نژادپرستی زیست‌محیطی بر سلامت جوامعی که تحت تأثیر محیط‌های ضعیف قرار دارند، تأثیر می‌گذارد. عوامل مختلفی که می‌توانند باعث مشکلات سلامتی شوند عبارتند از قرار گرفتن در معرض سموم شیمیایی خطرناک در محل‌های دفن زباله و رودخانه‌ها. قرار گرفتن در معرض این سموم همچنین می‌تواند رشد مغز را ضعیف یا کند کند. طبق گزارش آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA)، جمعیت‌های اقلیت نسبت به سفیدپوستان در معرض خطرات سلامت محیطی بیشتری قرار دارند. همان‌طور که توسط گرین‌لاینینگ، یک سازمان مدافع مستقر در اوکلند، کالیفرنیا، بیان شد: «مرکز ملی ارزیابی زیست‌محیطی EPA دریافت که وقتی صحبت از آلاینده‌های هوا می‌شود که به مسائلی مانند بیماری‌های قلبی و ریوی کمک می‌کنند، سیاه‌پوستان ۱٫۵ برابر در معرض خطر قرار می‌گیرند. این آلاینده بیشتر از سفیدپوستان است، در حالی که اسپانیایی‌ها حدود ۱٫۲ برابر سفیدپوستان غیر اسپانیایی در معرض آلودگی قرار داشتند. افراد فقیر ۱٫۳ برابر افراد غیر فقیر در معرض قرار گرفتند.» مطالعه ای که شامل ۱۰۸ منطقه شهری بود نشان داد که محله‌هایی با سابقه خط قرمز پنج تا دوازده درجه گرمتر از محله‌های بدون خط قرمز هستند.Hoffman JS, Shandas V, Pendleton N. The Effects of Historical Housing Policies on Resident Exposure to Intra-Urban Heat: A Study of 108 US Urban Areas. "Climate". 2020; 8(1):12. https://doi.org/10.3390/cli8010012 این افزایش دما ناشی از جزیره گرمایی شهری است، منطقه ای که آب و هوای کمی گرمتر از جزایر اطراف خود دارد. جوامع کم درآمد به دلیل کاهش دسترسی به تهویه مطبوع و همچنین پوشش درختان به شدت در معرض خطر مرگ و میر ناشی از گرما هستند.Plumer, B. , Popovich, N. , & Palmer, B. (2020, August 24). "How decades of racist housing policy left neighborhoods sweltering". The New York Times. Retrieved October 13, 2021, from https://www.nytimes.com/interactive/2020/08/24/climate/racism-redlining-cities-global-warming.html. «دما در یک روز سوزان تابستانی می‌تواند تا ۲۰ درجه در نقاط مختلف یک شهر متفاوت باشد و محله‌های فقیرنشین یا اقلیت اغلب این گرما را تحمل می‌کنند.»Pulido, L. (2000). Rethinking environmental racism: white privilege and urban development in Southern California. Annals of the Association of American Geographers, 90(1), 12–40. سازمان حمایت از حیوانات در دفاع از حیوانات ادعا می‌کند که کشاورزی فشرده از طریق آلودگی و بی عدالتی زیست محیطی بر سلامت جوامعی که در نزدیکی آنها هستند تأثیر می‌گذارد. آنها بر این باورند که چنین مناطقی دارای تالاب‌هایی از زباله هستند که سولفید هیدروژن تولید می‌کنند، سطوح بالاتری از سقط جنین، نقص‌های مادرزادی و شیوع بیماری ناشی از آلودگی ویروسی و باکتریایی آب آشامیدنی، و مزارع در این مناطق به‌طور نامتناسبی قرار دارند و عمدتاً مناطق کم درآمد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. و جوامع رنگی به دلیل موقعیت اجتماعی-اقتصادی و موقعیت بسیاری از این مناطق، مردم آسیب دیده نمی‌توانند به راحتی از این شرایط فرار کنند. این شامل قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها در کشاورزی و تخلیه زباله‌های سمی با مدیریت ضعیف به خانه‌ها و جوامع اطراف از کارخانه‌های دفع زباله‌های سمی حیوانات است. کشاورزی فشرده همچنین از طریق سرعت تقاضای بالا، دستمزد کم، نظافت ضعیف در تأسیسات و سایر خطرات سلامتی، برای کارگرانش خطر ایجاد می‌کند. کارگران شاغل در کشاورزی فشرده عمدتاً از گروه‌های اقلیت تشکیل شده‌اند و این امکانات اغلب در نزدیکی جوامع اقلیت قرار دارند. مناطقی که در نزدیکی کارخانه‌های این نوع هستند نیز در معرض آب آشامیدنی آلوده، دودهای سمی، روان‌آب‌های شیمیایی، ذرات آلاینده موجود در هوا و سایر خطرات مضر مختلف هستند که منجر به کاهش کیفیت زندگی و شیوع احتمالی بیماری می‌شود.