moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی در سال ۱۳۵۵ وارد مدرسه عالی تلویزیون (دانشکده صدا و سیما) گردیده و در رشته تولید در سال ۱۳۵۷ فارغ‌التحصیل گردیده و هم‌زمان به استخدام تلویزیون ملّی ایران (صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران) درآمده است. همچنین در سال ۱۳۶۴ از دانشگاه تبریز در رشته تاریخ در مقطع لیسانس فارغ‌التحصیل گردیده و در همان سال مسؤلیت راه‌اندازی و مدیریت انجمن سینمای جوان اردبیل را برعهده گرفت.
وی در طول سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ مسؤلیت تهیه کننده ارشد و مدیریت برنامه‌های شبکه ANS جمهوری آذربایجان را برعهده داشته و طی این مدت موفق به اخذ مدرک دکتری در مدیریت رسانه از دانشگاه دولتی باکو و همچنین دکتری افتخاری از دانشگاه شرق نزدیک قبرس گردیده است.ایشان درطول سال های ۱۳۹۴ لغایت ۱۳۹۸ در مراکز تجاری همچون لاله پارک تبریز،البرز بل سنتر کرج،اکسین شمال،سون سنتر،مجتمع های اکومال و هارمونیک و مجتمع فروشا کرج و شرکت فروشگاه های زنجیره ایی رفاه در حوزه های مدیریتی یا مشاوره ایی فعالیت داشته‌ است.
پک یکی از یکاهای امپریال و یکاهای مرسوم در ایالات متحده حجم خشک است که معادل ۲ گالون یا هشت کوارت خشک یا ۱۶ پینت خشک (۷٫۶ لیتر) است. دو پک معادل یک کنینگ و ۴ پک معادل یک بوشل است. هر چند دیگر زیاد مورد استفاده نیست، تولیداتی مثل سیب هنوز، به‌طور مرسوم با پک فروخته می‌شوند.
در اسکاتلند، پک تا زمان معرفی یکاهای امپریال به عنوان نتیجه پیمان نامه وزنها و اندازه گیریهای سال ۱۸۲۴ به عنوان یکای اندازه‌گیری جرم خشک استفاده می‌شد. پک معادل ۹ لیتی (۱٫۹۸ mp gal) است (زمان اندازه‌گیری غلات معینی، مثل گندم، جو، جو دو سر و مالت). یک فیرلات معادل ۴ پک بود و پک معادل ۴ لیپی یا فریت بود.
شبث گوی () یا شبت گوی (ییدیش: שבת גוי) یک غیریهودی (گوی) است که کارهایی که در روز شنبه (شبات) برای یهودیان بر طبق هلاخا ممنوع است برای آن‌ها انجام میدهد. یهودیت بعضی اعمال را برای یهودیان در روز شنبه ممنوع میداند. این اعمال که ملاخا نامیده می‌شوند ممکن است توسط یک جنتیل انجام شوند. از این رو در بعضی خانه‌ها یا کنیسه‌های یهودی یک گوی (جنتیل) خاص برای انجام اینکارها وجود دارند. یک نمونه رایج از چنین عملی روشن کردن اجاق گاز است. در قرن بیستم افرادی نظیر کالین پاول، ماریو کیومو، مارتین اسکورسیزی، فلوید اولسون و الویس پریسلی ابراز کردند که در زمانی برای همسایه‌های یهودی خود شبث گوی بوده‌اند.
جنگ کوزوو درگیری مسلحانه‌ای در منطقه کوزوو بود که از ۲۸ فوریه ۱۹۹۸ تا ۱۱ ژوئن ۱۹۹۹ جریان داشت. در این جنگ ارتش جمهوری فدرال یوگسلاوی (که در آن هنگام شامل صربستان و مونته‌نگرو می‌شد) و پیش از جنگ کوزوو را در اختیار داشت در یک سو و گروه‌های شورشی آلبانیایی‌تبار کوزوو با نام ارتش آزادیبخش کوزوو در سوی دیگر قرار داشتند. شورشیان کوزوو از ۲۴ مارس ۱۹۹۹ از پشتیبانی هوایی ناتو برخوردار شدند و در مقاطعی از جنگ پشتیبانی زمینی ارتش آلبانی را هم داشتند.
ارتش آزادیبخش کوزوو در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد و از سال ۹۵ عملیات‌های نظامی خود را علیه پلیس صربستان آغاز کرد. در ژوئن ۱۹۹۶ مسئولیت خرابکاری با هدف قرار دادن اداره‌های پلیس کوزوو را در جریان نآرامی کوزوو بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۷, این سازمان مقادیر زیادی سلاح را از آلبانی قاچاق کرد. این اسلحه‌ها در پی یک شورش، از پلیس و ارتش آن کشور غارت شده بودند. در اوایل سال ۱۹۹۸، افزایش قدرت شورشیان جدایی‌خواه کوزوویی و گسترش حملات آن‌ها به مقامات یوگسلاو در کوزوو منجر به افزایش حضور نیروهای عادی و شبه نظامی صرب از سوی اسلوبودان میلوسویچ رئیس جمهور یوگسلاوی شد که متعاقباً کارزاری انتقامی را با هدف قرار دادن سمپات‌های ارتش آزادیبخش کوزوو و مخالفین سیاسی پی گرفتند؛Mincheva & Gurr 2013, p.  27–28 این کارزار به کشته شدن ۱۵۰۰ تا ۲۰۰ غیرنظامی و مبارز ارتش آزادیبخش کوزوو انجامید. پس از اینکه درخواست‌های جامعه بین‌المللی برای پایان درگیری‌ها مورد قبول دولت یوگسلاوی واقع نشد، ناتو تصمیم به مداخله مستقیم نظامی در حمایت از آلبانیایی‌تبارها گرفت. این نخستین جنگ ناتو در طول تاریخ حیات این سازمان نظامی بود. ناتو عملیات خود را یک «جنگ انسان‌دوستانه» توصیف می‌کرد اما انتقادهایی هم از آن صورت گرفت، چراکه هیچ‌یک از اعضای ناتو مورد حمله قرار نگرفته بودند و مجوزی از شورای امنیت سازمان ملل برای این مداخله اخذ نشد.
در ۱۱ ژوئن ۱۹۹۹ یوگسلاوی پذیرفت که از کوزوو عقب‌نشینی کند و شورای امنیت سازمان ملل طی قطعنامه ۱۲۴۴ یک حکومت موقت به سرپرستی سازمان ملل را در کوزوو ایجاد کرد که در عمل به معنی جدایی این منطقه از یوگسلاوی بود.
در فوریه ۱۹۹۸ پلیس صربستان برای سرکوب ارتش آزادی‌بخش کوزوو وارد عمل شد. این گروه کنترل منطقه درنیکا را در دست گرفته و از آن برای سربازگیری استفاده می‌کرد اما با وجود نام پرطمطراقش تنها چندصد جنگجو در هسته مرکزی خود داشت. پلیس صربستان با آگاهی از این ضعف به جای استفاده از واحدهای ضدچریکی دارای آموزش حرفه‌ای در ابعاد گسترده تنها با پلیس محلی و نیروهای ارتش فدرال به پایگاه‌های ارتش آزادی‌بخش کوزوو حمله‌ور شد. هدف صرب‌ها این بود تا از اهمیت یافتن این گروه جلوگیری کنند اما نتیجه عملی استفاده از سربازان عادی خسارت بسیار و کشتار غیرنظامیان بود که موجب جلب توجه همگانی و شهرت ارتش آزادی‌بخش کوزو شد. سربازان عادی تنها تاکتیک «زمین سوخته» را می‌شناختند و به سوی هر مظنونی شلیک می‌کردند. عملیات پلیس دولتی برای از بین بردن یک خانواده کشاورز مسلح کمتر از ده نفره بیش از ۴۸ ساعت طول کشید و موجب مرگ بیش از ۴۰ غیرنظامی از جمله زن و کودک شد. انتشار خبر این ماجرا باعث شد تا بسیاری از جوانان آلبانیایی چه در کوزوو و چه در کشورهای اروپایی کار خود را رها کرده و به پایگاه‌های مخفی ارتش آزادی‌بخش کوزوو روانه شوند. به‌طوری‌که چند ماه بعد این ارتش از ۳۰ هزار جنگجو برخوردار بود هرچند بیشتر آن‌ها افراد عادی بودند که تنها سلاح شخصی، معمولاً کلاشنیکف، با خود داشتند. ساختار غیرمتمرکز، آماتور و مخفیانه این نیروها باعث می‌شد تا بیشتر به تفنگ‌های شخصی متکی بوده و بجز آن فقط به انواع ابتدایی آرپی‌جی و تعداد کمی خمپاره‌های کالیبر کوچک مسلح باشند و البته در کمال تعجب مین‌های زمینی نیز مورد استفاده وسیع آن‌ها قرار گرفت.
گولم () در افسانه‌های یهودی نوعی موجود شبه انسان است که با استفاده از سحر از اشیای بیجان ساخته می‌شود. مشهورترین داستان گولم مربوط به حاخام پراگ، یهودا لو بن بزالل است. داستانهای زیادی در مورد ایجاد گولم توسط حاخام پراگ و کنترل آن توسط وی وجود دارد.
لغت گولم یکبار در کتاب مقدس در مزامیر ۱۳۹:۱۶ به صورت گلمی (عبری:גלמי) به معنی بدن فرم نیافته من وجود دارد. در زبان عبری مدرن، گولم معمولاً به معنی احمق بکار می‌رود. در این معنی گولم موجودی بدون مغز است.
در تلمود ذکر شده‌است که آدم اولین بار به صورت گولم خلق شد. مانند آدم گولم نیز از گل توسط افرادی که به خداوند نزدیک هستند خلق می‌شود. بخش سنهدرین ۶۵ ب در مورد تولید گولم توسط یکی از ربیها صحبت می‌کند.
آن‌طور که گرشام شوئلم گزارش می‌دهد: «بسط افسانهٔ گولم مدیون فضای فکری یهودیان حسیدی در آلمان قرون وسطی است. فضایی که به واسطهٔ ناخرسندی از نفوذ فلسفهٔ یونانی در یهودیت و هم‌چنین بی‌میلی نسبت به خوانش‌های عقلانی از تلمود، شکل گرفت. هدف این جریان بازگشت به تلقی عرفانی و رمزی از یهودیت بود و به این معنا خود را بخشی از سنت قباله معرفی می‌کرد. در این تلقی عرفانی شخص به واسطهٔ تمرین‌های صحو و سکر و با استفاده از خصیصهٔ رمزی حروف و اعداد به قدرت‌هایی جادویی برای تصرف در همهٔ امور دست‌می‌یابد. خلق گولم نیز با همین دستورالعمل‌ها و وصایا و به میانجی تسلطی عرفانی بر قدرت اعداد و حروف ممکن بود. این روایت در طی چند قرن تحت تأثیر تغییراتی که فولکلورهای منطقه‌ای به آن وارد کردند، در قالب افسانه‌های گوناگون گسترش و انسجام یافت. مشهورترین افسانه‌ای که امروز به دست ما رسیده‌است و فرم اولیهٔ آن با تلفیق چند افسانهٔ دیگر در میانهٔ قرن هجدهم، شکل گرفت، ربی لوو حاخام بانفوذ قرن شانزدهم را خالق گولم معرفی می‌کند.»روشنی پایان، سینما و مرگ، 152-153
در یکی از روایت‌های مشهور از داستان گولم، ربی لوو با کلمهٔ emeth (در عبری به معنای حقیقت) گولم را به زندگی می‌آورد و سپس با پاک کردن حرف نخست این کلمه و رسیدن به واژهٔ meth (در عبری به معنای مرده) زندگی را از او می‌گیرد. این روایت تکرار تقریباً بی‌کم‌وکاست داستانی است که اکثر شارحان سفر یصیرا به شکل‌های متنوع به آن اشاره کرده‌اند. برای نمونه در مقدمهٔ شرحی منسوب به سعدیای مجعول، بن سیرا و پدرش ارمیا با استفاده از کتاب یصیرا دست به خلق یک انسان زدند و در پایان کار کلمهٔ emeth را بر پیشانی مخلوق گذاشتند. مخلوق زنده شد. اما بلافاصله پس از زنده شدن، حرف اول کلمه را پاک کرد تا زندگی را از خود بگیرد و به این وسیله به آن‌ها یادآوری کرد که حقیقت تنها از آن خداست. این داستان تنها یک نمونهٔ منحصر به فرد نیست. اکثر شارحان سفر یصیرا کمابیش به چنین داستانی اشاره کرده‌اند. رابطه‌ای که این داستان‌ها با افسانهٔ گولم پیدا می‌کنند، فراتر از یک شباهت اتفاقی و بیشتر چیزی همچون یک تکرار آیینی برای حفظ یک هدف بزرگ‌تر، یعنی دستیابی به نقشهٔ رازآلود خلقت است. هدفی که جان‌مایهٔ عرفان یهود است و اهمیت آن، تابوی مداخله در آفرینش را نیز پشت سر می‌گذارد. به این معنا سایهٔ کفرآلودی که داستان سعدیای مجعول روی آفرینش انداخته‌است نه به خاطر تذکر خفیف مخلوق بلکه بنابر کارکردهای درونی همین هدف، از موضوعیت خارج می‌شود. عرفان یهود برای برنامه‌ریزی این هدف دو پروژهٔ اصلی را که در دو کتاب زوهر و یصیرا صورت‌بندی شده‌است، پیش‌روی خود گذاشته‌است. «کتاب زوهر حقیقت مطلق را بیان می‌کند و کتاب یصیرا ابزارها و روش‌ها را برای تصرف آن تدارک می‌بیند» به بیان دیگر، کتاب زوهر توپوگرافی حقیقت را به وسیلهٔ حروف برملا می‌کند و کتاب یصیرا نقشهٔ راه به میانجی حروف است.روشنی پایان، سینما و مرگ، 157-158
معروفترین داستان مربوط به گولم مرتبط با یهودا لو بن بزالل حاخام پراگ در قرن ۱۶ است. او که با نام مهارال شناخته می‌شود برای جلوگیری از حمله جنتیلها به محله یهودی یک گولم درست کرد. در این داستان مهارال از گل، موجودی به شکل گولم ساخت و با آیینهای خاص و حروف عبری آن را به زندگی آورد. این گولم، یوزف نام داشت. تنها محدودیت در مورد این گولم این بود که او نمی‌توانست در روزهای شنبه کار کند. از این رو مهارال در روز جمعه با پاک کردن نام خدا گولم را از کار می‌انداخت. بر اساس یک داستان یک جمعه مهارال فراموش کرد که گولم را از کار بیندازد و گولم به خشونت دست زد. سپس در برابر کنیسه او نام خدا را از دهان او خارج کرد و گولم به چندین قسمت تقسیم شد.
سرخوشی که با عنوان نشئگی نیز ممکن است مطرح شود، یک وضعیت ذهنی و عاطفی است که در آن شخص احساس خشنودی، شادی، هیجان و لذت دارد. سرخوشی ممکن است به‌صورت طبیعی و بر اثر وضعیت‌هایی چون ارگاسم جنسی، موفقیت‌ها، ورزش یا مراقبه و تجربیات معنوی ایجاد شود. همچنین ممکن است بر اثر مصرف داروها، الکل یا بیماری‌هایی چون اختلال افسردگی-شیدایی، پرکاری تیروئید یا آسیب سر ایجاد می‌شوند.
محمد فتحعلی دیپلمات و سیاستمدار ایرانی است.
زمان بررسی تا زمان استفاده (به اختصار TOCTTOU یا TOCTOU، به صورت TOCK too تلفظ می‌شود) نام یک دسته از باگ‌های نرم‌افزاری است. در خیلی از برنامه‌ها ابتدا یک شرط "بررسی" می‌شود و سپس از نتیجهٔ آن شرط در جای دیگری "استفاده" می‌شود. این عمل اتمی و تجزیه‌ناپذیر نیست و بین زمان بررسی کردن یک شرط و زمان استفاده از نتایج آن، یک حفره زمانی وجود دارد. این حفره زمانی این امکان را ایجاد می‌کند که پس از بررسی کردن اولیه شرط، نتایج آن توسط یک رویداد خارجی تغییر کند، در نتیجه، وقتی که برنامه قصد استفاده از نتایج را دارد، آن نتایج دیگر معتبر نخواهند بود، چرا که تغییر یافته‌اند. این باگ، نوعی شرایط رقابتی است.
به عنوان یک مثال ساده، می‌توان یک برنامه وب را تصور کرد که به کاربران اجازه می‌دهد تا صفحات را ویرایش کنند، همچنین به مدیران هم اجازه می‌دهد تا آن صفحه را قفل کرده و مانع از ویرایش آن توسط دیگر کاربران شوند. کاربری درخواست ویرایش آن صفحه را می‌دهد، و فرمی برای او باز می‌شود که از طریق آن می‌تواند صفحه مورد نظر را ویرایش کند، قبل از اینکه کاربر صفحه را ارسال کند و تغییرات در آن صفحه اعمال شوند، یک مدیر آن صفحه را قفل می‌کند، که مانع از ویرایش آن توسط کاربر می‌شود. با این حال، از آنجا که عمل ویرایش از قبل شروع شده است، وقتی که کاربر تغییراتش را در صفحه ذخیره می‌کند، تغییرات او مورد قبول واقع می‌شود.وقتی که کاربر شروع به ویرایش می‌کند، اختیارات او "بررسی" می‌شود و به کاربر اجازه ویرایش صفحه داده می‌شود. با این حال، اختیارات او بعداً مورد "استفاده" قرار می‌گیرند، وقتی که کاربر دیگر نباید اجازه ویرایش داشته باشد.
این نوع از باگ‌ها، عمدتاً در سیستم‌عامل یونیکس در حین کار کردن با فایل‌سیستم رایج هستند، اما در جای‌های دیگر هم می‌توانند اتفاق بیوفتند، مثلاً در حین کار با متغیرهای سراسری. در اوایل دهه ۱۹۹۰، برنامه mail در بی‌اس‌دی نسخه ۴٫۳ یک جور شرایط رقابتی در حین کار با فایل‌های موقت داشت که امکان سوء استفاده از آن هم وجود داشت. این برنامه از mktemp() استفاده می‌کرد (که هم‌اکنون منسوخ شده و mkstemp() جایگزین آن شده). نسخه‌های اولیه اوپن‌اس‌اس‌اچ هم در حین کار با سوکت‌های دامنه یونیکس یک شرایط رقابتی داشتند.
در یونیکس، اگر کد زیر در برنامه‌ای که setuid است استفاده شود، یک باگ TOCTTOU خواهد داشت:
if (access("file", W_OK) != 0) {
fd = open("file", O_WRONLY);
write(fd, buffer, sizeof(buffer));
در اینجا، از فراخوان access استفاده شده تا بررسی شود که آیا کاربر واقعی که برنامه را اجرا کرده قادر به نوشتن در فایل است یا نه. access شناسه واقعی را چک می‌کند، نه شناسه مؤثر را.
از این شرایط رقابتی می‌توان به شکل زیر سوءاستفاده کرد:
در مثال بالا، یک مهاجم می‌تواند از حفره زمانی بین بررسی کردن مجوز فایل (access) تا باز کردن آن (open)، سوءاستفاده کند و برنامه را فریب بدهد تا به جای فایل مورد نظرش، طالاعاتش را در پایگاه داده کلمه عبور کاربران سیستم بنویسد. از باگ‌های TOCTTOU می‌توان به همراه ترفیع امتیازی استفاده کرد تا دسترسی مدیریتی به سیتسم بدست آورد.
هرچند که روی دادن چنین توالی از اتفاقات نیازمند زمان‌بندی کردن دقیق است، یک مهاجم می‌تواند بودن سختی زیاد چنین کاری را انجام دهد.
برنامه‌ها نمی‌توانند این تصور را داشته باشند که بین زمان بررسی و زمان استفاده، هیچ تغییری رخ نخواهد داد.
Wikipedia contributors. Time of check to time of use. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 24, 2014, 04:01 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Time_of_check_to_time_of_use&oldid=635192535. Accessed February 19, 2015.
سوکت دامنه یونیکس یا سوکت IPC یک نوع درگاه مخابراتی داده است که از طریق آن می‌توان برای منتقل کردن داده‌ها بین دو فرایند که هر دو بر روی یک سیستم‌عامل میزبان اجرا می‌شوند، استفاده کرد. در حالی که سوکت‌های دامنه یونیکس از نظر کاربرد به لوله‌های نام‌دار شباهت دارند، آنها را می‌توان به صورت SOCK_STREAM یا SOCK_SEQPACKET و همینطور SOCK_DGRAM ایجاد کرد، در حالی که لوله‌های نام‌دار تنها یک جریان داده ساده هستند. فرایندهایی که از سوکت‌های دامنه یونیکس استفاده می‌کنند، نیازی نیست که جد یکسانی داشته باشند. رابط‌های مرتبط با کار کردن با سوکت‌های دامنه یونیکس عمدتاً همان رابط‌های سوکت‌های برکلی هستند، اما از یک پروتکل زیرساختی در آنها استفاده نمی‌شود. سوکت‌های دامنه یونیکس نسبت به سوکت‌های عادی سربار کمتری دارند، آنها نیازی به بررسی کردن چک‌سام ندارند، سربار مدیریت پروتکل ندارند، سربار ناشی از مدیریت شماره ترتیب بسته‌ها، و فرستادن بسته ACK را هم ندارند. سوکت‌های دامنه یونیکس در استاندارد پازیکس گنجانده شده‌اند و از سیستم‌عامل‌های سازگار با این استاندارد انتظار می‌رود که از آنها پشتیبانی کند.
سوکت‌های دامنه یونیکس از فایل‌سیستم به عنوان فضای نام آدرس‌دهی خود استفاده می‌کنند. پروسه‌ها از طریق i-nodeها به این سوکت‌ها دسترسی دارند. به این ترتیب دو پروسه می‌توانند یک سوکت یکسان را باز کرده و به مبادله داده‌ها بپردازند. با این حال، این ارتباط تماماً در هسته سیستم‌عامل انجام می‌شود.
از جمله کاربردهای رایج سوکت‌های دامنه یونیکس، علاوه بر ارسال کردن داده‌ها، ارسال کردن توصیف‌گرهای پرونده با استفاده از فراخوان‌های سیستمی sendmsg و recvmsg است. به این ترتیب، پروسه ارسال‌کننده با ارسال کردن یک توصیف‌گر به یک پروسه دریافت‌کننده، می‌تواند به او اجازه دسترسی به توصیف‌گری را بدهد که متعلق به خودش نیست و در حالت عادی به آن دسترسی ندارد. از این قابلیت می‌توان برای پیاده‌سازی کردن Capability-based security استفاده کرد. برای مثال، آنتی‌ویروس Clam می‌تواند با استفاده از این قابلیت به صورت یک دیمن با اختیارات محدود اجرا شود، اما همزمان قادر باشد هر فایلی که برای او از طریق سوکت‌های دامنه یونیکس ارسال می‌شود را اسکن کند.
در برخی از سیستم‌ها، pipeها با استفاده از سوکت‌های دامنه یونیکس پیاده‌سازی می‌شوند. فراخوان socketpair یک جفت سوکت دامنه یونیکس برمی‌گرداند که از هر دو هم می‌توان برای خواندن و هم نوشتن استفاده کرد.
Wikipedia contributors. Unix domain socket. Wikipedia, The Free Encyclopedia. January 31, 2015, 02:26 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Unix_domain_socket&oldid=644931346. Accessed February 19, 2015.
نوشتارهای ربانی یهودی در مورد اشعیا مطالب زیادی بیان می‌کنند. این نوشتارهای اطلاعات بیشتری نسبت به آنچه در کتاب مقدس بیان شده است اضافه می‌کنند.
بر اساس نوشتارهای حاخامها، اشعیا از نسل یهودا و تامار بود. پدر او پیامبر بود و برادر پادشاه امزیاه بود.
وقتی اشعیا در حال راه رفتن بود صدای خدا را شنید که "چه کسی را به پیامبری انتخاب کنم؟"، اشعیا گفت "مرا انتخاب کن، مرا بفرست". خدا به او گفت "فرزندان من حساس و مشکلدار هستند. اگر آماده هستی که به تو بی احترامی شود، حتی توسط آنان کتک بخوری، می‌توانی پیام من را قبول کنی، اگر نه بهتر است اینکار را کنار بگذاری". اشعیا این مسئولیت را قبول می‌کند. اشعیا می‌گوید "من در بین مردمانی با لبهای کثیف حرکت می‌کنم".
تلمود روایت می‌کند که اشعیا توسط شاه مناسه کشته می‌شود. شاه مناسه به او می‌گوید که موسی می‌گوید که هیچکس نمی‌تواند خدا را ببیند و زنده بماند؛ ولیکن تو می‌گویی که خدا را بر عرش او دیده‌ای. اشعیا می‌گوید من میدانم که تو توضیح من را نخواهی پذیرفت. او سپس نام خدا را بر زبان میاورد و درخت سروی باز می‌شود و اشعیا در آن ناپدید می‌شود. شاه مناسه دستور می‌دهد که درخت سرو بریده شود و وقتی اره به دهان اشعیا می‌رسد، اشعیا می‌میرد. در واقع مناسه او را به خاطر اینکه گفته بود "من در بین مردمی با لبهای کثیف حرکت می‌کنم" مجازات می‌کند.
دوش و پشگل قسمت هشتم از فصل هشتم مجموعهٔ تلویزیونی انیمیشن "ساوت پارک"، و ۱۱۹مین قسمت آن در مجموع است. اول بار در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۴ درست پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) از شبکه کمدی سنترال در ایالات متحده آمریکا پخش شد. در این قسمت، نیروهای بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات مدرسه ابتدایی ساوت پارک را مجبور می‌کنند نشان مدرسه را عوض کنند. انتخاباتی برای تعیین نشان جدید برگزار می‌شود. در این حین، استن به دلیل خودداری از رأی دادن از ساوت پارک اخراج می‌شود.
این قسمت توسط تری پارکر خلق شد و جز در فرستنده‌های اختصاصی دارای ردهٔ TV-MA بود.
در جریان گردهمایی پیش از مسابقهٔ ورزشی در مدرسه ابتدایی ساوت پارک، اکو تروریست‌های بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات به استفاده از گاو به عنوان شانس‌بیار مدرسه اعتراض می‌کنند. مدرسه تصمیم به انتخاب شانس بیار جدیدی می‌کند و به دانش آموزان گفته می‌شود به شانس بیار جدیدی رأی دهند. بچه‌ها که از گزینه‌های بی مزهٔ موجود دلسرد شده بودند، تصمیم گرفتند یک کاندید جوک وار معرفی کنند ولی در خصوص این که کاندید « بزرگ» باشد یا «ساندویچ مدفوع» اختلاف نظر دارند. کایل برولوفسکی دوستانش را تشویق می‌کنند که دوش بزرگ را کاندید کنند و اریک کارتمن به جمع‌آوری حمایت از ساندویچ مدفوع می‌پردازد.
استن مارش دلیلی برای رأی دادن به گزینه‌ای دوش و مدفوع نمی‌بیند چرا که آن‌ها عیناً یکی هستند، و برخلاف میل بقیه اعلام می‌کند که اصلاً رأی نخواهد داد. استن که با این کار هر دو سو را به یک اندازه می‌ترساند، نمی‌داند چرا کسی باید به این کار بیهوده تن در دهد. او در این خصوص با والدینش هنگام شام صحبت می‌کند، ولی آنها اصلاً تحت تأثیر بی میلی او قرار نمی‌گیرند و حتی وقتی استن توضیح می‌دهد رقابت کنندگان که‌اند، بر سر این که چه کسی باید برنده شود به نزاع می‌پردازند. این باعث می‌شود کایل به سراغ شان کامز برود، که او هم استن را با کمپین بمیر یا رأی بده می‌ترساند. در این حین، کمپین ادامه می‌یابد و حامیان ساندویچ مدفوع با استفاده از رشوه‌خواری و وحشت پراکنی برای کسب محبوبیت به مبارزه انتخاباتی علیه دوش بزرگ می‌پردازد.
به گفته نیک گلسپی از مجله ریزن، این قسمت، به خوبی جمع‌بندی کننده رویکرد لیبرترین به سیاست است.Harkinson, Josh. The Apostles of Ron Paul, "Mother Jones" (January/February 2015)
برای دخالت یهودیان در بلشویسم و انقلاب روسیه، به تاریخ یهودیان در روسیه مراجعه کنید.
بلشویسم یهود، یک شعار ضدکمونیستی و یهود ستیزانه است که ادعا می‌کند یهودیان مبتکران انقلاب بلشویک در سال ۱۹۱۷ بودند، و آنها قدرت اصلی را در میان بلشویک‌هایی که انقلاب را رهبری کردند، داشتند. به‌طور مشابه، تئوری بلشویسم یهود ادعا می‌کند که یهودیان بر جنبش‌های کمونیستی در جهان تسلط داشته‌اند و با تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی (ZOG) مرتبط است که ادعا می‌کند یهودیان سیاست جهانی را کنترل می‌کنند.
در سال ۱۹۱۷، پس از انقلاب روسیه، شعارهای یهودی‌ستیزانه عنوان جزوه بلشویسم یهودی بود که در تبلیغات نژادپرستانه نیروهای جنبش سفید ضد کمونیست در طول جنگ داخلی روسیه (۱۹۱۸–۱۹۲۲) به چشم می‌خورد. در طول دهه ۱۹۳۰، حزب نازی در آلمان و فدراسیون آلمانی آمریکایی در ایالات متحده نظریه یهودستیزی را برای پیروان، هواداران و جانبداران خود تبلیغ کردند. در لهستان، زیدوکومونا اصطلاحی برای عقیده یهودی‌ستیزانه ای مبنی بر این بود که یهودیان نفوذ نامتناسب بالایی در اداره جمهوری خلق لهستان دارا هستند. در سیاست‌های راست تندرو، شعارهای یهودستیزانه «بلشویسم یهودی»، «کمونیسم یهودی» و تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی ZOG کلمات کلیدی هستند که به دروغ ادعا می‌کنند که کمونیسم یک توطئه یهودی است.
تلاقی یهودیان و انقلاب در فضای نابودی روسیه در طول جبهه شرقی (جنگ جهانی اول) پدیدار شد. هنگامی که انقلاب‌های فوریه ۱۹۱۷ و اکتبر تلاش‌های جنگی روسیه را فلج کردند، تئوری‌های توطئه دور از برلین و سن پترزبورگ توسعه یافتند. به عنوان مثال، بسیاری از بریتانیایی‌ها انقلاب روسیه را به «رابطه ظاهری بلشویک‌ها، آلمانی‌ها و یهودیان» نسبت دادند. تا دسامبر ۱۹۱۷، پنج نفر از بیست و یک عضو کمیته مرکزی کمونیست یهودی بودند: کمیسر امور خارجه، رئیس شورای عالی (شوروی)، معاون رئیس شورای کمیسرهای خلق، رئیس شورای سن پترزبورگ، و معاون رئیس پلیس مخفی چکا.
گسترش جهانی این مفهوم در دهه ۱۹۲۰ با انتشار پروتکل بزرگان صهیون مرتبط است، سندی جعلی که مدعی توصیف یک توطئه مخفی یهودی با هدف تسلط بر جهان است. این تعبیر موضوع یهودی بودن برخی از بلشویک‌های پیشرو (مانند لئون تروتسکی را در طول انقلاب اکتبر و پس از آن را مطرح می‌کرد. دنیل پایپز گفت که "در وهله اول از طریق پروتکل بزرگان صهیون، جنبش سفید این اتهامات را به مخاطبان بین‌المللی گسترش دادند. جیمز ویب (تاریخدان) نوشت که «پس از سال ۱۹۱۷ به ندرت می‌توان منبعی یهودی‌ستیزانه پیدا کرد که مسئول تحلیل آن منبع مهاجر سفید از انقلاب نباشد».
یهودیان در کشور امپراتوری روسیه وضعیت خوبی نداشتند. در بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بارها و به دفعات به محله‌های یهودی‌نشین حمله شد و بسیاری از یهودیان کشته شدند. در نتیجه یهودیان از حکومت تزار روسیه راضی نبودند و مایل به نابودی حکومت تزار به هر شکل ممکن بودند. به همین علت، تمامی جنبش‌هایی که بر ضد تزار در روسیه فعالیت می‌کردند، از سوی یهودیان مورد استقبال قرار می‌گرفت.
مقالات اصلی: تاریخ یهودیان در روسیه و تاریخ یهودیان در شوروی
یهودستیزی در امپراتوری روسیه هم از نظر فرهنگی و هم از نظر نهادی وجود داشت. یهودیان محدود به زندگی در قلمروی اسکان و متحمل قتل‌عام می‌شدند. در نتیجه، بسیاری از یهودیان از تغییرات تدریجی یا انقلابی در امپراتوری روسیه حمایت می‌کردند. این جنبش‌ها در میان چپ‌های افراطی، آنارشیسم یهودی، بوندیستها، بلشویک‌ها، منشویک‌ها، و چپ‌های میانه‌رو ترودویک‌ها و حزب دموکراتیک مشروطه بودند.
در سال ۱۹۱۷ میلادی، حزب بلشویک دارای ۲۳۰۰۰ عضو بود که ۳۶۴ نفر از آنها یهودی بودند. در بین سران حزب بلشویک، گریگوری زینوویف، مویسی اوریتسکی، لو کامنف (نیمه یهودی)، یاکوف سوردلوف، گرگوری سوکولنیکوف و لئون تروتسکی یهودی بودند. با این حال یهودیان در اقلیت رهبری حزب بودند.
بر اساس سرشماری حزب بلشویک در سال ۱۹۲۲ حدود ۱۹۵۶۴ یهودی بلشویک وجود داشتند که در آن زمان تنها حدود ۵٫۲٪ بلشویک‌ها را تشکیل می‌دادند و همچنین کمیته مرکزی اجرایی اتحاد جماهیر شوروی در اوایل دهه ۱۹۲۰ که متشکل ۴۱۷ نفر بود، تنها ۶٪ از کمیساریا خلق یهودی‌الاصل بودند.
بین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۴۰، در خلال پاکسازی بزرگ و پس از نزدیکی با آلمان نازی پس از پیمان مولوتوف-ریبنتروپ، استالین تا حد زیادی یهودیان را از حزب ارشد، مشاغل دولتی، دیپلماتیک و مواضع نظامی و امنیتی حذف کرد.
برخی از محققان در مورد حضور یهودیان در حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به شدت اغراق کرده‌اند. به عنوان مثال، آلفرد جنسن گفت که در دهه ۱۹۲۰ «۷۵٪ از بلشویک‌های پیشرو یهودی‌الاصل بودند.» که البته این دیدگاه کاملاً رد شده‌است و به گفته داوید آرونوویچ روزنامه‌نگار اسرائیلی، «یک بررسی دقیق از عضویت در کمیته‌های مرکزی نشان می‌دهد که این رقم یک اغراق پوچ است».
والتر لاکویر تئوری توطئه یهودی-بلشویکی را به ایدئولوگ نازی آلفرد روزنبرگ می‌رساند، که برای او بلشویسم «شورش نژادهای یهودی، اسلاو و زردپوست، علیه نژاد آریایی آلمانی در روسیه بود». به گفته روزنبرگ، آلمانی‌ها مسئول دستاوردهای تاریخی روسیه بودند و توسط بلشویک‌ها که منافع مردم روسیه را نمایندگی نمی‌کردند، بلکه منافع جمعیت یهودی و زردپوست آن را نمایندگی می‌کردند، کنار گذاشته شدند.
مایکل کلوگ، در تز دکترای خود، استدلال می‌کند که ایدئولوژی نژادپرستانه نازی‌ها تا حد قابل توجهی تحت تأثیر مهاجران سفید روسی در آلمان بود، که بسیاری از آنها، در حالی که تابع سابق امپراتوری روسیه بودند، از تبار غیر روسی بودند: آلمانی‌های روسیه، ساکنان سرزمین‌های بالتیک از جمله آلمانی‌های بالتیک، و اوکراینی‌ها. نقش ویژه آنها (بازسازی: سازمان اقتصادی- سیاسی شرق) بود. به عنوان مثال، رهبر آنها در ارائه پروتکل بزرگان صهیون به زبان آلمانی نقش اساسی داشت. او استدلال می‌کرد که هیتلر نخست فیلسمی‌گرا بود و پس از سال ۱۹۱۹ تحت تأثیر اعتقادات مهاجران سفید در مورد توطئه یهودیان، وحدتی نادیده از سرمایه‌داران مالی تا بلشویک‌ها برای تسخیر جهان، به شدت یهودی‌ستیز شد؛ بنابراین، نتیجه‌گیری او این است که مهاجران سفید سرچشمه مفهوم نازی از بلشویسم یهودی بوده‌اند. آن ماریا سامارتینو استدلال می‌کند که این دیدگاه قابل انتقاد است. در حالی که شکی وجود ندارد که مهاجران سفید در تقویت ایده «بلشویسم یهودی» در میان نازی‌ها مؤثر بودند، این مفهوم در بسیاری از اسناد اولیه آلمان پس از جنگ جهانی اول نیز یافت می‌شود.
در طول دهه ۱۹۲۰، هیتلر اعلام کرد که مأموریت جنبش نازی نابودی «بلشویسم یهودی» است. هیتلر اظهار داشت که «سه رذیلهٔ بلشویسم یهودی، دموکراسی، صلح‌طلبی و انترناسیونالیسم است. و یهودیان پشت بلشویسم، کمونیسم و مارکسیسم هستند.»
در آلمان نازی، این مفهوم بلشویسم یهودی منعکس‌کنندهٔ این تصور رایج بود که کمونیسم جنبشی با الهام از یهودیان و رهبری یهودیان بود که از همان ابتدا به دنبال تسلط بر جهان بودند. این اصطلاح به صورت چاپی در جزوه ۱۹۲۴ روزنامه‌نگار آلمانی دیتریش اکارت (بلشویسم از موسی تا لنین) رایج شد که هر دوی موسی و لنین را کمونیست و همچنین یهودی نشان می‌داد. پس از آن نسخه در سال ۱۹۲۳ آلفرد روزنبرگ از پروتکل بزرگان صهیون و سپس کتاب نبرد من آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۵، منتشر شد که بلشویسم را به عنوان تلاش قرن بیستم یهودیان برای به دست گرفتن سلطه جهانی در دست خود نشان می‌داد.
به گفته هنری رولین، جاسوس و نویسنده فرانسوی، «هیتلریسم» بر اساس «ضدانقلاب ضد شوروی» است که «افسانه یک توطئه مرموز یهودی-فراماسونی-بلشویکی» را ترویج می‌کند، که مستلزم آن است که جنگ جهانی اول توسط یک توطئه وسیع یهودی-فراماسونری برای سرنگونی امپراتوری‌های روسیه، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان و اجرای بلشویسم با دامن زدن به ایده‌های لیبرال تحریک شده بود.
یک منبع اصلی برای پروپاگاندا دربارهٔ بلشویسم یهودی در دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، خبرگزاری بین‌المللی ولت-دینست طرفدار نازی و یهودی‌ستیز بود که در سال ۱۹۳۳ توسط اولریش فلایشهاور تأسیس شد.
در ارتش آلمان، گرایش به دیدن کمونیسم شوروی به عنوان یک توطئه یهودی از زمان جنگ جهانی اول افزایش یافته بود، چیزی که در زمان نازی‌ها رسمیت یافت. جزوه‌ای در سال ۱۹۳۲ توسط اوالد بانس از انجمن ملی علوم نظامی آلمان که توسط دولت تأمین می‌شود، رهبری شوروی را عمدتاً یهودی توصیف می‌کند که بر جمعیت بی‌تفاوت و بی‌فکر روسیه تسلط دارد.
پروپاگاندای تولید شده در سال ۱۹۳۵ توسط آزمایشگاه جنگ آلمان وابسته به وزارت جنگ آلمان، مقامات شوروی را «یهودیان کثیف» توصیف می‌کرد و از سربازان ارتش سرخ می‌خواست قیام کنند و «کمیسارهای یهودی» خود را بکشند. این مطالب در آن زمان مورد استفاده قرار نگرفت، اما به عنوان مبنایی برای تبلیغات در دهه ۱۹۴۰ بود.
اعضای اس‌اس تشویق می‌شدند تا علیه «انسان‌های بلشویک یهودی» مبارزه کنند. در جزوه اس‌اس به عنوان یک سازمان مبارز ضد بلشویست که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد، رایشسفورر-اس‌اس هاینریش هیملر نوشت:
«ما مواظب خواهیم بود که دیگر هرگز در آلمان، قلب اروپا، انقلاب یهودی ـ بلشویکی مادون‌انسانی نتواند از درون یا از طریق فرستادگانی از بیرون برافروخته شود.»
هیتلر در سخنرانی خود در پارلمان آلمان در توجیه عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱ گفت:
برای بیش از دو دهه رژیم بلشویک یهودی در مسکو تلاش کرده بود نه تنها آلمان، بلکه تمام اروپا را به آتش بکشد… حاکمان بلشویک یهودی در مسکو به‌طور سرسختانه متعهد شده‌اند که سلطه خود را بر ما و سایر ملل اروپایی تحمیل کنند. نه تنها از نظر روحی، بلکه از نظر قدرت نظامی نیز… اکنون زمان مقابله با توطئه جنگ افروزان یهودی آنگلوساکسون و حاکمان یهودی مرکز بلشویک در مسکو فرا رسیده‌است!
فیلد مارشال ویلهلم کایتل در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ دستوری صادر کرد که در آن اعلام کرد: «مبارزه با بلشویسم مستلزم اقدامی بی‌رحمانه، پرانرژی و سختگیرانه بیش از هر چیز علیه یهودیان، حاملان اصلی بلشویسم است».
مورخ ریچارد جی. ایوانز نوشته‌است که افسران ورماخت روس‌ها را دون‌انسان می‌دانستند و از زمان حمله به لهستان در سال ۱۹۳۹ به سربازان خود می‌گفتند که جنگ توسط «موجودات موذی یهودی» ایجاد شده‌است، به سربازان توضیح دادند که جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگی بود برای از بین بردن آنچه که به‌طور مختلف به عنوان «دون‌انسان بلشویک یهودی»، «انبوه مغولان»، «سیل آسیایی» و «جانور سرخ» توصیف می‌شد، این زبان به وضوح قصد دارد با تقلیل دشمن به چیزی کمتر از انسان جنایات جنگی ایجاد کند.
یوزف گوبلس در سال ۱۹۴۲ مقاله ای به نام «روح به اصطلاح روسی» منتشر کرد که در آن ادعا کرد بلشویسم اسلاوها را استثمار می‌کند و نبرد اتحاد جماهیر شوروی تعیین می‌کند که آیا اروپا تحت کنترل کامل یهودیان بین‌المللی قرار می‌گیرد یا خیر.
تبلیغات نازی‌ها عملیات بارباروسا را به عنوان یک جنگ ایدئولوژیک-نژادی بین نازیسم آلمان و «یهودی بلشویسم» معرفی کرد و دشمن خود شوروی را به عنوان نیرویی از اسلاوهای دون‌انسان و وحشیانی که درگیر «روش‌های وحشیانه جنگ آسیایی» بودند که توسط کمیسرهای شیطان صفت یهودی فرماندهی می‌شدند که سربازان آلمانی به آنها رحم نمی‌کردند. اکثریت قریب به اتفاق افسران و سربازان ورماخت تمایل داشتند که جنگ را از منظر نازی‌ها تلقی کنند و مخالفان شوروی خود را دون‌انسان می‌دانستند.
در اوایل دهه ۱۹۲۰، هنری همیلتون بیمیش، یک ضد یهودی برجسته بریتانیایی، اظهار داشت که بلشویسم همان یهودیت است. در همان دهه، نخست‌وزیر آینده دوران جنگ، وینستون چرچیل سرمقاله ای با عنوان «صهیونیسم در برابر بلشویسم» نوشت که در ساندی گرافیک منتشر شد. او در این مقاله که ادعا می‌کرد صهیونیسم و بلشویسم درگیر «مبارزه برای روح مردم یهود» هستند، از یهودیان می‌خواهد که «توطئه بلشویکی» را نفی کنند و روشن کنند که «جنبش بلشویکی یک جنبش یهودی نیست.» او بیان کرد که:
نویسنده گزیلا لبزلتر خاطرنشان می‌کند که چرچیل نتوانست نقشی را که ستم روسیه بر یهودیان در پیوستن آنها به جنبش‌های انقلابی مختلف ایفا کرده بود، تجزیه و تحلیل کند، اما در عوض در مورد تمایلات ذاتی که ریشه در شخصیت و مذهب یهودیان دارد سخن گفت.
اختاپوس یک کتاب ۲۵۶ صفحه ای است که در سال ۱۹۴۰ توسط الیزابت دیلینگ با نام مستعار «کشیش فرانک وودراف جانسون» منتشر شد. او در این کتاب تئوری‌های خود را در مورد بلشویسم یهودی توصیف می‌کند.
فرانک ال. بریتون، سردبیر «ملی‌گرایی آمریکایی» کتابی به نام «پشت کمونیسم» را در سال ۱۹۵۲ منتشر کرد که این افسانه را منتشر کرد که کمونیسم یک توطئه یهودی است که از فلسطین سرچشمه می‌گیرد.
محققان در این زمینه، مانند فیلسوف لهستانی استانیسلاو کرایوسکی یا «آندره گریتس»، مفهوم بلشویسم یهودی را به عنوان یک پیش‌داوری محکوم می‌کنند. پروفسور حقوق ایلیا سومین موافق است و مشارکت یهودیان در دیگر کشورهای کمونیستی را مقایسه می‌کند:
نمایندگی بیش از حد یک گروه در یک جنبش سیاسی نه ثابت می‌کند که جنبش تحت تسلط آن گروه بوده و نه اینکه اساساً در خدمت منافع آن گروه است. این ایده که ظلم کمونیستی به نحوی ماهیت یهودی داشته‌است، توسط سوابق رژیم‌های کمونیستی در کشورهایی مانند چین، کره شمالی و کامبوج، که حضور یهودیان در آن‌ها بسیار ناچیز بوده و هست، رد می‌شود.
چندین محقق مشاهده کرده‌اند که دخالت یهودیان در جنبش‌های کمونیستی در درجه اول پاسخی به یهودستیزی و طرد سیاست‌های مستقر بوده‌است. دیگران خاطرنشان می‌کنند که این دخالت بسیار اغراق‌آمیز عنوان شده تا با روایات یهودستیزی موجود مطابقت داشته باشد.
فیلیپ مندز این را در سطح خط مشی مشاهده کرد:
«افزایش دخالت یهودیان در رادیکالیسم سیاسی… مقامات دولتی را در اختیار تعدادی گزینه بالقوه برای پاسخ گذاشت. یکی از گزینه‌ها این بود که پیوند ساختاری بین سرکوب یهودیان و دخالت آنها در چپ را به رسمیت بشناسیم و اصلاحات اجتماعی و سیاسی را انجام دهیم که به تبعیض علیه یهودیان پایان دهد… این گزینه به معنای پذیرش این بود که یهودیان به همان سایر گروه‌های مذهبی یا قومی برای شرکت آزادانه در فعالیت‌های سیاسی اندازه حق دارند. . گزینه دوم… رد هرگونه رهایی اجتماعی یا سیاسی یهودیان بود… در عوض، این سیاست قربانیان یهودی را به خاطر آزار و شکنجه آنها مقصر می‌دانست، و فرض می‌کرد که قوانین و خشونت ضد یهود به عنوان پاسخی به تهدید ادعایی «بلشویسم یهودی» توجیه می‌شود. به‌طور خلاصه، علت و معلول معکوس شد و واکنش یهودیان به یهودستیزی برای منطقی کردن شیوه‌های یهودستیزی مورد استفاده قرار گرفت.»
دیزی () که گاهی از آن به "دیزی گرل" یا "صلح، دختر کوچک" یاد می‌شود، یک تبلیغ انتخاباتی مجادله‌برانگیز است که در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۴ آمریکا از سوی کارزار انتخاباتی رئیس‌جمهور وقت لیندون بی. جانسوندر آمریکا پخش شد. این تبلیغ، گرچه (از سوی کارزار انتخاباتی) تنها یک بار پخش شد، از عوامل مهم پیروزی قاطع جانسون در برابر رقیبش بری گلدواتر و نقطهٔ عطف مهمی در تاریخ سیاست ایالات متحده آمریکا و تبلیغات قلمداد می‌شود.
تبلیغ جانسون می‌خواهد رقیب خوداز حزب جمهوریخواه را جنگ طلب و پیامد انتخاب او را وقوع جنگ هسته‌ای معرفی کند.
این تبلیغات با یک دختر کوچک (مونیک ام. کورزیلیوس 3 ساله) در یک علفزار در حالی که پرندگان در حال آوازخوانی هستند، آغاز می شود. درحالی که دوربین روی صورت او زوم می‌کند، او در حال شمردن گلبرگ‌های یک گل و کندن آن‌هاست، اما تعدادی را با ترتیب اشتباه می شمارد. پس از رسیدن به "9"، مکث می‌کند، گویی که می‌خواهد شماره بعدی را به خاطر بسپارد و ناگهان صدای مردی می‌آید که در حال شمارش معکوس است، او می‌گوید: "10".
دختر در پاسخ به شمارش معکوس، سر خود را به سمت نقطه‌ای خارج از کادر بالا می‌آورد و صحنه در این لحظه فریز می‌شود. با ادامه شمارش معکوس، زوم روی چشم دختر ادامه پیدا می‌کند تا به نمای بسته‌ای از چشم دختر می‌رسد. ویدئو همچنان روی چشم دختر متمرکز می‌شود تا این‌که مردمک چشم او صفحه را پر می‌کند، در نهایت با پایان یافتن شمارش معکوس، تصویر فید سیاه می‌شود. سیاهی فوراً با تابش درخشان و صدای انفجار هسته‌ای جایگزین می‌شود که مربوط به فیلم‌های ویدئویی از آزمایش‌های اتمی در لوسالاموس است.
در همین حین صدای لیندون جانسون، رئیس‌جمهور وقت و نامزد انتخابات ریاست جمهوری شنیده می‌شود که می‌گوید: "این‌ها خطرات هستند! برای ساختن جهانی که همه فرزندان خدا در آن زندگی کنند یا رفتن به تاریکی. ما یا باید یکدیگر را دوست داشته باشیم یا باید بمیریم." در نهایت نوشته‌ای سفید در زمینه‌ای سیاه ظاهر می‌شود: «رأی به رئیس جمهور جانسون در 3 نوامبر». گوینده پس از گفتن این جمله اضافه می‌کندکه معنای مورد نظر آن این است که ریسک در خانه ماندن برای‌تان گران تمام می‌شود. البته معنای تحت الفظی این جمله این‌گونه است: «سهام بالاتر از آن است که در خانه بمانید". اصلاح سهام بالا "the stakes are too high meaning" برای بازی ورق و قمار به کار می‌رود و اشاره به زمانی دارد که سهام‌تان (شرط و پول در قمار) بالایی وسط زمین گذاشته‌اید تا انتظارتان برآورده شود. "کریس شنکل" مجری ورزشی خوانده می‌شود.
این تبلیغ به‌طور واضح بر علیه باری گلدواتر، نامزد رقیب جمهوری‌خواه تهیه شده بود، اما نامی از او ذکر نشده بود و به همین دلیل او نتوانست به کمیته تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری شکایت کند.
آگهی دیزی با همکاری آژانس تبلیغاتی دویل دان برنباخ Doyle Dane Bernbachو تونی شوارتز، طراح صدا و مشاور رسانه‌ای که برای کار در پروژه استخدام شد، خلق شد. تیم DDB از مدیر هنری سید مایرز، تهیه‌کننده آرون ارلیچ، نویسنده ارشد استن‌لی و ژن کیس نویسنده تبلیغات ارشد تشکیل شده بود. مفهوم ویدیو تبلیغاتی با استفاده از شمارش کودکی که منجر به شمارش معکوس انفجار و در نهایت به یک انفجار هسته‌ای می‌شود، ایده شوارتز بود.
او 2 سال قبل اعلامیه‌ای برای خدمات عمومی ضد‌هسته‌ای برای سازمان ملل ایجاد کرده بود. بازیگران و فیلمبرداری توسط DDB بدون شوارتز انجام شد. "دیزی" فقط یک بار در 7 سپتامبر 1964 پخش شد. پخش آن موجب شد مبارزات انتخاباتی جانسون به‌دلیل استفاده از چشم‌انداز جنگ هسته‌ای مورد انتقاد گسترده قرار بگیرد. سناتور Thruston B. Morton (R-Kentucky) در 16 سپتامبر به سنا گفت که کمیته ملی دموکراتیک "دروغ‌های الهام گرفته از وحشت" را در تلویزیون پخش می ‌کند و رئیس‌جمهور جانسون باید مسئولیت آنها را بپذیرد و اضافه کرد که هدف این تبلیغ "تحت فشار قراردادن والدین است. "
تبلیغ بلافاصله قطع شد، اما همه‌جا درباره آن صحبت می‌شد و در اخبار شبانه به‌طور کامل در برنامه‌ها نقل قول می‌شد. جک والنتی، که به‌عنوان دستیار ویژه جانسون خدمت می‌کرد، بعداً اعلام کرد که قطع پخش آگهی یک حرکت حساب شده بوده تا "این یک جسارت خاص از جانب مبارزات جانسون برای برداشت آگهی را نشان دهد." "ما باید یا یکدیگر را دوست داشته باشیم، یا باید بمیریم" از شعر WH Auden" 1 " برداشت شده است. کلمات "کودکان" و "تاریکی" نیز در شعر آودن وجود دارد.
این تبلیغ از آن زمان در مبارزات سیاسی مختلفی مورد استفاده قرار گرفته یا به آن ارجاع داده شده است. در سال 1984، مبارزات انتخاباتی ناموفق والتر موندال از تبلیغات با موضوع مشابه "دیزی" استفاده کرد. تبلیغات Mondale بین فیلم‌های کودکان و فیلم‌های موشک‌های بالستیک و انفجارهای هسته‌ای، روی آهنگ "فرزندان خود را یاد دهید" ساخته Crosby ،‌Stills ،‌Nash & Young قطع کرد.
در سال 1996، مبارزات انتخاباتی ناموفق باب دول، از یک کلیپ کوتاه "دیزی" در تبلیغات "تهدید" استفاده کرد. در جریان انتخابات فدرال استرالیا در سال 2007، سبزهای استرالیا "دیزی" را به‌عنوان یکی از تبلیغات تبلیغات انتخاباتی خود با کودک بودن دختر دیزی خود به نام هانا بیرن، دوباره ساختند. این آگهی همچنین در سال 2010 توسط شبکه ارزش‌های آمریکایی دوباره ساخته شد و هدف آن این بود که رأی‌دهندگان از سناتورهای خود بخواهند برنامه جدید را تصویب کنند. در سال 2016‌، هیلاری کلینتون دختر اصلی دیزی را برای شرکت در دنباله‌ای از تبلیغات استفاده شده در کارزار ناموفق خود علیه دونالد ترامپ به خدمت گرفت.
بلا ساویتسکی ابزوگ (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ – ) یک وکیل آمریکایی، نماینده مجلس، فعال اجتماعی و فمینیست بود. در سال ۱۹۷۱ ابزوگ به همراه گلوریا استاینم و بتی فریدان سازمان ملی سیاسی زنان را تأسیس کرد. او گفت "جای یک زن در خانه است، در خانه نمایندگان (مجلس)".
بلا ساویتسکی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ در نیویورک متولد شد. والدین وی، هردو، از یهودیان روسی بودند که به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. مادر او استر، خانه‌دار بود و پدر او امانوئل در قصابی کار می‌کرد.
وقتی پدر او در سن ۱۳ سالگی از دنیا رفت، بلا در کنیسه قصد داشت که دعای کدیش را بخواند؛ ولیکن خاخامها به او گفتند که کنیسه آنها به زنان اجازه خوانده کدیش را نمی‌دهد. ابزوگ به کالج هانتر در دانشگاه سیتی شهر نیویورک رفت و سپس از دانشگاه کلمبیا مدرک وکالت دریافت کرد.
ابزوگ در سال ۱۹۴۷ به وکالت روی آورد. در این زمان تعداد کمی از زنان به وکالت اشتغال داشتند. او برای اینکه با منشیها اشتباه نشود کلاه‌های بزرگی به سر می‌کرد که بعدها نشانه ثابت او شد.
ابزوگ طرفدار تمامی دیدگاه‌های لیبرال بود. او یکی از اولین کسانی بود که طرفدار حقوق همجنسگرایان شد. ابزوگ طرفدار جنبش صهیونیسم نیز بود. او در جوانی عضو جنبش جوانان صهیونیست به نام هاشومر هاتزایر بود. او در سال ۱۹۷۵ تلاش کرد که جلوی اینکه سازمان ملل صهیونیسم را به عنوانی نوعی از نژادپرستی بداند بگیرد.
بعد از اینکه ابزوگ از کنگره رفت دیگر نتوانست دوباره به آن وارد شود؛ ولیکن او در عرصه اجتماعی معروف باقی ماند. از این زمان او بیشتر به فعالیتهای فمینیستی پرداخت و دو کتاب به نامهای خانم ابزوگ به واشینگتن می‌رود و فاصله جنسی پرداخت. ابزوگ تقریباً تمامی دهه‌های پایانی زندگی خود را به فعالیتهای فمینیستی گذراند. در سالهای پایانی او به سرطان سینه مبتلا شد و بعدها بیماری قلبی نیز گرفت. او در ۳۱ مارس ۱۹۹۸ از دنیا رفت.
جاکارتا پست یک نشریه‌ای روزانه به زبان انگلیسی است که در اندونزی منتشر می‌شود. مالک این نشریه PT Bina Media Tenggara است و مرکز آن در پایتخت اندونزی جاکارتا قرار دارد. این نشریه به عنوان یک شراکت بین چهار رسانه اندونزیایی به خواست Ali Murtopo و Jusuf Wanandi ایجاد شد. این نشریه تا کنون چندین جایزه برده‌است و از آن به عنوان «پیشرو نشریات انگلیسی‌زبان روزانه اندونزی» یاد می‌شود. این نشریه یک نسخهٔ آنلاین هم دارد که حاوی جزئیات بیشتری است که در نسخه چاپی امکان قرار دادن آنها وجود ندارد.
Wikipedia contributors. The Jakarta Post. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 9, 2015, 03:20 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Jakarta_Post&oldid=646286441. Accessed February 19, 2015.
سامانه اطلاعات آرایه‌شناسی یکپارچه که به اختصار به آن ITIS هم می‌گویند، یک شراکت آمریکایی است که برای فراهم کردن اطلاعات منسجم و یکپارچه قابل اطمینان درباره آرایه‌شناسی گونه‌های زیستی ایجاد شده‌است. ITIS در ابتدا در سال ۱۹۹۶ به صورت یک گروه چندسازمانی در دولت فدرال ایالات متحده بنیان نهاده شد که چندین آژانس فدرالی ایالات متحده در آن مشارکت داشتند و امروزه تبدیل به یک گروه بین‌المللی شده‌است و آژانس‌های دولتی کانادا و مکزیک هم در آن مشارکت دارند.
Wikipedia contributors. Integrated Taxonomic Information System. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 10, 2014, 11:18 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Integrated_Taxonomic_Information_System&oldid=633215469. Accessed February 19, 2015.
باغ‌وحش تورنتو باغ وحشی است که در شهر تورنتو کانادا قرار دارد. بنیان‌گذار اصلی آن Mr. Hugh A. Crothers، کارخانه‌دار موفق کانادایی بود که در سال ۱۹۹۶ اولین رئیس The Metro Toronto Zoological Society شد. این باغ وحش در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۷۵ با نام Metropolitan Toronto Zoo گشایش یافت و به سومین باغ وحش بزرگ دنیا تبدیل شد. امروزه مالک آن City of Toronto است، و در سال ۱۹۹۸ وقتی که شهرهای Municipality of Metropolitan Toronto ادغام شدند و تورنتو کنونی را به وجود آوردن، کلمه Metropolitan از نام آن حذف شد. این باغ وحش در تمام روزهای سال به غیر از ۲۵ دسامبر باز است.
Wikipedia contributors. Toronto Zoo. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 18, 2015, 18:33 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Toronto_Zoo&oldid=647743276. Accessed February 19, 2015.
یو-تی سان دیگو نشریه‌ای روزانه است که در سن دیگو کالیفرنیا منتشر می‌شود. نام این نشریه در سال ۲۰۱۲ از The San Diego Union-Tribune به نام فعلی تغییر یافت که در سال ۱۹۹۲ از ادغام San Diego Union و San Diego Evening Tribune به وجود آمده بود. در سال ۱۹۳۹ San Diego Sun با Evening Tribune ادغام شد. در سال ۲۰۱۲، شرکت رقیب، North County Times، به U-T San Diego ادغام شد. این نشریه صاحب یک کانال تلویزیون هم هست.
Wikipedia contributors. U-T San Diego. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 6, 2014, 06:42 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=U-T_San_Diego&oldid=632660711. Accessed February 19, 2015.
گروچو مارکس (; – ) یک کمدین و هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارسینوم سلول-سنگفرشی یا سرطان سلول سنگفرشی (squamous cell cancer یا SqCC) سرطان از یک نوع سلول بافت پوششی، سلول سنگفرشی است. این سلول‌ها بخش عمده‌ای از اپیدرم پوست، و این سرطان یکی از اشکال عمده‌ای از سرطان پوست است.
اتحادیه ملی حیات‌وحش بزرگترین سازمان خصوصی و غیرانتفاعی هوادارای و آموزش نیکداشت حیات‌وحش در ایالات متحده است که بیش از چهار میلیون عضو و حامی دارد و ۴۸ سازمان ایالتی و ناحیه‌ای وابسته دارد. این سازمان در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد. این سازمان تلاش می‌کند تا خودش را «یک شبکه ملی از گروه‌های ایالتی و ناحیه‌ای همخو و هم‌عقیده که به دنبال راه‌حل‌های متعادل و با خرد جمعی برای مسائل محیط زیستی مناسب برای مردم و حیات وحش هستند» نگه دارد. شعار این سازمان «دعوت از آمریکایی‌ها برای پاسداشت حیات وحش برای فرزندان آینده‌مان» است. مقر این سازمان در رستون، ویرجیانا است.
Wikipedia contributors. National Wildlife Federation. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 10, 2015, 13:39 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=National_Wildlife_Federation&oldid=646496849. Accessed February 19, 2015.
فرانک گورشین (; – ) یک کمدین، هنرپیشه و صدا پیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تانورو ایشیدا بازیگر ژاپنی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مرد راه‌آهن اشاره کرد.
بلومبرگ تلویژن یک شبکه تلویزیونی بین‌المللی کابلی و ماهواره‌ای در زمینه خبرهای تجاری است که مقر آن در ایالات متحده قرار دارد. مالک این شبکه، Bloomberg L.P. است. این شبکه در صورت جهانی پخش می‌شود و در بیش از ۳۱۰ میلیون منزل به تماشای آن می‌نشینند. مقر اصلی این شبکه در نیویورک سیتی است، شعبه‌های اروپایی آن در لندن و شعبه‌های آسیایی آن در هنگ کنگ قرار دارند. این شبکه در سال ۱۹۹۴ آغاز به کار کرد و کیفیت تصویر آن 1080i است، و به زبان انگلیسی پخش می‌شود.
Wikipedia contributors. Bloomberg Television. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 11, 2015, 08:43 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bloomberg_Television&oldid=646621188. Accessed February 19, 2015.
هارپو مارکس (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۶۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
لی لی کلویی نینت تامسون (به انگلیسی: Lily Chloe Ninette Thomson؛ متولد ۵ آوریل ۱۹۸۹)؛ که با نام هنری لی لی جیمز شناخته می شود؛ بازیگر انگلیسی است. جیمز در دانشکده هنر و موسیقی "گیلد هال" در لندن تحصیل کرده است. وی فعالیت هنری خود را از تلویزیون و بازی در سریال "فقط ویلیام" آغاز کرد. اولین موفقیت جدی جیمز با حضور در نقش مکمل سریال تحسین شده دانتون ابی رقم خورد اما فیلمی که او را به شهرت جهانی رساند، بازی در نقش اصلی فیلم سیندرلا بود. فیلم و بازی او در نقش سیندرلا مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. همچنین این فیلم بیش از ۵۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد.
بعد از موفقیت فیلم سیندرلا؛ جیمز دوباره به قاب تلویزیون بازگشت و در سریال جنگ و صلح به ایفای نقش پرداخت. او در این سریال در نقش "ناتاشا روستووا" ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷؛ در دو فیلم بیبی راننده و تاریک‌ترین لحظات بازی کرد که هردو فیلم با واکنش مثبت منتقدان و تماشاگران همراه شدند. در سال ۲۰۱۸؛ جیمز در آثاری همچون ببخشید مزاحم شما شدم و ماما میا! دوباره شروع کنیم ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹ نیز؛ او در فیلم دیروز ایفا نقش کرد.
جیمز در ۵ آوریل ۱۹۸۹ در شهرک ایشر(شهرستان تشریفاتی ساری) کشور انگلستان به دنیا آمد. مادر او هنرپیشه و پدر او موسیقی‌دان است. او یک برادر بزرگتر و یک برادر کوچکتر از خود دارد. مادربزرگ او هلن هورتون، هنرپیشه آمریکایی‌ بود.
پدر او، "جیمز تامسون" بر اثر سرطان، در سال ۲۰۱۸ درگذشت؛ لیلی تامسون نام هنری خود را متاثر از نام پدرش لیلی جیمز معرفی کرد.
کنوانسیون بین‌المللی تجارت گونه‌های جانوری و گیاهی وحشی در حال انقراضConvention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora» یا سایتس یا کنوانسیون واشینگتنWashington Convention، یک معاهده چند جانبه برای حفاظت از جانوران و گیاهان در معرض خطر است. این معاهده در نتیجه تصمیمی که در سال ۱۹۶۳ در گردهمایی اعضای اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت گرفته شد، پیش‌نویس شد. معاهده در سال ۱۹۷۳ به امضا گذاشته شد و ۱ ژوئیه ۱۹۷۵ به مرحلهٔ اجرا درآمد. هدف این معاهده این است که مبادلات تجاری بین‌المللی گونه‌های گیاهان و جانوران وحشی، باعث به خطر افتادن بقای گونه‌های موجود در طبیعت نشود و سطح حفاظتی مختلفی برای بیش از ۳۵٫۰۰۰ گونه جانوری و گیاهی در آن تعریف شده‌است. برای کسب اطمینان از اینکه GATT مورد تخطی واقع نشود، با دبیرخانه GATT در آماده‌کردن پیش‌نویس این معاهده مشورت شد.
Wikipedia contributors. CITES. Wikipedia, The Free Encyclopedia. January 21, 2015, 03:10 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=CITES&oldid=643466754. Accessed February 19, 2015.
رئیس جمهور اندونزی (به اندونزیایی Presiden Republik Indonesia) رئیس کشور و رئیس حکومت جمهوری اندونزی است. رئیس‌جمهور قوه مجریه حکومت اندونزی را اداره می‌کند و فرمانده کل قوا نیروهای ملی مسلح اندونزی است. در سال ۲۰۱۴، جوکو ویدودو هفتمین رئیس‌جمهور اندونزی شد. دوره ریاست جمهوری ۵ سال است و این پست در ۱۸ اوت ۱۹۴۵ به وجود آمد. رئیس جهور با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود.
Wikipedia contributors. President of Indonesia. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 11, 2015, 13:53 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=President_of_Indonesia&oldid=646646561. Accessed February 19, 2015.
زپو مارکس (؛ – ) یک کمدین و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الکتون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جان بانی (؛ – ) یک هنرپیشه فیلم‌های صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
اوتر (نروژی باستان: Ótr) در اساطیر اسکاندیناوی یک جادوگر دورف، فرزند شاه هرایدمار و برادر فافنیر و رگین بود. بر طبق ادای شاعرانه، اوتر قادر به تغییر شکل بود و بیشتر اوقات خود را به شکل سمور آبی می‌گذراند و از ماهی تغذیه می‌کرد. در یکی از روزها، اودین، لوکی و هونیر در حال سفر بودند و در این بین به اوتر، که در طول روز بسیار به سمور آبی شباهت داشت و در حال شکار ماهی بود برخوردند. لوکی با خود تفکر کرد که با پرتاب یک سنگ می‌تواند هم سمور و هم ماهی را شکار کند. چنین شد که با پرتاب سنگی اوتر را کشت و سه اِزیر به کندن پوستش مشغول شدند. همان شب، ایزدان به خانهٔ هرایدمار رفته و با خوشحالی پوست کنده شده سمور آبی را به آن‌ها نشان دادند. هرایدمار و پسرانش که بسیار خشمگین شده بودند ایزدان را گرفته و زندانی کردند. در این بین لوکی مجبور شد برای پرداخت خون‌بها، پوست اوتر را با طلا و پوشش خارجی آن را با طلایی سرخ بپوشاند. لوکی این مأموریت را با جمع‌آوری طلای نفرین شده دورفی به نام اندواری و همچنین حلقهٔ جادویی اندوارانات که گفته شده بود این طلاها به هر کس که تعلق پیدا کند، مرگ را به ارمغان می‌آورد انجام داد.
ایزدان بر پوست اوتر پوششی از طلا کشیدند، اما هرایدمار تودهٔ مویی را دید که زرین نبود و دستور داد آن را نیز با طلا بپوشانند. اودین نیز با قرار دادن حلقه بر روی توده آن را پوشاند و لوکی از دست نفرین هرایدمار و پسرانش رها گشت. بعدها فافنیر، پسر هرایدمار و برادر اوتر و رگین، پدرش را کشت و گنجینه را ربود.THE HEROES, Part Four. نوشته شده در ۱۰ مه ۲۰۱۰
دیوید ریس (زاده ۲۸ می ۱۹۱۸-درگذشته ۱۶ اوت ۲۰۱۳) ریاضیدان اهل انگلستان بود.
ریس در دانشگاه کمبریج تحصیل کرد و در جنگ جهانی دوم در بلچلی پارک به عنوان کد شکن در شکستن کد های ماشین انیگما همکاری داشت. وی سپس در دانشگاه اکستر به استادی رسید. زمینه کاری ریس بیشتر جبر و جبر جابجایی بود و دستاورد های او در این زمینه مانند قضیه آرتین-ریس بسیار نامبردار و پر کاربرد هستند. ریس در ۱۹۹۳ جایزه پولیا را دریافت کرد و در اوت ۱۹۹۸ کنفرانسی در دانشگاه اکستر به افتخار ۸۰ سالگی او برگزار شد. دختر او ماری ریس نیز ریاضیدان و استاد دانشگاه لیورپول است.
کورنلیوس رایان (؛ – ) یک روزنامه‌نگار، و پدیدآور اهل ایرلند بود.
غفار جلال علاء ملقب به جلال السلطنه (۱۲۵۸ – ۱۳۲۶) وزیر مختار ایران در واشینگتن بود. در پی ماجرای بازداشت او در آمریکا، روابط ایران و آمریکا برای مدتی تیره شد.
جلال علاء در سال ۱۲۵۸ متولد شد. او خواهرزادهٔ علاءالسلطنه و پسرعمهٔ مهدی و حسین علاء است. در سال ۱۲۸۰ وارد خدمت شد. جلال علاء مدتی مستشار سفارت لندن بوده‌است. سپس وزیرمختار ایران در سوئد و بعد در ایتالیا شد. مدتی را نیز در مصر گذراند و آخرین سمتش وزیرمختاری ایران در آمریکا بوده‌است. پس از ماجرای بازداشت جلال علاء در آمریکا او به تهران احضار و بازنشسته شد. او در سال ۱۳۲۶ در اروپا درگذشت.
در پاییز سال ۱۳۱۴، جلال علاء در آخرین مأموریت خود از طرف دولت ایران در آمریکا، به اتفاق همسر انگلیسی‌اش در حال رفتن به یک مهمانی رسمی در روستای الکتون ایالت مریلند بودند. از آنجایی که دیر شده بود، جلال علاء به رانندهٔ خود دستور می‌دهد سریع‌تر حرکت کند. پلیس متوجه سرعت زیاد آن‌ها شده و سعی می‌کند خودرو را متوقف کند. راننده به امر همسر وزیرمختار، به فرمان پلیس اعتنا نمی‌کند و به سرعت خود می‌افزاید، ولی سرانجام پلیس جلوی خودرو را می‌گیرد. همسر وزیرمختار برخوردی اهانت‌آمیز با پلیس دارد و پلیس در صدد جلب راننده برمی‌آید. در این هنگام همسر جلال علاء با کیف دستی خود به سر مأمور می‌کوبد — یا به روایتی دیگر به سگی که به همراه داشته‌اند فرمان حمله می‌دهد — و نهایتاً پلیس آن‌ها را بازداشت می‌کند و با دستبند به پاسگاه پلیس الکتون می‌برد.
هرچند جلال علاء مدارک مصونیت دیپلماتیکش را ارائه می‌کند، اما در مواجهه با مأمور پلیس خود را "Minister" معرفی می‌کند و از آنجایی که این واژه در انگلیسی علاوه بر "وزیر"، "کشیش" هم‌معنی می‌دهد، پلیس گمان می‌کند او یک کشیش است و احترام چندانی برایش قائل نمی‌شود. پس از این اتفاق، کردل هال وزیر خارجه آمریکا با غفار جلال علاء دیدار می‌کند و از او بابت موضوع پیش‌آمده عذرخواهی می‌کند، اما تذکر می‌دهد که مصونیت دیپلماتیک مجوزی برای تخلف رانندگی نیست.