک و جشن‌های خاص نیست، و از این پوشش به عنوان لباس رسمی نیز استفاده می‌شود و دیدن مردم با لباس‌های بوناد، به خصوص زنان، متداول شده. وزیر سابق امورخارجه نروژ، توروالد استولتنبرگ، هنگام ارائه تاییدیه‌اش به عنوان سفیر به مارگریت دوم دانمارک، لباس بوناد به تن کرده بود."Draktskikk i Østerdalen i tida rundt napoleonskrigene" (Trond Bækkevold)
دربارهٔ اینکه کدام بونادها استاندارد هستند اختلاف نظر وجود دارد. بعضی باور دارند که بونادها باید بر اساس استانداردهای سخت‌گیرانه و سنتی دوخته شوند؛ اما دیگران طرفدار به‌کارگیری خلاقیت و ایجاد تغییراتی در بونادها هستند. دقیقاًً نمی‌توان گفت چند نوع بوناد در نروژ وجود دارد، اما تخمین‌زده می‌شود که حدوداً ۲۰۰ نوع مختلف بوناد وجود دارد."History of Bunad og Folkedraktrådet" (Bunad og Folkedraktrådet)
بونادها امروزه نشان دهنده موقعیت اجتماعی افراد هستند. محدوده قیمت بونادها، بسته به طرح دلخواه و مواد به‌کار رفته، چیزی بین ۲ تا ۱۰ هزار دلار است. معمولاً دوخت یک بوناد یک سال زمان می‌برد. پدر و مادرها معمولاً به فرزندان خود یک بوناد به عنوان هدیه روز تأیید می‌دهند، که آن را در روز تأیید خود می‌پوشند.
در سال‌های اخیر شرکت‌های چینی شروع به فروش بونادهایی ارزان‌تر، معروف به بوناد چینی، کرده‌اند."Trønderbunad sys i Estland" این امر باعث به وجود آمدن این نگرانی شده که برندهای چینی باعث تضعیف اعتبار و مطلوبیت بونادها شوند.– Bunad handler om ekthet,
بعضی از بونادهای امروزی از روی تن‌پوش‌های محلی سنتی و بعضی دیگر در قرن بیستم تولید شده‌اند که تاحدودی براساس تن‌پوش‌های سنتی هستند. محبوبیت دوباره بونادها ریشه در ملی‌گرایی رمانتیک نروژ دارد؛ و همراه با جنبش رقص فولک در اوایل قرن بیستم پرطرفدار شد.
اگرچه بونادهای امروزی ریشه در تن‌پوش‌های فولک قرن هجدهم و نوزدهمی دارند اما اسنادی نشان می‌دهد که استفاده از تن‌پوش‌های فولک به قرون وسطا برمی‌گردد."Stakkeklede i Setesdal: byklaren og valldølen", Aagot Noss
هولدا گاربورگ (۱۸۶۲–۱۹۳۴) و کلارا سمب (۱۸۸۴–۱۹۷۰) اولین پیشگامان وارد کردن بوناد به فرهنگ اصلی کشورهای اروپای شمالی بودند."Klara Semb" (Store norske leksikon)
بونادها معمولاً با گل‌دوزی و جواهرات نقره‌ای و طلایی تزئین می‌شوند. تن‌پوش‌های بوناد هم برای مردان و هم برای زنان تولید می‌شوند اما بونادهای زنانه گوناگون‌تر و پرطرفدارتر هستند.
در دوران جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، هند توسط امپراتوری بریتانیا اداره می‌شد. با تسلط کامل بریتانیا در زمین‌های هند که شامل پانصد سال خودمختاری ایالت پرینسلی توسط راج بریتانیا نیز بود، همزمان با اعلام جنگ علیه آلمان نازی در سپتامبر ۱۹۳۹ شد. راج بریتانیا به عنوان بخشی از متفقین جنگ جهانی دوم بیش از دو و نیم میلیون سرباز زیر نظر انگلیس برای جنگ علیه نیروهای محور فرستاد. دولت انگلیس میلیاردها پوند قرض گرفت تا بتوانند اقتصاد و بخش مالی جنگ را پشتیبانی کند. هند همچنین نقش اساسی در عملیات امریکایی‌ها در پشتیبانی چین در جبهه چین برمه و هند ایفا نمود.
هندی‌ها در نقاط مختلف جهان جنگیده‌اند از جمله جنگ دوم اروپا علیه آلمان، شمال آفریقا علیه آلمان و ایتالیا که به نبرد شمال آفریقا معروف است، در حوالی آسیای جنوبی در دفاع هند علیه ژاپنی‌ها و جنگ ژاپنی‌ها در برمه. هندی‌ها همچنین به انگلیس در استعمار سنگاپور و هنگ کنگ بعد از محاصره در اگوست ۱۹۴۵ نیز کمک کرده‌اند. بیش از ۸۷۰۰۰ سرباز هندی (شامل کسانی در پاکستان، نپال و بنگلادش امروزی که قبلاً جزو هند بوده‌اند) در جنگ جهانی دوم کشته شدند.Commonwealth War Graves Commission Annual Report 2013-2014 , page 44. Figures include identified burials and those commemorated by name on memorials. کلود آوچینلک فرمانده کل قوای ارتش هند گفته انگلیسی‌ها اگر ارتش هند را نداشتند نمی‌توانستند از دو جنگ جهانی اول و دوم عبور کنند.http://www.cwgc.org/foreverindia/context/indian-army-in-2nd-world-war.php
کنگره ملی هند به رهبری ماهاتما گاندی، والابای پاتل و ابوالکلام آزاد آلمان نازی را محکوم نموده ولی اعلام کردند تا وقتی که هند مستقل اعلام گردد با آن کشور و هیچ کشور دیگری نخواهند جنگید. کنگره اعلام استقلال هند را در اگوست ۱۹۴۲ اعلام کرد و تا به رسمیت شناختن استقلال کشور، هرگونه همکاری با دولت را رد کرد. البته دولت هنوز برای این کار آماده نبود. فوراً بیش از ۶۰۰۰۰ نفر از شخصیت‌های ملی و محلی و رهبران کنگره دستگیر شدند؛ و رهبران کلیدی در زندان نگاه داشته شدند. گاندی در می ۱۹۴۴ به دلیل به خطر افتادن سلامتی‌اش آزاد شد اما این وضعیت تا ژوئن ۱۹۴۵ ادامه داشت.
کاخ ریاست‌جمهوری اگوزخان () اقامتگاه و محل کار اصلی رئیس‌جمهور ترکمنستان در میدان استقلال در عشق‌آباد پایتخت ترکمنستان است. برای سال‌ها این محل دفتر مرکزی و خانه ریاست جمهور ترکمنستان بوده‌است. رئیس‌جمهور صفرمراد نیازف که خودش را ترکمن باشی نامید و اینجا هم نام او را گرفته‌است از ۱۹۹۷ تا درگذشتش در ۲۰۰۶ در این کاخ زندگی می‌کرد. ساختمان جدید در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. به جای ساختمان قدیمی یک کاخ ترکمن باشی کوچک در نزدیکی آن بنا شد.
کاخ قسمتی از یک مجموعه بزرگتر است، کاخ ریاست جمهوری در سمت غربی مجموعه در حاشیه میدان استقلال قرار گرفته‌است. این مجموعه در شمال به خیابان کارل مارکس و از جنوب به خیابان گالکینیش محدود می‌شود. این خیابان تا انتهای جنوب شرقی مجموعه ادامه می‌یابد و به میدان گالکینیش می‌رسد. از سمت شرق به خیابان بیوک ساپارمورات ترکمن باشی می‌رسد.
شرکت ساختمانی فرانسوی بویگس در سال ۱۹۹۷ کاخ ریاست جمهوری را برای رئیس‌جمهور ترکمنستان صفرمراد نیازف ساخت. کاخ اصلی ریاست جمهوری با ظاهر پر زرق و برقش جلب توجه می‌کرد، اما پس از گذشت زمان پایین‌تر از ساختمان‌های بزرگ در قزاقستان غنی به نفت یا حتی تاجیکستان فقیر قرار گرفت.
این کاخ توسط شرکت ساختمانی فرانسوی بوویگ ساخته شد. ساختمان آن در سال ۲۰۰۸ آغاز و در ۱۸ مه ۲۰۱۱ به اتمام رسید.В Туркменистане отмечают День возрождения, единства и поэзии اولین رئیس‌جمهوری که در این کاخ مستقر شد، قربان‌قلی بردی‌محمدف، دومین رئیس‌جمهور ترکمنستان بود. ٰرئیس‌جمهور ترکمنستان در مراسم افتتاحیه شرکت کرد.Turkmenistan: Open Letter to President Berdymukhadmedov regarding ongoing expropriation and demolition of homes in Ashgabat and the surrounding Akhal region ساختمان کاخ جدید ۲۵۰ میلیون دلار هزینه برداشت.Turkmen leader inaugurates new golden-domed palace
درسالن مرکزی کاخ مراسم خوش آمد گویی انجام می‌شود. «سالن طلایی» در بالاترین سطح در یک محدوده باریک برای گفتگوهای دوجانبه طراحی شده‌است. سالن «گرکوت آتا» برای مذاکرات طراحی شد. سالن «سجوک خان» محل امضای قراردادهای دوجانبه و قراردادهای بین دولت‌ها است. در سالن «بایرام خان» بعد از مذاکرات در بالاترین سطوح برای مطبوعات معروف و آژانس‌های خبری بین‌المللی کنفرانس مطبوعاتی گذاشته می‌شود. سالن «ماگتیم گوتی» برای ملاقات‌های مختلف و رویدادهای فرهنگی طراحی شده‌است.Лучшие школьники Ашхабада стали гостями Президентского дворца «Огузхан»
نیشی آمانه ; – ) سیاستمدار، فیلسوف اهل ژاپن بود.
کشاورزی طبیعی گونه‌ای کشاورزی اکولوژیک است که توسط ماسانوبو فوکوئوکا (۱۹۱۳–۲۰۰۸) کشاورز و فیلسوف ژاپنی در سال ۱۹۷۵ در کتاب خودش معرفی کرده‌است. فوکوئوکا توصیف خود را از راه کشاورزی تحت عنوان ("shizen nōhō") به زبان ژاپنی بیان کرده‌است.1975 1978 re-presentation "The One-Straw Revolution: An Introduction to Natural Farming". همچنین به عنوان «روش فوکوئوکا»، «شیوه‌های طبیعی در کشاورزی» یا «کشاورزی بی‌عمل» خوانده می‌شود. این عنوان اشاره به عدم تلاش نداشته بلکه به معنی جلوگیری از استفاده از نهاده‌ها و تجهیزات می‌باشد.
رودریگو پریتو اوبرت (متولد ۸ فوریه ۱۹۸۳) فوتبالیست اهل مکزیک است. او در شهر گوادالاخارا به دنیا آمد. او برای تیم خوارز (FC Juárez) به عنوان مهاجم بازی می‌کند.
او به تازگی برای تیم‌های مونارکاس مورلیا و کروز آزول در دسته برتر فوتبال مکزیک بازی کرد. او همچنین در دسته دوم برای تیم‌های پوبلا و ونادوس بازی کرد.
انقلاب کشاورزی بریتانیا یا انقلاب کشاورزی دوم افزایش بی‌سابقه در تولید محصولات کشاورزی در بریتانیا بخاطر افزایش در نیروی کار و بهره‌وری زمین‌ها بین اواسط قرن ۱۷ تا اواخر قرن ۱۹ بود. تولید کشاورزی سریع‌تر از جمعیت به‌مدت بیش از یک قرن بعد از ۱۷۷۰ و پس از آن رشدکرد. این افزایش در تأمین مواد غذایی کمک به رشد سریع جمعیت در انگلستان و ولز از ۵٫۵ میلیون در سال ۱۷۰۰ به بیش از ۹ میلیون در سال ۱۸۰۱ انجامید. افزایش بهره‌وری شتاب کاهش سهم کشاورزی در نیروی کار، اضافه‌کردن به نیروی کار شهری که در آن صنایعی وابسته وجود داشت: بنابراین انقلاب کشاورزی به‌عنوان یک علت انقلاب صنعتی ذکر شده‌است.
طراحی بالا به پایین و پایین به بالا () هر دو استراتژی‌هایی در پردازش اطلاعات و مرتب‌سازی کارها و اطلاعات هستند که در زمینه‌های مختلفی چون نرم‌افزار، رفتارشناسی انسانی و تئوری‌های علمی و مدیریت و سازماندهی کاربرد دارند. قابلیت استفاده در تکنیک ریختن و فکر کردن و مدیریت در هر پروژه ای را دارا می‌باشند.
یک روش بالا به پایین (که گاهی به عنوان طراحی گام به گام از آن نامبرده می‌شود یا در مواردی هم ارز با تجزیه به کار می‌رود)، اساساً یک سیستم را به اجزای کوچکتر خود می‌شکند تا بتواند از وضعیت زیرسیستمهای آن با استفاده از یک روش مهندسی بازگشتی اطلاع کسب کند. در روش بالا به پایین یک دید شمای کلی از سیستم در دسترس است ولی نه به معنای اینکه این طرح کلی با جزئیات کامل باشد؛ لذا هر زیر سیستمی به ما اطلاعات جامع تر و کاملتری را می‌دهد و گاهی برای درک ساختار یک سیستم باید تعداد وارد جزئیات و ساختار تعدادی زیادی از زیرسیستم‌های آن بشویم تا بتوانیم به شناخت خوبی از جزئیات سیستم اصلی برسیم. یک روش بالا به پایین معمولاً به وسیله یک black box مشخص می‌شود. این عمل باعث می‌شود مدیریت و اداره کردن آن آسان‌تر شود. به هر حال ممکن است بلک باکس ممکن است در روشن کردن مکانیزم مولفه‌ها یا در نشان دادن بیشتر از حد جزئیات شکست بخورد. روش بالا به پایین با یک تصویر بزرگ شروع می‌شود و در هر مرحله با رفتن به سطح پایینتر به تصویرهای کوچکی خرد می‌شود.
روش پایین به بالا بر اساس بنا کردن و ساختن اجزای کوچک سیستم و سپس ادغام آنها برای ساختن سیستمی پیچیده‌تر است. پردازش پایین به بالا یک مدل از پردازش اطلاعات است که بر اساس داده‌های ورودی از محیط برای شکل‌دادن یک ادراک است. از دید روان‌شناسی ادراکی (cognitive psychology perspective)، اطلاعات از طریق چشم (ورودی سنسور یا دکمه مربوط) به ما می‌رسد و سپس تبدیل به تصویری برای مغز می‌شود که قابلیت تفسیر و درک کردن به عنوان یک ادراک را دارد. در روش پایین به بالا برای درک کلی سیستم ابتدا به بررسی جزئیات تک تک ساده‌ترین و پایه‌ترین مولفه‌های سیستم می‌پردازیم و سپس به وسیله آنها به سیستم بالاتر از آن می‌رسیم. این مولفه‌های کوچکتر به همدیگر به منظور تشکیل یک زیرسیستم بزرگتر متصل می‌شوند. ممکن است برای همین زیرسیستم‌های بزرگتر این مرحله یک یا چند بار تکرار شود تا زمانی که بالاترین سطح سیستم شکل خود را بگیرد. این استراتژی را می‌توان مشابه مدل «بذر» در نظر گرفت. به این منظور که در شروع همه چیز کوچک است و اما به مرور همواره پیچیده‌تر و کامل تر می‌شود.
در حین پیاده‌سازی و طراحی محصولات جدید، طراحان و مهندسان از روش‌های بالا به پایین و پایین به بالا بهره می‌برند. روش پایین به بالا زمانی به کار می‌رود که اجزا و مولفه‌هایی که برای ساخت محصول به کار می‌روند در ابتدا به طور کامل مشخص باشند. در روش بالا به پایین ما یک درک بالا و شمای کلی از محصول را در اختیار داریم (مثلاً در ساخت برنامه‌های کاربردی گاهی که کارفرما پروژه ای را به تیم کدنویسی می‌دهد و تیم در ابتدا به طور کامل از جزئیات بخش‌های آن اطلاعی ندارد) زمانی که اولویت کاهش هزینه یا افزایش دردسترس بودن محصول (availability) معمولاً روش پایین به بالا مناسب تر است؛ مثلاً در طراحی اتومبیل با این روش می‌توان هزینه هر بخش مانند بدنه و چرخ و چراغ و… را کمترین کرد.
در پروسه توسعه و پیاده‌سازی نرم‌افزار روشهای بالا به پایین و پایین به بالا نقش اساسی دارند.
روش بالا به پایین تأکید بر روی برنامه‌ریزی و درک کامل برنامه برنامه دارد. به طبع هیچ کد زنی نمی‌تواند شروع شود تا زمانیکه به سطح کافی جزئیات در طراحی حداقل چندین بخش سیستم برسیم. روش بالا به پایین با متصل کردن و جایگزین کردن زیرسیستم‌ها با ریشه عمل می‌کند. به هر حال تست نهایی عملکردها را تا زمان طراحی لازم صورت بگیرد، به تأخیر می‌اندازد. در حالی که روش پایین به بالا به کد زنی و تست زود هنگام تمرکز دارد؛ که این امر به محض مشخص شدن اولین بخش‌های برنامه قابل شروع است. به هر حال این روش نیز ضرر خود را دارد. به این صورت که ما این ریسک را می‌پذیریم که کد زنی را در حالتی شروع کنیم که دید کافی از سیستم و اجزایی که باید به هم مرتبط شوند نداریم در حالی که ممکن است این اجزا و نحوه ارتباطشان با هم آنگونه که در اول به نظر می‌رسد ساده نباشد. پیشرفت تدریجی کدها از مشخصات اصلی این روش می‌باشد.
طراحی بالا به پاپین در دهه ۱۹۷۰ به وسیله محققان IBM به نام‌های و ایجاد شد. میلز جنبه‌های برنامه‌ریزی ساخت یافته را به منظور استفاده و تست از آنها در یک پروژه در سال ۱۹۶۹ مربوط به بایگانی روزنامه نیویورک تایمز توسعه داد. مهندسی و مدیریت موفق این پروژه منجر به توسعه روش بالا به پایین در IBM و سراسر صنعت کامپیوتر شد. همچنین niklaus wirth به سمت توسعه زبانهایی چون و (که در آنها ما امکان تعریف یک ماژول را قبل از اینکه از تمام خصوصیات برنامه اطلاعی داشته باشیم را دارد) البته بهتر است این مورد را نیز اشاره کنیم که برنامه‌نویسی بالا به پایین دقیقاً آن چیزی که او ایجاد کرد نبود. روش بالا به پایین در مهندسی نرم‌افزار در اواخر دهه ۱۹۸۰ مورد توجه قرار گرفت؛[۳] و برنامه‌نویسی شی گرایی کمکی در اثبات این ایده داشت که هر دو جنبه از روش‌های بالا به پایین و پایین به بالا قابلیت به کار بردن را به نحو سودمندی دارند.
روش‌های مدرن طراحی نرم‌افزار معمولاً از ترکیبی از روش‌های بالا به پایین و پایین به بالا می‌باشند. این همواره ضروری است که یک شناخت کامل نسبت به سیستم برای طراحی آن داشته باشیم، که این اساس و پایه روش بالا به پایین است. بیشتر پروژه‌های نرم‌افزاری کد نویسی را در چند مرحله در حین پیشرفت پروژه (و نه به طور پیوسته در حین پیشرفت پروژه) بر اساس طراحی خود دارند و در چند مرحله سعی می‌کنند که کدنویسی را پیش ببرند که این کد زنی در حین انجام پروژه ایده و پایه برنامه‌نویسی پایین به بالا است. این روش به مرور کدها تکمیل و در صورت نیاز نیز اصلاح می‌شوند؛ بنابراین بیشتر پروژه‌های نرم‌افزاری ترکیبی از این دو روش می‌باشند.
روش بالا به پایین یک روش برنامه‌نویسی است که وابستگی زیادی به روش‌ها و رسم‌های زبان‌های برنامه‌نویسی دارد. به این صورت که وقتی طراحی آغاز می‌شود اجزای سیستم پیچیده به قسمت‌های کوچکتر شکسته می‌شوند. تکنیکی که در برنامه‌نویسی با روش بالا به پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد به این صورت است که یک روال اصلی که در آن اسامی بیشتر تابع‌هایی که بعداً مورد نیاز است را بنویسیم. سپس تیم برنامه‌نویسی در هر مرحله تلاش می‌کند که هر یک توابع را پیاده‌سازی و کد مربوط به آن را بنویسد. این چند تکه کردن باعث می‌شود که نوشتن کدهای داخل هر بخش و تابع اسانتر و سریعتر صورت بگیرد. زمانی که کد تمام توابع و زیرروالها نوشته شد، در آن موقع می‌توان برنامه را تست کرد. پس در این روش نوشتن هر تابع به این صورت است که ابتدا نام و فضا تمامی زیر تابع‌های مورد نظر آن را مشخص و سپس وارد تک تک تابع‌ها شده و سعی در نوشتن کد آن داریم. این روال بالا به پایین را برای تک تک تابع‌ها و روال‌ها و قسمت‌های برنامه تکرار می‌کنیم.
در روش پایین به بالا نیازمند این هستیم که تک تک المان‌های پایه ای برنامه را با جزئیات زیادی داشته باشیم؛ زیرا بر خلاف قسمت قبل در این قسمت برای نوشتن یک تابع اطلاع و کاری با توابع بالادستی نداریم و هر تابع اولیه (کوچک) را ابتدا نوشته و سپس به فکر ایجاد و نوشتن توابع والد (در صورت وجود) می‌افتیم. در این روش ما اطلاعات کافی برای المان‌های اولیه باید داشته باشیم و سپس این المان‌های (اکثراً کوچک) با هم مرتبط شده تا زیر سیستم بزرگتری را شکل دهند که این روال می‌تواند برای همان زیر سیستم بزرگتر نیز با زیر سیستم‌های بزرگتر تکرار شود که گاهی این مراحل تعداد بسیار زیادی می‌شوند. این استراتژی مشابه مدل «بذر» می‌باشد که با قسمت کوچکی شروع شده و به مرور و با پیشرفت در برنامه به طور دائم بزرگ و بزرگتر می‌شود. برنامه‌نویسی شیء گرا یک نمونه از استفاده از اشیا به منظور طراحی اپلیکیشن‌ها و برنامه‌های کامپیوتری است. در مهندسی ماشینی (مکانیکی) با برنامه‌های نرم‌افزاری مانند Pro/ENGINEER , Solidworks, Autodesk کاربران امکان طراحی محصولات به‌صورت جزء به جزء و نه به صورت کامل و کلی را دارند تا در ادامه با این قسمت‌ها را با هم ادغام کرده تا ساختمانی مانند LEGO را ایجاد کنند. مهندسان این عمل را طراحی تکه‌تکه (جزء به جزء) می‌نامند.
در روش پایین به بالا ما نیازمند یک شهود خوب هستیم تا بتوانیم توابعی که به وسیله ماژول ایجاد می‌شوند را مشخص کنیم. اگر یک سیستم قرار است از یک سیستم موجود ساخته شود، این روش بسیار مناسب است زیرا ما می‌توانیم کار را از ماژول‌های موجود شروع کنیم.
پروسه آنالیز یک ورودی (به ترتیب)، (به عنوان مثال خواندن از فایل یا از صفحه کلید) به منظور مشخص کردن ساختار گرامری آن می‌باشد. این روش هم در بررسی زبان طبیعی و هم زبان ماشین کاربرد دارد. در مورد زبان ماشین این کار با کامپایل کردن گویند که توسط کامپایلر صورت می‌گیرد.
تجزیه پایین به بالا یک استراتژی برای آنالیز روابط داده‌های ناشناخته است که در ابتدا تلاش می‌کند تا بیشترین واحد اصلی و بنیادی را مشخص کند و بشناسد تا در مرحله بعدی بتواند ساختار سطح بالاتری از آن را استنتاج کند. از سوی دیگر تجزیه بالا به پایین، ساختار اصلی را فرض می‌کند و سپس بر اساس ساختارهای بنیادی و اصلی که در اختیار دارد، سعی می‌کند تجزیه را ادامه داده و به سطح پایین تر درخت برسد. در صورتی که علاقه‌مندید در مورد تجزیه پایین به بالا و تجزیه بالا به پایین مطالب بیشتری را بخوانید از دو لینک زیر استفاده کنید:
1- تحلیلگر بالا به پایین
2- تجزیه از پایین به بالا
https://en.wikipedia.org/wiki/Top-down_and_bottom-up_design
اوالی فرمانروای ماننا درقرن هفتم پ. م بود که پس از پدرش اخسری به این مهم دست یافت.
پس از شکست سنگین اخسری ازاشوریان اغتشاشی عظیم سازمان اداری مانناهارا دچار مشکل ساخت به طوری که فرمانروا به دست شورشیان
کشته و جسدش در کوچه یافت شد.
پس از این واقعه اوالی همچون نیای خویش ولیعهدش اریسی نی و دخترش را به دربار آشوربانیپال فرستاد واز وی درخواست کمک نمود
آنچه که هویداست مانناها به توصیه فرمانروای اسکیت‌ها (داماد آشوربانیپال) خراجگزار دربار آشور شدند امامتون یافت شده چیزی
از اعزام قوای کمکی برای وی ذکر ننموده‌اند اما از اتحاد مستحکم مانناها و آشوریان می‌توان حدس زد که این قوم مورد عنایت خاص
امپراتوری رو به زوال آشور بودند.
بعداز این که دولت ماد در زمان سیاکسارسکاها را از سرزمین خو بیرون راندند. این همسایه جنوبی مانناها تأثیرات چشم‌گیری بر اوضاع متحدان آشور گذاشت.
به طوری که عملیات‌های متعددی من جمله فرائورت متوجه ماننا گردید و ایجادگر نقصانی عمیق در ساختارشان شد تاجایی که در حدود ۶۱۶پ. م
به وسیلهٔ مادها (پیش از فتح نینوا) تسخیر شد.
انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا که در سال ۱۹۳۳ (میلادی) در لیورپول توسط فیلیپ ای. کلیتور پایه‌گذاری شده، قدیمی‌ترین سازمان طرفداری از فضا در جهان است."Reaching for the Stars" History Today, Volume: 63 Issue: 1 2013 آرمان این انجمن، پشتیبانی و پیشرفت در کیهان‌نوردی و فضانوردی است.
انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا یک سازمان ناسودبر است که ستاد آن در لندن قرار دارد. بودجه آن توسط اعضای آن تامین می‌شود.
انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا پیش از انجمن راکت آمریکا (بنیان‌گذاری در سال ۱۹۳۰)، انجمن سفر فضایی آلمان، و گروه‌های پژوهش موشکی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پدید آمد. اما برعکس این انجمن‌ها هرگز به شکل یک سازمان صنعتی ملی درنیامد.
انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا در ژانویه ۱۹۳۳ پدید آمد و هدف آن نه تنها پیشرفت و بهبود چهره عمومی فضانوردی بود بلکه آزمایش‌های علمی موشکی را درست مانند سازمان‌های بالاسری خود انجام می‌داد. اگرچه در سال ۱۹۳۶ (میلادی) دریافت که انجام این آزمایش‌ها بر پایه لایحه مواد منفجره ۱۸۷۵ ممکن نیست. زیرا این لایحه از استفاده شخصی موشک با سوخت مایع در بریتانیا جلوگیری می‌کرد.
در اواخر دهه ۱۹۳۰ (میلادی) برنامه‌ای را برای پیاده‌کردن مردم بر روی ماه با راکت چندمرحله‌ای طراحی کرد. در هر مرحله از چندین موشک سوخت جامد بلند و باریک استفاده می‌شد. ماه‌نشین آنها یا مانند ژله سفت یا مانند ماه‌نشین آپولو بود. قرار بود که کابین آنها بچرخد تا بر اثر نیروی گریز از مرکز، گرانش ایجاد کند. یکی از اعضای انجمن به نام رالف اِی. اسمیت نخستین وسیله را برای پرواز فضایی انسان ساخت و آنرا Coelostat نامید که سازوکار ناوبری آن امکان دید ثابت بدون چرخش را می‌داد. نام رالف اسمیت و هری راس با طراحان این اختراع، به عنوان نخستین رویاپردازان هوافضا ثبت شده است. همچنین گفته می‌شود کتاب اکتشاف ماه نوشته آرتور سی. کلارک و تالیف و مصور شده توسط رالف اسمیت که در ۱۹۴۷ (میلادی) الهام‌بخش جان اف. کندی و استنلی کوبریک بود.Source: https://www.britishpathe.com/video/first-moon-men/query/Moon+men.
در دهه ۱۹۴۰ (میلادی) انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا برای پرواز زیر مداری با موشک وی-۲ تبدیل‌شده به مِگاموشک برنامه‌ریزی کرده بود.In the years following World War II, an audacious British plan would have used Nazi rockets to put a man in space.
در ۱۹۷۸ (میلادی) انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا ساخت ستاره‌پیما را در پروژه دادلوس بررسی کرد که بررسی امکان‌پذیری جزئی‌بینانه‌ای برای ماموریت پرواز بین ستاره‌ای بدون سرنشین ساده برای سفر به ستاره بارنارد بود. این برنامه از فناوری روز استفاده می‌کرد و راه حل منطقی برای اکتشاف‌ها در آینده نزدیک بود. دادلوس از قرص راکت همجوشی هسته‌ای استفاده می‌کرد تا به ٪۱۲ سرعت نور برسد.
آخرین بررسی در برنامه‌های پرواز فضایی، گزارش پروژه بوریاس بود. قرار بود بوریاس یک ایستگاه انسانی در قطب شمال بهرام باشد. این گزارش در مراسم جایزه آرتور سی. کلارک در سال ۲۰۰۷ (میلادی) در بخش بهترین پیشنهاد، یکی از نامزدهای جایزه بود.
در سال ۲۰۰۸ (میلادی) انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا کتاب "بین سیاره‌ای" را منتشر کرد که تاریخچه انجمن تا آن هنگام بود."Interplanetary", British Interplanetary Society 2008
انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا ژورنال علمی به نام "ژورنال انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا" و مجله "پرواز فضایی" را منتشر می‌کند.
ریاست نویسنده علمی، آرتور سی. کلارک بر انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا زبانزد است. انجمن، نخستین جایزه ویژه خود را به نام جایزه آرتور سی. کلارک در سال ۲۰۰۵ (میلادی) داد. این جایزه به درخواست خود آرتور کلارک و با گروه داوری مستقل داده می‌شود. در سال ۲۰۰۸ (میلادی) ژورنال انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا به نام "پرواز فضایی" که توسط کلایو سیمپسون ویرایش شده بود برنده جایزه بهترین گرازش فضایی شد.
چارلز چیلتون پیش از نویسندگی و تهیه‌کنندگی سه‌گانه علمی–تخیلی محبوب رادیو به نام "سفر به فضا" به انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا پیوسته بود.Interview with Charles Chilton, "Round Midnight", BBC Radio 2, 1989
پرورش قارچ یا کشت قارچ، فرایند تولید موادغذایی، دارو و دیگر محصولات از کشت قارچ‌ها است. پرورشگاه قارچ (مزرعه یا فارم نیز خوانده می‌شود)، یک کسب و کار درحال رشد است. قارچ دکمه‌ای و قارچ صدفی از قارچ‌های خوراکی پرمصرف محسوب می‌شوند.
کلارا دوپون مونو ؛ زادهٔ ۱۹۷۳در شهر پاریس، نویسندهٔ ادبی و روزنامه‌نگار فرانسوی است.
کلارا دوپون مونو، پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه سوربن، به روزنامه‌نگاری روی آورد. در ۲۰۰۷، سردبیر بخش فرهنگی نشریه «ماریان» شد. همزمان در تهیه برنامهٔ «دنیا را دوباره می‌سازیم» با سازمان رادیو و تلویزیون لوگزامبورگ (RTL) به همکاری پرداخت. از سپتامبر ۲۰۱۲ عهده‌دار تهیه برنامه‌های ادبی رادیو France Inter شد.
او نخستین رمان خود را در سال ۱۹۹۸ منتشر کرد. رمان «داستان یک فاحشه» در ۲۰۰۳ با اقبال روبرو شد. انتشار رمان دیگرش با عنوان «شاه می‌گفت که من شیطان هستم» در ۲۰۱۴ برایش جایزه ادبی «پوئن دو وو» (Point de vue (magazine را به ارمغان آورد. «شورش» مهم‌ترین کار کلارا دوپون مونو محسوب می‌شود که در ۲۰۱۸ در پاریس انتشار یافته و نامزد دریافت جایزه گنکور نیز شده‌است.
پل اورتون (به انگلیسی: Overtoun Bridge) یک بنای فهرست‌شده در نزدیکی شهرک دامبرتون در شهرستان دونبارتونشر غربی در کشور اسکاتلند است. این پل در مسیر منتهی به عمارت اورتون قرار دارد. ساخت این پل در سال ۱۸۹۵ میلادی به اتمام رسید و معمار آن هنری ارنست میلنر بود.
پل اورتون به دلیل شمار زیاد گزارش‌هایی مبنی بر پریدن سگ‌ها از این پل توجه بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد. این سگ‌ها معمولاً پس از سقوط از ارتفاع ۱۵ متری این پل و برخورد به سنگ‌های پایین پل جان می‌سپارند. در این مکان همچنین خودکشی انسان و قتل نیز رخ داده‌است.
جان کمپبل وایت عمارت اورتون و املاک آن را در سال ۱۸۹۱ میلادی به ارث برد. او در سال ۱۸۹۲ املاک همسایه، گرشیک، را که در سمت غربی منزل‌اش بود خریداری کرد. کالسکه‌ها به دلیل شیب تند جادهٔ شرقی عمارت اورتون توانایی گذر از این مسیر را نداشتند. بنابراین کار برای ساخت راه جدید از سمت غربی عمارت شروع شد.
طراح این پل، مهندس عمران و معمار مناظر طبیعی، هنری ارنست میلنر بود. این سازه از سنگ ساختمانی تراشیده شده ساخته شده‌است، و در سال ۱۸۹۵ ساخت آن به اتمام رسید. این پل دارای سه طاق است، یک طاق بزرگ و دو طاق کوچک در دوطرف.
حدوداً از دهه ۵۰ میلادی ۵۰ سگ از این پل به درون رودِ پایین پل پریده‌اند. بیشتر این سگ‌ها از یک سمت پل و در هوای صاف و آفتابی پایین پریده‌اند و اغلب آن‌ها از نژادهای پوزه دراز بوده‌اند.
این مرگ‌ها توجه رسانه‌ها را به خود جلب کردند. روانشناس سگ، دکتر دیوید سندز، منظره‌های اطراف پل، صداها و بوهای مختلف اطراف پل را بررسی کرد. او اینگونه نتیجه‌گیری کرد که زمین‌های مسطح اطراف و ریزش شاخ و برگ درختان در یک سمت پل باعث می‌شود که اینگونه برای سگ‌ها، مخصوصاً برای سگ‌هایی که بینایی‌شان کاهش پیدا کرده، به نظر رسد که تمام محیط اطراف پل یک دشت مسطح است. او همچنین اضافه کرد که بوی ادرار مینکهای نر نیز می‌تواند در ترغیب سگ‌ها به پریدن از یک سمت پل نقش داشته باشد.
برخی از محلی‌ها با تئوری بو مخالفت کردند و مدعی شدند که هیچ راسویی در اطراف پل وجود ندارد. رفتارشناس، استن رولینسون، معتقد است که مشکلات ادراکی مربوط به کور رنگ بودن سگ‌ها مسبب این بوده که سگ‌ها به‌طور تصادفی از پل بپرند.
برخی هم دلیل پریدن سگ‌ها را به اتفاقات ماورای طبیعی نسبت می‌دهند. در اکتبر سال ۱۹۹۴ یک مرد پسر خود را به دلیل اینکه باور داشت جسم پسرش توسط شیطان تسخیر شده، او را به پایین پل پرت کرد و کشت؛ و سپس چندین بار تلاش کرد خودش را بکشد، اول با پریدن از پل و سپس با بریدن رگ دستش.
گاهشماری مایا، یکی از تقویم و گاهشماری‌های رایج در میان اقوام آمریکای مرکزی و جنوبی یعنی مایاها بود. مایاها سه نوع تقویم را بیشتر استفاده می‌کردند که شامل سالنامهٔ مقدس۲۶۰روزه، هاآب یا سال مبهم ۳۶۵روزه و تقویم کامل ۵۲ ساله است. علاوه بر اینها، آنها یک نظام گاهشماری هم داشته‌اند که دانشمندان امروزی آن را شمارش طولانی (سلسله آغازین) می‌نامند و آنها چند مشتق از این شمارش‌های طولانی را انتخاب می‌کنند تا بتوانند تعداد دقیق روزهایی را که یک اتفاق مشخص در گذشته افتاده را محاسبه و ثبت و ضبط کنند.
این سالنامه برای بیست روز، بیست نام را شامل می‌شد که ظاهراً هر نام، نام یکی از خدایان بوده و سیزده شمار روزانه مرتبط با ۲۶۰ روز است. این نام‌ها و شمارها با هم ترکیب شده و سرانجام با یکدیگر دست به عمل می‌زدند. نام اولین روز ایمیکس بود و اولین باری که ایمیکس در ۲۶۰ روز ظاهر می‌شود آن سال یک ایمیکس محسوب می‌شود. روز بعدی ایک بوده و شمار روز بعدی ۲ بوده به همین خاطر به دومین سال را ۲ ایک می‌گفتند. سومین روز آکبال نام داشته و به همین خاطر به سومین روز سال ۳ آکبال می‌گفتند؛ و زمانی که شمارش‌ها به ۱۳ می‌رسید شمارش اعداد دوباره به یک می‌رسید و ایکس چهارمین نام به ایکس می‌پیوست. زمانی که شمارش روز به ۸ می‌رسید، نام‌های بیستگانه یکبار مورد استفاده قرار گرفته و روز بعدی آن ۸ ایمیکس بود و زمانی که ۲۶۰ روز سال به‌طور کامل استفاده می‌شد و ایمیکس دوباره ظاهر می‌شد و این دورهٔ سلسله وار دوباره تکرار می‌شد.
از این سالنامه برای ثبت مسائل کشوری و سلطنت و فرمانروایی استفاده می‌کردند و این سالنامه به صورت یک سالنامه خورشیدی بوده و ۱۹ ماه را شامل می‌شده که ۱۸ ماه اول ۲۰ روز است و ماه نوزدهم ۵ روز بود و به‌طور کلی ۳۶۵ روز در سال داشته‌اند. ماه آخر یوایب نامیده می‌شد که در نظر مردم آن دوره بدشگون هم بود و مردم سعی می‌کردند در این ۵ روز دست به کاری نزنند.
روزهای این سال با نام‌هایشان معرفی می‌شده و به همراه شماره‌ای از صفر تا نوزده برای ماه‌های ۲۰ روز و از صفر تا ۴ برای آن یک ماه روز است.
مایا در بیان تاریخ، تاریخ سال مقدس و سال مبهم را با هم ترکیب می‌کنند و می‌توان گفت که تاریخ نوشته شده نام روز، شماره روز و نام ماه و شماره ماه را ذکر می‌کنند.
تقویم مایاها یک تاریخ شبیه به شمارش طولانی است که در نقطه‌ای مشخص از زمان اثبات می‌شود که این نقطه مربوط می‌شد به یک واقعه مهم در تاریخ مایاها.
طبق مطالعات دانشمندان امروزی ممکن است این رویداد مربوط به خلقت جهان باشد و مایاها در تقویم خود بسیار به این مسئله تأکید دارند.
مبدأ تاریخی مایاها مطابق است با روزی در تاریخ ۳۱۱۴ قبل از میلاد این زمان، یکی از راه‌های سیزده‌گانه باهاتون است که می‌توان حدودی گفت که ۵۱۲۸ سال خورشیدی یا ۱/۸۷۲/۰۰۰ روز است که دراین لحظه به پایان رسیده نیمهٔ بعدی آغاز شده‌است و به همین جهت "تاریخ کومکو" نامیده می‌شود. مایاها تاریخ شمارش طولانی خود را مقابل تقویم دوار خود قرار می‌دادند.
در اواخر دوران کلاسیک مایاها تصمیم گرفتند نظام شمارش طولانی خود را کوتاه کنند و بدین ترتیب نمادها و علائم خود را کاهش دادند.
فردریک کِلَس جَن اریک هارتسوکر (متولد ۱۹ اکتبر ۱۹۴۰ - درگذشته ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹) قایقران بازنشسته هلندی بود. هارتسوکر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و ۱۹۶۴ شرکت کرد، او و هم‌تیمی‌هایش، هرمن روو و جَن جاست بُس، در سال ۱۹۶۴ در مسابقه قایق‌رانی کاکسد پیر (coxed pair)، مدال برنز این مسابقه را از آن خود کردند.
جیش ابابیل یک گروه شورشی فعال در جنگ داخلی سوریه است. این گروه در ۱۴ فوریه ۲۰۱۴ به جبهه جنوب پیوست. این گروه در دمشق فعال است.
توسعه اقتصادی در هند دنباله رو و الهام گرفته از سیاست سوسیالیستی در تاریخ استقلال کشور از جمله مالکیت دولتی در بسیاری از بخش‌ها می‌باشد. درآمد سرانه هند تنها در سه دهه پس از استقلال در حدود ۱٪ افزایش یافته‌است. از اواسط دهه ۱۹۸۰، هند به آرامی بازارهای خود را از طریق آزادسازی اقتصادی باز کرد. پس از اصلاحات بنیادی تر از سال ۱۹۹۱ و تجدید آنها در سال ۲۰۰۰، هند پیشرفت شگرفی در اقتصاد بازار آزاد کرده‌است.Economic survey of India 2007: Policy Brief . OECD.
رشد اقتصادی در هند بیشتر ناشی از گسترش خدمات است که به‌طور مداوم سریعتر از سایر بخش‌ها رشد می‌کند. می‌شود استدلال کرد که الگوی توسعه هند به‌طور خاصی بوده‌است و شاید کشور قادر شود که فاز رهبری صنعتی و میانجی را در تغییر ساختار اقتصادی کنار بگذارد. البته نگرانی‌های جدی در خصوص ماهیت بیکاری ناشی از رشد اقتصادی نیز مطرح شده‌است. عملکرد مطلوب اقتصاد کلان برای کاهش قابل توجه فقر در میان جمعیت هند شرط لازم است ولی کافی نیست. نرخ کاهش فقر در دوره پس از اصلاحات از سال ۱۹۹۱ بالاتر نبوده‌است.NOVOTNÝ, J. , RAMACHANDRAN, N. (2010): Alternative to jobless growth? All-India context and a case of participatory development scheme from rural Tamil Nadu. Geografie, 115, 3, 330–346. پیشرفت‌های برخی دیگر از ابعاد غیر اقتصادی در توسعه اجتماعی حتی کمتر از مطلوب بوده‌است. مثال برجسته سطح سوءتغذیه کودکان فوق‌العاده بالا و پایدار است (۴۶٪ در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۶).CHATTERJEE, P. (2007): Child malnutrition rises in India despite economic boom. The
Lancet, 369, No. 9571, pp. 1417–1418.
پیشرفت اصلاحات اقتصادی در هند در جهان از نزدیک دنبال می‌شود. مهمترین اولویت‌های پیشنهادهای بانک جهانی شامل اصلاحات بخش دولتی، زیرساخت‌ها، توسعه کشاورزی و روستایی، حذف قوانین دست و پاگیر کار، اصلاحات در کشورهای عقب مانده و البته ایدز می‌باشد.India Country Overview 2008 . World Bank برای سال ۲۰۱۷، هند در فهرست شاخص آسانی انجام کسب‌وکار در رتبه ۱۰۰ قرار گرفته‌است. بر اساس شاخص جهانی آزادی اقتصادی رتبه‌بندی سالیانه برای آزادی اقتصادی کشورها، هند رتبه ۱۲۳ را داشته که با چین و روسیه قابل مقایسه است که در سال ۲۰۱۴ به ترتیب در رتبه‌های ۱۳۸ و ۱۴۴ بودند. در اواسط قرن، تولید ناخالص داخلی هند حدود ۴۸۰ میلیارد دلار بود که با افزایش اصلاحات اقتصادی، تولید ناخالص داخلی هند پنج برابر شده و در سال ۲۰۱۵ به ۲٫۲ تریلیون دلار می‌رسد (براساس تخمین‌های صندوق بین‌المللی پول).
از زمان آزادسازی اقتصادی سال ۱۹۹۱، تولید ناخالص داخلی هند در حال افزایش است.India – GDP – real growth rate (%) .
۴۷ شرکت هندی در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ سال ۲۰۱۵ لیست شده‌اند. ده شرکت بزرگ به شرح زیر هستند:
راهپیمایی مارش میرا (به ) نام یک مراسم پیاده‌روی در بوسنی و هرزگوین است که هرساله بین روزهای هشتم تا یازدهم ژولای و به منظور گرامیداشت یاد قربانیان نسل‌کشی سربرنیتسا در این کشور برگزار می‌شود.
مسیر راهپیمایی حدود ۱۱۰ کیلومتر است و شرکت کنندگانی از سراسر جهان پس از طی این مسافت در فاصله روزهای هشتم تا دهم ژولای، در روز یازدهم ژولای یعنی سالگرد سقوط شهر سربرنیتسا و آغاز نسل‌کشی در این شهر خود را به قبرستان پوتوچاری در حومه سربرنیتسا می‌رسانند. در این روز بقایای اجساد تفحص شده در طول سال گذشته طی مراسمی به خاک سپرده می‌شود.
برای اولین بار در سال ۲۰۱۷ یک گروه از پزشکان و فعالین اجتماعی و فرهنگی ایرانی به صورت سازماندهی شده در این مراسم شرکت کردند. شبکه سوم تلویزیون ایران در ۲۱ تیرماه ۱۳۹۷ و همزمان با سالگرد این واقعه مستندی را به همین نام پخش کرد.
مارش میرا عنوان کتابی است که به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد سربرنیتسا در ایران در تابستان 1399منتشر شده است. این کتاب روایتی بر مبنای واقعیت از هفت شهروند سربرنیتسا است که به امید نجات بعد از سقوط این شهر عازم شهر توزلا می‌شوند که منطقه ای امن برای مسلمانان محسوب می شود. وقایع رخ داده در این کتاب مخاطب را با ابعاد نسل کشی صورت گرفته در سربرنیتسا آشنا می کند و گذشته‌نمایی‌ها متعدد به مخاطبان کتاب کمک می‌کند تا اطلاعات بیشتری از محیط، تاریخ و شرایط بوسنی و منطقه بالکان در خلال جنگ کسب کنند.
كتاب «مارش میرا» با هدف بیان روایتی واقعی از فجایع سربرنیتسا برای فارسی زبانان به كوشش مریم رضائیان و وحید پرست تاش ترجمه و توسط انتشارات پرنده منتشر شده است. نویسنده کتاب صادق سلیموویچ از جمله بازماندگان نسل کشی در سربرنیتسا است که و این کتاب را بر اساس خاطرات خود از فجایع رخ داده در این شهر تالیف کرده است.
در مقدمه کتاب مارش میرا آمده است: «هیچ تحقیری بزرگ‌تر از این نیست که بدون هیچ گناهی از سرزمین خود رانده شوی و همانند حیوان به دنبال شکار کردن تو باشند! بعد از سقوط سربرنیتسا پست‌ترین تعریف بشری در برخورد با مقوله انسانیت شکل گرفت و انسان‌های بی‌گناه همانند حیوانات و بلکه فجیع‌تر به دست انسان‌های دیگر شکار و سلاخی شدند.»
فیلم مارش میرا یک مستند ایرانی غیر دولتی به کارگردانی محمدهادی نعمت الهی است که در سال 1397 ساخته شده است. این فیلم در ژانر مستند سیاسی- تاریخی تولید شده است. مستند «مارش میرا» روایتی تصویری از مراسم پیاده روی صلح در کشور بوسنی و هرزگوین است که همه ساله به منظور جولای 1995 روز کشتار جمعی 8372 مرد مسلمان بوسنیایی توسط صرب ها در شهر سربرنیتسا است. نعمت اللهی کارگردان این مستند می گوید: با تیم پزشکی طبیب مسیر راهی بوسنی شدم تا این تیم به کسانیکه در این پیاده روی حضور دارند خدمات پزشکی ارایه بدهد و مستند «مارش میرا» که از تلویزیون پخش شد نوعی سفرنامه است که روایتی از این اتفاق را بیان می کند.
3.طبیب مسیر www.tabibmasir.ir
تغذیه رو به جلو () عبارت است از توصیف یک عنصر یا مسیر در یک سیستم کنترل که سیگنال کنترلی را از یک منبع در محیط خارجی خود به یک بار دیگر در محیط خارجی خود منتقل می‌کند که اغلب یک سیگنال فرمان از اپراتور خارجی است. سیستم کنترلی که تغذیه رو به جلو دارد، به سیگنال کنترل خود در روش پیش از تعریف بدون پاسخ، به چگونگی واکنش بار جواب می‌دهد و در مقایسه با سیستمی عمل می‌کند که بازخورد دارد، خروجی را برای چگونگی تأثیر بار تنظیم می‌کند و چگونگی تغییر بار به صورت پیش‌بینی‌شده را در نظر می‌گیرد؛ این بار به محیط خارجی سیستم تعلق دارد. در تغذیه رو به کنترل، تنظیم متغیر کنترلی مبتنی بر خطا نیست در عوض، علم مبتنی بر دانش در مورد فرایند به شکل یک مدل ریاضی و دانش اندازه‌گیری اختلالات فرایند است.
بعضی از پیش نیازها برای کنترل طرح قابل اعتماد هستند:فرمان خارجی یا سیگنال کنترلی باید در دسترس باشد، و اثر خروجی سیستم بر روی بار باید شناخته شود. گاهی اوقات تغذیه رو به جلو بدون بازخورد «بالستیک» خوانده می‌شود، زیرا زمانی که سیگنال کنترل ارسال شده‌است، نمی‌توان آن را تنظیم کرد؛ هر تنظیم اصلاحی باید به روش یک سیگنال کنترل جدید باشد. در مقابل، «کنترل پرواز» خروجی را در پاسخ به بار تنظیم می‌کند که با مکانیزم بازخورد مواجه می‌شود.
این سیستم‌ها می‌توانند به نظریه کنترل، فیزیولوژی، یا محاسبات مربوط باشند.
با استفاده از تغذیه رو به جلو، اختلالات سنجیده شده و قبل از اینکه زمان داشته باشند تا بر سیستم تأثیر گذارند مورد بررسی قرار می‌گیرند. در مثال خانه، یک سیستم تغذیه می‌تواند بازبودن در را اندازه‌گیری کند و قبل از آن که خانه خیلی سرد شود، گرم‌کن به طور خودکار روی بخاری روشن می‌شود. مشکل تغذیه رو به جلو این است که اثرات آشفتگی بر روی سیستم باید به دقت پیش‌بینی شود و نباید هیچ‌یک از اختلالات اندازه‌گیری شده در این سیستم وجود داشته باشد. به عنوان مثال، اگر یک پنجره باز باشد، اندازه‌گیری نمی‌شود و ترموستات کنترل به جلو ممکن است اجازه خنک شدن خانه را بدهد. این عبارت معنای خاصی در زمینه کنترل خودکار مبتنی بر CPU دارد. نظم و انضباط «کنترل تغذیه رو به جلو» به طور گسترده‌ای مورد بحث قرار می‌گیرد، اما به ندرت به دلیل دشواری و هزینه توسعه یا ارائه مدل ریاضی مورد نیاز برای تسهیل این نوع کنترل انجام می‌شود. سامانه کنترل حلقه باز و کنترل بازخورد، که اغلب بر پایه الگوریتم‌های کنترل PID هستند، به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند.
سه نوع سیستم کنترل وجود دارد: حلقه باز، تغذیه رو به جلو، و بازخورد. یک نمونه از یک سیستم کنترل حلقه باز به صورت دستی تحت فرمان ماشین موتور است. سیستم فرمان به یک منبع برق کمکی دسترسی ندارد و به مقاومت در برابر تغییر چرخ‌ها پاسخ نمی‌دهد. راننده باید واکنش را بدون کمک سیستم هدایت کند. در مقایسه، فرمان خودکار به یک منبع قدرت کمکی تحت کنترل دسترسی دارد که به سرعت موتور بستگی دارد. زمانی که فرمان هدایت می‌شود، یک دریچه باز می‌شود که به مایع اجازه می‌دهد تا چرخ‌های رانندگی را بچرخاند. یک سنسور بر این فشار نظارت دارد به طوری که دریچه تنها به اندازه کافی باز می‌شود تا فشار مناسب برای رسیدن به مکانیزم برگشت چرخ وجود داشته باشد. در خروجی سیستم تغذیه رو به جلو، تغییر جهت حرکت وسیله نقلیه، هیچ نقشی در سیستم ایفا نمی‌کند. کنترل پیش‌بینانه مدل را ببینید. اگر راننده را در سیستم ذکر کنید، او مسیر بازخورد را با مشاهده جهت سفر و جبران اشتباه‌ات با چرخاندن فرمان انجام می‌دهد. در این حالت، یک سیستم بازخورد دارید و بلوک برچسب «سیستم» در شکل (c)یک سیستم رو به جلو است. به عبارت دیگر، سیستم‌های مختلفی را می‌توان در آن قرار داد و سیستم کلی به عنوان جعبه سیاه شناخته می‌شود.کنترل تغذیه رو به جلو کاملاً متفاوت از کنترل حلقه باز و سیستم‌های تله رباتیک است. کنترل تغذیه رو به جلو به یک مدل ریاضی از کارخانه نیاز دارد (فرایند و / یا ماشین کنترل‌شده) و رابطه ماشین با هر ورودی یا بازخورد سیستم ممکن است دریافت شود. کنترل حلقه باز و سیستم‌های تله رباتیک نیاز به پیچیدگی یک مدل ریاضی از سیستم فیزیکی یا کارخانه ندارند.کنترل مبتنی بر ورودی اپراتور بدون پردازش و تفسیر کامل از طریق یک مدل ریاضی سیستمیک سیستم تله رباتیک است و کنترل تغذیه رو به جلو در نظر گرفته نمی‌شود.
از نظر تاریخی استفاده از واژه تغذیه رو به جلو در کارها و نوشته‌های مک کی در سال ۱۹۵۶ دیده شد. در حالی که کار مک کی در زمینه نظریه کنترل بیولوژیکی است، او فقط از سیستم‌های تغذیه رو به جلو سخن می‌گوید. مک کی به "کنترل تغذیه رو به جلو" اشاره نمی‌کند یا به رشته "کنترل‌های محدود" اشاره می‌کند. مک کی و دیگر نویسندگان اولیه که از اصطلاح "feedforward" استفاده می‌کنند، معمولاً دربارهٔ نظریه‌هایی دربارهٔ کارکرد مغز انسان یا حیوانات می‌نویسند. نظم "کنترل تغذیه رو به جلو" عمدتاً توسط استادان و دانشجویان کارشناسی‌ارشد در جورجیا تک، MIT، استنفورد و کارنگی ملون توسعه‌یافته‌است. تغذیه رو به جلو معمولاً در انتشارات علمی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. در اواخر ۱۹۷۰ مک ال و سیرینگ در دانشگاه ام آی تی و بوک و دیکرسون از دانشگاه جورجیا شروع به توسعه این مفهوم کردند. تغذیه رو به جلو در بسیاری از مقالات علمی، مقالات و کتاب‌ها در اواخر دهه ۱۹۸۰به خوبی تعریف شد.
مزایای کنترل تغذیه رو به جلو به اندازه ای قابل‌توجه هستند که می‌توانند هزینه اضافی، زمان و تلاش مورد نیاز برای اجرای این تکنولوژی را توجیه کنند. اگر مدل ریاضی کیفیت کافی داشته باشد، دقت کنترل می‌تواند به اندازه یک درجه اندازه بهبود یابد و اجرای قانون کنترل تغذیه رو به جلو خوب انجام شود. مصرف انرژی توسط سیستم کنترل تغذیه رو به جلو و راننده‌اش به طور معمول بسیار کم‌تر از سایر کنترل‌ها است. مزایای دیگر این کنترل عبارتند از کاهش فرسایش و پارگی تجهیزات، هزینه‌های نگهداری کم‌تر، قابلیت اطمینان بالاتر و کاهش قابل‌توجه در پسماند.
مدل ریاضی دستگاه (ماشین، فرایند یا ارگانیسم) استفاده‌شده توسط یک مهندس کنترل ممکن است توسط یک مهندس کنترل ایجاد شده یا توسط سیستم کنترل از آن یادگرفته شود. سیستم‌های کنترل که قادر به یادگیری و / یا تطبیق مدل ریاضی آن‌ها هستند، با افزایش سرعت ریزپردازنده عملی‌تر شده‌اند. کنترل تغذیه رو به جلوی مدرن به خودی خود با اختراع ریزپردازنده امکانپذیر شد.کنترل تغذیه رو به جلو نیاز به یکپارچه‌سازی مدل ریاضی در الگوریتم کنترلی دارد به طوری که برای تعیین اقدامات کنترلی براساس آنچه در مورد وضعیت سیستم کنترل می‌شود، استفاده می‌شود. در مورد کنترل یک بازوی مصنوعی انعطاف‌پذیر و سبک‌وزن، این مسئله می‌تواند به سادگی جبران کردن بین زمانی باشد که بازوی ربات یک بار مفید و مؤثر را حمل می‌کند. سیستم‌هایی که کنش‌ها را برنامه‌ریزی می‌کنند و سپس برنامه را به سیستم متفاوتی برای اجرا منتقل می‌کنند، تعریف بالا از کنترل تغذیه رو به جلو را ارضا نمی‌کنند. مگر اینکه این سیستم شامل وسیله‌ای برای تشخیص اختلال یا دریافت ورودی و پردازش باشد که ورودی از طریق مدل ریاضی برای تعیین تغییر مورد نیاز برای اقدام کنترلی وارد عمل شود، که این کنترل واقعی نیست.
در نظریه سیستم‌ها، یک سیستم باز یک سیستم رو به جلو است که هیچ حلقه بازخوردی برای کنترل خروجی آن ندارد. در مقابل، یک سیستم بسته از یک حلقه بازخورد برای کنترل عملیات سیستم استفاده می‌کند. در یک سیستم باز، خروجی سیستم به ورودی سیستم برای کنترل یا بهره‌برداری داده نمی‌شود.
در فیزیولوژی، کنترل تغذیه رو به جلو، با توجه به تنظیم نرمال پیش‌بینی ضربان قلب به پیشروی فیزیکی واقعی، نشان داده می‌شود.کنترل تغذیه رو به جلو را می‌توان به واکنش‌های پیش‌بینی برای نشانه‌های شناخته‌شده تشبیه کرد. سیستم‌های رو به جلو در کنترل بیولوژیکی توسط مغز انسان و حیوانات هم یافت می‌شوند. حتی در مورد سیستم‌های زیستی زیستی، مانند مغز انسان، دانش یا مدل ذهنی گیاه (بدن) رامی توان به علم ریاضی خواند زیرا این مدل با محدودیت، ریتم، مکانیک و الگو مشخص می‌شود. یک سیستم تغذیه رو به جلو، متفاوت از یک سیستم کنترل هم ایستایی است، که وظیفه حفظ تعادل پایدار محیط داخلی یا در حالت پایدار ثابت را دارد.
تنظیم متقاطع ژن‌ها را می‌توان توسط یک گراف نشان داد، که در آن ژن‌ها گره‌های هستند ویک نود به دیگری پیوند دارد اگر اولین فاکتور رونویسی برای دومین فاکتور باشد. موتیف عمدتاً در همه شبکه‌های شناخته‌شده ظاهر می‌شود. این موتیف، به صورت یک سیستم به جلو تغذیه، تشخیص تغییر موقت محیط نشان‌داده شده‌است. موضوع کنترل رو به جلو، عموماً در فرایند تولید سلول‌های خون ساز، که در آن تعهدات برگشت‌ناپذیر ساخته شده‌اند، مشاهده شده‌است.
در محاسبات، تغذیه رو به جلو معمولاً به یک شبکه پرسپترون اشاره دارد که در آن خروجی‌های همه نورونهابه دنبال دنبال کردن نیستند، اما هیچ حلقه‌های بازخوردی وجود ندارد. ارتباطات در طول یک مرحله آموزش تنظیم می‌شوند، که در واقع زمانی است که سیستم یک سیستم بازخورد است.
در اوایل دهه ۱۹۷۰، سیستم‌های انتقال کواکسیال دو طرفه، از جمله L-carrier، از تقویت کننده‌های جریان تغذیه برای کاهش اعوجاج خطی استفاده می‌کردند. این روش پیچیده‌تر، پهنای باند بیشتری نسبت به سیستم‌های بازخورد قبلی می‌دهد. فیبر نوری، با این حال، چنین سیستم‌هایی را قبل از اینکه بسیاری ساخته شوند، منسوخ ساخته بودند.
کنترل تغذیه رو به جلو رشته‌ای است که در زمینه کنترل‌های خودکار مورد استفاده در اتوماسیون به کار می‌رود.
https://en.wikipedia.org/wiki/Feed_forward_(control)
نبرد ری () نام یک درگیری بود که دو گروه از خاندان‌های ساسانی و همچنین دسته‌ای از مبارزان خلافت راشدین در سال ۶۵۱ میلادی در آن شرکت داشتند.Pourshariati (2008), pp. 469 این جنگ در نتیجه اختلاف دو خاندان پهلو (پارتی) یعنی اسپهبدان و مهران رخ داد.
در سال ۶۴۲/۶۴۳، اعراب مسلمان به سرزمین ماد حمله کرده و بخش بزرگی از فلات ایران را فتح کردند. در سال ۶۵۱، فرخزاد هرمز، "اسپهبد" خراسان و وزیر یزدگرد سوم، او را ترک کرده و به سمت طبرستان رفت. او در راه طبرستان با سردار فاتح عرب، نعمان بن مقرن، در نزدیکی قزوین دیدار کرد و با او تفاهم صلحی بست.Pourshariati (2008), pp. 251 او همچنین به عرب‌ها قول مساعدت در سرکوب سیاوخش را داد که پیشتر در سال ۶۳۱ پدر او را کشته بود.Pourshariati (2008), pp. 206
گروه متحد عرب-اسپهبدان در شب حمله به ارتش سیاوخش در پای کوه خارج از ری مستقر شدند. فرخزاد بعضی از سواره نظام نعیم را با یک مسیر شناخته شده به شهر هدایت کرد و از آنجا به سمت عقب مدافعان حمله کرد و باعث کشتار ایشان شد. نعمان دستور تخریب شهر قدیمی، که توسط اعراب «العطیه» نامیده می‌شود، را صادر کرد. با این حال، شهر بعداً توسط فرخزاد هرمز بازسازی شد، و او به حاکم ری تبدیل شد.Pourshariati (2008), pp. 252
دین در هند با تنوع باورها و شیوه‌های مختلف مذهبی مشخص می‌شود. هند یک دولت سکولار است که دین رسمی ندارد. شبه‌قاره هند محل تولد چهار گروه از ادیان بزرگ جهان یعنی هندوئیسم، آیین بودایی، جین و سیک است. در طول تاریخ هند، دین بخش مهمی از فرهنگ کشور بوده‌است. تنوع مذهبی و تحمل بالای دینی، هر دو در کشور توسط قانون پشتیبانی می‌شود.
شمال غربی هند مرکز یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان یعنی تمدن دره سند است. امروزه هند خانه بیش از ۹۰٪ از جمعیت هندوی جهان می‌باشد. بسیاری از زیارتگاه‌ها و معابد هندو در هندوستان واقع است و همچنین محل تولد بیشتر مقدسین هندوستان می‌باشد. الله‌آباد میزبان بزرگترین زیارتگاه مذهبی در جهان کوم میلا است جایی که هندوها از سراسر جهان با یکدیگر برای شستشوی مقدس در سه رود مقدس گنگ و جمنا و ساراسواتی گرد هم می‌آیند. دیاسپورای هند در غرب بسیاری از جنبه‌های فلسفه هندو را از جمله یوگا، مدیتیشن، آیورودا، طالع‌بینی، کارما و تناسخ را تبلیغ می‌کند و گسترش می‌دهد.P. 225 "Essential Hinduism" By Steven Rosen تأثیر ادیان هند در سراسر جهان قابل توجه است. چندین سازمان بر اساس تعالیم هندی، مانند انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا، برهما کوماری، آناند مارگا و دیگران، اعتقادات و شیوه‌های روحانی هندی را گسترش داده‌اند.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱، ۷۹٫۸ درصد از جمعیت هند را هندوئیسم تشکیل می‌دهند و ۱۴٫۲ در صد از مردم به اسلام گرایش پیدا کرده‌اند، در حالی که ۶٪ باقی مانده به ادیان دیگر نظیر مسیحیت، سیکیسم، بودیسم، جینیسم و مذاهب مختلف بومی دیگر عقیده دارند. مسیحیت سومین دین از لحاظ جمعیتی در هند می‌باشد. هند همچنین بزرگترین جمعیت زرتشتیان را دارد و با اینکه از ادیان بومی هند نیستند، مزدیسنا و یهودیت پیشینه تاریخی در این کشور دارند. بسیاری از ادیان دیگر جهان هم با معنویت هندی ارتباط دارند مانند دین بهایی که بودا و کریشنا را به عنوان نشانه‌های خداوند متعال شناخته‌است.
کارخانهٔ نیشکر کارخانه‌ای است که در آن نیشکر برداشت‌شده از زمین کشاورزی را برای تولید شکر خام (قهوه‌ای) یا شکر سفید فراوری می‌کنند. همچنین این اصطلاح می‌تواند به معنی بخشی از یک کارخانهٔ نیشکر باشد که از نیشکر عصاره تهیه می‌کند.
کارخانه‌های نیشکر نخست در دوران اسلامی در سده‌های نهم و دهم میلادی، در محدودهٔ ایران، افغانستان و پاکستان امروزی ایجاد شدند که با استفاده از نیروی آسیاب بادی یا آبی کار می‌کردند.Adam Robert Lucas (2005), "Industrial Milling in the Ancient and Medieval Worlds: A Survey of the Evidence for an Industrial Revolution in Medieval Europe", "Technology and Culture" 46 (1): 1-30 [10-1 & 27]Adam Lucas (2006), "Wind, Water, Work: Ancient and Medieval Milling Technology", p. 65, Brill Publishers,
مراحلی در فرایند تبدیل نیشکر به شکر خام (شکر قهوه‌ای) وجود دارد:
مراحل بالا شکر خام و قهوه‌ای را تولید می‌کند. در کارخانه‌های نیشکری که شکر سفید تولید می‌کنند بین مراحل شفاف‌سازی عصاره و تبخیر از فرایندهای پالایشی ازبین‌برنده رنگ (گاهی سولفیتاسیون) بهره جسته می‌شود. پالایش می‌تواند در یک کارخانهٔ کاملاً جدا با نام پالایشگاه شکر انجام شود.
دو فرایند برای استخراج عصاره (شربت) از نیشکر وجود دارد:
استخراج عصاره از طریق آسیاب، فرایند فشردن نیشکر در یک آسیاب است که با استفاده از فشار بالا بین غلتک‌های سنگین آهنی انجام می‌شود. این آسیاب‌ها می‌توانند از ۳ تا ۶ غلتک داشته باشند. برای بهبود بهره‌وری استخراج عصاره، آب آشامیدنی به هر آسیاب اضافه می‌شود. آب داغ پیش از اینکه نیشکرها به آسیاب پایانی وارد شوند برروی آنان ریخته می‌شود سپس به نخستین آسیاب بازمی‌گردد. عصاره به‌دست آمده از این نیشکرها غلظت ساکارز پایینی دارد بنابراین به آسیاب‌های پیشین پمپاژ می‌شود و اندکی پیش از آن‌که نیشکرها دوباره وارد غلتک‌ها شوند برروی آنان ریخته می‌شود، عصاره به‌دست آمده از این نیز دوباره به سلسله آسیاب‌های پیشین پمپاژ می‌شود. عصاره مخلوط شده (عصارهٔ مخلوط‌شده با آب واردشده در آسیاب پایانی) از آسیاب یک و دو خارج‌شده و برای فرآوری بیشتر به فرایندهای دیگری فرستاده می‌شود. سلسله‌های آسیاب معمولاً ۴، ۵، یا ۶ آسیاب در هر تاندِم (مجموعهٔ سامانه استخراج عصاره) دارند. برای بهبود کارایی استخراج آسیابی، پیش از رسیدن نیشکرها به آسیاب نخست، معمولاً از آماده‌سازی با دستگاه‌های برش و خردکن استفاده می‌شود.