moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مجسمه گوماتارایا به شخصیت جین باهوبالی تقدیم شده‌است و نماد دستورهای جین (دین) صلح، عدم خشونت، قربانی کردن امور دنیوی و ساده زیستی است. این مجسمه در حدود سال ۹۸۳ پس از میلاد در زمان سلسله دودمان گانگا غربی ساخته شد و یکی از بزرگ‌ترین مجسمه‌های مستقل در جهان است. این مجسمه بلندترین مجسمه جین تا سال ۲۰۱۶ در نظر گرفته می‌شد. ساخت مجسمه به دستور وزیر خاندان گانگا و فرمانده چاوندارایا انجام شد. مناطق همسایه دارای معابد جین معروف به «باسادی» و چندین تصویر از تیرتامکارا هستند. تپه ویندیاگیری یکی از دو تپه در شروانابلاگولا است. دیگری چاندراگیری است که محل چندین مرکز باستانی جین است که بسیار قدیمی‌تر از مجسمه گوماتشوارا است.
در سال ۲۰۰۷، این مجسمه به عنوان اولین عجایب جهان در هند در نظرسنجی تایمز هند انتخاب شد. ۴۹ درصد از کل آرا به نفع آن بود.
کلیسای پیتر مقدس یا کلیسای پترس حواری یا کلیسای سن پیر واقع در شهر واتیکان در رم از بزرگ‌ترین کلیساهای جهان است که مربوط به دورهٔ رنسانس پسین می‌شود. این کلیسا که به‌طور کلی توسط دوناتو برامانته، میکل‌آنژ، کارلو مادرنو و جان لورنتسو برنینی طراحی شده معروف‌ترین اثر معماری رنسانس است.
زیربنای این کلیسا نزدیک به ۲۰۰ هزار متر مربع است و حجاری‌ها و مجسمه‌های سقف آن اثر میکل‌آنژ می‌باشد. ساخت این کلیسا ۱۲۰ سال طول کشید.
نکته جالب اینکه نقشه هوایی ساختمان‌های کلیسای سن پیرو به شکل یک کلید طراحی شده که نماد کلید بهشت محسوب می‌شود و مجسمه‌های حواریون مسیح نیز به شکل نیم‌دایره‌ای در اطراف در ورودی این کلیسا نصب شده‌است.
بر اساس عقیدهٔ رایج در کاتولیک این کلیسا محل دفن پیتر مقدس، یکی از حواریون مسیح و اولین پاپ است. شواهد تاریخی و عقیدهٔ رایج حاکی از این هستند که مقبرهٔ پیتر مقدس مستقیماً زیر محراب کلیسا قرار دارد. به همین دلیل، تعداد زیادی از پاپ‌ها، از صدر مسیحیت تا کنون، مانند پاپ ژان پل دوم که چند سال پیش فوت کرد، در زیرزمین این کلیسا دفن شده‌اند. از زمان کنستانتین بزرگ، امپراتور روم، کلیسایی در این مکان قرار داشته‌است. ساخت باسیلیکای حاضر، که جایگزین باسیلیکای قدیمی قرن چهارم میلادی شده‌است، از تاریخ ۱۸ آوریل ۱۵۰۶ آغاز شد و در ۱۸ نوامبر ۱۶۲۶ به پایان رسید.
هر ساله بین ۱۵٬۰۰۰ تا بیش از ۸۰٬۰۰۰ نفر برای شرکت در مراسم‌های مختلف، در میدان سن پیترز یا داخل باسیلیکا جمع می‌شوند.
از نظر معماری، این کلیسا بزرگترین بنای دوران خود محسوب می‌شود. باسیلیکای سن پیترز یکی از چهار باسیلیکای رم است که عنوان باسیلیکای اعظم را دارا می‌باشند. برخلاف تصور رایج، این کلیسا یک کلیسای جامع نیست؛ چرا که محل اقامت پاپ نیست. محل اقامت پاپ (به عنوان اسقف رم) در بازیلیکای سنت جان لاتران قرار دارد.
قبر پیتر در آغاز به وسیلهٔ یک سنگ قرمز، به نشانهٔ اسمش که در زبان یونانی به معنی سنگ یا صخره می‌باشد، نشانه‌گذاری شده بود و چند سال بعد یک آرامگاه روی آن ساخته شد. پس از بیش از ۳۰۰ سال، باسیلیکای قدیمی سن پیترز در این مکان ساخته شد.
باسیلیکای قدیمی سن پیترز بین سال‌های ۳۱۹ و ۳۳۰ میلادی به دستور کنستانتین بزرگ ساخته شد. این بنا که به فرم باسیلیکا ساخته شده بود، یک سالن پهن و دو بازو در اطراف داشت که به بنا شکل صلیب می‌داد. طول بنا بیش از ۱۰۳٫۶ متر بوده‌است.
پاپ ژولیوس دوم در سال ۱۵۰۵ م. تصمیم گرفت که بازیلیکای قدیمی را تخریب کند و آن را با بنایی جدید و ماندگار جایگزین سازد. در رقابتی که موضوع آن طراحی عظیم‌ترین بنای عالم مسیحیت بود، طراحی دوناتو برامانته برگزیده شد و در سال ۱۵۰۶ ساخت و ساز بنا آغاز گردید.
این پلان به فرم یک صلیب یونانی عظیم بود و یک گنبد، الهام گرفته از گنبد پانتئون داشت. با این تفاوت که این گنبد به چهار ستون بزرگ تکیه داشت؛ در حالیکه گنبد معبد پانتئون به وسیلهٔ یک دیوار نگه‌داری می‌شد. بالای گنبد برامانت یک فانوس، به همراه گنبدی کوچک قرار می‌گرفت که از لحاظ فرم بسیار شبیه به فانوس کلیسای جامع فلورانس بود.
برامانت در نظر داشت که گنبد مرکزی را با چهار گنبد کوتاه‌تر روی محورهای مورب احاطه کند. سالن، جای مخصوص کشیش و بازوهای مساوی کلیسا هر کدام جزء دو راهرو بودند که به یک برآمدگی نیم‌دایره‌ای که محراب کلیسا بود ختم می‌شدند. در هر گوشهٔ ساختمان برجی قرار می‌گرفت به‌طوری‌که طرح کلی ساختمان مربع بود؛ به همراه محراب‌های کلیسا که در نقاط اصلی برجسته بودند.
با مرگ پاپ جولیوس در ۱۵۱۳، جولیانو دا سانگالو، جووانی جوکوندو و رافائل جایگزین برامانت شدند. یک سال پس از مرگ برامانته در سال ۱۵۱۴، سانگالو و جوکوندو نیز مردند. تفاوت اصلی در پلان رافائل سالنی است با پنج راهرو که ردیفی از نمازخانه‌هایی به صورت برآمده، در هر طرف، خارج از راهروها قرار دارد.
پس از مرگ رافائل در سال ۱۵۲۰، جانشین او، بالداساره پروتزی، تغییراتی که رافائل برای بخش داخلیِ سه برآمدگیِ اصلیِ کلیسا ارائه داده بود را حفظ کرد. با این وجود دوباره به پلان صلیب یونانی و دیگر ویژگی‌های پلان برامانت رجوع کرد. ساخت این پلان به دلیل مشکلات مختلف کلیسا و ایالت پیش نرفت و با مرگ پروتزی در ۱۵۳۶، پلان او تحقق نیافته باقی ماند.
پس از پروتزی، آنتونیو دا سانگالو یانگر پلانی را ارائه کرد که ویژگی‌های پلان برامانت، رافائل و پروتزی را با هم ترکیب می‌کرد. طرح او برای گنبد، هم در ساختار و هم در تزئین، دارای جزئیات بیشتر و بسیار ماهرانه‌تر از طرح برامانت بود و دارای شیارهایی بر سطح خارجی گنبد بود. همانند برامانت، سانگالو نیز پیشنهاد داد که یک فانوس روی گنبد قرار بگیرد. سانگالو فانوس را بزرگتر و بسیار ماهرانه‌تر طراحی کرد. فعالیت عملیِ اصلیِ سانگالو، تقویت ستون‌های برامانت بود که در حال ترک برداشتن بود.
در تاریخ ۱ ژانویه ۱۵۴۷، در دوران حکمرانی پاپ پاول سوم، میکل آنژ، که در آن زمان بیش ار هفتاد سال سن داشت، به عنوان ناظر پروژهٔ ساخت و ساز کلیسای سنت پیترز، جانشین سانگالو شد. او به عنوان طراح اصلی بخش عمدهٔ ساختمانی که ما امروزه مشاهده می‌کنیم، در نظر گرفته می‌شود. میکل آنژ این مسئولیت را با رضایت نپذیرفت؛ بلکه پاپ پاول او را به این کار مجبور کرده بود. میکل آنژ می‌نویسد: «من این مسئولیت را فقط به خاطر عشق به خدا و به افتخار آن حواری پذیرفتم.» میکل آنژ اصرار داشت که به او اختیار کامل داده شود تا به هر روشی که خود مناسب می‌پنداشت، به هدف اصلی دست پیدا کند.
زمانی که میکل آنژ مسئولیت ساختمان را بر عهده گرفت، چهار ستون عظیم، از پس باقیمانده‌های سالن باسیلیکای قدیمی برخاسته بود. او همچنین تعدادی از طرح‌ها و نقشه‌های معماران و مهندسان نامی قرن شانزدهم را در دست داشت. در همهٔ این طرح‌ها چند ویژگی مشترک وجود داشت. همهٔ آن‌ها گنبدی را که با گنبدی که برونلسکی یک قرن پیش از این برای کلیسای جامع فلورانس ساخته بود برابری کند، می‌طلبیدند.
در سال ۱۶۰۷ پاپ توسعهٔ کلیسا را به کارلو مادرنو واگذار نمود. او سه بلوک را به صحن کلیسا افزود و نقشه را از تقارن محوری تبدیل نمود. سپس با ساخت یک نمای کشیده با سنتوری بر فراز ورودی که مورد انتقاد فراوان هم قرار گرفت چشم از جهان فروبست. سرانجام تکمیل کار بر عهدهٔ جووانی برنینی (۱۶۲۳) گذارده شد و یکی از شاهکارهای معماری شهری باروک پدید آمد. وی با برپایی یک سایه بان بزرگ «خیمه مقدس» در زیر گنبد که دارای چهار ستون مارپیچ مرمرین بود تندیس چهار فرشته را بر بر فراز آن‌ها نهاد.
«سردیس قدیس پطرس» بخش زیادی از زندگی پربار برنینی را به خود اختصاص داد، این نماد تجسمی از آمیزش پیکرتراشی با معماری همراه با نقاشی و نورپردازی است و نمایانگر پیروزی مسیحیت بر جهان می‌باشد. طراحی میدان شکوهمند روبروی کلیسای سن پیرو به گونه‌ای ظریف و مؤثر از پهنای نمای ساختمان (مادرنو) می‌کاهد و کلیسا با دو یال ذوزنقه‌ای همگرا به میدان بیضی شکل که با دو ردیف دوتایی ستون به شیوهٔ توسکان ساخته شده، ستون بزرگی (اوبلیسک) را که از مصر آورده شده در مرکز و فواره‌های ساخت مادرنو را در دو کانون خود قرار داد. بدین سان برنینی ساختمان دورهٔ رنسانس که به صورت منفرد و مستقل ایستاده بود را به طرح گسترده در پیوند با محیط پیرامونی و معماری پویای باروک تبدیل می‌سازد.
انقلاب بزرگ عربی همزمان با انقلاب مصر به رهبری شریف حسین بن علی و به کمک نظامیان صورت گرفت، در نتیجه حجاز و فلسطین از دست عثمانی‌ها خارج شدند.برگرفته شده از کتاب اطلاعات عمومی پیام صفحه 248
چیچن ایتزا( , ، اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده‌است. کلمه چیچن ایتزا به معنی «در کنار دهانه چاه ایتزا» است که خود «ایتزا» احتمالاً در زبان مایاها به معنی جادو یا جادویی بوده‌است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به‌شمار می‌رود.
در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به‌همراه ۶ اثر دیگر در یک رای‌گیری جهانی به‌عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند. بسیاری از باستان‌شناسان معتقدند چیچن ایتزا در حدود هزار سال پیش پایتخت یکی از پادشاهان مایاها به نام «تاپیلتزین چه کوئتزالکوتل» بوده‌است. کاربرد این معبد تقدیم قربانی به خدای باران مایاها، چاک، بوده‌است. قربانی کردن انسان نیز در این معبد معمول بوده و بقایای انسان‌های قربانی شده نیز در معبد یافت شده است.Coggins (1992)Anda Alanís (2007)
محوطه چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلاً به‌عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و غیره به کار می‌رفته‌اند. قسمت‌های مهم آن عبارتند از:
در این محوطه‌ها چندین نقش برجسته وجود دارد که بسیاری از آنها تقریباً به شکل حلقه‌اند و به‌وسیلهٔ مردمی فاقد ابزار فلزی کنده شده‌اند. در دیوارهای شهر قطعات بزرگی از سنگ با اشکال نامشخص وجود دارد که آنقدر دقیق بریده شده‌اند که کاملاً به هم جفت می‌شوند به طوریکه جایی برای عبور یک تیغه کارد بین آنها نمی‌ماند.
الکساندر گوستاو ایفل (۱۵ دسامبر ۱۸۳۲ – ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳) یک مهندس ساختمان، معمار و متخصص سازه‌های فلزی فرانسوی بود. شهرت وی به جهت طراحی برج ایفل است.
گوستاو ایفل در دیژون زاده شد و در پاریس درگذشت.État-civil de la Côte-d'Or, Dijon, Registres d'état civil 1832, p. 249Harvie 2006 p. 1Charles Braibant, Histoire de la Tour Eiffel, Paris 1964, p. 35
برج ایفل (فرانسه) و مجسمه آزادی (ایالات متحده) دو نمونه از برجسته‌ترین سازه‌های فلزی در تمام دوران هستند.
این کارهای فوق العادهٔ هنری نماد افتخار و غرور ملی برای کشورهایشان هستند. هر دو ی این سازه‌ها توسط «گوستاو ایفل» طراحی شده‌اند. دربارهٔ زندگی ایفل اطلاعات زیادی در دست نیست؛ به غیر از اینکه او در شهر «دیژون» در سال ۱۸۳۲ به دنیا آمد، سپس در سال ۱۸۵۰ تعدادی دوره‌های آموزشی پیشرفته در دانشگاه پلی تکنیک گذراند ولی موفق به قبولی در امتحانات سال اول نشد ولی بعدها در دانشگاه مرکزی هنر و ساخت و تولید ثبت نام کرد. جایی که موفق به دریافت مدرک دیپلم در رشته مهندسی شیمی شد. همان سالی که پاریس میزبانی جشنواره جهانی اول را بر عهده داشت. گوستاو حرفه خود را با کار کردن بر روی پروژه پل بزرگ راه‌آهن «بوردو» در جنوب غربی فرانسه آغاز کرد. پس از کار کردن بر روی چندین پروژه مختلف دیگر، گوستاو از خود به عنوان یک «سازنده»، متخصص سازه‌های فلزی نام برد. به زودی از او به عنوان «جادوگر فلز» نام برده شد! او در خلال سال‌های طولانی حرفهٔ خود، هزاران سازه دیگر را در سرتاسر دنیا به اتمام رساند.
در سال ۱۸۵۶ گوستاو ایفل اولین مأموریت بزرگ مهندسی خود را دریافت کرد. پل فلزی راه‌آهن بر روی رودخانه «گارون» در بوردو، تنها در ۲۶ سالگی! کنترل تمام پروژه به دست ایفل داده شده بود. استفاده از هوای فشرده برای ساختن پایه‌های پل، کاربردی نوین از این فناوری در فرانسه بود. تمایل او برای نظارت نزدیک از تمامی مراحل کار نیز از قبل در این پروژه مشخص بود. زمانی که کار پل در سال ۱۸۶۰ به اتمام رسید، کارگران آنقدر به خاطر مشارکت شخص ایفل در کار خشنود و سپاس‌گزار بودند که به او مدالی اعطا کردند. بعدها او در حومه شهر پاریس در اواخر سال ۱۸۶۶ شرکت خود را تأسیس کرد. بیشتر درآمد ایفل حاصل بود از ساخت پل‌های کوچکی که معمولاً به آسیا و اروپای شرقی صادر می‌شد. همزمان با ساخت پل‌های بسیار، درمیان سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹، گوستاو، چهار پل بزرگ بر روی دره رود در جنوب فرانسه ساخت. یکی از آن‌ها به‌طور مشخص پلی بر روی رودخانه سیکول بود.
در دهه ۱۸۷۰ ایفل به شکل فزاینده‌ای پروژه‌های جاه طلبانه و بلند پروازانه‌ای را قبول کرد که بیشتر آن‌ها در خارج از فرانسه بودند. یکی از نمونه‌های نادر از کارهای او (که جنبه تاریخی و یادمان دارد) در زندگی حرفه‌ای او، «ایستگاه مرکزی قطار» در «پِست» (امروزه آن را به اسم بوداپست می‌شناسیم[پایتخت مجارستان]) به نمایندگی راه‌آهن ملی اتریش می‌باشد.
این ایستگاه به صورت قابل توجهی از روی رسم کلی [ایفل] در برجای گذاشتن سهم قابل توجهی از ساختمان فلزی که در نمای ساختمان دیده می‌شد، مشخص بود. برای مناقصه پروژه «پونته دونا ماریای یک»، پلی بر روی رودخانه «دورو» در «اوپورتو»، ایفل به خاطر اینکه در طراحی او از مواد و متریال استفاده بهینه تری می‌شد، در نهایت توانست قیمت کمتری پیشنهاد دهد و بر چندین کمپانی بزرگ چیره شود. ایفل دوباره تمام مراحل کار را در ساخت پل دونو، شخصاً نظارت کرد، پلی که در آن زمان بزرگ‌ترین پل غیرمعلق در جهان بود. طراحی آن بعدها در بسیاری از سازه‌های ساخت ایفل تکرار شد. مهم‌ترین آن‌ها پل راه‌آهن «گارابیت»، بر روی رودخانه «ترویر»، در جنوب کلرمونت-فراند که در سال ۱۸۸۴ به اتمام رسید می‌باشد.
در سال ۱۸۸۵ (میلادی) گوستاو ایفل پروژه جدیدی را شروع کرد. بانویی نسبتاً بزرگ با نام «مجسمه آزادی» که قرار بود به عنوان هدیه از طرف مردم فرانسه به ایالات متحده، به عنوان نمادی از دوستی بین‌المللی داده شود. ایفل یکی از بزرگ‌ترین ایده پردازها در پس پروژه بانوی آزادی، به همراه «آگوست بارتولدی» و «ریچارد ام هانت» بود. ایفل اسکلت آهنی داخل مجسمه آزادی را طراحی کرد.Harvie 2006, p. 70 او همچنین نظارت جایگذاری مجسمه را نیز بر عهده گرفت. او محاسبه کرد چقدر فشار بر روی هر اتصال قرار خواهد گرفت و اینکه چگونه وزن مجسمه را پخش کند و برای سرهم کردن قطعات مختلف بانوی بزرگ دستورالعملی تهیه کرد تا ایمنی و عمر مجسمه را به حداکثر برساند. ایفل تمام این کارها را بسیار اقتصادی انجام داد به گونه‌ای کسی تا به امروز روش بهتری ارائه نداده‌است. گوستاو ایفل فهم منحصربه‌فرد و بی‌سابقه‌ای از ریاضی و علوم داشت و از تمام توانایی‌هایش استفاده کامل را برد.
در طول عمر خود و در طی ساخت مجسمه آزادی، او دنیا را برای سازه‌ها و آسمان خراشهای مدرن آماده کرد. احتمالاً یکی از بزرگ‌ترین ساختمانهای ساخت ایفل که ما می‌شناسیم، همانی است که نام خود او را بر خود دارد؛ «برج ایفل».
برج ایفل برای نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۸۹ برای برگزاری بزرگداشت یکصدمین سالگرد انقلاب فرانسه ساخته شده بود. از بین ۷۰۰ طرح پیشنهادی که در مسابقه طراحی به ثبت رسیده بود، طرح گوستاو ایفل به اتفاق آرا انتخاب شد.
ساختن برج بزرگ در اول ژوئیه سال ۱۸۸۷ شروع شد. ایفل برنامه اجرایی کارگرانش را برای رسیدن به کمال تنظیم کرد.
طراحی بسیار دقیق و ساختمان برج به هیچ اصلاحی احتیاج نداشت.
گوستاو ایفل توانایی قابل توجه خود را در ریاضیات و علوم در برج ایفل به نمایش گذاشت. او فاصله بین دو میلیون و پانصد هزار میخ پرچ به کار رفته در برج را تا یک واحد میلیمتری برای فشارهای باد در تمام ارتفاعات اندازه‌گیری کرد تا برج بتواند در برابر همه آن‌ها ایستادگی کند. همچنین محاسبات منحنی شاه تیر اصلی را انجام داد تا کشش و فشار باد به نیروهای درهم فشردگی تبدیل شود تا باد، زیربنای برج را تحت تأثیر قرار ندهد. این روش‌ها الهام بخش معماران و مهندسان اَبَر آسمان خراشهای معاصر همانند برج‌های مرکز تجارت جهانی بودند.
همراه با موفقیت‌های بسیار ایفل، او چند ناکامی بزرگ نیز داشت. شرکت کانال پاناما که ایفل را برای ساختن ده قفل مأمور کرده بود، در سال ۱۸۸۹ دچار ورشکستگی اقتصادی شد. نقشه‌های به‌خصوص او برای یک خط آهن زیرزمینی کم هزینه برای پاریس که در سال ۱۸۹۰ ارائه شدند، همانند نقشهٔ تقریباً ماجراجویانهٔ او در همان سال، برای احداث یک تونل زیر دریایی از میان کانال انگلیس، نادیده گرفته شدند.
در سال‌های آخر عمر، ایفل خود را وقف مطالعات نظری در زمینه مقاومت باد، علم هواشناسی و آیرودینامیک کرد و به کرات برج ایفل را محل آزمایش‌های خود قرار داد. در سال ۱۹۱۲ او یک لابراتوار تجربی در «اوتِی» تأسیس کرد؛ جایی که او تا سال ۱۹۲۰ در آن به ادامه کار مشغول شد. گوستاو ایفل در نهایت در ۲۷ دسامبر سال ۱۹۲۳ در عمارت مسکونی خود در «رو رابوله» پاریس درگذشت.
گوستاو ایفل یکی از با نفوذترین معماران زمان خودش بود. کارهای او انقلابی در زمینه روشی که ساختمان‌ها ساخته می‌شدند ایجاد کرد و راه را به سمت قراردادهای مدرن رهنمون شد.
طراحی‌های ایفل تأثیر به سزایی بر جنبه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دنیا داشت. سازه‌های او به عنوان کارهای هنری همراه باجنبه‌های کاربردی دیده می‌شوند. کارهای او بر روی مجسمه آزادی، برج ایفل و کانال پاناما، سببی شد تا نام او برای همیشه در یاد مانده شود. گوستاو ایفل نه تنها یک معمار عالی بود، بلکه یک طراح و یک محقق بزرگ نیز بود.
تحقیقات بسیاری از مباحثی که امروزه در زمینه آیرودینامیک یاد داده می‌شوند، به وسیله خود ایفل انجام شده‌اند.
دریای شمال دریایی کرانه‌ای از اقیانوس اطلس است که با بیش از طول و پهنا، دارای مساحتی نزدیک به در بخش شمالی قارهٔ اروپا گسترده‌است. "دریای شمال" در میان جزایر بریتانیا، اسکاندیناوی، آلمان، هلند، بلژیک، و فرانسه قرار دارد.
قسمت بزرگی از حوزهٔ آبریز اروپا شمال دریای بالتیک وارد دریای شمال می‌شود. "دریای شمال" دریایی درون‌بوم در فلات‌قارهٔ اروپا است. این دریا از مسیر کانال مانش در جنوب و دریای نروژ در شمال به اقیانوس می‌پیوندد.
"دریای شمال" از مدت‌ها پیش صحنه مهمی برای خطوط حمل و نقل اروپا و نیز به عنوان یک منبع پراهمیت شیلات بوده‌است. "این دریا" برای تفریح و گردشگری برای مردم کشورهای هم‌مرز خود نیز مسیری بسیار محبوب و متداول است و اخیراً به یک منبع غنی از منابع انرژی از جمله سوخت‌های فسیلی، انرژی باد تبدیل شده، و تلاش‌های اولیه برای بهره‌گیری از انرژی موج توسعه یافته‌است.
میتل‌پلاته، نام بزرگ‌ترین میدان نفتی آلمان در دریای شمال است.
دانشگاه الزهرا که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ مدرسه عالی دختران و از سال ۱۳۵۴ دانشگاه فرح پهلوی نام داشت، دانشگاهی مخصوص زنان است که در ده ونک، تهران واقع شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۳۴۳ با پذیرش ۹۰ دانشجو فعالیت خود را تحت عنوان مدرسه عالی دختران آغاز به کار کرد و علاوه بر رشته‌های مترجمی زبان‌های خارجی، منشی‌گری و روان‌شناسی رشته‌هایی تحت عنوان فنون خانه‌داری و تغذیه را در برنامه فعالیت‌های آموزشی خود قرار داد (در رشته اخیر، از سال دوم تأسیس ۴۵–۱۳۴۴، پذیرش دانشجو صورت گرفت). از سال تحصیلی ۱۳۵۴ به دانشگاه فرح پهلوی تبدیل شد و پس از آن در سال ۱۳۵۶ در قالب مجموعه‌ای از چهار دانشکدهٔ علوم پایه، ادبیات و علوم انسانی، علوم مدیریت و اقتصاد به فعالیت خود ادامه داد.یک روز با دختران دانشجوی دانشگاه الزهرا تابناک
در سال ۱۳۶۵ چهار دانشکده مزبور به دانشکده‌های: علوم پایه، علوم اجتماعی و اقتصادی، ادبیات و هنر تغییر یافت. در سال ۱۳۷۳ دانشکده‌های: علوم تربیتی و روان‌شناسی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، فنی مهندسی به صورت مجزا موجودیت یافتند و در سال ۱۳۸۰ نیز دانشکده الهیات و ادبیات با دریافت موافقت اصولی وزارتخانه، به دو "دانشکده ادبیات، زبان‌ها و تاریخ" و "دانشکده الهیات" تبدیل گردید. در سال ۱۳۹۳ و با تفکیک دانشکده علوم پایه دانشگاه به سه دانشکده علوم ریاضی، علوم زیستی، فیزیک و شیمی تعداد دانشکده‌ها به ۱۰ مورد افزایش یافت. دانشگاه الزهرا با وسعتی معادل ۱۴ هکتار، افزون بر فضای فیزیکی دانشکده و پژوهشکده‌ها، دارای: آزمایشگاه‌ها، سایت‌ها و کارگاه‌های تخصصی، آمفی تئاتر، استخر، رستوران، سالن‌های ورزش، بانک، پست و مهد کودک می‌باشد.
دانشگاه الزهرا توانست در نخستین رتبه‌بندی اثرگذاری مؤسسه تایمز (University Impact Ranking) بین ۴۶۰ دانشگاه جهان رتبه بین ۳۰۰–۲۰۱ دانشگاه برتر جهان را به خود اختصاص دهد. طبق همین رتبه‌بندی، دانشگاه الزهرا بعد از دانشگاه علوم پزشکی ایران در رتبه دوم دانشگاه‌های کشور قرار گرفت؛ در این رتبه‌بندی مجموعاً ۱۲ دانشگاه از ایران لیست شده‌اند.
پیشینهٔ این دانشگاه به سال ۱۳۴۳ بر می‌گردد که گشایش مدرسه عالی دختران از تصویب شورای مرکزی دانشگاه‌های ایران گذشت و در برنامه عمرانی چهارم به تصویب رسید که پرداخت هزینه ساختمان مدرسه عالی دختران در ونک را دفتر مخصوص فرح پهلوی بر عهده گیرد. در سال ۱۳۵۴ مدرسه عالی دختران از نظر حقوقی به یک سازمان آموزشی دولتی غیرانتفاعی تبدیل شد و در ردیف دانشگاه‌های کشور درآمد و زیر ریاست عالیهٔ فرح پهلوی گسترش یافت و برای نخستین بار دانشگاه فرح پهلوی از راه آزمون سراسری گزینش دانشجویان را انجام داد. تا سال ۱۳۵۷ دانشگاه فرح پهلوی دارای چهار دانشکده علوم پایه، ادبیات و علوم انسانی، علوم مدیریت و اقتصاد و هنر بود.انتشارات دفتر مخصوص شهبانو، تهران، ۱۳۵۴، ص. ۱۱۸ پس از انقلاب در ابتدا و برای مدتی کوتاه نام دانشگاه به محبوبه متحدین تغییر یافت ولی چندی بعد تحت نام الزهرا (نام دختر پیامبر اسلام) فعالیت خود را ادامه داد. زمین این دانشگاه از موقوفات حسن مستوفی الممالک است.
دانشگاه الزهرا با وسعتی معادل ۱۴ هکتار، افزون بر فضای فیزیکی دانشکده‌ها، دارای: آمفی تئاترها، استخرها، رستوران‌ها، غذا خوری‌های آماده، سالن ورزش، بانک، پست و مهد کودک نیز می‌باشد. برای تکمیل این مجموعه از نظر فضای کالبدی، علاوه بر توسعه زیر بنای دانشکده‌های: الهیات و ادبیات (۱۵۰۰ متر مربع) و هنر (۳۲۸۵ متر مربع) سالن ورزش چند منظوره با ۴۰۰۰ متر مربع زیر بنا، استخر سرپوشیده "باغ نو" به وسعت ۱۰۰۰ متر مربع و "ساختمان خوارزمی" دانشگاه الزهرا، در هشت طبقه و با وسعت ۱۸ هزار متر مربع زیر بنا، نیز احداث گردیده‌است. هم‌اکنون دانشگاه الزهرا با دارا بودن ده دانشکده، دو پردیس، یک شعبه، دو پژوهشکده، پژوهشکده زنان و پژوهشکده مطالعات جوانان و نوجوانان، یک نگارخانه و یک مرکز مطالعاتی، به فعالیت‌های آموزشی- پژوهشی و فرهنگی ادامه می‌دهد.
این دانشکده از سال ۱۳۴۳ با عنوان "دانشکدهٔ مترجمی زبانهای خارجی و منشی گری" تأسیس شد. مهم‌ترین تحولات و دستاوردهای آن در چهل و شش سال گذشته عبارت است از: تأسیس رشته‌های جدید: الهیات (۱۳۶۵) زبان و ادبیات فارسی (۱۳۶۵) تاریخ (۱۳۷۰) زبان و ادبیات عربی(۱۳۷۷) زبانشناسی(۱۳۸۳) و آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان (۱۳۸۸) و تفکیک دو دانشکده ادبیات (۱۳۷۳) و الهیات (۱۳۸۱).
این دانشکده در حال حاضر حدود یک هزار و دویست و نوزده دانشجو، شش دورهٔ کارشناسی ارشد و سه دورهٔ دکتری دارد. ۷۰٪ دانشجویان در دوره‌های کارشناسی و ۳۰٪ در دوره‌های تحصیلات تکمیلی مشغول به تحصیل‌اند. اعضای هیئت علمی دانشکده، ۵۲ نفر با رتبهٔ علمی زیر است: سه استاد تمام، هجده دانشیار، بیست و پنج استادیار، شش مربی.
۱. آزمایشگاه‌های زبان (۲ آزمایشگاه) ۲. پایگاه رایانه‌ای (سایت کارشناسی) ۳. پایگاه رایانه‌ای (سایت هیئت علمی و تحصیلات تکمیلی) ۴. کتابخانهٔ مرکزی دانشکده ۵. کتابخانهٔ تخصصی تاریخ ۶. واحد سمعی بصری ۷. مرکز مطالعات چندرسانه‌ای
در سال ۱۳۶۵ دانشکده الهیات، ادبیات و علوم انسانی با ۸ گروه آموزشی الهیات، ادبیات فارسی، زبان فرانسه، زبان انگلیسی، روان‌شناسی، علوم تربیتی، کتابداری و تاریخ تأسیس شد. در سال ۱۳۷۳ دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی از این دانشکده جدا گردید و در سال ۱۳۷۸ در پی درخواست دانشگاه الزهراء از وزارت علوم مقطع کارشناسی دانشکده الهیات در ۵ رشته فلسفه و حکمت اسلامی، ادیان و عرفان، علوم قرآن و حدیث، فقه و مبانی حقوق اسلامی و تاریخ فرهنگ و تمدن ملل اسلامی ایجاد و مقدمه تأسیس دانشکده الهیات شد. در سال ۱۳۸۰ بعد از تفکیک دانشکده الهیات و ادبیات، دانشکده الهیات به صورت مستقل با ۵ گروه آموزشی مشغول به کار شد و به ترتیب در سال‌های ۱۳۸۲ در رشته علوم قرآن و حدیث، ۱۳۸۳ در رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، ۱۳۸۴ فلسفه و حکمت اسلامی گرایش فلسفه و کلام اسلامی و در سال ۱۳۸۷ در رشته‌های تاریخ فرهنگ و تمدن ملل اسلامی و ادیان و عرفان در مقطع کارشناسی ارشد اقدام به پذیرش دانشجو کرد.
دانشکده الهیات با برخورداری از تعداد ۲۹ نفر عضو هیئت علمی رسمی و ۷۶۴ نفر دانشجو به امر آموزش ادامه می‌دهد.
دانشکده الهیات با فراهم آوردن امکانات کمک آموزشی از جمله: دستگاه‌های سمعی بصری، مرکز کامپیوتر، همچنین کتابخانه‌ای مشتمل بر بیش از ۸۵۰۰ عنوان کتاب و نشریات مرتبط به عنوان ابزار کمک آموزشی در صدد ارتقاء کمیت و کیفیت امر آموزش است.
دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی در پی کسب موافقت اصولی قطعی در سال ۱۳۷۳ برای دوره کارشناسی با سه گروه در گرایش آزاد، دبیری و ورزش معلولان، تأسیس و افتتاح شد. اولین ورودی دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی در دو گروه آزاد و دبیری با ظرفیت ۵۶ نفر در سال ۱۳۷۴ مشغول به تحصیل شدند و برای گرایش جانبازان و معلولان از سال ۱۳۷۶ دانشجو پذیرفته شد. دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه الزهرا اولین و تنها دانشکده‌ای است که گرایش معلولان را تا سال ۱۳۸۴ ارائه نموده‌است. در ادامه فعالیت این دانشکده، در سال ۱۳۸۲ اولین دوره کارشناسی ارشد در گرایش فیزیولوژی ورزشی تشکیل شد و تا کنون نیز ادامه داشته‌است.
زهرا نعمتی عضو تیم‌ملی تیراندازی با کمان بانوان و دارنده مدال طلای بازی‌های پارا المپیک و هم چنین الهه منصوریان قهرمان ووشوی جهان و عضو باشگاه سپاهان، دانشجویان رشته علوم ورزشی در این دانشکده می‌باشند.
این دانشکده از بدو تأسیس دانشگاه و پذیرش دانشجو در گرایش‌های منشی‌گری و حسابداری آغاز به کار کرد. در سال ۱۳۵۰ گرایش‌های منشی‌گری و حسابداری به دو رشتهٔ مستقل خدمات اداری و حسابداری تقسیم شد و از سال ۱۳۶۵ در قالب یک دانشکدهٔ مستقل با عنوان دانشکدهٔ علوم اجتماعی و اقتصاد به فعالیت خود ادامه داد. این دانشکده ۴۸ عضو هیئت علمی تمام وقت و از همکاری استادان مدعو نیز برخوردار است. ۲۵ نفر از کارشناسان و کارمندان خدمات آموزشی را به حدود ۱۱۷۸ دانشجوی روزانه و شبانه ارائه می‌دهند.
گروه روان‌شناسی به عنوان یکی از اولین رشته‌های تحصیلی در بدو تأسیس دانشگاه در سال ۱۳۴۳، با سه گرایش مشاوره و راهنمایی، روان‌شناسی کودکان استثنایی و روان‌شناسی صنعتی آغاز به کار نمود. این گروه پس از انقلاب فرهنگی، در دانشکده ادبیات، الهیات و علوم انسانی جای گرفت و به همراه گروه‌های کتابداری و علوم تربیتی تا سال ۱۳۷۲ از واحدهای تابعه آن دانشکده محسوب می‌گردید. پس از آن دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی در سال ۱۳۷۲ به‌طور مستقل فعالیت خود را آغاز نمود.
گروه ریاضی دانشگاه الزهرا، در سال ۱۳۵۵ تأسیس و در ابتدا با سه نفر هیئت علمی در رشتهٔ دبیری محض در مقطع کارشناسی آغاز به کار کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با ایجاد رشته‌های ریاضی محض و ریاضی کاربردی در مقطع کارشناسی گسترش یافت. دورهٔ تحصیلات تکمیلی، در سال ۱۳۷۹ با ایجاد رشتهٔ کارشناسی ارشد ریاضی آغاز و در سال ۱۳۸۱با پذیرش دانشجو در مقطع دکتری، گسترش یافت. پس از آن با ایجاد دو رشتهٔ آمار و علوم کامپیوتر و با توجه به توسعهٔ کمی و کیفی، در سال ۱۳۹۳، از گروه ریاضی به دانشکده علوم ریاضی ارتقا پیدا کرد.
گروه زیست‌شناسی دانشگاه الزهرا در سال ۱۳۶۲ باهمکاری ۵ نفر از اعضای هیئت علمی و جذب دانشجو در رشته دبیری زیست‌شناسی پایه‌گذاری گردید. سال‌های بعد با جذب هیئت علمی در زمینه‌های میکروبیولوژی، بیوتکنولوژی، علوم گیاهی، علوم جانوری و بیوشیمی، دانشگاه الزهرا در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد گرایش‌های متنوع زیست‌شناسی، شروع به جذب دانشجو نمود. در طول سالیان متمادی، گروه زیست‌شناسی در کنار سه گروه «ریاضی»، «فیزیک» و «شیمی» در دانشکده‌ای تحت عنوان «دانشکده علوم پایه» حضور داشت که به دنبال موافقت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، دانشکده علوم پایه در تابستان سال ۱۳۹۳ به سه دانشکده مجزا تفکیک گردیده و این دانشکده به «دانشکده علوم زیستی» تغییر نام یافت. دانشکده علوم زیستی با سه گروه بیوتکنولوژی، علوم گیاهی و میکروبیولوژی فعالیت می‌کند.
با تفکیک دانشکده علوم پایه در سال ۱۳۹۳ دانشکده فیزیک شیمی به صورت یک دانشکده مستقل شروع به کار کرد. گروه‌های فیزیک و شیمی این دانشکده از سال ۱۳۶۶ به عنوان زیر مجموعه دانشکده علوم پایه پذیرش دانشجو داشته‌اند. در حال حاضر این دانشکده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری فعالیت دارد و دارای ۴۳ عضو هیئت علمی (استاد، دانشیار، استادیار) است. تعداد دانشجویان حال حاضر دانشکده در مقطع کارشناسی ۵۶۹، در مقطع کارشناسی ارشد ۳۲۷و دکتری ۷۶نفر می‌باشند.
دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه الزهرا در سال ۱۳۷۳ تأسیس گردید و با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی رشته مهندسی صنایع گرایش برنامه‌ریزی و تحلیل سیستم در سال ۱۳۷۴ رسماً آغاز به کار نمود. در ادامه این دانشکده در سال ۱۳۷۶ پذیرش دانشجو در رشته مهندسی کامپیوتر - گرایش نرم‌افزار را در دستور کار خود قرارداد. لازم است ذکر شود دانشکده فنی مهندسی دانشگاه الزهرا طی سال‌های ۱۳۷۶–۱۳۹۱ به‌طور متوسط حدود ۸۰ نفر ورودی در این دو رشته در مقطع کارشناسی داشته‌است. از مهر ۱۳۸۱ این دانشکده پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد را نیز آغاز نمود به نحوی که در اوایل این دهه به‌طور محدود اقدام به پذیرش دانشجو در رشته مدیریت فناوری اطلاعات- گرایش سیستم‌های اطلاعاتی نمود. هر چند پس از وقفه‌ای ۲ ساله مجدداً از سال ۱۳۸۶ پذیرش دانشجو در رشته یاد شده به مدت سه سال دیگر ادامه داشت. به‌طور تخصصی و در قالب رشته‌های فنی و مهندسی، پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی ارشد از سال ۱۳۸۷ با اخذ دانشجو در دو رشته مهندسی صنایع-گرایش صنایع و مهندسی کامپیوتر-گرایش هوش مصنوعی آغاز شد. همچنین در سال ۱۳۹۰ در دو رشته مهندسی سیستم‌های انرژی و مهندسی فناوری اطلاعات پذیرش دانشجوی ارشد ادامه یافت. در سال ۱۳۹۲ سه رشته جدیدمکانیک، برق، عمران در مقطع کارشناسی با پذیرش دانشجو در این دانشکده فعال گردید. از نیمسال دوم سال ۱۳۹۲ نیز پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر-گرایش نرم‌افزار و همچنین دکتری مهندسی صنایع-گرایش تحقیق در عملیات و سیستم صورت گرفت به نحوی که برای اولین بار دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه الزهرا در تاریخ فعالیت خود موفق به تربیت دانشجویان دکتری مهندسی گردیده‌است.
کارشناسی (گرایش نرم‌افزار و IT)
ارشد (گرایش هوش مصنوعی وIT)
ارشد (گرایش سیستم‌های اطلاعاتی)
کارشناسی (گرایش حرارت و سیالات)
ارشد (گرایش سیستم‌های انرژی)
کارشناسی (گرایش الکترونیک)
کارشناسی (گرایش عمران)
کارشناسی (گرایش برنامه‌ریزی و تحلیل سیستم)
ارشد (گرایش صنایع)
دکتری (گرایش تحقیق در عملیات و سیستم)
تسهیلات کمک آموزشی و تجهیزات آزمایشگاهی لازم برای دانشجویان این رشته‌ها تدارک دیده شده‌است.
این سایت مشتمل بر دو سایت تفکیک شده مربوط به دانشجویان کارشناسی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی می‌باشد و حدود ۵۰ سیستم کامپیوتر به استفاده دانشجویان اختصاص یافته‌است.
این کتابخانه دارای حدود ۳۵۰۰ جلد کتاب فارسی و ۱۵۰۰ کتاب لاتین می‌باشد و کتاب‌ها کاملاً تخصصی و مرتبط با رشته‌ها موجود در دانشکده می‌باشد.
آزمایشگاه ریزپردازنده - آزمایشگاه مدار منطقی-معماری - آزمایشگاه شبکه - آزمایشگاه سیستم عامل - آزمایشگاه پایگاه داده - آزمایشگاه معماری
آزمایشگاه سیستم‌های کنترل خطی - آزمایشگاه مدارهای الکتریکی و اندازه‌گیری - آزمایشگاه الکترونیک - آزمایشگاه سیستم‌های دیجیتال ۱ و۲ - آزمایشگاه الکترونیک آنالوگ - آزمایشگاه مدارهای پالس و دیجیتال - آزمایشگاه مدارهای مخابراتی
آزمایشگاه مقاومت مصالح (مهندسی عمران و مکانیک) - آزمایشگاه تکنولوژی بتن (مهندسی عمران) - آزمایشگاه مکانیک خاک (مهندسی عمران) - آزمایشگاه هیدرولیک (مهندسی عمران)
آزمایشگاه مکانیک سیالات (مهندسی مکانیک) - آزمایشگاه ترمودینامیک (مهندسی مکانیک) - آزمایشگاه دینامیک ماشین و ارتعاشات (مهندسی مکانیک) - کارگاه اتومکانیک (مهندسی مکانیک)
مرکز اولیه و اصلی دانشکده هنر در سال ۱۳۴۳ با گشایش رشته طراحی لباس به وجود آمد و در سال ۱۳۴۵ به موازات آن رشته هنر و تزیین داخلی تأسیس گردید. سپس جهت تکمیل رشته‌های تحصیلی مدرسه عالی دختران و به‌طور اخص در رشته‌های هنر و تزئینات داخلی با تغییر و تکمیل برنامه به رشته معماری داخلی تبدیل گردید که دروس طراحی پارچه نیز به دلیل مناسب نزدیک با دکوراسیون، تعدادی از واحدهای آن را شامل می‌شد. آموزش هنر به شکل فوق تا خردادماه ۱۳۵۹ ادامه و سپس با شروع انقلاب فرهنگی متوقف گردید. دانشکده هنر با برنامه‌ریزی جدید توسط مسئولان آن در ۲۱ فروردین ماه سال ۱۳۶۱ اولین بازگشایی را پس از انقلاب فرهنگی در سطح ایران دربرداشت و جزء محدود دانشکده‌های مشغول به کار در آن زمان محسوب می‌شد. درخواست توسعه و گسترش هنر با ۵ رشته و برنامه‌ریزی کامل آن در دانشکده در مهر ماه ۱۳۶۲ به وزارت علوم و آموزش عالی فرستاده شد و سرانجام در سی و یکمین جلسه شورای عالی برنامه‌ریزی مورخ ۶۴/۱۰/۲۷ برنامه‌های جدید آموزشی دوره‌های کارشناسی نقاشی، گرافیک، صنایع دستی به تصویب رسید.
در سال ۱۳۹۸ دانشکده هنر دانشگاه الزهرا با همکاری چرم درسا رویداد طراحی نقش پارچه (دکوراتیو و اکسسوار) را برگزار کرد. در این رویداد نزدیک به ۵۰ طراح شرکت کردند.
دانشگاه الزهرا به عنوان تنها دانشگاه ویژه بانوان در ایران دارای رسالت ویژه‌ای جهت پرورش ایده‌های خلاق و کارآمد است. در سال ۱۳۸۷ دانشگاه به منظور ایجاد بستری مناسب جهت افزایش کارآفرینی زنان، تأسیس مرکز رشد واحدهای فناور را در دستور کار خود قرار داد.
با گسترش فعالیت این مرکز رشد، از اردیبهشت ماه ۱۳۹۰ با فعال سازی ۲۰ واحد فناور در مرحله پیش رشد و رشد محل فعالیت این مرکز به مجتمع نوآوری و فناوری دانشگاه الزهرا (کمال الدین بهزاد) منتقل شد.
مهم‌ترین زمینه‌های فعالیت این مرکز شامل موارد زیر می‌باشد:
اداره امور خوابگاه‌ها، یکی از ادارات تابعه اداره کل خدمات دانشجویی می‌باشد که نظارت بر خوابگاه‌های دانشگاه و انجام برنامه‌ریزی برای اسکان دانشجویان غیربومی را برعهده دارد. از آنجایی که مجموعه قوانین و مقررات نحوه پذیرش و اسکان دانشجویان براساس مجموعه مقررات و دستورالعمل‌های مصوب وزارت علوم و تحقیقات می‌باشد، این اداره نیز سیاست‌های کلی و چارچوب اصلی قوانین موضوعه را سرلوحه انجام وظایف و برنامه‌های خود می‌داند.
مجتمع خوابگاه‌های فرزنگان با شش بلوک به نام گلستان در ضلع جنوبی دانشگاه قرار دارد. گلستان‌های یک، دو و سه برای اسکان دانشجویان کارشناسی، گلستان ۴ برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی، گلستان ۵ برای اسکان دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دانشجویان بین‌المللی و گلستان شش که به‌دنبال روند توسعه پذیرش دانشجو، در مهرماه سال ۱۳۹۶ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و به اسکان دانشجویان مقطع دکتری ایرانی و بین‌المللی اختصاص داده شد.
رتبه پنج «گرین متریک» دربین دانشگاه‌های ایران - ۲۰۱۹
رتبه جهانی ۵۲۹حوزه موضوعی علوم انسانی و رتبه ۵۱۷ حوزه موضوعی علوم اجتماعی در «رتبه‌بندی راوند» - ۲۰۱۹
رتبه جهانی ۲۰۰-۱۰۱ در رتبه‌بندی اثرگذاری دانشگاه‌ها در رتبه‌بندی «تایمز» - ۲۰۲۰
نخستین رئیس زن در این دانشگاه، ثریا مکنون (۱۳۶۳) بود و بیشترین مدت ریاست دانشگاه را زهرا رهنورد با هشت سال سابقه مدیریت دارد.
فرح پهلوی
فائزه هاشمی
زهرا رهنورد
انسیه خزعلی
الهام فخاری
محبوبه مباشری
حسین راغفر
فاطمه راکعی
رعنا رحیم‌پور
زهرا شجاعی
حسن قالیباف اصل
جمیله کدیور
این فهرست برخی از استادان دانشگاه الزهرا که در حوزه‌های مختلف دارای شهرت هستند را در بر می‌گیرد.
از آغاز فعالیت‌های آموزشی دانشگاه تهران تاکنون همواره افراد شایسته، شخصیت‌های برجسته و چهره‌های شناخته شده در آن به تحصیل پرداخته‌اند.
https://www.instagram.com/alzahra_university_original/
https://www.linkedin.com/company/alzahra-university-original
https://www.aparat.com/AlzahraUniversity
https://eitaa.com/alzahra_university
https://web.archive.org/web/20190327215345/https://sapp.ir/alzahra_university
حزب اعتماد ملی یکی از احزاب اصلاح طلب فعال در جمهوری اسلامی ایران است. این حزب را مهدی کروبی پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴) و کناره‌گیری از دبیرکلی مجمع روحانیون مبارز تأسیس کرد.
به باور مهدی کروبی، تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۴) موجب حذف او شد و او به همین دلیل حزبی جدید برای ادامه فعالیت سیاسی تأسیس کرد.
پس از حصر مهدی کروبی، رسول منتجب نیا به عنوان قائم مقام او، مسئولیت اداره حزب را بر عهده داشت.
کروبی در تاریخ ۹ دی ماه ۱۳۹۶ و در پی بروز برخی اختلافات داخلی و چندین بار استعفای رسول منتجب نیا، نامه‌ای به حضرتی نوشت و از او خواست با همراهی یازده تن از اعضای شورای مرکزی مشکلات را حل کنند.
اما با ادامه دار شدن اختلافات در حزب اعتماد ملی بر سر پذیرش استعفای مهدی کروبی حق شناس و 5 نفر دیگر می گویند باید از کروبی عبور کنیم « سایت خبری تحلیلی صاحب خبران، رسول منتجب نیا با توجه به استعفای دبیرکل و تغییر قریب‌الوقوع این تشکل، بنده نیز کناره‌گیری می‌کنم « سایت خبری تحلیلی صاحب خبران و جمع کثیری از یاران مهدی کروبی که مخالف استعفای کروبی بودند، از اعتماد ملی جدا شدهاستعفای 110 نفر از اعضای حزب اعتماد ملی « باشگاه خبرنگاران جوان و حزب جمهوریت ایران اسلامی را تأسیس کردند.
بعد از برگزاری کنگره بدون حضور رسانه ها در تاریخ ۶ مهر ۱۳۹۷ و انتخاب شورای مرکزی جدید، الیاس حضرتی به عنوان قائم مقام دبیر کل انتخاب شد.دیروز در کنگره حزب اعتماد ملی بدون حضور رسانه‌ها چه گذشت؟ « خبرگزاری تسنیم
در سال ۱۳۹۹، به دنبال استعفای مجدد کروبی، الیاس حضرتی به دبیرکلی حزب اعتماد ملی انتخاب شد.
در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) حزب اعتماد ملی از مهدی کروبی به عنوان نامزد این حزب، حمایت کرد.
دفتر حزب و روزنامه اعتماد ملی پس از انتخابات ۱۳۸۸ و ادعاهای مهدی کروبی دربارهٔ تقلب در انتخابات و شکنجه و تجاوز جنسی معترضان نتایج انتخابات توسط دولت محمود احمدی‌نژاد تعطیل و پلمپ شد. اسماعیل گرامی مقدم، سخنگوی حزب اعتماد ملی نیز پس از پلمپ شدن دفتر حزب اعتمادملی گفت: «حوالی ساعت ۱۵ تعدادی از مأموران با حکم دادستان تهران با مراجعه به دفتر آقای کروبی واقع در جمشیدیه تهران ضمن بازرسی محل کار ایشان مبادرت به جمع‌آوری اسناد و مدارک موجود و نیز CD، رایانه و فیلم کردند».
پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) شمار زیادی از اعضای حزب اعتماد ملی دستگیر شدند.
از اعضای بازداشت شده می‌توان به محمد داوری، مصطفی اخوان، جواد حق‌شناس، باقر اسکویی، محمد صادق جوادی حصار، زهره آشتیانی، فیاض زاهد، صالح دلدم، برهان کریمی، سید ابراهیم امینی و هنگامه شهیدی اشاره کرد.BBC فارسی - ایران - رئیس شاخه خراسان حزب اعتماد ملی بازداشت شد
هم چنین مهدی کروبی مؤسس و دبیرکل این حزب پس از اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حبس خانگی به سر می‌برد.
با آغاز کار دولت حسن روحانی که کاندیدای اصلاح طلب در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ بود، زمزمه‌هایی از آغاز فعالیت حزب اعتماد ملی شنیده شد، تا این که در ۹ دی ۱۳۹۲ ،رسول منتجب نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی اعلام کرد که وزیر کشور، عبدالرضا رحمانی فضلی از این حزب برای شرکت در نشست وزارت کشور دعوت کرده‌است. منتجب نیا همچنین در پاسخ به این سؤال که آیا حزب اعتماد ملی پلمپ است؟ گفت: «اگر پلمپ بودیم به جلسه وزیر کشور دعوت نمی‌شدیم.»منتجب‌نیا: حزب اعتماد ملی به نشست وزیر کشور دعوت شده‌است « سایت خبری تسنیم در ۱۴ دی ۱۳۹۲، رسول منتجب نیا به عنوان نماینده حزب اعتماد ملی در نشست احزاب با وزیر کشور، عبدالرضا رحمانی فضلی شرکت کرد. در این نشست منتجب نیا ضمن اشاره تلویحی به غارت اسناد حزب اعتماد ملی در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ و اعتراض مهدی کروبی به نتایج انتخابات گفت: «امیدواریم وزارت کشور نسبت به برخی احزاب تعیین تکلیف کند، احزابی که اکنون مدارکش به تاراج رفته و هیچ نهاد و مقامی نیز مسئولیت آن را نپذیرفته‌اند.»منتجب‌نیا: حزب ارزش است نه ضد ارزش/ احزاب حلقه وصل حکومت و مردم هستند « سایت خبری فارس
پس از ایجاد اختلافات در حزب اعتماد ملی بر سر پذیرش استعفای مهدی کروبی حق شناس و 5 نفر دیگر می گویند باید از کروبی عبور کنیم « صاحب خبران، سرانجام با جدا شدن رسول منتجب نیا با توجه به استعفای دبیرکل و تغییر قریب‌الوقوع این تشکل، بنده نیز کناره‌گیری می‌کنم « سایت خبری تحلیلی صاحب خبران و جمع کثیری از یاران مهدی کروبی از اعتماد ملی که مخالف استعفای کروبی بودند استعفای 110 نفر از اعضای حزب اعتماد ملی « باشگاه خبرنگاران جوان و تأسیس حزب جمهوریت ایران اسلامی، در نیمه اسفندماه 1399، شورای مرکزی حزب اعتماد ملی استعفای دبیرکل این حزب را پذیرفت و الیاس حضرتی را به عنوان جایگزین او انتخاب کردند. الیاس حضرتی دبیرکل حزب اعتماد ملی شد « خبرگزاری ایرنا
روزنامهٔ اعتماد ملّی ارگان مطبوعاتی حزب اعتماد ملی محسوب می‌شد. صاحب امتیاز این روزنامه مهدی کروبی و مدیر مسئول آن محمدجواد حق‌شناس است. آخرین سردبیر آن پس از ابوالفضل شکوری و رضا انصاری، محمد قوچانی بود. این روزنامه در سال پایانی با رسیدن به شمارگان یکصدو پنجاه هزار نسخه توانست در میان آحاد جامعه، به ویژه نخبگان دانشگاهیان و فعالین فرهنگی و سیاسی و اجتماعی جایگاهی رفیع پیدا کند. این نشریه از تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۸۸ به دستور سعید مرتضوی توقیف شد.
در تیرماه ۱۳۹۶ طی حکمی از سوی حجت‌الاسلام رسول منتجب‌نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی، مسئولیت سایت رسمی این حزب به کمیته روابط عمومی حزب اعتماد ملی واگذارشد. پایگاه رسمی اطلاع‌رسانی حزب اعتماد ملی ایران به آدرس http://etemadmelli.com تنها پایگاه خبری رسمی وابسته به این حزب است که اخبار، بیانیه‌ها و مواضع حزب تنها از طریق آن اعلام خواهد شد. همچنین سامان سلیمانی مرند، فعال اصلاح‌طلب و مسئول امور رسانه‌ای روابط عمومی حزب اعتماد ملی به عنوان سردبیر این پایگاه تعیین و معرفی شد. پیش از این پایگاه خبری سحام نیوز مواضع رسمی حزب اعتماد ملی را اعلام می‌کرد که با فیلتر شدن آن طی اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، هم‌اکنون بیشتر منعکس‌کننده مواضع خانواده مهدی کروبی است.
بعدتر با دبیرکلی الیاس حضرتی و پیوستن سلیمانی به حزب جمهوریت،سلیمانی سرپرست تبلیغات و رسانه های حزب جمهوریت ایران اسلامی شد « سایت رسمی حزب جمهوریت مسئول جدید روابط عمومی حزب جمهوریت معرفی شد « سایت خبری دیده بان ایران مهران فرجی به عنوان مسئول روابط عمومی و تبلیغات حزب تعیین شد و مسئولیت سایت حزب را نیز بر عهده گرفت.قائم مقام و سخنگوی اعتماد ملی تغییر کردند « خبرگزاری ایسنا،
مسعود سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان (و قبل از آن رئیس سازمان میراث فرهنگی) و سید کامل تقوی نژاد رئیس سازمان امور مالیاتی کشور و نوروززاده مدیرعامل شستا از شاخص‌ترین اعضای کنونی و پیشین این حزب در دولت تدبیر و امید هستند.
همچنین الیاس حضرتی و احمدمازنی از اعضای حزب اعتماد ملی هستند که در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در لیست امید تهران قرار گرفتند و به عنوان نماینده تهران وارد مجلس شدند .↵محمدجواد حق‌شناس، سید ابراهیم امینی و حجت نظری از اعضای حزب اعتماد ملی بودند که توانستند در انتخابات شورای شهر پنجم تهران وارد لیست امید شوند و سه کرسی از شورای شهر تهران را به خود اختصاص دهند.
سید محمد علی افشانی، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در اردیبهشت ماه ۹۷ با رأی قاطع اعضای شورای شهر تهران، به عنوان شهردار تهران انتخاب شد.
پس از ایجاد اختلافات در حزب اعتماد ملی بر سر پذیرش استعفای مهدی کروبی حق شناس و 5 نفر دیگر می گویند باید از کروبی عبور کنیم « سایت خبری تحلیلی انتخاب، سرانجام با جدا شدن رسول منتجب نیا و جمع کثیری از یاران مهدی کروبی از اعتماد ملی که مخالف استعفای کروبی بودند استعفای 110 نفر از اعضای حزب اعتماد ملی « باشگاه خبرنگاران جوان و تأسیس حزب جمهوریت ایران اسلامی، در نیمه اسفندماه 1399، شورای مرکزی حزب اعتماد ملی استعفای دبیرکل این حزب را پذیرفت و الیاس حضرتی را به عنوان جایگزین او انتخاب کردند. الیاس حضرتی دبیرکل حزب اعتماد ملی شد « خبرگزاری ایرنا
شاهدانگان (Cannabaceae) تیره‌ای از گیاهان گلدار هستند.
این تیره شامل ۱۷۰ گونه است که در ۹ تا ۱۵ سَرده (جنس) دسته‌بندی شده‌اند. سرده‌های مهم شاهدانگان عبارتند از شاهدانه‌ها، رازک‌ها و داغداغان‌ها.
سردهٔ داغداغان‌ها با ۱۰۰ گونه، بزرگ‌ترین سرده از شاهدانگان است.
Wikipedia contributors, "Cannabaceae," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cannabaceae&oldid=196787290 (accessed March 15, 2008).
شاهین فاطمی پژوهشگر، فعال سیاسی، رئیس دانشکده بازرگانی و اقتصاد دانشگاه آمریکایی پاریس، استاد دانشگاه پاریس و اقتصاددان ایرانی است. وی همچنین صاحب امتیاز و سردبیر نشریه ایران و جهان می‌باشد.
شاهین فاطمی فرزند فرج‌الله مصباح فاطمی (مصباح‌السلطان) در اصفهان زاده شد. خانواده او از سادات طباطبایی و از نوادگان قاضی نورالهدی نائینی بودند.امامی نائینی. "دودمان های قدیم نائین ( سادات نائین)". جلد اول، بی‌نا، ۱۳۸۸. شابک: ۹۷۸-۹۶۴۰۴-۲۵۹۴-۷
شاهین فاطمی ریاست بخش فوق لیسانس دانشگاه آمریکایی پاریس را بعهده دارد. رشته تدریس و سوژه تحقیقاتی وی اقتصاد و امور مالی بین‌المللی است. او در گذشته در دانشگاه‌های وست مینستر در لندن، دانشگاه ماستریخت در هلند و دانشگاه اکرون در آمریکا به عنوان استاد اقتصاد، تدریس کرده‌است. فاطمی برای پیشبرد کارهای تحقیقاتی خود موفق به دریافت کمک هزینه از موسسه ان.اس.اف. و همچنین یونسکو شده‌است.
شاهین فاطمی در تألیف و نگارش سه کتاب همکاری داشته و مقالاتی را نیز به رشته تحریر در آورده‌است و در حال حاضر به عنوان سردبیر نشریه رویوی بین‌المللی تجارت و اقتصاد (International Review of Business and Economics) و همچنین کیهان لندن با این نشریات همکاری می‌کند. فاطمی در پاریس، فرانسه زندگی می‌کند.
وی برادرزاده حسین فاطمی وزیر امور خارجه ایران در دولت محمد مصدق است. فاطمی : «شاه برای دکتر فاطمی احترام زیاد قائل بود و کوشش می کرد او را از مصدق جدا کند»
چریش درختی است زودرشد از تیرهٔ زیتون تلخیان (Meliaceae)، افراسانان(Sapindales).
چریش یکی از دو گونه در جنس آزاددرخت‌ها (Azadirachta) است. نام این سرده (جنس) یعنی Azadirachta در زبان‌های اروپایی از واژهٔ فارسی «آزاددرخت» گرفته شده‌است.
چریش یا نیم، بومی شبه قاره هند و میانمار است و در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌روید. همچنین این گیاه در جنوب شرق بلوچستان هم به کثرت یافت می‌شود.
نام چریش در زبان سواحلی (در خاور آفریقا) مواروبائینی ("Mwarobaini") است که «درخت ۴۰» معنی می‌دهد زیرا به باور عوام این درخت ۴۰ بیماری مختلف را درمان می‌کند.
روغن گیاه «چریش»: روغن چریش که از دانه‌های این گیاه با نام علمی «Azadirachta indica» گرفته می‌شود، بومی هند و بخش‌های دیگر آسیاست. همچنین در برخی انواع شامپوها از این روغن استفاده می‌شود که می‌تواند گزینه خوبی برای افرادی باشد که پوست سر آنان خشک و پوسته پوسته می‌شود. داروی چریش برای رفع مشکلات پوستی و لکه‌های آن مفید و ضد باکتری و قارج می‌باشد، تصفیه‌کننده خون و برافروخته‌کننده رنگ پوست است.
در طب قدیم ایرانی، حکیم عقیلی آن را محلل و منضج می‌داند. او در قرابادین شیوه ساخت مرهم، روغن و حلوای چریش را آورده‌است.
چکیده‌سنگ یا استالاگمیت (Stalagmite) (نام‌های دیگر: دنگاله، کلفهشنگ وارونه) ستونی از مواد معدنی است که از کف غار بالا آمده باشد.
چکیده‌سنگ در زیر قندیلی به نام چکنده‌سنگ به‌وجود می‌آید و این دو به مرور زمان به هم می‌رسند و ستون واحدی را تشکیل می‌دهند.
جعفری، عباس، فرهنگ بزرگ گیتاشناسی (اصطلاحات جغرافیایی)، تهران: انتشارات گیتاشناسی، چاپ دوم، ۱۳۷۲ خورشیدی.
چکَنده‌سنگ یا استالاکتیت (Stalactite) (نام‌های دیگر: دنگال، کلفهشنگ) ستونی از مواد معدنی است که به صورت قندیلی از سقف غار آویخته باشد.
در زیر چکنده ستونچه‌ای به‌وجود می‌آید که چکیده‌سنگ نامیده می‌شود. این دو به مرور زمان به هم می‌رسند و ستون واحدی را تشکیل می‌دهند.
چکنده‌سنگ کربنات کلسیم که از سقف غارهای آهکی می‌آویزد از متداول‌ترین انواع آن است.
پلیس آهنی ۲ فیلمی است علمی تخیلی به کارگردانی اروین کرشنر. فیلم که ساخته شده به سال ۱۹۹۰ است؛ دنباله‌ای است بر داستان پلیس آهنی در مورد جرم و جنایت در پادآرمان‌شهر دیترویت. بخش‌هایی از فیلم‌نامه در ابتدا توسط فرانک میلر نوشته شده بود که در حین ساخت به علت اینکه تشخیص داده شد که «قابل فیلم شدن نیست» کاملاً کنار گذاشته شد. گفته می‌شود این امر باعث قطع امید کامل میلر از هالیوود گشت. بعدها میلر مجموعه کمیکی بر اساس قسمت‌های حذف شده از این سناریو عرضه کرد. این نسخه از فیلم نتوانست موفقیت تجاری و هنری قسمت اول را تکرار کند.
شرکت او سی پی (OCP) با کاهش عمدی حقوق نیروی پلیس و اعتصاب آن‌ها سعی بر این دارد تا با زیرفشار قرار دادن دولت، آنان را وادار به تخریب شهر دیترویت کرده تا OCP بتواند شهر جدید خود را بنا کند. با اعتصاب نیروی پلیس شهر دیترویت به هرج و مرجی تمام عیار دچار شده‌است.
فردی به نام «کین» مادهٔ مخدر تازه‌ای به نام نوک (Nuke) را ابداع کرده‌است و بیش از نیمی از مردم شهر را معتاد آن کرده‌است.
در شرکت OCP زنی به نام دکتر جولیت فاکس سعی بر جلب کردن دیدگاه مدیرعامل شرکت برای متوقف کردن پلیس آهنی و جایگزینی آن با ربات تازه‌ای به نام «پلیس آهنی ۲» را دارد.
گویی فقط یک نفر می‌تواند به اوضاع سروسامان دهد و آن پلیس آهنی است…
رورونی کنشین مجموعه مانگای ژاپنی که توسط نوبوهیرو واستوکی نوشته و مصورسازی شده‌است. از روی این مجموعه یک فیلم سینمایی و انیمهای ۹۵ قسمتی نیز اقتباس شده‌است. نسخه سینمایی و اووی‌ای مجموعه بعضاً به نام "سامورائی ایکس" نیز شناخته می‌شود.
در دوران خشونت‌آمیزی که با عنوان باکوماتسو شناخته می‌شد، یک قاتل ایشین که فقط با نام هیتوکیری باتوسای«Hitokiri Battousai» شناخته می‌شد، مهارت و خشونتش به مانند افسانه‌ای در عصر بازگرداندی شده بود که او نیز نقش بسزایی در پیروزی انقلابیون داشت. با نزدیک شدن به اتمام زمان جنگ، بدون اینکه هیچ رد پایی از خود به جای بگذارد ناپدید شد، و یازده سال بعد فقط به عنوان یک شمشیرزن سرگردان با نام «هیمورا کنشین» به پا خاست. او به مکان‌های مختلفی مهاجرت می‌کند تا به منظور جبران و کفاره‌ای برای کشتار و گناهانی که در گذشته مرتکب شده باشد و بتواند از مردم عادی محافظت کند. هنگامی که در یازدهمین سال دوره میجی به شهر توکیو می‌رسد، پس از پیروزی در مبارزه‌ای علیه یک باتوسای جعلی، در باشگاه کنجوتسویی که توسط دختری بی‌اعصاب به نام کامیا کائوری اداره می‌شد، اقامت می‌کند و در آنجا با بسیاری از دوستان جدیدی برخورد می‌کند. اما چیزی نمی‌گذرد که عهدی که بسته بود یکبار دیگر مورد آزمایش قرار می‌گیرد و سایه گذشته او باز می‌گردد تا خودش و تمام کسانی که برایش عزیز هستند را درگیر کند.
در سال ۱۹۹۹ اُوی‌اِی چهار قسمتی به نام "" تولید شد، که جز بهترین انیمه‌های اُوی‌اِی ساخته شده تاکنون شناخته می‌شود و در رده‌بندی وب‌گاه انیمه نیوز نتورک در رتبه اول Rating stats - Anime News Network قرار داشت.
ایفل یک واژهٔ اصالتاً فرانسوی است که می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
پلیس آهنی ۳ فیلمی است اکشن و علمی تخیلی به کارگردانی فرد دکر. فیلم که ساخته شده به سال ۱۹۹۳ آمریکا است، دنباله‌ای است بر داستان فیلم‌های "پلیس آهنی" و "پلیس آهنی ۲". "پلیس آهنی ۳"، سوگند پلیس آهنی برای انتقام همکار خود آن لوئیس و تلاش او برای نجات دیترویت از هرج‌ومرج حاکم بر آن را دنبال می‌کند. فیلم یک شکست کامل تجاری و هنری به‌شمار می‌آید و منتقدان دیدگاه‌های منفی بر این فیلم داشتند. وبگاه راتن تومیتوز با دادن نمره ۳٫۱ از ۱۰ آن را "گندیده" برشمرد.نقد پلیس‌آهنی ۳ - وبگاه راتن تومیتوس بازبینی در ۲۴ اوت ۲۰۱۲
پلیس آهنی ۳ توسط مؤسسه «تصویر دنیای هنر» به فارسی دوبله و منتشر شده‌است.
نشانی از شر یکی از آخرین فیلمهای دوره ژانر نوآر کلاسیک (از اوایل دهه ۱۹۴۰ تا اواخر دهه ۱۹۵۰) می‌باشد که در دهه ۵۰ ساخته شده‌است. ولز علاوه بر کارگردانی در فیلم نقش یک مأمور پلیس فاسد را هم بازی می‌کند.
پیمانکار ساختمانی به نام رادلف لینکر همراه با رقاصه‌ای در انفجار خودرو در مرز مکزیک و آمریکا کشته می‌شوند.
هنک کویینلان (اورسن ولز) از طرف پلیس آمریکا و مایک وارگاس (چارلتون هستون) از طرف پلیس مکزیک مسئول رسیدگی به پرونده می‌شوند...
خواجه ناصرالدین عبیدالله(۸۰۶-۸۹۵ (قمری)) نام‌دار به عبیدالله احرار و خواجه احرار ولی، عارف نامی طریقت نقشبندیه در فرارود (ماوراءالنهر) است.
احرار در رمضان سال ۸۰۶ق در روستای باغستان تاشکند چشم به جهان گشود. پدرش خواجه محمود و جدش خواجه شهاب الدین در شمار اهل علم و عرفان بودند؛ و مادرش از نوادگان شیخ عمر باغستانی بوده و نسبش به عبدالله عمر می‌رسیده‌است. او دانش‌های ابتدایی در تاشکند فرا گرفت و در ۸۲۸ برای تکمیل تحصیلات و معلومات خود به همراه دایی اش خواجه ابراهیم به سمرقند، هرات و دیگر شهرهای ماوراءالنهر مسافرت کرد، در این سفرها با شماری از مشایخ صوفیه چون بهاءالدین عمر، حسام الدین پارسا، زین الدین خوافی، سعدالدین کاشغری، علاءالدین غجدوانی، قاسم انوار و نظام الدین خاموشی ملاقات کرد. ولی گرایش احرار به عرفان مانع آموختن بیشتر او شد. چندی در شهرهای ترکستان و خراسان به سفر پرداخت و در ۸۳۲ به هلغتو رفت و به مولانا یعقوب چرخی(۸۵۱)، از پیروان شیخ بهاءالدین محمد نقشبند دست ارادت داد و به طریقت نقشبندیه پیوست. سپس خود به تبلیغ و ارشاد پرداخت و بسیاری از مردم منطقه و سرزمین‌های همجوار پیرو او گشتند.
طریقت نقشبندیه به سبب نام خواجه عبیدالله، چندی احراریه نامیده می‌شد. وی در سال ۸۳۵ق به موطن خویش بازگشت و پیشه پدر و جدش یعنی زراعت را در پیش گرفت.
نفوذ روحانی و ثروت بسیارش سبب نفوذ فراوان او بر دولت‌مردان روزگارش شد و درباریان تیموری مخصوصاً سلطان ابوسعید گورکانی او را به دیده احترام مینگریستندو با جلب توجه وی کوشیدند تا از مقام عرفانی و نفوذ اجتماعی و سیاسی او بهره‌مند شوند تا جایی که سلطان ابوسعید گرکانی امور مملکت را بدون مشورت با او انجام نمی‌داد. در بعضی از منابع گزارشهایی به چشم می‌خورد حاکی از آنکه میانداری و وساطت عبیدالله احرار از بروز جنگ میان بعضی از امرا جلوگیری کرد. مکاتبات او با امیر شیر علی نوایی و دیگر صاحب منصبان نفوذ وی را در میان امیران و منتقدان دستگاه تیموری نشان می‌دهد. البته ثروت اندوزی و معاشرت با درباریان موجب شد بعضی از مشایخ و اهل علم بر او خرده بگیرند و حتی برای وی گرفتاریهایی به وجود آوردند. در هر حال او ساده و بی پیرایه زیست و اموال خود را در راه کمک به مستمندان صرف کرد. وی اعتقاد داشت اهل علم باید در دستگاه سلاطین و امرا حضور یابند و آنان را به دادگری و التفات به احوال ستمدیدگان هدایت کنند.
عبیدالله در ۸۹ سالگی در سال ۸۹۵ق در قریه کمانگران سمرقنددرگذشت و سلطان احمد میرزا جنازه او را به سمرقند منتقل کرد و در محله خواجه کفشیر به خاک سپرد.
مشرب عرفانی خواجه عبیدالله در شمار طریقه‌های سنت اول عرفانی است. آثار و تعالیم او از اهتمام احرار در ترویج و نشر مبانی این سنت و خاصه تعالیم خواجگان نقشبند حکایت می‌کند.
آثار او بر این پایه‌اند:
چراغ الکتریکی یا لامپ یک گونه منبع روشنایی مصنوعی است که شامل یک منبع نوری و قطعات و تجهیزات مکانیکی و الکتریکی مثل حباب، اتصالات، به همراه مدارات راه انداز، مثل بالاست، خازن و … می‌شود که در یک شیشه قرار داده شده‌اند، و از آن‌ها برای تبدیل انرژی الکتریکی به انرژی نوری کمک می‌گیرند.
امروزه لامپ‌های متفاوتی در بازار پیدا می‌شود که هر کدام کاربرد ویژه خود را دارند.
لامپ رشته‌ای با رشته تنگستن پیچیده شده، در سال ۱۹۲۰ میلادی به بازار آمد. گاهی این لامپ را با لامپ رشته کربنی که در ۱۸۹۰ معرفی شد اشتباه می‌گرفتند.
علاوه بر لامپ حبابی معمولی شامل گونه‌های متنوعی مانند لامپ‌های کم توان و ولتاژ پایین نیز می‌شود که کاربرد بسیاری داشته‌اند اما هم‌اکنون به صورت عمده با ال‌ئی‌دی‌ها جایگزین شده‌اند.
برخی از کشورها رغبت بسیاری به جایگزینی برخی از گونه‌های این لامپ‌ها نشان داده‌اند، مانند برنامه جایگزینی لامپ‌های رشته‌ای رایج در استرالیا تا سال ۲۰۱۰، چون این لامپ‌ها از لحاظ بازده تبدیل الکتریسیته مقرون به صرفه نیستند و کمتر از ۳٪ انرژی دریافتی شان به نور تبدیل می‌شود.
تقریباً یا به‌طور کلی، همه انرژی برق دریافتی به گرمای بی استفاده تبدیل می‌شود که باعت گرمی هوا می‌گردد و باید توسط تهویه‌های مطبوع یا هواکش‌ها از ساختمان دفع شود که اغلب باعث اتلاف بیشتر انرژی برق می‌شود. در برخی مناطق تاریک و سرد که به گرما و نور نیاز دارند گرمای تولید شدهٔ ناخواسته، ممکن است دارای ارزش باشد.
نخستین منبع عملی واقعی ماکروویو لامپ مگنترون بود که در دهه ۱۹۳۰ در انگلیس ساخته شد و سپس از آن در ساخت و توسعه سامانه رادار در خلال جنگ جهانی دوم استفاده شد. در سال‌های گذشته قطعات نیمه‌رسانا به‌طور فرآینده‌ای جایگاه لامپ‌های ماکروویو را پر نموده و مزایای بسیار هم دارند. اما هنوز هم لامپ‌ها برای تولید توان‌های بسیار بالا (۱۰ کیلو وات تا ۱۰ مگا وات) و فرکانس‌های بالاتر امواج میلی‌متری (۱۰۰ گیگا هرتز و بالاتر) لازم و ضروری می‌باشند.