moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پس از آن‌که وشمگیر از معرکهٔ جنگ گریخت، به طبرستان رفت تا پس از تجدید قوا به ری بازگردد. وی ابتدا به قلعه‌ای در لاریجان گریخته و پس از ده روز، در ۲۸ ربیع‌الآخر، به مصلی آمل رفت. حسن بن فیروزان، که پسر عموی ماکان بود، به همراه عدهٔ دیگری وشمگیر را عامل قتل ماکان خوانده و از پذیرفتن وی امتناع کردند. وشمگیر نیز در پاسخ شیرج بن لیلی را به ساری فرستاد و پس از فرار حسن فیروزان به گرگان وشمگیر به این شهر رفته و حسن فیروزان را ناگزیر به عراق عجم کشاندند. حسن فیروزان در عراق به ابوعلی چغانی پیوست و او را تحریک کرد تا به گرگان لشکر کشد. در سال ۳۳۱ هجری قمری، با لشکرکشی چغانی به گرگان، وشمگیر به ساری عقب‌نشینی کرد و در ناحیه‌ای به نام «وِلَه‌جوی» دو لشکر با همدیگر جنگیدند و چغانی هم ساری را چندین ماه در محاصره قرار داد و «مزدورگیل»، از سرداران وشمگیر، را کشت ولی با رسیدن فصل زمستان و شنیدن خبر مرگ امیر سامانی، دو گروه متخاصم تصمیم به صلح گرفتند و وشمگیر فرزند خود، سالار بن وشمگیر، را به عنوان گروگان به چغانی سپرده و خطبه به نام امیر سامانی کرد. پس از این ماجرا ابوعلی چغانی به همراه حسن فیروزان و سالار بن وشمگیر به سمت خراسان روانه شد و نیروی زیاریان رو به سستی نهاد.
با مرگ امیر نصر دوم سامانی در بخارا، حسن فیروزان، که از اتفاقات پیش‌آمده ناراضی بود، فرصت را غنیمت شمرد و با غارت تجهیزات و وسایل ابوعلی به همراه سالار بن وشمگیر به گرگان رفت و گرگان، دامغان و سمنان را فتح کرد. از طرفی وشمگیر از بازگشت ابوعلی چغانی بهره بُرد و توانست بار دیگر شهر ری را فتح نماید و طبرستان را به اسپاهی سپرده و خود به ری رفت. بدین ترتیب حسن فیروزان و وشمگیر متحد شدند و سالار نزد پدرش بازگشت.
پس از نبرد ری که منجر به قتل ماکان و شکست وشمگیر شد، به تدریج قدرت سیاسی و نظامی زیاریان به سواحل دریای خزر محدود شد و وشمگیر به عاملی از طرف سامانیان بدل شد. او برای حفظ قدرتش در برابر دشمنانی مانند حسن فیروزان و بوییان مجبور بود به چنین چیزی تن بدهد. وشمگیر خیلی زود تبعیت از سامانیان را پذیرفت. سامانیان هم که به دنبال حکومتی برای حایل قرار دادن بین خود و بوییان می‌گشت، کم‌کم مایل به همکاری با او شده و به حمایت از او پرداخت.
بوییان با سماجت برای تسخیر سرزمین‌های اندک وشمگیر می‌جنگیدند و وشمگیر جنگ‌های بسیاری با بوییان داشت که بیشتر حالت دفاعی و حفظ حدود پایتختش را داشتند، بر این اساس او تا پایان زندگیش در حال دفاع در برابر بوییان بود و طبرستان و گرگان بارها بین این دو دست به دست شد. وشمگیر در آینده برای در امان ماندن از این جنگ‌ها حتی حاضر شد با خلیفه القاهربالله رابطه برقرار کند. او به واسطهٔ سامانیان از خلیفه خواست که وساطت نموده و از بوییان بخواهد که از تعرض به سرزمین‌هایش دست بردارند.
در پایان رمضان سال ۳۳۱ هجری قمری، رکن‌الدوله حسن بویه بار دیگر از اصفهان به قزوین رفت و قصد کرد تا با استفاده از ضعف وشمگیر، ری را تسخیر نماید. وشمگیر که توان مقابله با بوییان را نداشت، دوباره به سمت طبرستان گریخت. چند تن از سردارانش به نام‌های «شیرمردی» و «کوری گیر بن سررزم» به لشکر بوییان پیوستند و حسن بویه با اعمال شکنجه از عمال وشمگیر مال طلب کرد. از این جمله افراد نام «ابوعلی کاتب»، «احمد بن محمد العمری»، «ابوعمرو زریزادی» و «ابوالحسن مامطیری» در تاریخ آمده‌است. همچنین گفته‌اند ابوالحسن مامطیری از خواجه‌های وشمگیر بود که خزانه‌دار وی نیز بود. او پس از شکنجه‌های فراوان تمام اموال خود را به بوییان داد ولی حاضر نشد هیچ چیزی از اموال وشمگیر را به آن‌ها بدهد.
وشمگیر پس از بازگشت به آمل، قاصدی به نام «بنمان بن الحسن» را نزد حسن فیروزان فرستاده و از وی خواست که بیوهٔ ماکان، میجام، را برایش بفرستد که فیروزان امتناع کرده و بار دیگر شورش کرد. فیروزان و وشمگیر بار دیگر به مبارزه پرداختند و «محمد بن وهری» و «اسماعیل بن مردوچین» از لشکر وشمگیر به حسن فیروزان پیوستند.
وشمگیر در این شرایط تنها راه چاره را پناه به دربار سامانی دید. از طریق جبال قارن نزد اسپهبد شهریار بن شروین، فرمانروای باوندیان، رفت و سپس با خانواده و متعلقات خود به سمت بخارا حرکت کرد. در راه با ابوعلی چغانی برخورد کرد و چغانی که مأمور فتح ری شده‌بود به راه خود ادامه داد و او را به بخارا، پایتخت سامانیان، گسیل داشت؛ ولی خود چغانی در نزدیکی ری با خیانت یارانش روبرو شده و گریخت.
در این هنگام حسن فیروزان و حسن بویی متحد شده و یکی از دختران حسن فیروزان با حسن بویی ازدواج نمود که فخرالدوله دیلمی حاصل این ازدواج بوده‌است. اسفاهی، دوست و جانشین وشمگیر، به قلعهٔ کهرود گریخت و در شهر آمل علیه عاملان زیاری شورش شد و مردم عده‌ای از بزرگان و اشراف را کشتند و «جعفر ابن البنان» را دار زدند. همچنین تعصباتشان علیه قمی‌ها باعث کشتار بسیاری از آنان گشت. حسن فیروزان پس از رسیدن به آمل اسفاهی را شکست داده و پس از کشتنش، اموال او را به قلعهٔ خود در دیلم منتقل کرد.
در سال ۳۳۳ قمری نوح بن نصر، امیر جدید سامانیان، در بخارا از وشمگیر استقبال کرده و وشمگیر برای تجدید قوا مدتی در آنجا ماند. در همین سال، نوح سامانی یکی از سرداران تُرک خود به نام «منصور بن قراتکین» را با وشمگیر همراه کرد تا با سی هزار نفر بتواند دروازهٔ گرگان را بگشاید. ابوعلی چغانی که به نیشابور رفته بود نیز در این زمان دستور یافت که به کمک قراتکین برود. حسن فیروزان ابتدا چنین نشان داد که قصد مقاومت در گرگان را دارد ولی نهایتاً به ساری گریخت و تمام جاده‌ها و پل‌های مسیرش را تخریب کرد. وشمگیر از مسیر دیگری وی را تعقیب کرده و تا چالوس به دنبالش رفت ولی او به دیلم رفت و منصور قراتکین از وشمگیر برای این حمله مال طلب کرد. وشمگیر به آمل رفت و مبلغ درخواستی را بین مردم تقسیم کرد و عده‌ای از فضلای شهر را مأمور کرد تا سهم هر فرد را از خودش بستانند. علی‌رغم بازگشت قراتکین به بخارا، ابوعلی چغانی ری را فتح کرد و تا ناحیهٔ جبال پیش رفت. در این هنگام نوح سامانی به شکلی ناگهانی چغانی را عزل کرده و مقامش را به ابراهیم بن سیمجور بخشید. ابوعلی چغانی از این عمل آزرده شد و به دربار بوییان رفت و در آنجا با استقبال حسن بویه مواجه گردید.
حسن فیروزان به دیلم گریخت و وشمگیر دوباره به او حمله کرد. حسن فیروزان شهری به نام «دولادار» در کنار ساحل ساخت و پشت دیوارهای آن پناه گرفت. وشمگیر با اسب به دریا زد و با دور زدن دیوار به او تاخت و «ابوالقاسم بن الحسن الشعرایی»، از یاران فیروزان، را گرفته و گردن زد. حسن فیروزان دوباره گریخت و نزد ماناد بن جستان، حاکم جستانیان، پناه گرفت. وشمگیر به آمل عقب نشست و حسن فیروزان بار دیگر پیشروی کرده و در رویان نزد استندار پناه گرفت. وشمگیر به رویان حمله کرده و آن‌ها را مجدداً شکست داد. حسن فیروزان باز هم گریخت و به استرآباد رسید و با قبیله‌اش در قلعهٔ گچین ساکن شد و اینچنین وشمگیر نیز به گرگان آمد.
با فتح بغداد توسط آل‌بویه در سال ۳۳۴ هجری قمری و همراهی خلیفهٔ عباسی با آنان، برادران بویه به اقتدار بیشتری دست یافتند و معزالدین، برادر کوچک‌تر آل‌بویه، پس از تثبیت قدرت خود در دستگاه خلافت، به پشتیبانی مالی و نظامی رکن‌الدوله حسن پرداخت؛ فلذا امید و امکان وشمگیر برای غلبه بر برادران بویی از بین رفت. آن‌ها در سال ۳۳۵ هجری قمری به ری و سراسر جبال چیره شدند و در سال ۳۳۶ هجری قمری با کمک حسن فیروزان به گرگان لشکرکشی کردند و سپاهیان وشمگیر به دشمن پیوستند و شهر را به آل بویه تقدیم نمودند. وشمگیر نیز برای بار دوم به خراسان و شهر اسفراین رفته و گرگان در اختیار حسن فیروزان درآمد. خیانت ارتش وشمگیر به او دو بار پیاپی در در سال‌های ۳۳۵ و ۳۳۶ هجری قمری اتفاق افتاد که دلیلش شاید خستگی سربازان از نبردهای متوالی یا ضعیف شمردن فرمانده‌شان بوده‌باشد.
بنابر گزارش ابن اثیر در سال ۳۳۶ هجری وشمگیر به همراه منصور قراتکین مأمور سرکوب شورش «ابومنصور محمد بن عبدالرزاق»، حاکم طوس و نیشابور، شد. سپاه سامانی موفق به فتح طوس شد و ابومنصور به گرگان عقب‌نشینی کرد و نزد بوییان پناهنده شد. در این هنگام دیسم کُرد به دست مسافریان به زندان افتاده بود و درون خاندان مسافری رقابتی برای حکومت بر آذربایجان شکل گرفته بود. آل‌بویه از این فرصت استفاده کردند و ابومنصور را به عنوان حاکم آذربایجان در آن نواحی مستقر کردند. مسافریان نیز دیسم کرد را آزاد کردند تا با ابومنصور مقابله کند، اما وی موفق به این کار نشد و شکست خورد. بدین ترتیب آذربایجان تحت سلطه بوییان درآمد.
از طرف دیگر در سال ۳۳۷ هجری قمری نوح سامانی بار دیگر به منصور بن قراتکین فرمان داد تا پس از آرام کردن شورش‌های انجام گرفته در نیشابور، به گرگان نیز یورش بَرَد. وشمگیر در این هنگام توانست یکی از فرزندان حسن فیروزان را گروگان گرفته و او را وادار به صلح کند؛ اما در این زمان کدورتی که بین امیر نوح سامانی و منصور قراتکین پیش آمد باعث شد که او گروگانی که نزدش بود را به پدرش بازگرداند و به نیشابور برگردد. وشمگیر به گرگان رفت و حسن فیروزان در ولایت زوزن ماند. در این هنگام حسن بویه به سمت گرگان لشکر آراست و وشمگیر به چالوس گریخت. حسن بویی هم به چالوس رفت و وشمگیر به دیلم پناه برد. در ابتدا دیلمیان از ترس آل بویه به او پناه ندادند. وشمگیر نزد حسین الثائر، حاکم علویان زیدی در هوسم،الثائر وقتی وشمگیر به خراسان رفت و حسن فیروزان به کمک آل بویه حاکم طبرستان شده بود، به کمک استندار (حاکم پادوسپانیان) چالوس را گرفته و در آمل ساکن شد و آل بویه ابن عمید، وزیر معروف خود، را برای نبرد با او فرستادند ولی میان او و استندار اختلافاتی رخ داد که مجبور شد عقب‌نشینی کرده و به دیلم بازگردد. پناه برد و دیلمی‌ها به خاطر الثائر پناهش دادند. حسن بویه زمانی که در حال تعقیب و گریز وشمگیر بود، خبر مرگ برادرش، علی بویه، را شنید و از آنجا که می‌دانست لشکریان احتمالاً علیه فرزند او، عضدالدوله دیلمی، شورش می‌کنند، به سمت فارس بازگشت.
منصور قراتکین از غیبت حسن بویه بهره بُرد و به ری، کرمانشاه و از جنوب تا اصفهان حمله کرد و پس از انتخاب والی در آن مناطق به نیشابور بازگشت اما مدتی نگذشت که در آنجا درگذشت. مردم بسیاری حول وشمگیر و الثائر جمع شدند و مردم طبرستان به آن‌ها روی آوردند. پس از بازگشت حسن بویی، وشمگیر در سال ۳۳۸ قمری با الثائر از گیلان به طبرستان آمده و آمل را به او سپرد و خود با سپاهش به گرگان رفت. اندکی بعد وشمگیر، برخلاف پیمان خود با الثائر، به نام نوح سامانی خطبه خواند و شیرج بن لیلی و وردانشاه را به آمل فرستاد تا الثائر را بیرون کنند. بدین ترتیب سپاهیان وشمگیر نزدیکان الثائر را کشتند و «محمد بن وهری یا دهری»، از معتمدان الثائر بود، با آنان متحد شد و الثائر پیش از نبرد به دیلم فرار کرد.
رکن‌الدوله حسن بویی مجدداً از شیراز به ری بازگشت و به وشمگیر حمله کرده و وشمگیر از راه ابیورد به دربار سامانیان بازگشت. نوح سامانی این بار ابوعلی چغانی را دوباره در سال ۳۴۰ هجری قمری سپهسالار خراسان نامید و دو سال بعد به جنگ حسن بویه در ری فرستاد. چغانی با حسن بویه صلح کرد و قراری تعیین شد تا بوییان در ازای حکومت بر ری، هر سال دویست هزار دینار به بخارا بفرستند. امیر سامانی و وشمگیر از این صلح‌نامه رضایت نیافتند و چغانی از منصبش عزل شد.
در ۳۴۱ هجری، الثائر علوی با حسن بویه متحد شده و حکم طبرستان را از وی دریافت کرده و در آمل مستقر شد و فرزندانش، زید و رضا، را به ساری فرستاد ولی نتوانست این شهرها را حفظ کند و وشمگیر سریعاً او را از آمل بیرون کرده و پسرانش را گروگان گرفت. الثائر برای آزادی فرزندانش مکاتبه کرده و توانست یکی از آنان را آزاد کند. در سال ۳۴۲، هنگامی که وشمگیر عازم نبرد با حسن بویه بود، الثائر را در طبرستان به حضور پذیرفت و فرزند دیگر وی را نیز آزاد نمود.
ابوعلی چغانی، به بهانه عزل شدن از سپهسالاری سامانیان، به حسن بویه پیوست و در سال ۳۴۳ هجری قمری با هم از دو سمت به طبرستان تاختند تا وشمگیر دوباره ناگریز به مشهد برود. حسن بویه در این زمان از خلیفهٔ عباسی منشور امارت خراسان را خواست و منشور را به نام چغانی نوشتند.
با مرگ امیر نوح دوم سامانی در سال ۳۴۳، فرزند او، عبدالملک بن نوح، بر مسند سامانیان تکیه زد. در همین زمان ابوعلی چغانی که به تازگی امارت خراسان را از خلیفه گرفته بود، وفات یافت. در زمان فرمانروایی عبدالملک سامانی، وشمگیر توانست طبرستان و گرگان را فتح کرده و مدت شش سال را به آرامی حکومت کند.
در سال ۳۴۴ هجری رکن الدوله بویی و عبدالملک سامانی صلح کردند که به موجب آن رکن الدوله متعهد شد تا به سرزمین زیاریان در طبرستان تجاوز نکند. با این حال این صلح دیری نپایید و در سال ۳۴۷ هجری، وشمگیر موفق شد برای مدت کوتاهی پایتخت رکن الدوله، شهرری، را تصرف کند. در مقابل رکن الدوله نیز دو سال بعد برای مدت کوتاهی گرگان را فتح کرد.
پس از مرگ عبدالملک سامانی در ۳۵۰ هجری و بروز اختلاف بر جانشینی وی، ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، که پیشتر مجدداً از بوییان روگردانده و به نزد سامانیان رفته بود و به مقام سپهسالاری خراسان رسیده بود، بار دیگر علیه سامانیان شورش کرد. وی ابتدا به مرو رفت و به سپاهیان خود اجازهٔ غارت داد، سپس به نسا و باورد روی آورد و دیلمی‌ها را برای تسخیر گرگان ترغیب نمود. وشمگیر در این زمان طبیب ابومنصور را بفریفت و با خوراندن زهر به او موجب ضعفش شد. ابومنصور بدین طریق در نبرد با ارتش سامانی شکست خورد و نهایتاً کشته شد. خواجه نظام الملک روایت متفاوتی دارد که مطابق آن وشمگیر و «ابوالحسن سیمجور» توسط منصور بن نوح مأمور سرکوب ابومنصور شدند و در نبردی که رخ داد، وشمگیر سپاهیان ابومنصور را شکست داده و سرش را برای امیر سامانی فرستاد.
در سال ۳۵۱ یا ۳۵۵ هجری قمری حسن بویه برای چندمین بار با سه هزار نفر به طبرستان یورش بُرد. این بار وشمگیر به گیلان رفت و با سر و سامان دادن لشکریانش توانست دوباره طبرستان و گرگان را فتح کند.
«لنگر پسر وشمگیر»برای آشنایی با او به بخش خانواده رجوع شود. در این دوره از جانب پدرش در گیلان امارت داشت؛ او با مرگ «سیاه گیل بن هروسندان»، پسردایی وشمگیر، دست به گسترش قلمروش زد و حسین الثائرابوالقاسم حسین بن جعفر الثائر فی الله، رهبر وقت علویان گیلان، که در ۳۵۱ هجری به جای ابوالفضل الثائر داعی علویان گیلان شده بود. را اسیر کرده و پس از کور کردنش، نزد پدر فرستاد و وشمگیر او را زندانی ساخت. گویا این اواخر یکی از غلامان حسین الثائر هم علیه فرزندان او شوریده بود و دیلمیان خانهٔ الثائر را تاراج کرده بودند.
حسن بویه پس از این اتفاق شخصی به نام «ابومحمد الحسن الناصر» را به مبارزه علیه لنگر فراخواند. لشکریان ابومحمد توانستند هوسم را فتح کرده و در ۳۵۳ هجری قمری لنگر را در یک نبرد بکشند.
زیدیان شمال ایران به دو دسته قاسمیه و ناصریه تقسیم می‌شدند. زیدیان طبرستان و دیلم اغلب "قاسمی" و گیل‌ها "ناصری" بودند. وجود دو مکتب مختلف زیدی در گیلان و رقابت‌های سنتی مردمان این ناحیه اختلافاتی را در پی داشت. «ابوعبدالله المهدی الدین الله زیدی» یکی از ائمه قاسمیه که در هوسم (مرکز ناصری‌های گیل) حکومت یافت، در اواسط قرن چهارم توانست این اختلاف را کاهش داده و میان دو مذهب اعلام تساوی کند. وی مورد احترام احمد بویی بود؛ چنانچه به عنوان نقیب علویان با امتیاز مهم نپوشیدن جامهٔ رسمی سیاه و عدم حضور در دربار خلیفه، تعیین شد و حتی احمد او را «امام» خود می‌خواند.
ابوعبدالله المهدی توانست حمایت مردمان گیلان و دیلمان را جلب کرده و در سال‌های ۳۵۵ و ۳۵۶ هجری قمری با صدور حکم جهاد علیه وشمگیر و کشیدن مردم عراق به این معرکه، منطقهٔ گیلان را از نفوذ زیاریان بیرون بکشد. او حتی حکومت بر طبرستان را نیز در سر داشت که موفق بدین عمل نشد. زیدیان طبرستان و گیلان پس از او به تساوی مذهبی میان قاسمیه و ناصریه معتقد بودند.
وشمگیر طبرستان را فتح کرد ولی هنوز نتوانسته‌بود ری را به قلمرو خود منضم نماید. بزرگ‌ترین مانع او برای این کار حسن بویی بود. با مرگ عبدالملک در شوال ۳۵۰ هجری قمری، منصور یکم بر تخت سامانیان نشست. وشمگیر در این زمان شکایت‌نامه‌هایی علیه آل بویه برای وی می‌فرستد. از طرفی با فتح کرمان توسط یکی از پسران بویه، حاکم پیشین آن شهرابوعلی بن الیاس با رفتن به بخارا، امیر سامانی را تحریک به مبارزه علیه آل بویه نمود. سرانجام امیر سامانی، با لشکری که مرکب از چند سردار بود، تصمیم گرفت به ری حمله کند و از وشمگیر دعوت به همکاری کرد. وشمگیر فرماندهی لشکری که منصور گسیل داشته بود را برعهده گرفت. در جبههٔ مقابل نیز حسن بویه از دیگر بزرگان خاندان بویه کمک خواست و خود، اهل و عیالش را به اصفهان فرستاد. عضدالدوله دیلمی از کرمان به سوی خراسان حرکت کرد و در عقب لشکر سامانی به سمت ری رفت. وشمگیر نیز این هنگام در گرگان لشکرش را آمادهٔ نبرد می‌کرد. او در این هنگام نامه‌ای توهین‌آمیز به رکن‌الدوله نوشت که مورد شماتت بعضی مؤلفین قرار گرفته‌است.
در سال ۳۵۷ هجری، درست زمانی که سپاه سامانی برای عملیات مشترک علیه رکن الدوله به گرگان رسیده بود، وشمگیر درگذشت.
روایت مرگ وشمگیر چنین است که در روز ۱ محرم سال ۳۵۷ هجری قمری عده‌ای از منجمان او را از سوار بر اسب شدن منع کردند. او آن روز هنگام نماز پیشین برای دیدن هدایای ارسالی توسط امیر سامانی رفته بود که اسبی زیبا را یافته و هوس کرد سوار آن شود. او هنگام تاختن با اسب، در یک نیزار با گرازی زخمی مواجه شد؛ آن گراز به اسب حمله کرد و وشمگیر با سر به زمین افتاد و درگذشت.
ملا شیخ علی گیلانی در کتاب "تاریخ مازندران" خود پیش‌بینی مرگ وشمگیر را به کوشیار گیلانی، منجم و ریاضیدان دربار زیاری و متوفی ۴۰۰ هجری، منسوب کرده. اگر این ادعا صحیح باشد، کوشیار می‌بایست در آن زمان ۲۰ تا ۳۰ ساله بوده باشد. ابن عمید، وزیر دربار بوییان، در گزارش مرگ وشمگیر نوشته‌است: .
ابن مسکویه، ابن اسفندیار، مرعشی، خواندمیر و ابن اثیر این رخداد را در یکم محرم ۳۵۷ گزارش کردند و میرخواند و گردیزی ۳۵۶ هجری قمری را زمان وفات وشمگیر می‌دانند. این نکته را هم یادآور می‌شویم که این واقعه در تقویم میلادی برابر دسامبر سال ۹۶۷ خواهد بود.
وشمگیر با دختر یکی از حکام کهستان ازدواج کرده‌بود. همچنین او دختر اسپهبد شروین، از دودمان باوندیان، را هم به ازدواج خود درآورد. وشمگیر سه یا چهار پسر داشت؛ و این اختلاف از آنجاست که بعضی از مورخان سالار را همان لنگر می‌دانند. لنگر همان فرزند وشمگیر است که به حکومت گیلان منصوب شده‌بود. دو پسر دیگر او به ترتیب بیستون و قابوس بودند.
«ابوعبدالله حسین قمی» ملقب به عمید نخستین وزیر وشمگیر بود که در زمان حکومت مرداویج، در ری نزد او بود و کارهای دربارش را انجام داده و مراسلات و دستورهای مرداویج را انجام می‌داد. عمید پس از مدتی وزیر مرداویج شد. پس از قتل مرداویج، وشمگیر «عبدالله ابن وهبان قصبانی» را به وزارت نشاند و عمید از زیاریان جدا شد. وشمگیر به دلیل وفاداری و کاردانی ابن وهبان، او را وزیر کرد، ولی در طول حکومتش اقدامات یا خدماتی از ابن وهبان ثبت نشده؛ گویا وی در این دوران فقط به حل مشکلات مملکت و نامه‌نگاری سرگرم بوده‌است.
دربارهٔ مذهب وشمگیر در منابع اولیه اختلافاتی وجود دارد و اطلاع صریحی از دینش وجود ندارد. «برتلس» او را زرتشتی دانسته‌است. براساس این حکایت که ابن جعد اولین بار وشمگیر را همراه کشاورزان در حال کاشتن برنج دیده‌است، برتلس نوشت: «این رسم زرتشتیان بود که هر سال روزی را به تخم پراکندن با کشاورزان بگذرانند» و «مادلونگ» به پایبندی دیلمی‌ها به اعتقادات زیدی اشاره دارد. حک شدن شهادتین و آیهٔ قرآن بر سکه‌های وشمگیر که در سال ۳۴۷ قمری ضرب شده نیز، نشان دهندهٔ اعتقادات اسلامی وشمگیر است. به نظر «محمدعلی مفرد» هم انتقاد وشمگیر از مرداویج به خاطر تبعیت از خلفای عباسی و رواج روزافزون تشیع در گیلان آن روزها این احتمال را به وجود آورده که زیاریان در ابتدا شیعهٔ زیدی بوده‌اند. با این حال وشمگیر پس از رسیدن به تاج و تخت، واقع‌بینانه حاضر به اطاعت از خلیفه شده و حتی در سکه‌ها از او نام می‌برد.
گویا او بر اساس عقیده‌های شیعی حکومت عباسی را مشروع نمی‌دانست؛ چنانچه با فرزندان ناصر کبیر نزدیک بود و «ابوجعفر محمد بن احمد ناصر» را به عنوان حاکم شرع در آمل منصوب نمود. حتی احتمال داده‌اند که خلیفه به همین جهت با او دشمنی می‌ورزید و بقیه را علیه او تحریک می‌کرد. وشمگیر از مرداویج متعصب‌تر بوده و فقط به اصرار اطرافیان حاضر شد لباس سیاه بپوشد و سکه به نام خلیفه بزند.
در روابط وی با علویان هم اطلاعات چندانی نیست. او با ثائربالله علوی پیمان بست و سپس این پیمان را برهم زد، همچنین حل مشکلات و مسائل مردم آمل را به یک علوی سپرد و از سویی در اواخر حکومتش یک زیدی، با نام ابوعبدالله داعی، علیه او شورید که گویا ظاهر دین را شدیداً رعایت می‌کرد و این می‌تواند نشان دهندهٔ عمل نکردن وشمگیر به ظاهر دین باشد. با این حال هیچ‌کدام از منابع تاریخی کاری که مخالف دین باشد، را از وشمگیر گزارش نکرده‌اند، البته شاید هم دلیلش مقیدتر بودن او نسبت به مرداویج باشد.
وشمگیر برخلاف مرداویج به تاریخ علاقهٔ چندانی نداشت و در پی بازسازی عظمت ساسانیان نبود. گویا ایران‌دوستی تنها عنصری برای آغاز به کار زیاریان بود و پس از آن امرای زیاری توجهی بدان نداشتند. وشمگیر و فرزندانش افکار بلند پروازانهٔ مشابه مرداویج را نداشتند و واقع‌بین و قانع بودند. از وقتی وشمگیر به نام دیگر شاهان سکه زد و خطبه خواند، قدرتی برای رسیدن به افکار مشابه برادرش نماند و بنابرین ایران‌دوستی را کنار گذاشت؛ چنانچه یکی از شاعران معاصر مرداویج می‌گوید «با مرگ مرداویج آتش مجوسیت خاموش شد.»
وشمگیر به جای ملی‌گرایی ایرانی، قوم‌گرایی، که توجیه‌گر حکومتش بر مردم بود، را تقویت می‌نمود.
آن‌گونه که عمر خیام در کتاب نوروزنامه نوشته، وشمگیر کتابی به نام «شکر» را به زبان طبری دربارهٔ تربیت و شکار باز نوشته بود که امروزه نسخه‌ای از این کتاب باقی نمانده‌است. دربارهٔ این کتاب گفته‌اند: با این که وشمگیر در دوران حکومتش - به موجب جنگ‌های فراوان - وقت فراغت زیادی نداشت، ولی هر زمانی که فارغ از امور مملکتی می‌شد، به شکار می‌پرداخت و در تربیت باز توانایی زیادی داشت.
هنگامی که وشمگیر برای نبرد آخر آماده می‌شد، پسر بزرگش، بیستون یا بهستون، در طبرستان حضور داشت و دیگری، قابوس، همراه وی در اردوگاه بود. بعد از مرگ وشمگیر میان دو پسر بر سر جانشینی اختلاف افتاد. قابوس مورد حمایت سرداران دیلمی، اسپهبد باوندی و حکومت سامانی قرار گرفت و بدین ترتیب با آنان بیعت کرد و با کمک ابوالحسن سیمجور، در گرگان به حکومت نشست. بیستون نیز برای کسب قدرت به سمت خاندان بویه منعطف شده و دخترش را به همسری رکن‌الدوله حسن بویی درآورد. سرانجام این اختلافات با با مرگ بیستون در سال ۳۶۶ هجری قمری پایان پذیرفت و قابوس مستقلاً حاکم گرگان و طبرستان شد. زیاریان پس از وشمگیر قریب به یک قرن به حکومت خویش ادامه دادند، ولی پس از او تنها به عنوان حاکمانی محلی در شمال ایران کنونی، مطرح بودند.
برنامکمصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای applet (منبع) یا اپلت ، یک نرم‌افزار کاربردی کوچک است که در زمینه و متن برنامهٔ دیگری اجرا می‌شود، به‌عنوان مثال در یک جویشگر وب. برنامک معمولاً تابع‌های با حجم کم را انجام می‌دهد که کاربرد مستقل دارند.این نوع برنامه ها کاربرد زیادی ندارد.
اصطلاح اپلت در سال ۱۹۹۳ توسط applescript معرفی شد. کلمهٔ اپلت می‌تواند برای شرح برنامه‌هایی استفاده شود که به‌تنهایی و بدون لینک به شبکه قابل استفاده هستند. از قبیل بسته‌های کامل که با سیستم‌عامل ارائه می‌شوند برای مثال ماشین‌حساب یا یک ویرایشگر متن.
برنامک به‌واسطهٔ چندین خصوصیت یک زیرروال برجسته‌است:
برنامک‌ها برعکس برنامه‌ها نمی‌توانند مستقل اجرا شوند. ساختار برنامک یک رابط گرافیکی قدرتمند است و اغلب با کاربر به صورت فعل و انفعالی در ارتباط است. هرچند آن‌ها از لحاظ امنیت دارای ضعف می‌باشند.
برنامک‌ها در قالبی که توسط برنامهٔ میزبان و از طریق افزونه (پلاگین) است اجرا می‌شوند یا در برنامه‌های کاربردی سیار که بوسیلهٔ مدل برنامه‌نویسی برنامک پشتیبانی می‌شوند اجرا می‌شود.
جاوا اپلت و فیلم‌های فلش نمونه‌هایی از اپلت‌ها هستند. نمونهٔ دیگر اپلت‌ها
Windows Media Player است که برای نشان دادن فایل‌های ویدئویی در اینترنت اکسپلورر و دیگر
جستجوگرهای وب که افزایه (پلاگین) را پشتیبانی می‌کنند مورد استفاده قرار می‌گیرد. بعضی از افزایه‌ها علاوه بر نمایش مدل‌های مختلف سه‌بُعدی در یک جویشگر وب بوسیلهٔ برنامک اجازهٔ چرخاندن مدل و بزرگ‌نمایی آن را به کاربر می‌دهند.
بسیاری از جویشگرها، بازی‌های مبتنی بر برنامک هستند، ولی، برخی برنامه‌های تابعی هستند که احتیاج به نصب دارند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Applet
بویهٔ دیلمی مُکَنّیٰ به ابوشجاع فرزند پناه‌خسرو یک دیلمی بود که در نیمهٔ دوم قرن سوم هجری در گیلان زندگی می‌کرد و گویا شغل ماهی‌گیری داشت. او نسب خود را به شاهان گذشتهٔ ایران به ویژه یزدگرد سوم می‌رساند. فرزندان او علی، حسن و احمد سلسلهٔ آل بویه را پی‌ریزی کردند
گویند به خاطر اینکه فرزندان برومند و شجاعی داشت به او لقب ابوشجاع دادند و او در هوسم (رودسر) زندگی می‌کرد. خاندان بویه در گسترش تشیع در ایران نقش مهمی داشتند.
جاوا اپلت نوعی اپلت در زبان جاوا می‌باشد که جستجوگر را قادر می‌سازد با استفاده از فناوری جاوا تکه برنامه‌های را از اینترنت دانلود کرده و اجرا کنند.
اپلت به صورت کامل پنهان شده‌است درون صفحات وب و در متن و زمینه جستجوگر اجرا می‌شود.
اپلت زیر کلاسی است از کلاس codice_1 که تهیه شده طبق استاندارد واسط میان اپلت و محیط جستجو گرها
چرخه تهیه یک زیر کلاس اپلت codice_2 نامیده می‌شود که باید استفاده شود برای تمامی اپلت‌های که جزء چرخه ساختن جی‌یوای با روش فراخوانی معینی چرخه حیات اپلت را مدیریت می‌کند البته اگر اپلت در صفحات وب بارگذاری شده باشد.
چرخه حیات یک اپلت به‌طور اساسی به چهار متد زیر ساخته می‌شود:
از آنجایی که اپلت‌ها در سمت سرویس گیرنده اجرا می‌شوند محدودیت‌های برای آن‌ها در نظر گرفته شده‌است از جمله این محدودیت ما این است که به منابع سرویس گیرنده دسترسی ندارند و نمی‌توانند فایلی را بخوانند یا بنویسند یا برنامه‌ای را اجرا کنند
اپلت‌ها از سرویس دهنده وب گرفته می‌شوند و جستجوگر آن‌ها را در صفحات وب یا پنجره‌های رابط کاربر با اپلت جاسازی می‌کند.
در مقایسه با صفحات اچ‌تی‌ام‌ال اپلت‌ها می‌توانند رابط گرافیکیقدرتمندتر و پویا تری تولید کنند
جاوا اپلت‌ها دارای مزایای زیر هستند :
جاوا اپلت دارای معایب زیر هم می‌باشد :
مثالِ پیشِ رو، مثالی ساده را نمایش می‌دهد. این برنامه به بسته‌ی codice_4 و ابزار انتزاعی پنجره‌ای (ای‌دبلیوتی) برای تولید خروجی نیازمند است.( که در این مثال پیام «"سلام دنیا»" است.)
// مثالی از اپلت برای برنامه "سلام دنیا".
// این برنامه باید تحت نام "HelloWorld.java" ذخیره شود.
اپلت
ابو منصور سَبُک‌تَگین ملقب به ناصرالدین والدوله یکی از فرمانروایان غزنوی بود که در نیمهٔ دوم قرن چهارم هجری می‌زیست. او یکی از خادمان و مشاوران آلپ‌تگین بود که به مناصب بالا ارتقاء یافته و داماد او شده بود. جانشینان آلپ‌تگین پس از مرگ او (۳۵۲ ه. ق) کاری از پیش نبردند و سبکتکین در سال ۳۶۶ هجری آنان را کنار زده و جایشان را گرفت. از این هنگام بر سرزمین‌های زیر فرمانروایی غزنویان افزوده شد. هر چند که سبک‌تگین پیروزی‌های بسیاری به‌خصوص در سرزمین سند به دست آورد ولی همچنان اطاعت ظاهری خود را نسبت به فرمانروایان سامانی زمان خود ابراز می‌داشت و فرمانروایی مستقل به‌شمار نمی‌آمد. او در سال ۳۸۷ هجری مرد و پسرش اسماعیل را که از دختر آلپ‌تکین بود به جانشینی خود برگزید ولی پسر دیگرش محمود که در خراسان مقام سپه‌سالاری داشت بر برادر چیره شد و به فرمانروایی رسید.
سبکتگین نامی ترکی است به معنی «شاهزاده محبوب».
"SEBÜKTEGIN" "Encyclopædia Iranica". Retrieved 17 August 2014
خاندان سبک‌تگین از اهالی برسخان بودند. در یکی از نبردهای قبایل ترک، سبک‌تگین توسط بختیان اسیر شد و به برده‌فروشی از چاچ فروخته شد. پس از آموزش نظامی در برده‌خانه‌ای در نخشب، در نیشابور به آلپ‌تگین فروخته شد و آلپ‌تگین او را به نگهبانان خود افزود. پس از مرگ آلپ‌تگین در ۳۵۲ قمری، سبک‌تگین غلام ابو اسحاق ابراهیم پسر آلپ‌تگین شد.
پس از مرگ ابواسحاق در ۳۵۵ قمری، بلگاتگین که از فرماندهان ترک و غلامان سابق آلپ‌تگین بود، به فرماندهی برگزیده شد و پس از مرگ او در ۳۶۴ قمری، بوری‌تگین یکی دیگر از غلامان آلپ‌تگین قدرت را به دست گرفت. مردم به دلیل بی‌لیاقتی بوری‌تگین از لویک (که پیش از آلپ‌تگین حاکم غزنه بود) دعوت کردند که دوباره به حکومت برگردد، ولی سبک‌تگین او را دفع کرد و در ۲۷ شعبان ۳۶۶ قمری جانشین بوری‌تگین شد.
سبک‌تگین خود را والی سامانیان می‌دانست و در سکه‌های ضرب شدهٔ او نام امیران سامانی پیش از نام وی آمده‌است. هم‌چنین هنگامی که امیر نوح بن منصور از وی برای دفع شورش فائق و ابوعلی سیمجور کمک خواست، به یاری امیر سامانی شتافت و در ۳۸۴ قمری بر آن‌ها چیره شد. نوح نیز به سبک‌تگین لقب "ناصرالدین والدوله" را داد.
سبک‌تگین اقطاع‌داری را اصلاح کرد و درآمد حاصله را به سپاهیان داد. هم‌چنین به نظر می‌رسد که ایجاد تشکیلاتی دیوانی غزنوی توسط وی انجام شده‌باشد.
سبک‌تگین در ۳۸۷ قمری درگذشت و پسرانش جانشین او شدند. محمود در فرماندهی سپاه نیشابور ماند. نصر به حکومت بست رسید و اسماعیل حاکم غزنه شد.
سریعترین انسان دنیا لقبی‌ست که به رکورددار دو ۱۰۰ متر یا قهرمان دو ۱۰۰ متر دنیا تعلق می‌گیرد.
رکوردار فعلی این ماده و قهرمان المپیک یوسین بولت جامائیکایی با رکورد ۹٫۵۸ ثانیه‌ است که آن را در مسابقات جهانی برلین ۲۰۰۹ به‌جا گذاشت.
تعیین دقیق حداکثر سرعت دوندگانِ دوهای سرعت با تجهیزات امروزی ممکن نیست. در مطالعه‌ای که بر روی مسابقهٔ دنوان بیلی، قهرمان المپیک آتلانتا با درصد خطای ۵ کیلومتر در "ساعت" صورت گرفت، مشخص شد که او به حداکثر سرعت ۴۷٫۵ کیلومتر بر ساعت رسیده بود! این رقم برای بن جانسون، دیگر دوندهٔ کانادایی در المپیک ۱۹۸۸ ۴۲ کیلومتر بر ساعت بود.
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی ماهی جنوب است که به ترتیب درخشندگی مرتب شده‌اند.
بازداشت یا بازداشت موقت یکی از شدیدترین تصمیم‌های مراجع کیفری برای متهم است. این تصمیم قبل از قضاوت دادگاه و بدون اثبات جرمِ متهم صورت می‌گیرد. در واقع، بازداشت بر اساس ادعای ثابت نشده صورت می‌گیرد. در بازداشت موقت آزادی متهم گرفته می‌شود و او را در مکانی که از حقوق و آزادی‌های متعارف برخوردار نباشد، حبس می‌کنند.
کارکرد اصلی آن، جلوگیری از خطرات احتمالیِ ناشی از آزادی متهم و فرار او است و از این نظر، کارکردی مشابه صدور قرار وثیقه، کفالت یا ممنوعیت خروج متهم از حوزه قضایی یا خروج از کشور دارد.
هانا عبدی (زاده ۱۳۶۶) دانشجوی کرد دانشگاه پیام نور بیجار، از فعالان حقوق زنان در ایران، عضو "انجمن زنان آذرمهر کردستان"، و "کمپین یک میلیون امضا" است که در ۱۱ مهرماه سال ۱۳۸۶ توسط نیروهای امنیتی در شهر سنندج بازداشت شد و در خرداد ۱۳۸۷ به پنج سال حبس و تبعید در شهرستان گرمی، (شهری کوچک در استان اردبیل، نزدیک مرز جمهوری آذربایجان) به اتهام اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور محکوم شدپنج سال تعزیری همراه با تبعید، برای هانا عبدی، رادیو زمانه. و محکومیت او در رسانه‌های خارجی بازتاب زیادی یافت.
تغییر محل‌های پی‌درپی زندان هانا عبدی و روناک صفارزاده موجب تعبیر "«اقدام شبهه‌برانگیز دستگاه قضایی برای آزار دادن عامدانه آنها»" توسط خانواده آنان و فعالان مدنی شده‌است. هانا عبدی پس از دستگیری یک سال در بازداشتگاه اطلاعات سنندج و زندان مرکزی سنندج در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد، سپس به ۵ سال حبس در شهرستان گرمی محکوم شد، سپس دادگاه تجدیدنظر سنندج حبس او را به یک سال و نیم کاهش داد و مکان آن را زندان رزن در نزدیکی همدان مقرر کرد، اما هنگام انتقال هانا عبدی به این زندان مشخص شد زندان رزن دارای بند زنان نیست و هانا به زندان همدان منتقل شد. بعدها نیز دادگاه تجدیدنظر به خانواده وی اعلام کرد هانا در زندانی در مشکین شهر استان اردبیل منتقل شده‌است و ادامه محکومیت خود را آنجا خواهد گذراند. پرونده وی بعد از اعتصاب غذای او و بیانیه‌ای که دراین خصوص صادر شده بود مفتوح شد و شعبه چهارم دادگاه تجدید نظر استان کردستان در اردیبهشت ۱۳۸۸ محکومیت ۷ ماهه وی به اتهام تبلیغ علیه نظام را به ۳۰۰۰۰۰۰ ریال جزای نقدی تبدیل کرد.
پژمان نوری (زاده ۲۲ تیر ۱۳۵۹ در رضوانشهر) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است. وی هم‌اکنون مالک باشگاه فوتبال ملوان بندرانزلی است.
وی در دوران بازی خود برای تیم‌های شهرداری رضوانشهر، ملوان بندر انزلی، پگاه گیلان، پرسپولیس تهران، الامارات امارات، استقلال تهران و خونه به خونه بابل بازی کرده‌است.
نوری در بیست و یکم فروردین ۱۳۹۸ در تیم ملوان، همان تیم خاستگاهش از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
لیگ برتر
جام حذفی:
° صعود به لیگ برتر فوتبال ایران با ملوان بندرانزلی
قهرمان لیگ آزادگان سال ۱۴۰۱
تیم ملی فوتبال آرژانتین یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور آرژانتین به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت می‌کند. ورزشگاه خانگی این تیم مونومنتال است،
لیونل مسی رکورددار تعداد بازی (۱۷۶ بازی) و همچنین تعداد گل (۱۰۴ گل) برای این تیم است و آرژانتین را پس از سال‌ها در جام جهانی قهرمان کرد. سرمربی فعلی این تیم لیونل اسکالونی است. در حال حاضر تیم ملی فوتبال آرژانتین با ۲۱ عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم ملی فوتبال جهان است.
آرژانتین ۳ بار در جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۷۸ (به عنوان میزبان)، ۱۹۸۶ و سال ۲۰۲۲ قهرمان شده‌است. این تیم همراه با برزیل و اسپانیا، آلمان تیم‌هایی هستند که در خارج از قاره خود به قهرمانی جام جهانی رسیده‌اند. آرژانتین همچنین در مسابقات کوپا آمریکا (۱۵ بار)، المپیک (۲ بار) و جام کنفدراسیون‌ها به قهرمانی رسیده‌است.
آرژانتین به همراه برزیل، فرانسه و آلمان تیم‌هایی هستند که در سه جام معتبر فوتبال (جام جهانی، جام کنفدراسیون‌ها و المپیک) قهرمان شده‌اند. رقبای آرژانتین در دنیای فوتبال با توجه به رویدادهای تاریخی، آلمان، برزیل، اروگوئه و انگلستان هستند. بازی‌های آرژانتین با تیم‌های یاد شده همواره از حساسیت بسیار بالایی برخوردار می‌باشد.
در سال ۲۰۰۰، دیگو مارادونا ستاره سال‌های نه چندان دور آرژانتین در رای‌گیری اینترنتی فیفا جهت انتخاب بهترین بازیکن فوتبال قرن بیستم بیشترین رای را به‌دست‌آورد و به عنوان بهترین بازیکن قرن بیستم توسط طرفداران فوتبال جهان شناخته گل دوم وی به انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶ به عنوان "گل قرن" برگزیده شد. همچنین بهترین بازیکن ارژانتینی‌ها بعد از دیگو مارادونا لیونل مسی است
آغاز رسمی فوتبال در آرژانتین به سال ۱۸۹۳ بازمی‌گردد. نخستین مسابقه رسمی تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۱۶ می۱۹۰۱ مقابل اروگوئه در مونته ویدئو بود که با برد ۳–۲ آرژانتین به پایان رسید. آرژانتین تا به حال در شش فینال جام جهانی حضور داشته که حاصل آن سه عنوان قهرمانی است. فینال نخست بازمی‌گردد به اولین دوره جام جهانی در سال ۱۹۳۰، دراین مسابقه آرژانتین در مقابل اروگوئه میزبان ۴–۲ بازنده شد. آسمان آبی و سفیدها فینال بعدی خود را در کشور خود و با پیروزی ۳–۱ مقابل هلند به پایان بردند. آرژانتینی‌ها ۸ سال بعد و در مکزیک، به رهبری دیگو مارادونا با پیروزی ۳–۲ برابر آلمان غربی دومین قهرمانی را به دست آوردند. آخرین فینال آنهابازمی‌گردد به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل، که در مسابقه‌ای بحث‌برانگیز ۱–۰ مغلوب آلمان شدند.
سرمربی‌گری آرژانتین در جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲ را به ترتیب، سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو و لیونل اسکالونی بر عهده داشتند.
آرژانتین در جام ملت‌های آمریکا جنوبی نیز با کسب ۱۵ عنوان قهرمانی بسیار موفق بوده‌است. قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۲، ۲ قهرمانی در بازی‌های المپیک در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، از دیگر افتخارات مهم این تیم می‌باشد. در ماه مارس ۲۰۰۷ آرژانتین برای اولین بار به صدر رده‌بندی جهانی فیفا صعود کرد.
فیفا در کنگره ششم ژوئیه سال ۱۹۶۶ خود در لندن تصمیم گرفت آرژانتین میزبان جام جهانی باشد و این مسوولیت در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به ترتیب به کشورهای اسپانیا و کلمبیا سپرده شد. دو سال پس از کودتای نافرجام در آرژانتین، این کشور میزبان جام جهانی ۱۹۷۸ بود. آرژانتین پس از حضور در فینال نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی به میزبانی اروگوئه در سال ۱۹۳۰، مدتی طولانی انتظار کشید تا جام قهرمانی را بالای سر ببرد.
حمایت بی‌دریغ تماشاگران از تیم میزبان، آنها را به پیروزی مقابل هلند در دیدار فینال جام یازدهم نایل کرد در حالیکه یوهان کرایف به دلیل اوضاع سیاسی از حضور در این جام سر باز زده بود. راهیابی آرژانتین تا فینال با جنجال فراوانی همراه بود.
در مرحله گروهی این رقابت‌ها، ۴ گروه ۴ تیمی وجود داشت. تیمهای ایتالیا و آرژانتین از گروه ۱ به دور بعد راه یافته و فرانسه و مجارستان از راهیابی به دور بعدی محروم ماندند.
به دلیل دوم شدن آرژانتین در مرحله اول گروهی، این تیم همگروه برزیل در دور بعدی مسابقات شد. برزیل تقریباً از حضور خود در فینال مطمئن بود زیرا آرژانتین می‌بایست پرو را در آخرین مسابقه خود با اختلاف حداقل چهار گل شکست دهد. آرژانتینی‌ها ۶ بار دروازه پرو را گشودند تا به این مهم دست یابند. این پیروزی جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. برزیلی‌ها آرژانتین را متهم به تبانی کردند. در نهایت آرژانتین در فینال و در حضور بیش از ۷۱۰۰۰ تماشاگر ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی موفق شد هلند را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام جهانی فوتبال گردد.
پس از ناکامی در جام جهانی ۱۹۸۲، آرژانتینی‌ها با امید بسیار وارد مکزیک شدند؛ دلیل اصلی امیدواری آنها دیگو مارادونا کاپیتان تیمشان بود. آرژانتین در گروه آ در کنار ایتالیا، بلغارستان و کره جنوبی قرار گرفت و با ۲ برد و ۱ تساوی برابر ایتالیا به عنوان سرگروه به مرحله بعد صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم به مصاف رقیب سنتی خود، اروگوئه رفت و ۱–۰ پیروز شد. حریف آرژانتین در مرحله بعد انگلستان بود.
سابقه حساسیت در بازی‌های آرژانتین و انگلیس به جام جهانی ۱۹۶۶ برمی گردد. در مرحله یک چهارم نهایی، آرژانتین برابر انگلیس میزبان قرار گرفت. داور آلمانی مسابقه به صورت غیرمنتظره‌ای دستور به اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین داد. اخراج راتین توسط کرتیلن آلمانی هنوز از معماهای جام جهانی است. راتین در اینباره می‌گوید: «داور به تیم ما اخطار می‌داد. گویی همه انگلیسی‌ها فرشته بودند و همه ما دیو. او با من آلمانی حرف زد، بی آنکه یک کلمه‌اش را بفهمم و سپس مرا اخراج کرد… حق این است انگلیسی‌ها مجسمه کرتیلن داور آلمانی را از طلا بسازند و کنار مجسمه دریادار نلسن در میدان ترافالگر نصب کنند…» انگلیس سرانجام آرژانتین ده نفره را در ومبلی شکست داد. پس از بازی، سرمربی انگلیس، الف رمزی در نشست خبری، آنها را حیوان نامید.
آرژانتین بیست سال انتظار کشید تا سرانجام در مکزیک، در همان مرحله یک چهارم نهایی، برابر انگلستان قرار گرفت، اما این‌بار این دیدار به دلیل درگیری دو سال پیش آرژانتین و انگلیس در جزایر فالکلند حساسیت بیشتری یافته بود.
آرژانتین به رهبری کاپیتان خود، دیگو مارادونا در مرحله یک چهارم نهایی برابر انگلیس قرار گرفت. وقتی دو تیم وارد زمین شدند، از آن به عنوان «فالکلند۲» یاد می‌کردند. در نیمه اول آرژانتین نسبتاً برتر بود ولی موفق به شکستن سد دفاعی انگلستان نشد. دقیقه پس از شروع نیمه دوم مارادونا گل بحث‌برانگیز خود را به ثمر ساند. مارادونا با دست توپ را از بالای سر پیتر شیلتون، دروازه‌بان بلند قامت انگلیس عبور داد و یک گل تاریخی را به ثمر رساند. پس از بازی، مارادونا اعلام کرد که توپ را با دست وارد دروازه انگلستان کرده ولی آن دست، دست خدا بوده‌است.
۴ دقیقه پس از «دست خدا»، اینبار مارادونا با پشت سر گذاشتن ۷ بازیکن انگلیس گلی را به ثمر رساند که سال‌ها بعد از سوی فیفا به عنوان بهترین گل قرن بیستم انتخاب شد.
آرژانتین انگلیس را ۲–۱ شکست داد و در نیمه‌نهائی ۲–۰ از سد بلژیک گذشت تا در فینال حریف آلمان غربی شود. مسابقه‌ای که به یکی از زیباترین فینال‌های جام جهانی مبدل گشت. آرژانتین در ورزشگاه آزتک به مصاف آلمان غربی رفت، جایی که مارادونا دو گل برای خوسه لوییس براون و خورخه والدانو ساخت. این دو گل در دقایق ۲۲ و ۵۵ به ثمر رسیدند. آرژانتینی‌ها بازی را تمام شده می‌دیدند که آلمان‌های باروحیه با دو گل کارل هاینس رومنیگه (۷۴) و رودی فولر (۸۰) به بازی برگشتند.
آلمان غربی به سختی می‌کوشید تا گل پیروزی را بزند، اما بازهم مارادونا مداخله‌ای سرنوشت‌ساز داشت و با یک پاس بسیار دیدنی خورخه بروچاگا را در یک ضدحمله روانه دروازه آلمان کرد تا او با خونسردی هارولد شوماخر را مغلوب کند و آرژانتین برای دومین بار قهرمان جام جهانی فوتبال شود.
تیم ملی فوتبال آرژانتین تا کنون در ۱۸ دوره مسابقات جام جهانی فوتبال حضور داشته و توانست ۳ بار قهرمان این مسابقات شود.
یازدهمین دوره جام جهانی فوتبال، در کشور آرژانتین برگزار شد. شانزده تیم در این بازی‌ها حضور داشتند و در نهایت تیم ملی فوتبال آرژانتین میزبان با پیروزی برابر هلند به قهرمانی رسید.
تیم ملی آرژانتین در این دوره از مسابقات با پیروزی برابر آلمان برای بار دوم قهرمان شد.
چهاردهمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی ایتالیا در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد و مدافع قهرمانی در گروه دوم با تیم‌های رومانی، شوروی و کامرون هم‌گروه شد. در بازی افتتاحیه جام، آرژانتین مقابل کامرون قرار گرفت و در پایان ۱–۰ مغلوب شگفتی‌ساز جام شد. در دیدار دوم آرژانتین موفق شد شوروی را ۲–۰ شکست دهد و در بازی سوم برابر رومانی ۱–۱ به تساوی رسید.
در بازی نیمه نهایی در برابر ایتالیا ی میزبان قرار گرفت که بازی در شهر ناپل، جایی که مارادونا تیم ناپولی را قهرمان کالچو و جام یوفا کرده بود و بازی یک بر یک و با درخشش گوئگوچه آ دروازه‌بان آرژانتینی، آرژانتین برندهٔ این بازی می‌شود.
بازی فینال در برابر آلمان غربی با یک پنالتی بحث‌برانگیز که توسط برمه گل به ثمر می‌رسد به سود آلمان غربی تمام می‌شود. اشک‌های مارادونا در این بازی برای همیشه خاطره می‌شود. در بازی فینال پسر باد کانی گیا نبود و مارادونا تیم را تنها با دو برد به فینال جام جهانی می‌رساند.
آرژانتین که با سختی خود را به جام جهانی آمریکا می‌رساند، دست به دامان مارادونا می‌شود و مارادونا با ورزش و رژیم سخت خود را به شرایط ایدئال می‌رساند تا آرژانتین بحران زده را سامان دهد.
آرژانتین با درخشش گابریل باتیستوتا در بازی نخست یونان را چهار بر صفر شکست می‌دهد که گل سوم بازی را مارادونا به زیبایی می‌زند.
در بازی دوم در برابر نیجریه، پسر باد کانی گیا دو گل زیبا می‌زند و بازی دو بر یک به سود آرژانتین تمام می‌شود. پس از پایان بازی با قرعه کشی از مارادونا تست دوپینگ گرفته می‌شود و همین باعث محروم شدن مارادونا می‌شود و آرژانتین بدون کاپیتان دیگر حرفی برای گفتن ندارد و در بازی سوم دو بر صفر از بلغارستان می‌بازد و در یک‌هشتم نهایی هم سه بر دو از رومانی می‌بازد.
در این جام دنیل پاسارلا (سرمربی تیم) قانونی گذاشته بود که هیچ بازیکنی تو تیم ملی حق ندارد موی بلند داشته باشه، گوشواره داشته باشه و …
بسیاری از بازیکنان از جمله باتیستوتا بخاطر تیم ملی موهای خود را کوتاه کرده بودند ولی بازیکنانی مثل ردوندو و کانیگیا این کار را نکردند.
بازیکنان: کارلوس روا، چاموت، آیالا، سیموئنه، اورتگا، ورون، زانتی، گالاردو، کرسپو، باتیستوتا، آلمیدا،
سرخیو رومرو (آلکمار) ماریانو آندوخار (کاتانیا) دیه گو پوسو (کولون)
نیکلاس اوتامندی (ولز سارسفیلد) گابریل هاینزه (مارسی) مارتین دمیچلیس (بایرن مونیخ) والتر ساموئل (اینتر) آریل گارسه (کولون) نیکلانس بوردیسو (رم) کلمنته رودریگس (استودیانتس)
خوان سباستین ورون (استودیانتس) خاویر ماسچرانو (لیورپول) خواناس گوتیرس (نیوکاسل) آنخل دی ماریا (بنفیکا) ماکسی رودریگس (لیورپول) خاویر پاستوره (پالرمو) ماریو بولاتی (فیورنتینا)
لیونل مسی (بارسلونا) گونسالو ایگواین (رئال مادرید) کارلوس توس (منچستر سیتی) سرخیو آگرو (اتلتیکو مادرید) دیه گو میلیتو (اینتر) مارتین پالرمو (بوکاجونیورز)
سرمربی: دیگو مارادونا
در بازی نخست یک بر هیچ از سد نیجریه گذشت، در برابر کره جنوبی چهار بر یک پیروز شد و در آخرین بازی گروهی نیز دو بر هیچ نیز یونان را شکست داد. در مرحله یک‌هشتم نهایی مکزیک را سه بر یک شکست داد و سرانجام در بازی یک چهارم نهایی چهار بر صفر از آلمان شکست خورد.
بیستمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد و آرژانتین در گروه ششم با تیم‌های ایران، بوسنی و نیجریه هم‌گروه شد. این تیم با پیروزی در ۳ دیدارهای مرحلهٔ گروهی به عنوان تیم نخست به مرحلهٔ بعد راه پیدا کرد. آرژانتین توانست با پشت سر گذاشتن تیم‌های سوییس، بلژیک و هلند به دیدار پایانی مسابقات راه پیدا کند. حریف این تیم در فینال آلمان بود که در دیدار نیمه نهایی موفق شده بود با ۷ گل برزیل میزبان را در هم بکوبد. دیدار نهایی در ۹۰ دقیقهٔ قانونی با تساوی بدون گل پایان یافت و به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت آرژانتین با دریافت یک گل در دقیقهٔ ۱۱۳ بازی مغلوب شد و جایگاه دوم مسابقات را کسب کرد. همچنین لیونل مسی از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید.
، فرانکو آرمانی (ریورپلاته) و ویلی کابایرو (چلسی)
کریستیان آنسالدی (تورینو)، مارکوس روخو (منچستریونایتد)، مارکوس آکونیا (اسپورتینگ لیسبون)، نیکولاس تاگلیافیکو (آژاکس)، گابریل مرکادو (سویا)، نیکولاس اوتامندی (منچسترسیتی)، خاویر ماسکرانو (هبی چین)، فدریکو فازیو (رم)
اور بانگا (سویا)، لوکاس بیگلیا (میلان)، ادواردو سالویو (بنفیکا)، کریستین پاوون (بوکا جونیورز)، ماکسیمیلیانو متسا (ایندیپندنته)، آنخل دی‌ماریا (پاری‌سن ژرمن)، مانوئل لانسینی (وستهام)، جووانی لو سلو (پاری‌سن ژرمن)
لیونل مسی (بارسلونا)، پائولو دیبالا (یوونتوس)، سرخیو آگوئرو (منچسترسیتی)، گونسالو ایگواین (یوونتوس)
آرژانتین در ابتدا در مرحله گروهی با کرواسی و نیجریه و ایسلند هم گروه شد. آرژانتین در آن بازی با تساوی یک یک و با از دست رفتن پنالتی مسی به کار خود پایان داد. در دومین بازی آرژانتین این تیم از کرواسی با نتیجه ۳ بر ۰ شکست خورد. بعد از این بازی آرژانتین موفق شد نیجریه را شکست دهد با ۴ امتیاز به عنوان دوم از گروه خود صعود کند. در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۴ بر ۳ از فرانسه شکست خورد و به کار خود در جام جهانی ۲۰۱۸ پایان داد.
تیم ملی فوتبال آرژانتین با پیروزی در ضربات پنالتی، قهرمان جدید فوتبال جهان است. افتخاری بزرگ بعد از یک فینال استثنایی و دیوانه‌وار؛ مسابقه‌ای که شاید نظیرش را در تاریخ جام‌های جهانی، هرگز ندیده بودیم.
همچنین لیونل مسی از سوی فیفا برای دومین بار به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید.
تیم ملی فوتبال آرژانتین تا کنون در ۱۸ دوره مسابقات کوپا آمریکا حضور داشته و توانست ۱۵ بار قهرمان و ۱۴ بار نایب قهرمان این مسابقات شود.
تیم آرژانتین پر افتخارترین تیم این مسابقات است.
FIFA WORLD CUP 2026 🇺🇸 🇲🇽 🇨🇦
مشخص نشده‌است.
دیگو مارادونا در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، در خواب و بر اثر حمله قلبی درگذشت؛ در حالی که دو هفته پیش از آن به دلیل لخته شدن خون در مغزش در بیمارستان بستری و پس از جراحی مرخص شده بود. و پس از تشییعی انبوه از جمعیت در قبرستانی در بوینس آیرس در کنار قبر پدر و مادرش به خاک سپرده شد.[۲۷]
لباس اول (میزبان) آرژانتین تشکیل شده‌است از پیراهن سفید با خطوط عمودی آبی، شورت سیاه و جوراب سفید / سیاه و سفید؛ همچنین لباس دوم (میهمان) این تیم معمولاً متشکل است از پیراهن آبی تیره، شورت سفید و جوراب آبی تیره.
فهرست ۲۳ بازیکن اصلی دعوت شده به تیم ملی برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ مقابل و در نوامبر ۲۰۲۱
تیم ملی فوتبال زنان آرژانتین
شهرستان مادرا شهرستانی در ایالت کالیفرنیا در آمریکا می‌باشد که در دره مرکزی و سیرا نوادا شمال شهرستان فرسنو واقع شده‌است. مطابق با سرشماری سال ۲۰۰۰ جمعیت آن برابر ۱۲۳٬۱۰۹ نفر بوده‌است. بخشداری آن مادرا می‌باشد.
دورترین نقطهٔ جنوبی پارک ملی یوسیمیتی در شمال‌شرقی این شهرستان واقع شده‌است.
شهرستان مادرا در سال ۱۸۹۳ از قسمتی از شهرستان فرسنو شکل گرفته‌است. مادرا در اسپانیایی معنی تخته یا الوار می‌دهد. این شهرستان نام خود را از شهر مادرا گرفته‌است.
کلاته بزرگ ("دوزنگ")، روستایی است از توابع بخش نصرآباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی است.
این روستا در دهستان بالاجام قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن (۴۳۶خانوار) ۱٬۵۹۱ نفر بوده‌است.
که از این تعداد ۸۱۳ نفر مرد و ۷۷۸ نفر زن هستند.[https://web.archive.org/web/20170829123027/https://www.amar.org.ir/Portals/0/census/1395/results/abadi/CN95_HouseholdPopulationVillage_09_r.xlsx [2]]
این روستا دارای قناتی به طول ۱۲۰۰ متر با ۲۰ میله چاه می‌باشد و عمق چاه مادر آن ۱۲ متر است .
دارای طبیعت بسیار زیبایی میباشد ک از دو راه میتوان دسترسی به این طبیعت داشت.
۱ از سه راه شرکت تعاونی
۲ از راه رودخانه(کال روستا) ک به طبیعت منطقه ی آب حسنک ک واقع در ارتفاعات جنگلی روستا است خواهید رسید.
.[۳]
1 . سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ , به تفکیک تقسیمات کشوری - مرکز آمار ایران
2. فایل جمعیت خراسان رضوی در سال ۱۳۹۵ به تفکیک : شهرستان - بخش - دهستان - آبادی - تعداد خانوار - جنسیت (مرکز آمار ایران)
۳. فهرست قنات‌های شهرستان تربت جام در سال ۱۳۹۱
این روستا در دهستان بالا جام قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۱۶خانوار) ۱٬۳۴۴نفر
ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱٬۰۹۵ متر است و در ۶ کیلومتری شمال شرق نصرآباد قرار دارد. جعفرآباد در دهستان بالاجام قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۸۰خانوار) ۱٬۴۸۶نفر
دره مرکزی دره‌ای بزرگ و مسطح می‌باشد که بخش مرکزی ایالت کالیفرنیا در آمریکا را تحت پوشش دارد. این دره مرکز بیشتر فعالیت‌های تولیدی کشاورزی در کالیفرنیا می‌باشد. طول دره نزدیک ۶۰۰ کیلومتر می‌باشد که از شمال به جنوب کشیده شده‌است. نیمهٔ شمالی آن دره ساکرامنتو و نیمهٔ جنوبی آن درهٔ سن‌واکین نامیده می‌شود. دو نیمه در دلتای رودخانه‌های سن ژاکویین و ساکرامنتو با یکدیگر برخورد می‌کنند.
مسجد برلین قدیمی‌ترین مسجد در برلین است که در محله ویلمرسدورف برلین واقع شده‌است. طراحی این مسجد توسط "ک. اَ. هِرمان" انجام و طی سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ ساخته شد. این مسجد که مناره‌هاش ۲۴ متر ارتفاع دارد، در جنگ جهانی دوم به شدت تخریب شد.
دو مناره به تازگی بازسازی شد.
در حال حاضر، نماز جمعه هر هفته ساعت یک و ربع، ۱:۱۵ بعد از ظهر (۱۳:۱۵) در این مسجد برگزار می‌شود.
سنتنر مخفف (کلمه آلمانی Zentner از کلمه لاتین centum به معنی صد) - واحد اندازه گیری وزن متریک است و برابر ۱۰۰ کیلوگرم است. هر چند سنتنر کلمه‌ای آلمانی است، اما در خود آلمان یک سنتنر برابر ۱۰۰ پوند متریک یعنی ۵۰ کیلوگرم محاسبه می‌شود.
آرایه‌شناسی یا آرایه‌بندی ، همان کاربرد و دانش «رده‌بندی بر اساس مجموعه‌های گسسته» است. آرایه‌بندی به رده‌بندی اشیا و مفاهیم اشاره دارد، همچنین این واژه به قوانین بنیادین عمل رده‌بندی هم ارجاع دارد. واحد آرایه‌بندی، یک آرایه است. بیشتر آرایه‌بندی‌ها ساختار سلسله‌مراتبی دارند ولی لازم نیست حتماً این موضوع برقرار باشد، یعنی مثلاً یک آرایه‌بندی می‌تواند ساختار شبکه‌ای داشته باشد. آرایه‌بندی با جزءبندی متفاوت است، جزءبندی نیز نوعی رده‌بندی است ولی دربارۀ «رده‌بندی جزءهای یک کل» به کار می‌رود.
ریشه کلمه انگلیسی تاکسونومی به زبان یونانی برمی‌گردد: «τάξις یا "taxis»" یعنی آرایه یا ترتیب و «νόμος یا "nomos»" یعنی قانون یا دانش.
در اصل واژه آرایه‌بندی به طبقه‌بندی موجودات زنده - که امروزه آن را به «آرایه‌بندی آلفا» نیز شناسند - اشاره می‌داشت، با این وجود، امروز این واژه به مفهوم فراختر و عمومی‌تری کاربرد دارد و می‌تواند به دسته‌بندی هر چیزی و نیز به اصولی که متضمن چنین دسته‌بندی‌ای می‌باشد، دلالت کند.
تقریباً برای همهٔ موجودات جاندار، بی‌جان، مکان‌ها، فکرها، عقیده‌ها، وقایع، محتویات و رابطه‌ها و… این امکان هست که بر اساس رَویه‌ای آرایه‌بندی طبقه‌بندی بشود.
این واژه همچنین ممکن است به رویه‌های خویشاوندی‌ای به جز سلسله مراتب پدر-فرزندی، مانند ساختارشبکه، با نوع دیگری از رابطه‌ها بکار بسته شود. آرایه‌بندی ممکن است شامل تک فرزند با چند تا از والدین باشد؛ برای مثال ماشین شاید با دو والدین به نظر برسد: یکی «وسیله نقلیه» و دیگری «ساختار پولادی» درهرصورت این فقط به این معنی است که ماشین یک بخش از چندین آرایه‌بندی مختلف است. یک آرایه‌بندی شاید همچنین یک سازمان ساده‌ای از انواع چیزهایی در یک گروه یا حتی یک سیاههٔ الفبایی باشد. اما اصطلاح "واژگان" (Vocabulary) برای چنین سیاهه‌ای مناسبتر است. در کاربرد
رایج در مدیریت دانش، آرایه‌بندی‌ها نسبت به هستی‌شناسی‌ها که دربارهٔ گونه‌گونی بیشتری از انواع رابطهٔ به کار می‌رود، کمتر دیده می‌شوند.
از دیدگاه ریاضی، یک آرایه‌بندی سلسله مراتبی، یک ساختار درختی از دسته‌بندی‌هایی برای مجموعه‌ای از اشیاء داده شده‌است که "سلسله مراتب محدود" نیز نامیده می‌شود. در بالای (سر) این ساختار یک رده‌بندی منفرد وجود دارد "(گره ریشه‌ای یا root node)"، که برای همهٔ اشیاء به کار می‌رود.
گره‌های زیر این ریشه بیشتر رده‌بندی خاصی هستند که برای زیرمجموعه‌های مجموعهٔ شامل تمام اشیاء رده‌بندی شده بکار بسته می‌شوند؛ بنابراین برای مثال در رَویه‌های معمولیِ رده‌بندی علمی جانداران، ریشه که اندامگان (ارگانیسم) نامیده می‌شود، با گره‌هایی (nodes) برای طبقهٔ آرایه‌شناختی دنبال می‌شود: دامنه، فرمانرو، شاخه، رده و…
یک سری بر این عقیده هستند که ذهن انسان به‌طور طبیعی دانش خود پیرامون جهان را به صورت چنین سامانه‌هایی سازمان‌دهی می‌کند. این نگر بیشتر بر معرفت‌شناسی "امانوئل کانت" استوار شده‌است. انسان‌شناس‌ها مشاهده کرده‌اند که آرایه‌بندی‌ها معمولاً درون سامانه‌های اجتماعی و فرهنگی محلی جاسازی می‌شوند و در خدمت نقش‌های اجتماعی مختلفی قرار می‌گیرند. شاید مشهورترین و بانفوذترین مطالعهٔ "«آرایه‌شناسی‌های مردمی»" (Folk Taxonomies)، «شکل‌های ابتدایی زندگی مذهبی» اثر جامعه‌شناس فرانسوی "امیل دورکیم" باشد.
آرایه‌شناسی لینه‌ای، آشناترین این دست سامانه‌ها برای غیر آرایه‌شناسان است.
در آرایه‌شناسی شاخه‌بندی، ارگانیسم‌ها به "Cladeهایی" طبقه‌بندی می‌شوند که با گروه‌بندی "آرایه‌ها" با استفاده از خصیصه‌های اشتقاقی (برگرفته)، کشف می‌شوند. با استفاده از "Cladeها" به عنوان معیارهای جداسازی، آرایه‌شناسی شاخه‌بندی، به کمک کلادوگرام‌ها، می‌تواند آرایه‌ها را به صورت گروه‌های رتبه‌نیافته رده‌بندی کند. این آرایه‌شناسی، منحصراً بر پایهٔ شاخه‌بندی (هم‌نیایی) است.
آرایه‌بندی‌های دیگری، همچون آن‌ها که توسط "امیل دورکیم" و "لِوی-استراوس" (Lévi-Strauss) تحلیل شدند، گاه "«آرایه‌بندی‌های مردمی»" (Folk Taxonomies) خوانده می‌شوند تا آن‌ها را از آرایه‌بندی‌های علمی که به جای ساختمان جسمی و وضعیت ظاهری بر خویشاوندی‌ها و نسبت‌های تکاملی تمرکز دارند، تمییز دهند. هرچند، اصطلاح جدید و برساختهٔ "رده‌بندی مردمی" آشکارا از به‌هم‌آمیختن دو پارهٔ اصطلاح "«آرایه‌شناسی مردمی»" (Folk Taxonomies) به وجود آمده‌است، نباید این دو اصطلاح را با هم اشتباه گرفت. "Fauxonomy" (برساخته از "faux" فرانسوی به معنای نادرست، دروغین) نیز اصطلاح برساخته و هجوآمیز نویی است که در انتقاد به کمی توافق و همخوانی "«آرایه‌بندی‌های مردمی»" با یافته‌های علمی، به کار برده می‌شود.
در نظریه اعداد به فرایند شکستن یک عدد مرکب و نوشتن آن به صورت حاصل ضرب چند عدد اول تجزیه اعداد طبیعی گفته می‌شود. هیچ الگوریتم کارآمدی برای تجزیهٔ اعداد خیلی بزرگ شناخته نشده. تلاشی که اخیراً برای تجزیه یک عدد ۲۰۰ رقمی صورت گرفته ۱۸ ماه به طول انجامید. دشواری این مسئله در برخی الگوریتم‌های رمزنگاری مانند آر‌اس‌ای می‌باشد. بسیاری از زمینه‌های ریاضیات و علوم رایانه، از جمله رایانش کوانتومی و نظریه‌ی جبری اعداد، برای بهبود روش حل این مسئله به کار گرفته شده‌اند. تجزیه همه اعداد با طول یکسان به یک اندازه مشکل نیست. مشکل‌ترین مثال‌ها (برای روش‌های فعلی) هستند. اعداد نیمه اول به اعدادی گفته می‌شود که می‌توان آنها را به صورت ضرب دو عدد اول نوشت. وقتی دو عدد بسیار بزرگ باشند و به‌طور تصادفی انتخاب شده باشند و مقدار نسبتاً نزدیکی داشته باشند حتی سریع‌ترین الگوریتم‌ها بروی سریع‌ترین رایانهها به قدری زمان می‌گیرند که در واقع ناکارآمد هستند.
طبق قضیه اساسی حساب هر عدد طبیعی بزرگتر از ۱ یک تجزیه منحصربه‌فرد به اعداد اول دارد. با این وجود قضیه اساسی حساب هیچ راهی برای بدست آوردن این تجزیه در اختیار نمی‌گذارد و فقط وجود این تجزیه را تضمین می‌کند. از این رو روش‌های بسیاری برای این کار وجود دارد، یکی از این روش‌ها برای تجزیه اعداد طبیعی نسبتاً کوچک روش نمودار درختی می‌باشد. در این روش عدد به حاصل ضرب دو عدد تقسیم می‌شود و اعداد به دست آمده هم دوباره به همین ترتیب تا جایی که همهٔ اعداد به دست آمده اول باشند.
به عنوان مثال عدد ۱۸۰ به این روش تجزیه می‌گردد:
بنابرین تجزیه عدد۱۸۰ به این صورت می‌باشد:
٢. ٢. ٣. ٣. ٥=١٨٠
سختی این مسئله در دل بسیاری از سیستم‌های رمز نگاری حس می‌شود. وجود یک الگوریتم سریع برای تجزیه اعداد طبیعی به معنی امن نبودن آر‌اس‌ای خواهد بود. بعضی سیستم‌های رمز نگاری مانند و بلام بلام شاپ اطمینان بیشتری می‌دهند. در واقع، هر روشی برای شکستن این روش‌های رمزنگاری می‌تواند برای ساخته شدن یک الگوریتم سریع تجزیه اعداد اول مورد استفاده قرار گیرد. به همان اندازه که تجزیه اعداد طبیعی سخت می‌باشد این سیستم‌های رمز نگاری قوی هستند.