moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ابراهیم سرا: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲۱نفر (۳۲۲خانوار) بوده‌است. پیربست لولمان: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۷۹نفر (۹۰۸خانوار) بوده‌است. چلک: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۳۰۴ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است. چولاب: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۹۳۳ نفر (۲۹۶خانوار) بوده‌است. خالکی: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۲۶۸ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است. رشت آباد: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۱۷۲۸ نفر (۵۳۸خانوار) بوده‌است. رودبارکی: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۱۰۹۵ نفر (۳۳۵خانوار) بوده‌است. طارم سر: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶۰نفر (۳۵۴خانوار) بوده‌است. فشتم: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۲۰۷۶ نفر (۶۲۹خانوار) بوده‌است. کتیک لاهیجان: این روستا در دهستان شهر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۷نفر (۲۳۴خانوار) بوده‌است. کرباسده: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰۳نفر (۳۲۸خانوار) بوده‌است. مبارک آباد: این روستا در شهر لولمان بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۸نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.[http://kuchesfahan.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C/ [۱۹]]
روستاهای بخش کوچصفهان: دهستان کنار سر بخش کوچصفهان: پیر موسی: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۴۲۶ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است. جانکبر: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۹نفر (۷۴خانوار) بوده‌است. جوربیجارکل: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۷نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است. رودکل: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. شیرایه: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۰نفر (۲۹۲خانوار) بوده‌است. کنارسر: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷۸نفر (۴۶۹خانوار) بوده‌است. گراکو: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۳۷۹ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است. گیلوادشتان: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۹۰نفر (۶۰۰ خانوار) بوده‌است. مامودان: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۳نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است. هندوانه پرده سر: این روستا در دهستان کنار سر بخش کوچصفهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۵۷۲ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است. [http://kuchesfahan.ir/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C/ [۲۰]]
خاک کوچصفهان بر روی زمینی جلگه‌ای در مشرق رشت واقع شده در میان «نورود «در انتهای شرقی و «خمام رود» در حاشیه غربی ونهرهای کوچک متعددی که از سفیدرود منشعب شده به طرف دریای کاسپین سرازیر می‌شوند (مانند: توشا جوب، بهار جوب، میرزا جوب، سالار جوب و غیره …) قرار دارد و اطراف آن را شالیزارها فرا گرفته‌اند اقلیم معتدل، خاک‌های آبرفتی و حاصلخیز جلگه ای، رودخانه‌های فراوان و پرآب ناشی از بارش کافی جملگی زمینه‌ساز اصلی وطبیعی فعالیت‌های کشاورزی شده هست [http://www.negahmedia.ir/media/show_podcast/48427 [۲۲]]
خاک حاصل خیز و جلگه‌ای و رودخانه‌های و رطوبت و باران فراوان موقعیت مناسب کشت برنج که شغل اصلی اکثر مردم کوچصفهان است بدل شده برنج‌هایی که در کوچصفهان کشت می‌شود از نوع صدری، هاشمی، بینام و خزر است که در اقصی‌نقاط کشور بازار دارد. مهم‌ترین محصول کشاورزی که تولید می‌شود برنج است و در تمامی روستاهای کوچصفهان کشت می‌شود. برنج‌هایی که در کوچصفهان کشت می‌شود از نوع صدری، هاشمی، بینام و خزر است که در اقصی‌نقاط کشور بازار دارد.
کشاورزی مهم‌ترین شاخص فعالیت اقتصادی در کوچصفهان است و زندگی و معاش بخش وسیعی از مردم این بخش از طریق فعالیت‌های کشاورزی تأمین می‌شود. هرچند که استان گیلان در کلیت خود به عنوان یک سرزمین حاصلخیز ومناسب فعالیت‌های کشاورزی شناخته شده‌است، لیکن شرایط محیطی از قبیل اقلیم، ارتفاع، جنس خاک، قابلیت دسترسی به آب که این روزها آب در همه جا به‌طور یکسان ویکنواخت فراهم نیست عملاً کشاورزان را با مشکل جدی مواجع کرده [http://www.aftabir.com/articles/view/social/tourism/c4c1273734448_kuchesfahan_p1.php/%DA%A9%D9%88%DA%86%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8% [۲۳]]
آب که حیات همه موجودات زنده به آن وابسته است، اساس ی‌ترین عامل توسعه کشاورزی و تولید بیشتر غذا به‌شمار می‌رود کمبود آب در بخش کشاورزی منجر به پیامدهایی از جمله افزایش حمله حشرات، افزایش آفات و بیماری‌های گیاهی، افزایش شوری و در نتیجه کاهش حاصلخیزی خاک، کاهش تولیدات زراعی، دامی، باغی و همچنین کاهش تولیدات در سایر حوضه‌های دیگر بخش کشاورزی شده که همگی زمینه را برای کاهش درآمد، افزایش فقر و مهاجرت کشاورزان فراهم آورده و به عنوان چالشهایی کلی در پیش روی توسعه بخش کشاورزی مطرح هستند این امر باعث تغییر کاربری بسیاری از زمین‌های کشاورزی گردید و اکثر زمین‌های کشاورزیی به ویلا تبدیل شده‌اند
کم شده ذخیره آب پشت سد سفیدرود بزرگ‌ترین سد مخزنی گیلان به‌شمار می‌آید و احداث سدهای در بالا دست سد سفیدرود همچنین عدم لایروبی سده سپید رود از دیگر مشکلات کشاورزان می‌باشد [https://www.yjc.ir/fa/news/6389465/%D9%81%D8%B5%D9%84-%D8%B2%D8%B1%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D9%85-%D8%A2%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86 [۲۵]]
آب مهمترین عامل در کشاورزی و دارای اهمیت بسیار زیاد و حیاتی در تولید برنج است با آن که گیلان از نظر منابع آب از ظرفیت بسیار بالایی برخوردار است اما به دلیل نبود تأسیسات مطمئن آبی، سالانه آب رودخانه‌های استان روانه دریا می‌شود و کشاورزان استان برای تأمین آب زراعی خود با مشکلات سهمگین مواجه می‌شوند.
عدم توزیع و پراکنش مناسب آن، سیلاب‌های مخرب، هرز رفتن آب رودخانه‌ها و ریزش آن‌ها به دریا قبل از استفاده بهینه برای مصارف کشاورزی باعث بروز حجم عظیمی از مشکلات و گرفتاری‌ها شده که کشاورزی منطقه را به شدت تحت الشعاع قرار داده‌است.
با اینکه در اکثر زمین‌های زراعی برنج کشت می‌شود و این گیاه نسبت به بقیه محصولات زراعی به آب بیشتری نیاز دارد این امر باعث شده که کشاورزان برنج کار گیلانی با مشکلاتی مانند کاهش عملکرد، کاهش درآمد، کاهش سطح زیر کشت و غیره مواجه شوند.[https://www.mehrnews.com/news/2296039/%D8%A2%D8%A8-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%D8%AF-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%84%D8%B2%D9%88%D9%85-%D8%B1%D8%B9%D8 [۲۶]]
بخش لشت نشا یکی از بخش‌های شهرستان رشت در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.‌
شهرها: لشت نشا
جمعیت بخش لشت نشا شهرستان رشت بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۶۴۸۳ نفر بوده‌است.
سرزمین لشت نشا از مناطق قدیمی گیلان است که سابقهٔ تاریخی آن را بنا به آثار باستانی خرابه‌های موجود در آن به قبل از اسلام می‌رسانند. لشت نشا که از نظر موقعیت جغرافیایی در منطقه بیه پس، یعنی در غرب گیلان (غرب سفیدرود) قرار دارد، جزء اولین مناطقی بود که مذهب تشیع را پذیرفت و به همین علت بیش از دیگر مناطق صحنهٔ درگیری‌ها و پیکارهای خونبار و خونین بود.
در دورهٔ صفویان به دلیل مالیات‌های سنگین و فشارها و ستم گری‌ها، قیام‌های روستایی و مبارزات دهقانی در آن اوج گرفت، قیام روستایی امیر دو باج به سال ۹۷۸ ه’ ق و قیام روستایی به رهبری بوسعید میرچپک به سال ۱۰۰۲ ه’ ق، جنبش روستایی کارکیا علی حمزه در سال ۱۰۰۴ ه’ ق و قیام دهقانی به رهبری کالنجار سلطان معروف به عادلشاه و غریب شاه در زمان شاه صفی به سال ۱۰۳۸ ه’ ق نمونه‌های آن است. (۷) در سال ۱۰۲۱ ه’. ق به فرمان شاه عباس دو قبیلهٔ اژدرو چپک به سیلاخور کوچ داده شدند و اراضی لشت نشا جزیی از املاک سلطنتی قرار گرفت. این رویه تا عصر قاجار ادامه یافت.
اراضی لشت نشا به دستور فتحعلی شاه به عنوان تیول به یکی از خواجگان حرم شاهی به نام خسروخان داده شد. خسروخان بیشتر آبادی‌های لشت نشا را به قیمت نازل خریداری کرد. نایب الحکومهٔ لشت نشا حاجی کاظم خان شیروانی، که یک ارمنی تازه به اسلام گرویده بود، برای شکایت به پایتخت رفت، اما هنگام برگشت از تهران به قتل رسید. در سال ۱۲۳۴ ه’ ق علیه خسروخان شورشی به وجود آمد که به دستور شاه به تهران احضار و اموال او مصادره و اراضی لشت نشا خالصه اعلام گردید. ناصرالدین شاه املاک لشت نشا را به عنوان تیول به صدر اعظم خود میرزا علی خان امین الدوله داد، امین الدوله در لشت نشا دست به اقدامات عمرانی زد؛ اما در سال ۱۳۲۲ ه’ ق وفات یافت و در تکیهٔ بقعهٔ آقا سید محمدرضا به خاک سپرده شد، خاندان امین الدوله حدود صد سال اراضی لشت نشا را در دست داشتند و با قدرت تمام بر مردم حکومت کردند.
لشت نشا در هنگام انقلاب مشروطیت یکی از کانون‌های آزادی‌خواهی بود و جنبش دهقانی لشت نشا با فرقهٔ مجاهدین رشت، که آن را انجمن اجتماعیون عامیون نیز می‌گفتند، همچنین با انجمن ابوالفضل و با دو تن از رهبران این انجمن به نام‌های رحیم شیشه بر و سید جلال معروف به شهر آشوب ارتباط نزدیک داشت. مردم لشت نشا در هنگام خیزش جنگل با میرزا کوچک رهبر نهضت ارتباط نزدیک داشت.
محمد رضا شاه در سال ۱۳۴۱ به گیلان سفر کرد و در لشت نشا سند اراضی دهقانان را به دستشان سپرد. در عصر پهلوی بخشی از اراضی ساحلی در اختیار شاهپور غلام رضا برادر شاه و تیمسار نصیری رئیس ساواک قرار گرفت. جنبش‌های دهقانی علیه عوامل حکومت از سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۳۲ در لشت نشا همه گیر شد و لشت نشا یکی از کانون‌های قیام‌های دهقانی بود.
بخش خشکبیجار یکی از بخش‌های شهرستان رشت در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش خشکبیجار شهرستان رشت در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۸،۰۵۱ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان رشت یکی از بخش‌های شهرستان رشت در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: رشت، پیربازار
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رشت در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۳۳۹۴۰ نفر بوده است.
وب سایت بخشداری مرکزی رشت
شادِی نام یک گروه موسیقی پر سابقه انگلیسی است. (تلفظ صحیح نام گروه به صورت shah-day است).
این گروه که کار خود را در ۱۹۸۲ آغاز کرد، در سبک جاز آرامبخش (Smooth Jazz) و موسیقی نوین بزرگسالان (Adult Contemporary) آهنگسازی می‌کند.
شاده آدو، خواننده نیجریه‌ای-بریتانیایی گروه است.
این گروه هفت آلبوم کامل ارائه داده، که از این میان می‌توان آهنگ‌های زیر را مشهورترین آهنگ‌های این گروه دانست:
شادی تا کنون برنده جوایز متعددی از جمله جایزه گرمی شده‌است.
بخش رحمت‌آباد و بلوکات یکی از بخش‌های شهرستان رودبار در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: توتکابن
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۷۷۱۹ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان رودبار یکی از بخش‌های شهرستان رودبار در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: لوشان، رودبار، منجیل و رستم‌آباد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رودبار در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۷۳۹۳ نفر بوده است.
بخش رحیم‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان رودسر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رحیم آباد شهرستان رودسر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۸۴۲۱ نفر بوده‌است.
بخش چابکسر به مرکزیت شهر چابکسر یکی از بخش‌های شهرستان رودسر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
چابکسر شرقی‌ترین شهر استان گیلان است. شهر چابکسر با وسعت ۳۳۰ کیلومتر مربع، از شمال به دریای خزر، از شرق به رامسر، از جنوب به ارتفاعات جنگل‌های البرز کوه و رحیم آباد و از غرب به کلاچای محدود است.
بخش چابکسر دارای دو دهستان سیاهکلرود و دهستان اوشیان می باشد که شامل ۶۴ روستا است.
۱-منطقه جنگلی و کوهستانی سرولات (در چابکسر)
۲-منطقه ییلاقی جواهردشت: سرزمین زیبای جواهردشت در ۲۶ کیلومتری محله سیاهکلرود در شرق استان گیلان و در شهرستان رودسر واقع شده است. طبیعت بکر، دشت‌های وسیع و سرسبز، هوای پاک و… بخشی از ویژگی‌های این منطقه‌اند که موجب شده گردشگران زیادی از این منطقه دیدن کنند. در ضلع جنوبی جواهردشت قله سماموس قرار گرفته که حدود ۳۶۲۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
همه ساله مسابقات کشتی گیله‌مردی و طناب کشی و اسب دوانی و… با مشارکت سازمان میراث فرهنگی گیلان و بخش خصوصی در این منطقه زیبا برگزار می‌شود که خیل عظیمی از علاقه‌مندان و گردشگران را به این منطقه می‌کشاند. گفتنی است جواهردشت در زمستان به دلیل بارش سهمگین برف خالی از سکنه است.
۳-پارک ساحلی گل سرخ چابکسر
۴-چشمه دمکش: چشمه دَمکِش یکی از قدیمی‌ترین جاذبه‌های منطقه چابکسر می باشد که به صورت گودال بزرگی در زیر درخت کهنسال افرا دیده می‌شود. آب این چشمه دارای خواص درمانی می‌باشد و برای درمان برخی بیماری ها مفید است. همچنین خاص بودن این چشمه سبب شده تا نامش در فهرست آثار ملی ایران قرار گیرد.
آب این چشمه از گودال زیر درخت کهنسال به صورت گردابی خارج می شود و بر روی سنگ‌های سرخ در طبیعت جاری می گردد. علاوه بر این آبدهی این چشمه با چشمه های دیگر متفاوت است و قطع و وصل می‌گردد. به این معنی که گاهی چندین ساعت و یا حتی چندین روز آبی در این چشمه مشاهده نمی‌شود و به یک باره چندین روز پر از آب می‌گردد.
۵-قلعه بندبن واقع در روستای تاریخی بندبن قاسم آباد با برجی به ارتفاع ۱۲ متر می باشد. قدمت این قلعه به هزاران سال پیش باز می‌گردد که ساکنان این نقطه جغرافیایی از آن به‌عنوان قلعه دفاعی در برابر حملات دشمنان دریایی خود استفاده می‌کردند. در معماری این قلعه از مواد و ترکیبات خاص و کم نظیری استفاده شده است که با وجود رطوبت شدید هوا، آن را تا کنون پابرجا نگاه داشته است.
۶-بقعه آقا سید جعفر ابیض میانده: این بقعه در روستای میانده بخش چابکسر قرار دارد. ازجمله بقعه‌های قابل توجه و اقبال مردم به خصوص شهرستان های تنکابن، رامسر و رودسر است که با چابکسر در حدود ۳ کیلومتر فاصله دارد. در روز عید سعید قربان بازار بزرگی در این مکان برپا می‌شود.
۷- پارک ساحلی گیشار توسکامحله قاسم آباد
ازجمله صنایع دستی بخش چابکسر میتوان به چادر شب بافی، نمد مالی، حصیر بافی و لباس محلی قاسم آبادی اشاره نمود و انواع مرکبات، نهال و گیاهان زینتی، انواع ترشی‌ها، چای، برنج و ماهی اشاره نمود که از محصولات تولید شده در این منطقه‌اند و به عنوان سوغات این منطقه عرضه می‌شود.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش چابکسر شهرستان رودسر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۵۱۹۹ نفر بوده‌است.
بخش کلاچای یکی از بخش‌های شهرستان رودسر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
منطقه کلاچای با داشتن دو شهر و دو دهستان و بالغ بر ۸۵ روستای جلگه‌ای و کوهپایه‌ای در شرقی‌ترین نقطه استان گیلان در سال ۱۳۷۵ به بخش مستقلی از نظر تقسیمات کشوری تبدیل شد.
شهرها: کلاچای و واجارگاه.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کلاچای شهرستان رودسر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۳٬۶۳۶ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان رودسر یکی از بخش‌های شهرستان رودسر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: رودسر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رودسر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۸۱۴۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا یکی از بخش‌های شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: صومعه‌سرا
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان صومعه سرا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۶۵۶۱ نفر بوده است.
بخش تولم یکی از بخش‌های شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. این بخش در تقسیمات رسمی کشور با نام تولمات شناخته می شود.
بر اساس سر شماری نفس و مسکن سال ۱۳۸۵، این بخش ۲۹،۳۵۵ نفر (۸،۱۳۱ خانوار) جمعیت داشت.
بخش میرزا کوچک جنگلی یکی از بخش‌های شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش میرزا کوچک جنگلی شهرستان صومعه سرا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۴۸۷۳ نفر بوده‌است.
بخش سردار جنگل یکی از بخش‌های شهرستان فومن در استان گیلان در شمال ایران است.
مردم این بخش از قوم تالش هستند.
شهرها: ماکلوان، ماسوله
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سردار جنگل شهرستان فومن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۳۴۷ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان فومن یکی از بخش‌های شهرستان فومن در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فومن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۲۰۵۳ نفر بوده است.
اُطاق‌وَر
شهر اطاقور یا اُتاقور از توابع شهرستان لنگرود در استان گیلان و در شمال ایران قرار دارد. صفحات رسمی شهر اطاقور✅
https://instagram.com/otaqvar
https://instagram.com/otaqvar1
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش اطاقور شهرستان لنگرود در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱٬۹۳۸ نفر بوده است.
بخش کومله یکی از بخش‌های شهرستان لنگرود در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ. بخشدار بخش کومله محمد علی کشاورز است. بخش کومله با جمعیت ۲۴/۶۳۰ نفر (بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵) یکی از ۳ بخش شهرستان لنگرود می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان لنگرود یکی از بخش‌های شهرستان لنگرود در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: لنگرود
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لنگرود در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰۳٬۲۸۲ نفر بوده‌است.
بخش رودبنه یکی از بخش‌های شهرستان لاهیجان در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهرها: رودبنه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۱۲۱۱ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان لاهیجان یکی از بخش‌های شهرستان لاهیجان در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: لاهیجان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۳۱۶۸۷ نفر بوده است.
بخش رانکوه یکی از بخش‌های شهرستان املش در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رانکوه شهرستان املش در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴۸۰۴ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان املش یکی از بخش‌های شهرستان املش در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان املش در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸۴۲۱ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان شفت یکی از بخش‌های شهرستان شفت در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان شفت در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۵۳۴۴ نفر بوده است.
بخش احمدسر گوراب یکی از بخش‌های شهرستان شفت در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بخش احمدسر گوراب
بخش احمدسرگوراب شامل یک شهرو دودهستان است:
در این بخش مردم به زبان گیلکی صحبت می‌کنند.
مردم این شهر به زبان گیلکی صحبت می‌کنند. شغل اغلب آنهاکشاورزی است وکارهای صنعتی نیز یکی دیگر ازشغل‌های دیگر مردم این شهر است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش احمد سر گوراب شهرستان شفت در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۸۲۶۰ نفر بوده‌است. این بخش دارای روستاهایی جلگه ای برای کشاورزی وکوهستانی برای دامداری است. چایکاری نیزدراغلب روستاها ازشغل‌های اساسی مردم است.
کورن (به صورت نوشتاری KoЯn) یک گروه نیو متال آمریکایی از شهر بیکرزفیلد، کالیفرنیا است که در سال ۱۹۹۳ تشکیل شد. ترکیب گروه از پنج عضو تشکیل می‌شود: جاناتان دیویس، جیمز شفر، رجینالد آرویزو، ری لوزیر، برایان ولش.
کورن در اصل به وسیله سه نفر از اعضای گروه ال.ای.پی.دی تأسیس شده‌است.
گروه اولین نسخه نمایشی خود را با نام (Neidermayer's Mind) در سال ۱۹۹۳ منتشر کرد. یکسال بعد در سال ۱۹۹۴ دومین آلبوم (Korn) و به دنبال آن در سال ۱۹۹۶ (Life Is Peachy) منتشر شد. کورن موفیقت اصلی خود را با (Follow the Leader) در سال ۱۹۹۸ و (Issues) در سال ۱۹۹۹ تجربه کرد که هر دو به بازار عرضه شد و در بیلبورد ۲۰۰ تایی، اول شد. این موفیقت با انتشار آلبوم‌های بعدی (Untouchables) در سال ۲۰۰۲ و (Take a Look in the Mirror) در سال ۲۰۰۳ ادامه یافت.
آلبوم گردآوری‌شده (Greatest Hits Vol. 1) در سال ۲۰۰۴، که شامل ۱۰ سال تک‌آهنگ‌های گروه بود و گروه برای ضبط آن با کمپانی‌های اپیک رکوردز و ایمورتال رکوردز قرارداد بسته بود، منتشر شد. آن‌ها با همکاری ویرجین رکوردز آلبوم‌های (See You on the Other Side) در سال ۲۰۰۵ و (untitled album) در سال ۲۰۰۷ را منتشر کردند. بعدها کورن، آلبوم‌های ( Korn III: Remember Who You Are) در سال ۲۰۱۰ و ( The Path of Totality) در سال ۲۰۱۱ را به وسیله رودرانر رکوردز منتشر کرد.
کارهای کورن تا کنون حدود ۳۵ میلیون نسخه در سطح جهان به فروش رسیده است.
تا به امروز، یازده عدد از آثار رسمی منتشر شده گروه در "ده برتر" بیلبورد ۲۰۰ تایی در بالای این جدول قرار گرفته اند، که هشت عدد از آن‌ها در بالای "پنج برتر" بوده‌اند. هشت اثر از آثار رسمی گروه نیز گواهی پلاتینیوم یا مولتی پلاتینیوم از انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) و یکی از آن‌ها گواهی طلا گرفته‌است. کورن تا کنون ۷ آلبوم ویدئویی و ۳۹ موزیک ویدئو منتشر کرده‌است. آن‌ها در حال حاضر دارای ۴۱ تک‌آهنگ، که ۲۸ تای آن‌ها در جدول آهنگ‌های پر فروش بوده‌است، هستند.Peak chart positions for singles in the United Kingdom:
دیوید سیلوریا : درامز، پرکاشن (۱۹۹۳–۲۰۰۶)
بخش پره‌سر یکی از بخش‌های شهرستان رضوانشهر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش پره سر شهرستان رضوان شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۰۲۳۸ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان رضوانشهر یکی از بخش‌های شهرستان رضوانشهر در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان رضوان شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۳۳۶ نفر بوده است.
بخش دیلمان یکی از بخش‌های شهرستان سیاهکل در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر : دیلمان
بخشدار : کیهان آقایی
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش دیلمان شهرستان سیاهکل در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٬۵۹۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان سیاهکل یکی از بخش‌های شهرستان سیاهکل در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سیاهکل در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۶٬۳۷۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ماسال یکی از بخش‌های شهرستان ماسال در استان گیلان در شمال ایران است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: ماسال
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ماسال در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶۳۴۵ نفر بوده است.
بخش شاندرمن یکی از بخش‌های شهرستان ماسال در استان گیلان در شمال ایران است. یکی از نکات مهم شهر شاندرمن داشتن پهناورترین روستای استان گیلان است، این روستا که سیاهمرد نام دارد دارای چهار هزار نفر جمعیت می‌باشد.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
شهر: بازارجمعه (شاندرمن)
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شاندرمن شهرستان ماسال در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۶۳۴۵ نفر بوده‌است.
شاندرمن در بین معمرین و قدما به صورت شاندرمین šānd∂rmin تلفظ می‌شود ولی در بعضی از کتب قدیمی به صورت شاندربین، شاندرمند و در مهر حکومت شاندرمن و ماسال به صورت شاندارمَن حک شده‌است.اسحاقی، روح‌الله، ۱۳۸۲، وجه تسمیه شهرها و آبادیهای تالش، "فصلنامه تحقیقات تالش"، ش ۷ و ۸، ص ۱۲۴
آگاهان محلی که شاندرمن را از نظر قدمت از ماسال جلوتر می‌دانند واژه شاندرمن را چنین تشریح کرده‌اند که در زبان تالشی گویش شاندرمن (شو šo) معادل رفتن، (شو منَه šo m∂na) معادل رفتن با من است،جهانی، مهرزاد، ۱۳۸۵، وجه تسمیه ماسال و شاندرمن، "ماهنامه تیجَرَه"، ش ۲۸ و ۲۹، ص۱۳ و ۱۴ به‌طوری‌که بعضی معتقدند بخاطر این که شاندرمن در گذشته دارای کاروانسراهایی بوده و در واقع محل عبور و اطراق کاروان‌هایی به سمت تالش شمالی و خلخال بوده‌است به این نام نامگذاری شده‌است. برخی دیگر نیز معتقدند در دوران قدیم این منطقه شاه نشین بوده‌است و به همین دلیل آن را شاندرمن (شاه در من) نامیده‌اند. عبدالحسین خان مرزبانی یکی از خوانین شاندرمن، این واژه را به صورت شندرمَن š∂nd∂rman بیان می‌نمودند که (شندرš∂nd∂r) در زبان تالشی به معنی پاره‌پاره می‌باشد. میرزا لطف‌الله وزیری یکی از معمرین شاندرمن می‌گوید از فرانسوی‌هایی که در سال۱۳۱۶ برای خریدن درخت‌های گردو (کهربایی، جمشید، ۱۳۸۰، خاطرات هنرمندان، گیله وا، ش ۶۱، س۹، ص۳۸)به منطقه آمده بودند پرسیدم آن را خوش آواز یا خوش آباد معنی کرده‌اند. برخی نیز شاندرمن را دیاری که راه و معبر آن بسیار شیرین و دلنواز است معنی کرده‌اند و برخی دیگر نیز علت نامگذاری آن را آمدن فردی از کشور شام (سوریه فعلی) می‌دانند که درست بنظر نمی‌رسد.
«شان» در فرهنگ جهانگیری، فرهنگ رشیدی، غیاث اللغات، انجمن آرا و تحفه الاحباب اوبهی به معنی جامه و پارچه سفیدی است که از هندوستان آوردند. (نقل از دهخدا) و نیز خانه زنبور عسل را گویند که در آن عسل با شد (برهان قاطع). در فرهنگ جهانگیری، رشیدی و غیاث اللغات به نقل از فرهنگ سروری به معنی خانه زنبور عسل آمده‌است. (نقل از دهخدا)۳٫ شان به معنی زنبور عسل و شاندمین به معنی زلف و کاکل است. شان در تالشی به مومی گفته می‌شود که زنبورهای عسل قبلاً آماده می‌کنند و در حفره‌های آن عسل ریزی می‌کنند (عَسَلَ شونَهasala šuna). (شان دَرšān dar) یعنی در عسل قرار گرفته و (مَنman) به معنی خانواده و خانمان است. «شان» به معنی قدر و مرتبه و شوکت آمده‌است. (برهان) در فرهنگ نظام و آنند راج به معنی قدر و مرتبه و در فرهنگ جهانگیری به معنی رتبه آمده‌است (نقل از دهخدا) در این صورت شاندرمن این معنی را می‌دهد:
شان (بلند مرتبه)+ در (حرف اضافه)+ مان و من (خانه)= در خانه باشکوه و بلند مرتبه
«من» در پارسی باستان به صورت mana(مال من) و در اوستا بصورتmana(منه) تلفظ می‌شد. واژه منا به لغت زنده و پازند به معنی گشاد و فراخ باشد و آن را شایگان هم گویند. (برهان) بنابراین این احتمال وجود دارد که شاندرمن در گذشته شاندرمنا یا شاندرمنه تلفظ می‌گردید.
معروفترین خان شاندرمن در عهد فتحعلی شاه، ابراهیم خان شاندرمنی بود که در شاندرمن حکومت موروثی داشت. از طرفی چون دخترش (خانم جان خانم) زوجه بیست و ششم فتحعلی شاه محسوب می‌شد این خان در منطقه خود از قدرت ویژه‌ای برخوردار بود. بعدها از این خانم غیراز دو فرزند که هر دو بعد از تولد مردند فرزندی به دنیا نیامد. (لسان الملک، ص ۲۹۱)
در زمان فریزر ابراهیم خان شاندرمنی یکی از شش خوانین متنفذ تالش به حساب می‌آمد. (رابینو، ص ۹۸) اما ژنرال دورن در سفرنامه اش حاکم شاندرمن را نصراله خان ذکر کرده‌است. (میرزا ابراهیم، ص ۱۹۸)
در عهد رابینو حکمران شاندرمن نصراله خان پسر رحیم خان پسر نصرت اله خان پسر ابراهیم بوده‌است. (رابینو، ص ۶) خوانین شاندرمن برای تحکیم بیشتر قدرت خود در منطقه با خوانین ماسال وتالشدولاب وصلت نمودند.
یاذآوری می‌شود در تاریخ گیلان ضمن شرح دهکده‌های شاندرمن از خرابه‌ای موسوم به چله خانه نام برده شده‌است که سابقاً مرکز نجفقلی بیگ شاندرمنی بوده که گویا حکومت پنج ناحیه تالش را داشته‌است. (رابینو، ص ۱۳۲)۱۳
هوشنگ امیر احمدی
پرفسور به نام نیز زاده همین شهر است
در اواخر قرن سیزدهم(۱۲۷۶ هجری قمری) میرزا ابراهیم در سفرنامه مازندران و استرآباد و گیلان و چندی پس از او خودزکو از منطقه شاندرمن به اختصار یاد کرده‌اند.
در لغتنامه دهخدا به نقل از فرهنگ جغرافیایی کیهان ضمن نوشتن حدود اربعه شاندرمن و شغل اهالی آن، روستاهای انجیلان، شالکه و معاف را به عنوان قرای معتبر آن معرفی می‌نماید و تعداد روستاهای آن را ۳۷ و مساحت آن را ۹ فرسخ مربع می‌نویسد که دارای ۶۴۴ خانوار و ۳۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشند. ۱۴
نخستین شخص از تاریخ نویسان و خاطره نگاران ایرانی که در طول قرون و اعصار از شاندرمن نام برده، میرزا ابراهیم صاحب «سفرنامه استرآباد و مازندران و گیلان» است که به سال ۱۲۷۶ هجری قمری تألیف یافت و وی نیز شاندرمن را شاندربین یاد کرده‌است. وی زیر عنوان «حاکم نشین شاندربین» ـ که در حاشیه، آن را به «شاندرمین» اصلاح کرده‌اند ـ می‌نویسد: «جانب مغرب گیلان حاکم نشین اول ـ شاندرمین، حاکم، نصرالله خان، تفنگچی یکصد و پنجاه نفر و ییلاق و قشلاق دارد. محصولش ابریشم و برنج و روغن و عسل و پشم گوسفند و لباسشان از پشم و) کفش (چموش است. نیمی تالش و نیمی گیلک می‌باشند. ۱۵
الکساندر خودزکو محقق لهستانی الاصل روسی که در دهه ۱۲۵۷ هجری(۱۸۴۰ میلادی) در رشت بود با برآورد۴۰۰۰ نفر جمعیت برای شاندرمن دربارهٔ شاندرمن می‌نویسد: فتحعلی شاه پس از آنکه سرزمین مستقل گسکر را تحت تسلط خود درآورد آن را به پنج بلوک تقسیم کرد که بلوک شاندرمن یکی از آنهاست. همچنین در ادامه می‌نویسد این بلوک کوچک که به کوه‌ها تکیه داده و از هیچ طریقی به دریا راه ندارد ابریشم و دام و گندم و عسل تولید می‌کند. والی آن رضاخان است که در مرکز یعنی در بیتَم اقامت دارد و بلوک شاندرمن به همراه ماسال و تالشدولاب را معمولاً به نام کوهپایه‌های گسکر می‌شناسند و وی مواجب ۱۵۰ تفنگچی شاندرمنی را که در خدمت انزلی هستند ۲۰۳۸ تومان و مستمری مادام العمر و حق تیراندازی برای آنان ۱۳۰ تومان است و مالیاتهای شاندرمن ۲۵۳۰ تومان می‌باشد. ۱۶
از نظر گریگوری والریانویچ ملگونفmelgunof شاندرمن در سال ۱۲۷۷ هجری(۱۸۶۰ میلادی) از زمان هدایت الله خان دارای مردمی فقیر و دهکده‌هایی ویران بوده‌است. ۱۷
بیست سال پس از این تاریخ(۱۲۹۷ هجری) زنوویفzenovieff گفته‌است که شاندرمن دارای شانزده دهکده و۱۲۵۰ نفر جمعیت است که چهار دهکده از آن‌ها خراب و بقیه کم جمعیت هستند. ۱۸
رابینو از قول هنتشhaentzseh دربارهٔ ساکنین دهکده معاف که مسکن کردان معافی است که در اصل از زنجان یا خلخال به این منطقه آمده‌اند ـ می‌نویسد:این مردم از فرقه داودی یعنی علی‌اللهی هستند و بقیه سکنه شاندرمن جز عده کمی که مذهب تسنن دارند شیعه هستند. ۱۹
هاسینت لویی رابینو دی بورگانه نایب کنسول انگلستان در سال‌های ۱۹۰۶ الی ۱۹۱۲ میلادی (سالهای ۱۲۸۱ تا ۱۲۸۷ شمسی) در رشت شاندرمن به صورت کامل و به زیبایی تمام و کامل معرفی می‌کند که: شاندرمن در میان تالشدولاب و ماسال قرار دارد به‌طوری‌که حدود آن از شمال به تالشدولاب و از جنوب به ماسال و از مشرق به گسکر و از مغرب به خلخال محدود می‌گردد. شاندرمن سابقاً یکی از قسمت‌های منطقه وسیع گسکر بوده‌است. شاندرمن اکنون دارای ۳۰۰۰ نفر جمعیت است که با کشاورزی و گله داری و پرورش زنبور عسل زندگی می‌کنند. اکثر این مردم به چادرنشینی عادت دارند و به تناسب فصل در کوهستان‌ها به کوچ می‌پردازند. زبان اهالی شاندرمن تالشی است.
رابینو در بخش حکومت می‌نویسد: در حدود یک قرن است که حکومت این ناحیه در خانواده خان فعلی نصرالله خان فرزند رحیم خان فرزند نصرالله خان فرزند ابراهیم خان موروثی می‌باشد. رابینو در بخش رودخانه‌ها می‌نویسد: رودخانه شاندرمن از ده جریان آب تشکیل می‌شود که یکی از دولی گیریَهduli girya از شمال می‌آید و به نام اَمرادول amrādul معروف است و دیگری از خشکَه دَریا x∂ška daryā در جنوب. در ناحیه دران d∂rān رودخانه به تالشَه خالَه tāl∂ša xāla معروف است و در سه فرسنگی مرداب از آن جدا می‌گردد. این رودخانه به دو شاخه منشعب می‌شود. شاخه جنوبی به نام چاله سرا یا مرغک در کُتُمجان kotomjān به خالکایی xālkāie ماسال می‌پیوندد و شعبه شمالی به نام واوَیلاvāvailā در بهمبر به مرداب می‌ریزد. نهرهای چاله سرا عبارتست از: گَنزِرganzer در شمال، تونکَه آب در جنوب، میر محله در جنوب، لیپا lipā در شمال، کَرَم لات در جنوب، لُنگ lung در شمال، چَمَنی دَغَن در جنوب، دولَه ملال dula m∂lāl در جنوب، چلمَه سرا دَغَن در شمال، شالیکِهšālike در شمال، پاشکَم دَغَن pāškam در شمال، سارمَه دَغَن در شمال، کران دَغَن در جنوب، ویشَگا دَغَن در شمال، میان گَسکَرَ دَغَن، کَهنَه دَغَن در شمال، میان دَغَن در شمال، چوشَه دَغَن در شمال، غربا در جنوب، نوده دَغَن در جنوب، کُتُمجان در جنوب، نوکَنده که در شمال به خالکایی منتهی می‌شود، در جنوب غربا رودخانه کوچکی است به نام بیجار خالَه که به نیزارهای کنار مرداب می‌رسد و به کرجیها (قایقها) اجازه می‌دهند تا به ساحل برسند، کیشَه خالَه و میان خالَه در شمال که جز در فصل زمستان و پاییز نمی‌توانند به مرداب برسند. رودخانه‌های دیگر شاندرمن از ییلاقهای عیسیَ زا و پَلَنگَ سرا سرچشمه گرفته، از اورماurmā واقع در میانکوه که می‌گویند در محل شهری قدیمی قرار دارد می‌گذرند. یک کیلومتر پایین‌تر کوهی مسیر رودخانه را به سمت تالشدولاب تغییر می‌دهد؛ و زمین‌های پست شاندرمن از این آبها استفاده نمی‌کند. کوه‌های ییلاقی شاندرمن عبارتست از: سیا مار، سرَسی، کردان، واشیار، النزَه بالا و اَلَنزَه پایین، سر دول، سیفی، هَژدانسَر، نوژدانسَر، ربارون پِشت، سیا بیل، دولی گیریَه، بابوئه چال، سَندَه پِشتَه، اسکَتان، سراچَه پِشت، سنگَه خوار، جیرَ دیلار، بیَه چال، کورَه کَش، آرا جَپا.
خشکَه دَریا منطقه گود افتاده‌ای است که در حدود ۵/۱ کیلومتر طول و به همین اندازه هم عرض دارد و با تیغه کوهی که خلخال و شاندرمن را از هم جدا می‌کند چندان فاصله ندارد. در آنجا آثار قناتهایی دیده می‌شود که نشان می‌دهد از این محل به عنوان مخزن آب استفاده می‌کردند. ییلاقهای مجاور خشکَه دَریا در جنوب زمین‌های پست شاندرمن عبارتست از: وَارنابی، لَچور، لاکتراشان، هَرمِه، روخنَه سر، لِلِکون، خرونبَرَنگا، گُلگول، حاجی بجار، کوچیَ چِمَه، ساوناوَر که سابقاً دهکده بزرگ و فعلاً به صورت خرابه‌ای است. زمین آن مرتع است و اهالی شاندرمن چند روزی از اواخر بهار را در آنجا می‌گذرانند. فاصله ماسال به بیتَم دو فرسنگ و فاصله بیتَم به خمیران (انزلی) که در حاشیه مرداب است دو فرسنگ و فاصله بیتَم به پونل در منطقه تالشدولاب سه فرسَنگ است.
رابینو در پایان نوشته‌های خود دربارهٔ شاندرمن، دهکده‌های آن را به شرح زیر برمی‌شمارد که شامل: اَنجیلان، اولَم، بایَزاد (بایَزا)، بَشکام مَجد الدوله (پاشکَم)، بیتَم (در پای کوه قرار داشته و مرکز نایب الحکومه‌است)، پَلَنگَ سرا، پیرَسرا، شالکِه (این دهکده به شالکه بالا و پایین تقسیم می‌شود)، چاله سرا (در ساحل رودخانه‌ای به همین نام قرار دارد و روزهای جمعه بازاری در آن تشکیل می‌شود. غریب علی محله و جَفا سرا قسمت‌هایی از چاله سرا می‌باشد)، چَپَه زاد، چلَه خانه (خرابه‌ای است که سابقاً مرکز نجفقلی بیگ شاندرمنی بوده‌است که حکومت ۵ ناحیه از تالش را داشت)، چُماچار (دارای بازاری در روزهای سه شنبه‌است)، چَموشدوزان، خَرفَکورَه، خُنَسی، سلَه چَر (اسطلخ زیر)، سیا دولَه، سیاه مرد، شکاری، شیخ نشین، سیفی، عیسی زاد، گسکمینجان، کَنگولَه ماژیَه (کَنگولَه مازو)، کوره (می‌گویند این ناحیه در محل یک شهر قدیمی قرار دارد)، کوره جان، لاکتراشان، معاف، ملک بگور، ملک جهان، میرمحله، نیلَش (نیلاش)، خلَوَرجان است و درآمد شاندرمن طبق نوشته‌های رابینو ۰۲/۱۸۵۱۷ قران می‌باشد. در کتاب رابینو بعضی از دهکده‌های فعلی شاندرمن به نام‌های بَرگَه سرا، پاشکَم، پَلَنگَ سرا، چُماچار، دلیجان، کُفود، کُفودمژده، قَران و معاف در قسمت گسکر جای داده شده‌اند. ۲۱
مارسل بازن و کریستیان برمبرژه در رابطه با بازار شاندرمن می‌نویسد: بازار جمعه شاندرمن که نمونه‌ای از بازارهای هفتگی مشخصه دشت گیلان بین پره سر و کلاچای است می‌توان در حالت کلی به تمام منطقه گیلک تعمیم داد. این بازارها یک یا دو بار در هفته بسیاری از فروشندگان دوره‌گرد (بازارمج) را در یک جا و در اطراف دکان‌های دائمی که بعضاً تعدادشان زیاد است جمع می‌کند؛ ولی دربقیه روزهای هفته فعالیت در این مراکز کم و کسالت‌آور است. این بازارها سابقه طولانی دارد و حد اقل در اوایل قرن نوزدهم وجود داشته‌است. تعداد کسانی که امروزه از این بازارها خرید می‌کنند مبین زنده بودن فعالیت آن‌ها است. در این مورد با موقعیتی برخلاف قاعده عمومی روبرو هستیم که در آن بازارهای متناوب که در همه جا به عنوان حالت بدوی تجارت شناخته شده، در منطقه‌ای که از لحاظ تجارتی بسیار مجهز است از اهمیت برخوردارند. علت آن را می‌توان در نقش اجتماعی این بازارها که به اندازه فعالیت اقتصادی آن‌ها مهم است دانست؛ زیرا بازار بهترین محل ملاقات اشخاص در منطقه‌ای است که روابط افراد در آن با یکدیگر چندان گسترده نیست۲۲
مارسل بازن با ترسیم نقشه بازار شاندرمن با عنوان خدمات عمومی در محله‌های شاندرمن می‌نویسد: عملاً در محله‌های شاندرمن مغازه‌های دیگری وجود ندارد و حتی تعداد زیادی از آن‌ها فاقد تجهیزات ابتدایی یعنی قهوه‌خانه ـ بقالی هستند. ۲۳
برمبرژه جهت مطالعات مردم‌شناسی و بررسی روش‌های گوناگون بهره‌برداری از خاک و فعالیت‌های تولیدی موجود در گیلان از ۱۰ منطقه به عنوان نقاط نمونه استفاده نمود که یکی از آن نقاط روستای نیلاش شاندرمن بود و صفحاتی از کتاب خود را به این روستا و عکس‌های آن اختصاص داده‌است. ۲۴
در دائرةالمعارف مصاحب، مرکز شاندرمن «بازار جمعه» و تشکیل بازار نیز روزهای جمعه اعلام شده‌است ولی در سایر منابع آورده‌اند که بازار مزبور در چاله سرا، یکی از روستاهای شاندرمن تشکیل می‌گردید. ۲۵
دکتر منوچهر ستوده در کتاب از آستارا تا آسترآباد می‌نویسد: از گذشته شاندرمن اطلاعی در دست نیست و نام این بخش در کتب جغرافیایی و تاریخی به چشم نمی‌خورد. دهکده بیتَم که تا امروز بر جای است در سال ۱۳۳۱ قمری یعنی زمانی که رابینو کتاب گیلان خود را می‌نوشت حاکم‌نشین این بخش بوده‌است و از شاندرمن دو راه به خلخال می‌رود: راه دهکده شال خلخال که از لَچور و کوهسار و خشکه دریا و سرخ سنگان (سرَسی) می‌گذرد. راه کلور که از روخنَه سَر و پایین لَچور و اَمرادول و آویجَه پاسَر و الَنزَه و سیا بیل و گدوک می‌گذرد. وی با قرار دادن بقعه امامزاده شفیع ابن موسی الکاظم (ع) در دهکده قشلاق‌نشین امامزاده شفیع شاندرمن، بقعه پیران بَست در پَلَنگَ سرای شاندرمن، بقعه آقا سید ابراهیم ابن موسی ابن جعفر (ع) در شاندرمن و بقعه ملا محمد در وزمَتَر شاندرمن در آثار و بناهای تاریخی شاندرمن در تشریح این بقعه‌ها می‌نویسد:
بقعه امامزاده شفیع ابن موسی الکاظم علیه السلام در دهکده قشلاق‌نشین امامزاده شفیع شاندرمن
بنایی است مربع به ابعاد ۷۰/۳ متر، چهر طرف بنا، ایوانی به طول ۹ متر و عرض ۷۰/۲ متر است و هر ایوان نه ستون چهار سوی چوبین دارد. دیوارهای این بنا چوبین و مشبک است و داخل اتاق و در وسط آن صندوقی چوبین مشبک به طول ۱۸۰ و عرض ۹۵ و ارتفاع ۱۲۰ سانتیمتر است. صحن امامزاده دری چوبین به ایوان قبلی دارد. این عبارات بر کتیبه بالای در و قسمت بالا و پایین چهارچوب آن دیده می‌شود: بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیکم یا امامزاده شفیع ابن موسی الکاظم باعث بانی شد علی ابن رستم خان عمل خان سعید … سید محمد و احمد ابن استاد آقا بابا سارشک بود.
این عبارات با مرکب سیاه بر طرف چپ چهارچوب نوشته شده‌است: در آستانه پایین بقعه متبرکه تاریخ ساختمان معجرکاری به خط جمل و حساب ابجدی حک شده به لفظ بود تا خمسک مثلاب و دت اخ م س ک ۱۰۷۳٫ سقف صحن بقعه واشان کشی و از رو پل کوبی است. سقف ایوان‌ها واشان کشی خالی بدون پل کوبی و لمبه کوبی است. مراسم علم بندی در این بقعه روز اول محرم و علم واچینی روز سیزدهم محرم یعنی سوم امام برپا می‌شود. سنگ قبر کوچکی در قبرستان بقعه‌است. این عبارات بر آن خوانده شد: هذا مرقد مرحوم مشهدی یعقوب علی ولد علی ۱۳۰۶٫نشانها:شانه و مهر.
بقعه آقا سیدابراهیم بن موسی بن جعفر علیه السلام در پاشکم شاندرمن
بنای قدیمی این بقعه را خراب کرده و به جای آن بنای جدیدی برپا کرده بودند. بنای جدید مستطیل شکل است و یک زاویه آن که نزدیک به مرقد است تدویر دارد. صندوقی چوبین ساده به طول ۱۶۹ و عرض ۱۰۸ و ارتفاع ۱۱۰ سانتیمتر در یکی از زوایا قرار داشت. سقف بنا لمبه کوبی و بام آن حلب سر است. مسجدی متصل به بقعه‌است. دو سنگ فسیل حلزونی که می‌گفتند از محل قبر بیرون آورده‌اند، از خارج بر دیوار مسجد نصب کرده بودند و اظهار می‌کردند اینها خط شجری است. مراسم علم بندی اول محرم و علم واچینی هفدهم محرم و گاهی بیست و هشتم صفر در این بقعه برپا می‌شود.
بقعه پیران بست در پلنگ سرای شاندرمن
این بقعه، اتاقی مربع شکل است که سه طرف آن ایوان دارد. عرض ایوان‌ها ۸۰ سانتیمتر است. وسط اتاق صندوقی چوبین ساده‌است. سقف بنا و ایوان‌ها واشان کشی و سراسر بام آن‌ها لتِ پوش است. چند اصله درخت آزاد کهن که یکی از آن‌ها پوسیده و بر زمین افتاده بود، اطراف بقعه دیده شد.
بقعه ملامحمد در وزمَتَر شاندرمن
بنای اصلی بقعه از خارج به طول ۷۰/۳ و عرض ۵۰/۳ متر است. صندوقی چوبین در وسط بناست. سه طرف بقعه ایوان دارد. عرض ایوان جنوبی ۱۷۰ و ایوان‌های شرقی و غربی ۹۰ سانتیمتر است. سقف هر ایوان بر پنج ستون چهار سو متکی است. جلو ایوان‌ها دستک تکائل دارد. سقف بقعه واشان کشی و از رو پل کوبی است. بام سراسر بنا لت پوش است. دو درخت آزاد کهنسال در پشت بناست. محیط دایره درخت غربی ۴۵۰ سانتیمتر و محیط دایره درخت شرقی ۷۵۰ سانتیمتر است.
باقی‌مانده آثار و بناهای تاریخی بخش شاندرمن را که پاره‌ای از آن‌ها ممکن است بسیار قدیمی باشد به صورت زیر دسته‌بندی می‌کند:
۱ـ بقعه درویش (شاه میر) نزدیک دهکده چاله سرا۲ ـ بقعه اولم ۳ ـ مسجد قدیمی چاله سرا ۴ ـ سید رضا مسجد در دیله جان (دلیجان) ۵ ـ مسجد قدیمی و آجری و بناهای قدیمی حاکم‌نشین در بیتم ۶ ـ آقا سید عبدالله بن موسی بن جعفر (ع) در ملک جهان ۷ ـ میرزا علی آقا مسجد در سیاهدوله ۸ ـ بقعه آقا سید محمد و مسجد آن دربایه زاد شیخ‌نشین ۹ ـ بقعه میرون قبر خانه و مسجد آن در ملک بگور شیخ‌نشین ۱۰ ـ بقعه شاه نجف و مسجد شیخ‌نشین – لب جاده – نزدیک پل ۱۱ ـ مسجد شیخ‌نشین در دهکده شیخ‌نشین در دهکده شیخ‌نشین ۱۲ ـ سید مدینه یا (بجاره سری ایمازده) در شیخ‌نشین ۱۳ ـ بقعه جیر سرا با مسجد آن در سلی چر ۱۴ ـ چله خانه در جنگل نزدیک بی تم ۱۵ ـ بقعه رشکوم بالای سییابناور ۱۶ ـ قلعه سیا وناوَر ۱۷ ـ قلعه کله پیرسر ۱۸ ـ قلعه دیه گا ۱۹ ـ بقعه بار گابروم ۲۰ ـ قلعه پشت – نزدیک بارگابروم ۲۱ ـ گنگ آبی که از کوه سویله سر به خشکه دریا می‌آید. ۲۲ ـ بقعه میان راه شاندرمن به کفوت ۲۳ ـ امامزاده پیلیم معروف به شاه معلم بر سامان میان شاندرمن و خلخال. ۲۶
همچنین در دیگر کتب مانند کتاب گیلان و آذربایجان شرقی اثر مارسل بازن و کریستیان برمبرژه، تالش منطقه‌ای قومی در شمال ایران اثر مارسل بازن، کتاب مسکن و معماری در جامعه روستایی گیلان اثر برمبرژه و … که در قسمت کتاب‌های مردم‌شناسی و جغرافیایی دسته‌بندی می‌شوند نیز از شاندرمن و روستاهایش بسیار نام برده شده‌است که از نوشتن بسیاری از مطالب آن‌ها در این مقال صرفنظر نمودیم.
مردم شاندرمن از نظر قومیت تالش هستند و همان‌طور که می‌دانیم قوم تالش با تمدنی دیرینه و افتخارآمیز از دوران باستان در ایران سکونت داشتند و از اقوام بومی ایران محسوب می‌شوند که حکومت مستقل بزرگ کادوسیان را تشکیل داده بودند. تالش نام قومی است که در غرب دریاچه کاسپین (خزر) به موازات کوه‌های تالش و در محدوده جغرافیایی از رود کورا تا بریدگی سفیدرود در کشور جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان زندگی می‌کنند و در کشور ما در عنبران نمین استان اردبیل، آستارا، لَوَندَویل، چوبر، حویق، لیسار، هشتپر (تالش)، اسالم، پره سر، رضوانشهر، شاندرمن، ماسال، ماسوله و ماکلوان سکونت دارند.
شاندرمنی‌ها در طول تاریخ تفنگچی‌های ماهری بوده‌اند چنان‌که حسین احمدی در کتاب تالشان با برشمردن جنگجویی تالشان که به دلیل برخورداری از توانایی فیزیکی بالا و چیره‌دستی در تیراندازی حفاظت اکثر شهرهای گیلان را به عهده داشتند و تعدادی از آن‌ها حتی به عنوان مزدور به خدمت دشمنان تالشان نیز درمی‌آمدند از قول سفرنامه بُهلر می‌نویسد از پانصد تا ششصد تفنگچی که از انزلی محافظت می‌کردند ۱۵۰ نفر شاندرمنی، ۱۵۰ نفر گسکری، ۱۵۰ نفر کرگانرودی و ۳۸ نفر ماسوله‌ای بودند.احمدی، حسین، ۱۳۸۰، تالشان، نشر وزارت امور خارجه، ص ۵ و ۶
میرزا احمد لنکرانی نویسنده اخبارنامه تفنگچیان پیاده که از تالشدولاب و شاندرمن در جنگهای ایران و روس شرکت داشتند و وارد لنکران شدند را هشت هزار نفر بیان می‌کند.لنکرانی، میرزا احمد، ۱۳۸۰، اخبارنامه، به کوشش علی عبدلی، نشر وزارت امور خارجه، ص ۶۳
شاندرمنی‌ها در نهضت جنگل چه به عنوان موافق یا مخالف نقش داشته‌اند که به بررسی آن می‌پردازیم:
نصرالله خان بیتَمی که از موافقین میرزاکوچک خان در شاندرمن بود در جنگ ماسوله عده‌ای از جنگجویان شاندرمنی از جمله رمضان خان رستمی، قدرت‌الله بیگ پلنگ سرایی، جانعلی جمالی، یگان و اکبر چپه زادی، براگُل پورمحمد و … را به یاری میرزا گسیل داشت. در نقطه مقابل حسن رضاخان قَرانی که از موافقین بی چون و چرای سردار مقتدر و مخالف میرزاکوچک خان بود در روستای چاله سرا و در جنب مسجد آن با نقشه حسن خان آلیانی (معین الرعایا) به قتل رسید و وی که سد آهنین سردار مقتدر و بسیار بانفوذ و تأثیرگذار در شاندرمن بود شکسته شد.
یکی از جنگ‌هایی که نیروهای جنگل انجام دادند جنگی معروف به جنگ سیفی با نیروهای سردار مقتدر در ییلاق سیفی sifi شاندرمن بود که منجر به شهادت غلامعلی بابا ماسوله‌ای به همراه صد نفر از نیروهای رزمنده تحت امرش شد.صحرایی چاله سرایی، قربان، ۱۳۸۷، نقش شاندرمنی‌ها در نهضت جنگل، "ماهنامه تالش"، ش ۳۸، ص ۸
۵ ـ جهانی، مهرزاد، ۱۳۸۵، وجه تسمیه ماسال و شاندرمن، ماهنامه تیجَرَه، ش ۲۸ و ۲۹، ص۱۳ و ۱۴
۶ ـ عبدلی، علی، ۱۳۸۶، تاریخ تالش، نشر جامعه نگر، ص ۲۳۶
۷ ـ رابینو، ۱۳۷۴، ولایات دارالمرز ایران ـ گیلان، ترجمه جعفر خمامی زاده، نشر طاعتی، ص ۵۳ و ۵۴
۸ ـ اصلاح عربانی، ابراهیم و دیگران، ۱۳۸۷، کتاب گیلان ج۵، نشر پژوهشگران ایران، ص ۱۸۷۶
۹ ـ عبدلی، علی، ۱۳۶۹، تالشها کیستند، ص ۸۸(به نقل از کتاب گیلان ج۵ ص ۱۸۸۱)
۱۰ ـ اصلاح عربانی، ابراهیم و دیگران، ۱۳۸۷، کتاب گیلان، ج۵، نشر پژوهشگران ایران، ص۱۹۰۷
۱۱ ـ نورانی، اسماعیل، هِراندان (معرفی حویق تالش)، ماهنامه تالش، ش ۲۳، ص ۷
۱۲ ـ اصلاح عربانی، ابراهیم و دیگران، ۱۳۸۷، کتاب گیلان، ج۵، نشر پژوهشگران ایران، ص۱۰۰۶
۱۳ ـ آقاجانی، عبدالکریم، ۱۳۷۸، جستارهایی در تاریخ تالش در گستره ایران، انتشارات آنا
۱۴ ـ لغتنامه دهخدا
۱۵ ـ میرزا ابراهیم، ۱۳۵۵، سفرنامه مازندران و استرآباد و گیلان، به کوشش مسعود گلزاری، نشر بنیاد فرهنگ ایران، ص ۱۹۸(به نقل از کتاب گیلان، ج ۵، ص ۱۸۸۰)
۱۶ ـ خودزکو، الکساندر، ۱۳۸۵، سرزمین گیلان، ترجمه دکتر سیروس سهامی، نشر فرهنگ ایلیا، ص ۲۰ و ۲۱ و ۱۱۲ و ۱۱۳
۱۷ ـ رابینو، ۱۳۷۴، ولایات دارالمرز ایران ـ گیلان، ترجمه جعفر خمامی زاده، نشر طاعتی، ص ۱۲۸
۱۸ ـ همان
۱۹ ـ رابینو، ۱۳۷۴، ولایات دارالمرز ایران ـ گیلان، ترجمه جعفر خمامی زاده، نشر طاعتی، ص ۱۲۸ و ۱۲۹
۲۰ ـ عبدلی، علی، ۱۳۷۸، چهار رساله در تاریخ و جغرافیای تالش، نشر گیلکان، ص ۱۰۵ تا ۱۰۷
۲۱ ـ رابینو، ۱۳۷۴، ولایات دارالمرز ایران ـ گیلان، ترجمه جعفر خمامی زاده، نشر طاعتی، ص ۱۲۸ تا ۱۳۳ و ۱۷۶ تا ۱۷۹
۲۲ـ بازن، مارسل، برمبرژه، کریستیان، ۱۳۶۵، گیلان و آذربایجان شرقی، ترجمه دکتر مظفر امین فرشچیان، نشر توس، ص ۱۹۴
۲۳ـ بازن، مارسل، ۱۳۶۷، تالش منطقه‌ای قومی در شمال ایران، ج۲، نشر آستان قدس رضوی، ص۵۴۳ و ۵۴۲
۲۴ ـ برمبرژه، کریستیان، ۱۳۷۰، مسکن و معماری در جامعه روستایی گیلان، ترجمه علاءالدین گوشه‌گیر، ص مختلف و نیز ـ بازن، مارسل، برمبرژه، کریستیان، ۱۳۶۵، گیلان و آذربایجان شرقی، ترجمه دکتر مظفر امین فرشچیان، نشر توس، ص مختلف
۲۵ ـ اصلاح عربانی، ابراهیم و دیگران، ۱۳۸۷، کتاب گیلان ج۵، نشر پژوهشگران ایران، ص ۱۸۸۰
۲۶ ـ ستوده، منوچهر، ۱۳۷۴، از آستارا تا آسترآباد، ج۱، نشر آگه، ص ۱۰۸ تا ۱۱۱
لیمپ بیزکیت از محبوب ترین گروه‌های نو متال (Nu metal) که به همراه گروه کورن (korn) از بنیانگذاران این سبک موسیقی می‌باشند. این گروه در فلوریدا آمریکا بنیان نهاده شده است.
آلبوم‌های این گروه تا کنون ۶۰ میلیون نسخه فروش داشته است. یکی از آهنگ های این گروه که شاید خیلی از طرفداران برنامه ی کشتی کج و WWE شنیده باشند "برادران نابودی" (Brothers Of Distruction)
است که برای ورودی یا همان اینترو آندر تیکر و کِین خوانده شده و با اصطلاح Keep Rolling شناخته می شود.
ایالات متحده آمریکا با داشتن قریب به ۵٬۸۰۰ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالیCountries with Most Universities امکان تحصیلات در سطوح مختلف آموزش عالی را برای تقریباً تمامی افراد جامعه خود فراهم نموده‌است. در سال ۲۰۰۴ بیش از ۱۷ میلیون دانشجو در دانشگاه‌های آمریکا مشغول به تحصیل بودند.Digest of Education Statistics, 2004 - Introduction
ارگان آموزشی دولت فدرال در این کشور وزارت آموزش است.
در سال ۲۰۱۲ ایالات متحده آمریکا در میان کشورهای دنیا از نظر تعداد تحصیل کردگان آموزش عالی به نسبت جمعیت در رتبه چهارم قرار داشت.http://finance.yahoo.com/news/the-most-educated-countries-in-the-world.html?page=1 تعداد دانش‌آموختگان جدید آمریکا در سال ۲۰۰۷ به شرح زیر است:Earned degrees conferred by degree-granting institutions, by level of degree and sex of student: Selected years, 1869-70 to 2013-14
در سال ۲۰۰۶، ۴۶٪ جمعیت بالای ۲۵ سال در ناحیه کلمبیا دارنده مدارج دانشگاهی بودند، که در میان ایالات آمریکا رتبه اول را داراست، در حالیکه پایینترین تعداد دانشگاهی بالای ۲۵ سال، در ایالت ویرجینیای باختری (با درصد ۱۶٫۵٪) سکونت داشتند.
دانشگاه‌های آمریکا از نظر تصمیم‌گیری و اختیارات، بشدت (نسبت به دولت فدرال) غیر متمرکز عمل می‌کنند؛ و این برگرفته از متمم دهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا می‌باشد. با اینحال، دولت فدرال با اعطای مبالغ بودجه (همانند federal grants) قابلیت تأثیرگذاری بر روند تصمیم‌گیری این موسسات را دارد. ارگانهای دولتی همانند موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا، وزارت نیرو ایالات متحده آمریکا، و بنیاد ملی علوم آمریکا نقش بسیار عمده‌ای را در تأمین مخارج پژوهشی دانشگاه‌ها بر عهده دارند.
همانند آموزش و تحصیلات در سطوح مدرسه‌ای و متوسطه، در ایالات متحده برخی دانشگاه‌ها «عمومی» بوده که اکثر هزینه‌هایشان توسط دولت ایالتی یا فدرال پرداخت می‌شود، و برخی دیگر از دانشگاه‌ها خصوصی و با سرمایه‌های اهدایی اداره می‌شوند. با اینحال در سطوح دانشگاهی، بودجه‌های دولتی درصد کمتری از منبع دخل یک دانشگاه را تشکیل می‌دهد، و دانشگاه‌ها مدام در جستجوی منابع گوناگون دیگر برای تأمین مخارج خود می‌باشند.
برخی دانشگاه‌ها مثل دانشگاه‌های آیوی لیگ دارای سرمایه‌های خصوصی خود گردان (endowments) و در نتیجه کاملاً خودکفا هستند. به‌طور مثال دانشگاه هاروارد با سرمایه کل ۲۹ میلیارد دلاری خودHarvard's Endowment Up to $29.2 Billion یک دانشگاه تماماً خصوصیست که بودجه سالیانه خود را از منابع گوناگون مانند صنعت، پروانه اکتشاف و اختراع، سرمایه داران و همچنین از دایره فارغ التحصیلان خود تأمین می‌کند.
دانشگاه تگزاس در آستین در عوض با وجود سرمایه خصوصی ۱۳٬۵ میلیارد دلاری خود به صرف بودن یک مؤسسه دولتی به منابع فدرال و ایالتی نیز برای بودجه خود وابسته است. دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل به‌طور نمونه نیز بیش از ۴۵۰ میلیون دلار در سال از ایالت کارولینای شمالی بودجه دریافت می‌کندPeople's Daily Online - Interview with UNC Chancellor James Moeser و لذا یک دانشگاه دولتی می‌باشد که عضو لیگ آیوی عمومی است.
یکی از دلایل مهم موفقیت دانشگاه‌های آمریکایی در سالیان متمادی، حمایت روزافزون نهادهای غیردولتی، شرکت‌ها، و افراد خیّر آمریکا از نظام آموزش عالی کشورشان بوده‌است. این فرهنگ وقف به موسسات فرهنگی در هیچ جای دیگر دنیا نظیر ندارد.BBC NEWS | Americas | Washington diary: Culture of giving تنها در سال ۲۰۰۷، دانشگاه‌های آمریکا مجموعاً مبلغ ۳۰ میلیارد دلار (۲۹۰۰۰ میلیارد تومان) هدایای نقدی دریافت نمودند.گزارش سال ۲۰۰۷ بنیاد Council for Aid to Education: http://www.cae.org/content/pdf/VSE%202007%20Survey%20Press%20Release.pdf
بسیاری از این افراد خیّر از قشرها فراوان ایرانیان آمریکا نیز بوده‌اند. به‌طور نمونه، در سال ۲۰۰۶ در تگزاس، گیتی و علی صابریون مقیم هیوستون ۱۰ میلیون دلار به مرکز سرطان ام دی اندرسون دانشگاه تگزاس اهدا نمودند.Newsroom - MD Anderson Cancer Center
در لس آنجلس، دانشگاه جنوب کالیفرنیا نیز در سال ۲۰۰۷ دریافت‌کنندهٔ هدیهٔ ۱۷ میلیون دلاری یک مهندس ایرانی بود، در حالیکه دانشگاه کالیفرنیا در ایرواین هدیه‌ای ۳۰ میلیون دلاری از آقای معراج دریافت نمود.iranian.com: Iranian of the day
در سانفرانسیسکو، دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو بزرگ‌ترین هدیه خود را از یک زوج دیگر ایرانی بنام ندا و مانی مشعوف بمبلغ ۱۰ میلیون دلار دریافت کرد،SF State News و دانشگاه ایالتی پورتلند حتی به پاس هدیه ۸ میلیون دلاری دکتر فریبرز مسیح، دانشکده مهندسی خود را بنام او گردانید.
اخیراً تعدادی از دانشگاه‌های صاحبنام آمریکایی در نقاط متعددی در کشورهای مختلف اقدام به تأسیس شعبات رسمی نموده‌اند تا بلکه منبع درآمدی و حرکتی بسوی سرمایه‌گذاری‌های جدید برای این موسسات باشد.U.S. Universities Rush to Set Up Outposts Abroad - New York Times از این نمونه می‌توان به دانشگاه‌های زیر اشاره نمود:
کتابخانه کنگره آمریکا واقع در واشینگتن دی سی پس از کتابخانه بریتانیا در لندن، دومین کتابخانه بزرگ جهان از نظر تعداد منابع می‌باشدFacts and figuresReports and Budgets - About the Library (Library of Congress) این کتابخانه که متعلق به کنگره آمریکا است، با دارا بودن ۱۳۴ میلیون نسخهReports and Budgets - About the Library (Library of Congress) احتیاج به بیش از ۸۰۰ کیلومتر قفسه جهت ذخیره‌سازی کلکسیون خود دارد. گنجینهٔ کتب فارسی این کتابخانه حاوی کتب ارزشمندی همچون نسخه‌های خطی اسکندرنامه نظامی گنجوی، "سفرنامه" ناصرالدین شاه قاجار، و تفسیر سیزده جلدی "مثنوی" مولانا جلال الدین رومی اثر سید محمد تقی جعفری می‌باشد.[http://www.loc.gov/rr/amed/guide/nes-iranianworld.html [The Iranian World] Near East Collections: An Illustrated Guide (Library of Congress - African & Middle Eastern Division)]
در حیطه تخصصی، کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا (با ۹ میلیون نسخه دارایی)The National Library of Medicine Fact Sheet بزرگ‌ترین کتابخانه پزشکی و تاریخ پزشکی جهان است.[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=AbstractPlus&list_uids=1870251 The National Library of Medicine. Evolution of a p...[JAMA. 1991] - PubMed Result]
از دیگر کتابخانه‌های بزرگ آمریکا می‌توان کتابخانه عمومی شهر نیویورک را نام برد. و در میان کتابخانه‌های دانشگاهی، بزرگ‌ترین کتابخانه‌های قاره آمریکای شمالی به ترتیب عبارت‌اند از:ALA | ALA Library Fact Sheet 22 - The Nation's Largest Libraries: A Listing By Volume Held
چهار امام در میان فقهای اهل سنت، به چهار نفر به عنوان صاحب مذهب و صاحب مکتب گفته می‌شود و تودهٔ تسنن تابع یکی از این چهار پیشوا می‌باشد. ولی انحصار مذهب و مکتب به این چهار نفر در قرن هفتم هجری رخ داد. قبلاً در حدود ده مکتب و مذهب در میان اهل تسنن موجود بود.