moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تقریباً در تمام این مناطق، چه در جرجانیه و چه در قبیله صقالبه و خزر، آداب و رسوم یکسانی وجود داشت. مردم آن سرزمین به مهمان کمک زیادی می‌نمودند، مثلاً اگر غریبی که همراه یک قافله بود به یک ترکی عبور می‌کرد و به او می‌گفت که من مهمان تو هستم و از تو حیوان و درهم می‌خواهم، به او می‌داد. زمان برگشت قافله، اگر آن شخص را می‌دید پس می‌گرفت و در غیر این صورت، به همان اندازه از کاروان دریافت می‌کرد و آن گاه کاروان از شخص قرض گیرنده غریب، آن اموال را می‌گرفت.ابن فضلان، پیشین، ص ۹۵.
دقت ابن فضلان پیرامون امور اقتصادی نیز جالب است، مثلاً درهم‌های خوارزم را توصیف کرده که از چه جنسی است و چه وزنی دارد. گفته‌است درهم طازجه ارزش چهار دانق داشته و درهم صیرفی نیز یکی از درهم‌ها بوده‌است.ابن فضلان، پیشین، ص ۸۲. دراهم بخارا را این گونه توصیف می‌کند:
از نکات جالب سفرنامه ابن فضلان این است که وی از برخی غداها نظیر خبز (نان) و جاورس (معرب گاورس یا همان ارزن) و نمکسود (گوشت خشک شده)ابن فضلان، پیشین، ص ۸۶. فلفل و کشمش و برخی میوه‌ها مانند درختان بندق که منطقه‌ای حدود چهل کیلومتر را پوشانده بود. غذایی مرکب از گوشت و جو می‌پختند و استقاده می‌کردند.ابن فضلان، پیشین، ص ۱۲۸ و ۱۳۰. بسیاری از این غذاها را از مناطق دیگر خریداری می‌کردند که شاهدی بر رونق تجارت نزد آنان است. او نقل می‌کند که قوم روسیه در نزدیکی رود اتل سکونت داشته و تجارت می‌کردند.ابن فضلان، پیشین، ص ۱۴۹.
اگر قبیله‌ای فقیر یا ثروتمند بوده به قلم آورده‌است، مثلاً می‌گوید:
یکی از راه‌های درآمد برخی از این اقوام جنگ و حمله به قبایل دیگر بود و یک قسمت از غنیمت‌ها به رئیس آنان تعلق داشت،ابن فضلان، پیشین، ص ۱۲۸. همان‌طور که در آسیای مرکزی نیز چنین بود. این فرهنگ، نتیجه شرایط جغرافیایی حاکم بر این نواحی بود. همان‌طور که در حجاز زمان جاهلیت نیز به دلیل عدم برخورداری از راه‌های درآمد گوناگون، مردم به غارت روی آورده بودند.
دیگر از راه‌های درآمد، گرفتن عُشر بود به این گونه که مردم صقالبه از کشتی‌های خزری‌ها و روس‌ها و غیره برای عبور از رود، یک عُشر یا مقداری می‌گرفتند.ابن فضلان، پیشین، ص ۱۴۵. با این که صقالبه باج‌گذار خزری‌ها بودند، ولی توانسته بودند این حق را برای خود حفظ کنند که هر کس از زمین آن‌ها عبور کند مالیاتی بگیرند.
از عناصر وجود تجارت در آن جا بازار است که ابن فضلان وجود بازار را نزدیک رودخانه اتل تأیید می‌کند که فصلی بوده و برخی اوقات برای فروش کالا تشکیل می‌شده‌است.ابن فضلان، پیشین، ص ۱۳۶.
سفرنامه ابن فضلان تا حدی به این مهم توجه کرده و برخی اطلاعات جغرافیایی را متذکر شده‌است گاهی فاصله شهرها را با یکدیگر ذکر کرده‌است، مثلاً می‌گوید: بین بخارا و خوارزم بیش از دویست فرسخ راه است و راه آبی خوارزم تا جرجانیه حدود پنجاه فرسخ است.ابن فضلان، پیشین، ص ۸۰ و ۸۱. در موردی می‌گوید:
از سرما و یخبندان در این مناطق نیز آگاهی داده است، چنان که می‌گوید:
و هم چنین می‌گوید:
گرچه در همان، همه مسائل را توضیح نداده، ولی شهرها و رودها و حتی رباط‌ها را یک به یک نام برده است که مسیر و نمادهای تمدنی را برای خواننده به تصویر می‌کشاند.
زمان سیر آن‌ها از نصف شب شروع می‌شده و تا عصر روز بعد ادامه می‌یافتهابن فضلان، پیشین، ص ۸۹. و زمان استراحت، عصر بوده‌است. لازم بود سبب انتخاب این زمان را برای حرکت و استراحت بیان کند. شاید یکی از علت‌ها کوتاهی شب بوده‌است.
وی بیان می‌کند که:
ابن فضلان از کوتاهی بسیار زیاد شب در این محل تعجب می‌کرده‌است و می‌گوید:
یکی از نکته‌هایی که ابن فضلان به آن اشاره کرده سرمای سخت سرزمین‌های شمال خزر است به‌طوری‌که می‌نویسد:
او نقل می‌کند:
در موردی دیگر می‌گوید:
مورد بسیار عجیب دیگر این که می‌گوید:
در ادامه می‌گوید:
هچنین ابن فضلان وجود کرگدن را در سرزمین اسلاوها گزارش می‌دهد. وی خودش این حیوان را ندیده ولی آن را از قول مردم توصیف می‌کند و نام آن را هم «کرکدن» می‌نویسد. «من نزد پادشاه سه قاب بزرگ مشاهده کردم که به عقیق یمانی شباهت داشت. او به من گفت قابها از شاخ این حیوان ساخته شده.»سفرنامه ابن فضلان، ص ۹۶
در کل باید از وظیفه‌شناسی در انجام مأموریت، حتی با به خطر انداختن جان خود، ابن فضلان را ستود. رساله یا سفرنامه ابن فضلان به سبب گزارش از این نواحی منحصربه‌فرد است. بدین خاطر ابن فضلان، در روسیه و لنینگراد مشهور و بلند آوازه است.
رمان مرده‌خواران توسط مایکل کرایتون در سال ۱۹۷۶ نگارش شده‌است. این رمان برگرفته از سفرنامه ابن فضلان است، که در آن بر حسب اتفاق و با ۱۲ تن از مبارزان نورس برای جنگی بی بازگشت راهی می‌شود.Eaters of the Dead
در سال ۱۹۹۹ (میلادی) فیلم «سیزدهمین سلحشور» با کارگردانی جان مک تیرنان و با شرکت آنتونیو باندراس در نقش ابن فضلان برمبنای رمان مرده‌خواران و با چشم‌داشتی به داستان ابن فضلان ساخته شد.The 13th Warrior (1999)
پروتو موتورز یک شرکت تولیدکننده خودروهای اسپرت کره‌ای است که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده‌است. پروتو با شرکت‍های کیا موتورز، هیوندای و جی‌ام دوو شراکت دارد. این شرکت خودروی اسپیرا را در چهارمین نمایشگاه خودروی سئول معرفی کرده‌است.
خلیج عشق (لاتین: Sinus Amoris) از خلیج‌وارهای سطح کره ماه است.
خلیج عشق از منتهی‌الیه شمال شرقی دریای آسایش به سوی شمال امتداد می‌یابد. بیشترین قطر این خلیج ۱۳۰ کیلومتر است و مختصات آن ۱۸٫۱° شمالی و ۳۹٫۱° شرقی است.
در شمال آن قله‌های کوه درهم‌ریختهٔ توروسMontes Taurus واقع شده‌اند.
در پایانهٔ جنوبی خلیج عشق یعنی در جایی که این خلیج به سوی دریای آسایش دهان باز می‌کند دهانه برخوردی تئوفراستوس واقع شده‌است. در امتداد پهلوی غربی خلیج، دهانهٔ سیلاب‌زدهٔ مارالدی و کوه مارالدی قرار دارند.
در جبهه شرقی آن، دهانه‌های کارمایکل و هیل جای گرفته‌اند.
به جز چند شیار و برآمدگی پست در بخش مرکزی، این خلیج‌وار ناهمواری‌های چندانی ندارد. در فرورفتگی جنوبی، یعنی جایی که این خلیج‌وار به دریای آسایش می‌پیوندد کوهی به نام کوه اسام واقع شده‌است که ارتفاعی پست در میان چندین تپهٔ کوچک بیش نیست.
مسعود جعفری‌جوزانی (زادهٔ ۱۸ آذر ۱۳۲۷ در ملایر) کارگردان، نویسنده و فیلمساز ایرانی است که مدرک کارشناسی ارشد فیلم‌سازی خود را از دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو گرفته‌است. او در آغاز فعالیت سینمایی خود با کارگردانی فیلم کوتاه توانست دیپلم افتخار بهترین فیلم‌کوتاه جشنواره فیلم فجر را کسب کند. از مهم‌ترین آثارش می‌توان به کارگردانی و نویسندگی سریال "در چشم باد" اشاره کرد.
مسعود جعفری جوزانی، چهره ماندگار سینمای ایران، از پیشتازان سینمای پس از انقلاب است که با ساخت اولین فیلم سینمایی خود با نام "جاده‌های سرد" سینمای بعد از انقلاب ایران را به جشنواره‌های جهانی معرفی نمود. او در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷ با حضور در بیش از ۱۹ جشنواره جهانی از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم برلین آلمان، جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل کانادا، جشنواره بین‌المللی فیلم هاوایی آمریکا و جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ کنگ، به عنوان پل ارتباطی سینمای شرق و غرب شناخته شد.
از دیگر فعالیت‌های مسعود جعفری جوزانی می‌توان به تدریس در رشته سینما و گرافیک در آمریکا (با مجوز تدریس مادام‌العمر)، تدریس در دانشگاه‌های ایران و همچنین مدیریت مؤسسه سینمایی "جوزان فیلم" اشاره کرد.
"به سوی آزادی" اثر مسعود جعفری جوزانی، نخستین مستند سیاسی تاریخ سینمای مستند ایران به‌شمار می‌رود که در سالگرد انقلاب در ۲۱ بهمن ۱۳۵۸ از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد.
مسعود جعفری جوزانی در سازمان صدا و سیما با راه‌اندازی بخش انیمیشن، چند فیلم انیمیشن ساخته و سپس برای نخستین بار با ساخت فیلم کوتاه "با من حرف بزن" در سال ۱۳۶۲ به تهیه‌کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، توانست دیپلم افتخار بهترین فیلم‌کوتاه سومین دوره جشنواره فیلم فجر را از آن خود کند.
مسعود جعفری‌جوزانی نخستین فیلم بلند سینمایی‌اش را با نام "جاده‌های سرد" در سال ۱۳۶۳ در فضای زادگاه خویش تولید کرد. این فیلم یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های دهه اول انقلاب بود که هم در ساختار بصری و هم در مضمون فیلم ارزشمندی به‌حساب می‌آید. تنها عضو حرفه‌ای و شناخته‌شدهٔ این فیلم علی نصیریان بود که ساخت این فیلم زمینه‌ساز ورود حمید جبلی، تورج منصوری، محمود کلاری، علیرضا رئیسیان و شاپور پورامین به سینمای حرفه‌ای شد.
"شیرسنگی" محصول سال ۱۳۶۵ پروژه بلندپروازانه‌ای با فیلم‌نامهٔ قوی است که نمادی از تقابل سنت و مدرنیته به‌حساب می‌آید. حضور انگلیسی‌ها به واسطه بهره‌برداری از نفت که قتل یکی از آن‌ها تقابلی تا سرحد مرگ بین دو بزرگ از ایل بختیاری ایجاد می‌کند با نقش‌آفرینی عزت‌الله انتظامی و علی نصیریان در نهایت تبدیل به مهم‌ترین و ماندگارترین فیلم کارنامه جوزانی می‌شود و در پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر نیز در میان فیلم‌های شاخص سینمای ایران به چشم آمده و جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه را دریافت می‌کند. همچنین در جشنواره‌های خارجی از جمله یازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل کانادا در بخش «سینمای امروز و فردا» شرکت کرده و مورد تقدیر قرار گرفت.
اثر بعدی او "در مسیر تندباد" محصول سال ۱۳۶۷ است که تولیدی عظیم‌تر از "شیر سنگی" داشت؛ باز هم در قالب داستانی پرکشش، روایتی از حضور بیگانگان در ایران، هم‌زمان با جنگ جهانی دوم را به تصویر می‌کشد.
پس از تحولات فرهنگی میانه دهه هفتاد، مسعود جعفری‌جوزانی با ساخت فیلم "بلوغ" در سال ۱۳۷۷ به مسائل جوانان می‌پردازد و در هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر نیز جوایزی را دریافت می‌کند.
او بخش عمده‌ای از دهه ۸۰ را به نوشتن و کارگردانی سریال عظیم "در چشم باد" می‌گذراند. در چشم باد در ۴۴ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای در زمره سریال‌های الف ویژه برای پخش از شبکه اول سیما بود که روایتی دیدنی از سه برهه تاریخ معاصر ایران از قیام کوچک جنگلی تا جنگ ایران و عراق را روایت می‌کند. فیلمنامه این سریال توسط خود مسعود جعفری جوزانی در مدت دو سال نوشته شده‌است.
سریال تاریخی "در چشم باد"، وقایع سیاسی و اجتماعی سه دوره از تاریخ را روایت می‌کند: پایان دوره قاجار و دوره پهلوی، جنگ جهانی دوم و یک دوره زمانی خاص بعد از انقلاب که دوره فتح خرمشهر است. ساخت این سریال یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های سریال‌سازی در تلویزیون است که برای ساخت آن ۴۸۰ لوکیشن استفاده و به بیش از ۱۰ شهرستان و استان دیگر سفر شده‌است.
فیلم سینمایی "ایران برگر" محصول سال ۱۳۹۳ تنها فیلم کمدی جوزانی، به مدد فضایی بومی و فولکلور و فیلم‌نامه‌ای با طنز موقعیت، فیلم پرفروش، مفرح و آبرومندی از کار درآمد، تیتراژ پایانی "ایران برگر"، با صدای استاد شهرام ناظری و آهنگسازی ارشک رفیعی بر روی شعری از سیاوش کسرایی بسیار مورد توجه تماشاگران این فیلم قرار گرفت.
فیلم دیگر او "پشت دیوار سکوت" محصول سال ۱۳۹۵ است که به معضل اجتماعی ایدز اشاره دارد و با همکاری سازمان‌های مردم نهاد ایران ساخته شده‌است. این فیلم به صورت رسمی از طرف شصت و یکمین کنفرانس جهانی زن CSW دعوت شد و قرار بود در روز ۳۰ اسفند ماه سال ۱۳۹۵ با حضور تعدادی از عوامل اصلی آن در گردهمایی «سازمان‌های مردم نهاد» NGOها و نهادهای مردم‌محور جهانی در حمایت از مادران و کودکان مبتلا به ویروس «اچ آی وی/ ایدز» در مقر اصلی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک در کشور آمریکا به نمایش دربیاید که به دلیل تبعیض و رفتار نژادپرستانه و تصمیم دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا و عدم ارائه ویزا به عوامل سریال، عوامل این اثر سینمایی از نمایش این فیلم در مقر اصلی سازمان ملل متحد در آمریکا انصراف دادند.
وی در سال ۱۳۹۹ ساخت فیلم سینمایی بهشت تبهکاران را آغاز کرد که طی آن به وقایع ملی شدن صنعت نفت نیز پرداخته می‌شود.
مسعود جعفری جوزانی که همچنان سری پر سودا از ایده‌ها و شخصیت‌های بزرگ ایرانی دارد، متأسفانه سه فیلم‌نامه برجسته‌اش به نام‌های «یعقوب لیث»، «پوریای ولی» و «کوروش کبیر»، با وجود این‌که مراحل اولیه تولید را طی کرده‌اند، به دلایل مختلفی، به سرانجام نرسیده‌اند.
مسعود جعفری جوزانی قصد داشت پس از سریال "در چشم باد" به سفارش سیمافیلم کارگردانی سریالی دربارهٔ زندگی خواجه نصیر الدین طوسی را بر عهده بگیرد که فیلم‌نامه این اثر مجالی برای ساخت نمی‌یابد.
فیلمنامهٔ "باسکرویل" داستان هوارد باسکرویل، دانشجوی فارغ‌التحصیل دانشگاه پرینستون است که در سال ۱۲۸۴ برای تدریس به ایران سفر می‌کند. سفر او همزمان با آغاز انقلاب مشروطه در ایران می‌شود و باسکرویل آگاهانه برای شکستن محاصره تبریز توسط قوای محمدعلی شاه تلاش می‌کند. مسعود جعفری جوزانی فیلمنامهٔ "باسکرویل" را در سال ۱۳۷۳ نوشت که امتیاز آن توسط حوزهٔ هنری خریداری شد. سپس در سال ۱۳۷۶ مسعود جعفری جوزانی و شهریار روحانی امتیاز فیلمنامهٔ "باسکرویل" را از حوزهٔ هنری بازخرید کردند و نشر ابتکار این فیلمنامهٔ را در سال ۱۳۸۷ در قالب کتاب منتشر کرد.
مسعود جعفری جوزانی در سال‌ها بعد با کمپانی‌های فیلمسازی آمریکایی و یک شرکت کانادایی قراردادی برای ساخت فیلم سینمایی باسکرویل در ایران بست اما هر کدام به دلایلی به نتیجه نرسید به جز آخرین قراردادی که با انجمن در جستجوی زمینه مشترک بسته شد که حتی برای ساخت فیلم نیز مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شد و طبق گزارش روزنامه فیگارو تهیه‌کننده آمریکایی تصمیم داشت از برد پیت در نقش هوارد باسکرویل استفاده کند اما به دلایلی این فیلم ساخته نشد. سرانجام امتیاز فیلمنامهٔ "باسکرویل" به نام مسعود جعفری جوزانی و محمدمهدی دادگو در آمریکا و کانادا در کانون فیلمنامه‌نویسان سینمای ایران ثبت شد.
در سال ۱۳۸۳ یک کارگردان ایرانی مقیم آمریکا در یک وبسایت اعلام کرد که قرار است برای ساخت باسکرویل به ترکیه سفر کند. جعفری‌جوزانی پس از اطلاع از این خبر، واکنش رسانه‌ای نشان داد و اعلام کرد به عنوان سرقت آثار هنری در ایران و آمریکا اقامه دعوی می‌کند.
مسعود جعفری جوزانی که تلاش کرد با مشارکت مالی طرف‌های ایرانی و آمریکایی فیلم "باسکرویل" را بسازد اما به نتیجه نرسید. در سال ۱۳۸۸ پس از اتمام تولید سریال "در چشم باد" که بخشی از آن در لس آنجلس فیلم‌برداری شد، اعلام کرد پروژه سینمایی "باسکرویل" را که قرار بود یک سوم آن در آمریکا فیلمبرداری شود، ادامه دهد.
فتح‌الله جعفری جوزانی و عبدالکریم یونسی، پژوهشگران این فیلمنامه از بیش از ۳۰ کتاب از جمله جامع التواریخ خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی، تاریخ جوینی و تاریخ ایران کمبریج استفاده کرده‌اند.
داستان زندگی محمود خوارزمی پهلوان، شاعر و عارف قرن هشتم میلادی، مشهور به پوریای ولی از سال ۵۹۷ خورشیدی، آغاز می‌شود که کشور ایران مورد هجوم مغولان قرار گرفت. به فرمان حاکمان مغول در فاصله بین سال‌های ۶۴۸ تا ۶۶۱ هجری قمری صنعتکاران، برده شمرده می‌شدند و مجبور بودند تجهیزات لشکریان مغول را تهیه کنند. رعایای روستایی نیز که قادر به پرداخت اخراجات و مالیات نبودند، خود و خانواده‌شان به بردگی فروخته می‌شدند. در چنین دورانی پوریای ولی با تأسیس زورخانه موفق می‌شود آزادی‌خواهان را گردآورده و اقدام به آزادی ایران زمین کند.
از شخصیت‌های دیگر تاریخی این فیلم‌نامه، می‌توان به شیخ الرئیس سعدی، عبید زاکانی، خواجه نصیرالدین طوسی، خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی و پهلوان فیله همدانی اشاره کرد.
مسعود جعفری جوزانی فیلمنامهٔ کوروش کبیر را در سبک فیلم‌نامه اقتباسی بر اساس داستان زندگی کوروش بزرگ با پژوهشگری فتح‌اله جعفری جوزانی و عبدالکریم یونسی نوشت. در دفتر اول فیلم‌نامه به دوران تولد تا نوجوانی و در دفتر دوم آن به دوران جوانی تا مرگ این شاهنشاه انسان‌دوست پرداخته شد.
شخصیت کوروش از نظر جایگاه تاریخی و ملی اهمیت بسیاری دارد اما قدرت‌های بزرگ بی‌تاریخ و بدون فرهنگ درصدد نفی جایگاه ایران در جهان هستند، از این رو ساخت پروژهٔ کوروش کبیر در دستور کار قرار گرفت. علی معلم یکی از تهیه‌کنندگان این پروژهٔ، مسعود جعفری جوزانی را به عنوان کارگردان معرفی کرد. پس از درگذشت علی معلم سناریو به سرمایه‌گذاران واگذار شد که تا پیش از آن هزینه‌های پروژهٔ با سرمایه شخصی مسعود جعفری جوزانی انجام می‌شد. پس از عقد قرارداد با سرمایه‌گذاران خارجی پروژه آغاز شد ولی متأسفانه با پدید آمدن مشکلاتی بر سر راه‌شان پروژه متوقف شد.
پیش از توقیف پروژه در مراسم رونمایی از چاپ دوم فیلمنامه از کارهای انجام شده فاز صفر پروژه از جمله وب‌سایت فیلم سینمایی «کوروش کبیر» و تصاویری از «آرت بوک» که بر مبنای فیلمنامه، تحقیقات، مستندات و نقطه نظرات شخص کارگردان تهیه شده، به نمایش درآمد. آرت بوک پروژه توسط طراحان ایرانی با سابقه کار در پروژه‌های بین‌المللی زیر نظر مسعود جعفری جوزانی طراحی شد تا شاهکاری لایق نام کوروش بزرگ بیافرینند. این کتاب تا پایان پروژه، نزد عوامل مربوط به این پروژه باقی می‌ماند و پس از اکران، منتشر خواهد شد.
در سال ۱۳۹۸ قرارداد تحقیق و نگارش فیلمنامه پروژه "یعقوب لیث" در حوزه تاریخ و تمدن ایرانی بین بنیاد سینمایی فارابی و مسعود جعفری جوزانی منعقد شد. فیلمنامه یعقوب لیث دربارهٔ بنیانگذار دودمان صفاریان در سیستان و روایتگر فتوت، ساده‌زیستی و نقش این اسطوره تاریخی در اتحاد ایرانیان است. یعقوب لیث صفاری، رویگرزاده و عیار جوانی بود که متأثر از قصه‌های رستم، به یاری فقرا و مظلومان شتافت و با دسته کوچک عیارانش که به خاطر سخاوت و فتوت او، دورش جمع شده بودند، در نظر اهل سیستان، به یک پهلوان افسانه‌ای بدل شد. این فیلم‌نامه به‌صورت سریال شبکه نمایش خانگی پخش خواهد شد.
به گفته مسعود جعفری جوزانی:متأسفانه بچه‌های ما رابین هود را بیشتر از یعقوب لیث صفاری می‌شناسند در حالی‌که او از جمله شخصیت‌های تاریخی پایه‌گذار جریان عیاری و فتوت در ایران است که به جوانان نشان می‌دهند چگونه امکان زندگی بهتر وجود دارد.
آنری بیهار منتقد مطرح سینما در مقاله‌ای در روزنامه مشهور "لوموند" پاریس در روز ۴ سپتامبر سال ۱۹۸۷ در مورد مسعود جعفری جوزانی کارگردان فیلم سینمایی "شیرسنگی" نوشت:سینماگران مورد علاقه او یاسوجیرو اوزو، فرانسیس فورد کاپولا، جان فورد، آکیرا کوروساوا و آندری تارکوفسکی می‌باشند. اگر او هنوز با آنها برابر نباشد ولی فیلمسازی است که باید چشم به او دوخت.این منتقد مطرح سینمایی در ادامه نقدش نوشته‌است:"جاده‌های سرد" یک فیلم فولکلوریک ایرانی است، انباشته از همان سحر و جادویی که کارگردان اوکراینی سرگئی پاراجانف با فیلم حماسی کلاسیک خود "سایه‌های نیاکان فراموش‌شده" عرضه کرد. پدر یک پسر جوان در دهکده‌ای دورافتاده در حال مرگ است. معلم پسر، مردی با یک پای چوبی، پسر را متقاعد می‌کند که پدر را با آوردن دارو از شهر، می‌توان نجات داد، همراه یکی از اهالی سبک عقل دهکده، معلم و پسر عزم سفر می‌کنند. جنبه‌های غم‌انگیز، کمیک، شاعرانه، عرفانی، همراه با جهان‌بینی افسون شده و افسونگری جوزانی، گاهی در یک تک سکانس یا یک جمله، به‌سرعت می‌آیند و می‌روند. معنای لغوی «سپیده دم» در این‌جا به کار گرفته شده و گفته می‌شود که بخشی از زندگی است. جوزانی می‌گوید: «تم اصلی این است که طبیعت و انسان؛ جدایی ناپذیرند».
همچنین منتقد سرشناس سینمایی در روزنامه کانادایی "گلوب اند میل" در مورد فیلم سینمایی "جاده‌های سرد" نوشت:فروش فیلم "جاده‌های سرد" که در سال ۱۳۶۵ در سینماهای ایران، اکران شد، غیرمترقبه بود.جی اسکات در بخش دیگری از نقدش در مورد فیلم سینمایی "شیرسنگی" نوشته‌است:"شیرسنگی" کار کاملاً متفاوتی است؛ این فیلم، بیشتر به جان فورد، آکیرا کوروساوا و کارگردان فقید ترکیه ییلماز گونی نزدیک است تا به پاراجانف. داستان که در دهه ۳۰ اتفاق می‌افتد، داستان خشونت‌آمیز یک چوپان بختیاری را بازگو می‌کند که ایلش برای خارجی‌ها از لوله‌های نفت حفاظت می‌کند. طی این پروسه، فرهنگ ایلاتی در حال نابودشدن است. نقش چوپان که به‌وسیله علی‌رضا شجاع‌نوری تهیه‌کننده جوزانی بازی می‌شود؛ به اشتباه، متهم به قتل یک انگلیسی است که جسدش را پیدا کرده و ماهرانه به خاک سپرده‌است. این اتهام نادرست، باعث جنگی طایفه‌ای می‌شود که استعاره‌ای آشکار از مبارزات سیاسی ایران معاصر است. در یک سو تکنوکرات‌های ترقی‌خواه که طرفدار کنار گذاشتن سنت هستند؛ صف کشیده‌اند و از سوی دیگر ، سنت گرایانی که تغییر را امر بدی تلقی می‌کنند.این منتقد سرشناس سینمایی در ادامه مطلبش نوشته‌است:نسبیت گرایی سیاسی و فرهنگی جوزانی با سال‌ها زندگی در آمریکا شکل گرفت. در سال ۱۹۷۲، هنگامی که نمایشنامه ای که او نوشته بود به دلیل ماهیت سیاسی مورد تأیید رژیم شاه قرار نگرفت، به کالیفورنیا رفت، سه سال در مودستو زندگی کرد و بعد به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. جایی‌که لیسانس و فوق لیسانس هنرهای ارتباطی را دریافت کرد.
خبرنگار روزنامه آمریکایی "لس آنجلس تایمز" در مطلبی تحت عنوان «"یک مرد، یک خرس؛ ایران به طنز و محبت دست می‌یابد"» در روزنامه ۱۲ ژانویه ۱۹۹۶ در مورد فیلم سینمایی "یک مرد، یک خرس" به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی نوشت:هنگامی‌که فیلم «یک مرد، یک خرس» ساخته مسعود جعفری جوزانی شروعی غیراستادانه و خام را پشت سرگذاشت، به حکایتی نمادین و شجاعانه تبدیل شد که استبداد و مشکلات موجود در ایران معاصر را به تصویر می‌کشید. در کمال تعجب این فیلم هنگام اکران عمومی، سال ۱۹۹۳، در ایران، مورد حمایت رسمی قرار نگرفت و هیچ گونه پیشرفتی هم نداشت که همین به انتشار فیلم لطمه وارد کرد. در عین حال «یک مرد، یک خرس»، ضمن صراحت بیان، فیلمی گرم، دوست‌داشتنی و بسیار خنده دار است.
داستان جوزانی در محله کوچکی در اطراف شهر، به نحوی کسالت بار و گیج‌کننده آغاز می‌شود، و شروع آن زمانی است که قهرمان کر و لال ماجرا (حمید جبلی) با خرس تربیت شده‌اش به خیابانی باریک و قدیمی در تهران می‌روند. بیشتر کودکان این خیابان، از آنجا که در نزدیکی آن‌ها نه باغ وحشی هست و نه یک زمین بازی، بلافاصله از دیدن تازه‌واردها خوشحال می‌شوند و شیطنت‌های این حیوان دوست‌داشتنی و قابل ستایش توجه بزرگ‌ترها را نیز به خود جلب می‌کند.
البته، همیشه یک برج زهرمار هم در گوشه کنار وجود دارد. در اینجا این شخص، مرد ثروتمند پر زرق و برق و مسنی است به نام «کمالی» (محمدعلی کشاورز)، که جدیدترین زن جوان صیغه‌ای خود را به خانه نوسازی واقع در انتهای این خیابان آورده‌است و به سر و صدا و شلوغی که نمایش خرس ایجاد کرده، اعتراض دارد. به‌علاوه، یکی از کاسب‌های مهم محل (میر صلاح حسینی)، نیز از او حمایت می‌کند.
خرس، هر چند که همیشه پوزه‌بند به دهان دارد و جز دست‌درازی به عسل این تاجر، کار خلافی نمی‌کند، بالاخره باعث می‌شود که به پلیش شکایت برده شود. اینجاست که «خاله خراسونی» سرسخت (حمیده خیرآبادی)، مادرسالار محل؛ در مقابل استوار پلیس (داریوش مؤدبیان) ـ که مرد خوبی است و می‌خواهد وظیفه‌اش را درست انجام دهد ـ رهبری مقاومت را به عهده می‌گیرد.
واضح است که خاله خراسونی، بیوه‌ای سالخورده، احساس می‌کند که در دفاع از داشتن اختیار زندگی خود و محبت به دیگران، چیزی برای از دست‌دادن ندارد. او می‌گوید: «کارد بخوره به دلی که محبت توش نباشه».
آدم احساس می‌کند که بازیگران اصلی و باسابقه این فیلم، به‌ویژه «حمیده خیرآبادی» را بیننده‌های فیلم‌هایشان خیلی دوست دارند. خیرآبادی و کشاورز؛ هر دو استاد تکنیک هستند و با استفاده از یک عمر تجربه، به‌راحتی بیان و ژست مورد نظر را ارائه می‌دهند.
حمید جبلی با ظاهری نحیف و زجرکشیده، شخصیت صاحب خرس را نوعی ابله مقدس جلوه می‌دهد که فقط قادر به گفتن یک چیز است: «لم لعلی». او و خرسش هر دو با همین اسم شناخته می‌شوند که در فارسی به معنی «نمی‌توانم بگویم» یا «نمی‌خواهم بگویم» یا «ولم‌کن» به کار می‌رود. این فیلم کوچک جذاب برنده است، حتی اگر در گیشه ایران بازنده باشد.
خبرنگار سرشناس روزنامه "فیگارو،" از قدیمی‌ترین و مشهورترین روزنامه‌های فرانسه و از معروفترین نشریات جهان؛ گزارشی تحت عنوان «برد پیت در فیلمی از مسعود جعفری جوزانی» دربارهٔ ساخت "باسکرویل" نوشت که در صفحه ششم روزنامه ۵ نوامبر ۲۰۰۱ روزنامه فیگارو چاپ شد:این فیلم، ماجرای شرکت داوطلبانه یک جوان آمریکایی به نام «باسکرویل» در نبردهای انقلاب مشروطیت ایران است که سرانجام توسط نیروهای استبدادی ترور شد. این روزنامه در ادامه گزارش خود نوشته‌است:هزینه دعوت از «برد پیت» هنرپیشه آمریکایی برای ایفای نقش نخست در این فیلم، بیشترین بودجه برای ساخت یک فیلم سینمایی پس از انقلاب بوده‌است.
روزنامه "گاردین" در کشور انگلستان در خبری در سال ۲۰۰۹ در مورد مسعود جعفری جوزانی نوشته‌است:تولید اولین فیلم ایرانی پس از انقلاب اسلامی، در آمریکا قرار است آغاز شود. "در چشم باد" به کارگردانی فیلم‌ساز برجسته ایرانی مسعود جعفری جوزانی با بودجه سنگین حدود ۱۲ میلیون دلار فیلمبرداری خود در آمریکا را آغاز می‌کند.
"ورایتی" مجله معتبر، قدیمی و مطرح سینمای جهان، در گزارشی در ۸ سپتامبر ۲۰۰۹ با عنوان «سیاست درب باز لس‌آنجلس؛ گروه فیلم‌ساز ایرانی را به دام انداخت»، ساخت سریال "در چشم باد" را مورد بررسی قرار داد و در ابتدای گزارش خود آورده‌است:در حالی که مردم آمریکا از تماشای تظاهرات گسترده پلیس ضد شورش در اعتراض به نتایج انتخابات ۱۲ ژوئن ایران عصبانی بودند، شکافی بین دو کشور ظاهر شد. مسعود جعفری جوزانی کارگردان ایرانی موفق شد برای عوامل ساخت جدیدترین سریالش به آمریکا ویزا تهیه کند تا برای اولین‌بار بعد از انقلاب اسلامی، یک فیلم محصول ایران در آمریکا ساخته شود.
مجله پربیننده، معتبر و مطرح سینمایی "ایندی‌وایر" در گزارشی از ساخت سریال "در چشم باد" با عنوان «مسعود جعفری جوزانی نخستین فیلمساز ایرانی است که پس از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ در آمریکا پروژه‌اش را فیلمبرداری می‌کند» نوشت:این سریال، سه نسل ایرانی را از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۸۱ دنبال می‌کند و این پروژه، با بودجه سنگین حدود ۱۲ میلیون دلار؛ گران‌ترین و طولانی‌ترین پروژه تاریخ سینمای ایران است. همچنین نخستین تولید ایرانی است که از زمان انقلاب در سال ۱۹۷۹ در آمریکا فیلمبرداری شده‌است.
سایت رسانه‌ای آمریکایی Cision PRWeb در گزارشی در مورد ساخت "در چشم باد" نوشت:شرکت مستقل تولید و توزیع "سینما لیبره استودیو" که بیشتر در تولید پروژه‌های سیاسی اجتماعی فعالیت می‌کند، در تولید "در چشم باد" هم با "جوزان فیلم" همکاری کرد. بنیانگذار سینما لیبره استودیو از این‌که توانسته با مشارکت در تولید این فیلم تاریخ‌ساز شود به خود افتخار می‌کند و جعفری جوزانی را هم فیلمسازی توانمند می‌داند. دیاز در این باره می‌گوید: «ما افتخار می‌کنیم «در چشم باد» چشم‌اندازی تازه در روابط ایران و آمریکا به وجود آورده و امیدواریم تجربه آقای جوزانی در لس آنجلس الگویی برای دیگران باشد. ضمن اینکه خوشحال خواهیم شد اگر بتوانیم در تولید فیلم بعدی وی «باسکرویل» هم در ایران و آمریکا مشارکت کنیم.»
خبرنگار روزنامه اماراتی "نشنال" از آمریکا در گزارشی با عنوان «دوربین‌های فیلم ایرانی در ایالات متحده بازی می‌کنند» در مورد اجازه فیلمبرداری "در چشم باد" نوشت:وقتی واشینگتن و تهران در یک برنامه دیپلماتیک دربارهٔ برنامه سؤال برانگیز تسلیحات هسته ای ایران شرکت کردند، گروهی از فیلمسازان ایرانی از فروکش کردن تنش بین دو کشور و دشمنی دیرینه میانشان بهره‌مند شدند. «مسعود جعفری جوزانی» کارگردان ایرانی، برای ورود به ایالات متحده و فیلمبرداری از یک فیلم، ۱۲ ویزا تهیه کرد. جوزانی که مشغول فیلمبرداری «در چشم باد» در کالیفرنیا است، گفت: «این کار، یک سال پیش غیرممکن بود.» وی گروه ایرانی خود را اولین گروه از سازندگان فیلم معرفی کرد که از زمان انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ به ایالات متحده اجازه ورود پیدا کرده‌اند.
محمد تهامی‌نژاد، پژوهشگر در تاریخ، منتقد، مترجم و مستندساز معاصر ایرانی در مقدمه تحقیقی پژوهشی تحت عنوان «جستجوی الگوهای روایت تاریخ و فرهنگ در آثار مسعود جعفری جوزانی» برای انجمن انسان‌شناسی و فرهنگ نوشت:مسعود جعفری جوزانی فیلمسازِ پژوهشگر تاریخ، مجهز به نگاه انتقادی، حماسه‌پرداز و آرمان‌گراست. از طریق آثار جوزانی می‌توان به خوانش و تحلیل هنری او از تاریخ ایران به ویژه ریشه‌های هویت ملی، تهدیدها، بحران‌های سیاسی و جریان‌های معاصر دست یافت. بسیاری از شخصیت‌های اصلی در نوشته‌ها و فیلم‌های او در بزنگاه‌های تاریخ، بر مبنای روحیه‌ای عمل می‌کنند که در الگوی جوزانی از هویت ملی می‌گنجند.تهامی‌نژاد در در هشتمین جشن کانون کارگردانان سینمای ایران گفت:تصورم این است با نگاهی که آقای جوزانی به جامعه‌شناسی شهری دارند در تمام طول زندگی هنری‌شان تبلور دارد. کارهای ایشان از «شیر سنگی» گرفته تا «در مسیر تندباد»؛ به عنوان یک تاریخ‌نگاری فیلمیک، قابل استناد است و آثار فیلمیکی هستند که برای نسل‌های آینده ایران، از نگاه یک تاریخ‌نگار انتقادی که به تاریخ جوامع شهری و دیرین ایران می‌پردازد؛ قابل استناد است.
آقای جوزانی در تک‌تک آثارشان پژوهش‌های مردم‌نگاران به‌ویژه در منطقه بختیاری انجام داده‌اند و تک‌تک شخصیت‌ها زمینه‌های پژوهشی هستند. حتی در «شیر سنگی» نوع کلمات و جملاتی که شخصیت‌ها به کار می‌برند روی آنها در منطقه، پژوهش‌های جدی صورت گرفته‌است، حتی تمام دیالوگ‌ها زمینه‌ها و بافت فرهنگی هستند. بررسی آثار آقای جعفری جوزانی فرصتی برای شناخت تاریخ معاصر ایران است.
اکبر عالمی، استاد دانشگاه، پژوهشگر، مترجم و منتقد سینما در مراسم رونمایی از فیلمنامه "کوروش کبیر" خرداد ۱۳۹۶ گفت:سال ۱۳۶۱ مسعود جعفری جوزانی بعد از تکمیل تحصیلات بسیار ارزشمند خودش در آمریکا در رشته سینما، به ایران بازگشت. شاید همه شما تعجب کنید او که دانش‌آموخته رشته سینما در آمریکاست چه‌طور به سراغ مولانا رفت؛ فیلم «تصویر شکسته» و فیلم «گریز» را ساخت و بعد به سینمای ایران آمد.
مسعود جعفری جوزانی هم سینما را عمیقاً می‌شناسد و هم ذائقه جهانیان را می‌شناسد و هم روان‌شناسی تأثیر در هنرهای نمایشی را می‌شناسد و هم می‌داند که تکه‌پاره‌های برجای مانده در تاریخ را در کنار همدیگر قرار بدهد و آن را دراماتیزه بکند؛ یعنی آن را از جنس نمایش و جذابیت‌های نمایشی تغییر بدهد. ارزش دیالوگ و صدا را بی‌نهایت می‌داند، حجم، خط، فضا و لباس را بسیار بسیار خوب می‌داند.
من واقعاً در روان‌شناسی تأثیر مسعود جعفری جوزانی به شما قول می‌دهم که فیلمی را می‌سازد که ما در جهان احساس سرافرازی کنیم.
مجید تفرشی تاریخ‌نگار، صنعت‌پژوه ایرانی مقیم لندن و پژوهشگر در آرشیو ملی بریتانیا در گفت‌وگویی در مورد جایگاه مسعود جعفری جوزانی در زمینه کارگردانی فیلم‌های تاریخی سینمای ایران و همچنین سریال‌های تلویزیونی ایران گفت:در بحث تلفیق متون تاریخی با آثار هنری سینمایی با چند مشکل و دشواری مواجه هستیم؛ در درجه اول، کسانی که وارد این عرصه می‌شوند چه در سینمای ایران و چه در سینمای جهان، باید تلفیقی از هنرمندی و دانشوری و نیز جلب رضایت بیننده عام و بیننده خاص داشته باشند؛ آقای جوزانی به دلیل سابقه آکادمیک و همچنین سابقه طولانی هنری که در عرصه سینمای ایران دارند، هم مخاطب عام و هم مخاطب خاص را می‌شناسند و هم با مقوله پژوهش آشنایی دارند؛ بنابراین هیچ‌کدام را فدای آن یکی نمی‌کند، هم به جذابیت فیلمش، هم به کیفیت هنری آن و هم به وفاداری به متون تاریخی توجه دارد و تلفیق این‌ها با همدیگر کار راحتی نیست. ایشان در آثار تاریخی که تاکنون کارگردانی کرده، نشان داده که در این زمینه موفق بوده‌است و به‌طور نسبی می‌توانیم بگوییم که در این زمینه شاید سرآمد فیلمسازان ایرانی باشد.
در این نوع کارها چند نوع تناقض و پارادوکس وجود دارد؛ یکی این‌که فیلم هنری ساخته بشود که جذابیت خوبی هم داشته باشد و این خودش، یک پارادوکس است و ضمناً هر دو تای این‌ها را داشته باشد و به متون تاریخی هم وفادار باشد؛ که همه اینها در کنار هم در یک اثر سینمایی خیلی کار دشواری است. ما آثار هنری وفادار به تاریخ داشته‌ایم؛ ولی معمولاً در داخل ایران جذابیت عمومی نداشته‌ایم.
شاهین کربلایی‌طاهر استاد دانشگاه، نویسنده منتقد سینمایی در مطلبی تحت عنوان «اِبرام خروس، جمشید بسم‌الله نیست»، نگاهی به فیلم سینمایی "پشت دیوار سکوت" به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی داشته‌است:«پشت دیوار سکوت» گزارش مستندوار زندگی مبتلایان به بیماری ایدز، با تمام زشتی‌ها و زیبایی‌هایشان است و خبر از تأثیر جبر محیط زندگی بر رفتارهای آنها و انسان‌های پیرامونشان می‌دهد. کارگردان با بهره‌گیری از میزانسن‌های موجز و حساب‌شده صدا و تصویر، ملهم از استفاده هوشیارانه از نماهای مدیوم و (eye level) و پرهیز از حرکات غیرضروری دوربین؛ این امکان را مهیا می‌کند تا فیلم خود را بنا به تعبیر «رابرت بورگوین» در هیئت دو راوی اما همگام به پیش ببرد؛ کارگردان، زمانی که شخصیت‌هایش را به حرکت، کنش، عمل و عکس‌العمل وامی‌دارد تا به مدد آنها روایتش را پیش برده و برای ما «نمایش» برپا کند، یک راوی شخصی است؛ همان موقعیتی که فیلم‌شناس و روایت‌شناس کانادایی آن را نه راوی که نمایشگر می‌نامد و وقتی فیلم (جهان فیلم) در مورد این نمایش به اظهارنظر می‌پردازد، از دروغ‌ها و دورویی‌های شخصیت‌های نمایش کارگردان پرده برمی‌افکند، کارگردان ما را با هیئت دوم خود روبه‌رو می‌کند؛ راوی غیرشخصی؛ راویی فعال، اما غیرملموس. کارگردان با استفاده از این تمهید روایی موفق می‌شود تا جنبه‌های مختلف زندگی و نحوه زیست قربانیان روایتش را بدون مداخله نشان داده، امر قضاوت را به بیننده واگذار کرده و به‌این‌ترتیب از هرگونه تعصب، به‌خصوص از جنس سیاسی‌اش که منجر به جانبداری از ایدئولوژی یا تفکری خاص شود پرهیز کند.
والتر زنگا (زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۶۰ در میلان) بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است.
او مدت‌ها دروازه‌بان تیم ملی فوتبال ایتالیا و اینتر میلان بوده است. وی ۵۸ بازی ملی برای تیم ملی ایتالیا به انجام رسانده است.
وی سه سال پیاپی (۱۹۸۹، ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱) به عنوان برترین دروازه‌بان جهان انتخاب شده است.
او توسط صاحب نظران به عنوان یکی از بهترین دروازه‌بانان تمام دوران شناخته می شود. زنگا در سال ۲۰۱۳ توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان هشتمین دروازه‌بان ربع‌قرن گذشته انتخاب شد.
زنگا پس از بازنشستگی برای مدت کوتاهی به بازیگری در یک سریال تلویزیونی ایتالیایی پرداخت. وی همچنین کارشناس تلویزیونی نیز بوده است. او از سال ۱۹۹۸ در باشگاه‌هایی در ایالات متحده، ایتالیا، ترکیه، رومانی، صربستان، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و انگلیس به عنوان سرمربی کار کرده است.
زنگا در دوران بازیگری خود به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا به مقام چهارم المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس و مقام سوم جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا دست یافت.
نیکولینا کنستانتینوا دوبروا (زاده ۹ ژانویه ۱۹۸۹ در صوفیه، بلغارستان) معروف به نینا دوبرو هنرپیشهٔ بلغاری است که در بلغارستان متولد شد و در دو سالگی به همراه خانواده به کانادا رفت و در تورنتو بزرگ شد. او بیشتر به‌خاطر ایفای نقش کاترین پیرس/الینا گیلبرت در سریال خاطرات خون‌آشام که از شبکه سی‌دابلیو پخش می‌شد، شهرت دارد. او در حال حاضر با شاون وایت (اسنوبوردر معروف ۳۶ ساله و برنده سه مدال طلای المپیک) رابطه دارد.
نینا دوبرو با نام نیکولینا کنستانتینوا دوبروا ۹ ژانویه ۱۹۸۹ در صوفیه، بلغارستان، متولد شد و در سن دو سالگی به کانادا رفت؛ جایی که او در تورنتو، انتاریو، مطرح شد.
او به زبان فرانسوی، انگلیسی و بلغاری مسلط می‌باشد.
او دارای یک برادر بزرگتر به نام الکساندر است. پدر نینا، کنستانتین نام دارد و یک متخصص کامپیوتر است. نام مادرش نیز نیهالا بوده و یک هنرمند است.
دوبرو در مدرسه دولتی جی. بی. تایرل حضور یافت؛ جایی که او حضور در کلاسهای باله و موسیقی جاز و رقابت در ژیمناستیک ریتمیک را آغاز کرد. سپس او در مدرسه وکسفورد دانشگاهی هنر در اسکاربرو، انتاریو و دانشگاه رایرسون در تورنتو در رشته جامعه‌شناسی حضور یافت، او آنجا را در سال ۲۰۰۸ به دنبال حرفه بازیگری ترک کرد.
اولین نقش جدی نینا دوبرو در یک درام تلویزیونی با نام اتفاق افتاد. استقبال مخاطبان از این چهره جدید موجب شد تا او در سه فصل از این سریال حضور داشته باشد. بازی‌های فوق‌العاده او در نقش‌های کوتاه موجب شد در اواسط سال ۲۰۰۵، پیشنهادهای بسیاری از چند کارگردان مطرح صنعت سریال سازی آمریکا داشته باشد.
تمام این موفقیت‌ها، گام به گام به گونه ای پیش رفت تا تهیه‌کنندگان سریال خاطرات خون‌آشام و مدیران شبکه معروف CW به این نتیجه برسند که می‌توان بر روی این چهره جدید سرمایه‌گذاری موفقی داشت. آن‌ها در سال ۲۰۰۹ پیشنهادی به نینا دادند که حقیقتاً قابل رد کردن نبود. آن‌ها به نینا دوبرو پیشنهاد بازی در نقش اصلی این سریال تجاری و پر هزینه را آن هم برای شش فصل پیاپی دادند.
نینا دوبرو سال ۲۰۱۵ را با فیلم آخرین دختران، آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۶ در دو فیلم و در سال ۲۰۱۷ در سه فیلم سینمایی حضور داشت. او در ابتدای این سال در فیلم Crash Pad حضور یافت و سپس در پروژه سنگین فیلم ۳ ایکس، نقش قابل توجهی داشت که به گفته بسیاری از منتقدین، به خوبی از پس ایفای آن برآمد. او که در جایی گفته بود نمی‌خواهد تا ابد تنها در نقش نوجوانان بازی کند، با حضور در این فیلم اثبات کرد که توانایی‌هایش بیشتر از یک دختر بچه نوجوان است.
نینا دوبرو در سریال کمدی روزگار سگی از شبکه سی‌بی‌اس (CBS) هم بازی کرده‌است. نینا مجموعاً در ۲۰ فیلم سینمایی و ۱۸ سریال حضور داشته‌است. او ۲ بار هم در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۸ در دو موزیک ویدئو بازی کرده‌است.
دوبرو دارای تابعیت دوگانه کانادا و بلغارستان است. او به زبان انگلیسی و بلغاری روان صحبت می کند و به زبان فرانسه نیز مسلط است
نینا در سال ۲۰۰۷ و در صحنه سریال دگراسی با دنیل کلارک بازیگر آشنا شد. آن‌ها دو سال باهم رابطه داشتند و در سال ۲۰۰۹ از هم جدا شدند. دلیل این جدایی مشخص نبود اما گویا طبق مصاحبه‌های کلارک نینا مقصر بود. شاید دلیلش ایان بود که از همکاری آن‌ها چند ماه می‌گذشت. آن دو رابطه شان را علنی نکردند و در سال ۲۰۱۱ بود که دربارهٔ علاقه شان صحبت کردند.
دربارهٔ رابطه آن‌ها شایعاتی شنیده می‌شد. حتی گفته می‌شد که نینا باردار است اما این اخبار هرگز تأیید نشدند. تصاویر کودکی که در آغوشش بود نیز خبر ازدواج آن‌ها را داغ کرد. شایعاتی درباره‌ی اینکه از نینا بارها خواستگاری شده وجود دارد ولی در واقع در مصاحبه‌ای نینا گفت که "من شایعاتی شنیدم که ازم خواستگاری شده ولی این اتفاق نیفتاده اگه این واقعیت داشت من حلقه‌ی نامزدی تو دستم داشتم". این زوج در مه سال ۲۰۱۳ در مراسمی جدایی خود را رسماً اعلام کردن: "ما شروع کردیم به قرار گذاشتن تو زندگی واقعی/ بعد توی سریال کرکترهامون با هم قرار گذاشتن/و بعد توی زندگی واقعی جدا شدیم/این وضعیت بدی نیست و خوبه).
ایان پس از یک سال با نیکی رید، ستاره سریال گرگ و میش وارد رابطه شد. در اوایل ۲۰۱۵ به او پیشنهاد ازدواج داد.
بر خلاف بسیاری از روابط هالیوود، سامرهالدر و دوبرو رابطه خود را با یک پایان بد خاتمه ندادند و نسبت به یکدیگر دوستانه و شوخ‌طبع باقی ماندند. نینا حتی با رید، همسر فعلی سامرهالدر، روابط دوستانه نزدیکی دارد.
نینا پس از ترک سریال تصمیم گرفت افکار ناراحت‌کننده را رها کند و با دوستانش به مهمانی می‌رفت. سلنا گومز نینا را به آستین استوول که در درام عشق و افتخار (Love and Honor) و سریال حکایت دلفین‌ها (Dolphin Tale) حضور یافته بود، معرفی کرد. این دو رابطه شان را آغاز کردند و یک رابطه طولانی داشتند. در اکتبر ۲۰۱۵ نینا و آستین رسماً رابطه شان را اعلام کردند. در آغاز سال ۲۰۱۶ رابطه شان به مشکلاتی دچار شد و از هم جدا شدند. دلایل جدایی شان مشخص نیست اما نینا دوباره با درک هاف دیده شد. با این حال رابطه آن‌ها یک ماه بیشتر طول نکشید.
در حین فیلمبرداری خاطرات خون اشام دوبرو در آتلانتا زندگی می کرد[51] اما پس از ترک سریال در سال 2015 به لس آنجلس نقل مکان کرد.[4]
از سال ۲۰۱۹ نینا با شاون وایت، دارنده مدال طلای المپیک، بازیگر و موسیقی دان رابطه دارد.
در جولای ۲۰۲۰، اعلام شد که دوبرو در یک اقتباس تلویزیونی از مجموعه کتاب های Woman ۹۹ نقش آفرینی کرده و به عنوان تهیه کننده اجرایی خواهد بود.
موریک ویدیو
خوزه لوئیس فلیکس چیلاورت گونزالس (زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۶۵) دروازه‌بان بازنشسته اهل پاراگوئه است که ۳ بار بهترین دروازه‌بان جهان فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال شده‌است.
مهارت چیلاورت در ضربات آزاد بسیار معروف بود و او معمولاً پنالتیزن تیمش بود. او در دوران بازی حرفه‌ای خود ۶۲ گل به ثمر رساند که ۸ تای آن در بازی‌های ملی بود. چهار گل ملی او در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ به ثمر رسید. وی در جام جهانی ۱۹۹۸ در بازی با بلغارستان با دویدن به پشت محوطه جریمه حریف برای زدن ضربه ایستگاهی تماشاگران را حیرت‌زده‌کرد و نخستین دروازه‌بان در تاریخ جام جهانی شد که ضربه آزاد مستقیم را به توپ زده‌است.
چیلاورت در سال ۱۹۸۸ به باشگاه سن لورنزو در دسته اول فوتبال آرژانتین رفت و یک سال بعد اولین بازی ملی خود را انجام داد. سپس ۳ فصل برای تیم اسپانیایی رئال ساراگوسا در لا لیگا بازی کرد و دوباره به آرژانتین و این‌بار به ولز سارسفیلد بازگشت. او چهار بار با این تیم قهرمان آرژانتین شد و در سال ۱۹۹۴ قهرمانی کوپا لیبرتادورس و جام بین‌قاره‌ای را نیز به دست آورد. چیلاورت در سال ۱۹۹۹ نخستین دروازه‌بان تاریخ فوتبال شد که در یک بازی هت‌تریک کرده‌است. او در بازی ولز سارسفیلد با فرو کاریل لاوئسته ۳ گل از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند. او همچنین یک گل به‌یادماندنی با ضربه ایستگاهی از نیمه زمین خودی به ریور پلاته در کارنامه خود دارد.
وی در سال ۱۹۹۸ در جام جهانی فرانسه دروازه‌بان پاراگوئه بود.
همچنین او به گل‌های زیبایش از دروازه به سمت دروازه حریف معروف بود و رکورد بیشترین گل را از دروازه دارد.
میشل ژرژس ژان غیسلن پرودوم (زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۵۹ در اوگری) دروازه‌بان فوتبال بازنشسته اهل بلژیک و مربی کنونی فوتبال است.
پرودوم در دوران بازیکنی خود از بهترین دروازه‌بانان فوتبال جهان بود و به عنوان اولین برنده جایزه یاشین (بهترین دروازه‌بان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴) انتخاب شد.
وی در باشگاه‌های استاندار لیژ، میشلن و بنفیکا سنگربانی کرد و با میشلن قهرمان جام حذفی بلژیک در سال ۱۹۸۷، جام برندگان جام و سوپر جام اروپا در ۱۹۸۸ و قهرمان لیگ بلژیک در ۱۹۸۹ شد. او در سال ۱۹۹۹ در ۴۰ سالگی از فوتبال بازنشسته شد.
وی ۵۸ بازی ملی را برای تیم ملی بلژیک از ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۵ انجام داد و در دو جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا و ۱۹۹۴ آمریکا بازی کرد.
پرودوم از اوت ۲۰۰۶ تا پایان فصل ۲۰۰۸ مربی استاندار لیژ بود و این تیم را پس از ۲۵ سال به قهرمانی لیگ بلژیک رساند و در فصل بعد به خنت دیگر تیم بلژیکی رفت.
رینات فیض رحمانویچ داسایف (زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۵۷ در آستراخان) دروازه‌بان سابق تاتار اهل شوروی بود. او در ۳ جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ برای تیم ملی شوروی بازی کرد و پس از لو یاشین بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال این کشور و از بهترین دروازه‌بانان دهه ۱۹۸۰ دنیا محسوب می‌شود.
داسایف در سال ۱۹۸۲ بهترین فوتبالیست سال شوروی شد. در سال ۱۹۸۰ مدال برنز المپیک مسکو را به همراه تیم ملی شوروی به دست آورد در نایب قهرمانی تیم ملی شوروی در یورو ۸۸ شریک بود، به همراه تیم اسپارتاک مسکو قهرمان شوروی در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۷ شد و در سال ۱۹۸۸ بهترین دروازه‌بان جهان به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال اعلام شد. او در مجموع ۹۱ بازی ملی برای شوروی انجام داد و دومین بازیکن از نظر تعداد بازی ملی برای شوروی است.
مجله «ورلد ساکر» به مناسبت پنجاهمین سالگرد انتشارش، با چند فوق ستاره فوتبال در سالهای گذشته مصاحبه کرده که رینات داسایف، دروازه بان پیشین شوروی سابق، یکی از آنهاست.
او در این مصاحبه درباره قشنگترین گلی که خورد این چنین گفت:
مطمئناً گلی که از مارکو فان‌باستن در فینال جام‌ملت‌های ۱۹۸۸ خوردم. آن قدر از زاویه‌ای تنگ شوت زد که اگر صدبار دیگر از همان‌جا شوت می‌کرد، توپش گل نمی‌شد. خیلی‌ها هر وقت مرا می‌بینند از آن گل استثنایی حرف می‌زنند. در حالی که از آن بازی بیست و دو سال گذشته.
فهرست زیر کشورهایی را در برمی‌گیرد که اگرچه دارای تیم فوتبال منطقه خود هستند اما در فیفا عضویت ندارند.
نظریه قرارداد در علم اقتصاد به بررسی نحوه شکل‌گیری قرارداد بین آحاد اقتصادی می‌پردازد. قراردادهایی که معمولاً مورد بررسی قرار می‌گیرند مربوط به شرایط عدم تقارن اطلاعاتی بین آحاد اقتصادی هستند. نظریه قرارداد با نام‌های دیگری نظیر نظریه انگیزه‌ها و اقتصاد اطلاعات نیز شناخته می‌شود. اولین تجزیه و تحلیل رسمی این موضوع در سال ۱۹۶۰ توسط کنث ارو (Kenneth Arrow) انجام گرفت.
نحوه تحلیل مرسوم در بررسی قراردادها به این صورت است که با در نظر گرفتن تابع مطلوبیت خاصی گزینه بهینه فرد تصمیم گیرنده از طریق حل یک مسئله بهینه‌سازی استخراج می‌شود. چارچوب کلی تحلیل در اغلب زمینه‌های نظریه قرارداد نظیر کژگزینی، کژمنشی و علامت دهی همین روند است. هدف کلی الگوها در نظریه قرارداد یافتن راههایی است که فرد مقابل را به اتخاذ تصمیم خاصی بکشاند. نظریه قرارداد در زمینه‌هایی نظیر اقتصاد کار، تئوری سازمان، مدیریت مالی بنگاه‌ها و سازمان‌های صنعتی گسترش یافته و دارای کاربرد است.
نظریه قرارداد به لحاظ تاریخی به خاطر نارسایی‌های نظریه تعادل عمومی بنا نهاده شده‌است. نظریه تعادل عمومی از بزرگترین دستاوردهای تاریخ عقاید اقتصادی است که در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با اثبات وجود این تعادل و ارتباط آن با مفاهیمی همچون بهینگی پارتو به عنوان هسته‌ای برای بنا نهادن نظریه‌های اقتصادی شناخته شد. اما چیزی نگذشت که مشخص شد این نظریه توصیف رضایت بخشی از آنچه در اقتصاد می‌گذرد ارائه نمی‌دهد. از ویژگی‌های اصلی الگوهای تعادل عمومی این بود که تعاملات آحاد اقتصادی تنها از طریق مکانیسم قیمت انجام می‌گرفت که آن هم با فرض رقابت کامل از رفتار تک تک آحاد بی تأثیر است. وارد کردن عدم اطمینان -که طبعاً ماهیتی متقارن دارد- در الگوهای تعادل عمومی کار چندان مشکلی نبود و در دهه ۱۹۶۰ توسط ارو و دبرو انجام گرفت ولی در نظر گرفتن اطلاعات نامتقارن در این مدل‌ها ناممکن به نظر می‌رسید.
در دهه ۱۹۷۰ روش جدیدی برای مطالعه و تحلیل روابط اقتصادی بنا نهاده شد. ایده اصلی این روش این بود که به‌طور موقت از الگوهای تعادل عمومی –که توصیفی سازگار ولی نه به میزان کافی واقعی از اقتصاد ارائه می‌دهند- فاصله بگیریم و بر روی الگوهایی که- لزوماً بایستی تحلیل‌های جزیی (partial) ارائه دهند و- بتوانند پیچیدگی‌های تعاملات استراتژیک میان آحاد اقتصادی دارای اطلاعات خصوصی در محیط‌های نهادی مناسب را به خوبی در نظر بگیرند متمرکز شویم. انتظار این بود که نتایج حاصل از این مطالعات را بتوان در یک تئوری نظریه عمومی بهتر جای داد و از آن‌ها استفاده کرد.
در نهایت طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تئوری‌های مربوط به قراردادهای بلند مدت یا قراردادهای پویا گسترش یافت. مذاکرات مجدد در قراردادها، قراردادهای نسبی و قراردادهای ناکامل اولین ابزارهای تحلیل مالکیت و حقوق کنترل را فراهم آوردند.Salanié, The Economics of Contracts.
کاملاً واضح است که نوشتن قراردادهایی که قابلیت اجرا و پیگیری ندارند فاقد ارزش است. لازمه قابل اجرا بودن یک قرارداد اولاً وجود یک سیستم قضایی کارامد است و ثانیاً اینکه دادگاه بتواند در مورد تخطی رخ داده در قرارداد قضاوت کند. قضاوت در مورد تخطی در قرارداد یا قابل اثبات بودن تخطی در دادگاه موردی است که به آن اثبات پذیری گفته می‌شود. اگر کیفیت اجرای وظیفه‌ای خاص که در قرارداد بر عهده طرف قرارداد گذاشته شده در مقابل دادگاه قابل اثبات نباشد می‌توانیم به سادگی فرض کنیم این وظیفه قابل اعمال نیست و بنابراین آوردن آن در قرارداد – لااقل در ابتدای کار- معقول نیست.
در بسیاری از مواقع افراد تمایل دارند کار یا قاعده‌ای را در قرارداد بگنجانند ولی به دلایل ذکر شده این کار ممکن نیست. به چنین قواعدی گاهی قواعد انتخاب اجتماعی نیز می‌گویند. مسئله اصلی در نظریه قرارداد پیاده‌سازی این قواعد انتخاب اجتماعی در مواقعی است که گنجاندن آن‌ها به عنوان بخشی از قرارداد به علت وجود اطلاعات ناکامل مقدور نیست. اطلاعات ناکامل به‌طور مثال می‌تواند شامل رؤیت ناپذیری یا اثبات ناپذیری عملکرد مورد نظر باشد. در چنین مواردی سعی می‌کنیم قاعده انتخاب اجتماعی مورد نظر را به‌طور غیرمستقیم پیاده‌سازی کنیم. این کار می‌تواند از طریق قواعد جایگزینی که توسط دادگاه قابل پیگیری باشند یا از طریق نوعی ترتیبات نهادی انجام پذیرد. اگر قاعده انتخاب اجتماعی مورد نظر از طرق ذکر شده به‌طور کامل قابل پیاده‌سازی باشد راهکار مورد نظر را راهکار بهینه یا راهکار درجه اول(first best solution) می‌گوییم. البته غالباً به دلیل قیود اعمال شده به دلیل اطلاعات ناکامل چنین راهکارهایی ممکن نیست. در این موارد برای یافتن قواعد یا ترتیبات نهادی خاصی که منفعت ناشی از کارایی بالقوه را حداکثر کند به جستجو می‌پردازیم. چنین قواعد یا ترتیبات نهادی معمولاً به عنوان راهکارهای بهینه مقید یا بهینه درجه دوم (second best solution) شناخته می‌شوند.
به‌طور کلی می‌توان نظریه قرارداد را به عنوان حالتی عام تر از طراحی مکانیسم در نظر گرفت. نظریه قرارداد نسبت به طراحی مکانیسم از ویژگی‌های اضافی زیر برخوردار است:
معیار دوم برای دسته‌بندی این دسته از الگوها شکل بازی استراتاژیک مورد استفاده در آنهاست. با این معیار بسته به اینکه فرد شروع‌کننده طرف دارای اطلاعات یا طرف فاقد اطلاعات باشد الگوها از یکدیگر تفکیک می‌شوند.
به‌طورمعمول مسئله کژمنشی به صورت زیر الگوبندی می‌شود:
قیود مسئله بهینه‌سازی شامل قید مشارکت و قیود انگیزه می‌باشد:
به دلیل پیچیدگی و هزینه بر بودن فرایند دستیابی به توافق بر سر قراردادهای کامل، قانون قواعد پیشفرضی برای پر کردن خلأهای موجود در توافق میان طرفین تأمین می‌کند.
بنابراین بازی کارگزار-کارفرما یک بازی Stackelberghttp://en.wikipedia.org/wiki/Stackelberg_competition است که در آن سردسته (که قرارداد را پیشنهاد می‌دهد) کارفرما نامیده می‌شود و دنباله رو (طرفی که تنها قرارداد را می‌پذیرد یا رد می‌کند) کارگزار نامیده می‌شود. با اینکه این طرز مدلسازی تحلیل‌ها را بسیار ساده‌تر می‌کند باید در نظر داشت که فرایند چانه زنی فرایندی بسیار پیچیده تر از چیزی است که توسط این الگو پیشنهاد می‌شود. به‌طور مثال اگر کارگزار پیشنهاد را نپذیرد تعاملات در این مدل پایان می‌پذیرد در حالیکه در دنیای واقعی می‌توان انتظار داشت که این فرایند ادامه یابد.
یکی از موارد کاربرد نظریه قرارداد مربوط به قراردادهای بیمه است. در قراردادهای بیمه دارایی ممکن است شخص بیمه شده پس از انعقاد قرارداد اعمالی انجام دهد که به ضرر شرکت بیمه‌گذار باشد (کژمنشی). در اینصورت بیمه‌گذار می‌تواند با ارائه قراردادهای بیمه‌ای نظیر تخفیف برای افرادی که در دوره قبلی بیمه دچار سانحه نشده‌اند از ایجاد کژمنشی احتمالی جلوگیری کند.
از موارد دیگر کاربرد نظریه قرارداد شکل‌گیری قرارداد در بازار نیروی کار است. مثال‌هایی نظیر مسئله کارگزار- کارفرما به بررسی این مسئله می پردازند. در این مسائل احتمال ایجاد کژگزینی و کژمنشی وجود دارد. بنابراین کارفرما تلاش می‌کند با ایجاد انگیزه برای کارگزار از طریق ارتباط دادن دستمزد وی به خروجی (سود) کار از رخداد کژمنشی جلوگیری کند.
از کاربردهای دیگر نظریه قرارداد می‌توان از جیره بندی اعتبارات در نهادهای مالی، مالیات بر درآمد بهینه، قراردادهای ضمنی کار و برنامه انگیزشی برای مدیران نام برد.
نظریه قرارداد، اقتصاد اطلاعات و نظریه انگیزه‌ها یکی از فعالترین و موفق‌ترین حوزه‌های تحقیق در زمینه اقتصاد، امور مالی و مدیریت طی سه دهه گذشته بوده‌است. شمار زیادی از بنیان‌گذاران حوزه نظریه قرارداد به خاطر تلاش در پایه‌گذاری و گسترش این حوزه موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شده‌اند. افرادی مانند رونالد کوزhttp://en.wikipedia.org/wiki/Ronald_Coase، هربرت سیمونhttp://en.wikipedia.org/wiki/Herbert_Simon، ویلیام ویکریhttp://en.wikipedia.org/wiki/William_Vickrey، جیمز میرلسhttp://en.wikipedia.org/wiki/James_Mirrlees، جرج آکرلفhttp://en.wikipedia.org/wiki/Akerlof، جوزف استیگلیتزhttp://en.wikipedia.org/wiki/Stiglitz و مایکل اسپنسhttp://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Spence از این دسته هستند. اولیور هارت و بنگت هولمستروم به خاطر کار تحقیقات خود در نظریه قراردادها و کمک به فهم موضوعاتی از جمله پرداخت مبتنی بر عملکرد به مدیران ارشد اجرایی به عنوان برندگان نوبل ۲۰۱۶ اقتصاد معرفی شده‌اند.
«آلهاندرو» (به فارسی: الکساندر)، ترانه‌ای است که توسط لیدی گاگا خوانندهٔ معروف آمریکایی در دومین آلبوم استودیویی وی با نام "هیولای شهرت" انتشار یافت. این ترانه توانست بهترین مقام را در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا کسب کند و جزو پنج ترانهٔ برتر مجارستان گردد. آلهاندرو همچنین توانست جزو ده ترانه برتر آمریکا، استرالیا، سوئد و کانادا شود.
لیدی گاگا «آلهاندرو» را همراه با ردوان تصنیف و تهیه کرد. در آغاز ترانه از بخشی از قطعهٔ «چارداش» آهنگساز ایتالیایی، ویتوریو مونتی استفاده شده است. پس از آن گاگا با لهجهٔ اسپانیایی خطاب به معشوق لاتینش می‌گوید: «می‌دانم که هر دو جوانیم و ممکن است دوستم داشته باشی، ولی دیگر نمی‌توانم اینچنین با تو باشم، الهاندرو». پس از آن نوای پاپ اروپایی ترانه آغاز می‌شود. گاگا در طول ترانه چندین بار نام فرناندو را تکرار می‌کند که به ترانهٔ «فرناندو» از گروه آبا اشاره دارد.Wikipedia contributors, "Alejandro (song)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Alejandro_(song)&oldid=773086360 (accessed April 11, 2017).
موزیک ویدئوی این آهنگ که توسط استیون کلاین ساخته شد در هشتم ژوئن ۲۰۱۰ منتشر گردید. شالودهٔ اصلی این ویدئو را علاقهٔ شدید لیدی گاگا به طرفداران همجنسگرایش و تحسین عشق بین دو همجنس تشکیل می‌دهد. ویدئو، گاگا را همراه با گروهی از سربازان نشان می‌دهد که همراه با ترانه می‌رقصند. این ویدئو همراه با صحنه‌های از بلعیدن یک تسبیح توسط لیدی گاگا و مردان نیمه برهنه است.
این ویدئو نقدهای مثبتی را در پی داشت، در حالی که کلیسای کاتولیک گاگا را به خاطر استفاده از صلیب معکوس و بلعیدن تسبیح در این ویدئو مورد انتقاد قرار داده و وی را «گمراه و فاسد» خواندند.
او یک فرشته بود یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی علیرضا افخمی است که در رمضان ۱۳۸۴ از شبکه دو پخش شد. "او یک فرشته بود" در ژانری جدید در تلویزیون ایران به نام ماورایی ساخته شده بود.
موضوع داستان بدین ترتیب است که بهزاد طی ماجرایی با زنی تصادف می‌کند و او را به خانه می‌آورد. به تدریج حرکات عجیبی از این زن که فرشته نام دارد، سر می‌زند و از سوی دیگری در قالب مردی به نام سرابی سعی در سردرگم نمودن بهزاد دارد. نهایتاً فرشته موجب می‌شود که بهزاد و همسرش رعنا تا پای طلاق بروند و حتی به بهزاد پیشنهاد ازدواج می‌دهد، اما پس از مدتی بهزاد با توجه به رهنمودهای روحانی محل و سخنان فرزندانش متوجه می‌شود که فرشته، شیطان (ابلیس) است و پسرش را در حالی که فرشته قصد کشتن او را دارد، نجات می‌دهد و سپس به درگاه خدا توبه کرده و از گناهانش اظهار پشیمانی می‌کند.
داروینوپتروس ، یک سرده از پتروسورهای مربوط به دورهٔ ژوراسیک میانی است که در چین کشف شده و به نام چارلز داروین نام‌گذاری شده‌است.
پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی که اکنون سانتا کروس نام دارد زیستگاه بومیان (تئوئلچس) بود. در سال ۱۵۲۰ فردیناند ماژلان به مکانی که امروز خلیج سان خولیان نام دارد رسید. ۱۵ سال پس از آن، منطقهٔ اطراف رود چیکو (گلیگوس) توسط مارتین ده آلکازابا کشف شد. به سبب حملات دزدان دریایی انگلیسی و پس از مشاهدهٔ فرانسیس دریک drake در ۱۵۷۸، اسپانیایی‌ها پدرو سارمینتو ده گامبوا را برای تقویت کردن و به نقشه درآوردن تنگهٔ ماژلان و جلوگیری از دسترسی نیروهای اسپانیایی‌ها به اقیانوس آرام فرستادند.
در میانهٔ سدهٔ ۱۸ میلادی، ژزوییت‌ها در راستای کار تبلیغی خود در منطقه مستقر شدند. هنگامی که نایب السلطنه ریو دلاپلاتا (وابسته به امپراتوری اسپانیا) در سال ۱۷۷۶ به وجود آمد، منطقه تحت سلطه بوئنوس آیرس بود. در سال آنتونیو ده بیدما شهر نووا کولونیا (پوئرتو دسه آدو امروزی) را بنا نهاد.
بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۶ رشته اکتشافاتی در منطقه، از جمله توسط چارلز داروین، صورت گرفت. در سال ۱۸۶۰ فرمانده لوئیز پیدرابوئنا پایگاهی در جزیره پاوون در دهانه پوئرتو دسه آدو تأسیس کرد.
در سال ۱۸۷۸ حکومت پاتاگونیا با مرکزیت ویدما به وجود آمد اما شش سال بعد به مناطق کوچکتری تجزیه شد. از جمله این مناطق " دولت ملی سانتا کروس " با مرکزیت شهر سانتا کروس بود. مرکز این منطقه در سال ۱۹۰۱ به ریو گایه گوس منتقل شد.
آغاز سدهٔ ۲۰ مقارن با مهاجرت اروپایی‌ها (به ویژه اسپانیایی‌ها، آلمانی‌ها، بریتانیایی‌ها و اسلاوها) به مناطق خالی از سکنه منطقه بود. غالب این مهاجران به سبب وقوع جنگ جهانی اول و علاقه به صنعت پشم به سانتا کروس آمدند. پایان جنگ موجب کاهش حجم صادرات شد که برای منطقه بحرانی جدی به‌شمار می‌رفت.
آرمان‌های ترقی خواهی و تجدد طلبی که از جانب مهاجران اسپانیایی بین مردم منطقه پراکنده شده بود، کارگران منطقه را، که در شرایط سخت و غیرانسانی کار می‌کردند، تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۹۲۲ سانتا کروس شاهد اعتصاب کارگران بود. این آکسیون که به سرکوب شدید دولتی و اعدام بسیاری از اعتصاب کنندگان انجامید، به تراژدی پاتاگونیا مشهور شد.
در سال ۱۹۴۴ " منطقه نظامی کومودورو ویواداویا " که شمال دولت ملی سانتا کروس و جنوب استان چوبوت را در بر می‌گرفت تشکیل شد اما تا سال ۱۹۵۵ دوام نداشت. ۲ سال بعد سانتا کروس استقلال خود را به دست آورد.
در سال ۱۹۷۳ خورخه سپرنیک، پرونیست مدافع حقوق کارگران به فرمانداری استان رسید. اما پشتیبانی او از اسوالدو بایر، کارگردان فیلم شورشیان پاتاگونیا (در مورد اعتصاب کارگری ۱۹۲۲)، موجب شد که او پس از کودتای مارس ۱۹۷۶ زندانی شود.
در سال‌های بعد و پس از نهادینه شدن دمکراسی در کشور (۱۹۸۳) چهره‌هایی چون نستور کرچنر به فرمانداری استان (۱۹۹۱) و پس از آن به سمت ریاست جمهوری (۲۰۰۳) رسید.