moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دو سرباز پرتغالی در عملیات در افغانستان کشته و دست کم ۱۰ نفر زخمی شدند.Portuguese soldier killed in Afghan blast // "RTÉ News", 18 November 2005Dois militares portugueses feridos sem gravidade no Afeganistão // "RTR Noticias", 24 April 2006Dois militares portugueses feridos no Afeganistão // "Diario de Noticias", 9 June 2007Afeganistão: Soldados portugueses feridos // "Correio da Manha", 15 December 2008
۲۶ سرباز رومانیایی در عملیات در افغانستان کشته شده‌اند، در حالی که دست کم ۱۳۱ سرباز در این عملیات زخمی شده‌اند.A Romanian soldier was wounded in Afganistan // "News Romania" 20 December 2012""The operation in Afghanistan began in 2001... Romania has lost 23 troops and other 122 have been wounded in Afghanistan's theaters of operations.""
Ergonomic bulletproof vests, more flexible boots for Romanian troops in Afghanistan // "AGERPRES" News Agency, 23 April 201319 May 2013 – 4 troops of the Romanian Yellow Scorpions 2nd Manoeuvre Battalion were injured in Afghanistan after the armoured vehicle carrying them on a mission overturned in Zabul province
Four Romanian troops injured in Afghanistan; now out of danger // "AGERPRES" News Agency, 19 May 2013One Romanian soldier killed by attack in Afghanistan, 5 wounded // "Xinhuanet" 31 March ۲۰۱۴
Trupul militarului român ucis în Afganistan, Claudiu Constantin Vulpoiu, este repatriat astăzi // Digi24.ro 1 April 2014
۳ سرباز اسلواکی در افغانستان کشته و دست کم ۸ سرباز زخمی شدند.V Afganistane sa postrelili dvaja slovenskí vojaci // 25 Máj 2011""An Afghan soldier has opened fire at Kandahar international airport, killing a Slovakian NATO soldier and wounding six others... The casualties are all from Slovakia, officials in Bratislava confirmed.""
Afghan soldier 'kills Nato colleague' at Kandahar airport // "BBC News" 9 July 2013
دست کم ۲ سرباز اسلوونیв июле 2005 в результате подрыва на мине автомашины HMMWV был травмирован 1 солдат Словении, получивший расстройство слуха; во второй половине января 2014 года был ранен в ногу 1 солдат Словении
Slovenian Soldier Injured in Afghanistan // "The Slovenia Times" 23 January 2014 و یک کارشناس غیرنظامی اسلوونی زخمی شدند.""in early June, following a bomb attack in Herat (W Afghanistan) in which a Slovenian civilian expert was injured""
Time to withdraw // "The Slovenia Times" 6 July 2011
یک افسر کره جنوبی (کاپیتان کیم هیو سونگ، ۳۳ ساله) به‌طور ناگهانی توسط یک افسر دیگر (سرگرد لی کیوانگ، ۳۷ ساله) به دلیل عدم پیروی از دستور صحبت آرام با تلفن، به‌طور تصادفی مورد اصابت گلوله قرار گرفت. یکی دیگر از سربازان کره جنوبی، گروهبان یون جان هو، در حمله انتحاری در پایگاه هوایی بگرام کشته شد.
از ۳۵ کشته اسپانیایی، ۱۷ نفر در اوت ۲۰۰۵ هنگام سقوط هلیکوپتر Eurocopter Cougar که در آن سفر می‌کردند، جان خود را از دست دادند، ۱۳ نفر در حملات جداگانه شورشیان، دو نفر به دلایل طبیعی و دو نفر در تصادفات رانندگی جان باختند. ۶۲ نفر دیگر در سانحه سقوط هواپیمای Yak-42 در ترکیه در ۲۰۰۳ در بازگشت از اسپانیا از افغانستان کشته شدند.thinkSPAIN "Spanish soldier killed in Afghanistan accident "
از سال ۲۰۰۵ تاکنون پنج سرباز سوئدی در عملیات کشته شده‌اند. سه مورد در دو حادثه جداگانه IED و دو مورد در کمین یک لباس ANP که شورشی بر تن داشت. دست کم ۱۳ سرباز زخمی شدندSvenska soldater skadade i bombdåd // "Svenska Dagbladet", 25 November 2005
SSG-soldat dödad på spaningsuppdrag // "Svenska Dagbladet", 29 November 2005Svensk soldat skadad i Afghanistan // "Svenska Dagbladet", 15 April 2007Lena Tegström. Två svenskar sårade i Afghanistan // "Norrländska Socialdemokraten", 10 October 2009Fem svenskar skadade i Afghanistan // "Svenska Dagbladet", 11 November 2009Swedish soldier wounded in Afghanistan // "Radio Sweden", 23 March 2012
همچنین، دو""Fem svenska soldater har skadats och en lokalanställd tolk har dödats av en kraftig sprängladdning i Afghanistan"."
Fem svenskar skadade i Afghanistan // "Svenska Dagbladet", 11 November 2009""Two Swedish military officers and a local interpreter were killed on Sunday when their unit came under fire west of Mazar-e Sharif""
Two Swedes killed in Afghanistan // "The Local", 7 February 2010 مترجم محلی که با PRT سوئد کار می‌کردند کشته شدند.
ارتش ترکیه اولین مرگ خود را در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۹، هنگامی که دو سرباز در یک تصادف جاده ای در ولایت فاریاب، بین مزار شریف و کابل کشته شدند، تجربه کرد. یکی از دو کشته شده فرمانده گروه ترکیه ای نیروهای ISAF در افغانستان بود. در ۱۶ مارس ۲۰۱۲، ۱۲ سرباز ترک بر اثر سقوط بالگرد آنها به خانه ای در کابل کشته شدند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵، یک سرباز ترک در حمله انتحاری در کابل کشته و یک سرباز دیگر زخمی شد.
از آغاز عملیات نظامی آمریکا در افغانستان تا اواسط سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۲۴۰۰ سرباز آمریکایی کشته شده‌اند. به گفته وزارت دفاع، ۲۰۷۱۹ سرباز آمریکایی در عملیات خصمانه زخمی شده‌اند.
از میان کشته شدگان ایالات متحده، ۱۹۲۲ نفر در عملیات خصمانه جان خود را از دست داده‌اند. شامل ۱۸ تن از مأموران سیا است که در افغانستان کشته شده‌اند: ۱۶ نفر در اثر آتش خصمانه، از جمله هفت نفر در حمله انتحاری به پایگاه نظامی، یکی در حادثه و دیگری خودکشی کردند.A CIA suicide sparks hard questions about the agency’s Memorial Wall وب سایت مستقل iCasualties تعداد کل قربانیان آمریکایی را ۲۳۳۵ نفر اعلام کرده‌است. این تعداد ۹ نفر بیشتر از آمار وزارت دفاع است که ۲۳۴۶ نفر است، هنگامی که عوامل اطلاعاتی را شامل می‌شود.
علاوه بر ۲۳۱۳ کشته آمریکایی در افغانستان، پاکستان و ازبکستان، ۵۹ سرباز آمریکایی در کویت، بحرین، عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی، قرقیزستان، آلمان، عمان، اردن، ترکیه، یمن، دریای عرب، فارس کشته شدند. خلیج، دریای سرخ و مدیترانه، ضمن حمایت از عملیات در افغانستان. در میان آنها همچنین یک تفنگدار، یک کارمند غیرنظامی وزارت دفاع، دو نیروی هوایی ارتش و یک نیروی ویژه که در حین حمایت از عملیات آزادی پایدار در عملیات کشته شدند.
۶۲ سرباز اسپانیایی در بازگشت از افغانستان به اسپانیا در سانحه هوایی Yak-42 در ترکیه جان باختند.thinkSPAIN "Spanish soldier killed in Afghanistan accident "
یک سرباز کانادایی در کمپ میراژ، پایگاه لجستیکی پیشین در امارات متحده عربی در نزدیکی دبی، به دلایل غیر جنگی کشته شد.Canadian soldier leaves behind son, pregnant wife // "CBC News" – Sunday, 6 July 2008
ملی‌گرایی هزاره یا ناسیونالیسم هزاره جنبشی است که ادعا می‌کند مردمان هزاره، قومی بومی منطقه هزارستان افغانستان، ملتی متمایز هستند و مستحق یک دولت-ملت خود هستند. این جنبش این دیدگاه را تبلیغ می‌کند که مسلمانان یک ملت نیستند و وفاداری قومی باید از وفاداری مذهبی پیشی بگیرد، هرچند این دیدگاه توسط هر دو خیزش استقلال هزاره‌جات در دهه ۱۸۹۰ و تبعیض سیستماتیک بسیاری از هزاره‌ها در طول تاریخ در افغانستان با چالش روبرو شده‌است.https://kabulpress.org/article223572.html kabulpress.org
ملی‌گرایی هزاره از ریشه‌های زبانی و اجدادی در منطقه هزاره‌جات در مرکز افغانستان امروزی نشأت می‌گیرد.
این جنبش ادعا می‌کند که حمایت قابل توجهی از هزاره‌های مقیم خارج در استرالیا، انگلستان، سوئد، نروژ، ایالات متحده، کانادا و دیگر کشورها دریافت می‌کند. دولت‌های پی در پی افغانستان تحت سلطه پشتون‌ها بارها ادعا کرده‌اند که ملی‌گرایان هزاره از ایران بودجه دریافت کرده‌اند،https://dailytimes.com.pk/106980/ethnic-nationalism-and-the-plight-of-the-hazaras/ dailytimes.com.pk/Ethnic nationalism and the plight of the Hazaras با وجود این‌که ملی گرایان هزاره مخالف رژیم ایران هستند و در بسیاری از موارد از رژیم تئوکراتیک به‌دلیل تبعیض علیه هزاره انتقاد کرده‌اند. مردم در ایران به گفته آن‌ها، این اتهامات تاکتیک معمول تبلیغاتی است که دولت‌های تحت سلطه پشتون علیه مردم هزاره استفاده می‌کنند.http://www.hazarapeople.com/2011/10/05/discrimination-against-hazara-people-in-iran/Discrimination against the Hazara people in Iranhttp://www.hazarapeople.com/2012/06/01/hazara-activists-demonstrate-against-iranian-regime/Hazara activists demonstrate against Iranian regime
ملی‌گرایی هزاره در شکل امروزی خود در قالب قیام‌های هزاره در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ مستقر در هزاره‌جات، به رهبری هزاره داران و متحدانش آغاز شد. هدف این گروه ایجاد اصلاحات سیاسی قانون اساسی در منطقه هزاره‌جات و پایان استبداد نظامی عبدالرحمان خان از خاندان بارکزی،http://hazararights.com/spip.php?article35/An Open Letter from the Poets World-wide to the Hazara, Civil and Human Rights Organizations, Immigration Authorities, and World Leaders برای اتحاد نهایی سرزمین هزاره به یک دولت مستقل بود."Hazara Nationalism: Its Origin and Development", Abdul Ali Mazari 1933 در سال ۱۹۸۵، همزمان با تشکیل حزب وحدت، روشنفکران هزاره در مزار شریف، سازمانی ملی‌گرا به نام "حزب وحدت هزاره" تشکیل دادند.
پس از قیام بلخاب به رهبری در سال ۲۰۲۲، احیای ناسیونالیسم هزاره روی داد.
"زمزمه گشتالت" متنی است که توسط روان درمانگر فریتس پرل نوشته شده‌است.
این متن بیانگر کلاسیکی از روش گشتالت درمانی است که دکتر پرل یکی از بنیانگذاران آن بوده و بعنوان الگویی برای سبک زندگی افراد شناخته می‌شود.
ایده اصلی متن این زمزمه تمرکز بر زندگی کردن در پاسخ به نیازهای فردی بدون فرا افکنی یا درون افکنی می‌باشد. این زمزمه همچنین بیانگر این ایده است که با تأمین نیازهای فردی است که مردم می‌توانند به دیگران کمک کنند تا به آنها هم به نیازهای خود رسیده و فضا را برای ارتباط واقعی ایجاد کنند. این امر در جمله آخر زمزمه که می‌گوید «وقتی ما همدیگر را پیدا کنیم این زیباست» خود را نمایان می‌کند.
من سرم به کار خودم است، تو سرت به کار خودت باشد.
من زندگی نمی‌کنم که انتظارات تو را برآورده کنم و تو زندگی نمی‌کنی که انتظارات من را برآورده کنی.
تو تویی، من منم.
و اگر بر حسب تصادف ما همدیگر را پیدا کردیم، این زیباست.
و اگر ما همدیگر را پیدا نکردیم، دیگر چاره ایی نیست.
این زمزمه در محافل گشتالت و روان درمانی به خوبی شناخته شده‌است و به‌طور خلاصه بیانگر فلسفه استقلال فردی که در گشتالت درمانی محوریت دارد می‌باشد. محوریت فلسفه استقلال فردی در گشتالت درمانی حتی در حال حاضر نظر منتقدان را به خود جلب می‌کند چرا که منتقدان گشتالت درمانی معتقدند که حفظ روابط بین فردی نیازمند تلاش سخت و صادقانه است. حامیان گشتالت درمانی معتقدند که نگرش «استقلال فردی» نیاز به تلاش برای حفظ روابط بین فردی را رد نمی‌کند، بلکه افراد را تشویق می‌کند که درک کنند «توقع» یا «تعهد» لازمه برقراری روابط بین فردی نیست. این زمزمه در جامعه (آمریکا) محبوب است، گرچه گاهی اوقات آخرین سطر آن حذف می‌شود.Example of an individual omitting the last lineAnother example from a 1970s poster گاهی اوقات در بحثهای دانشگاهی از این زمزمه به عنوان یک نقطه شروع برای بحث در مورد مسائل «خودمختاری» و «وابستگی متقابل» استفاده می‌شود. لازم به یادآوری است که این زمزمه به‌طور کلی مشخصه گشتالت درمانی نیست، بلکه نشاندهنده نگرش شخصی فریتس پرل در زمانی که در انستیتوی، اسالن مشغول به کار بوده می‌باشد.
خواننده رگه، پیتر تاش این جمله از زمزمه گشتالت که می‌گوید «من زندگی نمی‌کنم تا انتظارات تو را برآورده کنم» را در اجرای سال ۱۹۷۷ آهنگ «من همینی ام که هستم» آورده.
خداحافظ تگزاس (ایتالیایی: "Texas, addio") یک فیلم وسترن اسپاگتی محصول سال ۱۹۶۶ به کارگردانی فردیناندو بالدی و بازی فرانکو نرو است. غالباً در ارتباط با "جانگو"، با بازی نرو، اشاره شده‌است، و اگرچه "در برخی از کشورها به عنوان جانگو ۲ شناخته می" شد، اما دنباله آن محسوب نمی‌شود. این فیلم بیشتر به عنوان وسترن اسپاگتی کمتر شناخته شده به یاد می‌آید.
"خداحافظ" "تگزاس"، مانند بسیاری از وسترن‌های اسپاگتی، در استان آلمریا در اسپانیا فیلمبرداری شده بود. فرانکو نرو، در نظرات خود بر روی دی‌وی‌دی انکر بی ایترتیمنت، اشاره می‌کند که "فیلمبرداری خداحافظ، تگزاس" در فاصله ای نه چندان دور از جایی که سرجیو لئونه در حال فیلمبرداری فیلم‌های "خوب، بد و زشت بود"، انجام شد. نرو و کلینت ایستوود بین فیلمبرداری‌ها وقت گذاشتند و به معاشرت پرداختند
"خداحافظ تگزاس" در اوت ۱۹۶۶ اکران شد.
اتاق اصناف تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت واحدهای صنفی در این شهر و نظارت بر آنها است.
ریاست اتاق اصناف تهران را حمیدرضا رستگارپور بر عهده دارد.
نخستین دوره اجلاس اتاق اصناف تهران در ۹ آذر ۱۳۵۱ برگزار شد و هیئت رئیسه گزینش شدند. دوره ریاست نخستین رئیس اتاق اصناف یعنی امیرحسین شیخ بهائی حدود دو سال و نیم طول کشید. سپس، سرهنگ نورالدین حکمتی ریاست اتاق اصناف را بر عهده گرفت و جلسه معارفه در وزارت کشور برگزار شد. او تا اوایل سال ۱۳۵۳ در این سمت بود و بعد سرگرد رسول رحیمی رئیس اتاق اصناف شد که تا اوایل سال ۱۳۵۷ این سمت را بر عهده داشت. سپس سعید اصغرزاده پارسا ریاست اتاق را تا زمان انقلاب بر عهده گرفت.
ریاضیات مصر باستان به ریاضیات نوشته شده در زبان مصر با عددنویسی مصری اشاره دارد. از آنجایی که در دوره هلنی، یونانی مصر به عنوان زبان نوشتاری استفاده شده‌است، پژوهش‌های آن‌ها نیز به زبان مصری جایگزین شده‌است.
مطالعه ریاضی در مصر بعد در امویان و خلافت عباسی به عنوان بخشی از ریاضیات اسلامی ادامه دارد، از آن زمان به بعد زبان عربی زبان نوشتاری پژوهشگران مصری استفاده شده‌است.
دیگر متن ریاضی قابل توجه مصری، یکی دیگر از پاپیروس مسکو از دوره پادشاهی میانه، به تاریخ به C می‌باشد که به سال ۱۸۹۰ قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد. این متن از آنچه امروز به مشکلات کلمه یا مشکلات داستان، که ظاهراً به عنوان سرگرمی در نظر گرفته شده‌است، نام تشکیل شده‌است. یکی از مشکلاتی که در آن نظر گرفته می‌شود و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، یک روش برای پیدا کردن حجم مخروط ناقص (هرم ناقص) می‌باشد.
در نهایت، برلین پاپیروس ۶۶۱۹ (ج. ۱۸۰۰ قبل از میلاد) نشان می‌دهد که مصریان باستان می‌تواند یک معادله جبری مرتبه دوم را حل کند.
هندسه در مصر باستان اشاره به دانش هندسه در میان مردمان مصر باستان در میان سال‌های ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰ پیش از میلاد مسیح دارد. مسئله‌های ریاضی کمی از مصر باستان به جا مانده‌است که به هندسه مربوط شود. مسئله‌های هندسی هم در پاپیروس ریاضی مسکو و هم در پاپیروس ریاضی رایند در هر دو آمده‌است. نمونه‌های حل شده نشان می‌دهد که مصریان باستان می‌توانستند سطح چندین شکل هندسی و حجم استوانه و هرم را به‌دست آورند. مصریان از بسیاری از شکل‌های هندسی در ابلیسک‌های خود استفاده می‌کردند.
اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت ناشران و کتابفروشان در این شهر و نظارت بر آنها است. این اتحادیه طبق قانون نظام صنفی، فعالیتش را با هدف حفظ و حمایت از حقوق صنفی و انجام، ایجاد و تحکیم اصول همکاری بین افراد صنف، بهبود وضع پیشه و خدمات در ارتباط با رفاه مصرف‌کنندگان و تسهیل روابط افراد صنفی با مؤسسات دولتی، خصوصی و اتحادیه‌ای شروع کرد. تمام افراد حقیقی و حقوقی که در حوزه صنعت نشر یا کتابفروشی فعال هستند می‌توانند در اتحادیه عضو شوند. هم‌اکنون تعداد اعضای آن بیش از ۱۲۰۰ است.
ایجاد نهادهای غیررسمی در ایران در حوزه نشر و کتاب به دوران ناصرالدین شاه قاجار بازمی‌گردد. صنف ناشران و کتابفروشان در این عصر، در دو مکان متمرکز بوده‌است:
ناشران ایرانی همچنین انجمنی با نام انجمن ناشران و کتابفروشان نیز تشکیل دادند که منتشرکنندهٔ نشریهٔ کتاب‌های ماه بود. کتابفروشان تهران در سال ۱۳۲۵ اقدام به پایه‌گذاری اتحادیهٔ صنفی کردند. در سال ۱۳۳۷، اتحادیهٔ ناشران و کتابفروشان تهران به ریاست نصرالله سُبوحی (کتابفروشی مرکزی) و معاونت محمدعلی ترقّی (کتابفروشی خیام) فعالیتش را شروع کرد. از مهم‌ترین اقدامات اتحادیه در دورهٔ اول، گرفتن معافیت مالیاتی برای ناشران و کتابفروشان بود. اتحادیه همچنین مجلهٔ آشنایی با کتاب را منتشر می‌کرد و شرکت تعاونی ناشران و کتابفروشان هم با همت کاظم سعیدی تشکیل شد. بعد از انقلاب، علی محمدی اردهالی به‌مدت سه سال ریاست اتحادیه را عهده‌دار شد. در سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۱، اتحادیه فعالیت چندانی نداشت.
ساختار تشکیلاتی اتحادیه در انتخابات دورهٔ هشتم (۱۳۷۱) به‌کلی تغییر کرد و امور اجرایی آن طبق برنامهٔ مصوب هیئت مدیره شکل گرفت. از مهم‌ترین برنامه‌های هیئت مدیره در دورهٔ نهم می‌توان به طرح آمارگیری از اعضا، انتشار خبرنامه، ارتباط ادواری با اعضای صنف، رفع ممنوعیت عضویت برخی ناشران، تشکیل کمیسیون‌های تخصصی و ارائهٔ گزارش سالانه به اعضا اشاره کرد. کمیسیون‌های تخصصی این دوره عبارت بود از:
انتخابات دورهٔ دهم در مرداد ۱۳۸۰ با مشارکت ۲۲۶ ناشر و کتابفروش انجام شد و در همین سال، اتحادیه نخستین کتاب خود را با عنوان "گام‌های اصلی در نشر کتاب" انتشار داد.
ناشران در ایران فاقد اتحادیهٔ کشوری هستند و تشکیل اتحادیهٔ کشوری از دغدغه‌های ناشران است؛ بنابراین، اتحادیه ناشران تهران بزرگترین و فراگیرترین نهاد صنفی در بین سایر تشکل‌های نشر ایران است. تنها قم و تهران دارای اتحادیه استانی هستند و سایر شهرستان‌ها فقط تعاونی‌های نشر دارند. در همین دو شهر هم محدودیت‌های جغرافیایی وجود دارد و مثلاً اگر کسی خواستار تأسیس دفتر نشر از پل چمران به بالا باشد، با مشکلات جدی رو به رو است و نیازمند مراجعه به اتحادیه‌ای در شهرستان شمیرانات است.
کتاب‌سازی‌ها، انتشار فایل‌های کتاب‌های ناشران در کانال‌های تلگرامی و اینستاگرامی، خرید و فروش غیرقانونی فایل‌های پی‌دی‌اف در سایت‌های اینترنتی و نمایشگاه‌های دارای تخفیف کاذب در متروها، مراکز خرید و دانشگاه‌ها از دیگر چالش‌های پیش روی این اتحادیه است.
ریاضیات یونانی بسیار پیچیده‌تر از ریاضیات مورد استفاده توسط فرهنگ قبل شروع شده بود، می‌باشد. تمام مساتندات از ریاضیات پیش یونانی، نشان دادن استفاده از استدلال قیاسی با مشاهدات مورد استفاده برای ایجاد قوانین کلی می‌باشد. ریاضیدانان یونانی، در مقابل استفاده استدلال استقرایی یا قیاسی، ا از منطق برای استنتاج نتایج از تعاریف و اصول موضوعه استفاده می‌کردند.
تالس یکی ریاضیدانانی است که برای اولین بار به وسیله استدلال منطقی و بدون استفاده از شهود، چند قضیه مهم هندسه را ثابت کرد. فیثاغورس (یا به عبارت درست‌تر فیثاغورسیان که پیروان و شاگردان او بودند) نیز سهم بسزایی در تکامل ریاضیات برهانی داشت. خلاصه‌ای از کارهای فیثاغورسیان را مرور می‌کنیم: این گروه اولین قدم‌ها را در رشد نظریه اعداد برداشتند، مانند معرفی اعداد متحابه، تام، ناقص و زاید و نیز معرفی اعداد مصور مثلثی، مربعی، مخمسی (مراجعه کنید به صفحه ۷۲ تا ۷۴ جلد اول کتاب تاریخ ریاضیات هاوارد د. ایوز). (ب) اولین برهان منطقی و درست از قضیه فیثاغورس که بابلیان قدیم بدون برهان از آن استفاده می‌کردند. (ج) کشف عدد گنگ که یکی از حوادث مهم تاریخ ریاضیات است. (د) ابداع جبر هندسی برای بیان اتحادهای جبری در قالب اصطلاحات هندسی. برای توضیح بیشتر، اتحاد را به این وسیله با شکل زیر «ثابت» می‌کنیم:(ه) حل هندسی معادلات درجه دوم. برای مثال با فرض اینکه a و b دو عدد مثبت باشند، طول x را چنان به دست می‌آوریم که x جواب معادله باشد. این کار را در شکل زیر انجام داده‌ایم. (با این کار می‌توان برای هر عدد طبیعی n، را رسم کرد. کافیست دایره‌ای به قطر n+1 رسم کنیم).
اتحادیه عکاسان و فیلمبرداران تهران یکی از نهادهای صنفی در شهر تهران است که هدفش تنظیم فعالیت واحدهای عکاسی و فیلمبرداری در این شهر و نظارت بر آنها است. این نهاد از اوایل دههٔ ۱۳۳۰ در تهران فعالیتش را شروع کرده‌است.
پس از آغاز دوره پهلوی و گسترش عکاسی و افتتاح عکاسخانه‌ها در تهران و سایر شهرستان‌های ایران، ضرورت ایجاد یک اتحادیه برای حفظ منافع صنفی و ارتباط بین عکاسان و نیز رشد هنر عکاسی و رابطه با عکاسان شهرستان‌ها و خارج از کشور احساس می‌شد.
از حوالی سال ۱۳۲۸، جلساتی با حضور عکاسان معروف تهران تشکیل می‌شد. در اولین دورهٔ مجمع عمومی که در یکی از سالن‌های سازمان مرکزی شهرداری تهران برگزار شد، اعضای هیئت مدیره به این صورت انتخاب شدند: محمد جعفر خادم، ساکو، ماشاءالله خان، ظریفیان، صوراسرافیل، مصطفی افتخار، عباس شاهین، هراند شالچیان و انوشفر.
اتحادیه یا سندیکای عکاسان، طبق مادهٔ دوازده قانون کار، مصوب ۱۷ خرداد ۱۳۲۸ و آیین‌نامهٔ مربوطه در تاریخ ۱۳۳۱ در ادارهٔ مرکزی امور اتحادیه‌ها و اصناف وزارت کار به ثبت رسید. این اتحادیه در سال ۱۳۳۲، نامش به «اتحادیهٔ صنف عکاسان و فیلم‌برداران و آماتورهای عکاسی تهران و حومه» تغییر کرد.
در سال ۱۳۳۵ آیین‌نامهٔ جدیدی تصویب شد و در سال ۱۳۴۴ هم شرایط عضویت تغییر کرد. در سال ۱۳۵۲ هم تعاونی اتحادیهٔ عکاسان و فتوآماتورهای تهران و حومه با هدف تهیهٔ کالاهای مورد نیاز عکاسان تأسیس شد.
جغتو یکی از قبیله های بزرگ مردم هزاره در افغانستان است که بیشتر از ولسوالی جغتو، ولایت غزنی هستند.Hazara tribal structure, Program for Culture and Conflict Studies, US Naval Postgraduate School.
کریستوفر چن (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) مهندسی زیستی و محقق آمریکایی است.
امیلی اس دی، مهندس زیست پزشکی آمریکایی است. او استادیار دانشگاه دلاور است.
کاترین ویتاکر فرارا () یک مهندس آمریکایی است که استاد رادیولوژی در دانشگاه استنفورد است. وی عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا است.
هه جیانکویی () دانشمند در زمینه بیوفیزیک اهل چین است.
السی عفه کافمن مهندس پزشک غنایی است.
برند پیچلر (متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۶۹) مهندس پزشک آلمانی و متخصص در تصویربرداری پیش بالینی و مولکولی و همچنین فناوری تصویربرداری است. وی رئیس بخش تصویربرداری پیش بالینی و رادیو فارماسی و همچنین مدیر مرکز تصویربرداری ورنر زیمنس در دانشگاه توبینگن آلمان است. او رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه توبینگن و عضو هیئت مدیره اجرایی بیمارستان دانشگاه است.
رویی ال. ریس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینهٔ مهندسی پزشکی اهل پرتغال است.
کاوال رود (؛ زادهٔ) مهندس پزشک و مدرس اهل انگلستان است.
مونیکا ریچ-مارته (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فیزیک اهل اتریش است.https://web.archive.org/web/20160426074926/http://www.oeaw.ac.at/oesterreichische-akademie-der-wissenschaften/die-oeaw/article/oeaw-waehlte-26-neue-mitglieder/
https://web.archive.org/web/20160303211638/http://www.dpg-physik.de/veranstaltungen/lise_meitner/lisemeitner2008.html
مگان جیل راسل () مهندس پزشک و دانشمند در زمینه مهندسی برق است.
کاتیا شنکن-لایلند (؛ زادهٔ ) پژوهشگر و مهندس پزشک آمریکایی-آلمانی است.https://doi.org/10.1016/j.athoracsur.2005.09.016https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1047847703001412https://doi.org/10.1021/acs.analchem.8b04861
فلات لنا () یا فلات پریلنسکی یکی از فلات‌های بزرگ سیبری است که بخش عمده آن در محدوده جمهوری یاقوتستان و بخش کوچکی از آن در استان ایرکوتسک در ناحیه فدرالی خاور دور روسیه قرار دارد. نام این فلات از رود لنا گرفته شده که در امتداد این فلات جریان دارد.
فلات لنا در جنوب جمهوری یاقوتستان در میان رود نیژنیایا تونگوسکا در غرب و رود آمگا در شرق قرار دارد. این فلات به سمت شمال در راستای کرانه غربی رود لنا به طول بیش از ۱٬۰۰۰ و عرض میانگین ۲۰۰ کیلومتر ادامه دارد. فلات سیبری مرکزی در شمال‌غرب و پست‌بوم یاقوتستان مرکزی در شمال آن واقع شده‌اند. میانگین ارتفاع سطح فلات لنا بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ متر است. در جنوب فلات، ارتفاع سطح زمین نسبتاً بیشتر شده و در قله‌ای بی‌نام به بیشینه ارتفاعی ۷۰۰ متر می‌رسد.
فلات لنا منطقه بسیار وسیعی را در بر می‌گیرد و بخش‌هایی از نواحی میرنی، سونتار، ویلیوی بالا، گورنی، خان‌قالاس، مگین-خان‌قالاس، لنسکی، اولیوکمینسک، آما و آلدان در جمهوری یاقوتستان و بخش‌هایی در استان ایرکوتسک را شامل می‌شود.
سیمون شرل فینکه (؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۸۵) استادیار، محقق و دانشمند در زمینهٔ مهندسی پزشکی اهل آلمان است.
ستون‌های لنا () نامی است که به سازندهای سنگی در امتداد کرانه رود لنا در خاور دور سیبری اطلاق می‌شود. ارتفاع این ستون‌ها ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر است و در حوضه‌های رسوبی دریایی در دوره کامبرین تشکیل شده‌اند. بیشترین تراکم ستون‌ها میان روستاهای پتروفسکوی (Petrovskoye) و تیت-آری (Tit-Ary) است. پارک طبیعی ستون‌های لنا در سال ۲۰۱۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
این سایت در فاصله حدود ۱۸۰ کیلومتری جنوب شهر یاکوتسک، مرکز جمهوری خودمختار یاقوتستان واقع شده‌است و با کمتر از یک روز قایق‌سواری به سمت بالادست رود (جنوب)، از این شهر قابل دسترسی است.
خودز (به لاتین: Khodz) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کوشخابلسکی واقع شده‌است. خودز ۲٬۷۷۲ نفر جمعیت دارد.
دالوولا (به لاتین: Daluwela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دامبولاگاما (به لاتین: Dambullagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دانکاندا (به لاتین: Dankanda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دمادا-اویا (به لاتین: Demada-oya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دمباوا (به لاتین: Dembawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دیکومبورا (به لاتین: Dikkumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دیمبولگودا (به لاتین: Dimbulgoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دیوولگاسکوتووا (به لاتین: Divulgaskotuwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دومباگاسدنیا (به لاتین: Dombagasdeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دومباگودا (به لاتین: Dombagoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دومباولا (به لاتین: Dombawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دوراکومبورا (به لاتین: Dorakumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دوللوا (به لاتین: Dullewa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دومبوکولا (به لاتین: Dumbukola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
یاتاواتا (به لاتین: Yatawatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
الکادووا (به لاتین: Elkaduwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه متاله واقع شده‌است. الکادووا ۷۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امبولامبه (به لاتین: Embulambe) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اناسالمادا (به لاتین: Enasalmada) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اراوولا پاهالاگاما (به لاتین: Erawula Pahalagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ویلگومووا (به لاتین: Wilgomuwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ولانگاهاواتا (به لاتین: Welangahawatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
امیلیو پریکولی (زاده ۷ ژانویه ۱۹۲۸-درگذشته ۹ آوریل ۲۰۱۳) خواننده ایتالیایی بود.
او نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۶۳ بود.
والاولا (به لاتین: Walawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گونیلا بریستروم (۳ ژوئیه ۱۹۴۲ — ۲۵ اوت ۲۰۲۱) مؤلف، روزنامه‌نگار، تصویرگر اهل سوئد بود. معروف‌ترین اثر او مجموعه کتاب‌های کودکانه با محوریت الفی اتکینز (در سوئدی: آلفونس اوبری (Alfons Åberg)) بود.
بریستروم که در یوتبری متولد شده بود، در سال ۱۹۶۶ به استکهلم نقل مکان کرد و به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه‌های آفتونبلادت و داگنز نی‌هتر فعالیت کرد. وی در سال ۱۹۷۱ شروع به نوشتن کتاب‌های کودکان نمود و نخستین کتاب الفی اتکینز را در سال ۱۹۷۲ منتشر کرد. در مجموع ۲۶ کتاب از مجموعه الفی اتکینز تا سال ۲۰۱۲ منتشر شده که این داستان‌ها به ۲۹ زبان ترجمه شده‌اند.
بریستروم در ۲۵ اوت ۲۰۲۱ بعد از طی یک دوره بیماری درگذشت.
واهاکوته (به لاتین: Wahacotte) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اوکوولا (به لاتین: Ukuwela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه متاله واقع شده‌است. اوکوولا ۶۸٬۰۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تالاکیریاگاما (به لاتین: Talakiriyagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گانساراپولا (به لاتین: Gansarapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گانگاهنوالا (به لاتین: Gangahenwala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گاموللا (به لاتین: Gammulla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گامادووا (به لاتین: Gammaduwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است. گامادووا ۵٬۲۹۴ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گالوادوکومبورا (به لاتین: Galwadukumbura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گاله‌ولا (به لاتین: Galewela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است. گاله‌ولا ۲۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گالاوداهنا (به لاتین: Galaudahena) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گالالیادا (به لاتین: Galaliyadda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آنیتا تالاگ (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۳۸) خواننده نروژی است.
او نماینده نروژ در یوروویژن ۱۹۶۳ بود.
گالاهیتیاگاما (به لاتین: Galahitiyagama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مونیکا زترلوند (زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۷-درگذشته ۱۲ می ۲۰۰۵) خواننده سوئدی بود.
او نماینده سوئد در یوروویژن ۱۹۶۳ بود.
روابط ایران و کوزوو روابط خارجی ایران و کوزوو است.
در ۱۳ مارس ۲۰۰۸، محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران گفت که ایران پس از در نظر گرفتن مسائل و شرایط منطقه، تصمیم گرفته‌است که استقلال کوزوو را به رسمیت نشناسد.Ahmadinejad: US 'Enemies of All Humanity', Alalam, 14 March 2008
در ابتدای مارس ۲۰۰۸، غلامرضا انصاری، سفیر ایران در روسیه گفت که «این پرسش جنبه‌های بسیار مهمی دارد. صادقانه بگویم، سازمان ملل متحد یکی از اعضای خود را به دو قسمت تقسیم کرد، اگرچه ماده ۱۲۴۴ تمامیت ارضی صربستان را تأیید می‌کند. این یک رویداد بسیار عجیب است. ما فکر می‌کنیم برخی کشورها سعی می‌کنند سازمان‌های بین‌المللی را تضعیف کنند. در حال حاضر، ایران در حال بررسی مسئله آینده کوزوو است. ایران نگرانی خود را از تضعیف سازمانهای بین‌المللی ابراز می‌دارد».Golamreza Ansari, Iran's Ambassador to Russia: "We don't have such missiles", Moscow News, 13 March 2008
در سپتامبر ۲۰۱۱، محمد آخوندزاده، معاون وزیر امور خارجه ایران، در جریان شورای سالانه NAM که در بلگراد در آن سال برگزار شد، از صربستان دیدار کردRTS – Nesvrstani ponovo u Beogradu (Serbian) و اعلام کرد که ایران کوزوو را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت نمی‌شناسد.Iran ne priznaje Kosovo, Kurir, 7 September 2011.
در آوریل ۲۰۱۲، رامین مهمان‌پرست، معاون وزیر امور خارجه ایران در سفری در بلگراد گفت که ایران به تصمیم خود مبنی بر به رسمیت نشناختن استقلال کوزوو پایبند خواهد بود.Tehran will not recognize Kosovo, International Radio Serbia, 11 April 2012
اسپنسر () فیلمی در ژانر درام زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی پابلو لارائین و نویسندگی استیون نایت است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ سال‌های پس از ازدواج دایانا، شاهدخت ولز و چارلز، شاهزاده ولز ساخته شده‌است و روایتی تخیلی از تصمیم دایانا برای پایان دادن به ازدواجش با شاهزاده چارلز و ترک خانواده سلطنتی بریتانیا است. کریستن استوارت و جک فارذینگ به‌ترتیب در نقش دایانا و چارلز ایفای نقش می‌کنند. تیموتی اسپال، شان هریس و سالی هاوکینز از بازیگران فیلم هستند.
"اسپنسر" در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ برای نخستین بار در رقابت‌های هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم بین‌المللی ونیز به نمایش درآمد. این فیلم در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ از طریق نئون به‌صورت سینمایی در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی را از سوی منتقدان دریافت کرد و نقش‌آفرینی استوارت با ستایش منتقدان همراه بود. استوارت نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب و اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر زن شد.
لامان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جنگ صلیبی کاتاری یا جنگ صلیبی آلبیژنی (۱۲۰۹–۱۲۲۹؛ ، ) سلسله‌ای از لشکرکشی‌های نظامی برای نابودی کاتاریسم در لانگداک، در جنوب فرانسه بود که با اعلان پاپ اینوسنت سوم آغاز شد. این جنگ صلیبی در درجهٔ نخست توسط پادشاهی فرانسه آغاز گشت اما به مرور جنبهٔ سیاسی به خود گرفت؛ این مسئله نه‌تنها منجر به کاهش تعداد کاتارها در جنوب فرانسه شد، بلکه به کاهش نفوذ سیاسی کنت‌نشین بارسلون و قرار گرفتن مجدد این استان تحت نظارت و کنترل پادشاهی فرانسه انجامید.
ریشهٔ کاتارها به یک جنبش اصلاحی ضدماتریالیستی در کلیساهای بوغومیلیه بالکان بازمی‌گردد که خواستار بازگشت به مسیحیت راستین نخستین، درست به همان روشی که عیسی آموخته، بودند. این اصلاحات واکنشی در برابر شیوهٔ زندگی مفتضحانهٔ کشیشان کاتولیک در جنوب فرانسه و فساد آنان بود. الهیات آن‌ها، که از بسیاری جهات نئوگنوسی به‌شمار می‌رفت، اساساً دوگانه‌گرایی بود. برخی از اعمال آنها، به‌ویژه اعتقادشان به شر ذاتی جهان مادی، با آموزه‌های تجسم مسیح و آیین‌های مقدس در تضاد بود. این مسئله منجر به انتشار اتهامات علیه آنها (گنوسیسم) شد و خشم تشکیلات کلیسای کاتولیک را برانگیخت. آنها به این دلیل به نام آلبیگایی معروف شدند که پیروان بی‌شماری در شهر البی و نواحی اطراف آن در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی داشتند.
در میانه سال ۱۰۲۲ و ۱۱۶۳، شورای هشت کلیسای محلیْ کاتارها را محکوم کردند. آخرین شورا در تور برگزار و طی آن اعلام شد که آلبیگایی‌ها باید به زندان بیفتند و اموالشان مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش‌های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب‌راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه‌رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین‌های کاتارهای بدعت‌گذار را به اشراف فرانسوی پیشنهاد کرد، به شرطی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند.
از سال ۱۲۰۹ تا ۱۲۱۵، صلیبیون به موفقیت‌هایی چشمگیری دست یافتند؛ صلیبیون اراضی کاتارها را تسخیر و جنبش آنان را به‌طور نظام‌مند درهم شکستند. از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۲۵، سلسله‌ای از شورش‌هایی به وقوع پیوست و منجر به این شد که کاتارها بسیاری از اراضی تسخیرشده‌شان را بازپس‌گیرند. در نهایت اما با آغاز مجدد جنگ صلیبی، تمامی اراضی باز تسخیر شد. بدین ترتیب از سال ۱۲۴۴ کاتاریسم به جنبشی زیرزمینی مبدل گردید که پیروانش تحت تعقیب دستگاه پاپ بودند. جنگ صلیبی کاتاری نقش مهمی در تأسیس و نهادینه‌کردن فرقهٔ دومنیکن و دستگاه تفتیش عقاید ایفا کرد؛ دومنیکن‌ها پیام کلیسا و پاپ را برای مبارزه با بدعت‌گذاری و ترویج آموزه‌های کلیسا در شهرها و روستاها منتشر می‌کردند، درحالی‌که دستگاه تفتیش عقاید در حال بررسی و رسیدگی به بدعت‌ها بود. با این تلاش‌ها، در میانه قرن ۱۴ میلادی، جنبش کاتارها به کلی ریشه‌کن شد و هیچ اثری از آن باقی نماند. با این حال، بسیاری از مورخان، این جنگ صلیبی را یک نسل‌کشی علیه کاتارها می‌دانند.
الهیات کاتارها دوگانه‌گرایی بود و تا حدی از اشکال پیشین گنوسیسم نشأت می‌گرفت؛ اعتقادی به دو اصل متعالی برابر و همسنگ: خدا، یعنی نیروی خیر، و دِمیورگوس (عقل فعال)، یعنی نیروی شر. کاتارها معتقد بودند که جهان مادی شیطانی است و توسط دِمیورگوس خلق شده‌است؛ آنها این جهان را "رکس‌موندی" ()؛ به معنای پادشاه دنیا) می‌نامیدند. "رکس‌موندی" همهٔ مادیات، هرج‌ومرج‌ها و قدرت را دربر می‌گرفت. اما درک کاتارها از خدا کاملاً مجهول و مبهم بود: آنها خدا را به‌عنوان یک موجود یا اصل پاک و مبری از هرگونه آلودگی می‌دانستند. خدای کاتارها، خدای عشق، نظم و صلح و آرامش بود. عیسی مسیح نیز فرشته‌ای بود با بدنی همچون ارواح که توصیفات وی در عهد جدید باید به‌صورت تمثیلی درک می‌شد. از آنجایی که جهان مادی و بدن انسان، مخلوق دِمیورگوس بودند، کاتارها به پرهیز جنسی (حتی ازدواج) تشویق می‌شدند. همچنین بر این اساس، حکومت و حاکمان نمی‌توانستند هیچ دعوی در رابطه با کاتارها داشته باشند. بدین‌ترتیب کاتارها از ادای سوگند وفاداری یا داوطلب‌شدن برای خدمات نظامی پرهیز می‌کردند. همچنین طبق اصول کاتارها، کشتن حیوانات برای مصرف گوشت آنها نهی می‌شد.
کاتارها منصب کشیشی در کلیسای کاتولیک را رد می‌کردند و اعضای کلیسای کاتولیک از جمله شخص پاپ را نالایق و فاسد می‌دانستند. آنها با رد نقش فردی به عنوان کشیش در دستگاه کاتولیک، مدعی بودند که هرکسی می‌تواند میزبان عشای ربانی را تقدیس کند یا اعترافات را بشنود. آنها همچنین عقیده کاتولیک‌ها را در رابطه با حضور عیسی مسیح در مراسم عشای ربانی و همچنین تعالیم کاتولیک را در رابطه با وجود برزخ به‌طور کلی رد می‌کردند.
کاتاریسم شکل خاصی از «هفت‌آیین» معروف به "کُنْسُلامِنْتوم" () را ایجاد کرد تا جایگزین آیین غسل تعمید دستگاه کاتولیک شود. بدین ترتیب در عوض دریافت غسل تعمید از طریق آب، فرد با دست گذاشتن بر روی سر "کُنْسُلامِنْتوم" را دریافت می‌کرد. کاتارها آب را ناپاک می‌دانستند چرا که توسط زمین آلوده می‌شد، به همین جهت از آن در مراسم‌های خود استفاده نمی‌کردند. همچنین کاتارها این مراسم را درست قبل از مرگ به‌جای می‌آوردند زیرا معتقد بودند این امر بخت فرد را برای نجات و پاک‌شدن گناهانش افزایش می‌دهد. پس از دریافت "کُنْسُلامِنْتوم"، گیرنده پِرْفِکتوس نامیده می‌شد. قبل از تبدیل‌شدن به یک «پرفکت»، کاتارها به آموزه‌های کاتاریسم (همچون ازدواج نکردن و نخوردن گوشت) تشویق می‌شدند؛ اما در این زمینه هیچ الزامی وجود نداشت. اما به محض دریافت "کُنْسُلامِنْتوم"، اجرا و عمل‌کردن به این آموزه‌ها الزام‌آور می‌شد. پرفکت‌های کاتار غالب اوقات روزه‌ای آیینی معروف به «اندورا» () می‌گرفتند. پس از دریافت "کُنْسُلامِنْتوم"، فرد معتقد به‌ندرت غذا می‌خورد و فقط به خوردن آب سرد اکتفا می‌کرد که در نهایت منجر به مرگ می‌شد. معمولاً افرادی که مرگ آنها نزدیک بود، این رویه را در پیش می‌گرفتند. برخی از اعضای کلیسا معتقد بودند که اگر یک کاتار پس از دریافت "کُنْسُلامِنْتوم" نشانه‌هایی از بهبودی در وی ظاهر می‌شود، برای اطمینان از ورود به بهشت شخص باید تا حد مرگ خفه شود. این عمل به‌ندرت اتفاق می‌افتاد. با این حال مدارک و شواهد اندکی در رابطه با رایج‌بودن این عمل وجود دارد.
کاتارها بخشی از یک جنبش اصلاحی مذهبی فعال در اروپای قرون میانه بودند که از حدود سال ۶۵۳، زمانی که کنستانتین سیلوانوس نسخه‌ای از اناجیل (گاسپل) را به ارمنستان برد، آغاز شد. در قرون بعد، گروه‌های مخالف به‌پا خواستند و دور واعظانی کاریزماتیک جمع شدند که قدرت و اختیار کلیسای کاتولیک درآن مقطع را رد می‌کردند. این گروه‌ها اعتقادات خود را به جای تعالیم کلیسا، بر پایه اناجیل قرار دادند و به دنبال بازگشت مسیحیت و کلیسای راستین نخستین بودند. آنها مدعی بودند که تعالیم آنها ریشه در کتاب مقدس و بخشی از سنت رسولان (استعادیه) دارد. فرقه‌هایی همچون پاولیکیان در ارمنستان، بوغومیلیه در بلغارستان و بالکان، آرنُلدیست در شمال ایتالیا، پتروبروسیان در جنوب فرانسه، هنریکن‌ها در سوئیس و فرانسه، و والدوسیان نواحی پیمونت در مرز فرانسه و ایتالیا به شدت تحت تعقیب و سرکوب گسترده کلیسا بودند. پاولیکیان به‌عنوان بدعت‌گذار محکوم به مرگ با آتش شده بودند؛ بوغومیل‌ها از صربستان رانده شدند و بعدها مورد تفتیش عقاید قرار گرفتند و حتی جنگ صلیبی علیه آن آغاز شد؛ پیتر بروئیز، رهبر پتروبروسیان‌ها، در سال ۱۱۳۱ توسط گروهی خشمگین به آتش انداخته شد. هنری لوزان، رهبر هنریکن‌ها خواستار اصلاحات غیرروحانی در کلیسا شد. وی هواخواهان و پیروان زیادی را به دور خود جمع کرد. واعظه‌های هنری بر محکومیت فساد کشیشان و سلسله مراتبی کشیشی متمرکز شده بود. وی در سال ۱۱۴۶ دستگیر شد و پس از آن هیچ خبری از وی شنیده نشد. آرنولد برشا، رهبر آرنُلدیست‌ها، در سال ۱۱۵۵ به دار آویخته و بدنش سوزانده و به رودخانه تیبر انداخته شد. والدوسیان، پیروان پیتر والد نیز سوزانده‌شدن، کشتار و قتل‌عام را تجربه کردند.
اگرچه تمامی این گروه‌های مخالف در برخی موضوعات همچون روحانی‌ستیزی و رد آیین و شعائر کلیسای کاتولیک با یکدیگر اشتراکاتی داشتند اما آنها، شاید به جز پاولیکیان‌ها و بوغومیل‌ها، از دوگانه‌گرایی کاتارها پیروی نکردند و دوگانه‌گرایی یا ثنویت به‌عنوان یک عقیده و اصل جایی در اندیشه آنها جایی نداشت. ممکن است کاتارها از بوغومیل‌ها تأثیر پذیرفتند که از نظر برخی مورخان ادامه‌رو سنت مانوی بود.
در قرن ۱۲ میلادی، گروه‌های مخالف سازمان‌دهی‌شده از جمله والدنسیان‌ها و کاتار، در شهرها و نواحی شهرنشین ظاهر شدند. در غرب مدیترانه فرانسه، یکی از نواحی تازه شهرنشین‌شده در آن زمان، کاتار به‌عنوان یک جنبش گسترده مردمی شرکت کردند، و عقاید آنها به مرور در نواحی دیگر منتشر شد. یکی از این نواحی، لمباردی بود که در دهه ۱۱۷۰ کاتارها رو در خود جای داده بود. برخی جنبش کاتارها را حرکت و واکنشی علیه سبک زندگی فاسد و زمینی روحانیون می‌دانستند. این جنبش همچنین به‌عنوان نماد نارضایتی از قدرت پاپ دیده می‌شد. در کلن در سال ۱۱۶۳، ۴ مرد کاتار و یک دختر که از فلاندرز به این شهر سفر کرده بودند، پس از امتناع از توبه، سوزانده شدند. سوزاندن بدعت‌گذاران در آن زمان بسیار نادر و غیرمتداول بود، و در گذشته گاهی به دلایل سیاسی آن هم به دستور اشراف صورت می‌گرفت تا روحانیون کلیسا. پس از این اتفاق بود که سوزاندن بدعت‌گذران رو به فزونی رفت و رایج شد.
کاتاریسم به گسترش خود ادامه داد. الهیات کاتار بزرگترین موفقیت خود را در لانگداک یافت. کاتارها از این زمان به دلیل ارتباطشان با شهر آلبی و اینکه شورای کلیسای کاتولیک که در سال ۱۱۷۶ در نزدیکی آلبی آنها را بدعت‌گذار خواند، با نام «آلبیژن» شناخته می‌شدند. حکم این شورا، در سال ۱۱۷۹ در سومین شورای لاتران تأیید و تکرار شد. در سراسر قلمرو کلیسا برای مجازات بدعت‌گذاران که از پذیریش اعتقاد حقیقی سرباز می‌زدند، به مقامات غیرمذهبی تکیه می‌کرد. در لانگداک قدرت‌های غیرمذهبی بسیار مستقل عمل می‌کردند. قدرتمندترین ارباب منطقه لانگداک کنت تولوز بود که از لحاظ قانونی واسال پادشاهی فرانسه بود اما پادشاهان انگلستان، آراگون و حتی امپراتوری مقدی روم بخش‌هایی از این قلمرو را در اختیار کنت تولوز گذاشته بودند. پیامد این مسئله، تیول بزرگی بود که از نظم سیاسی برخوردار نبود. کنت‌های تولوز ده‌ها سال در تلاش بودند که کنترل خود را بر منطقه اعمال کنند، اما در این راه به موفقیت چندانی نرسیدند. تلاش‌ها برای مبارزه با بدعت‌گذاران نیز در این تیول به همین دلیل با شکست روبه‌رو شد.
در سال ۱۱۹۸، پاپ اینوسنت سوم تصمیم گرفت که با کاتارها مقابله کند و به همین جهت نمایندگان را برای ارزیابی شرایط به استان لانگداک فرستاد. کاتارها لانگداک در این زمان احترام مناسبی برای پادشاه فرانسه یا کلیسای محلی کاتولیک قائل نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند محلی برخوردار بودند، که تمایل آشکاری به استقلال از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف قدرتمند علی‌رغم سبک زندگی دشوار کاتار، کاتاریسیم را پذیرفتند. با این شرایط، اینوسنت ناامید از شرایط اجتماعی و سیاسی لانگداک، به فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، روی آورد و از وی خواست که ریمون ششم را مجبور به مقابله با بدعت‌گذاران بکند یا او را از مقامش به‌صورت نظامی خلع کند. در سال ۱۲۰۴، پاپ به کسانی که مایل به شرکت در جنگ صلیبی علیه کاتارها بودند، همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با این حال، فیلیپ که با جان، پادشاه انگلستان درگیر بود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از این رو این طرح متوقف شد.
یکی از اشراف قدرتمند، ریمون ششم، کنت تولوز، بود که اگرچه عقاید کاتارها را نپذیرفت اما با کاتاریسم و جنبش استقلال‌طلبانه آنها همدل بود. وی از کمک به هیئت اعزامی از جانب پاپ امتناع کرد تا در مه سال ۱۲۰۷ تکفیر و از امتیازات دینی در قلمروی خود محروم شد. اینوسنت در این زمان سعی کرد با روش‌های دیپلماتیک با شرایط برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی از آنها راهبان سیسترسی بودند، به لانگداک فرستاد تا کاتارها را به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه تحت رهبری نمایندهٔ ارشد و تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو بودند. واعظان توانستند گروهی از مردم به مذهب کاتولیک بازگردانند اما گروه‌های بسیاری نپذیرفتند. پیر در لانگداک به‌شدت بدنام و منفور بود و حتی یکبار مجبور شد فرار کند تا او را نکشند. در ۱۳ ژانویه ۱۲۰۸، ریمون به امید بخشایش و تبرئه شدن با پیر دو کاستلنو دیدار کرد. بحث میان آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس از تهدید جانی از کاخ خود بیرون کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از شوالیه‌های ریمون کشته شد. اینوسنت سوم مدعی شد که ریمون دستور قتل نماینده‌اش را داده‌است.
در میانهٔ سال ۱۲۰۹، نزدیک به ۱۰ هزار نفر از صلیبیون در لیون قبل از حرکت به سمت جنوب جمع شدند. شمار بسیاری از نیروها از شمال فرانسه بودند، و حتی داوطلبانی از انگلستان برای شرکت در جنگ صلیبی خود را به لیون رسانده بودند. پس از جمع شدن کامل نیروها، صلیبیون عازم مون‌پلیه و اراضی ریمون راجر ترنکاول شدند تا کاتارهای اطراف آلبی و کارکاسون را هدف قرار دهند. ترنکاول، کنت فوآ، و برادرزاده ریمون تولوز، از حامیان جنبش کاتارها بود. وی قول داده بود که از شهر بزیه در مقابل صلیبیون دفاع کند، اما بعد از شنیدن رسیدن ارتش صلیبی، شهر را ترک کرد و عازم کارکاسون شد تا در آنجا مواضع دفاعی خود را آماده کند.
صلیبیون در ابتدا روستای کوچک سرویان را تسخیر کردند و پس از آن عازم بزیه شدند. در ۲۱ ژوئیه ۱۲۰۹، صلیبیون تحت رهبری نماینده پاپ، ارنو امالریک، محاصره شهر را آغاز کردند. صلیبیون پس از محاصره خواستار بیرون آمدن کاتولیک‌های شهر و تسلیم‌شدن کاتارها شدند. اما هیچ‌یک طبق دستور صلیبیون عمل نکردند. شهر روز بعد زمانی که یورش مدافعان به صلیبیون ناکام ماند، سقوط کرد. تمام جمعیت شهر سلاخی شد و شهر در آتش سوخت. طبق منابع، وقتی از امالریک پرسیده شد که چگونه کاتارها را از کاتولیک‌ها تشخیص دهند، پاسخ داد: «"همه آنها را بکشید. خدا خودش خواهد شناخت."» با این حال برخی مورخان همچون یوزف استریر تردید دارند که امالریک چنین دستوری داده باشد اما معتقدند که این جمله آنچنان روح صلیبیون تسخیر کرد که دست به کشتار مردان، زنان، کودکان حاضر در شهر زدند.
امالریک و مایلو، نمایندگان پاپ، در نامه‌ای به پاپ بیان داشتند که «تقریباً ۲۰ هزار نفر از مردم را از دم تیغ گذراندند». استریر معتقد است که این تخمین بسیار زیاد است؛ اما اشاره می‌کند که در این نامه «نماینده پاپ اظهار هیچ پشیمانی از قتل‌عام مردم نکرده‌است، حتی یک کلمه اظهار تأسف برای کشیشان کاتولیکی که در جریان قتل‌عام کشته شدند.» خبر این فاجعه به زودی منتشر شد و پس از آن، بسیاری از شهرها بدون هیچ مقاومتی تسلیم نیروهای صلیبی شدند.
پس از کشتار بزیه، هدف اصلی بعدی صلیبیون شهر کارکاسون بود، شهری که کاتارهای زیادی در آن ساکن بودند. کارکاسون با وجود داشتن استحکامات دفاعی خوب اما آسیب‌پذیر و مملو از پناهندگان بود. صلیبیون فاصلهٔ ۴۵ مایلی میان بزیه و کارکاسون را در ۶ روز طی کردند و در ۱ اوت ۱۲۰۹ به شهر کارکاسون رسیدند. مقاومت شهر در برابر محاصره دوام زیادی نیافت. در ۷ اوت، صلیبیون آب شهر را قطع کردند. ریمون راجر درصدد مذاکره بود؛ اما در حین آتش‌بس اسیر شد و پس از آن کارکاسون در ۱۵ اوت تسلیم شد. برعکس بزیه، مردم شهر کشته نشدند؛ اما مجبور به ترک شهر شدند. طبق گفتهٔ پیتر وو د کرنی، راهب و شاهد حوادث این جنگ صلیبی، «کاتارها عریان از شهر خارج شدند»؛ اما طبق گفته گیوم دو پویلورنس، «آنها با پیراهن و شلوارهایشان» از شهر خارج شدند. ریمون راجر چند ماه بعد مرد. اگرچه مرگ وی ظاهراً در اثر اسهال خونی بوده؛ اما برخی گمان می‌کنند وی به قتل رسیده‌است.
سیمون مونتفورت، از اشراف برجسته فرانسوی، پس از تصرف کارکاسون به‌عنوان فرمانده ارتش صلیبی انتخاب شد و کنترل نواحی همچون کارکاسون آلبی و بزیه به وی داده شد. پس از سقوط کارکاسون دیگر شهرها بدون جنگ تسلیم صلیبیون شدند. آلبی، کاستلنوداری، کستر، فانژو، لیموکس، لومبرز و مونتریال به‌سرعت طی پاییز سقوط کردند.
نبرد بعدی اطراف لاتور و قلعه کاباره به وقوع پیوست؛ حمله در دسامبر ۱۲۰۹ آغاز گشت؛ اما پیر راجر دو کاباره حمله را دفع کرد. جنگ تقریباً در طول زمستان متوقف شد؛ اما پس از اتمام فصل سرما نیروهای جدید صلیبی به منطقه رسیدند. در مارس ۱۲۱۰، برام پس از یک محاصره کوتاه‌مدت تسخیر شد. در ژوئن، قلعه مستحکم مینرو محاصره شد. این قلعه از اهمیت استراتژیک برخوردار نبود. تصمیم سیمون برای حمله احتمالاً پس آن که به وی اطلاع داده شد که تعداد زیادی از پرفکت‌های کاتار در قلعه هستند، گرفته شد. سیمون که به‌خاطر موقعیت جغرافیایی قلعه نتوانست با یک یورش آن را مسخر کند، با استفاده از ادوات محاصره بمباران سنگین قلعه را آغاز کرد. در اواخر ژوئن چاه اصلی آب قلعه تخریب شد و سرانجام در ۲۲ ژوئیه، قلعه به دلیل کمبود منابع آبی، تسلیم شد. سیمون تمایل داشت که با ساکنان تسلیم‌شده قلعه با ملایمت رفتار کند اما با فشار امالریک برای تنبیه کاتارها نظر خود را تغییر داد؛ صلیبیون به کاتارهای غیر پرفکت اجازه خروج از قلعه و به کاتارهای پرفکت فرصت روی‌گردانی از کاتاریسم و بازگشت به کاتولیک را دادند. سیمون و بسیاری از سربازانش تلاش زیادی برای تغییر کیش کاتارها انجام دادند اما تا حدود زیادی ناموفق بودند. در نهایت سه زن کیش خود را تغییر دادند و کاتولیک شدند. ۱۴۰ نفر دیگر که مخالفت کردند در آتش سوزانده شدند. برخی از آنها داوطلبانه وارد آتش شدند و منتظر جلادان نشدند.
در اوت، صلیبیون به سمت قلعه ترمز پیش رفتند. علی‌رغم درخواست‌های پیر راجر دو کاباره محاصره قلعه ادامه یافت. رنج ساکنان قلعه از کمبود آب منجر شد که ریمون دو ترمز با آتش‌بس موقت موافقت کند. با این حال وقوع طوفان، شرایط را تا حدودی به نفع کاتارها تغییر داد و ریمون را واداشت که از تسلیم‌شدن به سیمون و صلیبیون امتناع کند. در نهایت مدافعان قلعه نتوانستند محاصره را بشکنند و در روز ۲۲ نوامبر کاتارها مجبور به رها کردن قلعه و فرار شدند.
تا از سرگیری مجدد عملیات‌ها در سال ۱۲۱۱، اقدامات امالریک و سیمون، برخی لردهای مهم از جمله ریمون تولوز را که مجدداً تکفیر شده بود، از صحنه جنگ منحرف کرد. صلیبیون در مارس با تمام قوا به لاستور رفتند و پیر راجر دو کاباره مجبور شد با تسلیم‌شدن موافقت کند. در مه قلعه آیمری دو مونتریال بازپس‌گرفته شد؛ آیمری و شوالیه‌های ارشد به دار آویخته و شمار زیادی از کاتار سوزانده شدند. کاسه به‌راحتی در اوایل ژوئن سقوط کرد. پس از آن، سیمون به سمت مونفراند لشکرکشی کرد، جایی که برادر ریمون تولوز، بالدوین، فرمانده قلعه بود. پس از یک محاصره کوتاه، بالدوین توافقی مبنی بر تخلیه قلعه و نجنگیدن با صلیبیون در عوض آزادی‌اش امضا کرد. بالدوین پس از آزادی پیش برادرش ریمون رفت اما پس از مدتی از نزد برادرش فرار کرد و به جبهه صلیبیون پیوست. پس از فتح مونفراند، صلیبیون حرکت خود را به سمت تولوز آغاز کردند. شهر تولوز محاصره شد اما به‌خاطر کمبود نیرو و تدارکات، سیمون دو مونتفورت دستور عقب‌نشینی را صادر کرد. با عقب‌نشینی سیمون، ریمون که جسارت پیدا کرده بود، در سپتامبر با رهبری نیروهای خود به سیمون مونتفورت در کاستلنوداری یورش برد. نیروهای صلیبی با اطلاع از یورش ریمون، به کمک سیمون رفتند و توانستند ضدحمله نیروهای اوکیتان تحت رهبری ریمون-راجر را به‌سختی شکست دهند و دفع کنند. مونتفورت از محاصره رها یافت و ریمون مجبور به عقب‌نشینی شد. در طول نیمهٔ سال ۱۲۱۲، سیمون بر روی محاصره تولوز کار کرد. وی با استفاده از یک سری اقدامات ترکیبی همچون حرکت سریع نیروها و تسلیم‌کردن شهرها در ازای اعطای آزادی و اخراج نکردن اهالی آن، توانست ارتباط ریمون با متحدانش در آکیتن و پیرنه قطع کند. پس از آن بود که ریمون با کمبود درآمد و کم‌شدن نیروهای وفادار به خود روبه‌رو شد.
برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست کمک کردند. پدروی دوم در سال ۱۲۰۴ توسط اینوسنت سوم به‌عنوان پادشاه تاج‌گذاری کرده بود؛ وی با موروها در اسپانیا جنگیده بود و در نبرد لاس ناواس دتلوسا شرکت جسته بود. با این حال خواهرش النور با ریمون چهارم ازدواج کرده بود که این امر متضمن اتحاد میان آنها بود. پدرو با استفاده از پیروزی‌هایش در جنوب علیه مورها، همچنین اعزام‌کردن نمایندگانی به رم، درصدد بود تا پاپ متقاعد سازد که جنگ صلیبی را متوقف کند. اینوسنت به پدرو اعتماد داشت و امیدوار بود جنگ صلیبی کاتاری را به زودی به پایان برساند تا جنگ صلیبی جدیدی در اراضی مقدس آغاز کند. از آنجایی که کاتارها شکست‌های زیادی را متحمل شده بودند و حذف اسقف‌هایی که نسبت به بدعت‌گذاران بسیار آسان‌گیر بودند، وی معتقد بود که زمان صلح در لانگداک فرارسیده است. در ۱۵ ژانویه ۱۲۱۳، اینوسنت نامه‌ای به نماینده‌اش و اسقف تازه منصوب‌شده ناربون، ارنو امالریک، و سیمون مونتفورت نوشت. وی سیمون را برای حملاتش به مسیحیان سرزنش کرد و دستور داد سرزمین‌هایی که تصرف کرده بود بازگرداند. همچنین، اینوسنت تمامی امتیازهای صلیبیون را لغو کرد و به سیمون دستور داد که او و نمایندگانش شورایی را برپا و به صحبت‌ها و نظرات پدرو گوش دهند و نتیجه را به وی گزارش دهند. پدرو با این استدلال که ریمون تولوز آماده توبه است، از شورا درخواست کرد تا زمین‌های ریمون را به وی بازگرداند. اگر این شرایط از نظر شورا قابل قبول نیست، قلمرو ریمون را به پسرش واگذار کنند و خود او نیز به جنگ صلیبی در شرق عازم شود. شورا نظرات و توصیه‌های پدرو را رد و از تبرئه و عفو ریمون امتناع کرد و اصرار داشت که اراضی که پدرو معتقد است به کنت تولوز بازگردانده شوند، هنوز تحت تأثیر کاتاریسم است.
پدرو با تصمیم شورا مخالفت کرد و از آنجایی که نگران قدرت رو به فزونی سیمون مونتفورت بود، تصمیم گرفت به کمک ریمون برود. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت‌نشین تولوز و دیگر مخالفان سیمون متحد شد. پس از شنیدن اخبار شورا و درخواست سیمون از پاپ برای تکفیر پدرو و آغاز مجدد جنگ صلیبی، پاپ مضطرب و آشفته شد. وی در ۲۱ مه طی نامه‌ای به پدرو، او را برای دادن اطلاعات اشتباه به وی سرزنش کرد و به پادشاه آراگون هشدار داد که در مقابل صلیبیون قرار نگیرد. در نهایت پاپ، پدرو را تهدید به تکفیر کرد. نیروهای ائتلاف پدرو و ریمون با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شدند. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله‌ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین‌خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب‌نشینی کردند. عقب‌نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش‌های شمالی تولوز را فتح کند.