moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان آلاداغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳٬۱۰۹نفر (۸۸۰خانوار) بوده‌است.
مردم روستای ارکان از قوم ترک هستند و زبان‌شان ترکی است.
شترک ماخورین روستایی از توابع بخش محمدیه شهرستان البرز در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان حصار خروان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷۸نفر بوده‌است. مذهب اسلام شیعه. اهالی شترک به زبان فارسی صحبت می‌کنند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ١٢٤.*
سیوخسو مرادخان، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۳ نفر (۱۴۷خانوار) بوده‌است.
کیگاور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رباط‌کریم در استان تهران ایران است.بیشتر ساکنین آن بهارلو هستند
این روستا در دهستان منجیل‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴٬۲۰۱ نفر (۱٬۰۴۲خانوار) بوده‌است. مردم روستا عمدتاً بومی بهارلو و زنجانی و افغانی هستن
کوندج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۰۱ نفر (۴۱۹خانوار) بوده‌است.
داشلی قلعه، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱۰ نفر (۲۲۸خانوار) بوده‌است.
کلاته حسنقلی، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۲ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
کهوانک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
راستقان روستایی از توابع بخش جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است. تاتی زبان رایج در روستای راستقان است.«زبان و فرهنگ تاتی در آستانه فراموشی»؛ گفتگو با محمود باعصمت
این روستا در بخش غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۳ نفر (۲۵۳خانوار) بوده‌است.
انجیلاق روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۷ نفر (۱۶۸خانوار) بوده‌است.
زبان مردم این روستا تاتی با گویش مخصوص است.
سوخسوهاشم، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۵۹ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.
تقوی (آبیک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سایین دره روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. ساکنین روستا از اقوام تات هستند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ۲۱۲.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
پرسه‌سوی علیا، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۴ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
سفیدار (رباط‌کریم)، شهرکی از توابع بخش مرکزی شهرستان رباط‌کریم در استان تهران ایران است.
این روستا در دهستان منجیل‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴٬۷۰۱ نفر (۱٬۱۵۷خانوار) بوده‌است.
زرجه بستان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. که از لحاظ وسعت جغرافیایی از بزرگ‌ترین روستاهای استان قزوین با مراتع و مزارع بسیار که پوشش گیاهی این منطقه بسیار غنی است و گیاهان دارویی کمیاب و باارزشی در آن می‌روید که از آن جمله می‌توان به گزنه، زنجبیل، چای کوهی، ریواس، آویشن و بابونه اشاره کرد. زرجه بستان همچنین دارای باغات سرسبز انگور، گردو، بادام و میوه‌های مختلف است زرج در زبان محلی به معنای کبک و علت نام گذاری این روستا به خاطر وجود کبک زیاد در این منطقه می‌باشد.
مردم این روستا هنوز به زبان باستانی تاتی سخن می‌گویند.
زرجه بستان از زیباترین روستاها از لحاظ پوشش گیاهی و باغستان با معماری قدیمی و هم جدید در حال حاضر مورد توجه توریستهای بسیاری قرار گرفته و بدون تردید در این زمینه جزو برترینهای استان قزوین با دسترسی بسیار آسان از تهران و قزوین می‌باشد
هنر اصیل تعزیه از بیشینه بسیار زیادی در این روستا برخوردار بوده و خاستگاه اصلی تعزیه ایران می‌باشد اساتیدی همچون میزا علی پا کنفس در قدیم احمد بلبل هنرمند نامی معاصر و محسن گیوه کش از برترین‌های عصر حاضر هنر تعزیه ایران و جهان از روستای زرجه بستان بپا خواسته‌اندطبیعت زیبا و تاریخی در روستای زرجه بستانروستای زرجه بستان - استان قزوین
از نظر پوشش جانوری نیز زرجه بستان از وضعیت نسبتاً خوبی برخوردار است. هرچند در سال‌های اخیر به دلیل شکار غیرمجاز و تخریب محیط‌زیست از جمعیت جانوری این ناحیه کاسته شده، ولی هنوز هم می‌توان حیواناتی مانند شغال، روباه، گرگ، گراز، آهو و خارپشت را در آن مشاهده کرد. لازم است ذکر شود زرج (بافتح <ز> وکسر <ر>) در زبان محلی به معنای کبک است و در گذشته به خاطر وجود تعداد زیاد کبک و قرقاول، نام زرجه بستان را بر این منطقه گذاشته‌اند.(۱)
یکی دیگر از جاذبه‌های گردشگری زرجه بستان، آثار باستانی و بناهای تاریخی متعدد در اطراف آن است؛ برخی از این بناها قدمتی چندهزار ساله دارد. وجود بقایای قلعه‌های قدیمی قلاءکمر و قوطی‌قلاء هم بیانگر آن است که این ناحیه در گذشته از ارزش نظامی برخوردار بوده و از همین قلعه‌ها امنیت نواحی اطراف تأمین می‌شده‌است. غیر از گورستانی قدیمی که در نزدیکی امامزاده سیدپاک قرار دارد و دارای سنگ نوشته‌های کهن و نقاشی شده‌است، در قسمت شمال غربی روستا هم بقایای قبرستانی متعلق به زرتشتیان کشف شده که حکایت از وجود ادیان مختلف در این منطقه می‌کند.
چندی پیش نیز به صورت اتفاقی، در نزدیکی چشمه لاله‌باغ آثار مربوط به حمامی مربوط به دوره سلجوقیان کشف شد. اما شاید بتوان مهم‌ترین اثر باستانی کشف شده را در اطراف روستا پشت سید پاک در جستن آباد زرجه بستان گورستان مربوطه به قبل از میلاد مسیح جستجو کرد،(۲)
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن حدود۴۹۸نفر (۲۲۴خانوار) بوده‌است.
https://web.archive.org/web/20131026122909/http://www1.jamejamonline.ir/PaperText.aspx?newsnum=100853439041 =روزنامه جام جم ۱۵ شهریور ۱۳۹۰
پرسه‌سوی سفلی، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
حیله‌رود روستایی از بخشِ زیباشهر، شهرستانِ البرز، استانِ قزوین در کشورِ ایران است.
این روستا در دهستان حصارخروان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
اشرف‌دره، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان باغلق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۶۵ نفر (۲۹۴خانوار) بوده‌است.
چناسک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.فاصله این روستا از شهر قزوین حدود ۳۰ کیلومتر می‌باشد و دارای راه ارتباطی فرعی آسفالت در حدود ۱۷ کیلومتر از اتوبان کرج قزوین است.
این روستا دارای مناظر زیبای کوهستانی در ارتفاعات خود میباشد. بلندترین کوهستان این روستا معروف به هیدوکان و بلندترین قله آن بریا میباشد.
قله بریا خط‌الرأس توقف لشکر روس در زمان لشکرکشی به سمت تهران است.
برخی بناهای تاریخی روستا به زمان قاجار برمیگردد،.که سالم ترین این بناها حمام سنتی روستا بنام ( دیوحمام )است. این اثر در تاریخ 19 مرداد1384 با شماره ثبت 12889 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.طبیعت روستا دشتستانی می‌باشد و اکثر جمعیت روستا مشغول دامداری و باغداری هستند.
حیات وحش روستا هم در ارتفاعات شامل حیوانات متنوعی از جمله،پلنگ،گرگ،کبک،مار و انواع پرندگان است که در فصل شکار با توجه به دارا بودن جاده های خاکی کوهستانی مورد توجه شکارچیان غیر مجاز قرار میگیرد.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۶ نفر (۱۳۳خانوار)بصورت بومی ثابت می‌باشد، که در فصول گرم سال این جمعیت به حدود ۲۰۰۰ نفر می‌رسد که عمدتا از ساکنین قزوین و تهران می‌باشند.
این روستا یک باغ قدیمی داردکه به ارباب باغ معروف است این باغ با مساحت حدود پنج هکتار در شمال چناسک واقع شده است که در زمانهای قدیم متعلق به اقای شیخ الاسلام که در زمان ارباب رعیتی ارباب منطقه بود مورد استفاده وی قرار میگرفت در این باغ ساختمانی بسیار شیک وزیبا به سبک کاخ چهلستون قزوین قرار داشت که در روبروی این بنا استخر بزرگی زیبایی خاصی به این عمارت میداد در شمال این کاخ یک باب حمام قدیمی اختصاصی تدارک دیده شده بود که مختص ارباب وخانواده ایشان بود و در ورودی باغ ساختمان نگهبانی و انبار های ذخیره مواد غذایی وغیره وجود داشت بقیه فضای این باغ پراز درختان میوه که شامل سیب انواع مختلف گلابی الو زردآلو به توت وشاتوت گردو بادام فندوق البالو انواع سبزیجات انواع انگور زالزالک ازگیل مسعود رزاقی این باغ قبل از انقلاب سفید شاه و مردم و بطور کلی کل روستا از اموال اصغر شیخ الاسلامی با چند روستا بودو طی این مدت تا سال 1370 در تملک اقای مروت الله عسگری 1370 بودعسگری حمید رضا نوه مروت الله عسگری
اهالی چناسک دارای زبان تاتی هستند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ۹٧.
سنگسار (راز و جرگلان)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۴ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.
امرودک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. زبان این روستا تاتی است که تقریباً در تمامی توابع طالقان و توابع الموت و کوهپیایه‌های آبیک مستعمل می‌باشد.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
غلامان شهری در بخش غلامان شهرستان راز و جرگلان استان خراسان شمالی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۸۶۷ نفر (۸۶۰ خانوار) بوده‌است.
مردمی ترک‌تبار، خونگرم و مهمان نواز دارد که عمدتاً به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. موقعیت جغرافیایی خوبی دارد به طوری که در زمان پهلوی مرکز تجمع نیروها و قشونها بوده و بسیاری از روستاهای اطراف به آن مشرف می‌باشند. نزدیکی آن با مرزهای کشور ترکمنستان باعث شده تا از لحاظ امنیت و نظامی در منطقه، شهر مرزی قلمداد گردد، نزدیکترین شهر در منطقه به مرزهای کشور همسایه‌مان ترکمنستان که از لحاظ زبان، آداب و رسوم و اعتقادات مذهبی اشتراک بسیاری دارند. در نواحی نزدیکتر مرز اکثر روستانشینان ترکمن هستند که به دلیل همین قرابت لهجه، لهجه ترکی مردم غلامان نیز شبیه به ترکمنی شده‌است. از مکان‌های باستانی این خطه نیز آثار معدودی بجا مانده که بخاطر فاصله مکانی و زمانی زیاد با مرکز استان مورد توجه عموم قرار نگرفته‌است.
رودخانه سومبار تنها رود دائمی در منطقه است که در سال‌های اخیر سد مخزنی سومبار بر روی آن احداث شد تا ذخیره آب کشاورزی منطقه و آب آشامیدنی شهر گردد. مکان زیارتی شاهزاده نبی آن قدمت بسیاری داشته و مورد توجه اهالی منطقه می‌باشد. صنایع دستی سنتی چرمی و چوبی به لحاظ التزامات زندگی‌های دوران گذشته بوده و به ندرت یافت می‌شود. از غذاهای سنتی می‌توان به اشکنه، قوروتو، نان دستی (تنوری)، انواع آش با سبزی‌های وحشی و خودرو محلی و مخصوص فصلهای بهار و تابستان و شوربا (شوروا) اشاره کرد و از خوراکی‌های سنتی آن قره قروت، کشک (قروت)، تلخان، قورمه (گوشت لقمه پخته شده)، قوورما (دانه‌های پخته شدهٔ گندم، نخود، بادام، زردآلو و … که مخصوص فصل پاییز و زمستان می‌باشد) را نام برد.
نوده روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک و طالقان در حد فاصل استان تهران و استان قزوین ایران است.
این روستا در فاصله حدودی ١٠٠ كيلومتری از شهر تهران و كمتر از ٥٠ كيلومتری قزوین واقع شده است ، که با خودروی سواری می‌توان از قزوين اين مسافت را در زمانی كمتر از ۱ ساعت پیمود. فاصله اين روستا از اتوبان تهران- قزوين در حدود ١٦ کيلومتر می‌باشد. مسیر آن جاده‌ای است فرعی که از روستای کوندج واقع در حد فاصل بین شهرک حصارک و نیروگاه حرارتی شهید رجایی از اتوبان و جاده اصلی کرج -قزوین به سمت شمال اتوبان جدا شده و پس از گذشتن از روستاهای انجیلاق و شکرناب به روستاهای نوده و كياده که در کنار هم قرار دارند می‌رسد. این روستا دارای چشم‌اندازهای زیبای کوهستانی در بلندی‌های خود بوده و برخی بناهای تاریخی روستا به زمان ایلخانی برمی‌گردد. نوده با توجه به جایگاه جغرافیایی آن بیشتر مناسباتش با قزوین بوده و از نظر تقسیمات کشوری از توابع شهرستان آبیک استان قزوین می‌باشد ؛ اما از دید فرهنگی و اجتماعی، زبان تاتی، آداب و رسوم، باورها و سنت‌ها، شیوه و سبک زندگی بخشی از طالقان است. زبان تاتی یکی از گویش‌های بسیار قدیمی و پیشینه‌دار است و مردم منطقه خود را جزو پایین طالقان می‌دانند. در پی کارهایی که زمان صفويه ، قاجاريه و از دوره مشروطه در راستای گسترش نفوذ حکومت در سرتاسر کشور صورت گرفت، دگرگونی‌هایی در مدیریت روستایی از جمله طالقان در منصب کدخدایی و ساختار و کارکردهای آن پدید آمد. در نوشته‌های تاریخی و ادبی سده سوم و چهارم، برای واژه کدخدا معانی گوناگونی همچون فرد دانا، رئیس خانه و مرد خانه، نگهبان شهر، وزیر و پیشکار بزرگان، معتمد و رئیس هر یک از محلات شهر، متصدی امور روستا ذکر شده است. آخرين كدخدای روستاهای نوده ، كياده و غريب مزرعه از سال ١٣١٨ش/۱۹۳۸م كدخدا اصغر بابائی فرزند غلامرضا از نوادگان كدخدا پهلوان سليمان بود(سازمان اسناد و کتابخانه ملی، سند شماره: ۲۹۱ و٩٨٤). اين منصب با پیدایش پهلوی دوم و پس از برپایی قوانينی در سراسر روستاهای طالقان كمرنگ گرديد.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۴۸خانوار) بوده‌ است. این روستا تا سال‌های دهه ١٣٥٠ حدود ١٠٠ خانوار و جمعیتی حدود ٥٠٠ نفر داشت که اغلب به کار کشاورزی می‌پرداختند. ولی با روند مهاجرت به شهرها برخی از ساکنان این روستا به ویژه جوانان برای ادامه تحصيلات و كار به تهران يا قزوین کوچ نموده و در شهرها ماندگار شدند، كه موجب کاهش جمعیت این روستا گردید. اگرچه هم اکنون جمعیت این روستا در بهار و تابستان با پاییز و زمستان همسان نیست. در بهار و تابستان بسیاری از اهالی به روستا می‌آیند ، بنابراین جمعیت در این فصول افزایش می یابد؛ ولی در پاییز و زمستان دوباره برخی از ساکنان به شهر بازمی‌گردند.
تا سال‌های اواخر دهه ۱۳۵۰ و نیمه نخست دهه ۱۳۶۰ هجری شمسی کشاورزی، باغداری و دامداری در این روستا رونق بسيار داشت. در آن دوره برجسته‌ترين محصولات کشاورزی روستا گندم، جو، لوبیا، نخود و عدس بود که در مزارع آبی و دیمی کشت می‌شد و از مهم‌ترين محصولات درختی روستا نيز می توان گردو، بادام، انگور، کشمش و سنجد را نام بود. این محصولات کشاورزی نیاز مردم روستا را برآورده می‌نمود و مازاد آن در بازارهای تهران و قزوین به فروش می‌رفت. سایر نیازهای زندگی اهالی از درآمد فروش اين اقلام کشاورزی فراهم می‌شد. از سال‌های پیش از ١٣٢٠ بخش چشمگیری از اين محصولات مانند كشمش و سنجد به دست بازرگانان نوده‌ای با كاروان‌هايی به همراه فرش، گليم و ساير صنايع دستی طالقان از راه كوه‌ها و گذرهای پرمخاطره از بلايای طبيعی و راهزنان به بازارهای شمالی كشور و استان گيلان صادر و در برابر آن برنج ، چای و ساير اقلام دریافت می‌گردید. در سال‌های اولیه دهه ۶۰ و با كاهش بارندگی‌های موسمی کم کم كشت محصولاتی كه وابستگی بيشتری به آب داشتند کنار گذاشته شدند و مزارع منطقه جای خود را به باغ‌هايی از جمله گيلاس و گردو دادند.
چشم‌اندازهای طبیعی مهم‌ترین و جذاب‌ترین دیدنی‌های این روستاست:
در این روستا بازی‌های بومی زیادی رواج داشته که امروزه چندان از آن‌ها خبری نیست. مهم‌ترین بازی‌ها عبارت بودند از:
تازه قلعه (بجنورد)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۴۱ نفر (۳۹۱خانوار) بوده‌است.
کیاده روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. مردم کیاده و نوده مانند دیگر ساکنین منطقه به زبان باستانی تاتی سخن می‌گویند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ٢٢٥.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است. کیاده از کم‌جمعیت‌ترین روستاهای منطقه است.
آدینه قلی، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان غلامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۵ نفر (۱۳۲خانوار) بوده‌است.
شکرناب روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. اين روستا از شمال با روستاي چناسک از شرق با روستاهاي نوده و کیاده مرتبط است. فاصله اين روستا از اتوبان تهران- قزوين ۱۴ کيلومتر مي باشد.
شکرناب در ارتفاع ۱۵۰۰ متر از سطح دريا واقع است. شکرناب در محدوده کوهپايه البرز قرار گرفته، به طوري که شمال اين روستا را ارتفاعات بلند الموت و جنوب آن را دشت قزوين احاطه نموده است.
از کتب تاریخی این گونه بر می آید که محدوده کوهپایه آبیک کنونی،با نام قهپایه شناخته می شده است. قهپایه در گذشته بخشی از ری و سپس طالقان بوده است. در کتاب نزهه القلوب حمدالله مستوفی پیرامون پیوستگی قهپایه به طالقان آمده است:
«طالقان ولایت سردسیر است در شرقی قزوین… ولایت سرانرود و جرود و قهپایه و کن و کرج از توابع آنجا است»
این روستا دارای آثار تاریخی و جاذبه های گردشگری درخور توجهی می‌باشد از آنجمله میتوان به بنای امامزاده علی روستا که از آثار برجای مانده از معماری دوره ی سلجوقیان است اشاره کرد، این امامزاده اولین اثر تاریخی ثبت ملی در شهرستان آبیک است.همچنین تپه ای باستانی که از آثار دوره ی پیش از اسلام می‌باشد نیز در اطراف روستا واقع گردیده است. علاوه بر اینها، حمامی تاریخی با قدمت چند صد ساله هم در این روستا وجود دارد که طبق آخرین گزارش‌ها در فهرست آثار در معرض تخریب قرار دارد.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۶ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
اهالی شکرناب دارای زبان تاتی هستند.
کلاته اتعلی، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
غریب مزرعه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. زبان مردم این روستا تاتی است.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ١٤٨.
این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
قره باطر، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
یانس‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. گرمابه یانس‌آباد در این روستا واقع شده است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۷ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
مردم روستای یانس‌آباد تات‌زبان هستند.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ٢٤١
تکله قوز، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۹ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.
وندر روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. وندر از روستاها پلکانی ایران است و مردمش به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
بشدره (راز و جرگلان)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
روستای مرزی بشدره دارای امکاناتی از قبیل برق ، آب لوله کشی ، تلفن ، گاز ، مدرسه ابتدایی و راهنمایی میباشد.
کمبودهای اساسی روستای بشدره خانه بهداشت متمرکز و مناسب ، ، اینترنت پرسرعت ADSL، کتابخانه ،
این روستا در دهستان راستقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۷ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
فالیزان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۶ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
در روستای فالیزان مانند دیگر روستاهای منطقه زبان تاتی رایج است.رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ١، ص ١٤٩
حاجی‌آباد (آبیک)، روستایی از توابع بخش طالقان شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
تنگه‌راز، روستایی از توابع شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در بخش راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۵ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
اصغرآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۸ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.
تنگه ترکمن، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان راز و جرگلان در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۵۶۰ نفر (۳۳۱خانوار) بوده‌است.
کهوان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
زبان مردم کهوان تاتی است.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصا اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» تاتی است.
فرح‌دین، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۱ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
زرنه (بجنورد)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
کذلک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. مردم کذلک به زبان تاتی سخن می‌گویند.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصا اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» تاتی است.
کذلک در دل خود معدنی از جنس خاک سفید دارد.آسیب های معدن روستای «کذلک» رفع می شود
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
امانلی، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۲ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.
طیخور روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۸ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.
مردم طیخور از اقوام تات هستند و به زبان باستانی تاتی تکلم می‌کنند.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصا اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» تاتی است.
دارالسرور (به تاتی: "دارکوره") روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است. این روستا با مرکز استان ۳۰ کیلومتر فاصله داشته و برای رسیدن به این روستا باید از محور قزوین آبیک استفاده کرد. اکثریت مردم دارالسرور کشاورز بوده و تعداد اندکی از خانوارهای آن به دامداری مشغول می‌باشند. محصولات عمده کشاورزی این روستا گندم و جو می‌باشد. و عمده محصولات باغی این روستا گرد و بادام و انگور و گیلاس است.
زبان این مردم تاتی است و دارای آیین‌ها و رسوم اصیل تاتی می‌باشند.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصاً اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه، خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم‌آباد» تاتی است.روستای دارالسرور
امامدره (بجنورد)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
گوی نیک، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
جمله خوش آمد گویی: خُش اَقَیُن
زبان= رازی(روضی)
مذهب=شیعه
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۴ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.
جزمه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. تاتی و ترکی زبان‌های رایج در روستای جزمه هستند.
تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصا اهالی منطقه زیاران شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» تاتی است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۹ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.
توداران روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است. مردم توداران تات‌زبان هستند.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین خصوصا اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» تاتی است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
کلاته شیرو، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
آتانک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
مردم آتانک به زبان تاتی سخن می‌گویند.تات‌های ایران و قفقاز، علی عبدلی، انتشارات مهدی رضایی، تهران، ۱۳۸۹: زبان بخش کثیری از اهالی استان قزوین تاتی است. خصوصا اهالی منطقه زیاران «شامل روستاهای: زیاران، صمغ آباد، تیخور، توداران، آقچری، قاضی کلایه،‌ خوزنان، آتانک، جزمه، دارالسرور، کهوان، کذلک، میانکوه و ابراهیم آباد» که تات‌زبان هستند.
قوش‌تپه روستایی در دهستان راز بخش مرکزی شهرستان راز و جرگلان استان خراسان شمالی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۱ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
ناصرآباد (آبیک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این شهرک در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۴۵ نفر (۵۰۱خانوار) بوده‌است.
قلعه قوشین، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
سیدآباد (بجنورد)، روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
خزین‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.که در حال حاضر به 3خانوار و جمعیت کمتر از 25نفر کاهش پیدا کرد. ساکنان کنونی خزین‌آباد فرزندان سلیم‌خان بهرامی هستند.
او 7 پس به نام‌های فتح‌الله، سام‌خان، اسماعیل، رشید، نصرالله، پاشا و هاشم به یادگار مانده است.
جلفدره روستایی از توابع بخش راز و جرگلان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است. زبان رایج در روستای جلفدره زبان رازی(پهلوی اشکانی،زبان قوم پارت) است.«زبان و فرهنگ تاتی در آستانه فراموشی»؛ گفتگو با محمود باعصمت
این روستا در دهستان راز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۴ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.