moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
یکی از انتقاداتی که بر این محاکمه می‌شود آن است که دستگاه قضایی حاضر نشد به غیر از چهار قتل آخر، به سایر قتل‌ها و توطئه‌هایی که توسط این افراد انجام شده بود رسیدگی کند. از جمله سر به نیست کردن پیروز دوانیپیروز دوانی، ماجرای اتوبوس ارمنستان و… انتقاد دیگر آن است که در این دادگاه تنها مأموران مورد محاکمه قرار گرفتند در حالی که آمران محاکمه نشدند. دستگاه قضایی همچنین وکیل مقتولان را محاکمه و زندانی کرد.بی‌بی‌سی
در شب هجدهم ۱۳۷۸ نیروهای موسوم به لباس شخصی‌ها به کوی دانشگاه تهران حمله کردند. در این حمله طبق گزارش‌های مختلف ۲ الی ۷ نفر از دانشجویان کشته شدند. چشم یک دانشجوی پزشکی تخلیه شد؛ و تعداد زیادی دانشجو زخمی شدند.
دو سال پس از این رویداد قوه قضاییه دادگاهی تشکیل داد و همه نیروهای پلیس و شبه نظامیان وابسته را تبرئه کرده و فقط یک سرباز به نام اروج‌علی ببرزاده بخاطر دزدیدن یک دستگاه ریش‌تراش محکوم شد. ۱۵۹ نماینده مجلس ششم این اقدام دستگاه قضایی را محکوم کردند. در نماز جمعه از سوی دیگر در ۹ بهمن ۱۳۸۸ احمد جنتی، صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه مخاطب قرار داد و گفت: «در ۱۸ تیر ضعف نشان دادید؛ چند نفر در آن زمان اعدام شدند؟ اگر حالا هم ضعف نشان دهید آینده بدتری در انتظار شماست.»
سعید حجاریان اسفند ۱۳۷۸ ترور شد. او از ترور جان به در برد اما معلول شد. ضارب او، سعید عسگر، پس از این ترور محاکمه شد و به ۱۵ سال زندان محکوم شد.Iran jails Hajjarian gunman سعید عسگر پس از گذشت یک سال از زندان آزاد شد و در خرداد ۱۳۸۲ رهبری حدود ۲۵۰ نفر لباس شخصی را در حمله به خوابگاه شهید همت (طرشت) دانشگاه علامه طباطبایی عهده‌دار بود.هشدار نسبت به شرایط وخیم جسمی سعید حجاریان در زندان
زهرا (زیبا) کاظمی (۱۹۴۸ - ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۳) خبرنگار کانادایی - ایرانی تبار بود که در مسافرتی حرفه‌ای به قصد تهیه گزارش در ایران، هنگام ناآرامی‌ها و اعتراضات دانشجویی، به جرم عکس‌برداری حین تجمع برخی از خانواده‌های زندانیان در مقابل زندان اوین، بازداشت و در زندان کشته شد. (به گفته منابع دولتی ایران وی در زندان درگذشته‌است)
بازداشت وی تحت نظارت سعید مرتضوی دادستان تهران که در موارد متعددی در نقض حقوق بشر نقش داشته‌است انجام گرفت.
در سال ۱۳۸۱ در کرمان ۶ تن از اعضای بسیج یکی از مساجد کرمان با شنیدن سخنرانی محمدتقی مصباح یزدی به این نتیجه رسیده بودند که خودشان می‌توانند خاطیان را مجازات کنند و با این تفسیر ۵ نفر را به قتل رساندند. حکم قصاص این افراد بارها تأیید و نقض شد و سرانجام با رضایت اولیای دم، پرونده مختومه گردید.
در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، ندا آقاسلطان به ضرب گلوله به قتل رسید. آرش حجازی، پزشکی که در صحنه قتل حضور داشت بعداً ادعا کرد که شخصی به نام عباس کارگرجاوید عامل این قتل بوده‌است. در همین زمان فرمانده نیروی انتظامی از تحت تعقیب بودن آرش حجازی خبر داد.رادیو زمانه- پلیس: آرش حجازی تحت تعقیب است کارگر جاوید هرگز محاکمه نشد و تنها در یک برنامه تلویزیونی ادعا کرد که قاتل نیست. خواهر مقتول نیز از عباس کارگر به خاطر این که «ندا را به عرش اعلی رسانده‌است» تشکر کرد.
در جریان پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) گروهی از دستگیرشدگان به بازداشتگاه کهریزک منتقل شدند و شدیداً مورد شکنجه قرار گرفتند به گونه‌ای که پنج نفر از آن‌ها جان باختند و پزشک بازداشتگاه نیز اندکی بعد به طرز مشکوکی درگذشت.
یکسال بعد دادگاهی برای پرونده این بازداشتگاه در سازمان قضایی نیروهای مسلح ایران و با جلساتی غیر علنی تشکیل شد.ششمین دادگاه متهمان کهریزک و دادگاه جداگانه پرونده پزشک این بازداشتگاه ۱۲ نفر از رده‌های مختلف نظامی نظیر سرتیپ و سرهنگ از متهمان در این دادگاه بودند.جلسه آخر دادگاه متهمان کهریزک برگزار شد و یکسال بعد از آن، حکم دادگاه مبنی بر قصاص دو متهم، حبس، پرداخت دیه و جزای نقدی، انفصال موقت از خدمت و تحمل شلاق برای ۹ تن دیگر از متهمان صادر شد.دو نفر از متهمان کهریزک به اعدام محکوم شدند
محکومان قصاص با رضایت اولیای دم نجات یافتند. مادر یکی از کشته‌شدگان خواستار محاکمه آمران این حادثه شد. چند تن از قضات بلند مرتبه نیز در این رابطه تعلیق شدند ولیکن هرگز محاکمه نگردیدند. سه سال و نیم بعد از ماجرا، سخنگوی قوه قضاییه گفت که محاکمه این افراد با مشکل حقوقی مواجه شده‌است و وعده داد که به زودی محاکمه شوند.روز آن لاین
مسعود علی‌محمدی استاد فیزیک دانشگاه تهران در بامداد ۲۲ دی ماه ۱۳۸۸ به هنگام بیرون آمدن از منزلش بر اثر انفجار یک بمب کنترل از راه دور ترور شد. هم‌زمان با انتشار خبر ترور این استاد دانشگاه، برخی رسانه‌های حکومتی ایران او را «دانشمند هسته‌ای» معرفی کردند اما سازمان انرژی اتمی ایران با انتشار بیانیه‌ای هر نوع رابطهٔ استخدامی علی‌محمدی با آن مجموعه را تکذیب کرد. و استادان دانشکده فیزیک دانشگاه تهران در بیانیه خود اعلام کردند «دکتر مسعود علیمحمدی استاد دانشکده فیزیک دانشگاه تهران در رشتهٔ فیزیک نظری بوده‌اند. ایشان تحقیقات برجسته‌ای در زمینهٔ کیهان‌شناسی نظری دارند و انتساب ایشان به فعالیت‌های غیر مرتبط با رشته تخصصی ایشان مورد تأیید نیست.» و احمد شیرزاد استاد فیزیک که دوست صمیمی وی بود نیز نوشت فعالیت‌های علمی وی بی‌ارتباط به فناوری هسته‌ای بوده‌است.
در سال ۱۳۸۹ فردی به نام مجید جمالی فشی به جرم قتل او دستگیر و توسط قوه قضاییه محاکمه و اعدام گردید. اتهام این فرد توسط بسیاری مور شبهه قرار گرفته‌است. از جمله گفته می‌شود که چه‌طور جمالی فشی آن‌گونه که در اعترافاتش گفته، سه بار به تل‌آویو سفر کرده ولی مورد سوء ظن حکومت قرار نگرفته بود. همچنین ادعای استفاده وی از وسایلی مانند «کمربند حافظه‌دار برای ارسال اطلاعات»، «لپ‌تاپ ویندوز قرمز»، «لباس ضد باروت»، «موبایل با قابلیت فیلمبرداری مادون قرمز»، «هوندا ۱۲۵ با قابلیت ارتباط دیجیتالی با تل آویو» بیشتر شبیه سناریو فیلم‌های هالیوودی است. ماجرای فشی درست پس از ترور مجید شهریاری شروع شد. همسر علی‌محمدی که در مصاحبه‌ای انتقاد کرده بود که هیچ‌کسی پیگیر پرونده ایشان نیست و در مصاحبه جدید گفت «آن زمان هیچی به ما گفته نشد. بعد از ترور دکتر شهریاری استاد دانشگاهی که ترور شد مسولان آمدند سراغ ما و گزارش دادند»عنوان پیوند نازنین نامدار، روزآنلاین پس از اعدام مجید جمالی فشی در برنامه خبر ۲۰:۳۰ تلویزیون جمهوری اسلامی تصویر یک پاسپورت اسرائیلی با عکس مجید جمالی فشی نشان داده و پاسپورت اسراییلی فشی نامیده شد در حالی که پاسپورت نشان داده شده در صداوسیما با استفاده از تصویر پاسپورتی که در سایت ویکی‌پدیا به راحتی قابل دسترس است جعل شده‌است و فتوشاپ کاران حتی به خود زحمت جابجایی جای مهرها را هم نداده‌اند.
در آبان ۱۳۹۱، ستار بهشتی وبلاگ‌نویس توسط پلیس ایران دستگیر شد و پس از چند روز در بازداشتگاه درگذشت. در این رابطه احمد توکلی نماینده مردم تهران در مجلس ضمن انتقاد از سکوت دستگاه قضایی نسبت به موضوع مرگ او گفت: دولت‌های خارجی در این باره غوغا به پا کردند چرا وزارت خارجه و دستگاه قضایی در این خصوص توضیح نمی‌دهند، مرگی اتفاق افتاده و باید توضیح داده شود.دستگاه قضا و وزارت‌خارجه درباره مرگ وبلاگ نویس سکوت نکنند خبرگزاری مهر
کلود برژ (زاده - فوت ) ریاضی‌دان فرانسوی بود که در زمینه ترکیبیات و نظریه گراف تحقیق می‌کرد.
کلود برژ فرزند آندره برژ و پسر نوه فلیکس فوره بود.
آغاز حرفه ریاضی او با آنالیز ترکیبیاتی بود. اثر او در سال ۱۹۵۸ در زمینه نظریه گراف او را مشهور کرد. او در سال ۱۹۹۵ مدال اویلر را به خاطر مشارکت‌هایش در زمینه ترکیبیات دریافت کرد.
برژ از تأسیس‌کنندگان گروه ادبیات فرانسوی اولیپو به همراه نویسندگان و ریاضی‌دان‌های دیگر بود، تا شکل‌های جدیدی از ادبیات را به وجود بیاورند. در این انجمن، او یک معمای قتل بر اساس یک قضیه ریاضی نوشت. اسم این نوشته «چه کسی دوک دنسمور را کشت؟» () بود.
برژ در سال ۱۹۸۹ مدال طلای یورو اکس را از انجمن تحقیق در عملیات اروپا دریافت کرد.
یک گراف "ایده‌آل" (Perfect) است اگر در تمام زیرگراف‌های القاشده آن اندازه بزرگ‌ترین گروهک آن برابر با عدد رنگی آن باشد. در سال ۱۹۶۰ برژ دو حدس دربارهٔ گراف‌های ایده‌آل ارائه کرد که یکی قوی‌تر از دیگری بود.
حدس گراف ایده‌آل ضعیف که بیان می‌کند یک گراف ایده‌آل است اگر و تنها اگر مکمل آن ایده‌آل باشد، در سال ۱۹۷۲ توسط لاسلو لوواس اثبات شد.
حدس گراف ایده‌آل قوی بیان می‌کند یک گراف ایده‌آل است اگر و تنها اگر هیچ گودال (دوری که زیرگراف القاء شده باشد) به طول فردی، یا مکمل هیچ گودال به طول فردی زیرگراف آن نباشد. این حدس در سال ۲۰۰۲ توسط ماریا چادناوسکی، نیل رابرتسون، پال سیمور، و رابین توماس اثبات شد.
لم برژ که توسط برژ در سال ۱۹۵۷ اثبات شد، بیان می‌کند که تطابق formula_1 در گراف formula_2 بیشینه است اگر و تنها اگر هیچ مسیر افزایشی نداشته باشد (مسیری که ابتدا و انتهای آن رأس‌های آزاد (تطبیق نیافته) باشد و یال‌های آن یکی‌درمیان عضو تطابق باشند و نباشند).
باساوا جایانتی مهم‌ترین جشنوارهٔ لینگایات‌ها است. آن، نشانهٔ تولد باساوانا، مؤسس مقدس آیین لینگایات هست. این روز با شکوه بسیار و خشنودی، در سراسر ایالت کارناتاکا جشن گرفته می‌شود.
جایانتی باساوانا، یا باساوا جایانتی، سالگرد تولد متفکر قرن دوازدهم، مصلح اجتماعی، قدیس و معلم مذهبی، باساوشوارا ست. باساوانا به عنوان بنیانگذار فرقهٔ لینگایاتیسم یا لینگایات یا ویراشایویسم در نظر گرفته شده. او مسئول فراگیر کردن تغییرات اجتماعی در کارناتاکا و اطراف آن مناطق در حدود ۹۰۰ سال پیش بود.
یک انسان گرای واقعی، باساوشوارا برای تعالی محرومان و ستمدیدگان ایستاد و با شرهایی که به سنت ودایی برهمنی رخنه کرده بود جنگید. او موعظه کرد که تنها یک موجود عالی وجود دارد که شیوا ست و همه جاندار و بی جان، با هم برابر هستند.
فلسفه و آموزه‌های باساوشوارا درخواست جهانی و ارزش ابدی داشت و میلیون‌ها نفر از مردم را جذب کرد. برابری جنسی و عدالت اجتماعی، که در بسیاری از نقاط جهان در قرن دوازدهم بی سابقه بود، در سطح توده مردم جامعهٔ کانادا (زبان محلی ایالت کارناتاکا) توسط باساوانا باب شد.
او واچاناهای بسیاری نوشته که در زیر تعدادی از آن‌ها می‌آید:
غارت نکن، قتل نکن، هرگز حتی به دروغ، عصبانی نشو، در مورد دیگران فکر منفی نکن. از خودت تعریف نکن. دیگران را اذیت نکن. این اه احترام به خود است، این راهی برای دریافت احترام از جهان شمرده می‌شود. این راه تحت تأثیر قرار دادن پروردگار من کودالا سنگام دوا است.
ثروتمندان ممکن است برای شیوا معابدی بسازند. من، مرد فقیر، چه کاری باید انجام دهم؟ پاهای من ستون اند، بدنم، حرم است، سرم گنبد طلا. گوش کن، ای پروردگار کودال سنگاما دوا، هر چیز ایستاده‌ای، سقوط خواهد کرد. باید همیشه در حال حرکت بود.
مثال دیگری از واچانا اعلام شده توسط باساوانا... "کایاکاو کایلاسا" به معنی "کار عبادت است"
نبرد کاسانو در ۱۶ اوت ۱۷۰۵ میلادی طی جنگ‌های جانشینی اسپانیا در ایتالیا میان فرانسه و دولت‌های هابسبورگ و پروس رخ داد. هر دو طرف متحمل ضربات سختی شدند ولی عاقبت پیروزی نصیب فرانسه شد.
نبرد کادیس در اوت و سپتامبر ۱۷۰۲ میلادی میان اسپانیا و دول انگلستان و جمهوری هلند رخ داد. کادیس در جنوبی‌ترین بخش اسپانیا قرار داشت و مرکز مهم تجاری میان اسپانیا و مستعمرات آن در آمریکا بود.
تصرف این بندرگاه باعث می‌شد که متفقین به مرکز مهم و استراتژیکی دست پیدا کنند و از این طریق ناوگان هلند و انگلستان می‌توانستند بر کلیهٔ مدیترانه غربی مسلط شوند.
توان پالسی شاخه‌ای از علم مهندسی فشار قوی الکتریکی می‌باشد که اخیراً پیشرفت‌های بسیاری را به صورت روزافزون داشته‌است. در این مبحث اعداد و مقادیر فوق‌العاده بزرگ ولتاژ، جریان و توان و همچنین مقادیر فوق‌العاده کوچک زمان تعیین کننده است؛ توان‌های تا ۱۴^۱۰ وات، ولتاژهای تا ۷^۱۰ ولت و جریان‌هایی با مقادیر حداکثر ۶^۱۰ آمپر و بیشتر. زمان تناوب پالس‌های تولید شده در این مبحث عموماً از ۸-^۱۰ ثانیه تجاوز نمی‌کند. به همین دلیل این مبحث با عنوان نانوثانیه نیز شناخته می‌شود. با توجه به کاربردی که از سیستم توان پالسی انتظار می‌رود می‌توان توان تولید شده را به صورت تک پالس یا پالس‌های تکرار شونده طراحی نمود. کاملاً واضح است که در صورت تولید تک پالس می‌توان با داشتن امکانات معین، مقادیر بزرگتر ولتاژ و جریان (و در نتیجه توان) را تولید نمود. در مورد پالس‌های تکرار شونده فرکانس‌های در حد ۱۰ تا ۵۰ کیلوهرتز کاملاً قابل دسترسی می‌باشند.
توان پالسی جایگزینی برای برق جریان متناوب یا جریان مستقیم به حساب نمی‌آید و اساساً برای کاربردها و بارهای متفاوتی نسبت به بارهای معمولی تولید می‌شود. تکامل و پیشرفت این زمینه جدید در صنعت برق مشروط به پیشرفت و در واقع تغییر ساختار برخی لوازم سنتی مانند کلیدها، ترانسفورماتورها و ژنراتورها می‌باشد. مهمترین ویژگی یک سیستم توان پالسی این است که تمام اجزاء و دستگاه‌های آن باید در رنج نانوثانیه عمل نمایند. این موضوع برای کارهای سنتی و معمول صنعت برق فشار قوی بسیار نامحسوس می‌باشد. طیف فرکانس نانوثانیه جزو فرکانس‌های بسیار بالا به حساب می‌آید؛ بنابراین تجهیزات طراحی شده باید پهنای باند وسیعی داشته و در عین حال بتوانند سطوح ولتاژ فوق فشار قوی را تحمل نمایند. در واقع طراحی عایقی این سیستم‌ها جزو مهمترین موضوعات مطرح در این زمینه می‌باشد.
در سیستم‌های توان پالسی نیاز به عمل عناصر اکتیو سیستم در زمان‌های بسیار کم نیز مشکل است. برای حل این مشکل از پدیده‌های مختلف فیزیکی مانند تخلیه الکتریکی در گازها، خلاء و دی‌الکتریکهای جامد و مایع، مغناطیس‌شدگی مجدد سریع در مواد فرومغناطیس، فرایندهای سریع در مواد نیمه هادی، ناپایداری پلاسما، فرایندهای گذرا در خطوط انتقال کواکسیال و غیره استفاده می‌شود.
مبنای فرایند توان پالسی اساس کار ذخیره و انتقال انرژی در سیستم‌های فرم دهی الکترومغناطیسی می‌باشد. در حالت کلی دو روش برای ذخیره انرژی در سیستم‌های پالسی وجود دارد که عبارتند از:
در بانک‌های خازنی زمان نگهداری انرژی نسبت به سلف بیشتر می‌باشد، یعنی خازن دارای انرژی نشتی کمتری در هنگام ذخیره انرژی بوده و به مدت بیشتری می‌تواند انرژی را در خود به صورت ذخیره نگه دارد. زمان نگهداری بیشتر در برخی کاربردها دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌باشد. به دلیل داشتن مزایای مذکور، خازن دارای نقش مهمی در سیستم‌های توان پالسی بوده و به عنوان ذخیره‌کننده انرژی در سیستم‌های فرم‌دهی الکترومغناطیسی به کار می‌رود.
<H. Bluhm, Pulsed power systems Principles and applications, Springer, 2006.>
توان پالسی
ویلای من مجموعه نمایش خانگی ۴۰ قسمتی طنزی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهران مدیری و فیلمنامه‌نویسی امیرمهدی ژوله و خشایار الوند است که در بسته‌بندی‌های دو قسمتی در 20 مجموعه و در رسانه خانگی توزیع شد.
مهران مدیری پیش از این مجموعه تلویزیونی، مجموعه تلویزیونی ناتمام قهوه تلخ را با اکثر بازیگران همین مجموعه تلویزیونی در رسانه خانگی کارگردانی کرده بود.
تصویربرداری مجموعه تلویزیونی ویلای من اواخر پاییز ۱۳۹۱ آغاز شد و در هفته پایانی اردیبهشت ۱۳۹۲ به پایان رسید. این مجموعه در جذب مخاطبان نتوانست به موفقیت قهوه تلخ دست پیدا کند.
داستان ویلای من دربارهٔ پیرمردی ۹۰ ساله و پولدار (آقای مشکات) است که قرار است به‌زودی فوت کند. وی هرگز ازدواج نکرده و فرزندی ندارد. او فقط چند برادر دارد که همهٔ آن‌ها فوت کرده‌اند. وکیل درستکار وی (نگین معتضدی) به دنبال وراث واقعی او می‌باشد که به‌طور اتفاقی ارسلان (مهران مدیری) و هدایت (سیامک انصاری) که در یک رستوران کار می‌کنند متوجه این ماجرامی‌شوند و تصمیم می‌گیرند که خود را به عنوان برادر زاده مشکات معرفی کنند. ارسلان فردی باهوش و خلاف کار با سابقه است و هدایت نیز سابقه زندان دارد و در جعل مدرک استاد است.
ارسلان و هدایت دو مرد بازنده اند که در رستوران کار می‌کنند و مدام تحقیر می‌شوند. روزی آن‌ها کارتی را پیدا می‌کنند که مربوط به یک مرد ثروتمند است که به کما رفته و وارثی هم ندارد. آن دو وسوسه می‌شوند که در ارثیه آن مرد شریک گردند و…
ارسلان مشکات وارد ویلا شده و سعی دارد از مسائل مختلف ویلا سر درآورد و با ساکنان آن ارتباط برقرار کند. اما آشنایی با قوانین مشکلاتی را برای او به وجود می‌آورد موقعی که صاحب ویلا حقیقت…
جمشید مشکات که یکی دیگر از وراث است سر می‌رسد و با فهمیدن اینکه برای رسیدن به ارث عمو باید هنگام مرگ بالای سرش حضور داشته باشد با همسرش سی سی تماس گرفته و او به سرعت خودش را می‌رساند جمشید در ویلا کارهایی می‌کند که همه ارسلان را مقصر می‌دانند، سی سی هم ادعا می‌کند که بزرگ ویلا است و همه باید از دستوری که او می‌دهد پیروی کنند و…
ارسلان از پاره شدن چک اش در لحظه آخر به علت ورود محسن و هما کلافه است.
جمشید و سی سی سعی دارند مشکات بزرگ را ورشکسته و وارث آن را مسوول تسویه بدهی‌های کلان آن نشان دهند تا با این کار هما و محسن را فراری دهند تا اینکه ارسلان دست به کار می‌شود و دلش برای محسن می‌سوزد
محسن و هما با راهنمایی‌های ارسلان به نیت واقعی جمشید و سی سی پی می‌برند. جمشید و سی سی، شکست خورده از نقشه قبلی، این بار از در دوستی وارد شده و در صدد جلب نظر آن‌ها هستند که هلیا و دخترش وارد می‌شوند و دنبال هرمز مشکات می‌گردند اما…
بعد از برگزاری مراسم عزاداری برای هرمز مشکات همه منتظرند که صبح فردا، هلیا و دخترش بریژیت ویلا را به قصد فرانسه ترک کنند و حتی جمشید برای آن‌ها بلیط تهیه می‌کند اما ناگهان با واکنش جدیدی از هلیا مواجه می‌شوند که خودکشی او در هنگام مراسم است ولی زنده می‌ماند. در همین زمان عارف خاتون آبادی طلبکار ارباب مشکات برای گرفتن طلب بیست میلیونی اش به ویلا می‌آید.در همین زمان فیضی نیز ناپدید می‌شود
پدر عارف به ویلا وارد می‌شود.در همین زمان آلبرت خبر دستگیری فیضی را به افراد ویلا می‌دهد.هلیا نیز می‌گوید تا سهم الرث هرمز مشکات را نگیرد از ویلا نمی‌رود.
در همین زمان خانم وکیل با خبرخوشی از راه می‌رسد مبنی بر این که با دکتری مکاتبه کرده که قرار است بیاید و مشکات بزرگ را با انرژی درمانی به هوش بیاورد. وکیل منتظر است همه ذوق کنند و به هیجان بیایند، اما هیچ‌کس خوشحال نمی‌شود…
ارسلان از اینکه دکتر هدایت است و قرار نیست عمو مشکات را از کما بیرون بیاورد خوشحال است. هدایت کارش را به عنوان دکتر انرژی درمانی آغاز می‌کند و با روش‌های سوزن درمانی و انرژی درمانی بالای سر مشکات می‌گذراند…
هدایت که در قالب یک دکتر فرادرمانگی، کسی که انرژی درمانی و طب سوزنی می‌کند به ویلا راه پیدا کرده، شرایطی ایجاد می‌کند که کل نقشه به خطر می‌افتد. به پیشنهاد ارسلان قرار می‌شود حالا که همه به هدایت اطمینان پیدا کرده‌اند، او کاری کند که بقیه از ویلا بروند… که ارسلان وانمود می‌کند بیماری مشکات بزرگ را گرفته
در ادامهٔ داستان قبلی قرار می‌شود ارسلان خودش را به بیماری بزند تا به بهانهٔ مسری بودن ویروس بیماری مشکات، همه دربروند، اما بقیه ارسلان را بیرون می‌اندازند. هدایت نامه‌ای جعل می‌کند که به طریق آن ارسلان نمایندهٔ فیضی برای امور جاریه مشخص شده‌است. ارسلان به ویلا بازمی‌گردد.
ارسلان مشکات به ویلا بازگشته است و همه فرمانبردار او هستند، اینبار او سعی می‌کند با سخت کردن شرایط زندگی، بقیه را مجبور به ترک ویلا کند. خانم‌ها آشپزی می‌کنند و مردها کارهای سخت ویلا اما هیچکدامشان حاضر به ترک ویلا نمی‌شوند
ورود هلاکو ( امیرکاوه آهنین جان) روانشناس معروف از کانادا و همسرش شعله مشکات که خواهر جمشید است و زنی است که تقریباً موش آزمایشگاهی شوهرش بوده و بسیار رفتارهای بیمارگونه دارد، به پیچیده شدن ماجرا می‌افزاید. هلاکو با ورودش دوباره همه را که تازه آرام گرفته بودند به سکته می‌اندازد…
به خاطر مدیریت ارسلان در قسمت قبل خانم وکیل از دست او ناراحت است. ارسلان هدایت را می‌فرستد تا پیش او وساطت کند. اما هدایت اعتراف می‌کند که اشتباهی خانم وکیل را برای خودش خواستگاری کرده‌است…
انگشتر هلیا دزدیده می‌شود. همه به تکاپو می‌افتند. هلاکو از روی حرف‌های هلیا تصمیم می‌گیرد و سایه نگاری می‌کند تا مجرم را پیدا کند هدایت با شنیدن خبر سایه نگاری به ارسلان اعتراف می‌کند که او انگشتر را روی زمین پیدا کرده و ارسلان از او می‌خواهد انگشتر را سرجایش بیاندازد… که به صورت اتفاقی در جیب کت عارف می‌گذارد.
عارف متهم به دزدی شده و از ویلا بیرون انداخته می شود. او در حیاط به گریه و التماس افتاده که دزد نیست بلکه عاشق هلیاست. هدایت و ارسلان سعی می‌کنند رأی دیگران را بزنند تا پای پلیس را وسط نکشند. خاتون آبادی تلاش می‌کند تا رضایت هلیا را بگیرد… و عارف شروع به خواندن می‌کند که دل هلیا را می‌برد.
عارف از هلیا به خاطر گذشت او ممنون است و قول می‌دهد سارق اصلی را پیدا کند. اما هلیا که عاشق صدای او شده‌است قصد دارد کنسرت بزرگی در اروپا برای او برگزار کند و با او ازدواج کند…
در مراسم بالماسکه عروسی هلیا و عارف، سورچی به‌طور اتفاقی هدایت و ارسلان را شناسایی می‌کند. آن‌ها توی سر سورچی می‌زنند و او را از ویلا بیرون می‌اندازند. وسط مراسم آهنگ شاد پخش می‌شود که ناگهان صدای مشکات به گوش می‌رسد…
مشکات بزرگ در آستانهٔ مرگ قرار می‌گیرد. پزشک خانواده خبر می‌دهد وی در ۴۸ ساعت آینده فوت خواهد کرد. هر یک از اعضای خانواده برای تصاحب ثروت مشکات بزرگ شروع به برنامه‌ریزی می‌کنند. در این بین هلاکو از هویت ارسلان و هدایت باخبر می‌شود و موضوع را به آنان گوشزد می‌کند و…
مشکات بزرگ از کما بیرون آمده و هشیاری خود را به دست آورده‌است. اما قادر به حرف زدن نیست. وراث که دیگر چیزی برای آن‌ها باقی نمانده به فکر ترک خانه می‌افتند. پزشک خانواده می‌گوید برای بهتر شدن حال مشکات بزرگ احتیاج به همراهی و توجه و کمک اعضای فامیل دارد…
بالاخره جشنی به مناسبت بهبودی مشکات بزرگ برگزار می‌شود. هر یک در این جشن مراتب چاپلوسی و ارادت خود را ابراز می‌دارند. از مشکات بزرگ خواسته می‌شود شمع‌های کیک جشن را خاموش کند و ناگهان مشکات بزرگ ایست قلبی میکتد و فوت میکند و وصیت‌نامه مشکات را هدایت پیدا می‌کند و آن دو می‌فهمند که ارثیه به خدمه ویلا تعلق دارد و به علت مهربانی شان، دل شان نمی‌آید آن را جعل کنند پس آن را به هنگامه مهاجر می‌دهند؛ هولاکو ارسلان و هدایت را لو می‌دهد و آن‌ها دستگیر می‌شوند و هنگامه مهاجر (نگین معتضدی) آن ها را تبرئه می‌کند.و در نهایت ارسلان و هنگامه رستورانی زده و هدایت با مهین ازدواج کرده و وضع مالی خوبی دارن و مشکات بزرگ زنده بود و به دروغ گفتن فوت شده تا وارثین برن
ویلای من بر روی DVD-۹ تکثیر می‌شود. زمان هر قسمت از این مجموعه تلویزیونی، به صورت خالص تقریباً ۴۰ دقیقه است. مجموعه تلویزیونی ویلای من نخستین مجموعه تلویزیونی ایرانی است که با دوبله ترکی و کردی و به همراه زیرنویس فارسی، انگلیسی، عربی، ترکی و کردی عرضه می‌شود.
محاصره کل در ۱۷۰۳ میلادی طی جنگ‌های جانشینی اسپانیا رخ داد. در این واقعه، نیروهای فرانسوی به فرماندهی دوک دی ویلار، قلعهٔ نظامی امپراتوری مقدس روم در کِل را تسخیر کردند. عملیات محاصره در ۲۰ فوریه ۱۷۰۳ میلادی آغاز شد و با وجود مقاومت آلمانی‌ها، در ۱۰ مارس با پیروزی فرانسه به پایان رسید.
ملوک نیمروز، ملوک سیستان یا خاندان کیانی سیستانمنصور صفت گل، برافتادن صفویان؛ سیستان، تاریخ نویسان و آخرین ملوک نیمروز در روایت شجره الملوک، زبان و ادبیات، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تابستان ۱۳۸۶، شماره ۱۸۲ دومین سلسله از صفاریان بودند که شصت سال پس از دست یافتن سلطان محمود غزنوی به امیر خلف بن احمد بن محمد در قلعه طاق در ۳۹۳ هجری قمری دوباره زمام حکومت سیستان را به دست گرفتند و با پیوستن به سلجوقیان جلال و عظمت بسیار یافتند.عباس پرویز،
تحقیقات تاریخی: ملوک نیمروز یا طبقه دوم صفاریان، نشریه تاریخ، بررسی‌های تاریخی، دی ۱۳۴۵، شماره ۴ دورهٔ فرمانروایی ملوک نیمروز بر سیستان از غزنویان تا نیمه‌های سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ادامه یافت. در دوران سلطنت قاجاریان، ملوک نیمروز، رفته‌رفته قدرت سیاسی و نفوذ اجتماعی و اقتصادی خویش را از دست دادند و سرانجام با برگماری خاندان علم به عنوان حاکم سیستان، تقریباً از صحنهٔ سیاسی سیستان به کنار رفتند.صفت گل، منصور، مکتب تاریخ نویسی ملوک نیمروز؛ روش و بینش در متون تاریخی سیستان، زبان و ادبیات، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، زمستان ۱۳۸۶ - شماره ۱۸۴
سیستان با قدمت و نقش‌آفرینی خویش در تاریخ سیاسی ایران، از کهن‌ترین روزگاران تا دوران معاصر، از روند سنّت تاریخ‌نویسی محلی در ایران برکنار نبوده‌است. با توجه به تاریخ کهن و نیز با در نظرداشتن نقش فرهنگی و تمدّنی سیستان در زمینه ادبیات فارسی در ایران پس از اسلام، به‌نظر می‌رسد می‌توان ریشه‌های پیدایش تاریخ‌نویسی در ایران پس از اسلام را نیز در تاریخ‌نویسی محلی سیستان جستجو کرد. از بررسی متون تاریخی مربوط به ملوک نیمروز برمی‌آید که به دلیل استمرار سنّت سیاسی و سلسله‌ای در سیستان تا دوره معاصر نوعی رسم یا سنّت تاریخ‌نویسی در دستگاه آنان حفظ شده‌است. در این زمینه سه کتاب زیر را می‌توان نام برد.
نبرد اودنرد نبردی کلیدی طی جنگ‌های جانشینی اسپانیا بود که در ۱۱ ژوئیه ۱۷۰۸ میلادی بین نیروهای بریتانیا، جمهوری هلند و امپراتوری مقدس روم از یک طرف و فرانسه در طرف دیگر رخ داد. این نبرد در اودنرد، شهری در بلژیک، به روی داد و با پیروزی متفقین (بریتانیا-هلند-امپراتوری مقدس روم) به پایان رسید.
میو میو برند پوشاک زنانه و از زیرمجموعه‌های پرادا است. میو میو در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و ریاست آن به عهده میوچا پرادا است.
میو میو در کشورهایی نظیر ایتالیا، آمریکا، فرانسه، مکزیک، سوییس، چین، استرالیا، ژاپن و … شعبه دارد.
به‌سوی طبیعت وحشی (Into the Wild) فیلمی در ژانر درام زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی شان پن در سال ۲۰۰۷ می‌باشد. این فیلم با اقتباس از کتابی به همین نام اثر جان کراکائر (Jon Krakauer) در سال ۱۹۹۶ و بر مبنای سفرهای کریستوفر مک‌کندلس (Christopher McCandless) در آمریکای شمالی و زندگی او در طبیعت وحشی آلاسکا در اوایل دهه ۹۰ میلادی ساخته شده‌است.
این فیلم در هشتادمین دوره جوایز اسکار نامزد بهترین نقش مکمل و بهترین تدوین شده بود.
عدالت توزیعی به ادراک عدالت از تخصیص منابع مربوط می‌شود. این نوع عدالت، بر ستاده‌ها (مثل افزایش حقوق)، قوانین تخصیص‌دهنده‌یِ منابع و پایگاه اجتماعی افراد (مثل ارتقا به یک منصب اداری) تأکید دارد. عدالت توزیعی بر ادراک عادلانه بودن دریافتی‌های یک شخص در مبادلات اجتماعی، دلالت دارد.
نادر انتخابی (متولد ۱۳۳۵) تاریخ‌نگار و پژوهش‌گر فلسفه و علوم سیاسی اهل ایران و عضو انجمن بین‌المللی ایران‌شناسی است. «ناسیونالیسم و تجدد در ایران و ترکیه» از آثار برجسته اوست. جلسه نقد و معرفی این کتاب در مؤسسه شهر کتاب با حضور مهدی فیروزان، عزت‌الله فولادوند، حسین شیخ‌رضایی، محمد دهقانی، پیروز سیار، شهرام اقبال‌زاده، علی میرزایی و شاپور اعتماد برگزار شدبازنویسی تاریخ ملی‌گرایی ایران کمتر از ترکیه دستخوش تحریف بود و مهرنامه در شماره هفدهم نیز پرونده‌ای را با مقالاتی از متین دفتریان، تورج اتابکی و همچنین مصاحبه‌ای با نادر انتخابی، به آن اختصاص داد.کتابنامه مهرنامه، شماره هفدهم، آذر ۱۳۹۰، ص ۱۴ تا ۲۱
سهراب رحیمی (زاده ۱۳۴۱ - درگذشته ۱۳۹۴) شاعر، مترجم، منتقد ایرانی و اهل شهر جونقان بود. وی در سال ۱۳۹۲ موفق به دریافت جایزه شعر «نیکلای گوگول» از کشور اوکراین شد. او هم‌چنین سردبیر سایت ادبی صحنه‌ها بود.
سهراب رحیمی در ۲۴ دی ۱۳۴۱ در شهر جونقان استان چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد. او پس از ترک ایران ساکن شهر مالمو سوئد شد. او همکاری با نشریات ایران و سوئد را از سال ۱۳۶۸ آغاز کرد. از ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۷سردبیر گاهنامهٔ شعری اثر بود. او از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ منتقد شعر در نشریهٔ فرهنگی کولتورن و عضو هینت دبیران مجلهٔ ویژهٔ شعر پوپولارپوئسی در سوئد بود. اشعار رحیمی تا کنون به زبان‌های ترکی، عربی، انگلیسی، فارسی، اسپانیایی؛ فرانسوی، مقدونی؛ دانمارکی؛ سوئدی، روسی؛ اوکراینی؛ چینی و آلمانی ترجمه شده‌است.
در ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ جسد وی در یک اتوموبیل سوخته در خارج از شهر مالمو سوئد کشف شد.
پلیس سوئد اعلام کرد که این حادثه را به عنوان پرونده قتل بررسی می‌کند
با این حال پلیس تأکید دارد که تا کنون هیچ نشانه‌ای مبنی بر وقوع جنایت پیدا نکرده است.
نقد آثار
جوایز ادبی
آینده نهمین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه‌سرای کانادایی لئونارد کوهن است. این آلبوم در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
این آلبوم در جدول موسیقی انگلستان به رتبه ۳۶ رسید و در کانادا به‌طور شگفت‌انگیزی موفق شد. کوئن همچنین جایزه جونو را برای بهترین خوانندۀ مرد در سال ۱۹۹۳ برای این آلبوم کسب کرد.
سه ترانه از این آلبوم در سال ۱۹۹۴ در فیلم قاتلین بالفطره به کارگردانی الیور استون استفاده شد. همچنین از ترانه‌های این آلبوم در فیلم پسران شگفت‌انگیز نیز استفاده شد.
آینده زمانی پس از زمان حال است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
اردشیر یکم ساسانی شناخته‌شده به اردشیر بابکان (به پارسی میانه: ) بنیان‌گذار شاهنشاهی ساسانی بود. وی پس از شکست واپسین شاهنشاه اشکانی، اردوان چهارم، در سال ۲۲۴ میلادی در نبردی در دشت هرمزدگان، دودمان اشکانی را برانداخت و پادشاهی ساسانی را بنیان گذاشت. اردشیر از آن پس خود را «شاهنشاه»MLKʾn MLKʾ ʾyrʾn / šāhān šāh ī Ērānشاهنشاه کوتاه‌شدهٔ اصطلاح شاهان‌شاه و به‌معنای شاهِ شاهان است. نامید و تسخیر سرزمینی را که ایرانشهر یا «ایران» می‌خواندش، آغازید.
پیرامون تبار و نیای اردشیر، گزارش‌های تاریخیِ گوناگونی وجود دارد. براساس گزارش طبری، اردشیر پسر بابک پسر ساسان بوده‌است. روایت دیگری که در کارنامهٔ اردشیر بابکان می‌باشد، و شاهنامهٔ فردوسی نیز همان را بیان داشته، چنین است که اردشیر، زادهٔ ازدواج ساسان — فردی از نوادگان دارا — با دختر بابک، حاکمی محلی در ایالت پارسواژهٔ «پارس» در سراسر این مقاله اشاره به "سرزمین پارس" دارد. بوده‌است.
اردشیر بر پایهٔ گزارش طبری، در پیرامون اصطخرِ پارس زاده شد؛ طبری می‌افزاید که اردشیر در هفت سالگی نزد فرماندهٔ دژ دارابگرد فرستاده شد؛ پس از مرگ فرمانده، اردشیر بر جای او نشست و ارگبد دژ دارابگرد شد. طبری در ادامه آورده‌است که سپس بابک، گوچهر شاه محلی پارس را سرنگون کرد و پسرش شاپور را به‌جای وی گماشت. براساس گزارش طبری، شاپور و پدرش بابک به‌ناگاه مردند و اردشیر حاکم پارس شد. کشمکش میان اردشیر با شاهنشاهی اشکانی بالا گرفت و سرانجام در تاریخ ۲۸ آوریل (برابر با ۹ اردیبهشت) ۲۲۴ میلادی، اردشیر با لشکر اردوان چهارم در دشت هرمزدگان روبه‌رو شد و طی این جنگ اردوان، شاهنشاه اشکان، کشته شد.
بر پایهٔ گزارش‌های سلطنتی، این بابک بود که گوچهر شاه محلی پارس را سرنگون ساخت و پسرش شاپور را بر جای وی نشاند؛ اردشیر از پذیرش گماشتن شاپور سرباز زد و برادر خویش و هر که در برابرش ایستاد را حذف کرد و سپس سکه‌ای منقوش به چهرهٔ خود بر روی سکه و پدرش بابک در پشت سکه ضرب کرد. محتمل است نقشِ تعیین‌کننده‌ای که از اردشیر در رهبری شورش علیه دولت مرکزی ترسیم شده‌است، محصول خوانش‌های متأخرتر تاریخی باشد. احتمالاً در آن‌گاه بابک بیشتر ایالت پارس را زیر حاکمیت خود متحد ساخته باشد.
اردشیر نقش بسزایی در گسترش ایدئولوژی شاهنشاهی داشته‌است. وی کوشید تا خویش را به مثابهٔ مزداپرستی مرتبط با خدا و دارندهٔ فَرّه ایزدی بنمایاند. ادعای مشروعیت پادشاهی وی به‌عنوان نورسته‌ای برحق از نسل شاهان اسطوره‌ای ایرانی و نیز تبلیغات منتسب به اردشیر علیه مشروعیت و نقش پارتیان در توالی تاریخ ایرانی، مؤید جایگاه ممتازی است که میراث هخامنشی در ذهن نخستین شاهنشاهان ساسانی داشته‌است. اگرچه دیدگاه رایج برآن است که احتمالاً ساسانیان چندان دربارهٔ هخامنشیان و وضعیتشان نمی‌دانسته‌اند. از سوی دیگر، برخی از مورخان برآنند که نخستین شاهنشاهان ساسانی، با هخامنشیان آشنا می‌بودند و شاهنشاهان متأخر ایشان، به‌عمد به کیانیان روی آوردند. ایشان آگاهانه هخامنشیان را نادیده گرفتند تا بتوانند پیشینهٔ خود را به کیانیان برسانند؛ و از همین‌جا بود که تاریخ‌نگاری مقدس را در پیش گرفتند.
اردشیر برای یادبود پیروزی‌هایش، اقدام به نقر سنگ‌نگاره در فیروزآباد (شهر گور یا اردشیرخوره)، نقش رجب و نقش رستم کرده‌است؛ در سنگ‌نگارهٔ وی در نقش رستم، اردشیر و اهورامزدا سوار بر اسب در برابر یکدیگرند و جسد اردوان و اهریمن زیر سم اسبان اردشیر و اهورامزدا تصویر شده‌است. از این نقش چنین برمی‌آید که اردشیر می‌پنداشته یا می‌خواسته دیگران بپندارند که حاکمیت وی بر سرزمینی که در کتیبه‌ها «ایرانشهر» خوانده می‌شده، از سوی پروردگار مقرر شده‌است. واژهٔ ایران، پیش از این، در اوستا و به‌عنوان «نام سرزمین اسطوره‌ای آریاییان» به کار می‌رفت؛ در دوران اردشیر، عنوان «ایران» بر جغرافیای زیر حاکمیت ساسانیان اطلاق شد. اندیشهٔ «ایران»، هم برای جوامع زردشتی و هم غیر زرتشتی سراسر شاهنشاهی پذیرفته شد و حافظهٔ جمعی ایرانیان در مراحل گوناگون و لایه‌های مختلف جامعهٔ ایرانی تا دوران مدرن امروز ادامه یافت و زنده ماند. آنچه روشن است این است که مفهوم «ایران»، پیشتر کاربردی مذهبی نیز داشته و سپس به پیدایش صورت سیاسی آن و در مفهوم مجموعه‌ای جغرافیایی از سرزمین‌ها انجامیده‌است.
منابع اولیهٔ مربوط به عصر ساسانی را به دو دستهٔ «بازمانده‌های متنی» و «گزارش‌ها» می‌توان تقسیم کرد:
بازمانده‌های متنی، کتیبه‌ها، چرم‌نبشته‌ها، پاپیروس‌ها و سفالینه‌های منقوش به چند زبان و خط را شامل می‌شود. از بازمانده‌های متنی مربوط به اردشیر بابکان، می‌توان به کتیبهٔ کوتاه وی در نقش رجب و نیز کتیبه‌های شاپور یکم بر کعبهٔ زرتشت اشاره کرد.
گزارش‌ها به متونی گفته می‌شود که به زبان‌ها و در دوره‌های گوناگونی نوشته شده‌اند. شایان ذکر است که اساس نوشته‌های همهٔ تاریخ‌نگاران مسلمان (تاریخ‌های عربی و فارسی)، خداینامه‌های رسمی دربار ساسانی بوده‌است که این خداینامه‌ها نیز از رویدادهای مندرج در سالنامه‌های رسمی دربار ساسانی به عنوان منبع بهره برده‌اند. "خداینامه" در اواخر عصر ساسانی به زبان پارسی میانه تدوین شده بود. عنوان ترجمهٔ این کتاب به زبان عربی زیر نام "سیر الملوک العجم" و در فارسی "شاهنامه" بوده‌است. امروزه هیچ‌یک از ترجمه‌های مستقیم عربی "خداینامه" و نیز اصل متن پارسی میانهٔ "خداینامه" در دست نیست.
دیون کاسیوس، یکی از منابع معروف تاریخ پارتیان است که گزارشی دربارهٔ برافتادن پارتیان و برآمدن اردشیر بابکان به‌دست داده‌است.
تاریخ هرودین نیز به‌تفصیل به چگونگی تغییر پادشاهی از پارتیان به ساسانیان پرداخته‌است.آگاثیاس نیز اگرچه در دوران خسرو انوشیروان می‌زیست، اما به‌دلیل دسترسی به سالنامه‌های شاهنشاهی در بایگانی‌های تیسفون، تاریخ وی یکی از منابع اصلی‌است. اما وی نیز در گزارش داستان جوانی اردشیر، از روایات عامیانه بهره برده‌است.
تاریخ ارمنستان در عهد ساسانی، کاملاً با تاریخ شاهنشاهی ایران پیوسته‌است؛ از این روی در تاریخ‌های مورخان ارمنیِ آن عصر، نه‌تنها مطالب بسیاری مهمی راجع به سرگذشت شاهنشاهان ایران به‌دست می‌دهد، بلکه وضعیت ارتباط ایران و ارمنستان نیز از آن پیداست.
«"تاریخ ارمنیان"» نوشتهٔ آگاثانگلوس، یکی از منابع ارمنی مربوط به اوایل عصر ساسانی‌است.موسس خورناتسی معروف به هرودوتِ ارمنستان مورخ نامی قرن پنجم میلادی داستانی، در باب اردشیر بابکان نقل کرده‌است که با داستان تقلیدی از زندگی کوروش بزرگ بی‌شباهت نیست.
یکی دیگر از منابع تاریخ ساسانی، کتاب‌هایی است که مسیحیان به‌زبان سریانی نوشته‌اند.
"رویدادنامهٔ آربلا" متنی‌است که در نیمهٔ سدهٔ ششم میلادی نوشته شده و تاریخ مناطق مسیحی میان‌رودان از سدهٔ دوم تا حدود سال ۵۵۰ میلادی را در برمی‌دارد. این کتاب برای دورهٔ برافتادن پارتیان و برآمدن ساسانیان ارزش فراوان می‌دارد.
«"تاریخ ادسا"»، کتابی‌است که در حدود ۵۴۰ میلادی نوشته شده‌است، دربردارندهٔ رخدادهایی از سال ۱۳۲ قبل از میلاد تا ۵۴۰ میلادی است.
«"رویدادنامهٔ کرخ بیت سلوق"»، منبعی کوتاه اما مهم است که آگاهی‌های باارزشی دربارهٔ اوایل دوران ساسانی به‌دست می‌دهد.
"کارنامه اردشیر بابکان"، داستانی حماسی‌است پیرامون اردشیر بابکان و کیفیت رسیدن وی به پادشاهی ایران. این متن در حدود ۶۰۰ میلادی و در پایان عصر ساسانی به زبان پهلوی نوشته شده‌است.
"شاهنامهٔ فردوسی"، بزرگ‌ترین و مهم‌ترین منبع برای گزارش‌های مربوط به تاریخ ملی ایران‌است، آگاهی‌های سودمند بسیاری دربارهٔ نهادها و تمدن ساسانی به‌دست می‌دهد.
"تاریخ بلعمی"، برگردان فارسی از تاریخ طبری و یکی از مهم‌ترین آثار منثور فارسی دربارهٔ ساسانیان است. این اثر جدا از متن عربی نیز اثر ارزشمندی‌است زیرا معادل‌های فارسی اصطلاحات عربی در تاریخ طبری را به‌دست می‌دهد.
"فارس‌نامهٔ (ابن‌بلخی)"، یکی از منابع فارسی سودمند دربارهٔ تاریخ ساسانی‌است که آگاهی‌های ارزشمندی درباب وضعیت و مرتبهٔ فرمانروایان دست‌نشاندهٔ بزرگ و سِمَت آنان، که در عین حال رعیت پادشاه بودند، به‌دست می‌دهد.
"تاریخ طبرستان (ابن اسفندیار)"، نیز یکی از منابع تاریخ ساسانی‌است. «نامهٔ تنسر» در این کتاب آمده‌است.
"مجمل التواریخ و القصص"، یکی از متنی‌است با ارزش محدود، زیرا کمتر گزارشی در آن می‌توان یافت که به‌تفصیل در دیگر منابع یافت نشود. "عهد اردشیر" نامه یا خطبه‌ایست از اردشیر بابکان در آئین ملکداری است که ذکر نامش در مجمل التواریخ و القصص به‌میان آمده‌است.
"تاریخ طبری" نوشتهٔ محمد بن جریر طبری، مجموعه کتبی‌است به‌زبان عربی که منبع اصلی و ضروری درباب تاریخ ساسانی‌است.
"مروج‌الذهبِ" علی بن حسین مسعودی نیز یکی از منابع پیرامون تاریخ ساسانیان است.
اردشیر که «اَرْتَه‌خْشَ‌ثْرَ» تلفظ می‌شده، از نام‌های کهن و ستودهٔ ایرانی می‌بوده‌است. در یونانی‌اش «اَرْتَه‌کْسِرْکْسِسْ» (Artaxérxēs ) می‌خواندند؛ اردشیر «اَرْتَخْشْتَر» یا «اَرْتَخْشیر» می‌بوده؛ به ارمنی «اَرْتَشیس» (Artašēs ) می‌گفتندش و در فارسی نیز «اردشیر» خوانده می‌شود. اردشیر در لغت معنای «کسی‌است که پادشاهی‌اش برپایهٔ راستی و عدالت است» می‌دهد. جزء نخست ارتخشیر برگرفته از مفهوم دینی عدالت موسوم به «ارته» یا «اشه» است و جزء دومش با مفهوم «شهر» در ارتباط است.
سه‌تن از شاهنشاهان هخامنشی و چهار تن از شاهان محلی پارس —موسوم به فرترکه‌ها، اردشیر نام می‌داشتند و اردشیر بابکان، در تسلسل شاهان محلی پارس، «اردشیر پنجم» می‌بوده‌است.
گزارش‌های تاریخیِ متفاوتی پیرامون نیا و نسب اردشیر وجود می‌دارد. براساس گزارش طبری، اردشیر پسر بابک پسر ساسان بوده‌است. روایت دیگری که در کارنامهٔ اردشیر بابکان می‌باشد، و شاهنامهٔ فردوسی نیز همان را بیان داشته، چنین آورده که اردشیر، زادهٔ ازدواج ساسان —فردی از نوادگان دارا— با دختر بابک، حاکمی محلی در ایالت پارس بوده‌است. در کارنامهٔ اردشیر بابکان که پس از وی نگاشته شده، «اردشیر کی بابکان از تخمهٔ ساسان و از ناف دارا شاه»ardaxšīr ī kay pābagān az tōhmag ī Sāsān nāf ī dārāy šāh. خوانده شده‌است. دریایی برآن‌است که با توجه بدین سطر می‌توان دریافت که اردشیر تبار خویش را به هر آنکه می‌توانسته نسبت داده‌است؛ انتساب اردشیر به کیانیان اسطوره‌ای با لقب «کی» در کنار پیوند دادن خویش به «ساسان» که ایزدی نگهبان و اسرارآمیز می‌بوده و همچنین دارا —که احتمالاً تلفیقی بوده‌باشد از داریوش بزرگ و دوم هخامنشی با دارای یکم و دوم از دودمان شاهان محلی پارس—، نشان از تبار ساختگی او می‌دارد. از آنجا که اردشیر نیای شاهی خویش را به ساسان پیوند داده، بررسی کیستی ساسان بسیار مهم است. نخست انگاشته شده بود که شکل کتیبه‌ای ssn بر قطعه‌سفال‌ها و سایر اسناد، حکایت از آن می‌دارد که «ساسان» ایزدی زرتشتی بوده گرچه در اوستا و سایر متون پارسی باستان اشارتی بدو نرفته‌است. اخیراً مارتین شوارتز نشان داده که ایزد اشاره شده بر سفال‌ها، ربطی به «ساسان» ندارد بلکه بیانگر «سسن»Sesen الههٔ کهن سامی‌است که در هزارهٔ دوم پیش از میلاد در اوگاریت پرستیده می‌شد. بر روی سکه‌هایی که در تکسیلا یافت شده، عبارت «ساسا» بر آن نوشته شده‌است؛ چه بسا که با «ساسان» مرتبط باشد زیرا نمادهای روی سکهٔ مذکور، با نشان‌های سکهٔ شاپور یکم هم‌سان‌است. در شاهنامهٔ فردوسی نیز بر تبار شرقی ساسان یاد شده‌است که ممکن است نشان از آن بدارد که خاندان وی از شرق آمده بودند. به‌هرروی و با وجود همهٔ این دشواری‌ها می‌توان گفت که اردشیر که خود را از تبار ایزدان می‌نمایانده، ممکن است ساسانیان «ساسان» را به مرتبهٔ خدایی رسانده باشند. منابع اولیهٔ اسلامی که برگرفته از روایات ساسانی‌اند، بر عارف و زاهد بودن ساسان تأکید داشته‌اند و در حقیقت تبارجای ساسان را هندوستان —که مرکز ریاضت است— ذکر کرده‌اند. تنها بدین روش بود که اردشیر توانست تبار دوگانهٔ اشرافی-مذهبی برای خویش برسازد. شگفت نیست که در روایات مذهبی ساسانی، بر تبار مذهبی اردشیر و در گزارش‌های سلطنتی بر نیای اشرافی وی تأکید و سپس به روایات مذهبی از او پیوند داده می‌شود. به‌هرروی ساسان هر که بوده و هر کجا می‌زیسته، بومی پارس نبوده و در منابع، شرق و غرب فلات ایران به‌عنوان خاستگاه‌اش ذکر شده‌است.
اکثریت منابع خارجی در ارائهٔ تباری ناشناخته از اردشیر هم‌رأی‌اند؛ مثلاً آگاثیاس چنین نقل کرده که بابک کفشگری بود که برپایهٔ شواهد اخترشناسی، دریافت که ساسان را پسری بزرگ خواهد بود؛ بنابراین بابک اجازه می‌دهد که ساسان با همسرش خفت‌وخیز داشته باشد و از این اتفاق اردشیر به‌دنیا آمد. شکی روایت آگاثیاس را داستان بیهوده و مبتذلی از جانب مغرضین و بدخواهان ساسانی توسط سرگویس نامی، مترجم سوریانی دربار انوشیروان می‌داند. شکی می‌گوید روشن است که این اراجیف را سرگیوس مسیحی ریاکارانه به آگاثیاس القا کرده‌است، گو اینکه از نسب نامه اردشیر در کارنامه گرده برداشته‌است، از برساخته‌های مسیحیون و فرق الحادی و دهریون و غیره است. استدلال شکی بر قانون جاری در مناسبات زناشویی است که در آن فرزندانی که حاصل ازدواج زن با همسر دومش (بعد از طلاق از همسر اولش)، به همسر اولی تعلق خواهند داشت. در کتیبهٔ سه‌زبانهٔ شاپور یکم بر کعبهٔ زردشت در نقش رستم، ساسان تنها یک نجیب‌زاده و بابک پادشاه معرفی شده‌است.
دربارهٔ صحت و سقم هریک از روایات مذکور، نظراتی وجود می‌دارد. برخی گزارش طبری را بدین سبب مشکوک دانسته‌اند که وی شجره‌نامه‌ای مفصل از اردشیر به‌دست می‌دهد که نسل وی را به پادشاهان اسطوره‌ای و پهلوانی ایران باستان می‌رساند. برخی گزارش کارنامه و شاهنامه را موجه‌تر می‌دانند از آن جهت که پسرِ ساسان بودن اردشیر و به فرزندخواندگی گرفتنِ وی توسط بابک، با قوانین و رسوم زرتشتی سازگاری می‌دارد. البته برخی نیز با دیدهٔ تردید به گزارش کارنامه و شاهنامه نگریسته، آن را اسطوره‌ای و گزارشی برای مشروعیت‌بخشی به بنیان‌گذار سلسلهٔ ساسانی دانسته‌اند.
به هر روی به سبب پرشماری گزارش‌ها پیرامون تبار اردشیر، پذیرش هیچ‌کدام ساده نیست؛ البته نباید از نظر دور داشت که اکثر بنیان‌گذاران هر سلسله، برای کسب مشروعیت، مدعی بودند که از تبار پادشاهان باستانی‌اند. در این‌باره دریایی بر آن‌است که اگر اردشیر از خاندانی اشرافی رُسته بودی، بر یک گزارش تأکید داشتی؛ این درحالی‌است که داستان‌های گوناگون نشان از آن دارد وی در پی کسب مشروعیت از همهٔ سنت‌های ایرانیان و شاید اقوام بیگانه بوده‌است.
در منابع به پیوندهای دینی اردشیر و موبد بودن پدرش اشاره رفته‌است؛ از این شواهد چنین پیداست که وی با خاندان‌های سلطنتی پیوندی نمی‌داشته و تنها موبدزاده‌ای می‌بوده که از دین آگاهی می‌داشته منتها خود موبد نبوده‌است. وز همین روی بود که برپایهٔ آگاهی‌های مذهبی‌اش، این مجال را یافت که نخستین کسی باشد که در سنگ‌نگاره‌هایش، خود را در حال دریافت حلقهٔ پادشاهی از اهورامزدا بنمایاند؛ چیزی که یک اشراف‌زادهٔ پارسی نیاز بدان نمی‌داشت و تنها یک نورسته مجبور بود مدعی شود که تبار از ایزدان می‌دارد. شایان ذکر است گرفتن حلقهٔ پادشاهی از اهورامزدا، پیش از اردشیر سابقه نمی‌داشته و حتی در سنگ‌نگاره‌های هخامنشی نیز دیده نشده‌است.
پارس ایالتی که جنبش بنیان‌گذاردن دولت نوین ساسانی از آنجای آغاز گردید، در آستانهٔ سدهٔ سوم میلادی شهرت پیشین خود را از دست داده بود. از دیرباز در کنار ویرانه‌های تخت جمشید پایتخت هخامنشیان —که لشکریان اسکندر مقدونی به آتشش کشیدند— شهری نو بنام اصطخر سر برآورده بود. با آنکه شاهان محلی آن خطه، با حفظ رسم‌های کهن، نام‌های بلندآوازهٔ شاهنشاهان هخامنشی مانند دارا (داریوش) و اردشیر را بر خود می‌نهادند، اما این تقریباً تنها نمونهٔ باقی‌ماندهٔ شکوه و عظمت باستان بود. حاکمان محلی ایالت پارس که خود را وارثان برحق هخامنشیان می‌دانستند، در طول چهار و نیم سده حکومت اشکانی، تابعیت از آنان را با بی‌رغبتی پذیرفته بودند و همواره مترصد فرصتی بودند که بر اریکهٔ قدرت هخامنشیان بنشینند. ایشان پارتیان را بچشم غاصبانی بدوی می‌نگریستند که با زور حق آنان را گرفته‌اند. باقی‌مانده‌های پاسارگاد و تخت جمشید می‌توانست یادواره‌ای پایا از شکوه گذشتهٔ ایالت پارس باشد؛ گرچه آگاهی از وجود یک امپراتوری بزرگ اغلب به دست فراموشی سپرده شده‌بود.
از تاریخ چهارصد سالهٔ این ایالت، که نخست جزئی از پادشاهی سلوکیان بود و سپس بخشی از شاهنشاهی اشکانی گردید، تاکنون آگاهی چندانی به‌دست نیامده و تقریباً هرآنچه از وضعیت سیاسی ایالت پارس —پیش از برآمدن اردشیر— دانسته‌است، وابسته به سکه‌هایی‌است که پادشاهان محلیِ نیمه‌وابستهٔ آن سامان ضرب می‌کردند؛ برپایهٔ دانسته‌های موجود از سکه‌های پارس، تقریباً از اندکی پس از مرگ اسکندر مقدونی، بی‌انقطاع دستِ کم یک پادشاه محلی در سرزمین پارس حکومت می‌کرده‌است. با بودن نام‌های پادشاهانی مانند «دارا» (داریوش) و «اردشیر» بر سکه‌های شاهان محلی این خطه، اگر انگاشته نشود که دودمانی فرعی از هخامنشیان همچنان در پارس حاکم بوده‌اند، حداقل ادامهٔ حیات پاره‌ای از سنت‌های هخامنشی را در آن سرزمین گواهی می‌دهد.
در زمان سلوکیان، به‌گاه شوریدن اسکندر برادر مولون شهربان سلوکی پارس بر آنتیوخوس سوم، «فره‌ترکه» هاFrataraka (شاهان محلی پارس) بر آن سرزمین فرمان می‌راندند. این نشانگر آن است که این شاهان محلی، با شهربانان سلوکی در فرمانروایی شریک بوده‌اند یا هر یک جدایگانه در بخشی از پارس فرمان می‌راندند. در زمان اشکانیان نیز شاهان محلی پارس به مانند برخی دیگر از شاهان نیمه وابستهٔ شاهنشاهی اشکانی، از حق ضرب سکه به نام خویش برخوردار می‌بودند. در آن زمان حاکمان پارس خود را «فره‌ترکه» می‌نامیدند؛ بر پایهٔ واژهٔ مترادف آن که از اسناد آرامی روزگار هخامنشیان به‌دست آمده‌است، این واژه باید معنای «فرمانروا» داشته باشد. از آن پس (شاید از سدهٔ دوم پیش از میلاد) عنوان‌های حاکمان پارس دگرگون شد و آنان خویش را «شاه»MLK نامیدند. بر سکه‌های شاهان محلی پارس، تاج و نشانه‌های شاهی، تصویر پرستشگاه، آتشدان با آتشی شعله‌ور و نمادهایی از ماه و ستاره و نقش اهورامزدا ضرب شده‌است که نشان از این می‌دارد که در پارس برخلاف دیگر نواحی، آتش مقدس را می‌ستاییدند و ایزدان زردشتی را می‌پرستیدند و آیین کهن همچنان پای بر جای می‌بود.
در نقشی که از بابک و پسرش شاپور بر تخت جمشید کنده شده، بابک در حالی که لباس موبدان بر تن دارد، با یک دست دستهٔ شمشیرش را در مشت می‌فشارد و با دستی دیگر آتش آذرگاه را برهم زده و هیمه بر آن می‌افزاید و فرزندش شاپور حلقهٔ شاهی را از او می‌ستاند. در دیگر نقش‌های اعطای نشان شاهی در آن زمان یعنی نقش اعطای نشان شاهی به «خواسک، شهربان شوش» کشف شده در شوش و نقش اعطای نشان به فرمانروای الیمائیس کشف شده در بردنشانده، شاهنشاه اشکانی در حال دادن نشان فرمانروایی به شاهان محلی‌است؛ در حالی که در نقش مذکور از بابک و فرزندش شاپور بر تخت جمشید، این بابک است که با لباس موبدان در حال اعطای حلقهٔ شاهی به شاپور است. لوکونین بر این پنداشته‌است که نقش‌کَندهٔ اعطای نشان شاهی توسط بابک به فرزندش نشان می‌دهد که ساسانیان قدرت را در پارس به زور به‌چنگ آوردند وز همان آغاز خواهان نمایاندن عدم وابستگی خود به شاهنشاهان اشکانی بودند بدین سبب بود که در نقشِ مذکور، بابک خود راساً نشانِ شاهی را به فرزندش اعطا می‌کند. لوکونین همچنین می‌پندارد که جامه و نشان‌های موبدانی بابک بر نقش‌ها و سکه‌های شاپور (فرزندش)، نشان از جدا بودن حاکمیت روحانی و شاهی —در آن زمان— از یکدیگر است؛ بابک موبد بزرگ بود و پسرش شاپور شاه آن سرزمین. دریایی برآن‌است که این نقش، نشان از چند چیز می‌دارد؛ نخست آنکه که خاندان ساسان در پارس، هم قدرت مذهبی و هم قدرت غیرمذهبی را توأماً در دست داشتند؛ دودیگر اینکه آئین آتش —وابسته به دیانت زردشتی— پیش از برآمدن اردشیر نیز زنده بوده‌است؛ سه‌دیگر اینکه جای نقر نگارهٔ شاپور و بابک بر تخت جمشید، نشان از اهمیت این بنای هخامنشی نزد ساسانیان می‌دارد.
پس از مرگ کومودوس امپراتور روم در ۱۹۲ میلادی، رقابت بر سر جانشینی وی میان سردارانش —پسنیوس نیگر و سپتیموس سوروس— بالا گرفت؛ در این میان، بلاش پنجم شاهنشاه اشکانی تصمیم به حمایت از نیگر در برابر سپتیموس سوروس گرفت. بر پایهٔ تاریخ هرودین، شاهنشاه اشکانی تنها توانست از حاکمان محلی تابعش درخواهد که برای یاری رساندن به نیگر، لشکر بفرستند؛ چنین می‌نماید که بلاش پنجم ارتشی بزرگ در اختیار نداشته‌است. در نهایت در سال ۱۹۴ میلادی، سپتیموس سوروس پیروز کشمکش قدرت در روم شد؛ وی به میان‌رودان غربی با هدف بازپس‌گیری مناطق از دست رفته لشکر کشید؛ جزئیات دقیق این لشکرکشی مشخص نیست اما به هر روی «اسروئن» و «نصیبین» باز تسخیر شدند. سپتیموس سوروس سپس به دلیل شورش کلودیوس آلبینوس به روم بازگشت؛ در زمان بازگشت سپتیموس از میان‌رودان، وضع شاهنشاهی پارتی بسیار آشفته بود. سپتیموس سوروس در سال ۱۹۷ میلادی جنگ علیه اشکانیان را از سرگرفت. در همین میان بلاش پنجم، شورشی در شرق شاهنشاهی را سرکوب کرد؛ نارسس حاکم آدیابن (ناحیه‌ای در غرب دریاچه ارومیه کنونی) از پذیرش همراهی بلاش پنجم برای لشکرکشی بسوی شرق برای سرکوبی شورش سر باز زد؛ این عدم پذیرش و نیز روابط دوستانهٔ نارسس با روم، باعث حملهٔ بلاش پنجم به آدیابن و تخریب چند شهر از آن و نیز کشتن نارسس شد.
همچنین بر پایهٔ سنگنبشته‌ای از وی در شوش، کنترل آن منطقه را نیز در دستان اردوان دانسته‌اند. در آن سوی، براساس سکه‌های یافت شدهٔ بلاش ششم در سلوکیه، آن سرزمین زیر کنترل بلاش ششم بوده‌است. در روم نیز پس از مرگ سپتیموس سوروس، فرزندش کاراکالا به قدرت رسید. اگرچه دانسته‌ها درباب کشمکش میان اردوان و بلاش اندک است، اما در منابع لاتین چنین گفته آمده که کاراکالا به ستیز خانگی پارتیان توجه ویژه‌ای داشت و آشفته بودن شرایط پارتیان را به سنای روم گزارش کرده بود. آگاهی از جنگ داخلی در شاهنشاهی اشکانی، احتمالاً کاراکالا را در «اندیشهٔ یک پیروزی نظامی» دلگرم ساخته و بسوی بدست‌آوردن موفقیت‌هایی بزرگتر از آنِ پدرش (سپتیموس سوروس) در جنگ با اشکانیان سوق داده‌باشد. در این زمان که امپراتور کاراکالا احتمالاً از پیش در حال تهیهٔ نقشه‌ای برای شروع یک جنگ تازه با پارتیان بوده‌باشد، در جستجوی بهانه‌ای برای آغاز جنگ، در سال ۲۱۴ یا اوایل ۲۱۵ میلادی، درخواستی مبنی بر استرداد دو فراری را (فیلسوفی بنام آنتیوخوس و ناشناسی تیرداد نام) برای بلاش ششم فرستاد؛ بلاش نیز دو فراری را بازپس داد؛ با این همه باز کاراکالا به ارمنستان لشکر کشید.
از درخواستِ کاراکالا به بلاش ششم برای بازپس‌دهی دو فراری، چنین برمی‌آید در آن برهه، رومیان بلاش ششم را قدرت واقعی و شاه بزرگ پارتیان می‌پنداشتند. چیزی در حدود یک سال بعد یعنی ۲۱۶ میلادی، کاراکالا برای حمله به پارت، بهانه‌ای دیگر تراشید؛ وی اینبار از اردوان [و نه بلاش ششم] درخواست که دخترش را به زنی به وی دهد که اردوان نپذیرفت و جنگ در تابستان ۲۱۶ میلادی آغاز شد. برپایهٔ این درخواستِ کاراکالا از اردوان، چنین پنداشته شده که در آن هنگام، اردوان در کشمکش داخلی با بلاش ششم «دستِ بالا» را یافته اگرچه سکه‌های بلاش ششم تا سال ۲۲۱–۲۲۲ میلادی در سلوکیه ضرب می‌شده‌است. اگرچه مسیرِ دقیق لشکرکشی رومیان مشخص نیست، یقیناً آنان بر آربلا مرکز آدیابن چیره شدند؛ ظاهراً پارتیان از یک رویارویی بزرگ اجتناب می‌کردند؛ اما در اوایل ۲۱۷ میلادی سیاستی تهاجمی به سوی میان‌رودان در پیش گرفتند. در این هنگام بود که کاراکالا که در راه حران بود، به‌دست فرماندهٔ محافظانش ماکرینوس کشته شد. ماکرینوس پس از رسیدن به قدرت، تمایل خویش به صلح با پارتیان را با «انداخت تقصیر جنگ بر گردن کاراکالا» و «آزادی زندانیان پارتی» نمایاند ولیکن اردوان با علم به داشتن دستِ بالا، درخواست «چشم‌پوشی روم از سراسر میان‌رودان»، «بازسازی شهرها و دژهای ویران شده» و «پرداخت غرامتِ تخریب گورستان شاهنشاهی آربلا» را از رومیان کرد.
ماکرینوس از پذیرش درخواست‌های گستردهٔ پارتیان سرباز زد و جنگ از سر گرفته شد و نقطهٔ اوجش نبردی سه روزه در نصیبین بود. اگرچه در آراء تاریخ‌نگاران جهان باستان پیرامون نتایج این نبرد اختلاف نظر وجود می‌دارد، اما واضحاً پی‌آمد این نبرد شکست روم بوده‌است؛ پس از پایان جنگ، مذاکرات صلح آغاز شد و در سال ۲۱۸ میلادی به پیمانِ صلحی رسمی انجامید که به موجب آن رومیان ۵۰ میلیون دینار به پارتیان پرداختند و ارمنستان و شمال میان‌رودان دردست رومیان باقی‌ماند. احتمالاً در حدود سال ۲۲۰ میلادی بود که حاکمی محلی در پارس (اردشیر بابکان) آغاز به تصرف سرزمین‌های دور و نزدیک کرده‌باشد؛ در آن هنگام اردوان توجه چندانی به کنش‌های وی نداشت و وقتی آهنگ پیکار با وی کرد که بسیار دیر شده بود؛ در نهایت اردشیر در نبرد هرمزدگان به حیات خاندان اشکانی پایان داد و سلسلهٔ ساسانی را بنیان گذاشت؛ با این همه، پایان سلسلهٔ اشکانی، به معنای نقطهٔ پایانی بر همهٔ خاندان‌های پارتی نبوده‌است. موسس خورناتسی مورخ ارمنی، گزارش‌هایی از نقش و یاری برخی خاندان‌های پارتی —همچو سورن‌ها و اسپهبدان—، در برآمدن اردشیر را نقل کرده‌است.
برپایهٔ گزارش طبری، اردشیر در دهی بنام «طیروده» از روستای «خیر» در حومهٔ اصطخرِ پارس در خانواده‌ای سرشناس زاده شد؛ پدربزرگش ساسان متولی معبد آناهیتا در اصطخر و مادربزرگش رام‌بهشت از خاندان بازرنگی بود. طبری می‌افزاید، وقتی اردشیر هفت ساله بود، بابک پدر اردشیر از گوچهر —شاه محلی در ایالت پارس— درخواست که اردشیر را برای پروردن نزد تیری، فرماندهٔ دژ دارابگرد بفرستد؛ گوچهر نیز چنین کرد. پس از مرگ تیری، اردشیر بر جای وی بنشست و فرماندهٔ دژ دارابگرد گشت.
برپایهٔ منابع موجود، بابک پدر اردشیر موبد آتشکدهٔ آناهیتا بود. او توانست جنگاوران محلی پارس که به این ایزد باورمند بودند را گرد هم آورد. در این هنگام، حکومت بلاش پنجم به‌سبب یورش سپتیموس سوروس امپراتور روم به میان‌رودان آشفته بود. احتمال دارد بلاش پنجم، بابک را پس از آنکه سربه‌شورش برآورد شکست داده، تا مدتی مجبور به گردن نهادن به حکومت پارتیان کرده‌باشد. احتمالاً قلمروی بابک نیز چیزی فراتر از خطهٔ پارس نبوده‌باشد.
برپایهٔ منابع عربی-فارسی، اردشیر خیزش خود را زمانی آغازید که ارگبد دژ دارابگرد در شرق پارس بود. قدیمی‌ترین شواهد باستان‌شناختی از دوران حکومت اردشیر، از اردشیرخوره (گور یا فیروزآباد کنونی) در حاشیهٔ جنوبی پارس به‌دست آمده‌است؛ بدین‌ترتیب اردشیر، در مبارزهٔ خویش از اردشیرخوره، دور از دژ شاهان محلی پارس در اصطخر و دورتر از شاهنشاه اشکانی به پای می‌خیزد. آغاز خیزش اردشیر احتمالاً با نخستین سنگ‌نگاره‌اش در فیروزآباد (شهر گور یا اردشیرخوره) مرتبط باشد؛ در این سنگ‌نگاره وی پیشاپیش ملازمانش در حال ستاندن حلقهٔ شاهی از اهورامزدا نگاشته شده‌است. اردشیر فرایند توسعهٔ حکومتش را با کشتن چندین پادشاه محلی و تسخیر قلمروهایشان آغازید؛ بنا بر گزارش طبری، پس از آن اردشیر از پدرش بابک درخواست که در برابر گوچهر درایستاده، سر به شورش برآورد. بابک نیز چنین کرد و بر گوچهر شورید و وی را بکشت. دریایی برآن‌است که بابک حاکمی محلی می‌بوده که سودای چیرگی بر اصطخر را در سر می‌پرورانده‌است و در آخر به‌یاری پسر بزرگترش شاپور، توانست بدان دست یابد؛ این بدان معناست که برخلاف گزارش طبری، سبب شوریدن بابک بر گوچهر حاکم اصطخر، درخواست و دستور اردشیر نبوده‌است و این را از سکه‌های مشترک بابک و پسرش شاپورروی این سکه‌ها تصویر شاپور و عبارت:bgy šhpwhry MLKʾپشت آن شمایل بابک و عبارت:bgy pʾpky MLKʾ نگاشته شده‌است. می‌توان پنداشت. سپس بابک به اردوان چهارم نامه بنوشت و اجازه خواست تا پسرش شاپور را به‌جای گوچهرِ «سرنگون‌شده» بر اریکه قدرت بنشاند؛ اردوان در پاسخ بابک و پسرش اردشیر را یاغی شناخت. اردوان چهارم علی‌رغم شکست دادن رومیان، در داخل کشور با مشکل مبارزه‌جوییِ بلاش ششم روبرو بود که در فاصلهٔ ساله‌های ۲۲۲/۲۲۱ میلادی به نام خود سکه زده‌بود و این نمایانگر آن است که در آنگاه، هیچ شاهنشاهِ نیرومندی بر شاهنشاهی اشکانی تسلط نداشته بود. در آن هنگام که اردوان با چالش مهمتری دست و پنجه نرم می‌کرد، نمی‌توانست برای بپای‌خیزی یک نوخاسته در پارس اهمیت زیادی قائل شود. پس از چندی بابک در تاریخی نامشخص مُرد و پسرش شاپور بر تخت نشست؛ پس از آن میان دو برادر (شاپور و اردشیر) کشمکش و نزاع درگرفت اما شاپور به‌طور اتفاقی درگذشت. منابع چنین آورده‌اند که شاپور در هنگام حمله به داربگرد، در ویرانه‌خانه‌ای توقف کرد و ناگهان سنگی از سقف جدا شد و بر سر وی اصابت کرد و شاپور در دم جان داد. پس از این واقعه، دیگر برادران تاج و تخت پارس را به اردشیر واگذاشتند و این‌چنین اردشیر شاه پارس شد. شاید بتوان اردشیر و پیروانش را متهمان اصلی مرگ مرموز شاپور دانست چون آنان از این «مرگ تصادفی» سود بردند؛ اما این اتهام اثبات‌پذیر نیست.