moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هوش مصنوعی (AI) در استخدام شامل استفاده از فناوری برای خودکارسازی جنبه‌های فرایند استخدام است. پیشرفت‌های هوش مصنوعی، مانند ظهور یادگیری ماشینی و رشد داده‌های بزرگ، این امکان را فراهم می‌کند که از هوش مصنوعی برای استخدام، غربالگری و پیش‌بینی موفقیت افراد استفاده شود. طرفداران هوش مصنوعی در استخدام ادعا می‌کنند که این هوش مصنوعی تعصب را کاهش می‌دهد، به یافتن نامزدهای واجد شرایط کمک می‌کند و زمان کارکنان منابع انسانی را برای کارهای دیگر آزاد می‌کند، در حالی که مخالفان نگران هستند که هوش مصنوعی نابرابری‌ها را در محل کار تداوم بخشد و مشاغل را حذف کند.
هوش مصنوعی از زمانی که این واژه در اواسط دهه ۱۹۵۰ ابداع شد، مورد توجه محققان بوده‌است. محققان چهار شکل اصلی از هوش را شناسایی کرده‌اند که هوش مصنوعی برای جایگزینی واقعی انسان‌ها در محیط کار باید داشته باشد: مکانیکی، تحلیلی، شهودی و همدلی. اتوماسیون یک پیشرفت قابل پیش‌بینی را دنبال می‌کند که در آن ابتدا می‌تواند وظایف مکانیکی، سپس وظایف تحلیلی، سپس وظایف شهودی و در نهایت وظایف مبتنی بر همدلی را جایگزین کند. با این حال، اتوماسیون کامل تنها نتیجه پیشرفت‌های هوش مصنوعی نیست. در عوض، انسان‌ها ممکن است در کنار ماشین‌ها کار کنند و کارایی هر دو را افزایش دهند. در زمینه استخدام، این بدان معناست که هوش مصنوعی قبلاً جایگزین بسیاری از وظایف اساسی منابع انسانی در استخدام و غربالگری شده‌است، در حالی که زمان را برای کارکنان منابع انسانی برای انجام سایر کارهای خلاقانه‌تر که هنوز نمی‌توان آنها را خودکار کرد یا خودکار کردن آنها از نظر مالی منطقی نیست، آزاد می‌کند. . همچنین به این معنی است که نوع مشاغلی که شرکت‌ها استخدام می‌کنند و شکل استخدام همچنان تغییر می‌کند زیرا مجموعه مهارت‌هایی که ارزشمندترین تغییر هستند.
منابع انسانی به عنوان یکی از ده صنعتی شناخته شده‌است که تأثیر بیشتری از هوش مصنوعی داشته‌است. برای شرکت‌ها رایج شده‌است که از هوش مصنوعی برای خودکارسازی جنبه‌های فرایند استخدام خود استفاده کنند. صنایع مهمان‌نوازی، مالی و فناوری، هوش مصنوعی را تا حد قابل توجهی در فرایند استخدام خود گنجانده‌اند.
منابع انسانی اساساً صنعتی است که مبتنی بر پیش‌بینی است. متخصصان منابع انسانی باید پیش‌بینی کنند که چه افرادی کاندیدای مناسب برای یک شغل خواهند بود، کدام استراتژی‌های بازاریابی آن افراد را وادار به درخواست می‌کند، کدام متقاضیان بهترین کارمندان را ایجاد می‌کنند، چه نوع پاداشی باعث می‌شود آنها یک پیشنهاد را بپذیرند، چه چیزی برای حفظ یک کارمند نیاز است. چه کارمندانی که باید ارتقاء یابند، از جمله آنچه کارکنان یک شرکت نیاز دارند. هوش مصنوعی به ویژه در پیش‌بینی ماهر است زیرا می‌تواند حجم عظیمی از داده‌ها را تجزیه و تحلیل کند. این امر هوش مصنوعی را قادر می‌سازد تا بینش‌هایی را که بسیاری از انسان‌ها از دست می‌دهند ایجاد کند و بین نقاط داده به ظاهر نامرتبط ارتباط پیدا کند. این برای یک شرکت ارزش ایجاد می‌کند و استفاده از هوش مصنوعی را برای خودکارسازی یا افزایش بسیاری از وظایف منابع انسانی مفید کرده‌است.
غربالگرها تست‌هایی هستند که به شرکت‌ها اجازه می‌دهند از میان یک مجموعه بزرگ متقاضی غربال کنند و متقاضیانی را که دارای ویژگی‌های مطلوب هستند استخراج کنند. شرکت‌ها معمولاً از طریق استفاده از پرسشنامه‌ها، آزمون‌های کدگذاری، مصاحبه‌ها و تجزیه و تحلیل رزومه بررسی می‌کنند. هوش مصنوعی در حال حاضر نقش مهمی در فرایند غربالگری ایفا می‌کند. رزومه‌ها را می‌توان با استفاده از هوش مصنوعی برای ویژگی‌های مطلوب، مانند مقدار معینی از تجربه کاری یا مدرک مرتبط، تجزیه و تحلیل کرد. مصاحبه‌ها را می‌توان به متقاضیانی که رزومه آنها حاوی این ویژگی‌ها است، تعمیم داد.
اینکه چه عواملی برای غربالگری متقاضیان مورد استفاده قرار می‌گیرد، دغدغه اخلاق مداران و فعالان حقوق مدنی است. غربالگری که از افرادی حمایت می‌کند که دارای ویژگی‌های مشابه با افرادی هستند که قبلاً در یک شرکت کار می‌کردند، ممکن است نابرابری‌ها را تداوم بخشد. برای مثال، اگر شرکتی که عمدتاً سفیدپوست و مرد است از داده‌های کارمندان خود برای آموزش غربالگر خود استفاده کند، ممکن است به‌طور تصادفی یک فرایند غربالگری ایجاد کند که به نفع متقاضیان سفیدپوست مرد باشد. اتوماسیون غربالگرها همچنین پتانسیل کاهش سوگیری‌ها را دارد. تعصبات علیه متقاضیان با نام‌های آمریکایی آفریقایی‌تبار در مطالعات متعدد نشان داده شده‌است. یک غربالگر هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که سوگیری و خطای انسانی را در فرایند استخدام محدود کند و به متقاضیان بیشتری اجازه دهد تا موفق شوند.
استخدام شامل شناسایی متقاضیان بالقوه و بازاریابی موقعیت‌ها است. هوش مصنوعی معمولاً در فرایند استخدام استفاده می‌شود زیرا می‌تواند به افزایش تعداد متقاضیان واجد شرایط برای موقعیت‌ها کمک کند. شرکت‌ها می‌توانند از هوش مصنوعی برای هدف قرار دادن بازاریابی خود برای متقاضیانی استفاده کنند که احتمالاً برای یک موقعیت مناسب هستند. این اغلب شامل استفاده از ابزارهای تبلیغاتی سایت‌های رسانه‌های اجتماعی است که بر هوش مصنوعی متکی هستند. فیس بوک به تبلیغ کنندگان اجازه می‌دهد تا تبلیغات را بر اساس جمعیت‌شناسی، موقعیت مکانی، علایق، رفتار و ارتباطات هدف قرار دهند. فیس‌بوک همچنین به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا مخاطبان «شبیه» را هدف قرار دهند، یعنی شرکت مجموعه‌ای از داده‌ها را به فیس‌بوک ارائه می‌کند، معمولاً کارمندان فعلی شرکت، و فیس‌بوک تبلیغات را برای پروفایل‌هایی هدف قرار می‌دهد که مشابه پروفایل‌های موجود در داده‌ها هستند. علاوه بر این، سایت‌های شغلی مانند Indeed, Glassdoor و ZipRecruiter فهرست‌های شغلی را برای متقاضیانی هدف قرار می‌دهند که دارای ویژگی‌های خاصی هستند که کارفرمایان به دنبال آن هستند. تبلیغات هدفمند مزایای زیادی برای شرکت‌هایی دارد که سعی در جذب نیرو دارند، از جمله استفاده کارآمدتر از منابع، دستیابی به مخاطب مورد نظر و تقویت متقاضیان واجد شرایط ایجاد کرده‌است. این کمک کرده‌است که آن را به یک ستون اصلی در استخدام مدرن تبدیل کند.
لئو برسانی (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر آثارش در زمینه نظریه کوئیر و نقد ادبی فرانسه شهرت داشت.
برسانی در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۸ دکتری خود را در زمینه ادبیات تطبیقی اخذ کرد. وی در کالج ولزلی، دانشگاه راتگرز و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد. برسانی در سال ۱۹۹۲ به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا درآمد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌بود.
ورزشگاه مادیرا ، که سابقاً با نام ورزشگاه مهندس روی آلوش شناخته می‌شد، ورزشگاه فوتبالی در فونشال، مادیرا، پرتغال است. نام غیررسمی آن، ورزشگاه شوپانا است و در وهله نخست، به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه ورزشی ناسیونال استفاده می‌شود.
این ورزشگاه در حال حاضر ۵٬۱۳۲ نفر صندلی ظرفیت دارد و در سال ۲۰۰۰ با یک جایگاه ۲٬۵۰۰ نفری ساخته شد و ناسیونال به این نقل مکان کرد. پیش از آن، ناسیونال بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه شهری ماریتیمو برگزار می‌کرد. این ورزشگاه در شهرک ورزشی باشگاه ورزشی ناسیونال قرار دارد و شامل زمین‌های تمرین و یک کمپ جوانان با نام کمپ فوتبال کریستیانو رونالدو است که به افتخار کریستیانو رونالدو نامگذاری شده. این شهرک ورزشی در شمال فونشال در ارتفاعات رشته کوه‌های ناحیه شوپانا واقع شده‌است.
در ژانویه ۲۰۰۷ و پس از صرف مبلغ ۲۰ میلیون یورو، ظرفیت ورزشگاه با ساخت یک جایگاه دیگر به ۵٬۱۳۲ صندلی افرایش یافت. در حال حاضر، این ورزشگاه تنها دو جایگاه تمام صندلی دارد که در تمام طول زمین امتداد یافته و دو انتهای زمین با فنس‌های بلند اشغال شده است. در ۱ ژوئن ۲۰۰۷ و پس از توافق با مقامات محلی، نام ورزشگاه به مادیرا تغییر یافت. نام جدید نشانی است از آنکه این ورزشگاه، مدرن‌ترین مجموعه ورزشی در جزیره مادیرا است، اگرچه بزرگترین آنها نیست. عنوان بزرگترین مجموعه ورزشی مادیرا را ورزشگاه شهری دوش باریروش در اختیار دارد که متعلق به رقیب همشهری ناسیونال، ماریتیمو است. همچنین در سال ۲۰۰۷، نام کمپ آکادمی باشگاه را به کمپ فوتبال کریستیانو رونالدو تغییر نام دادند.
استانداری کرمان یک نهاد مرتبط سازمان امور اداری کشور و نمایندهٔ دولت جمهوری اسلامی ایران در استان کرمان است که در شهر کرمان واقع شده‌است.
به‌دلیل قدمت ساختمان قدیمی استانداری کرمان و فضای محدود آن، در ۱۹ خرداد ۱۳۸۸ عملیات احداث ساختمان جدید در وسعت ۲۴ هزار و ۳۰۰ متر مربع آغاز گردید. این ساختمان دارای ۶ طبقه است و در کنار خانه شهر کرمان قرار دارد. در زمان ساخت، تخریب خانه شهر به‌منظور احداث در ورودی ساختمان استانداری مطرح شد که با واکنش رسانه‌ها و ثبت ملی آن در سال ۱۳۹۶ توسط میراث فرهنگی ناکام ماند.
استان کرمان دارای ۲۵ شهرستان و ۶۴ بخش است. همچنین در شهرستان‌های رفسنجان و سیرجان، فرمانداری ویژه ایجاد شده‌است.
هیگینیو اورتوزار (; – ) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود که برای باراکالدو سی اف، اتلتیک بیلبائو، والنسیا سی اف، رئال وایادولید و رئال سوسیداد بازی کرد.
آلکس پتکساررومان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که که برای اتلتیک بیلبائو در پست دفاغ راست بازی می‌کند.
فقط یک داستان عاشقانه دیگر یک فیلم دلهره‌آور و عاشقانه محصول سال ۲۰۰۷ سینمای دانمارک به کارگردانی اوله بورندال است.
زندگی «جوناس» (با بازی برتلسن) به عنوان پدر دو کودک در حومه شهر به هم می‌ریزد. وقتی قربانی یک تصادف رانندگی او را به جای دوست پسرش «سباستین» (با بازی لی کاس) اشتباه می‌گیرد، زندگی‌اش به کلی تغییر می‌کند…
طاووسک لاجوردی ، یک گونه از پرندگان خانواده یلوگان است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، ترینیداد و توباگو و ونزوئلا یافت می‌شود.
نوک و سپر پیشانی به رنگ سبز مایل به زرد کم‌رنگ است. پوشش بال‌ها به رنگ سبز مایل به آبی و پشت و دم قهوه‌ای‌تر است. گلو و زیرتنه سفید و پاها زرد است.
سپر پیشانی که به عنوان سپر چهره (facial shield) یا صفحه پیشانی (frontal plate) نیز شناخته می‌شود، یکی از ویژگی‌های کالبدشناسی در چندین گونه پرنده است. درست بالای فرانوک قرار دارد و در امتداد پیشانی بیرون‌زده‌است، از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است: یک پینه سخت و پروتئینی و یک پوست نرم و گوشتی. تصور می‌شود که در حفاظت، شناسایی جفت، انتخاب جنسی و دفاع از قلمرو نقش دارد.
ماریوس کارل آلفونس اشنایدر (به آلمانی: Marius Karl Alfons Schneider) (زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۰۳ – درگذشتهٔ ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۲) موسیقی‌دان، آهنگساز و اتنوموزیکولوژیست اهل آلمان بود.
ماریوس اشنایدر با نام کاملِ کارل آلفونس اشنایدر، ۱ ژوئیه سال ۱۹۰۳ در آگنو متولد شد. او دومین فرزند خانواده بود. پدرش هاگوناو آلفونس یوهان اشنایدر، هتلدار بود. اشنایدر تحصیلات ابتدایی، نواختن پیانو و آهنگسازی را در استراسبورگ فرا گرفت و نخستین امتحان پیانو خود را در سال ۱۹۲۴ پشت سر گذاشت. او از همان سال، تحصیل تاریخ موسیقی را در کنسرواتوار پاریس، نزد «آندره پیرو» آغاز کرد. وی همچنین از آموزش‌های هنرمندانی نظیر «آشیل فیلیپ»، آلفرد کورتو، «یوجین کولز» و موریس راول بهره برد. اشنایدر در سال ۱۹۲۷ برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ موسیقی‌شناسی به دانشگاه برلین رفت و در سال ۱۹۳۰ دکترای خود را زیر نظر «یوهانس ولف» دریافت کرد. پایان‌نامهٔ دکترای او درمورد هنر جدید قرن ۱۴ در فرانسه و ایتالیا بود.
اشنایدر پس از پایان دورهٔ دکترای خود، به عنوان دستیار در کنار کورت زاکس و اریش موریتز فون هورن‌بوستل، مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۲، فون هورن‌بوستل، اشنایدر را به عنوان معاون مدیر آرشیو گرامافون منصوب کرد. در سال ۱۹۳۳ اشنایدر مدیریت بایگانی را بر عهده گرفت، زیرا فون هورن‌بوستل، به عنوان یک‌نیمه‌یهودی، از پست‌های خود برکنار شده بود و مجبور به مهاجرت به سوئیس شد. در سال ۱۹۳۴ ماریوس اشنایدر دو جلد کتاب در مورد تاریخ چندصدایی منتشر کرد.
در آغاز سال ۱۹۴۴ او به بارسلون اسپانیا رفت و مؤسسهٔ موزیکولوژی اسپانیا را راه اندازی کرد. اشنایدر از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ در دانشگاه اسپانیا به تدریس مشغول شد.
ماریوس اشنایدر در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ به آلمان بازگشت. پس از جنگ جهانی دوم، مکتب برلین توسط ماریوس اشنایدر در کلن احیا شد و از این رو به نام «مکتب موسیقی‌شناسی کُلن» شناخته شده‌است. اشنایدر در سال ۱۹۵۵ به دانشگاه کلن رفت و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۸، با سمتِ استادی به تدریس اتنوموزیکولوژی در آن دانشگاه پرداخت. از جمله شاگردان او می‌توان به «رابرت گونتر»، «یوزف کوکرتز»، «ایوار اشموتز شوالر»، محمدتقی مسعودیه و … اشاره کرد.
در سال ۱۹۶۸ به مناسبت ۶۵ سالگی اشنایدر، فهرست منظمی از آثار علمی او توسط «نوربرت وایس» گردآوری شد. این آثار شامل ۲۴۸ عنوان است که تا ۱۴ سال قبل از مرگ اشنایدر ذکر شده‌است.
آرفنیا گریگوری هوهانیسیان (؛ – ) یک هنرپیشه تئاتر اهل ارمنستان بود.
وی در ۱۲ آوریل ۱۹۱۸ در خرخان به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی (۱۹۸۲) شده‌است. وی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۴ در سن ۸۶ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
پولک پیشانی ، به پولک‌های خزنده‌ای گفته می‌شود که در ناحیه کلی پیشانی مار، مخصوصاً بین چشم‌ها و قسمت پیشانی این ناحیه قرار دارند. اینها مشابه استخوان پیشانی انسان است که مربوط به پیشانی است.
پولک‌های مار که به بخش جلویی و قسمت قدامی آن چسبیده‌اند، جلوپیشانی (prefrontal) نامیده می‌شوند.
آموزه‌ها و متون یهودیت گاهی با خشونت مرتبط بوده‌است. قوانینی در سنت یهودی وجود دارند که ریشه کن کردن شر را، گاهی با استفاده از ابزارهای خشونت آمیز، الزامی می‌کنند. یهودیت همچنین حاوی آموزه‌های صلح آمیز در کنار آنهایی است که خواستار خشونت هستند.Fighting the War and the Peace: Battlefield Ethics, Peace Talks, Treaties, and Pacifism in the Jewish Tradition. Michael J. Broyde, 1998, p. 1Reuven Firestone (2004), "Judaism on Violence and Reconciliation: An examination of key sources" in "Beyond violence: religious sources of social transformation in Judaism, Christianity, and Islam", Fordham Univ Press, 2004, pp. 77, 81. خشونت و عدم خشونت از سوی گروه‌ها و افراد غالباً در قوانین و الهیات یهودی در کنار هم قرار می‌گیرد. نگرش‌ها و قوانین نسبت به هر دوی صلح و خشونت در سنت یهودی وجود دارد. در طول تاریخ، متون یا احکام دینی یهودیت برای ترویجCarl. S. Ehrlich (1999) "Joshua, Judaism, and Genocide", in
"Jewish Studies at the Turn of the Twentieth Century",
Judit Targarona Borrás, Ángel Sáenz-Badillos (Eds). 1999, Brill. و همچنین مخالفت با خشونت استفاده شده‌است.The Columbus Platform: The Guiding Principles of Reform Judaism, 1937
یهودیت هنجاری صلح طلبانه نیست و خشونت در خدمت دفاع از خود در آن پذیرفته‌ است. جی. پاتوت برنز اظهار می‌کند که سنت یهودی به وضوح اصل به حداقل رساندن خشونت را مطرح می‌کند. این اصل را می‌توان اینگونه بیان کرد: «(هرجا) قانون یهود اجازه می‌دهد که خشونت از وقوع شر جلوگیری کند، الزام می‌کند که از حداقل خشونت برای رسیدن به هدف استفاده شود.»Halacha File: The Halacha of Rodef and the Rabin Shooting . Koltorah.org (2004-11-20). Retrieved on 2010-10-27.
متون دینی یهودیت رحمت و صلح را مورد حمایت قرار می‌دهد و کتاب مقدس عبری حاوی این فرمان معروف است که «همسایه خود را مانند خودت دوست بدار».Reuven Firestone (2004), "Judaism on Violence and Reconciliation: An examination of key sources" in "Beyond violence: religious sources of social transformation in Judaism, Christianity, and Islam", Fordham Univ Press, 2004, pp. 77, 81. بر اساس پلتفرم کلمب یهودیت اصلاحی در سال ۱۹۳۷، «یهودیت، از روزگار پیامبران، آرمان صلح جهانی را برای بشر اعلام کرده‌است و برای خلع سلاح روحی و جسمی همه ملت‌ها تلاش می‌کند. یهودیت خشونت را رد می‌کند و بر تربیت اخلاقی، عشق و همدردی تکیه می‌کند.»The Columbus Platform: The Guiding Principles of Reform Judaism, 1937
فلسفه عدم خشونت ریشه در یهودیت دارد و به تلمود اورشلیم در اواسط قرن سوم بازمی‌گردد. در حالی که عدم خشونت مطلق از الزامات یهودیت نیست، این دین به شدت استفاده از خشونت را محدود می‌کند، به طوری که پرهیز از خشونت اغلب تنها راه تحقق یک زندگی با حقیقت، عدالت و صلح است، که یهودیت آن را سه ابزار برای حفظ جهان می‌داند.Sandra L. Bloom, Michael Reichert, Bearing witness: violence and collective responsibility. Routledge, 1998.
روایت کتاب مقدس دربارهٔ فتح کنعان و دستورهای مربوط به آن، تأثیر عمیقی بر فرهنگ غرب گذاشته‌است.Lemche, Niels Peter, "The Old Testament between theology and history: a critical survey", Westminster John Knox Press, 2008, pp. 315–316:"The [Biblical] story of the 'morally supreme people' that defeats and exterminates another, inferior, nation was part of the ideological baggage of European imperialists and colonizers throughout the nineteenth century. It was also carried by European Jews who... migrated to Palestine to inherit their ancestral country … In this modern version of the biblical narrative, the Palestinian population turned into 'Canaanites', supposed to be morally inferior to the Jews, and of course the Arabs were never considered their equals … The Bible was the instrument used to suppress the enemy". در طول تاریخ یهود ، سنت‌های رایج یهودی این متون را صرفاً تاریخی یا رخ داده در شرایط بسیار خاص می‌دانستند، و در هر صورت، آنها را مربوط به زمان‌های بعد نمی‌دانستند.Greenberg, Moshe, "On the Political User of the Bible in Modern Israel: An Engaged Critique", in "Pomegranates and golden bells: studies in biblical, Jewish, and Near Eastern ritual, law, and literature", Eisenbrauns, 1995, pp. 467–469:
تغییر دین اجباری در زمان پادشاهی هامونی رخ داد. ادومائیان مجبور به گرویدن به یهودیت شدند، با تهدید به تبعید یا تهدید به مرگ، بسته به منبع آن.Flavius Josephus Antiquities 13.257–258Aristobulus
در حالی که اصل "lex talionis" ("چشم در برابر چشم") به وضوح در کتاب مقدس تکرار شده‌است، در یهودیت به معنای واقعی کلمه به کار نمی‌رود، و برای ارائه مبنایی برای جبران خسارت مالی برای صدمات تفسیر شده‌است. پاساکوف و لیتمن به تفسیر مجدد lex talionis به عنوان نمونه ای از توانایی یهودیت فریسایی در «انطباق با تغییر ایده‌های اجتماعی و فکری» اشاره می‌کنند. استفان وایلن اظهار می‌کند که lex talionis "اثبات ارزش منحصر به فرد هر فرد" است و "برابری همه انسان‌ها در برابر قانون" را آموزش می‌دهد.
در حالی که انجیل و تلمود مجازات‌های خشونت‌آمیز بسیاری از جمله مرگ با سنگسار، سر بریدن، سوزاندن و خفه کردن برای برخی از جنایات را مشخص می‌کنند، این مجازات‌ها در دوران خاخامی عمدتاً با اضافه کردن الزامات اضافی برای محکومیت اصلاح شدند. میشنا بیان می‌کند که سنهدرین که یک نفر را در عرض هفت سال - یا به گفته العازار بن آزاریا هفتاد سال - اعدام می‌کند تشنه به خون تلقی می‌شود. در دوران باستان متاخر، گرایش به عدم اجرای مجازات اعدام در دادگاه‌های یهودی غالب شد. طبق قانون تلمود، صلاحیت اجرای مجازات اعدام با تخریب معبد دوم متوقف شد. در عمل، جایی که دادگاه‌های یهودی قرون وسطایی قدرت صدور و اجرای احکام اعدام را داشتند، به این کار برای جرایم بسیار شدید ادامه می‌دادند، البته نه لزوماً مواردی که قانون تعریف می‌کرد. اگرچه تشخیص داده شد که استفاده از مجازات اعدام در دوران پس از معبد دوم فراتر از حکم کتاب مقدس است، خاخام‌هایی که از آن حمایت می‌کردند معتقد بودند که می‌توان آن را با ملاحظات دیگر قوانین یهودی توجیه کرد. اینکه آیا جوامع یهودی تا به حال مجازات اعدام را طبق قوانین خاخامی انجام داده‌اند یا خیر و آیا خاخام‌های عصر تلمود از استفاده از آن حتی در تئوری حمایت کرده‌اند یا خیر، موضوع بحث تاریخی و ایدئولوژیکی بوده‌است. ابن میمون، محقق حقوقی یهودی قرن دوازدهم، اظهار داشت که «برائت هزاران مجرم بهتر و رضایت بخش تر از کشتن یک بی گناه است». موضع قانون یهود در مورد مجازات اعدام اغلب مبنای مذاکرات دادگاه عالی اسرائیل بود. این مجازات تنها یک بار توسط سیستم قضایی اسرائیل در مورد آدولف آیشمن اجرا شده‌است.
محققان دیگر، از جمله جروم اورباخ، اظهار می‌دارند که شواهد خشونت یهودیان در پوریم در طول قرن‌ها «بسیار ناچیز» است، از جمله موارد گاه به گاه پرتاب سنگ، ریختن روغن فاسد بر روی یک نوکیش یهودی، و در مجموع ۳ مورد مرگ در پوریم در طول بیش از ۱۰۰۰ سال پوریم ثبت شده که یهودیان موجب آن بوده‌اند."Hebron Jews: memory and conflict in the land of Israel", by Jerold S. Auerbach, p. 137 هیلل هالکین در مروری بر کتاب مورخ الیوت هوروویتز، "تشریفات بی پروا: پوریم و میراث خشونت یهودیان"، خاطرنشان کرد که موارد خشونت یهودیان علیه غیریهودیان در طول قرن‌ها بسیار کم بوده و ارتباط بین آنها و پوریم ضعیف است.Abby Wisse Schachter, The Problem with Purim , February 2010, Commentary Magazine
خاخام آرتور واسکوو و مورخ الیوت هوروویتز بیان می‌کنند که باروخ گلدشتاین، عامل قتل‌عام غار پاتریارک‌ها، ممکن است انگیزه کتاب استر بوده باشد، زیرا این قتل‌عام در روز پوریم انجام شد Quote from Horowitz 2006 p. 4: "On [Purim in 1994] Dr. Baruch Goldstein .. opened fire, with his army-issued semi-automatic rifle, on dozens of Muslims who were praying inside the mosque at the Tomb of the Patriarchs in Hebron, killing twenty nine. At the time [I was writing] a Hebrew version of an article about the history of Purim violence … as I saw the raucous celebrations in the center of Jerusalem continuing unabated, that there was a clear connection between past Purims and the present one was both exhilarating and disturbing… And the Sabbath before Purim … opens with the command to 'remember what th Amalek did' and concludes with .. the … exhortation to 'blot out the remembrance of Amalek from under heaven'.Hunter, Alastair G. "Denominating Amalek: Racist stereotyping in the Bible and the Justification of Discrimination" in "Sanctified aggression: legacies of biblical and post biblical vocabularies", Jonneke Bekkenkamp, Yvonne Sherwood (Eds), Continuum International Publishing Group, 2003. Hunter quotes Arthur Waskow on p. 103: "on hearing of the murderous attack by Baruch Goldstein": "I know at once that this is no isolated crazy, this 'Baruch Goldstein' who has murdered forty of my cousins. I know at once, he has decided on this Purim to 'blot out the memory of the Amalek' not with a noise maker but with a machine gun… So then, in our generation, for some Jews the Palestinians become Amalek."Gopin, Marc, "Between Eden and Armageddon: the future of world religions, violence, and peacemaking", Oxford University Press US, 2000, pp. 52–53.New, David S. "Holy war: the rise of militant Christian, Jewish, and Islamic fundamentalism", McFarland, 2002, pp. 147–148 اما سایر محققان اشاره می‌کنند که ارتباط با پوریم تصادفی است زیرا گلدشتاین هرگز به صراحت چنین ارتباطی را برقرار نکرد.Auerbach, Jerold S, "Hebron Jews: memory and conflict in the land of Israel", Rowman & Littlefield, 2009, p. 137
چنگر نوک‌سبز پهلوخالدار ، یک گونه از پرندگان خانواده یلوگان و در سردهٔ تک‌نماد چنگر نوک‌سبز ("Porphyriops") است. در آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، کلمبیا، پاراگوئه، پرو و اروگوئه یافت می‌شود و زیستگاه طبیعی آن مرداب‌ها و دریاچه‌های آب شیرین است.
چنگر نوک‌سبز پهلوخالدار دارای یک کروموزوم W است که بزرگ‌تر از کروموزوم Z آن است که در بین گونه‌های پرندگان بی‌همتا است.
چنگر نوک‌سرخ آمریکایی یا چنگر نوک‌سرخ معمولی آمریکایی ، پرنده‌ای از خانواده یلوگان است. در ژوئیه ۲۰۱۱ توسط اتحادیه پرنده‌شناسان آمریکا از چنگر نوک‌سرخ معمولی جدا شد. در پیرامون باتلاق‌ها، برکه‌ها، کانال‌ها و سایر تالاب‌های قاره آمریکا با پوشش گیاهی خوب زندگی می‌کند. این گونه در مناطق قطبی یا بسیاری از جنگل‌های بارانی گرمسیری یافت نمی‌شود. در جاهای دیگر، چنگر نوک‌سرخ آمریکایی احتمالاً رایج‌ترین گونه یلوه در بیشتر مناطق آمریکای شمالی است، به جز چنگر آمریکایی در برخی مناطق.
هرمس پان (; – ) رقصنده و طراحی رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زندگی خودش" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین طراحی رقص و جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
کنت آزبورن (؛ زادهٔ ) نویسنده، بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "روابط مدرسه"، "نجات کریسمس"، "تقلب" و "حفاری برای آتش" اشاره کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
امیل شرمن (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده اهل استرالیا است.
توماس شلم (؛ زادهٔ ) کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین کارگردانی مجموعه تلویزیونی کمدی و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده‌است.
اریک استاف (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، صداپیشه، تهیه‌کننده فیلم، پویانما و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
جیم ریردون (؛ زادهٔ ) پویانما، کارگردان تلویزیونی و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده‌است.
جوی سولووی (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، شورانر، تهیه‌کننده تلویزیونی، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جیمز گارلند کوینتل (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، صداپیشه، پویانما، تهیه‌کننده تلویزیونی، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
طاووسک آمریکایی یا چنگر نوک‌سرخ ارغوانی ،یک گونه طاووسک از سرده "Porphyrio" است. این گونه در راسته کلنگ‌سانان است که شامل درناها، یلوه‌ها و چنگرها نیز می‌شود. طاووسک آمریکایی یک گونه یلوه است که آن را در خانواده یلوگان قرار می‌دهند. گاهی به‌طور محلی به نام چنگر نوک‌سرخ پازرد نیز شناخته می‌شود. نام ویژهٔ "مارتینیکا" یادآور «مارتینیک» است.
تای پنینگتون (؛ زادهٔ ) هنرمند و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "گرازهای وحشی" اشاره کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
توئیلا تارپ (؛ زادهٔ ) طراح رقص، نویسنده، رقصنده و رقصنده باله اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مرکز کندی، کمک‌هزینه گوگنهایم، نشان ملی هنر، و جوایز امی شده‌است.
طاووسک آلِن یا چنگر نوک‌سرخ آلِن ، که در گذشته به عنوان چنگر نوک‌سرخ کوچک شناخته می‌شد، یک پرنده آبی کوچک از خانواده یلوگان است. نام دوجمله‌ای پیشین آن "Porphyrula alleni" بود. "Porphyrio" در لاتین به معنای "swamphen" است، و "alleni"، مانند نام انگلیسی، یادبود افسر نیروی دریایی بریتانیا، دریاسالار ویلیام آلن (۱۷۹۲–۱۸۶۴) است.
زیستگاه زادآوری آن مرداب‌ها و دریاچه‌های جنوب صحرای آفریقا است. آنها یک آشیانهٔ شناور در مرداب‌ها و تالاب‌ها می‌سازند و ۲ تا ۵ تخم می‌گذارند. این گونه تا اندازه‌ای مهاجر است و جابجایی فصلی انجام می‌دهد.
خیابان ویکتوریا پارک () یک مسیر اصلی شمال به جنوب در شرق تورنتو، انتاریو، کانادا است. این مرز غربی اسکاربرو، تورنتو است که آن را از تورنتوی قدیم، یورک شرقی، و نورث یورک جدا می‌کند. نام مستعار رایج برای آن VP یا Vic Park است.
خیابان وودبین () شامل سه بخش جاده شمالی-جنوبی در منطقه کلان‌شهر تورنتو، کانادا است.
خیابان کالج () یک شاهراه شریانی اصلی در مرکز شهر تورنتو، کانادا است که حومه‌های تراموا سابق را در غرب به مرکز شهر تورنتو متصل می‌کند.
خیابان جرارد () خیابانی در تورنتو، انتاریو، کانادا است. از دو بخش مجزا تشکیل شده‌است که از نظر تاریخی به عنوان جرارد پایین و جرارد بالا شناخته می‌شود.
پورت لندز () در تورنتو، انتاریو، کانادا یک محله صنعتی و تفریحی است که در حدود ۵ کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر واقع شده‌است و در دلتای رودخانه دون سابق و بیشتر قسمت‌های خلیج اشبریج واقع شده‌است.
خیابان جارویس () یک گذرگاه شمال به جنوب در مرکز شهر تورنتو، انتاریو، کانادا است که از برخی از قدیمی‌ترین مناطق توسعه یافته شهر می‌گذرد.
جاده کینگستون () یک جاده شریانی اصلی در تورنتو و منطقه شهرستان دورام، انتاریو است.
خیابان اوسینگتون () یک خیابان اصلی یا شریانی در تورنتو، انتاریو، کانادا، غرب مرکز شهر است. پایانه جنوبی آن، که عموماً به عنوان نوار اوسینگتون شناخته می‌شود، یک بخش ۵۶۰ متری که در سال ۱۸۱۶ برای اتصال دو بخش طولانی‌تر یک جاده نظامی ساخته شد، پس از یک قرن وجود مستقل در خیابان اصلی جذب شد.
جاده مونت پلزنت () یک شاهراه بزرگ شریانی در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این خیابان از خیابان جارویس در جنوب خیابان بلور در شمال تا گلن اکو درایو امتداد می‌یابد.
خیابان پارلمان () یک خیابان شمالی-جنوبی در بخش شرقی مرکز شهر تورنتو، انتاریو، کانادا است.
خیابان کیپلینگ () خیابانی در شهرهای تورنتو و وان (شهرک) در انتاریو، کانادا است. یک جاده شریانی اصلی شمال به جنوب است.
خیابان مورنینگ ساید () یک جاده شریانی حومه ای در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این خیابان کاملاً در داخل اسکاربرو، تورنتو قرار دارد.
خیابان شربورن () یک جاده در مرکز شهر تورنتو است.
خیابان چری () یک جاده شمال به جنوب در تورنتو، انتاریو، کانادا است. خیابان چری از طریق آبراه‌های پورت لندز توسط تنها دو پل بالابر تورنتو حمل می‌شود.
جاده بریملی () یک خیابان شمالی-جنوبی در تورنتو و شهرداری منطقه‌ای شهرستان یورک (کانادا)، انتاریو، کانادا است. در تورنتو، به‌طور کامل در اسکاربرو، تورنتو واقع شده‌است و روزانه ۳۲۰۰۰ وسیله نقلیه را در مه ۲۰۰۷ حمل می کنداز این رو، توسط شهر تورنتو به عنوان راه شریانی اصلی طبقه‌بندی می‌شود.
خیابان لانزداون () یک جاده شریانی در تورنتو، انتاریو است. این مسیر شمال-جنوب است و از خیابان کوئین غربی شروع می‌شود و به سمت شمال به خیابان سنت کلیر ادامه می‌یابد. خیابان لانزداون در اصل یک جاده شریانی چهار بانده است که از دو خط به‌طور منظم برای پارک خودرو استفاده می‌شود.
جاده برنهام تورپ () یک جاده شریانی اصلی در شهرهای تورنتو و میسیساگا، انتاریو است. از خیابان دونداس شروع می‌شود (که در ابتدا از آن زاویه قبل از اینکه به موازات آن حرکت کند)، در نزدیکی خیابان ایسلینگتون، به سمت غرب می‌رود و تبدیل به یک جاده روستایی در شهر اوک‌ویل می‌شود.
خیابان جیمسون () یک جاده شریانی چند بانده در محله پارکدیل در تورنتو، انتاریو است،
ایتون سنتر () نامی است مرتبط با مراکز خرید در کانادا، که منشأ آن ایتونز، یکی از بزرگترین فروشگاه‌های زنجیره ای کانادا در زمان توسعه این مراکز است. ایتون در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با شرکت‌های توسعه همکاری کرد تا مراکز خرید مرکز شهر را در شهرهای سراسر کانادا توسعه دهد. هر مرکز خرید حاوی یک فروشگاه ایتون بود یا در مجاورت فروشگاه ایتون قرار داشت و معمولاً خود مرکز خرید نام «ایتون سنتر» را داشت. این سرمایه‌گذاری‌های مشترک روند توسعه خرده فروشی قابل توجهی در کانادا در آن دوره بود.
تورنتو ایتون سنتر () یک مرکز خرید و مجتمع اداری در مرکز شهر تورنتو انتاریو، کانادا است.
مرکز خرید یورک دیل () یک مرکز خرید عمده خرده‌فروشی در ناحیه نورث یورک تورنتو، انتاریو، کانادا است. واقع در تقاطع بزرگ‌راه ۴۰۱ انتاریو و جاده آلن در سال ۱۹۶۴ به عنوان بزرگترین مرکز خرید سرپوشیده در جهان افتتاح شد.
اتحادیه نوین اکولوژیک و اجتماعی خلق (به فرانسوی: NUPES ; Nouvelle Union Populaire écologique et sociale
) یک ائتلاف سیاسی جناح چپ در فرانسه به رهبری ژان لوک ملانشن است. این ائتلاف در روز اول ماه مه ۲۰۲۲ تشکیل شد و شامل فرانسه تسلیم‌ناپذیر، حزب سوسیالیست، حزب کمونیست فرانسه، اروپ اکولوژی - سبزها، آنسامبل!، ژنراسیون. اس و شرکای مربوطه آنهاست. همچنین مذاکراتی بین ملانشون و حزب ضدسرمایه‌داری جدید در حال انجام است. یک روز پس از رسمی شدن این پیمان چپ جمهوری‌خواه و سوسیالیست، که قبلاً ائتلاف خود، فدراسیون چپ جمهوری‌خواه، را اعلام کرده بودند اعلام کردند که آن ائتلاف و احزاب عضوش مایل به مذاکره برای ورود به NUPES هستند.
طبق بیانیه مطبوعاتی فرانسه تسلیم ناپذیر، هدف صریح این ائتلاف بازداشتن ائتلاف امانوئل ماکرون از دستیابی به اکثریت در پارلمان و همچنین شکست راست افراطی در انتخابات پارلمانی فرانسه در سال ۲۰۲۲ است. اگر این ائتلاف اکثریت کرسی‌ها را به دست آورد، ملانشن، رهبر فرانسه تسلیم ناپذیر، نخست‌وزیر خواهد شد.
توافق اولیه که در ۱ می ۲۰۲۲ منعقد شد، فرانسه تسلیم‌ناپذیر و متحدانش را با گروهی از احزاب اکولوژیست، از جمله اروپ اکولوژی - سبزها، نسل اکولوژی، ژنراسیون. اس و دمکرات‌های نو گرد هم آورد. در ۳ مه ۲۰۲۲، حزب کمونیست فرانسه با پیوستن به این اتحاد موافقت کرد، پس از آن حزب سوسیالیست در روز بعد به آن پیوست.
این ائتلاف چپگرا معرفی شده‌است.<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>"NUPES : que signifie le nouveau label d'union de la gauche pour les législatives ?". "TF1 INFO". 2 May 2022. Retrieved 2 May 2022.codice_1: CS1 maint: date and year () شرکت کنندگان حول چند پیشنهاد مشترک گرد هم می‌آیند، از جمله: افزایش حداقل دستمزد خالص مالیات به ۱۴۰۰ یورو در ماه، بازگشت به سن بازنشستگی ۶۰ سال، تثبیت قیمت مایحتاج اولیه، توسعه زیست‌محیطی و ایجاد یک جمهوری ششم (فرانسه در جمهوری پنجم خود قرار دارد). هدف این ائتلاف کسب اکثریت در مجمع ملی به منظور تحمیل همزیستی بر رئیس‌جمهور امانوئل مکرون و انتصاب ژان لوک ملانشن به عنوان نخست‌وزیر است."Accord entre la France insoumise et EELV". "Europe Écologie les Verts" (in French). 1 May 2022. Retrieved 1 May 2022.
اریک ایسرائیلیان (Erik Israyelyan) بوکسور اهل ارمنستان است که برنده مدال طلا وزن ۶۰ کیلوگرم مسابقات قهرمانی بوکس جوانان اروپا ۲۰۲۲ شد..
ئی. لوید شلدون (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آلومای دریاهای جنوب"، "این"، "دنیای تبهکاران"، "گناهان پدران"، "خیابان‌های شهر" و "راه شیری" اشاره نمود.
دابلیو. دانکن منسفیلد (؛ – ) تدوین‌گر، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مواظب باش پروفسور"، "روز هفتم" و "قدم زدن زیر آفتاب" اشاره نمود.
والتر لاندین (؛ – ) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
برنارد دابلیو. برتون (؛ – ) تدوین‌گر، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قایق نمایش"، "جوانان مبارز"، "پنجه گربه"، "استقبال از خطر" و "یکصد مرد و یک دختر" اشاره نمود که برای فیلم اخیر در سال ۱۹۳۷ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین تدوین شد.
فلیکس آدلر (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پال جرارد اسمیت (؛ ۱۴ سپتامبر ۱۸۹۴ – ۱۴ آوریل ۱۹۶۸) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ژنرال"، "اسپیدی"، "استقبال از خطر"، "بتلینگ باتلر"، "در آریزونای قدیم"، "در لباسی خیره‌کننده" و "پاها به جلو" اشاره نمود.
آلبرت دیماند (؛ ۷ مه ۱۹۰۱ – ۲۰ فوریه ۱۹۷۳) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسپیدی" اشاره نمود.
جیم میسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۵۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "راستگو"، "تاوان"، "نگرانی چرا؟" و "شیکاگو پس از نیمه‌شب" اشاره نمود.
آلفرد جی. گلدینگ (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جنگل حاره‌ای یا جنگل استوایی جنگل‌هایی در مناطق حاره‌ای هستند که تقریباً در مناطق حاره‌ای میان مدار رأس‌السرطان و رأس‌الجدی قرار داشته و احتمالاً تحت تأثیر عوامل دیگری مانند بادهای بیش‌وز قرار دارند.
دسته‌بندی برخی از انواع جنگل‌های حاره‌ای دشوار است. در حالی‌که جنگل‌ها در مناطق معتدل به‌راحتی بر اساس تراکم تاجپوش درختان طبقه‌بندی می‌شوند، چنین دسته‌بندی‌هایی در جنگل‌های استوایی به خوبی قابل استفاده نیستند. هیچ طرح واحدی وجود ندارد که جنگل را در مناطق حاره‌ای یا جاهای دیگر تعریف کند.Anatoly Shvidenko, Charles Victor Barber, Reidar Persson et al. 2005 "Millennium Ecosystem Assessment." Ecosystems and human wellbeing: a framework for assessment Washington, DC: Island Press
به‌دلیل این مشکلات، اطلاعات در مورد وسعت جنگل‌های حاره‌ای، بین منابع مختلف، متفاوت است. با این‌حال، جنگل‌های حاره‌ای، وسیع هستند و کمی کمتر از نیمی از جنگل‌های جهان را تشکیل می‌دهند.D’Annunzio, Rémi, Lindquist, Erik J. , MacDicken, Kenneth G. 2017 “Global forest land-use change from 1990 to 2010:an update to a global remote sensing survey of forests Forest Resource Assessment Working Paper 187” FAO, Rome. حوزهٔ استوا دارای بیشترین نسبت جنگل‌های جهان (۴۵ درصد) است و پس از آن، مناطق شمالی، معتدل و نیمه‌حاره‌ای در رده‌های بعدی هستند.
بیش از ۳٫۶ میلیون هکتار از جنگل‌های حاره‌ای بکر و دست‌نخورده، در سال ۲۰۱۸. از بین رفت.Human society under urgent threat from loss of Earth's natural life. Scientists reveal 1 million species at risk of extinction in damning UN report 6 May 2019 Guardian
جنگل‌های حاره‌ای، اغلب با عنوان جنگل‌های بارانی همیشه‌سبزAnatoly Shvidenko, Charles Victor Barber, Reidar Persson et al. 2005 "Millennium Ecosystem Assessment." Ecosystems and human wellbeing: a framework for assessment Washington, DC: Island Press و جنگل‌های مرطوب در نظر گرفته می‌شوند، اما این جنگل‌ها تنها بخشی از آن‌ها را تشکیل می‌دهند. (بسته به نحوهٔ تعریف آن‌ها - نقشه‌ها را ببینید).
جنگل‌های حاره‌ای باقی‌مانده، دارای تنوع بسیاری از انواع جنگل‌های مختلف از جمله: جنگل‌های باز "اکالیپتوس"، جنگل‌های سوزنی‌برگ حاره‌ای، جنگل‌های ساوانا "مثلاً" جنگل‌های ساحلی و جنگل‌های کوهستانی هستند. (ارتفاع‌های بالاتر از آن‌ها، از گروه جنگل‌های ابر محسوب می‌شوند).
طرح "جهانی ۲۰۰" که توسط صندوق جهانی طبیعت ترویج می‌شود، سه نوع زیستگاه اصلی جنگل‌های حاره‌ای (زیست‌بوم‌ها) را طبقه‌بندی می‌کند که مناطق حاره‌ای و نیمه‌حاره‌ای را با هم دسته‌بندی می‌کند (نقشه‌های زیر):
وسعت مناطق حاره‌ای و نیمه‌حاره‌ای:
تعدادی از جنگل‌های حاره‌ای، مناطق وحشی با تنوع زیستی بالا تعیین شده‌اند، اما همچنان در معرض طیف وسیعی از اختلالات، از جمله از دست دادن زیستگاه و تخریب و تغییرات اقلیمی انسانی هستند. مطالعات همچنین نشان داده‌اند که تغییرات مداوم آب و هوا باعث افزایش فراوانی و شدت برخی از تغییرات شدید و ناگهانی اقلیمی مانند خشک‌سالی، موج گرما و طوفان می‌شود که در ترکیب با سایر اختلالات محلی انسانی، پیامدهای اکولوژیکی منفی بی‌سابقه‌ای را برای جنگل‌های حاره‌ای در سرتاسر جهان ایجاد می‌کند. امروزه همگی جنگل‌های حاره‌ای، دست‌کم سطوحی از این اختلالات را تجربه کرده‌اند.Robin L. Chazdon 2003 “Tropical forest recovery: legacies of human impact and natural disturbances” Perspectives in Plant Ecology, Evolution and Systematics 6/1,2, pp. 51–71 جنگل‌زدایی کنونی در نقاط تراکم تنوع زیستی در شمال آمریکای جنوبی، مناطق جنوبی صحرای بزرگ آفریقا، جنوب شرق آسیا و حوزهٔ اقیانوس آرام را می‌توان به صادرات کالاهایی مانند گوشت گاو، سویا، قهوه، کاکائو، روغن نخل و الوار نسبت داد. مقابله با این معضلات، نیاز به «تلاش‌های فراملی قوی با بهبود شفافیت زنجیرهٔ تأمین [و] تعامل عمومی و خصوصی» دارد. Mapping the deforestation footprint of nations reveals growing threat to tropical forests. "Nat Ecol Evol."
مطالعه‌ای در بورنئو توضیح می‌دهد که چگونه بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۲۰۱۸، جنگل‌های قدیمی این جزیره، از ۷۶ درصد به ۵۰ درصد کاهش یافته‌است، که عمدتاً به‌دلیل آتش‌سوزی و گسترش کشاورزی بوده‌است.Gaveau DLA (2016) "What a difference 4 decades make: Deforestation in Borneo since 1973" CIFOR (retrieved 29 October 2017) دیدگاه رایج این است که ارزش‌گذاری برای خدمات اکوسیستمی این جنگل‌ها ممکن است سیاست‌های پایدارتری را به همراه داشته باشد. با این‌حال، مکانیسم‌های نظارت و ارزیابی واضح برای نتایج زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی مورد نیاز است. به‌عنوان مثال، مطالعه‌ای در ویتنام نشان داد که داده‌های ضعیف و متناقض همراه با کمبود منابع انسانی و منافع سیاسی (در نتیجه، عدم حمایت مالی) تلاش‌ها برای بهبود تخصیص زمین جنگلی و طرح پرداخت برای خدمات زیست‌محیطی جنگل را مختل می‌کند.Pham TT, Le ND, Vu TP, Nguyen HT, Nguyen VT (2016) "Forest land allocation and payments for forest environmental services in four northwestern provinces of Vietnam: From policy to practice" CIFOR (retrieved 29 October 2017)
ماروین هتلی (؛ – ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ریچارد سی. کریر (؛ ۲۶ اوت ۱۸۹۲ – ۱۴ دسامبر ۱۹۸۴) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یوری بیلوف (؛ – ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مسکو روی هادسن" و "بیا اینجا، مختار!" اشاره کرد.
آرت لوید (؛ – ) فیلم‌بردار، تصویربردار صحنه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یک کلاه استخوانی ، یک ویژگی کالبدشناسی است که در برخی از گونه‌های پرندگان، خزندگان و دوزیستان یافت می‌شود. در پرندگان، بزرگ‌شدن استخوان‌های فک بالا یا جمجمه، یا در پیشانی، یا بالای سر، یا هر دو است. بیشتر نوک‌شاخ‌ها و همهٔ شترمرغان شاخدار کلاه استخوانی دارند. مرغ چکشی، شب‌خروش شاخ‌دار، مرغ شاخدار کلاه‌پوش و چندین گونه کاکل‌فری نیر این‌گونه هستند. توابع مختلفی برای کلاه استخوانی فرض شده‌است. آنها ممکن است یک نشانه دیداری برای جنسیت، وضعیت بلوغ یا موقعیت اجتماعی پرنده ارائه دهند. آنها ممکن است نوک را تقویت کنند و به نوک آن‌ها توانای بیشتری ببخشند. آنها ممکن است به عنوان اتاق‌های تشدید صدا عمل کنند و صداهای تولیدشده را تقویت کنند. آنها ممکن است در نبرد با سایر اعضای همان گونه استفاده شوند. آنها ممکن است در گردآوری خوراک استفاده شوند. آنها ممکن است به تنظیم دمایی کمک کنند و به پرنده در دفع گرمای اضافی کمک کنند. بنابر این، «کلاه استخوانی» ممکن است در گونه‌های مختلف عملکردهای گوناگونی داشته باشد.
بوریس والنتینوویچ بیتیوکوف (۱۹۲۱–۲۰۰۲) - بازیگر فیلم اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و برندهٔ جایزهٔ درجه دوم استالین (۱۹۵۱) بود.
پیتای مورچه‌خوار سینه‌موجی ، یک گونه از پرندگان خانواده پیتایان مورچه‌خوار و بومی در رشته ساحلی ونزوئلا است .
زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
ریما مکتبی (۴ ژوئیه ۱۹۷۷) روزنامه‌نگار لبنانی برنده جوایز متعدد است. او قبل از اینکه در سال ۲۰۰۵ در شبکه العربیه در بخش گویندگی اخبار فعالیت کند به عنوان پخش کننده برنامه‌های سرگرمی در تلویزیون لبنان فعالیت داشت. ریما در سال ۲۰۱۰ به شبکه خبری CNN رفت ولی بعد از ۲ سال دوباره به العربیه بازگشت."TV journalist Rima Maktabi returns to Al Arabiya". al-Arabiya. 2012-10-13. Retrieved 2012-12-07. او اکنون به عنوان مدیر دفتر العربیه در بریتانیا کار می‌کند.Miles, Hugh (2006-08-12). "Arab women journalists take their place in front line of war reporting". London: Telegraph. Retrieved 2012-12-04.
آلبرت آلونزو «داک» ایمز (Albert Alonzo "Doc" Ames) (زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۸۴۲ – درگذشتهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۱۱)، پزشک و سیاستمدار اهل ایالات متحده بود که برای چهار دوره غیر متوالی به عنوان شهردار مینیاپلیس، مینه‌سوتا خدمت کرد. چهارمین دوره خدمت وی به عنوان شهردار با پیگردهای قانونی فساد سیاسی، اخاذی و جرایم سازمان یافته نشانی شد، رسوایی که از سوی روزنامه‌نگار سرگین‌کاو لینکون استیفنس در مقالهٔ ۱۹۰۳ تحت عنوان «"شرمساری مینیاپلیس"» در مجله مک‌کلور (McClure) افشا گردیده و در سطح کشور تبلیغ گردید. ایمز در نخست به اتهام فساد مجرم شناخته شد، اما پس از فرجام‌خواهی موفقیت‌آمیز و چندین فقدان صلاحیت دادگاه از اتهام‌ها برائت دریافت کرد. با این وجود، اریک روینز این سقوط شهردار ایمز را «یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های سیاسی در تاریخ مینه‌سوتا» خواند.Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", page "vii".
ایمز در ۱۸ ژانویه ۱۸۴۲ در گاردن پراری، ایلینوی زاده شده و والدین وی دکتر آلفرد الیشا ایمز و مارتا ای. ایمز بودند. خانواده ایمز در ۱۸۵۲ میلادی به نزدیکی قلعه اسنلینگ در قلمروی مینه‌سوتا نقل مکان نمود. این منطقه در این زمانی به‌طور گسترده یک منطقه توسعه-نیافته بود (آنها تنها هفتمین خانه روستایی بودند که ادعا می‌شد بخشی از مینه‌سوتا هستند). ایمز در مدارس عمومی محلی که به‌طور جزئی توسط حکومت فدرال پیش برده می‌شد، آموزش دید. در ۱۸۵۷ میلادی، زمانی ایمز در دوران دبیرستان بود، به عنوان «کارآموز انتشارات» و «روزنامه رسان» در روزنامه نورت‌ویسترن دموکرات (Northwestern Democrat) (یکی از نخستین روزنامه‌ها در مینیاپلیس) استخدام شد. پس از اتمام مدرسه در ۱۸۵۸ میلادی، وی پیشه پزشکی را دنبال کرد. اگرچه ایمز بیشتر تجارب و آموزش خود را از طریق مشاهده و کار با پدرش کسب کرد، اما او در برخی کلاس‌های کالج پزشکی روش در شیکاگو نیز شرکت نموده و مدرک پزشکی M.D. خود را در ۵ فوریه ۱۸۶۲ حاصل کرد.
پس از فارغ‌التحصیل شدن از کالج پزشکی و کسب مدرک M.D.، ایمز به مینیاپلیس بازگشت و تصمیم داشت تا پیشه پزشکی خود را آغاز نماید. اما، با آغاز جنگ داخلی آمریکا و شعله‌ور شدن تنش‌ها با مردمان داکوتا، ایمز در اوت ۱۸۶۲ به عنوان سرباز پیاده در هنگ پیاده نهم داوطلبان مینه‌سوتا خود را ثبت نام کرد. با گذشت تنها دو هفته، ایمز به هنگ پیاده هفتم داوطلبان مینه‌سوتا منتقل شده و به درجه معاون جراح ترفیع داده شد. در جریان جنگ ۱۸۶۲ داکوتا، وی در هنگ هفتم مینه‌سوتا خدمت می‌کرد و هنگام اعدام و حلقه‌آویز کردن ۳۸ جنگجوی داکوتا در منکیتو در ۲۶ دسامبر ۱۸۶۲، در آنجا حضور داشت.Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", page 19.
ایمز پس از آن در چندین نبرد در جنگ داخلی در سمت غرب شرکت نمود. ایمز در ماه ژوئیه ۱۸۶۴ جانشین لوسیوس بی. اسمیت به عنوان جراح هنگ هفتم شد، چون لوسیوس در جریان برد توپل‌لو کشته شده بود. قبل از اینکه وی در ماه اوت ۱۸۶۵ از خدمت مرخص شود، به درجه نظامی جراح ارشد ترفیع نمود.
پس از جنگ، ایمز برای مدت کوتاهی به مینه‌سوتا بازگشت تا در حوزه پزشکی همراه با پدرش کار کند. شهرت وی در میان کهنه‌سربازان جنگ داخلی در حدی بود که وی از سوی یک تکت انتخاباتی «سربازان» در ۱۸۶۶ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان مینه‌سوتا انتخاب گردید. در ۱۸۶۸ میلادی، وی تصمیم گرفت تا به غرب کالیفرنیا نقل مکان کند. پس از مسکن گزین شدن در آنجا، او وارد کسب‌وکار روزنامه گردیده و سردبیر روزنامه آلتا کالیفرنیا شد. ایمز تا ۱۸۷۴ میلادی در کالیفرنیا ماند تا اینکه به‌خاطر مرگ پدرش به خانه خواسته شد.
ایمز پیشه پزشکی پدر خود را در مینیاپلیس ادامه داده و شهرتی به عنوان شخصیت مهربان و دلسوز به‌دست‌آورد. او به‌خاطر معالجه رایگان فقرا و به‌خاطر پاسخ دادن به تماس تلفن در هر ساعت از روز، شهره بود. او به عنوان کارمند آتش‌نشانی نیز خدمت کرد.
در ۱۸۸۶ میلادی، زمانی که مرگبارترین توفان گردباد در تاریخ مینه‌سوتا شهرهای سنت کلاود و سوک رپیدز را به خاک یکسان کرد، «دکتر ایمز» در این صحنه حاضر شد تا مجروحین این رویداد را معالجه نماید. این کار موجب شد تا او در سطح کشور مشهور شود.Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", page 21.
ایمز در حزب دموکرات شهر به‌طور فعال شرکت کرد. او از ۱۸۷۵–۱۸۷۶ در شورای شهری مینیاپلیس خدمت نموده و در ۱۸۷۸ میلادی به عنوان مسئول بهداشت این شهر انتخاب گردید. او برای سه دوره در سال‌های ۱۸۷۶، ۱۸۸۲ و ۱۸۸۶ میلادی به عنوان شهردار مینیاپلیس انتخاب گردید. از دوره نخست وی به عنوان «یک موفقیت میانه» یادآوری می‌شد، اما دوره‌های دوم و سوم وی موجب بروز اتهامات فساد گردید.
ایمز در تلاش‌های خود در این سمت بلند حکومتی موفق نبود. در جریان این دوره، حزب جمهوری‌خواه به‌طور سنگینی در مینه‌سوتا حضور پیدا کردند و ایمز با مشکلات متعددی از سوی بیشتر مأمورین دولتی مقابل بود. در ۱۸۷۷ میلادی وی به عنوان معاون فرماندار نامزد شد، اما موفقیتی در پی نداشت. در ۱۸۸۶ میلادی، او برای کسب پُست فرماندار وارد کارزار انتخاباتی شد، اما با تفاوت اندک از اندرو ریان مک‌گیل شکست خورد. این حاشیه اندک در پیروزی انتخابات موجب بروز این مناقشه شد که برنده واقعی انتخاب چه کسی است و در نتیجه به‌طور قانونی در مقابل این انتخابات اعتراض شد تا اینکه ایمز تصمیم گرفت که این کار ارزش وقت که صرف می‌شود را ندارد. وی همچنین بدون اینکه موفقیتی در پی داشته باشد، در انتخابات پارلمانی برای راه یافتن به مجلس نمایندگان ایالات متحده نیز شرکت نموده بود و حتی باری قرار بود وی به عنوان نامزد معاون رئیس‌جمهوری انتخاب گردد.
ایمز در ساخت خانه‌ای برای کهنه‌سربازان در مینیاپلیس نقش اساسی داشت. در نخست، او این ایده را در کنوانسیون ایالتی دموکرات‌ها در ۱۸۸۶ میلادی مطرح کرد. با وصف واگذار کردن انتخابات، اداره ایالتی جمهوری‌خواه پیشنهادهای وی را پذیرفت و اجازه داد تا خانه کهنه‌سربازان مینه‌سوتا ساخته شود. ایمز بعدها در آنجا به عنوان پزشک خدمت کرد.Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", page 36.
پس از شکست در انتخابات یک هیئت تفریح گاه در ۱۸۸۸ میلادی، ایمز برای یک سفر طولانی به اروپا رفت. پس از بازگشت به خانه، ایمز مصاحبهٔ ضد-ایرلندی و ضد-کاتولیک داد، چیزی که جمعیت بزرگ ایرلندی آمریکایی مینه‌سوتا را خشمگین نموده و دشمنان دایمی زیادی برای ایمز حاصل کرد. زمانی که در مورد «نظرش دربارهٔ ایرلند» پرسیده شد، ایمز پاسخ داد، «خوب، آنها تغییر کرده‌اند. زمانی که من ترک کردم، به‌طور پیش‌داورانه طرفدار حاکمیت داخلی ایرلند بودم، اما حالا فکر نمی‌کنم مردم ایرلند خود قابلیت حکومت کردن را داشته باشند… من فرصت زیادی برای مطالعه پرسش ایرلندی داشتم و از یک چیز مطمئن هستم، اینکه ایرلند زیر سلطه روحانیون است… آنها با خرافه پرستی و جهالت خم شده‌اند و این امر هر جا که روحانیون باشد، وجود دارد. قدرت روحانیون در ایرلند نمی‌خواهد تا مردم تحصیل کنند».Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", page 36.
پس از اینکه نظریات ایمز منتج به توفان آتشین از نکوهش‌های خشونت‌آمیز از سوی آمریکایی‌های ایرلندی‌تبار گردید که قبلاً از وی حمایت می‌کردند، ادعا شد که این پزشک خوش مشرب پنج تهدید به مرگ از طریق نامه‌های دریافت کرد که در آن سرنوشت همانند دکتر پاتریک هنری کرونین به وی ایمز وعده داده شده بود. نامه‌ها منتشر شد و در پاسخ، راجر ویل که مدیر روزنامه آیریش استاندارد مقیم-مینیاپلیس بود، به نمایندگی از سازمان جمهوری‌خواه ایرلندی، کلان نا گیل، اتهاماتی را به ایمز وارد کرد. دکتر در واکنش به آن، ویل را به یکی از دشمنان عمری خود تبدیل نمود، چیزی که باعث شد روزنامه آیریش استاندارد با چاپ مجدد سرمقاله‌های منتقدین ایمز در میان رسانه‌های مینه‌سوتا، استدلال نماید که این نامه تقریباً به‌طور کامل توسط «ایمز و کمپانی» تولید گردیده بودند.Erik Rivenes (2018), "Dirty Doc Ames and the Scandal that Shook Minneapolis", pages 36-37.
پشیمانی‌های خانم آستین فیلمی تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی گوئینت هاجس است. در این فیلم بازیگرانی همچون اولیویا ویلیامز، ایموجن پوتس، گرتا اسکاکی، هیو بونه‌ویل، فیلیدا لاو، پیپ تورنس، ساموئل روکین، تام هیدلستون، تام گودمن-هیل، جک هیوستون و جیسون واتکینز ایفای نقش کرده‌اند.
آرون آلپئوریا بردلی (Aaron Alpeoria Bradley) (حدود سال‌های ۱۸۱۵–۱۸۸۱)، در بردگی متولد شد، فرار نمود و در ایالت ماساچوست وکیل شد. بعد از جنگ داخلی آمریکا به جورجیا نقل مکان نمود. در کانون وکلای جورجیا پذیرفته نشد، اما فعال سیاسی شد و در دورهٔ بازسازی به‌عنوان حقوق‌دان از کارولینای جنوبی کار کرد.E. Merton Coulter, "Aaron Alpeoria Bradley. Georgia Negro Politician during reconstruction times, Part II", "The Georgia Historical Quarterly", Vol. 51, No. 2, 154-174 (June 1967). در سال ۱۸۶۵ به دلیل کنشگری سیاسیش بازداشت شد.
او به‌عنوان نماینده در کنوانسیون قانون اساسی سال ۱۸۶۷ جورجیا انتخاب شد. او منتقد جداسازی نژادی، وحشیگری پلیس و سرمایه‌داری بود. وی طرفدار حقوق برابر بود. او علیه «بانک‌داران، مولاتوهای آریستوکرات یا دو رگه‌های اشرافی [و]... بی‌پرده سخن می‌گفت».
بردلی هرگز سن خود را فاش نساخت اما حدس و گمان نشان‌دهندهٔ این است که او در حدود سال ۱۸۱۵ متولد شده‌است. بردلی در مزرعهٔ بزرگی در کارولینای جنوبی متولد شد و دارای قومیت مختلط بود. در دههٔ ۱۸۳۰ به بوستون فرار نمود و یکی از نخستین حقوق‌دان‌های سیاه‌پوست در ایالات متحده بوده و یکی از معدود آمریکایی‌های آفریقایی بود که قبل از جنگ داخلی آمریکا به کانون وکلا پذیرفته شد."University of Pittsburgh Law Review", Vol. 56, pp. 107, 108-109.
بردلی ضمن این‌که یک وکیل ماهر بود، همچنین برای مدت کوتاهی یک فروشگاه کفش را در آگوستای ایالت جورجیا فعال کرد.Ella Gertrude Clanton Thomas, "The Secret Eye: The Journal of Ella Gertrude Clanton Thomas, 1848-1889", University of North Carolina Press, 1990, p. 321.
بردلی در سال ۱۸۵۶ سومین آمریکایی آفریقایی بود که در کانون وکلای ماساچوست پذیرفته شد.J. Clay Smith. "Emancipation: The Making of The Black Lawyer, 1844-1944", University of Pennsylvania Press, 1993, p. 191. وی در سال ۱۸۶۵ به ساوانای ایالت جورجیا نقل مکان نمود. در سال ۱۸۶۷ برای پذیرش در دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده در ایالت جورجیا درخواست داد. ساکنین شمال که در جریان دورهٔ بازسازی به جنوب نقل مکان نمودند، به شکل تحقیرآمیزی سیاست‌گران خوش‌نشین نامیده می‌شدند.
به علت فرهنگ سیاسی-اجتماعی ضد سیاه‌پوست آن زمان و به همین‌گونه کنشگرایی مقابله‌ای بردلی علیه بی‌عدالتی نژادی، در دادگاه ناحیه‌ای پذیرفته نشد. قاضی جان ارکینگ گفت؛ که مبنای رد بردلی این بود که وی برابر با «اصول اولیه» قانون نیست و فاقد «ویژگی‌های اخلاقی و ذهنی» است. با وجودی‌که بردلی برای پذیرش تلاش‌های زیادی انجام داد اما هرگز اجازه نیافت تا در این حوزهٔ قضائی به‌طور قانونی وکالت نماید.J. Clay Smith (1993), p. 94. اما بردلی بی‌اعتناء بود و تا سال ۱۸۷۵ در ایالت جورجیا بدون جواز وکالت نمود. او سرانجام به بوفورت کارولینای جنوبی نقل مکان نمود و در آنجا به وکالت و خدمت به موکلین جورجیایی خود ادامه داد.
بردلی فوراً پس از رسیدن به ساوانای ایالت جورجیا در سال ۱۸۶۵، به انتقاد علنی از طرز برخورد با سیاه‌پوستان در جریان بردگی آغاز نمود و خواستار غرامت که شامل سال‌های قبل از بردگی نیز می‌شد، گردید. وی منتقد پرغوغای بی‌عدالتی‌های اجتماعی شامل وحشی‌گری پلیس بود، چنانچه در این نقل قول سخنرانی‌اش که در کلیسای باپتیست نیو استریت بازتاب یافته‌است: «حاکمیت و فرمانروایی باتون یا چماق‌های پلیس و اقتدار پلیس لغو خواهد شد» و ضربه‌ای وارد خواهد شد «که حتی پلیس‌ها را سراسیمه خواهد ساخت». بردلی همچنین اعتراضاتی را راجع به دستورهای ویژه میدانی شماره ۱۵ ارتشبد ویلیام تکسامه شرمن سازماندهی نمود.