moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در فرهنگ عامه مازندران، امیر دلبری به نام گوهر داشت. در آغاز این افسانه آمده‌است امیر دهقانی بود که نزد اربابش کار می‌کرد. او دختری به نام گوهر داشت که برای امیر غذا بر سر جالیز می‌آورد و امیر و گوهر با دیدن هم، به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند و در همین میان سواری نقاب‌دار به امیر نزدیک می‌شود و از او می‌خواهد از جالیزش خربزه‌ای بیاورد. امیر با تعجب می‌گوید هنوز زمان برداشت خربزه فرا نرسیده‌است، اما امیر با اصرار سوار وارد باغ می‌شود و شگفت‌زده خربزه‌های فراوان را انباشته برهم می‌بیند. سپس خربزه‌ای جدا می‌کند و برای سوار می‌آورد، سوار نیز خربزه را به امیر می‌دهد تا نصف را خودش و نصف دیگر را گوهر (معشقوقه‌اش) بخورند. امیر همین کار را می‌کند و هر دو با خوردن خربزه شاعر می‌شوند.
بنا به اعتقاد عموم مردم مازندران، امیر نام و لقبی است که امام علی (ع) به او عطا کرد و سوار این داستان همان امام‌علی (ع) است. شاعر شدن امیر نیز به خاطر خربزه‌ای که امام به او می‌دهد اتفاق می‌افتد و همین رخداد سبب ایجاد مثلی در مازندران شده که می‌گویند:
روایتی که در قسمت‌های مرکزی استان مازندران سینه به سینه گشته‌است حکایت از وفاداری امیر و اشتیاق وی به دیدن گوهر دارد به صورتی که امیر برای گوهر پیغام فرستاد که:
گوهر پیغامی می‌فرستد که:
امیر به زنگره قلد محل قرارشان می‌رود و افسوس از اینکه گوهر بر سر قرار حاضر نمی‌شود و امیر تا فصل پاییز که زمان کوچ از ییلاق به مناطق قشلاق است منتظر گوهر می‌ماند. فصل ییلاق به پایان می‌رسد و گوهر از ییلاق به سوی روستای قشلاقیش " اغوذبن "به راه می‌افتد گوهر وقتی به"زنگره قلد"می‌رسد، سایه یک سیاهی را می‌بیند. جلوتر می‌رود می‌بیند امیر است که زیر درخت ایستاده و روی سرش کلاغ لانه درست کرده‌است. امیر می‌گوید:
گوهر گفت:
انتظار امیر در طول تاریخ این افسانه با شعر و موسیقی و ترانه‌سرایی همراه است که امروز با زبان تبری در روستاهای مازندران به خصوص مناطق کوهستانی توسط مردم محلی خوانده می‌شود و زنده است.
بنا به روایت مردم محلی در حدود سال ۱۰۰۵ هجری پسری از اعیان آمل را به مکتب می‌فرستند. او با اشتیاق فراوان علوم رایج زمانه را فرا می‌گیرد. پس از چندی در همان مکتب‌خانه عاشق ختری به نام زهره می‌شود که هم‌کلاسی او بود. بعد از مدتی بین آن دو مراوده و دوستی برقرار می‌گردد. از آن‌جایی که با هم همسایه بودند، طالب هر روز از دیوار خانه‌اش بالا می‌رفت و زهره هم به بهانه یافتن چیزی کنار پنجره می‌آمد و این دو با یکدیگر ملاقات می‌کردند. از طرفی در مکتب‌خانه هم وقتی در نبود «ملا قربان» (معلم مکتب) جانشین او «مشهدی علی مردان» اداره مکتب را به عهده می‌گرفت، طالب و زهره از فرصت استفاده نموده در کنار هم می‌نشستند و به این احساس عاشقانه ادامه می‌دادند. در این دلبستگی‌ها و مراودات بود که طالب گردنبند موروثی مادرش را به یادگار به زهره می‌دهد.
طولی نکشید که ماجرای عشق آن‌ها برملا شد و زهره به طالب هشدار می‌دهد که تا دیر نشده به خواستگاری بیاید؛ چرا که برای او خواستگار دیگری به نام «قادر» پیدا شده‌است، در این بین نامادری طالب بهانه می‌آورد و می‌خواهد خواهرزاده‌اش را به طالب بدهد. این نامادری به بهانه‌ای او را به گالشی می‌فرستد، بالاخره بعد از کشمکش زیاد طالب به خواستگاری زهره می‌رود اما قادر راه را بر او می‌بندد. برادر زهره هم با تبرزین طالب را مجروح می‌کند. زهره که بعداً متوجه می‌شود، سخت ناراحت شده و به شکل درویشی درمی‌آید و از حال طالب خبر می‌گیرد، بالاخره درمی‌یابد طالب نجات یافته‌است.
از طرف دیگر، نامادری زهره هم که مرتب از خواستگار زهره یعنی قادر پول و هدایا می‌گیرد، برای دور کردن طالب از زهره در ماهی آزادی که طالب برای زهره صید کرد و هدیه آورده بود، داروی بیهوشی ریخته، به دست زهره می‌دهد. زهره که از این ماجرا بی‌خبر است این غذا را به طالب می‌دهد و او هم با خوردن آن بیهوش شده و برای مدتی عقل از دست می‌دهد. طالب که فکر می‌کرد زهره دانسته دست به چنین کاری زده، او را به بی‌وفایی و خیانت متهم کرده، با ناراحتی از آمل گریخته، به کاشان که آن زمان جزء جغرافیای تبرستان محسوب می‌شد می‌رود، اما زهره بی‌قرار هرچه مویه می‌کند و می‌گردد او را نمی‌یابد. وقتی می‌فهمد طالب به شهری دوردست رفته‌است سعی می‌کند با گردنبندی که از او به یادگار گرفته خود را خلاص کند اما در این کار موفق نمی‌شود. او پس از نجات ازدواج می‌کند.
طالب که به هند رفته و در آن‌جا به افتخار رسیده در سال ۱۰۳۶ درمی‌گذرد. وقتی خبر از دنیا رفتن او به زهره می‌رسد، از داغ و فراق و نبود طالب آشفته شده، کنار رودخانه‌ای می‌رود و از ماهی سراغ طالب را می‌گیرد؛ چرا که قبلاً چند بار طالب و زهره به آجا رفته بودند. زهره که در عالم خیال و رؤیا و به یاد دوران گذشته با ماهیان صحبت می‌کند، دیگر به خانه برنمی‌گردد و برای همیشه ناپدید می‌شود.
بخشی از منظومه طالب و زهره به این شرح است:
امده است سلطان ملازمان و همراهانش برای شکار از منطقه کیجابور در حوالی روستای بندپی عبور می‌کرد که به دختر زیبارویی بر می‌خورد، و دستور می‌دهد تا دختر را به بارگاه او بیاورند.
چون دخترک تا آن زمان پاک و معصوم از گناه بوده، ندایی از درون به او الهام می‌شود که " کیجا بور!" یعنی دختر فرار کن و خود را از گناه برهان. دخترک به سمت کوهستان پیش می‌رود، اما سلطان رهایش نمی‌کند و در پی او روانه می‌شوند. درست زمانی که دخترک از نفس می‌افتد و دیگر توان فرار ندارد، به فرمان خدای ارحم الراحمین کوه دهان باز می‌کند و دخترک را می‌بلعد و دخترک از گناه محفوظ و مصون می‌ماند.
افسانه ای به نام 'بم سری کیجا' (به معنای دختر روی بام) وجود داشت. این شخصیت خیالی چیزی شبیه لولو خورخوره بود و برای ترساندن بچه ها بکار می‌رفت. در باور مردم مازندرانی آمده است که بچه های مزاحم توسط این موجود دزدیده می‌شدند.
قصه ککی یکی از افسانه‌های غرب مازندران می‌باشد که در منطقه نور، کجور، چالوس، کلاردشت و لنگا رواج بسیار دارد طبق این افسانه، زن و مردی در در جنگل‌های هیرکانی ساکن بودند که دختری به نام ککی داشتند؛ آشیانه آنان از عشق و صفا لبریز بود و دخترک از محبت‌های پدر و مادر سهمی سرشار داشت و زندگی آنان به شکلی دلپذیر می‌گذشت تا اینکه زن بیمار شد و به مرگی نابه‌هنگام درگذشت.
ککی در سوگ مادر اشکها ریخت و زاری‌ها نمود، گریه‌هایش در سکوت وهم‌انگیز جنگل پاسخی نداشت تنها پرندگانی که برشاخساران درختان بلند آواز می‌خواندند سنگ صبور اندوه‌های دخترک می‌شدند.
پدر ککی پس مدتی همسری را اختیار نمود و آن زن را به خانه آورد، زنی نامهربان و پرخاشگر که به چیزی جز هوسها و خواهشهای دل خود توجهی نداشت، ککی از زندگی جدید نصیبی جز خوی تند و بی‌مهری‌های بی‌حساب نامادری نبرد، وقتی پدر از خانه بیرون می‌رفت، به جای محبت‌ها و عشق‌هایی که در گذشته نثارش می‌شد ناسزا می‌شنید و بدنش زیر ضربات نامادری‌اش کبود داشت، شکایت‌های ککی به پدرش و شکوه از آن همه ستمگری سودی نمی‌کرد و ککی در میان دنیا مملو از بی‌محبتی و سنگدلی تنها می‌شد. تنها دلخوشی ککی پارچه‌های قشنگ ابریشمی دست بافتی بود که مادرش در صندوق به یادگار گذاشته بود تا جهیزیه عروسی‌اش باشد. روزهای اندوهش با بازکردن صندوق و لمس پارچه‌ها می‌گذشت، نامادری ککی روزی تکه یخی بزرگی لابلای جهیزیه ککی گذاشت و در صندوق را بست پس از مدتی ککی چون گذشته به سراغ پارچه‌هایش رفت ولی با افسوس و حسرت آنها را پوسیده یافت. اندوهش را حدی نبود برتنهایی و بی کسی خود اشک می‌ریخت و با حالی پریشان به جنگل رفت. دیگر چیزی او را به گذشته حتی به زندگی پیوند نمی‌داد، ککی به بیخیالی و آزادی پرندگان جنگل غبطه می‌خورد و آرزو می‌کرد چون آنان می‌توانست برگسترهٔ وسیع جنگل پرواز شادمانه داشته باشد.
خداوند بر تنهایی او رحمت آورد و او را مبدل به مرغی کرد ولی سرگذشت ککی با فرار از دنیای آدم‌ها پایان نیافت، در بهار وقتی، شیره طبیعت در رگهای زندگی به جریان می‌افتد، ککی نغمه سر می‌دهد و قصه غصه‌هایش را بازگو می‌کند، با گفتن ککی بود بود (ککی بیه بیه) از خود و غم‌هایش سخن می‌گوید و به انسان‌ها یادآوری می‌کند این تنها قصه من نیست و داستان طولانی ما و شماست و قصه اندوهبار فرزندان بی مادری است که در بند نامهربانی اسیرند.
دوال‌پا موجودی شیطانی مشترک در باور مردم مازندرانی و مردم کرد است، که از پاهای منعطف و چرم مانند خود به عنوان شاخک برای گرفتن انسان استفاده می کند. اسیران به بردگی گرفته می شوند و مجبور به حمل موجودات می شوند تا زمانی که از خستگی بمیرند.
به اعتقاد مردم مازندران 'ری‌را' زنی جذاب و جادویی بود که زیبایی را به جنگل‌های هیرکانی آورده است. یکی از مشهورترین اشعار نیما یوشیج، ری‌را نام دارد.
مردم مازندران به موجودی نامرئی به نام 'ونگ زن' اعتقاد دارند که در جنگل و سر جاده می نشیند و با تقلید صدای گریه بچه افراد تنها را به دام انداخته و با خود می برد.
از موجودات افسانه ای با قدی بلند و پشمی سیاه که در میان مردم مازندران، به ویژه در غرب مازندران شناخته شده است. پاگنده نه تنها برای مردم بومی بلکه طبق ادعا برای عده ای از مسافران و طبیعت گردان جنگل هیرکانی هم قابل رویت بوده است.
برخی از سالخوردگان شهرستان نور بر این باورند که پاگنده ها امروزه و یا شاید روزگاری در این کره ابی خاکی می زیسته اند.
داستان پاگنده ها، یتی ها و ساسکواچ ها داستانی کهن است که ارتباط مستقیم با کوهستان های مرتفع و جنگل های انبوه دارد.
در قسمت هایی از مازندران باوری مبنی بر وجود موجودی به نام 'بزدیو' وجود دارد. بز دیوها به صورت گروهی و قبیله ای زیست می کنند و دارای نظامی زن سالار هستند. اعتقاد بر این است دانای قبیله بزدیوان بعد از مرگ به درخت کهنسالی تبدیل می شود.
مازندران خاستگاه دیوهای بزرگی در شاهنامه است. از دیو هایی با عنوان دیو سپید، اکوان دیو و ارژنگ دیو به عنوان شاه مازندران یاد شده است. امروزه در استان مازندران مکان هایی با نام های دیو آسیاب، دیو چشمه، دیو کلا و دیو حمام وجود دارد.
موقعیت مازندران در شاهنامه را نباید با کل استان مازندران اشتباه گرفت، اما احتمال دارد منطقه جلگه‌ای کوچکی در این استان بوده باشد. با این حال، برخی از محققان معتقدند مازندران منطقه ای در هند بوده است، برخی دیگر معتقدند مازندران مکانی در شام یا مصر است.
نبرد دامغان جنگی بود که در درازنای «جنگ جانشینی سلجوقیان» در سال ۱۰۶۳ درگرفت.
سلجوقیان دودمانی از ترکان اوغوز بودند که در سدهٔ یازدهم امپراتوری سلجوقیان را در ایران پی‌ریزی کردند. پايه‌گذار امپراتوری طغرل بی‌آنكه فرزندی داشته‌باشد درگذشت و سفارش كرد تاج‌وتخت را به آلپ‌ارسلان پسر برادرش چغری‌بیگ بسپارند.
با این همه، پس از مرگ طغرل ، شاهزادهٔ سلجوقی قتلمش امیدوار بود که جانشين شود، زیرا طغرل بيك فرزندی نداشت و او بزرگ‌ترین شاهزادهٔ زندهٔ دودمان بود.
ادعای قتلمش دربارهٔ جانشینی به روزگار پدرش ارسلان یبغو که پسر بزرگ سلجوقی بود برمی‌گشت. ولی ارسلان یبغو به دست محمود غزنوی گرفتار شد و در زندان درگذشت. و اینگونه طغرل برادرزاده ارسلان یبغو سلطان شد.
طغرل در ٤ سپتامبر ١٠٦٣ درگذشت. با کمک کندری تاج‌وتخت به سلیمان رسید. قتلمش و آلپ ارسلان (برادر بزرگ سلیمان) لشکرکشی به سمت پایتخت را برای به‌دست‌آوردن تاج‌وتخت آغاز کردند.
قتلمش این برتری را داشت که دژ او گردکوه از سرزمین‌های آلپ ارسلان در خاور به پایتخت نزدیک‌تر بود. ولی وزیر طغرل، عمیدالملک کندری که در آغاز از سلیمان پشتیبانی کرد، از قتلمش ترسید و پشتیبانی از آلپ‌ارسلان را آغاز کرد.
با این همه قتلمش و برادرش رسول به سادگی نیروهای عمیدالملک کندری را شکست دادند و در ١٥ نوامبر ١٠٦٣ ری را محاصره کردند.
قتلمش برای رویارویی با سپاه آلپ ارسلان که در حال نزدیک شدن بود ناچار به دست برداشتن از محاصره شد. او سوی خاور به‌راه افتاد و نیروهای پیشتاز حاجب اردم، یکی از فرماندهان آلپ ارسلان را در ده‌نمک دامغان شکست داد.
ارتش اصلی آلپ‌ارسلان پیرامون ١٥ کیلومتری خاور قتلمش جای داشت. قتلمش تلاش کرد راه یک رودخانه را کج کند تا راه آلپ ارسلان را ببندد. با این همه آلپ‌ارسلان توانست ارتش خود را از راه زمین تازه‌مرداب‌شده بگذراند. هنگامی که دو سپاه سلجوقی به هم رسیدند، نیروهای قتلمش گریختند.
رسول و همچنین سلیمان بن قتلمش (در آينده پایه‌گذار سلجوقیان روم) گرفتار نیروهای آلپ‌ارسلان شدند. قتلمش گریخت، ولی آنگاه که نیروهای خود را برای عقب‌نشینی سامان‌مند به دژ خود گردکوه ، گرد می‌آورد، از اسب خود در یک سرزمین تپه‌ای افتاد و در ٧ دسامبر ١٠٦٣ درگذشت.
با اینکه سلیمان بن قتلمش گرفتار نیروهای آلپ‌ارسلان شد، آلپ ارسلان او را بخشید و به تبعید فرستاد. ولی سپس‌تر این یک بخت خوب برای سلیمان‌پسرقتلمش شد. زیرا او سلجوقيان روم را پايه‌گذاري کرد که كنار امپراتوری بزرگ سلجوقیان ماندگار شد.
شیم اون وو (؛ زادهٔ پارک سو ری در ۲ ژوئن ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی "شریک مشکوک" (۲۰۱۷)، "رادیو عاشقانه" (۲۰۱۸) و "سرگذشت آسدال" (۲۰۱۹) و "دنیای متأهلی" (۲۰۲۰) ایفای نقش کرده‌است.
کیم یه جون (؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۲۰۰۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در ""، "پری وزنه‌برداری کیم بوک‌جو"، "" و "سرگذشت آسدال" شناخته می‌شود.
کیم هو جونگ (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۸) بازیگر اهل کره جنوبی است.
سو اون آه (؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه سرگرمی خود را با حضور در تبلیغات داو آغاز کرد. سو در سال ۲۰۱۳، به خاطر ایفای نقش در فیلم "Act" برنده جایزه بهترین بازیگر تازه‌کار زن در جوایز ناقوس بزرگ شد.
ایرما وپ مینی‌سریال تلویزیونی کمدی-درام جنایی ساخته، نویسندگی و کارگردانی اولیویه آسایاس برای اچ‌بی‌او است. این مجموعه بر پایه فیلمی به همین نام محصول ۱۹۹۶ به کارگردانی آسایاس ساخته شده و نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ در تاریخ ۲۲ مه نمایش داده شد. این مجموعه در ۶ ژوئن ۲۰۲۲ آغاز به کار کرد و در ۲۵ ژوئیه به پایان رسید که شامل هشت قسمت بود.
ایرما وپ ماجرای میرا یک ستاره سینمای آمریکا را روایت می‌کند که از حرفه و جدایی اخیرش سرخورده شده و به فرانسه می‌آید تا در نقش ایرما وپ در یک سریال تلویزیونی اقتباسی از سریال فیلم‌های صامت فرانسوی خون‌آشام‌ها بازی کند. میرا که در بطن یک تریلر جنایی ترسناک قرار گرفته و مرز بین خود و شخصیت‌اش در فیلم را در حال محو شدن می‌بیند،
درگیر نبردی برای رهایی خود از این مخمصه می‌شود.
علی یزدانی (؛ زادهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۸۲ در جاجرم) تنیس‌باز اهل ایران است که برای تیم ملی تنیس ایران نیز مسابقه می‌دهد.
وی قهرمان مسابقات تنیس رده های مختلف در ایران است. همچنین بالاترین رتبه وی در انجمن تنیس حرفه‌ای ۱۸۸۹ درسال ۲۰۲۳ بوده‌ است.
رنکینگ 1 تنیس آقایان
حذف جزم‌گرایی و صورت‌گرایی و استقرار جوچه در فعالیت ایدئولوژیک که به «سخنرانی "جوچه"» معروف است، نطقی بود که در ۲۸ دسامبر ۱۹۵۵ توسط کیم ایل سونگ ایراد شد. او در این خطابه برای نخستین بار به ایدئولوژی "جوچه" اشاره کرد. این یکی از مهم‌ترین آثار کیم و یک «نقطه عطف» در تاریخ کره شمالی به حساب می‌آید. نظرات در مورد این‌‍که آیا در سخنرانی از اصطلاح "جوچه" برای ایجاد یک ایدئولوژی استفاده شده‌است یا به‌طور محافظه‌کارانه‌تر برای ادعای این‌که مردم کره موضوع انقلاب بودند، متفاوت است. پیروان اولیه معتقد بودند که "جوچه" یک ایدئولوژی متمایز است که توسط هوانگ جانگ یوپ ایجاد و توسعه یافته‌است. سخنرانی کیم ایل سونگ نخستین بار در ۱۹۶۰ منتشر شد و از آن زمان به شدت ویرایش شده‌است.
جزئیات زمان سخنرانی کیم ایل سونگ و مکان آن مشخص نیست. این سخنرانی در پس‌زمینه درگیری‌های جناحی در حزب کارگران کره در واکنش به جنگ کره، استالین‌زدایی در اتحاد جماهیر شوروی، آب‌شدن یخ شوروی–یوگسلاوی و بازسازی اقتصادی انجام شد. کیم با استناد به شیوه‌های شوروی که ساده‌لوحانه در شرایط کره اتخاذ کرده‌بودند، از فعالان تبلیغاتی کره‌ای شوروی در مورد «جزم‌گرایی» و «صورت‌گرایی» انتقاد می‌کند. بیشتر سخنرانی در مورد "جوچه" نیست، بلکه در مورد راه‌های به‌دست‌آوردن قلب و ذهن مردم کره جنوبی از طریق تبلیغات سیاسی است.
شکست کره شمالی در جنگ کره و آشفتگی سیاسی متعاقب آن در حزب کارگران کره زمینه را برای سخنرانی فراهم کرد. همین‌طور مرگ استالین و استالین‌زدایی مداوم اتحاد جماهیر شوروی نیز تأثیر داشت. علاوه بر این، آب‌شدن یخ شوروی و یوگسلاوی فرصتی برای بازتعریف روابط کره شمالی با اتحاد جماهیر شوروی و سایر کشورهای کمونیستی بود. کیم معتقد بود که کره شمالی باید استقلال سیاسی خود را از اتحاد جماهیر شوروی نشان دهد زیرا بازسازی آن بر اساس کمک‌های شوروی انجام شده‌است. به عبارت دیگر، کره شمالی خواهان کمک شوروی بود اما نه شرایطی که همراه آن بود. برای مثال، یکی از شروط اتحاد جماهیر شوروی، اجرای سیاست تحول جدید برای ترجیح صنایع سبک و کالاهای مصرفی بر صنایع سنگین بود. این عبارات با تمرکز کیم بر صنایع سنگین و هدف تبدیل کره شمالی به یک اقتصاد مستقل و متکی به خود در تضاد بود. دشمنان اصلی کیم، کره‌ای‌های شوروی، از سیاست‌های جدید ناشی از اتحاد جماهیر شوروی الهام گرفتند. کره‌ای‌های شوروی با همسو شدن با جناح یان‌آن به‌دنبال تقویت موقعیت خود بودند.
این مبارزه جناحی در اوایل دهه ۱۹۵۰ در درون تشکیلات فرهنگی رخ داد. پاک هون یونگ، نماینده جناح داخلی حزب و همچنین از رهبران کره‌ای شوروی، مقامات همفکر خود را در پست‌های فرهنگی منصوب کرد و کسانی را که با کیم ایل سونگ همدل بودند کنار گذاشت. بدین ترتیب نویسندگان برجسته جناح داخلی مانند ایم هوا، کیم نام چون و یی تائه جون تحت حمایت کره‌ای‌های شوروی قرار گرفتند. کیم به دنبال پرهیز از رویارویی آشکار با کره‌ای‌های شوروی بود، زیرا این امر باعث توهین به اتحاد جماهیر شوروی می‌شد. در عوض، او تصمیم گرفت که کمپینی را در جبهه ادبی علیه این نویسندگان راه‌اندازی کند. پس از پاکسازی این واسطه‌ها، کیم شروع به تمرکز بیشتر بر مخالفان کره‌ای شوروی کرد. همین‌طور ارتباط آن ها با نویسندگان پاکسازی‌شده، کره‌ای‌های شوروی را تحقیر می‌کرد.
زمان دقیق و مکان سخنرانی مشخص نیست، اما دو احتمال مشخص وجود دارد. نظریه اول این است که سخنرانی—با عنوان فرعی «سخنرانی برای تبلیغ‌کنندگان و آژیتاتورهای حزب، ۲۸ دسامبر ۱۹۵۵»—در آن تاریخ برای تعداد کمی از کارگران تبلیغاتی ایراد شد. احتمال دوم این است که این رویداد جلسه کمیته مرکزی حزب کارگران کره در همان هفته بوده‌است.
این احتمال وجود دارد که نویسنده هان سوریا، کیم ایل سونگ را تحت تأثیر قرار داده‌باشد تا مبارزات خود را علیه کارگران تبلیغاتی با پیشینه کره‌ای شوروی به راه بیندازد. در ۲۷ دسامبر، یک روز قبل از سخنرانی کیم ایل سونگ، حزب یک کنفرانس تبلیغاتی برگزار کرد که در آن هان سخنان افتتاحیه را ایراد کرد. اگرچه سخنرانی کیم در روز بعد به برخی از آن اشاره می‌کند، اما سخنرانی هان علنی نشد. با این حال هان از کارهای تبلیغاتی کره‌ای شوروی انتقاد کرده‌است. به‌طور خاص، هان معتقد بود که ویراستاران رودونگ سینمون نقش کمونیست‌های اولیه کره‌ای را در تأسیس حزب–دولت کره شمالی نادیده می‌گیرند. به گفته بی. آر. مایرز، پروفسور دانشگاه دونگسو، سخنرانی کیم ایل سونگ احتمالاً در یک رویداد کوچک طی تعقیب تبلیغ‌کنندگان انجام شده‌است. کم‌اهمیت جلوه‌دادن این رویداد در عنوان فرعی سخنرانی هیچ هدف قابل تصوری را دنبال نمی‌کرد. در سخنرانی کیم، هان را به خاطر کشف «خطاهای ایدئولوژیک بزرگ» در جبهه ادبی اعتبار می‌بخشد و او را به رهبری مؤسسه ادبی ارتقا می‌دهد.
از سوی دیگر، آندره لانکوف استاد دانشگاه کوکمین و بالاز سزالونتای، استاد دانشگاه کره، به این نتیجه می‌رسند که این رویداد شامل سخنرانی کیم، باید جلسه کمیته مرکزی حزب بوده باشد. آن‌ها یک جلسه گسترده کمیته دائمی حزب کارگران کره به‌همراه تعداد زیادی مهمان که در مجموع بیش از ۴۲۰ شرکت‌کننده داشت، در آن تاریخ برگزار کردند. سخنرانی کیم ممکن است نطق پایانی این رویداد بوده‌باشد.
پارک سونگ یون (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۷۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به دلیل ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "آلارم عشق"، "ابیس"، "دو دو سل سل لا لا سل" و "ثبت جوانی" شناخته می‌شود. او همچنین در فیلم‌های "آب‌نبات نعنایی"، "شیون" و "معتقد" بازی کرده‌است.
فوکه-وولف اف‌و ۱۸۷ "فالکه" (شاهین) (آلمانی: Focke-Wulf Fw 187 "Falke") یک هواگرد جنگنده سنگین دو موتوره ساخت شرت فوکه-وولف در آلمان بود که نخستین پرواز خود را سال ۱۹۳۷ انجام داد. این هواگرد به خدمت در "لوفت‌وافه" پذیرفته نشد.
کورت تانک، مهدس آلمانی، در یک سرمایه‌گذاری خصوصی، جنگنده تک‌سرنشین دو موتوره فوکه-وولف اف‌و ۱۸۷ را سال ۱۹۳۶ طراحی کرد. وزارت هوانوردی رایش به این هواگرد علاقه‌مند شد و ادامه کار بر جزئیات طرح بر عهده دستیار تانک، اوبرینگ بلازِر قرار گرفت. اف‌و ۱۸۷ یک هواگرد تمام فلزی با بدنه بسیار باریک و اتاقک کوچک بود؛ به‌وجهی که برخی نشان‌گرها در طرف داخل پوسته موتورها قرار داشت. طرح اولیه موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۰ را برای هواگرد در نظر داشت؛ با این حال سفارش وزارت هوانوردی، به جهت کمبود آن، به شزط جایگزینی یومو ۲۱۰ بود. پیش‌نمونه اف‌و ۱۸۷ فاو-۱ با این موتور، نخستین پرواز خود را به خلبانی هانس زاندر اواخر بهار سال ۱۹۳۷ انجام داد. موتور یومو ۲۱۰ده‌آ با توان ۶۸۰ اسب بخار بسیار ضعیف‌تر از دی‌ب ۶۰۰ بود؛ با این حال هواگرد با آن به سرعت ۵۲۳ کیلومتر بر ساعت می‌رسید که قابل قیاس با ۵۶۰ کیلومتر بر ساعت محاسبه‌شده برای موتور اولیه بود. اف‌و ۱۸۷ در مجموع مشخصات و عملکرد پروازی خوبی از جمله در شعاع چرخش داشت. در جریان آزمایش‌ها تغییراتی بر هواگرد اعمال شد. پیشران فاوده‌ام جایگزین مورد پیشین یونکرس-همیلتون گشت. دو چرخ در هر پایه ارابه فرود اصلی و یک مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۷ در هر طرف اتاقک نصب شد. اف‌و ۱۸۷ فاو-۲ که تابستان سال ۱۹۳۷ به هوا برخاست، ساختار مشابهی داشت جز این که موتور از مدل یومو ۲۱۰گه بود و مساحت سکان کاهش یافت. اف‌و ۱۸۷ فاو-۳ به عنوان هواگرد رهگیر دو سرنشین تکمیل شد که نیازمند باز طراحی بدنه و پوسته و محفظه موتورها بود. بیسیم‌چی به عنوان خدمه دوم، رو به پشت می‌نشست. این هواگرد مسلح به توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه اف‌اف در زیر بدنه، بهار سال ۱۹۳۸ پرواز کرد. متعاقباً تابستان و پاییز دو هواگرد مشابه دیگر تولید شد. در هر سه تمامی طول دارای برآافزا بود. با وجود از دست رفتن فاو-۱ در روز ۲۴ مه سال ۱۹۳۸، برنامه توسعه ادامه یافت. در نهایت دو موتور دی‌ب ۶۰۰آ در اختیار شرکت فوکه-وولف قرار گرفت تا بر اف‌و ۱۸۷ فاو-۶ نصب شود. هواگرد با این موتور به حداکثر سرعت ۶۳۶ کیلومتر بر ساعت دست یافت.
سفارش تولید هفت فروند اف‌و ۱۸۷ آ-۰ صادر شد اما در نهایت در در رقابت با مسرشمیت ب‌اف ۱۱۰ به خدمت پذیرفته نشد. به هر صورت سه فروند اف‌و ۱۸۷آ-۰ مسلح به چهار مسلسل ام‌گه ۱۷ و دو توپ خودکار ام‌گه اف‌اف تولید شد. در جریان جنگ جهانی دوم، تابستان سال ۱۹۴۰ مسئول دفاع از آسمان کارخانه فوکه-وولف در برمن شدند. یکی از خلبانان مدعی ساقط کردن چندین هواگرد دشمن شد. این هواگردها به‌شکل غیررسمی زمستان همان سال در اسکادران ۱۳ جنگنده سنگین در جناح ۷۷ شکاری در نروژ خدمت کردند. یکی از آن‌ها سال ۱۹۴۲ در اختیار دانشکده آموزشی ورلوسه در دانمارک بود. سال ۱۹۴۳ پیشنهاد استفاده از اف‌و ۱۸۷ به عنوان جنگنده شبانه مطرح گشت. این هواگرد کاربرد مفیدی در کارآزمایی و تسلیحات و تجهیزات داشت.
"اف‌و ۱۸۷آ-۰":
تحقیقات رسانه‌ای نیلسن () (NMR، ان‌ام‌آر) یک شرکت آمریکایی است که تعداد مخاطبان رسانه‌ها از جمله تلویزیون، رادیو، تئاتر، فیلم (از طریق AMC Theatres MAP program) و روزنامه‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. دفتر مرکزی آن در نیویورک سیتی قرار دارد و بیشتر برای رتبه‌بندی نیلسن، سیستم اندازه‌گیری آمار بینندگان تلویزیون شناخته می‌شود که برای سالها عاملی تعیین‌کننده در تمدید یا لغو برنامه‌های تلویزیونی توسط شبکه‌های تلویزیونی به‌شمار می‌رود. این شرکت از مه ۲۰۱۲ بخشی از نیلسن هلدینگز است.
سازمان محتوای خلاق کره () (KOCCA) یک سازمان دولتی در کره جنوبی است که وابسته به وزارت فرهنگ، ورزش و جهانگردی و مسئول محتوای فرهنگی حاکم است. این سازمان به عنوان بخشی از شراکت خود با بانک صادرات واردات کره، وام‌هایی را برای شرکت‌های کوچک تولیدکننده محصولات فرهنگی مانند برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها، بازی‌ها و مجموعه‌های پویانمایی فراهم می‌کند.
در آیین سیک، لنگر (Pashaura Singh, Louis E. Fenech, 2014, The Oxford Handbook of Sikh Studies ) یک آشپزخانهٔ عمومی در گردواره است که افراد فارغ از تفاوت‌های مذهبی، نژادی و طبقاتی، وضعیت مالی، جنسیت و دین، می‌توانند دور سفره‌ای، به روی زمین، نشسته و به رایگان غذا صرف کنند. این اطعام توسط پیروان داوطلب (کار سواک) انجام می‌گیرد. خوراکی که در این مراسم طبخ می‌شود، همیشه ساتویک (غذای گیاه‌خواری بدون لبنیات) است.William Owen Cole and Piara Singh Sambhi (1995), The Sikhs: Their Religious Beliefs and Practices, Sussex Academic Press, , page 148
"لنگر" واژه‌ای است که از زبان فارسی به زبان پنجابی که زبان اصلی سیک‌هاست، راه یافته‌است.Kathleen Seidel, "Serving Love", "Serving the Guest: A Sufi Cookbook", September 2000. Accessed 15 January 2010.
مفهوم صدقه و ارائه غذاهای پخته یا مواد خام نپخته به زاهدان و یوگی‌های سرگردان بیش از ۲۰۰۰ سال است که در فرهنگ‌های شرقی شناخته شده‌است. علی‌رغم حمایت‌های چند تن از حاکمان مسلمان سلطان‌نشین دهلی (و پس از آن امپراتوری گورکانی)، این اطعام‌دهی‌ها هیچگاه مداوم نشد ولی به مناسبت‌های مختلف، برای فقرا و عارفان این فرصت مهیا می‌شد که خوراک رایگان بخورند؛ اما همواره مختص به پیروان آیین یا طبقاتی خاص از جامعه بود و بیشتر به جشنواره‌های هندو یا اطعام عارفان صوفیه مرتبط می‌شد. با این حال، در دین سیک این اطعام همگانی گردید و غذاهایی بر سفره قرار گرفت که پیروان همهٔ ادیان هندوستان بتوانند از آن بهره ببرند و این به پذیرش بیشتر مذهب سیک انجامید.
آیت شریفی (زادهٔ ‍۱۵ آذر ۱۳۷۹) عضو تیم ملی وزنه‌برداری ایران است.https://www.pana.ir/news/1389492 وی پس از قهرمانی و نایب قهرمانی کشور به تیم ملی دعوت شد. وی دارنده مدال نقره آسیا در بزرگسالان است.
یو هیو مین (؛ زادهٔ ۵ ژانویه ۱۹۸۴) که به‌طور حرفه‌ای با نام یو این یونگ (کره‌ای: 유인영) شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. یو در ابتدا به عنوان مدل تبلیغات فعالیتش را آغاز کرد پیش از اینکه در سال ۲۰۰۵ نخستین بازیگری خود را انجام دهد.
باشگاه فوتبال ویل ۱۹۰۰ () یک باشگاه فوتبال مستقر در ویل، سنت گالن است. این باشگاه از زمان صعود مجدد در سال ۱۹۹۲، به غیر از دو فصل حضور در سوپر لیگ فوتبال سوئیس، بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴، پیوسته در لیگ چلنج فوتبال سوئیس، سطح دوم فوتبال سوئیس، بازی کرده‌است.
هوانگ بو را (؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. هوانگ در سال ۲۰۰۳ حرفه بازیگری خود را آغاز کرد و پس حضور در یک تبلیغ تلویزیونی به شهرت رسید. در سال ۲۰۰۷، هوانگ در فیلم کمدی سیاه "اسکلت‌های داخل کمد" ایفای نقش کرد که برای او دو جایزه بهترین بازیگر زن تازه‌کار را به ارمغان آورد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "مبارزه برای راهم"، "نوازش قلبت"، "بار مرموز سانگاب" و "مون‌شاین" اشاره کرد.
علی ایمانی (زادهٔ ۹ آذر ۱۳۵۵ در تهران) بازیکن سابق فوتسال و مربی دروازه‌بان فوتسال اهل ایران است.
پست تخصصی علی ایمانی در تیم های باشگاهی فوتسال دروازه‌بان بوده است.
کیم کی بوم (؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۸۷) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه سوپر جونیور بود. پس از انتشار سومین آلبوم گروه، کیم اعلام کرد که فعالیت‌های گروهی را ترک می‌کند تا به بازیگری بپردازد. در سال ۲۰۱۵، کیم اعلام کرد که قراردادش با اس‌ام انترتینمنت به پایان رسیده و از گروه جدا شده‌است. کیم حرفه بازیگری را در سال ۲۰۰۴ و با مجموعه تلویزیونی "بوسه آوریل" آغاز کرد.
مرزاق علواش (۶ اکتبر ۱۹۴۴) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل الجزایر است. فیلم او با عنوان "عمر قتلتوا" محصول ۱۹۷۶ بعداً در دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد و جایزهٔ نقره‌ای این جشنواره را از آن خود کرد. فیلم "سلام پسرعمو!" او محصول ۱۹۹۶ در شصت و نهمین دوره جوایز اسکار در بخش بهترین فیلم خارجی حضور داشت. او یکی از تأثیرگذارترین فیلم‌سازان الجزایری است و برخی نیز او را مهم‌ترین فیلم‌ساز الجزایر می‌دانند. او تنها فیلم‌ساز الجزایری است که بیشتر آثار سینمایی خود را وقف کشورش کرده‌است.
علواش در محلهٔ باب وادی در شهر الجزیره به دنیا آمد. پدرش یک کارمند پست بربر قبائلی و مادرش یک زن خانه‌دار الجزایری اهل قصبه بود. علواش تنها ده ساله بود که جنگ آزادیبخش الجزایر در سال ۱۹۵۴ آغاز شد. او در زمان اعلام استقلال کشور در سال ۱۹۶۲ تنها هجده سال داشت.
مرزاق علواش تحصیلات خود را در سال ۱۹۶۴ در مؤسسهٔ سینما در الجزایر آغاز کرد. زمانی که در آنجا بود، فیلم فارغ‌التحصیلی خود با نام "عبور"، و همچنین یک فیلم کوتاه با نام "دزد" را کارگردانی کرد. وقتی مؤسسهٔ سینما تعطیل شد، دانشجویان به لودز یا پاریس هدایت شدند. علواش تحصیلات خود را در ایدک (که اکنون لا فمیس نامیده می‌شود) در پاریس به پایان رساند.
پس از بازگشت به الجزایر، او چند ماه را در دفتر اخبار الجزایر گذراند و سپس به‌همراه همکارانش از کلاس فارغ‌التحصیلان مؤسسهٔ سینما پس از انتشار طوماری که خواستار مسئولیت بیشتر کارگران بود، اخراج شد. برای آرام کردن اعتراض، گروهی از فارغ‌التحصیلان مؤسسهٔ سینما از جمله علواش برای یک دورهٔ کارآموزی سه‌ماهه در دفتر رادیو تلویزیون فرانسه (ORTF) به فرانسه اعزام شدند. او چندین سال در فرانسه ماند و همراه با مارک فرو در مدرسه علمی پژوهش‌های عالی ثبت نام کرد و دورهٔ «تحلیل اسناد سینمایی قرن بیستم» را گذراند.
علواش در سال ۱۹۷۳ به الجزایر بازگشت و در سازماندهی کمپین سینباس در حمایت از انقلاب کشاورزی به فعالیت پرداخت. او به‌عنوان مشاور در وزارت فرهنگ مشغول به کار بود. او در سال ۱۹۷۲ فیلم مستندی به نام "ما و انقلاب ارضی" را دربارهٔ این اثر کارگردانی کرد. در سال ۱۹۷۴، او فیلم مستندی با عنوان "تیپاسای پیر" را در سایت تیپاسا، و به‌طور مشترک با شرکت اف‌آر۳ مارسی، برای دفتر ملی بازرگانی و صنعت سینمایی (ONCIC) کارگردانی کرد. قبل از پیوستن به ONCIC به‌عنوان کارگردان در سال ۱۹۷۵، او در سال ۱۹۷۴ در تولید فیلم "باد جنوبی" به کارگردانی محمد سلیم ریاض، به‌عنوان دستیار کارگردان نقش داشت.
او در سال ۱۹۷۷ با کارگردانی نخستین فیلم بلند خود با عنوان "عمر قتلتوا" (۱۹۷۶)، که نگاهی بدبینانه اما واقع‌بینانه به بیگانگی مردان در جامعهٔ الجزایر دارد، به شهرت بین‌المللی دست یافت. این فیلم در هفتهٔ منتقدان جشنوارهٔ کن برگزیده شد و در جشنواره فیلم مسکو برندهٔ مدال نقره شد. علواش پس از آن فیلم "ماجراهای یک قهرمان" را در سال ۱۹۷۸ کارگردانی کرد که فیلمی بود دربارهٔ پدری الجزایری که به دروغ پسر شیرخوار خود را به‌عنوان قهرمانی معرفی می‌کند که قبیله‌اش در انتظارش بوده‌اند. این فیلم جایزه طلایی جشنواره فیلم کارتاژ را دریافت کرد. علواش بعداً و در سال ۱۹۸۲ فیلم دیگر با عنوان "مردی که از پنجره‌ها به بیرون نگاه می‌کند" را کارگردانی کرد.
فیلم ۲۰۱۱ او "عادی!" در جشنواره فیلم دوحه ترایبکا ۲۰۱۱ برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم شد. در سال ۲۰۱۲، فیلم "توبه‌کننده" در بخش دو هفته کارگردانان در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ به نمایش درآمد. این فیلم برندهٔ جایزه فیپرشی برای بهترین فیلم آسیایی در هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کرالا شد.
علواش یک دختر به نام باهیا علواش دارد که او نیز فیلم‌ساز است.
سیستم بین‌المللی اندازه‌گیری کمیت‌ها () یا (ISQ) کمیت‌های مورد استفاده در فیزیک و به‌طور کلی در علم مدرن را شامل می‌شود که با کمیت‌های اساسی مانند طول و جرم و رابطه‌های بین آن کمیت‌ها شروع می‌شود. [a] این سیستم زیربنای دستگاه بین‌المللی یکاها (SI) [b] است، اما خود واحدهای اندازه‌گیری مورد استفاده برای کمیت‌ها را تعیین نمی‌کند.
این سیستم به‌طور رسمی در استاندارد ISO/IEC 80000 چند قسمتی ISO توصیف شده‌است (همچنین بسیاری از مقدارهای دیگر مورد استفاده در علم و فناوری را تعریف می‌کند)، که برای نخستین بار در سال ۲۰۰۹ تکمیل شد و به‌دنبال آن بازنگری و توسعه یافت.
کمیت‌های پایه یک سیستم معین از کمیت‌های فیزیکی زیرمجموعه‌ای از آن کمیت‌ها هستند، که در آن هیچ کمیت پایه را نمی‌توان بر حسب بقیه بیان کرد، اما جایی که هر کمیت در سیستم را می‌توان بر اساس کمیت‌های پایه بیان کرد. در این محدودیت، مجموعه مقادیر پایه بر اساس قرارداد انتخاب می‌شود. ISQ هفت کمیت پایه را تعریف می‌کند. نمادها برای آنها، مانند مقدارهای دیگر، به صورت مورب نوشته شده‌است.https://www.iso.org/obp/ui/#iso:std:iso:80000:-1:ed-1:v1:en
بعد یک کمیت فیزیکی شامل قدر یا واحد نمی‌شود. نمایش نمادین متعارف بعد کمیت پایه، یک حرف بزرگ تک در نوع رومی (عمودی) سنز-سریف[c] است.
دوره ماقبل تاریخ آناتولی () یا دوره پیش از تاریخ آناتولی از دوران پارینه‌سنگی تا ظهور تمدن اروپای دوران باستان در اواسط هزاره اول قبل از میلاد امتداد دارد. به‌طور کلی در نظر گرفته می‌شود که به سه دوره تقسیم می‌شود که منعکس کننده مواد غالب مورد استفاده برای ساخت ادوات و سلاح‌های خانگی است: عصر سنگ، عصر برنز و عصر آهن. اصطلاح مس‌سنگی (کالکولیتیک) برای نشان دادن دوره‌ای که در میان عصر سنگ و برنز قرار گرفته‌است به کار می‌رود.
تاریخ جمهوری ترکیه () پس از سرنگونی سلطان محمد ششم در سال ۱۹۲۲ توسط مجلس ملی کبیر ترکیه در سال ۱۹۲۳ آغاز شد. این رژیم جدید تیر خلاص را به امپراتوری عثمانی که پس از جنگ جهانی اول عملاً از صحنه جهانی پاک شده بود، زد.
آناتولی باستان () به آناتولی در طی اروپای دوران باستان اشاره دارد. در اوایل آن دوره، آناتولی به چندین پادشاهی و دوره ماقبل تاریخ آناتولی تقسیم شد که مهم‌ترین آنها لیدیه در غرب، فریگیه در مرکز و اورارتو در شرق بود. ۵۵۰ قبل از میلاد پس از جنگ‌های ایران و یونان، آناتولی تحت حکومت شاهنشاهی هخامنشی قرار گرفت. تمام آناتولی به جز سواحل دریای اژه که در دهه ۴۷۰ قبل از میلاد در اتحادیه دلوس گنجانده شده بود، تحت کنترل ایران باقی ماند. اسکندر مقدونی سرانجام در سال ۳۳۰ قبل از میلاد کنترل کل منطقه را از ایران خارج کرد. پس از مرگ اسکندر، فتوحات او بین چندین ژنرال مورد اعتمادش تقسیم شد، اما در معرض تهدید دائمی تهاجم هم از سوی گال‌ها (فرانسه) و هم دیگر حاکمان قدرتمند در پرگامون، پادشاهی پونتوس و امپراتوری بطلمیوسی بود.
ماقبل تاریخ اروپای جنوب شرقی () تقریباً به عنوان قلمرو وسیع‌تر اروپای جنوب شرقی (شامل سرزمین‌های کشورهای مدرن آلبانی، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کرواسی تعریف می‌شود. قبرس قبرس، یونان یونان، کوزوو کوزوو، مولداوی مولداوی، مونته‌نگرو مونته‌نگرو، مقدونیه شمالی مقدونیه شمالی، رومانی، صربستان، اسلوونی و تراکیه شرقی دوره ای از پارینه‌سنگی زبرین را پوشش می‌دهد، که با حضور انسان‌های انسان خردمند در این منطقه از حدود ۴۴۰۰۰ سال پیش، تا ظهور اولین اسناد مکتوب در اروپای دوران باستان، در یونان باستان در اوایل قرن هشتم قبل از میلاد.
پیشاتاریخ در اروپای جنوب شرقی به‌طور معمول به دوره‌های کوچک‌تری مانند پارینه سنگی فوقانی، هولوسن میان‌سنگی/فراپارینه‌سنگی، انقلاب نوسنگی، نوسنگی، انقلاب نوسنگی مردم نیاهندواروپایی، آغاز تاریخ تقسیم می‌شود.
جلیل محبی (زاده ۱۳۵۸ در زنجان) روحانی شیعه و سیاستمدار اهل ایران است. او فارغ‌التحصیل دکترای رشته حقوق و جزا و جرم‌شناسی از دانشگاه امام صادق و دانش‌آموخته حوزه علمیه و هیات علمی مرکز پژوهشهای مجلس ایران و معاون مطالعات حکمرانی این مرکز است.
جلیل محبی در ۱۳۵۸ در زنجان به دنیا آمد و در کودکی پدرش را از دست داد. او برای تحصیل به حوزه علمیه رفت و در ۲۱ سالگی پس از معمم شدن در شهریور ۱۳۷۹ برای دوره لیسانس در دانشگاه امام صادق پذیرفته شد و سال 95 از این دانشگاه در رشته دکتری جرم شناسی فارغ التحصیل شد. در سال 80 ازدواج کرد و دو فرزند دختر و پسر دارد. او در سال 88 به عضویت شورای مرکز جمعیت ایثارگران در آمد و تا زمانی که حسین فدایی به سمت معاونت بازرسی بیت رهبری در آمد در عضویت جمعیت ایثارگران باقی ماند.
جلیل محبی آن طور که در رزومه خود در کانال تلگرام اش ( https://t.mejalilmoheby ) آورده است نخست به عنوان مدیر کل مطالعات حقوقی مجلس در سال 87 در زمان ریاست احمد توکلی براین مرکز شروع به کار کرد و سپس به ریاست مرکز مطالعات اجتماعی قوه قضائیه در دوره صادق لاریجانی رسید و در سال 91 به‌عنوان رئیس بسیج حقوقدانان پا به عرصه سیاست گذاشت. در سال 97 به ریاست ستادامر به معروف رسید و تا زمان انتخابات 1400 در این سمت بود و از آنجا علی رغم مخالفتش با کاندیداتوری ابراهیم رییسی به دولت رفت و شش ماه به عنوان معاون برنامه ریزی و نظارت حقوقی نهاد ریاست جهوری و سرپرست مرکزمطالعات حقوق شهروندی را به عهده داشت و با اختلافاتی که با ابراهیم رییسی پیدا کرد به مرکز پژوهشهای مجلس بازگشت و اکنون عضو هیات علمی آنجاست و معاون سیاسی حقوقی مرکز پژوهشها و پس از آن معاون مطالعات حکمرانی شد. او از هواداران علی خامنه ای است و معتقد است مسوولین جمهوری اسلامی بجز علی خامنه ای درک صحیحی از حکمرانی ندارند و از چیزی که تحجر و اباحه گرایی می نامد رنج می برند. توییت های جلیل محبی عموما به صورت توامان انتقاد از اصولگرایان و اصلاح طلبان است سعی دارد خود را در خواستگاه متفاوتی معرفی کند و آن را به منتسب به روح الله خمینی، محمد حسینی بهشتی و علی خامنه ای بداند. جلیل محبی درباره ابراهیم رییسی در توییتی جنجالی گفته است او صلاحیت اداره یک ساختمان ۵ طبقه را ندارد. جلیل محبی در مجلس نهم از تهران کاندیدا شد اما از ورود به مجلس باز ماند.
در ۱ اسفند ماه ۱۳۹۷ کاظم صدیقی با رسیدن به ریاست ستاد امر به معروف و نهی از منکر، جلیل محبی را به‌عنوان دبیر این ستاد معرفی کرد. او در این ستاد تلاش کرد امر به معروف و نهی از منکر مسوولین را جایگزین حجاب کند و در این زمینه نامه سرگشاده ای به کاظم صدیقی نوشت و مدعی شد اولویت امر به معروف مسوولین بر حجاب خواسته علی خامنه ای است. او معتقد است اصولگرایان از افکار شهید بهشتی دور شده اند و همین امر موجب گسست آنان با اجتماع شده است. شعار جلیل محبی در ستاد امر به معروف جمله ای از عبدالله جوادی آملی بود که گفته است: ظاهر مردم باطن مسوولین جمهوری اسلامی است. او معتقد است راه اصلاح جامعه و مردم اصلاح مسووولین است و بارها در سخنرانی ها عبارت الناس علی دین ملوکهم یعنی الناس علی دین ماها را از علی خامنه ای نقل کرد. او بارها با گشت ارشاد مخالفت کرده و گفته است برای حجاب اجباری باید از روش های نرم استفاده کرد تا در جامعه درگیری بوجود نیاید.
جلیل محبی از جمله مسئولان جمهوری اسلامی است که در توییتر و اینستاگرام بسیار فعال است و ایده هایش را موضوعات مختلف را در کانال تلگرامی اش منتشر میکند و در مواردی افزون بر دیدگاه‌ها و رفتارهای او در جلوی دوربین صدا و سیما. برخی از پست‌های او حاشیه‌ساز و جنجالی شده‌است.
او در مورد استفاده از فیلترشکن با استناد به قانون جرائم رایانه ای گفته‌است: در جمهوری اسلامی ایران استفاده از فیلتر شکن جرم نیست ولی خرید و فروش آن جرم است اما من از فیلتر شکن دانلودی رایگان استفاده می‌کنم. او در این زمینه گفته است در ایران شرع حاکم نیست بلکه قانون حاکم است و تا زمانی که قانونی برای ممنوعیت استفاده از فیلتر شکن وجود نداشته باشد استفاده از آن جرم نیست.
جلیل محبی مناظرات متعددی از جمله صادق زیبا کلام، علی علیزاده، غلامحسین الهام، محسن برهانی، ابراهیم فیاض و سعید شریعتی داشته است اما در بهمن ماه ۱۳۹۸ مناظره جلیل محبی به‌عنوان اصولگرا با مصطفی تاجزاده اصلاح طلب پیرامون شورای نگهبان جنجالی شد و حواشی فراوانی ایجاد کرد و او را در شبکه‌های اجتماعی بر سر زبان‌ها انداخت.
جلیل محبی 23 بهمن 1387 به عضویت هیات علمی مرکز پژوهشهای مجلس و در همان زمان به مدیر کلی مرکز پژوهش های مجلس منصوب شد و تا کنون عضو هیئت علمی مرکز پژوهش های مجلس است وعلاوه بر وکالت دادگستری وکیل دادگاه ویژه روحانیت نیز می باشد. وی مدعی است مهمترین نقش او در مجلس نگارش بخشی از قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ بوده است که یک کتاب دو جلدی نیز در شرح آن قانون در هزار و دویست صفحه نوشته است
در ۱۷ مرداد ۱۴۰۲ محسن برهانی، جرم‌شناس و وکیل دادگستری، در توئیتی با «ننگین» خواندن لایحهٔ حجاب اجباری نوشت که در تنظیم متن نهایی این لایحه سه نفر شامل «آقایان قالیباف، غضنفرآبادی و جلیل محبی» نقش کلیدی داشته‌اند. انتقاد از اعضای کمیسیون قضایی مجلس از نحوه تصویب قانون حجاب توسط محبی نشان داد ادعای هم نظری او با موسی غضنفرآبادی درست نیست.او معتقد است حجاب از پوشش متفاوت است و حجاب امری دینی و پوشش امری عقلایی است که اگر در جامعه کمرنگ شود روابط زوجین از بین رفته و تعهد زن و شوهر به هم دچار خدشه میشود. همیچنین پس از تصویب قانون عفاف و حجاب در مصاحبه با روزنامه فرهیختگان بیان کرد مجازات نقدی راهی برای جلوگیری از خطراتی است که گشت ارشاد برای جامعه ایجاد کرده است. از یک طرف نمی توان تن به برهنگی جامعه داد و از طرف دیگر نمیتوان ایستاد تا دوباره وقایع ناگوار در گشت ارشاد اتفاق بیفتد. محبی فهرست طولانی از قوانین مجلس را در رزومه خود آورده است که تهیه پیش نویس آن قوانین را به عهده داشته است وی در مناظره با محسن برهانی در دفاع از مجازات محاربه گفت که ماده واحده ای درباره موادمخدر نوشتم و تصویب شد که مانع اعدام ۳۵۰۰ نفر فقط در تهران شد مخالف توسعه اعدام هستم اما از قانون تبعیت می کنم
لینک مطالب
https://sobhe-no.ir/newspaper/1731/2/64451
http://www.ensafnews.com/214945
http://www.ensafnews.com/343828
https://wisgoon.com/pin/44290770
https://www.mizan-law.ir/Book/Details/21105
https://farhikhtegandaily.com/news/85463
[رده:اهالی زنجان]]
تراکولوژی () مطالعه علمی آثار باستانی تراکیه باستان و تراکیان و شاخه ای منطقه ای و موضوعی از رشته‌های بزرگتر تاریخ باستان و باستان‌شناسی است. یک شاغل در این رشته تراکولوژیست نامیده می‌شود. تراکولوژی گستره فرهنگ باستانی تراکیه (زبان، ادبیات، تاریخ، مذهب، هنر، اقتصاد و اخلاق) را از ۱۰۰۰ قبل از میلاد تا پایان حکومت امپراتوری روم در قرن ۴ تا ۷ پس از میلاد بررسی می‌کند.
سرسوبلپس (؛ – ) فرمانروا اهل پادشاهی ادروسی بود. پسر کوتیس یکم، در تراکیه بود، که در مرگ او در سپتامبر ۳۶۰ قبل از میلاد تاج و تخت را به ارث برد.
بوربیستا (؛ – 45/44 BC) پادشاه اهل داکیه بود. پادشاه قبایل گته و داس‌ها از ۸۲/۶۱ قبل از میلاد تا ۴۵/۴۴ قبل از میلاد بود. او اولین پادشاهی بود که با موفقیت قبایل پادشاهی داکیه را متحد کرد که شامل منطقه واقع بین رودخانه‌های دانوب، رود تیسا و دنیستر و امروزه رومانی و مولداوی است.
آناتولی بیزانس () اشاره به شبه جزیره آناتولی (واقع در ترکیه امروزی) در دوران حکومت امپراتوری بیزانس دارد. آناتولی پس فتح شام به‌دست مسلمانان و فتح اسلامی مصر در طول سلطنت امپراتور بیزانس هراکلیوس در سال‌ها ۶۳۴–۶۴۵ CE گاه‌شماری دوران مشترک برای امپراتوری بیزانس اهمیت حیاتی داشت.
باشگاه ورزشی آستریا لوستن‌آئو () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در شهر لوستن‌آئو، فورارلبرگ، اتریش، که در بوندس‌لیگا اتریش، بالاترین سطح لیگ فوتبال اتریش، رقابت می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد و به اتحادیه فوتبال فورآرلبرگ وابسته است.
سئوتوپولیس () شهری از نوع هلنیستی باستانی بود که توسط پادشاه تراکیان، سئوث سوم، بین ۳۲۵–۳۱۵ پیش از میلاد و پایتخت پادشاهی ادروسی تأسیس شد. ویرانه‌های آن اکنون در پایین مخزن کوپرینکا در نزدیکی کازانلاک، استان استارا زاگورا، در مرکز بلغارستان قرار دارد.
دولت مچاله‌شده () باقیمانده یک دولت است که زمانی بسیار بزرگتر بوده و در پی تجزیه‌طلبی، ضمیمه کردن به خاک، اشغال نظامی، استعمارزدایی، یا یک کودتا یا انقلاب در بخشی از قلمرو سابق خود باقی مانده‌است. در آخرین مورد، یک دولت در تبعید بخشی از قلمرو سابق خود را کنترل می‌کند.
مغول‌های اولیه () در منطقه‌ای پدید آمد که در ۴۵۰۰۰ سال پیش در دوران پارینه سنگی بالایی (⎘پارینه‌سنگی زبرین) توسط انسان‌ها و گونه‌های پیشین انسان‌تباران سکونت داشت. مردم آنجا عصر برنز و عصر آهن را طی کردند، اتحادهای قبیله‌ای تشکیل دادند، مردم را تشکیل دادند و با سیاست‌های اولیه در دشت مرکزی ژانگیوان درگیر شدند.
مغول‌های اولیه، پادشاهی‌های قبیله‌ای مختلفی تشکیل دادند که برای برتری با یکدیگر جنگیدند، مانند خاقانات روران (۳۳۰–۵۵۵) تا زمانی که توسط گوک‌ترک‌ها، که اولین خاقانات ترک را تأسیس کردند، شکست خوردند. خاقانات گوک‌ترک (۵۵۲–۷۴۴) به نوبه خود تحت تأثیر قدرت فزاینده دودمان تانگ قرار گرفت. نابودی خاقانات اویغور (۷۴۴–۸۴۸) توسط قرقیزهای ینیسئی منجر به پایان تسلط ترک‌ها بر فلات مغولستان شد.
روابط فیلیپین و ترکیه () روابط دوجانبه بین جمهوری فیلیپین و جمهوری ترکیه است. فیلیپین در آنکارا سفارت دارد و ترکیه در مانیل سفارت دارد.
مردم ترکیه (ترک‌های آناتولی) و فیلیپینی‌ها حتی قبل از تأسیس کشورهای مدرن ترکیه و فیلیپین روابط داشتند. در زمان عثمانی مردم فیلیپین از لوزون (جزیره) توسط ترک‌ها استخدام می‌شدند.
اصلاحات آتاتورک (Atatürk İnkılâpları) مجموعه‌ای از تغییرات سیاسی، حقوقی، مذهبی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بود که برای تبدیل جمهوری جدید ترکیه به یک دولت ملی، سکولار و مدرن تحت رهبری مصطفی کمال آتاترک مطابق با ایدئولوژی کمالیسم طراحی شد. حزب سیاسی او، حزب جمهوری خلق ترکیه (CHP)، که ترکیه را به عنوان یک دولت تک حزبی در دوره تک حزبی جمهوری ترکیه اداره کرد، این اصلاحات را از سال ۱۹۲۳ به اجرا گذاشت. پس از مرگ آتاتورک، جانشین او عصمت اینونو، به حکومت تک حزبی و اصلاحات سبک کمالیستی ادامه داد تا اینکه CHP در دومین انتخابات واقعاً چند حزبی ترکیه، انتخابات عمومی ترکیه ۱۹۵۰ مغلوب حزب دموکرات (ترکیه، ۱۹۶۱-۱۹۴۶) شد.
روابط ترکیه و ایالات متحده آمریکا () روابط دیپلماتیک عادی بین جمهوری ترکیه و ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۲۷ برقرار شد. روابط پس از جنگ جهانی دوم از کنفرانس دوم قاهره در دسامبر ۱۹۴۳ و ورود ترکیه به طرف متفقین جنگ جهانی دوم در فوریه ۱۹۴۵ شکل گرفت.
مقام صاحب الزمان شوشتر مکانی مذهبی است که قدمگاه امام دوازدهم شیعیان دانسته می‌شود. این بنا در کنار قبرستانی باستانی در شهر شوشتر قرار دارد. برخی این قدمگاه را با مسجد جمکران مقایسه کرده‌اند. امروزه در مجاورت این قدمگاه، آرامستان بزرگی با نام مقام صاحب زمان وجود دارد. این قدمگاه تاریخی با شماره
۱۳۵۶۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
سابقه تاریخی این قدمگاه به سال ۹۹۱ قمری برمیگردد. در این سال چندین نفر از عبادت‌کنندگان شوشتر شامل شخصی به نام درویش کریم، چله‌ای گرفتند و برای به جا آوردن عبادت خود، همه روزه به طرف تپه‌هایی که مکان فعلی مقام صاحب الزمان است می‌رفتند و پس از انجام اعمال به شهر برمی‌گشتند.
یک روز در وقت ناهار شخصی با لباس ساده نزدیک آنها می‌ایستد. تصور کردند که رهگذری فقیری است. از غذای خود به او تعارف می‌کنند و آن فرد اجابت می‌کند. بعد از صرف غذا آن شخص روی به عبادت کنندگان کرد و گفت: شما مرا دعوت کردید و من هم اجابت کردم حال من هم شما را دعوت می کنم که همه شما فردا برای نهار در همین جا میهمان من باشید.
روز بعد، وقتی عبادت کنندگان از شهر به مقصد همان محل حرکت نمودند در آنجا خیمه‌ها و سراپرده‌های ملوکانه مشاهده کردند و دیدند همان شخص هم در زیر آن سراپرده حضور دارد. موقع صرف غذا آن شخص صدا زد غذا بیاورید. بلافاصله چند تن از خدمه سفره پهن کردند و غذاهایی عالی و ملوکانه آوردند.
عبادت‌کنندگان پس از صرف غذا به طرف شهر حرکت کردند. در میانه راه از خود می‌پرسیدند آن همه دستگاه سلطنتی و خیمه های مجلل و فرش های نیکو و غذاهای بسیار خوب از کجا آمده و کیست که چنین تمکنی دارد. به یک بار به پشت سر خود نگاه کردند و هیچ آثاری از آن چیزها مشاهده ننمودند. بنابراین چنین گفتند که این پذیرایی چیزی غیبی بوده است و آن شخص را امام دوازدهم شیعیان پنداشتند. کم کم این قضیه را برای مردم نقل کردند و مردم شوشتر آن مکان را محل تیمن و تبرک و عبادت برای خود قرار دادند.
بعد از مدتی، کسانی در آن مکان، ساختمانی بنا نمودند.
بنای اولیه این بنا به وسیله «درویش کریم» در دوران سلطنت شاه صفی صفوی انجام‌گرفته. سال ساخت بنا را برخی در سال ۱۰۴۷ و برخی ۹۹۱ هجری قمری دانسته‌اند. بعدها در اوایل قرن چهاردهم هجری قمری مرحوم حاج ملا حسین طبیب شوشتری ساختمانهای دیگری بر آن افزوده است.
هیات امنای مقام در سال ۱۳۵۵ اقدام به تعمیر اساسی این مکان و توسعه حرم و رواقها نمودند و ساختمان نسبتا وسیعی را برای استفاده زائرین بنا کردند.
منبری سنگی به نام منبر امام زمان در این محل نصب است که هم اکنون نیز موجود می باشد.
هنگام عملیات بازسازی، سنگ نوشته ای در یکی از اتاقهای مخروبه این بنا یافت شد که ظاهرا تاریخ بنای این مقام و نام بانی با چند بیت شعر معرفی کرده است:
در عهد صفی پادشه عالمیان
کز نورعنایتش صفا یافت جهان
گردید زفیض فضل معبود تمام
این بقعه که می دهد ز فردوس نشان
درویش کریم را خدا داد کرم
بنیاد نهاد ساختنش آبادان
تاریخ بنایش به نهان مجرم گفت
از مهدی صاحب الزمان خواه عیان
گور دخمه‌های زرتشتی شوشتر در مجاورت این قدمگاه قرار دارند. بعلاوه چشمه سیزنگر که محل عبادت عارف نامی سهل شوشتری دانسته می‌شود در نزدیکی این قدمگاه واقع شده است.
معامله () یک فیلم درام آرژانتینی محصول ۱۹۸۳ به کارگردانی فرناندو آیالا و نویسندگی روبرتو کوسا و کارلوس سومیلیانا است. این فیلم در ۱۹ مهٔ ۱۹۸۳ در بوئنوس آیرس به نمایش درآمد. این فیلم همچنین در سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد و موفق به دریافت دیپلم ویژه شد.
انریکه کارراس (؛ ۶ ژانویهٔ ۱۹۲۵ – ۲۹ اوت ۱۹۹۵) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم آرژانتینی متولد پرو، و یکی از پرکارترین کارگردانان سینما در تاریخ سینمای آرژانتین بود.
کارراس که در لیما، پرو به دنیا آمد، نزدیک به ۱۰۰ فیلم را در مدت فعالیت ۴۰ سالهٔ خود بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۹۱ کارگردانی کرد. فیلم "فراری" (۱۹۶۴) او در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین دیده شد. فیلم "زنان دیوانه" (۱۹۷۷) او نیز در دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد. او در سال ۱۹۹۵ در بوئنوس آیرس درگذشت.
برناردین رائه دورن ( به انگلیسی: Bernardine Rae Dohrn ) (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۴۲) استاد حقوق بازنشسته و رهبر سابق سازمان ستیزه جوی چپ افراطی Weather Underground در ایالات متحده است. دورن به عنوان سرپرست سازمان هواشناسی در اوایل دهه 1970، برای چندین سال در لیست ده فراری تحت تعقب در آمریکا قرار داشت، اما او همچنان پس از حذف نامش از این لیست، فراری باقی ماند و تلاش کرد تا در مخافل عمومی ظاهر نشود. پس از بیرون آمدن از مخفیگاه در سال 1980، دورن به اتهامات بزه‌کاری در رابطه با وثیقه و پرش با وثیقه اعتراف کرد.
دورن توانست در سال 1967 از دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو فارغ التحصیل شود. در میانۀ سال های 1970 تا 1980، او در شرکت حقوقی Sidley & Austin استخدام و مشغول به کار شد. دورن از سال 1991 تا 2013، به عنوان دانشیار بالینی حقوق در مرکز عدالت کودکان و خانواده در دانشکده حقوق دانشگاه نورث وسترن به فعالیت می‎‌پرداخت. او با بیل آیرز ، یکی از بنیانگذاران Weather Underground ازدواج کرده است.
برناردین دورن در سال 1942 با نام برناردین اورنشتاین در ایالت شیکاگو، ایلینویز چشم به جهان گشود. او در کودکی به خلیج Whitefish ، حومه طبقه متوسط میلواکی رفت و سال‌های متمادی از دوران کودکی خویش را در آن جا گذارند. Grathwohl, Larry, and Frank, Reagan, "Bringing Down America: An FBI Informant in with the Weathermen", Arlington House, 1977, page 103 برنارد دی. Lear, Patricia Rebel Without a Pause , "Chicago", May 1993. Retrieved October 9, 2008. پدر او، یک آمریکایی یهودی بود، می‌توان گفت که مهم‌ترین دلیل برای تغییر نام او، پنهان کردن هویت واقعی او بود. مادرش، دوروتی (با نام خانوادگی سودربرگ)، از پیشینه سوئدی و یک دانشمند مسیحی بود. Multiple sources:
او پس از گذراندن یک سال تحصیلی در دانشگاه میامی به دانشگاه آکسفورد، اوهایو رفته و به ادامه تحصیل پرداخت و سپس گذراندن این مدت نیز، به دانشگاه شیکاگو منتقل شد و در نهایت توانست در سال 1963 با درجه عالی در رشته علوم سیاسی فارغ التحصیل شود. دورن دانشنامۀ حقوق خود را در سال 1967 از دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. او در حین تحصیل در دانشکده حقوق، در کنار رهبر جنبش حقوق مدنی مارتین لوتر کینگ جونیور آغاز به فعالیت کرد و به عنوان یکی از اولین سازمان دهندگان دانشجویان حقوق وارد انجمن ملی وکلای دادگستری شد.
دورن در اواخر دهه 1960 توانست به عنوان یکی از رهبران جنبش جوانان انقلابی (RYM)، یک شاخه رادیکال در دانشگاه ایجاد کند و به عنوان یکی از اعضای انجمن دانشجویی برای تشکیل یک جامعه دموکراتیک مشغول به فعالیت شود. او به همراه ده عضو دیگر این انجمن که فعالیت های خویش را در زمنیه های مرتبط با جنبش جوانان انقلابی انجام می دادند، در 18 ژوئن 1969، مانیفستی شانزده هزار کلمه‌ای را با عنوان «شما به هواشناس نیاز ندارید تا بدانید باد از کدام طرف می وزد.» در مجله"‌ای با عنوان «یادداشت‌های چپ جدید»" منتشر کرد. این عنوان برگرفته از آهنگ باب دیلن ، " Subterranean Homesick Blues " است. Kolbert, Elizabeth, "The Prisoner," "The New Yorker Magazine," July 16, 2001, page 49. در این مانیفست آمده بود که «هدف [این انقلاب] نابودی امپریالیسم آمریکا و دستیابی به جهانی بی طبقه است: کمونیسم جهانی».
در بخش پایانی این مانیفست آمده است:جنبش جوانان انقلابی، باید به عنوان یک سازمان مستقل، به سازماندهی عوامل مؤثری که می‌تواند در زمینۀ بقای او گام بردارد، بپردازد و میدان نبرد دیگری را برای ایجاد یک انقلاب تازه ایجاد کند. این نقلاب، برای ما به مثابۀ یک یک جنگ است. وقتی این جنبش در این کشور بتواند در برابر سرکوب‌هایی که از سوی دولت انجام می‌شود، از خود دفاع نظامی کند، در بخشی از این جنگ بزرگ پیروز شده است و گام‌های مؤثری را در جهت پیروزی برداشته است. دستیابی به این امر، مستلزم تشکیل یک کادر فعال رازداری مؤثر، خوداتکایی در میان کادرها است. . . . "Internet Archive". 1969.این مانیفست همچنین از افراد دارای تابعیت آفریقایی-آمریکایی، به عنوان «مستعمره‌های سیاه» در داخل دولت ایالات متحده یاد می‌کرد که همواره در حال گسترش بیش از حد خود هستند. در این فرآیند، وجود یک بازنگری ضروری به نظر می‌رسید. دورن در این نشست اعتقاد داشت: «بهترین کاری که می‌توان در این بازه زمانی برای این تشکل، و همچنین افرادی که او از آنها با عنوان پلنگ‌های سیاهیاد می‌کرد و مبارزات آزادی‌بخش انقلابی سیاهان انجام داد، ساختن یک جنبش انقلابی بر علیه سفیدپوستان است». Kolbert, Elizabeth, "The Prisoner," "The New Yorker Magazine," July 16, 2001, page 49.
پرچم‌های استان‌های ژاپن () هر استان مدرن ژاپن دارای یک پرچم منحصربه‌فرد است.
اداره پلیس کلان‌شهر توکیو ، (TMPD) پلیس توکیو، ژاپن است. این اداره در سال ۱۸۷۴ تأسیس شد، بزرگ‌ترین نیروی پلیس ژاپن از نظر تعداد افسران است، با کارکنانی متشکل از بیش از ۴۰۰۰۰ افسر پلیس و بیش از ۲۸۰۰ پرسنل غیرنظامی.
اداره پلیس کلان‌شهر توکیو توسط یک ناظر کل، که توسط کمیسیون ملی ایمنی عمومی (ژاپن) منصوب شده و توسط نخست‌وزیر ژاپن رهبری می‌شود. مدیریت ۱۰ بخش و ۱۰۲ ایستگاه پلیس در سراسر کلانشهر را برعهده دارد.
مقر اداره پلیس کلان‌شهر توکیو در کاسومیگاسکی، چیودا-کو، توکیو، توکیو واقع شده‌است. این بنا که در سال ۱۹۸۰ ساخته شد، ۱۸ طبقه ارتفاع دارد و یک ساختمان بزرگ گوه ای شکل با یک برج استوانه ای است. ساختمان HQ در مقابل دروازه ساکورادا قرار دارد، بنابراین به صورت کنایه «دروازه ساکورادا» نیز نامیده می‌شود.
نوکر عضو گروهی از نظامیان در ارتش های مغولی و ترک قرون وسطی بود. کلمه "nöker" در زبان مغولی به معنای "رفیق" است.
نوکرها توسط یک رهبر رهبری می شدند و به رهبر خود وفادار بودند. این روابط مادام العمر ادامه داشت. به نوبه خود، رهبر مسئول حفظ ثروت نوکرها بود. مورخ Halil İnalcık رابطه نوکر را با "ستایش" یا ادای احترام ارتش های قرون وسطی در اروپا قابل مقایسه می داند. Halil İnalcık: "Kuruluş Dönemi Osmanlı Sultanları", , pp 22-23.
نوکرها عناصر مهمی در ارتش مغول بودند، اما برای انجام وظایف غیر نظامی نیز خدمت می کردند. به عنوان مثال، مونگکه خان، خان بزرگ امپراتوری مغول ( )، نوکران خود را مأمور جمع آوری مالیات و وکالت کرد. گاهی نوکرها به عنوان فرماندار مناطق تازه فتح شده منصوب می شدند. جز در مواردی که وظایفی به آنها محول می شد، همیشه رهبر خود را همراهی می کردند.
پس از تجزیه امپراتوری مغول، سیستم نوکری توسط دولت های ترک ادامه یافت. مفهوم نوکر در این دولت ها تفاوت چندانی با نوکر در حکومت مغول ها نداشت. آنها رهبر خود را در جنگ و صلح همراهی می کردند. گاه نیز به عنوان فرماندار محلی انجام وظیفه می کردند. به عنوان مثال، بنیانگذاران بیلیک های کارسی و ساروهان در ابتدا نوکران مسعود دوم از سلجوقیان آناتولی بودند.