moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کمیتهٔ دفاع ملی پیش از رسیدن به کرمانشاه در صحنه مستقر شد. نظام‌السلطنه مافی به ریاست کمیتهٔ دفاع ملی انتخاب شد و کلیهٔ نیروهای موجود، از جمله نیروهای مهاجر، ژاندارمری و نیز گروه‌هایی از عشایر کرد تحت فرمان وی قرار گرفتند. قوای ژاندارمری سلطان‌آباد، ملایر، همدان، اصفهان، و همچنین فوج سیلاخور، خلج، مجاهدان اصفهانی، و سواران بختیاری اطاعت و پیروی خود را به نظام‌السلطنه اعلام و از کمیتهٔ دفاع ملی حمایت کردند. در نتیجهٔ پیوستن این نیروها، نیرویی نظامی به نام قوای ملی ایجاد شد.
شهر صحنه به عنوان مرکز ستاد فرماندهی مهاجرین انتخاب شده و نظام‌السلطنه در آنجا مستقر شد. انتخاب کرمانشاه بدین سبب بود که این شهر به عثمانی‌ها نزدیک بود و امکان حمایت عثمانی از مهاجرین و دولت آن‌ها فراهم بود. از سوی دیگر کرمانشاه پایگاه آلمانی‌ها در غرب ایران به‌شمار می‌رفت و شونمان دیپلمات آلمانی که در کرمانشاه اقامت داشت مأمور حل اختلافات عشایر کرد با نیروهای عثمانی به منظور اقدام مشترک علیه نیروهای روسیه بود. ایل سنجابی از ورود رئوف‌بیگ فرماندهٔ نیروهای عثمانی به کرمانشاه جلوگیری می‌کرد و دیپلمات‌های آلمانی به عنوان میانجی میان این دو نیرو عمل می‌کردند.رحمانی، علی، "جایگاه ایران در استراتژی آلمان"، در "ایران و جنگ جهانی اول: مجموعه مقالات سمینار"، صص ۱۴۶–۱۳۱، تهران: وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات، چاپ یکم: ۱۳۸۰؛ ص ۱۴۲.
نظام‌السلطنه از وضع کرمانشاه راضی نبود و ضمن مذاکره با اعضای کمیته دفاع ملی، اظهار داشت تا وقتی اقبال‌الدوله، به سمت حکمران و نماینده دولت مرکزی در کرمانشاه اقامت دارد، او نمی‌تواند کارها را به دست گرفته و تصمیمات خود را با قدرت و به موقع به مرحله اجرا بگذارد.
به دنبال این مذاکرات اعضای کمیته در کرمانشاه اقبال‌الدوله را راضی به ترک کرمانشاه کردند. وی نیز پذیرفت و عازم مرکز شد و در روز ۶ ربیع‌الثانی ۱۳۳۴ ه‍.ق / ۵ فوریه ۱۹۱۶ م. نظام‌السلطنه به اتفاق دکتر راسل، وزیر مختار آلمان از صحنه وارد کرمانشاه شدند.
همزمان با استقرار نظام‌السلطنه در شهر کرمانشاه، وکلای مهاجر که اکثر آنان به کرمانشاه رسیده بودند یک مجلس موقتی به ریاست سید محمد طباطبائی تشکیل دادند.
در ۱ آوریل ۱۹۱۶، جلسهٔ دوم مجلس موقت تشکیل و دولت آزاد را به شرح زیر معرفی کرد:
همچنین فرماندهی قشون بر عهدهٔ «سردار مقتدر» (عبدالحمید خان غفاری) نهاده شد.
دولت موقت در کرمانشاه شروع به فعالیت کرد و حتی نمایندگانی به خارج از کشور اعزام نمود. کردستان، همدان ملایر، تویسرکان، نهاوند، گروس و بروجرد از دست روس‌ها خارج و زیر نظر دولت ملی اداره می‌شدند. در ایام استقرار حکومت موقت در کرمانشاه که ۹ ماه طول کشید، ارتباط بین این دولت و مرکز ایران قطع بود و شهرستانهای قلمرو دولت ملی کارهای خود را به کرمانشاه مرکز حکومت موقت رجوع و دستور می‌گرفتند.
پس از نه ماه استقرار حکومت ملی در کرمانشاه، بغداد از سوی قشون انگلیس اشغال شد. با سقوط بغداد چون احتمال محاصره قوای عثمانی می‌رفت، موقعیت دولت ملی در جنگ با روس‌ها متزلزل شد و دولت موقت دستور تخلیهٔ کرمانشاه و عقب‌نشینی به قصر شیرین را صادر کرد. عده‌ای از آنان که وسایل مهاجرت به عثمانی را نداشتند به روستاها و طوایف دوردست پناه بردند تا گرفتار ارتش روسیه نشوند و بقیه به‌طور پناهندگی به خاک عثمانی رفتند. اعضای حکومت موقت و نمایندگان نیز به دعوت دولت عثمانی از راه سوریه وارد استامبول شدند و پس از اشغال استانبول توسط متفقین، به وطن خود بازگشتند.
روس‌ها در دسامبر ۱۹۱۵ همدان را اشغال کردند. چون ارتش ششم عثمانی در بین‌النهرین به جنگ با بریتانیا مشغول بود، هدایت عملیات علیه روس‌ها در کرمانشاه به فیلدمارشال کلمار فرایهر فن در گلتس آلمانی محول شد. فن در گولتس به همراه نظام‌السلطنهٔ مافی عشایر کرد استان کرمانشاه را سازمان داد تا به جنگ در برابر روسیه و مقاومت در برابر پیشروی آن‌ها دست زنند. با این حال نیروهای روسیۀ تزاری به فرماندهی ژنرال ، بیستون را در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۱۶ و کرمانشاه را در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۶ تسخیر کردند. پیشروی‌های بعدی روس‌ها و تصرف بیجار در ۱۹ فوریه و سنندج در ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۶ سبب شد تا نیروهای ائتلاف آلمان-عثمانی با هدایت سرهنگ وابستهٔ نظامی جدید آلمان و دو سرگرد آلمانی دیگر به نام‌های سرگرد لئوناردی و سرگرد ابرهارد، و متشکل از چهار گردان ارتش عثمانی و پنج هزار نفر از عشایر کرد که توسط ماکس اتو شونمان جمع شده‌بودند، با پشتیبانی هزار ژاندارم ایرانی به مقاومت در برابر روس‌ها بپردازند تا کرمانشاه به عنوان منطقهٔ حائل میان نیروهای روسیه و بریتانیا (در بین‌النهرین) در دست متحدین (ائتلاف آلمان-عثمانی) باقی بماند. روس‌ها در ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ کرند و سرپل ذهاب و قصر شیرین را نیز تصرف کردند، اما همین‌که به خانقین رسیدند، خبر شکست ژنرال فرماندهِ نیروهای بریتانیا در برابر نیروهای عثمانی منتشر شد و روس‌ها پیشروی خود را متوقف کردند. شیوع بیماری در میان سربازان روس سبب شد تا در روز ۲۲ مه ۱۹۱۶ دست به عقب‌نشینی زدند. اگرچه روس‌ها به هدف خود یعنی رسیدن به نیروهای بریتانیا نرسیدند، اما دولت موقت در کرمانشاه سقوط کرد و مهاجرین به قصر شیرین و از آنجا به عثمانی گریختند.رحمانی، علی، "جایگاه ایران در استراتژی آلمان"، در "ایران و جنگ جهانی اول: مجموعه مقالات سمینار"، صص ۱۴۶–۱۳۱، تهران: وزارت امور خارجه، مرکز چاپ و انتشارات، چاپ یکم: ۱۳۸۰؛ ص ۱۴۴–۱۴۳.
کرمانشاه تا فوریهٔ ۱۹۱۷ در اشغال روسیهٔ تزاری باقی ماند. در این زمان با وقوع انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷ نیروهای روس شروع به عقبنشینی کردند و بنابراین از کرمانشاه خارج شدند. خروج روس‌ها سبب شد تا هم‌پیمان آنها یعنی انگلستان نیروهای انگلیسی و هندی بیشتری به ایران آورد تا خلأ نیروهای روس را پر کند.دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم؛ "جنگ جهانی اول در استان کرمانشاه"؛ بازدید در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵.
اِمیمو سالوی (؛ زادهٔ -مرگ: ۱۹۸۹) فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده اهل کشور ایتالیا بود.
اسلام محمدف (، زاده ۸ فوریهٔ ۱۹۹۱) کشتی‌گیر اهل روسیه است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن ۹۸ کیلوگرم کشتی فرنگی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد. وی در سال ۲۰۱۶ میلادی در المپیک ریو در وزن ۹۸ کیلو حاضر بود، در دور اول آردو آروسار از استونی را شکست داد اما در دور بعد از جنک ایلدم کشتی گیر ترکیه شکست خورد و از دور رقابت ها کنار رفت.
رائول هکتور کاسترو (؛ – ) یک سیاست‌مدار آمریکایی متولد مکزیک بود. او در مناصب انتخابی و انتصابی از جمله سفیر ایالات متحده و ۱۴مین فرماندار آریزونا (۱۹۷۵–۷۷) فعالیت کرده بود. او نخستین مکزیکی آمریکایی بود که به فرمانداری آریزونا برگزیده شد. در پی مرگ آلبرتو روسلینی فرماندار وقت واشینگتن در اکتبر ۲۰۱۱، در سن ۱۰۱ سالگی، کاسترو با ۹۸ سال سن پیرترین فرماندار سابق زندهٔ ایالات متحده آمریکا بود.
شامیتا شتی (؛ زادهٔ ۲ فوریه ۱۹۷۹) طراح داخلی، هنرپیشه و مدل اهل کشور هند است. او خواهر کوچکتر بازیگر بالیوود ، شیلپا شتی است. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
او اولین حضورش را با فیلم پرفروش محبت‌ها ، از شرکت یاش راج فیلمز شروع کرد که به وسیلهٔ آدیتیا چوپرا کارگردانی شده‌است.
آیِشا تاکیا () (زاده ) بازیگر اهل کشور هند است. از فیلم‌هایی که وی در آنها ظاهر شده‌است می‌توان به وجه نقد اشاره کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که آیشا تاکیا در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ایشا دئول (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ویوک اوبروی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.از حاشیه های ویوک اوبروی میتوان به نامزدی نافرجام این بازیگر هندی،با آیشواریا رای اشاره کرد که در آخر به ازدواج ختم نشد.
دانشگاه گراتس ، یک دانشگاه دولتی در شهر گراتس، اتریش می‌باشد که در سال ۱۵۸۵ تأسیس شده‌است. این دانشگاه بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین دانشگاه در اشتایرمارک و دومین دانشگاه قدیمی و بزرگ در اتریش محسوب می‌شود.
دانشگاه گراتس دارای ۶ دانشکده می‌باشد که شامل:
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه گراتس در رده ۵۵۰–۵۴۱ دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۶۰۰–۵۰۱ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
رنه آنتوان فرشول دو رئومور (؛ ۲۸ فوریه ۱۶۸۳ – ) یک حشره‌شناس اهل فرانسه بود.
در این صفحه، افرادی که از نام آن‌ها در نام عنصرهای شیمیایی استفاده شده‌است، فهرست شده‌است. از ۱۱۸ عنصر شیمیایی، نام ۱۹ عنصر از نام ۲۰ فرد گرفته شده‌است که از میان آن‌ها ۱۵ عنصر به افتخار ۱۶ دانشمند نام‌گذاری شده‌اند (مانند کوریوم که از نام ماری کوری و پیر کوری گرفته شده‌است) و چهار عنصر دیگر ارتباط نامستقیم با نام غیر دانشمندان دارند. در میان این ۲۰ عنصر فقط گادولینیم و ساماریم در طبیعت یافت می‌شوند و بقیه ساختگی هستند.
۱۹ عنصر زیر با نام افراد مرتبط هستند. میان این افراد تنها سیبورگ و اوگانسیان بودند که هنگام زنده بودن نامشان روی یک عنصر قرار گرفته‌است و تنها اوگانسیان هنوز زنده است. چهار غیر دانشمند این جدول با عناصری در ارتباط هستند که برای بزرگداشت مستقیم فرد نام‌گذاری نشده‌اند بلکه بیشتر برای مکانی یا چیزی نام‌گذاری شده‌اند که به نوبه خود برای این افراد نام‌گذاری شده‌است. ساماریم به دلیل ماده معدنی سامارسکیت که از آن جدا شده بود، نام‌گذاری شد. امریسیم، برکلیم و لیورموریوم به دلیل مکان‌هایی برای آنها نام‌گذاری شده‌است. شهرهای برکلی و لیورمور به ترتیب آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور هستند.
نام‌های دیگری نیز برای عنصرها پیشنهاد شده‌اند که رسمیت بین‌المللی نیافته‌اند. این نام‌ها عبارتند از کلمبیوم (Cb)، هانیوم (Ha)، ژولیوتیوم (Jl) و کورچاتوویوم (Ku) که به ترتیب با کریستوفر کلمبوس، اتو هان، ایرن جولیوت کوری و ایگور کورچاتوف در ارتباط هستند. همچنین کاسیوپیوم (Cp) که از صورت فلکی کاسیوپیا گرفته شده‌است و به‌طور نامستقیم با کاسیوپیای افسانه‌ای ارتباط دارد. (از مقاله اختلاف‌های نام‌گذاری عنصرها و فهرست مکان‌هایی که در نام عناصر شیمیایی استفاده می‌شود، دیدن کنید)
همچنین، موجودهای افسانه‌ای تأثیر بسزایی در نام‌گذاری عنصرها داشته‌اند. هلیم، تیتانیوم، سلنیوم، پالادیوم، پرومتیم، سریم، یوروپیوم، جیوه، توریم، اورانیوم، نپتونیم و پلوتونیوم همگی نام‌های مرتبط به خدایان افسانه‌ای هستند. در برخی، این ارتباط نامستقیم است:
تیتانیوم از این نظر منحصر به فرد است زیرا که تعداد بیشتری از گروه ایزدان افسانه‌ای اشاره دارد؛ بنابراین هلیوس، سلن، پالاس و پرومتئوس در واقع دو عنصر به افتخار خود دارند.
و برای عناصری که به یک گروه متصل شده‌اند، زنون نیز وجود دارد که برای کلمه یونانی ξένον (xenon) نامیده می‌شود، شکل مفرد خنثی ξένος (xenos)، به معنی «خارجی»، «عجیب»، یا «مهمان». ویلیام رامزی، کاشف آن، قصد داشت این نام نشانه‌ای از خصوصیات این عنصر در قیاس با گروه عمومی افراد باشد.
گالیم توسط دانشمند فرانسوی Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran کشف شد، که آن را به افتخار فرانسه نام‌گذاری کرد ("Gallia" به لاتین). بعداً ادعاهایی مبنی بر اینکه وی نام آن را نیز برای خود گذاشته‌است، به عنوان "gallus" لاتینی به معنای "le coq" است، اما او این هدف را انکار کرد.
فهرست دانشمندانی که نام آن‌ها در واحدهای اس آی به کار رفته‌است ()
استون‌وال () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی رولند امریش است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. رولند امریش، کارگردان آلمانی در این به موضوعی اجتماعی‌تاریخی پرداخته‌است.
داستان فیلم به شورش‌های استون‌وال در سال ۱۹۶۹ و برخورد خشونت‌بار با فعالان حقوق همجنسگرایان در نیویورک می‌پردازد.
اندکی قبل از فرار از حومه محافظه کار در اواخر دهه 1960 و نقل مکان به شهر نیویورک ، دنی وینترز، پسر نوجوان همجنس گرا از ایندیانا ، در حین عشق ورزی با دوست پسرش توسط دوستانش کشف می شود. پدرش ناراحت است و در حالی که مادرش نسبت به پسرش دوسوگرا است، در مقابل شوهرش هم نمی ایستد. سپس پدرش از امضای درخواست کمک هزینه تحصیلی برای دانشگاه کلمبیا که دنی قرار است در آن شرکت کند، امتناع می کند، اما دنی به هر حال به نیویورک می رود و خواهر کوچکتر حامی خود فیبی را پشت سر می گذارد.
پس از رسیدن به خیابان کریستوفر در روستای گرینویچ ، با گروهی چند نژادی از بچه‌های خیابانی جوان، همجنس‌گرا، و جنسیت‌گرا دوست می‌شود و ملکه‌ها را دراگ می‌کشد و شاهد خشونت پلیس علیه آنها است. دنی با همراهی دوستانش به مسافرخانه استون وال می رود و توسط یک مرد مسن تر به نام تروور که یکی از اعضای انجمن ماتاچین است از او درخواست رقص می کند. در اواخر همان شب، پلیس به بار حمله کرد و تعدادی از مشتریان را دستگیر کرد. دنی، که دستگیر نشد، چون لباس‌های متقابل نداشت، روز بعد دوستش ری را در ایستگاه پلیس می‌برد. دنی، فقیر، سپس به فحشا روی می‌آورد و در حالی که او را می‌کشند، رسوا می‌شودتوسط مردی میانسال سپس دنی به جلسه انجمن ماتاچین می رود که مدعی است از طریق تطابق با جامعه به جای رادیکالیسم، به حقوق همجنس گرایان دست می یابد. در آنجا او تروور را پیدا می کند و با وجود اینکه نظرات آنها متفاوت است، در نهایت شب را با هم می گذرانند
دنی به زودی تروور را با مرد جوان دیگری پیدا می کند و با دل شکسته تصمیم می گیرد دهکده را ترک کند. بلافاصله پس از آن، او ربوده می شود و به زور به یک تجارت فاحشه طبقه بالا، به دستور اد مورفی، که مسافرخانه استون وال را اداره می کند، فرستاده می شود. مورفی با پلیس فاسد تبانی کرده و از جوانان همجنسگرای بی خانمان به نفع خود استثمار کرده است. دنی با کمک ری فرار می کند و هر دو برای مقابله با مورفی به نوار می روند. پلیس سپس به بار حمله کرد و دوباره تعدادی از مشتریان را دستگیر کرد. دنی مانند بقیه مشتریان به خیابان پرتاب می شود و علیرغم مخالفت تروور، آجری را به یکی از پنجره های بار پرتاب می کند و فریاد می زند "قدرت همجنس گرا!" این باعث تحریک جمعیت برای حمله به پلیس می شود، پلیس در پاسخ خود را در بار حبس می کند.
یک سال بعد، پس از اتمام سال اول دانشگاه، دنی به خانه برمی گردد و به خواهرش می گوید که قرار است در راهپیمایی آزادی همجنس گرایان در خیابان کریستوفر شرکت کند. فیلم در روز رژه به پایان می رسد، جایی که او پس از جمع شدن دوباره با دوستانش در خیابان راهپیمایی می کند و مادر و خواهرش را در پیاده رو کشف می کند.
لولو () فیلمی کمدی فرانسوی به کارگردانی ژولی دلپی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم برای اولین بار در هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز به نمایش در آمد.
رابرت روسو جونیور " (زاده ۱۹۱۹ در ایندیانا)
وی در سال ۱۹۴۳ معاون کنسول آمریکا در پاناما بود.
وی در زمان فعالیت خود در کنسولگری تبریز، در زمان حکومت فرقه دموکرات آذربایجان در این شهر، نظاره‌گر حرکات و نقل و انتقال ارتش شوروی در تبریز بوده و تمام عملیات مخفی نیروهای شوروی در آذربایجان را لحظه به لحظه به آمریکا مخابره می‌کرد.
بخشی از گزارش‌های محرمانه وی به دولت آمریکا، در کتابی با عنوان «نبرد آذربایجان، ۱۹۴۶» " منتشر شده است. این کتاب در واقع برداشتی از روی مقاله‌ای از خود "رابرت روسو" است که در "مجله خاورمیانه" ("") در زمستان سال ۱۹۵۶ منتشر شده بود.
عبدالرشید بولاچوویچ سعدالله‌اُف (؛ ؛ زاده ۹ مه ۱۹۹۶) با لقب «تانک روس»؛ کشتی‌گیر اهل روسیه و از آوارهای قفقاز است که در دستهٔ ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می‌کند. سعدالله‌اف برترین کشتی‌گیر جهان به شمار می‌رود و دارای بهترین رکورد در میان کشتی‌گیران فعال در جهان است. او دارندهٔ مدال طلای دو دورهٔ بازی‌های المپیک در ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ در دو دستهٔ ۸۶ و ۹۷ کیلوگرم، و نیز قهرمان پنج دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان از ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱ است. در سطح اروپا نیز سعدالله‌اف مدال طلای دو دورهٔ پیاپی بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ و ۲۰۱۹ را کسب کرده و قهرمان چهار دورهٔ قهرمانی کشتی اروپا است.
سعدالله‌اف پس از قهرمانی مسابقات مختلف در ردهٔ نوجوانان در دستهٔ ۸۶ کیلوگرم به عضویت تیم ملی بزرگسالان روسیه درآمد. او با ۱۸ سال سن در مسابقات جهانی ۲۰۱۴ در تاشکند به قهرمانی رسید و پس از تکرار قهرمانی در سال ۲۰۱۵، در سن ۲۰ سالگی هم طلای المپیک ۲۰۱۶ ریو را کسب کرد. او از نوامبر ۲۰۱۳ تا اوت ۲۰۱۷، به مدت ۴ سال پیاپی در هیچ‌کدام از رقابت‌هایی که شرکت کرده بود، شکست نخورد. صعود سعدالله‌اف به دستهٔ ۹۷ کیلوگرم باعث شد تا رقابت او با کایل اسنایدر آمریکایی به عنوان یکی از مهم‌ترین هماوردی‌ها در ورزش کشتی رقم بخورد.
سعدالله‌اف در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ به عنوان بهترین ورزشکار سال روسیه انتخاب شد و همچنین در رده‌بندی رسانه اف‌ال‌او در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، دو بار پیاپی به عنوان نفر نخست رده‌بندی بهترین کشتی‌گیران آزادکار مرد سال جهان در تمام اوزان برگزیده شده است.
عبدالرشید سعدالله‌اف در سال ۱۹۹۶ در روستای تسوریب، منطقهٔ چارادا، داغستان، روسیه زاده شد. وی از قوم آوار و مسلمان اهل سنت است. سه خواهر و برادر دارد و جوان‌ترین فرزند خانواده است. وی تا ۱۳ سالگی کشتی را به‌طور حرفه‌ای شروع نکرد اما پس از ورود به دنیای کشتی به سرعت توانست برندهٔ یک عنوان منطقه‌ای و ۳۰۰ پوند (۴۶۹ دلار) بشود. وی پس از پایان کلاس یازدهم، تمرینات ورزشی خود را در باشگاه کشتی گامید گامیدوف در مخاچ‌قلعه، مدرسهٔ ورزشی ذخیرهٔ المپیک داغستان آغاز کرد. در سال ۲۰۱۲ هنگامی که ۱۶ سال داشت، مسابقات قهرمانی کشتی آزاد نوجوانان جهان قهرمان شد و سال بعد دوباره این عنوان را به دست آورد.
در ژوئن ۲۰۱۵ سعدالله‌اف در پروژهٔ تلویزیونی «پایهٔ طلایی» (پخش شده از شبکهٔ ۲ روسیه) به عنوان بهترین ورزشکار روسیه انتخاب شد. وی در رقابت با عالیه مصطفینا ژیمناستیک‌کار این عنوان را به دست آورد. سعدالله‌اف ۵۵٫۶٪ آرا را به دست آورد و رقیب وی نیز ۴۴٫۴٪ آرا را کسب کرد.Садулаев — лучший спортсмен июня!Борец Абдулрашид Садулаев признан лучшим российским спортсменом по итогам июня
سعدالله‌اف در فوریه سال ۲۰۱۷ با زیره شاپیوا، دانشجوی سال دوم روانشناسی دانشکدهٔ داغستان ازدواج کرد. در اکتبر ۲۰۱۸ فرزند دخترشان به نام آمینه به دنیا آمد.
در پایان سال ۲۰۱۸ جایزهٔ «گوزن نقره‌ای» برای انتخاب به عنوان بهترین ورزشکار سال توسط فدراسیون روزنامه‌نگاران ورزشی روسیه به عبدالرشید اهدا شد.
نخستین حضور سعدالله‌اف در یک رویداد ردهٔ بزرگسالان، رقابت‌های یادبود علی علی‌اف در سال ۲۰۱۲ و در سن ۱۶ سالگی بود. وی در نیمه‌نهایی برابر شامیل کودیاماگومدوف شکست خورد، اما در پایان برندهٔ نشان برنز رقابت‌ها شد. او توانست در نخستین حضورش در رقابت‌های قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۴ نشان طلای وزن ۸۶ کیلوگرم را تصاحب کند. در رقابت‌های قهرمانی کشور روسیه ۲۰۱۴ سعدالله‌اف، کودیاماگومدوف را شکست داد و نخستین عنوان کشوری خود را به دست آورد. پس از رقابت‌های ملی روسیه، وی در رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۴ در تاشکند، ازبکستان در وزن ۸۶ کیلوگرم شرکت کرد و در دیدار پایانی با نتیجهٔ ۱۱–۰ رینیریس سالاس از کوبا را شکست داد و برای نخستین بار قهرمان جهان شد.
در ۸ مه ۲۰۱۵، سعدالله‌اف بار دیگر در رقابت‌های قهرمانی روسیه قهرمان شد و در رقابت‌های بازی‌های اروپایی در باکو، جمهوری آذربایجان و قهرمانی جهان در لاس وگاس، نوادا، ایالات متحده شرکت کرد. در بازی‌های اروپایی او در چهار رقابت، ۴۲ امتیاز به دست آورد و ۱ امتیاز از دست داد و با امتیاز عالی همهٔ حریفانش را شکست داد و نشان طلا را به دست آورد.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵ وی در رقابت‌های قهرمانی جهان با برد مقابل سلیم یاشار از ترکیه در دیدار پایانی، به عنوان نخست وزن ۸۶ کیلوگرم دست یافت. نتیجهٔ کلی امتیازات او در مسابقات قهرمانی جهان ۴۷–۲ (۶–۰) بود. پس از کسب این قهرمانی، یک دستگاه مرسدس-بنز کلاس-جی مدل جی-۶۳ و تویوتا لندکروزر ۲۰۰ توسط شرکت بزرگ داغستانی برادران حاجیف و زین‌الدین ماگومدوف، میلیاردر روسی به وی اهدا شد.
در ۷ نوامبر سعدالله‌اف در مسابقات جام ملت‌های اروپا (جام الروسا) به مبارزه پرداخت. او در این رقابت‌ها توانست با امتیاز عالی (۱۱–۰)، الیزبار اودیکادزه کشتی‌گیر مطرح گرجستانی را ضربهٔ فنی کند.
درحالی که انتظار می‌رفت وی در ۲۹ ژانویه در رقابت‌های جایزه بزرگ طلایی ایوان یاریگین ۲۰۱۶ شرکت کند، اما وی در روزهای پایانی ژانویه با توجه به مصدومیت جزئی از ناحیهٔ شانه، از حضور در این رویداد انصراف داد.
در ۳ آوریل، سعدالله‌اف با حضور در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال اروپا در روسه، بلغارستان به رقابت‌های کشتی بازگشت. او سپس در ۱۸ ژوئن در بیست و پنجمین دورهٔ مسابقات یادوارهٔ وینچسلاس زیلکوفسکی شرکت کرد. در قهرمانی زیر ۲۳ سال اروپا، وی در یک‌هشتم نهایی استفان ریچموت سوئیسی، در یک‌چهارم پایانی گرگلی گیریتس مجارستانی، در نیمه‌نهایی الکساندر هوشتین از بلاروس و در دیدار پایانی ایراکلی متسیتوری گرجستانی را شکست داد و قهرمان شد؛ وی با برتری فنی و امتیاز عالی تمام این پیروزی‌ها را کسب کرد. در ۱۸ ژوئن، سعدالله‌اف با برتری مقابل الکسی موشتین، و هم تیمی وی عمرحاجی ماگومدوف، از بلاروس، ایستوان ورب از مجارستان، سباستین جزیرزانسکی و زبیگنیف بارانوفسکی هر دو از لهستان با امتیاز عالی، قهرمان جام یادوارهٔ زیلکوفسکی شد.سعدالله‌اف بدون شرکت در آزمون‌های انتخابی برای انتخاب تیم المپیک روسیه، در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرد. این خبر توسط جامبولات تدیف سرمربی تیم ملی کشتی آزاد روسیه اعلام شد. سعدالله‌اف ایستوان ورب را با امتیاز عالی (۱۰–۰) از پیش رو برداشت، سپس پترو سبالوس از ونزوئلا را شکست داد. وی در دیدار سوم، شریف شریفف، همشهری خود از جمهوری آذربایجان را با حساب ۸ بر ۱ برد و در رقابت نهایی برای کسب نشان طلا موفق شد سلیم یاشار از ترکیه را با نتیجهٔ پنج بر صفر مغلوب کند و قهرمان المپیک در وزن ۸۶ کیلوگرم شود.
پس از بازگشت سعدالله‌اف به روسیه، با استقبال پرشوری از وی در مسکو استقبال شد. همچنین با توجه به سنت استقبال از مدال‌آوران روس در کرملین، در مراسمی تشریفاتی که با ریاست رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین برگزار شد، از ورزشکاران المپیک این کشور پذیرایی شد. قهرمانان هرکدام یک دستگاه بی‌ام‌و کراس اوور لوکس دریافت کردند، به مدال‌آوران طلا یک دستگاه ب‌ام‌و ایکس۶ جایزه داده شد. همچنین از سعدالله‌اف به عنوان یک قهرمان ملی در زادگاهش داغستان پذیرایی به عمل آمد. گذشته از دریافت پاداش مالی برای دستاوردهای المپیک، رمضان عبداللطیف‌اف، رئیس منطقهٔ داغستان، یک اسب آخال‌تکه (بومی ترکمنستان) که برای داشتن سرعت، استقامت و شعور مشهور است و در داغستان از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد را تقدیم عبدالرشید سعدالله‌اف نمود.
سعدالله‌اف در قهرمانی روسیه به میدان رفت و در دیدار پایانی ولادیسلاو باتکایف، نایب قهرمان اروپا در سال ۲۰۱۱ را ۸–۷ شکست داد. سعدالله‌اف با قهرمانی در این مسابقات، به عنوان قهرمان جدید ملی در دستهٔ ۹۷ کیلوگرم معرفی شد. وی پیش از دیدار پایانی، یوری بلونوفسکی، عمر کودلیف، استانیسلاو حاجیف و تامرلان راسوئف را به راحتی و با امتیاز عالی شکست داده بود. به همین سبب، یونس-بک یوکوروف، رئیس‌جمهور اینگوشتیا، یک اتوموبیل تویوتا لندکروز ۲۰۰ به عبدالرشید سعدالله‌اف هدیه داد.
در مسابقات قهرمانی جهان، سعدالله‌اف در دستهٔ وزن ۹۷ کیلوگرم شرکت کرد. در مسیر دفاع از عنوان قهرمانی، وی رینیریس سالاس، متئوسز فیلیچک، الیزبار اودیکادزه و گئورگی کتویف را از پیش رو برداشت و در فینال با کایل اسنایدر مبارزه کرد و در یک رقابت نزدیک با نتیجهٔ ۶–۵ باخت. این نخستین باخت وی از سال ۲۰۱۳ بود.
سعدالله‌اف در دستهٔ ۹۲ کیلوگرم جایزه بزرگ ایوان یاریگین حضور پیدا کرد. در دیدار پایانی، هموطنش آنزور یوریشف که در المپیک ۲۰۱۲ رقابت کرده بود را شکست داد. وی در مسابقات قهرمانی اروپا شرکت کرد و توانست برای دومین بار نشان طلای این رقابت‌ها را بر گردن بیاویزد. وی در مسابقهٔ پایانی شریف شریفف از آذربایجان را ۲–۱ شکست داد.
در ۳ اوت ۲۰۱۸، سعدالله‌اف برای چهارمین بار قهرمان مسابقات قهرمانی کشور روسیه شد. در رقابت برای کسب نشان زرین، وی موفق شد ولادیسلاو بایتکایف را با نتیجهٔ امتیازی ۸–۱ شکست دهد.
سعدالله‌اف به عنوان نمایندهٔ روسیه در رقابت‌های قهرمانی جهان در بوداپست، مجارستان هموطنان خود ماگومد حاجی‌نوروف، مامد ابراگیموف و ماگومد ابراگیموف که به ترتیب به عنوان نمایندگان مقدونیه، قزاقستان و ازبکستان حضور داشتند را با امتیاز فنی عالی شکست داد و به نیمه‌نهایی رسید. وی در نیمه‌نهایی هم موفق شد الیزبار اودیکادزه از گرجستان را با امتیاز عالی از پیش رو بردارد و گام به دیدار نهایی بگذارد. در رقابت فینال، وی رو در روی کایل اسنایدر آمریکایی قرار گرفت و موفق شد در همان دقیقهٔ نخست، حریف را روی پل ببرد و به سرعت او را ضربهٔ فنی کند.
سعدالله‌اف در قهرمانی کشتی اروپا ۲۰۱۹ بخارست رومانی، شرکت کرد. او در دور اول نورمحمد حاجیف آذری را ۳ بر صفر مغلوب کرد و در مراحل یک‌چهارم و نیمه‌نهایی نیز او گنادی کودینوویچ آلمانی و نورمحمد حاجی‌نوروف از مقدونیه شمالی را به ترتیب با نتایج ۱۲–۲ و ۱۲–۰ ضربهٔ فنی امتیازی کرد. سعدالله‌اف در فینال برابر الکساندر هوشتین از بلاروس قرار گرفت که برخلاف انتظار در یک دیدار نزدیک با امتیاز ۳–۱ پیروز شد و سومین طلایش را از رقابت‌های قهرمانی اروپا کسب کرد.
۲۶ ژوئن ۲۰۱۹، سعدالله‌اف در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۹ که در مینسک بلاروس برگزار می‌شد، نیز شرکت کرد و مدال طلا را کسب کرد. او این رویداد را بدون از دست دادن امتیاز به پایان رساند. او در ابتدا در مرحلهٔ گروهی حریف مجارستانی خود را با امتیاز ۱۱–۰ ضربهٔ فنی کرد، در مراحل یک‌چهارم و نیمه‌نهایی هم ماگومدحاجی نوروف از مقدونیه شمالی و الکساندر هوشتین از بلاروس را هم که سال گذشته در فینال قهرمانی اروپا با او رقابت کرده بود، با نتیجه ۶–۰ شکست داد. او در دیدار پایانی نورمحمد حاجیف آذربایجانی بود که به سبب مصدومیت از حضور در میدان رقابت انصراف داد تا سعدالله‌اف دومین قهرمانی خود را هم در بازی‌های اروپایی به‌دست‌آورد.
پس از شرکت در مسابقات انتخابی برای گزینش اعضای تیم جهانی روسیه و موفقیت در این پیکارها، وی موفقیت خود در رقابت‌های قهرمانی جهان سال پیش را این‌بار در نورسلطان، قزاقستان تکرار کرد و برای چهارمین بار نشان طلای رقابت‌ها را به دست آورد. وی در دیدار نهایی شریف شریفف آذربایجانی را با امتیاز فنی (۴–۰) مغلوب کرد. بسیاری از علاقه‌مندان منتظر تکرار مسابقهٔ سعدالله‌اف و کایل اسنایدر آمریکایی بودند که با باخت این کشتی‌گیر آمریکایی مقابل شریفف در نیمه‌نهایی، این دیدار برگزار نشد.
در ۱ دسامبر ۲۰۱۹، سعدالله‌اف به دلیل به تن کردن پیراهنی در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ که روی آن یک تصویر سیاسی نقش بسته بود، با محرومیتی ۴ ماهه از سوی اتحادیه جهانی کشتی مواجه شد.
سعدالله‌اف در مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۰ که در رم، ایتالیا برگزار گردید شرکت کرد و اولین دیدار را برابر ماگومدحاجی نوروف کشتی‌گیر روسی‌الاصل مقدونیه شمالی با نتیجهٔ ۸–۲ پیروز شد. او همچنین بر ابراهیم بولکباشی ترک و نورمحمد حاجیف آذری به ترتیب با نتایج ۹–۴ و ۱۰–۴ غلبه کرد تا سومین بار پیاپی به فینال مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا کند. او در دیدار نهایی با آلبرت ساریتوف کشتی‌گیر روس‌تبار با تجربه از رومانی قرار گرفت که او را هم با نتیجهٔ ۶–۰ مغلوب کرد.
در ۱۸ اکتبر سعدالله‌اف در مسابقات قهرمانی کشور روسیه در دستهٔ وزنی ۹۷ کیلوگرم شرکت کرد و با شکست دادن تمامی رقبای خود برای پنجمین بار به نشان طلای این رقابت‌ها دست یافت. وی در رقابت نهایی توانست اصلان‌بک سوتیف را با نتیجهٔ ۸ بر ۲ شکست بدهد. مجموع امتیازات به دست آمدهٔ سعدالله‌اف در چهار دیداری که در این مسابقات داشت ۴۳–۴ بود.
در جام جهانی انفرادی ۲۰۲۰ که در بلگراد، صربستان برگزار می‌شد سعدالله‌اف در ترکیب تیم ملی روسیه در وزن ۹۷ کیلوگرم حضور پیدا کرد. او در اولین مسابقه خود سلیمان کارادنیز از ترکیه که قهرمان وزن ۹۲ کیلوگرم اروپا در ۲۰۲۰ بود را با نتیجه ۸–۰ شکست داد و در مسابقه بعدی هم رادوسلاو باران از لهستان را با امتیاز عالی ۱۲–۲ پشت سر گذاشت. در نیمه‌نهایی مسابقات برابر والری آندریتسوف نائب قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن قرار گرفت که سعدالله‌اف با وجود از دست دادن یک امتیاز اول مسابقه، این کشتی‌گیر اوکراینی را در ادامه ۵ بار خاک کرد تا با امتیاز عالی ۱۱–۱ پیروز شود و با کسب ۳۲ امتیاز از حریفان خود، قاطعانه به فینال راه یابد. الکساندر هوشتین از بلاروس به دلیل مصدومیت نتوانست در فینال حضور یابد تا سعدالله‌اف مدال طلای دستهٔ ۹۷ کیلوگرم را به‌دست بیاورد.
عبدالرشید سعدالله‌اف در سال ۲۰۲۱ با مصدومیت از ناحیه پا روبرو شد و تا پیش از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو کمتر در مسابقات بین‌المللی حضور داشت. جامبولات تدیف مربی تیم ملی کشتی روسیه برای تحریک روحیه به او گفته بود که در صورت قهرمانی المپیک پرچم کاروان المپیک روسیه را در مراسم اختتامیه حمل می‌کند.
سعدالله‌اف در مسابقات کشتی در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ که در اوت ۲۰۲۱ برگزار می‌شد همانند المپیک قبل عملکردی عالی داشت و با وجود قرعه سخت بدون از دست‌دادن حتی یک امتیاز به فینال مسابقات راه پیدا کرد. او در رقابت نخست برابر شریف شریف‌اف قهرمان مطرح روسی‌تبار جمهوری آذربایجان قرار گرفت که با نتیجه ۸–۰ برای چهارمین بار از این کشتی‌گیر پیروز شد. سعدالله‌اف دیدار بعدی در مقابل الیزبار اودیکادزه گرجستانی را با مجموع امتیاز عالی ۱۰–۰ خاتمه داد و به نیمه‌نهایی راه پیدا کرد. او سپس رینیرسس سالاس کوبایی هم که از آمادگی بالایی برخوردار بود را ۴–۰ شکست داد تا مطابق انتظار در فینال با کایل اسنایدر آمریکایی رقابت کند.
او در فینال برابر اسنایدر مسابقه را با حملات خود قدرتمند شروع کرد و پس از کسب امتیازات متوالی وقت اول را با نتیجه ۶ بر ۰ به سود خود گذراند اما در وقت دوم اسنایدر قدرتمندتر ظاهر شد و با حملات سریع خود سعدالله‌اف را در لحظات پایانی عصبی و خسته کرد و توانست سه امتیاز را جبران کند اما در پایان سعدالله‌اف با نتیجه ۶–۳ پیروز شد تا دومین طلای خود را هم در بازی‌های المپیک کسب کند.
او در پرچمدار کاروان المپیک روسیه در مراسم اختتامیه المپیک بود. معاون دومای دولتی فدراسیون روسیه به سبب کسب دومین طلای المپیک مبلغ ۱ میلیون دلار به عبدالرشید سعدالله‌اف پاداش اهدا کرد.
سعدالله‌اف در وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اسلو که از ۲ تا ۱۰ اکتبر برگزار می‌شد شرکت کرد، او اولین دیدار برابر تاکاشی ایشیگورو از ژاپن را در ۱ دقیقه و ۴۵ ثانیه با امتیاز عالی ۱۰ بر صفر به اتمام رساند. در مسابقه بعدی سعدالله‌اف در برابر الکساندر هوشتین از بلاروس قرار گرفت که در جام جهانی ۲۰۲۰ به دلیل مصدومیت حریف بلاروسی موفق به رقابت با او نشده بود. سعدالله‌اف در این دیدار ابتدا با دو خاک کردن و یک بارانداز ۶–۰ پیش افتاد و هوشتین نیز موفق شد ۴ امتیاز را جبران کند اما در وقت دوم سعدالله‌اف مسابقه را ۹–۴ پیروز شد. او در نیمه‌نهایی نیز محمد زاکاریف از اوکراین را قبل از وقت قانونی ۱۱–۰ شکست داد تا به رکورد ششمین فینال متوالی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان برسد.
او درحالی‌که تنها دو ماه قبل فینال المپیک را با کایل اسنایدر آمریکایی برگزار کرده بود در این مسابقات نیز چهارمین رویارویی خود را با اسنایدر در مسابقات جهان و المپیک تجربه کرد. سعدالله‌اف در دیدار نهایی برتری مطلق خود را در وقت اول با نتیجه ۵–۰ نشان داد و در وقت دوم نیز با کنترل حریف آمریکایی خود و فعالیت بیشتر، یک اخطار کم‌کاری را هم به او تحمیل کرد تا با نتیجه ۶–۰ پیروز شود.</ref
سعدالله‌اف در مسابقات قهرمانی جهان بلگراد صربستان پس از برد لحظه آخر با نتیجه ۴_۴ به لطف امتیاز آخر مقابل مجتبی گلیج در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۹_۲ به قهرمان آسیا از بحرین باخت و از دور مسابقات کنار رفت.
! colspan="7" | مدال طلا در وزن ۹۷ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلای وزن ۹۷ ک‌گ
! colspan="7" | انتخاب به عنوان نماینده وزن ۹۷ ک‌گ
!! colspan="7" | مدال طلا در وزن ۹۷ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلا در وزن ۹۲ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلا ۹۷ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلای تیمی
! colspan="7" | مدال نقره در وزن ۹۷ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلای وزن ۸۶ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلا ۸۶ ک‌گ
! colspan="7" | مدال برنز در وزن ۸۶ ک‌گ
! colspan="7" | مدال طلا در وزن ۸۶ ک‌گ
داناهر () شرکت خوشه‌ای آمریکایی است، که در زمینه مهندسی، طراحی و ساخت تجهیزات انتقال و توزیع برق، موتورهای الکتریکی، پست‌های برق، مولدهای الکتریکی، ترانسفورماتورها، کلیدهای ابزار و مهندسی ابزار دقیق فعالیت می‌کند.
شرکت داناهر در سال ۱۹۶۹ راه‌اندازی شد و از سال ۱۹۸۴ پس از خریداری اکثریت سهام آن توسط برادران رالس، مدیریت شرکت در کنترل این خانواده قرار گرفت. استیون ام. رالس هم‌اکنون ریاست هیئت‌مدیره این شرکت را بر عهده دارد.
دفتر مرکزی شرکت داناهر در شهر واشینگتن، دی.سی. قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
ژان لافیت (۱۹۱۰–۲۰۰۴) نویسنده فرانسوی بود؛ او در ۱۹۳۳ به حزب کمونیست فرانسه پیوست.Claude Pennetier, Laffitte Jean, "maitron-en-ligne.univ-paris1.fr" در دوران نهضت مقاومت و اشغال فرانسه دو بار به زندان افتاد. پس از آزادی از زندان در ماه مه ۱۹۴۵ به نوشتن و انتشار خاطرات خود از دوران جنگ و اسارت و نهضت مقاومت پرداخت. از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ دبیرکل شورای جهانی صلح بود.Décès de Jean Laffitte, "L'Humanité", 19 octobre 2004 نوشته‌های او در شیوه رئالیسم سوسیالیستی است. چند اثر او به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
استیون ام. رالس () (زاده ۱۹۵۱) کارآفرین، سرمایه‌دار، تهیه‌کننده فیلم و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به‌عنوان مالک و رئیس هیئت مدیره ابرشرکت داناهر فعالیت می‌نماید.
ریموند کوک () (زاده ۱۹۴۹) کارآفرین، سرمایه‌دار و مدیر ارشد اجرایی هنگ کنگی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت سان هانگ کای پراپرتیز فعالیت می‌نماید.
در ماه مارس سال ۲۰۱۵، مجله فوربز دارایی وی را ۱۵٫۹ میلیارد دلار اعلام نمود و در فهرست ثروتمندترین افراد جهان، ریموند کوک را در رتبه ۵۴ قرار داده است.
آیکان اینترپرایسز () شرکت سرمایه‌گذاری و خدمات مالی آمریکایی است، که در زمینه مبادلات سهام اختصاصی، مدیریت سرمایه‌گذاری، معاملات املاک و مستغلات و مدیریت قمارخانه، فعالیت می‌نماید.
شرکت آیکان اینترپرایسز در سال ۱۹۷۸ توسط کارل آیکان راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۴ دارایی خالص آن بالغ بر ۲۴٫۵۶ میلیارد دلار برآورد گردید.
دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان جنرال‌موتورز، در شهر نیویورک، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود.
لیلی البه (زاده – درگذشته ) هنرمند اهل دانمارک بود. او یک زن ترنس و اولین کسی شناخته می‌شود که جراحی تطبیق و بازتایید جنسیت انجام داده‌است.Hirschfeld, Magnus. "Chirurgische Eingriffe bei Anomalien des Sexuallebens: Therapie der Gegenwart", pp. 67, 451–455Lili Elbe. andrejkoymasky.com. 17 May 2003 لیلی البه نقاش و نگارگر دانمارکی بود، در زمان تولد به اشتباه به او جنسیت مرد نسبت دادند اما چندین سال پس از ازدواجش متوجه جنسیت واقعی خود شد، اینکه یک زن است و با ظاهر و لباسهای زنانه خوشحالتر است.
پس ازسالها و مراجعه به پزشکان مختلف دکتری آلمانی او را در جریان عمل تطبیق و بازتایید جنسیت، عملی که هیچوقت تا آن موقع انجام نشده بود قرار داد.
پس از چندین مرحله عمل تطبیق و بازتایید جنسیت، او برای عمل گذاشتن واژن در سن چهل و هشت سالگی به پزشکش مراجعه کرد.
عمل ناموفق بود و مدتی پس از عمل درگذشت.
از لیلی البه به عنوان اولین انسان تاریخ که عمل تطبیق و بازتایید جنسیت داشته یاد می‌شود.
فیلمی به نام دختر دانمارکی نیز در مورد داستان زندگی او ساخته شده‌است که به ماجرای زندگی او با گردا وگنر و ماجرای تطبیق و بازتایید جنسیت او می‌پردازد.
به البه در سال ۱۸۸۲ در وایل، دانمارک متولد شد. سالهای تولدش گاهی اوقات به عنوان سال ۱۸۸۶ اعلام می‌شود، که ظاهراً از یک کتاب در مورد او است و برخی از حقایق در موردش تغییر کرده‌است تا از هویت افراد درگیر محافظت کند. زندگی‌نامه همسر البه یعنی گردا وگنر نشان می‌دهد که تاریخ ۱۸۸۲ درست است، زیرا آنها در سال ۱۹۰۴ در کالج محل تحصیل خود ازدواج کردند، زمانی که فقط ۱۸ ساله بود بنابراین تاریخ ۱۸۸۶ درست می‌باشد.
فرض برخی بر این است که الب در بیناجنس بوده‌است، هر چند که مورد تردید قرار گرفته‌است. برخی گزارش‌ها نشان می‌دهد که او دارای تخمدان‌های ابتدایی در شکم بود و ممکن است او مبتلا به سندرم کلاین‌فلتر بوده باشد.
البه اولین بار وقتی با گردا وگنر ملاقات کرد که آنها دانشجویان آکادمی هنرهای زیبا در کپنهاگ دانمارک بود؛ و در سال ۱۹۰۴ هنگامی که گردا ۱۹ ساله بود و البه ۲۲ ساله بود ازدواج کردند. آنها به عنوان تصویرساز کار می‌کردند، با الب متخصص در نقاشی‌های چشم‌انداز، در حالی که گردا کتاب‌ها و مجلات مد را نقاشی می‌کرد.
آنها به ایتالیا و فرانسه سفر کردند و در نهایت در سال ۱۹۱۲ در پاریس مستقر شدند و البه توانست به‌طور آشکار به عنوان یک زن زندگی کند و گردا به عنوان همجنسگرا شناخته می‌شد. البه در سال ۱۹۰۷ جایزه نوه هاوسن را دریافت کرد. او همچنین در موزه هنر ویجه در دانمارک حضور دارد.
البه بعد از مدتی، لباس‌های زنانه پوشید. او خواسته بود جوراب و پاشنه بلند را بپوشد تا پاهای او بتوانند برای مدل‌های جایگزین شوند. الب احساس شگفت‌آور راحت در لباس و شروع به شناسایی به عنوان یک زن با گذشت زمان را داشت، گردا وگنر برای نقاشی‌هایش از زنان زیبا با چهره‌های متمایل به شکل بامزه که در قالب‌های شیک قرار دارند مشهور شد. در سال ۱۹۱۳، عموم ناامید کننده شوکه شده بود که کشف کند که مدل که الهام بخش به تصاویر گردا وگنر بود در واقع البه بود.
در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، البه به‌طور منظم به عنوان یک زن معرفی شد، در جشن‌های مختلف و مهمانی‌های سرگرم‌کننده در خانه اش حضور یافت. البه بعنوان خواهر گردا وگنر گاهی اوقات معرفی می‌شد.
در سال ۱۹۳۰، البه برای جراحی مجدد تطبیق و بازتایید جنسیت به آلمان رفت و در آن زمان این عمل بسیار تجربی بود. چهار عمل در مدت دو سال انجام شد. اولین عمل جراحی، حذف بیضه‌ها، تحت نظارت ماگنوس هیرشفلد متخصص جنسی در برلین انجام شد. بقیه اعمال جراحی الب توسط کورت وانکروس، یک دکتر در کلینیک زنان درسدن انجام شد. در دومین عمل جراحی تخمدان بر روی عضلات شکمی قرار گرفت، سومین آلت تناسلی و اسکروتوم را حذف شد، و در مرحله چهارم برای پیوند رحم و ساخت کانال واژینال جراحی انجام شد.
در زمان آخرین عمل جراحی البه، پرونده او تیتر در روزنامه‌های دانمارک و آلمان بود. در یک دادگاه دانمارکی ازدواج زن و شوهر در اکتبر ۱۹۳۰ لغو شد؛ و البه موفق به دریافت نام جدید شد و نام او به صورت قانونی تغییر کرد، از جمله گرفتن پاسپورت به عنوان لیلی لسلی الونس بود. او نقاشی را کنار گذاشت، باور داشت که این چیزی است که بخشی از هویت او بود. پس از پایان ازدواجشان و طلاق، البه برای چهارمین جراحیش به درسدن بازگشت.
البه تبدیل به دومین زن ترنسی شد که در سال ۱۹۳۱ تحت روش واژینوپلاستی قرار گرفت، پس از دورا ریشتر تحت همان روش قرار گرفت. کاستراسیون و پینکتومی او توسط دکتر لودویگ لووی لنز سال قبل از آن انجام شده بود. در این جراحی به‌طور عمدی بخشی از اسکروتوم باقی ماند و دست نخورده ماند، این عمل در کلینیک زنان شهر درسدن گرفته شد. در اینجا بود که لابیاپلاستی و تجدید جراحی در به خاطر مصرف نکردن آنتی‌بیوتیک، به مرگ البه از عفونت در سپتامبر ۱۹۳۱ منجر شد.
سوزاندن کتاب‌ها در مؤسسه تحقیقات جنسی دانشجویان توسط نازی در ماه مه ۱۹۳۳ و نابود کردن کلینیک زنان شهر درسدن و سوابق آن در بمب‌گذاری‌های متفقین در فوریه ۱۹۴۵ موجب شد که فرایند جراحی و روایت دقیق لیلی البه هرگز حل نشود.
البه با کلود لژونه فروشنده هنری فرانسوی ارتباط داشت، او می‌خواست با البه ازدواج کند و می‌خواستند فرزند داشته باشد. برای همین او به دنبال جراحی نهایی خود را با پیوند رحم بود.
در ژوئن ۱۹۳۱، البه عمل‌هایی داشت که شامل ایمپلنت رحم و ساخت واژن بود، که هر دو روش جدید و تجربی در آن زمان بود. با این حال، سیستم ایمنی بدن رحم پیوندی را رد کرد و عفونت پیشرفت کرد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۱، سه ماه پس از عمل جراحی، درگذشت.
البه در ترینیتاتیسفریدهوف در درسدن به خاک سپرده شد. این قبر در دهه ۱۹۶۰ کشف شد. در آوریل ۲۰۱۶، یک سنگ قبر جدید برایش گذاشته شد، توسط شرکت فوکس فیچرز، شرکت تولیدی فیلم دختر دانمارکی تأمین مالی شد. سنگ قبر تاریخ تولد الب را نشان نمی‌دهد، فقط نام و مکان تولد و مرگش است.
گردا وگنر (زاده – درگذشته ) نقاش دانمارکی بود. او همسر لیلی البه بود.
فیلم "دختر دانمارکی" داستان زندگی او و لیلی البه است. نقش او را در فیلم دختر دانمارکی آلیسیا ویکاندر بازی کرده است.
بزرگراه کمربندی تبریز، یک بزرگراه کمربندی در تبریز است که با طول ۲۲ کیلومتر، بزرگراه پاسداران (خروجی یوسف‌آباد) را از طریق بزرگراه آزادی، به میدان آذربایجان متصل می‌کند. این کمربندی، در واقع متشکل از چند بزرگراه به هم پیوسته شامل بزرگراه شهید رجایی، بلوار هفت تیر، بزرگراه آزادی و بزرگراه آذربایجان است.
تعداد لاین‌های حرکتی در این مسیر ۳ لاین در هر مسیر رفت و برگشت است که در برخی از بخش‌ها به ۶ لاین در هر مسیر می‌رسد.
در طول این مسیر، جمعاً ۱۱ تقاطع غیرهم‌سطح وجود دارد که عبارتند از:
کارل بورمان (به آلمانی: Karl Bormann؛ ۲۳ نوامبر ۱۹۲۸ در منهایم – ۱۷ اوت ۲۰۱۵)، مورخ فلسفه اهل آلمان بود.Biographische Daten von Karl Bormann in: "Wer ist Wer – Das deutsche Who's Who 2000/2001". 39. Ausgabe, Schmidt-Römhild, Verlagsgruppe Beleke, Lübeck 2000, S. 150, .
او مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی با نگارش پایان‌نامه‌ای در شرح و توضیح تفسیر هری ولفسون از لوگوس فیلون اسکندرانی کسب نمود. وی نایل به کسب درجه استاد ممتازی (استاد تمامی) فلسفه در دانشگاه کلن شد. حوزه اصلی فعالیت او در زمینه فلسفه دوران باستان (فیلون اسکندرانی، افلاطون، پارمنیدس) و قرون وسطی (نیکلاس کوسا) بود.
آنری جاخادزه (زاده ۶ نوامبر ۱۹۸۰) خواننده گرجستانی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲ نماینده گرجستان بود.
بزرگراه کمربندی میانی تبریز، یک بزرگراه کمربندی در تبریز است که با طول ۲۰ کیلومتر، بزرگراه پاسداران (خروجی توانیر) را از طریق بلور نیایش، به بزرگراه چای‌کنار و بلوار آذربایجان متصل می‌کند. این کمربندی، در واقع متشکل از چند بزرگراه به هم پیوسته شامل بلوار توانیر، بلوار نیایش، بلوار ملاصدرا، بلوار ابوذر، بلوار رازی، بلوار خطیب، بلوار شهید نجاتی، بلوار شهید حیدری و بلوار شهیدان ذاکر است.
در طول این مسیر، جمعاً ۱۲ تقاطع غیرهمسطح وجود دارد که عبارتند از:
گاز گرفتگی توسط سگ یکی از رفتارهای تدافعی سگ است. در گاز گرفتن توسط دندان به قربانی آسیب رسانده می‌شود. ریسک بیماری هاری در گاز گرفتگی توسط سگ وجود دارد.
سید علی‌اصغر حجازی روحانی ایرانی و از اعضای بلندپایه و رئیس دفتر امنیتی سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران است.
او مدتی معاونت امور خارجی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت.
سید علی اصغر حجازی فرزند سید جواد حجازی و متولد همدان می‌باشد. وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا ۲۰ دی ۱۳۹۸ علی‌اصغر حجازی را به فهرست تحریم‌ها اضافه نمود. ۴ فروردین ۱۳۹۸ اتحادیه اروپا سید علی اصغر حجازی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته، تحریم کرد. وی به نقض حقوق بشر متهم شده است.
اوایل انقلاب اسلامی، سیدعلی اصغر حجازی از اعضای حزب جمهوری اسلامی بوده‌است. پس از تأسیس وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران به دستور سیدعلی خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت، وی به سمت معاون امور خارجی وزارت اطلاعات منصوب می‌شود.
پس از به رهبری رسیدن سیدعلی خامنه‌ای، سیدعلی اصغر حجازی به عنوان قائم مقام دفتر رهبری انتحاب می‌شود. بسیاری او را، چهره پشت پرده اطلاعاتی بیت رهبری توصیف کرده‌اند. رسانیدن پیام‌های رهبر جمهوری اسلامی ایران به سران قوا از وظایف وی بوده‌است. در زمان ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، سیدعلی اصغر حجازی، با انتقال نظرات رهبر به دولت و مجلس، تلاش داشت تا دولت و مجلس را با سیاست‌های رهبر سازگار کند.
۱۶ مرداد ۱۳۷۹، سیدعلی خامنه‌ای طی نامه‌ای به مجلس شورای اسلامی، خواستار خارج کردن طرح اصلاح قانون مطبوعات از دستور کار مجلس شد. از این نامه به عنوان اولین حکم حکومتی یاد می‌شود. این حکم حکومتی توسط سیدعلی اصغر حجازی به مهدی کروبی رئیس مجلس ششم داده شد.
به گفته برخی منابع، سیدعلی اصغر حجازی با حمایت دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران از محمود احمدی‌نژاد حتی در دوره اول ریاست جمهوری اش مخالف بود. شاید به دلیل همین اختلاف نظر، وی نقش رابط رهبر و دولت محمود احمدی‌نژاد را ایفا نکرده‌است.
اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ مورخ ۴ فروردین ۱۳۹۱، هفده مقام ایرانی از جمله سید علی اصغر حجازی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
در نهم خردادماه ۱۳۹۱، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نیز سید علی‌اصغر میرحجازی را به دلیل نقض جدی حقوق بشر در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) تحریم کرد.
بر اساس این تحریم، دارایی‌های احتمالی سیدعلی اصغر میرحجازی در ایالات متحده توقیف و از ورود او به این کشور جلوگیری می‌شود. هم‌چنین شهروندان ایالات متحده، حق هیچ‌گونه معامله‌ای با او نخواهند داشت.
وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا روز جمعه ۲۰ دی ۱۳۹۸ در بیانیه‌ای، ۸ مقام ارشد جمهوری اسلامی ایران از جمله سید علی‌اصغر حجازی را به فهرست تحریم‌ها اضافه نمود.
بر پایه منابع گوناگون، وی به نقض حقوق بشر، متهم شده‌است.
بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، سید علی اصغر حجازی متهم شده که به دستور مستقیم رهبر جمهوری اسلامی ایران طرح‌های «جلوگیری از اغتشاشات» را از سال ۲۰۰۹، هدایت کرده‌است.
بر طبق بیانیه وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، میرحجازی از نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در
درهااا به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) پشتیبانی می‌کرده‌است. در بخشی از این بیانیه آمده: «اصغر میر حجازی معاون بیت رهبر جمهور اسلامی است و از نزدیک در کلیه مباحث و گفت‌وگوهای مربوط به امور نظامی و سیاست‌های خارجی مشارکت دارد. پس از انتخابات مناقشه برانگیز ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، میر حجازی نقش مهمی در جلوگیری از اغتشاشات در ایران داشت».
در آبان ماه ۱۳۹۶ منابع خبری علی‌اصغر حجازی را تلویحاً به سوءاستفاده از قدرت و رانت در استخدام پسر خود، سید محمد حسین حجازی، در سمت‌های مختلف از نوزده سالگی، متهم کردند. این اتهامات با اعلام انتصاب پسر سید علی اصغر حجازی به مدیرعاملی شرکت نوسازی عباس‌آباد وابسته به شهرداری تهران و با حکم محمدعلی نجفی در فضای خبری ایران شدت گرفت. در نقطه مقابل نیز، بعضی اهالی رسانه از جمله مهدی محمدی نویسنده روزنامه کیهان از آقای حجازی دفاع کرده و اظهار کردند که او برای پسرش اعمال نفوذ نکرده‌است و باید از محمدعلی نجفی دربارهٔ حکمی که صادر کرده سؤال کرد.
یاسر جلالی‌منش، داماد او رئیس مؤسسه دانش‌بنیان برکت ستاد اجرایی فرمان امام است.
بزرگراه یا پارک‌وی چای‌کنار، یکی از بزرگراه‌های تبریز است که با طول ۱۰ کیلومتر، بلوار ۲۹ بهمن در شرق تبریز را در امتداد رودخانه مهرانه‌رود به بزرگراه آذربایجان و بزرگراه کمربندی میانی متصل می‌کند. این بزرگراه متشکل از چند بزرگراه به هم پیوسته شامل بلوار استاد شهریار، بلوار فارابی، بزرگراه علامه طباطبایی و بزرگراه آزادگان است.
در طول این مسیر، ۱۰ تقاطع غیرهمسطح وجود دارد که عبارتند از:
۱. زیرگذر ولی‌عصر
۲. روگذر گلکار
۳. زیرگذر آبرسان
۴. زیرگذر منصور
۵. زیرگذر پل قاری
۶. زیرگذر صاحب‌الامر (بازار)
۷. زیرگذر فلسطین
۸. زیرگذر ۵ مرداد
۹. زیرگذر شهیدان ذاکر
اپ‌استور App Store یا فروشگاه اپلیکیشن گونه‌ای از بسترهای توزیع برنامه‌های کاربردی موبایل است. نرم‌افزارها مجموعه خاصی از کارکردها را عرضه می‌کنند که بر اساس تعریف شامل راه‌اندازی خود رایانه نمی‌شود. برنامه‌های کاربردی طوری طراحی شده‌اند که روی ابزارهای خاصی کارکنند و برای سیستم عامل‌های خاصی نوشته شده‌اند (مانند آی او اس، مک، ویندوز یا اندروید. نرم‌افزار خانه در راهبرد رایانش ابری کشورها یک جزء مهم به‌شمار می‌آید و کشورها تلاش می‌کنند که با ایجاد و راه‌اندازی نرم‌افزار خانه‌ها راه‌های ارزان تری برای تهیه نرم‌افزارهای مورد نیاز بخش دولتی ایجاد کنند و در عین حال بر مشکلات ناشی از عدم هماهنگی میان نرم‌افزارهای بخش دولتی فائق بیایند.
آموزش تجارت شامل آموزش دادن تئوری‌ها و اصول و مراحلی از تجارت است. آموزش در این زمینه در چند سطح آموزشی اتفاق می‌افتد. شامل آموزش در دبیرستان در پیش دانشگاهی و دانشگاه می‌شود. تخمین زده می‌شود ۳۸٪ دانش آموزان در طول دبیرستان معمولاً در یک یا چند دوره ثبت نام می‌کنند.
تجارت در دبیرستان‌های بسیاری از کشورها جزو مباحث درسی می‌باشد. نظیر: استرالیا، کانادا، هنگ کنگ، هند، نیوزیلند، پاکستان، آفریقای جنوبی، زیمبابوه، آرژانتین، سوئد، مالزی و ایالات متحده آمریکا. قبل از سال سوم اغلب اوقات با نام آموزش تجارت خوانده می‌شود؛ و معمولاً شامل با حسابداری امور مالی بازاریابی و اقتصاد می‌شود.
اولکساندر استپانوویچ چرنتسکی (؛ زادهٔ ) یک کشتی‌گیر اهل اوکراین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن ۱۳۰ کیلوگرم کشتی فرنگی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
وی در سال ۲۰۱۶ میلادی در المپیک ریو در وزن ۱۳۰ کیلو حاضر بود که در دور اول عبدالطیف محمد از مصر را شکست داد اما در دور بعد از یاکوبی گاجایا کشتی گیر گرجستانی شکست خورد و با توجه به حذف این کشتی گیر در دور بعد، از دور رقابت ها کنار رفت.
پرتغال نخستین کشوری بود که اقدام به جستجو و اکتشاف جهان در قرن پانزدهم میلادی زد. معاهده توردسیاس در ۱۴۹۴ میلادی جهان خارج از اروپا را به دو قلمرو جهانی کاستیلی و پرتغالی تقسیم می‌کرد تا هریک در بخش اختصاصی خود به استعمار بپردازند. پرتغال بخش‌هایی از آمریکای جنوبی (عمدتاً برزیل) را استعمار کرد؛ اگرچه به تلاش‌های ناموفقی برای مستعمره کردن آنچه امروز به عنوان قلمرو کانادا شناخته می‌شود نیز دست زد.
بر اساس معاهده توردسیاس، پادشاهی پرتغال ادعا کرد که دارای دعاوی مرزی در مناطقی است که در سال‌های ۱۴۹۷ و ۱۴۹۹ توسط جان کابوت دیده شده‌اند. (۱) از این رو، در سال ۱۴۹۹ و ۱۵۰۰ میلادی، دریانورد پرتغالی جواو فرناندز لاورادور از نزدیک‌ترین ساحل آتلانتیک و گرینلند بازدید کرد و آن را به حساب مشاهده آنچه در نقشه‌های توپوگرافی آن زمان «لابرادور» شناخته می‌شد گذاشت. (۲)
پرتغالی ها نخستین شهر اروگوئه‌ای، کولونیا دل ساکرامنتو و گواناره را در ونزوئلا بنیان نهادند.
پیمان منع جامع آزمایش‌های هسته‌ای در ۲۰ شهریور ۱۳۷۵ معادل ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶ به عنوان یک معاهده چندجانبه به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید و از اواخر سپتامبر همان سال برای امضا در دسترس قرار گرفت. این پیمان کشورهای عضو را از هرگونه انفجار هسته‌ای در هر مکانی تحت قلمرو یا کنترل کشور عضو منع می‌کند. یکی از مهم‌ترین ملزومات اجرای این پیمان، استقرار سامانه‌های نظارت بین‌المللی از جمله ایستگاه‌های لرزه‌نگاری فراصوت است. تاکنون بیش از ۱۸۵ کشور این معاهده را امضا و ۱۷۰ کشور آن را به تایید و تصویب مجالس خود رسانده‌اند. اما برای اجرایی شدن آن لازم است که ۴۴ کشور نام برده در پیوست ۲ این پیمان، آن را تصویب کنند که از این تعداد، هنوز ۸ کشور (ایران، آمریکا، هند، مصر، چین، پاکستان، کره شمالی و اسرائیل) این اقدام را عملی نکرده‌اند. معاهده ۱۸۰ روز پس از امضا و تصویب آن از سوی این ۸ کشور وارد مرحله اجرایی خواهد شد.
جنبش بین‌المللی برای کنترل جنگ‌افزار هسته‌ای در سال ۱۹۴۵ با درخواست کانادا از بریتانیا برای برگزاری یک همایش در مورد این موضوع آغاز شد. در ماه ژوئن سال ۱۹۴۶، برنارد باروک، فرستاده رئیس‌جمهور، هری ترومن، طرح باروک را پیش از کمیسیون انرژی اتمی سازمان ملل متحد برای ایجاد یک سیستم بین‌المللی کنترل تولید انرژی اتمی ارائه داد. این طرح که به عنوان پایه‌ای برای سیاست‌های هسته‌ای آمریکا در دهه ۱۹۵۰ در نظر گرفته می‌شد، توسط اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی به عنوان شگرد آمریکا برای انحصار خود بر انرژی هسته‌ای رد شد.
بین آزمایش ترینیتی در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ و امضای پیمان منع جزئی آزمایش هسته‌ای در ۵ آگوست ۱۹۶۳، ۴۹۹ آزمایش هسته‌ای انجام شدند. بیشترین انگیزه برای ایجاد پیمان منع جزئی آزمایش‌های هسته‌ای و در نهایت، دستیابی به پیمان منع جامع آزمایش‌های هسته‌ای، به خاطر افزایش نگرانی عمومی از اندازه نتایج تابش پرتو از آزمایش‌های هسته‌ای در زیر آب و اتمسفر و به خصوص، آزمایش سلاح‌های قدرتمند گرماهسته‌ای (بمب هیدروژنی) بود. این معاهده دارای الزامات خاصی بود و اعضا را وادار می‌کرد تا از آزمایش سلاح‌های هسته‌ای یا هرگونه آزمایش انفجاری در جو، فضای بیرونی و زیرِ آب خودداری کنند. فرانسه و چین به این پیمان نپیوستند و آزمایش در جو را ادامه دادند. این پیمان در نهایت شکست خورد و کشورهای هسته‌ای میزان آزمایش‌های خود را پس از ۱۹۶۳ به دو برابر افزایش دادند. البته این معاهده بعدها تغییراتی را تجربه کرد. به ویژه ماده ۲ پیمان مذکور امکان اصلاح را در درون آن اجازه می‌داد که همین امر نیز دولت‌های دارای سلاح هسته‌ای، به ویژه آمریکا و انگلیس را ابتدا ایزوله کرده و سپس وادار کرد تا به سمت معاهدات بزرگتری حرکت کنند.
آزمایش قلعه براوو در ۱ مارس ۱۹۵۴ به‌طور خاص، به عنوان انفجاری که باعث تخریب مناطق مسکونی و ایجاد بیماری در گروهی از ماهی‌گیران ژاپنی می‌شود توجه بسیار زیادی به خود جلب کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۳، آمریکا ۲۱۵، شوروی ۲۱۹، بریتانیا ۲۱ و فرانسه ۳ آزمایش در جو زمین انجام دادند.
در سال ۱۹۵۴، بعد از آزمون قلعه براوو، نخست وزیر هند جواهر لعل نهرو برای اولین بار درخواست تجدید نظر برای «شرایط توقف» در آزمایش‌های هسته‌ای را داد که خیلی زود توسط حزب کارگر بریتانیا همه گیر شد. مذاکرات در مورد منع جامع آزمایش، در درجه اول شامل آمریکا، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی می‌شد که در سال ۱۹۵۵ با پیشنهاد نیکیتا خروشچف رهبر اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. یکی از مشکلات اصلی در سراسر مذاکرات، که باعث طولانی شدن آن و نرسیدن به نتیجه، پس از ۸ سال در ژوئیه ۱۹۶۳ شد، چگونگی سیستم تأیید انطباق با منع آزمایش و تشخیص آزمایش‌های غیرقانونی بود. سمت غربی، نگران بود که شوروی می‌تواند هر نوع ممنوعیت آزمایش را دور بزند و مخفیانه در مسابقه تسلیحاتی هسته‌ای از غرب پیش بیفتد. این ترس، پس از عملیات پلامباب آمریکا در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۷ که نخستین آزمایش زیرزمینی سلاح هسته‌ای بود بیشتر شد. گرچه برای آمریکا توانایی آزمایش در زیرزمین یک برتری قابل توجه بود اما نگرانی در مورد شوروی بود که با وجود منع آزمایش، باز هم به صورت مخفیانه به انجام آزمایش زیرزمینی بپردازند. زیرا تشخیص انفجار زیرزمینی سخت‌تر از آزمایش بر روی زمین است. در مقابل در سمت شوروی، تأیید انطباق با مفاد پیمان با بازرسی از محل که آمریکا و بریتانیا خواستار آن بودند به عنوان بهانه‌ای برای جاسوسی دیده می‌شد. اختلاف بر سر چگونگی تأیید تعهد به پیمان، میان طرفین، منجر به رها کردن مذاکرات برای دستیابی به پیمان جامع و تدوین پیمان منع جزئی آزمایش‌های هسته‌ای در ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۳ شد که توسط ۱۲۶ کشور در سه زیرگروه اصلی پذیرفته شد. این کشورها ممنوعیت انفجار هسته‌ای چه با اهداف نظامی و چه غیرنظامی در زیر آب، جو یا فضای بیرونی را پذیرفتند.
پیمان منع جزئی آزمایش‌های هسته‌ای، نتایج مختلفی به دنبال داشت. از یک طرف، تصویب معاهده باعث کاهش قابل توجه مواد پرتوزا در جو زمین شد. از سوی دیگر، گسترش سلاح‌های هسته‌ای به‌طور کامل (هر چند که آهسته‌تر شد اما) متوقف نشد و آزمایش‌های هسته‌ای به سرعت بیشتر شدند. در مقایسه با ۴۹۹ آزمایش انجام شده در سال ۱۹۴۵، در طول ده سال پس از امضای پیمان منع جزئی آزمایش‌های هسته‌ای ۴۳۶ آزمایش انجام شد. علاوه بر این، آمریکا و شوروی به تخلیه گازهای پرتوزای حاصل از آزمایش‌های زیرزمینی به جو ادامه دادند. همچنین، هر چند آزمایش زیرزمینی به‌طور کلی امن‌تر از سطح زمینی بود اما باعث ورود ایزوتوپ‌های پرتوزا از جمله پلوتونیم به درون پوسته زمین شد. بر اساس یک برآورد از ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۶ یعنی سال تصویب معاهده جامع منع آزمایش‌های هسته‌ای، ۱۳۷۷ آزمایش هسته‌ای زیرزمینی انجام شده‌است. چین در سال ۱۹۸۰ یک آزمایش بر روی زمین (نه در زیرِ زمین یا جو یا زیر آب) انجام داد.