moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این هیئت به اتاوا سفر کرد و در آنجا با نخست‌وزیر «سر ویلفرید لوریر» دیدار کرد و سپس عازم لندن شد. با وجود اینکه برای دیدار با پادشاه، وقت قبلی نداشتند «لرد استراتکونا»، کمیسر عالی کانادا در بریتانیا توانست برای آنان وقت ملاقات بگیرد. درخواست آن‌ها به‌صورت مستقیم به پادشاه ارائه نشد و باید از طریق کانال‌های دیپلماتیک به‌خصوصی عبور می‌کرد. در این درخواست از بومیان حمایت و عنوان شده بود ساکنین امروزی آن بدون کسب اجازهٔ ساکنین اصلی وارد زمین‌ها شده بودند، گفته شده بود که درخواست‌های ارائه‌شده به دولت کانادا بی‌نتیجه بوده و مردم بومی، که حق رأی نداشتند، حتی نمی‌توانستند در مورد مسائلی که به‌شدت روی زندگی‌شان تأثیرگذار بوده اظهارنظر کنند. هنگام بازگشت به کانادا، مردم قبایل استقبال باشکوهی از سواپولاک کردند اما خود او پذیرفته بود که این سفر هیچ دستاورد ملموسی به‌جز شهرت مردم بومی کانادا نداشت. هرچند ملاقات با پادشاه اتفاقی بسیار خوشایندی بود، اما مشکل اصلی مردم بومی بریتیش کلمبیا کنار آمدن با دولت کانادا بود. بااین‌وجود سفر به بریتانیا برای مردم بومی گامی بلند در فرایند اعتراض سیاسی محسوب می‌شد. احتمالاً به دلیل عدم حمایت کشیش‌ها از این سفر بود که سواپولاک پس از بازگشت به کانادا کلیسای کاتولیک رومی را رد کرد و به آن‌ها گفت که دیگر در میان مردم او جایی ندارند.
جو کاپیلانو ادامه زندگی خود را وقف تبلیغ برای احقاق حقوق بومیان کرد. در سال ۱۹۰۸ به اتاوا رفت و به رودخانه اسکینا سفر کرد تا با بومیان آن منطقه برای پیگیری حقوقشان صحبت کند. همان‌گونه که انتظار می‌رفت، پس از مدتی سفیدپوستان او را مزاحم تلقی کردند؛ روزنامه‌ای در ونکوور او را «مایه رنجش» توصیف کرده بود و در شمال از مقامات دولتی درخواست می‌شد او را دستگیر و محاکمه کنند. اما او در میان بومیان رهبری مقتدر و آبرومند محسوب می‌شد.
جو کاپیلانو در ۱۰ مارس ۱۹۱۰ بر اثر ابتلا به سل درگذشت. مراسم خاکسپاری‌اش با حضور تمام رهبران بومی سرزمین‌های مرکزی و جزیرهٔ ونکوور انجام شد.
تعدادی از مکان‌های مهم در ساحل شمالی ونکوور به افتخار و یادبود او، نام «کاپیلانو» را برخود دارند."Capilano رودخانه" سال قبل از میلاد از نام‌های جغرافیایی/GeoBC از میان آن‌ها می‌توان دانشگاه کاپیلانو در نورث ونکوور، منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ شماره ۵ کاپیلانو در کنار رودخانهٔ کاپیلانو و همچنین دریاچهٔ کاپیلانو که یکی از منابع اصلی تأمین آب ونکوور به‌شمار می‌رود، نام برد."Capilano دریاچه" سال قبل از میلاد از نام‌های جغرافیایی/GeoBC افزون بر آن کوهستان کاپیلانو"Capilano کوه" سال قبل از میلاد از نام‌های جغرافیایی/GeoBC که در قسمت بالای حوزهٔ آبریز رودخانه قرار دارد، جادهٔ کاپیلانو که یک شاهراه اصلی در طول شرق رودخانه کاپیلانو است که از مناطق حفاظت‌شدهٔ کاپیلانو تا تفرجگاه اسکی کوهستان گروس امتداد دارد، از جمله مکان‌هایی هستند که نام او را بر خود دارند. جادهٔ کاپیلانو تقاطع با خیابان مرین درایو بلافاصله با ادامه حرکت به سمت شمال به پل لایِنز گِیت می‌رسد. در مجاورت نورث ونکوور و در بالای جادهٔ کاپیلانو، ارتفاعات کاپیلانو قرار دارند.قبل از میلاد نام/GeoBC مطلب "Capilano ارتفاعات (جامعه)"
«افسانه‌های ونکوور» که مجموعه‌ای از داستان‌هایی اقوام اولیه کانادا در قسمت‌های ساحل شرقی و به خصوص بومیان اسکوامیش است، توسط پولین جانسون، شاعر کانادایی که اصالتاً موهاک بود، دربارهٔ داستان‌های کاپیلانو نوشته شده‌است."SU-Á-PU-شانس (یوسف Capilano)".
کوبایاکاوا هیده‌آکی (۱۵۷۷ – ۱ دسامبر، ۱۶۰۲) پنجمین پسر کینوشیتا ایه‌سادا و برادرزادهٔ همسر اصلی تویوتومی هیده‌یوشی، کیتا نو ماندوکورو بود. چون از ازدواج عمهٔ او و هیده‌یوشی فرزندی حاصل نشد. در کودکی به فرزندخواندگی تویوتومی هیده‌یوشی درآمد. خیانت هیده‌آکی به سپاه غربی در روز نبرد مهمترین عامل شکست ایشیدا میتسوناری در نبرد سکیگاهارا شمرده می‌شود. او دو سال بعد از نبرد سکیگاهارا به علت اعتیاد به الکل درگذشت.
در ۱۵۷۷ به عنوان پنجمین پسر کینوشیتا ایه‌سادا در ولایت اومی به دنیا آمد. مادر او دختر سوگیهارا ایه‌تسوگو بود. در این زمان کینوشیتا تاتسونوسکه (木下辰之助) نامیده می‌شد. در ۱۵۸۱ در سن ۴ سالگی به فرزندی تویوتومی هیده‌یوشی و کیتا نو ماندوکورو درآمد و بسیار مورد علاقه و توجهٔ این زوج بود و نام هاشیبا هیده‌توشی (羽柴秀俊) بر او گذاشته شد و گمان می‌رفت در آینده جانشین تویوتومی هیده‌یوشی شود. در سال ۱۵۸۹ قلعه کامه‌یاما در ولایت تانبا که بخشی از املاک تویوتومی هیده‌تسوگو بود، به او اهدا شد. در ۱۵۹۱ نام خانوادگی‌اش به «تویوتومی» تغییر یافت و تویوتومی هیده‌توشی نامیده شد.
در سال ۱۵۹۱ نخستین پسر هیده‌یوشی تویوتومی تسوروماتسو از زن غیراصلی‌اش چاچا به دنیا آمد. تولد پسر هیده‌یوشی به کلی روند زندگی او را تغییر داد. ناگهان و همزمان با تولد تسوروماتسو، هیده‌آکی به عنوان فرزندخوانده به نزد کوبایاکاوا تاکاکاگه به غرب ژاپن فرستاده شد. خاندان کوبایاکاوا از خاندان‌های نزدیک و وابسته با خاندان موری بودند و پدرخوانده جدید او کوبایاکاوا تاکاکاگه، در واقع سومین پسر موری موتوناری بود. در سال ۱۵۹۵ هیده‌آکی به همدستی با تویوتومی هیده‌تسوگو خواهرزادهٔ تویوتومی هیده‌یوشی متهم شد و املاکش توقیف شد اما در همان سال پدرخوانده اش خود را بازنشسته کرده و مالکیت ولایت چیکوزن، ولایت چیکوگو و یک بخش از ولایت هیزن را به او انتقال داد و هیده‌آکی ارباب قلعه ناجیما شد.
در فوریه سال ۱۵۹۷ و در هنگام تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)، هیده‌آکی در سن ۱۵ سالگی به کره اعزام شد و در ژوئیه همان سال کوبایاکاوا تاکاکاگه پدر خوانده هیده‌آکی درگذشت.
ایشیدا میتسوناری به بهانهٔ عملکرد نادرست هیده‌آکی در جنگ کره، املاک او را در ژاپن جابجا کرده و به نصف مساحت قبلی تقلیل داد. اما پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی، توکوگاوا ایه‌یاسو املاک او را بار دیگر به او بازگرداند.
نبرد سکیگاهارا در پانزدهم ماه نهم از پنجمین سال کیچو، مطابق با ۲۱ اکتبر ۱۶۰۰ رخ داد.
پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۸، توکوگاوا ایه‌یاسو ظهور کرد و ایشیدا میتسوناری به‌طور مخفیانه قصد از بین بردن ایه‌یاسو را داشت.
در این زمان، شورش اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو در آیزو گزارش شد، و ایه‌یاسو برای تسلیم کردن وی قلعه اوساکا را ترک کرد. ایشیدا میتسوناری عدم حضور ایه‌یاسو را غنیمت دانست و از دایمیوهای سراسر کشور برای شرکت در نبرد با ایه‌یاسو دعوت کرد.
این امر به نبرد بزرگ بعدی تبدیل شد. گفته می‌شود نبرد سکیگاهارا «بزرگترین نبرد میدانی تاریخ ژاپن» تا به امروز است.
منطقه سکیگاهارا، جایی است امروزه توکایدو شینکانسن و آزادراه میشین در آن تردد می‌کند، نزدیک به مرز استان گیفو و استان شیگا است و از قدیم یکی از نقاط اصلی حمل و نقل بوده‌است زیرا بزرگراه‌های بزرگی مانند بزرگراه شمالی، بزرگراه ناکاسندو و بزرگراه ایسه در این منطقه تلاقی می‌کردند.
با این حال، مکانی آرام با دهکده‌های کوچک، مزارع و بیابان در جایی بود که توسط کوه‌های بزرگ و کوچک احاطه شده بود.
رزمندگان این جنگ تشکیل شده بود از ارتش شرقی به رهبری ایه‌یاسو یا حدود مجموعاً ۷۴۰۰۰ نفر سرباز که عمدتاً از قلمروی اربابان شرقی کشور بودند، از جمله فوکوشیما ماسانوری و کورودا ناگاماسا، خاندان تویوتومی. از طرف دیگر، ارتش غربی به رهبریایشیدا میتسوناری متشکل از اربابان غربی کشور که در مجموع ۸۲۰۰۰ نفر شامل اوکیتا هیده‌ایه، کونیشی یوکیناگا و کوبایاکاوا هیده‌آکی. اتفاقاً، فرماندهٔ کل «اسمی» ارتش غربی، موری تروموتو بود و نه ایشیدا میتسوناری.
به دلیل آرایش هوشمندانه ایشیدا میتسوناری، ارتش غربی در روز نبرد در موقعیت برتری قرار گرفته بود. این ارتش شرقی، از جمله ایه‌یاسو را مجبور به نبرد سختی می‌شدند که توسط ارتش غرب احاطه شده بود.
با این حال، برخی از دایمیوها در ارتش غربی بودند که در پاسخ به درخواست ایه‌یاسو در نبرد شرکت نکردند تا آنکه تعادل نبرد با «خیانت» معروف هیده‌آکی بهم خورد و ارتش شرقی فقط در یک روز پیروز شد.‏
هیده‌آکی در ابتدای درگیری ایشیدا میتسوناری (سپاه غربی) و توکوگاوا ایه‌یاسو (سپاه شرقی) به سپاه غربی پیوست. در هنگام غیبت ایه‌یاسو محل اقامت او، قلعه فوشیمی (قلعه مومویاما) توسط هیده‌آکی به همراهی ۴۰ هزار نفر سپاهیان غربی محاصره شد. در روز اول ماه اوت ۱۶۰۰ این قلعه به‌طور کامل به تسخیر سپاه غربی درآمد.
ایشیدا میتسوناری به هیده‌آکی وعده داده بود که در صورت پشتیبانی از او در نبرد سکیگاهارا او را به عنوان کانپاکو منصوب کند. همچنین قبل از روز نبرد سکیگاهارا، توکوگاوا ایه‌یاسو نیز مخفیانه به او پیغام فرستاده و قول داد در صورت پیوستن به او تملک دو ولایت را به او ببخشد. هیده‌آکی قول داد تا در روز جنگ به ایه‌یاسو بپیوندد.
در ۲۱ اکتبر ۱۶۰۰ میلادی، نبرد سکیگاهارا ساعت ۸ صبح آغاز شد. هیده‌آکی فرماندهی ۱۵٫۰۰۰ نفر سپاهی را در این جنگ برعهده داشت و محل استقرار سپاه او بر روی تپهٔ ماتسوئویاما (استان گیفو) مقرر شده بود. قرار او با ایه‌یاسو بدین صورت بود که تا هنگام ظهر او از جای خود حرکت نکند و سپس از کوه پایین آمده و به سپاه غربی حمله‌ور شود. در هنگام ظهر از طرف ایه‌یاسو با توپ به طرف او شلیک شد که تفاسیر مختلفی برای این شلیک از طرف تاریخدانان مطرح شده‌است. به نظر می‌ایکه یوشیماسا (تولد ۱۹۵۱) ممکن است شلیک این توپ تنها یک علامت از طرف ایه‌یاسو برای شروع حمله بوده‌است. پس از این شلیک نیروهای هیده‌آکی بطرف پایین تپه سرازیر شدند و به سربازان اوتانی یوشیتسوگو که در سپاه غربی مشغول نبرد بودند، حمله‌ور شدند. در میان سپاهیان هیده‌آکی تنها ماتسونو شیگه‌موتو بود که از فرمان هیده‌آکی سرپیچی کرده و حاضر به انجام خیانت نشد.
اوتانی یوشیتسوگو از قبل چون احتمال حمله هیده‌آکی را به سپاه خود داده بود تعداد ناچیز ۶۰۰ نفر را برای پاسخ به این حمله در حال آمادگی نگه داشته بود که بسرعت به نبرد با سپاهیان هیده‌آکی پرداختند. در این زمان بود که نیروهای کوتسوکی موتوتسونا نیز همراه با واکیساکا یاسوهارو، اوگاوا سوکه‌تادا و آکازا نائویاسو که جمعاً ۴۰۰۰ سرباز در اختیار داشتند و تا به حال تنها نظاره‌گر نبرد بودند، به هیده‌آکی پیوستند. از این پس سرنوشت جنگ به یک باره تغییر پیدا کرده و شکست نیروهای ایشیدا میتسوناری قطعی شد. در همان روز اوتانی یوشیتسوگو اقدام به هاراکیری کرد. نقل است که اوتانی یوشیتسوگو هنگام انجام مراسم هاراکیری، هیده‌آکی را نفرین کرده‌است.
بعد از نبرد قلعه اوکایاما، ولایت بیزن، ولایت میماساکا و نیمه شرقی ولایت بیچو که به اوکیتا هیده‌ایه از فرماندهان سپاه غربی تعلق داشت توسط ایه‌یاسو ضبط شد و به عنوان پاداش به هیده‌آکی اهدا شد.
هیده‌آکی پس از نبرد سکیگاهارا دچار بیماری روانی شد و دو سال بعد از نبرد در سال ۱۶۰۲ به علت عوارض ناشی از اعتیاد به الکل درگذشت.
تنکای ، نانکوبو تنکای (۱۵۳۶ – ۱۶۴۳) یک راهب بودیسم و پیرو فرقهٔ تندای در دوره آزوچی–مومویاما و اوایل دوره ادو بود. وی از مشاوران مهم توکوگاوا ایه‌یاسو در امور مذهبی بود.
تانه‌گاشیما () یکی از جزایر اوسومی و متعلق به استان کاگوشیما در ژاپن است.
قلعه هاماماتسو یک قلعه ژاپنی است که در مرکز شهر هاماماتسو قرار گرفته‌است. این قلعه در سال ۱۵۳۲ توسط خاندان ایماگاوا در ولایت توتومی ساخته شده‌است و در سال ۱۹۵۸ بازسازی شده‌است. نام دیگر آن قلعه هیکوما است.
نورالدین الموتی (۱۲۸۰ ورک الموت – ۱۳۴۴ تهران) وزیر دادگستری ایران در دوران نخست‌وزیری علی امینی بود که به عنوان وزیری قاطع و مبارز در دوران کوتاه وزارت خود اقدامات بسیاری برای ریشه‌کن کردن فساد و دزدی انجام داد
پدرش سید زمان نام داشت. تحصیلات مقدماتی را در قزوین گذراند و در سال ۱۳۰۰ در وزارت معارف استخدام شد و در مدارس قزوین تدریس کرد. در سال ۱۳۰۶ که علی‌اکبر داور بنیان دادگستری نوین این را گذاشت، پس از گذراندن دوره‌ای، قاضی عدلیه شد.
بین سال‌های ۱۳۰۷ و ۱۳۰۸ الموتی از کسانی بود که برای اولین‌بار یک باب مدرسه چهار کلاسه در زوارک الموت به مدیریت شیخ حسین کیایی قزوینی تأسیس کرد. یک باب کتابفروشی هم در قزوین به راه انداخت که عصرها مرکز تجمع فضلا و روشنفکران آن دوره بود. او علاقه بسیار زیادی به زادگاهش الموت داشت و برای آبادانی آن بسیار می‌کوشید. او بود که راه ارتباطی الموت به قزوین را پایه‌گذاری کرد و اولین مسیر ارتباطی الموت را به انجام رساند.قیام مسلحانه دهقانان الموت، ضیاءالدین الموتی، تهران: نشر بی‌نا، ۱۳۵۹، صفحهٔ ۱۶
الموتی در سال ۱۳۱۱ در عدلیه تبریز امین صلح ناصح شد.
نورالدین الموتی سوسیال دمکرات بود و یکی از اعضای پنجاه و سه نفر حزب توده در زمان رضا شاه محسوب می‌شود که در سال ۱۳۱۶ به دست شهربانی دستگیر و زندانی شدند. او نزدیک به چهار سال با وضعیت نامساعدی در زندان به سر برد.
در شهریور سال ۱۳۲۰ به دنبال سقوط رضا شاه و آزادی کلیه زندانیان، از زندان رهایی یافتایران در دوران پهلوی، مصطفی الموتی، لندن: پکا، ۱۹۹۱، صفحهٔ ۱۵۶ و پس از اینکه گروه ۵۳ نفر حزب توده را تشکیل دادند، به این حزب پیوست و علاوه بر عضویت در کمیته اجرائی، به سمت دبیرکل و عضویت کمیسیون نظارت و تفتیش برگزیده شد.
الموتی در سال ۱۳۲۵ از حزب توده ایران خارج شد و فعالیت سیاسی را موقتاً کنار گذاشت. او پس از این توسط علی امینی قیمومت وراث وثوق‌الدوله را بر عهده گرفت. الموتی این کار را با جد و جهدی وافری توأم با صداقت انجام داد و مورد توجه دکتر امینی قرار گرفت.حزب مردم به روایت اسناد ساواک، جلد دوم، تهران: وزارت اطلاعات، مرکز بررسی اسناد تاریخی، ۱۳۸۸، صفحهٔ ۲۴۵
الموتی در سال ۱۳۳۷ به مستشاری دیوان عالی کشور ارتقاء مقام یافت و در اردیبهشت ۱۳۴۰، هنگام نخست‌وزیری علی امینی، وزارت دادگستری به او سپرده شد. او در دوران وزارت خود برای تصفیه دادگستری و مجازات کسانی که بیت‌المال را دست‌خوش شبیخون کرده بودند، دست به اقدامات حادی زد. او که در مصاحبه‌ای مطبوعاتی اعلام کرده‌بود ریشه فساد و خیانت و دزدی و اعلام نفوذ را خشک می‌کند، چهارصد پرونده را رسیدگی و دستور توقیف و محاکمه مقامات مختلفی از جمله سپهبد علوی مقدم، سرلشکر علی‌اکبر ضرغام، سپهبد کیا، ابوالحسن ابتهاج، فتح‌الله فرود و محسن فروغی را صادر کرد. هم‌چنین در برکناری سپهبد امیرحسین آزموده، دادستان و رئیس دادرسی ارتش، نقش اساسی داشت و در مصاحبه‌ای مطبوعاتی به وی لقب «آیشمن ایران» را داد.
با روی کار آمدن اسدالله علم و برکناری دکتر امینی، الموتی خانه‌نشین شد و جای خود را به غلامحسین خوشبین داد. او مورد اعتراض شدید کسانی قرار گرفت که علیه‌شان شمشیر کشیده بود. حتی کار قضاوت را نیز به او نسپردند و کسانی که با کارهای اصلاحی وی مخالف بودند، پیرایه‌ای به او بستند و ذهن شاه را نسبت به او بدگمان ساختند.خاطرات علی امینی، حبیب لاجوردی، تهران: نشر گفتار، ۱۳۷۶، صفحهٔ ۲۳مقاله «نورالدین الموتی»، سکینه کریمی، مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران
الموتی با اینکه سال‌ها پیش از رسیدن به وزارت دادگستری ایران از حزب توده جدا شده بود، در دوران وزارتش هم‌چنان بر گرایشات قدیم خود استوار بود و به همراه حسن ارسنجانی، محمد شاهکار، مهندس زاوش، شهاب فردوس و جفرودی جمعیت آزادی را تشکیل دادند که البته دوام چندانی نداشت.ایران در دوران پهلوی، مصطفی الموتی، لندن: پکا، ۱۹۹۱، صفحهٔ ۱۱۹
در سال ۱۳۴۴، سرانجام در همان دیوان کیفری که علیه دیگران از آن استفاده سیاسی می‌کردند، چنان ناراحت شد که دچار حمله قلبی گردید و چندی بعد درگذشت. از وی تشییع جنازه مفصلی به عمل آمد و عده زیادی از مقامات قضائی جنازه‌اش را تشییع کردند. کثرت شرکت‌کنندگان در مراسم تشییع و مجلس ختم وی به حدی بود که خشم محمدرضا شاه را برانگیخت و آن قدر او را ناراحت کرد که در اولین مراسم سلام پس از ختم الموتی، به محمد سروری رئیس دیوان کشور پرخاش کرد که در مجلس ترحیم یک «خائن به کشور» حضور پیدا کرده و از او تجلیل به عمل آورده بود.یادداشت‌های یک روزنامه‌نگار: تحولات نیم قرن تاریخ معاصر ایران از نگاه ابوالحسن عمیدی نوری به کوشش مختار جدیدی، جلال فرهمند، تهران: مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران، ۱۳۸۱، جلد اول، صفحهٔ ۳۵۸مقاله «نورالدین الموتی»، سکینه کریمی، مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران
قلعه کاکه‌گاوا یک قلعه ژاپنی به سبک هیرایاما است. این قلعه یکی از مقرهای دایمیوهایی بود که بر قلمروی کاکه‌گاوا، ولایت توتومی فرمان می‌راندند. این قلعه اکنون در مرکز کاکه‌گاوا، شیزوئوکا در استان شیزوئوکا، ژاپن قرار دارد.
کوماتسوهیمه (۱۵۷۳–۲۷ مارس، ۱۶۲۰) یک اونّا-بوگیشا و از شخصیت‌های زن ژاپنی در اواخر دوره آزوچی-مومویاما و اوایل دوره ادو بود. او دختر هوندا تاداکاتسو بود اما توسط توکوگاوا ایه‌یاسو به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود. او به ازدواج سانادا نوبویوکی (برادر بزرگتر سانادا یوکیمورا قهرمان بنام ژاپنی) درآمد. او بسیار زیبا و هوشمند توصیف شده‌است.
کوماتسوهیمه در کودکی به نام های ایناهیمه (稲姫) و همچنین اونی (於小亥) شناخته می شد. او و پدرش پس از مشاهده مهارت رزمی سانادا در اولین نبرد قلعه اوئدا، اسیر آنها شدند. خود توکوگاوا ایه یاسو ترتیبی داد که کوماتسوهیمه با سانادا نوبویوکی، پسر ارباب سانادا ازدواج کند.
در سال 1600، زمانی که نوبویوکی تصمیم گرفت قرعه کشی خود را با توکوگاوا بیندازد، پدرش ماسایوکی (که این کار را نکرده بود) به همراه پسر دیگرش، سانادا یوکیمورا، در مسیر قلعه اوئدا بود. آن دو در قلعه نوماتا توقف کردند، جایی که کوماتسوهیمه امور را مدیریت می کرد. کوماتسوهیمه لحظاتی قبل از محاصره اوئدا، ماسایوکی و یوکیمورا را در ورودی قلعه به چالش کشید. ماسایوکی به او پیامی داد: «می‌خواهم نوه‌هایم را ببینم» و در پاسخ، شاهزاده خانم با لباس کامل جنگی بیرون آمد و گفت: «از آنجایی که ما راه خود را در این درگیری از هم جدا کرده‌ایم، اگرچه تو پدر شوهر من هستی. قانون من نمی توانم به شما اجازه ورود به این قلعه را بدهم.» ماسایوکی و یوکیمورا به معبدی به نام شوکاکو جی عقب نشینی کردند و وقتی دیدند کوماتسوهیمه (به همراه فرزندانش) بلافاصله بعد از آنها آمدند و به خواسته ماسایوکی احترام گذاشتند، شگفت زده شدند.
پس از نبرد سکیگاهارا، در دوران تبعید ماسایوکی و یوکیمورا، او مسئولیت ارسال غذا و سایر مایحتاج روزانه را به عهده گرفت.
کوماتسوهیمه به عنوان یک همسر خوب و مادر خردمند مورد ستایش قرار گرفت (ریوسای کنبو 良妻賢母). او در کونوسو، استان موساشی (شهر کنونی کونوسو در استان سایتاما) در سن 47 سالگی در حالی که در مسیر چشمه آب گرم کوساتسو بود، درگذشت. نوبویوکی از مرگ او ابراز تاسف کرد و گفت: «نور خانه من خاموش شد.» قبر او را می توان در آنجا یافت. امروزه، در موزه قلعه اوئدا، بازدیدکنندگان می‌توانند اقلامی را که او از آنها استفاده می‌کرده، از جمله پالانک ​​خود ببینند.
حَمّاد عَجرَد (؟ -۷۷۸م) (نسب: ابوعمر حَمّاد بن عمر بن یونس بن کُلیب سوائی کوفی) شاعر عرب بود. از برای هجو، غزل و وصف‌هایش شهرت یافت. به زندقه متهم شد و از بغداد گریخت. سپس مریض گشت و گویند در میان بصره و اهواز درگذشت یا در شیراز کشته شد.
یَعمُر بن عَدَن شهرت‌یافته به ابونُخَیلهٔ راجز (؟ -۷۶۴م) شاعر عرب بود. ابن قتیبه در "الشعر و الشعراء" می‌گوید از آنجا مادرش او را نزدیکی نخلی زاد، به "ابونُخَیله" کنیه گرفت و شهرت یافت.
پدرش از او در غضب شد و او را تبعید کرد. ابونخیله در روزی‌خواهی به بادیه رفت و همان‌جا نزد بدوی‌ها ادب و زبان آموخت تا اینکه خود به سرودن پرداخت.سپس روزی رجزی طولانی و سخت خواند و به «راجز» شهرت یافت. به مسلمه بن عبدالملک پیوست و او را مدح کرد و مسلمه او را به خلیفه‌ها شناساند. نزد هشام بن عبدالملک بسیار پیشرفت. هنگامی که امویان برانداخته شدند، ابونخیله به مدح عباسیان و هجو امویان پرداخت، خود را شاعر هاشمیان خواند.
ابونخیله ارجوزه‌ای سرود که در آن ابوجعفر منصور را مدح نمود و او را ترغیب کرد که ولایت‌عهدی را از پسرعمویش عیسی بن موسی به پسرش محمد المهدی برگرداند. عیسی از او در غضب شد و کشتنِ ابونخیله را تدبیر نمود.
ابن مَیّاده (۶۹۴-۷۶۶م) (نسب:ابو شُرَحْبیل رمّاح بن أبرد) شاعر عرب بود. او را شاعر مدح و غزل می‌دانند. اشعارش را حنا جمیل حداد جمع‌آوری کرده و در ۱۹۸۲ در دمشق به چاپ رسانده است؛ و مقدمه‌ای کامل بر آن نوشته است.
غالب بن عبدالقدوس بن شیث بن ربعی شهرت‌یافته به ابوالهندی (؟ -۱۸۰) شاعر عرب بود که به شراب‌دوستی و کفرگویی و جرأت بر انجام گناهان شهرت یافت. به خراسان سکنی گزید و در سجستان مستقر شد. اما گاه‌گاه به خراسان می‌رفت. . همراه نصر بن سیار به حج رفت.
ابوعثمان اُشْنانْدانی (؟ -۹۰۱)(نسب: ابوعثمان سعید بن هاورن اُشناندانی بصری) لغوی و نحوی عرب در سدهٔ سوم قمری بود. از جمله آنهایی است که به جمع میان مذهب اهل بصره و اهل کوفه پرداخت.اثرش به نام «معانی الشعر» برجا مانده است.
احمد بن یحیی شیبانی شهرت‌یافته به ابوالعبّاسِ ثَعلَب، همچنین ثعلبِ نحوی (۸۱۵-۹۰۴) زبان‌شناس برجستهٔ عربی در سدهٔ سوم قمری بود.
نسبش «ابوالعباس احمد بن یحیی بن یسار شیبانی بغدادی» ذکر کرده‌اند. در ربیع‌الاول ۲۰۰ق/اکتبر ۸۱۵م در بغداد زاده شد. از ۲۱۸ تا ۲۲۵ق نزد الفراء علم آموخت سپس ده سال شاگردی ابن اعرابی نمود (۲۲۵–۲۳۵ق). از ابن اعرابی بسیار علم لغت آموخت. نحو را از سلمة بن عاصم گرفت و نیز نزد محمد بن حبیب و ابوالعباس مبرد به فراگیری پرداخت.
ثعلب در پایان عمر ناشنوا شد، در ۱۶ جمادی‌الثانی ۲۹۱ق پس از نماز عصر از مسجد بدرآمد، اسبی او را صدمه زد و جمسش را خُرد ساخت. ثعلب فردایش درگذشت. او را پرهیزکار و دیندار وصف نموده‌اند.
ابوبکر محمد ظاهری (نسب:ابوبکر محمد بن داوود ظاهری اصفهانی) (۸۶۸-۹۱۰) فقیه، ادیب، شاعر و کاتب بغدادی در نیمهٔ دوم سدهٔ سوم قمری بود.
ابتدا نزد پدرش داوود بن علی درس خواند که او رئیس وقت مذهب ظاهری بود؛ مذهبی که پیروانش به ظاهرِ نص قرآن و حدیث پایبند بودند. اصفهانی پس نزد احمد بن یحیی شیبانی شاگردی کرد. در شانزده سالگی جانشین پدرش در ریاست مذهب و تدریس شد.
ابوبکر اصفهانی در ۲۷ مه ۹۱۰/ ۹ رمضان ۲۹۷ق درگذشت.
ناحیه کگاتلنگ (به لاتین: Kgatleng District) یک منطقهٔ مسکونی در بوتسوانا است که در جنوب شرقی این کشور واقع شده‌است.
ناحیه کگاتلنگ ۷٬۹۶۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۱٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد.
معبد انریاکو یک صومعه متعلق به فرقه تندای است که در کوه هیئی در اتسو، شیگا، در کیوتو واقع شده‌است. این صومعه در دوره هی‌آن ساخته شده‌است.
ناحیه جنوب شرقی (به لاتین: South-East District یک ناحیه در بوتسوانا است که در جنوب شرقی این کشور واقع شده‌است.
ناحیه جنوب شرقی ۱٬۷۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۶٬۳۱۹ نفر جمعیت دارد.
ابن بَسّام بغدادی (۸۴۷-۹۱۴)شاعر و کاتب عربی بغدادی در سدهٔ سوم قمری بود. نسبش «ابوالحسن علی بن محمد بن نصر بن منصور بن بَسّام عَبَرتایی بغدادی» ذکر شده.
ابواسحاق زَجّاج (۸۵۷- ۹۲۳) (ابواسحاق ابراهیم بن سری بن سهل) نحوی و شاعر عربی بود.
سعد بن شَدّاد سمَعی شهرت‌یافته به ابوعثمان ناجم (؟-۹۲۶) ادیب و شاعر عربی بود. با ابن رومی مودت داشت.
ابى‌الحسن محمد شاعر ملقب به ابن طباطبا علوی (۸۴۷-۹۳۴) شاعر، نقدگر شعر و کاتب عربی اصفهانی بود.
نسبش «ابوالحسن محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن ابراهیم بن طباطبا» از نسل حسن بن علی بن ابی‌طالب ذکر شد. ابن طباطبا در اصفهان زاده شد و گویند هیچ‌گاه آنجا را ترک نکرد. همانجا از بزرگان علم و ادب آموخت. در ۹۳۴/ ۳۲۳ق در اصفهان درگذشت. امیر سراج‌الدین عبدالوهاب تبریزی عالم، عارف، فقیه و شیخ‌الاسلام در حکومت اوزون‌حسن پادشاه آق‌قوینلو و حکومت شاه‌اسماعیل صفوینادرمیرزا قاجار؛ تاریخ و جغرافی دارالسلطنهٔ تبریز؛ مصحح غلام‌رضا طباطبایی مجد؛ چاپ اول از ویراست دوم: تبریز، انتشارات آیدین و انتشارات یانار، ۱۳۹۳، ص ۱۵۳ و سیداحمد باقرزاده ارجمندی، "سادات عبدالوهابیه"، فصل‌نامه متن‌پژوهی پیام بهارستان، دوره ۲، س. ۸، ش. ۲۶، پاییز و زمستان ۱۳۹۴، ص ۲۹۳ و نقیب‌زاده مشایخ طباطبا، سیدحسین‌علی؛ هدیه لآل عبا فی نسب آل طباطبا؛ [چاپ اول]: [تهران]، چاپخانهٔ مجلس، ۱۳۳۱، ص ۲۹ و طباطبایی، سیدمحمدحسین؛ نسب‌نامهٔ خاندان طباطبایی (اولاد امیر سراج‌الدین عبدالوهاب)؛ به کوشش و با مقدمهٔ سیدهادی خسروشاهی؛ چاپ اول: قم، مؤسسه بوستان کتاب (زندگی‌نامه و خاطرات: ۵۲، تاریخ: ۳۷۶)، ۱۳۹۱، ص ۳۷. از نسل وی می‌باشد.
سنام المعالی.
هرباریوم مجموعه‌ای از گیاهان خشک و حفظ شده و اطلاعات مربوط به آن‌ها است که برای مطالعات علمی استفاده می‌شود. این اصطلاح را می‌توان در مورد ساختمان یا اتاقی که مجموعه در آن نگهداری می‌شود یا موسسه‌ای که نه تنها از آنها نگهداری می‌کند بلکه از آن‌ها استفاده هم می‌کند، به‌کار برد.
نمونه می‌تواند گیاهان کامل یا قسمتی از گیاهان باشد که معمولاً خشک شده و روی یک ورق یا کاغذ چسبانده شده‌است، همچنین بسته به مورد ممکن است در جعبه‌هایی ذخیره شده یا در الکل و دیگر مواد نگهدارنده قرار داده شده باشد. نمونه این مجموعه اغلب در توصیف آرایه‌های گیاهی به عنوان منبع استفاده می‌شوند، بعضی از نمونه‌ها ممکن است انواع باشند.
انتخابات سراسری اردن در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶ برابر با ۳۰ شهریور ۱۳۹۵ برای انتخاب هجدهمین دورهٔ مجلس نمایندگان اردن برگزار شد. این انتخابات در پی دستور ملک عبدالله دوم در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۶ مبنی بر انحلال پارلمان برگزار شد. شاه اردن در پی استعفای عبدالله النسور نخست‌وزیر این کشور، هانی الملقی را به جای وی گمارد.
این انتخابات پس از اصلاحات قانون انتخابات در ۲۰۱۵، نخستین انتخابات اردن پس از ۱۹۸۹ بود که تحت نظام نمایندگی تناسبی برگزار شد. انتخابات‌هایی که در این سال‌ها برگزار شدند تحت نظام تک‌رأی انتقال‌ناپذیر بودند. نظام یادشده به ضرر احزاب اسلام‌گرا بود پس از آن که همان سال نخست (۱۹۸۹) توانستند ۲۲ کرسی از ۸۰ کرسی را به دست آوردند. انتخابات سراسری ۲۰۱۶ توسط کمیسیون مستقل انتخابات برگزار شد و چندین ناظر بین‌المللی وظیفهٔ نظارت بر آن را بر عهده داشتند.
اصلاحات ۲۰۱۵ در قانون انتخابات باعث شد تا احزاب مخالف حاضر به شرکت در انتخابات شوند. برای مثال جبهه عمل اسلامی دو انتخابات پیش از ۲۰۱۶ را تحریم کرده بود اما تصمیم به شرکت در انتخابات جدید گرفت. دولت اردن برای کاهش تأثیر این جبهه بر انتخابات تلاش کرد تا در جنبش اخوان‌المسلمین تفرقه ایجاد کند. به این منظور اموال این جنبش مصادره شد و صدها تن از اعضای آن جدا شدند تا بدین ترتیب حزبی میانه‌روتر جایگزین آن شود.
جبهه عمل اسلامی انتظار داشت بین ۲۰ تا ۳۰ کرسی را به دست آورد اما در نهایت تنها موفق به کسب ۱۵ کرسی شد. زنان توانستند به یک پیروزی تاریخی دست یابند. هم‌اکنون از میان ۱۳۰ نماینده پارلمان اردن ۲۰ نفر زن هستند. این در حالی است که در پارلمان پیشین که انتخابات آن در ۲۰۱۳ انجام شد ۱۸ نفر از ۱۵۰ نماینده پارلمان، زن بودند. مشارکت در انتخابات ۳۷٪ بود. درصد مشارکت از انتخابات پیشین کمتر بود اما تعداد بیشتری از واجدان صلاحیت (۱٫۵ میلیون) برای رأی دادن پای صندوق رفتند. کارشناسان دلیل کاهش مشارکت را، منع اردنی‌های خارج از کشور از رأی دادن بنابر قانون جدید انتخابات می‌دانند. شمار این افراد حدود ۱ میلیون نفر برآورد می‌شود. ناظران بین‌المللی این انتخابات را شفاف و منصفانه توصیف کردند.
پارلمان اردن شامل دو مجلس است؛ مجلس علیی که هم‌وندانِ (اعضای) آن توسط شاه تعیین می‌شوند و مجلس نمایندگان که هم‌وندانِ آن را مردم به‌طور مستقیم انتخاب می‌کنند. هر دو مجلس دارای مسئولیت‌های قانونی مساوی هستند. شاه، نخست‌وزیر و کابینه را از مجلس سفلی (نمایندگان) انتخاب می‌کند و دارای اختیارات گسترده‌ای در حوزه‌های تقنینی و اجرایی است. قانون اساسی مشخص کرده‌است که باید در عرض چهار ماه پس از انحلال پارلمان، انتخابات بعدی برگزار شود. با این حال شاه اجازه دارد انتخابات را به تعویق انداخته یا پارلمان را تعلیق کند و با دستورات خود کشور را اداره نماید. مجلس نمایندگان می‌تواند با رأی عدمِ اعتماد به دولت، آن را منحل کند.
سن حق رأی در اردن ۱۸ سال است. افرادی که ورشکسته هستند یا از سلامت روانی برخوردار نیستند حق رأی ندارند. هیچ نوع پیش‌بینی برای افراد ناتوان یا غایبان دیده نشده‌است. کارمندان نیروهای مسلح، نیروهای امنیتی کشور، نیروهای امنیت عمومی، ژاندارمری و نیروهای دفاع مدنی در طول دوران کاری خود حق رأی ندارند. همچنین برخی از مجرمان، حق رأی خود را از دست می‌دهند.
زنان و اقلیت‌های قومی و دینی در مجلس کرسی‌های محدودی دارند. سهمیهٔ زنان ۱۵ کرسی است و مسیحی‌ها ۹ کرسی و چرکسی‌ها و چچنی‌ها جمعاً ۳ کرسی در مجلس دارند. قبایل بدوی نیز دارای یک حوزهٔ انتخاباتی هستند و ۹ عضو پارلمان را انتخاب می‌کنند. ۳ عدد از آن‌ها با سهمیهٔ زنان هم‌پوشانی دارد. هر چند در اردن احزاب سیاسی وجود دارند اما به‌طور سنتی سرکوب می‌شوند و چندین دهه است که ساختار سیاسی این کشور طوری طراحی شده تا این تشکل‌های سیاسی را تضعیف کند. احزاب سیاسی تحت نظر وزارت کشور اداره می‌شوند و هیچ حزبی حق ندارد بر پایهٔ دین تشکیل شود. این احزاب هم‌وندان اندکی دارند و قبایل از گذشته نقش احزاب سیاسی را بازی می‌کنند. در نتیجه انتخابات غالباً بر اساس وابستگی است. سیاست در اردن بازتاب شکاف جمعیتی بین فلسطینی‌تبارها و افرادی با اصالتِ کرانهٔ خاوری است. حکومت در اردن بیشتر در اختیار مردمان کرانهٔ خاوری است که هستهٔ پشتیبانی از شاه را تشکیل می‌دهند. این در حالی است که اردنی‌های فلسطینی نمایندگان اندکی در حوزهٔ سیاست اردن دارند و تبعیض علیه آن‌ها به شکل ساختاری درآمده است. دستکاری حوزه‌های انتخابیه بیشتر به دلیل مسائل منطقه‌ای است تا مسائل ملی.
فعالیت احزاب سیاسی برای مدت زمان زیادی تحت حکومت نظامی متوقف شده بود. در پی یک شکست اقتصادی و ناآرامی‌هایی که در ۱۹۸۹ در پی داشت، آزادسازی سیاسی صورت گرفت. انتخابات ۱۹۸۹ اردن در قالب نظام رأی فرد به گروه (block vote) برگزار شد. این نظام از زمان حکومت بریتانیایی‌ها باقی مانده بود. هر چند که احزاب سیاسی از شرکت در انتخابات منع شده بودند اما نامزدهای مستقل به شکل زیرزمینی به این احزاب تمایل داشتند. نتیجهٔ این انتخابات برنده شدنِ افرادی بود که با رویکرد سیاسی شاه مخالف بودند. در پی این نتایج ملک حسین نظام سیاسی را طوری تغییر داد تا در انتخابات ۱۹۹۳، آرای اسلام‌گراها تحت شعاع قرار گیرد. این نظام جدید که به آن «هر نفر یک رأی» گفته می‌شد به‌طور نامتناسب به نفع جوامع روستایی کرانهٔ خاوری و به ضرر جوامع شهری و فلسطینی بود. هر چند در این سامانهٔ نو احزاب حق فعالیت یافتند اما تضعیف شدند. احزاب سیاسی به‌ویژه حزب عمل اسلامی از این سیستم جدید پشتیبانی نکرده و انتخابات بعدی را تحریم کردند.
نارضایتی‌های سیاسی به همراه دلایل دیگر باعث شدند تا اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ در اردن شکل گیرد. این ناآرامی‌ها بخشی از بهار عربی به‌شمار می‌رفتند. ملک عبدالله تلاش کرد اوضاع را آرام کند. از این رو قول داد تا اصلاحاتی را در نظام سیاسی این کشور پیاده کند. در مدت دو سال پس از اعتراضات مردمی پنج نخست‌وزیر توسط شاه عوض شدند. گروه‌های اصلاحات تشکیل شدند و تغییرات قابل توجهی ایجاد کردند که از میان آن‌ها می‌توان به تشکیل کمیته مستقل انتخابات و پایه‌گذاری نوعی نظام انتخاباتی آمیخته اشاره کرد که در آن ۲۷ کرسی از ۱۵۰ کرسی تحت نظام نمایندگی تناسبی در همهٔ کشور انتخاب می‌شوند. با این حال بسیاری از تغییرات ظاهری بودند و حزب عمل اسلامی انتخابات ۲۰۱۳ را هم تحریم کرد.
دولت اردن در ۲۰۱۵ اعلام کرد که قصد دارد اصلاحاتی را انجام دهد و طی آن به نظام هر نفر یک رأی پایان خواهد داد. اصلاحات پیشنهادی در ۳۱ اوت ۲۰۱۵ ارائه شدند. نظام انتخاباتی جدید بسیار شبیه به انتخابات ۱۹۸۹ بود به این شکل که نظام هر نفر یک رأی را برمی‌انداخت اما بار دیگر نظام رأی فرد به گروه (block voting) را برقرار می‌کرد با این تفاوت مهم که شهروندان در کنار انتخاب هر فرد، حق انتخاب یک فهرست را هم داشتند. این مسئله اقتباسی از تجاربی بود که در اصلاحات انتخابات ۲۰۱۳ ایجاد شده بود. همهٔ نامزدها در قالب چندین فهرست شرکت می‌کنند و فهرست باز برای تعیین تمام کرسی‌هایی که خارج از سهمیه‌ها باقی می‌مانند استفاده خواهد شد. برای کرسی‌های چرکسی‌ها/چچنی‌ها، کرسی مذکور به نامزدی داده می‌شود که بالاترین رأی را از میان آن‌ها آورده باشد. با این حال سهمیهٔ زنان به زنانی اختصاص می‌یابد که در غیر این صورت انتخاب نمی‌شوند. در صورت گره خوردن اوضاع، انتخابات تجدید خواهد شد. قانون جدید پس از تغییراتی که توسط مجلسین در آن داده شد، توسط شاه در ۱۳ مارس ۲۰۱۶ مورد تأیید قرار گرفت. پارلمان در ۲۹ مه منحل شد و دولت عبدالله النسور استعفا داد. شاه به جای او هانی الملقی را به عنوان سرپرست نخست‌وزیری گمارد تا انتخابات را برگزار کند. کمی بعد کمیسیون انتخابات روز ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶ را به عنوان روز برگزاری انتخابات برگزید.
اردن دارای ۲۳ حوزهٔ انتخابیه است؛ پنج حوزه در فرمانداری امان، چهار حوزه در فرمانداری اربد، دو حوزه در فرمانداری زرقاء، یک حوزه هم در هر یک از ۹ فرمانداری دیگر و سه حوزهٔ بادیه برای قبایل بدوی. سهمیه‌های چرکسی/چچنی‌ها و مسیحی‌ها در قالب فرمانداری پیش‌گفته آورده می‌شوند. سهمیهٔ زنان طوری تقسیم می‌شود تا هر فرمانداری دارای یک کرسی برای زنان باشد و یک کرسی زنانه هم در هر بادیه. هر چند به این تقسیم‌بندی ایراداتی وارد است اما همین تغییرات هم پیشرفت به‌شمار می‌روند.
انتخابات ۲۰۱۶ نیز مانند انتخابات ۲۰۱۳ توسط کمیسیون مستقل انتخابات برگزار شد. این کمیسیون اعلام کرده بود که یکی از اهدافش بازگردانی اعتماد مردم به نظام انتخاباتی است. از نامزدها خواسته شده بود تا ۱۶ اوت ثبت‌نام کنند. کمیسیون انتخابات هزینه‌های انتخاباتی را محدود به ۵ دینار به ازای هر فرد در حوزه‌های انتخابیهٔ شهری بزرگ کرده بود.
این نخستین انتخابات در اردن بود که در آن مراکز ویژه‌ای برای افراد نابینا و ناشنوا تدارک دیده شده بود. ثبت‌نام در انتخابات به شکل خودکار انجام گرفت. کمیسیون این کار را از طریق خدمات مدنی و بخش گذرنامه انجام داد. استفاده از جوهر پاک‌نشدنی برای رأی‌دهندگان الزامی بود.
این اصلاحات ترس از پیروزی اسلام‌گراها و فلسطینی‌ها در انتخابات را برانگیخت. در ۲۰۱۵ انشعاب‌های درونی در اخوان‌المسلمین به وجود آمد که از حمایت دولت هم برخوردار بود. یکی از این گروه‌های جدا شده به نام انجمن اخوان‌المسلمین نام خود را در اردن رسماً به عنوان اخوان‌المسلمین اردن ثبت کرد. این گروه جدید از این واقعیت که جنبش اخوان‌المسلمین گرایش‌هایی به مؤسسان مصری خود دارد استفاده برد تا نام خود را به عنوان سازمانی اردنی ثبت نماید. اختلافاتی که پس از این انشعاب روی داد باعث شد تا صدها تن از هم‌وندان اخوان‌المسلمین اصلی استعفا دهند. دو گروه انشعابی دیگر نیز از اخوان‌المسلمین جدا شدند. انجمن اخوان‌المسلمین از ثبت رسمی نام خود برای اعلان شکایتی به منظور ضبط تمام اموال اخوان‌المسلمین استفاده کرد. در آوریل ۲۰۱۶ دادگاه رأی را به نفع انجمن تازه‌تأسیس صادر کرد و حجم گسترده‌ای از اموال اخوان‌المسلمین در اردن به دست انجمن مصادره شد. دولت اردن نیز در این سال اجازه نداد تا مراسم هفتادمین سالگرد تأسیس جنبش اخوان‌المسلمین برگزار شود.
هر چند جنبش اخوان‌المسلمین پس از انشعابات درونی غیرقانونی شناخته شد اما جبهه عمل اسلامی به دلیل ثبت نام به عنوان یک سازمان اردنی، وضعیت قانونی خود را حفظ کرد. این جبهه از اصلاحات ۲۰۱۵ به ویژه حذف نظام هر نفر یک رأی استقبال کرد. جبهه عمل اسلامی برای تصمیم‌گیری پیرامون شرکت در انتخابات، دست به نظرسنجی درونی زد و نتایج آن حاکی بود از موافقت ۷۶ درصد از اعضا با مشارکت در انتخابات و مخالفت ۱۷ درصدی کسانی که بر این باور بودند که اختیارات قانون اساسی شاه باید پیش از انتخابات بسیار محدود شود. دولت از جبهه خواست تا برای مشروعیت‌بخشی به انتخابات در دید غربی‌ها در آن شرکت کند.
جبهه عمل اسلامی پس از نظرسنجی اعلام کرد که به تحریم انتخابات پایان خواهد داد و در رقابت‌ها شرکت خواهد کرد. همچنین اعلام کرد که با سایر گروه‌های مخالف تماس خواهد گرفت تا در مورد شیوهٔ مشارکت بحث کند. این جبهه در ۲۰ اوت اعلام کرد که در ۲۰ فهرست ملی در حوزه‌های انتخابیه مختلف تحت نام «ائتلاف ملی برای اصلاحات» شرکت خواهد کرد. در این فهرست‌ها افرادی از سایر احزاب و برخی قبایل حضور داشتند.
صلاحیت دو نامزد اخوان‌المسلمین به نام‌های حُسام المِشه و علی ابوالسُکر به دلیل ابراز عزاداری برای ابومصعب الزرقاوی، تروریست بین‌المللی رد شد. علی ابوالسکر در سال ۲۰۰۶ عضو پارلمان بود اما به محض آنکه اخبار رفتن او به قبیلهٔ الخلیله که زرقاوی متعلق به آن بود منتشر شد، از پارلمان اخراج شد.
کمیسیون مستقل انتخابات دعوتنامه‌هایی برای سازمان‌های خارجی از جمله سازمان‌های عربی فرستاد تا برای نظارت بر انتخابات حاضر شوند. اتحادیه اروپا نیز از طریق یک گروه کاری که به تمام امکانات مربوط به انتخابات از جمله کلانتری‌ها دسترسی داشت بر روند انتخابات نظارت کرد. کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرد که این مسئله گامی برای برگزاری انتخاباتی شفاف و عادلانه است.
فرصت کناره‌گیری از رقابت‌های انتخاباتی در ۱۰ سپتامبر به پایان رسید. شمار تمام نامزدها در این تاریخ ۱۲۵۲ نفر در قالب ۲۲۶ فهرست بود. ۱۸ نامزد از انتخابات کناره‌گیری کرده بودند و صلاحیت ۲۱ نفر رد شده بود. خبرگزاری اردن اعلام کرد «۱۲۵۲ نامزد که شامل ۹۲۰ مرد مسلمان، ۲۴۵ زن مسلمان، ۵۸ مرد مسیحی، ۵ زن مسیحی، ۲۲ مرد چرکسی و چچنی و ۲ زن چرکسی و چچنی در این انتخابات نامزد شدند.»
در این انتخابات برای نخستین بار جنبشی سکولار به نام فهرست معان (باهم) که به شدت طرفدار جامعه مدنی است توانست بیشترین آرا را از ناحیهٔ سوم امان به دست آورَد. این فهرست توانست ۲۰۰۰ رأی بیش از فهرست الاصلاح که توسط جنبش اخوان‌المسلمین پشتیبانی می‌شد رأی بیاورد. دو نامزد از فهرست معان توانستند به پارلمان راه یابند اما اسلام‌گراها در کل توانستند ۳ نماینده از این ناحیه به مجلس بفرستند زیرا آن‌ها توانسته بودند سهمیهٔ زنان و چرکسی‌ها را در این منطقه از آن خود کنند.
فیلمیران یک شرکت توزیع و پخش فیلم‌های سینمایی در ایران استفیلمیران پخش تمامی فیلمهای مطرح را از آنِ خود کرد؛ از “ایران برگر” و “دلم میخواد” تا “نهنگ عنبر” و “عصر یخبندان” cinemajournal.irفیلم «فیلمیران» برای اکران 94 مشخص شد/6 فیلم جشنواره‌ای و 2 فیلم خارج از جشنواره خبرگزاری فارس که اولین شرکت تخصصی پخش فیلم در ایران محسوب می‌شود.نخستین سازمان پخش فیلم تخصصی کشور تشکیل شد ایسنا
این شرکت در سال ۱۳۸۳ با ادغام چهار شرکت فیلم‌سازی (فیلمسازان جوان به مدیریت سید غلامرضا موسوی، میلاد فیلم به مدیریت رسول صدرعاملی – آفتاب‌نگاران به مدیریت محمدرضا تخت‌کشیان و سیران فیلم به مدیریت حمید اعتباریان) تأسیس شده‌است. علی سرتیپی هم‌اکنون مدیریت این شرکت را بر عهده دارد.درباره ما وبگاه فیلمیران
پردیس سینمایی شکوفه متعلق به مؤسسه فیلمیران است.
هیئت مدیره فیلمیران در زمان تأسیس به شرح زیر بوده‌است.
انتخابات پارلمانی سومالی قرار است بین تاریخ‌های ۲۴ سپتامبر و ۱۰ اکتبر ۲۰۱۶ (برابر با ۳ مهر تا ۱۹ مهر ۱۳۹۵) برگزار شود. این نخستین انتخابات پس از ۱۹۸۴ در این کشور است. قرار است پارلمان نو رئیس‌جمهور را در ۳۰ اکتبر برگزیند.
با برگزاری این انتخابات و ورود نمایندگان به پارلمان، اصطلاح مجلس غیرانتخابی دولت سومالی از روی این مجلس برداشته خواهد شد.
تنها جمعیت محدودی حق شرکت در این انتخابات را دارند زیرا مدل انتخاباتی فعلی تنها روسای قبایل و نمایندگان جوامع را مجاز به شرکت می‌داند. از سوی دیگر شورشی‌های اسلامگرا می‌توانند انتخاباتی را که همه‌ی مردم بتوانند در آن شرکت کنند در سطح کشور به هم بریزند.Seeking stability in Somalia's election season The Africa Report, 9 June 2016
با وجود آن که جنگ داخلی و تقسیم کشور همچنان در سومالی در جریان است و الشباب توان به هم ریختن انتخابات را داد، اما دولت تصمیم دارد انتخابات را در تاریخ اعلام شده برگزار کند.
حمید اعتباریان (زاده ۱۳۳۴ - تهران) تهیه‌کننده اهل ایران است.
وی به همراه دخترش که دانش‌آموخته سینما است یک مؤسسه تولید و پخش فیلم‌های مستند در شهر لندن راه‌اندازی کرد اما سال ۱۳۷۵ به ایران بازگشت تا تهیه‌کنندگی فیلم‌های ایرانی را به عهده بگیرد.
ایستگاه متروی شهید قدوسی یکی از ایستگاه‌های خط ۳ متروی تهران است که در تقاطع خیابان شریعتی و خیابان شهید بهشتی (چهارراه قصر) قرار دارد.ایستگاه مترو شهید قدوسی به بهره‌برداری رسید ایرنا
این ایستگاه به عنوان یکصد و چهارمین ایستگاه مترو تهران در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۹۵ افتتاح شده و دارای ۱۱۰۰۰ مترمربع فضای سرپوشیده است.ایستگاه «شهید قدوسی» در خط 3 مترو به بهره‌برداری رسید خبرگزاری مهر
برای ساخت این ایستگاه ۸۲ هزار متر مکعب خاکبرداری، ۵ هزار تن میلگرد، ۴۶ هزار متر مکعب بتن و ۲۵ هزار متر مربع قالب بندی استفاده شده‌است. همچنین این ایستگاه دارای یک پست برق و ۱۲ دستگاه پله برقی است و ۱۳۰ میلیارد تومان برای ساخت وساز آن هزینه شده‌است.بهره‌برداری از خط سه مترو تهران تا پایان سال تهران سما
یوسیپ گلسنوویچ (؛ زادهٔ ) یک تیرانداز اهل کرواسی است.
لیسا کارینگتون (؛ زادهٔ ) یک قایقران کایاک اهل نیوزیلند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
لیدیا کو (؛ زادهٔ ) یک گلف‌باز اهل نیوزیلند است. وی برنده مدال نقره بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است.
میشائیل یون (؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۲) یک سوارکار اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
میریام ولت (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
نَفیساتو (نَفی) تیام (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بلژیک است. وی برندهٔ مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در رشتهٔ هفت‌گانه است. رکورد او در هفت‌گانه ۷٫۰۱۳ امتیاز است و سومین رکورددار جهان به شمار می‌رود.
نیکولا آدامز (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۸۲ یک بوکسور اهل بریتانیا است.
آدامز برنده مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است. وی در بازیهای المپیک لندن نیز موفق به کسب مدال طلا شده بود.
بازی های المپیک ۲۰۲۰ توکیو
شُوهه اونو (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۹۲) یک جودوکار اهل ژاپن است. وی برنده مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است.
سونت ویلیوئن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن کریکت، و پرتاب‌گر نیزه اهل آفریقای جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
تینا ترستنجک (؛ زادهٔ ) یک جودوکار اهل اسلوونی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ژانگ نان (؛ زادهٔ ) یک بدمینتون‌باز اهل جمهوری خلق چین است. وی برنده مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است.
الکسی چریمیسِنوف (؛ زادهٔ ) یک شمشیرباز اهل روسیه است. وی برنده مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است.
"ارباب و نوکر" () داستانی کوتاه از لئو تولستوی به سال ۱۸۹۵ است.
نیکیتا کارگری است که به همراه زن و فرزندان خود برای واسیلی آندره ایچ کار می‌کند، آن‌ها برای خریدن چوب‌های جنگل تصمیم می‌گیرند که به نزد همسایه ملاک خود بروند، در بین راه به دلیل برف زیاد مدام از جاده اصلی فاصله می‌گیرند و گم می‌شوند، سرانجام تصمیم می‌گیرند که در خانه پیرمردی دهاتی مدتی را بگذرانند،
اما چون واسیلی طمع می‌کند تصمیم می‌گیرند که در بوران به ادامه سفر بپردازند، ان‌ها سرانجام گم می‌شوند و مجبور می‌شوند تا صبح در میان طوفان در محلی به دور از خانه بخوابند، اما واسیلی که ترس داشت اموال خود را از دست دهد نیکیتا را تنها می‌گذارد و با اسب فرار می‌کند، از قضا در چاله‌ای می‌افتد و اسب او را رها می‌کند و سر به جنگل می‌گذارد، واسیلی همچنان در فکر اموال خود فرورفته و می‌ترسد که مرگ او را از اموالش جدا سازد، سرانجام از روی رد پای اسب برمیگردد و متوجه می‌شود که اسب به محلی که نیکیتا بوده برگشته است، و نیکیتا را در حال یخ زدن می‌بیند، تصمیم می‌گیرد خود را روی نیکیتا بیندازد تا او را از مرگ نجات دهد، سرانجام واسیلی و اسب از شدت سرما یخ می‌زنند و می می‌میرند اما نیکیتا نجات می‌یابد و فقط سه انگشت از پایش را قطع می‌کنند، او بیست سال دیگر نیز عمر می‌کند.
پروتکل rendezvous یا "میعادگاه" یک پروتکل شبکه کامپیوتر است که کمک می‌کند همتاهای شبکه‌های همتا به همتا (P2P) یکدیگر را پیدا کنند. این پروتکل با استفاده از یک مدل دست دهی ارتباط را برقرار میکند. بر خلاف پروتکل Eager که به‌طور مستقیم داده را رونوشت میکند. در پروتکل rendezvous تا زمانی که مقصد اعلام آمادگی نکند داده‌ای ارسال نمی‌شود.
نمونه‌هایی از پروتکل rendezvous شامل , SIP, Free Net, و می‌شود و این پروتکل‌ها به‌طور کلی نامیده می‌شوند.
میکل هوفسترم (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلمنامه نویس سوئدی است. او بیشتر برای فیلم شیطان (۲۰۰۳) و اقتباس سینمایی ۱۴۰۸ از داستان کوتاه استیون کینگ شناخته شده است.
فلات‌قاره نروژ یک فلات‌قاره سرشار از منابع نفت و گاز در دریای شمال است که تحت حاکمیت و مالکیت کشور نروژ قرار دارد .
مساحت این فلات‌قاره ۴ برابر مساحت نروژ در خشکی است و تقریباً یک سوم مساحت کل فلات‌قاره اروپا را تشکیل می دهد.
مالکیت و حقوق قانونی بهره برداری از این فلات‌قاره برای کشور نروژ به میزان ۲۰۰ گره دریایی از خشکی سرزمین نروژ توسط کمیسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها به رسمیت شناخته شده است. موافقت اولیه برای این مساحت تحت مالکیت نروژ در سال ۲۰۰۹ حاصل شد.
هیپرآندروژنیسم () به مقدار بالای آندروژن در بدن گفته می‌شود و از نشانگان اولیه سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) است.
هیپرآندروژنیسم در دختران نوجوان همراه با آکنه و درماتیت سبوره‌ای و چرخه قاعدگی نامنظم دیده می‌شود.
در بیشتر موارد، این علائم گذرا هستند و بازتاب یک نارسائی از محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-تخمدان می‌باشد.
تقریباً سه چهارم از بیماران سندرم تخمدان پلی‌کیستیک نشانه‌هایی از وجود هیپرآندروژنیسم را دارند (توسط معیارهای تشخیص NIH/مؤسسه ملی بهداشت کودکان و توسعه انسانی 1990)، تستوسترون آزادی که در حدود ۶۰٪ از بیماران وجود دارد تنها نشانه‌ای است که ثابت می‌کند آن‌ها سطوح غیرعادی از این هورمون را دارند.
همچنین هیپرآندروژنیسم می‌تواند ناشی از فعالیت بیش از حد غده فوق کلیوی، غده جنسی، آدنوم و کارسینوما در ترشح بیش از حد آندروژن یا هایپرپلازی و تومور سلول لیدیگ بیضه در مردان و تومور سلول سرتولی-لیدیگ در زنان باشد.
نشانه و علائم هیپرآندروژنیسم در زنان عبارتند از: آکنه، ریزش موی سر (ریزش موی آندروژنیک)، رویش بیش از حد مو در صورت و بدن (هیرسوتیسم)، تمایلات جنسی بالا، تحلیل رفتن پستان و... در مجموع، این علائم را به عنوان مردانه شدن می‌شناسند.
برای کنترل علائم هیپرآندروژنیسم مانند ریزش موی آندروژنیک می‌توان از ضد آندروژن‌هایی مثل استات سیپروترون، اسپیرونولاکتون و فلوتامید استفاده کرد.
نگارگری ارمنی یا تذهیب (مینیاتور ارمنی) پس از ابداع الفبای ارمنی با تغییر و تحولات عظیمی همراه شد و هم‌زمان با ترجمهٔ کتاب‌های مختلف و تکثیر آنها، شیوهٔ نوینی از تزیین متون با بهره‌گیری از مینیاتور وارد هنر کتابت ارمنی شد و مکاتبی در حوزهٔ نقاشی مینیاتور ارمنی پدید آمد؛ اگرچه از همان سال‌های نخست پذیرش مسیحیت هنر نقاشی و تزیین کتب، متأثر از سرزمین‌های هم جوار، توسط کاتبان ارمنی در نگارش و تدوین متون خطی به کار می‌رفت.L. Durnovo, Armenian Miniatures, 1961,BY:L. Durnovo
نخستین نمونه‌های آثار بجا مانده مربوط به دوران طلایی هنر و ادبیات ارمنی بوده و تاریخ آن به سده ۵ میلادی بازمی‌گردد. اولین نسخ دستنوشته به دلیل تزیینات با شکوه خود در هنر ارمنی اهمیت و جایگاه خاصی می‌یابند و قدرت جهانشمولی زبان هنری را بر بینندگان می‌نمایانند.Matenadaran Ms No. 10675 P 19a. برجسته‌ترین هنرمند مینیاتور ارمنی توروس روسلین در سده ۱۳ زیسته است.
موزه ماتناداران در شهر ایروان بزرگترین گنجینهٔ نسخ دستنوشته ارمنی می‌باشد. از جمله انجیل‌های مزین به مینیاتور موجود در آن می‌توان به (سال ۱۰۳۸ میلادی) و (سال ۹۸۹ میلادی) اشاره کرد. دومین مجموعه نسخ خطی از لحاظ تعداد در کتابخانهٔ اسقف نشینی ارمنیان در اورشلیم واقع است. سایر مجموعه‌ها در کتابخانه‌های لندن و آکسفورد، کتابخانه ملی فرانسه، کتابخانه انجمن مخیتاریان در ونیز و همچنین مجموعه‌های موجود در آمریکا موجود می‌باشند. دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس دارای یکی از بزرگترین کتب دست نوشته مربوط به سده ۱۴ می‌باشد که یکی از بزرگترین نمونهٔ آن در جهان نیز محسوب می‌شود. همچنین می‌توان به «انجیل گلادزور» در این مجموعه اشاره کرد. انجیل گلادزور یکی از شاهکارهای نسخ دستنوشته ارمنی محسوب می‌شود که توسط راهبان مدرسه دینی متون دینی انجیلهای چهارگانه نوشته شده و با چرخه استادانه‌ای از مینیاتورهای پیچیده و درخشان مزین گشته است و در آن ده‌ها صحنه زندگی مسیح نگارگری شده‌است. پس از آنکه این شاهکار با ارزش بارها در دوران مختلفی از تاریخ به مالکیت تجار و شاهزادگان درآمده‌است در مجموعه اختصاصی کتابخانه کالیفرنیا جای گرفته‌است.The Armenian Gospels of Gladzor: The Life of Christ Illuminated Thomas F. Mathews and Alice Taylor 2001
نسخه‌های مینیاتور ارمنی به دو دسته تقسیم می‌شود:
آثار مینیاتور ارمنی بیشتر به منظور تزیین و تفسیر تصویری متون دینی استفاده می‌شدند. از این رو، بسیاری از این مینیاتورها در قالب انجیل، کتاب مقدس و چند نسخهٔ انگشت شمار نیز در مجموعه‌هایی از کتب «جاشوتس» [Jashots] (در اصطلاح، به معنی کتابی است که به هنگام ظهر قرائت می‌شود و شامل دعاهای روزانهٔ کلیسای سنتی ارمنی است) و «شاراکان» (مجموعهٔ سرودهای مذهبی کلیسای سنتی ارمنی) متعلق به کلیسای سنتی ارمنستان موجود می‌باشند. افزون بر کتاب‌های دینی تعداد انگشت شماری نسخه‌های خطی با موضوعات دیگری همچون تاریخ، طب، ستاره‌شناسی و فلسفه نیز وجود دارند که از هنر مینیاتور به منظور تفسیر و توضیح دقیق تر مباحث علمی موجود در متن آن‌ها استفاده شده‌است.Treasures from the Ark: 1700 Years of Armenian Christian Art,BY: Vreg Nersessian
موضوع و عنصر اصلی به کار رفته در تزیینات، گیاهان و گل‌ها بودند که با شکل خاصی در حاشیهٔ صفحات ترسیم می‌شدند. هنرمند در طی تزییناتی از این دست، با توجه به ابعاد صفحات و نقاط خالی، اشکال مختلفی از گیاهان را ترسیم می‌کرد. گاهی تصاویر حیوانات و پرندگان نیز به منظور تکمیل و زیبایی هرچه بیشتر این تزیینات استفاده می‌شد که با گذشت زمان تعدد و تنوع به وجود آمده در آن‌ها منتج به ظهور شیوه و سبک‌های مختلفی در عرصهٔ هنر مینیاتور ارمنی گردید. از سبک‌های رایج می‌توان به استفاده از تصاویر حیوانات در تزیینات بخش مدخل، عنوان فصل‌های متن یا باب‌های انجیل اشاره کرد. استفاده از تصاویر جانداران اساطیری که در تزیین، زیبایی و برجستگی هرچه بیشتر حروف به کار می‌رفت و نقاش مینیاتور از آن‌ها به منزلهٔ نمادی برای تفسیر مفاهیمی چون تداوم حیات، مرگ، زندگی ابدی و رستاخیز بهره می‌گرفت. از سدهٔ دوازدهم میلادی به بعد استفاده از کاغذ در کنار چرم و پوست حیوانات در فن کتابت و هنر نقاشی رواج بیشتری یافت. در سدهٔ سیزدهم میلادی در روند تهیهٔ کاغذ تحولاتی به وجود آمد و نوعی کاغذ طلایی رنگ تهیه شد که هنرمندان سرشناس این دوره از آن برای خلق آثاری که از سوی پادشاهان و اشراف سفارش داده می‌شد استفاده می‌کردند.Armenian miniatures of the 13th and 14th centuries, from the Matenadaran Collection, Yerevan,by Emma Korkhmazian (Author), Irina Drampian (Author), Gravard Hakopian (Author)
مطالعهٔ محققان آشکار ساخته که تزیینات این نسخهٔ خطی در مقاطع زمانی مختلف و به دست هنرمندان متعددی صورت گرفته‌است. با توجه به نحوهٔ استفاده از قلم مو و سبک موجود در مینیاتورها وجود هشت هنرمند نقاش در جریان تزیین این متن محرز شده، از این رو، این نسخهٔ خطی به انجیل هشت نقاش شهرت دارد.
«طومار دعای ارمنی» یکی از انواع هنر نگارگری ارمنی می‌باشد که بر اساس شیوه سنتی، به‌طور معمول در بر گیرنده شمایل نگاری، نقل قول‌ها و تعالیم کتاب مقدس بوده و در اندازه‌های کوچک قابل حمل، برای استفاد شخصی به عنوان گنجینهٔ مذهبی از آن استفاده می‌شده است. طومارهای دعا شامل شمایل‌های قدیسین کتاب مقدس از جمله مرقس، لوقا و یوحنا بوده و نیز قطعه‌هایی که در آن وقایع مهم زندگی مسیح به تصویر کشیده شده‌است. برای ارمنیان این طومارها همچنین می‌توانست تصویرسازیهایی مربوط به تاریخ کشور و کلیسای ارمنستان باشد. مانند تصویر گریگور روشنگر که آیین مسیحیت را در سده چهارم به ارمنستان آورد یا تصویر نرسس چهارم شنورهالی که در رشد مسیحیت در سده ۱۲ میلادی و ایجاد علوم دینی مربوط به ستایش تمثال‌های دینی در کلیسای ارمنی نقش مهمی داشته‌است.Vrej Nersessian, "Armenian Illuminated Gospels." London, British Library, 1987 بر طبق سنن نسخ دستنوشته ارمنی طومارهای دعا بر روی پوست گوساله ترسیم می‌شدند. این طومارهای دعا به منظور محافظت صاحبان آن و اهداف برآورده شدن نیازها و دعاهای اعضای خانواده بکار برده می‌شدند. این رول‌های دعا عرضی باریک داشتند و شامل قطعه‌هایی بودند که تصاویری مرتبط با متون مذهبی آن داشت. رولها به‌طور معمول بسیار طویل بودند هرچند اندازه مشخصی را نمی‌توان قایل شد و بسته به تعداد قطعه‌هایی بود که در آن نوشته می‌شد. صاحبان این صنایع مذهبی در هنگام حمل آن، پوسته را محکم می‌پیچاندند تا از آن محافظت کنند. از آنجایی که این طومارها بسیار گران‌قیمت بودند محافظت آن در برابر سارقان بسیار مهم بود. ارمنیان دیندار تمامی نسخ دستنوشته و دیگر آثار هنر کلیسایی را با احترام زیادی نگهداری می‌کردند چرا که کلیسا و تعالیم کلیسایی بخش مهمی از زندگی مردمان در ارمنستان قرون وسطی بود و کلیسا تمامی نیازهای روحی، اجتماعی و اخلاقی آنان را تأمین می‌کرد.The Bible in the Armenian Tradition,by:Vrej Nersessian
علی رغم تمامی تعرضات و تاخت و تازهایی که در طول تاریخ کشور ارمنستان را درنوردیده و نسل‌کشی و آوارگی و تشکیل جماعت ارمنیان پراکنده در سده‌های اخیر امروزه حدود ۳۱۰۰۰ نسخ دستنوشته ارمنی و کتب مینیاتور ارمنی محفوظ مانده‌است. نسخ دستنوشته ارمنی بیشتر آموزه‌های دینی داشته و این کتب انجیل مقدس در طول تاریخ به پیاپی در میان خانواده‌ها دست به دست گشته و به ما رسیده‌اند. این گنجینه‌های تاریخی بسیار ارزشمند بوده‌اند تا آنجاییکه فروش یا آسیب رساندن به آن یا به دست دشمنان سپردن گناه محسوب می‌شده است. بیشتر این آثار توسط راهبانی که در دیرها می‌زیسته‌اند نوشته و نقاشی شده‌است. اکثر این نسخ بسیار استادانه و با رنگهای درخشان کار شده‌اند و دارای پوششی طلاکاری شده هستند. نوع دیگر این دستنوشته‌ها فاقد تزیینات غیرضروری و رنگهای پس زمینه هستند و با رنگهای شفافتر و مهارت هنری کمتری تزیین یافته‌اند.Lydia A. Dournovo, "Armenian Miniatures." Henry N. Adams, Inc. , New York, 1961.
کتب دستنوشته با تصاویر موجودات خیالی و پرندگان مزین شده‌اند که برای گیرایی بیشتر نسخ، حروف اول بخش‌های کتاب را شکل می‌دهند و از سویی با زیبایی خیره‌کننده خود روح و ذهن را طراوتی تازه می‌بخشند. این حروف تزیین شدهٔ با شکوه متأثر از حروف حروف سنگنبشته ارمنی است که شیوه نوشتاری رایج سده‌های ۵–۱۳ میلادی بوده‌است. همچنین این نسخ دست نوشته با نوعی حروف زیبای خوشنویسی به نام Steyn, Carol. Pretoria's Golden Gospel Book: A study of a luxury seventeenth-century Armenian manuscript. University of South Africa, 2007.Avedis Krikor Sanjian, "Medieval Armenian Manuscripts at the University of California," Los Angeles, Volume 14 ix. University of California Press, Los Angeles, California, 1999. که فرم نوشتاری گرد است و به منظور نوشتن شناسه کتب و حروف کوچک سرفصل‌ها (بخش‌هایی که با جوهر قرمز برای جلب توجه بیشتر بکار برده می‌شد) نوشته می‌شدند. فصول کتاب با رنگ مشکی نگاشته می‌شدند که نماد گناه نخستین می‌باشد در حالی که فضای سفید کاغذ نماد پاکی تولد مسیح می‌باشد.Ruben Malayan, "The Art of Armenian Calligraphy" , accessed July 9, 2011. شناسه یا آرم کتب که با رنگ قرمز به‌طور معمول در بالا یا پایین کاغذ نوشته می‌شد اطلاعاتی دربارهٔ نسخ دستنوشته از جمله حامیان و هنرمندان اثر، تاریخ، مکان، تاریخ نوشتاری و اینکه آن برای چه منظور و چه کسانی نوشته شده یا نقاشی شده را نمایان می‌سازد.Stone, Lesley. The Illuminated Manuscript. University of South Florida, Tampa Library Special Collections. Youtube upload by USF Libraries, 02/18/2008. Accessed July 9, 2011. داشتن یک نسخه دستنوشته دارای اهمیتی زیاد بود تا آنجا که مالک کتاب نام خود را بر روی آن می‌نوشت و اگر مالکان متعددی داشت چندین امضا را شامل می‌شد.
از مراکز مهم هنر مینیاتور ارمنی که در نواحی مختلف ارمنستان فعالیت داشتند می‌توان به مکاتب شهرهای آنی-هاقپات، گلادزور ،تاتو، ارزنجان ،کریمه اشاره کرد. در هنر نگارگری ارمنی مکتب کیلیکیه جایگاه خاصی خود را دارد. از هنرمندان معروف آن می‌توان در روم‌قلعه به توروس روسلین و وارطان (سده ۱۳)، در صومعه درازارک به گریگور و دیگران (سده ۱۳)، در سیس به سارگیس پیتساک، و آواک (سده ۱۴) اشاره کرد.