moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
عملیات بدر آخرین عملیات مشترک سپاه و ارتش در طول جنگ ایران و عراق بود و از عملیات قادر تا انتهای جنگ، این دو سازمان نظامی، هر یک به‌طور مستقیم، طرح‌ریزی و اجرای عملیات می‌کردند. اولین عملیات مستقل ارتش، پس از انجام عملیات بدر، عملیات قادر بود، که با فرماندهی علی صیاد شیرازی در جایگاه فرمانده نیروی زمینی ارتش و به‌صورت مشترک توسط یگان‌های ارتش و سپاه، در منطقه اشنویه، استان اربیل و نیز منطقه سیدکان، طرح‌ریزی شده بود و با اهدافی چون؛ تصرف ارتفاعات منطقه، قطع خطوط ارتباطی و تدارکاتی نیروهای نظامی و شبه‌نظامی مخالف با نظام جمهوری اسلامی در داخل، انهدام نیروهای عراقی، تصرف بخشی از خاک عراق، نزدیک شدن به راه‌های اصلی و خطوط مواصلاتی ارتش عراق، طراحی گردید.
عملیات قادر در سال پنجم از جنگ ایران و عراق و در شمال کردستان عراق، به مورد اجرا گذاشته شد. این عملیات ۲ ماهه، طی ۳ مرحله و با نام‌های؛ قادر ۱، ۲ و ۳ اجرا شد و هدف از انجام آن، تسلط بر شهر سیدکان، استان اربیل و نیز تصرف بلندی‌های این منطقه بود.
طرح‌ریزی و اجرای عملیات قادر در ۳ مرحله جداگانه انجام گرفت. در مرحله اول عملیات، در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۳۶۴ با هدایت و کنترل قرارگاه حمزه، به‌صورت مشترک توسط ارتش و سپاه پاسداران، با فرماندهی علی صیاد شیرازی؛ فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش، در منطقه سیدکان، واقع در ۳۵ کیلومتری عمق خاک عراق، آغاز شد و پس از دستیابی به اهداف محدود، در تاریخ ۸ مردادماه ۱۳۶۴ به پایان رسید.
مرحله دوم عملیات قادر پس از آمادگی لازم و اعزام نیروهای تقویتی و تکمیل عملیات شناسایی و با استفاده از تجربیات بدست آمده از اجرای مرحله اول، در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در سطحی وسیع‌تر از مرحله نخست به مورد اجرا گذاشته شد. قرارگاه حمزه مستقر در شمال‌غربی کشور، در برنامه‌ریزی مرحله دوم، ترکیب یگان‌های عمل‌کننده ارتش و سپاه پاسداران را در قالب ۶ قرارگاه فرعی، به نام‌های «حمزه ۱» تا «حمزه ۶» و نیز با پشتیبانی هوانیروز و نیروی هوایی ارتش تقسیم‌بندی کرد. در این مرحله از عملیات با توجه به اینکه در منطقه کوهستانی صعب‌العبور انجام شد، یگان‌های هوانیروز در طول ۴ روز حمله، نقش اساسی را در پشتیبانی از نیروهای عمل‌کننده ایرانی برعهده داشتند، به گونه‌ای که در عملیات قادر ۲، تکِ قرارگاه فرعی حمزه ۴ به‌طور کامل از طریق هوابرد انجام گرفت.
نیروهای ایرانی در ساعت ۲ بامداد تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۶۴ خطوط پدافندی ارتش عراق را شکافته و از غرب شهر اشنویه، در خاک ایران، به سوی بلندی‌های منطقه کلاشین، واقع در استان اربیل عراق، پیشروی کردند. در هر یک از مراحل این عملیات هدف‌هایی تأمین شد، اما عواملی هم‌چون پاتک‌های سنگین نیروهای عراقی، سبب گردید تا سرانجام این عملیات در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ با عدم موفقیت کامل روبرو گردد و تنها به انهدام بخشی از نیروها و ماشین جنگی عراق اکتفا شود. سرهنگ حسن آبشناسان؛ فرمانده تیپ ۲۳ نوهد از نیروی زمینی ارتش، در خلال این عملیات کشته شد. در نتیجه این عملیات، ارتفاعات موجود در مناطق؛ حصار دوست، بربزین، کارگزین، لولان، گردشوان و باشکین، تا عمق ۳۵ کیلومتری از خاک عراق و مناطق وسیعی از سیدکان و دیانا، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد.
در نتیجه انجام عملیات قادر، در حدود ۲ هزار نفر از نیروهای عراقی کشته و ۳ هزار نفر نیز مجروح شدند و ۳۰ نفر نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. در خلال این عملیات ۶ فروند هواپیمای جنگنده نیروی هوایی عراق و ۳ فروند هلی‌کوپتر ارتش عراق توسط نیروهای ایرانی سرنگون شدند و در خلال ۳ مرحله از عملیات قادر در مجموع شمار ۲۲ دستگاه تانک، ۲۷۴ دستگاه خودروی سبک و سنگین و ۲۵ عراده توپ نیز توسط نیروهای ایرانی منهدم گردید. نتیجه این عملیاتِ پیوسته، برای نیروهای ایرانی؛ آزادسازی بلندی‌های سرسپندار، کلازرده و بربرزین‌دوست، آسیب ۳ گردان پیاده کماندویی از سپاه پنجم ارتش عراق، همچنین کشته و زخمی شدن ۱٫۰۲۰ نفر از نیروهای عراقی بود.
عملیات والفجر ۹ با رمز یا الله در محور سلیمانیه - چورتا به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۵/۱۲/۱۳۶۴ به فرماندهی سپاه انجام شد.
در این عملیات نیروهای عراقی از سلاح‌های شیمیایی استفاده کردند
عملیات فتح ۱ یا عملیات وحدت، عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به‌طور مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروهای پیشمرگه اتحادیه میهنی کردستان، در محور کرکوک، به صورت نامنظم انجام شد.
عملیات فتح یک، در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۶۵ به فرماندهی سپاه پاسداران صورت گرفت و ۲ روز بطول انجامید. در این عملیات که بصورت غافلگیرانه و پارتیزانی انجام می‌شد، تأسیسات نفتی جنوب کرکوک، پالایشگاه کرکوک و نیروگاه این شهر بهمراه یک پادگان نظامی، توسط نیروهای سپاه و پیشمرگه‌های کردستان عراق، مورد حمله قرار گرفت و بخش‌های زیادی از این تأسیسات تخریب گردید و در حدود ۶۰۰ نفر از نیروهای ارتش عراق کشته یا زخمی شدند ولی از طرف مقابل تلفاتی در برنداشت.
عملیات کربلای ۷ عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، در تاریخ ۱۳ اسفند ماه ۱۳۶۵ این عملیات با رمز یا مولای متقیان ۷ به دست رزمندگان ارتش جمهوری اسلامی (لشکر ۶۴ ارومیه)، به فرماندهی امیر غضنفر آذرفر نیروی زمینی ارتش، در منطقه حاج عمران، استان اربیل، کردستان عراق انجام گردید.
هدف از این عملیات ایجاد اخلال و کندی در انتقال نیروهای ارتش عراق به مناطق جنوبی، برای دفاع از بصره بود، که با موفقیت تقریبی توسط نیروهای ایرانی انجام شد. گرچه تصرف بصره علی‌رغم موفقیت در این عملیات حاصل نشد.
عملیات کربلای ۱۰ عملیات تهاجمی گسترده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به مدت ۱۱ روز، در بهار ۱۳۶۶ در حوالی روستای ماووت، در استان سلیمانیه، عراق توسط نیروی زمینی سپاه پاسداران و با مشارکت نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق انجام شد.
منطقه عملیات کربلای ۱۰ در محور بانه-سردشت قرار داشت، که از شمال به رودخانه کلاس، از جنوب به رودخانه آوسیویل، از شرق به سورکوه و از غرب به ارتفاعات گرده‌رش و آسوس منتهی می‌شد. عملیات کربلای ۱۰ با پیروزی نسبی نیروهای ایرانی همراه بود و بخشی از مناطق مرزی ایران و بیش از ۲۵۰ کیلومتر مربع از استان سلیمانیه در خاک عراق، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. در این عملیات حسن شفیع‌زاده؛ فرمانده توپخانه‌ نیروی‌ زمینی‌ سپاه کشته شد.
استعداد نیروهای ایرانی در عملیات کربلای ۱۰ شامل: ۵۰ گردان پیاده، ۳ تیپ مستقل، با پشتیبانی ۶ گردان توپخانه و مشارکت ۴ هزار نفر از اعضای اتحادیه میهنی کردستان عراق بود و در مقابل استعداد نیروهای عراقی درگیر در این عملیات؛ ۲۷ گردان پیاده، ۱۰ گردان کماندویی، ۲ گردان زرهی و ۱ گردان مکانیزه را شامل می‌شد.
عملیات نصر ۷ با رمز یا فاطمه الزهرا (س) در محور قلعه دیزه - ارتفاع دوپازا به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۴/۵/۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه انجام شد.
عملیات نصر ۸ عملیات نظامی تهاجمی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران، به فرماندهی سپاه پاسداران بود، که در مهر و آبان‌ماه سال ۱۳۶۶ در محور ماووت، در ارتفاعات گرده‌رش انجام شد.
پس از کاهش بحران خلیج فارس و قطع درگیری‌های ایران و آمریکا در دریا، بار دیگر جنگ زمینی و تلاش در جبهه شمالی در اولویت قرار گرفت.
عملیات نصر ۸ در ساعت یک و ۱۵ دقیقه بامداد ۲۹ آبان سال ۱۳۶۶ آغاز شد. در این عملیات برای تک (حمله) هماهنگ به مواضع ارتش عراق، یگان‌های ایرانی با ۵ تا ۸ ساعت راهپیمایی، زیر مواضع نیروهای عراقی مستقر شدند و موفق شدند هدف‌های خود را بر روی قله‌های «۱۴۲۶»، «۱۴۱۸»، «۱۳۹۱» و همچنین، قرارگاه تاکتیکی «تیپ ۳۹» و مقر گردان ۱ این تیپ عراق را تصرف کنند. در این میان، تنها مقر گردان ۲ تیپ ۳۹ در ادامه یال شمال «گرده‌رش» پاک‌سازی نشد.
با آغاز عملیات، مهندسی قرارگاه «نجف» نیز اقدام به احداث جاده از پاسگاه پلیس به سمت رودخانه «قلعه‌چولان» و احداث پل لوله‌ای روی این رودخانه کرد. از ساعت پنج صبح، نیروهای عراقی با عناصر باقی‌مانده از تیپ ۳۹ به لشکر ۵۷ ابوالفضل پاتک کردند و با ادامه این فشار توانستند این لشکر را ۳۰۰ متر عقب بزنند و به دلیل احساس خطر از این محور، به این لشکر مأموریت داده شد تا هنگام ورود نیروهای لشکر ویژه شهدا، مقاومت کرده و منطقه را حفظ نمایند. لشکر ویژه شهدا نیز مأموریت داشت ادامه یال گرده‌رش را تصرف کند. از این رو، برای کمک و تقویت این یگان به توپخانه و ادوات دستور داده شد در آن محور اجرای آتش کنند.
در همین راستا ساعت پنج صبح به لشکر ویژه شهداء و لشکر ۷ ولی عصر دستور داده شد که در پی ادامه مأموریت لشکر ۵۷ و تقویت خط دفاعی لشکر ۲۱ امام‌رضا وارد عمل شوند. در این حال، بار دیگر نیروهای عراقی اوایل صبح پاتک کردند، اما این بار سرکوب شدند. پس از این حمله، تا ظهر روز اول، تحرک خاصی از ارتش عراق مشاهده نشد، اما بعد از ظهر، چند فروند هواپیمای نیروی هوایی عراق، با قصد بمباران مواضع نیروهای ایرانی، به اشتباه، مواضع قوای خودی را بمباران کردند.
در شب دوم، لشکر ویژه شهدا روی ادامه یال گرده‌رش، با یک گردان از لشکر ۵۷ عبور کرده و آن را تصرف کرد. عراقی‌ها پس از عقب‌نشینی از گرده‌رش، از روز سوم عملیات با تیپ‌های ۳۱، ۷۷ و ۸۳ از دو محور به مواضع نیروهای خودی در میان قله‌های ۲ و ۳ و همچنین به قله ۲ حمله کردند، اما نیروهای ایرانی آن‌ها را عقب زدند.
از روز سوم آذر ۱۳۶۶ نیز نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق روی ارتفاع «ویولان» عملیات خود را آغاز کردند. در پی این اقدام، ارتش عراق، توجه خود را به آن محور معطوف کرد و موفق شد پس از چند روز درگیری، اتحادیه را وادار به عقب‌نشینی کند. در مجموع عملیات نصر ۸ پس از یک هفته با موفقیت نیروهای ایرانی، پایان یافت.
نیروهای ایرانی در عملیات نصر ۸، به‌طور کامل به هدف‌های خود دست یافتند و با تصرف ارتفاع گرده‌رش، یک سرپل مناسب در آن سوی رودخانه قلعه چولان، برای اقدامات بعدی به دست آمد.
در این عملیات، ارتش عراق متحمل تلفات نیروی انسانی و تجهیزات زیادی شد و ۲۰۰ تن از آن‌ها نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. همچنین، تیپ‌های ۳۹، ۷۴، ۷۷ و ۸۳ و برخی یگان‌های دیگر عراقی آسیب دیدند. علاوه بر این، مقداری از سلاح، مهمات و تجهیزات نیز منهدم یا توسط نیروهای سپاه پاسداران، به غنیمت گرفته شد.
تصرف ارتفاع گرده رش و در نتیجه تسلط بر بخشی از رودخانه قلعه چولان و تسهیل عبور نیروها.
منطقه عملیاتی در شمال سلیمانیه واقع و توسط ارتفاعات بلند گرده رش، گوجار، قمیش، دولبشک، الاغلو، ویولان، گرده شیلان و نیز دشت هرمدان و تپه‌های جنگاوی احاطه شده‌است. از جمله ویژگی‌های این منطقه نیز می‌توان از کوهستانی بودن، محدودیت عقبه، نبود جاده و سرما نام برد.
عملیات بیت‌المقدس ۲ عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که بصورت مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه قمیش، استان سلیمانیه، عراق انجام شد. این عملیات با هدف آزادسازی‌ ارتفاعات‌ غرب‌ شهر ماووت، عراق‌ در منطقه‌ای‌ به‌ وسعت‌ ۱۳۰ كیلومترمربع‌، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه پاسداران آغاز شد و در ۲ بهمن ۱۳۶۶ با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.
عملیات بیت المقدس ۳ با رمز یا موسی ابن جعفر (ع) در محور ماووت - ارتفاع گوجار به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۳۶۶/۱۲/۲۴ به فرماندهی سپاه انجام شد.
عملیات بیت‌المقدس ۴ عملیات نظامی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه شاخ‌شمیران و حلبچه، عراق انجام شد. این عملیات در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۶۷ آغاز شد و ۴ روز بعد با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.
هدف از طراحی و اجرای عملیات بیت‌المقدس ۴ تکمیل و تأمین جناح چپ منطقه عملیات والفجر ۱۰ و پاسخگویی به حمله نیروهای عراقی به مناطق مسکونی و روستاهای کردنشین عراق بود.
منطقه مورد نظر برای عملیات، منطقه‌ای کوهستانی بود، که از شمال به دریاچه دربندیخان و شاخ تمورژیان، از جنوب به دشت مرتکه و ارتفاعات شاخ خشیک و بمو، از شرق به رودخانه زیمکان و کوه بیزل، از غرب به سد دربندیخان و ارتفاعات قاشتی منتهی می‌شد.
مهمترین ارتفاعات و عوارض این منطقه عبارتند از: شاخ سورمر، شاخ شمیران، برددکان، دریاچه دربندیخان و دشت تولبی. ارتفاعات مذکور بر اکثر جاده‌های ارتباطی و عقبه هر دو نیروی درگیر در منطقه تسلط داشتند.
فلش‌های عملیات از شمال به جنوب طراحی شده بود، به طوری که نیروهای ایرانی به پشت نیروهای عراقی هدایت می‌شدند. به این ترتیب، یگان‌های عملیاتی می‌بایست ضمن شکستن خط و تأمین ساحل، ارتفاعات شاخ سورمر، شاخ شمیران، برددکان و دشت تولبی را تصرف و تأمین می‌کردند.
منطقه عملیات بیت‌المقدس ۴ که در حوزه استحفاظی سپاه یکم قرار داشت، توسط لشکر ۳۶ پیاده، که تیپ‌های ۶۰۲، ۲۳۸، ۱۰۶ و یک گردان تانک و یک گردان کماندویی را تحت امر خود داشت، پدافند می‌شد. یگان‌های تقویت این لشکر نیز به هنگام عملیات بیت المقد ۴ عبارت بودند از: تیپ‌های ۳۸ و ۵۰۶ پیاده، ۵۰ زرهی، ۶۸ نیروی مخصوص و گردان مستقل ۷ حراست مرزی.
نیروی زمینی سپاه پاسداران مأموریت اجرای عملیات بیت‌المقدس ۴ را به قرارگاه فتح واگذار کرد و سازمان رزم به شکل زیر طراحی شد:
عملیات بیت المقدس ۶ با رمز یا امیرالمؤمنین در محور ماووت - ارتفاعات شیخ محمد به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۲۶/۲/۱۳۶۷ به فرماندهی سپاه انجام شد.
مهدی هاشمی ممکن است به افراد زیر اطلاق شود:
تسوکویومی (月読)، تسوکویومی-نو-میکوتو (月読の命 یا 月夜見の尊) یا تسوکویمی-نو-کامی (月読の神)، خدای ماه و شب است. جنس این خدا نامعلوم است و گاهی نر و گاهی ماده به‌شمار می‌آید، ولی گمان این است که وی نر (خدای ماه) و مقابل خواهرش "آماتراسو" (ایزدبانوی خورشید) است.
"تسوکویومی" دومین فرزند از «سه فرزند برجستهٔ» ایزاناگی است. پس از برگشت "ایزاناگی" از یومی (عالم اموات) در هنگام شستشو و اجرای مراسم نطهیر، در هنگام شستن چشم راستش "تسوکویومی" آفریده شد. در روایتی دیگر، "ایزاناگی" آیینه‌ای از مس سفید در دست راستش داشت که "تسوکویومی" از آن آفریده شد. "ایزاناگی" سلطنت شب را به عهدهٔ "تسوکویومی" واگذاشت.
بی‌درنگ پس از زایش، "تسوکویومی" «پل شناور بهشت» را صعود کرد و در بهشت تاکاماگاهارا در کنار خواهرش آماتراسو زندگی کرد.
هنگامی که "اماتراسو" برادرش "تسوکویومی" را به‌عنوان نماینده به مهمانی اوکِمُچی-نو-کامی (ایزدبانوی باروری و خوراک) فرستاد. "اوکمچی" برای تهیهٔ خوان رو به دریا کرد و از آب دهانش یک ماهی درست کرد، سپس رو به جنگل کرد و خوراک‌هائی از گوشت جانوران شکاری قی کرد (یا به روایتی از مقعدش درآورد)، سپس رو به شالی‌زار کرد و با سرفه کردن برنج آفرید. "اوکمچی" در مجموع ۱۰۰ رنگ از خوراک تقدیم کرد.
با اینکه سفرهٔ "اوکمچی" نفیس و دلپسند بود، "تسوکویومی" از روش درست کردن آن بسیار بیزار شد و "اوکمچی" را کشت. وقتی خبر کشتن "اوکمچی" به "آماتراسو" رسید، او امه-نو-کوما-نو-اوشی را فرستاد تا اطلاعات را به‌دست آورد. "امه-نو-کوما-نو-اوشی" دید که لاشهٔ "اوکمچی" به دام و دانه محول شد: سرش به گلهٔ اسب و گاو، ابروهایش به کرم ابریشم، شکمش به برنج، و اندام تناسلی‌اش به گندم و لوبیا. "امه-نو-کوما-نو-اوشی" این محصولات را برداشت و به "آماتراسو" برد که دانه‌ها را در کشتزارها کاشت.
"آماتراسو" از کشتن "اوکمچی" بسیار خشمگین شده بود که دیگر به صورت ابدی نپذیرفت "تسوکویومی" را ببیند، و فرمان تبعید او را به قسمتی دیگر از آسمان داد، و این علت عدم دیدار شب و روز در یک هنگام است. در نسخه‌های تازه‌تر، سوسانو است که "اوکمچی" را می‌کشد.
تیم ملی فوتبال اسرائیل (در عبری: נבחרת ישראל בכדורגל) نماینده فوتبال کشور اسرائیل است که تحت نظارت اتحادیه فوتبال اسرائیل عمل می‌کند.
تیم ملی فوتبال اسرائیل از هنگام پیدایش تاکنون در مسابقات سه کنفدراسیون فوتبال آسیا، کنفدراسیون فوتبال اروپا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه شرکت کرد و از سال ۱۹۹۴ به عضویت رسمی کنفدراسیون فوتبال اروپا (UEFA) درآمد.در این تیم ملی چندین بازیکن عرب و مسلمان هم حضور دارند. بیراتس ناتخو، بیرام کیال، محمد ابوفانی، عمر آتیزلی از جمله بازیکن عرب و مسلمان این تیم ملی هستند.
فدراسیون فوتبال اسرائیل (ההתאחדות לכדורגל בישראל) در سال ۱۹۲۸ میلادی با عنوان "فدراسیون فوتبال فلسطین" تأسیس شد و ۲۰ سال بعد با تشکیل کشور اسرائیل با نام جدید به فعالیت خود ادامه داد. نماینده این فدراسیون در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ با نام «تیم ملی فلسطین-اسرائیل» شناخته می‌شد.
تیم ملی اسرائیل در دوران حضور خود در رقابتهای قاره آسیا همواره یکی از تیم‌های مطرح فوتبال در این منطقه بود. این تیم یک بار در سال ۱۹۶۴ قهرمان جام ملتهای آسیا شد. در سال ۱۹۷۰ به عنوان نماینده قاره‌های آسیا و اقیانوسیه به جام جهانی راه یافت و موفق به کسب دو امتیاز از ایتالیای فینالیست و سوئد شد. تیم ملی اسرائیل به المپیک ۱۹۷۶ هم راه یافت که در مرحله یک چهارم نهایی مغلوب برزیل شد. اما با حضور تیم‌های فوتبال کشورهای عرب مانند عربستان و کویت در مسابقات قاره‌ای و با توجه به خودداری آنان از رویارویی با این تیم، اسرائیل به ناچار از کنفدراسیون فوتبال آسیا خارج شده و نهایتاً به عضویت رسمی اتحادیه فوتبال اروپا درآمدند.
شاه سیاه‌پوشان نام رمانی نوشتهٔ هوشنگ گلشیری، نویسندهٔ معاصر ایرانی است.
این کتاب در ابتدا به دلیل مسائل امنیتی با نام نویسنده‌ٔدیگری منتشر شد و غیررسمی منسوب به گلشيری بود ولی بعدتر به نام خود او انتشار يافت. پیش از انتشار به فارسی منتشر شود، این رمان در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی) در امریکا به زبان‌ انگلیسی با نام مستعار منوچهر ایرانی و با ترجمه‌ٔعباس میلانی و نیز به زبان آلمانی انتشار یافت. این نام گویا در آن زمان بر اساس توافقی بین نویسندگان معترض برای آثاری که ممکن بود دردسرهای جدی برای‌شان ایجاد کند، به‌طور مشترک به‌کار گرفته می‌شد. پس از درگذشت هوشنگ گلشیری، نشر باران در سوئد برای نخستین بار در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) نسخهٔ فارسی این کتاب را با نام واقعی نویسنده منتشر کرد. طرح روی جلد این چاپ کتاب اثر طاهر جام‌برسنگ است.
در بهار ۱۴۰۱، باربد گلشیری در توییتی اعلام کرد که «در حال اصلاح و مقابله‌ی نسخ ‹شاه سیاه‌پوشان› [هستیم]. فهمیدیم که هم چاپ‌ خارج از کشور و هم نسخه‌های زیرزمینی کم غلط نداشته‌اند. به زودی نشر باران آن را بی‌غلط و دقیق تجدید چاپ می‌کند. به امید روزی که در ایرانی دور از گزند سانسور نیز منتشر شود.»
شاه سیاه‌پوشان روایت چند ماه از زندانی شدن یک نویسنده در دست عناصر اطلاعاتی است. در همان مدت راوی یا نویسندهٔ روشنفکر داستان با در هم آمیختن روایتهای کهن ایرانی به بیان درد و رنج و تباهی چریک‌ها و مبارزان سیاسی می‌پردازد. داستان در فضای سال ۶١ شکل می‌گیرد. شخصیت اول داستان، نویسنده‌ای است که همیشه مورد سانسور بوده و نوشته‌هایش به جز دورهٔ کوتاه انقلاب که جزو «کتاب‌های جلد سفید» در بساط‌های خیابانی ارائه می‌شد، در کتابفروشی‌ها یافت نمی‌شود. ولی نوشته‌ها و اشعارش طرفدار دارد، در خارج از کشور منتشر می‌شود، و مخفیانه دست‌به‌دست می‌گردد. اراوی داستان او نیست، اما گلشیری مشاهدات و سرگذشت او را که به تجربه‌های خودش هم ‌شباهت دارد، درونمایهٔ داستان قرار می‌‌دهد. فضای این رمان از سیاهی و خوف آکنده ‌است. سر کوچه‌ها حجله‌های چراغانی‌شده جوانانی که در جبهه‌ها کشته شده‌اند، مرگ و اندوه بر شهر می‌پاشد. آدم‌ها سیاه‌پوش‌اند. پس او هم «باید یک لباس سیاه بخرد» و این فکر مدام در طول داستان تکرار می‌شود. در چاردیواری خانه هم امنیت وجود ندارد. روی فرشتهٔ کنار حوض را که بالش هم ترک‌ خورده با پلاستیک پوشانده‌اند. زنگ تلفن فقط برای تهدید به صدا درمی‌آید. نویسنده می‌نشیند پشت میز کارش ولی کلمه‌ای به روی کاغذ نمی‌آید. او می‌داند سراغ او هم خواهند آمد. می‌آیند. در یک روز سرد ٢۵ دی ۶١، کتاب‌هایش را در کارتون می‌گذارند، گونی بر سرش می‌کشند و می‌برند.
شاه سیاه‌پوشان را باید اثری مهم و ماندگار در ادبیات پش از انقلاب و به ویژه در ادبیات زندان به‌حساب آورد. این داستان در سال ۱۳۶۶ انتشار یافته و به نوعی شرح حال زندگی روشنفکران و نویسندگان ایرانی در دهه‌های پایان جنگ است. در حکایت‌ها و افسانه‌ها زمان معنایی دیگر دارد و آن چیزی نیست که ما امروز درک می‌کنیم. در «شاه سیاه‌پوشان» که یکی از افسانه‌های هفت‌پیکر نظامی با فضای واقعی زمستان ۶١ درهم ‌می‌آمیزد، زمان شتاب ندارد، رو به جلو نمی‌رود و حرکتی هم اگر دارد، دورانی است. زمان حاوی بُعد دیگری است. سرمد نوزده‌ساله عمری به قدمت تاریخ و حکایات دارد. او در مورد سنش می‌گوید: «نوزده سالم است یا هیجده سال، اما چرا دورغ بگویم؟ من هزار و نوزده سال و سه روزم است.» "(شاه سیاه‌پوشان، ص٣٨)"
«می‌ایستادم در گوشه‌ای و بعد که آن‌ها می‌ریختند روی زمین، یکی یکی تیر توی سرشان، یعنی روی روسری‌هایشان خالی می‌کردم و بعد که با شلنگ آب آن‌ها را می‌شستم بغل می‌کردم می‌انداختم توی نعش‌کش که ببرند.» "(شاه سیاه‌پوشان، ص ٧١)"
فضای رمان کلنل اثر محمود دولت‌آبادی شباهت‌هایی با فضای داستان شاه سیاه‌پوشان نوشته هوشنگ گلشیری دارد. کلنل داستان خانواده‌ای است که ثمره‌اش از انقلاب ۵٧ مرگ و نابودی است. هر دو داستان فضای سال‌های اول دهه ۶٠ را ترسیم می‌کنند. در هر دو جز رنگ‌های سیاه و خاکستری رنگ دیگری نیست. کوچه‌ها در حجله جوانانی که در جنگ کشته شده‌اند، سوگوارند و درون خانه‌ها پنهانی عزای جوانانی است که اعدام شده‌اند. در شاه سیاه‌پوشان روز، آبستن سیاهی است، در کلنل اما تاریکی شب و باران بستر فاجعه می‌شود. یکی از تکان‌دهنده‌ترین صحنه‌های «کلنل» صحنه‌ای است که پدر در کنار دو مأمور تابوت دختر اعدام‌شده‌اش را به سوی گورستان می‌برد. شب است و بارانی که یک‌ریز می‌بارد، غم و تنهایی را بر زمین می‌پاشد. به دستور مأموران پدر باید شبانه گوری بکند و دخترش را دفن کند، پیش از آنکه روز راز جنایت قاتلان را برملا کند.
ناصر ملک‌نیا (زاده ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ - درگذشته تیر ماه ۱۳۸۶)، استاد بیوشیمی و از بنیان‌گذران دورهٔ دکترای بیوشیمی در ایران بود. او پس از پایان دورهٔ مهندسی شیمی در ایالات متحده آمریکا، به فرانسه رفت و دورهٔ پزشکی و بیوشیمی را در آنجا ادامه داد. او پس از بازگشت به ایران در دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و آزاد به تدریس درس بیوشیمی پرداخت. بیشتر پژوهش‌های او دربارهٔ ساختمان هموگلوبین و عوامل درگیر در فرایند پروتئین‌سازی بوده است. کتاب بیوشیمی عمومی که با همکاری پروفسور پرویز شهبازی نوشت، به عنوان کتاب مرجع در بیشتر دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود.
ملک‌نیا در ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک بود. آموزش ابتدایی و متوسطه را در دبستان خاقانی و دبیرستان ۱۵ بهمن (دبیرستان رهنما) گذراند. پدر و مادرش تمایل داشتند که او پزشکی بخواند ولی سرانجام او به نیویورک رفت و مهندسی شیمی خواند. ملک‌نیا در سال ۱۳۳۳ به پاریس رفت و چون دوره‌ی پیش‌پزشکی را در آمریکا گذرانده بود، در رشته پزشکی پذیرفته شد. ملک‌نیا در پاریس تحت‌تاثیر استادش، پروفسور شاپیرا، به بیوشیمی علاقه‌مند شد. ملک‌نیا در پاریس همچنان به کارهای فنی علاقه نشان می‌داد و به همین دلیل در سال چهارم پزشکی در دوره‌ی شبانه‌ی کارشناسی فنی رادیو و تلویزیون نام‌نویسی کرد.
نازک صادق الملائکه مشهور به نازک الملائکه (زاده ۲۳ اوت ۱۹۲۳ / محرم ۱۳۴۲ در بغداد – درگذشته در قاهره ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷) شاعر عراقی است. معمولاً وی را در کنار بدر شاکر السیاب و عبدالوهاب البیاتی یکی از بنیانگذاران شعر نو عربی می‌دانند. برخی شعر مشهور وی «کولیرا» (وبا) را نخستین شعر آزاد در ادبیات عربی می‌دانند. اگر چه وی خود بعدها در یکی از کتاب‌های خویش این مسئله را رد کرده‌است. (در این مورد ن.ک جلوتر بخش آثار نازک الملائکه - کتاب قضایا الشعر المعاصر) معمولاً نازک الملائکه را در ایران از لحاظ ابداع شعر نو در برابر افرادی همچون نیما یوشیج و از لحاظ مضامین و احساسات شاعرانه در برابر فروغ فرخزاد می‌دانند.
نازک الملائکه در خانواده‌ای شیعه مذهب و اهل فرهنگ و شعر متولد شد. محل زادن وی محله عاقولیه شهر بغداد بود. پدرش صادق و مادرش سلمی و همچنین دو دائی‌اش جمال و عبدالصاحب شاعر بودند. گفته می‌شود که نام «نازک» را پدربزرگ وی به علت علاقه‌اش به نازک عباد شخصیت زن انقلابی سوری برگزید.مطلب خبرگزاری بی.بی.سی در مورد نازک الملائکه «ملائکه» لقبی است که همسایه‌های این خانواده به علت آرامش و سکون موجود در آن، به آن‌ها داده بودند. این لقب بعداً فراگیر گشت و با نام نازک، باقی ماند.
نازک الملائکه در سال ۱۹۷۰ پس از به قدرت رسیدن حزب بعث، عراق را با شوهر خود عبدالهادی محبوبه ترک کرد و به کویت رفت. وی تا سال ۱۹۹۰ که صدام به کویت حمله نمود، در این کشور ساکن بود. پس از این سال، وی با خانواده خویش راهی قاهره گردید و تا پایان عمر نیز در آنجا ماند.
نازک الملائکه از سال ۱۹۹۰ پس از حمله صدام در مصر، قاهره زندگی می‌کرد. وی در سال ۲۰۰۷ در سن ۸۵ سالگی پس از یک دوره ابتلا به بیماری‌های مختلف از جمله پارکینسون، در قاهره درگذشت و همان‌جا نیز به خاک سپرده شد.
نازک الملائکه این شعر را در سال ۱۹۴۷ در هنگامی که در قاهره بیماری وبا بسیار گسترش پیدا کرده و افراد زیادی قربانی گرفته بود، سرود. وی در این شعر که به گفته خویش در زمان کوتاهی، شاید به اندازه یک ساعت آن را سروده، اندوه عمیق خویش را از این ماجرا به تصویر کشیده است. این شعر بسیار تلخ و دارای مضمونی تاریک و سرد می‌باشد. شعر با عبارت "«سکن اللیل | أصغِ إلی وَقْع صَدَی الأنَّا»" (ترجمه: شب آرام گشت | گوش به ضرب‌آهنگ صدای ناله‌ها سپار) آغاز می‌شود.
شعر کولیرا در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۴۷ در مجله العروبة چاپ بیروت منتشر شد. پس از چاپ این شعر، مجادله‌های زیادی بین طرفداران شعر سنتی و کسانی صورت گرفت که به سرودن شعر آزاد و نو عربی دعوت می‌کردند.
ینگجه نام روستایی از دهستان هولاسو، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۲۷ نفر و ۵۹ خانوار بوده‌است
استاندارد دما و فشار یا STP در شیمی و سایر دانش‌ها، مجموعهٔ استانداردی از شرایط برای اندازه‌گیری‌های تجربی است که مقایسه بین مجموعه‌ای از داده‌ها را امکان‌پذیر می‌سازد. در حال حاضر، در میان همهٔ ملت‌ها شرایط STP تعیین‌شده توسط آیوپاک (اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی)، فشار مطلق ۱۰۰ کیلو پاسکال (معادل ۱ اتمسفر) و دمای ۲۷۳٫۱۵ کلوین (معادل صفر درجه سیلسیوس) است.
برخی از سازمان‌ها گونه‌های دیگری از تعاریف معادل را برای «شرایط استاندارد از نظر دما و فشار» پذیرفته‌اند که از جملهٔ آنها شرایط استاندارد دما و فشار است.
در شرایط استاندارد دما و فشار حجم یک مول از هر گاز ایده‌آل برابر با ۲۲٫۴ لیتر است.
ویکی‌پدیا انگلیسی: STP بازبینی ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲
پرویز پرستویی (زادهٔ ۲ تیر ۱۳۳۴) بازیگر ایرانی است. او با دریافت چهار سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد از جشنوارهٔ فیلم فجر، در بین بازیگران ایرانی رکورددار است. او همچنین دریافت‌کنندهٔ نشان گواهی‌نامهٔ هنری بوده‌است.
پرستویی برای نقش‌آفرینی در فیلم "لیلی با من است" (۱۳۷۴) دیپلم افتخار جشنوارهٔ فیلم فجر را دریافت کرد. او همچنین برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های "آژانس شیشه‌ای" (۱۳۷۶)، "بید مجنون" (۱۳۸۳)، "به نام پدر" (۱۳۸۴) و "بادیگارد" (۱۳۹۴) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد و برای نقش‌آفرینی در فیلم "دیار عاشقان" (۱۳۶۲) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل از جشنوارهٔ فیلم فجر شد.
پرویز پرستویی در روستای چالو، از توابع شهرستان کبودرآهنگ به دنیا آمد. پدر وی کشاورز بود و زمانی که وی ۳ ساله بود به تهران مهاجرت کرد. دوران کودکی و نوجوانی را در یک خانه اجاره‌ای کوچک در محله دروازه غار سپری کرد. او در مدرسه صادقیه اسلامی در کوچه گمرک تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. پرستویی با پس‌انداز کردن یازده هزار تومان خانه‌ای در حوالی ترمینال جنوب خرید. مدتی به ورزش علاقه‌مند شده و دروازه‌بان تیم کارگران بود. پس از این زمان به مرکز رفاه نازی‌آباد رفت و شروع به آموختن تئاتر کرد. پرویز پرستویی در سال ۱۳۶۰ و زمانی که ۲۶ سال سن داشت، مدتی به عنوان منشی در دادگستری تهران مشغول به کار شد (مدت دو سال در دادگاه خانواده و هشت سال در دادگاه کیفری (جنایی سابق) در نهایت با ویدئویی که از پرویز پرستویی پخش شد که او در حال بحث پشت تلفن با سید علیرضا قاسمی پطرودی سیاستمدار مازندرانی بود خودش را هنرمند دور از سیاست دانست و بیان کرد که یک فرد بشردوستانه است. البته با حضور در مناطق محروم این را اثبات کرد. امّا پس از مدتی به خاطر علاقهٔ زیاد به تئاتر رفت و تا پایان در آنجا مشغول به کار شد.
وی در سال ۱۳۴۸ به گروه بهرام بیضایی پیوست و در همان سال سرانجام اولین نقشش در تئاتر "ماجرای یک محل" را بازی کرد.
پرستویی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۸ با اجرای نمایش در مراکز رفاه، کاخ جوانان و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد. در سال ۱۳۵۳ برای بازی در نمایش "دکه" و یک سال بعد برای بازی در نمایش تسلیم شدگان جایزه «کاخ جوانان» را گرفت. آشنایی او با بهزاد فراهانی او را به گروه کوچ کشاند تا به دنبال کسب تجربه باشد.
اوج دوران کاری وی در سال ۱۳۵۲ در نمایش‌های "چشم" "برابر چشم"، "شبی در حلبی‌آباد"، "پتک و خانه روشن" بود که در آن به بازی پرداخت. بازی او در نمایش پرطرفدار "میلاد" در نقش یک دلال زمین، خیلی زود اسم او را در بین طرفداران تئاتر بر سر زبان‌ها انداخت. پرستویی در سال ۱۳۶۲ اولین فعالیت خود را در سینما با "دیار عاشقان" آغاز کرد و در همان ابتدا مورد تحسین قرار گرفته و موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. وی در سال ۱۳۶۶ در فیلم "شکار" با خسرو شکیبایی هم بازی شد. بازی او در "آدم‌برفی" (۱۳۷۳) و "لیلی با من است" (۱۳۷۴) در نقش‌های متفاوت، باعث شهرت بیشتر وی شد و نیز برای ایفای نقش صادق مشکینی دیپلم افتخار جشنواره فجر را به دست آورد.زندگینامه: پرویز پرستویی (۱۳۳۴-)
نقطه اوج وی در سال ۱۳۷۶ برای بازی در فیلم "آژانس شیشه‌ای" در نقش "حاج کاظم" بود. وی برای بازی در این نقش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم یوگسلاوی را در سال ۲۰۰۰ م. به دست آورد. بازی او در فیلم "مومیایی ۳" در سال ۱۳۷۸ نیز از دیگر کارهای قابل توجه او در دهه ۷۰ بود. سال ۱۳۸۰ سال خوبی برای او نبود، فیلم "آب و آتش" با بازی نه چندان دلچسب و انتخاب نامناسب او و فیلم تکه‌پاره شده "موج مرده" با تکرار نقش حاج کاظم آژانس شیشه‌ای چهره موفقی از پرویز پرستویی برجای نگذاشت. پرویز پرستویی در سال ۱۳۸۲ بار دیگر چشم‌ها را به سوی خود خیره کرد. بازی ماندگار او در نقش "رضا مارمولک" در فیلم "مارمولک" از کمال تبریزی جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۲ و تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد هشتمین جشن خانه سینما ۱۳۸۳ را برای او به ارمغان آورد. وی از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ در فیلم‌های موفق "دوئل" ۱۳۸۲، "بید مجنون" ۱۳۸۳، "کافه ترانزیت" ۱۳۸۳ محصول مشترک فرانسه، ترکیه و ایران به ایفای نقش متفاوت پرداخت.
پرستویی دو بار دیگر در سال ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را برای بازی در فیلم‌های "بید مجنون" به کارگردانی مجید مجیدی و "به نام پدر" به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا از آن خود کرد. "پاداش سکوت" و "کتاب قانون" دو فیلم او در همکاری با مازیار میری در دو سال متوالی بود.
وی در سال ۱۳۸۷ با بازی در فیلم "بیست" از عبدالرضا کاهانی توانست جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم‌های هنری باتومی ۲۰۰۹ را به دست آورد. پرستویی در سال ۱۳۹۲ با بازی در فیلم "امروز" از رضا میرکریمی مورد تحسین قرار گرفت و برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم سان فرانسیسکو ۲۰۱۴، جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی سینمای مؤلف رباط ۲۰۱۴ و برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم جیپور در سال ۲۰۱۴ شد.
پرستویی در سال ۱۳۹۴ پس از ده سال و برای ششمین بار با فیلم "بادیگارد" مقابل دوربین ابراهیم حاتمی‌کیا رفت و در نقش حیدر ذبیحی به ایفای نقش پرداخت. وی برای بازی در این نقش در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برای چهارمین بار برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.پرویز پرستویی - سی نت مگفیلم میرکریمی در مراکش تحسین شد / یک جایزه برای پرویز پرستوییپرویز پرستویی بهترین نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شد
پرستوبی در انتخاب مجموعه تلویزیونی گزیده کار بود. او اولین کار خود را در سال ۱۳۶۳ آغاز کرد. "امام علی"، "آوای فاخته" و "خاک سرخ" سه کار دیده شده وی از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۹ بوده‌است". زیر تیغ" در سال ۱۳۸۵ و "آشپزباشی" در سال ۱۳۸۸ ماندگارترین کارهای او در تلویزیون ایران به‌شمار می‌رود. پرویز پرستویی در مصاحبه‌ای جنجالی در ۱۶ دی ماه ۹۶ با فریدون جیرانی در برنامه زنده "سی و پنج" در رابطه با بسیاری از موضوعات اجتماعی و اقتصادی روز کشور صحبت داشت و در رابطه با تعدادی از فیلم‌های مطرحی که در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته به مانند فیلم‌های "مارمولک"، "بادیگارد"، "آژانس شیشه‌ای" و "قاتل اهلی" صحبت نمود. در این مصاحبه پرستویی خود را جانباز سینما معرفی نمود و از چالش‌ها و سختی‌های هنر بازیگری با جیرانی به گفتگو پرداخت.
پرستویی علاوه بر سینما در موسیقی هم فعالیت دارد. دکلمه‌های "نیستش" و "بابایی" از جمله کارهای وی در بخش دکلمه است. دوستت دارم در سال ۱۳۷۹ با ناصر عبداللهی و بابایی در سال ۱۳۸۶ کار مشترک وی با بیژن مفید بود. پرستویی همچنین آلبوم من یک بازیگرم و من پرویز پرستویی را در سال ۱۳۹۳ منتشر کرد، این آلبوم زندگی‌نامه پرویز پرستویی می‌باشد که به صورتی فایل صوتی منتشر شده‌است.رونمایی آلبوم «من پرویز پرستویی»
جشنوارهٔ فیلم فجر
جشن سینمای ایران
جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران
جشن دنیای تصویر
جشنوارهٔ فیلم دفاع مقدس
جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم سیاتل
جشنوارهٔ فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی رم
جشنوارهٔ فیلم هنرهای باتومی
جشنوارهٔ فیلم یوگسلاوی
جشنوارهٔ فیلم‌های ایرانی سان‌فرانسیسکو
جشنوارهٔ فیلم جیپور
جشنوارهٔ بین‌المللی سینمای مؤلف رباط کریم
فهرست منظومه‌های عاشقانه (مرتب شده بر حسب زبان)
مهدی کرم‌پور (زاده ۳۰ بهمن ۱۳۵۵ در تهران) کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است.
کرم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی سینما با درجه برگزیده است و سینما را با ساخت فیلم‌های کوتاه داستانی و مستند آغاز کرده‌است. او در کنار فیلم‌سازی با مطبوعات نیز همکاری کرده‌است و می‌توان نوشته‌ها و مقالات مختلفی را در میان آثارش دید. علاوه بر این کرم‌پور به تدریس سینما نیز می‌پردازد و در جشنواره‌های مختلفی عضو هیئت انتخاب و داوری آثار شرکت‌کننده بوده‌است. او در کنار عضویت در آکادمی داوری سینمای ایران، سابقه عضویت در شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۶–۱۳۸۹)، سخنگویی شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۹)، ریاست شورای صنفی نمایش خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در شورای مرکزی جامعه صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران، عضویت در مجمع مشاوران هیئت مدیره خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در هیئت مؤسس انجمن فیلم کوتاه ایران و هیئت امنای انجمن سینمای جوان ایران نیز داشته‌است.
مهدی کرم‌پور از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی "وبگاه رسمی حسن روحانی"حمایت ۱۴۰ هنرمند برجسته کشور از حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری "سینما آنلاین"
پس از اظهارات مرضیه برومند دربارهٔ ازدواج مهناز افشار، مهدی کرم‌پور، در یادداشتی به انتقاد از مرضیه برومند گفت مهناز افشار با یاسین رامین در کمال صحت عقل و سلامت تن ازدواج کرده‌اند، وی‌همچنین گفت:http://caffecinema.com/new/index.php/cinema/item/3260-مهدی-کرم-پور-ضمن-انتقاد-از-اظهارات-مرضیه-برومند-اعلام-کرد-محمد-علی-رامین-مخالف-ازدواج-مهناز-افشار-با-فرزندش-بوده-است.html
مهدی کرم‌پور افزوده‌است:
مهدی کرم‌پو پس از سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین توسط سپاه پاسداران در دی ۱۳۹۸، در راستای همدردی با مردم، پیشنهاد داوری در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر را نپذیرفت.
سیذارتا یا سیدارتا می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
جایزهٔ اِمی یک جایزهٔ آمریکایی برای تولیدات تلویزیونی است که عموماً به‌عنوان معادل اسکار برای تلویزیون دانسته می‌شود.
پاداش اِمی توسط سه سازمان مرتبط اما مستقل از هم به برندگان اعطا می‌شود:
دو جایزهٔ اول از شهرت بیشتری برخوردار هستند و تحت عنوان «جوایز هنرهای خلاق امی» شناخته می‌شوند.
سابقهٔ جایزهٔ اِمی به سال ۱۹۴۹ میلادی بازمی‌گردد، اما به تدریج جوایز متنوع‌تر شده‌است. به‌عنوان نمونه، جایزهٔ مربوط به برنامه‌های روزانه، نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ اعطا شده و از سال ۱۹۷۴ به‌طور مستقل برگزار می‌شده‌است.
پرده پشت آینه آلبومی خلق شده توسط "پروژهٔ موسیقی"، یعنی 'انیگما و محصول سال ۱۹۹۹ است و در استودیوهای A.R.T. واقع در ایبیزیای اسپانیا ضبط شده‌است. این آلبوم به وسیلهٔ کمپانی Virgin Germany یا Virgin Schallplatten GmbH عرضه شد.
حامیان آلبوم وعده داده بودند که این آلبوم، کامل‌ترین آلبومی است که مایکل کرتو تا کنون خلق کرده‌است، در حالی که منتقدان از استفادهٔ نمونه‌های مشابه از آلبوم Carmina Burana از Carl Orff تأسف خوردند؛ حتی با وجود آن که این استفاده‌ها در ۴ ترک آلبوم از مجموع ۱۱ ترک مشاهده می‌شدند.
ترانهٔ «The Gate»، آلبوم را با بوق انیگما (که اعلام خطر مه گرفنگی است)، ترکیب شده با نقالی کردن‌های Elisabeth Houghton دربارهٔ حقایق نجومی چهارمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی، یعنی مریخ، مشابه نام آخرین
ترک آلبوم ونجلیس، یعنی "Albedo ۰٫۳۹" آغاز می‌کند. «O Fortuna, velut Luna, statu variabilis»
تقریباً با حالتی ناگهانی و بلند، همچنان که در آنالیز صدایی این ترانه مشخص است به ترانه وارد می‌شود و به سرعت تمام می‌شود تا صدای اصلی، حالت تکنوازی خود را حفظ کند و این ترک عمیقاً به ترانهٔ بعد پیوند می‌خورد؛ «Push the Limits»
برای ۲۴ ثانیه.
«Push the Limits» در ابتدا ضربی بلند و با خرامش را معرفی می‌کند، اولاً با صداهای snare drums و سپس همراه چندین لایهٔ موسیقی متفاوت تا در نهایت یک ترک پیچیده و چندلایه را تشکیل دهند. Elisabeth Houghton متن‌های ترانه را زمزمه می‌کند و این ایجاد کنندهٔ یک صدای نرم (در حقیقت یک تکنواز گیتار الکتریکی این را اصلاح کرده تا این گونه به نظر آید) در طی میانه‌های آهستهٔ آهنگ است و در همان حال که موسیقی اوج می‌گیرد Elisabeth مجدداً زمزمه می‌کند و زاری کردن‌های نرم یک دختر فرا می‌رسد. ضرب‌های قوی بعدی، این قسمت را در زمان ۶:۲۳ به پایان می‌رساند و ترک به سکوت آمیخته می‌شود و زیر لب زمزمه کردن‌های نامشخصی را در پایان این آهنگ و آغاز ترانهٔ بعد بر جای می‌گذارند.
سرود «O Fortuna, velut Luna» در آغاز آهنگ بعد، Gravity of Love، هم‌زمان با صداهای O Fortuna ی خوانده شده توسط روت-ان بویل در بین این سرود ظاهر می‌شود. یک مرد و یک زن، هر دو یک خط را قبل از این که "روث ان"، گفتن O Fortuna را آغاز کند، زمزمه می‌کنند و این رویه ادامه پیدا می‌کند. ضرب‌های این ترانه، با از میان رفتن صداهای وسایل موسیقی، رساتر می‌شوند و در نهایت متوقف می‌شود.
«Smell of Desire»، دوباره، فلوت زدن‌های shakuhachi را در حالی که جنز گد، در قسمت‌هایی از آهنگ به گیتار زدن می‌پردازد، معرفی می‌کنند. Gregorian chantsهای معکوس از «Sadeness (بازکوب)» و صداهایی از «Mea Culpa» به زمزمه‌های ساندرا در پایان ترانه همراه با صداهای بیشتر کشیده شدهٔ معکوس متصل می‌شوند و به آهنگ بعدی آمیخته می‌شوند.
در «Modern Crusaders»؛ آندرو دونالد، در این ترانهٔ سریع و راک مانند می‌خواند؛ همراه مقدار فراوان و قابل توجهی
از «O Fortuna» در میانه، در حالی که جنز گد، گیتار را می‌نوازد. آندرو به خواندن متن ادامه می‌دهد و این ترک با نمونهٔ
مشابهی از Toccata and Fugue in D Minor از "Bach" پایان می‌پذیرد.
در «Traces (سبک و سنگین)»، صدای یک کبریت در حال کشیده شدن و قطرات آب به‌طور جداگانه، که حاکی از عناصر آتش و آب هستند، یک حلقه را همراه یک ضرب آهنگ آرام و به صدا درآمدن‌های یک نافوس که گاه وارد ترانه می‌شوند، تشکیل می‌دهند. صدای گریهٔ مبهم و نیز ناقوس کلیسا ادامه پیدا می‌کنند و بعد از این که ضرب آهنگ پایان می‌پذیرد، در آهنگ بعدی محو می‌شوند.
«The Screen Behind the Mirror»، ضرب آهنگ‌های استفاده شده در «Sadeness (قسمت اول)» را همراه این که Andru Donalds و Ruth-Ann Boyle قسمت‌هایی از «Gravity of Love» را زمزمه می‌کنند، دوباره معرفی می‌کند.
نسخه‌ای قدیمی تر از این آهنگ با نام «The Experience» تنها در نسخهٔ تجاری استرالیایی قرار داده شده‌است.
آهنگ قبلی به «Endless Quest» متصل می‌شود، در جایی که snare drumهای بیشتر و فلوت زدن‌های shakuhachi
و نیز دو نوع riff گیتاری متفاوت از جنز گد که جایگرین دو وسیلهٔ موسیقی فبلی می‌شوند قابل شنیده شدن است.
ضرب آهنگ ترانه به طرز غیرفابل کنترلی زیاد می‌شود و قبل از صداهای نفس کشیدن و segueهای متصل شونده به «Camera Obscura»
تا حدودی نامعقول می‌شود. «Camera Obscura» به سرعت با نمونه‌ای از صدای آندرو دونالد در «Modern Crusaders» آعاز می‌شود؛
این صدا به صورت معکوس درآمده و قسمت‌هایی از «O Fortuna» بعد از آن به سرعت ظاهر می‌شوند. سپس ضرب آهنگ و موسیقی به سرعت نامعقول و بی نظم می‌شوند و با ملایمت در آهنگ بعدی محو می‌شوند.
«Between Mind & Heart» ضرب آهنگی سبک و ملایم را وارد می‌کند و مایکل کرتو در این ترک می‌خواند. ساندرا در این ترک تنها برای زمزمه کردن ظاهر می‌شود؛ در زمانی که صداهای لطیف و نازک چینی «Yang Qin» قابل شنیدن است. زمزمه‌ها و صداهای بیشتری در این آهنگ به تدریج محو می‌شوند.
Ruth-Anne Boyle در آخرین ترانه، «Silence Must Be Heard» می‌خواند در حالی که آلبوم، همراه
اکوهای میانی، ضرب آهنگ خود را به تدریج محو می‌کند. اثر این امر (اکو) به سرعت برای یک بار دیگر
خود را تکرار می‌کند و و سریعاً به ضرب آهنگ اولیه بازمی‌گردد. صداهای Ruth-Anne تبدیل به زمزمه می‌شوند و صداهای گریهٔ قبلی برمی گردند و در انتها نیز آلبوم با صدای بوق انیگما پایان می‌یابد.
فروش جهانی: بیش از پنج میلیون نسخه
آلبوم - مجلهٔ Billboard - آمریکای شمالی
جشنواره فجر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چه کسی امیر را کشت؟ فیلمی ایرانی به کارگردانی مهدی کرم‌پور محصول سال ۱۳۸۴ است. فیلمنامه این فیلم را مهدی کرم‌پور، خسرو نقیبی و مهدی کیا نوشته‌اند.
امیر کشته می‌شود و تمام آشنایان و دوستانش به خوبی از او یاد می‌کنند. اما بعد از مدتی شروع می‌کنند به بدگویی از او و حتی کمی که می‌گذرد نزدیک‌ترین کسانش جسد او را نمی‌توانند شناسایی کنند. فیلم روایت‌گری بی‌طرف از تلاش و پی‌گیری شخصیت‌های پیرامون امیر است.
جنگ الکترونیک (به اختصار: جنگال) هر عملی است که شامل استفاده از طیف الکترومغناطیسی (طیف EM) یا انرژی هدایت شده برای کنترل طیف، حمله به دشمن یا جلوگیری از حمله دشمن است. هدف از جنگ الکترونیکی انکار مزیت حریف و اطمینان از دسترسی دوستانه و بدون مانع طیف EM است. EW را می‌توان از طریق هوا، دریا، زمین، یا فضا توسط سیستم‌های سرنشین دار و بدون سرنشین استفاده کرد و می‌تواند انسان، ارتباطات، رادار یا دارایی‌های دیگر (نظامی و غیرنظامی) را هدف قرار دهد؛ و شامل ارتباطات رادیویی، ایجاد اختلال در ارتباطات رادیویی دشمن و شنود (استراق سمع) گفتگوهای دشمن است.
امروزه کاربردهای نوین دیگری مانند هدایت نفرات و موشک‌ها با دستگاه‌های الکترونیکی به جنگ الکترونیک افزوده شده‌است. دستگاه پارازیت‌انداز شعاع اصلی از این جمله دستگاه‌هاست که با ایجاد چگالی از انرژی در مسیر سیگنال فرستاده می‌شود و با افزودن نوفه (نویز) به آن، رادار را مختل می‌کند. البته می‌توان آن را شناسایی کرد.
افراد یگان جنگال می‌کوشند تحرک هر فرستنده‌ای را کشف، صدای هر گوینده‌ای را ضبط و هرگونه سامانه الکترونیکی تهدیدآمیز را نابود کنند.
به‌کارگیری سایت‌های شنود متحرک مجهز به سامانه‌های رهگیری مراقب، استراق سمع، ضبط و ثبت فرستنده‌های فعال دشمن، پخش پارازیت شنود و فریب الکترونیکی اهمیت ویژه‌ای در این‌گونه عملیات دارد. تجهیزات شنود، سامانه‌های اختلالگر، جهت‌یاب‌های مختلف، رادارها و سامانه‌های کشف و رهگیری و رمزشکن از لوازم یگان جنگال است.
جنگ الکترونیکی از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است: حمله الکترونیکی (EA)، حفاظت الکترونیکی (EP) و پشتیبانی از جنگ الکترونیکی (ES).
مقاله اصلی: اقدامات متقابل الکترونیکی
حمله الکترونیکی (EA) (که قبلاً به عنوان اقدامات متقابل الکترونیکی (ECM) شناخته می‌شد)) شامل استفاده تهاجمی از انرژی EM، انرژی جهت دار یا سلاح‌های ضد اشعه برای حمله به پرسنل، تأسیسات یا تجهیزات با هدف تخریب، خنثی سازی یا از بین بردن دشمن است. توانایی جنگی از جمله زندگی انسان. در مورد انرژی EM، این عمل معمولاً تحت عنوان "jamming" خوانده می‌شود و می‌تواند در سیستم‌های ارتباطی یا سیستم‌های راداری انجام شود. در مورد سلاح‌های ضد اشعه، این بارها شامل موشک یا بمبی است که می‌تواند بر روی سیگنال مشخص (رادیو یا رادار) بتابد و از آن مسیر مستقیماً ضربه بگذارد، از این رو پخش سیستم را از بین می‌برد.
مقاله اصلی: ضد متقابل الکترونیکی
حفاظت الکترونیکی (EP) (که قبلاً به عنوان اقدامات محافظ الکترونیکی [EPM] یا اقدامات ضد متقابل الکترونیکی [ECCM] شناخته می‌شد) شامل اقدامات انجام شده برای محافظت از نیروهای دوستانه (پرسنل، امکانات و تجهیزات) از هرگونه تأثیر استفاده دوستانه یا دشمن از الکترومغناطیسی است. طیفی که توانایی جنگ دوستانه را تخریب، خنثی می‌کند یا از بین می‌برد (EA). EP توانایی شکست EA است.
شعله‌های آتش اغلب برای منحرف کردن موشک‌های فروسرخ مادون قرمز برای از بین بردن هدف خود استفاده می‌شود. استفاده از منطق رد شعله‌ور در هدایت (سر جستجوگر) موشک مادون قرمز برای مقابله با استفاده از دشمن از شراره‌ها، نمونه ای از EP است. در حالی که عملکردهای دفاعی EA (ضربه زدن) و EP (شکست دادن فشار) هم از پرسنل، امکانات، امکانات و تجهیزات محافظت می‌کند، EP از اثرات EA (دوستانه و / یا مخالف) محافظت می‌کند. نمونه‌های دیگر EP شامل فناوری‌های طیف گسترده، استفاده از لیست‌های فرکانس محدود ، کنترل انتشار گازهای گلخانه ای (EMCON) و فناوری کم مشاهده (خفا) است.
محافظت از جنگ الکترونیکی (EWSP) مجموعه ای از سیستم‌های ضد اندازه‌گیری است که در درجه اول برای هواپیما به منظور محافظت از میزبان در برابر آتش سلاح‌ها نصب می‌شود و می‌تواند از جمله موارد دیگر: اقدامات متقابل مادون قرمز جهت دار (DIRCM، سیستم‌های شعله‌ور و سایر اشکال ضد مادون قرمز برای محافظت در برابر موشک‌های مادون قرمز؛ چوب پنبه (محافظت در برابر موشک‌های هدایت شونده با رادار) و سیستم‌های دفاعی DRFM (محافظت در برابر سلاح‌های ضدهوایی با هدف رادار).
دامنه تاکتیک‌های جنگ الکترونیکی (EWTR) یک محدوده عملی است که آموزش پرسنل در جنگ الکترونیکی را فراهم می‌کند. دو نمونه از چنین طیف وسیعی در اروپا وجود دارد: یکی در RAF Spadeadam در شمال غربی شهر کامبریا، انگلیس و تسهیلات تسلیحات الکترونیکی چند ملیتی Aircrew Targics Facility Polygone در مرز آلمان و فرانسه. EWTRها به تجهیزات زمینی مجهز شده‌اند تا تهدیدهای جنگ الکترونیکی را که ممکن است هواپیماها در مأموریتها با آن روبرو شوند، شبیه‌سازی کنند. سایر محدوده‌های آموزش و تاکتیک EW برای نیروهای زمینی و دریایی نیز موجود است.
Antifragile EW یک قدم فراتر از EP استاندارد است، اتفاق می‌افتد هنگامی که یک پیوند ارتباطی که در حقیقت در نتیجه حمله حمله می‌کند، توانایی را افزایش می‌دهد، اگرچه این شرایط فقط در شرایط خاص مانند اشکال واکنشی درهم و برهم امکان‌پذیر است.
مقاله اصلی: اقدامات پشتیبانی از جنگ الکترونیکی
پشتیبانی جنگ الکترونیکی (ES) زیرمجموعه ای از EW است که شامل اقدامات انجام شده توسط یک فرمانده عملیاتی یا اپراتور برای کشف، رهگیری، شناسایی، مکان‌یابی و / یا بومی سازی منابع انرژی در نظر گرفته شده و ناخواسته تابش شده الکترومغناطیسی (EM) انرژی است. این اغلب به عنوان شناسایی ساده گفته می‌شود، اگرچه امروزه اصطلاحات رایج تر هوش، نظارت و شناسایی (ISR) یا هوشمند سازی، نظارت، دستیابی به هدف و شناسایی (ISTAR) است. هدف این است که به رسمیت شناختن فوری، اولویت بندی و هدف قرار دادن تهدیدات برای فرماندهان میدان نبرد.
هوش سیگنال (SIGINT)، یک رشته با هم همپوشانی با ES، فرایند مربوط به تجزیه و تحلیل و شناسایی انتقالهای رهگیری شده از منابعی مانند ارتباط رادیویی، تلفن‌های همراه، رادار یا ارتباط مایکروویو است. SIGINT به سه دسته تقسیم می‌شود: هوش الکترونیکی (ELINT)، هوش ارتباطات (COMINT) و سیگنال‌های ابزار دقیق خارجی FISINT. پارامترهای آنالیز اندازه‌گیری شده در سیگنالهای این دسته‌ها می‌توانند شامل فرکانس، پهنای باند، مدولاسیون و قطبش باشند.
تمایز بین SIGINT و ES توسط کنترل‌کننده دارایی‌های مجموعه، اطلاعات ارائه شده و هدف مورد نظر از اطلاعات تعیین می‌شود. پشتیبانی از جنگ الکترونیکی توسط دارایی‌های تحت کنترل عملیاتی یک فرمانده انجام می‌شود تا اطلاعات تاکتیکی، به‌طور خاص تهدید اولویت بندی، به رسمیت شناختن، مکان، هدف قرار دادن و جلوگیری از تهدید را انجام دهد. با این حال، همان دارایی‌ها و منابعی که وظیفه ES را به عهده دارد، می‌توانند همزمان اطلاعاتی را جمع‌آوری کنند که برای اطلاعات استراتژیک تر نیازهای مجموعه را برآورده کند.
الناز شاکردوست (زادهٔ ۷ تیر ۱۳۶۳) بازیگر ایرانی است. او در دانشکده معماری دانشگاه تهران تحصیل و بازیگری را در تئاتر دنبال کرد. او برای بازی در "باد در علفزار می‌پیچد" (۱۳۸۶) نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم فجر شد و برای بازی در "مبارک" (۱۳۹۵) جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشن حافظ را کسب کرد. شاکردوست برای بازی در "شبی که ماه کامل شد" (۱۳۹۷) و "ابلق" (۱۳۹۹) ساختهٔ نرگس آبیار به‌ترتیب برنده و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد.
الناز شاکردوست در ۷ تیر ۱۳۶۳ در تهران به دنیا آمد. او که فرزند دوم خانواده است، یک برادر بزرگتر و یک خواهر کوچکتر دارد. او از سنین دبستان به بازیگری علاقه نشان داد و در تئاترهای دانش‌آموزی و دانشجویی به روی صحنه رفت که در سال ۱۳۷۶ برای آن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر جشنواره فجر دانش‌آموزی شد. او در کنکور هنر با رتبهٔ ۱۱ وارد رشتهٔ تئاتر از دانشکده معماری دانشگاه تهران شد.
الناز شاکردوست در نامه‌ای خطاب به اهالی رسانه نوشته بود: نقش افسانه را در واقع زندگی کردم و روحم تا ابد در این نقش باقی می‌ماند. تنها دلخوشی من بیدار شدن به موقع روح‌های مملکتم ایران است. دلیل ایفای الناز شاکردوست در این نقش شنیدن آه همان دختری بود که بعد از گران شدن قیمت نان از خدا قهرش گرفت و از صف خارج شد و سوار مرکب فحشا شد و کسی نپرسید جواب خانه بی‌نان چه می‌شود…
پس از انتشار خبر قتل علی فاضلی منفرد، در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ وی در صفحهٔ اینستاگرامش از همجنس‌گرایان حمایت کرد. شاکردوست زیر عکسی از خود با چتری شش‌رنگ که نماد ال‌جی‌بی‌تی است، نوشت:
در مه ۲۰۲۱، شاکردوست با تذکر دادستانی تهران، ناچار شد که پست اینستاگرامی خود را که در دفاع از همجنس‌گرایان بود، پاک کند. در این دوره، خبرگزاری فارس و مشرق‌نیوز، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برای ساخت کمپین‌هایی جهت پرونده‌سازی ضد شاکردوست، نقشی اساسی داشتند و با لقب‌هایی چون «سلبریتی ترویج‌کنندهٔ فساد» از او یاد می‌کردند.
https://www.irna.ir/news/84818214/چهره-الناز-شاکردوست-پروانگی-یک-ستاره
صفاخانه روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۳۸ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ و ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی بوکان قرار دارد. این روستا مرکز دهستان صفاخانه است. اکثریت مردم صفاخانه کرد و سنی شافعی مذهب هستند و به زبان کردی سورانی صحبت می‌کنند.رزم‌آرا، حاجعلی (۱۳۳۰)، فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)؛ جلد ۴: استان ۳ و ۴ آذربایجان، تهران: انتشارات سازمان جغرافیایی کشور، انتشارات دایره جغرافیائی ستاد ارتش.
قوزلوی افشار روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ قرار دارد.
جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۷۵۷ نفر و ۳۳۶ خانوار بوده‌است.
زبان مردم این روستا کردی سورانی میباشد. مکانهای دیدنی این روستا کوه بیان با ارتفاع ۲۳۲۲ متر و آبشار زیبای ، شور شور، میباشد.
درباره معنی و ریشه اسم این روستا کلمه قوز در زبان ترکی آذربایجانی به معنای گردو میباشد و منطقه ای زیبا در این روستا وجود دارد که به کردی به آنجا ،گویزان، به معنای درختان گردو بسیار میباشد و اسم این روستا از این کلمات گرفته شده است.
کِیقُباد (به اوستایی: 𐬐𐬀𐬎𐬎𐬌 𐬐𐬀𐬎𐬎𐬁𐬙𐬀، کوی‌کوات)، در اسطوره‌شناسی ایرانی نخستین شاه و مؤسس دودمان کیانیان است. گویند این دودمان از او آغاز و تداوم می‌یابد. پس از مرگ منوچهر، پسرش نوذر به روی کار آمد اما به‌دلیل بی‌تدبیری او کشور به هرج و مرج افتاد و پشنگ پادشاه توران که فرصت را مناسب دید، برای انتقام خون نیای خود تور، پسرش افراسیاب را با هدف کشورگشایی با سپاهی گران به ایران فرستاد و در نهایت ایران شکست خورد و نوذر به دست افراسیاب کشته شد.
پس از آن‌که نوذر شاه ایران در جنگ با تورانیان به‌دست افراسیاب اسیر و سپس کشته شد، به‌دلیل این‌که بزرگان ایران توس و گستهم فرزندان وی را لایق پادشاهی نمی‌دیدند شخص دیگری به نام زَو را به شاهی برگزیدند. پس زال با مشورت موبدان و خردمندان، زَو که از نژاد فریدون و فردی سالخورده بود را به عنوان پادشاه ایران‌زمین انتخاب نمودند. در دوران پادشاهی زو به دلیل خشکسالی جنگ میان ایران و توران پایان یافت. پس از زو، پسرش گرشاسپ به پادشاهی رسید اما پس از نه سال حکومت، او نیز درگذشت و تخت پادشاهی ایران خالی ماند. پس از مرگ گرشاسپ آخرین شاه از سلسلهٔ پیشدادیان، افراسیاب بار دیگر تصمیم به لشکرکشی به ایران گرفت. اما دودمان فریدون هنوز از میان نرفته بود.اما چون فرّ ایزدی با طوس و گستهم نبود، به شاهی نرسیدند خبر رسید از نژاد فریدون جوانی خردمند به نام کیقباد در البرزکوه زندگی می‌کند. زال پس از مشورت با بزرگان و موبدان، او را به عنوان پادشاه انتخاب کرده و در یک مأموریت سری، پسرش رستم را برای آوردن کیقباد به البرزکوه فرستاد. پس از جلوس کیقباد بر تخت ایران، تورانیان که به ایران هجوم آورده بودند هزیمت یافته و برگشتند.
در تاریخ بلعمی از کیقباد و فرزندانش چنین یاد شده‌است:
«و (کیقباد) دخترِ مهتری از مهتران ترکستان به زنی کرده بود. و او را از آن زن پنج فرزند آمد؛ نام‌های ایشان یکی کی‌افنه و کی‌کاووس و کی‌آرش و کی‌پشین و کی‌بیه و کی به زبانِ پهلوی نیکو بود و این همه فرزندانِ کیقباد بودند. وی مَلکِی با عدل و داد بود و جهان آباد کرد و خراج نستد مگر عُشر. پس نشست به بلخ داشتی، به لبِ جیحون بدان حد که میان او بود و میان ترکان. و صد سال پادشاهی کرد. و آن قصه‌های بنی‌اسرائیل که از پسِ موسی بود همه در عهد کیقباد بود».تاریخ بلعمی، محمد بن جریر طبری، ترجمه ابوعلی بلعمی به تصحیح ملک‌الشعرای بهار و محمد پروین گنابادی، انتشارات هرمس، تاریخ چاپ ۱۳۹۹، صفحهٔ ۴۹۱
ابوذر یا اباذر می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
برای شاهان طبرستان قارن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
قارَن (معرب کارَن) پسر کاوهٔ آهنگر و یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه و سپهدار ارتش ایران از زمان پادشاهی فریدون تا کیقباد است. قارن در زمان نبرد منوچهر با سلم و تور نیز سپهدار ایران است که بیش از سیصد هزار سپاه را فرماندهی می‌کند. وی بسیار دلیر بود و به همین دلیل به او کارن رزم‌زن می‌گفتند. مرکب از کار (به مفهوم کارزار و پیکار و رزم) + فتحه و نون که پسوند نسبت است. منسوب به رزم یا منسوب به کارزار یا جنگجو. وی دارای دختری به نام ویس بود که معشوقهٔ رامین بوده‌است. شکل پهلوی کلمه کاران (Karan) است که نام یکی از خاندان‌های بزرگ دورهٔ اشکانیان است که در زمان ساسانیان نیز دارای اهمیت بوده و افراد بزرگ این خاندان به همین اسم شهرت یافته‌اند.
نام قارن برای بار نخست زمانی عنوان می‌شود که سلم و تور برادر کوچک‌ترشان ایرج را کشته و تاج و تخت ایران را پس از مرگ فریدون بی‌وارث گذاشته‌اند. فرمانداران و شاهکان خرد ایرانی که در این دوران گرد فریدون جمع هستند قارن شاه ری، سام شاه زابل، و تنی چند از بزرگان و پهلوانان ایران نظیر شاپور و شیدوش. فریدون به سفیر سلم و تور که برای بخشش کردار گذشته منوچهر خواسته‌اند تا جبران کنند، این‌گونه پاسخ آورد:
قارن و منوچهر از دو سه سو به سپاه سلم و تور حمله بردند و منوچهر تور را کشت و قارن به تعقیب سلم پرداخت و با گرفتن انگشتری تور از منوچهر، شبانه به دژی (دژ آلانان) که سلم قصد پناه بردن به آن را داشت، رفت و با نشان دادن انگشتری تور، خود را فرستادهٔ تور خواند و به درون دژ راه یافت و چون روز فرا رسید درفشی بر فراز دژ برافراشت و لشکر ایران به دژ حمله کردند و دژ را با خاک یکسان کردند.
بهرام پهلوانی ایرانی در دوران کیکاوس و کیخسرو است که آوازهٔ او بخاطر کارهای دلیرانه‌ای است که در جنگ‌ها انجام داده بود.
در میدان جنگ میان سیاوش و افراسیاب، پس از آنکه سپهسالار کیکاووس یعنی رستم از میدان جنگ به صورت قهرآمیز برگشترستم در نقش مشاور سیاوش بود و سپاه ایران را تنها گذاشت، بهرام و زنگه شاوران مشاوران سیاوش پس از رستم بودند. زمانی‌که سیاوش به توران پناهنده شد و سپاه ایران بی‌سالار گشت، بهرام رهبری سپاه ایران را تا رسیدن فرمانده جدید یعنی طوس بر دوش گرفت.