moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
السموال میرغنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
خلیفه احمد محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال ام درمان و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
کاترین اس. لوتز (۱۱ اوت ۱۹۵۵–۱۶ ژانویه ۲۰۱۴) سرلشکر گارد ملی هوایی می‌سی‌سی‌پی و دانش‌آموخته دکترای فلسفه از دانشگاه می‌سی‌سی‌پی بود. او قبل از اینکه یک افسر پزشکی شود، کار خود را به عنوان یک پرستار آغاز کرد. او قبل از ارتقاء به درجه سرتیپی در سال ۲۰۰۹ در حالی که به عنوان دستیار پرستار ارشد نیروی هوایی خدمت می‌کرد، در یک سری پست‌ها خدمت کرد و اولین ژنرال زن در تاریخ گارد ملی می‌سی‌سی‌پی شد. او متعاقباً به درجه سرلشکر و فرمانده گارد ملی هوایی می‌سی‌سی‌پی ارتقا یافت.
کاترین اس لوتز در ۱۱ اوت ۱۹۵۵ به دنیا آمد او در دانشگاه می‌سی‌سی‌پی جنوبی تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۷ با مدرک لیسانس در رشته پرستاری فارغ‌التحصیل شد. لوتز در سال ۱۹۸۲ به عنوان ستوان دوم و پرستار پرواز به گارد ملی هوایی می‌سی‌سی‌پی پیوست. او در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت پرستاری را از دانشگاه می‌سی‌سی‌پی جنوبی دریافت کرد و در همان سال به درجه ستوان یکم ارتقا یافت. در سال ۱۹۸۷ او به عنوان ستوان دوم به سپاه خدمات پزشکی منتقل شد و ظرف یک ماه به درجه سابق خود ارتقا یافت. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۹، او به عنوان مدیر کلینیک با اسکادران پزشکی ۱۷۲ در جکسون، می‌سی‌سی‌پی خدمت کرد و در این جایگاه به درجه سرهنگی ارتقا یافت. لوتز گفت: «ارتش مرا دوباره احیا کرد. اگر عضو نشده بودم، حوصله‌ام سر می‌رفت که یک جا کار کنم.»
در سال ۱۹۹۸، لوتز مدرک دکترای فلسفه در آموزش را از دانشگاه می‌سی‌سی‌پی دریافت کرد. سال بعد او به فرماندهی اسکادران تخلیه هوایی ۱۸۳ و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ فرماندهی اسکادران پزشکی ۱۷۲ را بر عهده گرفت. لوتز در سال ۲۰۰۲ به درجه سرهنگ ارتقا یافت و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ به عنوان مدیر خدمات بهداشتی در گروه پزشکی ۸۱ خدمت کرد. او پس از آن به مدت شش ماه به عنوان دستیار ویژه ژنرال آجودان گارد ملی می‌سی‌سی‌پی خدمت کرد. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸، لوتز دستیار گارد ملی هوایی فرمانده اسکادران ۵۹ پزشکی، در پایگاه نیروی هوایی لاکلند، تگزاس بود.
از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، لوتز دستیار گارد ملی هوایی با عنوان پرستار ارشد نیروی هوایی در پایگاه نیروی هوایی بولینگ، مریلند بود. در این سمت او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ به درجه سرتیپی ارتقا یافت بنابراین لوتز اولین ژنرال زن در تاریخ گارد ملی می‌سی‌سی‌پی شد. لوتز در طول دوران حرفه ای خود همچنین به عنوان افسر انطباق در بیمارستان اداری کهنه سربازان و فرمانده یک واحد پزشکی اعزامی هوایی در ریاض، عربستان سعودی خدمت کرد. او فارغ‌التحصیل دانشکده پرستاری پرواز نیروی هوایی، دانشکده افسری اسکادران، دانشکده فرماندهی و ستاد هوایی و دانشکده جنگ هوایی بود و نشان لژیون افتخار را دریافت کرد.
لوتز در دسامبر ۲۰۱۱ به فرماندهی گارد ملی هوایی می‌سی‌سی‌پی ارتقا یافت و همچنین به عنوان دستیار آجودان ژنرال گارد ملی می‌سی‌سی‌پی خدمت کرد. او در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ به درجه سرلشکری ارتقا یافت لوتز با سرلشکر ویلیام لوتز، افسر سابق ارتش و قاضی صدارت منطقه ازدواج کرده بود، که اولین بار زمانی که هر دو در یک پایگاه گارد ملی هوایی در فلوود خدمت می‌کردند، او را ملاقات کرد.
لوتز به سرطان مغز مبتلا شد اما به انجام وظایف خود ادامه داد. او در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴ در سن ۵۸ سالگی درگذشت. به افتخار او، فرماندار می‌سی‌سی‌پی، فیل براینت، دستور داد که پرچم‌های ایالت در ۲۰ ژانویه، روز تشییع جنازه او در کلیسای کاتولیک سنت جوزف در گلوکشتات، به حالت نیمه افراشته درآیند. مراسم نظامی به یاد او در همان روز در گورستان شهر کانتون برگزار شد.
مازن محمدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سودان و سودان، بازی کرده‌است.
مالک محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
طارق مختار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
محمد موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه ورزشی الدحیل، باشگاه ورزشی العربی قطر، و باشگاه ورزشی السد اشاره کرد.
هیثم مصطفی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل سودان است.
محمد مصطفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
سعید مصطفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
یاسر مزمل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
صلاح نمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
النعیم محمد عثمان النور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
الجزولی نوح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
پیدایش راه شیری (به ) یا خاستگاه راه شیری (به ‏) نام تابلویی کشیده‌شده با رنگ روغن از هنرمند فلاندری پتر پل روبنس است. این اثر که میان سال‌های ۱۶۳۶ و ۱۶۳۸ پدید آمد، میتُخت یونانی-رومی دربارهٔ خاستگاه کهکشان راه شیری را می‌نمایاند. در این نقاشی، هرا (یونو) شیرش را می‌پاشد؛ هراکلس (هرکول) به‌هنگام نوزادی و زئوس (یوپیتر)، که با دال و آذرخش‌هایش می‌توان او را شناخت، در پس‌زمینه به‌تصویر کشیده شده‌اند. روبنس برای چهرهٔ هرا از همسرش هلن فورمان الگو برداشته‌است. ارابه را طاووس‌ها می‌کشند؛‏ پرندگانی که از دید یونانیان و رومیان باستان، هم برای خودشان و هم برای هرا/یونو مقدس بود، زیرا این پرندگان تغییرات آب‌وهوا را با آوازشان هشدار می‌دهند و بنابراین پنداشته می‌شد که با خدایان پیوند دارند.‏
این تابلو بلندا و درازا دارد. درآغاز بخشی از کمیسیون فیلیپه چهارم برای تزئین "Torre de la Parada" بود‏ و اکنون در موزهٔ دل پرادو در مادرید نگه داشته می‌شود. روبنس دیگر موضوعات میتُخت‌شناختی یونانی-رومی را نیز به‌تصویر کشیده‌است، مانند "مبارزه هرکول با شیر نمیان" و "آزادسازی آندرومدا به‌دستِ پرسئوس".
شریف عمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
مصعب عمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المریخ، باشگاه فوتبال الاهلی ود مدنی، و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
معاذ القوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
تیم‌های ملی فوتبال ایران و کنیا تاکنون ۳ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند که حاصل این بازی‌ها، ۳ پیروزی برای ایران بوده‌است.
در این بازیها جمعاً ۷ گل به ثمر رسیده‌است که سهم تیم ایران ۶ گل و سهم تیم کنیا ۱ گل می‌باشد.
دو تیم ایران و کنیا در تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۷۶ در دیداری دوستانه برای نخستین بار به مصاف هم رفتند که ایران پیروز شد.
بهترین برد ، پیروزی ایران در برابر کنیا کسب نتیجه ۳ بر ۰ می‌باشد که در سال ۱۳۷۶ حاصل شده‌است.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در منطقه اداری گمینا وویسواویتسه واقع در شهرستان خوم استان لوبلین در کشور لهستان است.
کارآگاه اکسل فولی (انگلیسی: Axel Foley) یک شخصیت تخیلی سیاه‌پوست آمریکایی است که توسط ادی مورفی به تصویر کشیده شده است و قهرمان اصلی مجموعه فیلم‌های پلیس بورلی هیلز می‌باشد. او در فهرست ۱۰۰ شخصیت برتر فیلم در تمام دوران مجله امپایر در رتبه ۵۵ قرار دارد. سیلوستر استالونه در ابتدا قرار بود به عنوان اکسل فولی انتخاب شود.
اسلحه فولی یک تپانچه ۹ میلی‌متری برونینگ های-پاور است که در هر همه فیلم‌ها با خود حمل می‌کند.
در یک مدار هیدرولیک ، ارتفاع مثبت خالص مکش (NPSH) ممکن است به یکی از دو کمیت در تجزیه و تحلیل حفره‌زایی اشاره داشته باشد:
NPSH به ویژه در داخل پمپ‌های گریز از مرکز و توربین‌ها ، که بخش‌هایی از یک سیستم هیدرولیک هستند که در برابر کاویتاسیون آسیب‌پذیر هستند، مرتبط است. اگر کاویتاسیون رخ دهد، ضریب پسار پره‌های پروانه به شدت افزایش می‌یابد - احتمالاً جریان را به طور کلی متوقف می‌کند - و قرار گرفتن در معرض طولانی مدت به پروانه آسیب می‌رساند.
در یک پمپ، کاویتاسیون ابتدا در ورودی پروانه رخ می‌دهد. Frank M. White "Fluid Mechanics", 7th Ed., p. 771 با نشان دادن ورودی با "i" ، NPSH در این نقطه به صورت زیر تعریف می شود:
جایی که formula_2 فشار مطلق در ورودی است، formula_3 سرعت متوسط در ورودی است، formula_4 چگالی سیال است، formula_5 شتاب گرانش است و formula_6 فشار بخار سیال است. باید توجه داشت که NPSH معادل مجموع هر دو سر استاتیک و دینامیک - یعنی سر رکود - منهای سر فشار بخار تعادلی است، بنابراین "ارتفاع مثبت خالص مکش".
گو گون هان () بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در درام‌هایی همچون "حالا با عشق تمیز کن"، "افسانه نوکدو" و "خانه شیرین" شناخته می‌شود. او در فیلم "نبرد جنگساری" نیز حضور پیدا کرده‌است.
عمار رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
محمد الراشد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
عبدالرؤوف یعقوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
بهاءالدین ریحان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
اکرم الهادی سلیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خارطوم، باشگاه فوتبال المریخ، و باشگاه فوتبال الاهلی خارطوم اشاره کرد.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در منطقه اداری گمینا ژموچ واقع در شهرستان خوم استان لوبلین در شرق کشور لهستان است.
احمد سعید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
شرف‌الدین شیبوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
نصرالدین الشغیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
ولید الشعله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
مدثر الطاهر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
هیثم طمبل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المریخ، باشگاه فوتبال الهلال ام درمان، و باشگاه فوتبال الاهلی ود مدنی اشاره کرد.
احمد الطاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در منطقه اداری گمینا دووخوبچوو واقع در شهرستان خروبیشوف استان لوبلین در شرق کشور لهستان و نزدیکی مرز اوکراین است. این روستا در ۱۵ کیلومتری جنوب دووخوبچوو، ۴۰ کیلومتری جنوب خروبیشوو و ۱۳۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر مرکزی استان به نام لوبلین قرار دارد. مایدان ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
اتیر توماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاهلی خارطوم، باشگاه فوتبال المورده، و باشگاه فوتبال الهلال ام درمان اشاره کرد.
موسی الزومه (؛ زادهٔ ) با نام اصلی موسی الطیب النور بازیکن فوتبال اهل سودان است.
احمد وضاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
ولاءالدین یعقوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سودان، زیر ۲۳ سال سودان و سودان بازی کرده‌است.
علاءالدین یوسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
کوزه‌شیپوری طوطی ، یک گیاه گوشت‌خوار از سرده کوزه‌شیپوری‌ها است. مانند همه کوزه‌شیپوری‌ها، بومی آمریکای شمالی، در جنوب شرقی ایالات متحده است.
کوزه‌شیپوری طوطی از همان سازوکار به‌دام انداختن کوزه‌کبری کالیفرنیا استفاده می‌کند. یک ورودی کوچک در دهانه پارچ که با شهد ترشح شده توسط گیاه آغشته شده و طعمه در حال جستجوی را اغوا می‌کند.
طعمه توسط نوری که از طریق خروجی‌های کاذب (یا پنجره‌ها) می‌تابد، گیج شده و به سمت ناحیه روشن‌تر به داخل پارچ می‌خزد. موهای متقاطع رو به پایین به‌طور متراکم داخل پارچ را می‌پوشانند و طعمه را بیشتر به داخل پارچ می‌کشانند تا جایی که مایع دارای آنزیم‌های گوارشی مانند پروتئازها وجود دارد.
پارچ‌های کوزه‌شیپوری طوطی معمولا افقی است و به‌طور مکرر در زیستگاه بومی خود در آب غوطه‌ور می‌شود و برای نمونه، بندپایان و قورباغه‌ها را در حالی که در زیر آب هستند، می‌گیرد.D'Amato, Peter. 1998. "". Ten Speed Press, Berkeley. Schnell, Donald E. 2002. "Carnivorous Plants of the United States and Canada", Second Edition. Timber Press: Portland, Oregon.
تولید قهوه در تایلند () (سیام سابق) در سال ۲۰۱۴، این کشور جزو یکی از ۲۵ کشور برتر تولید کننده قهوه در دنیا بود ولی موقعیت این کشور از لحاظ خاستگاه قهوه، در حد گسترده شناخته شده نیست.Total Production of Exporting Countries, International Coffee Organization اکوسیستم ویژه رو به رشدی برای قهوه در تایلند وجود دارد که کشاورزان، برشته کنندگان، کافه‌ها و مصرف‌کنندگان را در کنار یکدیگر به صورت مسالمت آمیز مشغول به کار نگه می‌دارد. این اکوسیستم اغلب به عنوان نمونه ای از یک اکوسیستم قهوه در حال فعالیت در یک خاستگاه قهوه، که قهوه تولید شده از لحاظ اقتصادی و زیست‌محیطی در حالت پایداری قرار دارد، مورد توجه قرار می‌دهد.
تایلند کشوری است که به‌طور نسبی، به تازگی وارد جرگه تولیدکنندگان قهوه شده‌است. در دههٔ ۱۹۷۰، پادشاه بومیپول آدولیاده یک سری پروژه تولید قهوه را در شمال کشور راه اندازی کرد تا به جوامع محلی کمک کند تا با تولید محصولاتی شبیه قهوه برای فروش و کسب درآمد، آن را به عنوان جایگزین پرورش خشخاش قرار دهند. تایلند در سال ۱۹۷۶ به صادر کننده قهوه تبدیل شد.
به طورکلی، در شمال تایلند قهوه عربیکا و در جنوب روبوستا پرورش می‌یابد.
قهوه روبوستا به‌طور عمده در استان‌های چومپفون، سورات تانی، ناکون سی تاممارات، کرابی، پهانگ نگا و رانونگ پرورش می‌یابد. قهوه در مساحتی بالغ بر ۶۷٬۸۳۲ هکتار کشت می‌شود. میزان تولید قهوه در بخش جنوب کشور بالغ بر ۸۰٬۰۰۰ تن قهوه روبوستا است. یک چهارم از تولید قهوه روبوستا برای مصرف داخلی است که به اشکال قهوه محلول، برشته شده، پودر و قهوه فوری می‌باشند.
بر اساس آمار ارائه شده توسط فائو در سال ۲۰۱۳، از ۵۱٬۰۰۰ هکتار کشتزارهای پرورش قهوه، مقداری بالغ بر ۵۰٬۰۰۰ تن قهوه تولید شده بود. بازدهی محصول برابر با ۹۸۰ کیلوگرم در هر هکتار بود که از این لحاظ در رتبهٔ هجدهم جان قرار گرفت.در حال حاضر، در شمال تایلند ۱۰٬۰۰۰ تن قهوه عربیکا و حدود ۳۰٬۰۰۰ تن قهوه روبوستا به عمل می‌آید. برای تولید قهوه ارگانیک به نظر می‌رسد ارتفاعاتی در محدوده ۸۰۰ متر (۲٬۶۰۰ فوت) تا ۱۲۰۰ متر (۳٬۹۰۰ فوت) مناسب باشد. قهوه هم در مناطق سایه دار و هم در مناطقی با وجود نور کامل خورشید پرورش می‌یابد. هم چنین کشت ترکیبی به صورت تخصصی و داشتن تجربه کامل، در نواحی تپه ای به همراه درختان میوه انجام می‌گیرد.
پارک جه جونگ (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه تلویزیونی "تو سرنوشت منی" (۲۰۰۸) نقش اصلی ایفا کرده‌است. پارک همچنین در ریلتی شوی "ما ازدواج کردیم فصل ۲" در کنار یوئی حضور پیدا کرد.
تو سرنوشت منی () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۸ با بازی ایم یون آه، پارک جه جونگ، لی جی-هون و گونگ هیون-جو است. این مجموعه از ۵ مه ۲۰۰۸ تا ۶ ژانویه ۲۰۰۹، روزهای دوشنبه تا جمعه ساعت ۲۰:۲۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۱ برای ۱۷۸ قسمت پخش شد. ایم یون آه عضو گروه کی-پاپ گرلز جنریشن است و این مجموعه اولین نقش اصلی او به‌شمار می‌آید.
خدای جنگ ژائو یون () همچنین با نام قهرمان چینی ژائو زیلونگ ()، منتشرشده با عنوان سلسله جنگجویان در اندونزی، یک مجموعهٔ تلویزیونی چینی ۲۰۱۶ به کارگردانی چنگ لیدونگ است. در این مجموعه بازیگرانی از سرزمین اصلی چین، تایوان و کره جنوبی؛ لین گنگشین، ایم یون آه و کیم جونگ-هون بازی کردند. این مجموعه تاحدودی از رمان کلاسیک چینی قرن چهاردهم به نام "داستان عاشقانه سه پادشاهی" با ژائو زیلونگ به عنوان شخصیت اصلی اقتباس شده‌است. این مجموعه از ۳ آوریل تا ۷ مه ۲۰۱۶ از هونان تلویژن پخش شد.
فارس عابدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال آمریکا، زیر ۲۳ سال عربستان سعودی، و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
ولید الاحمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
نایف الماس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الباطن و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد.
یحیی عامر (؛ زادهٔ ۱۹۶۰) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
احمد اشرف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
عبدالقدوس عطیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفیحاء اشاره کرد.
یزید البکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الفیصلی و باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد.
احمد بامسعود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
زید البواردی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد.
احمد بایزید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
احمد البیشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
نواف بوشل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الفتح و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد.
هارون کمارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در منطقه اداری گمینا مودلیبوژتسه واقع در شهرستان یانوف لوبلسکی استان لوبلین در شرق کشور لهستان و نزدیکی مرز اوکراین است. این روستا در ۳ کیلومتری جنوب غربی مودلیبوژتسه (استان لوبلین)، ۸ کیلومتری غرب یانوف لوبلسکی و ۶۰ کیلومتری جنوب شهر مرکزی استان به نام لوبلین قرار دارد.
نخست‌وزیر و من () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۳ با بازی ایم یون آه، لی بوم-سو، یون شی-یون، چه جونگ آن و ریو جین است. این مجموعه از ۹ دسامبر ۲۰۱۳ تا ۴ فوریه ۲۰۱۴، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۱۷ قسمت پخش شد.
خلیفه الدوسری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی اشاره کرد.
سامی جاسم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتفاق اشاره کرد.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک روستا در منطقه اداری گمینا میخاوووو واقع در شهرستان بیاوستوک استان پودلاسکی در شمال شرقی کشور لهستان و نزدیکی مرز بلاروس است.
عبدالله الدوسری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
فیصل الغامدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
حامد الغامدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
خالد الغنام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال النصر عربستان بازی میکند.
بدر الحقبانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
متعب الحربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
زکریا هوساوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
سلیمان هزازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
مایدان (به لهستانی: Majdan) یک زیستگاه انسانی در منطقه اداری گمینا خاینووکا واقع در شهرستان خاینووکا استان پودلاسکی در شمال شرقی کشور لهستان و نزدیکی مرز بلاروس است. این منطقه در ۱۳ کیلومتری جنوب خاینووکا و ۶۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر مرکزی استان به نام بیاویستوک قرار دارد.
مرد سیندرلایی () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۰۹ به کارگردانی یو جونگ جون و با بازی کوان سانگ وو و ایم یون آه است. این مجموعه دربارهٔ همزادها اوه ده سان و لی جون هی (هر دو توسط کوان سانگ وو بازی می‌شوند) است که زندگی‌های بسیار متفاوتی دارند. "مرد سیندرلایی" از ۱۵ آوریل تا ۴ ژوئن ۲۰۰۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
فلورا و پسرش یک فیلم کمدی-درام موزیکال آمریکایی-ایرلندی محصول ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی جان کارنی با بازی جوزف گوردون لویت، ایو هیوسن، جک رینور و اورن کینلان است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ به نمایش درآمد. دو روز پس از نمایش اولیه، اپل تی‌وی پلاس حقوق توزیع را به قیمت کمتر از ۲۰ میلیون دلار خریداری کرد.
یک مادر مجرد (هیوسون) در دوبلین با پسر نوجوان دزد خرده پاش مکس مشکل دارد و توسط گاردا تشویق می‌شود تا مکس را سرگرمی پیدا کند. او یک گیتار قدیمی را پیدا می‌کند و با کمک یک معلم گیتار آنلاین مستقر در لس آنجلس (گوردون-لویت) متوجه می‌شود که زباله‌های یک نفر می‌تواند باعث نجات شخص دیگری باشد.
فیلمبرداری اصلی در محل در دوبلین انجام شد. هیوسون و گوردون لویت هنگام فیلمبرداری در پارک گریفیث در تابستان ۲۰۲۲ با گیتار عکس گرفتند.
پروژه ببر () یک برنامه حفظ حیات وحش ببر است که در ماه نوامبر ۱۹۷۳، در دوران نخست‌وزیری ایندیرا گاندی توسط دولت هند راه اندازی شد. اهداف این پروژه، اطمینان بخشیدن به جمعیت پایدار ببر بنگال در زیستگاه طبیعی، حفاظت از آنها در برابر انقراض، و حفظ نواحی با اهمیت بیولوژیکی به عنوان میراث طبیعی است که نمایانگر تنوع اکوسیستم‌هادر سراسر گستره تردد ببر در کشور می‌باشد. کارگروه ویژه پروژه، این ذخیره‌گاه‌های ببر را هسته مرکزی زادوولد تصور کرد که حیوانات مازاد به جنگل‌های مجاور کوچ می‌کنند. منابع مالی و توافقات برای حمایت از برنامه ویژه حفاظت و ارتقای زیستگاه ببر تحت این پروژه گردآوری شد.
در هنگام سرشماری ببرها در سال ۲۰۰۶، روش جدیدی برای برآورد تراکم جمعیت ببرها در یک منطقهٔ مشخص، حیوانات درنده هم رده ببرها و حیواناتی که طعمه آنها را تشکیل می‌دهند، از طریق دوربین تله ای و بررسی علائم با استفاده از جی آی اس، بکار گرفته شد. بر اساس نتایج این بررسی‌ها، تعداد کل جمعیت ببرها ۱٬۴۱۱ عدد با محدوده گسترهٔ ۱٬۱۶۵ تا ۱٬۶۵۷ عدد ببر بالغ و نابالغ دارای سن بیش از ۱٫۵ سال، تخمین زده شد. احتمال داده شده بود که به خاطر اجرای این پروژه، تا سال ۲۰۱۸ تعداد ببرها به محدوده گسترهٔ ۲٬۶۰۳ تا ۳٬۳۴۶ عدد افزایش یافته‌است.
پادشاه سرزمین (؛ ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی لی جونهو و ایم یون آه است. این مجموعه از ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در نتفلیکس و تیوینگ در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
این مجموعه داستان گو وون (لی جونهو) را روایت می‌کند که وارث «د کینگ گروپ»، مجموعه هتل‌های لوکس است و وارد یک جنگ ارثیه می‌شود. از طرف دیگر، چون سا رانگ (ایم یون آه) هتلداری است که همیشه لبخند به لب دارد و با گو وون ملاقات می‌کند.
فیلمبرداری این مجموعه قرار بود که در پاییز سال ۲۰۲۲ آغاز شود.
الیور انتمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان فنلاند بازی کرده‌است.
در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، آنتمن ۲۱ ساله اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال فنلاند در لیگ ملت‌های اروپا مقابل تیم ملی فوتبال مونته نگرو انجام داد. آنتمن روی هر دو گل تاثیر داشت و گل اول را به ثمر رساند و پاس گل دوم را ارسال کرد که در نهایت فنلاند ۲ بر صفر پیروز شد.Debut, mål og assist af Antman i Finland-sejr i NL, bold.dk, 26 September 2022
فیورین دورمیشای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال آلبانی, زیر ۱۹ سال آلبانی، زیر ۲۱ سال آلبانی، و بزرگسالان یونان بازی کرده‌است.
جوئل مال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ارو و باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال سوئیس بازی کرده‌است.
لویس انوه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کامرون است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتشوئس و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد.
نانی سوارس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بیسائو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تروفنس و باشگاه فوتبال ناوال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بزرگسالان گینه بیسائو بازی کرده‌است.
تونی گوروپک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، و باشگاه فوتبال آسترا جورجو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال، و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
چارلز سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ماریتیمو و باشگاه ورزشی واسکو دوگاما اشاره کرد.
زادروز یوحنای معمدان () تابلویی از تینتورتو است که در موزه ارمیتاژ نگه داشته می‌شود. تینتورتو این نقاشی را در جوانی و به‌سال ۱۵۵۰ کشید. او اثر دیگری نیز به همین نام دارد، که در کلیسای زکریای قدیس در ونیز هست.
این تابلو، زادروز یوحنای معمدان را می‌نمایاند، که ماجرای آن در انجیل لوقا آمده‌است."باب ۱، آیات ۷–۲۲" زکریای کشیش شگفت‌زده می‌شود هنگامی که خبر پدر شدنش را دریافت می‌کند، زیرا او و همسرش دیرینه‌سال بودند.
در این تابلو، الیصابات در سوی راستِ پس‌زمینه به‌تازگی زاییده‌است. در سوی چپِ پیش‌زمینه، زنانی پیرامون یوحنای نوزاد در تکاپو هستند؛ یکی از آنان، دایه‌ای است که پستانش را در دهان نوزاد می‌گذارد. در سوی راست، زکریا به‌نشانهٔ شگفتی و پذیرش، دستش را بر سینه‌اش گذاشته‌است. همهٔ کسانی که در نقاشی هستند، به‌شیوهٔ وِنیزی‌ها لباس پوشیده‌اند، و لباس‌هایشان از پارچه‌هایی با رنگ‌های درخشنده است.
مظهر سزارها () یک اثر تاریخی لاتین است که در پایان قرن چهارم نوشته شده‌است.
این گزارش مختصری از دوران سلطنت امپراتوران روم از آگوستوس تا تئودوسیوس یکم است.
ارسین دستان اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ترکیه، زیر ۱۸ سال ترکیه، زیر ۱۹ سال ترکیه و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
عمر کالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گامبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا، باشگاه فوتبال دیورگاردن، و باشگاه فوتبال سمپدوریا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان و بزرگسالان گامبیا بازی کرده‌است.
مدح‌های لاتین () دوازده مدح لاتین عنوان متعارف مجموعه‌ای از دوازده سخنرانی روم باستان و دوران باستان متأخر به زبان لاتین است. نویسندگان بیشتر سخنرانی‌های این مجموعه ناشناس هستند، اما به نظر می‌رسد که منشأ گالیا داشته باشند. به غیر از اولین مدح که توسط پلینی کوچک در سال ۱۰۰ پس از میلاد سروده شد، سایر سخنرانی‌های این مجموعه بین سال‌های ۲۸۹ تا ۳۸۹ پس از میلاد برمی‌آیند و احتمالاً به زبان گالی سروده شده‌اند. نسخه خطی اصلی که در سال ۱۴۳۳ کشف شد، از بین رفته‌است. فقط کپی باقی مانده‌است.
کرم آتاکان کسگین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکاسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
جکسون مولکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان، امید و بزرگسالان جمهوری دموکراتیک کنگو بازی کرده‌است.
اوتکو یوواکوران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ترکیه و زیر ۲۰ سال ترکیه بازی کرده‌است.
امره بیلگین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دن بوس و باشگاه فوتبال تلستار اشاره کرد.
فردریک میدزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال روزنبورگ اشاره کرد.
ماتیاس راس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
آتش‌سوزی‌های جنگلی در استرالیا یک رویداد گسترده و منظم است که در طول میلیون‌ها سال به شکل‌گیری ماهیت این قاره کمک زیادی کرده‌است. استرالیای شرقی یکی از آتش‌زاترین مناطق جهان است و جنگل‌های اکالیپتوس غالب آن به‌منظور رشد پدیده آتش‌سوزی در بوته‌ها تکامل یافته‌اند. با این حال، آتش‌سوزی می‌تواند باعث خسارات مالی قابل توجه و تلفات جانی انسان و حیوان شود. آتش‌سوزی‌های جنگلی از سال ۱۸۵۱ تاکنون باعث کشته شدن حدود ۸۰۰ نفر انسان و میلیاردها حیوان در استرالیا شده‌است.
https://en.wikipedia.org/wiki/Bushfires_in_Australia
امین بایرام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ترکیه، زیر ۱۶ سال ترکیه، زیر ۱۷ سال ترکیه، زیر ۱۹ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
سفر دوم دریایی اچ‌ام‌اس بیگل () که از تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۸۳۱ تا ۲ اکتبر ۱۸۳۶ به طول انجامید، دومین سفر دریایی اکتشافی کشتی اچ‌ام‌اس بیگل بود. فرماندهی این سفر پس از خودکشی ناخدای سفر نخست، به رابرت فیتزروی و سپرده شد. طی این سفر تحقیقاتی، به همراه داشتن فردی قادر بر مطالعات زمین‌شناسی در اندیشه فیتزروی مفید بنظر آمد و از همین رو به دنبال جذب یک طبیعیدان به منظور همراهی وی برآمد. چارلز داروین ۲۲ ساله که به تازگی فارغ‌التحصیل شده بود، این فرصت را پذیرفت؛ او امیدوار بود پیش ازینکه کشیش محلی شود بتواند از نواحی استوایی بازدید کند. در طی این سفر، مطالعه کتاب اصول زمین‌شناسی چارلز لایل تأثیرات زیادی روی داروین گذاشت. با پایان یافتن این سفر اکتشافی، داروین خود را در زمره زمین‌شناسان و گردآورندگان فسیل گرداند. او همچنین گزارشی مفصل از سفر، تحت عنوان سفر بیگل، را به چاپ رساند که با این کار شهرت گسترده‌ای در زمینه نویسندگی کسب کرد.
ابتدا به داروین گفته شده بود که مدت سفر دو سال است اما با این حال تقریباً پنج سال به طول انجامید. برای داروین بیشتر این پنج سال به کاوش در خشکی گذشت: در مجموع سه سال و سه ماه در خشکی و ۱۸ ماه مجموع مدت زمان در دریا. در ابتدای سفر، داروین قصد این کرده بود که کتابی پیرامون زمین‌شناسی بنویسد، و در نظریه‌پردازی از خودش استعداد نشان می‌داد. در پونتا آلتا در آرژانتین، کشف مهمی از فسیلی غول‌پیکر از نوعی پستاندار منقرض شده انجام داد که بعدها با نمونه‌هایی اندک شناخته شد. او نمونه‌های گیاهی و جانوری را گردآوری می‌کرد و مشاهدات را با جزئیات ثبت می‌کرد. عقیده او، مبنی براینکه گونه‌های موجود از همان گذشته ثابت و معین بوده و خواهند بود، با اکتشافاتش رو به تضعیف نهاد و زیربنای ایده‌هایی بود که پس از آن در انگلیس به آن‌ها دست یافت و او را در ارائه نظریه‌ای راهنما ساخت که فرگشت طبق انتخاب طبیعی را توضیح می‌داد.
عبدالکریم بردکچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور و باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان، زیر ۲۰ سال، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
باریش آلپر ییلماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و بزرگسالان ترکیه بازی کرده‌است.
بکناز آلمازبکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قرقیزستان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان و بزرگسالان قرقیزستان بازی کرده‌است.
در ماه مه ۲۰۲۲، آلمازبکوف برای بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های آسیا، به تیم ملی فوتبال قرقیزستان دعوت شد.
آخرین بازمانده از ما () یک فرنچایز به سبک اکشن-ماجراجویی ترس و بقا است که توسط ناتی داگ و سونی اینتراکتیو انترتینمنت خلق شده‌است. روایت این سری در ایالات متحده پسا آخرالزمانی می‌گذرد که توسط موجودات آدمخوار آلوده به قارچ جهش یافته از گونه "سرچماقی‌ها" به ویرانی و یغما رفته‌است. این سری، داستان چندین بازمانده از جمله جوئل، که دخترش را در طول شیوع بیماری از دست داده‌است، الی، دختر جوانی که از عفونت مصون است و ابی، سربازی در سیاتل که درگیر نزاع بین شبه نظامیانش و یک فرقه مذهبی می‌شود را دنبال می‌کند. بازی‌ها از نمای سوم شخص استفاده می‌کنند که در آن بازیکن با استفاده از سلاح‌های گرم، سلاح‌های بداهه و مخفی کاری با انسان‌های متخاصم و موجودات آدم‌خوار مبارزه می‌کند.
از عنوان اول این سری، یکی از بهترین بازی‌هایی که تاکنون ساخته شده‌است نام برده می‌شود. بازی دوم این سری بیش از ۳۲۰ جایزه بهترین بازی سال را کسب کرده‌است. فروش بالا و پشتیبانی قوی از این مجموعه منجر به گسترش فرنچایز به رسانه‌های دیگر شد، از جمله یک کتاب کمیک در سال ۲۰۱۳، یک برنامه زنده در سال ۲۰۱۴ و اقتباس تلویزیونی با نام "آخرین بازمانده از ما" که فصل اول آن در سال ۲۰۲۳ از شبکه اچ‌بی‌او پخش گردید.
سووش لوگوی نایکی، طراح و خرده‌فروش پوشاک ورزشی آمریکایی است. امروزه این لوگو به یکی از شناخته شده‌ترین لوگوهای برند در جهان و با ارزش‌ترین لوگوها تبدیل شده‌است که به تنهایی ۲۶ میلیارد دلار ارزش دارد.
بیل باورمن و فیل نایت نایک را در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۴ با نام Blue Ribbon Sports (BRS) تأسیس کردند. پس از تغییر نام خود به نایک، شرکت در ۳۰ می ۱۹۷۱، این شرکت Swoosh را به عنوان لوگوی رسمی خود در همان سال انتخاب کرد. کارولین دیویدسون، دانشجوی دانشگاه ایالتی پورتلند در زمانی که نایت در آنجا تدریس می‌کرد، این لوگو را ایجاد کرد و سعی داشت حرکت را در طراحی آن منتقل کند.
این لوگو نسبت به طراحی اولیه خود در سال ۱۹۷۱ تغییرات جزئی داشته‌است، امروزه بیشتر به عنوان یک swoosh انفرادی دیده می‌شود، اگرچه در بیشتر تاریخ خود، این لوگو نام NIKE را در کنار Swoosh به کار می‌برد. در طول سال‌ها، پالت رنگ نارنجی و سفید به‌طور سنتی بر روی لوگو استفاده می‌شود، اگرچه اخیراً یک swoosh مشکی یکدست محبوبیت قابل توجهی به دست آورده‌است.
Swoosh از سال ۱۹۸۸ در کنار علامت تجاری "Just Do It" ظاهر شد. این دو با هم هسته اصلی برند نایک را تشکیل می‌دهند و چهره این شرکت بوده‌است، با ورزشکاران و تیم‌های ورزشی برجسته در سراسر جهان که این لوگوها را به نمایش می‌گذارند.
علامت تجاری شرکت نایک Swoosh در سال ۱۹۷۱ توسط کارولین دیویدسون زمانی که او دانشجوی طراحی گرافیک در دانشگاه ایالتی پورتلند بود ایجاد شد. دیویدسون به عنوان یک رشته روزنامه‌نگاری شروع کرد اما پس از گذراندن یک دوره طراحی برای «پر کردن یک درس انتخابی خالی» به طراحی روی آورد. او در سال ۱۹۷۱ لیسانس طراحی گرافیک گرفت در اینجا بود که او با فیل نایت، که در آن زمان در کلاس‌های حسابداری در دانشگاه تدریس می‌کرد، آشنا شد. نایت شنیده بود که دیویدسون به دنبال پول اضافی برای شرکت در کلاس‌های نقاشی رنگ روغن است، بنابراین پیشنهاد داد به دیویدسون برای انجام برخی کار آزاد برای شرکتش که سپس Blue Ribbon Sports (BRS) نام داشت، پول بدهد. نایت به دیویدسون پیشنهاد داد که برای کاری که به پایان رساند به دیویدسون ۲ دلار در ساعت (حدود ۱۴ دلار در ساعت امروز) بپردازد. به مدت هفت سال پس از تأسیس در سال ۱۹۶۴، BRS عمدتاً کفش‌های دویدن برند Onitsuka Tiger را از ژاپن وارد کرد. در سال ۱۹۷۱، نایت تصمیم گرفت نام تجاری کفش‌های خود را راه اندازی کند، که ابتدا به عنوان کفش‌های بسته‌بندی شده برای فوتبال یا فوتبال ظاهر می‌شد و کارخانه ای در مکزیک آماده ساخت این کفش‌ها بود. تمام چیزی که نایت نیاز داشت یک «راه راه» - اصطلاح صنعتی برای لوگوی کفش - برای مطابقت با برند جدیدش بود، بنابراین او برای ایده‌های طراحی به سراغ دیویدسون رفت. او از دیویدسون خواسته بود مطمئن شود که نوار حرکت را منتقل می‌کند و شبیه به سه راه راه آدیداس نیست. در طول هفته‌های بعد، او حداقل نیم دوجین علامت ایجاد کرد و آنها را گرد هم آورد تا به نایت، باب وودل و جف جانسون (دو مدیر BRS) در دفتر خانه شرکت، در آن زمان واقع در تیگارد، اورگان ارائه کند.
آنها در نهایت علامتی را انتخاب کردند که اکنون در سطح جهانی به عنوان Swoosh شناخته می‌شود، شکلی که از بال‌های الهه یونانی نایک الهام گرفته شده‌است. نایت به او گفت: «خب، من آن را دوست ندارم، اما شاید این موضوع روی من رشد کند.» پس از انتخاب، دیویدسون زمان بیشتری برای اصلاح کاری که روی Swoosh انجام داده بود خواست. با این حال، نایت اظهار داشت که این شرکت مهلت‌های تولید را برای برآورده کردن دارد و به لوگو در اسرع وقت نیاز دارد. برای خدمات او، این شرکت ۳۵ دلار (۲۰۶ دلار در سال ۲۰۱۵) به او پرداخت، و به این اشاره کرد که او ۱۷٫۵ ساعت برای ایجاد Swoosh کار کرده‌است، اگرچه دیویدسون گفت که مطمئن است که ساعت‌های بیشتری روی طراحی کار کرده‌است. Swoosh رسماً در ۱۸ ژوئن ۱۹۷۱ علامت تجاری شد و در ژوئن ۱۹۷۲، در آزمایشات المپیک دوومیدانی ایالات متحده در یوجین، اورگان، اولین کفش رسمی پیست نایک، نایک کورتز، برای ورزشکارانی که Swoosh جدید را دارند عرضه شد.
دیویدسون به کار برای Blue Ribbon Sports ادامه داد (این شرکت در سال ۱۹۷۲ رسماً به نایک تبدیل شد) تا زمانی که نیازهای طراحی شرکت در حال رشد از ظرفیت یک نفر فراتر رفت. در سال ۱۹۷۶، شرکت اولین آژانس تبلیغاتی خارجی خود، جان براون و شرکا را استخدام کرد و دیویدسون به کار بر روی نیازهای مشتریان دیگر ادامه داد. در سپتامبر ۱۹۸۳، نایت به دیویدسون یک حلقه Swoosh طلایی با یک الماس تعبیه شده و ۵۰۰ سهم از سهام نایک (که از آن زمان به ۳۲۰۰۰ سهم تقسیم شده‌است) داد تا از او تشکر کند. دیویدسون در مورد این هدیه می‌گوید: «این کار برای فیل بسیار خاص بود، زیرا من در ابتدا صورتحساب را به او دادم و او آن فاکتور را پرداخت کرد.» دیویدسون به عنوان «بانوی لوگو» شناخته شد. او گفت که میلیونر نیست اما راحت زندگی می‌کند. دیویدسون در سال ۲۰۰۰ بازنشسته شد و اکنون به سرگرمی‌ها و کارهای داوطلبانه می‌پردازد، از جمله در خانه رونالد مک دونالد در بیمارستان Legacy Emanuel و مرکز بهداشت در اورگان.
فیل نایت، یکی از بنیانگذاران نایک، قاطعانه معتقد بود که لوگوی جدید شرکتش طراحی ساده ای است که روان است و حرکت و سرعت را منتقل می‌کند. همچنین گفته می‌شود که این لوگو نماد بال الهه یونانی پیروزی، نایک است.
هنگامی که برای اولین بار منتشر شد، این طرح در رنگ‌های مختلف به نمایش درآمد تا در مسیر از سایر تولیدکنندگان کفش متمایز شود. نایک در بیشتر تاریخ خود از پالت رنگ قرمز و سفید روی لوگوی خود استفاده کرد. رنگ قرمز نشان دهنده اشتیاق، انرژی و شادی است، در حالی که رنگ سفید نشان دهنده اشراف، جذابیت و خلوص است.
تا سال ۱۹۹۴، لوگوی رسمی شرکت نایک برای نایک، نام "NIKE" را با فونت Futura Bold، تمام حروف، در داخل Swoosh نشان می‌داد.
یکی از شناخته شده‌ترین لوگوها در جهان، نام تجاری نایک ۲۶ میلیارد دلار ارزش دارد. نایک حدود ۱۰ درصد از درآمد سالانه خود را صرف تبلیغات و تبلیغات می‌کند. استاد دانشکده بازرگانی هاروارد، استفن آ. گریزر، این لوگو را «نماد زنده و پر جنب و جوش شرکت» توصیف کرده‌است.
نایک از لوگوی Swoosh در تاییدیه ورزشکاران استفاده مؤثری کرده‌است. تاییدیه تنیس باز رومانیایی ایلی ناستاسه و دونده مسافتی استیو پریفونتین، حمایت‌های مالی برند نایک را آغاز کرد و امروز آنها صدها ورزشکار را تأیید می‌کنند. تأیید نایک از مایکل جردن، لبرون جیمز و کوبی برایانت در بسکتبال، شین وارن (تا سال ۲۰۰۱) در کریکت، کتی فریمن در دو و میدانی، کریستیانو رونالدو در فوتبال، تایگر وودز در گلف، و راجر فدرر (تا سال ۲۰۱۸) در رافائل ده نادال. یکی از ۱۵ بزرگ‌ترین قراردادهای حمایت از ورزشکاران در تاریخ ورزش است.
نایک الهه بالدار پیروزی در اساطیر یونانی است که در کنار زئوس در المپ نشسته‌است. گفته می‌شود که نایکی در اولین میدان‌های نبرد تاریخ ریاست می‌کرد، زیرا او با پرواز به فاتحان با شکوه و شهرت، که نماد آن تاج گلی از برگ بود، به آن‌ها پاداش می‌داد. او اغلب در کنار الهه خرد، آتنا، یافت می‌شد که گفته می‌شود هرگز شکست را تحمل نمی‌کند.
در مجسمه‌ها و نقاشی‌ها، نایک به‌عنوان زنی با بال‌هایی با لباسی روان، با تاج گلی در دست دراز نشان داده می‌شود. برای نشان دادن نقش خود به عنوان پیام آور پیروزی، او با کارکنان هرمس نشان داده می‌شود. در آتن، مجسمه نایک بدون بال به تصویر کشیده شده‌است و نایک آپترون (پیروزی بدون بال) نامیده می‌شود. بال‌های نایک از مجسمه برداشته شد تا او پرواز نکند، زیرا آتنی‌ها معتقد بودند انجام این کار نشان دهنده اقامت دائم او در شهر است. گفته می‌شود مجسمه‌ای از نایک در افسوس حاوی Swoosh در لباس روان است، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که مبدأ این طرح باشد.
در سال ۲۰۰۶، لریلارد (مالک قبلی نیوپورت) و نایک از طراح گرافیک آری سال فورمن پس از عرضه کفش‌های Ari Menthol 10s خود که طراحی نایک ایر فورس ۱ را با رنگ‌های نیوپورت ترکیب می‌کرد، شکایت کردند. به گفته فورمن، این کفش‌ها «تقدیم به دو برندی بود که بیشترین مصرف را داشته‌اند و کمترین را داده‌اند». در نتیجه شکایت، فورمن از نظر قانونی مجاز به داشتن یک جفت منتول ۱۰ نیست.
در سال ۲۰۲۱، نایک از گروه هنری MSCHF به دلیل " کفش شیطان "، نسخه اصلاح شده نایک ایر مکس ۹۷ با تصاویری آشکارا شیطانی شکایت کرد. نایک ادعا کرد که علامت تجاری نقض شده‌است و نام تجاری آنها به اشتباه با شیطان‌پرستی مرتبط شده‌است. یک قاضی منطقه ای ایالات متحده حکم داد که کفش‌های اصلاح شده قابل فروش نیستند.
غلامحسین صابر، زاده ۱۳۲۰ خورشیدی، نقاش، عکاس، و استاد نقاشی ایرانی است. صابر در سبک‌های بسیاری از جمله رئالیسم، امپرسیونیسم، و پساامپرسیونیسم کار کرده‌است. موضوع غالب کارهای او پرتره افراد کوچه و بازار و منظره‌های جنوب غربی ایران، به ویژه استان فارس و اطراف شیراز است.
صابر در سال ۱۳۲۰ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. پدرش محمد حسن و مادرش رضوان صابر بود. جد بزرگش میرزا مهدی صابر، شاعر و خوشنویس، معاصر محمدشاه قاجار و ناصرالدین شاه قاجار بود. استعداد و علاقه صابر به نقاشی از همان دوران کودکی مورد توجه معلمان مدرسه اش قرار گرفت. در حالی که هنوز در کلاس دهم بود، متقاعد شد که می‌خواهد هنرمند شود. در آن سال، خواهرش، که مدیر هنرستان دختران در شیراز بود، از خلیل نگارگر، نقاش شیرازی که به سبک کمال الملک کار میکرد و در هنرستان استاد نقاشی بود، خواست که به صابر نقاشی یاد دهد. نگارگر برای یک سال هر جمعه به خانه صابر می رفت و در این مدت اصول اولیه ساخت رنگ، کار با رنگ روغن، چگونگی ساختن بوم نقاشی، و کپی برداری از آثار استادان قدیمی را، که در میان نقاشان آن دوره در ایران رایج بود، به او آموخت. او همچنین داستان‌هایی از زندگی استادان بزرگ کلاسیک، به ویژه رافائل، تیتیان، و رامبراند، برای هنر آموز جوان حکایت می‌کرد و اشتیاق او را برای یادگیری هنر شعله‌ور تر می‌کرد.
در سال ۱۳۳۸ خورشیدی، در کلاس ۱۱ دبیرستان، صابر با ارسال کپیه ای از یک پرتره رپین در یک نمایشگاه گروهی از آثار هنر آموزان شرکت کرد. در این نمایشگاه او با یکی از دوستان خواهرش به نام جهانگیر مهربان پور آشنا شد. جهانگیر دانشچوی پزشکی و اهل مطالعه بود، انگلیسی می‌دانست و در اوقات فراغت نقاشی می‌کرد. او به صابر گفت که کپی کردن اتلاف وقت است و او را تشویق به طراحی و نقاشی از زندگی واقعی و مردم کوچه و خیابان کرد. آن دو با هم دوست شدند و چند باری برای طراحی زنده از آدمهای کوچه و بازار با هم بیرون رفتند. بعد از آن صابر روزهای تعطیل به تنهایی برای طراحی بیرون می‌زد.
صابر در سال ۱۳۳۹، پس از پایان دبیرستان، در مقطع کارشناسی رشته تاریخ و جغرافیا در دانشگاه شیراز پذیرفته شد. محیط علمی و نوآورانه دانشگاه به او چشم‌انداز وسیع تر و عمیق‌تری از جهان بخشید. دوستان جدیدی در بین دانشجویان پیدا کرد، نویسندگانی را کشف کرد که قبلاً با آنها آشنایی نداشت و با موسیقی کلاسیک آشنا شد.
از سال ۱۳۶۰ خورشیدی به بعد دانشگاه پنسیلوانیا به دولت ایران در تاسیس دانشگاه پهلوی، بر اساس آموزش عالی به سبک آمریکایی، کمک می‌کرد. در نتیجه کتابخانه دانشکده ادبیات با خرید مجموعه‌های بزرگی از کتاب‌های انگلیسی، از جمله تعداد زیادی کتاب در زمینه هنرهای تجسمی، در حال گسترش بود. صابر زمان زیادی را در کتابخانه به مطالعه آثار استادان قدیمی می‌گذراند. به مرور زمان با امپرسیونیست‌ها و به ویژه مونه و کامیل پیسارو آشنا شد و سخت مجذوب آنها و شیوه کارشان شد.
در سال ۱۳۴۳ خورشیدی، صابر با مدرک کارشناسی تاریخ و جغرافیا از دانشگاه شیراز فارغ‌التحصیل شد. سال بعد یک دوره یک ساله را در دانشسرای عالی تهران (که بعد به دانشگاه خوارزمی تغییر نام داد) گذراند تا بتواند به عنوان دبیر در وزارت آموزش و پرورش کار کند.
صابر، پس از پایان دوره یک ساله دانشسرای عالی، در سال ۱۳۴۴ به عنوان دبیر به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به خرمشهر، شهر بندری کوچکی در ساحل شرقی رودخانه کارون منتقل شد. سه سالی که او در خرمشهر گذراند نقشی حیاتی در پیشرفت حرفه ای اش به عنوان یک هنرمند امپرسیونیست داشت. در عین حال، نقاشی‌های آن دوره او، با تمایل‌های شدید واقع گرایانه و اکسپرسیونیستی، منعکس کننده مبارزات و رنج‌های مردم جنوب در میان مناظر گسترده و غنی خوزستان است.
در سال ۱۳۴۷ صابر به زادگاهش شیراز منتقل شد و به تدریس هنر، تاریخ، و جغرافیا در دبیرستان‌های مهرآیین و شاپور پرداخت. او همچنان در اوقات فراغت به نقاشی ادامه می‌داد. در ابتدا، همانند سال‌های خرمشهر، آثار او، به‌ویژه پرتره‌هایش، با رنگ‌های تیره‌تر و قلم‌موهای قوی‌تر، ظاهری اکسپرسیونیستی داشت. از اواسط دهه هفتاد، با الهام از آثار امپرسیونیست‌ها و متأثر از آسمان درخشان و خورشید خیره کننده استان فارس، به تدریج این رویکرد را کنار گذاشت. استفاده از رنگ‌های زنده امپرسیونیستی با سبکی تلطیف شده شبیه به پیش رافائلی، خصیصه بارز کارهای این دوران اوست. این گرایش به رنگ‌های زنده‌تر و خالص‌تر در دهه پنجاه خورشیدی ادامه یافت و منجر به یک سبک منحصر به فرد امپرسیونیستی و پوینتیلیستی شد.
در مهرماه ۱۳۴۷ وزارت فرهنگ و هنر یک آموزشکده هنر به نام «خانه فرهنگ شماره یک» در خیابان فردوسی شیراز افتتاح کرد. ناصر کجوری مدیر کل این وزارتخانه در استان فارس از صابر خواست کلاس‌های نقاشی این مرکز را راه اندازد. این آغاز کار صابر به عنوان معلم نقاشی بود. شرکت در کلاس‌های نقاشی خانه فرهنگ برای همه آزاد بود و تنها شرط آن علاقه به نقاشی بود. به غیر از تکنیک‌های طراحی و نقاشی، کلاس‌ها شامل جلسه‌های تئوری و تاریخ هنر بود. به علاوه، در این کلاس‌ها، در خلال نقاشی، صابر در زمینه‌های مختلف علمی و هنری سخن می‌گفت و هنرجویان را با ستاره‌شناسی، ادبیات، عکاسی، سینما، و موسیقی کلاسیک آشنا می‌کرد. طی ۳۲ سال صابر صدها هنرآموز تربیت کرد. بسیاری از شاگردان او خود به هنرمندان و مربیان برجسته هنری تبدیل شده‌اند. صابر در سال ۱۳۷۹ از تدریس در خانه فرهنگ بازنشسته شد و به همراه همسرش زهرا انتظاری آموزشگاه خصوصی هنری افق را افتتاح کرد. او تقریباً ۲۰ سال در آنجا به تدریس ادامه داد.
صابر از دوران دانشجویی با عکاسی آشنا شد. یکی از مشوق‌های او برای پیگیری عکاسی، یپرم آرتونیانس، مشهور به موسیو ژرژ، بود. موسیو ژرژ صاحب یک استودیو و فروشگاه عکاسی در شیراز بود. صابر عکاسی را با همان اشتیاق و پشتکاری که در نقاشی به خرج می‌داد دنبال کرد. موضوعات عکس‌های او، همانند نقاشی‌هایش، طبیعت بی‌جان، پرتره، و مناظر روستایی است. در سال ۱۳۸۲ خورشیدی نمایشگاهی از عکس‌های او در گالری سبز تهران به نمایش گذاشته شد.
در سال ۱۳۸۰ استانداری فارس خانه موروثی صابر را، به همراه بیست اثر او، به قصد ایجاد موزه صابر، از او خرید. این خانه بنایی ۲۰۰ ساله، با گچ بری و مقرنس کاری‌های زیبا، در محله تاریخی نزدیک شاه چراغ شیراز است. در سال ۲۰۰۳ طی مراسمی موزه رسماً به روی عموم باز شد. این متأسفانه دیری نپایید و ظرف چند سال آثار او به مکان نامعلومی منتقل، و موزه تعطیل شد.
در بهار سال ۱۳۸۴، موزه هنر مشکین‌فام شیراز در قدردانی از خدمت‌های صابر به هنر شیراز، نمایشگاهی جامع از آثار دوران مختلف صابر برگزار کرد.
در اردیبهشت ۱۳۹۸ اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، به همراه شهرداری شیراز، مراسم بزرگی با شرکت عده زیادی از هنرمندان و هنردوستان در بزرگداشت صابر در هتل همای شیراز برگزار کرد. در این مراسم لوح تقدیری از سوی اداره فرهنگ به صابر اهدا شد و عده ای از هنرمندان در تجلیل او سخنرانی کردند. این مراسم همراه با رونمایی از کتاب گزیده آثار صابر، «بهشت نور و رنگ»، و تمبر یادبود او بود. هم زمان با این مراسم نمایشگاهی از کارهای صابر در گالری وصال شیرازی، واقع در هتل هما، برگزار شد.
برزیل انیمادو () یک فیلم پویانمایی برزیلی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی ماریانا کالتابیانو و توزیع‌شده توسط ایمیجم فیلمز است. این اولین فیلم برزیلی است که به طور کامل با فناوری سه بعدی تولید شده است.
لوچ واقعی کوهلی (Pangio kuhlii) یا پانژیو کوهلی، که گاهی به عنوان مارماهی لوچ نیز شناخته می‌شود، یک ماهی آب شیرین کوچک شبیه مارماهی است که متعلق به خانواده لوچ (رفتگرماهیان) است. آنها از جزیره جاوا در اندونزی سرچشمه می‌گیرند. این موجود مار مانند بسیار لاغر اندام و شبگرد است و گونه واقعی آن در آکواریوم نگهداری نمی‌شود و گونه راه راه آن‌ها بیشتر در آکواریوم‌ها یافت می‌شود.
کوهلی لوچ ماهی مارماهی شکل است که کناره‌های بدن آن کمی فشرده شده، چهار جفت هالتر در اطراف دهان و باله‌های بسیار کوچک دارد. باله پشتی از وسط بدن شروع می‌شود و باله مقعدی به خوبی پشت آن قرار دارد. چشم‌ها با پوست شفاف پوشیده شده‌است. بدنه دارای ۱۰ تا ۱۵ میله عمودی قهوه ای تیره تا مشکی است و شکاف بین آنها صورتی ماهی آزاد تا زرد با سطح زیرین روشن است. هنگامی که ماهی به‌طور فعال پرورش نمی‌دهد، تمایز بین نر و ماده به راحتی آشکار نمی‌شود. با این حال، مشاهدات دقیق نشان می‌دهد که نرها سطح مقطع فوقانی/پشتی عضلانی‌تری دارند و باله‌های سینه‌ای آن‌ها بزرگ‌تر، به شکل دست و پا و اغلب مقداری رنگدانه در خود دارند. هنگام تولید مثل، ماده‌ها اغلب بزرگتر از نر می‌شوند و تخمدان‌های سبز رنگ آنها قبل از تخم ریزی از طریق پوست دیده می‌شود. تخم ریزی آسان نیست، اما زمانی که اتفاق می‌افتد چند صد تخم مایل به سبز در میان ریشه گیاهان شناور گذاشته می‌شود. لوچ‌های کوهلی در به بلوغ می‌رسند
زیستگاه طبیعی لوچ کوهلی، بسترهای شنی رودخانه‌های کند حرکت و نهرهای کوهستانی تمیز است. آنها یک ماهی اجتماعی هستند و معمولاً در دسته‌های کوچک یافت می‌شوند (آنها ماهی‌های مدرسه نمی‌روند، اما از شرکت گونه‌های خود لذت می‌برند)، اما طبیعتاً محتاط و شبگرد هستند و نزدیک به پایین شنا می‌کنند و در اطراف موانع خوراک می‌خورند. آنها به‌طور بومی در آب و هوای گرمسیری زندگی می‌کنند و آبی با پی‌هاش ۵٫۵ تا ۶٫۵ را ترجیح می‌دهند، اما پی‌هاش ۷٫۰ در آکواریوم، سختی آب ۵٫۰ دی‌جی‌هاش و محدوده دمایی ۷۵ تا ۸۶ درجه فارنهایت را تحمل می‌کنند (۲۴ تا ۳۰ درجه سانتی گراد). لواشک‌های کوهلی لاشخور هستند، بنابراین هر چیزی را که به ته برسد می‌خورند. آنها معمولاً در شب تغذیه می‌کنند، اما می‌توان تغذیه در روز را در آکواریوم خانگی آموزش داد.
در طبیعت، این گونه ماهی‌ها به‌طور مشترک در آب‌های بسیار کم عمق تخم ریزی و زاد و ولد می‌کنند. لوچ کوهلی ساکن پایینی است که در مکان‌های نرم فرومی‌رود. نام عمومی قدیمی آن «آکانتوفتالموس» از معنای «خار» یا «چشم خاردار» گرفته شده‌است که پس از ستون فقرات زیر هر چشم آمده‌است.
لوچ کوهلی در ابتدا توسط آشیل والنسین در سال ۱۸۴۶ برای بزرگداشت کار هاینریش کوهل به عنوان یک طبیعت‌شناس و جانورشناس به عنوان "کوبیتیس کولی" توصیف شد. در متون علمی از آن با نام "Acanthoپی‌هاشthalmus kuhlii" یاد شده‌است. نام جنس "Acanthoپی‌هاشthalmus" مترادف کوچک "پانژیو" است.
در حالی که نگهداری لوچ‌های راه راه "پانژیو" در آکواریوم‌ها رایج است، "کوهلی" واقعی به ندرت، حتی اگر وجود داشته باشد، نگهداری می‌شود. این به خاطر این واقعیت است که آنها بومی جاوا هستند، جایی که جمع‌آوری ماهی‌های زینتی بسیار نادر است. بسیاری از آنها شک دارند "که کوهلی" تا به حال وارد تجارت آکواریوم خصوصی شده باشد.
تعدادی گونه از جنس "پانژیو"، در درجه اول "P. semicincta" وجود دارد که شبیه به نظر می‌رسد و با همان نام فروخته می‌شود، نیاز به مراقبت مشابه دارد، و همه برای تانک‌های خانگی بسیار مناسب هستند. آنها معمولاً در آکواریوم سرسخت و عمر طولانی دارند و با همنوعان خود و دیگران به خوبی کنار می‌آیند.
در یک محیط آکواریومی، به خصوص اگر شن دانه‌بندی مناسبی داشته باشد، گونه‌های "پانژیو" می‌توانند در ته آن فرو بروند و برای مدت طولانی دیده نشده و در طول شب برای خوردن ظاهر شوند. اگر بعداً شن مختل شود، یک علاقه‌مند ممکن است خود را با ماهی‌ای که مدت‌ها پیش گم شده بود، بیابد. کوهلی ممکن است گهگاه در ورودی فیلترهای محافظت نشده شنا کند که احتمالاً منجر به مرگ آنها می‌شود.
پرورش این جانوران در اسارت، نیاز به فضاهای پنهان فراوان و کیفیت آب ثابت دارد.
نانا کینومی (؛ زادهٔ ) بازیگر، و خواننده اهل ژاپن است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "تورا-سان و عشق بازیگری" اشاره کرد.
کالین هیوت (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۵۰) خواننده و بازیگر استرالیایی است. کالین هیوت در ۱۶ آوریل ۱۹۵۰ در بندیگو به دنیا آمد. او یک خواهر به نام گلنیس هیوت دارد که از اوایل دهه شصت تا اواسط دهه هفتاد خواننده پاپ بود. گلنیس در سال ۱۹۷۳ یک تک آهنگ را با عنوان RCA, "C'est La Vie" bw "Captain Como" منتشر کرد.The Obscured Collection - Obscured 34, 16, Glenys Hewett هیوت نوه ادوارد رولینز، بوکسور متوسط وزن استرالیایی است که در دهه ۱۸۶۰ از زادگاهش گویان فرار کرد و اولین بار در سال ۱۸۸۱ از طریق بریتانیا وارد استرالیا شد. مادربزرگ او از طرف مادری از تبار آفریقایی آمریکایی است.Boxrec Boxing Encyclopaedia – Edward Starlight Rollins
هیوت در سال ۱۹۷۰ با دنی فینلی (درامر سابق MPD Ltd) ازدواج کرد. او همچنین مدیر و کارگزار او در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود. از سال ۱۹۷۸، فینلی همچنین مدیریت جان فارنهام را بر عهده داشت. در اواسط سال ۱۹۷۹، هیوت، فینلی و فارنهام در رستورانی به نام Backstage در ملبورن شریک بودند. این سرمایه‌گذاری سرنوشت خوبی نداشت و از نظر مالی به یک فاجعه تبدیل شد. در اکتبر ۱۹۸۰، فینلی به جانی یانگ در برنامه "زمان استعدادهای جوان" کمک کرد. هیوت و فینلی طلاق گرفتند. هیوت برای بار دوم ازدواج کرد و طلاق گرفت. شوهر دوم او (که او از او به عنوان «فرانسوی» یاد کرد) تا سال ۲۰۱۳ درگذشت."The Herald Sun", 29 November 2014 – Colleen Hewett reveals she is a victim of domestic violence - Andrew Rule سومین ازدواجش، در سال ۲۰۰۲ با ایان آیکن، تاجر سابق استرالیایی بود، آنها عموماً در فیجی زندگی می‌کردند. در اوایل سال ۲۰۰۶، آیکن هیوت را ترک کرد و متعاقباً با آیکن طلاق گرفتند و با همسر ۳۰ ساله‌اش، ایوا آیکن، دوباره ازدواج کردند. آیکن در اوایل سال ۲۰۰۸ در فیجی درگذشت.
بانوی صورتی () یک گروه موسیقی پاپ زنانه ژاپنی هستند که از اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ فعالیت می‌کردند،
پراویدنس یا مشیت یک فیلم مستقل کمدی معمایی آمریکایی به کارگردانی پوتسی پونسیرولی است که در کارولینای شمالی فیلمبرداری شده است. جوزف گوردون لویت، لیلی جیمز، هیمش پاتل و تیم بلیک نلسون بازیگران اصلی این فیلم هستند و مایکل ووکادینوویچ فیلمنامه را نوشته است.
یک پلیس در یک شهر کوچک جزیره‌ای باید یک قتل و کشف مقدار زیادی پول را بررسی کند.
فیلمبرداری در شهرستان برانسویک، کارولینای شمالی بین ۹ مه تا ۱۱ ژوئن ۲۰۲۲ انجام شد.
گزارش شده است که این فیلم در سال ۲۰۲۳ اکران خواهد شد، اگرچه تاریخ آن تایید نشده است.
"رشد و آسیب‌شناسی روانی " یک مجله پزشکی با داوری است که پژوهش‌هایی را پوشش می‌دهد که به ارتباط متقابل رشد روان‌شناختی معمول و نامعمول در کودکان و بزرگسالان می‌پردازد. این مجله در سال ۱۹۸۹ پایه‌گذاری شد و توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شده‌است. بر اساس "گزارش‌های استنادی مجله"، ضریب تأثیر این مجله در سال ۲۰۱۷ برابر با ۴٫۳۵۷ بود.
"آسیب‌شناسی روانی Psychopathology" یک مجله پزشکی با داوری همتا است که به تحقیق و طبقه‌بندی بیماری‌های روانی در روان‌پزشکی بالینی، رشته آسیب‌شناسی روانی می‌پردازد. در سال ۱۸۹۷ با عنوان "کلینیک روان‌پزشکی" پایه‌گذاری شد و نام کنونی خود را در سال ۱۹۸۴ به دست آورد.
میچیو کوگوره (; – ) بازیگر اهل ژاپن بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ""، "طعم چای سبز روی برنج"، "فرشته مست"، "خیابان شرم"، "پرتره خانم یوکی"، "شین هیکه‌مونوگاتاری"، "۴۷ رونین وفادار"، "آکو روشی، و "تورا-سان، همسریاب" اشاره کرد. دونالد ریچی، مورخ سینما، زمانی او را «یکی از همه کاره‌ترین بازیگران زن ژاپنی و شاید روشنفکرترین بازیگر زن ژاپنی در رویکردش به بازیگری» نامید.
ادوارد جاناتان لو (به انگلیسی: "Edward Jonathan"، زاده 24 مارس 1950 - 5 ژانویه 2014)، که معمولاً با نام ای جی لو نامیده می‌شود، فیلسوف و شخصیت دانشگاهی بریتانیایی بود. او استاد فلسفه در دانشگاه دورهام بود.