moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌ است می‌توان به رنس و ویارئال اشاره کرد.
بیاگی کامیسوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
بیرا دمبله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال بارنت، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است. بیرا دمبله هم یکی دیگر از پسر عمو های عثمان دمبله است
بیراهیم سار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
بیلیل الحمزاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
بیل عمرانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی و باشگاه فوتبال سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد.
بیلل آگونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
بیلل آواچریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
بیلل ایت ملک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد.
بیلل عبدالکادوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
بیلی کومتیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
بینگورو کامارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، زیر ۲۱ سال فرانسه، و سنگال بازی کرده‌است.
پائولو لیباس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پائولین امبایه (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است.
پائولین پوئل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاپ الیون ندایی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاپ پای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال دیژون، باشگاه فوتبال سن-اتین، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
پاپا ایبو کبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پاتریس آگوستین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
پاتریس برگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریس تانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پاتریس دیمیتریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریس سگورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریس سوربارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریس فری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال سن-اتین، و باشگاه فوتبال مونترال اشاره کرد.
پاتریس لویزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پاتریس لیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریس مارکوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
پاتریس مورل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
پاتریس وریل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک اوتمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک بارول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال کن، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
پاتریک برنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک بنفورتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد.
پاتریک پریون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک پندانکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک چمپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک رامپیلون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال رن، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
پاتریک رگنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سدان و باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد.
پاتریک رمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال اوسر، و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
پاتریک ری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه ورزشی مون‌پلیه، و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
پاتریک ژاکمت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تاهیتی بازی کرده‌است.
پاتریک فراج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک کالتر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه ورزشی مون‌پلیه، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
پاتریک کلوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک گابریل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتریک گراپین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پاتریک گیلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرایبورگر، باشگاه فوتبال بوخوم، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال ستاره سرخ، و باشگاه فوتبال والسال اشاره کرد.
پاتریک لگوئون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال گنگام، و باشگاه ورزشی لیماسول اشاره کرد.
پاتریک مورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
پاتریک نوبیسیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال کترینگ تاون، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
پاتریک والری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال آریس سالونیک، باشگاه فوتبال تولوز، و باشگاه فوتبال موناکو اشاره کرد.
پاتریک ویدیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
پاتریک ویوت (؛ ۲۵ مه ۱۹۵۲ – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
پاتریک هسه (؛ زادهٔ ۱۹۵۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاتی مالوماندسوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال اولمتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال المپیک لیون، و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
پاسکال براد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال کان، و باشگاه فوتبال دیژون اشاره کرد.
پاسکال برنگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
پاسکال بولینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال پدمونته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال پلانک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر و باشگاه فوتبال لیل اشاره کرد.
پاسکال پیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
پاسکال تئو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال جانین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال موناکو، و باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
پاسکال دلهومو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال دوپراز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال دی توماسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال دیپیریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال زارمبا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال والنسین، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
پاسکال سیگان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال آرسنال، و باشگاه فوتبال ویارئال اشاره کرد.
پاسکال فوگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال رن، باشگاه ورزشی مون‌پلیه، و باشگاه فوتبال المپیک لیون اشاره کرد.
پاسکال کامادینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال سیون، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
پاسکال گورویل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والنسین، باشگاه فوتبال سدان، و باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد.
پاسکال لاندایس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال مارینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
پاسکال مالبو (; – ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال والنسین، و مرکز آکادمی فوتبال کلیر فونتین اشاره کرد.
پاسکال نوما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الخور، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
پاسکال ووکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوهمیان و باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد.
پاسکال هاوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
پاسکال یوهانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال متس، و باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال France U23 بازی کرده‌است.
نورمن بارت (; – ) بازیکن هاکی روی چمن، بازیکن کریکت و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود.
کن جونز (; – ) دونده و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود.
فیگما یک ویرایشگر گرافیکِ بُرداری و ابزار نمونه‌سازی عمدتاً مبتنی بر وب است که قابلیت دسترسی آفلاین از طریق نرم‌افزار مبتنی بر دسکتاپ‌اش برای مک‌اواس و ویندوز را هم ارائه می‌کند. برنامهٔ موبایل فیگما برای اندروید و آی‌او‌اس امکان مشاهده و تعامل با نمونه‌هایی که در فیگما طراحی شده‌اند را نیز فراهم می‌کند. قابلیت‌های فیگما بر روی طراحی رابط کاربری و طراحی تجربهٔ کاربری تمرکز دارند. فیگما در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط شرکت ادوبی به مبلغ ۲۰ میلیارد دلار خریداری شد.
دیلن فیلد و ایوان والاس در سال ۲۰۱۲ زمانی که در رشتهٔ علوم کامپیوتر در دانشگاه براون مشغول به تحصیل بودند، کار بر روی فیگما را آغاز کردند.
فیلد و والاس در ابتدا ایده‌های مختلفی را امتحان کردند، آنها پیش از توسعهٔ فیگما بر روی نرم‌افزاری برای هواپیماهای بدون سرنشین کار می‌کردند. عمدهٔ موفقیت هستهٔ اولیهٔ فیگما و توجه به آن به‌خاطر ارائهٔ ابزارهای‌اش بر بستر وب بود به‌طوری که یکی از نشریه‌های دانشجویی که توسط دانشگاه براون منتشر می‌شود به این امکان در سال ۲۰۱۲ اشاره می‌کند.
فیگما در ۳ دسامبر ۲۰۱۵ دسترسی به‌صورت آزمایشی و از طریق دعوت‌نامه را آغاز کرد، سپس در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۶ به‌صورت همکانی و رایگان عرضه شد.
در سپتامبر ۲۰۲۲ شرکت آمریکایی ادوبی، فیگما را به مبلغ ۲۰ میلیارد دلار خریداری کرد و در نتیجه بزرگ‌ترین رقیبش در بازار طراحی دیجیتال را از میان برداشت.
هنری یونسون (؛ ۱۲ مه ۱۹۱۲ – ۹ مارس ۲۰۰۱) دونده اهل سوئد بود.
بنیاد فافو (انگلیسی: Fafo Foundation) یک مؤسسهٔ پژوهشی، در زمینهٔ علوم کاربردی اجتماعی است. این مؤسسه، در سال ۱۹۸۲م، به ابتکار تشکیلات سراسری کارگران نروژ، به عنوان یک مرکز تحقیق و مستندسازی، در خدمت اتحادیه‌های کارگری، بنیانگذاری شده‌است.
فعالیت بنیاد فافو، شامل انجام تحقیقات متنوع، با نگاهی متمایل بر زمینه‌های شغلی است. از جمله مهمترین موضوع‌های تحت مطالعه توسط این مؤسسه، کسب وکار، روابط حزبی، برنامه‌های رفاهی، شرایط زندگی، مهاجرت، جذب اجتماعی در جامعه میزبان، تحصیلات شغلی و حرفه ای و غیره است. همچنین بنیاد فافو، در زمینه حقوق و امنیت فردی و گروهی در ارتباط با شرایط جنگی و بحران‌های اجتماعی مطالعاتی انجام داده و می‌دهد. تا به حال مطالعاتی در اروپای شرقی، خاورمیانه و چین، توسط بنیاد فافو، انجام گرفته‌است. از جمله دست‌آوردهای این مؤسسه، مطالعاتی در نوار غزه بود که یکی ازعوامل ایجاد امکان مذاکره بین سازمان آزادی‌بخش فلسطین و دولت اسرائیل به‌شمار می‌آید. این مذاکرات به نوبه خود، در سال ۱۹۹۳م، منجر به عقد پیمان اسلو شد.
بنیاد فافو در سال ۱۹۹۳ میلادی، به ابتکار تشکیلات سراسری کارگران نروژ؛ و با حمایت مالی از جمله: تله‌نور، الکم، اورکلا، کوپ و چند شرکت و بانک نروژی تأسیس شد. این نهاد مالک محل استقرار شرکت سهامی کار و رفاه فافو، در اسلو است. در سال ۲۰۱۵م، بنیاد فافو، ۸۰ نفر کارمند در استخدام خود داشت که از این تعداد ۶۸ نفر آنها مشغول فعالیت پژوهشی بودند.
یوزف کریچی (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل اتریش بود.
یاروسلاو وولاک (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل اتریش بود.
گئورگ میشون (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
روبرت اشتودر (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
ورنر شورمن (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
ویلی هوفشمید (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
ارنست هوفشمید (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
آلن گرین (; – ) شیرجه‌رو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ساندرا لی بارتکی (متولد ۵ مه ۱۹۳۵–۱۷ اکتبر ۲۰۱۶) استاد فلسفه و مطالعات جنسیت در دانشگاه ایلینویز شیکاگو بود. زمینه اصلی پژوهش‌های وی فمینیسم و پدیدارشناسی بود. از جمله آثار او در زمینه فلسفه فمینیستی می‌توان به مقاله «پدیدارشناسی آگاهی فمینیستی» اشاره کرد. ساندرا لی بارتکی در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ در سن ۸۱ سالگی در خانه خود در سوگاتاک، میشیگان درگذشت
بارتکی دارای مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه ایلینوی اوربانا-شامپین بود و در دانشگاه بن، دانشگاه مونیخ و دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس تحصیل کرده‌بود. در سال ۱۹۹۷، بارتکی مدرک افتخاری دکترای علوم انسانی را از کالج نیوانگلند دریافت نمود.
ساندرا لی بارتکی کتابی با عنوان زنانگی و سلطه منتشر کرد که یکی از مورد ارجاع‌ترین آثار او به نام «فوکو، زنانگی و مدرن‌سازی قدرت پدرسالار» در این کتاب قرار دارد.
در سال ۱۹۷۱ بارتکی همچنین به تأسیس برنامه مطالعات جنسیت و زنان برای دانشگاه ایلینویز (شیکاگو) و انجمن زنان در فلسفه کمک‌کرد.
ساندرا لی بارتکی که فمینیست بود، در سال ۱۹۸۸ مقاله‌ای با عنوان «فوکو، زنانگی و مدرن‌سازی قدرت مردسالارانه» به‌نگارش دراورد و به جزئیات «هنجارهای» پذیرفته‌شده جامعه برای بدن و رفتار زنان پرداخت و به این نکته اشاره نمود که زنان اغلب به دلیل جثه و شکل ظاهری‌شان مورد قضاوت قرار می‌گیرند و بدن آن‌ها به‌گونه‌ای منعکس کننده شخصیت و طبیعت آنها است. با استفاده از این اطلاعات، او ایده خود را توضیح می‌دهد که چیزی تحت عنوان «بدن ایدئال زنانگی ساخته شده‌است» و بیان می‌کند که این زن کامل منعکس کننده وسواس‌ها و مشغله‌های فرهنگی جامعه موردنظر است.
بارتکی توضیح می‌دهد که بدن یک زن ایدئال با گذر زمان تغییر می‌کند و به فرهنگ وابسته است. در جامعه امروزی، اندام ایدئال بدنی است که «تنش، سینه‌های کوچک، باسن باریک و لاغری در حد لاغری» یا یک دختر که تازه به بلوغ رسیده‌است باشد. این ظاهرِ دارای شکنندگی و عدم قدرت عضلانی به زنان این امکان را می‌دهد که تصویری از ناتوانی، اطاعت و فرمانبرداری از مردان داشته باشند. از آن‌ها انتظار می‌رود برای «ساختن سینه‌ها و از بین بردن سلولیت» ورزش کنند و در پی «کاهش نقاط مشکل دار» مانند مچ پا یا ران‌های ضخیم و یک رژیم غذایی سخت باشند تا گرسنگی خود را برای حفظ اندازه و شکل خود کنترل کنند. از زنان انتظار می‌رود که همیشه پوستی نرم، لطیف، بدون مو و صاف داشته باشند، نگران زیبایی خود باشند، در کشش بدن خود مردد باشند، راه رفتنی برازنده و حالتی محدود داشته‌باشند، همیشه چشمان خود را برگردانند و وقتی می‌نشینند با دست‌ها و پاهای روی هم کوچک به‌نظر برسند. «تحت «ظلم لاغری» موجود، بزرگ یا عظیم‌الجثه شدن برای زنان ممنوع است. آنها باید کمترین فضای ممکن را اشغال کنند.»
بارتکی با استفاده از همه این قوانین استدلال می‌کند که «زنانگی چیزی است که تقریباً هر زن باید در آن شرکت کند» و اگر زنان از این روش‌شناسی سختگیرانه پیروی نکنند و این هنجارها را زیر پا نگذارند، تبدیل به «زنان رها» می‌شوند. وی بیان می‌کند که چون تفاوت بین زن و مرد اصلاً فقط تفاوت جنسی نیست، زنانگی ساخته می‌شود و با این کار جامعه یک «جسمی که با تمرین ساخته‌شده و قرار گرفتن تحت سلطه‌ای را ایجاب می‌کند که وضعیت فرودستی بر آن حک شده‌است». همه این قوانین برای اندام ایدئال زنانه نشان‌دهنده وسواس جامعه برای کنترل زنان است تا مردان قدرتمندتر ظاهر بشوند. بارتکی نتیجه می‌گیرد که «پروژه زنانگی نوعی «تنظیم» است که به چنان اقدامات بنیادین و گسترده‌ای برای دگرگونی بدنی نیاز دارد که عملاً هر زنی که خود را به آن می‌سپارد، تا حدی از قبل مشخص است که که قرار است شکست بخورد.»
در سال ۱۹۷۷، بارتکی یکی از اعضای مؤسسه زنان برای آزادی مطبوعات شد. این مؤسسه، یک سازمان انتشارات غیرانتفاعی آمریکایی است. این سازمان برای افزایش ارتباطات بین زنان و ارتباط مردم با انواع رسانه‌های مرتبط با امور زنان کار می‌کند.
رودولف ویتس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
والتر رایسپ (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هندبال اهل اتریش بود.
پیر کوپیترس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو و شناگر اهل بلژیک است.
هنری دو پاو (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو اهل بلژیک بود.
هارتِ استونکلمه «هارت» به معنای «قلب» در فیلم نام یک سیستم هوش مصنوعی است که شخصیت اصلی با نام «استون» از آن استفاده می‌کند؛ بنابراین ترجمه اسم فیلم به «سنگدل» و موارد مشابه اشتباه است.
فیلم با واکنش متوسط منتقدان همراه بود. عملکرد گدوت ستایش شد اما در زمینه فیلم‌نامه و داستان کلیشه‌ای خود مورد انتقاد قرار گرفت.
در دسامبر ۲۰۲۰ اعلام شد که گل گدوت برای بازی در این فیلم قرارداد امضا کرده‌است، که قرار است آغازی بر فرانچایزی مشابه باشد. تام هارپر در حال مذاکره برای کارگردانی بود. هارپر در ژانویه ۲۰۲۱ تأیید می‌شود و نتفلیکس حق پخش فیلم را به دست می‌آورد. در ژانویه ۲۰۲۲، جیمی درنان برای بازی در کنار گدوت انتخاب شد. در ماه مارس، آلیا بات، سوفی اوکوندو، ماتیاس شوایگهوفر، جینگ لوسی و پل ردی به بازیگران اضافه شدند.
تصویربرداری اصلی در لندن، بریتانیا در مارس ۲۰۲۲ آغاز شد فیلمبرداری نیز در ریکیاویک، ایسلند در آوریل ۲۰۲۲ انجام شد.
سفیدبرفی یک فیلم موزیکال فانتزی آمریکایی در حال تولید به کارگردانی مارک وب بر اساس فیلمنامه‌ای از ارین کرسیدا ویلسون است. این فیلم اقتباسی لایو اکشن از فیلم پویانمایی ۱۹۳۷ دیزنی است که به نوبه خود بر اساس افسانهٔ "سفیدبرفی" اثر برادران گریم ساخته شده‌است. ریچل زگلر در نقش اصلی و گل گدوت در نقش ملکه بدجنس بازی خواهند کرد.
والت دیزنی پیکچرز برای اولین بار در اکتبر ۲۰۱۶ برنامه‌های خود را برای بازسازی "سفیدبرفی" اعلام کرد و ویلسون به عنوان فیلمنامه‌نویس معرفی شد. وب در می ۲۰۱۹ وارد مذاکره برای کارگردانی این فیلم شد و در سپتامبر ۲۰۱۹ به عنوان کارگردان به فیلم پیوست.
این فیلم قرار است در سال ۲۰۲۴ منتشر شود.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، ورایتی گزارش داد که والت دیزنی پیکچرز در حال توسعه یک بازسازی لایو اکشن از "سفیدبرفی و هفت کوتوله" است و ارین کرسیدا ویلسون در حال مذاکره برای نوشتن فیلمنامه آن است. در ۳۰ مه ۲۰۱۹ گزارش شد که مارک وب در حال مذاکره برای کارگردانی این فیلم است، و در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ کارگردانی فیلم تأیید شد، در حالی که کرسیدا ویلسون تأیید شد که فیلمنامه را می‌نویسد. در ۲۹ مه ۲۰۲۱، گزارش شد که وب همچنان برای کارگردانی این فیلم دلبسته است، اما به دلیل برنامه‌ریزی‌اش برای ساخت سریال تلویزیونی دقیقاً "آنسو"، کار روی آن را تا اواخر همان سال آغاز نمی‌کند.
در ژوئن ۲۰۲۱، ریچل زگلر برای نقش اصلی، و گل گدوت در نوامبر برای نقش ملکه بدجنس انتخاب شدند. در اواخر همان ماه، تأیید شد که گرتا گرویگ مشغول نوشتن فیلمنامه است. در ۷ دسامبر ۲۰۲۱، در طی مصاحبه با اکسترا تی وی، ریچل زگلر فاش کرد که سفیدبرفی بسیار قوی تر از نسخه اصلی خواهد بود. جستجوی بازیگران جدید برای بازیگری جوان برای بازی در نقش سفیدبرفی جوان در بازسازی لایو اکشن اعلام شده‌است. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۲، اعلام شد که اندرو برنپ برای نقش اصلی مرد به عنوان یک شخصیت جدید به نام جاناتان انتخاب شده که به عنوان فردی «رابین هود مانند» توصیف می‌شود که به عنوان عشق سفیدبرفی عمل می‌کند و «او را در نبرد همراهی می‌کند» و نقش خوانندگی نیز خواهد داشت.
زگلر در حالی که در سریال "بازیگران روی بازیگران" از "ورایتی" با اندرو گارفیلد حضور داشت، در مورد واکنش بازیگران "سفیدبرفی" صحبت کرد. این ستاره جوان به یاد آورد که اعلامیه انتخاب بازیگر برای روزها در توییتر رواج داشت به دلیل واکنش شدید او به دریافت نقش و اینکه چگونه او به دنبال استفاده از این نقش و پاسخ برای ابزارهای مثبت تری است تا اینکه اجازه دهد به او برسد. او گفت:
در ژانویه ۲۰۲۲، طی مصاحبه‌ای در پادکست دبلیو تی اف از مارک مارون، پیتر دینکلیج بازیگری که نوعی کوتاه‌قامتی دارد و نقش شخصیت‌های آنچنینی را در کارنامه کاری خود بازی می‌کند، دربارهٔ بازسازی لایو اکشن آینده "سفید برفی" اظهار نظر کرد و آن را به عنوان «داستانی عقب مانده» رد کرده و گفت:
در پاسخ به اظهارات دینکلیج، دیزنی تصریح کرد که «برای جلوگیری از تقویت کلیشه‌های فیلم انیمیشن اصلی، ما رویکرد متفاوتی را با این هفت شخصیت در پیش گرفته‌ایم و با اعضای جامعه کوتاه‌قامت‌ها مشورت کرده‌ایم.» این فیلم همچنین به دلیل عدم حضور هفت کوتوله از فیلم اصلی به "سفیدبرفی" تغییر نام یافت.
فیلمبرداری در ابتدا قرار بود در مارس ۲۰۲۰ در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا آغاز شود با این حال، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به اواسط یا اواخر سال ۲۰۲۰ به تعویق افتاد. بعداً رسماً اعلام شد که فیلمبرداری در سال ۲۰۲۲ آغاز خواهد شد. در اوت ۲۰۲۱، اعلام شد که فیلمبرداری از مارس ۲۰۲۲ تا ژوئیه ۲۰۲۲ در بریتانیا انجام خواهد شد. در مارس ۲۰۲۲، با شروع فیلمبرداری از هفته ۱۴، عکس‌های مجموعه به صورت آنلاین به بیرون درز کرد. آتش‌سوزی مجموعه تولید را در ۱۵ مارس ۲۰۲۲ در استودیو پاین‌وود شعله‌ور کرد. صحنه در حال ساخت بود که بنا به گزارش‌ها، درختی آتش گرفت و منجر به آتش‌سوزی عظیم شد. همچنین، "ورایتی" به نقل از یک منبع از دیزنی تأیید کرد که «هیچ فیلمبرداری در جریان نبود». برنامه فیلمبرداری نیز برای اینکه زگلر به لس آنجلس سفر کند تا در مراسم اهدای نود و چهارمین دوره جوایز اسکار در ۲۷ مارس ۲۰۲۲ برای حمایت از همکارانش در "داستان وست ساید"، به لس آنجلس سفر کند، تنظیم شد.
بنج پاسک و جاستین پل، ترانه‌سراها، که پیش از این شعر دو آهنگ جدید برای بازسازی "علاءالدین" دیزنی در سال ۲۰۱۹ را نوشته بودند، قرار است آهنگ‌های جدیدی را برای این فیلم بنویسند.
در طول رویداد دی۲۳ در سال ۲۰۲۲، اعلام شد که "سفید برفی" در سال ۲۰۲۴ منتشر خواهد شد. یک کلیپ ۳۰ ثانیه‌ای به‌طور انحصاری برای مخاطبان ارائه شد و زگلر و هم گدوت به عنوان نماینده‌های فیلم در آن حضور داشت.
برج آرکو (در حال حاضر با نام ۱۰۵۵ هفتم غربی شناخته می‌شود) یک ساختمان اداری مرتفع است که در خیابان ۱۰۵۵ هفتم غربی در لس‌آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است.
این ساختمان ۳۳ طبقه و با ارتفاع ، سی و دومین ساختمان بلند در لس آنجلس و دومین ساختمان بلند در وست لیک (به انگلیسی: ) می‌باشد. موقعیت برجسته‌ای در خط افق محلی دارد، زیرا در سراسر آزادراه 110 (Harbor) از اکثر آسمان‌خراش‌های مرکز شهر لس آنجلس قرار دارد و تنها ساختمان مجاور بلندتر از آن 1100 Wilshire (به انگلیسی: ) است. این ساختمان ۲۰۵۰۵۴ متر مربع مساحت دارد و توسط همکاران جین وانگ (به انگلیسی: Associates) طراحی شده‌است. ساخت این ساختمان در سال ۱۹۸۸ آغاز شد و در سال ۱۹۸۹ به پایان رسید. این ساختمان یکی از سه برج آرکو بود که در بلوک‌هایی مجزا از یکدیگر در لس آنجلس ساخته شدند. در سال ۱۹۹۸ به دلیل جابجایی آرکو نام خود را به ۱۰۵۵ هفتم غربی (به انگلیسی: 1055 West Seventh) تغییر داد.
ابو محمد حسن امیرکا یا میر کیا بن ابوافضل ثائری معروف به امیرکا یکی از علویان و پسر سوم ابوالفضل الثائر بود که در رقابت بر سر حکومت بر هوسم شرکت داشت. او معاصر با ابن داعی و ابومحمد ناصری بود و روابط پر فراز و نشیبی با این دو داشت. سرانجام در نبردی از ابومحمد ناصری که توسط بوییان حمایت می‌شد، شکست خورده و کشته شد.
سریال عامل پارانویا یا همان Paranoia Agent (عنوان ژاپنی: 妄想代理人/Mōsō Dairinin) انیمه ای ژاپنی به کارگردانی ساتوشی کن است. ساتوشی کن، کارگردان انیمه‌های معروفی همچون آبی تمام‌عیار و بازیگر هزاره و پدرخوانده‌های توکیو و پاپریکا در سریال ۱۳ قسمتی عامل پارانویا با روایتی بزرگ‌سالانه دربارهٔ فروپاشی درونی یک جامعه و انسان‌های آن قصه گفته‌است.
وقتی یک فرد معروف اما به مشکل‌خورده در کار مشغول راه رفتن داخل خیابان‌هایی تاریک است، ناگهان صدایی می‌شنود. او می‌فهمد که باید از مهلکه بگریزد و می‌دود. اما زمین‌می‌خورد و بدون اینکه بداند به‌زودی همان محل زمین‌خوردن تبدیل به یکی از ترسناک‌ترین نقاط شهر برای او خواهد شد، سعی می‌کند طرح‌های خود را از روی آسفالت بردارد. ناگهان صدای حرکت سریع یک نفر با کفش اسکی چرخ‌دار به گوش هنرمند می‌رسد و او تا به خود می‌آید، مورد اصابت ضربهٔ محکم و دردناک یک چوب بیس‌بال قرار می‌گیرد…
ساتوشی کن ایده‌های استفاده‌نشده زیادی برای داستان‌ها و چیدمان‌هایی داشت که فکر می‌کرد خوب هستند، اما در هیچ‌یک از فیلم‌های او قرار نگرفته بودند، او که نمی‌خواست پروژه‌هایش را هدر دهد، تصمیم گرفت آن را به یک سریال تلویزیونی تبدیل کند که در آن از ایده‌های تجربی او استفاده شود. از مضامین اصلی این سریال محتوای اجتماعی، روانشناسی و معمایی آن است.
وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز(Rotten Tomatoes) بر اساس ۱۲ بررسی منتقد (که میانگین امتیازشان به فیلم‌ها ۷٫۲/۱۰ بوده‌است) به این سریال امتیاز نادر ۱۰۰٪ را می‌دهد. اجماع نظرات منتقدان سایت چنین می‌گوید: «ساتوشی کن، نویسنده و کارگردان انیمه، دیدگاه تب‌آلود خود را به شکل سریالی در عامل پارانویا، با مدیتیشنی (تفکری) آزاردهنده دربارهٔ اضطراب فردی و اجتماعی، بیان می‌کند.»
جان ماهر از نشریه پیست(Paste)، عامل پارانویا را به‌عنوان چهاردهمین مجموعه بهترین انیمه تاریخ فهرست کرد و آن را با دیگر آثار کن، پاپریکا و پرفکت بلو مقایسه کرد و افزود: (این سریال یک تمرین عالی در تریلر روان‌شناختی است)
https://en.wikipedia.org/wiki/Paranoia_Agent
پس از انقلاب اسلامی، اموال علی‌اکبر توتونچیان توسط حکومت جمهوری اسلامی مصادره شد.
واسیل میکولایوویچ ورخوینتس (به انگلیسی: 'Vasyl' Mykolayovych Verkhovynets) (زادهٔ ۱۸۸۰ میلادی – درگذشتهٔ ۱۹۳۸ میلادی) بازیگر، رهبر ارکستر، آهنگساز، مدرس صدا، موسیقی‌شناس آماتور، استاد باله، طراح رقص و قوم‌شناس‌رقص بود. او به دلیل تغییر اساسی مسیر رقص اوکراینی با ابداع روشی برای آوانویسی رقص بر روی کاغذ، ضبط رقص‌های سنتی از روستاهای متعدد، برپایی رقص‌ بر روی صحنه، و پرورش نسل‌هایی از محققان و تمرین‌کنندگان رقص اوکراینی اعتبار دارد. او همچنین بنیانگذار هوپاک سه بخشی مدرن بود.
واسیل ورخوینتس با نام اصلی «واسیل کوستیو» (به انگلیسی: Vasyl' Kostiv) در میزون در ۵ ژانویه ۱۸۸۰ میلادی به دنیا آمد. کارهای اولیهٔ ورخوینتس مستلزم گردآوری رفتارهای روستایی معتبر در سراسر اوکراین مرکزی و ساخت رقص‌هایی بود که سنن فرهنگی اوکراین را با دقت بیشتری نشان می‌داد. با این حال، پیشرفت او نشان داد که رقص صحنه‌ای اوکراینی می‌تواند به عنوان یک هنر نمایشی متمایز، در قالب رقص کنسرت وجود داشته باشد. او و شاگردش واسیل آورامنکو شروع به اجرای نمایش‌هایی در سراسر غرب اوکراین کردند و گروه‌هایی از رقصندگان را در روستاهای دیگر تشکیل دادند.
در بهار ۱۹۳۵ میلادی، سازمان اتحاد-تام روابط فرهنگی با کشورهای خارجی موافقت کرد که هیأتی را به اولین جشنوارهٔ بین‌المللی رقص محلی در لندن بفرستد. ورخوینتس با لئونید ژوکوف از اُپرا و بالهٔ تی. شوچنکو کی‌یف و رقصندگان حرفه‌ای از خانه‌های اُپرای کی‌یف و خارکیف در ساخت سوئیتی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین کار کردند. ورخوینتس به نوبهٔ خود رقصی را طراحی کرد که به «هوپاک لندن» معروف شد (به اوکراینی: лондонський гопак): این یک رقص ۳ بخشی بود که بخش اول از یک رقص مردانه تشکیل شده بود (مثل رقص اصلی کوزاک)؛ بخش دوم، بخش آهسته‌تری که فقط توسط زنان رقصیده می‌شد؛ و در نهایت بخش سوم یک پایان هیجان‌انگیز با رقصنده‌های زن و مرد که صحنه را به اشتراک می‌گذاردند. این رقص همراه با اضافه شدن ژوکوف، در آن تابستان جایزهٔ اول جشنواره را از آن خود کرد. هوپاک ۳ بخشی بعداً در سپتامبر در اوکراین به عنوان بخشی از اُپرای زاپوروژیان آن‌سوی دانوب تکرار شد. قالب ۳ بخشی هوپاک متعاقباً توسط بسیاری از گروه‌های رقص محلی حرفه‌ای که در طول سال‌ها رقص خود را از هوپاک طراحی کرده بودند، پذیرفته و مورد استقبال قرار گرفت.
ورخوینتس سطح حرفه‌ای آموزش در هنر را به عنوان عضوی از گروه تئاتر مایکولا سادوفسکی کسب کرده بود، که خود سطح برجسته‌ای از رقص محلی را در تولید درام‌های خود بر اساس مضامین عامیانهٔ اوکراینی گنجانده بود. در حین سفر با گروه تئاتر در اوکراین مرکزی، ورخوینتس هر زمان که می‌توانست، از روستاهای اطراف شهرهایی که در آن‌ها اجرا داشتند، بازدید می‌کرد تا در مورد رقص‌های سنتی روستاها یاد بگیرد و آثار آن‌ها را ضبط کند. کتاب برجستهٔ او که بر اساس این تحقیق استوار است، "نظریهٔ رقص محلی اوکراین" (به اوکراینی: "Teopiя Українського Hapoднoго Taнкa") (۱۹۱۹ میلادی)، برای اولین بار مراحل و اصطلاحات مختلف را که اکنون توسط همهٔ دانشجویان معاصر رقص اوکراینی به رسمیت شناخته شده‌است، گردآوری کرد. همچنین ماهیت رقص محلی اوکراین را با برپایی رقص روی صحنه (با نشستن تماشاگران در جلو، دو بال و یک پس‌زمینه) تغییر داد و روشی برای آوانویسی رقص‌های محلی ارائه کرد که بعداً در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. کتاب او که بعدها در سراسر اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار گرفت؛ از آن زمان تاکنون پنج بار تجدید چاپ شده‌است (آخرین بار در سال ۱۹۹۰ میلادی) و به عنوان یک متن آموزشی پایه برای رقص اوکراینی باقی‌مانده‌است.
تاریخچهٔ رقص اوکراینی در این مرحله از حرفهٔ واسیل ورخوینتس متفاوت است. به دلیل عواقب پس از انقلاب روسیه، به‌طور همزمان هم در اوکراین و هم در خارج از پردهٔ آهنین برای بیش از ۴۰ سال رقص اوکراینی توسعه یافت. در اوکراین، ورخوینتس همچنان درگیر آموزش نسل بعدی رقصندگان بود، در حالی که در خارج از اوکراین واسیل آورامنکو، بر اساس آثار ورخوینتس، شکلی هنری را در دیاسپورای اوکراینی توسعه می‌داد.
ابومحمد حسن ناصری پسر ابوجعفر محمد بن احمد از علویان گیلان بود که توسط آل بویه حمایت می‌شد تا بر هوسم حکومت کند.
ابومحمد در زمان حکومت وشمگیر زیاری، جهت تصرف هوسم با لنگر، پسر وشمگیر، جنگید و او را در جنگ کشت. او احتمالاً در این نبرد از حمایت رکن‌الدوله حسن بویی، که به در اختیار گرفتن آن منطقه علاقه داشت و با زیاریان هم مخالف بود، برخوردار بود. ابومحمد پس از آن با مخالفت سومین پسر ابوالفضل الثائر، ابومحمد حسن امیرکا مواجه شد و امیرکا توانست او را از هوسم اخراج کند. ابومحمد پس از آن به رکن‌الدوله در ری پناه برد. درگیری میان مناذر، پادشاه جستانیان در دیلمان و الموت موجب شد علوی دیگری به نام ابوعبدالله مهدی به معرکهٔ هوسم باز شود و ابومحمد ناصری که از خویشاوندان او بود، به حمایت از جبههٔ مخالف امیرکا پرداخت و پولی که از رکن‌الدوله بویی گرفته بود را در این راه خرج کرد. امیرکا در جنگ شکست خورده و ابومحمد امامت ابوعبدالله المهدی را پذیرفت.
پس از آن که در سال ۳۶۰ هجری ابوعبدالله مهدی درگذشت، امیرکا به هوسم بازگشت و جانشین او شد. ابومحمد ناصری این مسئله را نپذیرفته و با حمایت رکن الدوله، با امیرکا به مناقشه پرداخت. او امیرکا را اسیر کرد و کشت و با به رسمیت شناختن حاکمیت رکن الدوله بر هوسم، حکومت خود را مجدداً آغاز کرد. بیستون زیاری در این اثنا به حکومت رسیده و یکی از اقوام امیرکا به نام حسین الثائر را تجهیز نموده و فرستاد تا شهر را فتح کند. پس از شکست حسین توسط ابومحمد و کشته شدن او، پسر حسین به نام ابوالحسن علی ثائری انتقام او را گرفت و در ۳۶۴ هجری ناصریان را از هوسم بیرون کرد و با به رسمیت شناختن حکومت زیاریان، در آنجا حکومت کرد. او تا سال ۳۶۹ هجری در هوسم قدرت داشت؛ در حالی که ابومحمد بیهوده به دنبال حمایت حاکمان مختلف بود.
ویلهلم ابراهیمی سیاستمدار اهل ایران بود. وی نماینده کلدانیان و آشوریان در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی بود.
گوندولین پورتر (; – ) دونده دو سرعت زن اهل بریتانیا بود.
یژی براون (؛ ؛ ۱۳ آوریل ۱۹۱۱ – ) قایقران روئینگ اهل لهستان بود.
آکیو سودا (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
آلان کارلسون (; ۸ نوامبر ۱۹۱۰ – ۱۷ نوامبر ۱۹۸۳) بوکسور اهل سوئد بود.
هاروهیکو کون (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
یوشیو ساکای (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
ارنست بایر (; – ) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لئونارد استیارت (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بوکسور اهل بلژیک بود.
یوزف مایر () قایقران روئینگ اهل سوئیس بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ اشاره کرد.
اوتو بوشر (؛ زادهٔ ۱۹۰۱ - درگذشته نامشخص) قایقران روئینگ اهل سوئیس بود.
کمپ اصلی مریخ (MBC) یک مدارگرد آزمایشگاهی مریخ است که توسط ناسا به شرکت لاکهید مارتین در ایالات متحده سفارش داده شده بود. این دستگاه از ایده‌ها و همچنین تجارب اثبات شده اوریون (فضاپیما) که توسط لاکهید مارتین ساخته شده، استفاده خواهد کرد.
ایده کمپ اصلی مریخ طرح پیشنهادی به ناسا برای ترابری فضایی عمیق بود، تا به صورت یک فضاپیمای سرنشین‌دار بین سیاره‌ای، برای پشتیبانی از ماموریت‌های اکتشافی علمی به مریخ تا ۱۰۰۰ روز بکار گرفته‌شود.Mars Base Camp - Habitats. Lockheed Martin. این بخشی از یک طرح بزرگتر است که شامل ایستگاه فضایی دروازه ماه می‌باشد.
این ایده در مه ۲۰۱۶ توسط شرکت لاکهید مارتین منتشر شد که طرحی شامل یک فضاپیما برای حمل انسان به مدار مریخ و انجام عملیات در مدار مریخ بود. کمپ اصلی مریخ بسیاری از فناوری‌های در حال توسعه ناسا یا اهداف فناوری در زمان دهه ۲۰۱۰ را مهار می‌کند.
طرح اصلی مریخی ممکن است بیشتر یک طرح دایره‌ای باشد زیرا زاویه‌ها نقاط ضعیفی هستند
کارولینا کوالکیویچ (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بوکسور اهل لهستان است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رودریگو دام (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
روآن کارنیرو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
آنتونیو کارلوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
لوئیز کنه (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
فرانسیمار باروسو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
وارلی آلوز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
رافائل ناتال (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
آدریانو مارتینز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل برزیل است.
رودریگو گریس (؛ زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۷۴) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
سزار فریرا (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کشتی‌گیر اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ادواردو دانتاس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مائوگوشا بلا (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "هیولاهای کراکوف"، "سوسپیریا" و "" اشاره کرد.
یاسلین گونزالس (؛ زادهٔ ) مدل اهل پورتوریکو است.
یوزف بیکن (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بوکسور اهل بلژیک بود.
ژان-پیر ورمتن (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو و شناگر اهل بلژیک بود.
ژرژ فلوریکس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو اهل بلژیک بود.
یوزف کلودتس (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) شناگر و بازیکن واترپلو اهل بلژیک بود.
امیرنویان به مقامی بالاتر از امیرتومان در میان سپاهیان و نظامیان دورهٔ قاجار گفته می‌شد. درجهٔ امیرنویان بالاترین منصب نظامی در این دوره محسوب می‌شد. درجۀ امیرنویان با نام‌های سپهسالار و سردارکل نیز شناخته می‌شود.
در دورهٔ قاجار، امیرتومان و امیرنویان بالاترین رده‌های نظامی به‌شمار می‌رفتند که به ترتیب فرماندهی ده‌ها و صدها هزار نفر را برعهده داشتند.
در واپسین سال‌های پادشاهی ناصرالدین شاه در ۱۳۱۱ ه‍.ق، ایران دارای ۵ امیرنویان به قرار زیر بود:
ماوریس فن دام (؛ زادهٔ ۱۸۸۸ - درگذشته نامشخص) شمشیرباز اهل بلژیک بود.
دستین دستینه (؛ زادهٔ ۱۸۹۵ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود.
آسترل رولاند (؛ زادهٔ ۱۸۹۹ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود.
شارل کایه (؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۸۸۹ - درگذشته نامشخص) شمشیرباز اهل بلژیک بود.
لودویک آگوستین (؛ زادهٔ ۱۹۰۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل هائیتی بود.
ژول بونواله (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) سوارکار اهل بلژیک بود.
یاسون ساپاس (؛ زادهٔ ۱۸۹۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل یونان بود.
اوسوالد لینتس (؛ زادهٔ ۱۸۹۴ - درگذشته نامشخص) سوارکار اهل بلژیک بود.
یئورگیوس مورایتینیس (؛ زادهٔ ۱۸۹۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل یونان بود.
کنسرسیوم ان۲کی (N2K Consortium) یک تلاش مشترک چندملیتی توسط ستاره شناسان آمریکایی، شیلیایی و ژاپنی برای یافتن سیارات فراخورشیدی دیگر در اطراف ستارگانی است که در حال حاضر مورد بررسی قرار نگرفته‌اند. ان۲کی مخفف مجموعه ای از تقریباً ۲۰۰۰ ستاره از نزدیک‌ترین و درخشان‌ترین دنباله اصلی است که برای بررسی جدید انتخاب شده‌اند. ستارگان هدف دارای مقدار شاخص رنگ B - V بین ۰٫۴ تا ۱٫۲، قدر ظاهری روشن‌تر از ۱۰٫۵ و فاصله کمتر از ۱۱۰ پارسک از خورشید هستند. این ستارگان بر اساس فلزی بودن بالای آنها، که نشانه فراوانی عناصری غیر از هیدروژن و هلیوم است، انتخاب شدند.
این کارزار رصدی از تلسکوپ‌های کک، ماژلان و سوبارو به‌علاوه تلسکوپ‌های خودکار در رصدخانه فیربورن استفاده می‌کند. هر ستاره سه بار در یک دوره چند روزه مشاهده می‌شود، سپس برای تغییرات دوره کوتاه در سرعت شعاعی بررسی می‌شود. این تغییر مشخصه اغتشاش گرانشی ناشی از یک سیاره مشتری داغ است. ستارگانی که تغییرات سرعت شعاعی را نشان می‌دهند، سپس با تلسکوپ‌های شیدسنج خودکار رصدخانه فیربورن بررسی می‌شوند.
در طول یک دوره دو ساله که از سال ۲۰۰۴ شروع شد، پیش‌بینی شد که کنسرسیوم ان۲کی حدود ۶۰ مشتری داغ جدید را شناسایی کند. با این حال، تا سال ۲۰۰۹، تنها هفت سیاره با دوره مداری تا پنج روز کشف شد. آنها به دور ستارگان زیر می‌چرخند:
Wikipedia contributors. "N2K Consortium." Wikipedia, The Free Encyclopedia. Wikipedia, The Free Encyclopedia, 21 Sep. 2021. Web. 24 Mar. 2022.
جنگ جهانی دوم بر پایه کشور () تقریباً همه کشورهای جهان در جنگ جهانی دوم شرکت کردند. بیشتر آنها در ابتدا بی‌طرف بودند، اما تنها تعداد نسبتاً کمی از کشورها تا پایان بی‌طرف ماندند. جنگ جهانی دوم دو اتحاد را در مقابل یکدیگر قرار داد، نیروهای محور و متفقین جنگ جهانی دوم. اتحاد جماهیر شوروی به ۳۵ میلیون مرد، ایالات متحده به ۱۶ میلیون، آلمان ۱۳ میلیون، امپراتوری بریتانیا ۸٫۵ میلیون و ژاپن ۶ میلیون در طی این جنگ خدمت کردند. با خدمت میلیون‌ها نفر در کشورهای دیگر، حدود ۳۰۰ میلیون سرباز شاهد جنگ بودند. به‌طور کلی تخمین زده می‌شود که در مجموع ۷۲ میلیون نفر جان خود را از دست داده‌اند که کمترین برآورد آن ۴۰ میلیون کشته و بالاترین برآورد ۹۰ میلیون نفر است. قدرت‌های اصلی محور عبارت بودند از آلمان نازی، امپراتوری ژاپن و پادشاهی ایتالیا. در حالی که بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی «سه قدرت بزرگ» متفقین بودند.
نیروهای بی‌طرف در طول جنگ جهانی دوم () کشورهایی بودند که در طول جنگ جهانی دوم بی‌طرف باقی ماندند. برخی از این کشورها مستعمرات بزرگی در خارج از کشور داشتند یا قدرت اقتصادی زیادی داشتند. اسپانیا به تازگی جنگ داخلی آن را پشت سر گذاشته بود، که در ۱ آوریل ۱۹۳۹ (پنج ماه قبل از تهاجم آلمان به لهستان) پایان یافت - جنگی که چندین کشور را درگیر کرد. کشورهایی که متعاقباً در جنگ جهانی دوم شرکت کردند.
در طول جنگ جهانی دوم، قدرت‌های بی‌طرف به امید اجتناب از حمله، طرف هیچ‌یک از کشورهای درگیر را به‌طور رسمی نگرفتند. با این حال، پرتغال، سوئد و سوئیس همگی به متفقین از طریق ارائه کمک‌هایی «داوطلبانه» به بریتانیا کمک کردند، در حالی که اسپانیا از متفقین به نفع محور دوری کرد و کمک‌های داوطلبانه خود، لشکر آبی را برای آنها فراهم کرد.
ایرلند به‌طور کلی از طرف متفقین مانند ایالات متحده حمایت می‌کرد.
ایالات متحده تا ۸ دسامبر ۱۹۴۱ بی‌طرف ماند، یک روز پس از حمله ژاپن به پرل هاربر.
پیمان لاتران بین ایتالیا و واتیکان، که در سال ۱۹۲۹ امضا شد، ایجاب می‌کرد که پاپ «بی‌طرفی همیشگی در روابط بین‌الملل» را حفظ کند و واتیکان را به یک کشور بی‌طرف تبدیل کرد.
چندین کشور علیرغم تلاش‌هایشان برای بی‌طرفی مورد تهاجم واقع شدند. اینها شامل تهاجم به دانمارک و نروژ در ۹ آوریل ۱۹۴۰—بعد بلژیک، هلند، و لوکزامبورگ در ۱۰ مه ۱۹۴۰. در همان روز، ۱۰ مه ۱۹۴۰، انگلیسی‌ها که قبلاً در آوریل به جزایر فارو حمله کرده بودند، به به ایسلند حمله کردند و یک نیروی اشغالگر تأسیس کردند (متعاقباً جایگزین شدند با ایالات متحده که در آن زمان بی‌طرف بود).
اتحاد جماهیر شوروی به لیتوانی حمله کرد در ۱۵ ژوئن ۱۹۴۰ و لتونی و استونی در ۱۷ ژوئن. در بالکان، جنگ ایتالیا و یونان در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ آغاز شد و یوگسلاوی مورد حمله قرار گرفت در آوریل ۱۹۴۱. ایران نیز حمله و اشغال شد توسط بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی در اوت ۱۹۴۱.
همچنین به تاریخ افغانستان، آندورا، گواتمالا، لیختن اشتاین، عربستان سعودی و یمن در این دوره نگاه کنید.
شلتوک یا چلتوک پوسته اولیه برنج است که به وسیله آسیاب‌های سنگی و یا دستگاه‌های خاص کوبیده و جدا می‌شود. لایه اولیه روی دانه را شلتوک و لایه پس از آن سبوس نام دارد.برنا همچنین شالی و برنجی که هنوز از پوست برنیاورده باشند را شلتوک گویند.دهخدا
ریچارد توماس چرچ (زادهٔ ۲۶ مارس سال ۱۸۹۳ میلادی ـ درگذشته به تاریخ ۴ مارس سال ۱۹۷۲ میلادی) نویسنده، شاعر و منتقد بریتانیایی بود که در کارنامهٔ حرفه ای وی، آثاری همچون چندین رمان، نمایشنامهٔ منظوم و سه جلد زندگی نامهٔ خود نوشت از وی به جا مانده‌است.
ریچارد توماس چرچ در تاریخ ۲۶ مارس سال ۱۸۹۳ میلادی، در منطقهٔ بترسی لندن واقع در جنوب شرقی این شهر دیده به جهان گشود. وی دومین پسر، توماس جان چرچ، کارمند ادارهٔ مرکزی پست و لاوینا آنی اورتون چرچ، معلم یک مدرسه بود و مادرش رابطهٔ فامیلی دوری با نویسندهٔ معروف بریتانیایی، جورج الیوت داشت. ریچارد تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه دالویچ هملت در دالویچ گذراند، لکن در سن شانزده سالگی به دلیل نیاز مادی، مجبور به ترک تحصیل گردید و به عنوان یک منشی در شعبه گمرکات و امور مالیاتی خدمات کشوری مشغول به کار شد. در سال ۱۹۱۰، ریچارد جوان در حالی که تنها هفده سال سن داشت، مادر خود را به دلیل بیماری از دست داد و موضوع این فقدان در جلد اول زندگی‌نامه اش منعکس شده‌است.
اولین کتاب شعر ریچارد با نام، سیل زندگی (The Flood of Life)، در سال ۱۹۱۷ و در هنگامی که وی ۲۴ ساله بود، منتشر شد. با این حال انتشار این کتاب، سبب نشد که ریچارد نویسندگی را به عنوان شغل تمام وقت خود برگزیند و وی تا سال ۱۹۳۳، یعنی در زمانی که چهل سال سن داشت، شغل تمام وقت دولتی خود را رها نمود و به شکل تمام وقت مشغول به نویسندگی گردید.
زندگی حرفه ای ریچارد ترکیبی از نویسندگی، روزنامه‌نگاری و نقد ادبی می‌باشد و این موضوع تا جایی ادامه یافت که وی به تدریج به یک روزنامه‌نگار و منتقد معتبر تبدیل شد و به‌طور گسترده و مستمر در خصوص تمامی مسائل بریتانیا نگارشاتی به تحریر درآورد."Richard Church CBE (1893-1972) – Author and Poet". "Goudhurst & Kilndown Local History Society".
اولین شعر او در "کلاریون" رابرت بلاچفورد ظاهر شد و تا پایان عمر با شعر در نشریات ادواری همکاری کرد. اولین پست او به عنوان ویراستار ادبی با "رهبر جدید"، ارگان حزب مستقل کارگر بود. او در دهه ۱۹۳۰ مدیر جشنواره شعر گفتاری آکسفورد بود. شعر بسیار گلچین شده او در جنگ جهانی اول «گل» برای اولین بار در "زندگی و نامه‌ها"، ژانویه ۱۹۳۵ ظاهر شد. جلد اول زندگی‌نامه چرچ، "بر فراز پل" (۱۹۵۵)، جایزه ادبیات ساندی تایمز را دریافت کرد، در حالی که هاوارد اسپرینگ، رمان‌نویس، آن را به عنوان «دوست داشتنی‌ترین زندگی نامه نوشته شده در زمان ما» توصیف کرد و اشاره کرد که نویسنده «زندگی کاملی یافته‌است. از افسون، و چگونه نه کمترین از افسون آن چالش آن بود.» جلد دوم، "حاکم طلایی"، در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. در آن سال کلیسا توسط ملکه الیزابت دوم به عنوان فرمانده فرمان امپراتوری بریتانیا انتخاب شد.
چرچ در دوران جوانی، تجربه‌ای عرفانی در یک نقاهتگاه داشت که در زندگی‌نامه خود، "بر فراز پل"، و همچنین توسط نویسنده غیبت‌شناس بریتانیایی کالین ویلسون بازگو شد. چرچ که از چند پنجره فرانسوی به بیرون نگاه می‌کرد، باغبانی را دید که یک درخت خشکیده را قطع می‌کرد. چیزی که بعد از مدتی به کلیسا توجه کرد این بود که منظره برخورد تبر به درخت و صدای برخورد تبر به درخت با هم هماهنگ نبودند. صدا تأخیر داشت. او ابتدا قدرت ادراک خود را باور نداشت، اما پس از تمرکز بینایی و شنوایی خود به این نتیجه رسید که در قوانین فیزیک دچار خطا شده‌است. او به این نتیجه رسید - که تا آخر عمر با او می‌ماند - که «زمان و مکان مطلق نیستند. قدرت آنها قانون "نبود" .» او آزادی باورنکردنی را در این تجلی تجربه کرد. "(. . .) من آزاد بودم. از آنجایی که زمان و مکان فریبنده بودند، آشکارا در تضاد با یکدیگر بودند و در بهترین حالت به جای قانون، سازش را پیشنهاد می‌کردند.» پس از این تجلیل به زودی دیگری به وقوع پیوست. از جایی که ایستاده بود احساس کرد که "(...) اندام و تنه من سبک‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسید، و من فقط باید آنها را با یک عمل اراده، شاید با تغییر مکانیک فیزیکی صرف، کاهش دهم تا آنها را از بین ببرم. زمین، از ظلم گرانش». سپس زمین را ترک کرد و حدود دوازده یا هجده اینچ بالاتر از سطح زمین «در حدود اتاق» سر خورد. او به زمین بازگشت تا یک بار دیگر بلند شود.: "It was no surprise to me that I left the ground, and glided about the room (which was empty) some twelve or eighteen inches above the parquet floor. At first I was afraid of collapsing, of tumbling and hurting myself. But I had only to draw in a deep breath, and to command the air through the heavy portions of my anatomy, watching it flow and dilute the solid bone and flesh through the helpful chemistry of the blood, this new, released and knowledgable blood, and I soared higher, half-way to the ceiling."
ریچارد چرچ سه بار ازدواج کرد. نخستین ازدواج وی با کارولین پارفت در سال ۱۹۱۵ رخ داد که این ازدواج در نهایت به طلاق ختم شد. ازدواج بعدی وی در ۱۹ نوامبر ۱۹۳۰ با همسر دوم، خود کاترینا شیمر بود که با مرگ کاترینا در سال ۱۹۵۶ پایان یافت و ماحصل آن سه فرزند بود. آخرین ازدواج وی در ۲۵ فوریه ۱۹۶۷ با یک بیوه به نام دوروتی بیل، بود. او عشق زیادی به حومه شهر کنت داشت و این علاقه در بسیاری از آثار وی منعکس شده‌است. او گلچینی از آثار خود را در کنت منتشر کرد.
او و دوروتی ابتدا در منطقهٔ «اولد استیبل» زندگی می‌کردند ولی بعداً به عمارت «پریست هاوس» واقع در روستای سیسین هورست واقع در کنت نقل مکان کردند، جایی که در نهایت وی به شکلی ناگهانی در ۴ مارس سال ۱۹۷۲ در کرنبروک درگذشت.
غله کامل یا سبوس‌دار غلاتی را گویند که سبوس یا درون‌دانه جدا نشده باشد. مواد غذایی غله کامل منبع کربوهیدرات، مواد مغذی و فیبر خوراکی است و استفاده از آنها بعنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم، احتمال بسیاری از بیماری‌ها را کم می‌کند. این غلات در مقابل غلات تصفیه شده از قبیل شیرینی‌ها، نان‌های سفید، برنج و آرد سفید قرار دارند.
مجله دکتر سلام
اسکار اریکسون (; – ) تیرانداز اهل سوئد بود.
پیر فالکه () بازیکن هاکی روی چمن اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
ریموند کپنس () بازیکن هاکی روی چمن اهل بلژیک بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
آلبرت بوسکه (؛ زادهٔ ۱۸۸۲ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل بلژیک بود.
الکساندروس وراسیوانوپولوس (؛ زادهٔ ۱۸۹۰ - درگذشته نامشخص) تیرانداز اهل یونان بود.
کارل گرین (؛ ۱ ژانویه ۱۸۹۴ – ۱ سپتامبر ۱۹۶۲) سوارکار اهل سوئد بود.
ادوارد فسینگر () تیرانداز اهل بلژیک بود.
هانس اگلی () تیرانداز اهل سوئیس است.
شارل دِلِلین (; – ۶ فوریه ۱۹۸۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل بلژیک بود.
حمله دنیپر-کارپاتی () یک حمله استراتژیک یا آفند بود که توسط جبهه‌های اوکراینی ۱، ۲، ۳ و ۴ شوروی، همراه با جبهه دوم بلاروس، علیه گروه ارتش آلمان نازی، گروه ارتش جنوب، گروه ارتش آ انجام شد و از اواخر دسامبر ۱۹۴۳ تا اوایل می ۱۹۴۴ این جنگ ادامه داشت. نبردها در کرانه راست اوکراین و حمله به کریمه مهمترین رویداد مبارزات زمستانی و بهار ۱۹۴۴ در جبهه شرقی بود.
لئون توم (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) شمشیرباز اهل بلژیک است.
کریستین پیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار طناب‌کشی اهل بلژیک بود.
ماوریس فن دن بمدن (؛ زادهٔ ۱۸۹۸ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن و تنیس‌باز اهل بلژیک بود.
قانون شهروندی ترکیه اساساً بر اصل "خون" استوار است. فرزندانی که از یک مادر ترک یا پدر ترک (در ازدواج یا خارج از ازدواج) متولد می‌شوند، از بدو تولد شهروند ترکیه هستند. تلاش برای ترک تابعیت ترکیه (یا اخذ تابعیت از یک کشور دیگر) در ترکیه با دادخواستی به بالاترین مقام اداری در محل اقامت شخص مربوطه و در خارج از کشور به کنسولگری ترکیه ارسال می‌شود. اسناد پردازش شده توسط این مقامات برای اقدام مناسب به وزارت کشور ارسال می‌شود.
تابعیت در ماده ۶۶ قانون اساسی ترکیه تعریف شده‌است:
شهروندان ترکیه ای سابق که مجبور به ترک تابعیت ترکیه شده‌اند (مثلاً به دلیل اینکه در کشوری که معمولاً تابعیت مضاعف را اجازه نمی‌دهد مانند آلمان یا اتریش تابعیت گرفته‌اند) می‌توانند برای کارت آبی ("Mavi Kart") اقدام کنند. برخی از حقوق شهروندی به آنها بازمی‌گردد، به عنوان مثال حق زندگی و کار در ترکیه، حق مالکیت زمین یا حق ارث. حق رای مستثنی از این "شبه شهروندی " است.
یک تبعه خارجی می‌تواند در صورت داشتن شرایط زیر برای تابعیت درخواست کند:
داشتن این شرایط به یک تبعه خارجی حق مطلق شهروندی ترکیه را نمی‌دهد.
یک تبعه خارجی که به مدت سه سال است با یک شهروند ترکیه ازدواج کرده‌است و هنوز در ازدواج آن شریک ازدواج است، ممکن است تحت شرایط متفاوتی برای تابعیت درخواست کند:
پس از درخواست موفقیت‌آمیز، در صورتی که ازدواج متعاقباً منحل شود، همسر دارای تابعیت ممکن است تابعیت ترکیه خود را حفظ کند، مادامی که هر دو شریک با حسن نیت وارد ازدواج شده باشند.
از ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۸، بر اساس قانون شماره ۵۹۰۱ شهروندان خارجی که در ترکیه سرمایه‌گذاری می‌کنند، حق درخواست شهروندی ترکیه را خواهند داشت.
خارجیانی که واجد هر یک از معیارهای زیر باشند، می‌توانند واجد شرایط شهروندی ترکیه باشند:
علاوه بر این، متقاضی و آن دسته از اعضای خانواده که باید در درخواست گنجانده شوند (کودکان زیر ۱۸ سال و همسر متقاضی را می‌توان در نظر گرفت) باید دارای سوابق کیفری واضح باشد که توسط مقامات داخلی وزارت کشور بررسی می‌شود. سند در زمینه پیشینه لازم نیست.
متقاضیان باید مدارکی را که به نام خود صادر شده‌است ارائه دهند که نشان دهنده نام و نام خانوادگی، نام پدر و مادر، شهر محل تولد، تاریخ تولد، شماره شناسایی/گذرنامه، وضعیت تأهل (سند ازدواج در صورت متأهل بودن، مدارک در صورت. مطلقه یا بیوه بودن) و سایر جزئیات اصلی در مورد خودشان باشد. اظهارنامه‌های مالی و مدارک بررسی سوابق کیفری لازم است.
برنامه شهروندی ترکیه از طریق سرمایه‌گذاری سیستم پیش تأییدی که بسیاری از برنامه‌های شهروندی کارائیب دارند را ندارد، اما الزامات درخواست برنامه هم آسان‌تر است و میزان تأیید بالاتر است.
سرمایه‌گذاری انجام شده و ادعا شده توسط اتباع خارجی تحت نظارت و تأیید مقامات دولتی مربوطه قرار می‌گیرد. پس از تأیید سرمایه‌گذاری توسط مقامات دولتی مربوطه، به شهروند خارجی تابعیت ترکیه اعطا می‌شود.
تابعیت مضاعف در قوانین ترکیه امکان‌پذیر است.
طبق فهرست محدودیت‌های ویزا، دارندگان پاسپورت معمولی ترکیه از اول ژانویه ۲۰۱۹ می‌توانند بدون ویزا یا با دریافت ویزا به ۱۱۷ کشور جهان سفر کنند.
پاسپورت معمولی از سال ۲۰۱۰ با نام گذرنامه مارون یا پاسپورت بردو شناخته می شود. پاسپورت مارون برای آن دسته از شهروندان ترکیه می باشد که هیچ کدام یک از انواع گذرنامه های زیر را نمی توانند دریافت و اخذ کنند.
به این نوع از پاسپورت در زبان ترکی یسیل پاسپورت گفته می شود. دارندگان این پاسپورت اجازه دارند تا بدون ویزا به اکثر کشورهای اروپایی که تقریباً حدود 67 کشور می باشند، بدون داشتن ویزا سفر کنند. دارندگان پاسپورت معمولی باید هزینة پاسپورت را پرداخت کنند. اما دارندگان پاسپورت سبز برخلاف دارندگان پاسپورت معمولی، از پرداخت این هزینه معاف هستند و فقط باید هزینه دفترچه را پرداخت کنند. پاسپورت یا گذرنامه ویژه یا همان گذرنامه سبز به این افراد داده می‌شود: 1-فرزندان مجرد و غیر شاغل دارندگان پاسپورت سبز که با خانواده خود زندگی می کنند. 2-همسر دارندگان گذرنامه‌های سبز 3- اعضای هیئت علمی و دانشگاهیانی که دارای حداقل ۱۵ سال سابقه کار باشند 4- شهرداران 5-کارمندان دولتی درجه اول دوم یا سوم 6-کارمندان بازنشسته درجه یک، دوم یا سوم دولتی
به این گذرنامه در زبان ترکی گری پاسپورت گفته می شود، برای افرادی اخذ می‌شود که دیپلماتیک نیستند اما برای اهداف رسمی و دولتی به خارج از کشور سفر می کنند. این افراد شامل : 1- ورزشکاران ملی 2- شهروندان ترکیه ای مشغول به کار در سازمان های بین المللی که ترکیه نیز در آن سازمانها عضو است. 3- کارکنان هلال احمر 4- کارکنان انجمن هوانوردی 5- فرزندان مجردی که شاغل نباشند و با والدینشان که این نوع گذرنامه را دارند، زندگی می کنند.
دریافت این نوع گذرنامه بعد از سال ۲۰۱۰ با نام ترکی سیاه پاسپورت آغاز شد که افراد زیر مشمول اخذ این نوع از پاسپورت می باشند: