moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سپس اور تحت کنترل ایران درآمد و سقوط کرد، چنان‌که از ۵۵۰ پیش از میلاد در سراشیب رکود افتاد و تا ۵۰۰ پیش از میلاد کسی در آن نمی‌زیست. شاید دلیل ترک شهر خشکسالی و کج شدن بستر رودها بوده باشد.
کربن منوکسید ، (با فرمول شیمیایی CO)، گازی است که بر اثر سوختن ناقص کربن به وجود می‌آید. این گاز بسیار سمی بوده و واکنش پذیری زیادی دارد، به همین خاطر ناپایدار است اما رنگ و بوی خاصی ندارد. میل به واکنش کربن منوکسید با هموگلوبین خون حدود ۲۰۰ برابر بیشتر از میل واکنش با گاز اکسیژن است. در خون انسان حدود ۵ درصد کربن منوکسید وجود دارد امّا اگر این مقدار به ۲۰ درصد برسد باعث مرگ خواهد شد.
وقتی کربن منوکسید وارد سیستم تنفسی شخصی شود، بلافاصله با هموگلوبین‌های خون ترکیب شده و مادهای به نام کربوکسی هموگلوبین را به وجود می‌آورد باعث می‌شود که اکسیژن کمتری به اعضای بدن برسد که اولین عارضه این مسئله در ابتدا سوزش چشم‌ها و پس از سپری شدن زمانی بین ۱ الی ۲ ساعت بسته به غلظت گاز کربن منواکسید موجود در مکان فرد احساس خواب آلودگی و خستگی مفرط می‌کند. در این حالت در اعضای بدن احساس درد (به زبان عامیانه گزگز کردن) ایجاد می‌شود، و اگر بدن شخص حساس باشد دچار خونریزی بینی می‌شود. اگر شخص سعی کند سرپا بایستد دچار سرگیجه به همراه حالت تهوع شده و چشم‌ها در این حالت اغلب سیاهی می‌رود. در ادامه ممکن است شخص دچار بیهوشی شود. البته روند تمام این عوامل بستگی دارد به شرایط فیزیکی بدن فرد و شرایط محل سکون عواملی از جمله شرایط زندگی فرد مورد نظر از جمله سیگاری بودن محیط کاری و … که باعث تغییر در عملکرد ریه‌ها و سایر نقاط بدن بستگی دارد اما باز هم نتایج و روند مسمومیت در افراد مختلف با تمام شرایط بالا متغیر است و حتمی نیست.
یکی از نشانه‌های مسمومیت با کربن منوکسید این است که وقتی شخص محیط خود را تغییر می‌دهد بهبود یافته و در قرار گرفتن مجدد در محیط دچار حالات قبلی می‌گردد. اگر غلظت کربن منوکسید در خون بیشتر از ۳۰ درصد شود ضربان قلب شخص نیز افزایش می‌یابد. در غلظت‌های بیش از ۴۰ درصد اختلالت حرکتی، سرگیجه، کاهش حافظه و ناتوانی در حرکت اندام‌ها می‌شود.
تمامی وسایل و دستگاه‌هایی که وظیفه سوزاندن چیزی را به عهده دارند (مانند یک بخاری گازی یا نفتی، یک آب‌گرم‌کن یا حتی موتور یک خودرو) تا حدودی منواکسیدکربن تولید می‌کنند، میزان این تولید به شرایط احتراق (سوختن) بستگی دارد؛ هرچه میزان اکسیژن در هنگام سوختن کمتر باشد بخش بیشتری از کربن‌ها دچار ناقص سوزی می‌شوند و به جای دی‌اکسید کربن (CO) منواکسیدکربن (CO) تولید می‌کنند.
افرادی که در یک فضای سربسته در معرض استنشاق این گاز قرار می‌گیرند ابتدا احساس کرختی و خواب آلودگی می‌کنند و در صورتی که هرچه سریعتر مکان را ترک نکنند یا هوای تازه تنفس نکنند دچار بیهوشی و در نهایت خفگی می‌شوند.
برای دوری از خطرات همین گاز است که مدام توصیه می‌شود برای بخاری‌های گازی منازل حتماً از دودکش‌های H استفاده شود.
کربن منوکسید از هوا سبکتر است و در قسمت‌های فوقانی محل‌های سرپوشیده بیشتر تجمع می‌کند.
در کربن منوکسید یک پیوند سه‌گانه کربن را به اکسیژن متصل می‌نماید که طول آن حدود ۱۱۲/۸ پیکومتر است.
محققان در آزمایشگاه با استفاده از نوروگلوبین پادزهری برای مقابله با این سم ساختند. نوروگلوبین پروتئینی که معمولاً در مغز و شبکیه چشم یافت می‌شود. این پروتئین به وسیله اتصال اکسیژن و نیتریک اکسید از سلول‌ها در برابر آسیب‌ها دفاع می‌کند. این آزمایش روی موش‌ها با موفقیت اجرا شد. در این مطالعه که روی موش شد، دسته‌ای از نوروگلوبین‌ها تغییر یافته‌ای که اتصال با CO آن‌ها ۵۰۰ بار قوی‌تر از اتصالات هموگلوبین بود را استفاده کردند. مولکول‌های CO-laden از طریق کلیه‌ها دفع می‌شدند. به گزارش این گروه، در طی ۵ دقیقه که موش در معرض این سم کشنده بود، نوروگلوبین تا ۸۷ درصد موجب نجات موش شد. با این حال، مسمویت منوکسید کربن یک سری مسیرهای ایمنی‌شناختی را فعال می‌کند که موجب آسیب‌های شدید به سیستم‌های قلب و اعصاب می‌شود.
= هشداردهنده سنسور مونوکسید کربن پارکینگ =
آشنایی با روند کاری هشداردهنده سنسور مونوکسید کربن کمک می کند که از پخش آن در محیط پ جلوگیری شود. این سنسورها در محل‌هایی از ساختمان نصب می‌شوند تا بتوانیم از یکسری از خطرات جلوگیری کنیم. مراحل کار به این صورت است که در صورت نشت گاز سنسورها گاز را شناسایی کرده و به دستگاه هشداردهنده اطلاع می‌دهند. این دستگاه‌ها معمولا دارای صدا و گاهی چراغ هستند و با پخش صدا کمک می‌کنند تا شما متوجه وجود گاز مونوکسید کربن شوید. سنسورهای شناسایی گاز مونوکسید کربن حساسیت‌های متنوعی دارند و هر کدام با دقتی مشخص می‌توانند این گاز را تشخیص دهند.
رودخانه کسلیان در استان مازندران شهرستان سواد کوه واقع است.
رودخانه کسلیان که از ارتفاعات شرق شهر شیرگاه سرچشمه می‌گیرد و در این شهر به رود تالار ملحق می‌شود و به دلیل برخورداری از مناظر زیبا در اطراف، سالانه پذیرای مسافران زیادی است.
میگرو شرکت خرده‌فروشی سوئیسی است، که هم‌اکنون بزرگ‌ترین سوپرمارکت زنجیره‌ای سوئیس به‌شمار می‌آید. این شرکت بنیانگذار شرکت میگروس ترک می‌باشد.
نیشابور شهری در خراسان بزرگ و مرکز شهرستانی به همین‌ نام در استان خراسان رضوی ایران است.
۱۸۱۲ (پیش از میلاد)؛ زایش ابراهیم برپایه محاسبات یهودی (دیگر تاریخها سده‌های بیست و یکم، شانزدهم، پانزدهم و هفدهم را زمان زایش او می‌داند)
آمِنِمحات سوم (Amenemhat به قبطی باستان به معنای "آمون در روبروست".)(فرمانروایی ۱۸۶۰-۱۸۱۴ (پیش از میلاد)) فرعون دوازدهمین دودمان مصر باستان بود. او بزرگ‌ترین فرمانروای پادشاهی میانه مصر بود. او بیست سال در کنار پدرش سسوستریس سوم و باهم به فرمانروایی پرداخته بود. نام دیگر وی نیماترع (Nimaatre) بود به معنای "وابسته به بخشش رع."
او نخستین هرم را در دهشور ساخت(هرم سیاه)، ولی برای پاره‌ای مشکل ساختش رها شد. پس از پانزده سال که از پادشاهی او می‌گذشت، فرعون تصمیم به ساخت هرم دیگری در هواره گرفت. هرم دهشور برای خاکسپاری چند تن از زنان دودمان پادشاهی به کار گرفته شد.
هرم آرامگاه او در هواره نزدیکی فیوم همان است که هرودوت و دیودوروس سیکولوس از آن با نام دخمه پرپیچ‌وخم نامبرده‌اند. استرابون از این هرم به عنوان یک شگفتی جهان نام می‌برد. برای این هرم از تدبیرهای امنیتی ویژه‌ای سود برده شده بود. با اینهمه به آرامگاه وی در روزگار گذشته دستبرد زده شده است. دختر وی نفرپتاه در هرم دیگری -که در ۱۹۵۶ یافته شد- به خاک سپرده شد.
پس از او آمنمحات چهارم به پادشاهی رسید، او واپسین شاه از دودمان دوازدهم بود.
کمال الدین میثم بن علی بن میثم بحرانی از متکلمان و متفکران و عالمان شیعه در سال ۶۳۶ هجری در بحرین متولد شد و مزار وی در بحرین است.
بر اساس اعلام مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی ابن میثم تحقیقات گسترده‌ای در فقه، فلسفه و علم کلام داشت و علاوه بر آن در علوم حکمی و فنون عقلی و نیز عرفان، ذوقی بسیار داشت و تألیفاتی در این زمینه‌ها دارد.
در بین پژوهشهای ابن میثم «شرح نهج البلاغه» او از شهرت ویژه‌ای برخوردار است که در واقع سه شرح یعنی شرح کبیر، شرح وسیط و شرح صغیر از این عالم بزرگ به یادگار مانده که امروزه مورد استفاده همه عالمان قرار گرفته و از منابع مهم این عرصه محسوب می‌شود.
یکی از مهم‌ترین آثار کلامی او، کتاب قواعد المرام فی علم الکلام است که بر خلاف نوشته‌های بسیاری از پیشینیان، به صورتی کاملاً منظم و گویا نگارش شده‌است. از دیگر آثار او النجاه فی القیامه فی التحقیق امر الامامه و شرح المأه کلمه لأمیرالمؤمنین است.
در آذر ۱۳۸۴ خورشیدی همایشی به منظور معرفی شخصیت علمی این عالم شیعی همایشی در بحرین، محل دفن این چهرهٔ ماندگار برگزار شد.
هاینریش رودلف هرتز یا هاینریش رودلف هرتس (۲۲ فوریهٔ ۱۸۵۷ – ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۴) فیزیک‌دان آلمانی بود. هرتز در شهر هامبورگ در آلمان به دنیا آمد. به خاطر او یکای هرتز در دستگاه بین‌المللی یکاها در نظر گرفته شده‌است. او نخستین کسی بود که وجود امواج الکترومغناطیسی را ثابت کرد.
پدرش گوستاو فردیناند هرتز (دیوید گوستاو هرتز) (۱۸۲۷–۱۹۱۴)، که از یهودیت به مسیحیت تغییر دین داده بود، با یک بانوی مسیحی به نام آنا الیزابت پفِفِرکُرن ازدواج کرد. مادرش فرزند یک پزشک و پدرش در هامبورگ مشاور بود. او در زمانی که در هامبورگ به مدرسه می‌رفت، استعداد زیادی در زمینهٔ علم و یادگیری زبان‌های عربی و سانسکریت نشان داد. او در رشته‌های فیزیک و مهندسی در شهرهای برلین، مونیخ و درسدن ادامه تحصیل داد. در دانشگاه، او زیر نظر استادانی مانند هرمان فون هلمهولتز تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۰ مدرک دکترا گرفت، ولی تا سال ۱۸۸۳، هنگامی که خود به استادیِ فیزیک نظری در دانشگاه کیل درآمد، دانشجوی هلمهولتز باقی ماند. در سال ۱۸۸۵ استاد دانشگاه کارلسروهه شد؛ جایی که امواج الکترومغناطیسی را کشف کرد.
او در سال ۱۸۹۲ به بیماری سرطان استخوان مبتلا شد و با اینکه چند بار عمل جراحی شد دست آخر در سن ۳۷ سالگی در گذشت. به افتخار او یکی از دهانه‌های آتشفشانی ماه را که در طرف دیگر آن است، به نام وی نامیدند.
هرتس همیشه علاقهٔ عمیقی به علم هواشناسی داشت، که شاید به خاطر ارتباط با ویلهلم فون بتسولد، استاد آزمایشگاه هرتز در دانشگاه صنعتی مونیخ، بوده باشد. به هر صورت، او خود کمک قابل توجهی در این زمینه نکرد به جز چند مورد که بیشتر جنبهٔ تفریحی داشت؛ به هلمهولتس در برلین کمک کرد که شامل تحقیقاتی در زمینهٔ تبخیر مایعات، و ساخت یک نوع جدید رطوبت‌سنج می‌شد.
او در ضمن تحقیقات بسیار خود به مبانی علومی رسید که خود یا آنها را نادیده گرفت یا نتایج را اشتباه اعلام کرد، ولی همین اکتشافاتی که او آنها را اشتباه قلمداد می‌کرد، بعدها از سوی دیگران توجیه شد و اکنون بسیار مهم تلقی می‌شوند؛ مانند سازوکار رادارها و امواج بی‌سیم و بسیاری دیگر. خود او در این زمینه گفته‌است: «من فکر نمی‌کنم که امواج بی‌سیمی که من کشف کردم هیچ استفادهٔ عملی داشته باشد.» در صورتی که ما امروزه استفادهٔ غیرقابل انکاری از این امواج می‌کنیم.
دَشتی شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این شهر از سال ۱۳۹۰ از روستا به شهر تبدیل شده‌است. این شهر در ۴ کیلومتری جنوب پارسیان، و در ۲ کیلومتری شمال کوه شاهین‌کوه واقع شده‌است، مردم این شهر از نژاد آریایی هستند و همگی به زبان پارسی میانه [دشتینی] [پهلوی ساسانی] سخن می‌گویند.
جمعیت آن در حدود ۵۰۰۰ نفر و ۹۲۰ خانوار می‌باشند که همگی از اهل سنت از شاخه شافعی هستند و به زبان پارسی میانه[دشتینی][پهلوی ساسانی] سخن می‌گویند.
کار مردم این شهر آموزش و پرورش،ماهی‌گیری، دامداری و کشاورزی است، گروهی برای کار و بازرگانی به آن سوی خلیج فارس می‌روند.
در حدود 100 خانه قدیمی وجود دارد که از سنگ و کاهگل ساخته شده‌است، آثار ارگی بزرگ در جنوب دهستانوجود داشت که در دوران گذشت مقر حاکم بوده‌است، این ارگ به نام دژ شیخ حارب بن مذکور یا کلات سرخ معروف است که در سده دوازده هم هجری قمری بنا شده‌است. اما متأسفانه این بنا به دلیل بی‌توجهی مسولین تخریب شد.
در این شهر مزارع نخیل و نخلستان‌های وسیعی وجود دارد. آب زیر زمینی اش شیرین است و محاصیل زراعتی مانند:گوجه فرنگی، جو و گندم، . همچنین بیش از حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم دارد که از ثمر آن انواع خرما بدست می‌آید.
----پارک کوهپایه
،سواحل شنی و صخره ای بکر"دستیر" که محل تخم گذاری لاک پشت‌ها می‌باشد
دره همبنگ
دره نسودو که اثاری مربوط به دوره اشکانی دارد
باغ های محلی
کلات سرخ
پروژه‌های در حال ساخت
----موزهٔ مردم‌شناسی توسط خیرین
زمین چمن طبیعی فوتبال
اب تصفیه کن صنعتی(شهری)
ناصر عبداللهی (زاده ۱۰ دی ۱۳۴۹ - درگذشت ۲۹ آذر ۱۳۸۵ در بندرعباس) خواننده، آهنگساز، تنظیم کننده، نوازنده و ترانه‌سرای ایرانی بود که در آغاز با ترانهٔ «ناصریا» به شهرت رسید.
ناصر عبداللهی در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۴۹ در محله سیدکامل شهر بندرعباس زاده شد. پدرش عبدالرحمن عبداللهی کارگر بازنشسته بود و مادرش مهرنگار بندری نیایی خانه‌دار است. از ۱۳ سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد. فعالیت‌های هنری خود را از سال‌های نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز کرد.
وی کار حرفه‌ای را به‌طور جدی از سال ۱۳۷۴ خورشیدی آغاز کرد. در سال ۱۳۷۵ همراه با همسرش به تهران آمد. محمدعلی بهمنی وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبوم های «عشق است» و «دوستت دارم» ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد. ناصر با انتشارات فوق دچار اختلافاتی شد. پس از آن آلبوم های «بوی شرجی» توسط انتشارات شمیم جنوب، هوای حوا و ماندگار توسط انتشارات آوای نکیسا و پس از مرگ او، آلبوم رخصت توسط انتشارات آوای مهر میهن به بازار روانه شد.
او چهار برادر و یک خواهر دارد. ناصر در هیجده سالگی با «فهیمه غفوری» اهل بندرعباس که سه سال از خودش بزرگ‌تر است ازدواج کرد. حاصل آن سه فرزند (دو پسر و یک دختر) به نام‌های نوید، نازنین و نامی است. نینا فرزند چهارم ناصر حاصل ازدواج او با فاطمه فهیمی است. فرزند دختر او، نازنین الان نوازنده و خواننده سبک پاپ است. او با بازخوانی چند ترانه از پدرش شهرت پیدا کرده‌است.
بیشتر اشعار ترانه‌های آغازین او از سروده‌های محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفتهٔ خود وی تحت‌تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود، طوری‌که در سال‌های آغازین کار هنری ترانه‌های منصفی را بازخوانی می‌کرد.
ترانه‌های مورد انتخاب وی در آلبوم هایش بیشتر دارای مفاهیم اجتماعی و حماسی (مانند ترانه‌های «یادم باشد»، «کودکان خیابانی»، «سربلند» و «شیوهٔ ما»)، مذهبی (مانند ترانه‌های «مهر علی و زهرا»، «احمد ثانی»، «یا فاطمه» و «مهر دلبر») و عاشقانه (مانند ترانه‌های «تو ای عشق»، «ماه من»، «بهت نگفتم» و «راز») بودند.
از این موارد می‌توان به نمونه‌های زیر اشاره نمود:
پس از ارائه ترانه "ناصریا" منتقدان عبداللهی گفتند که این کاری اسپانیایی است و از نغمه‌های جیپسی کینگز برگرفته شده‌است. اما وی معتقد بود که چنین نیست و این کار وزن و آهنگ عربی دارد، آهنگی که بارها با سازهای دیگری نظیر عود (ساز)، دهل، و دف نواخته شده‌بود. اما با گیتار خیر، و عبداللهی این کار را انجام داد.
نغمهٔ ترانهٔ "ناصریا" سال ۱۳۷۶ ساخته شد. شعر این آهنگ به گویش بندری است و به گفته عبداللهی هدف از ساخت آن اعتراض بر ضد ستم در جهان و نیز همدردی با ستمدیدگان جهان بوده‌است. بر اساس متن شعر "ناصریا" اگر کسی قصد یاری ستم دیده‌ای را داشته‌باشد پس از تحمل سختی بسیار و دشواری‌های این راه، در پایان پیروز خواهد شد.
در تاریخ ۳ آذر ۱۳۸۵ خورشیدی ناصر عبداللهی به دلایل نامشخصی بی‌هوش شد. وی آن زمان در بندرعباس بود و سپس وی را برای درمان تخصصی به تهران منتقل کردند. عبداللهی پس از آنکه ۲۶ روز را در کما سپری کرد سرانجام در روز ۲۹ آذر و در ۳۵ سالگی در بیمارستان هاشمی‌نژاد تهران درگذشت. پیکر وی به زادگاهش در بندرعباس منتقل شد و در قطعه مفاخر آرامستان (بهشت زهرا) قدیم واقع در کیلومتر ۷ جاده بندرعباس به میناب به خاک سپرده شد.
دوستت دارم (همراه با پرویز پرستویی) - ۱۳۷۹
بلاگووگراد نام شهر و مرکز استان بلاگووگراد در کشور بلغارستان است.
در محل این شهر در حدود سال ۳۰۰ پیش از میلاد سکونتگاهی از تراکیهای‌ها قرار داشت به نام اسکاپتوپارا. این روستا بعدها به‌دست رومیان افتاد. اسکاپتوپارا به‌خاطر چشمه‌های آب گرم پیرامون خود معروف بود.
در زمان امپراتوری عثمانی این شهر در دست ایشان افتاد و اکثریت مردم آن را مسلمانان تشکیل می‌دادند. نام این شهر در آن دوره «جومای بالا» شد که در اصل فارسی است ولی نامی است که عثمانیان بر این شهر نهادند.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۹ ژوئن ۲۰۰۷.
«نابخشوده» آهنگ چهارم از آلبوم "متالیکا" اثر گروه هوی‌متال متالیکا می‌باشد که به‌صورت تک‌آهنگ نیز در سال ۱۹۹۱ توسط کمپانی الکترا منتشر شده‌است. نابخشوده یکی از آهنگ‌های بالای این گروه به حساب می‌آید.
موضوع ترانه داستان مردی است که هرگز بهره‌ای از وضع زندگی خود نبرده و هرگز از موقعیت‌ها و بخت‌هایش استفاده نکرده‌است. او بعدها در پایان زندگی‌اش پشیمان از ناتمام ماندن بسیاری از امور زندگی‌اش است، بنا بر این تمام دنیا را «نابخشوده» لقب می‌دهد.
حسنارود، روستایی از توابع بخش نیاسر شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است. حسنارودروستایی در ۴۰ کیلومتری کاشان در جاده کاشان دلیجان قرار دارد.حسنارود یکی از بزرگترین و پرجمعیت ترین روستاهای بخش نیاسر میباشد.جمعیت ساکن این روستا تقریبا ۸۰۰ نفر و در تعطیلات به حدود ۲۰۰۰ نفر میرسد.
این روستا دارای مزرعه گلستانه می‌باشد که در این مزرعه انواع گل محمدی پرورش می‌یابد.
از این گل گلاب ناب و عطر و اسانس‌های گران‌قیمت حاصل می‌شود.حسنارود دارای تعدادی دشت است که از آن جمله می‌توان به گلستانه، گزآباد، چهارکلنگه و زیر قلعه اشاره کرد. مزرعه چنار در ۲ کیلومتری حسنارود را نیز می‌توان نام برد که در حال حاضر شبیه یک ده کوچک است و تعداد ی خانوار در آن زندگی می‌کنند. در شرق و غرب حسنارود دو کوه به نام‌های تجرکوه و کارد (در حاشیه گلستانه) قرار دارد.روستای حسنارود
همزه (ء) در میان حروف سی‌ودو گانهٔ الفبای فارسی شکلی از ملحقات حرف «الف» (صامت) است. شکل جدای آن (ء) و در حالت‌های گوناگون با ترکیب دیگر اشکال به صورت (آ - أ - ئ - ؤ) نوشته می‌شود. همزه از نظر آواشناسی در میان واج‌های زبان فارسی به‌طور مستقل یک صامت است که به اشکال (ء - ا) نوشته می‌شود، ضمناً حرف «عین» نیز در آواشناسی فارسی با همزه واجی یکسانند.
وضعیت صامت همزه در الفبای فارسی پیچیدگی‌هایی را پدیدآورده است. گاهی با مصوت «ا» یکی دانسته می‌شودعلی‌اکبر دهخدا، جلد ۴۹ صفحهٔ ۲۸۷، «نام نخستین حرف از حروف الفبای فارسی و عربی است. آن را از حروف حلق خوانند و گاه آن را پس از الف، دومین حرف به حساب آورند.» و زمانی به عنوان حرف مستقل از آن یاد می‌شودمحمد معین، جلد اول، صفحهٔ ۱۱۵ « «ا» و «آ» را نخستین حرف از الفبای فارسی به‌شمار آورند، ولی باید آن دو را دو حرف جداگانه محسوب داشت،...» در لغت‌نامه دهخداعلی‌اکبر دهخدا، جلد ۸ صفحهٔ ۴۴ «الفبای فارسی امروزین مرکب از سی و سه حرف است بدین قرار: ا ء ب… و در فرهنگ معینمحمد معین، جلد اول، صفحهٔ ۳۳۹ «الفبا یا حروف هجای فارسی سی‌وسه حرف است: ا، ء، ب…» هر چند الفبای فارسی را داری سی‌وسه حرف می‌دانند و صامت همزه را دومین حرف الفبا معرفی می‌کنند اما به حرف «ب» که می‌رسند آن را هم حرف دوم می‌خوانندمحمد معین، جلد اول، صفحهٔ ۴۲۴ «یکی از حروف صامت فارسی، و آن دومین حرف از الفبای فارسی و عربی…» و ترتیب همان‌جور حفظ می‌شود تا حرف «ی» که حرف سی‌ودوم شمرده می‌شود نه سی‌وسومعلی‌اکبر دهخدا، جلد ۵۰ صفحهٔ ۱ «حرف سی و دوم یعنی آخرین حرف از الفبای فارسی»
همچنین در لاتین نویسی فارسی گاهی ' (آپاستروف) و گاهی Êê برای نشان دادن این حرف و ع (عین) به کار می‌رود.
تلفظ همزه در زبان فارسی و عربی به شکل بست چاکنایی است. صامت همزه در زبان فارسی برخلاف زبان عربی درست مانند «عین» تلفظ می‌شود و حتی در لغت‌نامه دهخدا شکل آن در وسط کلمه را اخذ شده از عین برمی‌شمارد.علی‌اکبر دهخدا، جلد ۴۹ صفحهٔ ۲۸۷، «در وسط و آخر کلمه به صورت شبیه عین (ء) نوشته می‌شود» فارسی‌زبان‌ها همان‌گونه که می‌گویند «عزا» به معنای «ماتم» به همان شکل می‌گویند: «اذان» یا «از آن» (وقتی در محاوره همزهٔ میانی را تلفظ نمی‌کنند) «عین» در آغازِ «عزا» و «ء» در آغازِ «اذان» و «از آن» یکسان شنیده می‌شود. در الفبای فارسی بعضی از آواها چند نشانه دارند؛ مثلاً آوای (Z) به صورت‌های «ز» و «ذ» و «ض» و «ظ» نوشته می‌شود.علی‌محمد حق‌شناس، آوارشناسی (فونتیک)، صفحهٔ ۲۳ حرف‌های «ء» و «ع» هم چنین است و یک آواست که با دو نشانه نوشته می‌شود.علی‌محمد حق‌شناس، مقالات ادبی، زبانشناختی، صفحهٔ ۲۵۸
همزه در زبان فارسی مانند سایر زبان‌های هندواروپایی -بر خلاف زبان‌های سامی که عربی نیز جزو آنان است- فقط در اول کلمه تلفظ می‌شودزبان‌شناسان در مورد «همزه» در آغاز واژه‌های فارسی به دو گروه کلی تقسیم می‌شوند برخی از منظر واج‌شناسی یک‌نظامی و گروه دیگر از منظر واج‌شناسی چندنظامی به تحلیل آن می‌پردازند. برای اطلاعات بیشتر به علی‌محمد حق‌شناس، "مقالات ادبی، زبانشناختی"، "نقش‌های دو گانهٔ همزه در ساخت آوایی زبان فارسی" مراجعه کنید. و البته در بسیار موارد در هنگام گفتار و نوشتار به‌خصوص در نظم‌ها به ضرورت حفظ وزن عروضی حذف می‌شود.ایرج کابلی، وزن‌شناسی و عروض، صفحهٔ ۲۲ مانند «است»، «ست»، یا «که از»، «کز» اما از آنجا که فارسی‌زبان‌ها «ء» و «ع» را داری یک آوا می‌دانند«اگر چه زبانِ فارسی نیز مثلِ همهٔ زبان‌های هند و اروپایی در اصل فاقدِ همزهٔ میان و پایانِ واژه بوده‌است، اما فارسی‌زبانان در اثرِ پذیرفتنِ شمارِ بزرگی از واژه‌های عربی به‌تلفظِ این واج در میان و پایانِ واژه نیز عادت کرده‌اند، و چون عِ عربی را هم درست همانندِ همزه تلفظ می‌کنند»ایرج کابلی، وبگاه Linguism ، بازبینی شده در ۱۶ آذر ۱۳۸۵
در صفحه‌کلید استاندارد فارسی، نویسه‌های همزه و اشکال گوناگون آن را می‌توان با کلیدهای ترکیبی زیر تایپ کرد:
مستیسو ، ، ، در مستعمرات اسپانیا، به کسی و مردمی گفته می‌شود، که تبارشان آمیزه‌ای از اروپایی‌ها و سرخ‌پوستان باشد.
مردم مستیسو در قاره آمریکا از علفزارهای کانادا در شمال تا منطقه پاتاگونیا در آرژانتین پراکنده هستند.
اصلیت واژه مستیسو اسپانیایی است و از ریشه لاتین mixtus به معنی آمیختن است. جمعیت مستیسوها، نزدیک سیصد میلیون نفر برآورد می‌شود.
جمعیت مستیزوهای قاره آمریکا با سرخ پوستان بیش از۲۶۵میلیون نفر است، و در برخی گزارش‌های غیررسمی بیش از ۳۰۰میلیون برآورده شده‌است.
جمعیت اروگوئه ۳٫۵ میلیون نفر است. ۸۵٫۸٪ جمعیت از نژاد اروپایی سفید می‌باشد که از اصلیت‌های ایتالیایی اسپانیایی و به دنبال آن‌ها انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، پرتغالی، ایرلندی، روسی، اسکاندیناویایی و ارمنی، می‌باشند. دولت و کلیسا به‌طور رسمی از یکدیگر مجزا هستند. اغلب مردم اروگوئه به دین کلیسای کاتولیک رم اعتقاد دارند (۶۶٪)، تعداد کمی پروتستان (۲٪) و یهودی و مسیحیان ارمنی (۱٪) و افراد زیادی بدون ایمان (۳۱٪) می‌باشند.
از نوع نژاد، فرهنگ و آداب اجتماعی، پاراگوئه یکی از یکدست‌ترین مردمان را در بین کشورهای آمریکای لاتین دارد. حدود ۹۵٪ مردم از نژاد مستیزو اند که ترکیب نژادهای اسپانیایی و گوارانی – سرخ‌پوست است.https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DA%AF%D9%88%D8%A6%D9%87
پاتاگونیا نام بخش بزرگی از آمریکای جنوبی است که دربرگیرنده بخش‌های جنوبی آرژانتین و شیلی است. پاتاگونیا از سوی باختر (غرب) و جنوب به رشته‌کوه آند و از سوی خاور (شرق) به دشت‌های پست محدود می‌شود.
در شمال آن هم رودخانه‌های نئوکوئن و کلرادو قرار دارند.
جمعیت این ناحیه برابر سرشماری سال ۲۰۰۱ برابر با ۱۷۴۰۰۰۰ نفر اعلام شده و مساحت آن با به‌شمار آوردن تیرا دل فوئگو (سرزمین آتش) ۹۰۰ هزار کیلومتر مربع است.
کاوشگر پرتغالی فردیناند ماژلان اولین اروپایی بود که در سال ۱۵۲۰ از پاتاگونیا بازدید کرد. به گفته آنتونیو پیگافتا، که اکتشافات ماژلان را نوشت، ماژلان این منطقه را «پاتاگائو» نامید. پیگافتا در گزارش خود این‌گونه نوشت که «افراد غول‌پیکری» در آنجا دیده شدند؛ بنابراین باور بر این است که نام پاتاگونیا معنایی شبیه به «سرزمین پاهای بزرگ» دارد. ماجراجویان هلندی، انگلیسی و اسپانیایی مسیر ماژلان را در سال‌های بعد دنبال کردند. در سال ۱۶۱۶ ویلم کورنلیس‌زون اسخاوتن، کاوشگر هلندی، جنوبی‌ترین نقطه شیلی را به نام زادگاهش هورن، دماغه هورن نامید.
Patagonia: a forgotten land: from Magellan to Perón, 2007,
استان تیرا دل فوئگو ، یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در جنوب کشور می‌باشد که با هیچ‌یک از ایالات مرز مشترک ندارد. در واقع تیرا دل فوئگو جزیره ایست که توسط تنگه ماژلان از قاره آمریکا جدا شده‌است و شامل سه قسمت است:
جوان‌ترین استان آرژانتین، ۱۲ هزار سال پیش مسکونی بود. تیرا دل فوئگو پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی زیستگاه بومیان (قبایل الاکالوف، یامانا، سلکنام و مانکنک) بود. ۵۰ سال پس از کشف منطقه، بیشتر بومیان به سبب شیوع بیماری‌هایی چون آبله مرغان و سرخک از بین رفتند. مرکز استان، اوشوایا است و در زبان بومیان به معنای " خلیج رو به انتها " است.
فردیناند ماژلان در سال ۱۵۲۰ نخستین کسی بود که منطقه را مشاهده نمود. به سبب دود و آتشی که بومیان تولید کرده بودند، او منطقه را " سرزمین دود " نامید. بعدها این نام به سرزمین آتش (تیرا دل فوئگو) تغییر یافت.
بعدها خوان ده آلده رته (۱۵۵۵) و پدرو سارمینتو در پی تأسیس سکونتگاه‌هایی برآمدند اما به موجب آب و هوای خشن و حملات مکرر دزدان دریایی بریتانیایی ناکام ماندند. استان میزبان اکتشاف گران هلندی، فرانسوی، اسپانیایی و بریتانیایی نیز بود. گابریل ده کاستیا پیش از اکتشاف جنوبگان به منطقه رسید. البته روبرت فیتزروی و چارلز داروین نیز قبلاً پا به منطقه گذاشته بودند.
در سال ۱۸۲۸ آرژانتین از پوئرتو لوئیز در جزایر فالکلند برای موارد کیفری استفاده می‌کرد اما در سال ۱۸۸۳ دولت بریتانیا از نماینده آرژانتین، خوزه ماریا پینه دو " خواست تا نیروهای آن کشور، جزیره را ترک کنند.
لوئیز پیدرابوئنا پایگاهی در سان خوان سالوامنتو در جزیره استادوس (واقع در شرق تیرا دل فوئگو که توسط تنگه لومر از آن جدا می‌شود) تأسیس کرد. " جامعه مبلغان آمریکای جنوبی " که یک انجمن مذهبی وابسته به بریتانیا بود، تحت سرپرستی وایت استرلینگ؛ در سال ۱۸۶۹ شهر اوشوایا را به عنوان مقر تبلیغی آنگلیکان تأسیس نمود. به‌طور مشابه و کمی پس از آن، " جامعه کاتولیک سیلزی‌ها " sales نیز ریوگرانده را به عنوان مقر تبلیغی خود ایجاد کردند.
بخش جنوبی کانال بیگل، تنگه‌ای که جزایر ناوارینو، اوسته، لندن دری، پیکتون، لنوکس و نوئوا (متعلق به شیلی) را از تیرا دل فوئگو جدا می‌کند، نیز بین آرژانتین و بریتانیا مورد مناقشه بود.
با بالاگرفتن تب طلا، کروات‌های بسیاری از دالماتیا به تیرا دل فوئگو آمدند. این مهاجرت‌ها جنبه‌های مثبتی چون ایجاد خطوط تلگراف داشت. بزودی آشکار شد که دشت‌های شمالی منطقه مکان مناسبی برای مزرعه داری و گله داری است، بدین ترتیب لاتیفوندی‌های (املاک کشاورزی) وسیعی ایجاد شد.
علاوه بر کروات‌ها، مهاجرانی از اسکاتلند، ایتالیا و باسک، گالیسیای اسپانیا برای کار در مزارع پرورش گله و زمینداری به استان آمدند.
در سال ۱۹۴۳ پایگاه‌های دریایی و هوایی در ریوگرانده و اوشوایا تأسیس شد. همچنین در سال ۱۹۹۰ منطقه ملی تیرا دل فوئگو و جزایر وابسته به آن، استقلال خود را به عنوان استان به دست آورد.
استان از نظر جغرافیایی به سه ناحیه مجزا تقسیم می‌شود: جزایر تیرا دل فوئگو، جنوبگان و جزایر آتلانتیک جنوبی
در شمال جزیره کوه‌های کم ارتفاع با سواحل شنی با شیبی به سوی جنوب می‌باشند. این ناحیه در به استپ استان سانتاکروز شباهت دارد. در ارتفاعات مرکز جزیره، قله‌های بلندی مانند کورنو (۱۴۹۰ متر) و رودهای کوچکی چون گرانده، اونا و مونه تا وجود دارد. به سبب دمای پایین در این منطقه توده‌های یخی کوچک بسیاری وجود دارد.
دمای هوای متوسط در جزیره ۵ درجه می‌باشد. میزان بارش متوسط نیز در شمال ۳۰۰ م. م؛ و در جنوب ۵۵۰ میلیمتر بوده‌است.
بخشی از جنوبگان که مورد ادعای آرژانتین است باآب و هوایی سرد و پرباد شامل پالمار و دریای ودل است. بلندترین قله این قسمت، چیریگوانو با ۳۳۶۰ متر ارتفاع است.
این قسمت استان که شامل جزایر مورد مناقشه فالکلند، جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی و جزایر اورکنی جنوبی است اقلیمی مرطوب با پوشش گیاهی متراکم (به جز فالکلند) دارد.
جزایر فالکلند از سایر مناطق کم باران تر است و عمدتاً از خلنگ زار تشکیل یافته‌است.
استان تیرا دل فوئگو با تولید ناخالص داخلی برابر۶/۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۲۵۷۰۰ از ایالات در حال توسعه می‌باشد.
تکیه گاه اقتصادی استان، دامپروری (۵ درصد اقتصاد استان)، پرورش گوسفند و تولید پشم و گوشت است. مانند سایر ایالات جنوبی و در بخش معدن نیز، در تیرا دل فوئگو گاز طبیعی و نفت وجود دارد طوری که ۲۰ درصد اقتصاد استان را تشکیل می‌دهد.
در بخش خدمات، صنعت جهانگردی منبع درآمدزایی می‌باشد. جاذبه‌های گردشگری استان عبارتند از:
پارک ملی تیرا دل فوئگو
دریاچه فاگنانو
کانال بیگل
فانوس دریایی لز اکلرور
زندان قدیمی در جزیره استادوس
موزه " انتهای دنیا "
حیات وحش در مارامبیو
پس از جنگ فالکلند از شمار مهاجران کاسته شد.
استان به ۴ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود. دو بخش اول عملاً تحت مالکیت آرژانتین است.
۱ – بخش اوشوایا
۲ – بخش ریوگرانده
۳ – بخش آنتارتیدا (جنوبگان)
۴ – بخش جزایر آتلانتیک جنوبی: جزایر مالویناس (فالکلند)، اورکنی جنوبی، شتلند جنوبی، جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی که مورد ادعای بریتانیا نیز هست.
اوآهو یکی از جزایر هشت‌گانه ایالت هاوایی آمریکا در اقیانوس آرام است.
قسمتهایی از سریال لاست در این جزیره فیلمبرداری شده است.
نیهاو یکی از جزایر هشت‌گانه ایالت هاوایی آمریکا در اقیانوس آرام است.
«نی هاوو» یکی از جزیره‌های بسیار زیبایی است که در هاوایی وجود دارد و هیچ چیزی روی آن دید نمی‌شود. در حالی که بسیاری از جزیره‌های دنیا به تفرجگاه تبدیل شده‌اند این جزیره اصلیت خود را حفظ کرده است و هیچ امکانات رفاهی یا حتی برقی روی آن دیده نمی‌شود. این جزیره البته یک ساختمان دارد که تمام انرژی خود را با استفاده از سلول‌های خورشیدی به دست می‌آورد. «الیزابت سینکلر» این جزیره را در سال ۱۸۶۴ خریداری کرد و زندگی جالبی را روی آن آغاز کرد اما پس از مرگ او این جزیره به نوه اش رسید. نوه این خانم به جای گسترش جزیره سعی کرد آن را به حالت اولیه خود بازگرداند و طبیعت را بر آن حاکم کرد. این جزیره به روی همه بسته است و تنها اقوام این خانواده اجازه ورود به آن را دارند از این رو نام جزیره ممنوعه را به روی آن گذاشته‌اند.
http://aftabnews.ir/fa/news/223451/5-مکان-جالب-که-بازدید-از-آن-ها-ممنوع-است-عکس
کوآئی یکی از جزایر هشت‌گانه ایالت هاوایی آمریکا در اقیانوس آرام است. این جزیره با مساحت ۱۴۵۶/۴ کیلومتر مربع چهارمین جزیره بزرگ از مجموعه جزایر هاوایی و ۲۱امین جزیره بزرگ در ایالات متحده می‌باشد. از این جزیره با نام جزیره باغی (Garden Isle) نیز نام برده می‌شود. کوآئی در آنسوی کانال کوآئی از کانال‌های هاوایی و در ۱۱۷ کیلومتری شمالغرب جزیره اوآهو واقع شده‌است. پارک ملی دره وایمه‌آ و پارک ساحلی ایالتی ناپالی در این حزیره قرار دارد.
لانائی یکی از جزایر هشت‌گانه ایالت هاوایی آمریکا در اقیانوس آرام است.
مائوئی یکی از جزایر هشت‌گانه ایالت هاوایی آمریکا در اقیانوس آرام است.
صفحه فِستوس شیئی منحصربه‌فرد یافته شده توسط باستان‌شناسان است.
این صفحه در حدود ۱۷۰۰ (پیش از میلاد) در عصر مفرغ پسین در دوران‌های باستان‌شناسی قوم مینوسی ساخته شده‌است.
معنا و آماج از ساختش و حتی جای ساختش تاکنون نادانسته و به مانند یک راز به جا مانده است.
این شیء کمیاب در موزه باستان‌شناسی هراکلیون در جزیره کرت یونان قرار دارد.
زبان‌شناسان تا کنون ادعاهای کاملاً مختلفی دربارهٔ نوع زبان، نوع سیستم نوشتاری و جهت خواندن آن مطرح کرده‌اند.
آمبولی ریه به وجود لخته خون یا گاهی چربی در یکی از سرخرگ‌های ریوی و یا بافت شش‌ها گفته می‌شود. این لخته خون نخست در یکی از سیاهرگ‌های عمقی اندام تحتانی یا لگن شکل می‌گیرد. آمبولی چربی بیشتر از ناحیه یک شکستگی استخوانی پایه‌ریزی می‌شود. لخته خون یا آمبولی چربی از راه جریان خون و با گذشتن از قلب به یکی از سرخرگ‌های خونرسان بافت شُش راه یافته و در آنجا مستقر می‌گردد. این پدیده سبب بسته شدن سرخرگ شده و بنابراین توانایی تنفسی کاهش می‌یابد و گاهی بافت ریه از میان می‌رود. آمبولی ریه در همه سن‌ها می‌شود رخ دهد ولی در بزرگسالان رایج‌تر است.
لخته شدن خون در سیاهرگ‌های عمقی. این حالت هر زمان که خون در داخل رگ تجمع یافته و به خوبی جریان نداشته باشد می‌تواند ایجاد شود.
از عوامل تشدیدکننده بیماری
بیشتر با مراقبت‌های ویژه در ۱۰–۱۴ روز بهبود می‌یابد.
پنومونی٬آسم٬COPD٬CHF٬پریکاردیت٬پنوموتوراکس٬اضطراب
بررسی‌های تشخیصی می‌شود دربرگیرنده رادیوگرافی قفسه سینه، اسکن ریه، سی تی آنژیوگرافی ریه، نوار قلب، سمع قلب و ریه، و آزمایش‌های خون جهت اندازه‌گیری عوامل انعقادی و زمان پروترومبین باشد.
هدف درمانی شامل:
داروهای ضد انعقاد به سوی حل کردن لخته و جلوگیری از ایجاد دوباره آن. سطح داروهای ضد انعقاد باید به گونه مرتب اندازه‌گیری شود تا اطمینان حاصل شود سطح آن‌ها در اندازه دلخواه و بی‌خطر است.
تجویز اکسیژن، در صورت نیاز
آنتی‌بیوتیک‌ها، در موارد آمبولی عفونی
تا هنگام برطرف شدن علایم التهابی برآمده از لخته شدن خون در بستر استراحت نمایید. در استراحت در بستر اندام‌های زیرین را به گونه مکرر حرکت دهید تا به جریان یافتن خون در آن‌ها کمک شود.
رژیم ویژه‌ای نیاز نیست.
پدیدار شدن هرکدام از نشانه‌های زیر یک اورژانس است.
میرداماد ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایان راسل مک‌یوون (زاده ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸) نویسنده و نمایشنامه‌نویس انگلیسی است. ایان در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در الدرشات از توابع همپشر زاده شد.او در سال ۱۹۹۸ به خاطر کتاب آمستردام موفق به دریافت جایزهٔ ادبی من بوکر شد.
گردشگری در استان بوشهر، فهرستی از جاذبه های گردشگری، بودجه، میزان گردشگری، آمار و ارقام و مسائل مربوط به این موضوع است.
گردشگران میتوانند از سه طریق هوایی، دریایی و زمینی به این استان مراجعه کنند.
معاون گردشگری استان بوشهر، این استان را دارای پتانسیل تبدیل شدن به یک قطب گردشگری در ایران معرفی کرد.
در مهر ماه ۱۴۰۱ بزرگترین طرح گردشگری استان با سرمایه گذاری یک هزار میلیارد تومان اجرایی شد. در این مراسم، هتل سه ستاره عسلویه افتتاح شد و چندین مسابقه و طرح بومگردی هم شروع شد. قرار شده است در طول این طرح، ۱۱۰۰ تحت در اقامتگاه های گردشگری استان بوشهر اضافه بشود. ساخت دریاچه خلیج فارس، ساخت فانوس دریایی و طرح زیباسازی سواحل استان بوشهر از طرح های بعدی شهرداری شهر بوشهر برای جذب گردشگر است. در سال ۱۳۹۷ اولین کشتی گردشگری در این استان به کار گرفته شد. بر اساس سیاست های صورت گرفته قرار شده تا گناوه قطب گردشگری این استان معرفی شود. ساخت جزیره مصنوعی هم یکی دیگر از برنامه های جذب گردشگر در این استان است.
تعداد کل تخت های گردشگری در واحدهای رفاهی و اقامتی این استان، تا مهر ۱۴۰۱ هزار و ششصد تخت عنوان کرده اند. شش منطقه گردشگری که دهکده ها هم از آنها هستند، در این استان فعالند. این مناطق در بوشهر، عسلویه، تنگستان، کنگان، دیلم و گناوه قرار دارند.
تاریخ سه هزارساله استان بوشهر با داشتن آثار تاریخی بسیاری از گذشته، ظرفیت بالایی در گردشگری تاریخی را داراست. دراین استان بیش از هزار اثر تاریخی وجود دارد. از مجموع آثار تاریخی این استان، ۳۰۰ اثر ثبت ملی شده اند و برخی از آنها به ثبت جهانی رسیده اند.
معبد کلات موند هم اثر تاریخی این استان است. این معبد در دامنه کوه مند در جنوب روستای حیدری است.
مهمترین جاذبه های تاریخی استان بوشهر عبارت است از: خانه رئیسعلی دلواری (۴۵ کیلومتری بوشهر - دلوار) - عمارت قدیمی ملک (۵ کیلومتری بوشهر) - گورستان و منطقه باستانی سیراف (شهرستان کنگان) - منطقه باستانی ریشهر (۸ کیلومتری جنوب بوشهر) - مقبره ژنرال انگلیسی (بوشهر، خیابان امام خمینی) - گورستان شخاب (جنوب بوشهر) - مسجد شیخ سعدون (مرکز شهر بوشهر) - کلیسای مسیح مقدس (مرکز شهر بوشهر) - قلعه هلندی‌ها (شمال شرقی جزیره خارک) - معبد پوزئیدون -خدای دریا- (جزیره خارک) - گورستان باستانی جزیره خارک، کلیسای قدیمی خارک (جزیره خارک) - کاخ بردک سیاه (۱۲ کیلومتری شمال برازجان) - تل مرو، تل طلسمی (جنوب برازجان) - تل خندق، تا پهن (شمال برازجان) - برج قلعه خورموج (خورموج) - معبد کلات (۳۰ کیلومتری خورموج؛ روستای حیدری) - قلعه زائر خضرخان (شمال اهرم) - منطقه باستانی توز (بین روستاهای زیراه، اردشیرآباد، سعدآباد) - خرابه‌های بندر سینیز (۲۰ کیلومتری بندر دیلم، حوالی خور امام حسن) - خرابه‌های بندر مهروبان (۲۴ کیلومتری شمال بندر دیلم) - مسجد بر دستان (شهرستان دیر) - شاهزاده ابراهیم (ننیزک دشتستان)ماهنامه جهانگردان، صاحب امتیاز: سجاد محمدی، شماره ۲۶، فروردین ۱۳۹۱، ص 122
نام قدیمی این شهر رام اردشیر بوده است و بنای اولیه آن به اردشیر ساسانی نسبت داده شده است. تاریخ برای این منطقه بنادر تاریخی بسیاری را گزارش می کند اما هیچ کدام از آنها به طورمشخص معلوم نیستند. مشهورترین بندر تاریخی بوشهر، بندر تموکن است. این بندرتوسط هخامنشیان ساخته شده است. کاخ کوروش کبیر هم از آثار مربوط به دوره هخامنشیان است. این کاخ در برازجان قرار گرفته و از نقاط دیدنی بوشهر است. این کاخ از نظر دقت در حجاری و ظرافت، از کاخ پاسارگاد جدیدتر بوده است. این کاخ در حوالی تپه باستانی تل مر قرار گرفته است. علاوه بر این، دو کاخ دیگر نیز مربوط به همین دوره کشف شدند. اولی سنگ سیاه و دومی بردک سیاه نام دارند. گور دختر هم دیگر اثر مربوط به این دوره بوده است.
کوشک اردشیر یکی ازبناهای مربوط به دوران ساسانی ها است.
خانه قاضی در محله بهبهانی واقع شده و مربوط به دوران زندیه است که ثبت ملی هم شده است.
گورستان انگلیسی ها از قبرستان های تاریخی استان بوشهر است. این قبرستان آثار ملی ایران است و محل دفن نیروهای انگلیسی در جنگ جهانی اول بوده است. این سربازان در نبرد رئیسعلی دلواری و باقرخان تنگستانی کشته شدند. نام این قبرستان را به گورستان متجاوزین انگلیسی تغییر داده اند. این مکان تخریب های زیادی شده است و صلیب های بزرگ سنگی آن از بین رفته اند. عمارت حاج رئیس در شمال شرقی شهر قدیمی بوشهر قرار گرفته است. این عمارت توسط رئیس التجار در دوره قاجار ساخته شده. عمارت طاهری هم دیگر عمارت مربوط به این دوره است که در محله بهبهانی قرار دارد. عمارت دهدشتی و عمارت گلشن هم یکی از عمارت های این سلسله تاریخی هست. خانه باقی مانده از رئیسعلی دلواری که امروز به موزه تغییر داده شده، دراین دوره ساخته شده. آب انبار قوام در غرب شهر بوشهر قرار گرفته و امروز به قهوه خانه تبدیل شده است. قلعه خورموج که اثر ثبت شده ملی هم هست، یکی از آثارباستانی ساخته شده در قاجار است.مواردی که دارای مقاله هستند:
سواحل زیبای بوشهر جاذبه طبیعی گردشگری در این استان است. استان بوشهر بیشترین طول مرزی دریایی (۹۳۷ کیلومتر) با خلیج فارس را دارد. سواحل ماسه‌ای بندر حماد دیلم، سواحل ماسه‌ای گناوه، سواحل بوشهر، دلوار و دل آرام، سواحل دشتی، دیر، کنگان، بنک، عسلویه، نخل تقی، سیراف، پرک و ساحل صخره‌ای نای بند و هاله از جمله ظرفیت گردشگری دریایی استان است. جزیره های خارگ، خارگو، شیف، عباسک، میر مهنا، نخیلو، جزیره‌ام‌الگرم و تهمادون هم جاذبه گردشگری این استان هستند. جزیره نخیلو با پرندگان خاص خود به بهشت پرندگان مشهور است. کشاورزی در این استان به دو نوع درختی و زراعی انجام می شود. گندم، جو، تنباکو، پیاز، کنجد و سبزی از محصولات این استان است. تالاب های این استان از نقاط جذاب برای گردشگران بشمار می آید. گوناگونی جانوران هم همینطور است. تودیو غاری است در کنار جاده گناوه به دیلم که افسانه های محلی از زندگی دو دیو در آن سخن می گویند.
مشروح جاذبه‌های طبیعی: پارک جنگلی چاهکوتاه، سواحل استان بوشهر - رودخانه دالکی، آبگرم دالکی (۱۸ کیلومتری شهر برازجان) - آبگرم برازجان (۱۲ کیلومتری جاده برازجان) - آبگرم خانیک (یک کیلومتری روستای خانیک در منطقه برازجان) - آبگرم اهرم (۶۳ کیلومتری جاده بوشهر-بندرعباس) -آبگرم میراحمد (۷۷ کیلومتری جاده اهرم-خورموج) - آبگرم قوچارک (۵ کیلومتری جنوب غربی اهرم) - جزیره خارک و خارکو (۵۷ کیلومتری شمال غربی بوشهر) - جزیره شیف و عباسک (شمال بندر بوشهر) - جزایر ام‌الکرم، نخیلو و گرم (سواحل بخش بردخون) - آبگرم میانلو (شمال شهرستان کنگان) - آبگرم نیکو (شمال خورموج) - آبگرم گنوی (شهرستان دیر) - منطقه حفاظت شده مند (بخش بردخون) جزیره میرمهنا (سواحل جنوبی بندر ریگ) - منطقه حفاظت شده نایبند (شهرستان کنگان)مواردی که دارای مقاله هستند:
گنبد سلیمان بن علی در کنار جاده دیلم، یک امامزاده محلی است. دارای گنبدی شبیه به گنبد دانیال نبی هست. مردم محلی بر این باورند که اینجا مزار سلیمان بن علی پسر امام سجاد است.
فرهنگ و آداب و رسوم اهالی بوشهر در کنار غذاهای محلی آنان یکی از جاذبه های گردشگری بشمار می آید.
موزه های معروف استان بوشهر عبارت است از:
موزه رئیسعلی دلواری، موزه ای با موضوع استعمار انگلیس است. محل این موزه منزل رئیسعلی دلواری است. او از سرداران مبارزه با استعمار در بوشهر بوده است. این موزه در فهرست آثار ملی ثبت شده است. موزه مردم شناسی که درسال ۱۳۸۴ ساخته شده است، در خیابان ساحلی و عمارت تاریخی طاهری قرار دارد. رسم رسوم مردم بوشهر و فرهنگ آنها موضوع این موزه است. موزه دریا و دریانوردی خلیج فارس هم در عمارت کلاه فرنگی بوشهر قرار دارد. در این موزه انواع کشتی ها و قایق های جنگی و نظامی و تجاری به نمایش گذاشته شده است. موزه تجارت دریایی هم با موضوع تجارت دریایی در عمارت تاریخی بوشهر قراردارد. موزه تاریخ پزشکی خلیج فارس هم در عمارت دهدشتی بوشهر قرار دارد و موضوع آن تجهیزات پزشکی تاریخ پزشکی در منطقه است. موزه تاریخ طبیعی و تنوع زیستی استان بوشهر، موزه ای با موضوع محیط زیست است. در این موزه حیوانات بومی بوشهر به صورت تاکسیدرمی شده نگهداری می شوند.
اعداد اول مرسن ، اعداد اولی به فرم formula_1 هستند که به افتخار نام کشیش فرانسوی مارین مرسن ، به این نام خوانده می‌شوند. چرا که مرسن در زمینهٔ اول بودن این نوع اعداد اظهار نظری نادرست اما محرک کرده بود.
اولین اعداد مرسن اعداد زیر هستند: ۳، ۷، ۳۱، ۱۲۷، ۸۱۹۱، ۱۳۱۰۷۱، ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷ و … که متناظر هستند با … ،۸۹ ،۶۱ ،۳۱ ،۱۹ ،۱۷ ،۱۳ ،۷ ،۵ ،۳ ،۲ =n
قضیه اول: اگر formula_2 اول باشد، formula_3 نیز باید خود اول باشد.
اثبات: فرض کنیم که حکم نادرست است (برهان خلف). یعنی به ازای formula_3 مرکبی، formula_5 اول است؛ در این صورت می‌توان formula_3 را به صورت ضرب دو عدد غیر یک formula_7 نوشت. پس:
پس اگر formula_9 زوج باشد، طبق اتحاد مزدوج و اگر فرد باشد طبق اتحاد چاق و لاغر (لاگرانژ) به عوامل اول تجزیه می‌شود و اول نیست؛ پس به تناقض می‌رسیم و فرض خلف باطل است. پس formula_3 باید اول باشد.
بدیهی است که اعداد مرسن در مبنای دو به صورت formula_11 می‌باشد که برابر formula_12 است (formula_13تا یک).
تعریف: عدد کامل (تام) عددی است که با مجموع مقسوم علیه‌های خود، به جز خودش، برابر باشد. از معروفترین آن‌ها ۶=۳+۲+۱ و ۲۸=۱۴+۷+۴+۲+۱ هستند.
قضیه دوم: هر عدد کامل به صورت formula_14 است که formula_15 اول است.
این‌ها اعداد به شکل formula_15 مرسن هستند و متعاقباً توان‌های آن‌ها (formula_13)اول است.
پس با یافتن هر عدد کامل، می‌توان یک عدد مرسن جدید پیدا کرد.
تقسیم آزمایشی اکثراً برای تصدیق مرکب بودن یک عدد مرسن اول پنهان استفاده می‌شود.
این آزمایش فوراً نشان می‌دهد که formula_18 به ازای formula_19 مرکب است (به ترتیب با عوامل اول ۲۳، ۴۷، ۱۶۷، ۲۶۳، ۳۵۹، ۳۸۳، ۴۷۹ و ۵۰۳).
یک آزمایش بسیار قدرتمند اولیه برای شناسایی formula_18 آزمایش لوکاس- لمر است.
ابتدا سه قضیه زیر را مطرح می‌کنیم:
می‌دانیم تمام اعداد کامل به صورت حاصل ضرب یک عدد اول مرسن توانی از دو می‌باشند؛ اما در مورد اعداد فرد کامل چه نظریه‌ای وجود دارد؟
اگر این چنین عددی وجود داشته باشد در این صورت، به صورت حاصل ضرب یک مربع کامل در یک عدد اول به توان فرد می‌باشد، این عدد حداقل هشت عامل اول دارد و حداقل بر ۳۷ عدد اول بخش پذیر است (لزومی ندارد که متمایز باشند)؛ این عدد حداقل در مبنای اعشاری ۳۰۰ رقم دارد؛ و یک مقسوم علیه اول بزرگ‌تر از ۱۰۲۰ دارد.
این سؤال معادل با پاسخ دادن به این سؤال است که آیا تعداد نامحدودی عدد کامل زوج است. جواب این است که احتمالاً بله است (زیرا سری هارمونیک واگراست).
نظریه اولر: اگر formula_33 باشد و formula_34 اول باشد، در این صورت formula_32 نیز اول است، اگر و تنها اگر باقی‌مانده تقسیم formula_36 بر formula_32برابر formula_38 باشد.
همچنین اگر formula_34 باشد و formula_32اول باشد، در این صورت عدد مرسن formula_32 مرکب است (این حدس احتمالاً منطقی است از آن جایی که تعداد اعداد اولی که به ازای formula_13 به صورت formula_43 باشد، بی‌نهایت است).
بیتمن، سلفریج و واگستاف حدس زیر را زده‌اند:
فرض کنیم formula_13 هر عدد طبیعی فرد باشد؛ در این صورت اگر دو شرط اول -که در زیر آمده‌است- برقرار باشد، گزاره سوم برقرار خواهد بود:
توجه داشته باشید که این حدس چگونه به حدس قبلی وابسته‌است.
این سؤال بیشتر از این که یک حدس باشد، از دسته سؤال‌های جواب داده نشده‌است.
به راحتی می‌توان نشان داد که اگر مربع عدد اول formula_13 بر یک عدد مرسن تقسیم شود، در این صورت formula_13 یک عدد اول ویفریچ است و این اعداد کمیاب هستند! فقط دو عدد شناخته شده‌اند که زیر ۴٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ هستند و هیچ‌کدام از این مربع‌ها بر یک عدد مرسن بخش پذیر نیستند.
اگر دنباله‌ای به این صورت باشد که formula_51 و formula_52 آیا همه این دنباله اول هستند؟
دیکسون کاتالان، در پاسخ این سؤال در سال ۱۸۷۶، به لوکاس اظهار داشت که ۱–۱۲۷^۲
(formula_53)، به این ترتیب اول است.
همان‌طور که مشخص است این اعداد در این دنباله بسیار سریع بزرگ می‌شوند:
C0 = ۲ (اول)
C1 = ۳ (اول)
C2 = ۷ (اول)
C3 = ۱۲۷ (اول)
C4 = ۱۷۰۱۴۱۱۸۳۴۶۰۴۶۹۲۳۱۷۳۱۶۸۷۳۰۳۷۱۵۸۸۴۱۰۵۷۳۷ (اول)
51217599719369681879879723386331576246^10 <C5 (سؤال:آیا این عدد اول است؟)
به نظر می‌آید احتمال این موضوع خیلی کم باشد که A5 (یا چند عدد بزرگ‌تر از این دنباله) اول باشد. بدون شک این مثال دیگری از «قانون قوی عددهای کوچک» Guy، است. دقت کنید که اگر در این دنباله یک عدد مرکب پیدا شود، طبق نظریه اول، تمام اعداد بعدی مرکب خواهند بود.
در سال ۱۹۶۳ کشف شد که ۱–۱۱۲۱۳^۲ اول است، و این به وسیله بسته‌های پستی مخصوص ساخته شده با مُهرِ فرستاده شده از "یوبرانا، ایلینیوس" اعلام شد.
یک شبکه تحقیقاتی توزیع شده در اینترنت توسط "ولتمن" به پا شده‌است که به GIMPS(Great Internet Mersenne Prime Search) معروف است و و داوطلبان بیشمار آن، از کامپیوترهای شخصی خود برای انجام دادن قسمت‌های مختلفی از تحقیقات استفاده می‌کنند. در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۳، یکی از داوطلبان GIMPS کشف چهلمین عدد مرسن را گزارش داد و این موضوع، پس از آن تأیید شد. شش ماه پس از آن، کشف چهل و یکمین عدد مرسن توسط یکی از داوطلبان این شبکه به ثبت رسید. عدد بعدی مرسن در این سری نیز در ۱۸ فوریه ۲۰۰۵ اعلام شد. تلاش‌های داوطلبان GIMP، این پروژه محاسباتی توزیع شده را تبدیل به کاشف هشت عدد بزرگ‌تر اعداد مرسن نمود. در واقعیت، تا فوریه همین سال، شرکت کنندگان GIMPS، تمام توان‌های قبل از ۹٬۸۸۹٬۹۰۰ را امتحان کردند و حتی دو بار چک کردند و همه توان‌های پایین‌تر از ۱۵٬۱۳۰٬۰۰۰ را دست کم یک بار امتحان کردند.
خبرگزاری شهرستان فلاورجان
http://www.ghahderijan.com پایگاه خبری شهر قهدریجان
قَهدِریجان شهری از توابع بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است.
قهدریجان شهری از توابع بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است. شهر قهدریجان در دشت وسیعی قرار گرفته که از هر سو اراضی زراعی آن را احاطه نموده‌است. در شمال آن اراضی زراعی منتهی به کهریزسنگ و در جنوب اراضی منتهی به ایمانشهر و در شرق اراضی منتهی شهر فلاورجان و در غرب اراضی منتهی به دشت نجف آباد قرار دارند.
در حال حاضر طبق آماری که تخمین زده می‌شود جمعیت این شهر نزدیک به ۵۰۰۰۰ نفر می‌باشد. شهر قهدریجان از لحاظ جمعیت دومین شهر بزرگ پس از شهر فلاورجان می‌باشد و از لحاظ مساحت بزرگ‌ترین شهر در کل منطقه فلاورجان است.
قهدریجان در سال ۱۳۴۷ با افزایش جمعیت نام شهر به خود گرفت و شهرداری آن تأسیس گردید که در بدو تأسیس، شهرداری کار خود را در منزل شخصی خیر به نام حاج محمود شفیعی آغاز نمود و در سال ۱۳۴۸ با واگذاری قطعه زمینی به مساحت بیست هزار مترمربع در غرب شهر از طرف مردم ساختمان اداری شهرداری با مساحت پانصد متر مربع در آن احداث گردید و در سال ۱۳۵۰ شهرداری از منزل حاج محمود شفیعی به محل جدید انتقال یافت که از سال تأسیس شهرداری (۱۳۴۷) تاکنون شانزده شهردار تصدی آن را عهده‌دار بوده‌اند.
نام قدیمی شهر قهدریجان که به نظر برخی محققان این نام از آن جهت گذاشته شده که مردم قهدریجان اغلب کشاورز بوده‌اند و گونه‌های آن‌ها بر اثر آفتاب کدر شده‌است و کدرگون هم به معنی کدرگونه است که هنوز هم در گویش عامه افراد مسن در قهدریجان و روستاهای اطراف این محل را کدرگان (کدر گون) می‌خوانند.
در مورد نام کنونی قهدریجان دو نظر وجود دارد. یکی اینکه نام قدیمی قهدریجان در اصل به صورت کدرگون و به معنی کدرگونه نیست بلکه به صورت کدرگان بوده و به معنی محلی است با خاک تیره و کدر (اتفاقا صحرایی با نام قدیمی سیاهه و کنونی زارچان در شمال قهدریجان وجود دارد که در دوره‌های قدیم سکونتگاه قومی بوده که بعدها بنا بر دلایلی در قهدریجان سکنی گزیده‌اند) و مثل لارگان که گان به جان تبدیل شده، در این لغت یعنی کدرگان نیز چنین تغییری صورت گرفته و به صورت کدرجان درآمده و کثرت استعمال در بیان عوام آن را به صورت قدرجان درآورده‌است و علت استعمال لغت فعلی یعنی قهدریجان به واسطه صحیح نوشتن و صحیح گفتن و از حالت عامیانه خارج کردن لغت قدرجان است.
نظر دوم بدین شرح است که ظل‌السلطان که در زمان قاجار حاکم اصفهان بوده‌است، به جهت شجاعت زیاد مردم قهدریجان و علاقه زیادی که به مردم این محل داشته این محل (کدرگون) را قدرجان نامیده به این معنا که «من مردم این محل را به قدر جانم دوست دارم» و قدرجان به تدریج تبدیل به قهدریجان شده‌است؛ که نظر دوم بیشتر نقل می‌شود و به نظر می‌رسد بیشتر به واقعیت نزدیک باشد. همچنین گفته می‌شود در بازسازی بنای مسجد بزرگ قهدریجان که قدیمی‌ترین مسجد شهر است نیز سنگ نوشته‌ای یافت شد که از قهدریجان با نام کهدریگان نیز نام برده شده‌است اما اکنون هیچ اثر یا اطلاعی از آن در دست نیست. قابل ذکر است که قبلاً شهر به صورت قلعه‌ای با چهار دروازه بوده که بعضی نام قهدریجان را با در نظر گرفتن «جان» به عنوان پسوند و «ی» میانوند هم ریشه یا مرتبط با لغت «قلعه» می‌دانند؛ البته این نظر تقریباً هیچ مدافعی ندارد. گمان می‌رود قهدریجان تازی شدهٔ واژه کاهداری گان یا کهدرگان باشد که به دلیل کشاورز بودن مردم منطقه، محل جمع‌آوری و انبار کاه بوده‌است.
شهرستان فلاورجان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است که با فاصله پنج کیلومتر متصل به شهر اصفهان است و نزدیکترین شهرستان به مرکز استان اصفهان است. مرکز این شهرستان، شهر فلاورجان است.
شهرستان فلاورجان دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۱۱ شهر به شرح زیر است:
براساس بررسی‌های انجام شده سابقه سکونت و زندگی در این شهرستان دست کم مربوط به شش هزار سال پیش است. یافته‌های باستان شناختی حاکی از حضور جوامع پرجمعیت ویکجا نشین در دشت فلاورجان از حدود اواخر هزاره پنجم و اوائل هزاره چهارم قبل از میلاد در این شهرستان دارد. زمینهای بسیار حاصلخیز همراه رودخانه پرآب زاینده رود ووجود ارتفاعات متعدد، عوامل طبیعی شاخصی در ایجاد جوامع پیش از تاریخ در این شهرستان است. کشف سنگ نگاره‌های متنوعی از نقوش حیواناتی چون کل، بزکوهی وگونه‌های از گربه سانان در کوه‌های این شهرستان نشانگر حضور فعال جوامع شکارچی وغنای حیات وحش این شهرستان در گذشته دارد.
یکی از بزرگ‌ترین گورستان‌های تاریخی مربوط به دوران هخامنشی در شهرستان فلاورجان کشف شده‌است که دارای وسعت ۱۷۰هکتار است و از دوره هخامنشی تا ساسانی بمدت ۱۰۰۰ سال مورد استفاده بوده‌است که این مکان بعنوان یکی از سایت موزه‌های کشور برای‌گردشگران ثبت و حفاظت می‌شود. آثار دیگری هم از دوره اشکانیان و ساسانیان کشف شده‌است. تاکتون ۵۰۴ اثر تاریخی در شهرستان فلاورجان کشف شده که ۳۱ اثر در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. ۴۴ مورد نیز در مراحل اداری ثبت در آثار ملی قرار گرفته‌است. ۷۰ درصد آثار شهرستان مربوط به دوران پس از اسلام و ۳۰ درصد آن‌ها مربوط به ماقبل اسلام است.
این شهرستان در بازه‌های زمانی دهه ۶۰ و ۷۰ خورشیدی به دلیل خاک آب رفتی مشروب از زاینده رود از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان برنج لنجان بوده‌است.
فلاورجان بر روی دشت سربی زاینده‌رود قرار گرفته که از دشت‌های حاصلخیز جلگه‌های مرکزی ایران به‌شمار می‌آید، گذر زاینده‌رود از دشت فلاورجان سبب شده که این شهرستان مشکل کمبود آب نداشته باشد، با این حال از آب زیرزمینی نیز بهره‌برداری می‌شود.
فلاورجان از قطب‌های مهم کشاورزی استان اصفهان به‌شمار می‌رود که بیشتر زمین‌های آن زیر کشت برنج، گندم و جو است و از رونق باغ‌داری خوبی نیز برخوردار است و فرآورده‌هائی چون سیب، هلو، گیلاس و زردآلو است.
مردم شهرستان فلاورجان را پیروان دین اسلام تشکیل می‌دهند و هیچ‌گونه گروه مذهبی دیگر در این شهرستان فعال نیست، گرچه بناهائی از دیگر آئین‌ها مانند زرتشتیان و گورستان و کنیسه ملا یعقوب در این شهرستان هم‌چنان باقی است.
وجود صنایع در منطقه موجب سرازیر شدن مهاجرین بسیار به این شهر شده‌است. اینک در کنار اقوام بومی، اقوام لر و ترک از استان‌های چهارمحال و بختیاری، خراسان، سیستان و بلوچستان و آذربایجان به‌طور پراکنده در این شهرستان ساکن هستند؛ اما گویش مردم فلاورجان فارسی است و لهجه آنان با لهجه مردم اصفهان یکسان است. ازعالمان‌این‌شهرمیتوان‌به‌شیخ‌احمدیوسفی‌اشاره‌کرد
در ۱۳۵۹/۲/۲۱ بخش فلاورجان که از توابع شهرستان لنجان بود به شهرستان تبدیل گشت. در ۱۳۶۶/۴/۱۰ تعداد ۵ دهستان به نامهای گرکن شمالی، اشترجان، زازران، گلستان و ابریشم در این شهرستان ایجاد و تشکیل شد. در تاریخ ۱۳۶۸/۴/۲۱ بخش گرکن شمالی به مرکزیت روستای پیربکران شامل دهستانهای گرکن شمالی و اشترجان ایجاد و تأسیس شد. در تاریخ ۱۳۹۱/۶/۲۹ تصویب‌نامه‌ای درخصوص تقسیمات کشوری در شهرستان فلاورجان به تصویب وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی رسید و رئیس‌جمهور در ۱۳۹۱/۱۱/۱ آنرا تأیید نمود که به موجب آن روستاهای هویه، ریاخون، دشتچی، میان رشید، جوجیل و کاافشان از دهستان زازران منتزع و به دهستان ابریشم ملحق شدند. همچنین مصوب گردید که روستای زازران مرکز دهستان زازران بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان به شهر تبدیل و به عنوان شهر زازران شناخته شود. روستاهای شرودان، کروج، دارافشان، خیرآباد، مزرعه حسین‌آباد، دشتلو، بندرات و گارماسه از دهستان گلستان، منتزع و به دهستان اشترجان الحاق گردیدند. نیز مرکز دهستان گلستان از روستای شرودان به روستای قلعه امیر تغییر یافته بخش قهدریجان به مرکزیت شهر قهدریجان مشتمل بر دهستان‌های گلستان و زازران ایجاد گشت. علاوه بر آن روستای زازران مرکز دهستان زازران بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان به شهر تبدیل و به عنوان شهر زازران شناخته شد. در تاریخ ۱۳۹۹/۹/۲۶ روستاهای اشترجان و مینادشت به شهر، تبدیل و به عنوان شهرهای اشترجان و مینادشت شناخته می‌شوند. در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۲۰ روستای بوستان به شهر بوستان زر و روستای طاد به شهر طاد شناخته شدند.
شهرستان فلاورجان یکی از شهرستان‌های تاریخی استان اصفهان است که وسعت کل آن ۳۱۹ کیلومتر مربع است.
از شرق به شهرستان اصفهان از شمال به شهرستان خمینی شهر از جنوب به شهرستان مبارکه، از شمال غرب به شهرستان نجف‌آباد و از غرب به شهرستان لنجان محدود می‌گردد.
در حوالی فلاورجان فعلی قریه‌ای به نام برزان بوده که از طریق مادی کوپان مشروب می‌شده. بعدها به واسطه پلی که بر روی رودخانه زده شده آن را پل ورگان و بعدها پل ورجان و نهایتاً به فلاورجان تغییر نام یافته‌است.
جمعیت آن بالغ بر ۲۵۰هزار نفر است. وجود صنایع متعدد، قرار گرفتن در حاشیه زاینده رود، دیرینه تاریخی و محصولات کشاورزی مرغوب از جمله برنج و گندم و صیفی جات این شهرستان را از جایگاه ویژه‌ای برخوردار نموده‌است. این شهرستان دارای ۸ شهر به نام‌های زازران و فلاورجان و قهدریجان و کلیشاد و سودرجان و پیربکران و بهاران و ایمانشهر و شهر ابریشم و ۶۰ روستا است که با توجه به آثار تاریخی موجود در این شهرها دارای قدمت فرهنگی دیرینه است. از گذشته، خصوصااز زمان مشروطه جمعیتی از بختیاری‌ها نیز در فلاورجان ساکن شده‌اند. آثار تاریخی این شهرستان می‌توان امامزاده یونس بن ازهربن عقیل بن موسی کاظم شهر زازران، خانه مویدی‌های روستای زفره، پل قدیم فلاورجان و مسجد جامع و پل بابا محمود سهرفیروزان و برج‌های کبوتر لارگان و روستای هویه و شیرهای سنگی و مسجد بابا محمود سهرفیروزان و مسجد اشترجان و بقعه پیربکران و مقبره امامزاده‌گان شاه ابولقاسم سهرفیروزان، سیدمحمد لارگان و زیدبن حسن را نام برد. همچنین از دوران صفویه دیواری از نزدیکی شهر پیربکران شروع و تا آخر شهر ایمانشهر (مینادشت) ادامه داشته‌است که به مرور زمان این دیوار گلی ازبین رفته‌است ولی هنوز هم جزئی از این دیوار بر جامانده‌است.
فلاورجان به دلیل نزدیکی به شهر اصفهان از توسعه کمتری برخوردار بوده‌است.
قابل توجه است پل تاریخی فلادرجان تسوط تخم مرغ و املاحی مانند سیمان و … ساخته شده و اگر اب زاینده رود به این پل‌ها نخورد در اثر خشکسالی ممکن است با نابودی پل‌ها مواجه شوند. متأسفانه این شهرستان در احاطه خشکسالی است.
مهم‌ترین بناهای تاریخی وجاذبه‌های گردشگری این شهرستان عبارتند از:
مقبره پیر بکران متعلق به قرن هشتم هجری ومدفن یکی از عرفای بزرگ آن زمان بنام محمد بن بکران
مسجد جامع اشترجان که توسط فخرالدین محمد بن محمود اشترجانی ملقب به ملک الوزراء در اوائل قرن هفتم هجری ساخته شده‌است
پل فلاورجان در شمال شرق شهر فلاورجان بر روی رودخانه زاینده رود به طول ۱۴۰ متر مربع عرض ۵ متر و ۱۸ دهانه در دوره صفویه ساخته شده‌است.
پل بابا محمود دردو کیلومتری جنوب غربی شهر پیر بکران به طول۱۵۰مترعرض۵متروارتفاع۷متردارای ۱۵ دهانه بزرگ وکوچک باقوس جناغی وبیز که در دوره ایلخانی ساخته شد.