moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ژیژک در پاسخ می‌گوید: بله، هرچند من روانکاوی را به شیوه‌ای برای درمان اجتماع تنزل نمی‌دهم. زیرا آنچه برای فروید واضح بود و آنچه ما امروزه باید پیوسته در ذهن داشته باشیم این است که تصورات درباره کهن‌الگوهای روانشناسی اشتباه است. به عنوان نمونه فرض کنید شما مشکلاتی از حیث ناتوانی جنسی دارید، آنگاه روانکاوی وارد عمل می‌شود و شما را قادر می‌سازد که بر این مشکل فائق آیید؛ مثلاً اگر ممنوعیت‌هایی در ناخودآگاه شما وجود دارد روانکاوی این ممنوعیت‌ها را بر ملا می‌کند یا کمک می‌کند از سلطه‌های سرکوب‌گرانه نظیر سلطه پدرانه رها شوید تا نتیجه نهایی این باشد که بتوانید به کامیابی دست یابید. این تصور عمومی از فروید است، اما فروید این نیست. فروید را امروزه‌، خصوصاً فمینیست‌ها، متهم به سوگیریِ پدرسالارانه می‌کنند. در حالیکه فروید متناقض‌نمایی که در دوران امروزی با آن مواجهیم را آشکار می‌سازد. اینجاست که روانکاوی، نه دقیقاً به تعبیر فرویدی بلکه به معنی تطوریافته‌اش، می‌تواند به ما کمک کند. متناقض‌نمای امروزی این است که امروزه در حالیکه ما در جوامع سهل‌انگار زندگی می‌کنیم و با اقسام گوناگونی از آسانگیری مواجهیم، اما این سهل‌انگاری به جای این که به ما زندگی‌های آزاد و لذت‌بخش بدهد باعث تولید نسخه‌ای منحصر به فرد از سرکوب و مقررات‌سازی شده است.
ژیژک در توضیح این نکته می‌گوید: آنچه حقیقتاً توجه من را جلب می‌کند این است که در زمینه سهل‌انگاری و این شیفتگی وافر نسبت به فائق آمدن بر محدودیت‌ها که در قالب‌هایی نظیر جریان وُوک (woke) و می تو (me too) خودنمایی می‌کند اصل ایده بر مبنای سهل‌انگاری (permissiveness) است؛ مثلاً این که تمامی گرایش‌های فرعیِ جنسی باید مجاز شود و دشمن بزرگ عبارت است از سرکوبِ پدرانه یا پدرسالارانه. ولی چه چیزی به عنوان نتیجه نهاییِ این سهل‌انگاری عایدمان می‌شود؟ وجاهت سیاسی (political correctness) عایدمان می‌شود که من با اهدافش علیه نژادپرستی یا تبعیض جنسی مخالف نیستم، اما با شکل آن مخالفم. از لحاظ شکلی، این جریانات علیه سرکوب است اما نحوه عملکرد آن از حیث اجتماعی، شیوه‌ای است به شدت مستبدانه و تفرقه‌افکنانه و سرکوب‌گرانه. آنچه برای من جالب است این است که این جریان به صورت بالفعل (de facto) مجموعه‌ای از محدودیت‌ها تحمیل می‌کند: نباید از این واژه استفاده کنید، نباید این کار یا آن رفتار را انجام دهید. منطق این جریان بسیار سخت‌گیرانه است. همانطور که می‌دانیم افرادی هستند که آن‌ها را می‌شناسیم و نامشان را نمی‌برم و این افراد مسیر شغلیِ حرفه‌ای‌شان از بین رفته است به خاطر گفتن یا نوشتن چیزی که شاید با سلیقه آن جریان همخوانی نداشته یا اشتباه بوده اما آنقدر هم حرف وحشتناکی نبوده است. این منطق برای من جالب است که چگونه سهل‌انگاری به نقطه متضاد خودش تبدیل می‌شود.https://www.youtube.com/watch?v=IxmZ4AVac7U
ژیژک یک نظریه‌پرداز سینمایی نیز هست. او از تفسیر روانکاوانهٔ لاکانی برای ایجاد یک نظریهٔ سینمایی و یک شیوهٔ نقد جدید استفاده کرده‌ است. به اعتقاد رابرت استم، او از فیلم‌های سینمایی برای شرح نظریات لاکان استفاده می‌کند و در فیلم‌های سینمایی مثال‌هایی می‌یابد که حتی از خود لاکان هم افکار روانکاوانهٔ او را بهتر شرح می‌دهند. ژیژک به بررسی میل و فانتزی ناخودآگاه، امر واقعی و ابژهٔ والای ایدئولوژی در فیلم‌ها می‌پردازد و از این راه یک تأویل روانکاوانه در باب سینما می‌سازد. لینچ و هیچکاک دو فیلم‌ساز مورد علاقهٔ ژیژک هستند که تفسیر آثار آن‌ها بیش از همه مورد توجهش بوده‌اند.
اندیشمندان بسیاری نوشته‌های ژیژک را بی‌اعتبار و فاقد معنا می‌دانند. نوآم چامسکی نوشته‌های ژیژک را ژست‌گیری‌های توخالی خواند و سبک و روش او در برابر «گزاره‌های آزمون‌پذیر تجربی» حوزه‌های «جدی» تر مانند علوم دقیق قرار داد. چامسکی بر این باور است که کار ژیژک را اصلاً نباید جدی گرفت.http://www.openculture.com/2013/06/noam_chomsky_slams_zizek_and_lacan_empty_posturing.html جان گری، فیلسوف بریتانیایی از ژیژک به خاطر ستایش خشونت و سخنان مهمل و توخالی انتقاد کرد. از نظر گری ژیژک خود یکی از محصولات کالایی سرمایه‌داری است «ژیژک در شاهکاری عظیم از تولیدات فکری بی‌شمار، نقدی تخیل‌آمیز از نظم کنونی ارائه کرده‌ است؛ نقدی که مدعی طرد و انکار هر آن چیزی است که در حال حاضر وجود دارد. او به معنایی واقعاً هم این کار را می‌کند، اما هم‌زمان به بازتولید همان دینامیسم ضروری و بی‌هدفی نیز می‌پردازد که در عملکرد سرمایه‌داری می‌بیند.»http://www.nybooks.com/articles/2012/07/12/violent-visions-slavoj-zizek/
اسلاوی ژیژک در سال ۲۰۱۴ به سرقت فکری از مجله نژادپرستانهٔ "رنسانس آمریکایی" متهم شده‌است. رنسانس آمریکایی یک مجله محافظه‌کار متعلق به «سفیدهای ناسیونالیست» آمریکایی است که سازمان‌های غیردولتی حقوق بشری آن را به عنوان یک گروه ناسیونالیستی «نفرت‌پراکن» رده‌بندی کرده‌اند. جیمز ویلیامز، سردبیر ارشد جستار انتقادی که یادداشت ژیژک را سال ۲۰۰۶ منتشر کرده بود، در گفتگو با نیوزویک تأیید کرد که ژیژک «قطعاً» از یادداشت هورنبک استفاده کرده‌است. وی افزود: «ما متاسفیم که چنین اتفاقی افتاده. اگر می‌دانستیم ژیژک در حال سرقت فکری است، قطعاً از او می‌خواستیم که پاراگراف‌های غیرقانونی را حذف کند». هورنبک نیز در گفتگو با نیوزویک تأکید کرد که «هر کس دو متن را کنار هم بگذارد، می‌فهمد ژیژک سارق فکری است.»
۱۷ دسامبر روز تولد چلسی منینگ بود. گاردین از تنی چند از روشنفکران و هنرمندان خواسته بود تا سالروز تولد وی را به او تبریک بگویند. اسلاوی ژیژک نیز یکی از این افراد است.
متن نامه:
چلسی عزیز؛
غالباً می‌شنویم که چپ رادیکال امروز از طرح‌ریزی یک بدیل عملی ناتوان است. آنچه تو انجام دادی به سادگی یک بدیل بود. به قول گاندی؛ تو خودْ تغییری هستی که در پی‌اش بودی…
در خرداد ۱۴۰۰ دانشگاه تهران میزبان نشستی علمی با حضور اسلاوی ژیژک و نادیا مفتونی بود. ژیژک در این نشست به تشریح ابعاد گوناگونی از اندیشه خود از جمله در باب مفهوم خیال پرداخت. او در این راستا به تبیین جایگاهی که آثار مفتونی در زمینه خیال دارد اشاره کرد. وی درباره مفتونی گفت: «من کار نادیا مفتونی را به دلیل خیلی مشخصی دنبال می‌کنم. علاقه من به آثار او علاقه‌ای عمومی نیست. معتقدم کاری که او با تمرکز بر مفهوم خیال انجام می‌دهد به ما می‌گوید که اگر به شیوه درستی بر این مفهوم تمرکز کنیم، این امر یک روشنایی جدید و چشم‌اندازی را که به طرز شگفت‌انگیزی سازنده است در زمینه شیوه‌ای که امروز باید سنت فلسفی و دینی و غیره خود را خوانش کنیم ایجاد می‌کند. اکنون به این مهم می‌پردازم که کار نادیا مفتونی برای من چه معنایی دارد. این شاید یک خوانش ناپرورده باشد اما می‌خواهم دیدگاه خودم را بی‌رحمانه تحمیل کنم. او در مباحثش پیرامون خیال نشان می‌دهد که فلسفه کهن اسلامی قبلاً مسیری را که می‌خواهم درباره‌اش صحبت کنم طی کرده است. یعنی او فراتر از ارسطو می‌رود. ارسطو یک نظریه خیال دارد که اگر برخی اشارات جزئی جسورانه را از این نظریه حذف کنیم با یک نظریه بسیار سنتی درباره خیال مواجهیم. نکته اصلی مد نظر من این است: ما در غرب معمولاً خیال را به امری ذهنی در مقابل واقعیت عینی تقلیل می‌دهیم. چنان که گویی امور و اشیاء در جهان خارج وجود دارد و هویت‌شان همان است که هست و شاید این هویت کاملاً برای ما شناخته‌شده نباشد اما در عالم خارج وجود دارد و آنگاه قائلیم که خیال امری ذهنی است، یعنی ما چیزی را بر اشیاء معطوف می‌‌کنیم و جاهای خالی در شناخت خود را پُر می‌کنیم. اما معتقدم چیزی که ما از سنت فکری شما می‌آموزیم و این سنت فکری به من نزدیک است، یعنی به ایدئالیسم آلمانی و هگل و دیگرانی در قرن بیستم نزدیک است و به دلالت‌های فلسفی فیزیک کوانتوم نزدیک است، این است که از جهت عینی هم نمی‌توان گفت که امور و اشیاء همان چیزهایی هستند که می‌نمایند. آن چه یک چیز هست فی‌الجمله دلالت بر فضای یک نوع خیال هستی‌شناختی دارد. یعنی خیال در درون خود یک چیز: آن چه این چیز می‌توانست بوده باشد اما نشد، و ظرفیت‌های بالقوه پنهانی که در آن چیز وجود دارد. در نتیجه شناخت یک چیز مستلزم این نیست که صرفاً ذهن خود را فراموش کنیم و بر این تمرکز کنیم که آن چیز واقعاً چیست. بلکه برای شناخت یک چیز لازم است خود را در هویت آن و تمامی ظرفیت‌های بالقوه‌اش دخیل کنیم. مفتونی در آثارش درباره خیال نشان می‌دهد که فلسفه اسلامی قبلاً این مسیر را طی کرده است.»مشروح نشست اسلاوی ژیژک با نادیا مفتونی
اسلاوی ژیژک با حضور اینترنتی در برنامه تلویزیونی جیوگی که از شبکه دو صدا و سیما پخش می‌شد، به گفتگو با میلاد دخانچی پرداخت. در این گفتگو که قسمت اول آن در ۱۲ بهمن ۱۳۹۵ پخش شد، ژیژک به بحران‌های جهانی، علت حمایت تعجب برانگیز خود از دونالد ترامپ، ریشه‌های سرمایه‌داری داعش و افول جریان چپ جهانی پرداخته است. در بخش دوم گفتگو، ژیژک به اهمیت ایران به عنوان جریان نه شرقی و نه غربی پرداخته و از اهمیت ایرانی فرهنگی و علاقه خود به سفر به ایران صحبت به میان آورده است.
فکرت امیروف (۲۲ نوامبر ۱۹۲۲، گنجه - ۲۰ فوریه ۱۹۸۴، باکو) آهنگساز آذربایجانی بود.
پدرش جمیل امیروف خواننده و نوازنده تار آذری بود که این امر تاثیر بسیاری بر او گذاشت. وی پس از تحصیل موسیقی در گنجه به باکو رفت و در سال ۱۹۳۹ در آنجا به کنسرواتوار دولتی آذربایجان به سرپرستی پروفسور ب. ی. زیدمان وارد شد.
امیروف در سال ۱۹۴۷ سمفونی نظامی و در سال ۱۹۴۸ قطعات سمفونیک مقام شور ، کرد افشاری و کاپریچیو آذربایجان را نوشت که از مشهورترین آثار وی به شمار می‌روند.
اوزلم تکین (۱۸ نوامبر ۱۹۷۱) خواننده، مجری برنامه تلویزیونی و بازیگر ترک است. شهرت وی بیشتر به دلیل آهنگ‌هایش است.
اوزلم تحصیلات خود را در زمینهٔ موسیقی کلاسیک غربی در دانشگاه حاجی‌تپه به پایان رسانده‌است.
هیپولیتا یا هیپولیته در اساطیر یونانی، زنی زیبا و قدرتمند با نام‌های بسیار که یکی از ملکه‌های آمازون بود. آمازون‌ها زنان سلحشور و بلندقامتی بودند که از نوادگان آرس، خدای جنگ به‌شمار می‌رفتند. آن‌ها گاهی برای بقای نسل با مردهای قوم‌های دیگر ملاقات می‌کردند، اما فقط دخترها را بزرگ، و پسرها را می‌کشتند. "هیپولیتا" دارای کرستی سحرآمیز بود که از پدر خود آرس گرفته بود. کرست به مانند کمربندی بود که نشانهٔ قدرت او به عنوان ملکه آمازون‌ها بود. داستان‌های زیادی دربارهٔ "هیپولیتا" وجود دارد که هرکدام دارای پایان متفاوتی نیز هست. به‌طور مثال، در تفاسیر مختلف او یا توسط تسئوس، پسرش، هراکلس و حتی خواهرش پانته‌زیله (یکی دیگر از ملکه‌های آمازون) کشته شده‌است. اما "هیپولیتا" بیشتر برای نقشی که در افسانه‌های هراکلس و تسئوس دارد، شناخته شده‌است.هیپولیتا - Who was Hippolyta
هیپولیتا در افسانه‌ها برای اولین بار وقتی ظاهر شد که توسط تسئوس ربوده شد. تسئوس کسی بود که یا در حال همراهی کردن هراکلس در خوان نهم او که به دست آوردن کرست هیپولیتا برای دختر ائوروستئوس علیه آمازون‌ها بود، یا خسته شده و به دنبال کاری می‌گشت تا او را سرگرم کند (عموماً این نظریه به این صورت تصویب شده که تسئوس راه خودش را درپیش داشته‌است). در بیشتر نسخه‌ها آمده‌است که هیپولیتا تحت تأثیر قدرت هراکلس قرار گرفت و کرست خود را بدون هیچ دردسر و مشاجره‌ای به او داد. بعد از به دست آوردن کرست توسط هراکلس، تسئوس به همراه تلامون، آنتیوپ یکی از خواهران هیپولیتا را ربودند و بعد از این ماجرا آمازون‌ها به آن‌ها حمله کردند، اما هراکلس و تسئوس به همراه کرست و آنتیوب از آنجا گریختند. در تفسیر دیگری بعد از اینکه هراکلس با کشتی به آمازون رسید، هیپولیتا برای خوشامدگویی به کشتی او رفت تا کرست خود را نیز به هراکلس تقدیم کند. هرا که از این موضوع ناراضی بود، برای متوقف کردن او خود را شبیه یکی از زن‌های آمازون ساخت و در سرزمین آن‌ها با گریه فریاد کشید: هراکلس قصد ربودن ملکه را دارد. آمازون‌ها برای رهاندن هیپولیتا به سوی کشتی شتافتند. در این میان هراکلس از ترس اینکه هیپولیتا به او خیانت کند به سرعت او را کشت، کرست را از بدنش جدا کرد و بادبان‌ها را بالا کشید و از آنجا گریخت.
در نسخه‌ای دیگر وقتی تسئوس وارد سرزمین آمازون شد، آن‌ها از او نفرت نداشتند، بنابراین هیپولیتا همراه با هدایایی به کشتی او رفت. به محض اینکه سوار کشتی شد، تسئوس بادبان‌ها را به سمت آتن بالا کشید و ادعا کرد ملکه عروس اوست.
این حرکت تسئوس مانند جرقه‌ای باعث شعله‌ور شدن جنگ ""Amazonomachy"" شد؛ نبردی بزرگ میان آتنی‌ها و آمازونی‌ها. بیشتر پهلوانان اساطیر یونان در این جنگ حضور داشتند، و تسئوس هم از این نبرد جا نماند. به یکباره زنان جنگجو بادبان‌ها را به سمت آتن بالا کشیدند تا ملکۀ خود را از این ازدواج اجباری نجات دهند. تسئوس سلامت به آتن رسید و شروع به آماده‌سازی جشن و مراسم ازدواج کرد. در حالی که آمازون‌ها فقط چند ساعت از تسئوس عقب بودند، در زیر تاریکی شب به آتن رسیدند و خود را برای یک حملۀ غافلگیرکننده آماده ساختند. آن‌ها به سمت قصر راه افتادند و به سرعت هیپولیتا را از قلعه بیرون کشیدند چرا که مراسم قرار بود در سپیده‌دم برپا شود. صبح روز بعد وقتی تسئوس از خواب بیدار شد و برای تبریک به نزد عروس آینده‌اش رفت، متوجه شد که او شبانه پا به فرار گذاشته است.تسئوس و هیپولیتا در اساطیر یونان - بازدید در ۴ مه ۲۰۱۴
باآنکه هیپولیتا پسری به نام هیپولیتوس برای تسئوس به دنیا آورد، او را بیرون انداخت هنگامی که تسئوس به فایدرا نظر پیدا کرد. هیپولیتای تحقیرشده به آمازون بازگشت، حال آنکه هیپولیتوس مشکلاتی با مادر ناتنی خود داشت. (در برخی منابع تسئوس را در نور مطلوبی نقاشی کرده‌اند، و گفته‌اند هیپولیتا قبل از اینکه تسئوس و فایدرا با هم ازدواج کنند مرده بود.)
شبکه تلویزیونی دیسکاوری کانالی امریکایی و مختص پخش برنامه های مستند در زمینه حیات وحش فناوری مسافرت و علوم مختلف میپردازد که از طریق ماهواره شبکه کابلی ای پی تلویزیون و اینترنت در امریکا وسراسر دنیا در ۴۳۱ میلیون خانه در ۱۷۰ کشور با ۳۳ زبان مختلف قابل دسترس است.
آلیشا کیز (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱) خواننده مشهور سبک آر اند بی، ترانه‌سرا، پیانیست و بازیگر آمریکایی است.وی تاکنون ۱۵ بار جایزه گرمی که پراعتبارترین جایزه موسیقی در جهان است را ازآن خود کرده‌است.
آلیشا کیز در ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱ در منهتن نیویورک به دنیا آمد. مادر او از نژاد ایتالیایی، اسکاتلندی، ایرلندی و پدرش آفریقایی–آمریکایی است. والدین کیز زمانی که او دو سال داشت از یکدیگر جدا شدند و او توسط مادرش بزرگ شد. در دوران کودکی به کلاس‌های رقص و موسیقی فرستاده شد. در ۷ سالگی نواختن پیانو را آغاز کرد و آثاری را از بتهوون، موتسارت و شوپن آموخت.زمانی که ۱۲ سال داشت در مدرسهٔ حرفه‌ای هنرهای اجرایی ثبت نام کرد. جایی که او از ۱۴ سالگی نوشتن ترانه‌هایی را آغاز کرد. چهار سال بعد و در ۱۶ سالگی از آن مدرسه فارغ التحصیل شد.
اسما اسد (به عربی: أسماء الأسد) (زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۷۵) بانوی اول سوریه و همسر بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه است. او زادهٔ بریتانیا و فارغ‌التحصیل رشته علوم کامپیوتر از کینگز کالج لندن است.
اسما در خانواده‌ای سنی‌مذهب اهل حُمص در لندن به دنیا آمد. پدرش دکتر الاخرس پزشک متخصص قلب و مادرش از کارمندان عالی‌رتبهٔ سفارت سوریه در لندن بود. او که در خانواده‌ای مرفه بزرگ شد و در بهترین دانشگاه‌های لندن تحصیل کرد در دانشگاه کینگز کالج در رشته کامپیوتر و نیز سرمایه‌گذاری بانکی با تخصص سرمایه‌گذاری در دارو بیوتکنولژیک و بانکداری بین‌المللی تحصیل کرد و به عنوان نماینده دویچه بانک در لندن و سپس در کمپانی جی‌پی مورگان چیس مشغول به کار شد.
اسما و بشار اسد در لندن با هم آشنا شدند و پدر اسما به بشار کمک کرد که در رشته چشم‌پزشکی ادامه تحصیل دهد. در آن‌زمان هیچ‌کس گمان نمی‌کرد که روزی بشار به قدرت برسد و در سوریه می‌گفتند «این فرزند خاندان اسد توان آن را ندارد که در حکومت نقشی داشته باشد». اما در زمانی که بشار در حال ادامه تحصیل در لندن بود برادر بزرگش باسل اسد در تصادف اتومبیل در سال ۱۹۹۴ کشته شد. به گفته مخالفان خانوادهٔ اسد، باسل توسط عموهایش ماهر و رفعت که رقیب حافظ اسد بودند به قتل رسید و در نهایت بشار قدرت را به‌دست گرفت.
در سال ۱۹۹۶ آشنایی اسما و بشار جدی تر شد. اسما که مرتب از محل کارش غیبت می‌کرد در نهایت استعفا داد و در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۰ به حافظ اسد معرفی شد و در همان سال ازدواج کردند. اما اعلام رسمی این ازدواج در ژانویه ۲۰۰۱ صورت گرفت و هیچ عکسی از مراسم در روزنامه‌ها به چاپ نرسید. آن‌ها صاحب سه فرزند هستند: حافظ (۲۰۰۱)، زین (۲۰۰۳) و کریم (۲۰۰۴)
در مرداد ماه سال ۱۳۹۷ روسیا الیوم به نقل از صفحه فیسبوک ریاست جمهوری سوریه اعلام کرد که اسما اسد به سرطان سینه مبتلا شده و تحت درمان است.همسر بشار اسد به سرطان سینه مبتلا است خبرگزاری ابنا اسد جهت درمان بیماری‌اش، محرمانه به لبنان رفت و در یکی از بیمارستان‌های شهر بیروت تحت درمان قرار گرفت.
کافئین یک مادهٔ شیمیایی خوراکی است که در گیاهان گوناگونی از جمله قهوه، کاکائو، کولا و چای یافت می‌شود و نوعی داروی محرک است که می‌تواند از خوابیدن جلوگیری کند. کافئین یک آلکالوئید از خانواده متیل‌گزانتین‌ها است که خواص آن به تئوفیلین و تئوبرومین هم شبیه است. کافئین خالص، به صورت پودر سفید رنگ تلخی می‌باشد. این ماده از ترکیب کربن، هیدروژن، نیتروژن و اکسیژن تشکیل شده‌است.
کافئین پرمصرف‌ترین ماده دارویی سایکو اکتیو در میان انسان‌ها به‌شمار می‌رود که تقریباً ۹۰ درصد انسان‌ها به‌طور روزانه از آن استفاده می‌کنند. افزایش متابولیسم بدن، تحریک سیستم اعصاب مرکزی و افزایش میزان هوشیاری و آگاهی محیطی از مهم‌ترین آثار کافئین است.کافئین، محبوب‌ترین داروی جهان رادیو زمانه
کافئین خالص پودر نرم، بی‌بو، سفید و براقی است. نقطه جوش آن ۲۳۸ درجه سانتیگراد و نقطه ذوب آن ۱۷۸ درجه سانتیگراد است. وزن مخصوص کافئین ۲/۱ است. PH آن ۹/۶ می‌باشد. چگالی آن هم ۷/۶ است. منبع اصلی کافئین بین مواد غذایی مختلف، دانه قهوه می‌باشد. محتوای کافئین در مواد غذایی بسیار متغیر است. در سال ۲۰۰۴م، در اتیوپی درختانی پیدا شد که یک پانزدهم گیاهان کافئین دار، کافئین داشتند. احتمالاً در آینده نزدیک، از این گیاهان جدید برای تهیه نوشیدنیهای قهوه که میزان کمتری کافئین داشته باشند، استفاده می‌شود.
یک دوز کافئین تقریباً ۱۰۰ میلی‌گرم است که ۱۵۰ میلی لیتر نوشیدنی قهوه یا یک عدد قرص کافئین، حاوی این مقدار کافئین است. قهوه‌ها از نظر میزان کافئین بسیار باهم متفاوتند. یک فنجان قهوه می‌تواند بین ۷۵ تا ۲۵۰ میلی‌گرم کافئین داشته باشد. چای سیاه نسبت به قهوه حاوی کافئین کمتری است که البته به روش دم کردن آن بستگی دارد. چای سبز خیلی کم کافئین دارد. نوشابه‌ها معمولاً کمتر از قهوه کافئین دارند، اما برخی نوشابه‌های انرژی‌زا خیلی زیاد کافئین دارند (در تهیه نوشیدنیهای غیر الکلی، میزان کافئین موجود در آنها توسط سازندگان به دقت کنترل می‌شود. معمولاً هر چه میزان کافئین این نوع نوشیدنیها بالاتر باشد، محبوبیت آنها بیشتر می‌شود)
کافئین حاوی آلکالوئیدی به نام متیل‌گزانتین است. باور بر این است که این ماده شیمیایی در کافئین گیرنده‌های آدنوزین یا گیرنده‌هایی را که به ما می‌گویند چه زمانی به خواب برویم، مختل می‌کند. در واقع این همان چیزی است که هوشیاری، تمرکز و حافظه بهتر موقتی پس از نوشیدن یک فنجان قهوه را موجب می‌شود. این اختلال و وقفه به دوپامین اجازه می‌دهد که برای مدت زمان طولانی‌تری در بدن باقی بماند و به حفظ احساس خوب کمک کند. با این وجود، نوشیدن بیش از حد قهوه می‌تواند به تحریک‌پذیری و عصبی شدن فرد منجر شود.«ارتباط «قهوه و شکلات» با هوش انسان». ۲۰۲۰. ایسنا. بازدید ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰. .
اثرات لیپولیتیک از کافئین و گزانتین دیگر مشتق شده از چای و قهوه به خوبی ثابت شده و کاملاً شناخته شده‌است. به بررسی دو سازوکار کافئین می‌پردازیم. اولی تضاد گیرنده A1-آدنوزین است. این گیرنده‌ها در سلولهای چربی بالغ، جایی که آنها به مهار فعالیت سیکلاز و تجزیه چربی می‌پردازند قرار دارند. گزانتین همچنین فعالیت‌های فسفودی استراز را مهار و از فروپاشی مکان‌های داخل سلولی تجزیه چربی در سلول‌های چربی جلوگیری می‌کند. مصرف کافئین گردش غلظت چربی و غلظت FFAs سرم را افزایش می‌دهد. به این ترتیب، مصرف زیاد گزانتین نیز ممکن است به از دست دادن وزن کمک کند و ثابت ماندن وزن از طریق افزایش اکسیداسیون چربی و گرمازایی را در پی داشته باشد.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2885771/
کافئین از جذب مواد معدنی خصوصاً آهن جلوگیری می‌کند و با توجه به اثر آن بر انقباض عروق خونی، مصرف آن برای مبتلایان به فشار خون، با ریسک بالا همراه است.CoffeeScience.org]
ستارهٔ بارنارد () یک ستارهٔ فوق سبک است که در فاصلهٔ ۶ سال نوری از زمین و در صورت فلکی مارافسای قرار دارد. این ستاره پس از سامانهٔ دوتایی قنطورس، نزدیک‌ترین ستاره به خورشید است. بارنارد به نام لاتین Velox Barnardi هم خوانده می‌شود.Also written with quotation marks. See e.g. ; پیش‌بینی شده‌است که پایونیر ۱۰ حدود ۱۰ هزار سال بعد از امروز، با ۳٫۸ سال نوری فاصله از ستاره بارنارد عبور می‌کند.
یدالله ثمره (متولد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۱۱https://parsianjoman.org/?p=6944 کرمان – درگذشتهٔ ۳ اسفند ۱۳۹۷) از برجسته‌ترین زبانشناسان ایرانی، استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران، عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و اولین رئیس انجمن زبانشناسی ایران بود و در حوزهٔ آواشناسی و واج‌شناسی تخصص داشت. وی چندین کتاب در زمینهٔ آموزش زبان فارسی تألیف کرد. یکی از برجسته‌ترین آثار او، کتاب "" بود که توسط مرکز نشر دانشگاهی به چاپ رسید. ایران کلباسی همسر اوست.
ژاله آموزگار در شرح زندگی وی و خدماتش گفته است:
"خانوادۀ فرهنگیش زیربنای تحصیلات عالیه‌ی او شد؛ در محضر استادان نامدار دانشکده ادبیات تلمّذ کرد؛ با هزینۀ تحصیلی شاگردان اول به انگلیس رفت؛ رشته زبان‌شناسی را برگزید؛ رساله دکتری‌اش را در آواشناسی نوشت و نخستین ایرانی فارغ‌التحصیل دکتری از دانشگاه لندن شد؛ در جوانی با لغت‌نامه دهخدا و فرهنگ معین همکاری کرد؛ در سازمان جغرافیایی کشور، در اجرای طرح گردآوری گویش‌ها سازمان‌دهنده موثری بود؛ آزمایشگاه زبان را در فرهنگستان دوم سپس در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران راه‌اندازی کرد؛ در طرح نمونه‌برداری از گویش‌های روستاهای ایران که با کمک وزارت جهاد کشاورزی انجام می‌گرفت همکاری داشت؛ عضو دائمی بود؛ در سازمان استاندارد جهانی و در همکاری با ISO، موفق شد خطّ فارسی را مستقل از خطّ عربی معرفی کند؛ در طرح کاشت حلزونی گوش برای بهبود شنوایی ناشنوایان، تعیین میزان سنجش شنوایی بر عهده‌ی او گذاشته شده بود؛ استاد و مدیرگروه زبان‌شناسی و پایه‌گذار انجمن زبان‌شناسی و نخستین رئیس آن شد؛ عضو فرهنگستان دوم و مدیر بخش گویش‌شناسی آن بود؛ به عضویت پیوسته فرهنگستان سوم انتخاب شد؛ کتاب آواشناسی زبان فارسی را تألیف کرد که به چاپ هفدهم یا هجدهم رسیده است؛ برای آموزش زبان فارسی به خارجیان، مجموعه‌ی پنج جلدی آزفا را تألیف کرد که به اکثر زبان‌های زنده جهان ترجمه شده است؛ کتاب زبان‌های خاموش را با همکاری خانم قریب ترجمه کرد؛ و مقاله‌ها و دیگر کارها!"
حسن ابراهیم حبیبی (۱۵ اسفند ۱۳۱۵ – ۱۲ بهمن ۱۳۹۱) سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی، از اعضای برجسته نهضت آزادی و حزب جمهوری اسلامی و حقوقدان مشهور و دولتمرد ایرانی بود که از فروردین تا شهریور ۱۳۷۶ به عنوان نخستین دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام خدمت کرد. وزیر ارشاد دولت بازرگان، وزیر علوم و آموزش عالی و پس از آن وزیر دادگستری دولت میرحسین موسوی، اولین معاون اول رئیس‌جمهور ایران در هر دو دولت اکبر هاشمی رفسنجانی و دولت اولِ سید محمد خاتمی بود. حبیبی دارای مدرک دکترای جامعه‌شناسی و حقوق از دانشگاه سوربون بود. وی همچنین رئیس بنیاد ایران‌شناسی و از جمله حقوق‌دانانی بود که پس از انقلاب ایران، پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی را با استفاده از قوانین اساسی سایر کشورها تهیه کرد. او تا پایان عمر عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام بود.http://www.jamaran.ir/fa/NewsContent-id_24799.aspx وی عضو دیوان داوری بین‌المللی، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مدیر گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بود.
حسن حبیبی در نخستین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۵۸ کاندیدا شد و مورد حمایت حزب جمهوری اسلامی هم قرار گرفت اما با ۶۷۶ هزار رأی معادل ۴٫۸٪ آراء پس از ابوالحسن بنی‌صدر و احمد مدنی در رده سوم قرار گرفت. وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶ هم قرار بود به دعوت حزب کارگزاران سازندگی ایران نامزد ریاست‌جمهوری شود اما با کاندیداتوری سید محمد خاتمی از سوی جناح چپ، از کاندیداتوری خودداری کرد تا آرای این جریان در برابر ناطق نوری و محمدی ری شهری نشکند.کرباسچی: خاتمی به من گفت "ما که رأی نمی‌آوریم" گفتگوی غلامحسین کرباسچی با نشریه مهرنامه، عصر ایران، ۱۸ تیر ۱۳۹۲ او هم چنین در زمان اعدام دسته‌جمعی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ وزیر دادگستری بود و عفو بین‌الملل معتقد است که حبیبی از اعدام‌ها با خبر بود. دو سال پس از فوت وی، در سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای سال‌ها فعالیت فرهنگی به خانواده اش اهدا شد.
حبیبی به دلیل نارسایی قلبی و جراحی معده در بخش CCU بیمارستان فرهنگیان تهران بستری بود و در ساعت ۱ بامداد روز پنج‌شنبه مورخهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۹۱ در پی یک دوره کسالت طولانی و بستری در بیمارستان فرهنگیان تهران درگذشت.دکتر حسن حبیبی درگذشت برای درگذشت وی مسوولین ارشد جمهوری اسلامی ایران از جمله سید علی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی، پیام تسلیت صادر نمود. پیکر وی در روز جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۹۱ پس از تشییع از مقابل بنیاد ایران‌شناسی در آرامگاه روح‌الله خمینی دفن شد.مراسم تشییع پیکر مرحوم حسن حبیبی برگزار شددکتر حسن حبیبی در جوار مرقد امام خمینی به خاک سپرده خواهد شد بر روی سنگ قبر وی نوشته شده‌است: فرزند باقر و فاطمه، در واقع هم نام پدر و هم نام مادرش بر روی سنگ حک شده‌است.سنگ قبر جالب معاون اول هاشمی و خاتمی خبرگزاری انتخاب
احمد سمیعی گیلانی ( – ) مترجم، ویراستار و نویسندهٔ ایرانی و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. او را «پدر ویرایش ایران» و همچنین «پدر ویراستاری نوین ایران» خوانده‌اند. او از بزرگان خاندان سمیعی بود.
سمیعی در کوچهٔ افشارها، سنگلج تهران در خانواده‌ای اهل گیلان و مذهبی زاده شد. پدرش مجتهد و تحصیل‌کردهٔ نجف و مادرش فرزند ملامحمد خمامی، روحانی شناخته‌شدهٔ رشت بود.
سمیعی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در رشت گذراند و سپس وارد دانشگاه تهران شد. او در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ به‌عنوان ویراستار در مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین مشغول خدمت شد و هم‌زمان دورهٔ کارشناسی‌ارشد زبان‌شناسی را نیز در دانشگاه تهران به‌پایان برد. نخستین کار سمیعی در فرانکلین ویرایش اثری از آمینه پاکروان دربارهٔ آقامحمدخان قاجاربود که پیش از او برعهدهٔ جهانگیر افکاری قرار داشت. کار بعدی سمیعی ویرایش ترجمهٔ مهرداد نبیلی از "از ره رسیدن و بازگشت" اثر آرتور کستلر بود.
او در کنار حرفهٔ ویراستاری، چند کتاب در زمینهٔ نگارش و ویرایش هم نوشت و به‌مرور مقاله‌های ارزشمندی در مجلات گوناگون نظیر "پیک جوانان"، "کتاب امروز" و "رودکی" به‌چاپ رسانید. "آیین نگارش و ویرایش" و "شیوه‌نامهٔ دانشنامهٔ جهان اسلام" از جملهٔ این آثار هستند.
سمیعی که به زبان فرانسوی و انگلیسی مسلط بود کار ترجمه را هم با برگرداندن رمان "دلدار و دلباخته"، از ژرژ ساند، شروع کرد و بعد آثاری از نویسندگانی مانند ژرژ پرک و گوستاو فلوبر را هم به فارسی برگرداند.تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی/ محمدجواد کمالی، انتشارات سخن گستر و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ۱۳۹۲، ص ۴۲۲–۴۳۴ ترجمهٔ "ساخت‌های نحوی"، اثر نوآم چامسکی، و "تتبعات"، اثر میشل دو مونتنی نیز از دیگر کارهای او در این زمینه هستند.
سمیعی پس از انقلاب در بنگاه ترجمه و نشر کتاب (بعدها مرکز انتشارات علمی و فرهنگی)، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، انتشارات سروش، مرکز نشر دانشگاهی و بنیاد دایرةالمعارف اسلامی به ویراستاری ادامه داد. او از سال ۱۳۷۰ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد و پس از آن، از ابتدای انتشار دورهٔ جدید نشریهٔ "نامهٔ فرهنگستان" در سال ۱۳۷۴ تا خرداد ۱۳۹۸ سردبیر این مجله بود. سمیعی همچنین مدیریت گروه «ادبیات معاصر» فرهنگستان زبان و ادب فارسی را نیز برعهده داشت.
سمیعی، در جوانی، مدتی به حزب تودهٔ ایران پیوست. او در مصاحبه‌ای با بلاگ تاریخ شفاهی دربارهٔ آن دوران گفته‌است:نمی‌خواهم وارد جزئیات شوم. تقریباً ۱۰ سال فعالیت سیاسی داشتم که نمی‌خواهم به چندوچون آن بپردازم؛ فقط می‌گویم که بهترین سال‌های عمرم همان ۱۰ سال بود. از تجربه‌های مثبت و منفی که در این دوره داشتم بسیار آموختم؛ برای من درس زندگی بود. حوادث تازهٔ بسیاری از سر گذراندم و مهارت‌های تازه‌ای پیدا کردم. همهٔ آن‌ها از من شخصیت تازه‌ای ساخت.سمیعی بابت فعالیت‌های سیاسی خود دو سال و نیم به زندان افتاد که به‌گفتهٔ خودش «بسیار پرثمر بود»، چندان‌که طی آن چندین اثر، ازجمله سالامبو، اثر گوستاو فلوبر، را ترجمه کرد.
کریم امامی، سرویراستار مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین طی سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۳:ویراستارهای ما بیش از حد لزوم ویرایش می‌کردند. یکی از بهترین آن‌ها آقای احمد سمیعی گیلانی بود که ویرایشش از اول تا آخر صفحه را سیاه می‌کرد.
احمد سمیعی گیلانی چهارشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۲ در خانه خود به علت کهولت سن در تهران درگذشت. مراسم خاکسپاری پیکر او در فرهنگستان زبان و ادب فارسی با حضور شماری از بزرگان علم و ادب در شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۲ در تهران برگزار شد.وداع با احمد سمیعی گیلانی ایسنا سرانجام مراسم تشییع پیکر سمیعی در یکشنبه ۶ فروردین ۱۴۰۲ در رشت برگزار شد و پیکرش در محوطه تالار مرکزی رشت به خاک سپرده شد.
مقالات احمد سمیعی (گیلانی) در نورمگز
آمینه پاکروان (۱۸۹۳–۱۹۵۸) تاریخ‌دان ایرانی، نویسنده و استاد دانشگاه بود.فرخزاد، پوران ص. ۱۹۰ او همسر فتح الله پاکروان دیپلمات دوران قاجار و پهلوی و مادر سرلشکر حسن پاکروان دومین رئیس ساواک است.
نخستین کتاب پژوهشی تاریخی امینه پاکروان به نام «شاهزاده گمنام (امیر بی‌تاریخ)» در ۱۹۴۴ در فرانسه چاپ شد و جایزه ریوارول را از آن خود کرد. پس از آن آثار پژوهشی بیشتری دربارهٔ تاریخ به ویژه ایران در قرن نوزدهم منتشر کرد که بارها تجدید چاپ شده‌اند.
او مدتی درس‌های ادبیات فرانسه و تاریخ هنر را در دانشگاه تهران تدریس می‌کرد و در شناساندن نگارگری ایرانی (مینیاتور) به اروپاییان تلاش بسیاری کرد و کنفرانس‌های زیادی به زبان‌های گوناگون برپا کرد.
امینه در سال ۱۸۹۳ در پاریس زاده شد. مادرش ادیبی اتریشی تبار به نام آلیس آن هرتسفلدA. A. Hertsfeld بود و پدرش سیاست‌مداری ایرانی به نام حسن خان، مدتی سفیر ایران در عثمانی بود. امینه نوجوانی را در استانبول گذراند و همان‌جا با یک مرد سیاسی مسلمان ازدواج کرد. پس از آن سال‌هایی را در ایران، مصر، اتریش، آلمان، فرانسه، ترکیه، و بلژیک گذراند.
او با نام مستعار «ایران دخت» مقاله‌هایی دربارهٔ ایران در نشریه‌های قاهره می‌نوشت و با همین نام در مصر مشهور شده بود. پس از مرگ همسر اولش و دومین ازدواج، به ایران رفت و مدتی درس‌های ادبیات فرانسه و تاریخ هنر را در دانشگاه تهران تدریس کرد و کتاب‌های تاریخی پرارزشی دربارهٔ ایران چاپ کرد.
امینه پاکروان در ژوئیه ۱۹۵۸ در ۶۵ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
برایان ویلیامز متولد ۵ ماه مه سال ۱۹۵۹ در وود-ریج، ایالت نیوجرسی، هفدهمین مجری اخبار شبانه شبکه ان‌بی‌سی است که این برنامه مهم‌ترین برنامه خبری این شبکه است. او در سال ۲۰۰۴ جای تام بروکا را در این برنامه گرفت. او در سال ۲۰۰۷ توسط مجله تایم در میان ۱۰۰ مرد تأثیرگذار جهان انتخاب شد.
در یازدهم فوریه ۲۰۱۵ شبکه NBC از تعلیق ۶ ماهه ویلیامز به دلیل اظهار نظر غیر واقعی دربارهٔ حادثه‌ای در روزهای نخست جنگ عراق خبر داد. او گفته بود در جریان یک رویداد، بالگردی که او در آن قرار داشت مورد اصابت یک نارنجک قرار گرفت؛ موضوعی که صحت نداشت. ویلیامز پس از بالا گرفتن انتقادها نسبت به خود به اشتباه بودن آن موضوع اعتراف کرد.Brian Williams Suspended Six Months in Wake of Review-NBC
ولیامز روز دوشنبه ۷ مرداد ماه از طریق فرودگاه امام خمینی و ۳ ساعت قبل از مصاحبه وارد ایران شد و ساعاتی بعد با محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران مصاحبه کرد. او و همراهانش در پی ورود به ایران انگشت‌نگاری شدند. احمدی‌نژاد در این مصاحبه گفت «آمریکا رویکرد کاملاً جدیدی را در برابر ایران در پیش بگیرد دولت ایران پاسخ مثبت خواهد داد.» در پی این موضوع کاخ سفید نسبت با این موضوع ابراز تردید کرد.
آریتا لوئیز فرانکلین (زاده ۲۵ مارس ۱۹۴۲ – درگذشته ۱۶ اوت ۲۰۱۸)، خواننده و ترانه‌سرا معروف سبک‌های موسیقی گاسپل، ریتم اند بلوز، موسیقی سول و موسیقی پاپ و از بزرگان تاریخ آواز و موسیقی آمریکا بود. ترانه‌های احترام، تو به من حس یک زن طبیعی را می‌دهی و فکر کن از کارهای مشهور و موفق وی هستند. مجلهٔ رولینگ استون در سال ۲۰۰۸ و در گزینش «۱۰۰ خوانندهٔ برتر همهٔ زمان‌ها» نام فرانکلین را در صدر فهرستش قرار داد.
آریتا فرانکلین که به ملکه سول شهرت داشت و در مدت بیش از نیم قرن فعالیت هنری خود ۱۸ جایزه گرمی برد. فرانکلین در سال ۲۰۱۰ به سرطان لوزالمعده مبتلا شده بود. وی به جز عرصه هنر، در جنبش حقوق مدنی هم فعال بود. فرانکلین در مراسم تدفین مارتین لوتر کینگ، آواز خواند. وی در مراسم سوگند بیل کلینتون و باراک اوباما اجرا داشت. آخرین اجرای او نوامبر ۲۰۱۷ در مراسم بنیاد خیریه ایدز التون جان بود. آرتا فرانکلین وی در ۱۶ اوت ۲۰۱۸ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
نیل پاتریک جردن (زاده ۲۵ فوریهٔ ۱۹۵۰ در اسلایگو ایرلند)، از کارگردان‌های مشهور سینماست؛ که در سال ۱۹۹۲ به خاطر نوشتن فیلم‌نامه بازی گریه توانست جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه را از آن خود کند. او همچنین دو جایزه بفتا نیز برنده شده‌است.
جردن از اواخر دهه ۱۹۷۰ با فیلم‌نامه‌نویسی وارد سینما شده و از ۱۹۸۲ با فیلم فرشته کارگردانی را آغاز کرده‌است.
با دومین فیلمش همنشین گرگ‌ها در ۱۹۸۴ موفق شد تا جایزه از جشنواره‌های مختلف گرفته و جایزه‌ای نیز از سوی مراسم ایونینگ استاندارد بریتیش فیلم به عنوان خوش آتیه‌ترین تازه‌وارد دریافت کند. همنشین گرگ‌ها فیلمی فانتزی و ترسناک بر اساس قصه‌های فلکلوریک بود و در گیشه نیز با استقبال خوبی مواجه شد.
دو سال بعد مونا لیزا جایزه صدف طلایی جشنواره والادولید و نامزدی گلدن گلاب و نخل طلای کن را برای جردن به ارمغان آورد.
ما فرشته نیستیم با شرکت رابرت دنیرو و شان پن در ۱۹۸۹ و معجزه در ۱۹۹۱ نیز توانست انتظارات به وجود آمده از وی را برآورده کند، اما اولین شاهکار کارنامه اش چند سال بعد با نام گریه بازی به نمایش درآمد که برنده اسکار بهترین فیلم‌نامه و نامزد اسکار بهترین کارگردانی شد و ۷ جایزه از جشنواره‌های بین‌المللی کسب کرد. فیلم که به دوستی غریب میان یک سرباز داوطلب ارتش جمهوری‌خواه ایرلندی و یک سرباز اسیر انگلیسی می‌پرداخت، به شدت نظر منتقدان را جلب و تبدیل به یکی از فیلم‌های کالت بریتانیایی شد. مضمون موجود در بطن فیلم نیز بر جذابیت آن افزود و بازیگری توانا را نیز به جهانیان شناساند: استیفن رئا که تبدیل به یکی از بازیگران ثابت فیلم‌های جردن نیز شد. پس از تجربه ناموفق مصاحبه با خون‌آشام، ماجرای انقلابی مشهور ایرلندی، مایکل کولینز در ۱۹۹۶ شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را برای جردن به ارمغان آورد.
دومین نقطه اوج چشمگیر کارنامه وی پایان یک رابطه عاشقانه در ۱۹۹۹ ساخته شد و بلافاصله از سوی منتقدان و مردم به عنوان یکی از بهترین اقتباس‌های سینمایی از کتاب‌های گراهام گرین وارد تاریخ سینما گردید. پایان یک رابطه عاشقانه اوج سبک جردن بود، البته دیگر آثار او مانند پسر خونریز، در خواب‌ها و حتی صبحانه در پلوتون ۲۰۰۵ نیز بر کارنامه وی امتیازهایی افزودند. وی برای این فیلم کاندیدای بفتای بهترین کارگردانی شد.
شجاع فیلمی در ژانر تریلر روانشناسانه محصول سال ۲۰۰۷، به کارگردانی نیل جردن از کشور آمریکا است.
اریکا، گوینده موفق رادیو که در نیویورک زندگی می‌کند و در برنامه‌های خود این شهر را جایی فوق العاده تصویر می‌نماید، یک روز تبدیل به قربانی خشونت بی دلیل همین شهر می‌شود. چیزی که تا آن زمان از دید وی مخفی مانده بود. او شبی همراه با نامزدش دیوید هنگام پیاده‌روی مورد حمله اوباش خیابانی قرار می‌گیرد و زمانی که در بیمارستان پس از اغمای طولانی چشم می گشاید، می بیند عزیزترین چیز زندگی اش یعنی نامزدش را را از دست داده . اتفاقی که ابتدا آن را باور ندارد، ولی به اجبار می پذیرد. اریکا که از زندگی در این شهر هراسناک است برای محافظت از خود سلاحی خریداری می‌کند. او ظاهراً همه چیز خود را از دست داده اما زمانی که اولین و دومین نفر را به قصد دفاع از خود می‌کشد، اندک اندک در خود احساسی را کشف می‌کند که تا آن زمان از وجودش بی خبر بوده‌است. به زودی داستان قاتلی که در نقش مامور خود گمارده قانون دست به نابودی اوباش خیابانی می‌زند، به گوش پلیس نیز می‌رسد. کارآگاه شون مرسر که مامور رسیدگی به این پرونده است به زودی با کنار هم گذاشتن شواهد به جای مردی با یک اسلحه، خود را با زنی مسلح روبرو می بیند که با انگیزه‌ای مرکب از حس انتقام خواهی و عدالت جویی دست به شکار اوباش زده است.
دی‌وی‌دی این فیلم در ۵ فوریه ۲۰۰۸ به بازار آمد.
رئیس شورای حکام سامانه فدرال رزرو یا رئیس شورای عالی خزانه‌داری آمریکا از مهم‌ترین مقامات آمریکا است. این مقام، ریاست اجرایی فدرال رزرو را بر عهده دارد.
این مقام به مدت ۴ سال توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و تأیید سنا منصوب می‌شود، و از ارکان تصمیم گیرنده مسائل اقتصادی آمریکا است.Shull, Bernard. 2005. The fourth branch: the Federal Reserve's unlikely rise to power and influence. Westport, Conn. : Praegerرئیس بانک مرکزی آمریکا به پیشنهاد اوباما و تأیید سنا عهده‌دار این سمت می‌شود
دونالد ترامپ، «جروم پاول» را به ریاست بانک مرکزی آمریکا منصوب کرد.
بدین ترتیب، پاول به عنوان قدرتمندترین بانکدار در جهان، جانشین «جنت یلن» رئیس قبلی فدرال رزرو شد که دوره تصدی او در ماه فوریه ۲۰۱۸ به پایان رسید.
رئیس فدرال رزرو پس از انتصاب برای یک دوره چهار ساله خدمت می‌کند، اما ممکن است برای چندین دوره متوالی چهار ساله مجدداً منصوب شود. از زمانی که فدرال رزرو در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد، افراد زیر به عنوان رئیس کار کرده‌اند.
گرازهای وحشی فیلمی به کارگردانی والت بکر و محصول سال ۲۰۰۷ آمریکا است.
چهار دوست صمیمی و میانسال به اسامی داگ، وودی، بابی و دادلی که آخر هفته‌ها همیشه با هم تفریح می‌کنند، تصمیم می‌گیرند برای دوری از زندگی و مشکلات آن، سفری یک هفته‌ای را با موتورسیلکتهای خود از کنتاکی به سواحل غربی آمریکا آغاز کنند و نام گروه خود را نیز گرازهای وحشی می گذارند . آنها در بین راه به یک گروه از موتور سیکلت سوارهای حرفه‌ای و شرور به اسم دل فوگاس بر می‌خورند که رهبری آنها را مرد خشن و بی رحمی به اسم جک بر عهده دارد . خوک‌های وحشی از چنگ این گروه گریخته و برای استراحت وارد رستوران یک شهر کوچک می‌شوند...
بن شالوم برننکیPresidential Nomination: Ben Shalom Bernanke (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۵۳) یک اقتصاددان و سیاستمدار آمریکایی و یکی از اعضای برجسته نهاد بروکینگز است که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ در دو دوره به عنوان چهاردهمین رئیس فدرال رزرو خدمت کرد. BBCPersian.comنخستین زن رئیس بانک مرکزی آمریکا انتخاب شد
او در سال ۲۰۰۶ جانشین آلن گرینسپن و جایگزین وی در سال ۲۰۱۴، جنت یلن شد. وی همچنین در سال ۲۰۰۹ به خاطر بحران مالی دهه ۲۰۰۰ به عنوان شخص سال انتخاب شد. برننکی پیش از ریاست فدرال رزرو، استاد دوره‌ای دانشگاه پرینستون بود و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲، زمانی که به مرخصی خدمات دولتی رفت، ریاست بخش اقتصاد را در آنجا برعهده داشت.
خانواده برننکی یهودی است، و مادر وی یک آموزگار بوده‌است.FRB: Speech-Bernanke, Acceptance remarks-September 1, 2006
برننکی در سال ۱۹۷۵ با رده Summa Cum Laude از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل گشت، و دکترای خود را از ام آی تی در رشته اقتصاد در سال ۱۹۷۹ دریافت نمود.
او امروزه استاد اقتصاد دانشگاه پرینستون است.Princeton - Weekly Bulletin 2006/03/06 - Bernanke: Stable prices key to economic growthوی همچنین به همراه داگلاس دایاموند و فیلیپ دیبویگ برای پژوهش در زمینه «بانک ها و بحران مالی» برندهٔ جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی در سال ۲۰۲۲ شده‌است.
برننکی در آگوستای جورجیا به دنیا آمد و در شهر دیلون در کارولینای جنوبی بزرگ شد. پدر او فیلیپ یک داروساز بود و در زمان بیکاری یک تئاتر را نیز مدیریت می‌کرد. مادر او ادنا معلم مدرسه بود. برننکی یک برادر کوچکتر که وکیل است و یک خواهر کوچکتر که در کالج موزیک کار می‌کند دارد.
خانواده برننکی از معدود خانواده‌های یهودی در دیلون بودند و او به کنیسه اوهاو شلوم می‌رفت. برننکی در کودکی از پدربزرگ خود هارولد فریدمن که یک حذان، شوچت و معلم زبان عبری بود زبان عبری یادگرفت. پدر برننکی و عموی او داروخانه‌ای را که از پدربزرگ او جوناس برننکی به ارث رسیده بود مدیریت می‌کردند.
جوناس برننکی در اوکراین امروزی به دنیا آمده بود. او از امپراتوری اتریش-مجارستان (لهستان امروزی) به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سن ۳۰ سالگی در سال ۱۹۲۱ در الیس آیلند ساکن شد. خانواده برننکی در سال ۱۹۴۰ از نیویورک به دیلون رفتند.
برننکی فردی مذهبی بود و در جوانی در کنیسه رولهای توراه را نگاه می‌داشت. با اینکه او معمولاً در مورد دین خود صحبت نمی‌کند ولیکن دوستان نزدیک او را فردی از درون مذهبی می‌دانند. خانواده برننکی نگران بودند که او ممکن است در اثر رفتن به دانشگاه هاروارد هویت یهودی خود را از دست بدهد؛ ولیکن دوست خانوادگی آنان در دیلون، کنت منینگ، که او هم به بوستون می‌رفت به خانواده او گفت که در بوستون یهودیان زیادی هستند.
برننکی در دیلون به دبیرستان رفت. چون در دبیرستان آنها در آن زمان ریاضی تدریس نمی‌شد او به خود ریاضی آموخت. برننکی در امتحان SAT نمره ۱۵۹۰ از ۱۶۰۰ به دست آورد و جایزه ملی را برد. برننکی سپس به دانشگاه هاروارد رفت. او مدرک دکترای خود را در اقتصاد از دانشگاه م.آی.تی. دریافت کرد. استاد دکترای وی، رئیس بانک مرکزی اسرائیل، استنلی فیشر بود.
برننکی از سال ۱۹۷۹ که فارغ‌التحصیل شد تا سال ۱۹۸۵ در دانشکده اقتصاد دانشگاه استنفورد تدریس می‌کرد. او سپس به استاد دانشگاهی در دانشگاه پرینستون رسید. برننکی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ عضو هیئت رئیسه بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا (فدرال رزرو) بود. در سال ۲۰۰۵ جرج بوش او را به سمت مشاور اقتصادی خود انتخاب کرد. او این پست را تا سال ۲۰۰۶ داشت.
در تاریخ ۱ فوریه سال ۲۰۰۶ برننکی به سمت ریاست بانک مرکزی آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۰۹ باراک اوباما او را برای بار دوم نامزد رئیس بانک مرکزی آمریکا کرد. برننکی به دلیل مسائل اقتصادی پیش آمده در سال ۲۰۰۸ دارای منتقدین زیادی بود و بعضی سناتورها مخالف انتخاب او برای بار دوم بودند؛ ولیکن در نهایت او با رای ۷۰–۳۰ انتخاب گردید. این رای نزدیکترین رای در تاریخ آرای روسای بانک مرکزی آمریکا بود.
برننکی در زمان مشکلات اقتصادی ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. بیشتر انتقادات از او به این دلیل بود که او نتوانسته بود مشکلات اقتصادی را قبل از وقوع آن پیش بینی کند. همچنین روش او برای بهبود اقتصاد با تزریق پول بدون پشتوانه به اقتصاد مورد انتقاد قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۹ در نامه‌ای به کنگره آمریکا آندرو کیومو نوشت که برننکی در زمانیکه مریل لینچ توسط بانک آمریکا خریداری شد مرتکب تقلب شده است. در این نامه نوشته شده بود که میزان زیان مریل لینچ توسط برننکی به بانک آمریکا اعلام نشده بود.
در سال ۲۰۱۰ برننکی در ماجرای نجات AIG مورد انتقاد قرار گرفت.
آلن گرینسپن (زادهٔ ۶ مارس ۱۹۲۶ نیویورک) از مقتدرترین افرادی بوده‌است که در مقام رئیس بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا خدمت کرده‌است. او بعد از ویلیام مکچزنی مارتین جونیور طولانی‌ترین دوره ریاست را بر این نهاد مهم داشت.
در سال ۲۰۰۶، پس از بازنشستگی، جانشین وی بن شالوم برنانکی به مقام رئیس بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا دست یافت.
وی دکترای خود را از دانشگاه نیویورک در رشته اقتصاد در سال ۱۹۷۶ دریافت نمود.
گرینسپن موسیقیدان نیز بوده و حتی با استن گتز نیز ساکسوفون می‌نواخت.USATODAY.com - The Alan Greenspan Project rocks on
گرینسپن در منطقه واشینگتن هایتز در نیویورک به دنیا آمد. پدر او هربرت گرینسپن از یهودیان رومانیایی بود که به ایالات متحده مهاجرت کرده بود. مادر او رز گلدسمیت از نسل یهودی-مجارستانی بود. پدر او در بازار بورس نیویورک کار می‌کرد. گرینسپن به دبیرستان جرج واشینگتن رفت. او در سال ۱۹۴۵ به دانشگاه نیویورک رفت و در سال ۱۹۴۸ مدرک کارشناسی اقتصاد و در سال ۱۹۵۰ مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد دریافت نمود. در سال ۱۹۷۷ او مدرک دکترای خود را در اقتصاد از دانشگاه نیویورک دریافت نمود. تز دکترای او در آرشیو دانشگاه موجود نیست زیرا در زمانی که در سال ۱۹۸۷ او رئیس فدرال رزرو شد درخواست حذف آن را از آرشیو دانشگاه نمود. او دو بار ازدواج کرده‌است. اولین ازدواج او با جون میشل بود که در سال ۱۹۵۲ صورت گرفت. این ازدواج یکسال بعد به طلاق منجر شد. در سال ۱۹۸۴ او با آندریا میشل ملاقات کرد و بعد با او ازدواج نمود.
در زمانی که گرینسپن در نیویورک تحصیل می‌کرد او تحت نظر اوجین بانکز کار کرد. در سال ۱۹۶۸ او مشاور ریچارد نیکسون گردید. او در بسیاری شرکت‌های مختلف نظیر آلکوا، جنرال فودز، جی. پی. مورگان، موبیل کورپوریشن و غیره در هیئت مدیره بوده‌است. او رئیس شورای ارتباطات خارجی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۸ بود. در سال ۱۹۸۷ رونالد ریگان او را به سمت ریاست بانک فدرال رزرو انتخاب کرد. جیم راجرز نویسنده اقتصاد، اعتقاد دارد که گرینسپن به کمک یک لابی مخفی به این سمت انتخاب گردید. در سال ۲۰۰۰ گرینسپن بهره را چندین بار افزایش داد. این افزایش بهره به اعتقاد بسیاری باعث شکسته شدن حباب دات-کام گردید. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر در ایالات متحده گرینسپن بهره را به شدت کاهش داد تا اقتصاد را دوباره تحریک کند. در سال ۲۰۰۴ او برای بار پنجم به سمت ریاست بانک فدرال رزرو انتخاب گردید. بعد از کناره‌گیری از ریاست بانک فدرال رزرو او فوراً به تأسیس یک شرکت خصوصی به نام مشاوران گرینسپن پرداخت.
روزنامه هفتگی میزان نشریه‌ای سیاسی، اخلاقی و هزلی بود که از شعبان ۱۳۲۹ هجری قمری تا هنگام تعطیلی مجلس و روزنامه‌های مستقل بر اثر اولتیماتوم روسیه تزاری به مدیریت و سردبیری احمد خاوری کاشانی در کاشان به انتشار می‌رسیدص ۷۰ "زندگی‌نامه خاوری".
انتشار این روزنامه یک‌سال پس از چاپ آخرین شماره روزنامه ثریا آغاز شد، که دوره سوم آن توسط خاوری کاشانی در کاشان منتشر می‌شد و با هجوم اشرار نایب حسین به شهر برای همیشه تعطیل شدص ۶۴ "زندگی‌نامه خاوری".
مندرجات میزان بیشتر مقالات سیاسی، انتقادی، آثار منظوم و منثور ادبی و کاریکاتورهای سیاسی بود. قصیده مفصل خاوری در رثای مرگ آخوند خراسانی مرجع شیعه با مطلع
اشعار و مقالاتی در مذمت اعتیاد به تریاک و نوشتن یک لغت نامه فکاهی برای اصطلاحات و کلمات معمولی از نکات ویژه این روزنامه بود. مثلاً تقوی در شماره ۲ این نشریه این‌گونه معنا شده بود:
وجه اشتراک سالیانه این نشریه یک تومان بود و هر شماره آن صد دینار به فروش می‌رسید. آیه «واقیموا الوزن بالقسط و لاتخسر المیزان» بالای کلمه میزان و آیه «الا انَ حزب‌الله هم الغالبون» نوشته می‌شد. محل اداره نشریه نیز نمره (پلاک) ۱۴ خیابان ناصریه بودتصویر شماره ۸ و ۳ در ص ۶۸ و ۶۹ "زندگی‌نامه خاوری".
علی آباد چاه کویر، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸خانوار) ۲۴نفر
مرکز کنوانسیون جرج براون بزرگترین مرکز کنوانسیون شهر هیوستون است.
این مرکز ۱۶۷۰۰۰ متر مربع مساحتGeorge R. Brown Convention Center - Introduction داشته و در مرکز شهر واقع است.
قائمیه، روستایی از توابع بخش دستگردان در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی است.
این روستا در دهستان دستگردان قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۰خانوار) ۲۱۹نفر
است . این روستا از قدیم نام‌های متفاوتی داشته‌است که از آنجمله یعقوبیه، معطل آباد و شاه آباد می‌باشد. شغل مردم روستا اغلب کشاورزی و دامداری است و همچنین مشاغل کارمندی نیز در بین اهالی به چشم میخورد. آب کشاورزی این روستا از طریق قنات فراهم شده که هر ساله مبلغ مورد توجهی از طرف مالکین روستا جهت احیا این قنات صرف لای روبی و پیشکار(احداث چاه جدید) می‌شود. این روستا دارای یک قلعه قدیمیست که البته قدمت آن زیاد نمی‌باشد(200سال) .درگاه ملی آمار ایران
مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید رمانی کوتاه است که توسط نویسنده اسکاتلندی به نام رابرت لوییس استیونسون در سال ۱۸۸۶ در لندن منتشر شده‌است. در این رمان، دکتر جکیل، که به مبحث دوگانگی شخصیت علاقه‌مند است، دارویی برای جدا کردن جنبه‌های خوب و بد انسانیش می‌سازد. از جنبه‌های بد، فردی به نام آقای هاید پدید می‌آید که دست به اعمال جنایتکارانه و حتی قتل می‌زند. دکتر جکیل خود را در شرایطی می‌یابد که دیگر نه قادر به کنترل آقای هاید است و نه می‌تواند از قالب آقای هاید خارج شده و به صورت اصلی خود یعنی دکتر جکیل درآید …
این رمان کشمکش درونی بد و خوب هر انسان را به تصویر می‌کشد. سبک نوشتاری رمان بسیار جذاب و غنی است و به عنوان مرجعی مهم در مبحث دوگانگی شخصیت از آن یاد می‌شود. سرگذشت دکتر جکیل و آقای هاید منبع الهام قطعات تئاتر، فیلم‌های سینمایی و چندین آهنگ بوده‌است.
وکیل گابریل جان آترسون در پیاده‌وری هفتگی خود با پسر عمویش، ریچارد انفیلد در لندن، به درِ خانه بزرگی می‌رسند که در واقع درِ پشتی خانه دکتر جکیل، دوست و موکل آترسون است. در این حال انفیلد خاطره‌ای از ماه‌ها پیش نقل می‌کند که در روبروی این خانه، یک مرد شرور به نام ادوارد هاید، پس از برخورد با یک دخر بچه او را زیر پا گذاشته و فرار می‌کند اما توسط مردم دستگیر می‌شود. هاید برای رهایی از این مخمصه سریعاً از در پشتی به خانه دکتر جکیل رفته و با یک چک ۱۰۰ پوندی برمی‌گردد که امضای شخص مشهوری (دکتر جکیل) را پای خود داشته‌است.
از این پس آترسون نگران می‌شود که نکند این مرد شرور در حال باج‌گیری از دوستش است خصوصاً اینکه او در وصیت نامه خود نوشته که در صورت ناپدید شدن دکتر جکیل، تمام اموالش به نام ادوارد هاید زده شود. آترسون پرس و جو دربارهٔ هاید را از لانیون، دوست مشترک آترسون و جکیل شروع می‌کند اما وقتی به نتیجه‌ای نمی‌رسد موضوع را با خود جکیل در میان می‌گذارد؛ دکتر جکیل از او می‌خواهد این ماجرا را فراموش کند اما به خواسته‌اش در وصیت نامه عمل کند.
یک سال بعد، در یک‌نیمه شب پر از مه، یکی از پیشخدمتان جکیل از پشت پنجره متوجه می‌شود که هاید، دنورس کرو، نماینده پارلمان و یکی از موکلان آترسون را تا سر حد مرگ کتک زده به طوری که نیمی از عصایش را روی آن مرد می‌شکند تا دنورس کرو به قتل رسیده و هاید فرار می‌کند. بعد از یافتن نیمی از عصا که همان عصایی بوده که اترسون به جکیل هدیه داده‌است، آترسون با جکیل ملاقات کرده و جکیل با حالی بسیار بد، از نامه هاید به او و پایان این ماجرا سخن می‌گوید اما آترسون مشکوک‌تر می‌شود زیرا دستخط هاید بسیار شبیه به دستخط جکیل است.
بعد از چند ماه روحیه جکیل بهتر می‌شود اما ناگهان دیدارهایش با آترسون را متوقف می‌کند. وقتی آترسون علت را از لانیون جویا می‌شود، متوجه می‌شود که او نیز حالش بسیار بد است و بزودی به دلیل خبردار شدن از راز جکیل می‌میرد. وی قبل از مرگ نامه‌ای برای آترسون می‌نویسد تا بعداً او از همه چیز باخبر شود.
مدتی بعد، آقای پول، خدمتکار جکیل، به آترسون اطلاع می‌دهد که رئیسش مدتهاست که خود را در آزمایشگاهش حبس کرده و البته وی فردی را دیده که هیچ شباهتی به جکیل ندارد. آنها وارد آزمایشگاه شده و با جسد ادوارد هاید روبرو می‌شوند. آترسون ابتدا نامه لانیون و سپس نامه‌ای از جکیل که روی میز بوده می‌خواند و متوجه تمام ماجرا می‌شود.
در نامه جکیل ذکر شده که وی از کودکی با توجه به شرایط خانواده اشرافی‌اش مجبور به رفتار اجتماعی خوب و حسن شهرت بوده اما تمایلات خبیثانه‌ای داشته که امکان بروز دادن آنها را نداشته‌است. تا اینکه وی به این نتیجه می‌رسد که خوب است تا دو شخصیت داشته باشد؛ ادوارد هاید شرور که تمایلات خبیثانه او را ارضا کند و دکتر جکیل محبوب و متشخص که حسن شهرت وی را خراب نکند.
وی با ترکیب محلول‌هایی در یک لحظه از جکیل به هاید و مجدداً به جکیل تبدیل می‌شود. پس از مدتی، هاید (شخصیت شرور) خود به خود قدرت بیشتری پیدا کرده و دکتر جکیل بدون اینکه چیزی بخورد، تبدیل به هاید می‌شود. قدرت این شخصیت شرور روز به روز بیشتر می‌شود تا اینکه معجون وی تمام شده تا او برای همیشه ادوارد هاید بماند اما وی طاقت نیاورده و به زندگی خود پایان می‌دهد.
گابریل جان آترسون، وکیل و دوست صمیمی جکیل و لانیون، قهرمان داستان است. بنابر داستان، اترسون یک مجرد سنجیده و همیشه بی عاطفه است – که با این وجود باورپذیر، قابل اعتماد، اهل مدارا با دیگران و در واقع دوست داشتنی به نظر می‌رسد.
هنری جکیل پزشکی مشهور، میان سال، قابل اعتماد و دارای دوستان زیادی بود. وی از کودکی درگیر تقابل دوگانه خیر و شر در وجودش و سرکوب امیال شیطانی‌اش است تا به راه حل تبدیل شدن به هاید مرموز، خشن، بدقیافه و شرور به وسیله معجون می‌رسد. مدتی بعد اما قدرت این شخصیت شرور بر شخصیت نیک جکیل غلبه پیدا کرده و وی دیگر راهی برای جکیل شدن ندارد.
وی پسر خاله آترسون بود که در لندن نیز شهرت زیادی داشت. هر چند دیدگاه‌هایش چندان با آترسون مطابق نبود اما قدم زدن‌های روز یکشنبه این دو از برنامه‌های برجسته و همیشگی‌شان بود. نقطه شروع داستان نیز از خاطره وی از اتفاق رخ داده در روبروی منزل دکتر جکیل است.
وی دوست مشترک آترسون و جکیل است اما اعتقاد چندانی به آزمایشات تجربی جکیل ندارد. وقتی دکتر جکیل به هاید تبدیل شده بود، هاید در نامه‌ای به لانیون از وی درخواست کمک می‌کند و همین موجب می‌شود تا لانیون فرایند تبدیل شدن هاید به جکیل را در دفترش مشاهده کند. وی در اثر دیدن این صحنه به بیماری سختی دچار شده و مدتی بعد می‌میرد.
پول خدمتکار جکیل است که وقتی متوجه تغییر رفتار، صدا و ظاهر صاحب کارش شده نگران می‌شود تا نکند وی به قتل رسیده باشد از همین رو موضوع را با آترسون در میان می‌گذارد تا با هم سر از کار جکیل در بیاورند.
وی از پلیس اسکاتلند است که نامه هاید، عصای شکسته و محل زندگی دوم هاید را پس از قتل دانورز کاو توسط هاید پیدا کرده و موضوع را با آترسون در میان می‌گذارد.
وی یک پیرمرد نماینده پارلمان انگلیس بوده که از قضا موکل آترسون نیز می‌باشد و توسط ادوارد هاید به بدترین شکل ممکن به قتل می‌رسد.
دختری جوان که در منزل دکتر جکیل کار کرده و شاهد قتل دانورز کاو توسط ادوارد هاید از پشت پنجره بوده‌است.
رابرت لویی استیونسن رمان‌نویس، مقاله‌نویس و شاعر اسکاتلندی است که در سال ۱۸۵۰ میلادی و در ادینبورو متولد شد و از همان سال‌های اول زندگی، با بیماری سل دست و پنجه نرم می‌کرد. او در سال ۱۸۹۴، در حالی که سعی در نوشتن آخرین شاهکارش یعنی رمان «آب‌بند هرمیت سن» را داشت، به خاطر سکته مغزی از دنیا رفت.
از رمان‌های معروف او می‌توان به جزیره گنج، پیکان سیاه، پرنس اوتو، فرزند ربوده شده، مرده دزد و آدم ربائی اشاره کرد. جالب است بدانید که رمان کوتاه «دکتر جکیل و آقای هاید» بر اساس یکی از کابوس‌های او نوشته شده‌است. استیونسون ابتدا از نوشتن این رمان پشیمان شد و آن را سوزاند. ولی مجدداً آن را طی سه روز نوشت و دوباره منتشر کرد.
این رمان هر چند کوتاه بوده و بیشتر در رده سنی نوجوانان طبقه‌بندی می‌شود اما تحلیل‌های متعددی پیرامون مفاهیم عمیق جاگذاری شده در متن صورت گرفته‌است.
این رمان غالباً به عنوان بررسی دوگانگی ماهیت انسان تفسیر شده که معمولاً به عنوان مبارزه درونی بین خیر و شر یا تقابل انسان و حیوان یا تقابل مدنیت در برابر بربریت از آن یاد می‌شود. پس نکته اصلی، مبارزه درونی بین یکی و دیگری است و عدم پذیرش این تنش، منجر به گسترش شر، بربریت، یا خشونت حیوانی به دیگران می‌شود. در نظریه فرویدی، افکار و امیال تبعید شده به ضمیر ناخودآگاه، رفتار ضمیر خودآگاه را تحریک می‌کنند. فرستادن شر به ضمیر ناخودآگاه و تلاش برای رسیدن به کمال خوبی می‌تواند منجر به ایجاد جنبه‌ای از جنس آقای هاید در شخصیت فرد به دلیل سرکوب امیال صورت گرفته شود
دوچهرگی/ دوبدنی/ دوساحتی بودنِ انسان، سابقه‌ای کهن در اساطیر باستان دارد و هنوز هم آن‌چنان‌که از اقبال عوام به آثار ابرقهرمانانه برداشت می‌شود، به عنوان آرزویی دوردست باقی است. خیرون از زمره سنتائوروس‌ها، نمونه‌ای است از این دو چهرگی در قالب مشترک انسان - حیوان. او که به سبب این سنتز دیالکتیکی، واجد بدن و طبعی گسترده‌تر بود، آموزگاری فرزندان اشراف بر عهده داشت؛ تا بنا بر گستره طبع حیوانی و انسانی‌اش، به آن‌ها طبع‌های گوناگون را بیاموزد. اما کاربست این مسئله در اثر استیونسن بیش از آن که مبتنی بر چنین تفاسیر معرفت شناختی و اسطوره شناسانه صرف داشته باشد، مدت‌ها پیش از سربرآوردن بزرگان نخستین روانکاوی، یعنی زیگموند فروید و کارل گوستاو یونگ، با عطف نظر به زمینه‌ای مذهبی - اخلاقی، یعنی جدال خیر و شر و احیای یک فانتزی واپس رانده شده تاریخی، نوعی تفکیک و جدایی در ساحت روان انسان را نظریه‌پردازی می‌کند.