moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال برتون آلبیون، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جمهوری کنگو، و جمهوری کنگو، بازی کرده‌است.
جوما شابانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پس از ایجاد بیت‌کوین، تعداد ارزهای دیجیتال موجود در اینترنت در حال افزایش است.Cryptocurrencies: A Brief Thematic Review. "Economics of Networks Journal." Social Science Research Network (SSRN). Date accessed August 28, 2017. این فهرستی از ارزهای دیجیتال قابل توجه است.
الویتگراویر () یک داروی مهارکننده اینتگراز است که برای درمان عفونت HIV استفاده می‌رود.Gilead Press Release Phase III Clinical Trial of Elvitegravir July 22, 2008 این دارو توسط شرکت داروسازی گیلیاد که مجوز EVG را از تنباکوی ژاپن در مارس ۲۰۰۸ صادر کرد.Gilead Press Release Gilead and Japan Tobacco Sign Licensing Agreement for Novel HIV Integrase Inhibitor March 22, 2008 ترکیب دوز ثابت که به نام Stribild شناخته می شود. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴ FDA الویتگراویر را به عنوان یک قرص با نام تجاری Vitekta تایید کرد. در ۵ نوامبر ۲۰۱۵ FDA این دارو را برای استفاده در بیماران مبتلا به HIV-1 به عنوان بخشی از دومین قرص ترکیبی با دوز ثابت به نام Genvoya تایید کرد.
با توجه به نتایج کارآزمایی بالینی فاز II، بیمارانی که یک بار در روز الویتگراویر تقویت شده توسط ریتوناویر مصرف می‌کردند، پس از ۲۴ هفته در مقایسه با افرادی که به‌طور تصادفی یک مهارکننده پروتئاز تقویت‌شده با ریتوناویر دریافت کردند، کاهش بیشتری در بار ویروسی داشتند.Thaczuk, Derek and Carter, Michael. ICAAC: Best response to elvitegravir seen when used with T-20 and other active agents Aidsmap.com. 19 Sept. 2007.
من جلال‌الدینم (به ) مجموعه تلویزیونی ترکی-ازبکی است که از سوی مهمت بوزداغ با همکاری وزارت فرهنگ و ورزش ازبکستان تهیه شده‌است. این فیلم بر پایهٔ زندگی سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه واپسین فرمانروای پادشاهی خوارزمشاهیان ساخته شده‌است. نقش او را بازیگر ترک امره کیویلجیم ایفا شده‌است. این مجموعه تلویزیونی هم در ازبکستان و هم در ترکیه فیلم‌برداری شد و در آغاز به زبان ازبکی در ۱۴ فوریه ۲۰۲۱ از تلویزیون ملی پخش شد.
این مجموعه تلویزیونی در پاکستان نیز پربیننده شد و پخش آن از همان قسمت یکم در این کشور کامیاب بوده‌است. فصل یکم این سریال در ۹ می ۲۰۲۱ در ازبکستان به پایان رسید.
این مجموعه تلویزیونی به زندگی سلطان جلال الدین خوارزمشاه، پسر سلطان محمد خوارزمشاه می‌پردازد و چگونگی رویاروئی او با چنگیز خان را هم‌زمان با دست‌وپنجه نرم کردن با دشواری‌های درون ایالتش (از جمله جنگ قدرت میان پدر و مادربزرگش ترکان خاتون) نمایش می‌دهد.
این مجموعه تلویزیونی شامل بازیگران ترک و ازبکی است و توسط فیلم‌نامه‌نویس ترک، مهمت بوزداغ، تهیه شده و توسط متین گونای کارگردانی شده‌است. نورگیسا آلمورات از قزاقستان، رضا همتی از ایران نیز کارگردانان این سریال هستند. در بیانیه ای آمده‌است که: «حدود هزار نفر در این پروژه شرکت داشته‌اند. این سریال که در ازبکستان و ترکیه فیلم‌برداری شده و شامل ۱۳ قسمت است و هر قسمت آن یک ساعت است». سریال "من جلال الدینم" به دلیل تعداد قسمت‌های کم و مدت زمان کوتاه آن، گاهی یک «فیلم چند قسمتی» یا فقط یک «فیلم» در نظر گرفته می‌شود. با این حال، احتمال ساخت فصل دوم نیز وجود دارد. هنرمندان ازبکستانی و ترکی برای تولید اولین قسمت در استودیوی Milliy TV گرد هم آمدند و پس از پخش قسمت اول سریال به صورت زنده به سوالات مخاطبان پاسخ دادند.
پس از کنفرانسی در تاشکند که برای اولین بار اعلام شد سریالی با این نام تولید خواهد شد، همکاری فشرده بین تهیه‌کنندگان، کارگردانان، فیلم‌نامه نویسان، مورخان، مشاوران، هنرمندان، مدیران هنری، معماران و طراحان لباس آغاز شد. بازی سختی در انتظار بسیاری از بازیگران ترک و ازبک این سریال بود که باید آموزش‌های ویژه ای برای صحنه‌های جنگ، اسب سواری و شمشیر بازی می‌دیدند. آنها همچنین باید زبان یکدیگر را یادمی‌گرفتند. جلوه‌های بصری سریال من جلال الدینم که تیمی متشکل از ۵۰۰ نفر را در پشت صحنه استخدام می‌کند، شامل ۲۰۰ نفر از ترکیه، انگلیس، هند و مالزی است. براساس طرح‌های هنرمندان ترک و ازبک، بیش از ۲۰۰ خیاط بر روی لباس‌های این سریال کار کرده‌اند.
مجموعه سازندهٔ فیلم، برای ساختن فضایی از قرن سیزدهم آماده شد. در ترکیه در زمینی به وسعت ۳۰ هکتار و بالای ساختمان دو طبقه کاخ خوارزمشاه به ارتفاع ۵٫۵ متر ساخته شد که مساحتی بالغ بر ۳۵۰۰ متر مربع را پر کرده بود. ۱۲۰۰ نفر در آن کار می‌کردند. رسانه‌های ازبکستانی گفته‌اند که این مجموعه دقیقاً شبیه یک کاخ واقعی قرن سیزدهمی است. خیابان‌های Konye-Urgench، ساختمان‌های مسکونی، بازار مرکزی نیز ساخته‌شده و مورد تمجید قرار گرفته‌است. صحنه‌های نبرد در بیابان و صحرا نیز در آکسارای در ۷۵۰ کیلومتری استانبول فیلم‌برداری شده‌است. نمایش آن برای اولین بار در ژانویه ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، اما در فوریه منتشر شد.
مهمت بوزداغ در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که به درخواست دولت ازبکستان از سال ۲۰۱۸ روی پروژه جدید کار کرده‌است. سعیده میرضیایوا، نایب رئیس هیئت امنای بنیاد عمومی برای حمایت و توسعه رسانه‌های جمعی ملی در ازبکستان، در توییتر گفت: «دوستان عزیز، خوشحالم که اعلام کنم در ۱۴ فوریه ساعت ۲۰:۳۰ شبکه تلویزیونی ملی پخش سریال تاریخی من جلال الدینم را آغاز خواهد کرد. او همچنین گفت: " فیلمنامه عالی و بازی عالی این سریال، از قسمت اول تا آخر را ضبط می‌کند. و مهمتر از همه این که با زبان رنگارنگ سینمای قابل فهم، ایده ای از تاریخ منطقهٔ ما را به عموم مردم می‌دهد. تماشای آن را به شدت توصیه می‌کنم!" در نهایت در ۱۴ فوریه ۲۰۲۱ منتشر شد.
این مجموعه تلویزیونی در پاکستان مورد توجه قرار گرفت و با انتشار تنها قسمت اول، محبوب شد و کاربران شبکه‌های اجتماعی شروع به اشتراک گذاری لینک‌های قسمت اول با زیرنویس اردو کردند.
براق‌کننده‌های نوری (OBAs)، عوامل براق‌کننده فلورسنت (FBAs)، یا عوامل سفیدکننده فلورسنت (FWAs)، ترکیبات شیمیایی هستند که تابش فرابنفش و نور در محدوده بنفش (معمولا ۳۴۰-۳۷۰ نانومتر) از طیف الکترومغناطیسی را جذب، و توسط پدیده فلورسانس، نور را در ناحیه آبی (معمولاً ۴۲۰-۴۷۰ نانومتر) مجدداً ساطع می‌کنند. این افزودنی‌ها اغلب برای بهبود ظاهرِ رنگ پارچه و کاغذ استفاده می‌شوند و باعث ایجاد اثر «سفید کنندگی» می‌شوند. این ترکیبات با جبران کمبود نور آبی و بنفش منعکس شده توسط مواد، به وسیله پدیده فلروسانس، موجب می‌شوند مواد ذاتاً کمتر زرد/نارنجی به نظر برسند.
مشتقات (E)-استیلبن از جمله ترکیبات مهم تجاری هستند که به عنوان براق‌کننده نوری استفاده می‌شوند.
مجله بلورنگاری شیمیایی یک مجله علمی با داوری همتا است که به انتشار دستاوردهای پژوهشی و مقالات مروری در زمینه بلورنگاری و طیف‌سنجی می‌پردازد. این ماهنامه توسط اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا منتشر می‌شود.
سردبیراین نشریه WT Pennington است. بر اساس "گزارش استنادی مجلات"، ضریب تأثیر این مجله در سال ۲۰۱۱ برابر با ۰٫۵۶۶ بوده‌است.
مجله فرآورده‌های طبیعی یک مجله علمی ماهانه با داوری همتا است که به بررسی تحقیقات و تازه‌های علمی در مورد شیمی و/یا بیوشیمی ترکیبات طبیعی می‌پردازد. این نشریه توسط انجمن فارماکوگنوزی آمریکا و انجمن شیمی آمریکا منتشر می‌شود. سردبیر این مجله فیلیپ جی. پروتئو (از دانشگاه ایالتی اورگان) است.
کمیستری لترز یک مجله علمی با داوری همتا است که توسط انجمن شیمی ژاپن منتشر می‌شود. این مجله به انتشار مقالات و پژوهش‌های علمی در کلیه شاخه‌های علم شیمی می‌پردازد. سردبیر این نشریه میتسوهیکو شیونویا (از دانشگاه توکیو) است. بر اساس "گزارش استنادی مجلات"، ضریب تاثیر این مجله در سال ۲۰۱۴ برابر با ۱٫۲۳ بوده‌است.
خرت و پرت یک فیلم کوتاه به کارگردانی جان لستر است که در سال ۱۹۸۹ توسط پیکسار ساخته شد.'THE SECOND ANIMATION CELEBRATION ' A NEAT, TRITE PACKAGE - Chicago Tribune داستان دربارهٔ یک آدم‌برفی است که می‌خواهد به تمام کادوهای مهمان‌ها برود، اما با این حال او داخل یک گوی برفی است و در نتیجه برای خارج شدن از آن تلاش‌های بیساری می‌کند. "خرت و پرت" چهارمین فیلم کوتاه و آخرین فیلم کوتاه پیکسار به عنوان یک شرکت سخت‌افزاری است.
"خرت و پرت" اولین بار در سال ۱۹۸۹ در همایش سیگرافِ (همایشی برای علاقه‌مندان علم گرافیک رایانه‌ای) بوستون به صورت سه بعدی ارائه شد. این فیلم کوتاه از زمان اولین نمایش خود با نقدهای مثبتی روبرو شده‌است و به عنوان بخشی از جشنواره‌های فیلم متعدد به نمایش درآمده است.
باندین یک فیلم کوتاه انیمیشنی که در سال ۲۰۰۳ پیش از اکران شگفت انگیزان در سینما منتشر شد. این انیمیشن یک فیلم موزیکال دربارهٔ گوسفندی در حال رقص است که پس از بریدن، اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهد. ترکیب موسیقی، روایت، نوسیندگی، کارگردانی و اجرای فیلم توسط انیماتورِ پیکسار، باد لاکی انجام شده‌است.
گروه موسیقی یک نفره یک فیلم کوتاه انیمیشنی به سبک موزیکال است که در سال ۲۰۰۵ توسط پیکسار ساخته شده. این فیلم برای اولین بار در بیست و نهمین جشنواره بین المللی فیلم انیمیشن انسی فرانسه به نمایش درآمد و در بولونیای ایتالیا نیز برندهٔ جایزه بزرگ پلاتین در جشنواره فیلم آینده شد. این فیلم کوتاه همزمان با انیمیشن ماشین ها اکران شد.
اسلات-شیمینگ () یا هرزه‌نکوهی عمل عیب‌جویی و انتقاد از افراد به‌خصوص از زنان و دخترانی است که تصور می‌شود انتظارات از رفتار و ظاهر در مورد مسائل مربوط به تمایلات جنسی را نقض می‌کنند. این اصطلاح برای اصلاح واژهٔ "هرزه" و صلاحیت‌دادن به زنان و دختران برای داشتن اختیار بر تمایلات جنسی خود استفاده می‌شود. این اصطلاح ممکن است در مورد مردان همجنس‌گرا نیز استفاده شود، چرا که ممکن است به دلیل رفتارهای جنسی ناپسند با بی‌بندوباری در نظر گرفته شوند. اسلات-شیمینگ به ندرت برای مردان دگرجنس‌گرا اتفاق می‌افتد.
نمونه‌هایی از اسلات-شیمینگ شامل انتقاد یا تنبیه شدن برای موارد زیر است: نقض دستورالعمل پوشش به روش‌های تحریک آمیز جنسی؛ درخواست دسترسی به پیشگیری از بارداری؛ داشتن سکس پیش از ازدواج، تفننی یا بی‌بندوباری. این اصطلاح همچنین می‌تواند شامل سرزنش قربانی تجاوز جنسی یا غیر از این تعرض جنسی باشد.
ربایش یک فیلم کوتاهِ علمی تخیلی به کارگردانی گری رایدستورم است که در سال ۲۰۰۶ توسط استودیوی پیکسار ساخته شد. این اولین فیلم کارگردانی شده توسط رایدستورم (ویرایشگر صدا) است که توسط کاترین سارافیان (تهیه کنندهٔ فیلم "دلیر") تهیه شده است.
این فیلم کوتاه اولین بار در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۶ در چهل و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو، با الهام از فیلم متروپلیس منتشر شد. و در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۷ همراه راتاتویی در رسانهٔ خانگی منتشر شد.
نیمه‌ابری یک فیلم کوتاه سی‌جی‌آی از استودیوی پیکسار به کارگردانی پیتر سون و تهیه‌کنندگی کوین ریهر است. این فیلم قبل از فیلم "بالا" در سال ۲۰۰۹ در جشنوارهٔ نمایش انیمیشن نمایش ها پخش شد.
در مقاله‌ای، سون می‌گوید که ایده‌ٔ این انیمیشن را در بچگی از فیلم دامبو الهام گرفت. در فیلم، یک لک‌لک دامبو را تحویل می‌دهد و سون رادر بچگی به این فکر می‌اندازد که پرندگان بچه‌های خود را از کجا آورده‌اند. نتیجه گیری او این بود که نوزادان از ابرها به وجود آمده‌اند؛ بنابراین، حیوانات پرنده برای تحویل آنها نیاز است.
نبرد مدائن نبردی میان حمدانیان و بریدیان بر سر سلطه بر شهر بغداد بود که با پیروزی حمدانیان به پایان رسید. این نبرد در نزدیکی مدائن در مرکز عراق، طی یک درگیری شدید چهار روزه (۱۶–۱۹ اوت ۹۴۲)۲۵ تا ۲۸ ذی‌القعده ۳۳۰ هجری قمری به وقوع پیوست که برای هر دو طرف تلفات زیادی را به همراه داشت؛ همین مسئله باعث شد تا سپاه شکست‌خورده بتواند از مهلکه عقب‌نشینی کند و سپاه پیروز قادر به تعقیب دشمن نباشد. سپاه بریدی ابتدا به واسط و سپس بصره عقب‌نشینی کردند.
در دههٔ ۹۳۰ میلادی، قدرت خلافت عباسی به حدی کاهش یافته بود که آنها حتی توانایی ادارهٔ ولایات نزدیک پایتخت را نیز نداشتند و هر ولایت خلافت، به دست یک خاندان محلی افتاده‌بود. حتی در خود سرزمین عراق نیز خاندان‌های محلی سر برآورده‌بودند. از طرف دیگر، از سال ۹۳۶ به بعد، صاحبان یک منصب نظامی موسوم به «امیرالامرا»، خلفا را از قدرت کنار گذاشتند. رقابت پیچیده‌ای میان این سلسله‌های محلی و فرماندهان باقیمانده از ارتش عباسی بر سر کنترل بغداد و رسیدن به مقام «امیرالامرا» درگرفته بود.
در این میان، بریدیان، یک خاندان محلی حاکم در بصره، قدرت خود را گسترش دادند و در سال ۹۴۱ برای مدت کوتاهی بغداد را تصرف کردند؛ گرچه در سال بعد با شورش مردم مواجه، و مجبور به خروج از شهر شدند. اما آنها مجدداً بازگشتند و نیروهای امیرالامرای وقت، ابن رائق، را شکست دادند. خلیفه به‌همراه ابن رائق به موصل نزد حمدانیان گریخت و از آنها درخواست کمک کرد. رهبر حمدانیان، ناصرالدوله، ابن رائق را به قتل رساند و تا به مقام امیرالامرایی برسد. همچنین سرداران ترکی که پس از فرار خلیفه در بغداد مانده‌بودند، به بریدیان خیانت کردند و به حمدانیان پناهنده شدند و آنها را به حمله تشویق کردند. سرانجام حمدانیان پذیرفتند به بغداد لشکر بکشند و درپی هجوم آنها، فرماندار بریدی از بغداد فرار کرد و حمدانیان با استقبال مردم بغداد را تصرف کردند؛ اما طولی نکشید که لشکر بریدی به جنگ سپاه حمدانی شتافت.
نبردی چهارروزه در جنوب مدائن درگرفت که درآن حمدانیان پیروز شدند و چندین نفر از مقامات بریدی را به اسارت گرفتند؛ ولی هر دو طرف تلفات سنگینی دادند. فرمانروای حمدانی، قصد ادامه دادن حملات را داشت ولی تدارکات کافی به وی نرسید و به بغداد بازگشت و پس از مدتی حمدانیان به‌دلایلی بغداد را رها کردند به موصل بازگشتند.
توزون، سردار ترک که در نبرد با حمدانیان متحد بود و بعدتر به مقام امیرالامرا رسیده‌بود، پس از خروج حمدانیان از بغداد، با بریدیان مصالحه کرد. خلیفه که این صلح را یک تهدید تلقی می‌کرد، مجدداً به شمال نزد حمدانیان گریخت و درخواست کمک کرد. توزون خلیفه را تعقیب کرد و حمدانیان را شکست سختی داد و موصل را تسخیر کرد. حمدانیان و توزون توافق کردند که حمدانیان از ادعای خود بر مناطق مرکز عراق دست بردارند و خراج بپردازند و درعوض توزون حکومت آنها در موصل را به رسمیت بشناسد. خلیفه نیز حاضر شد به بغداد بازگردد ولی از خلافت خلع شد و خلیفهٔ جدید جایش را گرفت. البته، پیروزی‌های توزون چندان دوام نیاوردند؛ در سال ۹۴۵ توزون از دنیا رفت و در سال ۹۴۶، آل بویه با فتح بغداد، به این رقابت‌ها پایان دادند.
در دهه ۹۳۰، در اثر یک رشته جنگ‌های داخلی که باعث تضعیف دولت مرکزی آن شد، خلافت عباسی تجزیه و قدرت خلافت به قلمروهای اصلی خود محدود شد. تسلط مؤثر بر ولایات دورتر خلافت از مدت‌ها پیش از دست رفته بود؛ اما اکنون در نواحی اطراف خودِ عراق نیز سلسله‌های محلی خودمختار پدید آمده‌بودند: مصر و سوریه تحت حاکمیت اخشیدیان قرار گرفتند، حمدانیان حاکمیت جزیره را به دست گرفتند و بیشتر مناطق ایران توسط دیلمی‌ها اداره می‌شد (که خاندان دیلمیِ آل بویه از میان باقی دیلمی‌ها اقتدار بیشتری داشتند). حتی در خود سرزمین عراق نیز اقتدار خلافت به چالش کشیده می‌شد: در جنوب، در اطراف بصره، خاندان بریدی، به رهبری ابوعبدالله بریدی، حکومت خود را تأسیس کردند ولی با وجود خودمختاری، به‌طور معمول از درآمدهای مالیاتی بغداد برای پر کردن خزانه خودشان استفاده نمی‌کردند. این حاکمان خودمختار، بر سر سلطه بر بغداد، مرکز اداری عراق و مقر خلفای عباسی، با یکدیگر و با جنگ‌سالاران باقیمانده از قشون عباسی رقابت می‌کردند. از سال ۹۳۶ میلادی، خلفا توسط مجموعه‌ای از امرای مستبد نظامی که خود را با عنوان خطاب می‌کردند، از قدرت کنار گذاشته شدند. مبارزه پیچیده‌ای برای تسلط بر منصب امیرالامرا و خلافتِ ظاهری همراه با آن، در میان حاکمان مختلف محلی و فرماندهان ترک سپاه درگرفت که بعدتر در سال ۹۴۶ با پیروزی آل بویه به پایان رسید.
در این آشوب، بریدی‌ها موفق شدند اراضی خود را از بصره تا واسط گسترش دهند، پشتیبانی دیلمی‌های قشون عباسی را به دست آورند و برای نخستین بار بغداد را در ماه ژوئن سال ۹۴۱ برای مدت کوتاهی تصرف کنند. به هر حال، حکومت آن‌ها همچنان پایدار نبود؛ بریدی‌ها در ماه مارس سال ۹۴۲ با شورش سپاهیان و مردم به‌ناچار از پایتخت خارج شدند و بعدتر بار دیگر توانستند نیروهای ی وقت، ابن رائق، را شکست دهند و وارد پایتخت شوند. ابن رائق و خلیفهٔ وقت، متقی، به سمت شمال، یعنی موصل گریختند که توسط حمدانیان اداره می‌شد. رهبر حمدانیان، حسن، ابن رائق را به قتل رساند و توسط خلیفه به مقام یی منصوب شد و لقب افتخاری «ناصرالدوله» را از او دریافت کرد. از طرفی حکومت بریدیان در بغداد، ظالمانه و پر از هرج و مرج بود؛ زیرا حکمرانان جدید پایتخت، تنها به دنبال کسب ثروت بیشتر بودند. بغداد مملو از قحطی، بیماری و بی‌قانونی شده‌بود. بسیاری از نظامیان ترک که سابقاً از افراد ابن رائق بودند و بعدتر به بریدیان پناهنده شده‌بودند، مانند توزون، به فرماندار بریدیِ بغداد، برادر کوچکتر ابوعبدالله، ابوالحسین بریدی، خیانت کردند. پس از این خیانت، آنها با عمدهٔ نیروهای خود به موصل گریختند و در آنجا خلیفه و حمدانیان را تشویق کردند تا به بغداد حمله شود.
حمدانیان این پیشنهاد را پذیرفتند. با حرکت آنها به سوی بغداد، ابوالحسین شهر را رها کرد و نزد ابوعبدالله در واسط گریخت. حمدانیان اواسط ماه ژوئیه با استقبال مردم و به‌صورت پیروزمندانه وارد شهر شدند. با این حال، وضعیت همچنان در تعادل بود، زیرا ابوعبدالله نیروهای خود را در واسط جمع و به سمت پایتخت حرکت کرد. با رسیدن این خبر به شهر، نارضایتی عمومی در بغداد گسترش یافت و خلیفه حرمسرای خود را برای حفظ امنیت به منطقهٔ شمالی‌تر یعنی سامرا فرستاد. فرماندهی لشکر حمدانی برعهده برادرِ ناصرالدوله، یعنی علیعلی همان سیف‌الدوله حمدانی است که پس از پیروزی در این نبرد، ازسوی خلیفه به «سیف‌الدوله» ملقب شد. و فرماندهی ترکان سپاه حمدانی برعهده توزون و خواجخاج بود. فرماندهی سپاه بریدی نیز به ابوالحسین سپرده شده‌بود.
سرانجام دو سپاه در روستایی موسوم به «گیل»، در ۱۲ فرسنگی جنوب مدائن با یکدیگر روبرو شدند؛ آنها در طی چهار روز، یعنی ۱۶ تا ۱۹ اوت،۲۵ تا ۲۸ ذی‌القعده ۳۳۰ هجری قمری با یکدیگر مصاف کردند. در ابتدا بریدیان دست برتر را داشتند و حمدانیان را شکست دادند؛ ولی ناصرالدوله توانست آن‌ها را در مدائن جمع کند و بریدیان را شکست دهد. چند تن از مقامات و فرماندهان عالی‌رتبه بریدی، از جمله منشی سپاه آن‌ها، اسیر شدند. برخی دیگر، مانند کل گروه دیلمی‌های سپاه بریدی، به حمدانیان ملحق گشتند. از سوی دیگر، حمدانیان نیز چنان آسیب‌دیده و خسته بودند که قادر به تعقیب بریدیان نبودند. یک هفته بعد، حمدانیان به واسط رفتند و در آنجا بریدیان را مشاهده کردند که به مأمن خود در بصره عقب‌نشینی می‌کردند.
روز ۲ سپتامبر (۱۲ ذی‌الحجه ۳۳۰)، ناصرالدوله با سرداران اسیر بریدی وارد بغداد شد و متقی (خلیفه وقت) "سیف‌الدوله" (شمشیر سلسله) را به او اعطا کرد. سیف‌الدوله، بعدها به عنوان امیر حلب و قهرمان مسلمین در برابر بیزانسیان شهرت یافت. وقتی این دو لقب که به برادران حمدانی داده‌شد، برای نخستین بار بود که لقبی حاوی پسوند معتبر «الدوله» به هر کسی غیر از وزرای اعظم خلفا اعطا می‌شد.
پیروزی پرهزینه در مدائن، بی‌فایده بود؛ در حالی که سیف‌الدوله می‌خواست به لشکرکشی علیه بریدیان ادامه دهد، برادرش ناصرالدوله (به گفته هارولد بوون: «چه از روی غرض‌ورزی و چه از روی سهل‌انگاری») تدارکات را برای او نفرستاد. علاوه بر این، دو فرمانده ترک، توزون و خواجخاج، شروع به نشان دادن علائم نافرمانی کردند. غیرقابل‌اعتماد بودن سپاه سیف‌الدوله، او را مجبور کرد که کارزار را رها کند و مخفیانه به بغداد بگریزد. ناصرالدوله که از این تحولات مأیوس و از پایگاه واقعی قدرت خود دور شده‌بود، تصمیم گرفت بغداد را رها کند و در ماه ژوئن سال ۹۴۳ دو برادر به موصل بازگشتند. پس از رفتن سیف‌الدوله، توزون و خواجخاج برای تقسیم غنائم به توافق رسیدند؛ توزون امیرالامرا شد و خواجخاج، سمت فرماندهی قشون را دریافت کرد؛ اما طولی نکشید که توزون همکارش را نابینا و از میدان سیاست به در کرد.
توزون پس از اینکه بر بغداد تسلط یافت، درصدد برآمد تا با بریدی‌های بصره مصالحه کند؛ که این پیمان با یک ازدواج میان طرفین تأیید می‌شد. اتحاد بین توزون و بریدیان، از سوی خلیفه متقی و مشاورانش یک تهدید تلقی می‌شد؛ ماه سپتامبر سال ۹۴۳، در حالی که توزون هنوز در واسط بود، خلیفه بار دیگر از حمدانیان درخواست کمک کرد و حسین، پسر عموی ناصرالدوله، با سپاهی به بغداد شتافت. خلیفه پایتخت را به سمت شمال ترک و در تکریت با ناصرالدوله ملاقات کرد. توزون بلافاصله واسط را رها کرده و به تعقیب خلیفه در شمال پرداخت. توزون در دو نبرد در نزدیکی تکریت، شکست سختی به سیف‌الدوله وارد آورد و حتی موصل را تسخیر کرد. پس از آن، پیمانی میان توزون و حمدانیان در ۲۶ ماه مه سال ۹۴۴ بسته شد که به موجب آن ناصرالدوله از ادعای خود بر اراضی اصلی خلافت در مرکز عراق صرف نظر کرد و در ازای آن، حکمرانی وی بر بین‌النهرین علیا و ادعاهایش بر سوریه به رسمیت شناخته‌شد. همچنین مقرر گشت سالانه ۳٫۶ میلیون درهم خراج بپردازد.
پیروزی توزون زمانی تکمیل شد که خلیفه متقاعد شد به پایتخت بازگردد، اما از خلافت خلع و سپس کور شد و خلیفه جدید، مستکفی جانشینش گشت؛ البته همین واقعه باعث تضعیف توزون شد. اقتدار وی نیز زیاد به طول نیانجامید، زیرا تقریباً بلافاصله باید با حملات آل بویه روبرو می‌شد. هنگامی که توزون در سال ۹۴۵ درگذشت، منشی او، «محمد بن شیرزاد» تلاش کرد پشتیبانی حمدانیان را جلب کند اما تلاشش بی‌فایده بود. روز ۱۶ ماه ژانویه سال ۹۴۶، آل بویه بغداد را تسخیر کردند و این آغازی بر صد سال حکومت این سلسله بر بغداد بود. در این زمان، بریدیان نیز با چالش‌های جدی مواجه بودند. آنها باید از بصره در برابر حاکم عمان دفاع می‌کردند؛ اما تدارکتشان درطی کشمکش‌های طولانی برای فتح بغداد، به اتمام رسیده‌بود. ابوعبدالله بریدی، برادر بزرگتر از برادر کوچکترش، ابو یوسف که میزان زیادی مال اندوخته‌بود، وام خواست؛ اما وی این درخواست را رد کرد. ابوعبدالله از این رو ابو یوسف را به قتل رساند اما خودش هم هشت ماه بعد در نهه ژوئن سال ۹۴۴ درگذشت. سپس پسرش ابوالقاسم، از سوی خلافت به حکومت بصره منصوب شد اما فتح بغداد توسط آل بویه در سال ۹۴۷، باعث گریز ابوالقاسم از بصره شد و بدین‌ترتیب، حکومت بریدیان منقرض گردید.
چتر آبی یک فیلم کوتاه انیمیشنی است که در سال ۲۰۱۳ توسط استودیوهای انیمیشن پیکسار، به همراه دانشگاه هیولاها منتشر شده. کارگردانی این فیلم کوتاه بر عهده ساشکا آنسِلد از بخش فنی پیکسار بود. فیلم کوتاه شامل تکنیک‌هایی مانند فوتورئالیسم، سایه زدن و ترکیب بندی است.
سفیر افغانستان در پکن نماینده رسمی دولت کابل در جمهوری خلق چین است.
, German Institute of Global and Area Studies, The diplomatic service of the People's Republic of China as of November 1984, p. 10
afghan embassy beijing,
فلیکس آفنا-جیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که برای باشگاه کرمونزه بازی می‌کند.
حبیب‌الله خان طرزی (؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل افغانستان بود و از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ نماینده هیئت افغانستان در پاریس بود. او در این مقام فعالیت داشت تا روابط دیپلماتیک و اقتصادی میان افغانستان و فرانسه را بهبود دهد. طرزی به عنوان نمیاندگی‌های موقت نقش مهمی در روابط خارجی افغانستان ایفا کرد و از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ در ژاپن بود.
تایج رونیان (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی‌دان اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ""، "مارها در یک هواپیما"، "ضد انحصار"، "جاده‌ای به هیچ‌جا" و "اردوگاه آموزشی" اشاره کرد.
فیلیپ لورن (؛ ۱۶۴۳ – ۸ دسامبر ۱۷۰۲) آریستوکرات اهل فرانسه و معشوق فیلیپ یکم، دوک اورلئان برادر لوئی چهاردهم بود.
نینجا وارد می‌شود یک فیلم رزمی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۱ به کارگردانی مناهم گولان با بازی فرانکو نرو، سوزان جرج، کریستوفر جورج و شو کوساگی است.
داستان فیلم دربارهٔ یک رزمی کار به نام کول (نرو) است که در فیلیپین به دیدار دوستش فرانک می‌رود. در بدو ورود، کول متوجه می‌شود که دوستش توسط تاجر ثروتمند چارلز وناریوس که زمین فرانک را برای نفت زیر آن می‌خواهد مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. فرانک و همسرش به‌طور مداوم توسط کول که با مهارت‌های رزمی خود از آنها دفاع می‌کند، ناکام می‌شوند. وناریوس با اطلاع از حضور کول، نینجا خود را استخدام می‌کند.
این فیلم دارای دو قسمت دیگر بنام انتقام نینجا (۱۹۸۳) و (۱۹۸۴) می‌باشد.
دولت پاکستان (
رساله مرتن استدلالی در مورد ماهیت علم تجربی اولیه است که توسط رابرت کی. مرتن (۴ ژوئیه ۱۹۱۰–۲۳ فوریه ۲۰۰۳) جامعه‌شناس آمریکایی ارائه شده‌است. مشابه ادعای مشهور ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) جامعه‌شناس آلمانی در کتاب اخلاق پروتستان و روح سرمایه‌داری، در مورد پیوند بین اخلاق کاری پروتستانی و اقتصاد سرمایه‌داری، مرتن نیز همبستگی مثبت مشابهی بین ظهور تورع‌گرایی Pietism پروتستان با علوم تجربی اولیه برقرار ساخته‌است.Sztompka، 2003 «تز مرتن» منجر به بحث‌های مداوم شده‌است.کوهن، ۱۹۹۰
اگرچه دانشمندان هنوز در مورد آن بحث می‌کنند ولی مرتن در سال ۱۹۳۶ رساله دکتری (و دو سال بعد اولین تک‌نگاری او با همین عنوان) «علم، فناوری و جامعه در انگلستان قرن هفدهم»، مسایل مهمی را در مورد ارتباط بین دین و ظهور علم مدرن مطرح کرد و بدین ترتیب به یک اثر مهم در قلمرو جامعه‌شناسی علم تبدیل شد و همچنان در پژوهش‌های جدید مورد استناد قرار می‌گیرد.مرتن برنده بالاترین افتخار علمی کشور شد مرتن یافته‌های رساله را در نشریات دیگر توسعه داد.
رساله مرتن دو بخش مجزا دارد:
(دانشمندان انگلیسی آن زمان عمدتاً پیوریتن‌ها یا سایر پروتستانها بودند) را می‌توان با همبستگی بین پروتستانیسم و ارزش‌های علمی توضیح داد (به هنجارهای مرتنی مراجعه کنید).گرگوری، 1998
مرتن بر پیوریتن‌گرایی انگلیسی و تورع‌گرایی آلمانی به عنوان مسئول توسعه انقلاب علمی سده‌های ۱۷ و ۱۸ تمرکز نمود. او توضیح می‌دهد که ارتباط بین وابستگی مذهبی و علاقه به علم نتیجه هم افزایی قابل توجهی بین ارزش‌های زاهدانه پروتستان و ارزش‌های علم مدرن است.بکر، ۱۹۹۲ ارزش‌های پروتستانی با اجازه دادن به علم برای شناسایی تأثیر خدایان بر جهان و در نتیجه ارائه توجیه دینی برای پژوهش‌های علمی، پژوهش‌های علمی را تقویت کردند.
دیومرسی ام‌بوکانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال وولفسبورگ، باشگاه فوتبال اندرلشت، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبی، و باشگاه فوتبال موناکو اشاره کرد.
باراکا یک شخصیت داستانی در فرنچایز بازی مبارزه‌ای "مورتال کامبت" از میدوی گیمز و ندررلم استودیوز است. او یک تارکاتان است، یک موجود خیالی ساکن قلمرو بیرون که در "مورتال کامبت ۲" (۱۹۹۳) معرفی شد. مانند دیگر اعضای نژاد خود، او قادر است یک جفت تیغه را از ساعد خود بیرون بکشد. باراکا در طول مجموعه یک شرور مکرر است، که اغلب در خدمت شروران اصلی این فرنچایز، و همچنین عاشق نیمه تارکاتان میلینا به تصویر کشیده می‌شود. این شخصیت به دلیل ظاهر، توانایی‌های خاص و حرکات خاتمهٔ فتالیتی با استقبال مثبت روبرو شده است. او همچنین در رسانه‌های مختلف خارج از بازی‌ها ظاهر شده است.
پنجاه و چهارمین جوایز امی ساعات پربیننده در روز یکشنبه، ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۲ برگزار شد. نامزدها در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۲ اعلام شدند. کونان اوبراین میزبان مراسم بودNY Times Emmy show report Top Awards to 'West Wing' and 'Friends' at Emmys و ان‌بی‌سی پخش مراسم را بر عهده داشت. دو شبکه اف‌ایک و وی‌اچ‌وان اولین نامزدی عمده خود را در این سال دریافت کردند. برنامه "" به‌صورت همزمان در تمام شبکه‌های اصلی پخش شد، بر همین اساس نامزد یکی از شبکه‌های زیر نشده‌است.
"فرندز" پس از ۴ بار نامزدشدن در طول ۷ فصل نخست، جایزهٔ مجموعه تلویزیونی کمدی برجسته را بدون نامزدشدن در بخش‌های بهترین کارگردانی و بهترین نویسندگی از آن خود کرد. "همه ریموند را دوست دارند" با ۹ نامزدی عمده و ۳ جایزه عمده، پیشتاز مجموعه‌های کمدی بود. در این میان، "فریژر" پس از هشت نامزدی متوالی (شامل پنج جایزه متوالی برای پنج فصل نخست)، برای نخستین بار از نامزدشدن در بخش مجموعه تلویزیونی کمدی برجسته بازماند. این سریال برای دو فصل آخرش هم نامزد نشد.
برای سومین سال پیاپی بخش درام توسط "بال غربی" فتح شد. اضافه بر بردن سومین جایزه پیاپی در مجموعه تلویزیونی درام برجسته، تبدیل شدن "بال غربی" به سومین مجموعه تلویزیونی (درام) که ۹ نامزدی برای اعضای اصلی بازیگری‌اش کسب کرده، نقطه عطفی برای این مجموعه تلویزیونی بود. در این زمینه با "هیل استریت بلوز" در سال ۱۹۸۲ و پس از آن "قانون ال.ای." در سال ۱۹۸۹ برابر شد. "بازی تاج‌وتخت" نیز در سال ۲۰۱۹ به این نقطه عطف دست یافت. "بال غربی" همچنین با ۱۲ نامزدی از جمله رده مهمان، که برای "قانون ال.ای." موجود بود اما برای "هیل استریت بلوز" در طول فصل دومش (۸۲–۱۹۸۱) با ۹ نامزدی در دسترس نبود، رکورد جدیدی را ثبت کرد. مجموعاً "بال غربی" با ۱۳ نامزدی عمده و ۴ جایزه عمده پیشتاز تمام مجموعه‌های تلویزیونی است.
علاوه بر این، استاکرد چنینگ به باشگاه انحصاری بازیگرانی که در یک مراسم دو جایزه را بابت نقش‌های متفاوت دریافت کرده‌اند، پیوست. گذشته از آن، مایکل چکلیس به دومین بازیگر در مجموعه‌های تلویزیون کابلی مبدل گشت که جایزه بازیگر نقش اول مرد برجسته در مجموعه تلویزیونی درام را (پس از جیمز گاندولفینی به خاطر "سوپرانوز" در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱) به خاطر نقش ویک مکی در "شیلد"، در حالیکه اولین جایزه اف‌ایکس بود، بدست آورد.
برندگان در ابتدا و به‌صورت پررنگ آورده شده‌اند:Emmys.com list of 2002 Nominees & Winners
آیلو (به انگلیسی: Aylo) (با نام سابق مَن‌وین و مایندگیک (به انگلیسی: MindGeek)) یک شرکت خصوصی کانادایی است که در درجه اول بر پورنوگرافی تمرکز دارد. این شرکت متعلق به فراس آنتون، برند برگمایر، دیوید مارمورستاین و لئوناردو داسیلوا است. و بسیاری از وب سایت‌های پورنوگرافی معروف را اداره می‌کند، شامل سرویس‌های اشتراک ویدئو پورن‌هاب، رد تیوب، یوپورن، و همچنین شرکت‌های تولید فیلم بزرگسالان برزرز، دیجیتال پلی‌گراوند، من.کام، ریالتی کینگز، شان کودی، و وای‌نات‌بای.کام. دفتر مرکزی مایندگیک در لوکزامبورگ است و دفاتر دیگری در بخارست، دوبلین، لندن، لس آنجلس و مونترآل نیز دارد. سخنگوی این شرکت معتقد است که مایندگیک (آیلو) «یکی از پنج شرکت برتر مصرف کننده پهنای باند در جهان هستند.».
این شرکت تحت چندین پرونده قضایی قرار گرفته و علیه رقبای خود اقامه دعوی کرده‌است. مایندگیک (آیلو) در کالیفرنیا به دلیل میزبانی وبسایت پورنوگرافی GirlsDoPorn که بدون رضایت بازیگران ویدئوهای آنان را پخش می‌کرد، مورد شکایت قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۲۱، یک شکایت دسته جمعی با ادعاهای مشابه در مونترآل برای افرادی که عکس و فیلم‌های مستهجن آنان در زیر سن قانونی گرفته شده و بدون رضایت در سایت‌های مایندگیک (آیلو) منتشر شده باشد انجام شد که از سال ۲۰۰۷ شامل می‌شود. در این شکایت آمده بود که مایندگیک (آیلو) آگاهانه در مورد «شواهد فزاینده قاچاق جنسی، شرکای تجاری خود را مورد تحقیق یا بازجویی قرار نداده‌است.». در فوریه ۲۰۲۱، یک شکایت مدنی در ایالات متحده علیه مایندگیک (آیلو) به نمایندگی از قربانیان قاچاق جنسی کودکان که مطالب آنان در پورن‌هاب آپلود شده بود، راه اندازی شد. بسیاری از رسانه‌های روزنامه‌نگاری این شرکت را به داشتن انحصار در صنعت پورنوگرافی آنلاین متهم می‌کنند، به طوری که ۳ سایت از ۱۰ سایت مشهور پورنوگرافی متعلق به مایندگیک (آیلو) است.
مایندگیک تحت ساختار پیچیده‌ای از چندین شرکت در کشورهایی مانند جزایر ویرجین بریتانیا، کانادا، کوراسائو، قبرس، آلمان، ایرلند، لوکزامبورگ، موریس، هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. که این ساختار برای اجتناب از پرداخت مالیات شرکتی است؛ با شرکت‌های صورتحساب در ایرلند، شرکت‌های تابعه در کوراسائو و دارایی‌هایی در قبرس و لوکزامبورگ، همه کشورهایی که به عنوان بهشت مالیاتی شناخته شده‌اند یا قوانین مالیاتی ضعیفی دارند. کانادا دارای معاهدات مالیاتی ویژه با لوکزامبورگ، مقر قانونی مایندگیک است به طوری که به عنوان یک شرکت تابعه کانادایی از پرداخت مالیات معاف است.
اکثر کارمندان در دفتر مرکزی در مونترآل کار می‌کنند که بیش از ۱۰۰۰ نفر در آن شاغل هستند.
در سال ۲۰۱۳، وب سایت خبری صنعت بزرگسالان XBIZ مایندگیک را به عنوان «بزرگترین اپراتور سرگرمی بزرگسالان در سطح جهان» توصیف کرد. و یکی از سخنگویان این شرکت که در سال ۲۰۱۳ با روزنامه "ایرلند مستقل" مصاحبه کرد، اظهار داشت که آنها «یکی از پنج شرکت برتر مصرف‌کننده پهنای باند در جهان» هستند. یک سایت بررسی پورنوگرافی اینترنتی، گزارش داده که ۱۶۴ سایت پورنوگرافی در مالکیت یا نمایندگی شرکت مایندگیک است.
گزارش شده که تسلط مایندگیک بر صنعت پورنوگرافی آنلاین ممکن است نتایج منفی در پی داشته باشد زیرا قدرت انحصاری قابلیت کنترل تولید و توزیع را دارد.
مایندگیک از سال ۲۰۱۱ حامی ASACP (انجمن سایت‌های مدافع حمایت از کودکان) بوده‌است. ASACP یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که با پورنوگرافی کودکان مبارزه می‌کند و هدف انجمن ارتقای اثربخشی فناوری فیلتر کردن محتوای والدین از طریق ارائه برچسب RTA («محدود به بزرگسالان») است که می‌تواند توسط مدیران وب سایت‌های بزرگسالان پیاده‌سازی شود.
در آلمان، ژوئیه ۲۰۲۱، از سال ۲۰۲۰ پرونده‌هایی توسط کمیسیون حفاظت از رسانه‌های جوانان در دادگاه دوسلدورف تشکیل شده که از شرکت‌های تابعه مایندگیک می‌خواهد پروتکل‌های تأیید سن را اعمال کنند. چهار کانال پورنوگرافی اجرای این درخواست را رد کرده‌اند: برخی رسانه‌های خبری آلمان گزارش دادند که آنها یو پورن، پورن هاب و مای دیرتی لابی متعلق به مایندگیک و اکس همستر هستند.
در دسامبر ۲۰۲۰، مایندگیک در کالیفرنیا به دلیل میزبانی وبسایت پورنوگرافی GirlsDoPorn که بدون رضایت بازیگران ویدئوهای آنان را پخش می‌کرد، مورد شکایت قرار گرفت. . چهل شاکی خواستار غرامت ۸۰ میلیون دلاری از جمله ناراحتی، طرد شدن، ضربه روحی و اقدام به خودکشی شدند. در این شکایت آمده که مایندگیک قطعاً از اوایل سال ۲۰۰۹ تا پاییز ۲۰۱۶ از قاچاق جنسی این شرکت اطلاع داشت، اما تا زمانی که شرکت منحل شد به همکاری با GirlsDoPorn ادامه داد. همچنین این شکایت ادعا شده که مایندگیک نتوانسته ویدیوهای GirlsDoPorn را علی‌رغم درخواست‌های حذف توسط قربانیان، در دسامبر ۲۰۲۰ حذف کند. ده زن دیگر به این دعوی پیوستند. پرونده در اکتبر ۲۰۲۱ با شرایط نامشخصی حل و فصل شد.
در فوریه ۲۰۲۱، یک شکایت دسته جمعی مدنی به نمایندگی از قربانیان قاچاق جنسی کودکان علیه مایندگیک در آلاباما انجام شد و ادعاهایی را علیه مایندگیک /پورن هاب مطرح کرد. این دادخواست استدلال‌هایی در مورد نحوه بارگذاری محتوای جنسی از کودکان در پورن هاب و سود بردن از آنها ارائه کرد. نیکلاس کریستوف روزنامه‌نگار روزنامه "نیویورک تایمز" در مقاله ای در دسامبر ۲۰۲۰ نیز این موارد را فاش کرده بود. در این شکایت، ادعاهای مطرح شده از طرف قربانیان توسط شرکت‌های حقوقی بی شماری از جمله مرکز ملی حقوقی استثمار جنسی مطرح شده‌است،
PGI (قبلاً The Portland Group, Inc.) شرکتی بود که مجموعه ای از کامپایلرهای تجاری Fortran، C و C++ را برای سیستم‌های محاسباتی با کارایی بالا تولید کرد. در ۲۹ جولای ۲۰۱۳، این شرکت توسط انویدیا خریداری شد."NVIDIA Pushes Further Into High Performance Computing With Portland Group Acquisition". NVIDIA. July 29, 2013 از ۵ آگوست ۲۰۲۰، فناوری " کامپایلرها و ابزارهای PGI " بخشی از محصول Nvidia HPC SDK است که به صورت رایگان از Nvidia دانلود می‌شود.
گروه پورتلند در سال ۱۹۸۹به عنوان یک شرکت خصوصی با استفاده از فناوری کامپایلر توسعه یافته و خریداری شده از شرکت Floating Point Systems تأسیس شد. محصولات اولیه این شرکت، کامپایلرهای Fortran و C، در سال ۱۹۹۱ عرضه شدند و پردازنده i860 اینتل را هدف قرار دادند. این کامپایلرها در ابررایانه‌های اینتل مانند iPSC/860، Touchstone Delta و Paragon مورد استفاده قرار گرفتند و کامپایلرهای منتخب برای اکثر پلتفرم‌های i860 بودند.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، PGI عمیقاً در توسعه Fortran با کارایی بالا یا HPF، یک پسوند زبان موازی داده به Fortran 90 که یک رابط برنامه‌نویسی قابل حمل برای طیف گسترده‌ای از معماری‌ها فراهم می‌کند، درگیر بود. PGI یک کامپایلر HPF به نام PGHPF را تا آخرین نسخه آن، ورژن ۱۵٫۱۰، در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ عرضه کرد.
در سال ۱۹۹۶، PGI کامپایلرهای x86 را برای ابرکامپیوتر قرمز ASCI در آزمایشگاه ملی Sandia توسعه داد، اولین سیستم کامپیوتری برای حفظ عملکرد ترافلوپ. در سال ۱۹۹۷، PGI کامپایلرهای x86 را برای استفاده عمومی در ایستگاه‌های کاری لینوکس منتشر کرد.
گروه پورتلند توسط STMicroelectronics در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۰ خریداری شد. در طول مالکیت STMicroelectronics , PGI به‌عنوان یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به تولید کامپایلرها و ابزارهای محاسباتی با کارایی بالا (HPC) برای Linux, Windows, Mac OS و سری STMicroelectronics ST100 از هسته‌های DSP تعبیه‌شده فعالیت می‌کرد.
PGI عمیقاً در گسترش استفاده از GPGPU برای محاسبات با کارایی بالا، توسعه CUDA Fortran با Nvidia و PGI Accelerator Fortran و کامپایلرهای C که از دستورالعمل‌های برنامه‌نویسی استفاده می‌کنند، مشارکت داشته‌است. PGI و NVIDIA هر دو در مشخصات دستورالعمل‌های استاندارد جدید OpenACC برای محاسبات GPU از زمانی که برای اولین بار در ۳ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد، شرکت کرده‌اند. در ۲۱ می ۲۰۱۳، PGI یک کامپایلر برای زبان OpenCL روی پردازنده‌های چند هسته ای ARM منتشر کرد.
انویدیا PGI را از STMicroelectronics در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۳ خریداری کرد و فناوری PGI را تحت خط تولید " PGI Compilers and Tools " عرضه کرد. در ۵ آگوست ۲۰۲۰، انویدیا اعلام کرد که خط تولید " کامپایلرها و ابزارهای PGI " به یک محصول جدید NVIDIA HPC SDK تبدیل شده‌است که به صورت دانلود رایگان از Nvidia در دسترس است. Nvidia HPC SDK شامل کامپایلرهای PGI تغییر نام‌گذاری شده و ویژگی‌های اضافه شده برای توسعه برنامه‌های HPC است.
کامپایلرهای PGI از بهینه‌سازی جهانی، برداری، خط لوله گذاری نرم‌افزار و قابلیت‌های موازی سازی حافظه مشترک با هدف قرار دادن پردازنده‌های اینتل و AMD استفاده می‌کنند. PGI از زبان‌های سطح بالا زیر پشتیبانی می‌کند:
در لیست زیر اسامی کامپایلرهای PGI است که تغییر نام داده و در Nvidia HPC SDK اراِئه شده‌اند:
PGI همچنین یک اشکال‌زدای موازی، PGDBG، و یک نمایه‌کننده عملکرد، PGPROF، ارائه کرد که هر دو از موازی‌سازی OpenMP و MPI در لینوکس، ویندوز و سیستم‌عامل مک پشتیبانی می‌کردند. در ویندوز، کامپایلر و دیباگر PGI Fortran به‌طور کامل در Microsoft Visual Studio به عنوان محصولی به نام PGI Visual Fortran (PVF) ادغام شد. پشتیبانی از سیستم عامل مک و محصول PVF پس از انتشار نسخه PGI 19.10 در ۶ نوامبر ۲۰۱۹ متوقف شد.
در لیست زیر اسامی ابزارهای برنامه‌نویسی PGI که از دور خارج شده‌اند و با سایر ابزارهای برنامه‌نویسی انویدیا در Nvidia HPC SDK جایگزین شده‌اند.
جارد جنسر (؛ زادهٔ ) یک وکیل بین‌المللی حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است و مدیر اجرایی شرکت حقوقی پرسئوس استراتژی را بر عهده دارد. وی همچنین مشاور ویژه سازمان کشورهای آمریکایی است و مسئولیت حمایت آن را عهده‌دار است. او همچنین یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی مجموعه تلویزیونی جدید آمازون استودیوز می‌باشد که این مجموعه تلویزیونی با اقتباس از زندگی او و اورلاندو بلوم ساخته شده‌است. جنسر یکی از اعضای ارشد مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ است و قبلاً از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ یکی از همکاران مرکز کار برای سیاست حقوق بشر در دانشگاه هاروارد بود. علاوه بر این از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ عضو میهمان بنیاد موقوفه ملی برای دمکراسی بوده‌است.National Endowment for Democracy (1 November 2006)."NED Welcomes Fall 2006 Reagan-Fascell Democracy Fellows". Retrieved 21 October 2013. او در اوایل کار خود، سازمان غیرانتفاعی «آزاد کنید حالا» را تأسیس کرد که توسط مجله حقوق ملی به عنوان یکی از ستارگان در حال ظهور زیر ۴۰ سال واشینگتن نامگذاری شد.National Law Journal (13 July 2009). "40 Under 40". The National Law Journal. Retrieved 17 October 2013.
جنسر به عنوان وکیل بین‌المللی برای تعدادی از فعالان برجسته حقوق بشر و زندانیان سیاسی، از جمله واتسلاف هاول، آنگ سان سو چی، دزموند توتو، الی ویزل، انور ابراهیم معاون سابق نخست‌وزیر مالزی، لئوپولدو لوپز سیاستمدار ونزوئلایی، رئیس‌جمهور سابق مالدیو، محمد نشید و لیو شیائوبو و همسرش لیو شیا بوده‌است. در ۲۰۱۳، جایزه بین‌المللی حقوق بشر انجمن کانون وکلای دادگستری آمریکا را دریافت کرد،American Bar Association (6 August 2013). “Lawyer Jared Genser to receive International Human Rights Award from American Bar Association”. ABA News. Retrieved 17 October 2013. و در ۲۰۲۰ جایزه رهبری جهانی بنیاد تالبرگ / الیاسون را دریافت نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی هنر شده‌است.
جنسر در نیوهیون، کنتیکت به دنیا آمد و در حومه مریلند بزرگ شد. جنسر مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کرنل در ۱۹۹۵ دریافت کرد. او متعاقباً مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته سیاست عمومی از دانشکده دولتی جان اف کندی در دانشگاه هاروارد دریافت کرد، وی فارغ‌التحصیل خدمات عمومی از دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان شد. او همچنین یک محقق در مدرسه رائول والنبرگ در دانشگاه عبری اورشلیم بوده‌است.
جنسر کار خود را به عنوان مشاور در مدیریت کمپانی مک‌کینسی آغاز کرد. او بعداً به شرکت دی‌ال‌ای پایپر پیوست و با این کمپانی شریک شد. در ۲۰۱۱ آنجا را ترک کرد تا شرکت حقوقی پرسیوس استراتژی که خاص حقوق بشر می‌باشد را تأسیس کند.McDonough, Molly (5 July 2011). “Partner Leaves DLA to Launch Firm Focused on International Human Rights Issues”. ABA Journal. Retrieved 14 October 2013.
جنسر استادیار حقوق در مرکز حقوق دانشگاه جرج‌تاون است، وی در گذشته در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان و دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا تدریس کرده‌است. در ژوئن ۲۰۱۴ اعلام شد که او با شرکت روابط عمومی لیویک در رابطه با «روایت رسانه‌های بین‌المللی و محلی» پیرامون تلاش‌های دولت نیجریه در مورد ربودن دختران دانش آموز چیبوک شراکت خواهد داشت. در اکتبر ۲۰۲۰، جنسر توسط لوئیس آلماگرو، دبیرکل OAS، به عنوان مشاور ویژه در مسئولیت حمایت از سازمان کشورهای آمریکایی منصوب گردید.
جنسر عضو مادام العمر شورای روابط خارجی و همکار انجمن سلطنتی هنر است. او در ۲۰۰۸ به عنوان عضو پروژه آمریکایی بریتانیایی انتخاب شد. در ۲۰۰۹ او به عنوان نماینده اجلاس رهبران جوان آسیا که شامل ۲۱ انجمن آسیا می‌شود و همچنین به عنوان عضو رهبران جوان ایالات متحده و ژاپن انتخاب شد. جنسر از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ از رهبران جوان مجمع جهانی اقتصاد و یکی از اعضای شورای برنامه جهانی حقوق بشر مجمع جهانی اقتصاد (۲۰۱۰–۲۰۱۱) بود. در ۲۰۱۱ در میان رهبران جوان به عنوان رئیس بنیاد فرانسوی-آمریکایی انتخاب شد. او برنده جایزه چارلز برونفمن و جایزه آزادی مبارزان آزادی کره شمالی است. او علاوه بر واجد شرایط بودن برای وکالت در مریلند و ناحیه کلمبیا، وکیل انگلستان و ولز نیز هست.
فلای‌وان آرمنیا () در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد. این شرکت هواپیمایی گواهینامه AOC را در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۲۱ دریافت کرد. این ایرلاین به زودی فروش بلیت را آغاز کرده و قصد دارد از فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس ایروان پرواز کند. اطلاعات در مورد جدول زمانی و مسیرها در www.flyone.am یا گوگل پلی یا در اپل‌استور از طریق برنامه تلفن همراه در دسترس خواهد بود.
تی-۵۰ گلدن ایگل () یک هواپیمای آموزشی پیشرفته تک‌موتوره و محصول مشترک کره جنوبی و ایالات متحده آمریکاست. این هواپیمای آموزشی در کشورهای تایلند، اندونزی، فیلیپین، عراق و کره‌جنوبی به عنوان هواپیمای آموزش پیشرفتهٔ خلبانی و هواپیمای رزمی استفاده می‌شود. این هواپیما از معدود هواپیماهای آموزشی است که توانایی گذر از سرعت صوت را دارد."Domestic Light Attack Jets Due in 2013" . The Korea Times, 30 December 2008.
مارک دریکفورد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی از حزب کارگر ولز است که به عنوان وزیر اول ولز و رهبر دولت ولز از سال ۲۰۱۸ فعالیت می‌کند. او قبلاً در دولت ولز به عنوان وزیر دارایی کابینه از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ و وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی از سال ۲۰۱۶ خدمت کرده‌است. ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶. دریکفورد برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو سند Senedd (MS) برای غرب کاردیف انتخاب شد.
دریکفورد در کارمارتن در غرب ولز به دنیا آمد. او لاتین را در دانشگاه کنت و دانشگاه اکستر فرا گرفت. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در کالج دانشگاه سوانسی و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در دانشگاه ولز، کاردیف مشغول تدریس بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ او استاد سیاست اجتماعی و علوم اجتماعی کاربردی در دانشگاه کاردیف بوده‌است.
دریکفورد در انتخابات مجلس ملی ولز در سال ۲۰۱۱ برای کاردیف وست انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، کاروین جونز، وزیر اول، دریکفورد را به عنوان وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی به دولت ولز منصوب کرد. او از سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به عنوان وزیر دارایی کابینه و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان وزیر برگزیت خدمت کرد. در سال ۲۰۱۸، به عنوان جانشین جونز به عنوان رهبر کارگر و وزیر اول ولز انتخاب شد. او واکنش دولت ولز را در رابطه با دنیاگیری کووید-۱۹ در ولز رهبری کرده‌است. در انتخابات سند در سال ۲۰۲۱، دریکفورد رهبری حزب کارگر ولز را به دست آورد تا ۳۰ کرسی، اکثریت را به دست آورد و دوباره به عنوان وزیر اول منصوب شد.
دریکفورد به‌طور گسترده به جناح چپ حزب کارگر تعلق دارد و توسط برخی از اعضای گروه‌های کارگری ولز و [مومنتوم (سیاست بریتانیا)[|مومنتوم]] حمایت می‌شود.
او تنها عضو کابینه در هر بخش از بریتانیا بود که از جرمی کوربین در تلاش برای رهبری ملی حزب کارگر در سال ۲۰۱۵ حمایت کرد، در حالی که او وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی بود.
جان فورد (۱۵۸۶۱۶۳۹) نمایشنامه‌نویس و شاعر انگلیسی از دورهٔ الیزابتی و جاکوبی بود. نمایشنامه‌های او عمدتاً در مورد درگیری بین هوای نفس و وجدان است. با اینکه فورد در درجه اول به عنوان یک نمایشنامه‌نویس یاد می‌شود، او همچنین تعدادی از اشعار دربارهٔ عشق و اخلاق نوشته‌است.
فورد برای تراژدی "افسوس که او یک فاحشه است" (۱۶۳۳)، یک درام خانوادگی با یک خط طرح دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین برادر و خواهر، شناخته شده‌است. عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان "جیووانی و آنابلا" شناخته می‌شد و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "خجالتی" فقط با عنوان "برادر و خواهر" شناخته می‌شد.William Francis Collier, "A History of English Literature in a Series of Biographical Sketches," London, T. Nelson, 1871; p. 170. این قطعه که در زمان خودش "تکان‌دهنده" محسوب می‌شد، همچنان به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می‌شود.
جان فورد در ۱۵۸۶ در روستای ایلسیتگتون در دوون، انگلستان متولد شد و در ۱۷ مارس ۱۵۸۶ در کلیسای ایلسینگتون، دوون غسل تعمید داده شد. او پسر دوم توماس فورد (۱۵۵۶–۱۶۱۰) از خانوادهٔ باگتور در ایلسینگتون و همسرش الیزابت پوپهام (درگذشت ۱۶۲۹) از خانواده پوپهام از هانتورث در سامرست بود.Vivian, Lt.Col. J.L. , (Ed.) The Visitations of the County of Devon: Comprising the Heralds' Visitations of 1531, 1564 & 1620, Exeter, 1895, p.349, pedigree of Ford of Nutwell. No first name given for her father "..Popham of Huntworthie" بنای یادبود او در کلیسای ایلسینگتون وجود دارد.Vivian, p.349 پدر بزرگ توماس فورد، جان فورد از اشبرتون (درگذشت ۱۵۳۸)Vivian, p.652 (پسر و وارث ویلیام فورد چگفوردVivian, p.349, pedigree of Ford بود که املاک باگتور را در محله ایلسینگتون خریداری کرد و وارثان مردش پی در پی جای خود را گرفتند.Risdon, Tristram (died 1640), Survey of Devon, 1810 edition, London, 1810, p.135 امروزه یک عمارت الیزابتین از فورد در باگتور باقی مانده‌است.Pevsner, Nikolaus & Cherry, Bridget, The Buildings of England: Devon, London, 2004, p.507; Hoskins, W.G., A New Survey of England: Devon, London, 1959 (first published 1954), p.415Lysons (1822) gives the following description of the Ford family: "Ford, of Chagford, &c. — Eight descents of this family are described in the visitation of 1620. Prince supposes them to have been descended from the Fords, of Fordmore, in Moreton Hampsted, settled there as early as the 12th century; the heiress of that family married Charles, of Tavistock. The Fords, of Chagford, settled there in consequence of a marriage with the heiress of Hill. John, the fourth in descent, who was of Ashburton, married the heiress of Holwell, by whom he had a daughter and heiress married to St. Clere. The son of a second marriage continued the family. John Ford, of Bagtor, married the heiress of Drake, of Spratshays, in Littleham, and was father of Sir Henry Ford, of Nutwell, who was chief secretary for Ireland, under Arthur Capel, Earl of Essex, and was buried at Woodbury, in 1684: he left a son Charles, supposed to have died in his minority, and three daughters, married to Drake, (ancestor of George Drake, Esq. , of Ipplepen,) Holwill, and Egerton. John, second son of John Ford above mentioned, continued the line at Ashburton; Mr. John Ford, who died in 1677, is supposed to have been the last of the branch: there was another younger branch at Totnes.
Arms: — Party per fesse, A. and S. , in chief, a greyhound current; in base, an owl within a border engrailed, all counterchanged.
Crest: — A demi-greyhound, charged with a bend, Argent, collar'd, Or, between 2 apple branches fructed of the second".(Lysons, Samuel & Daniel. (1822). "Magna Britannia: volume 6: Devonshire, Families removed since 1620." pp. CLXXIII-CCXXV.
فورد حرفه دراماتیک خود را با کمک به نمایشنامه‌های دیگر به عنوان نویسندهٔ همکار با نمایشنامه‌نویس‌های معتبرتر آغاز کرد، امری که در آن دوره معمول بود. شش چنین نمایشنامه‌هایی از او باقی مانده‌اند:
پس از ۱۶۲۶ فورد به یک نویسنده مستقل تبدیل شد و هشت نمایشنامهٔ دیگر نوشت:
علاوه بر اشعار یاد شده چند شعر دیگر نیز از فورد باقی مانده‌است. جان گاف آهنگساز استرالیایی در دهه ۱۹۲۰ اثر فورد «زیباییِ زیبایی» را به موسیقی تبدیل کرد.
افسوس که او یک فاحشه است یک درام تراژدی از جان فورد است که برای اولین بار ۱۶۲۶ یا بین ۱۶۲۹ و ۱۶۳۳ میلادی توسط مردان ملکه هنریتا در تئاتر کاک‌پیت اجرا شد. این درام برای اولین بار در سال ۱۶۳۳ در قالب رحلی توسط نیکلاس اوکس برای کتاب‌فروشی ریچارد کالینز منتشر شد. فورد این اثر را به جان مردونت، ارل اول پیتربورو و بارون تروی اختصاص داده‌است.
این قطعه برجسته‌ترین اثر فورد محسوب می‌شود و در قالب یک درام خانوادگی داستان آن دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین یک برادر و خواهر است. این قطعه که در زمان خودش "تکان‌دهنده" محسوب می‌شد، همچنان به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می‌شود و الهام‌بخش آثار متعددی بوده‌است.
عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان «جیووانی و آنابلا» و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "مؤدب‌تر" با عنوان «برادر و خواهر» شناخته می‌شد.William Francis Collier, "A History of English Literature in a Series of Biographical Sketches," London, T. Nelson, 1871; p. 170.
عنوان «Tis Pity She's a Whore» (افسوس که او یک فاحشه است) عبارتی تحریک‌آمیز است که به آنابلا، شخصیت اصلی نمایشنامه، اشاره دارد، که درگیر رابطه‌ای جنجالی با برادرش جیووانی می‌شود. این عنوان بیان دارد که آنابلا به دلیل اعمال خود به یک «Whore» (فاحشه) تبدیل شده‌است، اما عبارت «Tis Pity» (افسوس) نشان می‌دهد این امر مایه تاسف است، زیرا وضعیت تا حدودی خارج از کنترل او است یا اینکه او قربانی احساسات خود شده‌است.
این عنوان اغلب به عنوان تفسیری در مورد قدرت مخرب میل و عواقب غم‌انگیزی که می‌تواند از شهوت کنترل‌نشده ناشی شود تفسیر می‌شود. همچنین نشان می‌دهد که نمایشنامه قصد دارد احساسات اخلاقی مخاطب خود را شوکه کند و به چالش بکشد، زیرا زنا با محارم موضوعی تابو در جامعه است.
جیووانی، که به تازگی از دانشگاهی در بولونیا به شهر پارما بازگشته، شور و شوق نامناسبی برای رابطهٔ جنسی با خواهرش آنابلا در پیش گرفته و درام با بحث در مورد این مشکل اخلاقی بین جیووانی و پدر روحانی بوناونتورا آغاز می‌شود. کشیش بوناونتورا تلاش می‌کند تا جیووانی را با وجود استدلال پرشورش، متقاعد سازد که این کار بد است؛ وی در نهایت او را متقاعد می‌کند که حداقل سعی کند احساسات خود را از طریق توبه رهایی ببخشد.
آنابلا در همین حال توسط تعدادی از خواستگاران از جمله برگتو، گریمالدی، و سورانزو احاطه شده، اما به هیچ‌کدام‌شان علاقه‌ای ندارد. جیووانی در نهایت به او می‌گوید که چگونه احساس می‌کند (بدیهی است که در تلاش‌هایش برای توبه شکست خورده) و در نهایت با هم راضی می‌شوند. آنابلا که مدرس خصوصی پوتانا است، این موضوع با را پوتانا مطرح کرده و او این رابطه را تشویق می‌کند. خواهر و برادر رابطه جنسی خود را به کمال می‌رسانند.
هیپولیتا که عاشق گذشتهٔ سورانزو است به‌طور شفاهی به او حمله می‌کند و از او خشمگین است چرا که شوهر او ریچاردتو بنابر درخواست سورانزو در سفری خطرناک فرستاده شده و نقشه اصلی این بود که ممکن است این سفر منجر به مرگ او شود، تا آن دو بتوانند با هم باشند، اما سورانزو به این عهد دیگر وفادار نیست. سورانزو او را ترک می‌کند و خدمتکارش واسکوئس وعده برای کمک به هیپولیتا برای گرفتن انتقام از سورانزو را می‌دهد و آن دو به این نتیجه می‌رسند که سورانزو را به قتل رسانده و با هم ازدواج کنند.
با این حال، ریچاردتو نمرده، بلکه در لباس مبدل با خواهرزاده‌اش فیلوتیس به صورت مخفی در پارما حضور دارد. ریچاردتو نیز قصد انتقام‌گیری از سورانزو را دارد و گریمالدی را متقاعد می‌کند که برای بُردن آنابلا، باید با چاقوی مسموم به سورانزو خنجر بزند. متأسفانه، برگتو و فیلوتیس که اکنون نامزد شده‌اند، قصد دارند مخفیانه در مکانی که ریچاردتو به گریمالدی دستور می‌دهد تا منتظر بماند، ازدواج کنند. گریمالدی به اشتباه برگتو را با چاقوی مسموم می‌زند و می‌کشد و فیلوتیس، پوجیو (خدمتکار برگتو) و دونادو (عموی برجتو) آشفته می‌شوند.
آنابلا تصمیم می‌گیرد با سورانزو ازدواج کند، زیرا می‌داند که باید با فردی غیر از برادرش ازدواج کند. او متعاقباً بیمار می‌شود و مشخص می‌شود که باردار است. سپس کشیش بوناونتورا او را متقاعد می‌کند تا قبل از اینکه حاملگی‌اش آشکار شود با سورانزو ازدواج کند.
در همین حال، دونادو و فلوریو (پدر آنابلا و جیووانی) به خانه کاردینال، جایی که گریمالدی در آن مخفی شده‌است، می‌روند تا برای عدالت گدایی کنند. کاردینال به دلیل موقعیت بالای گریمالدی امتناع می‌کند و در عوض او را به رم می‌فرستد. فلوریو به دونادو می‌گوید که منتظر باشید تا خدا عدالت را به آنها برساند.
آنابلا و سورانزو به زودی با هم ازدواج می‌کنند و مراسم آنها شامل رقصندگانی با ماسک بود؛ یکی از رقصندگان صورت خود را نشان می‌دهد و مشخص می‌شود که هیپولیتا است. او ادعا می‌کند که حاضر است با سورانزو یک لیوان شراب به سلامتی‌اش بنوشد؛ آن دو لیوان‌هایشان را بالا برده و می‌نوشند. در همین زمان هیپولیتا به او توضیح می‌دهد که در لیوان شرابش زهر انداخته و می‌خواهد او را مسموم کند. واسکوئس که پیشتر این نقشه را با هیپولیتا طرح کرده بود، جلو می‌آید و فاش می‌کند که او همیشه به ارباب خود (سورانزو) وفادار بوده و در واقع سم در لیوان هیپولیتا است. هیپولیتا با شنیدن این خبر شروع به ناسزاگویی می‌کند و با آخرین نفس‌هایش تمام افراد حاضر از جمله تازه ازدواج‌کرده‌ها را نفرین کرده و می‌میرد. ریچاردتو با دیدن آثار خشم و انتقام، نقشه‌های خود را رها می‌کند و فیلوتیس را برای نجات روحش به صومعه می‌فرستد.
وقتی سورانزو متوجه بارداری آنابلا می‌شود، بحث بین آن دو شروع می‌شود تا اینکه آنابلا متوجه می‌شود که سورانزو واقعاً او را دوست دارد و خود را در معرض احساس گناه می‌بیند. او توسط شوهرش در اتاقش محبوس می‌شود، که با واسکوئس در حال نقشه کشیدن است که چطور از همسر خیانتکار و معشوق ناشناسش انتقام بگیرد. در هنگام خروج سورانزو، پوتانا روی صحنه می‌آید و واسکوئس وانمود می‌کند که می‌خواهد با او دوست شود تا نام پدر فرزند آنابلا را به دست آورد. هنگامی که پوتانا فاش می‌کند که جیووانی پدر آن فرزند است، واسکوئس جمعی از ارازل اوباش را سراغ پوتانا می‌فرستند که او را بسته و چشمانش را به عنوان مجازاتِ اعمال وحشتناکی که او با میل نظارت و تشویق کرده، از حدقه بیرون می‌آورند.