moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
اصولاً آکوستیک یک نوع ایزوله صوتی است که با مصالح مختلف ساخته می‌شود. این لایه در سالن‌هایی که نباید صوت، تولید پژواک نماید مورد استفاده قرار می‌گیرد. مانند سالن‌های سینما، اپرا یا سالن‌های سخنرانی. برای جلوگیری از تشدید صوت مصالح مختلفی از قبیل پارچه که آن را به صورت چین دار در محل‌های مربوطه نصب می‌کنند یا پلاک‌های گچی یا پلاک‌های چوبی و در نهایت ورقه‌های مقوایی فشرده که معمولاً به رنگ سفید بوده و دارای سوراخ‌های منظم یا نا منظمی است که مانع برگشت صوت می‌شود استفاده می‌کنند. این ورقه‌ها که به نام ورقه‌های آکوستیک در بازار شناخته می‌شوند به وسیله کام و زبانه به یکدیگر متصل می‌شوند و آن را به‌وسیلهٔ سنجاق‌های مخصوصی شبیه به سنجاق ماشین دوخت به زیرسازی چوبی سقف متصل می‌نمایند. به همین دلیل است که تراز بودن قسمت چوبی زیر آکوستیک از مهم‌ترین مطالب سقف کاذب است.
چنانچه لایه آخر سقف کاذب سفیدکاری با گچ باشد از اجرای چوب‌های چهارتراش خودداری نموده و بعد از نصب میلگردهای چپ و راست، ورقه‌های رابیتز (شبکه فلزی) را که تقریباً شبیه توری است به این میلگردها با مفتول ۳ تا ۳٫۵ می‌بندند. فاصله بستن رابیتز به سقف نباید زیاد باشد زیرا در این صورت رابیتز وزن گچ و خاک و گچ روی آن را تحمل نکرده و سقف ناصاف می‌شود. به این ناصافی اصطلاحاً کاس و سینه می‌گویند. در این طریقه هم باید نبشی کنار دیوار کار گذاشته شود و سر ورقه‌های رابیتز به آن متصل گردد.
اجرای این لایه عیناً مانند همان است که در مورد گچ کاری توضیح داده شد. فقط در این مرحله برای قشر زیر گچ کاری نمی‌توان از کاهگل استفاده نمود بلکه باید زیرکار را به وسیلهٔ یک قشر گچ و خاک پوشانید. زیرا گچ و خاک از سوراخ‌های رابیتز گذشته و مانند قلابی در پشت آن قرار گرفته و سطح محکم و یکنواختی را ایجاد می‌نمایند. برای آخرین قشر سقف کاذب از انواع دیگر پوشش‌ها نیز استفاده می‌نمایند. مانند ورقه‌های یونولیت یا انواع چوب‌های تزیینی یا انواع قالب‌های گچ.
جفری اولمن استاد بازنشسته علوم کامپیوتر دانشگاه استنفورد است. او در زمینه کامپایلرها، نظریه آتاماتا و پایگاه داده‌ها تعدادی کتاب درسی نگاشته‌است. شناخته شده‌ترین کتاب او که از دهه ۶۰ میلادی تا به امروز بارها تجدید چاپ شده‌است «آشنایی با نظریهٔ آتاماتا، زبان‌ها و رایانش» نام دارد که به خاطر طرح روی جلدش به نام کتاب سیندرلا شناخته می‌شود.
او استاد راهنمای سرگئی برین بوده و مدتی نیز به عنوان مشاور برای شرکت گوگل فعالیت کرده‌است.
در حال حاضر از او یک سری ویدئوهای درسی دربارهٔ نظریه آتاما در سایت کورسرا موجود است.
جفری اولمن دربارهٔ مردم و دولت ایران سخنانی جنجال‌برانگیز و ایران ستیزانه بر زبان رانده است و همچنان بر این رفتار خود پافشاری می‌کند.
او در صفحهٔ شخصی خود برگی مجزا به ایرانیان اختصاص داده و به آنچه به ادعای او سوالات متداول ایرانیان است پاسخ گفته است. اولمن در این نوشتار مدعی است که در ایران گروهی به صورت منسجم سعی می‌کنند تا در آمریکا یارگیری کرده و دوست پیدا کنند؛ لذا نامه‌های تمام دانشجویان ایرانی که از داخل ایران برای گرفتن پذیرش سؤال می‌کنند را با بی‌ادبی و توهین پاسخ گفته و از کمک به آنان سرباز می‌زند. در همین صفحه او ذکر کرده که به عنوان فردی ایران ستیز شناخته شده‌است و البته این اتهام را رد می‌کند و معتقد است که دشمنی او تنها با دولت ایران است.
در ادامه، در پاسخ به سوالاتی که مدعی است ایرانیان دربارهٔ مسائل سیاسی از او می‌پرسند نظرات نژادپرستانه و افراطی زیر را مطرح می‌کند. او معتقد است:
نامه‌هایی که دانشجویان ایرانی برای او نوشته‌اند را نیز معمولاً با همین آشفته گویی‌های نامربوط به موضوع و توهین پاسخ می‌گوید و مدافع تمام قد تحریم مردم ایران است با این توجیه که دولت ایران کشور اسراییل را قبول ندارد و ایران در فکر توسعه سلاح هسته‌ای است. مثلاً در سال ۲۰۱۱ در پاسخ به پرسشی که یک دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف برای پذیرش گرفتن از استنفورد کرده بود جنین پاسخ گفته‌است:
شورای ملی ایرانیان آمریکا به دلیل این سخنان شکایتی رسمی به دانشگاه استنفورد ارسال کرد و خواستار مؤاخذه و تنبیه اولمن شد
لیسا لاپین، نماینده دانشگاه استنفورد در پاسخ به این شکایت اظهار کرد که اولمن نظرات شخصی خودش را گفته است و او در روند پذیرش نقشی ندارد و دانشگاه میان دانشجویان فرقی نمی‌گذارد.http://www.stanforddaily.com/2011/01/10/professor-comes-under-fire-for-alleged-anti-iranian-e-mail/http://chronicle.com/article/Iranian-American-Group-Calls/125811/
لیام ردی متولد ۶ آگوست ۱۹۸۱ (سیدنی، استرالیا) یک بازیکن فوتبال می‌باشد که در پست دروازه بان عضو تیم باشگاه فوتبال استقلال تهران و در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کرد.
او برای باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس در افتتاح فصل ای-لیگ بازی کرده‌است و سابقه بازی در تیم‌های اف‌سی سیدنی، ولینگتون فونیکس، را داشته است.
خانواده او یک خانواده موفق در زمینه ورزش است و پدر و برادر او در رشته راگبی در تیم‌های استرالیایی فعال بوده‌اند.
بیانیهٔ راسل-اینشتین یا مانیفست راسل-اینشتین، بیانیه‌ای است که برتراند راسل در ۹ ژوئیه ۱۹۵۵، در روزگار جنگ سرد و در لندن انتشار داد."The Russell-Einstein Manifesto." . July 9, 1955. - Published Papers and Official Documents - Linus Pauling and the International Peace Movement
پیش‌نویس این بیانیه را، که موضوع آن هشدار دربارهٔ خطرات گسترش سلاح‌های هسته‌ای برای جامعهٔ بشری بود، برتراند راسل تهیه کرد و یازده دانشمند آن زمان آن‌را امضا کردند.
مرکز پزشکی ریکشوسپیتالت یک بیمارستان فوق تخصصی در شهر اسلو می‌باشد که امروزه تحت نظر بیمارستان آموزشی اسلو فعالیت می‌کند. این بیمارستان در سال ۱۸۲۶ تأسیس شد ولی امروزه این مرکز در زمینه روش‌های نوین تشخیص و درمان در علم پزشکی فعالیت می‌کند.
مارگارت ماهی نویسندهٔ برجستهٔ آثار کودکان در نیوزیلند و یکی از نویسندگان شاخص این رشته در جهان بود.
مارگارت ماهی بزرگ‌ترین فرزند از میان پنج فرزند خانواده بود. او در زادگاهش فاکاتانی بزرگ شد. پدرش که کارگر پلسازی بود اغلب برای فرزندانش از داستان‌های ماجراجویانه‌ای تعریف می‌کرد که بعدها روی نوشته‌های ماهی تأثیر گذاشت. مادر مارگارت معلم بود. مارگارت نخستین اثرش «هری بد است» را وقتی منتشر کرد که هفت سالش بود. او داستانش را در کلاسی که در آن درس می‌خواند نشان داد تا به آن‌ها نشان دهد که می‌توانند در هر سنی که باشند داستان بنویسند.
مارگارت به یک دبیرستان محلی رفت، جایی که به عنوان یک شناگر مستعد شناخته شد. ماهی لیسانس خود را در کالج دانشگاهی اوکلند (۱۹۵۲-۱۹۵۴) و کالج دانشگاهی کانتربوری گذراند و در سال ۱۹۵۵ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۵۶ مارگارت در دانشکدهٔ کتابداری نیوزیلند ولینگتون آموزش کتابداری دیدBiography of Margaret Mahy و سپس به عنوان کتابدار در خدمات کتابداری کریسچرچ در پتون مشغول به کار شد و در سال ۱۹۷۶ در کتابخانه عمومی کانتربوری مشغول به کار شد. در طول این مدت او داستان‌های زیادی را در ژورنال مدارس نیوزیلند منتشر کرد و در نهایت اولین کتاب وی با نام «یک شیر در علفزار» در سال ۱۹۶۹ منتشر شد که منجر به شهرت بین‌المللی او گردید.
در نهایت زندگی این نویسندهٔ برجسته با یک دورهٔ کوتاه بیماری به پایان رسید.
این نویسندهٔ پرکار در سال ۱۹۶۹ با انتشار نخستین کتابش با عنوان «یک شیر در علفزار» توسط یک ویراستار آمریکایی کشف شد و از همان زمان کارش را در گسترهٔ جهانی ادامه داد. او در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ این کتاب گفته بود فکر می‌کنم این کتاب هنوز هم برای من خیلی خاص است چون نخستین کتاب چاپ‌شده‌ام بود.
اما در واقع، او نخستین کتابش را وقتی که تنها هفت سال داشت نوشت. وی مادر دو فرزند بود و روزها به عنوان یک کتابدار کار می‌کرد و شب‌ها به خلق آثارش می‌پرداخت. او می‌گفت باید برای بچه‌ها کتاب‌هایم را می‌خواندم تا به خواب بروند. خانم ماهی از سال ۱۹۸۰ به عنوان یک نویسندهٔ تمام‌وقت بر نوشتن متمرکز شد و آثار باارزشی خلق کرد.
او در طول دورهٔ کاری‌اش ۲۰۰ عنوان کتاب نوشت و منتشر کرد که بیشتر آن‌ها به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده‌اند. با اقتباس از آثار او فیلم‌های تلویزیونی نیز ساخته شده و شماری از آن‌ها در قالب نمایش بر صحنه رفته‌اند.
او می‌گفت اغلب پیش از نوشتن قصه‌هایش آن‌ها را وقت راه‌رفتن با صدای بلند برای خودش تعریف می‌کرد. وی معتقد بود از نوشتن چیز مادی چندانی به دست نمی‌آید اما وی احساس غنی‌بودن می‌کرد چون بچه‌های زیادی با قصه‌هایش آشنا بودند.
آخرین کتاب او با عنوان «مردی از سرزمین فاندانگونف» هفتهٔ پیش از درگذشتش منتشر شد.
این نویسندهٔ برجسته دو بار مدال کارنگی را در سال‌های ۱۹۸۲ برای «شکار» و ۱۹۸۴ برای «تبدیل» دریافت کرد و سه جایزهٔ فونکس را نیز در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ گرفت. او برندهٔ جایزهٔ هانس کریستین آندرسن در سال ۲۰۰۶ نیز بود.
میل-۸ (، نام‌گذاری ناتو:Hip) یک هلیکوپتر ترابری دو موتوره‌است که همچنین می‌تواند به عنوان یک هلیکوپتر تهاجمی هم به کار گرفته شود. میل-۸ یکی از هلیکوپترهایی است که بیشترین آمار تولید هلیکوپتر در سطح جهانی را داشته و در بیش از ۸۰ کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. کشور روسیه بزرگ‌ترین به کارگیرنده هلی‌کوپترهای مدل میل-۸/میل-۱۷ می‌باشد. میل-۱۷، هلیکوپتر تهاجمی میل-۲۴ و هلیکوپتر ناونشین میل-۱۴ هم بر اساس میل-۸ طراحی شده‌اند.
فرانک رومر پیرسون تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان صاحب‌نام آمریکایی است.
پیرسون در تاریخ ۱۲ مهٔ سال ۱۹۲۵ میلادی در نیویورک به دنیا آمد و پس از تحصیل در دانشگاه هاروارد به عنوان خبرنگار در مجله «تایم» آغاز به کار کرد. او علاوه‌بر فعالیت در حوزهٔ خبر، فعالیت خود را به عنوان فیلم‌نامه‌نویس در برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه‌ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد.
این تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان صاحب‌نام آمریکایی در روز ۲۳ ژوئیه پس از گذراندن یک دوره بیماری در شهر لس‌آنجلس و در ۸۷ سالگی درگذشت.
پیرسون پس از فارغ‌التصیلی از دانشگاه و در کنار فعالیت خبرنگاری‌اش فعالیت خود را به عنوان فیلم‌نامه‌نویس در برنامه‌های تلویزیونی ادامه داد و در نهایت در سال ۱۹۶۹ میلادی با ساخت نخستین فیلم سینمایی خود به نام «جنگ شیشه‌ای» (The Looking Glass War) پا به عرصهٔ سینما نهاد.
فیلم‌های سینمایی «ستاره‌ای متولد شده است» که باربارا استرایسند و کریس کریستوفرسون در آن ایفای نقش کرده‌اند و «پادشاه کولی‌ها» از جمله آثار مطرح و برجسته‌ای هستند که فرانک پیرسون به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۸ میلادی کارگردانی آن‌ها را برعهده داشته‌است.
فرانک پیرسن علاوه‌بر فعالیت به عنوان تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان، بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ میلادی نیز نمایندهٔ آکادمی هنرهای تصویری و علوم اسکار بود. او همچنین در سال‌های آخر عمر خود نیز به عنوان تهیه‌کننده و نویسنده در ۲ مجموعهٔ تلویزیونی «مردان دیوانه» و «همسر خوب» فعالیت می‌کرد.
او همچنین بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ میلادی و ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی نمایندهٔ «انجمن نویسندگان آمریکا» بود.
فرانک پیرسون در سال ۱۹۷۶ موفق شد برای نگارش فیلم‌نامهٔ «بعدازظهر سگی» جایزهٔ اسکار بهترین فیلمنامهٔ غیراقتباسی را دریافت کند.
پیرسون پیش از این فیلم، در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ نیز به ترتیب برای نگارش فیلم‌نامهٔ فیلم‌های سینمایی «کت بالو» و «لوک خوش‌شانس» نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی شده بود.
علاوه بر این، پیرسون در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ برای ساخت فیلم‌های تلویزیونی «ترومن» و «توطئه» موفق به دریافت ۲ جایزهٔ بهترین کارگردان مراسم اهدای جوایز «امی» شده‌است.
پیرسون همچنین توانسته جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری انجمن نویسندگان آمریکا را نیز به خود اختصاص دهد.
جایزهٔ ویژه جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای نگارش فیلم‌نامه «کت بالو» در سال ۱۹۶۵ و جایزهٔ بهترین کارگردان «انجمن کارگردانان آمریکا» برای ساخت فیلم سینمایی «توطئه» در سال ۲۰۰۲ میلادی دیگر جوایزی‌اند که فرانک پیرسون در دوران فعالیت خود موفق به دریافت آن‌ها شده‌است.
قانون بازگشت (عبری: חוק השבות) یک قانون اسرائیلی است که در سال ۱۹۵۰ تصویب شده و به یهودیان اجازه مهاجرت به اسرائیل و گرفتن تابعیت اسرائیلی می‌دهد. در سال ۱۹۷۰ این قانون به افراد دارای نژاد یهودی و همسران آنان اضافه پیدا کرد.Law of Return
این قانون در پنج ژوئیه سال ۱۹۵۰ تصویب شد. بر اساس این قانون «هر یهودی دارای حق مهاجرت به اسرائیل است». در سال ۱۹۷۰ این قانون به غیریهودیانی را که دارای همسر یهودی باشند نیز تعمیم پیدا کرد.http://www.mfa.gov.il/MFA/MFAArchive/2000_2009/2001/8/The%20Law%20of%20Return-%201950
این قانون به یهودی زاده‌ها و کسانی که به یهودیت گرویده باشند اعمال پیدا می‌کند.
این قانون بر اساس اهداف جنبش صهیونیزم که هدف آن بازگرداندن یهودیان از تمام دنیا به اسرائیل بود تصویب شد.
کسانی که بر اساس قانون بازگشت به اسرائیل مهاجرت کنند تابعیت اسرائیلی را آنی بدست می‌آورند؛ ولیکن اختلاف نظرهایی در مورد اینکه آیا کسی که بر اساس این قانون مهاجرت کرده است یهودی محسوب می‌شود یا نه وجود دارد. زیرا بر اساس قوانین حالاخا کسی که مادر یهودی داشته باشد یا به یهودیت گرویده باشد یهودی است ولیکن بر اساس این قانون ممکن است کسانی به اسرائیل مهاجرت کنند که از نظر روحانیون یهودی، یهودی محسوب نشوند. اگر فرد یهودی دارای خطر برای اسرائیل تشخیص داده شود ممکن است که از اعمال این قانون مستثنی شود.
بر اساس تعمیمات این قانون در سال ۱۹۷۰ که به مسئله چه کسی یهودی است؟ پرداخت موادی به این قانون اضافه شد. به طور کلی در تعریف اولیه این قانون کسی یهودی محسوب می‌شد که بر اساس قوانین نورنبرگ یهودی حساب می‌شد. به دلیل اینکه قوانین نورنبرگ بر پایه قوانین حالاخا نبودند، تعریف یهودی بودن در این قانون نیز تعریف حالاخایی نیست. از این رو بر اساس حالاخا کسی که دین یهودی بودن خود را با نظر خود عوض کرده باشد بر اساس حالاخا هنوز یهودی محسوب می‌شود ولیکن بر اساس این قانون حق مهاجرت را به اسرائیل ندارد.
یک تعریف دیگر از این قانون در زمانی مطرح شد که مهاجران از لهستان به دلیل برنامه‌های ضد یهودی آن کشور مهاجرت کردند. بسیاری از این یهودیان دارای افراد غیریهودی در بین افراد خانواده خود بودند.
به دلیل اینکه سیستم قانونی برای ازدواج و طلاق در اسرائیل بر پایه یهودیت ارتدوکس است امکان این وجود دارد که کسی بر اساس قانون بازگشت یهودی محسوب شود ولیکن بر اساس قوانین ارتدوکس یهودی محسوب نشود و ازدواج او از نظر قانونی مشکل دار باشد.
منتقدان معمولاً این قانون را نشانه نژادپرستی و غیر دموکراتیک بودن اسرائیل می‌دانند. فلسطینیان معمولاً به این امر اشاره می‌کنند که بر اساس اینکه آنها نیز از سرزمین خود رانده شده‌اند باید شامل قانون بازگشت شوند. همچنین به دلیل اینکه این قانون به آنها اجازه بازگشت نمی‌دهد آن را نژادپرست می‌دانند. از این رو فلسطینیانی که تمامی اجداد آنها در این محل زندگی می‌کردند حق بازگشت را ندارند ولیکن هر فرد یهودی و حتی یهودی زاده که به شریعت یهودی پابند نیست از هر کشور حق به دست آوردن تابعیت اسرائیلی را به صورت فوری دارد.Apartheid? Israel is a democracy in which Arabs vote - Benjamin Pogrund
طرفداران اسرائیل معمولاً در دفاع از این قانون بیان می‌کنند که به دلیل اینکه یهودیان در کشورهای دیگر مورد ظلم قرار گرفته‌اند اسرائیل باید جمعیت خود را با اکثریت یهودی حفظ کند. از این رو اسرائیل باید محل امنی برای یهودیان در صورت رانده شدن از کشورهای دیگر باشد. همچنین آنها می‌گویند به دلیل اینکه این قانون به همسر یا بستگان غیر یهودی فرد یهودی نیز تابعیت اسرائیلی می‌دهد پس نمونه نژادپرستی نیست.
استیون کرین (زاده ۱ نوامبر ۱۸۷۱ – درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۰۰) شاعر و نویسنده آمریکایی بود.
استیون کرین در سال ۱۸۷۱، در نیوآرک، نیوجرسی به دنیا آمد. تحصیلات کرین کمتر از نقل مکان او به شهر نیویورک در زندگی‌اش تأثیر داشت. در این شهر بود که به محله‌های پست و کثیف رفت‌وآمد کرد و محله باوه ری و فقر و نکبت آن دستمایه نخستین رمان او، "مگی، دختر ولگرد"، قرار گرفت.
"مگی، دختر ولگرد"، که در سال ۱۸۹۳ به هزینه کرین به چاپ رسید، برخی از ویژگی‌های برجسته رمان ناتورالیستی را نشان می‌دهد. کرین پلیدی‌های زندگی تهیدستانه را می‌نمایاند و بر قدرت تعیین‌کننده ارث و محیط تأکید می‌گذارد. با این همه، او شگردی با ناتورالیست‌ها در پیش می‌گیرد؛ شگردی که در آن نمونه‌ها دست‌چین می‌شوند و به گونه‌ای غیرمستقیم ارائه می‌گردند.
کرین در ۱۸۹۳، مجموعه شعر آزاد خود را با عنوان "سواران سیاه" انتشار داد. این کتاب تنش‌هایی به دنبال آورد و بدگویی‌های را برانگیخت. اما کرین در اواخر همین سال بود که با انتشار نسخه کامل "نشان سرخ دلیری" به شهرت رسید. اهمیت این رمان در دقت تولستوی گونه آن در ارائه جزئیات تجربه جنگ است. اما در عین حال تصویری دقیق از هیجانات روانشناسانه به دست می‌دهد. کرین با انتشار این رمان شهرتی جهانی کسب کرد.
در ۱۸۹۶، کرین "مادر جورج" را منتشر کرد که رمانی همانند "مگی" اما کم‌اهمیت‌تر از آن است. به دنبال این رمان در همان سال مجموعه داستان "هنگ کوچک و بنفشه سوم" را انتشار داد. با این همه، موفقیت برای کرین با تنزل قدرت خلاقه او همراه بود. کرین رفته‌رفته به صورت چهره ملی درآمد و بنابراین برای برآوردن خواست‌های عام دست به کار شد. حاصل کار، انتشار شماری داستان کم‌ارزش پیرامون جنگ بود. برخی از زیباترین داستان‌های کرین در همین دوران نوشته شد. در این داستان هاست که استعداد او شکوفا گردید.
منتقدان بر سر این موضوع که کرین را باید رئالیست نامید یا ناتورالیست یا امپرسیونیست، بگومگوی بسیار کرده‌اند. با این همه، هریک از این مکتب‌ها با جنبه‌هایی از آثار کرین متناسب‌اند. مشابهت‌های آشکاری میان "مگی" و "مادر جورج" و رمان‌های زولا به چشم می‌خورد. اما کرین خود شیوه کارش را امپرسیونیستی می‌خواند و داستان‌های او که به صورت رشته‌ای احساسات و ادراکات زودگذر جلوه می‌کنند، تأییدی بر این مدعاست.
جای دادن کرین در مکتب با نهضتی خاص، نادیده انگاشتن سرشت اساسی دستاوردهای اوست. جهان کرین، جهان اتفاقی است، جهان رویدادهای تصادفی و رخدادهای پیش‌بینی‌نشده است. تجربه در آثار او تصادفی و عاری از طرح است. کرین شگردی روایی را در آثارش به کار می‌گیرد که با این بینش او انطباق دارد. او طرح، زنجیره علت و معلول آن و توالی منظم رویدادها را به کناری می‌افکند و ساختمان اثر را از رویدادهای فرعی بنا می‌کند. از موضوع‌های مخاطره‌آمیز به سرعت می‌گذرد و رویدادهای فرعی را برجسته ارائه می‌دهد. موضوع‌های نامنتظر و غریب، به صورت امور واقع در می‌آید و چیزهای پیش پا افتاده شگفتی‌آور می‌شوند. حاصل اجتناب‌ناپذیر چنین شگردی آن است که چهره‌ای از آدم داستان پرداخته می‌شود که در برابر دگرگونی‌های جهان هوس‌باز، پناهی ندارد و بیش از آنکه بازیگر باشد، قربانی است. نتیجه این شیوه ارائه طنز است؛ طنزی که آماجش حالات آدم‌هاست که تلاش می‌کنند تا در میان آشفتگی‌های زندگی خویش، غرور یا وقار یا اعتماد به نفس خود را برهانند.
تمایلات ضدقهرمانی بسیاری از آثار کرین، بخشی از جریانی در داستان آمریکایی قرن نوزدهم است که واکنشی بر ضد رمانتیسم و ایدئالیسم به شمار می‌آید. با این همه، رمانتیسمی که کرین بر آن می‌شورد، در سرشت او نهفته است و آثار او به کلی عاری از رمانتیسم نیست. این موضوع، بعدها هنگامی که اصول عقاید خود را اعلام داشت، روشن‌تر شد.
تأثیر کرین در آثار هنرمندانی چون جوزف کنراد، ویلا کاتر، تئودور درایزر، کارل سندبرگ و شروود اندرسن مشهود است. اما نویسنده‌ای که بیش از هر کس مدیون اوست، کسی جز ارنست همینگوی نیست. سبک عریان، موجز و پرمایه همینگوی، توانایی او در القای روشن عقاید تأثیرهای ساده، همه مرهون کرین‌اند.
دوران کوتاه عمر ۲۸ ساله او، سراسر پر از رنج و آلام و بیماری بود. کوشش مداوم او در راه خبرنگاری به جایی نرسید و با شکست‌های فراوان رو به رو شد. اندیشه‌های بلند و سلیقه خاص او در داستان‌نویسی مورد پسند روزنامه‌نگاران و ناشرین قرار نگرفت و از طرفی ضعف جسمانی و بیماری مداوم او نیز مزید بر علت شد. سرانجام بیماری، او را در غربت و دور از وطن، از نعمت حیات محروم ساخت.
کرین، شهرت خود را در ادبیات آمریکا بیشتر مدیون کتاب «نشان سرخ دلیری» است. مطالب این کتاب که بر صحنه‌های هیجان‌انگیز و تکان‌دهنده جنگ‌های داخلی آمریکا دور می‌زند، او را در میان داستان‌سرایان جوان آمریکا انگشت‌نما کرد. او با نگارش این کتاب و داستان‌های جالب و کوتاه دیگری که در صدر فهرست آن‌ها عنوان «زورق بی حفاظ» قرار دارد، مقام شامخی در بین نویسندگان دنیای نو احراز نمود. کرین به سال ۱۹۰۰ در سن ۲۸ سالگی چشم از جهان فروبست.
آرتور شنیتسلر (زاده ۱۵ مه ۱۸۶۲ وین – درگذشته ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ وین) رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس اتریشی بود.
آرتور شنیتسلر در سال ۱۸۶۲ در شهر وین متولد شد. تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی به پایان رساند، ولی به زودی از طبابت روی‌گردان شد و به نویسندگی و ادبیات علاقهٔ زیادی نشان داد.
شنیتسلر نه تنها نویسنده‌ای برجسته به‌شمار می‌رفت بلکه روانشناس متبحری نیز بود که در بیشتر آثار خویش به تجزیه و تحلیل روانی مهمی دست زده و سعی کرده‌است آنچنان که باید روحیات حقیقی بشر را درک کند.
اولین اثر خوبش را در ۲۴ سالگی به رشتهٔ تحریر درآورد و پس از آن آثار با ارزشی منتشر کرد که او را را مشهور ساخت.
شنیتسلر از معدود نویسندگانی است که توانسته آن طور که باید فروید را شناخته و او را به دیگران بشناساند.
آرتور شنیتسلر (۱۸۶۲–۱۹۳۱) فرزند ارشد خانواده‌ای یهودی بود. پدرش، یوهان شنیتسلر، پزشک متخصص بیماری‌های حنجره بود و مادرش، لوئیزه، دختر پزشکی وینی. آرتور از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۹ در دبیرستان آکادمیک درس خواند و هشتم ژوئیهٔ ۱۸۷۹ دوران دبیرستان را با دریافت رتبهٔ عالی به پایان برد. سپس در دانشگاه پزشکی وین مشغول تحصیل شد و در سی‌ام مهٔ ۱۸۸۵ به اخذ درجهٔ دکترا نایل آمد. برادر جوان‌تر او هم پزشک شد.
آرتور جوان از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۸ به عنوان دستیار و پزشک دوم بیمارستان عمومی‌وین کار کرد. سپس تا سال ۱۸۹۳ در کلینیک وین، در بخش بیماری‌های حنجره، دستیار پدر خود بود. در همین ایام به عنوان نویسنده هم فعالیت می‌کرد. نخستین اثرش که در سال ۱۸۸۰ در مجلهٔ فرایه لندبوته منتشر شد، شعری بود به نام ترانهٔ عاشقانهٔ بالرین. از آن پس آثاری از او در مجلاتی چون دانوب آبی، شعر مدرن، فرایه بونه و روزنامهٔ فرانکفورت چاپ می‌شد.
شنیتسلر از سال ۱۸۹۰ در کنار هوگو فون هوفمنزتال و ریشارد بر-هوفمن از نمایندگان اصلی «وین جوان» و «وین مدرن» محسوب می‌شد. از آغاز قرن بیستم، نمایشنامه‌های او بیش از آثار هر نمایشنامه‌نویس دیگری در تئاترهای آلمانی‌زبان اجرا می‌شد. او را یکی از سرسخت‌ترین منتقدان جامعهٔ امپراتوری اتریش-مجارستان در حول و حوش قرن بیستم می‌شناسند، پس از انتشار «ستوان گوستل»، داستانی که در آن هنجارهای افسران اتریش به باد انتقاد گرفته می‌شود، ارتش درجهٔ افسری را که شنیتسلر به عنوان پزشک ذخیره دریافت کرده بود، از او پس گرفت.
با آغاز جنگ جهانی اول، توجه به آثار شنیتسلر رو به کاهش گذاشت. یکی از دلایل این امر این بود که او از معدود روشنفکران اتریش بود که از هیاهوی جنگ به وجد نیامد. در سال ۱۹۲۰، در پی اجرای نمایشنامهٔ رایگن، او را به بهانهٔ جریحه‌دار کردن افکار عمومی‌به دادگاه کشاندند و او به ناچار اجرای نمایشنامه را متوقف کرد. از آن پس، از تئاتر فاصله گرفت و گوشه‌گیر شد و در سال‌های پایانی زندگی بیشتر به نوشتن داستان‌های کوتاه و بلند رو آورد. خودکشی دخترش در سال ۱۹۲۸ او را سخت متأثر و گوشه‌گیری‌اش را تشدید کرد. این نویسندهٔ درونگرا سرانجام در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۱ در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
شنیتسلر در آثار خود اغلب به سرنوشت قهرمانانش از دیدگاه روانشناختی می‌پردازد، رویدادهای آثار او بیشتر در شهر وین رخ می‌دهند. قهرمانان او شخصیت‌های تیپیکی هستند از جامعهٔ آن روز وین: افسران، پزشکان، هنرمندان، خبرنگاران، بازیگران، افراد خانوادهٔ سلطنتی، وابستگان به دربار و البته دخترکان زیباروی حاشیهٔ شهر. در آثار او به کارگران و تهیدستان کمتر برمی‌خوریم از همین رو برخی از منتقدان ادبی او را به یکسویه‌نگری متهم می‌کنند.
شنیتسلر در آثار خود به توصیف اختلالات روانی نمی‌پردازد، مسئلهٔ مورد علاقه او آن روندی است که در درون شخصیت‌هایش جریان می‌یابد: کشمکشی که قهرمانانش در راه دستیابی به امیالشان با آن روبه رو هستند. تصادفی نیست که شنیتسلر در نوول «ستوان گوستل» مونولوگ درونی را برای نخستین بار در ادبیات آلمانی‌زبان به کار می‌گیرد و موفق می‌شود فضایی بیافریند که خواننده‌اش بتواند کشمکش‌های درونی قهرمان اثر را عمیق‌تر دریابد. شنیتسلر می‌کوشد راست و دروغ‌هایی را آشکار کند که شخصیت‌هایش در چنبرهٔ مقررات و ممنوعیت‌های اجتماعی با آن درگیرند. تلاش قهرمانان او برای رهایی از چارچوب تنگ بایدها و نبایدهای اجتماعی اغلب به فاجعه می‌انجامد.. یادداشت مترجم
علی اند فیلا یک گروه دونفرهٔ موسیقی ترنس مصری است. اعضای این گروه علی عمر فتح‌الله (ملقّب به علی) و Fadi Wassef Naguib (ملقّب به فیلا) هستند.
اکین گامپ استراوس هائور اند فد ال‌ال‌پی یک شرکت وکالت بین‌المللی و گروه تخصصی در مشاوره‌های سیاسی و لابی‌گری است که دفتر مرکزی آن در شهر واشینگتن، دی.سی. در پایتخت ایالات متحده آمریکا قرار دارد. این شرکت در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط رابرت استراوس و ریچارد گامپ تأسیس شد.About The Firm , Akin Gump هم‌اکنون این شرکت بیش از ۱۷۰۰ کارمند دارد و در ۱۴ دفتر بین‌المللی‌اش در نقاط مختلف جهان،Offices , Akin Gump بیش از۸۰۰ وکیل دادگستری را در استخدام دارد.
وکلای این شرکت نقش مهمی را در حذف نام سازمان مجاهدین خلق ایران از «فهرست گروه‌های تروریستی اتحادیه اروپا» داشتند. روزنامه "نیویورک تایمز"، هزینه این شرکت در آن دعاوی، به نفع سازمان مجاهدین خلق را چندین میلیون دلار برآورد کرده‌است.For Obscure Iranian Exile Group, Broad Support in U.S., The New York Times
مهدی یک بدافزار رایانه‌ای است که که در ابتدای ماه فوریه ۲۰۱۲ کشف و در ماه ژوئن گزارش شده‌است. بنا به گزارش آزمایشگاه کاسپرسکی و شرکت امنیتی اسرائیلی سکیولنت، این نرم‌افزار برای جاسوسی سایبری هدفمند از دسامبر سال ۲۰۱۱ استفاده می‌شده و حداقل ۸۰۰ کامپیوتر در ایران و سایر کشورهای خاورمیانه را آلوده کرده‌است که اولین بار در آن از ابزار ارتباطی نوشته شده به زبان فارسی استفاده شده‌است. بدافزار مهدی از لحاظ حرفه‌ای به ظاهر نسبت به استاکس نت در سطح نازل تری قرار دارد و با استفاده از نرم‌افزارهای عمومی موجود ساخته شده‌است.
هدفهای این بدافزار شامل شرکتهای زیربنایی حساس، رایانه‌های دانشجویان مهندسی، موسسات خدمات مالی و سفارتخانه‌های رسمی دولت‌ها بوده و بیشترین آلودگی به این بدافزار در کشور ایران گزارش شده‌است. بدافزار مهدی به مهاجمان اجازه می‌دهد که فایلهای کامپیوتر آلوده شده را سرقت کنند و ایمیل‌ها و پیام‌های کوتاه (چت) را نظارت کنند. همچنین می‌تواند صداها را ضبط کند، کلیدهای فشار داده شده در صفحه کلید کامپیوتر را ثبت کند و از فعالیتهایی که در صفحه مونیتور کامپیوتر نشان داده می‌شود، عکس برداری کند. همچنین، یک فایل متنی با نام «mahdi.txt» در برنامه نرم‌افزار مخرب آلوده کننده رایانه‌های آلوده شده قرار گرفته‌است.
سکیولنت و کاسپرسکی به خاطر اینکه مهاجمان برای گسترش بدافزار در رایانه‌ها، از پوشه‌ای با همین نام برای راه اندازی پروژه استفاده کرده‌اند نام "مهدی"، را روی آن گذاشته‌اند.
شاکوگان نو شانا یا شانا چشم آتشی یک مجموعه لایت نوول ژاپنی که توسط یاشیچیرو تاکاهاشی نوشته شده و نوئیزی ایتو آن را مصورسازی کرده است. داستان سری درباره یک دانش‌آموز معمولی ژاپنی به نام یوجی ساکای است که ناخواسته درگیر جنگی میان نیروهای تعادل و عدم تعادل در عالم هستی شده‌است. در این میان او با یکی از جنگجویان نیروهای تعادل به نام شانا آشنا شده و او را در نبردی برای برقراری تعادل همراهی می‌کند.خلاصه شاکوگان نو شانا - وب‌گاه فانیمیشنشاکوگان نو شانا در ویکیا
بر پایه این رمان دو سری مانگا توسط ASCII Media Works تولید و منتشر شده‌است. اولین سری در دنگکی دایو از آوریل ۲۰۰۵ شروع شده و تا اکتبر ۲۰۱۱ ادامه داشت و دومین سری نیز در دنگکی مااوه از سپتامبر ۲۰۰۷ شروع شده و تاکنون ادامه دارد. همچنین بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، سه مجموعه تلویزیونی انیمه هر کدام به تعداد ۲۴ قسمت و یک اووی‌ای ۴ قسمتی نیز بر پایه نسخه مانگا و به کارگردانی تاکاشی واتانابه توسط استودیو جی.سی.استاف دستمایه اقتباس قرار گرفت.
"رعد و برق گرفته" اولین آهنگ آلبوم بر لبه تیغ از گروه راک استرالیایی ای‌سی/دی‌سی است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شده‌است.
در ژوئیه ۲۰۱۲ بر اثر حمله ویروسی به تاسیسات هسته‌ای ایران رایانه‌های آزمایشگاه در نیمه‌های شب روشن شده و این تک‌آهنگ را پخش می‌کنند.
مجید محمدی (متولد ۱۳۳۹) جامعه‌شناس ایرانی-آمریکایی است.JSTOR او دکترای جامعه‌شناسی خود را از دانشگاه استونی بروک در سال ۲۰۰۶ دریافت کرده‌است
او دارای مدارک زیر است:
پیش از مهاجرت به ایالات متحدهٔ آمریکا در سال ۲۰۰۰، به عنوان مدیر و عضو کارگاه‌های مطالعاتی تنظیم پیش‌نویس قانون نشر کتاب، پیش‌نویس قانون تأسیس رادیو تلویزیونهای خصوصی، و سیاستهای نشر در ایران فعالیت داشته و استاد دانشکده صدا و سیما تا سال ۱۹۹۰، مشاور بنگاه‌های نشر، مطبوعات و فرهنگسراهای تهران و محقق و پژوهشگر به فعالیت مشغول بوده‌است.
محمدی مدرک مهندسی برق و الکترونیک خود را از دانشگاه شیراز در سال ۱۹۸۴، کارشناسی ارشد فلسفه را از دانشگاه تهران در سال ۱۹۹۰بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی، مجید محمدی و دکترای جامعه‌شناسی را از دانشگاه ایالتی نیویورک در استونی بروک در سال ۲۰۰۶ دریافت کرده‌است. او مدتی نیز برای تحصیل دروس حوزی (فقه و الهیات) در حوزه علمیه قم حضور داشت.
مجید محمدی در حال حاضر به نوشتن کتاب ومقالات برای پایگاه‌های اینترنتی و تدریس آنلاین اشتغال دارد. پیش از این، با مؤسسهٔ مطالعات جهانی در دانشگاه استونی بروک به عنوان استاد میهمان و کالج گلن ویل به عنوان استادیار جامعه‌شناسی همکاری داشت. از وی سی و چهار کتاب به زبان فارسی منتشر شده‌است: بیست و هفت تألیف و هفت ترجمه. از جملهٔ کتابهای وی می‌توان به _دین‌شناسی معاصر، بر بامهای آسمان، سر بر آستان قدسی و دل در گرو عرفی، دین علیه ایمان، جامعه‌شناسی و اقتصاد فرهنگ در ایران امروز، لیبرالیسم ایرانی و راه دشوار اصلاحات_ اشاره کرد. مقالات وی در نشریات علمی همانند مجلهٔ مطالعات فرهنگی و فکری خاورمیانه و شمال آفریقا، مجلهٔ جامعهٔ بین‌المللی برای مطالعات ایرانی، نامهٔ فرهنگ، رهیافت، رسانه، فرهنگ، فارابی، پژوهش نامه، و هنرهای زیبا منتشر شده‌است.
اولین کتاب وی به زبان انگلیسی با عنوان اصلاحات قضایی در ایران قرن بیستم_ توسط انتشارات راتلج منتشر شده‌است. رادیو بین‌المللی فرانسه، رادیو فردا، صدای آمریکا و رادیوی استرالیا با وی به عنوان کارشناس سیاسی در امور خاورمیانه و بالاخص ایران به مصاحبه و گفتگو می‌پردازند. محمدی در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به‌طور هفتگی مقالاتی را در مورد مسائل ایران برای سایت گویا به رشتهٔ تحریر درمی‌آورد و هم‌اکنون تحلیل‌های خود را در سایت رادیو فردا عرضه می‌کند.
مجید محمدی، استاد دانشگاه و پژوهشگر مسائل ایران، سه کتاب به زبان عربی، سی کتاب به زبان انگلیسی و هشتاد کتاب (ترجمه و تألیف) به زبان فارسی (در ۹۵ جلد) در حوزه‌های دین‌شناسی، جامعه‌شناسی دین، سیاست ایران، نهادها، جنبش‌های اجتماعی، تبلیغات سیاسی، و اسلامگرایی منتشر کرده‌است، از جمله دین‌شناسی معاصر ، بر بامهای آسمان ، سر بر آستان قدسی و دل در گرو عرفی ، دین علیه ایمان ، لیبرالیسم ایرانی و راه دشوار اصلاحات و جدیدترین کتاب ایشان «خدا احمق‌ها را دوست دارد» می‌باشد.
مجید محمدی معتقد است اگر کشورهای ایران، روسیه و چین در برابر دموکراسی و فدرالیسم مقاومت کنند ناگزیر تجزیه خواهند شد.ایران، روسیه و چین: فدرالیسم یا تجزیه او در نوشته‌هایش از دولت حداقلی، فردگرایی، تجارت آزاد، آزادی‌های چهارگانه (تشکل، تجمع، بیان و رسانه‌ها) و آزادی مذهب دفاع می‌کند. او منتقد جدی پاکیزگی سیاسی، سیاست هویتی، سوسیالیسم، و اسلام سیاسی است.
گروهی از طرفداران جمهوری اسلامی ایران در داخل و خارج ایران همواره پس از هر خیزش مردمی و در پی سرکوب اعتراضات ادعا می‌کنند که «راه حلِ، براندازی جمهوری اسلامی نیست و در نبود جمهوری اسلامی کشور به سیاه چاله‌ای خواهد افتاد که معلوم نیست کی بتواند سر در بیاورد»، آن‌ها ایدهٔ براندازی را به خارج از مرزهای ایران نسبت می‌دهند و اعتقاد دارند که کشورهای منطقه در پی انتقام‌گیری و به دنبال ایجاد وضعیتی مشابه لیبی، سوریه و عراق هستند. بر باور مجید محمدی این در حالی که پنج پیش‌فرض در این دیدگاه نادیده گرفته شده‌است:
به انگلیسی و فارسی در ایالات متحده، کاغذی و الکترونیک:
2020 Islamic Mayhem, Shi`i Style: How Does Khamenei Rule Iran? Google Play
2020 Under the Leader’s Cloak, IIIS, Riyadh, SA
2019 Iranian Propaganda Machine, Google Play (Persian)
2018 Ideological and Institutional Aspects of Islamicization Process: How Islamism and Shari`ah Contravene Life, Liberty, and Pursuit of Happiness, New York: Google Play (English)
2018 Analytical Sociology: What Can We Learn from Sociological Theories? New York: Google Play (English)
2018 Why Can’t They? The Whats and the Hows of the Islamic Republic’s Opposition, Ketab Corp (Persian)
2018 Iranian Reform Movement: Civil and Constitutional Rights in Suspension, Palgrave (English)
2018 Fragmented, Abnormal, Chaotic, and in Transition: Iranian Society: 1978-2018, Tavaana (Persian)
2017 Theoretical and Legal Obstacles of Free and Fair Elections in Iran under Islamic Republic, Tavaana (Persian)
2017 God Loves Idiots, Ketab Corp (Persian)
2016 Institutions and Policies of IRI Judiciary, Tavaana (Persian)
2016 The End of Spring: Green Movement and Its Aftermath, Ketab Corp (Persian)
2015 Three Political Programs in Contemporary Iran: Constitutional Monarchy, Republicanism, Absolute Authoritarianism, Ketab Corp (Persian)
2015 Political Islam in Post-revolutionary Iran: Shi'i Ideologies in Islamist Discourse, I.B.Tauris (English)
2012 Khamenei’s Leadership: Spiritual Hallucination and Sacred Tyranny, Ketab Corp (Persian)
2011 Constitutional Law in Iran, Iran’s section of International Encyclopedia of Constitutional Law, Kluwer (English)
2009 Civic Dictionary, Freedom House (bilingual)
2007 Judicial Reform and Reorganization in 20th Century Iran, Routledge (English)
در ایران و به صورت نسخه کاغذی:
فن تحلیل فیلم نی ۱۳۶۹
عناصر نشانه‌شناسی (ترجمه) الهدی ۱۳۷۰
تکنولوژی، روشُ منطق چاپخش ۱۳۷۰
سینما و زندگی مینا ۱۳۷۱
آسیب‌شناسی دینی تفکر ۱۳۷۳
گونه‌های تبیین اجتماعی (ترجمه) مؤلف ۱۳۷۳
دین‌شناسی معاصر قطره ۱۳۷۴
سیاست و جامعه‌شناسی در اندیشه ماکس وبر (ترجمه) قطره ۱۳۷۵
نقطهٔ دید در سینما (ترجمه) فارابی ۱۳۷۶
جامعهٔ مدنی به منزلهٔ روش قطره ۱۳۷۶
فرار مغزها قطره ۱۳۷۶
ارتباطات کابلی قطره ۱۳۷۶
بزرگ‌راه‌های اطلاعاتی قطره ۱۳۷۶
نظام‌های چند رسانه‌ای قطره ۱۳۷۷
کنترل کلاس ترجمه رشد ۱۳۷۷
درآمدی بر جامعه‌شناسی و اقتصاد فرهنگ در ایران امروز قطره ۱۳۷۷
سر بر آستان قدسی دل در گرو عرفی قطره ۱۳۷۷
در غیر این صورت قطره ۱۳۷۷
دین: اینجا، اکنون (ترجمه) قطره ۱۳۷۷
پست مدرنیسم: منطق فرهنگی سرمایه داری متأخر (ترجمه)هرمس ۱۳۷۷
مسائل فلسفی (تألیف و ترجمه) قلم ۱۳۷۷
جامعهٔ مدنی ایرانی مرکز ۱۳۷۸
درآمدی بر رفتارشناسی سیاسی دانشجویان در ایران امروز کویر ۱۳۷۸
دین علیه ایمان کویر ۱۳۷۸
لیبرالیسم ایرانی جامعهٔ ایرانیان ۱۳۷۹
راه دشوار اصلاحات جامعهٔ ایرانیان ۱۳۷۹
سیمای اقتدارگرایی جامعهٔ ایرانیان ۱۳۷۹
نظام های اخلاقی در اسلام و ایران کویر ۱۳۷۹
اخلاق رسانه‌ها نقش و نگار ۱۳۷۹
سر گفتگو انجمن روابط فرهنگی ملل ۱۳۷۹
سینمای امروز ایران جامعهٔ ایرانیان ۱۳۸۰
ماهواره‌ها قطره ۱۳۸۰
بر بام های آسمان مرکز ۱۳۸۰
دین و ارتباطات کویر ۱۳۸۲
آدم‌کش‌ها فیلم نوآری است به کارگردانی رابرت سیودماک، محصول سال ۱۹۴۶ آمریکا که بر اساس داستان کوتاهی به همین نام اثر ارنست همینگوی ساخته شده‌است. در این فیلم برت لنکستر، اوا گاردنر، ادموند اوبراین و سام لوین در نقش‌های اصلی بازی می‌کنند.. همچنین در این فیلم ویلیام کنراد اولین نقش خودش را بازی می‌کند. با این‌که در تیتراژ فیلم تنها نام آنتونی ویلر به عنوان فیلم‌نامه‌نویس آمده ولی جان هیوستون و ریچارد بروکز نیز در نوشتن فیلم‌نامه همکاری داشته‌اند.
این فیلم در سال ۲۰۰۸ به دلایل «فرهنگی، تاریخی، یا زیبایی‌شناسی قابل‌توجه» توسط کتابخانهٔ کنگرهٔ آمریکا برای ثبت در گنجینهٔ ملی فیلم آمریکا برگزیده شد.
سویید که به خاطر شکستن دستش ناچار شده مشت‌زنی را کنار بگذارد و به دزدی رو آورد، دستگیرشده، اما برای جنایتی که مرتکب نشده محکوم شده‌است. کیتی، گناهکار واقعی، می‌گذارد سویید به خاطرش به زندان برود و خودش به روابطش با رئیس گانگسترها ادامه می‌دهد. پس از آزادی قهرمان فیلم از زندان، او با گروه گانگسترها در دزدی متهورانه‌ای از حقوق کارگران کارخانهای شرکت می‌کند. کیتی به سویید خبر می‌دهد که رئیس می‌خواهد سهم او از دزدی را بالا بکشد. سویید گروه را لو می‌دهد و کیتی را با خود به آتلانتیک‌سیتی می‌برد. چند روز بعد، کیتی سویید را ترک می‌کند و پول‌ها را با خود می‌برد. حالا مشت‌زن سابق مرده‌ای بیش نیست.
ارنست همینگوی از میان فیلم‌هایی که بر اساس کارهایش ساخته شده بود تنها "آدمکش‌ها" (۱۹۴۶) را فیلم خوبی می‌دانست.Baker, Carlos. "Hemingway", Princeton University Press; 4th edition, November 1, 1972.
تهیه‌کنندهٔ این فیلم مارک هلینگر ۳۶٬۷۵۰ دلار برای حق نمایش این داستان به همینگوی پرداخت که در حقیقیت اولین محصول مستقل این تهیه‌کننده بود. فیلم‌نامه توسط جان هیوستون (که در تیتراژ نامد به دلیل قرارداد وی با برادران وارنر) و ریچارد بروکز نوشته شد.Lethem, Jonathan. The Criterion Collection, ""The Killers": Robert Siodmak and Don Siegel", essay. Last accessed: February 25, 2008.
داستان در بخش گشایش فیلم دقیقاً از متن اصلی داستان ارنست همینگ‌وی پیروی می‌کند؛ چون نقطهٔ دید در داستان آدمکش‌ها (۱۹۲۷) نقطهٔ دید عینی یا دراماتیک است — به عبارت دیگر، تمامی آکسیون بیرونی است — کار فیلم‌نامه‌نویس نسبتاً آسان است. اما بعد از فصل آغازین، باقی فیلم محصول ذهن آنتون ویلر است و شکل فلاش‌بک دارد (شاید به همین دلیل هم همینگوی، با وجود این‌که می‌گفت از فیلم خوشش می‌آید، همیشه پیش از تمام‌شدن حلقهٔ اول خوابش می‌گرفت). در داستان خواننده هرگز نمی‌فهمد که دو آدمکش برای چه می‌خواهند «اُل آندرسون» را بکشند. جرج می‌گوید: «احتمالاً کسی را لو داده. اونا برای این‌جور چیزها کسی را می‌کشند.» ویلر با استفاده از این یک جمله در متن اصلی، گذشته‌ای باورپذیر برای آدم اصلی داستان می‌سازد.
منتقد مجلهٔ لایف آدمکش‌ها را «یک ملودرام سینمایی عالی» خواند. «فیلمی که در آن لحظهٔ ملال‌آور، گفتگوی کلیشهای و شخصیت ساختگی نمی‌توان یافت — هیچ چیز مگر آکسیون تهدیدآمیزی که با کارایی فوق‌العاده هدایت شده‌است.» جان مک‌نالتی با نیز او موافق بود: «مواردی که هالیوود یک داستان کوتاه خوب را با کش‌دادن آن خراب کرده آن‌قدر متعدد است که این مورد خاص که در آن کیفیت متن اصلی حفظ شده، خوشحال‌کننده‌است… فیلم با آرامش ترسناکی شروع می‌شود و در سراسر آن قوتی که خصلت‌نمای داستان ارنست همینگوی است مشاهده می‌شود.»
با این حال، مانی فاربر در عین تحسین فیلم، اضافه می‌کند: «در این فیلم نوعی جلف‌بودن دیده می‌شود که آدم را یاد جواهرات جعلی می‌اندازد…» تیزترین اظهارنظر شاید از آن جیمز ایجی باشد: «داستان خوب ارائه شده‌است، اما گفتگوهای همینگوی که روی صفحه نوشته شده تا این اندازه جادویی به نظر می‌رسند و هنوز هم خیلی خوبند، بر پرده سینما ساختگی و رسمی به گوش می‌آیند؛ مانند شعرهای کوتاه شبانی. از بعد از بخش اول، دیالوگ‌ها هرچند به‌طور کلی ماهرانه نوشته شده‌اند و به گرد پای دیالوگ‌های همینگویی هم نمی‌رسند، اما چنان نوشته شده‌اند که علاوه‌بر این‌که شنیده می‌شوند دیده هم می‌شوند، از تصاویر بیرون می‌آیند، خیلی به دیالوگ‌های واقعی نزدیک‌ترند.»
آدم‌کش‌ها در ۵ ژوئن ۱۹۴۹ برای یک نمایش رادیویی نیم‌ساعته دراماتیزه شد که در Screen Director's Playhouse پخش شد و در آن برت لنکستر، شلی وینترز و ویلیام کنراد به ایفای نقش پرداختند.
در سال ۱۹۵۸ آندری تارکوفسکی که آن زمان دانشجوی فیلم بود فیلم کوتاه ۱۹-دقیقه‌ای بر اساس این داستان ساخت که بعدها در مجموعهٔ کرایتریون بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد..
در سال ۱۹۶۴ نیز نسخهٔ دیگری از این فیلم ساخته شد که به همین نام بود ولی داستان در آن به‌روز شده بود. این فیلم که در اصل به عنوان یک فیلم تلویزیونی ساخته شده بود توسط دان سیگل کارگردانی شد و بازیگرانی از جمله لی ماروین، انجی دیکینسون، جان کاساویتز و رونالد ریگان در آن بازی کردند. فیلم سیگل به دلیل نمایش خشونت بیش‌ازحد برای صفحهٔ نمایش کوچک نامناسب تشخیص داده شد و در نتیجه تصمیم گرفته شد که بر روی پردهٔ سینماها به نمایش درآید. این فیلم برای اولین بار در اروپا و سپس در سال به بعد در آمریکا به نمایش درآمد..
صحنه‌هایی از فیلم «آدم‌کش‌ها» در فیلم نوآر تمسخرآمیز استیو مارتین با نام "مرد مرده پیراهن چهارخانه نمی‌پوشد" (۱۹۸۲) به کار گرفته شد..
روغن لورنزو یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی و نویسندگی جرج میلر است. این فیلم بر اساس داستان واقعی آگوستو و مایکلا اودونه است، پدر و مادری که به دنبال درمانی برای آدرنولکودیستروفی پسرشان لورنزو هستند که منجر به تولید روغن لورنزو می‌شود. فیلم در پیتسبرگ، عمدتاً از سپتامبر ۱۹۹۱ تا فوریه ۱۹۹۲ فیلمبرداری شد. این فیلم در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲ در آمریکای شمالی اکران محدودی داشت و دو هفته بعد در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۳ اکران عمومی شد. اگرچه این فیلم باکس آفیس ناامید کننده بود و در مقابل بودجه ۳۰ میلیون دلاری خود ۷٫۲ میلیون دلار فروش داشت، اما فیلم به‌طور کلی خوب بود. توسط منتقدان تحسین شد و دو نامزدی در شصت و پنجمین دوره جوایز اسکار به دست آورد.
فیلم در مورد ابتلای لورنزو اودون پسر پنج ساله به بیماری آدرنولکودیستروفی است. بیماری نادر و لاعلاجی که از هر یک و نیم میلیون نفر تنها یک نفر را مبتلا می‌کند. پزشکان اعلام می‌کنند که او بیشتر از دو سال دیگر زنده نخواهد ماند اما "اگوستو اودون" پدرش که اقتصاددان بانک جهانی بود و مادرش "میشله" بدون هیچ دانش و تحصیلاتی در زمینه پزشکی با مشورت پزشکان مختلف و مطالعه و تحقیق مستمر درمانی را برای بیماری او پیدا می‌کنند. علت بیماری لورنزو نقص ژنتیکی آنزیمی بود که مسئول تجزیه اسیدهای چرب با زنجیره بلند اشباع‌نشده در بدن است و دارویی که پدر و مادر او کشف کردند از ترکیب دو نوع روغن خاص به نام‌های اولئیک اسید و اروسیک اسید ایجاد می‌شد. اگوستو اودون برای این دستاورد خود دکترای افتخاری از دانشگاه استیرلینگ گرفت و جرج میلر کارگردان استرالیایی این فیلم هم خود پزشک بوده‌است.معجزه امید وبگاه شبکه نمایش
راجر ایبرت منتقد سینمایی در شیکاگو سان-تایمز با تحسین این فیلم نوشته که "روغن لورنزو" نشان می‌دهد که انسان‌ها در زمانی که لازم باشد تا چه میزان از خود شهامت و ابتکار نشان می‌دهند.Lorenzo's Oil Chicago Sun Times
فجر اف. ۳ یک هواپیمای آموزشی/تفریحی چهار صندلی ایرانی است که به‌طور کامل از مواد کامپوزیتی ساخته شده و توسط صنایع کامپوزیت و هوانوردی فجر تولید می‌گردد. اولین پرواز این هواپیما در سال ۱۹۹۵ انجام گرفت و تولید آن در سال ۲۰۰۱ و پس از کسب گواهی استاندارد جار-۲۳ آغاز گردید. کارشناسان بر این باورند که "فجر اف. ۳" یک کپی/اصلاح‌شده از هواپیمای مدل سیروس اس‌آر-۲۰ می‌باشد.
در تاریخ ۲۹ مهٔ ۲۰۱۸ هواپیمای فجر۳ متعلق به هوانیروز پس از بلند شدن از باند فرودگاه امام به مقصد مهرآباد، در منطقه رباط کریم سقوط کرد.
این هواپیما چندین ساعت قبل از سانحه بعلت مشکل سوخت در فرودگاه امام خمینی فرود اضطراری داشته‌است.
حداقل دو نفر از سرنشینان این هواپیما به نام‌های سرهنگ دوم نادر کرد و مهندس پرواز سرگرد مهدی آرایی کشته شده‌اند.
تقطیر جزء به جزء روشی برای جداسازی بخش‌های سازندهٔ یک مخلوط یا شکستن یک ترکیب شیمیایی از راه حرارت دادن و بالا بردن دمای محلول می باشد. در این روش دمای محلول با آرامی افزایش داده می شود و اجزای تشکیل دهنده محلول به ترتیب دمای جوش خود به صورت بخار از محلول مایع جدا می شوند؛ این روش برای حالتهایی که اجزا تشکیل دهنده دارای اختلاف دمای جوش کمتر از 25 درجه سانتیگراد هستند به کار برده می شود. اگر تفاوت نقطهٔ جوش اجزای سازندهٔ مخلوط بیشتر از باشد، تقطیر ساده کافی خواهد بود.
برای تقطیر جزء به جزء، ظرف‌های شیشه‌ای آزمایشگاه، برج تقطیر و ابزارهای پرکاربردی مانند چراغ بونزن، بالن ته گرد و مبرد کافی خواهد بود.
ابوالحسن علی بن هلال جزائری، مشهور به شیخ‌الاسلام (درگذشته ۹۳۷ قمری در نجف در ۷۰ سالگی)، جامع منقول و معقول، شاگرد ابن فهد حلی و استاد روایت علی بن عبدالعالی میسی کرکی بوده و در عصر خودش شیخ‌الاسلام و رئیس شیعه بوده است. محقق کرکی و ابن ابی جمهور احسائی از شاگردان اویند. «الدر الفرید فی التوحید» اثر مشهور او در کلام است.
اف‌اف‌امپگ یک نرم‌افزار آزاد است که کتابخانه‌ها و برنامه‌هایی را برای برخورد با داده‌های چندرسانه‌ای فراهم می‌کند.
زین الدین علی بن احمد بن محمد بن هلال کرکی عاملی (درگذشته ۹۸۴ اصفهان) معروف به شیخ علی منشار عاملی یا ابن هلال عاملی که به نام جدّش به علی بن هلال کرکی مشهور است. او از جبل عامل به دعوت استادش، محقق کرکی در عهد شاه طهماسب به ایران مهاجرت کرد و به شیخ الاسلامی اصفهان رسیدhttp://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1964/87/text. او چهار هزار جلد کتاب هم به همراه خود برد که همه این کتاب‌ها پس از مرگ او، به تنها فرزندش ـ که همسر شیخ بهایی بوده ـ به ارث رسید.
"رسالة فی صلاة الجمعه" از تألیفات اوست که در آن، قائل به عدم وجوب عینی نماز جمعه شده‌است.
شیخ علی منشار عاملی پدر شیخ بهایی را به ایران دعوت کرد و او را برای شیخ الاسلامی اصفهان توصیه کرد.http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/539971 او پدرزن شیخ بهایی است.
وی در اصفهان درگذشت و در دارالسیاده حرم علی بن موسی الرضا در مشهد دفن شد.
حسام الدین ملا محمدصالح بن احمد سروی مازندرانی (سروی=ساروی) معروف به ملّاصالح مازندرانی (زادهٔ روستای تیلک چهاردانگه‌ی ساریفرزانگان مازندران، گلبرار رئیسی ص ۳۴۸دانشوران ساری، حسین اسلامی ص ۱۰۱ درگذشته ۱۰۸۰ قمری قم)، از فقهای شیعه بود. وی به اصفهان مهاجرت کرده و شاگرد شیخ بهایی و شاگرد و داماد محمدتقی مجلسی و شوهر دختر عالمه او آمنه بیگم مجلسی بود.
در احوالات وی آورده شده که بسیار تهیدست بود و چون در مجلس درس مجلسی اول حاضر شد؛ از شاگردان برجسته و ممتاز گردید. داستان ازدواج وی با دختر علامه محمدتقی مجلسی مشهور است.
علامه محمدباقر وحیدبهبهانی، علامه سید محمدمهدی بحرالعلوم، سید علی طباطبایی (صاحب ریاض) ،سید محمد حسین شهرستانی و سید حسین طباطبایی بروجردی از نوادگان دختری آمنه بیگم مجلسی و ملاصالح مازندرانی هستند.مهدی نیلی پور، فرهنگ جوان(۵۶۸نکته در موضوع جوان و جوانی)، چاپ اول تابستان ۱۳۸۶، سلسبیل، صفحهٔ ۴۲۷
علامه محمدباقر وحیدبهبهانی در رساله اجتهادالاخبار می‌نویسد:همان، صفحهٔ ۴۲۸
کارل کاکس (زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۲، باربادوس) یک دی‌جی و تهیّه‌کنندهٔ موسیقی تکنو و هاوس بریتانیایی است. در سال ۱۹۹۷، در نخستین رده‌بندی دی‌جی‌های سراسر جهان به‌وسیلهٔ مجلّهٔ دی‌جی، کارل کاکس در ردهٔ نخست جای گرفت.
در اواسط دههٔ ۱۹۸۰، کارل کاکس کارش را به عنوان یک دی‌جی هاردکور و ریو آغاز کرد.
قوام الدین جعفربن عبدالله بن ابراهیم حویزی اصفهانی مشهور به شیخ جعفر قاضی (درگذشته ۱۱۱۵ق)، از فقهای امامیه که در تمام عمر قاضی و شیخ الاسلام اصفهان بود.
شیخ جعفر از اهالی حویزه در عین حال زادهٔ کمره (از توابع خمین) بود. وی علاوه بر فقاهت، مفسر اخباری و متکلم بود. وی در علم حدیث و اخبار شاگرد محمدتقی مجلسی (مجلسی اول) و در علوم معقول و منقول از شاگردان محمدباقر سبزواری بود. وی همچنین شاگرد برجسته محقق خوانساری و داماد وی نیز بوده‌است.اجازه‌نامه‌های روایتی/ سید محمد علی روضاتی کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی
خامون خامون فیلمی اسپانیایی محصول سال ۱۹۹۲ در سبک درام است که بیگاس لونا آن را کارگردانی کرده‌است.
در این فیلم خاویر باردم، پنلوپه کروز، و جوردی مویا ایفای نقش می‌کنند و محور داستان آن حول دختر جوانی به نام «سیلویا» می‌گردد که پنلوپه کروز نقش او را بازی می‌کند.
به نوشته شرکت بریتانیایی توزیع‌کننده فیلم، لاوفیلم،LoveFilm در ژامبون ژامبون «انرژی جنسی و روابط پرپیچ‌وخم رمانتیک موج می‌زند.»
موضوع فیلم به‌طور تمثیلی به وضعیت کشور اسپانیا اشاره دارد و کارگردان در این فیلم از بازی با کلمات و جناسهای ادبی استفاده کرده‌است. این فیلم، کنار هم قرار گرفتن قدیم و جدید در اسپانیا و بسیاری از تضادهای احساسی دیگر ازجمله حس جنسی و ذائقه‌های غذایی را با شور و شوق به تصویر می‌کشد.
پنلوپه کروز اولین کار بازیگری جدی خود را در ۱۸ سالگی با ایفای نقش در فیلم خامون خامون انجام داد. مجله پیپل یادآور شده‌است که پس از حضور بدون لباس بالاتنه کروز در این فیلم او به یکی از نمادهای اصلی سکس بدل گشت. اگرچه کروز در سال ۱۹۹۹ در مصاحبه با لس‌آنجلس دیلی نیوز در اینباره گفت که: «بخش فوق‌العاده‌ای بود، اما من برای برهنگی آماده نبودم. هرچند من از این بابت پیشمان نیستم چرا که می‌خواستم این کار [بازیگری] را شروع کنم و این زندگیم را تغییر داد.»
خامون خامون حجم گسترده‌ای از نقدهای مثبت را بدست آورد، به‌طور مثال کریس هیکس از دیزرت نیوز بازی کروز در نقش سیلویا را دلربا توصیف کرد. نویسنده شیکاگو سان-تایمز، راجر ایبرت نوشت: «بازیگران اصلی [فیلم] از جذابیت فیزیکی قابل توجهی برخوردار بودند، بخصوص پنلوپه کروز در نقش سیلویا.» کروز برای ایفای نقش در این فیلم نامزد دریافت جایزه بازیگر تازه‌کار اتحادیه بازیگران اسپانیا و جایزه گویا بهترین بازیگر نقش زن شد.همان منبع.
سیلویا (پنلوپی کروز)، دختری جوان و زیبا، در یک کارخانه تولید لباس زیر که خانواده جوانی به نام «خوزه لوئیس» (ژوردی مولا) صاحب آن هستند برای کارگران املت درست می‌کند. سیلویا که قاعدگی او دو دوره دیر شده‌است خبر حامله بودن خود را به خوزه می‌دهد و نگران واکنش منفی اوست. خوزه لوئیس اما با اظهار عشق به سیلویا از او می‌خواهد تا بچه را نگه داشته و با او ازدواج کند. خوزه حتی حلقه فلزی یک بطری نوشابه را که بر روی زمین پیدا کرده از خاک برداشته و به‌طور نمادین به انگشت سیلویا می‌کند و سیلویا در صحنه‌های مختلف بعد از آن بارها به این حلقه نمادین و احساس پشت آن عشق می‌ورزد.
مادر خوزه اما، با این ازدواج مخالف است و خوزه در توضیح این عشق برای مادر مغرور و دسیسه‌باز خود، کونچیتا، موفق نیست. زمانی که شوهر کونچیتا از دخالت در امور ازدواج خوزه لوئیس سر باز می‌زند، کونچیتا تصمیم می‌گیرد تا سررشته امور این کار را خود بدست بگیرد. کونچیتا برای ایجاد مانع در راه ازدواج پسرش به جوانی خوش‌اندام به نام رائول (خاویر باردم) روی می‌آورد. رائول یک مدل لباس زیر است که برای کارخانه خانواده خوزه لوئیس کار می‌کند و مادر خوزه از رائول می‌خواهد تا از طریق جذب سیلویا به خود مانع از ازدواج سیلویا با خوزه بشود.
رائول در چندین مورد تلاش‌هایی پرانرژی برای ایجاد رابطه با سیلویا می‌کند اما سیلویا هم‌چنان وفادار به خوزه است و در این روند، رائول احساساتی واقعی به سیلویا پیدا کرده و عاشق او می‌شود. در این میان کونچیتا هم که خود، رائول را برای این کار فرستاده بود، رائول را برای خود می‌خواهد و برای جلب او به هم‌خوابگی با خود به او وعده‌های مالی بیشتر می‌دهد. رائول تسلیم این وعده‌ها می‌شود و در ازای این هم‌خوابگی‌ها یک موتورسیکلت یاماها اف‌زدآر۶۰۰ از کونچیتا هدیه می‌گیرد.
در این اثنا، طولانی شدن تصمیم‌گیری خوزه لوئیس در این مورد که آیا باید سریعاً با سیلویا ازدواج کند یا این‌که منتظر تأیید مادر خود بماند باعث می‌شود که سیلویا رفته‌رفته نسبت به او سرد شده و از نظر احساسی به سوی مردی «قاطع» مثل رائول کشیده شود. سیلویا کم‌کم گارد خود علیه رائول را رو به پایین می‌آورد. در این میان کونچیتا که رائول را برای خود می‌خواهد از ایجاد عشق و رابطه بین سیلویا و رائول به نگرانی می‌افتد. خوزه لوئیس نیز که از علاقه ایجادشده بین سیلویا و رائول باخبر شده به سیلویا تجاوز می‌کند و قول می‌دهد تا رائول را بکشد.
صحنه‌های پایانی فیلم با صحنه زدوخورد مرگ و زندگی خوزه و رائول رقم خورده‌است. خوزه لوئیس که رائول را در حال هم‌بستری با کونچیتا می‌بیند با تکه سنگینی از گوشت دودداده ران خوک (ژامبون) به رائول حمله می‌کند و رائول نیز ژامبون‌به‌دست از خود دفاع می‌کند. در جریان این دعوا، سرانجام خوزه به‌دست رائول کشته می‌شود و در همان حالی کونچیتا و رائول به عزای خوزه نشسته‌اند سیلویا و پدر خوزه و هم‌چنین مادر سیلویا هم از راه می‌رسند. صحنه پایانی فیلم صحنه سوگواری خاموش همه آن‌ها در کنار هم در دشتی خشک است که پیچیدگی موضوع غرایز اولیه، عهدشکنی، و ثمرات ویرانگر عدم برقراری توازن در این زمینه را تداعی می‌کند.
و هم‌چنین در صحنه‌ای از فیلم، خوزه می‌گوید که سینه‌های سیلویا طعم ژامبون را برای او تداعی می‌کند.
سهراب مرادی (زادهٔ ۳۱ شهریور ۱۳۶۷ در سده لنجان، اصفهان) وزنه‌بردار سابق ایرانی می‌باشد. وی در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ توانست در دستهٔ ۹۴ کیلوگرم نشان طلا به دست بیاورد. همچنین دو قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ و دو طلا و یک برنز در رقابت‌های قهرمانی آسیا و طلای بازی‌های آسیایی از دیگر دستاوردهای او در مسابقات بین‌المللی می‌باشند.
مرادی توانسته چندین بار رکورد جهان را در اوزان مختلف جابه‌جا کند. وی با مهار وزنهٔ ۱۸۶ کیلوگرمی در یک‌ضرب و ثبت حدنصاب ۴۱۸ کیلوگرم در مجموع، رکورددار یک‌ضرب و مجموع دستهٔ وزنی ۹۶ کیلوگرم است. وی همچنین رکورددار یک‌ضرب، دوضرب و مجموع در دستهٔ وزنی قدیمی ۹۴ کیلوگرم است. این دسته در حال حاضر در رقابت‌های رسمی برگزار نمی‌شود و رکوردهای ثبت شده در آن از رکوردهای رسمی مسابقات محسوب نمی‌شود.
سهراب مرادی در ۳۱ شهریورماه سال ۱۳۶۷ در شهر سده لنجان، اصفهان زاده شد. خانواده وی اصالتاً بختیاری می‌باشند.
سهراب مرادی در مسابقات قهرمانی آسیا در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ به مدال طلا دست یافته‌است.
سهراب مرادی در رقابت‌های المپیک لندن حضور داشت که در مسابقات هشتاد و پنج کیلوگرم، با سه حرکت ناموفق در مرحله یک‌ضرب از رقابت‌ها حذف شد.
مونیکا اونگار مسئول بخش حقوقی فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری، در مهر ماه ۱۳۹۲ اعلام کرد: یاسین باقری و سهراب مرادی دو وزنه‌بردار ایرانی هستند که دوپینگشان مثبت اعلام شده و هر دو برای دو سال از حضور در رقابت‌های جهانی محروم شده‌اند.
سهراب مرادی توانست در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریودوژانیرو در وزن ۹۴ کیلوگرم در مجموع با رکورد ۴۰۳ کیلوگرم موفق به کسب مدال طلا شود.
سهراب مرادی در این مسابقات موفق شد در شهر آناهایم آمریکا سه طلای یک ضرب و دو ضرب و مجموع را از آن خود کند و برای اولین بار قهرمان جهان شود.
او توانست پس از ۱۷ سال رکود جهان را جابه‌جا نماید. او با ثبت رکورد مجموع ۴۱۷ کیلوگرم رکورد قبلی را که ۳۸۸ کیلوگرم بود و توسط دیدژبالیس لهستانی زده شده بود را شکست.
مرادی در حالی که در شهر عشق آباد برای اولین بار بعد از تغییر اوزان وزنه‌برداری، در وزن ۹۶ کیلوگرم به روی تخته رفت موفق شد با مهار وزنه‌های ۱۸۶ ک‌گ در یک‌ضرب و ۲۳۰ ک‌گ در دوضرب و ۴۱۶ ک‌گ در مجموع صاحب سه طلای یک‌ضرب و دوضرب و مجموع و همچنین رکورددار وزن ۹۶ کیلوگرم جهان بشود.
محمداسماعیل خواجویی مازندرانی یا ملقب به ملا اسماعیل خواجویی (درگذشته ۱۱۷۳ قمری - اصفهان) فرزند محمدحسین (علاءالدین مازندرانی) از فقهای شیعه‌است وی اصالتاً مازندرانی است اما در اصفهان بزرگ شده و متوطن بوده‌است. شیخ حسین ماحوزی بحرانی از اساتید اوست. از رویدادهای مهم عصر خواجویی فتنه‌ی افغان‌ها در ایران و به ویژه در اصفهان بود. ملا مهدی نراقی از شاگردان اوست و اثر مشهور او بشارات الشیعة نام دارد.
از جمله تکایایی که در قسمت لسان الارض واقع شده تکیه ملا اسماعیل خواجویی است که به واسطه وجود تعداد بی‌شماری از عالمان حوزه حکمت و فلسفه از اهمیت بالایی برخوردار است.
این تکیه پس از وفات ملا اسماعیل خواجویی، از بزرگ‌ترین علما و حکمای عصر افشاریه که بیشترین آثار و رسالات علمی را بین علمای مدفون در تخت فولاد دارد، به سال ۱۱۷۳ قمری و دفن وی در این بخش از تخت فولاد ایجاد شد. این تکیه بقعه و آرامگاه مخصوص نداشت هرچند پیرامون مزار خواجویی چهارطاقی‌هایی وجود داشته از جمله چهار طاقی مربوط به کتابفروش خوانساری که از بین رفته‌اند.
در سال ۱۳۷۸ خورشیدی و پس از اینکه مجموعه‌ی تاریخی، فرهنگی و مذهبیِ تخت فولاد سازماندهی و محوطه‌سازی تکیه‌ی خواجویی را به انجام رساند، آرامگاهی آجری بر سر مزار ملا اسماعیل خواجویی بنا شد. این مقبره را استاد برجسته‌ی معماری اصفهان، دکتر احمد امین پور، با الهام از نماد‌های سنتیِ معماری ایرانی‌اسلامی طراحی کرد.