در اولین فصل حضور هررا بر روی نیمکت اینتر و در طول فصل ۶۱-۱۹۶۰، نراتزوری سعی کرد به کمک تفکرات این مربی آرژانتینی، مدافع عنوان قهرمانی یعنی یوونتوس را پشت سر گذاشته و فاتح اسکودتو شود؛ هرچند که اینتر در زمین مسابقه نتایج بسیار خوبی کسب کرد و شایسته عنوان قهرمانی بود، اما اتفاقات خارج از زمین مسابقه مانع از وقوع این امر شد و سرنوشت اسکودتو را تغییر داد. در نیم فصل اول، نراتزوری نتایج خیره کننده ای کسب کرد و در اکثر بازی‌ها با اختلاف گل فراوان به پیروزی می‌رسید و در فاز دفاعی نیز عملکرد بسیار خوبی از خود برجای گذاشت؛ این عوامل باعث شدند تا اینتر در پایان نیم فصل اول با کسب ۳۰ امتیاز و با اختلاف ۸ و ۷ امتیازی نسبت به یووه و میلان در جایگاه نخست قرار بگیرد. در نیم فصل دوم نیز نراتزوری عملکرد خوبی از خود بر جای گذاشت و امید زیادی برای کسب عنوان قهرمانی داشت اما اتفاقات خارج از زمین مسابقه، اسکودتو را از چنگ شاگردان هررا ربود. در ۵ آوریل ۱۹۶۱ و در مرحله یک چهارم نهایی کوپا ایتالیا، اینتر با نتیجه ۱-۰ از لاتزیو شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت، این در حالی بود که نراتزوری‌ها توانسته بودند این تیم را در هفته ۲۲ سری آ با نتیجه سنگین ۷-۰ شکست دهند. در ۲۱ مه ۱۹۶۱ و در هفته ۳۲ رقابت‌های سری آ، اینتر با نتیجه ۲-۰ در زمین آ. اس. رم به برتری دست یافت؛ نکته قابل توجه در مورد این دیدار، اولین حضور جاچینتو فاکتی ۱۸ ساله با پیراهن اینتر بود. اما نقطه عطف فصل باشگاه در ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ و در هفته ۲۸ رقابت‌های سری آ رقم خورد. دو تیم اینتر و یووه در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل، رو در روی هم قرار می‌گیرند. در دقیقه ۳۱ و درحالی که بازی با نتیجه تساوی ۰-۰ در جریان بود، شورش تماشاگران به درون زمین بازی باعث شد تا کارلو گامباروتا داور این دیدار بازی را متوقف کند؛ در نتیجه این دیدار نیمه کاره باقی ماند. مسئولان بازی‌ها در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و در ۲۴ آوریل ۱۹۶۱، اینتر را با نتیجه ۲-۰ پیروز این بازی اعلام می‌کنند. در ۳ ژوئیه ۱۹۶۱، درست یک روز قبل از آخرین هفته مسابقات و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رای قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی در ۱۰ ژوئیه (دقیقا شش روز پس از آخرین هفته رقابت‌های سری آ که با شکست ۲-۰ اینتر برابر کاتانیا همراه شد) داده شد. آنجلو موراتی عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رای شده‌است، در آن سال اومبرتو آنیلی ریاست باشگاه یوونتوس و فدراسیون فوتبال ایتالیا را برعهده داشت، اگرچه این رقابت از سال ۱۹۴۶ توسط لگا کالچو اداره می‌شد. موراتی در واکنش و اعتراض به این موضوع، به هلنیو هررا دستور می‌دهد که تیم جوانان باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد. نتیجه را می‌توان پیشبینی کرد. یوونتوس تمام ستارگانش را برای این بازی آورده بود و ترس بر اندام جوانان اینتر انداخت. ساندرو ماتزولا درباره این بازی گفته‌است: "انتظار چنین دستوری را نداشتم، مادرم نیز به من اصرار کرد که دَرسَت مهم تر از فوتبالت است. به کمک معلمم، صبح زود توانستم در امتحان شرکت کنم و خودم را به اتوبوس باشگاه برسانم. در تورین، از دیدن آن همه ستاره، ترسیده بودم." ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱ و در بازی تکراری، یوونتوس با نتیجه ۹–۱ تیم جوانان اینتر را شکست می‌دهد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی اش دفاع می‌کند. تک گل اینتر را نیز ساندرو ماتزولای هجده ساله (پسر والنتینو) که اولین بازی خود را در سری آ انجام می‌داد به ثمر رساند. به این ترتیب، آتش دشمنی و نفرت بین اینتر و یوونتوس شعله ور شد. در نهایت، اولین فصل حضور هررا بر روی نیمکت اینتر با کسب ۴۴ امتیاز و قرارگیری در رتبه سوم جدول پس از یووه ۴۹ امتیازی و میلان ۴۵ امتیازی پایان پذیرفت.