moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مرکز آباده شناسی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در آباده، خیابان امام خمینی، بشت عمارت کلاه فرنگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه مسجد جامع آباده مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در آباده، خیابان آیت الله کاشانی، انتهای بازار کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه امید سالار آباده مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در آباده، خیابان دهخدا، مجتمع اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ فلاحت (ایستگاه کشاورزی) مربوط به اوایل دوره پهلوی می‌باشد و در خرم‌آباد، انتهای میدان ژاندارمری واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کتاب یاد ایام پژوهش و نگارش دکتر فتح الله شفیع زاده
مهمانسرای بوعلی مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در همدان، خیابان فرهنگ، جنب ساختمان عمارت سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بانک کارگشایی مربوط به اوایل دوره پهلوی است و ساختمان شعبه آن در همدان، در خیابان شریعتی روبروی، آرامگاه استرومردخای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سلبی تپه مربوط به آغاز هزاره اول قم است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای گمرگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آق داشی تپه مربوط به آغاز هزاره ۱قم است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای گمرگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه شماره ۳ آب باریک مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان ورامین، بخش جوادآباد، روستای آب باریک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقبره سید فتح‌الله مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در ورامین، شمال خیابان ۱۵ خرداد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بنای نوساز این مقبره که قدمت اولیه آن به دوره صفویه بازمی‌گردد و زیر بنایی به مساحت ۴۰۰ مترمربع دارد. ایوان بقعه چند طاقنما دارد که با نقوش اسلیمی کاشیکاری شده و کتیبه‌ای حاوی اشعار معروف محتشم کاشانی به خط نستعلیق سفید بر کاشی لاجوردی بر بالای آن نوشته شده‌است. ضریح فلزی بقعه در سال ۱۳۷۵ شمسی ساخته و نصب شده‌است. در ورودی اصلی بنا در سمت جنوب قسمت داخلی بنا با گچ سفید شده و در چهار طرف خیز کند و عرقچین آن در بقعه قرار دارد و پنج دایره کوچک اشکال گل و بوته گچکاری شده که احتمال می‌رود متعلق به دوره قاجاریه باشد. از آنجا که در اطراف این بقعه ساختمان جدیدی ساخته شده بنای اولیه بقعه محصور در بنای جدیدی است که از آن برای مراسم عزاداری محرم استفاده می‌شود و در نتیجه بخش قدیمی بنا چندان قابل رویت نیست.
در جبههٔ شمالی مقبره کتیبه‌ای به رنگ اخرایی وجود دارد که نشان می‌دهد مقبره محل دفن پدر سید فتح‌الله، سید عطاالله، است و در انتهای آن تاریخ رجب ۹۰۰ قمری ثبت شده‌است.
تپه قبرستان سلطان بلاغ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سلطان بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمودآباد ۱ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای محمودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آرایری تپه سی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه یساول ۲ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شاخدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کوره کهریز مربوط به سده‌های اولیه دوران پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای شاکین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بوقاطی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش سردرود، روستای یارمجه باغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طاهر آباد ۳ مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای طاهر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان قیه لار مربوط به هزاره اول است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قارخودلو مربوط به هزاره اول است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه روعان مربوط به هزاره اول است و در شهرستان کبودرآهنگ، بخش مرکزی، روستای روعان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امت لر مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای امت لر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آغچه خرابه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای آغچه خرابه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حصار شالپوش مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ملارد، روستای حصار شالپوش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
داش تپه سرای مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای سرای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قوشه تپه قزل آباد ۱ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای قزل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قوشه تپه قزل آباد ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای قزل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوچک سرای مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای سرای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قوشاتپه غربی مربوط به هزاره دوم وهزاره ۱ قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای کاروانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قوشاتپه شرقی مربوط به هزاره دوم وهزاره ۱ قبل از میلاد است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای کاروانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ قوشجه شماره ۲ مربوط به هزاره دوم وهزاره ۱ قبل از میلاد است و در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای قوشجه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سعید آباد ۳ در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای سعید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهید آباد کنبد کند در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای شهیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سگزناب در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای سگزناب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خهکی چیتاب در شهرستان دنا، ضلع جنوبی جاده چیتاب به دم چنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه خسرو خانی در شهرستان سیاهکل، شهر دیلمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کارند چال در شهرستان قزوین، بخش رودبارشهرستان، روستای کارند چال واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه تخت پرس در شهرستان مهر، بخش اسیر، روستای بهرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تمب طلا در شهرستان مهر، بخش گله‌دار، روستای چاه سورک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تمب بر در شهرستان مهر، بخش گله‌دار، روستای چاه سورک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان میلاجرد در شهرستان همدان، بخش شراء، روستای میلاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ یسرلو شماره ۱ در شهرستان همدان، بخش شراء، روستای یسرلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خوش آباد در شهرستان همدان، بخش فامنین، روستای خوش آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه خیرآباد در شهرستان ورامین، روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه خالدآباد در شهرستان ورامین، بخش جوادآباد، روستای خالدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رستم‌آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان باغ ملک، روستای رستم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دالخونی (۱) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان باغ ملک، بخش مرکزی، [منطقه لران]] واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیا پلتق مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای کلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سرچغا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای سرچغا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه باغ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بروجرد، بخش اشترینان، روستای بید کلمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه صادق آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای صادق آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه سفید شبانکاره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای چشمه سفید شبانکاره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی پاشا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای کانی پاشا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای تپه زرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درکه ولدبیگی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان روانسر، روستای درکه ولد بیگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کره حسن‌آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، روستای کره حسن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گمشتر سفلی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای گمشترسفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بنا و چکو مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای بنا و چکو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رئیس مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای رئیس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپهٔ پشت تنگ دوستعلی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان دلفان، بخش کاکاوند، روستای پشت تنگ دوستعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پناهگاه سنگی گل ناب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان دلفان، بخش کاکاوند، روستای چشمه کلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه عبه فتول مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مریوان، کیلومتر ۹ جاده مریوان به سقز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گرده که عبه صوفی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای وله ژیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه کهنه کره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوره اشکانیان است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای قلعه کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه زرین چقا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای زرین چقا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی شریف مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش مرکزی شهرستان روانسر، روستای کانی‌شریف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شمال دوآب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای دوآب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه رضا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود بخش روانسر، روستای قلعه رضا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه جنوب دوآب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای دوآب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان سید عباس مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای خرم‌آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کانی خیران مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای کانی خیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های ۱ و ۲ غرب گرگابی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای گرگابی علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شمال مراد آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای مراد آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بیردا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای بیردا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شمالی گمشتر علیا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای گمشتر علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چیامهره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، بخش کاکاوند، روستای پشت تنگ دوستعلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرین جو مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، بخش کاکاوند، روستای زرین جو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زرین جو دراستان کرمانشاه شهرستان هرسین بین روستای رایگان و روستای قلی آبادو بین رودخانه کمیش و جوی آب مشهور به زرین جو قرار دارد. در روبروی تپه زرین جو و در شمال آن تپه قلعهءریوان (روستای رایگان) قرار دارد. بر دامنه شرقی و جنوبی قلعه ریوان و بالای آن آثاری از خرابه‌های ویران شده وجود دارد که احتمالاً مربوط به بعد از اسلام است .(لطفاً نشانی تپه اصلاح شود)
تپه چیا خشه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، بخش مرکزی، روستای هاشم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا قمر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان و دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دلفان، بخش مرکزی، روستای شیخ‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ماسه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای دهگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پابرج آقایی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای حاجی‌آباد زندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مکینه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای اسدخانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه بهاءالدین مربوط به دوران‌های تاریخی هخامنشی است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای قلعه بهاءالدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خرابه‌های گنجینه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای گنجینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه باغ محمودزاده مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بناب، بخش مرکزی، روستای کوته مهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان هاشم بلاغی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بناب، بخش مرکزی، روستای آلقو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه قره قشون مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بناب، بخش مرکزی، روستای خلیلوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه طربه داغی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بناب، بخش مرکزی، روستای زوارق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تل منباغون مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بهبهان، بخش مرکزی، روستای شهرویس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه گیو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خوسف، روستای گیو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه توپخانه خرم‌آباد سفلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان روانسر، روستای خرم‌آباد سفلی واقع شده است. این تپه در مرکز روستا واقع شده و مشرف بر روستا است. به گفته اهالی روستا این تپه مرکز حکومت حاکمان محلی منطقه بوده و هشت تپه دیگر که الان نیز به صورت نصفه ونیمه باقی‌ماندهاند برای محافظت ا ز آن تعبیه شده‌اند و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دهستان حومه، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان بوشهر ایران است. مرکز این دهستان، شهر بنک است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان حومه برابر با ۱٬۶۰۶ نفر بوده‌است.
تپه عمیان نظام آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای نظام آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زاغه مسینک مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای مسینک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گور قلعه وروزین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش مرکزی، روستای وروزین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کهریز تپه قراقیه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای قراقیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بالا تپه سنقر آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای سنقر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه غیب علی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رزن، بخش قروه درجزین، روستای سنقرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه و ده کهنه گلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای کنده سوره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ده کهنه صالح بیگ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای صالح بیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کاظم‌آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش چهاردولی، روستای صندوق آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه سهل الدین (سهل نایو) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در رومشکان ، بخش مرکزی، روستای تیل کش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه کارخانه سیمان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مسجدسلیمان، روستای گل گیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خشگه در مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای ملک‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه برآفتاب چمشک مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، روستای چشمک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه آبشوره مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، روستای چمشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه خلیل اکبر مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان پل‌دختر، بخش معمولان، روستای خلیل اکبر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان پیله مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای سلسلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستان بالک مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای بالک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شور بلاغ مربوط به دوره اشکانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، بخش روانسر، روستای شوربلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان قبرا مربوط به دوره اشکانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، بخش گتوند، روستای ظلم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ویست مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خوانسار، بخش مرکزی، روستای ویست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قدیمی ریحان مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای ریحان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا کوچکه مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، روستای قپا نوری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد گنبد آزادان مربوط به دوره ایلخانی است و در اصفهان، بلوار آتشگاه، خیابان قدس، کوی نوبهار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان بانک شاهی اصفهان به عنوان شعبه مرکزی استان اصفهان بود. این ساختمان که مربوط به دوره پهلوی اول بود واقع در، خیابان سپه، نرسیده به میدان نقش جهان بنا شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان بانک شاهی اصفهان که هم‌اکنون بانک تجارت نامیده می‌شود، به تقلید از ساختمان بانک شاهی ایران در تهران طراحی شده و معمارآن فردی به نام "بشارتی" بود. ساختمان بانک شاهی اصفهان، از آجر استفاده شده و سنتوری یونانی و دودکش‌های روی شیروانی نشانه‌هایی از تأثیر معماری غربی را در معماری ایران نشان می‌دهند.پایگاه اینترنتی نصف جهان، "دربارۀ معماری ساختمان سه بانک در خیابان سپه - میراث‌های معاصر در گاو صندوق بانک‌ها"، نوشته‌شده در ۶ تیر ۱۳۹۰؛ بازدید در ۱۹ بهمن ۱۳۹۰.
مغازه قدیمی مربوط به دوره پهلوی اول است و در رامهرمز، ۷۰ متری سمت غرب میدان آزادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دبستان توحید مربوط به دوره پهلوی اول است و در رامهرمز، خیابان طالقانی، روبروی اداره بهداشت و درمان شماره۱ واقع شده و این اثر در تاریخ ، با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه امیر آصفی مربوط به دوره پهلوی اول است و در سنندج، محله سرتپوله، سه راه حبیبی، جنب عمارت آصف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جواد خان مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان سنندج، بخش مرکزی، روستای قار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سردر عمارت بابان مربوط به دوره پهلوی دوم است و در سنندج، خیابان کشاورز، کوچه بابان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بچاری مربوط به دوره قاجاریه و حاکمیت شیخ خزعل در خوزستان است و در آبادان، خیابان دبستان، روبروی سینما نفت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
«اثر ملی خانهٔ بچاری واقع در آبادان، ابتدای خیابان دبستان، روبه‌روی سینما نفت در تاریخ سوم شهریور ۸۲ و تحت شماره ۹۹۶۸ پس از گذراندن تمام مراحل قانونی و برابر قانون آثار ملی مصوب ۱۳۰۹ و آیین اجرایی آن مصوب ۱۳۱۱ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در زمانی که اثر در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید، مالک بنا از ثبت شدن ملک خود در فهرست آثار ملی ایران اطلاع کامل داشته و عدم اعتراض به ثبت توسط ایشان از زمان ثبت (سوم تیر ۸۲) تا زمان درج خبر (چهار اسفند ۸۸) این موضوع را ثابت می‌کند. در ضمن تخریب بناهای تاریخی که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند، برابر ماده ۵۵۸ قانون مجازات اسلامی جرم محسوب و متخلف به مراجع قضایی معرفی خواهد شد.
این بنا در ۲ طبقه و با طراحی خاص، چوب‌بری‌های زیبا و حالت ایوانی ساخته شده و در ابتدای خیابان دبستان، روبه‌روی سینما نفت در شهرستان آبادان قرار دارد.
این بنا متأسفانه تخریب شد
ساختمان بانک تجارت مربوط به دوره پهلوی است و در خرم‌آباد، حریم قلعه فلک الافلاک، شمال دانشگاه لرستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باشگاه افسران و باغ ارم مربوط به دوره پهلوی است و در خرم‌آباد، خیابان فلک الافلاک، حریم درجه یک قلعه فلک الافلاک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام اخوت مربوط به دوره پهلوی است و در نجف‌آباد، محله چهار سوق، خیابان امام شرقی، کوی اخوت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هنگامی که تاریخ این حمام را مرور می کنیم، متوجه می شویم که اولین بار بنای آن در سال 1315 توسط سید ابوالقاسم آیتی شروع و رد سال 1320 هجری قمری به پایان رسید.
ولی به دلیل افزایش جمعیتی که نیاز به گرمابه را زیاد کرده بود، در سال 1329 گرمابه ای جدید ساختند. معمار این حمام پسر ابوالقاسم، شخصی به نام عباس آیتی بود. در ساخت قسمت دوم افرادی چون سید میرزا باقر حجتی، غلامحسین منتظری و غلامرضا حلاج نیز نقش داشتند.
بخش جنوبی حمام دارای سربینه و گرمخانه ای جداگانه است. گرمخانه این بخش دارای طاق و چشمه ای است که بر ستون های سنگی استوار است. اما مهمترین قسمت، بخش شمالی سربینه است که با سقف گنبدی خفته پوشیده شده است.
سیستم گرمایشی حمام در فصاهای میانی واقع شده که گرمای تولید شده توسط چهار شبکه از زیر گرمخانه گذشته و دمای مطبوعی را ایجاد می کند.
پل آذر مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان سلسله، بخش مرکزی، روستای کاکارضا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل بالارود مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان اندیمشک، بر روی رودخانه بالارود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان کشته مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بهبهان، بخش مرکزی، روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه دوکوهه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خوسف، روستای دوکوهه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه پسر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خوسف، روستای مرغوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه دختر روبیات مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خوسف، روستای روبیات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه ماقالاق مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خدابنده، بخش مرکزی، روستای گوگجه ییلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان شیخ حسن مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای چورزق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ولد کندی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، بخش قره پشتلو، روستای اسلام‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه داش گل کوچک مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای سعید کندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل قوزیوند مربوط به دوره ساسانیان - دوره پهلوی است و در بیستون، شمال شرقی شهر، جاده آسفالته صحنه به کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع جی مربوط به دوره سلجوقیان است و در اصفهان، پل شهرستان، تپه جی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه خواجه خضر مربوط به دوره سلجوقیان است و در رامهرمز، میدان آزادی، خیابان شهید منتظری، پشت شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه قلاع شادان مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان خوسف، بین روستاهای شادان و قلاع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه قلاع آرک مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان خوسف، روستای آرک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه دختر نصرآباد مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان خوسف، روستای نصرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه قلاع چهکند مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان سربیشه، روستای چهکند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده هفت تن مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره صفوی است و در رامهرمز، میدان ارشاد، خیابان طالقانی، بعد از چهارراه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای میراسماعیل مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازاردر تالار یانیم‌آور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تیمچه عتیقه فروشها مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، بازاردر تالار یانیم‌آور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سرای منجم نو مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ بازار منجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای میرزا کوچک مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، بازار تالار یانیم آور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد حاج یونس مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، کوچه میرعلاء الدین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای منجم باشی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، بازار منجم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای آقا مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان هارونیه، بازارچه باغچه عباسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد قطبیه (حسینیه خلجا) مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان طالقانی، نرسیده به چهارراه شهید حجاریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
افرادی که در این مسجد امامت کردند ملااسدالله فرادنبه‌ای -محمدباقر فشارکی
سر در مسجد قطبیه مربوط به سدهٔ ۱۰ ه‍.ق است و در اصفهان، کاخ گنجینه چهل ستون واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۱۳ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]
مدرسه نوریه مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، بازار عربان (نظامیه) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای فخر مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، بازار گلشن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه سید حسین مربوط به دوره صفوی است و در شوشتر، ابتدای بلوار، شمال شرق امامزاده عبدالله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد عبدالله بانو مربوط به دوره صفوی است و در شوشتر، خیابان جدید الاحداث عبدالله بانو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ضمناً سایت مسجد عبدالله بانو به آدرس abunoomsq.ir می‌باشد
تاریخچه مسجد عبدالله بانو
مرکز محله عبدالله بانو در گذشته نه چندان دور مرکز بافندگی  شوشتر بوده و در مرکز محله آن تعداد زیادی گارگاه بافندگی به کار تولید منسوجات بوده است. در گوشه ای از این میدان مسجد و بقعه و در گوشه ای دیگر کاروانسرای عبدالله بانو با مقدم و در کوچه ی  ضلع جنوبی میدان ، حمام قاضی قرار داشته است. در کتاب سفر نامه خانم مادام دیولافوآ فرانسوی تصویری از این بقعه و دیوار مسجد ترسیم شده است.
بانیان این مسجد را سید عبدالله جزایری درکتاب تذکره شوشتر در فصل بیستم که مربوط به جانشینان وحشتو خان در ششوشتر است چنین بیان می کند:
" واز معارف کدخدایان، حاجی زمان و حاجی رضا ابن حاجی عنایت الله گرگری سابق الذکر و مسجد عبدالله بانویه از آثار ایشان است"
و نیز تاریخ ساخت آن بنا کتیبه سنگی نفیسی که در مسجد قرار دارد مربوط به سال1112 ه ق و زمان پادشاهی شاه سلطان حسین صفوی است که بدین گونه آمده است:
در زمان شاه دین سلطان حسین                   خسرو ایران شه مالک رقاب
آنکه برخاک در او هر سحر                       می گذارد چیه از دور آفتاب
حاجی نیک سیر حاجی رضا                      آنکه خوبی شد از او عزت مآب
آنکه در راه خدا همچون اذان                      شد بلند از وی بناهای ثواب
شد موفق در بنای مسجدی                        گر شرف سو کعبه آمد انتخاب
وه چه مسجدی گر وفور فیض او                خانه دین شد سعادت انتساب
هرکه یک ره بر در او سجد کرد                   شد تمام عصر ز ایمان کامیاب
ز آسمان لبیک عبدی میرسد                       حق پرستان درش او را جواب
بر درش آیند بهر کسب فیض                     هر سحر فوج ملائک بی حساب
تا نیایش  زینت انجام یافت                        توسن اندیشه را دادم شتاب
گر برای مصر تاریخ او                             در اثر آید در میان پای حساب
بگو گفتا آسمان از هاتفی                          از در اوشد دعاها مستجاب(1112 ه ق)
با توجه به اشعار این کتیبه با ارزش اینگونه مشخص می شود که مسجد در زمان شاه سلطان حسین صفوی و در سال 1112 ه ق توسط فرزندان حاج عنایت الله گرگری  به نام های حاج رضا و حاج زمان ساخته شده است.نام معمار این اثر در حاشیه این کتیبه آمده است.این استاد معیم بناست که از معماران دوره صفویه در شوشتر است.https://web.archive.org/web/20181218000552/http://www.abunoomsq.ir/post/16
گورجای میلی مشهدی مربوط به دوره صفوی است و در مشهد، میدان شهید گمنام، بلوار کامیاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل چوم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اصفهان، روستای چوم واقع شده است. پل چوم که نمایی همانند پل تاریخی شهرستان دارد، بر بنیانی کهن‌تر از دوره صفوی ساخته شده؛ اما ساختار امروزی آن یادگار دوره صفوی است. پل چوم پس از ویرانی گسترده در سال ۱۳۴۸خورشیدی، توسط استاد حسین معماریان و به هزینه اداره باستان ‌شناسی مورد مرمت اساسی قرار گرفت و سرانجام در تاریخ ۱۳۸۲/۶/۲۳ به شماره ۱۰۲۱۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
بقعه بابا پیر محمد بن انصاری مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، روستای دشتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه افضل‌آباد مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان خوسف، روستای کلاته عرب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مجموعه مرکز محله محتشم مربوط به دوره صفوی - دوره معاصر است و در کاشان، خیابان ملا حبیب‌الله شریف، کوچه دومسجدان، کوچه محتشم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع تقاب مربوط به دوره صفوی تا دوره قاجار است و در شهرستان خوسف، روستای تقاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بافت روستای مزینان مربوط به دوره صفوی تا دوره قاجار است و در شهرستان داورزن، بخش مرکزی، روستای مزینان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه تل مربوط به دوره عیلامیان تا دوره قاجار است و در شهرستان باغ ملک، بخش مرکزی، روستای قلعه تل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه مش مرداسی مربوط به دوره قاجار است و در ۲ کیلومتری شمال شرقی لالی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام قدیمی اشترینان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بروجرد بخش اشترینان، خیابان دکتر بهشتی، محله گودرزیها واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه بُنَکدار، متعلق به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهار باغ پائین، کوی آقاجان بیک، پلاک ۳۰ و ۳۲ واقع است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده ‌است. آقا سیدحسن بنکدار، در سال ۱۲۲۸ تصمیم می‌گیرد خانه‌ای بزرگ و مناسب برای روضهٔ امام حسین، بخرد و روضهٔ قدیمی خود در سرای گلشن را به این خانه منتقل کند. مِلک مذکور را به واسطه‌ی شخصی پیدا می‌کند؛ اما ملک در تملک یکی از متنفذان قاجار بوده و او هم به فروش رضایت نمی‌دهد. حتی به شخص سیدحسن بنکدار اهانت هم می‌کند. صاحب‌خانه شب‌ هنگام بانویی نورانی را در خواب می‌بیند که به خاطر رفتارش با آقا سیدحسن او را سرزنش می‌کند: «تو فرزند ما را که برای برپایی مراسم جدّش سیدالشهدا می‌خواست خانه‌ات را بخرد، در نهایت بی‌ادبی و تحقیر از اینجا بیرون کردی… وای بر تو!» صاحب‌خانه سراسیمه از خواب می‌پرد. همان نیمه‌شب آقا سید حسن را پیدا کرده و خانه را به او می‌بخشد. با این شرط که: «مرا ببخشی و قول بدهی تا وقتی ممکن است خودت و فرزندانت دست از دامن این خانواده برنداری و هر سال مراسم عزاداری جدّت امام حسین را در دههٔ اول محرم همین‌جا برگزار کنی.»مجلهٔ زندگی سالم، شمارهٔ یکم، دی ماه ۸۸، ص۱۵
آقا سید حسن به عهدش وفا می‌کند. مراسم ده روزهٔ سال‌های نخست، بعد از مدتی تا سوم امام حسین ادامه پیدا می‌کند. تا اینکه در پنجاه و ششمین سال برگزاری عزاداری، آقاسیدحسن در حال خواندن روضهٔ ظهر عاشورا، روی منبر فوت می‌کند. پس از او سید مرتضی بنکدار، سید مهدی بنکدار و سید جواد بنکدار پرچم‌دار عزاداری امام حسین در خانهٔ بنکدار می‌شوند و چراغ آن خانه را روشن نگه می‌دارند. می‌رسیم به سید فرهاد بنکدار که از سال ۱۳۷۹ تا امروز، برگزاری این مجلس را برعهده دارد.
درب این خانهٔ تاریخی، از اذان صبح به روی عزاداران باز است. برای داخل رفتن باید در صف ایستاد. وقتی عده‌ای از خروجی آمدند بیرون و داخل کمی جا باز شد، به همان تعدادی که خارج شده‌اند، افراد جدید به صف داخل می‌روند یا عده‌ای هم اصلاً قصد وارد شدن نمی‌کنند. بی آن که در صف بایستند، در محوطهٔ خالی جلوی خانه، زیرانداز انداخته و دو زانو یا چهارزانو نشسته، دل به حرف‌های واعظ می‌دهند.
خانه قجری است، با دو اشکوب و چند درب ورودی. طبقهٔ پائین دو تا پنج‌دری دارد. شاه نشین این خانه نقاشی و گچکاری شده. از بیرونی که پا به اندرونی میگذاریم، به حیاط وسط میرسیم. دور تا دورش طاق‌های ضربی و اتاقک‌هایی که درب‌های چوبی‌شان همه به یکدیگر راه دارند. روی شیشه‌های رنگی درها، گرد و خاک چند ساله نشسته. کف اتاقک‌های طبقهٔ بالا، ناهموار است. جاهایی زمین نشست کرده و جاهایی زمین باد کرده. همه چیز «قدمت» دارد؛ شیشه‌ها، درها، طاقچه‌ها، ستون‌ها و سرستون‌ها و خطوط موربشان، عکس‌ها و حتی لهجه‌ها. اینجا حتی لهجهٔ اصفهانی هم به شدت رواج پیدا کرده. گویی هر چیزی به «اصل» خویش نزدیک‌تر شده ‌است.رازهای مگوی یک خانهٔ قجری، خانهٔ بنکدار/ مریم السادات حسینی
در حال حاضر هر ساله در ماه محرم مراسم عزاداری سیدالشهدا به صورت سنتی برگزار می‌شود. مرحوم سید حسن بنکدار، اولین بانی برگزاری مراسم عزاداری بوده‌است که بعد از آن، مرحوم سید مهدی بنکدار، مرحوم سید جواد بنکدار و در حال حاضر سید فرهاد بنکدار، چهارمین نسل از خانواده بنکدار هر سال مراسم را به سبک و سیاق گذشته که شامل منبر و سخنرانی است، برگزار می‌کند. عزادری خانه بنکدار هم‌زمان با آغاز ماه محرم شروع و تا ۲ روز بعد از عاشورا ادامه دارد. عزاداری در حیاط خانه برگزار می‌شود و بر روی حیاط برای جلوگیری از سرما و… پوشی زده‌اند، که این پوش، شبیه پرده‌های قلمکار است و بر وری آن نقوش گیاهی و حیوانی و نوشتار وجود دارد.
در خانه بنکدار قبل از ورود به خانه پرچم و بیرقی در سردر خانه وجود دارد که بر روی آن نقش شیر، اسلیمی و پرنده‌ای دیده می‌شود و بعد از ورود به خانه بر روی سرپوش خانه بر روی درخت سرو، نقش پرنده‌ای را مشاهده می‌کنیم. این که چرا پرنده این اندازه از اهمیت و جایگاه ویژه برخوردار است می‌توان گفت پرنده «تعالی، روح، تجلی الهی، صعود به آسمان، دخول به مرتبه عالی شهود و… است.» پرنده به عنوان نماد جاودانگی روح در قرآن آمده‌است. روح با شهبازی مقایسه شده که نقاره مرشد او را فرا می‌خواند و به مرغی تشبیه شده که اسیر قفسی از خاک است و مانند دیگر سنتهای عرفای مسلمان نیز اغلب تولد روحانی یا شکوفایی روح را به پرنده‌ای بدون صدف، که جامه خاکی اش شکسته شده مقایسه می-کنند.
پرنده نماد روح، نقشی واسط میان زمین و آسمان دارد.
در کنار تصویر پرنده در خانه بنکدار نوشته شده یا عبدالله الحسین. پرنده که خود نماد روح و جاودانگی است این نوشته را با خود به اوج و بالا می‌برد؛ و وجود کلمه یا عبدالله الحسین بر فراز آن خود به جاودانگی این اسم و صاحب آن اشاره دارد و این تزیینات بر سقف نه اشکال حیوانی و گیاهی بلکه نمادی از جاودانگی است و ابیاتی که دورتادور این سرپوش نوشته شده، ابیاتی است دربارهٔ حادثه عظیم کربلا و نقاش با ترسیم این اشکال که همگی نمادی از جاودانگی، روح مطلق و… به جاودانگی این ماجرا و عظمت آن اشاره می‌کنند.
تصویر۳- نقش پرنده بر سرپوش خانه بنکدار
درخت سرو نیز از جمله نقوشی است که در پوش خانه بنکدار دیده می‌شود. درختان سرو دورتادور سقف ترسیم شده‌اند و حرکت همه به سوی یک نقطه و یک مرکز می‌باشد. درخت سرو «مانند دیگر درختان همیشه بهار، نماد جاودانگی، یعنی حیات پس از مرگ است.»
نقش درخت سرو که گاهی نیز به عنوان کاج مورد اشاره قرار می‌گیرد از جمله نگاره‌های بسیار رایج و تکراری است که قدیمی‌ترین نشانه آن در حواشی تخت جمشید به جهت آیینی مشاهده می‌شود. این نقش با آیین زرتشتی و سنن باستانی ایران همبستگی خاص دارد. درخت همیشه سبز سرو نشانه‌ای از جاودانگی روح و زندگی دائم است. «درخت سرو در عین حال مظهری است از جنبه مثبت و مفرح روح و زندگی مفرح و زندگی مذهبی؛ از یان روست که مکانهای مقدس ایران با درخت سرو احاطه شده است»
برخی از محققان را عقیده بر این است که درخت سرو در دوران باستان و به گواهی نقوش برجسته تخت جمشید جنبه آیینی داشته و نماد جاودانگی تلقی می‌شد. با ظهور اسلام و در دوران اسلامی به ترویج جایگاه خود را به عنوان یک درخت آیینی از دست داده و تبدیل به یک نگاره تزیینی و انتزاعی می‌شود و این رفته رفته در قرون ۱۲ و ۱۳ به اوج زیبایی و ظهور خویش در بیشتر هنرهای ایرانی از ترمه بافی و قالی بافی گرفته تا معماری و هنرهای دینی و آیینی نظیر تعزیه و علامت‌های عاشورایی می‌رسد.
از تصاویر بسیار جالب دیگر، تصویر سرو است که حرکت چندین سرو به یک نقطه و یک مرکز و اشاره همه به سوی نور نشان می‌دهد؛ و حرکت همه به سوی مرکز اشاره به وحدانیت خداوند و نجات همه توسط اوست و وجود پنجره و طرح مشبک در وسط هر طرح اشاره به یک نور و یک نجات دهنده دارد.
همزمان با تاسوعای حسینی، آیین سنتی چهل و یک منبری در اصفهان برگزار می‌شود
در این مراسم جوانان و نوجوانان بعد از نماز ظهر تاسوعا به احترام اسرای کربلا که مسیر کربلا تا شام را در۴۰ منزل طی کردند با پای پیاده و در ۴۱مسجد و اماکن مذهبی قدیمی حضور می‌یابند و به یاد درد و رنج و مصیبتهای حضرت زینب (س) نوای حسین، حسین سر می‌دهند. مردان و زنان مراسم چهل ویک منبری را ازمسجد جامع شروع و تاغروب با گامهائی پر از احساس، آتش دل را در سقاخانه‌ها و تکایای قدیمی با نوای حسین حسین خاموش می‌کنند. سقاخانه نزدیک خانه بنکدار و خود خانه از جمله این مکان هاست. عزاداران حسینی پس از گذراندن ۴۰ منبر و برافروختن چهل و یک شمع سفید به نیت امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) در شمعدانی‌های مساجد در محل آخرین منبرتجمع می‌کنند و به مداحی و عزاداری و درخواست استجابت دعای خود در چهل و یکمین منبر می‌پردازند. فلسفه مراسم چهل و یک منبر بزرگداشت حضرت زینب (س) است که پس از واقعه عاشورادر مسیر کوفه تاشام بربالای منبر با افشاگریهای خود در کوفه وشام یزید و یزیدیان را رسواو اتفاقات روز عاشورا را بازگو می‌کند. در این سنت زنان از ابتدا تا انتهای برپایی آیین با نیت‌های درونی خود مهر سکوت بر لب می‌زنند و تنها با زمزمه و ذکر کلمه الله یا فرستادن صلوات بر محمد (ص) و خاندان پاکش مسیر حرکت خود را ادامه می‌دهند.
سرای پادرخت سوخته مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، بازارچه باغچه عباسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد شیشه گری مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان علامه مجلسی، کوچه شیشه گری، پلاک ۴۰ و ۳۴ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تمیزی فر مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، کوچه میرعلاء الدین، پ۳۰ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این خانه در سال ۸۷ توسط شرکت عمران و مسکن سازان استان اصفهان مرمت گردید و در حال حاضر به عنوان هتل سنتی عتیق در حال فعالیت می‌باشد.
از لحاظ تقسیمات محله‌ای شهر اصفهان در قدیم به ۶ محله به نامهای باغ کاران، لنبان، کلان، چنبلان، جویباره و دردشت محدود می‌شده است. خانه نیلفروش زاده طبق این تقسیمات در «دردشت» واقع شده است.
خانه تمیزی فر بنائی است شامل بیرنی و اندرونی، ورودی خانه دارای یک هشتی با کاربندی ساده و راهرویی طویل با پیچشهای قائه می‌باشد. راهروی ورود به دو بخش تقسیم شده که یک راه آن به بخش اندرونی و راه دیگر آن به بخش بیرونی خانه اتصال پیدا می‌کند. مجموعه فضاهای حیاط بیرونی در سه جبهه شمال، شرق و غرب حیاط مربع شکل خانه جای گرفته‌اند. در جبهه شمال حیاط بیرونی تالاری جا گرفته که بین بخش اندرونی و بیرونی واقع شده و تالار به تزئینات زیبای مقرنس و نقاشی‌های شیر و شکر و گچبری مزین است و طاقچه‌ها و طاقجه‌ها توسط ارسی سه لنگه به تالار مشرف می‌شوند.
تصاویر خانه
سرای شله (شالی) مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، ابتدای قیصریه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد کرمانی (نوررضوان) مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، انتهای خیابان مشیریخچال، جنب کاروانسرای ساروتقی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرای شماعیها مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حکیم مربوط به دوره قاجار است و در بهبهان، خیابان شهیدان بنک پور، کوچه شهید بخردیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد غلامعلی مربوط به دوره قاجار است و در بهبهان، خیابان عدالت، پشت پاساژ احترامی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حجازی مربوط به دوره قاجار است و در بهبهان، خیابان عدالت، پشت مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ثقةالاسلام مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، انتهای خیابان دارایی، جنب صاحب‌الامر، مسجد ثقه الاسلام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه میرزا عباسقلی خان میرپنج ضیائی(نایب الحکومه) مربوط به دوره قاجار است و در تفرش، محله زاغرم واقع شده،این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ضیائی یکی از آثار گردشگری تفرش بوده و متعلق به میرزا عباسقلی خان ضیائی از صاحب منصبان نظامی دوره قاجار است .