moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ارس، هُرس، هرست یا پیرو (در گویش‌های مختلف ایران نام آن متفاوت است) گونه‌ای سرو، با ارزش و دیرزیست که در مناطق کوهستانی و در ارتفاع بیش از ۲۵۰۰ متر می‌روید. در دامنه جنوبی رشته کوه‌های زاگرس و البرز، از آذربایجان تا خراسان و به ویژه در شرق کشور و در ارتفاعات به صورت عمومی یافت می‌شود. درخت ارس بسیار مقاوم و سازگار با هر نوع آب و هوا است و برگ‌هایش مانند دیگر گونه‌های سرو می‌باشد. این درخت دارای عمر طولانی بیش از دو هزار سال است و پراکندگی آن در سطح کشور تنها دو میلیون هکتار است. ارس از جمله درختان حفاظت شده به‌شمار می‌آید که قطع آن ممنوع است. ارس شهرستانک ۲۵۰۰ سال عمر دارد و در ارتفاع ۲۶۰۰ متری به حیات خود ادامه می‌دهد. این درخت تاریخی، تنومند به نام محلی «هورست» و «پیر تودار» در استان البرز- شهرستان کرج- و در ضلع جنوب شرقی روستای شهرستانک قرار گرفته‌است. این درخت با ارتفاع ۱۷ متر و قطر ۱۳ متر و ۹۵ سانتی‌متر کهنسال‌ترین ارس ایران شناخته شده‌است. درخت کهنسال ارس سرانی دارای قطر برابر سینه معادل ۲۷۰ سانتی‌متر بوده، وسعت سطح تاج پوشش آن ۲۷۱ مترمربع را شامل می‌گردد و سن آن حدود ۲۷۰۰ سال تخمین زده می‌شود.‏
درخت گردوی کلوسه دارای میانگین قطر ۲۰۵ سانتیمتری یا محیط تنه ۶۴۴ سانتیمتری است که عمر این درخت بین ۵۰۰ تا ۵۵۰ سال تخمین زده شده‌است.
درختان کهنسال ایران یکی از نامزدهای ثبت جهانی یونسکو در ایران است.‏
"متن مورب"== جدول ==
اطلاعات مربوط به پراکندگی، محیط و سن برخی از درختان با عمر طولانی شناسایی شده در ایران در جداول زیر نشان داده شده‌است. برخی از مهم‌ترین درختان با عمر طولانی در ایران:
آیین آنگلوساکسون‌ها () یا پاگانیسم آنگلوساکسون‌ها ()، به باورهای مذهبی آنگلوساکسون‌ها پیش از گرویدن به مسیحیت گفته می‌شود. این عنوان معمولا، به باورها و اعمال مذهبی اطلاق می‌شود که بین آنگلوساکسون‌ها بین قرن‌های پنجم و هشتم پس از میلاد دنبال می شده است.
این دین که برگرفته از مذهب اولیه عصر آهن در قاره اروپای شمالی بود، پس از مهاجرت آنگلوساکسون ها در اواسط قرن پنجم به بریتانیا معرفی شد و تا زمان مسیحی شدن پادشاهی های آن بین قرن های هفتم و هشتم،تاسیس کردند سیستم اعتقادی غالب در انگلستان باقی ماند و به تدریج در فرهنگ عامه آمیخته شد. اصطلاحات تحقیرآمیز نظیر بت پرستی را اولین بار آنگلوساکسون های مسیحی به این دین اطلاق کردند و به نظر نمی رسد که این بت پرستان خود نامی برای دین خود داشته باشند. بنابراین در میان محققان معاصر در مورد مناسب بودن ادامه توصیف این نظام های اعتقادی با استفاده از این اصطلاح مسیحی بحث هایی وجود داشته است. دانش معاصر از بت پرستی آنگلوساکسون عمدتاً از سه منبع سرچشمه می گیرد: شواهد متنی که توسط آنگلوساکسون های مسیحی مانند سنت بید تهیه شده است، شواهد نام مکان ها، و شواهد باستان شناسی مربوط به اعمال مذهبی.
بت پرستی آنگلوساکسون یک نظام اعتقادی چند خدایی بود که حول اعتقاد به خدایان متمرکز بود. برجسته ترین این خدایان احتمالا وودن بود. از دیگر خدایان برجسته می توان به تونور و تیو اشاره کرد. همچنین اعتقادی به موجودات ماوراء طبیعی دیگری که زندگی می کردند وجود داشت، از جمله الف ها، نیکورها و اژدهاها. آداب مذهبی عمدتاً حول محور قربانی کردن اشیاء بی جان و حیوانات، به این خدایان، به ویژه در برخی جشن های مذهبی در طول سال، می چرخید. شواهدی مبنی بر وجود معابد چوبی وجود دارد، اگرچه سایر مراسم مذهبی ممکن است در فضای باز بوده و شامل درختان مذهبی نیز باشد. اطلاعات کمی در مورد تصورات بت پرستانه از زندگی پس از مرگ وجود دارد، اگرچه چنین اعتقاداتی احتمالاً بر شیوه های تشییع جنازه تأثیر می گذارد
خدایان این دین زمینه را برای نامگذاری روزهای هفته در زبان انگلیسی فراهم کردند.
کلمه پگان یک اصطلاح لاتین است که توسط مسیحیان در انگلستان آنگلوساکسون برای اشاره به غیر مسیحیان استفاده می شد.در انگلیسی قدیم، زبان عامیانه انگلستان آنگلوساکسون، این اصطلاح معادل hæðen ("خداوند") بود، این کلمه با heiðinn اسکاندیناوی قدیم همریشه بود، که هر دو ممکن است از یک کلمه گوتیک به نام haiþno مشتق شده باشند. هر دو اصطلاح بت پرست و پگان اصطلاحاتی بودند که دارای مضامین تحقیرآمیز بودند، از hæðen در متون متأخر آنگلوساکسون برای اشاره به جنایتکاران و دیگرانی که به نظر می رسید طبق آموزه های مسیحی رفتار نمی کردند، استفاده می شد. اصطلاح «بت‌پرستی» همانطور که نیل پرایس باستان‌شناس بیان کرده، در خصوص آنگلوساکسون ها، «عمدتاً مفهومی پوچ است که با آنچه مربوط به مسیحیت نیست تعریف می‌شود. ».
هیچ مدرکی وجود ندارد که کسی که در انگلستان آنگلوساکسون زندگی می‌کند، خود را «بت پرست» توصیف کرده باشد یا اینکه یک دین منحصر به فرد، «بت‌پرستی» را درک کرده باشد. نظام های اعتقادی بت پرستان از دیگر جنبه های زندگی روزمره جدایی ناپذیر بودند. به گفته باستان شناسان مارتین کارور، الکس سانمارک، و سارا سمپل، بت پرستی آنگلوساکسون "دینی با قوانین و نهادهای فرامنطقه ای نبود، بلکه اصطلاحی نابسامان برای انواع دیدگاه های محلی فکری حول محور جهان بود." کارور تاکید کرد که در انگلستان آنگلوساکسون، نه بت پرستی و نه مسیحیت نماینده «مواضع فکری یا قوانین و عملکرد همگن» نبودند. به عنوان یک پدیده، این نظام اعتقادی فاقد هرگونه قاعده یا قواعد ظاهری بود و تنوع منطقه‌ای و زمانی را به نمایش گذاشت. الکس پلاسکوفسکی، باستان شناس، پیشنهاد کرده که می توان از «بت پرستی های چندگانه آنگلوساکسون» صحبت کرد.
مریلین دان مورخ، بت پرستی آنگلوساکسون را دینی «جهان پذیرا» توصیف کرد، دینی که «به اینجا و اکنون» و به ویژه به مسائل مربوط به امنیت خانواده توجه داشت. ، رفاه و دوری از خشکسالی یا قحطی در این دین مهم بودند، او بت پرستی آنگلوساکسون را به عنوان یک «دین عامیانه» توصیف می کند، زیرا پیروان آن بر بقا و سعادت در این جهان تمرکز داشتند.
استفاده از عبارات «بت پرستی» یا «پگانیسم» هنگام بحث درباره نظام های اعتقادی پیش از مسیحیت در انگلستان آنگلوساکسون مشکل ساز است. از نظر تاریخی، بسیاری از محققان اولیه دوره آنگلوساکسون از این اصطلاحات برای توصیف باورهای مذهبی در انگلستان قبل از گرویدن به مسیحیت در قرن هفتم استفاده کردند.چندین محقق بعدی این رویکرد را مورد انتقاد قرار دادند؛ همانطور که مورخ یان ان. وود بیان کرده است، استفاده از اصطلاح "بت پرست" در هنگام بحث در مورد آنگلوساکسون ها، محقق را مجبور می کند تا "ساختارهای فرهنگی و قضاوت های ارزشی اوایل قرون وسطی [مسیحی] را اتخاذ کند.» و از این رو برداشت های علمی از دیدگاه های مشرکان را مبهم و نارسا می کند. در حال حاضر، در حالی که برخی از آنگلوساکسونیست ها هنگام بحث در مورد اوایل دوره آنگلوساکسون، استفاده از اصطلاحات "بت پرستی" یا "پگانیسم" را متوقف کرده اند، برخی دیگر به این کار ادامه داده اند و این اصطلاحات را وسیله ای مفید برای تعیین چیزی می دانند که مسیحی نیست. با این حال مورخ جان هاینز «مذهب سنتی» را به عنوان جایگزین بهتری پیشنهاد کرده است، اگرچه کارور نسبت به این امر هشدار داده و اشاره کرده که بریتانیا در قرن پنجم تا هشتم مملو از ایده های جدید بود و بنابراین سیستم های اعتقادی آن دوره به ویژه «سنتی» نبوده اند. ".اصطلاح دین «پیش از مسیحیت» نیز پیشنهاد شده است; این اصطلاح از معانی ارزشی نظیر «بت پرستی» و «الحاد پرستی» اجتناب می کند، امااز نظر زمانی دقیق نیست.
جامعه پیش از مسیحیت انگلستان آنگلوساکسون بی سواد بود. بنابراین هیچ مدرک مکتوبی که توسط خود مشرکان آنگلوساکسون تهیه شده باشد وجود ندارد. در عوض، منابع متنی اولیه ما از نویسندگان بعدی، مانند سنت بید و نویسنده ناشناس زندگی سنت ویلفرد، که به جای انگلیسی باستان به لاتین نوشتند، ناشی شده است. این نویسندگان علاقه‌ای به ارائه تصویری کامل از نظام‌های اعتقادی پیش از مسیحیت آنگلوساکسون‌ها نداشتند، و بنابراین تصویر ما از این باورهای دینی پراکنده و اتفاقی است. همچنین ممکن است نوشته‌های آن دسته از مبلغان مسیحی آنگلوساکسون که در تبدیل جوامع بت پرست قاره اروپا، فعال بودند، مفیدتر باشد، همچنین نوشته‌های تاسیتوس، نویسنده رومی قرن اول پس از میلاد، که در مورد آن اظهار نظر کرده است خالی از فایده نیست. ادیان بت پرستی اجداد آنگلوساکسون ها در قاره اروپا حتما با آیین های متاخر مرتبط بوده اند. مورخ فرانک استنتون اظهار داشت که متون موجود فقط "تصویر ضعیفی" از دین بت پرستی در انگلستان آنگلوساکسون را به ما ارائه می دهند،در حالی که، دیوید ویلسون باستان شناس اظهار داشته که نسبت به منابع مکتوب "باید با احتیاط برخورد کرد».
اسناد متنی بسیار کمتری درباره بت پرستی آنگلوساکسون نسبت به سیستم های اعتقادی پیش از مسیحیت که در ایرلند، فرانکیا، یا اسکاندیناوی یافت می شود، وجود دارد. هیچ گزارش رسمی و منظمی از باورهای بت پرستی آنگلوساکسون ها وجود ندارد، به عنوان مثال برای اساطیر کلاسیک و اساطیر نورس اگرچه بسیاری از محققان از اساطیر نورس به عنوان راهنمایی برای درک باورهای انگلستان آنگلوساکسون پیش از مسیحیت استفاده کرده اند، اما در مورد سودمندی این رویکرد احتیاط شده است. استنتون فرض می کند که ارتباط بین بت پرستی آنگلوساکسون و اسکاندیناوی "در گذشته ای وجود داشته" و مربوط به زمان مهاجرت آنگلوساکسون ها به بریتانیا است او ادعا می کند که تنوع آشکاری در بین باورهای پیش از مسیحیت وجود دارد. تنوع ادیان در خود اسکاندیناوی، استفاده از ادیان و باورهای اسکاندیناوی را برای درک مباحث انگلستان پیچیده تر می کند. برعکس، برایان برانستون مورخ برای استفاده از منابع اسکاندیناوی قدیم برای درک بهتر باورهای بت پرستی آنگلوساکسون، با تشخیص اشتراکات اساطیری بین این دو که ریشه در اصل و نسب مشترک آنها دارد، دلیل می آورد.
نام‌ مکان های انگلیسی قدیمی نیز اطلاعاتی در مورد اعتقادات و اعمال پیش از مسیحیت انگلستان آنگلوساکسون ارائه می‌دهند. برخی از این مکان‌ها به نام خدایان خاص اشاره می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از اصطلاحاتی استفاده می‌کنند که به اعمال مذهبی اشاره دارد که در آنجا انجام می‌شده است. در انگلستان، این دو دسته از هم جدا باقی می مانند، بر خلاف اسکاندیناوی، که در آن نام مکان های خاص هر دو ویژگی را نشان می دهند. مکان‌هایی که تداعی‌ کننده مضامین مشرکانه است عمدتاً در مرکز و جنوب شرقی انگلستان متمرکز شده‌اند، مشخص نیست که چرا چنین نام‌هایی در بخش‌های خاصی از کشور نادر هستند یا وجود ندارند. این ممکن است به دلیل تغییرات در نامگذاری ناشی از اسکان اسکاندیناوی ها یا به دلیل تلاش های بشارتی مقامات بعدی مسیحی باشد. در سال ۱۹۴۱ میلادی استنتون پیشنهاد کرد که «بین پنجاه تا شصت مکان عبادت بت‌ها» را می‌توان از طریق شواهد نام مکان ها شناسایی کرد، اگرچه در سال ۱۹۶۱ میلادی، مارگارت گلینگ هشدار داد که تنها چهل و پنج مورد از این مکان‌ها قابل اعتماد به نظر می‌رسند. با این حال، متخصص ادبیات فیلیپ شاو هشدار داده است که بسیاری از این مکان‌ها ممکن است توسط مشرکان نامگذاری نشده باشند، بلکه توسط آنگلوساکسون‌های مسیحی متأخر نام‌گذاری شده‌اند، که بازتاب فضاهایی است که از دیدگاه مسیحی بت‌شناخته می‌شوند.
بر اساس شواهد موجود، مورخ جان بلر اظهار داشت که مذهب پیش از مسیحیت انگلستان آنگلوساکسون تا حد زیادی شبیه "مذهب بریتانیایی های بت پرست تحت حاکمیت روم... حداقل در اشکال ظاهری آن" است. با این حال، آدری مینی باستان شناس به این نتیجه رسید که "شواهد غیرقابل شک بسیار کمی برای بت پرستی آنگلوساکسون وجود دارد، و ما از بسیاری از ویژگی های اساسی سازمان و فلسفه آن غافل هستیم". ، روی پیج، متخصص انگلیسی قدیمی، این دیدگاه را بیان کرد که شواهد باقیمانده «بیش از حد کم و پراکنده» است که به درک خوبی از بت پرستی آنگلوساکسون برسد.
همه آنچه در مورد جشن های مذهبی آنگلوساکسون های بت پرست می دانیم از کتاب نوشته شده توسط سنت بید به نام De temporum ratione ("حساب زمان") بدست آمده است که در آن او تقویم سال را توصیف کرده است.البته هدف او توصیف سال مقدس مشرکانه نبوده و اطلاعات اندک کتاب را می توان از منابع دیگر تأیید کرد. سنت بید توضیحاتی را برای نام‌های مختلف جشن‌های پیش از مسیحیت ارائه کرده، اما این ریشه‌شناسی‌ها مشکوک هستند. معلوم نیست که آیا این ریشه شناسی ها بر اساس دانش از قبل موجود او بوده اند یا نظریه های خود او را نشان می دهند. تردید ها بیشتر ناشی از این واقعیت است که ریشه‌شناسی نام برخی از مکان که سنت بید در نوشته‌هایش ارائه می‌کند، آشکارا اشتباه هستند.
آنگلوساکسون‌های بت پرست از تقویمی با دوازده ماه قمری پیروی می‌کردند که گاهاً سال سیزده ماه داشت تا هم‌ترازی قمری و خورشیدی اصلاح شود. سنت بید ادعا کرد که بزرگترین جشن بت پرستی مدر نایت(Modraniht ) به معنی شب مادران بوده، که در انقلاب زمستانی، که نشانه آغاز سال آنگلوساکسون بود، قرار داشت.
پس از این جشن، در ماه سولمونا (فوریه)، سنت بید ادعا می کند که مشرکان به خدایان خود کیک تقدیم می کردند. سپس، در ایوستور (آوریل)، جشن بهاری برگزار می‌شد که به الهه ایوستور تقدیم می‌شد، و جشن مسیحی بعدی عید پاک نام خود را از این ماه و الهه آن گرفت. ماه سپتامبر به نام هالگمونات( Halegmonath) به معنای ماه مقدس شناخته می شد که ممکن است نشان دهد که اهمیت مذهبی خاصی داشته است. ماه نوامبر به عنوان بلوتمونا( Blōtmōnaþ) به معنای ماه بلوط شناخته می شد و با قربانی کردن حیوانات، هم برای تقدیم به خدایان و هم احتمالاً برای جمع آوری منبع غذایی برای ذخیره در زمستان، همراه بوده است.
برایان برانستون، مورخ، با اشاره به گزارش بید از سال آنگلوساکسون ها، خاطرنشان کرد که آنها «در واقع مردمی بودند که با مادر زمین و پدرآسمانی رابطه همزیستی داشتند». استنتون معتقد است که روایت بِد نشان می‌دهد که «عنصر قوی جشن» در قلب تقویم اولیه آنگلوساکسون وجود داشت. مورخ جیمز کمپبل این تقویم را به عنوان یک "تقویم پیچیده" توصیف کرده و اظهار داشته که برای برنامه ریزی برای مشاهده آن به "یک کشیش ماهر و شناخته شده" نیاز است.
نمادهای تکراری مختلفی بر روی برخی از مصنوعات بت پرستان آنگلوساکسون، به ویژه بر روی قبرها ظاهر می شود. قابل توجه ترین آنها صلیب شکسته بود که به طور گسترده بر روی کوزه ها و همچنین بر روی سنجاق های مختلف و سایر اشکال جواهرات و همچنین بر روی قطعات خاصی از سلاح های تشریفاتی حک شده بود. دیوید ویلسون باستان شناس اظهار داشت که "بی شک برای آنگلوساکسون ها اهمیت ویژه ای داشت، چه این اهمیت جادویی باشد یا مذهبی، یا هر دو. به نظر بسیار محتمل است که این نماد خدای رعد و برق تونور باشد، و هنگامی که بر روی سلاح ها یا تجهیزات نظامی یافت می شود. هدف این خواهد بود که حفاظت و موفقیت در نبرد را تضمین کند." او همچنین خاطرنشان کرد که استفاده گسترده از آن ممکن است منجر به تبدیل آن به "یک وسیله صرفاً تزئینی بدون اهمیت نمادین واقعی" شود.نماد دیگری که بر روی چندین مصنوعات بت پرست از این دوره، از جمله تعدادی شمشیر، ظاهر شده است، رون ᛏ است که نشان دهنده حرف T است و ممکن است با خدای تیو مرتبط باشد.
در اواخر قرن ششم و هفتم، روندی در انگلستان آنگلوساکسون پدیدار شد که متضمن نمادگرایی مردی با کلاه شاخ بود.باستان شناس، تیم پاستل اظهار داشت که اینها "یکی از واضح ترین نمونه های اشیاء با مفاهیم اصلی مذهبی " را نشان می دهند. این شمایل نگاری منحصر به انگلستان نیست و می توان آن را در اسکاندیناوی و اروپای ژرمنی قاره ای نیز یافت. گنجاندن این تصویر روی کلاه ایمنی و آویزها ممکن است تداعی‌ کننده مفاهیم ژرفی باشد.
چهار روز از روزهای انگلیسی مدرن هفته نام خود را از خدایان آنگلوساکسون گرفته اند و این نام‌ها ریشه در سیستم لاتین نام‌های روزهای هفته دارند آنگلوساکسون‌ها، مانند سایر اقوام ژرمن، نام‌ روزهای هفته را که به واسطه تعاملشان با امپراتوری روم پذیرفته شده بود،با روزهای هفته در امپراتوری روم تطبیق دادند، اما خدایان بومی خود را بر خدایان رومی ترجیح دادند نام خدایان به ترتیب ذیل است:
در حالی که تحقیقات تاریخی در مورد بت پرستی ژرمنی و اساطیر آن در قرن هفدهم با ادا آیلندوروم (Edda Islandorum) اثر پدر رسن(Peder Resen) (۱۶۶۵) آغاز شد، این مطالعه عمدتاً فقط بر اساطیر نورس متمرکز بود که بیشتر آن در منابع قدیمی ایسلندی حفظ شده بود. در قرن هجدهم، رمانتیسیسم انگلیسی اشتیاق شدیدی به فرهنگ ایسلند و نوردیک ایجاد کرد در این راستا در اشعار انگلیسی فضایل وایکینگ‌ها ستایش می‌شدند، این علاقه به عنون مثال در«قصیده‌های رونی» توماس وارتون در سال ۱۷۴۸ ابراز شد. با ایجاد ناسیونالیسم نوپا در اروپای اوایل قرن نوزدهم، تا دهه ۱۸۳۰ در زبان های اسکاندیناوی و آلمانی «اسطوره‌های ملی» احیا شدند. رمانتیسم بریتانیایی در همان زمان احیای فرهنگ سلتیک و وایکینگ را دنبال می کرد، اما بر آنگلوساکسون‌ها متمرکز نبود، زیرا شواهد بسیار کمی از اساطیر بت پرستی آنها باقی مانده بود. در واقع، شواهد بت پرستی در انگلستان آنگلوساکسون به قدری ناچیز بود که برخی از محققان تصور کردند که آنگلوساکسون ها اساساً از لحظه ورودشان به بریتانیا مسیحی شده بودند.
مطالعه بت پرستی آنگلوساکسون تنها در اواسط قرن نوزدهم بود آغاز شد، زمانی که جان کمبل جلد اول ساکسون هادر انگلستان (۱۸۴۹) را منتشر کرد، که در آن درباره سودمندی بررسی نام مکان ها برای یافتن این مذهب بحث کرد.به دنبال آن کتاب بقایای پاگان ساکسوندوم جان یونگ آکرمن (۱۸۵۵) منتشر شد. آکرمن از موضوع انتخابی خود در مقدمه با اشاره به شواهد باستان‌شناختی از مطالعه شواهد مربوط به« ساکسون‌های پاگان» در خاک انگلیس از «اواسط قرن پنجم تا اواسط یا شاید پایان قرن هفتم» دفاع کرد. از این نقطه به بعد، تحقیقات آکادمیک بیشتری در مورد مذهب بت پرستی آنگلوساکسون ها شروع شد. این امر منجر به انتشار کتاب‌های بیشتری در این زمینه شد، مانند کتاب‌هایی که عمدتاً درباره خدایان آنگلوساکسون بودند، در این میان می توانیم به دو نمونه ذسل اشاره کنیم: خدایان گمشده انگلستان (۱۹۵۷) اثر برایان برانستون، و در جستجوی خدایان گمشده انگلستان اثر کتی هربرت (۱۹۹۴). دیگر آثار مانند بت پرستی آنگلوساکسون دیوید ویلسون (۱۹۹۲) و مجموعه ویرایش شده سیگنال های اعتقادی در انگلستان اولیه: بت پرستی آنگلوساکسون (۲۰۱۰)در مقابل بر شواهد باستان شناسی تأکید کردند.
خدایان آنگلوساکسون پیش از مسیحیت توسط معتقدین به اشکال مختلف بت پرستی مدرن، به ویژه آنهایی که به جنبش مذهبی جدید هیتنری تعلق دارند، پذیرفته شده اند. خدایان آنگلوساکسون نیز در اشکال پگانیسم مدرن پذیرفته شده اند، در فرقه سیاکس ویکا (Seax-Wicca) که توسط ریموند باکلند در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شد نام های خدایان آنگلوساکسون را با ساختار الهیات ویکان ترکیب شد. چنین سیستم های اعتقادی اغلب باورهای نورس را به آنگلوساکسون های بت پرست نسبت می دهند.
در انگلستان آنگلوساکسون پیش از مسیحیت، افسانه‌ها و داستان‌ها به‌جای نوشتن به صورت شفاهی منتقل می‌شد. به همین دلیل است که امروزه تعداد بسیار کمی از آن ها باقی مانده اند.
در هر دو مرثیه بیوولف و دئور به آهنگر اساطیری ویلند (Weyland) اشاره شده است، علاوه بر این، دو نام مکان در منشورهای قرن دهم ثبت شده است که شامل نام ویلند است.داستان‌های اساطیری مربوط به آن در داستان‌های اسکاندیناوی بهتر تجلی یافته است.
تنها شعر حماسی آنگلوساکسون باقی مانده، داستان بیوولف است که تنها از روی دست نوشته ای که توسط راهب مسیحی در زمانی بین قرن هشتم و یازدهم پس از میلاد نوشته شده است، شناخته شده است. داستانی که شعر روایت می‌کند نه در انگلستان، بلکه در اسکاندیناوی می‌گذرد و حول یک جنگجوی حماسی به نام بیولف می‌چرخد که به دانمارک سفر می‌کند تا هیولایی به نام گرندل را شکست دهد که پادشاهی هروتگار را به وحشت می‌اندازد و بعداً، مادر گرندل را نیز شکست دهد. پس از این، او پادشاه گتلند می شود و سرانجام در نبرد با اژدها می میرد. در قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، عموماً اعتقاد بر این بود که بئوولف یک داستان بت پرستی آنگلوساکسون نیست، بلکه یک داستان مسیحی اسکاندیناویایی است.
با این همه، برخی از دانشگاهیان همچنان در مورد پذیرش آن به عنوان منبعی حاوی اطلاعات مربوط به بت پرستی آنگلوساکسون محتاط هستند، پاتریک وورمالد خاطرنشان کرد که «ذخایر عظیمی از انرژی فکری به استفاده از این شعر برای فهم باورهای بت پرستی اختصاص داده شده است، اما باید پذیرفت که اگرچه شاعر می دانسته که قهرمانانش بت پرست بودند، اما چیز زیادی از بت پرستی نمی دانسته است."
کلمه هجای موفا از MoFa torisiertes hrrad یا Mogate Fahrrad مشتق شده‌است . در زبان عامیانه به عنوان "موتور سیکلت" در سوئیس شناخته می‌شوند. در حالی که در آلمان موتورسیکلت‌ها عمدتاً با اسکوترهای موتوری (محدود) جایگزین شده‌اند، هنوز هم در سوئیس رایج هستند، عمدتاً به این دلیل که می‌توان از حداقل سن ۱۴ سال سوار شد."Es gibt sie noch, die Töffli." In: "Neue Zürcher Zeitung." 28. Februar 2008 (nzz.ch).
موفا به عنوان اولین موتورسیکلت در بسیاری از کشورها شناخته می‌شود. در سال ۱۹۲۹، در هنگام بحران اقتصادی جهانی، دوچرخه‌هایی با موتورهای جانبی تولید شدند که پس از جنگ جهانی دوم به دوچرخه‌هایی با موتورهای کمکی معروف شدند. موتورسیکلت سریع‌تر تولید شده، مجهز به پدال، بعداً از نظر فنی و قانونی از موتور کندتر تکمیل شد.
در سال ۱۹۶۱ قانونی با نام "دوچرخه با موتور" در سوئیس ایجاد شد، اولین تولیدکننده در بازار محلی پونی موتوس بود. ساخت Piaggio Ciao و Puch Maxi گسترده بودند. موتور سیکلت در طبقه کارگر و کشاورزی رایج بود و بخشی از فرهنگ جوانان بود. با رونق روزافزون و معرفی کلاه ایمنی اجباری و دسته جدید اسکوترهای موتوری، "فروش موتور سیکلت" کاهش یافت."Es gibt sie noch, die Töffli." In: "Neue Zürcher Zeitung." 28. Februar 2008 (nzz.ch).Der Bund: Ein Massengefährt ist zum Nischenprodukt geworden, abgerufen am 18. September 2015.
در آلمان در ۲۳. آوریل ۱۹۶۵ مبنای قانونی را برای کلاس وسایل نقلیه زیر موتور سیکلت، موتور سیکلت بدون گواهینامه ایجاد شد.Verordnung zur Änderung der Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung vom 23. April 1965, Bundesgesetzblatt Teil I, S. 344. طبق آیین‌نامه اول، موتورسیکلت‌هایی که از موتورسیکلت‌های پدال‌دار به دست می‌آیند، دوچرخه‌های تک مسیر و تک صندلی با موتور کمکی با حداکثر سرعت حداکثر ۲۵ کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت ۴۸۰۰ دقیقه. طراحی مستقل و چشمگیر موپدهای کلاسیک، همراه با این واقعیت که آنها نیازی به گواهینامه رانندگی ندارند، باعث ایجاد روند موتور سواری شد که تا دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت. در اوج توسعه، بیش از ۱۴۰ مدل مختلف توسط ۲۵ سازنده در آلمان ارائه می‌شد."MOTORRAD Katalog 1972/73." S. 240–243; "MOTORRAD Katalog 1976." S. 238–240; "Motorrad 4/1980." S. 42–50. نسخه‌های دارای موتور الکتریکی (سولو الکترا) نتوانستند خود را تثبیت کنند. پس از سال ۱۹۸۵، روند موتور سواری کاهش یافت و تعداد خودروهای تولیدی کاهش یافت. آنچه باقی می‌ماند یک صحنه یکپارچه سازی با سیستم عامل است که از طراحی ساده موتورهای کلاسیک قدردانی می‌کند. یک مدل موپد کلاسیک، SL 1 نیز به‌طور خلاصه در GDR تولید شد. با این حال، از نظر قانونی، دسته موتور سیکلت در GDR وجود نداشت، SL1 به‌طور منظم به عنوان دوچرخه با موتور کمکی که به گواهینامه رانندگی نیاز داشت طبقه‌بندی می‌شد، بنابراین با موفقیت فروخته نشد.
موفا به عنوان یک کلاس وسیله نقلیه حتی پس از پایان روند محبوبیت موفا نیز محبوب باقی ماند - وسایل نقلیه تک سرنشینه با سرعت ۲۵ کیلومتر در ساعت از موتور سیکلت‌های معمولی مشتق شدند. با لغو نهایی محدودیت سرعت و الزامات میل لنگ پدال توسط دستورالعمل EC 2002/24/EC 18. مارس 2002Peter Hentschel (Begr.), Peter König, Peter Dauer (Bearb.): "Straßenverkehrsrecht. Kommentar." 41. Auflage. Beck, München 2011, ISBN 978-3-406-60991-6, S. 1292. نسخه‌های دریچه گاز اسکوترهای کوچک مدرن با چرخ دنده‌های تسمه V، استارت‌های برقی و یک کلاچ گریز از مرکز غالب شدند و آخرین موتور سیکلت‌های کلاسیک را از بازار خارج کردند. برخی از وسایل نقلیه بدون میل لنگ پدال قبلاً به عنوان موتور سیکلت قبل از سال ۲۰۰۲ تأیید شده بودند، برای مثال اسکوتر "Simson Star 25" یا Simson S53 Alpha M. موتور سیکلت‌ها هنوز هم جایگاهی در بازار را پر می‌کنند، زیرا هیچ الزامی برای گواهینامه رانندگی وجود ندارد و حداقل سن برای رانندگی تنها ۱۵ سال است.
موتور سیکلت‌های موفا پس از کلاس خودروی EC به عنوان یک موتور سیکلت طبقه‌بندی می‌شوند.Peter Hentschel (Begr.), Peter König, Peter Dauer (Bearb.): "Straßenverkehrsrecht. Kommentar." 41. Auflage. Beck, München 2011, ISBN 978-3-406-60991-6, S. 1292.
در آلمان، موتور "سیکلت" یک دوچرخه تک مسیر با موتور کمکی - حتی بدون لنگ پدال - با حداکثر سرعت مربوط به طراحی بیش از ۲۵ کیلومتر در ساعت رسیده‌است و بنابراین برای آن نیازی به گواهینامه رانندگی.§ 4 Abs. 1 Satz 2 Ziff. 1 FeV حداقل سن ۱۵ سال برای رانندگی با موتورسیکلت مورد نیاز است سالها و پس از § 5 FeV گواهی تست موتور سواری هر کسی که گواهینامه رانندگی معتبر در اینجا (صرف نظر از کلاس)§ 5 Abs. 1 Satz 2 FeV یا قبل از ۱ آوریل ۱۹۶۵ متولد شد،§ 76 Abs.  3 FeV نیازی به گواهی آزمون ندارد. برای تردد در جاده‌های عمومی، وسیله نقلیه به پلاک به اصطلاح بیمه و مجوز بهره‌برداری نیز نیاز دارد.
الزام به استفاده از کلاه ایمنی برای رانندگان موتور سیکلت از ۱ ژانویه ۲۰۱۹ اعمال می‌شود. اکتبر 1985.
از ۱۹ از ۱ ژانویه ۲۰۱۳، موتورسیکلت‌ها ممکن است بیش از یک صندلی داشته باشند، تا آن زمان یک کیف نگهدارنده برای اسکوترهای دو نفره موتور سواری اجباری بود.§ 4 FeV (abgerufen am 25. April 2017)
"در سوئیس، موتور سیکلت" یک دوچرخه موتوری در نظر گرفته می‌شود. یک موتور سیکلت مطابق با Art. 18 بند یک VTS یک وسیله نقلیه یک‌نفره با حداکثر سرعت ۳۰ مربوط به طراحی کیلومتر در ساعت، حداکثر ۱ قدرت موتور کیلووات و یک موتور احتراق داخلی با حداکثر ظرفیت مکعب ۵۰ سی سی با توجه به Art. 179 VTS، موتور سیکلت باید دارای کلاچ اتوماتیک متصل به گیربکس تک سرعته باشد و باید بتواند توسط پدال حرکت کند (لنگ پدال اجباری). دوچرخه‌های برقی با کمک پدال تا ۴۵ کیلومتر در ساعت نیز موتور سیکلت محسوب می‌شوند، اما مقررات آنها با موتورهای موتور احتراقی (با قدرت تا ۵۰۰) متفاوت است. وات، کمک پدال تا ۲۵ کیلومتر در ساعت و حداکثر سرعت مرتبط با طراحی تا ۲۰ کیلومتر در ساعت، از سن ۱۶ سالگی به هیچ کارت آزمونی نیاز نیست).
گواهینامه رانندگی رده M برای کار با موتور اجباری است؛ حداقل سن برای خرید ۱۴ سال است. دارندگان نشان از دسته‌های دیگر مجاز به سوار شدن بر موتور سیکلت هستند. تا سال ۱۹۷۷ نیازی به گواهینامه رانندگی نبود. به عنوان یک ماده انتقالی، افرادی که قبل از ۳۰ سالگی فوت می‌کنند، تعریف شده‌است متولد ۱ ژوئن ۱۹۶۳ هستند و بین ۰۱٫۰۱ گواهینامه رانندگی نداشتند. ژوئیه ۱۹۷۷ و ۱. ژانویه ۱۹۸۰ توانستند گواهینامه رانندگی رده M را بدون آزمون دریافت کنند (Art. 151 VZV).
پدال‌های موپدهای کلاسیک برای راه‌اندازی موتور، ترمز و به‌عنوان سکوی پا استفاده می‌شوند. تعداد کمی از تولیدکنندگان هنوز موتور سیکلت‌های کلاسیک مانند پونی یا توموس را.tomos.ch در سوئیس، چنین مدل‌هایی دارای Art. 179 VTS و گواهینامه رانندگی رده M ویژه ۱۴ سال و کاربران ۱۵ ساله جاده همچنان سهم بازار مربوطه را دارند.
در آلمان، موپدهای کلاسیک نقش فرعی ایفا می‌کنند. در آنجا آنها تا حد زیادی از نظر طراحی و ظاهر با موتور اسکوتر مطابقت دارند، اما آنها به صورت تک سرنشینه طراحی شده‌اند و حداکثر سرعت مربوط به طراحی آنها با محدودیت سرعت (موتور) و/یا محدودیت نسبت انتقال (گیربکس) به محدود شده‌است. ۲۵ کیلومتر در ساعت محدود است. تقریباً تمام سازندگان اسکوتر وسایل نقلیه خود را در نسخه موتورسیکلت نیز عرضه می‌کنند.
بر اساس تحقیقات یک تیم بین‌المللی از محققان، که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، اسکوترها و موتورسیکلت‌های دو زمانه به‌طور قابل‌توجهی نسبت به سایر وسایل نقلیه موتوری، ذرات معلق در هوای آلی بیشتری منتشر می‌کنند، هم هنگام بیکاری و هم هنگام رانندگی. برای هیدروکربن‌ها، مقادیر ۱۲۴ بود بار، با ذرات معلق در هوا تا ۷۷۱ برابر بیشتر بر اساس این مطالعه، اینگونه وسایل نقلیه مسئول بخش بزرگی از دودهای مضر اگزوز هستند، اگرچه آنها تنها بخش کوچکی از وسایل حمل و نقل در جاده‌ها را تشکیل می‌دهند. نتایج نشان می‌دهد که اسکوترهای با موتورهای دو زمانه «آلودکننده‌های نامتقارن هوا» هستند که در موارد فوق‌العاده تا سال ۹۶ درصد انتشار آلی در خیابان‌ها مسئول است». فقط منتظر ماندن پشت یک اسکوتر دو زمانه در چراغ راهنمایی می‌تواند «بسیار ناسالم» است."Giftige Zweitakter." Auf: "wissenschaft.de" vom 13. Mai 2014.
حُسنی عباس (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۲– تاریخ درگذشت نامعلوم) وزنه‌بردار اهل مصر بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ شرکت کرد.
زن زناکار ( ) داستان کوتاهی از آلبر کامو است که در سال ۱۹۵۷ نوشته شده است. این اولین داستان کوتاه کتاب "تبعید و سلطنت است."
داستان مربوط به یک زوج بدون فرزند، بنام ژانین و مارسل است که در الجزایر زندگی می کنند. داستان در منظر سوم شخص به دنبال وقایع زندگی جنین نوشته شده است. مارسل یک تاجر است و جانین دستیار اوست. این زوج که اصالتاً فرانسوی فرض می شوند، زندگی ای منزوی در الجزایر دارند و هیچ یک از آنها به زبان بومی که عربی است صحبت نمی کنند.
مردان خاموش (به فرانسوی: "Les muets" ) یک داستان کوتاه از آلبر کامو است که در سال 1957 نوشته شده . این سومین داستان کوتاهی است که در کتاب تبعید و سلطنت نوشته شده.
مردان خاموش کارگران یک مغازه در طول جنگ در الجزایر هستند. آن‌ها به تازگی پس از یک اعتصاب ناموفق به سر کار بازگشته‌اند. وقتی دختر صاحب مغازه یک بیماری حاد دارد که نیاز به آمبولانس دارد، مردان هیچ کمکی به او نمی‌کنند و کم‌کم رابطه آن‌ها برا رییس سرد می‌شود.
اسپرینگر نیچر () شرکت انتشارات آلمانی-بریتانیایی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
کورگالژین () یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است.Cities & towns of Kazakhstan
بالکاشین () یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است.Cities & towns of Kazakhstan بالکاشین ۴۴۶۶ نفر جمعیت دارد.
شورتندی () یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است.Cities & towns of Kazakhstan شورتندی ۶۰۶۰ نفر جمعیت دارد.
جاکسی () یک سکونتگاه مسکونی در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است. جاکسی ۴۶۷۸ نفر جمعیت دارد.Cities & towns of Kazakhstan
چاپایف () یک منطقه در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده‌است. چاپایف ۸۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
دانمارک در جنگ جهانی دوم () در همان اوایل جنگ جهانی دوم یعنی سپتامبر ۱۹۳۹ دانمارک اعلام بی‌طرفی کرد. برای اکثر زمان جنگ دانمارک تحت الحمایه و سپس توسط آلمان نازی
اشغال نظامی شد. تصمیم اشغال دانمارک در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۶ در برلین گرفته شد و در ۹ آوریل ۱۹۴۰ طی عملیات وزروبونگ اشغال شد. دولت دانمارک و کریستیان دهم دانمارک تا ۲۹ اوت ۱۹۴۳ باز هم عملاً تحت الحمایه آلمان بودند حتی بعد از اشغال نظامی توسط آلمان که این وضعیت تا ۵ می ۱۹۴۵ و پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم ادامه پیدا کرد.
برخلاف وضعیت سایر کشورهای تحت اشغال آلمان، اکثر مؤسسات دانمارکی تا سال ۱۹۴۵ به‌طور نسبتاً عادی به فعالیت خود ادامه دادند. هم دولت و هم پادشاه دانمارک در یک رابطه آشفته بین دموکراسی و تمامیت‌خواهی تا زمانی که دولت دانمارک در اعتراض به خواسته‌های آلمان برای تعیین مجازات اعدام برای خرابکاری از قدرت کنار رفت در کشور باقی ماندند.
بیش لز ۳۰۰۰ دانمارکی طی اشغال این کشور جان باختند علاوه بر این ۲۰۰۰ نفر از داوطلبان سپاه آزاد دانمارک و وافن اس‌اس که اکثرشان از اقلیت آلمانی جنوب دانمارک بودند نیز در جنگ در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم) کشته شدند. در حالی که ۱۰۷۲ ملوان کشتی‌های بازرگانی در خدمت متفقین جان باختند. یه طور کلی این آمار میزان مرگ و میر بسیار پایین در مقایسه با سایر گشورهای اشغال شده را نشان می‌دهد. البته بعضی دانمارکی‌ها با پیوستن به اس‌اس ژرمنی و سایر نیروهای امنیتی نازی عملاً همکاری خود را نشان داده بودند.
در این میان جنبش مقاومت دانمارک نیز برای نجات یهودیان دانمارکی و فرستادن آنها به کشور بی‌طرف سوئد پس از دستور آلمان گسترش پیدا کرد.
قره‌توبه () یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. قره‌توبه ۳۴۳۴ نفر جمعیت دارد.
یک مدل به روز شده به نام کارتریج ده بار جدید کونامی (コナミの新۱۰倍カートリッジ، Konami no Shin Jū-bai Kātoriji) در ۱۸ فوریه ۱۹۸۸ عرضه شد. این نسخه جدید از بازی‌های MSX2 پشتیبانی می‌کند و دارای یک باتری پشتیبان است که به کاربران امکان می‌دهد داده‌های بازی‌های سازگار (مانند "") را از طریق S-RAM ذخیره کنند. حتی اگر کارتریج جدید ده بار کونامی به‌طور انحصاری در ژاپن منتشر شد، اگر کارتریج ژاپنی در سیستم MSX یا MSX2 اروپایی قرار داده شود، به زبان انگلیسی با عنوان گیم مستر II نمایش داده می‌شود.
محمدآباد، روستایی از توابع بخش صفادشت شهرستان ملارد در استان تهران ایران است.
این روستا در دهستان اخترآباد قرار دارد و در سال ۱۳۹۵ خورشیدی، ۱۵۵ نفر جمعیت داشته است.
شهرستان کازتال () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۳۱۰۸۹ نفر جمعیت دارد.
کازتال () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. کازتال ۵۰۵۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شینگیرلائو () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۱۵۳۰۴ نفر جمعیت دارد.www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages
شینگیرلائو () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. شینگیرلائو ۷۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
ژیمپیتی () یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرک ۴۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سیریم () یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرستان ۲۰۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
ال‌سی‌آر متر نوعی تجهیزات آزمایش الکترونیکی است که برای اندازه‌گیری اندوکتانس (L)، ظرفیت (C) و مقاومت (R) یک قطعه الکترونیکی استفاده می‌شود. در نسخه‌های ساده‌تر این ابزار، امپدانس به صورت داخلی اندازه‌گیری می‌شد و برای نمایش به مقدار ظرفیت یا اندوکتانس مربوطه تبدیل می‌شد. در صورتی که قطعه خازن یا سلف مورد آزمایش دارای جزء مقاومتی قابل توجهی از امپدانس نباشد، خوانش‌ها باید نسبتاً دقیق باشند. طرح‌های پیشرفته‌تر اندوکتانس یا ظرفیت واقعی و همچنین مقاومت سری معادل خازن‌ها و ضریب کیفیت اجزای القایی را اندازه‌گیری می‌کنند.
"LCR Primer" , IET Labs Inc.، آوریل ۲۰۱۲.
اسکیت (سکه) ()یک سکه نقره ای کوچک و ضخیم بود که در انگلستان، فریزیا و یوتلند در طول دوره آنگلوساکسون ضرب می شد و وزن آن معمولاً ۰.۸تا۱.۳ گرم بود.
نام آن از اسکیت (sceatt) در انگلیسی قدیم به معنای "ثروت"، "پول" و "سکه" گرفته شده است.با این حال، این احتمال وجود دارد که معاصران این سکه ها را بیشتر به عنوان «پنی» (انگلیسی قدیم: peningas) می شناختند
فهرست کشورها بر اساس بدهی ناخالص دولت در آینده () این فهرستی از کشورها بر اساس برآورد بدهی ناخالص آینده دولت مرکزی بر اساس داده‌های منتشر شده در اکتبر 2020 توسط صندوق بین‌المللی پول، با ارقام بر حسب درصد تولید ناخالص ملی است.
کارشناسی طراحی صنعتی یا لیسانس طراحی صنعتی (به انگلیسی: Bachelor of Industrial Design) (.B.I.D) یک مدرک دانشگاهی در مقطع کارشناسی است که توسط یک دانشگاه برای یک دورهٔ چهار ساله تحصیلی اعطا می‌شود که در زمینِهٔ طراحی محصولات صنعتی تخصص دارد. برخی از دانشکده‌ها نیز دوره‌های چهار ساله برای مقطع کارشناسی را ارائه می‌دهند.
تور کارپه دیم () ساختمان اداری ۳۶ طبقه مستقر در لا دفانس، کوربوآ، ایل-دو-فرانس، فرانسه است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
تورز سوسیته ژنرال () ساختمان اداری ۳۷ طبقه مستقر در لا دفانس است، که در سال ۱۹۹۵ احداث گردید.
گرامرسی رزیدنس () ساختمان مسکونی ۷۳ طبقه مستقر در کلانشهر مانیل، فیلیپین است، که در سال ۲۰۱۳ احداث گردید.
تری سیکستی وست () ساختمان مسکونی تجاری ۶۶ طبقه مستقر در شهر بمبئی است که در سال ۲۰۲۱ احداث گردید.
لوته ورلد تاور () یک آسمان‌خراش مسکونی اداری ۱۲۳ طبقه مستقر در شهر سئول، کره جنوبی و متعلق به شرکت لوته کورپوریشن است که در سال ۲۰۱۶ احداث گردید.
پاتریشیا باربیزت (؛ زادهٔ ) اهالی کسب‌وکار اهل فرانسه است. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
ژینورا الکان (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است.
دنیل لی (؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۸۶) طراح مد و مدیر اجرایی اهل بریتانیا است.
آنتونی واکارلو (؛ زادهٔ ) طراح مد اهل بلژیک است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کبرا گلف () شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت پوما اس‌ئی می‌باشد.
کارشناسی ارشد طراحی (به انگلیسی: Master of Design) (.MDes. ،M.Des یا M.Design) یک مدرک دانشگاهی کارشناسی ارشد در زمینه طراحی است که توسط چندین موسسه علمی معتبر در سراسر جهان اعطا می‌شود.
سطح مدرک معادل‌های مختلفی دارد. برخی از این مدارک معادل کارشناسی ارشد هنرهای زیبا و برخی دیگر با مدرک کارشناسی ارشد هنر یا کارشناسی ارشد علوم در رشته‌های جایگزین هستند.
اما غالب این فارغ التحصیلان دارای مدرک مرتبط با کارشناسی طراحی و حدود دو سال مطالعه و تحقیق در طراحی نیاز دارند.
البته مدرک مورد نیاز سازمان نظام مهندسی در ایران مدرک کارشناسی میباشد و اخذ مدارک بالاتر فقط جهت استخدام مفید میباشد ولی برای کار سازمان نظام مهندسی همان مدرک کارشناسی کافی است.
برخی از موسسات اروپایی مدرک "کارشناسی ارشد طراحی" را در ادامۀ مقطع کارشناسی اعطا می‌کنند؛ ولی مانند تمام مدارک کارشناسی ارشد اروپایی، این مدرک نیز معمولاً نیازمند تحصیلات ۴ ساله با ارایهٔ یک پروژهٔ تحقیقاتی یا پایان‌نامه دارد.
سیرش اکسیژن () یا اشباع اکسیژن کسری از هموگلوبین اشباع شده با اکسیژن نسبت به هموگلوبین کل (غیراشباع + اشباع) در خون است. بدن انسان به تعادل بسیار دقیق و مشخصی از اکسیژن در خون نیاز دارد و آن را پایش و تنظیم می‌کند. سطح اشباع اکسیژن خون شریانی طبیعی در انسان ۹۵ تا ۱۰۰ درصد است. اگر سطح آن زیر ۹۰ درصد باشد، پایین در نظر گرفته می‌شود و هیپوکسمی نامیده می‌شود. سطح اکسیژن خون شریانی زیر ۸۰ درصد ممکن است عملکرد اندام‌هایی مانند مغز و قلب را به خطر بیندازد و باید به سرعت مورد توجه قرار گیرد. ادامه سطوح پایین اکسیژن ممکن است منجر به ایست تنفسی یا قلبی شود. ممکن است از اکسیژن درمانی برای کمک به افزایش سطح اکسیژن خون استفاده شود. اکسیژن رسانی زمانی رخ می‌دهد که مولکول‌های اکسیژن (O2) وارد بافت‌های بدن شود. به عنوان مثال، خون در ریه‌ها اکسیژن‌دار می‌شود، جایی که مولکول‌های اکسیژن از هوا و وارد خون می‌شوند. اکسیژن رسانی معمولاً برای اشاره به اشباع اکسیژن پزشکی استفاده می‌شود.
بدن در بیش‌تر موارد توسط فرآیندهای شیمیایی متابولیسم هوازی مرتبط با تنفس، سطح پایداری از سیرش اکسیژن را حفظ می‌کند. با استفاده از سیستم تنفسی، گلبول‌های قرمز خون، به‌ویژه هموگلوبین، اکسیژن را در ریه‌ها جمع‌آوری کرده و آن را در بقیه بدن توزیع می‌کنند. نیازهای بدن به اکسیژن خون ممکن است در نوسان باشد، مانند هنگام ورزش، زمانی که به اکسیژن بیشتری نیاز است یا زمانی که در ارتفاعات زندگی می‌کنید. گفته می‌شود که یک سلول خونی زمانی که مقدار طبیعی اکسیژن را حمل می‌کند "اشباع" یا "سیرشده" می‌شود. سطوح خیلی زیاد و خیلی کم می‌تواند اثرات نامطلوبی بر بدن داشته باشد.
مقدار SaO (اشباع اکسیژن شریانی، همان‌طور که با آزمایش گاز خون شریانی تعیین می‌شود) کمتر از ۹۰ درصد نشان‌دهنده هیپوکسمی (که همچنین می‌تواند ناشی از کم خونی باشد) است. هیپوکسمی ناشی از SaO کم با سیانوز نشان داده می‌شود. سیرش اکسیژن را می‌توان در بافت‌های گوناگون اندازه‌گیری کرد:
سیرش اکسیژن وریدی (SvO2) درصدی از هموگلوبین اکسیژن‌دار است که به سمت راست قلب بازمی‌گردد. می‌توان آن را اندازه‌گیری کرد تا ببیند آیا اکسیژن رسانی به نیازهای بافت‌ها پاسخ می‌دهد یا خیر. SvO معمولاً میان ۶۰ تا ۸۰ درصد متغیر است. مقدار کمتر نشان می‌دهد که بدن کمبود اکسیژن دارد و بیماری‌های ایسکمیک رخ می‌دهد. این اندازه‌گیری اغلب تحت درمان با دستگاه ریه قلب (گردش خون خارج از بدن) استفاده می‌شود و می‌تواند به پزشک پرفیوژنیست تصور کند که بیمار برای سالم ماندن به چه مقدار جریان نیاز دارد.
سیرش اکسیژن بافت (StO) را می‌توان با طیف‌سنجی فروسرخ نزدیک اندازه‌گیری کرد. اگرچه اندازه‌گیری‌ها هنوز به‌طور گسترده مورد بحث قرار می‌گیرند، اما ایده‌ای از اکسیژن‌رسانی بافت در شرایط گوناگون به دست می‌دهند.
سیرش اکسیژن محیطی (SpO) تخمینی از سطح اشباع اکسیژن است که معمولاً با دستگاه پالس اکسیمتر اندازه‌گیری می‌شود. با پالس اکسیمتری مطابق فرمول
<math chem>\ce{SpO_2}=\frac\ce{HbO2}\ce
صحیفه بانو از نگارگران زن در دوران صفویه در اواسط قرن ده هجری شمسی است. سبک وی به نگارگری گورکانی و هندی نزدیک است و احتمال می‌رود که او در دربار شاه تهماسب اول و به عنوان یکی از شاگردان بهزاد مشغول به کار بوده‌است و بعد از مرگ استادش به هند مهاجرت می‌کند.
از صحیفه بانو سه اثر اصلی به جا مانده است. اولی تصویری است از کاخ خورنق و کارگرانی که مشغول کار هستند این اثر اقتباسی از نگاره‌ی ساختن کاخ خورنق اثر کمال الدین بهزاد است. دوم، منظره ای از یک گورستان عمومی که گوری را برای خاکسپاری آماده می‌کنند است و در کنار آن تابوتی است که بر روی شانه افراد حمل می‌شود؛ سوم، تصویر شاه تهماسب اول صفوی در کلاه مخصوص قزلباشی است، در حالی که دستها را روی زانو نهاده و بر قالیچه‌ای نشسته و جوی آبی در کنار او روان است.منتظرالقائم اصغر، شعبانی زینب، «بررسی نقش فرهنگی زنان در عصر صفویه» دو فصلنامه کتیبه میراث شیعهː ۶۹-۷۰ او در سبک خود به حالات عاطفی انسانی با جزییات فرواون می‌پرداخت و از آنجایی که آثار متعددی از روی آثار کمال‌الدین بهزاد نقاشی کرده است، از نظر سبکی به آثار استادش، بهزاد نزدیک بود.مرتضایی محمد، ۱۳۸۷، «علل مهاجرت نگارگران ایرانی به هند»، دوره‌ی جدید، سال ششم شماره اول بهار ː ۲۷۸
رودولف فون زبوتندورف یا آدام آلفرد رودولف گلاوا و به آلمانی Rudolf von Sebottendorf (زاده ۹ نوامبر ۱۸۷۵ و در گذشته ۸ مه ۱۹۴۵)، که با نام‌های رودلف فریهر فون سبوتندورف (یا فون زبوتندورف) نیز شناخته می‌شد، یک عالم علوم غیبی، نویسنده، مأمور اطلاعاتی و فعال سیاسی آلمانی بود. او بنیانگذار انجمن سری توله (Thule) بود، یک نهانخانه غیبی آلمانی که پس از جنگ جهانی اول که در آن نقش کلیدی ایفا کرد و بسیاری از اعضای حزب نازی را تحت تأثیر قرار داد. او یک فراماسون، صوفی از طریقت بکتاشی بود که پس از اسلام آوردن به مراقبه، طالع‌بینی، عددشناسی و کیمیاگری اشتغال داشت.
گلاوا در خویرزوردا در استان سیلسیای پروس، زاکسن کنونی بدنیا آمد. او پسر یک مهندس لوکوموتیو بود. گلاوا در سال ۱۹۰۵ در درسدن با کلارا ووس(به آلمانی: Klara Voss) ازدواج کرد، اما این ازدواج در سال ۱۹۰۷ به طلاق انجامید.
گلووا پس از ترک آلمان، کتاب «اعمال فراماسون‌های ترک باستان یا کلید درک کیمیاگری» و سپس در سال ۱۹۲۵، کتاب «طلسم روزیکروس» را که رمانی نیمه اتوبیوگرافیک و تمثیلی از زندگی قبلی خود اوست را منتشر کرد.
او در ژانویه ۱۹۳۳ به آلمان بازگشت و کتاب مستند «» را منتشر نمود که با جامعه توله و DAP سروکار دارد. هیتلر به‌طور مشهود این کتاب را که ممنوع شده بود دوست نداشت. در این سال گلووا دستگیر شد، اما به نحوی موفق به فرار گردید که احتمالاً این فرار بواسطه کمک دوستان دوران فعالیتش در مونیخ صورت گرفت و در سال ۱۹۳۴ به ترکیه بازگشت.
میکل فرر (؛ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۱ – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در دهه ۱۹۵۰ دوران حرفه ای او بود. وی در پست هافبک بازی می‌کرد.fallece-el-exjugador-miquel-ferrer
آمریکایی‌های بنگلادشی () آمریکایی‌های بنگلادشی‌تبار هستند. اکثر آمریکایی‌های بنگلادشی بنگالی و بزرگ‌ترین گروه بنگالی آمریکایی تشکیل می‌دهند. مهاجران بنگلادشی از اوایل دهه ۱۹۷۰ به تعداد زیادی وارد ایالات متحده شده‌اند و به یکی از جوامع قومی در حال رشد در آن دهه تبدیل شدند. شهر نیویورک، محل زندگی دو سوم جمعیت بنگلادشی آمریکا است. پاترسون، نیوجرسی؛ آتلانتیک سیتی، نیوجرسی؛ بوفالو، نیویورک؛ و همچنین فیلادلفیا، پنسیلوانیا، لس آنجلس، بوستون، آتلانتا، سانفرانسیسکو، دیترویت، شیکاگو، فلوریدا، دالاس، هیوستون، شارلوت، آستین، همترامک، میشیگان، و رنو، بنگلاده نوادا کانون اجتماعات مهم ایشان هستند.
ایل زرگر طوایفی هستند تُرک زبان که در نواحی استان اردبیل، قزوین شکی قفقاز فیضولی جمهوری آذربایجان،
گل نرگسی یک رنگ زرد است. این رنگ برآمدگی لوله‌مانند استوانهٔ مرکزی در گل نرگس است. این رنگ نام خود را از گونه‌ای گیاه به نام "Narcissus jonquilla" گرفته‌است که دارای خوشه‌هایی از گل‌های زرد معطر کوچک و بومی مدیترانه است.
نخستین استفاده ثبت‌شده از گل نرگسی به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۷۸۹ بود.Maerz and Paul, "A Dictionary of Color", 1930. New York: McGraw-Hill. P. 197; and Color Sample of Jonguil, p. 41, Plate 9, Color Sample J5
زرد انبه‌ای یا زرد میکادو سایه‌ای از رنگ زرد است که رنگ در سمت چپ نمایش داده می‌شود. این یکی از رنگ‌های پرچم ملی کلمبیا و قزاقستان است. همچنین زمانی برای اتومبیل‌های لینکلن و نام رنگ‌ها و رنگ‌های مختلف است.
شمش طلایی رنگی است که شبیه گیاه شمش طلایی است.
مداد رنگی کرایولا با این نام و رنگ، اگرچه نسخه سبک‌تر آن است، در سال ۱۹۵۸ ساخته شد.
رنگ "شمش طلایی" نشان‌دهنده رنگ برخی از گل‌های طلایی رنگ در گیاه شمش طلایی است.
نخستین استفاده ثبتی شناخته‌شده از "شمش طلایی" به عنوان یک نام رنگ در زبان انگلیسی در سال ۱۹۱۵ بود.Maerz and Paul "A Dictionary of Color" New York:1930 McGraw-Hill Page 196; Color Sample of Goldenrod: Page 43 Plate 10 Color Sample L5
آگسبورگ تاون هال () ساختمان تاریخی ۷ طبقه مستقر در شهر آوگسبورگ، آلمان است، که در سال ۱۶۲۴ احداث گردید.
برج دسپات استفان () ساختمان تاریخی مستقر در شهر بلگراد، صربستان است، که در سال ۱۴۰۵ احداث گردید.
ایروینگ جیکوب رویتر (; – ) مخترع و صنعت‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
انتشارات دام () شرکت انتشارات آلمانی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
بی‌اس‌ای موتورسایکلز () شرکت موتورسیکلت‌سازی بریتانیایی است، که در سال ۱۸۶۱ تأسیس شد.
زرد گامبوجی ، رنگ زرد عمیق نیمه‌شفاف به رنگ رنگدانه خردل تا زعفران است.Other forms and spellings are: cambodia, cambogium, camboge, cambugium, gambaugium, gambogia, gambozia, gamboidea, gambogium, gumbouge, gambouge, gamboge, gambooge, gambugia. (Oxford English Dictionary) این رنگ سنتی است که برای رنگ‌آمیزی لباس راهبان بودایی و به ویژه راهبان بودایی تراوادا داده می‌شود. فیزیکدان ژان پرین از این رنگدانه برای اثبات حرکت براونی در سال ۱۹۰۸ استفاده کرد.
میوه نارنجی گیاه گارسینیا کامبوجیا، گامبوج شناخته می‌شود.
نورتون ویلیرز ترایمف () شرکت موتورسیکلت‌سازی بریتانیایی بود، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد و در سال ۱۹۷۸ در پی تأسیس شرکت ترایمف منحل گردید.
جان بلتز (; – ) کارآفرین و صنعت‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
والتر لورنزو مار (; – ) اهالی کسب‌وکار و صنعت‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بنجامین بریسکو (; – ) کارآفرین و صنعت‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هارلو کورتیس (; – ) اهالی کسب‌وکار و صنعتگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هارلی جارویس ارل (; – ) طراح، صنعتگر، مدیر اجرایی و طراح خودرو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آرتور شورلت (; – ) راننده خودروی مسابقه‌ای، صنعتگر و اهالی کسب‌وکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برج کیانگنام هانوی () ساختمان اداری تجاری ۷۲ طبقه مستقر در شهر هانوی، ویتنام است، که در سال ۲۰۱۸ احداث گردید.
کومتار () ساختمان اداری ۶۸ طبقه مستقر در شهر پنانگ، مالزی است، که در سال ۱۹۸۷ احداث گردید.
کی‌لین () شرکت کالای لوکس چینی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
بانک سانتاندر () شرکت خدمات مالی و بانکداری اسپانیایی است، که در سال ۱۸۵۷ تأسیس شد.
زرد روغنی (گاهی اوقات زرد کبالتی نامیده می‌شود)، رنگدانه‌ای است که به قدری در نقاشی رنگ روغن و آبرنگ استفاده می‌شود. نام شاخص رنگ آن PY40 (چهلمین کد از رنگدانه‌های زرد) است. نخستین بار در سال ۱۸۳۱ توسط نیکولاس ولفگانگ فیشر در وروتسواف ساخته شد و آن را به عنوان "Doppelsalze" یا نمک‌های دوگانه توصیف کرد و ترکیب شیمیایی آن پتاسیم کوبالتینیتریت است. او دوباره آن را توصیف کرد و در سال ۱۸۴۲ به‌طور گسترده‌تر در مورد آن نوشت و آن را "Salpetrichtsaures Kobaltoxydkali" نامید. در سال‌های ۱۸۵۱–۱۸۵۲، ادوارد سنت اوره زرد کبالت را به‌طور مستقل فرآوری کرد. معرفی رنگ زرد کبالتی به عنوان رنگدانه هنرمندان به او نسبت داده می‌شود. تحقیقات گیتس روش‌های دقیق و پیشرفته برای تهیه زرد روغنی و همچنین روش‌های شناسایی آن در نقاشی‌ها را نشان می‌دهد.
رنگ زرد روغنی در برخی گزارش‌ها به عنوان دائمی رتبه‌بندی شده‌است، اما منابع دیگری وجود دارد که آن را در روغن‌ها ناپایدار ارزیابی می‌کنند، اما در آبرنگ آن را پایدار می‌دانند.Cornman, M. , "Cobalt Yellow (Aureolin)", in "Artists’ Pigments. A Handbook of Their History and Characteristics", Vol. 1: Feller, R.L. (Ed.) Oxford University Press 1986, p. 37-46 برخی دیگر آن را در آبرنگ‌ها ناپایدار می‌دانند و به رنگ‌های خاکستری یا قهوه‌ای می‌گرایند.Pigments: aureolin این یک رنگدانه شفاف، برای رنگ‌آمیزی ملایم، و با ارزش سبک و زرد متوسط است.
الساندرو میکله (؛ زادهٔ ) طراح مد و مدیر اجرایی اهل ایتالیا است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیر نوآوری شرکت گوچی فعالیت می‌کند. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فریدا جیانینی (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) طراح مد اهل ایتالیا است.
توماس مایر (؛ آوریل ۱۹۵۷ – ) طراح مد و مدیر نوآوری اهل آلمان است.
زرد اتوبوسی رنگی است که به‌طور خاص برای استفاده در اتوبوس‌های مدرسه در آمریکای شمالی در سال ۱۹۳۹ فرموله شد. این رنگ که در ابتدا National School Bus Chrome نام داشت، اکنون به‌طور رسمی در کانادا و ایالات متحده به عنوان زرد درخشان اتوبوس مدرسه شناخته می‌شود. برای چندین سال، رنگدانه این رنگ زرد کروم بود که حاوی سرب است.
خورشید محمودوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه، باشگاه فوتبال برقچی، و باشگاه فوتبال ریگر-تداز تورسون‌زاده اشاره کرد.
دمنا گواسالیا (؛ زادهٔ ) طراح مد اهل گرجستان است.
کریستوفر جان کین (؛ زادهٔ ) طراح مد اهل بریتانیا است.
لوته سنتر هانوی () ساختمان اداری ۶۵ طبقه مستقر در شهر هانوی، ویتنام است، که در سال ۲۰۱۰ احداث گردید.
لرتی دی سوزا سانتوس (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار اهل برزیل است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح برزیل فعالیت می‌کند.
مارا بار سراپیون () فیلسوف رواقی سریانی در استان رومی سوریه بود. او تنها از به زبان سُریانی برای پسرش، سراپیون، نوشته بود، شناخته شده‌است،"The Cradle, the Cross, and the Crown: An Introduction to the New Testament" by Andreas J. Köstenberger, L. Scott Kellum 2009 page 110"Evidence of Greek Philosophical Concepts in the Writings of Ephrem the Syrian" by Ute Possekel 1999 pages 29-30 مارا در این نامه به عیسی مسیح اشاره کرده‌است.
این نامه نشان می‌دهد که زادبوم مارا شهر سام‌شاد، یعنی سامسات امروزی در ترکیه (در کرانه غربی فرات) بوده‌است، اما به نظر می‌رسد اسارت او در سلوکیه، در عراق امروزی (در ساحل غربی رود دجله) رخ داده بوده‌است.."The Cambridge History of Early Christian Literature" edited by Frances Young, Lewis Ayres, Andrew Louth page 168
اسارت مارا پس از تصرف شهر سام‌شاد در سال ۷۲ بعد از میلاد توسط رومیان، اما قبل از سده سوم صورت گرفت. بسیاری از پژوهندگان زمان آن را اندکی پس از سال ۷۳ پس از میلاد در قرن اول می‌دانند.Van Voorst, Robert E (2000). "Jesus Outside the New Testament: An Introduction to the Ancient Evidence". Eerdmans Publishing. pages 53-56
با این جمله آغاز می‌شود: «مارا، پسر سراپیون به سراپیون پسرم: سلام». این نامه بین سالهای ۷۳ بعد از میلاد تا قرن سوم نوشته شده‌است.Van Voorst, Robert E (2000). "Jesus Outside the New Testament: An Introduction to the Ancient Evidence". Eerdmans Publishing. ISBN  pages 53-56 به اسارت بردن افراد از شهر سام‌شاد در سه مورد رخ داد: یکی در سال ۷۲ پس از میلاد توسط رومیان؛ یکی در سال ۱۶۱/۱۶۲ توسط اشکانیان؛ و سپس در سال ۲۵۶ توسط ساسانیان، و دانشوران مختلف برای هر تاریخ دلایلی ارائه کرده‌اند."The Cambridge History of Early Christian Literature" edited by Frances Young, Lewis Ayres, Andrew Louth ISBN  page 168 روبرت فان فورست (که تاریخ نگارش این نامه را در قرن دوم می‌داند) بیان می‌کند که اکثر محققان تاریخ این نامه را اندکی پس از سال ۷۳ پس از میلاد در قرن اول می‌دانند.
این نامه در یک دست‌نویس قرن ششم یا هفتم ("BL Add." 14658) در کتابخانه بریتانیا نگهداری می‌شود."The Cradle, the Cross, and the Crown: An Introduction to the New Testament" by Andreas J. Köstenberger, L. Scott Kellum 2009 ISBN  page 110 اسناد سده نوزدهم گویای آن است که دست‌نویس حاوی این متن یکی از چندین دست‌نوشته‌ای بود که هنری تاتام از صومعه سنت مری دیپارا در بیابان نطرون مصر به دست آورد و در سال ۱۸۴۳ به کتابخانه سپرده شد.
شماری از پژوهشگران مانند سباستین براک، فرگوس میلار، یوته پوسکل و کریگ ایوانز، از جمله، اظهار می‌دارند که مارا بت‌پرست بود."Evidence of Greek Philosophical Concepts in the Writings of Ephrem the Syrian" by Ute Possekel 1999 ISBN  pages 29-30Sebastian Brock in "The Cambridge Ancient History Volume 13" edited by Averil Cameron and Peter Garnsey (Jan 13, 1998) page 709"The Roman Near East, 31 B.C. -A.D. 337" by Fergus Millar page 507Craig A. Evans "Pagan sources" in "Jesus and Philosophy: New Essays" edited by Paul K. Moser (Oct 13, 2008) Cambridge Univ Press pages 51-52 گرد تیسن بیان می‌کند که اشاره مارا به «خدایان ما» نشان می‌دهد که او نه یهودی بوده و نه مسیحی. در بخشی از نامه آمده‌است:"Historical Jesus: A Comprehensive Guide by Gerd Theissen and Annette Merz (May 1, 1998) page 78""Christianity and the Roman Empire: background texts" by Ralph Martin Novak 2001 page 38
والتر الول و رابرت دبلیو. یاربرو اظهار می‌کنند که مارا را به سختی می‌توان مسیحی دانست."Readings from the First-Century World" by Walter A. Elwell and Robert W. Yarbrough (Dec 15, 1998) page
چیلتون و ایوانز هم بیان می‌کنند که استفاده از اصطلاح «پادشاه خردمند» برای اشاره به عیسی (به جای نامگذاری مذهبی) نشان می‌دهد که برداشت مارا از وقایع توسط منابع غیر مسیحی شکل گرفته‌است."Studying the Historical Jesus: Evaluations of the State of Current Research" edited by Bruce Chilton, Craig A. Evans 1998 pages 455-457 آنها بیان می‌کنند که اصطلاح «پادشاه یهودیان» هرگز در ادبیات مسیحی دوران باستان به عنوان عنوانی برای عیسی دیده نشده‌است.
این نامه از آموزه‌های یونانی بهره می‌گیرد."Roman Syria and the Near East" by Kevin Butcher (Feb 18, 2004) page 286
در نامه مارا آمده‌است:
ایلاریا راملی، که معتقد است مارا در اواخر سده اول می‌زیسته، اظهار می‌دارد که نامه او دارای عناصر رواقی قوی است."Hierocles the Stoic: Elements of Ethics, Fragments, and Excerpts" by Ilaria Ramelli (Sep 10, 2009) pages xx-xxii
تبریزی دولت‌میر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است که برای باشگاه فوتبال ناروا ترانس بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال تاجیکستان و تاجیکستان بازی کرده‌است.
ناحیه مالا یکی از شانزده ناحیه ای است که استان کانیته کشور پرو را تشکیل می‌دهد. این ناحیه در بخش لیما، تحت مدیریت دولت منطقه ای استان لیما واقع شده‌است. از شمال با مناطق سن آنتونیو و سانتا کروز د فلورس و از جنوب با ناحیه آسیا در تپه‌های کامپانا و سنیزو، از شرق با ناحیه کالانگو، در محلی به نام توتومیتو، از جنوب شرقی با ناحیه کوایلو و از غرب با اقیانوس آرام هم‌مرز می‌باشد. ناحیه مالا مکانی ایده‌آل برای داشتن یک خانه روستایی است چراکه در این ناحیه می‌توانید از طبیعت و ساحل لذت ببرید.
لامیوودین/رالتگراویر که با نام تجاری Dutrebis فروخته می‌شود، یک داروی ضد رتروویروس ترکیبی با دوز ثابت است که در درمان HIV/AIDS استفاده می‌شود. این دارو ترکیبی از دو ماده موثره لامیوودین و رالتگراویر است. به شکل خوراکی تجویز می‌شود. عوارض جانبی ممکن است شامل اسیدوز لاکتیک، پانکراتیت، نارسایی کبد و بثورات پوستی شدید باشد. در سال ۲۰۱۵ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد.
لامیوودین/رالتگراویر در ایالات متحده در دسترس نیست.