moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دَشت مُغان (در اصل جلگهٔ مغان) نام جلگه‌ای است در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل در شمال باختری ایران است.↵مغان جلگه‌ای است در ساحل جنوبی رود ارس و غرب دریای خزر که قسمت عمده آن در جمهوری آذربایجان و بخشی نیز در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل در شمال غربی ایران واقع است.↵مغان به دلیل خاک حاصلخیز، هوایی مناسب و بارانی کافی و همچنین رود ارس از جمله مناطق کاشت و برداشت محصولات کشاورزی محسوب می‌شود.↵هلو، شلیل، زردآلو، آلو، سیب، گلابی، به، انگور، گیلاس، آلبالو، انار، انجیر، خرمالو، گوجه سبز، ازگیل، توت، تمشک، هندوانه وخربزه از جمله میوه‌های این منطقه است.↵ذرت، کلزا، گندم، سویا، کنجد، زیتون، آفتابگردان، برنج، لوبیا سبز، نخود فرنگی، باقالی، پیاز، گوجه فرنگی، خیار، کدو، کدو تنبل، بادمجان، سیر، فلفل، بادام زمینی، بادام، پسته، پنبه، گردو، چغندرقند، حبوبات و لبنیات دیگر محصولات این منطقه هستند که رشد بسیار خوبی دارند.
دشت مغان از ده شهر بیله سوار، پارس‌آباد، جعفرآباد، مغانسر، اصلاندوز، گرمی، انگوت اسلام‌آباد، اولتان و بابک تشکیل شده‌است که قدیمی‌ترین شهر آن گرمی می‌باشد. طبق منابع یک سوم این دشت در ایران قرار دارد و مابقی در جمهوری آذربایجان است. دوران اوج مغان نیز در شهرستان مغان زمانی بود که کشت و صنعت در اوج رونق اقتصادی بود؛ که پس از جدا شدن از مشگین‌شهر توانست کم‌کم بر امکانات خود بیفزاید. مغان به پنج شهرستان گرمی، انگوت، پارس‌آباد، بیله سوار و اصلاندوز تقسیم شد. هم‌اکنون کشت و صنعت‌های مغان زبانزد عام و خاص است. در میان این پنج شهرستان، گرمی کهن‌ترین شهر می‌باشد. طبق تحقیقات باستان شناسان تاریخ دشت مغان مربوط به هزاران سال پیش است و وجود اشیای تاریخی بسیار که اکنون در موزه‌های شهرهایی همچون تبریز و اردبیل و … موجود می‌باشند گواهی بر این مدعاست که این دشت دارای پیشینه بسیار بالایی است. همچنین آب و هوای مناسب این دشت نیز نه تنها در استان بلکه در منطقه آذربایجان نمونه است. خاک هر سه شهر مغان بسیار ارزشمند است و طبق اظهار نظر کارشناسان کشاورزی محصول دهی خاک این شهرها از دیگر مناطق بیشتر است. همچنین پارس‌آباد نیز زمین‌های حاصلخیز و مناسبی برای کشت دارد و از این رو نام و آوازه کشت و صنعت و دامپروری مغان در همه جا پیچیده‌است.
موقعیت جغرافیایی منطقه مغان و شهرستان پارس‌آباد:در قسمت شمالی جلگه مغان قرار گرفته و با مساحت ۱۵۵۴ کیلومترمربع، شمالی‌ترین شهرستان استان می‌باشد؛ که از لحاظ موقعیت ریاضی بین ۳۹درجه و۲۰دقیقه تا ۳۹درجه و۴۲دقیقه عرض شمالی و۴۷درجه و۳۰دقیقه تا۴۸درجه و۱۰دقیقه طول شرقی از نصف النهارگرینویچ واقع شده و از سطح دریا به‌طور متوسط ۴۵ متر ارتفاع دارد. این شهرستان از شمال به رودخانه ارس و جمهوری آذربایجان، از غرب به شهرستان کلیبردر استان آذربایجان شرقی، از شرق به جمهوری آذربایجان و از جنوب و جنوب غربی به شهرستان‌های بیله سوار محدود می‌گردد.
شهر پارس‌آباد در۳۹درجه و۳۹دقیقه عرض شمالی و۴۷درجه و۵۴ دقیقه طول شرقی از نصف النهارگرینویچ قراردارد. فاصله این شهراز مرکز استان اردبیل، ۲۲۰کیلومتر بوده و دارای ۳بخش می‌باشد.
قسمت شمالی جلگه وسیع و حاصلخیز مغان شهرستان پارس‌آباد می‌باشد که از دامنه‌های شمالی کوه‌های خروسلوداغ و صلوات داغ در جنوب منطقه شروع گردیده و تا سواحل رود ارس در شمال به صورت سرزمینی نسبتاً هموار باشیب ملایمی گسترده شده‌است. به‌طور کلی چهره طبیعی منطقه را می‌توان به سه قسمت کوهستانی - کوهپایه‌ای و جلگه‌ای تقسیم نمود:
ارتفاعات جنوب، جنوب غرب و غرب منطقه را شامل می‌گردد که با شیب بیش از۱۰درصد از ارتفاع حداقل ۱۰۰متر به سمت جنوب و غرب برمیزان ارتفاع افزوده شده وتا حدود۷۰۰متر می‌رسد. دهستان قشلاق غربی، قسمت‌های از بخش اصلاندوز، بخش مرکزی و دهستان قشلاق شمالی در این نواحی قراردارند.
به‌طور کلی زمین‌های کمتراز۱۰۰متر ارتفاع متصل به کوهستان تا نزدیک جلگه را می‌توان جزو این ناحیه به حساب آورد. شیب زمین در این نواحی حدود ۱ تا ۱۰ درصد می‌باشد، کلاً اراضی مساعد برای فعالیت‌های کشاورزی و دامپروری و سکونت انسانی محسوب می‌گردد.
درشمال منطقه با شیب بسیار ملایم، کمتراز۵ درصد تا سواحل رود ارس گسترش دارد و به دلیل وجود خاک‌های آبرفتی دانه ریز و رسوبی و حاصلخیز تماماً زمین‌های عمده کشاورزی را تشکیل داده و از تراکم زیاد جمعیت برخوردار می‌باشد. این نواحی تا ارتفاع حداقل ۳۰متر از سطح دریا در منتهی‌الیه شمال شرق منطقه در دهستان ساوالان تداوم می‌یابد.
هکاتیوس میلتی مورخ یونان باستان از قومی به نام «میک» در اراضی رود ارس یاد کرده‌است. به اعتقاد محققان میک‌ها همان مغان هستند. هرودوت از آنها با عنوان «موخوی» (muxoy) نام برده‌است.
از زمان‌های بسیار قدیم اقوامی در سرزمین مغان سکنی گزیده‌اند که ایرانیان به ایشان آذری یا آذربایجانی گفته‌اند و این کلمه را در زبان اروپایی قدیم مخصوصاً در یونانی آذربایجان و سرزمین آن‌ها را آذربایجان ضبط کرده‌اند. در زمان‌های بعد آذربایجان را شامل سرزمینی که در میان شروان و آذربایجان ایران بوده‌است می‌دانستند. به‌طور کلی نام آذربایجان از آغاز قرن اول میلادی در تاریخ ذکر شده‌است.دانشنامه ایران و اسلام، زیر نظر احسان یار شاطر. بنگاه ترجمه و نشر کتاب - جلد اول. سال ۱۳۶۵
مرحوم سعید نفیسی نام قدیمی مغان را آموکان می‌داند، او در بخش معرفی سرزمین آذربایجان و مردم آن دیار می‌نویسد:
حاج زین العابدین شیروانی در کتاب «بستان السیاحه» در مورد موقعیت مغان چنین می‌نویسد:
امروزه، مردم محلی و بومی منطقه به خصوص شاهسونها، مغان را موغان می‌گویند.
در این منطقه تاریخی آثار بسیاری وجود دارند، که هر کدام از آن‌ها خصوصیات منحصر به فرد خود را داشته و بر اساس فرهنگ حاکم بر مردم زمان خود بنا شده‌اند. برای مثال گورستان‌های دشت مغان اغلب منسوب به هزاره اول و پیش از میلاد مسیح و مقدسات آن دوره هستند.
برخی از آثار تاریخی و تکرار نشدنی دشت مغان عبارتند از:
مغان در سفرنامه آدام اولئاریوس
آدام اولئاریوس در سال ۱۵۹۹ میلادی در شهر آشرس لبن (Aschersleben) آلمان در خانواده یک کفاش متولد شد. چون وضع مالی خانواده اش خوب نبود تحصیلات خود را با زحمت زیاد در حالی که کار می‌کرد ادامه داد و در سال ۱۶۲۰ میلادی وارد دانشگاه شد و در رشته علوم دینی مشغول تحصیل شد و در ضمن آن در رشته‌های ریاضی، نجوم، و زمین‌شناسی نیز تبحر پیدا کرد. سپس وارد دانشگاه فلسفه شد و در سال ۱۶۲۷ فارغ‌التحصیل گردید. اولئاریوس به عنوان مستشار و دبیر اول سفارت کشور شاه زاده‌نشین شلزویگ هلشتین (Schleswig Holstein) در ایران مشغول کار شد و با ثبت خاطرات و وقایع روزانه سفر خود، اقدام به چاپ سفرنامه خود نمود. متن زیر از کتاب وی برگرفته شده‌است.
آدام اولئاریوس در فصل ششم سفرنامه خود تحت عنوان مسافرت از شماخی تا اردبیل در مورد مغان چنین می‌نویسد: «... آخر ماه مارس به دهکده جوات در کنار رودخانه کر رسیدیم. خانه‌های این دهکده با نی ساخته شده بود و روی آن را با گل پوشانده بودند. ربع مایل بالاتر رود آراکس که امروز به آن ارس می‌گویند جریان دارد. سرچشمه ارس از جنوب باختری و رودخانه کر از باختر و شمال باختری است. پهنای هر رودخانه یکصد و چهل قدم و آب جاری در آن قهوه‌ای رنگ، آرام و عمیق است و بین دو کناره نسبتاً بلند جریان دارد. در کنار این رودخانه و نیز در تمام دشت مغان نیشکر و به وفور و گاهی برخی از آن به قطر یک بازو می‌روید. رودخانه کر مرز بین شروان و دشت مغان را به‌وجود آورده‌است. در کنار دهکده جوات پل بزرگی وجود دارد که ما روز دوم آوریل از روی آن گذشتیم و در آن طرف رودخانه یعنی منطقه مغان از سوی یک مهماندار یا بلد جدید که خان اردبیل اعزام داشته بود مورد استقبال قرار گرفتیم …».
«به هر حال سفر را ادامه دادیم و مسیر راه تقریباً یک مایل از ارس به طرف بالا بود. توقف شبانه ما در مرغزاری در فاصله نیم مایلی از ساحل و در کلبه‌های چوپانی مدور شکل بود که مهماندار به خاطر ما از قبل دستور فراهم کردنشان را داده بود.»
«روز سوم آوریل مرغزار مذکور را پشت سر گذاشتیم و شب را در همان کلبه‌ها که مهماندار آن را از جای خود کنده و جلوتر فرستاده بود، به‌سر بردیم. در آن روز چند گله بزرگ از وحوش را که ترک‌ها آن را جیران و ایرانیها آهو می‌نامند، دیدیم. اینها تقریباً شبیه گوزن هستند ولی پشمشان سرخ رنگ و شاخشان مانند شاخ بز به طرف عقب خم شده‌است و بسیار تند می‌دویدند. این نوع حیوان وحشی گویا فقط در مغان، شماخی، قره باغ و مراغه وجود دارد. در کنار نهری که بالا رود (بالها رود) نام داشت و ما برای لحظه‌ای استراحت و نوشیدن در آنجا توقف کردیم، تعداد زیادی لاک‌پشت دیدیم. آن‌ها در کنار ساحل بلند و روی زمین و تپه‌ها سوراخهایی در ماسه و شن کنده و در آن تحمگذاری کرده بودند …».
«پنجم آوریل به انتهای دشت مغان یعنی به کوه‌ها و سرزمین باجروان رسیدیم. از میان نهری گذشتیم و شب را در دهکده‌ای به نام شیخ مراد گذراندیم. خانه‌ها در اطراف و میان کوه ساخته شده بود. خانه‌های واقع در جلوی دهکده را با قطعات سنگ و خانه‌های عقبی را در داخل کوه ساخته و روی آن را با نی پوشانده بودند …».
«روز ششم همین ماه مسافرت را در بالای کوه و بین آن ادامه دادیم. میان راه در جاهای مختلف درخت انجیر دیدیم که به‌طور وحشی روئیده بود. همان روز به دهی خالی از سکنه رسیدیم، هنوز وسایل خود را برای استقرار آماده نکرده بودیم که به ما خبر دادند در پائیز گذشته (۱۰۴۵ ه‍.ق) بیماری وبا تمام اهالی این دهکده را به هلاکت رسانده‌است بنابراین توقف را جایز ندانسته فوراً از ده خارج شدیم و در بیابان برای خود خمیه زده و سایرین زیر آسمان و بدون سرپناه مشغول استراحت شدند؛ ولی هنگام شب کلبه‌های گرد پیشین که مهماندار آن را بر پشت گاوهای نر حمل می‌کرد رسید و در آن‌ها اقامت کردیم. این کلبه‌ها با چند چوب دراز و پیچ و خم دار که در راس توسط صفحه‌ای به یکدیگر متصل می‌شدند، ساخته شده بود و در موقع لزوم جدا و مجدداً به هم وصل می‌شدند و مورد استفاده قرار می‌گرفتند. وقتی که هوا را مهی غلیظ و بدبو فرا گرفت و سرد شد، دیدیم که چند نفر از همراهان به یکی از همان خانه‌های روباز ده رفتند و در میان منزل هیزم آتش کرده‌اند. ما نیز به آن‌ها پیوستیم و شرابی را که در شب پیش تهیه کرده بودیم به میان آوردیم و مشغول نوشیدن شدیم. آن شب را با ترس از بیماری وبا و گفتگوهای شیرین و سرگرمیهای مختلف به صبح رساندیم (۱۶۳۵ م).»
آدام آلئاریوس از دشت مغان به اردبیل رفته و مدتی طولانی در آن شهر می‌ماند و رهسپار گیلان می‌شود. آلئاریوس سپس از گیلان به مقصد شماخی حرکت کرده و این بار نیز از دشت مغان عبور کرده و در مورد این منطقه در سفرنامه خود چنین می‌نویسد:
«دربارهٔ دشت مغان آنچه باید گفته شود این است که درازای آن بیش از شصت و پهنایش را بیست مایل تخمین می‌زنند و ترک‌ها این دشت را مین دون لوک (هزار سوراخ دود) و ایرانیها موغان یا موکان می‌نامند، زیرا در این دشت اقوام و نژادهای مختلفی زندگی می‌کردند که در زمان … به مخالفت با ایشان برخاسته و از این جهت آن‌ها را به این منطقه تبعید کرده بودند که نه در شهرها و نه در دهات اجازه اقامت داشتند، بلکه فقط می‌بایست در کلبه زندگی کنند. این افراد را سومک رعیتی می‌نامند، زیرا بخشی از آن‌ها به عنوان برده‌های فلک زده باید اسیر شاه باشند و گروه دیگر چون امکانات بسیار محدودی برای معیشت در اختیارشان گذاشته شده در فقر و بدبختی زندگی می‌کنند. اهالی دشت مغان از طریق گله داری زندگی را می‌گذرانند. تابستان راهی دامنه کوه‌های سبلان که چراگاه و آب و هوای خنک دارد می‌شوند و در زمستان بساط زندگی را بر پهنه دشت باز می‌کنند.»
منبع:کتاب دوجلدی مغان نگین آذربایجان-نوشته احد قاسمی- چاپ تهران ۱۳۷۷-جلد اول
ساندرا هال مگنوس فضانورد و مهندس آمریکاییست.
خانم مگنوس متولد ۱۹۶۴ ایالت ایلینوی بوده و دکترای خود را در رشته مهندسی مواد از مؤسسه فناوری جرجیا دریافت نموده‌است.GT | Cleared for Takeoff: Georgia Tech Graduate Is Crewmember On Shuttle Mission To International Space Station
وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۲، اس‌تی‌اس-۱۲۶ و اس‌تی‌اس-۱۳۵ شرکت کرده‌است.
آنا لی تینگل فیشر فضانورد و پزشک آمریکایی است.
او متولد ۱۹۴۹ ایالت نیویورک بوده و دکترای خود را در رشته پزشکی از یو سی ال ای دریافت نموده‌است.
وی اولین مادر در فضا است.Fisher
وی تا کنون در مأموریت STS-51-A شرکت نموده و در ماموریت‌های آتی برنامه‌های شاتل نیز شرکت خواهد داشت.
لیسا ماری نواک فضانورد و افسر نیروی دریایی آمریکاییست.
خانم نواک متولد ۱۹۶۳ شهر واشینگتن دی سی بوده و کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی هوا-فضا از مدرسه عالی نیروی دریایی در کالیفرنیا دریافت نموده‌است.
وی در جریان رقابتی عاشقانه بر سر تصاحب ویلیام اوفلین (خلبان مأموریت STS-116) دستگیر، به اتهام اقدام به آدم‌ربایی و قتل محکوم و از ناسا اخراج گردید.BBC News | World | Americas | Astronaut in love kidnap plotBBC News | World | Americas | Astronaut on murder plot chargeAstronaut Charged With Attempted Murder- New York Times
وی در مأموریت STS-121 شرکت نموده و کاپیتان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است.
در سال ۲۰۰۷ پس از بازداشت لیسا نواک به اتهام تلاش برای آدم‌ربایی و ضرب و شتم، هیأتی به بررسی وضعیت بهداشتی و روانی فضانوردان پرداخت این هیئت در گزارش خود اعلام کرد که برخی فضانوردان حداقل در دو مورد علی‌رغم بالا بودن میزان الکل در بدنشان اجازه پرواز یافتند.فضانوردان ناسا 'درحال مستی اجازه پرواز یافتند' وبگاه بی‌بی‌سی فارسی ولی مدیر امور ایمنی ناسا ضمن رد این گزارش اعلام کرد که علی‌رغم بررسی بیش از ۴۰ هزار گزارش رسمی از مشکلات پرواز طی ۲۳ سال، هیچ شاهدی که موید ادعای مست بودن فضانوردان باشد نیافته‌است.رد ادعای پرواز فضانوردان 'درحال مستی' وبگاه بی‌بی‌سی فارسی
کراکاتوآ آتشفشانی است که در کشور اندونزی، در تنگه سوندا، بین جزایر سوماترا و جاوه قرار دارد. جزیرهٔ کراکاتوآ از سه مخروط تشکیل شده‌است که یک حفرهٔ تفتالی دارند و یک آتشفشان (کراکاتوآ) به حساب می‌آیند. این آتشفشان به خاطر انفجار ۲۶ اوت سال ۱۸۸۳ معروف است که از میان شدیدترین انفجارهای آتشفشانی بوده‌است و بخش اعظم این جزیره را از بین برده‌است. نمایه شدت فوران آتشفشان ۶ درجه بوده، که تقریباً برابر است با انفجار ۲۰۰ مگاتن تی‌ان‌تی (تری‌نیتروتولوئن)، ۱۳۰۰۰ برابر بازده بمب پسر کوچک (بمب اتمی) در هیروشیما. دهانهٔ مخروط آن از نوع کاسه آتشفشانی (کالدرا) است و فوران آن از نوع فوران پلینیاییPlinian eruption است.
طول جزیرهٔ کراکاتوآ پیش از این انفجار حدود ۹ کیلومتر و عرض آن حدود ۵ کیلومتر بود و این جزیرهٔ خالی از سکنه یک پوشش گیاهی مخصوص مناطق گرمسیری و شرجی داشت.
آخرین فعالیت این آتشفشان پیش از سال ۱۸۸۳ در سال ۱۶۸۰ بوده‌است و به نظر می‌رسید که این آتشفشان خاموش است. باوجود این زمین‌لرزه‌های شدیدی رخ می‌داد. روز ۲۰ ماه مه سال ۱۸۸۳ کراکاتوآ دوباره فعال شد و از دهانهٔ مخروط‌هایش بخار و خاکستر به بیرون فوران می‌کرد. فوران‌های آن تا ۶ کیلومتر ارتفاع داشت و صدای آن‌ها تا باتاویا در جاکارتا شنیده می‌شد. این وضع تا اواخر مه ادامه داشت و شدت آن به‌تدریج کاهش یافت. در طول ژوئن و ژوئیه فعالیت‌های کراکاتوآ دوباره افزایش یافت. گازها، خاکستر و بخارهای آزادشده باعث تاریکی هوا شده بودند.
روز ۲۶ اوت، در حدود ساعت ٬۱۳ انفجار بلندی تا ۵۰ کیلومتری آتشفشان شنیده‌شد و به دنبال آن انفجار شدیدتری (حدود ساعت ۱۴) زمین را لرزاند. این انفجار با فوران شدید خاکستر همراه بود (حدود ۱ میلیون متر مکعب خاکستر به بیرون پرتاب شد) که بخشی از آن تا ارتفاع ۲۷ کیلومتری پرتاب شد و بخش دیگر آن به صورت بارانی از خاکستر همه چیز را در شعاعی به طول ۱۶۰ کیلومتر از کراکاتوآ دربر گرفت و آن ناحیه را در تاریکی کامل فروبرد. پس از آن هم انفجارهایی تقریباً هر۱۰ دقیقه یک بار شنیده می‌شدند. بعد از ظهر همان روز نیز سونامی کوچکی سواحل سوماترا را مورد اصابت قرار داد.
روز ۲۷ اوت، در حالی که در شعاع ۱۶۰ کیلومتری کراکاتوآ همه‌چیز به مدت ۲۲ ساعت در تاریکی کامل قرار داشت، انفجار وحشتناکی (حدود ساعت ۱۰) رخ داد. صدای ناشی از این انفجار بلندترین صدایی بود که گوش‌های انسان تا به حال قادر به شنیدن آن بوده‌اند. این صدا تا ۴۸۰۰ کیلومتری کراکاتوآ، در بخش‌هایی از استرالیا نیز شنیده شد. در این انفجار، حفرهٔ تفتالی آتشفشان به‌طور کامل خالی شد و دوسوم جزیره در دریا فروریخت. در پی این انفجار، سونامی عظیمی سواحل جاوه و جزایر دیگری را به‌طور کامل تخریب کرد و هر نشانی از آبادی را با موج‌های خود به دریا برد. در بعضی نقاط بلندی امواج به ۴۰ متر می‌رسید. این امواج در سواحل آفریقای جنوبی نیز به‌طور خفیف‌تری دیده شدند. همان روز، تلاطم غیرمنتظره‌ای در آب‌های خلیج بیسکای ثبت شد. با آرام گرفتن کراکاتوآ، بهمنی از توده‌های داغ گاز و خاکستر زمین‌های اطراف را دربر گرفت.Pyroclastic flow فروریزی بخش عظیمی از جزیره باعث به وجود آمدن یک کاسه آتشفشانی بسیار بزرگ در کراکاتوآ شد.
این انفجار باعث زیان‌های مادی و جانی بسیاری شد حدود ۳۶۰۰۰ هزار نفر جان باختند و پرده گوش اکثر مردم ان منطقه پاره شد. سواحل جزایر اطراف کراکاتوآ در برابر سونامی‌های به وجود آمده به شدت تخریب شدند. همچنین، مواد مذابی که آتشفشان پرتاب کرده بود در جزایر اطراف کراکاتوآ نیز به مقدار فراوان فرود آمد. خاکسترهای آزاد شده تا فاصله‌ای به طول ۱۸۵۰ کیلومتر از آتشفشان به صورت باران فروریختند. بهمن توده‌های ابر داغ نیز باعث خسارات جانی بسیاری در جزایر اطراف شد. برآورد رسمی کشته‌شدگان این سانحه ۳۶٬۴۱۷ نفر بود.
تودهٔ ۲۷ کیلومتری خاکستر پرتاب‌شده آن قدر زیاد بود که باعث شد دمای متوسط جهانی در سال ۱۸۸۴ ۱٫۲۵ درجهٔ سلسیوس کاهش یابد. شرایط دمایی تا ۴ سال همین وضع را داشت. در این فوران، ۲۰ میلیون تن گوگرد آزاد شد، که باعث غروب‌های بسیار تابان و سرخ‌رنگ خورشید به مدت چندین ماه شد.
در سال ۱۹۲۷ فوران‌هایی زیر دریایی باعث بزرگ شدن مخروط جدیدی شدند که سر از آب درآورد. نام این مخروط آناک‌کراکاتوآ و به معنای فرزند کراکاتوآست. این آتشفشان امروزه نیز فعال است و آخرین فعالیت آن در اوایل نوامبر سال ۲۰۰۷ بود و گازهای داغ، مواد مذاب و سنگ به بیرون پرتاب کرد. این مخروط به سرعت در حال بزرگ شدن است و هر سال ۵ متر بر آن افزوده می‌شود.
فَوَران پلینیایی (به انگلیسی: Plinian eruption)، گونه‌ای انفجار آتشفشانی است که ویژگی آن همانند با نوع فوران آتشفشان کوه وزوویوس ایتالیا در سال ۷۹ میلادی است.
در آن سال پلینی کوچک یکی از نویسندگان روم باستان در نوشته‌ای این فوران را توصیف کرد.
در فوران پلینیایی ستونی از دود و خاکستر تا پوش‌کره (استراتوسفر) بالا می‌رود. از ویژگی‌های این نوع فوران ایجاد گدازه‌های سنگ‌پایی و فوران‌های نیرومند و پیوستهٔ گاز در هوا است. آتشفشان‌های پلینیایی به‌طور مداوم فعالیتی در طول سال ندارند و ممکن است پس از سال‌ها خاموشی فوران کنند و حفرهٔ تفتالی خود را به‌طور کامل خالی کنند و مخروطشان فروریزد.
فوران پلینیایی در آتشفشان‌های نزدیک نواحی فرورانش رخ می‌دهد. ماگمای بیرون رانده‌شده گرانروی بسیار زیادی دارد و باعث سد شدن مجراهای مخروط و انفجار شدید آن‌ها می‌شود. این انفجارها می‌توانند کل آتشفشان را از بین ببرند و یک کاسه آتشفشانی را تشکیل دهند. ستون دود و خاکستر حاصل از فوران معمولاً ده‌ها کیلومتر ارتفاع دارد و بارانی از خاکسترهای داغ را در تمامی نواحی اطراف می‌پخشاند. این فوران‌ها معمولاً با بهمن گاز و خاکستر جوشان همراه است که به طور موازی با سطح زمین، به سرعت پیش می‌رود و بسیار خطرناک است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Plinian_eruption»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸).
ویکی‌پدیای فرانسوی
تلما و لوییز فیلمی است محصول سال ۱۹۹۱ به کارگردانی ریدلی اسکات. نقش اصلی را در این فیلم دو زن (جینا دیویس در نقش تلما و سوزان ساراندون در نقش لوییز) ایفا می‌کنند.
"تلما و لوییز" در شصت و چهارمین دوره جوایز اسکار، نامزد دریافت ۶ اسکار شد و اسکار بهترین فیلم‌نامه غیر اقتباسی به نویسنده داستان این فیلم تعلق گرفت.
دو دوست صمیمی تلما دیکسون و لوییس ساویر برای سفر آخر هفته به کلبه‌ای کوهستانی برای ماهیگیری برنامه‌ریزی می‌کنند تا برای چند روزی از زندگی ملال‌آور شهری خود در آرکانزاس خلاص شوند. تلما یک زن خانه‌دار ساده است که با مردی موهن و کنترل‌کننده و تاجر فرش بنام داریل ازدواج کرده‌است. لوییس که زبان تیزی دارد خدمت‌کار رستورانی است که با موزیکدانی ساده گیر بنام جیمی در ارتباط است که بیشتر وقت خود را در سفرهای جاده‌ای می‌گذراند.
در توقف بین راه برای نوشیدنی در بار کنار جاده تلما با غریبه‌ای لاس زن، هارلان، آشنا می‌شود و با او می‌رقصد. بعدتر در محوطه پارکینگ، هارلن شروع به بوسیدن تلما و درآوردن لباس‌های او می‌کند. تلما مقاومت می‌کند ولی هارلن با خشونت جواب داده و قصد تجاوز به تلما را می‌کند. لویس آنها را در محوطه پارکینگ پیدا می‌کند و با تاپانچه‌ای که از خانه تلما آورده‌اند هارلن را تهدید می‌کند. هارلن کوتاه می‌آید و وقتی دو زن شروع به دور شدن می‌کنند داد می‌زند که بایستی تلما را مورد تجاوز قرار می‌داد. لوییز با عصبانیت به سینه هارلن شلیک می‌کند و هارلن در جا کشته می‌شود. تلما که به شدت ترسیده لوییز را به خودرو می‌برد و آن‌ها با خودرو خود فرار می‌کنند.
با اینکه داستان فیلم در مسیری بین آرکانزاس و گرند کانیون می‌گذرد اما فیلمبرداری در ایالات کالیفرنیا و یوتا انجام شد. فیلمبرداری قسمت‌های اولیه مناطق روستایی حوالی بکرسفیلد در کالیفرنیا و مواب در یوتا بوده. صحنه گرند کانیون در جنوب پارک اسب مرده در یوتا انجام شده‌است.
فیلم با بازخورد بسیار مثبت منتقدان مواجه شد. در سایت متاکریتیک امتیاز فیلم ۸۸ از ۱۰۰ گزارش شده‌است. راتن تامتو به فیلم امتیاز ۸۳٪ داده‌است. جانت مسلین، منتقد نیویورک تایمز، در نقد خود صرفاً از فیلم ستایش کرد:" تلما و لوییس اثر آقای اسکات، با فیلمنامه درخشانی که کالی خوری نوشت، فیلم شگفت‌انگیزی است که از استعداد پنهان اسکات (که سابقاً با فیلم‌های اکشن مانند بیگانه، بلید رانرو باران سیاه شناخته می‌شد) در کمدی خوش‌ساخت و ارائه تصویری زنده از آمریکا علی‌رغم انگلیسی بودن، پرده برمی‌دارد. فیلم بازساختی آنچنان پرهیجان و تازه از ژانر فیلم‌های رفاقتیbuddy film است که به نظر می‌آید این ژانر به تعبیری مثبت، جدید است. استفاده از ظرفیت‌های نامنتظره سوزان ساراندون و جینا دیویس که کاملاً در نقش‌های خود جا افتاده‌اند به فیلم کیفیتی پرشور داده‌است."Thelma & Louise (1991)" "The New York Times". May 24, 1991.
تلما و لویس همچنین مورد نقد تعدادی از منتقدین قرار گرفت که اعتقاد داشتند تصویر مردان در فیلم بیش از اندازه منفی و ناعادلانه بوده است."Is This What Feminism Is All About?" "Time", June 24, 1991."Callie Khouri Answers Critics Of 'Thelma And Louise'" "Chicago Tribune". July 7, 1991.
منتقدان و نویسندگان زیادی بر روی لحن فمینیستی فیلم تأکید کرده‌اند. روبی ریج اعتباری که فیلم به تجربه زنانه می‌دهد را ستود و کنت توران فیلم را نئوفمینیستی خواند. در مقاله خود جسیکا انولد نتیجه می‌گیرد که فیلم به الگوهای معمول مرد غیرتی حمله می‌کند و کلیشه‌های روابط مرد و زن را بر ملا می‌سازد.
در نقد لس آنجلس تایمز، شیلا بنسون به فمینیستی خوانده شدن فیلم اعتراض می‌کند و معتقد است که ایده اساسی فیلم بیش از اندازه درگیر انتقام و خشونت است که از ارزش‌های فمینیستی به دور است.
لیبراژد شهری است در خاور کشور آلبانی.
این شهر مرکز استان لیبراژد آلبانی است.
شرکت هواپیمایی تابان (Taban Airlines) در سال ۱۳۸۴ موفق به کسب مجوز از سازمان هواپیمایی کشوری ایران شد و از سال ۱۳۸۵ پروازهای خود را به‌طور رسمی آغاز کرد. مرکز عملیاتی این شرکت در شهر مشهد است. تابان در سال ۱۳۸۹ نیز آشیانه تعمیر و نگهداری خود را در فرودگاه هاشمی نژاد مشهد افتتاح نمود و از این طریق علاوه بر هواپیماهای ملکی خود به دیگر شرکت‌ها نیز خدمات ارائه می‌کند.
شرکت هواپیمایی تابان توسط خلبان اصغر عبدالله‌پور و با مشارکت منطقه ویژه اقتصادی سرخس و شرکت سهامی توس گستر فعالیت خود را آغاز کرد. همچنین این شرکت توافق‌نامه ای با هواپیمایی سهند آسیا دارد که این شرکت با توجه به فعالیت نامنظم در سال‌های ۱۳۸۸٬۱۳۹۵٬۱۳۹۷ به مدتی کوتاه ۲ فروند مک دانل داگلاس ام دی-۸۳ سهند آسیا به تابان اجاره داده شد. اخیراً سهند آسیا دوباره تصمیم به شروع فعالیت گرفته و یک فروند ام دی-۸۳ این شرکت دوباره به اجاره تابان درآمده و قرار است تا شروع فعالیت رسمی سهند آسیا، در ناوگان تابان بماند.
ناوگان فعلی
شرکت هواپیمایی تابان دارای ۸ فروند هواپیماست که هر روزه پروازهای خود را از دو فرودگاه مشهد و تهران آغاز می‌کنند.
ناوگان قبلی
سی‌اس‌آی نام یک سریال تلویزیونی پرطرفدار در ایالات متحده آمریکا است. که از ۶ اکتبر سال ۲۰۰۰ پخش آن آغاز شد و پس از نمایش ۳۳۷ قسمت (اپیزود) در ۱۵ فصل ، ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۵ پایان یافت.
CSI مخفف واژهٔ "Crime Scene Investigation" است، که به معنای "تحقیقات صحنه جرم" می‌باشد و سریال در مورد ماجراهای اداره پلیس شهر لاس وگاس در ایالت نوادا است.
سازنده این اثر آنتونی زوکر است و مالکیت این سریال تلویزیونی متعلق به شبکه سی بی اس آمریکا است.
سی اس آی در بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ با نزدیک به ۲۶٫۲ میلیون بیننده پر بیننده‌ترین سریال تلویزیونی سال آمریکا گشت.
این سریال تاکنون برنده جایزه امی هم شده است و به حدی موفقیت‌آمیز بود که دو سریال دیگر ( و ) از روی این سریال ساخته و پخش شده‌اند.
گاوبازی رودیو یا رودئو نام یک ورزش محبوب در کشورهای آمریکایی است.
این ورزش ریشه در کشورهای اسپانیولی همانند مکزیک و غرب آمریکا دارد، ولی امروزه ورزش محبوب کاوبوی‌های کشورهای آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آمریکای لاتین، و نیز استرالیا ست.
بزرگ‌ترین واقعه این ورزش هر ساله در نوادا در جام نهایی رودیو (National Finals Rodeo) در لاس وگاس برگزار می‌شود.
ورزش رودیو به چند اقسام و نوع تقسیم می‌شود.
که به دو دسته Timed Events (رشته‌های زمانی) و Roughstock Events (رشته‌های امتیازی) تقسیم می‌شوند. رویدادهای زمان‌بندی‌شده نشان می‌دهند که رقبا برای سریع‌ترین زمان رقابت می‌کنند، در حالی که رویدادهای راف استاک برای بالاترین امتیاز رقابت می‌کنند. سوارکار باید ۸ ثانیه روی حیوان بماند بدون اینکه با دست آزاد به حیوان، خود یا وسایلش دست بزند. در این هشت ثانیه سبک سواری سوارکار و میزان سختی حیوان توسط دو داور ارزیابی می‌شود.
در ایالات متحده آمریکا و کانادا بازی‌های بسیاری برگزار می‌شود. انجمن حرفه‌ای کابوی‌های رودیو (PRCA)، فدراسیونی از سوارکاران حرفه‌ای رودیو، سالانه حدود ۷۰۰ رودیو را سازمان‌دهی می‌کند. کالج‌ها و دبیرستان‌ها نیز میزبان بازی‌های سواری هستند. مسابقات فینال ملی که هر ماه نوامبر به مدت ده روز در لاس وگاس برگزار می‌شود، بهترین رقبا را در هر رشته گرد هم می‌آورد.
همه رشته‌های مدل آمریکایی در مسابقات سوارکاری رودیو آلمان انجام نمی‌شوند و رشته‌های فردی به دلایل رفاه حقوق حیوانات اجرا نمی‌شوند.
رشته‌های زیر در آلمان برگزار می‌شوند
در علم مالی، فروش استقراضی عمل فروختن دارایی و معمولاً اوراق بهاداری است که از شخصی (معمولاً یک کارگزار) با هدف خریدن مشابه همان دارایی در آینده برای پس دادن آن، قرض گرفته می‌شوند.
فروشندگان استقراضی امیدوارند که از کاهش قیمت آن دارایی پس از فروش و تا قبل از خرید مجدد آن سود کنند. از آنجایی که پس از کاهش قیمت بایستی بهای کمتری را هنگام خرید مجدد آن دارایی بپردازند.
همچنین درصورتی که قیمت افزایش یابد، فروشنده استقراضی متحمل ضرر می‌شود (چراکه مجبور است آن دارایی را در قیمتی بالاتر از آنچه که فروخته خریداری کند). این ضرر محدود به کل بهای دارایی فروخته شده‌است. دیگر هزینه‌های فروش استقراضی، هزینه قرض‌گیری دارایی و … است. از دید ریاضی، فروش استقراضی برابر با خرید دارایی با حجم منفی است.
فروش استقراضی همواره محدود به دارایی‌هایی است که در بازارهای اوراق بهادار، کالا و ارز مبادله می‌شوند و حجم ورود خروج این دارایی‌ها در آن بازار، هر زمان قابل کنترل باشد، تا خرید مجدد دارایی قرض گرفته شده در هر زمان لازم امکان‌پذیر باشد. چون این نوع دارایی‌ها مثلی هستند، هر دارایی از همان نوع که خریداری شود می‌تواند به قرض دهنده به عنوان عوض قرض داده شود.
سهم‌های ACME Inc. هم‌اکنون به قیمت $۱۰ برای هر سهم در حال مبادله است.
استراتوسفر لاس وگاس یک هتل، مرکز سرگرمی، و برج تفریحی و دیدبانی شهر لاس وگاس در نوادا است.
این برج که ۳۵۰ متر ارتفاع دارد، در سال ۱۹۹۶ ساخته شد.
یکی از مراسم مذهبی ویژه عاشورا و ماه محرم در شهر بروجرد و مناطق اطراف آن برپایی تکیه‌های عزاداری در خانه‌های شخصی است که به آن‌ها سقاخانه گفته می‌شود.سقاخانه در شهرهای دیگر و از جمله در تهران به محلهای کوچکی که برای نذر کردن شمع و آب آشامیدنی است گفته می‌شود. رسم است که با فرا رسیدن ماه محرم، برخی از خانواده‌های بروجردی، یک یا چند اتاق از منزل خود را با استفاده از پارچه‌های مشکی، سیاهپوش می‌کنند و منبری چوبی با تعدادی چراغ کوچک در بالای اتاق قرار می‌دهند. دیوارهای سقاخانه با شمایل بزرگان شیعه و نیز شعرهای حماسی در مدح حسین بن علی و کشته شدگان کربلا آراسته می‌شود. بیشتر منازل دارای یک اتاق مشترک برای زنان و مردان هستند اما در خانه‌های بزرگتر یا سقاخانه‌های پر مخاطب، ممکن است فضای زنان از مردان جدا باشد.
در اکثر موارد سقاخانه ها با عروسک تزیین میشود که طبق سنتی قدیمی خانواده ها و عروس و دامادی که از نعمت فرزند محروم هستند با دخیل بستن در سقاخانه ها به امید حاجت روا شدن و فرزند دار شدن هستند .
معمولاً سقاخانه‌های از اول تا دهم محرم برپا می‌شوند. خانه‌های دارای سقاخانه در هر کوی، با داشتن پرچمی سیاه یا سبز رنگ بر سردر خانه و نیز نصب چراغهای تزئینی مشخص می‌شوند. با تاریک شدن هوا، صاحب خانه کوچه را آب پاشی می‌کند، چراغهای تزئینی را برای جلب توجه عابران روشن می‌کند و درب خانه را بازمی‌گذارد. اهالی شهر با پوشیدن لباسهای سیاه رنگ، دسته دسته از یک سقاخانه به سقاخانه‌ای دیگر می‌روند و این کار معمولاً تا پاسی از شب ادامه دارد. چنانچه بازدیدکنندگان از باز بودن سقاخانه مطمئن نباشند پیش از ورود به خانه با صدای بلند می‌پرسند: قلیچه یا قولوچه؟ اگر صاحبخانه بگوید "قلیچه" به معنای اذن ورود می‌باشد. به همین روی گاه به سقاخانه قلیچ هم گفته می‌شود. رسم است با ورود به سقاخانه پیش از سلام واحوالپرسی با حاضران، گفته شود «بر قاتلان سیدالشهدا لعنت». میزبان و حاضران نیز با گفتن «بیش باد» از میهمانان جدید استقبال می‌کنند. در گذشته رسم بود که میهمانان اشعاری در مدح امامان شیعه و کشته شدگان کربلا می‌خواندند و سینه زنی مختصری می‌کردند. میزبان با انواع میوه، شیرینی و نوشیدنی‌های سرد و گرم از میهمانان پذیرایی می‌کند.
رسم است که همسایه‌ها، نفت، چراغ، شیر، میوه، خرما، شیرینی و مواد دیگری را نذر سقاخانه‌های محل می‌کنند و به این ترتیب بخشی از هزینه برپایی سقاخانه را تقبل می‌کنند. هرچند سقاخانه اساساً برای بزرگداشت کشته شدگان کربلا برپا می‌شود و هدف آن سوگواری است اما در عمل، فرصتی مناسب برای دیدار با همسایگان، دوستان، همکاران و اقوام است. علاوه بر دید و بازدیدها، امکان خروج دختران جوان از خانه نیز فراهم می‌شده و به این ترتیب، زمینه دیده شدن آنان توسط خانواده‌های دیگر و سرگرفتن عروسی نیز در سقاخانه‌ها وجود داشته‌است. علاوه بر این، دهه اول محرم، یکی از بهترین زمان‌هایی است که زنان و کودکان آزادانه و بدون هراس می‌توانند شب‌ها در کوچه و خیابان‌های شهر رفت و آمد داشته باشند.
برخلاف تکیه‌های عمومی که در مساجد، حسینیه‌ها یا به صورت موقت در سطح معابر ایجاد می‌شوند، سقاخانه‌ها بیشتر در منازل شخصی افراد برپا می‌شوند. همچنین تکیه‌ها بیشتر پایگاهی برای جمع شدن هیئت‌های عزادار هستند اما سقاخانه‌ها چنین نقشی ندارند.
آئین سقاخانه بروجرد در دیماه ۱۳۹۱ در فهرست میراث معنوی کشور به ثبت ملی رسید.
چک‌چکو یکی از آئین‌های سنتی ماه محرم در شهر استهبان استان فارس است. چک‌چکو گونه‌ای عزاداری سنتی است که در عصر عاشورا در این شهر با حضور اهالی انجام می‌گیرد. عزاداران از قبل دو قطعه سنگ یا چوب تهیه می‌کنند و به دور نوحه‌خوان گرد می‌آیند. به هنگام نوحه خوانی و با اشاره نوحه‌خوان، عزاداران به جای سینه زدن، سنگها را در دودست نگاه داشته و بالا می‌برند و در بالای سر دو سنگ یا دو چوب را به هم می‌زنند و بعد همزمان با ریتم نوحه، خم شده و دوباره سنگها را میان دو پایشان به یکدیگر می‌زنند. سپس به صورت هماهنگ یک گام به جلو و یک گام به عقب برمی‌دارند و دَم یا بیت اول نوحه را تکرار می‌کنند. آئین مذهبی «چک‌چکو» از سنت‌هایی است که با قدمت حدود ۳۰۰ ساله سال ۱۳۸۸ در فهرست میراث ناملموس کشور به ثبت ملی رسیده‌است.
افرادی که در این عزاداری شرکت می‌کنند بصورت دَوّار دو قطعه چوب به اندازه یک مشت در دست گرفته و به هم می‌کوبند و صدای به هم خوردن چوب‌ها در خیل عظیم جمعیت تداعی‌کننده صدای سم اسب‌هایی است که بر پیکر شهدا می‌تاختند و حرکات موزون و آهنگین‌بودن این مراسم تداعی‌کننده پایکوبی لشکریان عمربن سعد است. این سوگواران با کوبیدن دو تکه چوبی که در دست دارند به یکدیگر، گرد نوحه‌خوان جمع می‌شوند و نوحه‌سرا چنین می‌خواند:
اشعار چک چکو عمدتاً در طول این سالها ثابت مانده‌اند و طی این سالیان دهان به دهان و نسل به نسل منتقل شده‌اند تا به امروز که همچنان با شکوه فراوان در میان سوگواران خوانده می‌شوند. گفتنی است سوگواران در محله آب بخش میدان اصلی استهبان دور هم جمع می‌شوند که متولی این امر حسینیه ملاعبدالله شهرستان می باشد و عصر عاشورا این رسم سوگواری را در مظلومیت و شهادت مظلومانه امام سوم شیعیان برگزار می‌کنند؛ این مراسم با حضور دست کم ۵۰۰ نفر از سوگواران حسینی و خبرنگاران و عکاسان زیادی برگزار می‌شود.
حوزه فدرال زیرشاخه‌ای از دولت فدرال است. غالباً‌ حوزه فدرال یکی از تقسیمات کشوری به حساب نمی‌آید، بلکه بیانگر نهادهایی است که مستقیماً توسط دولت فدرال اداره می‌شوند.
ناوچه سبک یا گَشت‌ناوبرابرنهاده فرهنگستان زبان ایران . یک کشتی جنگی کوچک، با قابلیت مانور بالا و آتشبار سبک است، از ناوچه کوچکتر و از قایق گشت ساحلی بزرگتر است.
در عصر دریانوردی ناوچه‌های سبک از ناوچه‌ها کوچکتر و از کرجی جنگی بزرگتر بودند، به‌طور معمول تنها با یک طبقه توپ.
تقریبا تمام نیروهای دریایی نوین از کشتی‌های کوچکتر از ناوچه برای وظایف ساحلی استفاده می‌کنند، ولی تمامی آن‌ها از واژه ناوچه سبک استفاده نمی‌کنند.
در عصر دریانوردی، گشت‌ناوها، یکی از انواع کشتی‌های جنگی کوچک بودند، آن‌ها از لحاظ دسته‌بندی بسیار نزدیک به کرجی‌های جنگی بودند. نقش ناوچه‌های سبک اغلب دربرگیرنده وظایف گشت ساحلی، جنگ‌های کوچک، پشتیبانی ناوگان‌های بزرگ یا شرکت در عملیات نشان‌دادن پرچم بود. نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا از دهه ۱۶۵۰ آغاز به استفاده از کشتی‌های کوچک کرد ولی به‌طور معلوم از آن‌ها به عنوان کرجی جنگی نام می‌بردند تا ناوچه‌های سبک. نخستین منابع دال بر استفاده از نام ناوچه سبک به نیروی دریایی فرانسه در دهه ۱۶۷۰ برمی‌گردد که اصل واژه به احتمال قوی از همینجا به وجود آمده‌است.
ناوگان سلطنتی از این لفظ استفاده نمی‌کرد تا بعد از جنگهای ناپلئون برای توصیف کشتی‌های رده‌بندی نشده کوچک که به کرجی شباهت داشتند.
بیشتر گشت‌ناوها و کرجی‌ها در سدهٔ ۱۷ در حدود ۴۰ تا ۶۰ فوت (۱۲ تا ۱۸ متر) طول و ۴۰ تا ۷۰ تن (۳۶ تا ۶۴ تن متریم) وزن داشتند، آن‌ها ۴ تا ۸ توپ بر روی یک طبقه با خود حمل می‌کردند.
ظرفیت و ابعاد ناوچه‌های سبک به آرامی زیاد شد تا جایی که در قرن ۱۸ طول آن‌ها به حدود ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) رسید و وزنشان بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ تن (۳۶۵ تا ۸۴۴ تن متریک) رسید. یکی از بزرگترین کشتی‌های عصر دریانوردی کشتی آمریکایی "کانستلیشن" بود که در ۱۸۵۵ ساخته شد. کشتی ۷۶ فوت (۵۴ متر) طول داشت و ۲۴ توپ حمل می‌کرد، اندازه آن بقدری بزرگ بود که بعضی از صاحبنظران امور دریانوردی آن را یک ناوچه می‌دانند. البته از آن همچنین به عنوان کرجی جنگی نام برده شده‌است.
کشتی‌های عصر بخار نسبت به اجداد خود سریع‌تر و با قابلیت مانور بالاتر بودند. ناوچه‌های سبک در این دوره در کنار قایق‌های توپدار برای مأموریت‌های مستعمراتی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. استفاده از رزم‌ناو و دیگر کشتی‌های بزرگ در مقابل مردم محلی در آفریقا و خاور دور که معمولاً مطیع بودند غیرضروری بود.
ناوچه‌های سبک مدرن در جریان جنگ جهانی دوم به عنوان کشتی گشتی و کشتی محافظتی برای کاروان‌های دریایی در آمدند زیرا به آسانی ساخته می‌شدند. طراح بریتانیایی "ویلیام رید" کشتی کوچکی بر اساس کشتی یک ملخه شکار نهنگ کمپانی "اسمیت داک" طراحی کرد، طراحی بسیار ساده و استاندارد آسان ساختن محلی آن به تولید سریع آن در اسکله‌ها و کارگاه‌های کوچک به مقدار انبوه کمک کرد. وزیر وقت، وینستون چرچیل، که بعدها فرمانده کل شد، در استفاده از نام ناوچه سبک سهم به‌سزایی ایفا کرد
اولین ناوچه‌های کلاس گل بودند (کشتی‌های ناوگان سلطنتی با نام انواع گل‌ها نامگذاری می‌شدند، در ناوگان سلطنتی کانادا اسامی شهرهای کوچک را انتخاب می‌کردند).
ماموریت اصلی اولین ناوچه‌های سبک در جریان جنگ جهانی دوم حفاظت از کشتی‌های تجاری در آتلانتیک شمالی در راه آن‌ها برای رساندن تدارکات از بریتانیا به اتحاد جماهیر شوروی بود.
ناوچه‌های سبک گل-کلاس در اصل برای عملیاتهای محافظتی در مناطق نه چندان دور از ساحل طراحی شده بودند، و طراحی ایده آلی برای اسکورت ضد زیردریایی نبودند، طول آن‌ها برای عملیات در اقیانوس باز بسیار کم بود، تجهیزات ضد هوایی سبکی داشتند، کمی از کشتی‌های تجاری که اسکورت می‌کردند سریعتر بودند (یک مشکل بسیار بزرگ ظهور زیردریایی‌های آلمانی بود که عملاً سریعتر بودند)، با اینکه قابلیت مانور بالا داشتند و در دریا خوب عمل می‌کردند، ولی وضعیت زندگی خدمه برای سفرهای طولانی در اقیانوس واقعاً وحشتناک بود. به همین دلیل، ناوچه‌های سبک برای عملیاتهای اسکورت در ناوگان سلطنتی جای خود را به ناوچه‌ها دادند که بزرگتر، سریعتر، آتشبار بهتر و دارای دو محور (دو ملخه) بودند.
به هر حال، بسیاری از کارگاه‌های ساخت کشتی امکانات ساخت کشتی‌ها با اندازه ناوچه را نداشتند، به همین دلیل ناوچه‌های سبک قلعه-کلاس که طراحی بهتری داشتند در اواخر جنگ معرفی شدند که بعضی از آن‌ها تا میانه‌های ده ۱۹۵۰ در خدمت بودند.
ناوگان سلطنتی استرالیا ۶۰ فروند ناوچه کلاس باترست ساخت، شامل ۲۰ ناوچه سبک برای ناوگان سلطنتی انگلستان با خدمه استرالیایی، و ۴ ناوچه سبک برای ناوگان سلطنتی هندوستان. این ناوچه‌های سبک که رسما از آن‌ها با عنوان ناوچه‌های سبک مین‌جمع‌کن استرالیایی یا کرجی مین‌جمع‌کن توسط ناوگان سلطنتی نام برده می‌شود، نام‌های خود را از روی شهرهای استرالیا گرفته‌اند.
اکثر نیروهای دریایی در قرن ۲۰ و ۲۱ به سمت شناورهای سطحی کوچکتر که قابلیت مانور بالا دارند متمایل شدند. این شناورها با وزنی بین ۵۴۰ تا ۲۷۵۰ تن (۵۵۰ تا ۲۸۰۰ تن متریک) و اندازه بین ۱۸۰ تا ۳۳۰ فوت (۵۵ تا ۱۰۰ متر) در طول معمولاً به توپ‌های با کالیبر کوچک و متوسط، موشک‌های سطح به سطح، موشک‌های زمین به هوا، و سلاح‌های جنگ‌های زیر سطحی مجهزند. بسیاری توانایی جای دادن یک بالگرد کوچک تا متوسط را دارند.
خیلی از کشورها امروزه از ناوچه‌های سبک استفاده می‌کنند. برخی از آن‌ها شامل، سوئد، آلمان، آفریقای جنوبی، هند، چین، اسرائیل، لهستان، ترکیه، یونان و روسیه و کشورهایی که با دریاهای کوچک هم مرز هستند، همانند دریای بالتیک، و خلیج فارس تمایل بیشتری برای ساخت ناوچه‌های سبک کوچکتر با قابلیت مانور بالا را دارند.
ناوچه اسپانیایی دسکیوبیترا که در حال حاضر در نیروی دریایی مراکش و مصر خدمت می‌کند ناوچه سبکی به وزن ۱۴۰۰ تن می‌باشد.
شاید بتوان یکی از پیشرفته‌ترین ناوچه‌های سبک حال حاضر دنیا ناوچه سبک ویزبی-کلاس است که در خدمت نیروی دریایی سوئد است. اولین کشتی جنگی عملیاتی دنیا که به‌طور کامل از تکنولوژی رادار گریز استفاده می‌کند.
ایالات متحده آمریکا نیز در حال توسعه کشتی جنگی ساحلی است که بسیار به ناوچه سبک شباهت دارد. ها قرار است جایگزین ناوچه‌های سبک الیور هزارد پاری ـ کلاس در نیروی دریایی آمریکا شوند.
کشتی جدید آلمانی براوشویگ که برای کمک به شناورهای واکنش سریع آلمان طراحی شده‌است هم به فناوری رادارگریز مجهز است و توانایی حمله از زمین را دارد.
ترکیه در ژوئیه ۲۰۰۵ آغاز به ساخت اولین از ۱۲ ناوچه سبک میگلم - کلاس کرده‌است که اولین کشتی با نام هیبلیادا در سال ۲۰۱۰ وارد خدمت خواهد شد. طراحی مفهومی و شرح نوع عملیات آن بسیار به‌ها شباهت دارد.
نیروی دریایی یونان در حال حاضر از کشتی‌های سوپر ویتا استفاده می‌کند که وزن آن‌ها حداکثر ۵۸۰ تن است. البته نیروی دریایی یونان این کشتی‌ها را در کلاس شناورهای موشک انداز تندرو طبقه‌بندی می‌کند. شناور مشابه کیلیک قایق تندروی موشک انداز نیروی دریایی ترکیه‌است که توسط لورسن ورنت طراح آلمانی کشتی در کلاس ناوچه‌های سبک رده‌بندی شده‌است.
نیروی دریایی اندونزی ناوچه‌های سبک تولید داخلی را دریافت خواهد کرد با نام ۱۰۴ این احتمال وجود دارد که این ناوچه‌ها سبک با موشک‌های سی-۸۰۲ مجهز شوند که در حال حاضر بر روی قایق‌های تندروی گشتی داخلی اف پی بی - ۵۷ نصب است.
ایران نیز دارای دوازده فروند قایق موشک‌انداز کلاس کمان بوده است که نخست در فرانسه به سفارش آلمان غربی ساخته شد و کشورهای دیگر نیز شماری از این قایق را سفارش دادند. در این سالها کشورهای دارنده این جنگ افزار، کارکردش را با فناوریهای روز بویژه در زمینه آشکارسازها و توان آتشباری بهبود بخشیده اند. دو فروند (پیکان و جوشن) در جنگ با عراق غرق شدند و ۱۰ فروند در حال حاضر در خدمت هستند. همچنین با بکارگیری مهندسی معکوس از سال ۲۰۰۳، ۴ فروند ناوچه بومی کلاس سینا هم ساخته است.
فرودگاه دزفول (یاتا: DEF و ایکائو: OIAD) نام فرودگاهی است که در شهر دزفول در جنوب غربی ایران واقع شده‌است، این فرودگاه تنها فرودگاه شمال خوزستان است که به مردم شمال خوزستان و استان‌های همجوار خدمات رسانی می‌کند.
این فرودگاه در زمان محمدرضا پهلوی در شهر دزفول و در حاشیه جاده دزفول به اندیمشک و به منظور استفاده‌های نظامی توسط مهندسین ایتالیایی ساخته شد. در کنار باند پرواز آن پایگاه چهارم شکاری دزفول واقع شده‌است. این فرودگاه با مدیریت راهبردی شرکت عقاب عسلویه اداره می‌شود.
این فرودگاه همه روز چندین پرواز به مقصد تهران توسط ایرلاین‌های مختلف برقرار است.
پایگاه چهارم شکاری دزفول
وبگاه سازمان هواپیمائی کشوری
یهودا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کامپیوتر آزبورن اولین کامپیوتر قابل حملی بود که به موفقیت تجاری رسید و عمومیت پیدا کرد. این کامپیوتر در آوریل ۱۹۸۱ عرضه شد.
رقابت‌های کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ از تاریخ ۱۱ اوت آغاز شد و تا نوزدهم همان ماه ادامه داشت. این مسابقات در ورزشگاه دانشگاه کشاورزی چین در شهر پکن برگزار شد. این رقابت‌ها در دو رشته کشتی آزاد و کشتی فرنگی برگزار شد. در مردان مسابقات در دو رشته آزاد و فرنگی برگزار شد اما زنان تنها در بخش آزاد و با ۱۴ مدال طلا به رقابت پرداختند. مسابقات المپیک ۲۰۰۸ چین دومین المپیکی بود که زنان در آن در بخش کشتی شرکت کردند.
در این سری مسابقات در ۱۸ بخش مختلف به ورزشکاران مدال اعطا شد:
هر کشور شرکت‌کننده حداکثر می‌توانست ۱ ورزشکار را در هر وزن در مسابقات داشته باشد.
رقابت‌های وزنه برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ از ۹ اوت شروع خواهد شد و تا نوزدهم همین ماه ادامه دارد. این رقابت‌ها در ورزشگاه دانشگاه بیهانگ شهر پکن پایتخت چین انجام خواهد شد.
هر کشور شرکت‌کننده در این دوره مسابقات حداکثر می‌تواند ۶ ورزشکار مرد و ۴ ورزشکار زن را در مسابقات شرکت دهد. همچنین در هر وزن تنها ۲ ورزشکار امکان حضور دارند.
دانیل بارِنبویم ، پیانیست و رهبر ارکستر معروف اسرائیلی، که شهروندی فلسطینی اختیار کرد.
او از سال ۲۰۰۷ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع صلح و مدارا است.http://outreach.un.org/mop/
او در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۴۲ در بوینس آیرس آرژانتین متولد شد. والدینش از یهودیان روس بودند. بارن‌بویم در ابتدا به‌عنوان نوازندهٔ چیره‌دست پیانو به شهرت رسید و هم‌اکنون نیز در مقام رهبر ارکستر، به همان اندازه محبوبیت جهانی دارد. همکاری او با ارکسترهای عربی–یهودی و متفکر صاحب‌نام معاصر فلسطینی-آمریکایی، ادوارد سعید، در محبوبیت او بی‌تأثیر نبوده‌است.
او در ژانویهٔ ۲۰۰۸ شهروندیِ فلسطینی اختیار کرد.
او پس از اجرای قطعه‌ای از بتهوون در رام‌الله، واقع در کرانهٔ باختری، به رویترز گفت: «معتقدم این وضعیت بی‌سابقهٔ من، می‌تواند مدلی برای برقراری صلح باشد… پیشنهاد دریافت گذرنامهٔ فلسطینی، افتخار بزرگی برایم است. من این پیشنهاد را پذیرفتم، چراکه معتقدم سرنوشت و تقدیر ما با یکدیگر پیوند خورده‌است… زندگی فلسطینیان و اسرائیلی‌ها کنار یکدیگر یا سعادت است یا نحس؛ اما من اولی را ترجیح می‌دهم.»
او چهره‌ای جنجالی در اسرائیل محسوب می‌شود که علت اصلی آن مخالفت‌های وی با اشغالگری‌های اسرائیل در مناطق فلسطینی است.
بارن‌بویم همچنین دربارهٔ اظهارات اخیر جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، که در سفر به خاورمیانه مدعی شده توافق‌نامهٔ صلح به امضا برسد، هشدار داد و گفت که نباید امیدواری زیادی ایجاد شود. رهبر سابق ارکستر سمفونی شیکاگو همچنین پایان اشغالگری‌های اسرائیل در کرانهٔ باختری را خواست.
یواچ-۶۰ بلک هاوک یا «شاهین سیاه» (به انگلیسی: Black Hawk UH-60) هلیکوپتر نظامی چندمنظوره و ترابری تاکتیکی آمریکایی است. این هلیکوپتر دوموتوره و چهارپره در شرکت سیکورسکی طراحی شده و تولید می‌شود.
این هلیکوپتر به کشورهای متعددی صادر شده و در نیروهای مسلح کشورهایی چون افغانستان، استرالیا، کره جنوبی، جمهوری خلق چین، تایوان، تایلند، مکزیک، کلمبیا، عربستان، اسرائیل، شیلی، برزیل، ایران، آرژانتین، بحرین، برونئی، امارات و ترکیه هم از آن استفاده می‌شود. یواچ-۶۰ در جنگ‌ها و مناقشات نظامی متعددی در گرنادا، پاناما، عراق، افغانستان، سومالی، بالکان و نقاط مختلف خاورمیانه به کار گرفته شده‌است.
در دهه ۱۹۷۰ ارتش آمریکا در جستجوی یک هلیکوپتر ترابری تاکتیکی چندمنظوره برای جایگزینی با هلیکوپترهای یواچ-۱ ایروکوای بود و سیکورسکی در سال ۱۹۷۲ این بالگرد را برای شرکت در این رقابت انتخاب و هلیکوپتر جدید را به نیروی زمینی آمریکا معرفی کرد. نیروی زمینی آمریکا بلک‌هاوک را در سال ۱۹۷۶ به عنوان برنده معرفی کرده و در سال ۱۹۷۹ استفاده از آن را به‌طور رسمی آغاز کرد.
در سال‌های بعد انواع مخصوص جنگ الکترونیک و عملیات‌های ویژه و انواع ارتقایافته "یواچ-۶۰ال" و "یواچ۶۰-ام" نیز تولید شدند و مدل‌های اصلاح شده‌ای هم برای نیروی دریایی، نیروی هوایی و گارد ساحلی آمریکا تولید شد.
"بلک هاوک" قابلیت حمل یک توپ ٣٠ میلی‌متری ام۱۱۹ با ١٠۶۵گلوله و چهار خدمه توپ را دارد. صندلی‌های محافظت‌کننده‌های بلک هاوک خلبان و کمک خلبان را در برابر بیشتر حملات و خطرات محافظت می‌کنند، همچنین سپر محافظ خارجی آن نیز می‌تواند در برابر گلوله‌های ۲۳ میلی‌متری به خوبی مقاومت کند.
بلک هاوک با قلاب حمل بار خود قادر به حمل بار به صورت خارجی نیز هست. حداکثر سرعت بلاک هاوک ۱۶۳ مایل بر ساعت (۱۴۲گره دریایی) است که این سرعت را به وسیلهٔ دو موتور توربوشفت جنرال الکتریک مدل T-700-GE-۱۰۰ بدست می‌آورد. پروانه اصلی آن که به قطر ۵۳ فوت و ۸ اینچ ساخته شده از مواد کامپوزیت فایبرگلاس و تیتانیوم در چهار تیغه طراحی و ساخته شده‌است.
با نصب مخازن سوخت خارجی، بلک هاوک به برد ۱۱۵۰ مایل هوایی (نات) یعنی چیزی در حدود ۲۰۰۰ کیلومتر را بدون توقف دست یافت.
وُلفرِم ریسرچ مؤسسه‌ای است بین‌المللی که هدف خود را توسعه محاسبات فنی بیان می‌کند. مهمترین محصول این شرکت نرم‌افزار متمتیکا می‌باشد که برای محاسبات فنی بکار می‌رود. استفان ولفرم مؤسس و مدیر عامل این شرکت است که در توسعه نرم‌افزار متمتیکا همچنان نقش دارد.
مرکز این شرکت در ایلینوی و در مجاورت دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین قرار دارد.
احمد مجتهدی تهرانی (۹ مهر ۱۳۰۲ – ۲۳ دی ۱۳۸۶) روحانی، مجتهد شیعه و استاد حوزه علمیه تهران بود.او در روز ۲۳ دی سال ۱۳۸۶، در سن ۸۴
سالگی در تهران درگذشت.
او در ۹ مهر ۱۳۰۲ (۱۳۴۳ هجری قمری) در تهران به دنیا آمد.محمد شریف رازی، گنجینه دانشمندان، ج ۴، تهران، کتاب فروشی اسلامیه، صص۵۵۵–۵۵۶ وی در خاندانی مذهبی پرورش یافت، پدرش محمدباقر از کسبه معروف و جدش میرزا احمد از تجار مشهور عصر خود بود. بعد از این دو، اجداد مجتهدی همگی در کسوت روحانیت و از علما بزرگ و از ائمه جماعات مشهور کاشان بودند. از جمله اجداد وی، ملا محمدعلی مجتهد و ملا محمدباقر مجتهد و ملا محمدکاظم مجتهد کاشانی هستند که نام خانوادگی خود را از لطفیان به مجتهدی تغییر دادند.
در سال ۱۳۲۱ شمسی و در سن ۱۹ سالگی به کسوت روحانیت درآمد و قبل از آن در بازار تهران مشغول به کار بود، از آنجا که پدرش مخالف طلبگی وی بود، سال‌ها با سختی، در لباس روحانیت به تحصیل علم پرداخت اما بعدها پدرش راضی شد.
وی پنج سال بعد یعنی در سال ۱۳۲۶ شمسی و در سن ۲۴ سالگی ازدواج کرد. مجتهدی در ضمن تحصیل، به تدریس کتب حوزوی هم می‌پرداخت.
او به دلیل مشکلاتی، قادر به بچه‌دار شدن نبود و به همین علت در اواخر عمر، کودکی را به فرزندخواندگی قبول کرد.
وی که در سال‌های آخر عمر از مشکلات تنفسی و قلبی رنج می‌برد، سرانجام در ۲۳ دی ۱۳۸۶ در سن ۸۴ سالگی در بیمارستان بازرگانان تهران درگذشت.
او با تلاش تجار و مردم، توانست حوزه علمیه فعلی را که در تهران خیابان ۱۵ خرداد شرقی، کوچه شهید مرتضی کیانی، کوچه مسجد آقا واقع است تأسیس کند. در این حوزه هر سال مراسم عمامه‌گذاری با حضور وی برگزار می‌شد.
طلاب این مدرسه علمیه در سال ۱۳۸۳ با سید علی خامنه‌ای دیدار کردند؛ در این دیدار وی از جدیت متولیان و طلاب مدرسه در تحصیل علوم اسلامی تجلیل نموده و از کارها و فعالیت‌های انجام شده در مدرسه اظهار رضایت کرد.
وی همچنین در نامه‌ای که در سال ۱۳۸۶ به مناسبت درگذشت احمد مجتهدی تهرانی نوشته بود، از جمله خدمات دینی ارزنده وی را تأسیس و ادارهٔ شایستهٔ این مدرسه علمیه دانست که در طول ده‌ها سال، محل پرورش علما و فضلای فراوان بوده و هم‌اکنون تعدادی از تربیت‌شدگان در آن، در شمار فضلای برجسته و عالمان و مجتهدان بزرگوار دینی‌اند.
دورهٔ تناوب به فاصلهٔ زمانی بین دو قلّهٔ متوالی موج (یا بین هر دو نقطهٔ متناظر موج در دو تناوب متوالی) گفته می‌شود. دورهٔ تناوب برابر با عکس بسامد است؛ یعنی:
همچنین، رابطهٔ سرعت formula_1 موج، طول موج formula_2 و دورهٔ تناوب به صورت زیر می‌باشد:
در سیستم یکاهای بین‌المللی، SI یکای بسامد است که به احترامِ هاینریش هرتز، هرتز(Hz) نامیده می‌شود.
ایر فورس وان یا یکم نیروی هوایی یا هواپیمای شماره یک نیروی هوایی آمریکا عبارتی است که از سوی کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی به هر هواپیمایی گفته می‌شود که حامل رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا باشد.
نخستین هواپیمای جت رسمی در سال ۱۹۵۹ (میلادی) در هنگام ریاست‌جمهوری دوایت آیزنهاور پرواز کرد.
این هواپیماها توانایی سوخت‌گیری هوایی و همچنین دارای تجهیزات ارتباطی مجهز و سامانه‌هایی برای کنترل جنگ در مواقع حساس از داخل هواپیما را دارند تا در صورت لزوم بدل به مرکز فرماندهی متحرک شود.
از دیگر تجهیزات این هواپیماها سامانه دفاع ضد موشکی آن‌ها است. همچنین تغییرات ویژه‌ای برای مقابله احتمالی با حمله تروریستی (مانند ضد شوک الکترومغناطیسی) به شخص رئیس‌جمهور آمریکا دارند.
هم‌اکنون دو هواپیمای ویژه، بیشتر توسط رئیس‌جمهور استفاده می‌شوند که از گونه بوئینگ وی‌سی-۲۵ ویژه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا هستند. این دو هواپیما از گونه بوئینگ 747-200B هستند.
هواپیماهای کنونی، نخستین بار در سال ۱۹۹۰ (میلادی) در زمان جرج اچ دابلیو بوش استفاده شدند.
هواپیما ۳۷۰ متر مربع فضا در سه طبقه را در اختیار رئیس‌جمهور آمریکا و همراهانش قرار می‌دهد. سوئیت رئیس‌جمهور آمریکا شامل یک دفتر بزرگ، دستشویی، و اتاق همایش است. سوئیت پزشکی هواپیما می‌تواند به عنوان اتاق عمل استفاده شود -همیشه یک پزشک در پرواز هست- و دو آشپزخانه آن می‌تواند صد نفر را غذا بدهد. معمولا در پروازهای طولانی، چند هواپیمای باری، با وسائل رئیس‌جمهور آمریکا در جلوی ایرفورس وان پرواز می‌کنند.
نخستین هواپیمای ایر فورس وان به رنگ سرخ و طلایی بود. جان اف. کندی به انتخاب جکی کندی رنگ آن را به سفید و آبی تغییر داد که از آن زمان به همین رنگ باقی مانده است.
در سال ۲۰۱۸ (میلادی) دونالد ترامپ در مصاحبه با شبکه خبری سی‌بی‌اس گفت که دستور تغییر رنگ‌آمیزی هواپیمای ایر فورس وان را به سرخ، سفید و آبی داده است تا هواپیما "آمریکایی‌تر" باشد. احتمالا این هواپیماها تا سال ۲۰۲۱ (میلادی) آماده نخواهد شد. از انتقادهای وارد شده به این دستور، پر هزینه بودن ساخت هواپیماهای تازه است.
هواپیمای حامل معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را "دوم نیروی هوایی" یا "ایر فورس تو" می‌گویند.
هالیوود نیز فیلمی با همین نام را (با بازی هریسون فورد) به نمایش در آورده است.
بوگ‌هامار یک قایق تندروی گشتی است که توسط کمپانی سوئدی بوگ‌هامار جهت استفاده در مصارف گشت ساحلی ساخته شده‌است.
واژه بوگ‌هامار به معنی واحد دریایی جنگی که به سرعت ساخته می‌شود است. عموماً در جنگ نامنظم مورد استفاده قرار می‌گیرد یا به عنوان وسیله مورد استفاده مردم عادی بکار می‌رود.
در حقیقت قایق تندرو یا قایق گشتی تندرویی (توسط پلیس برای گشت در بندر یا رودخانه مورد استفاده قرار می‌گیرد) است که بر روی آن توپ بدون لگد، راکت‌انداز، مسلسل سنگین و گاهی سیستم‌های تدافعی نصب می‌شود. البته معمولاً بوگ‌هامارها بدون اسلحه هستند.
بوگ‌هامارها معمولاً توسط نیروهای پارتیزانی برای حمله به سکوهای نفتی دور از ساحل و کشتی‌های تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند ٫ به‌طور قابل توجه این قایقها توسط ایران در جنگ نفت‌کش‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند و اخیراً نیز توسط جنگجویان نیجریه‌ای، ببرهای تامیل و دزدان دریایی سومالی.
پرچم ستاره‌نشان یا پرچم پُرستاره نام سرود ملی ایالات متحده آمریکاست.
این سرود در سال ۱۸۱۴ توسط فرانسیس اسکات کی نوشته شد، و به زبان‌های دیگر نیز خوانده شده‌است.BBCPersian.com
موضوع سرود در مورد پایداری پرچم آمریکا در قلعه مک هنری در بالتیمور، و اهتزاز آن در برابر توپخانه ناوهای بریتانیا درون خلیج چساپیک در جنگ ۱۸۱۲ علیه بریتانیا است.
این سرود دارای ۴ بند است. اما فقط بند اول آن را امروزه (به دلیل طولانی شدن سرود) می‌خوانند. متن اصلی به همراه ترجمه غیررسمی فارسی بند اول:
O say, can you see, by the dawn's early light,
در این اولین نور سپیده دم، بگو آیا می‌بینی
آنچه در سوسوی غروب دیروز با افتخار بر آن سلام می‌دادیم؟
Whose broad stripes and bright stars, through the perilous fight,
پرچمی که خطوط راه راه پهن و ستارگان درخشانش را در طول این نبرد پر خطر
O’er the ramparts we watched, were so gallantly streaming?
بر روی استحکامات همواره نظاره گر بودیم، آیا شجاعانه در اهتزاز بود؟
And the rockets’ red glare, the bombs bursting in air,
و تابش سرخ نور انفجار راکتها و بمبهای دشمن در هوا
Gave proof through the night that our flag was still there.
در طول شب نشان از این داشت که پرچم ما همچنان باقی است
O say, does that star spangled banner yet wave
بگو آیا آن پرچم ستاره نشان
O’er the land of the free, and the home of the brave?
بر روی سرزمین آزادگان و موطن شجاعان هنوز در اهتزاز است؟
بگو، آیا نور اول صبح را می‌توانی ببینی
آن چه که ما با افتخار بهش درود فرستادیم در سحرگاه
که خطوط پهن و ستاره‌های درخشان او، در این نبرد خطرناک
شجاعانه در بالای دیواره سنگر دیده می‌شد؟
و نور آسمان سرخ شده از توپها و بمبهایی که در هوا منفجر می‌شدند
در تمام شب به ما نشان می‌داد که پرچم ما هنوز در فراز است
بگو آیا هنوز ان پرچم ستاره نشان در باد می‌رقصد
بر روی سر زمین آزادگان و خانه دلیران؟
رادیو عمومی ملی مشهور به ان‌پی‌آر سازمان رسانه‌ای ناسود-بر آمریکایی است که از طریق بودجه عمومی و حمایت‌های خصوصی اداره می‌شود. ان‌پی‌آر به عنوان یک سندیکای ملی برنامه‌های خود را از ۹۰۰ فرستنده رادیویی در خاک ایالات متحده آمریکا پخش می‌کند.
ان پی آر در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و در تمام شهرهای بزرگ آمریکا فرستنده ۲۴ ساعته دارد و برنامه برنامه‌های خبری و فرهنگی تولید و پخش می‌کند.
سِر راجر پنروز (زاده ۸ اوت ۱۹۳۱)، ریاضی‌دان، ریاضی‌فیزیک‌دان، فیلسوف علم برجستهٔ انگلیسی و برنده نوبل فیریک ۲۰۲۰ است.
وی از دانشگاه کمبریج دکترا گرفته و استاد بازنشستهٔ دانشگاه آکسفورد است. او نظریهٔ جدید توییستر، را پیش نهاده‌است. اگر این نظریه ثابت شود، برخی قوانین اولیه فیزیک، از جمله جاذبه و نسبیت عام، بازتعریف خواهند شد.
بسیاری از دانسته‌های بشر درباره سیاه‌چاله‌ها، مدیون کشفیات پنروز است. پنروز، خود، یا با دیگران، ازجمله فیزیک‌دان نظریه‌پرداز استیون هاوکینگ، قضایایی را در توصیف سیاه‌چاله‌ها به‌دست داده‌اند. اوست که ثابت کرده‌، ستاره‌ای که جرم زیادی دارد، پس از نابودی به سیاه‌چاله تبدیل خواهدشد.
او در فلسفه ذهن و خودآگاهی نیز نظریاتی (همانند نظریه ارک-ار) پیش نهاده‌است.
پنروز، به‌پاس کشف این‌که «تشکیل سیاه‌چاله، پیش‌بینی قدرت‌مند نظریهٔ نسبیت عام است»، برنده نیمی از نوبل فیزیک ۲۰۲۰ شد.
کلود اِلوود شانون (۳۰ آوریل ۱۹۱۶ – ۲۴ فوریه ۲۰۰۱) ریاضی‌دان، مهندس الکترونیک و رمزنگار معروف آمریکایی بود. او را پدر نظریه اطلاعات می‌دانند.