moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سرکار در ارتش جمهوری اسلامی ایران اولین لقب نظامی و خطابه جمعی پرسنل نظامی کادر و سربازان است. این لقب شامل درجه دارانی است که درجه آنها روی بازو نصب می‌گردد که شامل درجات:سرباز سوم، سرباز دوم، سرباز یکم، سرجوخه، گروهبان سوم، گروهبان دوم، گروهبان یکم، استوار دوم و استوار یکم می‌شود.
جناب دومین لقب نظامی در ارتش ایران است که به نظامیانی که دارای درجات نظامی افسری که بالاتر از استوار یکم (سرکار) و پایین‌تر سرتیپ (امیر یا تیمسار) هستند و بعد از لقب سرکار اعطاء می‌شود که شامل درجات نظامی: ستوان سوم، ستوان دوم، ستوان یکم، سروان، سرگرد، سرهنگ دوم و سرهنگ می‌شود. در زبان پارسی به جناب فرگاه هم می‌گویند.
اگون شیله ( ) (زاده ۱۲ ژوئن ۱۸۹۰ – درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸) نقاش اتریشی و یکی از شاگردان گوستاو کلیمت بود. از وی به عنوان یکی از نقاشان مهم فیگوراتیو اوایل قرن بیستم یاد می‌کنند. خودنگاره‌ها و بدن‌های پیچان یکی از مهمترین مشخصه‌های نقاشی او هستند که از وی هنرمندی اکسپرسیونیست می‌سازند.
محور اصلی در آثار شیله حس درونی اثر است. مهمترین آثار او پرترههایی است که از پیکر خود و اطرافیانش کشیده‌است. او در آثار خود بدن انسان را در وضعیت‌هایِ ناراحت و حالت‌های غیرعادی به نمایش می‌گذارد، به‌گونه‌ای که هراس و اضطراب را به مخاطب منتقل می‌کند. خطوطِ ناآرام و کج‌ومعوج و طرح‌هایِ ناقص و بریده و سایه‌روشنِ مخدوشِ نقاشی‌هایِ او پرده از روانِ خسته و عصبی و مضطربِ پیکرها برمی‌دارد. پیکرهای آثار شیله معمولاً برهنه هستند، اما به‌جای آن‌که کشش جنسی را برانگیزند، بی‌پناهی و سرگشتگی را برملا می‌کنند.پیکرهای مضطرب اگون شیله دویچه وله، ۱۱ ژوئن ۲۰۱۰
اگون شیله در تولن، اتریش متولد شد. او از سنین پایین شروع به طراحی کرد و تا سال ۱۹۰۶ خود صاحب سبکی منحصر به فرد بود. شیله که بسیار متأثر از جنبش نمادگرایی بود، از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۹ در آکادمی ویینا تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۷ با گوستاو کلیمت، یکی از اعضای عمدهٔ جنبش نمادگرایی، آشنا شد.
در سال ۱۹۰۹ شیله نقاشی چهره را شروع کرد. این چهره‌نگاری‌ها، که شیله در آنها از رنگ‌هایی غیر ناتورالیستی و زوایایی نامعمول استفاده کرده‌است، بینش منحصر به فرد شیله را باز می‌نمایانند. در سال ۱۹۱۲ شیله به سبب ماهیّت آشکار آثارش به هرزگی متّهم شد و مدّت کوتاهی را در زندان گذراند. اگون شیله بر اثر آنفلوانزای اسپانیایی در سال ۱۹۱۸ در ۲۸ سالگی، ۳ روز بعد از مرگ همسرش درگذشت.
مثل آب برای شکلات به قلم لورا اسکوئیول در سال ۱۹۸۹، داستان زندگی زنان نسلهای گذشتهٔ مکزیک است که به سبک رئالیسم جادویی و با زبان خانگی و فُرم زنانه (نوشتار زنانه) نگارش شده‌است. این رمان، عشقی پرشور را در کنار مبارزهٔ یک زن با سنتهای جامعه خود نشان می‌دهد.لورا اسکوئیول، "مثل آب برای شکلات"، ترجمه مریم بیات، «مقدمه ناشر»
هر فصل از این کتاب با دستور آشپزی یا داروسازی جالبی شروع شده و به موضوع آن فصل مرتبط می‌شود.
این کتاب در سال ۱۹۸۹ نوشته شده و در سال ۱۹۹۲ نیز فیلمی بر اساس آن در مکزیک توسط آلفونسو آرائو Alfonso Arau ساخته شد. کتاب به ۳۰ زبان ترجمه شده و بیش از سه میلیون نسخه از آن چاپ شده‌است.Laura Esquivel Biography
نام کتاب معنایی دوگانه دارد: نخست اشاره به دستور تهیه شکلات داغ (هات چاکلت) دارد که در مکزیک با آب و کاکائو تهیه می‌شود (نه با شیر). دوم، اصطلاحی در زبان اسپانیایی است استعاره از احساسات تند و برانگیختگی جنسی.
«با آن نگاه کاونده که جامه را می‌درید، دیگر هیچ چیز نمی‌توانست بر احوال سابق بماند. تیتا با تمام جسم خود دریافت که چگونه آتش عناصر را دگرگون می‌کند، چگونه یک چانه آرد ذرت به یک گرده نان تبدیل می‌شود و چگونه جانی که از آتش عشق گرما نیافته، از زندگی خالیست.»لورا اسکوئیول، "مثل آب برای شکلات"، ترجمه مریم بیات، چاپ ششم. ۱۳۸۵ صفحه ۶۷
«مادربزرگم نظریهٔ بسیار جالبی داشت. می‌گفت هر یک از ما با یک قوطی کبریت در وجودمان متولد می‌شویم اما خودمان قادر نیستیم کبریتها را روشن کنیم؛ همان طور که دیدی برای این کار محتاج اکسیژن و شمع هستیم. در این مورد، به عنوان مثال اکسیژن از نفَس کسی می‌آید که دوستش داریم؛ شمع می‌تواند هر نوع موسیقی، نوازش، کلام یا صدایی باشد که یکی از چوب کبریتها را مشتعل می‌کند. برای لحظه‌ای از فشار احساسات گیج می‌شویم و گرمای مطبوعی وجودمان را دربرمی‌گیرد که با مرور زمان فروکش می‌کند، تا انفجار تازه‌ای جایگزین آن شود. هر آدمی باید به این کشف و شهود برسد که چه عاملی آتش درونش را پیوسته شعله‌ور نگه می‌دارد و از آنجا که یکی از عوامل آتش‌زا همان سوختی است که به وجودمان می‌رسد، انفجار تنها هنگامی ایجاد می‌شود که سوخت موجود باشد. خلاصهٔ کلام، آن آتش غذای روح است. اگر کسی به موقع درنیابد که چه چیزی آتش درون را شعله‌ور می‌کند، قوطی کبریت وجودش نم برمی‌دارد و هیچ یک از چوب کبریتهایش هیچ وقت روشن نمی‌شود.»لورا اسکوئیول، "مثل آب برای شکلات"، ترجمه مریم بیات، چاپ ششم. ۱۳۸۵. صفحه ۱۱۱
واشینگتن پست: «این رمان ممتاز و پرشور و حال، گرامی‌داشت فروپاشی سنت‌ها از سوی نسل‌هایی از زنان مکزیک است.»لورا اسکوئیول، "مثل آب برای شکلات"، ترجمه مریم بیات، چاپ ششم. ۱۳۸۵. «پشت جلد کتاب»
بوستون کلاب: «"مثل آب برای شکلات" به طرزی فریبنده ساده و به طرز ساده‌ای اعجاب‌انگیز است. داستانی از عشق، احساس، جنگ … وغبار روبی از آن بخش از تاریخ مکزیک است که به زنان تعلق دارد.»
شیکاگو تریبون: «رمانی ممتاز و مفرح، جذاب و رؤیایی، و بی‌اندازه احساساتی … "مثل آب برای شکلات" اثری خلاق، سازنده، شیطنت‌آمیز، و نمایشی هیجان‌انگیز است.»
ترجمه این کتاب به زبان فارسی را مریم بیات انجام داده و کتاب توسط انتشارات روشنگران و مطالعات زنان چاپ شده‌است. این ترجمه دچار جرح‌وتعدیل‌هایی در متن اصلی شده‌است.
پل یکی از سازه‌های مهندسی در راه‌ها و جاده‌هاست به موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
حمید متبسم (زاده ۲۴ مرداد ۱۳۳۷ مشهد) آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تار و از بنیان‌گذارانِ گروه دستان است. وی از نوازندگان و آهنگ‌سازان حال حاضر کشور می‌باشد که به همراه گروه دستان در طرح‌ریزی و اجرای موسیقی سازی همگام با موسیقی آوازی نقشی به‌سزا داشته‌است.
حمید متبسم زاده ۲۴ مرداد سال ۱۳۳۷ شمسی، ۱۵ اوت ۱۹۵۸ میلادی در شهر مشهد می‌باشد. وی در دوران کودکی آموزش تار را نزد پدرش علی متبسم آغاز کرد و سپس از استادانی همچون: حبیب‌الله صالحی، زیدالله طلوعی، هوشنگ ظریف، محمدرضا لطفی و حسین علیزاده بهره جست.
وی به‌طور مداوم با کانون چاووش و گروه عارف همکاری داشت و پس از مهاجرت به آلمان گروه موسیقی دستان و چکاوک را به همراه دیگر هنرمندان راه‌اندازی کرد. از دیگر فعالیت‌های وی تأسیس انجمن تار و سه‌تار، برگزاری سمینارهای موسیقی سالانه و تشکیل گروه مضراب (از هنرجویان) و پردیس (ارکستر بین‌الملل) است.
حمید متبسم در سال ۱۳۸۷ ارکستر بزرگ سازهای ایرانی مشتمل بر ۴۰ نوازنده و خواننده کر را با همکاری بهرنگ تنکابنی تأسیس کرد. این ارکستر به منظور اجرای قطعه سیمرغ اثری از او برای ارکستر بزرگ، گروه کر و به خوانندگی همایون شجریان تأسیس شد و کار خود را از پاییز ۱۳۸۸ با رهبری محمدرضا درویشی آغاز کرد و در مرداد سال ۱۳۸۹ اولین اجرای سیمرغ در استادیوم تنیس مجموعه ورزشی انقلاب به روی صحنه رفت. این اثر یک بار دیگر در تابستان ۱۳۹۰ در تالار وحدت به رهبری آهنگساز اثر به روی صحنه رفت و پس از آن در مهر همان سال به رهبری هومن خلعتبری دو کنسرت دیگر از سیمرغ و ونوشه در شهرهای هرلن و لاهه در کشور هلند برگزار شد.
مِنچ یک ورزشبازی رومیزی آلمانی است که مخترع آن فردی به نام یوزف فریدریش اشمیت است. نام منچ در ایران برگرفته از واژه نخست نام آلمانی این بازی (Mensch ärgere Dich nicht به معنای عصبی نشو مرد) است.
بازی منچ به سال‌های دور بازمی‌گردد. محل پیدایش این بازی در آلمان بوده‌است.
این بازی توسط 'یوزف فریدریش' اشمیت (۱۹۰۸/۱۹۰۷) ارائه شده‌است.https://www.schmidtspiele.de/history.html
نام آلمانی این بازی Mensch ärgere Dich nicht است. بازگردان نام آلمانی این بازی به فارسی، چیزی شبیه «عصبانی نشو مرد» یا «عصبانی نشو، رفیق» است.
این بازی می‌تواند توسط ۲، ۳، یا ۴ بازیکن انجام شود. (یک بازیکن گوشه‌های صفحهٔ مربوط به بازی). هر بازیکن ۴ مهره خواهد داشت (تعداد کل مهره‌ها ۱۶ خواهد بود) که در ابتدا ۴ مهره در خانه‌های کناری قرار خواهند گرفت و بازیکنان باید مهره‌های خود را به انتهای بازی، یعنی ستون‌های عمودی یا افقی مربوط به خود (هم رنگ) برسانند و برندهٔ بازی فردیست که زودتر از دیگر بازیکنان موفق به تمام کردن مهره‌های خود بشود.
در شروع بازی ابتدا باید ۶ بیاورید یک مهره کاشته و جایزه آن عدد یک مهره دیگر وارد بازی کرده و به جلو رفته.
حرکت در این بازی بر مبنای تاس ریختن است، تعداد تاس ۱ عدد می‌باشد. آوردن عدد ۶ به معنای شروع بازی و در ادامهٔ بازی وارد کردن مهره‌ها خواهد بود، همچنین بعد از رخ دادن عدد ۶، بازیکن می‌تواند یک بار دیگر تاس ریخته و به همین ترتیب ادامه دهد (اصطلاحاً گفته می‌شود جایزه شش). کسی که عدد ۶ می‌آورد و مهره بیرون دارد و یک مهره در خانه شروع دارد نمی‌تواند چند مهره در نقطه شروع بر روی هم قرار دهد. همچنین نقطه شروع جز نقطه‌های امن محسوب می‌شود.با عدد ۶ هم میتوان وارد خانه پایانی شد.
در نظر داشته باشید ک هربار تاس ریختن یک حرکت می‌باشد (هر بار تاس ریختن و ۶ آوردن و دوباره تاس ریختن مجاز است ولی مهره باید اول حرکت ۶ را انجام دهد و بعد حرکت دیگر …) یعنی با ۶ میتوان وارد خانه پایانی(عمودی) شوید چون که ابتدا حرکت شش باید اجرا شود.
و در بازی چهار نفره گروهی دو به دو یاران باید روبروی هم بنشینند.و مهره ای یکدور کامل رفته و به ۴خانه رسیده باید مهره داخل بازی را درخانه بکارد.ونمیتواند دوباره یک دور دیگر برود.ممنوع است.
گروته ریبر (زاده ۱۹۱۱ - درگذشته ۲۰۰۲) مهندس آمریکایی، اخترشناسی آماتور بود و به عنوان تفنن به مباحث نجوم رادیویی می‌پرداخت و در پانزده سالگی در این زمینه تبحر یافت.
ریبر در سال ۱۹۳۷ میلادی نخستین تلسکوپ رادیویی را ساخت و به وجود کانون‌هایی در آسمان پی برد که امواج رادیویی ساطع می‌کردند.
نجوم رادیویی پس از جنگ جهانی دوم اهمیت بسیاری پیدا کرد. ریبر در سال ۱۹۴۷ میلادی تلسکوپ خود را به دفتر ملی استانداردها هدیه کرد.کتاب میکروموجها نوشته ایزاک آسیموف صفحهٔ ۴۷
پارچین نام منطقه‌ای در جنوب شرقی شهر تهران و شمال شرقی شهرستان پاکدشت است.
دسترسی به پارچین از طریق بزرگراه امام رضا میسر است.آفتاب
منطقه نظامی پارچین محل استقرار صنایع نظامی ایران از جمله صنایع تولید و نگه‌داری موشک وتاسیسات هسته ای است‌.
https://farsi.alarabiya.net/amp/iran/2022/05/26/انفجار-در-مجتمع-نظامی-پارچین؛-وزارت-دفاع-ایران-از-یک-کشته-و-یک-زخمی-خبر-داد
در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ انفجاری در منطقه پارچین رخ داد.رادیو زمانه که گفته می‌شود به روستای حمامک نیز آسیب زد.
در ساعات پایانی ۵ تیر ۱۳۹۹، صدا و نور حاصل از انفجاری مهیب از این منطقه بلند شد که سخنگوی وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران علت آن را نشت و انفحار مخزن گاز اعلام کرد.
این فهرست در مورد واژه‌هایی با پسوند فوبیا یا هراس به فارسی ترجمه می‌شوند، نوشته شده‌است. برای دسته‌ای از اختلالات روانی با همین پسوند، مقاله ترس مرضی یا هراس را ببینید.
پسوندهای انگلیسی (phobia, -phobic, -phobe) که ریشهٔ یونانی دارند و واژه‌ها انگلیسی مربوط به آن‌ها در فارسی با ترکیب واژهٔ ترس یا هراس یا تشویش ترجمه می‌شوند، در کاربرد فنّی خود در دانش روانپزشکی، در ساختن واژه‌هایی که ترس‌های ناتوان‌کنندهٔ غیرعقلانی را توصیف می‌کنند و نوعی بیماری ذهنی یا اختلال روانی محسوب می‌شوند، به کار می‌روند (بعنوان مثال: agoraphobia، که ترس از مکان پرازدحام یا هراس از مکان‌های باز ترجمه شده‌است) همچنین در شیمی برای توصیف بیزاری‌ها یا دافعه‌های شیمیایی (بعنوان مثال: hydrophobic، به معنای آب گریز) در زیست‌شناسی برای توصیف موجوداتی که شرایط خاصّ را دوست ندارند (بعنوان مثال: acidophobia، به معنای اسید گریز) در طب برای توصیف حساسیت شدید به محرک‌هایی که معمولاً حسی هستند (به عنوان مثال: photophobia، به معنای نور گریزی) به کار می‌روند. در کاربردهای معمولی نیز واژه‌های حاوی پسوند فوبیا یا ترکیب هراس برای توصیف دوست نداشتن چیز یا موضوع خاصّ، یا تنفر و بیزاری از آن به کار گرفته می‌شوند. متضاد پسوند فوبیا، پسوند فیل (phil) می‌باشد که واژه‌ها حاوی آن در فارسی با ترکیب "دوست" یا "مایل" یا علاقمند" یا "گراینده" ترجمه می‌شوند؛ مثلاً هیدروفیل به معنای آب دوست، مقابل هیدروفوب یا اسیدوفیلیا به معنای مایل به اسید یا گراینده به اسید، مقابل اسیدوفوبیا. درازوفوبیا به ترس از چیزهای دراز و آویزان
این فهرست دربرگیرندهٔ انواع ترس‌های شدید - که در روانشناسی به هراس شهرت دارند - و برابرهای انگلیسی آن‌هاست.Phobia List - An A to Z List of Phobias از سایت About.com
توضیح اینکه Agoraphobia، بدون تاریخچهٔ روان‌پزشکی از ابتلاء به حمله هراس یا همان اختلال پانیک، به ترس از جاها یا موقعیت‌هایی می‌گویند که فرار سریع از آن‌ها دشوار است و دسترسی به کمک در آن جاها یا موقعیت‌ها آسان نیست.
Bacillophobia, Microbiophobia هستند.
دگرباش هراسی(homophobia):نفرت از دگرباشان جنسی
contreltophobia نیز گفته می‌شود.
aerophobia, aviatophobia, aviophobia
Cainophobia, Cainotophobia, Cenophobia, Centophobia, Kainolophobia, Kainophobia)
و آشوری، داریوش، فرهنگ علوم انسانی، تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۴.
ترس شدید یا بیمارگونه که در روان‌شناسی به هراس، ترس یا فوبیا شهرت دارد عبارت است از نوعی بیمارگونه و پایدار از ترس در فرد که باعث اختلال در زندگی روزمره وی می‌شود. برخلاف ترس معمولی که واکنشی زودگذر و طبیعی به یک عامل خطرناک خارجی است، هراس بیشتر ترس از قرار گرفتن در یک موقعیت خطرناک است مانند ترس از پرواز یا ماشین‌سواری. در برخی موارد، فرد هرگز در تماس با چیزی که از آن می‌ترسد نبوده‌است.فوبیا مجله اینترنتی فریا، ۴ آذر ۱۳۸۶.
هراس‌زدگی (فوبیا)، ترس نامعقول و شدید از یک موضوع، یک موقعیت یا یک شیء است. در واقع با اینکه فرد می‌داند ترسش نامعقول است ولی توانایی کنترل آن را ندارد و اگر در معرض آنچه که از آن «هراس» دارد، قرار بگیرد موجی از اضطراب، ترس شدید و حتی وحشت‌زدگی بر او چیره می‌شود و این تجربه چنان برایش ناخوشایند است که سعی می‌کند همیشه از آن مورد «هراس آور» دوری کند. در میان اختلال اضطراب، «فوبیاها» از همه شایع ترند. سالانه ۷٫۸ ٪ از بزرگ‌سالان آمریکایی از یکی از انواع هراس‌زدگی رنج می‌برند و هراس‌های بیمارگونه، شایع‌ترین اختلال روانشناختی در میان زنان و دومین اختلال شایع در میان مردان سنین بالای ۱۵ سال است.
ترس یک واکنش طبیعی بشر هنگام مواجهه با خطر است که هدف محافظتی دارد. هنگام مواجهه با خطر، دستگاه عصبی سمپاتیک با ترشح آدرنالین آمادگی «مبارزه یا فرار» را ایجاد می‌سازد. آدرنالین موجب افزایش ضربان قلب و جریان خون در عضلات بدن می‌شود و در نتیجه فرد می‌تواند در شرایط اضطراری بهتر عکس العمل نشان دهد. همچنین میزان قند خون نیز بالا می‌رود. در چنین شرایطی، جسم آماده عمل است. پس در موقعیت‌های خطرناک، ترس، طبیعی و حتی مفید است. اما فوبیا، ترس بیمارگونه یی است که به شدت مبالغه‌آمیز و حتی توهمی است.
بیش از هشتاد نوع هراس وجود دارد که برخی بسیار نادرند مانند ترس از سرخس! یا ترس از عدد ۸ یا هراس از پکیج (آبگرمکن دیواری) که پکیجوفوبیا نامگذاری می‌شود. ولی به‌طور کلی هراس‌زدگی‌ها را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد.
بعضی از هراس‌ها در جنس خاصی یا در سن خاصی شایع‌تر اند، مثلاً فوبی حیوانات در زنان شایع تر است و فوبی بیماری در سنین میانسالی شایع تر است
علت واقعی این اختلال ناشناخته‌است. علت احتمالی آن عبارتست از یک واکنش یادگرفته شده (ساخته شده در ذهن) مثلاً ناشی از تماس با فرد دیگری دارای ترس مشابه، یا داشتن تجربه یک ترس اولیه که همراه با یک شیئی یا موقعیت خاص بوده‌است.
یکی از عللی که می‌تواند عامل هراس باشد تجربه‌ای در دوران کودکی است. ترسی که در ضمیر ناهشیار شخص پنهان است.
درمان با داروهای ضداضطراب مانند بنزودیازپین‌ها، بتا بلاکرها، SSRIs و مهارکننده‌های مونو آمینو اکسیداز (MAOIs)، سایر داروها مانند بوسپیرون، روان‌درمانی، زنده‌درمانی است. روان درمانی به یکی از چهار شیوه حساسیت‌زدایی منظم، غرقه‌سازی، سرمشق‌گیری و تنش کاربردی انجام می‌گیرد. همچنین می‌توان از نوروفیدبک و بیوفیدبک نیز در درمان غیر دارویی هراس به عنوان روش مکمل دارو درمانی یا در موارد مقاوم به درمان دارویی استفاده کرد.شناخت و درمان انواع ترس (فوبیا)
ترس از فضاهای باز یا پرجمعیت را آگروفوبیا می‌گویند. افرادی که از این فوبیا رنج می‌برند معمولاً از خانه خارج نمی‌شوند.
خرافات تا به امروز جزء جدایی‌ناپذیر زندگی بشر بوده‌اند. افرادی که دچار این نوع فوبیا هستند از دوران کودکی تحت تأثیر القائات این چنینی از عدد ۱۳ می‌ترسند. این افراد اگر نفر سیزدهم صف باشند یا شماره ۱۳ لیست اسامی باشند، هراس شدیدی وجود آنان را فرا می‌گیرد.
این گونه افراد از لباس‌های دکمه دار دوری می‌کنند و نمی‌توانند به لباس دکمه دار افراد دیگر نگاه کنند. در غیر این‌صورت دچار حملات فوبیا می‌شوند.
آیا تا به حال احساس کرده‌اید یک اردک گوشه‌ای از اتاق نشسته و شما را نگاه می‌کند؟ این حسی ست که به افراد Anatidaephobia دست داده و آنان را آزار می‌هد. در این بیماری شما حس می‌کنید که یک اردک همجا به دنبال شما می‌آید و شما را نگاه می‌کند و به شما چیره می‌شود
این افراد حتی با دیدن عکس ترن هوایی رنگشان می‌پرد، عرق می‌کنند و سریعاً از آن محل دور می‌شوند. استرسی که قبل از سوار شدن به ترن هوایی تجربه می‌کنید ارتباطی با این فوبیا ندارد و طبیعی ست. تفاوت ترس‌های طبیعی با فوبیا در شدت واکنش است.
افرادی که دچار زامبی هراسی اند از این‌که هر لحظه مورد حملهٔ یک زامبی قرار گرفته و تبدیل به یکی از آنان شوند ترس دارند. مشاهدهٔ فیلم‌های ژانر ترسناک با کارکتر زامبی ممکن است این فوبیا را در کودکان ایجاد کند.
این افراد از اینکه موبایل داشته باشند متنفرند و حتی نمی‌توانند جایی قرار بگیرند که افراد موبایل دستشان است. این فوبیا توسط فرهنگ‌های سنتی القا می‌شود.
ادبیات علمی-تخیلی در ایران «ادبیات علمی» (مجلهٔ دُردانه) یا «افسانهٔ علمی» (هوشنگ غیاثی‌نژاد، مقدمهٔ خورشید عریان) هم خوانده شده‌است، اما اصطلاح «علمی-تخیلی» عامه‌پسندتر و جاافتاده‌تر است. ادبیات علمی-تخیلی در ایران بین طبقهٔ کتابخوان عادی، طرفدار چندانی ندارد و بیشتر با ادبیات کودکان در یک طبقه قرار می‌گیرد. که البته استثناهایی هم وجود دارد، اما امروز هم ادبیات علمی-تخیلی در ایران مبدل به جریانی جدا و مستقل نشده‌است.
رمان فیلی در اتاق از مریم نفیسی‌راد یک رمان علمی‌تخیلی است که در ۸۰۸ صفحه منتشر شده است.
چندین اثر علمی-تخیلی در ایران نوشته شده‌اند. اکثر آثار نوشته شده چنان هستند که نمی‌توان آن‌ها را حتی در دستهٔ علمی-تخیلی "نرم" جا داد، بلکه بیشتر در چهارچوبی علم‌نمایانه، فانتزی روایت می‌کنند.
قدیمی‌ترین آثار علمی-تخیلی چاپ شده در ایران احتمالاً کارخانهٔ مطلق سازی اثر کارل چاپک و شاید میکرومگاس اثر ولتر بودند که هر دو در سال‌های دههٔ سی چاپ شده‌اند. شمار آثار تألیفی قابل نام بردن در این سال‌ها از شمار برگردان‌ها افزون‌تر است. شاخص‌ترین و شناخته‌ترین این آثار س. گ. ل. ل. کار صادق هدایت و قدیمی‌ترین آن‌ها رستم در قرن بیست و دوم به قلم صنعتی‌زاده است.
آثار ژول ورن از آثار علمی-تخیلی بودند که در ایران در سال‌های بعدی ترجمه شدند. از جمله می‌توان به شهروند کهکشان نوشتهٔ رابرت هینلین (چاپ ۱۳۳۹ با عنوان ساکنان کهکشان و ترجمهٔ محمود مصاحب) یا فرزندان ناتنی زمین (Stepsons of Terra یا Shadow on the Stars) اثر رابرت سیلوربرگ اشاره کرد که در اوایل دههٔ ۵۰ توسط مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده بود.
در اواخر دههٔ شصت و اوایل دههٔ هفتاد خورشیدی انتشارات شقایق و انتشارات پاسارگاد با چاپ کتاب‌هایی مانند هیولایی از فضا نوشته رابرت هاین‌لاین، مرد مصور (ری بردبری) و کتاب‌هایی از آسیموف مانند خدایان هم و حلقه‌های زحل در زمینه ترجمه این گونه آثار تلاش کردند.
انتشارات افق، محراب قلم و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از دیگر نشرهایی هستند که چندین کتاب علمی-تخیلی به چاپ رسانده‌اند.
از نویسندگان علمی-تخیلی معاصر ایران می‌توان به محمد قصاع با رمان «جهش، خاطرات روز بعد» و ایرج فاضل بخششی اشاره کرد او تا کنون هشت کتاب «انسانها وابر برجها»، «پیامی از فراسوی زمین»، «فرشتهٔ نگهبان»، «بیمار اتاق ۳۲۰»، «فرزندان خورشید»، «معدن رود زرد»، «آقای نسل چهار» و «سفر به سیاره ترا» را به چاپ رسانده‌است
از میان مجلاتی که پس از انقلاب در ایران به گونهٔ علمی-تخیلی توجه اندکی معطوف کردند و هر از چندگاهی ترجمه‌ای از یکی از داستان‌های علمی-تخیلی را چاپ می‌نمودند، می‌توان به مجله دانشمند، کیهان علمی (تعطیل شده)، اطلاعات علمی و ماهنامهٔ مرزهای بیکران فضا اشاره کرد.
ماهنامهٔ «فضا» از نشریات پس از انقلاب بود که ویژه‌نامه‌ای مختص به داستان‌های علمی-تخیلی با ترجمه‌هایی از آثار از بردبری و... به چاپ رساند. مجله دانشمند نیز چنین کاری را یک مرتبه به انجام رساند.
سورهٔ نوجوان (تعطیل شده)، اولین مجله‌ای بود که مسابقهٔ داستان‌نویسی علمی-تخیلی برگزار کرد. مسابقه به سال ۱۳۷۳ خورشیدی برگزار شد.
در اسفندماه ۱۳۸۴، روزنامهٔ شرق مجموعه‌ای از داستان‌ها و دیگر تحلیل‌های مربوط به گونهٔ علمی-تخیلی را در ویژه‌نامهٔ «دانشنامهٔ شرق» با عنوان «علم و خیال» به چاپ رساند که ترجمه‌هایی از داستان‌های ژول ورن، آیزاک آسیموف، آرتور سی. کلارک و فیلیپ ک. دیک را شامل می‌شد.
در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ وب‌گاهی با عنوان «باشگاه علمی-تخیلی بُعد هفتم» در این زمینه در ایران فعال بود که به دلایلی تعطیل شد و اعضای آن پراکنده شدند.
در حال حاضر وب‌گاه آکادمی فانتزی که توسط اعضای بعد هفتم ایجاد شده‌است، در کنار مباحث فانتزی معمول، به ژانر علمی-تخیلی هم می‌پردازد. آکادمی فانتزی در ابتدا گروهی در بعد هفتم بود که بعداً گسترش پیدا کرد و به صورت یک وب‌گاه مستقل در آمد.
آکادمی فانتزی در ۱۳۸۴ دومین دورهٔ مسابقه داستان‌نویسی فانتزی و علمی-تخیلی به زبان فارسی و در اردیبهشت ۸۵ مراسم اهدای جوایز آن را برگزار کرد. دومین دورهٔ این مسابقه هم در انتهای ۱۳۸۵ برگزار شد. مراسم اهدای جوایز این مسابقه در ۱ مرداد ۱۳۸۶ برگزار شد. مراسم دورهٔ سوم در ۲۸ مرداد ۸۷ در سرای اهل قلم برگزار شد. در این دوره علاوه بر جوایز مترجم برتر و ناشر برتر ادبیات ع. ت. ف. جایزهٔ «مروج برتر» هم افزوده شد که به اطلاعات علمی تعلق گرفت. این جایزه از سال ۱۳۸۸ به نام جایزه هنر و ادبیات گمانه‌زن شناخته می‌شود.
انجمن فیزیک ایران نیز با همکاری کارگاه ادبیات توسعه، از سال ۱۳۸۲ جایزهٔ بهترین داستان کوتاه علمی-تخیلی فیزیک را اهدا می‌کند. این جایزه هر سال به داستان‌های کوتاه علمی-تخیلی که دربارهٔ فیزیک باشند، تعلق می‌گیرد.
به علاوه در سال ۱۳۸۵ اولین دوره مسابقهٔ داستان‌نویسی علمی‌تخیلی ژنتیک و بیوتکنولوژی برگزار شد.
دومین دوره این مسابقه در سال ۱۳۸۷ برگزار شد و سومین دوره آن در حاشیه همایش هفتم بیوتکنولوژی در شهریور ۱۳۹۰ برگزار می‌شود.
آکولاد یا «مراسم اعطای لقب شوالیه»، از آثار نقاش بریتانیایی، ادموند بلر لیتون (۱۸۵۳ - ۱۹۲۲ میلادی) است که در سال ۱۹۰۱ میلادی خلق شده‌است.
او وفادار به سبک رومانتیسیسم بود و تا حدودی با گروه نقاشان پِری-رافائِلیت که سعی در اصلاح ساختار هنر نقاشی به دلیل اثرپذیری از سبکهای کلاسیک میکل آنژ و رافائل داشتند، همکاری می‌کرد. بیشتر کارهای "ادموند بلر لیتون" ترکیبی از خاندان سلطنتی، وقایع تاریخی و مکان‌های مذهبی در سال‌های سیاه قرون وسطی در اروپا و بریتانیاست. در این اثر، ملکه‌ای با لباسی یکپارچه سفید در مقابل جنگجویی که پیش پایش زانو زده، دیده می‌شود و با شمشیر در حال اعطای لقب شوالیه به اوست.
نقاشی‌هایی که امروزه از طرحهای ادموند کپی زده می‌شوند، در زمره پر فروش‌ترین و محبوب‌ترین کارها در بازار خرید و فروش آثار مطرح نقاشان معروف اروپایی به حساب می‌روند.
پارک ملی گراند تیتون یک پارک ملی در ایالت وایومینگ در رشته کوه تیتان در آمریکا است.
مساحت این پارک ۱۲۵۵ کیلومتر مربع است.
نام این پارک از واژه Les Trois Tetons که به معنای «سه پستان» است، گرفته شده.Creation of the Teton Landscape: The Geologic Story of Grand Teton National Park (The Story Begins) این واژه نامیست که فرانسویان کانادایی‌تبار به سه قلهٔ بلند مجاور یکدیگر در این پارک اطلاق می‌کردند.
قسمت اعظمی از زمینهای این پارک هدیه و وقف سرمایه شخصی فرزند ارشد جان راکفلر، جان دی. راکفلر پسر، به سازمان پارک‌های ملی آمریکا بود.http://www.nps.gov/grte/planyourvisit/upload/creation.pdf
ده سال پس از تصویب لایحه پارک ملی گراند کنیون، پرزیدنت کالوین کولیج، خواستار تصویب قانونی لایحه نام گذاری پارک ملی گراند تیتون در وایومینگ شد. این لایحه توسط هر دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان ایالات متحده تصویب شد و جنبه قانونی به خود گرفت. این منطقه دارای برخی از خیره کننده‌ترین مناظر کوهستانی در ایالات متحده است. زمین‌های داخل و اطراف پارک ملی گراند تیتون نیز دارای سابقه ای طولانی است و از جنبه تاریخ انسانی موزائیکی رنگارنگ محسوب می‌شود.
گفته می‌شود که جان کالتر، نخستین فرد انگلیسی- آمریکایی بود که توانست لبه اره گونه قله‌های تیتون را درنوردد. وی سپس به همراه لوئیس و کلارک به مناطقی در نزدیکی اقیانوس آرام، سفر کرد. وی در سال ۱۸۰۷ میلادی هنگام بازگشت از این سفر به سوی میسوری همسفران خود را ترک گفت تا به دو تن از تله گذاران (شکارچیان پوست) بپیوندد. او به مدت سه سال در مسیر کوه‌های شمالی راکی سرگردان بود. کولتر سر انجام و پس از تلاش زیاد توانست راهی برای رسیدن به دره تتون بیاید. این مکانی بود که بعدها به ” جکسون هول” شهرت یافت. نخستین گروه‌های گردشگری مدتی پس از هجوم گله داران به جکسون هول از این منطقه دیدن کردند. فعالیت برخی از دامداران، زیبایی طبیعی این مناطق را به مخاطره انداخته بود. همچنین برخی از گردشگران با مشاهده این فعالیت‌ها نگرانی‌های خود را در مورد سلامت این مناطق زیبای طبیعی به گوش دیگران و مسولان محلی رساندند.
در سال ۱۹۱۶، هوراس ام آلبرایت، مدیر خدمات پارک ملی، نخستین کسی بود که جداً خواستار گنجاندن گراند تیتون در حوزه پارک ملی یلو اِستون شد. دامدارانی که به حرفه خدمات رسانی به گردشگران روی آورده بودند از این پیشنهاد به شدت خشمگین شدند. سرانجام، پس از گذشت یک دهه از جدل، و کش مکش‌های سیاسی، پارک ملی گراند تیتون در تاریخ ۲۶ فوریه ۱۹۲۹ بنیان‌گذاری شد. امروزه، پارک ملی گراند تیتون شامل بیش از ۳۰۹ هزار هکتار زمین است. مزارع کار هنوز هم در جکسون هول وجود دارد، اما اقتصاد محلی به‌طور فزاینده ای وابسته به بخش خدمات گردشگری است. همچنین صاحبان ثروتمند ویلاهای مجللی که از آن‌ها به منظور گذراندن تعطیلات تابستانی استفاده می‌کنند نیز به‌طور قابل توجهی به اقتصاد این منطقه یاری می‌رسانند.ٰhttp://blogs.usembassy.gov/persian/2013/02/26/بیست-و-ششم-فوریه-روز-تاسیس-پارکهای-ملی/
روستای ونهر یکی از روستاهای شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است.
این روستا دارای تعداد زیادی برج کبوتر بوده که در حال حاضر کمتر از ۱۰ تای آن باقی مانده.
آثار البلاد و اخبار العباد کتابی است از زکریا بن محمد بن محمود قزوینی (۶۰۵ تا ۶۸۲ ه.ق.) به زبان عربیدر مورد جغرافیای جهان که نگارش آن احتمالا در سال ۶۷۴ ه.ق. به پایان رسیده‌است.
این کتاب با اتکا به مشاهدات و تجربیات نویسنده نوشته شده‌است و به‌طور مفصل به تشریح اطلاعات مربوط به شهرها و روستاهای مختلف در اقلیم‌های هفت‌گانه جهان پرداخته‌است. در این کتاب، ضمن معرفی قبیله‌های مختلف ساکن در شهرها و آبادی‌ها، کیفیت روابط اجتماعی و اخلاقی و حتی نوع غذا، پوشش و خانه‌سازی در شهرهای مختلف تشریح شده‌است. در مورد هر شهر، ذکری از افراد مشهور اهل آن شهر به میان آمده است و علاوه بر این به اقتضای موضوع، راجع به نوزده تن از شاعران آن روزگار ازجمله فردوسی، خیام، انوری، سنایی و ناصرخسرو اطلاعاتی ارایه شده‌است. این کتاب مشتمل بر سه مقدمه و هفت فصل است که در هر یک از فصول به یکی از اقلیم‌های هفت‌گانه پرداخته شده‌است.
مقدمۀ اول در مورد نیاز وجود شهرها و آبادی‌هاست. نویسنده در این مقدمه با اشاره به این که انسان موجودی گروه‌زی است، لذا انفرادی و بدون حضور در اجتماع نمی‌تواند زیست کند. نیاز به زندگی گروهی و ایمن ماندن از گزند جانوران باعث شده است که انسان برای زندگی در شهر، به افزارسازی و ساختمان سازی روی بیاورد.
مقدمۀ دوم درباره "خواص بلاد" است و از دو فصل تشکیل شده است. نویسنده در فصل اول از مقدمۀ دوم به بررسی تاثیر بلاد در ساکنان آن می پردازد و معتقد است منتهاالیه خاور، باختر و جنوب جهان بسیار گرو و منتهاالیه شمال آن بسیار سرد و غیر قابل زیست است یا دست کم زیستن در این نقاط با مشقت بسیار زیادی همراه است. وی قسمت‌های قابل سکونت زمین را میانه‌های اقلیم سوم و چهارم و پنجم عنوان می‌کند و زندگی در خارج از این محدوده‌ها را جانکاه توصیف می کند. نویسنده در این بخش از کتاب به اثرات آب و هوا در پرورش طبع انسان نیز می پردازد. در فصل دوم از مقدمۀ دوم، به اثرات آب و هوای اقلیم‌ها به معادن، گیاهان و جانداران منطقه پرداخته شده‌است.
نویسنده در مقدمۀ سوم، کره زمین را به چهار ربع تقسیم کرده و ربع شمالی آن را ربع مسکون نامیده‌است که قابل سکونت توسط بشر است. او ربع مسکون را به هفت قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را یک اقلیم خوانده‌است. در مقدمۀ سوم، نقشه‌ای از اقلیم‌های زمین نیز ارائه شده‌است.
نویسنده در فصول بعدی، در هر فصل به یکی از این اقلیم‌ها می‌پردازد و "بلاد" آن را به ترتیب حروف الفبا برمی‌شمارد. این بلاد شامل نواحی، سرزمین‌ها، مناطق جغرافیایی، کشورها، استان‌ها، شهرها، شهرک‌ها، روستاها، کوه‌ها، جزیره‌ها، دژها، ساختمان‌ها و آثار تاریخی می‌شود. برخی از نقاطی که قزوینی در کتاب خود نام می‌برد، مناطقی تخیلی و افسانه‌ای است؛ مانند "جزیره زنان" در "چین". اطلاعاتی که در باره هر یک از این بلاد آمده‌است، اطلاعات بسیار وسیعی است اما قضاوت نویسنده در مورد مردمان هر منطقه، بر مبنای قضاوت و تجربه شخصیِ او است.
این کتاب نخست توسط شخصی به نام محمد مراد بن عبدالرحمان در قرن ۱۱ به فارسی برگردانده شده است. این ترجمه توسط دکتر شاهمرادی تصحیح شده و از سوی دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۱ انتشار یافته است. در دوره محمد شاه یا ناصرالدین شاه توسط یکی از برادران محمد شاه به نام جهانگیر میرزا (پسر سوم عباس میرزا که بعدها به دستور محمد شاه قاجار کور شد) به فارسی برای بار دوم برگردانده شد و به دلخواه مترجم مطالبی از آن کاسته یا به آن افزوده گردید.
این کتاب برای اولین بار در سال ۱۸۴۸ میلادی به همراه کتاب "عجایب المخلوقات"، اثر دیگر قزوینی، در "گوتینگن" آلمان چاپ شد. در سال ۱۹۶۰ میلادی نسخه چاپی دیگری از این کتاب در "لبنان" منتشر شد.
بعدها و در دوره معاصر به قلم میرهاشم محدث مجدداً تصحیح و تکمیل شد و توسط انتشارات امیرکبیر در ۷۸۰ صفحه (ISBN 964-00-0059-0) به چاپ رسید. این کتاب از کتب مرجع در خصوص جغرافیای انسانی و طبیعی ۷۰۰ سال قبل دنیای شناخته شده محسوب می‌گردد.
در ستایش دیوانگی - عنوان اثر معروف اراسموس فیلسوف هلندی است که در ابتدای سده شانزدهم میلادی نوشته شد. این کتاب در سده‌های شانزده و هفده میلادی از پرفروش‌ترین کتاب‌های اروپا بود.
«در ستایش دیوانگی» نخستین اثری است که پس از قرون وسطی استبداد مقامات مسیحی را با زبان طنز و شوخی مورد انتقاد قرار داد.
متن کتاب به زبان لاتین که زبان علمی آن دوره بود نوشته شده‌است. ایده این اثر طی مسافرتی از ایتالیا به انگلیس به ذهن اراسموس خطور کرد و آن را در منزل تامس مور، صدراعظم آینده انگلستان در هشت روز نوشت. او طی نامه‌ای که در آغاز کتاب آمده‌است اثر را به میزبانش تقدیم کرده است.
انتشار کتاب باعث تشویق هواداران اصلاحات مذهبی شد و در مقابل، خشم کلیسا و مراکز آموزش حکمت مسیحی را برانگیخت. از آن‌جا که اراسموس دارای دوستان پرنفوذی در اروپا بود و دستگاه کلیسا در آن ایام درگیر اصلاحات مذهبی مارتین لوتر بود او توانست پس از نوشتن این کتاب از محاکمه مذهبی در امان بماند و جان سالم ببرد. در فرانسه، سوربن که بزرگ‌ترین مرکز تعلیم علوم مسیحی آن روز اروپا بود وی را ملحد دانست و حکم سوزاندن وی را صادر کرد. اما از آن‌جا که به وی دسترسی نیافتند، لویی برکن نماینده و نخستین مترجم کتاب‌اش در فرانسه را در آتش سوزاندند.
کتاب که سرشار از اشارات به اسطوره‌های یونانی و لاتینی است در واقع خطابه‌ای است از زبان دیوانه‌ای در ستایش از خود. دیوانگی خود را عامل تمام فعالیت‌های انسان‌ها می‌داند و بیان می‌دارد که خوش‌ترین ایام زندگی، یعنی کودکی نیز به خاطر بی بهره بودن از عقل است که این چنین دلپذیر است. سپس زبان به شرح و بیان رذایل اخلاقی و ساختارهای معیوب اجتماعی که بنیاد عقلانی ندارند می‌گشاید و با زبان طنز، آن‌ها را دستاورد دیوانگی می‌خواند: ازدواج، خرافات مذهبی، جنگ، فلسفه، علوم دانشگاهی بی فایده، دولت و مهمتر از همه، کلیسا. سپس اصناف مختلف همچون الهیدانان، درباریان، خطبا، ادیبان و... را هدف هجمۀ خود می‌سازد و آن‌ها را از یاران خود می‌شمارد.
و در نهایت با لحن طنز می‌گوید: در این جهان، کسانی که دنبال عقل باشند، ناخوش‌ترین مردم هستند، و کسانی که بهرۀ کمتری از عقل داشته باشند، بیش از همه در آسایشند.
این اثر توسط حسن صفاری به پارسی ترجمه شده‌است و نشر فرزان روز آن را در سال ۱۳۷۶ منتشر کرد. این ترجمه تا سال ۱۳۸۷ به چاپ ششم رسیده‌است.
پارک ملی گلیشر یک پارک ملی در ایالت مونتانا در آمریکا است.
مساحت این پارک ۴۱۰۲ کیلومتر مربع است.
قسمتی از پارک در کشور کانادا قرار دارد.
شهرت پارک بیشتر بخاطر مناظر سر به فلک کشیده و یخچال‌های طبیعی آن است.
پارک ملی غار ماموت یک پارک ملی در ایالت کنتاکی در آمریکا است.
مساحت این پارک ۲۱۴ کیلومتر مربع است. شهرت پارک بیشتر به خاطر غار زیر زمینی مشهور آن است. این غار با ۶۴۰ کیلومتر راه زیر زمینی کشف شده، طولانی‌ترین غار شناخته شده جهان است.Mammoth Cave National Park (U.S. National Park Service)
پارک ملی ماموت در ژوئیهٔ ۱۹۴۱ میلادی تأسیس شد. نام رسمی این پارک ملی پس از ادغام با پارک ملی فلینت ریج در شمال آن در سال ۱۹۷۲ به دستگاه غارهای ماموت - فلینت ریج (Mammoth–Flint Ridge Cave System) تغییر یافت. این پارک ملی در اکتبر ۱۹۸۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و در سپتامبر ۱۹۹۰ نیز در برنامه انسان و زیست‌کره به ثبت رسید.
غار ماموت، غار سنگ آهکی می‌باشد که قطر دهانه آن ۱۶ کیلومتر می‌باشد ولی حداقل ۲۴۱٫۵ کیلومتر طول معبرهای نامنظم زیرزمین آن در سطوح مختلف است و حرارت هوای آن متجاوز از ۱۲۰ درجه سانتی گراد می‌باشد.اطلاعات عمومی، گنجینه‌های دانش، سید محمود اختریان، سید کاظمی خلخالی، رحیم چاووش اکبری
به باور باستان‌شناسان، هنوز بخش‌های عمده‌ای از غار ماموت کشف نشده‌اند.
ایجاد این غار به احتمال زیاد از ۲۴۰ میلیون سال پیش شروع شده‌است. اشیای مکشوف در آن نشان می‌دهد که از حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، انسان‌ها در این غار سکونت می‌کرده‌اند. نشانی از استفاده انسان از این غار پس از این تاریخ نیست. این مکان یک میراث جهانی یونسکو در آمریکا می‌باشد. غار ماموت بزرگ‌ترین غار جهان است و طول آن تقریباً دو برابر دومین غار بزرگ جهان (غار در مکزیک) است.
وَخش‌اَرد یا وخشوودروه (Vaxšuvadarva، به زبان‌های اروپایی Oxyartes اشراف زاده ایرانی باختری در زمان هخامنشی بود. او در دژی کوهستانی در بلخ برابر حمله اسکندر مقدونی دفاع کرد ولی سرانجام اسکندر دژ را تسخیر کرد.
دختر او روشنک در سال ۳۲۷ پ.م. با اسکندر مقدونی ازدواج کرد.
درباره ریشه نام وخشوودروه در میان زبان‌شناسان دو نظر وجود دارد. یک نظریه آن را از ریشه ایرانی باستان هو-خشاذره (خوب-شاهی) می‌داند و نظر دیگر آن را وَخشَ‌اَرتا (رشددهندهٔ حق) می‌داند.دانشنامه ایرانیکا، سرواژه Oxyartes
پارک ملی میزا ورده پارکی طبیعی-تاریخی در ایالت کلرادو در ایالات متحده آمریکا است.
این پارک که ۲۱۱ کیلومتر مربع مساحت دارد حاوی بقایای سکونتگاه‌های مردمان باستانی پوئبلو آمریکاست.
پارک ملی کوه راکی پارکی طبیعی در ایالت کلرادو در ایالات متحده آمریکا است.
این پارک که ۱۰۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد حاوی چشم اندازهای طبیعی فراوانیست.
پارک ملی تَل‌ماسه‌های بزرگ پارکی طبیعی در ایالت کلرادو در ایالات متحده آمریکا است.
این پارک که ۳۴۳ کیلومتر مربع مساحت دارد حاوی چشم‌اندازهای طبیعی فراوانی است.
بلک کنیون پارک ملی گانیسون پارکی طبیعی در ایالت کلرادو در ایالات متحده آمریکا است.
این پارک که ۱۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای چشم‌اندازهای طبیعی فراوانی است.
پارک ملی جنگل سنگی (Petrified Forest National Park) یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
این پارک حاوی بقایای درختانی است که در طی سالیان طولانی تبدیل به سنگ شده‌اند.
جنگل سنگی در شمال خاوری آریزونا واقع شده و ۸۸ هزار پانصد هکتار مساحت دارد. بیشتر چوب‌های سنگ شده این محدوده مربوط به نوعی درخت سوزنی‌برگ به نام درخت سنگی آریزوناAraucarioxylon arizonicum می‌باشد که گیاهی منقرض‌شده‌است. سنگواره شمار زیاد دیگری از گیاهان و جانوران نیز در پارک ملی جنگل سنگی دیده می‌شود.
امروزه محدوده این پارک چشم‌اندازی بیابانی دارد اما در دوره تریاسه پسین، یعنی حدود ۲۲۵ میلیون سال پیش سطح این منطقه با جنگل‌های درخت غول و مرداب‌های سرسبز پوشیده بود. احتمال می‌رود که یک انفجار آتشفشانی باعث خشکی این زمین‌ها شده‌باشد.
تنه درختان رفته‌رفته در زیر خاکستر آتشفشان و لایه‌های ضخیم گل مدفون شدند و پس از آن آب ماده سیلیسیوم را با خود به زیر این لایه‌ها و به تنه درختان رساند. سیلیسیوم ماده‌ای معدنی است که حکم یک نگهدارنده طبیعی را دارد و باعث شد تا چوب این درختان به کوارتز تبدیل شود. پس از آن‌که بر اثر تغییرات زمین‌شناختی، سطح سرزمین جنوب غرب ایالات متحده به بالا رانده شد چشم‌انداز طبیعی کنونی نیز به مرور شکل گرفت و چوب‌های سنگ شده در برخی نقاط از جمله در این پارک ملی آریزونا بر اثر فرسایش باد و باران سر از زمین درآوردند.
این منطقه در سال ۱۹۰۶ به عنوان یادمان ملی شناخته شد و در ۹ دسامبر ۱۹۶۲ تبدیل به پارک ملی شد.
بر طبق بررسی‌های صورت گرفته در سال 2005 ؛ تعداد 447 گونه گیاه در پارک یافت شده که تعداد 57 نوع آن‌ها خودرو هستند .
این پارک دارای تعداد ی از بهترین مراتع شمال شرقی ایالت آریزونا است.
بیش از 16 گونه از انواع مارمولکها و مارها در زیستگاه‌های مختلف پارک زندگی می‌کنند یقه دار بزرگترین مارمولک موجود در پارک است.
تعداد زیادی از حشرات، عنکبوت ها، عقرب ها،خزندگان،پستانداران کوچک. مارمولک یقه دار را می‌توان مشاهده کرد .
در بررسی انجام شده سال 2006 تعداد 216 گونه از پرندگان شناسایی شده‌اند .
پرندگانی که به عموماً" در پارک می‌توان مشاهده نمود عبارتند از:
غراب معمولی( خانواده کلاغیان) و Western Meadowlark (مرغ اقیانوس امریکا شبیه پری شاهرخ ) غربی که به خاطر آواز مجذوب‌کننده‌اش ، شهرت دارد .
پارک ملی ساگوارو یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
مساحت این پارک ۳۷۰ کیلومتر مربع است.
این پارک بخاطر کاکتوسهای منحصربه‌فرد آن شهرت دارد.
یادبود ملی پرتگاه ورمیلیون یک پارک یادبود ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
مساحت این پارک ۱۱۸۹ کیلومتر مربع است.
یادبود ملی والنات کنیون (Walnut Canyon National Monument) یک پارک یادبود ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
مساحت این پارک ۱۵ کیلومتر مربع است.
یادبود ملی ووپاتکی (Wupatki National Monument) یک پارک یادبود ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
مساحت این پارک ۱۴۲ کیلومتر مربع است.
این پارک حاوی مخروبه‌هایی از قبیله‌های کهن سرخ‌پوستان پبلو در آمریکاست.
یادبود ملی ناواهو یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
این پارک حاوی بقایای سرخ‌پوستان قبیله ناواهو است که در گذشته در این ناحیه می‌زیسته‌اند.
Wikipedia contributors, "Navajo National Monument," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Navajo_National_Monument&oldid=174554263 (accessed January ۱۸، ۲۰۰۸).
عباس قانع (متولد ۱۳۱۷ در قزوین) از مجسمه سازان و تندیس‌گران ایرانی است که بیشتر در زمینه تندیس‌های مسین کار می‌کند. آثار وی در ۴ بخش نقش برجسته تندیس‌های مسین رنگ روغن و سفال می‌باشد. کتاب ۳۰ نقش به پاس ۳۰ سال رنج فردوسی از آثار قانع توسط سازمان ملی یونسکو هم‌زمان با هزاره تدوین شاهنامه در سال ۱۳۶۹ به چاپ رسیده‌است. تالار مس عباس قانع در قزوین پذیرای دوستداران هنر می‌باشد.
او دانش‌آموخته آکادمی هنری مونیخ است.
یادبود ملی کاکتوس شاخه لوله ای (Organ Pipe Cactus National Monument) یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
Wikipedia contributors, "Organ Pipe Cactus National Monument," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Organ_Pipe_Cactus_National_Monument&oldid=174524425 (accessed January 12, 2008).
یادبود ملی صحرای سونورا (Sonoran Desert National Monument) یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا در بیابان سونورا است.
یادبود ملی دهانه آتشفشان سانست (Sunset Crater Volcano National Monument) یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است.
این پارک ملی ۱۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
«سال‌های تنهایی» (انگلیسی: Age of Loneliness) آهنگی خلق‌شده به وسیلهٔ پروژهٔ موسیقی انیگما و محصول سال ۱۹۹۴ می‌باشد. این تک‌آهنگ، دومین تک‌آهنگی بود که از آلبوم صلیب تغییرات عرضه می‌شد.
این ترانه می‌تواند به عنوان یک نسخهٔ بازترکیبی (remix) از یک آهنگ پیش‌تر انیگما، ترانه کارلی ملاحظه شود، درجایی که آهنگ در اصل بیشتر ملایم‌تر شده بود و سرعت پایین‌تری دارد. آوازهای این ترانه به وسیلهٔ ساندرا کرتو زمزمه شده‌اند و متن ترانه در حقیقت به کاراکتر اصلی فیلم اسلیور، کارلی نوریس (بازی‌شده به وسیله شارون استون) اشاره دارد.
آهنگ‌های اصلی و مهیج این ترانه در سراسر آن ریشهٔ مغولی دارد و نیز شامل اندکی از سرودهای گریگوری است. برای نسخهٔ «Enigmatic Club Mix»، ضرب‌آهنگ ترانه تغییر یافته بود و با صداهای بیپ کد مرس آمیخته شده بود. در نسخهٔ «Jam & Spoon Remix»، ترانه با یک قطعهٔ کوتاه پیانوی آرام‌بخش آغاز می‌شود؛ و گرچه در تک‌آهنگ «سال‌های تنهایی» قرار گرفت، اما مشابه نسخه‌ای است که در تک‌آهنگ «ترانه کارلی» پیدا می‌شود.
در موزیک ویدئوی این ترانه، صحنات در شهر نیویورک می‌باشد و کاملاً با رنگ سوبیایی به فیلم درآمده است. مردم به حالت بی‌وزن و غوطه‌ور در هوا مشاهده می‌شود اما به دلیل مردمی که اطراف آن‌ها را گرفته‌اند دیده نمی‌شوند.
پس‌زمینهٔ جلد تک‌آهنگ در بیشتر نقاط سفید (یا بژی) است و یک کارت ترو در وسط تصویر قرار دارد. شخصیت دیده‌شده در کارت ممکن است در نگاه اول به عنوان یک جادوگر فرض شود، اما در حقیقت یک santa claus (شخص موهومی که کودکان گمان می‌برند درشب عید میلاد مسیح می‌آید) در حال جادو کردن وسایل بازی است. شمارهٔ «۷» که در چهار گوشهٔ کارت دیده می‌شوند بیان‌کنندهٔ این هست که این ترانه، هفتمین آهنگ آلبوم "صلیب تغییرات" می‌باشد.
یادبود ملی کنیون د شِی (Canyon de Chelly National Monument؛ ) یک پارک ملی در ایالت آریزونا در ایالات متحده آمریکا است. این پارک ملی ۳۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
یادبود ملی چیریکاهوا تأسیس ۱۹۲۴،Chiricahua National Monument, Arizona یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است."Chiricahua". Janice E. Bowers. Western Natl Parks Assoc. 1988.
این پارک ملی ۴۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
چیریکاهوا مدتی محل استقرار سرخ‌پوستان آپاچی بود."Chiricahua Mountains: Bridging the Borders of Wildness". Ken Lamberton. University of Arizona Press. 2003.
دانشگاه وایومینگ تأسیس ۱۸۸۶، یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در وایومینگ واقع است.
این دانشگاه در شهر کوچک لارامی واقع گردیده، سیزده هزار دانشجو داشته و در ده‌ها رشته مدارج دکترا نیز ارائه می‌دهد.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Wyoming
تاکوما شهری در شهرستان پیرس، ایالت واشینگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹۸٬۳۹۷ نفر جمعیت داشته‌است.
سائول هادسون (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۵) شناخته شده به نام اِسلَش، نوازنده گیتار الکتریک گروه گانز ان روزز است. وی اولین آلبوم سولو خود را با نام "اسلش" در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. مجله تایم او را به عنوان نفر چهارم برترین نوازندگان گیتار الکتریک تمام ادوار تاریخ انتخاب کرده‌است.
اسلش در همپستید محله‌ای مرفه‌نشین در لندن متولد شد. پدر و مادر وی هر دو در یک شغل هنری مشغول به کار بودند. مادر وی طراح لباس دیوید بویی بود و پدرش در برنامه‌های زنده به نیل یانگ و جونی میشل کمک می‌کرد. اسلش تا سن ۱۱ سالگی در شهر استک-آن-ترنت استافوردشایر زندگی کرد ولی در اواسط دهه هفتاد به همراه والدینش به لس آنجلس، کالیفرنیا نقل مکان کرد. لقب «اسلش» توسط دوست خانوادگی‌شان سیمور کسل به وی داده شد، طبق گفته وی که «همیشه در عجله بود و از جایی به جای دیگر می‌پرید.»
در سن ۱۴ سالگی مادربزرگش اولین گیتارش را به وی هدیه داد. او در آن زمان چندین ساعت در روز را به تمرین می‌پرداخت. بالاخره تصمیم گرفت که تمرکزش را روی موسیقی بگذارد بنابراین ترک تحصیل کرد. اسلش در یک مصاحبه با مجله رولینگ استون خاطر نشان کرده‌است: «وقتی من ۱۴ ساله بودم تازه از خواب بیدار شدم. آن زمان من خیلی دختربازی می‌کردم. بالاخره یک روز به خانهٔ یکی از آن‌ها رفتم. آن‌جا یک خرده سیگار کشیدیم و اروسمیث گوش کردیم. یکی از آن آهنگ‌ها واقعاً مرا متحول کرد. من نشستم و چندین بار به آن آهنگ گوش کردم و کلاً آن دختر را فراموش کردم. یادم هست سریع سوار دوچرخه شدم و رفتم خانهٔ مادربزرگم.»
اسلش علاوه بر اروسمیث به آهنگ‌های ای سی/دی سی، الیس کوپر، بلک سبث، جف بک، اریک کلپتون، آیرن میدن، روری گالاگر، جیمی هندریکس، لد زپلین، رولینگ استونز، تین لیزی، ون هیلن و فرانک زاپا نیز علاقه‌مند بود.
اسلش در ۱۰ اکتبر ۱۹۹۲، با مدل و بازیگر، رنی سوران ازدواج نمود. آن‌ها بعد از پنج سال زندگی، در سال ۱۹۹۷ از هم جدا شدند. ازدواج دوم اسلش با پرلا فرار در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۱ بود. حاصل این ازدواج،۲ پسر به نام‌های لاندن امیلیو (متولد ۱۸ آگوست ۲۰۰۲) و کش آنتونی (متولد ۲۳ ژوئن ۲۰۰۴)است. در آگوست ۲۰۱۰، اسلش از فرار طلاق گرفت اما این زوج بعد از ۲ ماه دوباره با هم آشتی نمودند. خانواده اسلش در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا سکونت دارند.
اسلش که فرزند پدری انگلیسی و سفید پوست و مادری آمریکایی و سیاه پوست است، به دو ملیتی بودن خود افتخار می‌کند. او از ۱۹۷۱ در لس آنجلس ساکن است اما تا سال ۱۹۹۶ شهروند انگلستان بود.
در سال ۲۰۰۱، معاینات پزشکی نشان داد که اسلش به بیماری قلبی کاردیومیوپاتی مبتلاست که اما با کارگذاری باتری قلبی از مرگ نجات پیدا نمود. بیماری وی نتیجه سال‌ها مصرف الکل و مواد مخدر بود. وی از سال ۲۰۰۶ مصرف الکل را کنار گذاشت که خودش آن را مدیون همسرش پرلا می داند. در سال ۲۰۰۹، پس از مرگ مادرش بر اثر ابتلا به سرطان ریه، وی سیگار را نیز ترک نمود.
اسلش در بسیاری از برنامه‌های مربوط به انجمن‌های حمایت از حیوانات شرکت کرده‌است و سال‌هاست که حامی چندین باغ وحش در سراسر دنیاست. عشق او به خزندگان را می‌توان از موزیک ویدیوهایی که در آنها، مارهایش نیز حضور داشتند متوجه شد. بعد از تولد فرزندش در سال ۲۰۰۲، وی مجبور شد کلکسیون مارهایش را واگذار نماید.
رابطه اسلش با خواننده سابق گانر ان روزز،اکسل رز بعد از جدایی اسلش از گروه رو به سردی نهاد.
اتوبوسی به نام هوس نمایشنامه‌ای از تنسی ویلیامز، تهیه‌کنندگی ایرنه سلزنیک و بازی مارلون براندو به سال ۱۹۴۸ است که از روی آن چندین فیلم سینمایی و تلویزیونی ساخته شده‌است. مشهورترین آن فیلمی به همین نام به کارگردانی الیا کازان است.
بلانچ
استلا
استنلی
میچ
اونیک
استیو
پابلو
در ژوئیه سال ۱۹۴۷ تهیه‌کننده‌ای به نام ایرنه سلزنیک که قرار بود اولین اجرای نمایشنامه اتوبوسی به نام هوس را در نیویورک روی صحنه ببرد برای ایفای نقش استنلی کوالسکی شخصیت اصلی نمایشنامه هنرپیشه جذاب و ۳۴ ساله هالیوود به نام جان گارفیلد را برگزید که ظاهری کارگری و با توصیف این شخصیت داستان همخوانی داشت. اما توافق آن‌ها به نتیجه نرسید و در نتیجه تهیه‌کننده ناگزیر شد سراسیمه به دنبال یک بازیگر دیگر بگردد. او و مدیر برنامه‌هایش در هالیوود بازیگران دیگری از جمله دین کلارک، ریچارد کونته، کامرون میچل، گریگوری پک و برت لنکستر را در نظر گرفتند.
مارلون براندو در آن زمان ۲۳ ساله بود و فقط در چند نمایشنامه روی صحنه‌های تئاتر نیویورک بازی کرده بود؛ جوانی بسیار خوش قامت و زیبا، با چهره‌ای متفکر و غمزده و در عین حال ظاهر یک مرد عادی ولی شورشی، درست مثل شخصیت استنلی کوالسکی در نمایشنامه بود.
یک سال قبل از آن تاریخ مارلون براندو در نمایشنامه‌ای با عنوان «کافه کنار جاده» به کارگردانی هارولد کاورمن و به تهیه‌کنندگی الیا کازان روی صحنه رفته بود. او به خصوص با اجرای یک تک‌گویی پنج دقیقه‌ای جمعیت را مجذوب خود کرد به‌طوری‌که در پایان اجرا همه تماشاچیان یک دقیقه برای او دست می‌زدند.
الیا کازان که مدتی با مارلون براندو همکاری کرده بود در مورد این بازیگر جوان گفته بود: «هر کاری که شما بخواهید با او بکنید هیچگاه حتی به گرد آنچه او می‌تواند با خودش بکند نمی‌رسد. او یک بازیگر نابغه است. او شیوه خاص خودش برای پروراندن شخصیت را دارد و عشق به بازی و قدرت حافظه او چنان قدرتمند است که کارگردان تقریباً نمی‌تواند کاری بکند جز اینکه به او یادآوری کند که هر صحنه در چه موردی است.»
خود مارلون براندو در کتاب خاطراتش در مورد پیشنهاد ایفای این نقش می‌گوید: «الیا کازان و ایرنه سلزینک هر دو گفتند که من برای این نقش جوان هستم و به خصوص ایرنه علاقه چندانی نداشت که من این نقش را بازی کنم.»
او پس از چند روز مطالعه نمایشنامه به الیا کازان زنگ زد تا از پذیرفتن این نقش صرفنظر کند. به اعتقاد او این نقش برای او خیلی بزرگ بود.
مارلون براندو در ادامه می‌نویسد: «شماره منزل الیا کازان اشغال بود ولی اگر می‌توانستم آن روز با او صحبت کنم حتماً پاسخ منفی می‌دادم و این نقش را بازی نمی‌کردم. بعد تصمیم گرفتم کمی صبر کنم و در موردش فکر کنم. روز بعد خود کازان به من تلفن زد و پرسید بالاخره چی شد آره یا نه؟ و من آب دهانم را قورت دادم و گفتم قبول.»
برای الیا کازان دادن این نقش به مارلون براندو تیری در تاریکی بود. به او که در آن زمان آس و پاس بود ۲۰ دلار داد تا به خانه ییلاقی تنسی ویلیامز در ایالت ماساچوست برود.
پس از سه روز با تنسی ویلیامز تماس می‌گیرد و متوجه می‌شود که مارلون براندو نرفته‌است. الیا کازان می‌گوید: «من قید ۲۰ دلار را زدم و شروع کردم به گشتن دنبال یک هنرپیشه دیگر.»
براندو که پولی در بساط نداشت با خواهش کردن از ماشین‌های عبوری مسافت نیویورک تا منزل تنسی ویلیامز در پراوینس تاون در ایالت ماساچوست را طی کرد. وقتی از راه رسید خانه تاریک بود و کف آشپزخانه را آب گرفته بود. قبل از اینکه خواندن نمایشنامه را شروع کنند مارلون براندو فیوز برق را تعمیر کرد و بعد هم راه فاضلاب را باز کرد تا وضعیت خانه به حالت عادی بازگردد.
تنسی ویلیامز در مورد آن شب و آشنایی با مارلون براندو گفته بود که او نمایش تمام عیار زیبایی و سلحشوری بود. «او زیباترین مردی بود که من به عمر خودم دیده بودم و چنان راه آب را باز می‌کرد کرد که گویی تمام عمرش لوله کش بوده.»
چند ساعت بعد آن‌ها خواندن متن نمایشنامه را شروع کردند و به گفته تنسی ویلیامز مارلون براندو آنجا هم درست مثل روی صحنه تئاتر متن را با صدای بلند می‌خواند.
مارلون براندو بعدها در مورد این نقش گفته بود: «من درست نقطه مقابل استنلی کوالسکی بودم. من ذاتاً آدم حساسی هستم ولی او یک مرد خشن و زمخت با خوی و غریزه حیوانی بود. من شخصیت او را براساس کلمات تنسی ویلیامز خلق کردم.»
پس از این دیدار چند روزه تنسی ویلیامز با نماینده خود در نیویورک تماس گرفت و به او گفت که به هر شکلی که شده تهیه‌کننده نمایشنامه را قانع کند تا هر چه سریعتر با مارلون براندو قرارداد نهایی را ببندد.
به نظر تنسی ویلیامز مارلون براندو بعد جدیدی به شخصیت اصلی نمایشنامه اضافه کرده بود که او آن را بسیار می‌پسندید. قرار داد روز سوم سپتامبر ۱۹۴۷ امضاء شد. عکس مارلون براندو و خبر امضای این قرارداد اولین بار در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد.استنلی کوالسکی؛ نقشی که زندگی مارلون براندو را تغییر داد بی‌بی‌سی فارسی، ۲۱ مهر ۱۳۹۳
فیلم بیگانه ساخته بهرام توکلی با برداشتی آزاد از این نمایشنامه ساخته شده‌است.
این نمایشنامه در ایران توسط مرجان بخت مینو و آراز بارسقیان به فارسی برگردانده شده است.
رودخانه کورده یک رود فصلی به طول ۱۷۰ کیلومتر در شهرستان لارستان واقع در جنوب استان فارس می‌باشد. مسیر کلی این رود شمال باختری بوده و از کوه بهاش در ۳۷ کیلومتری باختر جنوبی لار و ۱۷ کیلومتری جنوب باختری اوز سرچشمه می‌گیرد و آسیاب دهستان ارد را سیراب می‌کند و به شهرستان خنج وارد می‌گردد و از دره شمالی کوه مرز عبور کرده و از کنار روستاهای آشنا و چاه طوسی می‌گذرد و با مخلوط شدن با ریزابه‌هایی به رودخانه فیدویه. گزیوز تغییر نام می‌دهد و از شمال روستای کورده می‌گذرد و با رودخانه علامرودشت (رودخانه دارالمیزان) مخلوط می‌شود و رودخانه دزگاه را تشکیل می‌دهد.این رود به زبان محلی روستای کورده به رودخانه شور معروف است و معمولا در بیشتر ایام سال آب دارد.
رود علامرودشت یک رودخانه فصلی با مسیر کلی شمال غربی و جزئی از زیر حوضه مُند است که این زیر حوضه نیز بخشی از حوضه آبریز خلیج فارس و دریای عمان محسوب می‌شود. این رود به طول ۱۸۰ کیلومتر در شهرستان‌های لارستان، گراش، لامرد و مهر در جنوب استان فارس جریان دارد. شاخه اصلی این رودخانه از دهستان صحرای باغ در شهرستان لارستان سرچشمه گرفته و با عبور از دهستان فداغ وارد دشت علامرودشت می‌شود. شاخه دیگر این رودخانه از کوه گاوبست در ۸۰ کیلومتری جنوب غربی لار و نزدیکی در شهر بیرم سرچشمه می‌گیرد و با ورود به دشت علامرودشت در شمال روستای چاه‌کور به شاخه دیگر رودخانه علامرودشت می‌پیوندد.
در لغت‌نامه دهخدا به نقل از فارسنامه ناصری دربارهٔ این رود چنین آمده‌است: "علامرودشت [عَ مَ رْوْ دَ] (اِخ) نام رودی است به فارس. آبش شور و ناگوار است و به کار زراعت نرود. از نزدیک قریهٔ چارطاق ناحیهٔ ینجهٔ احشام لارستان نشر آبی پیدا شده، کم‌کم زیاد گشته تا نزدیکی قصبهٔ علامرودشت رودخانهٔ علامرودشت شود. پس چون به قریهٔ دادالمیزان اسیر رسد آن را رودخانهٔ دادالمیزان گویند و در دزگاه به رودخانهٔ دزگاه بیامیزد."دهخدا، علی‌اکبر: لغت‌نامهٔ دهخدا (نسخه دیجیتال، http://dehkhoda.ut.ac.ir) براساس نسخه فیزیکی ۱۵ جلدی انتشار سال ۱۳۷۷. مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران، ۱۳۹۹.
حوضه آبریز این رود با وسعت حدود ۵۲۲۵ کیلومتر، در جنوب استان فارس و در فاصله ۴۰ کیلومتری خلیج فارس واقع شده‌است. این محدوده در درون کوه‌های زاگرس و منطقه فارس ساحلی واقع شده که ارتفاع کوه‌های اطراف حوضه در حدود ۱۰۰۰ تا ۱۸۰۰ متر و ارتفاع متوسط حوضه حدود ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا است. این حوضه به طول تقریبی ۲۳۰ کیلومتر و عرض متوسط ۲۲ کیلومتر از منطقه هرمود (شرقی‌ترین قسمت حوضه واقع در شهرستان لارستان) شروع و تا منطقه دولت‌آباد و دژگاه (محل اتصال به رودخانه مُند واقع در شهرستان فراشبند) کشیده شده و شاخه اصلی رود علامرودشت نیز در همین مسیر و در امتداد جنوب شرقی به شمال غربی، در خاک‌های سولفاته، کلروره و شور جریان دارد.
این رودخانه در سرشاخه‌های اولیه به نام‌های «رودخانه بیرمی»، «رودخانه فداغ» و «رودخانه خلیلی» نیز نامیده می‌شود و با ورود به دشت علامرودشت به نام رودخانه علامرودشت تغییر نام می‌دهد. این رودخانه در مرکز دشت علامرودشت در راستای جنوب شرقی به شمال غربی تا انتهای دشت ادامه یافته و با عبور از خط‌القعر دشت علامرودشت، از جنوب روستای بَلبَلی و دره میان کوه‌های هوا و نر وارد دشت دارالمیزان شده و در آنجا رودخانه چَک را دریافت می‌کند. با رسیدن به روستای دارالمیزان به رودخانه دارالمیزان تغییر نام داده و در نهایت در آخرین نقطه منطقه دارالمیزان با زاویه‌ای حدود ۹۰ درجه محور تاقدیس پازنان را قطع نموده و رو به سمت شمال از طریق تنگه باریک و کوهستانی سمنگان و دره خاوری کوه سُرخان وارد حوضه شهرستان فراشبند شده و در روستای دژگاه با رودهای کورده و قره آغاج مخلوط می‌شود و رود دژگاه را پدیدمی‌آورد. این رود در دامنه جنوبی ماده‌کوه با رود شور دهرم مخلوط می‌شود و با نام رودخانه مُند وارد ناحیه شُنبه در شهرستان دشتی می‌شود. رود مُند دراین ناحیه به سوی شمال غربی روان می‌گردد و با رودخانه باغان در هم می‌آمیزد. رود مند پس از عبور از ناحیه شُنبه، وارد منطقه کاکی می‌گردد و دراین منطقه با رود شور خورموج و رود دشت پلنگ (که از ناحیه دشتی بوشهر می‌آید) مخلوط شده و وارد منطقه بردخون می‌گردد و سرانجام در ۵۶ کیلومتری جنوب غربی خورموج در محلی به نام زیارت به خلیج فارس می‌ریزد.
پاملا آن ملروی (متولد ۱۹۶۱ کالیفرنیا) فضانورد و فرمانده‌ی ماموریت اس‌تی‌اس ۱۲۰ فضاپیمای دیسکاوری بوده است.
خانم ملروی که سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ به‌عنوان خلبان نیروی هوایی شرکت داشت.
وی دانش آموخته سال ۱۹۸۴ از دانشگاه‌ام آی تی در رشته کارشناسی ارشد علوم سیاره‌ای می‌باشد.