moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تجزیه و تحلیل پرتو یونی ("IBA") یک خانواده مهم از تکنیک‌های تحلیلی مدرن است که شامل استفاده از پرتوهای یونی MeV برای بررسی ترکیب و بدست آوردن پروفایل‌های عمق عنصر در لایهٔ نزدیک به سطح جامدات است. تمام روش‌های IBA بسیار حساس هستند و امکان تشخیص عناصر در محدوده زیر تک لایه را می‌دهند. وضوح عمق معمولاً در محدوده چند نانومتر تا چند ده نانومتر است. تفکیک عمق اتمی قابل دستیابی است، اما به تجهیزات ویژه نیاز دارد. عمق تحلیل شده از چند ده نانومتر تا چند ده میکرومتر تغییر می‌کند. روش‌های IBA همیشه با دقت کمی چند درصد هستند. کانال‌یابی اجازه می‌دهد تا مشخصات عمق آسیب در تک کریستال‌ها تعیین شود.
ارزیابی عددی روش‌های IBA نیازمند استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی شبیه‌سازی و تحلیل داده‌ها است. SIMNRA و DataFurnace برنامه‌های پرطرفداری برای تجزیه و تحلیل RBS, ERD و NRA هستند، در حالی که GUPIX برای تحلیل PIXE محبوب است. بررسی نرم‌افزار IBARauhala "et al". (2006) با مقایسه چندین کد اختصاص داده شده به RBSُ، ERD و NRA، که توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازماندهی شده‌است، دنبال شده‌است.Barradas "et al". (2007)
IBA یک منطقه پژوهش‌های فعال است. آخرین کنفرانس بزرگ هسته ای میکروپرتو در دبرسن (مجارستان) در NIMB 267 (12-13) منتشر شد.
تحلیل پرتو یونی بر این اساس کار می‌کند که برهمکنش‌های یون و اتم با معرفی یون‌ها به نمونه آزمایش شده تولید می‌شود. فعل و انفعالات اصلی منجر به انتشار محصولاتی می‌شود که جمع‌آوری اطلاعاتی مربوط به تعداد، نوع، توزیع و آرایش ساختاری اتم‌ها را فراهم می‌کند. برای استفاده از این فعل و انفعالات برای تعیین ترکیب نمونه، باید تکنیکی همراه با شرایط تابش و سیستم تشخیصی انتخاب شود که تابش مورد نظر را به بهترین نحو ایزوله کند تا حساسیت و محدودیت‌های تشخیص مورد نظر را تأمین کند. طرح اولیه یک دستگاه پرتو یونی یک شتاب‌دهنده است که یک پرتو یونی تولید می‌کند که از طریق یک لوله انتقال پرتو تخلیه شده به دستگاه انتقال پرتو تغذیه می‌شود. این دستگاه گونه‌های یون و بار مورد نظر را جدا می‌کند که سپس از طریق یک لوله انتقال پرتو تخلیه شده به محفظه هدف منتقل می‌شود. این محفظه جایی است که پرتو یونی تصفیه شده با نمونه تماس پیدا کرده و بنابراین می‌توان برهمکنش‌های حاصل را مشاهده کرد. پیکربندی دستگاه پرتو یونی را می‌توان تغییر داده و با ترکیب اجزای اضافی پیچیده‌تر کرد. تکنیک‌های تحلیل پرتو یونی برای اهداف خاصی طراحی شده‌اند. برخی از تکنیک‌ها و منابع یونی در جدول ۱ نشان داده شده‌است. انواع آشکارساز و آرایش‌ها برای تکنیک‌های پرتو یونی در جدول ۲ نشان داده شده‌است.
تحلیل پرتو یونی در تعدادی از کاربردهای متفاوت، از کاربردهای زیست پزشکی گرفته تا مطالعه مصنوعات باستانی، کاربرد پیدا کرده‌است. محبوبیت این تکنیک ناشی از داده‌های حساسی است که می‌توان بدون تحریف قابل توجهی در سیستمی که روی آن مطالعه می‌شود جمع‌آوری کرد. موفقیت بی‌نظیری که در استفاده از آنالیز پرتو یونی به دست آمده، طی سی سال گذشته تا همین اواخر با فناوری‌های در حال توسعه جدید تقریباً بدون چالش بوده‌است. حتی پس از آن، استفاده از تجزیه و تحلیل پرتو یونی از بین نرفته‌است و کاربردهای بیشتری پیدا می‌شود که از قابلیت‌های تشخیص برتر آن بهره می‌برند. در عصری که فناوری‌های قدیمی‌تر می‌توانند در یک لحظه منسوخ شوند، تجزیه و تحلیل پرتو یونی به عنوان یک پایه اصلی باقی مانده‌است و به نظر می‌رسد که در حالی که محققان در پی یافتن استفاده بیشتر از این تکنیک هستند رشد می‌کند.
نانوذرات طلا اخیراً به‌عنوان مبنایی برای شمارش گونه‌های اتمی، به‌ویژه با مطالعه محتوای سلول‌های سرطانی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. تحلیل پرتو یونی یک راه عالی برای شمارش مقدار گونه‌های اتمی در هر سلول است. دانشمندان با استفاده از تحلیل پرتو یونی، راه مؤثری برای در دسترس قرار دادن داده‌های عددی دقیق در ارتباط با طیف‌سنجی پراکندگی الاستیک (EBS) یافته‌اند. محققان یک مطالعه نانوذرات طلا توانستند با استفاده از تجزیه و تحلیل پرتو یونی، موفقیت بیشتری در مقایسه با سایر تکنیک‌های تحلیلی مانند PIXE یا XRF پیدا کنند. این موفقیت به این علت است که سیگنال EBS می‌تواند مستقیماً اطلاعات عمق را با استفاده از تحلیل پرتو یونی اندازه‌گیری کند، در حالی که این کار با دو روش دیگر انجام پذیر نیست. خواص منحصر به فرد تحلیل پرتو یونی، استفاده زیادی در خط جدیدی از درمان سرطان ایجاد می‌کند.
آنالیز پرتو یونی همچنین کاربرد بسیار منحصر به فردی در استفاده از مطالعه آثار باستان‌شناسی دارد که به باستان سنجی نیز معروف است. در سه دهه گذشته، این روش برای مطالعه آثار در حالی که محتوای آنها حفظ می‌شود، بسیار ترجیح داده شده‌است. آنچه که افراد بسیاری در استفاده از این تکنیک مفید یافته‌اند، ارائه عملکرد تحلیلی عالی و خصوصیت غیر تهاجمی آن است. به‌طور ویژه، این تکنیک عملکرد بی نظیری را از نظر حساسیت و دقت ارائه می‌دهد. با این حال، اخیراً منابع رقابتی وجود داشته‌اند که برای اهداف باستان‌سنجی از روش‌های مبتنی بر اشعه ایکس مانند XRF استفاده کرده‌اند. با این وجود، ارجح‌ترین و دقیق‌ترین منبع، تحلیل پرتو یونی است که هنوز در تجزیه و تحلیل عناصر سبک و کاربردهای تصویربرداری شیمیایی سه بعدی (یعنی آثار هنری و محصولات باستان‌شناسی) بی همتا است.
سومین کاربرد آنالیز پرتو یونی در مطالعات پزشکی قانونی، به ویژه با توصیف باقیمانده گلوله است. توصیف فعلی بر اساس فلزات سنگین موجود در گلوله‌ها انجام می‌شود، با این حال، تغییرات در حال تولید به آرامی این تجزیه و تحلیل‌ها را منسوخ می‌کند. باور بر این است که معرفی تکنیک‌هایی مانند آنالیز پرتو یونی این مشکل را کاهش می‌دهد. محققان در حال حاضر در حال مطالعه استفاده از تجزیه و تحلیل پرتو یونی در ارتباط با میکروسکوپ الکترونی و طیف‌سنج پرتو ایکس پراکنده کننده انرژی (SEM-EDS) هستند. امید این است که این راه‌اندازی ترکیب مواد شیمیایی جدید و قدیمی را که آنالیزهای قدیمی‌تر در گذشته نمی‌توانستند به‌طور مؤثر تشخیص دهند، شناسایی کند. مقدار بیشتر سیگنال تحلیلی استفاده شده و حساسیت نوری بیشتر که در تجزیه و تحلیل پرتو یونی یافت می‌شود، نوید بزرگی به حوزه علم پزشکی قانونی می‌دهد.
تشخیص مکانی عناصر سبک، به عنوان مثال لیتیوم، برای اکثر تکنیک‌های مبتنی بر پوسته الکترونیکی اتم‌های هدف مانند XRF یا SEM-EDS چالش‌برانگیز است. برای باتری‌های لیتیوم و یون لیتیوم، تعیین کمیت استوکیومتری لیتیوم و توزیع فضایی آن برای درک مکانیزم‌های پشت تخلیه/شارژ و پیری مهم است. از طریق تمرکز پرتو یونی و ترکیبی از روش‌ها، تحلیل پرتو یونی امکان منحصر به فردی را برای اندازه‌گیری وضعیت بار محلی (SoC) در مقیاس میکرومتر ارائه می‌دهد.
تکنیک‌های تحلیلی بر مبنای پرتو یونی مجموعه‌ای از ابزارهای قدرتمند را برای تجزیه و تحلیل ترکیب عنصری غیر مخرب، بدون استاندارد، با تفکیک عمق و بسیار دقیق در عمق ساختار از چند نانومتر تا چند میکرومتر نشان می‌دهند. با تغییر نوع یون فرودی، هندسه آزمایش، انرژی ذرات یا با به دست آوردن محصولات مختلف ناشی از برهمکنش یون و جامد، می‌توان اطلاعات تکمیلی را استخراج کرد. با این حال، آنالیز اغلب از نظر تفکیک جرم - زمانی که چندین عنصر نسبتاً سنگین در نمونه وجود دارد - یا از نظر حساسیت - زمانی که گونه‌های سبک در ماتریس‌های سنگین حضور دارند، به چالش کشیده می‌شود؛ بنابراین، معمولاً تنها ترکیبی از چندین تکنیک مبتنی بر پرتو یونی بر محدودیت‌های هر روش غلبه می‌کند و اطلاعات تکمیلی در مورد نمونه ارائه می‌دهند.
ترکیب چندین تکنیک IBA (RBS , EBS, PIXE , ERD)در یک تحلیل تکراری و خودسازگار ثابت می‌کند که دقت اطلاعاتی که می‌توان از هر اندازه‌گیری مستقل به‌دست‌آورد را افزایش داد.
قدمت آن به دهه ۱۹۶۰ برمی گردد، داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از تحلیل پرتو یونی از طریق بسیاری از برنامه‌های شبیه‌سازی کامپیوتری تجزیه و تحلیل شده‌است. محققانی که غالباً از تحلیل پرتو یونی در ارتباط با کار خود استفاده می‌کنند، نیاز دارند که این نرم‌افزار برای توصیف فرایند تحلیلی که مشاهده می‌کنند، دقیق و مناسب باشد. کاربردهای این برنامه‌های نرم‌افزاری از تجزیه و تحلیل داده‌ها گرفته تا شبیه‌سازی‌های تئوری و مدل‌سازی بر اساس فرضیات مرتبط با داده‌های اتمی، ریاضیات و خواص فیزیک که جزئیات فرایند مورد نظر را ارائه می‌کنند، را شامل می‌شود. همان‌طور که هدف و اجرای آنالیز پرتو یونی در طول سال‌ها تغییر کرده، نرم‌افزار و کدهای مورد استفاده برای مدل‌سازی آن نیز تغییر کرده‌است. چنین تغییراتی از طریق پنج کلاس که توسط آنها نرم‌افزارهای به روز شده دسته‌بندی می‌شوند، به تفصیل بیان می‌شود.
شامل تمام برنامه‌های توسعه یافته در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ است. این کلاس از نرم‌افزار مشکلات مشخصی را در داده‌ها حل می‌کند. niy پتانسیل کاملی را برای تجزیه طیفی از یک مورد کلی کامل فراهم نکرده‌است. برنامه برجسته پیشگام IBA بود که توسط Ziegler و Baglin در سال ۱۹۷۱ گسترش یافت. در آن زمان، مدل‌های محاسباتی تنها با تحلیل مرتبط با تکنیک‌های پراکندگی آنالیز پرتو یونی مقابله می‌کردند و محاسبه را بر اساس تحلیل دال انجام می‌دادند. برنامه‌های متنوع دیگری مانند RBSFIT در این مدت به وجود آمدند، اگرچه به دلیل کمبود دانش عمیق در مورد تجزیه و تحلیل پرتو یونی، گسترش برنامه‌هایی با دقت به‌طور فزاینده‌ای سخت شد.
موج جدیدی از برنامه‌ها به دنبال حل این مشکل دقت در کلاس بعدی نرم‌افزار بودند. برنامه‌هایی مانند SQEAKIE و BEAM EXPERT که در طول دهه ۱۹۸۰ گسترش یافتند، فرصتی برای حل یک مورد کلی کامل با به‌کارگیری کدهایی برای انجام تحلیل مستقیم، فراهم کردند. این رویکرد مستقیم طیف تولید شده را بدون هیچ فرضی در مورد نمونه آشکار می‌کند. در عوض از طریق سیگنال‌های طیف تفکیک شده محاسبه می‌کند و برای هر لایه مجموعه ای از معادلات خطی را حل می‌کند. با این حال، مشکلات هنوز به وجود می‌آیند و اصلاحاتی برای کاهش نویز در اندازه‌گیری‌ها و فضای عدم قطعیت انجام می‌شود.
در سفر به نقطه اول، این دسته سوم از برنامه‌ها، که در دهه ۱۹۹۰ تشکیل شد، چند اصل را از کلاس A در حسابداری برای حالت کلی می‌گیرد، اما اکنون با استفاده از روش‌های غیر مستقیم. برای مثال، RUMP و SENRAS از یک مدل فرضی از نمونه استفاده می‌کنند و یک طیف تئوریک مقایسه‌ای را شبیه‌سازی می‌کنند، که ویژگی‌هایی مثل نگهداری ساختار خوب و محاسبات عدم قطعیت را ارائه می‌دهد. علاوه بر پیشرفت در ابزارهای آنالیز نرم‌افزار، توانایی تحلیل تکنیک‌های دیگر به غیر از پراکندگی نیز وجود داشت؛ یعنی ERDA و NRA.
با خروج از دوران کلاس C و در اوایل دهه ۲۰۰۰، نرم‌افزارها و برنامه‌های شبیه‌سازی برای تحلیل پرتو یونی با انواع تکنیک‌های جمع‌آوری داده‌ها و مشکلات تجزیه و تحلیل داده‌ها مقابله می‌کردند. به دنبال پیشرفت‌های تکنولوژیکی جهان، اصلاحاتی برای ارتقای برنامه‌ها به کدهای عمومی تر، ارزیابی طیف و تعیین ساختاری انجام شد. برنامه‌های ایجاد شده مانند SIMNRA اکنون تعاملات پیچیده‌تر با پرتو و نمونه را به حساب می‌آورند؛ همچنین یک پایگاه داده شناخته شده از داده‌های پراکندگی را ارائه می‌دهد.
این کلاس که اخیراً توسعه یافته، با داشتن ویژگی‌های مشابه قبلی، از اصول اولیه در تکنیک‌های محاسباتی مونت کارلو استفاده می‌کند. این کلاس از محاسبات دینامیک مولکولی استفاده می‌کند که قادر به تجزیه و تحلیل فعل و انفعالات فیزیکی کم و پر انرژی هستند که در تحلیل پرتو یونی اتفاق می‌افتد. یکی از ویژگی‌های کلیدی و محبوبی که با چنین تکنیک‌هایی همراه است، امکان ادغام محاسبات در زمان واقعی با آزمایش آنالیز پرتو یونی است.
روی خط یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۱ با بازی لنس بس، جوی فاتونه و امانوئل شریکی است. این فیلم توسط اریک بروس کارگردانی شده و توسط اریک آرونسون و پل استانتون بر اساس فیلم کوتاه آنها به همین نام نوشته شده‌است.
یک کارمند تبلیغاتی خجالتی با دختر رؤیایی خود در قطاری ملاقات می‌کند، اما به یاد نمی‌آورد که شماره تلفن او را بگیرد و در نتیجه به جستجوی همه‌جانبه برای دختر پیگیر می‌شود و …
این فیلم به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت، به‌ویژه توسط راجر ایبرت، که گفت این فیلم «... فیلم وحشتناکی است که به سختی از طریق طرح داستانی چنان ساختگی می‌گذرد که تنها چیز واقعی در مورد آن طول آن است».
در سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۷۰ نقد، ۱۹ درصد محبوبیت با میانگین امتیاز ۳٫۷ از ۱۰ را دارد.
یاشار نوری (; – ) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر جمهوری آذربایجان و عضو تئاتر دولتی آکادمیک درام آذربایجان بود. او در بیش از پنجاه فیلم در دوران شوروی و پس از استقلال جمهوری آذربایجان و همچنین بیش از ۱۰۰ نقش تلویزیونی و صحنه ای ظاهر شد.
لطیف صفاروف (; – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (جمهوری آذربایجان کنونی) بود.
وی برندهٔ جایزهٔ نشان برجسته افتخار شده بود.
جمع مُکَسَّر یا جمع شکسته یکی از گونه‌های جمع واژه‌هاست که در زبان‌های سامی مانند عربی، عبری، آمهری و یا در زبان‌های آفریقایی مانند بربر یافت می‌شود و میان این زبان‌ها، در عربی بیشترین کاربرد را دارد. این جمع با افزودن یا کاستن یا جابه‌جا کردن یک واج (حرف) یا چند واج در یک واژه انجام می‌شود. جمع مکسر با جمع سالم یکی نیست.
زبان عربی افزون بر داشتن جمع مکسر، از جمع سالم هم برخوردار است.
در زبان‌های سامی، بیشتر واژگان دارای ریشه‌های سه واجی هستند. از این رو، کمابیش همهٔ واژه‌های سه حرفی در عربی تک (مفرد) هستند.
واژگانی که در فارسی جمع مکسر هستند همگی ریشه عربی دارند.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Broken_plural
بختیار الیاس اوغلو حاجیف (; زاده ۱۹۸۲ – ) یک فعال و وبلاگ نویس آذربایجانی است که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به اتهام فرار از خدمت سربازی به زندان محکوم شده‌است. زندانی شدن او مورد اعتراض بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری قرار گرفت.
هملت آقاداداش اوغلو قربانوف (; – ) بازیگر تئاتر و سینمای شوروی-آذربایجانی بود. او در سال ۱۹۸۲ عنوان هنرمند افتخاری اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان را دریافت کرده بود.
توفیق اسماعیلوف (; – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل کشور جمهوری آذربایجان بود. اسماعیلوف بیش از ۳۰ فیلم از جمله فیلم‌های مستند را کارگردانی کرد و در چندین فیلم بازی کرد. او از سال ۲۰۰۷ در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان سخنرانی می‌کرد. اسماعیلوف به عنوان یک محقق، دایرةالمعارف تاریخ سینمای مردم ترک را تألیف کرد. مقالات او در بیش از پنجاه روزنامه و مجله ترکیه منتشر شد.
بورووBorvo یا بورموBormo ایزد چشمه‌های آب گرم در اسطوره‌های سلت می‌باشد. نام این ایزد باستانی هنوز در برخی از مناطق فرانسه به جای مانده‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به بوربون، نام خاندان سلطنتی سابق فرانسه و دودمان شاهی امروزی اسپانیا، می‌باشد.
میکرواسکنر یا آینه میکرو اسکن، یک سیستم میکرواپتو الکترومکانیکی (MOEMS) در دسته محرک‌های میکروآینه‌ای برای مدوله سازی نور دینامیکی است. بسته به نوع میکرواسکنر، حرکت تعدیل‌کننده (مدولاسیون) آینه می‌تواند به صورت انتقالی یا چرخشی، بر روی یک یا دو محور باشد. در حالت اول، اثر اختلاف فاز رخ می‌دهد. در حالت دوم، موج نور فرودی منحرف می‌شود.
میکرواسکنرها با مدولاتورهای فضایی نوری و سایر محرک‌های میکروآینه‌ای که به آرایه ای از آینه‌های قابل ارجاع جداگانه نیاز دارند تا مدولاسیون مورد نظر را در هر بازدهی انجام دهند، متفاوت اند. اگر یک تک آرایه از آینه، مدولاسیون مورد نظر را انجام داده اما موازی با سایر آرایه‌ها برای افزایش بازده نور عمل کند، از اصطلاح آرایه میکرواسکنر استفاده می‌شود.
ابعاد معمول تراشه ۴میلی‌متر×۵میلی‌متر، برای قطر آینه بین ۱ تا ۳میلی‌متر می‌باشد. دهانه‌های بزرگتر آینه با اندازه‌های جانبی تا حدود ۱۰میلی‌متر×۳میلی‌متر نیز قابل تولید است. فرکانس‌های اسکن به طراحی و اندازه آینه بستگی داشته و در بازه ۰٫۱ تا ۵۰ کیلوهرتز قرار دارد. حرکت منحرف کننده می‌تواند رزونانسی، یا شبه-استاتیک باشد. با میکرواسکنرهایی که قادر به حرکت عمودگرد هستند، می‌توان نور را روی یک صفحه نمایش هدایت کرد.
بسیاری از کاربردها مستلزم آن هستند که به جای تنها یک خط، به یک سطح اشاره شود. برای این کاربردها، فرایند تحریک با استفاده از الگوی Lissajous، می‌تواند حرکت اسکن سینوسی یا عملیات رزونانسی دوگانه را انجام دهد. زوایای انحراف مکانیکی دستگاه‌های اسکن، تا ۳۰± میکرو درجه می‌رسد. میکرواسکنرهای انتقالی (نوع پیستونی)، می‌توانند ضربه مکانیکی (جایجایی پیستون) تا بیشتر از حدود ۵۰۰± میکرومتر ایجاد کنند. این تنظیمات از نظر انرژی به صرفه است، اما به کنترل الکتریکی پیچیده نیاز دارد. برای کاربردهای نمایشگر سطح بالا، انتخاب رایج اسکن شطرنجی است، که در آن یک اسکنر روزنانسی (برای نمایش با بعد طولانی‌تر) به همراه یک اسکنر شبه-استاتیک (برای ابعاد کوتاه‌تر) جفت می‌شود.
نیروهای هدایتی مورد نیاز برای حرکت آینه را می‌توان با اصول فیزیکی مختلف تأمین کرد. در عمل، اصول مربوط به هدایت چنین آینه ای اثرات الکترومغناطیسی، الکترواستاتیک، ترموالکتریک و پیزوالکتریک است. از آنجا که این اصول فیزیکی مزایا و معایب متفاوتی دارند، اصل عملکردی با توجه به کاربرد انتخاب می‌شود. به‌طور خاص، راه حل‌های مکانیکی مورد نیاز برای اسکن رزونانسی با اسکن شبه-استاتیک بسیار تفاوت دارد. محرک‌های ترموالکتریک برای اسکنرهای تشدید فرکانس بالا قابل استفاده نیستند، اما سه اصل دیگر را می‌توان در طیف کاملی از کاربردها به کار برد.
برای اسکنرهای رزونانسی، یکی از تنظیماتی که اغلب استفاده می‌شود، عملکرد غیر مستقیم است. در عملکرد غیر مستقیم، یک حرکت کوچک در یک جرم بزرگتر، با یک حرکت بزرگ در یک جرم کوچکتر (آینه) از طریق تقویت مکانیکی در یک حالت شکلی مطلوب همراه می‌شود. این کار، برخلاف هدایت کننده مستقیم رایج تر است که در آن مکانیزم محرک، آینه را مستقیماً حرکت می‌دهد. عملکردهای غیر مستقیم بر روی محرک‌های الکترومغناطیسی، الکترواستاتیکی، و همچنین پیزوالکتریک اجرا شده‌اند. اسکنرهای پیزوالکتریک موجود با استفاده از عملکرد مستقیم کارآمدتر هستند.
محرک‌های الکترواستاتیکیف توان بالایی مشابه عملکردهای الکترومغناطیسی ارائه می‌دهند. برخلاف عملکردهای الکترومغناطیسی، نیروی محرکه حاصله بین ساختارهای محرک نمی‌تواند در قطبیت معکوس شود. برای تحقق مولفه‌های شبه-استاتیک با جهت مؤثر مثبت و منفی، دو هدایت کننده، با قطب مثبت و منفی مورد نیاز است. به عنوان یک قاعده کلی، هدایت کننده‌ها با دندانه عمودی در اینجا مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این وجود، ویژگی‌های غیر خطی بالای محرک در برخی از قسمت‌های ناحیه انحراف می‌تواند مانعی برای کنترل صحیح آینه باشد. به همین دلیل، امروزه تعداد زیادی از میکرواسکنرهایِ بسیار توسعه یافته، از حالت رزونانسی استفاده می‌کنند که در آن، مد ویژه فعال می‌شود. عملکرد رزونانسی، بیشترین بازده انرژی را دارد. برای تعیین موقعیت پرتو و کاربردهایی که قرار است توسط استاتیک فعال شوند یا اسکن-خطی شده شوند، درایوهای شبه-استاتیک مورد نیاز هستند و بنابراین بسیار مورد توجه هستند.
محرک‌های مغناطیسی، خطی سازی بسیار خوبی از زاویه انحراف در حرکت عمودگرد (تیلت) در مقابل دامنه سیگنال اعمال شده، هم در عملکرد استاتیکی و هم در عملکرد دینامیکیایجاد می‌کنند. اصول کار، این است که یک سیم پیچ فلزی روی آینه MEMS متحرک قرار گرفته و زمانی که آینه، در میدان مغناطیسی قرار می‌گیرد، جریان متناوب در سیم پیچ، نیروی لورنتس ایجاد می‌کند. این نیرو، آینه را زاویه‌دار وکرده و حرکت عمود گرد (تیلت) ایجاد می‌کند. از محرک مغناطیسی می‌توان برای فعال کردن آینه‌های MEMS یک بعدی یا دو بعدی استفاده کرد. یکی دیگر از ویژگی‌های آینه MEMS که به صورت مغناطیسی فعال می‌شود، نیاز آن به ولتاژ پایین است (زیر ۵ ولت) که باعث می‌شود این فعال سازی با ولتاژ استاندارد CMOS سازگار باشد. یکی از مزیت‌های این نوع فرایند تحریکی این استکه رفتار MEMS بر خلاف آینه‌های MEMS فعال الکترواستاتیکی، پسماند ایجاد نمی‌کند. این موضوع هدایت آن را بسیار ساده می‌کند. مصرف برق آینه‌های MEMS که به صورت مغناطیسی فعال می‌شوند می‌تواند تا حتی به اندازهٔ ۰٫۰۴ میلی وات، پایین باشد.
عملکردهای ترموالکتریکی، نیروی محرکه بالایی تولید می‌کنند، اما دارای چند ایراد فنی، مربوط به اصول بنیادی خود هستند. محرک باید از نظر حرارتی به خوبی از محیط عایق شده و همچنین برای جلوگیری از رانش حرارتی (تغییرات ناگهانی به دلیل اختلاف دما) ناشی از تأثیرات محیطی، از قبل گرم شود. به همین دلیل است که حرارت خروجی و توان مصرفی لازم برای یک محرک بایمورف حرارتی، نسبتاً زیاد است. یکی دیگر از معایب، جابجایی نسبتاً کم است که برای رسیدن به انحرافات مکانیکی قابل استفاده، باید از آن استفاده کرد. همچنین محرک‌های حرارتی به دلیل رفتار پایین گذر قابل توجه، برای عملیات فرکانس بالا مناسب نیستند.
عملکردهای پیزوالکتریک نیروی زیادی تولید می‌کنند، اما مانند محرک‌های ترموالکتریک، طول پیمایش شده توسط آن‌ها (انتقال پیستونی) کوتاه است. با این حال، این عملکردها به کمتر به تأثیرات دمایی محیطی حساس هستند و می‌توانند سیگنال‌های عملکردی با فرکانس بالا را به خوبی منتقل کنند. برای دستیابی به زاویه مطلوب، مکانیزمی با استفاده از تقویت مکانیکی برای اکثر کاربردها مورد نیاز است. ثابت شده‌است که این کار برای اسکنرهای شبه- استاتیک دشوار است، اگرچه رویکردهای امیدوارکننده‌ای در بدنه تحقیقات وجود دارد که از خمش‌های پرپیچ و خم طولانی برای تقویت انحراف استفاده می‌کنند. از سوی دیگر، برای اسکنرهای چرخشی رزونانسی، اسکنرهایی که از محرک پیزوالکتریک همراه با یک عملکرد غیرمستقیم استفاده می‌کنند، بالاترین بازدهی را از نظر زاویه اسکن و فرکانس دارند. با این حال، این فناوری جدیدتر از عملکردهای الکترواستاتیکی و الکترومغناطیسی است و نیز، همچنان در محصولات تجاری پیاده‌سازی می‌شود.
کاربردهای میکرواسکنرهای با حرکت عمودگرد (تیلت) بسیار زیاد است و عبارتند از:
برخی از کاربردهای میکرواسکنرهای پیستونی عبارتند از:
میکرواسکنرها معمولاً با فرآیندهای ریزماشین‌کاری سطحی یا توده ای ساخته می‌شوند. به عنوان یک قاعده، از سیلیکون یا BSOI (سیلیکون پیوندی روی عایق) استفاده می‌شود.
میکرواسکنرها در مقایسه با تعدیل کننده‌های (مدولاتو) نور ماکروسکوپی مانند اسکنرهای گالوانومتر، کوچکتر هستند، جرم کمتری دارند و انرژی کمتری مصرف می‌کنند. علاوه بر این، میکرواسکنرها را می‌توان با سایر اجزای الکترونیکی مانند حسگرهای موقعیت، هماهنگ و یکپارچه کرد. میکرواسکنرها در برابر تأثیرات محیطی مقاوم هستند و می‌توانند رطوبت، گرد و غبار، شوک‌های فیزیکی را (در برخی مدل‌ها تا 2500g) تحمل کنند، همچنین می‌توانند در دماهای ۲۰-درجه سانتی گراد تا ۸۰+درجه سانتی گراد کارایی داشته باشند.
با تکنولوژی ساخت فعلی، میکرواسکنرها می‌توانند منجر به هزینه‌های بالا و زمان طولانی تحویل بشوند. این یک حوزه فعال، در بهبود فرایند است
میرزاآقا علی‌یف (؛ ۱۸۸۳ – ۲۵ اکتبر, ) بازیگر اهل امپراتوری روسیه (جمهوری آذربایجان کنونی) بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آرشین مال آلان" اشاره کرد.
وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، مدال دفاع از قفقاز، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
کابینه اوکادا ، سی و یکمین هیئت دولت ژاپن تحت رهبری نخست‌وزیر ژاپن اوکادا کیسوکه از ۸ ژوئیه ۱۹۳۴ تا ۹ مارس ۱۹۳۶ است.
اوکادا در ۸ ژوئیه ۱۹۳۴ پس از استعفای سلفش سایتو ماکوتو به دلیل حادثه تیجین منصوب شد. انتصاب اوکادا امیدها را برای احیای نفوذ احزاب سیاسی از بین برد. کابینه او دومین «کابینه وحدت ملی» (کیوکوکو ایتچی نایکاکو) پس از کابینه سایتو بود که پایان حکومت حزبی در دهه‌های ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ را نشان می‌داد، که به اصطلاح دموکراسی تایشو نامیده می‌شد. وزرای کلیدی از بوروکراسی و ارتش می‌آمدند، و مناصب دیگر توسط سیاستمداران عمدتاً از اقلیت حزب دموکراتیک مشروطه (ژاپن) و انجمن شووا، یک گروه جدا شده نظامی از اکثریت ریکن سییوکای هم بودند که از پیوستن اعضای خود به کابینه اوکادا خودداری کرده بود.
پس از تلاش برای کودتا در حادثه ۲۶ فوریه در سال ۱۹۳۶، کابینه اوکادا استعفا داد. به دنبال توصیه سای‌اونجی کینموچی، امپراتور وزیر امور خارجه هیروتا کوکی را به عنوان جانشین منصوب کرد که منجر به تشکیل کابینه هیروتا، یکی دیگر از «کابینه وحدت ملی» شد.
حسن آقاممد اوغلو ممدوف (؛ ۲۲ نوامبر ۱۹۳۸ – ۲۶ اوت ۲۰۰۳) بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان بود.
وی برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت کار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
روشن اَلمُرادلی (; – ) کارگردان فیلم، فیلمنامه نویس و بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان بود.
آشپزی استرالیایی () غذا و شیوه‌های پخت و پز استرالیا و ساکنان آن است. به عنوان یک جامعه مدرن مهاجرپذیر در مقیاس بزرگ، استرالیا ره آوردها و اقتباس‌های آشپزی فرهنگ‌های مختلف در سرتاسر دنیا، از قبیل بریتانیا، اروپا، آسیا و خاورمیانه را جذب کرده‌است.
بومیان استرالیا، این کشور را حدود ۶۵٬۰۰۰ سال در اختیار خود داشته‌اند، در طی این مدت آنها یک برنامهٔ غذایی جامعه مبتنی بر شکارو گیاهان منحصر به فرد، که به نام بوش تاکر معروف است، را به وجود آورده‌اند که از گیاهان و حیوانات منطقه استرالیا حاصل شده‌است. استرالیا از سال ۱۷۸۸ تا ۱۹۰۰ به مجموعه ای از مستعمرات بریتانیا تبدیل شد، و در این مدت ذائقه پخت و پز به شدت تحت تأثیر مهاجران بریتانیایی و ایرلندی قرار گرفت، که همراه با محصولات کشاورزی همچون گله گاو، گوسفند و گندم که در حال تبدیل شدن به به ارکان اصلی برنامه غذایی محلی بود. تب طلای استرالیا، مهاجران و آشپزی‌های مختلف، به‌طور عمده چینی را مطرح کرد، ضمن اینکه برنامه مهاجرت پس از جنگ، به‌طور عمده ناشی از تأثیر مهاجران از مدیترانه، آسیای شرقی و جنوب آسیا، منجر به تنوع وسیع غذای محلی شد.
آشپزی استرالیایی در قرن بیست و یک، اثرات جهانی شدن را با تعداد زیاد رستوران‌های فست فود و تأثیر گذاری گرایش‌های بین‌المللی، بازتاب می‌دهد. محصولات غذایی ارگانیک و کشاورزی زیست‌پویا، در کنار ترویج دوباره علاقه به بوش تاکر، در حد وسیعی در دسترس می‌باشند.Australian Institute of Health and Welfare, Australia's food & nutrition 2012, 2012, p. 73 استرالیا صادر کننده بسیاری از محصولات زراعی و کشاورزی همچون گاو، گوسفند، ماکیان، شیر، سبزیجات، میوه، آجیل، گندم، جو و کانولا می‌باشد. استرالیا همین‌طور شراب، آبجو و نوشابه، تولید می‌کند.
جیحون میرزایف (; – ) بازیگر و کارگردان اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (جمهوری آذربایجان کنونی) بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
حادثه تیجین یک رسوایی سیاسی در اوایل دوره شووا در امپراتوری ژاپن بود که باعث فروپاشی دولت نخست‌وزیر در سال ۱۹۳۴ شد.
حسن‌آقا تورابوف (; – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری آذربایجان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فیلم "بابک" اشاره کرد.
گلن متلاک (انگلیسی: Glen Matlock؛ زاده ۲۷ اوت ۱۹۵۶) یک موسیقی‌دان انگلیسی است که بیشتر به خاطر نوازندگی گیتار بیس در گروه پانک راک سکس پیستولز شناخته می‌شود. او به عنوان ترانه‌سرا در ۱۰ ترانه از ۱۲ آهنگ تنها آلبوم سکس پیستولز، "هرگز به بولوک اهمیت نده" و "سکس پیستولز اینجاست" شناخته می‌شود، اگرچه او در مراحل ضبط، گروه را ترک کرده بود و تنها به عنوان نوازنده بیس و خواننده شناخته می‌شد. دو آهنگ در آلبوم "هرج و مرج در بریتانیا" و "خداوند ملکه را حفظ کند".
از زمانی که گروه سکس پیستولز را در سال ۱۹۷۷ ترک کرد، با چندین گروه دیگر به اجرای برنامه پرداخته و آثار خود را نیز ارائه کرده‌است. پس از مرگ سید ویشس، جایگزینش در سکس پیستولز شد، متلاک وظایف گیتار باس را برای تجدید کارهای بعدی سکس پیستولز، از جمله تور "فیلتی" "لوکر" در سال ۱۹۹۶، کنسرت سال ۲۰۰۲ برای بزرگداشت جوبلی طلایی الیزابت دوم، ۲۰۰ سالگی آن‌ها در آمریکای شمالی، از سر گرفت.
اِلدِنیز زِینالوف (; – ) بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر اهل کشور جمهوری آذربایجان بود. وی که بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد، بیشتر به خاطر اجرای نقش‌های کمدی شهرت داشت.
حکومت وحدت ملی یا کابینه وحدت ملی () یک دولت ائتلافی گسترده متشکل از همه احزاب (یا همه احزاب اصلی) در قوه مقننه است که معمولاً در زمان جنگ یا سایر شرایط اضطراری ملی تشکیل می‌شود. یک حکومت وحدت ملی فاقد اپوزیسیون است، یا احزاب مخالف بسیار کوچک و ناچیز هستند.
در ژاپن، کابینه سایتو در سال ۱۹۳۲ و کابینه اوکادا در سال ۱۹۳۴ که در آن فردی از ارتش به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد، به عنوان کابینه وحدت ملی شناخته شده هستند. این دو کابینه را «کابینه میانی» نیز می‌نامیدند، زیرا نه کابینه‌های احزاب سیاسی بودند، نه کابینه‌های نظامی. به علاوه، کابینه تحت حمایت انجمن کمک به حکومت امپراتوری، که از ۱۲ اکتبر ۱۹۴۰ تا ۱۳ ژوئن ۱۹۴۵ وجود داشت، به عنوان کابینه وحدت ملی نیز طبقه‌بندی می‌شود.
زینالوف علی یوسف اوغلو (; – ) بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل امپراتوری روسیه (جمهوری آذربایجان کنونی) بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۵ در ۳۶ فیلم بازی کرد.
کابینه سایتو () سی‌امین هیئت دولت ژاپن به رهبری سایتو ماکوتو از ۲۶ مه ۱۹۳۲ تا ۸ ژوئیه ۱۹۳۴ است.
کابینه هیروتا () سی و دومین هیئت دولت ژاپن به رهبری هیروتا کوکی از ۹ مارس ۱۹۳۶ تا ۲ فوریه ۱۹۳۷ است.
کابینه هیروتا یک «کابینه وحدت ملی» بود که پس از حادثه 26 فوریه توسط کوکی هیروتا، که به عنوان وزیر امور خارجه در کابینه اوکادا خدمت کرده بود، به توصیه جنرو کینموچی سایونجی تشکیل شد. تشکیل کابینه به دلیل مقاومت نظامیان دشوار بود.
صدف موحدی (۷ دی ۱۳۸۲ – مهر ۱۴۰۱)زمان مرگ دقیق وی مشخص نیست. اما خاکسپاری در ۲۷ مهر انجام شده‌است. دانش‌آموز ۱۹ سالهٔ ایرانی بود که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، توسط جمهوری اسلامی از پس از اصابت باتوم به سرش در تهران دچار ضربه مغزی شده بود کشته شد.
صدف موحدی متولد هفتم دی ماه ۱۳۸۲ تنها فرزند خانواده‌ای ساکن غرب تهران بود. همچنین در همه جا گفته می‌شود صدف ۱۷ ساله بوده ولی صدف ۱۹ ساله بود چون رشته تحصیلی او گرافیک بود بنا به دلایلی مجبور به تغییر رشته‌ای که عاشقش بود شد و از گرافیک به علوم انسانی تغییر رشته داد. به همین دلیل مجبور شد دوباره از سال دهم شروع به تحصیل کند و امسال در سال آخر تحصیلی بود و می‌بایست مدرک دیپلم‌اش را می‌گرفت.
صدف موحدی در خیزش ۱۴۰۱ ایران در ۱۹ سالگی بر اثر ضربات مرگبار باتوم مأموران امنیتی که خارج از دبیرستان محل تحصیل‌اش برای بازداشت او پنهان شده بودند جان خود را از دست داد. به خاطر رنگ قرمز موهایش، او را چند روز بعد اینکه فیلم‌های اعتراضات بچه‌های دبیرستان ۲۲ بهمن واقع در منطقه جنت‌آباد منتشر شد شناسایی کردند. در روز دوشنبه ۲۵ مهر بعد از تعطیلی مدرسه، صدف در راه برگشتن به خانه بود که مأموران در کوچه‌ای به او حمله کردند و چندین ضربه محکم بر سرش کوبیدند.
خانواده صدف به دلیل فشارها و تهدیدهای نیروهای امنیتی علت مرگ او را «سکته قلبی» اعلام کردند.
پیکر صدف موحدی دانش آموز نوزده ساله دبیرستان «۲۲ بهمن» واقع در منطقه جنت‌آباد تهران روز چهارشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۱ در گورستان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
فراماده غیرخطی یک ماده مصنوعی است که می‌تواند ویژگی‌هایی از خود نشان دهد که در طبیعت یافت نمی‌شود. واکنش آن به تابش الکترومغناطیسی را می‌توان با گذردهی و تراوایی مغناطیسی مواد مشخص کرد. حاصل ضرب گذردهی و تراوایی منجر به ضریب شکست می‌شود. برخلاف مواد طبیعی، مواد غیرخطی می‌توانند ضریب شکست منفی داشته باشند. همچنین می‌توانند واکنش غیرخطی بارزتری نسبت به مواد طبیعی ایجاد کنند.
فرامواد غیرخطی دارای یک محیط انتقال متناوب و غیرخطی هستند. در واقع موادی با شاخصه منفی هستند که دارای سامانه غیر خطی قابل دسترس می‌باشند به خاطر اینکه میدان الکتریکی اجزا میکروسکوپی می‌تواند بزرگتر از میدان الکتریکی ماکروسکوپی چشمه تابش الکترومغناطیسی (EM) باشد. سپس این به یک ابزار مفید تبدیل شده تا امکان افزایش رفتار غیرخطی ماده را فراهم کند. هر چند، یک واکنش غیرخطی غالب را می‌توان از وابستگی نوع پسماند تراوایی مغناطیسی ماده به مؤلفه مغناطیسی موج الکترومغناطیسی برخوردی (نور) که در ماده منتشر می‌شود، به دست آورد. علاوه بر این، وابستگی نوع پسماند تراوایی مغناطیسی به شدت میدان، اجازه می‌دهد تا مواد را از دست چپی به دست راستی و عقب تغییر دهد.
رسانه غیرخطی برای نورشناسی غیرخطی ضروری هستند. اگر چه، اکثر مواد با خاصیت نوری در شدت میدان الکترومغناطیسی، به مقدار کمی تغییر می‌کند. فرامواد غیرخطی توانایی غلبه بر این محدودیت را دارند، زیرا میدان‌های داخلی ساختارهای تشدید می‌توانند بسیار بزرگتر از مقدار میدان متوسط باشند از این نظر مواد شبیه سایر رسانه‌های کامپوزیتی عمل می‌کنند، به عنوان مثال کامپوزیت‌های تصادفی فلز دی‌الکتریک، از جمله خوشه‌های فراکتل و فیلم‌های فلزی نیمه پیوسته/نفوذ، که در آن نواحی با میدان‌های نور محلی تقویت‌شدهD.P. Tsai, J. Kovacs, Zh. Wang, M. Moskovits, V.M. Shalaev, J.S. Suh, and R. Botet, Photon Scanning Tunneling Microscopy Images of Optical Excitations of Fractal Metal Colloid Clusters, Physical Review Letters, v. 72, pp. 4149–4152, (1994) «نقاط گرم» واکنش‌های نوری خطی و غیرخطی غول‌پیکری را تولید می‌کنند.V. M. Shalaev, Electromagnetic Properties of Small-Particle Composites, Physics Reports, v. 272, pp. 61–137 (1996)A.K. Sarychev, V.M. Shalaev, Electromagnetic field fluctuations and optical nonlinearities in metal-dielectric composites, Physics Reports, v. 335, pp. 275–371 (2000)V. M. Shalaev, Nonlinear Optics of Random Media: Fractal Composites and Metal-Dielectric Films, Springer (2000)M.I. Stockman, V.M. Shalaev, M. Moskovits, R. Botet, T.F. George, Enhanced Raman scattering by fractal clusters: Scale-invariant theory, Physical Review B, v. 46, pp. 2821–2830 (1992)
فرامواد تجسم موادی هستند که برای اولین بار توسط ، نظریه‌پرداز روسی در سال ۱۹۶۷ ارائه شد.
فرامواد غیر خطی، گونه ای از فرامواد، به منظور منظور دستکاری پرتوهای الکترومغناطیسی به روش‌های جدید در حال توسعه هستند. ویژگی‌های نوری و الکترومغناطیسی مواد طبیعی اغلب از طریق شیمی تغییر یافته‌است. با فرامواد، خواص نوری و الکترومغناطیسی را از طریق هندسه سلول‌های واحد آن می‌توان مهندسی کرد. سلول‌های واحد، موادی هستند که در آرایش‌های هندسی با ابعادی که بخشی از طول موج تابش الکترومغناطیسی ساطع شده‌است مرتب شده‌اند.
با دارا بودن آزادی تغییر جلوه‌ها با تنظیم ترتیب و اندازه سلول‌های واحد، می‌توان به کنترل گذردهی و تراوایی مغناطیسی دست یافت. این دو پارامتر (کمیت) انتشار امواج الکترومغناطیسی در ماده را مشخص می‌کنند. از این رو، اثرات الکترومغناطیسی و نوری قابل تمدید است.
ویژگی‌های نوری را می‌توان فراتر از قابلیت‌های لنزها، آینه‌ها و سایر مواد معمولی بسط داد. یکی از اثراتی که بیشتر مورد مطالعه قرار گرفت، شاخص منفی شکست است که برای اولین بار توسط ویکتور وزلاگو در سال ۱۹۶۷ پیشنهاد شد.
، خواص نوری خود را از مقابل شیشه، هوا و سایر مواد معمولی نشان می‌دهند. در فرکانس‌های درست، مواد با شاخص منفی امواج الکترومغناطیسی را به روش‌های جدید شکست می‌دهند تا به شاخص صفر یا شاخص منفی برسند. همچنین، انرژی می‌تواند در خلاف جهت پخش شود که می‌تواند منجر به مکانیسم‌های جبران، در میان سایر احتمالات شود.
موادی که نور یا سایر امواج الکترومغناطیسی را پخش می‌کنند یک فرایند کلی فیزیکی ایجاد می‌کنند که در آن فرکانس‌های مختلف نور دچار به انحراف از یک مسیر مستقیم می‌شوند. به خاطر اینکه، از لحاظ فیزیکی، مواد غیر یکنواخت هستند و در یک یا چند مکان قرار دارند.
گذشته از این، در فیزیک اتمی، مولکولی و نوری مسیر عبور نور از یک ماده را پیش‌بینی می‌کنند. هنگامی که نور از مسیر پیش‌بینی شده (بازتاب شده) خود منحرف شود، پراکندگی رخ می‌دهد. که فرامواد را تشکیل می‌دهند به گونه ای طراحی می‌شوند که نور را در تشدید، پراکنده کنند. بعلاوه، این عناصر پراکنده تشدید کننده به قصد در اندازه یکنواخت در سراسر مواد طراحی می‌شوند. این اندازه یکنواخت بسیار کوچکتر از فرکانس طول موج نور منتشر شده در ماده است.
از آنجایی که عناصر تکرار شونده، پراکنده و تشدید کننده، که مواد مهندسی را تشکیل می‌دهند، بسیار کوچکتر از فرکانس نشر نور هستند، اکنون می‌توان فرامواد را بر حسب مقادیر ماکروسکوپی نیز توصیف کرد. این توصیف به سادگی روش دیگری برای مشاهده فراموادها است و اینها گذردهی الکتریکی، ε و تراوایی مغناطیسی، μ هستند.
از این رو، با طراحی هندسه یک واحد از شکل ماده که سلول نامیده می‌شود، به عنوان یک کامپوزیت مناسب، به ماده ای با ویژگی‌های ماکروسکوپی تبدیل می‌شود که در طبیعت وجود ندارد.
علت توجه خاص به فرامواد غیرخطی، خاصیت ماکروسکوپی مصنوعی القا شده به عنوان ضریب شکست منفی شناخته می‌شود. این اثر توسط فراموادهایی با شاخص منفی به وجود آمده‌است که برای استفاده به عنوان فرامواد غیرخطی به کار گرفته شوند. In NIMs فراموادهای با شاخص منفی، پدیده‌های غیرخطی مانند تولید هارمونیک ثانویه و تقویت پارامتریک می‌توانند دارای ویژگی‌های بسیار غیرعادی باشند. به عنوان مثال، این که بردار موج و بردار پویتینگ یک موج منتشر شده در یک فرامواد با شاخص منفی در خلاف جهت یکدیگر قرار دارند که شرایط تطبیق فاز برای امواج برهم کنش تغییر می‌دهد که موجب انتشار امواج رو به عقب و همچنین تغییر قابل ملاحظه ای در روابط رو-مانلی و توزیع شدت میدان‌های متقابل در فضا می‌شود.A.K. Popov and V.M.Shalaev, Negative-index metamaterials: second-harmonic generation, Manley-Rowe relations and parametric amplification, Applied Physics B, v. 84, pp. 131–37 (2006)
مطالعات پیشین در مورد فرامواد دست چپی یا بر روی خواص خطی محیط در طول نشر موج مورد توجه بود. در چنین مواردی، دیدگاه این بود که تراوایی مغناطیسی و گذردهی مواد، هر یک به شدت میدان الکترومغناطیسی وابسته نیستند. با این حال، ایجاد ساختارهای قابل تنظیم نیاز به دانش خواص غیر خطی دارد که در آن شدت میدان الکترومغناطیسی گذردهی یا تراوایی یا هر دو را تغییر دهد، که به نوبه خود بر دامنه طیف ضریب انتقال یا توقف طیف‌های ضریب بازتاب تأثیر گذار است؛ بنابراین، تراوایی تأثیر گذار، به شدت میدان مغناطیسی ماکروسکوپی بستگی دارد. از آنجایی که شدت میدان متغیر است، بین مقادیر مثبت و منفی آن ممکن است تغییر رخ دهد. در نتیجه، ماده از دست چپی به دست راستی یا برعکس می‌تواند تغییر کند.
یک ساختار کامپوزیت متشکل از یک شبکه مربعی از آرایش‌های تناوبی سیم‌های رسانا و تشدید کننده‌های حلقه شکاف، یک واکنش مغناطیسی قوی شده ایجاد می‌کند. بدون واکنش مغناطیسی درست، امکان تولید یک ماده چپ دست وجود ندارد.
دیودهای خازنی متغیر در سلول حلقه تقسیم می‌شوند و یک سیستم دینامیک با قابلیت تنظیم تولید می‌کنند.
منبع تابش طول موج‌های فروسرخ در سیستم یک فراماده در نزدیکی آن ماده اعمال می‌شود. ضریب شکست را می‌توان به گونه ای تنظیم کرد که مقادیر صفر، منفی یا مثبت را نشان دهد.
ساخت و مطالعات تجربی ویژگی‌های اولین فراماده غیرخطی قابل تنظیم در فرکانس‌های مایکروویو انجام شد. چنین فراماده ای با اصلاح ویژگی‌های SRRها و معرفی دیودهای وارآکتور در هر عنصر SRR، ساختار کامپوزیتی ساخته شد به طوری که کل ساختار با تغییر دامنه امواج الکترومغناطیسی در حال انتشار به صورت دینامیکی قابل تنظیم است. به‌طور خاص، انتقال توان فرامواد دست چپی و مغناطیسی در توان‌های بالاتر به خوبی همچون تولید هارمونیک‌های خاص شرح داده شده بستگی دارد، که قبلاً به صورت نظری پیشنهاد شد.
ساخت و مطالعات تجربی خواص فراماده مغناطیسی قابل تنظیم خطی در فرکانس‌های مایکروویو انجام می‌شود. دیودهای وارآکتور به‌طور متقارن معرفی شده‌اند که منجر به تنظیم دینامیک برای ساختار کل شوند. از آنجایی که برهم کنش مولفه مغناطیسی، کاربرد را تعیین می‌کند، وابستگی به توان قابل رویت می‌باشد. افزایش یا سرکوب انتقال وابسته غیرخطی به صورت دینامیکی قابل تنظیم شدن است.
جدیدی از فرامواد غیرخطی پیشنهاد و طراحی شد که واکنش الکتریکی تشدید را در فرکانس‌های مایکروویو قابل رویت است. با معرفی یک دیود وارآکتور به عنوان یک عنصر غیر خطی در هر تشدید کننده، فرکانس باند توقف در حالت الکتریکی با تغییر توان فرودی بدون تأثیر گذاشتن بر واکنش مغناطیسی جابجا می‌شود. این عناصر را می‌توان با فرامواد مغناطیسی غیرخطی که قبلاً توسعه داده شده بود ترکیب کرد تا رسانه‌های شاخص منفی با کنترل غیرخطی‌های الکتریکی و مغناطیسی ایجاد کنند.
تشدید کننده‌های غیرخطی نیز به روشی مشابه طراحی می‌شوند. یک واکنش الکتریکی قوی غیرخطی به دست می‌آید.
با پوشاندن یک لنز غیرخطی نازک تخت روی چشمه‌ها، مشاهده حد پراش فرعی را می‌توان با اندازه‌گیری توزیع میدان نزدیک یا تابش میدان دور در چشمه‌های فرکانس‌های هارمونیک و محاسبه IFT برای تصویربرداری زیر طول موج بدست آورد. هر چه تصویربرداری با طول موج از هارمونیک‌های بالاتر استفاده شود، با وضوح بالاتری قابل رویت است.
یک نوع جدیدی از فراماده غیرخطی طراحی شده که بیشتر با واکنش الکتریکی منفی تجزیه و تحلیل می‌شود. وارد کردن غیر خطی به واکنش الکتریکی، آن را قابل تنظیم می‌کند در حالی که واکنش مغناطیسی را بدون تغییر باقی می‌گذارد. وجود یک فراموادغیرخطی با شاخص منفی، حاوی عناصر الکتریکی و مغناطیسی قابل تنظیم که می‌تواند به‌طور مستقل واکنش دهد امکان‌پذیر است.
به خوبی می‌دانیم که وقتی فرکانس‌ها از حد معمول بالاتر رود، فلزات معمول می‌توانند میدان‌های الکترومغناطیسی (EM) را منعکس کنند و بنابراین می‌توانند به عنوان مواد محافظ الکترومغناطیسی مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، LHMهای خطی معمولی را نمی‌توان برای محافظت از میدان‌های الکترومغناطیسی استفاده کرد. هنگامی که غیرخطی بودن یک واکنش مغناطیسی در نظر گرفته شد، این به شدت اصلاح می‌شود و همراه با یک بازتاب پارامتریک، یک اثر محافظ قابل کنترل در LHMها ایجاد می‌شود.
یک متا دیمر از دو SRR جدا از هم تشکیل شده که در هر سلول واحد دو SRR همسان هستند. در مجاورت SRRها منجر به جفت شدن نسبتاً قوی بین آنها در دیمر می‌شود. یک فراماده شامل تعداد بسیار زیادی از متادیمرها است که می‌تواند به عنوان یک محیط فعال با قابلیت تنظیم در طول موج‌های نوری مورد استفاده قرار گیرد. اگر یک یا هر دو SRRها در متا دیمر غیرخطی باشند، خود فراماده ویژگی غیرخطی پیدا می‌کند. این می‌تواند رفتار غیرخطی، مانند قابلیت تنظیم زمان واقعی را امکان‌پذیر کند. مواد استریومتا نیز نوعی متا دایمر محسوب می‌شوند.
دانشمندان فرامواد
لوله پرتوی کاتدی (CRT) یک لوله خلاء است که دارای یک یا چند تفنگ الکترونی می‌باشد و پرتوهای الکترونی را ساطع می‌کنند و جهت نمایش تصاویر روی صفحه نمایش فسفری دستکاری می‌شوند. این تصاویر ممکن است که شکل موج‌های الکتریکی (اسیلوسکوپ)، تصاویر (تلویزیون، مانیتور کامپیوتر)، اهداف رادار، یا سایر پدیده‌ها را نشان دهند. CRT روی دستگاه تلویزیون غالباً لوله تصویر نام دارد. CRTها همچنین به عنوان دستگاه‌های حافظه استفاده می‌شوند، در این صورت، صفحه نمایش برای مشاهدهٔ ناظر در نظر گرفته نمی‌شود. اصطلاح "پرتوهای کاتدی" برای تعریف پرتوهای الکترونی هنگامی که برای اولین بار کشف شدند استفاده می‌شد، قبل از اینکه فهمیده شود آنچه که از کاتد ساطع می‌شود پرتوی از الکترون می‌باشد.
در تلویزیون‌های CRT و مانیتورهای کامپیوتر، کل قسمت جلوی لوله به‌طور مکرر و سیستماتیک در یک الگوی ثابت به نام رستر اسکن می‌شود. در دستگاه‌های رنگی، یک تصویر با کنترل شدت هر یک از سه پرتو الکترونی، یکی برای هر رنگ اصلی افزودنی (قرمز، سبز و آبی) با یک سیگنال ویدئویی به عنوان مرجع تولید می‌شود. در مانیتورها و تلویزیون‌های CRT مدرن پرتوها با انحراف مغناطیسی با استفاده از یوغ انحراف خم می‌شوند. انحراف الکترواستاتیک معمولاً در اسیلوسکوپ‌ها استفاده می‌شود.
CRT یک پاکت شیشه‌ای است که عمیق (یعنی طولانی از صفحه جلو تا انتهای صفحه)، سنگین و شکننده است. فضای داخلی به تخلیه می‌شود تا یا کمتر، برای تسهیل پرواز آزاد الکترون‌ها از تفنگ(ها) به سطح لوله بدون پراکندگی در اثر برخورد با مولکول‌های هوا. به این ترتیب، کار با CRT خطر انفجار شدید را به همراه دارد که می‌تواند شیشه را با سرعت زیاد پرتاب کند. صورت معمولاً از شیشه سربی ضخیم یا شیشه باریم- استرانسیوم مخصوص ساخته شده‌است تا در برابر شکستگی مقاوم باشد و از انتشار بیشتر اشعه ایکس جلوگیری کند. CRTها بیشتر وزن تلویزیون‌های CRT و مانیتورهای کامپیوتر را تشکیل می‌دهند.
از اواسط دهه ۲۰۰۰، CRTها با فناوری‌های صفحه تخت مانند LCD، صفحه نمایش پلاسما، و نمایشگرهای OLED جایگزین شده‌اند که ساخت و اجرا ارزان‌تر هستند و همچنین به‌طور قابل توجهی سبک‌تر و حجم کمتری دارند. نمایشگرهای صفحه تخت نیز می‌توانند در اندازه‌های بسیار بزرگ ساخته شوند در حالی که تا تقریباً بزرگ‌ترین اندازه یک CRT بود.
یک CRT با گرم کردن الکتریکی یک سیم پیچ تنگستن کار می‌کند که به نوبه خود کاتدی را در پشت CRT گرم می‌کند و باعث می‌شود الکترون‌هایی ساطع کند که توسط الکترودها تعدیل شده‌است و متمرکز می‌شوند. الکترون‌ها توسط سیم‌پیچ‌ها یا صفحات انحرافی هدایت می‌شوند و یک آند آن‌ها را به سمت صفحه پوشش‌داده‌شده با فسفر شتاب می‌دهد که در اثر برخورد الکترون‌ها نور تولید می‌کند.
پرتوهای کاتدی توسط جولیوس پلوکر و یوهان ویلهلم هیتورف کشف شد. هیتورف مشاهده کرد که برخی از پرتوهای ناشناخته از کاتد (الکترود منفی) ساطع می‌شوند که می‌تواند بر دیواره درخشان لوله سایه بیاندازد، که نشان می‌دهد پرتوها در خطوط مستقیم حرکت می‌کنند. در سال ۱۸۹۰، آرتور شوستر نشان داد که پرتوهای کاتدی می‌توانند توسط میدان‌های الکتریکی منحرف شوند، و ویلیام کروکس نشان داد که می‌توانند توسط میدان‌های مغناطیسی منحرف شوند. در سال ۱۸۹۷، جی جی تامسون موفق به اندازه‌گیری نسبت بار به جرم پرتوهای کاتدی شد و نشان داد که این پرتوهای کاتدی از ذرات با بار منفی کوچک‌تر از اتم‌ها تشکیل شده‌اند، اولین ذرات زیر اتمی، که قبلاً توسط فیزیکدان ایرلندی جورج جانستون استونی در سال ۲۰۱۷، "الکترون" نامیده شده بود. ۱۸۹۱ اولین نسخه CRT به عنوان «لوله براون» شناخته می‌شد که توسط فیزیکدان آلمانی فردیناند براون در سال ۱۸۹۷ اختراع شد. این یک دیود کاتد سرد بود، تغییری در لوله کروکس با صفحه‌ای با پوشش فسفر. براون اولین کسی بود که استفاده از CRT را به عنوان یک دستگاه نمایشگر تصور کرد.
در سال ۱۹۰۸، آلن آرچیبالد کمپل-سوینتون، عضو انجمن سلطنتی (بریتانیا)، نامه ای را در مجله علمی "Nature" منتشر کرد که در آن توضیح داد که چگونه می‌توان با استفاده از یک لوله پرتو کاتدی به «دید الکتریکی دور» دست یافت. لوله براون به عنوان یک دستگاه فرستنده و گیرنده. او دیدگاه خود را در یک سخنرانی در لندن در سال ۱۹۱۱ گسترش داد و در "The Times".Distant Electric Vision". "The Times". London. 15 November 1911. p. 24b" و "مجله انجمن Röntgen" گزارش داد.
اولین لامپ پرتو کاتدی که از کاتد داغ استفاده می‌کرد توسط جان برتراند جانسون (که نام خود را به اصطلاح جانسون نویز داد) و هری واینر واینهارت از وسترن الکتریک ساخته شد و در سال ۱۹۲۲ به یک محصول تجاری تبدیل شد. معرفی کاتدهای داغ امکان ولتاژهای آند با شتاب کمتر و جریان‌های پرتو الکترونی بالاتر را فراهم کرد، زیرا آند اکنون فقط الکترون‌های ساطع شده از کاتد داغ را شتاب می‌دهد و دیگر لازم نیست ولتاژ بسیار بالایی برای القای انتشار الکترون از کاتد سرد داشته باشد.
در سال ۱۹۲۶ کنجیرو تاکایاناگی یک گیرنده تلویزیونی CRT را با یک دوربین فیلمبرداری مکانیکی نشان داد که تصاویری با وضوح ۴۰ خط دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۲۷، او وضوح را به ۱۰۰ خط ارتقا داد، که تا سال ۱۹۳۱ بی رقیب بود.https://books.google.com/books?id=wQhlFaxDwrsC&pg=PA220#v=onepage&q&f=false در سال ۱۹۲۸، او اولین نفری بود که چهره انسان را با صدای نیمه بر روی صفحه نمایش CRT مخابره کرد. در سال ۱۹۲۷، فیلو فارنسورث نمونه اولیه تلویزیون را ساخت. CRT در سال ۱۹۲۹ توسط مخترع ولادیمیر K. Zworykin نامگذاری شد. RCA یک علامت تجاری برای این اصطلاح (برای لوله اشعه کاتدی آن) در سال ۱۹۳۲ اعطا شد. در سال ۱۹۵۰ به‌طور داوطلبانه این اصطلاح را در اختیار عموم قرار داد.
در دهه ۱۹۳۰، آلن بی دومونت اولین CRTها را ساخت که ۱۰۰۰ ساعت استفاده کردند، که یکی از عواملی بود که منجر به پذیرش گسترده تلویزیون شد.
اولین تلویزیون‌های الکترونیکی تجاری با لوله‌های پرتوی کاتدی توسط Telefunken در آلمان در سال ۱۹۳۴ تولید شد.
در سال ۱۹۴۷، دستگاه سرگرمی لوله اشعه کاتدی، اولین بازی الکترونیکی تعاملی شناخته شده و همچنین اولین بازی که دارای صفحه نمایش لوله پرتو کاتدی بود، ساخته شد.
از سال ۱۹۴۹ تا اوایل دهه ۱۹۶۰، تغییری از CRTهای دایره ای به CRTهای مستطیلی صورت گرفت، اگرچه اولین CRTهای مستطیلی در سال ۱۹۳۸ توسط Telefunken ساخته شد. در حالی که CRTهای دایره ای معمول بودند، تلویزیون‌های اروپایی اغلب قسمت‌هایی از صفحه نمایش را مسدود می‌کردند تا حدودی مستطیلی به نظر برسد در حالی که مجموعه‌های آمریکایی اغلب تمام قسمت جلوی CRT را در معرض دید قرار می‌دادند یا فقط قسمت‌های بالایی و پایینی CRT را مسدود می‌کردند.
گونبو به معنی نظامی در زبان ژاپنی در معنای وسیع، کلمه ای است که به کل نیروهای مسلح متعلق به یک ملت مانند نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی اطلاق می‌شود.
ارتش در معنای محدود در ژاپن به سازمان‌های بالای نیروهای مسلح امپراتوری ژاپن (نیروی زمینی امپراتوری ژاپن سابق و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن سابق) قبل از جنگ اقیانوس آرام اطلاق می‌شود، یعنی به وزارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن، وزارت نیروی دریایی (ژاپن)، دفتر ستاد کل نیروی زمینی امپراتوری ژاپن، ستاد کل نیروی دریایی امپراتوری ژاپن و غیره اشاره دارد. (نیروی هوایی در ژاپن و در بسیاری از کشورها پس از جنگ جهانی دوم ظاهر شد)
اماکن نهادی ارتش در ژاپن در دوره اولیه جنگ اقیانوس آرام، فرماندهی عالی بود که استقلال ارتش را از دولت تضمین می‌کرد (ماده ۱۱ قانون اساسی امپراتوری ژاپن)، فرمانده کل قوای ژاپن (نوعی فرمانده کل قوا) ، سیستم افسران نظامی وظیفه فعال ، و غیره وجود داشت.
با این حال، طبق گفته ماساکی میاکه، زمانی که نیروی زمینی و نیروی دریایی از کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی مانند سیاستمداران احزاب سیاسی و بوروکرات‌ها خارج شده و مستقل شدند و حتی به عنوان یک نیروی سیاسی ظاهر شدند که بر آنها چیره شد؛ اصطلاح «گونبو» تبدیل به واژه ای شد که به عنوان انتقاد و ضدیت نیروهای سیاسی غیرنظامی به‌طور مکرر به کار رفت.
از زمان شکست جنگ جهانی دوم، نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن که دارای قابلیت‌های رزمی هستند، هم از نظر نهادی و هم از نظر عملی تحت کنترل غیرنظامیان قرار گرفته‌اند.
کارلوس استرادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
خوسه ریکاردو پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، و باشگاه فوتبال اونس کالداس اشاره کرد.
لئون ویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
خیلداردو گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
میگل گررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالاگا، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، و باشگاه فوتبال باری اشاره کرد.
کارلو اویوس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد.
ادواردو نینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانتا فه و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد.
برناردو ردین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کلمبیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
جئوانیس کاسیانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ایتالیایی‌تبار اهل کلمبیا بود.
روبن داریو ارناندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا، باشگاه فوتبال سانتا فه، و باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد.
لوئیس فاخاردو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
مرکز F یا مرکز Farbe (از لغت آلمانی "Farbzentrum" که "Farbe" به معنی "رنگ" و "zentrum" به معنای مرکز است) نوعی نقص کریستالوگرافی است که در آن یک جای خالی آنیونی در شبکه بلوری توسط یک یا چند الکترون جفت نشده اشغال می‌شود. الکترون ها در چنین فضای خالی در شبکه کریستالی تمایل دارند نور را در طیف مرئی جذب کنند به طوری که ماده ای که معمولاً شفاف است رنگی می شود. هر چه تعداد مراکز F بیشتر باشد، رنگ ترکیب شدیدتر است. مراکز F نوعی مرکز رنگ هستند.
این برای شناسایی بسیاری از ترکیبات، به ویژه اکسید روی (زرد) استفاده می شود.
قبل از کشف عیوب نقطه ای، قبلاً شناخته شده بود که برخی از کریستال ها را می توان با استفاده از روش های مختلف تغییر رنگ داد. در سال 1830 تی جی پیرسال (T.J. Pearsall) کشف کرد که فلورسپار را می توان با استفاده از نور بنفش تغییر رنگ داد. Stephen R. Wilk (2013) "How the Ray Gun Got Its Zap", chapter 14: "Thomas J. Pearsall and the Ultraviolet", pp 80 to 84, Oxford University Press سی سال بعد نتایج مشابهی با ذوب کریستال ها با یک فلز خاص به دست آمد. در سال 1921W. Röntgen به طور گسترده سنگ نمک را اندازه گیری کرد. یکی از این آزمایش‌ها پس از تابش نمک با اشعه ایکس، رسانایی فوتوالکتریک را 40000 برابر بزرگ‌تر، اندازه‌گیری کرد. نتیجه مشابه با اشعه ایکس با رنگ آمیزی کریستال ها با بخارات فلزی به دست آمد. اثر فوتوالکتریک عمدتاً در اطراف طول موج‌های خاص اتفاق می‌افتد که بعداً مشخص شد که ماهیت آن غیرکلوئیدی است.
تغییر رنگ‌ها بعداً به نام مراکز F نامیده شدند، برگرفته از لغت "Farbe"، کلمه آلمانی به معنای رنگ. در سال 1933 مولوو (Mollwo) به این نتیجه رسید که این مراکز F دارای نقص کریستالی اتمی هستند. در این زمان مردم شروع به ادعا کردند که این نقص ها الکترون های جفت نشده هستند. مدل جای خالی برای اولین بار در سال 1937 توصیف شد اما هنوز آزمایشی در نظر گرفته می شد. در سال 1957 اثبات شد که این موضوع با استفاده از رزونانس اسپین الکترون درست است.
مراکز F می توانند به طور طبیعی در ترکیبات (به ویژه اکسیدهای فلزی) وجود داشته باشند، زیرا وقتی تا دمای بالا گرم می شوند، یون ها برانگیخته می شوند و از موقعیت های کریستالوگرافی معمولی خود جابه جا شده و تعدادی الکترون در فضاهای خالی باقی می مانند. این اثر همچنین توسط ترکیبات یونی حاوی نقص های اضافی فلزی نشان داده می شود.
اغلب مراکز F پارامغناطیس هستند و می توان آنها را با تکنیک های تشدید پارامغناطیس الکترونی مطالعه کرد. مراکز F که بیشتر مورد مطالعه قرار می گیرند مراکزی هستند که در هالیدهای فلزات قلیایی وجود دارند. هالیدهای فلز قلیایی شفاف هستند و از اشعه ماوراء بنفش دور به مادون قرمز دور جذب نمی شوند. بنابراین هرگونه تغییر در جذب نوری به راحتی قابل شناسایی و مطالعه است. نوار جذب مراکز F در کلرید سدیم در اطراف نور آبی قرار دارد و به کریستال کلرید سدیم با نقص مرکز F کافی رنگ زرد می دهد. در سایر کلریدهای قلیایی، محل نوار جذب مرکز F از نور بنفش تا نور زرد متغیر است. تشکیل مراکز F به دلیل این است که برخی از کریستال ها مانند کلرید لیتیوم ، کلرید پتاسیم و اکسید روی با حرارت دادن به ترتیب صورتی، یاسی و زرد می شوند.
اگرچه مراکز F در مواد دیگر مشاهده شده است، اما به طور کلی دلیل رنگ آمیزی در آن مواد نیست. نمونه های کمی از مراکز F به طور طبیعی وجود دارد که باعث ایجاد رنگ می شوند. یکی از نامزدهای احتمالی کانی Blue John است. این یک شکل از فلوریت، CaF است. اگرچه تایید نشده است، اما اعتقاد بر این است که این رنگ توسط مراکز الکترون F ایجاد می شود. تصور می شود که این مرکز F به دلیل رسوبات اورانیوم نزدیک در سنگ تشکیل شده است. تشعشعات واپاشی رادیواکتیو باعث ایجاد انرژی لازم برای تشکیل مرکز F شد.
نمونه دیگری از مرکز F یافت شده در طبیعت، یک مرکز F نسبتاً طولانی است که در یاقوت کبود از طریق لومینسانس یافت می شود، مدت زمان آن حدود 36 میلی ثانیه بود.
بسته به مواد و انرژی تابش، انواع مختلفی از مراکز الکترونی وجود دارد. مرکز F معمولاً موقعیتی در شبکه است که در آن یک آنیون، یک یون با بار منفی، با یک الکترون جایگزین می شود. یک مرکز H (یک میان بافتی هالوژن) به یک معنا مخالف مرکز F است، به طوری که وقتی این دو در یک بلور با هم تماس پیدا می کنند، ترکیب می شوند و هر دو نقص را از بین می برند. این فرآیند را می توان با استفاده از لیزر القا کرد.