moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سه اسید چرب تشکیل‌دهنده خانواده امگا-3 عبارتند ازآلفا-لینولنیک اسید (ALA)، ایکوساپنتائنوئیک اسید(EPA) و دوکوزاهگزائنوئیک اسید(DHA). آلفا- لینولنیک اسید (ALA) در گردو و برخی از انواع گیاهان یافت می‌شود. دو اسید چرب دیگر، یعنی ایکوساپنتائنوئیک اسید (EPA) ودوکوزاهگزائنوئیک اسید (DHA) در ماهی همچون سالمون و از جمله در روغن و مکمل‌های ماهی وجود دارد. اسیدهای چرب n-۳(کربن سوم سیر نشده)، که از نظر تغذیه‌ای بسیار مهمند آلفا-لینولنیک اسید(ALA)، دوکوساهگزانوییک اسید (DHA) و ایکوساپنتانوییک اسید (EPA) می‌باشند که همگی دارای غیراشباعیت چندگانه هستند. بدن انسان توانایی ساختن و سنتز کردن اسیدهای چرب n-۳ را از مولکولهای دیگر ندارد، اما می‌تواند از زنجیره ۱۸ کربنی ALA، زنجیره بلند ۲۰و۲۲ کربنی اسیدهای چرب EPA و DHA را تشکیل دهد.
مسابقه جهنم درون یک قفس (Hell in a Cell) یکی از مسابقات ویژه کمپانی WWE می‌باشد که در قفسی بدون راه فرار انجام می‌شود.
اولین مسابقه هل این ا سل در سال ۱۹۹۷ بین آندرتیکر و شان مایکلز برگزار شده‌است که در آن کین دخالت کرد و به برادرش آندرتیکر حمله کرد و حرکت Tombstone Piledriver را روی آندرتیکر انجام داد و بدین ترتیب شان مایکلز پیروز مسابقه شد. آندرتیکر با ۱۲ بار حضور در این نوع مسابقه، رکورد دار بیش‌ترین حضور را دارد. از سال ۲۰۰۹ به بعد یک پی پر ویو به همین نام درست شد که هر سال برگزار می‌شود و مسابقه هل این ا سل، مسابقه اصلی آن است.
تئودور ماروین "تد" دیبیاسی جونیور یک کشتی گیر حرفه‌ای و بازیگر امریکایی است که با دبلیو دبلیو ای قرارداد بسته، جاییکه در برند اسمکدان کار می‌کند. او قبلاً دو بار با کودی رودز قهرمان تگ تیم شده‌است.
بعد از آموزش توسط کریس یانگ بلاد، کارش را در ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ شروع کرد. در فوریه ۲۰۰۷، با برادرش مایک دیبیاسی قهرمان تگ تیم شد و کمی در مسابقات تور ژاپن شرکت کرد. سپس در ژوئیه ۲۰۰۷، یک قرارداد وسیع با دبلیو دبلیو ای بست و به اف سی دبلیو رفت. برای مدت کمی به گروه "بنیاد نسل بعدی خانواده هارت" پیوست. در دسامبر ۲۰۰۷، قهرمان سنگین وزن جنوبی اف سی دبلیو شد. بخاطر مصدومیت در ژانویه ۲۰۰۸، قهرمانیش را از دست داد.
آغاز کار تلویزیونیش در دبلیو دبلیو ای در ۲۶ می ۲۰۰۸ و در برند راء بود و توانست با کودی رودز قهرمان تگ تیم شود. آن‌ها در آگوست عنوان را از دست دادند و یک هفته بعد دوباره بدست آوردند. رودز و دیبیاسی به همراه مانو، گروهی از کشتی گیران نسل‌های مختلف را به وجود آوردند. در آوریل ۲۰۱۱، این گروه منحل شد و دیبیاسی به اسمکدان رفت.
دیبیاسی در لوییزیانا به دنیا آمد و در میسی سیپی بزرگ شد. او از بچگی کریس ریکی (کشتی گیر) را می‌شناخت و با هم به مدرسه می‌رفتند. در دبیرستان، دیبیاسی بازیکن خط حمله تیم فوتبال بود. در سال ۲۰۰۵ با مدرک لیسانس علوم و لیسانس مدیریت تجاری فارغ‌التحصیل شد. در دوران دانشگاه، دیبیاسی در نظر داشت کشیش شود.
دیبیاسی و برادرش مایک دیبیاسی، در تگزاس تحت نظر کریس یانگ بلاد آموزش دیدند و بعد به آکادمی کشتی هارلی ریس رفتند. برادران دیبیاسی کارشان را در ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ دردبلیو ال دبلیو شروع کردند. در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷، با شکست رحیم رشاد و جونتسی توانستند قهرمان تگ تیم شوند.
در ژوئیه ۲۰۰۷، قراردادی وسیع با دبلیو دبلیو ای بست و وارد بخش آموزشی آن یعنی اف سی دبلیو شد. در ۴ آگوست در مسابقه‌ای تگ تیم کارش را شروع کرد و با جیک هاگر توانست کیث واکر و هیث مایلر را شکست دهد. در اکتبر، عضو گروه "بنیاد نسل بعدی خانواده هارت" شد و در کنار هری اسمیث و تی جی ویلسون و ناتی نایدهارت و تدی هارت قرار گرفت. اما سریعاً از گروه جدا شد و ماریس را به عنوان همراهش بدست آورد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷، با شکست تی جی ویلسون توانست قهرمان سنگین وزن جنوبی اف سی بلیو شود. اما بخاطر مصدومیت نمی‌توانست از آن دفاع کند پس در ۱۹ ژوئیه ۲۰۸ آن را به شریکش هیث مایلر داد. در مارس ۲۰۰۸، دچار مصدومیت‌های متعددی از جمله سیاتیک، شکستگی زانوی چپ، انفصال دنده‌ها و مشکل در آرنجش شد. بخاطر این جراحات، برای چند ماه بعد به‌طور نامنظم مسابقه داد.
در ۲۶ می ۲۰۰۸، به عنوان چهره‌ای منفور کارش را در دبلیو دبلیو ای شروع کرد و گفت قصدش این است قهرمانی مثل پدرش شود. سپس قهرمانان تگ تیم یعنی کودی رودز و هاردکور هالی را به مبارزه طلبید. در پی پی وی "شب قهرمانان" رودز به هالی خیانت کرد و باعث شد دیبیاسی به عنوان شریک خودش، قهرمان تگ تیم شود. کمی بعد از یک ماه، این عنوان را به جان سینا و باتیستا باختند. اما در هفته بعد دوباره آن را پس گرفتند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۸، کمربندشان را به سی ام پانک و کوفی کینگستون باختند. در این دوران، رندی اورتون به رودز، دیبیاسی و مانو پیوست و در کسوت مربی از آن‌ها انتقاد کرد. در ۳ نوامبر، اورتون به دیبیاسی حمله کرد چون در مسابقه اش دخالت کرده بود. داستان حمله به دیبیاسی اجازه داد کمی از ماجرا خارج شود و بتواند در فیلم "مارین۲" بازی کند.
در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۹، دیبیاسی برگشت تا به مانو و سیم اسنوکا در حمله به رودز و اورتون کمک کند. اما ناگهان علیه آن‌ها شد و به رودز و اورتون کمک کرد و بدین ترتیب گروه "لگاسی" پدید آمد. به عنوان عضوی از لگاسی در مسابقه رویال رامبل وارد شد تا به اورتون کمک کند تا برنده شود و جزء ۴ نفر آخر در رینگ ماند تا اینکه توسط تریپل اچ حذف شد. رودز و دیبیاسی همراه اورتون وارد رقابت با خانواده مک من شدند و به او کمک کردند به شین و استفانی مک من و تریپل اچ حمله کند. در ۲۶ آوریل، دیبیاسی، رودز و اورتون توانستند تریپل اچ، باتیستا و شین مک من را شکست دهند و اورتون قهرمان دبلیو دبلیو ای شد. در طول تور استرالیا، دیبیاسی دچار مصدومیت بازو شد. در میانه سال ۲۰۰۹، او و رودز به رقابت با حریفان اورتون بخصوص تریپل اچ پرداختند. پس تریپل اچ دوباره گروه "دی اکس" را با شاون مایکلز ایجاد کرد و در سامراسلم رودز و دیبیاسی را شکست داد.
تنش بین اعضای لگاسی در ۲۰۱۰ شروع شد؛ وقتی رودز و دیبیاسی تصادفاً باعث ایجاد یک مسابقه قهرمانی برای اورتون شدند و اورتون به آن‌ها حمله کرد. در فوریه، دیبیاسی، ماریک هنری را شکست داد و فرصتی برای قهرمانی دبلیو دبلیو ای بدست آورد. در "المینیشن چیمبر" دیبیاسی، اورتون را حذف کرد و کمی بعد خودش توسط کینگستون حذف شد. در ۲۲ فوریه، اورتون علیه لگاسی شد و باور داشت آن‌ها برنامه‌ای علیه او دارند. برای تلافی، هفته بعد رودز و دیبیاسی به اورتون حمله کردند. در نتیجه در رسلمینیای ۲۶، هرسه در مقابل هم قرار گرفتند و اورتون برنده شد.
بعد از رسلمینیا، دیبیاسی در قالب یک میلیونر متکبر درآمد. در آوریل، قهرمانی میلیون دلاری را گرفت. سپس مثل پدرش، بدنیال یک نوکر گشت. او این موقعیت را به آر-تروث پیشنهاد کرد اما او رد کرد و دشمنی بین آن‌ها ایجاد شد. در ۱۷ می، نوکرش را همان کسی معرفی کرد که برای پدرش کار می‌کرد. در مسابقه اش با آر-تروث شکست خورد و در طول مسابقه دچار ضربه مغزی شد اما شب بعد توانست در راء ظاهر شود. در ۲۱ ژوئن، به خاطر خدمات مدیرانه ماریس، نوکرش را اخراج کرد. در سپتامبر ۲۰۱۰، گلداست کمربند قهرمانی میلیون دلاری را دزدید و دشمنی بین او و دیبیاسی شکل گرفت. در مسابقه، دیبیاسی برنده شد اما بخاطر دخالت شاگرد گلداست، آکسانا، نتوانست کمربند را پس بگیرد. در ۱۵ نوامبر، گلداست کمربند را به دیبیاسی پدر، پس داد. او خواست آن را به پسرش پس دهد اما دیبیاسی کوچک آن را رد کرد و گفت به کمربند دیگری علاقه دارد. همان شب، به قهرمان ایالات متحده، دنیل برایان حمله کرد ولی در مسابقه قهرمانی ناموفق بود. در ۳۰ نوامبر، اعلام کرد در فصل چهارم ان اکس تی، با ماریس مربی برودوس کلی خواهد بود. اما کلی، آلبرتو دل ریو را انتخاب کرد.
در ۱۶ سپتامبر، وقتی رودز در حال مسخره کردن تماشاچیان بود؛ دیبیاسی به او حمله کرد و چهره‌ای محبوب شد. سپس برای قهرمانی "بین قاره‌ای" مقابل رودز قرار گرفت ولی ناموفق بود. در ۲۲ سپتامبر در یوتیوب اعلام کرد قبل از شروع مسابقات با هواداران مهمانی می‌گیرد و کسانیکه موفق به این کار شوند را "جماعت دیبیاسی" نامید. هم چنین پذیرفت که حالت ثروتمندی پدرش، دیگر به کار نمی‌آید.
در ۴ نوامبر، با شکست تایسون کید، ۸ برد پیاپی در مسابقات تکی را شروع کرد و در ادامه در برابر هیث اسلیتر، دریک بیتمن و جیندر ماهال پیروز شد. وقتی ماهال او را بخاطر رها کردن تربیت ثروتمندش در برابر گشتن با افراد عادی سرزنش کرد، دشمنی بین آن‌ها شروع شد. در ۳۰ دسامبر، نهایتاً ماهال با شکست دیبیاسی توانست رشته پیروزی‌های او را بشکند. در ژانویه ۲۰۱۲، هونیکو از اینکه به مهمانی‌های دیبیاسی دعوت نشده دلخور شد و دشمنی بینشان شروع شد. اگرچه در مسابقه "پرچم" دیبیاسی برنده شد اما در دو مسابقه بعد هونیکو موفق بود. بعداً دیبیاسی دچار مصدومیت مچ دست و پارگی غضروف شد. اما نهایتاً در فوریه توانست هونیکو را شکست دهد. در ۶ مارس دیبیاسی دوباره دچار شکستگی قوزک پا شد. همان ماه اعلام کرد قرار است روی شانه اش عمل جراحی انجام شود. در ۲۶ آگوست اعلام کرد نمی‌خواهد قراردادش با دبلیو دبلیو ای را تمدید کند چون می‌خواهد وقت بیشتری با خانواده اش بگذراند.
بعد از ترک دبلیو دبلیو ای در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳ کارش را در افتتاحیه "سرگرمی کشتی خانواده" با شکست کلت کابانا شروع کرد. در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۳، دیبیاسی، دوست دختر نمایشی قبلیش ماریس و پدرش در "خانه تامی دریمر" ظاهر شدند. هم چنین دیبیاسی در شبی دیگر برای "سرگرمی کشتی خانواده" مقابل مت مورگان قرار گرفت.
در ۲۰۰۸، دیبیاسی شروع به بازی در فیلم "مارین۲" در نقش اصلی، جو لینوود کرد. این فیلم اولین تجربه بازیگری او بود و برای فیلمبرداری ۶ هفته در تایلند بسر برد. تمام بدل کاری‌ها را خودش اجرا کرد که باعث شد در یک صحنه جنگی، غضروف بین دو دنده اش جدا شود.
در ۱۶ آگوست ۲۰۰۹، در برنامه گفتگوی شبانه با کودی رودز، گریت کالی و بیگ شو شرکت کرد. او شبکه یوتیوب خودش با نام "جماعت دیبیاسی" را دارد که دربارهٔ زندگی او بیرون از رینگ است.
تد دیبیاسی سومین نسل کشتی گیران حرفه‌ای است. پدربزرگش "آیرن مایک دیبیاسی"، مادربزرگش "هلن هایلد" و پدرش "مرد میلیون دلاری تد دیبیاسی" کشتی گیران حرفه‌ای بودند. برادر ناتنی بزرگش، مایک و برادر تنی کوچکترش، برت هم کشتی گیران حرفه‌ای هستند. در ۲۷ مارس ۲۰۱۰، تد دیبیاسی و برادرش برت، پدرشان را جزء "هال آو فیم" قرار دادند. تد دیبیاسی در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸ با معشوقه دوران دبیرستانش، کریستن تاینس که یک پرستار است، ازدواج کرد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۱، اعلام کرد منتظر اولین فرزندشان هستند. او طرفدار تیم فوتبال لیورپول است.
در ۱۵ فوریه ۲۰۰۸، بعد از اینکه ماشینش به وسیله نقیله دیگری برخورد کرد، بخاطر رانندگی تحت مستی دستگیر شد. در این تصادف هیچ کس صدمه ندید اما دیبیاسی مجبور شد تست سطح هوشیاری دهد و معلوم شد سطح الکل خونش بین ۰٫۱۳۷ تا ۰٫۱۳۸ است. روز بعد با ضمانت ۵۰۰ دلاری آزاد شد.
در می ۲۰۱۲، سازمان عام‌المنفعه خود با نام گبنیاد تد دیبیاسی" را برپا کرد. به عنوان بخشی از بنیاد، به اشخاص با بیماری‌های خطرناک یا ناتوانی‌ها شانسی داده می‌شد تا در برنامه‌های دبلیو دبلیو ای، تد دیبیاسی را ببینند. وقتی دیبیاسی دبلیو دبلیو ای را ترک کرد، جزء هیئت رییسه سایت CollegeGarageSale.com درآمد. این سایت برای تجارت الکترونیکی کتاب‌های درسی دانشگاهی است.
مردوک بلاسو ایقبی (Marduk-balāssu-iqbi)، پسر و جانشین مردوک-زاکیر-شومی اول پادشاه بابل و از پادشاهان سلاله نهم بوده‌است و ازحدود ۸۱۹ تا حدود ۸۱۳ پیش از میلاد بر بابل حکومت کرده‌است. معنای نامش یعنی: مردوک زندگانی او را وعده داده‌است. او پس از پدرش به حکومت بابل رسید و چهارمین و آخرین نسل از خانواده نبو-شوم-اوکین اول بود که سلطنت کرد. وی با شمشی-آداد پنجم، پادشاه آشور معاصر بوده‌است. گویا ملکه شاموراماتShamiram, Armenia، Semiramis، Shamiram، Semiramis خواهر وی بوده‌است.
عنوان مردوک بلاسو ایقبی، به عنوان یک شاهد بر روی یک سنگ‌مرز، که مربوط می‌شود به سال دوم حکومت مردوک زاکیر شومی‌یکم، دیده می‌شود، یعنی ۲۵ سال پیش از اینکه وارث و جانشین مردوک زاکیر شومی‌یکم به قدرت برسد. اگر مردوک بلاسو ایقبی ذکر شده در این سند تاریخی، همان مردوک بلاسو ایقبی، یعنی پادشاه مورد نظر ما باشد، شاید این مدرک گواه این باشد که وی هنگامی که قدرت را در دست گرفته، نسبتاً پیر و سالخورده بوده‌است. علاوه بر این، بر یک سنگ‌مرز دیگر هم این نام دیدهمی‌شود. زمان سنگ‌مرز یادشده به سال سی‌ویکم سلطنت نبو-اپل-ایدین، پدربزرگ مردوک بلاسوایقبی مربوط می‌شود، اما این مورد اخیر، گویا فرد دیگری است، چون که اولاً سند مزبور می‌گوید که وی یک فرماندار بوده‌است، ثانیاً چنین طول عمر زیادی برای یک انسان به هیچ وجه طبیعی به نظر نمی‌رسد.
به نظر می‌رسد که این پادشاه بابلی، پایتخت خود را شهر گنناتی قرار داده باشد، شهری که بر کرانه رود دیاله قرار داشت. قلمرو مردوک بلاسو ایقبی شهرهای در Der و نیپور را از سمت جنوب و شرق دربر می‌گرفت. به نظر می‌رسد که حکام و ولایات وی مانند خود او، مقامات و درجاتشان را به طریق وراثتی صاحب شده‌باشند، مانند انلیل-اپل-اوصور والی شهر نیپور، و فرزندان توبلیت-اشدر که از کارکنان و کارمندان دربار بوده‌اند، این مسئله گواه این است که در آن زمان قدرت مرکزی سست بوده و در استان‌ها و بخش‌های بابل خودگردانی و استقلال داخلی وجود داشته‌است.
آشوری‌ها در حکومت شمشی‌آدادپنجم دو جنگ پی در پی با مردوک بلاسو ایقبی کردند، انگیزه این نبردها معلوم نیست، اگرچه ممکن است که شمشی‌آداد از رتبه دونی که در زمان حکومت مردوک زاکیرشومی در آن قرار داده شده بود، رنجیده و آزرده خاطر شده و در صدد انتقام و کینه جویی برآمده باشد.
در جنگ اول، مسیر مستقیم به داخل قلمرو بابل توسط دژ زدی سد شده بودکه شمالی ترین شهر بابل در این زمان بود، به همین دلیل لشکریان آشور از مسیر کرانه شرقی دجله و در امتداد حاشیه کوهستانی حرکت کرد، یعنی اندکی پایین‌تر از جنوب زاب کوچک. بنا به گفته سالنامه‌های شمشی‌آداد، لشکر آشور توقف کرد تا سه شیر درنده را در فراز و فرودهای کوه اپی (جبل حمرین) شکار کند یا بکشد.
سپس، لشکر آشور به مسیر خود ادامه داده و از هر کجا که عبور می‌کرد، پشت سرش ویرانی و غارت برجای می‌گذاشت. وی شهر مه-تورنات را در کرانه یکی از شاخه‌های رود دیاله قرار داشت محاصره کرد، سپس از روددیاله گذشت کرد و شهر سلطنتی قرنه را تسخیر کرد و آتش زد. او دیئبینا را غارت کرد و سپس به حومه گنناتی، یعنی داتبیر و ایزدوجه یورش برد. سپس قیریبتی-النی را غارت کرد و خودش ادعا می‌کند که: غنایم و وسایل، متعلقات خدایان، گاوهای نر و گوسفندان (اهالی) را به یغما برده‌است.
لشکر شامشی‌آدادپنجم سپس شهر پادشاهی دور-پاپسوکل را در نزدیکی شهر دِر چپاول نمود. بعد از آن به نظر می‌رسد که حملات پادشاه آشور با اتحاد بزرگی از کلدی‌ها، ایلامی‌ها، کاسی‌ها و آرامی‌ها مواجه شده باشد. این طور به نظر می‌رسد که این قبایل و مردمان خطر رو به فزونی امپراتوری آشوریان را درک کرده و تصمیم گرفته بودند در برابر آن‌ها با هم متحد شوند. اگرچه منبع آشوری دربارهٔ این جنگ می‌گوید پادشاه آشور دشت را با پیکرهای جنگجویان مردوک بلاسو ایقبی پوشاند. و سالنامه‌های پادشاه آشور هم می‌گویند که وی ارابه‌های جنگی، اسبان و برخی از وسایل اردوگاه بابلیان را تصاحب نمود، ولی از آنجایی که ما با روحیات و منش پادشاهان آشور آشنا هستیم، نباید این گفته‌های پادشاه آشور را بسیار جدی تلقی کنیم، لازم به توضیح است که پادشاهان آشور همواره در بیان نتایج نبردهای خود غلو می‌کردند و حتی اگر در جنگی پیروز هم نمی‌شدند، باز در کتیبه هایشان خود را پیروزمند و فاتح معرفی می‌کردند. هر چند که از کیفیت و نتیجه جنگ مزبور حقیقتاً اطلاعات دیگری در اختیار نداریم.
جنگ دوم به‌طور بارزی یک عملیات جنگی جراحی مانند بود و شمشی آداد مستقیماً به سراغ شهرگنناتی پایتخت بلاسوایبقی رفت. این اقدام وی باعث شد که مردوک بلاسوایقبی به منطقه دیاله فرار کند، او نخست به نیمیتی-شری رفت و در آنجا پناه گرفت، اما به دنبال تصرف شهر دِر، در آنجا گیر افتاد. او را اسیر کردند و دست بسته به آشور بردند. شمشی آداد ادعا می‌کند که سی هزار اسیر را از شهر دِر تبعید کرده‌است.
بنا به گفته مدارک اطلاعاتی، پس از مردوک بلاسو ایقبی، فردی به نام بابه-احه-ایدین به حکومت بابل رسیده‌است.
باران یخ زده را می‌توان قطرات منجمد شده باران دانست. اگر قطرات آبی که از ابر نزول می‌کنند با لایه‌ای از هوا مواجه شوند که دمای آن در حد انجماد است، به حبه‌های کوچک و سرد یخ تبدیل می‌گردند. بنابراین ریزش باران یخ زده، مسئله وارونگی دما را نشان می‌دهد، در یک ابر معمولی دمای داخل ابر ممکن است نزدیک به نقطه انجماد باشد، اما اگر هوای زیر ابرها کمی سردتر باشد، باران یخ زده شکل می‌گیرد. همچنین باران یخ زده ممکن است از یخ زدن برف ذوب شده‌ای که از لایه هوای سرد نزدیک زمین می‌گذرد تشکیل شود.اصول هیدرولوژی کاربردی، دکتر امین علیزاده، انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد، چاپ نوزدهم، ص 161 و 162
پنیر بری پنیری است که در بخش بری از شهرستان سنه مرن در فرانسه تولید می‌شود. کمی زردرنگ با لایه خاکستری و خمیری و نرم است.
یک وعده سی گرمی از پنیر بری حاوی ۱۰۱ کالری (۴۲۰ کیلوژول) و ۸.۴ گرم چربی است که از این مقدار ۵.۲ گرم آن چربی اشباع شده است. پنیر بری، منبع خوبی از پروتئین است. یک وعده بری می تواند ۵ تا ۶ گرم پروتئین را تأمین کند. بری حاوی مقدار مناسبی ویتامین B12 و ویتامین B2 است.
محمود صلواتی (زاده اول فروردین ۱۳۳۲ در خمینی شهر اصفهان)، مجتهد، نویسنده، مفسر و مترجم قرآن و نهج البلاغه، پژوهشگر دینی و عضو شورای مرکزی مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم است. وی از مؤسسان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بنیان‌گذار و نیز اولین رئیس مرکز تحقیقات و عقیدتی - سیاسی سپاه پاسداران بوده و از شاگردان برجسته حسینعلی منتظری و از نزدیکان یوسف صانعی و طاهری اصفهانی محسوب می‌شود. فضل‌الله صلواتی پسرعموی وی می‌باشد.
محمود صلواتی به علت فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم شاه، در سال ۵۲ توسط ساواک دستگیرشده و به کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و شهربانی منتقل و بازجویی میشود و به دلیل عدم همکاری وی در مراحل مختلف بازجویی، توسط دادگاه نظامی شاه، محکوم به اعدام و بعد در حکم تجدید نظر با یک درجه تخفیف، به حبس ابد محکوم شد و بعد ار تحمل ۵ سال زندان و حبس در زندان اوین و زندان قصر، به عنوان زندانی سیاسی در پاییز ۵۷ آزاد شداسناد ساواک ، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی
وی در زندان اوین برای دیگر زندانیان سیاسی که بیشترشان اعضای کادر سازمان مجاهدین خلق بودند، کلاسهای تفسیر قرآن و نهج البلاغه برگزار و تدریس می‌کرد که به اذعان برخی از اعضای سازمان مجاهدین خلق، همین جلسات تفسیر قرآن و نهج البلاغه در عدم گرایش به مارکسیسم و جریان تغییر ایدئولوژی (که البته نهایت منجر به ضربه سال ۵۴ در سازمان مجاهدین شد) و نیز شکل‌گیری قطب اقلیت مخالف با مسعود رجوی مؤثر بودمجموعه خاطرات زندان، مرکز اسناد انقلاب اسلامی
مسعود رجوی در اینباره اظهار داشته که: محمود صلواتی مسبب عمیقتر شدن شکاف بین ما با جریان لطف‌الله میثمی، مجید شریف واقفی و مرتضی صمدیه لباف در زندان و پس از آن شداسناد ساواک
محمود صلواتی بعد از رهایی از زندان فعالیت مستمری را به همراه محمد منتظری فرزند ایت الله منتظری در ابتدای انقلاب جهت تأسیس ستاد مرکزی سپاه پاسداران آغاز نمود و در اولین گام پیش‌نویس اساسنامه سپاه پاسداران را تنظیم و به نگارش درآورد؛ وی همچنین مؤسس و اولین رئیس مرکز تحقیقات و عقیدتی سیاسی سپاه پاسداران است؛ وی فرماندهی سپاه پاسداران خمینی شهر از ابتدای تأسیس تا پایان جنگ بر عهده داشت. صلواتی همچنین مدیریت عالیِ مدارس علمیه دارالشفا، رسول اکرم، امام محمد باقر و بعثت (مدارس تحت اشراف آیت الله حسینعلی منتظری) را در حوزه علمیه قم بر عهده داشتhttp://www.ensani.ir
گورگونزولا پنیر آبی و رگه‌دار است که در ناحیه گورگونزولای استان میلان تهیه و تولید می‌گردد. شیر مورد نیاز برای تهیه پنیر گورگونزولا، شیر گاو است که خامه آن را نگرفته باشند. پنیری نرم، پرورده و روغنی و آبدار است که در آن رگه‌های سبز و آبی وجود دارد. رگه‌های آبی در اثر تزریق نوعی کپک خوراکی و مفید به نام پنیسیلیوم راکفورتی‌ایجاد می‌شود.
پنیر گورگونزولا محصولی است که از پنیرهای طبیعی، با طعمی خاص و متفاوت تولید شده و در گروه پنیرهای نرم قرار می‌گیرد.
یک کیلو پنیر گورگونزولا ارزش غذایی معادل ۶ کیلوگرم شیر تازه گاو را دارد و سرشار از مواد معدنی، فسفر و کلسیم است. همچنین، این پنیر حاوی پنی‌سیلیوم خوراکی و مفید برای دستگاه گوارش است.
پنیر گورگونزولا در تهیه انواع سس و دیپ، ساندویچ‌ها و غذاهای حاوی تخم‌مرغ و گوشت، همراه پیتزا، لازانیا و سیب‌زمینی تنوری، به عنوان چاشنی سبزی‌ها، سالاد و دسر و به همراه میوه، نان جو و نان محلی قابل استفاده است.
آرتابازانس، حاکم خودمختار ارمنستان، کسی بود که به دنبال حمله پادشاه سلوکی، آنتیوخوس سوم به انقیاد سلوکی‌ها در آمد. او ساتراپی ایرانی تبار بود.C. J. Brunner, "ARTABAZANES" in ENCYCLOPÆDIA IRANICA, Vol. II, Fasc. 6, p. 650
کاکل‌به‌پشتان (نام علمی: "Opisthocomidae") نام یک تیره از رده پرندگان است.
کاکل‌پیشانی پاسیاه نام یک گونه از تیره کاکل‌پیشانیان است.
کاکل‌پیشانی پاسرخ نام یک گونه از تیره کاکل‌پیشانیان است.
کاکل‌پیشانی‌های آمریکای جنوبی نام یک سرده از تیره کاکل‌پیشانیان است.
دیرینه‌کرک (نام علمی: "Palaeortyx") نام یک سرده از راسته ماکیان‌سانان است.
بلدرچین کالیفرنیا (نام علمی: "Callipepla californica") نام یک گونه از سرده زیباپوش است.
در هندسه، توپولوژی و شاخه‌های مربوط به ریاضیات، مجموعه بسته مجموعه‌ای است که متمم آن یک مجموعه باز باشد. در واقع در یک فضای توپولوژیک یک مجموعه بسته می‌تواند مجموعه‌ای تعریف شود که شامل تمام نقاط حدی خود باشد. در یک فضای متریک کامل، مجموعه بسته مجموعه‌ای است که نسبت به عمل حدگیری بسته باشد. یعنی حد هر دنباله از اعضای مجموعه، در خود مجموعه قرار گیرد.
در یک فضای توپولوژیک یک مجموعه بسته‌است اگر و فقط اگر با بستار خود برابر باشد.
یک مجموعه بسته دارای نقاط مرزی خود می‌باشد. به عبارت دیگر اگر بیرون از یک مجموعه بسته باشید و به مقدار کوچکی به هر طرف حرکت کنید، باز هم خارج از مجموعه قرار می‌گیرید. توجه کنید که اگر مرز مجموعه، تهی نیز باشد این مسئله باز هم برقرار خواهد بود، برای مثال، اعداد گویایی که مربع آن‌ها از ۲ کم‌تر باشد.اشتراک نامتناهی مجموعه از مجموعه‌های بسته، بسته‌است.اجتماع متناهی مجموعه از مجموعه‌های بسته، بسته‌است.مجموعه تهی و تمام فضا بسته هستند. در حقیقت در مجموعه "X" و گردایه "F" از زیرمجموعه‌های آن که این ویژگی‌ها را دارند، "F" یک گردایه‌ای از مجموعه‌های بسته برای توپولوژی یکتایی روی مجموعه "X" خواهد بود. همچنین خاصیت اشتراک پذیری این امکان را به ما می‌دهد که بتوانیم بستار مجموعه "A" را در فضای "X" به صورت کوچکترین زیرمجموعه بسته "X" که شامل "A" باشد، تعریف کنیم. همین‌طور بستار یک مجموعه می‌تواند از اشتراک تمام مجموعه‌های شامل آن مجموعه نیز به دست آید.
مجموعه‌هایی که از اجتماع تعداد شمارا مجموعه بسته ساخته می‌شوند، لزوماً بسته هستند.
در توپولوژی عمومی، مجموعه "A" بسته‌است اگر و فقط اگر شامل نقاط مرزی خود باشد.
مفهوم مجموعه بسته تحت تعریف مجموعه باز تعریف می‌شود. یک مفهوم که درکی از فضای توپولوژیک ایجاد می‌کند و همچنین از فضاهای دیگری که ساختاری توپولوژیک دارند، مانند فضای متریک، فضای یکنواخت.
مجموعه باز
بلدرچین برازنده (نام علمی: "Callipepla douglasii") نام یک گونه از سرده زیباپوش است.
بلدرچین گمبل (نام علمی: "Callipepla gambelii") نام یک گونه از سرده زیباپوش است.
بلدرچین پولکدار (نام علمی: "Callipepla squamata") نام یک گونه از سرده زیباپوش است.
بلدرچین جنگلی خالدار (نام علمی: "Odontophorus guttatus") نام یک گونه از تیره بلدرچین بر جدید است.
بلدرچین جنگلی (نام علمی: "Odontophorus") نام یک سرده از تیره بلدرچین بر جدید است.
این سرده شامل گونه‌های زیر است:
بلدرچین نواری (نام علمی: "Philortyx fasciatus") نام یک گونه از تیره بلدرچین بر جدید است.
بلدرچین به‌طور کلی به دسته از پرندگان گفته می‌شود که تقریباً اندازه کوچکی دارند و از ماکیان سانان هستند. به جرات می‌توان گفت این دسته از پرندگان معروفترین و البته شناخته شده‌ترین نوع ماکیان سانان در کره زمین هستند ، بلدرچین جثه کوچکی دارد و زندگی بر روی زمین را ترجیح میدهد ، البته این پرنده می‌تواند به اندازه ای نه چندان زیاد پرواز کند که بیشتر در حکم پریدن می‌باشد.
در جوجه کشی طبیعی بلدرچین تخم‌های نطفه دار توسط مرغ مادر جوجه کشی می‌شوند ، مرغ مادر به‌طور غریزی شرایط مورد نیاز برای جوجه کشی تخم بلدرچین را برای جنین داخل تخم مهیا میسازد ، این شرایط عبارتند از میزان دما ، رطوبت ، چرخش و… که فاکتورهای اصلی در جوجه کشی می‌باشند.
پرنده بلدرچین بیشتر از روی زمین و باغچه مواد غذایی خود را جمع‌آوری مینماید که شامل حشرات ریز ، جنبندگان ریز ، دانه‌ها و… می‌باشد.
یوهان هاینریش فریدریش لینک طبیعت‌شناس و گیاه‌شناس آلمانی بود.IPNI Home
بلدرچین رخ‌گندمی (نام علمی: "Rhynchortyx cinctus") نام یک گونه از تیره بلدرچین بر جدید است.
نمایشگر مونوکروم یا مانیتور تک‌رنگ (Monochrome monitor) یک نوع نمایشگر رایانه لامپی است که در سال‌های اولیه رایانش از دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ قبل از اینکه نمایشگرهای رنگی محبوب شوند بسیار متداول بودند. نمایش تصویر به صورت تک رنگ هنوز هم در بعضی دستگاه‌های صنعتی و خدماتی مانند صندوق فروشگاهی مورد استفاده است.
اُپاس (Opus) یک فرمت متن باز و استاندارد برای فشرده‌سازی بااتلاف صدا است که توسط کارگروه مهندسی اینترنت توسعه یافته‌است. این فرمت تأخیر الگوریتمی بسیار کمی نسبت به فرمت‌های صوتی محبوب دیگر مانند Ogg Vorbis ,MP3 و … دارد، از همین رو اوپاس برای کاربردهایی چون اجرای موسیقی تحت شبکه و هماهنگ سازی لب در رویدادهای زنده بسیار مناسب است، همچنین پشتیبانی از فرمت اوپاس برای پیاده‌سازی وب‌آرتی‌سی الزامی است. اوپاس علاوه بر تأخیر بسیار پایین در فشرده‌سازی داده‌های صوتی، از لحاظ کیفیت در bitrate توانایی رقابت بالایی با فرمت‌های پراستفاده‌ای همچون Ogg Vorbis ,MP3 و HE-AAC دارد.
مدار چوآ یک مدار الکتریکی ساده است که رفتار آشوبناک دارد. این مدار توسط لئون چوآ در سال ۱۹۸۳ میلادی معرفی شد. این مدار غیرخطی به عنوان مثالی عالی از سیستم‌های آشوبناک شناخته می‌شود.
یک مدار ساخته شده از قطعات استاندارد و پایه شامل مقاومت و خازن و سلف برای داشتن رفتار و خروجی آشوبناک باید سه شرط زیر را داشته باشد:
مدار چوا ساده‌ترین مداری است که این خصوصیات را دارد. در مدار شکل یک عناصر ذخیره‌کننده انرژی شامل خازن‌های C1,C2 و سلف L است. مقاومت غیرخطی و فعال سمت راست همان عنصر غیرخطی و مقاومت فعال محلی موردنیاز است. برای ساخت این عنصر غیرخطی از دیود چوا که مداری فعال ساخته شده از دیود و مقاومت و تقویت‌کننده عملیاتی است، استفاده می‌شود. مدار دیود چوا به صورت تجاری به فروش نمی‌رسد.
با کمک قوانین مداری کیرشهف رفتار دینامیکی مدار چوا را توسط سه معادله دیفرانسیل جزئی برحسب ولتاژهای دوسر خازن‌های C1,C2 و جریان سلف L می‌توان نوشت. لیساژو حاصل از ولتاژ و جریان‌های گفته شده در بالا را توصیف چوا یا دبل-اسکرول می‌گویند. اسکرول مجموعه‌ای از دایره‌های هم مرکز است. امروزه انواع دیگری از مدارات چوا کشف شده‌اند. و مدارات چوا توسط شبکه‌های سلولی غیرخطی چند لایه‌ای که اختراع دیگر چوآ است، امروزه عملی و کاربردی شده‌اند.
اردشیر لارودی (۴ بهمن ۱۳۲۲ در تهران) روزنامه‌نگار ورزشی کهنه‌کار و سرشناس ایرانی است. لارودی مربیگری تیم‌هایی نظیر ساسان و راه‌آهن را برعهده داشته‌است.
وی همچنین سابقه داوری کشتی و فوتبال در دهه ۴۰ و ۵۰ را هم دارد.
لارودی کار مطبوعاتی‌اش را از سال ۱۳۴۵ با کیهان ورزشی آغاز کرد. و سردبیری نخستین روزنامه ورزشی ایران، ابرار ورزشی را از آغاز انتشارش برعهده دارد. لارودی سردبیری نشریات ورزشی زیادی را تجربه نموده‌است و شاگردان زیادی در میان روزنامه‌نگاران ورزشی نسل‌های مختلف تربیت کرده‌است.
لارودی از سال ۸۲ سردبیری روزنامه جهان فوتبال را بر عهده داشت و تا پایان کار این نشریه در سال ۸۷ سردبیر جهان فوتبال بود.
از جمله شاگردان اردشیر لارودی باید به این اسامی اشاره کرد: ابراهیم زاهدی مطلق، عادل فردوسی پور، فراز کمالوند، افشین عبدالهیان ،سامیار کوشیار، سعید زاهدیان،حمیدرضا عرب،پیام یوسنی پور، فرشاد کاس نژاد، فرهاد کاس نژاد، ایمان آزاد،علی حق شناس، علی خلف بردیا افشین، علی کاوه، محمد برنو، امیرعباس واسعی، حامد امینی، سعید آقایی، مهسا اخباری، افشین خماند، رضا خسروی، جعفربرزگر، ناصرقراگزلو، جواد رستم زاده، مجید باباعلی، علی خماند، محمد سررشته داری، فاطمه صمدی، هومن جعفری، پژمان نوزاد، علی فولادی، امیرحسین خیرخواه، فرزان واحدی فرد، نعیم احمدی، مهدی نصراوی، مهدیه دریابیگی، شقایق آسیایی، هادی پرونده،علی بحرینی، امیر یزدجردی، اسماعیل راستی، احسان امانی، سعید میرزا شفیع، افشین رضاپور، غفور هاشمی، فروغ آسمانی، مهوش عبودی، محمد محمد پور، حمید صادق زاده، مسعود حسینی، رضا کرمی،امیر حسین فرخ مهر، علیرضا رستگار، محسن ابراهیمی، تورج لارودی، پوریا راژفره، احمد عربانی مهران احمدآبادى و... اشاره کرد.
محمد علی مهدوی امیری (سیروس مهدوی) (زاده اسفند ۱۳۲۹، آمل) نویسنده و پژوهشگرایرانی، از اهالی مازندران است.
سیروس مهدوی در اسفند ۱۳۲۹ در آمل به دنیا آمد.
پس از انقلاب به مطالعه در مورد دایرةالمعارف‌ها پرداخت و در آغازین ۱۳۶۰ گروهی را در منزل خود گرد آورد و به یاری این گروه شالودة نخستین فرهنگ زندگینامه‌ای ریخته شد.فرهنگ زندگینامه‌هافرهنگ زندگینامه‌ها، مرکز فرهنگی نشر رجاء، فروردین 1370 از میان ۵۰۰۰ عنوان کتاب و مجلاّت فیش برداری شد و پس از هفت سال کارپی در پی- - نزدیک پنج میلیون فیش به دست آمد که پس از ادغام حدود ۵۰۰٬۰۰۰ سرشناسه بجا ماند. علاوه بر آثار ایرانی، سرشناسه‌های Britannica, Americana, Webster Biographical استخراج و نگارش آغاز گردید. کل کار ۳۰ جلد و هر جلد حدود ۱۰۰۰ صفحه در قطع رحلی پیش‌بینی شد. در ۱۳۷۰ جلد نخست آن به زیور چاپ آراسته شد و در همین سال پس از دایرةالمعارف بزرگ اسلامی به عنوان بهترین کتاب سال (در کلیات) شناخته شد و مورد تشویق هیئت داوران کتاب سال قرار گرفت. شادروان دکتر مرتضی اسعدی، منتقد و نویسنده در نقد این اثر نوشت: «نخستین فرهنگ جامع زندگینامه‌ای در زبان فارسی… که در صورت کامل شدن بی‌تردید کاملترین فرهنگ زندگینامه‌ای در تمدن اسلامی خواهد بود»نشر دانش، سال یازدهم، آذر و دی 1369، صص 43-44 جلد دوم تا چهارم این اثر در دست انتشار است.
مهدوی در ۱۳۷۲ انتشارات پژوهشهای فرهنگی را پی افکند که تا کنون بیش از ۲۰ عنوان کتاب در مورد فرهنگ، تاریخ و علم در آن به چاپ رسیده است و در حال فعالیت می‌باشد. وی مدیرمسئول و سردبیر فصل نامة علمی – پژوهشی اباختر است. اباختر به همت ایشان و اقبال دانشی مردان داخل و خارج کشور از جمله بزرگانی چون منوچهر ستوده، زنده یاد ایرج افشار، احمد مهدوی دامغانی و… از نشریات معتبر در زمینة ایران‌شناسی می‌باشد.http://www.ilna.ir/news/news.cfm?id=146746جمشید ارجمند در فصلنامهٔ نقد و بررسی کتاب تهران، دربارهٔ اباختر چنین نوشته است «فصلنامه اباخترنشریه ارجمندی که با همین نام در برابر ماست، با درجه علمی_پژوهشی، به درج مقاله‌هایی سودمند برای اهل آن، بیشتر در زمینه موضوع‌های مربوط به سرزمین شمال ایران می‌پردازد که از همین نظر در خور ستایش است.»جمشید ارجمند، اباختر خورشید دیگری در شمال، فصلنامه نقد و بررسیِ کتاب، شماره 37، زمستان 1391
بررسی تحلیلی رجال بیهقی به ویژه بازسازی بخش از دست رفتة تاریخ بیهقی در مورد رجال آن کاری است که حدود پانزده سال به آن پرداخته است. جلد اول آن به همت نشر رسانش به چاپ رسیدمهدوی، سیروس؛ رجال بیهقی، رسانش، آبان 1388 و جلد دوم در دست چاپ است. سیروس مهدوی همچنین مدیر مرکز مطالعات ایرانی در ساری است، مرکزی که از لحاظ وجود کتابهای مرجع و ارزشمند چاپی و خطی در استان مازندران کم‌نظیر می‌باشد.
- فرهنگ زندگینامه‌ها، انتشارات رجا، تهران ۱۳۶۹.
- بررسی تحلیلی رجال تاریخی بیهقی (۲جلد) جلد اول در ۱۳۸۹ به همت انتشارات رسانش به چاپ رسید و جلد دوم در دست است.
- «حمراء دیلم»، گیله وا، سال ۱۳۷۲، شمارة ۱۴.
- «نگاهی کوتاه به لارجان و تاریخ آن»، در قلمرو مازندران، جلد ۲ زمستان ۱۳۷۲، صص ۱۲۷–۱۰۳.
- «نگاهی به مازندران در روزگار قاجارها»، در قلمرو مازندران، جلد ۳ بهار ۱۳۷۴، صص ۴۰–۲۹.
- «نگاهی به پیشینة مازندران و مازندرانی»، اباختر، جلد یکم، ۱۳۷۵، صص ۱۵۶–۱۳۸.
- «قتل در حمام»، مردم و زندگی، سال دوم، شمارة پنجم، تیر ۱۳۷۷، صص ۹–۴۶.
- «ارسلان جاذب و آرامگاه او»، فصل نامه خراسان پژوهی، سال سوم شمارة اول، پیاپی ۵، ۱۳۷۹، صص ۱۳۸–۱۲۹.
- تاریخ بیهقی و حلقة گم شدة باوندیان اباختر ۲۰–۱۹، صص ۱۰۲–۸۵.
- «بیهقی، فرزانه دادگر»، دربارة ابوالعباس اسفراینی، ماهنامة حافظ، تیر ۱۳۸۵.
ـ «اسماعیل خان کرد جهانبگلو» نقدی بر کتاب خاطرات اسارت به تصحیح دکتر صفاءالدین تبرائیان، آینده، نوزدهم شمارة ۹–۷،(۱۳۷۲)، صص ۱۷–۸۱۶.
- «دفاع از اشرافیت در سنگر حزب توده» نقدی بر کتاب خانم مریم فیروز، آدینه، سال ۱۳۷۴، شمارة ۱۰۳، صص ۲۱–۱۹.
- «وقتی نظام الملک دو قرن پس از خود تاریخ می‌نویسد» نقدی بر کتاب پژوهشی در اعلام تاریخ بیهقی، آدینه، سال ۱۳۷۵، شمارة ۱۷، صص ۴–۲۳.
- «نقدی بر اعلام تاریخ بیهقی» به منظور در روشنی افکندن کاستی‌های آقای دکتر حسینی کازرونی در نگارش تاریخ بیهقی، سلام، سه‌شنبه ۱۵ آبان ۱۳۷۵، شمارة ۱۵۷۱، ص ۷.
- «زمانه، زندگی و کارنامة بیهقی»، نقدی بر کتابی به همین نام از خانم مریلین والدمن استاد دانشگاه شیکاگو، خراسان پژوهی، سال ۱۳۷۷، سال یکم شمارة یکم، صص ۱۵۵–۱۳۹.
- «ابن مافیة تاریخ بیهقی»، نقد و بررسی و تحلیل زندگینامه‌ای ابن مافیه، گیلان نامه، سال ۱۳۷۴، شمارة چهارم، صص ۲۶۵–۲۵۹.
سرزمین کوهستانی ارمنستان در بین دو امپراتوری قرار داشت امپراتوری روم (بیزانس) در غرب و امپراتوری ایران و اعراب در شرق. ارمنستان در دوران قدیم برای استقلال خود همیشه با دو امپراتوری رم و ایران در کشمکش بوده و هر امپراتوری سعی می‌کرده فتوحات تازه‌ای را از رقیب خود بدست بیاورد. همچنین در دوران مدرن ارمنستان دوباره بین دو امپراتوری قرار گرفت امپراتوری عثمانی و امپراتوری روسیه تزاری.
فلات ارمنستان، یعنی محدوده جغرافیایی ارمنستان باستان، نامی آشنا در تاریخ‌شناسی است و به سبب موضع خاص خود در طول سی سده بارها مورد آماج حملات بزرگ و متوسط شده و حداقل به همین تعداد تاخت و تازهای کوچکتر و گذرا به خود دیده و بیش از این نیز درگیر جنگ‌های داخلی خارجی بوده‌است، و از این نظر یکی از استثنایی‌ترین کشورهای دنیا است.
نباید از یاد برد که در لابلای این رویدادهای تکان دهنده و ویرانگر و در زمان فرمانروایان ارمنی یا اشغالگران بیگانه، دوران‌های صلح‌آمیز و اکثراً کوتاه مدت نیز وجود داشته‌اند.
از دیدگاه جغرافیای نظامی، بزرگترین خصیصه بارز ارمنستان زمستان بسیار سخت آن است که اغلب اوقات فاتحان را وحشت زده کرده یا به عقب‌نشینی واداشته‌است.
ویتال کوینه می‌نویسد که:
یکی دیگر از صفات بارز ارمنستان این است که این فلات کوهستانی در شمال و در جنوب به صورت دیواره‌های تند و صعب العبور فرود می‌آید. حمله‌ای که از شمال یا از جنوب به آن سرزمین بشود و ناگزیر به صعود از آن شیب‌های تند و سپس به عبور از همه آن رشته کوه‌های عظیم باشد خواه ناخواه با دشواریهایی که غلبه بر آن‌ها تقریباً غیرممکن است برخورد پیدا خواهد کرد.
ارمنستان به ندرت به اشغال مهاجمی درآمده‌است که از کرانه دریای سیاه به آن حمله کرده باشد، و تقریباً همه تهاجم‌های معمول از سمت جنوب به شکست و ناکامی انجامیده‌اند.
بر عکس، دسترسی به این سرزمین از سمت مشرق یا مغرب آسان‌تر ممکن خواهد بود.
در سده هفتم میلادی، اعراب همینکه بر میان‌رودان شمالی مسلط شدند کوشیدند تا از سمت جنوب بر ارمنستان دست یابند، ولی پس از شکست خونین به عقب رانده شدند. بعدها وقتی که کشور ایران را به تصرف درآوردند توانستند از سمت مشرق و از طریق دره ارس به ارمنستان داخل شوند. دره‌های ارس و فرات از زمان‌های بسیار قدیم مسیر تهاجم‌های متعدد (مادها، هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان، مغولان و تورانیان) و نیز مسیر حمله‌های متقابل غرب (رم -بیزانس) بوده‌اند.وینستون چرچیل، چین دوم، چاپ ۱۹۲۹ نیویورک صفحهٔ ۴۲۸
در واقع ارمنستان با موقعیت جغرافیایی منحصربفرد خود آسیای صغیر را به قاره آسیا پیوند داده و همین موقعیت است که آن را تبدیل به یک جاده طبیعی کرده‌است تا ملت‌های آسیایی با گذر از آن به سوی اروپا بروند.
فلات مرتفع ارمنستان، از دیدگاه نظامی دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای است، زیرا ارمنستان مانند دژ طبیعی است و موقعیتش طوری است که کلید دست یافتن به تمام منطقه وسیع بین دریای خزر و دریای مدیترانه و خلیج فارس به‌شمار می‌رود. زمانی که ارمنستان تحت حمایت رم قرار گرفته بود رم داعیه تسلط بر تمامی آسیا را داشت.
سلاح‌های سنتی ارمنیان به داوید ساسونی یکی از پهلوانان میهنی ارمنستان است که در زمان یورش اعراب ایستادگی زیادی از خود نشان داد بازمی‌گردد. نیروهای پیاده‌نظام ارمنی دارای یک کلاه‌خود و لباسی که تماماً از زره ساخته شده و به صورت لایه لایه بوده و سینه و پشت سرباز را پوشانیده بوده و یک سپر بزرگ هم برای دفاع از خود در دست داشتند.
سلاح‌های سربازان عموماً شامل شمشیر، نیزه، تیر و کمان و گرز بوده‌است.Nicolle, David (1986). Saladin and the Saracens: Armies of the Middle East 1100-1300. Osprey Publishing. p. 24
دژهای نظامی محل تجمع سپاه بودند و در نقاط دارای اهمیت سوق‌الجیشی برای محافظت از گذرگاه‌ها و گلوگاه‌های مهم ایجاد می‌شدند. به هنگام پادشاهی آرگیشتی اول فرزند منوآ برتپه آرماویر در بخش «کوردوکلین» به نام آرگیشتی هینیلیargishti hinili ساخته شد. بسیاری از سنگ‌نبشته‌های اورارتو که در آن‌ها از بنای دژها، پرستشگاه‌ها و احداث کانال‌های آبیاری سخن رفته از این ناحیه به دست آمده‌اند.
در ساحل دریاچه سوان در ارمنستان دو دژ موجود است که سنگ‌نبشته‌های آن‌ها نشان می‌دهند که به دست اورارتوییان بنا شده‌اند. یکی از این دو دژ بر صخره بلندی بر فراز شهر «نوربایازت» (گاوار) جای دارد.
دژ دیگر اورارتو بر کوهستانی که جلگه ساحل جنوبی دریاچه سوان را قطع می‌کند نزدیک دهکده «کولاگران» جای دارد. در این دهکده بر فراز دریاچه سنگ‌نبشته‌ای به خط میخی باقی‌مانده‌است که از بنای دژی به نام «خدای تیشبا» در این ناحیه سخن می‌گوید.
از دژهای دیگر آرین برد و کارمیر بلور در اطراف ایروان است. کارمیر بلور را روسای اول در سده هفتم پیش از میلاد به عنوان مرکز اداری و نظامی خویش برگزید و به افتخار خدای «تئی شاب» آن را «تئی شابانی» نامید.
در جامعه ارمنی حقوق اجتماعی از امتیازات کسانی بوده که جزو ارتش فئودالی بوده‌اند، تنها کسانی که جزو ارتش فئودال بوده‌اند حق مالکیت موروثی روی یک تکه زمین داشته‌اند. هر (بارون) – ناخارار یا خان که مالک یک بخش بوده یک لشکر کوچک فئودالی از آن خود داشته‌است مرکب از شاهزادگان کوچک یا مردان آزاد (آزاتانیazatani از همان واژه آزاد فارسی است یا سپوهSepouhاز واژه سپاهی فارسی گرفته شده‌است) که از رعیای خود او بوده‌اند. آنان در موقع جنگ و همچنین به هنگام تمرین‌ها به دور پرچم خان گرد می‌آمدند. این جنگجویان همه سواره بودند، ولی در صورت لزوم (در کوهای بلند یا در پشت سنگرها) پیاده هم می‌جنگیدند. بدین گونه هر بارون یا ناخارار دارای سپاهی به تعداد چندین صد نفر بوده‌است.
شاهزادگان بزرگ یا ایشخانان مالک شهرستان‌های کامل بودند و بر آن‌ها حکومت می‌کردند، و بارون‌ها یا ناخارارها از رعیای آنان محسوب می‌شدند.
مردان مسلح همه بارون‌ها یا ناخارارهای تابع یک شاهزاده لشکر او را تشکیل می‌دادند، و بدین گونه هر ایشخان یا شاهزاده‌ای یک لشکر چند هزار نفری در اختیار داشت. مجموع ارتش فئودال ارمنستان کلاً «برابر با رقمی در حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر مرد جنگی می‌شد، و این رقم در طول چندین قرن تقریباً» ثابت ماند.
جدا از این لشکر فئودالی که وظایف یک ارتش اگر هم نه دایمی، لااقل همیشه حاضر به خدمت را انجام می‌داد، در موارد لزوم یعنی در جنگ‌های بزرگ دفاعی برای مقابله با یک مهاجم اشغالگر یا در شورش‌های بزرگ ملی، اقدام به سربازگیری از میان توده دهقانان و چریکهای شهری می‌شد. این لشکر مشخص که از دهقانان و چریک‌های شهری ترکیب می‌یافت در حدود ۲۵۰۰۰ نفر می‌شد و رقم کل ارتش ارمنستان را به ۴۰۰۰۰ نفر می‌رسانید.ژ.لوران،محقق فرانسوی و مؤلف: ارمنستان در بین بیزانس و اسلام چاپ 1919، پاریس صفحه ۵۳-۵۵
مسلماً این عده برای دفاع از منطقه‌ای چنان وسیع در برابر چشم طمع همه همسایگان و در برابر نیروهایی که خلفای عرب به کرات به جان ارمنیان می‌انداختند – نیروهایی که اغلب اوقات بیش از یکصد هزار نفر بودند، باید مقاومت و ایستادگی می‌کردند کفایت نمی‌کرد، و لذا ارمنیان جز به زور دلاوری و شجاعت مثال زدنی، و از خود گذشتگی از عهده این مشکلات برنمی‌آمدند.
لوران می‌نویسد:j.laurentلوران همان کتاب صفحه ۵۳–۵۵
ارمنیان کوه‌نشین ارمنستان به خاطر استعداد ذاتی خود در کارهای ساختمانی و به ویژه صنعت اخیر کمک زیادی به دفاع از کشور خود انجام دادند. از سده چهارم تا سده هشتم میلادی ادامه داشت فن معماری ارمنی در زمینه مذهبی در اوج شکوفایی و ترقی بود و سهم فوق‌العاده‌ای در پیشرفت هنر مسیحی داشت.
در کنار معماری مذهبی معماری نظامی هم وجود داشت و هر دو پیشرفت کرد این معماری نظامی هم شاهکارهایی همچون دژهای مستحکم بر فراز کوه که اقامتگاه شاهزادگان بود به وجود می‌آورد، و همین دژهای مستحکم که در همه جای کشور دیده می‌شدند خود یکی از عوامل اساسی دفاع آن به‌شمار می‌آمد.
در سپاهیان ارمنیان واحدهای ویژه کوچکی هم بودند مرکب از سربازانی که تعلیمات مخصوص دیده بودند آنان را (کوه‌نورد) می‌نامیدند.
رافی می‌نویسد:
سواره نظام‌های ارمنستان نه تنها برای دفاع از سرزمین‌های خود بلکه توسط امپراتوری‌های دیگر مانند: پارت. ایران. رم؛ و پنتوس مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ساسانیان از سواره نظام ارمنیان بهره می‌بردند. سمبات باگراتونی فرماندهی سواره نظام ارمنیان در ارتش ساسانی را بر عهده داشت. خسرو پرویز به پاس خدماتی که این فرمانده نظامی ارمنی برای ارتش ساسانی انجام داده بود او را به درجه سپهسالاری نایل کرد.
زرین کوب در کتاب تاریخ مردم ایران نوشته‌است که:
تیگران بزرگ برای گسترش مرزهای ارمنستان یک ارتش بزرگ را تشکیل داد. با توجه به کتاب جودیتBook of judith ارتش تیگران شامل ارابه و ۱۲٬۰۰۰ سواره نظام سنگین مجهز به نوعی زره که احتمالاً توسط سلوکیان و پارت‌ها استفاده می‌شده تجهیز شده بودند و همچنین ۱۲۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام که ۱۲٬۰۰۰ نفر آن از کمانداران تشکیل می‌دادند.پلوتارک تاریخ نویس یونانی
بخش عمده‌ای از ارتش تیگران بزرگ را از سربازان پیاده تشکیل شده بود. در زمان فرمانروایی تیگران دوم، قلمرو ارمنستان سه برابر گشت و ارمنستان به یکی از نیرومندترین حکومت‌های آن روز تبدیل شد.
تئودور مومسن می‌نویسد:
ارمنستان اگر عوامل و شرایط قدرت نظامی قابل توجهی در خود نداشت بدون شک نمی‌توانست استقلال خود را بدست بیاورد و سپس از آن دفاع کند. مظهر این قدرت نظامی در وهله اول همان کوه نشینان و دهقانان ارمنی بودند، همان نژاد نیرومند و خو گرفته به یک گذران سخت و دشوار در سرزمین دست نیافتنی خود، همان مردانی که برای ارمنستان و سپس برای رم شرقی (بیزانس) پیاده‌نظامی مقاوم تدارک می‌دیدند، سربازانی که در جنگ‌های بیشمار آخرین پایه مقاومت را تشکیل می‌دادند.
چاپوت تاریخ‌نگار یونانی می‌نویسد:
پایه و اساس قدرت نظامی تیگران و قدرت تهاجمی او، در سواره نظام زره پوش مشهورش بود که از سر تا زانو غرق در آهن و فولاد و مسلح به نیزه بودند و از میان نجبای ارمنی به خدمت گرفته می‌شدند. قدرت نظامی ارتش ارمنستان هنر و استعداد سازندگان و بنایان و خاک‌برداران منتخب از میان خود ساکنان ارمنی بود. ارامنه جنوب کشور از معماران و مهندسین نظامی بی نظیری بودند که بر اثر همین شهرت آنان بود که تیگران برای مقاصد نظامی استخدام کرده بود.
تسلیحات و در مهندسی نظامی، در ارتش ارمنستان یکی از ویژگی‌ها و یکی از عوامل قدرت آن ارتش بود. تیگران از این هنرمندان برای بازکردن راه‌ها و ساختن پل‌ها و تمیز کردن رودخانه‌ها و بریدن درخت‌ها و انجام دادن کارهای ضروری دیگر با خود می‌آورد. تعداد آن نیروها در حدود ۳۵٬۰۰۰ نفر بود.Plutarchپلوتارک تاریخ نویس یونانی (۵۰–۱۲۵) میلادی که آثار زیادی از خود برجای گذاشته‌است
تیگران دوم در مناقشه بزرگ بین جمهوری روم و مهرداد ششم، که به‌طور مستقیم ربطی هم به او نداشت تا به آن زمان بیطرف مانده بود. وقتی مهرداد به ارمنستان پناهنده شد تیگران مشغول تصرف فلسطین بود. لوکولوس که دلش می‌خواست به هر قیمتی شده بر مهرداد دست بیابد تا وی را به عنوان یکی از مظاهر پیروزی خود عرضه کند سفیرانی به نزد تیگران فرستاد و از او خواست تا مهرداد را به وی تسلیم کند.
تیگران سفیران رومی را در شهر ثروتمند انطاکیه پایتخت امپراتوری سابق سلوکیان به حضور پذیرفت، تیگران حاضر نشد اصول و مقررات مهمان نوازی را زیر پا بگذارد و به سفیران رومی پاسخ داد که اخلاقاً برایش مقدور نیست مهرداد را به آنان تسلیم کند. در عین حال علاقه‌مند است با دولت رم در صلح بسر ببرد و منافع رم با منافع ارمنستان بزرگ هیچگونه تعارضی ندارد، زیرا او هیچگونه نظر طمعی نه به آسیای صغیر دارد و نه به کشور پنتوس. دیگر از آن لحظه به بعد، جنگ بین ارمنستان و رم اجتناب ناپذیر می‌رسید و شاید هم یکی از مقدرات تاریخ بود.
جنگ با ارمنستان که مجلس سنای رم به انگیزه آداب و سنن و نظرات آینده نگری خود در برافروختن آن تردید نشان می‌داد لوکولوس شخصاً در محل تصمیم به شروع آن گرفت، و با این عمل خود یکی از قوانین اساسی رم که تنها به مجلس سنا اختیار اخذ تصمیم در امور مهم سیاست خارجی و مسایل جنگی و سوق‌الجیشی را داده بود نقص کرد.تئودور مومسن، تاریخ رم، چاپ 1917 برلین، جلد سوم
اگر تنها از همین یک دیدگاه هم باشد جنگ لوکولوس با ارمنستان حایز اهمیت تاریخی فوق‌العاده‌ای است، چون نمونه یک سردار و رهبر نظامی بزرگی را نشان می‌دهد که دیگر دستورهایش را از سنا نمی‌گیرد بلکه بنا به اراده شخصی خود عمل می‌کند.
نبرد آوارایر در دوم ژوئن (۱۲ خرداد) ۴۵۱ میلادی نبردی نابرابر بین رزم آوران ساسانی و ارمنیان وفادار با ارمنیان مسیحی بود از نظر نظامی نیروهای ایرانی برتری انسانی و ادوات جنگی نسبت ارمنیان داشتند نیروی‌های ایرانی شامل ۲۲۰٬۰۰۰ هزار سپاهی ساسانی و ۲۰٬۰۰۰ نفر ارمنی وفادار به ساسانیان و چندین فیل جنگی در اختیار داشتند در مقابل ارمنیان ۶۶٬۰۰۰ نیرو را در اختیار داشتند.
در جناح راست سپاه ایران، کوشانیان، هونها و گیل‌ها قرار داشتند. در قلب سپاه و جناح چپ، فیل‌های جنگی و اسواران و کاتافراکتها قرار داشتند؛ و واحد زبده مادی به عنوان نیروی ذخیره (یگان‌های پشتیبان و جان‌سپار) در پشت خطوط بود.یغیشه وارداپت. خیزش وارتان مامیکونیان بر ضد کافران
سواره‌نظام ارمنی اول از رودخانه رد شد سپس وارتان دید که واحدهای زبده (جاودانان واحد اسواران)، جناح چپ ارمنی‌ها را پس زده‌اند که وارتان مامیکونیان در ضد حمله این جناح (جناح راست سپاه ایران) را به عقب راند و باعث شد که سواران به پشت فیل‌های جنگی پناه ببرند که واحد مامیکونیان این جناح عقب نشسته را محاصره و نابود کرد. بدنبال این، (مشکان نیوسال‌آورد)، فرمانده سپاه ایران، به اردشیر که فرمانده واحد فیل‌های جنگی بود، دستور حمله داد و خودش وارتان را محاصره نمود. پس از نبردی شدید، سپهسالار ارمنی (اسپاراپت) و سواران همراهش کشته شدند و بدنبال آن سپاه ارمنستانی پراکنده شد. نه نفر ناخارار ارمنی (وزیران محلی ارمنستان) در این درگیری کشته شدند.
از میان تمام کشورهایی که به دست داریوش بزرگ فتح شدند، ارمنستان سرزمینی بود که بزرگترین و طولانی‌ترین مقاومت را از خود نشان داد (جنگ ۱۲ ماه به طول انجامید) به گفته مورگان:ژاک دو مورگان تاریخ ملت ارمنی چاپ ۱۹۱۹ پاریس صفحهٔ ۵۷
ارمنیان مسلماً مکلف بودند به سهم خود سپاهیان وظیفه‌ای را در اختیار سپاه جاویدان بگذارند تا در ارتش او خدمت کنند؛ و بر همین مبنا است که هرودت اشاره به حضور گروهای ارمنی در میان سپاهیان خشایارشا می‌کند، به هنگامی که آن شاه در جنگ‌های ایران و یونان با یونان باستان از تنگه‌های بسفر و داردانل گذشت. در زمان حمله اسکندر مقدونی به ایران نیز ارمنیان بنا به نوشته کوینت کورس چهل هزار پیاده و هشت هزار سوار به کمک داریوش سوم فرستادند.
به هنگام جنگ نهایی داریوش سوم با اسکندر در نبرد گوگمل نیز سواران ارمنی جناح راست ارتش داریوش را تشکیل داده بودند.
ارمنستان تنها ملت تحت سلطه امپراتوری ایران بود که ایرانیان از میان آنان فرمانده برای سپاهیان خود انتخاب می‌کردند. اصولاً فرماندهی سپاهیان خود را جزء به پارسیان و به مادها واگذار نمی‌کردند. گره و کاریگرهٔ و کاری، سلطنت داریوش، تاریخ قدیم کمبریج، صفحه ۸۰ می‌نویسد که:
شهر آنی به عنوان پایتخت ارمنستان برگزیده شد. در سال ۹۶۱م. آشوت سوم، پادشاه ارمنستان، پایتخت خود را از شهر کارس (قارص کنونی) به آنی منتقل کرد و راه تازه‌ای برای شکوفایی و پیشرفت این شهر گشود.
آرامشی که در حدود یک قرن در سر تا سر ارمنستان حاکم شد فرصتی مناسب در اختیار شاهان دودمان باگراتونی قرار داد تا به بهترین شیوه‌های ممکن به آبادانی و پیشرفت این شهر همت گمارند. آشوت سوم اولین پادشاه باگراتونی بود که تغییراتی اساسی در شهر آنی به وجود آورد. او در داخل شهر اقدام به ساخت استحکامات و قلعه‌های نظامی‌کرد و قصد داشت این استحکامات را به منزلهٔ سد دفاعی کاخ‌ها و اقامتگاه‌های سلطنتی به کار برد اما با درگذشت وی ساخت بناهای سلطنتی نیز نیمه تمام ماند.
پس از آشوت، سمبات دوم، جانشین او، کار ساخت و ساز شهر را ادامه داد اما او پیش از ساخت اقامتگاه‌های عظیم سلطنتی اقدام به ایجاد دیوارهایی در اطراف شهر به طول ۲/۵ کیلومتر کرد تا شهر را در برابر حملات احتمالی حفاظت کند.
در زمان سلطنت آشوت سوم مجهز به ۹۰٬۰۰۰ نفر سرباز آماده به جنگ شد این رقمی بود که ارتش ارمنستان از زمان سلطنت تیگران دوم به بعد هرگز به آن نرسیده بود. یکی دیگر از ویژگی‌های تشکیلات نظامی این دوران این بود که بر عکس آنچه که سابقاً سر فرماندهی ارتش ارمنستان به‌طور موروثی به یک خانواده مشخص واگذار می‌شد، و آن خانواده مامیکونیان بود که از همین راه افتخاراتی کسب کردند، در حکومت پادشاهان باگراتونی خود پادشاه است که اغلب فرمانده سرباز است و سخت به فنون جنگی علاقه‌مند، یا برادر او است که در راس لشکر قرار می‌گیرد و آن را در جنگ رهبری می‌کند.
قلعه‌ها و دژهای مستحکم در این دوران نیز همچون در قرن‌های پیشین عامل اصلی دفاع ارمنستان به‌شمار می‌رفت و به حصارها و برج و باروهایی مجهز بودند که قسمتی از شهر را دربر می‌گرفت، و در واقع پناه گاهایی بود که تقریباً همه ساکنان شهر به هنگام محاصره می‌توانستند به آنجاها پناه ببرند و از آنجاها به مقاومت ادامه بدهند.
امپراتوری بیزانس دائماً از طرف امپراتوری‌های دیگر از شرق و غرب و با اقوام اسلاونژاد مورد تهدید قرار می‌گرفت و در جنگ ستیز بود به این علت احتیاج به یک ارتش پایدار و قوی داشت سربازان ارمنی سهم بسزائی برای تشکیل ارتش بیزانس داشتند. ۱۵۰٬۰۰۰ نظامی ارمنی در ارتش امپراتوری بیزانس خدمت می‌کردند که به گروهای کوچک ۲۰٬۰۰۰ و ۳۰٬۰۰۰ نفری تشکیل می‌دادند و به نقاط مختلف امپراتوری بیزانس فرستاده می‌شدند.
باسیل دوم ملقب به باسیل بلغارکش در حین نخستین جنگش با ساموئل تزار بلغارستان در فردای آن روزی که نیروهایش در تیتوکTitoch شکست خوردند می‌نویسد:
از قرن پنجم به بعد ارمنیان هسته اصلی ارتش بیزانس را در آناتولی تشکیل می‌دادند طوری‌که پروکوپیوس محقق و تاریخ‌نگار بیزانس می‌نویسد:
و باسل می‌افزاید که:
تعداد زیادی از افسران ارمنی در ارتش بیزانس به درجات بالای نظامی ارتقاء یافتند، از میان همین سرداران بود که بیزانس معمولاً حکام نظامی بخشی از ارمنستان را (ارمنستان کوچک) که جزو خاک امپراتوری بود تعیین می‌کرد. در زمان سلطنت ژوستینین یکم عده زیادی از سرداران ارمنی در ارتش بیزانس خدمت می‌کردند که از جمله می‌توان: آرتابان،Artabane آرتاوازد،Artavazd هامازاسپ مامیکونیانhamazasp mamikonian و آرشاکarsace که بر پادگان سوراsura فرماندهی می‌کرد نام برد.
واحدهای ارمنی حتی در میان لشکریان رومی مرز رن هم دیده شدند.
چنان‌که هرودین نقل می‌کند:
نارسس که در سال ۴۷۸م در ارمنستان به دنیا آمده بود میهن خود را که در آن زمان در تصرف ایرانیان بود ترک گفت و به خدمت بیزانس درآمد. در ارتش به سرعت ترقی کرد. نارسس سپاه گوت‌ها را نخست در تاگینائه و سپس در کامپانیا درهم شکست. پس از آن ایتالیا را از چنگ قبایل فرانک بدرآورد.Procopius, History Of The Wars I. xv.31. The Loeb Classical Library. Trans. H.B. Dewing. (Cambridge: Harvard University Press, 1954)
در قرن هشتم پاتریس وارتانpatrice vartan و ژنرال تاجات آنتزه واستی بودند. فرماندهی سپاه بیزانس ضد بلغارها بر عهده ژنرال تاجات آنتزه واستی بود.
مانوئل مامیکونیان و اوهانس گورگن معروف به ژان کوراکوس (او فرمانده جنگ‌هایی در مناطق تئودوزیوپولیس (ارزروم) و مایتن (ملاطیه) توانست آن مناطق را باز پس بگیرد)
باراداس وارد فوکاس و پسرانش نیسه فورnicephore و "لوون" و "کنستانین"، و بالاخره به "ژان تزی میسکس" و گریگوری دوتارون را نام برد.Kazhdan, Alexander (1991). "Taronites". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. pp. 2012–2013. .
«"از جمله نیکی‌هایی که ملت ارمنی به کلیسا و به جمهوری مسیحی کرده به ویژه یکی هست که بیش از همه درخور یادآوری است، و آن اینکه در زمان قدیم وقتی شاهزادگان و لشکریان مسیحی برای باز پس گرفتن سرزمین‌های مقدس می‌رفتند هیچ جماعتی و هیچ ملتی با آن شور و شتاب و آن علاقه و ایمانی که ارمنیان با دادن سرباز و اسب و خواربار و لوازم زندگی و راهنمایی به آنان کمک می‌کردند نکرد. ارمنیان با تمام توان و نیرو و با حد اعلای دلاوری و وفاداری به مسیحیان در آن جنگ‌های مقدس یاری دادند."»پاپ گرگوری سیزدهم که هشتاد و سه سال عمر کرد و از ۱۵۷۲ تا ۱۵۸۵ یعنی تا پایان عمرش پاپ بود. gregoire xiii
"پاپ گرگوری سیزدهم (کتاب کلیسای رم ۱۵۸۴ میلادی)"
مهندسین نظامی ارمنی نقش بسزایی در نبرد صلیبی داشتند از جمله در محاصره شهر "تیر"از شهرهای فلسطین در سال ۱۱۲۴ صلیبیون یک مهندس ارمنی به نام "هانه دیک"Hanedic را که شهرت زیادی در فن بکار انداختن ماشین‌های محاصره و پرتاب سنگ داشت آوردند.
گیوم دوتیر نقل می‌کند:Guillaume de Tyrمورخ و نویسنده کتاب تاریخ
در قره‌باغ قهرمان ملی ارمنی، «داوید بیگ» در قرن هیجدهم با سپاه مختصری که از پانصد نفر بیشتر نبود به جنگ تُرکان رفت البته بعدها بر تعداد این سپاه افزوده شد وقتی که توانست تمامی نیروهای ارمنی قره‌باغ را به زیر فرمان خود درآورد به ۷۰۰۰ نفر رسید. داوید بیگ نبردهای حماسه آفرینی در کاپان و دژ هالیدزور با تُرکان کرد و نیروهای تُرک را با فرماندهی «صاری مصطفی» بودند شکست دهد.
ارمنیان در خدمت سپاه بیگانه هم بودند البته به اجبار، سپاه ینی‌چری مرکب از سربازان مسیحی بودند که تُرکان آنان را در سنین پایین به زور از پدران و مادرشان به عنوان مالیات خون بود می‌گرفتند و به آنان تعلیمات نظامی می‌دادند. در واقع همین سربازان بودند که پایه و اساس قدرت امپراتوری عثمانی را در طول چندین قرن تشکیل می‌دادند. در میان این ینی‌چریها بچه‌های ارمنی هم زیاد بودند.
در مصر نیز سربازگیری به سبک ینی چری عثمانی‌ها بود در بین سربازان ممالیک گارد امپراتوری که ناپلئون بناپارت با خود از مصر آورده بود بیست نفری ارمنی بودند، از قبیل «رستم» و «شاهین» که سرهنگ بودند و ژان شوشیjeande chouchi و پی یر آبره سفpierre abressof که آجودان شاهزاده اوژن بوهارنه شد.باسماجیان تاریخ جدید ارمنیان چاپ ۱۹۲۲ پاریس صفحه ۱۸۱ و خلاصه تاریخ مصر چاپ ۱۹۳۲، قاهره، جلد دوم صفحهٔ ۲۴۲
مهاجران ارمنی در لهستان و مجارستان در نبردهای بزرگ وطن جدیدشان نقش بسزایی ایفا نمودند به‌طوری‌که مورخان لهستانی از کمک‌های نظامی ارمنیان در جنگ‌های خود با تُرکان عثمانی ستایش کرده‌اند، چنان‌که احساسات تند میهن‌پرستی آنان به صورت افسانه درآمده‌است.
در صفوف لشکریان مجارستان در نبرد وارنا با تُرکان عثمانی در سال ۱۴۴۴ ارمنی‌ها شرکت داشتند.باسماجیان، همان کتاب صفحهٔ ۴۵
در ترکیه نیز مهندسین نظامی و کارگران ارمنی نقش مهمی در قسمت زرادخانه‌ها در امر ساختن اسلحه و توپ و باروت بازی کرده‌اند.
برتراند محقق فرانسوی نوشته‌است:Bertrand Barèreبرتران باره ی، ترکان، چاپ 1917 پاریس صفحه 83
در ونیز هم مهندس نظامی ارمنی به نام «آنتونیو سوریان»Antonio saurian برمی‌خوریم که برای اختراعات و ابداعات جالبش شهرت دارد و کسی که با ابتکارات خود توانست کشتی‌های جنگی دشمن را متوقف سازد و آن‌ها بی حرکت نگه دارد.
در نیروی دریایی عثمانی، استادان درودگری نیز اغلب از میان ارمنیان و یونانی‌ها انتخاب می‌شدند. ادارهٔ صنعت آهنگری در نیروی دریایی دولت عثمانی بین قرون هفدهم تا نوزدهم میلادی به خانوادهٔ «دمیرجیباشیان» سپرده شده بود. نگهداری و محافظت از مخازن باروت دولت را نیز، در حدود یک قرن، خانوادهٔ معروف «تاتیان» بر عهده داشت. مایحتاج و آذوقهٔ سپاه عثمانی را نیز طی سالیان دراز بازرگانان ارمنی تأمین می‌کردند. از معروفترین این بازرگانان می‌توان به «هوهانس بیگ خانازاد، آبراهام چلبی آپرویان، حاجی اوهان یاقجیان» و خانوادهٔ «نورادونکیان» اشاره کرد. نورادونکیان‌ها سال‌های متمادی با لقب سرنانوا (اِکمِکچی باشی) معروف بودند.