moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قله شاهان‌کوه بختیاری با ارتفاع ۴۰۴۰ متر از سطح دریا در ۲۰ کیلومتری فریدون‌شهر واقع شده و بلندترین قله استان اصفهان و یکی از قله‌های همهم کوه‌های بختیاری می‌باشد.
چکاد شاهانکوه بختیاری بر روی خط الرأسی با همین نام وطولی بیش از ۴۳ کیلومتر قرار گرفته که جهت کلی آن هم سو با محور اصلی زاگرس یعنی شمال غربی_جنوب شرقی است و از کوه‌های متعددی تشکیل شده که از شرق به غرب عبارتند از: دری، دودکشان، چال روغن، شاهانکوه، جه جر، گورمیشان، دره غول، لاشوم، برد خیمه، چال میشان و مارک که البته در محدوده‌های شاهانکوه، گورمیشان و لاشوم تراکم زیادی از قله‌ها مشاهده می‌شود.
رشته کوه شاهان کوه بختیاری از دره وهرگان در ۴۰ کیلومتری باختر شمالی فریدون‌شهر شروع شده و رو به سوی جنوب خاوری تا دره آب میدانک، ۲۵ کیلومتری جنوب باختری فریدون‌شهر به طول حدود ۴۳ کیلومتر و عرض متوسط آن ۱۰ کیلومترمی باشد. میزان بارندگی سالانه این رشته کوه بین ۸۰۰ تا یک هزار میلی‌متر و میانگین دمای سالیانه آن بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتی گراد است. رودخانه خدنگستان، آب ترزه، آب سه پستان و آب سرداب می‌باشد و چشمه لنگان در شمال این رشته کوه قرار دارد.میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن.
گفتنی است لازم است ذکر شود این منطقه هزاران سال است که ییلاق عشایر بختیاری است.
پیمایش زمستانه خط الراس (ستیغ) شاهان کوه در اسفند ماه سال ۱۳۹۸ توسط یک تیم از باشگاه کوهنوردی اوج اراک انجام و با هدف آگاهی بخشی حفظ حیات گیاهی و جانوری زاگرس و بقای پرنده باشکوه هما که در این کوهستان زیست می‌کند، همای اوج نام گرفت.
این پیمایش از روستای کمران و رخ جنوبی چکاد دری (وری) آغاز و با گذر از ۱۸ قله اصلی و فرعی و حدود ۲۵ طول طناب فراز و فرود، با فرود از چکاد مارک و روستای دستگرد و طی حدود ۷۵ کیلومتر پایان پذیرفت.
در نهایت این برنامه در لیست سه صعود برتر فدراسیون کوهنوردی ایران در این سال قرار گرفت.
سیاهکوه کوهی در دهستان پشتکوه موگویی شهرستان فریدون‌شهر در ۲۰ کیلومتری باختر شمالی فریدون‌شهر، شمال روستای دربند با ارتفاع "۳۲۵۰" متر قرار دارد.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰.
زن افسونگر هفتمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی بریتنی اسپیرز می‌باشد که در ۲۵ مارس ۲۰۱۱ توسط شرکت «جایو رکوردز» منتشر شد و بعد از آن ناشر خود را به آرسی‌ای رکوردز تغییر داد. از لحاظ موسیقی، اسپیرز می خواست یک آلبوم رقص "تازه صدا" و "شدید" را ایجاد کند ، بنابراین سبک های رقص پاپ و الکتروپاپ را با عناصر دابستپ، تکنو و الکترو در صدای خود گنجانید. اسپیرز شروع به کار بر روی این آلبوم در دومین دوره از تور خود سیرک با هنرمندی بریتنی اسپیرز (۲۰۰۹) آغاز کرد.
اسپیرز در آلبوم با تهیه کنندگان مختلف از جمله مکس مارتین، دکتر لوک، ویلیام اربیت، فریزر اسمیث، رودنی جرکینز، بلادشی و اوانت، ویل.آی.ام و استارگیت همکاری داشته است.
سفید کوه فریدون شهر کوهی در ۴ کیلومتری جنوب فریدون‌شهر قرار دارد ارتفاع این کوه "۳۴۸۲" متر می‌باشد و رودخانه نهضت آباد از این کوه سرچشمه می‌گیرد.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰.
کوه فردان در دهستان پشتکوه موگویی شهرستان فریدون‌شهر و در ۲۷ کیلومتری جنوب باختری فریدون شهر و باختر روستای کمران با ارتفاع "۳۹۴۵" متر واقع شده است. سرچشمه آب کمران، آب کاهگان و آب سه پستان است.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰. روستاهای کمران، وزوه، کاگونک، کاهگان، دورک و کلوسه در دامنه‌های این کوه واقع هستند.
این کوه،بدلیل ریزش بهمن های مهیب در بین اهالی منطقه معروفیتی خاص دارد.
کوه سوره
این کوه در دهستان پشتکوه شهرستان فریدون‌شهر و در ۳۱ کیلومتری باختر جنوبی فریدون‌شهر در شمال باختری روستای کلوسه با ارتفاع "۳۵۵۰" متر، سرچشمه آب سه پستان و آب کلوسه می‌باشد.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰.
ستبله یا ساتاپله کوهی با ارتفاع ۳۶۶۹ از سطح دریا است که در نزدیکی شهر افوس مابین شهرستان‌های فریدونشهر و بوئین و میاندشت از توابع استان اصفهان قرار دارد.میرمحمدی، جغرافیای تاریخی فریدن.
کوه قبله کوهی است با ارتفاع ۳۷۷۰ متر که در بخش مرکزی شهرستان بوئین و میاندشت، ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهر بوئین و میاندشت و در شرق شهر افوس قرار دارد. سرچشمه آب دربند می‌باشد.میر محمدی، جغرافیای تاریخی فریدن.
نام این کوه به جهت اینکه درست در مسیر قبله قرار دارد برای مردمان ساکن در شمال شرق آن شاخصی برای قبله یابی آنها بوده است
کوه مارک کوهی است در در دهستان پیشکوه موگویی شهرستان فریدون‌شهر، جنوب روستای وهرگان و غرب روستای مازه وهرگان با ارتفاع "۳۵۰۱" متر. سرچشمه آب ترزه از این کوه می‌باشد.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰.
ساکنان مارک فامیل اسدی آسترکی (خمکاروند) از تیره کوشه می‌باشند. گر چه در دهه‌های آغازینِ قرن حاضر گروه‌های بسیاری از ایل بختیاری نیز همانند سایر ایل‌ها و عشایر ایران یکجانشین شدند، اما هنوز هم بخشی از اولاد خمکار، کوچ‌رو هستند.
تیره کاوشه یکی از تیره‌های بزرگ و مقتدر طایفه آسترکی می‌باشد که در طول تاریخ طایفه آسترکی مقتدرانه حضوری پررنگ و چشمگیر در جریانهای درون ایلی و رهبری طایفه آسترکی داشته است و همچنین. مردان بزرگی از این تیره پا به عرصه ظهور دراین طایفه گذاشته‌اند که با خرد‌ورزی و نیک‌اندیشی باعث افتخاراتی برای طایفه آسترکی بودند.
کوه هشتاد "۳۹۰۴" متر ارتفاع دارد و در غرب شهر فریدون‌شهر و در نزدیکی روستای چقیورت قرار دارد. بلندترین قله رشته کوه آخوره می‌باشد.
لاشوم یکی از قلل رشته کوه شاهان کوه در دهستان پشتکوه شهرستان فریدون‌شهر و در شمال روستای ترزه با ارتفاع ۳۴۵۰ متر سرچشمه آب ترزه می‌باشد.از کتاب دیباچه‌ای بر جغرافیای تاریخی فریدن، تألیف حمید رضا میر محمدی، چاپ نور، چاپ اول، سال ۱۳۸۰.
فریاد مجاهد به کارگردانی مهدی معدنیان و بازیگری بهمن مفید ساخته شد. این فیلم نخستین اثر سینمایی پس از انقلاب ایران بود.
پس از واقعهٔ حمله به مدرسهٔ فیضیه و کشتار طلاب و دستگیری امام خمینی، تنی چند از افراد مذهبی در شهر قم تصمیم می‌گیرند تا یک گروه انقلابی و مسلح ایجاد کنند و با رژیم پهلوی به ستیز برخیزند. در نهایت اعضای این گروه پس از چند ترور موفق دستگیر و در زندان‌های رژیم شکنجه و اعدام می‌شوند.
در فیلم تحت تأثیر فضای باز سیاسی اوایل انقلاب (سال ۵۸) به‌طور مکرر و غیرمستقیم از شعارهای تمامی گروه‌های سیاسی (مارکسیست‌ها و گروهک تروریستی مجاهدین خلق) استفاده می‌شود و آنها را مورد حمایت قرار می‌دهد. همچنین در این اثر دادگاه طراحی شده یادآور صحنه‌های محاکمهٔ خسرو گلسرخی می‌باشد.
کلید فیلمی به کارگردانی ابراهیم فروزش و نویسندگی عباس کیارستمی محصول سال ۱۳۶۴ است.
مادری دو فرزندش امیرمحمد، پنج ساله، و نوزاد شش ماهه خود را در خانه آپارتمانی تنها می گذارد و به قصد انجام کاری بیرون می رود. در فاصله ای که مادر به خانه بازمی گردد دو کودک او به ویژه امیر محمد، با مشکلات فراوانی روبرو می شوند. مادربزرگ و همسایه ها که دو کودک را در خطر می بینند و نمی‌توانند به خانه راه یابند، بیرون آپارتمان ازدحام می کنند و هر کدام با راهنمایی خود می کوشند آن دو را از خطر برهانند.
خمره یک فیلم ایرانی به کارگردانیِ ابراهیم فروزش و بازیگریِ بهزاد خداویسی و فاطمه ارزه محصول ۱۳۷۰ است. این فیلم در سالِ ۱۹۹۴، برنده جایزه‌ی یوزپلنگ طلایی از جشنواره فیلم لوکارنو شد و فیلمنامه آن نیز بر اساسِ کتابِ "خمره"، اثرِ هوشنگ مرادی کرمانی، نوشته شده‌است.
در کویر مرکزی ایران. زیر سایه درختی در انتهای حیاط مدرسه روستا ، خمره بزرگ سنگی وجود دارد که بچه های مدرسه مرتب می آیند تا از آن بنوشند. یک روز، این خمره شروع به نشت می کند. سپس مدیر مدرسه با یک مشکل اساسی روبرو می شود ...
مستندجواهرات سلطنتیبه کارگردانی ابراهیم گلستان ساخته شده است.
دلبران فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی ساخته سال ۱۳۷۹ است.
یک پسربچه افغان به ایران می‌آید و در یک قهوه‌خانه مرزی مشغول به کار می‌شود. پس از مدتی، دولت جاده‌ای را که از کنار قهوه‌خانه می‌گذرد می‌بندد و قهوه‌خانه مشتریانش را از دست می‌دهد. پسرک افغان پس از مرگ قهوه چی، میخ‌هایی را که قهوه چی پیش از مرگش از روستا خریده بود در جاده جدید می‌ریزد.
جشنواره‌های فیلم دلبران به شرح زیر است
رقص خاک فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی ساخته سال ۱۳۷۰ است.
نوجوانی به نام ایلیا، تنها و بی کس، در کوره پز خانه‌ای قدیمی کار و زندگی می‌کند. دخترکی به نام لیموآ، که با مادرش در همان کوره پزخانه به کار مشغول است، با ایلیا دوست می‌شود...
فیلم پس از بیست و چهار سال توقیف در سال ۱۳۹۴ و در گروه سینمایی هنر و تجربه اکران شد. پیش از آن و در سال هشتاد و هفت نسخهٔ حذف شده‌ای از آن از شبکهٔ سه پخش شد و سی دی آن نسخه توسط رسانه‌های تصویری به بازار ارائه شد که پس از مدتی جمع‌آوری شد. نسخهٔ اکران بدون ممیزی است.
جشنواره‌های فیلم رقص خاک به شرح زیر استفیلم رقص خاک
http://www.aecinema.ir/movie/رقص-خاک/ صفحهٔ فیلم
دان فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی محصول سال ۱۳۷۶ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
این فیلم داستان پسری که به خاطر نداشتن شناسنامه و هویت دچار مشکلاتی در زندگی خود می‌شود و به کشف حقایق رومی‌آورد.
جشنواره‌های فیلم دان به شرح زیر است جشنواره‌های فیلم دان
بهار (به انگلیسی: Springtime) یک انیمیشن کوتاه به کارگردانی آب آیورکس در سال ۱٩٢٩ منتشر شد. این انیمیشن سومین اثر از مجموعه سمفونی احمقانه بود که توسط والت دیزنی تولید شد.
<references group="" responsive="">
دت یعنی دختر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی و تهیه‌کنندگی علیرضا ظریف محصول سال ۱۳۷۲ است.وبگاه سوره سینما
شوان در یک مجتمع کارگری مسئول تهیهٔ آذوقه و نگهبان وسایل زندگی کارگران اهل خوزستان است. بلوط خواهر شوان، دچار بهت زدگی می‌شود و پدر شوان برای مداوای دخترش او را به شهر می‌برد و به هر دری می‌زند؛ اما سرانجام بی آنکه نتیجه‌ای گرفته باشد دختر را به روستای محل سکونتش بازمی‌گرداند.
جشنواره‌های فیلم دت یعنی دختر به شرح زیر است:جشنواره‌های فیلم دت یعنی دختر
نوید رئیسی، جوان ۱۷ ساله‌ای که شیفته شغل آموزگاری است، از روستا به شهری بندری می‌آید تا به عنوان آموزگار ادبیات فارسی، به استخدام دولت درآید.
جشنواره‌های فیلم گل یا پوچ به شرح زیر است:جشنواره‌های فیلم گل یا پوچ
میلاد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی و تهیه‌کنندگی علی فخر شفائی ساخته سال ۱۳۶۳ است.
یک کارمند راه آهن به دلیل مبارزه علیه رژیم سلطنتی دستگیر و به تهران منتقل می‌شود. فرزند او، میلاد، شاهد دستگیری پدر است. او همراه مادر و خواهر کوچکش راهی پایتخت می‌شود و برای یافتن پدر به زندان‌های مختلف مراجعه می‌کند.
در سال ۱۳۵۷ نوجوان روزنامه فروشی به نام حامد زادراه به دلیل پخش اعلامیه بر ضد نظام سلطنتی دستگیر و روانه دارالتأدیب می‌شود. او به مرور خود را با نوجوانان بزهکار و رفتار خشن مسئولان دارالتأدیب وفق می‌دهد، اما در عین حال مسبب اعتراض به وضع بد بهداری، غذا و بلاتکلیفی خود نیز هست.
جشنواره‌های فیلم گال به شرح زیر است:جشنواره‌های فیلم گال
حکایت آن مرد که خواب دیدبه کارگردانی اسدالله ایمن و کاظم بلوچی و بازیگری کاظم بلوچی، آتش تقی‌پور و رافی خاچاطوریان در سال ۱۳۷۰ ساخته شد.
این فیلم تلویزیونی با اقتباسی از یک داستان در دفتر ششم مثنوی مولوی ساخته شده است و حکایت مرد جوانی را بازگو میکند که در جستجوی آنچه در خواب دیده است به سفر دور و درازی میرود.
وقتی همه خوابیم فیلمی از بهرام بیضایی است، ساختهٔ سالِ ۱۳۸۷ در ایران.
چکامه چمانی (مژده شمسایی) که همسر و فرزندش را در تصادفِ رانندگی از دست داده‌است با فردی که تازه از زندان آزاد گشته آشنا می‌شود و از طرفی با فشار وکیلِ خانوادهٔ راننده برای رضایت دادن مواجه شده‌است. زندانی تازه آزادشده برای چکامه دلیل زندانی و آزاد شدنش را تعریف می‌کند . . .
فیلمنامهٔ "وقتی همه خوابیم" سالِ ۱۳۸۸ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان منتشر شد.
بیضایی در سالِ ۱۳۸۶ تصمیم به ساختِ فیلمی به نام "لبه‌ی پرتگاه" گرفت که در نهایت، به دلیل اختلاف با تهیه‌کننده، ساخته نشد. برخی از شایعات دیگر مبنی بر اختلاف بهرام بیضایی با محمّدرضا گلزار در این فیلم بود. اما تهیه‌کننده فیلم طولانی بودن زمان فیلم را عامل ساخته نشدن آن دانست. به همین دلیل بیضایی تصمیم به ساخت فیلم دیگری دربارهٔ همین موضوع گرفت. داستانِ "وقتی همه خوابیم" یادآورِ آنچه است که در ناتمام ماندنِ "لبه‌ی پرتگاه" بر بیضایی گذشت.
این اولین فیلم بیضایی در نقد سینما است. هر چند خود او اعلام نموده‌است که این فیلم در نقد سینما نیست. بلکه شرایط سینما را نشان می‌دهد بدون اینکه قضاوتی در مورد آن انجام دهد.
در دی ماه ۱۳۹۵ رضا داوودنژاد، مجریِ طرحِ فیلم، با ردّ نوشته‌های روزنامهٔ "کیهان" مربوط به حمایت نهادهای امنیتی از تولید "وقتی همه خوابیم"، گفت که نزدیک به ۶۰۰ میلیون تومان برای ساخت فیلم هزینه شده که نیمی از آن توسط سرمایه‌گذاری جوان به نام محمود شجاعی تأمین گردیده و مابقی نیز با قرض و وام.
داوودنژاد گفت: بهرام بیضایی مدام نگران بود که مبادا سرمایه این جوان (محمود شجاعی) بازنگردد و دائم هم پدرم (علیرضا داوودنژاد) به ایشان می‌گفت چون نیت ات خیر است مطمئناً اتفاق بدی نمی‌افتد. خوشبختانه بعد از اکران در جشنواره فجر، فیلم توانست در نوروز ۸۸ روی پرده برود و اکرانی منطقی داشته باشد. در خردادماه ۸۸ هم نسخه خانگی فیلم عرضه شد که اقبال به آن مثبت بود و در نهایت نه تنها سرمایه محمود شجاعی بازگشت بلکه همه چکها هم پاس شد و مقداری سود هم برای سرمایه‌گذار باقی ماند.
فیلم نخستین بار در جشنوارهٔ فیلمِ فجرِ ۱۳۸۷ به نمایش درآمد و جایزه‌هایی نیز در تدوین و چهره‌پردازی و طرّاحیِ صحنه و لباس گرفت.
امیر پوریا و امیر قادری از ناقدانی بودند که این فیلم را نپسندیدند. قادری این فیلم را دارای ویژگی‌های مشترکی با آثارِ چارلی چاپلین دانسته و نوشت: «اعتراض و مبارزه و افشاگری "وقتی همه خوابیم"، روشنفکری از این نوع، بعید می‌دانم که بتواند چیزی (بجز مجسمهٔ بی‌خدشهٔ خود استاد) را بسازد.» نوشته‌های قادری واکنش‌های فراوانی برانگیخت، از جمله مقالهٔ مفصّلی از حمید امجد در روزنامهٔ "اعتماد ملّی" به نامِ «این «نقد» کجا ایستاده‌است؟» (۱۳۸۸).
دیگرانی هم بودند که فیلم را پسندیدند؛ مثلاً جهانبخش نورایی «کیفیت» آن را همچون «نمایش ذبح و مثله کردن خلاقیت . . . به عنوان جلوه‌ای از موقعیت دردبار بشری در پای‌بندی به حقیقت و خلوص در برابر دروغ و ناخالصی» ماندگار و «از زمان و مکان و روزگار ما فراتر» می‌دانسته‌ و منیژه حکمت آن را «مانیفست سینمای ایران» شمرد.https://www.bbc.com/persian/lg/iran/2009/04/090407_mg_ma_hekmat
کلاغ فیلمی به نویسندگی و کارگردانیِ بهرام بیضایی با بازیِ حسین پرورش و آنیک شفرازیان و پروانه معصومی است که – پس از کوششِ نافرجام برای ساختنِ فیلمِ "حقایق درباره‌ی لیلا دختر ادریس" – در سالِ ۱۳۵۶ ساخته شد.
اصالت (حسین پرورش) در جستجوی موضوعی برای ساختنِ یک برنامهٔ تلویزیونی است که یک آگهی در روزنامهٔ عصر می‌بیند که نوشته دختر جوانی گم شده و یابنده با نشانی مندرج در آگهی تماس بگیرد. عکس دختر گمشده به نظر اصالت آشنا می‌آید، و می‌کوشد به یاد آورد که او را کجا دیده‌است. شب‌هنگام آسیه (پروانه معصومی) به دورهٔ هفتگی همکاران می‌رود، و موضوع دختر گمشده را به‌طور شوخی‌آمیز به میان می‌آورد. آسیه آموزگار مدرسهٔ کر و لال‌هاست و در منزل خاطرات مادرشوهرش را می‌نویسد، که از خانوادهٔ اصیل و متجدّدی بوده‌است. اصالت به نشانی داده شده در آگهی می‌رود و متوجه می‌شود که نشانی مربوط به سی سال پیش است: سنگلج. آسیه نیز به موضوع دختر گمشده علاقه نشان می‌دهد. همکارانِ اصالت موفّق می‌شوند با یک تلفن دروغین او را به تهیهٔ گزارشی از آلودگی هوا بکشانند. مادر در بازگفتنِ خاطراتش آسیه را به دوره‌ای دور می‌برد، به دیدار جاها و مردمی که دیگر نیستند. مادر در جوانی نامزدش را از دست داده و به ازدواجی کوتاه و بی‌عشق تن در داده، و اصالت را، که فرزندخوانده‌اش است، در شلوغی زمانِ جنگ در بیمارستان یافته‌است. چندی بعد مادر با شنیدنِ خبرِ دروغِ پیدا شدنِ دختر گمشده منقلب می‌شود، و آسیه که بو برده که همهٔ این مسائل با هم مربوط است به جستجو می‌پردازد و در اتاق مادر عکس دختر گمشده را می‌یابد و می‌فهمد که گمشده همانا جوانیِ مادر است.فیلم کلاغ در وبگاه سوره
در جریانِ فیلمبرداری سکانسِ نهایی نزاعی میانِ کارگردان و پروانه معصومی درگرفت، که با میانجی‌گریِ همکاران برطرف شد.پروانه معصومی، در پادکستِ "ابدیت و یک روز"
تهیه‌کننده "کلاغ" را به جشنوارهٔ جهانیِ فیلمِ تهران برد. بیضایی هم از این کار حمایت کرد: «اینکه هیچ کاری نکنیم که کاری کرده باشیم در زندگی هیچ جا به نتیجه نرسیده. اینکه هیچ کاری نکنیم که مبادا دستمان آلوده شود در هیچ جای دنیا نتیجه‌ای نداشت.» ولی نه جایزه‌ای به فیلم رسید و نه نمایشِ عمومیِ خوبی داشت: آتش‌سوزیِ سینماها در جریانِ انقلابِ ۱۳۵۷ مانعِ نمایشش شد. ولی پس از انقلاب در تلویزیون نشانش دادند.
خاطره شیبانی بر این باور بوده‌است که مسئلهٔ بنیادین در فیلم‌های بیضایی این است که آدمی جهان را چگونه می‌بیند؛ و بدین ترتیب بیضایی را پیشگام برتری دادن به درونیّات قهرمان در سینمای ایران می‌داند. وی توضیح می‌دهد که روی همین اصل، دوربین بیضایی به زاویهٔ دید آسیه، قهرمان فیلم، نزدیک می‌شود.
سالِ ۱۳۹۵ دامون نوردین ترانه‌ای به نامِ «رگبار» خوانده که در آن به فیلم‌های بیضایی، از جمله "کلاغ" و شخصیتِ آسیه، اشاره می‌شود.
عمو سیبیلو فیلمی ۲۹دقیقه‌ای است به نویسندگی و کارگردانی بهرام بیضایی از سالِ ۱۳۴۹. فیروز شیروانلو بانی ساخت این فیلم شد.
بازیگران این فیلم بچّه‌های کوی کَن هستند و صادق بهرامی در نقشِ عمو سیبیلو.
مردی میانه‌سال برای فرار از شلوغی به منزلی جدید در حاشیهٔ شهر پناه آورده است و تنها زندگی می‌کند. در کنار خانه‌اش زمینی است که کودکانی در آن فوتبال بازی می‌کنند. مرد از سر و صدای کودکان ناراضی است و در جواب کودکان سبیل او را مسخره می‌کنند. نام «عمو سیبیلو» را هم بچه‌ها برایش انتخاب کرده‌اند. مرد توپ بچه‌ها را قایم می‌کند و کودکان هر بار بیشتر اذیتش می‌کنند. تا این که مرد عصبی می‌شود و وقتی دنبال آن‌ها می‌کند، یکی از بچه‌ها از دیوار می‌افتد. چندی بعد که مرد احساس تنهایی می‌کند، کودکان را در شهر می‌یابد و آن‌ها را تا بیمارستانی تعقیب می‌کند. او با کودک آسیب‌دیده و بقیه بچه‌ها آشتی می‌کند و بچه‌ها دوباره برای بازی به کنار خانه او برمی‌گردند.
سفر فیلمی ۳۴دقیقه‌ای از بهرام بیضایی است که سالِ ۱۳۵۱ ساخته شد.
داستان دو پسربچهٔ کارگر است که یکی در جستجوی پدر و مادرش است و دیگری او را همراهی می‌کند، به این امید که این والدین موهوم کارِ بهتری برایشان پیدا خواهند کرد . . .
فضای "سفر" خیال‌آمیز و افسانه‌وار است.Hachard-Sébire & Orléan علی میرزایی به یاد آورده که این فیلم «کلی برای» بیضایی «و کانون گرفتاری ایجاد کرد.»"یک شاخه در سیاهی جنگل . . .". ص. ۵۴. کیومرث پوراحمد در مجلّهٔ "ستاره سینما" (مردادِ ۱۳۵۲) نقدی بر این فیلم نوشت. بهمن مقصودلو این فیلم را «فوق‌العاده» می‌دانسته، از این حیث که «در فضایی قوی و در مدتی کوتاه حرفش را می‌زند.» فرّخ غفّاری هم بر آن بوده که "سفر" «شاید شاهکار او باشد.»جهانبگلو، رامین (ویراستار). "ایران و مدرنیته". تهران: گفتار. ۱۳۷۹. ص. ۱۷۴.
سایه‌های بلند باد فیلمی از بهمن فرمان آراست که براساس داستان «معصوم اول» هوشنگ گلشیری و با بازی فرامرز قریبیان، سعید نیکپور و حسین کسبیان سال ۱۳۵۷ در روستای هنجن ساخته شد.
مترسکی با چهره‌ای سفید و دو دست چوبی، که دو پرنده به آن آویزان است، در کشتزار است. عبدالله (فرامرز قریبیان)، که تنها رانندهٔ روستا است، روی چهرهٔ سفید مترسک چشم و دهان و بینی می‌کشد و کلاه خود را سر آن می‌گذارد. صبح روز بعد پیرزنی به نام ننه صغری در مواجهه با مترسک از هوش می‌رود...
پ مثل پلیکان به کارگردانی پرویز کیمیاوی و بازیگری آقا سید علی میرزا در سال ۱۳۵۱ خورشیدی ساخته شد. این فیلم یکی از تاثیرگذارترین و شاعرانه‌ترین فیلم‌های مستند تاریخ سینمای ایران است بازیگر اصلی آن آقا سید علی میرزا بود. سیدعلی میرزا پیرمردی بود که در خرابه‌های ارگ طبس زندگی می‌کرد و با کمک مردم، روزگار می‌گذراند. از جوانی به دلیل اختلاف با خانواده در خرابه‌های ارگ زندگی می‌کرد و به شهر طبس نمی‌آمد. موفقیت فیلم در نمایش فضای غریب، تنها و پر مهرِ آسیدعلی میرزا، او را تبدیل به شخصیت سینماییِ جذاب و ماندگاری کرده بود.
سید علی میرزا اهل طبس در ایام جوانی‌اش عاشق دختری به نام مریم می‌شود. اما خانواده سید علی میرزا با وصلت وی با مریم شدیدا مخالفت می‌کنند و زندگی را برای میرزا، پوچ و بی معنی می‌کنند.
مریم نیز که از میرزا ناامید می‌شود بر حسب اجبار با مرد دیگری ازدواج می‌کند و زندگی میرزا را به یاس مطلق مبدل می‌کند. ادامه زندگی بدون مریم به حدی برای میرزا دردآور و غیر قابل تصور می‌شود که چاره ای جز جنون نمی‌یابد.
میرزا با دلی شکسته جلای شهر و خانواده می‌کند و چون جغد شومی به مدت ۴۰ سال به تنهایی در ارگ مخروبه شهر طبس ماوا می‌گزیند. مردم وی را دیوانه می‌پندارند و دست به آزار و اذیتش می‌برند.
پس از زلزله شایع شد كه مردم طبس پیکر او را از زیر آوار بیرون آورده اند و در محوطه امامزاده این شهر دفن كرده اند، اما پس از ۲۳ سال و در سال ۱۳۸۱ زمانی كه كارشناسان میراث فرهنگی برای بازسازی و احیای ارگ طبس به آن جا رفتند پیکر او را سالم پیدا كردند.
زمانی كه ارگ طبس زیر نظر میراث استان خراسان بود، برای خاكبرداری و یافتن پلان اصلی بنا اقدام شد. در مراحل پایان كار، در یكی از بخش های ارگ، پیکر او را تقریبا سالم، پیدا كردند. پوست بدن، صورت و لباس های او هیچ تغییری نكرده بود. اما به نظر می رسید پیکر از داخل پوسیده باشد، با این حال پیکر را به راحتی بلند كرده و حركت داده شد. صورت او سالم و از روی عكس و فیلم های موجود كاملا قابل شناسایی بود.
و این تعجب همه را برانگیخته بود، چون طبس شهر گرمسیری است.
برخی از مردم طبس برای او احترام زیادی قایل بودند با این حال مردم طبس خواستند او را در ارگ طبس دفن كنند. با موافقت مسئولان، پیکر او در یكی از راهروهای ارگ دفن شد. در این مراسم تمام مردم جمع شده بودند، به طوری كه تا به امروز در هیچ مراسم تشییعی در طبس، چنین جمعیتی دیده نشده بود شاید این جریان مردم را به یاد دفن کردن عزیزان و نزدیکانشان در زمان زلزله ۵۷ طبس می انداخت.در باره او می گویند: آدم خاصی بود و بعد از فوت پدرش رفتارهای بعضی از اقوام باعث شد از مردم دوری كند. حتی عده ای به او مجنون می گفتند. در صورتی كه او، شخصی باهوش، باسواد و خوش ذوق بود و شعر می گفت و خط بسیار خوشی نیز داشت. اشعاری كه در فیلم خوانده می شود، متعلق به مرحوم آسید علی میرزا است. او روی دیوارهای ارگ نیز با خط خود اشعار زیادی نوشته بود.
ایران سرای من است فیلمی به کارگردانی پرویز کیمیاوی محصول سال ۱۳۷۷ است.
سهراب نویسنده جوان کرمانی در تدارک تألیف کتابی دربارهٔ تاریخ شعر کهن ایران است و برای دریافت مجوز چاپ کتابش در راه تهران در کویر گم می‌شود. در راه با شخصیت‌های عجیبی آشنا می‌شود و شاعران قدیمی در برابر او ظاهر می‌شوند. عاقبت از طریق قنات‌های خشک کویر از راهروهای متروی تهران سر درمی‌آورد.
باغ سنگی فیلمی مستند به کارگردانی پرویز کیمیاوی است. این فیلم در سال ۱۹۷۶ جایزهٔ خرس نقره ای جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را از آن خود کرد. داستان فیلم برگرفته از مکانی به نام باغ سنگی در سیرجان است.
درویش خان اسفندیار پور، مردی کر و لال با خانواده‌اش در ۴۰ کیلومتری سیرجان از طریق چوپانی و باغداری زندگی می‌کند. او پس از اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۰ برای اعتراض به از دست دادن املاکش، دست از باغ‌داری برمی‌دارد تا اینکه همهٔ درختان زمین باقی ماندهٔ او خشک شوند. او به همه شاخه‌های درخت‌های میوه سنگ آویزان می‌کند و از آنها چون میوه حقیقی مراقبت می‌کند.باغ سنگی در وبگاه سوره
مغولها فیلمی به کارگردانی پرویز کیمیاوی و بازیگری فهیمه راستکار و آسد علی میرزا ساخته سال ۱۳۵۲ می‌باشد.
پرویز کیمیاوی کارگردانی است که در تدارک ساخت فیلمش به دنبال مأموریتی فنی از سوی تلویزیون به زاهدان اعزام می‌شود، در حالی که همسرش دارد روی تز دکترا با موضوع حمله مغول‌ها کار می‌کند. حمله مغول‌ها و گسترش تلویزیون و آینده سینما به شکلی کمیک به هم متصل می‌شوند و فیلم در سیری رویاوار از یک دنیا به دنیای دیگری حرکت می‌کند.
اوکی مستربه کارگردانی و نویسندگی پرویز کیمیاوی ساخته شده است که در آن چند بازیگر غیر ایرانی نیز شرکت داشته‌اند. این فیلم همزمان با به وقوع پیوستن انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ توقیف شد و هرگز به نمایش عمومی در نیامد. اوکی مستر از اولین فیلم‌های توقیف شده پس از انقلاب محسوب می‌شود. فرخ غفاری در نقش یک امریکایی استعمارگر ایفای نقش کرده است.
ویلیام ناکس دارسی (با بازی فرخ غفاری) ناگهان وارد یکی از دهات ایران می‌شود. هدف او به دست آوردن امتیاز استخراج نفت است. اهالی از او استقبال درخشانی نمی‌کنند، بنابراین سعی دارسی به تغییر دادن عقاید و سنت‌های اهالی صرف می‌شود.
او با همیاری دستیارانش دختری به نام سیندرلا (با بازی اریکا ماز) را وارد ده می‌کند. با ورود سیندرلا محصولات و مصنوعات غرب هم وارد ده می‌شود: مثل کوکاکولا، رادیو و تلویزیون. در این ده تنها یک نفر به مقابله با این پدیده‌ها به پا می‌خیزد و او پیر ده است. به مرور زمان اهالی لهجه و زبان خود را از دست می‌دهند و به انگلیسی تکلم می‌کنند.
با تمام این اوصاف ناکس دارسی هنوز اطمینان کامل به عقد قرارداد جهت استخراج نفت ندارد. در این بین تجاوزی به سیندرلا صورت می‌گیرد و این قضیه باعث می‌شود تا دارسی بتواند مستمسکی داشته باشد تا از اهالی ده ادعای خسارت کند. تاوان این خسارت هم استخراج و اکتشاف نفت است.
پیر ده، در این میان، تنها کسی است که کوشش دارد اهالی را نسبت به اصالت هایشان آگاه کند. اما اهالی آنچنان جذب زرق و برق‌های وارداتی شده‌اند که این مسئله را فراموش می‌کنند. در انتها تجاوز به سیندرلا و توهینی که از طرف ناکس دارسی به اهالی می‌شود باعث هوشیاری مردم شده و دست به اقدامی می‌زنند که موجب ویرانی خودشان و رفتن دارسی از ده می‌شود.
در آخر ده می‌ماند و نفت فروش‌ها و تمام منازل و فضای ده را که پلاستیک و کاغذ رنگی پر کرده است.
گراند سینما فیلمی به کارگردانی حسن هدایت و بازیگری عزت‌الله انتظامی، مرتضی احمدی و اکبر عبدی محصول سال ۱۳۶۷ است.
داستان دربارهٔ ورود و توسعهٔ سینما و سینماداری در ایران است و وصف مشاجره‌های موسیو روسی خان و موسیو آقایوف که جیره بگیر سفارت خانه‌های روسیهٔ تزاری و بریتانیای کبیر هستند. فردی به نام قراچه داغی که از مجاهدان مشروطه است، جوانی به نام معلا را نصیحت می‌کند که خود را در راه توسعهٔ سینما مانند عوامل اجنبی گرفتار نکند. بعد از هجوم مجاهدان به تهران و تسخیر شهر آقایوف و روسی خان بساط خود را برمی‌چینند. به توصیهٔ قراچه داغی ادارهٔ سینما به دست معلا می‌افتد.
لذت دیوانگی فیلمی مستند به کارگردانی حنا مخملباف و بازیگری بی بی گل آصف، مرضیه مشکینی (همسر مخملباف) محسن و سمیرا مخملباف محصول سال ۲۰۰۳ است.
سرایدار با نام کامل خوابنامه رحمان سرایدار فیلمی به کارگردانی خسرو هریتاش است. این فیلم محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۵۵ می‌باشد. علی نصیریان، سعید کنگرانی و اسماعیل داورفر از جمله بازیگران آن می‌باشند.
داوود نجفی (سعید کنگرانی) با پدرش رحمان (علی نصیریان)، که سرایدار یک شرکت خصوصی است، و برادر عقب مانده اش نعمت زندگی می‌کند. خواهرش اقدس آبستن است و شوهرش برای کار به کویت رفته و نگهداری از او بر مشکلات رحمان و همسرش می‌افزاید. رحمان و همسایه اش جعفر (اسماعیل داورفر)، که همکار او در شرکت است، برای کمک خرج زندگی در میهمانی‌های رئیس شرکت (خشایار) به عنوان پیشخدمت کار می‌کنند. خودشیرینی‌های جعفر باعث ارتقای مقام او می‌شود، و نتیجهٔ ندانم کاریهای رحمان تنزل مقام او است. داوود به کار فیلمسازی هشت میلیمتری علاقه دارد و دلبستهٔ ناهید (نسرین قدیری)، دختر جعفر است. داوود با تهیهٔ یک دوربین هشت میلی‌متری از پدرش، در حالتی عصبی و از خود بی خود به تلاش نافرجام برای سرقت از گاوصندوق شرکت دست زده، فیلم می‌گیرد. نمایش فیلم در تلویزیون باعث رسوایی پدر و اخراج او می‌شود. رحمان داوود را از خانه می‌راند و او به اتاقک نگهبانی پدربزرگش (اسماعیل محمدی)، که راهبان قطار است، پناه می‌برد. برادرش نعمت، در حالتی ناهوشیار، زیر قطار می‌رود و کشته می‌شود. مراسم عزاداری در شبی برگزار می‌شود که ناهید جامهٔ عروسی پوشیده‌است.
سرایدار، فیلمی است که می‌خواهد به مردم زحمتکش و تهیدست توجه نشان دهد و به اصطلاح، دردها و مشکلات آنها را نشان دهد اما همه کوشش فیلمساز به دلیل عدم آشنایی او با این مردم و مسائلشان، ناموفق می‌ماند. هریتاش زمانی مدعی بود که با یک ماه زندگی در جنوب تهران، می‌تواند با مسایل مردم آنجا آشنا شود و ظاهراً آنچه در فیلم انعکاس یافته، بیان شکسته بسته این آشنایی ناقص یه ماهه است. فیلم، مسائلی بی ارتباط با مردم مورد نظر را مطرح می‌کند و دست کم از نظر چگونگی اتفاق، شکل فکاهی به خود می‌گیرد، به علاوه که پرداخت فیلم نیز، وارفته و سطحی است.
امین تارخ در گفتگو با فریدون جیرانی در برنامه ای اینترنتی به نام "سی و پنج" اعلام کرد که قرار بود نقش سعید کنگرانی را در این فیلم وی بازی کند ولی بنا به دلایلی این کار را قبول نکرده تا اینکه سعید کنگرانی برای ایفای این نقش انتخاب شده، تارخ، جدا شدن راه خود را از این نوع سینما، در نپذیرفتن همین کار می‌داند.
به یاد نام فیلمی به کارگردانی خسرو هریتاش و با بازیگری غلامحسین نقشینه است.
سفر به سرزمین آرتور رمبو به کارگردانی داریوش مهرجویی و بازیگری نیکولاس جولی، متیو جولی و نیکول سران در سال ۱۹۸۳ ساخته شد.
بابک و دوستان به کارگردانی داستین الیس و بازیگری شهره آغداشلو و کاترین بل ساخته شد.
بابک و دوستان، داستان یک کودک ایرانی به نام بابک در آمریکاست که هنگام عید پاک مسیحی (Easter) خود را نسبت به دوستان و همسالان آمریکایی اش بیگانه و پوچ احساس می‌کند.
از سوی دیگر سال نوی ایرانی نیز نزدیک می‌شود و پسر خاله و دختر خاله ی بابک به همراه پدر و مادر خود از ایران به دیدار آن‌ها آمده‌اند.
بابک ناگهان خود را در فضایی متفاوت با گذشته و تنهایی اش احساس می‌کند. نخست نمی‌تواند خود را با فرهنگ، گفتار و رفتار مهمانانش سازش دهد اما رفته رفته با نزدیک شدن نوروز و شور و شوقی که برای نخستین بار در محیط خانوادگی او برای بزرگداشت نوروز و فراهم کردن سفرهٔ هفت سین به وجود آمده، با کمک عمو نوروز با آن‌ها کنار می‌آید و به شناخت تازه‌ای از فرهنگ و آداب و رسوم اصیل ایرانی می‌رسد
شوهر آهو خانم به کارگردانی و نویسندگی داوود ملاپور و بازیگری مهری ودادیان ساخته شد.
مردی میانه سال متدینی که همسر و فرزند دارد شیفته زن بیوه‌ای به نام «هما» می‌شود و در مقابل این عشق و مسئولیت‌های خانوادگی اش با نفس خویش مبارزه می‌کند…
گل‌های داوودی فیلمی به کارگردانی رسول صدرعاملی و نویسندگی فریدون جیرانی ساخته سال ۱۳۶۳ است. این فیلم بر اساس طرحی از قاضی ربیحاوی نوشته شده‌است. از بازیگران آن می‌توان پروانه معصومی، داوود رشیدی، جمشید مشایخی، بیژن امکانیان را نام برد.
عباس صفاری (داوود رشیدی) در جریان بروز مشاجره با دوست خود باعث مرگ ناگهانی وی شده و به ۲۵ سال حبس محکوم می‌شود. با سپری شدن ۲۰ ساله محکومیت و عفو ۵ سال آخر قرار آزادی عباس صادر می‌گردد. اما روز موعود در شرایطی که همگان منتظر آزادی عباس هستند، استوار هدایت (جمشید مشایخی) خبر مرگ ناگهانی عباس را به همسرش، عصمت (پروانه معصومی) می‌دهد. اما عصمت از گفتن حقیقت به فرزند نابینای خود، جواد (بیژن امکانیان) که در آستانه برگزاری مراسم ازدواجش قرار دارد خودداری می‌کند. استوار هدایت که قبل از عزیمت به سفر عصمت را در جریان واقعیت کشته شدن عباس به دست یکی از مأمورین زندان قرار داده بود با تقاضای وی مبنی بر معرفی خود به عنوان پدر جواد و حضور در مراسم عروسی او مواجه می‌شود. جواد که به‌طور ناگهانی در جریان مکالمه استوار و مادرش قرار می‌گیرد خانه را ترک کرده و از حضور در مراسم خودداری می‌کند. اما سرانجام توسط همسرش مریم (هیلدا پیرزاد) متقاعد شده و با واقعیت مرگ پدرش کنار می‌آید.
زمستان است فیلمی به کارگردانی رفیع پیتز و با بازیگری میترا حجار است.
فیلم "زمستان است" بر اساس داستان "سفر" محمود دولت‌آبادی ساخته شده‌است.«زمستان»، سرِ تعظیمی در مقابل اخوان ثالث و دولت‌آبادی
زمستان است ماجرای خانواده ای است که از فقر و تنگدستی رنج می برند، به همین دلیل مرد خانواده برای تأمین معاش، راهی سفر به خارج از کشور می‌شود. در همین زمان که دیگر خبری از مرد نمی‌شود، کارگر جوانی که به تازگی برای کار وارد این منطقه شده‌است، پایش به زندگی آن‌ها باز می‌شود. این کارگر که «مرحب» نام دارد، پس از دیدن چند باره زن، دل به او می بازد و سپس با او ازدواج می‌کند. اما مرحب نیز که کار خود را از دست می‌دهد، ناچار به سفر می‌رود و داستان ادامه می یابد…
نار و نی فیلمی است که در سال ۱۳۶۷ به کارگردانی سعید ابراهیمی‌فر و بازیگری جهانگیر الماسی، علی‌اصغر گرمسیری، رسول نجفیان، حسین پناهی، محسن قاضی‌مرادی و بیوک میرزایی ساخته شد.
داستان فیلم دربارهٔ عکاس جوانی است که در جستجوی یافتن عکس‌های مناسبی برای نمایشِ در دستِ تمرینِ «قضیه اوپنهایمر» است که به‌طور اتفاقی با پیرمرد ناشناسی که دچار عارضه قلبی شده است، مواجه می‌گردد. عکاس جوانی، شب هنگام، او را به بیمارستان می‌رساند و بر نیمکت انتظار بیمارستان، با مرور دفترچهٔ خاطرات این پیرمرد، در فراگردی متافیزیکی، در پی روح او می‌افتد و خود را در قالب او می‌بیند و زندگی پیرمرد را از کودکی در کاشان، تا لحظهٔ مرگ مرور می‌کند و و در پایان این مسیر به معرفتی دست پیدا می‌کند که حاکی از اعتلای وجود انسانی و منش اخلاقی او است.
ایده این فیلم زمانی به ذهن ابراهیمی‌فر خطور کرد که روزی به اتفاق «حسین ایری» (که قبلاً در چند فیلمش دستیار کارگردان او بوده‌است و فیلم‌نامه نار و نی را هم بعداً به اتفاق هم نوشتند) به دیدن مرحوم ساموئل خاچیکیان رفته بودند و سالخوردگی این سینماگر، برای ابراهیمی‌فر، تداعی‌بخش این ایده بود که انسان شبیه به یک دفترچه خاطرات است و می‌توان فیلمی را ساخت که با محوریت بر این تشابه روایت خود را پیش ببرد. بدین ترتیب نگارش فیلمنامه‌ای با نام اولیه «کتابچه» آغاز شد که در نهایت به ساخت فیلم «نار و نی» منجر گردید
ابراهیمی‌فر در یادداشتی دربارهٔ این فیلم، نوشته است:
برخی از جوایز فیلم «نار و نی» به شرح زیر است:
اسب دوپا فیلمی به کارگردانی سمیرا مخملباف و نویسندگی محسن مخملباف، محصول سال ۲۰۰۸ است.
پسری فقیر برای پیدا کردن شغل باید در مسابقه‌ای با بچه‌های فقیر دیگر شرکت کند. هرکدام از بچه‌ها بهتر بتواند بچه‌ای که پاهایش را در جنگ از دست داده‌است را برای رفتن به مدرسه کول بگیرد، برنده است. مسابقه آغاز می‌شود و سرانجام پسر فقیر برنده می‌شود. پسر در مقابل دریافت ۱ دلار دستمزد روزانه، هر روز پسر بی‌پا را مانند اسب به کول می‌کشد و با خود به مدرسه می‌برد و می‌آورد. وقتی که او را بر کول خود دارد با خرها و اسب‌هایی که در کوچه رفت و آمد می‌کنند، مسابقه می‌دهد. او را در خانه به حمام می‌برد و بر تاب سوار می‌کند اما پسر بی‌پا از او ناراضی است، چون آن‌طور که او می‌خواهد هنوز برایش اسب نشده‌است.
فیلم اسب دوپا در شهر سر پل در شمال افغانستان فیلم‌برداری شده‌است. در هنگام فیلم‌برداری بمبی دستی به سوی دوربین پرتاپ شد که منجر به زخمی شدن چند نفر و کشته شدن یک اسب شد. چند ساعت پس از حادثه نیروهای آمریکایی مردی را که گفته می‌شد ایرانی است به اتهام دست داشتن در این انفجار دستگیر کردند. ۲ ماه پس از حادثه، یکی از زخمی شدگان در بیمارستان درگذشت. در اردیبهشت ۱۳۸۶، محسن مخملباف که برای شرکت در شصتمین سالگرد جشنوارهٔ کن به فرانسه دعوت شده بود، ضمن شرح این انفجار در گفت و گویی گفت: «اگر من یا اعضای خانواده‌ام کشته شوند، کار حکومت ایران است.»
حادثهٔ قریب‌الوقوع () نام فیلم درامی به کارگردانی سوسن تسلیمی است.
سوسن تسلیمی، کارگردان فیلم، در گفتگوی اختصاصی با «ماهنامهٔ سینماییِ فیلم»، دربارهٔ عنوان فیلم چنین گفت:بازیابی هویت گم‌شده: گفتگو با سوسن تسلیمی، چهارده سال بعد!، ماهنامهٔ سینمایی فیلم، سال نوزدهم، شمارهٔ ۲۷۲، صفحهٔ ۴۸ و ۴۹، مرداد ۸۰
«این یک اصطلاح سوئدی است. اگر بخواهیم تحت‌اللفظی به فارسی ترجمه‌اش کنیم می‌شود «خانه در جهنم». ولی در واقع به معنی خانه در جهنم نیست. سوئدی‌ها اصطلاحی دارند، می‌گویند: «vi tar det hus i helvete». منظورشان این است که "به زودی اتفاقی می‌افتد"، "حادثه‌ای در راه است". اسم فیلم را اگر بخواهیم ترجمه کنیم، باید چنین مفهومی را برساند…»
داستان این فیلم دربارهٔ تقابل فرهنگی میان دو نسل از مهاجران در یک خانواده در کشور سوئد است. در خانواده‌ای ۶ نفری متشکل از یک مادربزرگ، پدر، مادر، ۲ دختر و ۱ پسر، یک عروسی در راه است: عروسی دختر کوچکشان «گیتا». پدر خانواده که بیکار است، قدرت و اختیار سنتی خود را، مدتی است که از دست داده است و از این موضوع خشنود نیست، با اینحال هنوز سعی می‌کند فرزندانش را تحت کنترل خود داشته باشد و عقاید و ارزش‌های خود را، به آنان بقبولاند. زندگی و امور خانواده، با خیاطی و تلاش مادر می‌گذرد. گیتا می‌خواهد با ازدواجش، از یوغ تحکم‌های پدر خارج شود. دختر بزرگتر خانواده «مینو» با یک پسر سوئدی آشنا و از او باردار شده بود و به اجبار خانواده، بچه را سقط کرده بود. او به دلیل این سرکشی و همچنین به آن سبب که مدتی، به‌عنوان استریپر کار کرده بود، از سوی خانواده طرد شده بود و پیش آنها زندگی نمی‌کرد. اینک بخاطر عروسی خواهرش گیتا، مینو به خانه آمده تا مراسم حضور داشته باشد؛ اما این مراسم، آنگونه که انتظار می‌رود، واقعه‌ای شاد و پرنشاط نیست، چرا که پدر سعی می‌کند قدرت و تحکم سابق خود را بازیابد و آن را بر خانواده اعمال کند و بدین ترتیب، وقایع و حوادثی در راه است…
در غربت فیلمی به کارگردانی سهراب شهید ثالث و بازیگری پرویز صیاد است که در سال ۱۳۵۴ ساخته شد. نام دیگر این فیلم "دور از خانه" است و اولین فیلمی است که شهید ثالث در خارج از ایران ساخت. "در غربت" در بیست و پنجمین جشنواره فیلم برلین مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم در سال ۲۰۲۲ توسط شرکت «پرو ووبیز» در لابراتوار فیلم شیفت در آلمان اسکن و مرمت شده‌است و قرار است در سی و ششمین جشنواره فیلم ایل چینما رتیراتو (سینمای دوباره کشف‌شده) در شهر بولونیای ایتالیا نمایش داده شود.
حسین (پرویز صیاد)، کارگر مهاجر ترک، در کارخانهٔ پرس کاری در آلمان غربی کار می‌کند. او هر روز بعد از کار با مترو به محلهٔ کروتیزبرگ برلین می‌رود، که در آنجا با چند کارگر هموطنش در یک مجتمع مسکونی زندگی می‌کند. آنها، که قادر نیستند با مردم و محیط اطرافشان ارتباط برقرار کنند، زندگی یکنواخت و اندوهباری دارند. روزی هم‌اتاق حسین، که از این وضع به تنگ آمده، چمدان خود را می‌بندد و آپارتمان محل سکونتش را به قصد بازگشت به وطن ترک می‌کند.
درخت بید در سال 1984 به کارگردانی سهراب شهیدثالث و بازیگری ساخته شد.
اتوپیا () فیلمی به کارگردانی سهراب شهیدثالث محصول ۱۹۸۳ کشور آلمان (غربی) است.
پنج زن به خواست خودشان، و بنا به نیاز اقتصادی در یک فاحشه‌خانه که تحت سرپرستی یک مرد اداره می‌شود، شروع به‌کار می‌کنند. سرپرست فاحشه‌خانه در سکانس‌های مختلف، هر بار به شکلی آزارگرانه و تحقیرآمیز، زن‌های فیلم را مورد استعمار قرار می‌دهد. هرکدام از زن‌ها از جایی می‌آیند و رؤیایی دارند.
یک بار برای همیشه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سیروس الوند محصول سال ۱۳۷۰ است.
محمود، که نقاش ساختمان است و از همسرش زهرا جدا زندگی می‌کند، تصمیم دارد برای کار به ژاپن برود. محمود همسرش را به محضر می‌برد تا او را طلاق بدهد، ولی محضردار گواهی عدم حاملگی زن را می‌خواهد و آن‌ها ناگزیر به آزمایشگاه می‌روند. جواب آزمایش زهرا، به رغم تصور آن‌ها، مثبت است و زن و شوهر جوان چاره را در سقط جنین می‌بیند، اما هزینه سنگین سقط جنین و توقیف پزشکی که به آن‌ها معرفی شده موجب می‌شود که آن دو به پیرزن قابله‌ای مراجعه کنند که درانبار مخروبه‌ای در خارج شهر سکونت دارد. موقعی که زهرا با اکراه و دلهره به اتاق پیرزن قابله پا می‌گذارد محمود با مردی روبه‌رو می‌شود که همسرش پس از سقط جنین فوت کرده و برای مرافعه به آنجا آمده‌است. محمود و زهرا پس از درگیری با پیرزن و دستیارانش به خانه بازمی‌گردند و از تصمیم خود منصرف می‌شوند. دو سال از این ماجرا می‌گذرد. محمود خانهٔ مسکونی خود را رنگ می‌زند و زهرا برایش چای می‌آورَد. پسر کوچکشان در یکی از اتاق‌ها بازی می‌کند.
بازمانده فیلم سینمایی تاریخی در مورد جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸، به کارگردانی سیف‌الله داد و بازیگری سلمی المصری، جیانا عید، بسام کوسا، جمال سلیمان و غسان مسعود، محصول سال ۱۳۷۳ است.
سیف‌الله داد فیلمنامه این فیلم را بر اساس داستانی از غسان کنفانی نویسنده فلسطینی به نام نوشته‌است و موضوع آن به سال ۱۹۴۸، تشکیل اسرائیل و تسلط بر شهر حیفا بازمی‌گردد.
این فیلم در جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۷۴ جایزه ویژه هیئت داوران را کسب کرد و کاندیدای بهترین فیلمنامه و بازیگر نقش اول زن هم شد. سلمیٰ مصری هم بخاطر بازی در این فیلم لوح تقدیر دریافت کرد.
به گفتهٔ تهیه‌کننده این فیلم، منوچهر محمدی، "«بازمانده» با ۴۰ میلیون تومان هزینه تولید شد. البته بعد از آماده شدن به شدت از طرف ارشاد آن موقع بی‌مهری بود و اجازه شرکت در جشنواره فجر به آن ندادند و ما را وادار کردند بگوییم فیلم به جشنواره نمی‌رسد. بعد از آن در سال ۷۵ و بعد از اینکه برخی از مسئولان، غیر از مسئولان ارشاد فیلم را دیدند، پی به ارزش‌های آن بردند و اجازه نمایش دادند. به طور مشخص «بازمانده» قبل از جشنواره فجر سال ۷۴ تا خرداد ۷۵ در محاق توقیف بود."
عوامل فنی این فیلم بیشتر ایرانی هستند. سیف‌الله داد که کارگردانی، نویسندگی فیلمنامه و تدوین فیلم را بر عهده داشته، فیلمبرداری آن را هم علیرضا زرین‌دست به انجام رسانده، موسیقی آن ساخته مجید انتظامی و چهره‌پردازی آن هم بر عهده عبدالله اسکندری بوده‌است. اما برای بازیگران فیلم از بازیگران عرب استفاده شده و تصویربرداری آن هم در شهرهای لاذقیه و دمشق در کشور سوریه انجام شده‌است.
زبان اصلی فیلم عربی است و دوبله آن به فارسی توسط گوینده‌های ایرانی انجام شده‌است. رفعت هاشم پور (صفیه)، ناصر تهماسب (شمعون)، منوچهر والی زاده (سعید)، ژاله کاظمی (لطیفه)، سعید مظفری (مرد یهودی)، مینو غزنوی (همسر مرد یهودی)، احمد رسول زاده (رشید)، ژرژ پطروسی (مرد مسیحی همسایه)، ایران بزرگمهر (همسر مرد مسیحی) دوبلورهای نقش‌های اصلی این فیلم هستند.یک یادگار دیگر از فلسطین اشغالی وبگاه شبکه نمایش
مؤسسه فرهنگی هنری صبا، نسخه انیمیشن این فیلم را تولید کرده که فیلمنامه آن کمی متفاوت تر از نسخه اصلی است.
در سال ۱۹۴۸، زمانی‌که اسرائیل تشکیل شد، دکتر سعید به همراه همسرش لطیفه و نوزادشان فرهان در این کشور زندگی می‌کردند. دکتر سعید، شمعون — همسایه و همبازی یهودی دوران کودکی خود — را حین بمب‌گذاری در یک قطار می‌بیند اما مطلع کردن پلیس، آغاز دردسرهای او و خانواده‌اش است. شمعون با تهدید از او می‌خواهد شهر را ترک کند اما سعید امتناع می‌کند. صفیه — مادر سعید — برای تشویق فرزندش به ترک شهر، به حیفا می‌آید. اما صبح روزی که قرار است خانواده دکتر سعید شهر را ترک کنند، حیفا مورد تهاجم صهیونیست‌ها قرار می‌گیرد و از این خانواده، تنها صفیه و فرهان زنده می‌مانند. خانه دکتر سعید به زن و شوهری یهودی می‌رسد و آنها سرپرستی فرهان را که در خانه تنها مانده، به عهده می‌گیرند. صفیه که می‌خواهد تنها یادگار خانواده‌اش را حفظ کند، به عنوان دایه فرهان وارد خانواده یهودی می‌شود. از سوی دیگر، همسر صفیه که درگیر مبارزه با صهیونیست هاست نقشه انفجار بمب در یک قطار حامل صهیونیست‌ها را طرح‌ریزی می‌کند. صفیه می‌پذیرد تا چمدان حاوی بمب را حمل کند. شمعون، زن و شوهر یهودی، صفیه و نوه او نیز از مسافران قطار هستند. درست در لحظه‌ای که هویت صفیه در حال لو رفتن است، او با فرهان از قطار بیرون می‌پرد و انفجار روی می‌دهد. صفیه به شدت آسیب می‌بیند و براثر چپ شدن واگن قطار بی هوش می شوند.
سایه‌های غم فیلمی به کارگردانی شاپور قریب و نویسندگی قاضی ربیحاوی و شاپور قریب محصول سال ۱۳۶۶ است.
هفت‌تیرهای چوبی فیلمی به کارگردانی شاپور قریب محصول سال ۱۳۵۴ است.
داستان فیلم در مورد زندگی بچه‌هایی است که نزدیک ایستگاه راه‌آهن زندگی می‌کنند. زندگی آن‌ها با آمدن تلویزیون و جمع شدن همه خانواده‌ها در یک خانه و دیدن صحنه‌های اکشن فیلم‌های وسترن، تغییر می‌یابد.هفت تیرهای چوبی در وبگاه IMDB
باد ما را خواهد برد، فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه کنندگی عباس کیارستمی به همراه مارین کارمیتز و بازیگری بهزاد دورانی، محصول سال خورشیدی است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ بزرگ هیئت داوران و جایزه فیپرشی جشنواره فیلم ونیز شد.
نام فیلم برگرفته از شعری از فروغ فرخزاد است.
بهزاد، کیوان، علی و جهان که اعضای یک گروه فیلمسازی هستند برای ساخت فیلمی با موضوع مراسم سوگواری محلی از تهران به روستاهای کردنشین سیاه‌دره و شاهپورآباد در بخش دینور، دهستان حر در کرمانشاه می‌روند و در انتظار مرگ پیرزنی در حال احتضار می‌مانند. آنها برای شخصی به نام خانم گودرزی کار می‌کنند. روستاییان تصور می‌کنند که آن‌ها برای یافتن گنج آمده‌اند و بهزاد، تنها عضو گروه که چهره اش دیده می‌شود نیز بدش نمی‌آید که مردم چنین تصوری داشته باشند. تنها چیزی که در او و دوستانش دیده می‌شود، حالتی از انتظار برای رخ‌دادن یک حادثه است. گاهی او از پشت بام‌ها، خود را به کنار خانهٔ پیرزنی می‌رساند که در آستانهٔ مرگ است و فرزندانش در آنجا جمع شده‌اند و اندوهگین و منتظرند و گاهی نیز برای صحبت کردن با تلفن همراه، ناچار است به گورستان روستا که روی قلهٔ تپهٔ مجاور قرار دارد برود. در آنجا، جوانی در حال حفر یک گودال است. سرانجام، در حالی که به نظر می‌رسد همراهان بهزاد از انتظار خسته‌شده و رفته‌اند، با ریزش گودال، جوان حفار زخمی می‌شود و پیرزن روستایی حالا در حال مرگ است اما بهزاد دیگراز تصمیم خود برای فیلمبرداری از مراسم تدفین صرف نظر کرده و فقط به گرفتن چند عکس از مردم روستا بسنده می‌کند و سپس به تهران بازمی‌گردد، در پایان فیلم در راه بازگشت بهزاد تکه استخوانی را که در گورستان روستا پیدا کرده به داخل آب روانی پرتاب می‌کند و مشخص می‌شود بهزاد دیگر یک مرد جوان شهری است که در این روستای دورافتاده به درک تازه‌ای از فلسفهٔ تولد و زندگی دست یافته‌است.
همشهری فیلمی مستند به کارگردانی و نویسندگی عباس کیارستمی ساخته سال ۱۳۶۲ است.
فردوسی نام یک فیلم زندگی‌نامه‌ای ایرانی به کارگردانی عبدالحسین سپنتا و محصول سال ۱۳۱۳ است.
داستان از خانهٔ فردوسی آغاز می‌شود که وی از پنجرهٔ اتاقی به پل خراب شهر توس با چهره‌ای گرفته و مغموم نگاه می‌کند. در جایی دیگر فردوسی صحنه‌هایی از شاهنامه را در مقابل سلطان محمود برای حاضرین می‌سراید. در پایان، انتهای زندگی شاعر حماسه سرای ایران نشان داده می‌شود. فردوسی در کهولت زندگی خود را در انزوا می‌گذراند و زمانی که از پنجره بیرون را می‌نگرد، می‌شنود که بچه‌های رهگذر اشعار شاهنامه را می‌خوانند. صحنهٔ آخر مرگ شاعر است. جنازهٔ او را روی پل توس دو نفر به دوش دارند. پشت سر جنازه فقط یک نفر راه می‌رود و او دختر شاعر است.
وبگاه سوره
باباشمل فیلمی ایرانی به کارگردانی علی حاتمی محصول سال ۱۳۵۰ است. فردین، ناصر ملک مطیعی، فروزان و بهمن مفید از بازیگران اصلی این فیلم هستند."باباشمل" در وبگاه سینمایی سوره
باباشمل پس از درگیری کوچکی با لوطی حیدر در محله، با او دوست می‌شود. مدتی بعد، باباشمل به شوکت الملوک دل می‌بندد. اما لوطی حیدر نیز که از سال‌ها پیش شیفته شوکت الملوک بوده، برای آن که مانع ازدواج آنها نباشد، تصمیم می‌گیرد محله را ترک کند. باباشمل هم با وجود ازدواج با شوکت الملوک، تصمیم می‌گیرد به دنبال لوطی حیدر محله را ترک کند. شوکت برای ماندگار کردن باباشمل در محله، به سراغ لوطی می‌رود و از او می‌خواهد که از این سفر منصرف شود. لوطی حیدر می‌پذیرد. از طرفی، باباشمل به علاقه قبلی لوطی حیدر به شوکت آگاه می‌شود و همین موضوع باعث بدگمانی او در ملاقات آن دو می‌شود. به همین دلیل تصمیم به قتل لوطی می‌گیرد؛ اما حقیقت برای باباشمل روشن می‌شود و دو مرد به دوستی شان ادامه می‌دهند.https://www.salamcinama.ir/movie/wacafjct3w4t1k0/بابا-شمل
قلندر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی حاتمی و بازیگری ناصر ملک مطیعی محصول سال ۱۳۵۱ است.
این شایعه که قلندر (ملک مطیعی) خاطرخواه خواهرش عشرت (فروزان) است او را بر آن می‌دارد که عشرت را به عقد پهلوان صادق (شیراندامی) درآورد، با این شرط که ازدواج آن دو جنبه صوری داشته باشد. صادق همراه مادرش (ژاله) عازم پایتخت می‌شود تا در مسابقه پهلوانی کشور شرکت کند. عشرت از خانه می‌گریزد و به او ملحق می‌شود. قلندر به پایتخت می‌رود و نزد صادق اعتراف می‌کند که عشرت خواهر او نیست، بلکه دختر دایه خانم (ودادیان) است که پس از آن که شوهرش او را ترک کرده پدر قلندر سرپرستی دایه خانم را به عهده گرفته و نام خود را به عنوان پدر بر دختر او گذاشته‌است، و به تدریج مهر عشرت بر دل قلندر نشسته‌است. قلندر در یک درگیری صادق را که خائن به قول خود می‌داند می‌کُشد و عشرت به قصد انتقام جویی همراه اصغر (فروهر) به خانه اشرف (فرنگیس فروهر) می‌رود که گروهی مطرب را سرپرستی می‌کند. داوود (مفید) شاگرد حجره قلندر که به عشرت علاقه دارد، قلندر را از موضوع با خبر می‌کند و قلندر برای بردن عشرت به خانه اشرف می‌رود؛ اما عشرت مقاومت می‌کند و اهل محل و بازار گرد آن‌ها ازدحام می‌کنند. قلندر خجلت زده به خانه می‌رود و رگ دست خود را می‌زند و جان می‌بازد. او در وصیت نامه‌اش از عشرت می‌خواهد توبه کند و به عقد داوود در آید. سر انجام عشرت ماجرای علاقه قلندر را به خودش از زبان دایه خانم می‌شنود و بالای جسد او شیون می‌کند. اشرف و همکاران سابق عشرت او را به کاروانسرا می‌رسانند تا همراه داوود به سفر و زیارت برود.
ستارخان فیلمی ایرانی به کارگردانی علی حاتمی است که در سال ۱۳۵۱ به نمایش درآمد. بازیگران این فیلم علی نصیریان، عنایت بخشی، عزت‌الله انتظامی و پرویز صیاد هستند. این فیلم داستانی خیالی از زندگی ستارخان را روایت می‌کند.
ساخت این فیلم در تابستان ۱۳۵۱ در تهران آغاز شد. برای ساخت سکانس‌های نبرد میان مشروطه خواهان و نیروهای دولتی، بهره‌گیری از شگردهای جلوه‌های ویژه در نظر گرفته شده بود که در آن روزگار کمتر به کار گرفته می‌شد. از این رو از یکی از کارشناسان اروپایی به نام آنتونیو کوریدوری درخواست یاری شد. پس از پایان تصویربرداری لوکیشن‌های تهران، گروه رهسپار تبریز شد. در این میان ارتش نیز در فراهم آوردن نیروها برای سیاهی لشکر و دیگر نیازهای پشتیبانی، کمک چشمگیری را به گروه داشت. برای لوکیشن‌های فیلم در تهران، مسجد سپهسالار، کاخ گلستان و اطراف دماوند برگزیده شد. پروژه ساخت این فیلم در بهمن همان سال به پایان رسید.
فیلم ستارخان از ۱۳ اسفند ۱۳۵۱ در ده تالار سینمای تهران اکران عمومی شد اما با مخالفت روزنامه‌ها و نمایندگان مجلس شورای ملی روبرو شد. در نشست غیرعلنی مجلس شورای ملی در تاریخ ۱۵ اسفند بیانیه‌ای از سوی شماری از نمایندگان خوانده و امضاء شد. در این بیانیه به تحریف داستان تاریخی این فیلم خرده گرفته شده بود و آن را تحریف علنی تاریخ معاصر خوانده بود. سندیکای هنرمندان نیز علی حاتمی را به دلیل تحریف روایت تاریخی از ستارخان موردنکوهش قرار داد و در پی آن حاتمی از سندیکای هنرمندان بیرون رفت. سرانجام پس از حاشیه‌های بسیار، کمیته امور سینمایی وزارت فرهنگ وهنر، در روز ۱۷ اسفند پروانه نمایش فیلم را لغو و نمایش فیلم را توقیف کرد.
کربلایی علی در جستجوی پناهگاهی در بازار تبریز به ستارخان می‌رسد و هر دو با هم می‌گریزند. اما هنگام فرار به دست نیروهای امنیتی بازداشت و بازجویی می‌شوند. در این میان حیدرخان عمواوغلی تلاش می‌کند آنها را آزاد کند و سپس به تهران می‌روند. در تهران ستارخان به جبهه مشروطه‌خواهان پیوسته و فرمانده تعداد یک صد سوار مشروطه‌چی می‌شود. در آنجا ستارخان و کربلایی علی با باقرخان دیدار کرد و پیمان‌نامه‌ای را امضاء می‌کنند. هم‌زمان اتابک با شلیک گلوله عباس آقا صراف کشته می‌شود و حیدرعمواوغلی هم صراف را می‌کشد. پس از تعطیلی مجلس و به توپ بسته شدن آن به دست نیروهای قزاق به سرکردگی لیاخوف، حیدرعمواوغلو رهسپار تبریز می‌شود و مردم آن شهر را در هواداری از ستارخان برمی‌انگیزاند. در همین هنگام قشون دولتی وارد تبریز شده و جنگ آغاز می‌شود. شماری از مجاهدان کشته و زخمی شده و شهر سقوط می‌کند. کربلایی علی که دستگیر و شکنجه شده با سرنوشت تلخی روبرو می‌گردد. همسرش خودکشی کرده و فرزندانش به دار آویخته می‌شوند. ستارخان و باقرخان دستگیر و به تهران فرستاده می‌شوند و در پایان در باغ اتابک کشته می‌شوند.
پس از پایان پروژه ساخت و پیش از نمایش همگانی، این فیلم در سینما ونک باحضور عوامل ساخت فیلم، شماری از نمایندگان مجلس شورای ملی و هموندان کمیته ارزشیابی فیلم وزارت فرهنگ و هنر اکران خصوصی شد. نمایندگان مجلس داستان فیلم را علیه مشروطه و مخالف با رویدادهای تاریخی روایت شده برشمردند.
با این حال برخی از منتقدان بر این باورند که علی حاتمی در این فیلم برای نخستین بار به تحلیل طبقاتی فرماندهان نظامی مشروطه می‌پردازد و در این راه سیر رخدادهای تاریخی برای او کمتر اهمیت دارد. افزون بر این، برخی از منتقدان این فیلم معتقدند که وفاداری به تاریخ پسندیده‌است اما باید پذیرفت که امکان نمایش تاریخ با همه زوایای گوناگون آن در یک فیلم نشدنی است.
خواستگار فیلمی به کارگردانی علی حاتمی و بازیگری پرویز صیاد و زری خوشکام (همسر علی حاتمی) است.
آموزگاری به نام آقای خاوری (پرویز صیاد) در خانه ی وسواس الدوله (صادق بهرامی) ساکن است. او به زری (زری خوشکام)، دختر وسواس الدوله، دل می بندد؛ اما قبل از خواستگاری مرد نظربازی موسوم به «دون ژوان» (نوذر آزادی) زری را اغفال و با او ازدواج می کند. زری پس از چندی شوهر نااهل را از خانه می راند، و خاوری که کماکان در آرزوی ازدواج با زری است تصمیم به خواستگاری می گیرد؛ اما قبل از او استاد علی بنا (رضا کرم‎‌رضایی) به خواستگاری زری می آید و با او وصلت می کند، و زندگی مشترک آن دو نیز با مرگ قریب الوقوع معمار از هم می پاشد. خاوری بار دیگر خود را برای خواستگاری از زری آماده می کند، اما جواد آقای راننده (عنایت‌الله بخشی) پیش دستی می کند و خاوری از ازدواج با زری محروم می ماند. جوادآقا به محبس می افتد و زری از خاوری تقاضا می کند که برای گرفتن طلاق غیابی او اقدام کند. وقتی خاوری، پس از دوندگی زیاد، موفق می شود، زری بر اثر معاشرت با معلم آواز مافنگی (جهانگیر فروهر) به خوانندگی تشویق می شود و از ازدواج با خاوری طفره می رود، تا این که سال ها بعد که هر دو پیر و شکسته شده اند خاوری زری را در بستر مرگ، در بیمارستان، به عقد خود درمی آورد و زری لحظه ای بعد جان می سپارد.
نیاز نام فیلمی به کارگردانی علی‌رضا داوودنژاد، نویسندگی علی‌اکبر قاضی‌نظام و تهیه‌کنندگی علی واجدسمیعی و علی‌رضا داوودنژاد ساخته سال ۱۳۷۰ است.
این فیلم با تحسین سینماگران سرشناس ایرانی از جمله عباس کیارستمی مواجه شد. از نظر منتقدان، این فیلم یکی از بهترین آثار سینمای ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ است.
داستان فیلم در مورد نوجوانی به نام علی است که پس از مرگ پدرش، تصمیم می‌گیرد نان‌آور خانه شود. علی پس از چند روز در چاپخانه‌ای مشغول به کار می‌شود. همزمان نوجوان دیگری به نام رضا نیز برای همان کار وارد چاپخانه می‌شود. با وجود درگیری‌های اولیه بین آن دو، به تدریج بین آنها پیوند عاطفی برقرار می‌شود.