moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
توکای نخلی دم‌حنایی نام یک گونه از سرده توکاهای نخلی است.
قورباغه‌های لب‌سفید نام یک سرده از خانواده قورباغه‌های اصلی است.
توکای خندان گلوزرد نام یک گونه از خانواده سسکیان است.
بوبر شارپی نام یک گونه از سرده بوبرهای اصلی است.
بوبر چهره‌نواری نام یک گونه از سرده بوبرهای آفریقایی است.
جغد سرخ یک گونه از سرده جغدهای انبار است.
قورباغه سونسون نام یک گونه از زیرراسته نوغوکان است.
دارودسته‌های واسیپور فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی آنورانگ کاشیاپ است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانوج باجپایی، نوازالدین صدیقی، ریچا چادا، هما قریشی، ریما سن، پیوش میشرا، وینیت کومار، پانکاج تریپاتی، تیگمانشو دولیا، جامل خان، آدیتیا کومار، راجکومار رائو و یاشپال شارما ایفای نقش کرده‌اند.
فخرالدین موسی اغلو موسایف () (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۵۷ در بایرامعلی، ترکمنستان - درگذشت ۱۱ آوریل ۱۹۹۲، شهرستان فضولی، جمهوری آذربایجان) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان و یکی از جنگجویان حاضر در مناقشه قره‌باغ بود.
فخرالدین موسایف در ۳۰ ژوئیه سال ۱۹۵۷ در شهر بایرامعلی ترکمنستان زاده شد. وی از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ به دبیرستان رفت و پس از آن به خدمت سربازی اعزام شد. در ابتدا، وی به چکسلواکی اعزام شد، و سپس خدمات نظامی خود را در استان اورنبورگ روسیه به پایان رساند. او در سال ۱۹۷۹ در مدرسه هواپیمایی کشوری پذیرفته شد و در آنجا با درجه عالی فارغ‌التحصیل شد.
موسایف ازدواج کرده بود و یک پسر داشت.
وی پس از استقرار ارتش ملی به جمهوری آذربایجان بازگشت و در عملیات نظامی ناگورنو قره‌باغ شرکت کرد. در مارس ۱۹۹۲ وی به عنوان خلبان-اپراتور در بالگرد نظامی Mi-24 شروع به کار کرد. فخرالدین با حملات موشکی شماری از نیروهای ارمنی را کشت و شماری از خودروهای زرهی را نابود کرد. در ۱۱ آوریل ۱۹۹۲، ستوان فخرالدین هنگام انجام حمله موشکی به شهرستان فضولی به طرز فجیعی کشته شد.
با حکم ریاست جمهوری شماره ۸۳۳ به‌تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۹۲، فخرالدین موسایف پس از مرگ عنوان "قهرمان ملی جمهوری آذربایجان" را دریافت کرد. وی را در بلوار شهدای باکو به خاک سپردند.
وی در گورستان شهدای باکو در شهر باکو به خاک سپرده شد. یکی از خیابانهای مرکزی قوسار در جمهوری آذربایجان به نام وی نام‌گذاری شد.
بوبر ابروسیاه نام یک گونه از سرده بوبرهای آفریقایی است.
پا-زیتونی نام یک گونه از راسته گنجشک‌سانان است.
بوبر سینه‌زیتونی نام یک گونه از سرده بوبرهای آفریقایی است.
توکای نخلی لکه‌دار نام یک گونه از سرده توکاهای نخلی است.
ادویه تند فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی آسیپ ایرانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آریونا ایرانی، محمود علی و بیندو ایفای نقش کرده‌اند.
پازیتونی چرخ‌ریسکی نام یک گونه از خانواده سسک‌های بیشه است.
بوبر کاکامگا نام یک گونه از سرده بوبرهای آفریقایی است.
لُپ‌کُرکی نام یک سرده از خانواده مرغان تنورساز است.
خاربن بی‌کاکل نام یک گونه از سرده تاتاری است.
بوبر آرام نام یک گونه از سرده بوبرهای اصلی است.
لُپ‌کُرکی نخودی نام یک گونه از سرده لپ‌کرکی است.
فرخنده‌توکای گلگون نام یک گونه از خانواده فرخنده است.
لُپ‌کُرکی نواری نام یک گونه از سرده لپ‌کرکی است.
فرخنده سرخ‌کلاه نام یک گونه از خانواده فرخنده است.
گیتانجلی فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی مانی راتنام است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، گیریجا شتر و سیلک سمیتا ایفای نقش کرده‌اند.
تور مادام اکس () یازدهمین تور کنسرت توسط خواننده آمریکایی مدونا برای پشتیبانی از چهاردهمین آلبوم استودیویی خود، "مادام اکس" (۲۰۱۹) بود. این تور در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹ در نیویورک آغاز شد و در ۸ مارس ۲۰۲۰ در پاریس به پایان رسید.
واسیلی ایوسیفوویچ استالین (؛ جژوگاشویلی؛ ؛ ۲۱ مارس ۱۹۲۱–۱۹ مارس ۱۹۶۲) پسر ژوزف استالین از همسر دوم استالین، نادژدا آلیلوایوا. مادر واسیلی در سن ۳۱ سالگی خودکشی کرد، بنابراین او توسط پدرش بزرگ شد. وی هنگامی که آلمان نازی در سال ۱۹۴۱ عملیات بارباروسا، حمله به اتحاد جماهیر شوروی را آغاز کرد، به نیروی هوایی پیوست. در حالی که خدمات فعال محدودی را می‌دید، موفق شد به درجه ارتشبد برسد. بعد از جنگ چند پست فرماندهی داشت. پس از مرگ ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳، واسیلی اقتدار خود را از دست داد، دستگیر و به زندان محکوم شد. بقیه عمر خود را بین زندان و بستری شدن در بیمارستان گذراند تا اینکه در سال ۱۹۶۲ درگذشت.
واسیلی خدمت نظامی فعال خود را در شانزدهمین هنگ هواپیمایی جنگنده در مسکو آغاز کرد. در اینجا او با گالینا بوردونسکایا، همسر آینده اش آشنا شد. آنها زمانی ازدواج کردند که واسیلی ۱۹ ساله بود.
او در اوت ۱۹۴۱ به جبهه منتقل شد و در تلاش برای مخفی کردن هویت خود، نام خانوادگی ایوانف را به او دادند. در ۲۹ مأموریت جنگی شرکت کرد و گفته می‌شود که دو هواپیمای دشمن را سرنگون کرده‌است. واسیلی به عنوان پسر رهبر اتحاد جماهیر شوروی مورد نفرت بسیاری از همکارانش قرار گرفت، زیرا آنها احساس می‌کردند که وی خبرچین پدرش است. در بهار سال ۱۹۴۲ او را به مسکو فرستادند و نقشی را در بازرسی شرایط نیروی هوایی بر عهده گرفت و عمدتاً تا آخر جنگ در مسکو ماند. واسیلی که از این نقش خسته شده بود، پس از حادثه ای در ۴ آوریل ۱۹۴۳ که مواد منفجره به داخل رودخانه مسکوا ریخته بود، خود را زخمی کرد و مهندس پرواز را به قتل رساند.
در نتیجه انفجار، واسیلی تنزل درجه یافت، اگرچه در عرض یک سال و نیم به فرماندهی یک لشکر هوایی ارتقا یافت. وی به سرلشکر ارتقا یافت و در سن ۲۴ سالگی به عنوان جوانترین سرلشکر ارتش سرخ شناخته شد. وی همچنین به چندین نشاندست یافت، از جمله نشان پرچم سرخ (دو بار)، نشان الکساندر نوسکی و نشان سووروف. پس از جنگ وی به عنوان بخشی از اشغال شوروی به آلمان منتقل شد.
وی در سال ۹۴۶ به سرلشکر و در ۱۹۴۸ به فرماندهی نیروی هوایی منطقه نظامی مسکو ارتقا یافت.
ژوزف استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳ درگذشت. واسیلی اندکی پس از مرگ پدرش وارد شد و با عصبانیت ادعا کرد که پدرش مسموم شده‌است. پس از مرگ پدرش، یک دوره طولانی مشکلات برای واسیلی آغاز شد. وزارت دفاع پیشنهاد داد که به او اجازه دهد فرماندهی هر منطقه نظامی را به عهده بگیرد، اما او فقط مسکو را قبول کرد. این امکان وجود نداشت بنابراین در عوض واسیلی مجبور به کناره‌گیری از ارتش شد. کمتر از دو ماه پس از مرگ پدرش، واسیلی در ۲۸ آوریل ۱۹۵۳ دستگیر شد، زیرا با دیپلمات‌های خارجی به یک رستوران رفته بود. وی به اتهام تحقیر رهبران اتحاد جماهیر شوروی، تبلیغات ضد شوروی و سهل انگاری جنایی متهم شد و به هشت سال زندان محکوم شد.
واسیلی از رهبران جدید اتحاد جماهیر شوروی، نیکیتا خروشچف و گئورگی مالنکوف خواستار عفو و بخشش شد اما وی فردی خطرناک قلمداد می‌شد و در دادگاه پشت درهای بسته مورد قضاوت قرار گرفت و اجازه وکالت قانونی نداشت. وی با نام «واسیلی پاولوویچ واسیلیف» در ندامتگاه ویژه ولادیمیر زندانی شد. وی در ۱۱ ژانویه ۱۹۶۰ از زندان آزاد شد. کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی برای او ۳۰۰ روبل مستمری، یک ساختمان در مسکو و سه ماه تعطیلات درمانی در کیسلوودسک صادر کرد. وی همچنین اجازه پوشیدن لباس نظامی و کلیه نشان‌های نظامی خود را به دست آورد..
واسیلی استالین در ۱۹ مارس ۱۹۶۲، به دلیل اعتیاد به الکل مزمن، دو روز قبل از چهل و یکمین سالگرد تولدش درگذشت و در قبرستان ارسکو دفن شد.
نشان صلیب گرونوالد (به "") یک نشان نظامی بود که در نوامبر ۱۹۴۳در لهستان توسط فرماندهی عالی گوردیا لودووا ، جنبش مقاومت لهستان در جنگ جهانی دوم توسط حزب کارگران لهستان ایجاد شد . در ۲۰ فوریه ۱۹۴۴ توسط شورای ملی ایالتی و در ۲۲ دسامبر توسط کمیته آزادی ملی لهستان تأیید و در ۱۷ فوریه ۱۹۶۰ توسط دولت جمهوری خلق لهستان تائید شد .
نشان صلیب گرونوالد به دلیل شجاعت یا لیاقت در نبرد با آلمان نازی به لهستانی ها یا ارتش متحد اعطا شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم نیز به خاطر لیاقت برجسته در امر فرماندهی یا سهم برجسته در توسعه نیروهای مسلح لهستان ، این جایزه اهدا شد . در سال ۱۹۹۲ توسط رئیس جمهور لهستان "از طریق" پارلمان منحل شد. Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 22 grudnia 1944 r. o orderach, odznaczeniach oraz medalach. Dziennik Ustaw, 1944. No.17 Pos.91. Ustawa z dnia 17 lutego 1960 r. o orderach i odznaczeniach. Dziennik Ustaw, 1960. No.10 Pos.66. Art. 2 ustawy z dnia 16 października 1992 r. Przepisy wprowadzające ustawę o orderach i odznaczeniach, uchylające przepisy o tytułach honorowych oraz zmieniające niektóre ustawy. Dziennik Ustaw, 1992. No.90. Pos.451.
سری فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۸۴ که با نام Showdown '84 نیز شناخته می‌شود، مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) در فصل ۸۴–۱۹۸۳ و بازی‌های دور حذفی این فصل می‌باشد. تیم لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب در برابر بوستون سلتیکس به عنوان کنفرانس شرق قرار گرفت و در پایان تیم لیکرز توانست با حساب ۱۱۱ بر ۱۰۲ بازی هفتم را ببرد و با نتیجهٔ چهار بر سه سری‌های پایانی را به سود خود تمام کند. لری برد مهاجم تیم لیکرز با کسب ۲۷ امتیاز و ۱۴ ریباندی که به‌طور متوسط در هر بازی این سری به ثبت رساند، توانست جایزهٔ باارزش‌ترین بازیکن فینال‌های ۱۹۸۴ را به دست بیاورد. همچنین برد، پیش از این توانسته بود عنوان ام‌وی‌پی فصل را از آن خود کند.
لس آنجلس لیکرز برندهٔ هر دو بازی سری فصل عادی شد:
| align="right" | || ۷ || ۰ || ۱۴٫۰ || ۰٫۴۳۲ || ۰٫۲۵۰ || ۰٫۵۰۰ || ۱٫۱ || ۲٫۱ || ۰٫۷ || ۰٫۰ || ۶٫۰
زیملیدین (INN,BAN) (با نام تجاریZimeldine ,Normud , Zelmid) یکی از اولین داروهای ضد افسردگی بازدارنده بازجذب سروتونین (SSRI) بود که به بازار عرضه شد. این دارو یک پیریدیل‌آلیل‌آمین است و از نظر ساختاری با سایر داروهای ضد افسردگی متفاوت است.
زیملیدین در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط آروید کارلسون ، که در آن زمان در شرکت سوئدی آسترازنکا توسعه داده شد . این ماده به دنبال جستجوی داروهایی با ساختارهای مشابه برومفنیرامین (ماده ای مشتق شده از برومفنیرامین) و آنتی هیستامین با فعالیت ضد افسردگی، کشف شد. زیملیدین اولین بار در سال ۱۹۸۲ به فروش رسید.
مهمترین عوارض گزارش شده عبارت است از:
لوان آباشیدزه (زاده ۲۲ مه ۱۹۶۳ در تفلیس - درگذشته ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ در سوخومی) یک بازیگر گرجی بود. آباشیدزه در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه فیلم و تئاتر شوتاروستاولی فارغ‌التحصیل شد. پس از آن در فیلم‌های مختلفی به ایفای نقش پرداخت. آباشیدزه در سال ۱۹۹۲ در یک جنگ مسلحانه در آخازیا کشته شد.https://www.pinterest.com/pin/104638391322656888/
داروی ضدافسردگی غیرمعمول به هر داروی ضد افسردگی گفته می‌شود که به روشی عمل می‌کند که از بسیاری دیگر از داروهای ضد افسردگی متفاوت باشد. داروهای ضد افسردگی غیرمعمول شامل آگوملاتین ، بوپروپیون ، میانسرین ، میرتازاپین ، نفازودون ، اوپیپرامول ، تیانپتین و ترازودون هستند. vilazodone و vortioxetine نیز تا حدی غیر معمولند. داروهای ضد افسردگی معمولی شامل ، ، و هستند که عمدتاً با افزایش سطح انتقال دهنده‌های عصبی مونوآمین سروتونین و/یا نوراپی‌نفرین عمل می‌کنند. در میان گروه TCAها، تری‌مپرامین یک عامل غیرمعمول است زیرا به نظر می‌رسد عملکرد آن با مابقی متفاوت است.
ضدافسردگی‌های چهارحلقه‌ای (TeCA) دسته ای از داروهای ضد افسردگی هستند که برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ معرفی شدند. این ترکیبات به دلیل داشتن ساختار شیمیایی شامل چهار حلقه از اتم، به این نام شناخته می‌شوند و به داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای (TCAs) که شامل سه حلقه از اتم هستند، شباهت دارند.
فردریک کویت نجیب‌زادهٔ سوئدی و واپسین فرماندار کمپانی هند شرقی هلند در فرمز بود. او همچنین نخستین سوئدی‌ای بود که به چین و ژاپن سفر کرد.
Wikipedia contributors, "Frederick Coyett," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Frederick_Coyett&oldid=977117316 (accessed October 9, 2020).
«یک شب بیشتر» ، ترانه‌ای از سلین دیون، خواننده کانادایی است که در ۲۶ اوت ۲۰۱۶ برای آلبومی فرانسوی زبان، به همین نام منتشر شد. دیون این ترانه را به رنه آنژلیل، همسر مرحومش، تقدیم کرد.
بی‌تی‌اس یک گروه پسرانه اهل کره جنوبی است.
بی‌تی‌اس ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
لغتنامهٔ خوابیدن فیلمی عاشقانه محصول ۲۰۰۳ آمریکا و بریتانیاست. نویسنده و کارگردان فیلم گای جنکین بوده و بازیگرانی چون هیو دنسی، جسیکا آلبا و برندا بلتین در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.
یک افسر جوان بریتانیایی برای مأموریت به ساراواک اعزام می‌شود. فرماندهش به او پیشنهاد می‌دهد که برای یادگرفتن زبان و رسوم بومی‌ها با یک دختر دورگهٔ محلی رابطه برقرار کند؛ ولی جوان عاشق دختر می‌شود. این کار خشم انگلیسی‌ها را برمی‌انگیزد. جوان به ناچار با دختر فرمانده ازدواج می‌کند؛ ولی آتش عشق دختر بومی رهایش نمی‌کند. نهایتاً جوان تصمیم می‌گیرد با دختر بگریزد.
Wikipedia contributors, "The Sleeping Dictionary," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Sleeping_Dictionary&oldid=979538152 (accessed October 9, 2020).
«شرط می‌بندم می‌خوای» ترانه‌ای از گروه دخترانه اهل کره جنوبی بلک‌پینک با همراهی خواننده رپ آمریکایی کاردی بی است. این ترانه در ۲ اکتبر ۲۰۲۰ ازطریق وای‌جی انترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز برای یک قطعه از نخستین آلبوم کره‌ای زبان گروه، "آلبوم" (۲۰۲۰) منتشر شد.
تورایی (؛ زادهٔ ) خواننده رپ اهل ایالات متحده آمریکا از جزیره کنی در بروکلین است. او تعدادی آلبوم انفرادی و کارهای مشارکتی منتشر کرده‌است و با ناشر ضبط مستقل Interior Affairs Entertainment فعالیت می‌کند.
موزس گریش فارمر (۹ فوریه ۱۸۲۰–۲۵ مه ۱۸۹۳) مهندس برق و مخترع بود. فارمر عضوی از ای‌آی‌ایی‌ایی بود که بعداً به آی۳ایی (آی‌تریپل‌ایی) معروف شد.
فارمر در بوسکاوین، نیوهمپشایر متولد شد. وی تحصیلات خود را در آکادمی فیلیپس و دانشگاه دارتموث گذراند. او اوایل سال‌های بزرگسالی خود را در الیوت، ماین و کمبریج، ماساچوست گذراند. او پیشگاممتصدی تلگراف بود. وی خطوط تلگراف ماساچوست را ساخت و نگهداری کرد. وی بعداً سرپرست یک شرکت تلگراف شد. فارمر تلگرافی چندگانه را بررسی کرد. او در سال ۱۸۵۶ با موفقیت تلگرافی دوسویه را بین نیویورک و فیلادلفیا نشان داد (Conot , p29). فارمر همچنین جریان‌های زمینی را مورد بررسی قرار داد.
در سال ۱۸۴۷، فارمر آنچه را «لوکوموتیو الکترومغناطیسی» نامید، ساخت و در معرض دید عموم قرار داد و با چهل و هشت باتری سلول یک‌هشتم گالنی اسید نیتریک گروو، ماشین کوچکی را حمل کرد که دو مسافر را در مسیری به عرض یک و نیم فوتی حمل می‌کرد. بعداً فارمر فرایندی برای آبکاری آلومینیوم ساخت. در بوستون در سال ۱۸۵۱، او یک سرویس هشدار آتش برقی را با ویلیام فرانسیس چانینگ ساخت. او اشکال مختلفی از لامپ الکتریکی رشته‌ای را اختراع کرد.
جانیس استرایکس (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۶) یک فیلم‌ساز اهل لتونی است.
او با فیلم "فرزند آدم" (۱۹۹۱) در جشنواره بین‌المللی فیلم کودک شیکاگو برنده جایزه دومین فیلم این جشنواره شد. این جایزه اولین دستاورد در سینمای لتونی پس از استقلال شناخته می‌شود. "فرزند آدم" به عنوان نماینده سینمای لتونی به شصت و پنجمین دوره جوایز اسکار دربخش بهترین فیلم بین‌المللی ارائه شد که موفقیتی به همراه نداشت.
"سالن نمایش" (۱۹۷۸)، "یک لیموزین به رنگ شب تابستان"(۱۹۸۷) و "فرزند آدم" (۱۹۹۱) هر ۳ فیلم جانیس استرایکس در جشنواره لیالایس کریستاپس Lielais Kristaps (کریستوفر بزرگ) برنده جایزه بهترین فیلم شدند. جشنواره فیلم کریستوفر بزرگ مهم‌ترین رویداد سینمایی در کشور لتونی است.
لیلان چای رودخانه‌ای است که از دامنه کوه سهند در آذربایجان شرقی سرچشمه گرفته و پس طی مسیر ۵۰ کیلومتری به زرینه رود و از آنجا به دریاچه اورمیه می‌ریزد.
این رودخانه پس از بیست سال خشکسالی و خشکی در ۱۳۹۸ به دلیل بارش خوب دوباره جان گرفت و پرآب شد.
سینمای لتونی به صنعت سینما، بدنه سینمایی و تاریخ سینمای این سرزمین اشاره دارد. لتونی پیش‌تر با نام جمهوری سوسیالیستی لتونی، یکی از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی بود و در ۲۱ اوت ۱۹۹۱ از شوروی اعلام استقلال کرد. از این منظر تاریخ سینمای این کشور دوران قبل از استقلال و پس از آن را مد نظر دارد.
اتفاق مهم در سینمای لتونی مربوط به تولد سرگئی آیزنشتاین در ۲۲ ژانویه ۱۸۹۸ در ریگا، دو سال پس از اختراع سینما توسط برادران لومیر است. ظهور سینما در در لتونی به ۲۸ مه ۱۹۸۶ و اولین نمایش فیلم در ریگا برمی‌گردد. در ۱۹۱۰ اولین فیلم کوتاه بومی در این سرزمین ساخته شد. با استقبال مخاطبان به فیلم و سینما، تا سال ۱۹۱۴ همه شهرهای بزرگ لتونی دارای سینماهایی بودند که درآن فیلم مستند کوتاه، فیلم خبری و فیلم‌های کوتاه اکثراً خارجی به نمایش درمی‌آمدند.
فیلم "خرس‌ها" (۱۹۳۰) ساخته الکساندر روستاگیس و فیلم "پسر ماهی‌گیر" (۱۹۳۹) ساخته ویلیس جونیس لاپنیکس، ۲ فیلمی بودند که در دهه ۳۰ و قبل از شروع جنگ جهانی دوم به عنوان اولین فیلم‌های بلند در این سرزمین ساخته شدند.
پایان جنگ جهانی دوم با اشغال لتونی توسط ارتس سرخ شوروی همراه بود. استودیوی فیلم ریگا در اولین سال اشغال شوروی در لتونی ایجاد شد. در طول دهه‌های اول حکومت شوروی، فیلم‌سازان در لتونی بیشتر از روسیه شوروی می‌آمدند و فیلم‌های تبلیغاتی برای به تصویر کشیدن پیروزی سوسیالیسم تولید می‌کردند.
پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳، دوره آزادتری در سیاست‌های فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی دنبال شد. با این همه سرمایه‌ای که کمیته دولتی فیلمبرداری برای تولید فیلم در اختیار فیلم سازان قرار می‌داد همگی تحت نظارت و سانسور حزب کمونیست شوروی قرار داشتند. در همین ایام استودیو ریگا به یک مجتمع فیلم‌سازی بسیار بزرگ تبدیل شد.
عمده فیلم‌های تولید شده در دهه ۵۰ و ۶۰ دقیقاً همان چیزی را تولید می‌کردند که مورد نظر حزب کمونیست شوروی بود. "داستان تفنگدار لتونی" (۱۹۵۷) ساخته پاول آرماندس و "توباگو مسیر خود را تغییر می‌دهد" (۱۹۶۵) ساخته الکساندر لیمانیس از مهمترین این گونه فیلم‌های سفارشی بودند.
در دهه ۱۹۷۰ تولید چند فیلم در ژانر ماجرایی و تاریخی با استقبال تماشاگران روبرو شد. الکساندرهای لیمانیس و گونارس پیسیس محبوب‌ترین کارگردانان لتونی در آن زمان بودند. یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های دهه ۸۰، "یک لیموزین به رنگ شب تابستان" (۱۹۸۱) ساخته جانیس استرایکس است که به نوعی هجو سبک زندگی در شوروی بود.
در دهه ۸۰ دوباره موج مستندسازی در سینمای لتونی ایجاد شد و سینماگرانی نظیر یوریس پودنیکس با فیلم "گهواره" (۱۹۷۹) به اولین جایزه خارج از خاک اتحاد جماهیر شوروی دست یافتند گهواره در جشنواره فیلم مستند لایپزیک برنده جایزه بهترین فیلم شد. هم چنین او در سال ۱۹۸۷ با کارگردانی فیلم "جوان بودن آسان است؟" اولین تولید مشترک لتونی با روسیه را رقم زد و این فیلم مستند در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۷ برنده جایزه فیپرشی شد.
ایوارس فریمانیس، رولندز کالنیچ، ادوارد پاولز، لیلیتا بورزینا، گونارس کیلینیسکیس و کرلیس سبریس از موفق‌ترین اعضای بدنه سینمای لتونی در این دوران به جساب می‌آیند.
پس از استقلال لتونی، جانیس استرایکس با فیلم "فرزند آدم" (۱۹۹۱) در جشنواره بین‌المللی فیلم کودک شیکاگو برنده جایزه دومین فیلم این جشنواره شد. این جایزه اولین دستاورد در سینمای لتونی پس از استقلال شناخته می‌شود. "فرزند آدم" به عنوان نماینده سینمای لتونی به شصت و پنجمین دوره جوایز اسکار دربخش بهترین فیلم بین‌المللی ارائه شد که موفقیتی به همراه نداشت.
واریس براسلا، ویستور کایریس و لایلا پاکالنیشا از شناخته شده‌ترین سینماگران یک دهه اخیر بدنه سینمایی لتونی هستند.
لیالایس کریستاپس (لتونی: Lielais Kristaps) به معنی کریستوفر بزرگ، بالاترین جایزه سینمایی در کشور لتونی است که در جشنواره ملی فیلم لتونی اعطا می‌شود.
این جایزه مربوط به بدنه سینمای لتونی، از سال ۱۹۷۷ بنیان‌گذاری شده‌است. با این همه پس از استقلال لتونی از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، برگزاری سالیانه آن با مخاطرات و مشکلاتی مواجه گردید؛ و گاهی برای دوره‌های متوالی از ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۳ این مراسم برگزار نمی‌شد. از سال ۲۰۱۴ دوباره به‌طور منظم و سالیانه مراسم اعطای لیالایس کریستاپس انجام می‌شود.
تعداد سالن‌های فعال سینما در لتونی ۶۳ عدد است. تولید سرانه فیلم بلند ۴، فیلم مستند ۱ و فیلم انیمیشن نیز ۱ عدد می‌باشد. جمعیت سینماروی این کشور نیز سالیانه حدود یک میلیون و نهصد هزار نفر برآورد شده‌است.
شهرداری ددوپلیس تسقارو (، به‌معنی "چشمه ملکه") یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن ددوپلیس تسقارو است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۱۲۲۱ نفر جمعیت داشته است.
سیگناغی () یکی از شهرداری گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن سیغناغی است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۹۹۴۸ نفر جمعیت داشته است.
گورجاآنی () یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن گورجاآنی است.
جمعیت این ناحیه طبق سرشماری سال ۲۰۰۲، ۷۲۶۱۸ نفر بوده و مساحت آن ۸۴۶ کیلومتر مربع است.
شهرداری از یک شهر ، کلاکی) و ۲۹ روستا (სოფელი، سوپلی) تشکیل شده است.
قوارلی () یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن قوارلی است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۹۸۲۷ نفر جمعیت داشته است.
لاگودخی () یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن لاگودخی است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۴۱۶۷۸ نفر جمعیت داشته است.
ساگارجو (به ) یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن ساگارجو است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۵۱۷۶۱ نفر جمعیت داشته است.
تلاوی () یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان کاختی است. مرکز اداری آن تلاوی است. این شهرداری در سال ۲۰۱۴ میلادی ۳۸۷۲۱ نفر جمعیت داشته است.https://web.archive.org/web/20160920060850/http://www.geostat.ge/cms/site_images/_files/english/census/2014/01_Number%20of%20population%20by%20administrative-territorial%20units%20and%20sex.xls
جمعیت: ۷۰۵۸۹ (سرشماری ۲۰۰۲)
مساحت: ۱۰۹۵ کیلومتر مربع
میرزاآنی () یک دهکده در استان کاختی گرجستان است که در شهرداری ددوپلیس تسقارو و ۱۵ کیلومتری ددوپلیس تسقارو واقع شده است.
بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی، ۶۷۲ نفر در این روستا زندگی می‌کردند که اکثر آنها گرجی بودند.
میرزاآنی در ارتفاع ۷۵۰ متر از سطح دریا قرار گرفته است.
آب و هوای این روستا نیمه گرمسیری مرطوب و دارای زمستان‌هایی نسبتاً سرد و تابستان‌های گرم است. میانگین دما در سال ۱۰.۱ درجه سانتی‌گراد است. میانگین دمای ژانویه ۱.۵- درجه و آگوست ۲۱.۷ درجه است. کمینه درجه حرارت مطلق -۲۶ درجه و بیشینه مطلق ۳۵+ درجه است. میزان بارش به میزان ۶۵۰ میلی متر در سال می‌رسد.
نیکو پیروسمانی هنرمند خودآموز گرجی (۱۸۱۸-۱۸۶۲) در میرزاآنی زاده شد. خانه او در این روستا به موزه تبدیل شده و یک بنای یادبود طراحی‌شده به‌دست "واژا میکابریدزه" در آن نصب شده است. هر یکسال یکبار در ماه اکتبر، دهکده میزبان یک جشن سنتی به‌نام "پیروسمانوبا" (ფიროსმანობა) است که جایزه‌ای به هنرمندان برتر داده می‌شود.
استودیو فیلم ریگا (Riga Film Studio) یک مجتمع تولید فیلم در ریگا واقع در لتونی است.
این استودیو فیلم‌سازی در حدود سال ۱۹۴۰ ایجاد شد. عمده فعالیت‌های این استودیو مبتنی بر اصول فرهنگی حزب کمونیست شوروی بود. بعد از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۸ بخش جدیدی به این مرکز به نام استودیوی مستندسازی فیلم ریگا اضافه شد.
از اواخر دهه ۶۰ تا ابتدای دهه ۹۰ دوران طلایی استودیوی فیلم ریگا بوده‌است. در این بازه زمانی سالانه ۱۰ فیلم بلند سینمای در این مرکز سینمایی تولید می‌شد و تعداد کارمندان آن ۱۰۰۰ نفر بود.
در دهه ۸۰ دوباره موج مستندسازی در سینمای لتونی ایجاد شد و سینماگرانی نظیر یوریس پودنیکس با فیلم "گهواره" (۱۹۷۹) به اولین جایزه خارج از خاک اتحاد جماهیر شوروی دست یافتند. "گهواره" در جشنواره فیلم مستند لایپزیک برنده جایزه بهترین فیلم شد. هم‌چنین او در سال ۱۹۸۷ با کارگردانی فیلم "جوان بودن آسان است؟" اولین تولید مشترک لتونی با روسیه را رقم زد و این فیلم مستند در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۷ برنده جایزه فیپرشی شد. ایوارس فریمانیس، رولندز کالنیچ، ادوارد پاولز، لیلیتا بورزینا، گونارس کیلینیسکیس و کرلیس سبریس از موفق‌ترین اعضای بدنه سینمای لتونی در این دوران به حساب می‌آیند.
استودیو فیلم ریگا در دهه اخیر به تولید فیلم مشترک با سینمای جنوب شرقی آسیا و بالیوود نیز پرداخته‌است. با این همه طبق آمار رسمی، استودیو فیلم ریگا در حال حاضر سالیانه ۶ فیلم بومی تولید می‌کند؛ که شامل ۴ فیلم بلند سینمایی، یک فیلم مستند و یک فیلم انیمیشن است.
اسپیتریداتس (به ؛ ۳۶۵–۳۳۴ پ.م) ساتراپ لیدیه و ایونیه در زمان سلطنت داریوش سوم بود. وی در سال ۳۴۳ پ.م یکی از فرماندهان هخامنشی در جنگ گرانیک بود. در نبرد، در حالی که او از پشت به اسکندر حمله می کرد، بازوی او توسط کلیتوس سیاه قطع شد و پس از آن درگذشت.
دیودور او را Spithrodates می نامد ، و به نظر می رسد او را با میتریدات ، داماد داریوش ، که اسکندر در جنگ با دست خود او را کشته بود ، اشتباه گرفته است. در حالی که آنچه آریان از Spithridates ثبت می کند ، دیودور آن را برای برادرش Rhoesaces حساب می کند.
ساتراپ هلنی اسندر جایگزین اسپیتریدات شد.
واژه‌ی اسپیتریداتس در یونانی باستان ریشه در نام Spiθradāta در زبان فارسی باستان دارد. معادل فارسی کنونی این نام سپهرداد است.
«عزیزم، من حسودم» ترانه‌ای از خواننده آمریکایی بی‌بی رکسا است که در آن خواننده رپ آمریکایی دوجا کت حضور دارد. این آلبوم در ۹ اکتبر ۲۰۲۰ به عنوان تک آهنگ اصلی آلبوم آینده رکسا منتشر شد.
در ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۲۰، ترانه در شزم ثبت شد و گفته شد که این همکاری با دوجا کت است. در ۴ اکتبر، اپل میوزیک فاش کرد که این ترانه ۹ اکتبر منتشر خواهد شد، سپس رکسا در شبکه‌های اجتماعی ارسال کرد که یک «اعلامیه ویژه» می‌دهد. روز بعد، او انتشار را با جلد و پیوند برای ذخیره قبل از انتشار تک‌آهنگ اعلام کرد.
جاسیفر () تهیه‌کننده موسیقی، و ترانه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا- فنلاند است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند کلی کلارکسون، بی‌بی رکسا، جوجو، آلما و داینا جین همکاری داشته‌است.
بوشِتی () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
آخاتِلی () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است. این روستا در کنار رودخانه "توردو" واقع شده است.
گروو میوزیک () یک پخش‌کنندۀ موزیک است که همراه ویندوز ۱۰ و ویندوز ۸٫۱ و ویندوز ۸ ارائه می‌شود.
این برنامه همچنین سرویس اشتراکی پخش موسیقی همراه بود به نام گروو میوزیک پس (به انگلیسی:Groove music pass) که از سال ۲۰۱۴ این سرویس بیش از ۵۰ میلیون قطعه موسیقی داشت. سرانجام سرویس اشتراک گروو میوزیک پس در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ رسماً متوقف شد و نسخه‌های اَندروید و آی او اس برنامه در دسامبر ۲۰۱۸ متوقف شدند و پخش کننده را محدود به پایگاه اصلی فروشگاه مایکروسافت خود کرد.
مایکروسافت پیش از این با نام تجاری زون (به انگلیسی :Zune)وارد خدمات موسیقی شده بود. بازار موسیقی شامل ۱۱ میلیون قطعه بود. مجموعه پخش کننده‌های زون و فروشگاه موسیقی زون تا حدودی ناموفق بود و این نام تجاری در ابتدای دهه ۲۰۱۰ تا حد زیادی متوقف شد، گرچه در دستگاه‌های مختلف به حیات خود ادامه داد و زون میوزیک پس (به انگلیسی:Zune music pass) دسترسی نامحدود به آهنگ‌ها را با قیمت ۹٫۹۹ دلار در ماه ارائه می‌داد.
در جریان کنفرانس مطبوعاتی E3 2012 و در پی انتشار آینده ویندوز ۸، مایکروسافت راه اندازی مجدد سرویس را با نام ایکس باکس میوزیک (به انگلیسی:Xbox music) اعلام کرد. با اعلام ایکس باکس ویدئو، این حرکت قصد داشت ایکس باکس را به عنوان مارک اصلی سرگرمی این شرکت قرار دهد. هر دو سرویس در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲ راه اندازی شدند.
در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۱۵، مایکروسافت نام تجاری جدید ایکس باکس میوزیک را به گروو میوزیک تغییر داد تا با انتشار ویندوز ۱۰ ارتباط برقرار کند. نام تجاری جدید استفاده مایکروسافت متعلق به «گروو» علامت تجاری که قبلاً برای محصول نامربوط استفاده مایکروسافت آفیس گروو (در حال حاضر وان درایو برای کسب و کار). جو بلفیوره توضیح داد که نام تجاری جدید برای جدا کردن سرویس از خط تولید ایکس باکس، و گسترش آن برای سیستم عامل‌های غیر ایکس باکس است.
در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۷، مایکروسافت اعلام کرد خدمات اشتراک گروو میوزیک و خرید موسیقی در فروشگاه مایکروسافت پس از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ قطع می‌کند و پشتیبانی از پخش موسیقی ذخیره شده به صورت محلی و وان درایو را ترک می‌کند. در این زمان، مایکروسافت تبلیغات سرویس رقابتی اسپاتیفای را آغاز کرد و یک بنر تبلیغاتی برای این سرویس در رابط کاربری گروو میوزیک نمایش داد و امکان انتقال مجموعه‌های موسیقی و لیست‌های پخش را به این سرویس ارائه داد. به عنوان یک عارضه جانبی از قطع، مایکروسافت علاوه بر این در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۸ اعلام کرد که برنامه‌های گروو میوزیک برای اندروید و آی او اس نیز قطع شود و در تاریخ ۱ دسامبر سال ۲۰۱۸ کاربران را به هدایت استفاده از موسیقی گوگل پلی و آی تیونز برای قابلیت پخش موسیقی کرد.
Groove Music Pass (قبلاً Xbox Music Pass و Zune Music Pass) یک سرویس اشتراک پرداخت متوقف شده‌است که امکان پخش نامحدود سرویس موسیقی را در هر دستگاهی با سرویس نصب شده فراهم می‌کرد. قیمت گذاری در ایالات متحده شامل اشتراک ماهانه و سالانه است. اما این سرویس در سال ۲۰۱۴ توسط مایکروسافت از بین رفت موسیقی ولی همچنان می‌توان آهنگ هارا مستقیماً از فروشگاه مایکروسافت خریداری شود.
آهنگ‌های خریداری شده کاربران و لیست‌های پخش متشکل از آهنگ‌های موجود در این سرویس را می‌توان از طریق وان درایو همگام سازی کرد و از چندین دستگاه به آنها دسترسی داشت. آهنگ‌های موجود در کتابخانه کاربر در رایانه ویندوز ۸٫۱ می‌توانند تطبیق داده شوند و در صورت وجود در گروو میوزیک پس در دسترس دستگاه‌های دیگر قرار گیرند. «ایستگاه‌های رادیویی» سفارشی را می‌توان با استفاده از آهنگ‌های مربوط به آهنگ‌های انتخاب شده توسط کاربر ایجاد کرد. آهنگ‌ها را می‌توان برای گوش دادن آفلاین از طریق تلفن‌های هوشمند بارگیری کرد. بارگذاری موسیقی غیر گروو در ویندوز ۱۰ در دسترس قرار گرفت.
به روزرسانی ویندوز ۱۰ به کاربران این امکان را می‌داد تا ویژگی‌هایی را که نیاز به گروو میوزیک پس دارند از رابط کاربری مخفی کنند.
در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۷، مایکروسافت اعلام کرد سرویس Groove Music Pass از ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ متوقف می‌شود. مشترکان موجود مسترد شدند و مایکروسافت با اجازه دادن به لیست‌های پخش ذخیره شده به سرویس، تبلیغ اسپاتیفای را به عنوان گزینه دیگری آغاز کرد.
گروو میوزیک به کاربران اجازه می‌دهد مجموعه ای از آهنگ‌ها و لیست‌های پخشی را ایجاد کنند که از طریق ابر در تمام دستگاه‌های پشتیبانی شده موجود باشد. این آهنگ‌ها می‌توانند از فروشگاه موسیقی گروو اضافه شوند یا با آهنگ‌های ذخیره شده محلی در دستگاه کاربر یا بارگیری در حساب وان درایو کاربر برای کشوری که کاربر در آن قرار دارد، مطابقت داشته باشند.
"گروو میوزیک در ایران در دسترس نیست اما از آن فقط برای پخش موسیقی می‌توان استفاده کرد."
کشورهایی که گروو در آنها موجود بود شامل این موارد بودند:
این جایزه در بخش بهترین فیلم به بهترین فیلم بلند، بهترین فیلم مستند، بهترین فیلم کوتاه و بهترین فیلم انیمیشن اعطا می‌شود. در بخش بازیگری نیز اعطای جایزه به بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن، بهترین بازیگر نقش مکمل زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد اهدا می‌گردد.
اولین فیلم سینمای لتونی که به این جایزه دست یافت "پسر" (۱۹۷۷) ساخته ایوارس فریمانیس بود. جانیس استرایکس با ۳ فیلم "سالن نمایش" (۱۹۷۸)، "یک لیموزین به رنگ شب تابستان"(۱۹۸۷) و "فرزند آدم" (۱۹۹۱) رکورددار دریافت این جایزه است.
سینمای لتونی
استودیو فیلم ریگا
جمال "جیمی" تابیدزه (زاده ۱۸ مارس ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال گرجی است که در حال حاضر به عنوان مدافع، برای تیم اوفا بازی می‌کند.
بعد از شروع کارش با تیم سابورتالو تفلیس در لیگ پیرولی، در ژوئیه ۲۰۱۵ به باشگاه خنت پیوست که برای تیم دوم بازی کرد.
در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ تا پایان فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ به صورت قرضی به یکی از تیم‌های لیگ برتر فوتبال روسیه یعنی اورال یکاترینبورگ پیوست.
در ژوئیه ۲۰۱۷ یک قرار داد با اوفا برای مدت طولانی امضا کرد.
کوبادزه () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
پانتیانی () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
زمان گرجستان (GET) یک منطقه زمانی است که در گرجستان بهره برده می‌شود و در سراسر کشور یکنواخت است. این منطقه زمانی در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۴ از منطقه به جابجا شد، سپس در ۲۷ مارس ۲۰۰۵ به بازگشت.
نادیکواری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
الیزابت سیدل (; – ) هنرمند، شاعر، مدل اهل بریتانیا بود. سیدل توسط هنرمندان انجمن برادری پیشارافائلی ، از جمله والتر دوورل ، ویلیام هولمن هانت ، جان اورت میلیس (از جمله تابلوی برجسته "اوفلیا" در سال 1852) و به ویژه توسط همسرش، دانته گابریل روستی ، به طور گسترده نقاشی و کشیده شد.
وی در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۸۲۹ در هوبرن به دنیا آمد و در ۱۱ فوریهٔ ۱۸۶۲ در سن ۳۲ سالگی در لندن درگذشت.
الیزابت النور سیدال، در 25 ژوئیه 1829، در خانه خانوادگی در خیابان چارلز 7، هاتون گاردن متولد شد و نام مادرش برای او انتخاب شد والدین او چارلز کروک سیدال و الیزابت النور ایوانز از خانواده ای انگلیسی و ولزی تبار بودند. او دو خواهر و برادر بزرگتر به نام های آن و چارلز رابرت داشت. در زمان تولد، پدرش کارد و چنگال سازی داشت.
در سال 1849، در حالی که سیدل در یک کارخانه تولیدی در کوچه کرنبورن ، لندن کار می کرد، با والتر دورل آشنا شد. روایت های متفاوتی در مورد این ملاقات ها بیان شده است: در یک روایت، ویلیام آلینگهام هنگامی که برای دیدار همکارش آمد متوجه او شد ، سپس او را به دوستش دورل به عنوان مدل برای یک نقاشی رنگ روغن بزرگ بر اساس نمایشنامه شکسپیر "شب دوازدهم"، توصیه کرد. حکایت دیگری حاکی از آن است که هنگامیکه دوورل مادرش را تا میلینری همراهی می‌کرد، متوجه سیدال در پشت مغازه شد. , as quoted in در هر صورت، دورل بعداً سیدل را چنین توصیف کرد: "بسیار قد بلند، با هیکلی دوست‌داشتنی، و چهره‌ای از ظریف‌ترین و کامل‌ترین مدلینگ... او چشم‌های خاکستری دارد، و موهایش مانند مس خیره‌کننده و درخشنده است. پس از آن دوورل، سیدل را به عنوان مدل به کار گرفت و او را به پیشارافائلیت ها معرفی کرد.
دانته گابریل روزتی در سال ۱۸۴۹ با سیدال اشنا شد. روزتی او را "لیزی" خطاب می کرد و در سال ۱۸۵۱ به الهه ی الهام روزتی تبديل شد تا آنجا که روزتی فقط از او به عنوان مدل استفاده می کرد و مانع از آن می شد که مدل سایر نقاش ها شود. آن دو در سال ۱۸۵۲ رابطه ی عاشقانه ای را آغاز کردند و هشت سال بعد در سال ۱۸۶۰ با هم ازدواج کردند.
سیدال در ۱۱ فوريه سال ۱۸۶۲ به خاطر ابتلا به بیماری سل درگذشت.
لچوری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
مری ان شاد کری (؛ ۹ اکتبر ۱۸۲۳–۵ ژوئن ۱۸۹۳) یک فعال ضدبرده‌داری، روزنامه‌نگار، ناشر، معلم و وکیل آمریکایی-کانادایی بود. او اولین ناشر سیاه‌پوست در آمریکای شمالی و اولین ناشر زن در کانادا بود. مری ان شاد به عنوان یک پیشگام شجاع در مبارزه برای لغو قانون برده‌داری و حق رأی زنان شناخته شده‌است.
مری ان شاد در ۹ اکتبر سال ۱۸۲۳ در ویلمینگتون، دلاور متولد شد. پدر و مادر وی متعهد به لغو قانون برده‌داری بودند و از خانه خود در ایستگاهی در راه‌آهن زیرزمینی استفاده می‌کردند تا پناهگاهی امن برای بردگان فراری فراهم کنند. پس از فارغ‌التحصیلی از یک مدرسه شبانه‌روزی پنسیلوانیا، او یک معلم شد. فردریک داگلاس اولین کار خود را در روزنامه خود در سال ۱۹۴۸ منتشر کرد، که یک اقدام جسورانه برای جنبش لغو قانون بود. به دنبال قانون بردگان فراری در سال ۱۸۵۰ - تهدید بزرگی برای سیاه پوستان در ایالات متحده - خانواده شاد به شمال و به کانادا نقل مکان کردند. در آنجا بود که در سال ۱۸۵۳ شاد روزنامه تاریخی خود را به نام «ولایت آزادگان» ("The" Providence "Freeman") را راه اندازی کرد که یک نشریه هفتگی «سیاه» بود که مخصوصاً به بردگان فراری می‌پرداخت. این هفته‌نامه به‌طور هفتگی در جنوب انتاریو منتشر می‌شود و از برابری، ادغام در جامعه و خودآموزی سیاه‌پوستان در کانادا و ایالات متحده حمایت می‌کند.
شاد کری پس از ازدواج، به ایالات متحده بازگشت و در سال ۱۸۸۳ موفق به اخذ درجه عالی حقوق از دانشگاه هاوارد شد.
در سال ۱۹۹۴ از شاد کاری به دلیل کمک‌های بی نظیرش در تاریخ کانادا، به عنوان شخصیتی با اهمیت تاریخی ملی مورد تقدیر قرار گرفت.
کُندُلی () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
کُردقلائوری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
جادوی بزرگ‌تر و کوچک‌تر ، جادوی بالا و پایین یا سحر و جادوهای شیطانی در شیطان‌گرایی لاویایی، گروهی از باورهای جادویی هستند که برای استفاده در مراسم شیطان‌گرایی، برگزیده شده‌اند. جادوی بزرگ، برای دستکاری سایکولوژیک بخش تطهیر است که تمرکز احساسات فرد به یک هدف خاص را ممکن می‌سازد؛ و جادوی کوچک برای دستکاری سایکولوژیک وضعیت فرد، به وسیله روان‌شناسی کاربردی یا حیله و ترفند است تا وضعیت او به‌سود خواسته‌اش، تغییر کند.
انتان لاوی در "انجیل شیطانی" (کتاب مقدس شیطان‌گرایان)، جادو را چنین تعریف کرد: «تغییر در شرایط یا رویدادها مطابق با خواسته فرد، که با استفاده از روشهای معمول و پذیرفته شده، تغییرناپذیر خواهد بود.» این تعریف شامل دو نوع جادوی کاملاً متمایز است: بزرگ و کوچک. به گفته لاوی، یکی از اهداف جادوی آیینی «جدا کردن آدرنالین و دیگر انرژی‌های ناشی از احساسات و تبدیل آن به یک نیروی پویا و قابل انتقال» است. لاوی جادوی کوچک را چنین تعریف کرد: «ترفند به دست آمده از طریق دستگاه‌های مختلف و موقعیت‌های ساختگی، که اگر استفاده شود، می‌تواند مطابق با اراده فرد تغییر ایجاد کند.» در این سیستم جادوئی، اصطلاحات گنگ جنگی و جادوگر بیشتر به ترتیب توسط جادوگران زن و مرد به کار می‌رود.
لاوی از این عقیده حمایت می‌کرد که واقعیت عینی جادو وجود دارد و آن متکی به نیروهای طبیعی است که هنوز توسط علم کشف نشده‌اند. لاوی به جای توصیف این موارد به عنوان موارد فراطبیعی، این دیدگاه را بیان کرد که آنها بخشی از جهان طبیعی هستند. او معتقد بود که استفاده موفقیت‌آمیز از جادو بستگی به دقت جادوگر دارد که این نیروهای طبیعی را با استفاده از نیروی اراده خود دستکاری می‌کند. لاوی همچنین در مورد «عامل تعادل» نوشت و تأکید کرد که هر هدف جادویی باید واقع بینانه باشد. لاوی هرگونه تقسیم بین جادوی سیاه و جادوی سفید را رد کرده و نسبت دادن این دوگانگی جادو را صرفاً «ریا و خودفریبی خودکامه» کسانی که خود را «جادوگران سفید» می‌نامیدند، می‌دانست. نگاه بی‌طرفانه لاوی نسبت به جادو (یا به عبارتی جادوی خنثی) با دیدگاه فلسفی لاوی در مورد جهان و همچنین اخلاقیات ارتباط داشت.
لاوی دلایل خود را برای نوشتن "انجیل شیطانی" در یک مقدمه کوتاه توضیح داد. او با شک و تردید در مورد نوشته‌های نویسندگان دیگر دربارهٔ موضوع جادو صحبت می‌کرد، آنها را رد کرده و «چیزی بیش از کلاهبرداری مقدس» و «حجم زیاد اطلاعات غلط و پیشگویی دروغین» نمی‌دانست. او شکایت داشت از اینکه نویسندگان دیگر کاری بیش از این ندارند که موضوع را اشتباه بگیرند. او کسانی را که مبالغ هنگفتی صرف تلاش برای پیروی از تشریفات و کسب اطلاعات در مورد جادوی مشترک در سایر کتابهای علم‌غیبی می‌کردند، مسخره می‌کرد. وی همچنین یادآوری می‌کرد که بسیاری از متون پیرامون جادو و ایدئولوژی شیطانی، توسط نویسندگان راه راست ایجاد شده‌اند. او می‌گفت که "انجیل شیطانی" هم شامل حقیقت و هم خیال است و اعلام کرد: «آنچه می‌بینید ممکن است همیشه مورد پسند شما واقع نشود، اما خواهید دید!» بسیاری از ایده‌های لاوی دربارهٔ سحر، جادو و مراسم شیطانی در کتاب "انجیل شیطانی" خلاصه شده‌است. لاوی توضیح می‌دهد که برخی از آداب و رسوم به سادگی روانشناسی یا علم کاربردی هستند، هرچند دارای بخش‌هایی هستند که هیچ پایه و اساس علمی ندارند. لاوی به‌طور دقیق‌تر آداب و رسوم شیطانی را در کتاب دومش و در سال ۱۹۷۲ منتشر کرده‌است. فصل سوم از "انجیل شیطانی" (فصل بلیال) شامل توصیف آداب سحر و جادو است. به گفته جاشوا گان، این کتاب‌ها برگرفته از کتاب‌های جادوی مراسمی، مانند از کراولی است.
جادوی بزرگتر، آیینی است که برای تمرکز انرژی عاطفی فرد برای هدفی خاص انجام می‌شود. این آیین‌ها بر اساس سه مضمون عمده روانشناختی بنا شده‌است، که شامل عشق، نفرت و شهوت است. این آداب و رسوم غالباً اعمال جادویی در نظر گرفته می‌شوند. شیطان‌گرایی لاویایی، جادوگری را برای کمک به اهداف شخصی تشویق می‌کند. مراسم شیطانی بیشتر برای این طراحی شده‌است که شخص به تنهایی انجام دهد، زیرا تمرکز به عنوان کلیدی در انجام اعمال جادویی دیده می‌شود. از این مراسم به عنوان «اتاق فشرده سازی فکری» یاد می‌شود، جایی که بدبینی و ناباوری عمداً فراموش می‌شود و به جادوگران (افرادی که مراسم را شخصی برگزار می‌کنند) اجازه می‌دهد تا نیازهای ذهنی و عاطفی خود را کاملاً بیان کنند و هیچ چیز در مورد عمیق‌ترین احساسات و خواسته‌هایشان را نگه ندارند. لاوی کلیدهای اصلی تشریفات موفق را این موارد می‌دانست: میل، زمان‌بندی، تصویربرداری، جهت دهی و «عامل تعادل» (آگاهی از محدودیت‌های خود). آداب و رسوم شیطان‌گرایان لاویایی، گاهی شامل کفرهای ضد مسیحی است که هدف آنها بیشتر کردن تأثیر آزادسازی بر شرکت کنندگان است. در بخشی از مراسم، یک زن برهنه یا نیمه برهنه به عنوان محراب قرار می‌گیرد. در این موارد صریحاً گفته می‌شود که به‌جای اینکه آن زن به سادگی روی محراب موجود بخوابد، خودش محراب می‌شود. در آیین شیطان‌گرایان لاویایی، نمی‌توان خود را از نظر جنسی به دیگری عرضه کرد. در این آیین قربانی کردن حیوان یا انسان ممنوع است. حضور در این آیین‌ها برای کودکان ممنوع است و تنها غسل تعمید شیطانی مجاز است که فقط در شرایط خاصی برای نوزادان انجام می‌شود.
جزئیات مربوط به مراسم‌های مختلف شیطانی در کتاب بلیال توضیح داده شده‌است و فهرستی از اشیا لازم (مانند لباس، محراب و نماد بافومت) آورده شده‌است. لاوی در کتاب خود، "آیین شیطانی"، تعدادی از آیین‌ها را توصیف کرد. اینها «اجراهای نمایشی» با دستورالعملهای خاصی هستند که پیرامون لباس پوشیدن، موسیقی مورد استفاده و اقدامات مورد نیاز آنها توضیح داده شده‌است. این توجه به جزئیات در طراحی آیین‌ها از روی عمد صورت می‌گرفت به گونه‌ای که برنامه‌های نمایشی آنها، سعی داشتند حواس و توجه شرکت کنندگان مختلف را درگیر کنند و اراده شرکت کنندگان را برای اهداف جادویی افزایش دهند. لاوی توصیه کرد که شرکت کنندگان مرد باید روپوش سیاه بپوشند، زنان مسن باید سیاه بپوشند و سایر زنان برای تحریک احساسات جنسی مردان باید لباس‌های زیبا بپوشند. به همه شرکت کنندگان گفته می‌شود که از پنتاگرام رو به بالا یا تصویر بافومت در حالت معلق استفاده کنند. طبق دستورالعمل‌های لاوی، باید تصویری از بافومت بر روی محراب قرار گیرد. این باید با شمع‌های مختلف همراه باشد، اما همه آنها باید سیاه باشند. فقط یک شمع باید سفید باشد که در جادوی کوچک استفاده می‌شود و در سمت راست محراب نگهداری می‌شود. سایر وسایل لازم روی محراب شامل این‌ها می‌شود: زنگی که در ابتدا و انتهای مراسم ۹ بار به صدا در می‌آید، یک لیوان ساخته شده از هر چیزی به غیر از طلا، و حاوی یک نوشیدنی الکلی نماد «اکسیر زندگی»، شمشیری که نشان دهنده استحکام است، فالوس مدل به عنوان آسپرژیلوم، یک گونگ و پوست که باید درخواست‌های شیطانی قبل از سوزاندن بر روی آن نوشته شود. اگرچه الکل در آداب و رسوم کلیسای شیطان مصرف می‌شود، اما مستی توصیه نشده و مصرف داروهای غیرقانونی ممنوع است.
بخش آخر "انجیل شیطانی" بر اهمیت گفتار و احساسات گفتاری در جادوی مؤثر تأکید دارد. برای سه نوع از مراسم‌های شیطانی، «استناد به شیطان» و همچنین سه فراخوان آورده شده‌است. «دعوت به شیطان»، به نیروهای تاریک دستور می‌دهد تا به شرکت کننده قدرت دهند، همچنین در این فراخوان نامهای جهنم را برای استفاده در فراخوان، لیست می‌شود. «فراخوان جلب شهوت» برای جلب توجه دیگران استفاده می‌شود. نسخه‌های مردانه و زنانه فراخوان ارائه شده‌است. «فراخوان بیشتر شدن فریب» به نیروهای تاریک فرمان می‌دهد تا موضوع فراخوانی را از بین ببرند. «فراخوان جلب دلسوزی» خواستار محافظت، سلامتی، قدرت و از بین بردن هر چیزی است که موضوع استناد را از بین می‌برد. باقیمانده بخش، شامل کلیدهای انوکیان است که لاوی، آن را از آثار اصلی دی، اقتباس کرده‌است. لاوی مقدمه‌ای مختصر ارائه می‌دهد که اعتبار آن را برابر با اعتبار کتاب دی می‌داند و کمی از تاریخچه کلیدهای انوکیان و زبان‌شان را توضیح می‌دهد. او می‌گفت ترجمه‌های ارائه شده برای «لکه دار نشدن»، ترجمه‌هایی است که توسط نظم هرمتیک طلوع طلایی در سال ۱۸۰۰ انجام شده‌است، اما دیگران لاوی را متهم می‌کنند که به راحتی ارجاع به مسیحیت با شیطان را تغییر داده‌است.
در طراحی این آیین‌ها، لاوی از منابع مختلف قدیمی استفاده کرد. دانشمند شیطان‌پرستی پرفکسنلد نیز خاطرنشان کرد که: «لاوی برای آیین‌ها، منابع مختلف از جمله تاریخی، ادبی و همچنین باطنی را جمع می‌کرد.» لاوی آشکارا با استفاده از ادبیات و فرهنگ عامه در مراسم‌ها بازی می‌کرد و با وسیله‌ها، نمایش‌های برتر و نمایشی جذاب، آشنا بود. برای نمونه، او مطالب اصلی‌ای از آیین را منتشر کرد و آن‌ها را «ندای کاتولو» نامید، که در آن از داستانهای خدای بیگانه کاتولو که توسط نویسنده وحشت آمریکایی اچ پی لاوکرفت تألیف شده‌است، استفاده کرد. در این آیین که شب هنگام در یک مکان خلوت و در نزدیکی یک جریان برگزار می‌شود، شخص نقش کاتولو را به عهده می‌گیرد و در حضور شیطان‌گرایان ظاهر می‌شود، سپس از زبان داستانی لاوکرفت، در مورد «گذشته خودشان»، سخن می‌گوید.
جادوی کوچک که به آن جادوی "روزمره" یا "موقعیتی" نیز گفته می‌شود، عمل دستکاری وضعیت ذهنی فرد به سود او با استفاده از روانشناسی کاربردی است. لاوی نوشت که مفهوم کلیدی در جادوی کوچک، "نگاه کردن" است که می‌تواند با استفاده از عناصر "جنس، احساسات و تعجب" انجام شود. همچنین استفاده از ظاهر، زبان بدن، رایحه‌ها، رنگ، الگوها و بو نیز مؤثر است. لاوی نوشت که اصطلاحات "شیفتگی" و "روانشناسی کاربردی" ریشه در دنیای جادوی "اجباری" دارد. کلمه "شیفتگی" از کلمه لاتین "fascinare" آمده‌است که به معنی "طلسم کردن" است. این سیستم نوعی دستکاری را تشویق می‌کند؛ در این حالت ممکن است تمرین کننده چندین عنصر از ظاهر فیزیکی مخاطب‌ها را (در مراسم جمعی) تغییر دهد تا به آنها در شیفته کردن یا "جادوگری" یک موضوع مورد نظر کمک کند.
لاوی الگویی اصطلاحاً با نام «ساعت سینتی سایزر» را ساخت؛ هدف آن جدا کردن انسان به‌عنوان گروهی متمایز از مردم است که عموماً بر اساس شکل بدن و ویژگی‌های شخصیتی فرد است.. سینتی سایزر به عنوان ساعت و بر اساس مفاهیم سوماتیک، مدل‌سازی شده‌است این ساعت برای کمک به جادوگر برای شناخت خود در نظر گرفته شده‌است و متعاقباً با استفاده از «جذابیت» برای «طلسم کردن» آرزوی جادوگر با تصور نقش مخالف، کمک می‌کند. گفته می‌شود کاربرد موفقیت‌آمیز جادوی کوچک، بسته به درک شخص از مکان خود در ساعت است. با یافتن موقعیت شخص در ساعت، به او توصیه می‌شود که آن را مطابق نظر خود سازگار کند و با هماهنگی عنصر آن برای موفقیت بهتر، نوع خود را کامل کند. لاوی توضیح می‌دهد که برای کنترل فرد، ابتدا باید توجه او را جلب کرد. او سه ویژگی را نام می‌برد که می‌توان به این منظور به کار برد: جذابیت جنسی، احساسات (لطافت یا بی‌گناهی) و شگفتی. او همچنین طرفدار استفاده از رایحه و بو است.
دایرندل، از فنون لاوی به عنوان «اروینگ گافمن با ویلیام مورتنسن ملاقات می‌کند» نام برد. پیترسن، با استفاده از بینش‌هایی از روانشناسی، زیست‌شناسی و جامعه‌شناسی خاطرنشان کرد که جادوی کوچک، ترکیبی از علم غیب و «علوم رد شده دربارهٔ تجزیه و تحلیل بدن و مزاج‌ها» است.
لاوی در فصل بلیال از "انجیل شیطانی"، در مورد سه نوع مراسم صحبت می‌کند: آیین شهوت که برای تحریک شخص دیگری به کار می‌رود، آیین تخریب برای از بین بردن بدبینی، ناباوری و شک و آیین شفقت برای بهبود سلامتی، هوش و موفقیت. آیین شهوت برای جلب شریک عشقی یا جنسی مورد نظر است و می‌تواند شامل خودارضایی باشد؛ هدف آن اوج لذت جنسی است. آیین تخریب برای آسیب رساندن به مجسمه افراد مورد نظر است و شامل نابودی نمادین یک دشمن از طریق استفاده از مجسمه دشمن است که غالباً شامل یک پیکر سفارشی از قربانی مورد نظر است، سپس از طریق آتش، سر و صدا یا نمایش دیگری نابود می‌شود. آیین ترحم با هدف کمک به مردم (از جمله خود)، برای برانگیختن غم و اندوه طاقت فرسا و گریه، انجام می‌شود.
در کتاب "آیین شیطانی"، لاوی تمایز بین آیین و مراسم را بیان می‌کند. او می‌نویسد: آیین‌ها «... برای هدف خاصی هدایت می‌شوند که مجری آرزو می‌کند.»، و مراسم‌ها «... مسابقه ادای احترام، بزرگداشت یک واقعه، جنبه زندگی، شخصیت تحسین شده یا اعلام ایمان [...]، این‌ها برای دستیابی به یک مراسم استفاده می‌شوند، درحالی که یک مراسم برای تداوم آن است.» لاوی تأکید کرد که مراسم‌های شیطانی در شیطان‌گرایی لاویایی، به دو صورت بود که هیچ‌کدام عبادت نبودند. در اصطلاح وی، «آیین» برای ایجاد تغییر در نظر گرفته شده بود، درحالی که در «مراسم» یک مناسبت خاص را جشن می‌گرفتند.
غسل تعمید شیطانی، مراسمی است که در شرایط خاص، برای کودک در نظر گرفته شده‌است که در آن به‌عنوان یک مراسم نمادین، تشخیص دهند که کودک به‌عنوان شیطان‌گرا به دنیا آمده‌است. همچنین فقط برای افراد زیر چهار سال انجام می‌شود؛ زیرا لاوی گفت که در این سن، کودک تحت تأثیر ایده‌های «بیگانه» قرار می‌گیرد. تعمید بزرگسالان به منزله اعلامیه «ایمان به این باور» است، جایی که «اشتباهات، ریاکاری و شرم گذشته» به‌طور نمادین کنار گذاشته می‌شود. در سال ۱۹۶۷، لاوی اولین غسل تعمید شیطانی را که در تاریخ ثبت شده بود، برای کوچکترین دختر خود زینا انجام داد که توجه جهانی را به خود جلب کرد و در کلیسای شیطان برگزار شد. لاوی در مورد غسل تعمید شیطانی در کتاب "آیین شیطانی" نوشته‌است.
در فوریه ۱۹۶۷، لاوی اولین عروسی شیطانی، ازدواج بسیار مورد توجه جودیت کیس و جان ریموند، روزنامه‌نگار را برگزار کرد. کتاب مراسم عروسی شیطانی توسط لاوی نوشته شد، اما هرگز رسماً منتشر نشد. یک مراسم رسمی ازدواج شیطانی را در "انجیل شیطانی" نوشته بود که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. اولین مراسم تشییع جنازه شیطانی برای ادوارد اولسن، مهندس تعمیرکار نیروی دریایی آمریکا، با وضع مالی خوب و عضو کلیسای شیطان انجام شد. مراسم را لاوی به درخواست همسر اولسن و با محافظ افتخاری کلاه ایمنی کرومی اجرا کرد. مطالبی دربارهٔ مراسم آیین شیطانی برای اولین بار، در "انجیل شیطانی" نوشته و منتشر شد.
لاوی همچنین مراسمی با نام عشای سیاه یا عشای بزرگ را ایجاد کرد که به‌عنوان نوعی شرط‌بندی برای زندگی دوستانه شخص شرکت کننده (در مراسم)، در جامعه مسیحی بود. وی یادآوری کرد که در ساختن آیین عشای سیاه، از کارهای چارلز بودلر و جوریس-کارل هویزمن استفاده کرده‌است.
اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا شعاری سیاسی است که به‌طور مستقیم دو جناح اصلی سیاسی جمهوری اسلامی یعنی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان را نشانه رفت. این شعار نخستین بار در جریان تجمع اعتراضی دانشجویان در روز شنبه ۹ دی ۱۳۹۶ در مقابل سردر دانشگاه تهران در جریان اعتراضات دی ۱۳۹۶ توسط دانشجویان چپ سر داده شدملیون: "تظاهرات در دانشگاه تهران: اصلاح‌طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا"، نوشته‌شده در ۹ دی ۱۳۹۶؛ بازدید در ۸ تیر ۱۴۰۲.ایران کارگر: "اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا؛ شعار دانشجویان دانشگاه تهران ۹ دی؛ مجموعه‌کلیپ"، نوشته‌شده در ۹ دی ۱۳۹۶؛ بازدید در ۸ تیر ۱۴۰۲.تربت ما: "نقش دانشگاه مادر در اعتراضات سیاسی ایران"، نوشته‌شده در ۱۲ بهمن ۱۴۰۱؛ بازدید در ۸ تیر ۱۴۰۲. و پس از آن بازتاب فوق‌العاده‌ای یافت و در اعتراضات پس از آن در شهرهای مختلف به گوش رسید.
سال ۱۳۹۶ و بعد از انتخاب مجدد حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور که با حمایت اصلاح‌طلبان از جمله سیدمحمد خاتمی رقم خورد وضعیت اقتصادی دشوارتر شد و وعده‌های روحانی عملی نشد، مردم از رایی که دادند ناامید شدند و همه اصلاح‌طلبان را مورد حمله قرار دادند. با شروع اعتراضات دی ۱۳۹۶ شعاری جدید اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا سر داده شد. این شعار واکنش‌های زیادی در پی داشت. بعد از اعتراضات ۹۶ اپوزیسیون برانداز هجمه سنگینی علیه سران اصلاحات انجام دادند. آن‌ها بارها میرحسین موسوی مهم‌ترین چهره اصلاح طلب را متهم به خبر داشتن و حمایت از اعدام‌های ۶۷ می‌کنند. اصلاح‌طلبها معتقدند اپوزیسیون برای تخریب میرحسین موسوی دست به دروغ‌پردازی و سندهای نامعتبر علیه او شدند و با شعار «اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا» سعی در کشاندن مردم به سوی اپوزیسیون را دارند.جامعه بی سر ایران و تبلور شعار اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا تابناکزیباکلام:چقدر ساده بودم که اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا را جدی نگرفتم بهار نیوزکواکبیان:شعار اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا از داخل خط نمی‌گیرد خبر آنلاین
پشاولی () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
سری فینال‌های قهرمانی جهان ان‌بی‌ای ۱۹۸۵ مرحلهٔ پایانی بازی‌های حذفی انجمن ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) در سال ۱۹۸۵ و دور قهرمانی فصل ۸۵–۱۹۸۴ این رقابت‌ها می‌باشد. در این دور لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب، در برابر بوستون سلتیکس به عنوان قهرمان کنفرانس شرق در یک سری بهترین از هفت قرار گرفت.
سلتیکس برای نخستین بار از فصل ۶۹–۱۹۶۸ به دنبال تکرار قهرمانی ان‌بی‌ای و گرفتن جشن قهرمانی در سال دوم بود. سلتیکس برای دومین سال متوالی در دیدارهای نهایی از مزیت بازی خانگی برخوردار بود چرا که آن‌ها فصل عادی را با رکورد ۶۳–۱۹ به اتمام رساندند در حالی که لیکرز رکورد ۶۲–۲۰ را به ثبت رساند. لیکرز به دنبال انتقام باخت ناراحت کنندهٔ سال گذشته مقابل سلتیکس در سری بازی‌های قهرمانی بود و همچنین به دنبال نخستین برتری برابر بوستون در تاریخ فینال‌های ان‌بی‌ای بود. برای نخستین بار، فینال‌ها به صورت ۲–۳–۲ به انجام رسید و بدین ترتیب بوستون میزبان دو بازی نخست بود در حالی که سه بازی بعدی در لس آنجلس به انجام می‌رسید. در صورت لزوم، دو بازی پایانی این سری در بوستون انجام می‌شد. این تغییر فرمت پس از گفتگوی سال ۱۹۸۴ بین دیوید استرن با اسطورهٔ سلتیکس، رد آورباخ که از جابه‌جایی چند بارهٔ تیم‌ها در بازی‌ها گلایه می‌کرد انجام پذیرفت. فرمت ۲–۳–۲ تا فینال‌های ان‌بی‌ای ۲۰۱۳ مورد استفاده قرار گرفت و از سال پس از آن، شکل برگزاری بازی‌ها دوباره به ۱–۱–۱–۲–۲ برگشت.
لس آنجلس لیکرز با کمک کریم عبدالجبار و مجیک جانسون سلتیکس را چهار بر دو شکست داد تا سلتیکس را برای نخستین مرتبه در تاریخ رقابت‌های فینال شکست دهد. این آخرین باری بود که سری‌های پایانی با نام قهرمانی جهان ان‌بی‌ای برگزار شد زیرا نام تجاری فینال‌های ان‌بی‌ای در فصل پسین، جایگزین این نام شد.
دو تیم دو بار در سری فصل عادی باهم دیدار کردند، هر تیم یک برد خانگی کسب کرد:
"امتیاز رنگی، امتیاز تیم میزبان و امتیاز برجسته، امتیاز تیم برنده می‌باشد."
| align="right" | || ۶ || ۶ || ۳۳٫۸ || ۰٫۴۱۴ || ۰٫۴۰۰ || ۰٫۷۵۰ || ۳٫۰ || ۷٫۰ || ۲٫۰ || ۰٫۰ || ۱۱٫۰
کیم سو-یئونگ (انگلیسی: Kim So-young) یک تکواندوکار اهل کره جنوبی است.
وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۷ در بارسلونا یک مدال طلا در کلاس سبک‌وزن (پروزن) بدست آورد. همچنین در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۹ در سئول نیز صاحب یک مدال طلا در پروزن شد. کیم در مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا در سال ۱۹۸۸ در کاتماندو هم مدال طلا گرفت.
شارلین فن اسنیک (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل بلژیک است.
کرستین تیله (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل آلمان است.
میکا سوگیموتو (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ژاپن است.
روبن هاوکس (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل هلند بود.
وانگ کی-چون (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل کره جنوبی است.
شو لیلی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل چین است.
لوتسیا پولاودر (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اسلوونی است.
اِوا چِرنوویتسکی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل مجارستان است.
آریل زئوی (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اسرائیل بود.
آسخات ژیتکیف (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل قزاقستان است.
آسخات ژیتکیف
رستم اوروجوف (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل جمهوری آذربایجان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دورجسورنگین سومیا (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل مغولستان است.
میکلوش اونگواری (؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰) جودوکار اهل مجارستان بود.
ریکی ناکایا (؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۹) جودوکار اهل ژاپن است.
رومان هونتیوک (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اوکراین است.
آسلی گونزالس (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۸۹) جودوکار اهل کوبا است.
کورینا کپریوریو (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل رومانی است.
دمیتری پترس (؛ زادهٔ ) جودوکار روس‌تبار اهل آلمان است.
دمیتری پترس
لالیسقوری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
فلیپه کیتادای (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل برزیل است.
هیسایوشی هاراساوا (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ژاپن است.
یانت برموی (؛ زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۸۷) جودوکار اهل کوبا است.
ناسامخرالی (، پیش‌تر با نام ناسومخاری () تا سال ۱۹۵۵) یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است.
لاپانقوری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است. این روستا در نزدیکی رود آلازانی قرار گرفته است.
به احتمال زیاد، نام لاپانقوری از نام گیاه لرگ که در گرجی "لاپانی" گفته می‌شود و پیرامون روستا وجود دارد، گرفته شده است.