moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این بازی یک نقش آفرینی ژاپنی کلاسیک است. یعنی نقش آفرینی نوبتی که در بعضی از قسمت‌های بازی نبردهای استراتژی نوبتی نیز به بازی اضافه می‌گردند. بازیباز در طول این بازی به شهرهای مختلفی سفر کرده و با اشخاص بسیاری آشنا می‌گردد که در پیشبرد داستان بازی بسیار تأثیرگذار هستند. نبردهای بازی در محیط نقشه بازی (World Map) انجام می‌پذیرد و به صورت تصادفی دشمنان در مقابل شما ظاهر می‌شوند. گروه شما حداکثر می‌تواند شش شخصیت را در هنگام مبارزه‌ها دارا باشد و هر شخصیت این بازی دارای قابلیت‌های ویژه و منحصربه‌فردی هستند. سیستم مبارزه‌ها با هیولاها و دشمنان به صورت نوبتی بوده و دستورهایی مانند : حمله، دفاع، فرار از صحنه مبارزه، دادن رشوه به دشمن برای خاتمه نبرد و ... را دارا می‌باشد. اما بجز نقش آفرینی، این بازی دارای نبردهای استراتژی نیز می‌باشد . نبردهای استراتژی بازی فقط به صورت نوبتی انجام می‌پذیرد و مخصوص مبارزه‌های ارتش شما با ارتش دشمنان است. در این مبارزه‌ها، شما کنترل حرکت گروه‌های مختلفی از ارتش خود را در میدان نبرد پیدا خواهید کرد که باید با استراتژی مناسب به اهداف مورد نیاز نبردها برسید. اهداف هر نبرد توسط شخصیتی به شما گفته خواهد شد که می‌تواند شامل : مقاومت برای مدت محدود، محاصره دشمن، نجات یکی از گروه‌های محاصره شده توسط دشمن، یا ورود به شهر و فتح آن باشد. نکته بسیار جالب این بازی داشتن چهار پایان متفاوت می‌باشد و اگر بازیباز بتواند هر ۱۰۸ شخصیت مورد نیاز را به استخدام در بیاورد می‌تواند پایان اصلی بازی را مشاهده نماید.GameSpot
جِی. جِی. کیل (زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۸ - درگذشته ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۳) خواننده-ترانه‌سرا و نوازندهٔ گیتار بلوز اهل آمریکا است. او بیشتر با ترانه‌هایی مانند «کوکائین» و «پس از نیمه‌شب» شناخته می‌شود که اریک کلپتن هم بعداً آن‌ها را بازخوانی کرده‌است.
کیل یکی از پدیدآورندگان تالسا ساوندTulsa Sound است؛ سبک موسیقی آزادی که ریشه در منطقهٔ تالسای اکلاهما دارد و از موسیقی بلوز، راکابیلی، جَز و کانتری تأثیر گرفته‌است. سبک شخصی کیل، اغلب با عنوان laid-back توصیف می‌شود.
کیل در سال ۲۰۰۷ برای آلبوم "جاده‌ای به اسکاندیدو"The Road To Escondido به‌صورت مشترک با اریک کلپتن برندهٔ جایزهٔ گرمی «بهترین آلبوم بلوز معاصر» شده‌اند.
ماری: اِ فیکشن یک رمان کامل فمینیستی است که توسط مری ولستون‌کرافت در قرن هجدهم میلادی نوشته شده‌است. این رمان، به رویدادهای غم‌انگیز یک زن (قهرمان داستان) در رابطه با روابط عاشقانه اش با یک زن و مرد می‌پردازد.Wollstonecraft, Mary (Kelly), 20. رمان در هنگامی نوشته شد که مری ولستون‌کرافت در ایرلند به عنوان یک معلم سرخانه مشغول به کار بود. رمان در سال ۱۷۸۸ نوشته شد، در آن روزگار نویسندگی برای زن‌ها را شغلی آبرومند و موجه نمی‌پنداشتند.Wardle, 110
الفبای آرامی، الفباییست که توسط آرامی‌ها و با اقتباس از الفبای فنیقی استفاده می‌شد.‏ الفبای آرامی را می‌توان گفت اولین سامانهٔ نوشتاری‌ای در دنیای باستان بود که می‌توانستند آن را با قلم و به صورت روان بر روی کاغذ یا پوست حیوان بنویسند.
الفبای آرامی از لحاظ تاریخی دارای اهمیت است، زیرا تقریباً همه سیستم‌های نوشتاری مدرن در خاورمیانه از این الفبا اقتباس گرفته‌اند، و همچنین بسیاری از سیستم‌های نوشتاری آلتائیک آسیای مرکزی و شرقی نیز الگو گرفته از این الفبا هستند.
الفبای آرامی احتمالاً نمونه اولیه خط براهمی هند، نیای تمام خطوط هندی بوده‌است. اشکال بسیاری از حروف براهمی تأثیر واضح سامی را نشان می‌دهد. این انتقال احتمالاً در قرن هفتم قبل از میلاد انجام شده‌است. تطبیق خط آرامی با زبان هند و آریایی در هند به هیچ وجه ساده و سرراست نبوده‌است. علاوه بر این، خط براهمی در اصل از راست به چپ نوشته شده‌است.‏ خط آرامی برای نگارش زبان‌های یونانی، هندی، انشانی، خوزی، قبطی، آرامی، عبری، سریانی و مندایی نیز به کار می‌رفته‌است. همچنین در آینده برای نگارش پهلوی از آن بهره گرفته شد. بعدها الفبای نبطی و عبری از آن مشتق شد. در بین الفبای مدرن امروزی زبان عبری نزدیک‌ترین ارتباط را با این خط دارد.
Wikipedia contributors, "Aramaic alphabet," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Aramaic_alphabet&oldid=396775238 (accessed November ۲۱، ۲۰۱۰).
سر پیتر لیلی با نام اصلی پیتر وان در فاس (زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۶۱۸ - درگذشتهٔ ۷ دسامبر ۱۶۸۰) نقاش پرتره سبک باروک بود که تحت تأثیر سبک آنتونی ون دایک قرار داشت و در ۱۶۶۱ به عنوان نقاش دربار چارلز دوم منصوب شد. پیتر لیلی در ۱۶۷۹ مقام شوالیه (سِر) را دریافت داشت.
پیتر لیلی با نام واقعی پیتر وان در فاس در شهر سوئست آلمان زده شد و در هارلم هلند تحصیل نمود و در ۱۶۳۷ عضو انجمن صنفی آنجا شد. پیتر جوان برای خود نام هنری پیتر لیلی را برگزید. گفته می‌شود که دلیل او برای این انتخاب وجود نقش گل سوسنی بود که بر روی سه‌گوشی کنار شیروانی خانه‌شان در هاگ حکاکی شده بود.
پیتر لیلی سپس در حدود ۱۶۴۳ به انگلستان رفت و دیری نگذشت که توفیق کشیدن پرتره‌های چارلز یکم و جیمز، دوک یورک نصیبش شد. او سپس در حراجی مجموعه تابلوهای چارلز یکم مربوط به دوره‌ای از ۱۶۴۹ تا ۱۶۵۳ شرکت کرده و آنها را خریداری نمود. پیتر لیلی فردی خبره در کار آثار هنری بود و کلکسیون شخصی معروفی داشت. او در زمان الیور کرامول و پس از او در دوران بازگشت پیشرفت بسیاری نمود و در ۱۶۶۱ به عنوان نقاش دربار شاه چارلز دوم منصوب شد. در این زمان بود که او بهترین پرتره‌های خود را کشید و همچون آنتونی ون دایک، مقرری ۲۰۰ پاوند در سال برای او تعیین شد.
لیلی را می‌توان از نظر تکنیکی پس از مرگ ون دایک، ماهرترین نقاش وقت انگلستان به‌شمار آورد. او در دوران جمهوری کرامولی سبکی خشک و پیوریتن‌وار را برگزید اما پس از دوران بازگشت، سبک او نیز تغییر یافت و می‌توان جزئیاتی ظریف همچون رنگ‌آمیزی و نورپردازی دقیق لباس‌های ابریشمی بانوان درباری را در سلسله پرتره‌های لیلی از آنان که در طول دههٔ ۱۶۶۰ کشیده شده و «زیبارویان ویندسور» نام گرفته‌است مشاهده نمود. او همزمان از ۱۶۶۶ تا ۱۶۶۷ در گرینیچ به نقاشی پرتره‌های دریاسالاران مشغول بود و خصوصیات مردانه و خشن آنها در این تابلوها به‌خوبی نمایان است. با این حال کارهای بعدی او دچار شیوه‌گرایی شده و فاقد انرژی و زنده‌دلی کارهای پیشین او بودند.
پیتر لیلی به پاس کارهایش در ۱۶۷۹ به مقام شوالیه رسید و مدت کمی پس از آن در دسامبر ۱۶۸۰ در لندن درگذشت.
سرتیپ همت‌الله پهلوان مربی نظامی و زبان فرانسهٔ محمدرضا پهلوی (ولیعهد) بود. او در سال ۱۳۱۵ دوره ستاد و فرماندهی را در دانشگاه جنگ طی کرد و تدریس پیاده‌نظام و زبان فرانسه را در دانشگاه جنگ دانشکدهٔ افسری عهده‌دار بود.
وی در سال ۱۲۸۵ در الاشت سوادکوه به دنیا آمد، و در تیرماه ۱۳۶۱ در تهران بدرود حیات گفت. از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۱ جهت دورهٔ تکمیلی به دانشکده سنسیر فرانسه اعزام گردید. از سال ۱۳۲۱ تا سال ۱۳۲۴ در زمان اشغال ایران ریاست ستاد واحدهای عمل کننده ارتش در همدان و کردستان را به عهده داشت. سپس به تهران منتقل و بازرس وزارت جنگ شد. با پیشنهاد ژنرال مک کلور رئیس مستشاران آمریکا در ایران و با نظر ارتشبد اخراجی هدایت رئیس ستاد وقت ارتش مبنی براینکه افسران تحصیلکرده در فرانسه با برنامه‌های مستشاران آمریکا در ایران مخالف هستند با تعداد دیگری از افسران دانشکده سنسیر باز نشسته شد.
پس از بازنشستگی در سال ۱۳۳۶ معاون سپهبد کیا در مقاومت ملی و فرمانده مقاومت ملی مازندران شد و در سال ۱۳۴۰ از طرف مردم شهرستان شاهی (قائم شهر) به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب گردید اما پس از دو ماه با انحلال آن دوره از مجلس و به علت بیماری و سکتهٔ مغزی تا پایان عمر مشاغل پیشنهادی را نپذیرفت.
پیتر جیمز کراوچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل انگلستان است.
وی در تیم‌های ساوت‌همپتون، تاتنهام، لیورپول، پورتس‌موث، استون ویلا و استوک سیتی بازی کرد و ۴۲ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داد .
او در ژوئیه ۲۰۱۹ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او علاوه بر بازی در سطح اول فوتبال باشگاهی انگلستان برای حدود بیست سال حدفاصل سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ توانست ۴۲ بازی ملی برای تیم ملی انگلستان انجام داده و ۲۲ گل نیز به ثمر برساند. کراوچ با ۵۳ گل رکورددار بیشترین تعداد گل زده با ضربه سر در تاریخ لیگ برتر انگلستان است.
سِهرهٔ سرسرخ نام گونه‌ای متداول از سهره‌ها در آفریقا است. وسعت پراکندگی این گونه ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع تخمین زده شده‌است.
این گونه را می‌توان در کشورهای آنگولا، بوتسوانا، لسوتو، نامیبیا، آفریقای جنوبی و زیمبابوه یافت.
سهرهٔ سرسرخ با نام‌های سهرهٔ بهشتی و سرسرخ بافنده نیز شناخته می‌شود.
همانند بسیاری دیگر از حیوانات، جنس نر سهرهٔ سرسرخ دارای رنگ‌بندی سینه و سر زیبا برای جفت‌یابی و جفت‌گیری هستند. در جنس ماده چنین رنگ‌آمیزیی وجود ندارد.
امید نوروزی (زادهٔ ۲۹ بهمن ۱۳۶۴) کشتی‌گیر پیشین ایرانی در دسته‌های ۶۰ و ۶۶ کیلوگرم کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۱۲ لندن، قهرمان کشتی جهان در سال ۲۰۱۱ و نیز دارندهٔ مدال طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگژو است. نوروزی در سال ۲۰۱۶ از دنیای قهرمانی کناره‌گیری کرد و مدتی مشاور عالی رئیس فدراسیون کشتی ایران بوده‌است.نوروزی اولین مدال آور و اولین طلایی تاریخ کشتی فرنگی استان فارس در مسابقات جهانی و اولین طلایی این استان در بازی های المپیک است.
امید نوروزی در ۲۹ بهمن ۱۳۶۴ در شهر شیراز زاده شد.
او دارای مدرکِ کارشناسیِ ارشدِ مدیریت از دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات شیراز است.
در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو، پس از شکستِ ریوتارو ماتسوموتو از ژاپن، نایب‌قهرمانِ جهان، ژن جی از چین، و جوماشف از ازبکستان، در فینال، جونگ جی هیون از کرهٔ جنوبی را شکست داد و اولین کشتی‌گیر ایرانی نام گرفت که روی سکوی اول بازی‌های آسیایی گوانگجو ایستاده‌است.
در مسابقات جهانی استانبول ۲۰۱۱، پس از استراحت در دور اول، مقابل کنستانتین بالیتسکی از آمریکا، زائور کورماگومدوف از روسیه، جیانگ شنگ از چین و جونگ جی هیون قهرمان المپیک آتن از کرهٔ جنوبی پیروز شد و به فینال رسید. حریف او در مبارزهٔ پایانی، المت کبیسبایف از قزاقستان بود نوروزی در این مسابقه که در سالن سینان اردم استانبول برگزار شد، اگرچه تایم دوم را با نتیجهٔ ۴–۰ واگذار کرد اما وقت‌های اول و سوم را با برتری ۲ بر صفر و ۶ بر ۵ پشت سر گذاشت و قهرمان شد. او در پایان، فنی‌ترین کشتی‌گیرِ این دوره از مسابقات لقب گرفت.
دوشنبه ۶ اوت ۲۰۱۲ در ورزشگاه اکسل لندن امید نوروزی در المپیک لندن ابتدا جیانگ شنگ چینی را با نتیجهٔ سه بر یک شکست داد، او پس از این پیروزی به مصاف ایوو آنگلوف بلغار رفت و سه بر صفر پیروز این مسابقه هم شد و به مصاف المت کبیسپایف از قزاقستان رفت و در آن مسابقه هم با نتیجهٔ سه بر یک پیروز شد و به مرحلهٔ نیمه‌نهاییِ المپیک لندن رفت تا با حریف ژاپنی خود یعنی ریوتارو ماتسوموتو مسابقه دهد و اینبار هم با پیروزی سه بر صفر به فینال المپیک ۲۰۱۲ لندن راه یافت. او در فینال این مسابقات نیز توانست رواز لاشخی گرجستانی را در مجموع دو بر صفر شکست دهد و مدال طلای این مسابقات را کسب نماید و ایران را صاحب دومین مدال طلا در تاریخ کشتی فرنگی کند، وی پس پایان مسابقه از خوشحالی، محمد بنا، مربیش را سالتو سوبلس کرد. امید در بازی‌های جهانی دانمارک به لاشکی باخته بود.
در وزن ۶۶ کیلوگرم امید نوروزی پس از استراحت در دور اول در دور دوم به مصاف دیوید کاسکاویلا از ایتالیا رفت و توانست این حریف ایتالیایی را با نتیجهٔ ۱۰ بر صفر شکست دهد. دارندهٔ مدال طلای وزن ۶۰ کیلوگرم جهان و المپیک در دور سوم به مصاف فرانک اشتبلر از آلمان رفت و در یک کشتی حساس و دیدنی در نهایت با نتیجهٔ ۴ بر ۳ حریف خود را شکست داد. نوروزی در دور بعد به مصاف کنستانتین استاس از بلغارستان رفت و در نهایت او را با نتیجهٔ ۳ بر ۲ شکست داد تا راهی مرحلهٔ نیمه‌نهایی شود. تاماس لورینز مجارستانی در نیمه‌نهایی با امید نوروزی سرشاخ شد و در نهایت این نوروزی بود که با نتیجهٔ ۴ بر یک این حریف نامدار مجاری را شکست داد تا راهی فینال مسابقات جهانی شود. نوروزی در فینال مسابقات با دوور اشتفانک سرشاخ شد و در نهایت با نتیجهٔ ۷ بر ۳ مقابل حریف صربستانی خود شکست خورد و به مدال نقره بسنده کرد.
وی در جریان انتخابی تیم ملی در سال ۹۴ به رأی داور اعتراض نمود و نسبت به شکستن تبلیغات کنار زمین و حمله با چوب به داوران اقدام کرد.نوروزی از گردونه مسابقات کنار گذاشته شد. ورزش۳ البته وی بعداً از کردهٔ خود ابراز ندامت نمود.نوروزی: از کاری که در انتخابی کردم، پشیمانم ورزش۳
بر اساس رأی کمیتهٔ انضباطی، نوروزی به پرداخت ۲۰ میلیون تومان جریمه و ۶ ماه آموزش کشتی فرنگی به کشتی‌گیران نوجوان و نونهال محکوم شد.
سعید عبدُوَلی (زادهٔ ۱۳ آبان ۱۳۶۸ در اندیمشک) کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی است که مدال برنز بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو و مدال طلای مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۱ و بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ را کسب کرده‌است. سعید عبدولی در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۱ در وزن ۶۶ کیلوگرم توانست نهمین مدال طلای تاریخ کشتی فرنگی ایران در مسابقات جهانی را کسب کند و همچنین سهمیه ورود به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ را نیز به‌دست آورد.خبرآنلاین - سعید عبدُوَلی نهمین مرد طلایی کشتی فرنگی ایرانسعید عبدُوَلی قهرمان کشتی فرنگی جهان شد
سعید عبدولی در مسابقات آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون در کره جنوبی به تاریخ ۸ مهر ۱۳۹۳ در مرحله یک چهارم نهایی با تصمیم‌های بحث‌برانگیز داوران مغلوب کشتی‌گیر کره‌ای شد. این اتفاق خاطرهٔ داوری بحث‌برانگیز دیدار عبدولی با نماینده کشور فرانسه در چهارچوب رقابت‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن را برای بسیاری از طرفداران این کشتی‌گیر زنده کرد. جایی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان عبدُوَلی با اشتباه داوری مغلوب رقیب‌اش شد و بعد از مدتی داوران را برای همیشه از قضاوت کردن محروم کردند.
وی در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۹ در وزن ۸۲ کیلوگرم قهرمان آسیا شد.
وی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ در وزن ۸۲ کیلوگرم به مدال برنز دست یافت.
بنا به گفته برخی خبرنگاران وی با کارگری در حال گذران زندگی است.
در وزن ۶۶ کیلوگرم سعید عبدولی که نخستین سال حضورش در رقابت‌های جهانی را پشت سر می‌گذارد پس از استراحت در دور اول در دور دوم مقابل «پاسوس» از پرتغال در دو تایم با نتیجه ۱۲ بر صفر به پیروزی رسید اما در دور سوم مقابل توماس لورینچ از مجارستان با نتیجه صفر بر یک و صفر بر ۳ شکست خورد و با توجه به شکست لورینچ مجارستانی مقابل واچادزه از روسیه، عبدولی از دور رقابت‌ها کنار رفت.
سعید عبدولی در وزن ۶۶ کیلوگرم که پس از استراحت در دور نخست و پیروزی در دور دوم مقابل حریف تایلندی در دور سوم حریف هندی را شکست داد، در فینال به مصاف دارخان بایاخمتوف از قزاقستان رفت. عبدولی در تایم اول این مبارزه نتوانست امتیازی کسب کند و بازنده شد اما در وقت دوم برابر حریف قزاق به پیروزی ۲ بر صفر دست یافت تا کار به تایم سوم کشیده شود. در این تایم نیز عبدولی ۴ بر صفر پیروز شد و به مدال طلا دست پیدا کرد.
عبدولی پس از استراحت در دور نخست در دور دوم ماتیژوانک از لهستان را در دو تایم با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید. این کشتی‌گیر خوزستانی در دور سوم مقابل فرانک اشتبلر از آلمان در دو تایم با نتیجه یک بر صفر و به پیروزی دست یافت. عبدولی در مرحله یک چهارم نهایی مقابل دارخان بایاخمیتوف از قزاقستان در دو تایم با نتایج مشابه یک بر صفر صاحب برتری شد و با حضور در جمع چهار کشتی‌گیر برتر سهمیه ورودی المپیک لندن را به‌دست آورد. عبدولی در مرحله نیمه نهایی توانست کیم هیون-وو از کره جنوبی را شکست دهد و به فینال مسابقات راه یابد. عبدولی در این مبارزه موفق شد در دو تایم با نتایج یک بر صفر و ۲ بر صفر مانوچار تسخادایا از گرجستان را شکست دهد و به عنوان قهرمانی و مدال طلای این دوره از رقابتها دست یافت.
سعید عبدولی در المپیک لندن ۲۰۱۲ ابتدا توانست آتاکان یوکسل ترکیه‌ای را با نتیجه ۳ بر صفر شکست دهد اما در دومین مسابقه خود با استیو گنو فرانسوی، ایهار برل مسابقه را با نتیجه ۳ بر صفر به حریف خود واگذار کرد و با باخت بعدی گنو از دور مسابقات حذف شد و به چهار نفر برتر این مسابقات نرسید.فارس: اشک‌های عبدولی پس از شکست با ناداوریعبدولی دومین قربانی ناداوری کاروان ورزش ایران- خبرنگاران جوان داوران این دیدار عبارت بودند از:
پس از این مسابقه، محمد عباسی وزیر وزارت ورزش ایران و بهرام افشارزاده دبیر ملی کمیتهٔ المپیک در نامه‌ای به فیلا خواستار بررسی نحوهٔ قضاوت داور بلاروسی در این مسابقه شدند. محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران در نامه‌ای به وزیر ورزش دستور داد از عبدولی به مانند ورزشکاران که مدال طلا دریافت کرده‌اند تقدیر شود.
سعید عبدولی که بنا به گفتهٔ خود حقش را در این مسابقه پایمال شده می‌داند در دیدار با خبرنگاری در لندن گفت: «اگر محمد بنا نبود یقهٔ داور را در وسط تشک می‌گرفتم و او را می‌زدم. او زحمات چندین و چند ساله‌ام را به باد داد.»
این درحالی است که رئیس فدراسیون جهانی کشتی، رافائل مارتینتی، دلیل ادعای ناداوری در این رقابت را تحمل نداشتن مردم ایران در برابر شکست قهرمانان‌شان در مسابقات دانست و دربارهٔ مسابقهٔ عبدولی با کشتی‌گیر فرانسوی گفت: «فیلم این مسابقه با حضور تمام داوران حاضر در المپیک بازبینی شد؛ که نتیجهٔ آن تأیید قضاوت صحیح داوران بود.»
در وزن ۷۵ کیلوگرم سعید عبدولی پس از استراحت در دور اول در دور دوم مقابل کیم هیون-وو قهرمان جهان و المپیک از کره جنوبی در حالی که ۵ بر ۳ عقب بود سه اخطاره شد و شکست خورد اما با توجه به حضور این کره‌ای در دیدار فینال عبدولی به دیدار رده‌بندی راه یافت. عبدولی در دیدار رده‌بندی وزن ۷۵ کیلوگرم به مصاف کاردیکوف از قزاقستان رفت و موفق شد ۶ بر صفر وی را شکست دهد و عنوان سوم را به خود اختصاص دهد.
عبدولی در مرحلهٔ یک چهارم نهایی مسابقات کشتی بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴ برابر هیونگ جانگ، دارنده مدال طلای المپیک آتن ۲۰۰۰ از کره جنوبی به میدان رفت. او چهار فیتو روی نمایندهٔ کشور میزبان اجرا کرد و در نهایت او را ضربه فنی نمود که درابتدا به تأیید داوران نیز رسید اما مربی کره جنوبی، که معتقد بود عبدولی با گرفتن گردن حریف مرتکب خطا شده، در آستانهٔ بالا رفتن دست عبدولی بازبینی صحنه را درخواست نمود. هیئت داوران این مسابقه نتیجهٔ دیداری که با ضربه فنی به پایان رسیده بود را تغییر داد و علی‌رغم اعتراض‌های کشتی‌گیر ایرانی، رأی به ادامهٔ مسابقه داد. در نهایت این دیدار با نتیجه ۹ بر ۶ به سود نماینده کشور کره جنوبی خاتمه یافت. عبدولی در ادامه در شانس مجدد شرکت کرد و به دیدار رده‌بندی راه یافت و با پیروزی برابر رقیب خود به مقام سوم این مسابقات دست یافت.
کیومرث هاشمی رئیس وقت کمیته ملی المپیک ایران عنوان کرد که از سعید عبدولی به مانند دیگر طلا آوران آسیاد ۲۰۱۴ تجلیل خواهد شد.
سعید عبدولی پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم به مصاف نوربیک خاشیمبکوف از ازبکستان رفت که قدرتمندانه حریف خود را در همان سه دقیقهٔ نخست و با نتیجهٔ ۸ بر صفر شکست داد. وی در دور سوم رقابت‌های وزن ۷۵ کیلوگرم به مصاف پاسکال ایزیلی از آلمان رفت و با امتیاز عالی ۱۰ بر صفر حریف خود را از پیش رو برداشت و به دور یک‌چهارم نهایی رسید. عبدولی در این مرحله زوراب داتوناشویلی نفر پنجم جهان و بازی‌های اروپایی و نایب قهرمان اروپا در سال ۲۰۱۳ از گرجستان را ۲ بر صفر شکست داد و به نیمه‌نهایی راه یافت که در این مرحله برابر مارک مادسن کشتی‌گیر با تجربه دانمارکی با نتیجهٔ ۲ بر ۲ به تساوی رسید اما به دلیل داشتن اخطار، بازندهٔ این مسابقه شد و از راهیابی به دور نهایی بازماند. عبدولی در دیدار رده‌بندی به مصاف اندی بیسک نفر سوم جهان از آمریکا رفت و در حالی که حریف از او سرحال‌تر به نظر می‌رسید با نتیجهٔ ۲ بر صفر مغلوب بسیک شد و عنوان پنجم را کسب کرد. کشتی‌گیر آمریکایی در طول مسابقه فن خاصی را اجرا نکرد اما از عکس‌العمل عبدولی در خاک با تصمیم داوران که عقیده داشتند عبدولی از پا استفاده کرده، ۲ امتیاز گرفت و نشان برنز را به‌دست‌آورد.
سعید عبدولی در نخستین دیدار در وزن ۷۵ کیلوگرم در المپیک ریو با مارک مادسن از دانمارک کشتی گرفت که این کشتی را با نتیجهٔ ۱–۱ و به دلیل اخطار آخر بازنده شد. او به شدت به داوری اعتراض کرد و با کارت زرد مواجه گردید. عبدولی در آستانهٔ کارت قرمز و حذف کامل بود که با هشدار محمد بنا سرمربی تیم ملی ایران به وسط تشک بازگشت و در پایان به دلیل فینالیست شدنِ حریف دانمارکی‌اش در گروه شانس مجدد توانست با شکستِ ویکتور نمس صرب و پیتر باکسی مجار، مدال برنز المپیک را کسب کند.
عبدولی در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم مقابل ویکتور نمس از صربستان شکست خورد و به گروه بازنده‌ها رفت، اما در این گروه ماخات یرژیپوف از قزاقستان و کاراپت چالیان از ارمنستان را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رقابت‌های جهانی راه یافت. در دیدار رده‌بندی وزن ۷۵ کیلوگرم، سعید عبدولی در مصاف با کازبک کیلو از بلاروس توانست با پیروزی ۸ بر صفر به نشان برنز رقابت‌های جهانی دست یابد.
سعید عبدولی در دور نخست ادگار بابایان دارنده نشان نقرهٔ اروپا از لهستان را در حالی‌که با نتیجهٔ ۵ بر ۳ پیش بود، ضربهٔ فنی کرد. وی در دور بعد مقابل لاشا گوبادزه دارندهٔ مدال برنز جهان از گرجستان قرار گرفت و وی را هم در حالی‌که با حساب ۶ بر ۲ پیش بود، ضربهٔ فنی کرد و به یک‌چهارم نهایی راه یافت. عبدولی در این مرحله در مصاف با رفیق حسینوف قهرمان اروپا از آذربایجان با نتیجهٔ ۳ بر صفر به پیروزی رسید و راهی نیمه‌نهایی شد. وی در این دیدار مقابل امراه کوش دارنده مدال برنز جهان از ترکیه با نتیجه ۶ بر ۴ شکست خورد و راهی دیدار رده‌بندی شد. عبدولی در دیدار تعیین مکان سوم وزن ۸۲ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی جهان که در شهر بوداپست مجارستان برگزار شد به مصاف ماکسیم مانوکیان از ارمنستان رفت و ۳ بر یک شکست خورد.
سعید عبدولی پس از استراحت در دور اول در دور دوم با نتیجه ۹ بر صفر از سد ماخات یریژیپوف قهرمان آسیا از قزاقستان گذشت و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این مرحله مقابل جالگاسبای بردیموراتوف از ازبکستان با نتیجه ۱۰ بر صفر به برتری رسید و به دیدار فینال راه یافت. عبدولی در دیدار فینال به مصاف سینگ هارپریت از هند رفت و با نتیجه ۸ بر صفر به پیروزی رسید.
سعید عبدولی پس از استراحت در دور اول در دور دوم با نتیجه ۹ بر صفر پتر نواک از جمهوری چک را از پیش رو برداشت. وی در دور سوم در مصاف با عدلان آکبف دارندهٔ مدال برنز اروپا از کشور روسیه با حساب ۲ بر یک به پیروزی رسید و راهی نیمه نهایی شد که در این مرحله با نتیجهٔ ۸ بر ۵ مقابل رفیق حسینوف از آذربایجان شکست خورد و به دیدار رده‌بندی رفت. در دیدار رده‌بندی سعید عبدولی برابر یوری شکریوبا از اوکراین با نتیجهٔ ۷ بر صفر به پیروزی رسید و صاحب نشان برنز جهان شد.
سایت رسمی کمیته ملی المپیک نوشت: بعد از حق کشی محرز داوران در مسابقه سعید عبدولی با حریف کره‌ای در بازی‌های آسیایی اینچئون که در نهایت منجر به باخت نماینده ایران و عدم دستیابی وی به مدال طلا گردید، کمیته ملی المپیک طی نامه‌ای به کمیته بین‌المللی بازی جوانمردانه خواستار بررسی این موضوع گردید.
این شورا بعد از بازبینی فیلم این مبارزه و بررسی رأی داور مسابقات با توجه به این که سعید عبدولی به رغم ناداوری به احترام تماشاگران و نفس برگزاری بازی‌های ورزشی در اقدامی جوانمردانه اقدام به ادامه مسابقه تا پایان وقت قانونی کرد از وی تشکر شده و نماینده ایران را شایسته دریافت دیپلم جهانی بازی جوانمردانه دانست.
به همین منظور کمیته بین‌المللی بازی جوانمردانه برای تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۹۴ در باکوی آذربایجان از سعید عبدولی برای دریافت دیپلم جهانی بازی جوانمردانه دعوت به عمل آورد. کمیته بین‌المللی بازی جوانمردانه هر ساله با بررسی رقابت‌ها و رویدادهای متعدد ورزشی ورزشکارانی را که به روح ورزش احترام گذاشته و تصویری زیبا و جذاب از روح پهلوانی و برادری در ورزش به جا می‌گذارند دیپلم جهانی اعطا می‌کند.http://www.mehrnews.com/news/2566777/http://www.khabaronline.ir/detail/413252
کاوه موسوی (خرداد ۱۳۶۴ در تبریز) ورزشکار رشتهٔ پرتاب چکش اهل ایران است. وی رکورددار کنونی پرتاب چکش ایران (۷۷٫۴۰ متر در بلاروس، ۲۰۱۶)شکستن رکورد ملی پرتاب چکش کاوه موسوی با طعم صعود به المپیک خبر آن‌لاین است و با کسب مدال نقره در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگ‌جو با رکورد ۶۸٫۹۰ اولین و تنها مدال آسیایی (قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی) پرتاب چکش ایران را کسب کرده‌است.کاوه موسوی اولین مدال پرتاب چکش را به‌دست آورد جوان آن‌لاین موسوی در المپیک ۲۰۱۲ لندن شرکت داشت و با رکورد ۷۲٫۷۰ متر در رتبهٔ بیست‌ودوم (بین ۴۱ شرکت‌کننده) قرار گرفت.
محمد بیرام بدخشانی یا بیرام خان بهارلویی (به لهجه ترکی: بیرم خان باهارلی) ملقب به خان خانان (درگذشت ۹۶۸ ه‍. ق /۱۵۶۱ م) از امراء و وزرای معروف سلسله گورکانیان هند و پیشکار و قیم مورد اعتماد جلال الدین اکبر شاه بزرگترین امپراتور گورکانی هند بود که به‌طور جدی به تشویق شاعران و هنرمندان می‌پرداخت.
محمد بیرام از ایل بزرگ قره قویونلو، تیره بهارلو محمدکاظم کهدوییبود. او از نوادگان میر علی‌شکر بیگ بهارلو امیر و رئیس مشهور ایل بهارلو بوده‌است و نسب او به این ترتیب است: بیرم خان بهارلو ابن سیف علی بیگ ابن جانعلی بیگ ابن پیرعلی بیگ ابن علی شکر بیگ بهارلو.بیرم خان بهارلو صدراعظم و سپهسالار امپراتوری تُرک گورکانی هند
پدر او و پدر بزرگش در خدمت ظهیرالدین بابر سرسلسله گورکانیان هند بودندThackston, Wheeler M. پدر بیرام خان یعنی «سیف علی بیگ» از سوی بابر حکمران غزنه بود.
محمد بیرام پسر «سیف علی بیگ» از طایفه بهارلو در حوالی غزنه یا بدخشانمحمدکاظم کهدویی یا در بلخلغت‌نامه دهخدا متولد شد و در بلخ به تحصیل علم و ادب پرداخت و در این مسیر به کمالاتی رسید. وی در شانزده سالگی به خدمت همایون فرزند بابر درآمد و به سال ۹۳۷ ه‍. ق زمانی که همایون در ۲۴ سالگی به سلطنت رسید وی نزذیکترین دولتمرد و مقربترین رجال دربار او بود و علی‌رغم کم سن و سال بودنش از عهده مأموریت‌های جنگی با پیروزی و سربلندی برمی‌آمد.
زمانی که همایون در تبعید پانزده ساله در ایران روزگار می‌گذرانید، بیرام خان در رکاب او بود و به استقرار امپراتوری مغول تحت حکومت همایون و اعاده سلطنت او بسیار کوشید. پس از مدتی در ۹۵۲ ه‍. ق همایون با یاری شاه تهماسب صفوی به قندهار لشکر کشید و آنجا را تسخیر کرد و بیرام خان بهارلو را به حکومت آنجا منصوب نمود و پس از آن طی جنگ‌ها و نبردهای متعدد سراسر هند را تسخیر کرده و وارد دهلی شد. بیرام خان پس از بازگشت به هند مرتبهٔ سپهسالاری یافت.ویستا
همایون که در یافته بود بدون حمایت خان‌ها، امپراتوری تضعیف شدهٔ گورکانی را نمی‌تواند ترمیم کند با دختر بزرگ جمال خان از مخالفان پدرش بابر ازدواج کرد و بیرام خان نیز دختر کوچک همان خاندان را گرفت.ویکی‌پدیای انگلیسی Abdul Rahim Khan-I-Khana
وقتی همایون در سال ۱۵۵۶ درگذشت بیرام خان، اکبر جوان را امپراتور خواند و اسباب جلوس او را بر اریکه سلطنت پدر فراهم آورد. پس از آنکه جلال‌الدین اکبر در سن ۱۴ سالگی جانشین پدر شد بیرام خان بهارلو مربی و راهنمای او بود و اکبر در کودکی بیرام خان را «آتام» به معنی «پدرم» صدا می‌کرد. در این ایام زمام امور سلطنت در دستان بیرام خان‌خانان بود و او به مدت چهار سال به عنوان نایب‌السلطنه عمل کرد.
بیرام خان‌خانان یک فرمانده نظامی تمام عیار و جنگجویی صف‌شکن بود. قابل توجه‌ترین نبرد او نبرد دوم پانی پت بود که بین اکبر و «هِمو» پادشاه هندو بود که آگرا و دهلی را در تصرف خود داشت و در نوامبر ۱۵۵۶ م در شمال هند درگرفت.ویکی‌پدیای انگلیسی Bairam Khan شاه هندو صد هزار سوار و پانصد فیل جنگی و توپخانه‌ای نیرومند داشت. وقتی دو لشکر به هم رسیدند، توپخانه همو، سپاهیان جلال‌الدین اکبر را زیر آتش سنگین خود گرفت و فیل‌ها شروع به پیشروی کردند. اما بیرام دستور داد تا فیل‌ها را زیر آتش گرفته و تیرباران کنند؛ این تاکتیک تازه فوراً وضع میدان را به سود سپاه گورکانی تغییر داد و فیل‌های وحشت‌زده به عقب برگشته اردوی همو را برهم زدند و سپاهیان او را مجبور به فرار کردند. بعد از این پیروزی همه ثروت و ساز و برگ نظامی همو به دست بیرام خان افتاد و او برای اینکه به پادشاه نوجوان روحیه بدهد به دست خود همو را در حضور او گردن زد. سپس جلال‌الدین اکبر سوار بر اسب، همراه با سپاه گورکانی پیروزمندانه و با شکوه تمام وارد دهلی شد.
پس از این پیروزی بیرام خان بقایای نیروهای افغان را که در اجمیر و گوالیا و جونبپور بودند شکست داد و دوباره مرز امپراتوری گورکانی را تا رود گَنگ گسترش داد. اکبر نیز او را علاوه بر مقام «امیرالامراء» به رتبه «نیابت سلطنت» و «پیشکاری کل» (صدر اعظم) ممالک هندوستان ارتقاء داد و بیرام خان بهارلو نیز با کمال اخلاص و وفاداری تمام کوشش خود را در راستای استوار ساختن امپراتوری گورکانی به‌کار برد.
وی در ترغیب و تشویق شاعران و عالمانی که از ایران به هند می‌رفته‌اند گشاده‌دست بود و بدین سبب گروهی از سخنوران و هنرمندان در دوران قدرت و شوکت او از ایران به هند رفتند و در دستگاه حکومتی او به گرمی پذیرفته شدند.ویستا
بیرام در قلع و قمع مفسدان و مخالفان اکبر اهتمام بسیار نمود با این وجود روش خشن و مستبدانه او که مخالف مرام تساهل و تسامح اکبر بود و نفوذ دایه مقتدر اکبر ماهم انگا که زنی بسیار زیرک بود و توانست با حیله اکبر را علیه بیرام خان پر کرده، و عاقبت توانست بین بیرام و اکبر اختلاف پدیدآورد. اکبر او را در ۱۵۶۰ معزول کرد و خود با مشورت و راهنمایی های دایه اش ماهم انگه زمام امور را به‌دست گرفت، هر چند زمام قدرت تا دوسال در حقیقت در دستان ماهم بود ولی بعد مرگ او اکبر با کفایت و شجاعت کمال همه قدرت‌ها را تصرف کرد و چنان امپراتوری ایجاد کرد که در هند بی سابقه بود و به عنوان بزرگترین پادشاه تاریخ هند یاد شد.
در اوایل خلع بیرام اتفاقات ناخوشایندی رخ داد، اکبر به او امر کرده بود، که به زیارت حج برود. اما بیرم خان به سوی پنجاب و کوه‌های سوالک رفته و در آنجا علم استقلال برافراشت. امپراتور اکبر نیز به سوی او لشکر کشید و بر پیشکار سابق خود پیروز شد. با این وجود به خاطر خدمات بیرام، اکبر او را اکرام و نوازش بسیار کرد.
بیرام خان‌خانان از امپراتور اکبر اجازه سفر به حجاز گرفت و به قصد حج به سمت مکه حرکت کرد اما قبل از عزیمت در پاتان گجرات، به دست یک افغانی پشتون به‌نام «مبارک خان لودی» که پدرش را پنج سال پیش در جنگی با سپاهیان بیرام از دست داده بود، در ۱۴ جمادی‌الاولی ۹۶۸ ه‍. ق ناجوانمردانه ترور و کشته شد.لغت‌نامه دهخدا
جنازه بیرام خان با شکوه تمام به دهلی برده و چندی در جوار بقعه خواجه نظام الدین اولیا به امانت گذاردند و در سپس بر اساس وصیتش استخوان‌هایش را در سال ۹۷۱ ه‍. ق به مشهد منتقل کردند و در کنار حرم امام رضا به خاک سپردند.
پس از آنکه بیرام خان‌خانان در ۱۵۶۱ م ناجوانمردانه به‌قتل رسید همسر او سلیمه سلطان بیگم و فرزندش عبدالرحیم خان‌خانان که در آن زمان چهارساله بود را به احمدآباد و از آنجا به دهلی آوردند و به دربار اکبر سپردند. اکبر شاه، با همسر بیرام خان ازدواج کرد و ناپسری خود عبدالرحیم را تحت حمایت و تربیت خود درآورد. عبدالرحیم خان‌خانان در دربار اکبر مدارج عالی یافت و در حمایت از هنرمندان گوی سبقت را از پدر ربود.
هم اکنون به یاد و نام بیرم خان بهارلو در دهلی نو، پایتخت کشور هند، دروازه‌ای به نام «تورکمن دروازه» وجود دارد.
بیرام خان بهارلو علاوه براینکه در زمینه سیاست و سپاهیگری دولتمردی برجسته و سپهسالاری صف‌شکن بود در زمینه علم و ادب نیز دانشمندی عالی مقام و شاعری توانا به‌شمار می‌رود. او به زبان مادریش ترکی عشق می‌ورزید. دیوان اشعار ترکی او در سال ۱۹۷۰ م برای نخستین بار، تحت عنوان "منتخبات"، در عشق آباد، پایتخت جمهوری ترکمنستان به چاپ رسید. دیوان فارسی او به سال ۱۹۱۰ م در کلکته هند توسط محقق انگلیسی «اینوس روس» منتشر گردید.
بیرام آیین تشیع داشت و از قریحه شاعری نیز بهره‌مند بود و به‌نام خود تخلص می‌کرد. دیوان شعرش در دست استلغت‌نامه دهخدا و اشعاری به فارسی و ترکی سروده‌است. گذشته از این مجموعه‌ای به‌نام «دخلیّه» از او شهرت داشت که متضمّن تصرّفات او در شعر بعضی از گویندگان به قصد بهتر ساختن لفظ‌ها یا مضمون‌های آن‌ها بود.ویستا
کلم‌پلو یکی از غذای سنتی ایرانی است که به‌طور معمول از کلم یا کلم قمری و برنج تهیه می‌شود. در تهیه کلم‌پلوی شیرازی از سبزی معطر شامل شوید، تره، جعفری، سیر سبز و چند برگ ریحان استفاده می‌کنند.
برای پختن این غذا کلم یا کلم قمری خردشده را با زردچوبه تفت داده و با مقداری آبغوره نرم و طعم‌دار می‌کنند و لایه به لایه با برنج آبکش با سبزیجات معطر دم می‌کنند. به‌طور معمول در میان این پلو کله‌گنجشکی اضافه می‌شود.
کلم‌پلوی تهرانی بدون سبزی معطر پخت می‌شود.
جنگ همه علیه همه عبارتی است که توماس هابزتامس هابز نخستین فیلسوف انگلیسی زبان و بنیان‌گذار فلسفه سیاسی جدید است و نخستین متفکری است که اندیشه قرار داد اجتماعی را طرح کرد. فیلسوف انگلیسی در آثار خویش از جمله کتاب لویاتان Leviathan که در سال ۱۶۵۱ میلادی نوشته، به کار برده است.
از نگاه هابز، "انسان، گرگ انسان است"،البته «گرگ‌ها یکدیگر را نمی‌خورند» و این خود نشان می‌دهد که گرگ نسبت به گرگ «رفتار انسانی» دارد! مقاله بللوُم اُمنیوم کُنترا اُمنِس بنابراین خشونت و ستیز در ذات او نهفته است. توماس هابز می‌گوید: زیاده‌خواهی و خودخواهی آدمیان، به «جنگ همه علیه همه» خواهد کشید و برای پیشگیری از آن چاره‌ای جز قرارداد اجتماعی و دولت مقتدر نیست. قبل از توماس هابز، پلوتسPlautus نیز به «انسان، گرگ انسان است»Homo homini lupus اشاره کرده بود.
به «جنگ همه علیه همه»Bellum omnium contra omnes کارل مارکس هم در «مسئله یهود»Zur Judenfrage و نیز در نامه‌ای که ۱۸ ژوئن ۱۸۶۲ برای فردریک انگلس نوشته، (ضمن یادآوری آراء داروین) اشاره می‌کند. انگلس نیز، در نوامبر ۱۸۷۵ نامه‌ای برای «پیوتر لاوروویچ لاوروف»Лавров, Пётр Лаврович نوشته و با یادآوری تکامل انواع، (در بند ششم نامه)، گوشه‌ای به ایده توماس هابز بللوُم اُمنیوم کُنترا اُمنِس، و جنگ همه علیه همه، می‌زند.نامه مارکس به انگلس
I'm amused that Darwin, at whom I've been taking another look, should say that he also applies the 'Malthusian' theory to plants and animals, as though in Mr Malthus's case the whole thing didn't lie in its not being applied to plants and animals, but only - with its geometric progression - to humans as against plants and animals. It is remarkable how Darwin rediscovers, among the beasts and plants, the society of England with its division of labour, competition, opening up of new markets, 'inventions' and Malthusian 'struggle for existence'. It is Hobbes' bellum omnium contra omnes and is reminiscent of Hegel's Phenomenology, in which civil society figures as an 'intellectual animal kingdom', whereas, in Darwin, the animal kingdom figures as civil society.
فریدریش نیچه هم در کتاب در باب حقیقت و دروغ در مفهومی غیراخلاقی به موضوع «انسان، گرگ انسان است» می‌پردازد.
تایلر جیمز هیلتون (زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۸۳) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی می‌باشد.
هیلتون کارهای حرفه‌ای خودش را از سال ۲۰۰۰ با اولین آلبوم استودیویی‌اش با نام "تایلر هیلتون" آغاز کرد. "مجله رولینگ استون" او را همراه با هاوی دی مقایسه کرد و دیگر رسانه‌ها او را از نظر صدا و آواز با التون جان مقایسه کرده‌اند. هیلتون از زمان عرضه اولین آلبومش، وارد عرضه بازیگری شده و در سریال‌هایی همچون "تپه یک‌درخته""One Tree Hill" در نقش کریس کلر و در فیلم "قدم‌گذاشتن در مسیر""Walk the Line" در مورد بیوگرافی جانی کش، در نقش الویس پریسلی بازی کرده‌است. او همچنین در یکی از ویدئوهای تیلور سویفت با نام «قطرات اشک روی گیتارم» ظاهر شده‌بود.
او تاکنون سه آلبوم استودیویی به نام‌های تایلر هیلتون (۲۰۰۰)، ترانه‌هایی از تایلر هیلتون (۲۰۰۴) و طوفان‌هایی که با هم شریک می‌کنیم (۲۰۱۰) عرضه کرده است.
تایلر هیلتون (۲۰۰۰)
ترانه‌هایی از تایلر هیلتون (۲۰۰۴)The Tracks of Tyler Hilton (2004)
طوفان‌هایی که با هم شریک می‌کنیم (تابستان ۲۰۱۰)The Storms We Share (Summer 2010)
برخی از موزیک‌ویدئوهای تایلر هیلتون:
فیلم حماسی یکی از ژانرهای فیلم است که در آن از درام انسانی در مقیاس بزرگی استفاده شده‌است. این‌گونه فیلم‌ها با حماسه‌های بلندپروازانه و قهرمانانه ایجاد شده و با دیگر ژانرها متمایز هستند. بودجه بالا و استفاده از بازیگران مهم از نشانه‌های فیلم حماسی است که معمولاً فروش بالایی نیز دارند.
فیلم ترسناک یکی از ژانرهای فیلم است که در ابتدا خیلی تحت تأثیر فیلم‌های اکسپرسیونیسم قرار داشت. در این ژانر از عناصر ترس، نفرت و وحشت استفاده شده‌است. در این‌گونه فیلم‌ها از صحنه‌های خوفناک، ترسناک و فراطبیعی استفاده شده و معمولاً با ژانرهای فانتزی و علمی-تخیلی تداخل دارند. این ژانر شباهت نزدیکی نیز با ژانر دلهره‌آور دارد. در فیلم ترسناک با استفاده از وحشت از ناشناخته‌ها و کابوس‌ها، ترس به بیننده القا می‌شود. استفاده از نورهای پر کنتراست، فضاهای مرموز و مه‌آلود،موسیقی دلهره‌آور و همچنین نورپردازی با مایه‌های تیره از ویژگی‌های دیگر این گونه‌است.
اولین فیلم‌های این ژانر از سال ۱۸۹۰ تولید شدند. در اولین فیلم‌های ترسناک، معمولاً موجودی فراطبیعی و ناشناخته یا حیوانی خطرناک شخصیت منفی (شرور) داستان بود. شروع ساخت فیلم‌هایی که ترس مستقیم انسان از انسان را نشان می‌دهند، به دهه ۶۰ میلادی و فیلم "روانی" ساخته آلفرد هیچکاک، که از نظر خیلی‌ها بزرگترین کارگردان این سبک است، برمی‌گردد. بعدها، فیلم "درخشش" هم توسط استنلی کوبریک ساخته شد؛ که آن نیز از بزرگ‌ترین فیلم‌های ترسناک به حساب می‌آید. فیلم‌های ترسناک، زیرشاخه‌های گوناگونی دارند؛ که فیلم اسلشر و فیلم روان‌شناختی از محبوب‌ترین آن‌ها هستند. در فیلم‌های ترسناک روان‌شناختی ، به ندرت از خشونت یا خون استفاده می‌شود؛ در فیلم‌های "روانی" و "حلقه" نیز از همین سبک استفاده شده‌است. فیلم‌های اسلشر ، از خشونت بسیار زیاد و معمولاً از دست دادن اعضای بدن، تکه‌تکه شدن و… استفاده می‌کنند. از معروف‌ترین فیلم‌های ژانر اسلشر، می‌توان به بدبو، مقصد نهایی، هالووین، و سری فیلم‌های "اره" و "پیچ اشتباه" و
"تپه‌ها چشم دارند" اشاره کرد. از دیگر زیر مجموعه های فیلم های ترسناک که در حال احیای دوباره است می توان به فیلم ترسناک فولکلور اشاره داشت، که از کرامپوس، لیورونا، آیین، کندی من، شیون، بابادوک، زن جهنمی، انتلرز، میدسامر، جادوگر به عنوان مهمترین فیلم های این ژانر می توان نام برد.
فیلم موزیکال یکی از ژانرهای فیلم است که در آن‌ها شخصیت‌های و نقش‌های فیلم در طول فیلم از خواندن ترانه استفاده می‌کنند. در اینگونه فیلم‌ها از ترانه‌ها و آوازها برای پیشبرد فیلم و معرفی شخصیت‌ها استفاده می‌شود. در بیشتر موارد همراه با خواندن ترانه از عناصر طنز، موسیقی و رقص نیز استفاده می‌شود.
باشگاه فوتبال لوانته باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در شهر والنسیا قرار دارد و هم‌اکنون در سگوندا دیویسیون اسپانیا بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده‌است.ویکی‌پدیای انگلیسی
شرکت کلمه، یک شرکت اسپانیایی است که سازنده لباس‌های ورزشی است. این شرکت در حال حاضر سازنده لباس‌های تیم‌هایی مثل الچه، لوانته و تیم ملی فوتبال کنیا است.
ترانه‌هایی از تایلر هیلتون نام دومین آلبوم استودیویی تایلر جیمز هیلتون می‌باشد که در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۴ عرضه شد. او در مصاحبه‌ای با آمازون وقتی در مورد نوشتن ترانه‌های عاشقانه از او پرسیدند، در مورد این آلبوم گفت: «این‌طور نیست که من در چیزهایی به غیر از عشق علاقه‌مند نیستم، بلکه این عشق بود که مرا به سوی نوشتن ترانه‌ها ترغیب کرد.»
الکسیا اشفورد نام یکی از شخصیت‌های سری رزیدنت ایول است. او در سال ۱۹۷۱ متولد شد. او کاشف ویروس T.VERONICA و خواهر آلفرد آشفورد است. این شخصیت، در حقیقت نوهٔ ادوارد آشفورد، یکی از سه بنیانگذار آمبرلا و دختر الکساندر آشفورد است. او نیز مانند برادرش در جریان آزمایش‌های پدرش و به شکل آزمایشگاهی به وجود آمده‌است. حضور او در بازی‌های و ، بوده‌است. این شخصیت در سال ۱۹۹۸ و به دست کریس ردفیلد، کشته می‌شود.
مسابقات کشتی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ از ۲۱ نوامبر تا ۲۶ نوامبر سال ۲۰۱۰ در شهر گوانگ‌ژو، چین برگزار شد.ویکی‌پدیای انگلیسی
نتایج نهایی مسابقات کشتی آزاد به شرح زیر است:رده‌بندی پایانی مسابقات کشتی آزاد بازی‌های آسیایی
نتایج نهایی مسابقات کشتی فرنگی به شرح زیر است:
در وزن 60 کیلوگرم کشتی آزاد،سعید احمدی آسیب دیده، نماینده ایران بود.او با وجود آسیب دیدگی شدید در مسابقه شانس مجدد برای کسب مدال برنز به مصاف کشتی گیری از چین رفت.با اینکه نتوانست کشتی را پیروز شود اما به خاطر تلاشش،تحسین مسئولان ورزشی را برانگیخت.به گونه ای که به دستور محمود احمدی نژاد رئیس‌جمهور وقت،پاداش مدال برنز را به او اهدا کردند.پس از پایان کشتی نیز کشتی گیر چینی به نشانه احترام،احمدی را که توان راه رفتن نداشت،تا کنار تشک کشتی با خود حمل کرد.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=8909150786
نانچیکو یک سلاح سرد سنتی ژاپنی (اوکیناوایی) است که از دو میله باریک تشکیل می‌شود که در انتها با یک زنجیر یا طناب کوتاه به هم متصل شده‌اند. این سلاح اغلب از ۲ بخش چوبی ۳۰ سانتی‌متری و یک زنجیر یا طناب یک اینچی تشکیل می‌شود. نانچیکو بیشتر در هنرهای رزمی مانند کوبودو اوکیناوایی و کاراته استفاده می‌شود.
یک باور عامیانه بسیار معروف می‌گوید که نانچیکو در اصل یک ابزار خرمن‌کوبی برای جداکردن برنج از شلتوک بوده که کشاورزان ژاپنی آن را به شکل یک سلاح مرگبار درآوردند تا با آن به نبرد سامورایی‌ها بپردازند. اما در حقیقت کشاورزان اوکیناوایی نانچیکو را با تغییر در نوعی لگام اسب در سدهٔ هفدهم ابداع کردند. در آن زمان دایمیو ایالت ساتسوما که اوکیناوا را به نیز تصرف کرده بود، نگهداری سلاح برای کشاورزان را ممنوع کرده بود، به همین دلیل کشاورزان به سراغ سلاح‌های جایگزین دیگری رفتند. ظاهر نانچیکو طوری بود که مأموران حکومت آن را با نوعی اسباب بازی یا یک تکه چوب بی‌خطر اشتباه می‌گرفتند. در حالی‌که این تکه چوب معمولی در واقع سلاح دفاعی مؤثری بود.
با این حال نانچیکو در گذشته سلاح محبوبی نبود. این حقیقت را می‌توان از این نکته دریافت که در هیچ‌یک از ده‌ها کاتای سنتی کاراته از این وسیله استفاده نمی‌شود. این موضوع احتمالاً به دلیل کارایی ناچیز این سلاح در مقابل سلاح‌های دورزن همچون شمشیر و چوب بوده‌است، البته شخصی که مهارت خوبی در استفاده از نانچیکو داشت به راحتی می‌توانست چندین شخص مجهز به خنجر یا بی‌سلاح را شکست دهد. همچنین مخفی نگهداشتن نانچیکو هم بسیار آسان بود، در نتیجه در اوکیناوا نانچیکو در درجهٔ اول به عنوان یک وسیلهٔ دفاع شخصی در مقابل دزدان و اوباش مورد استفاده بود.
در دوران معاصر نانچیکو با توجه به ساختار ساده و کارآمدی بالا در مبارزهٔ خیابانی تولد دوباره‌ای یافته‌است. بخشی از این محبوبیت نیز به فیلم‌های بروس لی مربوط می‌شود. بروس لی از این سلاح در فیلم‌های خشم اژدها، راه اژدها، اژدها وارد می‌شود و بازی مرگ بهره جست.
از آن‌جا که نانچیکو یکی از سلاح‌های سنتی اوکیناوایی معروف به کوبودو است ارتباط نزدیکی با کاراته دارد و بسیاری از تکنیک‌های آن در کاراته موجود است. این سلاح وارد سبک‌های کره‌ای همچون تکواندو و هاپکیدو نیز شده‌است. در اسکریما هنر رزمی فیلیپینی نیز سلاحی بسیار شبیه به نانچیکو به نام تاباک تویوکو مورد استفاده است. شیوهٔ استفاده از این سلاح سبک‌های متفاوتی دارد. در سیستم اوکیناوایی بیشتر برای تکنیک‌های قفل‌کننده و خفه‌کننده از آن استفاده می‌شود اما در سیستم فیلیپینی بیشتر تکنیک‌های ضربه‌ای با آن انجام می‌شود.
در چین به چوب حمله‌کننده، چوب اژدها و به چوب دسته، چوب یانگ می‌گویند. دسته نانچیکو چینی گرد است اما نانچیکو اوکیناوایی هشت‌وجهی است که باعث وارد کردن جراحات بیشتری به هدف می‌شود. بلندی آن باید به حدی باشد که بتواند در هنگام بالا گرفتن از بازو محافظت کند. بلندی طناب یا زنجیر هم باید به حدی باشد که بتوان دسته‌ها را بتوان به راحتی بدور کف دست قرار داد. یکسان بودن اندازه دو دسته و داشتن تعادل آن‌ها در دقت ضربات بسیار تأثیرگذار و مهم است. تعادل دسته‌ها باید به سمت خارج آن‌ها باشد تا بتوان به راحتی با آن‌ها ضربه زد و در چرخش آن‌ها را کنترل نمود.
دسته‌ها در گذشته از چوب درختان محکمی همچون بلوط ساخته می‌شده‌است. این دسته‌ها را چندین سال در زیر گل قرار می‌دادند تا کمبود اکسیژن و ویژگی اسیدی آن باعث محکمتر شدن آن‌ها شده و از پوسیدگی آن‌ها جلوگیری کند. طناب آن نیز از موی اسب درست می‌شده‌است.
به‌طور معمول در هنرهای رزمی اوکیناوایی و کاراته و هنرهای رزمی چینی (ووشو) کاربرد دارد. در اسکریما (با نام توباک-تویوک) که از هنرهای رزمی فیلیپین است و نیز در تکواندو و هاپکیدو نیز به کار می‌رود. نحوه کار با آن در هر سبکی متفاوت است. در روش سنتی اوکیناوایی از آن بیشتر برای گرفتن و قفل حریف استفاده می‌شود. در هنرهای رزمی فیلیپین بیشتر برای ضربه زدن استفاده می‌شود. در سیستم کره‌ای هم، برای حرکات ترکیبی دفاع و حمله (ضربه و قفل) به کار می‌رود. سیستم‌های اختصاصی دیگری نیز در سَمبکالاه (سبک رزمی ترکیبی ایرانی) استفاده می‌شود که بصورت ضربه و قفل به کمک دست و پا ضربات را مرگبار تر وارد می‌کند.
نانچیکو می‌تواند به صورت تکی یا دوتایی استفاده شود. روش‌هایی در ترکیب نانچیکو با تکنیک‌های بدون سلاح ایجاد شده‌است:
نانچیکوی سبک آزاد، سبکی جدید است که بیشتر از آن برای مقاصد نمایشی استفاده می‌شود تا یک سلاح. با گسترش شیوع هنرهای رزمی در اینترنت و علاقه مردم به یادگیری آن، این سبک نیز رو به گسترش است که مسابقات آن نیز توسط انجمن جهانی نانچیکو برگزار می‌شود. در بعضی از هنرهای رزمی نیز از نانچیکو برای بهتر شدن واکنش‌ها، کنترل دست و مهارت دیگر استفاده می‌شود.
داشتن نانچیکو در کشورهایی همچون نروژ، کانادا، روسیه، شیلی و اسپانیا آزاد است و ممنوعیت قانونی ندارد. اما در بعضی کشورها همانند آلمان، سلاحی ممنوع به حساب می‌آید.
داستان توکیو عنوان فیلمی سیاه و سفید به کارگردانی یاسوجیرو اوزو است که سال ۱۹۵۳ توزیع شد. این فیلم در برخی نظرسنجی‌ها جزو بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ژاپن و گاه تاریخ سینمای جهان انتخاب شده و از آن با عنوان شاهکار اُزو نام برده می‌شود. این اثر پیوندهای خانوادگی، والدین و فرزندان، پیری و مرگ و زندگی انسان را با نگاهی خونسرد، از طریق تصاویر والدین سالخورده ای که به توکیو به هدف دیدار با فرزندانشان سفر می‌کنند، به تصویر می‌کشد. این خانواده با دقت با استفاده از تکنیک کارگردانی منحصربه‌فردی که به «سبک اوزو» توصیف می‌شود، به تصویر کشیده می‌شود. این سبک شامل استفاده مکرر از قرار دادن دوربین در «موقعیت پایین» و عدم تحرک دوربین است. مضامین فیلم شامل فروپاشی و غرب‌گرایی خانوادهٔ سنتی ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم و ناگزیر بودن رشد کودکان جدا از والدین است. "داستان توکیو" اغلب به‌عنوان اثری تحسین می‌شود که در عین اجتناب از ملودرام به تأثیر عاطفی بزرگی دست می‌یابد.
این فیلم در سال ۲۰۱۲ در نظرسنجی کارگردانان "سایت اند ساوند" در صدر قرار گرفت و در نظرسنجی منتقدان در همان سال در رتبه سوم قرار گرفت همچنین در نظرسنجی سال ۲۰۰۹ که توسط مجله فیلم ژاپنی "کینما جونپو" برگزار شد، به عنوان بهترین فیلم ژاپنی تمام دوران انتخاب شد. در نظرسنجی دیگری از منتقدان فیلم، مدیران جشنواره، برنامه‌نویسان، و کارگردانان از سراسر جهان که توسط جشنواره فیلم بوسان در سال ۲۰۱۵ برگزار شد، این فیلم به عنوان بهترین فیلم آسیایی تمام دوران انتخاب شد.
زوج بازنشسته شوکیچی و تومی هیرایاما در اونومیچی، هیروشیما در غرب ژاپن به همراه دخترشان کیوکو که معلم مدرسه ابتدایی است، زندگی می‌کنند. آنها چهار فرزند بالغ دارند و یک پسرشان در جنگ جان خود را از دست داده‌است. این زوج برای دیدار با پسر، دختر و عروس بیوه خود به توکیو سفر می‌کنند.‏
پسر بزرگ آنها، کویچی، یک پزشک است که یک کلینیک کوچک را در حومه توکیو اداره می‌کند و دختر بزرگ آنها، شیگه، یک آرایشگاه را اداره می‌کند. کویچی و شیگه هر دو سرشان شلوغ است و وقت زیادی برای والدین خود ندارند. فقط عروس بیوه آنها، نوریکو، همسر پسر وسطی آنها شوجی، که در عملیاتی در طول جنگ اقیانوس آرام ناپدید شده و مرده فرض شده، تمام تلاش خود را می‌کند تا آنها را سرگرم کند. او از شغل پرمشغله‌اش می‌گذرد و وقت می‌گذارد تا شوکیچی و تومی را به یک تور گردشگری در کلان‌شهر توکیو ببرد.
کویچی و شیگه هزینه اقامت والدینشان را در یک حمام آب معدنی در آتامی، شیزوئوکا را می‌پردازند، اما آنها زود به توکیو برمی‌گردند زیرا سروصدای شبانه مسافرخانه خواب آنها را مختل می‌کند. تومی در آتامی دچار سرگیجه می‌شود. پس از بازگشت، شیگه ناامید توضیح می‌دهد که آنها را به آتامی فرستاده‌است زیرا می‌خواست از اتاق خواب آنها برای یک جلسه استفاده کند. زن و شوهر مسن در موقعیتی قرار می‌گیرند که باید برای عصر خانه او را ترک کنند. تومی می‌رود تا آن شب را در خانه نوریکو که پیوند عاطفی بین آن دو وجود دارد بماند. شوکیچی برای دیدار با دو نفر از دوستانش به یک غذاخوری می‌رود. آنها در حالی که از احساس ناامیدی در مورد فرزندانشان شکایت می‌کنند، مست می‌شوند. شب دیر هنگام یک پلیس شوکیچی و یکی از دوستانش را به خانهٔ شیگه می‌آورد. شیگه خشمگین است که پدرش مانند دوران کودکی او مست شده است.
این زوج در مورد اینکه چگونه فرزندانشان تغییر کرده‌اند، صحبت می‌کنند و زودتر از زمان برنامه‌ریزی شده به خانه بازمی‌گردند و قصد دارند وقتی قطار در اوساکا می‌ایستد، پسر کوچکترشان کیزو را هم ببینند. آنها به شهرشان اونومیچی برمی‌گردند و تومی به شدت بیمار می‌شود. کویچی، شیگه و نوریکو برای دیدن تومی به اونومیچی می‌روند اما اندکی بعد او می‌میرد. کیزو خیلی دیر می‌رسد.
پس از تشییع جنازه، کویچی، شیگه و کیزو فوراً آنجا را ترک می‌کنند. فقط نوریکو باقی می‌ماند. پس از رفتن آنها، کیوکو از خواهر و برادرش به خاطر خودخواهی آنها نسبت به والدینشان انتقاد می‌کند. او معتقد است که کویچی، شیگه و کیزو اهمیتی نمی‌دهند که اکنون که پدرشان مادرشان را از دست داده، چقدر برای پدرشان سخت خواهد بود. او همچنین از شیگه ناراحت است که به سرعت لباس‌های تومی را به عنوان یادگاری می‌خواهد. نوریکو پاسخ می‌دهد که در حالی که او ناامیدی کیوکو را درک می‌کند، هرکسی زندگی خود را دارد و شکاف رو به رشد بین والدین و فرزندان اجتناب‌ناپذیر است.
بعد از رفتن کیوکو به مدرسه، نوریکو به پدرشوهرش اطلاع می‌دهد که باید همان بعد از ظهر به توکیو برگردد. شوکیچی به او می‌گوید که علیرغم اینکه خویشاوندی خونی هم نبودند اما او با آنها بهتر از فرزندانشان رفتار کرده‌است. نوریکو می‌گوید که خودخواه است و همیشه به همسر گمشده‌اش فکر نکرده‌است و شوکیچی خودارزیابی او را به دلیل فروتنی می‌داند و ساعتی از همسرش تومی را به عنوان یادگاری به او می‌دهد. نوریکو گریه می‌کند و به تنهایی خود اعتراف می‌کند. شوکیچی او را تشویق می‌کند که هر چه زودتر دوباره ازدواج کند و می‌خواهد او خوشحال باشد. نوریکو از اونومیچی به توکیو برمی‌گردد و به ساعت فکر می‌کند، در حالی که شوکیچی به تنهایی‌ای که از این پس باید تحمل کند، تسلیم شده‌است.‏
"داستان توکیو" از فیلم آمریکایی "راهی برای فردا بساز" محصول ۱۹۳۷ به کارگردانی لئو مک‌کری الهام گرفته شده‌است که به راحتی با بافت ژاپنی و سبک اوزو تطبیق داده شده‌است. نودا، همکار قدیمی اوزو، در ابتدا طرح فیلم قدیمی را به اوزو که آن را ندیده بود پیشنهاد داد. نودا آن را از زمان اکران اولیه در ژاپن به یاد داشت. هر دو فیلم یک زوج مسن، مشکلاتشان را با خانواده و سفر برای دیدار فرزندانشان را به تصویر می‌کشند. تفاوت‌ها شامل این است که فیلم قدیمی‌تر در زمان رکود بزرگ همراه با مشکل اقتصادی این زوج در ایالات متحده اتفاق می‌افتد و در "داستان توکیو" در زمان ژاپن پس از جنگ، جایی که مشکلات فرهنگی و عاطفی خود را نشان می‌دهد. پایان فیلم‌ها متفاوت است. دیوید بوردول نوشت که اوزو به جای اقتباس از فیلم اصلی، آن را «دوباره ریخته‌گری» کرده‌است.
فیلمنامه توسط اوزو و نودا در مدت ۱۰۳ روز در یک مسافرخانه سنتی به نام چیگازاکیکان در چیگاساکی، کاناگاوا، استان کاناگاوا نوشته شد. اوزو، نودا و فیلمبردار یوهارو آتسوتا، یک ماه بعد قبل از شروع فیلمبرداری، مکان‌هایی را در توکیو و اونومیچی، هیروشیما جستجو کردند. فیلمبرداری و تدوین از ژوئیه تا اکتبر ۱۹۵۳ انجام شد. مکان‌های فیلمبرداری در توکیو (آداچی-کو، توکیو، چوئو-کو، توکیو، تایتو-کو، توکیو و چیودا-کو، توکیو)، اونومیچی، آتامی، شیزوئوکا و اوساکا بود. در میان بازیگران اصلی تنها ریو، هارا و کاگاوا در لوکیشن اونومیچی شرکت کردند. همه صحنه‌های داخلی، به جز صحنه‌های ایستگاه توکیو و در واگن مسافربری راه‌آهن، در استودیو شوچیکو اوفونا در کاماکورا، کاناگاوا فیلم‌برداری شده‌اند. اوزو از همان گروه فیلم‌برداری و بازیگرانی استفاده کرد که سال‌ها با آنها کار کرده بود. چیشو ریو گفت که اوزو همیشه هنگام اتمام پیش‌نویس نهایی یک فیلمنامه بسیار خوشحال بود و هیچ تغییری در پیش‌نویس نهایی ایجاد نشد.
مانند همه فیلم‌های صوتی اوزو، "داستان توکیو" نیز کند است.
اگرچه اوزو آن را فیلم خود می‌نامد از آنجائیکه «به شدت به ملودرام گرایش دارد.» اوزو آشکارا با قراردادهای داستان‌سرایی هالیوود مخالفت می‌کند و در داستان‌سرایی روایی خود، اغلب صحن‌های کلیدی خاصی را خارج از دوربین داشت. به طوری که بیننده فقط از طریق گفتگوی شخصیت‌ها با آن موضوع‌ها آشنا می‌شود. به عنوان مثال، در سکانس آغازین فیلم، والدین دربارهٔ دیدار پسرشان در اوساکا صحبت می‌کنند، و اگرچه بعداً متوجه می‌شویم که والدین با پسرشان در اوساکا دیدار کرده‌اند اما این ملاقات هرگز نشان داده نمی‌شود و در عوض فقط به آن اشاره می‌شود.
ترجیح اوزو برای دوربین ثابت، نشان دهنده احترام اساسی او به سوژه‌هایش است‏ و به شدت به ساده‌گرایی اعتقاد داشت. ارتفاع دوربین کم است و تقریباً هرگز حرکت نمی‌کند. منتقد فیلم راجر ایبرت خاطرنشان می‌کند که دوربین یک بار در فیلم حرکت می‌کند که برای فیلم اوزو همین هم «بیش از حد معمول» است. قرار گرفتن دوربین در پایین یادآور نشستن روی یک تاتامی ژاپنی سنتی است. اوزو به ندرت همه بازیکنان را در معرض دید نگه می‌دارد و اغلب قانون ۱۸۰ درجه را زیر پا می‌گذارد. شخصیت‌هایی که اغلب در صحنه‌ها کنار هم می‌نشینند و اغلب در طول صحنه‌های دیالوگ، شخصیت‌های فیلم مستقیماً در مقابل دوربین قرار می‌گیرند، انگار که با مخاطب صحبت می‌کند.‏ منتقد فیلم آنتونی کویین از روزنامهٔ "ایندیپندنت" می‌نویسد، دوربین در فضای داخلی خالی مکث می‌کند و تصاویر (قطارها، قایق‌ها) را چنان زیبا به تصویر می‌کشد که ممکن است فکر کنید کمتر به مردم علاقه‌مند است تا فضاها. با این حال، مردم — احساسات، خودفریبی و کمبودهایشان — برای او کاملاً محوری هستند. لطافت ظاهری این فیلم شبیه هیچ فیلمساز دیگری نیست. به نظر می‌رسد بازیگران او اصلاً بازی نمی‌کنند، آنها فقط زندگی می‌کنند.‏ در «سینمای آهسته» اوزو شخصیت‌ها اجازه دارند واقعاً در فضاهایی که اوزو ایجاد می‌کند زندگی کنند. این زمان به ما اجازه می‌دهد در دنیای اوزو زندگی کنیم، فارغ از فشار کنش یا دیالوگ ساختگی و آزادانه به خود فضا فکر کنیم. این ایستایی ریتم آرامش‌بخشی دارد. داستان توکیو در انسانیت خود سخاوتمند است: ما به عنوان مخاطب، در هر لحظه کوچک به ظاهر ناچیز در زندگی خانواده هیرایاما — از جمله غم و اندوه آنها — شریک هستیم.
مضامین فیلم شامل فروپاشی و غرب‌گرایی خانوادهٔ سنتی ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم و ناگزیر بودن رشد کودکان جدا از والدین است. داستان فیلم پس‌زمینه‌ای اساسی در دوران پس از جنگ دارد، جایی که بسیاری از خانواده‌ها شوهر و سایر اعضای نزدیک خانواده خود را از دست دادند و ناامیدانه در تلاش بودند تا زندگی خود را تامین کنند.‏ این فیلم زندگی شهری کودکان در توکیو را با زندگی روستایی والدینشان در تضاد قرار می‌دهد. داستان فیلم در سال ۱۹۵۳ پس از جنگ ژاپن، چند سال پس از اینکه قانون مدنی جدید در سال ۱۹۴۸ اجرا شد، اتفاق می‌افتد. رشد مجدد سریع کشور و پذیرش آرمان‌های سرمایه‌داری غربی، در حالی که همزمان سنت‌های قدیمی‌تر مانند خانواده ژاپنی و ارزش‌های آن در حال از بین رفتن است. اوزو به مادر خود بسیار نزدیک بود و به عنوان جانشین یک زن با او زندگی می‌کرد و در عمر خود هرگز ازدواج نکرد. این فیلم به دلیل به تصویر کشیدن مردم عادی و طبقه متوسط ​​ژاپنی، فیلمی شوشیمین ایگا (درام مردمی)، محسوب می‌شود.
"داستان توکیو" در ۳ نوامبر ۱۹۵۳ در ژاپن منتشر شد. سال بعد هاروکو سوگیمورا برنده جایزه فیلم ماینیچی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای نقش دختر بزرگ شیگه شد.
این فیلم در سال ۱۹۵۷ در بی‌اف‌ای ساوت بانک در لندن به نمایش درآمد. پس از موفقیت "راشومون" آکیرا کوروساوا در جشنواره فیلم ونیز ۱۹۵۱، فیلم‌های ژاپنی شروع به توزیع بین‌المللی کردند. با این حال صادرکنندگان فیلم ژاپنی، آثار اوزو را بیش از حد ژاپنی و غیرقابل فروش می‌دانستند. در دههٔ ۱۹۶۰ بود که فیلم‌های اوزو در شهر نیویورک در جشنواره‌های فیلم، موزه‌ها و تئاترها به نمایش درآمدند.
در سال ۱۹۵۸، داستان توکیو اولین جایزه ساترلند را برای اصلی‌ترین و خلاقانه‌ترین فیلم دریافت کرد. منتقد بریتانیایی لیندسی اندرسن نوشته‌است که «این فیلمی است دربارهٔ روابط، فیلمی دربارهٔ زمان و تأثیر آن بر انسان‌ها (به ویژه والدین و فرزندان) و اینکه چگونه باید خودمان را با عملکرد آن آشتی دهیم.»