moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اپتوژنتیک به پیشرفت تکنیک‌های تصویر برداری در قرن اخیر، مطالعه و بررسی عملکردهای مغزی را سرعت بخشیده‌است و تکنولوژی اپتوژنتیک قدمی است به سوی بررسی‌های دقیق تر. روش‌ها و ابزار تک مؤلفه‌ای قابل اعتماد که بتوانند تنها یک اپسین (ترکیبی که شامل بخش پروتئینی شبکیه می‌باشد) را هدف قرار بدهند و هم چنین میزان حساسیت نوری از عناصر مهم در این روش هستند که امکان مطالعه عملکرد دقیق و خاص سیستم عصبی را ایجاد می‌کنند.
اپتوژنتیک همان‌طور که از اسمش پیداست استفاده همزمان از اپتیک و ژنتیک برای تشخیص عملکرد سلول‌های خاص در بافت‌های زنده می‌باشد. به‌طور مثال ژن‌های اپسینی- میکروبی می‌توانند برای کنترل نوری عملکردهای تعریف شده‌ای در مجموعه‌ای از سلول‌های عصبی استفاده شوند. برای اپتوژنتیک نیاز است به ۱) وسایل مهندسی که بتوانند به‌طور دقیق سلولهای خاص را هدف قرار دهند)۲ تکنولوژی انتقال نور و ۳)روش‌های کنترل اپتیکی با قابلیت بازخوانی سریع اطلاعات (مانند ارگان‌های فلورسنت یا شاخص‌های ژنتیکی کدگذاری شده، ثبت الکتریکی، سیگنال fMRI یا آنالیز کمیتی رفتارها).
ردپای مفاهیم اولیه به کارگیری اپتوژنتیک به دهه ۱۹۷۰ برمی گردد. در سال ۱۹۷۹، Crikc Francis با توجه به پیچیدگی مغز پستانداران دریافت که الکترودها نمی‌توانند به‌طور واضح بین انواع مختلف سلول‌ها تفاوت قائل شوند و چالش بزرگ عصب شناسی نیاز به کنترل دقیق یک سلول خاص بدون تأثیرگذاری بر روی سلول‌های دیگر می‌باشد. اوپیشنهاد کرد که استفاده از نور می‌تواند ابزار مناسبی باشد، اما دربارهٔ چگونگی آن هیچ ایده‌ای نداشت. چند سال قبل از این تاریخ در تحقیقی کاملاً جداگانه اپسین‌هایی کشف شدند که به نور به صورت تک مؤلفه‌ای و. با وجود این که اپسین‌های میکروبی به خوبی شناسایی شده بودند و پاسخ تک مؤلفه‌ای آن‌ها به نور ثابت گردیده بود اما به دلایل مختلفی از قبیل وجود فرض‌هایی چون کم بودن جریان فوتونی و کند بودن آن برای کنترل مؤثر، ضعیف بودن پروتئینهای میکروبی غشایی یا سمی بودن آن‌ها و مهم تر از همه این فرض که عامل‌های خارجی اضافه شده باید به تمام بافت‌های مورد آزمایش اضافه گردند سبب توقف بیشتر تحقیقات در این زمینه شد. تا این که در تابستان ۲۰۰۵ گروه بزرگی از اپسین‌های میکروبی انتقال دهنده یون‌ها شناخته شدند که همگی ثابت می‌کردند امکان کنترل اپتیکی نورون‌ها در پستانداران وجود دارد و می‌توان از این اپسین‌ها به عنوان ابزاری در اپتوژنتیک استفاده کرد. همچنین با پی بردن به وجود رتینوید در مقادیر زیاد در بافت‌های اولیه و در شبکیه، خیلی زود کشف شد که مغز پستانداران بالغ و قطعاً سایر بافت‌های ستون فقرات دارای میزان کافی از ژن‌های میکروبی اپسینی برای تعریف استراتژی تک مؤلفه‌ای می‌باشد. واکنش نشان می‌دادند.
اپتوژنتیک به‌طور ساده به معنای برانگیختگی نوری یا بازداری نوری سلول‌های هدف نیست، بلکه اپتوژنتیک باید دستور انجام دادن یا ندادن یک فعالیت خاص را به سلول برساند؛ بنابراین به دقتی از مرتبه میلی ثانیه نیاز می‌باشد و این میزان از دقت باید قابل استفاده در سیستم‌های سالم مانند مغز پستانداران که آزادانه حرکت می‌کنند؛ باشد. تمام تلاش‌های اولیه برای کنترل اپتیکی شامل روش‌هایی بود که محدودیت‌های زیادی به همراه داشت از قبیل چند مؤلفه‌ای بودن، ویژگی زمانی بالا یا نیاز به تابش نور فرابنفش با شدت بالا که همگی سبب می‌شد تا نتوان این روش‌های را در پستانداران به کار گرفت. ژنهای اپسینی تک مؤلفه‌ای نیز در ابتدا با وجود بهتر بودن، هنوز هم مشکلاتی را به همراه داشتند از عدم کنترل کافی گرفته تا ایجاد مسمویت و چالش‌های موجود برای رساندن نور به بافت زنده؛ بنابراین برای انجام این فرایند نیاز به تکنولوژی‌های پیشرفته‌ای بود، که در طی چند سال و با پیشرفت‌های مهندسی بسیاری از آن‌ها برطرف گردید.
در حال حاضر طیف گسترده‌ای از ابزارها برای چهار عمل اصلی برانگیختگی سریع، بازداری سریع، تلفیق دوگانه و کنترل سیگنال‌های بیوشیمیایی درون سلولی؛ در نورون‌ها و سایر انواع سلولی، به عنوان ابزار اپتوژنتیک، در اختیار عصب شناسان می‌باشد. این مجموعه از ابزار اپتوژنتیک که حاصل مهندسی مولکولی و تلاش‌های ژنومیک می‌باشد امکان ایجاد تغییرات آزمایشگاهی برای دستیابی به ۱) اثرات فیزیولوژیکی دلخواه ۲) ویژگی‌های جنبشی مدولاسیون وابسته به نور ۳) و طول موج مورد نیاز، توان و گستردگی فضایی پالس نوری را می‌دهد.
از آنجا که ابزارهای اپتوژنتیکی پیوسته از لحاظ ایمنی و بازدهی در حال بهینه شدن هستند، یک آزمایش عصب‌شناسی موفق نیازمند روش متناسب هدف گیری بافت زنده با ابزار اپتوژنتیک می‌باشد. روش‌های معمول رساندن ابزار اپتوژنتیک به بافت زنده عبارتند از
جریان نوری ناشی از یک پالس نوری در نورون به عوامل مختلفی از قبیل ویژگی اپسین مورد استفاده، طول موج نور، شدت و مدت تابش نور و حتی تاریخچه تابش‌ها (به‌طور مثال اگر تعداد سلول‌های حساس به نور در ابتدا کمتر باشد یا تعداد کمتری به حالت تطابقی سیاه بازگردند میزان پاسخ عبوری به نور اولیه کمتر خواهد بود گرچه در حالت پایه ممکن است جریان فوتون‌ها ثابت باقی بماند) بستگی دارد. در تمام حالت‌ها میزان جذب فوتون‌های یک طول موج خاص متناسب با جریان محلی فوتون هاست و در طراحی وسایل رساننده نور برای فعال سازی رودوپسین این مهم‌ترین پارامتر برای اندازه‌گیری و کنترل است. میزان عبور نور در بافت‌های بیولوژیکی وابسته به میزان جذب و پراکندگی است و پراکندگی در چربی غلاف عصب نقش مهمی در بافت مغز دارد. همچنین هر چه طول موج بیشتر باشد پراکندگی کاهش می‌یابد و میزان نفوذ نور بیشتر خواهد بود. در آزمایش‌هایی که نیاز به تابش بر روی چند منطقه می‌باشد یا منطقه مورد نظر دور از محل تصویربرداری است، می‌توان از یک منبع نوری جفت شده با فیبر نوری که بر روی یک بازوی میکرومکانیکی قرار دارد برای تابش روی بافت استفاده کرد. لیزرها نیز می‌توانند در سرراه نوری میکروسکوپ جفت شوند و از لحاظ اپتیکی میدان دید را گسترش دهند.
یکی از مزیت‌های کلیدی اپتوژنتیک ثبت همزمان سیگنال‌های الکتریکی است که امکان ترکیب شدن با تحریک کننده‌های نوری را دارا می‌باشند. راه‌های ساده بسیاری برای اطمینان از اینکه LFDها فعالیت نورون‌ها را نشان می‌دهند وجود دارد؛ مانند کاهش سطح فلزی، استفاده از الکترودهای شیشه‌ای، استفاده از ریزسیم‌های نیکروم به جای میکروالکترودهای تنگستنی. همچنین باید توجه داشت که ثبت داده از منطقه مورد آزمایش شامل اپسین می‌باشد یا از مناطقی که خالی از اپسین هستند. زمانی که سیستم رساننده نور و ثبت الکتریکی در یک دستگاه جمع شوند به آن اپترود گفته می‌شود که شامل ترکیب فیبرهای نوری و الکترودهای فلزی یا کاوشگرهای سیلیکنی برای ضبط چند- منطقه‌ای در جانداران بیدار دارای حرکت می‌باشد.
پیشرفت‌های اپتوژنتیک دریچه جدیدی را نه تنها در عصب‌شناسی که در سایر بخش‌ها مانند ماهیچه‌ها، رگ‌های شریانی و رشد سلول‌های جنینی باز کرده‌است. همچنان که به مدل سازی بیماری‌هایی چون پارکینسون، اضطراب، انحطاط شبکیه، تنفس و افسردگی کمک بسیاری کرده‌است. دقت زمانی که به وسیله استفاده از نور در روش اپسین – میکروبی تک مؤلفه‌ای فراهم می‌گردد، مهم‌ترین ویژگی این روش می‌باشد. در واقع رخ دادن یک عملکرد خاص در یک سلول ویژه در میان جمعیت سلول‌ها در یک زمان مشخص بسیار مهم می‌باشد. همچنین وجود گروه بزرگی از ابزارهای اپتوژنتیکی به خواص الکتریکی و بیوشیمیایی خاص سبب پیشرفت‌های زیادی در دستیابی به اهداف مورد نظر در اپتوژنتیک گشته‌است.
گوردون مور (زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ٢۴ مارس ٢٠٢٣) تاجر، مهندس و یکی از بنیان‌گذاران شرکت اینتل و رئیس بازنشستهٔ این شرکت بود. او همچنین نخستین کسی بود که قانون مور را ارائه داد (که در ۱۹ آوریل ۱۹۶۵ در مجله الکترونیک منتشر شد). برمبنای این قانون تعداد ترانزیستورها در یک مدار مجتمع (IC) هر دو سال حدودا دو برابر می‌شود.
تا فوریه ۲۰۲۳، دارایی خالص مور ۷ میلیارد دلار گزارش شد.
جی مور در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا به دنیا آمد و در پسکادرو، جایی که پدرش کلانتر شهرستان بود، بزرگ شد. او به مدت دو سال در دانشگاه ایالتی سن‌خوزه تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناسی شیمی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد در سپتامبر ۱۹۵۰، مور در مؤسسه فناوری کالیفرنیا ثبت نام کرد و به تحصیل در رشته فیزیک پرداخت و موفق به کسب مدرک دکترا شد و دکترای شیمی خود را در سال ۱۹۵۴ دریافت کرد. مور از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ در آزمایشگاه فیزیک کاربردی در دانشگاه جانز هاپکینز به تحقیقات پسادکتری پرداخت.
مور هنگام تحصیل در کالج ایالتی سن خوزه با همسرش بتی آیرن ویتاکر آشنا شد. آنها در سال ۱۹۵۰ ازدواج کردند و صاحب دو پسر به نام‌های استیون و کنت شدند.
مور به ورزشی ماهیگیری مشتاق بود و فعالانه هر نوع ماهیگیری را دنبال می‌کرد. او به‌طور گسترده‌ای به سراسر جهان سفر کرد و گونه‌هایی از مارلین سیاه تا قزل آلای رنگین کمان را صید کرد. او گفته بود که تلاش‌هایش برای حفاظت از محیط زیست تا حدودی الهام گرفته از علاقه‌اش به ماهیگیری و گذراندن وقتش در فضای باز بوده‌است.
در سال ۲۰۱۱، ژنوم مور اولین ژنوم انسانی بود که بر روی پلت فرم ماشین ژنوم شخصی توالی یابی نیمه هادی یونی که یک دستگاه توالی یابی موازی گسترده بود به کارگرفته شد که از حسگرهای زیستی ISFET (آیسفت یا ترانزیستور اثر میدانی حساس به یون، برای سنجش تراکم یونی یک محلول بکار می‌رود) استفاده می‌کرد و توانست توالی یابی کند.
مور در ۲۴ مارس ۲۰۲۳در سن ۹۴سالگی در خانه خود در هاوایی درگذشت.
فورسپس یا انبر ابزاری دستی بوده و برای گرفتن و نگه داشتن اشیاء بکار می‌رود. زمانی از فورسپس استفاده می‌شود که به علت عمیق بودن ناحیه عمل، ناچار به وسیله‌ای با دسته بلند و جا انگشتی برای فیکس کردن انگشتان می‌باشیم که فورسپس همین ویژگی‌ها را دارا می‌باشد. در خارج از رده پزشکی و نزد عوام (انگلیسی زبان) معمولاً از فورسپس به عنوان موچین، انبرک، انبردست‌ها، کلیپ یا گیره اشاره می‌شود.
امروزه نوع یکبارمصرف و از جنس پلاستیک نیز مورد استفاده دارد.
نوع دیگری از فورسپس در مامایی استفاده می‌شود و فورسپس مامایی نام دارد که توسط خانوادهٔ چمبرلین اختراع شد؛ کار آن‌ها قابلگی بود. نوزادان اغلب با سر به دنیا می‌آمدند، برای همین فورسپس مامایی که توسط آن‌ها طراحی شد، دارای دو تیغهٔ مسطح با اندکی قوس بود و سر نوزاد را به طور کامل دربر می‌گرفت. با یک کشش بسیار ملایم سر نوزاد بیرون می‌آمده و بقیه بدن به راحتی خارج می‌شد.
پنست در زیر مجموعه خانواده بزرگ فورسپس‌ها قرار می‌گیرد و تفاوت آن با این خانواده آن است که فاقد جاانگشتی و ضامن قفل می‌باشد و از آن برای گرفتن نسوج (بافت‌ها) ظریف استفاده می‌شود.آشنایی با لوازم و تجهیزات اتاق عمل (مترجم: فاطمه قارداشی)
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند اساساً به عنوان ابتکار حاشیه اقیانوس هند شناخته می‌شد، یک سازمان بین‌المللی است که در سال ۱۹۹۷ با ابتکار هند و موریس آغاز به کار کرد.
تأسیس این سازمان در مارس ۱۹۹۵ در نشستی در کشور موریس که اکنون مقر این اتحادیه‌است، مورد تصویب قرار گرفت و بعداً در روزهای ۶و ۷ مارس ۱۹۹۷ رسماً آغاز به کار کرد.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند دارای ۱۹ کشور عضو از سه قاره آسیا، آفریقا و اقیانوسیه می‌باشد که بیش از ۲ میلیارد نفر جمعیت جهان و ۲۰٫۵ میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد.
اهداف این سازمان مواردی همچون تقویت رشد پایدار و توسعه متوازن در منطقه و بین اعضای اتحادیه، تمرکز بر آن حوزه از همکاری‌های اقتصادی که حداکثر فرصت‌ها را برای منافع مشترک و منافع متقابل فراهم می‌کند و گسترش آزادسازی تجاری و حذف موانع موجود بر سر راه جریان‌های تجارت، سرمایه و فناوری در منطقه اقیانوس هند اعلام شده‌است.
از لحاظ جغرافیایی، این اتحادیه وسعتی بیش از ۵/۲۰ میلیون کیلومتر مربع از سه قاره آسیا، آفریقا و اقیانوسیه را دربرگرفته و جمعیتی نزدیک به ۲ میلیارد نفر را در خود جای داده‌است. استرالیا، هند، ایران و آفریقای جنوبی از وسیع‌ترین کشورهای اتحادیه و هند، اندونزی، بنگلادش و ایران نیز از پرجمعیت‌ترین کشورهای اتحادیه مذکور به‌شمار می‌آیند.
اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای کشورهای حاشیه اقیانوس هند بر پایه بهبود و تسریع همکاری‌های اقتصادی و گردهمایی نمایندگان دولت، تجار و دانشگاه‌ها بنا شده و با در نظر گرفتن اصل چندجانبه گرایی در جهت گسترش تفاهم و همکاری سودمند دوجانبه از طریق اجماع نظر، نگرش تکاملی و عدم مداخله جویی تلاش کرده و اصولی را در مورد تمامی دول عضو به کار خواهد بست.
اهداف کلی اتحادیه مذکور نیز برپایه آزادسازی تجاری، تقویت همکاری‌های آموزشی، تکنولوژیکی و ایجاد تسهیلات تجاری و سرمایه‌گذاری با هدف تقویت روابط تجاری و اقتصادی بین کشورهای عضو تعریف شده‌است. مهم‌ترین پروژه‌های همکاری بین اعضا، ایجاد واحد حمایت از شیلات در خصوص همکاری در زمینه ماهیگیری و آبزیان، توسعه گردشگری، تشکیل شورای حمل و نقل دریایی، ایجاد مرکز علوم و انتقال فناوری است.
همچنین موضوع همکاری اعضا در خصوص منابع آلودگی اقیانوس هند، حفاظت محیط زیست و ذخایر اقیانوس هند، توسعه تجارت و سرمایه‌گذاری، انرژی، ایجاد پارک‌های فناوری مطرح است.
ساختاراتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند نیز عبارتند از:
اعضای اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند به دو دسته اعضای اصلی و اعضای ناظر و طرف گفتگو تقسیم می‌شوند.
متشکل از وزیران کشورهای عضو که ریاست آن هر دو سال یک بار تغییر می‌کند و به‌طور معمول هر سال تشکیل می‌شود.
ایران از سال ۲۰۰۵ به مدت ۲ سال ریاست دوره‌ای اتحادیه را بر عهده داشت. با توجه به ریاست موفق ایران بر اتحادیه و همچنین مشکلات یمن برای میزبانی، ریاست ایران برای یک سال دیگر تمدید شد و هشتمین نشست اتحادیه در آوریل ۲۰۰۸ در تهران برگزار شد.
نشست مقامات ارشد متشکل از معاونین وزرای خارجه
بررسی نحوه اجرای تصمیمات شورای وزیران
مشخص کردن اولویت‌ها در همکاری‌های اقتصادی
همکاری با مجمع تجاری، گروه دانشگاهی و گروه تجارت و سرمایه‌گذاری و بررسی نتیجه گزارش نشست گروه‌های سه‌گانه جهت ارائه به نشست شورای وزیران
بررسی و تأیید پروژه‌هایی که نیاز به حمایت مالی صندوق ویژه اتحادیه دارد.
این نشست بیشتر در پرتوریا برگزار می‌شود
با توجه به ضرورت پیگیری توافقات، طرح‌ها و پروژه‌های همکاری در سطح اتحادیه، پیشنهاد تشکیل و برگزاری نشست گروه کاری سفراء کشورهای عضو اتحادیه در پرتوریا مورد تصویب قرار گرفت.
معاون وزیر خارجه ریاست دوره‌ای اتحادیه، مسئولیت ریاست این نشست را بر عهده دارد.
برخی از پروژه‌ها (مانند راهکارهای تقویت دبیرخانه) به صورت موردی در کمیته فرعی این نشست مورد بررسی قرار می‌گیرد.
متشکل از بخش‌های خصوصی و نهادهای اقتصادی است.
به عنوان یک بازوی مشورتی و اجرایی، نظریات بخش‌های خصوصی را برای توسعه بیشتر همکاری‌های اقتصادی بین شرکت‌ها به اجلاس مقامات ارشد و نهایتاً اجلاس وزراء ارائه می‌دهد.
اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران مسئولیت پیگیری پروژه‌های این کمیته را عهده‌دار است.
مهمترین پروژه‌های مطروحه در این گروه:
توسعه گردشگری، تقویت خطوط کشتیرانی، توسعه همکاری در بخش IT، توسعه تجارت بین اعضا،
متشکل از افراد دانشگاهی و نمایندگان بخش‌های آموزشی، پژوهشی است. با هدف تقویت کار تحقیقاتی در بین اعضا شکل گرفته‌است.
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری مسئولیت پیگیری و اجرای برنامه‌ها و پروژه‌های این گروه را بر عهده دارد.
مسئولیت برگزاری نشست تبادل دانشگاهی یا UMIOR را نیز بر عهده دارد.
مهمترین پروژه‌های این گروه:
مطالعه منابع آلودگی اقیانوس هند، توسعه مدیریت آموزشی، انتقال تکنولوژی، کاهش بلایای طبیعی، مدیریت مناطق ساحلی و پیگیری نتایج نشست تبادل دانشگاهی
متشکل از نمایندگان دولتی از بخش‌های بازرگانی کشورهای عضو است. وزارت بازرگانی مسئولیت پیگیری و اجرای برنامه‌ها و پروژه‌های این گروه را برعهده دارد.
موافقتنامه تجارت ترجیحی (PTA)، حمایت از بخش شیلات، ترتیبات تسویه پرداخت‌ها (CPA)، رژیم‌های سرمایه‌گذاری، همکاری‌های گمرکی، توسعه استاندارد، مبارزه با آنفلوآنزای پرندگان و ایجاد بانک مشترک بین اعضا
تصدی پست مدیر اجرایی دبیرخانه اتحادیه از ابتدای تأسیس تا کنون کایلش روحی (موریس)، دوداسلال دوسوروث (موریس)، شمس الدین (سریلانکا) و سرمدی تا آبان ماه ۱۳۹۰ و اکنون باغیرت (هند) بوده‌اند.
این مرکز در سال ۲۰۰۸ با انعقاد یادداشت تفاهم بین دولت جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اقیانوس هند و با هدف ارتقاء سطح فناوری‌های نو و تبادل دانش و تجربیات بین کشورهای عضو ایجاد و در تهران تأسیس شد.
این واحد نیز از مصوبات اتحادیه برای استقرار در عمان می‌باشد که هنوز اجرایی نشده‌است.
عبارتند از: آفریقای جنوبی، هندوستان، ایران، سنگاپور، مالزی، اندونزی، تایلند، سریلانکا، استرالیا، امارات متحده عربی، عمان، یمن، بنگلادش، کنیا، موریس (مقر اتحادیه)، تانزانیا، ماداگاسکار، موزامبیک، سیشیل.
کشورهای چین، ژاپن، مصر، انگلستان و فرانسه از اعضای ناظر و طرف گفتگو اتحادیه هستند.
کشورهای چین، ژاپن، مصر، بریتانیا ، فرانسه و آمریکا از اعضای ناظر و طرف گفتگو اتحادیه هستند:
کشورهای عضو در زمینه‌های مختلف حمل ونقل دریایی، شیلات، تجارت و سرمایه‌گذاری، علوم و انتقال فناوری، مدیریت ریسک، گردشگری با همدیگر همکاری می‌نمایند.
تاکنون سه مرکز منطقه‌ای وابسته به اتحادیه شامل:
این اتحادیه به انتشار اطلاعات در خصوص رژیم‌های تجاری و سرمایه‌گذاری اعضا با هدف کمک به فهم بهتر فرصت‌های سرمایه‌گذاری در درون این منطقه توسط تجار و صنعتگران اقدام می‌کند.
فعالیت‌های اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند برای همکاری شامل چندین پروژه و برنامه‌های کاری موضوعی است که توسط کشورهای عضو با هدف منافع مشترک انجام می‌شود. این برنامه‌ها تحت نظر سه کارگروه تجارت و سرمایه‌گذاری، مجمع تجاری حاشیه اقیانوس هند و گروه آکادمیک حاشیه اقیانوس هند قرار دارد.
در اولین اجلاس وزرای تجاری و اقتصادی در موریس مرداد ۱۳۹۲ تصمیمات تجاری گرفته شد
سیشل در سال ۱۹۹۹ به عضویت درآمد ولی ۲۰۰۳ خارج شد و مجدداً در ۲۰۱۱ هموند گردید.
در دوازدهمین اجلاس شورای وزیران اتحادیه ۸ تا ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۱ در شهر گورگائون (دهلی) کمور سال ۲۰۱۲ عضو رسمی گردید و آمریکا شریک گفتگو شد.
یازدهمین اجلاس شورای وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند ۲۴ آبان ۱۳۹۰ باحضور هیئت ایرانی (به سرپرستی معاون حقوقی بین‌المللی وزارت خارجه) در شهر بنگلور هند برگزار شد. دریای پارس
در اجلاس اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند که با حضور وزرا و مقامات ارشد ۱۹ کشور عضو و ۵ کشور عضو ناظر طرف گفتگوی اتحادیه برگزارشد، مرتضی سرمدی دبیرکل ایرانی اتحادیه پس از سه سال پست خود را به دبیرکل جدید بهاجی رات از هند واگذار کرد.http://www.hamshahrionline.ir/news-151181.aspx
قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه همکاری منطقه‌ای کشورهای حاشیه اقیانوس هند» که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ نهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و نود مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۶/۱۱/۱۳۹۰ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۷۴۷۰۰/۱۷۳ مورخ ۹/۱۲/۱۳۹۰ مجلس شورای اسلامی واصل و جهت اجراء ابلاغ گردیده‌است.
صفحه راهنما ابزار مستندساز آنلاینی است که برای موجودیتی که عموماً سیستم‌عامل یونیکس یا شبه‌یونیکس می‌باشد وجود دارد. چنین موجودیت‌هایی شامل برنامه‌های کامپیوتری (کتابخانه‌ها فراخوان‌های سیستمی)، استانداردهای رسمی، اصطلاحات و قراردادها و حتی مفاهیم انتزاعی می‌باشند. کاربر می‌تواند با فراخوان دستور راهنما صفحه راهنما را احضار کند.
کاربر برای مطالعه صفحه راهنمای یک دستور در سیستم‌عامل یونیکس خواهد داشت:
man <command_name>
برای سهولت در پیمایش خروجی، دستور راهنما عموماً از ابزار دیگری به نام less استفاده می‌کند.
راهنما به طور کلی به هشت بخش شماره‌گذاری شده تقسیم می‌شود، سازماندهی شده به صورت زیر (روی بی‌اس‌دی، یونیکس و لینوکس):
سامانه وی یونیکس با یک چینش متفاوت، از یک طرح مشابه شماره گذاری استفاده می‌کند:
بعضی از بخش‌های زیر در بعضی از سیستم‌ها موجود هستند:
برخی از نسخه‌های man نسخه‌های قالب بندی شده ای را که از همه بیشتر مشاهده شده‌اند، را ذخیره می‌کنند.
برای دیدن گزینه‌های بیشتر man , وارد کنید فرمان man man.
تمام صفحات راهنما به دنبال یک طرح معمول که بهینه‌سازی شده برای ارائه روی یک صفحه نمایش متن اسکی ساده، که احتمالاً بدون هیچ گونه برجستگی یا کنترل فونت است هستند. بخش‌های حاضر شامل موارد زیر است:
سایر بخش‌ها ممکن است وجود داشته باشد، اما این‌ها استاندارد شده در سراسر صفحات راهنما نباشد. مثالهای متداول عبارتند از: گزینه‌ها، وضعیت خروج، محیط، اشکالات شناخته شده، فایل‌ها، نویسنده، گزارش اشکالات، تاریخچه و کپی رایت.
گابریل یارد (Gabriel Yared) آهنگساز لبنانی-فرانسوی است. او سازنده موسیقی متن فیلم‌های گوناگونی آمریکایی و فرانسوی، مانند بیمار انگلیسی است که در سال ۱۹۹۶ برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم و گرمی شد.«گابریل یارد» در تارنمای IMDb "
گابریل یارد متولد ۱۹۴۹ در بیروت است. وی در کودکی با نواختن آکاردئون آشنا شد و بعدها در اکول نورمال پاریس آموزش دید.صفحه ویژه «گابریل یارد» در تارنمای نیویورک تایمز (انگلیسی)
فایرفاکس اواس (پیش از این Boot to Gecko یا B2G) یک سیستم‌عامل کدباز است که توسط بنیاد موزیلا توسعه‌داده می‌شود و در صدد است از برنامه‌های مبتنی بر HTML5 که با استفاده از تکنولوژی‌های «وبِ آزاد» توسعه‌داده می‌شوند و نه APIهای مبتنی بر بستر محلی (local platform)، پشتیبانی کند. به‌طور کلی در سیستم‌عامل Firefox OS ایده این است که تمام برنامه‌هایِ در دسترسِ کاربر، که بر روی تلفن اجرا می‌شوند، یک برنامهٔ وبی (Web App) باشد که از تکنولوژی‌های پیشرفتهٔ HTML5 استفاده می‌کند و APIهای دستگاه از طریق JavaScript مستقیماً به سخت‌افزار دسترسی داشته باشند. این سیستم‌عامل در ابتدا، گوشی‌های هوشمند مبتنی بر اندروید را هدف قرار می‌دهد.
در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، معاون رئیس ارشد دپارتمان "Connected Devices" اظهار داشت:
در سوم مرداد سال ۱۳۹۰، دکتر اندرس گَل (Dr. Andreas Gal)، مدیر تحقیقات در بنیاد موزیلا، در لیست‌پستی توسعه‌دهندگان موزیلا از یک پروژه برای «پیگیری هدفی جهت ساخت یک سیستم‌عامل کامل و مستقل برای وب آزاد» جهت «پیدا کردن خلاءهایی که باعث می‌شود توسعه‌دهندگان وب نتوانند یک برنامه، که در تمام حالات، مشابه یک برنامه محلی برای iPhone، اندروید و WP7 باشد، بسازند». در این اعلامیه جبهه‌های کاری مقابل مشخص شد: Web APIهای جدیدی که امکانات دستگاه و سیستم‌عامل، نظیر برقراری تماس و دوربین را در دسترس قراردهد، یک الگو دسترسی که بتوان این امکانات را به‌طور امنی در صفحات وب قرار داد، ساخت برنامه‌هایی که امکان طراحی این ویژگی‌ها را تصدیق کنند، و یک کد سطح پایین جهت بوت در یک دستگاه مبتنی بر اندروید.
در کنگره جهانی موبایلِ سال ۲۰۱۲، موزیلا و Telefónica اعلام کردند که این فراهم‌کنندهٔ سیستم‌های ارتباط تلفنی تصمیم دارد این «دستگاه‌های آزاد وبِ» برپایهٔ HTML5 و APIهای آن‌ها را در سال ۲۰۱۲ عرضه کند. موزیلا همچنین از پشتیبانی ادوبی و کوالکام و همچنین آزمایشگاه Deutsche Telekom نیز در این پروژه خبر داده‌است. موزیلا یک پیش‌نمایش کوچک از این سیستم‌عامل و برنامه‌هایش که بر روی تلفن‌های Samsung Galaxy S II (که به‌طور کامل جایگزین سیستم‌عامل اندروید می‌شوند) اجرا می‌شدند، را نمایش داد. از آنجایی که تمام واسط‌های این سیستم با HTML5 نوشته شده‌اند، یکی از کارمندان موزیلا آن را بر روی یک صفحه وب قرار داد که برخی از ویژگی‌های آن بوسیلهٔ مرورگرهای بروز قابل اجرا بود.
در ۱۲ تیر ماه، موزیلا در سایت خود خبر از افزایش پشتیبانی شرکت‌های فعال در زمینهٔ شبکه شامل Deutsche Telekom, Etisalat, Smart, Sprint, Telecom Italia, Telefónica and Telenor داده‌است.
موزیلا اعلام کرده‌است که اولین دستگاه‌های نیرو گرفته از فایرفاکس اواس اوایل سال ۲۰۱۳ توسط شرکت‌های TCL Communication Technology (آلکاتل) و ZTE در کشور برزیل ارائه خواهد شد.
کار توسعهٔ ابتدایی، شامل لایه‌های نرم‌افزاری زیر است:
رابط کاربری فایرفاکس اواس. هر چیزی که بعد راه‌اندازی فایرفاکس‌اواس بر روی صفحه نمایش داده می‌شود، بخشی از Gaia است. Gaia قفل صفحه، صفحهٔ خانگی، شماره‌گیر تلفن، برنامهٔ پیامک، برنامهٔ دوربین،... و بسیاری برنامه‌های دیگر را اجرا می‌کند. Gaia تماماً با HTML, CSS و جاوا اسکریپت نوشته شده‌است. تنها واسط آن جهت ارتباط با سیستم‌عامل مربوطه‌اش از طریق APIهای وب است، که توسط گکو اجرا می‌شوند. Gaia زمانی که بر روی فایرفاکس‌اواس اجرا می‌شود به‌درستی کار می‌کند؛ هرچند، با توجه اینکه تنها از APIهای وب استاندار استفاده می‌کند، بر روی سیستم‌عامل‌ها و مرورگرهای وب دیگر نیز اجرا می‌شود (البته با عملکردی کمتر). نرم‌افزارهای ثالث نیز می‌توانند در کنار Gaia نصب شوند.
«برنامهٔ اجرایی» فایرفاکس‌اواس. در یک سطح بالا، گکو استانداردهای باز برای HTML, CSS و جاوا اسکریپت را اجرا می‌کند و کاری می‌کند تا این واسط‌ها در سیستم‌عامل‌های دیگری که گکو از آن‌ها پشتیبانی می‌کند اجرا شوند. این‌ها بدین معنی است که گکو شامل امکانات شبکه، گرافیک، موتور چیدمان، ماشین مجازی (برای جاوا اسکریپت)، و لایه‌های سازگاری (porting layers) است.
سطح‌پایینیِ سیستم‌عاملِ فایرفاکس‌اواس. Gonk شامل هسته لینوکس و لایهٔ انتزاعی سخت‌افزار (HAL) است. هسته و شماری از کتابخانه‌های معمول، پروژه‌های کدباز هستند: لینوکس، libusb, bluez و غیره. تعدادی از قسمت‌های HAL با پروژهٔ اندروید مشترک هستند: جی‌پی‌اس، دوربین، در کنار برخی دیگر امکانات. می‌توان گفت Gonk یک توزیع لینوکسِ بسیار ساده است. Gonk جهت سازگاری با گکو طراحی شده‌است؛ یک نسخه سازگار با گکو برای Gonk ارائه شده‌است، دقیقاً مانند باقی نسخه‌های گکو برای سیستم‌عامل دیگر، نظیر OS X یا اندروید. از آنجایی که پروژهٔ فایرفاکس‌اواس کنترل کامل بر روی Gonk دارد، می‌تواند دسترسی‌هایی به واسط‌های مختلف را به گکو بدهد که در سیستم‌عامل‌های دیگر اجازهٔ آن را ندارد. برای مثال، گکو در Gonk دسترسی کامل به سیستم تماس تلفنی دارد، اما این دسترسی را در سیستم‌عامل‌های دیگر ندارد.
طلای نوردیک آلیاژی است که سکه‌های ۵۰، ۲۰ و ۱۰ سِنتی یورو با آن ضرب می‌شوند. همچنین چند سالی‌ست که در کشورهای دیگر به ویژه در سکهٔ «۱۰ کرون سوئد» استفاده می‌گردد. ترکیب آن ۸۹٪ مس، ۵٪ آلومینیم، ۵٪ روی و ۱٪ قلع می‌باشد.
این سکه‌ها شامل هیچ‌گونه طلا نبوده و رنگ و وزن آن نیز با طلای ناب متفاوت است. این ترکیب بدون آلرژی بوده و از دیگر برتری‌های آن شامل خاصیت ضد میکروبی و ایستادگی در برابر لکه‌دار شدن‌ است.
یکی از الگوریتم‌هایی که برای جستجوی یک سری داده وجود دارد جستجوی ترتیبی یا جستجوی خطی است. این الگوریتم کلیه عناصر درون یک لیست را یکی یکی بررسی می‌کند تا آرگومان جستجو پیدا شود.
این الگورتم جزو ساده‌ترین الگوریتم‌های جستجو می‌باشد. که حالت خاصی از جستجوی جامع (به انگلیسی: Brute-force search) می‌باشد.
یک الگوریتم جستجو به‌طور کلی الگوریتمی است که درون یک مجموعه از داده‌ها که توسط یک نوع ساختمان داده ذخیره شده‌اند؛ مکان یک مقدار داده شده به عنوان آرگومان جستجو را درون ساختمان داده مشخص می‌کند، یا تعیین می‌کند در مجموعه وجود دارد یا خیر.
شبه کد به روش تکرار به صورت زیر است. در این روش مشاهده می‌شود که آرایه از ابتدا مورد بررسی قرار می‌گیرد و اگر داده مورد نظر یافت شد؛ محل آن داده در آرایه را بر می گرداند و در غیر اینصورت مقدار qرا بر می گرداند.
در این روش معمولاً آرایه را از 0 تا n-1 یا از 1 تا n بررسی می‌کنند. .مقداردq زمانی بازگشت داده می‌شود که آرایه تا خانه ی n یا n-1 بررسی شده باشد و داده مورد نظر یافت نشده باشد.
و شبه کد به روش بازگشتی به صورت زیر است:
LinearSearch(value, list)
در روش جستجو معکوس (به انگلیسی: Searching in reverse order) دو مقایسه انجام می‌شود. یکی برای اینکه ببینیم آیا آرایه به انتها رسیده‌است؟ و یکی برای اینکه ببینیم آیا داده مورد نظر درون آرایه موجود هست یا خیر؟
و در نهایت دو مقدار برگشتی خواهیم داشت که اگر این مقدار فقط برابر n+1 بود؛ به معنای این است که داده یافت نشده است.
این شبه کد را ببینید:
و شبه کد زیر جستجو در جهت معکوس را بیان می‌کند که در این روش هم دو مقدار برگشتی خواهیم داشت. اگر این مقدار فقط برابر 0 بود؛ به معنای این است که داده یافت نشده است.
کد زیر به زبان ++C روش جسجوی خطی را نشان می‌دهد. مقدار x درون آرایه A با n عنصر جستجو می‌شود و موقعیت آن را بر می گرداند. اگر در آرایه وجود نداشته باشد صفر برگردانده می‌شود.
اگر تعداد عناصر مجموعه n باشد، زمان جستجو (O(n است. بهترین حالت زمانی اتفاق می‌افتد که آرگومان جستجو برابر با اولین عنصر لیست باشد که با یک مقایسه پیدا می‌شود. بدترین حالت زمانی وقتی است که داده درون لیست وجود ندارد یا در انتهای لیست واقع شده‌است که n مقایسه مورد نیاز است.
اگر تعداد عناصر کم باشد جستجوی خطی به دلیل سادگی از الگوریتم‌های پیچیده دیگر مناسب تر است. برای لیست‌های نامرتب اغلب جستجوی ترتیبی اولین انتخاب است. کارائی الگوریتم روی یک لیست مرتب بالا می‌رود. در این حالت به جای رسیدن به انتهای لیست، جستجو با رسیدن به اولین عنصری که بزرگتر(یا کوچکتر) از آرگومان جستجو است خاتمه پیدا می‌کند.
الگوریتم جستجوی دودویی
الگوریتم جستجو
پادشاهان پارسی گوی هند به آن دسته از حکومت‌هایی گفته می‌شود که زبان مادری آن‌ها یا زبان رسمی که برگزیدند زبان فارسی بود از جمله آن‌ها می‌توان به گورکانیان هند غوریان- امپراتوری بابری و غیره اشاره کرد این سلسله‌های حکومتی عموماً اجداد آن‌ها از خراسان بزرگ و افغانستان بودند،آنه‌ماری شیمل. ترجمه فرامرز نجدسمیعی. "در قلمروی خانان مغول" انتشارات امیرکبیر. چاپ اول: ۱۳۸۶ امپراتوری بزرگی است که به‌دست نوادگان امیر تیمور در هندوستان ایجاد شد. این سلسله از ۱۵۲۶ تا ۱۸۵۷ میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند شامل کشورهای امروزی هند، پاکستان، بنگلادش و بخش‌هایی از افغانستان امروزی فرمانروایی کرد.
این سلسله از پادشاهی اولین بار توسط بابر شاه تأسیس شد، که توسط سربازان ترک، تاتار و افغان در سال ۱۵۲۶ میلادی بر هندوستان تاخت و ابراهیم لودی را شکست داد، او که از نسل چنگیز خان بود، حکومت خود را به نام امپراتوری مغولی هندی نام نهاد. حکمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند اما پس از مدتی بخش‌هایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج شد. این سلسله در نیمه سده ۱۷ میلادی و در زمان شاه جهان بزرگ‌ترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان بود. این سلسله آخرین دوران طلایی امپراتوری‌های اسلامی به‌شمار می‌رود. در سال ۱۷۳۹ میلادی با حمله نادرشاه افشار به هندوستان مقدمات انقراض این امپراتوری فراهم شد و در سال ۱۸۵۷ پس از سال‌ها نبرد سرانجام کمپانی هند شرقی توانست این امپراتوری را منقرض کرده و سرزمین‌های آن را تصرف کند.
علوم اعصاب شناختی بر روی پروسه‌های بیولوژیک و جنبه‌های زیستی که در فرایند شناخت در مغز اتفاق می‌افتد مطالعه دارد و توجه اصلی آن روی ارتباطات نورونی داخل مغز است که این ارتباطات در فرایندهای ذهنی نقش دارند. علوم اعصاب شناختی به این سؤال که فعالیت‌های شناختی که در مغز صورت می‌گیرد چگونه توسط مدارهای نورونی تأثیر می‌پذیرند یا کنترل می‌شوند، پاسخ می‌دهد. علوم اعصاب شناختی یک زیرشاخه از هر دو علم علوم اعصاب و روانشناسی است که در زمینه‌های مختلف مانند علوم اعصاب رفتاری، روانشناسی شناختی، روانشناسی فیزیولوژیک و علوم اعصاب احساسی با هم اشتراک دارند. علوم اعصاب شناختی بر پایه تئوری‌هایی در علوم شناختی است که با دلایل و مدارکی از علم عصب‌شناسی و مدل کردن محاسباتی تکمیل می‌شود.
بخش‌های زیادی از مغز در این رشته علمی و مطالعات آن نقش آفرینی می‌کنند. نورون‌ها در این بین حیاتی‌ترین نقش را دارند، چرا که هدف اصلی علوم اعصاب شناختی این است که پروسه شناخت آن نورون را از دیدگاه نورونی که در لوب های مختلف در غشای مغزی وجود دارند؛ دریابد و آن را یاد بگیرد.
روش‌های به کارگرفته شده در این علم شامل روش‌های آزمایشگاهی از روانشناسی، روانشناسی شناختی، تصویربرداری عصبی عملکردی، الکتروفیزیولوژی، ژنومیک شناختی و ژنتیک رفتاری است.
مطالعات روی بیماران با ضایعه‌های مغزی و شناختی بخش مهمی از علوم اعصاب شناختی را تشکیل می‌دهد. آسیب‌هایی که در این مغزها به وجود آمده باعث ایجاد یک تفاوت عظیم بین مغزهای آسیب دیده و مغزهایی است که سالم هستند به خوبی و بدون هیچ مشکلی در حال کار کردن هستند. این آسیب‌ها باعث ایجاد تغییراتی در مدارهای نورونی در مغز هستند و باعث می‌شوند تا در پروسه‌های پایه ای شناختی در عملکردشان مشکلی پیش بیاید و به خوبی کار نکنند. از این عملکردهای پایه ای می‌توان به حافظه و یادگیری اشاره کرد.
یک زیررشته از این علم که بر توسعه دادن شبیه‌سازی مغز کار می‌کند، علوم اعصاب شناختی توسعه ای نام دارد. کار اصلی این رشته نشان دادن روند توسعه دادن شبیه‌سازی مغز و آنالیز کردن و آوردن دلایل برای توجیه تفاوت‌هایی است که وجود دارد.
مطالعات در این حوزه به مغز اشخاص سالم و در صورت نیاز مغز اشخاصی که آسیب مغزی دارند اختصاص دارد و در این مسیر از دستگاه‌های به روز مانند اف‌ام‌آرآی، الکتروانسفالوگرافی، tdcs rtms و … متکی است، به ویژه هنگامی که اشخاص سالم در حال انجام دادن تکالیف ذهنی باشند، فنون نوروایمیجینگ یا اسکن مغزی تصاویری را از مغز ارائه می‌دهند، مغزی که در حال فعالیت روی تکلیف ذهنی خاصی است.
علوم اعصاب شناختی، مطالعهٔ حوزهٔ بین رشته‌ای است که از تعدادی رشتهٔ دیگر پدید آمده‌است، شاید به‌طور قابل توجهی از علم اعصاب، روانشناسی و علم کامپیوتر پدید آمده باشد. مراحل متعددی در این رشته باعث شده که محققان روش تحقیق خود را تغییر دهند تا نتیجه‌ای صحیح و کامل بدست آید.
با اینکه وظیفه علم اعصاب شناختی توصیف چگونگی ساخت (ایجاد) ذهن (هوشیاری) مغز است، از منظر تاریخی این علم با مطالعه چگونگی کارکرد بخش‌های مشخصی از مغز هنگامی که یک کار ذهنی به نمونه آزمایش داده می‌شود، پیشرفت کرده. گرچه، تلاش‌های اولیه برای تقسیم‌بندی مغز به بخش‌های مختلف مشکل ساز بوده. برای مثال جنبش جمجمه شناسان نتوانستند برای تئوری‌هایی که ارائه کردند نتوانستند دلیل و مدرک موجه بیاورند و به همین دلیل از سوی جامعه علمی نظریه‌های آن‌ها رد شد. چشم‌انداز نظریه جامع اذعان داشت که تمام بخش‌های مغز به یک شکل عمل می‌کنند، این تئوری نیز با توجه به نگاشت مغزی رد شد. نگاشت مغزی توسط آزمایش‌های هیتزیگ و آغاز شد و در ابتدا با استفاده از روش‌هایی همچون توموگرافی گسیل پوزیترون و عملکرد تصویربرداری تشدید مغناطیسی و تئوری گشتالت و روانشناسی و انقلاب شناختی توسعه پیدا کرد و پیشرفت کرد. روش‌های یاد شده نقاط عطفی بودند برای تولید علوم اعصاب شناختی به عنوان یک رشته مجزا که ایده‌ها و تکنیک‌هایی که به محققان اجازه این را دادند که ارتباطات جدیدی بین رفتارها و بسترهای نورونی این رشته ایجاد کنند.
فیلسوفان همیشه در نحوه عملکرد مغز علاقه نشان داده‌اند: این ایده که توضیح دادن یک پدیده یا توضیح دادن یک رخداد نیازمند این است که مکانیسم و نحوه به وجود آمدن این رخداد درک شود ریشه‌های عمیقی در تاریخ فلسفه دارد. از نظریه‌های اتمی در قرن پنجم قبل از میلاد تا تولد دوباره فلسفه در قرن هفدهم و هجدهم میلادی در آثار گالیله و دکارت و بویل. در میان تمام نظریه‌ها، ایده رنه دکارت است که می‌گوید ماشین‌هایی که انسان‌ها درست می‌کنند می‌توانند به عنوان مدل‌هایی که می‌توانند توضیح علمی ارائه کنند، عمل کنند. برای مثال، ارسطو گمان داشت که مغز مرکز خنک‌کننده بدن است و . گفته می‌شود اولین کسی که خلاف این را بیان کرد پزشک رومی جالینوس بوده‌است که در قرن دوم پس از میلاد می‌زیسته و باور داشت که منبع فعالیت‌های ذهنی مغز است. لازم است ذکر شود که این نظریه به آلکمیون نیز نسبت داده شده. در هر حال، جالینوس بر این باور بود که شخصیت و احساس توسط مغز تولید نمی‌شوند و اعضای دیگر بدن این وظیفه را بر عهده دارند. آندریاس وسالیوس، کالبدشناس و روانشناس، اولین فردی بود که بر این باور داشت که سیستم عصبی و مغز مرکز ذهن و احساس در بدن هستند. روانشناسی، که از رشته‌هایی است که بسیار به ایجاد علوم اعصاب شناختی کمک کرده، خود از منطق فیلسوفانه دربارهٔ ذهن نشأت گرفته‌است.
یکی از اجداد علوم اعصاب شناختی علم جمجمه‌شناسی بوده. یک سری از مطالعات در این زمینه که به عنوان شبه علم تلقی می‌شده می‌گوید که رفتار انسان می‌تواند توسط شکل جمجمه افراد تعیین شود. در اوایل قرن ۱۹ میلادی، فرانتس یوزف گال و یوهان گاسپر اسپورزهایم بر این باور بودند که مغز انسان تقریباً به ۳۵ ناحیه مختلف تقسیم می‌شود. گال در کتاب خود اذعان دارد که یک برآمدگی در هر ناحیه از جمجمه به این معنا است که فرد از آن قسمت از مغزش بیشتر استفاده کرده‌است. این نظریه در منظر عمومی توجهات زیادی را به خودش معطوف کرد. به طوری که میزان ژورنال‌هایی که دربارهٔ جمجمه‌شناسی بود افزایش انتشار داشت و حتی باعث اختراع دستگاه فشارسنج مخصوص مغز شد. این دستگاه مقدار پستی و بلندی‌های جمجمه یک فرد را اندازه‌گیری می‌کرد. با این حال که جمجمه‌شناسی در نمایشگاه‌ها و کارناوال‌های تفریحی با اقبال مردم مواجه شده بود، در مجامع علمی و تخصصی جایی نداشت و دانشمندان به آن اعتنایی نمی‌کردند. انتقاد اصلی جامعه علمی این بود که جمجمه شناسان نمی‌توانند به صورت تجربی تئوری‌های خود را ثابت کنند.
دیدگاه بومی سازی بر این موضوع تمرکز داشت که اختلالات ذهنی برای قسمت‌های خاصی از مغز اتفاق می‌افتد بدون اینکه این اختلالات را بررسی کنند یا آنها را اندازه‌گیری کنند. برخی از مطالعاتی که در اروپا صورت می‌گرفت، مانند مطالعات جان هیولینز جکسون، از این دیدگاه دفاع می‌کردند. جکسون روی بیمارانی با آسیب مغزی مطالعه می‌کرد به خصوص بیمارانی که دچار صرع بودند. او متوجه شد که بیماران صرعی انقباض و انبساط‌ها و اسپاسم‌های عضلانی داشتند که در طول زمان تشنجشان کاملاً شبیه به هم عمل می‌کردند، این مشاهده باعث شد که جکسون بر این باور باشد که این فعل و انفعالات در مغز همه در یک ناحیه اتفاق می‌افتند. این بیانات جکسون به شدت برای فهمیدن و درک لوب‌های مغزی در آینده استفاده شد.
این نظریه می‌گوید که تمام نواحی مغز در همه کارهایی که انسان به صورت ذهنی انجام می‌دهد شرکت دارند.
پییر فلورنس، روانشناس تجربی فرانسوی، کسانی که به نظریه بومی سازی اعتقاد داشتند را با استفاده از آزمایش‌هایی که روی حیوانات صورت داد به چالش کشید. او متوجه شد که با برداشتن مخچه خرگوش و کبوتر می‌توان روی درک هماهنگی عضلانی آن‌ها تأثیر گذاشت و مشاهده کرد که با برداشتن نیم کره‌های مغزی تمام اعمال شناختی در کبوترها دچار اختلال می‌شود. با این آزمایش نتیجه گرفت که غشای مغزی، مخچه و ساقه مغز همگی به صورت یک مجموعه کار می‌کنند. این مشاهدات با این دلیل مورد انتقاد قرار گرفت که آزمایش‌های او به اندازه کافی حساسیت نداشته.
شاید اولین تلاش‌های جدی برای بومی ساختن برخی از عملکردهای ذهنی در مغز توسط بروکا و ورنیکه انجام شد. این دستاورد بیشتر با مطالعه عملکرد مغز بعد از آسیب رساندن به قسمت‌های مختلفی از مغز صورت گرفته. در ۱۸۶۱ متخصص مغز و اعصاب فرانسوی، پاول بروکا، با مردی مواجه شد که می‌توانست زبان را یاد بگیرد ولی نمی‌توانست به آن زبان صحبت کند و تنها می‌توانست صدای tan از خودش تولید کند. بعدها متوجه شدند که این مرد به قسمت چپ لوب پیشانیش ضربه ای وارد شده که به این ناحیه، ناحیه بروکا گفته می‌شود. کارل ورنیکه یک متخصص مغز و اعصاب آلمانی، بیماری را پیدا کرد که روان ولی غیرمعقول تکلم می‌کرد. این بیمار قبلاً دچار یک سکته شده بوده و نمی‌توانست نوشتار یا گفتار دیگران را متوجه شود. وی یک زخم در محلی که دو لوب جداری و گیجگاهی به هم می‌رسند داشتکه امروزه به ناحیه ورنیکه معروف است. این موارد که افکار را به این سمت می‌برند که ضایعات مغزی باعث تغییرات به خصوص رفتاری در افتار می‌شود، به شدت دیدگاه بومی سازی مغز را پشتیبانی می‌کنند.
در سال ۱۸۷۰، متخصصان مغز آلمانی به نام‌های ادوارد هیتزیگ و گوستاو فریشچ یافته‌های خود را دربارهٔ حیوانات منتشر کردند. هیتزیگ و فریشچ جریان الکتریکی را به غشای مغزی یک سگ متصل کردند که باعث می‌شد عضلات مختلفی بر اساس ناحیه ای از مغز که جریان الکتریسیته به آن رسیده واکنش نشان بدهند. این مشاهده باعث شد که به این نتیجه برسند که هر قسمت از مغز دارای تابع و عملکرد مختص به خودش است و کل مغز همه کارها را انجام نمی‌دهد. برادمن نیز شخصی بود که در این عرصه کارهای مهمی را انجام داده؛ آزمایش‌های او که بر اساس تکنیک‌های رنگ آمیزی بافت فرانتز نیسل بود مغز را به ۵۲ قسمت متفاوت ناحیه بندی کرد.
در آغاز قرن بیستم، نگرش‌ها در آمریکا با عملگرایی مواجه شده بود و این خود باعث شد که نگرش رفتارگرایانه در روش‌های روانشناسی بر نگرش‌های دیگر اولویت داشته باشد. جان بی. واتسون با ابداع روش محرک-پاسخ یک شخصیت کلیدی در این زمینه به‌شمار می‌رفت. وی با انجام آزمایش‌هایی بر روی حیوانات قصد داشت که رفتار حیوانات را کنترل و پیشبینی کند. رفتارگرایی سرانجام به شکست انجامید چرا که نمی‌توانست روانشناسی واقع گرایانه و درستی از عمل و تفکر انسان ارائه کند؛ رفتارگرایی در درجه اول روی پیوستگی و مجموعه محرک-پاسخ تمرکز کرده بود و این کار را با هزینه رها کردن ارائه توضیحات برای پدیده‌هایی مانند تخیلات و افکار انجام می‌داد. که این پروسه در نهایت به عنوان انقلاب شناختی تعبیر می‌شود.
در اوایل قرن بیستم سانتیاگو رامون کَهَل و کامیلو گُلجی بر روی ساختار نورون مطالعات خود را آغاز کردند. گلجی روش رنگ­ آمیزی نقره را ابداع کرد که می‌توانست سلول‌هایی با تعداد زیاد در یک ناحیه را رنگ آمیزی کند تا بتواند از این رنگ آمیزی نتیجه بگیرد که نورون‌ها در یک سیتوپلاسم مستقیماً به یک دیگر متصل هستند. کهل این نتیجه را اینگونه به چالش کشید که پس از رنگ آمیزی در ناحیه ای از مغز که بافت چربی کمتری دارد متوجه شد نورون‌ها، سلول‌های گسسته و جدا از هم هستند. همچنین وی دریافت که سلول‌ها فقط به صورت یک طرفه جریان را به نورون‌ها ارسال می‌کنند. هر دوی این دانشمندان جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را در ۱۹۰۶ به دلیل تحقیقاتشان دریافت کردند.
کشفیات متعددی در قرن بیستم باعث پیشرف و حرکت رو به حلو در این رشته شدند. از این پیشرفت‌ها می‌توان به کشف ستون‌های تسلط چشم، ثبت سلول‌های تک عصب در حیوانات، هماهنگی چشم و حرکات سر در روانشناسی تجربی نیز از دستاوردهای قابل توجهی بود که در ابتدای پیدایش علوم اعصاب شناختی به دست آمد؛ اشاره کرد. برخی از نتایج که اهمیت ویژه ای داشتند، نشان دادن اینکه برخی از کارها به وسیله مراحل پردازش مجزا صورت می‌گیرند، بررسی توجه کردن انسان به یک موضوع و این نظریه که داده‌های رفتاری به تنهایی نمی‌توانند آنقدر اطلاعات به ما بدهند که بتوان روند پروسه‌های ذهنی را توضیح داد، را می‌توان مثال زد. به عنوان نتیجه برخی از روانشناسان تجربی آغاز به تحقیق در مورد پایه‌های رفتاری نورون‌ها کردند. وایلدر پنفیلد توانست با استفاده از تحریک کردن قشرهایی از مغز بیماران در طول زمان جراحی نقشه‌هایی از ناحیه‌های حسی اولیه و حرکتی مغز تهیه کند. همچنین همکاری اسپِری و مایکل گاتزانیگا روی بیمارانی که مغزشان آسیب شدیدی دیده و اصطلاحاً خورد شده در دهه ۱۹۵۰ میلادی در پیشرفت این رشته نقش بزرگی داشته. عبارت علوم اعصاب محاسباتی اولین بار توسط گاتزانیگا و دانشمند متخصص مغز و اعصاب، جورج آرمیتاژ میلر در حالی که در سال ۱۹۷۶ سوار یک تاکسی شده بودند استفاده شده.
تکنولوژی جدید تصویربرداری از مغز، به خصوص fMRI و PET، به محققان اجازه این را می‌داد که استراتژی‌های تجربی روانشناسی شناختی را با کمک نگاه کردن به نحوه عملکرد مغز؛ رصد کنند. گرچه از این روش به عنوان یک روش نوین یاد می‌شود (بیشتر این تکنولوژی‌های یاد شده در عصر معاصر تولید شده‌اند)، مبنا و پایه‌های این روش‌ها تا سال ۱۸۷۸ میلادی به عقب بر می‌گردد یعنی زمانی که برای اولین بار جریان خون را مرتبط با عملکرد مغز دانستند. آنجلو موسو، متخصص مغز و اعصاب ایتالیایی در قرن ۱۹، پالس‌هایی که مغز یک انسان بالغ تحت عمل جراحی بود را مورد بررسی قرار داد و متوجه شد که هنگامی که بیمار اعمال ریاضی انجام می‌دهد این ضربان‌ها به صورت منطقه ای در مغز افزایش پیدا می‌کنند، پس نتیجه گرفت که جریان خون در مغز تابع دستورهایی است که مغز ارسال می‌کند.
در ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۶ یک دورهمی بزرگ از شناخت گرایان در دانشگاه MIT برگزار شد. جورج آرمیتاژ میلر مقاله ای تحت عنوان عدد جادویی هفت، به علاوه یا منهای دو در کنار ارائه‌های نوام چامسکی و آلن نیوول و هربرت الکساندر سیمون دربارهٔ علوم کامپیوتر را به حاضرین ارائه داد. اولریک نیسر نظرات خود را در کتابش که در سال ۱۹۶۷ چاپ شد، روانشناسی شناختی، دربارهٔ این ارائه‌ها آورده‌است. عبارت روانشناسی در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی در حال کمرنگ شدن بود، و همین باعث این شد که این رشته به اسم علوم شناختی تعریف بشود. رفتارگرایان مانند میلر تمرکز خود را بر ارائه و نمایش دادن زبان گذاشته بودند به جای اینکه روی رفتار عادی تحقیق کنند. دیوید مار طی تحقیقاتش به این نتیجه رسید که هر شخص باید پروسه شناخت را در سه مرحله آنالیز درک کند. این مراحل شامل مرحله محاسباتی، الگوریتمیک و آنالیز مراحل فیزیکی انجام عمل می‌شود.
قبل از دهه ۱۹۸۰، تعاملات بین علوم شناختی و روانشناسی خیلی کم بود. علوم اعصاب شناختی آغاز بع ادغام کردن زمینه نظری و محاسباتی تازه تأسیس شده در علوم شناختی شد، که بین دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی منتشر شده بود. این زمینه جدید رویکردهایی در روانشناسی تجربی، روانشناسی اعصاب و علوم اعصاب را شامل می‌شد. (علوم اعصاب به عنوان یک علم جدید تا سال ۱۹۷۱ به رسمیت شناخته نشده بود). در اواخر قرن ۲۰ تکنولوژی‌های جدیدی تکامل یافت که امروزه تکیه گاه اصلی برای روش‌شناسی علوم اعصاب شناختی است. از این تکنولوژی‌ها می‌توان TMS (1985) و fMRI (1991) را مثال زد. روش‌هایی که تا قبل از این در علوم اعصاب شناختی استفاده می‌شد شامل EEG (EEG انسانی ۱۹۲۰) و MEG (1968) بود. گاهی دانشمندان علوم اعصاب شناختی متدهای عکسبرداری دیگری که برای مغز استفاده می‌شود را به کار می‌گیرند مانند PET و SPECT. یک تکنیک که از آن در علوم اعصاب استفاده می‌شود NIRS نام دارد. این تکنیک از جذب نور برای محاسبه تغییرات در اوکسی هموگلوبین و دی اوکسی هموگلوبین‌ها در مناطق غشایی استفاده می‌کنند. در بعضی از حیوانات، می‌توان از رصد تک-واحدی استفاده کرد. برخی دیگر از این متدها شامل microneurography، نوار عصب و عضله صورت و ردیابی چشم می‌شوند.
علوم اعصاب یکپارچه سعی بر این دارد که داده را در دیتاست محکم سازی کند، و مدل‌های توصیفی یکپارچه ای از زمینه‌ها و مقیاس‌های مختلف تشکیل دهد که رشته‌هایی مانند: زیست‌شناسی، روانشناسی، آناتومی بدن و درمان بالینی را شامل می‌شود.
در سال ۲۰۱۴، استانیسلاس دوآن، جاکومو ریتزولاتی و ترور رابینز را به خاطر تحقیقات پیشگامشان در زمینه مکانیسم‌های بلندپایه مغز که زیربنای عملکردهای پیچیده انسانی مانند سواد، ریاضیات ابتدایی، رفتار با انگیزه و شناخت اجتماعی و به خاطر تلاش آنان برای درک اختلالات شناختی و رفتاری انجام دادند؛ دریافت کردند.
برندا میلنر، مارکوس رایشل و جان اوکیف توانستند جایزه کاولی را در علوم اعصاب، به خاطر کشف کردن شبکه‌های مغزی خصوصی‌سازی شده برای مغز در زمینه‌های حافظه و شناخت دریافت کنند. همچنین در همان سال اوکیف جایزه نوبل را در زمینه روانشناسی یا پزشکی با می-بریت موزر و ادوارد موزر به صورت مشترک برای اکتشاف سلول‌هایی که در مغز یک شبکه موقعیت‌یابی تشکیل می‌دهند برنده شدند.
در سال ۲۰۱۷، وولفرام شولتز، پیتر دایان و ری دولان جایزه مغز را به علت تجزیه و تحلیل چند رشته‌ای از مکانیسم‌های مغز که یادگیری را با پاداش مرتبط می‌کند، که این دستاورد پیامدهای گسترده‌ای برای درک رفتار انسان دارد، از جمله اختلالات تصمیم‌گیری در شرایطی مانند قمار، اعتیاد به مواد مخدر، رفتارهای اجباری و اسکیزوفرنی.
اخیراً کانون تحقیقات از محلی سازی نواحی مغز در مغز یک فرد بزرگسال با استفاده از یک تکنولوژی فراتر رفته، مطالعات در جهت‌های مختلفی شعبه شعبه شده، به عنوان مثال: بررسی تعاملات بین مناطق مختلف مغز، استفاده از چندین فناوری و رویکرد برای درک عملکردهای مغز و استفاده از رویکردهای محاسباتی از این دست شاخه‌های مطالعاتی هستند.
پیشرفت‌ها در تصویربرداری عصبی عملکردی غیر تهاجمی و روش‌های تجزیه و تحلیل داده‌های مرتبط هم این را برای ما ممکن کرده‌است که محرک‌ها و وظایف طبیعی گرایانه مانند فیلم‌هایی که تعاملات اجتماعی را به تصویر می‌کشند در مطالعات علوم اعصاب شناختی استفاده کنیم.
دیفردانژ شهری در جنوب غربی کشور لوکزامبورگ است. این شهر در بخش اش-سور-الزت ایالت لوکزامبورگ قرار دارد. مساحت این شهر ۲۲٫۱۸ کیلومتر مربع می‌باشد و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۰٬۹۷۹ نفر جمعیت با تراکم ۹۵۰ نفر در هر کیلومتر مربع داشته‌است. دیفردانژ از ۴ اوت سال ۱۹۰۷ میلادی به عنوان شهر شناخته می‌شود."Schloss Differdingen", "Restena". Retrieved 17 March 2011.
فوتبال سالنی با فوتبال شش نفره که در زبان انگلیسی به آن six a side football گفته می‌شود تفاوت دارد. فوتبال سالنی گونه‌ای از فوتبال آمریکایی است که در سالن با تعداد نفرات کم‌تر و در زمینی کوچک‌تر از زمین چمن استاندارد فوتبال آمریکایی بازی می‌شود.
ویشنوپرستی یک کیش یکتاپرستانه در دین هندوئیسم است که در آن ایزد ویشنو یا یکی از ۱۰ شکل کالبدیافته او (آواتارهای او) پرستیده می‌شود.
ویشنوپرستی به همراه شیواپرستی، اسمارته‌باوری و شاکتی‌پرستی یکی از شاخه‌های اصلی آیین ودایی است. تمرکز ویشنوپرستی بر ستایش سرور اعظم ویشنو است.
به باور ویشنو پرستان خداوند بزرگ یا همان برهمن بزرگ ،ویشنو است. ویشنو در مدت چند هزار سال گذشته ۹ بار به صورت موجودات زمینی به روی زمین آمده و دانایان ، آنچه را که گفته کلمه‌به‌کلمه نوشته‌اند و در نوشته‌هایی به نام ودا و پورانا جمع آوری کرده‌اند.دو شکل از مهمترین آنها راما و کریشنا بوده‌اند که داستانشان در پوراناها آمده است.ویشنو در نوبت دهم به صورت مردی خواهد آمد به نام "کالکی" که سوار بر اسب و با شمشیر با ظلم و ستم و مردم شرور و مدعیان دروغین پیامبری خواهد جنگید و جهان را از پلیدی و ناپاکی، پاک می‌کند و خودش به مدت ۱۰۰۰ سال حکومت خواهد کرد و جهان را به سمت حکومت نیک خدایان هدایت خواهد نمود.
سی‌نت یک رسانه آمریکایی اینترنتی تکنولوژی است که اخبار، مقالات و بلاگ‌های مختلفی را در زمینه فناوری و ابزارهای پر مصرف الکترونیکی را بررسی، ارائه یا منتشر می‌کند.
سی‌نت در سال ۱۹۹۴ توسط «هالسی مینر» و «شلبی بونی» تأسیس شد.
این شرکت در ابتدا فقط به عنوان یک رسانه کوچک در رادیو و تلویزیون آغاز به کار کرد. سپس وبسایت و بعد به عنوان یک رسانه بزرگ، برنامه‌های خود را از طریق «اینترنت تی وی» و «سی‌نت تی وی» پخش کرد. در سال ۲۰۰۸ به دنبال الحاق با سی بی اس ایتراکتیو سی‌نت به یکی از براندهای سی بی اس ایتراکتیو تبدیل شد.https://web.archive.org/web/20080829001159/http://www.cbscorporation.com/news/prdetails.php?id=3503 "CBS Corporation completes acquisition of CNET Networks; merges operations into new, espanded CBS Interactive Business Unit". CBS Corporation. June 30, 2008. Archived from the original on August 29, 2008. Retrieved June 30, 2008. سی‌نت در آغاز محتوای رادیو و تلویزیون وب سایت خود را تولید می‌کرد ولی در حال حاضر با استفاده از روش‌های جدید توزیع رسانه‌ای از طریق شبکه تلویزیون اینترنتی، سی‌نت ویدئو، و شبکه‌های پادکست و وبلاگ آن به کار خود ادامه می‌دهد.
علاوه بر این سی‌نت در حال حاضر سرویس‌های ویژهٔ منطقه و ویژهٔ زبان را ارائه می‌دهد. گیرندگان این خدمات عبارتند از انگلستان، استرالیا، چین، ژاپن، فرانسه، و آلمانی، کره ای و اسپانیایی. با توجه به تجزیه و تحلیل دیگر وب‌های ارائه دهندهٔ نظر ثالث؛ آلکسا و سیمیلار وب، سی‌نت با بیش از ۲۰۰ میلیون خوانندگان در هر ماه، پربیننده‌ترین منبع خبری فناوری در وب خوانده شده‌است، که در میان ۲۰۰ وب سایت‌ها در سطح جهان، بیشترین بازدید را در سال ۲۰۱۵ داشته‌است.http://www.similarweb.com/category/news_and_media/technology_news "Top 50 sites in the world for News And Media> Technology News". similarweb.com. Retrieved June 28, 2015.http://www.alexa.com/siteinfo/cnet.com "cnet.com Site Overview". alexa.com. Retrieved June 28, 2015.
در سال ۱۹۹۴ با بنیان‌گذاری «شبکه فاکس» سی نت با اجرای چند برنامه تلویزیونی پیرامون کامپیوتر، تکنولوژی و اینترنت تأسیس شد. «سی نت تی وی» مجموعه برنامه‌ای بود که ابتدا با پخش سه برنامه: سی نت سنترال، وب، و ضلع تازه شروع به کار کرد.http://news.cnet.com/CNET-to-launch-two-new-TV-shows/2100-1023_3-210413.html سپس این سه برنامه در وبسایت تی وی دات کام به اینترنت آمدند. در ادامه سی نت برنامه تلویزیونی جدیدی پیرامون اخبار تکنولوژی با نام نیوز دات کام ارائه داد. برنامه‌ای که سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ برنامه‌های رادیویی سی نت بهبودهای زیادی پیدا کرد. رادیو سی نت در پخش خود، برنامه‌هایی با مضمون آموزش برنامه‌نویسی و دیگر برنامه‌ها کار خود را ادامه داد اما متأسفانه این بخش با عدم جذب شنونده کافی روبرو شد. بخش رایدویی سی نت در ژانویه ۲۰۰۳ به دلیل ضررهای مالی متوقف شد.http://www.bizjournals.com/sanjose/stories/2003/01/13/daily60.html
از زمان تأسیس سی نت تا بحال این رسانه بارها توسط شرکت‌ها و افراد مختلف خریداری شده‌است؛ که در نهایت در ۱۵ مه ۲۰۰۸ شرکت «سی بی اس» تمایل خود را برای خریداری سی نت با مبلغ ۱/۸ میلیارد دلار اعلام کرد. این معامله در ۳۰ ژوئن همان سال انجام شد و سی نت به‌طور کامل به مالکیت سی بی اس درآمد.
سی بی اس هم‌اکنون مالک حوزه‌های فراوانی با نام‌های شناخته شده و تأسیس شده توسط سی نت است از جمله:
download.com, downloads.com, upload.com, news.com, search.com, TV.com, mp3.com, chat.com, computers.com, help.com, shopper.com, radio.com, com.com
علاوه بر همه این‌ها سی نت در حال حاضر دارای شعبه‌های مختلفی در مناطق گوناگون جهان از جمله: استرالیا، چین، فرانسه، آلمان، ژاپن، جنوب شرق آسیا، آسیا، ترکیه، تایوان و انگلیس است.
cnet.com به ۶ بخش بزرگ تقسیم شده‌است:
بخش نقد و بررسی بزرگترین بخش وب به حساب می‌آید. با تولید بیش از چهار هزار و سیصد نقد و بررسی از محصولات و نرم‌افزارهای مختلف در هر سال. نقد و بررسی از محصولاتی چون: خودرو، تلفن همراه، کامپیوتر، دوربین، سیستم‌های صوتی، لپ‌تاپ، تبلت، تلویزیون و …
قسمت نقد و بررسی همچنین دارای بخش «جایزه انتخاب توسط سردبیر» است که به بهترین محصولات تعلق می‌گیرد. محصولاتی که دارای ابتکار بخصوص، خلاقیت و بهترین کیفیت تولید هستند.
اخبار سی نت که قبلاً با نام نیوز دات کام شناخته می‌شد از سال ۱۹۹۶ شروع به کار کرد. وبسایتی که اختصاص به تکنولوژی دارد و یکی از اولین منابع خبری است که گزارش‌های تکنولوژی را در آغاز عمر اینترنت در اختیار مردم قرار می‌داد. سی نت نیوز تابحال جایزه‌های معتبر گوناگونی از جمله نشنال مگزین آوارد کسب کرده‌است.http://www.businesswire.com/news/home/20040505005939/en/CNET-News.com-Wins-Coveted-National-Magazine-Award
با فهرستی بیش از چهارصد هزار عنوان بخش دانلود سی نت تشکیل می‌شود که به کاربران اجازه دانلود محبوب‌ترین نرم‌افزارها را می‌دهد، همراه با حدود سه و نیم میلیون دانلود در روز. سی نت دانلود نرم‌افزارهای ویندوز، مکینتاش و تلفن همراه را ارائه می‌کند.
سی نت تی وی کانال اختصاصی سی نت بر روی اینترنت است که ویدیوهای مورد تقاضا به بینندگان از جمله نقد و بررسی، اولین نگاه به نوآوری‌ها و محصولات روز و ویژگی‌های خاص دیگری به بینندگان ارائه می‌دهد. بزرگترین بخش از برنامه‌های پخش تلویزیون سی نت را می‌توان نقد و بررسی‌ها دانست. از نقد خودروهای روز گرفته تا برنامه‌هایی چون گزارش‌های گوناگون، راه حل‌های سریع، برترین‌های هفته، محصولات و اخبار اپل، شهر دیجیتال، خانه دیجیتال و غیره نام برد. تلویزیون سی نت سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.http://cnettv.cnet.com/8301-13415_53-9708591-11.html?tag=mncol;title
روسه شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱۶۲٬۱۲۸ نفر بوده‌است.
روسه پنجمین شهر بزرگ بلغارستان است. این شهر بندری در ساحل جنوبی رود دانوب و در مجاورت مرز رومانی قرار دارد. شهر جورجو رومانی درست در طرف مقابل این شهر در ساحل شمالی رود دانوب قرار دارد.
اسلیون شهری در استان اسلیون کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱۰۰٬۶۹۵ نفر بوده‌است.
این شهر هشتمین شهر بزرگ بلغارستان است. شهر اسلیون در منطقه تاریخی تراکیه شمالی واقع است و مرکز اداری و صنعتی استان اسلیون محسوب می‌گردد.
شومن شهری در استان شومن کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۸۹٬۰۵۴ نفر بوده‌است.
این شهر دهمین شهر بزرگ بلغارستان و مرکز اداری و اقتصادی استان شومن است. شومن بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۵ به افتخار واسیل کولاروف سیاست‌مدار کمونیست و نخست‌وزیر جمهوری خلق بلغارستان، کولاروف‌گراد نام داشت.
رادار آنلاین یک وبگاه تفریحی و شایعات آمریکایی است که ابتدا به صورت چاپی و آنلاین ارائه می‌شد ولی بعداً فقط به صورت آنلاین درآمد.
هاسکوفو شهری در استان خاسکوو کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۸۰٬۸۷۰ نفر بوده‌است.