moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
وی همچنین یکی از اسکیت‌بازان سرعت در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ بوده‌است.
اوله پولیواچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از ورزشکاران بابسلد در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ بوده‌است.
اوله ولودیمیروف (؛ زادهٔ ) ورزشکار واترپلو اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از بازیکنان واترپلو بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ بوده‌است.
الکساندر بورتیوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از ورزشکاران بابسلد در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴ بوده‌است.
الکساندر ایوانیشین (؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از ورزشکاران بابسلد در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ بوده‌است.
الکساندر لازارویچ (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از اسکی‌بازان پرش در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ بوده‌است.
اولکساندر اوبولونچیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار لژسواری اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از لژسواران در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ بوده‌است.
اولکساندر اونیشچنکو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، ورزشکار پرش با اسب اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از سوارکاران در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ بوده‌است.
اولکساندر پوتولنیتسکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار واترپلو اهل اوکراین است.
تیم ملی والیبال زنان افغانستان تیم ملی والیبال مختص زنان افغانستانی است که به عنوان نماینده افغانستان در رقابت‌های رسمی و دوستانه با حریفان به رقابت می‌پردازند.
الکساندر توگاریف (؛ زادهٔ ) از قایقرانان قایق بادبانی اهل اوکراین است.
توگاریف در استان ترنوپیل زاده شد.
الکساندرا سابادا (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل اوکراین است.
وی همچنین یکی از شناگران موزون در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بوده‌است. او در سه دوره از مسابقات جهانی ورزش‌های آبی حضور داشت.
غار مالتراویسو () غاری است در شهر کاسرس از بخش خودمختار اکسترمادورا اسپانیا که در سال ۱۹۵۱ کشف‌شد. این غار حاوی غارنگاره‌هایی است بازمانده از انسان‌های دوران پارینه‌سنگی میانی. این هنر غارنگاری به‌طور عمده و در مجموع شامل ۷۱ غارنگاره دستی است که در دهه ۱۹۹۰ با کمک پرتونگاری فرابنفش شمارش شدند.Sergio Ripoll López, E. Ripoll Perelló, H. Collado Giraldo, M. Mas Cornellá, J.F. Jordá Pardo y Laboratorio de Estudios Paleolíticos (1999): "Maltravieso. El santuario extremeño de las manos", "Trabajos de Prehistoria" vol. 56, issue 2, pp. 21–33. برخی از این طرح‌ها به صورت طرح‌های خطاطی و برخی نیز شامل طرح‌هایی از حیوانات می‌باشند. در مطالعه‌ای جداگانه که بر اساس گمانه‌زنی با کمک فرایند تاریخ‌نگاری اورانیوم-توریوم صورت پذیرفت، مشخص شد که غارنگاری غار مالتراویسو مربوط به ۶۴۰۰۰ سال پیش بوده‌ است. چنین قدمتی، قدیمی‌ترین نمونه یافت شده در این زمینه و حداقل مربوط به ۲۰۰۰۰ سال قبل از ورود انسان‌های مدرن پارینه‌سنگی به اروپا بوده است.
کشف چنین موضوعی بیانگر قدمت هنر پارینه‌سنگی میانی پیش از دوران اروپای دوران پارینه‌سنگی بوده که نکات برجسته و مهمی را از رفتار و هنر انسان‌های نئاندرتال در اختیار پژوهشگران قرار داده‌ است.
"we present dating results for three sites in Spain that show that cave art emerged in Iberia substantially earlier than previously thought. Uranium-thorium (U-Th) dates on carbonate crusts overlying paintings provide minimum ages for a red linear motif in La Pasiega (Cantabria), a hand stencil in Maltravieso (Extremadura), and red-painted speleothems in Ardales (Andalucía). Collectively, these results show that cave art in Iberia is older than 64.8 thousand years (ka). This cave art is the earliest dated so far and predates, by at least 20 ka, the arrival of modern humans in Europe, which implies Neandertal authorship." یک بخش جداگانه‌ای نیز در سال ۱۹۹۹ میلادی برای بازدیدکنندگان و گردشگرهای خارجی غار مالتراویسو به نام "مرکز پژوهش‌های غار مالتراویسو" بازگشایی شد. در محدوده این غار، چندین غارنگاره منحصر بفرد دیگری نیز وجود دارد که از مهمترین آنها می‌توان به غارهای سانتا آنا، ال کونجور و کاستنار د بور اشاره کرد. در مجموع، نزدیک به ۳۵۰ غار در فرانسه و اسپانیا کشف شده‌اند که هنرهایی از دوران پیشاتاریخی در آن‌ها دیده می‌شود.
ان‌جی‌سی ۲۹۶۴ () یک کهکشان میانجی مارپیچی است که در صورت فلکی شیر واقع شده‌است. این کهکشان در فاصله حدود ۶۰ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌است و که با توجه به ابعاد ظاهری آن، به معنای آن است که ان‌جی‌سی ۲۹۶۴ حدود ۶۰٬۰۰۰ سال نوری عرض دارد. ان‌جی‌سی ۲۹۶۴ در ۷ دسامبر ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ان‌سی‌جی ۳۶۶۵ کهکشان عدسی است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد. در فاصله حدود ۸۵ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌است، که با توجه به ابعاد ظاهری آن، به معنای آن است که NGC 3665 حدود ۸۵٬۰۰۰ سال نوری از عرض دارد. توسط ویلیام هرشل در ۲۳ مارس ۱۷۸۹ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۸۰ کهکشان بیضوی است و در صورت فلکی برج حمل قرار دارد. این مکان در فاصله حدود ۱۲۰ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌است، که با توجه به ابعاد ظاهری آن، به معنای آن است که NGC 680 حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری عرض دارد. توسط ویلیام هرشل در ۱۵ سپتامبر ۱۷۸۴ کشف شد.
ساختمان کوربین () یا ۱۹۲ برادوی و ۱۳ خیابان جان یک ساختمان اداری تاریخی در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است.
این ساختمان که در سال ۱۸۸۸ شروع به ساخت و در سال ۱۸۸۹ افتتاح شده‌است دارای ۸ طبقه و ۴۱ متر ارتفاع می‌باشد.
استفان برندز پروتکل های اصلی رمزنگاری فناوری U-Prove شرکت مایکروسافت را طراحی کرده است. نسخه های قبلی این پروتکل ها توسط دیجی کش، How DigiCash Blew Everything, NEXT magazine, January 1999. Zero-Knowledge Systems ، Wall Street Journal: Zero-Knowledge Is Hoping to Cash In On Move to Anonymous Funds for Web. "The Wall Street Journal". Retrieved on 3 October 2015. Credentica و کنسرسیومی از بانک ها و سازمان های IT اروپا اجرا شده است. About the CAFE project , April 1996. OPERA - Open Payments European Research Association, July 1997. برای دریافت جزئیات فنی، به کتاب استفان برندز با عنوان "بازنگری در زیرساخت های کلید عمومی و گواهینامه های دیجیتال"، که توسط انتشارت MIT منتشر شده است، مراجعه کنید. Rethinking Public Key Infrastructures and Digital Certificates: Building In Privacy, MIT Press 2000,
برندز یک طراح اصلی در مایکروسافت، یک استاد کمکی در دانشگاه مک گیل و یک مشاور هیئت محافظت از داده های کانادا و مرکز اطلاعات الکترونیکی حریم خصوصی می باشد.
گورستان کلیسای ترینیتی () شامل سه محل دفن جداگانه مرتبط با کلیسای ترینیتی در نیویورک است. اولین گورستان در حیاط اصلی کلیسا از سال ۱۶۹۸ در شماره ۷۴ در وال استریت و خیابان برادوی قرار داشته. هنگامی که کلیسای سنت پال در سال ۱۷۶۶ در ۴۰۰ متری برادوی ساخته شد یک مکان دفن در حیاط کوچک کلیسای آن اضافه شد. فضای حیاط کلیسای ترینیتی رو به اتمام بود به همین دلیل زمینی مابین برادوی و ریورساید درایو از جان جیمز اودوبان خریداری شد و گورستانی که امروزه در کنار نمازخانه شفاعت واقع است در سال ۱۸۴۶ بنیانگذاری شد.
تیم ملی بسکتبال زنان افغانستان پس از حمله به افغانستان در سال ۲۰۰۱، توسط نیروهای آمریکایی تشکیل شد. این تیم توسط کمیته ملی المپیک افغانستان اداره می‌شود.
ان‌جی‌سی ۶۸۸۴ () یک سحابی سیاره ای است که در صورت فلکی Cygnus واقع شده‌است. ان‌جی‌سی ۶۸۸۴ کمتر از یک درجه در جنوب غربی ستاره Ο¹ Cygni. در فاصله تقریبی ۱۲٫۵ کیلو از خورشید قرار دارد. این سحابی در ۸ مه ۱۸۸۳ توسط ستاره‌شناس آمریکایی ادوارد سی. پیکرینگ کشف شد. این سحابی از فضای بیرونی ریخته شده یک ستاره پیری تشکیل شده‌است.
آتنیوم یک باشگاه خصوصی در شهر لیورپول انگلستان است. این باشگاه برای اطمینان از تأمین به‌روزرسانی روزنامه‌ها و جزوات و ایجاد یک کتابخانه برای استفاده بازرگانان و افراد حرفه‌ای در این شهر تأسیس شد. در سال ۱۹۲۴ ساختمان اصلی این باشگاه تخریب شد و یک ساختمان جدید در نزدیکی آن جایگزین شد. اعضای این باشگاه به عنوان صاحبان آن شناخته می‌شوند، زیرا تمامی اعضای باشگاه اعم از زن و مرد دارای یک سهم هستند. این ساختمان شامل یک کتابخانه بزرگ است که البته صاحبان آن نیز برای کارکردهای اجتماعی از آن استفاده می‌کنند. این ساختمان همچنین می‌تواند برای استفاده توسط افراد و سازمانهای خارجی بکار گرفته شود.
این باشگاه در ۲۲ نوامبر ۱۷۹۷ تأسیس شد.
با توجه به این تاریخ، لیورپول به عنوان یک مرکز تجاری به سرعت رشد کرد. بازرگانان و سایر متخصصان شهر به تهیه اخبار به روز نیاز داشتند. این کار معمولاً از طریق روزنامه‌ها و نشریات در قهوه‌خانه‌ها ارائه می‌شد، اما اینها غالباً شلوغ بودند. همچنین نیاز به کتابخانه وجود داشت زیرا کتابخانه موجود، که در سال ۱۷۵۸ تأسیس شده بود، کفایت نمی‌داد. بنیانگذاران این باشگاه، روزنامه‌ای را با عنوان " "رئوس برنامه برای کتابخانه و اتاق خبر" " تهیه کردند که پیشنهاد می‌کرد "تهیه یک منبع منظم از روزنامه‌های شهر و کشور، همچنین کلیه نشریات دوره‌ای با ارزش و همه جزواتی که دارای مرجع هستند. این موضوع مشترکین را ملزم می‌کرد تا در «مؤسسه» اشتراک کنند و از این رو نام «صاحبخانه» به جای «عضو باشگاه» استفاده می‌شود. تمام «اعضا» هنگام عضویت هنوز فرم ثبت نام اصلی سهام را امضا می‌کنند و تعداد محدود ۵۰۰ نفر به این معنی است که همه اعضا می‌توانند اسلاف قبلی خود را در این مورد ردیابی کنند. مشترکان بنیانگذار، معمار محلی جان فاستر را مأمور ساختن ساختمانی برای آنها در خیابان چرچ کردند. این ساختمان در ۱ ژانویه ۱۷۹۹ افتتاح شد، و آن نیز در ۱ مه ۱۸۰۰ کتابخانه آن در ۱ افتتاح گردید. اعضای اولیه این باشگاه شامل «کارآفرینان، مخالفین برده‌داری، آزاد اندیشان و رادیکال‌های سیاسی بودند که خود را قهرمان تجاری و فکری لیورپول می‌دانستند».
باشگاه فوتبال برینا () یک باشگاه فوتبال است که در در برینا کشور نروژ پایه‌گذاری شده‌است.
سمیرا اصغری (زادهٔ ) است. وی عضو تیم ملی بسکتبال افغانستان بوده‌است. در صد و سی و سومین نشست کمیته بین‌المللی سمیرا اصغری هنگامی که ۲۴ ساله داشت یکی از ۹ عضو جدیدی بود که به عضویت کمیته بین‌المللی المپیک درآمد؛ او جوان‌ترین عضو کمیته بین‌المللی المپیک است. پیش از این عضو کمیته ملی المپیک افغانستان و شورای المپیک آسیا بود.
سمیرا متولد ۱۹۹۴ افغانستان است. او در کودکی به همراه بستگانش به ایران مهاجرت کرد. ابتدا روی به هنرهای رزمی آورد. بعد به سراغ رشته ژیمناستیک رفت. قبل از اینکه پرتاب‌های سه امتیازی در بسکتبال را به خوبی فرابگیرد، درون دروازه فوتبال ایستاد و شوت رقبا را مهار کرد. در ۹ سالگی او مجذوب رشته بسکتبال شد و دیگر تمام وقت خودش را معطوف به این رشته کرد تا به عضویت تیم جوانان بسکتبال کشور درآمد.
ان‌جی‌سی ۲۳۴۶ () یک سحابی سیاره‌نما در نزدیکی استوای سماوی در صورت فلکی تک‌شاخ است، کمتر از یک درجه نسبت به ESE Delta Monocerotis. به‌طور غیررسمی به سحابی پروانه معروف است. سحابی با اندازه دید ۶٫۶ درخشان و مشهود است و به‌طور گسترده مورد بررسی قرار گرفته‌است.
ان‌جی‌سی ۶۴۴۵ ، که با نام‌های سحابی سنگ کوچک یا سحابی جعبه نیز شناخته می‌شود، یک سحابی سیاره‌نما در صورت فلکی کمان است. ان‌جی‌سی ۶۴۴۵ توسط ویلیام هرشل در ۲۸ مه ۱۷۸۶ کشف شد. برآورد شده‌است که فاصله NGC 6445 کمی بیشتر از ۱۰۰۰ اختلاف‌منظر گایا است، که با اندازه ۰٫۳۴۰۱ ± 0.9740 mas اندازه‌گیری شده‌است.
ان‌جی‌سی ۵۸۸۲ یک سحابی سیاره‌نما در جنوب صورت فلکی گرگ است که در حدود ۱٫۵ درجه در جنوب غربی ستاره اپسیلون لوپی قرار گرفته‌است. توسط ستاره‌شناس انگلیسی جان هرشل در ۲ ژوئیه ۱۸۳۴ از رصدخانه دماغه امید نیک کشف شد. جان ال‌ای درایر آن را «بسیار کوچک، گرد، کاملاً تیز» توصیف کرد.
ان‌جی‌سی ۲۰۲۲ () یک سحابی سیاره‌ای در صورت فلکی استوایی شکارچی است که در فاصله از خورشید واقع شده‌است. اولین بار توسط ویلیام هرشل در ۲۸ دسامبر سال ۱۷۸۵ مشاهده شد، وی آن را چنین توصیف کرد: بسیار روشن، تقریباً گرد، مانند یک ستاره با قطر بزرگ، مانند یک سحابی سیاره ای نامشخص است.
انپرازپین یک داروی ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCA) است که هرگز به بازار عرضه نشد.
سیانودوتیپین (با کد توسعه BTS-56424) یک داروی ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (TCA) است که به عنوان یک مهار کننده قوی و بسیار انتخابی (با جذب نوراپی‌نفرین و دوپامین) بازجذب سروتونین عمل می‌کند. این دارو هرگز به بازار عرضه نشد.
ایزوپرومتازین یک آنتی‌هیستامین و آنتی‌کولینرژیک از گروه شیمیایی فنوتیازین است. از نظر ساختاری آنالوگ پرومتازین است.
بوتاکلامول (AY-23،028) یک داروی ضدروان‌پریشی تیپیکال است که هرگز به بازار عرضه نشد. این ترکیب به صورت نمک هیدروکلراید برای استفاده در تحقیقات عرضه می شود و عملکرد آن به عنوان آنتاگونیست گیرنده دوپامین است.
جایزه بزرگ ۲۰۲۰ بحرین (با نام رسمی فرمول ۱ Gulf Air Bahrain Grand Prix ۲۰۲۰) یک مسابقه فرمول یک بود که در آن رانندگان ۵۷ دور در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۰ با پیکربندی اصلی در پیست بین‌المللی بحرین در ساخیر، بحرین زدند. این مسابقه پانزدهمین دوره مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۰ بود. این جایزه بزرگ شانزدهمین جایزه بزرگ بحرین بود.
این مسابقه اولین مسابقه پشت سر هم فرمول یک بود که قرار بود در بحرین برگزار شود. مسابقه دوم که جایزه بزرگ ساخیر نام داشت، در همان مکان در تاریخ ۶ دسامبر برگزار شد، اما با طرح دیگری از مدار برگزار شد.
در شروع مسابقه حادثه ای درگیر رومن گروژان شد که باعث آتش‌سوزی و دو تکه شدن هاس VF-۲۰ شد.
رومن گروژان دچار سوختگی درجه دو شد.
رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل بودند و هیچ راننده ای برای مسابقه عوض نشد. روی نیسانی برای تیم ویلیامز در جلسه تمرین اول، به جای جورج راسل مسابقه داد. در حالی که رابرت کوبیکا برای تیم آلفا رومئو به جای کیمی رایکونن رانندگی کرد.
تولیدکننده تایر فرمول یک پیرلی، تایرهای C3 , C۲ و C۴ (دامنه متوسط سختی) خود را برای استفاده تیم‌ها در شرایط آب و هوای خشک آورده‌است. پیرلی همچنین ترکیبات تایر ۲۰۲۱ را در ۳۰ دقیقه اول هر دو جلسه تمرین جمعه آزمایش کرد. رانندگان، به ویژه لوئیس همیلتون، در نهایت تحت تأثیر تایرهای نمونه اولیه قرار نگرفتند.
اولین جلسه از دو جلسه تمرینی روز جمعه در روز برگزار شد. همیلتون اول و والتری بوتاس دوم شد. این یک یک-دو برای تیم مرسدس بود.
همیلتون در جلسه دوم نیز اول شد. در رتبه دوم و سوم به ترتیب مکس ورستاپن از ردبول ریسینگ و بوتاس بودند. جلسه دوم دو بار پرچم قرمز بود، اولین بار تصادف الکس آلبون از گوشه آخر بود که راننده ردبول از آن آسیب ندید. پرچم قرمز دوم برای یک سگ ولگرد بود که داخل مسیر پرسه زده بود. این سگ بدون آسیب از پیست اتومبیلرانی خارج شد و توانست از طریق شکافی در پست‌های مارشال فرار کند.همچنین به آلبون یک شاسی نو داده شد.
ورشتپن در سومین جلسه تمرین روز شنبه بالاتر از همیلتون و بوتاس بهترین عملکرد را داشت.
در مرحله دوم پس از آنکه کارلوس ساینز دچار نقص ترمز شد و در مسیر ایستاد، پرچم قرمز بالا رفت.
یک مسابقه ۵۷ دوره در زمان ۱۷:۱۰ به وقت محلی () آغاز شد. در اولین دور، چرخ عقب راننده هاس، رومن گروژان، به AlphaTauri AT۰۱ که راننده‌اش دنیل کویات بود برخورد کرد و باعث برخورد ماشین به گاردریل شد. گروژان با سرعت به گاردریل برخورد کرد که باعث تولید نیروی ۶۷ جی شد.
برخورد و زاویه برخورد باعث شد تا ماشین گروژان به دو نیم تقسیم شود:نیمه جلوی خودرو (از جمله سلول زنده ماندن راننده) که به گاردریل برخورد کرد و نیمه عقب خودرو که از بقیه ماشین جدا شد و مشتعل شد. مخزن سوخت ماشین بلافاصله پس از برخورد، تخلیه شد؛ اتصال منبع سوخت از مخزن جدا شد و اجازه داد مقدار قابل توجهی سوخت از مخزن خارج شود. هاله به دلیل نجات گروژان از صدمات جدی تر و مرگ احتمالی، با پناه دادن سر و بدن وی از ضربه باعث شد که راننده صدمه ای نبیند. گروژان از تخت بیمارستان صحبت کرد و گفت:هاله بزرگترین چیزی است که ما به فرمول یک آوردیم و بدون آن امروز نمی‌توانم با شما صحبت کنم.گروژان شعله‌های لاشه ماشین را تقریباً ۲۸ ثانیه تحمل کرد. راننده اتومبیل پزشکی، آلن ون و ایان رابرتز سریعاً گروژان تحت معالجه قرار دادند و در ابتدا گزارش دادند که به نظر می‌رسد گروژان از ناحیه دست و مچ پا دچار سوختگی جزئی شده‌است (جایی که شکاف بین لباس مسابقه، دستکش و کفش راننده وجود دارد) و احتمالاً شکستگی دنده. بعداً تأیید شد که اینگونه نیست زیرا گروژان فقط از ناحیه دست دچار سوختگی درجه دو شده و استخوانش نشکسته‌است. رابرتز گزارش داد که به نظر می‌رسد کلاه ایمنی گروژان در جلوگیری از نفس کشیدن در دود ناشی از آتش مؤثر بوده‌است.
این سانحه منجر به متوقف شدن مسابقه به مدت ۸۰ دقیقه شد زیرا گاردریل پاره شد و با یک بلوک بتونی جایگزین شد. گروژان برای مداوا بیشتر با بالگرد به مرکز پزشکی پیست و سپس به بیمارستان نیروی دفاعی بحرین منتقل شد. گروژان صبح چهارشنبه پس از تصادف از بیمارستان مرخص شد.
وقتی گروژان از آتش خارج شد بیشتر افراد داخل پیت‌لین برای او کف زدند.
راس براون ، مدیر عامل فرمول یک گفت که این تصادف مورد بررسی قرار خواهد گرفت و گفت هاله از گروژان محافظت کرد. دو تصادف اخیر با از بین بردن مانع تصادف به این روش در مسابقات گرندپری ایالات متحده ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ بود که به ترتیب فرانسوا سیورت و هلموت کوینیگ کشته شدند. جدیدترین حادثه آتش‌سوزی مشابه قبل از این هنگامی رخ داد که گرهارد برگر در سال ۱۹۸۹ جایزه بزرگ سان مارینو تصادف کرد.
پس از تعمیرات مانع، مسابقه در دور سوم در ساعت ۱۸:۳۵ به وقت محلی (UTC + ۰۳: ۰۰) شروع شد. رانندگان مسابقه را پشت سیفتی کار شروع کردند (قبل از شروع سیفتی کار از مسیر خارج شد). بلافاصله پس از شروع مجدد، دنیل کویات و راننده ریسینگ پوینت، لنس استرول در پیچ هشت برخورد کردند. ماشین استرول وارونه شده بود اما او در تصادف آسیب ندید. کیوات توانست ادامه دهد اما ۱۰ ثانیه جریمه شد.تصادف لنس استرول یک ماشین ایمنی را به به پیست آورد و در طی آن لاستیک بوتاس پنچر شد و او را مجبور به استفاده از لاستیک‌های جدید کرد. ماشین ایمنی ایمنی در دور نهم به پایان رسید و همیلتون بلافاصله از بقیه دور شد. همیلتون در دور نوزدهم به یک استراتژی دو مرحله ای متعهد شد؛ در حالی که ورشتاپن و پرز عقب بودند و برای استراتژی یک مرحله ای لاستیک‌های سخت را تغییر دادند.
در دور ۵۴، در حالی که پرز در موقعیت سوم بود، موتور مرسدس ماشینش از کار افتاد و آتش گرفت که باعث دو پرچم زرد در آن قسمت مسیر شد. هنگامی که لاندو نوریس از صحنه عبور می‌کرد، یک مارشال، بدون اجازه با یک خاموش کننده بزرگ از مسیر مقابل عبور کرد. نوریس توانست از برخورد به مارشال جلوگیری کند. نوریس بعداً در رادیو اظهار داشت: «او شجاع‌ترین مردی است که من دیده‌ام». مدیر مسابقه مایکل ماسی، در حالی که تأیید کرد مارشال خلاف دستورالعمل عمل می‌کند، با توجه به آتش‌سوزی گروژان از «اقدام به غریزه» مارشال دفاع کرد. به دنبال این یک دوره اتومبیل ایمنی آغاز شد که تا پایان مسابقه ادامه خواهد داشت.
همیلتون در این مسابقه پیروز شد و ورستاپن در جایگاه دوم قرار گرفت. این یازدهمین برد همیلتون در بود. خارج شدن پرز به آلبون اجازه داد تا جایگاه نهایی سکو را به دست بیاورد و تبدیل به اولین راننده آسیایی شود که بیش از یک سکوی قهرمانی کسب کرده‌است. دو راننده مک لارن در رده‌های چهارم و پنجم قرار گرفتند و به مک لارن اجازه دادند از ریسینگ پوینت به مقام سوم جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان برسد. بازنشستگی پرز همچنین منجر به از دست دادن مقام چهارم جدول رده‌بندی مسابقات قهرمانی رانندگان به دانیل ریکیاردو شد که مسابقه را در جایگاه هفتم پشت پیر گسلی به پایان رساند.
رومن گروژان پس از مسابقه هنگام بستری شدن در بیمارستان، یک پیام ویدیویی منتشر کرد. وی علت زنده ماندن خود در اثر سقوط را دستگاه هاله دانست: وسیله ایمنی که در گذشته از آن انتقاد کرده بود. هاس تأیید کرد که گروژان یک شب در بیمارستان نیروی دفاعی بحرین برای معالجه گذراند.بعداً تأیید کرد که پیترو فیتیپالدی در جایزه بزرگ ساخیر به جای گروژان حضور خواهد یافت. دانیل ریکیاردو نسبت به انتخاب گروه فرمول یک (FOM) برای پخش زیاد صحنه تصادف، از این حادثه انتقاد زیادی داشت. بعداً FOM به این انتقاد پاسخ داد و از تصمیم خود برای نشان دادن تکرارها مانند گونتر اشتاینر، رئیس تیم هاس دفاع کرد. رئیس تیم مرسدس، توتو ولف نیز از استفاده از تکرار دفاع کرد و در عین حال اظهار داشت که آسیب دیدگی گروژان جدی تر است، در این صورت او فکر می‌کرد ماشین‌ها و رانندگان خود را از مسابقه خارج کند. سباستین وتل، همچنین مدیر ارشد انجمن رانندگان جایزه بزرگ، نگرانی‌ها را در مورد فروریختن گاردریل مربوط به تصادف ابراز داشت و اظهار داشت: این سد برای تغییر شکل و جذب انرژی ناشی از ضربه در هنگام سقوط طراحی شده‌است. مارشال‌ها، دکتر ایان رابرتز و آلن ون در مرو به خاطر شجاعت و واکنش استثنایی در برابر تصادف گروژان مدال رئیس FIA را دریافت کردند. در مارس ۲۰۲۱، FIA یافته‌های تحقیقات خود در مورد حادثه گروژان را منتشر کرد.
آنتونی جان ویلیامز (؛ زادهٔ ) شیمیدان اهل بریتانیا است.
الیمپیسن یک مولکول آلی بر پایه کربن است که از پنج حلقه تشکیل شده و از این پنج حلقه، چهار حلقه آن بنزن هستند و به شکل حلقه‌های المپیک به هم متصل شده‌اند.
این مولکول در مارس ۲۰۱۰ برای جشن بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن توسط گراهام ریچاردز از دانشگاه آکسفورد و آنتونی ویلیامز به تصویر کشیده شد. همچنین اولین بار توسط دو تن از محققان دانشگاه واریک در انگلیس به نام‌های آنیش میستی و دیوید فاکس سنتز شد. انرژی‌های نسبی الیمپیسن و ایزومرهای آن، نخستین بار از طریق محاسبات ساختار الکترونی کوانتومی توسط اندرو والنتاین و دیوید مازیوتی از دانشگاه شیکاگو پیش‌بینی شد.
تصاویر اولیه این ترکیب با استفاده از میکروسکوپ تونلی روبشی تهیه شده‌است. تصاویر دقیق‌تر توسط محققان IBM در زوریخ و با استفاده از میکروسکوپ نیروی الکترواستاتیک در سال ۲۰۱۲ گرفته شد.
فرهاد سامجی (به انگلیسی: Farhad Samji) آهنگساز، و کارگردان فیلم‌های هندی است.
کی تامپسون (متولد شده با نام کاترین لوئیز فینک؛ ۹ نوامبر 1909""In the St. Louis Registry of Births, in the volume covering the period July 1909 – January 1910, on page 85, is the following entry: "Catherine Louise Fink, November 9, 1909.""Kay Thompson official website , kaythompsonwebsite.com; accessed July 26, 2015. - ۲ ژوئیه ۱۹۹۸) نویسنده، خواننده، تنظیم کننده آواز، مربی آواز، آهنگساز، نوازنده، رقصنده، بازیگر و طراح رقص آمریکایی بود. وی بیشتر به عنوان خالق کتاب‌های کودکان "Eloise" و به دلیل بازی در فیلم "مضحک‌روی شناخته می‌شود".
تامپسون در سال ۱۹۰۹ با نام کاترین لوئیز فینک در سنت لوئیس، میزوری، دومین فرزند از چهار فرزند لئو جورج فینک (۱۹۳۹–۱۸۷۴)، جواهر فروش یهودی، اتریشی‌تبار و همسر آمریکاییش هریت آدلاید متولد شد. والدین تامپسون در ۲۹ نوامبر ۱۹۰۵ در ایست سنت لوئیس، ایلینوی ازدواج کردند.Biographical endnotes from Sam Irvin's biography of Thompson, "Kay Thompson: From Funny Face to Eloise", published 2010 by Simon & Schuster; accessed May 15, 2014.Kay Thompson biography at eloisewebsite.com ; accessed May 15, 2014.
خواهر و برادر تامپسون عبارت بودند از: بلانش مارگارت هرد (۲۰۰۲–۱۹۰۷)، جورج فینک جونیور (۱۹۵۲ ۱۹۱۱) و ماریان آنتوانت دوینگز (۱۹۶۰ - ۱۹۱۲).Biographical endnotes from Sam Irvin's biography of Thompson, "Kay Thompson: From Funny Face to Eloise", published 2010 by Simon & Schuster; accessed May 15, 2014.
تامپسون کار خود را از دهه ۱۹۳۰ به عنوان خواننده و مدیر گروه کر در رادیو آغاز کرد."kaythompsonwebsite.com" , page 67~73."Kay Thompson - "All Over Nothing at All" (1937) - YouTube""1937 Kay Thompson - Carelessly - YouTube""1937 Kay Thompson - There's A Lull In My Life - YouTube"
در سال ۱۹۴۳، تامپسون قرارداد انحصاری با MGM امضا کرد تا به عنوان بهترین تنظیم کننده آواز، مربی آواز و مدیر گروه کر استودیو تبدیل شود. او بعنوان تنظیم کننده اصلی آواز برای بسیاری از موزیکال‌های MGM تهیه‌کننده آرتور فرید و به عنوان مربی آواز ستاره‌هایی مانند جودی گارلند، لنا هورن، فرانک سیناترا و جون الیسون فعالیت داشت.
تامپسون در سال ۱۹۴۷ پس از کار در فیلم "دزد دریایی" برای ساختن کلوپ شبانه "کی تامپسون و برادران ویلیامز " با چهار مرد ویلیامز به عنوان خواننده و رقصنده پشتیبان خود، MGM را ترک کرد. آنها اولین حضور خود را در سال ۱۹۴۷ در لاس وگاس انجام دادند و به یک شور شبانه تبدیل شدند. در عرض یک سال، آنها پردرآمدترین کلوپ شبانه در جهان بودند و هر جا که ظاهر می‌شدند رکورد می‌زدند. او ترانه‌ها را می‌نوشت و رابرت آلتون رقص اصلی را برای این کار انجام داد.
تامپسون دو بار ازدواج کرد:
تامپسون پس از شکست ازدواج دوم خود، رابطه ای مخفیانه با اندی ویلیامز از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۱ آغاز کرد.Sam Irwin, "Kay Thompson: From Funny Face to Eloise" (NY: Simon & Schuster, 2011),167-323. [1947-61] ; and Andy Williams, "Moon River and Me" (NY: Penguin, 2009), https://eyesofageneration.com/who-knew-the-story-of-kay-thompson-andy-williamsmeet-the-lady-behind-andy/ در دسامبر ۱۹۶۱ ویلیامز با کلودین لونگت ازدواج کرد. تامپسون به رم نقل مکان کرد و دیگر ازدواج نکرد.
نبرد کنیدوس () یک عملیات نظامی بود که در سال ۳۹۴ پیش از میلاد توسط شاهنشاهی هخامنشی علیه ناوگان دریایی اسپارت در طول نبرد کورنت انجام شد. یک ناوگان تحت فرماندهی مشترک فارناباز دوم و دریاسالار سابق آتن، کونون، ناوگان اسپارت را به رهبری پیساندر که کم‌تجربه نابود کرد و با این عملیات، برتری کوتاه‌مدت نیروی دریایی اسپارت پایان یافت.
نتیجه نبرد تقویت روحیه قابل ملاحظه‌ای برای ائتلاف ضد اسپارت بود که در جریان نبرد کورنتیان در مقابل هژمونی اسپارت مقاومت کرد.
در سال ۳۹۴ پیش از میلاد، اگسیلائوس دوم پادشاه اسپارت و ارتش او از ایونیا به سرزمین اصلی یونان فراخوانده شدند تا به نبرد کورنتیان کمک کنند. ناوگان اسپارت، تحت فرماندهی پیساندر، نیز بازگشت به یونان را آغاز کرد و با هشتاد و پنج ترایریم از بندر خود در کنیدوس خارج شد.Diodorus Siculus. "Historical Library", 14.83.5.
ناوگروه پیشرو «یونانی» که فقط به دلیل متشکل بودن از مزدوران یونانی به این نام خوانده می‌شود و ناوگان هخامنشی توسط کونون فرماندهی می‌شد، در حالی که فارناباز دوم ساتراپ ایرانی رهبری بدنه اصلی نیروها شامل ناوگان فنیقی را از گالیپولی برای جنگ با اسپارت‌ها به حرکت درآورد.Xenophon. "Hellenica", 4.3.10–12.; . هر دو ناوگان در نزدیکی کنیدوس به هم رسیدند. طبق گفته ایسوکراتس اواگوراس پادشاه قبرس بیشترین بخش نیروهای تحت فرماندهی کونون را برای نبرد دریایی با کنیدوس به خدمت گرفت.Isocrates. "Evagoras", 56.
منابع برای وقایع نبرد خود مبهم هستند. به نظر می‌رسد که ناوگان اسپارت با کشتی‌های پیشرو ناوگان هخامنشی تحت رهبری کونون روبرو شده و آنها را با موفقیت درگیر کرده‌است. سپس قسمت اصلی ناوگان ایرانی وارد شد و اسپارتی‌ها را به ستوه آورد و آنها را مجبور کرد از کشتی‌های خود عقب‌نشینی کنند. اسپارت‌ها تلفات سنگینی متحمل شدند. به گفته دیودور سیسیلی، پنجاه کشتی از ترایریمهای اسپارت‌ها توسط پارسیان به غنیمت گرفته شدند در حالی که سه ترایریم باقیمانده به سلامت به کنیدوس بازگشتند.Diodorus Siculus. "Historical Library", 14.83.7. پیساندر عقب‌نشینی را برای اسپارت ننگین می‌دانست و سرانجام هنگام جنگ برای دفاع از کشتی خود کشته شد.Diodorus Siculus. "Historical Library", 14.83.6.
این نبرد به تلاش اسپارت‌ها برای تأسیس امپراتوری دریایی پایان داد. اسپارت دیگر هرگز در دریا به اقدامات نظامی عمده‌ای نپرداخت و طی چند سال آتن جایگاه خود را به عنوان قدرت برجسته دریایی یونان پس گرفت.
پس از پیروزی، کونون برای تحت فشار قرار دادن اسپارت به همراه فارناباز دوم به ساحل پلوپونز حمله کرد و سپس با ناوگان خود به آتن رفت و در آنجا بر بازسازی دیوارهای طولانی نظارت کرد که در پایان جنگ پلوپونزی تخریب شده بود. به گفته پاوسانیاس، کونون پیروزی را با ساخت عبادتگاهی برای افرودیت (الهه حامی کنیدوس و خدای کلیدی برای فنیقی‌ها) در پیرئاس گرامی داشت.Pausanias. "Description of Greece", 1.1.3.
با از بین رفتن اسپارت از صحنه، پارس‌ها دوباره تسلط خود را بر ایونیا و مناطقی از اژه برقرار کردند. صلح آنتالکیداس در سال ۳۸۷ پیش از میلاد به‌طور رسمی کنترل این مناطق را به ایران واگذار کرد. این صلح تا ظهور اسکندر مقدونی در نیم قرن بعد ادامه داشت.
لیلیان فاچز (۱۸ نوامبر ۱۹۰۱) - ۵ اکتبر ۱۹۹۵) نوازنده ویولون، معلم و آهنگساز آمریکایی بود. وی به عنوان یکی از بهترین نوازندگان ساز در زمان خود شناخته می‌شود. او از یک خانواده موسیقی‌دان بود و برادرانش، جوزف فوکس، ویولونیست و هری فوچس، ویولن سل، با او در ضبط‌های مختلف اجرا داشتند.
لیلیان فاچز تحصیلات موسیقی خود را به عنوان پیانیست آغاز کرد، بعداً نزد پدرش ویولن آموخت و پس از آن نزد فرانتس کنیسل (استاد کنسرت سابق ارکستر سمفونیک بوستون و اولین ویولونیست کوارتت کنیزل) در انستیتوی هنر موسیقی که اکنون مدرسه جولیارد است، تحصیل کرد. او در مدرسه موسیقی منهتن، مدرسه جولیارد، مدرسه و فستیوال موسیقی اسپن و مدرسه موسیقی بلو هیل، که با برادرش جوزف تأسیس کرد، به عنوان معلم مشغول بود. مارتا استرانگنین کاتز، جیمز وندل گریفیت، جرالدین والتر، لارنس داتون و ییزاک شوتن شاگردان وی بودند. کتاب‌های او امروزه در دانشگاه‌ها و مدارس موسیقی از منابع مهم در سراسر جهان هستند. وی همچنین یک "سوناتا پاستوراله را" برای انفرادی ویولا ساخت.
او بسیاری از قطعات استاندارد و غیراستاندارد از جمله آثار قابل توجه قرن بیستم را در رپرتوار ویولا اجرا کرد. لیلیان فاچز در سال ۱۹۲۶ به نواختن ویولن در نیویورک پرداخت، اما خیلی زود با اصرار فرانتس کنیزل یکی از اعضای بنیانگذار کوارتت Perolé بود و از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۵ با این گروه همراهی کرد. او با کوارتت‌های زهی بوداپست و آمادئوس همکاری کرد.
فاچز که یک معلم مشهور ویولا بود، همچنین یک معلم مهم موسیقی مجلسی بود و در بین دانش آموزانش آیزاک استرن، پینچاس زوکرمن، دوروتی دلی، رزماری گلاید و بسیاری دیگر را می‌توان نام برد. تأثیر لیلیان فاچز را می‌توان در دو دخترش، باربارا استین مالو، نوازنده ویولن سل، کارول استین آمادو، نوازنده ویولون و نوه او دیوید آمادو، رهبر ارکستر مشاهده کرد.
بسیاری از ضبط‌های وینیل وی امروزه کالاهای کلکسیونی است (که اغلب در eBay یافت می‌شوند) و از لحاظ تجاری در دسترس نیستند.
نیروهای مسلح ملی اندونزی () مجموعه نیروهای نظامی اندونزی است، که از ارتش اندونزی، نیروی هوایی اندونزی و نیروی دریایی اندونزی تشکیل می‌شود.
هیچ‌وقت ناامیدم نکن () هفدهمین آلبوم استودیویی دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلستانی است که در ۲۰ آوریل ۱۹۸۷ توسط ئی‌ام‌آی آمریکا رکوردز منتشر شد. پس از یک سری پروژه‌های متفرقه، بویی امیدوار بود که پس از آلبوم ناامیدکننده "امشب" (۱۹۸۴) رکورد بعدی خود را به گونه دیگری ثبت کند. این آلبوم به‌صورت مشترک توسط خود بویی و دیوید ریچاردز تهیه شده‌است.
نیروهای دفاعی گرجستان () نیروهای مسلح گرجستان است، که از نیروهای زمینی گرجستان، نیروی هوایی گرجستان و گارد ملی گرجستان تشکیل می‌شود.
ساختمان ترانسپورتیشن () یک ساختمان اداری در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است.
این ساختمان که در سال ۱۹۲۷ افتتاح شده‌است دارای ۴۴ طبقه و ۱۶۶٫۱۲ متر ارتفاع می‌باشد.
ارتش بحرین () مجموعه نیروهای نظامی بحرین است، که از نیروی زمینی، نیروی دریایی سلطنتی، نیروی هوایی سلطنتی بحرین، گارد سلطنتی و یگان خدمات پزشکی پادشاهی بحرین تشکیل می‌شود.
ماریا انطاکیه (؛ ۱۱۴۵ – ۱۱۸۲ (سن ۳۶–۳۷))، ملکه بیزانس که با ازدواج با امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، به این مقام رسید. وی همین به دلیل پایین‌بودن سن پسرش، آلکسیوس، به‌عنوان نایب‌السطنه وی از سال ۱۱۸۰ تا ۱۱۸۲ بود.
ماریا، فرزند کنستانس، شاهزاده انطاکیه، و ریموند پواتیه بود که در سال ۱۱۴۵ میلادی در انطاکیه متولد شد. و در سال ۱۱۶۱ پس از مرگ همسر نخست مانوئل یکم، ایرنه، در قسطنطنیه، با وی ازدواج کرد. ازدواج وی با مانوئل جزئی از برنامه وی برای برقراری روابط نزدیک و دوستانه امپراتوری بیزانس بود. معاصران در باب زیبایی و ذکاوت وی بسیار سخن گفته‌اند. وی برای مدتی صاحب فرزندی نشد اما پس از تولد نخستین فرزندش، الکسیوس به‌عنوان نایب‌السطنه وی انتخاب شد. در واقع، این حکم دادگاه عالی بود که پس از مرگ همسرش باید نیابت از فرزند را تا رسیدن به سن قانونی برعهده می‌گرفت و پس از آن نیز باید به‌عنوان راهبه، کاخ سلطنتی را برای همیشه ترک می‌گفت. وی پس از درگذشت مانوئل همین اقدامات را انجام داد. به این منظور، نخست پروتوسباستوس، برادرزاده مانوئل، را که مدعی سلطنت بود، سرکوب کرد. در پی این حادثه، کودتایی به رهبری اندرونیکوس علیه وی شکل گرفت و او را در تابستان ۱۱۸۳ از نیابت سلطنت خلع و از کشور اخراج کرد. در همان سال، در جریان تحریک شاه بلای سوم برای به امپراتوری بیزانس، به زندان افتاد و سپس به قتل رسید و در منطقه‌ای نامشخص دفن شد.
در سال ۱۱۶۰ ناپدری ماریا، رینالد شاتیون، توسط مجدالدین، حاکم حلب و متحد نورالدین زنگی، اسیر شد. مادر ماریا پس از اسارت رینالد مدعی شاهزاده‌نشین انطاکیه شد و توانست قدرت را به دست برگیرد اما اشراف و نجبا از پسر وی، بوهموند سوم، خواهر ماریا، حمایت کردند. با این حال، بالدوین سوم، بوهموند را به عنوان حاکم شاهزاده‌نشین انطاکیه انتخاب کرد و ایمری لیموگس (Aimery of Limoge)، رقیب رینالد، را به‌عنوان نایب‌السطنه بوهموند انتخاب کرد. کنستانس نیز در دربار مانوئل یکم، امپراتور بیزانس، در قسطنطنیه، این انتخاب و انتصاب اعتراض کرد.
پیتر کلمنزا شخصیت خیالی است که در رمان "پدرخوانده" ماریو پوزو در سال ۱۹۶۹ و دو فیلم از سه فیلم براساس آن ظاهر می‌شود. ریچارد اس. کاستلانو هنرپیشه نقش کلمنزا نامزد اسکار شد ریچارد اس. کاستلانو در سال ۱۹۷۲ توسط فرانسیس فورد کوپولا و برونو کربی (به عنوان یک جوان) در "" (۱۹۷۴) نقش کلمنزا را بازی کردند.
پیتر کلمنزا در ژوئن ۱۸۸۹ در استان تراپانی، سیسیل به دنیا آمد و در سنین جوانی به آمریکا مهاجرت کرد و به نیویورک رفت و برادرش دومنیکو را پشت سر گذاشت که رئیس مافیا در تراپانی شد. او به سرعت با یک جوان باهوش دیگر به نام سالواتوره تسیو دوست شد. پیتر به عنوان یک فرد متین و در عین حال خشن در محله شناخته شد که در حفاظت از اموال و مشاغل خود بی رحم بود. برای این، او مورد علاقه دون فانوچی قرار گرفت، اما کلمنزا دوست نداشت رئیس داشته باشد و فانوچی او را رها کرد. کلمنزا در عوض نگاه خود را به سمت کنترل ویتو کورلئونه جوان معطوف کرد.
کلمنزا پس از مهاجرت ویتو از سیسیل به ایالات متحده با ویتو کورلئونه دوست شد. در جوانی، ویتو برای جلوگیری از کشف کلمنزا توسط پلیس، پتویی از اسلحه را برای او نگه داشت. کلمنزا این لطف را با دزدیدن فرشی برای خانواده ویتو با کمک ویتو جبران کرد و بدین ترتیب اولین آشنایی پدرخوانده آینده با پاداش جنایت را صورت داد. نقش آنها بعداً زمانی که ویتو دون فانوچی را کشت و او را رهبر گروه کرد، تغییر کرد. کلمنزا صمیمی و شاداب به عنوان یک داستان نویس در میان بسیاری از آشنایان و اعضای خانواده اش شناخته می شد - خصیصه ای که او را برای ویتو که عاشق گوش دادن به داستان نویسان بود دوست داشت. پیتر کلمنزا در سال ۱۹۱۷ با ویتو و تسیو شروع به فروش اجناس دزدیده شده مانند لباس و اسلحه کرد و به یک چهره کلیدی در خانواده رو به رشد کورلئونه تبدیل شد. ویتو در طول سال‌ها او را نزدیک نگه داشت - حتی او را پدرخوانده بزرگ‌ترین پسرش سانتینو کرد - اگرچه همه اینها برای کنترل تمایلات وحشیانه و جاه‌طلبانه‌تر او بود.
در طول جنگ روغن زیتون، کلمنزا به عنوان عضوی حیاتی از خانواده در نظر گرفته می‌شد، و هوشمندی‌های خیابانی وی به ویتو اجازه داد تا درباره دشمنانش، به‌ویژه مجری ترسناک لوکا براسی، که در نهایت به خانواده ملحق شد، اطلاعات بیشتری کسب کند.
کلمنزا نقش کلیدی در کمک به سانی پس از تیراندازی به ویتو داشت، علیرغم اینکه در ابتدا مظنون به سوءِ قصد به جان دون بود.
هنگامی که پائولی گاتو به عنوان خائن واقعی کشف شد، به کلمنزا سپرده شد تا او را از بین ببرد و از روکو لمپون برای انجام این قتل دعوت کند. کلمنزا خیانت پائولی را شخصاً پذیرفت. کلمنزا و روکو برای اینکه پائولی احساس امنیت کاذب کند، چند ساعتی با او در ماشین رفتند و به دنبال مکان‌های مناسبی می‌گشتند که مردان کورلئونه بتوانند در جنگ قریب‌الوقوع «به تشک‌ها بروند». او همچنین مقداری کانولی برای همسرش جمع آوری کرد. پس از این، کلمنزا به پائولی دستور داد تا ماشین را بزند کنار تا بتواند ادرار کند، سپس روکو سه بار به پشت سر پائولی شلیک کرد. روکو جانشین پائولی به عنوان سرباز و راننده جدید دون کورلئونه شد.
هنگامی که کوچکترین پسر ویتو، مایکل، پیشنهاد کشتن هر دو نفر یعنی ویرجیل سولاتزو و کاپیتان مارک مک کلاسکی را داد، کلمنزا به او یاد داد که چگونه از چنین تفنگی برای ارتکاب قتل استفاده کند و در عین حال شانس دستگیر شدن را کاهش دهد. این طرح موفقیت آمیز بود و در حالی که مایکل در سیسیل مخفی شده بود، کلمنزا برای جنگی همه جانبه علیه چهار خانواده باقی مانده آماده شد.
به عنوان مورد اعتمادترین دوست ویتو، کلمنزا مأمور شد که مراقب دامادش، کارلو ریتزی باشد. کلمنزا با استفاده از تماس خود "سالی راگز" که او را از حمله وحشیانه سانی کورلئونه به کارلو در سال ۱۹۴۶ مطلع کرد، کارلو را زیر نظر داشت. جنگ بعداً جان سانی را گرفت و ویتو پس از سوء قصد از بیمارستان بازگشت.
پیتر کلمنزا در سال ۱۹۵۰ از سیسیل دیدن کرد و در آنجا با مایکل کورلئونه ملاقات کرد تا بازگشت امن خود را به آمریکا ترتیب دهد و همچنین بر عبور امن یکی از دوستان خانوادگی، سالواتوره جولیانو، نظارت کند. او همچنین افراد جدیدی را برای خانواده کورلئونه در سیسیل انتخاب کرد. در این زمان او برای مدت کوتاهی با برادرش دومنیکو کلمنزا ملاقات کرد. با این حال، جولیانو قبل از اینکه بتواند فرار کند توسط دوستش گاسپار پیسیوتا کشته شد. مایکل و کلمنزا توانستند با خیال راحت به آمریکا برگردند.
در دهه ۱۹۵۰، کلمنزا و تسیو فرصتی را درخواست کردند تا خانواده های خود را تشکیل دهند، زیرا امیلیو بارزینی را از قلمرو آنها دور می کرد. مایکل به آنها گفت صبر کنند، که کلمنزا با اکراه موافقت کرد، اما تسیو این کار را نکرد و با بارزینی معامله کرد که منجر به مرگ او شد. کلمنزا وفادار ماند و شخصاً ویکتور استراچی را در آسانسور با شلیک گلوله ترور کرد. او همچنین کارلو ریتزی، شوهر کانی کورلئونه را برای انتقام از دخالت کارلو در قتل برادرش سانی، خفه کرد. در جلسه ای با مایکل، روکو و ال نری، کلمنزا به عنوان "دون کورلئونه" از مایکل استقبال می کند و دست مایکل را می بوسد - نشانه این است که مایکل از هر نظر جانشین پدرش شده است.
به دلیل وفاداری و سالها خدمت، کلمنزا کنترل خانواده کورلئونه در شهر نیویورک را به دست گرفت و به عملیات اجرایی در مجتمع قدیمی کورلئونه ادامه داد. او همچنین به عنوان یک مشاور غیررسمی برای مایکل در زمانی که خانواده در حال حرکت برای قانونی شدن بودند، ایستاد. با وجود پیری، او همچنان تیزبینی را که در جوانی داشت حفظ کرد. از طریق کلمنزا بود که مایکل از شایعات دوجنسیتی برادرش فردو مطلع شد.
او در سال ۱۹۵۸ در حالی که در غذاخوری مورد علاقه اش بود و برای مردانش غذا می پخت، بر اثر حمله قلبی درگذشت. جانشین او فرانک پنتانگلی، ستوان وفادار و دوست قدیمی او شد. شایعاتی مبنی بر اینکه برادران روزاتو با مرگ او ارتباطی داشته اند به گوش می رسد. ویلی چیچی و فرانک پنتانگلی اظهار داشتند که مرگ او ممکن است به دلایل طبیعی نبوده باشد، اگرچه مایکل و تام هاگن این شایعات را رد کردند.https://web.archive.org/web/20160428051952/http://bbfc.co.uk/releases/godfather-1970-3
این بازی ویدیوئی با عنوان "پدرخوانده" کلمنزا را به عنوان همتای فیلم خود به تصویر می‌کشد. املاک کاستلانو اجازه داد که از شباهت او در بازی استفاده شود. با این حال، به دلیل مرگ کاستلانو در سال ۱۹۸۸، تمام گفتگوی کلمنزا باید توسط جیسون شومبینگ ضبط شود. در بازی، او با قهرمان داستان، آلدو تراپانی، شریک و دوست خوب وی آغاز می‌شود. او چندین مأموریت از جمله کشتن اعضای خانواده‌های رقیب، به ویژه خانواده گونیو را به او می‌دهد.
موسیقی بلوچی یکی از موسیقی‌های نواحی ایران است که خاستگاه آن شهر ایرانشهر می‌باشد. موسیقی بلوچستان در میان تمام موسیقی‌هایی که در نواحی مختلف ایران وجود دارند از ماهیت و کیفیت ویژه ای برخوردار است. تنوع ملودیک و ریتمیک آثار و نوازندگان صاحب نام و وجود سازهای با بافت و ساخت متفاوت با سازهای دیگر مناطق ایران جلوه ای خاص به موسیقی این خطه از کشورمان داده‌است.
موسیقی بلوچستان را می‌توان با توجه به فرم و محتوا و ترکیب بندی سازها به انواع مختلف تقسیم کرد.
رایج‌ترین و عامیانه‌ترین نوع موسیقی در کل بلوچستان سوت است که نازینک هم گفته می‌شود. مضامین اشعار در سوت، اغلب وصف طبیعت و یار و دیار و دل تنگی است. می‌توان گفت اغلب قطعاتی از موسیقی بلوچی که در رسانه‌ها پخش می‌شود، سوت است. چون تا حدود زیادی شادتر و عامیانه تر از انواع موسیقی دیگر است. از موسیقی دانان مطرح معاصر می‌توان به پیربخش صاحبداد، فیض محمد بلوچ، دین محمد زنگشاهی و براهیم آسکانی اشاره کرد. بیشتر سازهای موسیقی بلوچی اعم از زهی و کوبه ای و بادی در موسیقی سوت کاربرد دارند. سرود، بنجو، رباب، تنبیرگ، دونلی، نل، دهلک، کوزگ و کنجری.
این موسیقی با نام‌های دیگری چون حماسی و شروندی هم شناخته می‌شود، قلب تپنده موسیقی بلوچستان است. شعرهایی که در این موسیقی خوانده می‌شود و زهیروگ‌هایی که نواخته می‌شود، شناسنامه موسیقی و فرهنگ بلوچی هستند. یکی از مهم‌ترین دلایل اهمیت موسیقی شاعری این است که مضامین و محتوای اشعار و کلام آن بسیار گسترده‌است. داستان‌های حماسی، عاشقانه، مذهبی، قومی، جنگی، پندآموز و غیره. در موسیقی شاعری تنها دو ساز مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ «سرود» و «تنبیرگ».
این موسیقی در خیلی از مناطق بلوچستان رواج دارد اما در شمال بلوچستان (منطقه سرحد) کمتر به چشم می‌خورد. ذکرهای گواتی را برای افرادی می‌نوازند که دچار جن زدگی و باد شده‌اند. اصولاً وقتی این افراد دچار اختلالات می‌شوند و دکتر و درمان‌های پزشکی افاقه نمی‌کند، رو به خلیفه می‌آورند. خلیفه شخص اول مراسم گواتی است و از طریق ذکر و ریاضت و کار خیر با مسائل باد و جن و پری آشناست. وی با دیدن بیمار متوجه درجه وخامت بیماری او می‌شود.
این غزل‌ها و ترکیب بندی سازهایش، خاص روستاهای اطراف سراوان در شرق بلوچستان ایران است. سازهایشان رباب و تنبیرگ است که در دو دهه اخیر، بنجو هم به حلقه ذکرشان اضافه شده؛ اما کماکان از دهلک در ذکرهای اصیلشان استفاده نمی‌کنند. شیوه اجرای غزل‌ها بدین گونه است که نفر اصلی غزل را می‌خواند و بقیه افراد در حلقه ذکر، سربند اصلی غزل را تکرار می‌کنند. ذکرهای این درویشان و ملنگ‌ها بسیار پرشور و وجد است و از سر شب شروع و دقایقی قبل از نماز صبح تمام می‌شود. غزل‌ها از مولانا، حافظ، شیخ عبدالقادر جیلانی، حضرت قلندر، صاحب عبدالرئوف، سیدنبی بخش و غیره است.
ذکرهای دروایش قادری جنوب بلوچستان است که با دف‌های بزرگ و کوچک همراهی می‌شود. به دف‌های بزرگ سما و به دف‌های کوچک کسل گفته می‌شود. در حلقه ذکر، خلیفه مریدان حضور دارند. خلیفه ذکر اصلی را می‌خواند و سما را می‌نوازد و مریدان جواب ذکر می‌گویند و سما می‌نوازند. مجلس با ذکر خدا و حضرت رسول شروع می‌شود، پس از آن، ذکرهای حضرت غوث الاعظم شیخ عبدالقادر جیلانی، حضرت قلندر، سیداحمد رفاعی را می‌خوانند. دف‌های مورد استفاده برخلاف دف‌های رایج در مناطق دیگر، زنجیر ندارد و پوست ضخیمی هم روی آن بسته می‌شود و عموماً نقش‌هایی با حنا روی آنها می‌زنند.
لازم به ذکر و تأکید است که اساس و بنیان تمامی موسیقی بلوچستان بر پایه زهیروگ و لیکو استوار است و نمی‌توان آنها را یک نوعی از موسیقی به حساب آورد. زهیروگ به معنای دل تنگی هست، مثلاً وقتی مادری فرزندش را از دست می‌دهد یا از او دور است، در فراقش زهیروگ می‌خواند. لیکو و زهیروگ مقام‌های آوازی و سازی هستند که به صورت متر آزاد اجرا می‌شوند. از زهیروگ‌ها و لیکوها می‌توان به سیم، دشتیاری، اشرف درا، زامرانی، دلگانی، سرحدی، بیاک رمی، بشگرد، سلات، کوردی، جدگالی و سوسالی اشاره کرد.
این ساز شبیه به قیچک سیستانی بوده با این تفاوت که کاسه‌ای به بزرگی کاسه تار و دسته‌ای کوتاه دارد. نام دیگر قیچک سرود یا سروز است. به قیچک نواز، سرودی می‌گویند. این ساز شبیه کمانچه است با این تفاوت که کاسه‌ای به بزرگی کاسه تار و دسته‌ای کوتاه دارد. هنگام نواختن روی زانو یا زمین قرار می‌گیرد و آرشه یا کمانک به‌طور افقی با سیم‌ها تماس دارد. قیچک را معمولاً در بلوچستان می‌سازند، طنین خوشایندی دارد و در آهنگ‌های بلوچی یکه‌تاز میدان است. صدای آن وسعت زیادی دارد به همین دلیل به عنوان مناسب‌ترین ساز برای اجرای موسیقی‌های شاد و غم‌انگیز انتخاب می‌شود. از نظر کارکرد و قدرت اجرای آهنگ‌های مختلف می‌توان قیچک را با ویلن مقایسه کرد.
این ساز در نوع موسیقی عرفانی از ابزار اصلی به‌شمار می‌رود و نواختن این ساز در مراسم مولودی و موسیقی عرفانی در منطقه بلوچستان مخصوصاً در منطقه پیرآباد قدمتی ۷۰۰ ساله دارد.
این ساز شباهت زیادی به سه تار دارد. در نوع موسیقی حماسی، تنبورک نواز را پهلوان و در موسیقی عرفانی و صوت، تنبورک نواز به تنبورکی مشهور است.
مخصوص مراسمات عروسی است.
همراه با سرنا بوده و بدنه آن چوبی است.
نِی از دیگر ابزارهای موسیقی بلوچستان است که صدای سوزناک و غم‌انگیز دارد، نی از چوب نی ساخته می‌شود. نوازنده آن را نلی می‌گویند و در موسیقی گواتی نیز از نی استفاده می‌شود. علاوه بر نوازندگی تک نی در بلوچستان دو نی نیز نواخته می‌شود که به آن دو نلی می‌گویند. در حال حاضر تنها نوازنده دو نی در ایران که در جشنواره پارسال و امسال جایزه ویژه جشنواره فجر را دریافت کرد، استاد پیر «شیر محمد اسپندار» اهل بمپور ایرانشهر است و متأسفانه شاگردی که کار وی را دنبال کند، ندارد.
یکی دیگر از ادوات موسیقی بلوچستان بنجو است که صدای شلوغ و رسایی دارد. به هنگام نواختن، یک سر آن را روی زانو و سر دیگرش را روی زمین می‌گذارند و با دست راست با مضراب، زخمه می‌زنند و با دست چپ یکی از دکمه‌های فلزی را فشار داده تا میله متصل به دکمه سیم‌ها را قطع کند و پرده را تغییر دهد و با کم و زیاد کردن فشار انگشتان روی دکمه‌ها هر نت طنین خاصی پیدا می‌کند.
سیرک (به انگلیسی: "Cirkus") یک فیلم سینمایی کمدی به زبان هندی آماده اکران به کارگردانی روهیت شتی است. در این فیلم رانویر سینگ برای اولین بار در کارنامه بازیگری‌اش نقش دوقلو را بازی می‌کند و ژاکلین فرناندز و پوجا هگده نقش اول زن را بازی می‌کنند. در این فیلم وارون شارما، سیذارتا جاداو، جانی لور، سانجی میشرا، وراجش هیجری، ویجی پاتکار، سولبه آریا، ماکش تیواری، آنیل چارنجت، آشوینی کالسکار و مورلی شارما در نقش‌های فرعی بازی می‌کنند. این اقتباس رسمی از فیلم "انگور (فیلم ۱۹۸۲)" است که بر اساس بازی "کمدی اشتباهات،" ویلیام شکسپیر ساخته شده‌است. فیلمبرداری در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰ در بمبئی آغاز شد. این فیلم قرار است در سال ۲۰۲۲ اکران شود.
ساختمان هوم لایف () یا ۲۵۳ برادوی یک ساختمان اداری در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است.
ساختمان هوم لایف در اصل از دو ساختمان جداگانه در کنار هم تشکیل شده که ساختمان هوم لایف با ۱۶ طبقه و ساختمان پستال تلگراف با ۱۳ طبقه ساخته شده است، ساختمان‌ها در سال ۱۸۹۲ شروع به ساخت و در سال ۱۸۹۴ افتتاح شده‌اند.
کنستانس هووتویل (؛ ۱۱۲۸ – ۱۱۶۳) که به کنستانس انطاکیه () معروف است، شاهزاده انطاکیه از سال ۱۱۳۰ تا ۱۱۶۳ میلادی بود. وی تنها فرزند بوهموند دوم انطاکیه و همسرش، آلیس اورشلیم بود. کنستانس پس از شکست و مرگ پدرش در نبرد، در سن دو سالگی، به‌عنوان جانشین وی، حاکم انطاکیه شد، هرچند راجر دوم سیسیل، مدعی شاهزاده‌نشین انطاکیه بود. با این حال مادرش به‌عنوان نایب‌السطنه انتخاب شد اما اشراف و نجبای انطاکیه پدر آلیس، بالدوین دوم اورشلیم، را جانشین وی کردند. پس از مرگ بالدوین در سال ۱۱۳۱ میلادی، آلیس در صدد به‌دست گرفتن قدرت برآمد اما بارون‌های انطاکیه حق حکومت انطاکیه را به فولک آنژو دادند.
کنستانس در سال ۱۱۳۶ با ریموند پواتیه ازدواج کرد. در طی سال‌های بعد، ریموند حاکم انطاکیه بود و در این زمان کنستانس چهار فرزند وی را به دنیا آورد. پس از قتل ریموند در سال ۱۱۴۹ میلادی، فرزند فولک آنژو، بالدوین سوم کنترل شاهزاده‌نشین انطاکیه را برعهده گرفت. وی درصدد برآمد تا کنستانس را به ازدواج ترغیب کند و به همین خاطر افرادی را برای وی در نظر گرفت اما کنستانس همه آنها را رد کرد؛ حتی یکی از اقوام نزدیک امپراتور مانوئل یکم کومننوس. سرانجام وی به رینالد شاتیون، شوالیه‌ای فرانسوی، در سال ۱۱۵۳ دل بست و با وی در این سال ازدواج کرد.
پس از اسارت همسر دومش، رینالد، توسط مجدالدین، حاکم حلب، در حدود سال ۱۱۶۰–۱۱۶۱، کنستانس درصدد این برآمد که به‌تنهایی بر انطاکیه حکم براند اما بالدوین سوم، فرزندش، بوهموند سوم، را به عنوان حاکم قانونی شاهزاده‌نشین انطاکیه برگزید. با این حال کنستانس این فرمان را نادیده و با حمایت مانوئل اداره و کنترل انطاکیه در دست گرفت اما سرانجام به دلیل حمایت از فرزندش، از حکومت انطاکیه کنار رفت و مدتی پس از آن براثر بیماری درگذشت.
کنستانس در سال ۱۱۲۸ میلادی متولد شد. وی تنها فرزند بوهموند دوم انطاکیه و همسرش، آلیس اورشلیم دختر بالدوین دوم اورشلیم بود. نام وی را به‌خاطر مادربزرگ پدری‌اش، کنستانس فرانسه، کنستانس انتخاب کردند. بعد از ۲ سال، پدرش، بوهموند، در نبردی در نزدیکی رود جیحان در فوریه ۱۱۳۰ کشته شد. با مرگ وی، آلیس کنترل شاهزاده‌نشین انطاکیه را برعهده گرفت. طبق شایعاتی که در آن زمان مطرح شده بود، آلیس در نظر داشت که کنستانس را به صومعه بفرستد یا وی را به ازدواج یک شخص عادی درآورد. در این زمان پسرعموی بوهموند، راجر دوم سیسیل، که یکی از اعضای اصلی خاندان هووتویل بود، مدعی حکومت انطاکیه شد.
در این زمان اشراف و نجبای انطاکیه فرستاده‌ای را نزد بالدوین دوم فرستادند تا وی را از شرایط انطاکیه با خبر کنند تا وی قدرت انطاکیه را در دست بگیرد. اما آلیس مخالف بود و درصدد مقاومت در برابر پدرش برآمد. ویلیام صوری، مورخ قرن ۱۲ میلادی، در اثر خود مدعی شده‌است که در این زمان آلیس برای حفظ قدرت خود از عمادالدین زنگی، اتابک حلب، تقاضای کمک کرد. ویلیام صوری در "تاریخ" خود گفته‌است که فرستادگان وی در حین بازگشت به انطاکیه دستگیر شدند. پس از آن آلیس از پدرش تقاضای عفو کند اما بالدوین وی را از سلطنت خلع کرد و به وی دستور داد که انطاکیه را ترک گوید.
پس از اخراج آلیس از انطاکیه، اشراف و نجبای انطاکیه سوگند وفاداری به بالدوین دوم و کنستانس خوردند. بالدوین، ژوسلین یکم، کنت ادسا، را به‌عنوان نایب‌السطنه و سرپرست کنستانس تا زمان ازدواج انتخاب کرد. بالدوین در ۲۱ اوت ۱۱۳۱ درگذشت و پس از یک هفته، ژوسلین نیز به مرگ طبیعی درگذشت.
پس از مرگ بالدوین و ژوسلین، آلیس بار دیگر مدعی حکومت انطاکیه شد. با این حال اشراف و بزرگان انطاکیه با حکومت یک زن مخالف بودند به همین دلیل نمایندگانی را به جانب جانشین بالدوین، فولک، فرستادند. آلیس در این زمان اتحادی با ژوسلین دوم، کنت ادسا و پونز، کنت ترپولی، در ابتدای سال ۱۱۳۲ بست. فولک پس از دریافت نامۀ اشراف انطاکیه، از راه دریا عازم این شهر شد چون کنت تریپولی، اجازه عبور از کنت‌نشین خود را به وی نداد. پس از رسیدن فولک به انطاکیه، اشراف و بارون‌های شهر، در بندر سن‌سیمون سوگند وفاداری خوردند و حاکمیت و قدرت وی را بر شهر پذیرفتند. فولک نیز رینالد یکم ماسوار، پاسبان انطاکیه را به‌عنوان مسئول شاهزاده‌نشین منصوب کرد.
فولک در سال ۱۱۳۲ یا ۱۱۳۳ زمانی که زنگی به امیر حلب دستور حمله به شاهزاده‌نشین انطاکیه را داده بود، به این شهر بازگشت. پس از شکست امیر حلب، فولک وارد انطاکیه شد. در این زمان بنا به پیشنهاد اشراف و بارون‌های انطاکیه، شاهزاده‌نشین نیاز به یک دولت قدرتمند داشت؛ به همین خاطر، آنها پیشنهاد دادند که کنستانس با شخصی که مسئولیت شاهزاده‌نشین را برعهده گیرد، ازدواج کند. فولک نیز ریموند پواتیه، پسر کوچک ویلیام نهم دوک آکوتین را به‌عنوان همسر کنستانس برگزید. با این حال فولک تصمیم خود را علنی نکرد چراکه درصدد این بود که از مداخله آلیس و راجر دوم سیسیل ممانعت کند.
خواهر آلیس، ملیساند، و همسر فولک، پادشاه اورشلیم را متقاعد کرد که به آلیس اجازه بازگشت به انطاکیه را در سال ۱۱۳۵ بدهد. آلیس در این زمان درصدد بود که روابط شاهزاده‌نشین انطاکیه با امپراتوری بیزانس را تحکیم کند؛ به همین خاطر، وی پیشنهاد داد کنستانس با پسر ژان دوم کومننوس، مانوئل ازدواج کند. فولک برای جلوگیری از این ازدواج، فرستاده خود را به فرانسه نزد ریموند فرستاد تا وی را برای حرکت به سمت انطاکیه ترغیب کند. ریموند با لباس مبدل سفر خود را به سمت انطاکیه آغاز کرد چراکه در این زمان راجر دوم سیسیل درصدد دستگیری وی در جنوب ایتالیا بود.
ریموند پواتیه در آوریل ۱۱۳۶ به انطاکیه رسید. پاتریارک لاتین اورشلیم، رالف دامفرانت، آلیس را متقاعد کرد که ریموند برای ازدواج با او آمده نه دختر نه ساله‌اش. با این حال، کنستانس از کاخ ربوده شد و رالف دامفرانت ازدواج وی با ریموند را در کلیسای جامع تأیید و تقدیس کرد. پس از ازدواج، ریموند به‌عنوان حاکم شاهزاده‌نشین منصوب شد و آلیس نیز به لاذقیه رفت.
راجر دوم در ابتدای سال ۱۱۴۷ به لوئی هفتم پیشنهاد داد صلیبیون طی جنگ صلیبی دوم به اراضی مقدس منتقل شوند. با آگاهی از دعوی راجر بر سر شاهزاده‌نشین انطاکیه، لوئی هفتم و همسرش الینور آکوتین (دختر عموی ریموند پواتیه) پیشنهاد وی را رد کردند. لوئی به همراه دیگر صلیبیون در مارس ۱۱۴۸ به انطاکیه رسیدند. طولی نکشید که شایعاتی در مورد رابطه عاشقانه ریموند و الینور در میان صلیبیون پخش شد. در این زمان صلیبیون درصدد ترغیب لوئی برای لشکرکشی به سمت حلب، پایتخت نورالدین زنگی بودند اما لوئی با این درخواست مخالفت کرد و الینور را مجبور کرد که به همراه وی عازم اورشلیم شود.
ریموند در نبرد ایناب در خلال لشکرکشی علیه نورالدین زنگی در ۹ ژوئن ۱۱۴۹ کشته شد. طبق گفته ویلیام صوری از آنجایی که ۴ فرزند وی و کنستانس هنوز زیر سن قانونی بودند، کسی نبود که امور شاهزاده‌نشین را برعهده بگیرد؛ حال آن که نورالدین زنگی به پادشاهی اورشلیم و دولت‌های صلیبی یورش برده و اراضی شاهزاده‌نشین انطاکیه در شرق رود عاصی را متصرف شده بود. آیمری لیموژ، پاتریارک لاتین انطاکیه، در این زمان مسئولیت امور شاهزاده‌نشین را برعهده گرفته بود اما اشراف حاکمیت شخصی غیرمذهبی و سیاسی را ترجیح می‌دادند. پس از مرگ ریموند، بالدوین سوم، پسر عموی کنستانس، به‌سرعت به انطاکیه رفت و اداره امور را برعهده گرفت و پس از آن با نورالدین قراداد آتش‌بس منعقد کرد.
در تابستان ۱۱۵۰ بالدوین بار دیگر به انطاکیه بازگشت. وی درصدد بود که کنستانس را برای ازدواج مجدد ترغیب کند. به همین خاطر گزینه‌هایی را برای وی در نظر گرفته بود اما کنستانس گزینه‌های وی را رد کرد. کنستانس با ترغیب بالدوین در ابتدای سال ۱۱۵۲ برای ملاقات با وی و دو عمه‌اش، ملیساند و هودیرنا، به تریپولی سفر کرد. عمه‌های وی تلاش کردند که وی را برای ازدواج مجدد با گزینه‌های مطرح‌شده ترغیب کنند اما کنستانس بدون آن که قولی در این زمینه بدهد، به انطاکیه بازگشت. براساس گفتهٔ ویلیام صوری، آیمری، پاتریارک انطاکیه، کنستانس را ترغیب به مخالفت برای ازدواج مجدد کرده بود چرا که بدین شکل می‌توانست خود حکومت و اداره شاهزاده‌نشین در دست داشته باشد. امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، نیز ژان راجریوس را برای ازدواج با کنستانس پیشنهاد کرد اما کنستانس به دلیل سن وی، از ازدواج امتناع کرد.
استیون رانسیمان دکه دلیل مخالفت وی با گزینه‌های بالدوین و مانوئل را ملاقات وی با رینالد شاتیون، شوالیه‌ای فرانسوی، عنوان کرده‌است. به گفتۀ ویلیام صوری، رینالد «یک شوالیه عادی» بود اما کنستانس تصمیم گرفت که با وی ازدواج کند. نامزدی آنها بنا به تصمیم کنستانس مخفی ماند تا وی بتواند موافقت بالدوین را برای ازدواج بگیرد.
پس از این که بالدوین این ازدواج را تأیید کرد، کنستانس و رینالد در ابتدای سال ۱۱۵۳ ازدواج کردند. رینالد پس از آن کنترل امور را در دست گرفت. با این حال چندان محبوب نبود چرا که از نظر افرادش فردی تازه‌کار بود. تلاش و اقدامات وی برای افزایش بودجه منجر به بروز اختلافات بین او و آیمری، پاتریارک انطاکیه و مانوئل یکم، امپراتور بیزانس شد. مانوئل یکم رینالد را مجبور کرد که در بهار سال ۱۱۵۹ با وی بیعت کند. رینالد در نوامبر ۱۱۶۰ یا ۱۱۶۱ در هنگام غارت توسط مجدالدین اسیر و زندانی شد.
پس از اسارت رینالد، کنستانس آمادگی خود را برای برعهده‌گرفتن امور انطاکیه اعلام کرد اما اشراف انطاکیه همچون گذشته، حکم مرد را ترجیح می‌دادند. بالدوین پس از آگاهی از این امر، به‌سرعت خود را انطاکیه رساند و پسر ۱۵ ساله وی، بوهموند سوم را به‌عنوان حاکم قانونی انطاکیه و آیمری را نیز به‌عنوان مسئول امور اداری شاهزاده‌نشین انتخاب کرد. کنستانس که مخالف این تصمیمات بود، مخالفت و شکایت خود را از بالدوین به امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، برد.