moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اما در محافل سیاسی، بازتاب سخنرانی ویدکون کوئیسلینگ، تنوع بیشتری داشت. هم رهبری حزب کارگر نروژ و هم احزاب بورژوایی می‌خواستند اسناد ادعایی، منتشر شده و توسط یک کمیتهٔ ویژهٔ مجلس ملی نروژ مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این، از دید مسئولان سیاسی، شگفت‌آور می‌نمود که فعالیت‌های ادعایی انقلابی، برای مدت طولانی، بدون هیچ گونه اقدام مقامات مسئول دولتی ادامه داشته‌است. یوهان لودویگ مووینکل، هنگام پایین آمدن از سکوی سخنرانی با صدای آهسته ای به کوئیسلینگ، گفت: - این انتقاد بیشتر از هر کس به خود شما برمی گردد،Dahl (1991), side 206
در مه ۱۹۳۳، ویدکون کوئیسلینگ، حزب راست‌گرای (مجمع ملی.NS) را تشکیل داد و از آن زمان به بعد خود، رهبر این حزب بود. (مجمع ملی.NS) در انتخابات ۱۹۳۳ تنها ۲٫۲ درصد و در سال ۱۹۳۶ ۱٫۸ درصد از آرا را به خود اختصاص داد و از موفقیت قابل توجهی برخوردار نشد. پس از اختلافات درون حزبی در سال ۱۹۳۶، از نظر سیاسی (مجمع ملی.NS) هیچ نقش مهمی نداشت.
ویدکون کوئیسلینگ، که به شدت تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفته بود، به تدریج به مدل آلمانی نزدیک شد. از طریق تماس با آلفرد روزنبرگ و دریاسالار بزرگ، اریش ردر، کوئیسلینگ، در دسامبر ۱۹۳۹ با آدولف هیتلر ملاقات کرد و در این مذاکرات این احتمال مطرح شد که (مجمع ملی.NS) می‌تواند روی حمایت آلمان حساب کرده و با اتکاء بر این حمایت، قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند.
با این حال، هیتلر، ترجیح داد بدون مشورت با ویدکون کوئیسلینگ، خود را برای حمله استراتژیک آماده کند. ضمن این که به احتمال زیاد، ویدکون کوئیسلینگ، از طریق آلفرد روزنبرگ، و افراد وابسته به وی، توانست کمک مالی از آلمان دریافت کند و به این ترتیب فعالیت‌های تبلیغاتی و انتشاراتی خود را گسترش دهد.(Minister og fører)https://snl.no/Vidkun_Quisling
پس از ورود نیروهای اشغالگر آلمانی به خاک نروژ، در شب ۹ آوریل ۱۹۴۰ ویدکون کوئیسلینگ، بدون حمایت رسمی آلمان، به مرکز پخش کننده رادیو اسلو، دسترسی پیدا کرده و ضمن یک سخنرانی رادیویی خود را نخست‌وزیر نروژ اعلام می‌کند. کوئیسلینگ، دستور می‌دهد که مقاومت علیه نیروهای آلمانی بلافاصله متوقف شود. روز بعد، یک نمایندهٔ آلمانی، مأموریت یافت تا خواستار انتصاب رسمی ویدکون کوئیسلینگ، شود. پادشاه هاکون هفتم پس از مشورت با دولت این درخواست را رد کرد. متعاقب مخالفت پادشاه با انتصاب رسمی وی، ویدکون کوئیسلینگ، با مخالفت شدید آلمان روبرو شد و مجبور به استعفا گشت. ویدکون کوئیسلینگ، به‌طور رسمی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ از سمت نخست‌وزیری که خود به خود اعطا کرده بود استعفا داد. کوئیسلینگ، در ژوئیه ۱۹۴۰ تقریباً به آلمان تبعید شد، اما این بار نیز آلفرد روزنبرگ، و اریش ردر، از کوئیسلینگ، حمایت کردند. وقتی مذاکرات نمایندگان مجلس ملی نروژ، که از ۱۳ ژوئن تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۰ ادامه داشت، با مقامات اشغالگر آلمان، با بن‌بست روبرو شد. رایش کومیسار، یوسف تربوون، همراه با اکثریت اعضای حزب (مجمع ملی. NS)، شورای وزیران را در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ تشکیل داد تا اعمال قدرت قوای اشغالگر آلمانی، شکلی قانونی پیدا کند. ابتدا، در بین اعضای شورا جای ویدکون کوئیسلینگ، خالی به نظر می‌رسید، اما کمتر از دو سال بعد در اول فوریه ۱۹۴۲ در جریان مراسم تبلیغاتی- سیاسی قلعه آکرهوس، ویدکون کوئیسلینگ، توسط رایش کومیسار، یوسف تربوون، رسماً به سمت ریاست شورای وزیران نروژ منصوب شد. در ۱۲ مارس همان سال قانونی تصویب شد که حزب (مجمع ملی. NS) را حزب دولت معرفی می‌کرد. با این حال ویدکون کوئیسلینگ، فاقد هر گونه اقتدار مردمی بود و تنها با اتکاء برقوای نظامی اشغالگر و ابزار سرکوب قادر به حفظ موقعیت خویش بود. در عمل تغییراتی که در قانون اساسی اعمال شد هیچ گونه تغییرات واقعی برای ویدکون کوئیسلینگ، به ارمغان نیاورد.
برنامه ویدکون کوئیسلینگ، مانند گذشته، سازماندهی یک هیئت فرماندهی کورپراتیستی با مشارکت یک مجلس کشوری، متشکل از نمایندگان اصناف شغلی، تحت نظارت حزب دولتی (مجمع ملیNS) و مطابق با اصول رهبری بود.
برنامه‌های کوئیسلینگ، با مقاومت گروه‌های صنفی روبرو شد. در پاییز ۱۹۴۲، آدولف هیتلر روشن کرد که چنین برنامه‌هایی باید تا بعد از جنگ به تعویق انداخته شوند، اما کوئیسلینگ، به برنامه‌های خود برای تدوین یک قانون اساسی جدید ادامه داد. از جمله عقد پیمان صلح با آلمان و مشارکت نروژ، در اتحاد ملی‌گرای آلمان بزرگ، بخشی از برنامه‌های جاه طلبانهٔ کوئیسلینگ، بود. در دوره جنگ از سال ۱۳۳۹ تا ۱۹۴۵ کوئیسلینگ، در مجموع ۱۱ بار با آدولف هیتلر ملاقات داشت.(Quisling under okkupasjonen)https://snl.no/Vidkun_Quisling
https://www.nrk.no/kultur/vidkun-quisling-_-edleste-mennesket-1.3920424
برنامه‌های ویدکون کوئیسلینگ، برای ایجاد نظم نوین جهانی موضوعی مهم و شاید اصلی در پروندهٔ اتهام خیانت به وی در سال ۱۹۴۵ بود. صورت جلسات تندنویسی شدهٔ دادگاه که بعدها منتشر شد، شامل دفاعیات خود او نیز هست و بر اهمیت موضوع دلالت می‌کند. ادعا شده بود که در برخی از موارد، تهاجم کوئیسلینگ، شدیدتر از آلمانی‌ها بوده‌است. به عنوان مثال در اقداماتی که علیه کشیش‌ها و معلم‌ها در سال ۱۹۴۲ صورت گرفته بود. در این دادگاه، کوئیسلینگ، هم به دلیل نادیده گرفتن ظلمی که به یهودیان در دوران تصدی قدرت توسط او روا شده بود و هم به دلیل مشارکت وی در اعمال ظلم در موارد دیگر، ضدیهودی شناخته شد.
ویدکون کوئیسلینگ، در ۹ مه ۱۹۴۵ تسلیم پلیس شد.
ویدکون کوئیسلینگ، در ماه اوت همان سال محاکمه شد و در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ توسط دادگاه تجدید نظر، به جرم خیانت به کشور به اعدام محکوم شد. درخواست بازنگری وی در دیوان عالی کشور نروژ رد شد و در۲۴ اکتبر ۱۹۴۵اعدام شد.https://snl.no/Vidkun_Quisling(Quislings plan var, som før, å organisere et korporativt styre...)
وبیورن ساند (؛ زاده ) یک هنرمند اهل نروژ است.
سد خاکی یا سد سنگریزه‌ای، نوعی سد است که برای ساخت آن مصالح را از همان منطقه احداث یا نواحی نزدیک تأمین می‌کنند، و اصولاً دارای هسته رسی است. رس در تماس با آب مانع نفوذ و انتقال آب و رطوبت می‌شود و مانند نوعی عایق رطوبتی عمل می‌کند.
اگر عمده مصالح تشکیل دهنده سد خاکی یکسان باشند، سد را همگن می‌گویند و در غیر اینصورت ناهمگن نامیده می‌شود. اگر همه سد خاکی از رس باشد سد خاکی همگن است. اما اگر بستر سد رس، باشد و دور هسته مرکزی را با سنگ‌های دانه درشت پر کرده باشند، سد غیر همگن انگاشته می‌شود.
سدهای خاکی را بر حسب فرم و مصالح مقطع عرضی سد به سه دسته تقسیم می‌کنند:
این نوع سدها از یک توده همگن که بخش عمده آن رس و سیلیس (به تناسبی که نتایج آزمایش‌های مکانیک خاک آن را برای غیرقابل نفوذ بودن تأیید می‌کنند) است، تشکیل شده‌است.
اگر چه مواد گوناگونی در محل کارگاه وجود داشته باشد در این صورت سد خاکی با لایه‌های مختلفی ساخته می‌شود. در این سدها لایه غیرقابل نفوذ در وسط مقطع یا متمایل به طرف بالا دست قرار می‌گیرد.
در این نوع سدها جلوگیری از حرکت آب در داخل توده خاکی توسط یک پرده غیرقابل نفوذ تقریباً عمودی انجام می‌گیرد که در داخل بستر سنگی (بستر غیرقابل نفوذ) جای گرفته‌است. دو طرف این لایه را یک لایه از مصالح دانه ریز می‌گذارند که به صورت زه کش کار می‌کند و لایه‌های بیرونی را مخلوط (تقریباً مخلوط رودخانه) پوشانده‌است. بر پایه نتایج بدست آمده از تجربیات عملی در مورد این نوع سدها، ضخامت پرده، باید دست کم یک سوم بلندی آب در مخزن سد باشد. از این نوع سدها به‌شمار زیاد در کشورهای انگلیسی‌زبان جهان غرب ساخته شده‌است.
از نظر تحلیل و آنالیز، این نوع سدها بسیار دشوار، ولی از نظر اجرا و پیاده‌سازی ساده هستند. اجرای این سد در رودخانه‌های عریض ساده‌تر است. مصالح ساخت این سد اعم از ریزدانه و درشت‌دانه بایستی در دسترس باشند. این سدها برای زمین‌های با مقاومت کم، مناسب‌ترین نوع سد هستند.
در بسترهای سنگی سالم، سد خاکی را می‌توان بدون هیچ مشکلی بر روی آن پیاده نمود ولی در صورتی که بستر فوق دارای شکاف یا ترک‌هایی (گسل) باشد در این صورت باید بررسی زمین‌شناسی کافی برای آن انجام گیرد تا وضعیت و عمق شکاف‌ها مشخص شود. در این نوع زمین‌ها معمولاً با تزریق سیمان (تحت فشار) قابلیت نفوذ آب در زیر سد را تا اندازه قابل قبولی کم می‌کنند. در زمین‌های غیرقابل نفوذ (رسی یا عمدتاً رسی) مسلماً حرکت آب در زیر سد نباید مشکل زیادی باشد. ولی مشکل عمده دیگر، عدم امکان بارگذاری سریع در این نوع زمین‌ها است که مدت زمان ساختمان سد را طولانی‌تر از سایر زمین‌ها می‌کنند.
نوئل ردینگ (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۴۵، درگذشت در ۱۱ می ۲۰۰۳)، نوازنده بیس و گیتار اهل انگلستان بود که در سبک راک فعالیت می‌کرد. او عمدتاً به عنوان نوازنده بیس در گروه جیمی هندریکس اکسپرینس شناخته می‌شود. ردینگ در فولک‌استون به دنیا آمد و چاز چندلر او را در همان دوران اولیه آغاز بکار گروه معرفی کرد. ردینگ در ۱۹۶۹ گروه را ترک کرد. هرچند که قبل، بعد، و حتی در حین عضویتش در گروه اکسپرینس در گروه‌های موسیقی دیگری هم نوازندگی می‌کرد، هیچگاه مجدداً به موفقیتی که با اکسپرینس بدست آورد بود، دست نیافت.
توروالد استولتنبرگ (؛ زاده – درگذشته ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.
توربیان یاگلان (نروژی: Thorbjørn Jagland; زاده ۵ نوامبر ۱۹۵۰م در درامن)، یکی از سیاستمداران حزب کارگر نروژ است. وی از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷، در مقام سی و دومین نخست‌وزیر، در رأس هیئت دولت نروژ، قرار داشت. سپس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱، ریاست وزارت خارجه نروژ را بر عهده داشت. همچنین وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹، دبیرکل شورای اروپا بود.توربیان یاگلان، برای اولین بار در سال ۱۹۹۳م، به نمایندگی از مردم بوسکرود، به عضویت مجلس ملی نروژ انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۹، که از شرکت در انتخابات صرف نظر کرد، نماینده مجلس بود. یاگلان، بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲م، حزب کارگر نروژ را رهبری کرد؛ و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹، رئیس مجلس ملی نروژ بود.توربیان یاگلان، در سال ۱۹۶۹، یک دوره تحصیلی در رشته اقتصاد را در دانشگاه اسلو آغاز کرد، اما هرگز در امتحانات پایانی شرکت نکرد.
تور هوشاود (؛ زاده ) یک دوچرخه‌سوار اهل نروژ است.
تاریای وسوس (؛ زاده درگذشته ) یک نویسندهhttp://d-nb.info/gnd/118626698/about/html اهل نروژ بود.
استیگ اینگه (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده‌است.
استین روکان (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدارhttp://d-nb.info/gnd/119194090/about/html اهل نروژ بود.
جان رونالد «میچ» میچل (زاده ۹ ژوئیه ۱۹۴۷، درگذشت در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸) نوازنده درامز اهل انگلستان بود. او عمدتاً به عنوان درامر گروه جیمی هندریکس اکسپرینس شناخته می‌شود.
سیو جنسن (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ است. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی، پس از ۲۸ سال رهبری کارل آی. هاگن، رهبری حزب را بر عهده گرفت و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ میلادی رهبر حزب فرمسکریت پارتی بود.
سیو جنسن، بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ میلادی در دولت ائتلافی ارنا سولبرگ پست وزارت دارایی را در اختیار داشت. . وی قبل از انتخابات، درسال ۲۰۲۱ میلادی، به خواست خود، از سیاست کناره‌گیری کرد.https://snl.no/Siv_Jensen
سیو جنسن، که در زبان نروژی (سیو ینسن) تلفظ می‌شود؛ در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۶۹ در اسلو، زاده شده‌است. دوره کودکی وی که نسبتاً با فقر همراه بود، در بخش غربی اسلو سپری شده‌است. سیو در یک خانواده ۳ فرزندی، دختر ارشد خانواده بود. والدین وی مشترکاً صاحب یک دکان کفش فروشی در محله ای در مرکز شهر بودند. بین سالهای ۱۹۷۹ و۱۹۸۰ والدین وی از هم جدا شدند و پدرش به سوئد مهاجرت؛ و در هم آنجا تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۹ میلادی زندگی کرد. بعد از دوری پدر از خانواده، سیو، خیلی زود، برای کمک به تأمین مخارج خانواده، مجبور به کار شد و در شرکت مادرش که در زمینه اتوشویی فعالیت داشت، مشغول کار شد. سیو، همزمان با کار، از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ در دبیرستان بازرگانی اسلو، مشغول تحصیل بود. سپس به منظور ادامه تحصیل به برگن رفت و در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی اقتصاد و مدیریت از مدرسه عالی بازرگانی نروژ، دریافت کرد. بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۴۴ وی مدتی به عنوان مشاور اقتصادی با یکی از شرکتهای خصوصی رادیو در نروژ، همکاری داشت.
سیو جنسن، پس از چند هفته ای که به‌طور موقت جذب سازمان جوانان محافظه کار شده بود، در ۱۸ سالگی به حزب فرمسکریت پارتی پیوست. سپس در سال ۱۹۹۲ میلادی با عضویت در هیئت مدیره حزب در اسلو فعالیت وی صورت کاملاً جدی به خود گرفت. در سال ۱۹۹۳ سیو جنسن، به عنوان عضو علی‌البدل در مجلس ملی نروژ، به نمایندگی از حزب فرمسکریت پارتی انتخاب شد. وی از سال ۱۹۴۴ تا زمان کناره‌گیری از سیاست، در سال ۲۰۲۱، به صورت تمام وقت در خدمت امور سیاسی بوده‌است.https://snl.no/Siv_Jensenhttps://nbl.snl.no/Siv_Jensen
سیسیل شیرشیبه (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پییر بورتن و یا «پِر بورتُن» (انگلیسی: Per Borten؛ زاده ۳ آوریل ۱۹۱۳ – درگذشته ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۰۵) یک کشاورز و سیاست‌مدار اهل نروژ بود.وی یکی از اعضای برجسته حزب مرکزی نروژ بود و از ۱۲ اکتبر ۱۹۶۵ تا ۱۷ مارس ۱۹۷۱م، در مقام بیست و پنجمین نخست وزیر نروژ، اولین دولت ائتلافی ماندگار غیر سوسیالیستی در نروژ را در مدتی بیش از ۵ سال، رهبری کرد. قانون بیمه تأمین اجتماعی (۱۹۶۷م) و وضع مالیات بر ارزش افزوده (۱۹۶۹م) در دوران تصدی وی به تصویب و اجرا در آمدند.https://snl.no/Per_Borten
https://nbl.snl.no/Per_Borten
پِر بورتُن در فلو (بوسکرود) در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در مزرعه خانوادگی والدین خود سپری کرد. این مزرعه خانوادگی در مسیر رودخانه گائولا قرار داشت. این رودخانه در طول زمان، بارها دچار طغیان و تغییر مسیر شده و حدود زمین‌های کشاورزی را دستخوش آشفتگی کرده‌است. درطول قرن بیستم میلادی، مزرعه خانوادگی بورتُن، دو بار در معرض سیل ویرانگر قرار گرفته‌است. چنین اوضاعی به نوبه خود، نیاز به همیاری و خودکفایی مردم منطقه را افزایش داده‌است. پِر بورتُن در چنین محیطی رشد کرد و به ادعای خودش تأثیر زیادی از آن گرفت. بورتُن، در روستای زادگاهش به مدرسه رفت و سپس وارد مدرسه کشاورزی در اوس شد و در سال ۱۹۳۹م، از این مدرسه فارغ‌التحصیل گشت؛ و سپس، مدتی در مزرعه خانوادگی به کشاورزی مشغول بود. پس از موفقیت در امتحانات دانشگاه علوم زیستی نروژ؛ و دریافت مدرک کارشناسی، در سمت بازرس عرضهٔ محصولات کشاورزی در استان سور تروندلاگ، مشغول به کار شد و در سال ۱۹۴۶م، مسئولیت نظارت بر امور کشاورزی در کل استان، به وی سپرده شد.https://snl.no/fylkesagronomhttps://nbl.snl.no/Per_Borten
پِر بورتُن، بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۵م، در شهر زادگاه خود، فلو شهردار بود و در طول همین دوره، به صحنه سیاسی ملی در نروژ نیز، پای گذاشت. وی بین سالهای ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۳م، عضو کمیته مرکزی حزب دهقانان بود و بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۷م، رهبری این حزب را بر عهده داشت. بین سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵م، رهبری پارلمانی حزب؛ و در ۲ دوره، بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵م؛ و بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷م، رئیس بزرگترین بخش از مجلس ملی نروژ، شامل ۲/۳ اعضاء بود. همچنین وی نقش مهمی در تبدیل حزب دهقانان به یک حزب سیاسی نوین داشت. حزبی که امروز، بعد از تغییر نام دوباره، حزب مرکزی نامیده می‌شود.https://snl.no/Per_Borten
در تاریخ سیاسی نروژ، نام پِر بورتُن، بیش از هر چیز یادآور دولت ائتلافی غیر سوسیالیستی است که وی به مدت بیش از ۵ سال، نخست‌وزیر آن بود.در سال ۱۹۶۵م، بعد از انتخابات پارلمانی، هنگامی که حزب محافظه‌کار، حزب مرکزی، حزب لیبرال و حزب دمکرات مسیحی برای تشکیل یک دولت ائتلافی و غیر سوسیالیستی به توافق رسیدند، برای مدتی در این مورد که چه کسی سمت نخست‌وزیری را بر عهده خواهد گرفت، اطمینانی وجود نداشت. برای مدتی به نظر می‌رسید که رهبر پارلمانی حزب لیبرال، شانس بیشتری برای احراز مقام نخست‌وزیری دارد. اما در نهایت اکثریت گروه نمایندگان حزب محافظه کار، پِر بورتُن را ترجیح دادند و به این ترتیب پست نخست‌وزیری به وی واگذار شد. این دوره تا انتخابات پارلمانی سال ۱۹۶۹م، بهترین دوره دولت پِر بورتُن، بود. دوره ای که در طول آن، اصلاحات اساسی متعددی در قوانین تصویب شد و به اجرا درآمد. از جمله تصویب قانون بیمه تأمین اجتماعی در سال ۱۹۶۷م؛ و وضع مالیات بر ارزش افزوده، در سال ۱۹۶۹م، که در همین دوره به اجرا درآمدند. در زمینه مسائل آموزشی نیز در این دوره، طرح تأسیس مدارس عالی محلی به اجرا درآمد. همچنین در این دوره سرمایه‌گذاری گسترده‌ای به منظور تأسیس فرودگاه‌های کوچک، در امتداد خطوط ساحلی نروژ، انجام گرفت؛ و در نهایت در سال ۱۹۷۰م، قانون دسترسی عمومی به ادارات دولتی به تصویب رسید و به اجرا گذاشته شد.https://snl.no/Per_Borten
پِر بورتُن در دوره نخست‌وزیری خود، شیوه عمل سرویس امنیتی پلیس نروژ را مورد انتقاد قرار داد. وی سرویس امنیتی پلیس نروژ و آسبیورن برینhttps://snl.no/Asbjørn_Bryhn که در آن زمان رئیس پلیس مخفی نروژ بود را به نظارت غیرقانونی بر زندگی خصوصی چهره‌های سیاسی، به خصوص جناح چپ متهم کرد و یک کمیته رسمی برای رسیدگی به تخلفات سرویس‌های امنیتی پلیس نروژ، تشکیل داد.https://snl.no/Per_Borten
پیدر لودویک کالستاد (زاده ۲۸ نوامبر ۱۸۷۸ در فردریکستاد، درگذشته ۵ مارس ۱۹۳۲ در اسلو) یک سیاستمدار و معلم مدرسهٔ کشاورزی نروژ بود. وی از سال ۱۹۳۱ تا زمان مرگ در ۱۹۳۲ در اولین دولت حزبی که پایه‌های روستایی داشت و مورد حمایت دهقانان نروژ بود، سمت نخست‌وزیری داشت. همچنین، در همان دولت مسئولیت وزارت دارایی نیز با خود وی بود. کالستاد یکی از برجسته‌ترین سیاستمداران زراعت گرای نروژ بود و از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۳ به عنوان نمایندهٔ مردم اوستفولد، درمجلس ملی نروژ انتخاب شده‌است. وی سیاستمداری معتدل قلمداد شده و به جناح محافظه کار منطقهٔ شرق حزب حاکم وقت، تعلق داشت، اما در اواخر دهه ۱۹۲۰ بیشتر در صف جناح رادیکال منطقهٔ غرب نروژ، که خواستار اقدامات بیشتر دولتی برای مقابله با مشکلات کشاورزی بود، قرار گرفت. کالستاد دومین و آخرین نخست‌وزیری است که در نروژ، در حین عهده‌داری تصدی شغل خویش، درگذشته است.
اتو اسوردروپ (؛ زاده درگذشته ) یک ناخداhttp://d-nb.info/gnd/117679151/about/html اهل نروژ بود.
اسکار فردریک تورپ (نروژی:) زاده ۸ ژوئن ۱۸۹۳م، برابر با پنج شنبه، ۱۸ خرداد ۱۲۷۲خ، در اوستفولد؛ و در گذشته به تاریخ ۱ مه ۱۹۵۸م، برابر با پنج شنبه، ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۷خ، در اسلو، یک سیاستمدار، عضو حزب کارگر نروژ و بیست و سومین نخست‌وزیر نروژ بود.تورپ، از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۵م، رهبر حزب و بین سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶م، شهردار اسلو بود. در سال ۱۹۳۵م، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ، در دولت یوهان نیگورسول، منصوب شد. همچنین وی، از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹م، وزیر امور اجتماعی و سپس بین سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲م، وزیر دارایی نروژ بود. در سال ۱۹۴۲م، اسکار تورپ، در دولت تبعیدی نروژ، مستقر در لندن، به عنوان وزیر دفاع نروژ، منصوب شد. وی تا پایان جنگ جهانی دوم، در این مقام باقی بود. بعد از انتخابات سال ۱۹۴۵م، به سرپرستی وزارت تأمین و بازسازی، گماشته شد و تا سال ۱۹۴۸م، در این پست باقی ماند.اسکار فردریک تورپ، اولین بار در سال ۱۹۳۶م، به نمایندگی از مردم اسلو، به عضویت در مجلس ملی نروژ انتخاب شد، اما به علت تصدی پست وزارت، در دولت وقت، تا سال ۱۹۴۸م، در مجلس، به عنوان نماینده صاحب کرسی، حضور پیدا نکرد. با حضورش در مجلس، رهبری پارلمانی حزب کارگر نروژ به وی سپرده شد. در سال ۱۹۵۱م، پس از کناره‌گیری اینار گارهاردسن از پست نخست‌وزیری، تورپ، به جانشینی وی برگزیده شد و تا ۱۹۵۵م، به عنوان بیست و سومین نخست‌وزیر نروژ تا بازگشت دوباره اینار گارهاردسن به پست نخست‌وزیری، در مدتی بیش از ۳ سال، در این مقام باقی بود. اسکار تورپ، از آن پس در مقام رئیس مجلس ملی نروژ، تا پایان عمرش مشغول خدمت بود.
از جهاتی، اسکار تورپ، در تاریخ سیاسی نروژ، یادآور آسکلاددن، است. پسر بچه یتیمی که خیلی زود وارد بازار کار شد و به ریاست حزب کارگر نروژ رسید. تورپ، ۲۲ سال، رئیس حزب و ۱۲ سال، وزیر بود؛ و هنگامی که در دهه ۱۹۵۰م، از زندگی سیاسی فاصله گرفت، رئیس مجلس ملی نروژ بود و بیشتر از ۳ سال، سابقه نخست‌وزیری داشت. اسکار تورپ، در نزدیکی سرپسبرگ، در یک آپارتمان یک اتاقه به دنیا آمد. مادرش در همین محیط تنگ، ۸ فرزند به دنیا آورده بود. تورپ، ۹ سال بیشتر نداشت که پدرش در سال ۱۹۰۳م، در جستجوی کار، به آمریکا سفر کرد. در سال ۱۹۰۷م، در حالی که پدرش قصد داشت به نروژ آمده تا خانوادهٔ خود را به کانادا ببرد، در میانهٔ راه درگذشت. پس از مرگ پدر، مسئولیت خانواده به گردن اسکار که بزرگترین پسر زندهٔ خانواده بود، افتاد. به این ترتیب، توجه و مراقبت از افراد ضعیف، که از خصوصیات سیاسی وی بود، از همان دوران نوجوانی، بر اساس وفاداری به مادر و مراقبت از خواهران و برادران کوچکتر، در وی نهادینه شده بود.اسکار تورپ، با وجود علاقه زیاد به یادگیری، بعد از پایان دبستان، مجبور شد، مدرسه را رها کرده و در سن ۱۳ سالگی، وارد بازار کار شود. وی از جمله مدتی به عنوان شاگرد چوب بری، کارگر ساختمان و
آهنگر، کار کرد. با این حال اسکار تورپ، موفق شد، به مدرسه شبانه رفته و در فن برق کاری، آموزش ببیند. در چنین محیط‌هایی او خیلی زود جذب فعالیت صنفی و سیاسی شد. تورپ، عضو یک اتحادیه صنفی محلی بود و زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، اولین مسئولیت تشکیلاتی به وی سپرده شد و اسکار تورپ، به عنوان دستیار صندوق دار این اتحادیهٔ صنفی انتخاب شد. همزمان با کار تمام وقت به عنوان کارگر برق کار، تورپ، چند مسئولیت تشکیلاتی صنفی و حزبی را نیز بر عهده داشت. از جمله بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱م، رئیس حزب کارگر نروژ در سرپسبرگ، و بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳م، رئیس حزب در اوستفولد؛ بود.
در سال ۱۹۱۸م، اسکار تورپ، به عضویت کمیته مرکزی حزب کارگر نروژ انتخاب شد. تورپ، از هواداران مارتین ترانمل بود و از گرایش سیاسی جدید وی، مبنی بر توجیه ابزار اعتصاب، تظاهرات جمعی و دیگر کنش‌های انقلابی، پشتیبانی می‌کرد. زمانی که تورپ، در سال ۱۹۲۳م، به عنوان رهبر حزب انتخاب شد، چنین به نظر می‌رسید که گویا هواداران مارتین ترانمل که مخالف ادامه عضویت حزب کارگر نروژ در کمینترن بودند بر جناح مقابل، پیروز شدند. به این ترتیب رهبری حزب از دست طرفداران کمینترن، خارج شد. تورپ در آن هنگام، ۲۹ سال داشت و از آن پس به مدت ۲۲ سال بر مسند رهبری حزب کارگر نروژ تکیه داد. اسکار تورپ، به بازسازی گسترده تشکیلات حزب پرداخت و نقش رهبر را تقویت کرد. گرچه تورپ، در روابط خارج از حزب، اغلب به عنوان رهبری تندرو و آشتی ناپذیر شناخته شده‌است، اما در روابط داخلی حزب بسیار سازشکار و اهل مدارا بود. به گفته بسیاری، تورپ، نقش غیررسمی مارتین ترانمل را به عنوان رهبر واقعی حزب پذیرفته بود. اما در مورد مسائل مهم، موضعی مستقل از پیش‌کسوت خود، اتخاذ می‌کرد و بر آن می‌ایستاد. اسکار تورپ، اعتقاد داشت که بهترین روش تصاحب قدرت در یک نظام با ثبات سیاسی، مبارزه پارلمانی است؛ و در این اعتقاد از دیگر رهبران حزبی، پیش قدم تر و مصمم تر بود.اسکار تورپ، در ۹ آوریل سال ۱۹۱۶م، با دختری به نام «کاری» در سرپسبرگ، ازدواج کرد. در سالهای دهه ۱۹۲۰م، وی، بیشتر روی بازسازی تشکیلات حزب، تمرکز داشت. اما در سال ۱۹۳۰م، خانواده وی، درمحدوده داخلی اسلو، نقل مکان کرد، تا پدر جوان خانواده، شانس بیشتری برای پیروزی در انتخابات داشته باشد. تورپ، در سال ۱۹۳۴م، به ریاست شورای شهر اسلو برگزیده شد. در اواخر سال ۱۹۳۵م، در دولت یوهان نیگورسول، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ، منصوب شد. سپس در مقام وزیر امور اجتماعی از پاییز سال ۱۹۳۶م، در اصلاح و اجرای قوانین، از جمله پرداخت عمومی کمک هزینه به سالمندان و بیکاران، در تبدیل نروژ، به یک کشور رو به رفاه، نقشی کلیدی ایفا کرد. در مقایسه با بسیاری از رهبران جنبش کارگری در نروژ، تورپ،
زودتر از دیگران۰ در سیاست خارجی، از استالین فاصله گرفت. با این حال، همواره بر این اعتقاد باقی ماند که فاشیسم در اروپای مرکزی، تهدید بزرگتری علیه نروژ محسوب می‌شود. تورپ از مشی ضد نظامی‌گری که در سال ۱۹۲۴م، پنج ماه زندان برای وی همراه داشت، سرانجام، عدول کرد؛ و از اواسط دهه ۱۹۳۰م، در داخل حزب و دولت، از لزوم تجهیز ارتش نروژ، سخن گفت. وی در سال ۱۹۳۹م، به سرپرستی وزارت دارایی نروژ ترفیع یافت و همان سال به عنوان جانشینی برای، نخست‌وزیر، نیگورسول، پیشنهاد شد.
وقتی قوای آلمان، در سال ۱۹۴۰م، وارد نروژ شدند، اسکار تورپ، وزیر دارایی بود. مسئولیت اصلی وی در مقام وزیر دارایی نروژ، انتقال ذخایر طلای نروژ بود که نباید به تصاحب قوای اشغالگر درمی‌آمد. برای انجام این وظیفه، تورپ، مجبور شد تا آخرین لحظه، در ساختمان وزارت دارایی، باقی بماند. با این حال او موفق شد بعد از انتقال ذخایر طلا، در آخرین لحظه، در حالی که سربازان آلمانی در حال ورود به ساختمان وزارت دارایی نروژ بودند، بگریزد. در تاریخ ۲۰ آوریل آن سال، در ماجرای بمباران اوندالسنس، اسکار تورپ، که در اثر اصابت ترکش مجروح شده بود، جان سالم به در برد و موفق شد، بعدها د، همراه با خانواده اش ودیگر اعضای دولت، به سمت شمال نروژ رفته و خود را ابتدا به ترومسو رسانده و سپس به بریتانیا فرار کند.
در لندن، تورپ به همراهی، نخست‌وزیر نروژ، یوهان نیگورسول، و وزیر امور خارجه نروژ، تریگوه لی، به یک ستون اصلی دولت نروژ در تبعید تبدیل شدند. در شرایط تبعید، اسکار تورپ، که سابقاً از مخالفان سلطنت و جمهوریخواه بود، دوستی نزدیکی با پادشاه هاکون و ولیعهد اولاف، بر قرار کرد. تورپ در این سالها به معنی واقعی کلمه، همه وقت و نیروی خود را با وفاداری کامل، وقف امور مربوط به تشکیلات دولت نروژ در تبعید کرد. در سال ۱۹۴۱م، وی بار دیگر ولی این بار در تبعید، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ منصوب شد. انتصابی که بعدها در جهت‌گیری سیاست دفاعی نروژ، پس از پایان جنگ، تعیین‌کننده بود.در عین حال این سالهایی که در تبعید گذشت، باعث دورشدن تورپ از روابط حزبی شد. دور شدنی که وی مجبور شد پس از پایان جنگ و بازگشت به نروژ، بهایش را بپردازد.
پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵م، در تناقض با آیین‌نامه حزبی، پیش از نشست همگانی، اینار گارهاردسن، به جانشینی اسکار تورپ، به عنوان رهبر حزب کارگر نروژ، انتخاب شد. با این حال تورپ که در روابط درون حزبی، همواره اهل مدارا بود، بی هیچ اعتراضی، این جانشینی
را پذیرفت. از سوی دیگر گارهاردسن، نیز به وساطت پادشاه نروژ، در مقام نخست‌وزیر نروژ، پذیرفت که تورپ، به عنوان وزیر دفاع نروژ، در دولت ائتلافی بعد از جنگ، به کار خود ادامه دهد. با این حال، سالهای تبعید، باعث تضعیف اعتماد حزب، به تورپ شده بود. در برنامه‌های حزب، هیچ نقش کلیدی، به تورپ واگذار نشد. پس از انتخابات سال ۱۹۴۵م، زمانی که حزب کارگر نروژ، موفق شد به تنهایی قدرت را بدست آورد و دولتی بدون ائتلاف با احزاب دیگر تشکیل دهد. تورپ به وزارت تأمین و بازسازی، منتقل شد. به عنوان سرپرست این وزارت، تورپ، از یک طرف تحت فشار انتظارات مردم بود و از سوی دیگر محدودیت‌های مالی بودجه دولت، وی را تحت فشار قرار داده بود. سرانجام در سال ۱۹۴۷م، به دنبال اختلاف نظر در مورد صدور مجوزهای ارزی، برای خرید کالا از خارج، تحت فشار نخست‌وزیر گارهاردسن، و وزیر دارایی اریک بروفوس، مجبور به کناره‌گیری از پست خود شد.در هنگام کناره‌گیری از دولت، تورپ، تقریباً ۱۲ سال، سابقه وزارت داشت؛ و این طولانی‌ترین دوره وزارت تا آن زمان، در دولتهای نروژ، بعد از استقلال نروژ در سال ۱۹۰۵م، بود. تورپ که قصد داشت مدتی از گرفتاری مشاغل مهم سیاسی، آسوده باشد، پیشنهاد نامزدی مجدد برای انتخابات مجلس ملی نروژ، را رد کرد و در عوض در سال ۱۹۴۸م، به استانداری وستفولد منصوب شد. این فرصتی شد که وی به ترمیم روابط حزبی خود پرداخته و اعتبار حزبی خود که صدمه دیده بود را بار دیگر احیاء کند. به گونه ای که در سال ۱۹۴۹م، وقتی که حزب کارگر نروژ، تورپ را در صدر فهرست نامزدهای وستفولد، در انتخابات مجلس قرار داد، وی پذیرفت. چرخشی که مقدمهٔ بازگشت وی به مشاغل سیاسی حساس، از جمله نخست‌وزیری و ریاست مجلس در سالهای بعدی بود.
اسکار تورپ، که از جمله، بنا بر تجارب زندگی شخصی، توجه خاصی به صحنه بین‌المللی رویدادهای سیاسی داشت، همراه با شدت کشمکش‌های بین دو اردوگاه شرق و غرب و آغاز جنگ سرد، بیش از پیش خود را درگیر سیاست‌های دفاعی نروژ کرد. تورپ، این اعتقاد را داشت که نه تنها بنیه نظامی، بلکه حس میهن‌پرستی در نروژ باید تقویت شود. چنین اعتقادی در مناظرات داخلی حزب کارگر نروژ، با مرزبندی فزاینده تورپ، در سیاستهای حزبی و دولتی، علیه کمونیستها آشکار و با حمایت سرسختانه وی از عضویت نروژ در پیمان ناتو، در سال ۱۹۴۹م، به اوج رسید. ظاهراً تجربه اشغال نروژ و ترک اجباری وطن در سالهای جنگ جهانی دوم، برای تورپ، از دیگر سیاستمداران برجسته حزب، تلختر در خاطر مانده و حس می‌شد. تورپ، همیشه در مقابل مخالفان سیاسی خود در خارج حزب، سرسختر از مخلفان هم حزب خود، می‌ایستاد و در صحنه بین‌المللی، آشتی با وی دشوار بود.اسکار تورپ، که مدتی از سطوح بالای سیاستهای دولتی دوری گزیده بود، در این مدت، روابط خود با دیگر اعضاء حزب را تقویت کرد. اوضاع بین‌المللی و آغاز جنگ سرد و مشکلات طبیعی بازسازی کشور، در سالهای بعد از جنگ، به تدریج اینار گارهاردسن را خسته کرده بود. گارهاردسن، که ظاهراً تمایل داشت، مدتی از زیر بار مسئولیت سنگین مشاغل دولتی فراغت جوید، با استادی تمام ضمن پیشنهاد تورپ، به عنوان جانشین خویش، از پست نخست‌وزیری کناره گرفت. از جمله علل این گزینش، یکی سابقه سازشکاری تورپ، در روابط درون حزبی بود. به گونه ای که برخی معتقد بودند که در عمل، گارهاردسن قصد داشت ضمن حفظ قدرت، خود را در پس مسئولیت رسمی تورپ، به عنوان نخست‌وزیر، مخفی کند. تورپ نیز در ابتدا مراتب تردید خود را به حسن این گزینش ابراز داشت. اما نهایتاً بنا بر راهبرد همیشگی خویش، مبنی بر مدارا و سازش در روابط درون حزبی، در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱م، با پذیرش پست نخست‌وزیری نروژ، خبر ساز شد. خبری که در آن زمان، کمتر کسی انتظار شنیدنش را داشت. چرا که صرف کناره‌گیری گارهاردسن از سمت نخست‌وزیری به اندازه کافی، عجیب بود و اما گزینش تورپ که مدتی مغضوب سران حزب واقع شده بود، باورکردنی نبود. آنهم وقتی که
گارهاردسن که علاوه بر نخست‌وزیر، رسماً، رهبر حزب نیز بود، خود این جانشینی را پیشنهاد داده بود. گزینشی که هر چند اعتبار آسیب دیده حزبی تورپ را ترمیم کرد، اما او را به درون یک صحنه سیاسی پر تلاطم لغزاند. سالهای نخست‌وزیری تورپ با اختلافات شدید سیاستمداران دولتی همراه بود. در بهار سال ۱۹۵۳م، دولت تورپ، طرح افزایش طول دوران خدمت وظیفه را که شدیداً مورد مناقشه درون حزبی قرار داشت، پذیرفت. از سوی دیگر محدودیت‌های مالی باعث شد که دولت از پرداخت یارانه‌های مستقیم برای تعدیل قیمت‌های کالای اساسی که یک ضرورت موقت بود، امتناع کند. هم‌زمان و شاید تحت تأثیر فشار طاقت فرسای این اوضاع سیاسی، اسکار تورپ، از نظر جسمی نیز، بیمار و ضعیف شده بود. تورپ یکبار در اوایل نخست‌وزیری خود، دچار خونریزی مغزی شده بود. با این حال شاید مهمترین علت استعفای تورپ از پست نخست‌وزیری در ژانویه ۱۹۵۵م، تمایل روزافزون اینار گارهاردسن، برای بازگشت رسمی به پست نخست‌وزیری بود.
در طول دوره نخست‌وزیری اسکار تورپ، که از دید گروهی، تنها یک دوره موقت، به نیابت اینار گارهاردسن، بود، گارهاردسن، در مقام رهبر حزب و رئیس مجلس ملی نروژ، از انتقاداتی که دولت را هدف قرار داده بود، مصون ماند و حتی بر محبوبیت خود افزود و موقعیت حزبی خود را بیش از پیش مستحکم کرد. بازگشت گارهاردسن، به پست نخست‌وزیری، به گونه ای کارگردانی شده بود که گویا استادکاری که موقتاً کار را به شاگرد ناشی خود سپرده، به دلیل اعتراض مشتری برگشته، تا از خرابکاری بیشتر کار جلوگیری کند. اگر چه در این نقل و انتقال قدرت، ریاست مجلس به تورپ سپرده شد، اما تورپ از این معامله که با بی انصافی به وی تحمیل شده بود، عمیقاً مأیوس شد. به تصدیق بسیاری اسکار تورپ، شخص جاه طلبی نبود و منافع حزب و کشورش را بر کسب مقام و وجه سیاسی، مقدم می‌شمارد. شاید به همین دلیل، او هرگز لب به شکایت نگشود. تورپ در نقش جدید و آخر خود، در مقام رئیس مجلس، همیشه فراتر از اختلافات حزبی رفتار می‌کرد، و از آزاری که در این سالها برده و در درون خود ریخته بود، کمتر کسی خبر داشت. حتی پسرانش از خونریزی مغزی او تا قبل از مرگش خبر نداشتند. تورپ که در روزهای آخر عمر از نظر جسمی نیز، روز به روز ضعیفتر می‌شد. سرانجام در روز اول ماه مه ۱۹۵۸م، مجبور شد سخنرانی از قبل اعلام شده خود را به عنوان رئیس مجلس، لغو کند و تنها با آخرین قوای باقی در جانش به عنوان ناظر در مراسم شرکت کند. همان شب اسکار تورپ، در اثر یک خونریزی مغزی دیگر در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
هر چند شخصیت اسکار تورپ، سالها تحت سایه گارهاردسن، که در نروژ به او لقب «پدر کشور» داده‌اند، قرار گرفته و کمتر شناخته شده‌است. اما در سالهای اخیر به همت محققان تاریخ، از جمله هانس اولاو لاهلوم، روشنی بیشتری بر زوایای ناشناخته و عبرت آموز زندگی وی افکنده شده و حتی زندگی وی دستمایه داستان و رمان‌های ادبی قرار گرفته‌است.
اولوه ایکمو (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اود نردروم (؛ زاده ) هنرمندِ نقاشhttp://d-nb.info/gnd/119307138/about/html اهل نروژ است. از نقاشی‌های مهمش می‌توان سپیده‌دم، ابر و قتل آندریاس بادر را نام برد.
وی به دلیل نقاشی در سبک باروک با الهام از نقاشان قرن ۱۷ مانند کاراواجو و رامبراند مشهور است. اود نردروم، از هنر خود به عنوان کیچ یاد می‌کند. نردروم، در نروژ به عنوان منتقد مدرنیسم و هنر مفهومی شناخته می‌شود.https://snl.no/Odd_Nerdrum
اود نردروم، هر از گاهی رابطه ای پرتنش با محافل نقد هنری و مطبوعات نروژ داشته‌است. طبق انتظار معمول وی در سال ۱۹۷۷ میلادی هنر خود را در معرض نمایش عمومی قرار داد. هنری که به بیان خود وی، بی‌اعتبار و کاسب‌کارانه است و قصدی جز کسب درآمد مالی ندارد.
اما از طرف دیگر، اگر تفسیر شخصی اود نردروم، از آثار خودش را بپذیریم، آنوقت بخش بزرگی از آنچه به عنوان هنر کلاسیک شناخته شده نیز مشمول همین تفسیر می‌شود.
به نظر می‌رسد که نردروم، برخلاف شیوه‌های جدیتر بیان پیچیدهٔ هنری و گاه مبهم، قصد دارد با وارونه ساختن مفاهیم، در یقین ما، از آنچه هنر می‌دانیم تردید ایجاد کند.(Stil)https://snl.no/Odd_Nerdrum
در دوره بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، نردروم، بازندگان جامعه را در آثاری واقع گرا و روزمره به تصویر کشید.
اود نردروم، همچنین فرهنگ جدید جوانان و فروپاشی تابوهای جنسی در این فرهنگ نوپا را در آثار خود به نمایش گذاشته‌است. وی در یک تابلوی نقاشی که در سال ۱۹۷۴ به نام قطع عضو، خلق کرده‌است؛ فرد یا فردیت را در تصویر شخصی مثله شده، به عنوان قربانی جامعه یا جمع، معرفی می‌کند.
نردروم، در جنجالی‌ترین اثر خود قتل آندریاس بادر، تروریسم را قربانی قدرت خرد کننده جامعهٔ بزرگ معرفی می‌کند. وی در اثر دیگری به نام پناهنده بر آب، وضعیت پناهندگان ویتنامی آواره در قایق را به نمایش گذاشته‌است. البته او تصاویری از خانواده، ساحل و آبتنی نیز نقاشی کرده‌است. تصاویری که اشاره به وجود گرایشی نو و عنصری غیر معمول، در شیوه هنری وی می‌کند.(Perioden 1968–1983)https://snl.no/Odd_Nerdrum
نودال گریگ (؛ زاده درگذشته ) یک رمان‌نویس، شاعر، نمایشنامه نویس و فعال سیاسی کمونیست اهل نروژ بود.
مورتن هارکت (؛ زاده ) یک خواننده و نوازنده نروژی است که به عنوان خواننده اصلی synthpop / rock گروه A-ha شناخته می شود که ده آلبوم استودیویی را منتشر کرد و بعد از موفقیت بر روی فیلم ” Take On Me” در سال 1985 به موفقیت رسید . A-ha در سال 2010 پس از اینکه آخرین اجرا خود را در اسلو انجام داد، منحل شد.
در سال 2015 پس از پیوستن دوباره اعضا به هم A-ha به تولید آلبوم جدید خود با نام Cast In Steel پرداخت و تور جهانی گروه را در تاریخ 27 سپتامبر 2015 در ریاض در ریو دو ژانیرو، برزیل آغاز کرد.
Harket همچنین دارای 6 آلبوم انفرادی است. قبل از پیوستن به A-ha در سال 1982، Harket در صحنه باشگاه اسلو به عنوان خواننده برای گروه Blues Souldier Blue فعالیت میکرد .
مارتین هنریکسن وال (۱۰ اکتبر ۱۷۴۹–۲۴ دسامبر ۱۸۰۴) یک گیاه‌شناس و جانورشناس دانمارکی- نروژی بود.
مارتین وال در برگن نروژ به دنیا آمد. پدر وی یک ناخدا و بازرگان، با نام هنریش راسموسن (۱۷۲۰–۱۷۹۴) و مادر وی زنی با نام کریستین الیزابت فریس (۱۷۲۶–۱۷۶۵) بود. مارتین وال، خود در تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۷۸۸ با زنی با نام آنیکن دوروتی ازدواج کرد.
مارتین وال، ابتدا در مدرسه کلیسای جامع برگن، تحصیل کرد. سپس تحصیلات خود را در دانشگاه کپنهاگ و در دانشگاه اوپسالا زیر نظر کارل لینه در رشتهٔ گیاهشناسی ادامه داد. از جمله فعالیت‌های علمی و فرهنگی او مشارکت در ویرایش اطلس گیاه‌شناسی "فلورا دانیکا"بوده‌است.
مارتین وال، از سال ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۲ در باغ گیاه‌شناسی دانشگاه کپنهاگ، جلسات درس و سخنرانی برگزار می‌کرده‌است.
وی بین سالهای ۱۷۸۳ و ۱۱۷۸۸ چندین سفر تحقیقاتی در اروپا و شمال آفریقا انجام داد. در سال ۱۷۸۶ استاد انجمن تاریخ طبیعی در دانشگاه کپنهاگ شد و از سال ۱۸۰۱ تا زمان مرگ در مقام استاد رسمی گیاه‌شناسی بود.
در سال ۱۷۹۲، مارتین وال، به عنوان یک عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئد انتخاب شد. وی در ۵۵ سالگی در کپنهاگ، دانمارک درگذشت. پسرش ینس وال نیز یک گیاه‌شناس بود.
بانوکده الکتریکی سومین و آخرین آلبوم استودیویی گروه جیمی هندریکس اکسپرینس است. این آلبوم، تنها آلبوم پرآهنگ گروه است که جیمی هندریکس تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشته‌است. آلبوم در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۸ توسط ریپرایز رکوردز عرضه شد و در اواسط نوامبر به جایگاه اول در ایالات متحده رسید و دو هفته در صدر جدول باقی ماند. این آلبوم دو دیسکه موفق‌ترین آلبوم اکسپرینس از نظر تجاری بود و تنها آلبومی بود که به رتبه اول دست می‌یافت. آلبوم بانوکده الکتریکی در بریتانیا به رتبه ششم دست یافت و دوازده هفته در جدول باقی ماند.
ماقیت لارسن (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مارین ریون (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است.
ماریا منا (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لودویگ هولبرگ (؛ زاده درگذشته ) نویسنده، فیلسوف، مورخ، و نمایش‌نامه‌نویس اهل نروژ بود.
امروزه نمایشنامه یپه بر تپه را معروف‌ترین اثر کمدی هولبرگ می‌دانند.لودویگ هولبرگ، در برگن زاده شد. وی استاد دانشگاه کپنهاک بود. بسیاری لودویگ هولبرگ، را شاخص‌ترین نماینده فضای فرهنگی ادبی دانمارک و نروژ درقرن ۱۸ میلادی، می‌دانند.لودویگ هولبرگ، بیشتر به زبان دانمارکی و در اکثر ژانرها می‌نوشت و از این نظر در رشد و گسترش زبان و فرهنگ دانمارکی، نقش برجسته ای داشت. برخی از نمایش نامه‌های کمدی وی، مانند: یپه بر تپه و اراسموس مونتانوس، همچنان تا به امروز، در میان علاقمندان به تئاتر و ادبیات محبوب هستند. مقالاتی که وی در اواخر عمرش نوشت، به نوعی آغازگر سنت دانمارکی و نروژی در مقاله‌نویسی بود. لودویگ هولبرگ، که مردی سفرکرده و جهان دیده بود، سرشار از ایده‌ها ی بی شماری بود که فضای فکری اروپا در اوایل قرن ۱۸ میلادی (سالهای ۱۷۰۰ به بعد) را تحت تأثیر گذاشته بودند. لودویگ هولبرگ، موفق شد ایده‌های جدیدی را درمورد سیاست، مذهب و جنسیت در قلمرو فرهنگ مذهبیپروتستان، به مخاطبان دانمارکی و نروژی، که تحت حکومت مطلقه لاتین زده آن زمان می‌زیستند، معرفی کند.
پدر لودویگ هولبرگ، احتمالاً از خانواده ای روستایی و اهل تروندلاگ، بود. در حالی که مادرش از طبقات متمول برگن بود. پدر لودویگ، سابقه سال‌ها خدمت در ارتش داشت و موفق شده بود، پله‌های ترقی را یک به یک بالا آمده و در سال ۱۶۶۷ میلادی به درجه سرهنگی صعود کند. همان سال پدر لودویگ، با مادر وی، که دختر یک کشیش اهل برگن، بود، ازدواج می‌کند. حدود سال ۱۶۸۰ آن‌ها خانه ای در برگن، و یک قطعه زمین زراعی در خارج شهر خریداری می‌کنند. وقتی در ماه مارس سال ۱۶۸۶ میلادی، پدر لودویگ، از دنیا می‌رود، لودویگ، تنها ۱۵ ماه از عمرش گذشته بود. وی، کوچکترین فرزند خانواده بود و ۳ برادر و ۳ خواهر بزرگتر از خود داشت. سال بعد از مرگ پدر، خانواده لودویگ هولبرگ، دچار مصیبت دیگری شده و بخش عظم ثروت آنها در یک آتش‌سوزی بزرگ از بین می‌رود. حدود ۹ سال بعد، در سال ۱۶۹۵ میلادی، مادر لودویگ، نیز از دنیا می‌رود. خواهر و برادرهای لودویگ، جدا شده و هر یک به خانواده ای ملحق شدند. لودویگ، نیز چند سالی را نزد اقوامش در گودبراندزدالن، سر می‌کند و بعد به برگن پیش عمویش بازمی‌گردد و به مدرسه لاتین می‌رود. در آتش‌سوزی سال ۱۷۰۲ میلادی، بخش بزرگی از برگن و از جمله مدرسه لاتین، طعمه شعله‌های آتش می‌شود. بعد از ویرانی مدرسه لاتین، لودویگ هولبرگ، به دانمارک سفر کرده و در دانشگاه کپنهاگ، ثبت نام می‌کند. سپس مدتی به عنوان معلم خصوصی و دستیار کشیش در برگن کار می‌کند. وی در سال ۱۷۰۴ میلادی برای اولین بار به هلند سفر می‌کند. بعد از بازگشت به نروژ، لودویگ هولبرگ، مدت کوتاهی درکریستیان‌ساند، به تدریس زبان و موسیقی می‌پردازد. در سال ۱۷۰۶ وی برای همیشه نروژ را ترک می‌کند و هرگز به برگن بازنمی‌گردد. لودویگ هولبرگ، سال‌های ۱۷۰۶ تا ۱۷۰۸ را در آکسفورد و لندن، زندگی کرد. بین سال ۱۷۰۸ تا ۱۷۰۹ به آلمان سفر کرد. سپس در سال ۱۷۱۴ به عنوان استاد بدون دستمزد، مدتی در دانشگاه کپنهاگ، به تدریس پرداخت.
بین سال‌های ۱۷۱۴ و ۱۷۱۶، وی به پاریس و رم سفر کرد. لودویگ هولبرگ، نیز مانند بسیاری از روشنفکران دوره خویش، شیفته فرهنگ محافل روشنفکری فرانسه، در آن زمان بود. از آنجایی که دانشگاهیان دانمارک، در آن دوره، آشنایی با زبان‌های آلمانی، هلندی و لاتین را لازم می‌دانستند؛ لودویگ هولبرگ، برای پی‌گیری مباحث جاری در اروپای قرن ۱۸ میلادی، بهترین شرایط مقدماتی را داشت.. پس از آخرین سفرش، وی یک زندگی دانشگاهی را در میان کتاب‌ها در کپنهاگ ادامه داد. اگرچه لودویگ هولبرگ، متافیزیک، را تحقیر می‌کرد، اما در سال ۱۷۱۸، به استادی در این رشته رسید. در سال ۱۷۲۰، استاد فن بیان در زبان لاتین شد و سرانجام در سال ۱۷۳۰ میلادی در رشته مورد علاقه خودش یعنی تاریخ، به استادی رسید.هولبرگ سال‌ها مسئول امور مالی دانشگاه کپنهاگ بود و خود نیز احتمالاً بیشتر از طریق معاملات مالی و صرفه جویی؛ (نه از طریق نویسندگی) ثروت شخصی بزرگی اندوخت. او مجرد ماند و فرزندی نداشت. بعدها بعضی نکات، در آتار وی، باعث گمانه زنی‌هایی شد، مبنی بر این که شاید تجرد وی، ناشی از دلایل پزشکی بوده‌است. وی در وصیت نامه خود، همه ثروتش را به یک مؤسسه آموزشی دولتی در سورئو، بخشید. خرید و اهدای زمین از جمله پیش شرط‌هایی بود که وی، در سال ۱۷۴۷ میلادی، به عنوان بارون ملقب شد. لودویگ هولبرگ، در اواخر عمر، تابستانها را در جزیره شیلند؛ و زمستان‌ها را در کپنهاگ، می‌گذراند.
لیف اووه آندسِنس (زادهٔ ) نوازندهٔ پیانو اهل نروژ است. او از سال ۱۹۸۷ تاکنون به نوازندگی اشتغال دارد.
بیابان نَفود نام بیابانی در شمال شبه‌جزیره عربستان غرب عراق و شرق اردن با طول ۲۵۰ و عرض ۲۲۵ کیلومتر و مساحت است.
در آوریل ۲۰۱۴ گروهی از پژوهشگران دانشگاه آکسفورد در عمق صحرای عربستان تکه‌هایی از یک عاج ۳۲۵ هزار ساله را کشف کرده‌اند که به جانوری غول پیکر و منقرض شده از گونه فیل‌ها تعلق دارد. این کشف نشان می‌دهد که صدها هزار سال پیش این منطقه دشتی سبز و بارور بوده که امروز به یک صحرای شنی و بی‌آب‌و‌علف تبدیل شده است. صحرای عربستان در برخی از دوره‌های زمین‌شناسی آب‌وهوای معتدل و خاک سرسبزی داشته و تغییرات جوی این منطقه احتمالاً باعث شده که انسان‌های ساکن آن شیوه زندگی خود را بارها تغییر داده و خود را با تغییرات آب و هوا سازگار کنند.
در سپتامبر ۲۰۲۰ گروهی از باستان‌شناسان موسسه شیمی بوم‌شناسی ماکس پلانک، جاپاهای انسانی با قدمتی نزدیک به صد و بیست هزار سال یافتند. در گذسته نیز ابزارسنگی در این منطقه، یافت شده بودند. یافته آنها این فرضیه که شبه‌جزیره عربستان، گذرگاه انسان‌های نخستین در خروج از آفریقا و ورود به خاور میانه و سپس اروپا بوده را تقویت می‌کند.
لارس سابی کریستینسن (؛ زاده ) یک نویسنده اهل نروژ است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پادشاه جزیره اهریمن" اشاره نمود.
تجربه داری؟ نخستین آلبوم گروه راک جیمی هندریکس اکسپرینس است. این آلبوم پرآهنگ که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد، از همان ابتدا به موفقیت تجاری دست یافت و نظر منتقدان را هم به خود جلب کرد. همواره از این آلبوم به عنوان یکی از بهترین آلبوم‌های آغازبه‌کار در سرتاسر تاریخ موسیقی راک نام برده می‌شود.
کرت نیلسن (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ است.
کریستین هال‌ورسن (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ است.
کریستین بیرکلاند (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند اهل نروژ بود.
کریستین نیگارد ؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه علوم رایانه اهل نروژ بود. وی همراه با اوله-یوهان دال پدر سیمولا و برنامه‌نویسی شیءگرا شناخته می‌شود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه تورینگ شده است.
نیگارد در اسلو به دنیا آمد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه اسلو در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد.
نیگارد از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ به طور تمام وقت در مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ در زمینه رایانش و برنامه‌نویسی (۱۹۴۸-۱۹۵۴) و تحقیقات عملیاتی (۱۹۵۲-۱۹۶۰) کار کرد.
وی از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ رئیس اولین گروه‌های تحقیقات عملیاتی در سازمان دفاعی نروژ بود. او یکی از بنیانگذاران و اولین رئیس انجمن تحقیقات عملیاتی نروژ (۱۹۵۹-۱۹۶۴) بود. در سال ۱۹۶۰، او توسط مرکز محاسباتی نروژ (NCC) استخدام شد که مسئول ایجاد NCC به عنوان یک موسسه تحقیقاتی در دهه ۱۹۶۰ بود و در سال ۱۹۶۲ مدیر تحقیقات آن شد.
او با اوله-یوهان دال ایده‌های اولیه، برنامه‌نویسی شیءگرا (OOP) را در دهه ۱۹۶۰ در مرکز محاسباتی نروژ توسعه داد و به عنوان بخشی از سیمولا۱ (۱۹۶۱-۱۹۶۵) و سیمولا۶۷ (۱۹۶۵-۱۹۶۸) زبان‌های برنامه‌نویسی شبیه‌سازی، را تمدید کرده و زیرمجموعه الگول ۶۰ را آغاز کرد.
در نیمه اول دهه ۱۹۸۰، نیگارد رئیس کمیته راهبری برنامه تحقیقاتی اسکاندیناوی توسعه سیستم و زبان‌های حرفه‌ای (SYDPOL) بود که تحقیقات را با گروه‌های کاری هماهنگ می‌کرد و در توسعه سیستم، تحقیقات زبان و هوش مصنوعی از آن‌ها حمایت می‌کرد.
در ژوئن ۱۹۹۰ دکترای افتخاری را از دانشگاه لوند سوئد دریافت کرد. در ژوئن ۱۹۹۱، او اولین فردی بود که دکترای افتخاری دانشگاه آلبورگ دانمارک را دریافت کرد. او به عضویت آکادمی علوم نروژ درآمد.
در اکتبر ۱۹۹۰، متخصصان رایانه برای مسئولیت اجتماعی، جایزه نوربرت وینر برای مسئولیت اجتماعی و حرفه‌ای را به او اعطا کردند.
در سال ۱۹۹۹، او و اوله-یوهان دال اولین افرادی بودند که جایزه جدید رزینگ را برای دستاوردهای حرفه‌ای و استثنایی توسط انجمن داده‌های نروژ دریافت کردند.
در ژوئن ۲۰۰۰، او جایزه افتخاری را برای "منشاء مفاهیم فناوری شی" توسط گروه مدیریت شیء، یک گروه استانداردهای فنی برای شیءگرایی، که چندین استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) را حفظ می‌کند، دریافت کرد.
در نوامبر ۲۰۰۱، مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) به نیگارد و دال مدال IEEE جان فون نویمان را "برای معرفی مفاهیم زیربنایی برنامه‌نویسی شیءگرا از طریق طراحی و اجرای سیمولا۶۷" اعطا کرد.
در فوریه ۲۰۰۲، یک بار دیگر به همراه اوله-یوهان دال، جایزه تورینگ ۲۰۰۱ توسط انجمن ماشین‌های حسابگر (ACM) به او اعطا شد.
در اوت ۲۰۰۰، توسط پادشاه وقت نروژ هارالد پنجم، به او نشان سنت اولاف داده شد.
در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، نیگارد رئیس کمیته انفورماتیک دانشگاه اسلو بود و در طراحی توسعه تحقیقات، آموزش و امکانات محاسباتی و ارتباطی در تمام دانشکده‌های دانشگاه فعال بود.
او اولین رئیس کمیته حفاظت از انجمن محیط زیست نروژی برای حفاظت از طبیعت بود. او برای چندین سال مشغول اداره یک مؤسسه اجتماعی تجربی بود و راه‌های جدیدی را برای ایجاد شرایط زندگی انسانی برای الکلی‌های طرد شده اجتماعی امتحان می‌کرد.
نیگارد فردی فعال در سیاست نروژ بود.
کریستن نیگارد در سال ۱۹۵۱ با یوهانا نیگارد ازدواج کرد. او در آژانس نروژی برای کمک به کشورهای در حال توسعه کار می‌کرد. او چندین سال در پشتیبانی اداری از متخصصان شاغل در شرق آفریقا مشغول به کار بود. آنها سه فرزند و هفت نوه داشتند.
نیگارد در سال ۲۰۰۲ بر اثر حمله قلبی درگذشت.
چل ماگنه بوندویک (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ است.
چل ماگنه بوندویک، فارغ التحصیل در رشتهٔ الهیات، سیاستمدار حزب دمکرات مسیحی نروژ (KrF) و در دوران بین ۱۷ اکتبر ۱۹۷۷ تا مارس سال ۲۰۰۰ میلادی؛ و از ۱۹ اکتبر سال ۲۰۰۱ تا ۱۷ اکتبر سال ۲۰۰۵ میلادی، نخست وزیر نروژ بود.
چل ماگنه بوندویک، رهبر سازمان جوانان حزب دمکرات مسیحی نروژ (KrF) در سالهای بین ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ میلادی بوده است. وی همچنین در دوران نخست وزیری لارس کوروالد، معاون وزیر امورخارجه، در دوره ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ میلادی بوده است. در سالهای ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۵ میلادی وی به نمایندگی از مردم استان موره او رومسدال، در مجلس ملی نمایندگان نروژ حضور داشته است.
چل ماگنه بوندویک، در ۲ دوره رهبر پارلمانی حزب دمکرات مسیحی در مجلس ملی نمایندگان نروژ بود. وی همچنین در سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ وزیر آموزش و پرورش و در دوره بین ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ وزیر امور خارجه نروژ بود.https://snl.no/Kjell_Magne_Bondevik
یوناس لی (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر، و خبرنگار اهل نروژ بود. یوناس لی، در کنار هنریک ایبسن، بیورنستیرنه بیورنسون و الکساندر کیلند یکی از ۴ شخصیت بزرگ ادبیات نروژ محسوب می‌شود. وی در گسترش و تکمیل ژانر رمان، در کشورهای شمال اروپا اهمیت زیادی داشته‌است.https://snl.no/Jonas_Lie
یون لینگ (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدارhttp://d-nb.info/gnd/170823539/about/html اهل نروژ بود.
یوهان اسوندسن (؛ زاده درگذشته ) یک آهنگسازhttp://d-nb.info/gnd/119013754/about/html اهل نروژ بود.
یوهان نیگورسول (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.
ایوار آسن (زادهٔ درگذشتهٔ ) طبیعت‌شناس، واژه‌شناس، و زبان‌شناس اهل نروژ بود.
هربیورگ واسمو (؛ زاده ) یک نویسنده اهل نروژ است.
هنریک ورگلاند (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر اهل نروژ بود.
در سال ۱۸۲۹ ورگلاند مجموعه شعری با محتوای ملی گرایانه نوشت با عنوان Digte, første Ring (اشعار: حلقه اول) که توجه بسیاری را به او جلب کرد.
در شعر او عشق آرمانی، «استلای» آسمانی دیده می‌شود که معادل یئاتریس در کمدی الهیِ دانته است.
استلا در واقع بر مبنای ۴ دختر شرکت گرفته‌است که ورگلاند در زندگی به آنها علاقمند شده بود و هرگز به آنها نرسید. او از دو نفر ازآنها خواستگاری کرده بود.
شخصیت استلا، عشق آرمانی، الهام بخش ورگلاند برای خلق حماسه Skabelsen, Mennesket og Messias (خلقت، انسان و منجی) شد. این اثر حماسی در سال ۱۸۴۵ بازنگاری شد و عنوان Mennesket (انسان) را گرفت.
در این آثار، ورگلاند تاریخ انسان و برنامه خداوند برای ابنای بشر را ترسیم می‌کند. این آثار به وضوح رمانتیک و سرشار از عشق افلاطونی است. همچنین در شعر ورگلاند در این ایام، تاثیرات مشخصی از عصر روشنگری و انقلاب فرانسه دیده می شود. بر همین مبنا، او به صورتی علنی از سوء استفاده از قدرت و به صورت مشخص از روحانیون بدکردار انتقاد می کند.
شعر او در انتهای مجموعه Skabelsen, Mennesket og Messias (خلقت، انسان و منجی) به صورت مرامنامه ای اعتقادی اینگونه خاتمه پیدا می کند:
ما از پدر آسمانی مان تجلیل می کنیم،
با آسمانی کردن زمین
آنگاه که حقیقت، آزادی و عشق را بشناسیم،
از قلب های مرده، ملائک می زاییم،
و آن است، حظِ بی پایان!
در زمین سیر کنید،
خاک را حاصلخیز کنید،
و متنعم شوید از نعمات بهشتی.
آنگاه که زمین خشک است، آسمان بارور است!
پس در زمین سیر کنید،
و آماده شوید برای صبح سرخِ آزادی!
و بامدادان ِ روشن ِ حقیقت
پژواک جاودانه ای از
نوای آخرین منجی ماست
که از مقبره اش می روید
و زیر آسمان ساطع می شود،
آسمانی که همه اش معبد مسقف شده است
هبوط کن به زمین
که حالا جنینی برای قربانی است
برای عشق به برادران دینی
روح زمین از سوزش تابناک است
و در قلوب سلیم اکنون نجوا می کند:
آزادی، قلب روح [قدسی] است،
حقیقت تمایل روح [قدسی]
همه ارواح زمینی
روی خاک خواهند افتاد
و خداوند قدیم، ندا می دهد:
هر کس که بر سرش تاج آسمانی است
هر کس که در قلبش قربانی و رگ فداشدنی دارد،
فرمانروایان همه برای خاک اند، روحانیان برای خدا
این ابیات در بازنگاری متن (در سال ۱۸۴۵ با عنوان Mennesket (انسان)) در اواخر عمر ورگلاند، اشارات بسیار واضح تری به فروانروایان و روحانیون دارد و لبه انتقادش به ایشان تیزتر است.
ورگلاند در نامه نگاری های بر جای مانده و همچنین نقل قول های ثبت شده تاریخی، گرایش واضح و مثبتی به اسلام داشته تا جایی که احتمال مسلمان از دنیا رفتن او توسط برخی مورخین مطرح شده است.
یکی از مهمترین شواهد این گرایش، نامه ای ایست که هنریک در آخرین روزهای زندگی خود در تاریخ 17 می 1845 به پدرش نوشته و در آن نگاشته:
به کار بردن لفظ "الله" در این نامه یک بار آمده و در ادامه نامه او از کلمه "خدا" که دلالت بر خدای پرستیده شده در همه ادیان دارد استفاده کرده است.
همچنین در تاریخ آمده که ورگلاند در مکالمه‌ای با ویلهیم لاسن، تبارشناس و حقوقدان نروژی، از دین اسلام به عنوان "شریعت ترکی" با رویکرد مثبت و دوست داشتنی یاد کرده است.
هارالد اسوردروپ (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه اقیانوس‌نگاری و هواشناسی اهل نروژ بود.
هانس اگدا (؛ زاده درگذشته ) یک زبان‌شناس اهل نروژ بود.
هانس آنرود (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل نروژ بود.
گَرد ارغوانی (نامی برای داروهای روان‌گردان) ترانه‌ای از گروه جیمی هندریکس اکسپرینس است که در سال ۱۹۶۷ توسط جیمی هندریکس نوشته و ضبط شده است. این ترانه، دومین تک‌آهنگ گروه هم در ایالات متحده و هم در بریتانیا بود. این ترانه بعدها در نسخه‌ی آمریکایی آلبوم آیا تجربه‌اش را داشته‌اید قرار گرفت. ترانه "گرد ارغوانی" تبدیل به یکی از نمونه‌های کلاسیک ترانه‌های سایکدلیک دهه شصت میلادی شده است. تکنیک‌های گیتارنوازی هنرمندانه هندریکس در این ترانه توسط بسیاری از گیتاریست‌های سبک متال مورد تقلید قرار گرفته است.
هاکون هفتم (۳ اوت ۱۸۷۲ - ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۷) پادشاه نروژ بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۵۷ بود.
گرهارت آرمور هانسن (؛ ؛ زاده درگذشته ) یک فیزیک‌دان و دانشمند در زمینه همه‌گیرشناسی اهل نروژ بود. شهرت هانسن بخاطر کشف باکتری عامل جذام است. او در شهر برژن نروژ متولد شد و در دانشگاه کریستیانای نروژ (دانشگاه اسلو امروزی) فارغ‌التحصیل شد. هانسن در اثر یک حمله قلبی در سال ۱۹۱۲ درگذشت.
فردریک بخت (؛ زاده ) یک انسان‌شناس اهل نروژ بود. از وی کتاب‌های زیادی بر جا مانده است. او در بخش انسان‌شناسی دانشگاه بوستون فعالیت داشت و همچنین سابقه استادی را در دانشگاه‌های اسلو ،برگن (جایی که او بخش انسان‌شناسی جمعی را تأسیس کرد) ،اموری و هاروارد دارا بود.
کتاب «عشایر جنوب پارس» یکی از آثار اوست که در مورد ایل باصری نوشته شده است. وی ایل باصری را به این دلیل انتخاب کرد که آن‌ها فارسی زبان بودند و اوضاع سیاسی و حاکمیت این ایل برای تحقیق مناسب‌تر بود.
یورنیموس با نام شناسنامه‌ای اویستن آرسث (زاده — درگذشته ) یک موسیقی‌دان اهل نروژ بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد.یورنیموس در سال ۱۹۹۳ و در سن ۲۵ سالگی بر اثر اصابت ضربات متعدد چاقو توسط ورگ ویکرنس به قتل رسید.
دلیل قتل او اختلافاتی بود که سال‌ها با ورگ ویکرنس داشت. ویکرنس در نهایت دستگیر شد و به خاطر ارتکاب این قتل و همچنین به اتهام آتش زدن چند کلیسا و سرقت و نگهداری مواد منفجره به ۲۱ سال زندان محکوم شد که طبق قانون نروژ، بالاترین مجازات محسوب می‌شود.
اِرنا سُلبِرگ (؛ زاده ) سیاست‌مدار اهل نروژ است که از سال ۲۰۱۳ نخست‌وزیر نروژ، و از سال ۲۰۰۴ رهبر حزب محافظه‌کار بوده‌است. او در حال حاضر بالاترین مقام اجرایی نروژ است.
سولبرگ از سال ۱۹۸۹ یکی از اعضای استورتینگ و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر «دولت محلی و توسعه منطقه‌ای» دولت شل مگنه بوندویک بوده‌است. او در دوران وزارت، سیاست مهاجرت را تشدید کرد و یک پیشنهاد برای تغییر تقسیمات کشوری ارائه کرد. پس از انتخابات مجلس ۲۰۱۵ او توانست ریاست حزب محافظه‌کار را به دست گیرد.
با پیروزی در انتخابات ۲۰۱۳ پس از گرو هارلم بروندلاند او دومین نخست‌وزیر مؤنث نروژ شد. کابینه سولبرگ که اغلب به آن کابینه آبی-آبی می‌گویند یک دولت دو حزبی متشکل از حزب محافظه‌کار و نیز حزب توسعه است. این کابینه همکاری رسمی با حزب لیبرال غیر سوسیالیست و نیز حزب دموکرات مسیحی استورتینگ دارد. در سال ۲۰۱۷ این دولت مجدداً در انتخابات پیروز میدان شد.
سولبرگ در برگن نروژ زاده شد و در یک شهر همسایه به نام کالفارت بزرگ شد. پدرش مشاور سیاسی و مادرش کارمند بود. خانم سولبرگ دو خواهر دارد یکی از آن بزرگ‌تر و دیگری کوچک‌تر از وی هستند.
وقتی ۱۶ سال داشت در مدرسه مشکل داشت و تشخیص دادند مشکل خوانش‌پریشی دارد. با این وجود در کلاس دانش‌آموز فعالی بود. در آخرین سال دبیرستان در سال ۱۹۷۹ برای تیم اتحاد دانش‌آموزی نروژ انتخاب شد (برای دفاع از حقوق دانش‌آموزی) و در همان سال رویداد خیرخواهانه ملی برای کمک به جامائیکا را هدایت نمود.
در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه برگن در رشته جامعه‌شناسی، علوم سیاسی، آمار و اقتصاد کارشناسی ارشد گرفت.
در ۱۹۹۶ با یک تاجر و از اعضای قبلی حزب محافظه‌کار به نام سیندر فینس (Sindre Finnes) ازدواج کرد و از او بچه دارد. خانواده در برگن و نیز اسلو زندگی کرده‌اند.
در دوره‌های ۱۹۷۹–۱۹۸۳ و ۱۹۸۷–۱۹۸۹ سولبرگ عضو شورای شهر برگن بود.
در سال ۱۹۸۹ از هوردالاند او اولین کسی بود که برای استورتینگ انتخاب شد.
سلبرگ از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر دولت محلی و توسعه منطقه‌ای بود. به دلیل سیاست‌های سختگیرانه‌ای که در قبال پناهندگان داشت رسانه‌ها به او لقب «ارنای آهنین» دادند.