moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ترئولیت ساختار شش ضلعی دارد (نماد پیرسون hP24، گروه فضایی P-62c No 190). سلول واحد آن تقریباً ترکیبی از دو سلول اصلی پیروتیت از نوع NiAs به صورت عمودی است که در آن سلول بالایی به صورت مورب جابجا شده‌است. به همین دلیل ترئولیت را گاهی پیروتیت-2C می‌نامند.
ترئولیت در کندریت‌ها ممکن است در اثر واکنش گاز سحابی با فلزی آهن، نیکل، یا متبلور شدن از ذوب Fe-Ni-S در کندرول‌ها یا در طی پردازش ثانویه در سیارک‌ها، زیر ~ ۶۵۰ کلوین متراکم شده باشد. اینکه آیا هر دانه فلزی در کندریت‌ها نشانه‌های سحابی را حفظ کرده‌است یا نه، سؤال برانگیز است زیرا گوگرد به راحتی در طول دگرگونی و شوک بسیج می‌شود.
سقوط یک شهاب سنگ در سال ۱۷۶۶ در آلبارتو، مودنا، ایتالیا مشاهده شد. نمونه‌ها توسط دومینیکو ترویلی جمع‌آوری و مورد مطالعه قرار گرفتند که آخالهای سولفید آهن را در شهاب‌سنگ توصیف کرد. این سولفیدهای آهن برای مدت طولانی به عنوان پیریت (به عنوان مثال FeS2) در نظر گرفته می‌شدند. در سال ۱۸۶۲، گوستاو رز، کانی‌شناس آلمانی، این ماده را تجزیه و تحلیل کرد و آن را به صورت استوکیومتری 1:1 FeS تشخیص داد و نام تروئیلیت را به رسمیت شناختن کار دومنیکو ترویلی به آن داد.
ترئولیت از شهاب‌سنگ‌های مختلفی با دابرلیت، کرومیت، اسفالریت، گرافیت و انواع کانی‌های فسفات و سیلیکات گزارش شده‌است. همچنین از سرپانتینیت در معدن آلتا، شهرستان دل نورته، کالیفرنیا و در نفوذهای آذرین لایه ای در غرب استرالیا، نفوذ Ilimaussaq در جنوب گرینلند، مجتمع Bushveld در آفریقای جنوبی و در Nordfjellmark، نروژ گزارش شده‌است. در رخداد آفریقای جنوبی و استرالیا با مس، نیکل، ذخایر سنگ آهن پلاتین همراه با پیروتیت، پنتلاندیت، مکیناویت، کوبانیت، والرییت، کالکوپیریت و پیریت همراه است.
ترئولیت در پوسته زمین بسیار نادر است (حتی پیروتیت در مقایسه با کانی‌های پیریت و سولفات آهن (II) نسبتاً کمیاب است). بیشتر ترئولیت‌های روی زمین منشأ شهاب سنگی دارند. یک شهاب سنگ آهنی، Mundrabilla حاوی ۲۵ تا ۳۵ درصد حجمی ترئولیت است. معروف‌ترین شهاب سنگ حاوی ترئولیت، کانیون دیابلو است. (Canyon Diablo Troilite (CDT به عنوان استاندارد غلظت نسبی ایزوتوپ‌های مختلف گوگرد استفاده می‌شود. استاندارد شهاب‌سنگ به دلیل ثابت بودن نسبت ایزوتوپی گوگرد در شهاب‌سنگ‌ها انتخاب شد، در حالی که ترکیب ایزوتوپی گوگرد در مواد زمین به دلیل فعالیت باکتری متفاوت است. به‌طور خاص، برخی از باکتری‌های کاهنده سولفات می‌توانند ۳۲ را کاهش دهند
SO2-
۴ ۱٫۰۷ برابر سریعتر از ۳۴
۴، که ممکن است ۳۴ را افزایش دهد
S/32
نسبت S تا ۱۰٪.[۱۱]
ترئولیت رایج‌ترین کانی سولفیدی در سطح ماه است. حدود یک درصد از پوسته ماه را تشکیل می‌دهد و در هر سنگ یا شهاب سنگی که از ماه منشأ می‌گیرد وجود دارد. به‌طور خاص، تمام بازالتهایی که توسط ماموریت‌های آپولو ۱۱، ۱۲، ۱۵ و ۱۶ آورده شده‌اند، حاوی حدود ۱ درصد ترویلیت هستند.
ترویلیت به‌طور منظم در شهاب‌سنگ‌های مریخ (یعنی شهاب‌سنگ‌هایی که از مریخ سرچشمه می‌گیرند) یافت می‌شود. مشابه سطح ماه و شهاب‌سنگ‌ها، کسر تروئیل در شهاب‌سنگ‌های مریخ نزدیک به ۱ درصد است.
بر اساس مشاهدات فضاپیمای وویجر در سال ۱۹۷۹ و گالیله در سال ۱۹۹۶، تروئیل ممکن است در صخره‌های ماهواره‌های مشتری گانیمد و کالیستو نیز وجود داشته باشد. در حالی که داده‌های تجربی برای قمرهای مشتری هنوز بسیار محدود است، مدل‌سازی نظری درصد زیادی از ترئولیت (~۲۲٫۵٪) را در هسته آن قمرها فرض می‌کند.
ترکیب سولفید آهن (ترئولیت) استخراج شده از شهاب سنگ آهنی Sikhote-Alin IIAB برای ترکیب، ساختار و خواص مغناطیسی آن با استفاده از چندین تکنیک تحلیلی مکمل مانند: پراش سنجی اشعه ایکس پودر، میکروسکوپ الکترونی روبشی همراه با X-پراکنده انرژی مورد بررسی قرار گرفت. طیف‌سنجی پرتو، اندازه‌گیری‌های مغناطیسی، طیف‌سنجی رزونانس فرومغناطیسی و طیف‌سنجی 57Fe Mössbauer با وضوح بالا. تکنیک‌های اعمال‌شده به‌طور مداوم حضور داوبرئلیت (FeCr2S4) را به عنوان یک فاز اقلیت در کنار تروئیل مناسب (FeS) نشان داد. همان‌طور که توسط طیف‌سنجی 57Fe Mössbauer نشان داده شد، اتم‌های آهن در ترئولیت در ریزمحیط‌های مختلف مرتبط با ساختار FeS ایده‌آل یا ساختار Fe1-xS کمی کمبود آهن بودند. انتقال فاز ترئولیت بالاتر از دمای اتاق با طیف‌سنجی رزونانس فرومغناطیسی تشخیص داده شد. تجزیه و تحلیل جدیدی از طیف‌های ۲۹۵ و 90 K57Fe Mössbauer انجام شد و پارامترهای فوق‌ریز مرتبط با ساختار ایده‌آل ترئولیت با در نظر گرفتن جهت‌گیری میدان مغناطیسی فوق‌ریز در سیستم ویژه گرادیان میدان الکتریکی در هسته 57Fe تعیین شد.
گلیکوپروتئین آلفا-۲ روی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"AZGP1"» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئینِ محلول، تحریک‌کنندهٔ فرایند لیپولیز و کاهش بافت چربی است و موجب کاشکسی مرتبط با سرطان می‌گردد و در سلول‌های ترشحی بافت پوششی ریه‌ها بیان می‌شود. در سال ۲۰۰۹ مشخص شد که دود سیگار سبب افزایش ساخت این پروتئین و لاغری شده و به‌همین دلیل است که ترک سیگار با افزایش وزن همراه است. سطح این پروتئین در دیابت نوع ۲ هم زیاد می‌شود و علت کاهش وزن در این بیماری است.
جیمی لولینگ (زاده ۲۶ فوریه ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان هافبک در باشگاه گروتر فورث و بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
لولینگ اولین بازی حرفه‌ای خود را برای گروتر فورث در بوندس‌لیگا ۲ و در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۹ انجام داد، او به عنوان یار تعویضی در دقیقه ۸۵ جایگزین توبیاس موهر در بازی خانگی مقابل ارتسگبیرگ آئو شد که بازی با نتیجه باخت ۰–۲ به پایان رسید.
لولینگ که در آلمان به دنیا آمده، اصالتاً غنائی است. او در اکتبر ۲۰۲۰ از سوی تیم ملی فوتبال غنا برای بازی‌های ملی دعوت شد اما پاسخی به این دعوت نداد.
پروتئین ۱ متصل‌شونده به عامل واکنش‌دهنده به آدنوزین مونوفسفات حلقه‌ای () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CREB1"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین به عامل واکنش‌دهنده به آدنوزین مونوفسفات حلقه‌ای متصل می‌شود که یک توالی نوکلئوتیدی دی‌ان‌ای است که در پروموتر بسیاری از ویروس‌ها و سلول‌ها یافت می‌شود. این پروتئین در واقع یک فاکتور رونویسی CREB و عضوی از خانوادهٔ زیپ لوسین از پروتئین‌های دی‌ان‌ای پیوست است. این پروتئین همچنین توسط برخی پروتئین کینازها فسفریله شده و رونویسی ژنی را در پاسخ به تحریک هورومونی در مسیرهای آدنوزین مونوفسفات حلقه‌ای آغاز می‌کند. در اثر پیرایش دگرسان در این ژن، دو نسخهٔ رونویسی گوناگون حاصل می‌شود که ایزوفرم‌های متفاوتی را کُدگذاری می‌کنند.
دومنیک کوتر (زاده ۱۶ مارس ۲۰۰۰) یک بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان مهاجم در بوندس‌لیگا ۲ و باشگاه کارلسروهه بازی می‌کند.
کوتر اولین بازی حرفه‌ای خود را برای باشگاه کارلسروهه در بوندس‌لیگا ۲ انجام داد. او در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۹، به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۸۹ جایگزین مارک لورنتس در بازی خانگی مقابل گروتر فورث شد که با باخت ۱–۵ به پایان رسید.
لب حوض (فارسی سیریلیک: Лаби Ҳавз) مجموعه‌ای است که یکی از اندک حوض‌های باقی‌مانده در شهر بخارا در میانهٔ آن جای دارد.
تا زمان اتحاد جماهیر شوروی، چنین استخرهایی فراوان و منبع اصلی آب شهر بودند، ولی به دلیل تاثیرشان در پخش کردن بیماری‌ها، بیشتر در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۳۰ پُر شدند.
چرایی خشکانده نشدن لب حوض برمی‌گردد به جای داشتنش در کانون یک گِردایهٔ معماری باشکوه که در سدهٔ ۱۶ و ۱۷ ساخته‌شد و از آن هنگام تاکنون نیز دگرگونی چندانی در آن رخ نداده‌است.
دیگر سازه‌های لب حوض از سه سو، حوض را دربر گرفته‌اند؛ مدرسهٔ کوکلداش (۱۵۶۸–۱۵۶۹، بزرگترین مدرسه شهر)، در گوشهٔ شمالی حوض و دو ساختمان دینی دیگر که از سوی نادر دیوان‌بیگی ساخته شده‌است: خانقاه نادر دیوان‌بیگی (۱۶۲۰؛ خانقاه جای زندگی درویشان دوره‌گرد) و مدرسهٔ نادر دیوان‌بیگی (۱۶۲۲) که به ترتیب در سمت باختر و خاور حوض جای دارند.
مدرسهٔ کوچک «قاضی کلان ناصرالدین» (اکنون ویران شده) پیشترها در کنار مدرسهٔ کوکلداش جای داشت.
تاریخچهٔ این گِردایه، پیوند تنگاتنگی با نام نادر دیوان‌بیگی دارد که از بلندپایگان، وزیر و همچنین عموی امیر بخارا امام‌قلی‌خان بوده‌است. می‌گویند زمانی که نادر دیوان‌بیگی خانقاهی را که نام او را بر خود دارد ساخت، در نزدیکی ساختمان، کشتزار بزرگی بود که دارایی یک پیرزن بیوه یهودی بود.
(یهودیان فراوانی در بخارا می‌زیستند) نادر دیوان‌بیگی می‌اندیشید که این کشتزار جای خوبی برای حوض باشد، ولی بیوه پیشنهاد او برای خرید ملک را نپذیرفت.
سپس نادر دیوان‌بیگی او را نزد امام‌قلی‌خان آورد به این امید که امیر او را وادار به فروش کند. امیر بخارا دستور داد تا انجمنی از مفتیان درخواست را بررسی کنند.
با این حال، این کارشناسانِ حقوق مسلمانان به این فرجام رسیدند که هیچ راه قانونی برای خرید ملک وجود ندارد، مگر با رضایت بیوه، زیرا یهودیان با پرداخت جزیه یا باج، حقوقی برابر با مسلمانان داشتند.
پس نادر دیوان‌بیگی ناچار شد نزدیک خانهٔ آن یهودی سرسخت استخری بسازد. او یک جوی به استخر تازه‌اش کَند، به‌گونه‌ای‌که آب درست نزدیک خانه او روان شد، اگرچه گران‌تر بود.
به زودی آب، سست کردن پایه‌های خانهٔ بیوه را آغاز کرد. هنگامیکه برای عدالت نزد نادر دیوان‌بیگی آمد، او آمادگی خود را برای خرید خانهٔ او به بهایی دادگرانه اعلام کرد.
ولی بیوه پول را نپذیرفت و به جایش شرایط خود را گذاشت. او گفت که اگر فرامانروایان بخارا زمین دیگری را با اجازهٔ ساختن کنیسه به او بدهند، زمین خود را واگذار می‌کند.
نادر دیوان‌بیگی در برابر زمین بیوه، تکه‌زمینی از دارایی خود را در بخشی مسکونی به او داد که بعدها کوی یهودیان نام گرفت.
به زودی نخستین کنیسه در بخارا و یک آبگیر بزرگ ساخته‌شد. مردم آنرا Lab-i Hauz نامیدند که در زبان بخاراییان که فارسی است «کنار آبگیر» معنی می‌دهد.
زمان ساخت آن در پیرامون ۱۶۲۰ است. ولی حافظهٔ همگانی هنوز هم عنوان دیگری را نگهداشته‌است: Hauz-i Bazūr، (حوضِ به زور) «استخرِ به زور ساخته‌شده».
آرمل بلا-کوچاپ (زاده ۱۱ دسامبر ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که به صورت قرضی برای باشگاه آیندهوون بازی می‌کند.
در جولای ۲۰۱۸، بلا-کوچپ به اردوی تابستانی فصل ۱۹–۲۰۱۸ باشگاه بوخوم اضافه شد. در مارس ۲۰۱۹، بلا-کوچپ اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با بوخوم امضا کرد. او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای بوخوم در بوندس‌لیگا ۲ انجام داد و در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۱۹، در بازی خارج از خانه مقابل ارتسگبیرگ آئو وارد زمین شد.
بلا-کوچپ ابتدا در رده جوانان و در تیم زیر ۱۸ سال آلمان حضور یافت. او اولین بازی خود را در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸، در یک بازی دوستانه مقابل قبرس انجام داد که با پیروزی ۱–۰ به پایان رسید.
بلا-کوچپ در شهر پاریس فرانسه به دنیا آمده‌است. او پسر سیریل فلورنت بلا، ملی‌پوش سابق کامرون است.
افغانستان‌گرایی اصطلاحی است که برای بار اول در ایالات متحده به‌کار برده شد،Oxford English Dictionary, Third Edition, Afghanistanism, n. 'colloq. (orig. U.S.) ' این اصطلاح به معنی تمرکز بر مشکلات در گوشه گوشه‌های دنیا و نادیده انگاشتن مسائل بحث‌برانگیز محلی است."afghanistanism", "Webster's Third New International Dictionary, Unabridged". Merriam-Webster, 2002. "Access to this link requires registration."The term is similarly defined in the Double-Tongued Dictionary website در سایر زمینه‌ها، این اصطلاح به معانی ذیل اشاره دارد، «دانش غیر مرتبط و به‌طور ناامیدکننده سری»، page 99 «شیفتگی به سرزمین‌های بیگانه و دور»Estate of Rhea Talley Stewart, "Fire in Afghanistan 1914–1929: The First Opening to the West Undone by Tribal Ferocity Years Before the Taliban iUniverse", 2000 page viii
یا «توبیخ‌کردن یا مشت زدن به یک دشمن نادیده شده که حتی از وجود شما و کم‌تر از آن از خشم شما، بی‌خبر است».John Livingston, "The John A. Livingston Reader: The Fallacy of Wildlife Conservation and One Cosmic Instant: A Natural History of Human Arrogance", page 3. McClelland & Stewart, 2007
فرهنگ انگلیسی آکسفورد، واژه افغانستان‌گرایی را در فهرست واژه‌های عامیانه ایالات متحده قرار داده‌است؛ نخستین مرجع تحریری که این اصطلاح در آن به‌کار برده شده‌است به ۱۹۴۸ میلادی بر می‌گردد: جی. لوید جونز در ژورنالیزم تحقیقی ۷۳ (گردهمایی انجمن ویراستاران روزنامه آمریکا) گفت، «در حالی‌که زباله جمع‌نشده محلی در زیر پنجره ویراستار بوی تعفن می‌دهد، من دوست ندارم به این موضوع افغانستان‌گرایی، این مسئله اتخاذ موضع مستقیم در مورد انتخابات در کاستاریکا حمله کنم».OED, 3rd Ed. , Afghanistanism, n.
رابرت اچ. استافر و جیمز اس. جکسون در مقاله آوریل ۱۹۴۸ خود به‌نام «در عقب سرصفحه» گفتند، این «اصطلاح جدید» توسط جنکن لوید جونز اهل اکلاهاما که در روزنامه تُلسا تریبیون کار می‌کرد در همین گردهمایی در واشینگتن دی سی به‌کار رفت. آن‌ها از جونز این‌گونه نقل قول کردند:
این یک واقعیت تراژدی است که بیشتر سرمقاله نویسان نمی‌توانند یک هدف با برد-کوتاه را بزنند. اما اهداف دور را خوب می‌زنند. آن‌ها می‌توانند با مصونیت کامل در مورد اوضاع افغانستان با فضل‌فروشی حرف بزنند. برملا ساختن کثافت کاری‌های کلانتر، جرات بیشتری نیاز دارد.April 18, 1948, pshr 22
اما ستون‌نویس جو کلین در مجله تایم در ۲۰۱۰ نوشت که کاربرد این اصطلاح در قرن نزدهم میلادی، زمانی که «رسانه‌های انگلیسی افغانستان‌گرایی را به مفهوم وسواس داشتن با جنگ‌های خارجی به قیمت اولویت‌های داخلی تعریف کرد» رایج شد، او همچنین افزود که «افغانستان‌گرایی به نظر می‌رسد که در آینده نه چندان دور [در ایالات متحده] به یک گفتمان ملی مبدل می‌شود» «آیا ساختن جاده‌ها و پاسگاه‌های پلیس در افغانستان مهم‌تر از ساختن آن‌ها در میهن است؟»December 27, 2010–January 3, 2011, pages 96 and 99
این اصطلاح در اوایل چندین کاربرد داشت. از یک سو، افغانستان‌گرایی در روزنامه‌نگاری آمریکایی شمالی به مقاله‌های گفته می‌شد که در مورد مکان‌های دوردست بودند و هیچ ارتباطی به خوانندگان محلی نداشتند. هرچند از سوی دیگر، برخی نویسندگان می‌گفتند که افغانستان‌گرایی عبارت از میل برخی ویراستارها برای خودداری از اخبار سخت داخلی، با بیان کردن نظریه‌های خود در مورد روی‌دادهای است که در سرزمین‌های دور اتفاق می‌افتد.Bob Greene, "A few words about a word now useless", "Jewish World Review", December 6, 2001 آن‌گونه که نویسنده نیویورک تایمز، جیمز ریستون در مورد خبرنگاران می‌گوید، «هم‌مانند مقامات در واشینگتن، ما نیز دچار افغانستان‌گرایی هستیم. اگر گزارش از یک سرزمین دور دست باشد، خبر است، اما اگر از مسائل داخلی باشد، جامعه‌شناسی است».James Reston, quoted in "And I Quote (Revised Edition) : The Definitive Collection of Quotes, Sayings, and Jokes for the Contemporary Speechmaker", Thomas Dunne Books
چندی قبل، استاد رابرت ام. هاتچیزین این اصطلاح را در سخنرانی خود در مؤسسه فناوری کالیفرنیا در ۱۹۹۵ میلادی به‌کار برد:
آن‌گونه که می‌دانید، افغانستان‌گرایی به مفهوم هم‌واره اشاره کردن به یک کشور، مکان، شخص یا مشکل دوردست است، در حالی‌که چیزهای در درون کشور وجود دارد که بسیار حاد بوده و باید به آن‌ها رسیدگی صورت گیرد. بنابرین، وقتی شما به استادی در مؤسسه فن‌آوری کالیفرنیا می‌گویید، «در مورد هوای آلوده به دود و غبار چه فکر می‌کنید؟ او پاسخ می‌دهد، «آیا در مورد بحران افغانستان شنیدی؟»"The Sources of National Strength", "Engineering and Science", May 1955, page 20
در ۱۹۷۳ میلادی، این مفهوم وارد گزارش‌دهی پیرامون دفاع از محیط زیست شد، آن‌گونه که خبرنگاران پژوهشی استیون ئی. هانگفرد و جیمز بی. لیمیرت می‌گوید، این اصطلاح به مفهوم پرداختن به مسائل محیط زیستی جوامع دوردست به‌جای مسائل محیط زیستی داخلی است.Hungerford, Steven E., and Lemert, James B., "Covering the Environment: A New 'Afghanistanism'?" "Journalism Quarterly", February 1973 این کاربرد بار دیگر در ۲۰۰۴ توسط بی.ای. تالیب انعکاس داده شد، کسی که آن را «توجه بی‌جا به مشکلات و مسائل [محیط زیستی] در جاهای دیگر و نادیده گرفتن آن‌ها در کشور یا محیط خود فرد» عنوان کرد.B.A. Taleb, "The Bewildered Herd: Media Coverage of International Conflicts & Public Opinion", iUniverse, 2004, page 386 .
پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک، این مفهوم دوباره رایج شده و برخی نویسندگان استدلال نمودند که این مفهوم دیگر در روی‌دادهای عصری کاربرد ندارد.Robert Finn, "Ghost Wars", "bookreporter.com", undated. A review of the book of that name by Steve CollMichael Kinsley, "Please Don't Remain Calm:Provocations and Commentaries", W.W. Norton, 2008, page 119 به عنوان مثال، ستوارت اچ. لوری، رئیس مطالعات آزاد در مدرسه روزنامه‌نگاری دانشگاه میزوری، در ۱ دسامبر ۲۰۰۱ نوشت:
یکی از ماموریت‌های اصلی کار خبررسانی این است تا به عنوان یک علامت هشدار پیش‌گیرانه و اولیه از مشکلات قریب-الوقع برای مردم عامه و آن‌های که می‌توانند به این مشکلات رسیدگی نمایند، عمل کنند. این علامت‌دهی باید به‌طور قانع‌کننده باشد و این یعنی سازمان‌های خبری باید خبرنگاران خود را در مورد کار آگاهانه در بخش‌های گوناگون دنیا، آموزش و تعلیم دهند. آن‌ها نمی‌توانند تصویری که حالا مشهور شده‌است را نشر کنند – تصاویری از چتربازها که جهت رسیدگی عاجل به فاجعه‌ی، به یک منطقه پرش می‌کنند. این چنین تصاویر به «افغانستان‌گرایی» تداوم می‌بخشد، مفهومی که از سال‌ها کاربرد خود را از دست داده‌است، حتی اگر چنین مفهومی اصلاً وجود می‌داشت.Stuart H. Loory, "Afghanistanism Comes Home", "Global Journalist", December 1, 2001
تئودور شرر (۱۷ سپتامبر ۱۸۸۹–۱۷ مه ۱۹۵۱) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان‌هایی تا سطح لشکر را بر عهده داشت.
روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۸۸۹ در هوشتت در بایرن زاده شد. پدرش معلم مدرسه بود. به عنوان افسر دانشجو به هنگ ۱۲ پیاده‌نظام بایرن پیوست و با درجه ستوان دوم خدمت خود را از ماه اکتبر سال ۱۹۱۰ آغاز کرد. در طول جنگ جهانی اول در یگان‌های مسلسل رزم را تجربه نمود و تا پایان جنگ به درجه سروانی رسید. پس از جنگ به نیروی پلیس بایرن ملحق شد و برای ۱۵ سال به عنوان افسر پلیس خدمت کرد. تا سال ۱۹۳۵ به درجه سرهنگ دومی ترفیع گرفت و با همان درجه مجدداً به نیروی زمینی بازگشت. در ابتدا در ستاد هنگ ۱۱۱ پیاده‌نظام قرار گرفت. ماه ژانویه سال ۱۹۳۷ به درجه سرهنگی نائل آمد و ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ فرماندهی هنگ ۵۶ پیاده‌نظام در اولم به او سپرده شد. پس از دو سال فرماندهی هنگ تازه‌تشکیل‌شده ۵۰۷ پیاده‌نظام به او محول گشت. با آغاز جنگ جهانی دوم، این یگان را در نبرد فرانسه تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ هدایت کرد. ماه نوامبر این سال به درجه سرتیپی ترفیع گرفت.
ماه اکتبر سال ۱۹۴۱، به جهت تجربه فعالیت در نیروی پلیس، به عنوان فرمانده لشکر دویست‌وهشتادویکم امنیت برگزیده شد. این یگان از آرایش‌های سبک برای تأمین امنیت در نواحی پشت خط مقدم بود و قالبا با پارتیزان‌های شوروی درگیری داشت. در جریان ضدحمله زمستانی ارتش سرخ لکشر شرر به همراه یگان‌های مختلف دیگری ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ در ناحیه خولم در ۴۳۰ کیلومتری شمال غربی مسکو به محاصره دشمن افتاد. او فرماندهی تمامی نیروهای درون محاصره موسوم به «گروه رزمی "شرر"» با حدود ۵۵۰۰ نفر نیرو را بر عهده داشت. این گروه رزمی در ابتدا هیچ توپ ضدتانکی نداشت و گلوله‌باران بیشتر ساختمان‌ها را تخرب کرد تا در سرمای شدید پناهگاه چندانی نیز برای آن باقی نماند. نبود پناهگاه همچنین آلمانی‌ها را در برابر آتش تک‌تیراندازهای دشمن آسیب‌پذیر می‌کرد. در نهایت پرواز هواگردهای ترابری یو ۵۲ تعدادی توپ ضدتانک و مقداری تجهیزات پزشکی از طریق هوایی به آن‌ها رساند. با ادامه نبرد سنگین، نیروهای شوروی با اتکا به برتری عددی زیاد جای پایی برای خود در حومه شرقی شهر باز کنند. در نبرد شهری در خیابان‌های کم‌عرض متعاقب نیروهای شرر مهارت قابل‌توجهی در وارد آوردن تلفات سنگین به دشمن و در مواردی عقب راندن آن‌ها از خود نشان دادند. با فرا رسیدن بهار و بهبود شرایط آب‌وهوایی، پروازهای پشتیبانی هوایی "لوفت‌وافه" افزایش یافت اما وضعیت محاصره‌شدگان همچنان بغرنج بود. به هر صورت، در نهایت نیرویی از بیرون توانست روز ۵ مه سال ۱۹۴۲ حلقه محاصره بشکند و موفق به برقراری اتصالی زمینی با قوای شرر شود. تا این زمان تنها ۱۲۰۰ نفر برای او درون شهر باقی مانده بود. بدین شکل شرر و افرادش توانستند ۱۰۷ روز تلاش ارتش سرخ برای تسلط بر شهر خولم را ناکام بگذراند. گفته می‌شود در این مدت شوروی بیش از دو هزار مورد تهاجم به این شهر صورت داده‌است. روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۲ نشان مخصوص نبرد برای سربازان حاضر در این محاصره ایجاد گردید که بر آستین چپ نصب می‌شد.
به جهت این دستارد، شرر روز ۲۰ فوریه سال ۱۹۴۲ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. روز ۵ مه برگ‌های بلوط نیز به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. ماه سپتامبر به فرماندهی لشکر سی‌وچهارم پیاده‌نظام منصوب و دو ماه بعد درجه سرلشکر به او اعطا گردید. لشکر شرر در نبردهای دفاعی سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ گروه ارتش مرکز، مخصوصاً نبرد سوم خارکوف، به رزم پرداخت. تا بهار سال ۱۹۴۴ و در جریان عقب‌نشینی در شمال اوکراین، دیگر قابلیت رزمی چندانی در این لشکر نمانده بود تا به پشت خط مقدم در ایتالیا فرستاده شود.
سرلشکر شرر ماه آوریل سال ۱۹۴۴ در جایگاه بازرس دفاع ساحلی جبهه شرقی قرار گرفت. از اواخر سال ۱۹۴۴ دیگر هیچ مقامی به او داده شد.
پس از جنگ، سرلشکر تئودور شرر در نهایت ماه مه سال ۱۹۵۱ در اثر یک تصادف رانندگی درگذشت.
جرج یول (؛ زاده ) زبان‌شناس اسکاتلندی-آمریکایی است. وی برای کارهایش بر روی کاربردشناسی و تحلیل گفتمان شناخته شده‌است.
جرج یول در سال ۱۹۴۷ در استیرلینگ، اسکاتلند زاده و در سال ۲۰۰۰ شهروند آمریکا شد. وی هم‌اکنون در هاوایی زندگی می‌کند. وی در دانشگاه ادینبرو تحصیل کرده‌است.
کیم هه-جون (؛ زادهٔ ۸ مه ۱۹۹۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "پادشاهی" در نقش ملکه چو شناخته می‌شود. او برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌کار زن در چهلمین جوایز فیلم اژدهای آبی برای نقشش در فیلم "کودک دیگر" شد. در سال ۲۰۲۱، شهرت او به خاطر ایفای نقش در "بازرس کو" افزایش پیدا کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌کار زن در پنجاه و هشتمین دوره جوایز هنری بکسانگ شد. کارهای دیگر او شامل "آشوب زن و شوهری" و "درخشش باران" است.
سیائوسی سوالنی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل تونگا، وزیر کابینه و عضو مجلس قانونگذاری این کشور است که به عنوان نخست‌وزیر تونگا منصوب شد. او از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ معاون نخست‌وزیر تونگا بود.
سوالنی اهل نگلیا در تونگاتاپو است. او در دبیرستان پسرانه تیمارو تحصیل کرد و در ۱۹۸۸ فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه اوکلند در نیوزلند به ادامه تحصیل پرداخت و در ۱۹۹۲ با مدرک لیسانس علوم کامپیوتر فارغ‌التحصیل شد. او متعاقباً مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه آکسفورد اخذ نمود، و مدیریت ارشد کسب و کار را در دانشگاه اقیانوس آرام جنوبی در سووا، فیجی به پایان رساند. او از ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۰ به عنوان کارمند دولتی برای وزارت دارایی تونگا کار کرد، سپس به فعالیت در جامعه اقیانوس آرام و بانک توسعه آسیایی پرداخت. سوالنی در ۲۰۱۳ به تونگا بازگشت تا به عنوان مدیر اجرایی در وزارت شرکت‌های عمومی مشغول به کار شود.
بل باتم فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی رانجیت ام. تیواری است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، لارا دوتا، وانی کاپور، هما قریشی، عادل حسین و دولی آلووالیا ایفای نقش کرده‌اند.
داستان این فیلم به ربایش پروازهای ۴۲۳، ۴۰۵ و ۴۲۱ هواپیمایی ایندین در دهه ۸۰ میلادی اشاره دارد.
نخست‌وزیر تونگا () رئیس دولت کشور است. تونگا یک اقلیم پادشاهی است، در حال حاضر توپوی ششم، نخست‌وزیر سابق، به عنوان رئیس دولت می‌باشد."The Executive government ", Tonga government نخست‌وزیر فعلی سیائوسی سوالنی است که در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱ انتخاب شد. سوالنی با ۱۶ رای انتخاب گردید.
دفتر نخست‌وزیری توسط قانون اساسی ۱۸۷۵ بنیان گذاشته شد که در ماده ۵۱ آن تصریح شده‌است، نخست‌وزیر و سایر وزرا توسط پادشاه منصوب و عزل می‌شوند.Constitution of Tonga
رابرت اچ. لاستیگ (متولد ۱۹۵۷) یک متخصص غدد درون ریز کودکان آمریکایی است. او پروفسور ممتاز کودکان در بخش غدد درون ریز در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF) است. او همچنین مدیر برنامه WATCH UCSF (ارزیابی وزن برای سلامت نوجوانان و کودکان) و رئیس و یکی از بنیانگذاران مؤسسه غیرانتفاعی برای تغذیه مسئولانه است."Robert Lustig, MD", University of California, San Francisco."Our team", Institute for Responsible Nutrition.
لاستیگ در سال ۲۰۰۹ زمانی که یکی از سخنرانی‌های پزشکی او به نام «شکر: حقیقت تلخ» در یوتیوب محبوب شد، مورد توجه همگانی قرار گرفت.Robert Lustig, "Sugar: The Bitter Truth", University of California Television, 26 May 2009; uploaded to YouTube 20 July 2009.Kate Vidinsky, "UCSF Lecture on Sugar & Obesity Goes Viral as Experts Confront Health Crisis", University of California, San Francisco, 11 March 2010.Gary Taube, "Is Sugar Toxic?", "The New York Times", 13 April 2011.Ian Leslie, "The sugar conspiracy", "The Guardian", 7 April 2016. او گردآورنده کتاب "چاقی قبل از تولد: تأثیرات مادر و پیش از تولد بر فرزندان" (۲۰۱۰) و نویسنده کتاب "شانس چربی: شکست دادن شانس در برابر قند، غذای فرآوری شده، چاقی و بیماری" (۲۰۱۳) است.
مجلس قانون‌گذاری تونگا () دارای ۲۵ عضو است که ۱۷ عضو آن با کسب آرای اکثریت مردم برای یک دوره ۵ ساله در حوزه‌های انتخابیه دارای چند کرسی از طریق سیستم واحد رای غیرقابل انتقال انتخاب می‌شوند. ۸ عضو این مجلس توسط ۳۳ تن از اشراف موروثی تونگا انتخاب می‌شوند. مجلس توسط رئیس مجلس که با اکثریت اعضای منتخب پارلمان انتخاب می‌شود و براساس قانون اساسی توسط پادشاه منصوب و نظارت می‌گردد.
لامپ فلمینگ که لامپ نوسان فلمینگ نیز نامیده می‌شود یک لامپ ترمویونیک یا لامپ خلاء بود که در سال ۱۹۰۴ توسط فیزیکدان انگلیسی جان آمبروز فلمینگ به عنوان آشکارساز گیرنده‌های رادیویی اولیه مورد استفاده در تلگراف بی‌سیم الکترومغناطیسی اختراع شد. این اولین لامپ خلاء عملی و اولین دیود ترمویونیک بود، یک لامپ خلاء که هدف آن هدایت جریان در یک جهت و مسدود کردن جریان در جهت مخالف است. دیود ترمیونیک بعداً به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکسوساز - دستگاهی که جریان متناوب (AC) را به جریان مستقیم (DC) تبدیل می‌کند - در منبع تغذیههای طیف گسترده‌ای از دستگاه‌های الکترونیکی مورد استفاده قرار گرفت تا اینکه با یکسوساز سلنیوم در اوایل دهه ۱۹۳۰ و تقریباً به‌طور کامل با دیود نیم‌رسانا در دهه ۱۹۶۰ جایگزین شد. لامپ فلمینگ پیشرو تمام لامپهای خلاء بود که به مدت ۵۰ سال بر الکترونیک تسلط داشتند. IEEE آن را به عنوان «یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌ها در تاریخ الکترونیک» توصیف کرده‌است، و در فهرست نقاط عطف IEEE برای مهندسی برق قرار دارد.
دیوید نیوسام ، (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۲) یک هنرپیشه، تهیه‌کننده و عکاس هنری آمریکایی است. او بیشتر به خاطر حضورهای تحسین‌شده‌اش در تلویزیون آمریکا و کارش در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ با ویگو مورتنسن برای پرسیوال پرس شناخته می‌شود.
نیوسام در نورث کالدول، نیوجرسی از مادری که اداره یک آژانس کاریابی و پدری سرمایه‌گذار بود، به دنیا آمد.David Newsom Biography ((?)-) او با همسرش، نویسنده/کارگردان سیان هدر، که دو فرزند دارد، در لس آنجلس زندگی می‌کند. نیوسام دارای مدرک تولید فیلم از کالج ایتاکا است. او در گذشته به‌عنوان خواننده گروه، سردبیر روزنامه جایگزین، نویسنده، پیشخدمت، کارگر بطری‌سازی آبجو، نصب حصار، ظرف‌شویی، و در تولید فیلم و همچنین ساخت دکور کار کرده‌است.
آشکارساز الکترولیتی یا تبادل‌گر مایع، نوعی آشکارساز (دمدولاتور) بود که در گیرنده‌های رادیویی اولیه استفاده می‌شد. اولین بار توسط محقق رادیوی کانادایی رجینالد فسندن در سال ۱۹۰۳ استفاده شد، تا حدود سال ۱۹۱۳ مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن توسط آشکارسازهای کریستالی و آشکارسازهای لامپ خلاء مانند لامپ فلمینگ و آدیون (ترایود) جایگزین شد. در مقایسه با دیگر آشکارسازهای موجود در آن زمان مانند آشکارساز مغناطیسی و منسجم بسیار حساس و قابل اعتماد در نظر گرفته شد. این یکی از اولین آشکارسازهای یکسوکننده بود که قادر به دریافت AM (صدا) بود. در ۲۴ دسامبر ۱۹۰۶، کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده با گیرنده‌های رادیویی مجهز به آشکارسازهای الکترولیتی فسندن، اولین پخش رادیویی AM را از فرستنده برنت راک ماساچوست فسندن، دریافت کردند که شامل یک برنامه موسیقی کریسمس بود.
تنگل سنگ نصوح یا رودخانهٔ سنگ نصوح یا تنگل سنگ نسو یا رودخانهٔ سنگ نسوه یا شصت‌دره؛ نام رود و تنگلی گردشگری واقع در در ارتفاعات شمالیهٔ شهرستان کاشمر می‌باشد و از ابتدای مسیر امامزاده سید مرتضی به سمت ریوش، شهرستان کوهسرخ قرار گرفته‌است. کوه‌ها، طبیعت سبز، و گونه‌های فراوان گیاهی و جانوری، دره‌های خرم و سرشار از آب، و چشمه‌زارها؛ این منطقه را به یکی از مرکز گردشگری در جنوب استان خراسان رضوی تبدیل کرده‌است. و این تنگل دارای گیاهان دارویی چون آدور، آویشن، بومادران، ریواس، ترنگبین، زنیان، گل گاوزبان، گون و… است.[ Rūdkhāneh-ye Sang Nesveh] sa [ Geonames.org (cc-by)]; post updated 2016-08-02; database download sa 2016-08-15
عادل الغمدی () تاجر اهل عربستان سعودی است.
از سوابق او می‌توان به مدیر عامل اجرایی سابق بورس اوراق بهادار عربستان (تداول) و رئیس هیئت مدیره سابق فدراسیون مبادلات عربی اشاره کرد.
مرد عنکبوتی ۲۰۹۹ از زمین ۹۲۸ (Spider-Man 2099) یک قهرمان تخیلی است که در کتاب‌های کمیک و انیمیشن‌های مختلفی حضور داشته است. این شخصیت توسط پیتر دیوید و ریک لئوناردی در سال ۱۹۹۲ برای مجموعه کتاب‌های مصور مارول ۲۰۹۹ خلق شد. او تصویری از همنام خود مرد عنکبوتی است که توسط استن لی و استیو دیتکو خلق شده و هویت واقعی او میگل اوهارا است. او در سال ۲۰۹۹ در تلاش است تا توانایی‌های مرد عنکبوتی را در مردم بازسازی کند اما حادثه‌ای باعث می‌شود نیمی از DNA او با مرد عنکبوتی ترکیب شود و جهش یابد و دوباره مرد عنکبوتی در ظاهری دیگر متولد می‌شود.
در تیتراژ پایانی فیلم برای چند ثانیه شاهد حضور مرد عنکبوتی ۲۰۹۹ هستیم که درحال جابجا شدن بین بعدهای زمانی مختلف است و در اولین سفر خود در زمان، به دیدار مرد عنکبوتی (پیتر پارکر) می‌رود.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Spider-Man_2099#
کریم اجه (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه و تاجر اهل عربستان سعودی است.او برادر کوچکتر منصور عجه و پسر اکرم اوجه است.او مدیر شرکت "TAG Finance S.A" است.او در اوقات فراغت خود در سری مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت می‌کند.
اریک باگناما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گابن است که در پست مهاجم بازی می‌کند.
حضور این بازیکن در لیگ برتر فوتبال ایران جنجال آفرین شد و با تشخیص کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران نتیجه ۳ دیداری که وی در آن حضور داشت (پیکان، سپاهان، استقلال) ۳ بر ۰ به سود حریفان اعلام گردید.
وی پس از حواشی ایجاد شده به خاطر بازی برای گل‌گهر سیرجان، در ۳۱ مارس ۲۰۲۱ به‌طور قرضی به استقلال دوشنبه پیوست. با تأیید باشگاه، پایان قرض او در ۴ ژوئیه ۲۰۲۲ بود.
کمیل سندی (; – ) تاجر اهل عربستان سعودی بود.او مدیرکل خطوط هواپیمایی سعودی در سال ۱۹۶۷ و دستیار وزیر دفاع و هوانوردی در سال ۱۹۷۹ بود.
عمر بن لادن (؛ زادهٔ قصة نجل أسامة بن لادن «المُدلل»: التقی زوجته عند الأهرامات ودخل مستشفی الأمراض العقلیة) هنرمند، نویسنده، سفیر فرهنگی وتاجر عرب است.او چهارمین پسر بزرگ اسامه بن لادن و نجوی غانم (همسر اول اسامه بن لادن) است.او چندین سال است که در نرماندی فرانسه زندگی می‌کند.
رود ساروس یا سارس یا سرس یا سروس (Sáros, Sarus)() بزرگترین رود جاری در منطقهٔ «سیلیکیه» (ارمنستان کوچک) می‌باشد. و در نهایت به درون حوضه دریای مدیترانه جاری می‌شود.
این رود سروس، از بلندی‌های کاتائونیا سرچشمه می‌گیرد. و امروزه این رود ضلع شرقی مخزن سد چاتالان را نیز تغذیه می‌کند.
کاتائونیا () یکی از بخش‌های کاپادوکیه باستان بوده‌است. رود ساروس در این ناحیه جاری است و در نهایت به دریای مدیترانه می‌ریزد. ساکنان کاتائونیا توسط افراد باستان از سایر کاپادوکیان‌ها به عنوان مردمی متفاوت متمایز می‌شدند.
تاریخ کیلیکیه (), بررسی‌های تاریخی ناحیه‌ای است که یکی از مهم‌ترین مناطق خاورمیانه در طول تاریخ بوده و میزبان تمدن‌های هیتی، رومی، ارمنی و اسلامی بوده‌است، این سرزمین را ارمنستان کوچک نیز خوانده‌اند و از نظر تاریخی بسیاری آن را بخشی از سرزمین شام می‌دانند. کیلیکیه (Cilicia) منطقه‌ای است باستانی در جنوب شرقی آسیای صغیر که تا امتداد ساحل دریای مدیترانه، جنوب کوه‌های توروس، گسترش داشته‌است.
سرزمین کیلیکیه یکی از سکونتگاه‌های کهن بشری است که نام آن در بسیاری از متون مربوط به دورهٔ باستان به ثبت رسیده و به سبب موقعیت حساسش همواره در طول تاریخ مورد توجه فاتحان بوده‌است. ناحیهٔ باستانی کاتائونیا و رود ساروس (رودخانه‌ای بسیار پراهمیت در طول تاریخ)، در این ناحیه قرار دارند.
نبرد ساروس نبردی بود که بین امپراتوری روم شرقی (بیزانس) به فرماندهی هراکلیوس و شاهنشاهی ساسانی به فرماندهی سپهبد شهربراز، در این ناحیه درگرفت.
در دورهٔ سلوکیان اینجا میدان درگیری جانشینان اسکندر بود و سرانجام دولت سلوکی توانست کنترل بخش خاوری کیلیکیه را نگاه‌دارد. در برهه‌ای از تاریخ این ناحیه صحنه قتل‌عام و نسل‌کشی ارمنی‌ها بوده‌است.
محمد الضر () تاجر اهل عربستان سعودی است.او در طائف زاده شده است.او سهامدار عمده شرکت "MAZ Aviation" است.
نوآ کاترباخ (زاده ۱۳ آوریل ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان دفاع چپ در بوندس‌لیگا و باشگاه اف‌سی کلن بازی می‌کند. او یکی از استعدادهای درخشان فوتبال آلمان است که جایزه معتبر و مدال طلای فریتز والتر را در دو رده سنی (زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال) دریافت کرده‌است.
کاترباخ بیشتر دوران نوجوانی و جوانی خود را در باشگاه اف‌سی کلن گذراند؛ او از ۸ سالگی در این باشگاه فعالیت کرد. کاترباخ در سال ۲۰۱۸ مدال طلای فریتز والتر را دریافت کرد و به عنوان بهترین بازیکن آلمانی در رده سنی زیر ۱۷ سال انتخاب شد.
در ۵ اکتبر ۲۰۱۹، او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای باشگاه کلن در تساوی ۱–۱ مقابل شالکه ۰۴ انجام داد و تبدیل به جوان‌ترین بازیکنی شد که در آن سال در بوندس‌لیگا بازی کرد. در طول فصل ۲۰–۲۰۱۹، کاترباخ وارد تیم اصلی باشگاه شد و ۱۸ بازی در لیگ انجام داد. در ماه مه ۲۰۲۰، اعلام شد که کاترباخ قرارداد خود را تمدید کرده‌است و او تا سال ۲۰۲۴ در کلن می‌ماند.
در ۱۹ آگوست ۲۰۲۰، کاترباخ برای دومین بار مدال طلای فریتز والتر را دریافت کرد و این بار او به عنوان بهترین بازیکن آلمانی در رده سنی زیر ۱۹ سال انتخاب شد.
کاترباخ برای آلمان در چندین سطح تیم ملی نوجوانان و جوانان بازی کرده‌است؛ او در سال ۲۰۱۷ به تیم زیر ۱۶ سال آلمان دعوت شد. هم‌اکنون او برای تیم زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال آلمان بازی می‌کند.
فهرست استانداران ایران در دولت نهم (۱۳۸۸–۱۳۸۴) به ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد است.
ژان مانوئل امبوم (زاده ۲۴ فوریه ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان هافبک در باشگاه وردربرمن بازی می‌کند. او بازیکن آلمان در رده جوانان و تیم زیر ۲۱ سال است.
امبوم اولین بازی حرفه‌ای خود را برای اوردینگن ۰۵ در لیگا ۳ انجام داد و در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۹، در بازی خانگی مقابل هالشر اف‌سی در دقیقه ۵۵ به جای دنیس دائوبه وارد زمین شد که بازی با نتیجه ۱–۰ به سود اوردینگن به پایان رسید.
امبوم اولین بازی خود را در بوندس‌لیگا، در هفته دوم فصل ۲۱–۲۰۲۰ انجام داد و در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰، در برد خارج از خانه ۳–۱ مقابل شالکه ۰۴ وارد زمین شد. او در ترکیب ابتدایی قرار داشت و در سمت راست خط میانی بازی کرد.
امبوم در شهر بوفندن و ایالت نیدرزاکسن با تباری کامرونی متولد شد. در سال ۲۰۲۱، او در مستند "اشوارز ادلر (۲۰۲۱)" حضور پیدا کرد، مستندی که تجربیات بازیکنان سیاهپوست در فوتبال حرفه‌ای آلمان را شرح می‌دهد.
پراکندگان پشتون در جهان به پشتون‌هایی گفته می‌شود که در خارج از سرزمین سنتی شان، پشتونستان زندگی می‌کنند. پشتونستان منطقهٔ تاریخی است که در میان آمودریا در افغانستان و رود سند در پاکستان واقع شده‌است. هرچند اکثریت مردمان پشتون در سرزمین شان که منطقه پشتونستان است زندگی می‌کنند، اما تعداد چشم‌گیر از جوامع پشتون در سراسر ایالت‌های نزدیک پاکستان مانند ایالت سند و ایالت پنجاب پراکنده شده‌اند، به‌ویژه در مراکز این ایالات که به ترتیب شهرهای کراچی و لاهور است. به علاوه، پشتون‌ها در کشور هندوستان نیز زندگی می‌کنند، به‌خصوص در منطقه روهیل‌کهند در آیات اوتار پردیش و در ایالت‌های گجرات و راجستان. خارج از جنوب آسیا، جوامع قابل توجه پشتون‌ها در کشورهای عربی خلیج فارس (به‌ویژه در امارات متحده عربی)، ایالات متحده، ایران، انگلستان، آلمان، کانادا، روسیه و استرالیا یافت می‌شوند.
باور برین نظر است که مردمان پشتون که به عنوان یک گروه قومی ایرانی‌زبان دسته‌بندی می‌شوند، در اوایل هزاره یکم میلادی در منطقه سنتی شان که پشتونستان است، مسکن گزیدنده‌اند. بر اساس اتنولوگ، جمعیت آن‌ها فعلاً حدود ۵۰ میلیون نفر است، اما برخی منابع این رقم را اندکی بالاتر یا پایین‌تر می‌گویند. پس از آمدن اسلام در این منطقه، بیشتر پشتون‌ها مهاجر شدند و در سرزمین‌های مربوط به سلطنت دهلی، امپراطوری مغول و سایر دولت‌های اسلامی که در جریان یورش‌های مسلمانان به شبه قاره هند، تأسیس شده بود، مسکن گزیدند. در نتیجه، نواده‌های آن‌ها با مردمان محلی که به زبان هندی و اردو صحبت می‌کردند، همگون شده و درهم آمیختند؛ از پشتون‌ها در هندوستان و پاکستان به‌نام‌های پتان و پتان‌ها یاد می‌شوند.
از نظر تاریخی، واژه یا اصطلاح افغان از قرن سوم پس از میلاد بدین‌سو به مردمان پشتون اطلاق می‌گردد، اما حالا به تمامی شهروندان افغانستان، افغان گفته می‌شود. پشتون‌ها بزرگ‌ترین قوم در افغانستان بوده و ۴۰ تا ۴۲ درصد کل جمعیت کشور را شکل می‌دهند.See:
پشتون‌ها در سراسر افغانستان پخش شده‌اند و تقریباً در تمامی ولایات این کشور یافت می‌گردند. قندهار، دومین شهر بزرگ افغانستان بوده و یک دژ محکم فرهنگ پشتون است. شهرهای لشکرگاه در جنوب، فراه در غرب، جلال‌آباد در شرق و قندز در شمال کشور نیز از جمله سایر مراکز بزرگ فرهنگی این قوم بوده و جمعیت آن‌ها غالباً پشتون هستند.
پشتون‌ها یکی از بزرگ‌ترین اقلیت قومی در پاکستان بوده و حدود ۲۵ درصد کل جمعیت این کشور را شکل می‌دهند. پشتون‌ها بزرگ‌ترین گروه قومی در ولایت خیبر پختون‌خوا، شامل مناطق قبایل و شمال بلوچستان هستند.
شهر کراچی در ایالت سند، بر اساس برخی تخمین‌ها با داشتن حدود ۸٫۵ میلیون پشتون میزبان بزرگ‌ترین تراکم جمعیت شهرنشین پشتون در جهان است. برخی شهرهای مهم پشتون نشین در پاکستان شامل شهرهای ذیل می‌باشد: پیشاور، کویته، ژوب، لورالائی، قلعه سیف‌الله، اتک، سوات، مردان، چارسده، مینگوره، بنو، پاره‌چنار و صوابی. هرچند ولایت بلوچستان پس از قوم بلوچ نام‌گذاری شده‌است، اما پشتون‌ها در این ولایت اکثریت بوده و بلوچ‌ها بزرگ‌ترین اقلیت قومی در این ولایت هستند. با این حال، بلوچ‌ها در بیشتر اراضی این ولایت زندگی نموده و پشتون‌ها در یک مکان کوچک‌تر متراکم شده‌اند.
پشتون‌ها حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد کل جمعیت ناحیه هزاره در ایالت خیبر پختون‌خوا را شکل می‌دهند. قبیله‌های پشتون که در منطقه بتگرامِ ناحیه تورغر و شهر مانسهره زندگی می‌کنند، به زبان پشتو صحبت می‌نماید، اما قبیله‌های جدون، ترین و دله‌زاک که در ایبت‌آباد و ناحیه هریپور زندگی دارند، معمولاً به زبان هندکو و بعضاً به زبان پشتون به عنوان زبان دوم، صحبت می‌نمایند.
جوامع کوچک‌تر پشتون در خارج از خیبر پختون‌خوا و بلوچ‌ستان را می‌توان در ناحیه‌های اتک و میانوالی در ایالت پنجاب یافت. این جوامع و برخی جوامع دیگر که دارای اصالت پشتون بوده و از زمانه‌های بسیار قدیم در ایالت‌های پنجاب و سند ساکن شده‌اند، معروف به پتان هستند. جوامع بزرگی از پتان‌ها مانند نیازی‌ها و غیره در شهرهای خانیوال و قصور زندگی می‌کنند؛ همچنین جوامع بزرگ‌تری در اطراف ملتان بود و باش دارند که زمانی بخشی از امپراطوری درانی بود. جوامع پتان در ناحیه‌های مختلف کشمیر آزاد نیز ساکن هستند. آن‌ها بیشتر در ناحیه‌های پونچ، سدهونتی و باغ ساکن شده‌اند. در ناحیه‌های پونچ و سدهونتی، پشتون‌ها بیشتر از ۷۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. پشتون‌های کشمیری غالباً از قبیله سدوزایی بوده و در کشمیر معروف به سدهن هستند. جمعیت تقریبی پشتون‌ها در جمو و کشمیر آزاد حدود ۱ میلیون نفر است. قبیله سدوزایی در شهر راولا کوت، به عنوان قلعه محکمی در کشمیر آزاد هستند. تعداد اندکی از سایر قبایل پشتون در کشمیر، از جمله قبایل درانی، ترین، لودهی، یوسفزایی، شینواری و آفریدی در مناطق جمو و کشمیر تحت اداره هندوستان زندگی می‌کنند. آن‌ها به زبان‌های محلی صحبت می‌نمایند.
افزون بر موارد فوق، برخی جوامع در پاکستان که به زبان اردو صحبت می‌کنند، اصالت خود را به پشتون‌های باستان در مناطق افغانستان و خیبرپختون‌خوا نسبت می‌دهند. برخی از آنان خود را بنگش، یوسفزایی، غوری و درانی می‌دانند. برعلاوه، یک تعداد چشم‌گیر روهیله‌ها نیز بعد از تقسیم هندوستان در ۱۹۴۷ به پاکستان مهاجرت کردند. پشتون‌ها حدود ۳۰ درصد جامعه مهاجر در شهر کراچی را شکل می‌دهند.
هند بریتانوی زمانی یک جمعیت بزرگ پشتون، تقریباً برابر با جمعیت پشتون در افغانستان داشت که غالباً در ولایتی که در زمان هند بریتانوی به‌نام ولایت مرزی شمال-غرب یاد می‌شد و ولایت بلوچ‌ستان متراکم بودند. پشتون‌ها جوامعی بزرگی را پس از قرن چهاردهم و قبل از قرن بیستم در منطقه روهیل‌کهند ساختند. بر اساس ویرایش یازدهم دانش‌نامه بریتانیکا، در واقع تعداد پشتون‌های که در هند بریتانوی زندگی می‌کردند، نزدیک به ۳٫۵ میلیون نفر می‌رسید، اما تعداد گویندگان زبان پشتو کم‌تر از۱٫۲۵ میلیون نفر بود. بیشتر این مناطق همراه با ولایت‌های مربوطه آن پس از تقسیم هند و پاکستان در ۱۹۴۷ میلادی، به پاکستان واگذار گردید. امروزه پشتون‌های هندوستان به گروه‌های که به زبان پشتو صحبت می‌کنند و گروه‌های که به زبان اردو/هندی و سایر زبان‌های منطقهٔ صحبت می‌کنند تقسیم می‌شوند و گویندگان زبان پشتو، بزرگ‌ترین گروه است. خان محمد عاطف که پروفسور دانشگاه لکهنو است تخمین نمود که «جمعیت پتان‌ها در هندوستان دو برابر جمعیت آن‌ها در افغانستان است».
تعداد زیادی از پشتون‌ها در ایالت جمو و کشور هندوستان هستند که به زبان پشتو صحبت می‌کنند. هرچند تشخیص تعداد دقیق آن‌ها سخت است، اما تعداد آن‌ها حداقل از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بیشتر است، چون در ۱۹۵۴ میلادی برای بیشتر از ۱۰۰٬۰۰۰ پشتون کوچی که در دره کشمیر زندگی می‌کردند، شهروندی هندوستان اعطاء شد. امروزه جرگه‌ها مکرراً برگزار می‌شود. آن‌هایی که در دره کشمیر مسکن‌گزین شده و زندگی می‌نمایند به زبان پشتو صحبت نموده و بیشتر در سمت جنوب-غربی این دره هستند، جاییکه گه‌گاه مستعمرات پشتون‌ها در آنجا ایجاد شده‌اند. جالب تر از همه این‌که، آفریدی‌های کوکی‌خیل که در درامگایهاما زندگی می‌کنند تمامی رسوم باستانی خود را حفظ نموده و به زبان پشتو صحبت می‌کنند. آن‌ها لباس‌های رنگارنگ می‌پوشند و شمشیر و سپر با خود حمل می‌کنند. آفریدی‌ها و ماچی‌پوریان‌ها که از قبیله یوسفزایی هستند، شامل خدمت در ارتش هستند تا در مقابل آن برخی از روستاها را از مالیات بر درآمد معاف نگهدارند. پشتون‌ها اکثراً در زمان درانی‌ها به هندوستان رفتند، اما برخی از آن‌ها توسط ماهاراج گلاب سنگ به هندوستان آورده شد تا در مرز خدمت نمایند. روستاهای دهاکا و چانگنار (چاکنوت) که در خط کنترل در ناحیه کپواره قرار دارند، نیز به زبان پشتو صحبت می‌کنند. مطابق درخواست‌های جوامع پشتون که در آن ایالت زندگی می‌کنند، شبکه تلویزیونی کاشر اخیراً چند برنامه تلویزیونی را به زبان پشتو آغاز کرده‌است.
همچنین جمعیت کوچک و پراکنده پشتون هنوز هم در شهرهای کلان هندوستان که دارای جمعیت بزرگ مسلمان هستند وجود دارند و بیشتر افرادی که به زبان پشتو صحبت می‌نماید در ایالت‌های دهلی و اتار پردیش ساکن هستند؛ این افراد همچنین زبان‌های محلی که در ایالت‌های مربوطه آن‌ها صحبت می‌شود را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند. تعداد پشتون‌های که هنوز هم از زبان پشتو استفاده نموده و قادر به صحبت و درک آن هستند، به حدود ۱۴٬۱۶۱ نفر می‌رسد. دلیل آن قسماً این است که این پشتون‌های هندی تا چندی قبل قادر بودند به پختون‌خوا در پاکستان سفر کنند.Abstract of speakers’ strength of languages and mother tongues – 2001, "Census of India" (retrieved 17 March 2008)
یک اجتماع کوچک هندو، معروف به شین خالی به معنی «خال‌های سبز» (اشاره به خال‌کوبی‌های سبز رنگ در چهره زنان پشتون دارد)، پس از تقسیم هندوستان به منطقه اناریا در راجستان مهاجرت کردند. این اجتماع قبل از تقسیم هندوستان در کویته، لورلایی و مناطق میختر در ولایت بلوچ‌ستان هند بریتانوی زندگی می‌کردند. آن‌ها حتی امروزه به زبان پشتو صحبت می‌کنند و فرهنگ پشتو را با رقص اتن تجلیل می‌نماید.
گیل دخت سریالی ایرانی در ژانر درامِ تاریخی به کارگردانی مجید اسماعیلی، تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی و نویسندگی مجید آسودگان است که در سکوت خبری از ۱۳۹۸ تا آبان ۱۴۰۰ در گیلان و تهران تصویربرداری شد. این سریال در ۶۰ قسمت تولید شده‌است. "گیل‌دخت" از ۱۹ آبان ۱۴۰۱ در شبکه یک و شبکه آی‌فیلم پخش می‌شد و تا ۱۲ خرداد سال ۱۴۰۲ روی آنتن بود. این سریال در مرکز فیلم و سریال معاونت برون‌مرزی سازمان صدا و سیما تولید شده‌است.
سریال گیل‌دخت حکایت گلنار و اسماعیل است که در میان هیاهو و مهلکه قجری تارو پود دلشان با مهر و محبت هم بافته می‌شود. قصه و غصه عاشق و معشوقی است که اگر صد دلیل برای رفتن داشته باشند یک بهانه برای ماندن پیدا می‌کنند.
ویتچ یارنیک (Vojtěch Jarník) (1897 – 1970 میلادی)، ریاضی‌دانی اهل چک بود، او برای سال‌های زیادی به عنوان استاد و رئیس در دانشگاه کارل خدمت نموده و در تأسیس آکادمی علوم چکسلواکی نیز همکاری کرد. الگوریتم یارنیک برای درخت پوشای کمینه، به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
یارنیک روی نظریه اعداد، آنالیز ریاضی و الگوریتم‌های گراف کار کرد. وی «احتمالاً نخستین ریاضی‌دان اهل چک است که گفته شده کارهای علمی وی واکنش گسترده بین‌المللی به همراه داشته و برای مدت طولانی باقی‌مانده است». همچنین هنگام توسعه الگوریتم یارنیک، کران‌هایی روی تعداد نقاط مشبکهٔ منحنی‌های محدب یافت، رابطه میان بُعد هاوسدورف مجموعه‌هایی از اعداد حقیقی و تقریب آن‌ها توسط اعداد گویا را مطالعه نموده و روی ویژگی‌های توابع وایرشتراس (تابعی که در هیچ نقطه مشتق پذیر نیست) تحقیق نمود.
یارنیک در ۲۲ دسامبر ۱۸۹۷ به دنیا آمد. پدر وی جان اربان یارنیک، پروفسور لغت‌شناسی زبان رومی در دانشگاه کارل بود, p.  168. و برادر بزرگ‌ترش که هرتویک یارنیک نام داشت نیز پروفسور زبان شد.. علی‌رغم این سابقه خانوادگی، یارنیک در جیمنیزیوم خود (جیمنیزیوم سی.کی. چسکه ویسی ریالن، چیسکه، پراگ) زبان لاتین یادنگرفت، بنابرین زمانی که او در ۱۹۱۵ میلادی وارد دانشگاه کارل شد، باید به عنوان یک دانشجوی برجسته، زبان لاتین یادمی‌گرفت و او توانست سه ترم بعد امتحان لاتین را با موفقیت سپری کند.
او در دانشگاه کارل از ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۹ میلادی به آموزش ریاضی و فیزیک پرداخت و کارل پیتر مربی او بود. پس از اتمام دانشگاه، او دستیار جان ووجتیک در دانشگاه صنعتی بورنو شد و در آنجا با ماتیاس لرک آشنایی حاصل کرد. او در ۱۹۲۱ میلادی پس از تکمیل رساله‌اش در مورد توابع بسل، تحت نظر پیتر، دکترای خود را در دانشگاه کارل به اتمام رساند و بعداً به عنوان دستیار پیتر دوباره به دانشگاه کارل بازگشت.
او با حفظ سمت خود در دانشگاه کارل، از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ میلادی و بار دیگر از ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ میلادی تحت نظر ادموند لاندوا در دانشگاه گوتینگن درس خواند. and ; however, O'Connor and Robertson give his return dates as 1924 and 1928. پس از نخستین بازگشت به دانشگاه کارل، از درجه علمی شایستگی خود دفاع کرد و در بازگشت دومی به دانشگاه، به او یک کرسی در ریاضیات به عنوان پروفسور برجسته داده شد. او در ۱۹۳۵ میلادی به پروفسور تمام ترفیع داده شد و چندی بعد به عنوان رئیس دانشکده علوم (۱۹۴۷ – ۱۹۴۸ میلادی) و معاون عمومی دانشگاه (۱۹۵۰–۱۹۵۳ میلادی) خدمت کرد. یارنیک در ۱۹۶۸ میلادی بازنشسته شد.
یارنیک از رساله‌های ۱۶ دانشجوی دکترا سرپرستی نمود. دانشجویان برجسته وی شامل، میرسولاو کاتیتوف که استاد شطرنج بود و بعداً رئیس دانشگاه کارل شد، جارسولاو کرزویل که برای انتی‌گرال هنستاک-کرزویل شناخته می‌شود و ریاضی‌دان سلواکی به‌نام تیبور سالات، بود.,
یارنیک در ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۰ درگذشت.
هرچند رساله ۱۹۲۱ یارنیک هم‌مانند برخی مقالات اخیر وی در بخش آنالیز ریاضی بود، اما حوزه اصلی کار وی در نظریه اعداد بود. او مسئله دایره گاوس را مطالعه نمود و چندین نتیجه در مورد تقریب دیوفانتی، مسئله نقطه مشبکهٔ و هندسه اعداد را ثابت کرد. او همچنین کارهای پیش‌گامی در بهینه‌سازی ترکیبیاتی انجام داد، اما برای مدت طولانی به آن توجه نشد.
مسئله دایره گاوس می‌خواهد تا تعداد نقاط در یک مشبکه صحیح که اطراف آن با یک دایره بسته شده‌است را دریابد. یک قضیه یارنیک (1926) که مرتبط با این مسئله است می‌گوید که منحنی محدب دارای طول L از میان حداکثر:
نقطه مشبکه صحیح می‌گذرد. O در این فرمول، نشان‌دهنده نماد O بزرگ است. نه L و نه عدد ثابت این کران نمی‌توانند افزایش یابند، چون در این نقاط مشبکه یک منحنی محدب وجود دارد...
یک قضیه دیگر یارنیک در این زمینه نشان می‌دهد که، در یک منحنی محدب بسته در یک صفحه که دارای طول تعریف شده‌است، تفاوت مطلق میان ناحیه‌ای را که منحنی احاطه می‌کند و تعداد نقاط صحیحی که منحنی احاطه می‌کند، حداکثر به اندازه طول منحنی است..
یارنیک همچنین نتایج متعددی را در مورد تقریب سیاله‌ای و مطالعه تقریب اعداد گویا به اعداد حقیقی، را منتشر کرد. وی ثابت کرد (1928-1929) که اعداد اعشاری که به‌طور درست قابل تقریب نیستند (اعدادی که دارای جملاتی از نوع کسر مسلسل هستند) دارای بُعد هاوسدورف یک هستند. این بعد همانند تمامی اعداد حقیقی است و این را می‌رساند که مجموعه اعدادی که به خوبی قابل تقریب نیستند، مجموعه بزرگی را تشکیل می‌دهند. همچنین اعدادی چون x که برایشان بی‌نهایت تقریب خوب گویا p/q وجود دارد را با فرمول ذیل در نظر گرفت:
در این فرمول k > 2 دلخواه است و ثابت کرد (1929) که این اعداد دارای بُعد هاوسدورف کوچک‌ترِ formula_3 هستند. دومین نتیجه آن توسط بیسیکویچ مجدداً کشف شد. بیسیکویچ از روش‌های متفاوتی برای اثبات آن استفاده کرد و نتیجه آن معروف به قضیه یارنیک-بیسیکویچ گردید... See Theorem 1.33 (the Jarník–Besicovitch theorem), p.  23, and the discussion following the theorem.
پیشرانه‌های ردبول یک شرکت توسعه، تولید و تعمیرات پیشرانه‌های فرمول یک که متعلق به شرکت اتریشی ردبول است. این شرکت در سال ۲۰۲۱ تشکیل شد تا عملیات پیشرانه‌های فرمول یک طراحی و توسعه یافته توسط هوندا را از سال به بعد، پس از خروج کامل سازنده ژاپنی از این ورزش پس از سال به عهده بگیرد.
در سال ۲۰۲۲ هوندا پیشرانه‌ها را مونتاژ می‌کند و پشتیبانی عملیاتی در کنار پیست و مسابقه را ارائه خواهد کرد، قبل از اینکه بخش پیشرانه‌های ردبول مسئولیت کامل عملیات خود را از سال ۲۰۲۳ به عهده بگیرد. پیشرانه‌ها همچنان تحت مالکیت معنوی هوندا هستند و به دلیل توقف توسعه، ردبول قدرت آنها را توسعه نخواهد داد.
در فوریه ۲۰۲۱، فناوری‌های پیشرفته ردبول قرارداد توزیع انحصاری موتورهای فرمول یک را با هوندا امضا کرد که از فصل ۲۰۲۲ شروع می‌شود، پس از اینکه خودروساز ژاپنی در پایان فصل ۲۰۲۱ فرمول یک را ترک کند. موتورها خریداری و به ردبول تغییر نام خواهند کرد. ردبول موتورهایی را برای دو تیم خود که در حال حاضر در فرمول یک رقابت می‌کنند، یعنی ردبول ریسینگ و اسکودریا آلفاتاوری، از فصل ۲۰۲۲ تامین خواهد کرد، پس از اینکه تیم فرمول یک هوندا به ردبول اجازه دهد از فناوری فرمول یک خود استفاده کند.
در ۲۳ آوریل ۲۰۲۱، استخدام بن هاجکینسون به عنوان مدیر فنی پیشرانه‌های ردبول اعلام شد. با هاجکینسون، که از سال ۲۰۱۷ رئیس مهندسی مکانیک پیشرانه‌های عملکرد بالای مرسدس آام‌گ بوده است، و به مدت ۲۰ سال در دفتر مرکزی این خودروساز در بریکس‌ورث کار کرده است، و تبدیل به اولین استخدام عمده برای بخش موتور ردبول شد. در ششم ماه بعد، ردبول از استخدام پنج کارمند ارشد بخش موتور مرسدس خبر داد که عبارتند از: استیو بلوت (که مدیر تولید برق پیشرانه ردبول خواهد بود)، امید مستقیمی (موتور اصلی، الکترونیک و بازیابی انرژی)، پیپ کلود (رئیس طراحی مکانیکی برای صنعت بازیابی انرژی)، آنتون مایو (رئیس طراحی موتور احتراق) و استیو برودی (رهبر عملیات موتورهای احتراقی).
قطره‌های باران آلبوم موسیقی سنتی ایرانی با آهنگسازی کیخسرو پورناظری، تهمورس پورناظری و سهراب پورناظری و با صدای علیرضا قربانی، شامل ۱۲ قطعه با اشعاری از پرتو کرمانشاهی، مولانا و محمدعلی بهمنی است. این دومین همکاری گروه شمس (پورناظری‌ها) و علیرضا قربانی بعد از آلبوم "بر سماع تنبور" است.
این آلبوم بعد از انتشار جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال ۹۳ قرار گرفت.
آلبوم در سال ۱۳۸۷ تولید شد اما به دلایلی منتشر نشد. در سال ۱۳۹۳ و در پی انتشار آلبوم توسط انتشارات سروش، به درخواست آهنگسازان آن بازسازی، ضبط و تنظیم دوباره روی این اثر براساس کنسرت‌های مشترک گروه شمس و علیرضا قربانی در سال ۱۳۸۹ انجام گرفت و سرانجام در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۹۳ به‌طور رسمی توسط انتشارات ایران گام منتشر شد.
در سال ۹۴، استفاده از یکی از قطعات این آلبوم در سریال تنهایی لیلا به کارگردانی محمد حسین لطیفی با اعتراض شدید تهمورس پورناظری، آهنگساز این آلبوم رو به رو شد و وی آهنگساز این سریال، کارن همایونفر را مقصر این موضوع دانست. اما کارن همایونفر به این موضوع واکنش نشان داد و در مصاحبه‌های خود با خبرگزاری مهر و سایت موسیقی ما عنوان کرد که موسیقی‌های متن و تیتراژ پایانی سریال ساختهٔ خود او هستند و امضای او را دارند و استفاده قطعاتی از اشخاص دیگر به تهیه‌کننده سریال مرتبط است. کمی بعد تهیه‌کننده سریال، محمدرضا شفیعی در گفتگو با خبرگزاری مهر در این باره گفت که این آلبوم توسط انتشارات سروش منتشر شده و تمام مالکیت آن به این سازمان صدا و سیما تعلق دارد. همچنین آهنگسازان این آلبوم حقوق مادی و معنوی مالکیت خود را از سازمان صدا و سیما دریافت کرده‌اند. استفاده از قطعه‌های آلبوم نیز به خواست خود وی بوده و کارن همایونفر در این مسئله نقش نداشته‌است.
صفحه رسمی آلبوم در سایت Spotify
صفحه رسمی آلبوم در سایت Apple music
قطره‌های باران (ایران صدا)
قطره‌های باران(موسیقی ما)
باشگاه خبرنگاران
خبرگزاری میزان
موسیقی ما
سیمبولَب ، یک موتور پاسخ است که توسط EqsQuest Ltd توسعه یافته‌است. سیمبولب یک سرویس آنلاین است که راه حل‌های گام به گام مسائل ریاضی را در طیف وسیعی از موضوعات محاسبه می‌کند. این موضوعات شامل هندسه، مسائل ریاضی و نمودارها می‌شود. این برنامه در دو نسخه رایگان و پرمیوم عرضه می‌شود.
سیمبولب در اواخر سال ۲۰۱۱ توسط سه اسرائیلی با نام‌های مایکل آونی (مدیر عامل)، آدام ارنون (دانشمند ارشد) و لِو علیشایف (CTO) منتشر شد. آنها موتور هوشمندی ایجاد کردند که می‌تواند معادله یا مسئله ریاضی وارد شده توسط کاربر را تحلیل کند و نتیجه آن را نشان دهد. سپس آنها قابلیت نمایش راه حل قدم به قدم محاسبات را اضافه کردند.
شرکت Eqsquest توسط Course Hero در اکتبر ۲۰۲۰ خریداری شد.US firm Course Hero buys Tel Aviv-based online math teacher Symbolab
ریکاردو اِرمن ؛ ( – ) روزنامه‌نگار اهل ایتالیا بود که گفته می‌شود پرسش او در یک کنفرانس مطبوعاتی دولتی در آلمان شرقی به سقوط دیوار برلین منجر شد.
ریکاردو در ۴ نوامبر ۱۹۲۹ در فلورانس زاده شد. خانواده وی اصالتاً از یهودیان اوکراینی اهل لمبرگ (لویو کنونی) بودند در دوره ماه عسل تصمیم گرفتند در ایتالیا بمانند. وی که در سن ۱۳ سالگی به بازداشتگاه (اقامت اجباری یهودیان) در تارسیا واقع در جنوب ایتالیا منتقل شده بود در سپتامبر ۱۹۴۳ توسط ارتش بریتانیا آزاد شد.
ریکاردو ارمن همزمان با تحصیل در رشته حقوق، در شهر فلورانس به خبرنگاری می‌پرداخت. وی بعدا در رم به آسوشیتد پرس و پس از مدتی به خبرگزاری ایتالیایی ANSA پیوست. ارمان پس از مدتی کار برای ANSA در اتاوا در ۱۹۷۶ به آلمان شرقی فرستاده شد. پس از آن مدتی به عنوان مامور به هند اعزام شد و در نهایت در سال ۱۹۸۵ به دلیل تسلط به زبان آلمانی دوباره به برلین شرقی رفت.
اریش هونکر، رهبر آلمان شرقی در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹ از سمت خود استعفا داده بود و ۴ نوامبر در برلین شرقی بیش از نیم‌میلیون نفر به سوی الکساندر پلاتس، میدان مرکزی برلین راهپیمایی کردند و خواستار تغییر شرایط شدند.
ریکاردو ارمن در ۹ نوامبر ۱۹۸۹ به یک کنفرانس خبری فراخوانده شد که در آن قرار بود دولت آلمان شرقی تصمیم خود برای ایجاد امکان سفر شهروندان آلمان شرقی به آلمان غربی را اعلام کند.