رزنده در سال ۱۹۸۸ با خداحافظی از بازی در دنیای والیبال برای شروع کار مربیگری خود به عنوان دستیار ببتو د فریتاس در بازیهای المپیک سئول آغاز به کار کرد. دو سال بعد به عنوان سرمربی تیم زنان پروجا انتخاب شد و جام حذفی ایتالیا ۱۹۹۲ را برای پروجا به ارمغان آورد و سال بعد هم در ایتالیا ماندگار شد و به عنوان مربی باشگاه مودنا کار خود را تا سال ۱۹۹۳ ادامه داد. او در سال ۱۹۹۴ به برزیل بازگشت و به عنوان سرمربی تیم ملی والیبال زنان برزیل انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۰ در این سمت به فعالیت خود ادامه داد و حاصل کار او سه قهرمانی جایزه بزرگ جهان، سه قهرمانی آمریکای جنوبی، یک قهرمانی بازی‌های پان آمریکن و دو قهرمانی جام مسترز مونترو بود. برناردو پس از این موفقیت‌ها در سال ۲۰۰۱ سرمربی تیم ملی والیبال مردان برزیل شد و قراردادی چند ساله امضا نمود. رزنده در همین سال اول توانست مدیریت و قدرت مربیگری خود را به رخ بکشد و برزیل را قهرمان قهرمانی آمریکای جنوبی، لیگ جهانی و بازی‌های پان امریکن در سال ۲۰۰۱ نمود. او سال بعد در قهرمانی جهان ۲۰۰۲ بعد از چند سال برزیل را دوباره قهرمان جهان کند. در سال ۲۰۰۳ برزیل در ادامه درخشش خود با رزنده، جام قهرمانی لیگ جهانی، قهرمانی آمریکای جنوبی و جام جهانی را کسب کرد. در ۲۰۰۴ رزنده المپیک را پیش رو داشت و توانست برزیل را با قدرت به فینال المپیک ۲۰۰۴ برساند و در نهایت برزیل را با هدایت خود با پیروزی ۳ بر ۱ مقابل ایتالیا به مدال طلا المپیک برساند. رزنده در ۲۰۰۵ هنوز به مربیگری مردان برزیل ادامه داد و چهار مدال بین‌المللی دیگر، طلا در لیگ جهانی، طلا در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی و طلا در جام بزرگ قهرمانان جهان در ژاپن را به ارمغان آورد. در ۲۰۰۶ نیز برای پنجمین بار قهرمانی لیگ جهانی را به دست آورد. در ۲۰۰۷ رزنده دوباره به اوج رسید و مدال طلا جام جهانی، بازی‌های پان امریکن، قهرمانی آمریکای جنوبی و لیگ جهانی را با قدرت به دست آورد و در این سال به او لقب گلدن من را دادند. در ۲۰۰۸ رزنده با شکست بدی مواجه شد و به جز مدال نقره المپیک ۲۰۰۸ نتوانست هیچ عنوان معتبری را برای برزیل به ارمغان آورد. با این حال در سال ۲۰۰۹، مربی بعد از تجربه‌ای تلخ برزیل را جوان تر کرد و توانست در قهرمانی آمریکای جنوبی، جام بزرگ قهرمانان جهان و لیگ جهانی موفق ظاهر شود و دوباره طلا را کسب کند. در سال ۲۰۱۰ عملکرد رزنده به مانند سال گذشته رقم خورد و مدال طلا جام بزرگ قهرمانان جهان و لیگ جهانی را دوباره برای طلایی پوشان سرزمین قهوه با هدایت رزنده به عمل آمد و در گام آخر نیز قهرمان جام واگنر شد. مدال طلا و قهرمانی بازی‌های پان امریکن اولین دست‌آورد رزنده برای برزیل در سال ۲۰۱۱ بود و در ادامه نیز موفق شد برای بار ششم برزیل را قهرمان قهرمانی آمریکای جنوبی کند. در سال ۲۰۱۲ رزنده، دوباره برای برزیل سال بدی را رقم زد و با تمرکز برای المپیک ۲۰۱۲ توانست برای دومین بار با شکست مقابل ۳ بر ۲ روسیه مدال نقره را به تالار افتخارات خود و برزیل اضافه کند. در سال ۲۰۱۳ زمزمه جدایی او از برزیل در رسانه‌ها پخش شد اما در نهایت دوباره قرارداد خود را با سبز و زرد پوشان سرزمین قهوه تمدید نمود و در اولین گام قهرمانی جام بزرگ قهرمانان جهان را برای سومین بار به دست آورد. رزنده در سال ۲۰۱۴ لیگ جهانی و قهرمانی جهان را در پیش رو داشت و در گام نخست نایب قهرمانی لیگ جهانی و بعد از چند ماه با هدایت خود برزیل را به فینال قهرمانی جهان رسانید و در نهایت با شکست ۳ بر ۱ در مقابل میزبان یعنی لهستان به مقام نایب قهرمانی رسید. وی در سال ۲۰۱۶ تیم خود را برای المپیک آماده کرد و تا پای فینال پیشرفت و این بار تیم برزیل با هدایت او موفق به کسب مدال طلا المپیک ریو ۲۰۱۶ شد. برناردو رزنده پس از کسب مدال طلای المپیک ریو، در اوج، با کوله باری از تجربه، افتخار و محبوبیت پس از گذراندن ۱۶ سال رؤیایی در سمت سرمربیگری برزیل، از این سمت کناره‌گیری و اعلام بازنشستگی کرد.