moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ادوآرد برنشتاین رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان در کتاب «درد ملت ارمنی و وظیفه اروپائیان» چاپ ۱۹۰۲ برلن، در صفحات ۳۹–۳۸ روش آلمان را در قبال مسئله ارمنستان به خوبی تشریح کرده و نشان داده‌است که چگونه آلمان قرن نوزدهم به علت ملت‌های بیگانه‌ای که در زیر سلطه خود داشته همواره شانه از زیر بار مساعدت به نهضت‌های آزادی‌خواهی ملت‌های اسیر خالی کرده‌است.
سیّدعبدالوهاب نشاطِ اصفهانی (زاده ۱۱۷۵ - درگذشت ۱۲۴۴ (قمری)) ملقب به معتمدالدوله از سیاست‌مداران، شاعران و خوشنویسان صاحب نام در خطوط شکسته، نستعلیق و تعلیق سده سیزدهم هجری ایران بوده‌است.فضایلی ص۶۲۲–۶۲۳ لقب معتمدالدوله ابتدا به وی داده می‌شود و از او به‌عنوان نخستین وزیر امور خارجهٔ ایران نیز نام می‌برند.
معتمدالدوله میرزا عبدالوهاب به سال ۱۱۷۵ (قمری) در اصفهان زاده شد. پدربزرگ او عبدالوهاب، حکومت اصفهان را به‌عهده داشت و مال و ثروت فراوان برای فرزندان خود به‌جا گذاشت. نشاط علاوه بر زبان مادری، زبان‌های عربی و ترکی را فراگرفت و در خوش‌نویسی سرآمد زمان خود شد؛ و با شعر و ادب فارسی و دانش‌های زمان خود از دینی و ریاضی و حکمت الهی و منطق آشنایی یافت.
نشاط وزیر فتحعلی‌شاه قاجار بوده، در شکسته‌نویسی توانا و قدرتمند بوده و گنجینه معتمد، از آثار باقی‌ماندهٔ اوست. نسب وی به حکیم سلمان، طبیب مخصوص شاه عباس می‌رسد. معتمدالدوله از دوستان نزدیک عبدالمجید درویش بوده و عبدالمجید در خانه او اقامت داشته‌است و از شاگردان درویش عبدالمجید محسوب می‌شود.استادان خط نستعلیق در اصفهان
نشاط، شاعری توانا و نویسنده‌ای قدرتمند است چنان‌که شهرت او بیشتر به همین هنرهاست. دیوان او تاکنون چندین بار به چاپ رسیده‌است. او در سال ۱۲۴۴ ه‍.ق درگذشت.استادان خط نستعلیق در اصفهان
نشاط یکی از هواخواهان جدی مکتب «بازگشت ادبی» بود و در آن زمان که اصفهان مرکز این جنبش و رستاخیز شعر و ادب شناخته می‌شد، خانه او مرکز تجمع نویسندگان و دانشمندان بود. یکبار در هفته در آنجا گرد آمده، داد سخن می‌دادند. نشاط و یارانش بودند که به‌سبک گذشتگان شعر سرودند و سنت قدیم ادبیات فارسی را از نو زنده کردند.
نشاط در سال ۱۲۱۸ هجری قمری در سن چهل و هشت سالگی به‌تهران مهاجرت کرد و به دربار فتحعلی‌شاه راه یافت و سمت دبیری و منشیگری و لقب «معتمدالدوله» گرفت و پس از چندی به‌سرپرستی دیوان رسائل گمارده شد. نشاط پش از رسیدن به این سمت، همه‌جا با شاه همراه بود. او در ذیحجه سال ۱۲۳۶ قمری به فرمان فتحعلی شاه به عنوان اولین وزیر خارجه ایران منصوب شد. بیشتر احکام سلطنتی و فرمان‌های رسمی و نامه‌های خصوصی شاه و عقدنامه‌ها و وصیت‌نامه‌های افراد خاندان سلطنت با خط و امضای او نوشته می‌شد. نشاط تا سال ۱۲۴۰ قمری وزیر امور خارجه ایران بود، اما در همان سال فتحعلی شاه میرزا ابوالحسن خان شیرازی را به عنوان وزیر امور خارجه منصوب کرد. نشاط یکبار جزو هیئتی به‌نمایندگی از طرف شاه به پاریس رفت و با ناپلئون اول ملاقات کرد. سرانجام میرزا عبدالوهاب معتمد الدوله نشاط در سال ۱۲۴۴ قمری درگذشت.
مجموع آثار نشاط در کتابی به اسم «گنجینه» ابتدا در سال ۱۲۶۶ هجری قمری و بعد در سال ۱۲۸۱ به دستور ناصرالدین شاه با خط خوش در تهران چاپ شد. گنجینه شامل:
دریادار درجه‌ای‌ برای افسران نیروی دریایی و هم‌سنگ سرتیپ در نیروی زمینی ایران است.
دریادار معادل کومدر (Commodore) در نیروی دریایی بریتانیا، Rear Admiral Lower Half در نیروی دریایی ایالات متحده، Counter Admiral در نیروی دریایی فرانسه و Контр-адмирал در نیروی دریایی روسیه است. در نیروی مصر عمید بحری و در نیروهای دریایی بلژیک، بلغارستان، دانمارک، آلمان، فنلاند و سوئد Flottillenadmiral معادل این درجه است.
واژه‌های نو فرهنگستان ایران تا پایان سال ۱۳۱۸، تهران، نشر ابن سینا ۱۳۱۹.
آرمین وامبری (؛ زاده ۱۹ مارس ۱۸۳۲ با نام اصلی هرمان وامبِرگر – درگذشته ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۳) شرق‌شناس و سیاح مجار بود. وامبری را به عنوان مبلغ سرسخت سیاست انگلیس در شرق و علیه روسیه می‌شناسند. وامبری توسط وزارت امور خارجه بریتانیا به عنوان جاسوس استخدام شد تا علیه تلاش‌های روسیه در افزایش نفوذ خود در آسیای مرکزی و به خطر انداختن مواضع بریتانیا در شبه قاره هند مبارزه نماید.آرشیو ملی در شهر ساری انگلستان، منتشر شده در ۲۰۰۵
وامبری در خانوادهٔ یهودی فقیری در پادشاهی مجارستان به دنیا آمد. او تا سن دوازده سالگی به مدرسه روستائی در زادگاه‌اش می‌رفت، و استعداد قابل توجهی در یادگیری زبان از خود نشان داد. او که به دلیل یک نارسائی مادر زادی مجبور به استفاده از عصای زیر بغل بود و لنگان راه می‌رفت، سرانجام به دلیل شرایط سخت مالی وادار به ترک مدرسه گردید. او پس از آن که آموزش پسر صاحب مسافرخانه روستا را به عهده گرفت، با کمک دوستان‌اش توانست به سوتی یور وارد شود. وامبری در سن ۱۶ سالگی، به خوبی با زبان‌های مجاری، لاتین، فرانسه، و آلمانی آشنا شده بود. او همچنین به سرعت انگلیسی، زبان‌های اسکاندیناویایی، روسی، صربی و دیگر زبان‌های اسلاو را فرا می‌گرفت. او در سال ۱۸۴۶ به پِرِس‌بورگ (براتیسلاوای امروزی) رفت و سه سال در آن جا ماند و سپس در وین و بوداپست به تحصیلات خود ادامه داد.
وامبری به عنوان زبان‌شناس و چندزبانه شناخته می‌شود، با این حال او زبان‌شناسی و آواشناسی را عمیقاً نمی‌شناخت. این را می‌توان از ترجمه‌های اشتباه او از مکان‌های جغرافیایی و اشعاری که نقل کرده، بررسی کرد. همکاران او در زمان خودش و در دورهٔ معاصر انتقادهای بسیار جدی مبنی بر اینکه اعتبار علمی فرهنگستان مجارستان را خدشه‌دار کرده، مطرح کرده‌اند.
روزنامه سفرهایی که او از مردم و فرهنگ‌های مختلف نقل می‌کند بی‌تردید محبوبیت زیادی برای او کسب کرده‌است. وامبری در تمامی دوران مسافرت چند ساله خود از نام‌های مستعار چون "رشید افندی" یا "حاجی رشید" استفاده کرد و خود را در لباس مبدل: "درویش بغدادی"، "روحانی سنی"، "فرستاده سلطان"، "درویش جهانگرد"، "جهانگرد استامبولی" یا "ایرانی سیاح" معرفی کرد. این نخستین سفر از این دست، توسط یک فرد از اروپای غربی بود.
وامبری به‌طور اخص مجذوب ادبیات و فرهنگ امپراتوری عثمانی شده بود. وامبری در سن بیست سالگی، آن قدر به زبان ترکی عثمانی آشنایی داشت، که او را قادر ساخت به عنوان دستیار بارون یوژف اوتووش، به قسطنطنیه رفته، و خود را به عنوان آموزگار خصوصی زبان‌های اروپائی جا بیندازد. پس از صرف یک سال در قسطنطنیه، در سال ۱۸۵۸ یک فرهنگ لغت ترکی - آلمانی را در کنار دیگر آثار زبان‌شناسی منتشر نمود. او همچنین بیست زبان و گویش دیگر را که در سرزمین‌های امپراتوری عثمانی صحبت می‌شدند، فرا گرفت.
او در بازگشت به بوداپست در ۱۸۶۱، هزار فلورن از فرهنگستان علوم مجارستان پاداش گرفت و در پاییز همان سال در چهره یک درویش سنی و تحت نام "رشید افندی" روانه قسطنطنیه شد. او از طریق ترابوزان در کنار دریای سیاه به تهران رفت، در طول راه با گروهی از زائران که از سفر حج بازمی‌گشتند چندین ماه را در شهرهای مرکزی و شمالی ایران (تبریز، زنجان، آمل، رشت و قزوین) گذراند و سپس از طریق اصفهان به شیراز رفت و در ژوئن ۱۸۶۳ به شهر خیوه در آسیای میانه رسید. او که تا این زمان توانسته بود شخصیت جعلی خود را با نام رشید افندی حفظ نماید، در ملاقات با خان خیوه هم ظاهر خود را نگه داشت. سپس به همراه گروه هم‌سفرهایش از طریق بخارا به سمرقند رسید. آن جا سوء ظن حاکم را برانگیخت اما توانست حاکم را قانع نماید و او را با کوله باری پر از هدایا ترک گفت. او از طریق هرات و مشهد به تهران و از آن جا با گذر از ارز روم و ترابوزان در مارس ۱۸۶۴ دوباره به قسطنطنیه بازگشت. وامبری پس از آن به لندن رفت که در آن جا به دلیل سفرهای متهورانه و دانشش در زمینه زبان‌شناسی، همچون یک ستاره استقبال شد. همان سال سفرنامه خود تحت عنوان "سفرهایی در آسیای مرکزی" را منتشر کرد و در بازگشت از لندن، در سال ۱۸۶۵ به عنوان استاد زبان‌های شرقی در دانشگاه سلطنتی پِشت منصوب شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۰۵ در آن شغل ماند.
اندیشه پان‌ترکیسم یعنی یکی کردن همه سرزمین‌هایی که ساکنان آن به یکی از زبان‌هایی که ریشه آن‌ها به زبان‌های آلتایی می‌رسد نخستین بار از سوی آرمینیوس وامبری در دهه ۱۸۶۰ ساخته و مطرح گشت. وامبری رایزن سلطان عثمانی شده بود ولی در نهان برای لرد پالمرستون و دفتر امور خارجه بریتانیا کار می‌کرد. ساختن و مطرح کردن این اندیشه از سوی وامبری و بریتانیا در اصل به منظور ایجاد یک کمربند از آلتایی زبان‌ها در جنوب روسیه بود تا مانعی شود برای گسترش و رخنه روس‌ها به مستعمرات انگلیس در هندوستان. بعدها نویسندگان دیگری کار وامبری را ادامه دادند، از آن جمله نویسنده فرانسوی بنام لئون کوهن در کتاب خود مقدمه‌ای بر تاریخ آسیا به شکل‌دهی و تبلیغ پان‌ترکیسم پرداخت. آرتور لوملی دیوید، یکی دیگر از شرق‌شناسانی بود که نوشته‌های وی دربارهٔ شکوه و عظمت تاریخ باستانی ترکان و ویژگی‌های زبان ترکی، فکر برپایی ملت بزرگ ترک را در ذهن روشنفکران عثمانی پروراند و مواد و مصالح لازم موردنظر را برای شکل‌گیری اندیشه پان‌ترکیسم را فراهم ساخت.
وامبری در سال ۱۸۹۰ با برام استوکر نویسندهٔ ایرلندی آشنا گشته و او را با افسانه‌هایی دربارهٔ شاهزاده اهل رومانی «ولاد سوم دراکولا» آشنا کرد. این امر زمینه برای نوشتن کتاب داستان دراکولا به قلم برام استوکر گشت که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد.
"فرهنگ جیبی آلمانی-ترکی" (قسطنطنیه، ۱۸۵۸)
"فرهنگ لغت ترکی-جغتایی" (بوداپست، ۱۸۶۱)
"سفر در آسیای مرکزی" (لایپزیگ، ۱۸۶۵)
"مطالعات زبان جغتایی" (لایپزیگ، ۱۸۶۷) (شامل رئوس مطالب دستوری، کرستوماتی و فرهنگ لغت)
"سرگردانی‌ها و تجربیات من در ایران" (۱۸۶۷)، ترجمهٔ خسرو سینایی
"طرح‌های آسیای میانه" (۱۸۶۸)
"بناهای یادبود زبان اویغوری و کوداتکو-بیلیک" (اینسبروک، ۱۸۷۰)
"مقایسه کلمات اویغوری-ترکی" (بوداپست، ۱۸۷۰)
"تاریخ بخارا" (۲ جلد، اشتوتگارت، ۱۸۷۲)
"اسلام در قرن نوزدهم" (لایپزیگ، ۱۸۷۵)
"آداب و رسوم در کشورهای شرقی" (برلین، ۱۸۷۶)
"فرهنگ ریشه‌شناسی زبانهای ترکو-تاتار" (لایپزیگ، ۱۸۷۸)
"تمدن بدوی مردم تورکو-تاتار" (۱۸۷۹)
"خاستگاه مجارها" (۱۸۸۲)
"مردم ترک" (۱۸۸۵)
"یک شعر قهرمانانه ازبکی" (بوداپست، ۱۸۸۵)
"داستان مجارستان" (لندن، ۱۸۸۷)
"منشأ و رشد مجارها" (بوداپست، ۱۸۹۵)
"سفرها و ماجراهای دریاسالار ترک سید علی رئیس در هند، افغانستان، آسیای میانه و ایران"
"مطالعات زبان عثمانی قدیم" (لیدن، ۱۹۰۱)
"فرهنگ غربی در سرزمین‌های شرقی" (۱۹۰۶)
"موقعیت قدرت روسیه در آسیا" (لایپزیگ، ۱۸۷۱)
"آسیای میانه و مسیله مرزی انگلیس و روسیه" (۱۸۷۳)
"مبارزه آینده برای هند" (لندن، ۱۸۸۵)
"زندگی و ماجراهای آرمین وامبری" (۱۸۸۳)
"چالش‌های زندگی من" (۱۹۰۴)
شرف الدین حسن بن محمد رامی (درگذشتهٔ ۷۹۵ ه‍.ق)، دانشمند، سخنور و شاعر سده هشتم هجری ایرانی است. محمدعلی تربیت، رامی را در صنایع شعری، ماهر و استاد شمرده و گفته‌است وی در مقابل حدائق‌السحر وطواط کتابی بعنوان «حدائق‌الحقایق» بنام سلطان اویس تالیف کرده‌است و «انیس‌العشاق» نیز یکی دیگر از تألیفات اوست که مجموعهٔ مترادفات جوارح و اعضا یا سفینه اوصاف سراپای محبوبه‌هاست و بدین سبک و شیوه کتابی بی‌نظیر به زبان پارسی است. وی در عهد شاه منصور آخرین پادشاه آل مظفر ملک‌الشعرای عراق بود، و با سلمان ساوجی و خواجه عبدالقادر مراغه‌ای هم‌عصر بود.محمدعلی تربیت، دانشمندان آذربایجان، ص ۱۸۹
محمّد پسر فریدون هُمام تبریزی (زاده ۶۳۶ هجری تبریز - درگذشته صفر ۷۱۴) شاعر پارسی‌سراEncyclopædia Iranica, WILLIAM L. HANAWAY and LEONARD LEWISOHN, "HOMĀM-AL-DIN B. ʿALĀʾ TABRIZI", (accessed April 2010) و تاتی‌سرای و آذری سرای سده هشتم هجری در ایران است. او در غزل از خود توانائی بسیار نشان داده‌است.
هُمام شدیداً دوستدار سعدی شیرازی بوده و با او مکاتبه داشته و بنا بر برخی یادداشت‌ها، هنگامی که سعدی به آذربایجان سفر کرده، با همام نیز دیدار داشته. شماری از غزلیات او بر مبنای غزل‌هائی از سعدی، بر همان وزن و قافیه و ردیف ساخته شده‌اند.
همام تبریزی به زبان بومی آن‌زمان تبریز و آذربایجان یعنی زبان آذری نیز ابیاتی اشعاری دارد از جمله:
معنی بیت‌های آذری:
که بیت مقطع آن به زبان آذری است:
کارنگ، ص ۱۳.
معنی: بهار و گل به چهره یار خوش است، بی یاران نه گل باشد نه بهاران.
دربارهٔ همام و زبان آذری از زبان ایرانی آذری
شرف‌الدین رضای سبزواری (درگذشتهٔ ۸۵۶ هجری) شاعر ایرانی در سدهٔ نهم هجری است. او از سادات سبزوار یا اصفهان بود. شعرهایش بیشتر در قالب غزل است.
به نقل محمود بیهقی از کتاب گلزار جاویدان: مردی صاحب حسب و نسب بوده، طبعی لطیف و افعال و اشعاری دلپذیر داشته است و به عهد سربداران و آخرین پادشاه رسمی آن خاندان (خواجه علی مؤید) آباء و اجداد او، وزراء بوده‌اند و به عهد خاقان کبیر، شاهرخ منصب مقدمی و پیشوایی (حکومت و کلانتری) ناحیت سبزوار را که از اعاظم نواحی خراسان می‌باشد. همچنین وی ادامه می‌دهد: و کلاً از مطالعه این کتاب و سایر منابع، چنین برداشت می‌شود که سیدی شریف از سادات خاندان عریضی که از خاندان‌های بزرگ سبزواری بوده‌اند، می‌باشد و سرانجام در عهد حکمرانی امیر بابا حسین یا (امیر بابا حسن) قوچین که نتوانست مبلغ تحمیلی وی را بپردازد در ۸۵۶ ه.ق کشته شده است.
اسب-بخار و horse=cheval=اسب
power=توان - vapeur=بخار که به‌اختصار با hp نشان داده می‌شود، یکای توان است که میزان کار انجام‌شده در واحد زمان را بیان می‌کند. این واژه در اواخر قرن هجدهم توسط مخترع اسکاتلندی، جیمز وات برای مقایسهٔ بازده موتور بخار با قدرت اسب‌های کاری به تصویب رسید.اسب بخار "Encyclopedia Britannica Online" - بازبینی در ۸ مارس ۲۰۱۳ بعد از آن برای سنجش بازده موتورهای پیستونی و الکتریکی و توربین‌ها کاربرد آن بیشتر گسترش یافت، اما امروزه این اصطلاح به‌خاطر تعریف‌های مختلفی که از آن موجود بوده، در علوم چندان به‌کار نمی‌رود. اسب بخار به‌عنوان مقیاسی از توان موتورهای درون‌سوز بیشتر در صنعت خودروسازی اصطلاحی رایج است. واحد توان در دستگاه SI وات است. یک اسب بخار، بنابر تعاریف مشهور، بین ۷۳۵٫۵ تا ۷۵۰ وات است.
در منابع و محاسبات مهندسی برق، یک اسب بخار برابر با ۷۴۶ وات است.
تصویر اسب بخار متریک (اسب بخار). یک اسب بخار قدرت مورد نیاز برای بلند کردن وزن ۷۵ کیلوگرم (میانگین وزن یک نفر) به یک متری (۳٫۲۸ فوت) در عرض یک ثانیه است. اسب بخار متریک معادل تقریبی ۷۳۵٫۵ وات است.
توسعه موتور بخار دلیلی برای مقایسه میزان تولید اسب با موتورهایی بود که می‌توانند جایگزین آنها شوند. در سال ۱۷۰۲، توماس ساوری در کتاب «دوست معدنچی» نوشت:
بعداً این ایده توسط جیمز وات برای کمک به بازاریابی پیشرانه بخار خود مورد استفاده قرار گرفت. وی قبلاً توافق کرده بود که یک سوم پس‌انداز زغال‌سنگ را از موتورهای بخار قدیمی نیوکامن دریافت کند. این طرح حق امتیاز با مشتریانی که موتور بخار فعلی ندارند اما در عوض از اسب استفاده می‌کردند، کارساز نبود.
در سال ۱۹۹۳، استیونسون و Wassersug مقاله ای را در خلاصه اندازه‌گیری‌ها و محاسبات میزان کار اوج و پایدار یک اسب در مجله Nature منتشر کردند. با استناد به اندازه‌گیری‌های انجام شده در نمایشگاه ایالتی آیووا در سال ۱۹۲۶، آنها گزارش دادند که حداکثر توان طی چند ثانیه تا ۱۴٫۹ اسب بخار (۱۱٫۱ کیلووات) اندازه‌گیری شده‌است و همچنین مشاهده کردند که برای فعالیت‌های پایدار، میزان کار در حدود ۱ اسب بخار (۰٫۷۵ کیلووات) به ازای هر اسب با توصیه‌های کشاورزی از قرن ۱۹ و ۲۰ مطابقت دارد و همچنین با سرعت کار حدود ۴ برابر میزان پایه مصرف شده توسط سایر مهره داران برای فعالیت پایدار سازگار است.
اگر گشتاور و سرعت چرخش در واحدهای منسجم SI بیان شوند، قدرت به صورت زیر محاسبه می‌شود
که در آن P بر حسب وات و formula_2 بر حسب نیوتن متر گشتاور است، و formula_3 (اُمگا) سرعت زاویه ای بر حسب رادیان بر ثانیه است. اگر به جای این واحدها از واحدهای دیگری استفاده شود، یک فاکتور تبدیل باید در آن لحاظ شود.
تعاریف زیر به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته یا استفاده می‌شود:
در شرایط خاص لازم است بین تعاریف مختلف اسب بخار تفکیک شود و بنابراین یک پسوند اضافه می‌شود: hp (I) برای اسب بخار مکانیکی، hp (M) برای اسب بخار متریک، hp (S) برای اسب بخار در دیگ‌های بخار و نهایتاً hp(E) برای اسب بخار الکتریکی.
پلاک‌های نام بر روی موتورهای الکتریکی، توان خروجی آنها را نشان می‌دهد، نه توان ورودی (یعنی قدرت تحویل داده شده در شفت، و نه توان مصرفی برای حرکت موتور). این توان خروجی به‌طور معمول با وات یا کیلووات بیان می‌شود. در ایالات متحده، توان خروجی بر حسب اسب بخار بیان می‌شود که برای این منظور هر اسب بخار دقیقاً 746 W تعریف می‌شود.H. Wayne Beatty, "Handbook of Electric Power Calculations Third Edition", McGraw Hill 2001, , page 6-14
سراج الدین بساطی سمرقندی شاعر ایرانی است که در نیمه دوم سده هشتم و نیم اول سده نهم هجری می‌زیستBESĀṬĪ SAMARQANDĪ – Encyclopaedia Iranica.
نیوتن با نماد N یکای نیرو در دستگاه بین‌المللی یکاها است.
این یکا به پاس قدردانی از ایزاک نیوتن و به رسمیت شناختن کارهای او در زمینهٔ مکانیک کلاسیک، و به ویژه قانون دوم حرکت نیوتن نامگذاری شده‌است. در سطح زمین هر کیلوگرم برابر ۹/۸ یا تقریباً ۱۰ نیوتن است.
نیوتن واحد اندازه‌گیری نیرو بر اساس متر و کیلوگرم است. یک نیوتن مقدار نیرویی است که اگر پیوسته به جسمی با جرم یک کیلوگرم وارد شود، آن جسم شتاب یک متر بر مجذور ثانیه را حفظ می‌کند.
به عبارتی دیگر: ۱ نیوتن مقدار نیرویی است که؛ برای ایجاد یک شتاب ۱ متر در مجذور ثانیه‌ای، در یک جرم ۱ کیلوگرمی، در جهت نیروی اعمال شده، مورد نیاز است.
۱ کیلوگرم (kilogram) معادل ۱۰ نیوتن (newton) است.
صادق خان سردار معتمد (۱۲۵۲ رشت - دی ۱۳۱۱) که با لقب محتشم الملک نیز شناخته می‌شد و نام خانوادگی اکبر را برگزید.
صادق خان از مالکان بزرگ گیلان و حاکم، وکیل و وزیر دوره قاجار و پهلوی بود.
در سال ۱۲۹۰ (قمری) در رشت به دنیا آمد و پدرش حاجی میرزا مهدی خان امشه‌ای بود. پس از تحصیلات رایج در آن زمان، همچون پسر عمویش فتح الله اکبر (سپهدار اعظم و رئیس الوزرای دوره قاجار)، وارد تشکیلات عموی خود اکبر خان بیگلربیگی مالک معروف و اجاره دار گمرکات شمال ایران در عصر ناصری شد. اندکی بعد به افتخار دامادی وی نایل آمد و پس از درگذشتش، یکی از دو وارث ثروت افسانه‌ای اکبر خان شد. از این تاریخ، صادق خان ابتدا با لقب مجیب السفرا و سپس محتشم الملک به یکی از اعیان طراز اول گیلان بدل شد و به واسطه مردم‌داری و حسن سلوک بسیار مورد توجه اهالی بود. در سلطنت محمدعلی شاه قاجار چندین بار تا آمدن حاکم جدید، اداره امور حکومتی گیلان را عهده دار و ملقب به سردار معتمد شد.
صادق خان پس از اعاده مشروطیت و فتح تهران در سال ۱۲۸۸ خورشیدی که صحنه گردانان اصلی آن، پسر عموهایش میرزا کریم‌خان رشتی، عبدالحسین خان سردار محیی، حسن خان عمید السلطان و... بودند، با فرمان عضدالملک نایب السلطنه رسماً به حکمرانی گیلان منصوب شد.در سال ۱۲۹۳ از رشت به نمایندگی دوره سوم مجلس شورای ملی برگزیده و در آبان ۱۲۹۹ در کابینه پسرعمویش فتح‌الله خان سپهدار اعظم رشتی به وزارت پست و تلگراف منصوب شد و تا کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ در این منصب یود.اطلاعات هفتگی، شماره 369، شهریور1327، ص6.
سردار معتمد در روزگار برآمدن رضا خان سردارسپه تا به سلطنت رسیدن او، به ترتیب در سالهای ۱۳۰۱، ۱۳۰۲ و ۱۳۰۹ از رشت به نمایندگی ادوار چهارم، پنجم و هشتم مجلس شورای ملی برگزیده شد و در اواخر دوره هشتم بدرود حیات گفت. حسین دادگر رئیس مجلس شورای ملی هنگام اعلام خبر درگذشت صادق خان اکبر در مجلس گفت:
«این مرد شریف که عفاف و نجابت خانوادگى در طرز رفتارش دیده می‌شد، میان ما مطبوع و در جرگه ما محترم و محبوب بود. مهربانى، مهمان‌نوازى، مکارم اخلاق ایشان را همه روزه دیده و به قدری تکرار شده بود که ما به آن عادت کرده و یک کار جارى و عادى گمان می‌کردیم. طورى که در رفتار خودش ملایم و موقر بود که به همه رغبت و ‌اشتیاق تقلید و بیرون به آن رفتار القا می‌کرد. در زندگانى خویشتن معتقد به مبادی و اصولى بود که از آن منحرف نمی‌گردید. خداپرست و پرعاطفه بود. میان خانواده خودش، بین رفقا و دوستانش متساویاً جنبه پدرى و شفقت داشت. در رنج و خوشى دوستانش شرکت می‌کرد و براى افسردگان با آن رویه نجیب خودش، تسلى و مرهم بود».
۱- با اختصار به نقل از «نمایندگان گیلان در مجالس قانونگزاری»، با همکاری هومن یوسفدهی، نشریه گیله وا، شماره ۶۵، ص ۴۰ و ۴۱.
آنا لیسبت کریستینا پالمه (نام دوشیزگی: بک فریس) (زاده ۱۴ مارس ۱۹۳۱ – درگذشته ۱۸ اکتبر ۲۰۱۸) رئیس یونیسف میان سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۱ و همسر نخست‌وزیر سوئد، اولاف پالمه، بود. آن‌ها در ۹ ژوئن ۱۹۵۶ ازدواج کردند.
وقتی در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۸۶ اولوف پالمه همسر لیسبت ترور شد و به قتل رسید لیسبت همراه او بود و در اثر تیراندازی مجروح گردید.
پالمه پس از مدتی رنج بردن از بیماری نامشخص، در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۸ درگذشت. او ۸۷ ساله بود.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲ اکتبر ۲۰۰۶.
حزب کمونیست کوبا (، سرواژه PCC؛ تلفظ در اسپانیایی: پارتیدو کومنیستا ده کوبا)؛ حزب حاکم در کشور کوبا است. سازمان تشکیلاتی آن بر مدل مارکسیست لنینیستی بنیان شده‌است.
این حزب تنها حزب قانونی کشور کوباست.
پس از پیروزی انقلاب کوبا، افراد دیگری به جنبش ۲۶ ژوئیه پیوستند و حزب متحد انقلاب سوسیالیستی کوبا را تشکیل دادند که نهایتاً در سال ۱۹۶۵ تبدیل به حزب کمونیست کوبا شد.
حزب کمونیست ویتنام (تلفظ در ویتنامی: دانگ کونگ سان ویت نام) حزب حاکم و تنها حزب قانونی در کشور ویتنام است. این حزب حزبی مارکسیسم-لنینیسم و کمونیست به شمار می‌آید و بخشی از "جبههٔ میهنی ویتنام" است.
رائول مودستو کاسترو روز (, ؛ (زادهٔ در بیرن) سیاستمدار و انقلابی کوبایی است که دبیر اول حزب کمونیست کوبا و در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ و ٢٠١٨ رئیس‌جمهور کوبا بود. رائول برادر جوان‌تر فیدل کاسترو است.
هشتمین کنگره حزب کمونیست کوبا در ۱۶ آوریل ۲۰۲۱ برگزار شد. رائول کاسترو طی این کنگره استعفای خود را به عنوان دبیر اول حزب کمونیست کوبا اعلام کرد. در رای‌گیری که در ۱۹ آوریل ۲۰۲۱ برگزار گردید، میگل دایاز-کانل جانشین وی شد.
رائول کاسترو در ۳ ژوئن ۱۹۳۱ در بیرن در شرق کوبا زاده شد. پدر او یک مهاجر اسپانیایی و مادرش یک کوبایی زاده کانادا بود. پدر فیدل و رائول مزرعه‌دار موفقی در تولید نیشکر بود. او در هاوانا بزرگ شد و در مدرسه‌ای مبتنی بر آموزه‌های انجمن عیسوی درس خواند. رائول کاسترو دانش‌آموخته رشته اقتصاد در دانشگاه هاوانا است.
رائول کاسترو یکی از طراحان اصلی حمله به پادگان مونکادا در سانتیاگو د کوبا در سال ۱۹۵۳ بود. او و فیدل کاسترو می‌خواستند با این حمله، حکومت فولخنثیو باتیستا ثالدیوار را سرنگون کنند. اما این حمله، ناکام بود و او بازداشت و به ۱۳ سال زندان محکوم شد. اما در سال ۱۹۵۵ عفو و به جای زندان به مکزیک تبعید شد. رائول کاسترو در مکزیک با ارنستو چه گوارا آشنا شد و او را به برادر خود، فیدل معرفی کرد. رائول کاسترو در دسامبر ۱۹۵۶ سوار بر کشتی «گرانما» به همراه گروهی از یاران تبعیدی فیدل کاسترو به نام جنبش ۲۶ ژوئیه، به کوبا برگشت.
رائول کاسترو از ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۱ دبیر دوم کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا بوده‌است. او همچنین نخستین نایب رئیس شورای دولت و وزرا و از ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۸ وزیر نیروهای مسلح انقلابی بوده‌است.
رائول کاسترو در ۲۹ فوریه ۲۰۰۸ پنج روز بعد از انتصاب بعنوان رئیس‌جمهوری کوبا چندین قرار داد حقوق بشر را امضاء کرد.
رائول کاسترو در ۱۶ آوریل ۲۰۲۱ از دبیری حزب کمونیست کوبا کنار رفت. او با اینکار، همه سمت‌های خود در سیاست را کنار گذاشت.
در دوره ریاست‌جمهوری رائول کاسترو روابط آمریکا و کوبا بهبود چشمگیری یافت.Korte, Gregory (21 March 2016) "Obama meets Cuban President Raúl Castro", "USA Today". Retrieved 21 March 2016.
حزب انقلابی خلق لائو (تلفظ در لائوسی:پاک پاسائون پاتویات لائو) حزب مؤسس و تنها حزب حاکم جمهوری دموکراتیک خلق لائو است. این حزب حزبی کمونیست در کشور لائوس است. از سال ۱۹۷۵ به بعد کنترل لائوس را به دست داشته‌است.
کمیته مرکزی و دفتر سیاسی ارگان‌های تصمیم‌گیری این حزب هستند و کنگرهٔ حزب که اعضای کمیته مرکزی و دفتر سیاسی را انتخاب می‌کند هر پنج سال یک‌بار برگزار می‌شود.
سون اولوف یوآکیم پالمه (زاده در استکهلم – درگذشته در استکهلم) سیاست‌مدار سوئدی بود. او از ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۶ رهبر حزب سوسیال دموکرات سوئد و در ۲ دوره از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۶ و از ۱۹۸۲ تا مرگش در ۱۹۸۶ نخست‌وزیر سوئد بود. او به عنوان یکی از مخالفان بزرگ جنگ ویتنام و حامیان دولت کمونیست در کوبا و نیکاراگوئه و منتقد بزرگ رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی شناخته می‌شد.
شهرت او در ایران بیشتر به آن سبب است که در جریان جنگ ایران و عراق در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) نقش میانجی را از سوی سازمان ملل متحد به عهده داشت.
پالمه که از طرفداران دیرینه نخست‌وزیر تاگه الاندر بود، در سال ۱۹۶۹ نخست‌وزیر سوئد شد ودر راس شورای خاص قرار گرفت. وی پس از شکست در انتخابات عمومی ۱۹۷۶، که به ۴۰ سال حکومت بی وقفه حزب سوسیال دموکرات پایان داد، از سمت خود کنار رفت؛ در حالی‌که رهبر مخالفان بود. وی به عنوان میانجی ویژه سازمان ملل متحد در جنگ ایران و عراق خدمت کرد و در سال ۱۹۷۹ رئیس شورای نوردیک شد. وی در سال ۱۹۷۹ با دومین شکست روبرو شد، اما پس از پیروزی‌های انتخاباتی الکترال، او در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ بار دیگر به سمت نخست‌وزیری بازگشت و تا زمان مرگ در این سمت حضور داشت.قاتل نخست‌وزیر پیشین سوئد پس از سه دهه شناسایی شد
پالمه از سال ۱۹۶۰ به بعد در سوئد و همچنین در سیاست بین‌الملل یک شخصیت محوری و قطبی بود.Sweden’s chance to heal ‘open wound’ of former PM’s murder
او در سیاست جنبش عدم تعهد خود نسبت به ابرقدرتها، همراه با حمایت از جنبش‌های آزادیبخش متعدد پس از استعمارزدایی، از جمله، بحث برانگیزترین، حمایت اقتصادی و صوتی از تعدادی از دولتهای جهان سوم، ثابت قدم بود.
اولاف پالمه، در سال ۱۹۲۷ در یک خانواده طبقه متوسط رو به بالای مرتبط با پیشینه اشرافی زاده شد. پالمه در یک خانواده محافظه کار و لوتری در منطقه استرمالم استکهلم متولد شد. خانواده پالمه از پیشینه هلندی است و با چندین خانواده برجسته دیگر سوئدی نیز مانند فون سیدوز و خانواده والنبری خویشاوند است. پدرش گونار پالمه یک تاجر و پسر سوون تئودور پالمه و بارونس هانا ماریا فون بود. از طریق او، اولاف پالمه به فردریک یکم دانمارک پادشاه دانمارک و نروژ متصل می‌شد. مادر وی، الیزابت فون کنیریم، از بازرگانان آلمانی بالتیک بود. او در سال ۱۹۱۵ از روسیه به عنوان پناهنده وارد سوئد شده بود. جد الیزابت، یوهان ملچیور فون کنیریم (۱۷۵۸–۱۸۱۷) توسط امپراتور الکساندر یکم امپراتور روسیه در سال ۱۸۱۴ مورد تکریم قرار گرفته بود. پدربزرگ او الکساندر فون کنیریم (۱۸۳۷–۱۹۰۴) دادستان کل سنای امپراتوری روسیه بود، او یک سناتور و عضو مجلس امپراتوری روسیه بودKnirim Alexander Alexandrovich
خانواده فون کنیریم عضو هیچ‌یک از شوالیه‌های بالتیک محسوب نمی‌شوند. پالمه شش ساله بود که پدرش درگذشت. برخلاف سوابق وی، گرایش سیاسی وی تحت تأثیر نگرش‌های سوسیال دموکرات قرار گرفت. سفرهای او به کشورهای جهان سوم، و همچنین ایالات متحده، جایی که او نابرابری اقتصادی عمیق و تفکیک نژادی را دید، به توسعه این دیدگاه‌ها کمک کرد.Literature on Olof Palme
اولاف پالمه، در کودکی بیمار بود و تحصیلات خود را از معلمان خصوصی دریافت کرد. در همان دوران کودکی او به دو زبان خارجی - آلمانی و انگلیسی آگاهی یافت. او در مدرسه سیگتونا که خاص کلاس یازدهم و دوازدهم است و از معدود دبیرستانهای مسکونی سوئد بود تحصیل کرد، و در سن ۱۷ سالگی با نمره بالا در کنکور دانشگاه قبول شد. وی در ژانویه ۱۹۴۵ به ارتش فراخوانده شد و خدمت وظیفه عمومی خود را در هنگ توپخانه انجام داد. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۷، در سال ۱۹۵۶ به یک افسر ذخیره با درجه سروان در توپخانه تبدیل شد. پس از آن که در مارس ۱۹۴۷ از خدمت سربازی مرخص شد در دانشگاه استکهلم ثبت نام کرد.Olof Palme – the Swedish JFK
با دریافت یک بورس تحصیلی، پالمه در کالج کنیون، یک مدرسه کوچک هنرهای لیبرال در مرکز ایالت اوهایو از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸، تحصیل کرد و با مدرک بی ای فارغ‌التحصیل شدRemembering Olof Palmeوی با الهام از بحث‌های بنیادین در جامعه دانشجویی، مقاله‌ای انتقادی در مورد کتاب راه بندگی فردریش هایک نوشت. پالمه پایان‌نامه ارشد خود را در اتحادیه کارگران متحد اتومبیل، به رهبری والتر روتر در آن زمان نوشت. پس از فارغ‌التحصیلی او به سراسر کشور سفر کرد و سرانجام در دیترویت به پایان رسید، جایی که قهرمانش روتر با مصاحبه ای که چند ساعت به طول انجامید موافقت کرد.
او در سال ۱۹۴۹ به حزب کارگران سوسیال دموکرات سوئد پیوست و بعد رهبر این حزب شد. اولاف پالمه در سال ۱۹۶۹ به جای تاگه الاندر به جایگاه نخست‌وزیر سوئد رسید. الاندر، استاد سیاسی پالمه بود. پالمه نیز در دوران نخست‌وزیری، سیاست‌های الاندر را پیش برد.
پالمه در بسیاری از سفرهای بعدی خود به آمریکا به‌طور منظم اظهار می‌داشت که ایالات متحده او را به فردی سوسیالیست تبدیل کرده‌است، سخنی که اغلب باعث سردرگمی شده‌است. در چارچوب تجربه آمریکایی او این نبود که پالمه با آنچه در آمریکا یافت دلسرد شد، بلکه از آن الهام گرفت.Politics: Observations and Arguments, 1966-2004
وی پس از رایگان‌سواری و سفر به نقاط مختلف ایالات متحده آمریکا و مکزیک، به سوئد بازگشت و در رشته حقوق در دانشگاه استکهلم تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۹ به عضویت حزب سوسیال دموکرات سوئد درآمد. در زمان تحصیل در دانشگاه، پالمه درگیر سیاست دانشجویی شد و با اتحادیه ملی دانشجویان سوئد همکاری کرد.
در سال ۱۹۵۱، پالمه به عضویت انجمن دانشجویی سوسیال دموکرات در استکهلم درآمد، اگرچه گفته می‌شود که وی در آن زمان در جلسات سیاسی آنها شرکت نکرده‌است. سال بعد وی به عنوان رئیس اتحادیه ملی دانشجویان سوئد انتخاب شد. وی به عنوان یک سیاستمدار دانشجو تمرکز خود را بر امور بین‌الملل گذاشت و به کشورهای مختلف اروپا سفر کرد.OLOF PALME, ARISTOCRAT TURNED SOCIALIST, DOMINATED THE POLITICS OF SWEDEN
پالمه، سوسیال دموکرات شدن خود را به سه تأثیر عمده نسبت داد:
اولاف پالمه یک آتئیست بود.Was Sweden Headed Toward Socialism in the 1970s?
در سال ۱۹۵۳، پالمه توسط نخست‌وزیر سوسیال دموکرات تاگه الاندر استخدام شد تا در دبیرخانه او کار کند. از سال ۱۹۵۵ او عضو هیئت مدیره جوانان سوسیال دموکرات سوئد بود و در کالج لیگ جوانان بومرسویک سخنرانی می‌کرد. وی همچنین یکی از اعضای انجمن آموزشی کارگران بود.Popular Adult and Labor Education Movement in Sweden—History, Content, Pedagogy
در سال ۱۹۵۷ او به نمایندگی از منطقه یونشوپینگ به عضویت پارلمان سوئد (ریکسداگ) درآمد.PALMESTIPENDIET
در اوایل دهه ۱۹۶۰ پالمه به عضویت آژانس کمک‌های بین‌المللی (NIB) درآمد و مسئول تحقیقات در مورد کمک به کشورهای در حال توسعه و کمک‌های آموزشی بود.Members of the Independent Commission on International Development Issues (ICIDI) در سال ۱۹۶۳، او به عنوان وزیر سیار در دفتر کابینه به عضویت کابینه درآمد و وظایف خود را به عنوان مشاور سیاسی نزدیک نخست‌وزیر تاگه الاندر انجام داد. در سال ۱۹۶۵ وزیر حمل و نقل و ارتباطات شد. یکی از موضوعات مورد توجه ویژه او، توسعه بیشتر رادیو و تلویزیون و در عین حال تضمین استقلال آنها از منافع تجاری بود.Palme’s political legacy ‘put Sweden on the map’
پالمه در سال ۱۹۶۷ به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد. سال بعد، او هدف انتقادات شدید دانشجویان چپ‌گرا که به طرح‌های دولت برای اصلاحات در دانشگاه‌ها معترض بودند قرار گرفت. اعتراضات با اشغال ساختمان اتحادیه دانشجویی در استکهلم به اوج خود رسید. پالمه به آنجا آمد و سعی کرد به دانشجویان دلداری دهد و از آنها خواست که از روش‌های دموکراتیک برای پیگیری خواسته خود استفاده کنند.
هنگامی که رهبر حزب تاگا ارلندر در سال ۱۹۶۹ از سمت خود کناره‌گیری کرد، کنگره حزب سوسیال دموکرات اولاف پالمه را به عنوان رهبر جدید حزب انتخاب کرد. پالمه آنگاه در جانشینی ارلندر به نخست‌وزیری رسید. اولاف پالمه؛ معمار سوئد مدرن
پالمه تأثیر عمیقی بر احساسات مردم داشت. او در میان چپ‌ها بسیار محبوب بود، اما اکثر لیبرال‌ها و محافظه‌کاران به شدت از او نفرت داشتند. Modern Welfare States: Politics and Policies in Social Democratic Scandinavia این امر تا حدی به دلیل فعالیت‌های بین‌المللی او، به‌ویژه آن‌هایی که علیه سیاست خارجی ایالات متحده بود، و تا حدودی به دلیل سبک مناظره‌های تهاجمی و صریح او بود."Han gödslade jorden så att Palmehatet kunde växa" Olof Palme: the controversy lives on
به عنوان رهبر نسل جدیدی از سوسیال دموکراتهای سوئد، پالمه اغلب به عنوان یک «اصلاح طلب انقلابی» توصیف می‌شد و خود را یک مترقی معرفی می‌کرد.Detta borde vara vårt arv در داخل کشور، دیدگاه‌های چپ‌گرایانه او، به‌ویژه انگیزه گسترش نفوذ اتحادیه‌های کارگری بر مالکیت کسب‌وکار، خصومت زیادی را از سوی جامعه تجاری سازمان‌یافته برانگیخت.OLOF PALME, ARISTOCRAT TURNED SOCIALIST, DOMINATED THE POLITICS OF SWEDEN
در دوران تصدی پالمه، چندین اصلاحات عمده در قانون اساسی سوئد انجام شد، مانند تغییر از دو مجلسی به تک مجلسی در سال ۱۹۷۱ و در سال ۱۹۷۵ جایگزینی سند حکومتی مربوط به ۱۸۰۹ که در آن زمان قدیمی‌ترین قانون اساسی سیاسی در جهان بعد از ایالات متحده بود، با دموکراسی جدید که رسماً دموکراسی پارلمانی را به جای استبداد سلطنتی برقرار می‌کند، جلسات کابینه به ریاست پادشاه را لغو می‌کند و سلطنت را از تمام قدرت‌های سیاسی رسمی سلب می‌کند.Olof Palme
اصلاحات او در بازار کار شامل ایجاد قانونی بود که امنیت شغلی را افزایش داد. در انتخابات سراسری سوئد در سال ۱۹۷۳، بلوک‌های سوسیالیست-کمونیست و لیبرال-محافظه‌کار هر کدام ۱۷۵ کرسی ریکسداگ را به دست آوردند. کابینه پالمه به اداره کشور ادامه داد، اما چندین بار مجبور شدند برای تصمیم‌گیری در مورد برخی مسائل قرعه‌کشی کنند، اگرچه اکثر موضوعات از طریق توافق امتیازی تصمیم‌گیری می‌شد.Unsolved Cases Olof Palme نرخ‌های مالیات نیز از پایین بودن نسبتاً پایین حتی بر اساس استانداردهای اروپای غربی به بالاترین سطوح در جهان غرب افزایش یافت.Swedish Prime Ministers in history
در دوره نخست‌وزیری پالمه، مسائل مربوط به مراکز نگهداری از کودک، رفاه، حفاظت از سالمندان، ایمنی حوادث و مشکلات مسکن مورد توجه ویژه قرار گرفت. تحت صدارت پالمه سیستم بهداشت عمومی در سوئد کارآمد شد و نرخ مرگ و میر نوزادان به ۱۲ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده رسید
پالمه که صریحاً از برابری جنسیتی حمایت می‌کرد، با شرکت در یک کنفرانس جهانی زنان در مکزیک، علاقه به مسائل حقوق زنان را برانگیخت. او همچنین یک سخنرانی فمینیستی به نام «رهایی مرد» در جلسه باشگاه ملی دموکراتیک زنان در ۸ ژوئن ۱۹۷۰ ایراد کرد. این سخنرانی بعداً در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.Olof Palme on The Emancipation of Man
روابط دوجانبه شوروی و سوئد در طول دومین دوره نخست‌وزیری پالمه در دهه ۱۹۸۰ مورد آزمایش قرار گرفت. این به دلیل گزارش‌هایی از تهاجم زیردریایی‌های شوروی به آب‌های سوئد بود.SWEDES' SEABED SPY HUNT: NO STONE IS UNTURNED
در دوران تصدی پالمه، چندین اصلاحات اساسی در قانون اساسی سوئد انجام شد. از قبیل اهتمام به تغییر سیستم دومجلسی به تک مجلسی در ۱۹۷۱ و در ۱۹۷۵ جایگزینی ابزار دولت به جامانده از ۱۸۰۹ (که در آن زمان قدیمی‌ترین قانون اساسی سیاسی جهان بعد از ایالات متحده بود) با یک سیستم جدید، که در واقع به‌طور رسمی استقرار دموکراسی پارلمانی به جای خودکامگی سلطنتی، لغو جلسات کابینه به ریاست پادشاه و سلب سلطنت از تمام قدرت‌های رسمی سیاسی بود.OLOF PALME
اولاف پالمه، شخصیتی جنجالی و صریح داشت. او در طول نخست‌وزیری قدرت اتحادیه‌های کارگری را افزایش داد و برخورداری از نظام مراقبت‌های بهداشتی و رفاه دولتی را گسترش داد. اولاف پالمه همه اختیارات سیاسی رسمی را از مقام پادشاه سوئد گرفت و تا اندازه زیادی در نظام آموزش، سرمایه‌گذاری کرد.
در دوره نخست‌وزیری پالمه، مسائل مربوط به مراکز نگهداری از کودک، رفاه، حفاظت از سالمندان، ایمنی حوادث و مشکلات مسکن مورد توجه ویژه قرار گرفت. در زمان پالمه، سیستم بهداشت عمومی در سوئد، با میزان مرگ و میر نوزادان ۱۲ در هر ۱۰۰۰ تولد کارآمد شد.
Castro یک برنامه بازتوزیع درآمد و ثروت هدف‌مند با کمک ویژه به معلولان، مهاجران، خانواده های کم درآمد، تک والدی، و افراد مسن انجام شد.Socialists in the Recession: The Search for Solidarity
کابینه پالمه در زمینه آموزش نیز فعال بود و اصلاحاتی را به عنوان سیستم وام و مزایا برای دانشجویان، دانشگاه‌های منطقه‌ای و پیش‌دبستانی برای همه کودکان ارائه کرد. Palme’s political legacy ‘put Sweden on the map’ بر اساس قانون سال ۱۹۷۰، در سیستم بالاتر، دبیرستان و مدارس حرفه‌ای ادغام شدند و یک مدرسه با ۳ بخش (هنر و علوم اجتماعی، علوم فنی و طبیعی، اقتصادی و تجاری) تشکیل شد. در سال ۱۹۷۵ قانونی به تصویب رسید که پذیرش رایگان در دانشگاه‌ها را ایجاد کرد.Growth to Limits: The Western European Welfare States Since World War II
به عنوان یک جلودار سیاست‌های سبز، پالمه به انرژی هسته‌ای به عنوان شکل ضروری انرژی، حداقل برای یک دوره انتقالی برای مهار نفوذ سوخت فسیلی، اعتقاد راسخ داشت.The Nuclear Issue in Swedish Politicsمداخله او در همه‌پرسی سال ۱۹۸۰ سوئد در مورد آینده انرژی هسته‌ای اغلب توسط مخالفان انرژی هسته‌ای به عنوان نجات دهنده آن عنوان می‌شود. از سال ۲۰۱۱، انرژی هسته‌ای یکی از مهم‌ترین منابع انرژی در سوئد باقی مانده‌است که بیشتر به اقدامات پالمه نسبت داده می‌شود.Olof Palme, Conference on Nuclear Power
اولاف پالمه، هم از ایالات متحده آمریکا و هم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی انتقاد می‌کرد. او از اشغال چکسلواکی توسط شوروی در سال ۱۹۶۸ به تندی انتقاد کرد و بمباران ویتنام شمالی در سال ۱۹۷۲ را به اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم تشبیه کرد. این انتقاد برای مدت کوتاهی سبب سردی روابط آمریکا و سوئد شد. اولاف پالمه در سال ۱۹۷۳ به "نیویورک تایمز" گفت: «از این موضوع متأسف نیست چون در این دنیا برای این که همه بشنوند باید بلند صحبت کرد. من نمی‌توانم در ارتباط با این موضوع ساکت بمانم و برای سکوت کردن، زیر فشار قرار نخواهم گرفت».
اولاف پالمه از آپارتاید در آفریقای جنوبی انتقاد کرده و به کنگره ملی آفریقا کمک مالی می‌کرد. او رژیم فاشیستی فرانسیسکو فرانکو در اسپانیا را «قاتلان لعنتی» می‌نامید و مخالف گسترش جنگ‌افزار هسته‌ای بود.
اولاف پالمه در جریان جنگ ایران و عراق، نقش میانجی را داشت.
در صحنه بین‌المللی، پالمه یک شخصیت سیاسی شناخته شده بود زیرا:
• انتقاد شدید و احساسی از ایالات متحده در مورد جنگ ویتنام.
• مخالفت شدید با درهم شکستن بهار پراگ توسط اتحاد جماهیر شوروی.
سیاست داخلی و خارجی اولاف پالمه سبب شد که طرفداران و مخالفان بسیاری داشته باشد. صاحبان کسب و کارهای کلان و لیبرال‌های سوئد از برنامه اصلاحات او به ستوه آمده بودند. همزمان، انتقادهای صریح او از دولت‌های خارجی، موجب ناخشنودی رهبران جهان شده بود.
اولاف پالمه همیشه تلاش داشت تا مانند مردم عادی زندگی کند و اجازه نمی‌داد محافظان شخصی زیادی در کنار او باشند.
اولاف پالمه در ساعت ۲۳:۲۱ نیمه‌شب ۲۸ فوریه ۱۹۸۶ در استکهلم به همراه همسرش لیسبت پالمه از سینما به سوی خانه، بدون محافظ، در یک خیابان شلوغ قدم می‌زد که از فاصله نزدیک به پشت سر او شلیک شد. او پیش از افتادن به زمین درگذشت. قاتل با سرعت از محل دور شد، از چند پله بالا رفت و پس از ورود به خیابان کناری، ناپدید شد.
حتی پلیس سوئد از این رویداد شوکه شده بود. مأموران پلیس، محل جنایت را کاملاً قرنطینه نکرده بودند و تا چند ساعت پس از فرار قاتل، تنها محدوده کوچکی در مرکز شهر بسته شده بود؛ بنابراین، شاهدان، پیش از بازجویی پلیس توانسته بودند محل را ترک کنند. برای همین، با وجود شمار زیاد شاهدان، پلیس سر نخی به دست نیاورد. پلیس سوئد با هزاران نفر مصاحبه کرد. یک بزهکار قاتل شناخته شد اما دادگاه این حکم را لغو کرد. هیچ سلاح یا مدارک تازه‌ای در این رابطه یافت نشد.
پوکه‌های باقی‌مانده، از یک اسلحه کمری مگنوم ۳۵۷ بودند که گلوله‌های آن حتی می‌توانستند از جلیقه ضدگلوله نیز عبور کنند.
اینگوار کارلسون، معاون نخست‌وزیر، بلافاصله وظایف نخست‌وزیری را بر عهده گرفت. پستی که او تا سال ۱۹۹۱ (و سپس دوباره در ۱۹۹۴–۱۹۹۶) بر عهده داشت. او همچنین رهبری حزب سوسیال دموکرات را بر عهده گرفت که تا سال ۱۹۹۶ ادامه داد.Ingvar Carlsson
دو سال بعد، کریستر پترسون (متوفی ۲۰۰۴)، یک قاتل، جنایتکار و معتاد به مواد مخدر، به جرم قتل پالمه محکوم شد، اما محکومیت وی لغو شد.The Russian military: Three years on مظنون دیگر، ویکتور گونارسون، به ایالات متحده مهاجرت کرد. درآنجا خودش در سال ۱۹۹۳ قربانی یک قتل شد که ربطی به این موضوع نداشت. مسئله ترور اولاف پالمه همچنان بلاتکلیف باقی ماند.The assassination of Olof Palme: Evidence and ideology
سومین و چهارمین مظنون هردو به دلیل آنکه محل کارشان در ساختمان اسکاندیا درکنار محل ترور بود به مرد اسکاندیا معروف شده بودند و پرونده شان نزد پلیس به پرونده شماره ۸، به نشانه حرف هشتم الفبای لاتین، بود. این هردو یکی در سال ۲۰۰۰ و دیگری در ۲۰۰۸ اقدام به خودکشی نمودند. هر دو، گرچه با ابهاماتی، ولی با مشخصات مظنون مطابقت داشتند و دارای سلاح گرم نیز بودند.Var han Palmes mördare?
یکی از این دو نفر که فقط با اسم جی اچ معرفی شده بود، و به دلیل موارد مالی و همچنین مالک بودن تنها اسلحه مگنوم ۳۵۷ که در آن منطقه از استکهلم وجود داشت، مدت‌های مدیدی تحت سوءظن قرار داشت، از او بازپرسی نشد و مقامات موضوع او را منتفی اعلام کردند، که دلایل این کار هنوز مشخص نشده‌است.
در ۱۸ مارس ۲۰۲۰، بازرسان سوئدی در پرتوریا با مأمورین اطلاعاتی آفریقای جنوبی ملاقات کردند و در مورد این پرونده گفتگو کردند. مأمورین آفریقای جنوبی پرونده ای را که موارد مربوط به این کیس از سال ۱۹۸۶ را شامل می‌شد به همکاران سوئدی خود تحویل دادند. گوران بیورکدال، دیپلمات سوئدی، تحقیقات مستقلی در مورد ترور پالمه انجام داده بود که سرنخ‌هایی را به رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی می‌رساند.Sweden to present findings on Olof Palme assassination
در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، دادستان‌های سوئدی علناً اعلام کردند که می‌دانند چه کسی پالمه را کشته‌است و استیگ انگستروم، معروف به «مرد اسکاندیا» را به عنوان قاتل نامیدند. انگستروم یکی از حدود بیست نفری بود که ادعا کرده بودند شاهد ترور بوده و بعداً توسط نویسندگان سوئدی لارس لارسون و توماس پترسون به عنوان مظنون احتمالی شناخته شده بود.Nationens fiende: Om mordet på Olof Palme (Swedish Edition) با توجه به اینکه انگستروم در سال 2000 خودکشی کرده بود، مقامات همچنین اعلام کردند که تحقیقات در مورد مرگ پالمه پایان می‌یابد. Olof Palme murder: Sweden believes it knows who killed PM in 1986
در سال ۱۹۹۶ یک مأمور پیشین پلیس آفریقای جنوبی ادعا کرد که اولاف پالمه به دلیل مواضعش علیه آپارتاید و کمک مالی به کنگره ملی آفریقا کشته شده‌است. اما بازرسان سوئدی که به آفریقای جنوبی رفته بودند نتوانستند شواهدی مبنی بر تأیید این ادعا به دست آورند.
به نظر استیگ لارسن، ترور اولاف پالمه با فروش اسلحه به هند ارتباط دارد. کارخانه اسلحه‌سازی سوئدی بوفورز، در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به هند مهمات می‌فروخت. اما بعدها آشکار شد که این کارخانه برای بستن قرارداد به چندین دلال در هند رشوه پرداخت کرده بود که راجیو گاندی نخست‌وزیر آن هنگام هند نیز در آن دست داشت. گمان می‌رود اولاف پالمه در همان روزی ترور شد که از فساد شرکت بوفورز آگاه شده بود و واسطه‌های قرارداد، دلیل محکمی برای ترور او داشتند. پلیس سوئد همواره این فرضیه را نادیده گرفت.
برخی معتقدند که ترور او با افشاگری‌های ماجرای مک‌فارلین مرتبط است که شرکت‌هایی در بریتانیا، آلمان، سوئد، بلژیک، هلند، فنلاند، نروژ، ایتالیا، اتریش، فرانسه، اسپانیا و پرتغال در کار تولید و فروش سلاح به ایران بودند. ابوالحسن بنی‌صدر معتقد است که اولاف پالمه مستقیماً به دلیل اطلاعاتش از فروش اسلحه به ایران به قتل رسید. گفته می‌شد که اولاف پالمه قصد داشت در این باره تحقیق کند. به‌ویژه آنکه نقش شرکت سوئدی بوفورس نوبل کورت در فروش اسلحه به ایران علنی شده بود.
نظر نخستین بازپرس ارشد پرونده این بود که حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) با این قتل ارتباط دارد. این گروه درگیر مبارزه چریکی علیه ترکیه بود و دولت اولاف پالمه به تازگی آن را یک «گروه تروریستی» اعلام کرده بود.
در سال ۱۹۸۷ پلیس به کتابخانه‌ای که پایگاه این گروه بود یورش برد. اما هیچ مدرکی در رابطه با ترور اولاف پالمه نیافت. بازرس ارشد، در فضاحت ناچار به استعفا شد.
در سال ۱۹۸۸ پلیس سوئد کریسته پترسون را که دارای سوءپیشینه بود دستگیر کرد. کریسته پترسون در سال ۱۹۷۰ (میلادی) یک نفر را بدون دلیل، در خیابانی در استکهلم با سرنیزه کشته بود. مشخصات کریسته پترسون با کسی که دیده شده بود همخوانی داشت. از بین مردانی که پلیس آنها را ردیف کرده بود، لیزبت پالمه، کریسته پترسون را به عنوان قاتل همسرش شناسایی کرد. او مجرم شناخته شد. او در سال ۱۹۸۹ محکوم به حبس ابد شد. وکیل مدافع کریسته پترسون بلافاصله به این رای اعتراض کرد. دادگاه تجدید نظر با استناد به عدم وجود انگیزه یا آلت قتل، پس از تنها سه ماه او را از زندان آزاد کرد و نزدیک به ۵۰ هزار دلار آمریکا نیز به او غرامت پرداخت. کریسته پترسون در سال ۲۰۰۴ فوت کرد.
نخستین‌بار یک خبرنگار، پس از ۱۲ سال تحقیق، استیگ انگستروم را مظنون معرفی کرد و پلیس در سال ۲۰۱۸ به بررسی این نظریه پرداخت. در آغاز بررسی‌ها پلیس به استیگ انگستروم مظنون نبود. اما تیم تحقیقاتی بعداً دریافت که او از سلاح استفاده می‌کرده، عضو ارتش سوئد بوده و در باشگاه تیراندازی عضو بوده، مدت طولانی مشکلات مالی داشته و بیش از اندازه نوشیدنی الکلی مصرف می‌کرده‌است. استیگ انگستروم، دوست یک کلکسیون‌دار اسلحه بوده و علاقه زیادی به تپانچه‌های مگنوم داشته‌است. همچنین استیگ انگستروم عضوی از حلقه منتقدان سیاست‌های اولاف پالمه بود. با همه این شواهد، تیم تحقیقات، تصویر روشنی از انگیزه او برای قتل پیدا نکرد. همچنین اظهارات شاهدان عینی دربارهٔ فرد مسلح و حضور او در محل جرم، با گفته‌های استیگ انگستروم دربارهٔ مکان حضور او در روز ترور تناقض داشت.
پس از سه دهه از ترور نخست‌وزیر سوئد، در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، دادستانی سوئد اعلام کرد هویت قاتل اولاف پالمه، یک طراح گرافیک به نام استیگ انگستروم معروف به «مرد اسکاندیایی» است. استیگ انگستروم، کارمند شرکت بیمه‌ای به نام «اسکاندیا» (اسکاندیناوی) بود که در روز قتل تا دیرهنگام در آن کار می‌کرد و با محل قتل فاصله کمی داشت. استیگ انگستروم برای استفاده از اسلحه آموزش دیده بود و مخالف سیاست‌های اولاف پالمه بود.
استیگ انگستروم در سال ۲۰۰۰ خودکشی کرد و به این ترتیب پرونده قتل نخست‌وزیر اولاف پالمه مختومه اعلام شد. در سال ۲۰۲۰ دادگاه سوئد دلیل تصمیم به افشای نام قاتل را مرگ او عنوان کرد. پسر او مُرتِن پالمه از تصمیم دادگاه اعلام رضایت کرد.
باور بسیاری از سوئدی‌ها بر این است که از انگستروم تنها برای پایان دادن به داستان و معرفی قاتل استفاده شده‌ است. چون او خیلی کوتاه قد بود. درحالی که قاتل قد بلند و قوی بود. علاوه بر این، انگستروم، پیش یا پس از ترور اولاف پالمه، مرتکب قتلی نشده بود.
دانکن دوم (زاده پیش از سال ۱۰۶۰ - درگذشته ۱۲ نوامبر ۱۰۹۴)
شاه اسکاتلند و فرزند مالکولم سوم و همسرش اینگیبیورگ و در نتیجه نوهٔ دانکن اول بود.
او ابتدا در پادشاهی انگلستان گروگان بود اما پس از بیرون کردن عمویش، دانلد سوم اسکاتلند، با کمک انگلیسی‌ها و نرمن‌ها در ۱۰۹۳ به پادشاهی رسید .
او سال بعد در نبرد مونته‌چین کشته شد.
او در صومعهٔ دامفرملین به خاک سپرده شده است.
ادگار (زاده ۱۰۷۴ - درگذشته ۸ ژانویه ۱۱۰۷) از ۱۰۹۷ تا ۱۱۰۷ شاه اسکاتلند بود.
او پسر مالکولم سوم و سنت مارگارت اسکاتلند و برادر شاه قبلی دانکن دوم بود. همچنین شاه پس از او یعنی الکساندر اول، برادر ادگار بود. او را با نام "قابل صلح" می‌شناختند.
او در هنگام مرگ مجرد بود و در صومعهٔ دامفرلین به خاک سپرده شد.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Edgar,_King_of_Scotland&oldid=442919032
هاکون پنجم Haakon V Magnusson (زاده ۱۲۷۰ - درگذشته ۸ مه ۱۳۱۹)از ۱۲۹۹ تا ۱۳۱۹ پادشاه نروژ بود. وی آخرین پادشاه نروژ از دودمان فیرهیر بود.
او با یوفمیای روگن ازدواج کرد و پدر اینگبورگ هاکونسدوتر بود. اینگبورگ همسر دوک اریک مگنوسون سوئد شد.
له هونگ آن (زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۴۹) وزیر امنیت عمومی ویتنام بود.
سازمان اطلاعات و عملیات ویژه (موساد) نام سازمان اطلاعاتی خارجی اسرائیل است که خنثی‌سازی فعالیت‌های علیه اسرائیل از اقدامات این سازمان مخفی است. این سازمان در فعالیت‌های خود جنبه مخفیانه کار کردن را رعایت می‌نماید. در رابطه با موضوعات مختلفی که توسط این سازمان مورد رسیدگی قرار می‌گیرد، می‌توان از روابط مخفیانه‌ای که کمک زیادی به بستن پیمان‌های صلح بین اسرائیل و کشورهای مصر و اردن داشته‌است، قضیه اسرا و مفقودین، تکنولوژی، پژوهش و تحقیق نام برد. این سازمان یکی از سازمان‌های سه‌گانه اطلاعاتی اسرائیل به همراه شاباک و امان می‌باشد.
این سازمان در اول آوریل سال ۱۹۵۱ تشکیل شد. موساد توسط نخست‌وزیر وقت اسرائیل، داوید بن گوریون تأسیس شد. او هدف آن را این‌گونه اعلام کرد:
دولت اسرائیل مأموریت گردآوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل اطلاعات و انجام عملیات مخفیانه ویژه در خارج از خاک اسرائیل را، به عهده موساد واگذار نموده‌است. دفتر اصلی موساد در تل آویو است. این مؤسسه در برآوردهای اخیر دارای ۷٬۰۰۰ نفر کارمند دفتری و اداری می‌باشد.
موساد یک سازمان کشوری است که دستورهای خود را از رهبران اسرائیل دریافت می‌نماید و هدف فعالیت‌های آن، پاسخ گوئی به نیازهای متغیر اطلاعاتی و عملیاتی بوده‌است.
هویت مدیران ارشد بخش‌های داخلی موساد معمولاً جزو اسرار حکومتی تلقی می‌شود. اما هویت رؤسای موساد همواره اعلام می‌شود. در مارس سال ۱۹۹۶ دانی یاتوم به جای رئیس قبلی این مؤسسه شبتای شاویت که در ۱۹۹۶ استعفاء داده بود، مدیر موساد شد.
از ژانویه ۲۰۱۶ تا سال ۲۰۲۱ میلادی، ریاست سازمان اطلاعات و وظایف ویژه (موساد) به عهده یوسی کوهن بود.
بلافاصله پس از برپایی حکومت اسرائیل، داوید بن گوریون نخستین نخست‌وزیر اسرائیل، نظر خود را در رابطه با برپائی چهارچوب‌هایی کشوری برای نهادهای اطلاعاتی، که در زمان پیش از برپائی رژیم اسرائیل فعال بودند، ابراز داشت.
در ۷ ژوئن ۱۹۴۸ داوید بن گوریون، نخست‌وزیر اسرائیل، دو نفر را به ملاقات با خود فراخواند:
نتیجه اولیه این ملاقات تعیین حیطه نهادهای اطلاعاتی رژیم نو پای اسرائیل بود. در نهایت به وسیله هاگانا یک سازمان سری ویژه تشکیل شد که دفتر اطلاعات موسوم به شای نام گرفت. در سال ۱۹۳۷ نیز هاگانا سازمان «موساد لیالیفی بیت» (به معنی دفتر مهاجرت) را تشکیل داد.
سازمان اطلاعات اسرائیل در سال ۱۹۵۱ وقتی که برای نخستین بار به صورت رسمی اعلام موجودیت کرد، این اسم را داشت و شبکهٔ جاسوسی آن نیز از آن زمان موساد نامیده می‌شوند.
حکم داوید بن گوریون که در آن فرمان برپائی موساد را چنین صادر نموده‌است:
«محرمانه»
مخاطب: وزارت خارجه
از: نخست‌وزیری
"طبق اوامر من، سازمانی به منظور تمرکز و هماهنگی فعالیت‌های سرویسهای اطلاعاتی رژیم (بخش اطلاعات ارتش، بخش سیاسی وزارت خارجه، سرویس اطلاعات کل و غیره)، برپا می‌گردد. وظیفه سازماندهی موساد را بر عهده رئوبن شیلوخ، مشاور امور ویژه در وزارت خارجه، گذاشته و وی را به ریاست این سازمان منصوب می‌نمایم. روبن شیلوخ تحت فرمان من بوده، طبق اوامر من فعالیت نموده و گزارش‌های کار خود را به صورت دائم به من ارائه خواهد داد، لاکن از نظر اداری، مقر اداره‌اش در چهارچوب وزارت خارجه، خواهد بود. به ر. شیلوخ و مدیریت وزارت خارجه دستور داده‌ام که بدین منظور برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰ چهارچوبی برای استخدام و اشتغال افراد وبودجه‌ای در حدود ۲۰۰۰۰ لیره اسرائیلی پیشنهاد نمایند، تا مبلغ ۵۰۰۰ لیره اسرائیلی از آن بودجه صرفاً با تأیید قبلی من، صرف عملیات ویژه گردد."۱
"از شما درخواست می‌شود که این بودجه را به بودجه وزارت خارجه برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰، اضافه نمائید."
دولت اسرائیل مأموریت گردآوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل اطلاعات و انجام عملیات مخفیانه ویژه در خارج از اسرائیل را، به عهده موساد واگذار نموده‌است.
در طی سالیان گذشته، سازمان اطلاعات و وظایف ویژه - موساد حریم وظایف خود را گسترش داده‌است. وظایف محوری موساد در زمینه‌های مشروح ذیل اعلام شده‌است:
موساد دارای ۸ بخش اصلی‌است. جزئیات سازمان‌های داخلی، کارمندان، مراکز فعالیت و رؤسای آن‌ها همگی جزو اسرار محرمانه کشور اسرائیل است.
به گفته برخی کارشناسان اطلاعاتی اسرائیلی، موساد در کشورهایی که بیش از حد برای فعالیت‌های عملیاتی کادرهایش خطرناک باشند، اغلب از پروکسی‌های محلی استفاده می‌کند.Mystery in Hezbollah Operative’s Life and Death, The New York Times
فام وان ترا (Pham Van Tra) (زاده ۱۹۳۵) وزیر دفاع کنونی کشور ویتنام است.
او که ژنرالی چهار ستاره‌است از سپتامبر ۱۹۹۷ تا کنون جانشین دائون خوئه در وزارت دفاع ویتنام شده‌است و پیش از این رئیس خدمهٔ عمومی ارتش ویتنام نیز بوده‌است.
Wikipedia contributors، "Pham Van Tra،" Wikipedia, The Free Encyclopedia، (accessed October 9, 2008).
کیوشو (九州 ،Kyūshū) سومین جزیرهٔ بزرگ کشور ژاپن و جنوبی‌ترین و غربی‌ترین جزیره از جزایر چهارگانه اصلی این کشور است. این جزیره از غرب با دریای چین شرقی و از شرق با اقیانوس آرام همسایه است. مساحت جزیره کیوشو ۳۶٬۷۸۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است. واژه کیوشو در ژاپنی به معنی «نُه ولایت» است که به ۹ استان باستانی (کوونی) اشاره دارد که زمانی جزیره به آنها تقسیم می‌شد. کیوشو همچنین جنوبی‌ترین منطقه (چیهو) در کشور ژاپن است که علاوه بر جزیره اصلی، جزایر مجاور و مجمع‌الجزایر طویل ریوکیو را دربر می‌گیرد که ۱۱۰۰ کیلومتر به سمت جنوب غربی امتداد دارد.دانشنامه بریتانیکا: کیوشو.
کیوشو نزدیک‌ترین جزیره از جزایر اصلی ژاپن به قاره آسیا است و از زمان‌های قدیم تبادل فعالی بین آن و کشورهای مجاور وجود داشته‌است.دولت ژاپن: کیوشو. آب و هوای کیوشو کمی گرمتر و گرمسیری‌تر از هونشو است و سواحل جنوبی و شرقی آن هر ساله شاهد بروز طوفان است.
زمین‌های کیوشو به‌طور کلی کوهستانی با دره‌های بسیار حاصلخیز است، مانند بقیه ژاپن، به جز منطقه دشت وسیع در بالای جزیره که جایگاه بزرگترین شهرهای جزیره یعنی فوکوئوکا و کیتاکیوشو است. کیوشو همچنین یکی از فعال‌ترین مناطق زمین‌شناختی در جهان است، با چندین آتشفشان زنده و چشمه‌های آب گرم فراوان.ویکی‌ترَول: کیوشو
کیوشو از شمال با تنگه شیمونوسکی از جزیره هونشو و با تنگه تسوشیما یا کانال شرقی از شبه‌جزیره کره در شمال غرب جدا می‌شود. کیوشو از سامانه پیچیده‌ای از رشته‌های آتشفشانی تشکیل شده‌است. آب و هوای جنوب آن نیمه‌گرمسیری است و کیوشو به دلیل پوشش گیاهی نیمه‌گرمسیری و بارندگی شدیدش معروف است. کیوشو جایگاه کوه آسو، بزرگترین دهانه آتشفشانی فعال جهان، و پارک‌های ملی آسو-کوجو، کیریشیما-یاکو و اونزن-آماکوسا است. بپو یک تفرجگاه معروف چشمه‌های آب گرم در جزیره است.
امروزه کیوشو در تقسیمات کشوری به عنوان یکی از مناطق ژاپن به‌شمار می‌آید و خود به هفت استان تقسیم شده‌است به نام‌های: فوکوئوکا، کوماموتو، ناگاساکی، اوئیتا، ساگا، کاگوشیما، میازاکی، اوکیناوا و اوکیناوا.
جمعیت کیوشو ۱۴ میلیون و ۳۱۱ هزار نفر است و بنابر این ۱۰٫۳ درصد از جمعیت ژاپن را در خود جای داده‌است. بیشتر جمعیت کیوشو در امتداد شمال غرب، در شهرهای فوکوئوکا و کیتاکیوشو متمرکز شده‌اند، با دالان‌های جمعیتی که از جنوب غربی به ساسبو و ناکاساکی و از جنوب به کوماموتو و کاگوشیما امتداد دارند. به جز اویتا و میازاکی، ساحل شرقی کاهش عمومی جمعیت را نشان می‌دهد.
از نظر سیاسی، کیوشو به عنوان سنگر حزب لیبرال دموکرات توصیف می‌شود. طبق داده‌های سرشماری ژاپنFukuoka 1995-2020 population statisticsKyushu 1920-2000 population statistics، جمعیت منطقه کیوشو با جزایر ریوکیو (استان‌های اوکیناوا و کاگوشیما) از حدود سال ۲۰۰۰ کاهش جمعیت زیادی را تجربه کرده‌است. اهالی ریوکیو نرخ زاد و ولد نسبتاً بالایی دارند، با این وجود این امر نتوانسته است از کاهش کلی جمعیت جنوب ژاپن جلوگیری کند. مردم ریوکیو یک گروه اقلیت بومی در ژاپن هستند.
کوه آسو بزرگ‌ترین کوه فعال آتشفشان در ژاپن و یکی از بزرگ‌ترین آتشفشان‌های فعال جهان است. این کوه بر جزیرهٔ کیوشو واقع شده است. قلهٔ آن ۱۵۹۲ متر بالاتر از سطح دریاست.
شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی است که در جنوب شرقی آن قرار دارد. شهر میانه مرکز این شهرستان است.
جمعیت مرکز شهری برابر با آمار سال ۱۳۹۰ هجری شمسی ۹۵۵۰۵ نفر است ولی در موقع فصل کاری یعنی ۵ ماه از سال مرکز شهر به بیش از ۱۲۵۰۰۰ نفر می‌رسد. زبان مردم این شهر ترکی آذربایجانی https://www.naebi.ir/downloads/Miyaneh.pdf است.
پیشینه تاریخی شهرستان میانه به سال‌ها پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند.
وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند.