moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
میزان مصرف سیگار در سال ۱۹۳۰ در آلمان ۴۹۰ سیگار برای هر نفر بود که این میزان به ۱٬۰۲۲ سیگار در سال برای هر نفر افزایش یافت اما با تصویب قوانین مؤثر در ممنوعیت کشیدن سیگار میزان مصرف دخانیات توسط آلمانی‌ها تا سال ۱۹۴۴ به ۷۴۳ سیگار برای هر نفر کاهش یافت. در ایالات متحده هر نفر ۱٬۴۸۵ نخ سیگار تا سال ۱۹۳۰ مصرف می‌کرد. این رقم تا سال ۱۹۴۰ به ۱٬۹۷۶ سیگار برای هر نفر افزایش یافتو این آمار تا سال ۱۹۴۴ به رقم ۳٬۰۳۹ سیگار برای هر نفر افزایش یافت.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۶
پس از فروپاشی آلمان نازی و با تصرف این کشور توسط متفقین یکی از نخستین کارهای متفقین وارد کردن سیگار از آمریکا به آلمان بود. قاچاق سیگار در این دوران هم به امری رایج تبدیل شده بود و رهبران جنبش ضد دخانیات توسط متفقین و برخی از احزاب داخلی آلمان تحت فشار قرار گرفتند. در سال ۱۹۴۹ تقریباً ۴۰۰ میلیون سیگار ساخت ایالات متحده به‌طور غیرقانونی وارد آلمان شد. آمریکا در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ تقریباً ۹۳٬۰۰۰ تن تنباکو و انواع دخانیات وارد آلمان کرد دولت آمریکا برای این طرح تقریباً ۷۰ میلیون دلار پرداخت کرد.نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۵، نمونه‌هایی از پیشرفت‌های اجتماعی در رایش سوم، صفحهٔ ۱۳۷
جدا از نگرانی‌های بهداشتی، ناسیونال سوسیالیستها عمیقاً تحت تأثیر ایدئولوژی بودند؛ مشخصاً، جنبش تحت تأثیر مفاهیم نظافت نژادی و خلوص جسمانی بود. رهبران ناسیونال سوسیالیست معتقد بودند نژاد برتر نباید سیگار بکشد و این که استعمال تنباکو مساوی انحطاط نژادی و وارد شدن صدمات جبران ناپذیر به بدن است. ناسیونال سوسیالیستها تنباکو را یک «سم ژنتیک» می‌دانستند. متخصصین بهداشت نژادی با استعمال تنباکو مخالف بودند، و می‌ترسیدند که آن قسمت قابل توارث نط‌فه آلمان را فاسد کند. فعالان ناسیونال سوسیالیست ضد تنباکو اغلب تلاش می‌کردند تا تنباکو را چون گناه سیاهپوستان منحط تصویر کنند.Proctor, Robert (1999), The Nazi War on Cancer, Princeton University Press, . , p. 179Coombs, W. Timothy; Holladay, Sherry J. (2006), It's Not Just PR: Public Relations in Society, Blackwell Publishing, ISBN 1-4051-4405-X. p.96
ناسیونال سوسیالیستها ادعا می‌کردند یهودیان مسئول مرسوم کردن تنباکو و آثار زیانبار آن هستند. کلیسای ادونتیست روز هفتم در المان سیگار کشیدن را گناهی ناسالم اعلام کرد که از سوی یهودیان پراکنده شده‌است. یوهانس فن لیر، ویراستار مجله دنیای شمالی ، طی جشن آغاز به کار انستیتو علمی بررسی خطرات تنباکو در سال ۱۹۴۱، اعلام کرد که «کاپیتالیسم یهودی» مسئول انتشار مصرف تنباکو در اروپا است. او گفت که نخستین بار یهودیان تنباکو را وارد خاک آلمان کردند و آن‌ها صنعت تنباکو را در آمستردام، نقطه اصلی ورود تنباکو به اروپا، کنترل می‌کردند.Proctor, Robert (1999), The Nazi War on Cancer, Princeton University Press, . , p. 208
۱. Reine Luft
۲. Gesundes Volk
۳. Gesundes Leben
"نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، پیشرفت‌های اقتصادی و اجتماعی آلمان در دوران نازیسم، نشر ترآوا، ۱۳۸۸، "
مثلث تابستانی در پهلوی تیشتر که در اوستایی به معنای "سه ستاره" است و نمایشگر آمدن تابستان به ایران زمین می‌باشد یکی از مشهورترین صورتواره‌های نیمکره شمالی آسمان است. به همین سبب در ایران باستان ماه نخست تابستان را تیشتر می‌گفتند که امروزه پس از درآمیزش سهوی تیشتر با تیگرا (tigra) دیگر ستاره مهم تابستانی در ایران که نوید بارانهای موسمی تابستانی را می‌داد (در انگلیسی Sirius)، این ماه را تیر می‌نامند. مثلث تابستانی میان سه ستاره دنب، کرکس نشسته (نسر واقع)، و کرکس پرنده (نسر طایر) قرار دارد که هر کدام از آنها در فهرست روشن‌ترین ستارگان صورت‌های فلکی قرار دارند. بیشترین انحراف در این صورتواره +۴۵° و کمترین آن نیز +۹° است و همین موضوع باعث می‌شود که هر ۳ ستارهٔ تشکیل‌دهندهٔ این صورتواره را چنانچه در نیمکره شمالی زمین حضور داشته باشید، بتوانید مشاهده نمایید. از مثلث تابستانی، به دلیل این که شکلی بسیار بارز در آسمان دارد می‌توان به عنوان راهنمایی برای یافتن سایر صورتهای فلکی و اجرام آسمانی سود جست.
اصطلاح منتسب به این صورتواره توسط هانس آگوستو ری نویسنده آمریکایی و پاتریک مور، ستاره‌شناس بریتانیایی در دهه ۱۹۵۰ رواج یافت. در عین‌حال، این نام انتساب داده‌شده را همچنین می‌توان در کتاب‌های راهنمای صورت‌های فلکی در سال ۱۹۱۳ نیز یافت.Alice Mary Matlock Griffiths (1913), "The Stars and Their Stories: A Book for Young People". ستاره‌شناس اتریشی اوزوالد توماس در اواخر ۱۹۲۰ این ستارگان را مثلث بزرگ نام نهاد و در سال ۱۹۳۴، تحت عنوان همین نام مثلث تابستانی توصیف گردید.
صورتواره‌ها:
اوتانن یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی واقع شده‌است.
این روستا در دهستان بیزکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بیمارستان بریچ کندی بیمارستانی خوش‌آوازه در بمبئی هندوستان است.
این بیمارستان به پارسیان هند تعلق دارد.
این بیمارستان در سال ۱۹۵۸ در حومه بریچ کندی تأسیس شد و توسط معمار انگلیسی «کلود بَتلی» طراحی شده‌است.
بیمارستان بریچ کندی بیمارستانی ۱۷۳ تخته و مجهز به یک مجموعه کامل از تجهیزات مدرن تشخیصی است.
اعتبار این بیمارستان در حدی است که نخست‌وزیر پیشین هند اتل بیهاری واجپایی عمل جراحی زانوی خود را در آن انجام داد.BBC News | SOUTH ASIA | Special arrangements at Bombay hospital
نژاد آریایی، یک دسته‌بندی نژادی منسوخ است که در دوره زمانی اواخر قرن ۱۹ میلادی تا اواسط قرن ۲۰ میلادی، برای توصیف بخشی از مردمان اروپایی و آسیای غربی استفاده می‌شد.
این عبارت ناشی از این تفکر بود که گویش‌وران اولیه زبان‌های هند و اروپایی و نوادگانشان تاکنون، یک نژاد یا زیرنژاد خاص از نژاد فرضی (عِرقی) قفقازی را تشکیل می‌دهند.
اصطلاح «آریایی» نام قومی مردمان هندوایرانی باستان بود که ریشه واژهٔ «ایران» است. از آنجا که تفاوت‌های ژنتیکی انسان به تفاوت‌های نژادی نمی‌انجامد؛ امروزه لغت نژاد در دسته‌بندی گروه‌های انسان مدرن در تحقیقات علمی منسوخ شده و برخلاف گذشته عنوان نژاد آریایی کاربرد ندارد. در نوشته‌های آکادمیک سال‌های اخیر آریایی برای اشاره به زبان‌های هندو-ایرانی و هندو-اروپایی بکار می‌رود.Encyclopædia Britannica: " ...the Sanskrit term arya ("noble" or "distinguished"), the linguistic root of the word (Aryan)..." "It is now used in linguistics only in the sense of the term Indo-Aryan languages, a branch of the larger Indo-European language family" در شرق، آریایی صرفاً مفهومی زبان‌شناسی بود برای مشخص کردن زبان‌های ایرانی و هندی-آریایی، اما همین واژه در غرب، از قرن نوزدهم در ترکیب نژاد آریایی به نژادی فرضی گفته شد که به یکی از زبان‌های هند و اروپایی سخن می‌گفتند،Mish, Frederic C. , Editor in Chief Webster's Tenth New Collegiate Dictionary Springfield, Massachusetts, U.S.A. :1994--Merriam-Webster See original definition (definition #1) of "Aryan" in English--Page 66 اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم مفهوم نژادپرستانه این اصطلاح پر رنگ‌تر شد و در نهایت در قالب «نژاد برتر» در ایدئولوژی آلمان نازی نمود پیدا کرد. نازی‌ها معتقد بودند که نژاد نوردیک (Nordic race) خالص‌ترین گونه یک گله انسانی اولیه به نام هندو-اروپایی—آغازین (Proto-Indo-Europeans) است.Widney, Joseph P. "Race Life of the Aryan Peoples" New York: Funk & Wagnalls. 1907 In Two Volumes: Volume One--"The Old World" Volume Two--"The New World" ISBN B000859S6O See Chapter II—"Original Homeland of the Aryan Peoples" Pages 9–25—the term “Proto-Aryan” is used to describe the people today called Proto-Indo-Europeans
مدت‌هاست آریایی‌گری در غرب، چه به عنوان یک فرضیه علمی و چه به عنوان یک جهان‌بینی سیاسی کنار گذاشته شده‌است (به استثنای گروه به حاشیه رانده شده‌ای از راست‌گراهای افراطی).
واژهٔ انگلیسی "Aryan" از لغت سانسکریتی "ārya", به معنای نجیب و در مفهوم پرستندگان خدای ودیکی ایندرا، مشتق شده‌است.Oxford English Dictionary: "Aryan from Sanskrit Arya 'Noble'"Encyclopaedic dictionary of Vedic terms, Volume 1 By Swami Parmeshwaranand, pages 120 to 128 البته واژه Ariāna به عنوان معادل کلمه لاتینی Ariānus—قسمت شرقی امپراتوری ایران—برای مدتی طولانی در زبان انگلیسی استفاده شده‌است. در زبان ارمنی واژه‌های (արի ari) و (այր ayr) به ترتیب «شجاع» و «انسان» معنی می‌دهند، که بنابر نظر بعضی محققان با تئوری یونانی-آریایی (Graeco-Aryan) منشأ مردمان هندو-اروپایی تطبیق می‌کند.T. V. Gamkrelidze and V. V. Ivanov, "The Early History of Indo-European Languages", Scientific American, March 1990
در انگلیسی محاوره‌ای کلمه آریایی، در مطابقت با تحریف واژه در آلمان نازی، به افرادی گفته می‌شود که موهای بور و چشمان آبی دارند. این گونه از کاربرد واژگان آریایی در اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم گسترش یافت. مثالی از کتاب‌های پر فروشی که این‌گونه استعمال لغوی را جا انداختند، «طرحی از تاریخ» (The Outline of History) نوشته ولز است.Wells, H.G. "The Outline of History" New York:1920 Doubleday & Co. Chapter 19 The Aryan Speaking Peoples in Pre-Historic Times Pages 271-285 ولز توضیح داد چگونه، در حالی که آشوری‌ها با بابلی‌ها، سومری‌ها و مصریان در جنگ بودند، مردمان آریایی «روشهای تمدن را یادمی‌گرفتند»، و بدینگونه بود که دست آخر همه جهان باستان را زیر سلطه درآوردند.H.G. Wells describes the origin of the Aryans (Proto-Indo Europeans): در ویرایش ۱۹۴۴ اطلس جهانی راند مکنالی نژاد آریایی به عنوان یکی از نژادهای دهگانه بشری نمایانده می‌شود."Rand McNally’s World Atlas International Edition" Chicago:1944 Rand McNally Map: "Races of Mankind" Pages 278–279 استفاده از کلمه «آریایی» به عنوان مترادف «هندو-اروپایی» در محافل سیاسی امروزی نادرست شمرده می‌شود.[؟]
واژهٔ آریا در نوشته‌های ایرانی، برخلاف نوشته‌های سانسکریتی، از زمان باستان همواره یک پس‌زمینهٔ «قومی» داشته‌است.G. Gnoli,"Iranic Identity as a Historical Problem: the Beginnings of a National Awareness under the Achaemenians", in The East and the Meaning of History. International Conference (23–27 November 1992), Roma, 1994, pp. 147–67. G. Gnoli, "IRANIAN IDENTITY ii. PRE-ISLAMIC PERIOD" in "Encyclopædia Iranica". Online accessed in 2010 at
در دورهٔ باستان، واژهٔ airya همواره به معنی ایران یا ایرانی، و کلمه anairya به معنی غیرایرانی استفاده شده‌اند (جفت واژه متضاد ایران-انیران). بدین ترتیب نام «ایران» به معنی «سرزمین آریایی‌ها» از زمان ساسانیان به کار رفته‌است.H.W. Bailey, "Arya" in Encyclopædia Iranica. Excerpt: "ARYA an ethnic epithet in the Achaemenid inscriptions and in the Zoroastrian Avestan tradition. Also accessed online in May, 2010.R. Schmitt, "Aryans" in Encyclopædia Iranica:Excerpt:"The name "Aryan" (OInd. āˊrya-, Ir. *arya- [with short a-], in Old Pers. ariya-, Av. airiia-, etc.) is the self designation of the peoples of Ancient India and Ancient Iran who spoke Aryan languages, in contrast to the "non-Aryan" peoples of those "Aryan" countries (cf. OInd. an-āˊrya-, Av. an-airiia-, etc.), and lives on in ethnic names like Alan (Lat. Alani, NPers. Īrān, Oss. Ir and Iron). Also accessed online: in May 2010D.N. Mackenzie, "ĒRĀN, ĒRĀNŠAHR" in Encyclopædia Iranica. Accessed here in 2010: Dalby, Andrew (2004), "Dictionary of Languages", Bloomsbury, G.Gnoli, "ĒR, ĒR MAZDĒSN" in "Encyclopædia Iranica" اوستا airya/airyan را در عباراتی مانند airyāfi به معنی «سرزمین‌ها و مردم ایران» استفاده کرده‌است. اصطلاح آریا یا آریایی در سنگ نوشته‌های قدیمی ایران در سه زمینه متفاوت به کار رفته‌اند:
داریوش‌شاه در بند دوّم از کتیبهٔ نقش رستم خود را چنین معرّفی می‌نماید:
در کتیبه داریوش بزرگ در کاخ آپادانای شوش نیز چنین آمده‌است: «یک هخامنشی، یک پارسی، پسرِ یک پارسی و یک آریایی، از نسلِ آریایی».R.G. Kent. Old Persian. Grammar, texts, lexicon. 2nd ed. , New Haven, Conn. هر چند داریوش زبان خود را آریایی نامید، محققان امروزی آن را به نام پارسی باستان می‌شناسند چرا که جدّ زبان فارسی کنونی است.Professor Gilbert Lazard: "The language known as New Persian, which usually is called at this period (early Islamic times) by the name of Dari or Parsi-Dari, can be classified linguistically as a continuation of Middle Persian, the official religious and literary language of Sassanian Iran, itself a continuation of Old Persian, the language of the Achaemenids. Unlike the other languages and dialects, ancient and modern, of the Iranian group such as Avestan, Parthian, Soghdian, Kurdish, Balochi, Pashto, etc. , Old Middle and New Persian represent one and the same language at three states of its history. It had its origin in Fars (the true Persian country from the historical point of view) and is differentiated by dialectical features, still easily recognizable from the dialect prevailing in north-western and eastern Iran" in Lazard, Gilbert 1975, "The Rise of the New Persian Language" in Frye, R. N. , "The Cambridge History of Iran", Vol. 4, pp. 595–632, Cambridge: Cambridge University Press. منابع یونانی گفته‌های داریوش را تأیید می‌کنند. هرودوت در اشارات تاریخی خود در رابطه با مادها می‌نویسد، «همه این مادها را در قدیم آریایی می‌نامیدند.» در منابع ارمنی، پارتها، مادها و پارس‌ها یکجا آریایی نامیده می‌شوند.R.W. Thomson. History of Armenians by Moses Khorenat'si. Harvard University Press, 1978. Pg 118, pg 166 استرابو (Strabo)، در کتاب جغرافی خود، یکی بودن مادها، پارس‌ها، باختری‌ها و سغدیها را یادآوری می‌کند.
در کتیبهٔ سه‌زبانه‌ای که به‌دستور شاپور نوشته شده، آمده‌است:در دورهٔ پس از اسلام استفاده از اصطلاح آریایی (ایران) را در نوشتهٔ حمزه اصفهانی، تاریخ‌نگار قرن دهم، می‌توان به وضوح دید، «آریایی‌ها که پارس نیز نامیده می‌شوند در میان این ممالک قرار دارند…».Hamza Isfahani, Tarikh Payaambaraan o Shaahaan, translated by Jaf'ar Shu'ar,Tehran: Intishaaraat Amir Kabir, 1988. تمام این‌ها بر این نکته دلالت درد که در گذشته نام ایران توصیفی بود از مردمانی که خود را به گروه قومی خاص با زبان و خدای مشترک منتسب می‌کردند.
کلمه آریانوس (Arianus) منطقه شرقی امپراتوری ایران، آریانا، را مشخص می‌کرد. در ۱۶۰۱، فیلمون هلند (Philemon Holland) واژه Arianes را در ترجمه آریانوس به انگلیسی به مفهوم ساکنان آریانا بکار برد. این نخستین باری بود که واژه آریایی (Arian) در زبان انگلیسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.Online Etymology DictionaryRobert K. Barnhart, Chambers Dictionary of Etymology pg. 54. در ۱۸۴۴ جیمز کولس پریکارد (James Cowles Prichard) هندی‌ها و ایرانیان را آریایی نامید، با این فرض اشتباه که آن‌ها خود از کلمه آریا بری اشاره به خودشان استفاده می‌کنند.James "Cowles Prichard", Researches Into the Physical History of Mankid, Vol. 4 pg. 33
واژه آریایی در زبان‌های اروپایی به معنی زبان‌های هندواروپایی و در نهایت به معنی سخن‌گویان به این زبان‌ها به کار رفته‌است. در سده نوزدهم، زبان یکی از ویژگی‌های نژادی به‌شمار می‌آمد. در نتیجه، سخنگویان به زبان‌های هندواروپایی نژاد آریایی نام گرفتند و بدین نحو از سخنگویان به زبان‌های سامی جدا شدند. در اواخر سده نوزدهم، مبحث نژاد آریایی به مبحث «برتری نژادی مردم شمال اروپا (Nordic)» وصل شد. این ایدئال «نژاد برتر» نطفه‌ای شد بر برنامه «آریایی‌سازی» آلمان نازی و به تلاش برای حذف یهودی‌ها انجامید..Under the 1933 "Law for the Restoration of the Professional Civil Service", a non-Aryan was defined as "an individual descended from a non-Aryan (in particular Jewish parents or grandparents)" (). پس از آغاز جنگ جهانی دوم تا کنون، کلمه «آریایی» با نظریه‌های نژادی و جنایات آلمان نازی درآمیخته است.[؟]
در مباحث انسان‌شناسی زیستی و نژادپرستی علمی قرن نوزدهم، عبارت «نژاد آریایی» به اشتباه به تمام مردم از نسل نیاهندواروپاییان -زیرگروهی از نژاد قفقازی-Mish, Frederic C. , Editor in Chief "Webster's Tenth New Collegiate Dictionary" Springfield, Massachusetts, U.S.A. :1994--Merriam-Webster Page 66Widney, Joseph P "Race Life of the Aryan Peoples"New York: Funk & Wagnalls. 1907 In Two Volumes: Volume One--"The Old World" Volume Two--"The New World"ISBN B000859S6O و همچنین هندوایرانیان اعمال شد (که هندوایرانیان تنها گروهی هستند که از عبارت "آریا" به عنوان نام داخلی استفاده کرده‌اند). این زیرشاخه در ازمنه متاخر در سرزمین‌های ذیل ساکن بوده‌اند: شمال هند، شرق هند، نپال، سریلانکا، ملداوی، بنگلادش، اروپا، ایران، ارمنستان، تاجیکستان، انگلو-آمریکا، کبک، جنوب آمریکای جنوبی، آفریقای جنوبی، استرالیا و نیوزیلند، پاکستان، افغانستان، و بخش آسیایی روسیه."Rand McNally’s World Atlas International Edition" Chicago:1944 Rand McNally Map: "Races of Mankind" Pages 278–279 The domain of the Aryan race is shown as extending throughout the regions mentioned above. بدین‌ترتیب، در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم کلمه «آریایی» به معنی «سخنگویان اولیه زبان‌های هندواروپایی و اعقاب آنها» بود.Widney, Joseph P "Race Life of the Aryan Peoples" New York: Funk & Wagnalls. 1907 In Two Volumes: Volume One--"The Old World" Volume Two--"The New World" ISBN B000859S6O
در قرن نوزدهم، زبان شناسان فرض کرده بودند که عمر بالای یک زبان نشان برتری آن است. آنگاه، با این فرض که سانسکریت قدیمترین زبان‌های هندواروپایی است، و با این فرض که کلمه ایرلندی 'Eire با واژه ārya یکی است،Language History, Language Change, and Language Relationship by Hans Henrich Hock, Brian D. Joseph, 2009: "Aryan was extended to designate all Indo Europeans, under the false assumption that the Irish word "Eire" is cognate with ārya; and ill-founded theories about the racial identity of these Aryans... ", page 57 در ۱۸۳۷ آدولف پیکتت (Adolphe Pictet) این فکر را جا انداخت که واژه «آریایی» قابل تعمیم به تمام زبان‌های هندواروپایی است.Zwischen Barbarenklischee und Germanenmythos: eine Analyse österreichischer … by Elisabeth Monyk (2006), p. 31. متعاقب این بحث زبانشناسی، در دهه ۱۸۵۰ جوزف آرتور دو گوبینو(Joseph Arthur de Gobineau) (1816-1882) فرانسوی فرض کرد که «آریایی» با فرهنگ ما قبل تاریخی هندو-اروپایی یکی است. او، که در ایران به «کُنت دو گوبینو» مشهور است، در دورانِ «امپراتوریِ دومِ فرانسه» (۱۸۵۲–۱۸۷۰) (معاصرِ ناپلئونِ سوم) «گوبینو به عنوانِ دیپلمات به چند کشورِ خارجی سفر کرد و از قضا مدتی را هم در ایران گذراند. در تمامِ مدتِ فعالیتِ سیاسیِ خود، «گوبینو تلاش می‌کرد تا راه و رسمِ آریستوکراتیک و «نژادِگیِ» دورانِ پیش از انقلاب را در فرانسه زنده کند و انقلاب و جمهوری ای که در پی آورده بود را نفی کند. در راستای همین هدف بود که کتابِ معروفش «جستاری در نابرابریِ نژادهای بشری»The Inequality of Human Races (1915). London: William Heinemann (1853-1855) را به رشته تحریر درآورد. چنان‌که مایکل بیدیس در کتابش «پدرِ ایدئولوژیِ نژادپرستانه: افکارِ اجتماعی و سیاسیِ کنت گوبینو" می‌گوید، در نامه‌ای به کنت آنتون فون پروکِش-اوستِن در ۱۸۵۶، «گوبینو اعتراف می‌کند که این کتاب را «برای تسکینِ نفرت ام از دموکراسی و اسلحه آن یعنی انقلاب به نگارش درآورده‌ام، و در آن به طُرُقِ مختلف نشان داده‌ام که انقلاب و دموکراسی از کجا آغاز می‌شوند و به کجا ختم خواهند شد».Michael D. Biddiss (1970). Father of Racist Ideology: Social and Political Thought of Count Gobineau. New York: Weybright and Talley, Inc. p 514 «گوبینو، به‌علاوه، معتقد به وجود سه نژاد سفید، زرد و سیاه بود، و فکر می‌کرد هر چیز دیگر از حرامزادگی (miscegenation) پدید می‌آید و فسادبرانگیز است. او آریایی‌های شمال اروپا را نژاد برتر به‌شمار آورد چرا که خلوص نژادی را حفظ کرده بودند. بر عکس، اهالی جنوب و شرق اروپا، شمال آفریقا، خاور میانه، ایران، هند، و آسیای میانه همگی به علت اختلاط نژادی کمتر ایدئال بودند.
در سالهای ۱۸۸۰ تعدادی از زبانشناسان و باستانشناسان استدلال کردند که آریایی‌ها در جایی از اروپا نشات گرفتند. در ۱۸۸۶ کارل پنکا (Karl Penka) این ایده را مطرح کرد که آریایی‌ها در اسکاندیناوی ظاهر شدند و توماس هنری هاکسلی (Thomas Henry Huxley) زیست‌شناس با او موافقت کرده کلمه "Xanthochroi" را برای اشاره به اروپایی‌های سفید چهره ابداع نمود.. تئوری نژاد نوردیک در ۱۸۸۸ بعد از چاپ کتاب «نژاد آریایی» چارلز موریس (Charles Morris)آمریکایی مقبولیت بیشتری پیدا کرد. واشه ده لپوژ (Vacher de Lapouge) فرانسوی در کتاب آریایی (L'Aryen)، استدلال کردکه برتری نژاد آریایی می‌تواند با استفاده از شاخص‌های بیولوژیکی، ماند فرم سر، مشخص شود.. واشه از طرح ایده نژادی دو هدف داشت؛ انهدام اتحادیه‌های صنفی و ممانعت از اعتراضات کارگری با این استدلال که انسان‌ها در انواع مختلف و برای انجام وظایف خاص خلق شده‌اند. ماکس مولر (Max Müller)، اغلب، به عنوان اولین نویسنده‌ای شناخته می‌شود که در سال ۱۸۶۱ آریایی را در مفهوم نژادی وارد زبان انگلیسی کرد.Andrea Orsucci, "Ariani, indogermani, stirpi mediterranee: aspetti del dibattito sulle razze europee (1870-1914) , "Cromohs", 1998 البته، مولر بعدها خطر مخلوط کردن مفاهیم زبان‌شناسی و انسان‌شناسی را گوشزد کرد.Speech before the University of Stassbourg, 1872, Chaudhuri, Nirad, "Scholar Extraordinary: The Life of Professor the Rt. Hon. Freidrich Max Muller", Chatto and Windus, 1974, p.313 مولر، در واقع، به گسترش انسان‌شناسی نژادی تحت تأثیر نظرات آرتور دو گوبینو واکنش نشان می‌داد، که بر والایی شاخه هندو-اروپایی نسل بشری تأکید می‌کرد.
در این میان، در هند، دولت استعماری بریتانیا با پیش کشیدن ایده نژاد برتر آریایی در راستای حفظ سیستم طبقاتی سوءاستفاده می‌کرد... تفسیر انگلیسی‌ها نوعی تفکیک اجتماعی رأ بر اساس طبقه‌بندی کاست‌های اشرافی به مثابه آریایی و کاست‌های پایین در رده «غیر آریایی» شامل می‌شد. این برداشت انگلیسی‌ها را با برهمن‌ها همتراز می‌کرد.نتیجه آنکه تاریخ هند، در تضاد با ملی گرائی، ٔبر اساس نژاد گرایی باز تفسیر شده و راه را برای ظهور نظریه مهاجرت آریایی‌ها به هند هموار کرد. در میانه‌های قرن نوزدهم، عموماً اعتقاد بر آن بود که آریایی‌ها از استپهای جنوب غربی روسیه برخاسته‌اند. اما، در اواخر قرن نوزدهم تئوری‌های جدیدتری مبدأ آریایی‌ها را در آلمان باستان یا اسکاندیناوی قرار دادند. مبلغ اصلی نظریه مبدأ آلمان گستاف کسیننا (Gustaf Kossinna) باستانشناس بود، که نظریه او در اوایل قرن بیستم در محیط‌های روشنفکری و میان عامه مقبول افتاد.Arvidsson, Stefan (2006). Aryan Idols. USA: University of Chicago Press, 143. .
جنبش تئوسفی (Theosophical movement)، که توسط مادام بلاواتسکی (Madame Blavatsky) و هنری اولکوت (Henry Olcott) در آخر قرن نوزدهم ایجاد شد، از فرهنگ هند، احتمالاً جنبش آریا-سماج (Arya Samaj)، الهام گرفته بود. بلاواتسکی استدلال کرد که بشریت از یک سری نژادهای ریشه‌ای نشات گرفته‌است. او نژاد آریایی را بدینسان توصیف کرد: «نژاد آریایی … از یک ریشه است، .. که گفته می‌شود ۱۸ میلیون سال پیش، شاید هم ۸۵۰۰۰۰ سال پیش، در زمان غرق شدن قاره بزرگ آتلانتیس می‌زیسته‌است.»Blavatsky, The Secret Doctrine, the Synthesis of Science, Religion and Philosophy, Vol.II, p.249 او، همچنین، ادعا کرد که مردمانی غیر-آریایی نیز وجود دارند که از آریایی‌ها پست ترند. او اغلب فرهنگ آریایی را با فرهنگ سامی مقایسه می‌کرد، تا ثابت کند که سامی‌ها شاخه‌ای از آریایی‌ها بودند که در طی زمان از نظر روحی پست شدند ولی از نظر مادی جلو رفتند.Blavatsky, "The Secret Doctrine", Vol II, p. 200 او، به‌علاوه، بیان کرد که بعضی مردم فرهنگ نیمه-حیوانی دارند. علی‌رغم این، مریدان بلاواتسکی ادعا می‌کنند که افکار او به ایده‌های نژادی و فاشیستی مربوط نمی‌شود، بلکه هدف او برادری جهانی بود."The Key to Theosophy", Section 3 مشکل آنجاست که بلاواتسکی در نوشته‌هایش نژاد فیزیکی را با مشخصات روحی مخلوط می‌کند و روزی را مژده می‌دهد که با سربلند کردن "نژاد برتر" "انحراف طبیعت" تصحیح خواهد شد.Blavatsky, "The Secret Doctrine", Vol II, p.446 تئوسفیست‌ها ادعا می‌کنند که حدود ۳۰۰۰۰ سال پیش یهودها در سرزمین یمن از ریشه نژاد آریایی جدا شدند. آنها، نخست به سومالی و بعد به مصر مهاجرت کرده و تا زمان موسی آنجا ساکن بودند.Powell, A.E. "The Solar System: A Complete Outline of the Theosophical Scheme of Evolution" London:1930 The Theosophical Publishing House Pages 298-299
گویدو فون لیست (Guido von List) برخی از عقاید بلاواتسکی را با ایده‌های فاشیستی و نژاد پرستانه مخلوط کرده و یک سیستم فکری به نام آریوسوفی (Ariosophy) به وجود آورد. در این سیستم اعتقاد بر آن است که مردم آلمان از مردم دیگر برترند چرا که آلمان‌ها و نژاد نوردیک آخرین گروهی هستند که از نژاد آریایی نشأت گرفته‌اند. چنین دیدی از نژادهای انسانی منجر به ایدئولوژی نازی‌ها شد.Goodrick-Clarke, Nicholas "The Occult Roots of Nazism: Secret Aryan Cults and Their Influence on Nazi Ideology" New York:1992 New York University Press Chapter 13 "Herbert Reichstein and Ariosophy" Pages 164-176Bryant, Edwin (2001), The Quest for the Origins of Vedic Culture: The Indo-Aryan Migration Debate, Oxford University Press, .
مدل‌های مهاجرت هندواروپایی سناریوهای مختلف مهاجرت ماقبل تاریخ هندواروپاییان اولیه به مناطق استقرار در شمال غربی شبه قاره هند و از آنجا به شمال هند را بررسی می‌کنند. ادعای مهاجرت هندواروپاییان عمدتاً مبنا در ملاحظات زبان شناختی قرار دارد.The Quest for the Origins of Vedic Culture: The Indo-Aryan Migration Debate, Edwin Bryant, 2001 تمام مباحث مهاجرت تاریخی نژاد هندواروپایی، امروزه، بحث‌برانگیز است. علائمی که دال بر مهاجرت گسترده باشند در مطالعه اسکلتها یافت نشده‌است.
آریایی گرایی با اعتقاد به برتری نژاد آریایی مترادف است.
ایدئولوژی نازیسم بر مبنای برتری نژاد آریایی بنا شده‌است. برداشت نازی‌ها از نژاد آریایی بر اساس نوشته‌های آرتور ده گوبینو (Arthur de Gobineau) و هوستن استوارت چمبرلین (Houston Stewart Chamberlain) می‌باشد.
تئوریسین نازی هانس گونتر (Hans F. K. Günther) نژاد آریایی در اروپا را به پنج گروه طبقه‌بندی کرد: نژاد نوردیک، مدیترانه‌ای، دینریک(Dinaric race)، آلپی، و بالتیک شرقی.Bruce David Baum. "The Rise and Fall of the Caucasian Race: A Political History of Racial Identity". New York, New York, USA; London, England, UK: New York University Press, 2006. P. 156. از نظر گونتر نوردیک‌ها در میان این پنج گروه بالاترین مقام را داشتند. او آلمانی‌ها را ترکیبی از هر پنج گروه در نظر گرفت، اما بر برجسته‌تر بودن جنبه نوردیک در آلمانی‌ها تأکید کرد.Anne Maxwell. Picture Imperfect: Photography and Eugenics, 1870-1940. Eastbourne, England: UK; Portland, Oregon, USA: SUSSEX ACADEMIC PRESS, 2008, 2010. P. 150. گونتر، زیر شاخه‌ها را از حسب ظواهر فیزیکی و روانشناختی مشخص کرده، جزییاتی دربارهٔ رنگ مو، چشم، چهره، و ساختار صورت ارائه داد. آدولف هیتلر از کتاب گونتر الهام گرفت. او در سال ۱۹۳۲ در مراسم شروع تدریس گونتر در دپارتمان باستانشناسی دانشگاه ینا شرکت کردJohn Cornwell. Hitler's Scientists: Science, War, and the Devil's Pact. Penguin, Sep 28, 2004. id=5bA2vTgvobAC&pg=PT68&dq=hitler+gunther+aryan&hl=en&sa=X&ei=q2IYUfKYIoyayQHBmoG4Dg&ved=0CGMQ6AEwCQ
برداشت هیتلر از نژاد برتر آریایی به‌طور صریح اکثریت اسلاوها را از دایره این نژاد بیرون می‌گذاشت، چرا که آن‌ها را مخلوط شده با نژاد جهود و نژادهای شرقی می‌دانست.André Mineau. "Operation Barbarossa: Ideology and Ethics Against Human Dignity". Rodopi, 2004. Pp. 34-36. البته، در مورد اقلیتی از اسلاوها، که فکر می‌شد از بازماندگان مهاجرین آلمانی هستند، استثنا وجود داشت. هیتلر اسلاوها را «جمعیتی برده به دنیا آمده می‌پنداشت که نیاز به ارباب دارند».Marvin Perry. Western Civilization: A Brief History. Cengage Learning, 2012. P. 468. او اسلاوها را «خانواده خرگوشی» خطاب کرد که ذاتاً تنبل و بی‌نظم هستند. جوزف گوبلز، وزیر تبلیغات نازی‌ها رسانه‌ها را مجبور کرده بود تا از اسلاوها به عنوان حیواناتی اسم ببرند که، مانند موجی از فضولات، از توندرای سیبری آمده بودند.David Downing. "Sealing Their Fate: The Twenty Two Days That Decided World War II". Read How You Want, 2010 P. 48.
در یک سخنرانی در سال ۱۹۲۱، موسولینی گفت، «فاشیسم … از نیازهای همیشگی نژاد آریایی مدیترانه‌ای متولد شد».Aaron Gillette. "Racial Theories in Fascist Italy". London, England, UK; New York, New York, USA: Routledge, 2001. Pp. 11.Neocleous, Mark. "Fascism". Minneapolis, Minnesota, USA: University of Minnesota Press, 1997. p.  35 فاشیسم ایتالیائی تأکید می‌کرد که نژاد به پایه‌های روحی و فرهنگی وابسته است، و بر همین اساس یک سلسله مراتب نژادی بر مبنای عوامل فرهنگی مشخص کرد. ِموسولینی صریحاً وجود نژاد خالص بیولوژیکی را انکار کرد.Glenda Sluga. "The Problem of Trieste and the Italo-Yugoslav Border: Difference, Identity, and Sovereignty in Twentieth-Century". SUNY Press, 2001. P. 52. در اوایل دهه ۱۹۳۰، با صعود حزب نازی در آلمان تنش شدیدی بین فاشیست‌ها و نازی‌ها در رابطه با مسئله نژادی بروز کرد. در سال ۱۹۳۴، بعد از قتل صدر اعظم اتریش به دست نازی‌ها، موسولینی خشمگین شده و نازیسم را محکوم کرد.Aaron Gillette. Racial Theories in Fascist Italy. London, England, UK; New York, New York, USA: Routledge, 2002. P. 45. تا ۱۹۳۶، تنش‌ها کاهش یافت، و روابط فاشیست‌های ایتالیا و نازی‌های آلمان دوستانه شد. در ۱۹۳۶، موسولینی تصمیم گرفت که برنامه نژادی را در ایتالیا راه بیندازد.Aaron Gillette. "Racial Theories in Fascist Italy". London, England, UK; New York, New York, USA: Routledge, 2002. P. 60.| فاشیست‌ها انتشار مجله نژاد پرستانه (La Difesa della Razza) را در سال ۱۹۳۸ آغاز کردند. در ۱۹۴۱ فاشیست‌ها تعریفی جمع از نژاد ایتالیایی را ارائه کردند.Aaron Gillette. "Racial Theories in Fascist Italy". London, England, UK; New York, New York, USA: Routledge, 2001. Pp. 146.
از زمان شکست نظامی آلمان نازی در سال ۱۹۴۵ میلادی، نئونازی‌ها تعریفی از نژاد آریایی داده‌اند که تمام مردم اروپای غربی را شامل می‌شود.Goodrick-Clarke, Nicholas "Black Sun: Aryan Cults, Esoteric Nazism, and The Politics of Identity" New York: 2002--N.Y. University Press, See Chapter 15 for a discussion of "Aryan identity politics" بسیاری از نئونازی‌ها به‌دنبال برقراری یک حکومت خودکامه طبق الگوی آلمان نازی هستند که "مپریوم غربی" نام داشت. انتظار بر آن است که این حکومت با ترکیب زرادخانه هسته‌ای چهار دولت آریایی بتواند دنیا را تحت انقیاد درآورد. کشور مورد ذکر توسط یک رهبر پیشواگون، که به عنوان ویندکس (Vindex) شناخته می‌شود، اداره خواهد شد و تمام سرزمین‌های مسکون توسط آریائیان را در بر می‌گیرد. تنها آریائیان شهروندی کامل این کشور را خواهند داشت.Goodrick-Clarke, Nicholas "Black Sun: Aryan Cults, Esoteric Nazism, and The Politics of Identity" New York: 2002--N.Y. University Press, See Chapters 4 and 11 for extensive information about the proposed "Western Imperium"
آریاگرایی در ایران در دوره‌ای روی داد که رضا شاه پهلوی سلطهٔ خود را با تکیه بر «میراث ایران باستان» و سرچشمه‌های اصیل ملت ایران تحکیم می‌کرد. رضا شاه که می‌کوشید پروژهٔ نوسازی کشور را بدون دخالت استعمارگران پیش ببرد، در آلمان نازی متحدی یافت که می‌توانست به رشد ایران کمک کند، و چه بهتر که این متحد خود را از «نژاد آریا» نیز می‌دانست. وزارت تبلیغات آلمان نازی به رهبری گوبلز می‌کوشید با برنامه‌ای سنجیده، نظریات برتری نژادی و عقاید ضدسامی را در ایران گسترش دهد. فرستندهٔ فارسی‌زبان «رادیو برلین» تبلیغ می‌کرد که آلمانی‌ها و ایرانیان از یک نژاد هستند و باید در جبهه‌ای متحد علیه استعمار مبارزه کنند. بسیاری از عوام باور داشتند که آلمانی‌ها یا اهالی قوم «ژرمن» در اصل اهل استان کرمان بوده‌اند.http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2009/12/091205_wmt-aa-germany-iran.shtml هر چند گفتمان آریایی و هندو-اروپایی توسط رضا شاه در ایران نهادینه شد ولی این محمدرضا پهلوی بود که آن را به کانون مشروعیت سلطنت سلسله پهلوی تبدیل نمود. در سال ۱۹۶۵ مجلس شورای ملی لقب آریامهر، به معنی لفظی خورشید آریایی‌ها، را به شاه اعطا کرد. بدین ترتیب شاه برای خود نوعی رهبری معنوی، بسی فراتر از رهبری فکری، قائل شد و نقش خود را بخشی مهم از جریان پیوسته ایران بر اساس دیدگاه اسطوره آریایی تلقی کرد. در این راستا، برای مثال، شاه پیشنهاد کرد که، اخوت آریایی بین ایران، هند، پاکستان، و افغانستان برای تضمین صلح و امنیت منطقه تجدید شود. طبیعی بود که سازمان‌های دولتی خود را با دیدگاه شاه هماهنگ کردند. به عنوان نمونه، کتاب انگلیسی زبان راهنمای سفربه ایران، که توسط وزارت فرهنگ و هنر منتشر شده بود، در صفحه ۱۵ چنین نوشته بود، "ایران سرزمین مادری مردمان آریایی است که اسلاف نژاد هندو-اروپایی می‌باشند. مخلوطی ازخون ترکی-مغولی در شمال شرق و خون عربی در جنوب غرب، که از زمان حمله این نژادها قابل توجه بوده، به تدریج با غلبه [نژاد] پارسی خالص در حال کاهش است."
حزب سومکا نمونه‌ای از نژادگرایی آریایی است. هارون یشایایی، تهیه‌کننده ایرانی، در مصاحبه‌ای در گفتگو با «تاریخ ایرانی» از گرایش‌ها و اقدام‌های ضدّ یهودی این حزب یاد کرده‌است.
سرانجام جنبش مشروطه ایران تأسیس سلسهٔ پهلوی بود که چندان سنخیتی با دموکراسی نداشتAbrahamian, History of Modern Iran, (2008), p.91Roger Homan, "The Origins of the Iranian Revolution," "International Affairs" 56/4 (Autumn 1980): 673–7. و تأکید آن بر مرکز گرائی افراطی به سرکوب اقلیت‌های قومی را خوش نمی‌آمد. جالب آن‌که معمار اصلی چنین سیاستی میرزا فتحعلی آخوندزاده (آخوندوف)، یکی از روشنفکران آذربایجانی بود.Cottam, Richard W. (1979). Nationalism in Iran. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press. p 18.Bayat, Mangol (1991). Iran’s First Revolution: Shi’ism and the Constitutional Revolution of 1905-1909. Oxford & New York: Oxford University Press. p 145. در راستای دیدگاه خاورشناسان مبنی بر برتری نژاد آریایی، آخوندزاده امپراتوری‌های پیش از اسلام ایران را به‌عنوان جامعهٔ آرمانی مطرح کرد که توسط اعراب به قهقرا رفت.. این ایدئالیسم توسط پادشاهان دودمان پهلوی به اجرا گذاشته شد.. حسن تقی‌زاده، مؤسس انجمن ایران در برلین، نیز در ایجاد ناسیونالیسم ایرانی نقشی بارز داشت. از سال ۱۹۱۶ او در مجله «کاوه» مقالاتی را دربارهٔ هم‌نژادی ایرانی‌ها و آلمانی‌ها چاپ می‌کرد.بهنام، جمشید (1386). برلنی‌ها: اندیشمندان ایرانی در برلن 1915-1930. نشر فرزان، تهران.
«دنیای مرا باشکوه می‌کنی» نخستین تک‌آهنگ از دهمین و آخرین آلبوم استودیویی مایکل جکسون به نام "شکست‌ناپذیر" (۲۰۰۱) است. موضوع این ترانه دربارهٔ عشق و به‌دست آوردن محبت زن است. ترانه‌سراهای این آهنگ، جکسون، رادنی جرکینز، فرد جرکینز و لاشان دنیلز و تهیه‌کنندگان آن، جکسون و رادنی جرکینز هستند. تمام سازهای این ترانه نیز توسط جکسون و جرکینز نواخته شده‌اند.
«دنیای مرا باشکوه می‌کنی» نقدهای متفاوتی را از سمت منتقدان موسیقی دریافت کرد. برخی معتقد بودند که جکسون می‌توانست روی این ترانه بیشتر کار کند و این حد اعلای جکسون نیست و برخی دیگر نیز از ترکیب آوازی و موسیقی جکسون در این ترانه ستایش کردند. با این حال این ترانه در سطح جهانی یک موفقیت تجاری بود که توانست در ۱۳ کشور جهان جزء ۱۰ آهنگ برتر شود. در فرانسه نیز به رتبهٔ ۱ رسید.
«دنیای مرا باشکوه می‌کنی» در چهل‌وچهارمین مراسم جایزه گرمی نامزد دریافت جایزهٔ «بهترین اجرای آوازی پاپ در بین هنرمندان مرد» شد.
از این ترانه نماهنگی ۱۴ دقیقه‌ای به کارگردانی پل هانتر ساخته شد. در این نماهنگ افراد مشهوری همانند مارلون براندو، کریس تاکر و مایکل مدسن به ایفای نقش پرداختند. این نماهنگ با آثار قبلی جکسون با نام‌های «حسی که به من میدی» و «مجرم زیرک» مقایسه شد. نماهنگ «دنیای مرا باشکوه می‌کنی» در نظرسنجی‌ای که در سال ۲۰۱۰ از طرف مجلهٔ "بیلبورد" برای انتخاب «برترین نماهنگ‌های سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰» برگزار شد، رتبهٔ ۴ را به دست آورد.
موزیک ویدئوی این ترانه آخرین حضور جکسون در یک موزیک ویدئو بود که قبل از مرگش منتشر می‌شود. بعدها مایکل جکسون در موزیک ویدیوی ترانه‌ی یک شانس بیشتر که در سال ۲۰۰۳ ساخته شد نیز حضور پیدا کرد اما به مدت ۷ سال منتشر نشد تا بعد از درگذشت مایکل جکسون، در آلبوم ویدئویی «ویژن» او منتشر شد. در موزیک ویدئوی این ترانه، مارلون براندو (نقش اول فیلم پدر خوانده)، کریس تاکر (بازیگر مجموعه فیلم‌های ساعت شلوغی)، کیشایا دادلی، مایکل مدسن و بیلی دراگو ایفای نقش کردند.
این موزیک ویدئو در نظرسنجی «برترین کلیپ‌های موسیقی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰» که از طرف مجلهٔ بیلبورد در سال ۲۰۱۱ انجام شد، رتبهٔ ۴ را را به دست آورد.
ترانهٔ «دنیای مرا باشکوه می‌کنی» تنها دو بار توسط مایکل جکسون اجرا شده است. این دو اجرا در ویژه برنامهٔ با همراهی آشر و کریس تاکر اجرا شد.
شرح پریشانی ترکیب‌بندی منحصربه‌فرد در زبان فارسی، از سروده‌های وحشی بافقی است. ارزش ادبی آن به‌خاطر آرایه‌های ادبی بسیاری است که در آن به‌کار رفته‌است.
ISBN 978-964-00-0758-7 آدینه بوک
ISBN 978-964-00-0758-7 خانهٔ کتاب
راه هرمی بخشی از دستگاه هرمیدستگاه هرمی شامل راه قشری طناب نخاعیی و راه قشری پیازی(بصل الطناب نخاعیی) است.
راه هرمی یک مسیر حرکتی طولانی در دستگاه عصبی مرکزی است که منشاء آن‌ها از چند ناحیه در قشر مغزCerebral cortex است. این مناطق عبارتند از:
است که بیشترین میزان مبدأ راه هرمی را تشکیل می‌دهد (حدود 80%). ناحیه‌ی حرکتی اولیه (ناحیه‌ی چهار برودمن از نظر فیزیولوژیست‌ها) دارای سلول‌های درشت بتزاز نظر بافت شناسی، سلول‌های بتز در لایه پنجم قشر مغز قرار دارند.لایه پنج قشر مغز، از سلول‌های هرمی تشکیل شده که نوع غول پیکر آن به نام سلول بتز معروف است.
(حرکتی ثانویه) و منطقه‌ی حرکتی تکمیلیSupplementary motor area
تعداد کل فیبرهای راه هرمی بیش از یک میلیون فیبر عصبی است. سلول‌های درشت بتز (Betz) در ناحیه‌ی حرکتی اولیه قرار دارند که در راه هرمی شرکت می‌کنند. البته تمام سلول‌های این ناحیه از نوع بتز نیست بلکه فقط 3% کل فیبرهای راه هرمی از این نوع سلول است. بنابراین باید توجه داشت که 97% فیبرهای راه هرمی، قطری کمتر از سلول‌های درشت بتز دارند.
راه قشری طناب نخاعی که از قشر مغز مبدأ می‌گیرد، مسیرش را به سمت مغز میانی، پل مغزی و پیاز طناب نخاعی (بصل الطناب نخاعی) ادامه می‌دهد. در ناحیه تحتانی پیاز طناب نخاعی حدود 80% الی 85% فیبرها تقاطع می‌کنند و به سمت مقابل می روند که به این راه هرمی در ادامه مسیرش به طرف طناب نخاعی، راه قشری طناب نخاعی جانبیLateral corticospinal tract
آسیب راه هرمی (راه قشری طناب نخاعی) به عنوان یک ضایعه نورون حرکتی فوقانی محسوب می‌شود. اگر ضایعه‌ی راه قشری طناب نخاعی در بالای محل تقاطع پیازطناب نخاعی باشد، منجربه فلج بدن در طرف مقابل می‌گردد. آسیب در این حالت، فلج اندام‌های فوقانی و تحتانی را ایجاد می‌کند که به آن فلج نیمه بدن (Hemiplegia) می‌گویند. ضایعه‌ی راه هرمی در پایین محل تقاطع، فلج اندام در همان طرف را به همراه خواهد داشت. آسیب راه هرمی در ناحیه طناب نخاعی گردنی باعث فلج اندام‌های فوقانی و تحتانی همان طرف می گردد و اگر ضایعه در نواحی سینه‌ای و کمری فوقانی باشد منجر به فلج اندام تحتانی همان طرف خواهد شد. گاهی ضایعات دوطرفه بوده و بنابراین علایم در هر دو نیمه‌ی بدن بروز می‌کند که به عنوان نمونه می‌توان به آسیب کامل طناب طناب نخاعی اشاره کرد.
کتاب‌سوزان نازی‌ها نام کمپینی در ۱۰ مه ۱۹۳۳ میلادی در آلمان بود که در آن کتاب‌هایی که در تضاد با ایدئولوژی حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان تشخیص داده شده بود، از کتابخانه‌ها و کتاب‌فروشی‌های سراسر آلمان جمع و به‌طور یک‌جا در مراسم رسمی کتاب‌سوزی نابود شد.تبلیغات و سانسور نازی‌ها, موزه یادبود هولوکاست
یوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی که برگزارکننده مراسم کتاب‌سوزان بود، در سخنرانی خود در شب مراسم کتاب‌سوزان، «کتاب‌های فاسد» را بدتر از «غذاهای فاسد» دانسته بود که ذهن «بچه‌های آلمانی» را خراب می‌کنند.سالگرد کتاب سوزان , مسعود بهنود - روز آنلاین
در بهار ۱۹۳۳ میلادی، سازمان‌های دانشجویی، استادان و کتاب‌داران نازی، فهرست بلندی از اسامی کتاب‌هایی تهیه کردند که از نظر آن‌ها آلمانی‌ها نباید آن‌ها را می‌خواندند.
در شب ۱۰ مه ۱۹۳۳ میلادی، نازی‌ها به کتابخانه‌ها و کتاب‌فروشی‌های سراسر آلمان حمله کردند و مشعل به‌دست رژه‌های شبانه به‌راه انداختند، سرود سردادند و بیش از ۲۵هزار جلد کتاب را سوزاندند. برخی از این کتاب‌ها آثار نویسندگان یهودی، از جمله آلبرت اینشتین و زیگموند فروید بود. اکثر این کتاب‌ها به قلم نویسندگان غیر یهودی، شامل نویسندگان معروف آمریکایی مثل جک لندن، ارنست همینگوی و سینکلر لوئیس بود.
در تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۹۵ میلادی، بنای یادبودی از "کتاب‌سوزان نازی‌ها" در داخل محوطه ببل‌پلاتز در شهر برلین افتتاح شد که طراح آن میشا اولمن، هنرمند اسرائیلی است.
"بنای یادبود کتاب‌سوزان نازی‌ها" به شکل یک مربع با سقف شیشه‌ای و قفسه‌های خالی از کتاب و به رنگ سفید طراحی شده‌است. در طول شب "بنای یادبود" با نور سفیدی روشن می‌گردد که یادآور شب ۱۰ مه ۱۹۳۳ میلادی است که مراسم کتاب‌سوزان در همان مکان انجام گرفته بود.
در ۱۹۴۶ مسئولان اشغالگر متفقین فهرستی از بیش از ۳۰٬۰۰۰ عنوان کتاب، از کتابهای مدرسه تا شعر و همچنین آثاری از نویسندگانی چون فون کلاوزویتس تنظیم کردند. میلیونها نسخه از این کتاب‌ها توقیف و نابود شدند. نماینده هیئت مدیره ارتش تأیید کرد که این فرمان اصولاً فرقی با کتاب سوزیهای نازی نداشت.
فلسفهٔ منطق شاخه‌ای از فلسفه است که به بررسی مسائل فلسفی ناشی از منطق می‌پردازد.
سؤالاتی از قبیل اینکه:
اعتبار یک استدلال به چه معناست؟
مراد از استنتاج یک گزاره از گزارهٔ دیگر چیست؟
صدق منطقی یک گزاره چه معنایی میدهد؟
چگونه می‌توان یک استدلال معتبر یا یک صدق منطقی را شناخت؟
کدام نظامهای صوری، منطق محسوب میگردند و چرا؟سوزان هاک. «"فلسفهٔ منطق"». ترجمهٔ محمدعلی حجتی.
پرفسوربهرام عکاشه (متولد ۱۳۱۵ در مسجدسلیمان)، پدر علم زلزله‌شناسی ایران و متخصص برجسته زلزله‌شناسی و زمین‌شناسی است. دکتر عکاشه همواره نسبت به خطر وقوع زلزله در تهران هشدار داده و از طرفداران تغییر محل پایتخت به منظور به حداقل رسانیدن تلفات ناشی از زلزله احتمالی است.
بهرام عکاشه در سال ۱۳۴۸ در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران مشغول فعالیت شد و در سال ۱۳۶۴ به مرتبه استادی رسید. وی سال‌ها رئیس بخش زلزله‌شناسی در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران بود و پس از سی سال فعالیت بازنشسته شد. وی همچنین مدت ۱۴ سال ریاست گروه ژئوفیزیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال را بر عهده داشته‌است و هم‌اکنون نیز رئیس دانشکده علوم پایه این دانشگاه می‌باشد.
ولسوالی بهسود بهسود ننگرهار یا بهسود شرقی یکی از ۲۳ ولسوالی هزاره‌نشین ولایت ننگرهار در شرق افغانستان به مرکزیت قلعه ریگ می‌باشد. بهسود از ولسوالی‌های درجه دوم ننگرهار بود، پهناوری آن ۳۰۹ کیلومتر مربع است و با ۱۵۱٬۵۳۳ نفر جمعیت در سال ۱۴۰۰، سومین ولسوالی پرجمعیت ولایت ننگرهار می‌باشد.
ولسوالی بهسود در نقطه وسطی دریاهای کابل و کنر موقعیت دارد. این ولسوالی به وسیله یک شاهراه ۹۰ کیلومتری با شهر کابل وصل شده، و با همین حدود در شرق با شهر پشاور پاکستان وصل می‌باشد.ولایت ننگرهار . اراده مستقل ارگان‌های محلی، دریافت شده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱
۸۰٪ جمعیت این ولسوالی را هزاره‌ها، ۱۵٪ را عرب‌ها و ۵٪ را پشه‌ای‌ها تشکیل می‌دهد. هزاره‌های این ولسوالی از شاخه مشرقی قوم بهسود، به‌نام مقصود می‌باشند. قلمرو قبیله مقصود درگذشته شامل پشاور، پکتیا و بیشتر ننگرهار می‌شد اما امروز بیشتر آنها میان قبایل پشتون جذب شده‌اند و عده‌ای کمی از آنها با مذهب تسنن در این ولسوالی باقی مانده‌اند.
خیزش بهرام چوبین یکی از صفحات جالب تاریخ ایران، در روزگار ساسانیان است. بهرام چوبین از سپهبدهای بزرگ ایران بود که سپاه ترکان را به سختی شکست داد. پس از اینکه بهرام شکستی ناچیز در برابر سپاه روم تجربه کرد، هرمز او را خوار شمرده و برای او لباس زنان را فرستاد. آنگاه بهرام شورش کرده و تخت شاهی ساسانی را برای اولین بار در تاریخ غصب می‌کند و شاه مشروع، خسرو پرویز از پایتخت گریخته و به شاهنشاهی بیزانس پناه می‌برد. شاه بیزانس لشگری به او داد و دختر خود مریم را هم به همسری خسرو پرویز درآورد. خسرو به تیسپون بازگشت و بهرام چوبین را شکست داد و خود تاج و تخت شاهی را پس گرفت. بهرام چوبین نزد خاقان ترک گریخت و خسرو با دسیسه‌ای، مقدمات قتل او توسط خاقان را فراهم کرد. خسرو به خاطر کمکی که شاهنشاه روم به او کرده بود، ارمنستان و مناطق دیگری را به او واگذار کرد و رابطه ایران و روم پس از سال‌ها جنگ، برای مدتی صلح‌آمیز شد. این داستان از دیرباز در ادبیات فارسی مورد توجه بوده‌است.
اواخر سدهٔ پنجم و اوایل سدهٔ ششم میلادی، نهضت مزدک ایران ساسانی را به لرزه افکند. این نهضت روزگاری برتری یافت و نیروهای ساسانی را به عقب‌نشینی واداشت و سرانجام موجب بروز برخی اصلاحات در ایران شد.
پس از مرگ انوشیروان فرزند و جانشینش هرمز چهارم با دشواری‌های بسیاری مواجه گشت. او با اشراف و بزرگان که از قدرت و نفوذ فراوان برخوردار بودند، مدتی دراز دست به گریبان و به مبارزه پرداخت. نرمش هرمزد با زیردستان و مدارای او با مسیحیان، مایه نگران قشرهای فوقانی جامعه ساسانی شد.
طبق روایت طبری هرمزد سیزده هزار و ششصد تن از اشراف و بزرگان را به قتل رسانید و گروه کثیری را به زندان افکند و تنزل رتبه داد. شاید هرمز می‌کوشید در میان قشرهای وسیع جامعه پایگاهی بدست آورد.
هنگامی که بزرگان و موبدان، هرمزد را به سبب ابراز محبت و مهربانی نسبت به مسیحیان سرزنش کردند، وی در پاسخ چنین نوشت، تخت ما به دو پایهٔ پیشین قوام نگیرد (منظور آئین زرتشت بوده‌است) و دو پایهٔ پسین نیز باید. پادشاهی ما نیز با تباه کردن نصاری و پیروان دین‌های دیگر که به دیار ما جای دارند، استوار نشود. از ستم دست بردارید و به کارهای نیک پردازید تا نصاری و اهل دین‌های دیگر ببینند و شما را سپاس کنند و به دینتان راغب شوند.طبری، ص ۷۲۵
هرمز با عدالت خشونت‌آمیز خویش که برخلاف سیاست پدر متمایل به عامه و از احتیاط و تعادل عاری بود، اشراف، بزرگان و موبدان را بشدت از خود مأیوس و ناراضی کرده بود. موبدان و بزرگان به سبب این اعمال حاضر به تحمل پادشاهی هرمزد نبودند. از این رو به هنگام قیام بهرام چوبین، وی را مورد اقبال و پشتیبانی قرار دادند.
بیان علت قیام براستی کاری است بس دشوار. بظاهر گویا اختلاف میان هرمز چهارم و بهرام بر سر غنائم گرفته شده از ترکان بوده‌است.
برخی از مورخان از جمله ابوحنیفه دینوری نامه و هدیهٔ خفت‌انگیز هرمز را سبب قیام بهرام دانسته‌اند.
ابوحنیفه دینوری نوشته‌است، هرمز تمام خدمات بهرام را نادیده گرفت و به سردار با کفایت خویش بدبین گردید و یک غل و زنجیر و کمربند زنانه و دوکی نزد بهرام فرستاد و به او نوشت، همانا بر من مسلم شده‌است که جز مقدار کمی از غنائم که به دستت رسیده‌است به سوی ما نفرستاده‌ای و این گناه من است که ترا مورد تکریم قرار دادم و اینک غل و زنجیر و کمربند زنانه و دوکی برایت فرستادم تا غل و زنجیر را به گردن افکنی و کمربند را به میان بربندی و دوک ریسی را پیشهٔ خود سازی، چه ناسپاسی و حق ناشناسی از اخلاق زنان است.
همراهان و یاران بهرام از خیر شاه ناامید شده گفتند، هر گاه تو با ما بر خلع هرمزد و خروج بر او همراهی کنی با تو همراه خواهیم بود.رضا، عنایت الله. ایران و ترکان در روزگار ساسانیان. ص ۱۲۴ تا ۱۲۸
بهرام سپاه خویش را بر ضد هرمز برانگیخت و متعاقب آن جنگ آغاز شد. بهرام که بر ترکان پیروزی یافته بود، این بار روانهٔ پایتخت ایران شد. هنگامی که سپاه بهرام به نزدیکی نصیبین رسید، لشکریان وی به شهر تاختند و فرماندار نصیبین را به قتل رسانیدند و سرش را نزد هرمز فرستادند.
هرمزد نیز سپاهی به سوی بهرام گسیل داشت. دو سپاه در نزدیکی زاب با یکدیگر روبرو شدند؛ ولی زاد سپر که فرماندهی سپاه هرمز را برعهده داشت به بهرام چوبین پیوست.
هرمزد با شتاب در تیسفون به گرد آوری نیرو پرداخت. در این هنگام دشمنان هرمز، به رهبری گستهم (دائی خسرو پرویز) و برادرش بندوی از ضعف شاه بهره جستند و او را به زندان افکنده، کور کردند. پس در سال ۵۹۰ میلادی پسرش خسرو پرویز را به شاهی برگزیدند.
بهرام خبر یافت که خسرو را مردم به پادشاهی برگزیده‌اند پس با شتاب بسوی مدائن شتافت. خسرو پرویز صلاح کار را در ملایمت دید و با گستهم (دائی خسرو پرویز) و بندوی برادر وی و به‌ همراه هزار سوار به دیدن بهرام رفت. دیدار آن دو در ساحل رود نهروان بود.
برادر بهرام، گردوی، همراه و مطیع خسرو پرویز بود. گردوی بهرام را به خسرو پرویز نشان داده، خسرو سخن آغاز کرد و گفت، بهرام تو ستون مملکت و تکیه‌گاه رعیت مایی و در کار ما نیک کوشیده‌ای ما بر سر آنیم که روزی سپهبدی همهٔ دیار پارسیان را به تو دهیم.
بهرام گفت، اما من بر سر آنم که روزی مناسب تو را بیاویزم. سخن دراز شد و و بهرام به خسرو ناسزا گفته و با نهایت دل آزردگی از هم جدا شدند.
گردیه (کردیه، گردویه) خواهر بهرام چوبین او را بسبب بدزبانی با شاه سرزنش کرد و از او خواست به اطاعت شاه در آید اما بهرام نپذیرفت. جنگ درگرفت و خسرو شکست خورده و فرار کرد و با وجودیکه سپاهیان بهرام او را تعقیب می‌کردند، از دجله عبور کرده تا شهر رومی انطاکیه رسید. رومیها او را با احترام پذیرفتند و دستور از قسطنطنیه خواستند.
بهرام چوبین بعد از پیروزی به تیسفون رفته و به تخت شاهی نشسته و به نام خود سکه زد. مردم از بیم اطاعت وی کردند.
برخی از مورخان هم در توالی سلسلهٔ شاهان ساسانی، از او به نام بهرام ششم یاد کرده‌اند.
موریس امپراتور بیزانس پذیرفت که به وی در بازگشت به سلطنت یاری داده و دختر خویش مریم را به همسری وی درآورد.طبری، ص ۷۴۸ تا ص ۷۲۹ تا ۷۳۲
در عوض خسرو حاضر شد قلعه دارا و شهر میافارقین (شهری نزدیک دیاربکر در ترکیهٔ امروزی) را به بیزانس واگذار کند.
در سال ۵۹۱ میلادی، خسرو به همراهی قشون رومی، راهی تیسفون شده، در طی راه نجبای تیسفون و تعدادی از بزرگان اهل ارمنستان و اهالی شهرها و نیز نیروهای ایرانی که در میان رودان بودند، از همه سوی به سپاه او ملحق شدند. در آذربایجان نیز بسطام که برادرش هم بندوی، بعد از رهایی از بند بهرام به وی پیوسته بود، تعدادی سپاه برای کمک به خسرو فراهم آورد.
بهرام خبر یافت و از تیسفون با سپاهش به طرف خسرو حرکت کرد. جنگ سختی در آذربایجان (نزدیکی دریاچهٔ ارومیه) درگرفت که به شکست قطعی بهرام چوبین انجامید.زرین کوب، ص ۵۱۰
بهرام پس از شکست نزد دشمنان پیشین گریخت و با مهربانی از طرف خان ترک پذیرفته شد. بهرام که خدمات شایسته‌ای به خان ترکان کرده بود، به عنوان مشاور و دوست در کنار او قرار گرفت.
خسرو از این واقعه پریشان شده، از خان ترکان خواست تا بهرام را بدو باز پس بدهد ولی خان ترک از اجرای این درخواست سرباز زد. سفیر شاهنشاه ساسانی با تقدیم هدایا، خاتون همسر فرمانروای ترکان را فریفت و وی را به سوء قصد برضد بهرام ترغیب و تشویق کرد. در نتیجه یکی از خدمتگزاران خاتون، بهرام را با خنجر زهر آبداده به قتل رسانید. خان که از این واقعه به خشم آمده بود، قاتل بهرام را کشت.رضا، عنایت الله. ایران و ترکان در روزگار ساسانیان. ص ۱۲۸
سيد حسن نیرزاده نوری (۱۳۰۹ - ۱۳۶۲) از آموزگاران سرشناس ایران بود.
وی در سال ۱۳۰۹ در تهران متولد شد. چند ماه بعد پدرش، غلامحسین نیرزاده سردبیر روزنامه غربال، را از دست داد. در سال ۱۳۳۲ آموزگاری را آغاز کرد و پس از آشنایی با سید جعفر بهشتی شیرازی و علامه کرباسچیان در مدارس نیکان و علوی مشغول تدریس شد.
وی که پس از مشاهده سختگیری‌های آموزگاران تصمیم گرفته بود معلم شود، همواره با صدای گرم و نگاه مهربان در کلاس حاضر می‌شد و با استفاده از مهارت‌های بازیگری تدریس می‌کرد. او پس از مطالعه روش باغچه‌بان، روشی نوین برای تدریس الفبا ابداع نمود.
در سال‌های اول پیروزی انقلاب ۵۷ کلاس درس وی با نام «طرحی نو دراندازیم» در برنامه کودک شبکه یک سیما پخش می‌شد و طرفداران بسیاری داشت. برنامه‌ای که مخاطبان باسواد و بزرگسال را هم شیفته خود کرده بود.
ماوریک فیلمی کمدی-وسترن و ۱۲۷ دقیقه‌ای به کارگردانی ریچارد دانر و با بازی مل گیبسون، جودی فاستر، جیمز گارنر، گراهام گرین، جیمز کابرن و آلفرد مولینا محصول سال ۱۹۹۴ کشور ایالات متحده است.
یک سرخ‌پوست کوچک عنوان فیلمی وسترن به کارگردانی برنارد مک‌اویتی و محصول شرکت والت دسنی در سال ۱۹۷۳ می باشد. از بازیگران این فیلم می توان به جیمز گارنر و ورا مایلز نام برد.
سَمیوئل تیلور کُـلریج (زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۷۷۲ – درگذشتهٔ ۲۵ جولای ۱۸۳۴) شاعر، منتقد ادبی سبک رمانتیک، و فیلسوف انگلیسی که به همراه دوستش ویلیام وردزورث یکی از بنیان‌گذاران مکتب رمانتیسم در انگلستان بود.
کُـلریج بیشتر با دو اثر منظوم خود، "دریانورد کهن" و "کوبلای خان"، و همچنین اثر منثورش "بیوگرافی ادبی"، شناخته شده‌است. آثار نقدش به‌خصوص در ارتباط با شکسپیر بسیار نافذ بود. همچنین، در معرفی فلسفهٔ آرمان‌گرایی آلمان به فرهنگ انگلیسی کمک کرد و از طریق امرسون تأثیری مهم بر فلسفهٔ ماوراءالطبیعهٔ آمریکا داشته‌است.
در تمام سنین بزرگسالی، از حملات شدید افسردگی و اضطراب رنج می‌برد؛ گمان می‌رود او از اختلال دوقطبی رنج می‌برده‌است، اختلال روانی‌ای که در زمان او ناشناخته بود. کُـلریج بر آن شد تا درد خود را با افیون درمان کند که به اعتیاد انجامید.
خانه‌ای برای تعطیلات عنوان فیلمی کمدی درام محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی جودی فاستر است. بازیگران این فیلم هالی هانتر رابرت داونی جونیور و کلیر دینز هستند.
شرلی جین تمپل (زاده ۲۳ آوریل ۱۹۲۸ – درگذشته ۱۰ فوریه ۲۰۱۴) بازیگر سینما و تلویزیون، خواننده، آهنگساز و رقصنده آمریکایی بود. بیشترین شهرت او به عنوان یک بازیگر کودک در دهه ۱۹۳۰ بود. او از موفق‌ترین بازیگران خردسال تاریخ سینما و یکی از معروف‌ترین آن‌ها بوده‌است.
شرلی تمپل متولد ١٩٢٨ در سانتامونیکا در کالیفرنیا بود. او با چهره شیرین و موهای فرفری خود یکی از محبوب‌ترین کودک‌ستارههای تاریخ هالیوود بود. او اولین بار در سه سالگی در یک فیلم بازی کرد.
تمپل بازیگری را از سه سالگی آغاز نمود. او در سن شش سالگی موفق به کسب جایزه اسکار افتخاری نوجوانان شد. او در تلویزیون نیز قصه‌گوی یک برنامه ویژه کودکان (۱۹۴۷) و میزبان برنامه "نمایش شرلی تمپل" (۱۹۶۰) بود.
استعداد تمپل در آوازخوانی، رقص و بازیگری باعث شد در سراسر دنیا طرفداران بیشمار داشته باشد. او سال ١٩٣۴ با فیلم «برخیز و تشویق کن» به شهرت فراوان رسید و یک سال بعد در شش سالگی یک جایزه اسکار ویژه دریافت کرد. تمپل تا امروز جوان‌ترین فردی است که جایزه آکادمی علوم و هنرهای سینمایی را دریافت کرده‌است.
تمپل که به او لقب «کوچولوی عزیز آمریکا» داده بودند، از ١٩٣۵ تا ١٩٣٨ برای چهار سال پولسازترین بازیگر هالیوود بود.
تمپل تا قبل از ١٠ سالگی در ۴ فیلم بسیار موفق در گیشه ایفای نقش کرد و حتی بعدها گفته شد او برای هرکدام از آن‌ها ۵٠ هزار دلار دستمزد گرفته‌است.بازیگر خردسال پرآوازه سابق شرلی تمپل درگذشت، وبگاه (CNN)
از دیگر فیلم‌های موفق او می‌توان به «کوچک‌ترین یاغی»، «Baby Take a Bow» و «دوشیزه مارکر کوچولو» اشاره کرد.
فرانکلین روزولت، رئیس جمهور آمریکا به خاطر دلگرمی دادن تمپل به مردم در دوران رکورد اقتصادی، به او لقب «خانم معجزه کوچولو» داد. تمپل همچنین کمک کرد شرکت فاکس قرن بیستم در آن دوران از ورشکستگی نجات پیدا کند.
او در مجموع در ۴٣ فیلم بلند سینمایی بازی کرد، اما در دوران نوجوانی و جوانی حس کرد دوام آوردن در این حرفه برایش سخت است و از اواخر دهه ١٩۴٠ کار بازیگری را رها کرد.
او در سن ٢٢ سالگی یعنی در سال ۱۹۵۰ فعالیت‌های سینمایی را کنار گذاشت و از آن پس بیشتر به کارهای خیریه پرداخت.