moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بکورث در جوانی به غرب آمریکا رفت و ابتدا با تاجران خز در سنت لوئیس ارتباط برقرار کرد. او به عنوان یک تله‌گذار خز، سال‌ها با «کرو نِیشن» زندگی کرد. وی در طول سال‌های تب طلای کالیفرنیا، گذرگاه بکورث از راه سیرا نوادا، میان رنوی نوادا امروزی و پورتولای کالیفرنیا را کشف کرد. او مسیر بکورث را که هزاران شهرک نشین از آن برای رسیدن به مرکز کالیفرنیا استفاده می‌کردند، بهبود بخشید.
بکورث قصه زندگی خود را برای توماس دی. بونر که به عنوان «قاضی دوره‌گرد صلح» شناخته می‌شود، روایت کرد. بونر یک سخنران اعتدال‌گرا و روزنامه‌نگار بود که طبق آنچه در مقدمه عنوان کرده، وقتی بکورث تصمیم گرفت خاطراتش را دیکته کند، وی به‌طور تصادفی در در هتل روستایی بکورث در کالیفرنیا حضور داشته‌است. این کتاب در سال ۱۸۵۶ در شهر نیویورک و لندن با عنوان زندگی و ماجراهای جیمز پی بکورث: کوهنورد، پیشاهنگ و پیشگام و رئیس کرو نِیشن سرخ‌پوستان منتشر شد. در سال ۱۸۶۰ ترجمه‌ای از این اثر در فرانسه به چاپ رسید.
از همان ابتدا اعتبار زندگی‌نامه بکورث زیر سؤال رفت. یکی از ویراستاران اینگونه نقل می‌کند که «کسی در مورد او گفت که برخی از انسان‌ها را نمی‌توان باور کرد، اما جیم از آن دسته افرادی است که هیچگاه حرف‌هایش قابل باور کردن نیست». «من از نزدیک جیم را می‌شناختم. او بزرگ‌ترین دروغگویی است که من تا به حال دیده‌ام». در یک بررسی نیز به او لقب «تخیلی» داده شد:
الینور ویلسون از روایت بکورث به‌عنوان منبع ارزشمند تاریخ اجتماعی، به‌ویژه برای زندگی‌اش در میان «کرو نیشن»، دفاع کرده‌است، اما همچنان معتقد است که همه جزئیات آن قابل اعتماد یا دقیق نیستند. در دهه ۱۹۶۰ جنبش حقوق مدنی از بکورث به عنوان یک پیشگام اولیه آفریقایی-آمریکایی تجلیل کرد. از آن زمان او به‌عنوان یک الگو در ادبیات کودک و کتاب‌های درسی معرفی شد.
ویلیام کامکوامبا (؛ زادهٔ ) مخترع، مهندس و نویسنده اهل مالاوی است. او در سال ۲۰۰۱ به علت تولید برق به کمک یک توربین بادی در روستایی دورافتاده، در مالاوی شهرت یافت. او این توربین را تنها با استفاده از درخت اکالیپتوس، قطعات دوچرخه و یافته‌هایش از زباله‌ها ساخته بود. او پس از آن، برای تأمین آب آشامیدنی روستا، یک پمپ آب خورشیدی ساخته و نیز دو توربین بادی دیگر. بلندترین این توربین‌ها ۱۲ متر ارتفاع دارد.
ویلیام کامکوامبا در خانواده‌ای نسبتاً فقیر متولد شد که زندگی‌شان به کشاورزی متکی بود. ویلیام همیشه از بازی کردن با دوستانش با استفاده از وسایل بازیافتی لذت می‌برد. با وجود علاقه فراوان او به آموختن، یک قحطی فلج‌کننده، وادارش کرد تا مدرسه را رها کند، زیرا پرداخت شهریه مدرسه، دیگر برای خانواده ممکن نبود. پس از آن، کامکوامبا سرسختانه تلاش کرد تا با بهره‌گیری از کتابخانه مدرسه، به تحصیل ادامه دهد. آنجا بود که فهمید چقدر به الکترونیک علاقه دارد. پیش از آن، او یکبار با تعمیر رادوهای روستا کسب و کار کوچکی راه انداخته بود اما این کار برای او درآمد چندانی نداشت.
کامکوامبا، پس از خواندن کتابی با نام «استفاده از انرژی»، تصمیم گرفت که یک توربین بادی موقت بسازد. او ابتدا با یک دینام ارزان مدلی کوچک را آزمایش کرد و نهایتاً یک توربین بادی ساخت که می‌توانست چند وسیله برقی در خانه‌شان را روشن کند. زمانی که مزرعه‌داران محلی و پس از آن روزنامه‌نگاران، از این سازه چرخان باخبر شدند، طولی نکشید که شهرت کامکوامبا در اخبار بین‌المللی سر به فلک کشید.
تیم جیل (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس و نویسنده اهل بریتانیا است.
معاهده مربوط به صیادی‌ها، مرز و بازگرداندن بردگان، شناخته شده همچنین به عنوان معاهده لندن، معاهده انگلیسی-آمریکایی ۱۸۱۸، معاهده ۱۸۱۸ یا صرفاً معاهده ۱۸۱۸، یک معاهده بین‌المللی است که در سال ۱۸۱۸ بین ایالات متحده و بریتانیا امضا شد. این معاهده مسائل مرزی بین دو ملت را حل کرد. این معاهده اجازه اشغال و استقرار مشترک سرزمین اورگن را می‌داد، که در تاریخ بریتانیا و در تاریخ کانادا به عنوان ناحیه کلمبیای هادسونز بی کامپنی، و شامل بخش جنوبی ناحیه خواهرش نیو کلدونیا، شناخته می‌شود.
دو کشور با یک خط مرزی دربرگیرنده مدار ۴۹ درجه شمالی موافقت کردند، تا حدی به این خاطر که نقشه‌برداری مرزهای مستقیم آسان‌تر از مرزهای از قبل موجود مبتنی بر حوضه‌های آبخیز بود. این معاهده آخرین باری بود که بریتانیا در جایی که اکنون ایالات متحده قاره ای نامیده می‌شود قلمروی گسترده‌ای از دست داد و اولین باری است که ایالات متحده از قلمرو آمریکای شمالی به یک قدرت خارجی به‌طور دائمی و قابل توجه زمین واگذار کرد، که دومینش معاهده Webster-Ashburton در سال ۱۸۴۲ است. بریتانیایی‌ها تمام سرزمین روپرت را در جنوب مدار ۴۹ شمالی و شرق تقسیم قاره ای، از جمله کلنی رد ریور در جنوب آن عرض جغرافیایی را واگذار کردند، در حالی که ایالات متحده شمالی‌ترین لبه قلمروی میسوری را در شمال مدار ۴۹ درجه شمالی واگذار کرد.
ترتل واکس (Turtle Wax) تولیدکننده آمریکایی محصولات ظاهر خودرو است. این شرکت توسط بنیامین هیرش در شیکاگو در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد و در حال حاضر دفتر مرکزی آن در آدیسون، ایلینوی است و در سال ۲۰۱۶ از Willowbrook, Illinois نقل مکان کرده‌است.
خطوط تولید اولیه این شرکت شامل محصولات دیتیلینگ خودرو تمیزکننده و براق کننده و پولیش خودروها از جمله شیشه، سطوح رنگ شده، فلزات بدون پوشش، چرم، چرخ و لاستیک است. از سال ۲۰۱۷، ترتل واکس در درجه اول به بازار مصرف خرده فروشی خدمت می‌کند. این شرکت در سال ۲۰۱۳ بازوی محصولات حرفه ای خود را متمرکز بر خرده فروشان حرفه ای و مشتریان کارواش تجاری به شرکت Transchem واقع در کمبریج، انتاریو فروخت. :ترتل واکس محصولات پاک کننده خود را برای کاربردهای غیرخودرویی نیز به بازار عرضه کرده‌است.
ژان نیکولِت (نیکولِیت)، سییور دی بیلیبورن (Jean Nicolet (Nicollet), Sieur de Belleborne) (حدود ۱۵۹۸ – اکتبر ۱۶۴۲)، "کوریور دیس بوئیس" (coureur des bois) فرانسوی بود که برای کاوش دریاچه میشیگان، جزیره ماکیناک و خلیج گرین و به عنوان نخستین اروپایی که به ایالت فعلی ویسکانسین ایالات متحده قدم نهاد، شناخته می‌شود.
نیکولِت (نیکولیت) در چربورگ، فرانسه در اواخر دهه ۱۵۹۰ میلادی زاده شد، پدر وی توماس نیکولِیت «پیام‌رسان عادی پادشاه میان پاریس و چربورگ» بود و مادرش مارگورایت دی لامیر نام داشت. آنها عضو کلیسای رومی کاتولیک بودند. او به عنوان دوست ساموئل دو شامپلن و اتین برولهشناخته می‌شود و در دوره‌ای که فرانسه برنامه داشت از طریق شرکت Compagnie des Marchands وارد تجارت خز شود، او به کانادا و شرکت در برنامه شاملین جهت آموزش مردان جوان فرانسوی به عنوان کاوشگر و تاجر با زندگی در میان مردمان بومی آمریکا، علاقه‌مند شد.Andreas, Alfred Theodore (1884; 1975 rprt). "History of Chicago", Vol. I, p. 39. Arno Press, Inc.
در ۱۶۱۸ میلادی نیکولِت به‌عنوان مأمور به کمک مهاجرت نمود تا به عنوان مترجم برای شرکت Compagnie des Marchands آموزش دریافت نماید، شرکتی انحصاری که در مالکیت طبقه اشراف فرانسه قرار داشت. به عنوان یک کارمند، ژان نیکولِت صادقانه از "رژیم باستان" حمایت می‌کرد.
نیکولِت برای اینکه زبان اقوام اولیه را بی‌آموزد، به قبیله آلگونکوینز در جزیره الومیتی فرستاده شد، زیستگاهی دوستانه که در مسیر مهم تجارت خز در امتداد رود اتاوا واقع شده بود. پس از بازگشت به کبک در ۱۶۲۰ میلادی، به او مأموریت داده شد تا در میان مردمان اوداوا و آلگونکوئین در منطقه دریاچه نیپسینگ زندگی نماید. در جریان نُه-سال اقامت در آنجا، او یک فروشگاه داشت و به تجارت با مردمان بومی در آن منطقه می‌پرداخت.
او با جینی-گیسیس باهماهمادجیمیوین رابطه داشت و آنها باهم یک دختر داشتند و نام وی را ایوفروسین-مادیلین نیکولِت گذاشتند. زمانی که نیکولِت به کبک بازگشت، او دخترش ایوفروسین را نیز با خود آورد تا در میان فرانسوی‌ها آموزش ببیند. در ۱۹ ژوئیه ۱۶۲۹، زمانی که کبک به دست برادران کیرک که از طرف انگلستان حمایت شدند افتاد، ژان نیکولِت با دختر خود به منطقه امن مردمان هوران فرار کرد. او از آنجا به مبارزه خود بر علیه انگلیس‌ها ادامه داد تا اینکه فرانسه دوباره قدرت را در دست گرفت. پس از اینکه فرانسه دوباره قدرت را در کانادا در دست گرفت، او با مارگوریت که دختر یکی از ساکنین پیشتاز به‌نام گویلائوم کویلارد و همسرش ماری-گوئیلیمیتی هبرت بود، در کبک ازدواج کرد و آنها باهم چندین فرزند دیگر داشتند.
نیکولِت به عنوان نخستین اروپایی که دریاچه میشیگان را اکتشاف نمود، شناخته می‌شود. در ۱۶۳۴ میلادی، او نخستین مرد اروپایی بود که منطقه امروزی ایالت ویسکانسین را کشف کرد. ژان نیکولِت که در جستجوی گذرگاهی به‌سوی خاور بود، در رید بانکس، در نزدیکی شهر امروزی گرین‌بی، ویسکانسین فرود آمد. او و برخی کاوشگران دیگر فرانسوی از آشناهای بومی خود دریافته بودند که مردمی که در امتداد این سواحل زندگی می‌کنند، به‌نام مردم هو-چانک یاد می‌شوند و یک شخص فرانسوی آنرا به اشتباه «مردم دریا» ترجمه کرده بود. در زبان هو-چانک، نام قبیله آنها به معنی «صدای بلند» است، چون آنها براین باور هستند که زبان آنها، زبان اصلی خانواده زبان‌های قبیله‌ای آنها است. با این حال، اوجیبوی یک نام نه چندان خوشایند برای آنها انتخاب کرده بود، وینباگو یا «مردمان آب‌های خوشبو» که به فرانسوی به معنی «پوانتها یا پوانها» ترجمه شده بود. این نامی که آنها بر این قوم گذاشته بودند به نحوی تحقیرآمیز بود، اما با این حال، آنها نمی‌دانستند که نیکولِت تصور می‌کرد که این مردم باید از اقیانوس‌اطلس یا از نزدیک آن باشند و آنها می‌توانند، تماس مستقیم با چین برقرار نمایند.
نیکولِت سفیر فرانسه در میان مردمان هو-چانک شد. او لباس‌های به رنگ روشن می‌پوشید و دو تپانچه با خود حمل می‌کرد تا اقتدار خود را به نمایش بگذارد. مردمان هو-چانک از اینکه او مراسم آنها را به نمایش می‌گذاشت، تقدیر می‌نمودند. با کمک برخی راهنمای‌های هو-چانک، نیکولِت به رود فاکس پایین شد تا ویسکانسین قایق را حمل کرد و به امداد رود تا زمانی که رود شروع به پهن شدن نمود، سفر کرد. او که کاملاً مطمئن شده بود در نزدیکی دریا رسیده‌است، سفر خود را توقف داده و به کبک بازگشت تا از اکتشاف گذرگاهی به «دریای جنوب» گزارش دهد، اما او نمی‌دانست که با توقف خود اکتشاف قسمت علیای رود می‌سی‌سی‌پی را از دست داده بود.
در قرن‌های خیر، برخی گزارش سنتی رسیدن نیکولِت به گرین‌بی را زیر سؤال برده‌اند، آنها می‌گویند که نیکولِت به دنبال یافتن راهی به چین نبود، لباس چینی بر تن نمی‌کرد و با مردمان پوان در رید بانکس دیدار نکرده بود. رونالد استیبی پیشنهاد نمود که نیکولِت حتی به دریاچه میشیگان نرفت، بلکه پوان‌ها در واقع مردمان آلگونکوئین بودند و نیکولِت آنها را در خلیج کیویناو، میشیگان ملاقات نمود. نانسی اوستریچ لوری از موزه عمومی میلواکی – همراه با پاتریک جی. جونگ از مدرسه مهندسی میلواکی (ویدئوهای PBS، «تجدید نظر در مورد سفر ژان نیکولِت به ویسکانسین»)(PBS video, "Rethinking Jean Nicolet's Journey to Wisconsin," 2014) – نتیجه‌گیری نمود که نیکولِت در واقع مردمان پوان را در نزدیکی منامنی، میشیگان ملاقات نمود. هرچند مردمان منامنی و پوان‌ها دو قبیله متفاوت بودند، اما آنها باهم متحد بوده و به‌طور مشترک گذرگاهی که به گرین‌بی منتهی می‌شد را در کنترل داشتند. همچنین، مردمان منامنی ممکن است به عنوان ترجمان نیکولِت هنگام مذاکره با مردمان پوان عمل کرده باشند. لوری و جونگ پیشنهاد می‌کنند که، هدف اصلی مأموریت نیکولِت همانا تأمین صلح میان فرانسه جدید و مردمن پوان و تشکیل یک ائتلاف بر علیه مردمان ایروکوا بود.
ژان نیکولِت هنگامی که در امتداد رودخانه سن‌لوران سفر می‌کرد، قایق‌اش در جریان یک طوفان واژگون شد و او در رودخانه غرق شد.
ژوآئو دا گاما (João da Gama) (زادهٔ تقریباً ۱۵۴۰ – درگذشتهٔ بعد از ۱۵۹۱)، کاوشگر پرتغالی و مدیر مستعمرات در خاور دور در یک چهارم پایانی قرن شانزدهم بود. او پسرخواندهٔ واسکو دا گاما بود. ژوآئو دا گاما از ماکائو به شمال‌غربی حرکت کرده و ژاپن را از طرف شمال دور زد. او از اقیانوس آرام در شمالی‌ترین عرض‌های جغرافیایی که تا آن زمان توسط اروپایی‌ها گرفته شده بود، عبور کرد. او به دلیل شرایط سفر دریایی‌اش، ناچار به تبدیل شدن به کسی شد که دور اقلیمی کشتی‌رانی می‌کرد، (یکی از نخستین کسانی که این کار را به سمت شرق انجام داد). سرزمین‌های شمال‌شرقی ژاپن که ژوآئو دا گاما کشف کرد در قرون بعدی به هدف افسانه‌ها و خیالات تبدیل شد و هدف الهام بخشی برای اروپایی‌ها بود که آن را بی‌آبند.
اطلاعات چندانی در مورد کودکی و جوانی او وجود ندارد، گرچه این باور وجود دارد که که وی در حدود سال ۱۵۴۰ چشم به جهان گشوده‌است. والدین او، گیومار دی ویلنا، کنتس ویدیگویرا و فرانسیسکو دا گاما، کنت دوم ویدیگویرا، پسر واسکو دا گاما که کاشف بود، کاشف مسیر دریایی به شرق بودند. او با خوانا د منزز ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام واسکا دا گاما که بعدها در چول سروان بود. ژوآئو دا گاما میان سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۲ در ملاکای امپراتوری پرتغال به سمت سروان رسید. او نمایندهٔ پرتغالی را که خبر تاج‌گذاری فلیپه دوم از اسپانیا به عنوان شاه پرتغال را آورد با آغوش باز پذیرفت. او با این حال بعدها فقط پس از اشارهٔ نائب‌السلطنهٔ هند، نظم جدید را به رسمیت شناخت. او درگیری‌های سیاسی زیادی با فرمان حکومتی خود داشت که به دلیل بی‌نظمی‌های شخصی ادعا شده بود که او را وارد تقابل‌های سیاسی با بدنهٔ حاکمیت شهر کرده بود که منجر به یک فرایند قضایی شد. "A Diáspora Sefardita na Ásia e no Brasil e a interligação das redes comerciais na modernidade", Lucio Manuel Rocha de Sousa e Angelo Adriano Faria de Assis, page 111, Revista de Cultura - 31 - 2009 / 2009 - 31 - Review of Culture او متهم به آسیب به منافع ملاکای امپراتوری پرتغال بود و برای پاسخگویی در مورد فعالیت‌ها و ارائهٔ دفاعیهٔ خود به لیسبون فراخوانده شد.
او با هدف نهایی کردن تجارت نانبان («سفر دریایی ژاپن») میان ماکائو (چین) و ناگاساکی (ژاپن)، یک مسیر تجاری در انحصار پرتغال، به شرق سفر کرد. گاما با دختر دی جوآئو د منسس باروچه، فرماندار کوچینازدواج کرد. او در سال ۱۵۸۸ همسر خود را در محل سکونتش در کوچینترک و به‌سوی ماکائو حرکت کرد. در این سفر برادرش، میگل دا گاما نیز او را همراهی کرد. در همان سال سفر سالیانه به دلیل مرگ ناگهانی فرماندار ماکائو، جرونیمو د سوزا، هنوز انجام نشده بود. به دنبال توافق‌نامهٔ تجاری میان بارتولومئو لاندیر که اهل پرتغال و یهودی نیو کریستین بود و شهر ماکائو، جرونیمو د سوزا نیز آمادهٔ ارسال یک کشتی به فیلیپین شد. به موازی‌های این موضوع، فرمان ضد مسیحی در ژاپن صادر شد. ژوآئو دا گاما، به امید دریافت منفعت بیشتر و احتمالات جدید و برخلاف گمانه‌زنی‌ها، تصمیم گرفت سفری اکتشافی با هزینهٔ شخصی و پذیرش خطرات احتمالی به اسپانیای نو انجام دهد."A Diáspora Sefardita na Ásia e no Brasil e a interligação das redes comerciais na modernidade", Lucio Manuel Rocha de Sousa e Angelo Adriano Faria de Assis, page 111 "ENEMY AT THE GATES, Macao, Manila and the “Pinhal Episode” (end of the 16th Century)", Paulo Jorge de Sousa Pinto, Catholic University of Portugal
دا گاما در ماکائو خیلی مورد توجه و تشویق بود. این موضوع را می‌توان از نامهٔ شورای شهر ماکائو نوشته شده در ۳۰ ژوئن ۱۵۸۸ به شاه که در آن دا گاما را ستایش می‌کند و سپس به فرماندار ماکائو و ژاپن نیز متوجه شد. آنها همچنین از شاه نیز درخواست کردند تا به وی ریاست مادام‌العمری اعطا کرد. کامارای ماکائو همچنین به موضوع سفر اخیر اسپانیایی (کاستیلیایی) به ماکائو و در میان موضوعات دیگر در مورد دلایلی که چرا باید ممنوع شود، اشاره می‌کند. گاما و شورای ماکائو در حال مشاجره بودند که سود حاصل از سفرها می‌تواند برای تقویت و حفظ کلیساها، یک میسرکاردیا و دو بیمارستان که یکی برای بیماران جذامی بود، استفاده شود. دا گوما مالکیت یک کشتی بزرگ باری به وزن شش صد تُن را به دست آورد که به جای رفتن از ماکائو به هند، به مکزیک رفته بود. جاییکه آنها می‌توانستند معاملات بسیار سودآورتری را انجام دهند که ساکنان ماکائو به آن غبطه می-خوردند. سال‌ها بعد، اعضای شورای شهر ماکائو دا گاما و سفرش را آشکارا محکوم کردند و مورد انتقاد قرار دادند.
تصمیم دی ژوآئو دا گاما که یک ریسک‌پذیر بود، با علم به آنکه یک سرمایه‌گذاری غیرقانونی بوده گرفته شد چرا که بر همگان مسجل بود که تجارت میان مناطق جهانی پرتغال و تاج کاستیا (بعدها اسپانیا) بر اساس پیمان تردسییاس و پیمان ساراگوسا ممنوع شده بود. ممنوعیت با نامهٔ شاه فیلیپه دوم به نائب‌السلطنه اسپانیای نو و هند، همچنین نامهٔ مستقیم به بدنهٔ اداری ماکائو و فیلیپین در سال‌های ۱۵۸۹ و ۱۵۹۰، تقویت شد و این امر موجب اخراج اسپانیایی‌ها از ماکائو در سال ۱۵۹۲ شد.
تصمیم غیر معمول و استثنایی برای انجام این سفر به دلیل آن بود که انتظارات ابتدایی باید با بردباری در نظر گرفته می‌شد. همان‌طور که برای برخی نمونه‌های اسپانیایی در ماکائو اتفاق افتاد. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که در موقعیت ناامید کننده‌ای اتخاذ شده‌است، زیرا دا گاما احتمالاً می‌دانست که اگر به گوا بازگردد، احتمالاً به دلیل ارتکاب تخلفات جدی دستگیر می‌شود. این واقعیت در نامهٔ شاه فیلیپه دوم (شاه فیلیپه اول پرتغال) که در ۶ فوریه ۱۵۸۹ به نائب‌السلطنه فرستاد، بازتاب داشت. شاه در آن نامه به نائب‌السلطنه دستور داد تا «آن نجیب‌زاده (ژوآئو دا گاما) که از چین آمده، باید با آهن به دست و پا دستگیر شده و به پادشاهی خارج از این آرماندا برده شود»؛ همان‌طور که قبلاً نیز توسط ولیعهد مقرر شده بود.
گرچه ژوآئو دا گاما در سال ۱۵۸۸ از این واقعیت غافل به نظر می‌رسید، از آنجاییکه در ۲۰ نوامبر همان سال نامه‌ای از ماکائو به شاه فرستاده بود که در آن وی را از قصد خود برای سفر به اسپانیا از طریق مکزیک آگاه کرد و توجیهی که برای این کار ارائه داد آن بود که بتواند شخصاً بخشی از مأموریت خود به چین را به شاه عرضه کند و نشان دهد که این پیروزی چقدر راحت به نظر می‌رسد، (در واقع پرتغالی‌ها در ماکائو مخالف چنین پروژه‌ای بودند). دو روز قبل یعنی هجدهم نوامبر، دومینگو سگورادو در ماکائو نیز نامه‌ای به شاه نوشته بود، مبنی بر آن که یک کشتی اسپانیایی از اسپانیای جدید در ماکائو خراب شده‌است و خدمهٔ آن به کشتی دا گاما منتقل شده‌اند و صاحب کشتی به مقصد ژاپن یک بار در ماکائو فرمان نائب‌السلطنهٔ هند را برای انتقال آن خدمه به مکزیک و حضورش در دفتر فرماندار ماکائو در غیاب گاما و حتی پیشنهاد ملاقات شخصی او در آن دفتر یا به عنوان جایزه-ای در قبال خدماتش تدارک دو سفر دریایی از چین به اسپانیای جدید را پذیرفته‌است.
پس از آغاز سفر دریایی در ماکائو دا گاما به دلیل صدمهٔ ناشی از یک تایفون، ناگزیر به مجمع‌الجزایر آماکوسا در ساحل ژاپنی پناه جست. او بعد از تعمیرات لازم، در اکتبر ۱۵۸۹ به سفر خود ادامه داد. وی با از عبور از اقیانوس آرام در یک عرض جغرافیایی بسیار بالاتر (در حدود ۴۵ درجهٔ شمالی و حتی بیشتر) از عرضی که کشتی‌های مانیلا گالنون اسپانیایی به‌طور معمول طی (معمولا در حدود ۴۰ درجهٔ شمالی) و مابین مکزیک و مانیل حرکت می‌کردند، به مکزیک رسید. دا گاما به مکانی دست یافت که ایزو (یزو) نامیده شده‌است- کشف سرزمینی به نام «سرزمین گاما» در امتداد جزیرهٔ هوکایدو که ممکن است به یک یا چند جزیره از جزایر کوریل مربوط باشد. هنگامی که در مارس ۱۵۹۰ به آکاپولکو رسید، ممکن است هدایتگر کشتی در جهت شمال و در امتداد سواحل اصلی ژاپنی و جزایر کوریل تا نزدیکی جزایر آلیوتی عبور کرده و بعد تا ساحل آمریکایی به سمت پایین رفته باشد. نام او در تقویم‌های پرتغالی به سرزمینی نامعین نسبت داده شده‌است که او در شمال شرقی ژاپن رویت کرده بود. "COUNT MORIC BENYOVSZKY: A HUNGARIAN CRUSOE IN ASIA" - FR. MANUEL TEIXEIRA, page 129
این فرضیه که ژوآئو دا گاما به آمریکای شمالی همان‌طور دست یافته‌است که خوان رودریگز کابریلو، بارتولوم فرر، فرانسیس دریک و فرانسیسکو گالی (در سال ۱۵۸۴) از ماکائو دریانوردی را آغاز کرده و احتمالاً جزایری را با امتداد پانصد لیگ به سمت شرق یا شمال شرقی بخش جنوب شرقی ژاپن (حدود ۲۹ درجه شمالی و حتی بیشتر)، رویت کرده بودند یا مثل سباستیانو رودریگز سورومینو که به آمریکای شمالی دست یافته بود و نیز این که با مسیری از سمت شرق در مناطق شمالی‌تر به خشکی رسیده‌است، شاهدی ندارد زیرا بسیاری از مدارک مسیر او در نزدیکی آمریکای شمالی و توقف‌های احتمالی دیگر او در آمریکای شمالی از بین رفته‌است و تنها مدارک موجود رسیدن او را به آکاپولکو در مارس ۱۵۹۰ تأیید می‌کنند. با این وجود بعدها چندین نقشه به سفرهای ژوآئو دا گاما و کشف بخش بزرگی از سواحل شمال غرب شناخته‌شده یا ناشناختهٔ آمریکای شمالی اشاره می-کنند. در دههٔ ۱۶۳۰ مدارکی به دست نقشه‌کش پرتغالی، جوآئو تکسیر آلبرنار هنگامی که در سویل بود، رسید و سرانجام این کاغذها طرحی از یک ساحل طولانی شمالی در اقیانوس آرام را دربرداشتند که ژوآئو دا گاما از آنها عبور کرده بود. A Chronological History of the Discoveries in the South Sea Or Pacific Ocean, Volume 2 from A Chronological History of the Discoveries in the South Sea or Pacific Ocean - 5 Volume Set, Cambridge Library Collection - Maritime Exploration, James Burney, Cambridge University Press, 2010, pages 59, 60, 61 Early Mapping of the Pacific: The Epic Story of Seafarers, Adventurers, and Cartographers Who Mapped the Earth's Greatest Ocean, Thomas Suarez, Tuttle Publishing, 2013Early Mapping of the Pacific: The Epic Story of Seafarers, Adventurers, and Cartographers Who Mapped the Earth's Greatest Ocean, Thomas Suarez
سفر دا گاما کاملاً مغایر با قانون پادشاهی شبه‌جزیرهٔ ایبری بود که معاملات تجاری میان امپراتوری‌های اسپانیا و پرتغال را ممنوع می‌کرد. به همین دلیل وی دستگیر و کشتی و محمولهٔ باقی‌مانده‌اش توسط مامورهای محلی توقیف شدند. علی‌رغم آن که بعداً پرتغال و اسپانیا متحد شدند، کالاهای باقی‌ماندهٔ دا گاما، نقشه‌ها و گزارش‌های او از سفر دریایی‌اش همچنان در مصادره ماندند. ارزش کالاهای باقی‌ماندهٔ او یکصد و چهل هزار پزو تخمین زده شد. رفتن او به کازا دلا کانتراتاسیون در سویل به اجبار انجام شد. کسب و کار ژوآئو دیگر خوشایند اسپانیا نبود؛ درست همان‌طور که یک قرن پیش برای پدربزرگش رقم خورده بود. خدمه و بازرگانان پرتغالی که در سفر شرکت کرده بودند، بعد از توقفی در مکزیک، جاییکه به آن نقره می‌آوردند از طریق فیلیپین به ماکائو بازگشتند و دا گاما به سویل فرستاده شد تا توسط حضار کازا دلا کانتراتاسیون محاکمه شود. ژوآئو دا گاما نخستین مردی بود که توانست جهان را در جهت شرق دور بزند. The Spanish Lake, William Lytle Schurz. The Hispanic American Historical ReviewVol. 5, No. 2 (May, 1922) (pp. 188)Page Count: 14http://biblioteca.ues.edu.sv/revistas/10701772A65-2-2.pdf Historical relations between Macau and the Philippines: a Portuguese perspective, Anuario de Estudios Americanos, 65, 2, julio-diciembre, 39-70, Sevilla (España), 2008, José Manuel Garcia, Gabinete de Estudos Olisiponenses Studies, Portugal pages 48 49 50C.R. Boxer, The Great Ship from Amacon (Lisbon, 1959), 52-53."A Diáspora Sefardita na Ásia e no Brasil e a interligação das redes comerciais na modernidade", Lucio Manuel Rocha de Sousa e Angelo Adriano Faria de Assis, page 111
در عبور از اقیانوس آرام در جهت عکس یعنی از ماکائو به آکاپولکو، فرانسیسکو گالی و پدرو دی انمونو از او پیشی گرفته بودند.
او پیش از آنکه بتواند، مسئلهٔ موردنظرش را حل‌شده ببیند، احتمالاً در اسپانیا یا پرتغال پس از سال ۱۵۹۱ یا ۱۵۹۲ چشم از جهان فروبست.
روس‌ها در قرن هجدهم پس از عبور از سیبری و دستیابی به تنگهٔ برینگ میان سیبری و آلاسکا، ابتکار عمل را در جستجو به دنبال لبه‌های شمالی اقیانوس آرام به دست گرفتند. یکی از اهداف هیئت اعزامی بزرگ روسیه به شمال که توسط کاوشگر دانمارکی، ویتوس برینگ رهبری می‌شد، حرکت از اوخوتسک در کامچاتکا و بازدید از آنجا برای مشاهدهٔ سرزمین ژوآئو دا گاما بود. قرار بر آن بود که این گروه از سرزمین ژوآئو دا گاما به سمت شرق ادامهٔ مسیر دهد تا به ساحل آمریکای شمالی برسد.
گفته می‌شد که گامالند در جایی مابین کامچاتکا و قارهٔ آمریکا وجود دارد. طی صد و پنجاه سال بعدی نقشه‌های ضد و نقیض متفاوت، ترکیبی از جزایر واقعی و خیالی مابین هوکایدو و کامچاتکا را به تصویر کشیدند که جزایر کوریل را با کمپانی‌لند، جزیرهٔ استیت (که پس از کاوش در سال ۱۶۴۳ توسط کاوشگر هلندی مارتین گریتز وای جزایر اصلی کوریل و ساخالین نامیده شد) ترا اسونیس و گامالند اشتباه می‌گرفتند. در حدود سال ۱۷۳۱ کالج نیروی دریایی روسیه از فرهنگستان علوم درخواست کرد که نقشه‌ای از اقیانوس آرام شمالی تهیه کند. جوزف نیکلاس دلیسل نقشه را به انضمام خاطرات کاری برادر بزرگترش گیوم ارائه داد. این نقشه سه جزیره‌ای را که در بالا به آنها اشاره کردیم و نیز «سرزمینی که دام خوان دا گاما رویت کرده بود» را نشان می‌داد که به سمت آمریکا کشیده شده‌اند. هنگامی که در مه ۱۷۴۱ مسیر سفر دوم ویتوس برینگ در پتروپاولوفسک، کامچاتکا تعیین شد، این نقشه یا نقشهٔ دیگری بر اساس آن، به وضوح در انتخاب مسیر مؤثر بود. Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Northwest Coast of America - Historical Dictionaries of Discovery and Exploration, Author: Robin Inglis. Editor: Scarecrow Press, 2008 (page 137)
دن ژوآئو د کاسترو (Dom João de Castro) (۷ فوریه ۱۵۰۰ تا ۶ ژوئن ۱۵۴۸)، دانشمند و نویسنده نجیب‌زاده و درعین‌حال چهارمین نایب‌السلطنه هند پرتغالی بود. لوئیس دکاموئش، شاعر پرتغالی به او لقب کاسترو فورت Castro Forte («دژ» یا «قلعه مستحکم») داده بود. دی کاسترو دومین فرزند پسر آلوارو دی کاسترو، فرماندار لیسبون بود. پدر او لنور دی کوتینیو Leonor de Coutinho نام داشت.
ژوآئو به‌عنوان پسر کوچک‌تر آلوارو دی کاسترو، برای خدمت به کلیسا انتخاب شد. او ریاضیات را زیر نظر پدرو نونز و لوئیز، دوک بخا (Duke of Beja) و پسر مانوئل اول پادشاه پرتغال که با او دوستی مادام‌العمر برقرار کرد، فرا گرفت. در سن هجده‌سالگی، او برای چندین سال به طنجه رفت و در آنجا توسط فرماندار آنجا دُوم دوارته مِنزس Dom Duarte de Menezes، لقب شوالیه گرفت.
در ۱۵۳۵، کاسترو به همراهی دُوم لوئیز به‌منظور اشغال کشور تونس که از پذیرش لقب شوالیه و هدایای امپراتور چارلز پنجم امتناع کرده بود، به این کشور لشکرکشی کرد. هنگام بازگشت به لیسبون، پادشاه در سال ۱۵۳۸ لوح تقدیر سائوپائولو د سالواترا São Paulo de Salvaterra را به همراه نشان مسیح به او اعطا کرد.
مدت کمی پس از این موضوع، دی کاسترو به همراه عمویش گارسیا دو نورونیا (Garcia de Noronha) هند را به مقصد جزیره گوا به‌منظور آزادسازی دیو (Diu) ترک کرد. در سال ۱۵۴۰ او در یک لشکرکشی به سوئز زیر نظر استوائو دو گاما Estêvão da Gama (پسر واسکودوگاما و سپس نایب‌السلطنه هند پرتغالی) خدمت کرد و پسرش آلوارو د کاسترو به‌پاس قدردانی از ژوآئو لقب شوالیه گرفت. پس از مرگ نورونا، داگاما جانشین او شد و د کاسترو در سفر دریای سرخ به داگاما پیوست. داگاما در ۳۱ دسامبر ۱۵۴۰ با ۱۲ گالن بزرگ (که یکی از برای دی کاسترو بود) و گاراژ و ۶۰ گالن لیسبون را به مقصد دریای سرخ ترک کرد.
دی کاسترو یک دفتر خاطرات به همراه جزئیات کامل از سفر با نقشه‌ها، محاسبات، تصاویر و یادداشت‌ها از سواحل شبه‌جزیره عربستان و مناطقی که امروزه به نام‌های سومالی، اریتره، اتیوپی، سودان و مصر شناخته می‌شوند، با خود به همراه داشت. او به سوئز و سایر بندرهای پیرامون شبه‌جزیره سینا که همگی در Roteiro do Mar Roxo قرار داشتند، سفر کرد.
برخلاف سایر نایب‌السلطنه‌ها، کاسترو به فرهنگ و مذهب هندی علاقه‌مند بود. او در همراهی با انسان‌گرای معروف آندره دی رزنده (André de Resende) کتابی دربارهٔ هنر هند نگارش کردند. ملک او در منطقه پهناوری واقع در سینترا، حاوی دو سنگ سیاه معروف کامبای (Cambay) است که توسط د کاسترو و پسرش بازسازی شده‌است.
در بازگشت به پرتغال در ۱۵۴۳، دی کاسترو به‌عنوان فرمانده یک واحد نظامی برای پاک‌سازی قسمتی از اقیانوس‌اطلس از دزدان دریایی انتخاب شد. در ۱۵۴۵، او به همراه شش کشتی به‌منظور جانشینی فرماندار مارتیم آلفونسو د سوزا (governor Martim Afonso de Sousa) به هند فرستاده شد. د کاسترو که توسط پسرانش (که یکی از آنها به نام فرنائو کشته شده) و ژوآئو ماسکارنهاس (João Mascarenhas) به هند فرستاده شده بود توانست محمود، پادشاه گجرات را سرنگون کند و ارتش عادل خان را شکست دهد. او همچنین بهاروچ (Bharuch) را تصرف کرد، مالاکا را تحت سلطه خود درآورد و در طول گذرگاه آنتونیو مونیز (António Moniz) به سمت سیلان سفر کرد. در ۱۵۴۷، او به‌عنوان نایب‌السلطنه ژوآئو سوم پادشاه پرتغال برگزیده شد. دلیل این انتخاب، پیروزی او در جریان اشغال دُوم دیو (Diu) بود.
پس از پیروزی آرماندا در جریان آزادسازی دیو، او از پادشاه درخواست کرد که دوره ریاستش را از سه سال طولانی‌تر نکند و به او اجازه دهد به کوه‌های سینترا در پرتغال بازگردد. پس از پیروزی او بر محمود خان و عادل خان، د کاسترو دیو را با پولی که از شهروندان گوا دریافت کرده بود بازسازی کرد. او به‌اندازه کافی عمر نکرد تا بتواند به‌تمامی اهدافش دست پیدا کند. او در ۶ ژوئن ۱۵۴۸ در آغوش دوستش سنت فرانسیس خاویر وفات یافت.
قسمتی از پیکر او قبل از دفن شدنش در گوا برداشته شد و به پرتغال منتقل شد تا در صومعه بنفیکا به خاک سپرده شود.
یونانیان باستان کشف کرده بودند که یک سنگ فلزی تیره می‌تواند اجسام آهنی را جذب یا دفع کند. در طول سفر، دریانوردان نتوانستند موقعیت کشتی را بر اساس طول جغرافیایی در دریا پیدا کنند، زیرا برای تعیین آن نیاز به یک ساعت در کشتی بود که زمان دقیق را در میانه مرجع نشان دهد و محاسبه نجومی طول جغرافیایی خطاهای غیرقابل‌قبولی را به همراه داشت. د کاسترو در سفر به هند، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را انجام داد که در نتیجه آن موفق شد این پدیده را با استفاده از سوزن مغناطیسی روی کشتی شناسایی کند. او پدیده مغناطیسی را در ۲۲ دسامبر ۱۵۳۸ در نزدیکی باچاییم (Baçaim) مشاهده کرد که تا چهار قرن بعد تأیید نشد. دی کاسترو این نظریه را رد کرد که تغییر انحراف مغناطیسی توسط نصف‌النهارهای جغرافیایی شکل می‌گیرد.
مقادیر ثبت شده توسط د کاسترو از انحراف مغناطیسی در اقیانوس‌اطلس و اقیانوس هند تا قرن شانزدهم برای مطالعه مغناطیس زمینی کافی بود. او ۴۳ مشاهده انحراف مغناطیسی را از طریق اندازه‌گیری انحراف ژئو مغناطیسی در کل مسیر اطراف آفریقا به ثبت رسانید. ابزاری که او برای این مشاهدات از آن استفاده کرد، باسولو د واریاکائو (Bussola de Variacão) نام داشت که یک قرن پیش‌تر توسط فیلیپ گولین (Felipe Guillén) در سویا کشف شده بود. او تغییرات انحراف مکانی را در خلیج بمبئی (در نزدیکی باچاییم) کشف نمود. او دلیل این انحرافات مکانی را به اثرات نگران‌کننده توده‌های سنگی زیر آب نسبت داد. در دهه نهم قرن ۱۸ میلادی، جی. هلمن به نقل از چپمن و بارتلز (۱۹۴۰)، د کاسترو را مهم‌ترین نماینده تحقیقات علمی دریایی در آن زمان می‌دانست. روشی که او آزمایش کرد به‌طور گسترده و در ابعاد جهانی در کشتی‌ها به کار گرفته شد و تا پایان قرن شانزدهم مورد استفاده قرار گرفت.
خروج نهایی و کامل نیروهای رزمی شوروی از افغانستان در ۱۵ می ۱۹۸۸ آغاز شد و در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ به رهبری سرهنگ ژنرال بوریس گروموف پایان یافت.
برنامه‌ریزی برای خروج اتحاد جماهیر شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) از جنگ افغانستان بلافاصله پس از اینکه میخائیل گورباچف دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شد، آغاز شد. تحت رهبری گورباچف، اتحاد جماهیر شوروی، ابتدا در تلاشی واقعی برای ایجاد ثبات در این کشور، و سپس به عنوان اقدامی برای حفظ آبرو در حین خروج نیروها تلاش کرد تا قدرت حزب دموکراتیک خلق افغانستان را در کشور تحکیم کند. در این دوره، سازمان‌های نظامی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی با دولت محمد نجیب الله برای بهبود روابط بین دولت کابل و رهبران گروه‌های شورشی همکاری کردند.
همزمان با این که برای اتحاد جماهیر شوروی روشن شد که این سیاست تحکیم قدرت حول دولت نجیب الله در کابل نتایج کافی برای حفظ قدرت حزب دموکراتیک خلق در درازمدت به همراه نخواهد داشت روابط دیپلماتیک بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده بهبود یافت. توافقنامه ژنو که توسط نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، جمهوری اسلامی پاکستان و جمهوری افغانستان (که در سال ۱۹۸۷ نامش به این تغییر کرد) در ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ امضا شد، چارچوبی را برای خروج نیروهای شوروی فراهم کرد و تفاهم چند جانبه ای را بین امضاکنندگان در مورد آینده مشارکت بین‌المللی در افغانستان ایجاد کرد.. عقب‌نشینی نظامی بلافاصله پس از آن آغاز شد و تمام نیروهای شوروی افغانستان را تا ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ ترک کردند.
حمایت شوروی از دولت نجیب الله با خروج نیروهای عادی خاتمه نیافت. کمک‌هایی بالغ بر چندین میلیارد دلار از سوی اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان ارسال شد که شامل هواپیماهای نظامی (میگ ۲۷) و موشک‌های اسکاد می‌شد. اساساً به دلیل این کمک‌ها، دولت نجیب الله برای مدتی طولانی‌تر از آنچه سیا و وزارت امور خارجه انتظار داشتند، قدرت را حفظ کرد. مجاهدین پس از خروج نیروهای شوروی پیشرفت‌های قابل توجهی کردند و حتی توانستند چندین شهر را تصرف و کنترل کنند. با این حال، آنها تا بهار ۱۹۹۲ نتوانستند نجیب الله را از قدرت خلع کنند. پس از کودتای اوت ۱۹۹۱، اتحاد جماهیر شوروی (و بعداً فدراسیون روسیه به رهبری بوریس یلتسین) کمک‌های خود را به متحدان افغان خود قطع کردند. این تأثیر شدیدی بر حزب وطن (که قبلاً PDPA نامیده می‌شد) و بر نیروهای مسلحی که قبلاً به دلیل مبارزه با مجاهدین و مبارزات داخلی ضعیف شده بودند داشت- پس از کودتای نافرجام در مارس ۱۹۹۰، ارتش (که از قبل در مواجهه با کمبود بحرانی منابع و میزان بحرانی فرار سربازان قرار داشت) پاکسازی شد. در نهایت، توقف کمک‌های شوروی و بی‌ثباتی ناشی از آن، مجاهدین را قادر ساخت تا به کابل حمله کنند. نجیب الله توسط حزب خود از قدرت برکنار شد و پس از آن مجاهدین بیهوده تلاش کردند یک دولت ائتلافی باثبات تشکیل دهند. اختلافات و درگیری‌های درونی بین افرادی مانند مسعود و گلبدین حکمتیار زمینه را برای ظهور نهایی طالبان فراهم کرد.
یوری ویلمس (; – ) سیاستمدار، حقوقدان و وکیل اهل استونی بود. وی اولین معاون نخست‌وزیر استونی بود.
واینو والیاس (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.Vaino Väljas saab Tallinna vapimärgi, ERR uudised, 28.04.2021
دبورا واراندی (; – ) نویسنده زن اهل استونی بود. وی به‌عنوان یک شخصیت برجسته ادبی در استونی پس از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.
ماتی اونت (; – ) نویسنده، نمایشنامه‌نویس و کارگردان نمایش اهل استونی بود.
ریهو تراس (؛ زادهٔ ) ارتشبد و سیاستمدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۲۰ عضو پارلمان اروپا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و نشان شیر فنلاند شده‌است.
میشل واترسون (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، کاراته‌کا، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
فلیس هریگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاتلین چوکگیان (؛ زادهٔ ) کاراته‌کا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تاتیانا سوارز (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کت زینگانو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
جسیکا آی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جین یو فری (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
راکل پنینگتون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آسپن لاد (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
نیکو مونتانیو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به یواف‌سی اشاره کرد.
میا سنت جان (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، بوکسور، و تکواندوکار اهل مکزیک است.
تیشا تورس (؛ زادهٔ ) کاراته‌کا و تکواندوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
لورن مورفی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
میسی باربر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مکنزی درن (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
مارتین هرم (؛ زادهٔ ) سپهبد اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۸ فرمانده نیروهای دفاعی استونی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و نشان ستاره برنزی شده‌است.
فرمانده نیروهای دفاعی استونی () بالاترین رتبه فرماندهی نیروهای دفاعی استونی و سازمان‌های دفاع ملی است.
ایندرک تاراند (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ عضو پارلمان اروپا بوده.
ادالبرت کورپونای (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
ادرنلا اسولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ukraine U17 بازی کرده‌است.
احمد علی‌بیکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
الن اوسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال تورپیدو-بلاز ژودزینا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-17 football team و Ukraine national under-19 football team بازی کرده‌است.
الن ژوتسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو جی‌تی‌سی استاوروپول اشاره کرد.
البرت شاخوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اله سولتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
الک چیدومیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ukraine U18 بازی کرده‌است.
الکساندر چرتوگانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال کشله، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک، و باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد.
الکساندر گریگورنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اورداباسی، باشگاه فوتبال شاختار قراغندی، و باشگاه فوتبال آتیراو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال قزاقستان بازی کرده‌است.
الکساندر خاپالیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال غیرت، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین و شوروی بازی کرده‌است.
الکساندر کروتسکیویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توران تووز، باشگاه فوتبال آتیراو، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
الکساندر مالیگین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال اورال یکاترینبورگ، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال احمد گروزنی، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
الکساندر نیکولایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
الکساندر سردا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
الکساندر سوبکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترودا اورخوفو-زویفو اشاره کرد.
الکسی کول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اف‌سی دالاس و شیکاگو فایر اشاره کرد.
الکس سمنتس (; – اوت ۲۰۲۰ (aged 30)) بازیکن فوتبال اهل کانادا بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada men's national youth soccer teams و Canada men's national under-20 soccer team بازی کرده‌است.
امبروسی چاچوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
آناتولی کرتوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
دیمیترو یوسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داسیا کیشیناو، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال تورپیدو-بلاز ژودزینا، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال باته بوریسف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
آناتولی اسکوورتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، باشگاه فوتبال لوچ ولادی‌وستوک، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد.
آناتولی بزمرتنئی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال چرنومورتس نووراسییسک، باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
آناتولی بورلین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال استال کامیانسکه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team و Ukraine national under-17 football team بازی کرده‌است.
آناتولی بوزنیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
آناتولی چیستوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
آناتولی دمیننکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال ویدزف ووچ اشاره کرد.
آناتولی ددنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال آمکار پرم، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
آناتولی دوروشنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
آناتولی کیتسوتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد.
آناتولی کوخانوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آناتولی کوتسف (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه و باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
دمیترو زادرتسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
دمیترو زایکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
دیمیترو زایکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ukraine U16 بازی کرده‌است.
دیمیترو زایکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آناتولی ماسالوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استال آلچفسک و باشگاه فوتبال استال کامیانسکه اشاره کرد.
آناتولی ماتکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه)، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، و باشگاه فوتبال نسف قرشی اشاره کرد.
آناتولی ناومنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آناتولی نوریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national student football team و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
آناتولی اپوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال ژمچوژینا-سوچی، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
آناتولی پیسکووتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
آناتولی رادنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال زیمبرو کیشیناو اشاره کرد.
آناتولی رومانچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
آناتولی ساولویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Soviet Union U18 بازی کرده‌است.
آناتولی سریوهین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک اشاره کرد.
آناتولی شپل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
آناتولی شولاژنکو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آناتولی تیموفیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آناتولی تینیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آناتولی ورتلتسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آناتولی ژابچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ukraine U-16 بازی کرده‌است.
آناتولی بوگویک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مینسک، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
آناتولی نین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آناتولی استارچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
اندری گوزینکو (; – ) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود.
اندری موشاروفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندره پرپلوتکینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لتونی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسکونتو، باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال بوهمیان، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه فوتبال آرارات ایروان، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال نسف قرشی، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال ناروا ترانس اشاره کرد.
اندره کاندوروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اندری انیشچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
اندری ارتیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
اندری بال (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنی یهودا تل آویو، باشگاه فوتبال مکابی تل آویو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری باندریوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری باشلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استال آلچفسک، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری باتوسلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مینسک، باشگاه فوتبال کورتریک، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
اندری برزووچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
اندری بیبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اندری بیلوسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
اندری بلیزنیچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو و باشگاه فوتبال شریف تیراسپول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
اندری بوریسیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری بویکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال استال آلچفسک، باشگاه فوتبال اودون تانی، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
اندری بوبنتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری بودنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری بوسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری چکوتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری چرپکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد.
اندری دانایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود و باشگاه فوتبال لخیا گدانسک اشاره کرد.
اندری دانکیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری دمچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال داسیا کیشیناو، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia national under-19 football team, Russia national under-20 football team، و زیر ۲۱ سال روسیه بازی کرده‌است.
اندری درکچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود و باشگاه فوتبال قزل‌قوم زرافشان اشاره کرد.
اندری دومبرووسکیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری دونتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری فرتوشنیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team و زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
اندری فدتسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
اندری فدورنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال آتیراو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال استال کامیانسکه اشاره کرد.
اندری گیداش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک و باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا اشاره کرد.
اندری هوریوشوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد.
اندری هرت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری هیچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری هولوبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری هلشچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال ماریوپول، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد.
اندری هونشر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری هوربان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری هرینچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد.
اندری هریشچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاستاو زلین، باشگاه فوتبال گورنیک زابژه، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
آناتولی اولیانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری کیسلنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آب و زمین () مفهومی در نوشته‌های هرودوت وقایع نگار یونانی باستان برای نشان دادن تقاضای امپراتوری ایران برای خراج رسمی از شهرها یا مردمی که به آنها تسلیم شده بودند استفاده می‌شود. این عبارت نشان از مفهومی از تبعیت بی قید و شرط از یک فاتح است.
در کتاب چهارم، هرودوت برای اولین بار در پاسخ ایدانتیرسوس پادشاه سکاها به داریوش بزرگ از واژه آب و زمین یاد می‌کند. در کتاب ۵ نیز چنین آمده‌است که داریوش منادیانی را برای درخواست آب و زمین از آمونتاس یکم مقدونی پادشاه مقدونیه باستان فرستاد که او پذیرفت. همچنین در سال ۵۰۷ قبل از میلاد از سفارت آتن در آرتافرنه یکمدرخواست شد که او نیز موافقت کرد. در کتاب ششم، داریوش منادیانی را به سرتاسر یونان باستان فرستاد و از آنها خواست که برای پادشاه آب و زمین بخواهند البته دولت-شهرهای زیادی وجود نداشت که امتناع کرده باشند.
در کتاب هفتم، او نقل می‌کند که وقتی شاهنشاهی هخامنشی فرستادگانی را نزد اسپارت‌ها و آتنی‌ها فرستادند تا نماد سنتی تسلیم، یعنی پیشکش آب و زمین را طلب کنند، اسپارتی‌ها آنها را به چاه انداختند و آتنی‌ها آنها را به دره‌ای انداختند و پیشنهاد کردند. که پس از رسیدن به پایین، آنها می‌توانند «آن را برای خود حفر کنند.»
اندری پولیانیتسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری اندریچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
اندری هورسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گومل و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
اندری هوزنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپیدو زاپروژیا، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال قزل‌یار، باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال ایرتیش پاولودار، باشگاه فوتبال آتیراو، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.