moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
استان ریو نگرو با تولید ارزش ۴/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۹۸۰۰ دلار می‌باشد . کشاورزی ۱۰ درصد اقتصاد استان را تشکیل می‌دهد که غالباً در دره‌های حاصلخیز رود ریو نگرو به خصوص بخش آلتو واله (غرب) و واله مدیو (مرکز) متمرکز شده‌است. ۷۰ درصد سیب و گلابی کشور در ریو نگرو و در شهر سان آنتونیو اوئسته تولید می‌شود که مصارفی چون تولید آبمیوه یا صادرات دارد . در بخش واله مدیو علاوه بر سیب و گلابی، گوجه فرنگی، پیاز و سایر سبزیجات تازه برای مصارف داخلی به عمل می‌آید .
محصول عمدهٔ شهر ال بولسون میوه‌های انگوری می‌باشد .
در بیرون از دره‌های حاصلخیز، پرورش دام صورت می‌گیرد به طوریکه ۱۳ درصد گوشت و پشم کشور در ریو نگرو تولید می‌شود . نفت نیز در شهر کاتریل catriel به مقدار نسبتاً ضعیفی استخراج می‌شود . همچنین در بخش معادن می‌توان به معادن دیاتومیت، سنگ گچ و نمک اشاره کرد .
ماهیگیری صنعتی استان در آب‌های اقیانوس اطلس و خلیج سان ماتیاس با صید سالانه ۱۱ هزار تن ماهی و ۸ هزار تن ماهی روغن، ماهی مرکب، صدف و انواع غذاهای دریایی (غالباً برای صادرات) صورت می‌گیرد .
صنعت جهانگردی نیز یکی دیگر از منابع درامدزا می‌باشد . جاذبه‌های توریستی استان در دو ناحیه عمده واقع شده‌اند : ناحیه آند و ناحیه اقیانوس اطلس
از جاذبه‌های ناحیه آند می‌توان به مکان‌های زیر اشاره نمود : پارک ملی لوس آرایانس، جزیره ایسلا ویکتوریا، گذرگاه‌های بین دریاچه‌ها، مرکز اسکیینگ سررو کاتدرال و شهر ال بولسون
جاذبه‌های توریستی ناحیه اطلس شامل صخره‌های غارشکل کرانه لاس گروتاس، مناطق ویزه ماهیگیری در واله مدیو، رود ریو نگرو به سبب ورزش‌های آبی می‌باشد .
استان به ۱۳ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود .
۱ – بخش آدولفو آلسینا
۲ – بخش آویاندا
۳ – بخش باریلوچه
۴ – بخش کونه سا
۵ – بخش ال کوی
۶ – بخش خنرال روکا
۷ – بخش نووه ده خولیو
۸ – بخش نورکوئینکو
۹ – بخش پیچی مائوئیدا
۱۰ – بخش پیلکانیو
۱۱ – بخش سان آنتونیو
۱۲ – بخش والچتا
۱۳ – بخش ونتیسینو ده مایو
ایالت سالتا، یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در شمال غرب کشور می‌باشد. سالتا با ایالات فورموزا، سانتیاگو دل استرو، توکومان، چاکو و کاتامارکا مرز مشترک دارد و توسط ایالت هوخوی محصور شده‌است. در شمال ایالت، بولیوی و پاراگوئه و در غرب آن شیلی قرار دارد.
پیش از آنکه ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، ایالتی که امروزه سالتا نام دارد زیستگاه بومیان کالچاکیس و دیاگیتاس بود. از اقوام این بومیان می‌توان به کوئیلمس و هوماهواکاس که به زبان مشترک کاکان سخن می‌گفتند، قوم آتاکاما در پونا و قوم ویچیس که در نزدیکی ایالت چاکو سکونت داشتند اشاره کرد.
نخستین فاتح که در سال ۱۵۳۵ پا به این ناحیه گذاشت دیگو ده آلماگرو بود. ارناندو ده لرمه شهر «سان فیلیپه ده لرمه» را در سال ۱۵۸۲ بنیان نهاد که بعدها نامش به سان فیلیپه ده سالتا تغییر کرد. شهر تا سال ۱۶۵۰، ۵۰۰۰ نفر جمعیت داشت.
سالتا دل توکومان در نایب السلطنه ریود لاپلاتا تأسیس شد. در سال ۱۷۷۴، سان رامون دلا نووا اوران، بین دو شهر سالتا و تاریخا بنا نهاده شد. بعدها و در سال ۱۷۸۳، پایتخت سالتا دل توکومان از شهر توکومان به سالتا تغییر کرد.
جنگ سالتا در سال ۱۸۱۳ موجب آزادی منطقه از اسپانیا شد اما نایب السلطنه پرو گهگاه حملاتی ترتیب می‌داد. خروازیو پوساداس ایالت سالتا را در ۱۸۱۴ تشکیل به وجود آورد که در آن زمان ایالت سالتا، هوخوی، جنوب بولیوی و شمال شیلی را در بر می‌گرفت.
پس از درگیری‌های داخلی که به دنبال اعلام استقلال آرژانتین رخ داد، بولیوی شهر تاریخا را در سال ۱۸۲۶ ضمیمه خود کرد. در سال ۱۸۳۴ ایالت هوخوی نیز اعلام استقلال کرد و از سالتا جدا شد. محدودهٔ سالتا هنگامی به کوچکترین حد خود رسید که بولیوی شهر یاکویبا را تصرف کرد (سال ۱۹۰۰).
دولت ملی «لوس آندس» که در سال ۱۹۰۲ با مرکزیت سان آنتونیو دلوس کوبرس ایجاد شده بود در سال ۱۹۴۳ به عنوان بخش «لوس آندس» به ایالت سالتا پیوست.
دشت‌های مرتفع و خشک پونا در غرب ایالت با دریاچه‌های آب شور (پوسیتوس، آریسارو) جمعیت کمی دارد و شهر عمده آن «سان آنتونیو دلوس کوبرس» می‌باشد.
قله‌های مرتفع و برفی آند (آکای، کاچی و چانی) دره‌هایی نظیر کبرادا دل تورو، وایس کالچاکیس و لرمه به وجود آورده‌اند. شهر سالتا از جمله شهرهایی است که در این مناطق به وجود آمده‌است.
ایالت، تابستان‌هایی بسیار گرم و زمستان‌هایی سرد دارد.
در شرق و نزدیک منطقه گران چاکو، مرطوب‌ترین آب و هوا متعلق به جنگل یونگاس در پارک ملی ال ری می‌باشد.
رودهای عمده ایالت رود برمه خو، رود پیلکومایو | پیلکومایو و خورامنتو می‌باشد. ایالت سالتا از نظر زمین‌شناسی منطقه‌ای زلزله خیز می‌باشد.
ایالت سالتا با تولید ارزشی برابر ۱/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۴۷۶۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد. کشاورزی و صنایع وابسته به آن عمده‌ترین فعالیت ایالت به‌شمار می‌آید.
توتون، نیشکر و شراب از مهم‌ترین صادرات منطقه می‌باشد. همچنین محصولاتی مانند ذرت، گوجه فرنگی، موز، مرکبات و حبوبات مصارف داخلی دارند.
گاز و نفت توسط لوله ازاین ایالت به بوئنوس آیرس و روزاریو انتقال می‌یابد . .
در بخش معادن می‌توان به معادن گوگرد و اورانیوم اشاره کرد.
پرورش دام در سالتا تنها در بخش شرقی و مرطوب انجام می‌شود.
صنعت جهانگردی نیز یکی دیگر از منابع درآمدزا می‌باشد. جاذبه‌های توریستی تاریخی، طبیعی و اجتماعی شامل نمونه‌های زیر است:
شهر سالتا (مرکز ایالت) با کلیسای جامع و موزهٔ باستان‌شناسی آلتا مونتانیا دسالتا (با ۳ مومیای یخ زده دوره اینکاها)
قطار آ لاس نوبس (بسوی ابرها) پیش از آنکه به شهر سان آنتونیو دلوس کوبرس برسد از مسیر صخره‌ای و دره‌های تنگ عبور می‌کند.
کوه‌های وایس کالچاکیس با صخره‌های قرمز رنگ
شهر کافایاته مرکز شراب ایالت
پارک ملی ال ری در جنگل یونگاس، پارک ملی باریتو و پارک ملی لوس کاردونس
ایالت به ۲۳ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
استان سن خوآن یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در غرب کشور می‌باشد .
سان خوان با ایالات لاریوخا، سان لوئیز، مندوسا مرز مشترک دارد. در غرب استان، شیلی قرار دارد .
پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استان سان خوان کنونی زیستگاه بومیانی بود که تحت تأثیر فرهنگ و امپراتوری اینکاها بودند . از جمله آن‌ها : هوارپس، دیاگیتاس، کاپازانس، اولون گاستاس و یاکامپیس بودند .
شهر سان خوان دلا فرونترا در سال ۱۵۶۲ توسط خوان خوفره ای مونته سا تأسیس گشت اما در سال ۱۵۹۳ به سبب طغیان رود سان خوان به ۲ کیلومتری جنوبش انتقال یافت .
در سال ۱۷۷۶ هنگامی که سان خوان به نایب السلطنه ریو دلاپلاتا واگذار شد، زمین لرزه ای تقریباً تمام شهر را ویران نمود .
رهبر و پیشوای استقلال آرژانتین، ژنرال خوزه ده سان مارتین در سال ۱۸۱۴ حاکم کویو شد ( سان خوان در آن زمان بخشی از کویو بود ) . سان خوان بعدها تبدیل به شهری شد که حامی سفرهای اکتشافی به آند بود . در سال ۱۸۲۰ سان خوان از استان کویو جدا شد و استقلال خود را کسب کرد . استان کویو بعدها به استان مندوسا ملحق شد .
به دنبال جدایی بین‌المللی آرژانتین و ظهور دولتی لیبرال در سال ۱۸۵۳ بسیاری از روشنفکران تبعیدی به آرژانتین بازگشتند . یکی از این روشنفکران، افسر نظامی اهل سان خوان، دومینگو سارمینتو بود . سارمینتو در سال ۱۸۶۲ فرماندار سان خوان و در ۱۸۶۸ رئیس جمهور کشور شد . از تلاش‌های او می‌توان به برنامه‌های عمرانی و کاربست آموزش مدرن اشاره نمود .
در سال ۱۹۴۴ زمین لرزه مخربی بیشتر شهر سان خوان را ویران کرد . در این زمین لرزه ۱۰ هزار نفر کشته شدند . زمین لرزه دیگری در سال ۱۹۷۷ شهر را تکان داد .
در سال ۱۹۷۳ دانشگاه ملی سان خوان با کمک دولت ملی تأسیس شد . دولت برای پاسخ دادن به نیازهای بخش کشاورزی استان، سد و ذخیره آبی اویوم را احداث نمود .
استان سان خوان بخشی از منطقهٔ نیمه بیابانی " کویو " است. دشت‌های خشک در بخش شرقی با ماهورها و تپه‌های کم ارتفاع و بخش‌های مرتفع در غرب آن قرار دارد . هر دو بخش استان در معرض بادهای سوزان زوندا هستند .
رودهای عمده استان رود هاچال، رود سان خوان | سان خوان و دساگادرو می‌باشند که دره‌های حاصلخیز و مرکز استان را سیراب می‌کنند . رود سان خوان به مرداب گواناکاچه در جنوب شرق استان می‌ریزد .
استان سان خوان با تولید ارزشی برابر ۶/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۵۸۲۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد . کشاورزی عمده‌ترین فعالیت استان به‌شمار می آید .
صنعت شراب سازی از مهم‌ترین صنایع منطقه می‌باشد به طوری که پس از مندوسا دومین استان تولیدکننده شراب می‌باشد . ۵۶ درصد از زمین مولد استان به تاکستان‌ها اختصاص دارد . همچنین محصولاتی مانند ذرت، گوجه فرنگی، انجیر، هلو و سیب زمینی در استان به عمل می آید .
آب سدهای اویوم، لا روزا و سان امیلیانو مصارفی چون آبیاری و تولید برق دارد .
در بخش معادن می‌توان به معادن طلا، سرب و گرافیت اشاره کرد .
بخش صنایع استان را صنایع غذایی، شیمیایی، پلاستیکی، آهنی و نساجی تشکیل می‌دهد .
صنعت جهانگردی چندان منبع درامدزایی نمی‌باشد . با این حال شهر سان خوان ( زادگاه سارمینتو )، پارک ایسچی گالاستو، سد اویوم و بهارهای پیزمانتا از جاذبه‌های توریستی استان به‌شمار میروند .
استان به ۱۹ بخش ( دپارتمان ) تقسیم می‌شود .
استان سان لوئیس یکی از استان‌های ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در مرکز کشور می‌باشد. سان لوئیس با استان‌های لاریوخا، کوردوبا، لا پامپا، مندوسا و سان خوان مرز مشترک دارد.
پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی که امروزه سان لوئیس نام دارد زیستگاه بومیان بود. از اقوام این بومیان می‌توان به کالچاکیس، میچیلینگس، رانکلس، پوئلچس و پئوئنچس اشاره نمود.
شهر سان لوئیس توسط خوان خوفره ده لوآیسا منه سس در سال ۱۵۹۴ تأسیس شد که بعدها بر اثر حملات مکرر بومیان از سکنه خالی گشت اما در سال ۱۵۹۶ توسط مارتین گارسیا ده اونیز آباد شد.
در سال ۱۷۱۲ شهر بر اثر حمله ویرانگر بومیان مالونس رو به نابودی رفت اما مجدداً همراه با احداث دژهایی رو به‌آبادی رفت.
اندکی پس از ایجاد نایب السلطنه ریودلاپلاتا در سال ۱۷۷۶، منطقه تحت تسلط کوردوبا و سپس کویو (۱۸۱۳) بود. سرانجام استان در سال ۱۸۲۰ اعلام استقلال نمود.
خطوط راه‌آهن و سیستم ریلی در سال ۱۸۷۵ به سان لوئیس رسید که موجب ایجاد شهرهایی (مانند ویا مرسدس و سانتا روزا) در بین مسیر آن شد.
پس از بحران مالی دهه ۱۹۳۰، جمعیت استان به نصف خود رسید.
از چهره‌های سیاسی برجسته استان می‌توان به آدولفو رودریگز سا (پرونیست) اشاره نمود.
در شمال و غرب استان، تپه‌ها و ماهورهای کم ارتفاع وجود دارد. در جنوب و مرکز نیز زمین‌های هموار و دریاچه نمک پامپا دلاس سالیناس قرار دارد.
هر چند آب و هوای سان لوئیس معتدل و کم باران است، مناطق بسیاری با آب و هوایی معتدل و خاک حاصلخیز چون ویا ده مرلو وجود دارند.
رودهای عمده در استان، کوئنتو و کونلارا می‌باشند. همچنین رودهای سالادو و دساگادرو مرز این استان را با سایر ایالات تشکیل می‌دهد.
استان سان لوئیس با تولید ارزشی برابر ۴/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۹۲۰۰ دلار از نظر اقتصادی رو به رشد می‌باشد. کشاورزی و صنایع عمده‌ترین فعالیت استان به‌شمار می‌آید. فعالیت استان در بخش کشاورزی محدود به تولید ذرت، لبنیات، گیاهان جایگزین گوشت حیوانی و پرورش گاو است.
در بخش معادن می‌توان به معادن آهک، مرمر، اورانیوم، نمک و تنگستن اشاره کرد.
در بخش صنایع نیز صنعت چرم، نساجی، سرامیک، پلاستیک، وسایل خانگی و کاغذ فعال می‌باشد.
صنعت جهانگردی چندان منبعی درآمدزا نمی‌باشد. با این حال جاذبه‌های توریستی شامل مکانهای زیر است:
مناطق خوش آب و هوای اطراف ویا ده مرلو
پارک ملی سیه را دلاس کیخاداس
دریاچه پوتره رو
استان به ۹ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
۱ – بخش آیاکوچو
۲ – بخش بلگرانو
۳ – بخش مرکزی (با مرکزیت سان لوئیس)
۴ – بخش چاکابوکو
۵ – بخش کورونل پرینگلس
۶ – بخش خنرال پدرنرا
۷ – بخش گوبرنادور دوپوی
۸ – بخش خونین
۹ – بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین
فیروزآباد، دهستانی است از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت فیروزآباد ۱۰٬۰۹۲ نفر بوده که ۵۱۵۹ نفر مرد و ۴۹۳۳ نفر زن بوده اند. این دهستان دارای ۲۸۹۱ خانوار می‌باشد.
قلایی،
دهستانی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، جمعیت دهستان قلایی ۲٬۶۷۱ نفر بوده که ۱۳۵۷ نفر مرد و ۱۳۲۰ نفر زن بوده‌اند. این دهستان دارای ۶۸۴ خانوار است.
زبان مردم دهستان قلائی لری است.
قلعه مظفری، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۰۸۷ نفر (۱٬۴۷۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هنام، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است، شامل روستاهای سیاهپوش،علی آباد،عادل آباد،بردبل، کرم الهی،فرج الهی،نورالهی،میرزاآباد،جعفرآباد،خسروآباد، مشهدی حسین،شیرآباد،حسین بیگی،کل و دولتشاهی، کلاهیل،یاری آباد،چهارتخته،جهان آباد،سراب هنام،لمدر، پرسک علیا و سفلی و اسپژ می باشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۷۸۸ نفر (۱٬۵۰۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
یوسف‌وَند، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران می باشد. دهستان یوسف‌وند، یکی از شش دهستان شهرستان سلسله در استان لرستان است که شامل روستاهای دهرحم ، (بعنوان مرکز دهستان)، اکبرآباد، کریم آباد، ورمزیار، هندی، دره تنگ، گرکان، دکاموند، پیرکه، چناره ،گریران و... می‌باشد. طبیعت این دهستان همه ساله گردشگرانی را به این شهرستان می‌کشاند.
حدود این دهستان عبارت است از خاور به دهستان حسنوند، از باختر به دهستان کولیوند، از ۲۲ آبادی تشکیل گردیده ساکنین از ایل یوسفوند و ایل ترکاشوند هستند. عدهٔ کثیری از سکنه ییلاق و قشلاق می‌روند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۹۵۱ نفر (۱٬۸۸۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان ارکوازی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
ایل ارکوازی منجمله در این منطقه یکجانشین شده‌است.
جمعیت دهستان ارکوازی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲٬۳۵۹ نفر بوده‌است.
دهستان بولی، یکی از دهستان‌های بخش بولی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
جمعیت دهستان بولی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با 14000 نفر بوده‌است.
دهستان ده پایین، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای چال‌سرا است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان ده پایین برابر با ۱۳٬۷۲۶ نفر بوده‌است.
دهستان میش خاص، یکی از دهستان‌های بخش سیوان شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای میدان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان میش خاص برابر با ۹۳۲۰ نفر بوده‌است.
دهستان دوستان، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بدره در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای ولیعصر است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دوستان برابر با ۳٬۲۰۹ نفر بوده‌است.
دهستان هندمینی، یکی از دهستان‌های بخش هندمینی شهرستان بدره در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای آب‌چشمه است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان هندمینی برابر با ۲٬۲۲۳ نفر بوده‌است.
ارمو، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵جمعیت آن ۷ّ۰۸۹نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زرین‌دشت، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۶۸۰ نفر (۱٬۹۲۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کولکنی، دهستانی از توابع بخش ماژین شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۱۹ نفر (۳۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ماژین، دهستانی از توابع بخش ماژین شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۶۶ نفر (۶۱۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیدابراهیم، دهستانی از توابع بخش زرین‌آباد شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۵۴۷ نفر (۲۹۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اناران دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان روستای بیشه دراز است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۷۰۹ نفر (۹۱۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ابوغویر، دهستانی از توابع بخش دشت عباس شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۴۲ نفر (۱۹۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بخش دشت عباس یکی از بخش‌های شهرستان دهلران استان ایلام ایران است. این دهستان در سال ۹۶ به بخش ارتقاء یافت.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، جمعیت بخش دشت عباس برابر با ۸٬۵۲۵ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نهرعنبر، دهستانی از توابع بخش موسیان شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۰۳۷ نفر (۶۶۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زنگوان، دهستانی است از توابع بخش کارزان شهرستان سیروان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۶۷۹ نفر (۷۶۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کارزان، دهستانی از توابع بخش کارزان شهرستان سیروان در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۹۳ نفر (۹۲۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لومار، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سیروان در استان ایلام ایران
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت لومار که مرکز این دهستان است بالغ بر ۶٬۲۲۳ نفر (۱٬۲۷۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان آسمان‌آباد، یکی از دهستان‌های بخش آسمان‌آباد در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای صیدنظری علیا است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کل کل برابر با ۱٬۱۹۸ نفر بوده‌است.
دهستان بیجنَوَند، یکی از دهستان‌های بخش زاگرس شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان، روستای زیرتنگ بیجنوند است.
دهستان بیجنوند، در میان رشته کوه‌های زاگرس و در امتداد رودخانه سیمره قرار دارد و از گردنه مله مازگ تا گردنه چال زغال را شامل می‌شود و متشکل از چهارده روستا است که عبارتند از: زیرتنگ بیجنوند، دول کلان، دول زرد، نیدوله علیا، نیدوله سفلی، تخت بسطام علیا، تخت بسطام سفلی، دره چپی، نسار چالاب زرد، سرچقا چالاب زرد، هلت چالاب زرد، چقابلک چالاب زرد، برآفتاب چالاب زرد و برآفتاب بی. بیجنوند از شرق به شهرستان هلیلان، از شمال به دهستان قلعه، از غرب به شهر بلاوه و از جنوب به بخش طرهان در استان لرستان منتهی می‌شود. مردم بیجنوند برای کارهای اداری خود به شهر سرابله در فاصله ۴۰ کیلومتری آنجا مراجعه می‌کنند. شهرهای بزرگ نزدیک بیجنوند که مردم آنجا بیشترین تردد را به آنها دارند، ایلام و کرمانشاه می‌باشند.
بیجنوند آب و هوای معتدل کوهستانی دارد و دارای آثار طبیعی زیبایی می‌باشد؛ تنگه بِی بین دو روستای زیرتنگ بیجنوند و میان قلعه (پشت تنگ) یکی از این آثار است که متأسفانه به علت کم توجهی، مسیر منتهی به آن از سمت روستای زیرتنگ، محلی برای تخلیه زباله و نخاله شده‌است. باغات انگور نیدوله بین دو روستای نیدوله علیا و نیدوله سفلی نیز مکانی دلنشین و دیدنی است. ارتفاعات وَری در روستای دره چپی با چشم‌اندازی زیبا از رودخانه سیمره هم منظره ای جالب و دیدنی دارد.
قدمت تاریخی بیجنوند به دوره ساسانی بر می‌گردد؛ آثار باستانی کشف شده و بقایای آتشکده ساسانی در روستای زیرتنگ بیجنوند گواه این مدعاست.
بهترین زمان برای سفر به بیجنوند و لذت بردن از طبیعت دلنشین آن در ماه فروردین فصل بهار است.
در بیجنوند باغات انگور، انار، گوجه سبز، بادام، زیتون و… و مزارع گوجه فرنگی، خیار، پیاز، سیر، بادمجان، بامیه، کدو، سیب زمینی، کنجد، هندوانه، گرمک، سبزی و … وجود دارد.
همچنین انواع غلات شامل نخود، عدس، ماش، گندم، جو، ذرت، برنج و … در زمین‌های کشاورزی این منطقه کاشت و برداشت می‌شود.
انواع محصولات لبنی و پروتئینی دام و طیور نیز از ره آوردهای این دهستان است.
در ارتفاعات کوهستانی این منطقه جنگل‌های بلوط و پسته کوهی و انواع گیاهان دارویی یافت می‌شود.
در رودخانه سیمره در این دهستان ماهیگیران به صید ماهی می‌پردازند.
پرورش زنبور عسل نیز در این منطقه وجود دارد.
در فصل بهار گیاهان خودروی خوراکی و دارویی زیادی مانند کنگر کوهی و پونه و … در این منطقه یافت می‌شود.
به‌طور کلی روستاهای دهستان بیجنوند تحت شبکه سراسری برق، لوله‌کشی آب از چشمه‌های معدنی منطقه، لوله‌کشی گاز، خطوط تلفن، راه آسفالت و روشنایی معابر می‌باشند. همچنین امکانات رفاهی و فرهنگی و آموزشی در روستاهای این دهستان به ویژه مرکز آن برقرار است.
شغل اغلب مردم بیجنوند در زمینه‌های کشاورزی، باغداری، دامداری، شغل‌های خدماتی و اداری در سطح شهرستان و … می‌باشد.
زبان مردم بیجنوند لکی می‌باشد و مردمی مهمان نواز و یکدل دارد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بیجنوند برابر با ۴٬۱۹۴ نفر بوده‌است.
دهستان زَردَلان، یکی از دهستان‌های بخش جزمان در شهرستان هلیلان از توابع استان ایلام ایران است. این دهستان درگذشته از توابع استان کرمانشاه بوده و در حال حاضر نیز بخشی از منطقه زردلان در استان کرمانشاه واقع شده است.
مردم زردلان غالبا از ایل بالاوند هستند که یکی از ایلات استان کرمانشاه است. مالکیت املاک هلیلان و زردلان توسط کریم خان زند به باله‌خان دوم داده شد. همچنین تیره هایی از ایلات کلهر، جلالوند (تیره میدری)، پیراحمدوند، آهنگر (آسنگر)، درویشان و به صورت پراکنده خانوارهایی از طایفه اولادقباد در این دهستان زندگی میکنند‌. تیره های کلهر، آسنگر و پیراحمدوند هموند ایل بالاوند هستند.
دره شیرز یکی از جاذبه های گردشگری این دهستان است که در خط مرزی آن با استان لرستان قرار دارد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این منطقه ۲٬۵۱۸ نفر (۵۱۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
هُلِیلان دهستانی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. بخش هلیلان به شهرستان هلیلان ارتقا یافت و نام دهستان هلیلان به دهستان گوران(هلیلان) تغییر نام داد
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰۶۳۴ نفر (۲٬۴۲۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چمزی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملکشاهی در استان ایلام ایران.
روستاها: پاریاب، پل شکسته، گنبد پیرمحمد، درگه، شهیدکشوری، طالقانی، میان تنگ، چم انار سفلی، چم انار علیا، قرجیلیگان
شهر: ارکواز
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۵۲ نفر (۶۱۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گچی، دهستانی است از توابع بخش ملکشاهی شهرستان ملکشاهی در استان ایلام ایران.
روستاها: اما، انجیر، مزرعه زمیه، چشمه باریک، سیابدرویش، کلک نقی، سراب کلک، وری کلک
شهر: مهر
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۰۶۷ نفر (۲٬۱۵۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان هجداندشت نام دهستانی در بخش صالح‌آباد شهرستان مهران، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲۵ نفر (۳۹۶ خانوار) بوده‌است.
محسن‌آب، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۹۰۱ نفر (۱٬۴۸۵ خانوار) بوده‌است. محسن‌آب خیلی بزرگ بوده اسم قدیم مهران بوده است. درگاه ملی آمار ایران
مورموری شهری از توابع شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹۶۰ نفر (۲۴۰ خانوار) بوده‌است.
شهر مورموری
آب‌انار، دهستانی است از توابع بخش کلات شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۱۴۹ نفر (۳۸۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ماسپی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران،که مردمان این دیار از اصیل‌ترین مردمان کرد این منطقه بوده اند
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۷۲۷ نفر (۵۱۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جابرانصار، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۲۷ نفر (۹۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان چم کبود، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۴۲۴ نفر (۱٬۱۰۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سراب‌باغ، دهستانی است از توابع بخش سراب‌باغ شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۶۷۸ نفر (۹۲۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان کلان نام دهستانی در بخش زرنه شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۳۵ نفر (۷۸۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان زرنه نام دهستانی در بخش زرنه شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷۸ نفر (۵۷۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان نبوت نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۱۶ نفر (۱۲۵۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان مارگون، نام دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۴۴۰ نفر (۱٬۷۷۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دشت روم، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۸۷۴ نفر (۲٬۰۰۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان سپیدار، یکی از دهستان‌های بخش سپیدار شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
این دهستان در مسیر جاده یاسوج به دهدشت واقع شده است و سرشار منابع طبیعی و مزارع مختلف است.
همچنین دارای ۲ شهرک صنعتی بسیار مهم در مرکز استان می باشد که یکی از این شهرک ها محل استقرار کارخانه های تولید شن و ماسه و آسفالت می باشد.
مرکز این دهستان در فاصله ۳۰ کیلومتری شهر یاسوج که در محور اصلی یاسوج به دهدشت قرار دارد که و از جاذبه‌های دیدنی این منطقه طبیعت بکر دلی بجک و دیلگون و کوه زراورد و آبشار تنگ تامرادی است.
پیشه بیشتر مردم روستا کشاورزی و به روش سنتی است. به زبان لری صحبت می‌کنند و از طوایف مختلفی تشکیل شده‌اند؛ که از مهمترین ایل های این بخش میتوان به سادات عنایی و سادات امامزاده علی و کی گیوی اشاره کرد در تابستان دارای آب و هوای مطبوع و خنک و زمستان آن سرد است به‌طوری‌که همه ساله همراه با بارش فراوان برف است. در کوه‌های بلند پیرامون روستاهای دهستان که گاه ارتفاع آن‌ها به ۳۰۰۰ متر بالغ می‌شود انواع گیاهان و درختان می‌رویند و در بسیار از نقاط لاله‌های واژگون نیز دیده می‌شود.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سپیدار برابر با ۳،۶۱۱ نفر بوده‌است.
سررود جنوبی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱٬۵۰۳ نفر (۶٬۴۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سررود شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵٬۹۰۸ نفر (۵٬۳۰۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کاکان، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
مرکز دهستان کاکان روستای منصورخانی است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۲۸۱ نفر (۴۹۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
- منصورخانی
روستایی بسیار سرد و دیدنی که درختان سیب و گردو هر چهار طرف روستا را احاطه کرده‌است و بین دو رودخانه فصلی قرار دارد. منصورخانی یکی از روستاهای مهم و پرجمعیت دهستان کاکان محسوب می‌شود که عنوان مرکزیت را به خود اختصاص داده‌است.
نام دیگر این روستا پاسدران می‌باشد.
- حاج عباسعلی خانی
به کوه بزرگ کاجدان (کاچیون) و رودخانه متصل است بیشتر افراد این روستا کاکانی اصیل نیستند و برگرفته از اردکانی‌ها، ترکهای دره شوری، فارسی مدان، سی سخت، نورآباد، چهارمحال بختیاری، خسرو شیرین و ساونی است.
نام دیگر این روستا علی‌آباد است.
-غضنفر خانی
آخرین روستای دهستان کاکان که زیباترین و سرسبزترین مناظر طبیعی را داراست این روستا جمعیتی حدود ۵۰ خانوار دارد و نزدیک به جاده اصلی یاسوج- اقلید ،یزد و… قرار دارد.
نام دیگر این روستا اسلام‌آباد است.
- حمزه خانی
یکی از نزدیک‌ترین روستاها به روستای منصورخانی است که دارای چشمه زیبا به نام چشمه ریزی است و از طریق پلی به روستای منصور خانی و از طرفی به تل خالی راه دارد.
نام دیگر این روستا جهاد آباد است.
- تل خالی
این روستا با داشتن جمعیت کم دارای منابع معدنی و زیر زمینی ویژه‌ای از جمله سه معدن نمک، گوگرد، نفت و غیره است که در میان روستاهای زیبای کاکان دهکده گردشگری را به خود اختصاص داده‌است.
- امام زاده محمد (دم پیر)
یکی از کم جمعیت‌ترین و در عین حال پر ترددترین روستا است. دلیل تردد وجود متبرک امام زاده محمد و گلزار شهدا و قبرستان است که سالانه تعدادزیادی از مردم را به طرف این روستا می‌کشد
- بقیه روستاها عبارتند از:
حسین خانی، خنگ (مسلم آباد)، زرده خونی (منتظرآباد) ،احمد قلندری (امام آباد)، مورگاه (یاسر آباد)، پوزه سفید (مالک اشتر)، دهنو کاکان.
لوداب، دهستانی است از توابع بخش لوداب شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۳۹۲ نفر (۱٬۸۶۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان چین نام دهستانی در بخش لوداب شهرستان بویراحمد، استان کهگیلویه و بویراحمد در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 1241 نفر (201 خانوار) بوده‌است.
طیبی سرحدی شرقی، دهستانی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۰۶۳ نفر (۱٬۶۳۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طیبی سرحدی غربی، دهستانی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۹۹۳ نفر (۱٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چرام، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۲۳۴ نفر (۱٬۳۱۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
الغچین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۷۷۵ نفر (۱٬۱۰۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان طیبی گرمسیری شمالی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان لنده در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز این دهستان، شهر لنده است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان طیبی گرمسیری شمالی برابر با ۳٬۹۹۰ نفر بوده‌است.
دهستان عالی طیب، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان لنده در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز این دهستان، روستای چهارراه عالی طیب است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان عالی طیب برابر با ۲٬۱۸۹ نفر بوده‌است.
دشمن‌زیاری، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۰۵ نفر (۱٬۲۰۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهدشت شرقی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۲۷۳ نفر (۲٬۲۱۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهدشت غربی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۱۱۸ نفر (۱٬۷۶۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
راک، دهستانی از توابع بخش سوق شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۱۳۰ نفر (۱٬۰۳۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بهمئی سرحدی شرقی، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۳۴۸ نفر (۱٬۴۹۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آبادی ها بهمئي سرحدئ شرقي
اميراباد ، تلخاب ، باقلادون ، بردله ، تلخاب ديشموك ، دره گروسفلي ، دره گروعليا ، ده قاضي ، سربيشه عليا ، سرپرتلخاب ، سرغل ، سرطوف ، لاوه پاتل ، ورگرد ، امامزاده ميرسالارفارتق ، باسيتي قارتق ، بن گير ، پس اسياب فارتق ، تلخه زارسفلي ، تلخه زارعليا ، تنگ انجيرديشموك ، تنگ گوردالو ديشموك ، دروارفارتق ، ده احمد ، سرپوت فارتق ، كلات بونه راه دزدان ، گراب ديشموك ، نسه تلخه زارگوروك عليا، نسه تلخه زارگوروك سفلي ، شرانگ رنگ ، كولاب فارتق ، باغ كلك ، برداسپيدموردراز ، بيدستان موردراز ، تنگ تي ، تنگ سوخته ليراب ، تنگ لا ، چندار ، چنگل ، دشتك ، ريزك ، سربس سفلي ، سربس عليا ، سرتنگ ليراب ، سرگچ ، كرنگ موردراز ، گناوه ليراب ، ليراب ، لاي لاشان ، مورخاني ، موردراز ، نسه طاويس ، دهه نادرلرزو ، چشمه پهن كرنگ
بهمئی سرحدی غربی، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است که مرکز آن روستای اسفندان می‌باشد . مردم این دهستان از ایل بزرگ بهمئی بوده و بیش از ۹۰ درصد آن‌ها از طوایف عالی محمدی و علاءالدینی می‌باشند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۵۳۹ نفر (۱٬۳۶۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آبادی های بهمئي سرحدئ غربي
تنگ كوشك ، درغك ، دهنودرغك ، رستم زماني ، شه ولي ، كوشك تلخ درغك ، پاطاوه رودسمه ، پاي پررودسمه ، چل گاوخوسي رودسمه ، حياطي ، دره نرزينه ، دلي ، ده تل ، ده قندي ، رودسمه ، سربيشه سفلي ، سرپر ، سرتل مله گهر ، سرسررودسمه ، سرهنگ ، شهسواري ، گودبند ، نرميرزاعلي رودسمه ، اسفندان ، دم رودايوك دارخياري ، دره شيرين ، رودايوك دارخياري ، سردوسفلي ، سردوعليا ، كنده كوه سردو ، مازه فرج اسفندان
آجم، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰۶ نفر (۱۲۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آبادی های آجم
اب چاتي اجم، بشيره اي، پاتاوه اجم، تنگ اسياب اجم ، حيدري اجم ، داربلنداجم ، دره زري اجم، رودريش كيزه اجم ، گرده پي اجم ، ليطون اجم ، موري اجم ، سراسياب اجم ، ميدان ، سرتنگ اسياب سبزمير ، دم تنگ دويسون اجم ، ريزك اجم ، چشمه مزار تك سرب
پشته ی زیلایی، دهستانی از توابع بخش سرفاریاب شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد کشور ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۲۱۷ نفر (۸۳۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرفاریاب،شهری است از توابع بخش سرفاریاب شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۱۲۵۸نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بابویی، دهستانی است از توابع بخش بوستان شهرستان باشت در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۳۴۱ نفر (در ۱۲۳۵ خانوار) بوده‌است.
کوه مره خامی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان باشت در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۴۲۸ نفر (در ۶۲۶ خانوار) بوده‌است.
امامزاده جعفر، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۸۱۷ نفر (۲٬۷۹۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بویراحمد گرمسیری، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۷۰۹ نفر (۱٬۰۵۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بوير احمد گرمسيري ازشمال به دهدشت ،از مغرب به بهبهان ،از مشرق به چرام وباشت و باوي ،از جنوب به خاك قشقايي محدود است.
سرپرست عشاير اين منطقه مظفر آروئي پسر عباسقلي خان بود كه در سال 1325 شمسي در گذشت وپسرش محمد به جاي وي انتخاب شد.مردم بوير احمد گرمسيري به سبب نزديكي با دهدشت و بهبهان ومناطق نفتي خصوصاً گچساران،شهري تر ومتمدن ترند.
تيره ها وطوايف بوير احمد گرمسيري به ترتیب جمعیت عبارتند از: اولاد میرزاعلی ، طاس احمدی ، گشتاسب ، جليل ،طاليشاهي ، برآفتابي ، باتولي (باباتولي) ،آروئی ، ماريني ،ديلي ، سادات با فتح اللهي ،عربان.
به دليل همسايگي بوير احمد گرمسيري با بوير احمد سفلي بامسير كمتر از 70كيلومتربعضي از طايفه هايشان مشتركند.
بی‌بی‌حکیمه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۸۹ نفر (۴۰۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیشتر، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه وبویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۲۴۱ نفر (۱٬۷۳۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طبق تصویرنامه راجع به تعاریف و ضوابط تقسیمات در شهرستان گچساران هیئت وزیران در جلسه مورخه ۱۳۶۵/۲/۲ بنابه پیشنهاد شماره ۵۳-۵-۱-۷۶۸۲ مورخه ۱۳۶۵/۸/۲۰ وزارت کشور در اجرای ماده ۱۳ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب تیرماه ۱۳۶۲ مجلس شورای اسلامی و به استناد ماده ۳۱ آئین‌نامه اجرایی قانون مذکور مصوب مهرماه ۱۳۶۵ و طبق ماده ۳ قانون مذکور و تبصره‌های ذیل آن تصویب نموده‌اند.
پاتاوه، دهستانی است از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴٬۹۸۳ نفر (۲٬۹۷۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سادات محمودی، دهستانی است از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۳۷۰ نفر (۲٬۰۸۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان چنار، یکی از دهستان‌های بخش کبگیان شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان چنار برابر با ۱،۷۶۱ نفر بوده‌است.
دهستان کبگیان، یکی از دهستان‌های بخش کبگیان شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کبگیان برابر با ۴،۸۱۶ نفر بوده‌است.
توت‌نده، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۲۵۱ نفر (۱٬۱۴۳ خانوار) بوده‌است.
روستاهای توت‌نده یکی از بزرگترین روستاهای دهستان توتنده است. این روستا را با درگیری تاریخی سال۱۳۴۲آن می‌شناسند در این درگیری پاسگاه توت‌نده توسط خوانین به خاک و خون کشیده شد.درگاه ملی آمار ایران
دنا، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۹۰۵ نفر (۱٬۱۵۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان بهمئی گرمسیری شمالی، یکی از دهستان‌های بخش ممبی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بهمئی گرمسیری شمالی برابر با ۳،۷۲۲ نفر بوده‌است.
سرآسیاب یوسفی، روستایی است از توابع بخش بهمئی گرمسیری شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۶با موافقت وزارت کشور به شهر ارتقاء یافته است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۱۴۵ نفر (۱٬۰۲۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی برابر با ۷،۰۸۳ نفر بوده‌است.
دهستان انگالی، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
اکثریت مردم این دهستان لر می باشند که به گویش لری جنوبی سخن می گویند.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۵،۸۷۹ نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بوالخیر، دهستانی است از توابع بخش دلوار شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران. این دهستان شامل روستاه‌های به نام بندر تجاری ابوالخیر، رستمی، گاهی، عامری، خور شهاب، بنجو، سالم‌آباد، کری، کلات، هدکان، چاه پهن، بریکان و زیرآهک می‌باشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۷۰۷ نفر (۲٬۲۸۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دلوار، دهستانی است از توابع بخش دلوار شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵٬۱۰۹ نفر (۳٬۴۷۶ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان اَهرَم، از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۹۹۰ نفر (۲٬۶۲۱ خانوار) بوده‌ است.درگاه ملی آمار ایران
باغک، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان در استان بوشهر ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۰۸۷ نفر (۲٬۸۰۳ خانوار) بوده‌ است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان زیرراه، دهستانی است از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۶۶۶ نفر (۲٬۴۸۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
وحدتیه، دهستانی است از توابع بخش سعدآباد شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری رسمی، در آمار سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۱۲۰ نفر (۴۵۰ خانوار) بوده و در آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱٬۷۲۴ نفر (۴۷۳ خانوار) می باشد.
درواهی، دهستانی است از توابع بخش آب‌پخش شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۴۶ نفر (۹۳۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان شبانکاره، از توابع بخش شبانکاره شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۳۹۱ نفر (۲٬۵۱۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دالکی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۹۰ نفر (۲٬۲۳۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زیارت، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۸۸۱ نفر (۱٬۵۲۵ خانوار) بوده‌است. مرکزاین دهستان یعنی روستای زیارت در فاصله ۱۵ کیلومتری غرب شهر برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) و ۶۵ کیلومتری شمال شرقی بندر بوشهر (مرکز استان بوشهر) واقع شده‌است.
روستاهای دهستان زیارت عبارتند از: زیارت، بنارآبشیرین، دهنو، کلل، عیسوند، صفی‌آباد، چاه عربی، چاه خانی، جرافی، گزبلند و جمیمه.درگاه ملی آمار ایران
ارم، دهستانی است از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۱۱۶ نفر (۱٬۲۱۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهرود، دهستانی است از توابع بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۰۷ نفر (۱٬۰۹۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بوشکان، دهستانی است از توابع بخش بوشکان شهرستان دشتستان در استان بوشهر ایران.
اهالی دهستان بوشکان از ایل قشقایی هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می گویند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۴۰۹ نفر (۹۶۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چغاپور، دهستانی است از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۳۹۱ نفر (۱٬۱۱۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کاکی، دهستانی است از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۶۶۴ نفر (۵۳۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زیارت، دهستانی است از توابع بخش کاکی شهرستان دشتی در استان بوشهر جنوب ایران.
مرکز این دهستان روستای زیارت ساحلی است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۸۵۰ نفر (۱٬۱۳۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
۳. سعیدی نیا, حبیب اله, & آبیاری, دانیال. (1401). بررسی خاستگاه و مهاجرت طایفه خنسیر در کرانه های شمالی خلیج فارس. تحقیقات تاریخ اقتصادی, 11(1), 155-176. doi: 10.30465/sehs.2022.39402.1776
خورموج، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۱۸۱ نفر (۹۸۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شنبه، دهستانی است از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۶۱ نفر (۱٬۳۲۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان طسوج به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
بردخون، دهستانی است از توابع بخش بردخون شهرستان دیر در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت دهستان بردخون ۱۱۱۵ نفر (۲۳۴ خانوار) می‌باشد.
آبکُش، دهستانی است از توابع بخش بردخون شهرستان دیر در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۹۵۴ نفر (۷۷۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آبدان، دهستانی است از توابع بخش آبدان شهرستان دیر در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن، ۱۶۶۸ نفر (با ۲۹۵ خانوار) نفر می‌باشد.
عسلویه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر ایران.
جمعیت این دهستان براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ برابر با ۳۲٬۹۷۷ نفر (۳٬۵۱۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در دی ماه ۱۳۹۱ بدنبال ایجاد شهرستان عسلویه، با تغییراتی این محدوده جمعیتی نیز به دو دهستان عسلویه و دهستان اخند تبدیل گردید.
نای‌بند، دهستانی است از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر ایران.
رضا طاهری. در کتاب از مروارید تا نفت (تاریخ خلیج فارس) می‌نویسد: نابندـ ناوبند= ناو + بند که از بنادر قدیم ایرانی است. ناو به معنای محل عبور آب چون ناودان است. کلمه ناو به معنای کشتی نیز هست. نایبند امروز و نابند و ناوبند قدیم جغرافیایی خلیجی‌شکل دارد و این خلیج که بخش وسیعی از آن کوهستانی نیز هست، لنگرگاه مناسبی برای کشتی‌های بازرگانی قدیم به‌خصوص در ایام توفان فراهم می‌کرده‌است. هم‌چنین نزدیکی ناوبند با آب‌انبارهای چشمه بیدخون برخی از دریانوردان را به برداشت آب از آب‌انبارهای پایین دست چشمه ناگزیر می‌کرده‌است.
نایبند که یاقوت‌حموی نابند یا ناوپد می‌خواندش و مقدسی نابند آورده‌است و به‌معنی پناه‌گاه یا حافظ کشتی هاست. بد، پت یا پات به معنای حفاظت و نگهبانی است. پس نایبند: ناوبند: نابند: نابد: نهبد: نه+ بد: نه‌پد= نه‌پات= مکان محافظت‌کننده نیز معنا می‌دهد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۳۷ نفر (۱٬۶۳۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در دی ماه ۱۳۹۱ بدنبال ایجاد شهرستان عسلویه، با تغییراتی این محدوده جمعیتی نیز به دو دهستان نای‌بند و دهستان چاه‌مبارک تبدیل گردید.
رودحلّه، دهستانی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه در استان بوشهر ایران.
دهستان رودحله (تنها دهستان بخش ریگ) مشتمل بر نوزده روستا، به مرکزیت روستای «محمدی» است.
این دهستان ۷٬۵۷۳ نفر (سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵) جمعیت دارد. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۵۷۰ نفر (۱٬۵۹۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حیات داود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گناوه در استان بوشهر ایران.
نام این دهستان از طایفه حیات داوودی یکی از ایلات لر که بومیان همین منطقه هستند گرفته شده
مردم این دهستان لر های حیات داوودی هستند و به زبان لری سخن می گویند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۸۱۹ نفر (۲٬۳۹۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیراوی جنوبی، دهستانی است از توابع بخش امام حسن شهرستان دیلم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۶۳ نفر (۴۰۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیراوی میانی، دهستانی است از توابع بخش امام حسن شهرستان دیلم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۶۴ نفر (۹۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لیراوی شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دیلم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۳۹۷ نفر (۴۷۸ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان انارستان نام دو دهستان زیر در ایران است:
تشان، دهستانی است از توابع بخش ریز شهرستان جم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۳۴۹ نفر (۷۲۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جم، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵ و پس از تغییرات تقسیمات کشوری در ۱۸ فروردین ۱۳۹۸ جمعیت آن ۲۰٫۶۲۲ نفر (۵٫۷۰۱ خانوار) می‌باشد.انتزاع چهار روستا به دهستان طاهری (کنگان): الحاق مجدد دو روستا به دهستان جم http://avayebushehr.ir/اصلاح-مصوبه-انتزاع-روستاهای-هفت-چاه-و-س/ ۱۸ فروردین ۱۳۹۸ avayebushehr.ir و در سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴٬۴۱۷ نفر (۲٬۸۷۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوری، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جم در استان بوشهر ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۳۰۹ نفر (۷۱۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سلطانیه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۳۷۴ نفر (۲٬۲۵۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سنبل‌آباد، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰۰ نفر (۳۰۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گوزل‌دره، شهری است از توابع شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۹۵۹ نفر (۱٬۳۲۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ابهررود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان ایران.
جمعیت=زبان تمامی اهالی این دهستان ترکی آذربایجانی می باشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۶۸۶ نفر (۱٬۳۰۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
درسجین، دهستانی است که از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان ایران است. این دهستان دارای آب و هوای کوهستانی بوده و در آن به کشت دیم گندم و جو نیز صورت می‌گیرد. زبان مردم این دهستان لری بختیاری است.:استان زنجان
مردم این دهستان از اصالت لر بختیاری برخوردارند و از طوایف هفت لنگ زراسوند(احمدخسروی)و چهارلنگ دودانگه میباشند.و به زبان لری بختیاری سخن می‌گویند. و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.:استان زنجان
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۹۹ نفر (۶۱۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان صایین قلعه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۰۹۵ نفر است.
شیوانات، دهستانی است از توابع بخش افشار شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۹۶۳ نفر (۱٬۹۱۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
روستاهای گوگرچینک- فریدون و اوولی بیک از بزرگترین و هرکدام دارای ۵ الی ۸ روستا را شامل می‌شود.
محصولات کشاورزی: گندم بیشترین تولید و جو و حبوبات در وسعت کم و محصولات باغی انگور و سایر میوه‌های درختی.
دامداری (گوسفندداری) و قالی بافی در بین زنان این سامان رواج دارد. نقش ماهی افشار - گل سرخ و دیگر نقوش فرش دراین روستاها رایج می‌باشد.
قشلاقات افشار، دهستانی است از توابع بخش افشار شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
روستاهای منطقه افشار زنجان :
گوجه گز [گوچَک گُز] - (ساری سیدیلی)*
توتورقان
سوت حصاری
خلیفه‌
ورمانلو
وکیل قشلاق
تازه قشلاق
آقاچقلو
عیسی بیگلو
شاهوردیلی
اولی بیک
مصرآباد
چریکلو
باغلوجه
باش قشلاق
آق قویی
منداق
آجی کهریز
علی‌مردان
گل‌بلاغ
قلیچ قیه
کملر
جمعه لو
اصلانلو
کردلو
پیغمبرلو
قره دولاخلو‌
مهدیلو
افشارلو
توحیدلو
چقلوی سفلی و چقلوی علیا
قویجوق
و . . .
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۰۶۷ نفر (۸۵۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بزینه رود، دهستانی است از توابع بخش بزینه‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۶۵۳ نفر (5300 خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان زرینه‌رود به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
سهرورد،شهری است از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۱۷ نفر (۱٬۴۷۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کرسف، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۲۶۳ نفر (۲٬۶۵۵ خانوار) بوده است.درگاه ملی آمار ایران
آق بلاغ، دهستانی است از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۹۹۶ نفر (۱٬۲۲۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سجاس رود، دهستانی است از توابع بخش سجاس‌رود شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵٬۷۷۱ نفر (۳٬۵۳۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چایپاره بالا، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۳۷۹ نفر (۱٬۰۶۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زنجانرودپایین، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۶۸۶ نفر (۲٬۸۰۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چایپاره پایین، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۷۳۲ نفر (۱٬۰۴۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
غنی بیگلو، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۶۲۹ نفر (۲٬۳۲۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بوغداکندی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۵۸۶ نفر (۲٬۰۳۱ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تهم، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۳۳۶ نفر (۸۲۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
زنجانرودبالا، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۹۱۲ نفر (۲٬۹۲۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
معجزات، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۴۴۸ نفر (۳٬۰۰۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قلتوق، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۲۸۴ نفر (۱٬۲۵۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قره‌پشتلو بالا، دهستانی است از توابع قره پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۹۱۵ نفر (۳٬۲۵۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
قره پشتلو پایین، دهستانی است از توابع بخش قره‌پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۲۳۸ نفر (۶۸۴ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ایجرودپایین، دهستانی است از توابع بخش حلب شهرستان ایجرود در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۱۳ نفر (۱٬۴۶۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان ایجرودبالا: این دهستان از توابع بخش مرکزی شهرستان ایجرود در استان زنجان بوده و در شرق شهرستان ایجرود واقع شده است و دارای ۱۶ روستا میباشد.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۰۲۵ نفر (۲٬۳۴۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گلابر، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ایجرود در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۶۴۴ نفر (۳٬۴۳۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دهستان سعیدآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
خرمدره، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمدره در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۰۹۹ نفر (۲٬۵۶۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چورزق، دهستانی است از توابع بخش چورزق شهرستان طارم در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۶۱۶ نفر (۲٬۲۸۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
دستجرده، دهستانی است از توابع بخش چورزق شهرستان طارم در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال 2006 جمعیت آن 912 نفر (340 خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
آب‌بر، مرکز شهرستان طارم در استان زنجان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۸۷۰ نفر (۱٬۰۹۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
درام، دهستانی تاریخی است که در سفرنامه ناصرخسرو به قلعه خشتی واقع در جنوب روستا اشاره شده‌است
درام در مسیر استان زنجان به استانهای گیلان و اردبیل واقعه شده‌است و در مسیر کوهنوردی ماسوله قرار دارد.
تعداد دو قلعه تاریخی در روستا موجود است و رودخانه قزل اوزن از کنار آن می‌گذرد
مهم‌ترین محصولات روستا برنج، زیتون، انار، انجیر است. تنها پایانه مسافربری شهرستان طارم در درام واقع شده‌است
منطقه تفریحی شیرین سو در ابتدای جاده طارم- ماسوله یکی از مناطق خوش و آب و هوای طارم در فصل تابستان است، منطقه ای که با داشتن چشمه‌سارهای مختلف، رودخانه پرآب و دائمی اش، آبشارهای متنوع و چشم نوازش، پوشش‌های مختلف گیاهی و درختان جنگلی گوناگونش موجب شده تا هوای خنک آن این روزها فضایی دلنشین در شمال غرب شهرستان به‌وجود آورد
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۸۳ نفر (۱٬۲۱۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گیلوان، دهستانی است از توابع بخش گیلوان شهرستان طارم در استان زنجان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۹۱۳ نفر (۲٬۷۱۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
انگوران، دهستانی است از توابع بخش انگوران شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.