moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
لابچنکو در ۴ دسامبر ۱۹۴۷ در دنور، کلرادو به دنیا آمد و بزرگ شد. پدرش مایکل لابچنکو، جراح اهل کارولینای جنوبی، از نژاد اوکراینی، فرانسوی، انگلیسی، اسکاتلندی و ایرلندی بود و مادرش، لام‌تا دال لابچنکو، پزشک اطفال از داکوتای شمالی و مینه‌سوتا بود. لابچنکو در آکادمی سنت مریز (روستای چری هیلز)، یک دبیرستان دخترانه کاتولیک، تحصیل کرد. او دوران دانشگاهی خود را در کالج کلرادو و در کلرادو اسپرینگز، کلرادو سپری کرد و در سال ۱۹۶۹ مدرک کارشناسی خود را کسب کرد. در طول کالج، یک کلاس تابستانی در جانورشناسی بی‌مهرگان گذراند و در آزمایشگاه بیولوژی نیروی دریایی در جنگل وودز در ماساچوست، فعالیت کرد و علاقه خود را به بیولوژی و تحقیقات دریایی نشان داد. او در مدرسه فارغ‌التحصیلان دانشگاه ایالتی واشینگتن، جایی که او روش‌های تجربی و تکاملی را به اکولوژی دریایی پیوند داد و پایان‌نامه خود در مورد رقابت بین ستارگان دریایی را نوشت. لابچنکو با مدرک کارشناسی‌ارشد در سال ۱۹۷۱ و بعد از آن، دکترای خود را در سال ۱۹۷۵ در اکولوژی دریایی از دانشگاه هاروارد کسب کرد.
پس از اخذ دکتری. در سال ۱۹۷۵، لابچنکو به عنوان استادیار در دانشگاه هاروارد استخدام شد. در سال ۱۹۷۷، او و همسرش به دانشگاه ایالتی اورگان (OSU) در کوروالیس، اورگان نقل مکان کردند، جایی که او استادیار (۱۹۷۷–۱۹۸۲)، دانشیار (۱۹۸۲–۱۹۸۸) و استاد تمام (۱۹۸۸–۲۰۰۹، ۲۰۱۳ تا کنون) بود.
عباس‌علی داداش‌بیگ (زاده ۱۱۹۳ خورشیدی سوادکوه – درگذشته ۵ آذر ۱۲۵۶ خورشیدی تهران) پدر رضاشاه و پدربزرگ محمدرضا پهلوی بود.
عباس‌علی داداش‌بیگ فرزند مرادعلی خان سلطان از بزرگان منطقه سوادکوه مازندران بود و در روستای آلاشت در یک خانواده پرجمعیت متولد شد. مرادعلی خان پدر بزرگ رضاشاه در سال ۱۲۱۰ قمری و در اوایل سلطنت آقامحمدخان قاجار در آلاشت بدنیا آمد و بعدها در فوج سوادکوه مشغول به خدمت شد و در سال ۱۲۷۲ هجری قمری (۱۲۳۵ خورشیدی) در جنگ هرات که با انگلیسی‌ها می‌جنگند، کشته می‌شود. سه پسر و شش دختر از او باقی ماند. چراغعلی خان، فضل‌الله خان، عباسعلی خان یاور نام پسرهای اوست. عباسعلی خان ۲ برادر و ۶ خواهر داشت. عموی وی آخوند عباسعلی نام داشت که از علمای دوران آقامحمدخان و فتحعلی‌شاه قاجار بود، پیش از آن که ازدواج کند فوت می‌کند و مرادعلی خان به یاد برادر نام فرزند خود را عباسعلی می‌گذارد و خانواده پدری هم وی را داداش بیگ به معنای آقا داداش نام می‌نهند. پدر وی به گفته برخی منابع در جنگ هرات (افغانستان) حضور داشت و در این جنگ کشته می‌شود. عباس‌علی در دوران جوانی به تهران رفت و چون اجدادش به حرفه سپاهی‌گری روی آورد. وی ابتدا با درجه نایبی در فوج سوادکوه مشغول خدمت شد و با درجه یاوری (سرگرد) بازنشسته شد و با عنوان یاور عباسعلی خان به همراه برادر بزرگترش چراغعلی خان، ریاست فوج سوادکوه در دوره حکومت ناصرالدین شاه قاجار را به عهده داشت. وی و اجدادش که همگی از پهلوانان خطه مازندران و سوادکوه بودند خدمات بسیاری به قاجاریان کردند و در دفاع از امنیت و مرزهای ایران تلاش نمودند.در تأیید این نکته بنگرید به کتاب تاجهای زنانه جلد اول صفحات ۴۸ و ۴۹ و ۵۱ و استناد معتضد به کتاب رضا شاه از تولد تا سلطنت اثر رضا نیازمند در صفحهٔ ۴۹
عباسعلی مانند بسیاری از اهالی منطقه سوادکوه در فوج سوادکوه به حرفه سپاهی‌گری اشتغال داشت. پدر و برادران و بسیاری دیگر از نزدیکان عباسعلی خان نیز نظامی بوده و در همان فوج سوادکوه خدمت می‌کردند. عباسعلی خان با درجه یاور (معادل سرگرد) و همانند بسیاری از سوادکوهی‌های دیگر بازنشست شد و به روستایش در آلاشت بازگشت تا در قطعه زمینی که خریده بود به کشت و زرع بپردازد و در اثر کشاورزی و دامداری و کارهای جنگلی متمول شده بود و املاکی در آلاشت و بابل و دیگر نقاط داشت.
خانه اصلی عباس‌علی در منطقه سیتاق آلاشت بود که در ابتدا به متعلق به پدرش مرادعلی خان سلطان بود. او مدتی از سوی فوج سوادکوه به عنوان رئیس تأمینات یا نظمیه در بخش بابل‌کنار منصوب می‌شود و به همین خاطر چند سالی را در درازکلا به همراه همسرانش به‌سر می‌برد. در برخی منابع آمده‌است که وی چهار بار ازدواج کرد و از همسر اولش ۴ پسر (فتح‌الله، عبدالله، اسماعیل، عنایت‌الله) و ۳ دختر (خورشید، بهار، خاور) و از همسر دوم به نام «خانم کوچک» ۲ پسر (نامدار، جواد) و ۳ دختر (درّی‌جهان، نبات، حکیمه) داشت، ولی در کتاب رضاشاه از تولد تا سلطنت نوشته سید رضا نیازمند ذکر شده که وی دو بار ازدواج کرد، مرتبه اول با یکی از بستگان خود در سوادکوه و مرتبه دوم با نوش‌آفرین آیرملو دختری ۱۶ ساله از مهاجران قفقازی در تهران که بعد از ازدواج در آلاشت ساکن شدند. وی هنگامی که دومین همسرش باردار بود، برای مداوای بیماری خود به تهران رفت و در سن ۶۴ سالگی در تهران بر اثر بیماری درگذشت. چهل روز پیش از مرگ وی، نوش‌آفرین در ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ پسری به دنیا می‌آورد که بعدها با نام رضاشاه سلسله قاجار را برانداخت و سلسله پهلوی را بنیان‌گذاری کرد. وی از همسر اول خود سه فرزند دختر به نام‌های (خورشید خانم، ددُرخانم و نبات خانم) داشت.رضاشاه-از-تولد-تا-16-سالگی قدس آنلاین
محمدرضا پهلوی در کتاب مأموریت برای وطنم اینچنین آورده‌است: «پدرم در سال ۱۲۵۶ در استان مازندران که نزدیک بحر خزر است، پا به عرصه وجود گذاشت. او بر خلاف پادشاهان قاجار که چنان‌که گفتم از نژاد ترک بودند، از خانواده ای اصیل ایرانی بود و پدر و جدش در ارتش ایران با سمت افسری خدمت کرده بودند. جد او در یکی از جنگ‌های ایران و افغانستان از خود شجاعت و رشادت مخصوصی نشان داده و پدرش فرماندهی هنگی را که در استان مازندران ساخلو داشت، عهده‌دار بود.»
برروی سنگ قبر این نوشته‌ها حک شده‌است که بعضاً با سطربندی اشتباه می‌باشد:
"وفات مرحوم
مقفور رضوان جا
یگاه داداش بیک یاور
فوج سوادکوه ولدمر
حرم مرادعلی سلطان
تاریخ زلحجه الحرام
۱۲۹۵"
مجله «پیام بهارستان» متعلق به مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی سندی به‌دست آمده از کتابی متعلق به شیخ آقابزرگ تهرانی را در سال ۱۳۸۸ انتشار داد که تبارنامه رضا شاه را بیان می‌کند. این سند توسط فهرست نگار مجلس شورای اسلامی سید محمد منصور طباطبایی بهبهانی اولین بار به‌دست آمد. شیخ آقابزرگ تهرانی صاحب دانشنامه الذریعه و از بزرگ‌ترین کتابشناسان ایران بوده‌است. در این شجره نامه که به زبان عربی نگاشته شده، نویسنده، پدر ملا عباس‌علی و مرادعلی سلطان را که پدر بزرگ رضاشاه است با عبارت «... السوادکوهی» نام می‌برد. پس از «... السوادکوهی» که نام کوچک آن ذکر نشده‌است به دو فرزندش اشاره شد. ملاعباس علی که اعتمادالسلطنه از او با عنوان «آخوند ملا عباسعلی سوادکوهی آلاشتی» نام می‌برد و از علمای عهد آغامحمد خان بود که در اوایل عصر فتحعلی شاه فوت کرد و مرادعلی سلطان که از سرکردگان نظامی بود در جنگ هرات کشته شد. از فرزندان او چراغعلی خان است که در کتابچه جمع و خرج مازندران در سال ۱۳۱۶ قمری با عنوان «چراغعلی خان سوادکوهی» آمده‌است و دیگری پدر رضاشاه عباسعلی داداش بیگ است. از دیگر افراد سرشناس این شجره نامه امیر اکرم است که در دوران مشروطیت به سالار حشمت ملقب بود و پس از کودتای ۳ حوت ۱۲۹۹ به امیر اکرم ملقب شد و چون نوه عموی رضاخان سردار سپه بود، حکمران مازندران شد. در دوران سلطنت رضاشاه مدتی پیشکار ولیعهد بود و در سال ۱۳۰۹ خورشیدی فوت کرد. سالار حشمت و برادرش ابوالحسن خان صمصام در دوران مظفری و عصر مشروطه از سران فوج سوادکوه بودند.
در تحقیقاتی که پژوهشگران حوزه تاریخ معاصر انجام داده‌اند، چنین نتیجه گرفته‌اند که عباسعلی خان تنها دو بار ازدواج کرده‌است. بار اول با یکی از بستگان خود در سوادکوه و بار دوم با نوش آفرین آیرملو مادر رضا شاه در تهران.
سه فرزند اول عباسعلی خان هر سه دختر بودند. خورشید خانم که همسر یکی از روحانیون مازندران شد و پسری داشت که او را علی خان می‌خواندند که در دوران سلطنت رضاشاه پیشخدمت او بود. خورشید خانم در قریه گنج افروز بابل زندگی می‌کرد و رضاشاه هر زمان که به مازندران می‌رفت با او دیدار می‌کرد. او در میانه سلطنت رضاشاه بیمار شد و به تهران رفت و در تهران درگذشت. دُدُر خانم خواهر دوم رضاشاه بود که در مازندران می‌زیست و در جوانی فوت کرد. نبات خانم معروف به حسنی خانم سومین خواهر رضاشاه بود که با خانواده شاهرخی ازدواج کرده و در روستای دراز کلای مازندران زندگی می‌کرد، بعدها به تهران آمده و مدتی سنگلج و سرای قیصریه نزدیک پامنار که محله مازندرانی‌ها بود زندگی کرد، سپس به مازندران بازگشته و در قریه گنج افروز بابل مقیم شد.
آشنایی عباسعلی خان با نوش آفرین آیرملو به زمانی بازمی‌گردد که در سال‌های آخر عمرش بیمار شده و برای درمان به تهران نزد علی خان حکیم‌باشی و طبیب دستگاه کامران میرزا نایب السلطنه آمد. علی خان از مهاجران گرجی بود که بعدها وارد قزاق‌خانه شده و به علی خان دکتر معروف شده بود. عباسعلی خان در خانه علی خان بستری شد. نوش آفرین آیرملو که خواهر علی خان دکتر بود، در مدت بیماری عباسعلی خان از او پرستاری می‌کرد. عباسعلی خان دلبسته او شد و برغم بیش از ۴۰ سال اختلاف سنی، نوش آفرین شانزده ساله را به همسری گرفت. عباسعلی خان زمانی که یاور (معادل ستوان) فوج سوادکوه بود به دلیل ابتلا به بیماری درمان ناپذیر به ناچار قشون را رها کرده و با همسر جدیدش به آلاشت رفت. در آلاشت چندان به نوش آفرین خوش نمی‌گذشت چون زبان مازندرانی نمی‌دانست و خانواده عباسعلی خان و اهالی سوادکوه مازندرانی زبان بودند و تازه عروس قادر به صحبت کردن در میان خانواده شوهر نبود و خانواده و بستگان عباسعلی خان به واسطه گرجی بودن نوش آفرین بنای بدرفتاری با او می‌گذاشتند. عباسعلی خان نیز متوجه دشمنی خانواده‌اش با نوش آفرین شده بود و برای همین علی آقا (در منبع دیگر حسین) برادر نوش آفرین را که جوانی ۱۹ ساله بود برای مراقبت از همسرش از تهران به سوادکوه می‌آورد. در قدیم مازندرانی‌ها ازدواج با غیر مازندرانی را خلاف سنت و امری نکوهیده می‌دانسته و از پسر یا دختری که همسر غیر مازندرانی بستاند، خوششان نمی‌آمد و بر اساس سنت‌های منطقه، از مردان انتظار می‌رفت فقط با زنان و دختران محلی ازدواج کنند. بیماری عباسعلی خان شدت گرفت و بناچار نوش آفرین که باردار بود را به دختر سومش نبات خانم که روابط بهتری با نوش آفرین داشت سپرد و به تهران رفت و در سال ۱۲۵۶ شمسی در تهران درگذشت. نوش آفرین که در دیگر منابع دیگر از او با اسامی سکینه و زهرا یاد کرده‌اند، پس از مرگ عباسعلی ماندن در سوادکوه را صلاح نمی‌دید. پس از تولد رضاشاه در ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ سوادکوه را به مقصد تهران ترک کرد. خواهران ناتنی رضا هر از گاهی به او و مادرش در تهران سر می‌زدند و مواد غذایی و کمک مالی برای او از سوادکوه می‌آوردند ولی جدای این، رضا و مادرش را از دارایی‌های عباسعلی خان محروم کرده بودند که سرانجام رضاشاه پس از چهل سال زمانی که به مقام سردار سپه رسید به سوادکوه رفت و ارثیه‌اش را گرفت.
هما کاتوزیان معتقد است که به‌طور سنتی گفته شده‌است که وی یک نظامی شاغل در اصطبل بوده‌است اما منابع متاخر وی را به‌عنوان یکی از نیروهای نظامی "فوج" در سوادکوه معرفی می‌کنند و حکاکی موجود بر سنگ قبر وی نیز تأیید می‌کند که وی در زمان فوت یاور (سرگرد) فوج سوادکوه بوده‌است. قدیمی‌ترین سندی که وی را از طایفه پالانی به معنی پهلوانی که در زبان مازندرانی بصورت پاهلونی و سپس مخفف شده و پالانی تلفط شده، معرفی می‌کند گزارشی است که سفارت فرانسه در تهران برای وزارت خارجه ان کشور نگاشته‌است.http://ensani.ir/fa/article/95503/سندی-نویافته-از-نیای-رضاشاه
خبرگزاری ایسنا در سال ۱۳۹۱ و برخی رسانه‌های دیگر؛ با انتشار تصویری از عکس معروف میرزا رضا کرمانی ضارب ناصرالدین‌شاه قاجار مدعی شدند که امنیه سیه چرده‌ای که سر زنجیر بسته شده به میرزا رضای کرمانی را در دست دارد، همان یاور عباسعلی خان پدر رضاشاه پهلوی است که از مهاجران باکو و جزء سپاه قزاق بود که به ایران آمد ولی بعداً به علت اعتیاد به مواد مخدر از قشون قزاق اخراج شد و بعداً به عنوان امنیه دولتی به خدمت کامران میرزا نایب السلطنه درآمد؛ و در مدت ۵۴ سال سلطنت پهلوی هیچ تاریخ‌نگار و نویسنده‌ای حق اشاره به این موضوع را نداشت و برای همین است که هیچ عکسی از پدر رضا شاه در آن دوران منتشر نشد.ایسنا - عکس پدر رضاخان! - ۲۴ بهمن ۱۳۹۱الف - پدر معتاد رضاشاه در کنار قاتل شاه قاجار - تاریخ انتشار : یکشنبه ۹ آبان ۱۳۹۵مشرق نیوز - چهره ای که ده‌ها سال ناشناخته بود + عکس - ۲۳ بهمن ۱۳۹۱فردانیوز - عکس: پدر معتاد رضاشاه در کنار قاتل شاه قاجار در مقابل گفته شده‌است ناصرالدین شاه در سال ۱۲۷۵ به‌دست میرزا رضای کرمانی ترور شد. در صورتی که پدر رضاخان در سال ۱۲۵۷ و ۱۸ سال قبل از این واقعه درگذشته بود و در ضمن پیشینه اجداد رضاخان بیانگر این واقعیت است که پدر وی اصالتاً سوادکوهی بود و هیچگاه جزء قوای قزاق نبوده‌است. بریگاد قزاق در سال ۱۲۵۸ بدستور ناصرالدین شاه تشکیل شد که یکسال پس از مرگ یاور عباس‌علی خان می‌باشد.
گشتن بین کانال‌ها عملی است که در آن فرد کانال‌های مختلف تلویزیونی یا رادیویی را برای پیدا کردن چیزی جالب برای تماشای و یا گوش دادن پشت سر هم و تند-تند عوض می‌کند. با زیاد شدن تعداد کانال‌های تلویزیونی که برنامه‌های تبلیغاتی پخش می‎کردند، این اصطلاح به صورت "Channel surfing "در امریکا به وجود آمد.
تاسوکو هونجو (؛ زادهٔ در کیوتو) ایمنی‌شناس برنده جایزه نوبل اهل ژاپن است. او در سال ۲۰۱۸ به همراه جیمز پی. الیسن، برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. از دیگر جوایز او می‌توان به جایزه تانگ و جایزه روبرت کخ اشاره کرد.
تاسوکو هونجو هرگز نگفته و ننوشته که عامل دنیاگیری کروناویروس، یک ویروس ساخت انسان است. این ادعا شایعه و دروغ است.
بازی‌های گرسنگی یا عطش مبارزه رمانی در یک پادآرمان‌شهر است که توسط نویسنده آمریکایی، سوزان کالینز، در سال ۲۰۰۸ نوشته شد. این کتاب به صورت روایتی اول شخص از دختر ۱۶ ساله‌ای به نام کتنیس اوردین در آینده‌ای پسارستاخیزی است که در کشور پانم در آمریکای شمالی زندگی می‌کند. کاپیتول کلانشهری بسیار پیشرفته‌است که کنترل سیاسی دیگر مناطق این کشور را به دست دارد. بازی‌های گرسنگی یک رویداد سالانه است که در آن یک پسر و یک دختر با سن ۱۲ الی ۱۸ سال، از هر یک از مناطق دوازده‌گانه اطراف کاپیتول توسط قرعه‌کشی انتخاب می‌شوند و در یک نبرد تلویزیونی می‌جنگند و تا سرحد مرگ رقابت می‌کنند.
این کتاب توسط اکثر منتقدان و نویسندگان مورد تحسین واقع شد. منتقدان آن را برای داستان و شخصیت‌پردازی مناسبش ستوده‌اند. کالینز در نوشتن "بازی‌های گرسنگی" بر اساطیر یونانی، مسابقات گلادیاتورها در روم و تلویزیون واقع‌نمای معاصر به عنوان مضامین موضوعی تمرکز کرده‌است. رمان برنده جوایز بسیاری شد از جمله مدال خوانندگان جوان کالیفرنیا و عنوان «بهترین کتاب سال» "پابلیشرز ویکلی" در سال ۲۰۰۸.
"بازی‌های گرسنگی" اولین بار به شکل گالینگور در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط اسکلاستیک منتشر شد و جلد آن را تیم اوبراین طراحی کرده بود. پس از آن به صورت کتاب جلد کاغذی و همچنین به صورت کتاب صوتی و کتاب الکترونیکی نیز منتشر شده‌است. در چاپ نخست ۲۰۰٬۰۰۰ جلد از این کتاب بفروش رفت و تا فوریه ۲۰۱۰ این تعداد به ۸۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید. پس از انتشار "بازی‌های گرسنگی" این کتاب به ۲۶ زبان ترجمه شد و حق انتشار آن در ۳۸ کشور فروخته شد. این رمان قسمت نخست از "سه‌گانه بازی‌های گرسنگی" است و به دنبال آن "اشتعال" (۲۰۰۹) و "زاغ مقلد" (۲۰۱۰) نیز منتشر شدند. یک فیلم اقتباسی به کارگردانی گری راس در سال ۲۰۱۲ ساخته شد که نویسندگی و تولید مشترک آن را کالینز به عهده داشت.
کالینز گفته‌است که برای "بازی‌های گرسنگی" از گشتن کانال‌ها در تلویزیون الهام گرفته. در یکی از کانال‌ها او افرادی را دید که سرگرم رقابت در تلویزیون واقع‌نما بودند و در کانال دیگر او صحنه‌هایی از حمله به عراق را مشاهده کرد. این توالی فکرش را مغشوش کرد و ایده‌ای برای خلق کتاب شد. داستان یونانی تسئوس نیز از ستون‌های اصلی داستان کالینز برای خلق شخصیت کتنیس شد که به عنوان یک تسئوس پیشرو است. همچنین نبرد گلادیاتورها در روم باستان از چارچوب‌هایی است که نویسنده از آن‌ها الهام گرفته. کالینز پدرش را در جنگ ویتنام از دست داده بود و این احساس در داستان نفوذ کرده و شخصیت کتنیس هم در سن ۱۱ سالگی، پنج سال قبل از این که داستان آغاز شود، پدرش را از دست داده‌است. کالینز گفته که مرگ و میر شخصیت‌های جوان و دیگر «گذرگاه‌های تاریک» داستان سخت‌ترین بخش‌ها در هنگام نوشتن کتاب بودند ولی او پذیرفته که اینچنین گذرگاه‌هایی برای داستان ضروری هستند. او همچنین گفته از لحظاتی که کتنیس به یاد خاطرات شادتر خود در گذشته می‌افتاده، لذت بیشتری برده‌است.
"بازی‌های گرسنگی" در مملکتی به نام پانم رخ می‌دهد که در آمریکای شمالی جای دارد و متعلق به دوره‌ای پس از نابودی تمدن در این قاره، در رویداد ناشناختهٔ آخرالزمانی، است. این مملکت از کاپیتول ثروتمند و دوازده منطقهٔ فقیرتر پیرامونش تشکیل می‌شود که همگی تحت کنترل دیکتاتوری کاپیتول قرار دارند. کاپیتول از این مناطق برای تأمین منابع طبیعی و نیروی کار ارزان سوءاستفاده می‌کند.Blasingame, James. "The Hunger Games." Journal of Adolescent & Adult Literacy, vol. 52, no. 8, 2009, p. 724+. Academic OneFile, Accessed 6 Dec. 2016. منطقهٔ ۱۲ ناحیه‌ای غنی از زغال سنگ است که در آپالاشیا قرار دارد؛ در حالی که کاپیتول در کوه‌های راکی جای دارد.
به عنوان مجازاتی برای شورش گذشته در برابر کاپیتول، هر ساله یک پسر و یک دختر بین سنین ۱۲ و ۱۸ سال بایستی از هر منطقه با قرعه‌کشی برای شرکت در بازی‌های گرسنگی انتخاب شوند. این بازی‌ها یک مسابقه «بزرگداشت» است که در آن مبارزه شرکت‌کنندگان در میدان مسابقه از تلویزیون پخش می‌شود و تا زمانی که تنها یک نفر باقی بماند، نبرد ادامه دارد.
داستان‌ها توسط دختر شانزده ساله‌ای به نام کتنیس اوردین روایت می‌شود که دختری از منطقه ۱۲ است و داوطلب شده تا به جای خواهر دوازده ساله‌اش، پریمرز، در مسابقات شرکت کند. پسر برگزیده برای مسابقه از این منطقه نیز پیتا ملارک، همکلاسی سابق کتنیس، است که خانواده‌اش نانوایی دارند و پیشتر یک بار وقتی خانواده کتنیس گرسنه مانده بودند، به او نان داده بود.
کتنیس و پیتا به سوی کاپیتول می‌روند. چند روز مانده به شروع بازی‌ها یک تیم برای پشتیبانی و مشاوره آن‌ها در نظر گرفته می‌شود که متشکل از یک مربی مست به نام هِیمیچ اَبِرناثی (که تنها بازمانده زنده از منطقهٔ ۱۲ است که در بازی‌های گرسنگی پیروز شده)، افی ترینکت، دو طراح مد و سه کارگر آموزشی هستند که هر یک تلاش می‌کنند این دو به بهترین وجه به نظر آیند. طراح مد کتنیس، سینا، تنها کسی است که او در کاپیتول به عنوان یک دوست بدان می‌نگرد. آن‌ها همچنین به عموم مردم معرفی شده و با برگزاری تمرین‌هایی توسط بازی‌سازان ارزیابی می‌شوند. کتنیس، و تا حدی کمتر، پیتا خود را از دیگر پیشکش‌های شرکت‌کننده جدا می‌کنند. رو، دختر بچه‌ای ریزاندام و دوازده ساله که پیشکش منطقهٔ ۱۱ است، به این دو نزدیک شده و پیرامون آن‌هاست.
هر پیشکش در مصاحبه‌ای تلویزیونی با یک مجری به نام سزار فیلکرمن شرکت می‌کند؛ آن‌ها با استفاده از این فرصت سعی می‌کنند نظر «حامیان» را به خود جلب کنند، چون حامیان می‌توانند در طول پخش مسابقات، برای آنان هدایایی با خواص نجات‌بخش ارسال کنند. پیتا در مصاحبه‌اش از عشق دیرین و نافرجامش به کتنیس صحبت می‌کند. در ابتدا کتنیس فکر می‌کند این ترفندی ساده برای جلب نظر حامیان بوده و واکنش شدیدی به آن نشان نمی‌دهد (مدت‌ها بعد او درمی‌یابد که صحبت‌های پیتا صادقانه بود). هیمیچ هم نشان دادن تصویری از «عاشقان بد طالع» برای این دو را ترویج می‌کند.
نزدیک به نیمی از پیش‌کش‌ها در اولین روز بازی‌ها کشته می‌شوند؛ در پیرامون نقطهٔ شروع مبارزه سلاح و تدارکات روی زمین پخش است. کتنیس مشاورهٔ هیمیچ به فرار بی‌درنگ را نادیده می‌گیرد و از این رو تا آستانهٔ مرگ پیش می‌رود. او از تمرین‌های خوب شکار و مهارت‌هایش برای بقا و پنهان شدن در جنگل بهره می‌جوید. چند روز بعد، یک دیوار آتشین مصنوعی کتنیس را وادار می‌کند به سوی دیگران برود. «کاریرها» (پیشکش‌هایی از منطقهٔ ثروتمند و وفادار که به شدت برای شرکت در بازی‌ها آموزش دیده‌اند) او را می‌یابند و در تنگنا قرار می‌دهند و به نظر می‌رسد پیتا نیز با آنان متحد شده‌است. کتنیس بالای یک درخت محاصره شده و رو نیز بالای درختی در آن نزدیکی‌ها پنهان شده‌است. او به آرامی کتنیس را متوجه لانهٔ زنبورهای ردیاب و کشنده می‌کند. کتنیس هم شاخه‌ای را که لانه روی آن قرار دارد می‌برد و لانهٔ زنبورها به پایین سقوط می‌کند. سم نیش این زنبورها یک دختر را می‌کشد و دیگران هم هر یک به سویی می‌گریزند. به‌هرحال، کتنیس که خودش هم نیش خورده، شروع به هذیان گفتن می‌کند. پیتا برمی‌گردد، ولی به جای قتل کتنیس، به او می‌گوید که فرار کند.
کتنیس و رو به متحد و دوست یکدیگر بدل می‌شوند؛ اما رو توسط یکی دیگر از پیشکش‌ها به سختی زخمی می‌شود و کتنیس آن پیشکش را با پیکان تیری می‌کشد. کتنیس تا هنگامی که رو نمرده، برای او آواز می‌خواند و بر روی جسد او گل می‌ریزد که نشان از تمرد او در برابر خواستهٔ کاپیتول دارد. در حرکتی بی‌سابقه برای کتنیس از منطقهٔ رو، نانی به عنوان هدیه می‌فرستند.
سپس تغییر یک قانون اعلام می‌شود که اجازه می‌دهد هر دو پیشکش یک منطقه، در صورت پیروزی، بتوانند از مسابقه جان به در برند. کتنیس پیتا را در حالی که به شدت زخمی شده می‌یابد و از او پرستاری می‌کند و در همین حین به ایفای نقش دختری عاشق می‌پردازد تا از هدایای حامیان برخوردار شود. بازی‌سازان اعلام می‌کنند که هر چه شرکت‌کننده‌ها نیاز داشته باشند، در یک جشن اعطا می‌شود و کتنیس علی‌رغم خطرات جانی موجود، برای به دست آوردن داروهای پیتا، ریسک می‌کند. او با دختری به نام کلاو، که در کشتن رو شریک بود، گلاویز می‌شود و کلاو بر او مسلط می‌شود، ولی هنگامی که در حال بدگویی از رو بود، ترش، پیشکش پسر از منطقهٔ ۱۱، سر می‌رسد و او را به قتل می‌رساند ولی به کتنیس — فقط همین یکبار — به خاطر رو، امان می‌دهد. نهایتاً دارو موجب بهبود حال پیتا می‌شود.
در نهایت مسابقه کتنیس و پیتا تنها بازماندگان مبارزه می‌مانند اما بازی‌سازان از اعمال قوانین تغییر یافته منصرف می‌شوند و تلاش می‌کنند با خلق وضعی دراماتیک، این دو را مجاب کنند که دیگری را به قتل برسانند. در عوض، کتنیس میوهٔ بسیار سمی «نایت‌لاک» را از جیب خود بیرون می‌آورد و نیمی از آن را به پیتا می‌دهد. بازی‌سازان پس از این که متوجه می‌شوند کتنیس و پیتا قصد خودکشی دارند، اعلام می‌کنند که آن‌ها، هر دو، پیروز هفتاد و چهارمین دورهٔ بازی‌های گرسنگی هستند.
اگر چه به کتنیس به عنوان یک قهرمان خوش‌آمد گفتند، هیمیچ به او هشدار داد که در حال حاضر، به خاطر تحریک کاپیتول و مبارزه‌طلبی، تبدیل به یک هدف شده‌است. پس از آن پیتا که فهمیده اقدامات کتنیس در حین مسابقات بخشی از یک ترفند برای به دست آوردن همدردی مخاطبان بوده، دل شکسته و رنجور می‌شود. اما کتنیس مطمئن نیست که چه احساسی نسبت به او دارد.
کالینز در مصاحبه‌ای اشاره کرد که رمان «موضوعاتی ازقبیل فقر مطلق، گرسنگی، ستم و اثرات جنگ در میان دیگران را مورد توجه قرار داده‌است.» رمان به مبارزهٔ مردم پانم برای صیانت از جان خود در مناطق و بازی‌های گرسنگی که باید در آن شرکت کنند، می‌پردازد. گرسنگی شهروندان و نیازشان به منابع، چه در داخل و چه در خارج از میدان مسابقات، فضایی از درماندگی به وجود آورده که شخصیت‌های اصلی سعی می‌کنند برای بقا، با مبارزهٔ خود بر آن فائق آیند. کتنیس برای تهیهٔ مواد غذایی مورد نیاز برای خانواده‌اش شکار می‌کند، که این منجر به توسعه مهارت‌های مفید او در استفاده از تیر و کمان شده که به او در مسابقات کمک می‌کند و نشان‌دهندهٔ تمرد او در برابر قوانین کاپیتول در مواجهه با موقعیت‌های تهدیدکنندهٔ زندگی است. دارن فرینیچ در مجلهٔ "سرگرمی هفتگی" دربارهٔ تشابه بازی‌ها با فرهنگ عامه می‌نویسد که این کتاب «هجو تیزی در طعنه به نمایش‌های تلویزیونی واقع‌نما است» و شخصیت سینا «تقریباً به نظر می‌رسد یک شرکت‌کننده در نسخهٔ فاشیستی برنامهٔ "پروژه مد" است که از لباس کتنیس به عنوان وسیله‌ای برای بیان ایده‌های بالقوه خطرناک خود استفاده می‌کند.»
تصمیم‌گیری شخصیت‌ها و استراتژی‌هایی که استفاده می‌کنند اغلب از لحاظ اخلاقی پیچیده‌است. پیشکش‌ها شخصیتی را خلق می‌کنند که مخاطبانشان می‌خواهند در طول بازی ببینند. مجلهٔ کتابخوانی "طرفداران صدای جوانان" درون‌مایهٔ اصلی کتاب "بازی‌های گرسنگی" را «کنترل دولتی، «برادر بزرگ» و استقلال شخصی» عنوان کرده‌است. تم قدرت و انحطاط سه‌گانه همان‌طور که ناشر آن، اسکلاستیک، اشاره کرده‌است، مشابه "ژولیوس سزار" اثر شکسپیر است. از دید لورا میلر از "نیویورکر"، فرضیهٔ نویسنده در مورد بازی‌ها – یک ورزش به صورت پروپاگاندا و «تحقیر و [...] مجازات رنج‌آور» برای شکست‌خوردگان قیام سال‌ها پیش در برابر کاپیتول – غیرمتقاعدکننده است. «با تبدیل افراد معمولی به سلبریتی و آموزش به آن‌ها که چگونه برای تودهٔ مستمعین جذاب به نظر رسند، نمی‌توانید روحیه‌شان را تضعیف کنید یا آن‌ها را غیرانسانی جلوه دهید.» اما اگر درون‌مایه و موضوع فراز و نشیب‌های دوران دبیرستان و «تجربه اجتماعی دوره بلوغ» باشد، داستان خیلی بهتر تفسیر می‌شود. میلر می‌نویسد:
دونالد بریک از "واشینگتن تایمز" و کشیش اندی لانگفورد می‌گویند که داستان دارای تم‌های مسیحی مانند ایثار است، به‌طور مثال آنجا که کتنیس داوطلب می‌شود به جای خواهر کوچکترش به مسابقه برود، مشابه داستان قربانی شدن عیسی به عنوان یک جایگزین برای کفارهٔ گناهان بشر است. بریک و منتقدی دیگر، به نام امی سیمپسون، هر دو می‌گویند که داستان حول موضوع امید است که نمونه‌اش در خوبی فسادناپذیر پریمروز، خواهر کتنیس، قابل مشاهده است. سیمپسون همچنین به حوادث مشابه مصائب عیسی در عمل «مسیح‌گونهٔ» پیتا ملارک اشاره می‌کند، که به کتنیس هشدار می‌دهد که برای نجات زندگی‌اش فرار کند ولی خودش چاقو می‌خورد و سپس از در زمین دفن می‌شود و در یک غار سه روز می‌ماند تا این که فرصت زندگی جدیدی برایش پدید آید. همچنین او می‌گوید که تصویری از نان زندگی مسیحیان در بخشی از داستان، که پیتا ملارک به کتنیس قطعه نانی می‌بخشد تا خانواده‌اش از گرسنگی جان به در ببرند، مشهود است.
کالینز پس از نوشتن رمان یک قرارداد شش رقمی را برای انتشار هر سه کتاب مجموعه‌اش با اسکلاستیک امضا کرد. برای اولین بار کتاب در قطع گالینگور در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۸ در ایالات متحده آمریکا چاپ و منتشر شد. بازی‌های گرسنگی در چاپ اول ۵۰٬۰۰۰ نسخه داشت که هر دفعه دو برابر شد تا به ۲۰۰۰۰۰ کپی از کتاب رسید. تا فوریه ۲۰۱۰ این کتاب به تعداد ۸۰۰٬۰۰۰ نسخه چاپ شده بود و حق نشر این رمان در ۳۸ منطقه در سراسر جهان به فروش رسید. تنها چند ماه بعد، در ماه ژوئیه، این کتاب به صورت جلد کاغذی هم چاپ شد. "بازی‌های گرسنگی" در ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ وارد "فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز" شد و توانست بیش از ۱۰۰ هفته متوالی در این فهرست باقی بماند. همچنین یک فیلم اقتباسی از "بازی‌های گرسنگی" در ماه مارس ۲۰۱۲ بر اساس این کتاب منتشر شد که برای ۱۳۵ هفته متوالی در فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های "یواس‌ای تودی" قرار داشت و بیش از ۱۷٫۵ میلیون نسخه از آن فروخته شد.
این رمان اولین اثر در میان "سه‌گانه بازی‌های گرسنگی" بود؛ و در پی آن دنباله‌های "اشتعال" (۲۰۰۹) و "زاغ مقلد" (۲۰۱۰) منتشر شدند. در ماه مارس ۲۰۱۲ که فیلم "بازی‌های گرسنگی" پخش شد، اسکلاستیک گزارش کرد که ۲۶ میلیون نسخه از کتب سه‌گانه فروخته شده که شامل کتاب‌های ضمیمه به فیلم نیز بودند. "بازی‌های گرسنگی "(و دنباله‌های آن) به شکل فوق‌العاده خوبی در فرمت کتاب الکترونیکی فروخته شدند. سوزان کالینز اولین نویسندهٔ کودکان و جوانان بود که موفق به فروش بیش از یک میلیون ای‌بوک در آمازون کیندل شد و این فروش او را، به عنوان ششمین عضو، در «باشگاه میلیونی‌های کیندل» عضو کرد. در مارس ۲۰۱۲ آمازون اعلام کرد که کالینز به پرفروش‌ترین نویسندهٔ کتاب‌های الکترونیکی تمام اعصار کیندل تبدیل شده.
یک نسخهٔ کتاب صوتی هم در دسامبر ۲۰۰۸ از "بازی‌های گرسنگی" منتشر شد. این کتاب صوتی توسط بازیگری به نام کارولین مک‌کورمیک قرائت می‌شود و به مدت یازده ساعت و چهارده دقیقه به طول می‌انجامد. مجله "آدیوفایل" نوشت: «کارولین مک کورمیک داستان را با دقت و توجه کامل روایت کرده‌است. با این حال، تکیه بیش از حد او بر قوام نثر، باعث شده که شنوندگان جوان درام از لذت شنیدن آن باز بمانند.» "مجلهٔ اسکول لایبراری" نیز با تمجید از کتاب صوتی می‌گوید: «مک کورمیک قسمت‌های پرحادثه را با شور و هیجان خوانده‌است، و ترس‌ها، استقامت‌ورزی‌های کتنیس را به خوبی در صدایش نشان داده‌است. همچنان است احساس علاقهٔ او به یکی دیگر از پیش‌کش‌ها [پیتا ملارک] که به مرور زمان بیشتر و بیشتر می‌شود».
تیم اوبراین جلد را به شکلی زرین از «زاغ مقلد» مزین کرد. پرنده‌ای به شکل یک مرغ مقلد ماده و پیکانی محاط در حلقه‌ای طلایی‌رنگ، در پس زمینه‌ای مشکی در این جلد نشان داده شده. این همان سنجاق سینه‌ای است که مج، دختر شهردار و دوست کتنیس، به وی هدیه داده بود. همان‌گونه که در قسمتی از کتاب از زبان کتنیس می‌خوانیم: «گویی یک نفر پرندهٔ کوچک طلایی رنگی را ساخته و سپس آن را به حلقه‌ای به دور آن وصل کرده‌است. پرنده فقط توسط نوک بال‌هایش به حلقه متصل شده‌است. ناگهان آن را می‌شناسم، یک زاغ مقلد است.»
"بازی‌های گرسنگی" تحسین منتقدان را برانگیخت. در یک بررسی برای "نیویورک تایمز"، جان گرین نوشت که «پی‌رنگ رمان هوشمندانه نوشته شده و سرعت رخداد حوادث بی‌نقص است» و «نقطهٔ قوت قابل توجه این رمان، خلق دنیایی پرجزئیات توسط کالینز و قهرمان زن به‌یادماندنی، پیچیده و جذاب آن است.» او ادامه می‌دهد، در حالی که کتاب از لحاظ تمثیلی غنی است، گاهی اوقات پتانسیل تمثیلی را که در پی‌رنگش وجود دارد، آزاد نمی‌کند و نوسینده صرفاً به «شرح حواث» پرداخته، نه چیزهای دیگر. نقد و بررسی مجلهٔ "تایم" نیز نظر مثبتی ارائه کرد و آن را «کتابی سرد، خونین و کاملاً هولناک» دانست و به ستایش آنچه که از آن به عنوان خشونتی با کیفیتی «هیپنوتیزم‌کننده» نامبرده، پرداخت. در نظر استیون کینگ برای "انترتیمنت ویکلی" می‌گوید این کتاب شبیه است به «بازی‌های رایانه‌ای تکون‌بخوری-می‌کشمت در لابی ساختمانی اداری؛ شما می‌دانید این واقعی نیست، اما در هر حال، شما را درگیر می‌کند.» او اظهار داشت که «صحنه‌هایی از تنبلی در نوشتن که بچه‌ها راحت‌تر از بزرگسالان آن‌ها را می‌پذیرند» در آن وجود داشت و مثلث عشقی برای این ژانر استاندارد بود. او به کتاب نمرهٔ ب داد. الیزابت بیرد از "مجلهٔ اسکول لایبراری"در ستایش این رمان گفت: «به تناوب، هیجان‌انگیز، تأثرانگیز، متفکرانه، و نفس‌گیر» است و آن را یکی از بهترین کتاب‌های سال ۲۰۰۸ نامید. "بوکلیست" نیز در یک بررسی مثبت به ستایش شخصیت خشن و عاشقانه درگیر در این کتاب پرداخت. "کیرکوس ریویوز" هم مثبت بود و از اکشن و آفرینش دنیای داستان تمجید کرد اما اشاره کرد که «ویرایش ضعیف در چاپ اول، خوانندگان دقیق را پریشان کرد - یک افتضاح فاحش.» ریک ریوردن، نویسندهٔ سری کتاب‌های "پرسی جکسون اند المپیمانز" هم ادعا کرد که این اثر «نزدیکترین چیز به یک رمان ماجراجویی همه‌چی تمام» بود که او تا کنون خوانده بود. استفانی مایر (نویسنده سری کتاب گرگ و میش) در وبگاهش بر این مطلب صحه گذاشت که: «این کتاب فکر و ذهنم را مشغول کرده بود… بازی‌های گرسنگی شگفت‌انگیز است.»
"بازی‌های گرسنگی "جوایز و افتخارات بسیاری کسب کرد. "پابلیشرز ویکلی" عنوان «بهترین کتاب سال» در ۲۰۰۸ و "نیویورک تایمز" «کتاب شاخص کودکان در سال ۲۰۰۸» را به آن دادند. در سال ۲۰۰۹ این اثر برندهٔ جایزه اردک طلایی در ردهٔ افسانه‌های جوانان شد. "بازی‌های گرسنگی" همچنین در ردهٔ کتاب‌های فانتزی و علمی-تخیلی به همراه "کتاب گورستان" «برندهٔ سیبل ۲۰۰۸» شد یکی از "«"بهترین کتاب‌های سال ۲۰۰۸» "مجلهٔ اسکول لایبراری" و «برگزیدهٔ ویراستاران بوکلیست» در سال ۲۰۰۸ شد. در سال ۲۰۱۱ این کتاب برنده مدال خواننده جوان کالیفورنیا شد. در نسخهٔ سال ۲۰۱۲ "مجلهٔ والدین و فرزند" اسکولاستیک، نام "بازی‌های گرسنگی "به عنوان سی و سومین کتاب برتر کودکان ذکر شده بود و جایزهٔ «هیجان‌انگیزترین پایان» نصیب آن شد. این رمان یکی از ۵ کتاب پرفروش کیندل در تمام ادوار است. اما، این رمان از نظر والدین بحث‌برانگیز بود؛ در سال ۲۰۱۰ در درجه‌بندی انجمن کتابخانه‌های آمریکا برای کتاب‌های به چالش کشیده شده در جایگاه پنجم فهرست بود و در میان دلایل ذکر شده «نامناسب برای گروه سنی» و «خشونت» بیان شده بود.
شباهت "بازی‌های گرسنگی" به رمان "نبرد سلطنتی"؛ نوشتهٔ کوشون تاکامی که در سال ۱۹۹۹ منتشر شده‌است، مورد توجه عده ای قرار گرفت. کالینز گفت که «هرگز پیش از برآمدن کتابم نام این کتاب یا نویسنده‌اش را نشنیده بودم. از سویی، هنگامی که آن اثر را به من متذکر شدند، من به سردبیرم گفتم که اگر لازم است، آن کتاب را بخوانم. او گفت: "نه من نمی‌خواهم که به تمام دنیا فکر کنی. فقط آنچه می‌خواهی را انجام بده.» سوزان دومینوس از "نیویورک تایمز" در گزارشی می‌گوید که «شباهت‌ها آنقدر زیاد است که اثر کالینز به شکل افسار گسیخته‌ای در فضاهای وبلاگی به یک دزدی وقیحانه تشبیه شد.» اما او استدلال می‌کند که «منشاءهای مختلفی می‌توانند سبب شوند که کلیت داستان دو نویسنده به طور مستقل، به یک شکل درآید.» استیون کینگ اشاره می‌کند به این که برنامهٔ تلویزیون واقع‌نمای «زمین لم‌یزرع» شباهت‌هایی با "نبرد سلطنتی" داشت، و همچنین نمونه‌ای از این تشابه‌ها را برای رمان‌های «مرد دونده» و «پیاده‌روی طولانی» از میان آثار خود نام برد.
در مارس ۲۰۰۹ لاینزگیت انترتیمنت برای ساخت فیلم "بازی‌های گرسنگی" وارد یک توافق تولید مشترک با شرکت کُلُر فُرس نینا جاکوبسن ، که پیش از آن حق پخش رمان را در سراسر جهان چند هفته قبل از آن به دست آورده بود، شد. این استودیو که پنج سال نتوانسته بود سودی از توافق ببرد، بودجهٔ تولیدات دیگر را به فروش رساند و بودجهٔ $۸۸٬۰۰۰٬۰۰۰ – که یکی از بزرگترین ارقام تاکنون بوده – را برای فیلم تأمین کرد. جیسون دریوز ، وکیل کالینز، اظهار داشت که «آن‌ها [لاینزگیت] همه کس را در دسترس داشتند، ولی از ما خواهش کردند» با تأمین حق انتخابمان، به آن‌ها کمک کنیم. آن‌ها در نظر داشتند فیلم درجهٔ PG-13 را کسب کند، کالینز خودش متن رمان را به کمک بیلی ری، نمایش‌نامه‌نویس، و گری راس، کارگردان، برای ساخت فیلم تطبیق داد. فیلمنامهٔ حاصل بسیار وفادار به متن اصلی رمان است. گری راس گفته «احساس می‌کردم تنها راه برای ساختن فیلمی واقعاً موفق، این بود که کاملاً ذهنی باشد» چون ارائهٔ حوادث، در اثر استفاده از اول شخص حال، توسط کالینز در رمان، چنین اقتضا می‌کرد.
بازیگر زن بیست ساله، جنیفر لارنس، برای بازی در نقش کتنیس اوردین انتخاب شد. هر چند زمانی که فیلمبرداری شروع شد، لارنس چهار سال بزرگتر از شخصیت داستان بود، کالینز احساس می‌کرد این نقش «بلوغ و قدرت مسلم» را اقتضا می‌کند و گفت که او ترجیح می‌داد بازیگر بزرگ‌تر از سن شخصیتش نشان داده شود. او افزود که لارنس «تنها کسی بود که واقعاً شخصیتی که من در کتاب نوشتم را تسخیر کرد» و این که او «هر کیفیت لازم و ضروری برای بازی کتنیس» را داشت. لارنس، که از طرفداران کتاب بود، پس از سه روز ایفای این نقش را پذیرفت، گرچه در ابتدا از عظمت تولید ترسید. جاش هاچرسون و لیام همسورث بعدتر به عنوان بازیگران نقش پیتا و گیل اضافه شدند. تولید در اواخر بهار ۲۰۱۱ آغاز شد و فیلم ۲۳ مارس ۲۰۱۲ منتشر شد. افتتاحیه این فیلم به رکورد $۱۵۲٫۵ میلیون دلار در آمریکای شمالی دست یافت. سال بعد ""، بر اساس رمان دوم این مجموعه کتاب در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳ منتشر شد.
دفتر مدیریت بحران () (اوایی‌ام) در ایالات متحده آمریکا مسئول برنامه‌ریزی و واکنش به همه بلایا اعم از بلایای طبیعی و انسانی در سطح محلی، قومی، ایالتی، ملی و بین‌المللی است. گاه از این اداره برای مدیریت عواقب رویدادهای ویژه بزرگ مانند جلسات اصلی، بازدید مقامات و غیره نیز استفاده می‌شود. کانادا نیز دفاتر مشابهی دارد.
دفتر مرتبط با مدیریت بحران () اداره‌ای بود در داخل دفتر ویژه رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا که در ۲۵ مه ۱۹۴۰ و براساس فرمان اجرایی ۸۲۴۸ مورخ ۸ سپتامبر ۱۹۳۹، تأسیس شد. وظیفه این دفتر کمک به رئیس جمهور برای شفاف شدن اطلاعات اقدامات دفاعی بود.
کتابدار کنگره () رئیس کتابخانه کنگره آمریکاست که با مشاوره و رضایت مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و به دست رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا برای یک دوره ده‌ساله تعیین می‌شود. کتابدار کنگره، ملک‌الشعرای مشاور کتابخانه کنگره در امر شعر را تعیین کرده و جایزه گرشوین برای آهنگ مردمی را اهداء می‌کند.
کتابدار کنگره مسئولیت‌های گسترده‌ای در قبال حق تکثیر، گسترش منابع الکترونیکی و مقررات استفاده منصفانه مندرج در قانون کپی‌رایت هزاره دیجیتال دارد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶، سنای آمریکا کارلا هایدن را به عنوان کتابدار کنگره معرفی کرد که با ۷۴ رأی موافق در برابر ۱۸ رأی مخالف،https://www.washingtonpost.com/news/arts-and-entertainment/wp/2016/07/13/carla-hayden-confirmed-as-14th-librarian-of-congress/ انتخاب و در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط رئیس‌جمهور، منصوب شد.
کیز آیب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی ویمبلدون، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال ویموث، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی، باشگاه فوتبال لیترهید، باشگاه فوتبال همپتون و ریچموند بورو، باشگاه فوتبال آیلزبری یونایتد، باشگاه فوتبال استاینز تاون، باشگاه فوتبال تیورتون تاون، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال کانوی ایسلند، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال فارن‌بورو، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال ساتون یونایتد، باشگاه فوتبال ایست‌بورن بورو، باشگاه فوتبال ایست‌بورن بورو، باشگاه فوتبال بیزینگ‌استوک تاون، و باشگاه فوتبال هندون اشاره کرد.
کارلین ایتونگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال انفیلد ۱۸۹۳ اشاره کرد.
برایان جکسون (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۴ فوریه ۲۰۲۰)https://www.lfchistory.net/Players/Player/Profile/684 بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال بارتون آلبیون، و باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
کلوربات یک برنامه کاربردی وب است به نام بات مکالمه که از الگوریتم هوش مصنوعی (AI) برای گفتگو با انسانها استفاده می‌کند، که توسط دانشمند انگلیسی رولو کارپنتر (Rollo Carpenter) ساخته شده‌است. این پروژه قبل از جا بروکی (Jabberwacky) پروژه ربات سخنگو بوده‌است که در سال ۱۹۸۶ آغاز شد و در سال ۱۹۹۷ در اینترنت آنلاین شد. در دهه اول، کلوربات چندین هزار مکالمه با کارپنتر و همکارانش برگزار کرد. از زمان شروع وب سایت، تعداد گفتگوها در آن بیش از ۱۵۰ میلیون بار بوده‌است.Gilbert, R. L. , & Forney, A. (2015). Can avatars pass the Turing test? Intelligent agent perception in a 3D virtual environment. International Journal of Human-Computer Studies, 73, 30-36 علاوه بر کاربرد وب، کلوربات به عنوان یک برنامه آی او اس، اندروید و ویندوز فون نیز در دسترس است.
برخلاف برخی از چت‌بات‌های دیگر، پاسخ‌های کلوربات از پیش برنامه‌ریزی نمی‌شوند. در عوض، آن را از پاسخ هایی که کاربران وارد می‌کند، می‌گیرد: کافی‌ست متنی را در جعبه زیر لوگوی کلوربات وارد کنید و سیستم تمام کلمات کلیدی یا عبارتی دقیق را با ورودی پیدا می‌کند. پس از جستجو از طریق گفتگوهای ذخیره‌شده، با پیدا کردن اینکه چگونه یک انسان به آن ورودی پاسخ داده، به‌طور جزئی یا به‌طور کامل، توسط کلوربات پاسخ می‌دهد. کلوربات در ۳ سپتامبر ۲۰۱۱ در یک آزمون تورینگ در مؤسسه فناوری گوا هاتی هند (Indian Institute of Technology Guwahati) شرکت کرد. از ۱٬۳۳۴ رأی، کلوربات به میزان ۵۹٫۳ ٪ انسانی محسوب شد. امتیاز ۵۰ ٪یا بالاتر معمولاً نمره قبولی در نظر گرفته می‌شود. نرم‌افزار در زمان اجرا برای این رویداد می‌توانست فقط ۱ یا ۲ درخواست همزمان را پاسخ دهد، در حالی که کلوربات آنلاین معمولاً با ۸۰٬۰۰۰ نفر به صورت همزمان صحبت می‌کند.
کلوربات به‌طور مداوم در حال یادگیری با نرخ ۴ تا ۷ میلیون تراکنش در ثانیه است. به‌روزرسانی نرم‌افزار اغلب پشت صحنه بوده‌است. در سال ۲۰۱۴، کلوربات برای استفاده از تکنیک‌های واحد پردازش گرافیکی ارتقا یافت. نرم‌افزار کل مکالمه با میلیون‌ها نفر را که در گذشته رخ داده را برای روش پاسخگویی انتخاب می‌کند. در حال حاضر کلوربات برای بیش از ۲۷۹ میلیون تعامل، از حدود ۳–۴ درصد از داده‌هایی که قبلاً جمع شده‌اند، استفاده می‌کند. توسعه‌دهندگان کلوربات تلاش می‌کنند یک نسخه جدید با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی بسازند. بخش قابل توجهی از موتور پشت کلوربات و یک API برای دسترسی به آن برای توسعه دهندگان به صورت کلور اسکریپت (Cleverscript) ساخته شده‌است. یک سرویس برای دسترسی مستقیم به کلوربات برای توسعه دهندگان نیز فراهم شده‌است. برنامه‌ای که از موتور کلور اسکریپت برای بازی ۲۰ سؤالی استفاده می‌کند، تحت نام کلور ناتور (Clevernator) راه‌اندازی شده‌است. برخلاف سایر بازی‌ها، بازیکن سوالات را می‌پرسد و این نقش هوش مصنوعی است که درک کند و پاسخ دهد. اپلیکیشن کلورمی (Cleverme) برنامه‌ای است که به کاربران اجازه گفتگو با کلوربات کوچک مانند هوش مصنوعی را می‌دهد، برای محصولات اپل توسعه یافت.
در اوایل سال ۲۰۱۷، پخش گفتگوی میان دو دستگاه خانگی گوگل که برای گفتگو با یکدیگر تغییر یافته بودند، بیش از ۷۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده را به خود اختصاص داد که به آستانهٔ ۳۰٬۰۰۰ نفر بازدیدکننده برخط هم رسید.
طراحی فضاپیما شامل گسترهٔ وسیعی از جمله طراحی فضاپیمای رباتیک (ماهواره یا کاوشگر فضایی) و فضاپیما برای انسان (سفینهٔ فضایی و ایستگاه فضایی) است.
جیمی جکسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال رنجرز، اشاره کرد.
بادبان خورشیدی (با نام بادبان نوری و بادبان فوتونی نیز شناخته می‌شود) روشی برای پیش‌رانش فضاپیما با استفاده از فشار تشعشعاتی است که توسط خورشید به آینه‌های بزرگ آن وارد می‌شود. اولین فضاپیمایی که از این فناوری استفاده کرد کاوشگر ایکاروس بود که در سال ۲۰۱۰ به فضا پرتاب شد.
یک قایق بادبانی می‌تواند مثال خوبی برای بادبان خورشیدی باشد. نوری که بر آینه‌ها نیرو وارد می‌کند، شبیه بادبانی است که توسط باد وزیده می‌شود. پرتوهای لیزر پرانرژی می‌توانند به‌عنوان منبع نور جایگزین برای اعمال نیروی بسیار بیش‌تر از آن‌چه با استفاده از نور خورشید امکان‌پذیر است، استفاده شوند. بادبان خورشیدی امکان عملیات کم هزینه همراه با طول عمر عملیات طولانی را امکان‌پذیر می‌کند. از آن‌جایی که قطعات متحرک کمی دارد و از هیچ پیشرانه‌ای استفاده نمی‌کند، می‌توان از آن چندین بار برای انتقال محموله استفاده کرد.
بادبان‌های خورشیدی از پدیده‌ای استفاده می‌کنند که تأثیر ثابت‌شده و اندازه‌گیری‌شده‌ای بر اختر دینامیکی دارد. فشار خورشید بر همه فضاپیماها، چه در فضای بین سیاره‌ای، چه در مدار سیاره یا جسم کوچک تأثیر می‌گذارد. برای مثال، یک فضاپیمای معمولی که به مریخ می رود، بر اثر فشار خورشید هزاران کیلومتر جابه‌جا می‌شود، بنابراین اثرات آن باید در برنامه‌ریزی مسیر، که از زمان اولین فضاپیمای بین‌سیاره‌ای در دهه 1960 انجام شده‌است، در نظر گرفته شود. فشار خورشید همچنین بر جهت‌گیری فضاپیما تأثیر می‌گذارد، و عاملی است که باید در طراحی فضاپیما لحاظ شود.Georgevic, R. M. (1973) "The Solar Radiation Pressure Forces and Torques Model", "The Journal of the Astronautical Sciences", Vol. 27, No. 1, Jan–Feb. First known publication describing how solar radiation pressure creates forces and torques that affect spacecraft.
برای مثال، کل نیرویی که بر یک بادبان خورشیدی 800 در 800 متر وارد می‌شود، در فاصله زمین از خورشید حدود 5 نیوتون (1.1 پوند فوت) است که آن را به یک سیستم پیشرانه با رانش کم تبدیل می‌کند، شبیه به فضاپیمایی که توسط موتورهای الکتریکی حرکت می‌کند، اما از هیچ پیشرانه‌ای استفاده نمی‌کند، آن نیرو تقریباً به‌صورت دائمی اعمال می‌شود و اثر جمعی در طول زمان به اندازه‌ای بزرگ است که به‌عنوان یک روش بالقوه برای رانش فضاپیما در نظر گرفته شود.
یوهانس کپلر مشاهده کرد که دنباله‌دارها از خورشید دور می‌شوند و گفت که خورشید باعث این اثر شده‌است. او در نامه‌ای به گالیله در سال 1610 نوشت: «کشتی‌ها یا بادبان‌هایی را فراهم کنید که با نسیم سازگار باشند، آن‌گاه عده‌ای خواهند بود که حتی شهامت پیمودن در خلأ را نیز خواهند داشت»."Da naves aut vela coelesti aurae accommoda, eruntqui ne ab illa quidem vastitate sibi metuant." - "Dissertatio cum Nuncio Sidereo" او ممکن است هنگام نوشتن این کلمات، پدیده دم دنباله‌دار را در ذهن داشته باشد، اگرچه انتشارات او در مورد دم دنباله‌دار چندین سال بعد منتشر شد.Johannes Kepler (1604) "Ad vitellionem parali pomena", Frankfort; (1619) "De cometis liballi tres ", Augsburg
جیمز کلرک ماکسول، در سال‌های ۱۸۶۱–۱۸۶۴، نظریه میدان‌های الکترومغناطیسی و تابش خود را منتشر کرد که نشان می‌دهد نور دارای تکانه است، بنابراین می‌تواند بر اجسام فشار وارد کند. معادلات ماکسول پایه نظری را برای پیش‌رانی با فشار سبک فراهم می‌کند. بنابراین تا سال 1864، جامعه فیزیک و فراتر از آن می‌دانستند که نور خورشید دارای حرکتی است که بر اجسام فشار وارد می‌کند.
ژول ورن در کتاب "از زمین تا کره ماه"Jules Verne (1865) "De la Terre à la Lune" ("From the Earth to the Moon") که در سال 1865 منتشر شد، نوشت: «روزی سرعت‌هایی بسیار بیش‌تر از این [سیاره‌ها و پرتابه‌ها] ظاهر می‌شود که احتمالاً نور یا الکتریسیته عامل مکانیکی آن‌ها خواهد بود... ما روزی به ماه، سیارات و ستارگان سفر خواهیم کرد.» این احتمالاً اولین کشف منتشرشده است که عنوان می‌کند نور می‌تواند سفیه‌ها را در فضا حرکت دهد.
اولین بار پیوتر لبدوف موفق شد که فشار سبک نشان دهد، و در سال 1899 با تعادل پیچشی آن را انجام داد. ارنست نیکولز و گوردون هال آزمایش مشابهی را در سال 1901 با استفاده از رادیومتر نیکولز انجام دادند.
سوانته آرنیوس در سال 1908 امکان توزیع فشار تابش خورشیدی هاگ‌های حیات را در فواصل بین‌ستاره‌ای پیش‌بینی کرد و ابزاری برای توضیح مفهوم پان‌اسپرمیا ارائه کرد. ظاهراً او اولین دانشمندی بود که اعلام کرد نور می‌تواند اجسام را بین ستاره‌ها حرکت دهد.Svante Arrhenius (1908) "Worlds in the Making"
کنستانتین تسیولکوفسکی برای اولین بار استفاده از فشار نور خورشید را برای به حرکت درآوردن فضاپیما در فضا مطرح کرد و پیشنهاد داد، «استفاده از آینه‌های بزرگ از ورقه‌های بسیار نازک، برای استفاده از فشار نور خورشید دست‌یابی به سرعت‌های کیهانی را امکان‌پذیر می‌سازد».Urbanczyk, Mgr., "Solar Sails-A Realistic Propulsion for Space Craft", Translation Branch Redstone Scientific Information Center Research and Development Directorate U.S. Army Missile Command Redstone Arsenal, Alabama, 1965.
فردریش زاندر در سال 1925 یک مقاله فنی منتشر کرد که شامل تحلیل فنی پیشران خورشیدی بود. زاندر در مورد «اعمال نیروهای کوچک» با استفاده از «فشار نور یا انتقال انرژی نور به فواصل با استفاده از آینه های بسیار نازک» نوشت.Friedrich Zander's 1925 paper, "Problems of flight by jet propulsion: interplanetary flights", was translated by NASA. See NASA Technical Translation F-147 (1964), p. 230.
جان هالدین در سال 1927 درباره اختراع سفینه‌های فضایی لوله‌ای که انسان را به فضا می‌برد و این‌که چگونه بال‌هایی از فویل فلزی به مساحت یک کیلومتر مربع یا بیش‌تر برای گرفتن فشار تشعشع خورشید باز می‌شوند، حدس زد.JBS Haldane, "The Last Judgement", New York and London, Harper & Brothers, 1927.
جی دی برنال در سال 1929 نوشت: «شکلی از پیشران فضایی ممکن است ایجاد شود که از اثر دافعه پرتوهای خورشید به‌جای باد استفاده کند. یک کشتی فضایی که بال‌های بزرگ و فلزی خود را به وسعت یک هکتار باز می‌کند، ممکن است منفجر شود. سپس، برای افزایش سرعت خود، به سمت پایین میدان گرانشی حرکت می‌کرد، و در حالی که از کنار خورشید می‌شتابید، دوباره بادبان کامل را پخش می‌کرد.J. D. Bernal (1929) "The World, the Flesh & the Devil: An Enquiry into the Future of the Three Enemies of the Rational Soul"
کارل سیگان، در دهه 1970، ایده پیشرانی روی نور را با استفاده از یک ساختار غول‌پیکر که فوتون‌ها را در یک جهت منعکس می‌کرد، معرفی کرد و جنبشی را ایجاد کرد. او ایده‌های خود را در سخنرانی‌های دانشگاهی، کتاب‌ها و برنامه‌های تلویزیونی مطرح کرد. او به پرتاب سریع این فضاپیما برای مشاهده دنباله‌دار هالی علاقه داشت. متأسفانه این مأموریت به‌موقع انجام نشد و او هرگز زنده نماند تا سرانجام آن را به پایان برساند.
اولین فناوری رسمی و تلاش طراحی برای بادبان خورشیدی در سال 1976 در آزمایشگاه پیشرانه جت برای یک مأموریت پیشنهادی برای قرار رسیدن به دنباله‌دار هالی آغاز شد.
بیشتر بادبان‌های خورشیدی بر اساس انعکاس هستند. سطح بادبان بسیار بازتابنده است، مانند یک آینه، و نوری که از سطح منعکس می‌شود، نیرویی ایجاد می‌کند.
در سال 2018، پراش به‌عنوان یک مکانیسم رانش بادبان خورشیدی با مزیت اتلاف گرمای کمتر پیشنهاد شد.
آکِـنینی ناگیشوِر رائو (؛ – ) یک هنرپیشه و تهیه‌کننده فیلم مشهور اهل هند بود که بیشتر در صنعت سینمای تالیوود فعالیت داشت.
وی بابت فعالیت‌های هنری و حرفه‌ای‌اش، برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن میان، می‌توان به پادما شری، جایزه ملی فیلم، جایزه فیلم‌فیر جنوب و جایزه ناندی اشاره کرد.
او در فیلم دوداس بازی کرده‌است.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که آکنینی ناگیشور رائو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
آدام الیوت (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، انیماتور، فیلم‌نامه‌نویس، و سخنران انگیزشی اهل استرالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "مری و مکس" اشاره نمود.
جک جب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استیونج، و باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال استیونج، و تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ۱۶سال و زیر ۱۷ سال انگلستان بازی کرده‌است.
مارک فراست (؛ زادهٔ ) یک رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "توئین پیکس"، "بهترین بازی دنیا"، "چهار شگفت‌انگیز"، " "، "مرد شش‌میلیون‌دلاری" و "ایکوالایزر" اشاره کرد.
آلف جفریز (؛ 9 February 1922 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال آکسفورد سیتی، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، و باشگاه فوتبال بنبری یونایتد اشاره کرد.
دیوید همیلتون (؛ – ) یک کارگردان فیلم، عکاس و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"تابستانی در سن-تروپه"» اشاره نمود.
آنتونی جفری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال بورم‌وود، باشگاه فوتبال بورم‌وود، باشگاه فوتبال ولینگ یونایتد، باشگاه فوتبال کونکورد رانجرز، باشگاه فوتبال بورم‌وود، باشگاه فوتبال بورم‌وود، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، و باشگاه فوتبال بورم‌وود اشاره کرد.
تقسیم شمال-جنوب () تقسیم جهان به شمال و جنوب است که به طور گسترده به عنوان تقسیم‌بندی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در نظر گرفته می‌شود. عموماً کشورهای آمریکا، کانادا، اروپا، کشورهای توسعه‌یافته آسیا ( گروه ببرهای آسیایی، هنگ‌کنگ، سنگاپور، کره‌جنوبی و تایوان ) و همچنین استرالیا و نیوزیلند کشورهای جهان شمال به حساب می‌آیند. شمالی‌ها همگی عضو گروه هشت هستند و چهار عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل متحد از ۵ عضو نیز شمالی هستند. در مقابل آن، جهان جنوب (یعنی آفریقا و آمریکای لاتین و کشورهای در حال توسعه در آسیا) وجود دارد.
ویلیام جفری (؛ زادهٔ ۱۸۶۸) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال گینزبورو ترینیتی، و باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون اشاره کرد.
آرام‌اس لوسیتانیا () یک کشتی اقیانوس‌پیمای بریتانیایی و به‌طور خلاصه بزرگترین کشتی مسافربری جهان در زمان خود بود. این کشتی در ۷ آوریل سال ۱۹۱۵ توسط یک یوبوت آلمانی در ۱۱ مایلی (۱۸ کیلومتری) سواحل جنوبی ایرلند غرق شد. غرق شدن آرام‌اس لوسیتانیا از عوامل اعلان جنگ ایالات متحده آمریکا به آلمان در سال ۱۹۱۷ بود.
لوسیتانیا در اثر برخورد با زیر دریایی آلمانی طی ۱۸ دقیقه غرق شد و ۱۱۹۸ مسافر از کل ۱۹۵۹ مسافر آن کشته شدند.
مهین تجدد (زادنام مهین جهانبگلو; زاده - درگذشته ۱۱ آذر ۱۳۸۰) نمایش‌نامه‌نویس و مدرس تئاتر اهل ایران بود.
از جمله نویسندگان نسل اول نمایش‌نامه‌نویسان زن ایران در اواخر دهه ۱۳۴۰ و دهه ۱۳۵۰ محسوب می‌شد.
در نمایش‌نامه‌هایش آیین‌های کهن ایرانی را با زبانی غیرمعاصر و با بهره‌گیری از داستان‌های کهن بازگو کرده و ساختار نمایش‌نامه را بر همان مبنای روایت‌های کهن بنا گذاشته‌است.
از مولاناپژوهانی بوده که از استادانی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، محمد معین، ذبیح‌الله صفا و… بهره برده بود.
در سال ۱۳۴۴ با مدرک دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. وی سال‌ها استاد دانشگاه بوده‌است. آثار وی بیشتر آن‌هایی بر سر زبان‌ها افتاده‌است که در جشن هنر و با کارگردانی آربی اوانسیان و پیتر بروک به اجرا درآمده و سپس چاپ هم شده‌اند. آثاری همچون ویس و رامین، سواری درآمد رویش سرخ و مویش سرخ و…
در بین سال‌های ۱۳۴۵–۱۳۴۷ نمایش‌نامه‌های فور ریو، کنار جاده، تولد و دیدار را نوشت، که به کارگردانی عزت‌الله انتظامی در تلویزیون حبیب ثابت به‌شکل زنده اجرا شدند. در سال‌های ۵۰–۱۳۴۸ در مدرسه عالی سینما و تلویزیون به تدریس پرداخت.
در سال ۱۳۴۹ نمایشنامه ویس و رامین وی به کارگردانی آربی اوانسیان به عنوان برنامه افتتاحیه سومین جشن هنر شیراز در تخت جمشید اجرا شد. این نمایشنامه برنده جایزه سوم مسابقه نمایشنامه نویسی رادیو و تلویزیون ملی ایران شد و در سال ۱۳۴۹ توسط انتشارات سازمان جشن هنر به چاپ رسید.
در سال ۱۳۵۰ حاصل پژوهش‌های خود را در باب اصوات اوستایی در نمایش‌نامهٔ ارگاست به کارگردانی پیتر بروک عرضه کرد که در جشن هنر شیراز اجرا شد.
در سال ۱۳۵۰ کتاب «تراژدی آفرینش» را نگاشت که توسط انتشارات جشن هنر چاپ شد. در سال ۱۳۵۱ به دعوت مرکز بین‌المللی پژوهش‌های تئاتری به سرپرستی پیتر بروک تائتر ملل به سرپرستی ژان لویی بارو و گروه پژوهش‌های موسیقی به سرپرستی پیر شفر در پاریس اموات اوستایی را ارائه کرد. قطعه‌ای از این برنامه به‌عنوان برجستهٔ سال انتخاب شد.
در سال ۱۳۵۱ به دعوت ایو ملک در پاریس اموات اوستایی را ارائه کرد. در نگارش فیلمنامه مغول‌ها به کارگردانی پرویز کیمیاوی شرکت جست و در جشن هنر شیراز پروهش‌های اصوات اوستایی را ارائه داد.
در سال‌های ۵۵ـ۱۳۵۱ در دانشگاه تهران به تدریس زمینه‌های دراماتیک در ادبیات فارسی پرداخت.
در ۱۳۵۲ کتاب سماع در سلسدبند مو توسط انتشارات جشن هنر به چاپ رسانید و و پژوهش در اوزان غزل‌های مولانا را در جشن هنر اجرا کرد.
در سال ۱۳۵۳ در بزرگداشت هفتصمدین سال مولانا در قونیه شرکت کرد با گروه تئاتری پنجاب در هند به دعوت یونسکو همکاری نمود و متن اجرایی کالیگولا به کارگردانی آربی اوانسیان را تنظیم کرد که در جشن هنر شیراز و تئاتر شهر به اجرا درآمد.
در سال ۱۳۵۳ با همکاری آربی آوانسیان نمایش‌نامهٔ ایولوف کوچولو، از هنریک ایبسن، را ترجمه کرد که در تئاتر شهر اجرا شد.
در ۱۳۵۴ نیز نمایش‌نامهٔ مانی را نگاشت که به کارگردانی شهرو خردمند در فرهنگسرای نیاوران اجرا شد.
در سال ۱۳۵۵ نمایشنامه سواری درآمد را نگاشت که به کارگردانی آربی اوانسیان در جشن هنر شیراز و در سال ۱۳۵۷ در چهارمین تئاتر ملل (کاراکاس ونزوئلا و تئاتر لاماما (نیویورک ایالات متحده آمریکا) اجرا شد.
در ۱۳۷۰ به معرفی و ترجمه به زبان فرانسه صد غزل از دیوان شمس تبریزی پرداخت که با همکاری ژان کلود کریر و نهال تجدد در پاریس توسط فرانسه انتشارت گالیمار چاپ شد.
در ۱۳۷۲ همچنین افسانه‌های ایران باستان را بر اساس نظامی فردوسی و مولانا تدوین کرد که در پاریس توسط انتشارات گروند چاپ شد.
مهین تجدد در ۱۱ آذر ۱۳۸۰ در پاریس درگذشت.
Paris. 1991.
نوامبر () یک فیلم به کارگردانی رینر سارنت است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمان پرفروش رهپا نوشته اندروس کیویرا است.
رینر سارنت (؛ زادهٔ ) نویسنده و کارگردان اهل استونی است.